stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ขบวนการอัศวินไดโนเสาร์ ริวโซลเจอร์
เพลงประกอบ

"คิชิริวเซ็นไต ริวโซลเจอร์" (ญี่ปุ่น: 騎士竜戦隊リュウソウジャー; โรมาจิ:  Kishiryū Sentai Ryūsōjā; ทับศัพท์: Kishiryu Sentai Ryusoulger)
"เคโบม! ริวโซลเจอร์" (ญี่ปุ่น: ケボーン！リュウソウジャー; โรมาจิ: Kebōn! Ryūsōjā; ทับศัพท์: Que Booom! Ryusoulger)
การออกอากาศ

ขบวนการอัศวินไดโนเสาร์ ริวโซลเจอร์ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา เวลา 9:30 น. - 10:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ สามารถดูย้อนหลังได้ในแชนแนลยูทูบ โตเอะโทคุซัทสึออฟฟิเชียล
ส่วนประเทศไทย ลิขสิทธิ์ในการออกอากาศเป็นของการ์ตูนคลับมีเดีย ใช้ชื่อว่า ขบวนการอัศวินไดโนเสาร์ ริวโซลเจอร์ ออกอากาศทางทีวีอินเทอร์เน็ตการ์ตูนคลับแชนเนล ออกอากาศทุกวันจันทร์ - วันอังคาร เวลา 17:00 - 17:30 น. ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2564 และออกอากาศซ้ำทุกวันเสาร์ และ วันอาทิตย์ เวลา 7:00 น. - 7:30 น. เริ่มฉายเมื่อวันที่ 24 มกราคม ปีเดียวกัน และ เผยแพร่ลงสตรีมมิ่งใน TrueID และแชนแนลยูทูบ Cartoon Club Channel อย่างไรก็ตาม ได้ออกอากาศทางช่องทีวีดิจิทัล ช่อง 9 MCOT HD หมายเลข 30 ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 8:00 - 8:30 น. ฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ปีเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของทีวีอาซาฮิ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโตเอะ
ริวโซลเจอร์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
โทน

โทนชาตรี
โทนมโหรีกับรำมะนา
โทน เป็นชื่อของเครื่องหนัง ที่ขึงหนังหน้าเดียว มีสายโยงเร่งเสียงจากขอบหนังถึงคอ มีหางยื่นออกไปและบานปลาย มีชื่อเรียกคู่กันว่า โทนทับ โดยลักษณะรูปร่างนั้น โทนมีชื่อเรียกกันได้ตามรูปร่างที่ปรากฏ 2 ชนิด คือ โทนชาตรี และ โทนมโหรี
โทนชาตรีนั้น ตัวโทนทำด้วยไม้ขนุน ไม้สัก หรือ ไม้กะท้อนมีขนาดปากกว้าง 17 ซม. ยาวประมาณ 34 ซม. มีสายโยงเร่งเสียงใช้หนังเรียด ตีด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกมือหนึ่งคอยปิดเปิด ปลายหางที่เป็นปากลำโพง ช่วยให้เกิดเสียงต่าง ๆ ใช้สำหรับ บรรเลงประกอบการแสดงละครชาตรี และหนังตะลุง และตีประกอบจังหวะในวงปี่พาทย์ หรือวงเครื่องสาย หรือวงมโหรีที่เล่นเพลงภาษาเขมร หรือ ตะลุง
ส่วนโทนมโหรีนั้น ตัวโทนทำด้วยดินเผา ด้านที่ขึงหนังโตกว่า โทนชาตรี ขนาดหน้ากว้างประะมาณ 22 ซม. ยาวประมาณ 38 ซม. สายโยงเร่งเสียงใช้หวายผ่าเหลาเป็นเส้นเล็กหรือใช้ไหมฟั่นเป็นเกลียว ขึ้นหนังด้วยหนังลูกวัว หนังแพะ หนังงูเหลือม หรือหนังงูงวงช้าง ใช้สำหรับบรรเลงคู่กับรำมะนา โดยตีขัดสอดสลับกัน ตามจังหวะหน้าทับ
สดุดี 3

เพลงสดุดีที่ 3 ของหนังสือเพลงสดุดี
| สดุดี 3 |
| --- | --- |
← สดุดี 2สดุดี 4 →
ดาวิดอธิษฐาน โดยแร็มบรันต์ (ค.ศ. 1652)
หนังสือ: หนังสือเพลงสดุดี
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เคทูวีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 1
หมวดหมู่: Sifrei Emet
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 19
สดุดี 3 (อังกฤษ: Psalm 3) เป็นเพลงสดุดีเพลงที่ 3 ของหนังสือเพลงสดุดี ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐานที่เป็นคัมภีร์ไบเบิลฉบับแปลเป็นภาษาไทยขึ้นต้นด้วย "ข้าแต่พระยาห์เวห์ คู่อริของข้าพระองค์ทวีขึ้นมากเหลือเกิน" ในภาษาละติน เพลงสดุดีนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "Domine quid multiplicati sunt" สดุดี 3 เป็นเพลงขอบพระคุณส่วนบุคคลถึงพระเจ้าผู้ทรงตอบรับคำอธิษฐานของวิญญาณที่ทุกข์ใจ เพลงสดุดีนี้ถือว่าประพันธ์โดยดาวิดและเกี่ยวข้องกับช่วงเวลาที่พระองค์ทรงหลบหนีจากอับซาโลมที่เป็นพระโอรสของพระองค์เอง
เพลงสดุดีนี้เป็นส่วนหนึ่งในพิธีกรรมของศาสนายูดาห์ นิกายโรมันคาทอลิก นิกายลูเทอแรน และนิกายแองกลิคัน เช่นเดียวกับการร้องเพลงสดุดีในนิกายโปรเตสแตนต์ สดุดี 3 มักมีการนำมาใส่ในงานประพันธ์ดนตรี รวมไปถึงผลงานในภาษาละตินโดยมาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย, Michel-Richard Delalande และ Henry Purcell
ต้นฉบับ > ภาษาฮีบรู

ตารางต่อไปนี้แสดงข้อความต้นฉบับภาษาฮีบรู ของเพลงสดุดีพร้อมสระ ควบคู่กับคำแปลภาษาอังกฤษอิงจากคำแปลใน JPS 1917 (ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ)
| วรรค | ภาษาฮีบรู | คำแปลภาษาอังกฤษ (JPS 1917) |
| --- | --- | --- |
| 1 | מִזְמ֥וֹר לְדָוִ֑ד בְּ֝בׇרְח֗וֹ מִפְּנֵ֤י ׀ אַבְשָׁל֬וֹם בְּנֽוֹ׃‎ | A Psalm of David, when he fled from Absalom his son. |
| 2 | יְ֭הֹוָה מָה־רַבּ֣וּ צָרָ֑י רַ֝בִּ֗ים קָמִ֥ים עָלָֽי׃‎ | LORD, how many are mine adversaries become! Many are they that rise up against me. |
| 3 | רַבִּים֮ אֹמְרִ֢ים לְנַ֫פְשִׁ֥י אֵ֤ין יְֽשׁוּעָ֓תָה לּ֬וֹ בֵאלֹהִ֬ים סֶֽלָה׃‎ | Many there are that say of my soul: 'There is no salvation for him in God.' Selah |
| 4 | וְאַתָּ֣ה יְ֭הֹוָה מָגֵ֣ן בַּעֲדִ֑י כְּ֝בוֹדִ֗י וּמֵרִ֥ים רֹאשִֽׁי׃‎ | But thou, O LORD, art a shield about me; My glory, and the lifter up of my head. |
| 5 | ק֭וֹלִי אֶל־יְהֹוָ֣ה אֶקְרָ֑א וַיַּעֲנֵ֨נִי מֵהַ֖ר קׇדְשׁ֣וֹ סֶֽלָה׃‎ | With my voice I call unto the LORD, and He answereth me out of His holy mountain. Selah |
| 6 | אֲנִ֥י שָׁכַ֗בְתִּי וָאִ֫ישָׁ֥נָה הֱקִיצ֑וֹתִי כִּ֖י יְהֹוָ֣ה יִסְמְכֵֽנִי׃‎ | I lay me down, and I sleep; I awake, for the LORD sustaineth me. |
| 7 | לֹֽא־אִ֭ירָא מֵרִבְב֥וֹת עָ֑ם אֲשֶׁ֥ר סָ֝בִ֗יב שָׁ֣תוּ עָלָֽי׃‎ | I am not afraid of ten thousands of people, that have set themselves against me round about. |
| 8 | ק֘וּמָ֤ה יְהֹוָ֨ה ׀ הוֹשִׁ֘יעֵ֤נִי אֱלֹהַ֗י כִּֽי־הִכִּ֣יתָ אֶת־כׇּל־אֹיְבַ֣י לֶ֑חִי שִׁנֵּ֖י רְשָׁעִ֣ים שִׁבַּֽרְתָּ׃‎ | Arise, O LORD; save me, O my God; for Thou hast smitten all mine enemies upon the cheek, Thou hast broken the teeth of the wicked. |
| 9 | לַֽיהֹוָ֥ה הַיְשׁוּעָ֑ה עַֽל־עַמְּךָ֖ בִרְכָתֶ֣ךָ סֶּֽלָה׃‎ | Salvation belongeth unto the LORD; Thy blessing be upon Thy people. Selah |
ต้นฉบับ > พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน

ข้าแต่พระยาห์เวห์ คู่อริของข้าพระองค์ทวีขึ้นมากเหลือเกิน คนมากมายกำลังลุกขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์
หลายคนกำลังกล่าวถึงข้าพระองค์ว่า "ไม่มีการช่วยกู้จากพระเจ้าสำหรับเขา" เส-ลาห์
ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงเป็นโล่ล้อมรอบตัวข้าพระองค์ ทรงเป็นศักดิ์ศรีของข้าพระองค์และทรงเป็นผู้ชูศีรษะข้าพระองค์
ข้าพระองค์ร้องทูลพระยาห์เวห์ และพระองค์ตรัสตอบข้าพระองค์จากภูเขาบริสุทธิ์ของพระองค์ เส-ลาห์
ข้าพเจ้านอนลงและหลับไป ข้าพเจ้าตื่นขึ้น เพราะพระยาห์เวห์ทรงอุปถัมภ์ข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าไม่กลัวคนเป็นหมื่นๆ ซึ่งตั้งตนต่อสู้ข้าพเจ้าอยู่รอบด้าน
ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงลุกขึ้น ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอด ขอทรงตบหน้าศัตรูทั้งหลายของข้าพระองค์ และทรงเลาะฟันของคนอธรรม
การช่วยกู้เป็นของพระยาห์เวห์ ขอพระพรของพระองค์อยู่เหนือประชากรของพระองค์เทอญ เส-ลาห์
สนามฟุตบอลไฮบิวรี (ฟลีตวุด)

| --- | --- |
ไฮบิวรี

ชื่อเต็ม: สนามกีฬาไฮบิวรี (Highbury Stadium)
ที่ตั้ง: Park Avenue, Fleetwood, FY7 6TX
พิกัด: 53°54′59.4″N 3°1′28.92″W﻿ / ﻿53.916500°N 3.0247000°W﻿ / 53.916500; -3.0247000
เจ้าของ: สภาเทศบาลเมืองไวร์
ความจุ: 5,327
สถิติผู้ชม: 5,194 (16 พฤษภาคม 2014)
ขนาดสนาม: 115 × 71 หลา
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: 1939
เปิดใช้สนาม: 1939
ปรับปรุง: 2007–ปัจจุบัน
การใช้งาน
ฟลีตวุดทาวน์ 1939–ปัจจุบัน
สนามฟุตบอลไฮบิวรี หรือ ไฮบิวรี สเตเดียม (อังกฤษ: Highbury Stadium) เป็นสนามฟุตบอล ที่ตั้งอยู่ที่ฟลีตวุด ในมณฑลแลงคาเชอร์ ประเทศอังกฤษ โดยสร้างอยู่บนที่ดินของสภาเทศบาลเมืองไวร์ เป็นสนามเหย้าของฟลีตวุด ทาวน์ และ แบล็กพูล ชุดสำรอง
ระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

ระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (อังกฤษ: Suvarnabhumi Airport Automated People Mover) หรือ เอพีเอ็ม สุวรรณภูมิ เป็นระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติใต้ทางวิ่งท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เชื่อมอาคารผู้โดยสารหลักกับอาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1 เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2566 โดยมีระยะทางรวม 1 กิโลเมตร (0.62 ไมล์) จากอาคารผู้โดยสารหลักถึงอาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1 และเป็นระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติในท่าอากาศยานสายแรกในประเทศไทย
การดำเนินงาน

ระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ให้บริการ 2 สถานี ได้แก่ สถานีอาคารผู้โดยสารหลัก และสถานีอาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1  ระบบขนส่งผู้โดยสารให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง ทุก ๆ 3 นาที ใช้เวลาประมาณ 2 นาทีต่อเที่ยว ทุกสถานีมีการติดตั้งประตูกั้นชานชาลาและหน้าจอบอกข้อมูล
| สถานี | จุดเปลี่ยนเส้นทาง |
| --- | --- |
อาคารผู้โดยสารหลัก:  อาคารผู้โดยสารหลักท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ไป ทางออก A-B-C-D-E-F-G
อาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1 (SAT-1):  อาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ทางออกS101-S128
นอกจากนี้ ในอนาคตเส้นทางระบบขนส่งผู้โดยสารจะต่อขยายไปยังอาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 2 และอาคารผู้โดยสารรองทางทิศใต้ของท่าอากาศยานอีกด้วย
ขบวนรถ

เอพีเอ็ม สุวรรณภูมิมีขบวนรถคือ NeoVal (AirVal version) ซึ่งเป็นรถไฟฟ้าล้อยางแบบไร้คนขับ วิ่งบนทางคอนกรีต คล้ายกับขบวนรถของรถไฟใต้ดินแรน สาย B ขบวนรถมีทั้งหมด 6 ขบวน 1 ขบวนมี 2 ตู้ ผลิตโดยโรงงานฐานการผลิตของซีเมนส์ ที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย มีความกว้างของขบวนรถ 2.80 เมตร (9 ฟุต 2 นิ้ว) โดยแต่ละคันมี 25 ที่นั่ง แต่ละขบวนสามารถรองรับผู้โดยสารได้ 210 คน และเมื่อคำนวณแล้วระบบสามารถรองรับผู้โดยสารได้ 3,590 คนต่อชั่วโมงต่อทิศทาง รองรับความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (50 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ขบวนรถควบคุมอาณัติสัญญาณด้วยระบบ TrainGuard MT Communicated Based Control System (CBTC)
ขบวนรถชุดแรกมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
ดูเพิ่ม

รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
กลองสองหน้า

กลองสองหน้า
กลองสองหน้า สันนิษฐานว่าเริ่มนำมาใช้ในสมัยรัชกาลที่ 2 มีลักษณะคล้ายลูกเปิงมาง แต่ใหญ่กว่า หน้ากลองด้านกว้างเส้นผ่านศูนย์กลาง 21-24 เซนติเมตร ด้านเล็กเส้นผ่านศูนย์กลาง 20-22 เซนติเมตร ตัวกลองยาว 55-58 เซนติเมตร ใช้ในวงปี่พาทย์เสภาและใช้ตีประกอบจังหวะการเดี่ยวเครื่องดนตรีต่าง ๆ ด้วย
คาอินและอาเบล

ภาพคาอินสังหารอาเบล โดย เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
คาอินและอาเบล (ฮีบรู: הֶבֶל ,קַיִן
‎ Qayin, Heḇel; อาหรับ: قابيل، هابيل Qābīl, Hābīl) ทั้งสองเป็นบุตรชายของอาดัมและเอวาที่ถูกกล่าวไว้ในคัมภีร์ไบเบิล บทปฐมกาลที่ 4 นายคาอิน ลูกชายคนโตทำงานเป็นชาวไร่การเกษตร ส่วนนายอาเบล บุตรชายคนเล็กทำงานเป็นคนเลี้ยงฝูงแกะ เมื่อทั้งสองพี่น้องได้ทำการถวายเซ่นบูชาต่อพระเจ้าโดยคาอินได้ถวายข้าวสาลี ส่วนอาเบลได้ถวายไขมันจากแกะ พระเจ้าทรงโปรดปรานเครื่องเซ่นบูชาของอาเบลมาก ส่วนเครื่องเซ่นบูชาของของคาอินไม่เป็นที่โปรดปรานทำให้คาอินเกิดความรู้สึกโกรธเคือง พระเจ้าได้ทรงตำหนิและตรัสเตือนคาอินและให้ไปทำใจบริสุทธิ์เสียใหม่แล้วพระเจ้าจะทรงโปรดปรานคาอินอย่างแน่นอน แต่ด้วยความอิจฉาริษยาและโทสะที่มีต่อน้องชายตนที่เป็นที่รักของพ่อแม่และพระเจ้าทำให้นายคาอินได้ตัดสินใจกระทำการล่อลวงให้นายอาเบลไปที่นาและสังหารเสีย(กระทำของนายคาอินได้ถือว่าเป็นการฆาตกรรมครั้งแรกของมนุษย์) ต่อมาพระเจ้าตรัสถามถึงนายอาเบลกับนายคาอิน คาอินได้ทูลว่า "ข้าพระองค์ไม่ทราบ ข้าพระองค์เป็นผู้ดูแลน้องชายหรือ" แต่พระเจ้าได้ตรัสกับคาอินว่า "เจ้าทำอะไรลงไป เสียงร้องของโลหิตน้องชายของเจ้าร้องจากดินถึงเราแล้ว โอ้ เจ้าทำบาปเสียแล้ว" พระเจ้าได้ทรงสาปให้นายคาอินปลูกไร่ที่นาก็จะไม่ได้ผลผลิต และต้องกลายเป็นคนร่อนเร่ผเนจรในโลก นายคาอินได้ทูลอ้อนวอนต่อพระเจ้าว่า "พระเจ้า โทษที่ข้าพระองค์ได้รับนั้นหนักหนามากกว่าจะรับได้ และหากข้าพระองค์ได้ร่อนเร่ผเนจรแล้วก็อาจจะมีคนอื่นฆ่าข้าพระองค์ก็เป็นไปได้"  พระเจ้าได้ทรงตอบว่า "เราจะทำเครื่องหมายไว้บนตัวเจ้า คาอิน ผู้ใดฆ่าคาอินผู้นั้นจะได้รับโทษถึงเจ็ดเท่า" หลังจากนั้นนายคาอินได้เดินทางไปยังเมืองโนด (נוד‎, "wandering") ทางด้านทิศตะวันออกของเอเดนซึ่งเขาได้สร้างเมืองซึ่งได้ถูกตั้งชื่อว่า เอโนค ตามชื่อบุตรชายของตนและให้กำเนิดทายาทต่อมาอีกมากมาย
ดังนั้นนายคาอินได้กลายเป็นสัญลักษณ์คือความชั่วร้าย, ความรุนแรง และความละโมบ
ในศาสนาอิสลาม

ดูเพิ่ม: กอบีลและฮาบีล
ในศาสนสอิสลามเรียกว่า กอบีลและฮาบีล ทั้งสองเป็นบุตรของอาดัม ทั้งสองมีปัญหาเรื่องคู่ครองเพราะกอบีลชอบอักลิมา ซึ่งเป็นคู่ครองของฮาบีล นบีอาดัมจึงตัดสินว่า ให้นำสิ่งของมาถวายอัลลอฮ์ กอบีลนำพืชผลที่ไม่ค่อยดีมา ส่วนฮาบีลนำแกะที่ดีที่สุดมาถวาย อัลลอฮ์ทรงรับของฮาบีล กอบีลโกรธมาก และทำการฆ่าฮาบีล ต่อมาอัลลอฮ์ทรงประทานบุตรชายแก่นบีอาดัม นาม ชีษ หรือ เสท
แหล่งข้อมูลอื่น

https://www.neoxteen.com/bible-Genesis-4.html
| ด ค กอาดัมกับเอวา |
| --- | --- |
ต้นกำเนิด:  เรื่องเล่าการสร้างในปฐมกาลในหนังสือปฐมกาล  อาดัม  เอวา 
บุตร:  คาอินและอาเบล คาอิน  อาเบล  Aclima Luluwa  เสท  Awan  Azura  Jumella 
เทววิทยาที่เกี่ยวข้อง:  การตกในบาป  บาปกำเนิด  สวนเอเดน  ต้นไม้แห่งการรู้ถึงความดีและความชั่ว  งูในคัมภีร์ไบเบิล  ผลไม้ต้องห้าม แอปเปิล  ใบมะเดื่อ  มะเดื่อในคัมภีร์ไบเบิล  เอลของอาดัม  ภาษาอาดัม  ลิลิธ 
วัฒนธรรมอื่น ๆ:  อาดัมในทัศนะของศาสนาอิสลาม 
↑  อัลกุรอาน 5:27-32
ฉิ่ง

ฉิ่ง
ฉิ่ง เป็นเครื่องดนตรีไทยประเภทตี ทำด้วยทองเหลือง หล่อหนา ปากผายกลม 1 ชุด มี 2 ฝา ฉิ่งมี 2 ชนิดคือ ฉิ่งสำหรับวงปี่พาทย์ และ ฉิ่งที่ใช้สำหรับวงเครื่องสายและวงมโหรี ฉิ่งสำหรับวงปี่พาทย์มีขนาดที่วัดผ่านศูนย์กลาง จากขอบข้างหนึ่งไปสุดขอบอีกข้างหนึ่ง กว้างประมาณ 6 – 6.5 ซม. เจาะรูตรงกลางสำหรับร้อยเชือก เพื่อให้จับสะดวกขณะตี ส่วนฉิ่งสำหรับวงเครื่องสายและวงมโหรีนั้น มีขนาดเล็กกว่า วัดผ่านศูนย์กลางได้ขนาดประมาณ 5.5 ซม.
เนื่องจากการตีฉิ่ง ต้องเอาขอบของฝาข้างหนึ่งกระทบกับอีกฝากหนึ่ง แล้วยกขึ้น ก็จะมีเสียงดังกังวานยาวดัง ฉิ่ง แต่ถ้าเอาทั้ง 2 ฝานั้นกระทบและประกบกันไว้ จะได้ยินเสียงดังสั้น ๆ ดัง ฉับ ดังนั้นการเรียกชื่อเครื่องดนตรีชนิดนี้ว่า ฉิ่ง ก็เพราะเรียกตามเสียงที่เกิดขึ้นนั่นเอง
กลองตึ่งโนง

กลองตึ่งโนง หรือ กลองแอว เป็นกลองล้านนาทางภาคเหนือ ตัวกลองจะยาว มากขนาด 3-4 เมตรก็มี ใช้ตีเป็นอาณัติสัญญาณประจำวัด และใช้ในกระบวนแห่กระบวนฟ้อนต่าง ๆ ประกอบกับ ตะหลดปด ปี่แน ฉาบใหญ่ และฆ้องหุ่ย ใช้ตีด้วยไม้ เวลาเข้ากระบวนจะมีคนหาม หรือบางแห่งอาจเป็นรถล้อลากนำขวบนไป
กลองแอว เป็นกลองขึงด้วยหนังหน้าเดียว ทำจากไม้เนื้อแข็ง เช่น ประดู่ ไม้ชิงชัน ขึงหน้ากลองด้วยหนังวัวตัวเมียหรือเลียงผา แต่ละถิ่นมีชื่อเรียกต่างกันคือ จังหวัดเชียงใหม่เรียกกลองแอวหรือกลองตึ่งโน่ง จังหวัดลำพูนเรียกกลองเปิ้งหรือกลองเปิ่งโมง จังหวัดลำปางเรียกกลองตาเสิ้งหรือกลองตาเส้ง จังหวัดแพร่และจังหวัดน่านเรียกกลองอึด จังหวัดเชียงรายและจังหวัดพะเยาเรียกกลองอึดสิ้ง
กลองแอวมีพัฒนาการมาจากกลองหลวงที่มีใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2345 – 2427 ในสมัยพระเจ้ากาวิละ กลองแอวแบ่งตามเสียงเป็น 3 ประเภทคือ
กลองแอวเสียงใหญ่ เส้นผ่านศูนย์กลาง 13 – 15 นิ้ว
กลองแอวเสียงกลาง เส้นผ่านศูนย์กลาง 12.5 – 13.5 นิ้ว
กลองแอวเสียงหน้อย เส้นผ่านศูนย์กลาง 11 – 12 นิ้ว ปัจจุบันมีใช้น้อยลง เพราะเสียงเล็กแหลม เมื่อนำมาตีในวงติ่งโนง ทำให้ไม่สนุกครึกครื้นเท่ากลองแอวแบบอื่น ๆ
หนังที่ขึงหน้ากลองแล้วให้เสียงดีที่สุดคือหนังเลียงผา แต่เมื่อเลียงผาเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง จึงเปลี่ยนมาใช้หนังวัวตัวเมียแทน โดยนิยมใช้หนังวัวที่ตกลูกมาแล้ว 3 ครอกขึ้นไป กลองชนิดนี้ต้องติดจ่ากลองเพื่อเทียบเสียงให้ตรงกับฆ้องอุ้ย จ่ากลองทำมาจากข้าวเหนียวบดแช่น้ำแล้วนำมาตำให้ละเอียดผสมกับขี้เถ้าไม้ลำไย สล่ากลองบางคนใช้ขนมจีนแทนข้าวเหนียว เพราะสะดวกกว่า
ตะหลดปด

กลองตะหลดปด เป็นเครื่องดนตรีประเภทกลองชนิดหนึ่งที่ขึงด้วยหนังสองหน้า ลักษณะการหุ้มหน้ากลองใช้สายเร่งเสียงดึงโดยโยงเสียงสอดสลับกันไปมาระหว่างหูหิ่งทั้งสองหน้า ตัวกลองมีลักษณะยาวคล้ายกลองแขก ทำด้วยไม้เนื้อแข็ง ขุดเจาะโพรงภายในทั้งสองหน้าอยู่ในลักษณะบัวคว่ำและบัวหงาย มีท่อนำเสียงตรงกลาง ใช้ตีประกอบจังหวะร่วมกับกลองแอว อาจเป็นวงกลองตึ่งนง เปิ้งมง ตกเส้ง หรือ
กลองอืดก็ได้ วงกลองเหล่านี้มักบรรเลงเป็นมหรสพในงานบุญ หรือบรรเลงประกอบการฟ้อนเล็บ ฟ้อนผาง ฟ้อนเทียน และบรรเลงในขบวนแห่โดยทั่วไป
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขต

แผนที่แสดงกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตกัศมีร์
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขต (อังกฤษ: territorial dispute) เป็นการที่องค์กรซึ่งเป็นรัฐชาติตั้งแต่สององค์กรหรือกว่านั้นขัดแย้งกันเรื่องการครอบครองอาณาเขต หรือเป็นความขัดแย้งจากการที่รัฐเกิดใหม่หรือผู้เข้ายึดครองอ้างว่า ดินแดนใด ๆ เป็นอาณาเขตของตน เพราะตนได้ดินแดนนั้นมาจากรัฐอื่น และตนไม่รับรองการมีอยู่ของรัฐอื่นนั้นอีก (รัฐอื่นนั้นกลายเป็นของตนแล้ว)
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตมักเกี่ยวข้องกับการครอบครองทรัพยากรธรรมชาติ เช่น แม่น้ำ ไร่สวนเรือกนาอันอุดมสมบูรณ์ หรือขุมน้ำมัน และอาจถูกขับเคลื่อนด้วยอุดมคติทางการเมือง วัฒนธรม ศาสนา หรือชาตินิยม ทั้งมักเป็นผลมาจากข้อความเคลือบคลุมในสนธิสัญญากำหนดอาณาเขตเดิม
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตยังเป็นสาเหตุหลักของสงครามและการก่อการร้าย เพราะรัฐทั้งหลายมักพยายามจะอ้างอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนใด ๆ โดยเข้ารุกรานดินแดนนั้น ขณะที่องค์กรซึ่งยังไม่เป็นรัฐชาติก็มักพยายามก่อการร้ายเพื่อสร้างอิทธิพลเหนือกิจกรรมทางการเมือง อย่างไรก็ดี กฎหมายระหว่างประเทศไม่สนับสนุนให้รัฐใช้กำลังผนึกดินแดนรัฐอื่นเข้าสู่รัฐตน เช่น กฎบัตรสหประชาชาติระบุว่า
"ในการสัมพันธ์ระหว่างประเทศของตนนั้น ให้สมาชิกทั้งหลายงดเว้นจากการคุกคามหรือใช้กำลังต่อบูรณภาพแห่งอาณาจักรหรือต่อความเป็นเอกราชทางการเมืองของรัฐใด ๆ หรือด้วยอาการใดที่ไม่ชอบด้วยวัตถุประสงค์ของสหประชาชาติ"
"All Members shall refrain in their international relations from the threat or use of force against the territorial integrity or political independence of any state, or in any other manner inconsistent with the Purposes of the United Nations."
บางครั้งเมื่ออาณาเขตไม่แน่ชัด คู่พิพาทอาจกำหนดเส้นควบคุม (line of control) ไว้เป็นเขตแดนระหว่างประเทศในทางนิตินัย เช่น กรณีอักไสชิน ช่องแคบไต้หวัน และกัศมีร์ แต่การกำหนดเส้นควบคุมนี้ แม้กระทำกันชัดเจนมั่นคง ก็ไม่มีผลเป็นการตกลงเขตแดนระหว่างประเทศโดยชอบธรรม
ในกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตนั้น ยังมีศัพท์บางศัพท์ คือ
การขัดกันของเขตแดน (border conflict) หรือกรณีพิพาทเรื่องเขตแดน (border dispute) หมายถึง กรณีที่ดินแดนซึ่งมีเขตจำกัดนั้นประชิดรัฐหลายรัฐ หรือมีดินแดนแทรก (enclave) เกิดขึ้นมาในรัฐรัฐหนึ่ง แล้วรัฐสองรัฐหรือกว่านั้นอ้างสิทธิเหนือดินแดนดังกล่าว แต่ไม่รวมถึงการอ้างอำนาจอธิปไตยเหนือรัฐรัฐหนึ่งเต็มรัฐ เช่น กรณีที่สาธารณรัฐประชาชนจีนอ้างอำนาจอธิปไตยเหนือสาธารณรัฐจีน
อาณาเขตที่ถูกยึดครอง (occupied territory) หมายถึง ดินแดนซึ่งถูกรัฐเอกราชรัฐหนึ่งเข้าควบคุม โดยที่ดินแดนนั้นอยู่นอกเหนืออาณาเขตที่ยอมรับกันว่าเป็นของรัฐดังกล่าวอยู่แล้ว
อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติเดียวกัน (irredentism) เกี่ยวพันกับข้อเรียกร้องทางอาณาเขตซึ่งคู่กรณีฝ่ายหนึ่งชอบที่จะยกขึ้นอ้างได้โดยอาศัยความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมหรือชาติพันธุ์ที่มีมาแต่เดิม
ดูเพิ่ม

รายชื่อกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขต
รายชื่อการขัดกันของเขตแดน
แหล่งข้อมูลอื่น

Lectures เก็บถาวร 2013-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Malcolm Shaw entitled The International Legal Principles Relating to Territorial Disputes: The Acquisition of Title to Territory and Settling Territorial Disputes in the Lecture Series of the United Nations Audiovisual Library of International Law เก็บถาวร 2013-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วงปี่พาทย์เสภา

วงปี่พาทย์เสภา
วงปี่พาทย์เสภา เป็นวงดนตรีไทยชนิดหนึ่ง เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 2
ในยุคแรกจะมีผู้ขับเสภาเป็นเรื่องราวต่าง ๆ พร้อมกับขยับกรับให้สอดประสานกับบทจนจบเรื่อง ต่อมาได้มีดนตรีเข้ามาบรรเลงประกอบ แต่จะบรรเลงเฉพาะช่วงที่แสดงอารมณ์ต่าง ๆ ของตัวละคร ภายหลังได้นำบทเสภาบางตอนมาร้องส่งและให้วงปี่พาทย์รับ ในยุคต่อ ๆ มา การขยับกรับเสภาที่เป็นเรื่องเป็นราวจึงค่อย ๆ หายไป คงเหลือแต่การนำบทเสภามาร้องส่งและให้วงปี่พาทย์รับ
วงปี่พาทย์เสภาคล้ายกับวงปี่พาทย์ไม้แข็ง เพียงแต่เอาตะโพนกับกลองทัดออกและใช้กลองสองหน้าเป็นตัวกำกับหน้าทับแทน
รูปแบบในการเล่น

รูปแบบของการบรรเลงมีดังนี้
รัวประลองเสภา
โหมโรงเสภา เช่น โหมโรงอัฐมบาท โหมโรงพม่าวัด ฯลฯ
เพลงพม่า 5 ท่อน
เพลงจระเข้หางยาว
เพลงสี่บท
เพลงบุหลัน
เพลงประเภทเพลงทยอย เช่น เพลงทยอยนอก แขกลพบุรี หรือไม่ก็ต่อด้วยเพลงตับเรื่องต่าง ๆ
เพลงลา เช่น ปลาทอง พระอาทิตย์ชิงดวง
| ด ค กวงดนตรีไทย |
| --- | --- |
วงปี่พาทย์:  วงปี่พาทย์ชาตรี  วงปี่พาทย์ไม้แข็ง วงปี่พาทย์ไม้แข็งเครื่องห้า  วงปี่พาทย์ไม้แข็งเครื่องคู่  วงปี่พาทย์ไม้แข็งเครื่องใหญ่  วงปี่พาทย์เสภา  วงปี่พาทย์ไม้นวม  วงปี่พาทย์มอญ วงปี่พาทย์มอญเครื่องห้า  วงปี่พาทย์มอญเครื่องคู่  วงปี่พาทย์มอญเครื่องใหญ่  วงปี่พาทย์นางหงส์  วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ 
วงเครื่องสาย:  วงเครื่องสายวงเล็ก วงเครื่องสายเครื่องเดี่ยว  วงเครื่องสายเครื่องคู่  วงเครื่องสายประสม  วงเครื่องสายปี่ชวา 
วงมโหรี:  วงมโหรีเครื่องสาม  วงมโหรีเครื่องสี่  วงมโหรีเครื่องหก  วงมโหรีเครื่องแปด  วงมโหรีวงเล็ก  วงมโหรีเครื่องคู่  วงมโหรีเครื่องใหญ่ 
อื่น ๆ:  วงบัวลอย  วงขับไม้  วงเครื่องสูง  วงปี่ชวากลองแขก  วงกันตรึม
ซิตีกราวด์

| --- | --- |

th
ชื่อเต็ม: ซิตีกราวด์ (City Ground)
ที่ตั้ง: นอตทิงแฮม, อังกฤษ
พิกัด: 52°56′24″N 1°7′58″W﻿ / ﻿52.94000°N 1.13278°W﻿ / 52.94000; -1.13278
เจ้าของ: นอตทิงแฮมฟอเรสต์
ความจุ: 30,445 คน
ขนาดสนาม: 115 x 78 หลา (105.2 x 71.3 เมตร)
พื้นผิว: หญ้า
ป้ายแสดงคะแนน: ADI Virtuality V8
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: ค.ศ. 1898
เปิดใช้สนาม: 3 กันยายน ค.ศ. 1898
การใช้งาน
นอตทิงแฮมฟอเรสต์  (1898–ปัจจุบัน)
ซิตีกราวด์ (อังกฤษ: City Ground) เป็นสนามฟุตบอลใน West Bridgford, นอตทิงแฮมเชอร์ ริมฝั่งแม่น้ำเทรนต์ เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนอตทิงแฮมฟอเรสต์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1898 และมีความจุ 30,445 ที่นั่ง
สนามนี้เคยใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 และอยู่ห่างจากเมียโดว์เลน ซึ่งเป็นสนามเหย้าของสโมสรคู่แข่งอย่างนอตส์เคาน์ตี เพียง สามร้อย หลา (270 เมตร) สนามทั้งสองแห่งนี้เป็นสนามฟุตบอลอาชีพที่ใกล้ที่สุดในอังกฤษและใกล้เป็นอันดับสองในสหราชอาณาจักร รองจากสนามของดันดี และดันดียูไนเต็ด พวกเขาตั้งอยู่คนละฝั่งของแม่น้ำเทรนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสโมสร เก็บถาวร 2007-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพสนาม
| ด ค กสนามแข่งขันในพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กูดิสันพาร์ก  เคนิลเวิร์ทโรด  เครเวนคอตทิจ  ซิตีกราวด์  ซิตีออฟแมนเชสเตอร์  เซนต์เจมส์พาร์ก  เซลเฮิสต์พาร์ก  ดีนคอร์ต  ทอตนัมฮอตสเปอร์  เทิร์ฟมัวร์  บรามอลล์เลน  เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม  ฟัลเมอร์  มอลินิว  ลอนดอนสเตเดียม  วิลลาพาร์ก  สแตมฟอร์ดบริดจ์  เอมิเรตส์สเตเดียม  แอนฟีลด์  โอลด์แทรฟฟอร์ด 
อดีต:  เบ็ต365 สเตเดียม  Bloomfield Road  Boundary Park  คาร์ดิฟฟ์ซิตีสเตเดียม  แคร์โรว์โรด  County Ground  ดีดับเบิลยูสเตเดียม  อีวุดพาร์ก  Fratton Park  ฮิลส์โบโร  KCOM Stadium  เกิร์กลีส์  ลิเบอร์ตีสเตเดียม  ลอฟตัสโรด  มาเดสกีสเตเดียม  Oakwell  Portman Road  ไพรด์พาร์ก  ริเวอร์ไซด์  สเตเดียมออฟไลต์  เซนต์แอนดรูว์  University of Bolton Stadium  เดอะฮอว์ทอนส์  The Valley  Valley Parade  วิคาริจโรด  เวมบลีย์  คิงเพาเวอร์สเตเดียม  เซนต์แมรีส์สเตเดียม  เอลแลนด์โรด 
ถูกทำลาย:  Ayresome Park  Baseball Ground  บุลินกราวนด์  Burnden Park  The Dell  Filbert Street  ไฮบิวรี  Highfield Road  เมนโรด  Roker Park  ไวต์ฮาร์ตเลน
เซี่ยโหวชื่อ

สตรีสูงศักดิ์ชาวจีนในยุคสามก๊ก
| เซี่ยโหวชื่อ 夏侯氏 |
| --- | --- |
ประสูติ: คริสต์ทศวรรษ 180
สวรรคต: หลัง ค.ศ. 219
คู่อภิเษก: เตียวหุย
พระราชบุตร: ไม่ทราบ
ราชวงศ์: ตระกูลแฮหัว (夏侯 เซี่ยโหว)
ราชวงศ์: จ๊กก๊ก
พระราชบิดา: พี่ชายหรือน้องชายของแฮหัวเอี๋ยน
เซี่ยโหวชื่อ (จีน: 夏侯氏; พินอิน: Xiàhóu Shì; คริสต์ทศวรรษ 180 – หลัง ค.ศ. 219) หรือ เซี่ยโหวจี (จีน: 夏侯姫; พินอิน: Xiàhóu Jī) เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวจีนจากตระกูลแฮหัว (夏侯 เซี่ยโหว) ในวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เซี่ยโหวชื่อเป็นหลานสาวของแฮหัวเอี๋ยนขุนพลที่มีชื่อเสียงของขุนศึกโจโฉ เซี่ยโหวชื่อสมรสกับเตียวหุยขุนพลของเล่าปี่ผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊ก เซี่ยโหวชื่อให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่งที่ขึ้นเป็นจักรพรรดินีแห่งรัฐจ๊กก๊ก
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 200 เมื่อเซี่ยโหวชื่อมีอายุ 13 หรือ 14 ปีตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก ถูกเตียวหุยจับตัวไปขณะที่กำลังเก็บฟืนในพื้นที่ท้องถิ่นของเมืองเจากุ๋น (譙郡 เฉียวจฺวิ้น) เตียวหุยพบว่าเซี่ยโหวชื่อเป็นสตรีจากครอบครัวที่มีฐานะดีจึงสมรสกับเซี่ยโหวชื่อ
ภูมิหลังและสถานการณ์ที่แน่ชัดเกี่ยวกับการลักพาตัว การสมรสของเซี่ยโหวชื่อ รวมถึงความรู้สึกของเซี่ยโหวชื่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เซี่ยโหวชื่อมาจากตระกูลแฮหัวที่เป็นหนึ่งในข้าราชบริพารหลักของรัฐวุยก๊กซึ่งเป็นรัฐอริของรัฐจ๊กก๊กที่จะก่อตั้งขึ้นในเวลาต่อมาและเตียวหุยได้เข้ารับราชการด้วย มีเกร็ดประวัติว่าแฮหัวเอี๋ยนละทิ้งบุตรชายเป็นเวลาหนึ่งปีเพื่อจะช่วยชีวิตบุตรสาวของพี่ชายหรือน้องชายผู้ล่วงลับ ไม่ทราบแน่ชัดบุคคลนั้นคือเซี่ยโหวชื่อหรือไม่
เซี่ยโหวชื่อให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่งที่ขึ้นเป็นจักรพรรดินีแห่งจ๊กก๊ก
ในปี ค.ศ. 219 แฮหัวเอี๋ยนถูกสังหารในการรบระหว่างโจโฉกับเล่าปี่ในยุทธการที่ฮันต๋ง เมื่อเซี่ยโหวชื่อทราบเรื่องนี้ ก็ขอนำศพของแฮหัวเอี๋ยนไปฝังอย่างสมเกียรติ
ในปี ค.ศ. 249 หลังเกิดอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลงในวุยก๊ก แฮหัวป๋าลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยโหวชื่อและบุตรชายของแฮหัวเอี๋ยนแปรพักตร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก แฮหัวป๋าไม่พอใจต่อสถานการณ์ในวุยก๊กเมื่อสุมาอี้สั่งให้ประหารชีวิตโจซองและเนรเทศผู้ภักดีต่อตระกูลโจจำนวนมาก รวมถึงสมาชิกของตระกูลแฮหัวด้วย แฮหัวป๋าจึงเดินทางไปที่เซงโต๋ (成都 เฉิงตู) นครหลวงของจ๊กก๊ก และทูลเล่าเสี้ยนขอรับราชการกับจ๊กก๊ก แฮหัวป๋าได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษและได้รับการยอมรับเนื่องจากเป็นลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยโหวชื่อและพระปิตุลาของจักรพรรดินีจาง
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (1977) [429]. เผย์ ซงจือ (บ.ก.). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ 三國志注 . ไทเป: Dingwen Printing.
9: 諸夏侯曹傳, pages 270, 273
34: 二主妃子傳, page 907
ยฺหวี ฮฺว่าน (265). เว่ย์เลฺว่ 魏略.
| ด ค กบุคคลสำคัญในจ๊กก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  เล่าปี่  เล่าเสี้ยน 
จักรพรรดินี:  งอซี  เตียวซี  จักรพรรดินีจาง 
เจ้าชายและเชื้อพระวงศ์:  เล่ากี๋  เล่าขำ  เล่าจ้อง  เล่าจ้าน  เล่ายอย  เล่าลี  เล่าสุน  เล่าเอ๋ง  เล่าเอียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  จูกัดเหลียง  เจียวอ้วน  ตั๋งอุ๋น  บิฮุย  เกียงอุย 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กวนหิน  กุยฮิวจี๋  ขับเจ้ง  เคาจู  เคาเจ้ง  จินปิด  จูเก่อ เฉียว  เจาจิ๋ว  เฉิน จือ  ตังควด  ตั๋งโห  ตันจิ๋น  ตันซิ่ว  เตงเลียง  เตาเขง  เตียวเซีย  เตียวติด  เตียวเปา  โตบี  เบงกอง  บิสี  ม้าเชียว  ม้าเลี้ยง  ลิคี  ลิจวน  ลิหงี  ลิฮก  เล่าป๋า  เลี้ยงเขียน  เลี้ยงซี  เลี่ยว ลี่  ไลบิน  หยาง ซี่  หลี เหมี่ยว  อองเมา  อองเลี้ยน  อองฮู  อินเบก  อินเชียง  อีเจี้ย  เอี่ยงลอง  เอียวหู  เอียวหงี  เอียวฮอง  ฮวนเกี๋ยน  ฮุยโฮ 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กง ลู่  กัว ซิว  กัวหยง  กุอั๋น  โกเสียง  งอปั้น  งออี้  เงียมอู  จองอี้  เจียวปิน  เฉิน เต้า  จูกัดเจี๋ยม  จูกัดสง  เจียวสี  ตันเซ็ก  เตงจี๋  เตียวจูล่ง  เตียวหงี  เตียวหุย  เตียวอี้  เตียวเอ๊ก  เทียกี  ปองสิบ  ปอเฉียม  เปาเตียว  ม้าเจ๊ก  ม้าเฉียว  ม้าตง  ม้าต้าย  ลิเงียม  ลิหิม  ลิอ๋อง  ลิอิ๋น  เล่าตำ  เลียวฮัว  อองเป๋ง  อองหำ  อุยก๋วน  อุยเอี๋ยน  เอาเจ้  ฮั่ว อี้  เฮียงทง  แฮหัวป๋า 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  เซี่ยโหวชื่อ  บิฮูหยิน  ยฺเหวียน ฝู  อุ๋ยซี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  เบ้งเฮ็ก  สะโมโข