stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ท่อน้ำดีตัน
พยากรณ์โรค > ภาวะแทรกซ้อน

ภาวะแทรกซ้อนจากการผ่าตัดต่อท่อน้ำดีกับลำไส้มีทั้งภาวะแทรกซ้อนในระยะเฉียบพลันและเรื้องรัง
ในช่วงแรกหลังการผ่าตัด ภาวะแทรกซ้อนที่พบบ่อยที่สุดคือการต่อท่อน้ำดีกับลำไส้ที่ไม่สมบูรณ์ทำให้น้ำดีไม่สามารถไหลลงลำไส้ได้ดีเพียงพอ หลังการผ่าตัดพบว่าผู้ป่วยหนึ่งในสามมีการไหลของน้ำดีไม่เพียงพอ ซึ่งผู้ป่วยเหล่านี้มักดำเนินโรคไปสู่ภาวะตับแข็งจากน้ำดีภายในขวบปีแรกๆ ของชีวิต หากไม่ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนตับ
ในระยะต่อมา พบภาวะแทรกซ้อนที่เกี่ยวข้องกับโรคตับที่ยังดำเนินอยู่และภาวะความดันพอร์ทัลสูงมากถึงร้อยละ 60 ของผู้ป่วยที่ประสบความสำเร็จในการผ่าตัด
ผู้ป่วยร้อยละ 50 หลังการผ่าตัดเกิดมีท่อน้ำดีอักเสบ มีการศึกษาเกี่ยวกับการใช้ยาปฏิชีวนะในการป้องกันท่อน้ำดีอักเสบหลังการผ่าตัดต่อท่อน้ำดีกับลำไส้เล็กได้ผลว่ายา TMP/SMZ หรือ Neomycin สามารถใช้ป้องกันโรคท่อน้ำดีอักเสบหลังการผ่าตัดได้ประมาณครึ่งหนึ่ง
ผู้ป่วยที่โรคดำเนินไปจนมีตับแข็งและไม่มีหลักฐานทางคลินิกของภาวะความดันพอร์ทัลสูงมีความเสี่ยงที่จะเป็นมะเร็งเซลล์ตับมากขึ้น
ระบาดวิทยา > อุบัติการณ์

โรคท่อน้ำดีตีบตันแต่กำเนิดพบในประเทศสหรัฐอเมริกาประมาณ 1 ใน 10,000-15,000 ทารกแรกเกิดมีชีพ โดยมีอุบัติการณ์ในประชากรเอเชียมากกว่าในสหรัฐอเมริกา และพบในทารกจีนมากกว่าทารกญี่ปุ่น
ระบาดวิทยา > อัตราตายและอัตราเป็นโรค

ก่อนที่วิธีการผ่าตัดปลูกถ่ายตับจะกลายมาเป็นทางเลือกในการรักษาผู้ป่วยเด็กโรคตับระยะสุดท้ายนั้น อัตราการรอดชีวิตยืนยาวของทารกที่มีท่อน้ำดีตีบตันแต่กำเนิดหลังได้รับการผ่าตัดต่อท่อน้ำดีกับลำไส้อยู่ที่ 47-60% ที่ 5 ปี และ 25-35% ที่ 10 ปี ผู้ป่วยหนึ่งในสามจะพบว่ามีการไหลของน้ำดีหลังการผ่าตัดไม่ดีพอ ผู้ป่วยเหล่านี้จะดำเนินโรคไปเป็นตับแข็งเหตุน้ำดีภายในไม่กี่ปีหากไม่ได้รับการผ่าตัดปลูกถ่ายตับ ภาวะแทรกซ้อนหลังการผ่าตัดได้แก่ท่อน้ำดีอักเสบ 50% และภาวะความดันพอร์ทัลสูง (>60%)
สังคมและวัฒนธรรม > ประเด็นทางนิติเวช

ถึงแม้จะไม่ใช่ประเด็นทางนิติเวชที่ชัดเจน ยังไม่มีข้อสรุปว่าการผ่าตัดต่อท่อน้ำดีกับลำไส้เล็กหรือการผ่าตัดเปลี่ยนตับกันแน่ที่เป็นการรักษาที่ดีที่สุดสำหรับผู้ป่วยท่อน้ำดีตีบตันแต่กำเนิด การเปลี่ยนตับนั้นได้รับการแนะนำให้เป็นการรักษาที่เป็นทางเลือกที่ดีเนื่องจากให้อัตราการรอดชีวิตระยะยาวที่สูงกว่า และจากข้อเท็จจริงที่ว่าร้อยละ 60 ของผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดต่อท่อน้ำดีกับลำไส้เล็กแบบ Kasai ก็จะต้องเข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนตับในที่สุด อย่างไรก็ดีการตรวจสอบข้อมูลที่มีอยู่อย่างละเอียดพบว่าสถิติการรอดชีวิตโดยรวมจากการให้การผ่าตัดเป็นลำดับแรกไม่ได้เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญนัก นอกจากนั้นแล้ว ในช่วงที่ยังมีปัญหาในการจัดหาอวัยวะให้กับผู้ป่วยยังเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการรอดชีวิตของผู้ป่วยที่รอเปลี่ยนตับอยู่นั่น การผ่าตัดต่อท่อน้ำดีกับลำไส้เล็กเป็นทางเลือกในการรักษาที่ช่วยรักษาโอกาสในการมีผลการรักษาที่ดีในระยะยาวของผู้ป่วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Biliary Atresia ใน eMedicine.com
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: Q44.2 ICD-9-CM: 751.61 OMIM: 210500 MeSH: D001656 DiseasesDB: 1400
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001145 eMedicine: ped/237
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน)

| --- | --- |
International Institute for Trade and Development (Public Organization)
ตราสัญลักษณ์
ภาพรวมสถาบัน
ก่อตั้ง: 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544; 23 ปีก่อน (2544-06-01)
ประเภท: องค์การมหาชน
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: ชั้น 8 อาคารวิทยพัฒนา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จุฬาซอย 12 ถนนพญาไท แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
งบประมาณต่อปี: 85,295,100 บาท  (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสถาบัน: สุภกิจ เจริญกุล, ผู้อำนวยการ ภานุมาส เทพทอง, รองผู้อำนวยการ วิมล ปั้นคง, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสถาบัน: กระทรวงพาณิชย์
ลูกสังกัดสถาบัน: ดูในบทความ
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสถาบัน
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) เรียกโดยย่อว่า "สคพ." และใช้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า The International Institute for Trade and Development (Public Organization) เรียกโดยย่อว่า "ITD" เป็นองค์การมหาชน จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2544 เป็นองค์กรไม่แสวงหากำไร มีหน้าที่รับผิดชอบในการให้การศึกษาอบรม และค้นคว้าวิจัย เพื่อส่งเสริมการค้า การพัฒนา และดำเนินกิจกรรมอื่นๆ ที่สอดคล้องกับความตกลงว่าด้วยความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยกับการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและการพัฒนา เดิมสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 โอนไปสังกัดกระทรวงพาณิชย์
ประวัติ

แนวคิดที่จะจัดตั้งสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา มีความริเริ่มมาจากรูเบนส์ ริคูเปโร (Rubens Ricupero) เลขาธิการการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและการพัฒนา หรือ อังค์ถัด (United Nations Conference on Trade and Development หรือ UNCTAD) ซึ่งแนวคิดดังกล่าวส่วนหนึ่งเกิดจากแรงจูงใจที่จะสนองตอบขอบคุณรัฐบาลไทยอย่างเป็นรูปธรรม ในฐานะที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพของการจัดประชุมระดับรัฐมนตรีของอังค์ถัดครั้งที่ 10 ขึ้นที่ กรุงเทพฯ รวมทั้งเป็นความปรารถนาส่วนตัวมาช้านานของ ฯพณฯ ริคูเปโรที่ต้องการจะให้มีการจัดตั้งหน่วยงานที่ยั่งยืนถาวรและเป็นแหล่งแพร่กระจายความรู้เพื่อการพัฒนาที่เป็นประโยชน์แก่ประเทศกำลังพัฒนาทั้งหลาย
เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2540 รูเบนส์ ริคูเปโร ได้เข้าพบพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ นายกรัฐมนตรี โดยมีคณะรัฐมนตรีอาวุโสในสมัยนั้นร่วมด้วย วัตถุประสงค์ ได้แก่ การวางแผนจัดการประชุมอังค์ถัด 10 และในโอกาสนั้นเลขาธิการอังค์ถัดได้นำเสนอแผนงานการจัดตั้งองค์กรขึ้นซึ่งในชั้นนั้นเรียกว่าสถาบันเพื่อการพัฒนา (Institute of Development) และรัฐบาลไทยยินดีที่จะรับข้อเสนอนี้ หลังจากนั้นจึงเปิดเวทีการเจรจาขึ้นระหว่างอังค์ถัดกับผู้แทนรัฐบาลไทยต่อมาเป็นระยะเพื่อจัดทำความตกลงร่วมมือกัน จนปรากฏผลเป็นสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา
รัฐบาลไทยเป็นเจ้าภาพการประชุมอังค์ถัด ครั้งที่ 10 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 นับเป็นการเปิดโอกาสให้ผู้แทนระดับสูงจากประเทศสมาชิกอังค์ถัดทั้ง 190 ประเทศและผู้แทนกว่าร้อยคนจากองค์กรระหว่างประเทศและองค์กรพัฒนาเอกชน ได้แลกเปลี่ยนทัศนะและความคิดเห็น ภายใต้หัวข้อ “ยุทธศาสตร์การพัฒนากับการนำบทเรียนในอดีตมาปรับเปลี่ยนกระแสโลกาภิวัตน์ให้เป็นโอกาสที่เอื้อประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศและมวลประชากรโลก” ประเทศสมาชิกและกลุ่มพันธมิตรเพื่อการพัฒนาได้ร่วมกันรับรองเอกสารการประชุมในครั้งนี้ 2 ฉบับ ได้แก่ ปฏิญญากรุงเทพฯ และ แผนปฏิบัติการกรุงเทพฯ ซึ่งได้กล่าวเน้นถึงความจำเป็นสำหรับหุ้นส่วนเพื่อการพัฒนาที่พยายามผลักดันให้มีการเจรจาอย่างเปิดเผยและให้ประเทศต่าง ๆ ได้เข้ามามีส่วนร่วมในระบบการเงิน การค้า และการลงทุนระหว่างประเทศ และการบูรณาการเข้าสู่เศรษฐกิจโลก นอกจากนี้ เอกสารดังกล่าวยังเรียกร้องให้มีการแก้ไขความขาดสมดุลและไม่สมมาตรที่เกิดขึ้น เพื่อสร้างระเบียบของโลกขึ้นใหม่ที่มีการแบ่งสรรผลประโยชน์จากกระแสโลกาภิวัตน์ให้เป็นธรรมยิ่งขึ้นในอนาคต
การหารือกันเพื่อจัดตั้งสถาบันฯ ใหม่สัมฤทธิ์ผลในบริบทดังกล่าวด้วยการลงนามในความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับองค์การสหประชาชาติว่าด้วยสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนาขึ้นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 โดย ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเป็นผู้ลงนามแทนรัฐบาลไทย และ ฯพณฯ รูเบนส์ ริคูเปโร เลขาธิการอังค์ถัดเป็นผู้ลงนามแทนสหประชาชาติ การลงนามในความตกลงนี้ถือเป็นจุดเด่นของการประชุมอังค์ถัดครั้งที่ 10 และเป็นสิ่งที่ ฯพณฯ ริคูเปโร ถือว่าเป็นรูปธรรมหนึ่งของการประชุมที่จะยั่งยืนอยู่สืบไป สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนาได้รับการสถาปนาขึ้นโดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2544 และได้มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2545
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนาเป็นองค์กรที่ไม่แสวงหากำไร จัดตั้งขึ้นภายใต้กฎหมายของรัฐบาลไทยโดยมีสถานะเป็นองค์การมหาชน สถาบันฯ ดำเนินงานโดยอาศัยความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับรัฐบาลไทย อังค์ถัด องค์กรระหว่างประเทศอื่นๆ และองค์กรระดับภูมิภาค
อำนาจหน้าที่

มาตรา 6 แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2544 ระบุว่า “ให้สถาบันฯ มีวัตถุประสงค์ในการให้การศึกษาอบรมและค้นคว้าวิจัย เพื่อส่งเสริมการค้าและการพัฒนา และดำเนินกิจกรรมอื่นที่สอดคล้องกับความตกลงว่าด้วยความร่วมมือระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยและองค์การสหประชาชาติเกี่ยวกับสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา”
โดยนัยนี้ สถาบันฯ จึงมีอำนาจหน้าที่ ดังนี้
จัดการศึกษาอบรมและให้การสนับสนุนเพื่อการค้นคว้าวิจัยแก่บุคลากรของประเทศต่างๆ โดยเฉพาะในภูมิภาคเอเชียด้านการค้าระหว่างประเทศการเงินการคลังการลงทุนการพัฒนาและสาขาอื่นที่เกี่ยวข้องเพื่อให้บุคลากรเหล่านั้นสามารถปฏิบัติงานในหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพสอดคล้องกับกระแสโลกาภิวัตน์และแนวทางการเปิดเสรีทางการค้าต่างๆ
ให้ความช่วยเหลือแก่ประเทศกำลังพัฒนาโดยเฉพาะในภูมิภาคเอเชีย เพื่อสร้างเสริมศักยภาพและความสามารถในการกำหนดนโยบายด้านเศรษฐกิจที่เหมาะสมร่วมกันและการกำหนดมาตรการทางกฎหมายที่สอดคล้องกับนโยบายดังกล่าวได้
ส่งเสริมและสนับสนุนความร่วมมือทางเศรษฐกิจในระดับภูมิภาค และสร้างความเป็นเอกภาพโดยการแลกเปลี่ยนประสบการณ์และความรู้
เป็นศูนย์กลางจัดการฝึกอบรมและกิจกรรมเสริมศักยภาพต่างๆ ร่วมกับสำนักงานเลขาธิการสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและการพัฒนาและองค์การอื่นที่เกี่ยวข้อง
คณะกรรมการสถาบัน

ศาสตราจารย์ สมคิด เลิศไพฑูรย์ ประธานคณะกรรมการ
นายวุฒิไกร ลีวีระพันธุ์ กรรมการโดยตำแหน่ง
นายศรัณย์ เจริญสุวรรณ กรรมการโดยตำแหน่ง
นายธนู ขวัญเดช กรรมการโดยตำแหน่ง
ศาสตราจารย์ ดร.บัณฑิต เอื้ออาภรณ์ กรรมการโดยตำแหน่ง
นายขภัช นิมมานเหมินท์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
นายดามพ์ สุคนธทรัพย์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
นางพิลาสลักษณ์ ยุคเกษมวงศ์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
นายมนตรี มหาพฤกษ์พงศ์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
นายวิศิษฐ์ ลิ้มลือชา กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
ทำเนียบผู้อำนวยการ

| --- | --- |
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน)
รายนามผู้อำนวยการ: วาระการดำรงตำแหน่ง
1. ดร.มนัสพาสน์ ชูโต: 11 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2545 - 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
2. นายเกริกไกร จีระแพทย์: 16 กันยายน พ.ศ. 2548 - 9 กันยายน พ.ศ. 2549
3. ดร.สรจักร เกษมสุวรรณ: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 - 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
4. นายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์: 28 กันยายน พ.ศ. 2552 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
5. ดร.กมลินทร์ พินิจภูวดล: 5 มกราคม พ.ศ. 2558 - 4 มกราคม พ.ศ. 2562
6. ดร.เชิดศักดิ์ วีระพัฒน์: 1 สิงหาคม พ.ศ. 2562 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2563
7. นายมนู สิทธิประศาสน์: 4 มกราคม พ.ศ. 2564 – 30 กันยายน พ.ศ. 2566
8. นายสุภกิจ เจริญกุล: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงพาณิชย์ |
| --- | --- | --- |
| กรม | สำนักงานรัฐมนตรี • สำนักงานปลัดกระทรวง • กรมทรัพย์สินทางปัญญา • กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ • กรมการค้าภายใน • กรมการค้าต่างประเทศ • กรมพัฒนาธุรกิจการค้า • กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ • สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า |  |
| รัฐวิสาหกิจ | องค์การคลังสินค้า |  |
| องค์การมหาชน | สถาบันวิจัยและพัฒนาอัญมณีและเครื่องประดับแห่งชาติ (องค์การมหาชน) • ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (องค์การมหาชน) • สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา  (องค์การมหาชน) |  |
หมวดหมู่
ห้องปฏิบัติการกลาง (ประเทศไทย)

บริษัท ห้องปฏิบัติการกลาง (ประเทศไทย) จำกัด เป็นหน่วยงานตรวจสอบและรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหาร จัดตั้งขึ้นตามนโยบายของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ในชื่อ บริษัท ห้องปฏิบัติการกลางตรวจสอบผลิตภัณฑ์เกษตรและอาหาร จำกัด
บันทึกข้อตกลง

บริษัท ได้มีการลงนามบันทึกข้อตกลงร่วมกับหน่วยงานภายใต้สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้แก่ กรมประมง กรมวิชาการเกษตร กรมปศุสัตว์ และสำนักมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ และได้รับมอบหมายจาหน่วยงานภายใต้สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ให้ช่วยดำเนินการโครงการต่างๆ ที่เกี่ยวกับมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหาร รวมถึงหน่วยงานราชการ/รัฐวิสาหกิจ/องค์การของรัฐ ที่บริษัท ห้องปฏิบัติการกลาง (ประเทศไทย) จำกัด ให้บริการ ดังนี้
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
กรมวิชาการเกษตร
กรมประมง
กรมปศุสัตว์
กรมการข้าว
สำนักมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ
กรมส่งเสริมสหกรณ์
กรมพัฒนาที่ดิน
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
กรมป่าไม้
กรมทรัพยากรน้ำบาดาล
กรมควบคุมมลพิษ
กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม
กระทรวงสาธารณสุข
สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา
กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์
ศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์
สำนักอนามัย กรุงเทพมหานคร
โรงพยาบาลรัฐและเอกชน
กระทรวงอุตสาหกรรม
สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
กระทรวงมหาดไทย
เทศบาลตำบลเกาะสมุย
เทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา
เทศบาลตำบลช้างเผือก
เทศบาลนครสมุทรสาคร
ศาลาว่าการเมืองพัทยา (กองช่างสุขาภิบาล)
องค์การบริหารส่วนจังหวัด
สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณะภัย
กรมโยธาธิการและผังเมือง
สถาบันการศึกษา
สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
มหาวิทยาลัยมหิดล
สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
มหาวิทยาลัยบูรพา
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
มหาวิทยาลัยแม่โจ้
มหาวิทยาลัยขอนแก่น
มหาวิทยาลัยนเรศวร
มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
มหาวิทยาลัยรังสิต
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ ศูนย์หันตรา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งเอเชีย
มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
มหาวิทยาลัยแม่โจ้-แพร่ เฉลิมพระเกียรติ
มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
บริษัทและหน่วยงานอื่นๆ
การไฟฟ้าฝ่ายผลิต
สำนักงานประปา
การบินไทย จำกัด (มหาชน)
M. Water Co.,Ltd
บีเจที วอเตอร์ จำกัด เก็บถาวร 2009-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
องค์การส่งเสริมกิจการโคนมแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2010-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัด
โฮปเวลล์ อินเตอร์เนชั่นเนล จำกัด
ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ
ประปาปทุมธานี จำกัด
สถาบันหม่อนไหมแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ เก็บถาวร 2007-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ
สวนสัตว์เชียงใหม่
ศูนย์ศึกษาการพัฒนาเขาหินซ้อนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ เก็บถาวร 2010-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงคัดบรรจุ มูลนิธิโครงการหลวง
สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน)
เครื่องมือที่ใช้ทดสอบทางห้องปฏิบัติการ

LC-MS/MS			     12 units
LC-MS			     12 units
LC/DAD/ULV/RI 			     34 units
GC/MS			     12 units
GC/FID/EDC/FPD/NPD			     34 units
ICP/OES/MS			     13 units
UV spectrophotometer/DAD/UV-Vis			     12 units
Nitrogen/Carbon/Sulfur analyzer			     1  units
RT-PCR/DNA sequencer			     1  units
เครื่องมือวิเคราะห์ทางด้านชีวภาพ
เครื่องมือวิเคราะห์ทางด้านกายภาพ
เครื่องมือวิเคราะห์แบบรวดเร็วต่าง ๆ
เครื่องมือวิเคราะห์อื่น ๆ
วัตสันและปลาฉลาม

| วัตสันและปลาฉลาม |
| --- | --- |

ศิลปิน: จอห์น ซิงเกิลทัน โคพลีย์ 
ปี: ค.ศ. 1778
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.
วัตสันและปลาฉลาม (อังกฤษ: Watson and the Shark) ที่เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น ซิงเกิลทัน โคพลีย์จิตรกรชาวอเมริกัน เป็นภาพของการช่วยเหลือบรุค วัตสันผู้เป็นพ่อค้าบริติชและอดีตนายกเทศมนตรีของนครลอนดอนจากการถูกโจมตีโดยปลาฉลามที่ฮาวานาในคิวบา ภาพต้นฉบับสามภาพโดยโคพลีย์เป็นของ หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.ในสหรัฐอเมริกา
เบื้องหลัง

เนื้อหาของภาพมาจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงที่อ่าวฮาวานาในปี ค.ศ. 1749 บรุค วัตสันในขณะนั้นเป็นเด็กกำพร้ามีอายุ 14 ปี มีทำหน้าที่ทำงานในเรือขนส่งสินค้า ขณะที่ว่ายน้ำอยู่คนเดียวในอ่าววัตสันก็ถูกโจมตีหลายครั้งโดยปลาฉลาม ครั้งแรกปลากัดเนื้อใต้น่องจากขาขวาของวัตสันออกไปก้อนใหญ่ ครั้งที่สองกัดเท้าตั้งข้อเท้าลงไป ผู้อยู่บนเรื่อลำเล็กๆ ที่พายเรือรอพากัปตันขึ้นฝั่งต่อสู้ช่วยชีวิตวัตสันไว้ได้ วัตสันถูกตัดขาจากใต้เข่าลงมา และมีชีวิตอยู่รอดมาได้ และต่อมาก็กลายมาเป็นนายกเทศมนตรีของนครลอน การโจมตีของปลาฉลามดังกล่าวเป็นการโจมตีของปลาฉลามที่ได้รับการบันทึกไว้อย่างละเอียดอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก
ภาพเขียน

โคพลีย์กลายมาเป็นเพื่อนของบรุค วัตสันหลังจากที่ย้ายมาอยู่ลอนดอนในปี ค.ศ. 1774 และเขียนภาพนี้ด้วยกันสามเวอร์ชัน อาจเป็นได้ว่าวัตสันจ้างให้โคพลีย์เขียน เมื่อเสียชีวิตวัตสันก็ยกให้โรงพยาบาลไครสต์ ที่ยังคงมีภาพฉบับก็อปปีหลังจากที่ขายภาพต้นฉบับไปแล้ว โดยหวังว่าจะเป็นเครื่องพิสูจน์ "a most usefull Lesson to Youth" (ไทย: บทเรียนอันมีประโยชน์ที่สุดสำหรับเด็ก) ภาพนี้เป็นภาพแรกในภาพเขียนต่อๆ มาของจิตรกรรมประวัติศาสตร์ขนาดใหญ่ที่โคพลีย์เขียนหลังจากที่มาตั้งถิ่นฐานในลอนดอน
ภาพนี้เป็นภาพแบบจินตนิยมที่ซ่อนความสยดสยองของบาดแผลถูกซ่อนภายใต้คลื่น (แต่ก็ยังแสดงนัยยะเป็นเลือดในสายน้ำ) และตัววัตสันในภาพเลียนแบบการวางท่างของ "แกลดิเอเตอร์บอร์เกเซ" โดย อกาเซียสแห่งเอฟาซัสที่ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ใน กรุงปารีส นอกจากจะเห็นอิทธิพลของศิลปะเรอเนสซองซ์แล้ว โคพลีย์ก็อาจจะก็อาจจะได้มีโอกาสเห็นประติมากรรมเลอาโคอันและบุตรในกรุงโรมอีกด้วย นอกจากนั้นโคพลีย์ก็ยังได้รับอิทธิพลจากภาพ "ความตายของนายพลวูล์ฟ" โดย เบนจามิน เวสต์ และ ความนิยมอันสูงขึ้นของภาพพิมพ์แบบจินตนิยม
การวางองค์ประกอบของผู้ที่มาช่วยเหลือจากเรือแสดงนัยยะของงานเขียนของภาพ "โจนาห์ถูกโยนลงทะเล" โดย รูเบนส์ และภาพอื่นอีกสองภาพ  "ปาฏิหาริย์ปลา" โดยรูเบนส์ และ งานร่างของราฟาเอลชื่อเดียวกัน ความรู้สึกบนใบหน้าแทบจะเหมือนที่เห็นในภาพ Conférence de M. Le Brun sur l'expression générale et particulière โดย ชาร์ลส์ เลอ บรุน ซึ่งเป็นงานที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1698 อันมีอิทธิพล ซึ่งเป็นงานที่แสดงอารมณ์ต่างๆ หลายอย่างตั้งแต่ความกลัวไปจนถึงความกล้าหาญ ส่วนประกอบหลายอย่างขององค์ประกอบได้รับการเปลี่ยนแปลงระหว่างการเขียนภาพ จากการวิจัยโดยอินฟราเรดแสดงให้เห็นว่าคนเรือสูงอายุที่เดิมเป็นชายหนุ่ม และ ภาพร่างแสดงกลาลีผิวดำทางตอนหลังของเรือที่ดูเหมือนจะเป็นคนเดียวกับคนที่โคพลีย์ใช้เป็นแบบในภาพ หัวนิโกร ที่เขียนในช่วงเดียวกัน เดิมตั้งใจจะให้เป็นกะลาสีผิวขาวที่ไว้ผมยาวสลวย
ภาพเขียนตั้งแสดงเป็นครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะในปี ค.ศ. 1778 โคพลีย์เขียนภาพที่สองที่มีขนาดใหญ่เต็มที่ตามแบบภาพแรกสำหรับสำหรับตนเองที่ในปัจจุบันเป็นของพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์, บอสตัน และภาพที่สามที่มีขนาดย่อมกว่าสองภาพแรก และเป็นทรงตั้งมากกว่าทรงนอนในปัจจุบันเป็นของสถาบันศิลปะแห่งดีทรอยต์ ภาพต้นฉบับเป็นของหอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.
โคพลีย์เองไม่เคยเดินทางไปฮาวานา และคงจะไม่เคยเห็นปลาฉลามอย่าว่าแต่การถูกโจมตีด้วยปลาฉลาม อาจจะเป็นได้ว่าโคพลีย์ได้เห็นภาพพิมพ์ของอ่าวฮาวานาจากหนังสือและแหล่งข้อมูลอื่น เพราะในฉากหลังของภาพของโคพลีย์มีจุดสนใจของฮาวานาต่างๆ อยู่ด้วย แต่ที่ขาดความน่าเชื่อถือคือปลาฉลามที่มีรายละเอียดที่ไม่ถูกต้องเช่นลักษณะของปากและตา
ดูเพิ่ม

จอห์น ซิงเกิลทัน โคพลีย์
ปลาฉลาม
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม 
"แกลดิเอเตอร์บอร์เกเซ"
ภาพที่สามที่เปลี่ยนองค์ประกอบที่เน้นแนวตั้ง
โรคอะคาเลเซีย

| กล้ามเนื้อเรียบของหลอดอาหารไม่คลาย |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Achalasia cardiae, cardiospasm, esophageal aperistalsis

ภาพเอ็กซเรย์จากการกลืนแบเรียมแสดงทรวงอกของผู้ป่วยอะคาเลเซีย (ลูกศรในภาพชี้ชายขอบของหลอดอาหารที่ขยายใหญ่อย่างมาก)
การออกเสียง: /ˌækəˈleɪziə/ 
สาขาวิชา: ศัลยศาสตร์ช่องอก, ศัลยศาสตร์ทั่วไป
กล้ามเนื้อเรียบของหลอดอาหารไม่คลาย (อังกฤษ: Esophageal achalasia) หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า โรคอะคาเลเซีย (อังกฤษ: achalasia) เป็นอาการที่กล้ามเนื้อเรียบไม่สามารถคลายตัวได้ ซึ่งส่งผลให้หูรูดหลอดอาหารตอนปลายปิด โดยทั่วไปแล้วคำว่า "achalasia" (กล้ามเนื้อเรียบไม่คลาย) ใช้เรียกอะคาเลเซียของหลอดอาหาร อย่างไรก็ตามอะคาเลเซียอาจเกิดขึ้นในอวัยวะอื่น ๆ ตลอดทางเดินอาหาร; เช่นอะคาเลเซียที่เรกตัมใน โรคเฮิร์ชสปรูง
อะคาเลเซียหลอดอาหารเป็นความผิดปกติของการเคลื่อนตัวของหลอดอาหารซึ่งกระทบที่กล้ามเนื้อเรียบของหลอดอาหารและหูรูดหลอดอาหารส่วนล่าง (LES) ลักษณะของอะคาเลเซียหลอดอาหารคือการคลายของ LES เกิดอย่างไม่สมบูรณ์, โทนกล้ามเนื้อของ LES สูงขึ้น และขาดการเพอริทอลซิสในหลอดอาหาร ประกอบกับการไม่พบมะเร็ง หรือ ไฟบรอซิส
อาการแสดงของอะคาเลเซียประกอบดเวยการกลืนลำบาก, การขย้อนอาหาร และบางครั้งอาจเจ็บหน้าอก การตรวจนิยมใช้มาโนเมทรีหลอดอาหาร และ ฉายรังสีประกอบการกลืนแบเรียมซึ่งจะแสดงลักษณะแบบปากนก (bird's beak) หรือหางหนู (rat's tail)
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: K22.0 ICD-9-CM: 530.0 OMIM: 200400 MeSH: D004931 DiseasesDB: 72
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000267 eMedicine: radio/6 med/16 Patient UK: โรคอะคาเลเซีย
โรคอะคาเลเซีย ที่เว็บไซต์ Curlie
U.S. Society for Surgery of the Alimentary Tract - Achalasia treatment guidelines
Radiology of Achalasia ที่ยูทูบ
ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: NYSE: HOG  S&P 500 Component
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1903
ผู้ก่อตั้ง: วิลเลียม เอส. ฮาร์ลีย์ อาเธอร์ เดวิดสัน วัลเทอร์ เดวิดสัน  วิลเลียม เอ. เดวิดสัน
สำนักงานใหญ่: มิลวอกี รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ 
ผลิตภัณฑ์: รถจักรยานยนต์
ผลผลิต:  241,498 คัน (2017)
รายได้:  US$5.647 พันล้านดอลลาร์ (2017)
รายได้สุทธิ:  US$522 ล้านดอลลาร์ (2017)
สินทรัพย์:  US$9.973 พันล้านดอลลาร์ (2017)
พนักงาน: ~5,800 คน (ธันวาคม 2017)
เว็บไซต์: www.harley-davidson.com
ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน (อังกฤษ: Harley-Davidson) รู้จักกันดีในชื่อ ฮาร์ลียส์ (Harleys) หรือในเมืองไทยนิยมเรียกกันว่า ฮาร์เล่ย์ เป็นบริษัทผลิตรถจักรยานยนต์ จากสหรัฐอเมริกา มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่มิลวอกี รัฐวิสคอนซิน ซึ่งฮาร์ลีย์-เดวิดสันนี้ เป็นหนึ่งในสองบริษัทผลิตมอร์เตอร์ไซค์ที่ยังคงดำเนินการอยู่ (อีกบริษัทคือ วิกตอรี) ลักษณะเด่นของรถของบริษัทนี้ คือเป็นรถที่มีลักษณะใหญ่ การออกแบบเฉพาะตัวและเสียงเครื่องยนต์ที่แตกต่าง
ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1903 จากวิลเลียม เอส. ฮาร์ลีย์ และ อาร์เธอร์ เดวิดสัน โดยก่อนหน้านี้ในปี 1901 ฮาร์ลีย์ได้เริ่มวางแผนในการนำเครื่อง 116 ซีซี มาใช้กับโครงจักรยาน และหลังจากนั้น ในปี 1906 ทั้งคู่ได้ตั้งโรงงานขึ้น โดยถัดมาอีกหนึ่งปีหลังจากที่ ฮาร์ลีย์ได้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน เขาก็ได้ขยายโรงงานเพิ่ม
ในปี ค.ศ. 2017 ฮาร์ลีย์-เดวิดสันได้ประกาศแผนสร้างโรงงานในประเทศไทยเพื่อรองรับตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อย่างไรก็ตาม แผนดังกล่าวได้ถูกปรับให้มีขนาดใหญ่ขึ้นในปี 2018 ฮาร์ลีย์-เดวิดสันประกาศแผนยุบโรงงานที่เมืองแคนซัสซิตี และแทนที่ด้วยกำลังการผลิตในประเทศไทย ซึ่งภายในปี 2027 รถจักรยานยนต์ฮาร์ลีย์ราวกึ่งหนึ่งของทั้งโลกจะถูกผลิตจากโรงงานในประเทศไทย และอีกกึ่งหนึ่งจะถูกผลิตขึ้นจากโรงงานที่ในประเทศบราซิลและอินเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ฮาร์ลีย์-เดวิดสันอย่างเป็นทางการ
การกราดยิงหมู่

บทความนี้เกี่ยวกับเหตุกราดยิงหมู่ (mass shooting) ที่เกิดขึ้นแล้วและมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 3–4 ราย สำหรับมือปืนกราดยิง (active shooter) ที่ใช้อธิบายบุคคลที่ก่อเหตุกราดยิงหมู่ที่ผู้ก่อเหตุกำลังดำเนินอยู่ ดูที่ มือปืนกราดยิง
การบังคับใช้กฎหมายในที่เกิดเหตุเหตุกราดยิงหมู่ที่โรงพยาบาลนอร์ธไซด์ มิดทาวน์ ในแอตแลนตา สหรัฐ
การกราดยิงหมู่ หรือ เหตุกราดยิงหมู่ (อังกฤษ: mass shooting) นั้นไม่มีคำนิยามที่ชัดเจนสำหรับหลักเกณฑ์ที่จะเข้าเงื่อนไขดังกล่าว โดยส่วนใหญ่นิยามว่าจะต้องมีเหยื่อจากการใช้อาวุธปืนจำนวนอย่างน้อย 3–4 ราย (ไม่นับรวมมือปืน) และเกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้น ๆ แม้ว่าการศึกษาของออสเตรเลียใน พ.ศ. 2549 จะระบุว่าต้องมีเหยื่ออย่างน้อย 5 ราย และต้องมีการเสียชีวิตของเหยื่อ แทนที่จะแค่ได้รับบาดเจ็บและไม่จำเป็นต้องมีผู้เสียชีวิต
ในสหรัฐ พระราชบัญญัติความช่วยเหลือสืบสวนสำหรับอาชญากรรมรุนแรง พ.ศ. 2555 (Investigative Assistance for Violent Crimes Act of 2012)  กำหนดให้การสังหารหมู่เป็นการสังหารตั้งแต่ 3 รายขึ้นไปในเหตุการณ์เดียวกัน อย่างไรก็ตาม พระราชบัญญัตินี้ไม่ได้ระบุถึงการกราดยิงหมู่ สื่อต่าง ๆ เช่น ซีเอ็นเอ็น และหน่วยงานวิจัยเกี่ยวกับความรุนแรงในอาชญากรรมให้คำจำกัดความว่า การกราดยิงหมู่นั้นจะต้องประกอบไปด้วย "การยิงจำนวน 4 ครั้งขึ้นไป (ที่ก่อให้เกิดการบาดเจ็บหรือเสียชีวิต) ภายในเหตุการณ์เดียว ในเวลาเดียว และสถานเดียวกัน โดยการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตนั้นไม่นับรวมตัวผู้ก่อเหตุ" สำหรับนิตยสารการเมืองชื่อว่า มาเธอร์ โจนส์ ได้นิยามการกราดยิงหมู่ว่า เป็นการยิงอย่างคุ้มคลั่งและมีการสูญเสียชีวิตของเหยื่อตั้งแต่ 3 รายขึ้นไป ไม่นับรวมตัวของผู้กระทำความผิด ซึ่งคำจำกัดความดังกล่าวไม่รวมถึงการปะทะกันระหว่างแก๊งค์อันธพาลหรือการโจรกรรมทรัพย์สินด้วยอาวุธ
บางครั้งการยิงที่ประกอบไปด้วยเหยื่อที่มากกว่า 3 รายขึ้นไปอาจจะเกิดขึ้นในสถานการณ์ปิด เช่น การที่สมาชิกในครอบครัวคนหนึ่ง ยิงสมาชิกคนอื่น ๆ ในครอบครัวของตนเองทั้งหมด การกระทำนี้จะถูกนับว่าเป็นการกุลฆาต (การล้างตระกูล, ฆ่ายกครัว) และไม่ถูกนับรวมอยู่ในสถิติของการกราดยิงหมู่
สำหรับแรงจูงใจในการกราดยิงหมู่ (ที่เกิดขึ้นในสถานที่สาธารณะ) มักมีสาเหตุมาจากการที่บุคคลดังกล่าวเกิดความผิดหวังหรือเสียใจจากอย่างรุนแรงจากความล้มเหลวของตนเองในด้านต่าง ๆ เช่น การเรียน อาชีพการงาน ความรัก หรือเรื่องอื่น ๆ ในชีวิต รวมไปถึงผู้ที่ต้องการเป็นที่สนใจหรือยากมีชื่อเสียง อยากให้ผู้อื่นรับรู้ถึงการกระทำดังกล่าว ในขณะที่การกราดยิงในการโจรกรรมทรัพย์สิน หรือการกราดยิงในการโจมตีของกลุ่มผู้ก่อการร้าย จะไม่ถูกจำกัดความว่าเป็นการกราดยิงหมู่เพราะมีแรงจูงใจที่แตกต่างกัน