stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พ.ศ. 1861

| --- | --- |
ศตวรรษ::  13  14  15
ปี::  1858  1859  1860  1861  1862  1863  1864
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1861
ปฏิทินกริกอเรียน: 1318 MCCCXVIII
Ab urbe condita: 2071
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 767 ԹՎ ՉԿԷ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6068
ปฏิทินบาไฮ: −526 – −525
ปฏิทินเบงกอล: 725
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2268
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 11 Edw. 2 – 12 Edw. 2
พุทธศักราช: 1862
ปฏิทินพม่า: 680
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6826–6827
ปฏิทินจีน: 丁巳年 (มะเส็งธาตุไฟ) 4014 หรือ 3954     — ถึง — 戊午年 (มะเมียธาตุดิน) 4015 หรือ 3955
ปฏิทินคอปติก: 1034–1035
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2484
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1310–1311
ปฏิทินฮีบรู: 5078–5079
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1374–1375
 - ศกสมวัต: 1240–1241
 - กลียุค: 4419–4420
ปฏิทินโฮโลซีน: 11318
ปฏิทินอิกโบ: 318–319
ปฏิทินอิหร่าน: 696–697
ปฏิทินอิสลาม: 717–718
ปฏิทินญี่ปุ่น: Bunpō 2 (文保２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1318 MCCCXVIII
ปฏิทินเกาหลี: 3651
ปฏิทินหมินกั๋ว: 594 ก่อน ROC 民前594年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1861 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1318 - มีนาคม ค.ศ. 1319
ค.ศ. 1318 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินจูเลียน
ค.ศ. 1319 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินจูเลียน
มหาศักราช 1240
ปีมะเมีย สัมฤทธิศก จุลศักราช 680 (วันที่ 28 มีนาคม เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัย: พระยาเลอไทย (พ.ศ. 1841-?) / พระยางั่วนำถม (?-พ.ศ. 1890)
พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านนา: พญาไชยสงคราม (พ.ศ. 1854-1868)
จักรพรรดิญี่ปุ่น:
จักรพรรดิฮานาโซโนะ (10 กันยายน พ.ศ. 1851 - 29 มีนาคม พ.ศ. 1861)
จักรพรรดิโกไดโงะ (29 มีนาคม พ.ศ. 1861 - 18 กันยายน พ.ศ. 1882)
เหตุการณ์ > มกราคม – ธันวาคม

29 มีนาคม – จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ สืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ
30 เมษายน – จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ รับอัญเชิญขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ
15 ธันวาคม – ได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษก จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ณ พระราชวังหลวงเฮอัง
ปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์

26 สิงหาคม - สุริยุปราคาผสม (ตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้)
5 กุมภาพันธ์ (ค.ศ. 1319) - จันทรุปราคาบางส่วน (มองเห็นได้ในสยาม)
21 กุมภาพันธ์ (ค.ศ. 1319) - สุริยุปราคาวงแหวน (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก และตะวันตกเฉียงเหนือของอเมริกาเหนือ)
วันเกิด

สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 6 (สิ้นพระชนม์ 1932)
ภาษาไต้หวัน

ภาษาไต้หวัน มักหมายถึง ภาษาฮกเกี้ยน (Taiwanese Hokkien) - ภาษาซึ่งใช้โดยราว ๆ ร้อยละเจ็ดสิบของประชากรในสาธารณรัฐจีน และอาจหมายถึง
ภาษาจีน (Taiwanese Mandarin) - ภาษาที่ใช้ทั่วไปในชีวิตประจำวันของเกาะไต้หวัน
ภาษาหนึ่งภาษาใดในกลุ่มภาษาของเกาะไต้หวัน
ภาษาหนึ่งภาษาใดในกลุ่มภาษาฟอร์โมซา (Formosan languages) ซึ่งเป็นภาษาถิ่นในเกาะไต้หวัน (เกาะฟอร์โมซา)
พระเจ้าอันจงแห่งโครยอ

พระเจ้าอันจงแห่งโครยอ (고려 안종, ? — 7 กรกฎาคม ค.ศ. 996) มีพระนามเดิมว่า องค์ชายวังอุก เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 13 ในพระเจ้าแทโจ ที่ประสูติแต่พระราชินีซินซอง จากตระกูลคิมแห่งคยองจูซึ่งพระนางซินซองเป็นเจ้าหญิงจากราชวงศ์ชิลลาทำให้องค์ชายวังอุกมีเชื้อสายของราชวงศ์ชิลลา
พระนามขององค์ชายวังอุกนั้นพ้องเสียงกับพระเชษฐาต่างพระมารดาพระองค์หนึ่งคือ องค์ชายวังอุก พระโอรสองค์ที่ 8 ในพระเจ้าแทโจที่ประสูติแต่ พระนางชินมย็องซุนซ็อง เพียงแต่เขียนไม่เหมือนกันทำให้องค์ชายวังอุกหรือองค์ชาย 13 มีอีกพระนามหนึ่งว่า แพ็คอา
พระองค์ได้อภิเษกกับ สมเด็จพระราชินีฮอนจอง อดีตพระมเหสีใน พระเจ้าคย็องจง พระราชาลำดับที่ 5 และมีพระโอรสเพียงองค์เดียวคือ องค์ชายวังซุน
องค์ชายวังอุกสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 996 ในภายหลังเมื่อองค์ชายวังซุนขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าฮย็อนจง พระราชาลำดับที่ 8 พระองค์ได้สถาปนาพระราชบิดาที่สิ้นพระชนม์ไปแล้วขึ้นเป็นพระราชามีพระนามว่า พระเจ้าอันจง
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- | --- |
กษัตริย์โครยอ:  แทโจ  ฮเยจง  ช็องจง  ควังจง  คย็องจง  ซองจง  มกจง  ฮย็อนจง  ทอกจง  ช็องจงที่ 2  มุนจง  ซุนจง  ซอนจง  ฮอนจง  ซุกจง  เยจง  อินจง  อีจง  มย็องจง  ชินจง  ฮึยจง  คังจง  โคจง  วอนจง  ย็องจง  วอนจง  ชุงยอล  ชุงซอน  ชุงซุก  ชุงฮเย  ชุงมก  ชุงจอง  คงมิน  อู  ชัง  คงยัง 
เฉลิมพระยศ:  กุกโจ  อึยจง  เซโจ  พิลย็อง  แทจง  อันจง  มุนว็อน  ช็องคัน  ยังฮ็อน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
ภาษาไตโด

| ภาษาไตโด |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: เวียดนาม
จำนวนผู้พูด: 300 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ขร้า-ไท  กัม-ไทเบ-ไทไท-แสกภาษาไตโด
รหัสภาษา
ISO 639-3: tyj
ภาษาไตโด (Tai Do) หรือภาษาไตโย เป็นภาษาที่มีผู้พูดทางภาคเหนือของเวียดนามราว 300 คน เมื่อ พ.ศ. 2545 จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก เขียนด้วยอักษรละติน เคยเขียนด้วยอักษรไตโย ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
พ่อครับ รักผมได้ไหม?

| พ่อครับ รักผมได้ไหม? |
| --- | --- |
โปสเตอร์ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ฮิโระคาสุ โคเรเอดะ
เขียนบท: ฮิโระคาสุ โคเรเอดะ​
อำนวยการสร้าง:   คาโอรุ มัตสึซากิ  ฮิจิริ ทากุชิ 
นักแสดงนำ: มาซาฮารุ ฟุกุยามะ
กำกับภาพ: มิกิยะ ทาคิโมโตะ
ตัดต่อ: ฮิโระคาสุ โคเรเอดะ
ดนตรีประกอบ: ชิน ยาสุอิ
วันฉาย:   18 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 (2013-05-18) (Cannes)  28 กันยายน ค.ศ. 2013 (2013-09-28) (Japan) 
ความยาว: 120 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 31.1 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
พ่อครับ...รักผมได้ไหม? (อังกฤษ: Like Father, Like Son) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2013 กำกับโดย ฮิโระคาสุ โคเรเอดะ นำแสดงโดย มาซาฮารุ ฟุกุยามะ
เนื้อเรื่องย่อ

"เรียวตะ" คือผู้ชายญี่ปุ่นที่ได้รับทุกสิ่งที่คู่ควรจากการทำงานหนัก และเชื่อเสมอว่าครอบครัวของเขาเดินอยู่บนเส้นทางที่เพียบพร้อม จนวันหนึ่งเขาและภรรยา "มิโดริ" ได้รับโทรศัพท์แจ้งผลตรวจเลือดจากโรงพยาบาล ผลตรวจชี้ชัดว่าลูกชายวัย 6 ขวบ "เคตะ" ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพวกเขา โรงพยาบาลให้เด็กผิดไป เรื่องราวอันอลวนอลเวงนี้จะจบลงเช่นไร
นักแสดงนำ

มาซาฮารุ ฟุกุยามะ รับบท เรียวตะ โนโนมิยะ
โยโกะ มากิ รับบท ยูการิ ไซกิ
จุน นามิมุระ รับบท คาสึชิ คามิยามะ
มาชิโกะ อูโนะ รับบท มิโดริ โนโนมิยะ
คิริน กีกี้ รับบท ริโกะ อิชิเซกิ
อิซาโอะ นัตสึยากิ รับบท เรียวสึเคะ โนโนมิยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
พ่อครับ...รักผมได้ไหม? ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พ่อครับ...รักผมได้ไหม? ที่ออลมูวี
พ่อครับ...รักผมได้ไหม? ที่รอตเทนโทเมโทส์
พ่อครับ...รักผมได้ไหม? ที่เมทาคริติก
ยาแก้

| ยาแก้ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Asterales
วงศ์:: Asteraceae
สกุล:: Gochnatia
สปีชีส์:: G.  decora
ชื่อทวินาม
Gochnatia decora 

ยาแก้ ชื่อวิทยาศาสตร์: Gochnatia decora อยู่ในวงศ์ Asteracae เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ลำต้นเกลี้ยง ใบเดี่ยว ขอบใบจักเป็นหนามห่างๆ แผ่นใบมีขนประปรายทั้งสองด้าน กิ่งฝนผสมน้ำอุ่น แก้อาการเมาหัว ปวดท้อง
พระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล

| พระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล
ชื่อสามัญ: หลวงพ่อพระงาม
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ปางมารวิชัย
ความกว้าง: ๒๒ เมตร หรือ ๑๑ วา ๑๑ ศอก
ความสูง: สูงจากหน้าตักถึงยอด ๓๔ เมตร หรือ ๑๘ วา
วัสดุ: คอนกรีตเสริมเหล็ก
สถานที่ประดิษฐาน: ประดิษฐานอยู่บนเชิงเขาพระงาม ภายในวัดสิริจันทรนิมิตรวรวิหาร
ความสำคัญ: พระพุทธรูปสำคัญ ของจังหวัดลพบุรี
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
พระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล หรือที่ชาวบ้านนิยมเรียกว่าหลวงพ่อพระงาม เป็นพระพุทธรูปสำคัญของจังหวัดลพบุรี พระพุทธรูปองค์นี้เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ภายในวัดสิริจันทรนิมิตรวรวิหาร ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ประวัติ

พระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล (หลวงพ่อพระงาม) เป็นพระพุทธรูปที่มีประวัติการสร้างที่ยาวนาน คือสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2455 โดยท่านเจ้าคุณพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (สิริจันโท จันทร์) อดีตเจ้าอาวาสวัดบรมนิวาส กรุงเทพมหานคร เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้าง คือเมื่อครั้งที่ท่านได้ธุดงมายังบริเวณที่แห่งนี้และเห็นว่ามีความเหมาะสม จึงได้ร่วมกันสร้างพระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่องค์สีขาวนี้ร่วมกับพระภิกษุที่เดินทางมาด้วยกัน เพื่อประดิษฐานบนไหล่พระงามแห่งเมืองลพบุรี  หลวงพ่อพระงาม เป็นพุทธรูปก่อด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก วัสดุคอนกรีตเสริมเหล็กศิลปะรัตนโกสินทร์ มีขนาดหน้าตักกว้าง 22 เมตร สูงจากหน้าตักถึงพระเกศ 34 เมตร หรือ พระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่รู้จักเป็นที่กราบไหว้สักการะของพุทธศาสนิกชนชาวลพบุรีและชาวจังหวัดใกล้เคียงทั่วไป  พ.ศ. 2469 จึงเปลี่ยนนามใหม่ว่า "พระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล" มาจนทุกวันนี้
ความสำคัญ

พระงามหรือหลวงพ่อใหญ่หรือพระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล เป็นพระพุทธรูปที่พบในประเทศไทยตามลักษณะงดงามศิลปะแบบรัตนโกสินทร์ พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนโท) สร้างเมื่อรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ เมื่อพุทธศักราช ๒๔๕๕ ณ บริเวณใกล้ถ้ำเขาบ่องาม เพื่อเป็นที่บรรจุพระพุทธรูปเก่าชำรุดในบริเวณนั้น แล้วขนานนามใหม่เมื่อ พุทธศักราช๒๔๖๙ ว่าพระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล หมายถึง พระพุทธรูปที่สร้างในวาระกึ่ง ๕,๐๐๐ แห่งพุทธกาลไรพระศกบนพระเศียรทำด้วยไหกระเทียมจำนวนมาก ต่อมาเกิดพายุฝนทำให้ไรพระศกหรือไหกระเทียมนี้หลุดลงมา ต่อมาในปีพุทธศักราช ๒๕๑๙ ได้บูรณะซ่อมแซมส่วนที่ชำรุดและทาสีองค์พระพุทธรูปใหม่พร้อมทั้งติดสายล่อฟ้าวัดจันทรนิมิตร สร้างเสร็จเมื่อ พุทธศักราช ๒๔๖๖ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ ได้เสด็จมาทรงร่วมงานฉลองมีงานผูกพัทธสีมาในครั้งนี้ด้วยพร้อมกับพระราชทานนามวัดว่า "วัดสิริจันทรนิมิตร" พร้อมโปรดเกล้าฯ ยกวัดสิริจันทรนิมิตร ให้เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร โดยมีชื่อเต็มว่า วัดสิริจันทรนิมิตรวรวิหาร เพื่อเป็นเกียรติแก่ท่านเจ้าคุณอุบาลีคุณูปมาจารย์(จันทร์ สิริจันโท)และในช่วงเทศกาลสงกรานต์ของทุกปีจะเป็นเทศกาลไหว้พระงาม ที่ประชาชนชาวลพบุรีถือปฏิบัติติดต่อกันมา
ดูเพิ่ม

วัดสิริจันทรนิมิตรวรวิหาร
พระมงคลสุนทร (โถม กลยาโณ)

| พระมงคลสุนทร (โถม กลยาโณ)> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 (84 ปี)
มรณภาพ: 6 ตุลาคม พ.ศ. 2548
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: นักธรรมเอก
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดธรรมปัญญาราม สุโขทัย
อุปสมบท: 17 เมษายน พ.ศ. 2484
พรรษา: 64
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย/อดีตเจ้าอาวาสวัดธรรมปัญญาราม
พระมงคลสุนทร (โถม กลยาโณ )  อดีตเจ้าอาวาสวัดธรรมปัญญาราม อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย เป็นพระเกจิคณาจารย์ชาวสุโขทัย หลวงปู่โถม เป็นพระที่มีวิชาแก่กล้า เก่งทั้งทางด้านวิปัสสนากรรมฐานและพุทธาคม ทั้งยังมีความรู้ในเรื่องของการปั้นพิมพ์และการหล่อพระแบบโบราณ ท่านได้จัดสร้างวัตถุมงคลออกมาจำนวนมาก ซึ่งเป็นที่นิยมแสวงหากันมากในหมู่ศิษย์ ด้วยเพราะมีพุทธานุภาพสูงด้านเมตตามหานิยม และคงกระพันแคล้วคลาด  หลวงปู่โถมมีลูกศิษย์มากมายในจังหวัดสุโขทัยและจังหวัดในแถบหัวเมืองภาคเหนือแทบทุกจังหวัด
ประวัติ > กำเนิด

พระมงคลสุนทร มีนามเดิมว่า โถม ขำแย้ม เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 30 พฤษภาคม 2464 ตรงกับเดือน 6 ปีระกา ที่หมู่ 3 ตำบลโตนด อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย
ประวัติ > การศึกษา

พระมงคลสุนทร ในวัยเยาวร์ เมื่อถึงวัยสำควร ได้เข้ารับการศึกษา และ สำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนประชาบาล วัดวาลุการาม ตำบลโตนดอำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย  เมื่อ พ.ศ,2473
ประวัติ > อุปสมบท

เมื่ออายุ 20 ปีบริบูรณ์ ได้เข้าพิธีอุปสมบท เพื่อตอบแทนพระคุณบุพการี วันที่ 17 เมษายน 2484 ณ พัทธสีมาวัดวาลุการาม ตำบลโตนดอำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัยซึ่งเป็นวัดบ้านเกิด โดยมีพระครูคีรีมาศเมธี วัดวาลุการาม เป็นพระอุปัชฌาย์
ประวัติ > สมณศักดิ์ ปกครอง

พ.ศ.2490 เป็นรองเจ้าอาวาสวัดวาลุการาม
พ.ศ.2491 เป็นเจ้าคณะตำบลโตนด
พ.ศ.2492 เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พ.ศ.2501 เป็นพระอุปัชฌาย์
พ.ศ.2508 เป็นเจ้าคณะตำบลทุ่งหลวง
พ.ศ.2515 เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าคณะอำเภอคีรีมาศ
พ.ศ.2515 เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าคณะอำเภอมือง
พ.ศ.2516 เป็นเจ้าคณะอำเภอคีรีมาศ
พ.ศ.2518 เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดธรรมปัญญาราม
พ.ศ.2519 เป็นเจ้าอาวาสวัดธรรมปัญญาราม
พ.ศ.2542 เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย
พ.ศ.2542 เป็นเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย
พ.ศ.2547 เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย
ลำดับสมณศักดิ์
พ.ศ.2499 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นตรี ที่พระครูพิลาศธรรมคุณ
พ.ศ.2503 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะตำบล ชั้นโท ราชทินนามเดิม
พ.ศ.2522 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะอำเภอ ชั้นเอก ราชทินนามเดิม
พ.ศ.2540 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะอำเภอ ชั้นพิเศษ ราชทินนามเดิม
พ.ศ.2543 ได้รับพระราชทานสถาปนาสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญ ที่ พระมงคลสุนทร
ประวัติ > มรณภาพ

พระมงคลสุนทร หรือหลวงปู่โถม กลฺยาโณ  ได้ละสังขารลงอย่างสงบ หลังจากเข้ารับการรักษาอาการอาพาธด้วยโรคชรา ที่ห้องไอซียู โรงพยาบาลสุโขทัย เมื่อเวลา 14.08 น. ของวันวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2548 สิริอายุ 84 พรรษา 64
ประวัติ > วัตถุมงคล

เหรียญกาญจนาภิเษกหลวงปู่โถมฉากทองหลังตะกรุดทองคำแ2539
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติพระมงคลสุนทร (โถม กลยาโณ) โดยสำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จังหวัดสุโขทัย เก็บถาวร 2011-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระมงคลสุทธิคุณ (ฟู อติภทฺโท)

| พระมงคลสุทธิคุณ (ฟู อติภทฺโท) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่อฟู, หลวงปู่ฟู
ส่วนบุคคล
เกิด: 3 ธันวาคม พ.ศ. 2465
มรณภาพ: 9​ ตุลาคม​ พ.ศ. 2564 (98 ปี)
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: เปรียญธรรม 4 ประโยค นักธรรมชั้นเอก
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบางสมัคร ฉะเชิงเทรา
อุปสมบท: 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2485
พรรษา: 82
ตำแหน่ง: อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภอบางปะกง อดีตเจ้าอาวาสวัดบางสมัคร
พระมงคลสุทธิคุณ นามเดิม ฟู ดวงดารา ฉายา อติภทฺโท เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญ อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภอบางปะกง และอดีตเจ้าอาวาสวัดบางสมัคร
ชาติภูมิ

พระมงคลสุทธิคุณ (หลวงพ่อฟู) มีนามเดิมว่า ฟู ดวงดารา เกิดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2465 ตรงกับวันอาทิตย์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือนอ้าย ปีจอ ณ บ้านบางสมัคร อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา โยมบิดาชื่อนายนุ่ม ดวงดารา โยมมารดาชื่อนางเปี่ยม ดวงดารา
ในช่วงวัยเยาว์ ได้รับการศึกษาจนจบระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากนั้นจึงได้ออกมาช่วยบิดา-มารดาประกอบอาชีพ ด้วยครอบครัวมีฐานะยากจน
อุปสมบท

เมื่ออายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุสงฆ์เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ณ พัทธสีมาวัดบางสมัคร โดยมีพระครูพิบูลย์คณารักษ์ (ดิ่ง คงฺคสุวณฺโณ) วัดอุสภาราม (บางวัว) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูธรรมกิจจานุรักษ์ (ชื้อ พฺรหฺมสโร) วัดทองนพคุณ เขตคลองสาน กรุงเทพฯ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระครูเมธีธรรมโฆสิต (จอม) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางสมัคร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า “อติภทฺโท”
วิทยฐานะ

สอบได้นักธรรมชั้นตรี - ชั้นโท สำนักเรียนวัดทองนพคุณ กรุงเทพฯ
พ.ศ. 2487 ได้ย้ายไปจำพรรษาที่วัดอุทยานนที จ.ชลบุรี เพื่อเรียนนักธรรมชั้นเอก
พ.ศ. 2492 สอบได้เปรียญธรรม 4 ประโยค
ตำแหน่งการปกครองคณะสงฆ์

พ.ศ. 2501 - 2505 เป็นเจ้าอาวาสวัดอู่ตะเภา จังหวัดชลบุรี
พ.ศ. 2501 เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พ.ศ. 2501 - 2505 เป็นเจ้าคณะตำบลหนองไม้แดง จังหวัดชลบุรี
พ.ศ. 2503 เป็นพระอุปัชฌาย์
พ.ศ. 2505 ตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางสมัครว่างลง ชาวบ้านจึงนิมนต์ให้มาเป็นเจ้าอาวาสวัดบางสมัคร
พ.ศ. 2514 - 2546 เป็นเจ้าคณะอำเภอบางปะกง
พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2564 เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภอบางปะกง
ด้านพุทธาคม

หลวงพ่อฟูได้สืบทอดพุทธาคมจากพระเกจิคณาจารย์หลายรูป อาทิ หลวงพ่อดิ่ง วัดบางวัว, หลวงพ่อคง วัดวังสรรพรส, หลวงพ่อบุญมี วัดบึงกระจับ เป็นต้น
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2501 เป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะตำบล ชั้นตรี ที่ พระครูมนูญธรรมรัต
พ.ศ. 2514 เป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะอำเภอ ชั้นโท ในราชทินนามเดิม
พ.ศ. 2518 เป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะอำเภอ ชั้นเอก ในราชทินนามเดิม
พ.ศ. 2532 เป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะอำเภอ ชั้นพิเศษ ในราชทินนามเดิม
พ.ศ. 2547 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระมงคลสุทธิคุณ
มรณภาพ

พระมงคลสุทธิคุณ มรณภาพเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2564 เวลา 02.00 น. ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย สิริอายุ 98 ปี พรรษา 79
ภาษามองโกลคามนิกัน

| ภาษามองโกลคามนิกัน |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: จีน, รัสเซีย, มองโกเลีย
ภูมิภาค: ที่ราบลุ่มแม่น้ำโอนอน–แม่น้ำอาร์กุน ทรานส์ไบกาเลีย
จำนวนผู้พูด: unknown (undated figure of 2,000 คน)
ตระกูลภาษา: กลุ่มภาษามองโกล  กลางภาษามองโกลคามนิกัน
รหัสภาษา
ISO 639-3: (อยู่รวมกับภาษามีเวนกี, แม่แบบ:Ethnolink)
นักภาษาศาสตร์: 1lj
ภาษามองโกลคามนิกัน (Khamnigan) เป็นภาษาในกลุ่มภาษามองโกลที่ใช้พูดในบริเวณทะเลสาบไบกัลป์ ชาวคามนิกันปกติเป็นผู้ที่พูดได้สองภาษา คือพูดได้ทั้งภาษาในกลุ่มภาษามองโกลและกลุ่มภาษาตังกูสิต โดยภาษากลุ่มตันกูสิตที่พูดคือภาษาอีเวนกี ส่วนภาษาคามนิกันเป็นภาษาในกลุ่มภาษามองโกลที่มีลักษณะเป็นเอกเทศ ไม่ได้เป็นสำเนียงของภาษามองโกลหรือภาษาบูรยัตที่ใช้พูดในรัสเซียหรือมองโกเลีย
การใช้ภาษานี้ในรัสเซียกำลังลดลง เหลือผู้พูดอยู่น้อยแต่สถานะในมองโกเลียยังไม่แน่ชัด แต่กลุ่มชนในจีนยังคงใช้ทั้งสองภาษาอยู่ ภาษาอีเวนกีที่ชาวคามนิกันใช้จะได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มมองโกลมาก โดยเฉพาะการใช้คำศัพท์ ส่วนภาษามองโกลจะเป็นภาษาที่มีลักษณะอนุรักษนิยมมาก และได้รับอิทธิพลจากภาษาอีเวนกีน้อย แม้จะมีระบบไวยากรณ์พหูพจน์แบบภาษาอีเวนกี ซึ่งภาษากลุ่มมองโกลอื่นๆไม่มี
แหล่งข้อมูลอื่น

Summary of Khamnigan in the World Atlas of Language Structures
พระพุทธบุษยรัตน์น้อย

| พระพุทธบุษยรัตน์น้อย |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระพุทธบุษยรัตน์น้อย
ชื่อสามัญ: พระพุทธบุษยรัตน์น้อย
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ปางมารวิชัย
ความกว้าง: 4 นิ้ว
วัสดุ: แก้วผลึกขาวใส   (แก้วบุษยา หรือ บุษยารัตน์)
สถานที่ประดิษฐาน: หอพระสุราลัยพิมาน พระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
พระพุทธบุษยรัตน์น้อย   เป็นพระพุทธรูปประจำรัชกาลที่ 5 ถือได้ว่าเป็นพระพุทธรูปที่สำคัญอีกองค์หนึ่งของประเทศไทย ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่หอพระสุราลัยพิมาน พระบรมมหาราชวัง
ประวัติ

พระพุทธบุษยรัตน์น้อย  เป็นพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่5  โดยเป็นพระพุทธรูปประจำรัชกาลของพระองค์เอง
สถาปัตยกรรม

เป็นพระพุทธรูปแบบแก้วผลึกใส ศิลปะแบบล้านนา ราวพุทธศตวรรษที่ 19-20 หน้าตักกว้างประมาณ 4 นิ้ว
ปัจจุบัน

ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่ หอพระสุราลัยพิมาน ในหมู่พระมหามณเฑียร พระบรมมหาราชวัง
พ่อค้าเร่แห่งโชซอน

| พ่อค้าเร่แห่งโชซอน |
| --- | --- |
โปสเตอร์ละคร
ประเภท: อิงประวัติศาสตร์
เค้าโครงจาก: Gaekju โดย คิม จู-ยัง
เขียนโดย: จัง ซัง-ฮี   ลี ฮัน-โฮ
กำกับโดย: คิม จง-ซุน
แสดงนำ: จัง ฮยุก   ยู โอ-ซอง   คิม มิน-จัง   ฮัน แข-อา  ปาร์ค อุน-ฮแย  ลี ด๊อค-ฮวา
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 41
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: S.M. Culture & Contents
ออกอากาศ
เครือข่าย: เคบีเอส (เกาหลี) ทรูโฟร์ยู (ไทย)
ออกอากาศ: 23 กันยายน ค.ศ. 2015 (2015-09-23) – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-18)
พ่อค้าเร่แห่งโชซอน (อังกฤษ: The Merchant: Geakju, The Merchant: Geakju 2015) เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศในประเทศเกาหลีใต้ช่วงปี ค.ศ. 2015 ออกอากาศในประเทศไทยทางช่องทรูโฟร์ยู ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 16:00 น. - 17:00 น. ต่อจากเรื่อง ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวของพ่อค้าในช่วงปลายของยุคโชซอน และเรื่องราวของพ่อค้า ชอนบงแซม 
ลูกหลานและครอบครัวของเขา คือผู้ที่เริ่มต้นค้าขายและทำให้เขากลายเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่งมากที่สุดในยุคนั้น
นักแสดงนำ

จัง ฮยุก รับบท ชอน บง-ซัม
ยู โอ-ซอง รับบท กิล โซ-แก
คิม มิน-จัง รับบท แม-วอล
ฮัน แข-อา รับบท โจ โซ-ซา
ปาร์ค อุน-ฮแย รับบท ชุน โซ-รเย
ลี ด๊อค-ฮวา รับบท ชิน ซ็อค-จู
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (เกาหลี)
พ่อค้าเร่แห่งโชซอน ที่ฮันซีเนมา
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ทรูโฟร์ยู: ซีรีส์ต่างประเทศ วันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 16:00 น>  - 17:00 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | พ่อค้าเร่แห่งโชซอน | ถัดไป |
| ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน | พ่อค้าเร่แห่งโชซอน | พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก |
พระอาจารย์เปลี่ยน ปญฺญาปทีโป

| พระเปลี่ยน ปญฺญาปทีโป (เปลี่ยน ปญฺญาปทีโป) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 (84 ปี 2 เดือน 30 วัน ปี)
มรณภาพ: 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดอรัญญวิเวก เชียงใหม่
อุปสมบท: 31 มีนาคม พ.ศ. 2502
พรรษา: 59
พระอาจารย์เปลี่ยน ปญฺญาปทีโป เป็นพระภิกษุฝ่ายอรัญวาสี วัดอรัญญวิเวก สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
ประวัติ > กำเนิด

พระอาจารย์เปลี่ยน ปัญญาปทีโป นามสกุลเดิม วงษาจันทร์ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ตรงกับวันพฤหัสบดี ปีระกา ณ บ้านโคกคอน ตำบลโคกสี อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร บิดาชื่อ กิ่ง มารดาชื่อ อรดี สกุลเดิม จุนราชภักดี บิดามารดาทำการค้าขาย มีฐานะดี คุณตาเป็นกำนันอยู่ที่ตำบลโคกสี ชื่อ ขุนจุนราชภักดี และคุณยายรักท่านมากจึงรับท่านมาเลี้ยงดูตั้งแต่ยังเล็ก ๆ ท่านมีพี่น้องร่วมบิดามารดา 6 คน เป็นผู้ชาย 5 คน ผู้หญิง 1 คน มีชื่อตามลำดับ ดังนี้
นายสมบิน  วงษาจันทร์ (ถึงแก่กรรม)
นายคำปิ่น วงษาจันทร์ (ถึงแก่กรรม)
พระอาจารย์เปลี่ยน  ปัญญาปทีโป
นายเหรียญ (วงษาจันทร์) นันตสูตร (ถึงแก่กรรม)
นางหนูจีน (วงษาจันทร์) ธรรมจิตร (ถึงแก่กรรม)
นายถวิล  วงษาจันทร์ (ถึงแก่กรรม)
ประวัติ > การศึกษา

การศึกษาในระยะแรก ได้เรียนกับคุณตาคุณยายที่บ้าน เพราะระหว่างนั้น เกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา (สงครามโลกครั้งที่ 2) ต่อมาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนบ้านโคกคอน เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เมื่ออายุ 11 ปี สอบได้ที่หนึ่งในชั้น ท่านมีความประสงค์จะเรียนต่อ แต่มารดาต้องการให้ท่านมาช่วยงานค้าขายของบิดา ท่านจึงต้องปฏิบัติตามความประสงค์ของมารดา
ประวัติ > การประกอบอาชีพและชีวิตก่อนบวช

ในการประกอบอาชีพค้าขายของท่านนั้น ท่านต้องออกเดินทางไปซื้อของถึงจังหวัดอุดรธานี โดยนั่งรถโดยสารบ้าง รถบรรทุกหรือรถขายถ่านบ้าง สินค้าส่วนใหญ่เป็นเครื่องมือเครื่องใช้ทั่วไป เมื่อถึงฤดูทำนาก็จ้างคนมาทำนา แต่ละปีสามารถเก็บเกี่ยวข้าวจากนาได้มาก จึงขยายกิจการไปค้าขายข้าวเปลือกกับโรงสีใหญ่ ๆ ด้วย
หลังจากผ่านการคัดเลือกทหารแล้ว ท่านหันไปสนใจการรักษาคนเจ็บป่วย ได้รับถ่ายทอดวิชาความรู้เรื่องยา การรักษาคนไข้จากหมอประจำอำเภอซึ่งเป็นญาติกัน คุณหมอจึงคิดจะส่งท่านไปเรียนต่อที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ซึ่งคุณตาก็สนับสนุน แต่มารดาไม่อนุญาต ต้องการให้ท่านดูแลการค้าต่อไป
ในการทำการค้านั้น กิจการต่าง ๆ ดำเนินไปด้วยดี ฐานะการเงินของครอบครัวดี พระอาจารย์เปลี่ยนเป็นผู้ที่มีความรับผิดชอบในการงานสูง  ญาติพี่น้องและผู้ใกล้ชิดจึงไว้ใจ ได้พากันนำเงินมาฝากท่านเหมือนหนึ่งเป็นธนาคาร ท่านก็เก็บรักษาให้เขาโดยไม่ได้อะไรตอบแทน ท่านทำให้กับทุกคนด้วยความรักและนับถือเหมือนกับที่เขาวางใจท่าน ส่วนในเรื่องการครองเรือนนั้น ท่านไม่คิดที่จะแต่งงานหรือตกลงใจกับใคร แม้ว่าจะมีเพศตรงข้ามพยายามเข้ามาสนิทสนมด้วยหลายคน
พระอาจารย์เปลี่ยนมีโอกาสดีได้คุ้นเคยกับพระสงฆ์มาตั้งแต่อายุ 11-12 ปี เมื่อทางบ้านมีงานบุญ ท่านจะทำหน้าที่ไปรับพระที่วัด จึงได้เห็นวิธีเดินจงกรมของพระอาจารย์ลี วัดป่าบ้านตาล และเป็นผู้ที่ได้แนะนำให้ไปหาหลวงปู่พรหม จิรปุญฺโญ (ซึ่งบวชเมื่ออายุมากแล้วและติดตามหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ไปปฏิบัติธรรมที่ถ้ำเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับการยกย่องด้านการบำเพ็ญเพียรไม่ท้อถอย) หลวงปู่พรหมได้เดินจงกรมให้ดู และสอนให้เดินด้วย จึงถือได้ว่าหลวงปู่พรหมเป็นพระอาจารย์องค์แรกของพระอาจารย์เปลี่ยน
พระอาจารย์เปลี่ยนได้ศึกษากับพระที่บวชกับหลวงปู่พรหมหลายองค์ ซึ่งสรรเสริญการบวชมาก ทำให้พระอาจารย์เปลี่ยนคิดบวชอยู่ตลอดเวลา เริ่มตั้งแต่อายุ 12 ปี 14 ปี 16 ปี จนถึง 20 ปี แต่มารดาก็ไม่อนุญาตทั้ง ๆ ที่พี่ชาย 2 คนก็บวช แล้วตัวมารดาเองก็ไปวัดถือศีลทุกวันพระ และบางครั้งเดินทางไปกราบนมัสการหลวงปู่มั่น ภูริทัตโตก็ตาม จนกระทั่งบิดาของท่านซึ่งป่วยด้วยวัณโรคถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 2497 และอีก 5 ปีต่อมาคุณลุงก็ถึงแก่กรรมอีกคนหนึ่ง พระอาจารย์เปลี่ยนจึงใช้ความพยายามขอบวชอีกครั้งหนึ่งเพื่อทดแทนพระคุณพ่อแม่เหมือนกับพี่ชายทั้ง 2 คน เพราะยังไม่เคยบวชเลย ขณะนั้นพี่ชายได้สึกออกมาประกอบอาชีพแล้ว มารดาและคุณตาทนการรบเร้าของพระอาจารย์ไม่ไหว จึงอนุญาตให้บวชแค่เพียง 7 วัน
ครั้นทำการฌาปนกิจศพคุณลุงแล้ว วันรุ่งขึ้นท่านก็ถือโอกาสเข้าวัดเพื่อเตรียมตัวบวช หัดขานนาคพร้อมกับคนอื่นซึ่งมาอยู่วัดถือศีลอีก 2 คน ฝึกสวดมนต์เจ็ดตำนานได้เกือบหมดเล่ม ใช้เวลา 40 วัน มีพระอาจารย์สุภาพ ธัมมปัญโญ เป็นครูผู้ฝึกสอน
ประวัติ > การบวช

พระอาจารย์เปลี่ยนเข้าพิธีอุปสมบทที่วัดธาตุมีชัย บ้านโคกคอน ตำบลโคกสี อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2502 พระอุปัชฌาย์ชื่อ พระครูอดุลย์สังฆกิจ พระกรรมวาจาจารย์ชื่อ พระครูพิพิธธรรมสุนทร ได้ฉายาว่า ปัญญาปทีโป
เนื่องจากวัดธาตุมีชัยเป็นวัดฝ่ายมหานิกาย ดังนั้น เมื่อพระอาจารย์เปลี่ยนบวชแล้วจึงย้ายไปอยู่วัดทุ่งสว่าง บ้านโคกคอน ต.โคกสี อ.สว่างแดนดิน จ.สกลนคร ท่านมีความสบายกายสบายใจมากเพราะได้ปล่อยวางภาระต่าง ๆ ตั้งแต่การรับผิดชอบเงินทองจำนวนมาก ทั้งของท่านเองและเงินฝากของผู้อื่น ความกังวลในการค้าขายให้กับครอบครัวและญาติพี่น้อง  รวมทั้งการดูแลรักษาไร่นา วัวควาย และทรัพย์สมบัติอื่น ๆ ที่ท่านแบกอยู่ผู้เดียวมาตั้งแต่อายุ 12 ปี ครั้นบวชได้ 18 วัน โยมมารดาก็ขอให้ท่านสึก เพราะเลยกำหนดเวลาที่อนุญาตแล้ว แต่ด้วยความฝักใฝ่ในการศึกษาธรรมะของท่าน จึงได้ขอโยมมารดาบวชต่อให้ครบ 1 พรรษา