stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พรรคเสรีประชาธิปไตยแห่งสหภาพโซเวียต

| Liberal Democratic Party of the Soviet Union Либерально-демократическая партия Советского Союза  |
| --- | --- |
หัวหน้า: วละดีเมียร์ ชิริโนฟสกีย์
ก่อตั้ง: March 1989
ถูกยุบ: เมษายน 1991
ถัดไป: พรรคเสรีประชาธิปไตยแห่งรัสเซีย
ที่ทำการ: มอสโก
อุดมการณ์: ชาตินิยมรัสเซีย ชาตินิยม Right-wing populism
จุดยืน: ขวาจัด
กลุ่มระดับสากล: ไม่มี
กลุ่มในภูมิภาค: ไม่มี
สี: สีฟ้า, ทอง
การเมืองสหภาพโซเวียต   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคเสรีประชาธิปไตยแห่งสหภาพโซเวียต (รัสเซีย: Либерально-демократическая партия Советского Союза (ЛДПСС)) เป็นพรรคการเมืองของสหภาพโซเวียตพรรคเคยเป็นคู่แข่งในการเลือกตั้งประธานาธิบดีรัสเซีย พ.ศ. 2534ต่อมาได้เข้าร่วมกับคณะกรรมการสถานการณ์ฉุกเฉินแห่งรัฐในช่วงความพยายามรัฐประหารในสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2534และกลายเป็นพรรคเสรีประชาธิปไตยแห่งรัสเซียในปัจจุบัน
นีโคไล บูฮาริน
บรรณานุกรม

Bergmann, Theodor, and Moshe Lewin, eds. Bukharin in retrospect (Routledge, 2017).
Biggart, John. "Bukharin and the origins of the 'proletarian culture' debate". Soviet Studies 39.2 (1987): 229–246.
Biggart, John. "Bukharin's Theory of Cultural Revolution" in: Anthony Kemp-Welch (Ed.), The Ideas of Nikolai Bukharin. Oxford: Clarendon Press (1992), 131–158.
Coates, Ken (2010). Who Was This Bukharin?. Nottingham: Spokesman. ISBN 978-0-85124-781-6.
Cohen, Stephen F. (1980). Bukharin and the Bolshevik Revolution: A Political Biography, 1888–1938. Oxford University Press. ISBN 0-19-502697-7.
Gregory, Paul R. (2010). Politics, Murder, and Love in Stalin's Kremlin: The Story of Nikolai Bukharin and Anna Larina. Stanford: Hoover Institution Press. ISBN 978-0-8179-1034-1.
Kotkin, Stephen (2014). Stalin: Volume 1: The Paradoxes of Power, 1878–1928.
Littlejohn, Gary. "State, plan and market in the transition to socialism: the legacy of Bukharin". Economy and Society 8.2 (1979): 206–239.
Service, Robert (2004). Stalin: A Biography. Pan Books. ISBN 0-330-41913-7.
Smith, Keith. "Introduction to Bukharin: economic theory and the closure of the Soviet industrialisation debate". Economy and Society 8.4 (1979): 446–472.
Imperial Moscow University: 1755–1917: encyclopedic dictionary. Moscow: Russian political encyclopedia (ROSSPEN). A. Andreev, D. Tsygankov. 2010. pp. 108–109. ISBN 978-5-8243-1429-8.
บรรณานุกรม > แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ

Bukharin, Nikolaĭ, and Evgeniĭ Alekseevich Preobrazhenskiĭ. ABC of Communism (Socialist Labour Press, 1921). online
Fitzpatrick, Sheila. "The ABC of Communism Revisited". Studies in East European Thought 70.2–3 (2018): 167–179.
Bukharin, Nikolaĭ Ivanovich. Selected Writings on the State and the Transition to Socialism (M. E. Sharpe, 1982).
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีภาพและสื่อที่เกี่ยวข้องกับนีโคไล บูฮาริน
Nikolai Bukharin archive at marxists.org
Bukharin's death-cell letter to Stalin
How it all began, Bukharin's last letter to his wife
A site dedicated to Bukharin
A Bolshevik Love Story เก็บถาวร 2014-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Mises Institute
February–March Plenum discussions transcript (in Russian) on which Bukharin was finally defeated, humiliated and expelled from Party
Some of Bukharin's famous cartoons เก็บถาวร 2 กรกฎาคม 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ นีโคไล บูฮาริน ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  ฟินแลนด์  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
พรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย

| พรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย Росси́йская социа́л-демократи́ческая рабо́чая па́ртия |
| --- | --- |
เลขาธิการกลาง (บอลเชวิค): วลาดีมีร์ เลนิน
เลขาธิการกลาง (Menshevik): Julius Martov
ก่อตั้ง: 1 มีนาคม ค.ศ. 1898 (1898-03-01)
ถูกยุบ: ค.ศ. 1918 (1918)
ก่อนหน้า: Emancipation of Labour
ถัดไป: พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
ที่ทำการ: เปโตรกราด
หนังสือพิมพ์: Iskra
อุดมการณ์: Socialism Marxism Internal factions:  • บอลเชวิค  • Mensheviks
จุดยืน: ช้ายจัด
กลุ่มระดับสากล: Second International (1889–1912)
สี:   Red
ธงประจำพรรค

การเมืองรัสเซีย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย (รัสเซีย: Росси́йская социа́л-демократи́ческая рабо́чая па́ртия) เป็นพรรคการเมืองแนวสังคมนิยมและการปฏิวัติของรัสเซีย ก่อตั้งในปี 1898 ที่มินสค์ ต่อมาได้กลายเป็นพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต หลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม
ดมิทรี คารีน

ดมิทรี วิคโตโรวิช คารีน (รัสเซีย: Дми́трий Ви́кторович Ха́рин; อังกฤษ: Dmitri Viktorovich Kharine) เกิดวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1968 ที่กรุงมอสโก เป็นทั้งอดีตนักฟุตบอลระดับอาชีพและผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูชาวรัสเซีย ในรายการคอนเฟอเรนซ์เนชันแนลให้แก่ทีมเอฟซีลูตันทาวน์
ในฐานะผู้เล่น เขาได้เป็นผู้รักษาประตูตั้งแต่ ค.ศ. 1982 จนถึง 2004 โดยมีผลงานโดดเด่นในพรีเมียร์ลีกสำหรับสโมสรฟุตบอลเชลซี เช่นเดียวกับการเล่นในถิ่นฐานบ้านเกิดของเขาแก่ทีมตอร์ปิโดมอสโกและซีเอสเคเอมอสโก เขายุติการเล่นในระดับอาชีพของเขาในกอตติชพรีเมียร์ลีกซึ่งได้ร่วมทีมกับเซลติก ก่อนหวนกลับไปยังประเทศอังกฤษเพื่อเล่นนอกลีกให้แก่ทีมฮอร์นเชิร์ช นอกจากนี้ เขายังได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นทีมชาติสหภาพโซเวียต, เครือรัฐเอกราช และรัสเซีย
ผลงานในสโมสรระดับอาชีพ > ฟุตบอลรัสเซีย

เขาเล่นให้กับฝั่งรัสเซียในทีมตอร์ปิโดมอสโก, ดีนาโมมอสโก และซีเอสเคเอมอสโกในช่วงแรกของการเล่นระดับอาชีพของเขา ก่อนจะย้ายไปยังประเทศอังกฤษเพื่อร่วมกับสโมสรของพรีเมียร์ลีกอย่างเชลซีในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1992 ด้วยค่าตัวที่ 400,000 ปอนด์สเตอร์ลิง
ผลงานในสโมสรระดับอาชีพ > เชลซี

ในการร่วมกับสโมสรฟุตบอลเชลซี คารีนได้สร้างความประทับใจในการนำทีมเข้าสู่เอฟเอคัพไฟนอล 1994 แม้ว่าเขาจะยอมรับความผิดพลาดในสี่ประตูที่เกิดขึ้นจากตัวเอง และภายหลังได้เข้าสู่รอบชิงชัยในรายการยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพในเวลาหนึ่งปีต่อมา โดยทีมดังกล่าวได้เข้าสู่รอบรองชนะเลิศในรายการของยุโรปได้เป็นครั้งแรกหลังจากยุคทศวรรษ 1970 หนึ่งปีต่อมาเขาได้เกิดปัญหาจากการบาดเจ็บและได้มีลงนามทำสัญญาจากผู้รักษาประตูชาวดัตช์ชื่อเอ็ด เดอ ฮุย โดยได้จำกัดให้เขาลงสนามได้ 20 ครั้งในช่วงสามฤดูกาลสุดท้าย รวมเบ็ดเสร็จ เขาเล่นใน 146 แมตช์สำหรับเชลซี
คารีนไม่ค่อยมีความฟิตในการร่วมในชัยชนะรายการเอฟเอคัพไฟนอลของทีมเชลซีในช่วงท้ายของฤดูกาล 1996–97 (โดยมีโฟลเด โกรดาส ซึ่งเป็นชาวนอร์เวย์เข้าเล่นแทน) และไม่ได้เข้าร่วมทีมสำหรับรายการคัพวินเนอร์สคัพ รวมถึงลีกคัพที่ได้ชัยชนะรอบไฟนอลในระยะเวลาหนึ่งปีต่อมา เมื่อจีอันลูกา วีอัลลี กลายเป็นผู้จัดการทีมเชลซี เขาก็ได้แต่งตั้งเดอ ฮุย เป็นผู้รักษาประตูตัวเลือกแรกของสโมสร คารีนถูกจำกัดการปรากฏตัวเพียงห้าครั้งในฤดูกาลดังกล่าว ที่ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในเกมชิงถ้วยรางวัล ที่ซึ่งเขายังคงอยู่ประจำสโมสรในฐานะผู้รักษาประตูตัวสำรองอีกสองฤดูกาลหลังจากนั้น
ผลงานในสโมสรระดับอาชีพ > เซลติก

คารีนได้เซ็นสัญญากับฝั่งสกอตแลนด์ให้แก่ทีมสโมสรฟุตบอลเซลติกในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1999 โดยโอนให้เปล่า เขามาถึงเซลติกพาร์กในฐานะเป็นคนแรกที่ลงนามในการบริหารทีมใหม่โดยจอห์น บาร์นส และเคนนี ดัลกลิช แต่จากปัญหาอาการบาดเจ็บ ส่งผลให้เขาได้เล่นเพียง 11 ครั้งให้กับสโมสรดังกล่าว
ผลงานในสโมสรระดับอาชีพ > ฮอร์นเชิร์ช

เขาได้รับการเปิดตัวในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2002 และเซ็นสัญญาสำหรับฟุตบอลนอกลีกให้แก่สโมสรฮอร์นเชิร์ช ที่ซึ่งเขาได้รับการส่งไปเมื่อครั้งเปิดตัวครั้งแรก
ผลงานในระดับนานาชาติ

คารีนยังมีผลงานในระดับนานาชาติ อันเป็นผลมาจากความวุ่นวายทางการเมืองจากประเทศบ้านเกิดของเขา เขาได้จบลงด้วยการเล่นให้แก่สามทีมที่แตกต่างกัน เขาประสบชัยชนะเมื่อครั้งรับใช้ทีมชาติครั้งให้แก่สหภาพโซเวียตหกครั้ง, สิบเอ็ดครั้งสำหรับเครือรัฐเอกราช และ 23 ครั้งหลังจากนั้นสำหรับรัสเซีย แม้ว่าเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่เขาก็เป็นผู้เล่นที่ทำหน้าที่รับใช้เครือรัฐเอกราชเป็นจำนวนครั้งมากที่สุด และเขายังเป็นตัวแทนของสหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งขันฟุตบอล รวมทั้งเล่นให้แก่เครือรัฐเอกราชในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1992 ด้วยผลเสมอที่ 0–0 เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติฮอลแลนด์ในโกเธนเบิร์ก และสำหรับรัสเซียในฟุตบอลโลก 1994 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 ร่วมกับทีมของเขาที่เคยออกไปในช่วงแบ่งสายของแต่ละครั้ง เขาชนะในการทำหน้าที่รับใช้ชาติครั้งสุดท้ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 1998 เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติยูเครน
ผลงานการฝึกสอน

ปัจจุบันเขาทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนการรักษาประตูที่คอนเฟอเรนซ์ของอังกฤษให้แก่ทีมลูตันทาวน์
ชีวิตส่วนตัว

เขาเป็นน้องชายของมิคาอิล คารีน ซึ่งเล่นฟุตบอลในระดับอาชีพเช่นเดียวกัน
การเล่นในระดับอาชีพ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. 1984 |  ตอร์ปิโดมอสโก | ท็อปลีก ระดับที่ 1 | 01/0 |
| ค.ศ. 1985 |  ตอร์ปิโดมอสโก | ท็อปลีก ระดับที่ 1 | 10/0 |
| ค.ศ. 1986 |  ตอร์ปิโดมอสโก | ท็อปลีก ระดับที่ 1 | 25/0 |
| ค.ศ. 1987 |  ตอร์ปิโดมอสโก | ท็อปลีก ระดับที่ 1 | 27/0 |
| ค.ศ. 1988 |  สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก | ท็อปลีก ระดับที่ 1 | 19/0 |
| ค.ศ. 1989 |  สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก | ท็อปลีก ระดับที่ 1 | 20/0 |
| ค.ศ. 1990 |  สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก | ท็อปลีก ระดับที่ 1 | 01/0 |
| ค.ศ. 1991 |  สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก | ท็อปลีก ระดับที่ 1 | 00/0 |
|  |  ซีเอสเคเอมอสโก | ท็อปลีก ระดับที่ 1 | 11/0 |
| ค.ศ. 1992 |  ซีเอสเคเอมอสโก | ท็อปลีก ระดับที่ 1 | 23/0 |
| ค.ศ. 1992–93 |  เชลซี | พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 | 05/0 |
| ค.ศ. 1993–94 |  เชลซี | พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 | 40/0 |
| ค.ศ. 1994–95 |  เชลซี | พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 | 31/0 |
| ค.ศ. 1995–96 |  เชลซี | พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 | 26/0 |
| ค.ศ. 1996–97 |  เชลซี | พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 | 05/0 |
| ค.ศ. 1997–98 |  เชลซี | พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 | 10/0 |
| ค.ศ. 1998–99 |  เชลซี | พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 | 01/0 |
| ค.ศ. 1999-00 |  เซลติก | พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 | 04/0 |
| ค.ศ. 2000–01 |  เซลติก | พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 | 01/0 |
| ค.ศ. 2001–02 |  เซลติก | พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 | 03/0 |
| ค.ศ. 2002–03 |  ฮอร์นเชิร์ช | อิสธเมียนลีกดิวิชันวันนอร์ธ ระดับที่ 8 |  |
| ค.ศ. 2003–04 |  ฮอร์นเชิร์ช | อิสธเมียนลีกดิวิชันวันนอร์ธ ระดับที่ 8 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ ดมิทรี คารีน ที่ Soccerbase
Dmitri Kharine career stats เก็บถาวร 2012-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Post War English & Scottish Football League A – Z Player's Database
International statistics
จังหวัดเลบัป

39°0′N 63°0′E﻿ / ﻿39.000°N 63.000°E﻿ / 39.000; 63.000
| จังหวัดเลบัป Lebap welaýaty |
| --- | --- |
จังหวัด

อาณาเขตของจังหวัดเลบัปในประเทศเติร์กเมนิสถาน
ประเทศ:  เติร์กเมนิสถาน
ศูนย์กลางการบริหาร: ตืร์กเมนาบัต
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 93,727 ตร.กม. (36,188 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนปี 2022)
 • ทั้งหมด: 1,447,298 คน
 • ความหนาแน่น: 15 คน/ตร.กม. (40 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: lebap.gov.tm
จังหวัดเลบัป (เติร์กเมน: Lebap welaýaty) เป็นหนึ่งในจังหวัดของประเทศเติร์กเมนิสถานที่ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีพรมแดนติดกับประเทศอัฟกานิสถานและประเทศอุซเบกิสถานตามแนวแม่น้ำ อามูดาร์ยา จังหวัดนี้มีศูนย์กลางการบริหารคือเมืองตืร์กเมนาบัต (เดิมชื่อชาร์ดโซว์) ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 93,727 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรอยู่ที่ 1,447,298 คน (สำมะโนปี 2022)
ชื่อเลบัปเป็นรูปแบบภาษาเติร์กเมนิสถานของ Lab-e āb ในภาษาเปอร์เซีย (เปอร์เซีย: لب آب) ซึ่งหมายถึง "ริมแม่น้ำ" และได้ถูกนำมาใช้เรียกบริเวณตอนกลางของแม่น้ำอามูดาร์ยามาเป็นเวลานานแล้ว
ในจังหวัดนี้มีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ Repetek และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ Köýtendag ซึ่งรวมถึงภูเขาที่สูงที่สุดในเติร์กเมนิสถาน ซึ่งก็คือ Aýrybaba โดยมีความสูงอยู่ที่ 3,137 เมตรจากระดับน้ำทะเล จังหวัดเลบัปยังเป็นที่ตั้งของสถานีคาราวาน Dayahatyn อีกด้วย
จังหวัดนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำอามูดาร์ยา โดยมีทะเลทรายกึซึลกุม (Kyzylkum) ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของแม่น้ำ และมีทะเลทรายการากุมตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของแม่น้ำ พื้นที่ประมาณสามในสี่ของภูมิภาคอยู่ในทะเลทรายการากุม สภาพอากาศแดดจัดและแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์ของจังหวัดนี้เอื้ออำนวยต่อการผลิตฝ้ายที่มีเส้นใยยาวและคุณภาพสูงได้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์
| ด ค ก จังหวัดของประเทศเติร์กเมนิสถาน |
| --- | --- |
จังหวัด (เมืองศูนย์กลางการบริหาร)
 อาฮัล (แอเน็ว)  บัลกัน (บัลกานาบัต)  ดาโชกุซ (ดาโชกุซ)  เลบัป (ตืร์กเมนาบัต)  มารือ (มารือ)
ธงชาติสหภาพโซเวียต

| --- | --- |


ธงแดง (The Red Banner)
การใช้: ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือรัฐบาล 
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 (แบบแรกสุด)  15 สิงหาคม พ.ศ. 2523 (แบบสุดท้าย)
ลักษณะ: ธงแดงเกลี้ยง ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้สีทอง และดาวแดงขอบทอง
 

ธงกองทัพแดง

การใช้: ธงกองทัพ 
สัดส่วนธง: 2:3
ลักษณะ: ธงแดงมีรูปดาวแดงขอบทอง
 

ธงนาวี

การใช้: ธงนาวี 
สัดส่วนธง: 2:3
ลักษณะ: ธงพื้นขาวมีรูปดาวแดงและค้อนเคียวสีแดง เบื้องล่างของธงเป็นแถบสีฟ้า
 
ธงชาติสหภาพโซเวียต ประกอบด้วยพื้นธงสีแดงและรูปค้อนเคียวบนขอบธงด้านซ้ายบน สีแดงแสดงถึงสีของพรรคคอมมิวนิสต์ และระบอบการปกครองแบบคอมมิวนิสต์ ส่วนค้อนเคียวแสดงถึงชนชั้นกรรมาชีพ อันเป็นชนชั้นที่สำคัญที่สุดในระบอบคอมมิวนิสต์
ธงค้อนเคียวดาวแดงแบบแรกสุดประกาศใช้เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ต่อมาในปี พ.ศ. 2498 รัฐบัญญัติเกี่ยวกับธงฉบับใหม่ได้ออกบังคับใช้ ให้มีการแก้ไขรูปค้อนเคียวในธงเล็กน้อย โดยแก้ให้ด้ามค้อนยาวขึ้นและเปลี่ยนแปลงรูปทรงของเคียวใหม่  ครั้งสุดท้ายที่มีการแก้ไขธงคือในปี พ.ศ. 2523 ได้แก้ให้พื้นสีแดงในธงสว่างขึ้นและได้ใช้ต่อมาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในวันที่ 25 ธันวาคมในปี พ.ศ. 2534เมื่อเวลา 19.32 น. มีการลดธงชาติสหภาพโซเวียตลงจากเครมลินเป็นครั้งสุดท้ายและแทนที่ด้วยธงไตรรงค์ของรัสเซีย
ความหมายและการออกแบบ

ในวัฒนธรรมรัสเซีย สีแดงเป็นสีที่มีความหมายในเชิงบวก คำว่า "แดง" (รัสเซีย: красный, krasny) มีที่มาที่เกี่ยวข้องกับคำว่า "ดีมาก" และ "ดีที่สุด" ในภาษารัสเซีย เช่นเดียวกับคำว่า "งดงาม" สิ่งนี้สามารถเห็นได้จากชื่อของจัตุรัสแดงในกรุงมอสโก และพีธีอีสเตอร์แดงของชาวคริตส์ในนิกายออร์โธดอกส์ในรัสเซีย
ในธงนี้สามารถแลเห็นอุดมคติของลัทธิคอมมิวนิสต์ได้ชัดเจน พื้นสีแดงกล่าวกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของเลือดที่รินไหลของชนชั้นกรรมาชีพและชาวนา รูปดาวแดงและค้อนเคียวหมายถึงลัทธิคอมมิวนิสต์และลัทธิสังคมนิยม โดยรูปค้อน หมายถึงชนชั้นกรรมาชีพหรือแรงงานอุตสาหกรรม รูปเคียวหมายถึงชนชั้นชาวนาหรือเกษตรกร ดาวแดงขอบทองหมายถึงกฎของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่ชี้นำระบอบการปกครองของประเทศ รูปเหล่านี้ประดับไว้ที่บริเวณมุมธงบนด้านคันธง ส่วนด้านหลังธงนั้น ตามแบบของรัฐบาลสหภาพโซเวียตจะเป็นพื้นสีแดงไม่มีรูปสัญลักษณ์ใดๆ หรืออาจจะมีก็ได้ อย่างไรก็ตาม ในกรณีต่างๆ ส่วนใหญ่จะมีรูปสัญลักษณ์แบบเดียวกับด้านหน้าธง โดยวางตำแหน่งให้รูปดังกล่าวหันกลับด้าน
แบบของธงได้กำหนดไว้ในกฎหมายชัดเจนในปี พ.ศ. 2498 เพื่อให้สามารถกำหนดลักษณะและสรางธงได้ง่ายขึ้น การกำหนดแบบธงครังนี้ได้แก้ให้ความยาวของด้ามค้อนมากขึ้น และแก้รูปทรงของเคียวเสียใหม่ ตามที่ระบุไว้ในกฎหมายธงดังนี้
สัดส่วนกว้างยาวธงคือ 1:2
รูปค้อนเคียวจัดรวมกันในโครงสร้างรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสซึ่งกว้างเป็น 1 ใน 4 ของส่วนกว้างธง  ปลายแหลมของเคียวนั้นให้อยู่ตรงกึ่งกลางของรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสตอนบน ปลายด้ามค้อนและเคียวอยู่ตรงมุมล่างของสี่เหลี่ยมจตุรัสแต่ละด้าน ความยาวของด้ามค้อนนั้นเป็น 3 ใน 4 ของความยาวทแยงมุมของรูปสี่เหลี่ยม
ดาวห้าแฉกจัดอยู่ในโครงสร้างรูปวงกลมขนาด 1 ใน 8 ส่วนของด้านกว้างธง ขอบวงกลมนั้นสัมผัสกับด้าบนของรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส
ระยะห่างของแกนตั้งแห่งรูปดาวและค้อนเคียวจากด้านคันธงเป็น 1 ใน 3 ส่วน ของด้านกว้างธง และระยะห่างจากริมธงตอนบนเป็น 1 ใน 8 ส่วนของด้านกว้างธง
แบบธงที่มีการแก้ไขครั้งสุดท้ายได้ประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2523 โดยเป็นการแก้พื้นสีแดงให้มีความสว่างขึ้น
พัฒนาการของธง

ธงแบบไม่ป็นทางการ 
พ.ศ. 2466
ธงชาติผืนแรก 
 ธันวาคม พ.ศ. 2465 - 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466
ธงชาติผืนที่ 2 
12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 และ 12 - 18 เมษายน พ.ศ. 2466
ธงชาติผืนที่ 3 
 18 เมษายน พ.ศ. 2466 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2479
ธงชาติผืนที่ 4 
12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 และ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2479 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2498
ธงชาติผืนที่ 5 
19 สิงหาคม พ.ศ. 2498 - 15 สิงหาคม พ.ศ. 2523
ยอดธง

ยอดธงคือวัตถุที่ใช้ประดับส่วนบนสุดของคันธง ในกฎหมายธงของสหภาพโซเวียตได้ระบุว่า หากธงชาตินั้นมีการใช้โดยองค์กรของทางราชการในบางโอกาส เช่นในพิธีการสำคัญ ธงชาติหรือธงราชการนั้นจะต้องมีการประดับยอดธงไว้ด้วย  ลักษณะของยอดธงนั้น มีรูปทรงอย่างสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ภายในส่วนฐานของยอดธงเป็นรูปค้อนเคียว และ ส่วนยอดของยอดธงเป็นรูปดาวนั้นมีห้าแฉก ยอดธงดังที่ระบุไว้ข้างต้นเป็นสีทองหรือสีเงิน มีปลอกสำหรับสวมเข้ากับด้ามคันธง หากธงดังกล่าวนี้ใช้โดยองค์กรทางทหาร แพรแถบหูกระต่ายสีแดงนั้นจะต้องผูกไว้ที่ปลอกนี้ หรือมีพิธีศพของประธานาธิบดีก็จะผูกริบบิ้นสีดำไว้ที่ยอดธงเพื่อเป็นการแสดงความอาลัย
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียต
รายชื่อธงในสหภาพโซเวียต
รายชื่อธงในกองทัพเรือสหภาพโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติสหภาพโซเวียต ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ธงชาติโซเวียตในสมัยต่างๆ
แบบการสร้างธงชาติสหภาพโซเวียต
ยอดธงของคันธงชาติสหภาพโซเวียต
ธงเครือรัฐเอกราช

| --- | --- |


สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 19 มกราคม พ.ศ. 2539; 28 ปีก่อน (2539-01-19)
 
ธงเครือรัฐเอกราช (อังกฤษ: flag of the Commonwealth of Independent States รัสเซีย: Флаг Содружества Независимых Государств) ถูกนำมาใช้งานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 โดยธงแสดงให้เห็นถึงภาพดวงอาทิตย์สีเหลืองบนผืนธงสีน้ำเงินเข้ม ตรงกลางมีเสาตั้งตรงหนึ่งอัน และแขนงจากเสาเป็นทรงโค้งโอบรอบดวงอาทิตย์ ซึ่งการออกแบบธงนี้สื่อความหมายถึงสัญลักษณ์ของความปรารถนาที่จะเป็นหุ้นส่วนอย่างเท่าเทียม ความสามัคคี สันติภาพ และความมั่นคง
ประวัติ

ในการประชุมของเครือรัฐเอกราชเมื่อต้นปี พ.ศ. 2537 ได้มีการประกาศการแข่งขันออกแบบธงและสัญลักษณ์สำหรับเครือรัฐเอกราช โดยผู้ชนะการแข่งขันครั้งนั้นคือ Alexander Wasiljewitsch Grigorjew จากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก โดยการออกแบบของเขาถูกนำเสนอเข้าสู่ที่ประชุมในวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2537 และคณะมนตรีได้รับช่วงมาดำเนินการออกแบบต่อจนกระทั่งได้แบบที่นำมาประกาศใช้อย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม ก็ได้มีการนำธงและตราสัญลักษณ์ดังกล่าวมาใช้งานก่อนการประกาศใช้อย่างเป็นทางการแล้ว
อดีตธง

ก่อนที่จะมีการประกาศใช้งานธงปัจจุบัน มีการใช้งานธงชั่วคราวที่มีตัวอักษร "C.I.S." ปรากฎบนพื้นหลังสีขาว ใช้งานในกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การแข่งขันกีฬาที่ทีมจากเครือรัฐเอกราชเข้าแข่งขันแทนที่สหภาพโซเวียตหากทีมของสหภาพโซเวียตเข้ารอบ แต่ไม่เคยได้ถูกใช้งานจนกระทั่งสหภาพโซเวียตล่มสลายลง
อดีตธงเครือรัฐเอกราช
การรับรองตามกฎหมาย

ธงเครือรัฐเอกราชได้ถูกระบุไว้ใน มติว่าด้วยธรรมนูญว่าด้วยธงเครือรัฐเอกราช Decision on the Statute on the Flag of the Commonwealth of Independent States ซึ่งถูกเขียนขึ้น ณ มอสโกเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ตรงกับวันที่ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ ด้วยต้นฉบับเพียงภาษาเดียวคือภาษารัสเซีย ซึ่งในมาตรา 1 ได้ระบุเอาไว้ว่า
การรับรองตามกฎหมาย > ธรรมนูญว่าด้วยธงเครือรัฐเอกราช

ธรรมนูญว่าด้วยธงเครือรัฐเอกราช ธงของเครือรัฐเอกราช (ต่อไปนี้จะเรียกว่าธงเครือรัฐ) จะต้องเป็นสัญลักษณ์ของเครือรัฐเอกราช (ต่อไปนี้จะเรียกว่าเครือรัฐ) และจะต้องประกอบไปด้วยสีน้ำเงินเข้มที่ทำมุมฉาก ตรงกลางเป็นรูปสีขาวที่ประกอบขึ้นเป็นแท่งแนวตั้ง โดยแยกจากส่วนบนของรูปไปทางขวาและซ้ายอย่างสมมาตรเพื่อสร้างองค์ประกอบในรูปของวงแหวนที่มีจุดศูนย์กลางร่วมกัน ขยายขึ้นไปทางด้านบนและโค้งมน ในขณะที่ความยาวและความกว้างลดลงมาจากสมมาตรออกไปทางขอบ ส่วนบนของการออกแบบเป็นวงกลมสีทอง ล้อมรอบด้วยองค์ประกอบที่เป็นรูปวงแหวน
การออกแบบดังกล่าวเป็นสัญลักษณของความปรารถนาที่จะเป็นหุ้นส่วนที่เสมอภาค ความสามัคคี สันติภาพ และเสถียรภาพ
สัดส่วนความกว้างของธงต่อความยาวต้องเป็น 1:2
ดูเพิ่ม

ตราสัญลักษณ์เครือรัฐเอกราช
ธงชาติสหภาพโซเวียต
ประธานาธิบดีรัสเซีย

| ประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย |
| --- | --- |
Президент Российской Федерации
ตราประจำตำแหน่ง
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน วลาดีมีร์ ปูติน ตั้งแต่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
จวน: พระราชวังเครมลิน กรุงมอสโก
วาระ: 6 ปี (ไม่จำกัดวาระ)
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: บอริส เยลต์ซิน
สถาปนา: 24 เมษายน พ.ศ. 2534
เงินตอบแทน: 8.6 ล้านรูเบิลต่อปี
เว็บไซต์: президент.рф (รัสเซีย) eng.kremlin.ru (อังกฤษ)
ประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย (รัสเซีย: Президент Российской Федерации) เป็นประมุขแห่งรัฐ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด และผู้ทรงตำแหน่งหน้าที่สูงสุดในประเทศรัสเซีย แต่มิใช่ประมุขฝ่ายบริหาร โดยรัฐบาลรัสเซียเป็นองค์กรที่ใช้อำนาจบริหารสูงสุด ประธานาธิบดีรัสเซียคนปัจจุบัน คือ วลาดีมีร์ ปูติน
รายนามประธานาธิบดี

| ที่ | นาม | ภาพ | เริ่มต้น | สิ้นสุด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | บอริส เยลต์ซิน |  | 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 | 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 (ลาออก) |  |
| 2 (1)​ | วลาดีมีร์ ปูติน |  | 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 | 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | นายกรัฐมนตรี รักษาการประธานาธิบดี (31 ธันวาคม 2542 - 7 พฤษภาคม 2543)  |
| 3 | ดมีตรี เมดเวเดฟ |  | 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 |  |
| 2 (2) | วลาดีมีร์ ปูติน |  | 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 | ปัจจุบัน | ดำรงตำแหน่งสมัยที่ 3–5 |
ดูเพิ่ม

ประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต
ปิออตร์ โคเชวอย

| ปิออตร์ โคเชวอย |
| --- | --- |
เกิด: 21 ธันวาคม 1904 Oleksandriia, Kherson Governorate, จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันคือ ยูเครน)
เสียชีวิต: 30 สิงหาคม ค.ศ. 1976(1976-08-30) (71 ปี)
รับใช้: กองทัพแดง
ประจำการ: 1920–1969
ชั้นยศ: จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
บังคับบัญชา: กองกำลังที่ 11 มณฑลทหารไซบีเรีย มณฑลทหารเคียฟ
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง การล้อมเลนินกราด ยุทธการที่สตาลินกราด การรุกไครเมีย การรุกปรัสเซียตะวันออก
บำเหน็จ:   (1944, 1945)  เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน   (5)   เครื่องอิสริยาภรณ์การปฏิวัติเดือนตุลาคม   (1968)  เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง   (3)  เครื่องอิสริยาภรณ์ซูโวรอฟ ชั้นที่สอง    เครื่องอิสริยาภรณ์คูตูซอฟ ชั้นที่สอง   (2)  Order of Bogdan Khmelnitsky ชั้นที่หนึ่ง 
ลายมือชื่อ: 
ปิออตร์ คีริลโลวิช โคเชวอย (รัสเซีย: Пётр Кириллович Кошевой)  เป็นผู้บัญชาการทหารโซเวียต
โคเชวอยเกิดในครอบครัวคอสแซคที่ยูเครน เขาได้เข้าร่วมกับ กองทัพแดง ในปี 1920 เขาได้ร่วมต่อสู้ในสงครามกลางเมืองรัสเซีย และ บัญชาการกองทัพน้อยในช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง โดยส่งไปป้องกันที่สตาลินกราด, การปลดปล่อยไครเมีย และบุกครองปรัสเซียตะวันออก โคเชวอยได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต 2 ครั้ง ในปี 1944 สำหรับการบุกครอง Sapun-gora (ทางไปสู่ เซวัสโตปอล) และในปี 1945 สำหรับการบุกครองนครเคอนิชส์แบร์ค
หลังสงครามจบสิ้น โคเชวอยเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหารไซบีเรีย ในปี 1957–1960, มณฑลทหารเคียฟ ในปี 1960–1965, และ  กองกำลังโซเวียตในเยอรมนีตะวันออก ในปี 1965–1969 โคเชวอยได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต ในปี 1968 ร่างของเขาถูกฝังไว้ที่สุสาน Novodevichy Cemetery ใน กรุงมอสโก
เครื่องอิสริยาภรณ์

2 วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียต  (16 พฤษภาคม 1944, 9 เมษายน 1945)
5 เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน (17 ธันวาคม 1941, 16 พฤษภาคม 1944, 30 เมษายน 1945, 9 ธันวาคม 1964, 22 กุมภาพันธ์ 1968)
เครื่องอิสริยาภรณ์การปฏิวัติเดือนตุลาคม, (4 ธันวาคม 1974)
3 เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง, (3 พฤศจิกายน 1944, 15 พฤศจิกายน 1950, 21 กุมภาพันธ์ 1969)
เครื่องอิสริยาภรณ์ซูโวรอฟ, ชั้นที่ 2 (31 มีนาคม 1943)
เครื่องอิสริยาภรณ์คูตูซอฟ, ชั้นที่ 2, 2 ครั้ง (17 กันยายน 1943, 4 กรกฎาคม 1944)
Order of Bogdan Khmelnitsky, ชั้นที่ 1 (5 พฤษภาคม 1945)
เหรียญที่ระลึก "ในพิธีฉลองครบรอบ 100 ปีวันเกิดของ วลาดีมีร์ อิลลิช เลนิน"
เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่เลนินกราด"
เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่สตาลินกราด"
เหรียญ "สำหรับการยึดนครเคอนิชส์แบร์ค"
เหรียญ "สำหรับชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 30 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีการทำงานและรับใช้กองทัพแดง"
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 30 ปีการสถาปนากองทัพโซเวียตและกองทัพเรือ"
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 40 ปีการสถาปนากองทัพโซเวียต"
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 50 ปีการสถาปนากองทัพโซเวียต"
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 250 ปีนครเลนินกราด"
| ด ค กจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต |
| --- | --- | --- |
|  โวโรชีลอฟ  ตูคาเชฟสกี  บูดิออนนืย  เยโกรอฟ  บลูย์เคียร์  ตีโมเชนโค  คูลิค  ชาปอชนีคอฟ  จูคอฟ  วาซีเลฟสกี  สตาลิน (จอมพลสูงสุด)  โคเนฟ  โกโวลอฟ  โรคอสซอฟสกี  มาลีนอฟสกี  ตอลบูคิน  เมเรตสคอฟ  เบรียา  โซโคลอฟสกี  บุลกานิน  บากราเมียน  บีรูย์ซอฟ  เกรชโค  เยเรเมนโก  มอสคาเลนโค  ชุยคอฟ  ซาคารอฟ  โกลีคอฟ  ครืยลอฟ  ยาคูบอฟสกี  บาติตสกี  โคเชวอย  เบรจเนฟ  อุสตีนอฟ  คูลีคอฟ  โอการ์คอฟ  โซโคลอฟ  อะโครเมเยฟ  คูร์คอตกิน  เปตรอฟ  ยาซอฟ  |  โวโรชีลอฟ  ตูคาเชฟสกี  บูดิออนนืย  เยโกรอฟ  บลูย์เคียร์  ตีโมเชนโค  คูลิค  ชาปอชนีคอฟ  จูคอฟ  วาซีเลฟสกี  สตาลิน (จอมพลสูงสุด)  โคเนฟ  โกโวลอฟ  โรคอสซอฟสกี  มาลีนอฟสกี  ตอลบูคิน  เมเรตสคอฟ  เบรียา  โซโคลอฟสกี  บุลกานิน  บากราเมียน  บีรูย์ซอฟ  เกรชโค  เยเรเมนโก  มอสคาเลนโค  ชุยคอฟ  ซาคารอฟ  โกลีคอฟ  ครืยลอฟ  ยาคูบอฟสกี  บาติตสกี  โคเชวอย  เบรจเนฟ  อุสตีนอฟ  คูลีคอฟ  โอการ์คอฟ  โซโคลอฟ  อะโครเมเยฟ  คูร์คอตกิน  เปตรอฟ  ยาซอฟ  |  |