stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กรมการขนส่งทหารบก
ส่วนร่วมทางการเมือง

เดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 ทหารจากกรมการขนส่งทหารบก ได้เข้าร่วมใช้สิทธิลงคะแนนเสียงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 โดยใช้สิทธิเลือกตั้งในฐานะประชาชนได้อย่างเป็นอย่างอิสระ
กิจกรรมเพื่อสังคม

เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 กำลังพลจากกรมการขนส่งทหารบก 63 นาย ได้เข้าพื้นที่เพื่อช่วยเหลือประชาชนที่ประสบภัยน้ำท่วม ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ส่วนเดือนเมษายน พ.ศ. 2561 ได้มีการจัดงานประกวดพระเครื่องที่โรงเรียนทหารขนส่ง กรมการขนส่งทหารบก โดยบริจาครายได้ส่วนหนึ่งจากการประกวดเพื่อสาธารณประโยชน์ รวมถึงช่วยเหลือทหารผ่านศึก, ผู้พิการทางสายตา, ทุนการศึกษาแก่นักเรียน ตลอดจนสร้างสถานปฏิบัติธรรม และเดือนกันยายน ของปีเดียวกัน กรมการขนส่งทหารบกเป็นหนึ่งใน 8 องค์กร ที่เข้าร่วมเครือข่ายลงนามความร่วมมือพัฒนาองค์กรรอบรู้ด้านสุขภาพ ของกรมอนามัย
เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 กรมการขนส่งทหารบกได้ทำการฉีดน้ำบริเวณถนนเสรีไทย และเขตติดต่อเขตบางเขน–รามอินทรา 58 เพื่อลดปัญหาฝุ่นละอองในกรุงเทพมหานคร
ส่วนเดือนสิงหาคม ของปีเดียวกัน กรมการขนส่งทหารบกได้รับมอบหมายจากกองทัพบกไทย ในการนำคาซา ซี.212 อวิโอคาร์ ออกปฏิบัติการโปรยสารเคมี เพื่อทำฝนหลวงเหนือเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ ที่จังหวัดลพบุรีอย่างต่อเนื่อง และเดือนพฤศจิกายน ทางกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ได้ให้การช่วยเหลือประชาชนในชุมชนที่มีสิ่งปลูกสร้างรุกล้ำแม่น้ำเจ้าพระยา โดยจัดหาที่อยู่อาศัยใหม่ ซึ่งประชาชนบางส่วนได้ย้ายไปยังแฟลตของกรมการขนส่งทหารบก
หน่วยในสังกัด

โรงเรียนทหารขนส่ง กรมการขนส่งทหารบก (รร.ขส.ขส.ทบ.)
กองการบิน กรมการขนส่งทหารบก
พิพิธภัณฑ์กรมการขนส่งทหารบก
สถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก กรมการขนส่งทหารบก เอฟเอ็ม 102.0 เมกะเฮิรตซ์,เอเอ็ม 1269 กี่โลเฮิรตซ์
สโมสรกรมการขนส่งทหารบก สะพานแดง บางซื่อ
สิ่งสืบทอด

พ.ศ. 2536 กรมการขนส่งทหารบกได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์กรมการขนส่งทหารบก ณ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร โดยไม่เสียค่าเข้าชม แต่ต้องทำหนังสือแจ้งล่วงหน้า
รายพระนามและชื่อเจ้ากรมการขนส่งทหารบก

พันเอก พระอินทร์สรศัลย์ (สอาด แพ่งสภา) (พ.ศ. 2480 - 2483)
พันเอก หลวงอินทร์เรืองเดช (เจริญ เหล็กกล้า) (พ.ศ. 2483 - 2485)
พันเอก หม่อมเจ้าคัสตาวัส จักรพันธุ์ (พ.ศ. 2485 - 2489)
พันเอก ขุนสมบูรณ์ยุทธศิลป์ (สมบูรณ์ ศิริเวทิน) (พ.ศ. 2489)
พันเอก หลวงศรีสิงหสงคราม (โลม ศิริปาลกะ) (พ.ศ. 2489 - 2490)
พลตรี ขุนศิลป์ศรชัย (ศิลป์ รัตนพิบูลชัย) (พ.ศ. 2490 - 2491)
พลตรี ปรุง วังสิยานนท์ (พ.ศ. 2491 - 2493)
พลตรี ศิริ สิริโยธิน (พ.ศ. 2493 - 2497)
พลตรี พงษ์ ปุณณกันต์ (พ.ศ. 2497 - 2503)
พลตรี ประวิตร งามอุโฆษ (พ.ศ. 2503 - 2508)
พลตรี พล ศรินทุ (พ.ศ. 2508 - 2510)
พลตรี ประนิต เจริญศิริ (พ.ศ. 2510 - 2518)
พลตรี เฉลิม คำรพวงศ์ (พ.ศ. 2518 - 2519)
พลตรี สังข์ ผดุงกุล (พ.ศ. 2519 - 2520)
พลตรี ภิงการ สุจริตกุล (พ.ศ. 2520 - 2525)
พลตรี มานะ วรามิตร (พ.ศ. 2525 - 2527)
พลตรี กิติ ทรงวรวิทย์ (พ.ศ. 2527 - 2528)
พลตรี วัฒนา จันทนาคม (พ.ศ. 2528 - 2529)
พลตรี ยุทธนา คำดี (พ.ศ. 2529 - 2532)
พลตรี ปรีมล ปัทมะสุคนธ์ (พ.ศ. 2532 - 2535)
พลตรี วิลาศ พงศ์สุวรรณ (พ.ศ. 2535 - 2538)
พลตรี ประเสริฐ นิมมานนท์ (พ.ศ. 2538 - 2542)
พลตรี ธานี แก้วโอภาส (พ.ศ. 2542 - 2543)
พลตรี มรุต สุวัจนานนท์ (พ.ศ. 2543 - 2545)
พลตรี หม่อมหลวงกิติมาศ ศุขสวัสดิ์ (พ.ศ. 2545 - 2548)
พลตรี ต่อศักดิ์ คงเมือง (พ.ศ. 2548 - 2550)
พลตรี ณรงค์ พูลสวัสดิ์ (พ.ศ. 2550 - 2552)
พลตรี วุทธิ์ วิมุกตะลพ (พ.ศ. 2552 - 2554)
พลตรี อภิชัย เชียงอารีย์ (พ.ศ. 2554 - 2555)
พลตรี พิชเยนทร์ ธัญญสิริ (พ.ศ. 2555 - 2556)
พลตรี พรชัย ดวงเนตร (พ.ศ. 2556 - 2557)
พลตรี สุวภัทร ยี่โถขาว (พ.ศ. 2557 - 2559)
พลตรี สมศักดิ์ ทรัพย์อนันต์ (พ.ศ. 2559 - 2560)
พลตรี ธวัชชัย พัดทอง (พ.ศ. 2560 - 2562)
พลตรี อภิชาติ ปัตตะนุ (พ.ศ. 2562 - 2564)
พลตรี พูลลาภ ยะตินันท์  (พ.ศ. 2564 - พ.ศ. 2565)
พลตรี สนอง แน่งอนงค์ (พ.ศ. 2565 - พ.ศ. 2567)
ยศทหารเป็นยศขณะดำรงตำแหน่งและในวงเล็บเป็นระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่ง
บุคคลที่มีชื่อเสียง

พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ (บิ๊กแดง) – ผู้บัญชาการทหารบก (ผบ.ทบ.), อดีตนักบินฝูงบินกองการบิน กรมการขนส่งทหารบก
มนต์แคน แก่นคูน (สิบเอก กิตติคุณ บุญค้ำจุน) – นักร้อง
ยุทโธปกรณ์ > ยานพาหนะภาคพื้นดิน

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อีซูซุ ไม่ทราบรุ่น | – | รถบัส |  ญี่ปุ่น | 40 ที่นั่ง |
| นิสสัน เออร์แวน |  | รถตู้ |  ญี่ปุ่น | นิสสัน มอเตอร์ ประเทศไทย ส่งมอบให้แก่กรมการขนส่งทหารบก 45 คัน เมื่อปี พ.ศ. 2562 |
ยุทโธปกรณ์ > อากาศยาน

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เออาเดเอสเซ กาซา เซ-295 |  | อากาศยานขนส่งทางการทหาร |  สเปน |  |
| คาซา ซี.212 อวิโอคาร์ |  | อากาศยานขนส่งทางการทหาร |  สเปน | สนับสนุนปฏิบัติการโปรยสารเคมี เพื่อทำฝนหลวง |
| อากุสตาเวสต์ลันด์ อาวูดอปปียา149 |  | เฮลิคอปเตอร์ทางการทหาร |  อิตาลี | กรมการขนส่งทหารบกเป็นหน่วยจัดหา |
| อากุสตาเวสต์ลันด์ อาวูดอปปียา139 |  | เฮลิคอปเตอร์ทางการทหาร |  อิตาลี |  |
ยุทโธปกรณ์ > เรือ

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ไม่ทราบ | – | เรือระบายพล |  ไม่ทราบ | สำหรับหน่วยจู่โจม (เรนเจอร์) |
ยุทโธปกรณ์ในอดีต > ยานพาหนะภาคพื้นดิน

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ฟอร์ตเทมส์ | – | รถขนาดเล็ก |  สหราชอาณาจักร | รถสำหรับนายทหารชั้นผู้ใหญ่ นำมาใช้ในปี พ.ศ. 2500 |
| จยพ. ฮาร์เล่ย์ | – | รถพ่วงข้าง |  เยอรมนี | นำมาใช้สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง |
| เทมโป้ | – | 2 พวงมาลัย ขับเคลื่อนได้ 2 ทาง |  เยอรมนี | รถตรวจการณ์ของนายทหารชั้นผู้ใหญ่ |
| ดีเซโต้ เอส-1-เอช | – | รถบรรทุก |  สหรัฐ | ผลิตโดยบริษัทไครสเลอร์ ซึ่งนำมาใช้ในสงครามโลกครั้งที่สอง |
| ดอดจ์ ที. อี. 31 | – | รถบรรทุก |  สหรัฐ | นำมาจากสหรัฐ |
| รถดับเพลิงอินเตอร์ | – | รถดับเพลิง |  ไม่ทราบ | สร้างปี พ.ศ. 2483 นำมาใช้ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง |
ยุทโธปกรณ์ในอดีต > อากาศยาน

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ดักลาส ซี-47 สกายเทรน |  | อากาศยานขนส่งทางการทหาร |  สหรัฐ | 3 ลำ |
| เฮลิคอปเตอร์แบบเอส 55 |  | เฮลิคอปเตอร์อเนกประสงค์ |  สหรัฐ | 5 ลำ |
| ซีเอช-47 ชีนุก |  | เฮลิคอปเตอร์ลำเลียง |  สหรัฐ | กรมการขนส่งทหารบกดำเนินการตามระเบียบการจัดซื้อจัดจ้างของราชการ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
กรมการขนส่งทหารบก ที่เฟซบุ๊ก
กรมการขนส่งทหารบก ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
กรมการขนส่งทหารบก ที่อินสตาแกรม
กระดูกหน้าผาก

| กระดูกหน้าผาก  (Frontal bone) |
| --- | --- |
กระดูกหน้าผากเมื่อแรกเกิด
รายละเอียด
ข้อต่อ: มีข้อต่อกับกระดูก 12 ชิ้น: กระดูกสฟีนอยด์, กระดูกเอทมอยด์, กระดูกข้างขม่อม 2 ชิ้น, กระดูกจมูก 2 ชิ้น, กระดูกขากรรไกรบน 2 ข้าง, กระดูกแอ่งถุงน้ำตา 2 ชิ้น, และกระดูกโหนกแก้ม 2 ชิ้น
ตัวระบุ
ภาษาละติน: os frontale
MeSH: D005624
TA98: A02.1.03.001
TA2: 520
FMA: 52734
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกหน้าผาก (อังกฤษ: frontal bone) เป็นกระดูกที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของมนุษย์ มีรูปร่างเหมือนเปลือกหอยแครง ประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่
ส่วนแนวตั้ง (vertical portion) หรือ สความา ฟรอนทาลิส (squama frontalis) ซึ่งสัมพันธ์กับบริเวณของหน้าผาก
ส่วนเบ้าตา หรือ ส่วนแนวนอน (orbital or horizontal portion) หรือ พารส์ ออร์บิทาลิส (pars orbitalis) ซึ่งเปิดเข้าสู่หลังคาของเบ้าตาและโพรงจมูก
ขอบกระดูก

ขอบกระดูกของสความา ฟรอนทาลิสมีลักษณะหนา เป็นรูปฟันเลื่อยที่แข็งแรงมาก ลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านในที่อยู่ด้านบนซึ่งเป็นที่ประกบเข้ากับกระดูกข้างขม่อม (parietal bones) และลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านนอกของทั้งสองข้างซึ่งเป็นบริเวณที่รับแรงกดด้านข้างของกระดูกเหล่านี้ ขอบด้านนี้ต่อเนื่องลงมาทางด้านล่างเป็นพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมขรุขระและเป็นข้อต่อกับปีกกระดูกใหญ่ของกระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid)
ขอบกระดูกด้านหลังของแผ่นเบ้าตา (posterior borders of the orbital plates) มีลักษณะบางและเป็นฟันเลื่อยซึ่งเป็นข้อต่อกับปีกเล็กของกระดูกสฟีนอยด์
โครงสร้าง

สความา (squama) และไซโกมาติก โพรเซส (zygomatic processes) มีลักษณะหนามาก ประกอบด้วยกระดูกเนื้อโปร่งซึ่งอยู่ระหว่างแผ่นกระดูกเนื้อแน่น 2 ชั้นด้านนอกที่ประกบอยู่ ในบริเวณของกระดูกที่มีโพรงอากาศหน้าผาก (frontal air sinuse) จะไม่มีส่วนของกระดูกเนื้อโปร่ง
ส่วนเบ้าตามีลักษณะบาง แสงผ่านได้บางส่วน และประกอบด้วยกระดูกเนื้อแน่นเท่านั้น
ภาพอื่นๆ

กระดูก 7 ชิ้นที่ประกอบเข้าเป็นเบ้าตา
กระดูกใบหน้า
กระดูกหุ้มสมอง
กระดูกโหนกแก้มข้างซ้าย
มุมมองจากทางด้านข้างซ้ายของกะโหลกศีรษะของมนุษย์
แอ่งอินฟราเทมพอรัลข้างซ้าย
มุมมองจากทางด้านหน้าของกะโหลกศีรษะของมนุษย์
ผนังด้านใกล้กลางของเบ้าตาข้างซ้าย
พื้นของกะโหลกศีรษะ
กะโหลกศีรษะการตัดแบ่งซ้ายขวา
ส่วนของภาพเอกซเรย์แสดงการตรวจโพรงอากาศหน้าผาก
แหล่งข้อมูลอื่น

SUNY Downstate Medical Center 23:os-0101
Roche Lexicon - illustrated navigator, at Elsevier 34256.000-1 เก็บถาวร 2009-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกระดูกที่ประกอบเป็นเบ้าตา |
| --- | --- | --- |
| กระดูกขากรรไกรบน • กระดูกเพดานปาก • กระดูกสฟีนอยด์ • กระดูกหน้าผาก • กระดูกโหนกแก้ม • กระดูกเอทมอยด์ • กระดูกแอ่งถุงน้ำตา | กระดูกขากรรไกรบน • กระดูกเพดานปาก • กระดูกสฟีนอยด์ • กระดูกหน้าผาก • กระดูกโหนกแก้ม • กระดูกเอทมอยด์ • กระดูกแอ่งถุงน้ำตา |  |
กระดาษอิเล็กทรอนิกส์

จอภาพกระดาษอิเล็กทรอนิกส์
กระดาษอิเล็กทรอนิกส์ (อังกฤษ: Electronic paper) บางครั้งก็เรียกว่า อีเปเปอร์ เป็นเทคโนโลยีการแสดงผลที่เลียนแบบลักษณะการใช้หมึกบนกระดาษปกติ แต่แตกต่างจากจอแสดงผลแบบจอแบนโดยทั่วไป ตรงที่มีการใช้แบคไลต์ เพื่อให้ความสว่างแต่เซลล์ภาพ (pixel) ทำให้กระดาษอิเล็กทรอนิกส์สะท้อนแสงได้เหมือนกระดาษทั่วไป และสามารถบันทึกข้อความและภาพโดยไม่ต้องอาศัยไฟฟ้า หรือการใช้กำลังประมวลผล ขณะเดียวกันก็สามารถเปลี่ยนกระดาษได้ด้วย คุณลักษณะสำคัญอย่างหนึ่งที่จำเป็นก็คือ เซลล์ภาพจะมีเสถียรภาพด้านภาพแบบไบสเตเบิล ทให้สถานะของแต่ละเซลล์ภาพสามารถคงอยู่ โดยไม่ต้องมีการจ่ายกำลังไฟ
กระดาษอิเล็กทรอนิกส์นั้นมีการพัฒนาขึ้นมาเพื่อเอาชนะข้อจำกัดของจอมอนิเตอร์สำหรับคอมพิวเตอร์ ตัวอย่างเช่น การใช้แสงแบคไลต์ของมอนิเตอร์นั้นทำให้สายตาของมนุษย์ล้า ขณะที่กระดาษอิเล็กทรอนิกส์นั้นสะท้อนแสงคล้ายกระดาษปกติ ทำให้อ่านเมื่อวางเป็นมุมเอียงได้ง่ายกว่าอ่านจอคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้ยังมีน้ำหนักเบา ทนทาน และโค้งงอได้มากกว่า เมื่อเทียบกับเทคโนโลยีจอแสดงผลแบบอื่นๆ แม้จะไม่สามารถโค้งงอหรือยับได้เหมือนกระดาษก็ตาม
การประยุกต์ใช้งานในอนาคตนั้นคาดว่าจะมีหนังสือที่ใช้กระดาษอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งสามารถเป็นรุ่นเก็บข้อมูลดิจิตอลจากหนังสือต่างๆ มากมาย โดยมีหนังสือเพียงเล่มเดียวที่แสดงผลหน้าต่างๆ พร้อมกัน โปสเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ และโฆษณาอื่นๆ ในร้านค้านั้นได้มีการสาธิตอยู่บ้างแล้ว
สำหรับกระดาษอิเล็กทรอนิกส์นั้นไม่เหมือนกับกระดาษดิจิตอล เพราะกระดาษดิจิตอลนั้น เป็นกระดาษที่มีรูปแบบลวดลายอย่างหนึ่ง ต้องใช้กับปากกาดิจิตอล เพื่อสร้างเอกสารลายมือแบบดิจิตอล รูปแบบของจุดที่พิมพ์นั้นจะบ่งบอกโคออดิเนตที่ชัดเจนบนกระดาษ สำหรับปากกาดิจิตอลที่ใช้จะเก็บลายมือเอาไว้ และโหลดเข้าไปยังคอมพิวเตอร์
เทคโนโลยี

กระดาษอิเล็กทรอนิกส์นั้นมีการพัฒนาครั้งแรก ในราวทศวรรษ 1970 โดย Nick Sheridon แห่งศูนย์วิจัยแพโล แอลโต ของซีรอกซ์ กระดาษอิเล็กทรอนิกส์ชิ้นแรก เรียกว่า Gyricon ประกอบด้วยทรงกลมโพลีเอทีลีน มีขนาดระหว่าง 20-100 ไมโครเมตร แต่ละทรงกลมประกอบด้วยพลาสติกสีดำมีประจุลบที่ด้านหนึ่ง และพลาสติกสีขาวมีประจุบวกอีกด้านหนึ่ง ทรงกลมนี้ถูกฝังอยู่ในแผ่นซิลิโคนโปร่งใส แต่ละลูกจะแขวนลอยอยู่ในฟองน้ำมัน ทำให้มันสามารถหมุนไปได้โดยอิสระ สภาพขั้วของแรงดันไฟฟ้าที่จ่ายให้ขั้วไฟฟ้าแต่ละคู่ จะพิจารณาว่าด้านขาวหรือด้านดำที่หันขึ้นด้านบน และจะทำให้พิกเซลสีดำหรือสีขาวปรากฏขึ้น
เมื่อมาถึงทศวรรษ 1990 มีการประดิษฐ์กระดาษอิเล็กทรอนิกส์อีกชนิดหนึ่งขึ้นมา โดยนายโจเซฟ จาคอบสัน (Joseph Jacobson) ซึ่งภายหลังได้ร่วยมก่อตั้งบริษัท E Ink ขึ้น และได้เป็นพันธมิตรกับ Philips Components อีกสองปีต่อมาจึงได้พัฒนาและทำตลาดเทคโนโลยีดังกล่าวขึ้นอย่างจริงจัง
เทคโนโลยีดังกล่าวนี้ใช้ไมโครแคปซูลขนาดจิ๋ว ที่บรรรจุอนุภาคระดับโมเลกุลสีขาวที่มีประจุไฟฟ้า แขวนลอยอยู่ในน้ำมันแร่มีสี กระดาษอิเล็กทรอนิกส์รุ่นแรกๆ นั้นมีวงจรที่ใช้ควบคุมว่าอนุภาคหรือขาวอยู่ที่ด้านบนของแคปซูล (ทำให้ผู้ชมเห็นเป็นสีขาว) หรือที่ด้านล่างของแคปซูล (ทำให้ผู้ชมเห็นเป็นสีของน้ำมัน) ข้อนี้เป็นจุดสำคัญ เพราะเป็นการแนะนำเทคโนโลยีจอแสดงผลแบบ Electrophoresis ขึ้นใหม่ แต่การใช้ไมโครแคปซูลทำให้มีการใช้จอแสดงผลบนแผ่นพลาสติกโค้งงอได้ แทนที่จะเป็นกระดาษ
กระดาษอิเล็กทรอนิกส์รุ่นแรกๆ แบบหนึ่งประกอบด้วยแผ่นแคปซูลโปร่งแสงขนาดเล็กมาก แต่ละแผ่นมีขนาดประมาณ 40 ไมโครเมตร แต่ละแคปซูลประกอบด้วยสารละลายเหมือนน้ำมัน มีสีย้อมสีดำ (หมึกอิเล็กทรอนิกส์) และมีอนุภาคไทเทเนียมไอออกไซด์สีขาวจำนวนมากแขวนลอยอยู่ภายใน อนุภาคเหล่านี้มีประจุไฟฟ้าลบไม่สูงนัก และแต่ละอนุภาคก็มีสีขาวโดยธรรมชาติ
แคปซูลขนาดเล็กที่เรียกว่าไมโครแคปซูลนี้ถูกยึดไว้ในชั้นผิวของพอลิเมอร์เหลว ประกบอยู่ระหว่างขั้วไฟฟ้าสองชุด ด้านบนทำด้วยอินเดียมทินออกไซด์ (ITO) เป็นโลหะนำไฟฟ้าโปร่งแสง
มีสองอาเรย์ที่ถูกเรียงทำทำให้แผ่นแคปซูลถูกแบ่งเป็นพิกเซล ซึ่งแต่ละพิกเซลจะสอดคล้องกับคู่อิเล็กโตรดที่อิ่มตัวทั้งสองด้านของแผ่น แผ่นดังกล่าวถูกเคลือบด้วยพลาสติกโปร่งแสงเพื่อป้องกันความเสียหาย ทำให้มีความหนารูปไข่ 80 ไมโครเมตร หรือสองเท่าของกระดาษธรรมดา
โครงข่ายของอิเล็กโตรดจะถูกเชื่อมต่อเข้ากับวงจรแสดงผล ซึ่งเปลี่ยนหมึกอิเล็กทรอนิกส์ให้เป็น เปิด และ ปิด ที่พิกเซลหนึ่งๆ โดยการจ่ายแรงดันไฟฟ้าไปยังคู่อิเล็กโตรดนั้นๆ การจ่ายประจุลบไปยังอิเล็กโตรดที่พื้นผิว จะผลักอนุภาคไปยังด้านล่างสุดของแคปซูลนั้นๆ เป็นการผลักสีย้อมดำไปยังพื้นผิว และทำให้เซลล์ภาพนั้นปรากฏเป็นสีดำ เมื่อมีการแปลงสลับแรงดันไฟฟ้า ก็มีผลตรงกันข้าม คือทำให้อนุภาคถูกขับจากพื้นผิว ทำให้เซลล์ภาพปรากฏเป็นสีขาว
เมื่อเร็วๆ นี้มีการใช้อิเล็กโตรดชั้นเดียวใต้ไมโครแคปซูล ซึ่งนับว่าลดความยุ่งยากลงได้เป็นอย่างมาก
กระดาษสี หรือโพลีโครม

กระดาษอีเปเปอร์แบบสีอย่างง่าย ประกอบด้วยฟิลเตอร์เสริมเป็นสี ขนาดบาง เพิ่มเข้าไปยังเทคโนโลยีโมโนโครม (กระดาษสีเดียว หรือขาวดำ) ที่กล่าวมาข้างต้น อาร์เรย์ของพิกเซลนั้นแบ่งเป็นแม่สี ซึ่งปกติประกอบด้วยสีแดง เขียว และน้ำเงินมาตรฐาน ในลักษณะเดียวกับมอนิเตอร์แบบ CRT จอแบบนี้จะถูกควบคุมคล้ายกับจอแสดงผลภาพสีแบบอิเล็กทรอนิกส์อื่นๆ
การประยุกต์ใช้

มีแนวทางการใช้กระดาษอิเล็กทรอนิกส์นี้มากมายหลายอย่าง โดยใช้ร่วมกับเทคโนโลยีที่กำลังพัฒนาร่วมของบริษัทต่างๆ ที่มีความสนใจและชำนาญในสาขานี้ เทคโนโลยีด้านอื่นๆ ที่ถูกประยุกต์เข้ากับกระดาษอิเล็กทรอนิกส์ได้แก่ การปรับปรุงจอแสดงผลแบบผลึกเหลว (liquid crystal display : LCD), จอแสดงผลอิเล็กโตรโครมิก (electrochromic display) และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นๆ จาก Etch-A-Sketch ที่มหาวิทยาลัยคิวชู ประเทศญี่ปุ่น
Gyricon ได้พัฒนากระดาษอิเล็กทรอนิกส์อีกแบบหนึ่ง ร่วมกับ Philips Electronics, Kent Displays (จอแสดงผลคอเลสเตอริก), Nemoptic (เทคโนโลยี bistable nematic - BiNem), NTERA (จอแสดงผล electrochromic NanoChromics), E Ink และ SiPix Imaging (electrophoretic) และอื่นๆ อีกมาก
การประยุกต์ใช้ในเชิงพาณิชย์

E Ink Corporation ได้ร่วมงานกับบริษัทต่างๆ เช่น Phillips และ Sony เพื่อพัฒนาการประยุกต์ใช้ในเชิงพาณิชย์ ทั้งยังประกาศเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 ว่า จะเริ่มจัดส่ง shipping developer kits เป็นกระดาษอิเล็กทรอนิกส์ ความละเอียด 800 x 600 ขนาด 6 นิ้ว ในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2005 และวันที่ 14 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 Fujitsu ได้แสดงกระดาษอิเล็กทรอนิกส์ที่ตนร่วมพัฒนา ที่ Tokyo International Forum โดยมีการใช้กำลังไฟต่ำ และไม่ต้องการไฟฟ้า เว้นแต่ในช่วงการเปลี่ยนภาพบนจอเท่านั้น ทำให้กระดาษเล็กทรอนิกส์เหมาะสมเป็นพิเศษ สำหรับเป็นแผ่นป้ายโฆษณา หรือป้ายแจ้งข่าวสารในสถานที่สาธารณะ แทนที่กระดาษที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
ในประเทศจีนให้ความสำคัญของเทคโนโลยีนี้ ด้วยจัดเป็นวิสาหกิจ กระดาษอิเล็กทรอนิกส์ iRex
ดูเพิ่ม

iRex iLiad
Sony LIBRIé
Sony Reader
จอภาพม้วนได้
หนังสือพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์
หนังสือพิมพ์
หนังสือพิมพ์ออนไลน์
แหล่งข้อมูลอื่น

New Scientist - Electric paper (2003)
New Scientist - E-paper may offer video images (2003)
New Scientist - Paper comes alive (2003)
New Scientist - Most flexible electronic paper yet revealed (2004)
New Scientist - Roll-up digital displays move closer to market (2005)
Wired article on E Ink-Philips partnership, and background
Article on De Tijd announcement เก็บถาวร 2007-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Article on De Tijd announcement เก็บถาวร 2006-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
E Ink Corp. website
wisegeek.com explanation
Philips announces 'electrowetting' display venture เก็บถาวร 2006-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Fujitsu announcement of bendable electronic paper เก็บถาวร 2007-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
How does it work? เก็บถาวร 2009-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
How does Microcup electronic paper work? (alternative method)
Overview of Paper-like Display with pictures and video clips
Flexible integrated components (CPU, ram, Biometrics) เก็บถาวร 2006-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กระดูกไตรกีตรัล

| กระดูกไตรกีตรัล  (Triquetral bone) |
| --- | --- |
กระดูกข้อมือ แถวต้น: A=สแคฟฟอยด์, B=ลูเนท, C=ไตรกีตรัล, D=พิสิฟอร์ม แถวปลาย: E=ทราพีเซียม, F=ทราพีซอยด์, G=แคปปิเตต, H=ฮาเมต 
กระดูกไตรกีตรัลจากข้อมือซ้าย
รายละเอียด
ข้อต่อ: มีข้อต่อกับกระดูก 3 ชิ้น ได้แก่ ด้านข้างกับกระดูกลูเนท ด้านหน้ากับกระดูกพิสิฟอร์ม ด้านปลายกับกระดูกฮาเมต และแผ่นข้อต่อ (articular disk) รูปสามเหลี่ยมซึ่งแยกกระดูกนี้จากปลายล่างของกระดูกอัลนา
ตัวระบุ
ภาษาละติน: os triquetrum, os pyramidale, os triangulare
MeSH: D051221
TA98: A02.4.08.006
TA2: 1253
FMA: 23715
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกไตรกีตรัล (อังกฤษ: Triquetral bone; หรืออาจเรียกว่า triquetrum bone, cuneiform bone, pyramidal bone, cubital bone, three-cornered bone, และ triangular bone) เป็นกระดูกที่อยู่บริเวณข้อมือ อยู่บริเวณด้านใกล้กลาง (medial side) ของกระดูกข้อมือแถวต้น ระหว่างกระดูกลูเนท (lunate) และกระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform) กระดูกนี้อยู่ด้านอัลนา (ด้านนิ้วก้อย) ของมือ แต่ไม่เกิดข้อต่อกับกระดูกอัลนา กระดูกไตรกีตรัลเกิดข้อต่อกับกระดูกพิสิฟอร์ม, กระดูกฮาเมต (hamate) , และกระดูกลูเนท กระดูกนี้มีโอกาสหักมากเป็นอันดับที่ 3 เมื่อเกิดกระดูกข้อมือหัก
กระดูกไตรกีตรัลมีลักษณะเด่นคือ มีรูปร่างคล้ายพีระมิด และที่เด่นชัดที่สุดคือรอยบุ๋มรูปวงรีที่อยู่บนพื้นผิวด้านหน้า ซึ่งเป็นบริเวณเกิดข้อต่อกับกระดูกพิสิฟอร์ม กระดูกนี้อยู่ด้านบนและด้านอัลนาของข้อมือ ในการคลำกระดูกนี้เพื่อตรวจ มือต้องอยู่ในท่าเบนไปทางนิ้วหัวแม่มือเพื่อให้กระดูกไตรกีตรัลเลื่อนออกจากสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกอัลนา (ulnar styloid process) กระดูกไตรกีตรัลอาจหาได้ยากเพราะว่ากระดูกนี้วางตัวอยู่ใต้กระดูกพิสิฟอร์ม
รากศัพท์ของชื่อกระดูกนี้มาจากภาษาละติน triquetrus ซึ่งแปลว่า สามเหลี่ยม (three-cornered)
พื้นผิว

พื้นผิวด้านบน (superior surface) ด้านใกล้กลาง (medial) มีลักษณะขรุขระ และไม่เกิดข้อต่อกับกระดูกอื่นๆ และพื้นผิวด้านข้าง (lateral) เป็นพื้นผิวข้อต่อนูน เกิดข้อต่อกับแผ่นรองข้อต่อรูปสามเหลี่ยม (triangular articular disk) ของข้อมือ
พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) ซึ่งชี้ไปทางด้านข้าง มีลักษณะเว้า โค้งวกคล้ายคลื่น เรียบ เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกฮาเมต (hamate)
พื้นผิวด้านหลังมือ (dorsal surface) ขรุขระ เป็นจุดเกาะของเอ็นต่างๆ
พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) ส่วนใกล้กลางเป็นหน้าประกบรูปวงรี ซึ่งเกิดข้อต่อกับกระดูกพิสิฟอร์ม ส่วนด้านข้างมีลักษณะขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะของเอ็น
พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ซึ่งเหมือนเป็นฐานของพีระมิด มีลักษณะเป็นหน้าประกบแบนรูปสี่เหลี่ยม เกิดข้อต่อกับกระดูกลูเนท (lunate)
พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) ซึ่งเหมือนเป็นยอดของพีระมิด มีลักษณะเป็นยอดแหลมและขรุขระ ซึ่งเป็นจุดเกาะของเอ็นอัลนาคอลแลทเทอรัลของข้อมือ (ulnar collateral ligament of the wrist)
ภาพอื่นๆ

กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านฝ่ามือ
กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ
กระทรวงมหาดไทยสหรัฐ

| --- | --- |
United States Department of the Interior
ตรากระทรวงมหาดไทยสหรัฐอเมริกา
ธงประจำกระทรวงมหาดไทยสหรัฐอเมริกา
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 3 มีนาคม ค.ศ. 1849 (175 ปี)
สำนักงานใหญ่: ตึกกองบัญชาการ ถนนซี 1849 ฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ วอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา
บุคลากร: 67,026 คน (ค.ศ. 2022)
งบประมาณต่อปี: 17.6 พันล้านดอลลาร์ (ค.ศ. 2022)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: เดบ ฮาร์รแลนด์, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยสหรัฐ ลอรา เดเนียล-เดวิด, รักษาการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยสหรัฐ
เว็บไซต์: www.doi.gov
โครงวร้างของกระทรวงมหาดไทยสหรัฐ
กระทรวงมหาดไทยสหรัฐอเมริกา (อังกฤษ: United States Department of the Interior; DOI) เป็นกระทรวงบริหารกลางสหรัฐที่มีอำนาจและหน้าที่ด้านการจัดการและการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติส่วนใหญ่และที่ดินในความครอบครองของรัฐบาลกลาง นอกจากนี้ มีทั้งบริหารโครงการที่เกี่ยวข้องกับชนพื้นเมืองอเมริกัน (Native Americans) ชนพื้นเมืองอะแลสกา (Alaska Natives) ชนพื้นเมืองฮาวาย (Native Hawaiians) การจัดสรรพื้นที่ทำกินของรัฐ และพื้นที่นอกรัฐ (Insular area) ของสหรัฐ ตลอดจนโครงการอนุรักษ์ด้านประวัติศาสตร์ ประมาณร้อยละ 75 ของที่ดินสาธารณะของรัฐจะถูกจัดสรรโดยกระทรวง ซึ่งส่วนที่เหลือส่วนใหญ่ได้รับการจัดสรรโดยสำนักงานป่าไม้แห่งชาติ กระทรวงเกษตรสหรัฐ กระทรวงก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1849 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ตึกกองบัญชาการซึ่งที่ตั้งอยู่ถนนซี 1849 ฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
กระทรวงบริหารโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ซึ่งเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีและขึ้นตรงต่อประธานาธิบดีสหรัฐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยสหรัฐคนปัจจุบัน คือ เดบ ฮาร์รแลนด์
เมื่อกลางปี ค.ศ. 2004, กระทรวงได้ทำการจัดสรรที่ดิน 507 ล้านเอเคอร์ (2,050,000 ตารางกิโลเมตร) หรือประมาณหนึ่งในห้าของพื้นที่ทั้งหมดในสหรัฐ ซึ่งจัดสรรเป็นเขื่อน 476 แห่ง และอ่างเก็บน้ำ 348 แห่ง ซึ่งดำเนินการโดยสำนักปฏิรูปที่ดินสหรัฐ อุทยานแห่งชาติ 430 แห่ง รวมถึงอนุสาวรีย์ พื้นที่ด้านประวัติศาสตร์ ฯลฯ จัดสรรมอบให้สำนักงานอุทยานแห่งชาติ และพื้นที่สำหรับสัตว์ป่าลี้ภัยแห่งชาติ 544 แห่ง จัดสรรมอบให้สำนักงานประมงและสัตว์ป่า
แม้ว่าจะใช้นามว่ามหาดไทย (Interior) แต่กระทรวงมหาดไทยสหรัฐนั้นมีหน้าที่แตกต่างจากกระทรวงมหาดไทยของประเทศอื่น ๆ ซึ่งมักจะรับผิดชอบกิจการตำรวจและความมั่นคงภายใน ในสหรัฐ กิจการด้านความมั่นคงของชาติและการย้ายถิ่นฐานดำเนินการโดยกระทรวงความมั่นคงภายในสหรัฐเป็นหลัก และกระทรวงยุติธรรมสหรัฐตามลำดับลงมา กระทรวงมหาดไทยมักถูกเรียกทำนองหรรษาว่า "กระทรวงสำหรับทุกอย่าง" เนื่องจากมีความรับผิดชอบและหน้าที่หลายอย่าง
กระทรวงสำนักงานไปรษณีย์สหรัฐ

| --- | --- |
United States Post Office Department

ภาพรวมระบบไปรษณีย์
ก่อตั้ง: 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 (1792-02-20)
ยุบเลิก: 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 (1971-07-01)
หน่วยงานสืบทอด: การไปรษณีย์สหรัฐ
สำนักงานใหญ่: กองบัญชาการไปรษณีย์
ฝ่ายบริหารระบบไปรษณีย์: นายไปรษณีย์ใหญ่สหรัฐ
กระทรวงสำนักงานไปรษณีย์สหรัฐ (อังกฤษ: United States Post Office Department; ค.ศ. 1792–1971) เป็นหน่วยงานซึ่งต่อมาคือ การไปรษณีย์สหรัฐ (United States Postal Service) มีฐานะเป็นกระทรวง (department) อย่างเป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 1872 ถึง 1971 มีหัวหน้า คือ นายไปรษณีย์ใหญ่สหรัฐ (United States Postmaster General)
รัฐบัญญัติการไปรษณีย์ (Postal Service Act) ที่ประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ลงนามเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 มีผลเป็นการจัดตั้งกระทรวงนี้ นายไปรษณีย์ใหญ่คนแรก คือ จอห์น แมกลีน (John McLean) ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1823 ถึว 1829 และเป็นบุคคลแรกที่เรียกหน่วยงานนี้ว่า "กระทรวงสำนักงานไปรษณีย์" (Post Office Department) มิใช่เพียง "สำนักงานไปรษณีย์" (Post Office) ชื่อเสียงของหน่วยงานทวีขึ้นอย่างยิ่งเมื่อประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสัน เชิญนายไปรษณีย์ใหญ่วิลเลียม ที. แบร์รี (William T. Barry) มาร่วมเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีใน ค.ศ. 1829 ภายหลังจึงมี รัฐบัญญัติสำนักงานไปรษณีย์ (Post Office Act) เมื่อ ค.ศ. 1872 เพื่อยกฐานะกระทรวงสำนักงานไปรษณีย์ขึ้นเป็นกระทรวงในคณะรัฐมนตรี
กระต่ายน้อยปีเตอร์

| --- | --- |
ตีพิมพืครั้งแรก, ตุลาคม ค.ศ. 1902
ผู้ประพันธ์: บีทริกซ์ พอตเตอร์
ผู้วาดภาพประกอบ: บีทริกซ์ พอตเตอร์
ประเทศ: อังกฤษ
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: วรรณกรรมเยาวชน
สำนักพิมพ์: เฟรเดอริกโวร์นแอนด์โค
วันที่พิมพ์: ตุลาคม ค.ศ. 1902
ชนิดสื่อ: สิ่งพิมพ์ (ปกแข็ง)
หน้า: 56
OCLC: 12533701
เรื่องถัดไป: เรื่องเล่าของกระรอกนัตกิ้น 
กระต่ายน้อยปีเตอร์ หรือ เรื่องเล่าของปีเตอร์ แรบบิท (อังกฤษ: The Tale of Peter Rabbit) เป็นวรรณกรรมเยาวชน เขียนและวาดภาพประกอบโดยบีทริกซ์ พอตเตอร์ เนื้อหาเป็นเรื่องราวของกระต่ายปีเตอร์ กระต่ายน้อยผู้ซุกซน โดยแม่กระต่ายผู้มารดาจะออกไปซื้อของ จึงบอกให้ลูก ๆ เล่นในทุ่ง แต่ห้ามไปเล่นในสวนของนายแม็กเกรเกอร์ เพราะพ่อกระต่ายเคยเข้าไปในนั้นแล้วถูกจับไปทำเป็นพายเนื้อกระต่าย แต่กระต่ายปีเตอร์ไม่เกรงกลัว ลอบเข้าไปในสวนนั้นและถูกนายแม็กเกรเกอร์ไล่ล่า ที่สุดเขาฝ่าฟันอันตรายจนกลับไปถึงบ้าน แม่กระต่ายไม่ตำหนิเขาสักคำเดียว ทั้งยังชงชาคาโมมายล์ให้ปีเตอร์ดื่ม แล้วพูดสั้น ๆ ว่า "หนึ่งช้อนโต๊ะก่อนนอนนะจ๊ะ" จำเดิมนางพอตเตอร์แต่งนิทานเรื่องนี้แก่โนเอล มัวร์ บุตรของแอนนี คาร์เตอร์ มัวร์ เมื่อ ค.ศ. 1893 ต่อมาพอตเตอร์นำนิทานนี้ไปพิมพ์เองขายเองใน ค.ศ. 1901 สำนักพิมพ์หลายแห่งปฏิเสธที่จะตีพิมพ์ กระต่ายน้อยปีเตอร์ หากแต่มีเพียงเฟรเดอริกโวร์นแอนด์โคที่ยอมรับผลงานของเธอไปตีพิมพ์ ปรากฏว่าขายดีมาก หลังจากนั้นจึงตีพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง และได้รับการแปลถึง 36 ภาษา ถือเป็นหนึ่งในหนังสือที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์
ในประเทศไทย มีการแต่งนิทานที่เขียนตามเค้าโครงเรื่อง กระต่ายน้อยปีเตอร์ นี้ เป็นหนังสือส่งเสริมการอ่านชั้นประถมศึกษา ใช้ชื่อเรื่องว่า กระต่ายน้อยเนตรแดง แต่งโดยหม่อมหลวงมณีรัตน์ บุนนาค ในรูปแบบร้อยกรอง โดยมีกำชัย ทองหล่อตรวจแก้คำประพันธ์ในหนังสือ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2504 มีการเปลี่ยนแปลงชื่อตัวละครหลักเช่น "ปีเตอร์" เป็น "เนตรแดง" และ "นายแม็กเกรเกอร์" เป็น "นายสุข"