stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นพปฎลมหาเศวตฉัตร
ที่ตั้ง

ปัจจุบันมีนพปฎลมหาเศวตฉัตรกางกั้นโดยตลอดอยู่ 9 องค์ โดยหกองค์อยู่ในพระบรมมหาราชวัง สององค์อยู่ในพระราชวังดุสิต และหนึ่งองค์อยู่ในพระราชวังบางปะอิน
พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย พระบรมมหาราชวัง เหนือพระที่นั่งพุดตานกาญจนสิงหาสน์
พระที่นั่งไพศาลทักษิณ พระบรมมหาราชวัง เหนือพระที่นั่งภัทรบิฐ
พระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน พระบรมมหาราชวัง เหนือพระแท่นราชบรรจถรณ์
พระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน พระบรมมหาราชวัง เหนือพระเครื่องพระสำอาง
พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท พระบรมมหาราชวัง เหนือพระแท่นราชบัลลังก์ประดับมุก
พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท พระบรมมหาราชวัง เหนือพระที่นั่งพุดตานถม
พระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต เหนือพระแท่นราชบัลลังก์
พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต เหนือพระที่นั่งกง
พระที่นั่งวโรภาษพิมาน พระราชวังบางปะอิน เหนือพระแท่นราชบัลลังก์
นอกจากนี้ยังมีการการกั้นเหนือพระบรมรูปสมเด็จพระบูรพมหากษัตราธิราชเจ้า ณ ปราสาทพระเทพบิดร และเหนือพระแท่นมนังคศิลาอาสน์ ณ พิพิธภัณฑ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม รวมทั้งการกางกั้นเหนือพระพุทธรูปสำคัญที่พระมหากษัตริย์ทรงถวายเป็นพุทธบูชา
ภาพ

พระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน: พระแท่นราชบรรจถรณ์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน: พระเครื่องพระสำอางของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท: ฉัตรอยู่เหนือพระแท่นราชบัลลังก์ประดับมุก
พระที่นั่งอนันตสมาคม: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงลงพระปรมาภิไธยในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475
ดูเพิ่ม

ฮติ
ห้องบัลลังก์
เบญจาคริสต์
อัมบราคิวลัม (Umbraculum)
ร่ม
พระมหากษัตริย์ไทย
พระราชพิธีบรมราชาภิเษก
แหล่งข้อมูลอื่น

Information in Thai เก็บถาวร 2011-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเครื่องราชกกุธภัณฑ์ไทย |
| --- | --- |
 นพปฎลมหาเศวตฉัตร  พระมหาพิชัยมงกุฎ  พระแสงขรรค์ชัยศรี  ธารพระกร  วาลวีชนี  ฉลองพระบาทเชิงงอน
ทาคาชิมาย่า

| --- | --- |


ประเภท: Public KK
การซื้อขาย: TYO: 8233
ISIN: JP3456000003 
อุตสาหกรรม: การค้าปลีก
ก่อตั้ง: Kyoto, 10 มกราคม ค.ศ. 1831 (1831-01-10)
ผู้ก่อตั้ง: อีดะ ชินกิชิ (Shinshichi Iida)
สำนักงานใหญ่: Chūō-ku, โอซากะ, ญี่ปุ่น
พื้นที่ให้บริการ: ญี่ปุ่น สิงคโปร์ จีน ไต้หวัน ไทย เวียดนาม
บุคลากรหลัก: Shigeru Kimoto, President
บริการ: ห้างสรรพสินค้า อีคอมเมิร์ซ
เจ้าของ: JTSB investment trusts (10.44) H2O Retailing (cross ownership) (9.31%) TMTBJ investment trusts (6.09%) Nippon Life (2.79%) Kyōeikai (1.94%) Sotetsu (1.35%) (วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558)
เว็บไซต์: http://www.takashimaya.co.jp/
ห้างทาคาชิมาย่าสาขาโอซากะ
ทาคาชิมาย่าสาขาเกียวโต
ทาคาชิมาย่าสาขาโตเกียวที่ชินจูกุ
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร, เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า และคณะผู้ทำงาน สวมเสื้อคลุมญี่ปุ่น (ฮัปปิ) จาก Takashimaya เพื่อไปเยี่ยมที่เกียวโต, ปี 1922
สยามทาคาชิมาย่าในประเทศไทยที่ไอคอนสยาม
สาขาไทเป ประเทศไต้หวัน
ทาคาชิมาย่า (ญี่ปุ่น: 株式会社髙島屋; โรมาจิ: Kabushiki-gaisha Takashimaya) (TYO: 8233) เป็นกลุ่มธุรกิจห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่สัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1829 ที่เมืองเกียวโต โดยอีดะ ชินกิชิ
ในระยะแรกจำหน่ายสินค้าปลีกประเภท เสื้อผ้า ผ้าฝ้าย จนขยายสาขาทั่วประเทศญี่ปุ่น และมีสาขาในต่างประเทศที่สิงคโปร์ ไทเป ปารีส และในประเทศไทย
สาขาในประเทศญี่ปุ่น

สาขาโอซากะ
สาขาเซ็มโบกุ, ซาไก
สาขาซาไก
สาขาทามางาวะ
สาขาวากายามะ
สาขาทาชิกาวะ
สาขาเกียวโต
สาขาโอมิยะ
สาขารากุไซ
สาขาคาชิวะ
สาขาโอกายามะ
สาขานิฮมบาชิ
สาขากิฟุ
สาขาโยโกฮามะ
สาขาโยนาโกะ
สาขาโคนันได
สาขาทากาซากิ
สาขาเจอาร์นาโงยะ ทากาชิมายะ
สาขาชินจูกุ
สาขาอิโยเท็ตซึ ทากาชิมายะ
สาขาในต่างประเทศ

สาขาเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน
สาขาไทเป ประเทศไต้หวัน
สาขาสิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์
สาขาโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม
สาขาไอคอนสยาม ประเทศไทย
สาขาสุวรรณภูมิ (สยาม พรีเมียม เอาท์เล็ต แบงค็อก ป๊อบอัพ สโตร์) ประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

(ญี่ปุ่น) เว็บไซต์ทางการ
(อังกฤษ) เว็บไซต์ทางการ
(ไทย) เว็บไซต์ทางการ
(อังกฤษ) (ญี่ปุ่น) ทะกะชิมะยะสาขาสิงคโปร์
(ญี่ปุ่น) ทะกะชิมะยะสาขาปารีส
(ไทย) สยามทะกะชิมะยะ เก็บถาวร 2019-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ หรือมีสาขาทั่วประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ศูนย์การค้า |  กลุ่มเซ็นทรัล  เซ็นทรัลพัฒนา เซ็นทรัล เอ็มบาสซี  สยามฟิวเจอร์ ดีเวลอปเมนท์ เมกาซิตี้ บางนา  กลุ่มเดอะมอลล์  สยามพิวรรธน์  เอ็มบีเคเซ็นเตอร์  ซีคอนสแควร์  ซีคอนบางแค  ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต  พาราไดซ์ พาร์ค  ฟอร์จูนทาวน์  เครือดุสิตธานี  กลุ่มเอราวัณ  กลุ่มไทยเจริญคอร์ปอเรชั่น พันธุ์ทิพย์พลาซ่า  เกทเวย์ เอกมัย  เกทเวย์ แอท บางซื่อ  เอเชียทีค เดอะริเวอร์ฟรอนต์  สามย่านมิตรทาวน์  วัน แบงค็อก  เดอะคริสตัล  กลุ่มสยามรีเทล ดีเวลล็อปเม้นท์ แฟชั่นไอส์แลนด์/เดอะพรอมานาด  เทอร์มินอล 21 อโศก  โคราช  พัทยา  พระราม 3  ไลฟ์เซ็นเตอร์  กลุ่มทวีกิจ  ไอคอนสยาม ไอซีเอส  ทรู ดิจิทัล พาร์ค ไลฟ์  เซียร์ รังสิต  บลูพอร์ต  เดอะ มาร์เก็ต แบงค็อก  เมก้า พลาซ่า  ยูเนี่ยน มอลล์  |  |
| ห้างสรรพสินค้า |  เซ็นทรัล โรบินสัน  เดอะมอลล์  สยามทาคาชิมาย่า  |  |
| โรงภาพยนตร์ |  เอสเอฟ ซีเนม่า  เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์  |  |
| ไฮเปอร์/ซูเปอร์มาร์เก็ต |  ซีพี แอ็กซ์ตร้า แม็คโคร  โลตัส  ซีพี เฟรช  บิ๊กซี  ท็อปส์ โก!  โก! โฮลเซลล์  แม็กซ์แวลู  กูร์เมต์ มาร์เก็ต  ฟู้ดแลนด์  วิลล่า มาร์เก็ท  ยูเอฟเอ็ม ฟูจิ ซูเปอร์  ดอง ดอง ดองกิ  อิเซตันมิตซูโคชิโฮลดิ้ง มิตซูโคชิ  |  |
| ในอดีต |  ไดมารู ไทยไดมารู  นิวเวิลด์  แพรงตอง  คาร์ฟูร์  โอชอง  สยามจัสโก้  เมอร์รีคิงส์  เยาฮัน  โซโก้  เซน  อิเซตันมิตซูโคชิโฮลดิ้ง อิเซตัน  โตคิว  เทสโก้  ฟู้ดไลอัน  กาดสวนแก้ว  พรอมเมนาดา  |  |
 รายชื่อห้างสรรพสินค้า  รายชื่อศูนย์การค้า
แอร์อินเดียเอกซ์เพรส เที่ยวบินที่ 812

| --- | --- |
ซาก VT-AXV ในที่เกิดเหตุ
สรุปAccident
วันที่: 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 (2010-05-22)
สรุป: การออกด้านข้างทางวิ่งขณะลงจอด
จุดเกิดเหตุ: ท่าอากาศยานนานาชาติมังคาลอร์ มังคาลอร์ ประเทศอินเดีย  12°56′48″N 074°52′25″E﻿ / ﻿12.94667°N 74.87361°E﻿ / 12.94667; 74.87361
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 737-800NG(SFP)
ดําเนินการโดย: แอร์อินเดียเอกซ์เพรส
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: IX812
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: AXB812
รหัสเรียก: EXPRESS INDIA 812
ทะเบียน: VT-AXV
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ ดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติมังคาลอร์ มังคาลอร์ ประเทศอินเดีย
จำนวนคน: 166
ผู้โดยสาร: 160
ลูกเรือ: 6
เสียชีวิต: 158
บาดเจ็บ: 8
รอดชีวิต: 8
แอร์อินเดียเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 812 เป็นเที่ยวบินระหว่างประเทศจากท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ ดูไบ ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติมังคาลอร์ มังคาลอร์ เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 โบอิง 737-800 ได้ประสบอุบัติเหตุไถลออกนอกรันเวย์ระหว่างพยายามลงจอดที่มังกาลอร์ กัปตันยังคงบินอย่างไม่เสถียร แม้เจ้าหน้าที่ระดับสูงเรียกให้ทำการ "บินวนรอบ" แล้วสามครั้ง ทำให้ตัวเครื่องไถลออกนอกรันเวย์ ตกลงมาจากเนินเขาและระเบิดเป็นไฟ ในจำนวนผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 166 คน มีผู้เสียชีวิต 158 คน (ลูกเรือทั้งหมด 6 คน และผู้โดยสาร 152 คน) มีเพียง 8 คนที่รอดชีวิต ถือเป็นอุบัติเหตุร้ายแรงครั้งแรกของแอร์อินเดียเอ็กซ์เพรสและเป็นอุบัติเหตุที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดของสายการบิน ณ ค.ศ. 2024
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

เหตุการณ์นี้ปรากฏในสองตอนของ Aircrash Confidential ที่มีชื่อว่า "Pilot Fatigue"
แหล่งข้อมูลอื่น

| ภาพจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 Photos of VT-AXV at Airliners.net
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Air India Express Flight 812
Accident Report (Archive). Alternate #2 (Archive). Report on Accident To Air India Express Boeing 737-800 Aircraft VT-AXV on 22 May 2010 at Mangalore by the Court Air Marshal Bn Gokhale, Pvsm, Avsm, Vm (Retd) Former Vice Chief of Air Staff, Indian Air Force, Directorate General of Civil Aviation, Ministry of Civil Aviation. Additional recommendations (Archive)
Air India Express Flight IX812 – Air India (Archive)
Boeing Statement on Air India Express Accident
Ministry of Civil Aviation Court of Enquiry (Archive)
ไรน์ฮาร์ท แชร์

| ไรน์ฮาร์ท แชร์ |
| --- | --- |

เกิด: 30 กันยายน ค.ศ. 1863(1863-09-30) โอเบิร์นเคียร์เชิน รัฐผู้คัดเลือกเฮ็สเซิน
เสียชีวิต: 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928(1928-11-26) (65 ปี) มาคท์เร็ทวิทซ์ ประเทศเยอรมนี
รับใช้:  เยอรมนี
แผนก/สังกัด:  กองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน
ประจำการ: ค.ศ. 1879–1918
ชั้นยศ: พลเรือเอก (Admiral)
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
คาร์ล ฟรีดริช ไฮน์ริช ไรน์ฮาร์ท แชร์ (เยอรมัน: Carl Friedrich Heinrich Reinhard Scheer) เป็นพลเรือเอกแห่งจักรวรรดิเยอรมัน เป็นผู้บังคับการกองเรือทะเลหลวง และเป็นผู้บัญชาการกรมบัญชาการสมรภูมินาวีกรมบัญชาการสมรภูมินาวีในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
แชร์เข้าศึกษาที่โรงเรียนนายเรือจักรวรรดิใน ค.ศ. 1879 เขาเป็นนักเรียนระดับแถวหน้าของรุ่นและได้รับการติดยศเรือตรีใน ค.ศ. 1886 และมีความก้าวหน้าเรื่อยมาจนได้เป็นผู้บังคับการเรือลาดตระเวนและเรือประจัญบาน เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปะทุขึ้นใน ค.ศ. 1915 แชร์มีตำแหน่งเป็นผู้บังคับหมวดเรือที่ 2 ของกองเรือทะเลหลวง (Hochseeflotte) และต่อมาได้เป็นผู้บังคับหมวดเรือที่ 3 ซึ่งเป็นมีเรือรบทันสมัยและทรงอานุภาพที่สุดในกองทัพเรือจักรวรรดิ แชร์ได้เลื่อนยศเป็นพลเรือเอกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1916 และได้เป็นผู้บังคับการกองเรือทะเลหลวง แชร์นำกองเรือเยอรมันเข้าร่วมในยุทธนาวีที่จัตแลนด์ ระหว่าง 31 พฤษภาคม–1 มิถุนายน ค.ศ. 1916 ซึ่งเป็นหนึ่งในการรบทางทะเลที่ดุเดือดที่สุดในประวัติศาสตร์การทัพเรือ เขามีฉายาที่พวกทหารเรือตั้งให้ว่า "บุรุษหน้ากากเหล็ก"
ภายหลังยุทธนาวีที่จัตแลนด์ แชร์เข้าร่วมโครงการพัฒนาสมรภูมิเรือดำน้ำไม่จำกัดขอบเขตเพื่อต่อต้านฝ่ายสัมพันธมิตร และแผนการก็ได้รับการอนุมัติจากองค์ไคเซอร์ ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1918 แชร์ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกรมบัญชาการสมรภูมินาวี (Seekriegsleitung) โดยมีพลเรือเอก ฟ็อน ฮิพเพอร์ รับช่วงเป็นผู้บังคับการกองเรือทะเลหลวงคนใหม่ พลเรือเอกแชร์ได้เข้าหารือกับจอมพลฮินเดินบวร์คและพลเอกลูเดินดอร์ฟ ทั้งสามเห็นว่าปฏิบัติการเรือดำน้ำเป็นทางเดียวที่จะกู้สถานการณ์ได้เนื่องจากกองทัพบกเยอรมันถูกทัพสัมพันธมิตรผลักดันจนถึงแนวรับแล้ว แชร์เสนอให้ต่อเรืออูใหม่ราว 376 ถึง 450 ลำให้เสร็จภายในไตรมาสสาม ค.ศ. 1919
ตุลาคม ค.ศ. 1918 ท่ามกลางสถานการณ์ทัพที่แย่ลงเรื่อย ๆ แชร์และฮิพเพอได้ร่วมวางแผนในการทำยุทธนาวีครั้งสุดท้ายในการพิชิตกองเรือใหญ่ของราชนาวีอังกฤษ แผนการนี้ถูกสั่งการลงไปเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม อย่างไรก็ตาม ในคืนวันที่  29 ตุลาคม เหล่าทหารเรือในท่าวิลเฮ็ลมส์ฮาเฟินไม่ยอมแล่นเรือออก เรือรบ 3 ลำในหมวดเรือที่สามไม่ยอมถอนสมอเพื่อแสดงจุดยืนต่อต้าน เนื่องจากทหารเรือเหนื่อยล้าจากสงครามมากเกินพอแล้ว ท้ายที่สุด แผนยุทธนาวีนี้ต้องล้มเลิกไป พลเรือเอกแชร์เกษียณตัวเองจากกองทัพเรือในอีกสองสัปดาห์ต่อมา
พลเรือเอกแชร์ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 ก่อนกำหนดการเดินทางไปอังกฤษเพื่อพบปะอริเก่า ผู้บังคับการฝ่ายอังกฤษในยุทธการยุทธนาวีที่จัตแลนด์ ร่างเขาถูกฝังไว้ที่เมืองไวมาร์ ต่อมามีการตั้งชื่อเรือลาดตระเวนหนักตามเขาว่าเรือหุ้มเกราะพลเรือเอกแชร์
รัมสไตน์

| รัมชไตน์ |
| --- | --- |
รัมชไตน์ในปี  2005
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: เบอร์ลิน, เยอรมนี
แนวเพลง: Neue Deutsche Härte อินดัสเทรียลเมทัล
ช่วงปี: 1994–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Motor Music, Republic, Slash, Universal Music Group

สมาชิก: ทิลล์ ลินเดอร์แมนน์ ริชาร์ด ครุสป์ เพาล์ แลนเดอรส์ โอลิเวอร์ รีเดล คริสตอฟ ชไนเดอร์ คริสเตียน ลอเรนซ์ 

เว็บไซต์: www.rammstein.de www.rammstein.com
รัมชไตน์ (เยอรมัน: Rammstein) เป็นวงดนตรีเยอรมันแนว นอยเอดอยท์เชแฮร์เตและ อินดัสเทรียลเมทัล ก่อตั้งวงที่ เบอร์ลินในปี 1994 ประกอบด้วยสมาชิก Till Lindemann (ร้องนำ), Richard Z. Kruspe (กีตาร์ลีด และร้องประสาน), Paul H. Landers (กีตาร์ริทึม, ร้องประสาน), Oliver "Ollie" Riedel (กีตาร์เบส), Christoph "Doom" Schneider (กลองและเพอร์คัชชันอีเลกทรอนิกส์) และ Christian "Flake" Lorenz (คีย์บอร์ด)
พวกเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของแนว  Neue Deutsche Härte ร่วมกับวงอย่าง Oomph!, Eisbrecher, และ Die Krupps แนวเพลงพวกเขายังได้รับขนานนามว่า Tanz-Metal (หรือ "แดนซ์เมทัล") เพลงส่วนใหญ่จะเป็น ภาษาเยอรมัน แต่ก็ร้องเป็นภาษาอื่นด้วยอย่าง ในภาษาอังกฤษ  ("Amerika", "You Hate", "Angel"; เพลงเก่าของดีเพชเชโมด ที่ชื่อ "Stripped" และเพลงของเดอะราโมนส์ "Pet Sematary"), ภาษาสเปน ("Te quiero puta!"), ภาษารัสเซีย ("Moskau", "Lied von der unruhevollen Jugend"), และภาษาฝรั่งเสส ("Amour") นอกจากนี้วงยังมีชื่อเสียงในเรื่องของการแสดงบนเวที ที่นำพลุไฟ มาใช้ในการแสดงสดอีกด้วย
ปัจจุบัน รัมชไตน์มียอดจำหน่ายอัลบั้มรวมแล้วกว่า 35 ล้านชุดทั่วโลก นับเป็นวงสัญชาติเยอรมันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด รองแต่เพียงวงสกอร์เปียนส์ หรือถ้าไม่นับวงสกอร์เปียนส์ เพราะถือเป็นวงที่ร้องเพลงภาษาอังกฤษเป็นหลัก รัมชไตน์ก็จะเป็นวงที่ร้องเพลงเยอรมันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด
นานี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 นานีกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในปี 2008
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลูอิช การ์ลุช อัลไมดา ดา กูญา
วันเกิด:   (1986-11-17) 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  ไปรยา กาบูเวร์ดี
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  ปีก
สโมสรเยาวชน
2000–2003:  เรอัลมาซามา
2003–2005:  สปอร์ติงลิสบอน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2007 |  สปอร์ติงลิสบอน |  58 |  (11) |
| 2007–2015 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  147 |  (25) |
| 2014–2015 |  → สปอร์ติงลิสบอน (ยืมตัว) |  27 |  (7) |
| 2015–2016 |  เฟแนร์บาห์เช |  28 |  (8) |
| 2016–2018 |  บาเลนเซีย |  25 |  (5) |
| 2017–2018 |  → ลาซีโอ (ยืมตัว) |  18 |  (3) |
| 2018–2019 |  สปอร์ติงลิสบอน |  18 |  (7) |
| 2019–2021 |  ออร์แลนโดซิตี |  77 |  (28) |
| 2022 |  เวเนเซีย |  10 |  (0) |
| 2022–2023 |  เมลเบิร์นวิกตอรี |  10 |  (0) |
| 2023–2024 |  อดานา เดมีร์สปอร์ |  28 |  (4) |
| 2024 |  เอสเตรลาดา อามาโดรา |  9 |  (1) |
| รวม |   |  455 |  (97) |
ทีมชาติ
| 2006–2007 |  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 21 ปี |  11 |  (1) |
| 2006 |  โปรตุเกส บี |  1 |  (0) |
| 2006–2017 |  โปรตุเกส |  112 |  (24) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 2 ฑฤศจิกายน 2024
ลูอิช การ์ลุช อัลไมดา ดา กูญา (โปรตุเกส: Luís Carlos Almeida da Cunha; เกิด 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ นานี  เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส เล่นในตำแหน่งปีกโดยเล่นให้กับเอสเตรลาดา อามาโดราในปรีไมราลีกาเป็นสโมสรสุดท้าย และเป็นอดีตผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดอีกด้วย
ประวัติ

นานีเกิดที่กรุงไปรยา เมืองหลวงของประเทศกาบูเวร์ดี ต่อมาครอบครัวของเขาก็อพยพไปตั้งรกรากอยู่ในประเทศโปรตุเกส โดยอาศัยอยู่กับอาของเขาซึ่งมีชื่อว่า อังโตเนีย เขาเติบโตขึ้นในเมืองเล็ก ๆ ชื่ออามาโดรา ชานกรุงลิสบอน และมีเพื่อนสนิทชื่อมานูแอล ฟืร์นังดึช ซึ่งจะเล่นฟุตบอลร่วมกันกับนานีเป็นประจำ นานีเป็นแฟนบอลของสโมสรฟุตบอลโปร์ตู แต่เริ่มเตะฟุตบอลกับทีมเยาวชนของเรอัลมาซามาซึ่งเป็นทีมที่อยู่นอกกรุงลิสบอน ก่อนจะถูกสปอร์ติงลิสบอนดึงตัวไปร่วมทีมในปี ค.ศ. 2003
สปอร์ติงลิสบอนเป็นทีมหนึ่งซึ่งมีชื่อเสียงด้านการปั้นนักเตะที่มีความสามารถโดยเฉพาะในตำแหน่งกองกลาง นับตั้งแต่ลูอิช ฟีกู, ซีเมา ซาบรอซา, คริสเตียโน โรนัลโด, รีการ์ดู กวาแรชมา และตอนนี้ก็เป็นนานี
หลังจากเล่นในทีมเยาวชนอยู่ 2 ปี เขาก็ได้ขึ้นไปเล่นในทีมชุดใหญ่ด้วยอายุเพียง 18 ปี และในปี 2006/07 ที่ผ่านมา เขาก็ลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่ 29 นัดและทำประตูให้ทีม 5 ประตู รวมกับทีมเขาทำได้ในฤดูกาลก่อนหน้านี้อีก 6 ประตูเป็น 11 ประตูจากการลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่ทั้งหมด 70 นัด
สำหรับการลงเล่นให้กับทีมชาติ นานีลงเล่นให้ทีมชาติโปรตุเกสนัดแรกในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2006 ในเกมกระชับมิตรกับทีมชาติเดนมาร์ก และเขาก็สามารถทำประตูได้ในนัดนี้ด้วย
นานีเป็นนักเตะที่อายุน้อยที่สุดในทีมชาติโปรตุเกสชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ที่ลงเล่นฟุตบอลยุโรปในปี ค.ศ. 2006 และเขาก็ยังถูกเรียกติดทีมชาติชุดนี้อีกครั้งในปีนี้ด้วย
ด้วยฟอร์มการเล่นที่โดดเด่นของเขาทำให้ไปเตะตาการ์ลุช ไกรอช โค้ชแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และเมื่อเรื่องเข้าถึงหูเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ภาพของนานีเล่นคู่กับโรนัลโดในสนามก็ผุดขึ้นมาในสมองของผู้จัดการทีมปีศาจแดง และนั่นก็ทำให้เขาได้เซ็นสัญญามาร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 ด้วยค่าตัวประมาณ 14 ล้านปอนด์
แต่การลงเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด นานีไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร โดยในฤดูกาล 2014–2015 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้ปล่อยตัวนานีไปยังสปอร์ติงลิสบอน ต้นสังกัดเดิมเป็นระยะเวลาหนึ่งฤดูกาล จนกระทั่งจบฤดูกาล นานีก็ได้ย้ายไปยังเฟแนร์บาห์เช ด้วยระยะเวลาสัญญา 3 ปี ค่าตัว 3.5 ล้านปอนด์
เกียรติประวัติ > สโมสร

Taça de Portugal (1): 2006–07
พรีเมียร์ลีก (4): 2007–08, 2008–09, 2010–11, 2012–13
ฟุตบอลลีกคัพ (1): 2008–09
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ (4): 2007, 2008, 2010, 2011
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (1): 2007–08
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก (1): 2008
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

SJPF Young Player of the Month (1): May 2007
PFA Premier League Team of the Year (1): 2010–11
Manchester United Players' Player of the Year (1): 2010–11
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโปรตุเกส – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 การ์วัลยู  2 อัลวึช  3 เปปี  4 Veloso  5 กูเว็งเตรา  6 วีลียัม  7 โรนัลโด (c)  8 โมตีญู  9 H. Almeida  10 วีไยรีญา  11 แอแดร์  12 ปาตรีซียู  13 Costa  14 Neto  15 ราฟา  16 ไมแรลึช  17 นานี  18 Varela  19 A. Almeida  20 อามอริม  21 Pereira  22 แบตู  23 H. Postiga  ผู้ฝึกสอน: เบ็งตู  |  1 การ์วัลยู  2 อัลวึช  3 เปปี  4 Veloso  5 กูเว็งเตรา  6 วีลียัม  7 โรนัลโด (c)  8 โมตีญู  9 H. Almeida  10 วีไยรีญา  11 แอแดร์  12 ปาตรีซียู  13 Costa  14 Neto  15 ราฟา  16 ไมแรลึช  17 นานี  18 Varela  19 A. Almeida  20 อามอริม  21 Pereira  22 แบตู  23 H. Postiga  ผู้ฝึกสอน: เบ็งตู  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโปรตุเกส – ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 (สมัยแรก) |
| --- | --- | --- |
|  1 ปาตรีซียู  2 เบ. อัลวึช  3 เปปี  4 ฟงตึ  5 กึไรรู  6 การ์วัลยู  7 เซ. โรนัลโด (c)  8 โมตีญู  9 แอแดร์  10 ฌอตา. มารียู  11 วีไยรีญา  12 ลอปึช  13 ดานีลู  14 วีลียัม  15 โกมึช  16 ซังชึช  17 นานี  18 ราฟา  19 แอลีเซว  20 กวาแรฌมา  21 แซดริก  22 อีดูวาร์ดู  23 อาดรียัน  ผู้ฝึกสอน: ซังตุช  |  1 ปาตรีซียู  2 เบ. อัลวึช  3 เปปี  4 ฟงตึ  5 กึไรรู  6 การ์วัลยู  7 เซ. โรนัลโด (c)  8 โมตีญู  9 แอแดร์  10 ฌอตา. มารียู  11 วีไยรีญา  12 ลอปึช  13 ดานีลู  14 วีลียัม  15 โกมึช  16 ซังชึช  17 นานี  18 ราฟา  19 แอลีเซว  20 กวาแรฌมา  21 แซดริก  22 อีดูวาร์ดู  23 อาดรียัน  ผู้ฝึกสอน: ซังตุช  |  |
| ด ค กผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล (สตรอมพ์อะวอร์ด) |
| --- | --- |
 1992: Balakov  1993: Valckx  1994: ฟีกู  1995: Oceano  1996: Sá Pinto  1997: M. Aurélio  1998: Yordanov  1999: Delfim  2000: Acosta  2001: Beto  2002: J. Pinto  2003: Barbosa  2004: R. Jorge  2005: โมตีญู  2006: Ricardo  2007: Liédson  2008: Tonel  2009: Liédson  2010: Carriço  2011: ปาตรีซียู  2012: ปาตรีซียู  2013: อาดรียัน  2014: วีลียัม  2015: นานี  2016: ฌอตา. มารียู  2017: โดสต์  2018: ฟือร์นังดึช  2019: ฟือร์นังดึช
ทัศนา บุญทอง

| ทัศนา บุญทอง |
| --- | --- |

รองประธานวุฒิสภาไทย คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 18 มีนาคม พ.ศ. 2551 – 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554  (2 ปี 338 วัน)
ก่อนหน้า: สหัส พินทุเสนีย์
ถัดไป: พรทิพย์ โล่ห์วีระ จันทร์รัตนปรีดา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 มิถุนายน พ.ศ. 2485 (82 ปี)
ศาสนา: พุทธ

รองศาสตราจารย์ ทัศนา บุญทอง นายกสภาการพยาบาล รองประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ คนที่ 2 เป็นอดีตรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2 เป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภาแบบสรรหา 2 สมัย สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 11
ประวัติ

รองศาสตราจารย์ ทัศนา บุญทอง หรือที่รู้จักในนาม รศ.ดร.ทัศนา บุญทอง เกิดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2485 เป็นธิดาคนที่ 3 ของพี่น้อง 6 คน ของนายเนียบ กับนางลิ้ม บุญทอง  สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสตรีวิทยา ระดับอนุปริญญาสาขาพยาบาลและอนามัย จากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ระดับปริญญาตรี จากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยบอสตัน และระดับปริญญาเอก สาขาการศึกษาด้านสุขภาพและการอุดมศึกษา จากมหาวิทยาลัยบอสตัน สหรัฐอเมริกา
ในปี 2559 รศ.ทัศนา ได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
การทำงาน > งานด้านการศึกษา

รศ.ทัศนา บุญทอง เคยทำงานเป็นพยาบาลประจำโรงพยาบาลศิริราช เป็นคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และเป็นคณบดีผู้ก่อตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ นอกจากนั้นยังได้รับแต่งตั้งเป็นประธานโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ ในสถาบันอุดมศึกษาหลายแห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิด มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
การทำงาน > งานวิชาชีพ

รศ.ทัศนา บุญทอง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นนายกสภาการพยาบาล (2 วาระ) วาระ พ.ศ. 2541-2545 และวาระ พ.ศ. 2545-2549 เป็นรองประธานสมาพันธ์สภาวิชาชีพแห่งประเทศไทย เป็นนายกสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทย และเป็นประธานที่ประชุมคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ของรัฐ
การทำงาน > งานการเมือง

รศ.ทัศนา บุญทอง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ชุดปี พ.ศ. 2534 และในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการสรรหาเป็นสมาชิกวุฒิสภาจากภาควิชาชีพ และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2 เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2551 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้รับการสรรหาเป็นวุฒิสมาชิก สมัยที่ 2
ในปี พ.ศ. 2557 ภายหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2557 และในวันที่ 21 ตุลาคมของปีเดียวกัน ในการประชุมสภาปฏิรูปแห่งชาติได้เลือกรองศาสตราจารย์ทัศนา เป็นรองประธานคนที่ 2 และได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งประธานและรองประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติในอีก 9 วันต่อมา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
พ.ศ. 2532 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
เซครีคส์ไลทุง

กรมสมรภูมินาวี (เยอรมัน: Seekriegsleitung) หรือย่อว่า SKL เป็นหน่วยบัญชาการของกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมันและครีคส์มารีเนอแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกทั้งสองครั้ง กรมบัญชาการสมรภูมินาวีก่อตั้งขึ้นเมื่อ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1918 ซึ่งในช่วงแรกนี้เอง พลเรือเอกไรน์ฮาร์ท เชียร์ (Reinhard Scheer) เสนาธิการใหญ่กองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน ได้รั้งตำแหน่งเป็นเสนาธิการกรมคนแรก
รายนามเสนาธิการกรม

รายนามเสนาธิการกรมบัญชาการสมรภูมินาวี (Chef des Stabes der Seekriegsleitung)
| ลำดับ | ภาพ | ผู้บัญชาการ | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | พลเรือเอก  ไรน์ฮาร์ท แชร์   (Reinhard Scheer) | 28 สิงหาคม 1918 | 14 พฤศจิกายน 1918 |
| 2 |  | จอมพลเรือ  เอริช เรเดอร์   (Erich Raeder)   (ในตำแหน่งผบ.ใหญ่กองทัพเรือ) | 1 มิถุนายน 1935 | 30 มกราคม 1943 |
| 3 |  | จอมพลเรือ  คาร์ล เดอนิทซ์   (Karl Dönitz)   (ในตำแหน่งผบ.ใหญ่กองทัพเรือ) | 30 มกราคม 1943 | 1 พฤษภาคม 1944 |
| 4 |  | พลเรือเอก  วิลเฮล์ม ไมเซิล   (Wilhelm Meisel) | 1 พฤษภาคม 1944 | 22 พฤษภาคม 1945 |
พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ (หม่อมราชวงศ์ประยูร อิศรศักดิ์)

| มหาอำมาตย์ตรีพระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ป> ช., ป.ม., ท.จ. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 21 มิถุนายน 2476 – 16 ธันวาคม 2476
นายกรัฐมนตรี: พระยาพหลพลพยุหเสนา
ก่อนหน้า: พระยาจ่าแสนยบดีศรีบริบาล
ถัดไป: พันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2416 เมืองพระนคร
เสียชีวิต: 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 (84 ปี)
ศาสนา: พุทธ

มหาอำมาตย์ตรี พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ (หม่อมราชวงศ์ประยูร อิศรศักดิ์) (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2416 – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) อดีตรัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวง ในรัฐบาลของพระยามโนปกรณ์นิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และอดีตสมาชิกวุฒิสภา
ประวัติ

พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์ประยูร อิศรศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2416 ที่จังหวัดพระนคร เป็นโอรสของหม่อมเจ้าเข็ม อิศรศักดิ์ พระโอรสในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอิศราพงศ์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ
ได้รับพระราชทานแต่งตั้งเป็น หม่อมอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ ราชินิกูล ถือศักดินา 800 เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438ต่อมาได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็น ข้าหลวงประจำเมืองเชียงใหม่ แล้วเลื่อนเป็น พระยาอิศรพันธ์โสภณ แล้วเลื่อนเป็น พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ ถึงแก่กรรมเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 อายุ 84 ปี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2501 ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส
งานการเมือง

พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย (ผู้แทนราษฎรชั่วคราว พ.ศ. 2475) ขณะมีอายุได้ 59 ปี ซึ่งถือว่าเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก ทั้งที่มิได้เป็นหนึ่งในคณะผู้ร่วมเปลี่ยนแปลงการปกครอง ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวง ในรัฐบาลของพระยามโนปกรณนิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) เมื่อ พ.ศ. 2476 และต่อมาจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)
ต่อมาในเหตุการณ์กบฏพระยาทรงสุรเดช เมื่อ พ.ศ. 2481 พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วมในการกบฎเพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครอง จึงถูกนำตัวขึ้นสู่การพิพากษาของศาลพิเศษที่ถูกจัดตั้งขึ้นในการนี้โดยเฉพาะ และถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2482  โดยก่อนหน้านั้นในเหตุการณ์กบฏบวรเดช เมื่อ พ.ศ. 2476 ก็ถูกเพ่งเล็งมาก่อนแล้วว่าให้การดูแลเอาใจใส่นักโทษเป็นพิเศษในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ก่อนจะได้รับการนิรโทษกรรมในยุครัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ เมื่อปี พ.ศ. 2487 ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง และได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกพฤติสภาชุดที่ 2 (วุฒิสภา) หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2490 และพ้นจากตำแหน่งไปหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2494 และได้วางมือทางการเมืองในที่สุด แต่ก็ยังคงติดตามการเปลี่ยนแปลงของบ้านเมืองมาตลอดจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรม