stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2565
รายชื่อพายุ > ชื่อสากล

บทความหลัก: รายชื่อพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิกที่ถูกถอนชื่อ
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (40 ไมล์ต่อชั่วโมง) โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ชุดที่ 4 มาลากัส (2201)  เมกี (2202)  ชบา (2203)  แอรี (2204)  ซงด่า (2205 |  ชุดที่ 5 ตรอแซะฮ์ (2206)  มู่หลาน (2207)  เมอารี (2208)  หมาอ๊อน (2209)  โทกาเงะ (2210)  หินหนามหน่อ (2211)  หมุ่ยฟ้า (2212) |  เมอร์บก (2213)  นันมาดอล (2214)  ตาลัส (2215)  โนรู (2216)  กุหลาบ (2217)  โรคี (2218)  เซินกา (2219) |  เนสาท (2220)  ไห่ถาง (2221)  นัลแก (2222)  บันยัน (2223)  ยามาเนโกะ (2224)  ปาข่า (ยังไม่ใช้)  ซ้านหวู่ (ยังไม่ใช้) |  มาวาร์ (ยังไม่ใช้)  กูโชล (ยังไม่ใช้)  ตาลิม (ยังไม่ใช้)  ทกซูรี (ยังไม่ใช้)  ขนุน (ยังไม่ใช้)  แลง (ยังไม่ใช้)  เซาลา (ยังไม่ใช้) |
รายชื่อพายุ > ฟิลิปปินส์

บทความหลัก: รายชื่อพายุไต้ฝุ่นที่ถูกถอนชื่อของฟิลิปปินส์
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2026 (พ.ศ. 2569) ด้วย ซึ่งรายชื่อทั้งหมดเหมือนเดิมกับครั้งก่อน เว้น โอเบต, โรซัล และ อุมเบร์โต ที่ถูกนำมาแทน โอมโปง, โรซีตา และอุสมัน ที่ถูกถอนไป
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  อากาโตน (2202)  บาชัง (2201)  กาโลย (2203)  โดเมง (2204)  เอสเตร์ (2206) |  โฟลรีตา (2209)  การ์โด  เฮนรี (2211)  อินได (2212)  โจซี (2214) |  การ์ดิง (2216)  ลุยส์ (2218)  ไมไม  เนเนง  โอเบต |  ปาเอง (2222)  กวีนี (2223)  โรซัล (ยังไม่ใช้)  ซามูเวล (ยังไม่ใช้)  โตมัส (ยังไม่ใช้) |  อุมเบร์โต (ยังไม่ใช้)  เบนุส (ยังไม่ใช้)  วัลโด (ยังไม่ใช้)  ยายัง (ยังไม่ใช้)  เซนี (ยังไม่ใช้) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  อากีลา (ยังไม่ใช้)  บากวิส (ยังไม่ใช้) |  ซีโต (ยังไม่ใช้)  ดีเยโก (ยังไม่ใช้) |  เอเลนา (ยังไม่ใช้)  เฟลีโน (ยังไม่ใช้) |  กุนดิง (ยังไม่ใช้)  แฮร์เรียต (ยังไม่ใช้) |  อินดัง (ยังไม่ใช้)  เจสซา (ยังไม่ใช้) |
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2565
รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2565
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2565
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2565
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2564–2565, 2565–2566
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2564–2565, 2565–2566
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2564–2564, 2565–2566
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (อังกฤษ)
กรมอุตุนิยมวิทยาจีน (อังกฤษ)
ดิจิทัลไต้ฝุ่น (อังกฤษ)
หอสังเกตการณ์ฮ่องกง (อังกฤษ)
ศูนย์ร่วมเตือนไต้ฝุ่น (อังกฤษ)
สำนักบริหารอุตุนิยมวิทยาเกาหลี (อังกฤษ)
ศูนย์บริการสภาพอากาศแห่งชาติกวม (อังกฤษ)
กรมอุตุนิยมวิทยามาเลเซีย (มลายู)
PAGASA (อังกฤษ)
สำนักสภาพอากาศกลางไต้หวัน (อังกฤษ)
TCWC จาการ์ตา (อินโดนีเซีย)
กรมอุตุนิยมวิทยาไทย
ไต้ฝุ่น2000 (อังกฤษ)
สำนักบริการพลังงานอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเวียดนาม (อังกฤษ)
| ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ> ศ. 2560–2569 |
| --- | --- |
 ก่อนหน้า: 2559  2560  2561  2562  2563  2564  2565  2566  2567  2568  2569  ต่อไป: 2570 
พายุโซนร้อนมาลากัสที่ทวีความรุนแรงขึ้นทางตะวันออกของแยปขณะที่พายุโซนร้อนเมกี (อากาโตน)ใกล้ภูมิภาควิซายัสและต่อมาหยุดนิ่งในอ่าวเลย์เตทำให้เกิดน้ำท่วมและดินถล่มครั้งใหญ่ในฟิลิปปินส์
ภาพยนตร์

กล้องถ่ายภาพเคลื่อนไหวของฟ็อกซ์ในยุคแรก ๆ
ภาพยนตร์ (อังกฤษ: film) หรือที่มักเรียกกันโดยทั่วไปว่า "หนัง" (movie) คือ กระบวนการบันทึกภาพและเสียงผ่านเทคโนโลยีดิจิทัลหรือฟิล์ม แล้วนำมาฉายให้เห็นภาพเคลื่อนไหว ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอหลังการถ่ายทำเป็นภาพนิ่งหลายภาพที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องและรวดเร็วตามเนื้อเรื่องที่ได้ถ่ายทำและตัดต่อ ซึ่งสามารถเป็นเรื่องราวจริง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง การแสดงที่เสมือนจริง หรือแม้กระทั่งการสร้างสรรค์ภาพจากจินตนาการของผู้สร้าง.
ไม่ว่าจะเป็นฟิล์มชนิดเนกาทีฟ (negative) หรือโพซิทีฟ (positive) ที่ได้รับการถ่าย อัด หรือสร้างขึ้นด้วยวิธีใดก็ตามเพื่อให้ปรากฏภาพหรือเสียง หรือทั้งภาพและเสียง ซึ่งอาจเป็นเรื่องราว เหตุการณ์ หรือข้อความที่สามารถถ่ายทอดผ่านภาพและเสียงด้วยเครื่องฉายภาพยนตร์หรือเครื่องมือที่คล้ายกัน รวมถึงฟิล์มที่ได้ถูกถ่าย อัด หรือสร้างขึ้นเพื่อให้ปรากฏสีและอัดลงในฟิล์มชนิดดังกล่าว ภาพยนตร์จึงเป็นสาขาศิลปะที่สร้างสรรค์ผลงานในรูปแบบของภาพเคลื่อนไหว และเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมบันเทิง.
เทคโนโลยีภาพยนตร์

ภาพยนตร์ คือ โดยทำการการบันทึกภาพนิ่งหลายภาพเรียงติดต่อกันอย่างต่อเนื่องด้วยอัตราความเร็วภาพหนึ่ง แล้วนำเอาภาพนิ่งเหล่านั้นมาฉายดูทีละภาพด้วยอัตราความเร็วภาพที่เท่ากันกับตอนถ่ายทำ ใช้หลักการที่เรียกว่าการเห็นภาพติดตา ในระหว่างการฉายภาพสายตามนุษย์จะยังคงรักษาภาพไว้ที่เรติน่าเป็นช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ประมาณ 1 ส่วน 3 วินาที ถ้าหากภายในระยะเวลาดังกล่าวมีอีกภาพแทรกเข้ามาแทนที่ สมองของคนจะทำการเชื่อมโยงสองภาพเข้าด้วยกัน และจะทำหน้าที่ดังกล่าวต่อไปเรื่อย ๆ หากมีภาพต่อไปปรากฏในเวลาใกล้เคียงกัน ในกรณีที่ภาพแต่ละภาพที่มองเห็น เป็นภาพที่แสดงให้เห็นถึงความสอดคล้องในลักษณะของการเคลื่อนไหว เมื่อนำมาเรียงต่อกันในระยะเวลากระชั้นชิด ภาพนิ่งเหล่านั้นจะกลายเป็นภาพเคลื่อนไหวที่ต่อเนื่องกันเป็นธรรมชาติ ปัจจุบัน ความเร็วที่ใช้ในการถ่ายทำคือ 24 เฟรม ต่อ 1 วินาที
ในยุคต่อมามีการพัฒนาภาพยนตร์สามมิติ โดยให้ผู้ชมสวมใส่แว่นตาพิเศษเพื่อให้ได้อรรถรสในการชม โดยภาพที่เห็นมีมิติความลึกสมจริง ในปี พ.ศ. 2495 ภาพยนตร์อเมริกันเรื่อง Bwana Evil เป็นภาพยนตร์สามมิติเรื่องแรกและล่าสุดในปี 2010 "อวตาร" เป็นภาพยนตร์ที่มีคนเข้าชมในระบบ 3 มิติเป็นจำนวนมาก
ประวัติ

ผู้ที่คิดประดิษฐ์ ต้นแบบของภาพยนตร์ขึ้นคือ โทมัส แอลวา เอดิสัน (Thomas Alva Adison) และผู้ร่วมงานของเขาชื่อ วิลเลียม เคนเนดี้ ดิคสัน (William kenady dickson) เมื่อ พ.ศ. 2432 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 เรียกชื่อว่า "คิเนโตสโคป" (Kinetoscope) มีลักษณะเป็นตู้สูงประมาณ 4 ฟุต มักเรียกชื่อว่า "ถ้ำมอง" มีลักษณะการดูผ่านช่องเล็ก ๆ ดูได้ที่ละคน ภายในมีฟิล์มภาพยนตร์ซึ่งถ่ายด้วยกล้องคิเนโตกราฟ (Kinetograph) ที่เอดิสันประดิษฐ์ขึ้นเอง ฟิล์มยาวประมาณ 50 ฟุต วางพาดไปมา เคลื่อนที่เป็นวงรอบ ผ่านช่องที่มีแว่นขยายกับหลอดไฟฟ้าด้วยความเร็ว 48 ภาพต่อวินาที ต่อมาลดลงเหลือ 16 ภาพต่อวินาที
ต่อมาพี่น้องตระกูลลูมิแอร์ (Lumiere) ชาวฝรั่งเศสได้พัฒนาภาพยนตร์ถ้ำมองของเอดิสันให้สามารถฉายขึ้นจอขนาดใหญ่ และดูได้พร้อมกันหลายคน เรียกเครื่องฉายภาพยนตร์แบบนี้ว่า แบบ "ซีเนมาโตกราฟ" (Cinematograph) ซึ่งถือว่าเกิดขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2438 ต่อมาได้นำออกมาฉายตามเมืองใหญ่ ๆ ทั่วโลกตั้งแต่ พ.ศ. 2439 เป็นต้นมา ซึ่งคำว่า "ซีเนมา" (Cinema) ได้ใช้เรียกเกี่ยวกับภาพยนตร์มาถึงปัจจุบัน**
ภาพยนตร์ที่สามารถฉายภาพให้ปรากฏบนจอขนาดใหญ่ ได้พัฒนาสมบูรณ์ขึ้นในอเมริกาในปี พ.ศ. 2438 โดยความร่วมมือระหว่างโทมัส อาแมท (Thomas Armat) ซี. ฟรานซิส เจนกินส์ (C. Francis Jenkins) และเอดิสัน เรียกเครื่องฉายภาพยนตร์ชนิดนี้ว่า ไบโอกราฟ (Biograph) ในเวลาต่อมา หลังจากนั้นภาพยนตร์ได้แพร่หลายไปในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก เกิดอุตสาหกรรมการผลิตจำหน่ายและบริการฉายภาพยนตร์ขนาดใหญ่หลายแห่ง ทั้งในประเทศอังกฤษ ประเทศฝรั่งเศสและประเทศอเมริกา ภาพยนตร์ได้กลายเป็นสื่อถ่ายทอดเหตุการณ์ ศิลปการบันเทิงและวรรณกรรมต่าง ๆ ที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางตลอดมา
พ.ศ. 2440 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป ซึ่งในครั้งนั้นได้มีช่างภาพของบริษัทลูมิแอร์ ประเทศฝรั่งเศส บันทึกภาพยนตร์การเสด็จถึงกรุงเบิร์นของพระเจ้ากรุงสยามไว้ 1 ม้วน ใช้เวลาประมาณ 1 นาที นับว่าเป็นการถ่ายภาพยนตร์ม้วนแรกของโลกที่บันทึกเกี่ยวกับชนชาติไทย
ภาพยนตร์ในปัจจุบันมีการเผยแพร่อยู่ 4 ทางคือ ฉายตามโรงภาพยนตร์ ภาพยนตร์กลางแปลง และภาพยนตร์เร่ ถ่ายทอดลงแผ่น VCD, DVD และ Blu-ray Disc เผยแพร่ทางโทรทัศน์และอินเทอร์เน็ต
ดูเพิ่ม

รายชื่อภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด
รายชื่อภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด
รายชื่อภาพยนตร์ไทยที่ทำเงินสูงสุดในประเทศไทย
บุคลากรในงานภาพยนตร์
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์จีน
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์เกาหลี
ภาพยนตร์อินเดีย
ฮอลลีวูด
ภาพยนตร์ออนไลน์
ภาพยนตร์โลกสมมติ​
สารเสพติด

สารเสพติด หรือ ยาเสพติด หมายถึง ยา สารเคมี หรือวัตถุชนิดใด ๆ ที่เมื่อเสพเข้าสู่ร่างกายแล้วไม่ว่าจะโดยรับประทาน ดม สูบ ฉีด หรือวิธีใดก็ตาม ทำให้เกิดผลต่อร่างกายและจิตใจ
ประวัติ

กลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีการนำเอาโบรไมด์ (Bromide) มาใช้เป็นยาระงับประสาทและรักษาโรคลมชัก ซึ่งได้รับความนิยมมากพอ ๆ กับยาวาเลียม (Valium) และยาริเบรียม (Librium) ในปัจจุบัน แต่โบรไมด์สะสมในร่างกาย ทำให้เกิดอาการวิกลจริต และทำลายสมองอย่างถาวรด้วย ในระยะใกล้เคียงกันก็มีผู้ผลิตยาบาบิทเชอริท (Barbiturate) และยาสงบประสาทตัวอื่น ๆ และได้รับความนิยมใช้อย่างแพร่หลายเช่นกัน โดยผู้ใช้ไม่ทราบถึงฤทธิ์ในการเสพติดของยาเหล่านี้ ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีผู้พบโคเคนและกัญชาซึ่งมีฤทธิ์ทำให้จิตใจสบายโคเคนพบว่ามีประโยชน์ทางการรักษาโรคด้วยโดยใช้เป็นยาชาเฉพาะที่ ดังนั้นโคเคนจึงเป็นที่นิยมใช้เป็นผลให้มีการเสพติดโคเคน
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 แอมเฟตามีนถูกนำมาใช้ในกองทหารญี่ปุ่น เยอรมัน อเมริกัน และอังกฤษ เพื่อให้ร่างกายมีกำลังกระฉับกระเฉงอยู่ตลอดเวลา พอหลังสงครามยาซึ่งกองทัพญี่ปุ่นกักตุนไว้มาก็ทะลักสู่ตลาด ทำให้ประชาชนชาวญี่ปุ่นใช้ยากันมาก ในปี ค.ศ. 1955 คาดว่ามีชาวญี่ปุ่นติดแอมเฟตามีนราวร้อยละ 1 ระหว่าง ค.ศ. 1960-1970 ในประเทศสวีเดนมีการใช้ยา Phenmetrazine (Preludin) ซึ่งคล้ายแอมเฟตามีน ฉีดเข้าหลอดเลือดดำด้วย ในสหรัฐเมริกาพวกฮิปปี้ซึ่งเคยนิยมใช้ แอลเอสดี (LSD) หรือ Lysergic Acid Diethylamide ก็ค่อย ๆ หันมาใช้แอมเฟตามีนฉีดเข้าหลอดเลือดดำ เช่นกัน
ระหว่างปี ค.ศ. 1960-1970 ยาหลอนประสาทเริ่มถูกนำมาใช้และใช้มากหลัง ค.ศ. 1970 ผู้เสพส่วนใหญ่เป็นชาวอเมริกันวัยรุ่นที่มีฐานะทางเศรษฐกิจปานกลางโดยเริ่มจาก แอลเอสดี ซึ่ง Hofmanเป็นผู้ค้นพบในปี ค.ศ. 1953 เนื่องจากแอลเอสดีทำให้เกิดอาการคล้าย วิกลจริต จึงมีนักจิตวิเคราะห์บางคนนำมาใช้เพื่อการรักษาผู้ป่วยด้วย เพราะคิดว่ายานี้จะช่วยกำจัด "Repression" ให้หมดไป ด้วยเหตุที่ยานี้ผลิตง่ายปัจจุบันจึงเป็นปัญหามากในอเมริกา
การเข้ามาภายในประเทศไทย

เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) โดยทรงเล็งเห็นโทษของการเสพฝิ่น และทรงลงโทษ ระหว่างเหตุการณ์สงครามกลางเมืองอเมริกา ค.ศ. 1861-1865
เริ่มมีการนำเข็มฉีดยาเข้าใต้ผิวหนังมาใช้ ทำให้มีผู้นำมอร์ฟีนมาใช้ในลักษณะยาเสพติด ต่อมาเมื่อคนรู้จักการฉีดยาเข้าหลอดเลือดดำ เฮโรอีนซึ่งเป็น diethylated form ของมอร์ฟีนก็ถูกนำมาใช้แทนมอร์ฟีน[ต้องการอ้างอิง]
ภาวะการเสพติด

ภาวะการเสพติด (addiction)  คือ อาการผิดปกติอันเนื่องมาจากการทำงานบกพร่องของเซลล์ในสมองที่ทำให้เกิดความรู้สึกพึงพอใจ โดยภาวะการเสพติดสามารถเกิดขึ้นได้กับบุคคลทุกคนในทุกช่วงวัยเกือบร้อยละ 60 ของผู้ประสบภาวะการเสพติดมีสาเหตุมาจากการถ่ายทอดทางพันธุกรรมที่ผิดปกติส่วนในรายอื่น ๆ อาจเกิดจากการที่สมองในส่วนที่ทำหน้าที่สร้างความรู้สึกพึงพอใจได้รับการกระตุ้นอย่างรุนแรงจากปัจจัยต่าง ๆ เช่น ยาเสพติด สารเสพติด หรือการเสพติดพฤติกรรมเป็นระยะเวลานาน ๆ โดยผู้ตกอยู่ในภาวะการเสพติดจะไม่สามารถมีความสุขได้จากการใช้ชีวิตแบบปกติ ซึ่งภาวะนี้คือสาเหตุที่ผู้ติดสารเสพติด หรือผู้ติดสุราไม่สามารถควบคุมการเสพหรือการดื่มได้จนมีอาการเสพติดเรื้อรัง
ความหมายของยาเสพติดให้โทษ

พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 กำหนดความหมายของคำว่า ยาเสพติดให้โทษ ไว้ดังนี้ คือ สารเคมีหรือวัตถุชนิดใด ๆ ซึ่งเมื่อเสพเข้าสู่ร่างกายไม่ว่าจะโดยวิธี รับประทาน ดม สูบ หรือด้วยวิธีการใด ๆ แล้วทำให้เกิดผลต่อร่างกายและจิตใจในลักษณะสำคัญ เช่น
ผู้ที่เสพยา ต้องเพิ่มขนาดการเสพติดมากขึ้นเป็นลำดับ
ผู้ที่เสพยา จะเกิดอาการถอนยา เมื่อหยุดใช้ยา หรือขาดยา
ผู้ที่เสพยา จะเกิดความต้องการเสพทั้งทางร่างกายและจิตใจ อย่างรุนแรงตลอดเวลา
ผู้ที่เสพยา จะมีสุขภาพร่างกายที่ทรุดโทรมลง
หรือกล่าวได้ว่าเป็นยาหรือสารที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ที่ผู้นั้นใช้อยู่ประจำแล้วยาหรือสารนั้นทำให้มีความผิดปกติที่ระบบประสาทกลางซึ่งจะถือว่าผู้นั้นติดยาเสพติด ถ้ามีอาการต่อไปนี้ อย่างน้อย 3 ประการคือ ผู้ป่วยจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ยาหรือสารนั้นมาไว้ แม้เป็นวิธีที่ผิดกฎหมาย เช่นลักขโมยก็จะทำ
ผู้ป่วยไม่สามารถปฏิบัติงานตามปกติได้เนื่องจากมีอาการพิษหรืออาการขาดยาหรือสารนั้น
พฤติกรรมของผู้ป่วยเปลี่ยนไป เช่น หยุดงานบ่อย หรือไม่เอาใจใส่ครอบครัว
ผู้ป่วยต้องเสพยาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ (มี Tolerance)
เมื่อหยุดเสพหรือลดปริมาณการเสพลงมา จะเกิดอาการขาดยาหรือสารนั้น (Withdrawal Symptom)
อัมพร จินตกานนท์

| พลโทอัมพร จินตกานนท์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |

เลขาธิการบริหารนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 – พ.ศ. 2506
นายกรัฐมนตรี: จอมพลถนอม กิตติขจร
ถัดไป: สงวน จันทรสาขา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2456
เสียชีวิต: พ.ศ. 2531
คู่สมรส: คุณหญิงรุจี จินตกานนท์

พลโท อัมพร จินตกานนท์ (พ.ศ. 2456 - พ.ศ. 2531) เป็น กรรมการเจ้าหน้าที่ควบคุมและตรวจข่าวโฆษณาทางหนังสือพิมพ์และสิ่งพิมพ์ ตามประกาศ คณะบริหารประเทศชั่วคราว ฉบับที่ 4 คณะบริหารประเทศชั่วคราว ในเหตุการณ์ รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2494 ผู้มีชื่อเสียงในช่วง พ.ศ. 2500-2520 ในฐานะเป็นนักการเมืองคนสำคัญในกลุ่มของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ พลโทอัมพร จินตกานนท์ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ปลัดกระทรวงพาณิชย์ เลขาธิการบริหารของนายกรัฐมนตรี และนอกจากนี้พลโทอัมพร ยังเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งธนาคารทหารไทยด้วย
ประวัติ

พลโท อัมพร จินตกานนท์ เป็นบุตรของพระยาอรรถวิรัชวาทเศรณี (ปลั่ง จินตกานนท์) และคุณหญิงจำรัส อรรถวิรัชวาทเศรณี มีพี่น้อง 5 คน คือ
พลโท อัมพร จินตกานนท์
นางสาว อำพัน จินตกานนท์
นาย อำพล จินตกาานนท์
นางสาว อัมโพช จินตกานนท์
พันเอก อัมพุช จินตกานนท์
และ เป็นพี่ชายต่างมารดาของ อนันต์ จินตกานนท์ สมาชิกเสรีไทย, นักการทูตที่มีชื่อเสียง เอนก จินตกานนท์ และอนงค์ เนตรมาน ที่เกิดกับคุณหญิงพิกุล
พลโท อัมพร สมรสกับ คุณหญิงรุจี จินตกานนท์ (สกุลเดิม สิริวิสูตร) มีบุตร-ธิดา 3 คน ได้แก่
ร.ท.หญิง รุจิราภรณ์ จุณณานนท์ สมรสกับ บดี จุณณานนท์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ
พล.ต.อมรรัตน์ จินตกานนท์ สมรสกับ 1. นางชดช้อย พงศ์ไพโรจน์ 2. นางหรรษา จินตกานนท์ (บุปผเวส) - (ถึงแก่อนิจกรรมพร้อมภรรยาจากอุบัติเหตุทางรถยนต์) มีบุตรอาทิ พลตํารวจโทนิธิธร จินตกานนท์ ผู้บัญชาการศึกษา สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ร.ท.ปภัสสร จินตกานนท์ สมรสกับ พล.ต.หญิง เรวดี จินตกานนท์ (สิทธิเดชะ)
ในปี พ.ศ. 2523 พลโท อัมพร ป่วยด้วยเส้นเลือดในสมองแตก ทำให้ต้องนอนเป็นเจ้าชายนิทรา (มีฟื้นมาบ้างเป็นระยะสั้น ๆ) จวบจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมในปี พ.ศ. 2531 และได้รับพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2532
พลโท อัมพร เป็นชาวจังหวัดตราดที่มีบทบาทในการสนับสนุนด้านการสาธารณสุขของจังหวัดตราด โดยบริจาคทรัพย์ในการก่อสร้างอาคารโรงพยาบาลตราด
สถานที่อันเนื่องด้วยนาม

โรงเรียนอัมพรจินตกานนท์ ตำบลหนองบอน อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2508 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2504 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2510 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2487 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2506 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2495 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
สเปกตรัม

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สเปกตรัม (แก้ความกำกวม)
สีต่อเนื่องของรุ้งกินน้ำ
สเปกตรัม (ละติน spectrum ภาพ, การปรากฏ) หมายถึง เงื่อนไขอย่างหนึ่ง ที่ไม่ได้จำกัดเฉพาะกลุ่มของค่าหนึ่ง ๆ แต่สามารถแปรผันได้อย่างไม่สิ้นสุดภายใต้ความต่อเนื่อง (continuum) คำนี้มีการใช้เป็นครั้งแรกในเรื่องวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวกับทัศนศาสตร์ (optics) โดยเฉพาะแถบสีรุ้งที่ปรากฏจากการแยกแสงขาวด้วยปริซึม นอกจากนั้นแล้วสามารถใช้ในความหมายอื่นที่ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ เช่น สเปกตรัมของความคิดเห็นทางการเมือง สเปกตรัมของการออกฤทธิ์ของยา ซึ่งค่าต่าง ๆ ในสเปกตรัมไม่จำเป็นต้องเป็นจำนวนที่นิยามไว้อย่างแม่นยำเหมือนในทัศนศาสตร์ แต่เป็นค่าบางค่าที่อยู่ภายในช่วงของสเปกตรัม
สเปกตรัมที่มองเห็นได้ แสงเป็นคลื่นของการแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้า "แสงสีขาว" เป็นส่วนผสมชองแสงสีต่าง ๆ แต่ละแสงสีมีความถี่และความยาวคลื่นเฉพาะ ตัวสีเหล่านี้รวมตัวเป็นสเปกตรัมที่มองเห็นได้ ตาและสมองของเรารับรู้สิ่งต่าง ๆ จากความแตกต่างของความยาวคลื่นของสีที่เรามองเห็นได้
แสงสีที่ปล่อยออกมา

ลำแสงขาวที่ถูกหักเหขณะที่มันผ่านเข้าและออกจากปริซึม ปริซึมหักเหแสงที่มีความยาวคลื่นต่าง ๆ กันด้วยปริมาณต่างกัน แล้วปล่อยให้ลำแสงขาวออกมาเป็นสเปกตรัมที่มองเห็นได้
แสงสีที่ปล่อยออกมา > แสงสี และความร้อน

อะตอมของวัตถุร้อนจะให้รังสีอินฟราเรด และแสงสีแดงบางส่วนออกมา ขณะที่วัตถุร้อนขึ้น อะตอมของวัตถุจะให้แสงสีที่มีความยาวคลื่นสั้นลง ได้แก่ แสงสีส้มแล้วเป็นแสงสีเหลือง วัตถุที่ร้อนมากจะให้แสงสีทั้งสเปกตรัมทำให้เห็นเป็นแสงสีขาว
แสงสีที่ปล่อยออกมา > แสงสี และความร้อน > สีดิฟแฟรกชั่น

พลังงานคลื่นทุกรูปจะ "ดิฟแฟรก" หรือกระจายออกจาเมื่อผ่านช่องว่าง หรือรอบ ๆ วัตถุ แผ่นดิฟแฟรกชันเกรตติ้ง เป็นแผ่นแก้วที่สลักเป็นช่องแคบ ๆ รังสีแสงจะกระจายออก ขณะที่ผ่านช่องแคบนั้นและมีสอดแทรกระหว่างรังสีโค้งเหล่านั้นเกิดเป็นทางของสีต่าง ๆ กัน
แสงสีที่ปล่อยออกมา > แสงสี และความร้อน > สีท้องฟ้า

ท้องฟ้าสีฟ้า ดวงอาทิตย์ให้แสงสีขาวบริสุทธิ์ ซึ่งจะกระเจิงโดยโมเลกุลของอากาศ ขณะที่ส่องเข้ามาในบรรยากาศของโลก แสงสีฟ้าจะกระเจิงได้ดีกว่าแสงสีอื่น จึงทำให้ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า
ท้องฟ้าสีแดง เมื่อดวงอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า แสงสีฟ้าทางปลายอีกด้านหนึ่งของสเปกตรัมจะกระเจิง เราจะเห็นดวงอาทิตย์เป็นแสงสีแดง-ส้ม  เพราะแสงสีจากปลายสเปกตรัมด้านนี้ผ่านมายังตาเรา  แต่แสงสีฟ้าหายไป
แสงสีที่ปล่อยออกมา > แสงสี และความร้อน > รุ้งปฐมภูมิ

จะเห็นรุ้งในขณะที่ฝนตก เมื่อดวงอาทิตย์อยู่ข้างหลังเรา รังสีแสงอาทิตย์ส่องผ่านหยดน้ำฝนในท้องฟ้า หยดน้ำฝนนั้นคล้ายปริซึมเล็ก ๆ แสงขาวจะหักเหเป็นสเปกตรัมภายในหยดน้ำฝน และจะสะท้อนกลับออกมาสู่อากาศเป็นแนวโค้งสีต่าง ๆ
ดูเพิ่ม

สเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า
แอปเปิลทีวี+

| --- | --- |

ผู้พัฒนา: แอปเปิล
วันที่เปิดตัว: 1 พฤศจิกายน 2019; 5 ปีก่อน (2019-11-01)
แพลตฟอร์ม: Apple TV app, tv.apple.com
เว็บไซต์: apple.com/apple-tv-plus/
แอปเปิลทีวี+ หรือ แอปเปิลทีวีพลัส (อังกฤษ: Apple TV+) เป็นบริการวีดิทัศน์ตามคำขอแบบบอกรับสมาชิกโดย แอปเปิล ที่มีภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์และสารคดีต่าง ๆ ให้รับชม กำลังจะเปิดให้บริการในช่วงปลายปี 2562 นี้ ในประเทศสหรัฐอเมริกา และมีแผนขยายไปทั่วโลกในอนาคต บริการ แอปเปิลทีวี+ สามารถรับชมได้ผ่านทางแอปพลิเคชัน Apple TV หลายรายการแอปเปิลจะเป็นผู้ผลิตรายการเอง โดยมีคนดังดารามาร่วมสร้างสรรค์รายการ อย่างเช่น โอปราห์ วินฟรีย์, สตีเวน สปีลเบิร์ก, เจนนิเฟอร์ อนิสตัน, รีส วิเธอร์สปูน, เจ.เจ. แอบรัมส์, เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Apple TV+
APPLE TV PLUS THAI CLUB ทางเฟซบุ๊ก
วิรุฬ สกุลทรัพย์ไพศาล

| วิรุฬ สกุลทรัพย์ไพศาล |
| --- | --- |
เกิด: 16 เมษายน พ.ศ. 2510 (57 ปี)
ที่เกิด: ไทย
แนวเพลง: สตริง
อาชีพ: นักร้อง
เครื่องดนตรี: คีย์บอร์ด​
ช่วงปี: พ.ศ. 2526 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: นิธิทัศน์

สมาชิก: ฟอร์เอฟเวอร์​
วิรุฬ สกุลทรัพย์ไพศาล (ดำ) เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2510 เป็นนักร้องและนักดนตรีชาวไทยร่างเล็กอารมณ์ขัน หนึ่งในสมาชิกวงฟอร์เอฟเวอร์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนโยนออฟอาร์ค และคณะมนุษยศาสตร์ สาขาดนตรีสากล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
สนใจเล่นดนตรีโดยเริ่มจากการฝึกเล่นคีย์บอร์ดตั้งแต่เด็ก ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 มนตรี ชุติสิระ ได้ชักชวนให้เขาร่วมเป็นสมาชิกวงฟอร์เอฟเวอร์ในตำหน่งนักร้องนำและคียบอร์ด ระยะแรกได้เล่นตามงานโรงเรียนทั่วไป ตามจังหวัด เคยเล่นแทนวงแมคอินทอชในช่วงที่วงนั้นไปถ่ายทำภาพยนตร์ของศุภักษร จนได้ออกเทปกับค่ายนิธิทัศน์ โปรโมชั่น จากการสนับสนุนของวิเชียร อัศว์ศิวะกุล ผู้บริหารค่ายเพลง, วิทยา ศุภพรโอภาส ที่ปรึกษาและผู้จัดรายการ ฉันมากับเพลง กับ กรวิก ซึ่งเป็นนามปากกาของ สันติ เศวตวิมล ในฐานะนักแต่งเพลง ผลงานชุดแรกของวงชื่อ พอฝัน จากอัลบั้มชุดนี้ทำให้เขาและวงได้รับความนิยมอีกทั้งยังได้รับรางวัลเยาวชนดีเด่นในฐานะวงดนตรีสร้างสรรค์ของสังคมจากประสานงานเยาวชนแห่งชาติหรือสำนักนายกรัฐมนตรี จากนั้นเขาจึงได้มีผลงานกับวงออกมาหลายอัลบั้ม โดยเพลงดังที่เขาร้อง ได้แก่ เด็กหญิงพวงมาลัย, พอฝัน, ดำกับหมาน้อย, ความหวังหลังรอยยิ้ม, ปาป๊ามาม๊า, ถามเจ๊, บ๊ายบาย, ดำดี ฯลฯ นอกจากนี้เขายังเป็นหนึ่งในนักร้องอัลบั้ม 18 กะรัต ซึ่งได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในภายหลังโดยศุภักษร
ปัจจุบันมีกิจการส่วนตัวและเป็นนักร้องที่ประเทศออสเตรเลีย
ไอโอเอส

บทความนี้เกี่ยวกับระบบปฏิบัติการของแอปเปิล สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไอโอเอส (แก้ความกำกวม)
Operating system
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: แอปเปิล
เขียนด้วย: C, C++, อ็อบเจกทีฟ-ซี, จาวา (มีข้อพิพาท)
ตระกูล: แมคโอเอสเท็น, ยูนิกซ์
สถานะ: ยังให้บริการอยู่
รูปแบบ รหัสต้นฉบับ: ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์
วันที่เปิดตัว: 29 มิถุนายน 2007; 17 ปีก่อน (2007-06-29)
รุ่นเสถียร: แม่แบบ:Latest preview software release/iOS/iOS 17
ภาษาสื่อสาร: 40 ภาษา
ตัวจัดการแพกเกจ: แอปสโตร์ (ไอโอเอส)
แพลตฟอร์ม: ARM (ไอโฟน, ไอพอด, ไอแพด, ไอแพดมินิ, และรุ่น 2 หรือสูงกว่า แอปเปิลทีวี), Apple A4, Apple A5, Apple A5X, Apple A6, Apple A6X
ชนิดเคอร์เนล: แบบผสม (XNU)
ส่วนติดต่อผู้ใช้ปริยาย: Cocoa Touch (มัลติทัช, GUI)
สัญญาอนุญาต: จำกัดสิทธิ์ EULA ยกเว้นชิ้นส่วนโอเพนซอร์ส
เว็บไซต์ทางการ: apple.com/th/ios/
ไอโอเอส (ชื่อเดิมคือ ไอโฟนโอเอส) คือระบบปฏิบัติการบนอุปกรณ์พกพา (สมาร์ตโฟน,แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์) พัฒนาและจำหน่ายโดยแอปเปิล เปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2007 เพื่อใช้บนไอโฟน และได้มีการพัฒนาเพิ่มเติมเพื่อใช้บนอุปกรณ์พกพาอื่น ๆ ของแอปเปิล เช่น ไอพอดทัช (ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2007), ไอแพด (ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010), ไอแพด มินิ (พฤศจิกายน ค.ศ. 2012) และ แอปเปิลทีวี รุ่นที่ 2 (ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010) ไอโอเอสแตกต่างจากวินโดวส์โฟนของไมโครซอฟท์และแอนดรอยด์ของกูเกิล ตรงที่แอปเปิลไม่อนุญาตให้นำไอโอเอสไปติดตั้งบนอุปกรณ์ที่ไม่ใช่อุปกรณ์ของแอปเปิล ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 แอปสโตร์ของแอปเปิลมีแอปพลิเคชันมากกว่า 2.1 ล้าน แอปพลิเคชัน และ 1 ล้านแอพที่ออกแบบมาเพื่อ ไอแพด แอปพลิเคชันเหล่านี้มียอดดาวโหลดน์รวมกันมากกว่า 1.3 แสนล้านครั้ง ไอโอเอสมีส่วนแบ่ง 28% ของส่วนแบ่งระบบปฏิบัติการบนอุปกรณ์พกพาในไตรมาสที่ 3 ของปี ค.ศ. 2018 ซึ่งเป็นรองจากแอนดรอยของกูเกิลเท่านั้น ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 ไอโอเอสมีส่วนแบ่งคิดเป็น 65% ของการบริโภคข้อมูลบนอุปกรณ์พกพา (ซึ่งรวม ไอพอดทัช และ ไอแพด) ในกลางปี  ค.ศ. 2012 มีอุปกรณ์ไอโอเอสมากกว่า 410 ล้านเครื่องที่เปิดใช้งาน จากการอ้างอิงจากงานแถลงเปิดตัวต่อสื่อโดยแอปเปิลใน วันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2012 มีอุปกรณ์ไอโอเอส 400 ล้านตัวที่จำหน่ายไปแล้วในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012
ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ (user interface) ของไอโอเอสมีพื้นฐานแนวคิดมาจาก "การควบคุมโดยตรง" (direct manipulation) ด้วยการใช้มัลติทัช องค์ประกอบของการควบคุมก็คือการใช้นิ้วเลื่อน, สวิทช์ และปุ่ม เพื่อเป็นการควบคุมอุปกรณ์รวมถึงท่าทางอย่างอื่น เช่น การนำนิ้วมือ (มากกว่าสองนิ้ว) บีบเข้าหาศูนย์กลาง (swipe), แตะเบา ๆ (tap), การนำนิ้วสองนิ้วบีบเขาหาศูนย์กลาง (pinch), การนำนิ้วสองนิ้วกางออกจากศูนย์กลาง (reverse pinch) ซึ่งทั้งหมดนี้มีความหมายที่เจาะจงในบริบทต่าง ๆ ของไอโอเอสและถือเป็นการใช้งานแบบส่วนต่อประสานกับผู้ใช้แบบมัลติทัช ภายในอุปกรณ์ที่ติดตั้งไอโอเอสจะมีเซนเซอร์ตรวจจับการเคลื่อนไหวเพื่อใช้กับบางแอปพลิเคชันเพื่อตอบสนองการสั่นของอุปกรณ์ หรือการหมุนอุปกรณ์ที่คำนวณในรูปแบบสามมิติ
ไอโอเอสมีต้นกำเนิดมาจากแมคโอเอสซึ่งได้รากฐานมาจากดาร์วินและแอปพลิเคชันเฟรมเวิร์คต่าง ๆ ไอโอเอสคือรุ่นพกพาของแมคโอเอสที่ใช้บนคอมพิวเตอร์ของแอปเปิล
ในงาน WWDC 2019 ไอโอเอส 13 ที่จะอัปเดทในไอแพด ได้แยกจากที่จะแตกต่างไปจากไอโอเอสคือไอแพดโอเอส ซึ่งเป็นนัยถึงการแยกระบบปฏิบัติการที่จะแตกต่างไปจากไอโอเอสซึ่งใช้สำหรับในไอแพด
รุ่นหลักของไอโอเอสจะมีการเปิดตัวทุก ๆ ปี จนถึงปัจจุบันนี้ ได้มีการปล่อยตัว iOS 18 ซึ่งเป็นรุ่นล่าสุดในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2567 ในงาน WWDC 2024
ฟังค์ชั่นต่างๆที่รองรับอุปกรณ์ต่าง ๆ

ดูเพิ่มเติมได้ที่ : รายการฟังค์ชั่นที่รองรับอุปกรณ์บน iOS
ช่วงเวลาต่าง ๆ บนในแต่ละรุ่นกับ iOS

Sources: Apple Newsroom Archive, Mactracker Apple Inc. model database