stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลนอริชซิตี
ประวัติ

สโมสรฟุตบอลนอริช ซิตี้ ก่อตั้งขึ้นโดยการประชุมกันที่ คริเตเรียน คาเฟ่ (Criterion Cafe) นอริช เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 1902 และจากนั้นก็มีการประชุมย่อยอีกครั้งในวันที่ 2 กรกฎาคม 1902 โดยกลุ่มเพื่อนนำโดยอดีต 3 ผู้เล่นของนอริช ซีอีวายเอ็มเอส (Norwich CEYMS F.C. (CEYMS being an acroynm for Church of England Young Men's Society) โรเบิร์ต เว็บสเตอร์, โจเซฟ คาวเปอร์และแบรด สเคลลี่ และได้เล่นแมทช์อย่างเป็นทางการครั้งแรกพบกับ ฮาร์วิชแอนด์พาร์คสตัน ที่สนามนิวมาร์เก็ต โรดเมื่อวันที่ 6 กันยายน 1902 และในปี 1905 ตามมติของคณะกรรมการเอฟเอ สโมสรก็ได้เปลี่ยนจากสโมสรสมัครเล่นกลายเป็นองค์กรอาชีพ ไม่กี่ปีหลังจากนั้น สโมสรได้ถูกเลือกให้ลงเล่นในเซาท์เทิร์น ลีก (Southern League) ประกอบกับผู้ชมที่เข้ามาชมเป็นจำนวนมากทำให้พวกเขาต้องย้ายจากสนามนิวมาร์เก็ต โรดไปสู่สนามเดอะเนสท์ในปี 1908 ซึ่งเคยเป็นเหมืองหินมาก่อน สำหรับฉายาของสโมสร เมื่อก่อนเคยมีฉายาว่า เดอะ ซิติเซนส์ (the Citizens) และได้เปลี่ยนมาเป็น เดอะ คานารี่ส์ (Canaries) แทนในปี 1907 ฉายานี้ถูกตั้งโดยประธานสโมสร(ผู้มีความเชี่ยวชาญด้านการเพาะพันธ์นก Canaries) โดยขนานนามชื่อผู้เล่นของเขาว่า เดอะ คานารี่ส์ และเปลี่ยนสีชุดแข่งเป็นแถบสีเหลืองและเขียวแทน ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ในช่วงที่การแข่งขันฟุตบอลถูกระงับและสโมสรต้องประสบกับภาวะหนี้สิน ทำให้สโมสรต้องเข้าสู่กระบวนการชำระหนี้โดยสมัครใจ (voluntary liquidation) เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 1917
สโมสรได้ก่อตั้งอย่างเป็นทางการอีกครั้งเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 1919 บุคคลผู้มีส่วนสำคัญคือ ชาร์ลส์ เฟรเดริก วัตลิ่ง ผู้ซึ่งต่อมาจะได้เป็นนายกเทศมนตรีเมืองนอริชและเป็นบิดาของประธานสโมสรในอนาคตอย่าง เจฟฟรี่ วัตลิ่ง  ในปี 1920 สมาพันธ์ฟุตบอลลีกได้จัดการแข่งขันฟุตบอลลีกดิวิชั่น 3 ขึ้นมา นอริชจึงได้เข้าร่วมการแข่งขันในฤดูกาลนั้น
สนามแข่ง

บทความหลัก: แคร์โรว์โรด
สโมสรฟุตบอลนอริช ซิตี้ เคยใช้สนามนิวมาร์เก็ตโรดในช่วงปี 1902 - 1908 มีสถิติผู้เข้าชม 10,366 คน ในการแข่งขันเอฟเอ คัพ รอบสอง ปี 1908 กับทีมเชฟฟิลด์ เว้นส์เดย์ ภายหลังมีข้อพิพาทเกี่ยวกับเงื่อนไขในการเช่าสนามนิวมาร์เก็ต โรด สโมสรจึงได้ย้ายไปยังรังเหย้าแห่งใหม่ในปี 1908 ที่บริเวณเหมืองหินชอล์กเก่าที่โรซารี่ โรดซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ เดอะเนสท์ (รังนก) ในช่วงทศวรรษที่ 1930 สนามเริ่มมีความจุไม่เพียงพอและในปี 1935 สโมสรจึงได้ย้ายมายังแคร์โรว์โรด รังเหย้าปัจจุบัน ในช่วงแรกสร้าง สนามถูกบรรยายว่าเป็นงานก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเมืองนับตั้งแต่สร้างปราสวาทนอริชเลยทีเดียว เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สร้างเพียง 82 วัน และถูกเรียกโดยสโมสรว่าเป็น 8 สิ่งมหัศจรรย์ของโลก ภาพถ่ายทางอากาศเมื่อเดือนสิงหาคม ปี 1935 เปิดเผยให้เห็นถึงอัฒจันทร์ 3 ด้านที่ไม่มีหลังคา และอีกด้านเป็นอัฒจันทร์มีหลังคา และมีโฆษณาของโคลแมน มัสตาร์ดพ่นอยู่บนหลังคา ซึ่งมองเห็นได้ทางอากาศเท่านั้น สปอตไลท์ที่ถูกติดตั้งในสนามเมื่อปี 1956 ซึ่งมีมูลค่าสูงถึง 9,000 ปอนด์ เกือบทำให้สโมสรต้องล้มละลาย แต่ความสำเร็จในเอฟเอ คัพ เมื่อปี 1959 ช่วยให้สโมสรมีสถานะทางการเงินที่ดีขึ้นและยังสามารถนำไปสร้างหลังคาบนสแตนด์ฝั่งใต้ได้อีกด้วย สแตนด์ฝั่งใต้นี้ได้สร้างใหม่เมื่อปี 2003 มีขนาดความจุ 7,000 ที่นั่ง และตั้งชื่อใหม่ว่า จาร์โรลด์ สแตนด์
ในปี 1963 สถิติผู้ชมการแข่งขันในแคร์โรว์โรดสูงถึง 43,984 คน เป็นการแข่งขันฟุตบอลเอฟเอคัพรอบ 6 กับทีมเลสเตอร์ซิตี แต่เหตุหายนะที่ไอบรอกซ์ สเตเดี้ยมIbrox stadium disaster เมื่อปี 1971, สโมสรเลยต้องคำนึงถึงความปลอดภัยทำให้จำนวนความจุของสนาม ลดลงเหลือประมาณ 20,000 ที่นั่ง อัฒจันทร์สองชั้นถูกสร้างขึ้นที่ฝั่งริเวอร์เอนด์และในไม่ช้าก็ได้ติดตั้งที่นั่งลงไป ในปี 1979 สนามมีความจุ 28,392 มีที่นั่ง 12,675 ที่ เหตุไฟไหม้ในปี 1984 ทำให้อัฒจันทร์ฝั่งหนึ่งถูกทำลายนำไปสู่​​การรื้อถอนอย่างสมบูรณ์และถูกแทนที่โดยซิตีสแตนต์ในปี 1987  ซึ่งประธานสโมสร โรเบิร์ต เชส บรรยายว่า "มาชมการแข่งขันฟุตบอลที่ฝั่งซิตีสแตนด์ให้ความรู้สึกเหมือนมาดูภาพยนตร์  แตกต่างเพียงแค่เวทีของเราปกคลุมไปด้วยหญ้าแค่นั้น" หลังจากเกิดโศกนาฏกรรมที่ ฮิลส์โบโร่ ในปี 1989 และผลที่ตามมาในรายงานของเทย์เลอร์ (Taylor Report)ในปี 1990 สนามถูกปรับปรุงให้เป็นแบบติดตั้งเก้าอี้หมดทุกพื้นที่ ปัจจุบัน สนามแคร์โรว์โรดเป็นที่นั่งทั้งหมดมีความจุ 27,000 ที่นั่ง.
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นถูกยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เกียรติประวัติ

นอริช ซิตี้ มีเกียรติประวัติ ดังต่อไปนี้:
เกียรติประวัติ > ลีก

พรีเมียร์ลีก (ระดับ 1)
อันดับ 3 (1) (1992–93)
ลีกดิวิชั่น 2/แชมเปียนชิป (ระดับ 2)
แชมป์ (5) : 1971–72, 1985–86, 2003–04, 2018–19, 2020–21
รองแชมป์ (1) : 2010–11
ลีกดิวิชั่น 3/ลีกวัน (ระดับ 3)
แชมป์ (2) : 1933–34, 2009–10
รองแชมป์ (1) : 1959–60
เกียรติประวัติ > บอลถ้วย

เอฟเอ คัพ
รอบรองชนะเลิศ (3): 1959, 1989, 1992
ฟุตบอลลีกคัพ
แชมป์ (2) : 1962, 1985
รองแชมป์ (2) : 1973, 1975
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสโมสร
สโมสรฟุตบอลนอริชซิตี ที่เฟซบุ๊ก
สโมสรฟุตบอลนอริชซิตี ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลนอริชซิตี  |
| --- | --- |
 1 กรึล  2 แอรอนส์  3 บายรัม  4 Godfrey  5 Hanley (c)  6 Zimmermann  7 รอเบิตส์  8 Vrančić  10 Leitner  11 Hernández  12 Lewis  14 Cantwell  15 Klose  16 Heise  17 บูเอนเดีย  18 Stiepermann  19 Trybull  20 เดอร์มิช  21 วิลเลียมส์  22 ปุกกี  23 McLean  24 Amadou  27 Tettey  32 Srbeny  33 มักกัฟเวิร์น  35 Idah  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สมิท 
| ด ค กอีเอฟแอลแชมเปียนชิป |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2024–25 |  แบล็กเบิร์นโรเวอส์  บริสตอลซิตี  เบิร์นลีย์  คาร์ดิฟฟ์ซิตี  คอเวนทรีซิตี  ดาร์บีเคาน์ตี  ฮัลล์ซิตี  ลีดส์ยูไนเต็ด  ลูตันทาวน์  มิดเดิลส์เบรอ  มิลล์วอลล์  นอริชซิตี  ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด  พลิมัทอาร์ไกล์  พอร์ตสมัท  เปรสตันนอร์ธเอ็นด์  ควีนส์พาร์กเรนเจอส์  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด  เชฟฟีลด์เวนส์เดย์  สโตกซิตี  ซันเดอร์แลนด์  สวอนซีซิตี  วอตฟอร์ด  เวสต์บรอมมิชอัลเบียน  |  |
| ที่เคยอยู่ในแชมเปียนชิป |  แอสตันวิลลา  บาร์นสลีย์  เบอร์มิงแฮมซิตี  แบล็กพูล  โบลตันวอนเดอเรอส์  บอร์นมัท  เบรนต์ฟอร์ด  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน  เบอร์ตันอัลเบียน  ชาร์ลตันแอธเลติก  โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด  ครูว์อเล็กซานดรา  คริสตัลพาเลซ  ดอนคาสเตอร์โรเวอส์  ฟูลัม  จิลลิงงัม  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์  อิปสวิชทาวน์  เลสเตอร์ซิตี  มิลตันคีนส์ดอนส์  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด  นอตทิงแฮมฟอเรสต์  ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด  เรดิง  รอเทอรัมยูไนเต็ด  สคันธอร์ปยูไนเต็ด  เซาแทมป์ตัน  เซาท์เอนด์ยูไนเต็ด  เวสต์แฮมยูไนเต็ด  วีแกนแอทเลติก  วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์  วิคัมบ์วอนเดอเรอส์  เยโอวิลทาวน์  |  |
| ผู้สนับสนุน |  โคคา-โคล่า (2004–10)  เอนพาวเวอร์ (2010–13)  สกายเบต (2013–ปัจจุบัน)  |  |
| ฤดูกาล |  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25  |  |
ภาพสนามแคร์โรว์โรด ถัดไปเป็นทิวทัศน์ของเมืองนอริช
บรรยากาศภายในสนามแคร์โรว์โรด
สโมสรฟุตบอลเบิร์นลีย์

สโมสรฟุตบอลเบิร์นลีย์ (อังกฤษ: Burnley Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลอังกฤษที่ตั้งอยู่ในเมืองเบิร์นลีย์ แลงคาสเชอร์ แข่งขันในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ซึ่งเป็นลีกลำดับสองของฟุตบอลอังกฤษ สโมสรก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1882 โดยเป็นหนึ่งในสโมสรแรก ๆ ที่เข้าสู่ระบบอาชีพ (ใน ค.ศ. 1883) และมีการกดดันให้สมาคมฟุตบอลต้องจ่ายค่าจ้างให้แก่นักเตะ สโมสรเข้าร่วมแข่งขันเอฟเอคัพครั้งแรกในฤดูกาล 1885–86 และเป็นหนึ่งใน 12 สโมสรผู้ร่วมก่อตั้งฟุตบอลลีกในฤดูกาล 1888–89 ระหว่างช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ถึง 1970 ภายใต้การบริหารของประธาน บ็อบ ลอร์ด สโมสรมีความโดดเด่นในด้านการพัฒนาระบบเยาวชนและการเฟ้นหานักเตะฝีเท้าดี อีกทั้งยังเป็นสโมสรแรก ๆ ที่มีการจัดตั้งสนามฝึกซ้อมฟุตบอล
เบิร์นลีย์ชนะเลิศลีกสูงสุดของอังกฤษสองสมัยในฤดูกาล 1920–21 และ 1959–60 ชนะเลิศเอฟเอคัพสมัยเดียวในฤดูกาล 1913–14 ชนะเลิศเอฟเอแชริตีชีลด์ใน ค.ศ. 1960 และ 1973 จบอันดับรองชนะเลิศในเฟิสต์ดิวิชันสองครั้งในฤดูกาล 1919–20 และ 1961–62 จบรองชนะเลิศเอฟเอคัพในฤดูกาล 1946–47 และ 1961–62 เบิร์นลีย์เป็นหนึ่งในห้าสโมสรที่ชนะเลิศลีกฟุตบอลอาชีพของอังกฤษครบทั้งสี่ระดับ ร่วมกับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์, เพรสตันนอร์ทเอนด์, เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด และพอร์ตสมัท ในฤดูกาล 1920–21 เบิร์นลีย์สร้างสถิติเป็นสโมสรที่ไม่แพ้ใครติดต่อกันยาวนานที่สุดของอังกฤษ ณ ขณะนั้น โดยไม่แพ้ใครยาวนานถึง 30 นัด และในฤดูกาล 1959–60 ซึ่งสโมสรชนะเลิศลีกสูงสุด เมืองเบิร์นลีย์มีประชากรเพียงราว 80,000 คน ทำให้เบิร์นลีย์เป็นหนึ่งในสโมสรที่เมืองที่ตั้งมีประชากรน้อยที่สุดที่ชนะเลิศลีกสูงสุดของประเทศ
สโมสรลงเล่นเกมเหย้าที่สนามเทิร์ฟมัวร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1883 หลังจากที่พวกเขาย้ายมาจากสนามคัลเดอร์เวล เบิร์นลีย์ใช้สีแดงไวน์ (คลาเร็ตส์) และสีฟ้าเป็นสีชุดแข่งประจำสโมสรมาตั้งแต่ฤดูกาล 1910–11 ซึ่งสีเหล่านี้ได้รับอิทธิพลจากชุดแข่งของแอสตันวิลลาซึ่งเป็นแชมป์ลีกสูงสุด ณ ขณะนั้น สโมสรมีฉายาว่า "เดอะคลาเร็ตส์" ซึ่งมีที่มาจากสีชุดเหย้าของสโมสร ตราประจำสโมสรในปัจจุบันปรับแต่งจากตราประจำเมือง สโมสรมีคู่ปรับสำคัญได้แก่แบล็กเบิร์นโรเวอส์ ซึ่งการพบกันของทั้งคู่ถูกเรียกว่าอีสต์แลงคาสเชอร์ดาร์บี
ประวัติ

สโมสรเบิร์นลีย์ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1882 (พ.ศ. 2425) โดยก่อนที่จะเป็นสโมสรฟุตบอลนั้นเบิร์นลีย์เคยเป็นทีมรักบี้มาก่อน ต่อมาเมื่อได้มีการก่อตั้งลีกดิวิชัน 1 (เดิม) ขึ้นมาในปี ค.ศ. 1888 (พ.ศ. 2431) เบิร์นลีย์ก็เป็นหนึ่งในสโมสรที่ร่วมก่อตั้งลีกขึ้นมา
ในปี ค.ศ. 1976 เบิร์นลีย์ตกจากลีกสูงสุดไปอยู่ดิวิชัน 2 (เดิม) และไม่ได้กลับขึ้นมาสู่ลีกสูงสุดอีกเป็นเวลานานถึง 33 ปีจนในฤดูกาล 2009–10 เบิร์นลีย์ก็ได้กลับสู่ลีกสูงสุดอีกครั้งได้สำเร็จ โดยการเพลย์ออฟเอาชนะทีมดาบคู่ เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด ไป 1-0 และสร้างความฮือฮาด้วยการชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้ 1-0 จาก ร็อบบี เบลก
ในฤดูกาล 2014–15 เบิร์นลีย์ได้เลื่อนชั้นมาสู่พรีเมียร์ลีกอีกครั้ง แต่ทว่าก็ต้องตกลงไปเล่นในเดอะแชมเปียนชิปเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล หลังการลงแข่งในนัดที่ 36 แต่มีเพียง 29 คะแนน ซึ่งไม่เพียงพอที่จะอยู่ต่อ
เกียรติประวัติ

แชมป์ดิวิชัน 1 (เดิม) : 2 ครั้ง
1920-21,1959-60
รองแชมป์ดิวิชัน 1 (เดิม) : 2 ครั้ง
1919-20,1958-59
แชมป์ดิวิชัน 2 (เดิม)/อีเอฟแอลแชมเปียนชิป : 4 ครั้ง
1897-98,1972-73, 2015–16, 2022–23
รองแชมป์ดิวิชัน 2 (เดิม) : 2 ครั้ง
1912-13,1946-47
แชมป์เอฟเอ คัพ : 1 ครั้ง
1914
รองแชมป์เอฟเอ คัพ : 2 ครั้ง
1946-47,1961-62
ยูโรเปียน คัพ
รอบก่อนรองชนะเลิศ ปี 1961
ผู้เล่น

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นที่ปล่อยยืม

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการของสโมสรฟุตบอลเบิร์นลีย์
สโมสรฟุตบอลเบิร์นลีย์ ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเบิร์นลีย์  |
| --- | --- |
 3 เทย์เลอร์  4 คอร์ก  5 Tarkowski  7 กวึดมึนต์ซอน  8 Brownhill  9 โรดริเกซ  10 บานส์  11 McNeil  14 Gibson  15 Peacock-Farrell  18 Westwood  19 Rodriguez  23 Pieters  25 เลนนอน  26 บาร์ดสลีย์  27 Vydra  28 อัลมัจญ์บะรี  30 Legzdins  34 Dunne  38 Richardson  42 Koiki  44 Goodridge  ผู้จัดการ: พาร์กเกอร์
เสนาธิปไตย

เสนาธิปไตย (อังกฤษ: Stratocracy)  เป็นรูปแบบการปกครองที่มีทหารเป็นผู้นำ อำนาจรัฐแต่ละฝ่าย (บริหาร, นิติบัญญัติ และตุลาการ) อยู่ภายใต้การควบคุมโดยกำลังทหารโดยชอบด้วยกฎหมาย
ตัวอย่างที่เด่นชัดที่สุดของเสนาธิปไตย คือสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ ซึ่งเป็นรัฐบาลทหารที่ปกครองประเทศพม่าระหว่างค.ศ. 1997 ถึง 2011 ภายใต้พลเอกอาวุโสต้านชเว ซึ่งเป็นการปกครองที่ทหารมีอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายโดยไม่ต้องอิงแอบรัฐสภาหรือรัฐธรรมนูญของพลเรือน
คำว่าเสนาธิปไตยในภาษาอังกฤษ ถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยเซอร์โรเบิร์ต ฟิล์มเมอร์ เมื่อค.ศ. 1652 ด้วยการประสมคำในภาษากรีกว่า stratos ที่แปลว่ากองทัพ กับ kratos ที่แปลว่าการปกครอง รวมกันเป็น Stratocracy
สโลปพ็อยนต์

ที่ตั้งในเกาะใต้ ประเทศนิวซีแลนด์
สโลปพ็อยนต์ (อังกฤษ: Slope Point) เป็นพื้นที่ราบโล่งขนาดเล็ก บนหน้าผาสูงชันตอนปลายสุดทางทิศใต้ของเกาะใต้ในประเทศนิวซีแลนด์ ที่ตั้งตระหง่านรับลมหนาวที่พัดรุนแรงปกคลุมจากขั้วโลกใต้อย่างต่อเนื่อง ทำให้มนุษย์ไม่สามารถอาศัยอยู่ในบริเวณสโลปพ็อยนต์อย่างถาวร ในพื้นที่ 5 ตารางไมล์โดยรอบมีชุมชนขนาดเล็กที่อยู่ห่างออกไปทางตอนเหนือของสโลปพ็อยนต์ ซึ่งมีคนอาศัยอยู่เพียง 58 คน (นิคมไวกาวาและนิคมแฮลเดน) และลมที่พัดแรงนี้ยังทำให้เกิดภูมิทัศน์ที่เป็นเอกลักษณ์ของรูปทรงต้นไม้ในบริเวณ ซึ่งเกิดการปรับตัวโดยบิดลำต้นและกิ่งก้านไปตามทิศทางของลม
ภูมิศาสตร์

สโลปพ็อยนต์เป็นหัวแหลมผาชันหรือคาบสมุทรขนาดเล็ก (point) ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางใต้สุดของเกาะใต้ อยู่ห่างประมาณ 55 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอินเวอร์คาร์กิลล์ และ 63 กิโลเมตร ทางใต้ของกอร์ และห่างจากเกาะรัวปูเกซึ่งอยู่ตรงข้ามในช่องแคบโฟโว ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 36 กิโลเมตร
สามารถเข้าถึงสโลปพ็อยนต์ได้ผ่านทางถนนสโลปพ็อยนต์ ซึ่งอยู่ห่างประมาณ 5.5 กิโลเมตร จากแยกถนนโทคานุย-แฮลเดน ในทางทิศเหนือ
ธรรมชาติ

สโลปพ็อยนต์เป็นที่ราบโล่งบนหน้าผาชัน และมีต้นไม้เป็นหย่อม ๆ ส่วนมากเป็นต้นสน ซึ่งมีรูปทรงแปลกตา โดยกิ่งก้านเติบโตเอียงไปตามแนวลมที่พัดแรง จนมีลักษณะเกือบเอนราบ ซึ่งเกิดการปรับตัวโดยบิดลำต้นและกิ่งก้านไปตามทิศทางของลมตะวันตกเฉียงใต้และลมตะวันออกเฉียงใต้ที่พัดรุนแรงปกคลุมจากทวีปแอนตาร์กติกาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นกระแสลมที่วนรอบมหาสมุทรใต้เป็นวงกว้างโดยไม่มีสิ่งกีดขวางเป็นระยะทางกว่า 3,000 กิโลเมตร แล้วจึงกระแทกเข้ากับแผ่นดินบริเวณนี้ กระแสลมเหล่านี้จึงรุนแรงมาก จนต้นไม้มีรูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์ รูปทรงของต้นไม้ที่คล้ายลักษณะเดียวกันกับเส้นผมกระเซิงจากลมแรง เรียกว่า "windswept trees"
เทรเวอร์ ครี (Trevor Cree) นักเขียนนวนิยาย อธิบายต้นไม้ที่สโลปพ็อยนต์ว่า: "ไม่ใช่ลมแรงเพียงปัจจัยเดียวที่หักและสะบัด (ต้นไม้) ตามต้องการ แม้ว่าจะเห็นได้ชัดว่าทำได้ แต่หากเป็นความไม่หยุดยั้งอย่างแท้จริง (ที่สร้างรูปทรงของต้นไม้) ดั่งเช่น อาการปวดฟันที่ค่อย ๆ กัดกิน และไม่หยุดจนกว่าเหยื่อจะยอมจำนนโดยดุษฏี"
การท่องเที่ยว

สโลปพ็อยนต์เป็นสถานที่ท่องเที่ยวในภูมิภาคเซาท์แลนด์ ตามเส้นทางชมทิวทัศน์เซาท์แลนด์ (Southern Scenic Route) มีจุดดึงดูดการท่องเที่ยว ได้แก่ การถ่ายภาพแหลมสโลปพ็อยนต์ ซึ่งเป็นจุดใต้สุดของเกาะหลักสองเกาะของนิวซีแลนด์ (เกาะเหนือ-เกาะใต้), ป้ายบอกทางขนาดเล็กบอกระยะจากขั้วโลกใต้กับระยะจากเส้นศูนย์สูตร และกลุ่มต้นไม้ที่มีรูปทรงแปลกตาเป็นเอกลักษณ์
มีบริการที่จอดรถบนถนนสโลปพ็อยนต์ และใช้เวลาเดิน 20 นาทีถึงแหลม ถนนเส้นนี้จะปิดการจราจรในฤดูการต้อนแกะในเดือนกันยายนถึงพฤศจิกายนของทุกปี
ระเบียงภาพ

สโลปพ็อยนต์
กระโจมไฟสัญญาณที่แหลมสโลปพ็อยนต์
ป้ายข้อมูลระยะทางจากขั้วโลกใต้
แหลมสโลปพ็อยนต์ เป็นโขดหินที่ยื่นลงไปในทะเลที่สโลปพ็อยนต์
ผาหินที่ลาดชันมาก
กลุ่มต้นไม้ที่เอียงไปตามแนวลมที่พัดแรง
กลุ่มต้นไม้ที่เกือบเอนราบ
ส่วนแผ่ประสาทหู

| ส่วนแผ่ประสาทหู  (Auditory radiations) |
| --- | --- |
วิถีประสาทการได้ยินในมนุษย์ ส่วนแผ่ประสาทหูแสดงด้วยลูกศรสีแดงด้านบนตรงกลาง

รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: radiatio acustica
นิวโรเนมส์: 2084
TA98: A14.1.08.662  A14.1.09.545
TA2: 5587
FMA: 62413
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ส่วนแผ่ประสาทหู
(อังกฤษ: acoustic radiations, auditory radiations, thalamotemporal projections)
เป็นโครงสร้างสมองภายในวิถีประสาท ventral cochlear pathway ซึ่งเป็นส่วนของระบบการได้ยิน 
ส่วนแผ่ประสาทหูเริ่มที่นิวเคลียสประสาท medial geniculate nucleus และดำเนินไปยุติที่เปลือกสมองส่วนการได้ยินปฐมภูมิ (primary auditory cortex) คือ transverse temporal gyri
รอยโรคที่ส่วนแผ่ประสาทหูอาจเป็นเหตุของหูหนวกเหตุสมอง (cortical deafness)
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "radiation, optic", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ ฉบับ ๒๕๔๕, (แพทยศาสตร์) ส่วนแผ่ประสาทตา
↑  
"Audition". Neuropsychology/Behavioural Neuroscience. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-11-02. สืบค้นเมื่อ 2007-11-27.
↑  
"Thalamus". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-12-15. สืบค้นเมื่อ 2007-11-27.
↑  "Central Auditory Disorders". iVertigo.net. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-04-02. สืบค้นเมื่อ 2007-11-27.
ส่วนหัวกระดูกเรเดียส

| ส่วนหัวกระดูกเรเดียส  (Head of radius) |
| --- | --- |
ภาพวาดกระดูกเรเดียสและกระดูกอัลนาข้างขวา ด้านบนเป็นส่วนต้น (ข้อศอก) และด้านล่างเป็นส่วนปลาย (ข้อมือ)
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: caput radii
TA98: A02.4.05.002
TA2: 1211
FMA: 33773
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ส่วนหัวกระดูกเรเดียส (อังกฤษ: Head of the radius) มีลักษณะเป็นทรงกระบอก พื้นผิวด้านบนเป็นถ้วยตื้นๆ หรือ โฟเวีย (fovea) สำหรับเป็นข้อต่อกับแคปปิทูลัม (capitulum) ของกระดูกต้นแขน
เส้นรอบของหัวกระดูกมีลักษณะเรียบ ซึ่งด้านใกล้กลางลำตัวจะกว้างซึ่งเป็นข้อต่อกับรอยเว้าเรเดียสของกระดูกอัลนา (radial notch of the ulna) ส่วนที่เหลือจะแคบ ซึ่งโอบรอบด้วยเอ็นแอนนูลาร์ (annular ligament)
จุดที่ลึกที่สุดของโฟเวียไม่ได้อยู่ในแกนสมมาตรเดียวกับแกนยาวของกระดูกเรเดียส ทำให้เกิดปรากฏการณ์เหมือนลูกเบี้ยว (cam effect) ขณะคว่ำหรือหงายปลายแขน
แหล่งข้อมูลอื่น

Norman/Georgetown radiographsul (xrayelbow)
ส้มแมนดาริน

| ส้มแมนดาริน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Rutaceae
สกุล:: Citrus
สปีชีส์:: C.  reticulata
ชื่อทวินาม
Citrus reticulata Blanco

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แมนดาริน
ส้มแมนดาริน หรือ ส้มจีน (อังกฤษ: mandarin orange บางครั้งเรียก mandarin; ชื่อวิทยาศาสตร์: Citrus reticulata) เป็นส้มผลขนาดเล็กและแป้น เปลือกด้านนอกเป็นสีเหลืองส้มอมทอง มีปุ่มเล็กบุ๋มเข้าไป เปลือกด้านในสีขาว ใช้กินสดหรือใส่ในสลัดผลไม้ เปลือกผลสุกของส้มชนิดนี้ใช้เป็นส่วนผสมของยาจีนในรูปเปลือกแห้ง  ภาษาจีนกลางเรียก เฉินผี ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียก ถิ่งพ้วย ใช้ทำยาบำรุงม้าม ละลายเสมหะ
ส้มแมนดารินและส้มอื่นในกลุ่มส้มแมนดาริน (หรือเรียก กลุ่มส้มจีน) เป็นส้มเปลือกล่อน เปลือกอ่อน แกะง่าย กลีบส้มแยกออกจากกันง่าย นิยมปลูกมากในทวีปเอเชีย เนื่องจากมีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ชาวตะวันตกจึงเรียกส้มที่มาจากจีนว่าส้มแมนดาริน ในประเทศไทยส้มในกลุ่มส้มแมนดารินที่สำคัญได้แก่ ส้มบางมด ส้มแมนดารินต่างจากส้มเกลี้ยง (ที่เรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า orange; ชื่อวิทยาศาสตร์: Citrus × sinensis) ซึ่งมักมีเปลือกหนา ขนาดใหญ่กว่า และกลมกว่า ส้มในกลุ่มส้มเกลี้ยง ได้แก่ ส้มเช้ง ส้มซ่า ส้มวาเลนเซีย
พันธุ์ปลูกต่าง ๆ

พันธุ์ปลูกของส้มแมนดารินที่มีสีแดงมีชื่อทางการค้าว่าแทงเกอรีน
ในประเทศไทย ส้มเขียวหวาน และส้มอื่น ๆ เช่น ส้มสายน้ำผึ้ง ส้มโชกุน ส้มจุก เป็นหนึ่งในพันธุ์ปลูกของส้มแมนดาริน
ผลดิบ
เสรีนิยมอนุรักษ์

บทความนี้เกี่ยวกับอุดมการณ์ฝ่ายเสรีนิยมที่ค่อนไปทางอนุรักษ์ สำหรับอุดมการณ์ฝ่ายอนุรักษ์นิยมที่ค่อนไปทางเสรี ดูที่ เสรีอนุรักษนิยม
เสรีนิยมอนุรักษ์ (อังกฤษ: conservative liberalism) เป็นเสรีนิยมแบบหนึ่ง ซึ่งรวมค่านิยมแบบเสรีนิยมและนโยบายที่มีจุดยืนแบบอนุรักษนิยม หรือเป็นตัวแทนของฝ่ายขวาของขบวนการเสรีนิยม เป็นเสรีนิยมคลาสสิกที่มีความเป็นเชิงบวก (positive) และมูลวิวัติน้อยกว่า พรรคการเมืองเสรีนิยมอนุรักษ์มีแนวโน้มรวมนโยบายตลาดเสรีนิยมและจุดยืนประเพณีนิยมมากกว่าในปัญหาสังคมและศีลธรรม อนุรักษนิยมใหม่ยังมีการระบุว่าเป็นอุดมการณ์โดยสัมพันธ์เทียบเคียงหรือคู่กับเสรีนิยมอนุรักษ์ และมีความคล้ายกันอยู่ระหว่างเสรีนิยมอนุรักษ์และเสรีนิยมชาตินิยม
เสนาธิการทหารอากาศ (สหราชอาณาจักร)

| เสนาธิการทหารอากาศ  Chief of the Air Staff  (CAS) |
| --- | --- |
ธงกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (ธงเสนาธิการ CAS)
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน พลอากาศเอก เซอร์ ไมเคิล วิกสตัน ตั้งแต่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2562
กระทรวงกลาโหม
การเรียกขาน: พลอากาศเอก
สมาชิกของ: สภากลาโหม  คณะกรรมมาธิการกองทัพอากาศ
รายงานต่อ: เสนาธิการกระทรวงกลาโหม
ผู้เสนอชื่อ: เลขาธิการกระทรวงกลาโหม
ผู้แต่งตั้ง: นายกรัฐมนตรีขึ้นอยู่กับสภาองคมนตรีแห่งพระราชินี
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: พลอากาศตรี เซอร์ ฮิวฮ์ แทงเคอร์
เว็บไซต์: raf.mod.uk
เสนาธิการทหารอากาศ (อังกฤษ: Chief of the Air Staff; CAS) เป็นอีกตำแหน่งของผู้บริหารระดับสูงกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร เสนาธิการทหารอากาศเป็นสมาชิกของสภากลาโหมกับคณะกรรมมาธิการกองทัพอากาศ ตำแหน่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปีพ.ศ. 2461 โดยมีผู้ประเดิมตำแหน่งคนแรกคือ พลอากาศตรี เซอร์ ฮิวฮ์ แทงเคอร์ ผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบันคือ  พลอากาศเอก เซอร์ ไมเคิล วิกสตัน เข้ารับราชการเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2562
รายชื่อ

| ภาพ | รายนาม | วันที่เข้าร่วม | สังกัด | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เซอร์ สตีฟเฟ่น เฮอรี่เออ | 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 - 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 | โจมตีภาคพื้นดิน (เครื่องบินรบ) |  |
|  | เซอร์ ไมเคิล วิกสตัน | 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 | โจมตีภาคพื้นดิน (เครื่องบินรบ) |  |
ส่วนควบคุมกลาง

ส่วนควบคุมกลางของฟอกซ์บิสสิเนสเน็ตเวิร์ก
ส่วนควบคุมกลาง (อังกฤษ: Master Control) เป็นศูนย์กลางทางเทคนิคของการออกอากาศที่พบบ่อยในสถานีโทรทัศน์และเครือข่ายโทรทัศน์ภาคพื้นดินส่วนใหญ่ แตกต่างจากห้องควบคุมการผลิต (PCR) ในสตูดิโอโทรทัศน์ ที่มีการประสานกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การเปลี่ยนจากกล้องหนึ่งเป็นอีกกล้องหนึ่งอย่างประสานกัน ห้องควบคุมระบบส่งกำลัง (TCR) มักมีขนาดเล็กกว่าและเป็นรุ่นที่ลดขนาดลงของห้องแพร่สัญญาณกลาง
ส่วนควบคุมกลางเป็นส่วนสุดท้ายก่อนที่สัญญาณจะถูกส่งผ่านอากาศสำหรับออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดิน เคเบิลแคสต์ ดาวเทียม หรือส่งไปยังผู้ให้บริการเคเบิลทีวี ห้องควบคุมกลางของโทรทัศน์ประกอบด้วยส่วนของจอแสดงวิดีโอ เครื่องรับสัญญาณดาวเทียม เครื่องวิดีโอเทป เครือข่ายวิดีโอ อุปกรณ์ส่งสัญญาณ และเมื่อเร็ว ๆ นี้ อุปกรณ์ออกอากาศอัตโนมัติด้วยคอมพิวเตอร์ สำหรับการบันทึกและเล่นเนื้อหารายการโทรทัศน์ซ้ำ
โดยทั่วไปแล้ว ส่วนควบคุมกลางจะมีเจ้าหน้าที่ควบคุมด้วยตัวดำเนินการควบคุมกลาง 1 หรือ 2 ตัวตลอดเวลา เพื่อให้การทำงานเป็นไปอย่างต่อเนื่อง ผู้ควบคุมกลางมีหน้าที่ตรวจสอบคุณภาพและความถูกต้องของเนื้อหารายการที่จะออกอากาศ เพื่อให้แน่ใจว่าการแพร่สัญญาณเป็นไปตามกฎระเบียบของรัฐบาล การแก้ไขปัญหาความผิดปกติของอุปกรณ์ และการเตรียมโปรแกรมสำหรับการเพลย์เอาท์ กฎข้อบังคับนี้รวมถึงข้อกำหนดทางเทคนิค (เช่น การต้านการกล้ำสัญญาณและเดดแอร์) ตลอดจนเนื้อหา (เช่น ความไม่เหมาะสม และอัตลักษณ์ประจำสถานี)
เครือข่ายโทรทัศน์และเครือข่ายวิทยุ หรือกลุ่มสถานีจำนวนมากได้รวมสิ่งอำนวยความสะดวก และขณะนี้ดำเนินการแบบหลายสถานีจากศูนย์ควบคุมหลักระดับภูมิภาค หรือศูนย์แพร่สัญญาณ ตัวอย่างของระบบเขียนโปรแกรมแพร่สัญญาณแบบรวมศูนย์ในขนาดใหญ่คือ "โครงการแบบแกนกลาง" ของเอ็นบีซี ที่ทำให้ "ศูนย์กลาง" จุดเดียว สามารถควบคุมพร้อมกันโดยอัตโนมัติได้มากกว่า 10 สถานี และตรวจสอบสัญญาณทางอากาศ ซึ่งจะช่วยลดหรือกำจัดความรับผิดชอบบางประการของพนักงานในพื้นที่ของสถานีที่เป็นเจ้าของและดำเนินการเอง
นอกสหรัฐ บรรษัทกระจายเสียงแคนาดา (CBC) จัดการเครือข่ายวิทยุ 4 แห่ง เครือข่ายโทรทัศน์ที่ออกอากาศ 2 เครือข่ายและบริการวิทยุและเคเบิลทีวีหรือทีวีดาวเทียมอีกหลายจุด จากจุดควบคุมหลักเพียง 2 จุด (บริการภาษาแคนาดา-อังกฤษ ที่ศูนย์กระจายเสียงและแพร่ภาพแคนาดา ในโตรอนโต และภาษาแคนาดา-ฝรั่งเศส ที่ไมสันเรดิโอแคนาดา ในมอนทรีออล) ผู้แพร่ภาพกระจายเสียงภาครัฐและเอกชนหลายรายในแคนาดาได้ใช้แนวทางเดียวกันนี้
แกลลอรี่

หนึ่งในห้องควบคุมหลักดิจิทัลใหม่ของอีเอสพีเอ็น MCR-D1 ในบริสตอล รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐ
การควบคุมหลักของฟ็อกซ์บิสสิเนสเน็ตเวิร์กเมื่อปิดไฟ
ห้องควบคุมหลักของฟ็อกซ์บิสสิเนสเน็ตเวิร์กเมื่อเปิดไฟ
ดูเพิ่ม

ศูนย์ปฏิบัติการเครือข่าย
ห้องอุปกรณ์กลาง
ห้องควบคุมการส่งสัญญาณ
เสรีภาพทางข้อมูลข่าวสาร

เสรีภาพทางข้อมูลข่าวสาร (อังกฤษ: Freedom of information) คือเสรีภาพของบุคคลหรือประชาชนในการเผยแพร่และบริโภคข้อมูล การเข้าถึงข่าวสาร คือการที่บุคคลสามารถแสวงหา รับ และให้ข้อมูลอย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งบางครั้งรวมถึง "ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ ความรู้แบบคนพื้นเมืองและแบบดั้งเดิม เสรีภาพทางข้อมูลข่าวสาร การสร้างทรัพยากรความรู้ที่สามารถเข้าถึงได้ อย่างบนอินเทอร์เน็ตและมาตรฐานแบบเปิดและ การเข้าถึงแบบเปิด และความสามารถในการหาข้อมูลได้ การอนุรักษ์ มรดกทางดิจิทัล การเคารพความหลากหลายทางวัฒนธรรมและภาษา เช่น ส่งเสริมการเข้าถึงเนื้อหาท้องถิ่นในภาษาที่เข้าถึงได้ การศึกษาที่มีคุณภาพสำหรับทุกคน รวมถึงการเรียนรู้ตลอดชีวิตและอีเลิร์นนิง  การแพร่กระจายของสื่อใหม่และความรู้และทักษะด้านข้อมูลข่าวสาร และการรวมทางสังคมออนไลน์ รวมถึงการจัดการกับความไม่เท่าเทียมกันตามทักษะ การศึกษา เพศ อายุ เชื้อชาติ ชาติพันธุ์ และการเข้าถึงโดยผู้พิการ และการพัฒนาการเชื่อมต่อและ ICT ที่ราคาไม่แพง รวมถึงโครงสร้างพื้นฐานมือถือ อินเทอร์เน็ต และบรอดแบนด์"