stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กวี ตันจรารักษ์
งานด้านสังคม

| ปี | รายละเอียดของงาน |
| --- | --- |
พ.ศ. 2550: พรีเซนเตอร์ เนื่องในวันงดสูบบุหรี่โลก
พ.ศ. 2550: พรีเซ็นเตอร์ รณรงค์ให้ประชาชนชาวไทย มีส่วนร่วมในการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
พ.ศ. 2550: พรีเซนเตอร์ รณรงค์เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550
พ.ศ. 2551: พรีเซนเตอร์ รณรงค์เลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา ปี 2 มีนาคม พ.ศ. 2551
พ.ศ. 2551: ทูตองค์การ WWF ประจำประเทศไทย
พ.ศ. 2551: ศิลปินธรรมทูต ประจำปี พ.ศ. 2551
พ.ศ. 2552: พรีเซนเตอร์ โครงการสายรัดข้อมือเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังคปรินายก
พ.ศ. 2552: ทูตองค์การ WWF ประจำประเทศไทย ติดต่อกันเป็นปีที่ 2
พ.ศ. 2552: พรีเซนเตอร์ โครงการจัดสร้างพระนิรันตราย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2553: ทูตองค์การ WWF  ติดต่อกันเป็นปีที่ 3
พ.ศ. 2556: พรีเซนเตอร์ โครงการลดเค็มครึ่งหนึ่ง โครงการของกระทรวงสาธารณสุข ในสัปดาห์วันไตโลก
พ.ศ. 2556: พิธีกร spot โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา โครงการของกระทรวงศึกษาธิการ
รางวัลที่ได้รับ

| ปี | รายละเอียด |
| --- | --- |
พ.ศ. 2545: รางวัลพระพิฆเนศทอง นักร้องกลุ่มยอดเยี่ยม ปี 2545 (D2B)
พ.ศ. 2546: รางวัลศิลปินกลุ่มยอดนิยม จาก MTV Asia Award 2003 (D2B)
พ.ศ. 2546: รางวัลศิลปินยอดเยี่ยม Top Awards จัดโดยนิตยสารทีวีพูล ประจำปี 2545 (D2B)
พ.ศ. 2546: รางวัลศิลปินกลุ่มยอดนิยม จาก Channel V Thailand Award 2003 (D2B)
พ.ศ. 2546: รางวัลมิวสิกวิดีโอไทยกลุ่มยอดนิยม จากแชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด ครั้งที่ 2 (D2B)
พ.ศ. 2546: รางวัลเยาวชนดีเด่นแห่งชาติ ปี 2546 จากกระทรวงพัฒนาสังคมฯ (D2B)
พ.ศ. 2547: รางวัลนักร้องกลุ่มยอดเยี่ยม จากท็อปอวอร์ด 2003 จัดโดยนิตยสารทีวีพูล ประจำปี 2546 (D2B)
พ.ศ. 2548: รางวัลศิลปินคุณธรรมส่งเสริมพระพุทธศาสนาประจำปี 2548
พ.ศ. 2548: รางวัลดาวในดวงใจ ประจำเดือนกันยายน 2548 จากรายการคืนแห่งดาว ช่อง 7
พ.ศ. 2548: รางวัลนักร้องขวัญใจศิลปิน จาก Oops Magazine (แดน-บีม)
พ.ศ. 2549: รางวัลศิลปินไทยกลุ่มยอดนิยม จากแชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด ครั้งที่ 5 Hall Of Fame ปี 2549 (แดน-บีม)
พ.ศ. 2549: รางวัลศิลปินกลุ่มยอดนิยม จากสุดสัปดาห์ยังแอนด์สมาร์ทโหวต 2006 จัดโดยนิตยสารสุดสัปดาห์ (แดน-บีม)
พ.ศ. 2549: รางวัลศิลปินกลุ่มยอดนิยม จาก คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 2 ปี 2549 (แดน-บีม)
พ.ศ. 2549: รางวัล "สุดยอดแม่ลูกผูกพันแห่งปี 2549 สาขาการบันเทิง" จัดโดย การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และ กระทรวงสาธารณสุข
พ.ศ. 2549: รางวัลมิวสิกวิดีโอยอดนิยม สาขาศิลปินไทยกลุ่มยอดนิยม จาก Channel [V] Thailand Music Video Awards 2006 (ครั้งที่ 5) (แดน-บีม)
พ.ศ. 2550: รางวัลศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม จากท็อปอวอร์ด 2006 จัดโดยนิตยสารทีวีพูล ประจำปี 2549 (แดน-บีม)
พ.ศ. 2550: รางวัลครอบครัวประชาธิปไตยตัวอย่างประจำปี 2550 (ครอบครัว "ตันจรารักษ์")
พ.ศ. 2550: รางวัลลูกกตัญญู ปี 2550 โดยสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ในกิจกรรมวันแม่แห่งชาติ
พ.ศ. 2550: รางวัลศิลปินกลุ่มยอดนิยม จากนิตยสารสุดสัปดาห์ ปี 2550 (แดน-บีม)
พ.ศ. 2550: รางวัลศิลปินกลุ่มยอดนิยม จากหนังสือพิมพ์คมชัดลึก ปี 2550 (คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 4) (แดน-บีม)
พ.ศ. 2550: รางวัลศิลปินรางวัลศิลปินคู่และกลุ่มยอดเยี่ยม Seed Awards ครั้งที่ 2 ปี 2550 (แดน-บีม)
พ.ศ. 2550: รางวัลศิลปินยอดนิยม จาก Seed Awards ครั้งที่ 2 ปี 2550 (แดน-บีม)
พ.ศ. 2550: รางวัลศิลปินคู่หรือกลุ่มยอดนิยม จาก Seed Awards ครั้งที่ 2 ปี 2550 (แดน-บีม)
พ.ศ. 2550: โล่ประกาศเกียรติคุณในโอกาสเป็นพรีเซ็นเตอร์ รณรงค์วันงดสูบบุหรี่โลก ปี 2550
พ.ศ. 2550: รางวัลศิษย์เก่าดีเด่น จากงาน Da’Vance Ent’ Award 2007
พ.ศ. 2550: รางวัลศิลปินกลุ่มยอดนิยม Channel V Thailand Award 2007 (แดน-บีม)
พ.ศ. 2551: รางวัลนักร้องกลุ่มยอดนิยม จากหนังสือพิมพ์คมชัดลึก ปี 2551 (คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 5) (แดน-บีม)
พ.ศ. 2551: ได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตองค์กร WWF (World Widelife Fund) คนแรกของประเทศไทย
พ.ศ. 2551: รางวัลศิลปินยอดนิยม จาก Seed Awards ครั้งที่ 3 ปี 2551 (แดน-บีม)
พ.ศ. 2551: โล่ห์พระราชทานศิลปินธรรมทูต ปี 2551
พ.ศ. 2552: รางวัลศิลปินยอดฮิตติดลมบน จากงานประกาศผลรางวัล KAZZ AWARDS 2009 (แดน-บีม)
พ.ศ. 2552: รางวัลที่สุดแห่งคอนเสิร์ตปี 2008 สำหรับคอนเสิร์ต One Man & แฟนใครไม่รู้ จากงานประกาศผลรางวัล KAZZ AWARDS 2009
พ.ศ. 2552: รางวัลพระราชทาน TIECA Bright Idol Award 2009 จากสมาคมไทยแนะแนวการศึกษานานาชาติ เก็บถาวร 2012-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พ.ศ. 2554: เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 2 ปี 2554
พ.ศ. 2556: โล่ศิลปินต้นแบบผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา
แหล่งข้อมูลอื่น

กวี ตันจรารักษ์ ที่เฟซบุ๊ก
กวี ตันจรารักษ์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Beam-Oil Channel ที่ยูทูบ
IG Beamkawee Instagram ของบีม
| ด ค กดีทูบี |
| --- | --- |
อภิเชษฐ์ กิตติกรเจริญ   • วรเวช ดานุวงศ์  •  กวี ตันจรารักษ์
สตูดิโออัลบั้ม: D2B (2544)  •  Type II (2546)
อัลบั้มของ แดน-บีม: Dan & Beam The Album (2548) •  The Album II - Relax (2549) •  The Album 3 Freedom (2550)
อัลบั้มของ แดน: Blue (2552) •  Solo Motion (2554)
อัลบั้มของ บีม: Beam (2551)
อัลบั้มพิเศษ: Summer (2545) •  MIXA (2546) •  D2B THE NEVERENDING ALBUM (Tribute to BIG D2B) (2547)  •  D2B The Memories 2001-2004 (2547) •  DB2B - Dan Beam To Big The Albums (2550) •  Big D2B : Big Memory (2551) •  Beam's World (2552)  •  RS - Time Machine Project - D2B (2553) •  RS - Time Machine Project - Dan & Beam (2553) •  D2B Forever - 10th Anniversary (2555) •  Dan Fever (2555)
ดูเพิ่มเติม: อาร์เอส โปรโมชั่น •  โซนี่ มิวสิก เอ็นเตอร์เทนเมนท์
จังหวัดมหาสารคามในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. 2512 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 4 คน
ดูเพิ่ม

จังหวัดมหาสารคามในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
จังหวัดมหาสารคามในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
ทรงศักดิ์ ทองศรี

| ทรงศักดิ์ ทองศรีม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |
ทรงศักดิ์ ในปี พ.ศ. 2562

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  10 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 (5 ปี 8 เดือน)ดำรงตำแหน่งร่วมกับ  นิพนธ์ บุญญามณี  นริศ ขำนุรักษ์ (พ.ศ. 2562–2566) ชาดา ไทยเศรษฐ์ เกรียง กัลป์ตินันท์ (พ.ศ. 2566–2567) ซาบีดา ไทยเศรษฐ์ ธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์ (พ.ศ. 2567–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา เศรษฐา ทวีสิน แพทองธาร ชินวัตร
รัฐมนตรีว่าการ: อนุพงษ์ เผ่าจินดา  อนุทิน ชาญวีรกูล
ก่อนหน้า: สุธี มากบุญ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 – 9 กันยายน พ.ศ. 2551 (7 เดือน 3 วัน)ดำรงตำแหน่งร่วมกับ อนุรักษ์ จุรีมาศ
นายกรัฐมนตรี: สมัคร สุนทรเวช
ก่อนหน้า: สรรเสริญ วงศ์ชะอุ่ม
ถัดไป: โสภณ ซารัมย์ วราวุธ ศิลปอาชา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 เมษายน พ.ศ. 2501 (66 ปี) อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2523–2534)   สามัคคีธรรม (2534–2535)   ชาติไทย (2535–2539)   ความหวังใหม่ (2539–2543)   ไทยรักไทย (2543–2550)   พลังประชาชน (2550–2551)   ภูมิใจไทย (2556–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: แว่นฟ้า ทองศรี (สมรส 2535)
ทรัพย์สินสุทธิ: 54 ล้านบาท (พ.ศ. 2568)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองอาสารักษาดินแดน
ยศ:  นายกองเอก
บังคับบัญชา: กองอาสารักษาดินแดน

ทรงศักดิ์ ทองศรี (เกิด 20 เมษายน พ.ศ. 2501) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สมาชิกกลุ่มเพื่อนเนวิน อดีตรองหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ 7 สมัย
ประวัติ

ทรงศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2501 ที่ อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นบุตรนายบุญเรือน นางสุนีย์ ทองศรี สมรสกับนางแว่นฟ้า ทองศรี เมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 (สกุลเดิม: อนันตทัศน์ น้องสาวของสีเผือก คนด่านเกวียน อดีตศิลปินเพลงเพื่อชีวิต) นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ มีบุตร 3 คนคือ ทยิดา ทองศรี เป็นภริยาสยาม เพ็งทอง สส.บึงกาฬ, ชลลดา ทองศรี และวันฉัตร ทองศรี
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชียและระดับปริญญาเอก รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ศาลรัฐธรรมนูญมีมติให้ยุบพรรคพลังประชาชน และเพิกถอนสิทธิทางการเมืองของคณะกรรมการบริหารพรรคคนละ 5 ปี ซึ่งในขณะนั้นนายทรงศักดิ์ได้ดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน จึงถูกเพิกถอนสิทธิทางการเมือง 5 ปีเช่นเดียวกับคณะกรรมการบริหารพรรคคนอื่นอีก 36 คน
การทำงาน

ทรงศักดิ์ ทองศรี เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดบุรีรัมย์ เคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษา ประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยว สภาผู้แทนราษฎร และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
ทรงศักดิ์ เป็นหนึ่งในสมาชิก ส.ส.กลุ่ม 16
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 3 และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 6
ในปี 2562 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา และดำรงตำแหน่งเดิมต่อเนื่องทั้งในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน และแพทองธาร ชินวัตร
วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2567 เขาแต่งตั้ง นายวิเชียร จงชูวณิชย์ ผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคามดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงมหาดไทย
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ทรงศักดิ์ ทองศรี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 9 สมัย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคสามัคคีธรรม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคพลังประชาชน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
จักพันธ์ ปิยพรไพบูลย์

| จักพันธ์ ปิยพรไพบูลย์ท> ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566   (1 ปี 301 วัน)
รองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  9 ธันวาคม พ.ศ. 2566   (1 ปี 92 วัน)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร   แบบบัญชีรายชื่อ
ดำรงตำแหน่ง 9 ธันวาคม พ.ศ. 2564 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566   (1 ปี 101 วัน)
ดำรงตำแหน่ง 16 มกราคม – 28 มกราคม พ.ศ. 2563   (12 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 (43 ปี) อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2562–ปัจจุบัน)
ชื่อเล่น: เซ้ม

จักพันธ์ ปิยพรไพบูลย์ (เกิด 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น เซ้ม เป็นรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เขต 2 และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ 2 สมัย
ประวัติ

จักพันธ์ ปิยพรไพบูลย์ (ชื่อเล่น : เซ้ม) เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 เป็นบุตรของ นายวิรัช ปิยพรไพบูลย์ ประธานสภาอุตสาหกรรมจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กับ นางสุนีย์ ปิยพรไพบูลย์ และมีศักดิ์เป็นหลานอาของ เฉลิมชัย ศรีอ่อน หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ สำเร็จการศึกษา ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการพัฒนาชุมชน จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต สมรสและหย่า มีบุตร-ธิดา 4 คน
การทำงาน

จักพันธ์ ทำธุรกิจเป็นเจ้าของโกวเซ้มฟาร์ม ฟาร์มไก่ชนในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ (สจ.) อำเภอปราณบุรี 2 สมัย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 26 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเมื่อกรณ์ จาติกวณิช ลาออกจากสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ และดวงฤทธิ์ เบ็ญจาธิกุล ชัยรุ่งเรือง ก็ย้ายไปสังกัดพรรครวมพลัง ส่งผลให้เขาได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2563 แต่ก็ต้องยุติการปฏิบัติหน้าที่เมื่อวันที่ 28 มกราคมของปีเดียวกัน เนื่องจากการคิดคำนวณคะแนนรวมใหม่แต่เมื่ออิสสระ สมชัย พ้นสมาชิกภาพ สส. ตามคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญ จักพันธ์ จึงได้กลับมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทน เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ปีถัดมา
ก่อนหน้านั้นเขาเคยถูกสื่อมวลชนนำเสนอภาพประกอบข่าวการจับกุมผู้ค้ายาเสพติด แต่เขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ เลย จนเป็นที่มาของการออกมาขอโทษของสำนักข่าว
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

จักพันธ์ ปิยพรไพบูลย์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
จังหวัดสงขลา

"สงขลา" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สงขลา (แก้ความกำกวม)
| จังหวัดสงขลา |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Changwat Songkhla
จากซ้ายไปขวา บนลงล่าง: เขตเทศบาลนครหาดใหญ่, ทัศนียภาพเขตเทศบาลนครสงขลาจากเขาตังกวน, สนามกีฬาติณสูลานนท์, พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สงขลา, อุทยานแห่งชาติเขาน้ำค้าง, ศาลหลักเมืองสงขลา
   ธง ตรา
คำขวัญ: นกน้ำเพลินตา สมิหลาเพลินใจ เมืองใหญ่สองทะเล เสน่ห์สะพานติณ ถิ่นธุรกิจแดนใต้
แผนที่ประเทศไทย จังหวัดสงขลาเน้นสีแดงแผนที่ประเทศไทย จังหวัดสงขลาเน้นสีแดง
ประเทศ:  ไทย
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ : โชตินรินทร์ เกิดสม   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2567) 
 • นายก อบจ. : สุพิศ พิทักษ์ธรรม   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2568) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7,394 ตร.กม. (2,855 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 26
ประชากร (พ.ศ. 2566)
 • ทั้งหมด: 1,431,959 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 10
 • ความหนาแน่น: 193.66 คน/ตร.กม. (501.6 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 15
รหัส ISO 3166: TH-90 
ชื่อไทยอื่น ๆ: ซิงกอรา สิงขร บ่อยาง
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ต้นไม้: สะเดาเทียม
 • ดอกไม้: สะเดาเทียม
 • สัตว์น้ำ: ปลาตะกรับ
ศาลากลางจังหวัด
 • ที่ตั้ง: ภายในศูนย์ราชการจังหวัดสงขลา ถนนราชดำเนิน ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา 90000
 • โทรศัพท์: 0 7431 2016, 0 7431 3206
เว็บไซต์: http://www.songkhla.go.th
 
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สงขลา เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคใต้ตอนล่าง มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของภาคใต้ (รองจากนครศรีธรรมราช) และมีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของภาคใต้ (รองจากสุราษฎร์ธานี และนครศรีธรรมราช) มีจังหวัดที่อยู่ติดกันได้แก่ นครศรีธรรมราช พัทลุง ปัตตานี ยะลา สตูล และยังมีอาณาเขตติดต่อกับรัฐไทรบุรีและรัฐปะลิสของประเทศมาเลเซีย
ประวัติศาสตร์

ประวัติศาสตร์เมืองสงขลาได้เริ่มต้นอย่างแท้จริง ประมาณพุทธศตวรรษที่ 22-24 โดยมีศูนย์กลางการปกครอง หรือขยาย สถานที่ตั้งเมือง 3 แห่งโดยสามารถลำดับจากพัฒนาการ ได้แก่
ปกครองทันสมัย2569
เมืองสงขลาฝั่งหัวเขาแดง (ก่อนพุทธศตวรรษที่ 22 ถึงปลายพุทธศตวรรษที่ 23)
เมืองสงขลาฝั่งแหลมสน
เมืองสงขลาฝั่งบ่อยาง
ประวัติศาสตร์ > สมัยเมืองสงขลาฝั่งหัวเขาแดง

เป็นยุคที่น่าจะมีมาก่อนพุทธศตวรรษที่ 22 ถึงปลายพุทธศตวรรษที่ 23 โดยพิจารณาจากเจดีย์บนยอดเขาน้อยที่กำหนดอายุได้ไม่น้อยกว่า พุทธศตวรรษที่ 17-18 โดยปรากฏชื่อในเอกสารต่าง ๆ ของพ่อค้าชาวตะวันตกว่า Singora บ้าง Singor บ้าง น่าจะมีชื่อเมือง สิงขร สิงคะ แปลว่าจอม ที่สูงสุดยอดเขา และภาษาไทยว่า "สิงขร" เป็นความหมายที่สอดคล้องกับที่ตั้งเมืองสงขลา โดยช่วงเมืองสงขลาฝั่งหัวเขาแดงนี้อยู่ภายใต้การปกครองของ เจ้าเมืองและ ปฐมพลเมืองชาวมุสลิม ซึ่งได้อพยพและนำพลพรรคชาวแขกชวา หนีภัยจากโจรสลัดที่คุกคามอย่างหนัก ในแถบหมู่เกาะชวาล่องเรือมาขึ้นฝั่งบริเวณฝั่งหัวเขาแดง โดยปรากฏในเอกสารชาวต่างชาติที่มาค้าขาย เป็นต้นว่าในสำเนาจดหมายของนายแมร์ เทนเฮาท์แมน จากอยุธยา มีไปจนถึงนายเฮนดริก แจนเซน นายพานิชย์คนที่ 1 ชาวดัตช์ ที่ปัตตานีในปี พ.ศ. 2156 ออกชื่อเจ้าเมืองสงขลาในขณะนั้นว่า "โมกุล"  แต่ในบันทึกบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ ได้กล่าวถึงเมืองสงขลาในปี พ.ศ. 2165 เรียกชื่อเจ้าเมืองว่า "ดาโต๊ะโกมอลล์"  จึงพอสรุปได้ว่า ผู้สร้างเมืองฝั่งหัวเขาแดงประมาณกลางพุทธศตวรรษที่ 22 เป็นมุสลิมที่ชาวอังกฤษในสมัยอยุทธยาเรียกว่า "โมกุล" และ ชาวดัตช์ เรียกว่า "โมกอล" โดย ดาโต๊ะโมกุล ได้ตั้งเมืองสงขลาบริเวณหัวเขาแดง เขาค่ายม่วงและ เขาน้อย ซึ่งน่าจะอยู่ระหว่าง พ.ศ. 2153 - 2154  ซึ่งตรงกับสมัยพระเอกาทศรถ สุภัทร สุคนธาภิรมย์ ณ พัทลุง ซึ่งเป็นเชื้อสายโดยตรงของสุลต่านสุไลมาน ได้เล่าว่า ประมาณ พ.ศ. 2145 +2026ดาโต๊ะโมกอลซึ่งเคยปกครองเมืองสาเลย์ ที่เป็นเมืองลูก ของจาการ์ตา บนเกาะชวา (อินโดนีเซียในปัจจุบัน) ได้อพยพครอบครัว และบริวารหนีภัย การล่าเมืองขึ้น (ซึ่งใช้ปืนใหญ่จากเรือปืนยิงขึ้นฝั่งที่เรียกว่า Gunship policy) ลงเรือสำเภามาขึ้นฝั่งที่บริเวณบ้านหัวเขาแดง แขวงเมืองสงขลา เข้าใจว่าตระกูลนี้คงเคยเป็นตระกูลปกครองบ้านเมืองมาก่อน เมื่อเจอทำเลเหมาะสมหัวเขาแดง ท่านดะโต๊ะ โมกอล ก็ได้นำบริวารขึ้นบก แล้วช่วยกันสร้างบ้านแปลงเมือง และ ดัดแปลงบริเวณปากทางเข้าทะเลสาบสงขลาให้เป็นท่าจอดเรือขนาดใหญ่ ที่สามารถรับเรือสำเภา หรือ เรือกำปั่นที่ประกอบธุรกิจการค้าทางทะเล แวะเข้าจอดเทียบท่าได้ จนเมืองหัวเขาแดงในสมัยนั้น กลายเป็นเมืองท่าเรือระหว่างประเทศไป กิติศัพย์นี้โด่งดังไปจนถึงกรุงศรีอยุธยา ด้วยเหตุนี้สมเด็จพระเอกาทศรถ (พ.ศ. 2148 - 2153)+2026) จึงได้มีพระบรมราชโองการ แต่งตั้งให้ดะโต๊ะ โมกอล เป็นข้าหลวงใหญ่ของพระเจ้ากรุงสยาม ประจำเมืองพัทลุงอยู่ที่หัวเขาแดง แขวงเมืองสงขลา 2365
สุลต่านผู้ครองเมืองสงขลาได้ปกครองเมืองแบบรัฐสุลต่าน ของราชวงศ์ ออโตมาน ซึ่งการปกครองแบบนี้แพร่หลายเข้ามายังเกาะสุมาตรา เกาะชวา และรัฐสุลต่านต่าง ๆ ทางปลายแหลมมาลายู โดยสุลต่านผู้ปกครองเมืองสงขลาฝั่งหัวเขาแดงได้นับถือศาสนาอิสลาม นิกายสุนี่ จึงดำรงค์ตำแหน่งจุฬาราชมนตรี ส่วนบุตรชาย สามคนคือ มุสตาฟา ฮุสเซน และ ฮัสซัน ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสูงทาง กองทัพเรือ ผู้บัญชาการป้อม และ ตำแหน่งการปกครองอื่น ๆ ในระบอบการปกครองแบบสุลต่าน  ทายาทผู้สืบเชื้อสายสุลต่าลสุลัยมานมีอยู่ด้วยกันหลายสกุล โดยมี "ณ พัทลุง" เป็นมหาสาขาใหญ่
ประวัติศาสตร์ > สมัยเมืองสงขลาฝั่งบ่อยาง

จากการขยายตัวของเมืองสงขลาฝั่งแหลมสน ทำให้ปัญหาการขาดแคลนน้ำจืดเพื่อการอุปโภคบริโภค ทวีความรุนแรงมากขึ้น ประกอบกับพื้นที่บริเวณสงขลาฝั่งแหลมสน เป็นพื้นที่ลาดชันเชิงเขา ทำให้เป็นอุปสรรคต่อการขยายตัวของเมืองรวมถึง อาจเป็นอุปสรรคของการขยายตัวเป็นเมืองท่าในอนาคต ซึ่งจากลักษณะทางภูมิศาสตร์ น่าจะเป็นข้อได้เปรียบ แต่เนื่องจากมีพื้นที่ในแนวราบไม่เพียงพอ จึงทำให้พระยาวิเชียรคีรี (เถี้ยนเส้ง) ไปตั้งเมืองสงขลาใหม่ที่ตำบลบ่อยาง (สถานที่ปัจจุบัน) ตั้งแต่ พ.ศ. 2379 ซึ่งเมืองใหม่ที่สร้างขึ้น ก็ยังคงรักษาความเป็นเมืองท่าไว้อย่างเดิม โดยในเบื้องต้นของการสร้างเมือง พระยาคีรี (เถี้ยนเส้ง ณ สงขลา) ได้เริ่มสร้างป้อม กำแพงเมืองยาว 1200 เมตร และ ประตูเมือง สิบประตู ตั้งแต่ พ.ศ. 2379 หลังจากนั้นจึงได้วางหลักเมือง (ไม้ชัยพฤษ์พระราชทาน) และสมโภชน์หลักเมืองในปี พ.ศ. 2385 และเรียกบริเวณพื้นที่นี้ว่า "เมืองสงขลาฝั่งบ่อยาง" ก่อนที่พระยาคีรี (เถี้ยนเส้ง) จะถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2408
ถัดจากนั้น พระยาคีรี ลำดับต่อมา ได้เป็นเจ้าเมืองสงขลาต่อ และ ได้ดำเนินการพัฒนาสงขลาในลักษณะเมืองกันชนระหว่างเมืองปัตตานี ซึ่งเป็นเมืองมุสลิมที่อยู่ทางตอนใต้ของสงขลา และ เมืองนครศรีธรรมราชซึ่งเป็นเมืองพุทธศาสนิกชน โดยเมืองสงขลาได้อยู่ภายใต้การปกครองของสายสกุล ณ สงขลา ซึ่งมี นายเหยียง แซ่เฮา เป็นต้นสกุล รวมเจ้าเมืองสายสกุล ณ สงขลาที่ปกครองเมืองสงขลา บ่อยาง ดังนี้
ในสมัยที่เจ้าพระยาวิเชียรคีรี (บุญสังข์ ณ สงขลา) เป็นเจ้าเมืองสงขลา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ได้เสด็จราชดำเนินมายังเมืองสงขลา และได้พระราชทานเงินบางส่วนเพื่อสร้างเจดีย์ บนยอดเขาตังกวน  ระหว่างปี พ.ศ. 2437-2439 เมืองสงขลาได้เปลี่ยนแปลงการปกครอง โดยสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 ได้ปฏิรูปการปกครองเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาล โดยตั้งมลฑลนครศีธรรมราช ประกอบด้วยนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา และหัวเมืองแขกอีกเจ็ดเมือง โดยมี พระวิจิตร (ปั้น สุขุม) ลงมาเป็นข้าหลวงพิเศษว่าการมณฑลนครศรีธรรมราช ซึ่งตำแหน่งที่ตั้งอาคารที่ว่าการอยู่ที่เมืองสงขลาบ่อยาง และลดบทบาทเจ้าเมืองเป็นผู้ว่าราชการเมือง ซึ่งถือว่าเป็นการสิ้นสุดยุคการปกครองแบบเจ้าเมืองไปด้วย ทั้งนี้เจ้าเมืองคนสุดท้ายในสายสกุล ณ สงขลา ที่ปกครองเมืองสงขลามามากกว่าแปดรุ่น ต่อมาประเทศไทยได้ปรับเปลี่ยนการปกครองอีกหลายครั้ง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2475 รัฐบาลได้เปลี่ยนแปลงการปกครองโดยยกเลิกระบบเดิมทั้งหมด และยกระดับสงขลาขึ้นเป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศไทย
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต

จังหวัดสงขลาตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของภาคใต้ โดยมีจังหวัดที่มีอาณาเขตติดกัน ดังนี้
ด้านเหนือ ติดกับจังหวัดนครศรีธรรมราช และจังหวัดพัทลุง
ด้านใต้ ติดกับจังหวัดยะลา จังหวัดปัตตานี รัฐเคดาห์ และรัฐปะลิสของประเทศมาเลเซีย
ด้านตะวันออก ติดกับอ่าวไทย
ด้านตะวันตก ติดกับจังหวัดพัทลุง และจังหวัดสตูล
ตราและสัญลักษณ์ประจำจังหวัด

ต้นไม้ประจำจังหวัด: สะเดาเทียม (Azadirachta excelsa)
ดอกไม้ประจำจังหวัด: สะเดาเทียม
ตราและสัญลักษณ์ประจำจังหวัด > คำขวัญ

คำขวัญประจำจังหวัดของจังหวัดสงขลาในปัจจุบันคือ "นกน้ำเพลินตา สมิหลาเพลินใจ เมืองใหญ่สองทะเล เสน่ห์สะพานป๋า ศูนย์การค้าแดนใต้" ซึ่งเปลี่ยนมาจากคำขวัญเมื่อจังหวัดสงขลาเป็นเจ้าภาพกีฬาแห่งชาติ คือ "นกน้ำเพลินตา สมิหลาเพลินใจ เมืองใหญ่สองทะเล เสน่ห์สะพานป๋า เฟื่องฟ้าสุดสวย ร่ำรวยธุรกิจแดนใต้" และคำขวัญท่องเที่ยวครั้งแรกเมื่อการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยออกแคมเปญ Visit Thailand คือ "นกน้ำเพลินตา สมิหลาเพลินใจ เมืองใหญ่สองทะเล เสน่ห์สะพานติณ ถิ่นธุรกิจแดนใต้"
การปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

แบ่งการปกครองแบ่งออกเป็น 16 อำเภอ 127 ตำบล 987 หมู่บ้าน ได้แก่
| แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา.ที่ | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา.ชื่ออำเภอ | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา.อักษรโรมัน | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา.จำนวนตำบล | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา.จำนวนประชากร | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา. | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา. | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา. | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา. | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา. | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา. | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดสงขลา. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เมืองสงขลา | Mueang Songkhla | 6 | 162,894 |  |  |  |  |  |  |  |
| 2. | สทิงพระ | Sathing Phra | 11 | 47,758 |  |  |  |  |  |  |  |
| 3. | จะนะ | Chana | 14 | 108,245 |  |  |  |  |  |  |  |
| 4. | นาทวี | Na Thawi | 10 | 69,546 |  |  |  |  |  |  |  |
| 5. | เทพา | Thepha | 7 | 78,782 |  |  |  |  |  |  |  |
| 6. | สะบ้าย้อย | Saba Yoi | 9 | 80,365 |  |  |  |  |  |  |  |
| 7. | ระโนด | Ranot | 12 | 63,961 |  |  |  |  |  |  |  |
| 8. | กระแสสินธุ์ | Krasae Sin | 4 | 14,934 |  |  |  |  |  |  |  |
| 9. | รัตภูมิ | Rattaphum | 5 | 75,709 |  |  |  |  |  |  |  |
| 10. | สะเดา | Sadao | 9 | 124,115 |  |  |  |  |  |  |  |
| 11. | หาดใหญ่ | Hat Yai | 13 | 404,004 |  |  |  |  |  |  |  |
| 12. | นาหม่อม | Na Mom | 4 | 22,973 |  |  |  |  |  |  |  |
| 13. | ควนเนียง | Khuan Niang | 4 | 34,427 |  |  |  |  |  |  |  |
| 14. | บางกล่ำ | Bang Klam | 4 | 32,646 |  |  |  |  |  |  |  |
| 15. | สิงหนคร | Singhanakhon | 11 | 84,104 |  |  |  |  |  |  |  |
| 16. | คลองหอยโข่ง | Khlong Hoi Khong | 4 | 27,073 |  |  |  |  |  |  |  |
การปกครอง > รายชื่อนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

| ลำดับ | รายชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | พ.ศ. 2540 | พ.ศ. 2543 |  |
| 2 | นายวรวิทย์ ขาวทอง | พ.ศ. 2543 | พ.ศ. 2547 |  |
| 3 | นายนวพล บุญญามณี | 14 มีนาคม พ.ศ. 2547 | 13 มีนาคม พ.ศ. 2551 | นายก อบจ. จากการเลือกตั้งครั้งแรก |
| 3 | นายนวพล บุญญามณี | 27 เมษายน พ.ศ. 2551 | 25 สิงหาคม พ.ศ. 2552 | ได้รับใบเหลือง |
| 4 | นายอุทิศ ชูช่วย | 12 ตุลาคม พ.ศ. 2552 | 7 มิถุนายน พ.ศ. 2556 | ลาออกก่อนครบวาระ |
| 5 | นายนิพนธ์ บุญญามณี | 4 สิงหาคม พ.ศ. 2556 | 29 มิถุนายน พ.ศ. 2562 | ลาออก เพื่อไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย |
| 6 | นายไพเจน มากสุวรรณ์ | 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 | ปัจจุบัน |  |
โครงสร้างพื้นฐาน > การขนส่ง > ระยะทางจากตัวจังหวัดไปอำเภอต่าง ๆ

อำเภอสิงหนคร 21 กิโลเมตร
อำเภอนาหม่อม 31 กิโลเมตร
อำเภอหาดใหญ่ 32 กิโลเมตร
อำเภอจะนะ 37 กิโลเมตร
อำเภอบางกล่ำ 38 กิโลเมตร
อำเภอคลองหอยโข่ง 48 กิโลเมตร
อำเภอสทิงพระ 50 กิโลเมตร
อำเภอควนเนียง 50 กิโลเมตร
อำเภอนาทวี 57 กิโลเมตร
อำเภอรัตภูมิ 60 กิโลเมตร
อำเภอสะเดา 70 กิโลเมตร
อำเภอเทพา 71 กิโลเมตร
อำเภอกระแสสินธุ์ 76 กิโลเมตร
อำเภอระโนด 90 กิโลเมตร
อำเภอสะบ้าย้อย 95 กิโลเมตร