stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2514
พายุ > พายุไต้ฝุ่นทริกซ์

ความกดอากาศต่ำขั้นบนก่อตัวขึ้นเป็นพายุโซนร้อนทริกซ์ (Trix) ในวันที่ 20 สิงหาคม จากนั้นพายุได้เคลื่อนตัวโค้งไปทางเหนือ จากนั้นโค้งไปยังตะวันตกเพื่อตอบสนองต่อการก่อตัวของแนวสันกึ่งเขตร้อน ทริกซ์ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างช้า ๆ หลังจากเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันที่ 21 สิงหาคม และมีความเร็วลมสูงสุด 185 กม./ชม. ในวันที่ 28 สิงหาคม ทริกซ์เคลื่อนตัวโค้งไป และขึ้นฝั่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 29 สิงหาคม ในฐานะพายุไต้ฝุ่นที่มีความเร็วลม 153 กม./ชม. จากนั้นพายุได้กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนทางตะวันออกเฉียงเหนือในวันที่ 30 สิงหาคม เพียงอาทิตย์เดียวหลังพายุไต้ฝุ่นโอลีฟ พายุทริกซ์ทิ้งปริมาณน้ำฝนมหาศาลลงในประเทศญี่ปุ่น มากถึง 43 นิ้ว (1,100 มม.) ทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 44 คน สร้างความเสียหายถึง 50.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
พายุ > พายุไต้ฝุ่นเฮสเตอร์ (โกยิง)

ระบบก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในวันที่ 18 ตุลาคม ใกล้กับเกาะปาเลา โดยระบบทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนเฮสเตอร์ (Hester) ขณะเคลื่อนไปทางตะวันตกสู่ประเทศฟิลิปปินส์ และเคลื่อนตัวข้ามประเทศฟิลิปปินส์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนหกราย และมีความเสียหายกว่า 5 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ หลังจากเคลื่อนผ่านเกาะมินดาเนาและหมู่เกาะวิซายัสในฐานะพายุโซนร้อนในระหว่างวันที่ 20 ถึง 21 ตุลาคม พายุโซนร้อนได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นก่อนขึ้นฝั่งในจังหวัดปาลาวัน เมื่อลงสู่ทะเลจีนใต้แล้ว เฮสเตอร์ทวีกำลังแรงขึ้น และมีกำลังสูงสุดที่ความเร็วลม 165 กม./ชม. ในวันที่ 23 ตุลาคมพายุพัดขึ้นฝั่งใกล้กับเมืองเว้ ประเทศเวียดนามใต้ เมื่ออยู่บนแผ่นดิน เฮสเตอร์อ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็วและสลายตัวไปเหนือประเทศลาวในวันที่ 24 ตุลาคม
ความเสียหายที่สำคัญจากพายุไต้ฝุ่นเฮสเตอร์ในประเทศเวียดนามใต้ ลมที่แรงกว่า 155 กม./ชม. สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงให้กับฐานของกองทัพบกสหรัฐหลายฐาน ฐานที่เสียหายมากที่สุดอยู่คือฐานจูลาย โดยมีชาวอเมริกันสามรายเสียชีวิต โครงสร้างของฐานอย่างน้อย 75 เปอร์เซ็นต์ได้รับความเสียหาย อากาศยาน 123 ลำถูกทำลายหรือได้รับความเสียหาย หนังสือพิมพ์รายงานว่าชาวเวียดนามจำนวน 100 คนเสียชีวิตจากพายุ รวมถึงจากเหตุอากาศยานตกใกล้เมืองกวีเญิน
พายุ > พายุไต้ฝุ่นเออร์มา (อีนิง)

พายุไต้ฝุ่นที่ทรงพลังที่สุดของฤดูกาล เออร์มา (Irma) มีความเร็วลมถึง 290 กม./ชม. ในวันที่ 11 พฤศจิกายน แต่มันเคลื่อนตัวอยู่เพียงในทะเลเท่านั้น ส่งผลกระทบเพียงกับเรือ และสร้างความเสียหายเล็กน้อยกับหมู่เกาะในแปซิฟิกตะวันตก ในเวลานั้น พายุไต้ฝุ่นนี้ถูกบันทึกว่าทวีกำลังแรงขึ้นเร็วที่สุดในระยะเวลา 24 ชั่วโมง โดยความกดอากาศลดต่ำลงจาก 980 มิลลิบาร์เหลือเพียง 885 มิลลิบาร์
พายุอื่น

ในระหว่างวันที่ 7-8 มกราคม PAGASA ได้ติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนอูริง และนอกเหนือจากรายการพายุด้านบนนั้นแล้ว กรมอุตุนิยมวิทยาจีนยังติดตามพายุหมุนเขตร้อนอีกหลายลูก ประกอบด้วยพายุโซนร้อนหนึ่งลูก และพายุโซนร้อนกำลังแรงอีกสองลูก
3 – 7 เมษายน ความเร็วลม 55 กม./ชม. ความกดอากาศ 1008 มิลลิบาร์
16 – 19 พฤษภาคม ความเร็วลม 55 กม./ชม. ความกดอากาศ 1005 มิลลิบาร์
13 – 17 มิถุนายน ความเร็วลม 55 กม./ชม. ความกดอากาศ 996 มิลลิบาร์
20 – 21 กรกฎาคม ความเร็วลม 75 กม./ชม. ความกดอากาศ 990 มิลลิบาร์ กรมอุตุนิยมวิทยาจีนรายงานว่าพายุนี้เป็นระบบทุติยภูมิในช่องแคบไต้หวัน ที่สัมพันธ์กับพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นลูซี
8 – 10 สิงหาคม ความเร็วลม 45 กม./ชม. ความกดอากาศ 995 มิลลิบาร์
28 สิงหาคม – 1 กันยายน ความเร็วลม 55 กม./ชม. ความกดอากาศ 1002 มิลลิบาร์
12 – 15 กันยายน ความเร็วลม 45 กม./ชม. ความกดอากาศ 1000 มิลลิบาร์
13 – 17 กันยายน ความเร็วลม 55 กม./ชม. ความกดอากาศ 996 มิลลิบาร์
25 – 30 กันยายน ความเร็วลม 55 กม./ชม. ความกดอากาศ 1001 มิลลิบาร์
5 – 7 ตุลาคม ความเร็วลม 95 กม./ชม. ความกดอากาศ 1002 มิลลิบาร์
10 – 17 ตุลาคม ความเร็วลม 110 กม./ชม. ความกดอากาศ 988 มิลลิบาร์
4 – 8 พฤศจิกายน ความเร็วลม 55 กม./ชม. ความกดอากาศ 1002 มิลลิบาร์
5 – 8 พฤศจิกายน ความเร็วลม 45 กม./ชม. ความกดอากาศ 1006 มิลลิบาร์
20 – 24 พฤศจิกายน ความเร็วลม 55 กม./ชม. ความกดอากาศ 1006 มิลลิบาร์
27 – 30 พฤศจิกายน ความเร็วลม 55 กม./ชม. ความกดอากาศ 1002 มิลลิบาร์
27 – 30 พฤศจิกายน ความเร็วลม 45 กม./ชม. ความกดอากาศ 1005 มิลลิบาร์
นอกจากนี้ ยังมีพายุอีกสองระบบที่ถูกบันทึกไว้ในรายการฐานข้อมูลเส้นทางเดินพายุที่ดีที่สุดสากล ลูกหนึ่งเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และอีกลูกเป็นพายุโซนร้อน
11 – 12 มิถุนายน ความเร็วลม 45 กม./ชม.
12 – 14 กันยายน ความเร็วลม 65 กม./ชม.
ดูเพิ่ม

พายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2514
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2514
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2514
มหากาลมนเทียร (ดาร์จีลิง)

| มหากาลมนเทียร |
| --- | --- |
महाकाल मन्दिर

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: ดาร์จีลิง
เทพ: มหากาล
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ดาร์จีลิง
รัฐ: เวสต์เบงกอล
ประเทศ: อินเดีย
สถาปัตยกรรม
ผู้สร้าง: ลามะโดร์เจ รินซิง (Dorjey Rinzing)
เริ่มก่อตั้ง: 1782
มหากาลมนเทียร (เทวนาครี: महाकाल मन्दिर) เป็นมนเทียรในดาร์จีลิง ประเทศอินเดีย มีพระศิวะเป็นเทพเจ้าองค์ประธาน สร้างขึ้นในปี 1782 โดยลามะโดร์เจ รินซิง (Dorjey Rinzing) ตั้งอยู่บนยอดเขาออบเซอร์วาทอรี มนเทียรนี้เป็นการหลอมรวมระหว่างธรรมเนียมฮินดูและพุทธ ถือเป็นศาสนสถานที่ศาสนาทั้งสองอยู่ร่วมกันอย่างสันติ
ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์

| ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ دمينة الشرقية |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ที่ตั้งในประเทศซีเรีย
พิกัด: 34°34′38″N 36°40′40″E﻿ / ﻿34.57722°N 36.67778°E﻿ / 34.57722; 36.67778
ประเทศ:  ซีเรีย
เขตผู้ว่าการ: ฮอมส์
อำเภอ: อัลกุศ็อยร์
ตำบล: อัลกุศ็อยร์
ประชากร (2004)
 • ทั้งหมด: 1,893 คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ (อาหรับ: دمينة الشرقية) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์ พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่ ชินชารทางตะวันออกเฉียงเหนือ อัลบุวัยเฎาะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และอัลกุศ็อยร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์มีประชากร 1,893 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004
ใน ค.ศ. 1838 อีไล สมิธ นักวิชาการชาวอังกฤษ จัดให้ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์เป็นหมู่บ้านร้าง
บรรณานุกรม

Smith, Eli; Robinson, Edward (1841). Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the Year 1838. Vol. 3. Crocker and Brewster.
ชินชาร

| ชินชาร شنشار ชันชาร |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ชินชารที่ตั้งในประเทศซีเรีย
พิกัด: 34°36′0″N 36°44′0″E﻿ / ﻿34.60000°N 36.73333°E﻿ / 34.60000; 36.73333
ประเทศ:  ซีเรีย
เขตผู้ว่าการ: ฮอมส์
อำเภอ: อัลกุศ็อยร์
ตำบล: อัลกุศ็อยร์
ประชากร (2017)
 • ทั้งหมด: 2 588 คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
ชินชาร (อาหรับ: شنشار, อักษรโรมัน: Shinshār บางครั้งสะกดเป็น ชันชาร) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางเหนือของฮอมส์ อัลกุศ็อยร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และชัมซีนทางใต้ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าชินชารมีประชากร 3,118 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี
บรรณานุกรม

Robinson, E.; Smith, E. (1841). Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838. Vol. 3. Boston: Crocker & Brewster.
อำเภอตาปานูลีกลาง

| อำเภอตาปานูลีกลาง Kabupaten Tapanuli Tengah |
| --- | --- |
อำเภอ
   ตรา
คำขวัญ: Sahata Saoloan ยอมรับ

ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด:  จังหวัดสุมาตราเหนือ
เมืองหลัก: ปันดัน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ดร. เอลฟิน เอลยัซ ไนง์โกลัน (2022 - 2024) ; บัคตียาร์ อะฮ์มัด ซีบารานี (2017 - 2022)
 • รอง นายกเทศมนตรี: ดาร์วิน ซีตมปุล (2017 -2022)
 • ประธานสภาผู้แทนราษฎรของอำเภอ: ไครุล กีเยอดี ปาซารีบู (นัซเดิม) (รักษาการ)
 • รองประธานสภาผู้แทนราษฎรของอำเภอ: อากุซ ฟิตรีอาดี ปังกาเบอัน (โกลการ์) (รักษาการ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,194.98 ตร.กม. (847.49 ตร.ไมล์)
ประชากร (ประมาณกลาง ค.ศ. 2023)
 • ทั้งหมด: 386,895 คน
 • ความหนาแน่น: 180 คน/ตร.กม. (460 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (WIB)
เว็บไซต์: www.tapteng.go.id
ตาปานูลีกลาง (อินโดนีเซีย: Tapanuli Tengah) เป็นอำเภอในจังหวัดสุมาตราเหนือ เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย มีเมืองหลักอยู่ที่ปันดัน อำเภอนี้มีพื้นที่ 2,194.98 ตารางกิโลเมตร และประกอบด้วยพื้นที่ยาวตามแนวชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดสุมาตราเหนือ กับเกาะนอกชายฝั่ง โดยเกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะมูร์ซาลา อำเภอนี้มีประชากร 311,232 คนในสำมะโน ค.ศ. 2010 และ 365,177 คนในสำมะโน ค.ศ. 2020 จำนวนทางการโดยประมาณช่วงกลาง ค.ศ. 2023 อยู่ที่ 386,895 คน (แบ่งเป็นชาย 195,086 คนและหญิง 191,809 คน)
เขตบริหาร

อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 20 ตำบล (kecamatan) ดังตารางข้างล่างพร้อมประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2010  สำมะโน 20200และสำมะโนทางการโดยประมาณกลาง ค.ศ. 2023 จารางนี้ยังรวมที่ตั้งเมืองหลัก จำนวนหมู่บ้านในแต่ละตำบล (รวม 160 desa เขตชนบท และ 55 kelurahan เขตเมือง) และรหัสไปรษณ๊ย์
| Kode  Wilayah | ชื่อตำบล (kecamatan) | พื้นที่ใน ตร> กม. | ประชากร สำมะโน 2010 | ประชากร สำมะโน 2020 | ประชากร ประมาณ กลาง 2023 | เมืองหลัก | จำนวน desa | จำนวน kelurahan | รหัสไปรษณีย์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12.01.04 | ปีนังโซรี | 78.32 | 22,550 | 25,552 | 26,753 | ปีนังโซรี | 5 | 5 | 22653 |
| 12.01.15 | บาดีรี | 129.49 | 21,973 | 27,237 | 28,757 | โลเปียน | 7 | 2 | 22654 |
| 12.01.08 | ซีบาบางุน | 284.64 | 16,395 | 18,412 | 19,227 | ซีบาบางุน | 6 | 1 | 22655 |
| 12.01.19 | ลูมุต | 105.98 | 11,160 | 12,749 | 13,380 | อาเอ็กกัมบีร์ | 5 | 1 | 22652 |
| 12.01.18 | ซูกาบางุน | 49.37 | 2,866 | 3,849 | 4,155 | ปูโลปักกัต I | 6 | - | 22656 |
| 12.01.03 | ปันดัน (ตำบล) | 34.31 | 47,106 | 59,056 | 63,671 | ปาซาร์บารู | 2 | 20 | 22611 -22616 |
| 12.01.14 | ตุกกา | 150.93 | 11,376 | 14,343 | 15,368 | ตุกกา | 5 | 4 | 22617 -22618 |
| 12.01.20 | ซารูดิก | 25.92 | 20,976 | 22,258 | 23,919 | ปนดกบาตู | 1 | 4 | 22611 -22616 |
| 12.01.07 | ตาเปียนเนาลี (a) | 83.01 | 18,459 | 20,507 | 21,348 | ตาเปียนเนาลี 2 | 8 | 1 | 22618 |
| 12.01.13 | ซีตาฮูอิซ | 50.52 | 5,040 | 5,897 | 6,232 | เนาลี | 5 | 1 | 22611 |
|  | ส่วนตะวันออกเฉียงใต้ | 992.49 | 177,901 | 209,860 | 222,810 |  | 50 | 39 | 22562 |
| 12.01.06 | โกลัง | 436.29 | 15,957 | 20,827 | 22,054 | โกลังเนาลี | 12 | 2 | 22562 |
| 12.01.02 | โซร์กัม | 80.61 | 15,993 | 16,511 | 17,432 | โซร์กัม | 17 | 4 | 22560 |
| 12.01.10 | โซร์กัมบารัต  (โซร์กัมตะวันตก) | 44.58 | 14,734 | 17,598 | 18,709 | โซร์กัมกานัน | 10 | 2 | 22561 |
| 12.01.16 | ปาซารีบูโตบิง | 103.36 | 6,467 | 7,517 | 7,929 | ปาซารีบูโตบิง | 9 | - | 22563 |
| 12.01.01 | บารุซ | 21.81 | 15,645 | 17,480 | 18,227 | ปาดีงมาเซียง | 11 | 2 | 22564 |
| 12.01.09 | โซโซร์กาดง | 143.13 | 12,461 | 14,598 | 15,432 | โซโซร์กาดง | 8 | 1 | 22568 |
| 12.01.12 | อันดัมเดวี | 122.42 | 14,057 | 16,191 | 17,032 | รีนาโบลัก | 13 | 1 | 22651 |
| 12.01.17 | บารุซอูตารา  (บารุซเหนือ) | 63.02 | 4,155 | 4,844 | 5,114 | ฮูตางินจัง | 6 | - | 22567 |
| 12.01.05 | มันดูวามัซ | 99.55 | 19,449 | 22,951 | 24,314 | ปาซาร์โอนันมันดูวามัซ | 17 | 3 | 22565 |
| 12.01.11 | ซีรันโดรุง | 87.72 | 13,413 | 16,800 | 17,842 | บาจามัซ | 7 | 1 | 22566 |
|  | ส่วนตะวันตกเฉียงเหนือ | 1,202.49 | 132,331 | 155,317 | 164,085 |  | 110 | 16 | 22562 |
|  | รวม | 2,194.98 | 311,232 | 365,177 | 386,895 | ปันดัน | 160 | 55 |  |
หมายเหตุ: (a) รวมเกาะมูร์ซาลาและ 18 เกาะเล็ก ๆ ริมชายฝั่ง
เวแอร์เตเอน

| --- | --- |
โลโกเวแอร์เตเอนในปัจจุบัน
ประเทศ: เบลเยียม
พื้นที่แพร่ภาพ: ทั่วประเทศ และยังแพร่ภาพใน: ลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์
แบบรายการ
ระบบภาพ: โทรทัศน์ความชัดมาตรฐาน 576i โทรทัศน์ความชัดสูง 1080i
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: องค์การแพร่ภาพกระจายเสียงวิทยุและโทรทัศน์เฟลมิช
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: พ.ศ. 2496
ชื่อเดิม: NIR TV (พ.ศ. 2496-2503) BRT (พ.ศ. 2503-2520)  BRT1 (พ.ศ. 2520)  TV1 (พ.ศ. 2520-2548)
ลิงก์
เว็บไซต์: een.be
ออกอากาศ

สื่อสตรีมมิง
ข้อมูล (ความชัดสูง)
ชมรายการสด (ความชัดสูง - เบลเยียมเท่านั้น)
ชมรายการสด (ความชัดสูง - เบลเยียมเท่านั้น)
Horizon.tv (เนเธอร์แลนด์เท่านั้น)
 
เวแอร์เตเอน (ดัตช์: VRT 1) เป็นสถานีโทรทัศน์สาธารณะของประเทศเบลเยียม ที่ออกอากาศเป็นภาษาดัตช์และดำเนินการภายใต้องค์การแพร่ภาพกระจายเสียงวิทยุและโทรทัศน์เฟลมิช มุ่งเน้นรายการประเภทละคร บันเทิง ข่าว และสถานการณ์ปัจจุบันในทำนองเดียวกันกับบีบีซีวันของสหราชอาณาจักร เดิมสถานีโทรทัศน์ใช้ชื่อ เวแอร์เตเตเวเอน จนถึงวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2005 โดยได้มาใช้ชื่อ เอน (ดัตช์: Eén, één; แปลว่า หนึ่ง) ภายหลังการปรับอัตลักษณ์องค์กรซึ่งพัฒนาโดยบีบีซีบรอดคาซท์ สถานีได้ใช้ชื่อปัจจุบันในปี 2023
เวแอร์เตเอนดำเนินการในลักษณะเดียวกับลาอูว์ สถานีโทรทัศน์ภาษาฝรั่งเศสแรกของแอร์เตเบแอ็ฟ 	องค์การแพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะที่ออกอากาศเป็นภาษาฝรั่งเศสในเบลเยียม
การนำเสนอในจอ > อัตลักษณ์ประจำสถานีตามฤดูกาล

หลังจากเปลี่ยนชื่อเป็นสถานีเอนใน พ.ศ. 2548 ได้ปรับใช้อัตลักษณ์ประจำสถานีแตกต่างกัน โดยจะเปลี่ยนสีทุกฤดูกาล แต่แนวคิดถูกยกเลิกเมื่อช่วงต้นปี พ.ศ. 2552
แหล่งข้อมูลอื่น

(ดัตช์) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเอน
ต้นทุนค่าเสียโอกาส

ต้นทุนค่าเสียโอกาส  (อังกฤษ: opportunity cost) คือมูลค่าของผลตอบแทนจากกิจกรรมที่สูญเสียโอกาสไปในการเลือกทำกิจกรรมอย่างหนึ่ง ต้นทุนค่าเสียโอกาสเป็นต้นทุนที่ถูกอ้างถึงในวิชาเศรษฐศาสตร์ เพราะมันบ่งบอกถึงการเลือกตัวเลือกที่เป็นที่ต้องการทั้งหมดแต่ไม่สามารถเลือกพร้อมกันได้ และเป็นแนวคิดที่สำคัญในการที่จะใช้ทรัพยากรที่มีจำกัดให้มีประสิทธิภาพสูงสุด ต้นทุนค่าเสียโอกาสไม่ได้หมายถึงมูลค่ารวม แต่หมายถึงเฉพาะมูลค่าที่ให้ผลตอบแทนดีที่สุดในบรรดาตัวเลือกอื่นที่เสียโอกาสไปเท่านั้น
การคำนึงถึงต้นทุนค่าเสียโอกาสเป็นความแตกต่างที่สำคัญที่สุดของต้นทุนทางเศรษฐศาสตร์และต้นทุนทางบัญชี ต้นทุนค่าเสียโอกาสนับว่าเป็นต้นทุนที่แท้จริงในการทำกิจกรรมใด ๆ ก็ตาม เพราะมันทำให้เห็นถึงโอกาสซึ่งเป็นต้นทุนที่ถูกซ่อนอยู่ (และไม่สามารถมองเห็นหากคำนวณทางบัญชี)
อย่างไรก็ตาม การคำนวณหาต้นทุนค่าเสียโอกาสนั้นส่วนใหญ่ทำได้ยาก เพราะเป็นการคำนวณจากการคาดคะเนเหตุการณ์ที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง
ตัวอย่าง

ต้นทุนค่าเสียโอกาสของการเรียนต่อในระดับปริญญาเอกไม่ใช่เพียงค่าเล่าเรียนที่เสียไป แต่หมายถึงรายได้ที่คาดว่าจะได้รับหากไม่เรียนต่อแต่ไปทำงานแทนด้วย
ผู้ที่นำเงินไปลงทุนในหุ้นสูญเสียโอกาสที่เขาจะได้รับดอกเบี้ยจากการฝากธนาคาร ดังนั้นต้นทุนค่าเสียโอกาสในการลงทุนนี้จึงหมายถึงดอกเบี้ยที่ควรจะได้รับ (หรือหมายถึงผลตอบแทนใด ๆ ที่จะได้รับ หากสามารถนำเงินไปลงทุนอย่างอื่นที่ให้ผลตอบแทนดีกว่าดอกเบี้ยธนาคาร)
หากรัฐตัดสินใจจะสร้างโรงพยาบาลในที่ว่างที่เป็นของรัฐ ต้นทุนค่าเสียโอกาสจะหมายถึงมูลค่าที่สูงที่สุดของกำไรในการนำที่ดินนี้และเงินค่าก่อสร้างไปทำประโยชน์อย่างอื่น เช่น ในการสร้างโรงพยาบาลนี้ รัฐเสียโอกาสที่จะสร้างโรงเรียน หรือห้องสมุด หรือโอกาสที่จะขายที่ดินนี้เพื่อลดหนี้ของรัฐ
วาฬฟิน

| วาฬฟิน |
| --- | --- |

เสียงร้องของวาฬฟินไฟล์:FinWhaleAtlantic-10x.ogg

ขนาดเมื่อเทียบกับมนุษย์
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
ชั้นย่อย:: Eutheria
อันดับ:: Artiodactyla
อันดับฐาน:: Cetacea
อนุอันดับ:: Mysticeti
วงศ์:: Balaenopteridae
สกุล:: Balaenoptera
สปีชีส์:: B.  physalus
ชื่อทวินาม
Balaenoptera physalus (Linnaeus, 1758)

ชนิดย่อย
 B. p. physalus (Linnaeus, 1758) – วาฬฟินเหนือ  B. p. quoyi (Fischer, 1829) – วาฬฟินใต้

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Balaena physalus Linnaeus, 1758
วาฬฟิน (อังกฤษ: fin whale, finback whale, common rorqual; ชื่อวิทยาศาสตร์: Balaenoptera physalus) เป็นวาฬขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในวงศ์วาฬอกร่อง (Balaenopteridae)
วาฬฟินจัดเป็นวาฬขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 รองมาจากวาฬสีน้ำเงิน (B. musculus) ที่อยู่ในสกุลและวงศ์เดียวกัน มีขนาดโตเต็มที่ยาวถึง 27 เมตร น้ำหนักมากกว่า 75 ตัน ขนาดลูกแรกเกิดยาว 6-6.5 เมตร มีลักษณะเด่น คือ สีด้านหลังสีดำ ด้านท้องสีขาวตัดกันชัดเจน มีซี่กรองอาหารจำนวน 240-480 แผง บนขากรรไกรบนแต่ละข้าง ร่องใต้คางมีจำนวน 50-100 ร่อง
วาฬฟินพบได้ในทะเลเปิดและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก สำหรับในประเทศไทย จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง และมีหลักฐานที่พบเพียงตัวอย่างเดียว เป็นซากโครงกระดูกขุดพบเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ที่หมู่บ้านวิจิตราธานี กิโลเมตรที่ 36 จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นซากโครงกระดูกที่มีขนาดตัวยาวประมาณ 22 เมตร ถูกฝังอยู่ในโคลนนานมากจนบางส่วนเป็นฟอสซิลแล้ว ประมาณจากช่วงอายุที่สามารถเกิดเป็นฟอสซิลได้อยู่ในราวเกือบ 1,000 ปี ส่วนหัวยาว 5 เมตร ซากถูกฝังอยู่ในพื้นที่ของโครงการวิจิตราธานี ซึ่งอยู่ห่างจากปากแม่น้ำไม่น้อยกว่า 3 กิโลเมตร ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ จึงเชื่อแน่ว่าบริเวณนี้เคยเป็นแนวฝั่งทะเลมาก่อน และจะนำโครงกระดูกไปหาอายุโดยวิธีวิเคราะห์สารคาร์บอน 14 ต่อไป ปัจจุบันซากถูกเก็บรักษาไว้ที่โครงการวิจิตราธานี
และพบอีกครั้งเป็นกรณีที่ยังมีชีวิต เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2556 ที่เกาะลิบง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง วาฬฟินความยาว 10 เมตร ว่ายเข้ามาเกยตื้นบริเวณหน้าเขาบาตูปูเต๊ะ ในระดับน้ำที่มีความลึกเพียง 1 เมตรเท่านั้น ทำให้ต้องดิ้นรนนานกว่า 3 ชั่วโมง จนกระทั่งน้ำขึ้นในเวลาเที่ยงวันเดียวกัน จึงเป็นอิสระว่ายลงทะเลไปได้
รูปภาพ

ครีบหลัง
ภาพถ่ายรูพ่นน้ำตรงบริเวณส่วนหัว
โครงกระดูกยาว 18 เมตร ที่พิพิธภัณฑ์ที่โมนาโก
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Balaenoptera physalus ที่วิกิสปีชีส์
วิกิพีเดียภาษาเบงกอล

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอ หน้าหลักของวิกิพีเดียภาษาเบงกอล
ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาเบงกอล
สำนักงานใหญ่: ไมแอมี รัฐฟลอริดา สหรัฐ
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
ยูอาร์แอล: bn.wikipedia.org উইকিপিডিয়া.বাংলা
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
ผู้ใช้: 476,001
เปิดตัว: 27 มกราคม 2004; 20 ปีก่อน (2004-01-27)
สถานะปัจจุบัน: ออนไลน์
วิกิพีเดียภาษาเบงกอล (เบงกอล: বাংলা উইকিপিডিয়া) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเบงกอล เปิดตัวในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2004 โดยมีบทความมากกว่า 10,000 บทความในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2006 กลายเป็นวิกิพีเดียภาษาในเอเชียใต้ที่สองที่ทำได้ ณ วันที่ 30 พฤศจิกายน วิกิพีเดียภาษาเบงกอลมีบทความ 160,398 บทความกับผู้ใช้ที่มีความเคลื่อนไหวต่อเดือนที่ 1,116 บัญชี
ใน ค.ศ. 2018 มีผู้เข้าชมวิกิพีเดียภาษาเบงกอลจากทั่วโลกประมาณ 190 ล้านครั้ง โดยทำเป็นจำนวนเฉลี่ยได้ที่มากกว่า 500,000 ครั้งต่อวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษาเบงกอล
วิกิพีเดียภาษาเบงกอล รุ่นโทรศัพท์
วิกิพีเดียภาษาเบงกอล ที่เฟซบุ๊ก
วิกิพีเดียภาษาเบงกอล ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Bengali Wikipedia in Wikiscan เก็บถาวร 2021-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Wikiscan is website that provides real-time and other statistics for Wikimedia wikis.
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
อำเภอท่าแพ

บทความนี้เกี่ยวกับอำเภอในจังหวัดสตูล สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ท่าแพ
| อำเภอท่าแพ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Tha Phae
คำขวัญ: เศรษฐกิจรุ่งเรือง ลือเลื่องข้าวโพดหวาน ประวัติศาสตร์ยาวนาน ลูกหลานปลอดยา
แผนที่จังหวัดสตูล เน้นอำเภอท่าแพ
พิกัด: 6°47′24″N 99°58′12″E﻿ / ﻿6.79000°N 99.97000°E﻿ / 6.79000; 99.97000
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สตูล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 197.25 ตร.กม. (76.16 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 29,714 คน
 • ความหนาแน่น: 150.64 คน/ตร.กม. (390.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 91150
รหัสภูมิศาสตร์: 9104
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอท่าแพ หมู่ที่ 2  ถนนฉลุง-ละงู ตำบลท่าแพ อำเภอท่าแพ จังหวัดสตูล 91150
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ท่าแพ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสตูล
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอท่าแพมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอละงูและอำเภอควนกาหลง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอควนกาหลง อำเภอควนโดน และอำเภอเมืองสตูล
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองสตูลและช่องแคบมะละกา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับช่องแคบมะละกาและอำเภอละงู
ประวัติ

อำเภอท่าแพ เดิมเป็นพื้นที่ตำบลท่าแพ เป็นตำบลเก่าแก่ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอมำบัง (อำเภอเมืองสตูลในปัจจุบัน) คำว่า "ท่าแพ" สันนิษฐานว่ามาจากคำว่า "บาราเกต" หรือ "เบอราเกต"  ซึ่งเป็นภาษามลายู แปลว่า "ท่าแพ" หรือ "การล่องแพ"  เพราะเดิมตำบลท่าแพ ก็คือ ตำบลบาราเกต มีท่าเรือขนถ่ายสินค้าเพื่อนำไปขายที่อำเภอเมืองสตูล และตำบลใกล้เคียง
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลท่าแพ ตำบลแป-ระ จากกิ่งอำเภอควนกาหลง และตำบลสาคร จากอำเภอเมืองสตูล รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอท่าแพ และในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2525 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลแป-ระ รวมตั้งเป็นตำบลท่าเรือ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 2537 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอท่าแพ จนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอท่าแพแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 28 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ท่าแพ | Tha Phae | 10 | 10,282 |
| 2. | แป-ระ | Paera | 6 | 6,317 |
| 3. | สาคร | Sakhon | 7 | 8,009 |
| 4. | ท่าเรือ | Tha Ruea | 6 | 5,170 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอท่าแพประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าแพ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าแพทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแป-ระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแป-ระทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสาคร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสาครทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเรือทั้งตำบล
วาฬหัวทุย
รูปภาพ

รูปวาดการล่าวาฬหัวทุยในอดีต
ซากวาฬหัวทุยเกยตื้นบนชายหาด
เขี้ยววาฬหัวทุยที่ผ่านการแกะสลักแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Physeter macrocephalus ที่วิกิสปีชีส์
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
อาณันย์ วัชโรทัย

| อาณันย์ วัชโรทัย |
| --- | --- |


สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 6 ตุลาคม พ.ศ. 2557 – 6 กันยายน พ.ศ. 2558
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 มีนาคม พ.ศ. 2501 กรุงเทพมหานคร
เสียชีวิต: 7 มกราคม พ.ศ. 2560 (58 ปี)
พรรคการเมือง: พรรคเพื่อไทย (2551–2560)

พันตรี อาณันย์ วัชโรทัย (ชื่อเดิม วัชรทิพย์ วัชโรทัย) อดีตสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ อดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นหลานของนายแก้วขวัญ-นายขวัญแก้ว วัชโรทัย
ประวัติ

อาณันย์ วัชโรทัย เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2501 เป็นบุตรของนายบุญดำรงศักดิ์ กับนางพอชม วัชโรทัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (จปร.28) และระดับปริญญาโทจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รุ่นเดียวกับนายกรวีร์ ปริศนานันทกุล
เขาเสียชีวิตภายหลังการผ่าตัดเปลี่ยนอวัยวะในร่างกาย (ตับ) แต่ร่างกายไม่ยอมรับ เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2560
การทำงาน

อาณันย์ วัชโรทัย เคยทำงานการเมืองร่วมกับพรรคประชากรไทย และพรรคความหวังใหม่ จึงมีความสนิทสนมกับพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ และนายสมัคร สุนทรเวช อีกทั้งยังเคยได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมืองในรัฐบาลของพรรคไทยรักไทย และมีความสนิทสนมกับพลเอก สนธิ บุญยรัตกลิน
อาณันย์ วัชโรทัย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 123
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ดำรงตำแหน่งจนพ้นวาระและได้ถึงแก่กรรมในอีกไม่กี่ปีต่อมา