โอลกา คอนสแตนตินอฟนา แห่งรัสเซีย
เชิงอรรถอ้างอิง > รายการอ้างอิง

↑  Montgomery-Massingberd 1977, pp. 469–474.
1 2  Van der Kiste 1999, p. 26.
↑  Mateos Sáinz de Medrano 2004, pp. 69–70.
↑  King & Wilson 2006, pp. 55, 109–110.
↑  King & Wilson 2006, p. 36.
↑  King & Wilson 2006, pp. 36–38.
1 2  King & Wilson 2006, p. 35.
↑  King & Wilson 2006, pp. 34–36.
↑  Christmas 1914, p. 81.
1 2 3 4  The Times (London), Monday 21 June 1926, p. 19.
↑  Walter Christmas, King George of Greece, MacBride, Naste & Company, New York, 1914, p. 81.
↑  John Van der Kiste, Kings of the Hellenes. The Greek Kings 1863-1974, Sutton publishing, 1999, p. 14 et 25.
1 2 3  Van der Kiste 1999, pp. 24–25.
1 2  King & Wilson 2006, p. 37.
1 2 3  Van der Kiste 1999, pp. 25.
1 2  Carabott 1993, p. 123.
↑  
Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 69; Van der Kiste 1999, p. 26.
↑  Marie von Bothmer, « Queen Olga of Greece, née Grand Duchess of Russia » dans The Sovereign ladies of Europe, Adamant Media Corporation, 1899, p. 172-173.
↑  Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 70.
↑  Hugo Vickers, Alice, Princess Andrew of Greece, Hamish Hamilton, Londres, 2000, p. 68.
↑  
Gelardi 2006, p. 181; Vickers 2000, p. 68.
↑  Van der Kiste 1999, p. 36.
↑  Van der Kiste 1999, p. 53.
↑  Greg King et Penny Wilson, op. cit., p. 88.
↑  Forster 1958, p. 74.
↑  Van der Kiste 1999, p. 42.
↑  
Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 73; Vickers 2000, p. 309.
↑  Michael of Greece 2004, p. 27.
↑  Bertin 1982, p. 150.
↑  Mateos Sáinz de Medrano 2004, pp. 70–73.
1 2  Michael LLewellyn Smith, Olympics in Athens. 1896, Profile Books, Londres, 2004, p. 20-23.
↑  Van der Kiste 1999, pp. 26, 39.
↑  Driault & Lheritier 1926, pp. 227, 319, 424, vol. III.
↑  Michel de Grèce, op. cit., p. 26-27.
↑  Prince Nicholas of Greece, My Fifty Years, Hutchinson & Co., Londres, 1926, p. 51
↑  Édouard Driault et Michel Lhéritier, Histoire diplomatique de la Grèce de 1821 à nos jours, Tome IV, Paris, PUF, 1926, p. 270 et 477.
↑  John Van der Kiste, op. cit., p. 41.
↑  Édouard Driault et Michel Lhéritier, op. cit., Tome III, p. 323.
↑  John Van der Kiste, op. cit., p. 18 et 20-21.
↑  Édouard Driault et Michel Lhéritier, op. cit., Tome IV, p. 499-500 et 529.
↑  Édouard Driault et Michel Lhéritier, op. cit., Tome IV, p. 365.
↑  John Van der Kiste, op. cit., p. 73.
↑  Édouard Driault et Michel Lhéritier, op. cit., Tome IV, p. 464.
↑  John Van der Kiste, op. cit., p. 40.
↑  Vickers 2000, p. 67.
↑  Walter Christmas, op. cit., p. 129.
↑  Walter Christmas, op. cit., p. 129-130.
↑  Walter Christmas, op. cit., p. 130.
↑  
Christmas 1914, p. 131; Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 72.
↑  Christmas 1914, pp. 130–131.
↑  Walter Christmas, op. cit., p. 131.
↑  Ricardo Mateos Sainz de Medrano, op. cit., p. 72.
↑  Walter Christmas, op. cit., p. 265-266 et 368.
↑  Gelardi 2006, p. 83.
↑  Hugo Vickers, op. cit., p. 67.
↑  Carabott 1993, p. 125.
↑  Carabott 1993, p. 124.
1 2  Carabott 1993, p. 126.
↑  "The Struggle for a Bible in Modern Greek". The Watchtower. Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania. 15 November 2002. สืบค้นเมื่อ 2 November 2014.
↑  Carabott 1993, pp. 128–130.
↑  Carabott 1993, pp. 123, 129–130.
↑  Carabott 1993, pp. 117, 131.
↑  Carabott 1993, p. 131.
↑  Carabott 1993, p. 117.
↑  
Campbell & Sherrard 1968, p. 198; Carabott 1993, p. 131.
↑  The Times (London), Tuesday 26 November 1901, p. 9.
↑  John van der Kiste, op. cit., p. 72.
↑  John van der Kiste, op. cit., 72-75.
↑  John van der Kiste, op. cit., 76-77.
↑  
Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 85; Michael of Greece 2004, p. 27.
↑  Van der Kiste 1999, p. 87.
↑  Van der Kiste 1999, p. 116.
↑  
King & Wilson 2006, p. 155; Michael of Greece 2004, p. 78.
↑  
King & Wilson 2006, pp. 163–164; Van der Kiste 1998, p. 191.
↑  Michael of Greece 2004, p. 78.
↑  King & Wilson 2006, pp. 166, 186.
↑  Van der Kiste 1999, pp. 89–90.
↑  Van der Kiste 1999, pp. 104–108.
↑  Van der Kiste 1999, pp. 112–115.
↑  
Mateos Sáinz de Medrano 2004, pp. 89–90; Van der Kiste 1999, p. 116.
↑  
Montgomery-Massingberd 1977, pp. 470–476; Van der Kiste 1998, pp. 198–202.
↑  Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 90.
1 2  Van der Kiste 1999, p. 147.
↑  Vickers 2000, p. 145.
↑  Van der Kiste 1999, pp. 122–123.
↑  Van der Kiste 1999, pp. 123–124.
↑  Van der Kiste 1999, p. 125.
↑  
Van der Kiste 1999, pp. 125–126; Vickers 2000, p. 148.
↑  Van der Kiste 1999, p. 126.
↑  
Bertin 1982, p. 230; Van der Kiste 1999, pp. 129–130.
↑  Van der Kiste 1999, pp. 134–137.
↑  Van der Kiste 1999, p. 137.
↑  The Times (London), Friday 1 December 1922, p. 12.
1 2  Van der Kiste 1999, p. 140.
↑  
Van der Kiste 1999, pp. 140–141; Vickers 2000, pp. 170–171.
↑  The Times (London), Tuesday 5 December 1922, p. 12.
↑  
Mateos Sáinz de Medrano 2004, pp. 92–93, 318; Van der Kiste 1999, p. 147.
↑  
Van der Kiste 1999, p. 147; Vickers 2000, p. 180.
↑  Montgomery-Massingberd 1977, p. 325.
↑  Vickers 2000, pp. 180–181.
↑  
Van der Kiste 1999, p. 147; Vickers 2000, pp. 180–181.
↑  The Times (London), Friday 25 June 1926, p. 13.
↑  
Forster 1958, p. 198; Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 188.
↑  The Times (London), Tuesday 22 June 1926, p. 15.
↑  Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 327.
1 2  Montgomery-Massingberd 1977, pp. 468–471.
1 2 3 4 5  Montgomery-Massingberd 1977, pp. 184–186.
1 2 3  Montgomery-Massingberd 1977, pp. 136–141.
1 2 3  Montgomery-Massingberd 1977, p. 237.
1 2  Montgomery-Massingberd 1977, pp. 265–266.
↑  Montgomery-Massingberd 1977, p. 240.
แกรนด์ดัชเชสโอลกาแห่งรัสเซียขณะทรงพระเยาว์ ในค.ศ. 1861
สมเด็จพระราชินีโอลกาในฉลองพระองค์แบบกรีก ราวค.ศ. 1870
แกรนด์ดัชเชสโอลกา คอนสแตนตินอฟนา ในค.ศ. 1867
พระเจ้าจอร์จที่ 1 และสมเด็จพระราชินีโอลกา ใน ค.ศ. 1867
สมเด็จพระราชินีโอลกาและเจ้าชายคริสโตเฟอร์ พระโอรสองค์สุดท้อง ในค.ศ. 1889
สมเด็จพระราชินีโอลกาแห่งกรีซ ใน ค.ศ. 1880
สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าอมาลีเอียน กรุงเอเธนส์
จอร์จ อเวรอฟ ผู้ให้การสนับสนุนด้านการเงินในการสังคมสงเคราะห์
การจลาจล อีวานเกลีกา ในกรุงเอเธนส์ ค.ศ. 1901
ภาพโปสการ์ดพระราชพิธีฝังพระบรมศพของพระเจ้าจอร์จที่ 1
พระราชวังปาฟลอสก์ ใกล้เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
พระบรมสาทิสลักษณ์พระนางโอลกา วาดโดย ยอร์โยส จาโคบีดีส ใน ค.ศ. 1915
สมเด็จพระพันปีหลวงโอลกาแห่งกรีซ วาดโดยฟิลิป เดอ ลาสโล
สมเด็จพระพันปีหลวงโอลกา (กลาง) พร้อมพระโอรส คือ เจ้าชายคริสโตเฟอร์ และพระชายาองค์แรก เจ้าหญิงอนาสตาเซีย
ที่ฝังพระศพของพระนางโอลกาในตาโตย