stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กันดั้ม (โมบิลสูท)
รูปแบบอื่นๆ > RX-78-4 กันดั้ม จี04

| RX-78-4 กันดั้ม จี04 > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทรุ่นต้นแบบ
ความสูง: 18 เมตร
น้ำหนัก: 42.6 ตัน (พื้นฐาน) 80.2 ตัน (เต็มพิกัด) 86.5 ตัน (ติดตั้งเมก้าบีมลันเชอร์)
เกราะ: โลหะผสมลูนาไททาเนียม
กำลังเครื่อง: 1550 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน 60 มม. บีมเซเบอร์ ไฮเปอร์บีมไรเฟิล ไฮเปอร์บาซูก้า บีมกันติดแขน โล่ เมก้าบีมลันเชอร์
นักบินสำคัญ: ลูซ คาสเซล
ด ค ก
โมบิลสูทที่พัฒนาขึ้นมาเพื่อทดลองใช้งานเมก้าบีมลันเชอร์ซึ่งมีอานุภาพเทียบได้กับปืนใหญ่มหาอนุภาคของยานแม่ จึงมีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังสูง RX-78-4 ยังสามารถติดตั้งบูสเตอร์เพื่อเพิ่มสมรรถนะสำหรับการต่อสู้ในอวกาศได้ เนื่องจากลงสู่สนามรบในช่วงท้ายของสงคราม จึงมีข้อมูลการใช้งานน้อย
กันดั้ม G04 นั้นได้ใช้เมก้าบีมลันเชอร์หยุดยั้งกองยานของซีอ้อนที่แกรนาดา ซึ่งแม้จะทำได้สำเร็จแต่เครื่องกำเนิดพลังงานก็โอเวอร์โหลดจนกันดั้มG04ระเบิดไปและลูซ คาสเซลซึ่งเป็นนักบินได้เสียชีวิต
กันดั้ม G04 เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ  โดยใช้ชื่อว่า RX-78-4 กันดั้มหมายเลข4 ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ ต่อมาได้รับการปรับปรุงรูปแบบเพื่อใช้ใน วิดีโอเกม โมบิลสูทกันดั้มไกเดน: อุชุ, เซนโคะโนะฮะเตะนิ (機動戦士ガンダム外伝 宇宙、閃光の果てに…) สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2ในปีพ.ศ. 2546 โดย ฮาจิเมะ คาโทกิ
รูปแบบอื่นๆ > RX-78-5 กันดั้ม จี05

| RX-78-5 กันดั้ม จี05 > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทรุ่นต้นแบบ
ความสูง: 18 เมตร
น้ำหนัก: 42.9 ตัน (พื้นฐาน) 80.5 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมลูนาไททาเนียม
กำลังเครื่อง: 1480 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน 60 มม. บีมเซเบอร์ ไฮเปอร์บีมไรเฟิล ไฮเปอร์บาซูก้า บีมกันติดแขน ปืนกลแก็ตลิ่ง โล่
นักบินสำคัญ: ฟอร์ด รอมเฟลเลอ
ด ค ก
โมบิลสูทคู่แฝดของ RX-78-4 แม้ดูจากภายนอกจะแตกต่างกันแค่โทนสี แต่เนื่องจากกันดั้ม G05 ใช้ปืนกลแก็ตลิ่งขนาดใหญ่แทนเมก้าบีมไรเฟิลจึงมีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังน้อยกว่า G04 RX-78-5 สามารถติดตั้งบูสเตอร์เพื่อเพิ่มสมรรถนะสำหรับการต่อสู้ในอวกาศได้เหมือน RX-78-4 กันดั้ม G05 และนักบิน ฟอร์ด รอมเฟลเลอได้ร่วมในภารกิจคุ้มครองนายกรัฐมนตรี ดาร์เซีย บาการอฟ แห่งสาธารณรัฐซีอ้อนซึ่งเป็นผู้ประกาศยอมแพ้ต่อสหพันธ์โลกจากกลุ่มที่ยังภักดีต่อตระกูลซาบี้
กันดั้ม G05 เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ  โดยใช้ชื่อว่า RX-78-5 กันดั้มหมายเลข5 ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ ต่อมาได้รับการปรับปรุงรูปแบบเพื่อใช้ในวิดีโอเกม โมบิลสูทกันดั้มไกเดน: อุชุ, เซนโคะโนะฮะเตะนิ โดย ฮาจิเมะ คาโทกิ
รูปแบบอื่นๆ > RX-78-6 มัดร็อกกันดั้ม

| RX-78-6 มัดร็อกกันดั้ม > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทรุ่นต้นแบบ
ความสูง: 18 เมตร
น้ำหนัก: 47.3 ตัน (พื้นฐาน) 84.4 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมลูนาไททาเนียม
กำลังเครื่อง: 1480 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน 60 มม. บีมเซเบอร์ บีมไรเฟิล ไฮเปอร์บาซูก้า ปืนกล 90 มม. เกรเน็ดลันเชอร์ ปืนใหญ่ 300 มม. โล่
นักบินสำคัญ: เอกา
ด ค ก
โมบิลสูทที่สร้างขึ้นมาโดยรวมจุดเด่นของRX-77-2 กันแคนน่อนและ RX-78-2 กันดั้มเข้าด้วยกันและเสริมประสิทธิภาพด้วยเทคโนโลยีใหม่ มัดร็อกกันดั้มมีอาวุธหลักเป็นปืนใหญ่แฝดขนาด300มม. ซึ่งบีมเซเบอร์ก็เก็บไว้ข้างๆปืนใหญ่คู่นี้ ส่วนแขนติดตั้งเครื่องยิงลูกระเบิด และสามารถใช้งานปืนกลหรือบีมไรเฟิลเป็นอาวุธมือถือได้
มัดร็อกกันดั้มติดตั้งท่อขับดันไว้ทั่วตัวและระบบโฮเวอร์สำหรับลอยตัวเหนือพื้นที่ขาสองข้าง จึงมีความเร็วและความคล่องแคล่วสูงมาก ในทางทฤษฏีแล้วนับเป็นโมบิลสูทที่ทรงพลังที่สุดของสหพันธ์โลกในช่วงสงครามหนึ่งปี มัดร็อกกันดั้มได้ใช้งานครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน 0079 ในสภาพที่ไม่สมบูรณ์และพ่ายแพ้ต่อหน่วยมิดไนท์เฟนริลของซีอ้อน แต่ก็ได้รับการซ่อมแซมจนสมบูรณ์และเข้าร่วมในการยึดอเมริกาคืนจากซีอ้อน แต่ในที่สุดก็ถูกหน่วยมิดไนท์เฟนริลโจมตีจนไม่อาจซ่อมแซมได้อีกต่อไปในวันที่15 ธันวาคม UC0079
มัดร็อกกันดั้มเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ  โดยใช้ชื่อว่า RX-78-6 กันดั้มหมายเลข6 ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ ต่อมาได้รับการปรับปรุงรูปแบบเพื่อใช้ในวิดีโอเกม ซีโอนิคฟรอนท์ กันดั้ม0079 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2ในปีพ.ศ. 2544 โดย ฮาจิเมะ คาโทกิ
รูปแบบอื่นๆ > RX-78-7 กันดั้มหมายเลข 7

โมบิลสูทที่สหพันธ์โลกพัฒนาขึ้นโดยเน้นการใช้งานในอวกาศและการใช้งานร่วมกับเกราะฟุลอาเมอร์ RX-78-7 มีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากอยู่แล้ว แต่ในเกราะฟุลอาเมอร์ยังมีเครื่องกำเนิดพลังงานเสริมอีกด้วย ส่วนโครงสร้างเป็นแบบเดียวกับของกันดั้มอเล็กซ์และมีแม็กเน็ตโค้ตติ้งกับห้องนักบินแบบพาโนรามิคมองได้รอบตัวเหมือนกัน
เมื่อสวมเกราะฟุลอาเมอร์เป็น FA-78-3 ฟุลอาเมอร์กันดั้มหมายเลข 7 แล้วสมรรถนะของกันดั้มหมายเลข 7 ก็ไม่ได้ตกลงไปแม้แต่น้อย เพราะนอกจากเครื่องกำเนิดพลังงานแล้วเกราะนี้ยังมีถังเชื้อเพลิงเสริมอีกด้วย เกราะนี้เป็นแบบเน้นพลังทำลายจากอาวุธจำนวนมากที่เสริมเข้ามามากกว่าจะเน้นการป้องกัน
FA-78-3 ยังสามารถพัฒนามาอีกขั้นเป็น HFA-78-3 เฮฟวี่ฟุลอาเมอร์กันดั้มหมายเลข 7 ซึ่งติดตั้งเมก้าบีมแคนน่อนที่มีเครื่องกำเนิดพลังงานและถังเชื้อเพลิงเสริมแยกต่างหากเพิ่มเข้าไปอีก ในสภาพนี้สมรรถนะของกันดั้มหมายเลข7ก็ยังไม่ลดลงไปแม้แต่น้อยในขณะที่มีพลังทำลายที่ไม่มีโมบิลสูทใดในช่วงสงครามหนึ่งปีเทียบได้ แต่เมื่อสงครามหนึ่งปียุติลง โครงการนี้ก็ถูกยกเลิกไปโดยที่กันดั้มหมายเลข7สร้างเสร็จไปแค่โครงสร้างพื้นฐานเท่านั้น
กันดั้มหมายเลข7เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ  ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
รูปแบบอื่นๆ > RX-78XX กันดั้มพิกซี่

| RX-78XX กันดั้มพิกซี่ > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทรุ่นต้นแบบสำหรับต่อสู้ระยะประชิด
ความสูง: 18.3 เมตร
น้ำหนัก: 39.8 ตัน (พื้นฐาน)
เกราะ: โลหะผสมลูนาไททาเนียม
กำลังเครื่อง: 1440 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน 60 มม. มีดบีม ซับมาชีนกัน 90 มม.
นักบินสำคัญ: บอร์ค คราย
ด ค ก
โมบิลสูทที่เน้นการต่อสู้ระยะประชิดตัว มีอาวุธเป็นปืนกล 90 มม., ปืนกลวัลแคนและมีดบีมคู่ กันดั้มพิกซี่มีความคล่องแคล่วสูงและน้ำหนักเบากว่า RX-78 ซีรีส์เครื่องอื่นๆ กันดั้มพิกซี่ยังมีระบบคอมพิวเตอร์ที่ช่วยพัฒนาประสิทธิภาพของเครื่องได้ตามข้อมูลการต่อสู้ที่เพิ่มขึ้น
มีข้อมูลการใช้งานของกันดั้มพิกซี่แค่เครื่องเดียว นั่นก็คือเครื่องของร้อยเอกบอร์ค คราย แห่งหน่วยขนส่งอัลบาทรอส ซึ่งเชื่อกันว่าโดนทำลายไปพร้อมกับ MS-08TX อีฟรีตของเฮนรี่ บูนแห่งหน่วยอิสระวูล์ฟการ์ของซีอ้อน แต่เนื่องจากผู้บัญชาการของฐานอัลบาทรอส นอคท์ กาดิช ได้หนีเอาตัวรอดหลังการโจมตีอย่างหนักของหน่วยวูล์ฟการ์โดยทิ้งบอร์คไว้คนเดียว ทำให้ไม่สามารถยืนยันได้ว่ากันดั้มพิกซี่ถูกทำลายจริงหรือไม่
กันดั้มพิกซี่ปรากฏตัวในวิดีโอเกม โมบิลสูทกันดั้ม ครอสดิเมนชัน0079สำหรับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
รูปแบบอื่นๆ > RX-78NT-X เนทิกซ์

โมบิลสูทที่พัฒนาหลังสงครามหนึ่งปีโดยใช้พื้นฐานของกันดั้มอเล็กซ์เพื่อพัฒนาระบบไซคอมมิวที่ศึกษามาจากของซีอ้อน ด้านหลังมีอาวุธควบคุมระยะไกลขนาดใหญ่ซึ่งเรียกว่าบิทติดตั้งไว้ บิทของเนทิกซ์จะเป็นแบบควบคุมผ่านสายเคเบิล ในภายหลังเนทิกซ์ถูกย้ายไปทดสอบที่สถานีวิจัยมุราซาเมะและได้รับรหัสใหม่เป็น MRX-003 ชื่อเนทิกซ์เป็นการออกเสียงของอักษร NT-X
เนทิกซ์ปรากฏตัวในวิดีโอเกม เอสดีกันดั้ม จีเจเนเรชัน สปิริทซ์สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ออกแบบโดยคิมิโทชิ ยามาเนะ
ดูเพิ่ม

กันดั้มภาคพื้นดิน
กันดั้มโปรเจกต์
รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
แหล่งข้อมูลอื่น

ที่มาของการออกแบบ หัวกันดั้ม หัวซากุ (Gundam’s Head, Zaku’s Head design inspiration)
แคปิตอลเรเคิดส์

| แคปิตอลเรเคิดส์ |
| --- | --- |
บริษัทแม่: อีเอ็มไอกรุ๊ป (1955-28 กันยายน 2012) ยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป (28 กันยายน 2012-ปัจจุบัน)
ก่อตั้ง: 9 เมษายน 1942; 82 ปีก่อน (1942-04-09)
ผู้ก่อตั้ง: Johnny Mercer Buddy DeSylva Glenn Wallichs
จัดจำหน่าย: Capitol Music Group
แนวเพลง: หลากหลาย
ประเทศต้นกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ที่ตั้ง: ลอสแอนเจลิส
เว็บไซต์: capitolrecords.com
แคปิตอลเรเคิดส์ (Capitol Records) เป็นค่ายเพลงที่อยู่ในลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เคยอยู่ในเครือ อีเอ็มไอกรุ๊ป ปัจจุบันอยู่ในเครือ ยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป
โมทาวน์

โมทาวน์เรเคิดส์ (อังกฤษ: Motown Records) เป็นค่ายเพลง ก่อกำเนิดในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งโดยเบอร์รี กอร์ดี จูเนียร์ เมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1959 ในชื่อ แทมลาเรเคิดส์ (Tamla Records)
โมทาวน์ยังมีบทบาทสำคัญในการผสานเพลงป็อปหลากเชื้อชาติ โดยเป็นค่ายเพลงแรกที่มีเจ้าของเป็นคนแอฟริกัน-อเมริกัน และมีศิลปินส่วนใหญ่เป็นศิลปินชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ที่ประสบความสำเร็จข้ามมายังเพลงป็อป ในทศวรรษ 1960 โมทาวน์ประสบความสำเร็จกับเพลงที่ทำในลักษณะโซลเป็นหลัก ที่เรียกว่า เดอะโมทาวน์ซาวด์ ซึ่งเป็นประเภทหนึ่งของดนตรีโซล ที่ได้รับอิทธิพลเด่นชัดจากเพลงป็อป
โมทาวน์ออกผลงานหลากหลายแนวเพลง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีชื่อเสียงจากเพลงแนวอาร์แอนด์บี โซล ฮิปฮอป และป็อป ในปี 1972 โมทาวน์ได้ย้ายจากดีทรอยต์มายังลอสแอนเจลิส และยังถือเป็นบริษัทอินดี้จนเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1988 เมื่อกอร์ดีได้ขายบริษัทให้กับ เอ็มซีเอ และบอสตันเวนเจอร์ส ซึ่งจากนั้นเปลี่ยนไปเป็นบริษัทโพลีแกรมในปี 1994 มีสำนักงานหลักในนิวยอร์กซิตี ปัจจุบันโมทาวน์เรเคิดส์ เป็นค่ายย่อยของ เดอะยูนิเวอร์ซัลโมทาวน์/ยูนิเวอร์ซัลรีพับลิกกรุป ซึ่งย่อยมาจากยูนิเวอร์ซัลกรุป
จีอี (รถจักร)

หัวรถจักรดีเซลไฟฟ้าจีอี หมายเลข 4004 ที่โรงงานรถไฟมักกะสัน กรุงเทพมหานคร
เจเนอรัล อิเล็กทริก ยูเอ็ม12ซี (อังกฤษ: General Electric UM12C) หรือ จีอี (GE) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้า ที่การรถไฟแห่งประเทศไทย นำเข้าจากบริษัทเจเนอรัลอิเล็กทริกทรานส์ปอร์เทชัน สหรัฐอเมริกา นำเข้ามาใช้งานจำนวนทั้งสิ้น 50 คัน หมายเลข 4001 - 4050 เข้ามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 - 2509 โดยมีหมายเลข 4001 - 4040 เข้ามาในไทย พ.ศ. 2507 และมีหมายเลข 4041 - 4050 เข้ามาในไทย พ.ศ. 2509 ปัจจุบันเป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้าอายุมากที่สุดที่ยังคงใช้งานเป็นหลัก ปัจจุบันมักทำขบวนรถธรรมดา ขบวนรถชานเมือง รวมไปถึงขบวนรถสินค้าที่ยังคงใช้ระบบห้ามล้อแบบสุญญากาศ และยังใช้ในงานสับเปลี่ยนตามย่านสถานีต่าง ๆ
และในปัจจุบัน รถจักรดีเซลไฟฟ้า จีอี (GE) คงเหลือใช้การได้ทั้งหมด 42 คัน และตัดบัญชีทั้งหมด 8 คัน คงเหลือตัวโครงรถอยู่ 6 คัน คือหมายเลข 4003 ,4020 ,4030 , 4032 ,4034และ 4035 และถูกตัดเป็นเศษเหล็กไม่เหลือเค้าโครงรถเดิม 2 คัน คือหมายเลข 4046 และ 4049
ข้อมูลรถจักร

ชนิดรถจักร รถจักรดีเซลไฟฟ้า (Diesel Electric Locomotives)
ชื่อเรียก GE
โมเดลโรงงาน UM12C
เครื่องยนต์ Cummins KT38-L ขนาดความจุ 38,000 ชีชี. 12 สูบ มี 2 เครื่องยนต์ (เดิมใช้เครื่องยนต์ Cummins VT12-825B1)
แรงม้า 660 แรงม้า X 2 เครื่อง = 1,320 แรงม้า ที่รอบเครื่องยนต์ 2,000 รอบต่อนาที
น้ำหนักรถจักร 70.178 ตัน (เมื่อจอดนิ่ง) / 75.00 ตัน (ขณะทำขบวน)
น้ำหนักกดเพลา 12.5 ตัน
การจัดวางล้อ Co-Co
พิกัดตัวรถ กว้าง 2,794 มม. / สูง 3,753 มม. / ยาว 16,288 มม.
ระบบห้ามล้อ ลมดูดล้วน,ลมดูด/ลมอัด,ลมอัดล้วน
ความจุ 3,500 ลิตร
ความเร็วสูงสุด 103 กม./ชม.
บริษัทผู้ผลิต บริษัท เจเนอรัลอิเล็กทริก (General Electric) ,ประเทศสหรัฐอเมริกา
ราคาต่อคัน 4,590,384.30 บาท
จำนวน 50 คัน
เริ่มใช้งาน พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2509
หวีดดั้งเดิมที่ใช้คือหวีด Wabco B-7
GE-K

ช่วงที่มีการเปลี่ยนเครื่องยนต์ใหม่จากเครื่องยนต์ Cummins VT12-825B1 มาเป็นเครื่องยนต์ Cummins ตระกูล K2300 หรือ Cummins KT38-L ทำให้ช่วงนั้นมีเครื่องยนต์ในรถจักร จีอี ที่ใช้เครื่องยนต์ถึงสองแบบจึงมีการแยกประเภทด้วยการเติม -เค (-K) ต่อท้ายชื่อรุ่นที่เปลี่ยนเครื่องยนต์ เป็น จีอี-เค (GE-K) ในเอกสารการซ่อมบำรุง เพื่อแยกรถที่เปลี่ยนเครื่องยนต์แล้วกับรถที่ใช้เครื่องยนต์เดิม ปัจจุบัน จีอี ใช้เครื่องแบบ Cummins KT-38L แต่ในบัญชีและเอกสารข้อมูลต่าง ๆ ยังคงใช้ชื่อ จีอี อยู่แต่ก็มีการเรียกติดปากเป็น จีอี-เค (GE-K) อยู่บ้าง
ระบบห้ามล้อ

ลมดูดอย่างเดียว หมายเลข 4001 - 4027 (ยกเว้น †4003 4004 4005 4006 4007 4008 4011 4016 4017 4018 4023 4026)
ลมดูด/ลมอัด หมายเลข †4003, 4004, 4005, 4006, 4007, 4008, 4011, 4016, 4017, 4023, 4026, 4029 - 4050  (ยกเว้น 4038)
ลมอัดอย่างเดียว หมายเลข 4018,4028, 4038
รถจักรพิเศษ

หมายเลข †4030 จะมีหูสีแดงสองข้าง หลายคนเรียกว่า มิกกี้เมาส์
หมายเลข  4002 4006 4007  4017 4019 †4020  4025 4029 †4030 4033 †4034  4038 4039 4042 4043 4048 เป็นรถจักรที่มีการทำสีตัวรถใหม่
หมายเลข 4029 4033 4047 เป็นรถจักรที่มีการหุ้มเกราะกันกระสุน
หมายเลข 4045 เป็นรถจักรที่มีการติดตั้งหวีดของรถจักรจีอีเอ (GEA)
หมายเลข †4035 4027 เป็นรถจักรที่ยังมีระฆังสัญญาณ อยู่ในสภาพที่เกือบสมบูรณ์ โดยที่หมายเลข †4035ยังมีระฆังติดอยู่กับซากรถจักร
หมายเลข 4047 เป็นรถจักรที่ยังมีระฆังสัญญาณ แต่ไม่มีกระเดื่องภายใน
หมายเลข4006 †4034 4039เป็นรถจักรที่มีการดัดแปลงระบบเร่งรอบ เป็นแบบรถจักรจีอีเอ(GEA)
หมายเลข 4028 เป็นรถจักรที่ใช้หวีดดังเดิมคือหวีด Wabco B-7
รถจักรที่ประสบอุบัติเหตุ

| หมายเลข | ลักษณะอุบัติเหตุ | ขบวนที่ทำ | วันที่ | สถานที่ | ความเสียหาย | สถานะปัจจุบัน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| †4003 | ไฟไหม้ขณะทำขบวนรถสินค้าสายเหนือ | ขบวนรถสินค้าน้ำมันสำเร็จรูปสายเหนือ | - | - | ตัวรถ (ไฟไหม้เสียหายทั้งหมด) | ตัดบัญชี | - |
| 4016 | ชนกับรถบรรทุก 10 ล้อ | ขบวนรถสินค้าที่ 701 ชุมทางบางซื่อ - ชุมทางหาดใหญ่ | - | ระหว่างสถานีรถไฟประจวบคีรีขันธ์กับสถานีรถไฟหนองหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ | - | กลับมาทำการแล้ว | - |
| †4020 | ชนกับรถจักรหมายเลข 4030 และ 4223 | - | วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2562 | สถานีรถไฟชุมทางแก่งคอย จังหวัดสระบุรี | - | ตัดบัญชี | - |
| 4029 | ชนกับรถบรรทุก | ขบวนรถธรรมดาที่ 211 กรุงเทพ (หัวลําโพง) - ตะพานหิน | - | - | - | กลับมาทำการแล้ว | - |
| †4030 | อุบัติเหตุเดียวกันกับหมายเลข 4020 | - | วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2562 | สถานีรถไฟชุมทางแก่งคอย จังหวัดสระบุรี | - | ตัดบัญชี | - |
| †4032 | ตกรางเนื่องจากการกระทำของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ | ขบวนรถสายใต้ขบวนรถท้องถิ่นที่ 456 ยะลา - นครศรีธรรมราช | - | ระหว่างสถานีรถไฟนาประดู่กับสถานีรถไฟปัตตานี จังหวัดปัตตานี | - | ตัดบัญชี | - |
| †4034 | ชนรถบรรทุก 10 ล้อ | ขบวนรถสินค้าที่ 777 ชุมทางบางซื่อ - ชุมทางทุ่งสง | วันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2561 | ย่านด้านใต้สถานีรถไฟควนหินมุ้ย จังหวัดชุมพร | เสียหายด้านหน้ารถจักร และโครงประธาน | ตัดบัญชี | - |
| †4035 | ชนกับขบวนรถด่วนพิเศษดีเซลรางนั่งปรับอากาศที่ 39/41 กรุงเทพ - สุราษฎร์ธานี/ยะลา | ขบวนรถเร็วที่ 178 หลังสวน - ธนบุรี | วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2550 | สถานีรถไฟหนองแก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ | เสียหายทั้งหมด | ตัดบัญชี | - |
| 4040 | ชนกับรถบรรทุกอ้อย | ขบวนรถสินค้าที่ 648 | - | สถานีรถไฟปางม่วง จังหวัดลำปาง | - | กลับมาทำการแล้ว | - |
| 4043 | ชนกับรถบรรทุก | ขบวนรถธรรมดาที่ 251 ธนบุรี - ประจวบคีรีขันธ์ | - | - | ด้านหน้ารถ | กลับมาทำการแล้ว | - |
| †4046 | ถูกขบวนรถสินค้าไถลลงมาทับ | ขบวนรถสินค้าน้ำมันสำเร็จรูป | วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2543 | สถานีรถไฟหนองบัวลาย จังหวัดนครราชสีมา | ไฟไหม้เสียหายทั้งหมด | ตัดบัญชี | - |
| 4047 | ชนกับรถจักรของขบวนรถเร็วที่ 102 เชียงใหม่ - กรุงเทพ | - | - | สถานีรถไฟผาคัน จังหวัดแพร่ | - | กลับมาทำการแล้ว | - |
| †4049 | ชนกับรถบรรทุก 10 ล้อ | ขบวนรถสินค้าน้ำมันสำเร็จรูปสายตะวันออก | วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 | บริเวณสถานีรถไฟชุมทางศรีราชา จังหวัดชลบุรี | ไฟไหม้เสียหายทั้งหมด | ตัดบัญชี | - |
| 4050 | ชนกับรถบรรทุก 10 ล้อ | ขบวนรถสินค้าที่ 701 ชุมทางบางซื่อ - ชุมทางหาดใหญ่ | - | ระหว่างสถานีรถไฟประจวบคีรีขันธ์กับสถานีรถไฟหนองหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ | - | กลับมาทำการแล้ว | - |
รถจักรที่ตัดบัญชี

| หมายเลข | ลักษณะอุบัติเหตุ | ขบวนที่ทำ | วันที่ | สถานที่ | ความเสียหาย | สถานะปัจจุบัน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| †4003 | ไฟไหม้ขณะทำขบวนรถสินค้าสายเหนือ | ขบวนรถสินค้าน้ำมันสำเร็จรูปสายเหนือ | - | - | ตัวรถ (ไฟไหม้เสียหายทั้งหมด) | ตัดบัญชี | - |
| †4020 | ชนกับรถจักรหมายเลข 4030 และ 4223 | - | วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2562 | สถานีรถไฟชุมทางแก่งคอย จังหวัดสระบุรี | - | ตัดบัญชี | - |
| †4030 | อุบัติเหตุเดียวกันกับหมายเลข 4020 | - | วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2562 | สถานีรถไฟชุมทางแก่งคอย จังหวัดสระบุรี | - | ตัดบัญชี | - |
| †4032 | ตกรางเนื่องจากการกระทำของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ | ขบวนรถสายใต้ขบวนรถท้องถิ่นที่ 456 ยะลา - นครศรีธรรมราช | - | ระหว่างสถานีรถไฟนาประดู่กับสถานีรถไฟปัตตานี จังหวัดปัตตานี | - | ตัดบัญชี | - |
| †4034 | ชนกับรถบรรทุก10ล้อ | รถสินค้าที่ 777 ชุมทางบางซื่อ - ชุมทางทุ่งสง | วันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2561 | สถานีรถไฟควนหินมุ้ย จังหวัดชุมพร | - | ตัดบัญชี | - |
| †4035 | ชนกับขบวนรถด่วนพิเศษดีเซลรางนั่งปรับอากาศที่ 39/41 กรุงเทพ - สุราษฎร์ธานี/ยะลา | ขบวนรถเร็วที่ 178 หลังสวน - ธนบุรี | วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2550 | สถานีรถไฟหนองแก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ | เสียหายทั้งหมด | ตัดบัญชี | - |
| †4046 | ถูกขบวนรถสินค้าไถลลงมาทับ | ขบวนรถสินค้าน้ำมันสำเร็จรูป | วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2543 | สถานีรถไฟหนองบัวลาย จังหวัดนครราชสีมา | ไฟไหม้เสียหายทั้งหมด | ตัดบัญชี | - |
| †4049 | ชนกับรถบรรทุก 10 ล้อ | ขบวนรถสินค้าน้ำมันสำเร็จรูปสายตะวันออก | วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 | บริเวณสถานีรถไฟชุมทางศรีราชา จังหวัดชลบุรี | ไฟไหม้เสียหายทั้งหมด | ตัดบัญชี | - |
แหล่งข้อมูลอื่น

การรถไฟแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2007-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.geocities.ws/railsthai/train01.htm
ภาพการลำเลียงรถจักรดีเซลไฟฟ้าจีอี วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2507
http://portal.rotfaithai.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=4632&start=20
อินเตอร์สโคปเรเคิดส์

| อินเตอร์สโคปเรเคิดส์ |
| --- | --- |

บริษัทแม่: Universal Music Group
ก่อตั้ง: 1989; 36 ปีที่แล้ว (1989)
ผู้ก่อตั้ง: Jimmy Iovine Ted Field
จัดจำหน่าย: Interscope Geffen A&M (United States) Universal Music Group (International) Polydor Limited (Europe) (1996–ปัจจุบัน)
แนวเพลง: ฮิปฮอป ร็อก ป็อป
ประเทศต้นกำเนิด: สหรัฐ
ที่ตั้ง: แซนตามอนิกา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
เว็บไซต์: interscope.com
อินเตอร์สโคปเรเคิดส์ (อังกฤษ: Interscope Records) เป็นค่ายเพลงใหญ่สัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1990 โดยจิมมี ไอโอวีน และเทด ฟีลด์ เป็นบริษัทร่วมทุนมูลค่า 20 ล้านเหรียญสหรัฐ กับแอตแลนติกเรเคิดส์ของวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป ณ ขณะนั้นถือเป็นบริษัทโดยส่วนใหญ่ โดยให้ความสำคัญกับการตัดสินใจของเจ้าหน้าที่ฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปิน และให้ศิลปินและโปรดิวเซอร์ มีส่วนในงานสร้างสรรค์งานอย่างเต็มที่ ค่ายมีเพลงฮิตเพลงแรกภายในไม่ถึงปีหลังก่อตั้ง และมีกำไรในปี 1993 ไอโอวีนรับตำแหน่งประธานและประธานคณะเจ้าหน้าที่บริหาร ตั้งแต่พฤษภาคม 2014 หลังจากนั้นรับตำแหน่งโดยจอห์น คูนิก
ในปี 1992 อินเตอร์สโคปได้สิทธิ์เฉพาะในการทำการตลาดและจัดจำหน่ายค่ายแนวฮาร์ดคอร์แร็ป ที่ชื่อ เดทโรว์เรเคิดส์ ที่มีดาราฮิปฮอปชื่อดังอย่าง ทูพัค ชาเคอร์, ดร. เดร และ สนูป ด็อกก์ ที่มีเรื่องข้อพิพาทกับแก๊งสตาแร็ปในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 และจากผลที่ไทม์วอร์เนอร์ ที่เคยเป็นของ WMG ได้แยกตัวออกจากอินเตอร์สโคป โดยขายไปร้อยละ 50 คืนสู่ฟีลด์และไอโอวีน ด้วยมูลค่า 115 ล้านเหรียญสหรัฐ และในปี 1996 ร้อยละ 50 ของค่ายถูกซื้อโดย MCA Music Entertainment Group ด้วยราคา 200 ล้านเหรียญ
อีเอ็มไอ

| --- | --- |

ประเภท: เอกชน
อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมเพลง
ก่อนหน้า: โคลัมเบีย แกรมโมโฟน คอมปะนี แกรมโมโฟน คอมปะนี
ก่อตั้ง: 31 มีนาคม 1931; 93 ปีก่อน (1931-03-31)
เลิกกิจการ: 28 กันยายน 2012; 12 ปีก่อน (2012-09-28)
สาเหตุ: ล้มละลาย: อีเอ็มไอ มิวสิค พับลิชชิ่ง ได้รับการควบคุมโดย: โซนี่/เอทีวี มิวสิค พับลิชชิ่ง และประกอบด้วย โซนี่  เอสเตทของ ไมเคิล แจ็กสัน  Mubadala Development Company PJSC  Jynwel Capital Limited  The Blackstone Group's GSO Capital Partners LP  เดวิด เกฟเฟน พาร์โลโฟน, ไครเซลิสเรเคิดส์ (งานเพลงศิลปินอังกฤษ), อีเอ็มไอคลาสสิก, เวอร์จินคลาสสิก และ อีเอ็มไอ เบลเยียม, สาธารณรัฐเช็ก, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, นอร์เวย์, โปรตุเกส, สเปน, สโลวาเกีย และ สวีเดน การดำเนินงานที่ได้มาขายให้กับ: วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป กลุ่มธุรกิจการบันทึกที่ได้มาโดย: ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุป Mute Records งานเพลงเก่า  และ เวอร์จิน มิวสิค พับลิชชิ่ง ขายให้กับ: BMG Rights Management 
ถัดไป: อีเอ็มไอ มิวสิค พับลิชชิ่ง เวอร์จิน อีเอ็มไอ เรเคิดส์ อีเอ็มไอ เรเคิดส์ แนชวิลล์ มิโนส์ อีเอ็มไอ
สำนักงานใหญ่: เวสต์มินสเตอร์, ลอนดอน, อังกฤษ, สหราชอาณาจักร
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Roger Faxon (Former CEO)   Ruth Prior (Former CFO)
รายได้: £1.072 พันล้าน (2009) $1.65 พันล้าน (2009)
รายได้จากการดำเนินงาน: £163 ล้าน (2009) (อีเอ็มไอ มิวสิค) £135 ล้าน (2009) (อีเอ็มไอ มิวสิค พับลิชชิ่ง)
เจ้าของ: Terra Firma Capital Partners (2007–2011) ซิตี้กรุ๊ป (2011–28 กันยายน 2012) ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุป 28 กันยายน 2012; 12 ปีก่อน (2012-09-28) (อีเอ็มไอกรุ๊ป) โซนี่/เอทีวี มิวสิค พับลิชชิ่ง 28 กันยายน 2012; 12 ปีก่อน (2012-09-28) (อีเอ็มไอ มิวสิค พับลิชชิ่ง) วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป 7 กุมภาพันธ์ 2013; 12 ปีก่อน (2013-02-07) (อีเอ็มไอเรเคิดส์) (เปลี่ยนชื่อเป็น พาร์โลโฟนเรเคิดส์ ลิมิเต็ด)
พนักงาน: 5,500 (2008)
บริษัทในเครือ: อีเอ็มไอเรเคิดส์ เวอร์จินเรเคิดส์ แคปิตอลเรเคิดส์ พาร์โลโฟน
เว็บไซต์: universalmusic.com parlophone.co.uk
อีเอ็มไอกรุ๊ป (อังกฤษ: EMI Group) (หรือเรียกว่า อีเอ็มไอมิวสิก และ อีเอ็มไอ) เป็นกลุ่มธุรกิจและกลุ่มค่ายเพลงที่ใหญ่ที่สุดในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง เป็นหนึ่งในสี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกกันว่า บิ๊กโฟร์(Big Four) ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2474
อีเอ็มไอ  ปัจจุบัน เป็นบริษัทในเครือ ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุ๊ป และ โซนี่ มิวสิก
และ วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป
มิสและมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2024

| มิสและมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2024 |
| --- | --- |
วันที่: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
พิธีกร: อนุสิทธิ แสงนิ่มนวล
สถานที่จัด: ซีดีซี บอลรูม กรุงเทพมหานคร
เข้าร่วมประกวด: 30 คน
ผ่านเข้ารอบ: 18 (ชาย 9 / หญิง 9)
ผู้ชนะเลิศ: กษมา ซื่อตรง   ชลวิศว์ วงศ์ศรีวอ
← 20232025 →
มิสและมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2024 (อังกฤษ: Miss & Mister Supranational Thailand 2024) เป็นการประกวดมิสซูปราเนชันแนลไทยแลนด์และมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ที่ถูกจัดขึ้นในประเทศไทย ดำเนินการจัดการประกวดโดย บริษัท พอสสิเบิลดรีม 789 จำกัด โดยการประกวดรอบตัดสินจะจัดขึ้นในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 ณ คริสตัล ดีไซน์ เซ็นเตอร์ (ซีดีซี) กรุงเทพมหานคร ซึ่งในช่วงสุดท้ายของการประกวดรอบตัดสิน ภัทราพร หวัง และ ณฐนน ณรธัญวิรุณ มิสและมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2023 จะเป็นผู้มอบมงกุฎและถ้วยรางวัลให้กับมิสและมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์คนใหม่ สำหรับผู้ที่ได้รับตำแหน่งชนะเลิศ จะเป็นตัวแทนประเทศไทยในการเข้าร่วมประกวด มิสซูปราเนชันแนล 2024 และ มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล 2024 ที่จะจัดขึ้นในประเทศโปแลนด์
ผลการประกวด > ลำดับ

$ ผ่านเข้ารอบ 9 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ จากรางวัลพิเศษ Supra Factor
§ ผ่านเข้ารอบ 9 คนสุดท้าย โดยอัตโนมัติ จากรางวัลพิเศษ Fan Vote
฿ ผ่านเข้ารอบ 9 คนสุดท้าย โดยอัตโนมัติ จากรางวัลพิเศษ Glass Skin Fast Track
รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวดฝ่ายหญิง | ผู้เข้าประกวดฝ่ายชาย |
| --- | --- | --- |
| Supra Fan Vote  | MST11 – กษมา ซื่อตรง | MST30 – จิรวัฒน์ ก่อการรวด |
| Supra Factor | MST08 – ธนัชพร พานแก้ว | MST21 – พุฒิเมธ นวลสอาด |
| Glass Skin Fast Track  | MST10 – คาริน่า มูลเลอร์ | MST23 – ภูวรักษ์ เพิ่มนาม มันเดย์ |
รางวัลพิเศษอื่นๆ
| Supra Photogenic | MST04 – ณัฐธิดา สมปาน | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |
| Meliorn Brand เคสซีลีโคนคาง | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | MST18 – ศุภกิตติ์ อูปคำ |
| Chat authentic influencer | MST08 – ธนัชพร พานแก้ว | MST18 – ศุภกิตติ์ อูปคำ |
| Browit by Nongchat the idol | MST10 – คาริน่า มูลเลอร์ | MST24 – ชลวิศว์ วงศ์ศรีวอ |
| ขวัญใจสื่อมวลชน | MST08 – ธนัชพร พานแก้ว | MST18 – ศุภกิตติ์ อูปคำ |
| US Master Polo Club | MST12 – รัชนีกร ประเสริฐพรศักดิ์ | MST29 – พีรดนย์ โชติ |
| Miss Sexy Bum | MST10 – คาริน่า มูลเลอร์ | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |
| Best in Swimsun | MST11 – กษมา ซื่อตรง | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |
รางวัลพิเศษ > Supra Factor

Supra Factor คือรางวัล Fast track ที่จะทำให้ผู้เข้าประกวดไม่ได้ถูกจับตามอง "เพียงแค่คนเดียวตลอดไป" ถ้าทำผลงานได้ดีก็จะมีโอกาสเข้ารอบอัตโนมัติตั้งแต่รอบออดิชั่น และจะเป็นตำแหน่งที่เปลี่ยนไปในทุก Challenge ตามความเห็นของ Supra Guru และ Supra Family จะมีเพียงตัวแทนผู้เข้าประกวดชาย 1 คน และหญิง 1 คนเท่านั้นที่ครองตำแหน่ง Supra Factor ไว้ได้ จนสามารถเข้าไปยืน 8 คนสุดท้ายในรอบไฟนอลโดยอัตโนมัติ
| รอบการประกวด | ผู้ชนะฝ่ายหญิง | ผู้ชนะฝ่ายชาย | วันที่ประกวด |
| --- | --- | --- | --- |
| Audition Round | MST08 – ธนัชพร พานแก้ว | MST23 – ภูวรักษ์ เพิ่มนาม มันเดย์ | 19 เม.ย. 2567 |
| Memorable Scene | MST15 – แอนนา โคร์วิโน | MST21 – พุฒิเมธ นวลสอาด | 23 เม.ย. 2567 |
|  Swimsuit Challenge  | MST11 – กษมา ซื่อตรง | MST24 – ชลวิศว์ วงศ์ศรีวอ | 26 เม.ย. 2567 |
|  Model Challenge  | MST01 – พัชลี ทุพรหม | MST21 – พุฒิเมธ นวลสอาด | 30 เม.ย. 2567 |
|  Thai Soft Power Challenge | MST08 – ธนัชพร พานแก้ว | MST24 – ชลวิศว์ วงศ์ศรีวอ | 3 พ.ค. 2567 |
รางวัลพิเศษ > Supra Fast track

เป็นรางวัลสำหรับผู้เข้าประกวดที่ส่งใบสมัครเป็นคนแรกของของฝ่ายหญิงและชายในการประกวดปีนี้ โดยจะได้เข้ารอบ 30 คนสุดท้ายอัตโนมัติ
| รอบการประกวด | ผู้ชนะฝ่ายหญิง | ผู้ชนะฝ่ายชาย | วันที่ประกวด |
| --- | --- | --- | --- |
| Audition Round | MST15 – แอนนา คอร์วีโน | MST28 – ปฐวี วัยเมธาโชคนุกูล | 19 เม.ย. 2567 |
รางวัลพิเศษ > Supra Fan Vote

ผู้ที่มีคะแนนสูงสุดจากการโหวตสูงสุดในฝ่ายหญิงและฝ่ายชาย จะได้ผ่านเข้ารอบทันที
| ผลการประกวด | ผู้ชนะฝ่ายหญิง | ผู้ชนะฝ่ายชาย |
| --- | --- | --- |
| Fan Vote | MST11 – กษมา ซื่อตรง | MST30 – จิรวัฒน์ ก่อการรวด |