stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อินเทอร์เน็ตประสานสรรพสิ่ง

"อินเทอร์เน็ตประสานสรรพสิ่ง" เชื่อมต่ออุปกรณ์และพาหนะด้วยเซ็นเซอร์อิเล็กทรอนิกส์และอินเทอร์เน็ต
อินเทอร์เน็ตประสานสรรพสิ่ง (อังกฤษ: Internet of Things) หรือ ไอโอที (IoT) หมายถึงเครือข่ายของวัตถุ อุปกรณ์ พาหนะ สิ่งปลูกสร้าง และสิ่งของอื่น ๆ ที่มีวงจรอิเล็กทรอนิกส์ ซอฟต์แวร์ เซ็นเซอร์ และการเชื่อมต่อกับเครือข่าย ฝังตัวอยู่ และทำให้วัตถุเหล่านั้นสามารถเก็บบันทึกและแลกเปลี่ยนข้อมูลได้ อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งทำให้วัตถุสามารถรับรู้สภาพแวดล้อมและถูกควบคุมได้จากระยะไกลผ่านโครงสร้างพื้นฐานเครือข่ายที่มีอยู่แล้ว ทำให้เราสามารถผสานโลกกายภาพกับระบบคอมพิวเตอร์ได้แนบแน่นมากขึ้น ผลที่ตามมาคือประสิทธิภาพ ความแม่นยำ และประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่เพิ่มมากขึ้น เมื่อ IoT ถูกเสริมด้วยเซ็นเซอร์และแอคชูเอเตอร์ซึ่งสามารถเปลี่ยนลักษณะทางกลได้ตามการกระตุ้น ก็จะกลายเป็นระบบที่ถูกจัดประเภทโดยทั่วไปว่าระบบไซเบอร์-กายภาพ (cyber-physical system) ซึ่งรวมถึงเทคโนโลยีอย่าง กริดไฟฟ้าอัจริยะ (สมาร์ตกริด) บ้านอัจฉริยะ (สมาร์ตโฮม) ระบบขนส่งอัจฉริยะ (อินเทลลิเจนต์ทรานสปอร์ต) และเมืองอัจฉริยะ (สมาร์ตซิตี้) วัตถุแต่ละชิ้นสามารถถูกระบุได้โดยไม่ซ้ำกันผ่านระบบคอมพิวเตอร์ฝังตัว และสามารถทำงานร่วมกันได้บนโครงสร้างพื้นฐานอินเทอร์เน็ตที่มีอยู่แล้วในปัจจุบัน ผู้เชี่ยวชาญประเมินว่าเครือข่ายของสรรพสิ่งจะมีวัตถุเกือบ 50,000 ล้านชิ้นภายในปี 2020 มูลค่าตลาดคาดการณ์ไว้ที่ 80 พันล้านเหรียญ
"สรรพสิ่ง" ในความหมายของ IoT สามารถหมายถึงอุปกรณ์ที่แตกต่างหลากหลาย เช่น อุปกรณ์วัดอัตราหัวใจแบบฝังในร่างกาย แท็กไบโอชิปที่ติดกับปศุสัตว์ ยานยนต์ที่มีเซ็นเซอร์ในตัว อุปกรณ์วิเคราะห์ดีเอ็นเอในสิ่งแวดล้อมหรืออาหาร หรืออุปกรณ์ภาคสนามที่ช่วยในการทำงานของนักผจญเพลิงในภารกิจค้นหาและช่วยเหลือ อุปกรณ์เหล่านี้จะจัดเก็บข้อมูลที่เป็นประโยชน์ด้วยการใช้เทคโนโลยีหลากหลายชนิดและจากส่งต่อข้อมูลระหว่างอุปกรณ์อื่นๆ โดยอัตโนมัติ ตัวอย่างในตลาดขณะนี้ เช่น เทอร์โมสตัตอัจฉริยะ และเครื่องซักผ้า-อบผ้าที่ต่อกับเครือข่ายไวไฟเพื่อให้สามารถดูสถานะจากระยะไกลได้
รายการต่อไปนี้แสดงรายชื่อประเทศตามจำนวนอุปกรณ์อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งที่ออนไลน์อยู่ ต่อประชากร 100 คน ตามที่เผยแพร่โดย OECD ในปี 2015
| อันดับ | ประเทศ | อุปกรณ์ออนไลน์ | ขนาดโดยเปรียบเทียบ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เกาหลีใต้ | 37.9 | 37.9  |
| 2 |  เดนมาร์ก | 32.7 | 32.7  |
| 3 |   สวิตเซอร์แลนด์ | 29.0 | 29  |
| 4 |  สหรัฐ | 24.9 | 24.9  |
| 5 |  เนเธอร์แลนด์ | 24.7 | 24.7  |
| 6 |  เยอรมนี | 22.4 | 22.4  |
| 7 |  สวีเดน | 21.9 | 21.9  |
| 8 |  สเปน | 19.9 | 19.9  |
| 9 |  ฝรั่งเศส | 17.6 | 17.6  |
| 10 |  โปรตุเกส | 16.2 | 16.2  |
| 11 |  เบลเยียม | 15.6 | 15.6  |
| 12 |  สหราชอาณาจักร | 13.0 | 13  |
| 13 |  แคนาดา | 11.6 | 11.6  |
| 14 |  อิตาลี | 10.2 | 10.2  |
| 15 |  บราซิล | 9.2 | 9.2  |
| 16 |  ญี่ปุ่น | 8.2 | 8.2  |
| 17 |  ออสเตรเลีย | 7.9 | 7.9  |
| 18 |  เม็กซิโก | 6.8 | 6.8  |
| 19 |  โปแลนด์ | 6.3 | 6.3  |
| 20 |  จีน | 6.2 | 6.2  |
| 21 |  โคลอมเบีย | 6.1 | 6.1  |
| 22 |  รัสเซีย | 4.9 | 4.9  |
| 23 |  ตุรกี | 2.3 | 2.3  |
| 24 |  อินเดีย | 0.6 | 0.6  |
แหล่งข้อมูลอื่น

"A New Economic Vision for Addressing Climate Change (Internet of things - part II)". Huffington Post. 2 June 2014. (2014-06-02) and "Monopoly Capitalism vs. Collaborative Commons (Internet of things - part I)". Huffington Post. 7 April 2014. (2014-04-07)
Pew Internet canvas of experts, prognosticating on the nature, application, and impact of the Internet of Things in 2025
"The Creepy New Wave of the Internet (Internet of things)". (2014-11-02),  New York Review of Books
The IoT Council
Internet of Things and People research center at Malmö University, Sweden เก็บถาวร 2015-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Internet of Things could get big with battery free Devices powered by Wi-Fi signals. (PoWi-Fi).
IoT and Last Mile Navigation
Ramsey, Rachel. "PubNub Brings Reliable, Real-time Connectivity to the IoT with Connected Car Solution Kit". (2014-01-29),  IoT Evolution World
รายชื่อตอนในเป็นต่อ (ช่องวัน)

เป็นต่อ ละครซิตคอมที่ออกอากาศทางช่อง 3 ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 ก่อนจะย้ายมาออกอากาศทางช่องวัน 31 เมื่อ พ.ศ. 2555 ในชื่อ เป็นต่อ ขั้นเทพ และ เป็นต่อ New Season ตั้งแต่ พ.ศ. 2557 จนถึง พ.ศ. 2559 หลังจาก พ.ศ. 2559 เป็นต่อได้เปลี่ยนชื่อไปในแต่ละปีโดยการลงท้ายด้วย ค.ศ. นั้น ๆ เช่น เป็นต่อ 2017 - เป็นต่อ 2025
สำหรับรายชื่อตอนที่ออกอากาศก่อน พ.ศ. 2555 ดูได้ที่ รายชื่อตอนในเป็นต่อ
เป็นต่อ ขั้นเทพ > พ.ศ. 2555

| # | วันออกอากาศ | ชื่อตอน | รับเชิญ | เนื้อเรื่องหลัก | เนื้อเรื่องรอง | เนื้อเรื่องรวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 20 ธันวาคม 2555 | เป็นต่อ ขั้นเทพ | ยุกต์ ส่งไพศาล (ขั้นเทพ) (เปิดตัวในฐานะนักแสดงหลัก) กลศ อัทธเสรี (คุณเกรียงไกร ผู้จัดการบริษัท BKL) | - หมอนรู้ความสัมพันธ์ของยมกับเจ๊มิ้นท์   - ทิพย์มีแฟนใหม่คือ ขั้นเทพ พนักงานฝ่ายขายคนใหม่ของนิตยสาร PEAK (โดยขั้นเทพทำตัวคล้ายเป็นต่อ)   - เจ๊มิ้นท์ปรับปรุงบางบาร์ของโดยพี่ยมร่วมหุ้นด้วย   - วอก อู๊ด ป้อม และนุ่นลามาสมัครงานกับนิตยสาร PEAK ของหมอนหลังจากวอกและอู๊ดทำร้ายคุณเกรียงไกร ผู้จัดการบริษัทของ BKL ที่บางบาร์ | - หมอนรู้ความสัมพันธ์ของยมกับเจ๊มิ้นท์   - ทิพย์มีแฟนใหม่คือ ขั้นเทพ พนักงานฝ่ายขายคนใหม่ของนิตยสาร PEAK (โดยขั้นเทพทำตัวคล้ายเป็นต่อ)   - เจ๊มิ้นท์ปรับปรุงบางบาร์ของโดยพี่ยมร่วมหุ้นด้วย   - วอก อู๊ด ป้อม และนุ่นลามาสมัครงานกับนิตยสาร PEAK ของหมอนหลังจากวอกและอู๊ดทำร้ายคุณเกรียงไกร ผู้จัดการบริษัทของ BKL ที่บางบาร์ | - หมอนรู้ความสัมพันธ์ของยมกับเจ๊มิ้นท์   - ทิพย์มีแฟนใหม่คือ ขั้นเทพ พนักงานฝ่ายขายคนใหม่ของนิตยสาร PEAK (โดยขั้นเทพทำตัวคล้ายเป็นต่อ)   - เจ๊มิ้นท์ปรับปรุงบางบาร์ของโดยพี่ยมร่วมหุ้นด้วย   - วอก อู๊ด ป้อม และนุ่นลามาสมัครงานกับนิตยสาร PEAK ของหมอนหลังจากวอกและอู๊ดทำร้ายคุณเกรียงไกร ผู้จัดการบริษัทของ BKL ที่บางบาร์ |
| 2 | 27 ธันวาคม 2555 | ศักรินทร์ดาวร้าย | อรรถพร ธีมากร (นุ)   (เปิดตัวในฐานะนักแสดงหลัก)   ณฐอร อินทรสกุล (เชอรี่) | ยมได้วางแผนการจ้างให้เชอรี่มานัวเนียกับขั้นเทพ แล้วให้แฟนเชอรี่มาเห็น แต่ขั้นเทพรู้ทันถึงแผนการ | วอกและอู๊ดถูกยมบอกให้ไปสักรอยสัก เพื่อสร้างความมั่นใจให้แก่เพื่อนร่วมงานและแสดงความจริงใจให้แก่หมอน | ยมถูกแฟนเชอรี่ต่อยเพราะเชอรี่นัดเวลาผิด เป็นต่อรับผิดแทนพี่ยมว่าตนต้องการทดสอบว่าขั้นเทพเป็นคนเจ้าชู้หรือไม่ :: ส่วนวอกและอู๊ดถูกยมหลอก เนื่องจากสิ่งที่ยมทำก่อนหน้าคือ การเพ้นท์สีไม่ใช่การสัก |
เป็นต่อ 2021

| 40 | 25 ธันวาคม 2564 | เสือก็คือเสือ |  | เป็นต่อเริ่มกลับมาติดปาร์ตี้อีกครั้งหลังจากพี่ยมจัดปาร์ตี้สละโสดให้ พออยู่คนเดียวแล้วมันหว้าเหว่เป็นต่อเลยขอให้พี่ยมพาสาว ๆ มาปาร์ตี้ที่ห้อง แต่เมื่อมาถึงแล้ว เป็นต่อกลับสนุกสุดเหวี่ยงกับสาว ๆ แบบฝืน ๆ และต่อมาก็หงอย ๆ ซึม ๆ จนทั้งสามคนสงสัยว่าเป็นต่อเป็นอะไรกันแน่ | ทิพย์นัดคุณภูมิให้มารับตนที่มินิมาร์ท และคุณภูมิบอกว่ากำลังจะเลี้ยวลงทางด่วนใกล้ ๆ กับคอนโด ทำเอาทุกคนตื่นเต้นที่จะได้เห็นผู้ชายคนใหม่ของทิพย์ แต่แล้วคุณภูมิกลับหายไปนานมากและเมื่อโทรหาก็โทรไม่ติด ทำเอาทุกคนเป็นห่วงว่าทิพย์จะโดนหลอกหรือเปล่า ในขณะที่ทิพย์ก็เป็นห่วงว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคุณภูมิ | ทิพย์โทรหาคุณภูมิได้สำเร็จ แต่คุณภูมิกลับบอกว่ารถที่ขับมาเกิดยางแตกตรงแยกลงทางด่วน และที่ติดต่อไม่ได้ เพราะกำลังติดต่ออู่ซ่อมรถใกล้ ๆ ให้มาช่วยยกรถไปซ่อม ทิพย์ได้ยินเช่นนั้นเลยใจชื้นและบอกว่าจะรีบไปหา :: ที่เป็นต่อทำตัวแบบนี้ก็เพราะยังผูกใจเจ็บจากการที่น้ำขอเลิก ทั้ง ๆ ที่ตนเพิ่งจะขอน้ำแต่งงานได้ไม่นาน ทุกคนเลยเป็นห่วงว่าเป็นต่อจะยังทำใจไม่ได้ แต่พี่ยมกลับวางแผนแกล้งเป็นต่อด้วยการนัดสาว ๆ ของเป็นต่อให้มาชนกัน แต่เป็นต่อกลับขอเลิกปาร์ตี้และอยู่คนเดียว เผื่อว่าอะไรจะดีขึ้น (เหตุการณ์เกริ่นนำ เป็นต่อ 2022 ตอน 1) |
เนื้อหาที่ออกอากาศทางช่องวัน 31 ในเป็นต่อ 2021 มีทั้งหมด 40 ตอน
ดูเพิ่ม

รายชื่อตอนในเป็นต่อ
อิบัน เฟรสเนดา

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อิบัน เฟรสเนดา กอร์ราลิซา
วันเกิด:   (2004-09-28) 28 กันยายน ค.ศ. 2004 (20 ปี)
สถานที่เกิด:  มาดริด
ส่วนสูง:  1.82 m (5 ft 11 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เรอัลบายาโดลิด
หมายเลข:  27
สโมสรเยาวชน
2008–2013:  กิฆอร์นา
2013–2014:  เอฟโมโบอาดิยา
2014–2018:  เรอัลมาดริด
2018–2020:  เลกาเนส
2020–2021:  เรอัลบายาโดลิด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2021–2022 |  บายาโดลิด เบ |  8 |  (0) |
| 2022– |  เรอัลบายาโดลิด |  23 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2022 |  สเปน อายุไม่เกิน 18 ปี |  2 |  (0) |
| 2022– |  สเปน อายุไม่เกิน 19 ปี |  9 |  (0) |
| 2022– |  สเปน อายุไม่เกิน 20 ปี |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21:53, 28 May 2023 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 11:14, 7 June 2023 (UTC)
อิบัน เฟรสเนดา กอร์ราลิซา (สเปน: Iván Fresneda Corraliza; เกิด 28 กันยายน ค.ศ. 2004) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้แก่เรอัลบายาโดลิด
ระดับสโมสร

เฟรสโนดาเกิดที่มาดริดและเข้าร่วมกับศูนย์ฝึกเยาวชนลาฟาบริกาของเรอัลมาดริดใน ค.ศ. 2014 หลังจากเข้าร่วมเอฟโมโบอาดิยาและสโมสรกิฆอร์นา เขาออกจากสโมสรใน ค.ศ. 2018 และใช้เวลา 2 ปีที่เซเด เลกาเนส ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับเรอัลบายาโดลิด ใน ค.ศ. 2020
หลังจากมีชื่อกับทีมสำรอง 2 นัดในฐานะตัวสำรองที่ไม่ได้ลงเล่น เฟรสเนดาถูกเรียกตัวไปฝึกกับทีมชุดใหญ่โดยผู้จัดการทีมปาเชตาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 โดยเป็นผู้เล่นอายุต่ำกว่า 18 ปีคนแรกที่ได้ลงเล่นกับทีมชุดใหญ่ตั้งแต่ดานิ เบกา ใน ค.ศ. 2014 ในวันพุธที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2022 เนื่องจากทั้งลุยส์ เปเรซ และไซดี จังโก ไม่สามารถลงเล่นได้ เขาจึงได้ประเดิมสนามระดับอาชีพกับบายาโดลิดเมื่ออายุเพียง 17 ปี โดยเป็นผู้เล่นตัวจริงในเกมที่แพ้เรอัลเบติส 0–3 คาบ้านในศึกโกปาเดลเรย์
เฟรสเนดาลงเล่นนัดแรกในลาลิกาในวันศุกร์ที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2022 แทนที่ลุยส์ เปเรซ ที่บาดเจ็บในเกมเยือนที่แพ้ฌิโรนา 1–2
เทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ

| เทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
   ตรา

ทม.ปากน้ำสมุทรปราการที่ตั้งสำนักงานเทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ
พิกัด: 13°35′22.7″N 100°38′19.5″E﻿ / ﻿13.589639°N 100.638750°E﻿ / 13.589639; 100.638750
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สมุทรปราการ
อำเภอ: เมืองสมุทรปราการ
จัดตั้ง:  2 มีนาคม 2538 (อบต.บางเมือง)  5 กรกฎาคม 2550 (ทม.ปากน้ำสมุทรปราการ) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ชินพันธุ์ อภิเลิศธนาพงษ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.3 ตร.กม. (3.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 36,425 คน
 • ความหนาแน่น: 3,916.67 คน/ตร.กม. (10,144.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04110103
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 999 หมู่ที่ 4 ถนนทรัพย์พัฒนา–แพรกษา ตำบลบางเมือง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 10270
เว็บไซต์: parknumsamutprakarn.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ มีประชากรใน พ.ศ. 2563 จำนวน 36,425 คน
ประวัติ

บริเวณตำบลบางเมืองเดิมเป็นหมู่บ้านเกษตรกร มีชุมชนอยู่ในตอนกลางของพื้นที่ ส่วนพื้นที่รอบนอกเป็นทุ่งนา จากสภาพดังกล่าวที่มีบ้านเรือนรวมกันอยู่เป็นกลุ่มจึงเป็นที่มาของชื่อ "บางเมือง" กล่าวคือ เป็นศูนย์รวมของบ้านเรือน เมื่อจะทำนาก็จะเดินทางออกมาในเขตรอบนอกซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางมาก
ต่อมาได้มีการก่อสร้างหมู่บ้านจัดสรรที่ดินขึ้น มีประชาชนเข้ามาอยู่อาศัยเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ จนต้องแบ่งเขตปกครองออกเป็น 2 ส่วน คือ สุขาภิบาลและสภาตำบล ส่วนที่เป็นสุขาภิบาลจะเป็นส่วนบ้านเรือนประชาชนในเขตที่ดินจัดสรร ส่วนพื้นที่ที่ทำนาจะอยู่ในส่วนสภาตำบล ในช่วงนี้ประชาชนเริ่มเปลี่ยนอาชีพจากทำนาหันมาเลี้ยงปลาสลิดเป็นบางส่วน บางส่วนขายที่ดินไปจนเข้าระบบที่ดินหมู่บ้านจัดสรร ทำให้มีประชากรเพิ่มขึ้นมากตามลำดับ มีการสร้างวัดขึ้น 1 แห่ง คือ วัดคลองบางปิ้ง และโรงเรียน 2 แห่ง คือ โรงเรียนคลองมหาวงษ์และโรงเรียนคลองบางปิ้ง เขตสภาตำบลเดิมมีชุมชนอยู่ 2 หมู่บ้าน คือ บ้านบางปิ้งและบ้านคลองนา ต่อมาประชากรเพิ่มมากขึ้น บ้านบางปิ้งจึงแยกเป็นหมู่ที่ 8 ชุมชนบางปิ้ง ส่วนบ้านคลองนาแบ่งเป็น 2 หมู่คือ หมู่ที่ 4 บ้านคลองนา และหมู่ที่ 9 บ้านพัฒนาสุข
ประมาณปี พ.ศ. 2537–2538 รัฐบาลโดยกระทรวงมหาดไทยมีนโยบายที่จะพัฒนาและส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น สภาตำบลบางเมืองมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลบางเมือง เริ่มก่อตั้งด้วยจำนวนหมู่บ้าน 4 แห่ง คือ บ้านบางปิ้ง (หมู่ที่ 6), ชุมชนบางปิ้ง (หมู่ที่ 8), บ้านคลองนา (หมู่ที่ 4), และบ้านพัฒนาสุข (หมู่ที่ 9) มีสมาชิกจากการเลือกตั้ง 8 คน จากผู้ใหญ่บ้าน 4 คน  แพทย์ประจำตำบล 1 คน และกำนันประจำตำบล 1 คน รวมสมาชิกเริ่มก่อตั้ง 14 คน การก่อตั้งครั้งแรกยังไม่มีที่ทำการ จึงใช้ที่ทำการอำเภอเป็นที่ทำการชั่วคราว จนปี พ.ศ. 2540 จึงได้ย้ายที่ทำการมายังหมู่บ้านศรีเอกสยามในพื้นที่หมู่ที่ 8 ตำบลบางเมือง และย้ายเข้าในโครงการบ้านพนาสนธิ์ จนสมาชิกสภาหมดวาระที่ 1
ปี พ.ศ. 2543 จำนวนประชากรหมู่ที่ 6 บ้านบางปิ้ง มีจำนวนมาก ประกอบกับพื้นที่ไม่อำนวยต่อการพัฒนาจึงได้ขอแบ่งแยกหมู่ที่ 6 ออกเป็น 2 หมู่บ้าน โดยแบ่งแยกหมู่ที่ 10 บ้านทรัพย์บุญชัย ออกมา 1 หมู่บ้าน และเลือกสมาชิกเพิ่มเติมอีก 2 คน นับแต่นั้นมา ตำบลบางเมืองในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางเมืองจึงแบ่งพื้นที่ออกเป็น 5 หมู่บ้าน สมาชิกสภาทั้งหมด 10 คน มีนายศิริ จั่นฮวบ เป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางเมือง
ปัจจุบันองค์การบริหารส่วนตำบลบางเมืองได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ
ที่ตั้งและอาณาเขต

เทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองสมุทรปราการประมาณ 3 กิโลเมตร เขตเทศบาลมีพื้นที่ทั้งหมด 9.3 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 5 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 4, หมู่ที่ 6, หมู่ที่ 8, หมู่ที่ 9, และหมู่ที่ 10 ตำบลบางเมือง อำเภอเมืองสมุทรปราการ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ๆ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลเทพารักษ์ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลตำบลเทพารักษ์กับเทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองแพรกษาใหม่และเขตเทศบาลเมืองแพรกษา (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีคลองใหม่ คลองนา และคลองแพรกษา เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองแพรกษาและเขตเทศบาลตำบลบางปู (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีคลองแพรกษาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตเทศบาลนครสมุทรปราการและเขตเทศบาลตำบลบางเมือง (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีคลองบางปิ้งเป็นเส้นแบ่งเขต
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดสมุทรปราการ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  สมุทรปราการ  |  |
| เทศบาลเมือง |  บางแก้ว  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปู่เจ้าสมิงพราย  พระประแดง  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ลัดหลวง  |  |
| เทศบาลตำบล |  คลองด่าน  คลองสวน  ด่านสำโรง  เทพารักษ์  บางบ่อ  บางปู  บางพลี  บางพลีน้อย  บางเมือง  บางเสาธง  พระสมุทรเจดีย์  แพรกษา  สำโรงเหนือ  แหลมฟ้าผ่า  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  คลองด่าน  คลองนิยมยาตรา  ทรงคนอง  นาเกลือ  ในคลองบางปลากด  บางกระสอบ  บางกอบัว  บางกะเจ้า  บางโฉลง  บางด้วน  บางน้ำผึ้ง  บางบ่อ  บางปลา  บางโปรง  บางพลีใหญ่  บางเพรียง  บางยอ  บางเสาธง  บ้านคลองสวน  บ้านระกาศ  เปร็ง  ราชาเทวะ  ศีรษะจรเข้น้อย  ศีรษะจรเข้ใหญ่  หนองปรือ  แหลมฟ้าผ่า  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางคูรัด  บางคูวัด  บางพลับ  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางเลน  บางศรีเมือง  บางใหญ่  บ้านกรด  บ้านบางม่วง  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พันท้ายนรสิงห์  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  ศาลากลาง  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  เสาธงหิน  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ท่ายาง  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร
แผนที่แสดงเขตเทศบาลในจังหวัดสมุทรปราการ
จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ

จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ (ญี่ปุ่น: 後小松天皇; โรมาจิ: Go-Komatsu-tennō; 1 สิงหาคม ค.ศ. 1377 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 1433) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 100 ตามธรรมเนียมการสืบราชสันตติวงศ์ และเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 กับองค์สุดท้ายของราชสำนักเหนือ
พระองค์เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์จากราชสำนักเหนือตั้งแต่วันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1383 ถึงวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1392 เมื่อจักรพรรดิโกะ-คาเมยามะสละราชบัลลังก์ จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึจึงเป็นจักรพรรดิที่ถูกต้องตามกฎหมาย (จักรพรรดิองค์ที่ 100) ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา จากนั้นใน ค.ศ. 1392 หลังยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ที่รวมราชสำนักทั้งสองเป็นหนึ่งเดียว จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะแห่งราชสำนักใต้ได้บรรลุข้อตกลงกับจักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ เพื่อครองราชบัลลังก์สลับกันระหว่างราชสำนักเหนือและราชสำนักใต้ทุก ๆ 10 ปี ซึ่งส่งสัญญาณถึงจุดสิ้นสุดของการอ้างสิทธิ์ของราชสำนักใต้ อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึละเมิดสัญญาไม่เพียงแค่ปกครองนาน 20 ปีจนกระทั่งพระองค์สละราชสมบัติในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1412 เท่านั้น แต่ยังให้พระราชโอรสสืบทอดราชบัลลังก์ แทนที่จะให้บุคคลหนึ่งจากอดีตราชสำนักใต้ ตามที่นักวิชาการก่อนยุคเมจิกล่าวว่า รัชสมัยของโกะ-โคมัตสึในฐานะจักรพรรดิที่ถูกต้องตามกฎหมายมีระยะเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1392 ถึง 1412 ราชวงศ์ญี่ปุ่นในปัจจุบันสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิในราชสำนักเหนือ 3 พระองค์
จักรพรรดิพระองค์นี้ได้รับพระนามจากจักรพรรดิโคโกในคริสต์ศตวรรษที่ 9 กับ โกะ- (後) ที่แปลตรงตัวว่า "ยุคหลัง" กูกันโช ของจิเอ็งอธิบายว่าโคโกได้รับการเรียกขานเป็น "จักรพรรดิแห่งโคมัตสึ" ผู้อ้างสิทธิ์และจักรพรรดิในคริสต์ศตวรรษที่ 14 อาจเรียกเป็น "จักรพรรดิโคโกยุคหลัง" หรือ "จักรพรรดิโคมัตสึที่ 2"
พระราชประวัติ

ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ โกะ-โคมัตสึมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) คือ เจ้าชายโมโตฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 幹仁親王; โรมาจิ: Motohito-shinnō)
โกะ-โคมัตสึเป็นพระราชโอรสองค์แรกในจักรพรรดิโกะ-เอ็นยู พระราชมารดาของพระองค์คือซือโยโมนิง โนะ อิตสึโกะ (通陽門院厳子) ธิดาในเจ้าผู้รักษาผนึกลับ (Lord Keeper of the Privy Seal) ซันโจ คิมิตาดะ (三条公忠)
พระมเหสี: ฮิโนนิชิ โมโตโกะ (日野西資子, 1384–1440) ภายหลังเป็น โคฮัมมน-อิง (光範門院) ธิดาในฮิโนนิชิ ซูเกกูนิ
พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายมิฮิโตะ (1401–1428; 実仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโชโก
พระราชโอรสองค์ที่สอง: เจ้าชายโองาวะ (1404–1425; 小川宮) มกุฎราชกุมารของจักรพรรดิโชโก
พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงริเอ (理永女王; 1406–1447)
นางกำนัล: คันโรจิ สึเนโกะ (甘露寺経子) ธิดาในคันโรจิ คาเนนางะ
ไนชิ: ธิดาในฮิโนนิชิ ซูเกกูนิ
ไนชิ: ธิดาในชิรากาวะ ซูเกตาดะ
ไนชิ: โคเฮียวเอะ-โนะ-สึโบเนะ (小兵衛局)
พระราชธิดา: (ประสูติ ค.ศ. 1412)
ไนชิ: ไม่ทราบพระนาม (ธิดาในบริวารจากราชสำนักใต้)
อิกกีว โซจุง
พระองค์ได้รับพระนามจากจักรพรรดิโคโก ผู้มีอีกพระนามว่าโคมัตสึ เนื่องจากทั้งสองได้รับพระราชบัลลังก์คืนให้ตระกูลของตน ในกรณีของจักรพรรดิโกะ-โคมัตสึผ่านการเอาชนะคู่แข่งในราชสำนักทางใต้ และในกรณีของจักรพรรดิโคโกผ่านการสืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิโยเซ พระราชนัดดาในพระเชษฐาของพระองค์
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ

เจ้าชายโมะโตะฮิโตะขึ้นเป็นผู้อ้างสิทธิพระองค์ที่ 6 ภายหลังการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิโกะ-เอ็งยูพระราชบิดาเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 1325 จนกระทั่งสละราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 1355
24 พฤษภาคม พ.ศ. 1325 (วันที่ 11 เดือน 4 ปี โควะ ที่ 4) : ปีที่ 11 ในรัชสมัยของ จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู องค์จักรพรรดิสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายโมโตฮิโตะ รัชทายาทพระชนมายุเพียง 5 พรรษาโดยอดีตจักรพรรดิเป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา)
21 ตุลาคม พ.ศ. 1335 : ปีที่ 10 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ จักรพรรดิแห่ง ราชสำนักใต้ สละราชบัลลังก์ให้กับจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ พระชนมายุเพียง 15 พรรษาขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทำให้ ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ที่ดำเนินมาเกือบ 60 ปีสิ้นสุดลง
5 ตุลาคม พ.ศ. 1355 (วันที่ 29 เดือน 8 ปี เมโตะกุ ที่ 19) : ปีที่ 30 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึพระองค์สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายมิฮิโตะ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโชโก
1 ธันวาคม พ.ศ. 1376 (วันที่ 20 เดือน 10 ปี เอเคียว ที่ 5) : ปีที่ 3 ในรัชสมัยของ จักรพรรดิโกะ-ฮานาโซโนะ อดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึสวรรคตเมื่อพระชนมายุได้ 56 พรรษา
จักรพรรดิแห่งราชสำนักใต้

จักรพรรดิโชเก
จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ
ดูเพิ่ม

จักรพรรดิญี่ปุ่น
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). [Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652], Nipon o daï itsi ran (Annales des empereurs du Japon). Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู |  | ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์จากราชสำนักเหนือพระองค์ที่ 6   (1925 - 1935) |  | สิ้นสุด |
| จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ |  |   จักรพรรดิญี่ปุ่น  (1935 - 1955) |  | จักรพรรดิโชโก |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ

| --- | --- |
โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ

ジョジョの奇妙な冒険 (JoJo no Kimyō na Bōken)
ชื่อภาษาอังกฤษ: JoJo's Bizarre Adventure
แนว: ผจญภัย จินตนิมิต เหนือธรรมชาติ
มังงะ
เขียนโดย: ฮิโรฮิโกะ อารากิ
สำนักพิมพ์: ชูเอฉะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
นิตยสาร: โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (พ.ศ. 2530–2547) อัลตราจัมป์ (พ.ศ. 2548–ปัจจุบัน)
นิตยสารภาษาไทย: บูม
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง, เซเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 1 มกราคม พ.ศ. 2530 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 131
ภาค
 แฟนธอม บลัด (พ.ศ. 2530)  กระแสสงคราม (พ.ศ. 2530-2532)  นักรบประกายดาว (พ.ศ. 2532-2535)  เพชรแท้ไม่มีวันสลาย (พ.ศ. 2535-2538)  สายลมทองคำ (พ.ศ. 2538-2542)  สโตนโอเชียน (พ.ศ. 2543-2546)  สตีล บอล รัน (พ.ศ. 2547-2554)  โจโจเลียน (พ.ศ. 2554-2564)  เดอะ โจโจ้แลนดส์ (พ.ศ. 2566–) 
อนิเมะ
 โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ (ซีรีส์โอวีเอ)  แฟนธอม บลัด (ภาพยนตร์)  โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ (ซีรีส์โทรทัศน์) 
สื่อที่เกี่ยวข้อง
 วิดีโอเกม  ไลต์โนเวล  ภาคแยก  โจโจ้ โจ๋ซ่าส์ ล่าข้ามศตวรรษ (ภาพยนตร์คนแสดง)  คิชิเบะ โรฮัง ไม่เคลื่อนไหว  เครซี่ ไดอมอนด์ ด้วยรักและใจสลาย 
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ (ญี่ปุ่น: ジョジョの奇妙な冒険; โรมาจิ: Jojo no Kimyō na Bōken; ทับศัพท์: โจโจะ โนะ คิเมียว นะ โบเค็ง; แปลว่า การผจญภัยอันแปลกประหลาดของโจโจ้) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยฮิโรฮิโกะ อารากิ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่ พ.ศ. 2530 ถึง พ.ศ. 2547 และย้ายไปตีพิมพ์ในอัลตราจัมป์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งรายเดือนในปี พ.ศ. 2548  ซีรีส์แบ่งออกเป็นภาค แต่ละภาคเป็นเรื่องราวของตัวละครเอกประจำในแต่ละภาคที่ต่างก็มีชื่อเล่นว่า "โจโจ้"  โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษเป็นซีรีส์มังงะต่อเนื่องที่ยังดำเนินเรื่องอยู่ในปัจจุบันที่มีจำนวนหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) มากที่สุดของสำนักพิมพ์ชูเอชะ โดยรวบรวมตีพิมพ์ถึงเล่มที่ 131 เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
ซีรีส์ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน 13 ตอนดัดแปลงจากภาคที่ 3 ของมังงะ นักรบประกายดาว ผลิตโดยสตูดิโอเอพีพีพีและวางจำหน่ายตั้งแต่ พ.ศ. 2536 ถึง พ.ศ. 2545 ภายหลังสตูดิโอเอพีพีพีผลิต ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงจากภาคแรก แฟนธอม บลัด ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2545 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอเดวิดโปรดักชันดัดแปลงจาก แฟนธอม บลัด และ กระแสสงคราม เริ่มออกอากาศทางช่องโตเกียวเอ็กเอ็กซ์ จนถึงเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 สตูดิโอเดวิดโปรดักชันได้ผลิตซีรีส์อนิเมะทั้งหมด 5 ฤดูกาล รวม 190 ตอนที่ดัดแปลงจนถึงมังงะภาคที่ 6 สโตนโอเชียน ภาพยนตร์คนแสดงอิงจากเนื้อเรื่องภาค 4 เพชรแท้ไม่มีวันสลาย ออกฉายในญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2560
โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษมีชื่อเสียงในเรื่องลักษณะงานภาพและท่าทางตัวละคร การอ้างอิงถึงเพลงสมัยนิยมและแฟชั่นตะวันอยู่บ่อยครั้ง และการต่อสู้ที่ใช้สแตนด์เป็นหลัก ซึ่งสแตนด์เป็นพลังพิเศษทางจิตที่มีความสามารถเหนือธรรมชาติอันเป็นเอกลักษณ์  ซีรีส์มังงะมียอดจำหน่ายมากกว่า 120 ล้านเล่มในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 ทำให้กลายเป็นหนึ่งในซีรีส์มังงะขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ และขยายเป็นแฟรนไชส์สื่อจำนวนมาก ได้แก่ มังงะเรื่องสั้น ไลต์โนเวล และวิดีโอเกม