stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เห็ดแครง

| เห็ดแครง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Fungi
ไฟลัม:: Basidiomycota
ชั้น:: Basidiomycetes
อันดับ:: Agaricales
วงศ์:: Schizophyllaceae
สกุล:: Schizophyllum
สปีชีส์:: S.  commune
ชื่อทวินาม
Schizophyllum commune Fries

ชื่อพ้อง
 Agaricus alneus L., (1755)  Agaricus alneus Reichard, (1780)  Agaricus multifidus Batsch, (1786)  Apus alneus (L.) Gray, (1821)  Merulius alneus (L.) J.F. Gmel., (1792)  Merulius alneus (Reichard) Schumach., (1803)  Merulius communis (Fr.) Spirin & Zmitr., (2004)  Schizophyllum alneum J. Schröt., (1889)  Schizophyllum alneum (Reichard) Kuntze, (1898)  Schizophyllum commune var. multifidum (Batsch) Cooke, (1892)  Schizophyllum multifidum (Batsch) Fr., (1875)  
เห็ดแครง หรือ เห็ดตีนตุ๊กแก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Schizophyllum commune) เป็นเห็ดที่ขึ้นได้ทั่วทุกภูมิภาคทั่วโลกและเจริญเติบโตได้ตลอดปี เป็นเห็ดขนาดเล็ก เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-4  เซนติเมตร  รูปทรงคล้ายพัด ไม่มีก้านดอก
ในด้านคุณค่าทางโภชนาการ เห็ดแครงมีคาร์โบไฮเดรตและโปรตีนสูง นิยมนำมาแกงคั่วกับปลาย่าง หรือนำมาย่างโดยโขลกพริกขี้หนู ข่า ตะไคร้ ขมิ้น พริกไทย แล้วนำเห็ดแครงผสมลงไป พร้อมด้วยมะพร้าวขูดและไข่ไก่ แล้วห่อด้วยใบตองนำไปปิ้งกับเตาถ่าน เห็ดชนิดนี้ยังเป็นที่รู้จักมากในแถบภาคใต้ พบมากบนท่อนไม้ยางพาราที่ตัดทิ้งไว้ โดยนิยมนำมาทำแกงสมรมซึ่งเป็นแกงที่ขาดไม่ได้สำหรับงานบุญสารทเดือนสิบ ส่วนในประเทศญี่ปุ่นใช้ทำเป็นยาเนื่องจากมีสารที่มีคุณสมบัติในการต่อต้านเชื้อไวรัสและยับยั้งเซลล์มะเร็ง
นอกจากนี้ยังมีงานวิจัยซึ่งใช้สารสกัดจากเห็ดแครงในกระบวนการขุดเจาะน้ำมันดิบ โดยสารสกัดจากเห็ดแครงที่เป็นสารไบโอพอลิเมอร์นี้จะถูกนำมาผสมกับน้ำ และสูบเข้าไปในบ่อน้ำมันดิบเพื่อชะล้างและพาน้ำมันดิบที่ยังคงเหลืออยู่ภายในบ่อน้ำมันให้ออกมาได้มากที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น

"Schizophyllum commune", MykoWeb
"เห็ดแครง"[ลิงก์เสีย], www.mushroomvilla.com
ทัลก์

| ทัลก์ |
| --- | --- |
แป้งผลึก
การจำแนก
ประเภท: แร่ไฮเดรต แมกนิเซียมซิลิเกต
สูตรเคมี: Mg3Si4O10(OH)2
คุณสมบัติ
สี: ขาว เทา เขียว ฟ้า
รูปแบบผลึก: รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนและรูปหกเหลี่ยม
โครงสร้างผลึก: ระบบโมโนคลินิก
ค่าความแข็ง: 1
ดรรชนีหักเห: nα = 1.538 - 1.550  nβ = 1.589 - 1.594  nγ = 1.589 - 1.600
ค่าแสงหักเหสองแนว: δ = 0.051
สีผงละเอียด: สีขาว
ความถ่วงจำเพาะ: 2.5-2.8
อ้างอิง: 
ผงทัลก์
ทัลก์ (อังกฤษ: Talc) (Mg3Si4O10(OH)2) หรือแร่หินสบู่ เป็นแร่ไฮเดรต แมกนิเซียมซิลิเกต  มีสีขาว เทา หรือฟ้า
คุณสมบัติ

มีลักษณะผลึกเป็นแผ่นหนา มีรูปผลึกเป็นระบบโมโนคลินิก รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนและหกเหลี่ยม
แร่ทัลก์ เป็นแร่ที่มีความแข็ง 1 ตามสเกลของโมส์ ซึ่งอ่อนมากจนสามารถใช้เล็บขูดเป็นรอยได้
ประโยชน์

ป่นเป็นผงเพื่อใช้ทำสี  เครื่องปั้นดินเผา ยาฆ่าแมลง วัสดุมุงหลังคา วัสดุทนไฟ ใช้บุผนังแบบหล่อ ใช้ในอุตสาหกรรมกระดาษ ยาง พลาสติกและสิ่งทอ ใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง เช่นใช้ทำแป้งฝุ่นทาหน้า ฝุ่นโรยตัว ฯลฯ
แหล่งที่พบ > ในประเทศไทย

พบได้ในจังหวัดอุตรดิตถ์ กำแพงเพชร เพชรบูรณ์ และจันทบุรี
แหล่งที่พบ > ในต่างประเทศ

พบได้ในประเทศออสเตรเลีย บราซิล ตุรกี โอมานและประเทศในแถบตะวันออกกลาง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลแร่ทัลก์ กรมทรัพยากรธรณี เก็บถาวร 2015-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คลองดาวคะนอง

บทความนี้เกี่ยวกับคลอง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ดาวคะนอง (แก้ความกำกวม)
| คลองดาวคะนอง |
| --- | --- |

ระบบอุทกวิทยา
แอ่งสมุทร: มหาสมุทรแปซิฟิก
ระบบแม่น้ำ: ระบบแม่น้ำเจ้าพระยา
ลุ่มน้ำประธาน: ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
ลุ่มน้ำ: ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาสายหลัก
ชื่อแหล่งน้ำ: คลองดาวคะนอง
ข้อมูลทั่วไป
ต้นน้ำ: ปากคลองดาวคะนอง
ที่ตั้งของต้นน้ำ: แขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร
ท้ายน้ำ: บรรจบคลองบางขุนเทียน ระบายน้ำออกสู่กลุ่มคลองชายทะเล
คลองดาวคะนอง เป็นลำน้ำสาขาฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยา กับคลองบางขุนเทียน ฝั่งคลองดาวคะนองฟากเหนือจากกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยา จนถึงถนนสุขสวัสดิ์ เป็นเส้นแบ่งแขวงดาวคะนอง เขตธนบุรี กับแขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ เป็นหนึ่งในคลองที่มีการสัญจรทางน้ำมาก เนื่องด้วยเป็นเส้นทางท่องเที่ยวทางน้ำของกรุงเทพมหานคร เชื่อมไปยังคลองลัดผ้าเช็ดหน้า และคลองสนามชัย สู่ตลาดน้ำวัดไทร และสวนงูธนบุรี มีประตูระบายน้ำและประตูเรือสัญจร 1 แห่งบนปากคลองริมแม่น้ำเจ้าพระยา คลองดาวคะนองมีความกว้างเฉลี่ย 25–30 เมตร ความลึก 4–5 เมตร
ประวัติ

คลองดาวคะนองเป็นคลองในสมัยธนบุรี ขุดเพื่อชักน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาเชื่อมต่อกับคลองบางขุนเทียน สำหรับการอุปโภค บริโภคตลอดจนเป็นเส้นทางสัญจรทางน้ำให้เข้าถึงชุมชนมอญที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในย่านนี้ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2510 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นคลองอนุรักษ์ตามมติคณะรัฐมนตรี
ในช่วงประมาณ พ.ศ. 2527 เคยมีการเดินเรือโดยสารในคลองดาวคะนอง คลองบางขุนเทียน คลองสนามชัย แต่หลังจากนั้นก็เลิกกิจการเมื่อ พ.ศ. 2536
ประตูระบายน้ำและประตูเรือสัญจร

ประตูระบายน้ำและประตูเรือสัญจรดาวคะนอง อยู่ในความดูแลของ สถานีสูบน้ำคลองดาวคะนอง ตั้งอยู่ในแขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ โดยประตูระบายน้ำและประตูเรือสัญจรแห่งนี้ เป็นหนึ่งในสี่แห่งของประตูระบายน้ำและประตูเรือสัญจรในฝั่งธนบุรี สร้างขึ้นเพื่อเป็นการป้องกันและแก้ไขปัญหาน้ำท่วม รวมทั้งการป้องกันน้ำเค็มรุก เข้ามาในพื้นที่ด้านฝั่งธนบุรีของกรุงเทพมหานคร เริ่มก่อสร้างเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2535 และเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2539 งบประมาณค่าก่อสร้าง 129,000,000 บาท
เหวย์ฟาง

| เหวย์ฟาง 潍坊市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
ที่ตั้งของนครเหวย์ฟางในมณฑลชานตง
เหวย์ฟางที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด (รัฐบาลท้องถิ่นนครเหวย์ฟาง): 36°42′29″N 119°09′43″E﻿ / ﻿36.708°N 119.162°E﻿ / 36.708; 119.162
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: ชานตง
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตขุ่ยเหวิน (奎文区)
เขตการปกครอง: 4 เขต, 6 นครระดับอำเภอ, 2 อำเภอ
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: ฮุ่ย ซินอาน (惠新安)
 • นายกเทศมนตรี: เถียน ชิ่งหยิง (田庆盈)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 16,143.14 ตร.กม. (6,232.90 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 2,646.1 ตร.กม. (1,021.7 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 3,746.6 ตร.กม. (1,446.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 32 เมตร (106 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนปี 2010)
 • นครระดับจังหวัด: 9,086,241 คน
 • ความหนาแน่น: 560 คน/ตร.กม. (1,500 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 2,044,028 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 770 คน/ตร.กม. (2,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,659,938 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 710 คน/ตร.กม. (1,800 คน/ตร.ไมล์)
 • ชาติพันธุ์ส่วนใหญ่: ชาวฮั่น
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 261000 (ใจกลางเมือง) 261300, 261500, 262100, 262200, 262400-262700 (พื้นที่อื่น)
รหัสพื้นที่: 536
รหัส ISO 3166: CN-SD-07
คำนำหน้าทะเบียนรถ: 鲁G & 鲁V
GDP: CNY 478.67 พันล้าน (2014)
ชายฝั่งทะเล: 113 กิโลเมตร (70 ไมล์)
เว็บไซต์: http://www.weifang.gov.cn/
เหวย์ฟาง (จีนตัวย่อ: 潍坊; จีนตัวเต็ม: 濰坊; พินอิน: Wéifāng) เป็นนครระดับจังหวัดทางตอนกลางของมณฑลชานตง สาธารณรัฐประชาชนจีน เหวย์ฟางมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับตงหยิง ทิศตะวันตกติดกับจือปั๋ว ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับหลินอี๋ ทิศใต้ติดกับรื่อเจ้า ทิศตะวันออกติดกับชิงเต่า และทิศเหนือติดกับอ่าวไหลโจว มีประชากร 9,086,241 คน ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 ซึ่ง 2,659,938 คนอาศัยอยู่ในพื้นที่เขตเมือง ซึ่งประกอบด้วยเขตเมือง 4 เขต (ได้แก่ เขตขุ่ยเหวิน เขตเหวย์เฉิง เขตหันถิง และเขตฟางจื่อ) และอำเภอชางเล่อ ที่มีความเป็นเมืองสูง
เหวย์ฟางมีสถานที่ทางธรรมชาติและประวัติศาสตร์มากมาย เช่น สวนฉือหู (ตั้งแต่ปลายราชวงศ์หมิงและต้นราชวงศ์ชิง), ศาลาฟ่านกง (ตั้งแต่ราชวงศ์ซ่ง), แหล่งฟอสซิล (รวมถึงฟอสซิลไดโนเสาร์ในอุทยานภูมิศาสตร์แห่งชาติชานวั่ง อำเภอหลินฉวี), วนอุทยานแห่งชาติเขาอี๋ชาน, ภูเขาชิงยฺหวินชาน, และบ่อน้ำเหล่าหลง (Old Dragon Spring) นอกจากนี้ยังมีแหล่งภาพพิมพ์แกะไม้ปีใหม่จากหมู่บ้านหยางเจียปู้ซึ่งเป็นที่รู้จัก เหวย์ฟางมีท่าอากาศยานเหวย์ฟางซึ่งมีสายการบินไปยังเมืองต่าง ๆ ทั่วประเทศจีน
เขตการปกครอง

นครระดับจังหวัดเหวย์ฟางแบ่งเขตการปกครองระดับอำเภอออกเป็น 12 แห่ง ประกอบด้วย 4 เขต, 6 นครระดับอำเภอ และ 2 อำเภอ
| แผนที่ |
| --- | --- | --- |
  เขตเหวย์เฉิง เขตหันถิง เขตฟางจื่อ เขตขุ่ยเหวิน อำเภอ หลินฉวี อำเภอ ชางเล่อ นครชิงโจว นครจูเฉิง นครโช่วกวาง นครอานชิว นครเกามี่ นครชางอี้ 
| เขตการปกครอง | ภาษาจีน | พินอิน |
| เขตเหวย์เฉิง | 潍城区 | Wéichéng Qū |
| เขตหันถิง | 寒亭区 | Hántíng Qū |
| เขตฟางจื่อ | 坊子区 | Fāngzǐ Qū |
| เขตขุ่ยเหวิน | 奎文区 | Kuǐwén Qū |
| อำเภอหลินฉวี | 临朐县 | Línqú Xiàn |
| อำเภอชางเล่อ | 昌乐县 | Chānglè Xiàn |
| นครชิงโจว | 青州市 | Qīngzhōu Shì |
| นครจูเฉิง | 诸城市 | Zhūchéng Shì |
| นครโช่วกวาง | 寿光市 | Shòuguāng Shì |
| นครอานชิว | 安丘市 | Ānqiū Shì |
| นครเกามี่ | 高密市 | Gāomì Shì |
| นครชางอี้ | 昌邑市 | Chāngyì Shì |
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Weifang จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์รัฐบาลท้องถิ่นนครเหวย์ฟาง เก็บถาวร 2005-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีนตัวย่อ)
เว็บไซต์ทางการของเทศกาลว่าวนานาชาติเหวย์ฟาง เก็บถาวร 2015-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีนตัวย่อ)
Yangjiabu Nianhua (จีนตัวย่อ)
Weifang Medical University students website เก็บถาวร 2008-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีนตัวย่อ)
Weifang News (จีนตัวย่อ)
Weifang Information เก็บถาวร 2011-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีนตัวย่อ)
Weifang Binhai เก็บถาวร 2009-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีนตัวย่อ)
Doing business in China (อังกฤษ)
| ด ค กเขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลชานตง |
| --- | --- | --- |
จี่หนาน (เมืองหลวง)
| นครระดับกิ่งมณฑล |  จี่หนาน  ชิงเต่า  |  |
| นครระดับจังหวัด |  จือปั๋ว  เจ่าจวาง  ตงหยิง  ยานไถ  เหวย์ฟาง  จี่หนิง  ไท่อาน  เวย์ไห่  รื่อเจ้า  หลินอี๋  เต๋อโจว  เหลียวเฉิง  ปินโจว  เหอเจ๋อ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
รวมฮิต คาราบาว ควายทอง

รวมฮิต คาราบาว ควายทอง เป็นอัลบั้มรวมเพลงของวงคาราบาว วางจำหน่ายเมื่อเดือน มิถุนายน พ.ศ.2543 จัดจำหน่ายโดยบริษัท วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ ในรูปแบบ เทปคลาสเซ็ท , ซีดี และ วีซีดี คาราโอเกะ ในเดือน สิงหาคม พ.ศ.2545 ทำออกมาทั้งหมด 2 ชุด โดยเพลงส่วนใหญ่จาก 2 ชุดแรกจะเป็นเพลงในยุคแรก ๆ ของวงคาราบาว
และในเดือน ธันวาคม พ.ศ.2549 ก็ได้ทำชุดที่ 3 ออกมา ในรูปแบบ เทปคลาสเซ็ท , ซีดี และ วีซีดี คาราโอเกะ โดยเพลงส่วนใหญ่จากชุดที่ 3 จะเป็นเพลงในยุคหลังของวงคาราบาว และยังเป็นชุดสุดท้ายของควายทองอีกด้วย
รายชื่อเพลง > ชุดที่ 1

| ลำดับที่ | ชื่อเพลง | จากอัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| 1 | หลวงพ่อคูณ | รุ่นคนสร้างชาติ |
| 2 | วณิพก | มัน |
| 3 | คนจนผู้ยิ่งใหญ่ | มัน |
| 4 | เมด อิน ไทยแลนด์ | มัน |
5: โนพลอมแพลม
| 6 | เจ้าตาก | มึน |
| 7 | บัวลอย | ถึก |
| 8 | ทะเลใจ | พฤษภา |
| 9 | แร้งคอย | ช้างไห้ |
| 10 | กัญชา | มึน |
| 11 | ลุงขี้เมา | มึน |
| 12 | แม่สาย | กินใจ |
| 13 | บาปบริสุทธิ์ | กินใจ |
| 14 | บ้า | World |
รายชื่อเพลง > ชุดที่ 2

| ลำดับที่ | ชื่อเพลง | จากอัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| 1 | มนต์เพลงคาราบาว | ถึก |
| 2 | ล้างบาง | พฤษภา |
3: ประชาธิปไตย
| 4 | ทินเนอร์ | ท.ทหารอดทน |
| 5 | มหาลัย | เมด อิน ไทยแลนด์ |
| 6 | ราชาเงินผ่อน | มัน |
| 7 | รักทรหด | มัน |
| 8 | กระถางดอกไม้ให้คุณ | มัน |
| 9 | นางงามตู้กระจก | เมด อิน ไทยแลนด์ |
| 10 | สัญญาหน้าฝน | กินใจ |
| 11 | คนเก็บฟืน | กินใจ |
| 12 | ผู้เฒ่า | กินใจ |
| 13 | เรฟูจี | มึน |
| 14 | ชีวิตสัมพันธ์ | ถึก |
รายชื่อเพลง > ชุดที่ 3

| ลำดับที่ | ชื่อเพลง | จากอัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| 1 | คนล่าฝัน | นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ |
2: สามัคคีประเทศไทย
3: นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่
| 4 | ยายสำอาง | ช้างไห้ |
| 5 | กำนันผู้ใหญ่บ้าน | แจกกล้วย |
6: วิชาแพะ
7: ช้างไห้
| 8 | วิหคพลัดถิ่น | สามัคคีประเทศไทย |
| 9 | รักนี้มีแต่เธอ | อเมริกันอันธพาล |
| 10 | นายกอ | วิชาแพะ |
| 11 | เช กูวาร่า | เช' ยังไม่ตาย |
| 12 | ค้างคาวกินกล้วย | แจกกล้วย |
| 13 | รั้วทะเล | เช' ยังไม่ตาย |
| 14 | ขวานไทยใจหนึ่งเดียว | สามัคคีประเทศไทย |
แหล่งข้อมูล

ปกซีดีอัลบั้ม ควายทอง ทั้ง 3 ชุด
| ด ค กคาราบาว |
| --- | --- |
 ยืนยง โอภากุล  ปรีชา ชนะภัย  เทียรี่ เมฆวัฒนา  เกริกกำพล ประถมปัทมะ  ขจรศักดิ์ หุตะวัฒนะ  ชูชาติ หนูด้วง  ธนะสิทธิ์ พันธุ์พงษ์ไทย สานิตย์ ลิ่มศิลา  กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร  ไพรัช เพิ่มฉลาด  ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี  อำนาจ ลูกจันทร์  ศยาพร สิงห์ทอง  ลือชัย งามสม 
สตูดิโออัลบั้ม:  ขี้เมา (2524)  แป๊ะขายขวด (2525)  วณิพก (2526)  ท.ทหารอดทน (2526)  เมด อิน ไทยแลนด์ (2527)  อเมริโกย (2528)  ประชาธิปไตย (2529)  เวลคัมทูไทยแลนด์ (2530)  ทับหลัง (2531)  ห้ามจอดควาย (2533)  วิชาแพะ (2534)  สัจจะ ๑๐ ประการ (2535)  ช้างไห้ (2536)  รุ่นคนสร้างชาติ (2537)  แจกกล้วย (2538)  หากหัวใจยังรักควาย (2538)  เส้นทางสายปลาแดก (2540)  เช' ยังไม่ตาย (2540)  อเมริกันอันธพาล (2541)  พออยู่พอกิน (2541)  เซียมหล่อตือ หมูสยาม (2543)  สาวเบียร์ช้าง (2544)  นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ (2545)  สามัคคีประเทศไทย (2548)  ลูกลุงขี้เมา (2550)  โฮะ (2552)  กำลังใจคาราบาว 30 ปี (2554)  สวัสดีประเทศไทย (2556)  40 ปี ฅนคาราบาว (2565) 
อัลบั้มพิเศษ:  รวมเพลงคาราบาว (2529)  เมด อิน ไทยแลนด์ ภาค 2546 สังคายนา (2547)  หนุ่มบาว-สาวปาน (ร่วมกับ ปาน - ธนพร แวกประยูร) (2548)  รายชื่ออัลบั้มเพลง 
ผลงานเพลง:  ถึกควายทุย (2524 - 2533)  เมด อิน ไทยแลนด์ (2527)  รักคุณเท่าฟ้า (2529)  ชีวิตสัมพันธ์ (2530)  ทะเลใจ (2535) 
คอนเสิร์ตครั้งใหญ่:  ทำโดยคนไทย (2528)  สายธารสู่อิสานเขียว (2530)  คนคาราบาว (2534)  ปิดทองหลังพระ (2539)  คอนเสิร์ต 15 ปี เมด อิน ไทยแลนด์ (2542) 20 ปี คาราบาว (2546)  คอนเสิร์ต เมด อิน ไทยแลนด์ ภาค 2546 สังคายนา (2547)  คอนเสิร์ตเพื่อช้าง (2547)  นาวาคาราบาว (2548) มนต์เพลงคาราบาว (2550)  บาวเบญจเพส (2551)  มหกรรมดนตรี 30 ปี คาราบาว (2554 - 2555)  กินลม ชมบาว (2556)  บันทึกไว้ในปฐพี 35 ปี คาราบาว (2559)  40 ปี คาราบาว (2566) 
ค่ายเพลง:  พีค็อก สเตอริโอ  อโซน่า โปรโมชั่น  แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเมนต์  โพลีดอร์  อามีโก  แว่วหวาน  ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์  วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์ 
ดูเพิ่มเติม:  เสียงเพลงแห่งเสรีภาพ  คาราบาวกรุ๊ป คาราบาวแดง  คาราบาวเบียร์  น้ำคือชีวิต  มนต์เพลงคาราบาว 25 ปี  ยังบาว  คาราบาว เดอะซีรี่ส์  Bao Young Blood ดนตรีสร้างคุณค่าชีวิต
เหรียญ 25 สตางค์

| --- | --- |
ประเทศไทย
มูลค่า: 0.25 บาท
น้ำหนัก: 1.9 g
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 16 mm
ขอบ: เฟือง
ส่วนประกอบ: 2530–2550: อะลูมิเนียมบรอนซ์ 92% Cu, 6% Al, 2% Ni  2551–ปัจจุบัน: เหล็กชุบทองแดง
ปีที่ผลิตเหรียญ: 2403–ปัจจุบัน
หมายเลขบัญชี: -
ด้านหน้า
การออกแบบ: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผู้ออกแบบ: ผู้ออกแบบ: ไชยยศ สุนทราภา  ผู้ปั้นแบบ: ธรรมนูญ แก้วสว่าง
วันที่ออกแบบ: 2560
ด้านหลัง
การออกแบบ: อักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ
ผู้ออกแบบ: ผู้ออกแบบ: ไชยยศ สุนทราภา  ผู้ปั้นแบบ: ธรรมนูญ แก้วสว่าง
วันที่ออกแบบ: 2560
เหรียญ 25 สตางค์ หรือ เหรียญสลึง เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย
เหรียญ 25 สตางค์รุ่นปัจจุบัน

เหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน  ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ
ในปี พ.ศ. 2561 มีการผลิตเหรียญ 25 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ
เหรียญ 25 สตางค์ในอดีต > เหรียญกษาปณ์หมุนเวียน รัชกาลที่ 9 พ.ศ. 2530–2560

ด้านหน้า
ด้านหลัง
เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 25 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระบรมธาตุเจดีย์ วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530 โดยเนื้อเหรียญทำจากอะลูมิเนียมบรอนซ์ซึ่งมีสีเหลืองทอง
ในปี พ.ศ. 2539 มีการผลิตเหรียญ 25 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก
ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 25 สตางค์มีการเปลี่ยนชนิดโลหะ จากอะลูมิเนียมบรอนซ์ มาเป็นเหล็กชุบทองแดงซึ่งมีสีแดงแทน โดยที่มีขนาดและน้ำหนักเหรียญคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป
ดูเพิ่ม

บาท
แหล่งข้อมูลอื่น

เชิดศักด์ ยอดสกุลทิพย์. "เหรียญกษาปณ์ ราคา 25 สตางค์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 มิถุนายน 2013.
เอดดี เมิกซ์

| เอดดี เมิกซ์ |
| --- | --- |
เมิกซ์ในการแข่งขันเวิลด์แชมเปียนชิปปี 1974 ที่มอนทรีออล
เกิด:  (1945-06-17) 17 มิถุนายน ค.ศ. 1945 (79 ปี) จังหวัดเฟลมมิชบราแบนต์ ประเทศเบลเยียม
สัญชาติ: เบลเยียม
ชื่ออื่น: The Cannibal
อาชีพ: นักจักรยาน
เอดวร์ด ลุยส์ โจเซฟ, บารอน เมิกซ์ (ดัตช์: Edouard Louis Joseph, Baron Merckx) หรือ เอดดี เมิกซ์ (Eddy Merckx) นักปั่นจักรยานอาชีพชาวเบลเยียม ได้รับการยกย่องจากนิตยสารเวโลของฝรั่งเศส ว่าเป็น "นักปั่นจักรยานที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด" และเป็นนักปั่นจักรยานที่ดีที่สุดตลอดกาล  เอดดี เมิกซ์ชนะเลิศการแข่งขันตูร์เดอฟรองซ์และจีโรดีตาเลีย รายการละ 5 ครั้ง วูเอลตาอาเอสปันญา 1 ครั้ง และการแข่งขันจักรยานชิงแชมป์โลกอีก 3 ครั้ง
จักรยานคันที่เมิกซ์ใช้สร้างสถิติโลกในปี 1972 จัดแสดงที่สถานีรถไฟฟ้าเอดดี เมิกซ์ ในกรุงบรัสเซลส์ ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อเขาเพื่อเป็นเกียรติ
เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1972 ในการแข่งขันจับเวลา 1 ชั่วโมงที่เม็กซิโกซิตี เมิกซ์ได้สร้างสถิติโลกโดยขี่ได้ระยะทางไกลที่สุด 49.431 กิโลเมตรในหนึ่งชั่วโมง สถิตินี้คงอยู่เป็นเวลาหลายปีจนถูกทำลายโดยฟรานเชสโก โมเซอร์ ชาวอิตาลีในปี ค.ศ. 1984 ด้วยระยะทาง 50.808 กิโลเมตร แต่ไม่ได้รับการรับรองจากสหพันธ์จักรยานนานาชาติ (UCI) เนื่องจากโมเซอร์ใช้จักรยานที่ใช้วัสดุที่มีน้ำหนักเบา มีแอโรบาร์และล้อแบบใบจาน ได้รับการออกแบบด้านอากาศพลศาสตร์เป็นพิเศษ   สถิติของเมิกซ์ถูกทำลายโดยคริส บอร์ดแมน ชาวอังกฤษ เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2000 ด้วยระยะทาง 49.441 กิโลเมตร โดยใช้จักรยานแข่งแบบมาตรฐาน  รวมเวลาครองสถิติเป็นเวลา 28 ปี
เมิกซ์ได้รับฉายาว่า "มนุษย์กินคน" (The Cannibal) มาจากคำให้สัมภาษณ์ของคริสเตียน เรอมอง นักจักรยานชาวฝรั่งเศส เล่าว่าในการแข่งขันในปี 1969 ลูกสาววัย 12 ปีของเรอมองพูดว่า "ชาวเบลเยียมคนนั้นทิ้งพ่อไม่เห็นฝุ่น เขาเป็นมนุษย์กินคน" ("That Belgian, he doesn't even leave you the crumbs... he's a cannibal.")
สถิติรายการใหญ่

| Grand Tour | 1966 | 1967 | 1968 | 1969 | 1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Giro d'Italia | - | 9 | 1 | Exp. | 1 | - | 1 | 1 | 1 | - | 8 | - |
| Tour de France | - | - | - | 1 | 1 | 1 | 1 | - | 1 | 2 | - | 6 |
| Vuelta a España | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - | - | - |
| World Championship  | 12 | 1 | 8 | Ab. | 29 | 1 | 4 | 4 | 1 | 8 | 5 | 33 |
-: did not participate 

Exp.: disqualified by doping
อำเภอนาน้อย

| อำเภอนาน้อย |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Na Noi
นางพญาเสือโคร่งบานที่อุทยานแห่งชาติขุนสถาน
คำขวัญ: เมืองเสาดิน ถิ่นมะขามหวาน ตำนานดอยผาชู้ เชิดชูพระธาตุพลูแช่
แผนที่จังหวัดน่าน เน้นอำเภอนาน้อย
พิกัด: 18°19′30″N 100°42′54″E﻿ / ﻿18.32500°N 100.71500°E﻿ / 18.32500; 100.71500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: น่าน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,408.122 ตร.กม. (543.679 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 32,109 คน
 • ความหนาแน่น: 22.80 คน/ตร.กม. (59.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55150
รหัสภูมิศาสตร์: 5504
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอนาน้อย เลขที่ 52  หมู่ที่ 1 ถนนเจ้าฟ้า ตำบลนาน้อย   อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน 55150
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
นาน้อย (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด เป็นเมืองที่รองรับการขยายตัวทางเศรษฐกิจของจังหวัดน่านตอนใต้ และมีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ คือ อุทยานแห่งชาติศรีน่าน และเสาดินนาน้อย
สาระสังเขป

ในปัจจุบัน อำเภอนาน้อย กลายเป็นจุดศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของดินแดนน่านใต้ อาทิ เสาดินนาน้อย ดอยเสมอดาว อีกทั้งยังมีอุทยานแห่งชาติศรีน่าน และ อุทยานแห่งชาติขุนสถาน ที่พร้อมให้นักท่องเที่ยวได้เข้ามาสัมผัสความเย็นและชมความสวยงามของทะเลหมอก ในช่วงฤดูหนาวของทุกปี
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอนาน้อยมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเวียงสา
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนาหมื่น
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว) และอำเภอบ้านโคก (จังหวัดอุตรดิตถ์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอร้องกวาง (จังหวัดแพร่)
ประวัติ

อำเภอนาน้อยแต่เดิมเรียกว่า เวียงศรีษะเกษ ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งลำน้ำแหง อยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดน่าน ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศใต้ประมาณ 60 กิโลเมตร มีอาณาเขตรวมกับแขวงท่าปลา(อ.ท่าปลา จ.อุตรดิตถ์) เรียกว่า "น่านใต้"  ขึ้นอยู่ในความปกครองของจังหวัดน่าน ในการปกครองแต่ละแขวง  แบ่งการปกครองเป็นเมืองเล็ก ๆ  แต่ละเมืองมีพ่อเมืองปกครองมีบรรดาศักดิ์เป็น  พญา ท้าว แสน แคว่น และปู่หลัก พ่อเมืองแต่ละเมืองจะมีบรรดาศักดิ์แตกต่างกัน  ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับและความสามารถของเจ้าเมืองนั้น  ๆ ลักษณะของเมืองเล็ก ๆ   เหล่านี้เป็นการรวมพื้นที่หลาย ๆ  หมู่บ้าน   ก็จะรวมเป็นเมืองหนึ่ง   ซึ่งมีอาณาบริเวณใกล้เคียงกันตามลักษณะของภูมิประเทศ โดยมีพ่อเมืองเป็นผู้ดูแลปกครองมีอำนาจการปกครองและสั่งการเกือบเด็ดขาด  โดยได้รับอาชญามาจากเจ้าครองนครมีศักดิ์เป็นพญา 
ในเขตท้องที่อำเภอนาน้อยหรือแขวงศรีษะเกษแต่โบราณกาล
เวียงศรีษะเกษ
เวียงศรีษะเกษ ในปัจจุบันตั้งอยู่ที่บริเวณบ้านนาน้อย หมู่ที่ 4 ตำบลนาน้อย เมืองงั่วหรือเมืองศรีษะเกษในสมัยอดีต มีอาณาเขตการปกครองในพื้นที่ตำบลศรีษะเกษ ตำบลเชียงของ ตำบลนาน้อย   บางส่วนของตำบลสถานและตำบลสันทะ    นาน้อยในยุคเริ่มแรกที่เรียกว่า เมืองงั่ว  ยังไม่มีหลักฐานใดบ่งชัดว่าชนกลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานคือชนกลุ่มใด สันนิษฐานว่าเป็นชนที่มีเผ่าพันธุ์เช่นเดียวกับคนพื้นเมืองในล้านนา ซึ่งมีการทำมาหากิน  การนุ่งห่ม  วัฒนธรรมประเพณี   ภาษาพูด  ที่คล้ายกับท้องถิ่นต่าง ๆ  ในภาคเหนือ จากหลักฐานศิลาจารึกที่วัดดอนไชย หมู่ที่ 2 ตำบลนาน้อย ได้กล่าวถึงการเปลี่ยนชื่อจากเมืองงั่วมาเป็นเมืองศรีษะเกษ  ในปี จ.ศ. 1241 (ปี พ.ศ. 2422) ในสมัยเจ้ามหาชีวิต  อนันตวรฤทธิเดช เจ้าผู้ปกครองนครน่าน     ซึ่งตรงกับสมัยของรัชกาลที่4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แห่งกรุงรัตนโกสินทร์   ตามตำนานได้กล่าวถึงชื่อเมืองว่า   สาเหตุที่เรียกชื่อเมืองว่า ศรีษะเกษ นั้นมีที่มาจาก ครั้งเมื่อ เจ้าเมืองน่านได้เสด็จประพาสมายังแขวงนี้ได้เห็นสายน้ำไหลกลับทิศ คือไหลจากทิศใต้มาทิศเหนือเป็นที่น่าสังเกตและแปลกจากแขวงอื่นๆ จึงตั้งชื่อแขวงนี้ว่า แขวงศรีษะเกษ คำว่าศรีษะเกษ แผลงมาจากคำว่า"สังเกต"ต่อมาได้ตั้งชื่อเป็นอำเภอศรีษะเกษ แต่ชื่อไปตรงกับจังหวัดศรีสะเกษ จริงได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งตามสภาพทางภูมิศาสตร์ของตัวอำเภอ ด้วยพื้นที่การทำการเกษตรไม่มาก เพราะพื้นที่ส่วนใหญ่ของเป็นผืนป่าและภูเขา จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น อำเภอนาน้อย
สถานที่ท่องเที่ยว

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานที่ | สถานที่ | สถานที่ | ที่ตั้ง | ติดต่อ |  |
| อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | ดอยเสมอดาว | ตำบลศรีษะเกษ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | ผาหัวสิงห์ | ตำบลศรีษะเกษ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | ผาชู้  | ตำบลศรีษะเกษ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | แก่งหลวง  | ตำบลศรีษะเกษ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | ม่อนเคียงดาว | ตำบลศรีษะเกษ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | อุทยานแห่งชาติศรีน่าน | ม่อนดอยผาผึ้ง | ตำบลศรีษะเกษ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | สถานีวิจัยต้นน้ำขุนสถาน | ตำบลสันทะ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | น้ำตกตาดหมอก | ดอยแม่จอก ตำบลสันทะ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | น้ำตกขุนลี-ขุนลีหลวง | ตำบลบ้านเวียง อำเภอร้องกวาง แพร่ 54140 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | ดอยกู่สถาน | ตำบลบ้านเวียง อำเภอร้องกวาง แพร่ 54140 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | ดอยแม่จอก | ตำบลสันทะ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | อุทยานแห่งชาติขุนสถาน | ถ้ำละโอ่ง | ตำบลสันทะ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | คอกเสือ | ตำบลเชียงของ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | โปดหมาผี | ตำบลเชียงของ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | เด่นปู่เขียว | ตำบลเชียงของ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | เด่นอีบด | ตำบลเชียงของ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | ถ้ำโพรงดินมนุษย์ยุคหิน | ตำบลเชียงของ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | เสาดินนาน้อย(ฮ่อมจ้อม) | ถ้ำหนานบุญเถิง | ตำบลเชียงของ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| โครงการอ่างเก็บน้ำแหง อันเนื่องมาจากพระราชดำริ | โครงการอ่างเก็บน้ำแหง อันเนื่องมาจากพระราชดำริ | ครัวบ้านริมแหง | ตำบลนาน้อย อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| หน่วยอนุรักษ์และจัดการต้นน้ำห้วยสามสบ | หน่วยอนุรักษ์และจัดการต้นน้ำห้วยสามสบ | บ้านทาร์ซาน | บ้านกิตตินันท์ ตำบลศรีษะเกษ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| หน่วยอนุรักษ์และจัดการต้นน้ำห้วยสามสบ | หน่วยอนุรักษ์และจัดการต้นน้ำห้วยสามสบ | บ้านสามฤดู | บ้านกิตตินันท์ ตำบลศรีษะเกษ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| หน่วยอนุรักษ์และจัดการต้นน้ำห้วยสามสบ | หน่วยอนุรักษ์และจัดการต้นน้ำห้วยสามสบ | ตลาดชุมชนบ้านกิตตินันท์ | บ้านกิตตินันท์ ตำบลศรีษะเกษ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
| พุทธสถานถ้ำเชตวัน | พุทธสถานถ้ำเชตวัน | พุทธสถานถ้ำเชตวัน | บ้านเชตวัน ตำบลสันทะ อำเภอนาน้อย น่าน 55150 |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอนาน้อยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 69 หมู่บ้าน ได้แก่
| ที่ | ชื่อตำบล | ตัวเมือง | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | นาน้อย |  | Na Noi | 10 | 4,938 |
| 2. | เชียงของ |  | Chiang Khong | 7 | 1,985 |
| 3. | ศรีษะเกษ |  | Sisa Ket | 14 | 7,035 |
| 4. | สถาน |  | Sathan | 12 | 5,129 |
| 5. | สันทะ |  | San Tha | 11 | 6,421 |
| 6. | บัวใหญ่ |  | Bua Yai | 8 | 3,922 |
| 7. | น้ำตก |  | Nam Tok | 7 | 2,523 |