stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ ในรัชกาลที่ 3

| เจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ |
| --- | --- |
เกิด: สัมฤทธิ์ พ.ศ. 2346 อาณาจักรรัตนโกสินทร์
อนิจกรรม: 8 มกราคม พ.ศ. 2434 (88 ปี) ประเทศสยาม
ตระกูล: จักรี (โดยสมรส)
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
บุตร: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนเจริญผลภูลสวัสดิ์​
บิดา: พระยาพิมานประสิทธิ์
มารดา: เหมือน
เจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าจอมมารดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนเจริญผลภูลสวัสดิ์
ประวัติ

เจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2346 ในปลายรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เป็นธิดาของพระยาพิมานประสิทธิ์กับนางเหมือน ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ได้เป็นนางละครสำรับกลาง ดังปรากฏใน ประชุมพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 4 ภาคปกิณณกะ ภาค 1/2 เรื่องช้างเผือกกับนางงาม ว่า
...ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงอิเหนาในทอดแรก... สำรับกลางนั้นที่ใช้เป็นพระเอกนางเอกออกโรงอยู่ คือ จันสังข์ ขำเงาะ องุ่นสีดาหรือรจนา จั่นเสียง น้อยงอก มีสุรเสนา สัมฤทธิ์เจ้าจอมมารดา ปรางจิ๋ว...
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ได้เป็นอาจารย์สอนอักขรสมัยไทยให้แก่พระนัดดาซึ่งหนึ่งในนั้นคือพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า
เจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2434 ขณะอายุได้ 88 ปี รับพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ หีบทองทึบ ฉัตรเบญจา และกลองชนะเขียว 3 คู่ จ่าปี่ 1 ประโคมเมื่ออาบน้ำศพ
พระราชโอรส

เจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ ได้มีพระราชโอรส 1 พระองค์ คือ
พระองค์เจ้าชมพูนุท ในสมัยรัชกาลที่ 4 ทรงสถาปนาเป็น กรมหมื่นเจริญผลพูลสวัสดิ์ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงเลื่อนเป็น กรมขุนเจริญผลพูลสวัสดิ์  ทรงเป็นพระชนกในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า
สโมสรฟุตบอลเชลซีในฤดูกาล 2003–04

ฤดูกาล 2003–04 เป็นฤดูกาลที่ 12 ติดต่อกันของสโมสรฟุตบอลเชลซีในพรีเมียร์ลีก และเป็นปีที่ 98 ของสโมสร ผู้จัดการทีม เกลาดีโอ รานีเอรี ถูกปลดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 และถูกแทนที่โดย โชเซ่ มูรินโญ่ ซึ่งพาเอฟซี ปอร์โต คว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก สมัยที่ 2 ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 เคน เบทส์ซึ่งเป็นประธานสโมสรมายาวนานได้ขายสโมสรให้กับมหาเศรษฐีชาวรัสเซีย โรมัน อับราโมวิช
เชลซีจบฤดูกาลด้วยการเป็นรองแชมป์พรีเมียร์ลีกตามหลังอาร์เซนอลที่จบฤดูกาลด้วยการเป็นแชมป์ไร้พ่าย ในแชมเปียนส์ลีก เชลซีเข้าถึงรอบรองชนะเลิศเจอกับอาแอ็ส มอนาโก แต่ไม่สามารถผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศได้ โดยรวมผลสองนัดแพ้ 3–5 พวกเขาตกรอบเอฟเอคัพในรอบที่ 5 ให้กับอาร์เซนอลและลีกคัพในรอบก่อนรองชนะเลิศให้กับแอสตันวิลลา
ชุดแข่ง

ชุดแข่งผลิตโดยอัมโบร สปอนเซอร์เสื้อคือเอมิเรตส์แอร์ไลน์; ชุดดังกล่าวมีโลโก้ "Fly Emirates" ชุดเหย้าของเชลซีเป็นสีน้ำเงินทั้งหมดและมีปกสีขาว ชุดเยือนใหม่ของพวกเขาเป็นสีขาวล้วนมีแถบสีดำและสีน้ำเงินตรงกลาง ชุดเยือนของฤดูกาลที่แล้ว (สีดำล้วน คาดด้วยสีน้ำเงิน) ยังคงเป็นชุดที่ 3 ของสโมสร
ทีม > ผู้รักษาประตู

| เลข | ชื่อ | สัญชาติ |
| --- | --- | --- |
| 23 | การ์โล กูดีชีนี |  อิตาลี |
| 31 | มาร์โก อัมโบรซิโอ |  อิตาลี |
| 34 | นีล ซุลลิแวน |  สกอตแลนด์ |
ทีม > กองหลัง

| เลข | ชื่อ | สัญชาติ |
| --- | --- | --- |
| 2 | เกล็น จอห์นสัน |  อังกฤษ |
| 3 | เซเลสติน บาบายาโร |  ไนจีเรีย |
| 6 | มาร์แซล เดอไซญี่ (c) |  ฝรั่งเศส /  กานา |
| 13 | วีลียาม กาลัส |  ฝรั่งเศส |
| 15 | มาริโอ เมลช็อต |  เนเธอร์แลนด์ /  ซูรินาม |
| 18 | เวย์น บริดจ์ |  อังกฤษ |
| 26 | จอห์น เทอร์รี่ |  อังกฤษ |
| 29 | โรเบิร์ต ฮูธ |  เยอรมนี |
ทีม > กองกลาง

| เลข | ชื่อ | สัญชาติ |
| --- | --- | --- |
| 4 | โกลด มาเกเลเล |  ฝรั่งเศส /  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก |
| 5 | อเล็กเซ สเมอร์ติน |  รัสเซีย |
| 8 | แฟรงค์ แลมพาร์ด |  อังกฤษ |
| 10 | โจ โคล |  อังกฤษ |
| 11 | เดเมียน ดัฟฟ์ |  ไอร์แลนด์ |
| 12 | มาริโอ สตานิช |  โครเอเชีย |
| 14 | เฌเรมี |  แคเมอรูน |
| 17 | แอมานุแอล เปอตี |  ฝรั่งเศส |
ซื้อขาย > เข้า

| เลข | หมายเลข | ชื่อ | สัญชาติ | เซ็นจาก | เซ็นสัญญา | ค่าตัว | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 35 | ผู้รักษาประตู | เยือร์เกิน มาโช |  ออสเตรีย | ซันเดอร์แลนด์ | 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 | ฟรี |  |
| 31 | ผู้รักษาประตู | มาร์โก อัมโบรซิโอ |  อิตาลี | กีเอโว | 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 | ฟรี |  |
| 2 | กองหลัง | เกล็น จอห์นสัน |  อังกฤษ | เวสต์แฮมยูไนเต็ด | 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 | 6 ล้านปอนด์ |  |
| 14 | กองกลาง | เฌเรมี |  แคเมอรูน | เรอัลมาดริด | 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 | 7 ล้านปอนด์ |  |
| 18 | กองหลัง | เวย์น บริดจ์ |  อังกฤษ | เซาแทมป์ตัน | 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 | 7 ล้านปอนด์ |  |
| 11 | กองกลาง | เดเมียน ดัฟฟ์ |  ไอร์แลนด์ | แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 | 17 ล้านปอนด์ |  |
| 10 | กองกลาง | โจ โคล |  อังกฤษ | เวสต์แฮมยูไนเต็ด | 6 สิงหาคม ค.ศ. 2003 | 6.6 ล้านปอนด์ |  |
| 20 | กองกลาง | ฮวน เซบาสเตียน เวรอน |  อาร์เจนตินา /  อิตาลี | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 6 สิงหาคม ค.ศ. 2003 | 15 ล้านปอนด์ |  |
| 7 | กองหน้า | อาเดรียน มูตู |  โรมาเนีย | ปาร์มา | 12 สิงหาคม ค.ศ. 2003 | 15.8 ล้านปอนด์ |  |
| 5 | กองกลาง | อเล็กเซ สเมอร์ติน |  รัสเซีย | บอร์กโดซ์ | 25 สิงหาคม ค.ศ. 2003 | 3.45 ล้านปอนด์ |  |
| 21 | กองหน้า | เอร์นัน เกรสโป |  อาร์เจนตินา /  อิตาลี | อินเตอร์มิลาน | 26 สิงหาคม ค.ศ. 2003 | 16.8 ล้านปอนด์ |  |
| 34 | ผู้รักษาประตู | นีล ซุลลิแวน |  สกอตแลนด์ | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 29 สิงหาคม ค.ศ. 2003 | 500,000 ปอนด์ |  |
| 4 | กองกลาง | โกลด มาเกเลเล |  ฝรั่งเศส /  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก | เรอัลมาดริด | 31 สิงหาคม ค.ศ. 2003 | 16 ล้านปอนด์ |  |
| 19 | กองกลาง | สกอตต์ พาร์กเกอร์ |  อังกฤษ | ชาร์ลตันแอทเลติก | 30 มกราคม ค.ศ. 2004 | 10 ล้านปอนด์ |  |
ซื้อขาย > ออก

| เลข | หมายเลข | ชื่อ | สัญชาติ | ไป | เซ็นสัญญา | ค่าตัว | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 | กองหลัง | อัลเบิร์ต เฟร์เรร์ |  สเปน | แขวนสตั๊ด | ปล่อยตัว | 3 มิถุนายน ค.ศ. 2003 |  |
| 25 | กองหน้า | จันฟรังโก โซลา |  อิตาลี |  กายารี | ฟรี | 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 |  |
| 20 | กองกลาง | โจดี มอริส |  อังกฤษ |  ลีดส์ยูไนเต็ด | ฟรี | 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 |  |
| 14 | กองหลัง | แกรม เลอ โซ |  อังกฤษ |  เซาแทมป์ตัน (สลับตัวกับ เวย์น บริดจ์) | 500,000 ปอนด์ | 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 |  |
| 1 | ผู้รักษาประตู | เอ็ด เดอ กอย |  เนเธอร์แลนด์ |  สโตกซิตี | ไม่เปิดเผยค่าตัว | 1 สิงหาคม ค.ศ. 2003 |  |
เจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่ ในรัชกาลที่ 3

| เจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่ |
| --- | --- |
เกิด: น้อย เมืองนครศรีธรรมราช อาณาจักรรัตนโกสินทร์
อนิจกรรม: พ.ศ. 2448 เมืองนครศรีธรรมราช มณฑลนครศรีธรรมราช ประเทศสยาม
ตระกูล: ณ นคร (โดยเกิด) จักรี (โดยสมรส)
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
บุตร: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์
บิดา: เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร)
มารดา: ท่านผู้หญิงนครศรีธรรมราช (อิน ณ นคร)
เจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่ ในรัชกาลที่ 3 (ไม่ทราบ - 2448) บาทบริจาริกา ใน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นพระมารดาของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์
ประวัติ

เจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่เกิดเมื่อใดไม่มีหลักฐานเป็นธิดาของ เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) เจ้าเมืองนครศรีธรรมราชคนที่ 3 บุตรบุญธรรมของ เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) เจ้าเมืองนครศรีธรรมราชคนที่ 2 และเป็นพระราชโอรสใน สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทำให้เจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่มีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ส่วนมารดาของเจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่คือ ท่านผู้หญิงนครศรีธรรมราช (อิน ณ นคร)
ต่อมาผู้เป็นบิดาได้นำเข้ามาถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวพร้อมกันกับน้องสาวคือเจ้าจอมน้อยเล็ก เจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่มีประสูติกาลพระโอรสพระองค์เดียวคือ พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2368
เจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อพ.ศ. 2448 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดสวนป่าน เมืองนครศรีธรรมราช เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ.2448  อัฐิถูกเก็บไว้ที่วิหารสามจอม วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดนครศรีธรรมราช ร่วมกับพระอัฐิและอัฐิของสกุลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และเจ้านายสกุล ณ นคร เช่น สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราช เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) เป็นต้น
เลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล

เลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล (อังกฤษ: Maritime Mobile Service Identity: MMSI) คือชุดหมายเลขโทรศัพท์ทางทะเลระหว่างประเทศของเรือและวัตถุทางทะเล ซึ่งเป็นค่าเอกลักษณ์ (Unique Identifier) ที่กำหนดขึ้นชั่วคราวโดยหน่วยงานที่กำกับดูแลการสื่อสารทางทะเลของแต่ละประเทศที่เรือหรือวัตถุนั้นสังกัดอยู่ (ต่างจากหมายเลข IMO ซึ่งเป็นค่าเอกลักษณ์สากลที่ใช้ถาวร)
เรือพาณิชย์ระหว่างประเทศ จำเป็นต้องมีเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล
เลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเลนั้น ประกอบด้วยชุดตัวเลข 9 หลัก โดยหมายเลข 3 ตัวแรกคือตัวเลขประจำตัวทางทะเล (Maritime identification digits) ที่ระบุประเทศตามที่ ITU กำหนด เชื่อมกับหมายเลขอีก 6 หลักที่เป็นค่าเฉพาะตัวตามแต่จะกำหนดประเภท เมื่อใดก็ตามที่วัตถุมีการเปลี่ยนแปลงค่า อาทิ สัญชาติของเรือหรือวัตถุทางทะเล จะต้องมีการกำหนดหมายหมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอใหม่
"วัตถุทางทะเล" อาจหมายความถึงวัตถุอะไรก็ได้ที่จำเป็นต้องใช้หมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอในการระบุตัวตน อาทิ เรือ, แท่นขุดเจาะแบบยึดติดพื้นทะเล, หน่วยเคลื่อนที่, อากาศยานทางทะเล, สถานีชายฝั่ง เป็นต้น โดยการสื่อสารอาจถูกส่งไปยัง "วัตถุแต่ละชิ้นแบบเจาะจง" หรือส่งไปยัง "กลุ่มของวัตถุ" ซึ่งการสื่อสารไปยังกลุ่มของวัตถุอาจจะกำหนดโดยใช้ตำแหน่งที่ตั้ง ความเป็นเจ้าของ หรือประเภทของวัตถุนั้น ๆ
หมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอถูกสร้างขึ้นมาโดยสามารถใช้หมายเลขทั้งหมด 9 ตัว หรือตัวเลขข้อมูลบางส่วนของชุดหมายเลข ในการจัดกลุ่มของวัตถุ เพื่อเชื่อมต่อกันในรูปแบบของเครือข่ายโทรคมนานคมและการแลกเปลี่ยนข้อมูลกันแบบอัตโนมัติ ผ่านการสื่อสารในรูปแบบดิจิทัลทางช่องความถี่วิทยุ
ประเภท

ป้จจุบันมีการแบ่งเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเลออกเป็น 6 ประเภท ประกอบไปด้วย
เลขหมายระบุตัวตนของสถานีเรือ
เลขหมายระบุตัวตนของกลุ่มสถานีเรือ
เลขหมายระบุตัวตนของสถานีชายฝั่ง
เลขหมายระบุตัวตนของกลุ่มสถานีชายฝั่ง
อากาศยานการค้นหาและกู้ภัย
เครื่องหมายทางเรือและยาน (เรือชูชีพ แพชูชีพ) ที่เกี่ยวข้องกับเรือแม่
ตัวเลขประจำตัวทางทะเล

บทความหลัก: ตัวเลขประจำตัวทางทะเล
ตัวเลขประจำตัวทางทะเล (Maritime identification digits: MID) ประกอบด้วยตัวเลขจำนวน 3 หลัก โดยจะเริ่มต้นด้วยเลข 2 ถึง 7 เสมอ (กำหนดตามภูมิภาค) สามารถกำหนดเลขประจำตัวทางทะเลชุดที่ 2 ขึ้นมาได้ หากชุดแรกถูกใช้งานไปเกินกว่า 80% และมีแนวโน้มว่าจะมีการใช้งานจนถึง 90% อย่างรวดเร็ว โดยเลขประจำตัวทางทะเลของแต่ละประเทศนั้นสามารถดูได้จากเว็บไซต์ของสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (ITU) เช่น
ออสเตรียใช้หมายเลข 203
ประเทศไทยใช้หมายเลข 567
โคลอมเบียใช้หมายเลข 730
เลขหลักแรก

ตัวเลขหลักแรกของหมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอ ใช้สำหรับจัดหมวดหมู่ในการระบุตัวตน ตามที่ได้กำหนดไว้ในเอกสาร Recommendation M.585 ของสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ ซึ่งความหมายประกอบไปด้วย
0 สำหรับ กลุ่มสถานีเรือ สถานีชายฝั่ง หรือกลุ่มสถานีชายฝั่ง
1 สำหรับอากาศยานการค้นหาและกู้ภัย
2-7 สำหรับเรือแต่ละลำในระบบเลขประจำตัวทางทะเล
2 สำหรับภูมิภาคยุโรป เช่น อิตาลีใช้ 247 เดนมาร์กใช้ 219 และ 220
3 สำหรับภูมิภาคอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน เช่น แคนาดาใช้ 316 กรีนแลนด์ใช้ 331 ปานามาใช้ 351 ถึง 357 รวมไปถึง 370 ถึง 373 สหรัฐอเมริกาใช้ 338 รวมไปถึง 366 ถึง 369 และรัฐอะแลสกาใช้ 303
4 สำหรับภูมิภาคเอเชีย (ยกเว้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) เช่น จีนใช้ 412 413 และ 414 มัลดีฟส์ใช้ 455 ญี่ปุ่นใช้ 431
5 สำหรับภูมิภาคโอเชียเนีย เช่น ออสเตรเลียใช้ 503 นิวซีแลนด์ใช้ 512 และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ฟิลิปปินส์ใช้ 548 ไทยใช้ 567
6 สำหรับภูมิภาคแอฟริกา เช่น เอริเทรียใช้ 625
7 สำหรับภูมิภาคอเมริกาใต้ เช่น เปรูใช้ 760
8 สำหรับเครื่องรับส่งวิทยุมือถือแบบวีเอชเอฟที่มีระบบการส่งสัญญาณแบบ DSC และระบบดาวเทียม GNSS
9 สำหรับอุปกรณ์ที่ใช้หมายเลขแยกเป็นอิสระ เช่น
อุปกรณ์รับส่งสัญญาณค้นหาและกู้ภัย (970yyzzzz)
อุปกรณ์เตือนคนตกน้ำผ่านระบบ DSC และ/หรือระบบแสดงตนอัตโนมัติ (AIS) (972yyzzzz)
กระโจมวิทยุแจ้งตำบลที่ฉุกเฉิน EPIRB ความถี่ 406 MHz ด้วยอุปกรณ์แสดงตนอัตโนมัติ (AIS) (974yyzzzz)
ยาน (เรือชูชีพ แพชูชีพ) ที่เกี่ยวข้องกับเรือแม่ (98MIDxxxx)
เครื่องหมายทางเรือ เช่น ทุ่นเครื่องหมายทางเรือ ประภาคาร กระโจม (AtoNs; 99MIDaxxx)
รูปแบบของเลขหมายระบุตัวตนสถานี > เลขหมายระบุตัวตนของสถานีเรือ

รหัส 9 หลักที่ประกอบขึ้นเป็นเลขหมายระบุตัวตนของสถานีเรือ มีรูปแบบ คือ MIDxxxxxx
กำหนดให้ MID แทนหมายเลขประจำตัวทางทะเล (Maritime identification digits: MID) และ x แทนด้วยตัวเลขใด ๆ ก็ตามตั้งแต่ 0 ถึง 9
หากเรือได้รับการติดตั้งระบบสื่อสารผ่านดาวเทียม Inmarsat B, C, M หรือมีแผนจะติดตั้งในอนาคตอันใกล้ ควรจะมีเลขศูนย์ต่อท้าย 3 ตัว คือ MIDxxx000
หากเรือได้รับการติดตั้งระบบสื่อสารผ่านดาวเทียม Inmarsat C หรือมีแผนจะติดตั้งในอนาคตอันใกล้ เลขหมายระบุตัวตนอาจมีเลขศูนย์ต่อท้าย 1 ตัว คือ MIDxxxxx0
หากเรือได้รับการติดตั้งระบบสื่อสารผ่านดาวเทียม Inmarsat A หรือมีระบบสื่อสารผ่านดาวเทียมอื่นที่ไม่ใช่ของ Inmarsat ก็ไม่จำเป็นจะต้องมีเลขศูนย์ต่อท้ายในเลขหมายระบุตัวตน
รูปแบบของเลขหมายระบุตัวตนสถานี > เลขหมายระบุตัวตนของกลุ่มสถานีเรือ

เลขหมายระบุตัวตนของกลุ่มสถานีเรือมีไว้สำหรับการสื่อสารหรือโทรพร้อมกันมากกว่า 1 ลำ มีรูปแบบคือ 0MIDxxxxx
โดยที่ตัวเลขแรกคือศูนย์ และ X คือตัวเลขใดๆ ตั้งแต่ 0 ถึง 9 MID แทนหมายเลขประจำตัวทางทะเล (MID) ที่กำหนดรหัสประจำกลุ่มสถานีเรือ และไม่ได้มีข้อห้ามในการติดต่อสื่อสารแบบกลุ่มไปยังกองเรือที่มีสัญชาติของเรือมากกว่าหนึ่งสัญชาติ
รูปแบบของเลขหมายระบุตัวตนสถานี > เลขหมายระบุตัวตนของกลุ่มสถานีเรือ > เลขหมายระบุตัวตนของสถานีชายฝั่ง

เลขหมายระบุตัวตนของสถานีชายฝั่งมีรูบแบบ คือ 00MIDxxxx
โดยที่ตัวเลขสองตัวแรกเป็นศูนย์ และ X คือตัวเลขใดๆ ตั้งแต่ 0 ถึง 9 MID แทนหมายเลขประจำตัวทางทะเล (MID) แสดงประเทศที่สถานีชายฝั่งหรือสถานีภาคพื้นดินชายฝั่งนั้นได้ตั้งอยู่
รูปแบบของเลขหมายระบุตัวตนสถานี > เลขหมายระบุตัวตนของกลุ่มสถานีเรือ > เลขหมายระบุตัวตนของกลุ่มสถานีชายฝั่ง

เลขหมายระบุตัวตนของกลุ่มสถานีชายฝั่งมีไว้สำหรับการสื่อสารหรือโทรพร้อมกันมากกว่าสถานี โดยมีรูปแบบเช่นเดียวกับสถานีชายฝั่งในแต่ละแห่ง คือ มีเลขศูนย์นำหน้า 2 ตัว MID แทนหมายเลขประจำตัวทางทะเล (MID) และตัวเลขอีก 4 หลัก โดยมีการจำแนกรูปแบบย่อยลงมาได้อีก คือ
00MID0000 สำหรับสถานีชายฝั่งใดๆ ที่ใช้หมายเลขประจำตัวทางทะเล (MID)
009990000 สำหรับสถานีชายฝั่งย่านความถี่วีเอชเอฟใด ๆ ก็ตาม โดยไม่ต้องคำนึงถึงหมายเลขประจำตัวทางทะเล (MID)
รูปแบบของเลขหมายระบุตัวตนสถานี > เลขหมายระบุตัวตนของกลุ่มสถานีเรือ > เครื่องส่งสัญญาณค้นหาและกู้ภัย

เครื่องส่งสัญญาณค้นหาและกู้ภัยผ่านระบบแสดงตนอัตโนมัติ (AIS-SART) จะใช้การระบุรหัสตัวเลขของบริษัทผู้ผลิต แทนที่จะเป็นเลขประจำตัวทางทะเล (MID) ที่ระบุประเทศ มีรูปแบบคือ 970YYxxxx
โดยหลักเลขที่แสดงด้วยอักษร Y สองตัวถูกกำหนดโดย สมาคมบริษัทอิเล็กทรอนิกส์ทางทะเลนานาชาติ (International Association for Marine Electronics Companies) ซึ่งสามารถระบุถึงตัวบริษัทที่ผลิตอุปกรณ์ส่งสัญญาณค้นหาและกู้ภัย ในขณะที่ X คือตัวเลขลำดับการผลิตที่ถูกกำหนดโดยบริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์
การขาดแคลนของเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล

เนื่องจากเรือทุกลำที่เดินทางระหว่างประเทศ รวมไปถึงเรือที่ติดตั้งระบบสื่อสารผ่านดาวเทียม Inmarsat B หรือ M ถูกกำหนดให้ใช้รูปแบบ  MIDxxx000 จึงเกิดปัญหาในระดับชาติขึ้น ว่าจะต้องกำหนดหมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอให้เพียงพอต่อความต้องการทั้งหมด อาทิ ในประเทศที่มีเรือติดตั้งระบบสื่อสารผ่านดาวเทียม Inmarsat 10,000 ลำ จะต้องใช้ชุดหมายเลขประจำตัวทางทะเล (MID) ถึง 10 ชุด เพื่อรองรับจำนวนเรือ 10,000 ลำ หากเรือจำนวน 50,000 ลำติดตั้งระบบสื่อสารผ่านดาวเทียม Inmarsat M จะต้องใช้ชุดหมายเลขประจำตัวทางทะเล (MID) ถึง 50 ชุดเพื่อรองรับ
ปัญหาต่อมาเกิดขึ้นกับเรือที่ติดตั้งระบบสื่อสารดาวเทียม Inmarsat เนื่องจากข้อกำหนดของ ITU-T ได้กำหนดให้ระบุตัวตนในรูปแบบของ (MESIN) คือ TMIDxxxYY โดยที่ T ระบุประเภทของระบบสื่อสารดาวเทียม Inmarsat YY ระบุส่วนของอุปกรณ์ Inmarsat (อาทิ "00" อาจระบุ โทรศัพท์ในสะพานเดินเรือ "01" อาจหมายถึงเครื่องโทรสารในห้องวิทยุ ฯลฯ) และ MIDxxx ระบุหมายเลขของสถานีเรือ ซึ่งเกี่ยวข้องกับเลขหมายระบุตัวตนของสถานีเรือในรูปแบบของ MIDxxx000
หมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอนั้นถูกให้ความหมายถึงตัวตนทางอิเล็กทรอนิกส์ของเรือทั้งลำ ซึ่งถูกใช้ในอุปกรณ์รูปแบบใดรูปแบบหนึ่งผ่าน GMDSS หรืออุปกรณ์โทรคมนาคมอื่น ๆ ภายในเรือ อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัตินั้น หมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอสามารถใช้งานได้เต็มประสิทธิภาพตามที่มันถูกออกแบบมาหรือไม่ หรือท้ายที่สุด ITU อาจยุติแนวปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลระบุตัวตน Inmarsat MESIN กับเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล
เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาการขาดแคลเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล ผู้ผลิตอาจจะต้องลดฟังก์ชั่นบางอย่างในวิทยุที่รองรับระบบ DSC เพื่อให้สามารถป้อนหมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ซึ่งจะทำให้ผู้ใช้งานไม่สามารถเคลื่อนย้ายเครื่องรับส่งวิทยุดังกล่าวไปยังเรือลำอื่นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิทยุมือถือย่านวีเอชเอฟ ซึ่งการใช้เพียงหมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอเดียวนั้นขัดกันอย่างยิ่ง
ในการประชุมวิทยุโลก ณ กรุงเจนีวา พ.ศ. 2540 (WRC-97) ได้มีการรับรองมติ 344 ซึ่งเกี่ยวข้องกับการขาดแคลนทรัพยากรเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล ในมุมของการปรับปรุงโครงข่ายโทรศัพท์สาธารณะและความสามารถใหม่ ๆ ของระบบ Inmarsat ที่เหนือไปกว่าระบบสื่อสารดาวเทียม Inmarsat B หรือ M โดยยกเลิกข้อจำกัดเดิมและสามารถใช้งานตัวเลขทั้ง 9 หลักในหมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอได้ และไม่จำเป็นต้องลงท้ายด้วยเลขศูนย์อีกต่อไป
ดูเพิ่ม

ระบบแสดงตนอัตโนมัติ ใช้กลุ่มเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล สำหรับระบุรหัสเรือ
สัญญาณเรียกขานทางทะเล ไม่เชื่อมโยงกับเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล แต่สามารถมีเลขหมายดังกล่าวได้ในภายหลัง
เครื่องส่งสัญญาณค้นหาและกู้ภัยผ่านระบบแสดงตนอัตโนมัติ (AIS-SART) มีรูปแบบเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเลคือ 970YYxxxx
ฮายาโอะ มิยาซากิ

| ฮายาโอะ มิยาซากิ |
| --- | --- |

เกิด:  (1941-01-05) 5 มกราคม ค.ศ. 1941 (83 ปี) บุงเคียว โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้เขียนบทภาพยนตร์ นักออกแบบตัวละคร อะนิเมเตอร์ นักวาดสตอรี่บอร์ด ศิลปินมังงะ
ปีปฏิบัติงาน: 1963-ปัจจุบัน
คู่สมรส: อาเคมิ โอตะ (1965 - ?) มีบุตร 2 คน
ฮายาโอะ มิยาซากิ (ญี่ปุ่น: 宮崎 駿; โรมาจิ: Miyazaki Hayao; เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2484) เป็นนักวาดมังงะ ผู้กำกับ และผู้สร้างอนิเมะชาวญี่ปุ่น ที่มีผลงานที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง จากการคร่ำหวอดในวิชาชีพเป็นเวลาราวห้าทศวรรษ มิยาซากิได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติว่าเป็นผู้สร้างภาพยนตร์อนิเมะ ร่วมกับอิซาโอะ ทาคาฮาตะ ผู้ร่วมก่อตั้งสตูดิโอจิบลิ ความสำเร็จของภาพยนตร์เหล่านี้ทำให้เขาได้รับการเปรียบเทียบกับวอลต์ ดิสนีย์ ซึ่งเป็นผู้สร้างแอนิเมชันชาวอเมริกัน กับ นิค พาร์ค ซึ่งเป็นผู้สร้างแอนิเมชันชาวอังกฤษ รวมถึง โรเบิร์ต เซเม็กคิส ผู้บุกเบิกการสร้างแอนิเมชัน นิตยสารไทม์ ยกย่องว่าเขาเป็นบุคคลที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่ง
มิยาซากิเริ่มทำงานที่ โตเอแอนิเมชัน ในตำแหน่งศิลปินคนกลาง ในการสร้างภาพยนตร์ Gulliver's Travels Beyond the Moon เขาได้เสนอความคิดที่เป็นฉากจบของเรื่องได้ในที่สุด มิยาซากิทำงานในหลายหน้าที่ในวงการอนิเมะชันราวสิบปีจนกระทั่งได้มีผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ จอมโจรลูแปงที่ 3 ตอนปราสาทของคาริออสโตร ซึ่งเผยแพร่ใน พ.ศ. 2522 หลังจากความสำเร็จในภาพยนตร์เรื่องที่สอง มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม เขาจึงร่วมก่อตั้งสตูดิโอจิบลิ ซึ่งก็ได้ผลิตผลงานภาพยนตร์ของเขาออกมาอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งถึงเรื่องเจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร (โมะโนะโนะเกะฮิเมะ, Princess Mononoke) มิยาซากิจึงเกษียณอายุงานตัวเองไปชั่วคราว หลังจากการพักช่วงสั้น ๆ มิยาซากิก็กลับมากำกับภาพยนตร์เรื่องมิติวิญญาณมหัศจรรย์ (เซ็น โทะ ชิฮิโระ โนะ คะมิกะกุชิ, Spirited Away) และผลิตภาพยนตร์ออกมาอีกอย่างต่อเนื่อง
ขณะที่ภาพยนตร์ของมิยาซากิประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์และได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ในญี่ปุ่นเป็นเวลายาวนาน เขาไม่เป็นที่รู้จักมากนักในโลกตะวันตกจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2540 มิราแมกซ์ได้เผยแพร่ภาพยนตร์เรื่องโมะโนะโนะเกะฮิเมะของเขาออกไป โมะโนะโนะเกะฮิเมะเคยเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงที่สุดในญี่ปุ่นแห่ง พ.ศ. 2540 จนกระทั่งไททานิคมาทำลายสถิติลง โมะโนะโนะเกะฮิเมะยังเป็นภาพยนตร์อนิเมะเรื่องแรกที่ได้รับรางวัล Picture of the Year จาก เจแปนีส-อคาเดมีอะวอร์ด Spirited Away ภาพยนตร์เรื่องถัดไปของเขาทำลายสถิติรายได้ของไททานิคในญี่ปุ่นลง และกวาดรางวัล พิกเจอร์ออฟเดอะเยียร์ จาก เจแปน-อคาเดมี่อะวอร์ด และเป็นภาพยนตร์อนิเมะเรื่องแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ มิยาซากิยังมีผลงานภาพยนตร์อีกหลายเรื่องที่ได้รับการเสนอชื่อและได้รับรางวัลต่าง ๆ มากมาย
ภาพยนตร์ของมิยาซากิมักจะมีแก่นเรื่องที่คล้ายคลึงกัน เช่น ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติและเทคโนโลยี หรือ ความยากลำบากในการดำรงไว้ซึ่งจริยธรรมสันตินิยม ตัวละครเอกของเรื่องมักจะเป็นเด็กหญิงที่ห้าวหาญและเป็นอิสระ สะท้อนถึงความคิดสตรีนิยมของมิยาซากิ แนวคิดสังคมนิยมของมิยาซากิยังสะท้อนออกมาในภาพยนตร์ของเขาด้วย โดยเฉพาะภาพยนตร์เรื่องแรก ๆ มิยาซากิเป็นคนที่วิพากษ์ทุนนิยมและโลกาภิวัตน์อย่างเปิดเผยซึ่งอาจสังเกตได้จากงานภาพยนตร์ของเขาเช่นกัน ในขณะที่ภาพยนตร์สองเรื่องของเขา จอมโจรลูแปงที่ 3 ตอนปราสาทของคาริออสโตร และ ลาพิวต้า พลิกตำนานเหนือเวหา นำเสนอตัวร้ายตามแบบฉบับทั่วไป ภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ของเขา เช่น มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม หรือ เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร มิได้นำเสนอตัวร้ายที่เลวร้ายอย่างชัดแจ้ง หากแต่มีข้อดีข้อเสียที่หักล้างกันไป
มังงะ

ชื่อของมิยาซากิมักถูกอ้างถึงในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์แอนิเมชัน ทั้งที่จริง ๆ แล้วตัวเขาเองก็มีผลงานนิยายภาพที่เป็นที่รู้จักไม่แพ้ภาพยนตร์ นั่นคือมังงะหรือนิยายภาพเรื่อง เนาซิก้าแห่งหุบผาสายลม มิยาซากิเขียนเรื่องนี้เป็นมังงะก่อน ขณะที่เขาไม่มีงานทางทีวีและภาพยนตร์ เมื่อ เนาซิก้าแห่งหุบผาสายลมตีพิมพ์ไปได้ประมาณ 1 ปีก็เริ่มเป็นที่นิยม ทางนิตยสารอะนิเมจ (Animage) จึงขอให้มิยาซากินำมาทำเป็นภาพยนตร์ (ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้เคยขอไว้ว่าอย่าทำเรื่องนี้เป็นภาพยนตร์) เมื่อภาพยนตร์ออกฉาย (เนื้อหาอ้างอิงประมาณ เล่มที่ 1 และ 2 ของการ์ตูน) และประสบความสำเร็จ จึงเป็นที่มาของการก่อตั้งสตูดิโอจิบลิในเวลาต่อมา ระหว่างที่เขากำกับภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ มิยาซากิก็ยังเขียนเนาซิก้าอย่างต่อเนื่องใช้เวลาเกือบ 13 ปี กว่าที่เขาจะตัดสินใจจบการ์ตูนชุดนี้ลง ทั้งนั้นทั้งนี้เนื้อหาของเนาซิก้า ในฉบับการ์ตูนจะแตกต่างไปจากฉบับภาพยนตร์มาก ทั้งในแง่ความซับซ้อนของเรื่องและความคิดของผู้ประพันธ์เอง ถือได้ว่าเนาซิก้า ฉบับนิยายภาพ (7 เล่ม) เป็นงานที่มีสะท้อนตัวตนและความคิดของมิยาซากิได้มากที่สุด
ขณะที่ผลงานมังงะเรื่องอื่น ๆ (หรือจริง ๆ แล้วควรเรียกว่า "บทความภาพ" อาจเหมาะสมกว่า) ของมิยาซากิก็มี People of the Desert, Journey of Shuna(เป็นต้นแบบของ Princess Momonoke), Daydream Data Note (การ์ตูนสั้น ๆ เกี่ยวกับเครื่องบิน, เรือรบ, รถถัง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มีเรื่อง "The Age of Seaplane" ที่เป็นต้นฉบับของ Porco Rosso), Tiger in the Mud, Returns of Huns, To My Sister (การ์ตูนสั้น 8 หน้าจบ) รวมถึงการเขียนภาพหน้าปกให้กับหนังสือวรรณกรรมต่าง ๆ นอกจากนี้ยังมีผลงานรวมเล่มภาพสตอรี่บอร์ดที่มิยาซากิเขียนไว้ตั้งแต่สมัยทำงานทีวีอยู่ด้วย
รายชื่อผลงาน > ผู้กำกับภาพยนตร์, นักเขียนบทภาพยนตร์ และสตอรี่บอร์ด

Lupin III Part I อนิเมะซีรีส์ 1971-1972 (with อิซาโอะ ทาคาฮาตะ)
Yuki's Sun ค.ศ. 1972 (Pilot film for a never-realized anime series)
Future Boy Conan อนิเมะซีรีส์ ค.ศ. 1978
The Castle of Cagliostro ภาพยนตร์ ค.ศ. 1979
Lupin III Part II อนิเมะซีรีส์ 1980 (2 episodes in season 4 under the pseudonym Tsutomu Teruki)
Sherlock Hound อนิเมะซีรีส์ 1984
รายชื่อผลงาน > ภาพยนตร์ที่กำกับ/เขียนบทโดยมิยาซากิ

มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม ค.ศ. 1984
ลาพิวต้า พลิกตำนานเหนือเวหา ค.ศ. 1986
โทโทโร่เพื่อนรัก ค.ศ. 1988
แม่มดน้อยกิกิ ค.ศ. 1989
พอร์โค รอสโซ สลัดอากาศประจัญบาน ค.ศ. 1992
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร ค.ศ. 1997
มิติวิญญาณมหัศจรรย์ ค.ศ. 2001 (ชนะรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ค.ศ. 2002)
ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์ ค.ศ. 2004 (ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ค.ศ. 2005)
โปเนียว ธิดาสมุทรผจญภัย ค.ศ. 2008
อาริเอตี้ มหัศจรรย์ความลับคนตัวจิ๋ว ค.ศ. 2010
ป๊อปปี้ ฮิลล์ ร่ำร้องขอปาฏิหาริย์ ค.ศ. 2011
ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก ค.ศ. 2013
เด็กชายกับนกกระสา ค.ศ. 2023 (ชนะรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ค.ศ. 2023)
รายชื่อผลงาน > ภาพยนตร์สั้น

"On Your Mark", 1995 music video for Chage and Aska
"The Whale Hunt", 2001 (Short film exclusive to the พิพิธภัณฑ์จิบลิ)
"Koro's Big Day Out", 2001 (Short film exclusive to the Ghibli Museum)
"Mei and the Kittenbus", 2002 (Short film exclusive to the Ghibli Museum)
"Imaginary Flying Machines", 2002 (Short film exclusive to the Ghibli Museum as a part of the exhibited material)
"Ornithopter Story: Fly! Hiyodori Tengu Go!", 2002 (Short film exclusive to the Ghibli Museum as a part of the exhibited material)
"Monmon the Water Spider", 2006 (Short film exclusive to the Ghibli Museum)
"House-hunting", 2006 (Short film exclusive to the Ghibli Museum)
"The Day I Harvested A Planet", 2006 (Short film exclusive to the Ghibli Museum)
"Film Guruguru", ? (Short film exclusive to the Ghibli Museum as a part of the exhibited material)