stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภูมิศาสตร์
เทคนิค > ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์

บทความหลัก: ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์
ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์หรือจีไอเอส (GIS) เป็นการจัดการถึงการจัดเก็บและการเรียกคืนข้อมูลเกี่ยวกับโลกด้วยคอมพิวเตอร์โดยอัตโนมัติซึ่งมีความถูกต้องตามวัตถุประสงค์ของข้อมูล ผู้เชี่ยวชาญด้านจีไอเอสต้องเข้าใจถึงวิทยาการคอมพิวเตอร์และระบบฐานข้อมูลนอกเหนือไปจากสาขาอื่น ๆ ทางภูมิศาสตร์ด้วย จีไอเอสเป็นการปฏิวัติสาขาวิชาการทำแผนที่โดยนำซอฟต์แวร์จีไอเอสมาช่วยในการทำแผนที่เกือบทั้งหมดในปัจจุบัน จีไอเอสยังหมายถึงการใช้ซอฟต์แวร์และเทคนิคทางจีไอเอสเพื่อทดแทน วิเคราะห์ และคาดการณ์ความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ ในบริบทนี้จีไอเอสเป็นตัวแทนสำหรับภูมิสารสนเทศศาสตร์
เทคนิค > การรับรู้จากระยะไกล

บทความหลัก: การรับรู้จากระยะไกล
การรับรู้จากระยะไกลเป็นศาสตร์เกี่ยวกับการรับข้อมูลของลักษณะพื้นผิวโลกจากระยะไกล ข้อมูลจากการรับรู้จากระยะไกลมีการได้มาหลายรูปแบบ เช่น ภาพถ่ายดาวเทียม ภาพถ่ายทางอากาศ รวมถึงข้อมูลที่ได้รับจากเครื่องรับรู้แบบพกพา (hand-held sensors) นักภูมิศาสตร์จำนวนมากใช้การรับรู้จากระยะไกลเพื่อได้ข้อมูลเกี่ยวกับภูมิประเทศ ทะเล และบรรยากาศของโลก เนื่องจากการรับรู้จากระยะไกลสามารถ
ค้นหาข้อมูลตามวัตถุประสงค์ซึ่งมีความหลากหลายของพื้นที่หลายระดับ (ตั้งแต่ท้องถิ่นจนถึงทั่วโลก)
ทำให้สรุปจากมุมมองของพื้นที่ที่สนใจได้ง่ายขึ้น
ช่วยให้สามารถเข้าถึงพื้นที่ห่างไกลและไม่สามารถเข้าถึงได้
แสดงข้อมูลเชิงคลื่นนอกเหนือจากส่วนที่มองเห็นได้จากสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า
อำนวยความสะดวกในการศึกษาถึงการเปลี่ยนแปลงคุณลักษณะหรือพื้นที่ในช่วงเวลาต่าง ๆ ว่าเป็นอย่างไร
ข้อมูลจากการรับรู้จากระยะไกลอาจถูกใช้ร่วมในการวิเคราะห์ร่วมกับชั้นข้อมูลเชิงดิจิทัลอื่น ๆ (เช่นในระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์)
เทคนิค > วิธีเชิงปริมาณ

ธรณีสถิติจัดการกับการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ โดยเฉพาะการประยุกต์กับระเบียบวิธีทางสถิติเพื่อสำรวจปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นทางภูมิศาสตร์ ธรณีสถิติถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางในหลากหลายสาขา ตลอดจนอุทกวิทยา ธรณีวิทยา การสำรวจปิโตรเลียม การวิเคราะห์ลมฟ้าอากาศ การผังเมือง โลจิสติกส์ และวิทยาการระบาด พื้นฐานทางคณิตศาสตร์สำหรับธรณีสถิติได้มาจากการวิเคราะห์การกระจุก การวิเคราะห์การจำแนกเชิงเส้น สถิติไร้พารามิเตอร์ และความหลากหลายของสาขาวิชาอื่น ๆ การประยุกต์ของธรณีสถิติถูกใช้อย่างมากบนระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการประมาณค่าในช่วง นักภูมิศาสตร์เป็นผู้มีส่วนร่วมอย่างโดดเด่นในกระบวนการของเทคนิคเชิงปริมาณ
เทคนิค > วิธีเชิงคุณภาพ

บทความหลัก: ชาติพันธุ์วรรณนา
วิธีเชิงคุณภาพทางภูมิศาสตร์หรือเทคนิคการวิจัยทางชาติพันธุ์วิทยาถูกใช้โดยนักภูมิศาสตร์มนุษย์ ในภูมิศาสตร์วัฒนธรรมมีแบบแผนของการใช้เทคนิคการวิจัยเชิงคุณภาพและยังใช้ในสาขามานุษยวิทยาและสังคมวิทยา การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์เชิงลึกถูกใช้โดยนักภูมิศาสตร์มนุษย์นำมาซึ่งข้อมูลเชิงคุณภาพ
ดูเพิ่ม

ห้าแก่นเรื่องทางภูมิศาสตร์
แบบจำลองระดับสูงเชิงเลข (DEM)
แผนที่นิวซีแลนด์ในปี ค.ศ. 1770 โดยเจมส์ คุก
บังกลาภูมิ

บังกลาภูมิ (อังกฤษ: Bangabhumi; เบงกอล: বঙ্গভূমি หรือ বীর বঙ্গ; คำแปล: แผ่นดินเบงกอล หรือ Bir Bango}} เป็นชื่อของสาธารณรัฐฮินดูที่มีแผนจะก่อตั้งขึ้นทางตะวันตกเฉียงใต้ของบังกลาเทศ โดยขบวนการต่างๆ เช่น สวาธิน บังกลาภูมิ อันโทลัน (Swadhin Bangabhumi Andolan) และ เบงกลา เสนา (Banga Sena) ขบวนการนี้เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2516 หลังจากบังกลาเทศได้รับเอกราช เพื่อรองรับผู้อพยพที่นับถือศาสนาฮินดูจากบังกลาเทศที่เป็นเป้าหมายของกองทัพปากีสถานเมื่อ พ.ศ. 2514 ขบวนการนี้ไม่ได้รับการสนับสนุนเท่าที่ควรจนหยุดกิจกรรมไปชั่วระยะหนึ่ง และกลับมามีกิจกรรมอีกครั้งใน พ.ศ. 2546 เพื่อเรียกร้องเอกราชของสาธารณรัฐฮินดูบังกลาภูมิ.
แนวคิด

ชาวฮินดูมีประมาณ 30% ของประชากรในบังกลาตะวันออกเมื่อ พ.ศ. 2490 หลังจากการแบ่งประเทศ จำนวนผู้นับถือศาสนาฮินดูลดลงเหลือ 19% ใน พ.ศ. 2504. และน้อยกว่า 10% เมื่อ พ.ศ. 2545 โดยส่วนใหญ่อพยพไปเป็นชนกลุ่มน้อยในรัฐเบงกอลตะวันตกของประเทศอินเดีย ซึ่งมีจำนวนเพิ่มขึ้นจาก 12% ใน พ.ศ. 2490 เป็น 24% ใน พ.ศ. 2534 โดยรัฐบาลอินเดียเปิดรับบุคคลสัญชาติบังกลาเทศและปากีสถานเหล่านี้มาใช้สัญชาติอินเดีย แต่ผู้อพยพเข้าหลังการจัดตั้งรัฐปากีสถาน (รวมทั้งหลัง พ.ศ. 2514) เป็นผู้เข้าเมืองโดยผิดกฎหมายในอินเดีย
ความขัดแย้ง

แม้จะไม่มีความรุนแรงที่เกิดจากขบวนการนี้ แต่รัฐบาลบังกลาเทศยังกังวลใจกับขบวนการ และกล่าวหาว่าอินเดียให้การสนับสนุน รวมทั้งกล่าวว่าขบวนการนี้ทำให้เกิดความตึงเครียดในบังกลาเทศตะวันตกเฉียงใต้ แต่กลุ่มนี้โต้ตอบว่าพวกเขาต้องการสาธารณรัฐฮินดูของชาวบังกลาเทศเท่านั้น[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

My People Uprooted by Tathagata Roy เก็บถาวร 2007-07-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซีโมน แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา

ซีเมออนแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (เยอรมัน: Simeon von Sachsen-Coburg und Gotha) หรือ ซีเมออน บอรีซอฟ ซักสโกบูร์กกอตสกี (บัลแกเรีย: Симеон Борисов Сакскобургготски) หรือ พระเจ้าซาร์ซีเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย (ประสูติ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1937) เป็นบุคคลสำคัญในสังคมการเมืองและราชวงศ์บัลแกเรีย พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าซาร์แห่งบัลแกเรียตั้งแต่ ค.ศ. 1943 จนกระทั่ง ค.ศ. 1946 เมื่อระบอบกษัตริย์ได้ถูกล้มล้าง หลังจากนั้นพระองค์ได้ดำรงเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐบัลแกเรียตั้งแต่กรกฎาคม ค.ศ. 2001 ถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2005
พระราชประวัติ

พระเจ้าซาร์ซิเมออนเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย กับ เจ้าหญิงจีโอวันนาแห่งซาวอย และมีความเกี่ยวข้องกับหลาย ๆ ราชวงศ์ในยุโรป รวมทั้ง สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และอดีตกษัตริย์แห่งอิตาลี คือ สมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี และ สมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี เมื่อพระองค์ทรงประสูติพระราชบิดาของพระองค์ได้ส่งเครื่องบินไปที่แม่น้ำจอร์แดนเพื่อนำน้ำในแม่น้ำมาทำพิธีแบ็ฟติสท์ให้เจ้าชายซิเมออนเพื่อเข้ารีตคริสต์นิกายออร์ทอด็อกซ์ เจ้าชายซิเมออนได้ครองราชย์สมบัติเป็นพระเจ้าซาร์เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1943 สืบต่อจากพระราชบิดาของพระองค์ซึ่งเสด็จสวรรคตอย่างเป็นปริศนาหลังจากเสด็จกลับมาจากการเข้าพบอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ฟือเรอห์แห่งเยอรมนี เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์มีพระชนมายุเพียง 6 พรรษาเท่านั้น เจ้าชายคิริลแห่งบัลแกเรียผู้เป็นพระปิตุลาของพระองค์, นายกรัฐมนตรีบอร์ดาน ฟิลอฟ และพลโทนิโคลา มิเฮย์ลอฟ มิฮอฟแห่งกองทัพบัลแกเรียได้เป็นคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระองค์ตรัสถึงเหตุการณ์ในช่วงนั้นไว้ว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | ฉันจำได้ว่า เมื่ออายุประมาณ 5 ขวบ วันหนึ่งขณะเล่นอยู่กับมารี หลุยส์ พระพี่นาง ราชองครักษ์เข้ามาหาฉัน โดนใช้สรรพนามแปลก ๆ เขาเรียกฉันเป็นภาษาอังกฤษว่า "Your Majesty" และบอกว่า "The King is Dead, Long Live the King" หมายความว่า ทูลกระหม่อมพ่อของฉันสวรรคต และฉันได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินแล้ว จากนั้นเสด็จอาก็มาพาเราไปโซเฟียเพื่อถวายบังคมพระบรมศพ | ” |
ในวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1944 สหภาพโซเวียตได้ประกาศสงครามกับราชอาณาจักรบัลแกเรียอย่างเป็นทางการและกองทัพแดงได้ยกพลบุกเข้าราชอาณาจักร ในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1944 เจ้าชายคิริลและคณะผู้สำเร็จราชการได้ถูกผู้นิยมโซเวียตหักหลังทำการรัฐประหารและจับกุม เจ้าชายคิริล คณะผู้สำเร็จราชการทั้งหมด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสมาชิก ผู้นำเหล่าทัพทั้งหมดและนักข่าวที่มีชื่อเสียงในประเทศถูกสั่งประหารทั้งหมดโดยเหล่าคอมมิวนิสต์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945
การลี้ภัย

พระราชวงศ์ที่เหลือ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีจีโอวันนา, พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2, เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งบัลแกเรีย พระเชษฐภคินี และเจ้าหญิงยูโดเซียแห่งบัลแกเรีย พระปิตุจฉา ได้รับการอนุญาตให้พำนักที่พระราชวังวรานาใกล้กรุงโซเฟียในขณะที่ได้มีการแต่งตั้งคณะผู้สำเร็จราชการคอมมิวนิสต์ชุดใหม่ ในบันทึกของพระนางจีโอวันนาทรงได้เล่าว่า "ทหารโซเวียตในครั้งนั้นได้มีความสนุกจากไล่ยิงพสกนิกรในทุกๆที่ที่นอกเหนือจากได้รับคำสั่งจากคณะรัฐบาลซึ่งตอนนั้นฉันกำลังเดินกับลูก ๆ อยู่ที่ที่นั้น"
ในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1946 ได้มีการลงคะแนนเสียงภายในกองทัพโซเวียต ผลออกมาร้อยละ 97 เห็นด้วยในการสถาปนาสาธารณรัฐบัลแกเรียและล้มล้างพระราชวงศ์และระบอบกษัตริย์ โดยให้พระราชวงศ์เตรียมตัว 1 เดือนเพื่อออกจากประเทศแต่เพียงวันเดียวคือในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1946 พระราชวงศ์ได้ถูกบังคับให้ออกจากบัลแกเรีย อย่างไรก็ตามพระเจ้าซาร์ซิเมออนไม่ทรงเคยลงพระนามในเอกสารสละราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการ พระราชวงศ์ทั้งหมดจึงต้องลี้ภัยไปที่อเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ที่ซึ่งพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระราชินีจีโอวันนาคือ สมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลีกับพระราชินีเอเลนาพำนักอยู่หลังจากทรงลี้ภัยจากอิตาลี พระองค์และพระราชวงศ์ทรงมีความเป็นอยู่อย่างยากลำบากโดยทรงมีทรัพย์เพียงพระองค์ละ 200 ดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น ด้วยการอุปถัมภ์จากพระอัยกาทำให้พระเจ้าซาร์ซิเมออนทรงสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยวิกตอเรีย,อเล็กซานเดรียซึ่งทรงสำเร็จการศึกษาร่วมกับเจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย พระองค์ตรัสถึงเหตุการณ์ในช่วงนั้นไว้ว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | ทำไมจึงต้องเป็นอียิปต์ ก็เพราะพระเจ้าวิกเตอร์ เอ็มมานูเอลและพระราชินีเอเลนาแห่งอีตาลี ตายายของฉันลี้ภัยอยู่ที่นั่น ฉันเรียนชั้นประถมที่วิกตอเรียคอลเลจ โรงเรียนชั้นดีของอียิปต์ ที่อเล็กซานเดรีย มีเพื่อนร่วมชั้นคือ เจ้าชายฮุสเซน บิน ตาลาล ซึ่งต่อมาได้เป็นกษัตริย์แห่งจอร์แดน | ” |
ต่อมาพระเจ้าวิกเตอร์ เอ็มมานูเอลผู้เป็นพระอัยกาได้เสด็จสวรรคตลง ทรงมอบมรดกให้แก่พระธิดาซึ่งก็คือ สมเด็จพระราชินีจีโอวันนา ทำให้ราชวงศ์ทรงมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมาก ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1951 รัฐบาลสเปนนำโดยจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโกได้เชิญพระราชวงศ์ลี้ภัยที่สเปน
ระบอบกษัตริย์ในช่วงลี้ภัย การศึกษาและงานด้านธุรกิจ

พระเจ้าซาร์ซิเมออนทรงศึกษาที่ Lycée Français ในมาดริดแต่ไม่สำเร็จการศึกษา ในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1955 เมื่อมีพระชนมายุได้ 18 พรรษา การที่พระองค์ทำให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญทาร์โนโว พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 ทรงประกาศตนเป็นพระเจ้าซาร์แห่งปวงชนชาวบัลแกเรียซึ่งทำให้การดำรงเป็นกษัตริย์แห่งปวงชนชาวบัลแกเรียตามเจตนารมย์ของพระองค์มั่นคงยิ่งขึ้นและพระองค์ยังทรงประกาศแก่ชาวบัลแกเรียว่า พระองค์ยังทรงเป็นกษัตริย์ของพวกเขาเพราะไม่เคยลงนามในข้อความสละราชบัลลังก์เป็นลายลักษณ์อักษร ใน ค.ศ. 1958 พระองค์ทรงสมัครเข้า Valley Forge Military Academy and College ประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ซึ่งทรงเป็นที่รู้จักกันในนาม "Cadet Rylski No. 6883" และทรงสำเร็จการศึกษาในตำแหน่งร้อยตรี พระองค์ทรงศึกษากฎหมายและการบริหารธุรกิจในสเปนอีกครั้ง
พระองค์ได้เป็นนักธุรกิจ เป็นเวลา 30 ปีทรงดำรงเป็นประธานบริษัท Thomson SA สเปนซึ่งเป็นบริษัทเกี่ยวกับกลุ่มเครื่องป้องกันและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของฝรั่งเศส และทรงเป็นที่ปรึกษาด้านการธนาคาร, การโรงแรม, อิเล็กทรอนิกส์และการจัดหาข้อมูล พระเจ้าซาร์ซิเมออนได้ประกาศคณะการปกครองระหว่างทรงลี้ภัยผ่านทางตำแหน่งของพระองค์ในมาดริดซึ่งทรงถูกถอดโดยยุคสมัยคอมมิวนิสต์ในบัลแกเรียและการขับไล่พระองค์ออกจากประเทศซึ่งเป็นคนชาติเดียวกัน อย่างไรก็ตามทรงพยายามจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นแต่ไม่เป็นผล
ใน ค.ศ. 1962 ทรงอภิเษกสมรสกับชนชั้นสูงในสเปนคือ มาร์การิตา โกเมซ-อเชโบ ยี เซจูลา แต่การอภิเษกสมรสไม่เป็นไปโดยง่ายเนื่องจากพระองค์ทรงเป็นออร์ทอด็อกซ์ ส่วนพระชายาเป็นคาทอลิก พระเจ้าซาร์ซิเมออนเสด็จไปเข้าเฝ้าสมเด็จพระสันตปาปาถึง 3 ครั้ง จนในที่สุดทรงอนุญาตแต่มีข้อแม้ให้จัดพิธีอภิเษกสมรสในโบสถ์ทั้ง 2 ฝ่าย ทั้ง 2 พระองค์มีพระโอรสและธิดารวม 5 พระองค์ เป็นพระโอรส 4 พระองค์และพระธิดา 1 พระองค์ โดยปัจจุบันทั้ง 5 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับชาวสเปนทั้งสิ้น
เจ้าชายคาร์ดัม เจ้าชายแห่งทาร์โน (ค.ศ. 1962 - 7 เมษายน ค.ศ. 2015) ทรงอภิเษกสมรสกับมาเรียม เดอ อัลเจีย ยี โลเปซ มีพระโอรส 2 พระองค์
เจ้าชายคิริล เจ้าชายแห่งพาร์ลาฟ (ประสูติ ค.ศ. 1964) ทรงอภิเษกสมรสกับมาเรีย เดล โรซาริโอ นาดาล ยี ฟัสเตอร์-ฟูอิกดอฟิลา มีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 2 พระองค์
เจ้าชายคูบราต เจ้าชายแห่งพาไนท์ยูริชเต (ประสูติ ค.ศ. 1965) ทรงอภิเษกสมรสกับคาร์ลา มาเรีย เดล ลา โซเลแดด โรโย-วิลลาโนวา ยี เออเรสทาราซู มีพระโอรส 3 พระองค์
เจ้าชายคอนสแตนติน-อัสเลน เจ้าชายแห่งวิดิน (ประสูติ ค.ศ. 1967) ทรงอภิเษกสมรสกับมาเรีย กราเซีย เดอ ลา ราซิลลา ยี กอร์ตาซาร์ มีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 1 พระองค์เป็นฝาแฝด
เจ้าหญิงคาลินาแห่งบัลแกเรีย ดัชเชสแห่งแซกโซนี (ประสูติ ค.ศ. 1972) ทรงอภิเษกสมรสกับคิติน มูนอสมีพระโอรส 1 พระองค์
การกลับคืนสู่การเมือง

ใน ค.ศ. 1990 หลังจากการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ พระเจ้าซาร์ซิเมออนทรงได้รับหนังสือเดินทางชาวบัลแกเรียฉบับใหม่ ใน ค.ศ. 1996 ซึ่งเป็นปีที่ 50 ของการล้มล้างราชบัลลังก์ พระเจ้าซาร์ซิเมออนเสด็จกลับบัลแกเรียและมีพสกนิกรชาวบัลแกเรียมารับเสด็จมากมายอย่างอบอุ่น โดยฝูงชนได้ตะโกนว่า "เราต้องการกษัตริย์!" (We want our Tsar!) แต่พระองค์ทรงต้องการเข้าสู่การเมือง เมื่อทรงมาถึงพระองค์ได้ยื่นคำร้องต่อศาลให้ยกเลิกคำสั่งยึดทรัพย์สินในสมัยรัฐบาลคอมมิวนิสต์ ทำให้ทรงได้พระราชวังวรานา, พระราชวังซาร์สกา บิสทริตสา และทรัพย์สมบัติมากมายกลับคืนมา แต่ทรงรับทรัพย์สินเพียงบางส่วน ส่วนที่เหลือได้มอบคืนแก่รัฐบาลเพื่อเป็นสมบัติของประชาชน
ใน ค.ศ. 2001 ทรงประกาศจัดตั้งพรรคการเมืองชื่อ พรรคขบวนการแห่งชาติเพื่อซิเมออนที่ 2 (NMSII) มีนโยบายคือ"ปฏิรูปและการเมืองมั่นคง" พระองค์ทรงสัญญาว่าภายใน 800 วัน ชาวบัลแกเรียจะเข้าในการปกครองของรัฐบาลอย่างชัดเจนและมีความสุขสมบูรณ์กับความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ในการเลือกตั้งวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2001 พรรคของพระองค์ได้ที่นั่งในรัฐสภาถึง 120 ที่นั่งหรือครึ่งหนึ่งของทั้งหมด แต่การมี ส.ส. เพียงครึ่งเดียวไม่สามารถบริหารได้พระองค์จึงทรงดึงพรรคขบวนการเพื่อความถูกต้องและเสรีภาพ (MRF) มาเป็นพรรคร่วมรัฐบาล ทำให้พระองค์ทรงดำรงเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งบัลแกเรียขณะมีพระชนมายุ 64 พรรษา ทรงบริหารประเทศเพื่อฟื้นฟูความบอบช้ำจากการฉ้อราษฎร์บังหลวงอย่างหนักของรัฐบาลที่ผ่าน ๆ มา พระองค์ทรงนำบัลแกเรียเข้าสู่องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ จนถึง ค.ศ. 2005 รัฐบาลของพระองค์ได้หมดวาระ เนื่องจากทรงพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งแก่พรรคสังคมนิยมบัลแกเรีย (BSP) ปัจจุบันทรงดำรงเป็นหัวหน้าพรรคและทรงใช้ชีวิตอย่างสงบ
พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 เมื่อทรงพระเยาว์และเป็นพระเจ้าซาร์แห่งบัลแกเรีย
นายกรัฐมนตรี ซิเมออน ซัคเซิน-โคบวร์ค-โกทากับประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช
ฟาซิลกือบี

| --- | --- |
ปราสาทจักรพรรดิฟาซีเลอเดิส
แสดงที่ตั้งภายในเอธิโอเปีย
ที่ตั้ง: เขตก็อนเดอร์ รัฐอามารา ประเทศเอธิโอเปีย
พิกัด: 12°36′27″N 37°28′12″E﻿ / ﻿12.60750°N 37.47000°E﻿ / 12.60750; 37.47000
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: จักรพรรดิฟาซีเลอเดิส
สร้าง: 1645

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: ฟาซิลกือบี ภูมิภาคก็อนเดอร์
ประเภท: วัฒธรรม
เกณฑ์: (ii), (iii)
ขึ้นเมื่อ: 1979 (ชุดที่ 3)
เลขอ้างอิง: 19
Region: แอฟริกา
 
 
ฟาซิลกือบี (อามารา: ፋሲል ግቢ) เป็นป้อมปราการในเขตก็อนเดอร์ รัฐอามารา ประเทศเอธิโอเปีย สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 โดยจักรพรรดิฟาซีเลอเดิส และใช้งานเป็นที่พำนักของจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย สถาปัตยกรรมของฟาซิลกือบีมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของลักษณะสถาปัตยกรรมฮินดู, อาหรับ และบาโรก ป้อมปราการฟาซิลกือบีได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 1979 กือบี (ግቢ) เป็นคำในภาษาอามารา แปลว่า "หมู่อาคารที่มีรั้วล้อม"
หมู่อาคารภายในฟาซิลกือบีประกอบด้วยปราสาทจักรพรรดิฟาซีเลอเดิส, วังจักรพรรดิอียาซูที่ 1, โถงจักรพรรดิดาวิทที่ 3, ปราสาทจักรพรรดินีมึนทือวับ, สถานเสนาบดีกับหอสมุดของจักรพรรดิโยฮันนึสที่ 1, โถงงานเลี้ยงของจักรพรรดิเบอคัฟฟา, โรงม้า และโบสถ์สามหลัง ได้แก่ อาซาซาเมเก็ดดุสมีกาเอ็ล (Asasame Qeddus Mikael), อึลฟึญกียอร์กิส (Elfign Giyorgis) และเก็มจาเบ็ตมารียัม (Gemjabet Mariyam)
ปลากรายอินเดีย

| ปลากรายอินเดีย |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1) 
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Osteoglossiformes
วงศ์:: Notopteridae
สกุล:: Chitala
สปีชีส์:: C.  chitala
ชื่อทวินาม
Chitala chitala (Hamilton, 1822)

ชื่อพ้อง
 Mystus chitala Hamilton, 1822
ปลากรายอินเดีย (เบงกอล: চিতল, ทมิฬ: அம்பட்டன்வாளை, சொட்டைவாளை, அம்புட்டன் வாழ; ชื่อวิทยาศาสตร์: Chitala chitala)  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลากราย (C. ornata) เพียงแต่ปลากรายอินเดียจะมีรูปร่างที่เพรียวกว่า  เกล็ดมีขนาดเล็กกว่า บริเวณสันหลังยังมีสีเหลือบทองและยังมีแถบสีเงินเป็นบั้ง ๆ  ซึ่งในปลากรายจะไม่มี ลายจุดจะมีลักษณะคล้ายปลาตองลาย (C. blanci) คือ เป็นจุดเล็กกว่าปลากราย แต่ปลากรายอินเดียจะไม่มีจุดมากเท่าปลาตองลาย หรือในบางตัวอาจไม่มีเลย และจุดดังกล่าวเป็นแต้มสีดำไม่มีขอบขาวเป็นวงรอบ และอยู่ค่อนข้างไปทางท้ายลำตัว   ปลาในวัยเล็กจะยังไม่มีบั้งสีเงิน
พบในภูมิภาคเอเชียใต้ ซึ่งปลาชนิดนี้ในความเชื่อของศาสนาฮินดู พระนารายณ์ได้อวตารลงมาเป็นปลากรายทองในชื่อปาง "มัตสยาวตาร" ชาวฮินดูจึงถือว่าปลาชนิดนี้เป็นปลาศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็นิยมใช้บริโภคในท้องถิ่น
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่มีราคาสูง เนื่องจากเป็นปลาที่หายาก
อนึ่ง โดยมากแล้วในการอ้างอิงทางอนุกรมวิธาน มักจะจัดให้ปลากรายอินเดียเป็นชนิดเดียวกับปลากราย โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ซ้ำซ้อนกัน แต่ความจริงแล้ว ปลาทั้งสองชนิดนี้เป็นปลาคนละชนิดกัน
ดูเพิ่ม

ปลากราย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลปลากรายอินเดีย
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chitala chitala ที่วิกิสปีชีส์
พุทธนาถ

| พุทธนาถสถูป |
| --- | --- |
बौद्धनाथ खास्ति माहाचैत्य
ภาพมุมกว้างของมหาสถูป
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธ, ศาสนาฮินดู
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: กาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล
ที่ตั้งในหุบเขากาฐมาณฑุแสดงแผนที่หุบเขากาฐมาณฑุพุทธนาถ (รัฐพาคมตี)แสดงแผนที่รัฐพาคมตีพุทธนาถ (ประเทศเนปาล)แสดงแผนที่ประเทศเนปาล
พิกัดภูมิศาสตร์: 27°43′17″N 85°21′43″E﻿ / ﻿27.72139°N 85.36194°E﻿ / 27.72139; 85.36194
สถาปัตยกรรม
ประเภท: สถูป
ความสูงสูงสุด: 36 เมตร (118 ฟุต)
 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อทางการ: เพาทธนาถ ส่วนกนึ่งของหุบเขากาฐมาณฑุ
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: iii, iv, vi
แต่งตั้ง: 1979 (กรรมการชุดที่ 3), ทบทวนในปี 2006
หมายเลขอ้างอิง: 121bis-005
รัฐ:  เนปาล
เพาทธนาถ หรือ พุทธนาถ (อักษรโรมัน: Boudhanath หรือ Baudhanath, เนปาล: बौद्धनाथ; เนวาร์: खास्ति चैत्य; ทิเบต: བྱ་རུང་ཁ་ཤོར།, อักษรโรมัน: Jarung Khashor, ไวลี: bya rung kha shor) หรือ ขาสติเจดีย์ (อักษรโรมัน: Khasti Chaitya, อักษรเทวนาครี: खास्ति माहाचैत्य) เป็นสถูปในกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ห่างไปราว 11 km (6.8 mi) จากศูนย์กลางของกาฐมาณฑุ อยู่ในชานเมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือ ด้วยขนาดของมณฑลนี้ทำให้พุทธนาถถือเป็นสถูปทรงกลมที่ใหญ่ที่สุดในเนปาล ตามธรรมเนียมทิเบตว่ากันว่าพระธาตุที่ประดิษฐานในพระสถูปเป็นพระธาตุของพระกัสสปพุทธเจ้า
เหตุแผ่นดินไหวในเนปาลเมื่อเมษายน 2015 เป็นผลให้เพาทธนาถสถูปได้รับความเสียหายมาก ส่วนยอดแตกหัก โครงสร้างทั้งหมดเหนือส่วนโค้งของสถูปและพระธาตุรวมถึงวัตถุทางศาสนาทั้งหมดในพระสถูปถูกขนย้ายออกมาชั่วคราว การขนย้ายแล้วเสร็จในปลายเดือนตุลาคม 2015 การก่อสร้างซ่อมแซมเริ่มต้นในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2015 โดยมีการประกอบพิธีตั้งเสากลางต้นใหม่ หรือ "ชีวพฤกษ์" ("life tree") สำหรับยอดของสถูปเหนือส่วนโค้งขึ้นไป การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดสถูปอีกครั้งในวันที่ 22 พฤศจิกายน 2016 ภายใต้การซ่อมแซมในกำกับดูแลของคณะกรรมการพัฒนาพื้นที่เพาทธนาถ (Boudhanath Area Development Committee; BADC) เงินทุนสำหรับซ่อมแซมทั้งหมดมาจากภาคเอกชน ผ่านเงินบริจาคส่วนบุคคลจากกลุ่มศาสนาและอาสาสมัคร ข้อมูลของ BADC ระบุว่าการซ่อมแซมใช้เงินรวม $2.1 พันล้าน และทองคำมากกว่า 30 กิโลกรัม ในขณะที่รัฐบาลเนปาลถูกวิจารณ์อย่างหนักถึงการซ่อมแซมโบราณสถานที่เสียหายไปอย่างเชื่องช้า ในขณะที่บางสิ่งปลูกสร้างยังคงถูกทิ้งไว้ในสภาพที่พังทลาย
ดอบรูจาใต้

ดอบรูจาใต้แสดงด้วยสีเหลือง
ดอบรูจาใต้ (บัลแกเรีย: Южна Добруджа, Yuzhna Dobrudzha หรือ Добруджа, Dobrudzha) เป็นภูมิภาคที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของบัลแกเรีย เมืองหลักในภูมิภาคนี้ ได้แก่ดอบริชและซีลิสตรา
ดอบรูจาใต้มีพื้นที่ 7,565 ตารางกิโลเมตร และประชากร 358,000 คน
ดูเพิ่ม

ดอบรูจาเหนือ
| ด ค ก ภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ในประเทศโรมาเนีย |
| --- | --- |
บานัต  (1918–)ก:  บานัตซ 
ดอบรูจา  (1878–):  ดอบรูจาเหนือค  ดอบรูจาใต้ (1913–1916; 1919–1940)ง 
มอลเดเวีย  (1859–)ข:  เบสซาเรเบียจ (1918–1940; 1941–1944)  บูจัก (1918–1940; 1941–1944)  บูโควีนา (บูโควีนาใต้ (1918–)ฉ; บูโควีนาเหนือ (1918–1940; 1941–1944)ฉ  แฮร์ตซา (1859–1940; 1941–1944)ข  มอลเดเวียตะวันตก 
ทรานซิลเวเนีย  (1918–)ก, ช:  กรีชานาซ  มารามูเรชฌ  ดินแดนเซแกย์ญ 
วอลเลเกีย  (1859–)ข:  มุนเตนียา  ออลเตนียา 
 กโดยนิตินัยตั้งแต่ปี 1920  ขโดยนิตินัยตั้งแต่ปี 1862  คในทางนิตินัยถูกยกให้แก่บัลแกเรียและฝ่ายมหาอำนาจกลาง (ยกเว้นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูบ) ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 1918 ถึงเดือนพฤศจิกายน 1919  งในทางนิตินัยถูกยกให้แก่บัลแกเรียตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 1918 ถึง เดือนพฤศจิกายน 1919  จเบสซาเรเบียใต้ในโรมาเนีย (1859–1878)  ฉโดยนิตินัยตั้งแต่ปี 1919  ชทรานซิลเวเนียเหนือในฮังการี (1940–1944)  ซเฉพาะส่วนตะวันออก  ฌเฉพาะส่วนใต้  ญพื้นที่หลัก ๆ ของทรานซิลเวเนีย
ปลากระโห้อินเดีย

| ปลากระโห้อินเดีย |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Catla Valenciennes, 1844
สปีชีส์:: G.  catla
ชื่อทวินาม
Catla catla Hamilton,  1822

ชื่อพ้อง
 Gibelion catla (Hamilton, 1822)  Cyprinus catla Hamilton,  1822
ปลากระโห้อินเดีย หรือ ปลากระโห้เทศ หรือ ปลากระโห้สาละวิน (อังกฤษ: Catla, Indian carp; เบงกอล: কাতল; ชื่อวิทยาศาสตร์: Catla catla) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลากระโห้ (Catlocarpio siamensis) ที่พบได้เฉพาะในประเทศไทย เว้นแต่ปลากระโห้อินเดียมีหนวด 1 คู่ เหนือริมฝีปาก นัยน์ตาพองโตกว่าและมีฟันที่ลำคอสองแถว สีลำตัวก็อ่อนกว่าอย่างเห็นได้ชัด
จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Catla ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ 182 เซนติเมตร น้ำหนัก 38.6 กิโลกรัม ซึ่งเล็กกว่าปลากระโห้มาก พบได้ในภูมิภาคเอเชียใต้ตอนบน เช่น รัฐอัสสัมในอินเดีย, ปากีสถาน, เนปาล, บังกลาเทศ จนถึงพม่า
ปลากระโห้อินเดียได้ถูกนำเข้าสู่ประเทศไทยเช่นเดียวกับ ปลานวลจันทร์เทศ (Cirrhinus cirrhosus) และปลายี่สกเทศ (Labeo rohita) เนื่องจากเป็นปลาที่พบในแหล่งเดียวกัน เพื่อพัฒนาให้เป็นปลาเศรษฐกิจต่อไปในอนาคต แต่ปรากฏว่าผลการเพาะเลี้ยงนั้น ปลากระโห้อินเดียกระทำได้ยากกว่าปลาอีก 2 ชนิดนั้น จึงเป็นที่นิยมและหายากได้ยากกว่า
ดูเพิ่ม

ปลานวลจันทร์เทศ
ปลายี่สกเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลากระโห้อินเดีย
ดีอาร์ดีโอ ทักษ์

ทักษ์ - ยานพาหนะปฏิบัติการระยะไกล ที่ได้รับการพัฒนาโดยหน่วยงานวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีป้องกันประเทศของอินเดีย (ดีอาร์ดีโอ)
ดีอาร์ดีโอ ทักษ์ (เบงกอล: ডিআরডিও দক্ষ; อังกฤษ: DRDO Daksh) เป็นหุ่นยนต์ที่ขับเคลื่อนด้วยระบบไฟฟ้าและควบคุมจากระยะไกลสำหรับการหาที่ตั้ง, การจัดการ และการทำลายวัตถุอันตรายได้อย่างปลอดภัย
คุณลักษณะ

ทักษ์เป็นหุ่นยนต์ทำงานระบบแบตเตอรี่ควบคุมระยะไกลที่เคลื่อนตัวบนล้อ และบทบาทของมันคือการกู้วัตถุระเบิด ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยหน่วยงานวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีป้องกันประเทศของอินเดีย มันมีการทำงานอัตโนมัติได้อย่างเต็มตัว โดยสามารถปีนบันได, เคลื่อนที่ในทางลาดชัน, นำร่องในทางเดินแคบ ๆ และลากยานพาหนะที่เข้าถึงวัตถุอันตราย ส่วนการใช้แขนหุ่นยนต์ของมัน มันสามารถยกวัตถุต้องสงสัยและตรวจสอบโดยการใช้อุปกรณ์เอ็กซ์เรย์แบบพกพา หากวัตถุต้องสงสัยนั้นเป็นระเบิด ทักษ์ก็สามารถทำให้มีอันตรายน้อยลงได้ด้วยการใช้วอเตอร์เจ็ตของมันเข้าขัดขวาง นอกจากนี้ มันยังมีปืนลูกซองซึ่งสามารถทำลายระบบล็อกเปิดประตู และสามารถสแกนรถยนต์เพื่อตรวจหาวัตถุระเบิด ด้วยสถานีควบคุมหลัก (เอ็มซีเอส) มันสามารถควบคุมจากระยะไกลในช่วง 500 เมตรในระยะของสายตาหรือภายในอาคารได้ ซึ่งเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของชิ้นส่วนของหุ่นยนต์เป็นวัสดุจากท้องถิ่น ทางกองทัพยังได้กำหนดขอบเขตการผลิตทักษ์ไว้ที่ 20 ชุด ห้าหน่วยของชุดแรกได้รับการส่งไปยังทีมเจเนอรัลคอมแบตเอนจิเนียร์สเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2011 เทคโนโลยีนี้ได้รับการส่งมอบสำหรับการผลิตจากสามสถานประกอบการ ซึ่งได้แก่ ไดนาล็อก, เธตาคอนโทรลส์ และภารัตอิเล็กทรอนิกส์ จำกัด
คุณสมบัติโดยรวม

ระบบอัตโนมัติแบบเต็มตัว
สามารถต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์, อาวุธชีวภาพ และอาวุธเคมีได้
มีโล่ป้องกันคลื่นความถี่วิทยุต่อการรบกวนสัญญาณทางไกล สำหรับการเหนี่ยวไกระเบิด
ผู้ดำเนินการ

กองทัพอินเดีย
ดูเพิ่ม

พาหนะไร้คนขับภาคพื้นดิน
มาร์กวี-เอ1
แหล่งข้อมูลอื่น

DRDO's Daksh demo -1
คัมภีร์นอกสารบบ

คัมภีร์นอกสารบบ (อังกฤษ: Apocrypha; กรีก: ἀπόκρυφα สิ่งที่ซ่อนเร้น, ยากที่จะเข้าใจ, หลอกลวง, จากแหล่งข้อมูลที่ไม่อาจยืนยันได้) ในทางศาสนาคริสต์ หมายถึง หนังสือเกี่ยวกับประวัติชีวิตของพระเยซู แต่ไม่ได้บรรจุในสารบบคัมภีร์ไบเบิล และไม่ได้รับการยอมรับจากคริสตจักรส่วนใหญ่ คัมภีร์ดังกล่าวมักเขียนไม่สอดคล้องกับหลักความเชื่อของศาสนาคริสต์กระแสหลัก
โดยทั่วไปแล้วจะเป็นคำที่ใช้กับวรรณกรรมทางศาสนาคริสต์ที่ถือว่ามีประโยชน์แต่อาจจะไม่มีคุณสมบัติที่เรียกว่าการดลใจจากพระเจ้า ฉะนั้นการที่จะกล่าวว่าพระวรสารชาวฮีบรูหรืองานเขียนเชิงอไญยนิยมเป็นงาน “คัมภีร์นอกสารบบ” จึงเป็นการไม่ถูกต้อง เพราะวรรณกรรมเหล่านี้จะไม่จัดอยู่ในกลุ่มคัมภีร์นอกสารบบโดยคริสตชนนิกายออร์ทอดอกซ์ งานวรรณกรรมที่ไม่ใช่พระวรสารคืองานวรรณกรรมที่ความเที่ยงแท้ของเนื้อหาเป็นที่น่ากังขาหรือการเขียนที่เป็นยังคงเป็นที่โต้เถียงกันอยู่ เมื่อพิจารณาถึงความเชื่อของลัทธิหรือแนวต่าง ๆ ในการระบุว่าวรรณกรรมฉบับใดเป็นของแท้แล้ว ก็จะสรุปได้ว่างานเขียนหลายฉบับก็จะถือว่าเป็น “คัมภีร์นอกสารบบ”
นิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ใช้คัมภีร์พันธสัญญาเดิมตามสารบบเซปตัวจินต์ จึงยอมรับ "คัมภีร์อธิกธรรม" เป็นคัมภีร์สารบบที่สองในพันธสัญญาเดิมด้วย แต่นิกายโปรเตสแตนต์ใช้สารบบคัมภีร์ตามสภาแจมเนียซึ่งไม่ยอมรับคัมภีร์ชุดดังกล่าว จึงถือว่าคัมภีร์อธิกธรรมเป็นคัมภีร์นอกสารบบ
คัมภีร์นอกสารบบในภาคพันธสัญญาเดิม > คัมภีร์สารบบที่สองของนิกายโรมันคาทอลิกและนิกายออร์ทอดอกซ์

หนังสือโทบิต เรื่องแต่งเกี่ยวกับศาสนาเตือนให้มีความเชื่อในพระเจ้า แม้ในเวลาที่ดูเหมือนว่าพระเจ้าทรงทอดทิ้ง
หนังสือยูดิธ เรื่องแต่งขึ้นเพื่อสอนถึงบทบาทของชาวอิสราเอลในแผนการกอบกู้ และชะตากรรมของมนุษยชาติ
หนังสือมัคคาบี ฉบับที่ 1 เรื่องราวการต่อสู้ของชาวยิวเพื่อปกป้องการนับถือศาสนา และความซื่อสัตย์ต่อธรรมบัญญัติ
หนังสือมัคคาบี ฉบับที่ 2 เรื่องราวของการกบฏ จนถึงชัยชนะของขาวยิวและอิสรภาพ เป้าหมายคือการสั่งสอนและเตือนใจในการประพฤติตน
หนังสือปรีชาญาณ ปรีชาญาณในรูปของบุคคลที่เป็นดังผู้ปกป้องผู้ชอบธรรม และการประณามการนับถือรูปเคารพ
หนังสือบุตรสิรา ยืนยันกฎศีลธรรมของพระเจ้าความรับผิดชอบของมนุษย์ต่อบาปและการตอบแทนจากพระเจ้า
หนังสือบารุค การเล่าซ้ำเรื่องการเนรเทศเพื่อให้ชาวยิวสำนึกถึงความผิด
คัมภีร์นอกสารบบในภาคพันธสัญญาเดิม > คัมภีร์สารบบที่สองของนิกายออร์ทอดอกซ์

หนังสือเอสดราส ฉบับที่ 1
หนังสือมัคคาบี ฉบับที่ 3
หนังสือมัคคาบี ฉบับที่ 4
คำอธิษฐานของมนัสเสห์
จดหมายของเยเรมีย์