stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยีราฟ (สกุล)

| ยีราฟ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 11> 61–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      สมัยไมโอซีนถึงปัจจุบัน |
| --- | --- |

ยีราฟมาไซ (G. c. tippelskirchi) ที่อุทยานแห่งชาติมิกูมิ ประเทศแทนซาเนีย
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)(ในฐานะกลุ่มชนิด)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กีบคู่ Artiodactyla
วงศ์:: Giraffidae Giraffidae
สกุล:: Giraffa Giraffa Brisson, 1762
สปีชีส์:: Giraffa camelopardalis
ชื่อทวินาม
Giraffa camelopardalis Brisson, 1762

ชนิด
 ดูอนุกรมวิธาน

บริเวณที่มีชนิดย่อยของ Giraffa
ยีราฟ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Giraffa) เป็นสกุลหนึ่งของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์ Giraffidae เป็นสัตว์เคี้ยวเอื้อง มีลักษณะเด่น คือ เป็นสัตว์ที่ตัวสูง ขายาว ลำคอยาว มีเขา 1 คู่ ตัวมีสีเหลืองและสีน้ำตาลเข้มเป็นลาย มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา ตัวผู้มีความสูง 4.8 ถึง 5.5 เมตร (16-18 ฟุต) และมีน้ำหนักถึง 900 กิโลกรัม (2,000 ปอนด์) ตัวเมียมีขนาดและความสูงน้อยกว่าเล็กน้อย จัดเป็นสัตว์บกที่มีความสูงที่สุดในโลก
ยีราฟ มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย ไม่ผลัดเขา ที่เขามีขนปกคลุมอยู่ เขาของยีราฟเป็นสิ่งแสดงถึงความแตกต่างระหว่างเพศ เขาของยีราฟตัวผู้ด้านบนมีลักษณะตัดราบเรียบและมีความใหญ่อวบกว่า ขณะที่ของตัวเมียจะมีขนสีดำปกคลุมเห็นเป็นพุ่มชัดเจน มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงราว 15-20 ตัว หรือมากกว่านั้น ในทุ่งโล่งร่วมกับสัตว์กินพืชชนิดอื่น ๆ เช่น แอนทิโลป, ม้าลาย หรือนกกระจอกเทศ เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 3 ปีครึ่ง ตั้งท้องนาน 420-461 วัน ลูกยีราฟหย่านมเมื่ออายุได้ 10 เดือน เมื่อคลอดออกมาแล้วจะสามารถยืนและเดินได้ภายในเวลาไม่นานเหมือนสัตว์กีบคู่ทั่วไป และวิ่งได้ภายในเวลา 2-3 วัน ตัวเมียมีเต้านมทั้งหมด 4 เต้า ยีราฟจะเป็นสัดทุก ๆ 14 วัน แต่ละครั้งเป็นอยู่ราว 24 ชั่วโมง มีอายุขัยเฉลี่ย 20-30 ปี
ลักษณะพิเศษ

ด้วยความที่เป็นสัตว์ตัวสูง ยีราฟจำเป็นต้องมีหัวใจขนาดใหญ่เพื่อหมุนสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงสมอง ยีราฟสามารถสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงสมองได้มากกว่ามนุษย์ถึง 3 เท่า  เพื่อไปเลี้ยงสมองที่อยู่สูงขึ้นไปประมาณ 8 ฟุต  เสมือนกับปั๊มน้ำที่สูบน้ำขึ้นไปยังตึกสูง หัวใจของยีราฟหนักประมาณ 10 กิโลกรัม ระบบไหลเวียนโลหิตจึงเป็นแบบพิเศษ เรียกว่า "Rete mirabile" ช่วยป้องกันอันตรายที่อาจเกิดจากการที่เลือดไปเลี้ยงสมองมากเกินไปเวลายีราฟก้มตัวดื่มน้ำ ระบบไหลเวียนเลือดพิเศษนี้จึงเปรียบเสมือนวาล์วปิดเปิดน้ำ
ยีราฟ เป็นสัตว์ที่กินพืช กินได้ทั้งหญ้าที่ขึ้นอยู่กับพื้น และพุ่มไม้สูง ๆ โดยเฉพาะพุ่มไม้ประเภทอาเคเชียหรือกระถินณรงค์ที่มีหนามแหลม มีรสฝาด และมีพิษ แต่ยีราฟก็สามารถกินได้อย่างไม่มีปัญหา เพราะมีลิ้นที่ยาวถึง 45-47 เซนติเมตร และมีความหนาสาก ใช้ตวัดกินได้โดยไม่ได้รับอันตราย และทนทานต่อสารพิษได้ในระดับหนึ่ง แต่เมื่อยีราฟจะดื่มน้ำหรือกินอาหารที่อยู่พื้นล่าง ต้องถ่างขาทั้งคู่หน้าออก และก้มคอลง เพราะมีกระดูกที่ข้อต่อต้นคอเพียง 7 ข้อเท่านั้น นับเป็นช่วงที่ยีราฟจะได้รับอันตรายจากสัตว์กินเนื้อที่บุกจู่โจมได้ เพราะเป็นช่วงที่อยู่ในท่าที่ไม่คล่องตัว วัน ๆ หนึ่งยีราฟจะกินอาหารเฉลี่ยวันละ 20-30 กิโลกรัม ขณะที่นอนหลับในท่ายืนเพียงวันละ 2 นาที-2 ชั่วโมงเท่านั้น ยีราฟเมื่อวิ่ง จะวิ่งได้ไม่นานนักเนื่องจากหัวใจจะสูบฉีดเลือดอย่างหนัก และเมื่อวิ่งจะต่างจากสัตว์ชนิดอื่น ๆ เพราะทั้งขาหลังและขาหน้า ที่อยู่ข้างเดียวกัน จะยกขึ้นลงพร้อม ๆ กัน จึงมีลักษณะการวิ่งแบบควบกระโดดโคลงเคลงไปมา และคอที่ยาวก็จะมีอาการแกว่งไกวไปมาด้วย
แม้จะเป็นสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ แต่ยีราฟก็ยังถูกคุกคามจากสัตว์กินเนื้อได้ เช่น สิงโต หรือไฮยีนา ยีราฟมีวิธีการป้องกันตัวคือ การเตะ จากขาหลังที่ทรงพลัง ซึ่งทำให้สิงโตได้รับบาดเจ็บได้ สิงโตจึงไม่ค่อยโจมตียีราฟตัวที่โตเต็มที่ แต่จะเล็งไปยังลูกยีราฟมากกว่า
กะโหลกและเขาแบบออสซิโคน
	ยีราฟทั้งเพศผู้  และเพศเมียมีเขาในแบบที่เรียกว่า  ออสซิโคน ( ossicones ) ซึ่งจะโครงสร้างทีมีการเจริญจากกระดูกอ่อนแล้วคลุมด้วยผิวหนังและเชื่อมไปกับส่วนกระโหลก  โดยเส้นเลือดที่แทรกตัวในเนื้อกระดูกอ่อนจะทำหน้าที่จับอุณภูมิที่มีการเปลี่ยนแปลง  ( thermoregulator )  ลักษณะที่เห็นจะช่วยบอกเพศหรืออายุ  โดยในยีราฟที่มีอายุน้อยหรือเพศเมียจะมีกลุ่มขนอยู่ส่วนปลายสุด  ส่วนในเพศผู้ที่อายุถึงช่วงสมบูรณ์พันธ์แล้วจะไม่มีขนในลักษณะดังกล่าว  ลักษณะอีกอันหนึ่งที่พบในยีราฟเพศผู้คือจะมีก้อนแข็งที่เกิดจากการสะสมของแคลเซี่ยมที่บริเวณหน้าผาก ( front of skull )  ทำให้กะโหลกส่วนหน้าผากของยีราฟเพศผู้นูนขึ้นและเป็นก้อนๆ ขนาดเล็ก  ทำให้ยีราฟเพศผู้เมื่ออายุมากขึ้นน้ำหนักของกะโลหจะมีน้ำหนักมากขึ้น  ซึ่งจะชวยในการต่อสู้กับยีราฟเพศผู้ตัวอื่น
ลักษณะพิเศษ > กะโหลกและเขาแบบออสซิโคน

ยีราฟทั้งเพศผู้  และเพศเมียมีเขาในแบบที่เรียกว่า  ออสซิโคน  ซึ่งจะโครงสร้างทีมีการเจริญจากกระดูกอ่อนแล้วคลุมด้วยผิวหนังและเชื่อมไปกับส่วนกระโหลก  โดยเส้นเลือดที่แทรกตัวในเนื้อกระดูกอ่อนจะทำหน้าที่จับอุณภูมิที่มีการเปลี่ยนแปลง  ( thermoregulator )  ลักษณะที่เห็นจะช่วยบอกเพศหรืออายุ  โดยในยีราฟที่มีอายุน้อยหรือเพศเมียจะมีกลุ่มขนอยู่ส่วนปลายสุด  ส่วนในเพศผู้ที่อายุถึงช่วงสมบูรณ์พันธ์แล้วจะไม่มีขนในลักษณะดังกล่าว  ลักษณะอีกอันหนึ่งที่พบในยีราฟเพศผู้คือจะมีก้อนแข็งที่เกิดจากการสะสมของแคลเซี่ยมที่บริเวณหน้าผาก ( front of skull )  ทำให้กะโหลกส่วนหน้าผากของยีราฟเพศผู้นูนขึ้นและเป็นก้อนๆ ขนาดเล็ก  ทำให้ยีราฟเพศผู้เมื่ออายุมากขึ้นน้ำหนักของกะโลหจะมีน้ำหนักมากขึ้น  ซึ่งจะชวยในการต่อสู้กับยีราฟเพศผู้ตัวอื่น  สูตรฟันของยีราฟจะเป็น  I0/3 C0/1 P3/3. M3/3 = 32
คอของยีราฟประกอบด้วยกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งยึดติดกับบริเวณหัวไหล่ คอของยีราฟจึงไม่ห้อยตกลงมา ซึ่งคอของยีราฟนอกจากจะใช้เพื่อการดำรงชีวิตทั่วไป ยังมีส่วนสำคัญในพฤติกรรมทางสังคมเช่นกัน ยีราฟตัวผู้จะเข้าต่อสู้โดยใช้คอถูหรือฟาดกับยีราฟตัวอื่นด้วยความรุนแรง ซึ่งอาจถึงขั้นบาดเจ็บสาหัสหรือตายได้ เพื่อจะแสดงความเป็นจ่าฝูง  และใช้เกี้ยวพาราสีหาคู่เพื่อสืบพันธุ์ด้วย
การจำแนก

ยีราฟ ยังแบ่งออกเป็นสปีชีส์ได้ทั้งหมด 4 ชนิด จากการลำดับ DNA ซึ่งสรุปได้ว่าทั้ง 4 สายพันธุ์นี้ไม่ได้มีการผสมข้ามสายพันธ์มาแล้วกว่า 1 ถึง 2 ล้านปีแล้ว  การสรุปเป็นไปอย่างลงตัวในเดือนกันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยสรุปให้ยีราฟเป็นสกุล ที่ประกอบด้วยยีราฟ 4 ชนิด จากเดิมที่คาดว่ามีเพียงสายพันธุ์เดียว ดังที่ได้ระบุไว้ด้านล่าง
G. camelopardalis (ยีราฟนูเบีย)
G. reticulata (ยีราฟลายร่างแห, ยีราฟโซมาลี)
G. tippelskirchi (ยีราฟมาไซ)
G. giraffa (ยีราฟแอฟริกาใต้)
ลายของยีราฟ สันนิษฐานว่ามีไว้สำหรับพรางตัว เพราะดูแล้วจะกลมกลืนไปกับพุ่มไม้และสภาพแวดล้อม เหมือนสีของแสงและเงาของต้นไม้
การสืบพันธุ์

การผสมพันธุ์ของยีราฟจะเป็นไปในลักษณะที่เรียกว่า Polygamous  คือตัวผู้ที่แข็งแรงที่เอาชนะเพศผู้ตัวอื่นในพื้นที่แห่งนั้น  ซึ่งยีราฟเพศผู้จะรู้ว่าเพศเมียตัวใดอยู่ในสภาวะเป็นสัดหรือไม่  ด้วยการทดสอบจากปัสสาวะของเพศเมีย  และการแสดงออกทางใบหน้าที่มีคำศัพท์ว่า  Flehmen respond ( ดูภาพประกอบ )  เมื่อยีราฟเพศผู้พบยีราฟเพศเมียที่อยู่ในช่วงการเป็นสัด  ยีราฟเพศผู้จะพยายามเดินตามเพื่อผสมพันธุ์  การเกี้ยวพาราสี  ยีราฟเพศผู้จะเอาคอพักที่หัวหรือคอของเพศเมียที่เป็นสัด  ในช่วงการผสมพันธุ์ยีราฟเพศผู้จะยืนเอาส่วนหน้าอกชิดส่วนท้ายของยีราฟเพศเมีย  และช่วงการผสมขาหน้าพักขาที่บริเวณด้านบนของเชิงกรานยีราฟเพศเมีย
ศัพทมูลวิทยา

คำว่า "camelopardalis" เป็นศัพท์ภาษาละติน (ที่มีต้นเค้าจากคำศัพท์ใน ภาษากรีก) จากคำว่า "camelos" (อูฐ) กับ "pardalis" (เสือดาว) เนื่องจากลักษณะยีราฟคล้ายกับสัตว์ทั้งสองชนิดดังกล่าว ส่วนในภาษาอังกฤษสมัยกลาง เคยใช้คำว่า "camelopard" เรียก ยีราฟ
ส่วนคำว่า "ยีราฟ" (giraffe) ในภาษาอังกฤษ มีรากศัพท์มาจากภาษาอาหรับ "zarafa"
นอกจากนี้แล้ว ยีราฟ ยังถูกใช้เป็นชื่อเรียกกลุ่มดาวฤกษ์กลุ่มหนึ่งด้วย
ความสัมพันธ์กับมนุษย์ > ใช้เป็นของกำนัล

ในยุคโบราณ ยีราฟถือเป็นสัตว์ที่ใช้เป็นเครื่องกำนัลหรือบรรณาการแก่กัน โดยมีบันทึกไว้ว่า ในยุคจักรพรรดิหย่งเล่อ แห่งราชวงศ์หมิง การเดินทางโดยเรือรอบโลกของเจิ้งเหอ มีการนำเอายีราฟกลับมาสู่ประเทศจีนในสมัยนั้นด้วย
ความสัมพันธ์กับมนุษย์ > นัยสำคัญทางวัฒนธรรม

ยีราฟยังได้ปรากฏตัวในแอนิเมชัน โดยรับบทเป็นตัวประกอบใน เดอะ ไลอ้อน คิง และ ดัมโบ้ รวมถึงมีบทบาทที่โดดเด่นในภาพยนตร์ เดอะ ไวล์ด แก็งค์เขาดินซิ่งป่วนป่า และ มาดากัสการ์ ส่วนยีราฟโซฟี เป็นยางกัดที่ได้รับความนิยมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 และตัวละครที่เป็นยีราฟที่มีชื่อเสียงอื่นๆเป็นตัวนำโชคของ ทอยส์ "อาร์" อัส ที่มีชื่อว่า ยีราฟเจฟฟรีย์ นอกจากนี้ ยีราฟยังเป็นสัตว์ประจำชาติของประเทศแทนซาเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Giraffe Conservation Foundation
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q862089  Wikispecies: Giraffa  BOLD: 73516  EoL: 38813  EPPO: 1GIRFG  Fossilworks: 42695  GBIF: 2441204  iNaturalist: 42156  IRMNG: 1291817  ITIS: 898184  MSW: 14200475  NCBI: 9893 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA 
กระโหลกส่วนหน้าผากจะมีแคลเซี่ยมมาสะสม  ทำให้ส่วนดังกล่าวมีก้อนแข็งเล็กๆ พอกตัวขึ้น
ยีราฟเพศผู้ทดสอบปัสสสาวะของยีราฟเพศเมียเพื่อทดสอบการเป็นสัด
การแสดงสีหน้า ที่ใบหน้าเมื่อยีราฟเพศผู้ เมื่อทดสอบการเป็นสัดของเพศเมีย Fleshmen
ยีราฟเพศผู้เดินตามแบบชิดตัวเพื่อพยายามผสมพันธุ์เพศเมียที่เป็นสัด
ภาพวาดใน ค.ศ. 1414 ของยีราฟที่ถูกนำเข้ามาในราชวงศ์หมิง ผ่านทางเบงกอล
วงศ์ย่อยเหยี่ยว

| วงศ์ย่อยเหยี่ยว |
| --- | --- |

เหยี่ยวชิครา (Accipiter badius)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Accipitriformes
วงศ์:: Accipitridae
วงศ์ย่อย:: Accipitrinae (Vieillot, 1816)

สกุลและชนิด
 4 สกุล, 55 ชนิด
วงศ์ย่อยเหยี่ยว เป็นวงศ์ย่อยของนกล่าเหยื่อประเภทเหยี่ยว และอินทรี ใช้ชื่อวงศ์ว่า Accipitrinae อยู่ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี (Accipitridae)
มีลักษณะทั่วไปไม่ต่างกับนกที่อยู่ที่วงศ์ใหญ่ ทั่วโลกพบทั้งสิ้น 4 สกุล 55 ชนิด (ในข้อมูลเก่าจำแนกออกเป็น 64 สกุล ในประเทศไทยพบ 21 สกุล)
การจำแนก

Accipiter (เหยี่ยวนกเขา)
51 ชนิด
Urotriorchis (เหยี่ยวหางยาว)
มีชนิดเดียว คือ Urotriorchis macrourus (เหยี่ยวหางยาว)
Erythrotriorchis
2 ชนิด
Megatriorchis
มีชนิดเดียว คือ Megatriorchis doriae (เหยี่ยวโดเรีย)
รหัสประเทศ

รหัสประเทศ คือตัวอักษรหรือตัวเลขของรหัสภูมิศาสตร์ แสดงถึงประเทศหรือเขตการปกครองอิสระ ใช้ในการจัดเก็บข้อมูลหรือการสื่อสาร รหัสประเทศได้มีการพัฒนาขึ้นในหลายมาตรฐาน โดยรหัส ISO 3166-1 เป็นรหัสที่มีการนิยมใช้มากที่สุด
ตัวอย่างรหัสประเทศแบบต่างๆ

ISO 3166-1
รหัสประเทศแบบโอลิมปิก (IOC, International Olympic Committee) รหัส 3 หลักที่ใช้ในการแข่งขันกีฬา
รหัสประเทศแบบฟีฟ่า (FIFA) รหัสประเทศ 3 หลัก สำหรับประเทศที่ใช้ในการแข่งฟุตบอลที่อยู่ภายใต้ฟีฟ่า
รหัสประเทศแบบนาโต (NATO) รหัสประเทศ 2 หลัก ตามการจัดของนาโต โดยรหัสบางส่วนในปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) ได้มีการนำรหัสแบบ ISO 3166 มาใช้
รหัสประเทศสำหรับป้ายทะเบียนรถยนต์ ใช้ในช่วงปี พ.ศ. 2492 - พ.ศ. 2511 จัดทำโดย United Nations Road Traffic Conventions
รหัสประเทศแบบเอฟไอพีเอส (FIPS, Federal Information Processing Standard) รหัสประเทศ 2 หลัก ใช้ในรัฐบาลสหรัฐอเมริกาและใช้ในระบบของ CIA World Factbook)
แหล่งข้อมูลอื่น

รหัสเบอร์โทรศัพท์ของแต่ละประเทศ
รหัสเบอร์โทรศัพท์ของแต่ละประเทศแสดงในรูปของธงชาติ เก็บถาวร 2008-11-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายชื่อกลุ่มดาวเรียงตามเนื้อที่

รายชื่อกลุ่มดาว 88 กลุ่ม เรียงตามเนื้อที่ในท้องฟ้า หน่วยเป็นตารางองศา
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อันดับที่ | กลุ่มดาว | เนื้อที่ (ตารางองศา) |
| 1 | กลุ่มดาวงูไฮดรา | 1,303 |
| 2 | กลุ่มดาวหญิงสาว | 1,294 |
| 3 | กลุ่มดาวหมีใหญ่ | 1,280 |
| 4 | กลุ่มดาวซีตัส | 1,231 |
| 5 | กลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส | 1,225 |
| 6 | กลุ่มดาวแม่น้ำ | 1,138 |
| 7 | กลุ่มดาวม้าบิน | 1,121 |
| 8 | กลุ่มดาวมังกร | 1,083 |
| 9 | กลุ่มดาวคนครึ่งม้า | 1,060 |
| 10 | กลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ | 980 |
| 11 | กลุ่มดาวคนแบกงู | 948 |
| 12 | กลุ่มดาวสิงโต | 947 |
| 13 | กลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ | 907 |
| 14 | กลุ่มดาวปลา | 889 |
| 15 | กลุ่มดาวคนยิงธนู | 867 |
| 16 | กลุ่มดาวหงส์ | 804 |
| 17 | กลุ่มดาววัว | 797 |
| 18 | กลุ่มดาวยีราฟ | 757 |
| 19 | กลุ่มดาวแอนดรอเมดา | 722 |
| 20 | กลุ่มดาวท้ายเรือ | 673 |
| 21 | กลุ่มดาวสารถี | 657 |
| 22 | กลุ่มดาวนกอินทรี | 652 |
| 23 | กลุ่มดาวงู * | 637 |
| 24 | กลุ่มดาวเพอร์ซิอัส | 615 |
| 25 | กลุ่มดาวแคสซิโอเปีย | 598 |
| 26 | กลุ่มดาวนายพราน | 594 |
| 27 | กลุ่มดาวซีฟิอัส | 588 |
| 28 | กลุ่มดาวแมวป่า | 545 |
| 29 | กลุ่มดาวคันชั่ง | 538 |
| 30 | กลุ่มดาวคนคู่ | 514 |
| 31 | กลุ่มดาวปู | 506 |
| 32 | กลุ่มดาวใบเรือ | 500 |
| 33 | กลุ่มดาวแมงป่อง | 497 |
| 34 | กลุ่มดาวกระดูกงูเรือ | 494 |
| 35 | กลุ่มดาวยูนิคอร์น | 482 |
| 36 | กลุ่มดาวช่างแกะสลัก | 475 |
| 37 | กลุ่มดาวนกฟีนิกซ์ | 469 |
| 38 | กลุ่มดาวหมาล่าเนื้อ | 465 |
| 39 | กลุ่มดาวแกะ | 441 |
| 40 | กลุ่มดาวแพะทะเล | 414 |
| 41 | กลุ่มดาวเตาหลอม | 398 |
| 42 | กลุ่มดาวผมเบเรนิซ | 386 |
| 43 | กลุ่มดาวหมาใหญ่ | 380 |
| 44 | กลุ่มดาวนกยูง | 378 |
| 45 | กลุ่มดาวนกกระเรียน | 366 |
| 46 | กลุ่มดาวหมาป่า | 334 |
| 47 | กลุ่มดาวเซกซ์แทนต์ | 314 |
| 48 | กลุ่มดาวนกทูแคน | 295 |
| 49 | กลุ่มดาวอินเดียนแดง | 294 |
| 50 | กลุ่มดาวออกแทนต์ | 291 |
| 51 | กลุ่มดาวกระต่ายป่า | 290 |
| 52 | กลุ่มดาวพิณ | 286 |
| 53 | กลุ่มดาวถ้วย | 282 |
| 54 | กลุ่มดาวหมาจิ้งจอก | 278 |
| 55 | กลุ่มดาวนกเขา | 270 |
| 56 | กลุ่มดาวหมีเล็ก | 256 |
| 57 | กลุ่มดาวกล้องโทรทรรศน์ | 252 |
| 58 | กลุ่มดาวนาฬิกา | 249 |
| 59 | กลุ่มดาวขาตั้งภาพ | 247 |
| 60 | กลุ่มดาวปลาใต้ | 245 |
| 61 | กลุ่มดาวงูไฮดรัส | 243 |
| 62 | กลุ่มดาวเครื่องสูบลม | 239 |
| 63 | กลุ่มดาวแท่นบูชา | 237 |
| 64 | กลุ่มดาวสิงโตเล็ก | 232 |
| 65 | กลุ่มดาวเข็มทิศ | 221 |
| 66 | กลุ่มดาวกล้องจุลทรรศน์ | 210 |
| 67 | กลุ่มดาวนกการเวก | 206 |
| 68 | กลุ่มดาวกิ้งก่า | 201 |
| 69 | กลุ่มดาวโลมา | 189 |
| 70 | กลุ่มดาวนกกา | 184 |
| 71 | กลุ่มดาวหมาเล็ก | 182 |
| 72 | กลุ่มดาวมงกุฎเหนือ | 179 |
| 72 | กลุ่มดาวปลากระโทงแทง | 179 |
| 74 | กลุ่มดาวไม้ฉาก | 165 |
| 75 | กลุ่มดาวภูเขา | 153 |
| 76 | กลุ่มดาวปลาบิน | 141 |
| 77 | กลุ่มดาวแมลงวัน | 138 |
| 78 | กลุ่มดาวกิ้งก่าคะมีเลียน | 132 |
| 78 | กลุ่มดาวสามเหลี่ยม | 132 |
| 80 | กลุ่มดาวมงกุฎใต้ | 128 |
| 81 | กลุ่มดาวสิ่ว | 125 |
| 82 | กลุ่มดาวตาข่าย | 114 |
| 83 | กลุ่มดาวสามเหลี่ยมใต้ | 110 |
| 84 | กลุ่มดาวโล่ | 109 |
| 85 | กลุ่มดาววงเวียน | 93 |
| 86 | กลุ่มดาวลูกธนู | 80 |
| 87 | กลุ่มดาวม้าแกลบ | 72 |
| 88 | กลุ่มดาวกางเขนใต้ | 68 |
หมายเหตุ:
* กลุ่มดาวงูแยกเป็น 2 ส่วน คือ หัวงู (429 ตารางองศา) และหางงู (208 ตารางองศา)
ลำดับเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่สอง (1943)

เรียงลำดับเหตุการณ์เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1943
มกราคม 1943

2: ชาวญี่ปุ่นอพยพออกจาก บูนา นิวกีนี ได้อย่างสมบูรณ์ หลังจากต่อสู้ยืดเยื้อดุเดือดกว่าสองเดือน แสดงให้เห็นถึงความผิดพลาดของแผนปฏิบัติการของสหรัฐฯ
7: ทัพญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกเพิ่มเติมที่ Lae นิวกีนี
10: ทัพโซเวียตเริ่มการโจมตีครั้งใหม่ที่สตาลินกราด และเริ่มการโจมตีใหม่ทางเหนือ (เลนินกราด) รวมถึงคอเคซัส
13: สหภาพโซเวียตรีบประกาศล่วงหน้าว่าการปิดล้อมเลนินกราดได้รับการปลดปล่อยแล้ว
14: การประชุมที่คาซาบลังกา ระหว่างเหล่าผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรเริ่มต้นขึ้น เชอร์ชิลล์ กับ โรสเวลต์ หารือเพื่อหาข้อสรุปผลการรุกรานแผ่นดินใหญ่ของยุโรป การรุกรานซิซิลีและอิตาลีที่กำลังจะเกิดขึ้น และข้อตกลงว่าด้วย "การยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไข"
15: ทัพอังกฤษเริ่มต้นการรุกรานใหม่ยังทริโปลี
16: อิรักประกาศสงครามกับฝ่ายอักษะ
16: กองทัพอากาศอังกฤษเริ่มต้นการโจมตีทิ้งระเบิดใส่กรุงเบอร์ลินติดต่อกันสองคืน
18: ชาวยิวในกรุงวอร์ซอว์ลุกฮือขึ้นเป็นครั้งแรก เป็นจุดเริ่มต้นของการก่อจลาจลในโปแลนด์
18: ชาวเมืองเลนินกราดได้รับการปลดปล่อยจากกองทัพโซเวียต
19: นายพล กิออร์กี้ ชูคอฟ ได้เลื่อนขั้นเป็นจอมพล เนื่องจากการโจมตีสตาลินกราดใกล้สิ้นสุด
21: สนามบินแห่งสุดท้ายในสตาลินกราดถูกกองทัพแดงยึดครองได้ ทำให้กองกำลังทางอากาศไม่สามารถส่งเสบียงสนับสนุนให้แก่กองทัพเยอรมันได้อีก ฮิตเลอร์ยังคงสั่งการให้พอลลัสทำการรบต่อ
21: กองทัพแดงได้รับชัยชนะต่อเนื่องที่คอเคซัส และเข้ายึด Vitebsk ไว้ได้
23: ทัพสัมพันธมิตรยึดทริโปลี ในลิเบียไว้ได้
23: ทัพญี่ปุ่นยังคงต่อสู้ที่เกาะกัวดาคาแนล แต่ดูจะยกเลิกการปฏิบัติการปาปัวแล้ว
24: กองทัพเยอรมันในสตาลินกราดใกล้จะพ่ายแพ้
26: กองกำลังฝรั่งเศสยกเข้าทริโปลี
27: เครื่องบินรบอเมริกัน 50 ลำเริ่มการโจมตีเยอรมนี (เป้าหมายแรกคือ Wilhelmshaven ซึ่งเป็นฐานทัพเรือที่ใหญ่ที่สุด)
28: เยอรมนีเริ่มเกณฑ์ทหารใหม่อีกรอบ โดยเปิดรับชายอายุระหว่าง 16 ถึง 35 และหญิงอายุระหว่าง 17 ถึง 45
29: ยุทธนาวีที่เกาะเรนเนล (The naval battle of Rennel Island) ใกล้กับเกาะกัวดาคาแนล เรือรบชิคาโกอับปาง
29: การโจมตีเบอร์ลินติดต่อกันอีกครั้งโดยกองทัพอากาศอังกฤษ
30: ญี่ปุ่นอพยพออกจากเกาะกัวดาคาแนล ได้หมดด้วยแผนอพยพที่ชาญฉลาดโดยทางฝ่ายอเมริกันไม่สามารถตรวจจับได้
31: กองกำลังส่วนใหญ่ของกองทัพที่ 6 ของเยอรมนีที่สตาลินกราด รวมทั้งจอมพลพอลลัส ยอมจำนน
กุมภาพันธ์ 1943

2: การรบที่สตาลินกราดสิ้นสุดลงโดยการยอมจำนนอย่างเป็นทางการของกองทัพที่ 6 แห่งเยอรมนี
2: รอมเมลถอนทัพออกไปทางตูนิเซีย และเริ่มสร้างแนวป้องกันใหม่ที่ Mareth กองทัพสัมพันธมิตรเคลื่อนพลไปยังตูนิเซียเป็นครั้งแรกภายในเวลา 2 วัน
5: ฝ่ายสัมพันธมิตรยึดครองลิเบียไว้ได้โดยสมบูรณ์
5: Essen ถูกทิ้งระเบิด เป็นจุดเริ่มต้นการโจมตีกว่า 4 เดือน ต่อเขตอุตสาหกรรมในแคว้น Ruhr เยอรมัน
7: มีการประกาศในสหรัฐอเมริกาว่าจะมีการปันส่วนรองเท้า เริ่มต้นในอีก 2 วันข้างหน้า
8: กลุ่ม Chindits ภายใต้การบัญชาการของแม่ทัพอังกฤษ Orde Wingate เริ่มต้นการรุกรานพม่า
8: เนือร์นแบร์กถูกทิ้งระเบิดอย่างหนัก
9: เกาะกัวดาคาแนลถูกยึดครองโดยสมบูรณ์ นับเป็นความสำเร็จครั้งแรกสุดของกองทัพอเมริกัน ในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก
9: การรบที่เคิร์สค์ (The Battle of Kursk) เริ่มต้นขึ้น กองทัพแดงเข้ายึด Belgorod
9: มิวนิกและเวียนนาถูกทิ้งระเบิดอย่างหนัก เช่นเดียวกันกับกรุงเบอร์ลิน
11: นายพลแห่งกองทัพสหรัฐฯ ดไวท์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ได้รับเลือกให้บัญชาการกองทัพสัมพันธมิตรในทวีปยุโรป
13: จอมพลรอมเมลเริ่มการตีโต้ต่อกองทัพอเมริกัน ในทางตะวันตกของตูนิเซีย  เข้ายึด Sidi bou Zid และ Gafsa เริ่มต้นการรบที่ช่องแคบแคสเซอรีน (The Battle of the Kasserine Pass) กองกำลังอเมริกันซึ่งไร้ประสบการณ์ถูกบีบให้ถอยทัพไปในเวลาไม่นานนัก
14: Rostov-on-Don ได้รับการปลดปล่อยโดยกองทัพแดง
16: สหภาพโซเวียตได้ชัยชนะที่ Kharkov อีกครั้ง แต่ต่อมาถูกตีโต้กลับออกมาในการรบที่คาร์คอฟครั้งที่สาม
18: การปราศรัยที่ Berlin Sportpalast โดยรัฐมนตรีประชาสัมพันธ์ของเยอรมนี Joseph Goebbels ได้ประกาศ "สงครามเบ็ดเสร็จ" กับฝ่ายสัมพันธมิตร พรรคนาซีได้จับกุมบรรดาสมาชิกของ White Rose movement และกลุ่มยุวชนที่ต่อต้านนาซี
18: กลุ่ม Chindits ตัดขาดเส้นทางรถไฟระหว่างเมืองมัณฑะเลย์ กับ Myitkyina
21: อเมริกันยึดหมู่เกาะรัสเซล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Solomons chain ไว้ได้
26: Rommel ถอนกำลังกลับขึ้นไปทางเหนือจากแนวป้องกัน Mareth ในตูนิเซีย
28: เรือ SS United Victory ซึ่งเป็น เรือ Victory ลำแรก ถูกปล่อยออกมา ซึ่งทำให้เพิ่มความสามารถในการขนส่งคนและเสบียงข้ามมหาสมุทรอย่างมาก
28: ปฏิบัติการกันเนอร์ไซด์ (Operation Gunnerside) ชาวนอร์เวย์ 6 คนนำโดย Joachim Ronneberg สามารถโจมตีโรงไฟฟ้าพลังน้ำ Vemork ได้สำเร็จ
มีนาคม 1943

3: เรือลำเลียงพลของญี่ปุ่น 8ลำ พร้อมเรือพิฆาต 4 ลำ ที่เดินทางจากลาเอล สู่ราวาล ถูกกองบินผสมอเมริกา/ออสเตรเลีย เข้าโจมตีและจมที่ช่องแคบเดมเปอร์ นี่นับเป็นครั้งแรกที่เทคนิก"การทิ้งระเบิดแบบสะท้อนผิวน้ำ"ถูกนำมาใช้
วรรณคดีสโมสร

| --- | --- |
พระราชลัญจกรพระคเณศร์
ก่อตั้ง: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2457
สํานักงานใหญ่: จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
ภาษาทางการ : ภาษาไทย
ผู้ก่อตั้ง: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
วรรณคดีสโมสร จัดตั้งขึ้นโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งวรรณคดีสโมสร พ.ศ. 2457 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการแต่งหนังสือให้ถูกต้องตามหลักภาษาไทย โดยคัดเลือกหนังสือดีที่เป็นตัวอย่างชั้นเลิศในการประพันธ์ประเภทต่าง ๆ ซึ่งต้องเป็นหนังสือดีและแต่งดีวรรณคดีสโมสรจึงจะรับไว้พิจารณา หนังสือที่พิจารณาจัดไว้ทั้งสิ้น 5 ประเภท
ประวัติ

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงตราพระราชกฤษฎีกา ตั้งวรรณคดีสโมสร ขึ้นเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 เพื่อส่งเสริมการแต่งหนังสือให้ถูกต้องตามหลักภาษาไทย และได้สาระประโยชน์ เนื่องจากในยุคนั้นการแต่งหนังสือมักเลียนแบบการแต่งหนังสือภาษาต่างประเทศ ทำให้หลักไวยากรณ์ผิดเพี้ยนไป คำว่า "วรรณคดี" ก็ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกพร้อมกับพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ เพื่อให้มีความหมายสอดคล้องกับคำว่า "literature" ในภาษาอังกฤษ
คณะกรรมการของวรรณคดีสโมสรเป็นผู้ทรงคุณวุฒิที่ทรงแต่งตั้งขึ้นทำหน้าที่คัดเลือกหนังสือดี หนังสือที่ได้รับคัดเลือกจะได้รับพระราชทานรางวัล และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ประทับตราพระราชลัญจกรรูปพระคเณศร์ นับเป็นการมอบรางวัลทางวรรณกรรมอย่างเป็นทางการครั้งแรกในประเทศไทย
ตามพระราชกฤษฎีกา ได้แบ่งประเภทของหนังสือไว้ 5 ประเภท ดังนี้
กวีนิพนธ์ คือ งานประพันธ์โคลง กลอน กาพย์ ฉันท์
ละครไทย คือ เนื้อเรื่องที่ประพันธ์เป็นกลอนแปด
นิทาน คือ เนื้อเรื่องที่ประพันธ์เป็นร้อยแก้ว
ละครพูด คือ เนื้อเรื่องที่เขียนขึ้นสำหรับแสดงบนเวทีใช้หลักการน้ำเสียง ความชัดเจน
ความอธิบาย คือ การแสดงศิลปะด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง ที่ไม่ใช่แบบเรียน ตำรา หนังสือโบราณคดี หรือพงศาวดาร
วรรณคดีสโมสร ยุติบทบาทลงในปี พ.ศ. 2468 แต่หลังจากนั้น สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงก่อตั้ง "สมาคมวรรณคดี" ขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2474 และยังใช้มาตรฐานเดิมในการพิจารณาวินิจฉัย หนังสือกลอนลิลิต อยู่
วรรณคดีสโมสร 14 ประเภท

ประเภทลิลิต ได้แก่ ลิลิตพระลอ
ประเภทฉันท์ ได้แก่ สมุทรโฆษคำฉันท์
ประเภทกาพย์ ได้แก่ มหาชาติกลอนเทศน์
ประเภทความเรียงเรื่องนิทาน ได้แก่ สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)
ประเภทกลอนสุภาพ ได้แก่ เสภาเรื่อง ขุนช้างขุนแผน
ประเภทบทละครรำ ได้แก่ อิเหนา
ประเภทบทละครร้อง ได้แก่ สาวเครือฟ้า
ประเภทบทละครพูด ได้แก่ หัวใจนักรบ
ประเภทบทละครพูดคำฉันท์ ได้แก่ มัทนะพาธา
ประเภทความเรียงอธิบาย ได้แก่ พระราชพิธีสิบสองเดือน
ประเภทกวีนิพนธ์ ได้แก่ พระนลคำหลวง
ประเภทกาพย์เห่เรือ ได้แก่ กาพย์เห่เรือของเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร
ประเภทนิราศ  ได้แก่  นิราศนรินทร์
ประเภทกลอนนิทาน ได้แก่ พระอภัยมณี
ดูเพิ่ม

หนังสือและบทความ
100 ปี วรรณคดีสโมสร. (2558). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
ธนาพล ลิ่มอภิชาต และวริศา กิตติคุณเสรี. (2551, ต.ค.-ธ.ค.). ประวัติศาสตร์และการเมืองของวาทกรรม “หนังสือดี”. อ่าน. 1(3): 38-60.
อาทิตย์ ศรีจันทร์. (2559, ม.ค.-เม.ย.). วรรณคดีสโมสรกับองค์ความรู้เรื่องวรรณกรรมในสังคมไทย: ข้อวิพากษ์ในบริบทของสังคมการเมืองของการทำให้เป็นสมัยใหม่ (Modernization). สงขลานครินทร์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 22(1): 147-187.
Thanapol Limapichart. (2014). The Royal Society of Literature, or, The Birth of Modern Cultural Authority in Thailand. In Disturbing Convention Decentering Thai Literary Cultural. edited by Rachel V. Harrison et al. pp. 37-62. London: Rowman& Littlefield International.
เว็บไซด์
โบราณคดีสโมสร
วงศ์ย่อยเพียงพอน

| วงศ์ย่อยเพียงพอน |
| --- | --- |

สโทธ หรือเออร์มิน (Mustela erminea)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Mustelidae
วงศ์ย่อย:: Mustelinae Fischer, 1817

สกุล และ ชนิด
 ดูในเนื้อหา

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Taxidiinae Pocock, 1920  Melinae Bonaparte, 1838  Mellivorinae Gray, 1865
วงศ์ย่อยเพียงพอน หรือ วงศ์ย่อยวีเซล เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Mustelinae เป็นวงศ์ที่แยกออกมาจากวงศ์ Lutrinae หรือ นาก สมาชิกในวงศ์ย่อยนี้เหมือนกับวงศ์เพียงพอน ได้แก่ วีเซล, มาร์เทิน, วูล์ฟเวอรีน หรือมิงค์ เป็นต้น
การจำแนก

วงศ์ย่อย Mustelinae
สกุล Arctonyx
หมูหริ่ง, A. collaris
สกุล Eira
ไทย์รา, E. barbara
สกุล Galictis
ไกรซันใหญ่, G. vittata
ไกรซันเล็ก, G. cuja
สกุล Gulo
วูล์ฟเวอรีน, G. gulo
สกุล Ictonyx
โพลแคทลายแถบ, I. striatus
โพลแคทลายแถบสะฮารา, I. libycus
สกุล Lyncodon
เพียงพอนพาตาโกเนีย, L. patagonicus
สกุล Martes (มาร์เทิน, หมาไม้)
หมาไม้อเมริกา, M. americana
หมาไม้, M. flavigula
บีชมาร์เทิน, M. foina
หมาไม้นิลกิรี, M. gwatkinsii
หมาไม้ต้นสน, M. martes
หมาไม้ญี่ปุ่น, M. melampus
ฟิชเชอร์, M. pennanti
เซเบิล, M. zibellina
สกุล Meles
แบดเจอร์ญี่ปุ่น, M. anakuma
แบดเจอร์เอเชีย, M. leucurus
แบดเจอร์ยุโรป, M. meles
สกุล Mellivora
ฮันนี่แบดเจอร์, M. capensis
สกุล Melogale (หมาหริ่ง)
หมาหริ่งบอร์เนียว, M. everetti
หมาหริ่งจีน, M. moschata
หมาหริ่งชวา, M. orientalis
หมาหริ่งพม่า, M. personata
สกุล Mustela (วีเซล, เพียงพอน)
เพียงพอนอเมซอน, M. africana
เพียงพอนภูเขา, M. altaica
เออร์มิน, M. erminea
โพลแคททุ่งหญ้าสเตปป์, M. eversmannii
เพียงพอนโคลัมเบีย, M. felipei
เพียงพอนหางยาว, M. frenata
เพียงพอนญี่ปุ่น, M. itatsi
เพียงพอนท้องเหลือง, M. kathiah
เพียงพอนยุโรป, M. lutreola
เพียงพอนภูเขาอินโดนีเซีย, M. lutreolina
เพียงพอนตีนดำ, M. nigripes
เพียงพอนสีน้ำตาล, M. nivalis
เพียงพอนเหลือง, M. nudipes
โพลแคทยุโรป, M. putorius
เฟอเรท, M. p. furo
เพียงพอนไซบีเรีย, M. sibirica
เพียงพอนเส้นหลังขาว, M. strigidorsa
เพียงพอนอียิปต์, M. subpalmata
สกุล Neovison
มิงค์อเมริกา, N. vison
มิงค์ทะเล, N. macrodon († สูญพันธุ์ไปในศตวรรษที่ 19)
สกุล Poecilogale
เพียงพอนแถบแอฟริกา, P. albinucha
สกุล Taxidea
แบดเจอร์อเมริกา, T. taxus
สกุล Vormela
โพลแคทลายหินอ่อน, V. peregusna
แหล่งข้อมูลอื่น

Mustelinae
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q27888  Wikispecies: Mustelinae  ADW: Mustelinae  BioLib: 1733  EoL: 55635148  Fossilworks: 65327  iNaturalist: 526558  ITIS: 552334  MSW: 14001134  NCBI: 169418  uBio: 6186157
มิสเวิลด์ 2009

| มิสเวิลด์ 2009 |
| --- | --- |
Miss World 2009 titlecard
วันที่: 12 ธันวาคม 2552
สถานที่จัด: Gallagher Convention Centre, โจฮันเนสเบิร์ก, แอฟริกาใต้
เข้าร่วมประกวด: 112
ผ่านเข้ารอบ: 16
ผู้ชนะเลิศ: Kaiane Aldorino  ยิบรอลตาร์
← 20082010 →
มิสเวิลด์ 2009, การประกวดครั้งที่ 59 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2552 ที่Gallagher Convention Centre, โจฮันเนสเบิร์ก, แอฟริกาใต้ ผุ้ชนะในการประกวดครั้งนี้ คือ Kaiane Aldorino จากยิบรอลตาร์