stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตงเฟิง-41
การพัฒนา

องค์กร Air Power Australia รายงานว่าโครงการตงเฟิง-41 ได้ถูกระงับก่อนปี พ.ศ. 2543 โดยเทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้นถูกนำไปใช้กับโครงการตงเฟิง-31A มีการคาดการณ์ที่ไม่ถูกต้องว่าตงเฟิง-41 จะถูกส่งมอบให้กับกองพลปืนใหญ่ที่ 2 ประมาณปี พ.ศ. 2553 ผู้เชี่ยวชาญทางการทหารบางคนคาดว่าขีปนาวุธจะถูกเปิดเผยในขบวนสวนสนามแห่งชาติในปี พ.ศ. 2552 อย่างไรก็ตาม การซ้อมขบวนสวนสนามไม่ได้แสดงขีปนาวุธชนิดนี้
เว็บไซต์ฝ่ายอนุรักษ์นิยมในสหรัฐอเมริกา The Washington Free Beacon รายงานในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 ว่าตงเฟิง-41 มีการทดสอบการปฏิบัติการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 หัวหน้าสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติไต้หวันรายงานต่อสภานิติบัญญัติว่าตงเฟิง-41 ยังอยู่ในระหว่างการพัฒนาและยังไม่ได้นำไปใช้
ในรายงานประจำปี พ.ศ. 2556 ต่อรัฐสภาของกระทรวงกลาโหมสหรัฐเรื่องการพัฒนาทางทหารของจีน ไม่ได้กล่าวถึงตงเฟิง-41 อย่างชัดเจน แต่ระบุว่า "จีนอาจกำลังพัฒนา ICBM อัตตาจรทางถนนแบบใหม่ ซึ่งมีความสามารถในการบรรทุกหัวรบแบบแยกเป้าโจมตีได้หลายจุดอย่างอิสระ (MIRV)" ซึ่งอาจหมายถึงตงเฟิง-41 ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 The Free Beacon รายงานว่าการทดสอบการยิงครั้งที่สองตามรายงานรายละเอียดการทดสอบของเจ้าหน้าที่ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2556 จากศูนย์ปล่อยดาวเทียมไท่หยวน (太原卫星发射中心) ในมณฑลชานซีและตกกระทบในพื้นที่ทางตะวันตกของจีน
The Free Beacon รายงานเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 ว่าเจ้าหน้าที่ของสหรัฐ ได้กล่าวในขณะนั้นว่าตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 ตงเฟิง-41 ถูกยิงทดสอบแล้วสองครั้ง
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 เว็บไซต์ศูนย์ตรวจสอบสิ่งแวดล้อมมณฑลฉ่านซีของจีนบังเอิญทำรายงานข่าวเกี่ยวกับเหตุการณ์การตั้งสถานีฐานเพื่อตรวจสอบสิ่งแวดล้อมสำหรับฐานยิงขีปนาวุธข้ามทวีปตงเฟิง-41 รายงานข่าว (และทั้งเว็บไซต์) ถูกลบหลังจากได้รับความสนใจจากสาธารณชนไม่นาน
The Free Beacon อ้างว่าจีนได้ทดสอบการยิงตงเฟิง-41 ซึ่งติดหัวรบกลับสู่ชั้นบรรยากาศหลายหัวรบเป็นครั้งแรกในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ปลายเดือนนั้น จีนยืนยันว่าการปล่อยขีปนาวุธดังกล่าวเกิดขึ้น โดยอ้างว่ามีสิทธิ์โดยชอบธรรมในการทดสอบทางวิทยาศาสตร์ภายในเขตแดนของตน ซึ่งไม่ได้กำหนดเป้าหมายไปยังประเทศใด ๆ และการพัฒนาขีปนาวุธดังกล่าวไม่กระทบต่อนโยบายของจีนที่เมื่อเกิดความขัดแย้งจะไม่ใช้อาวุธนิวเคลียร์โจมตีก่อน
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 ขีปนาวุธได้รับการทดสอบการปฏิบัติการบินเป็นครั้งที่สี่ และในเดือนธันวาคม ได้รับการทดสอบเป็นครั้งที่ห้า การทดสอบการบินทั้งสองครั้งกระทำเพื่อทดลองการใช้หัวรบกลับสู่ชั้นบรรยากาศแบบแยกเป้าโจมตี โดยการยิงขีปนาวุธและหัวรบจำลองถูกติดตามโดยดาวเทียมไปยังพิสัยการปะทะทางตะวันตกของจีน
เดือนเมษายน พ.ศ. 2559 จีนประสบความสำเร็จในการทดสอบครั้งที่ 7 ด้วยหัวรบจำลองสองหัวใกล้กับทะเลจีนใต้ ท่ามกลางความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นระหว่างวอชิงตันและปักกิ่งเกี่ยวกับพื้นที่นั้น
วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2560 มีรายงานว่าจีนได้ส่งกองพลน้อยขีปนาวุธทางยุทธศาสตร์ไปยังมณฑลเฮย์หลงเจียง ซึ่งมีพรมแดนติดกับรัสเซีย และอีกหนึ่งหน่วยไปยังซินเจียง ในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน เพียงสองวันก่อนที่ประธานาธิบดีทรัมป์จะเยือนจีน ได้มีการทดสอบตงเฟิง-41 ในบริเวณทะเลทรายโกบี
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ในวันครบรอบ 70 ปีของสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้มีการแสดงขีปนาวุธในขบวนสวนสนามทางทหารขนาดใหญ่
รุ่นเคลื่อนที่ทางราง

วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2558 จีนได้ดำเนินการทดสอบฐานยิงอาวุธปล่อยรุ่นเคลื่อนที่ทางรางใหม่สำหรับตงเฟิง-41 ซึ่งคล้ายกับฐานของขีปนาวุธ RT-23 โมโลเดซ (รัสเซีย: РТ-23 УТТХ «Мо́лодец») ของรัสเซีย
รุ่นติดตั้งในไซโล

สหพันธ์นักวิทยาศาสตร์อเมริกัน (FAS) กล่าวว่าในปี พ.ศ. 2564 จีนกำลังสร้างไซโลขีปนาวุธ 120 หลังสำหรับขีปนาวุธตงเฟิง-41 ใกล้กับเมืองอวี้เหมิน (玉门市) ในมณฑลกานซู่ และไซโลขีปนาวุธอีก 110 หลังใกล้เมืองฮามี่ (哈密市) ในซินเจียง
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 พื้นที่ที่สามถูกค้นพบว่ากำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้างใกล้กับเมืองออร์ดอส (鄂尔多斯市) ในมองโกเลียใน โดยพื้นที่ใหม่จะบรรจุ ICBM มากกว่า 100 ลูก เจ้าหน้าที่สหรัฐ ระบุว่าฐานขีปนาวุธใหม่ทั้ง 3 ฐานจะติดตั้งขีปนาวุธนิวเคลียร์พิสัยไกลใหม่รวม 350 ถึง 400 ลูก
แหล่งข้อมูลอื่น

ภัยคุกคามจากขีปนาวุธ - ตงเฟิง 41 CSIS
ปาเวล ชีชากอฟ

ปาเวล ชีชากอฟ
ปาเวล วาซิลิเอวิช ชีชากอฟ หรือ จีชากอฟ (รัสเซีย: Па́вел Васи́льевич Чича́гов; (8 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า 27 มิถุนายน] ค.ศ. 1767 – 20 สิงหาคม ค.ศ. 1849) เป็นผู้บัญชาการทหารและนาวิกโยธินของรัสเซียในสงครามนโปเลียน
เขาเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1767 ในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ซึ่งเป็นบุตรของนายพลเรือ วาซีลี ชีชากอฟ กับภรรยาชาวอังกฤษ เมื่ออายุสิบสองปีเขาถูกเกณฑ์เข้าสู่กองกำลังรักษาความมั่นคง ส่วนในปี ค.ศ. 1782 เขาทำหน้าที่ในการศึกที่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในฐานะนายทหารผู้ช่วยพ่อของเขา เขาทำหน้าที่อย่างยอดเยี่ยมในสงครามรัสเซีย-สวีเดนเมื่อปี ค.ศ. 1788–1790 โดยเขาได้บัญชาการกองเรือรบแนวเส้นประจัญบาน รอสติสลาฟ และได้รับบำเหน็จเครื่องอิสริยาภรณ์เซนต์จอร์จ ชั้นที่สี่ รวมถึงดาบทองที่มีคำจารึกว่า "สำหรับความกล้าหาญ"
หลังสงคราม เขาเข้าเรียนที่สถาบันราชนาวี ขณะอยู่ที่นั่น เขาได้พบกับเอลิซาเบธ โปรบี ลูกสาวของข้าราชการที่ท่าเรือชาแธม และต่อมาได้หมั้นกับเธอ เมื่อเขากลับไปยังรัสเซียในปี ค.ศ. 1796 เขาได้ขออนุญาตแต่งงาน แต่มีกระแสรับสั่งโดยจักรพรรดิพอลที่ 1 ว่า "มีเจ้าสาวเพียงพออยู่แล้วในรัสเซีย ไม่จำเป็นต้องมองหาใครในอังกฤษอีก" มีความรุนแรงบางอย่างตามมาและชีชากอฟถูกส่งตัวเข้าเรือนจำ เขาได้รับพระราชทานอภัยโทษในไม่นาน โดยได้รับพระบรมราชานุญาตให้แต่งงานกับเอลิซาเบธ และได้รับการเลื่อนยศเป็นพลเรือตรี ส่วนในปี ค.ศ. 1802 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สืบราชบัลลังก์แห่งองค์จักรพรรดิพอล ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เลื่อนยศชีชากอฟเป็นพลเรือโท และทรงแต่งตั้งให้เขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะกรรมการปฏิรูปกองทัพเรือ ครั้นในปี ค.ศ. 1807 เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลเรือเอก และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงราชนาวี
ชีชากอฟลาออกและเดินทางไปยุโรปในปี ค.ศ. 1809–1811 กระทั่งเอลิซาเบธเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1811 ส่วนในปี ค.ศ. 1812 อเล็กซานเดอร์มีพระราชกระแสรับสั่งให้เขาเข้าเฝ้าและแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพตะวันตกที่สามที่ตั้งขึ้นใหม่ รวมถึงผู้สำเร็จราชการแห่งมอลเดเวียและวัลลาเชีย อย่างไรก็ตาม สนธิสัญญาบูคาเรสต์ ค.ศ. 1812 ได้ทำให้สงครามรัสเซีย-ตุรกีสิ้นสุดเมื่อถึงเวลาที่เขาได้รับคำสั่งจากกองทัพ[ต้องการอ้างอิง] ในช่วงการศึก ค.ศ. 1812 เพื่อต่อต้านจักรพรรดินโปเลียน เขาถูกกล่าวหาว่าเป็นคนปล่อยให้จักรพรรดินโปเลียนทรงหนีที่แม่น้ำเบเรซีนาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1812 ส่วนในปี ค.ศ. 1813 เขาถูกไล่ออกและในปีต่อไปได้เดินทางไปยังประเทศฝรั่งเศสในช่วงออกจากงานโดยไม่กลับไปยังประเทศรัสเซียอีกเลย เขายังคงเป็นสมาชิกสภาแห่งรัฐจนกระทั่งปี ค.ศ. 1834 แต่ถูกถอดออกจากตำแหน่งหลังจากนั้น และถูกยึดทรัพย์สิน เขาเสียชีวิตในกรุงปารีสในปี ค.ศ. 1849 ซึ่งหลังจากเสียชีวิต บันทึกความทรงจำของเขาได้รับการตีพิมพ์
ทัณฑนิคม-3

ทัณฑนิคมแรงงานในเขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์ ประเทศรัสเซีย
| --- | --- |
th
พิกัดภูมิศาสตร์: 66°49′07″N 65°47′44″E﻿ / ﻿66.81861°N 65.79556°E﻿ / 66.81861; 65.79556
สถานะ: ดำเนินงาน
เปิดให้บริการ: 21 สิงหาคม พ.ศ. 2504; 63 ปีก่อน (2504-08-21)
บริหารโดย: หน่วยงานทัณฑสถานแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
เมือง: ฮาร์ป (Харп)
รัฐ/จังหวัด: เขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์
ประเทศ: รัสเซีย
ทัณฑนิคม-3 (รัสเซีย: ФКУ ИК-3) สังกัดหน่วยงานทัณฑสถานแห่งสหพันธรัฐรัสเซียในเขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์ หรือเป็นที่รู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า Polar Wolf (รัสเซีย: Полярный волк, อักษรโรมัน: Polyarnyy volk, แปลตรงตัว 'สุนัขป่าขั้วโลก' หรือ รัสเซีย: Ямская тройка, อักษรโรมัน: Yamskaya troyka) เป็นทัณฑนิคมความมั่นคงสูงสุดสำหรับนักโทษชายตั้งอยู่ในเมืองฮาร์ป (Харп) เขตปรีอูราลสกี (Приура́льский райо́н) ในเขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์ รองรับจำนวนนักโทษได้ 1,085 คน
ประวัติ

เมืองฮาร์ปถูกสร้างขึ้นโดยนักโทษของกูลักในสมัยการปกครองของสตาลิน
นิคมนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2504 บนพื้นที่พักแรมเดิมของสถานที่ก่อสร้างค่ายบังคับแรงงานสหภาพโซเวียตที่ 501 ซึ่งเดิมเรียกว่า "Яц-34/3"
ในปี พ.ศ. 2507 ได้มีการสร้างอาคารเรือนนอนสำหรับนักโทษหลังแรก หน่วยแพทย์ ห้องทำน้ำร้อน โรงอาบน้ำ ห้องซักรีด หอพักสำหรับส่วนผู้ตั้งถิ่นฐานของนิคม และอาคารจุดตรวจกลาง ตั้งแต่ พ.ศ. 2509 ถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2513 นักโทษต้องทำงานในเหมืองหิน โดยขนถ่ายทรายและกรวดเพื่อถมทางรถไฟ ในปี 2507 มีการสร้างอาคารถาวรหลังแรกในนิคม ในปี 2509 มีการสร้างโรงอาหาร อาคารสำนักงานใหญ่ และสถานีดับเพลิง อาชญากรอันตรายผู้ต้องโทษจำคุกซึ่งกระทำความผิดซ้ำกลุ่มแรก ถูกนำตัวไปยังอาณานิคมในปี พ.ศ. 2510
ในปี พ.ศ. 2514 มีการสร้างโรงพัสดุ โรงน้ำแข็ง และโรงเก็บอุปกรณ์ของหน่วย ตั้งแต่ปี 2528 ทัณฑนิคม-3 ได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็ว นักโทษที่ถูกคุมขังที่นั่นถูกจ้างแรงงานในการผลิตโดยได้รับค่าจ้างต่ำที่สุด ในปี 2542 วิหารนักบุญเซียร์เกย์ ราโดเนจสกี (Сергий Радонежский) ซึ่งสร้างขึ้นโดยนักโทษได้เปิดทำการ
ในปี พ.ศ. 2541 การปฏิรูประบบการลงทัณฑ์ได้เริ่มต้นขึ้น และทัณฑนิคมได้ย้ายสังกัดจากกระทรวงกิจการภายในมาเป็นกระทรวงยุติธรรม ในปี 2542 หน่วยงานอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของหน่วยบังคับการลงทัณฑ์ของเขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์ และเปลี่ยนชื่อจาก "YaTs-34/3" (Яц-34/3) เป็น "สถาบัน OG-98/3" (Учреждение ОГ-98/3)
ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการจัดตั้งแดนควบคุมสำหรับนักโทษทั่วไป ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 ได้มีการเปิดแดนมั่นคงสูงในนิคมโดยใช้อาคารพักอาศัยที่ได้รับการดัดแปลงหมายเลข 4, 5 และ 6  ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ได้มีการเปิดส่วนการตั้งถิ่นฐานในนิคม ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 แดนควบคุมทั่วไปและแดนนักโทษเด็ดขาดถูกยกเลิก โดยนักโทษจากแดนเหล่านี้ถูกส่งไปรับโทษจำคุกในภูมิภาคอื่น
ในปี 2547 สถาบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เอฟเกอู ไอเค-3 หน่วยงานทัณฑสถานแห่งสหพันธรัฐรัสเซียในเขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์" (รัสเซีย: ФГУ ИК-3 УФСИН России по ЯНАО, อักษรโรมัน: FGU IK-3 UFSIN Rossii po YANAO)
เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 รัฐบาลสหราชอาณาจักรได้คว่ำบาตรบุคคลหกคนที่มีหน้าที่รับผิดชอบทัณฑนิคมในเวลาที่ผู้ต้องโทษอะเลกเซย์ นาวัลนืยถึงแก่กรรม
ผู้ต้องโทษที่เป็นที่รู้จัก

ปลาตอน เลเบเดฟ (Плато́н Леони́дович Ле́бедев) ถูกจำคุก 8 ปี ในไอเค-3 จากคดีเกี่ยวกับบริษัทน้ำมันยูคอส (Ю́КОС)
อะเลกเซย์ นาวัลนืย (Алексей Анатольевич Навальный) ถูกจองจำในไอเค-3 ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567
เชิงอรรถ

↑  'ФКУ' ย่อมาจาก รัสเซีย: федеральное казённое учреждение, อักษรโรมัน: federalnoye kazyonnoye uchrezhdeniye, แปลตรงตัว 'สถาบันของรัฐบาลสหพันธ์' และ 'ИК' ย่อมาจาก รัสเซีย: исправительная колония, อักษรโรมัน: ispravitelnaya koloniya, แปลตรงตัว 'ทัณฑนิคม'
แหล่งข้อมูลอื่น

Людмила Федоровна Липатова, ЭКСКУРСИЯ, ИСТОРИЯ 501- стройки,  интернет – музея "ГУЛАГ. Стройка № 501" (ภาษารัสเซีย), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2014
План ж.д. линии, чум-салехард-игарка, yamal.org (ภาษารัสเซีย), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 พฤษภาคม 2013
ทิวทัศน์ของเมืองฮาร์ปจากทิศใต้ ไอเค-3 ตั้งอยู่ทางด้านขวาของปล่องควัน
22 มีนาคม

วันที่ 22 มีนาคม เป็นวันที่ 81 ของปี (วันที่ 82 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 284 วันในปีนั้น
เหตุการณ์ > คริสต์ศตวรรษที่ 3

พ.ศ. 778 (ค.ศ. 235) – จักรพรรดิโรมัน จักรพรรดิแซเวรุส อาแล็กซันแดร์ ถูกปลงพระชนม์ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของวิกฤตการณ์คริสต์ศตวรรษที่ 3
เหตุการณ์ > คริสต์ศตวรรษที่ 9

พ.ศ. 1414 (ค.ศ. 871) – พระเจ้าเอเธล์เรดแห่งเวสเซ็กซ์พ่ายแพ้ต่อกองทัพไวกิ้งในยุทธการที่เมเรตุน
เหตุการณ์ > คริสต์ศตวรรษที่ 12

พ.ศ. 1728 (ค.ศ. 1185) – ยุทธการที่ยาชิมะ: กองกำลังของตระกูลไทระ พ่ายแพ้ให้กับกองกำลังของตระกูลมินาโมโตะ
เหตุการณ์ > คริสต์ศตวรรษที่ 14

พ.ศ. 1855 (ค.ศ. 1312) – สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 5 ออกสารตราพระสันตะปาปาชื่อ "Vox in excelso" สลายอัศวินเทมพลาร์
เหตุการณ์ > คริสต์ศตวรรษที่ 16

พ.ศ. 2051 (ค.ศ. 1508) – พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอนแต่งตั้งให้อเมริโก เวสปุชชีเป็นหัวหน้านักเดินเรือของจักรวรรดิสเปน
เหตุการณ์ > คริสต์ศตวรรษที่ 18

พ.ศ. 2282 (ค.ศ. 1739) – ชาห์นาเดอร์ยึดครองและปล้นเมืองเดลีโดยขโมยอัญมณีแห่งบัลลังก์นกยูง
พ.ศ. 2308 (ค.ศ. 1765) – รัฐสภาอังกฤษผ่านพระราชบัญญัติแสตมป์ที่กำหนดภาษีที่ต้องเรียกเก็บโดยตรงจากอาณานิคมของอเมริกา
พ.ศ. 2327 (ค.ศ. 1784) - พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงทำพิธีอัญเชิญพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร ประดิษฐานในพระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
พ.ศ. 2335 (ค.ศ. 1792) – กลุ่มกบฏทาสผิวดำได้รับชัยชนะในการสู้รบครั้งใหญ่ครั้งแรกของการปฏิวัติเฮติ
พ.ศ. 2337 (ค.ศ. 1794) – พระราชบัญญัติการค้าทาส ค.ศ. 1794 ห้ามการส่งออกทาสจากสหรัฐ และห้ามมิให้พลเมืองอเมริกันแต่งเรือเพื่อวัตถุประสงค์ในการนำเข้าทาส
เหตุการณ์ > คริสต์ศตวรรษที่ 19

พ.ศ. 2372 (ค.ศ. 1829) – ในพิธีสารลอนดอน มหาอำนาจทั้ง 3 (สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส และรัสเซีย) ได้กำหนดเขตแดนของกรีซ
พ.ศ. 2392 (ค.ศ. 1849) – ออสเตรียเอาชนะพีดมอนต์ในยุทธการที่โนวารา
พ.ศ. 2414 (ค.ศ. 1871) – ในนอร์ทแคโรไลนา วิลเลียม วูดส์ โฮลเดนกลายเป็นผู้ว่าการรัฐคนแรกของสหรัฐที่ถูกถอดออกจากตำแหน่งโดยการฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่ง
พ.ศ. 2416 (ค.ศ. 1873) – รัฐสภาสเปนเลิกทาสในปวยร์โตรีโก
พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) - สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ยูไนเต็ด ก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก
เหตุการณ์ > คริสต์ศตวรรษที่ 20

พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) - สันนิบาตอาหรับ ก่อตั้งขึ้น ณ กรุงไคโร ประเทศอียิปต์
พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) - ศาลฎีกามีคำพิพากษาใน "คดีระหว่างพนักงานอัยการ กับพิมล กาฬสีห์ และนภาพันธ์ กาฬสีห์" หรือที่รู้จักกันว่า "คดีตุ๊กตา" ซึ่ง พิมล กาฬสีห์ นักเขียนการ์ตูนชื่อดัง นามปากกว่า "ตุ๊กตา" เป็นจำเลยที่ 1 และภริยาของเขา เป็นจำเลยที่ 2 โดยวินิจฉัยว่า หญิงก็เป็นตัวการร่วมกระทำความผิดฐานข่มขืนหญิงได้
พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) - เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ : ประเทศไทยจัดการเลือกตั้งทั่วไป ผลปรากฏว่าพรรคการเมือง 5 พรรค ซึ่งมีพรรคสามัคคีธรรมของณรงค์ วงศ์วรรณ เป็นแกนนำ ได้คะแนนเสียงเพียงพอที่จะจัดตั้งรัฐบาล แต่ณรงค์มีข้อกล่าวหาพัวพันค้ายาเสพติดที่ทำให้สหรัฐงดออกหนังสือเดินทาง พลเอก สุจินดา คราประยูร จึงเป็นนายกรัฐมนตรีในเวลาต่อมา
พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) - อินเทลวางจำหน่ายเพนเทียม (80586) ซึ่งเป็นไมโครโพรเซสเซอร์รุ่นแรกในตระกูลนี้
เหตุการณ์ > คริสต์ศตวรรษที่ 21

พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) - พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554ได้รับการประกาศในราชกิจจานุเบกษา มีผลให้ จังหวัดบึงกาฬ ได้รับการจัดตั้งขึ้นในวันรุ่งขึ้น (23 มีนาคม 2554)
พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) - แอ็งกรีเบิดส์สเปซ ประกาศเปิดตัวอย่างเป็นทางการ
วันเกิด

พ.ศ. 2277 (ค.ศ. 1732) - สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี (สวรรคต 6 เมษายน พ.ศ. 2325)
พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) - วิลเลียม แชตเนอร์ นักแสดงชาวแคนาดา ผู้แสดงเป็น Captain James T. Kirk แห่งยาน USS Enterprise ใน Star Trek, The Original Series
พ.ศ. 2482 (ค.ศ. 1939) - ท่านหญิงภุมรีภิรมย์ เชลล์ พระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ
พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942) - พลอากาศตรี อาวุธ เงินชูกลิ่น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม (ถึงแก่กรรม 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556)
พ.ศ. 2486 (ค.ศ. 1943) - จอร์จ เบนสัน นักกีตาร์แจ๊สชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) - จอห์น ทอแช็ก อดีตนักฟุตบอลชาวเวลส์
พ.ศ. 2494 (ค.ศ. 1951) - พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา นักแสดงชาวไทย
พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) - แกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก แกรนด์ดัชเชสแห่งประเทศลักเซมเบิร์ก
พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) - รีส วิเธอร์สปูน นักแสดงชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) - ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ นักร้อง นักแสดง
พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) - บรูโน คอร์เรีย นักฟุตบอลชาวบราซิล
พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) - ชัชชวิศ เตชะรักษ์พงศ์ นักร้อง นักแสดง พิธีกรชาวไทย
พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) - ฮา ซองอุน นักร้องชาวเกาหลีใต้
พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) - นิก รอบินสัน นักแสดงชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) - แอแวร์ตง ซูวาริส นักฟุตบอลชาวบราซิล
พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) - แฮร์รี่ วิลสัน (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2540) นักฟุตบอลอาชีพชาวเวลส์
พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) - ภวัต จิตต์สว่างดี นักแสดงชายชาวไทย
พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) - ฑิชากร บุญเลิศ นักวอลเลย์บอลหญิงชาวไทย
พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) - เมอร์ริค ฮันนา นักร้องชาวอเมริกัน
วันถึงแก่กรรม มรณภาพ

พ.ศ. 2375 (ค.ศ. 1832) - โยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเท นักเขียน นักสิทธิมนุษยชน นักวิทยาศาสตร์ นักปรัชญา จิตรกรชาวเยอรมัน (เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2292)
พ.ศ. 2481 (ค.ศ. 1938) - ครูบาศรีวิชัย (เกิด 11 มิถุนายน พ.ศ. 2421)
พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) - ต่วน สุวรรณศาสน์ จุฬาราชมนตรี (เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2432)
พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) - พระครูสังวรสมณกิจ (ทิม อตฺตสนฺโต) เจ้าอาวาสวัดพระขาว จ.พระนครศรีอยุธยา (เกิด10 มีนาคม พ.ศ. 2456)
พ.ศ. 2565 (ค.ศ. 2022 ) - วัฒน์ วรรลยางกูร นักเขียนชาวไทย (เกิด 12 มกราคม พ.ศ. 2498)
วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล

วันน้ำของโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

BBC: On This Day เก็บถาวร 2007-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
NY Times: On This Day (อังกฤษ)
| ด ค กวันและเดือนในรอบปี |
| --- | --- |
มกราคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กุมภาพันธ์: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
มีนาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
เมษายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
พฤษภาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
มิถุนายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
กรกฎาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
สิงหาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กันยายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ตุลาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
พฤศจิกายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ธันวาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
วันอื่นที่เกี่ยวข้อง: 0 มกราคม ·  30 กุมภาพันธ์
นาตาเลีย คอฟโชวา

| นาตาเลีย เวเนดิคตอฟนา คอฟโชวา |
| --- | --- |

ชื่อพื้นเมือง: Наталья Венедиктовна Ковшова
เกิด: 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 อูฟา สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
เสียชีวิต: 14 สิงหาคม ค.ศ. 1942(1942-08-14) (21 ปี) ซูโทกี เขตพาร์ฟินสกี สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต
รับใช้:  สหภาพโซเวียต
แผนก/สังกัด: ทหารราบ
ประจำการ: ค.ศ. 1941–1942
ชั้นยศ: พลทหารหญิง
หน่วย: กองทหารปืนเล็กยาวที่ 528
การยุทธ์: แนวรบด้านตะวันออกของสงครามโลกครั้งที่สอง †
บำเหน็จ:   
นาตาเลีย คอฟโชวา (รัสเซีย: Наталья Ковшова; อังกฤษ: Natalya Kovshova; 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 – 14 สิงหาคม ค.ศ. 1942) เป็นพลซุ่มยิงหญิงชาวโซเวียต ที่ต่อสู้ในมหาสงครามของผู้รักชาติ
เธอร่วมต่อสู้กับเพื่อนของเธอที่ชื่อมารียา โปลีวาโนวา ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ระบุเป้าหมายการยิงของเธอ นาตาเลียต่อสู้อย่างกล้าหาญตลอดช่วงสงคราม เธอถูกสังหารในการต่อสู้กับกองทหารแวร์มัคท์ของเยอรมันในบริเวณใกล้กับนอฟโกรอดเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 ต่อมา เธอได้รับบำเหน็จหลังมรณกรรมในรายการวีรชนแห่งสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นบำเหน็จสูงสุดของสหภาพโซเวียตสำหรับความกล้าหาญ ณ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943
ชีวิตช่วงต้น

นาตาเลีย คอฟโชวา เกิดวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 ในอูฟา เมืองใหญ่ซึ่งเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐบัชคอร์โตสตาน ในประเทศรัสเซีย และอูฟายังถือเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศรัสเซีย ไม่นานหลังจากที่เธอถือกำเนิด ครอบครัวของเธอได้ย้ายไปยังมอสโก ซึ่งเธอเข้ารับการศึกษาในไฮสกูลในกรุงมอสโก หลังสำเร็จการศึกษาจากไฮสกูล คอฟโชวาเริ่มทำงานที่สถาบันวิจัยมอสโกในขณะที่รอการเข้ารับการศึกษาในมหาวิทยาลัยการบิน เธอได้พบกับหญิงสาวชื่อมารียา โปลีวาโนวา ขณะที่อยู่ในสถาบัน ซึ่งทั้งสองได้กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นาตาเลีย คอฟโชวา
ดวงตราไปรษณียากรของสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1944 วาดให้เห็นโปลีวาโนวาและคอฟโชวา
บัลลาดาโอซอลดาเต

| บัลลาดาโอซอลดาเต |
| --- | --- |
กำกับ: Grigori Chukhrai
เขียนบท: Valentin Yezhov Grigori Chukhrai
อำนวยการสร้าง: M. Chernova
นักแสดงนำ: วลาดีมีร์ อีวาชอฟ จันนา โปโฮเรนโค Antonina Maksimova Nikolai Kryuchkov
กำกับภาพ: Vladimir Nikolayev Era Savelyeva
ตัดต่อ: Mariya Timofeyeva
ดนตรีประกอบ: Mikhail Ziv
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟิล์ม 
วันฉาย:   1 ธันวาคม ค.ศ. 1959 (1959-12-01) 
ความยาว: 88 นาที
ประเทศ:  สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
บัลลาดาโอซอลดาเต  (รัสเซีย: Баллада о солдате) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติกและสงคราม ของสหภาพโซเวียตกำกับโดย Grigory Chukhray ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1959 ภาพยนตร์ได้รับรางวัล บริติช อะคาเดมี่ ฟิล์ม อวอร์ดส์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (BAFTA Award for Best Film from any Source) ในปี 1961 และยังเคยถูกเสนอชื่อใน รางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 34
นักแสดง

วลาดีมีร์ อีวาชอฟ รับบท พลทหาร Alyosha Skvortsov
จันนา โปโฮเรนโค รับบท Shura
Antonina Maksimova รับบท แม่
Nikolai Kryuchkov รับบท นายพลคนหนึ่ง
Yevgeni Urbansky รับบท Vasya
Elza Lezhdey รับบท ภรรยาของ Vasya
Aleksandr Kuznetsov รับบท Gavrilkin
Yevgeni Teterin รับบท ร้อยโท
V. Markova รับบท Liza (ภรรยาของ Pavlov)
Marina Kremnyova รับบท Zoya (เด็กสาวข้างบ้าน)
Vladimir Pokrovsky รับบท Pavlov's invalid father
เกออร์กี ยูมาตอฟ รับบท สิบเอกที่ให้สบู่ก้อน
Gennadi Yukhtin รับบท พลทหาร Seryozha Pavlov
Valentina Telegina รับบท หญิงแก่ขับรถบรรทุก
Lev Borisov รับบท Joking soldier on train
แหล่งข้อมูลอื่น

บัลลาดาโอซอลดาเต ที่ออลมูวี
บัลลาดาโอซอลดาเต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Criterion Collection essay by Vida Johnson
บัลลาดาโอซอลดาเต ที่ยูทูบ
บริลลีอันโตวายารูคา

| บริลลีอันโตวายารูคา |
| --- | --- |

กำกับ: เลโอนิด ไกได
เขียนบท: เลโอนิด ไกได Yakov Kostyukovsky Moris Slobodskoy
นักแสดงนำ: ยูริ นีคูลิน Nina Grebeshkova Andrei Mironov Anatoli Papanov Nonna Mordyukova
กำกับภาพ: Igor Chernykh
ตัดต่อ: Valentina Yankovskaya
ดนตรีประกอบ: Aleksandr Zatsepin
ผู้จัดจำหน่าย: มอสฟีล์ม
วันฉาย: 28 เมษายน 1969
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
บริลลีอันโตวายารูคา (รัสเซีย: Бриллиантовая рука The Diamond Arm) เป็นภาพยนตร์ตลก แนวอาชญากรรมและกระตุกขวัญ จากสหภาพโซเวียตที่ผลิตโดย บริษัทมอสฟิล์ม เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1969 กำกับโดย เลโอนิด ไกได นำแสดงโดย ยูริ นีคูลิน, อันเดรย์ มีโรนอฟ, อนาโตลี ปาปานอฟ, นอนนา มอร์ดูโควา และสวิตลานา สวิตลิชนายา บริลลีอันโตวายารูคา กลายเป็นภาพยนตร์เกินวิสัยที่ได้รับการยอมรับจากรัสเซียให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ตลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในขณะนั้น นอกจากนี้ ยังเป็นหนึ่งในภาพยนตร์โซเวียตที่มีผู้ชมมากที่สุด โดยมีจำนวนผู้ชมกว่า 76 ล้านคนในยุคโซเวียต โดยภาพยนตร์มีพล็อตเรื่องเป็นรายการข่าวที่มีเค้าโครงเรื่องจริง เกี่ยวกับผู้ลักลอบชาวสวิสที่พยายามขนส่งอัญมณีโดยการศัลยกรรมกระดูก
นักแสดง

ยูริ นีคูลิน รับบท Semyon Semyonovich Gorbunkov
Nina Grebeshkova รับบท Nadia
Andrei Mironov รับบท Gennadiy Kozodoyev
Anatoli Papanov รับบท Lyolik
Nonna Mordyukova รับบท Varvara Pliushch
Svetlana Svetlichnaya รับบท Anna Sergeyevna
Stanislav Chekan รับบท Mikhail Ivanovoch Captain then Major of militsiya
Vladimir Gulyayev รับบท Volodya Lieutenant of militsiya
Andrei Fajt รับบท salesman of lottery tickets
Nikolay Trofimov รับบท Colonel of militsiya
แหล่งข้อมูลอื่น

บริลลีอันโตวายารูคา ที่ออลมูวี
บริลลีอันโตวายารูคา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Diamond Arm (with English subtitles)
ปฏิบัติการรุกเบลโกรอด-ฮาร์คอฟ

| ด ค กแนวรบด้านตะวันออก |
| --- | --- |
 ค.ศ. 1941 บาร์บารอสซา แบรสต์  เบียวิสตอค–มินสค์  ระไซนี  โบรดี  เบสซาเรเบีย  ภัยพิบัติทาลลินน์  เลนินกราด  สโมเลนสค์ครั้งที่ 1  ฮาร์คอฟครั้งที่ 1  อูมัญ  โอเดสซา  เคียฟครั้งที่ 1  เซวัสโตปอล  รอสตอฟ  มอสโก  เคียร์ช  ฟินแลนด์ ค.ศ. 1942 ลูย์บัน  รเจฟ  โทโรเปตส์และฮอล์ม  เดเมียนสค์  ฮอล์มพ็อกเกต  เวลีคีเยลูคี  รเจฟ ฤดูร้อน 1942  ฮาร์คอฟครั้งที่ 2  สีน้ำเงิน  คอเคซัส  สตาลินกราด ยูเรนัส  มาร์ส  พายุฤดูหนาว  ลิตเติลแซเทิร์น ค.ศ. 1943 ไทดัลเวฟ  ฮาร์คอฟครั้งที่ 3  คูสค์  ฮาร์คอฟครั้งที่ 4  สโมเลนสค์ครั้งที่ 2  นีเปอร์ตอนล่าง  เคียฟครั้งที่ 2 ค.ศ. 1944 นีเปอร์และคาร์เพเทียน  เลนินกราดและนอฟโกรอด  คอร์ซุน-เชฟเชนคอฟสกี  นาร์วา  หย่อมฮูเบอ  ไครเมีย  ยาช–คีชีเนฟ  คาเรเลีย  บากราติออน  ลวอฟและซานโดเมียร์ซ  ดอพเพลคอพฟ์  ยาช–คีชีเนฟครั้งที่ 2  บอลติก  ริกา  ทาลลินน์  มูนซุนด์  เมเมล  แดแบร็ตแซ็น  ช่องดูกลา  เบลเกรด  เพ็ตซาโมและคิร์เคเนส  เคอร์ลันด์  ฮังการี บูดาเปสต์ ค.ศ. 1945 วิสตูลาและโอเดอร์  พอซนาน  ปรัสเซียตะวันออก  เคอนิชส์แบร์ค  ไฮลีเกนไบล์  ซัมลันด์  พอเมอเรเนียตะวันออก  คอลเบิร์ก  โซลสติส  ไซลีเชีย  เบรสเลา  ทะเลสาบบอลอโตน  เวียนนา  ที่ราบสูงซีโลว์  ฮัลเบอ  เบอร์ลิน  เชโกสโลวาเกีย การสงครามทางเรือ: ทะเลบอลติก  ทะเลดำ  มหาสมุทรอาร์กติก 
ปฏิบัติการรุกเบลโกรอด-คาร์คอฟ,รหัสนามว่า ปฏิบัติการ Polkovodets Rumyantsev (รัสเซีย: Полководец Румянцев),และได้เป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่คาร์คอฟครั้งที่ 4 เป็นการรุกรานของโซเวียตในการยึดเมืองคาร์คอฟ (ปัจจุบันคือคาร์คิฟ) และเบลโกรอดกลับคืนมาและทำลายกองทัพเยอรมันของกองทัพแพนเซอร์ที่ 4 และกองทัพDetachment Kempt ปฏิบัติการครั้งนี้ได้ใช้ชื่อของจอมพล Peter Rumyantsev ในช่วงหลังของศวตรรษที่ 18  และได้สร้างแนวรบโวโรเนชและสเต็ปป์ในส่วนทางตอนใต้ของตอกลิ่มที่เคิสก์
ปฏิบัติการได้เริ่มขึ้นในชั่วโมงก่อนของวันที่ 3 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1943,โดยมีเป้าหมายในการติดตามต่อความประสบผลสำเร็จของโซเวียตในความพยายามป้องกันต้านทานกองทัพเยอรมันในปฏิบัติการซิทาเดล.การรุกรานได้รับสั่งการต่อกองทัพกลุ่มตอนใต้ในปีกทางเหนือ เมื่อ 23 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1943. กองพลของโซเวียตจากแนวรบ Voronezh และ Steppe ได้ยึดคาร์คอฟมาจากกองทัพเยอรมันมาได้สำเร็จ นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เมืองคาร์คอฟถูกผลัดแย่งชิงกันระหว่างสงครามโซเวียต-เยอรมัน ปฏิบัติการครั้งนี้ได้นำไปสู่การถอยทัพของเยอรมันในยูเครนที่หลังแม่น้ำนีเปอร์,และเป็นการเปิดฉากของยุทธการที่เคียฟในช่วงฤดูใบไม้ร่วงในปี ค.ศ. 1943
แหล่งข้อมูลอื่น

Krivosheev 1997, p. 134.
Koltunov p. 81.
Frieser (2007) p. 154
Glantz & House 1995, p. 297.
Krivosheev 1997, p. 262.