stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อันตอนีโอ ตาบุคคี
ผลงาน > บันเทิงคดี

Piazza d'Italia, Milano, Bompiani, 1975. Feltrinelli, 1993 e 1996.
Il piccolo naviglio, Milano, Mondadori, 1978.
Il gioco del rovescio, Milano, Il Saggiatore, 1981. FeltrinelIi, 1988 e 1991.
Donna di Porto Pim e altre storie, Palermo, Sellerio, 1983. Roma, Editori Riuniti, 1997.
Notturno indiano, Palermo, Sellerio, 1984. Torino, SEI, 1996.
Piccoli equivoci senza importanza, Milano, Feltrinelli, 1985 e 1988.
Il filo dell' orizzonte, Milano, FeltrinelIi, 1986 e 1991. Roma, Editori Riuniti, 1997.
I volatili del Beato Angelico, Palermo, Sellerio, 1987.
Vivere o ritrarre, in TulIio Pericoli, Woody, Freud e gli altri, Milano, Garzanti, 1989.
I dialoghi mancati, Milano, Feltrinelli, 1998 e 1993.
L'angelo nero, Milano, FeltrinelIi, 1991 e 1993.
Requiem uma alucinaçao, Lisboa, Quetzal Editores, 1991.
Sogni di sogni, Palermo, Sellerio, 1992.
Sostiene Pereira, Milano, Feltrinelli, 1994 e 1996. Torino, Loescher, 1995.
Gli ultimi tre giorni di Fernando Pessoa, Palermo, Sellerio, 1994.
Le macchine probabili, in “MicroMega”, 3 (1995), pp. 69-93.
Irma serena, in “Il semplice. Almanacco delle prose”, 4 (1996), pp. 131-133.
Il mistero dell'annuncio cifrato, in Hugo Pratt, Avevo un appuntamento, Roma, Socrates, 1994.
La testa perduta di Damasceno Monteiro, Milano, Feltrinelli, 1997
Marconi, se ben mi ricordo: una pièce radiofonica, Roma, RAI ERI, 1997.
Dalle parti delle 'terre di Siena' 1998.
L'ultimo tram, in “Rassegna lucchese”, 1 (1999), pp. 7-13.
Lettera a una signora di Parigi, in “Rassegna lucchese”, 2 (1999), pp. 49-60.
Le cefalee del Minotauro, in Valerio Adami, Opere 1990-2000, Ginevra-Milano, Skira, 2000.
Si sta facendo sempre più tardi, Milano, Feltrinelli, 2001.
I morti a tavola, in “MicroMega”, 3 (2002), Almanacco di Letteratura, pp. 178-187.
Tristano muore, Milano, Feltrinelli, 2004
Racconti, Milano, Feltrinelli, 2005
L’oca al passo, Milano, Feltrinelli, 2006
Il tempo invecchia in fretta, Milano, Feltrinelli, 2009
Viaggi e altri viaggi, Milano, Feltrinelli, 2010
Racconti con figure, Palermo, Sellerio, 2011
Il piccolo naviglio, Milano, Feltrinelli, 2011
ผลงาน > บทความ

La parola interdetta. Poeti surrealisti portoghesi, Torino, Einaudi, 1970.
ll teatro portoghese del dopoguerra (trent'anni di censura), Roma, Abete, 1976.
Equivoci senza importanza, in “Mondo operaio”, 12 (dicembre 1985), pp. 109-111.
Doppio senso, in “Alfabeta”, 69 (febbraio 1985), m.
Pessoana mínima, Lisbona, Imprensa Nacional-Casa da Moeda, 1985.
ll monolocale del racconto, in “Alfabeta”, 87 (maggio 1986), XII.
Un baule pieno di gente. Scritti su Fernando Pessoa, Milano, Feltrinelli, 1990.
Un escritor ante el final del Siglo, Tenerife, Consejaria de Gubierno de Canàrias, 1990.
EI siglo XX: balance y perspectiva, in “La Página”, 5 (1991), pp. 3-9.
Con Roberto Faenza, Sergio Vecchio, Marcello Mastroianni, Ottavio Fenario, Sostiene Pereira - Film Book, Milano, il Castoro, 1995.
Catullo e il cardellino, in “MicroMega”, 2 (1996), pp. 121-125.
La gastrite de Platon, a cura di Bernard Comment Paris, Editions Mille et Une Nuits, 1997, trad. it. La gastrite di Platone, Palermo, Sellerio, 1998.
I cambi di stagione della letteratura, in “Corriere della Sera”, 15 gennaio 1998.
La nostalgie, l'automobile et l'infini. Lectures de Fernando Pessoa, Paris, Éditions du Seuil. 1998.
Un univers dans une syllabe (Promenade autour d'un roman), in “La Nouvelle Revue Française”, 550 (1999), a cura di Bernard Comment. Lo stesso saggio appare anche in portoghese nella sesta edizione di Requiem (Lisboa, Quetzal Editores, 1999) sotto il titolo di A Voz, as Lìnguas (Vagabundagem a volta de um romance), trad. di Pedro Tamen.
Osservando il Novecento, in “MicroMega”, (1999), pp. 249-51.
Gli zingari e il Rinascimento - Vivere da Rom a Firenze, Milano, FeltrinelIi, 1999
Lettera aperta al Presidente della Repubblica sull'ItaLia dei cittadini e l'“ltalia di merda”, in “MicroMega”, 1 (2001), pp. 9-13.
Il manifesto della parola, in “MicroMega”, 2 (2002), pp. 7-12.
Autobiografie altrui. Poetiche a posteriori, Milano, Feltrinelli, 2003.
ผลงาน > ผลงานแปล

Loyola Brandão, Zero, Milano, Feltrinelli, 1974.
Alexandre O'Neill, Made in Portugal, Milano, Guanda, 1978.
Fernando Pessoa, Una sola moltitudine, 2 voll., Milano, Adelphi, 1979 e 1989.
Fernando Pessoa, Il libro dell'inquietudine di Bernardo Soares, Milano, FeltrinelIi, 1986.
Carlos Drummond De Andrade, Sentimento del mondo, Torino, Einaudi, 1987.
Fernando Pessoa, Il poeta è un fingitore, Milano, Feltrinelli, 1988.
Fernando Pessoa, Lettere alla fidanzata, Milano, Adelphi, 1988.
Fernando Pessoa, Il marinaio, Milano, Einaudi, 1988.
Fernando Pessoa, Nove poesie di Alvaro de Campos e sette poesie ortonime, Bologna, Baskerville, 1988.
Fernando Pessoa, Poesie di Alvaro de Campos, Milano, Adelphi, 1993.
แหล่งข้อมูลอื่น

Interview with Tabucchi in 1999
2004 Francisco de Cerecedo Journalism Prize เก็บถาวร 2006-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Antonio Tabucchi en Barcelona: Canal-L
อากิโกะ โคโมโตะ

อากิโกะ โคโมโตะ (ญี่ปุ่น: 河本明子; โรมาจิ: Kōmoto Akiko) เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1975 เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่นจากเมืองโตเกียว
ผลงาน > แอนิเมชั่นโทรทัศน์

1998
Silent Möbius (Airport announcer)
2001
Otogi Story Tenshi no Shippo (Caster)
Comic Party (Beachside hut shop assistant, girl, others)
Offside (Eri)
2003
Astro Boy: Tetsuwan Atom (Ena)
ผลงาน > โอวีเอ

Chō Shinki Dangaiser 3 (Natsuki)
Mizuiro (Kiyoka Onozaki)
ผลงาน > วิดีโอเกม

120 Yen no Haru/120 Stories (Akiko)
Alnam's Wing: Shōjin no Sora no Kanatahe (Mayukoda)
Hyrule Warriors (Midna)
The Legend of Zelda: Twilight Princess (Midna)
Mizuiro (Kiyoka Onozaki)
Namco × Capcom (Cammy, Juli, Juni)
NOëL ~mission on the line~ (Tomona Nishimura)
Soul Cradle: The World Eaters (Layna)
Street Fighter Zero 3 (Cammy, Juni, Juli)
Street Fighter V (Juni)
Super Smash Bros. for Nintendo 3DS and Wii U (Midna)
ผลงาน > โทกูซัตสึ

Power Rangers: Turbo (Vicky)
แหล่งข้อมูลอื่น

อากิโกะ โคโมโตะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Personal website เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อากิโกะ โคโมโตะ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
อ้างแล้ว

ตัวอย่างการอ้างแล้วในภาษาอังกฤษ (Ibid.) จากหนังสือ Justice โดยไมเคิล เจ. แซนเดล
อ้างแล้ว (Ibid.) เป็นรูปย่อของศัพท์ภาษาละตินว่า ibīdem หมายถึง "ในที่เดียวกัน" พบในอ้างอิงท้ายเรื่อง, หมายเหตุ, อ้างอิงบรรณานุกรม หรืออ้างอิงทางวิชาการ เพื่อสื่อถึงข้อมูลที่อ้างไว้ในหมายเหตุหรือรายการก่อนหน้า สิ่งนี้คล้ายคลึงกับ Idem ที่แปลตรงตัวว่า "เหมือนกัน" ย่อเป็น id. มักพบในการอ้างอิงทางกฎหมาย
ในระบบ Chicago (ชื่อ-วันที่) อาจใช้ Ibid. สำหรับการอ้างอิงภายในข้อความที่มีการอ้างอิงก่อนหน้านี้จากแหล่งข้อมูลเดียวกันอย่างใกล้ชิด การอ้างอิงก่อนหน้านี้ควรมองเห็นได้ทันที เช่น ภายในย่อหน้าหรือหน้าเดียวกัน
ผู้พิมพ์จำหน่ายข้อมูลทางวิชาการบางส่วนในปัจจุบันถือว่า "ibid." ไม่ควรเป็นตัวเอียง เนื่องจากเป็นศัพท์ที่พบได้ทั่วไป การใช้งานจะแตกต่างไปตามรูปแบบหรือคู่มืออ้างอิงว่า ibid. ควรต่อท้ายด้วยมหัพภาคหรือไม่ เช่น Oxford Standard for Citation of Legal Authorities ละเว้นมหัพภาคและไม่ขึ้นต้นด้วยอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ ในขณะที่ Economist Style guide ใช้อักษรตัวพิมพ์เล็กขึ้นต้นพร้อมสิ้นสุดด้วยมหัพภาค
ตัวอย่าง

อ้างอิงที่ 2 เป็นอ้างอิงเดียวกันกับอ้างอิงที่ 1: E. Vijh, Latin for Dummies ในหน้า 23 ในขณะที่อ้างอิงที่ 3 สื่อถึงผลงานเดียวกัน แต่อยู่คนละตำแหน่ง เช่น หน้า 29 รายการแทรกต้องมีการอ้างอิงถึงอ้างอิงต้นฉบับในรูปแบบ Ibid. <citation #> ดังตัวอย่างในอ้างอิงที่ 5
แหล่งข้อมูลอื่น

Ibid. on Dictionary.com
Introduction to bibliographies and citation styles
อากิระ อามาโนะ

| อากิระ อามาโนะ |
| --- | --- |

เกิด: อากิระ อามาโนะ   (ญี่ปุ่น: 天野 明; โรมาจิ: Amano Akira) ค.ศ. 1973 จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ชาวญี่ปุ่น
อาชีพ: นักวาดการ์ตูน
มีชื่อเสียงจาก: ครูพิเศษจอมป่วน REBORN!
อากิระ อามาโนะ (ญี่ปุ่น: 天野 明; โรมาจิ: Amano Akira) นักวาดการ์ตูนผู้หญิงชาวญี่ปุ่น  เกิดในปี ค.ศ. 1973  ผลงานที่สร้างชื่อคือการตูนแนวโชเน็นชื่อว่า "ครูพิเศษจอมป่วน REBORN!"
ในช่วงแรกของครูพิเศษจอมป่วน REBORN!รีบอร์นได้ถูกตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนแนวเซเน็นในช่วงปลายปี ค.ศ. 2003  โดยเริ่มเขียนในลักษณะเรื่องสั้นจบในตอนจนประสบความสำเร็จ  และได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสารวีคลี่ โชเน็น จัมป์  ต่อมาช่วงกลาง ค.ศ. 2004 ได้เริ่มเขียนการ์ตูนเรื่องครูพิเศษจอมป่วน REBORN!รีบอร์นเป็นเรื่องยาว  และได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะในเวลาต่อมาพร้อมกับนิยาย 2 เรื่อง  และวิดีโอเกมทั้งสิ้น 4 เกม
ผลงาน

Shōnen Spin
『熱風野球伝説ぴっちゃん』
Petit Petit Rabbit
MONKEY BUSINESS
Bakuhatsu HAWK!!
ครูพิเศษจอมป่วน REBORN!รีบอร์น
Psycho-Pass (ออกแบบตัวละคร)
ēlDLIVE
สืบลับฉบับคาโมโนะฮาชิ รอน
ซุยไซด์ สควอด อิเซไก (เขียนและออกแบบลายเส้นตัวละคร)
อาร์ป 299

| อาร์ป 299 |
| --- | --- |
ภาพของ Arp 299 พร้อม NGC 3690 (ซ้าย) & IC 694 (ขวา)
ข้อมูลสังเกตการณ์ (ต้นยุคอ้างอิง J2000)
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวหมีใหญ่
ไรต์แอสเซนชัน: 11h 28m 33.13s
เดคลิเนชัน: +58° 33′ 58.0″
ระยะทาง: 130 Mly
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 11
ลักษณะเฉพาะ
ขนาดที่ชัดเจน (V): 2′.4 × 1′.9
ลักษณะเด่น: Interacting galaxies

อาร์ป 299 (Arp 299, หรือรู้จักกันในชื่อ ไอซี 694 และ เอ็นจีซี 3690) เป็นดาราจักรคู่หนึ่งที่ชนกัน อยู่ห่างจากโลกไปประมาณ 134 ล้านปีแสงในกลุ่มดาวหมีใหญ่
ดูเพิ่ม

ดาราจักรที่มีปฏิสัมพันธ์กัน
อากิระ นาราฮาชิ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อากิระ นาราฮาชิ
วันเกิด:   (1971-11-26) 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 (52 ปี)
สถานที่เกิด:  ชิบะ, ประเทศญี่ปุ่น
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1990–1996 |  โชนัน เบลมาเร |  199 |  (21) |
| 1997–2006 |  คาชิมะ แอนต์เลอส์ |  196 |  (16) |
| 2007 |  โชนัน เบลมาเร |  1 |  (0) |
ทีมชาติ
| 1994–2003 |  ประเทศญี่ปุ่น |  38 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
อากิระ นาราฮาชิ (ญี่ปุ่น: 名良橋 晃; โรมาจิ: Narahashi Akira) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ซึ่งเคยทำหน้าที่ร่วมกับฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น
อากิระ นาราฮาชิได้ลงเล่นในทีมชาติญี่ปุ่น 38 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1994 ถึง 2003 รวมถึงได้ลง 3 นัดใน ฟุตบอลโลก 1998
สถิติอาชีพ

| ทีมชาติญี่ปุ่น> ปี | ทีมชาติญี่ปุ่น> ลงเล่น | ทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 1994 | 1 | 0 |
| 1995 | 9 | 0 |
1996: 0
| 1997 | 13 | 0 |
| 1998 | 9 | 0 |
1999: 0
2000: 0
2001: 0
| 2002 | 2 | 0 |
| 2003 | 4 | 0 |
| รวม | 38 | 0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

อากิระ นาราฮาชิ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
อาร์พีจีเมกเกอร์

RPG Maker หรือ RPG School เป็นโปรแกรมสำหรับช่วยในการสร้างเกมในรูปแบบของ RPG ที่เรียกได้ว่าง่ายที่สุด เนื่องจากส่วนติดต่อผู้ใช้ การกำหนดค่าต่างๆ การเขียนสคริปต์ถูกกำหนดมาให้สามารถทำความเข้าใจได้โดยง่าย และไม่จำเป็นต้องมีความรู้ในด้านการเขียนโปรแกรมแต่อย่างใด เพียงแค่มีความรู้ทางด้านการสร้างภาพกราฟิกสักนิด บวกกับจินตนาการในการสร้างเกมของแต่ละบุคคล ก็สามารถที่จะสร้างเกม RPG ขึ้นมาได้สักเกมแล้ว และถ้าทำความเข้าใจกับระบบต่างๆ ของตัวโปรแกรมได้เป็นอย่างดี ก็ยังสามารถที่จะสร้างสรรค์เกมในแนวอื่นๆ ขึ้นมาได้นอกเหนือจากเกม RPG อีกด้วย
โปรแกรม RPG Maker ได้ถูกพัฒนาต่อเนื่องมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ RPG Maker 95 มาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งถูกเรียกว่า RPG Maker XP หรือ RPG School XP ซึ่งพัฒนาออกมาทั้งในระบบเครื่อง Play Station 2 และเครื่องพีซี โดยในเวอร์ชันใหม่นี้ได้เพิ่มความสามารถใหม่ที่โดดเด่นขึ้นมาก็คือส่วนการเพิ่มเติมรูปแบบของการเขียนสคริปต์ RGSS ซึ่งจะทำให้เราสามารถสร้างสรรค์เกมของเราได้อย่างใจต้องการ และหลากหลายมากยิ่งขึ้น
สภาร่างรัฐธรรมนูญ (ประเทศไทย)

สภาร่างรัฐธรรมนูญ คือ คณะบุคคลที่ทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญ มักเกิดขึ้นเมื่อมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราวและต้องการให้มีรัฐธรรมนูญฉบับถาวร หรือเป็นกรณีที่ต้องการประสานประโยชน์ ตรงตามความประสงค์ของบุคคลทุกฝ่ายมากที่สุด
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของไทย ที่ร่างโดยสภาร่างรัฐธรรมนูญ ตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2491

| สภาร่างรัฐธรรมนูญไทย พ> ศ. 2491 |
| --- | --- |
พระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต
ภาพรวม
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภาไทย
เขตอำนาจ: ประเทศไทย
ที่ประชุม: พระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต
รัฐบาล: คณะรัฐมนตรีควง (3 / 4)   คณะรัฐมนตรีแปลก (3 / 4)
สภาร่างรัฐธรรมนูญ
สมาชิก: 40
นายกรัฐมนตรี: ควง อภัยวงศ์   จอมพลแปลก พิบูลสงคราม
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2491 เป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญคณะแรกของประเทศไทย โดยอาศัยอำนาจตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) เพื่อทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492 โดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ สมาชิกที่มาจากสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทน และสมาชิกที่มาจากผู้ที่ไม่ใช่สมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทน รวมจำนวน 40 คน
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2491 > สมาชิก

เจ้าพระยาศรีธรรมธิเบศ
พระยาเทพวิทุร
พลโท พระยาเทพหัสดิน
หลวงประกอบนิติสาร
พระชัยปัญญา
พระยากฤตราชทรงสวัสดิ์
พระยาสาริกพงศ์ธรรมพิลาส
หม่อมเจ้าเฉลิมศรีจันทรทัต จันทรทัต
พระยาปรีดานฤเบศร์
พระยาศรีธรรมราช
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
หม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร
นายเกษม บุญศรี
ขุนคงฤทธิศึกษากร (ปาน คงฤทธิ์ศึกษากร)
หลวงอังคณานุรักษ์
นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์
นายเพียร ราชธรรมนิเทศ
นายชวลิต อภัยวงศ์
ร้อยโท สมพันธุ์ ขันธะชวนะ
นายเทพ โชตินุชิต
นายเกษม ดำรงบุล
พระยาอรรถพิทย์พิศาล
หม่อมเจ้ามงคลอุดม ชยางกูร
นายหลุย คีรีวัด
นายจงใจภักดิ์
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์
พระยาศรีวิสารวาจา
นาวาเอกพระยาศราภัยพิพัฒ
พันเอก ก้าน จำนงภูมิเวท
พลโท จิร วิชิตสงคราม
พลโท ชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์
นายสุวิชช พันธเศรษฐ
นายอินทร สิงหเนตร์
พลเรือตรี เล็ก สุมิตร
นายทองม้วน อัตถากร
ศาสตราจารย์พิเศษหยุด แสงอุทัย
นายโชติ คุ้มพันธ์
หม่อมราชวงศ์สุมนชาติ สวัสดิกุล
พันตรี หลวงสรสิทธยานุการ
ขุนประเสริฐศุภมาตรา
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2502

สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2502 เป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญคณะที่ 2 ของประเทศไทยแต่งตั้งขึ้นตามอำนาจแห่ง ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502 เพื่อร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับถาวร
สภาร่างรัฐธรรมนูญมีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 240 คน เปิดประชุมสภาครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 โดยสมาชิกส่วนมากประกอบไปด้วยทหารและข้าราชการโดยมีพลเอก สุทธิ์ สุทธิสารรณกร นายทหารคนสนิทของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรี เป็นประธานสภาคนแรก
หลังจากร่างได้ 9 ปีกว่าพลเอกสุทธิ์ก็ได้ถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2511 ทวี บุณยเกตุ รองประธานสภาจึงขึ้นเป็นประธานสภาแทน
ในวันที 21 มิถุนายน พ.ศ. 2511 รัฐธรรมนูญฉบับถาวรได้ประกาศใช้สภาร่างรัฐธรรมนูญจึงสิ้นสุดลง
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539

ดูเพิ่ม: สภาร่างรัฐธรรมนูญไทย พ.ศ. 2539
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 เป็นสภาที่มีหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 เกิดขึ้นในสมัยรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2539
โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญชุดนี้ ที่ประชุมรัฐสภาสรุปให้ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 99 คน โดยมีที่มาจากตัวแทนที่มาจากการเลือกตั้งประชาชนทางอ้อมทั้งหมด 76 จังหวัด และตัวแทนนักวิชาการ เสนอรายชื่อโดยสถาบันการศึกษา จำนวน 23 คน
ส่วนสมาชิกที่เป็นของตัวแทนประชาชนมีที่มา 3 ขั้นตอนดังนี้
จากการเลือกตั้งของประชาชนในจังหวัดนั้น ๆ
ให้ผู้สมัครคัดเลือกกันเองให้เหลือจังหวัดละ 10 คน  รวมเป็น 760 คน
จากนั้นจึงส่งรายชื่อทั้ง 760 คน ให้สมาชิกรัฐสภาซึ่งประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภา คัดเลือกขั้นสุดท้ายให้เหลือจังหวัดละ 1 คน รวม 76 คน
โดยสมาชิกที่กล่าวถึงทั้งที่มาจากการเลือกตั้งและตัวแทนนักวิชาการก็คือสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ หรือ สสร.
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 > ผู้ดำรงตำแหน่ง

ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ : อุทัย พิมพ์ใจชน
รองประธานประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่หนึ่ง : กระมล ทองธรรมชาติ
รองประธานประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่สอง : ยุพา อุดมศักดิ์
โดยก่อนที่จะมีการลงมตินั้น เหลื่อม พันธ์ฤกษ์ ทำหน้าที่ประธานสภาชั่วคราว ในฐานะที่เป็นสมาชิกที่อาวุโสสูงสุด
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 > คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ

| ลำดับ | รายชื่อ สสร>  | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | อานันท์ ปันยารชุน | ประธานคณะกรรมาธิการ |
| 2 | เกษม ศิริสัมพันธ์ | รองประธานคณะกรรมาธิการคนที่หนึ่ง |
| 3 | คณิต ณ นคร | รองประธานคณะกรรมาธิการคนที่สอง |
| 4 | บวรศักดิ์ อุวรรณโณ | เลขานุการคณะกรรมาธิการ |
| 5 | พงศ์เทพ เทพกาญจนา | ผู้ช่วยเลขานุการคณะกรรมาธิการคนที่หนึ่ง |
| 6 | สมคิด เลิศไพฑูรย์ | ผู้ช่วยเลขานุการคณะกรรมาธิการคนที่สอง |
| 7 | คณิน บุญสุวรรณ | โฆษกคณะกรรมาธิการ |
| 8 | โกเมศ ขวัญเมือง | ผู้ช่วยโฆษกคณะกรรมาธิการ |
| 9 | เขียน ธีรวิทย์ | คณะกรรมาธิการ |
| 10 | ทองใบ ทองเปาด์ | คณะกรรมาธิการ |
| 11 | พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร | คณะกรรมาธิการ |
| 12 | วิสุทธิ์ โพธิแท่น | คณะกรรมาธิการ |
| 13 | พันเอก สมคิด ศรีสังคม | คณะกรรมาธิการ |
| 14 | สวัสดิ์ คำประกอบ | คณะกรรมาธิการ |
| 15 | สุจิต บุญบงการ | คณะกรรมาธิการ |
| 16 | เสรี สุวรรณภานนท์ | คณะกรรมาธิการ |
| 17 | เอนก สิทธิประศาสน์ | คณะกรรมาธิการ |
| 18 | กระมล ทองธรรมชาติ | ประธานคณะกรรมาธิการวิชาการข้อมูล และศึกษาแนวทางการร่างกฎหมาย ประกอบรัฐธรรมนูญ |
| 19 | เดโช สวนานนท์ | ประธานคณะกรรมาธิการจดหมายเหตุ   ตรวจรายงานการประชุมและกิจการสภา |
| 20 | สมเกียรติ อ่อนวิมล | ประธานคณะกรรมาธิการประชาสัมพันธ์ |
| 21 | อมร รักษาสัตย์ | ประธานคณะกรรมาธิการรับฟัง   ความคิดเห็นและประชาพิจารณ์ |
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550

ดูเพิ่ม: สภาร่างรัฐธรรมนูญไทย พ.ศ. 2550
| สภาร่างรัฐธรรมนูญไทย พ> ศ. 2550 |
| --- | --- |
อาคารรัฐสภาไทย
ภาพรวม
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภาไทย
เขตอำนาจ: ประเทศไทย
ที่ประชุม: อาคารรัฐสภาไทย
รัฐบาล: คณะรัฐมนตรีสุรยุทธ์
สภาร่างรัฐธรรมนูญ
สมาชิก: 100
ประธานสภา: นรนิติ เศรษฐบุตร
รองประธานสภาคนที่ 1: เดโช สวนานนท์
รองประธานสภาคนที่ 2: เกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม
นายกรัฐมนตรี: พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 เป็นสภาที่มีหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 โดยสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญนี้ ได้รับการสรรหามาจากสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ พ.ศ. 2549 จำนวน 1,982 คน ลงมติคัดเลือกกันเอง เหลือ 200 คน  และคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ ทำการคัดเลือกเหลือ 100 คน แล้วเสร็จตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เพื่อนำรายชื่อขึ้นทูลเกล้า ฯ
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ตามมาตรา 23 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พ.ศ. 2549 เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550 โดยพลเอก สนธิ บุญยรัตกลิน ประธาน คมช. เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
สัดส่วนของสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญชุดนี้ มาจากบุคคลในภาครัฐ 28 คน ภาคเอกชน 27 คน ภาคสังคม 23 คน และภาควิชาการ 22 คน  หากจำแนกตามภูมิภาค ประกอบด้วยภาคเหนือ 10 คน ภาคกลาง 68 คน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 12 คน และภาคใต้ 10 คน
สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ จะคัดเลือกกันเองให้เหลือ จำนวน 25 คน และคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติจะคัดเลือกผู้ทรงคุณวุฒิอีก 10 คน รวมเป็น 35 คน เพื่อทำหน้าที่เป็นคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
นายอุทัย พิมพ์ใจชน ประธานสภา
อำเภอหนองโดน

| อำเภอหนองโดน |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Nong Don
คำขวัญ: ประเพณีกำฟ้า ถิ่นผ้าเนื้อดี เผือกหอมมีชื่อ เลื่องลือองุ่นหวาน กล่าวขานไข่แดง แหล่งยาสมุนไพร
แผนที่จังหวัดสระบุรี เน้นอำเภอหนองโดน
พิกัด: 14°40′52″N 100°42′30″E﻿ / ﻿14.68111°N 100.70833°E﻿ / 14.68111; 100.70833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สระบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 88.07 ตร.กม. (34.00 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 13,738 คน
 • ความหนาแน่น: 155.99 คน/ตร.กม. (404.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 18190
รหัสภูมิศาสตร์: 1908
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอหนองโดน หมู่ที่ 1 ตำบลหนองโดน อำเภอหนองโดน จังหวัดสระบุรี 18190
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หนองโดน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสระบุรี
สถานีรถไฟบ้านกลับ
สถานีรถไฟหนองโดน
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอหนองโดนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองลพบุรี (จังหวัดลพบุรี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพระพุทธบาท
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านหมอและอำเภอดอนพุด
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองลพบุรี (จังหวัดลพบุรี)
ประวัติ

ในสมัยสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประมาณ พ.ศ. 2455 หลวงอนุมานสารกรรม (ทิม) นายอำเภอบางโขมด (อำเภอบ้านหมอในปัจจุบัน) ได้ย้ายอำเภอไปตั้ง ณ บ้านขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาทในปัจจุบัน แต่ปรากฏว่าได้เกิดโรคระบาด และสถานที่ตั้งลำบากในการเดินทางไปยังพระนคร และเมืองสระบุรี จึงได้ย้ายอำเภอไปตั้งที่บ้านหนองโดน โดยมีนางหา นายปล้อง นางนา และนายโปกี้ ยกที่ดินบริเวณด้านใต้ของหมู่บ้านให้เป็นที่สร้างที่ว่าการอำเภอ และได้ใช้ชื่อว่าอำเภอหนองโดน เมื่อถึง พ.ศ. 2487 ได้เกิดโรคระบาดขึ้น ทางราชการจึงได้ย้ายที่ตั้งอำเภอไปตั้งที่ตำบลบ้านหมอ และได้ใช้ชื่อว่าอำเภอบ้านหมอสืบมา ส่วนอำเภอหนองโดนมีฐานะเป็นตำบลหนองโดน อยู่ในการปกครองของอำเภอบ้านหมอ
กระทั่งเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลหนองโดน ตำบลบ้านกลับ และตำบลดอนทอง ออกจากการปกครองของอำเภอบ้านหมอ รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองโดน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2518 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอหนองโดน จนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอหนองโดนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 34 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | หนองโดน |  |  | (Nong Don) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 2. |  | บ้านกลับ |  |  | (Ban Klap) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 3. |  | ดอนทอง |  |  | (Don Thong) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 4. |  | บ้านโปร่ง |  |  | (Ban Prong) |  |  | 5 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอหนองโดนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลหนองโดน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองโดน
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโดน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโดน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองโดน)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลับ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านกลับและตำบลบ้านโปร่งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนทองทั้งตำบล
อำเภอหนองแสง

ระวังสับสนกับ อำเภอหนองแซง
| อำเภอหนองแสง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Nong Saeng
คำขวัญ: เย็นน้ำตกธารงาม อ่างเก็บน้ำห้วยสามพาด งามธรรมชาติภูฝอยลม ชมดอกไม้หนองแสง แหล่งก๊าซภูฮ่อม
แผนที่จังหวัดอุดรธานี เน้นอำเภอหนองแสง
พิกัด: 17°10′3″N 102°46′50″E﻿ / ﻿17.16750°N 102.78056°E﻿ / 17.16750; 102.78056
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุดรธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 659.4 ตร.กม. (254.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 27,124 คน
 • ความหนาแน่น: 41.13 คน/ตร.กม. (106.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 41340
รหัสภูมิศาสตร์: 4121
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอหนองแสง ตำบลทับกุง อำเภอหนองแสง จังหวัดอุดรธานี 41340
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หนองแสง  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอหนองแสงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองอุดรธานีและอำเภอกุมภวาปี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกุมภวาปี
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกุมภวาปี อำเภอโนนสะอาด และอำเภอเขาสวนกวาง (จังหวัดขอนแก่น)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองวัวซอ
ประวัติ

ท้องที่อำเภอหนองแสง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลพันดอน และตำบลปะโค อำเภอกุมภวาปี ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2524 กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่การปกครองบางตำบลของอำเภอกุมภวาปี ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองแสง จนกระทั่งเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2530 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอหนองแสง จนถึงปัจจุบัน
วันที่ 31 มีนาคม 2507 ตั้งตำบลเสอเพลอ แยกออกจากตำบลพันดอน
วันที่ 9 พฤศจิกายน 2514 ตั้งตำบลหนองแสง แยกออกจากตำบลเสอเพลอ
วันที่ 4 กันยายน 2516 ตั้งตำบลแสงสว่าง แยกออกจากตำบลปะโค
วันที่ 1 มกราคม 2524 แยกพื้นที่ตำบลหนองแสง และตำบลแสงสว่าง อำเภอกุมภวาปี มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองแสง และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอกุมภวาปี
วันที่ 31 ธันวาคม 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอหนองแสง อำเภอกุมภวาปี เป็น อำเภอหนองแสง
วันที่ 31 สิงหาคม 2531 ตั้งตำบลนาดี แยกออกจากตำบลแสงสว่าง
วันที่ 7 กันยายน 2533 ตั้งตำบลทับกุง แยกออกจากตำบลหนองแสง
วันที่ 26 เมษายน 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลแสงสว่าง ในท้องที่บางส่วนของตำบลแสงสว่าง
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลแสงสว่าง เป็นเทศบาลตำบลแสงสว่าง ด้วยผลของกฎหมาย
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอหนองแสงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | หนองแสง |  | (Nong Saeng) |  | 8 หมู่บ้าน |
| 2. | แสงสว่าง |  | (Saeng Sawang) |  | 9 หมู่บ้าน |
| 3. | นาดี |  | (Na Di) |  | 11 หมู่บ้าน |
| 4. | ทับกุง |  | (Thap Kung) |  | 12 หมู่บ้าน |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอหนองแสงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลแสงสว่าง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแสงสว่าง
เทศบาลตำบลนาดี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแสง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแสงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแสงสว่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแสงสว่าง (นอกเขตเทศบาลตำบลแสงสว่าง)
องค์การบริหารส่วนตำบลทับกุง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับกุงทั้งตำบล
อากิระ ยาเองาชิ

| อากิระ ยาเองาชิ |
| --- | --- |
เกิด: อากิระ ยาเองา​ชิ​ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 (41 ปี)
อากิระ ยาเองาชิ (ญี่ปุ่น: 八重樫 東; โรมาจิ: Yaegashi Akira )  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นที่สามารถครองแชมป์โลก 3 รุ่น ได้เป็นคนที่ 3 ของประเทศญี่ปุ่น