stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กบุนเดิสลีกา |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2024–25:  เเอาคส์บวร์ค  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน  ไบเอิร์นมิวนิก  เฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท  เอ็สเซ ไฟรบวร์ค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไฮเดินไฮม์  1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์  โฮลสไตน์คีล  แอร์เบ ไลพ์ซิช  ไมนทซ์ 05  ซังคท์เพาลี  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท  อูนีโอนแบร์ลีน  แวร์เดอร์เบรเมิน  เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค 
สโมสรที่เคยอยู่ในบุนเดิสลีกา:  เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน  อะเลมันเนียอาเคิน  อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์  บาเยอร์ 05 อือร์ดิงเงิน/คาเอฟเซอือร์ดิงเงิน 05  เบลา-ไวซ์ 90 แบร์ลีน  โบรุสเซียนอยน์เคียร์เชิน  ดาร์มชตัดท์ 98  ดึนาโมเดรสเดิน  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ  ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวค์  เอเนอร์จีคอทท์บุส  ฟอร์ทูนาเคิล์น  กร็อยเทอร์เฟือร์ท  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา  ฮันโนเฟอร์ 96  ฮันซาร็อสท็อค  แฮร์ทา เบเอ็สเซ  เอ็ฟเซ 08 ฮ็อมบวร์ค  อิงก็อลชตัท  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น  คาร์ลสรูห์เอสเซ  คิกเกอร์สออฟเฟินบาค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์  เฟาเอฟเบไลพ์ซิจ  ไมเดอร์ริเชอร์เอสเฟา/เอ็มเอสเฟาดุยส์บูร์ก  พรอยเซินมึนสเตอร์  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค  โรท-ไวซ์ เอสเซิน  โรท-ไวซ์ โอเบอร์เฮาเซิน  เอ็สเซ พาเดอร์บอร์น 07  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ซาร์บรึคเคิน  ชัลเคอ 04  ชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส  ทัสมาเนียแบร์ลีน  เทนนิสโบรุสเซียแบร์ลีน  เอสเอสเฟาอุล์ม 1846  อุนเทอร์ฮาคิง  วัลด์โฮฟมันไฮม์  วัทเทินไชด์ 09  วุพเพอร์ทาเลอร์เอสเฟา 
ฤดูกาล:  1963–64  1964–65  1965–66  1966–67  1967–68  1968–69  1969–70  1970–71  1971–72  1972–73  1973–74  1974–75  1975–76  1976–77  1977–78  1978–79  1979–80  1980–81  1981–82  1982–83  1983–84  1984–85  1985–86  1986–87  1987–88  1988–89  1989–90  1990–91  1991–92  1992–93  1993–94  1994–95  1995–96  1996–97  1997–98  1998–99  1999–2000  2000–01  2001–02  2002–03  2003–04  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25
3 มิถุนายน

วันที่ 3 มิถุนายน เป็นวันที่ 154 ของปี (วันที่ 155 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 211 วันในปีนั้น
เหตุการณ์

พ.ศ. 2208 (ค.ศ. 1665) - กองทัพเรืออังกฤษได้รับชัยชนะต่อกองทัพเรือดัตช์
พ.ศ. 2410 (ค.ศ. 1867) - พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการประกาศตั้ง เซอร์ จอห์น เบาริง เป็นราชทูตวิสามัญ และอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็มฝ่ายไทยประจำยุโรป
พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) - สหรัฐก่อสร้างสายส่งไฟฟ้าระยะไกลสายแรก ระหว่างน้ำตกวิลแลมเมตต์กับย่านกลางเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน
พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937) - ดยุคแห่งวินด์เซอร์ อภิเษกสมรสกับวอลลิส ซิมป์สัน ชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) - สงครามโลกครั้งที่สอง: ศึกแห่งดันเคิร์กสิ้นสุดลงเมื่อเยอรมันได้ชัยชนะด้วยยุทธวิธี
พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) - สงครามโลกครั้งที่สอง: กองทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอร์ของเยอรมนี ทิ้งระเบิดใส่กรุงปารีส
พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) - พิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ ฌาปนสถานโกลเดอร์สกรีน ทางตอนเหนือของกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
พ.ศ. 2487 (ค.ศ. 1944) - ชาลส์ เดอ โกล ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) - พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช เสด็จประพาสย่านสำเพ็ง ราชวงศ์ เยาวราช
พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) - เครื่องบินโบอิง 707 ของสายการบินแอร์ฟรานซ์ตก หลังจากเพิ่งออกจากปารีส ทำให้มีผู้เสียชีวิต 130 ราย
พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) - เอ็ดเวิร์ด ไวท์ นักบินอวกาศ เป็นชาวอเมริกันคนแรกที่ออกไปท่องอวกาศนอกยาน โดยอยู่ในอวกาศนอกยานเจมินี 4 นาน 21 นาที
พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) - รัฐบาลจีนส่งทหารไปสลายผู้ชุมนุมที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน หลังการชุมนุมประท้วงนาน 7 สัปดาห์
พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) - สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จเปิดห้องสมุดดนตรีทูลกระหม่อมสิรินธร ณ หอสมุดแห่งชาติ ท่าวาสุกรี
พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) - ประเทศมอนเตเนโกรประกาศเอกราช เป็นการสิ้นสุดของประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
วันเกิด

พ.ศ. 2351 (ค.ศ. 1808) - เจฟเฟอร์สัน เดวิส ประธานาธิบดีสมาพันธรัฐอเมริกาคนที่ 1 คนแรก และคนสุดท้าย (ถึงแก่กรรม 6 ธันวาคม พ.ศ. 2432)
พ.ศ. 2386 (ค.ศ. 1843) - สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก (สวรรคต 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2455)
พ.ศ. 2387 (ค.ศ. 1844) - การ์เรต เอ. โฮบาร์ต รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 24 (ถึงแก่กรรม 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442)
พ.ศ. 2408 (ค.ศ. 1865) - พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (สวรรคต 20 มกราคม พ.ศ. 2479)
พ.ศ. 2412 (ค.ศ. 1869) - เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม (สิ้นพระชนม์ 23 มกราคม พ.ศ. 2434)
พ.ศ. 2431 (ค.ศ. 1888) - ทอม บราวน์ นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 25 มีนาคม พ.ศ. 2501)
พ.ศ. 2468 (ค.ศ. 1925) - โทนี เคอร์ติส นักแสดงชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 29 กันยายน พ.ศ. 2553)
พ.ศ. 2469 (ค.ศ. 1926) - อัลเลน กินสเบิร์ก กวีชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 5 เมษายน พ.ศ. 2540)
พ.ศ. 2479 (ค.ศ. 1936) - แลร์รี แมกเมอทรี นักประพันธ์ชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942) - เคอร์ทิส เมย์ฟิลด์ นักร้องชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 26 ธันวาคม พ.ศ. 2542)
พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) - ลีโอ วับโวโก นักมวยสากลสมัครเล่นชาวยูกันดา (ถึงแก่กรรม 15 มกราคม พ.ศ. 2552)
พ.ศ. 2494 (ค.ศ. 1951) - จิล ไบเดิน สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ
พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) - ดิลก ทองวัฒนา นักแสดงและพิธีกรชาวไทย
พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958) - ธำรง วิจิตสาร นักร้อง นักแสดงชาวไทย
พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961) - ลอว์เรนซ์ เลสสิก นักวิชาการด้านกฎหมายชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) - เจมส์ เพียวฟอย นักแสดงชาวอังกฤษ
พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) - แอนเดอร์สัน คูเปอร์ นักสื่อสารมวลชนชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969)
สมพล ปิยะพงศ์สิริ พิธีกร นักจัดรายการวิทยุ นักร้อง และนักแสดงชาวไทย
อันโตนิโอ เซร์เมโย นักมวยสากลอดีตแชมป์โลก WBA 2 สมัย ชาวเวเนซุเอลา
พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970) - วราลักษณ์ วาณิชย์กุล นักแสดงชาวไทย
พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) - เบเนดิกต์ หว่อง นักแสดงชาวอังกฤษ
พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) - พาเมล่า เบาว์เด้น นักร้องและนักแสดงชาวไทย
พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) - รัฐธรรมนูญ ศรีฤกษ์ นักแสดงชาวชาวไทย
พ.ศ. 2520 (ค.ศ. 1977) - สด ปูนอินทรียิม นักมวยสากลชาวไทย
พ.ศ. 2521 (ค.ศ. 1978) - สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี
พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) - อันเดรย์ มอยเซเยฟ นักปัญจกีฬาสมัยใหม่ชาวรัสเซีย
พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) - พิมลรัตน์ พิศลยบุตร นักแสดงชาวไทย
พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985)
ปาปิสส์ ซิสเซ นักฟุตบอลชาวเซเนกัล
วูกัช ปิชต์แชก นักฟุตบอลชาวโปแลนด์
พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) - ราฟาเอล นาดาล นักเทนนิสชาวสเปน
พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990)
รุจิกร มั่งมี อดีตสมาชิกวงไนซ์ ทู มีท ยู
ศราวุฒิ มาสุข นักฟุตบอลสัญชาติไทย
พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992)
มารีโอ เกิทเซอ นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
สหรัฐต์ หิรัญญ์ธนภูวดล นักร้องชาวไทย
พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994)
ณิชชาฎา วีระสุทธิมาศ  นักร้องและนักแต่งเพลงชาวไทย
ภานุพงศ์ พลซา นักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย
แสงดาว อินทิลาท นักฟุตบอลมืออาชีพชาวลาว
พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) - ยัง โกตู นักฟุตบอลชาวบราซิล
พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) - เคาน์เตสเลโอนอร์แห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์
วันถึงแก่กรรม

พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) - จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย (ประสูติ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2367)
พ.ศ. 2418 (ค.ศ. 1875) - ฌอร์ฌ บีแซ คีตกวีชาวฝรั่งเศส (เกิด 25 ตุลาคม พ.ศ. 2381)
พ.ศ. 2442 (ค.ศ. 1899) - โยฮันน์ ชเตราสส์ที่สอง คีตกวีชาวออสเตรีย (เกิด 25 ตุลาคม พ.ศ. 2368)
พ.ศ. 2482 (ค.ศ. 1939) - พลตรีเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์สุดท้าย (เกิด 29 กันยายน พ.ศ. 2405)
พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) - หลวงพรตพิทยพยัต (เกิด 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2438)
พ.ศ. 2506 (ค.ศ. 1963) - สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 (ประสูติ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2424)
พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) - เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5 (เกิด 6 มีนาคม พ.ศ. 2433)
พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) - อยาตุลเลาะห์ รูฮัลลาห์ โคไมนี ผู้นำอิสลามชาวอิหร่าน (เกิด 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2443)
พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) - สง่า อารัมภีร นักเขียนและศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (เกิด 11 ธันวาคม พ.ศ. 2464)
พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) - มูฮัมหมัด อาลี นักมวยสากลชาวอเมริกัน (เกิด 17 มกราคม พ.ศ. 2485)
วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล

3 มิถุนายน - วันเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี  และวันจักรยานโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

BBC: On This Day
NY Times: On This Day
| ด ค กวันและเดือนในรอบปี |
| --- | --- |
มกราคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กุมภาพันธ์: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
มีนาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
เมษายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
พฤษภาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
มิถุนายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
กรกฎาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
สิงหาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กันยายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ตุลาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
พฤศจิกายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ธันวาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
วันอื่นที่เกี่ยวข้อง: 0 มกราคม ·  30 กุมภาพันธ์
↑  ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง กำหนดวันหยุดราชการประจำปี (วันเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี วันที่ ๓ มิถุนายน ของทุกปี)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 |
| --- | --- |
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 ในตำบลแม่นาเติง อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออก:  ทล.107 ใน อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่
ปลายทางทิศตะวันตก:  ทล.108 ใน อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 สายหนองโค้ง–แม่ฮ่องสอน เดิมชื่อ ทางหลวงสายแม่มาลัย-ต่อเขตเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน หรือที่มักเรียกกันว่า ถนนสายแม่มาลัย-ปาย เป็นทางหลวงแผ่นดินระหว่างอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ และอำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นเส้นทางสำคัญที่เชื่อมต่อชุมชนและแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในพื้นที่ตอนเหนือของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่อำเภอปายและปางมะผ้า และยังเป็นเส้นทางสำคัญที่ใช้เดินทางเข้าสู่จังหวัดแม่ฮ่องสอน รองจากถนนสายเชียงใหม่-ฮอด โดยเป็นเส้นทางที่ขึ้นชื่อในเรื่องความคดเคี้ยวกว่า 2,000 โค้ง และลาดชัน จากตัวเมืองเชียงใหม่สามารถใช้เส้นทางนี้เดินทางเข้าสู่เมืองแม่ฮ่องสอนได้ด้วยระยะทางประมาณ 245 กิโลเมตร
รายละเอียดของเส้นทาง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ เดิมมีจุดเริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 หรือถนนโชตนา (ถนนสายเชียงใหม่–ฝาง) บริเวณตลาดแม่มาลัย ตำบลขี้เหล็ก อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการตัดเส้นทางแนวใหม่ให้ไปเริ่มต้นที่บ้านหนองโค้ง บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 ซึ่งเป็นเส้นทางเลี่ยงเมืองแม่มาลัย ส่วนเส้นทางเดิมกำหนดให้เป็นทางหลวงชนบท ชม.3045 จากนั้นเส้นทางมุ่งหน้าเข้าสู่เขตจังหวัดแม่ฮ่องสอน ผ่านอำเภอปาย อำเภอปางมะผ้า และอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน เข้าสู่เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน ก่อนสิ้นสุดเส้นทางบนถนนขุนลุมประพาส ผ่านใจกลางเมือง และต่อเนื่องไปเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ตลอดเส้นทางมีลักษณะคดเคี้ยวและขึ้นเขาสูงชันเป็นส่วนใหญ่
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เชียงใหม่ | 0+000 | แยกเลี่ยงเมืองแม่มาลัย-ปาย (แยกดงป่าลัน) | เชื่อมต่อจาก:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1414 จากอำเภอสันทราย, อำเภอพร้าว | เชื่อมต่อจาก:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1414 จากอำเภอสันทราย, อำเภอพร้าว |  |
| เชียงใหม่ | 0+000 | แยกเลี่ยงเมืองแม่มาลัย-ปาย (แยกดงป่าลัน) |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 ไปอำเภอเมืองเชียงใหม่  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 ไปอำเภอฝาง |  |
| เชียงใหม่ |  | แยกแม่มาลัยเดิม | ไม่มี  |  ทล.1394/ชม.3045 ไปตลาดแม่มาลัย, อำเภอแม่แตง |  |
| เชียงใหม่ |  | − |  ชม.3009 ไปอำเภอแม่ริม  | ไม่มี |  |
| เชียงใหม่ |  | − | ชม.4075 ชม.4075 ไปน้ำตกหมอกฟ้า, บ้านผาแตก                 | ไม่มี |  |
| เชียงใหม่ |  | − | ไม่มี  | ชม.4030 ชม.4030 ไปอุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง |  |
| แม่ฮ่องสอน | 85+xxx | แยกแม่ปิง |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1265 ไปอำเภอกัลยาณิวัฒนา  | ไม่มี |  |
| แม่ฮ่องสอน | 87+342 | สะพานประวัติศาสตร์ (ท่าปาย) ข้ามแม่น้ำปาย | สะพานประวัติศาสตร์ (ท่าปาย) ข้ามแม่น้ำปาย | สะพานประวัติศาสตร์ (ท่าปาย) ข้ามแม่น้ำปาย | สะพานประวัติศาสตร์ (ท่าปาย) ข้ามแม่น้ำปาย |
| แม่ฮ่องสอน |  | − |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 ไปอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน  | ไม่มี |  |
| แม่ฮ่องสอน |  | − | ตรงไป:  ถนนรังสิยานนท์ เข้าอำเภอปาย | ตรงไป:  ถนนรังสิยานนท์ เข้าอำเภอปาย |  |
| แม่ฮ่องสอน |  | − | ทางหลวงท้องถิ่น ไปบ้านน้ำฮู, บ้านสันติชล                 | ถนนชัยสงคราม เข้าอำเภอปาย |  |
| แม่ฮ่องสอน |  | − |  ถนนเขตเขลางค์ เข้าอำเภอปาย  | ไม่มี |  |
| แม่ฮ่องสอน | 141+030 | − | ไม่มี  | มส.4014 มส.4014 ไปบ้านถ้ำลอด, บ้านแอโก๋ |  |
| แม่ฮ่องสอน |  | − | ไม่มี  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1226 ไปบ้านจ่าโบ่, บ้านปางคาม |  |
| แม่ฮ่องสอน | 165+392 | สะพาน ข้ามห้วยแม่ของ | สะพาน ข้ามห้วยแม่ของ | สะพาน ข้ามห้วยแม่ของ | สะพาน ข้ามห้วยแม่ของ |
| แม่ฮ่องสอน |  | − | ไม่มี  | มส.4015 มส.4015 ไปบ้านนาปู่ป้อม, บ้านปางคอง |  |
| แม่ฮ่องสอน |  | แยกทุ่งมะส้าน |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 ไปอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1285 ไปบ้านห้วยผึ้ง |  |
| แม่ฮ่องสอน |  | − | ไม่มี  | ทางหลวงท้องถิ่น ไปบ้านหมอกจำแป่ |  |
| แม่ฮ่องสอน |  | แยกกุงไม้สัก | ไม่มี  | มส.4001 มส.4001 ไปบ้านรักไทย |  |
| แม่ฮ่องสอน | 200+465 | สะพาน ข้ามแม่น้ำปาย | สะพาน ข้ามแม่น้ำปาย | สะพาน ข้ามแม่น้ำปาย | สะพาน ข้ามแม่น้ำปาย |
| แม่ฮ่องสอน |  | แยกปางหมู | ไม่มี  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 128 ไปอำเภอขุนยวม |  |
| แม่ฮ่องสอน | 204+023 | แยกประตูเมืองแม่ฮ่องสอนทิศเหนือ | ไม่มี  | ถนนขุนลุมประพาส ซอย 1 ไปบรรจบถนนปางล้อนิคม |  |
| แม่ฮ่องสอน | 204+023 | แยกประตูเมืองแม่ฮ่องสอนทิศเหนือ | ตรงไป:  ถนนขุนลุมประพาส เข้าเมืองแม่ฮ่องสอน | ตรงไป:  ถนนขุนลุมประพาส เข้าเมืองแม่ฮ่องสอน |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
สถานที่สำคัญบนเส้นทาง

อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง
โป่งเดือดป่าแป๋
อำเภอปาย
ถ้ำลอดปางมะผ้า
อุทยานแห่งชาติถ้ำปลา-น้ำตกผาเสื่อ
พระตำหนักปางตอง
โครงการตามพระราชดำริปางตอง 1 (บ้านห้วยมะเขือส้ม)
โครงการตามพระราชดำริปางตอง 2 (ปางอุ๋ง)
โครงการตามพระราชดำริปางตอง 3 (หมอกจำแป่-แม่สะงา)
หมู่บ้านรักไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
ทวีปอเมริกาใต้
ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์

หลักฐานทางโบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ พบว่ามีคนอาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ตั้งแต่ประมาณ 12,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยพบเครื่องมือหินและเครื่องใช้ที่ทำด้วยหนังสัตว์ในประเทศชิลี กระทั่ง 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในประเทศเปรูปัจจุบันมีวัฒนธรรมนาสคาเกิดขึ้น โดยมีการศึกษาเกี่ยวกับการโคจรของดวงอาทิตย์และมีการใช้เครื่องประดับ
ประชากรในทวีปอเมริกาใต้ สันนิษฐานว่าอพยพมาจากทวีปเอเชียเข้าสู่ทวีปอเมริกาเหนือโดยผ่านช่องแคบเบริง แล้วเดินทางลงใต้ผ่านอเมริกากลางจนถึงอเมริกาใต้เช่นปัจจุบัน ดังนั้นชนพื้นเมืองของทวีปอเมริกาใต้และอเมริกาเหนือจึงมีความสัมพันธ์กันทางเชื้อชาติ โดยในเปรู อินเดียนแดงได้สร้างจักรวรรดิอินคา ครอบคลุมอาณาเขตกว้างขวางทางตะวันตกของทวีป โดยมีเมืองกุสโกเป็นศูนย์กลางของอาณาจักร
ในปี พ.ศ. 2042 คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เดินทางด้วยเรือมายังรอยต่อของอเมริกากลางและอเมริกาใต้ ซึ่งชื่อของเขาก็เป็นที่มาของประเทศโคลอมเบียในปัจจุบัน กระทั่ง พ.ศ. 2043 ประเทศต่าง ๆ ในยุโรปโดยเฉพาะประเทศสเปน อิตาลี โปรตุเกส อังกฤษ และฝรั่งเศส ได้เข้ามาสำรวจ และยึดครองดินแดนเป็นอาณานิคมเป็นจำนวนมาก ประเทศเจ้าของอาณานิคมจากยุโรปยึดครองและได้ผลประโยชน์จากดินแดนในทวีปอเมริกาใต้มานานหลายร้อยปี จนกระทั่งใน พ.ศ. 2261 โฆเซ เด ซาน มาร์ติน ปลดปล่อยประเทศอาร์เจนตินา, ชิลี, และเปรูให้เป็นอิสระจากสเปน และปลดปล่อยประเทศบราซิลให้เป็นอิสระจากโปรตุเกสในเวลาต่อมา ปัจจุบันประเทศฝรั่งเศสยังคงยึดครองดินแดนเฟรนช์เกียนาทางตอนเหนือของทวีปเอาไว้
ลักษณะทางกายภาพ > ทำเลที่ตั้งและอาณาเขต

ทวีปอเมริกาใต้ตั้งอยู่บนซีกโลกใต้เป็นส่วนมากโดยอยู่ระหว่างละติจูดที่ 12 องศาเหนือ ถึง 56 องศาใต้ และลองจิจูด 35 องศาตะวันออก ถึง 117 องศาตะวันตก มีเนื้อที่ประมาณ 17.8 ล้านตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยล่ะ 14 ของแผ่นดินโลก ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก และมีเนื้อที่แผ่นดินติดต่อกันทำให้ชายฝั่งของทะเลมีน้อยเมื่อเทียบกับขนาดของทวีป โดยทวีปอเมริกาใต้มีแผ่นดินใหญ่รูปร่างคล้ายสามเหลี่ยม
ลักษณะทางกายภาพ > อาณาเขต

ทวีปอเมริกาใต้มีอาณาเขตติดต่อกับทวีปต่าง ๆ ดังนี้
ทวีปอเมริกาใต้ประกอบด้วย 13 ประเทศ และ 3 เขตการปกครอง ซึ่งแบ่งออกตามลักษณะภูมิประเทศได้ 4 กลุ่ม ดังนี้
เขตที่สูงกายอานา อยู่ทางตอนเหนือของทวีป มี 4 ประเทศ คือ ประเทศกายอานา ซูรินาม เวเนซุเอลา และโคลอมเบีย ประเทศโคลอมเบียมีประชากรมากที่สุดในเขตนี้
เขตเทือกเขาแอนดีส อยู่ทางภาคตะวันตกของทวีป ประกอบด้วย 4 ประเทศ คือ ประเทศเปรู เอกวาดอร์ โบลิเวีย และ ชิลี ประเทศโบลิเวียมีเนื้อที่มากที่สุด ส่วนประเทศเปรูมีประชากรมากที่สุดในเขตนี้
เขตลุ่มน้ำตะวันออกเฉียงใต้ของเทือกเขาแอนดิส ประกอบด้วยประเทศอาร์เจนตินา ปารากวัย และ อุรุกวัย ประเทศอาร์เจนตินามีเนื้อที่และประชากรมากที่สุดในเขตนี้
เขตลุ่มน้ำแอมะซอนและที่ราบสูงบราซิล ได้แก่ ประเทศบราซิล ซึ่งมีเนื้อที่มากกว่า 8.5 ล้านตารางกิโลเมตร
ตารางแสดงประเทศในทวีปอเมริกาใต้
| ประเทศ | พื้นที่  (km²) | ประชากร  (1 กรกฎาคม 2548) | ความหนาแน่น  (per km²) | เมืองหลวง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  กายอานา |   214,970 |     765,283 | 3.6 | จอร์จทาวน์ |
|  โคลอมเบีย | 1,138,910 |  42,954,279 | 37.7 | โบโกตา |
|  ชิลี  |   756,950 |  15,980,912 | 21.1 | ซานเตียโก |
|  ซูรินาม |   163,270 |     438,144 | 2.7 | ปารามาริโบ |
|  บราซิล | 8,514,877 | 187,550,726 | 22.0 | บราซิเลีย |
|  โบลิเวีย | 1,098,580 |   8,857,870 | 8.1 | ซูเกร |
|  ปารากวัย |   406,750 |   6,347,884 | 15.6 | อาซุนซิออน |
|  เปรู | 1,285,220 |  27,925,628 | 21.7 | ลิมา |
|  เวเนซุเอลา |   912,050 |  25,375,281 | 27.8 | การากัส |
|  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ |    12,173 |       2,967 | 0.24 | สแตนลีย์ |
|  อาร์เจนตินา | 2,766,890 |  39,537,943 | 14.3 | บัวโนสไอเรส |
|  อุรุกวัย |   176,220 |   3,415,920 | 19.4 | มอนเตวิเดโอ |
|  เอกวาดอร์ |   283,560 |  13,363,593 | 47.1 | กีโต |
|  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ( บริเตนใหญ่) |     3,093 |           0a | 0 | คิงเอดเวิร์ดพอยต์ |
|  เฟรนช์เกียนา ( ฝรั่งเศส) |    91,000 |     195,506 | 2.1 | กาแยน |
ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้

| จุดที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ | สถานที่ | ประเทศ (จังหวัด/แคว้น/รัฐ) |
| --- | --- | --- |
| จุดเหนือสุด | แหลมกายีนาส | ประเทศโคลอมเบีย (จังหวัดกวาคีรา) |
| จุดใต้สุด | แหลมฟาวเวิร์ด | ประเทศชิลี (แคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ตีกาชีเลนา) |
| จุดตะวันออกสุด | แหลมโคเคอรูส | ประเทศบราซิล (รัฐปาราอีบา) |
| จุดตะวันตกสุด | แหลมปารีนเนียส | ประเทศเปรู (แคว้นปิวรา) |
| ยอดเขาที่สูงที่สุด | ยอดเขาอากอนกากวา | ประเทศอาร์เจนตินา (รัฐเมนโดซา) |
| เกาะที่ใหญ่ที่สุด | เกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก | ประเทศอาร์เจนตินา (รัฐติเอร์ราเดลฟูเอโก) และประเทศชิลี (แคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ตีกาชีเลนา) |
| แม่น้ำที่ยาวที่สุด | แม่น้ำแอมะซอน | ประเทศเปรู (แคว้นโลเรโต), ประเทศโคลอมเบีย (จังหวัดอามาโซนัส), และประเทศบราซิล (รัฐอามาโซนัส, รัฐปารา, รัฐอามาปา) |
| ผิวน้ำต่ำที่สุด | ทะเลสาบซานตากรุซ | ประเทศอาร์เจนตินา (รัฐซานตากรุซ) |
ลักษณะภูมิประเทศ

แบ่งออกเป็น 4 ลักษณะ ได้แก่
ลักษณะภูมิประเทศ > เขตที่สูงกายอานา

เขตที่สูงกายอานาประกอบด้วย เขตที่สูงกายอานา (Guiana Highland) และที่ลุ่มยาโนส (Llanos) เป็นพื้นที่อยู่ทางทิศเหนือสุดของทวีป เป็นหินอัคนีหรือหินแกรนิต มีความยาวในแนวตะวันออกถึงตะวันตกมากว่า 1,600 กิโลเมตร พื้นที่สูงเริ่มจากตอนใต้ของประเทศเวเนซุเอลาไปถึงเหนือสุดของประเทศบราซิล ประกอบด้วยที่ราบสูง มีร่องน้ำลึกมาก มีน้ำตกที่สูงสุดของโลก คือ น้ำตกเอนเจลซึ่งมีความสูง 979 เมตร
ที่ลุ่มยาโนสอยู่ทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือของที่สูงกายอานา เป็นพื้นที่ราบลุ่มระหว่างเทือกเขาแอนดีสและที่สูงกายอานา อยู่ในประเทศโคลอมเบียและประเทศเวเนซุเอลา มีแม่น้ำที่สำคัญ คือ โอริโนโค (Orinoco) ซึ่งเกิดจากการทับถมของตะกอนน้ำทำให้เป็นที่ราบลุ่มสมบูรณ์
ลักษณะภูมิประเทศ > เขตเทือกเขาแอนดีส

เทือกเขาแอนดีส เป็นเทือกเขาแคบวางตัวยาวในแนวเหนือ-ใต้เลียบชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ เริ่มตั้งแต่แหลมเหนือสุดของทวีปอเมริกาใต้ เป็นแนวยาวลงไปจนสุดแหลมฮอร์นของประเทศชิลี ด้านทิศตะวันตกติดมหาสมุทรแปซิฟิก มีชายฝั่งแคบมากและภูเขาสูงชัน มีแม่น้ำสายสั้น ๆ ไหลลงมหาสมุทรแปซิฟิก บางบริเวณเป็นเขตแห้งแล้งหรือหนาวเย็นจัด ด้านทิศตะวันออกของเทือกเขาแอนดีสจะมีความลาดชันน้อยกว่าซีกตะวันตก และเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสำคัญ เช่น แม่น้ำแอมะซอน เป็นต้น
ลักษณะภูมิประเทศ > เขตลุ่มน้ำภาคใต้

เขตลุ่มน้ำภาคใต้อยู่ทางทิศตะวันออกของเทือกเขาแอนดีส เริ่มตั้งแต่ตอนใต้ของประเทศโบลิเวียไปจนสุดแหลมภาคใต้ของประเทศอาร์เจนตินา ประกอบด้วยที่ราบแพมพาส (Pampas) และปาตาโกเนีย (Patagonia) ในประเทศอาร์เจนตินา
ที่ราบแพมพาสมีลักษณะเป็นทุ่งหญ้าธรรมชาติขนาดใหญ่ และมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่านไปลงสู่อ่าวริโอเดลาปลาตา (Río de la Plata) ระหว่างเมืองหลวงของประเทศอุรุกวัย (กรุงมอนเตวิเดโอ) และประเทศอาร์เจนตินา (กรุงบัวโนสไอเรส)
ที่ราบปาตาโกเนีย มีภูมิอากาศแบบทะเลทรายหนาวเย็น อยู่ทางตอนใต้ของประเทศอาร์เจนตินา มีพื้นที่ค่อนข้างขรุขระและมีต้นไม้ขึ้นหนาแน่น พื้นที่บางส่วนเป็นธารน้ำแข็งและทะเลสาบ ชายฝั่งเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของเพนกวิน, แมวน้ำ, วาฬ, และสัตว์อื่น ๆ ที่อาศัยอยู่
ลักษณะภูมิประเทศ > เขตลุ่มแม่น้ำแอมะซอนและที่สูงบราซิล

เขตลุ่มน้ำแอมะซอนและที่สูงบราซิลในประเทศบราซิล เริ่มตั้งแต่ด้านตะวันออกของเทือกเขาแอนดีสในประเทศเปรูจนถึงด้านตะวันออกของบริเวณชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกลุ่มน้ำแอมะซอน หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "แอมะโซเนีย" (Amazonia) เป็นพื้นที่ราบต่ำ มีระดับความสูงต่ำกว่า 200 เมตร มีความลาดเทน้อยมาก แม่น้ำมีความยาว 6,570 กิโลเมตร คลุมพื้นที่มากกว่า 8 ล้านตารางกิโลเมตร พื้นที่เต็มไปด้วยป่าดิบชื้นที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ส่วนที่สูงบราซิลอยู่ทางทิศตะวันออกติดมหาสมุทรแอตแลนติก เริ่มตั้งแต่ตอนกลางของประเทศบราซิลลงไปติดประเทศอุรุกวัย มีความยาวประมาณ 1,280 กิโลเมตร ประกอบด้วยภูเขาไม่สูงมากนัก นอกจากภูมิประเทศทั้งหมด 4 เขต แล้ว ทวีปอเมริกาใต้ยังมีชายฝั่งทะเล โดยทางตะวันออกติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก และทางตะวันตกติดมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งบริเวณชายฝั่งทางตอนใต้ของทวีปจะเป็นฟยอร์ด (Fjord) ที่เกิดขึ้นจากการกระทำของธารน้ำแข็ง และมีสัตว์หลายชนิดอาศัยอยู่
ทางตอนเหนือของทวีปมีแม่น้ำไหลลงทะเลแคริบเบียน แม่น้ำแอมะซอนไหลจากเทือกเขาแอนดีสลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกที่เมืองมากาปา ประเทศบราซิล โดยบริเวณปากแม่น้ำนั้นมีเกาะเป็นจำนวนมาก นอกจากนั้นยังมีแม่น้ำปารากวัย, แม่น้ำอุรุกวัย, แม่น้ำซาลาโต, แม่น้ำซูบัต, และแม่น้ำสายสั้น ๆ อีกจำนวนมาก ไหลจากทางทิศตะวันตกของทวีปไปลงมหาสมุทรแอตแลนติกทางด้านตะวันออก
ลักษณะภูมิอากาศและพืชพรรณธรรมชาติ > ลักษณะภูมิอากาศ

ทวีปอเมริกาใต้ มีเนื้อที่ส่วนมากอยู่ในเขตร้อน โดยเฉพาะทางตอนเหนือของทวีป จะมีลักษณะอากาศแบบมรสุมเขตร้อนจนถึงแบบอบอุ่น ส่วนในทางใต้จะได้รับอิทธิพลจากขั้วโลกใต้ ทำให้มีอากาศหนาวเย็น สามารถแบ่งภูมิอากาศตามแบบเคิปเปนได้ดังนี้
เขตภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น หรือฝนตกชุกเขตร้อน (Af) และภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am) มีฝนตกชุกมากทั้งปี เช่น พื้นที่ชายฝั่งตะวันตกและตอนใต้ของประเทศโคลอมเบีย ตอนเหนือและชายฝั่งตะวันออกของประเทศบราซิล เป็นต้น
เขตภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (Aw) เป็นเขตภูมิอากาศแบบร้อนชื้นสลับแล้ง ได้แก่ พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศบราซิลและทางทิศตะวันตกของประเทศเอกวาดอร์
เขตภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน (BWh) เป็นเขตภูมิอากาศที่มีฝนตกน้อยกว่า 250 มิลลิเมตรต่อปี เช่น พื้นที่ทางตอนเหนือของประเทศเวเนซุเอลาที่ติดกับทะเลแคริบเบียน เป็นต้น
เขตภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตหนาว (BWk) เป็นเขตภูมิอากาศแบบทะเลทรายแต่มีอากาศหนาวเย็น ได้แก่ พื้นที่ทางตะวันตกของเทือกเขาแอนดีส ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกบริเวณประเทศเปรูและชิลี
เขตภูมิอากาศแบบแห้งแล้งกึ่งทะเลทรายหรือทุ่งหญ้าสเตปป์ (BSh) เป็นเขตภูมิอากาศแบบแห้งแล้ง ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยในรอบปี 380-760 มิลลิเมตร ได้แก่ พื้นที่ทางเหนือสุดของทวีปในประเทศโคลอมเบียและทางตอนกลางของอาร์เจนตินา
เขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Cfa) เป็นเขตที่มีฝนตกชุก เนื้องจากชายฝั่งทะเลด้านทิศตะวันออก มีกระแสน้ำอุ่นบราซิลไหลเลียบชายฝั่งลงมาทางทิศใต้ เช่น บริเวณประเทศอาร์เจนตินาและอุรุกวัยที่ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก
เขตภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นสมุทรชายฝั่งตะวันตก (Cfb) มีฤดูหนาวยาวนาน ได้แก่ พื้นที่ด้านตะวันตกของประเทศชิลีและปลายแหลมของทวีป
เขตภูมิอากาศแบบที่สูง (H) เป็นภูมิอากาศที่หนาวเย็นบนเทือกเขาสูง ได้แก่ บริเวณเทือกเขาแอนดีส
ลักษณะภูมิอากาศและพืชพรรณธรรมชาติ > ลักษณะพืชพรรณธรรมชาติ

ทวีปอเมริกาใต้เป็นทวีปที่มีพื้นที่ป่าไม้มากที่สุดในโลก โดยลุ่มน้ำแอมะซอนนั้นเป็นพื้นที่ป่าไม้เขตร้อนที่สำคัญ พืชพรรณธรรมชาติในทวีปอเมริกาแบ่งออกได้เป็นเขต
ลักษณะภูมิอากาศและพืชพรรณธรรมชาติ > ลักษณะพืชพรรณธรรมชาติ > ป่าดิบ

เป็นป่าไม้ที่มีลำต้นสูง ไม่มีกิ่วสาขาในระดับต่ำ รากมีลักษณะเป็นแนวนูนขึ้นมาบนต้น ใบใหญ่ และมีสีเขียวตลอดปี พันธุ์ไม้มีความหลากหลายมาก มักพบกล้วยไม้ ไม้เลื้อย เช่น เถาวัลย์ เฟิร์น และมอส เป็นต้น ป่าดิบชื้นในลุ่มน้ำแอมะซอนเป็นป่าไม้ประมาณร้อยล่ะ 25 ของพื้นที่ป่าไม้โลก นอกจากนั้นยังพบป่าดินชื้นในประเทศเวเนซุเอลา โคลอมเบีย และเอกวาดอร์ อีกด้วย