stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเสด็จสู่แดนผู้ตาย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การเสด็จสู่แดนผู้ตาย
Catholic Encyclopedia: Harrowing of Hell
Encyclopedia Britannica: Harrowing of Hell เก็บถาวร 2012-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Gospel of Nicodemus: Descensus Christ ad inferos
The Gospel of Nicodemus including the Descent into Hell
Harrowing of Hell เก็บถาวร 2012-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in the Chester Cycle
Le Harrowing of Hell dans les Cycles de York, Towneley et Chester, by Alexandra Costache-Babcinschi (ebook, French)
Lord's Descent into Hell, The
Russian Orthodox iconography of the Harrowing of Hell
Summa Theologica: Christ's descent into hell เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คณะสามผู้นำที่หนึ่ง

จากซ้ายไปขวา: ซีซาร์, กรัสซุส และปอมปีย์
คณะสามผู้นำที่หนึ่ง (ละติน: Triumviratus Primus, 60–53 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพันธมิตรอย่างไม่เป็นทางการระหว่างนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลช่วงปลายสาธารณรัฐโรมันสามคน ได้แก่ จูเลียส ซีซาร์, ปอมปีย์ และมาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโรมันเป็นชุดหลักการตรวจสอบและถ่วงดุลอันซับซ้อนที่ออกแบบเพื่อป้องกันบุคคลหนึ่งมีอำนาจเหนือบุคคลอื่นและตั้งตนเป็นกษัตริย์ ซีซาร์ ปอมปีย์และกรัสซุสร่วมมือกันอย่างลับ ๆ เพื่อหลบเลี่ยงข้อจำกัดตามรัฐธรรมนูญโดยสัญญาว่าจะใช้อิทธิพลของตนเกื้อหนุนกันและกัน เอเดรียน โกลส์เวอร์ธี นักประวัติศาสตร์ชาวบริติชกล่าวว่าพันธมิตรนี้ "โดยเนื้อแท้ไม่ใช่การรวมกลุ่มบุคคลที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองและความทะเยอทะยานเดียวกัน" หากแต่ "ล้วนแสวงประโยชน์ส่วนตน" ซีซาร์ผู้เป็นหลานของกาอิอุส มาริอุส ผู้เคยดำรงตำแหน่งกงสุลเจ็ดสมัยเป็นผู้ที่มีสายสัมพันธ์อันดีกับปอปปูเลรีส กลุ่มแยกการเมืองที่ผลักดันการปฏิรูปสังคม นอกจากนี้เขายังดำรงตำแหน่งปอนติเฟ็กมักซิมุส ประมุขนักบวชโรมันอันเป็นตำแหน่งทรงอำนาจทางการเมือง ด้านปอมปีย์เป็นแม่ทัพผู้กำชัยในสงครามเซอร์ทอเรียน (80–72 ปีก่อนคริสตกาล), สงครามมิทริเดทีสครั้งที่สาม (73–63 ปีก่อนคริสตกาล) และการปราบโจรสลัดซิลีเชีย (66 ปีก่อนคริสตกาล) ขณะที่กรัสซุสรบชนะสปาร์ตากุสในสงครามทาสครั้งที่สาม (73–71 ปีก่อนคริสตกาล) ทั้งยังเป็นผู้มั่งคั่งจากการเก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์ และมีเครือข่ายอุปถัมภ์ที่กว้างขวางเหมือนปอมปีย์ พันธมิตรนี้แน่นแฟ้นขึ้นเมื่อปอมปีย์แต่งงานกับยูลิอา บุตรสาวของซีซาร์ใน 59 ปีก่อนคริสตกาล
ด้วยความช่วยเหลือจากพันธมิตร ซีซาร์ได้รับอำนาจบัญชาการพิเศษเหนือกอลและอิลิเรียเป็นเวลา 5 ปี เพื่อให้เขาสามารถริเริ่มสงครามกอล ต่อมาใน 56 ปีก่อนคริสตกาลที่การประชุมลุกกา ซีซาร์, ปอมปีย์ และกรัสซุสตัดสินใจดำเนินพันธมิตรนี้ต่อโดยตกลงแบ่งดินแดนกัน ผลคือซีซาร์ดูแลกอลต่อไปอีก 5 ปี ด้านปอมปีย์ครองฮิสเปเนีย ส่วนกรัสซุสได้รับซีเรีย ซึ่งเขาใช้ทำศึกกับจักรวรรดิพาร์เธียเพื่อให้ตนเองทัดเทียมกับชัยของซีซาร์ที่กอล อย่างไรก็ตามกรัสซุสเสียชีวิตในยุทธการที่กาเรห์ใน 53 ปีก่อนคริสตกาล
การเสียชีวิตของกรัสซุสยุติคณะสามผู้นำและทำให้ซีซาร์กับปอมปีย์เผชิญหน้ากัน ก่อนหน้านี้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ตกต่ำอยู่แล้วหลังยูลิอาเสียชีวิตใน 54 ปีก่อนคริสตกาล ปอมปีย์นั้นเข้ากับออปติเมตส์ กลุ่มแยกสายอนุรักษนิยมที่เป็นปฏิปักษ์กับปอปปูเลรีสที่ถือฝ่ายซีซาร์ หลังเสร็จสิ้นการพิชิตกอลใน 49 ปีก่อนคริสตกาล ซีซาร์ปฏิเสธคำสั่งยุบกองทัพและนำกำลังข้ามแม่น้ำรูบิคอนที่เป็นพรมแดนระหว่างอิตาลีกับซิสอัลไพน์กอล ซึ่งการกระทำดังกล่าวถือเป็นการกบฏและการประกาศสงคราม นำไปสู่สงครามกลางเมืองซีซาร์ ท้ายที่สุดซีซาร์เอาชนะปอมปีย์ในยุทธการที่ฟาร์ซาลุสเมื่อ 48 ปีก่อนคริสตกาล ปอมปีย์พยายามหลบหนีไปอียิปต์แต่ภายหลังถูกสังหาร หลังจากนั้นซีซาร์ปกครองโรมกระทั่งถูกลอบสังหารใน 44 ปีก่อนคริสตกาล หนึ่งปีต่อมาอ็อกตาเวียน (ต่อมาเป็นจักรพรรดิเอากุสตุส) ร่วมมือกับมาร์กุส อันโตนิอุส และมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุสจัดตั้งคณะสามผู้นำที่สอง
พระยาจ่าแสนยบดีศรีบริบาล (ชิต สุนทรวร)

| มหาอำมาตย์ตรีพระยาจ่าแสนยบดีศรีบริบาล  (ชิต สุนทรวร)ป> ม., ท.ช., ท.จ. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 – 20 มิถุนายน พ.ศ. 2476
นายกรัฐมนตรี: พระยามโนปกรณ์นิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์)
ก่อนหน้า: ตนเอง  (ในฐานะเสนาบดี)
ถัดไป: พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ (หม่อมราชวงศ์ประยูร อิศรศักดิ์)
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 29 มิถุนายน – 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิต
ถัดไป: ตนเอง  (ในฐานะรัฐมนตรี)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 มกราคม พ.ศ. 2428
เสียชีวิต: 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2476
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: คุณหญิงเลื่อน จ่าแสนยบดี
บุตร: พิพิธ เศรษฐบุตร

มหาอำมาตย์ตรี พระยาจ่าแสนยบดีศรีบริบาล (ชิต สุนทรวร) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย 2 สมัย
ครอบครัว

พระยาจ่าแสนยบดีศรีบริบาล (ชิต สุนทรวร) สมรสกับคุณหญิงเลื่อน จ่าแสนยบดี มีธิดาคือพิพิธ เศรษฐบุตร สมรสกับจิ๊ด เศรษฐบุตร — 19 มกราคม 2538
การทำงาน

พระยาจ่าแสนยบดีศรีบริบาล (ชิต สุนทรวร) ได้ดำรงตำแหน่งต่างๆ ดังนี้
13 กรกฎาคม 2446 – ปลัดอำเภอรอบกรุง
31 ธันวาคม 2446 – รักษาราชการแทนปลัดเมืองนครนายก
18 มิถุนายน 2449 – ข้าหลวงมหาดไทยมณฑลปราจิณบุรี
2 กรกฎาคม 2450 – ยกระบัตรมณฑลปราจิณบุรี
15 พฤษภาคม 2455 – ปลัดมณฑลปราจิณบุรี
2457 – ยกระบัตรมณฑลปราจิณบุรี (ไม่ปรากฏหลักฐาน)
8 มิถุนายน 2458 – ผู้ว่าราชการเมืองฉะเชิงเทรา
2459 – ที่ปรึกษากฎหมายกรมตำรวจพระนครบาล (ไม่ปรากฏหลักฐาน)
2462 – ที่ปรึกษากฎหมายกระทรวงนครบาล
17 พฤศจิกายน 2465 – ผู้ช่วยเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
27 กุมภาพันธ์ 2468 – อธิบดีกรมพลำภังค์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย สมัยที่ 1 (10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 - 1 เมษายน พ.ศ. 2476)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย สมัยที่ 2 (1 เมษายน พ.ศ. 2476 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2476)
ยศและบรรดาศักดิ์ > ยศพลเรือน

20 สิงหาคม 2454 – อำมาตย์เอก
19 ธันวาคม 2460 – มหาอำมาตย์ตรี
ยศและบรรดาศักดิ์ > ยศเสือป่า

28 กันยายน 2454 – นายหมู่ตรี
– นายหมู่โท
6 ธันวาคม 2455 – นายหมู่เอก
29 กันยายน 2458 – นายหมู่ใหญ่
9 กันยายน 2459 – นายหมวดโท
ยศและบรรดาศักดิ์ > บรรดาศักดิ์

13 กรกฎาคม 2446 – รับประทวนบรรดาศักดิ์เป็น ขุนประสาทนรกิจ ถือศักดินา 600
11 ตุลาคม 2447 – หลวงอร่ามรณชิต ปลัดเมืองนครนายก ถือศักดินา 1000
10 ตุลาคม 2448 – หลวงบุพราษฎร์อำรุง ปลัดเมืองปราจิณบุรี คงถือศักดินา 1000
17 พฤษภาคม 2454 – พระสุนทรพิพิธ ถือศักดินา 1600
9 กันยายน 2458 – พระยาสุนทรพิพิธ ถือศักดินา 3000
9 ตุลาคม 2459 – เข้าเฝ้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์ที่พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย
20 ธันวาคม 2462 – พระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง คงถือศักดินา 3000
2465 – พระยาศรีสหเทพ
1 มกราคม 2465 – เข้าเฝ้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พระยาจ่าแสนยบดีศรีบริบาล (ชิต สุนทรวร) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งสยามและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์สยาม

พ.ศ. 2473 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2471 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2465 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2470 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2471 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 4 (ป.ป.ร.4)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2472 –  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นที่ 3
ความไม่รู้กฎหมายไม่เป็นข้อแก้ตัว

ความไม่รู้กฎหมายไม่เป็นข้อแก้ตัว (ละติน: ignorantia juris non excusat) เป็นหลักกฎหมายที่ถือว่า บุคคลผู้ไม่รู้กฎหมายไม่อาจพ้นความรับผิดจากการฝ่าฝืนกฎหมาย เพียงเพราะเขาไม่รู้ถึงเนื้อหากฎหมายนั้น
ประเทศที่ใช้กฎหมายยุโรปโดยมีประเพณีจากกฎหมายโรมันอาจใช้ภาษิตของแอริสตอเติลซึ่งแปลเป็นภาษาละตินว่า nemo censetur ignorare legem (จะถือว่ามีคนไม่รู้กฎหมายไม่ได้) หรือ ignorantia iuris nocet (ความไม่รู้กฎหมายเป็นสิ่งอันตราย) ด้วย
ตำรากฎหมายสากลได้จำแนกความไม่รู้กฎหมายออกเป็นสองประเภท อย่างแรกคือความไม่รู้โดยแท้ (simple ignorance) หมายถึงความไม่รู้ว่าข้อกฎหมายนั้นมีอยู่ อย่างที่สองคือความไม่รู้เพราะสำคัญผิด (mistake ignorance) หมายถึงเข้าใจว่าข้อกฎหมายนั้นมีอยู่แต่ความจริงกลับไม่มีอยู่ หรือเป็นการเข้าใจกฎหมายอย่างผิด ๆ
ระบบกฎหมายไม่คำนึงถึงจิตสำนึกของผู้กระทำว่าทราบหรือไม่ว่าการกระทำนั้นถือเป็นเป็นความผิดตามกฎหมาย มิเช่นนั้นแล้วผู้ที่ต้องรับผิดก็จะมีเพียงผู้รู้กฎหมาย ซึ่งขัดต่อหลักความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมายที่ต้องการใช้บังคับแก่ทุกคนโดยไม่มีใครปฏิเสธได้
คองคอร์เดีย (เทพปกรณัม)

Concordia
เทพีคองคอร์เดีย (ละติน: Concordia, "harmony", อังกฤษ: Concordia) ในศาสนาของโรมันโบราณคองคอร์เดียเป็นเทพีแห่งความสมานฉันท์ ความเข้าใจ และความปรองดองกันในชีวิตคู่ ในตำนานเทพเจ้ากรีกที่เทียบเท่ากับเทพีฮาร์โมเนีย
คารซ็อค

| คาร์ซ็อค โครซ็อค |
| --- | --- |
หมู่บ้าน

คาร์ซ็อคแสดงแผนที่ลาดักคาร์ซ็อคแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด: 32°58′05″N 78°15′50″E﻿ / ﻿32.968125°N 78.2639885°E﻿ / 32.968125; 78.2639885
ประเทศ: อินเดีย
ดินแดนสหภาพ: ลาดัก
อำเภอ: เลห์
เตหสิล: นโยมา
ความสูง: 4,595 เมตร (15,075 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 1,291 คน
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
คารซ็อค (ละติน: Karzok) หรือ โครซ็อค (ละติน: Korzok) เป็นหมู่บ้านในอำเภอเลห์ ลาดัก ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ริมฝั่งของทะเลสาบโซโมรีรี เป็นหนึ่งในนิคมที่สูงที่สุดในโลก และเป็นนิคมที่สูงที่สุดในประเทศอินเดีย เมื่อวัดจากระดับน้ำทะเล แหล่งข้อมูลต่าง ๆ ระบุความสูงของคารซ็อคอยู่ที่ 4,570 เมตร ถึง 4,595 เมตรจากระดับน้ำทะเล คารซ็อคเป็นที่รู้จักจากอารามโครซ็อค อารามในศาสนาพุทธ
ขนมปังและละครสัตว์

"ขนมปังและละครสัตว์" (อังกฤษ: bread and circuses, หรือ ขนมปังและการละเล่น (bread and games); จากละติน: panem et circenses) เป็นนามนัยที่สื่อถึงการจำยอมสละแบบผิวเผิน ซึ่งมักยกให้กับยูเวนัล กวีโรมันในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษแรกถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 2 และมักถูกใช้ในเนื้อหาทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะด้านการเมือง
ในด้านการเมือง ประโยคนี้หมายถึงการสร้างความยอมรับจากสาธารณะชน โดยไม่ใช้ด้วยวิธีการบริการสาธารณะหรือนโยบายสาธารณะ แต่ด้วยนันทนาการ ความบันเทิง หรือตอบสนองความต้องการหรือฐานความพอใจของประชาชนโดยเร่งด่วนที่สุด — โดยการให้สิ่งบรรเทา: เช่น อาหาร (ขนมปัง) หรือความบันเทิง (ละครสัตว์)
ยูเวนัล ผู้ริเริ่มคำนี้ ใช้วลีนี้ไปประณาม "ความเห็นแก่ตัว" ของผู้คนทั่วไปและการละเลยต่อความกังวลที่จะแผ่ขยายมากกว่าเดิม วลีนี้กล่าวโดยนัยว่า การพังทลายหรือความไม่รู้ในหน้าที่พลเมืองของประชาชนต้องมาก่อน
ข้อมูล

Potter, D. and D. Mattingly, Life, Death, and Entertainment in the Roman Empire. Ann Arbor (1999).
Rickman, G., The Corn Supply of Ancient Rome Oxford (1980).
อ่านเพิ่ม

Juvenal's 16 "Satires" in Latin, at The Latin Library
Juvenal's first 3 "Satires" in English เก็บถาวร 2007-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
คริสต์ศักราช

คริสต์ศักราช (อังกฤษ: Christian Era) ย่อ ค.ศ. (CE) หรือ ปีแห่งเรา (ละติน: anno Domini: AD) มาจากถ้อยคำเต็มว่า "ปีของพระเยซูคริสต์เจ้าแห่งเรา" (anno Domini nostri Jesu Christi) หรือ ในปีของพระผู้เป็นเจ้า (in the year of the Lord) เป็นระบบนับปีปฏิทินสำหรับปฏิทินกริกอเรียนและปฏิทินจูเลียน โดยเริ่มนับ ค.ศ. 1 ตั้งแต่วันที่เรียกว่า วันเริ่มยุคอ้างอิง (initial reference date) ซึ่งหมายถึงการประสูติของพระเยซู ส่วนปีก่อน ค.ศ. 1 เรียกว่า ก่อนคริสตกาล (before Christ: BC) แต่ไม่มีการนับปี 0 โดย 1 ปีก่อนคริสตกาลจบแล้วก็ตามด้วย ค.ศ. 1 ทันที ผู้คิดค้นระบบเช่นนี้ คือ ไดโอไนซัสผู้นอบน้อม (อังกฤษ: Dionysius the Humble; ละติน: Dionysius Exiguus) โดยคิดขึ้นใน ค.ศ. 525 เพื่อใช้แทนศักราชของมรณสักขี (Era of the Martyrs) แต่ไม่แพร่หลายจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 9
ดูเพิ่ม

สากลศักราช (Common Era)
ความตกลงชั่วคราว

ความตกลงชั่วคราว (ละติน: modus vivendi) เป็นสำนวนภาษาละตินที่แสดงถึงการตกลงระหว่างคู่กรณีที่มีความคิดเห็นต่างกัน เช่นเดียวกับสำนวนภาษาอังกฤษว่า “ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้”
เมื่อพิจารณาศัพท์ modus แปลว่า วิถี แนวทาง และ vivendi แปลว่า แห่งการมีชีวิต เมื่อรวมกันเข้าก็แปลตรงตัวว่า วิถีชีวิต ซึ่งเป็นนัยแสดงการผ่อนปรนระหว่างคู่กรณีที่มีความขัดแย้งกันเพื่อให้ดำเนินชีวิตกันต่อไปได้ สำนวนดังกล่าวมักจะใช้เฉพาะในโอกาสลำลองหรือสถานการณ์ชั่วครั้งชั่วคราวเกี่ยวกับเรื่องการเมือง ตัวอย่างเช่นเมื่อคู่กรณีสามารถทำความตกลงชั่วคราวเกี่ยวกับดินแดนอันเป็นกรณีพิพาท แม้ว่าจะมีความแตกต่างกันทางการเมืองหรือทางวัฒนธรรม แต่ทั้งสองฝ่ายก็สามารถยอมรับความแตกต่างของกันและกันได้โดยมีวัตถุประสงค์ในการดำเนินความคืบหน้าต่อไป ความคิดดังกล่าวเป็นหลักปรัชญาการเมืองของนักปรัชญาการเมืองชาวอังกฤษ จอห์น เอ็น. เกรย์
ในทางการทูต ความตกลงชั่วคราวเป็นเครื่องมือสำหรับใช้ในการทำความตกลงสากลที่ไม่ว่าจะเป็นข้อตกลงชั่วคราว หรือ ข้อตกลงระยะสั้น ที่มีวัตถุประสงค์ในการใช้เป็นข้อตกลงระหว่างรอการตกลงอย่างถาวร เช่นในการเจรจาต่อรองในรายละเอียดของการทำสนธิสัญญา การตกลงด้วยวิธีดังกล่าวเป็นการตกลงอย่างลำลองซึ่งทำให้ไม่ต้องผ่านกระบวนการอนุมัติอย่างเป็นทางการ โดยทั่วไปแล้วการพักรบและการยอมแพ้มักจะเป็นการตกลงประเภทนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

คำจำกัดความของคำศัพท์สำคัญที่ใช้ในสนธิสัญญาของสหประชาชาติ. treaties.un.org
วิกิพจนานุกรม
คิตเชเนอร์ (รัฐออนแทรีโอ)

| คิตเชเนอร์ |
| --- | --- |
เมือง
City of Kitchener
เมืองคิตเชเนอร์
คำขวัญ: Ex industria prosperitas (ละติน: Prosperity through industry)
Location of Kitchener in Waterloo Region
พิกัด: 43°27′N 80°29′W﻿ / ﻿43.450°N 80.483°W﻿ / 43.450; -80.483
ประเทศ:  แคนาดา
Province: แม่แบบ:ON
Region: Waterloo
Founded: 1833
Incorporated: 1853
Incorporated: 1912 (city)
การปกครอง
 • Mayor: Carl Zehr
พื้นที่
 • เมือง: 136.89 ตร.กม. (52.85 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 136.89 ตร.กม. (52.85 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 313.85 ตร.กม. (121.18 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 827.07 ตร.กม. (319.33 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • เมือง: 219,153 (22nd) คน
 • ความหนาแน่น: 1,602.1 คน/ตร.กม. (4,149 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 441,380 (10th) คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,346.2 คน/ตร.กม. (3,487 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 477,160 (10th) คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 577 คน/ตร.กม. (1,490 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC−5 (EST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−4 (EDT)
Forward sortation area: N2A to N2R
รหัสพื้นที่: 519 and 226
เว็บไซต์: www.kitchener.ca
คิตเชเนอร์ (อังกฤษ: Kitchener) เป็นเมืองทางตอนใต้ของรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา  ห่างจากเมืองโทรอนโตไปทางทิศตะวันตกราว 100 กม. เดิมชื่อเมืองเบอร์ลิน เมืองมีประชากร 219,153 คน (ค.ศ. 2011) เมืองมีพื้นที่ 136.86 ตร.กม.
ขอเชิญท่านผู้วางใจ

ทำนองเพลงเริ่มต้น "ขอเชิญท่านผู้วางใจ"

ขอเชิญท่านผู้วางใจ (เพลงบรรเลง)
ขอเชิญท่านผู้วางใจ (ละติน: Adeste Fideles อังกฤษ: O Come All Ye Faithful) เป็นเพลงเทศกาลคริสต์มาส ซึ่งมีผู้แต่งเนื้อร้องจากหลายท่าน รวมทั้ง จอห์น ฟรานซิส เวด ค.ศ. 1711 - 1786 โดยมีการคัดลอกสำเนาลายมือต้นฉบับของจอห์นครั้งแรก เมื่อปี ค.ศ. 1645 - 1692 และพระเจ้าฌูเอาที่ 4 แห่งโปรตุเกส ในปี ค.ศ. 1604 - 1656
เดิมเนื้อร้องนั้นประกอบด้วยกันทั้งหมด 4 บท แต่ในภายหลังได้มีการแบ่งใหม่ให้เป็น 8 บท และได้มีการแปลในหลายภาษาในเวลาต่อมา ซึ่งในภาษาอังกฤษได้ใช้ชื่อเพลงว่า "O Come, All Ye Faithful" โดยเฟรเดอริ โอกเคเรย์ บาทหลวงชาวอังกฤษ ซึ่งได้แปลในปี ค.ศ. 1841 และเป็นที่แพร่หลายในการขับร้องในภาษาอังกฤษมากที่สุด ปัจจุบันได้มีการขับร้องประสานเสียงในโบสถ์ด้วยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1906
ทำนองเพลง

นอกจากนี้ จอห์น ฟรานซิส เวด ได้แต่งทำนองเพลงและได้รับการอ้างว่าเป็นการร่วมมือโดยนักดนตรีหลายท่าน จากค่ายจอห์นเรดดิ้งและลูกชายของเขา รวมทั้งนักประพันธ์เพลงชื่อดังในโปรตุเกส เช่น พระเจ้าฌูเอาที่ 4 แห่งโปรตุเกส หรือกษัตริย์จอห์นที่ 4 ของโปรตุเกส นั่นเอง
จอห์น ฟรานซิส เวดได้ขอให้โทมัส อาร์ ซึ่งเป็นนักประพันธ์เพลงให้ช่วยแต่งทำนองด้วย ในเวลานั้นได้มีรูปแบบดนตรีที่คล้ายกันหลายเพลงมาก จึงไม่สามารถตรวจสอบได้ว่าเป็นการร่วมมือกันในการแต่งทำนองจริงหรือไม่ในเวลาต่อมา
จอห์น ฟรานซิส เวด ได้เขียนหนังสือและเผยแพร่ผลงานในหนังสือ "Cantus Diversi" ในปี ค.ศ. 1751 และตีพิมพ์อีกครั้งในปี ค.ศ. 1760 นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 1782 ยังปรากฏในหนังสือ "Samuel Webbe's" ซึ่งเป็นหนังสือเพลงที่ใช้ในการขับร้องสรรเสริญพระเจ้าอีกด้วย
คณะคามิลเลียน

| --- | --- |

ชื่อย่อ: M.I.
ก่อตั้ง: 14 สิงหาคม ค.ศ. 1582
ประเภท: คณะนักบวชคาทอลิก
สํานักงานใหญ่: กรุงโรม ประเทศอิตาลี
มหาธิการ: Renato Salvatore
เว็บไซต์: Order of St. Camillus
คณะผู้รับใช้ผู้ป่วย (ละติน: Ordo Clericorum Regularium Ministrantium Infirmis; อังกฤษ: Order of the Ministers of the Sick) หรือคณะนักบุญคามิลโล (Order of St. Camillus) หรือที่รู้จักในนามคณะคามิลเลียน (Camillians) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่นักบุญกามิลโล เด เลลลิส ก่อตั้งขึ้น เน้นพันธกิจด้านการพยาบาลผู้ป่วย
ประวัติ

ระหว่างที่กามิลโลรักษาอาการบาดเจ็บข้อเท้าอยู่ที่โรงพยาบาลซันจาโกโม ท่านตระหนักถึงความสำคัญของการพยาบาลผู้ป่วยยากไร้ ประกอบกับความประทับใจในความเมตตาของนักบุญฟีลิปโป เนรีที่อุทิศตนช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก กามิลโลจึงตั้งใจอุทิศตนทำงานช่วยเหลือผู้ป่วยโดยเฉพาะ ตอนแรกท่านทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งเดิมจนขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล ต่อมาท่านเห็นว่าไม่สามารถทำงานได้เต็มที่ จึงแยกออกมาตั้งคณะขึ้นเอง
ในปี ค.ศ. 1584 ท่านได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวง และร่วมกับสหายอีกสองคนตั้งเป็นคณะผู้รับใช้ผู้ป่วย เน้นทำงานช่วยเหลือดูแลผู้ป่วยยากไร้ตามสถานที่ต่าง ๆ โดยเริ่มจากโรงพยาบาลพระจิตที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1585 ต่อมาขยายงานไปดูแลผู้ป่วยที่เนเปิลส์ด้วยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1588 ต่อมาในปี ค.ศ. 1591 คณะนักบวชของท่านจึงได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 14
ในประเทศไทย

นักบวชคณะคามิลเลียนมาถึงประเทศไทยครั้งแรก 3 คน เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1952  แล้วเริ่มปฏิบัติหน้าที่ในเขตมิสซังราชบุรี โดยได้รับมอบสถานพยาบาลขนาดเล็กของหลวงสิทธิเทพการ (กิมเลี้ยง วังตาล) มาปรับเป็นบ้านพักนักบวชของคณะในชื่อบ้านนักบุญยอแซฟ และเปิดเป็นโรงพยาบาลซานคามิลโลเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1953
ปัจจุบัน กิจการของมูลนิธิคณะนักบุญคามิลโลแห่งประเทศไทยมีดังนี้
โรงพยาบาลซานคามิลโล อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
โรงพยาบาลคามิลเลียน กรุงเทพมหานคร
คามิลเลียน โซเชียล เซนเตอร์ จังหวัดปราจีนบุรี
คามิลเลียน โซเชียล เซนเตอร์ จังหวัดนครปฐม
ศูนย์อบรมเยาวชนคามิลเลียน จังหวัดชลบุรี
คามิลเลียน โซเชียล เซนเตอร์ จังหวัดระยอง
คามิลเลียน โซเชียล เซนเตอร์ จังหวัดจันทบุรี
คามิลเลียน โซเชียล เซนเตอร์ จังหวัดเชียงราย
คามิลเลียน บ้านเพื่อคนพิการ กรุงเทพมหานคร
คามิลเลียน โซเชียล เซนเตอร์ จังหวัดพังงา
บ้านผู้สูงอายุคามิลเลียน พัฒนาการ กรุงเทพมหานคร
บ้านผู้สูงอายุ​ราช​สีมา​ จังหวัดนครราชสีมา​
หนังสืออิสยาห์

บทความนี้เกี่ยวกับคัมภีร์ไบเบิล สำหรับบุคคล ดูที่ อิสยาห์
หนังสืออิสยาห์ (อังกฤษ: Book of Isaiah, ฮีบรู: ספר ישעיה [Sefer Y'sha'yah]) เป็นหนังสือลำดับที่ 5 ในหมวดผู้เผยพระวจนะ (Nevi'im) ของคัมภีร์ทานัค (Tanakh) และเป็นหนังสือเล่มที่ 1 ในหมวดประกาศกใหญ่ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม
หนังสืออิสยาห์เขียนด้วยภาษาฮีบรู เชื่อมาแต่โบราณตามคำกล่าวอ้างในหนังสือคัมภีร์ว่าเขียนโดย อิสยาห์ ผู้เผยพระวจนะชาวยูดาห์ เมื่อ 800 ปีก่อนคริสตกาล
บทที่ 1 - 39 (39 บท) ทำนายเคราะห์กรรมและการลงโทษ แก่ชาวยูเดียและประชาชาติทั้งหมดของโลกที่มีใจบาปต่อต้านพระเจ้า 
บทที่ 40 - 66 (27 บท) เรียกกันว่า "คัมภีร์แห่งการปลอบประโลม" ทำนายการฟื้นฟูประชาชาติอิสราเอลโดยพระเจ้า (ชาวคริสต์เชื่อว่าบางบทมีนัยความหมายถึง การเสด็จมาไถ่บาปของพระเยซูคริสต์) ส่วนนี้ยังรวมถึง "บทเพลงของผู้รับใช้ที่ได้รับความทุกข์ทน"
เนื้อหาโดยสรุป

หนังสืออิสยาห์ ทั้ง 66 บท ประกอบด้วยคำทำนายสำคัญเกี่ยวกับการปลดปล่อยชนชาติอิสราเอลและผู้ชอบธรรม และการล่มสลายของ บาบิโลเนีย อัสซีเรีย, ฟิลิสเตีย, โมอับ, และซีเรีย อิสราเอลเหนือ (ขณะนั้นชนชาติอิสราเอลแบ่งเป็นอิสราเอลทางเหนือและยูดาห์ทางใต้), เอธิโอเปีย, อียิปต์โบราณ, อาหรับ และฟีนิเซีย
สรุปโดยย่อกล่าวถึง ความยุติธรรมของพระยาห์เวห์ ในฐานะพระเจ้าของประชาชาติโลกทั้งมวล 
และประชาชาติที่ประพฤติผิดและทะนงว่าตนเองปลอดภัยด้วยกำลังของตน จะถูกพิชิตด้วยประชาชาติอื่นตามดำริของพระเจ้า 
ขณะเดียวกันทรงช่วยและปลอบโยนประชาชาติที่ชอบธรรม
การทรงพิพากษาไม่จำเพาะต่อ ประเทศที่กดขี่รุกรานราชอาณาจักรยูดาห์ประเทศของอิสยาห์เท่านั้น บทที่ 1-5 และ 28 - 29 ยังทำนายการพิพากษาลงโทษชาวยูดาห์ที่ประพฤติไม่ชอบธรรมด้วย เพราะเดิมทีชาวยูดาห์คิดว่าด้วยตัวเองที่ปลอดภัยเพราะพันธสัญญาของพระเจ้า แต่พระเจ้าเตือนชาวยูดาห์ผ่านอิสยาห์ว่า พันธสัญญานั้นไม่สามารถปกป้องพวกเขา หากพวกเขาทำลายลงด้วยการบูชาพระเจ้าอื่น และความประพฤติอย่างอยุติธรรมและความทารุณ ซึ่งขัดต่อพระบัญญัติของพระเจ้า 
บางคำทำนายเกี่ยวกับการพิพากษา ปรากฏตลอดทั้งบทต้นของพระธรรมอิสยาห์ด้วย
บทที่ 6 บรรยายถึง การทรงเรียกอิสยาห์ให้เป็นผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า
บทที่ 24 - 26 มีข้อความที่ซับซ้อนตีความยาก คือมีข้อความสำคัญทำนายถึงพระเมสสิยาห์ (ศาสนทูตที่พระเจ้าเจิม) และอาณาจักรของพระเมสสิยาห์ ซึ่งสถิตย์ความยุติธรรมและความชอบธรรม
ส่วนนี้ ในคติของชาวยิว เชื่อว่าหมายถึง กษัตริย์ (ตรงตามอักษร) ผู้สืบเชื้อพระวงศ์จาก กษัตริย์ดาวิด กษัตริย์ยิ่งใหญ่ผู้ทำให้ยูดาห์เป็นราชอาณาจักรใหญ่และเยรูซาเลมเป็นนครศักดิ์สิทธิ์
แต่ในคติของชาวคริสต์ตั้งแต่แรกเริ่ม เชื่อว่าหมายถึง พระเยซูคริสต์ โดยสอดคล้องกับคำทำนาย เช่น พระคริสต์ทรงสืบสกุลจากกษัตริย์ดาวิด และทรงตั้งอาณาจักรแห่งความยุติธรรม (หมายถึง คริสตจักร ไม่ใช่อาณาจักรในความหมายทางการเมือง) ซึ่งภายหนึ่งวันหน้า (คริสต์ศาสนา) จะแผ่ขยายไปทั่วทั้งโลก
ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญสมัยใหม่จำนวนหนึ่งเชื่อว่า อาจมีนัยความหมายเชิงขยายอุดมคติซึ่งที่แท้เพียงหมายถึง กษัตริย์เฮเซคียาห์ ผู้สืบสกุลจากดาวิด และพยายามสร้างเยรูซาเล็มเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์
บทที่ 36 - 39 ให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับ กษัตริย์เฮเซคียาห์ และชัยชนะในศรัทธาต่อพระเจ้าของเขา
คำทำนายชุดถัดมาเรียกกันว่า "คัมภีร์แห่งการปลอบประโลม" ได้แก่ บทที่ 40 จนจบ
บทที่ 40 - 47 ทำนายถึง การปลดปล่อยชาวยิวจากการครอบงำของอาณาจักรบาบิโลน และการฟื้นฟูประเทศของชนชาติอิสราเอล เป็นรัฐประชาชาติเดียว บนแผ่นดินแห่งพันธสัญญาของพระเจ้า
บทที่ 44 - 46 ยืนยันว่า ชาวยิวเป็นชนชาติที่ได้รับเลือกจากพระยาห์วาห์ พระเจ้าผู้เป็นพระเจ้าพระองค์เดียวเท่านั้นของชนชาติยิว (และเป็นพระเจ้าที่แท้จริงองค์เดียวของจักรวาล) 
ซึ่งพระองค์จะทรงแสดงฤทธานุภาพเหนือพระเจ้าของชนชาติบาบิโลน
บทที่ 45 ข้อ 1 กล่าวถึง ไซรัส ผู้ปกครองชาวเปอร์เซีย บุคคลทรงพลังผู้จะโค่นล้มบาบิโลน และยอมคืนชนชาติอิสราเอลสู่เมืองเกิดของพวกเขา
บทที่เหลือถัดจากนั้น มีคำทำนายที่ซับซ้อนมากแทรกอยู่ กล่าวถึงผู้รับใช้ คือเขียนด้วยภาษาจินตกวีมาก
บทที่ 50, 52 และ 53 ในคติของชาวคริสต์เชื่อว่า ทำนายถึง การเสด็จมาของพระเยซูคริสต์ เพื่อใช้พระทรมานไถ่บาปให้มวลมนุษยชาติ
บทที่ 52, 54 และ 56 กล่าวถึง ความรุ่งเรืองในอนาคตของศิโยน (แผ่นดินชาวยิว) ภายใต้กฏของผู้รับใช้ที่ชอบธรรม
บทที่ 65 - 66 กล่าวถึง การพิพากษาผู้สักการะรูปเคารพอื่น
พระธรรมอิสยาห์จบด้วย ข่าวสารแห่งความหวังของผู้รักษากฎที่ชอบธรรม ผู้ขยายการช่วยให้รอดต่อประชากรที่ชอบธรรมของเขา ในอาณาจักรของพระเจ้าบนโลก
เบื้องหลังทางประวัติศาสตร์ > บาบิโลน

เมอโรดาช-บาลาดาน ครองบาบิโลน เมื่อ 721 ปีก่อนคริสตกาล ซาร์กอนยึดอำนาจได้โดยสงบเมื่อ 711 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากซาร์กอนสวรรคต เมอโรดาช-บาลาดาน กบฏต่อรัชทายาท เซนนาเคอริบ
บาบิโลนถูกยึดครอง แต่ฟื้นฟูในศตวรรษต่อมา และยึดครองอัสซีเรีย แล้วทำให้ชาวยิวเป็นทาส และทำลายเยรูซาเล็ม
แก่นเรื่อง

หนังสืออิสยาห์ มีเนื้อหาเชื่อมโยงระหว่างการบูชาปฏิบัติกับธรรมจริยาปฏิบัติ
บทเพลงของผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน

บทเพลงของผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน (Songs of the Suffering Servant) ได้แก่ โคลง 4 บท ที่แทรกอยู่ในหนังสืออิสยาห์ กล่าวถึง ผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ 
พระเจ้าคือพระยาห์เวห์ทรงเรียกผู้รับใช้ให้เป็นผู้นำประชาชาติ แต่ผู้รับใช้จำต้องถูกกล่าวร้ายอย่างน่าเกลียด ถูกบูชายัญ ยอมทรมานต่าง ๆ แต่ท้ายที่สุดเขาจะได้รับรางวัลตอบแทน
ในคติของชาวยิวแต่เดิมเชื่อว่า "ผู้รับใช้" เป็นคำอุปมาหมายถึง ผู้คนชาวยิว นั่นเอง  
ในคติของชาวคริสต์แต่เดิมเชื่อว่า "ผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน" หมายถึง พระเยซู
บทเพลงของผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน > บทเพลงแรก

อิสยาห์ 42: 1-7 เป็นโคลงแรกกล่าวถึง การเลือกผู้รับใช้จากพระเจ้า เป็นผู้นำความยุติธรรมสู่โลก
บทเพลงของผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน > บทเพลงที่สอง

อิสยาห์ 49: 1-6 เป็นโคลงที่สองกล่าวถึง ทัศนะของผู้รับใช้ ในความรับผิดชอบต่อการทรงเรียกเพื่อนำประชาชาติ
บทเพลงของผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน > บทเพลงที่สาม

อิสยาห์ 50: 4-9 เป็นโคลงที่สอง มีบรรยากาศรุนแรงกว่าโคลงอื่น โดยกล่าวถึง ผู้รับใช้ต้องผ่านการถูกกล่าวร้ายและทำร้าย
บทเพลงของผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน > บทเพลงที่สี่

อิสยาห์ 52 - 53 เป็นโคลงสุดท้าย และเป็นที่รู้จักที่สุด โดยประกาศถึงการเสด็จของพระเยซู กล่าวถึง ผู้รับใช้จะกระทำเพื่อผู้อื่น รับการลงโทษ และการทรมานต่าง ๆ ในที่สุดจะได้รับรางวัลและถูกยกขึ้น ชาวคริสต์โดยทั่วไปเชื่อถือในโคลงบทนี้ ท่ามกลางคำทำนายของเมสไซยาห์เรื่องการเสด็จมาของพระเยซูคริสต์
ดูเพิ่ม

อิสยาห์
ยูดาห์
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "Jews for Judaism FAQ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-05. สืบค้นเมื่อ 2008-04-02.
↑  Isaiah 42:1-7
↑  Isaiah 49:1-6
↑  Isaiah 50:4-9
↑  Isaiah 52:13-53:12
แหล่งข้อมูลอื่น

พระคริสตธรรม ฉบับ KJV (ไทย)
Mechon-mamre พระคริสตธรรม (ฮีบรู-อังกฤษ) เก็บถาวร 2011-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chabad พระคริสตธรรม (ฉบับ Rachi) พร้อมคำอธิบาย
Bible Gateway พระคริสตธรรม (35 ภาษา/50 รูปแบบ)
Biola University พระคริสตธรรม ฉบับ Unbound (มากกว่า 100+ ภาษา/รูปแบบ)
หนังสืออิสยาห์ (The Book of Isaiah)
ข้อความจาก อิสยาห์ 2:4 ถูกใช้เป็นคำขวัญพันธกิจอย่างไม่เป็นทางการของสหประชาชาติ และจารึกใต้อนุสาวรีย์ในเมืองนิวยอร์กใกล้สำนักงานใหญ่ของสหประชาชาติ
ภาพพิมพ์ Peace (1896) โดย วิลเลียม สทรัต กล่าวถึง อิสยาห์ 11: 6 - 7