stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไรอัน ไวต์
ประวัติ > ชีวิตช่วงแรกและการป่วย

ไรอัน ไวต์ เกิดที่โรงพยาบาลเซนต์ยอเซฟเมโมเรียล ในโคโคโม รัฐอินดีแอนา เป็นบุตรของ ญอง เอเลน (เฮล) กับฮิวเบิร์ต เวย์น ไวต์ พออายุได้ 6 วัน แพทย์วินิจฉัยว่าเขาเป็นฮีโมฟิเลีย เอ ชนิดรุนแรง ซึ่งตกทอดผ่านพันธุกรรม การแข็งตัวของเลือดผิดปกติ ที่เกิดจากความผิดปกติของยีนในโครโมโซม X ซึ่งในบางกรณีแม้กระทั่งบาดเจ็บเล็กน้อยอาจมีผลให้เลือดไหลไม่หยุดอย่างรุนแรง สำหรับการรักษา เขาได้รับ แฟกเตอร์ VIII ซึ่งผลิตมาจากพลาสม่าของผู้ไม่มีโรคฮีโมฟิเลีย ซึ่งเป็นวิธีการรักษาโรคเฮโมฟิเลียที่ใช้กันมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะนั้น
โดยรวมแล้วเขามีสุขภาพดีในช่วงวัยเด็ก จนกระทั่งล้มป่วยขั้นรุนแรงด้วยโรคปอดบวม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1984 และเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1984 ในขณะที่ดำเนินการเอาปอดออกบางส่วน ไวต์ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นเอดส์ สันนิษฐานว่าติดเชื้อจากการรักษาด้วยแฟกเตอร์ VIII ที่ปนเปื้อนด้วยเชื้อเอชไอวี ในสมัยนั้นสังคมมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องเอดส์ไม่มาก นักวิทยาศาสตร์เพิ่งค้นพบในช่วงต้นปีนั้นว่าเชื้อเอชไอวีเป็นสาเหตุของโรคเอดส์  และเนื่องจากเอชไอวีเพิ่งถูกค้นพบได้ไม่นาน เลือดสำรองจำนวนมากเป็นเลือดที่ติดเชื้อเพราะแพทย์ไม่รู้วิธีตรวจสอบเชื้อโรค และผู้บริจาคไม่รู้ตัวว่าพวกเขาติดเชื้อ ผู้ป่วยโรคเฮโมฟิเลียที่รับการรักษาด้วยปัจจัยการแข็งตัวของเลือดระหว่างปี 1979 ถึง 1984 เกือบ 90% ติดเชื้อเอชไอวี ในเวลานั้นการวินิจฉัยของไวต์ ค่า CD4 ของเขาตกลงไปที่ 25 (ค่าปกติอยู่ที่ประมาณ 1,200) แพทย์คาดว่าไวต์จะมีชีวิตอยู่ในอีกเพียง 6 เดือนเท่านั้น
หลังจากการตรวจพบ ไวต์ป่วยเกินไปที่จะกลับไปเรียนต่อ แต่ในช่วงต้นปี 1985 เขาเริ่มมีอาการดีขึ้น แม่ของเขาถามถึงเรื่องการไปเรียนต่อ แต่เจ้าหน้าที่โรงเรียนกลับบอกว่าเขาไม่ควรกลับมา วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1985 คำขออนุญาตอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับการกลับเข้ามาเรียนต่อถูกเจมส์ โอ. สมิธ ผู้อำนวยการเวสเทิร์นสคูลคอร์โปเรชันปฏิเสธ และเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ทางกฎหมายซึ่งใช้เวลากว่า 8 เดือน
ประวัติ > โฆษกระดับประเทศ

การเผยแพร่เรื่องของไวต์ทำให้เขาได้รับความสนใจในระดับประเทศ ท่ามกลางการเสนอข่าวในสื่อมวลชนที่เพิ่มขึ้นของกระแสโรคเอดส์ และในระหว่างปี 1985 และ 1987 จำนวนเรื่องข่าวที่เสนอเกี่ยวกับเอดส์ในสื่อมวลชนอเมริกาเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ในขณะที่ถูกแบ่งแยกในโรงเรียนมัธยม ไวต์ปรากฏตัวทางสื่อโทรทัศน์ในระดับประเทศและในหน้าหนังสือพิมพ์บ่อย ๆ เพื่อพูดถึงเรื่องความทุกข์ทรมานโรคร้าย ท้ายสุดเขาเป็นที่รู้จักจากการเป็นแบบในโปสเตอร์สำหรับปัญหาร้ายแรงของเอดส์ การปรากฏตัวเพื่อหาทุนและโครงการเพื่อการศึกษาสำหรับความผิดปกตินี้ ไวต์ร่วมหาเงินสาธารณะสงเคราะห์ให้กับเด็กผู้ป่วยโรคเอดส์ มีคนดังหลายคนปรากฏตัวควบคู่กับไวต์ ตั้งแต่เมื่อครั้งพิจารณาคดีจนถึงชีวิตที่เหลือของเขา เพื่อช่วยลบอคติของสังคมที่มีต่อผู้ป่วยโรคเอดส์ในทางไม่ดี นักร้อง จอห์น คูการ์ เมลเลนแคมป์, เอลตัน จอห์น และ ไมเคิล แจ็กสัน, นักแสดง แม็ตต์ ฟรูเวอร์,  นักกระโดดน้ำ เกร็ก ลูกานิส, ประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน และแนนซี เรแกน, แพทย์ทหาร ดร. ซี. เอเวอร์เร็ตต์ คูป, โค้ชบาสเกตบอลมหาวิทยาลัยอินดีแอนา บ็อบบี้ ไนต์ และนักบาสเกตบอล คารีม อับดุล-จับบา ทั้งหมดเป็นเพื่อนที่ดีต่อไวต์ เขายังเป็นเพื่อนกับเด็ก ๆ หลายคนที่ป่วยเป็นโรคเอดส์หรือมีสุขภาพทรุดโทรม
ในช่วงชีวิตที่เหลือของเขา เขาออกรายการทอล์กโชว์ของฟิล โดนาฮิวอยู่บ่อย ๆ  จากความโด่งดัง อะลิซซา มิลาโน ผู้โด่งดังจากรายการทีวีโชว์ Who's the Boss? ก็เข้ามาจูบเขา เอลตัน จอห์น ช่วยเหลือครอบครัวไวต์ ซื้อบ้านให้อยู่ในซิเซโร และตอนอยู่มัธยมปลาย ไวต์ขับรถมัสแตงสีแดงเปิดประทุน ของขวัญที่ได้จากไมเคิล แจ็กสัน ถึงอย่างไรก็ตาม จากชื่อเสียงและเงินบริจาคที่เข้ามา ไวต์ก็ยังกล่าวว่า เขาไม่ชอบเป็นที่สนใจต่อสาธารณะ เกลียดคำพูดที่ดูเหมือนจะกล่าวหาแม่เขาหรือการเลี้ยงดูเขาให้เจ็บป่วย และเน้นว่า เขายอมที่จะทิ้งชื่อเสียงไปเพื่ออิสรภาพจากโรคนี้
ในปี 1988 ไวต์พูดต่อหน้าคณะกรรมการโรคเอดส์ของประธานาธิบดีเรแกน เขาบอกคณะกรรมการว่าเขาถูกกีดกันเมื่อตอนที่เขาพยายามจะกลับเข้าโรงเรียนในครั้งแรก แต่การให้ความรู้เกี่ยวกับโรคเอดส์นี้ ทำให้เขาได้รับการต้อนรับจากเมืองในซิเซโร ไวต์เน้นว่าประสบการณ์อันแตกต่างระหว่างในโคโคโมและซิเซโร เป็นตัวอย่างของพลังและความสำคัญในการให้การศึกษาเรื่องเอดส์
ในปี 1989 เอบีซีออกอากาศภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง The Ryan White Story นำแสดงโดยลูคัส แฮส แสดงเป็นไรอัน, จูดิธ ไลต์ แสดงเป็นญอง และนิกกี ค็อกซ์ แสดงเป็นน้องสาว แอนเดรีย ไวต์ยังมีบทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ส่วนนักแสดงที่เหลืออย่างเช่น ซาราห์ เจสซิกา พาร์กเกอร์ แสดงเป็นพยาบาลผู้เห็นอกเห็นใจ, จอร์จ ดซุนด์ซา แสดงเป็นแพทย์ และ จอร์จ ซี. สก็อตต์ แสดงเป็นนักกฎหมายที่ต่อต้านฝ่ายบริหารโรงเรียน จากการสำรวจของนีลเส็นระบุว่าภาพยนตร์นี้มีผู้ชมประมาณ 15 ล้านคน มีบางครอบครัวในโคโคโมรู้สึกว่าภาพยนตร์พรรณนาคนในเมืองในทางลบ หลังจากภาพยนตร์ออกอากาศ นายกเทศมนตรีโคโคโม โรเบิร์ต เอฟ. ซาร์เจนต์ได้รับการต่อว่าจากคนทั้งประเทศ หรือแม้กระทั่งซาร์เจนต์จะไม่ได้เป็นนายกเทศมนตรีแล้วก็ตาม
ต้นปี 1990 สุขภาพของไวต์ทรุดโทรมอย่างเห็นได้ชัด การปรากฏตัวต่อสาธารณะครั้งสุดท้าย เขาเป็นพิธีกรในงานสังสรรค์หลังงานแจกรางวัลออสการ์ พร้อมกับประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกนและสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา แนนซี เรแกน ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ถึงแม้ว่าสุขภาพเขาจะแย่ลง แต่ไวต์ก็ยังได้พูดกับเรแกนเกี่ยวกับวันงานพร้อมและความหวังที่จะได้เรียนต่อในมหาวิทยาลัย
ประวัติ > เสียชีวิต

เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1990 อีกหลายเดือนก่อนที่ไวต์จะจบการศึกษาระดับมัธยมปลาย เขาเข้าโรงพยาบาลไรลีย์ ในอินดีแอนาโพลิส เกี่ยวกับการติดเชื้อทางลมหายใจ จากเหตุนี้ทำให้เขาต้องใส่เครื่องช่วยหายใจและได้รับยาระงับความรู้สึก เอลตัน จอห์น มาเยี่ยมเขาและทางโรงพยาบาลได้รับสายโทรศัพท์มาอวยพรอย่างล้นหลาม ไวต์เสียชีวิตในวันอาทิตย์ใบปาล์ม เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1990
มีคนร่วมงานศพ 1,500 คน จัดขึ้นเมื่อวันที่ 11 เมษายน เป็นพิธีจัดแบบยืน จัดที่โบสถ์เซคันด์เพรสบีเทเรียน  บนถนนเมอร์ริเดียในอินดีแอนาโพลิส ผู้หามหีบศพเช่น เอลตัน จอห์น, นักฟุตบอล ฮาววี ลองและฟิล โดนาฮิว เอลตัน จอห์นร้องเพลง "Skyline Pigeon" ในพิธีงานศพและร่วมฝึกกับนักร้องเสียงประสานโรงเรียนมัธยมปลายฮามิลตันไฮตส์ในการร้องครั้งนี้ ไมเคิล แจ็กสันและสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง บาร์บารา บุช ก็มาร่วมงานด้วย ในวันงานศพ อดีตประธานาธิบดีเรแกน (ผู้ซึ่งถูกวิจารณ์อย่างถ้วนหน้า เพราะไม่ได้กล่าวถึงเอดส์ในการสุนทรพจน์ใดจนปี 1987 ถึงแม้ว่าเขาจะเคยพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ในงานแถลงข่าวที่เริ่มในปี 1985 แล้วก็ตาม) เขียนบทความไว้อาลัยแก่ไวต์ลงในหนังสือพิมพ์ วอชิงตันโพสต์ ถ้อยแถลงของเรแกนเกี่ยวกับเอดส์และงานศพของไวต์เป็นเครื่องบ่งบอกถึงความช่วยเหลือในการเปลี่ยนแปลงทัศนคติเรื่องเอดส์ได้อย่างมาก
ศพไวต์ฝังที่ซิเซโร ใกล้กับบ้านของแม่เขา ในปีที่เขาเสียชีวิต หลุมศพเขาถูกทำลายถึง 4 ครั้ง แต่เมื่อเวลาผ่านไป หลุมศพของไวต์ก็กลายเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของผู้เลื่อมใส
สิ่งสืบเนื่อง

ไวต์เป็นหนึ่งในผู้ป่วยโรคเอดส์จำนวนไม่มากซึ่งเป็นจุดสนใจในยุคทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 ที่ช่วยเปลี่ยนความคิดที่มีต่อโรคนี้ของสาธารณะ ไวต์และนักแสดงร็อก ฮัดสัน เป็นตัวแทนยุคแรก ๆ ของโรคเอดส์ ไวต์และบุคคลที่มีชื่อเสียงที่เกี่ยวข้องกับโรคเอดส์อย่างเช่น พี่น้องตระกูลเรย์, เมจิก จอห์นสัน, คิมเบอร์ลี เบอร์กาลิส และ เฟรดดี เมอร์คูรี ช่วยทำให้คนทั่วไปตระหนักถึงปัญหาเอชไอวี/เอดส์ ที่กำลังลุกลามอย่างรวดเร็ว
มีมูลนิธิมากมายเกิดขึ้นหลังการเสียชีวิตของไวต์ อย่างเช่นงาน แด๊นส์มาราธอน ของมหาวิทยาลัยอินดีแอนา เริ่มต้นในปี 1991 เพื่อหาเงินเข้าโรงพยาบาลไรลีย์สำหรับเด็ก และในระหว่างปี 1991 ถึง 2008 งานนี้ช่วยหาเงินได้มากกว่า 5 ล้านเหรียญสหรัฐเพื่อช่วยเหลือเด็กที่ไรลีย์ได้ เงินที่หามาได้ยังช่วยในการก่อตั้งคลินิกผู้ติดเชื้อไรอันไวต์ ที่โรงพยาบาลเพื่อดูแลเด็กที่ป่วยมาก แพทย์ส่วนตัวของไวต์ที่เป็นเพื่อนสนิทกับ ดร. มาร์ติน ไคลแมน ได้เป็นศาสตราจารย์ทางด้านเอดส์ที่มหาวิทยาลัยอินดีแอนา ในอินดีแอนาโพลิส ในปี 1993 แลร์รี เครเมอร์ นักเคลื่อนไหวเรื่องสิทธิของเกย์และโรคเอดส์ พูดว่า "ผมคิดว่า ไรอัน ไวต์ ได้ทำเพื่อเปลี่ยนแปลงความเจ็บป่วยนี้ และทำให้คนเคลื่อนไหวได้มากกว่าใคร และยังดำเนินการต่อผ่านทางแม่ของเขา ญอง ไวต์ เธอเป็นแรงบันดาลใจที่เหลือเชื่อ เมื่อเธอพูดออกมาให้โลกรับรู้"
ในปี 1992 แม่ของไวต์ก่อตั้งไรอันไวต์ฟาวเดชัน องค์กรไม่แสวงหาผลประโยชน์ที่ทำงานเพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับเอชไอวี/เอดส์ และประเด็นที่เกี่ยวข้อง โดยมุ่งเน้นไปที่กลุ่มคนที่เป็นโรคฮีโมฟิเลียเหมือน ไรอัน ไวต์ และครอบครัวที่ต้องดูแลผู้ป่วยโรคนี้ มูลนิธิมีกิจกรรมต่อเนื่องตลอดทศวรรษ 1990 ด้วยยอดบริจาคถึง 300,000 เหรียญสหรัฐในปี 1997 อย่างไรก็ตาม ระหว่างปี 1997 ถึง 2000 ยอดบริจาคที่เกี่ยวข้องกับโรคเอดส์ลดลงร้อยละ 21 ทั่วประเทศ และยอดบริจาคของไรอันไวต์ฟาวเดชันลดลงเหลือเพียง 100,000 เหรียญสหรัฐต่อปีในปี 2000 แม่ของไวต์จึงปิดมูลนิธิลงและได้ยุบสินทรัพย์ที่เหลืออยู่รวมกับ "เอดส์แอ็กชัน" ซึ่งเป็นมูลนิธิที่ใหญ่กว่า เธอเป็นโฆษกให้กับกิจกรรมด้านโรคเอดส์และยังเป็นผู้จัดกิจกรรมบรรยายผ่านทางเว็บไซต์ ryanwhite.com โรงเรียนมัธยมปลายของไวต์ โรงเรียนฮามิลตันไฮตส์ มีฝ่ายปกครองนักเรียนที่เป็นผู้สนับสนุน "เอดส์วอล์ก" ที่จัดขึ้นประจำปี และยังมีทุนการศึกษาที่ชื่อ ทุนการศึกษาไรอันไวต์ (อังกฤษ: Ryan White Scholarship Fund)
การตายของไวต์เป็นแรงดลใจให้เอลตัน จอห์น ตั้งเอลตันจอห์นเอดส์ฟาวเดชัน ขึ้นมา ไวต์ยังเป็นแรงบันดาลใจกับเพลงป็อปจำนวนหนึ่ง เอลตัน จอห์นอุทิศ เพลง "The Last Song" ที่อยู่ในอัลบั้ม The One ให้กับโครงการทุนไรอันไวต์ ที่โรงพยาบาลไรลีย์ ไมเคิล แจ็กสัน แต่งเพลง "Gone Too Soon" จากอัลบั้ม Dangerous ให้กับไวต์ นอกจากนี้นักร้องเพลงป็อป ทิฟฟานี ก็แต่งเพลง "Here in My Heart" ด้วย เพลงนี้อยู่ในอัลบั้ม New Inside album ของเธอ ในเดือนพฤศจิกายน 2007 พิพิธภัณฑ์เด็กของอินดีแอนาโพลิสเปิดนิทรรศการที่เรียกว่า "The Power of Children: Making a Difference"  ที่มีเรื่องราวของไวต์ ควบคู่กับเรื่องของ อันเนอ ฟรังค์ และ รูบี บริดจ์ส
สิ่งสืบเนื่อง > ไรอัน ไวต์ กับการรับรู้เรื่องโรคเอดส์

ในต้นทศวรรษ 1980 เอดส์เป็นโรคติดต่อที่ถูกเข้าใจว่าติดต่อเฉพาะในหมู่เกย์ เพราะพบครั้งแรกในหมู่สังคมเกย์ ในนิวยอร์กซิตีและซานฟรานซิสโก จึงเรียกว่าโรค “ความบกพร่องของภูมิคุ้มกันในหมู่เกย์” (อังกฤษ: Gay-Related Immune Deficiency; GRID) ในช่วงแรกของการแพร่ระบาดของเชื้อ เอชไอวี/เอดส์ ในสหรัฐอเมริกา คนคิดว่าเป็นปัญหาของพวกรักร่วมเพศ และผู้วางนโยบายของรัฐส่วนใหญ่ยังเพิกเฉย การติดเชื้อของไวต์เป็นตัวอย่างให้เห็นว่าเอดส์ไม่ได้เกิดเฉพาะในกลุ่มคนรักร่วมเพศเท่านั้น ในการพูดสนับสนุนการศึกษาเรื่องเอดส์ ไวต์ยังปฏิเสธทุกคำวิจารณ์เกี่ยวกับประเด็นรักร่วมเพศ
บางคนมองว่าไวต์เป็น "เหยื่อที่บริสุทธิ์" ของการระบาดของโรคเอดส์ แต่ทั้งครอบครัวไวต์และตัวไวต์เองปฏิเสธการใช้คำว่า "เหยื่อที่บริสุทธิ์" เพราะคำนี้เป็นการบอกเป็นนัยยะว่า กลุ่มคนรักร่วมเพศเป็น "ฝ่ายผิด" แม่ของไวต์บอกกับ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ว่า "ไรอันมักพูดว่า ผมก็เหมือนทุก ๆ คนที่เป็นเอดส์ ไม่สำคัญหรอกว่าผมติดโรคมาอย่างไร และเขาจะอยู่ไม่ได้นานอย่างนั้นถ้าปราศจากสังคมเกย์ คนที่เรารู้จักในนิวยอร์กต้องบอกเราเรื่องการรักษาล่าสุด ก่อนที่เราจะรู้จักวิธีนี้ในอินดีแอนาเสมอ ฉันได้ยินเหล่าคุณแม่ในทุก ๆ วันนี้ ว่าเขาจะไม่ทำงานเลยถ้าสังคมเกย์ยังไม่ได้รับอะไรที่ดี ถ้ามันเกิดขึ้นกับลูกชายคุณ คุณจะเริ่มเปลี่ยนใจและเปลี่ยนทัศนคติรอบ ๆ ข้าง"
สิ่งสืบเนื่อง > รัฐบัญญัติไรอันไวต์แคร์

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1990 หลังการเสียชีวิตของไวต์สี่เดือน สภาคองเกรสออกกฎหมาย The Ryan White Comprehensive AIDS Resources Emergency (CARE) Act (มักเรียกสั้น ๆ ว่า รัฐบัญญัติไรอันไวต์แคร์) เพื่อเป็นเกียรติกับเขา กฎหมายนี้เป็นโครงการสำหรับผู้ป่วยโรคเอดส์ที่ได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากรัฐที่ใหญ่ที่สุด รัฐบัญญัติไรอันไวต์แคร์ให้การสนับสนุนโครงการเพื่อปรับปรุงการดูแลแก่เหยื่อโรคเอดส์ที่มีรายได้ต่ำ ไม่มีประกันหรือมีประกันไม่เพียงพอ และครอบครัวของพวกเขา
โครงการไรอันไวต์เป็นที่พึ่งสุดท้ายที่ช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในการรักษาเมื่อพวกเขาไม่มีแหล่งเงินทุนอื่น กฎหมายมีผลบังคับใช้ซ้ำในปี 1996, 2000 และ 2006 และยังคงมีผลบังคับใช้ในปัจจุบัน โครงการดูแลคนราว 500,000 คนต่อปี และในปี 2004 ให้ทุนกับองค์กร 2,567 องค์กร และยังให้ทุนและให้คำปรึกษาทางด้านเทคนิคแก่ผู้ให้การดูแลทางการแพทย์เบื้องต้นของท้องถิ่นและรัฐ การบริการช่วยเหลือ การจัดการรักษาพยาบาล และโครงการฝึกสอน
รัฐบัญญัติไรอันไวต์เดิมมีผลสิ้นสุดถึงวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2009 แม้จะมีความพยายามจะต่ออายุกฎหมายฉบับนี้ ประธานาธิบดีบารัก โอบามาได้ลงนามในรัฐบัญญัติต่ออายุการรักษาเอชไอวี/เอดส์ไรอันไวต์ ค.ศ. 2009 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2009 โอบามาเป็นผู้ประกาศแผนที่จะยกเลิกการประกาศห้ามผู้ติดเชื้อเอชไอวีท่องเที่ยวและเข้าประเทศสหรัฐอเมริกา โอบามากล่าวว่าการประกาศห้ามที่มีผลนานถึง 22 ปีนี้เป็นการตัดสินใจที่ "มีพื้นฐานจากความกลัวมากกว่าความจริง"
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ไรอัน ไวต์
ประวัติงานแด๊นส์มาราธอน เก็บถาวร 2007-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บทสัมภาษณ์ไรอัน ไวต์ในปี 1986
ภาพและบทความโดยช่างภาพ ทาโร ยามาซากิ ที่ถ่ายสารคดีชีวิตของไวต์ เก็บถาวร 2011-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประธานาธิบดีบารัก โอบามาลงนามในรัฐบัญญัติต่ออายุการรักษาเอชไอวี/เอดส์ไรอันไวต์ ค.ศ. 2009
ปลาแมกเคอเรล

บทความนี้เกี่ยวกับปลาชนิดหนึ่ง สำหรับอาหาร ดูที่ ปลาแมกเคอเรล (อาหาร)
ปลาแมกเคอเรล
ปลาแมกเคอเรล (อังกฤษ: mackerel ฟังการออกเสียงไฟล์:En-us-mackerel.ogg) เป็นชื่อสามัญของปลาทะเลหลายสปีชีส์โดยมากจากวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae)
แต่ปลาคล้ายปลาแมกเคอเรลในวงศ์ปลาหางแข็ง, วงศ์ Hexagrammidae และวงศ์ Gempylidae ก็เรียกว่าปลาแมกเคอเรลด้วย
เป็นปลาพบทั้งในทะเลเขตอบอุ่นและเขตร้อน ทั้งตามชายฝั่งและนอกชายฝั่งในมหาสมุทร
ปลาแมกเคอเรลสปีชีส์ต่าง ๆ ปกติจะมีลายแนวตั้งที่หลังและมีหางเป็นง่าม
ผิวเป็นเกล็ดละเอียดสีเงินมันวาว ตัวเรียวยาวกลมคล้ายทรงกระบอก หัวแหลมท้ายแหลม มีครีบกระโดงหนึ่งครีบ ครีบท้องหนึ่งครีบ ครีบข้างหนึ่งคู่ หางสองแฉก อาศัยอยู่ทั่วไปตามชายฝั่งทะเล อยู่รวมเป็นฝูงใหญ่
ปลาทูก็อยู่ในวงศ์ Scombridae ดังนั้นจึงจัดเป็นปลาแมกเคอเรลเช่นกัน ส่วนปลาซาร์ดีนอยู่ในวงศ์ Clupeidae ที่มีขนาดเล็กกว่า จึงไม่จัดเป็นปลาแมกเคอเรล
ปลาอาจอยู่แยกเป็นกลุ่มต่าง ๆ แบ่งโดยภูมิประเทศ
ปลาบางส่วนอพยพเป็นฝูงใหญ่ไปตามชายฝั่งเพื่อหาที่วางไข่อันเหมาะสมในน้ำค่อนข้างตื้น
หลังวางไข่แล้ว ปลาก็จะกลับไปตามทางที่ตนมาโดยเป็นกลุ่มเล็กลงไปยังที่หาอาหาร บ่อยครั้งใกล้ ๆ กับบริเวณน้ำผุดขึ้น (upwelling)
จากที่นั้น ปลาอาจจะย้ายไปดยู่นอกฝั่งในน้ำลึกกว่าแล้วใช้เวลาในฤดูหนาวโดยไม่ค่อยทำอะไร
ปลาฝูงอื่น ๆ อาจอพยพข้ามมหาสมุทร
ปลาแมกเคอเรลเล็ก ๆ เป็นเหยื่อของปลาล่าเหยื่อที่ใหญ่กว่า รวมทั้งปลาแมกเคอเรลที่ใหญ่กว่าและปลาคอดแอตแลนติก
ฝูงนกทะเล วาฬ โลมา ฉลาม และปลาที่ใหญ่กว่าเช่น ปลาทูน่าและปลากระโทง จะตามฝูงปลาแมกเคอเรลไปเพื่อโจมตีพวกมันโดยวิธีที่ซับซ้อนและเป็นการร่วมมือกัน
เนื้อปลาแมกเคอเรลมีกรดไขมันโอเมกา-3 สูง ดังนั้น มนุษย์ก็จึงล่ามันมาก สามารถนำมาทำเป็นปลากระป๋อง โดยเก็บเนื้อปลาในซอสมะเขือเทศ ซึ่งเป็นการถนอมอาหารอย่างหนึ่ง
ในปี 2009 มีการประมงปลาทางพาณิชย์ถึง 5 ล้านตัน
ส่วนคนจับปลาเป็นกีฬาก็ชื่นชอบความช่างสู้ของปลา king mackerel (Scomberomorus cavalla)
สปีชีส์

มีปลากว่า 30 สปีชีส์ โดยหลักอยู่ในวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae) ที่ปกติเรียกว่าปลาแมกเคอเรล
คำภาษาอังกฤษตั้งแต่ปี 1300 ว่า "mackerel" หมายความว่า "มีเครื่องหมาย" หรือ "ด่างพร้อย" ได้มาจากคำฝรั่งเศสเก่า (Old French) คือ maquerel ซึ่งหมายถึง "แมงดา" หรือ "ผู้จัดหา" (หญิงเพื่อจุดประสงค์ทางเพศ)
แม้นี่จะเชื่อมกับลักษณะของปลาได้อย่างไม่ชัดเจนแต่ปลาก็วางไข่อย่างขะมักเขม้นเป็นฝูง ๆ ใกล้ฝั่งและแนวคิดในสมัยกลางเกี่ยวกับการสืบพันธุ์ของสัตว์ก็ค่อนข้างสร้างสรรค์
สปีชีส์ > วงศ์ปลาอินทรี

ปลาจากวงศ์ปลาอินทรี 21 สปีชีส์เรียกอย่างสามัญว่า ปลาแมกเคอเรล
สปีชีส์ต้นแบบ (type species) ของปลาแมกเคอเรลวงศ์ปลาอินทรีก็คือปลาแมกเคอเรลแอตแลนติก Scomber scombrus 
ปลา Atlantic chub mackerel (Scomber colias) และปลาแมกเคอเรลแปซิฟิก (Scomber colias) เคยเชื่อว่าเป็นสปีชีส์ย่อยของสปีชีส์เดียวกัน
แต่ในปี 1999 นักวิชาการใช้หลักฐานทางโมเลกุลและทางสัณฐานแยกสปีชีส์เหล่านั้นออกจากกัน
ปลาแมกเคอเรลเล็กกว่าและมีวงจรชีวิตสั้นกว่าปลาที่เป็นญาติใกล้ชิดกันคือ ปลาทูน่า ซึ่งก็อยู่ในวงศ์เดียวกัน
สปีชีส์ > วงศ์ปลาอินทรี > Scombrini เป็นปลาแมกเคอเรล "แท้"

ปลาแมกเคอเรลแท้อยู่ในเผ่า Scombrini (ปลาแมกเคอเรลแท้)
เป็นเผ่าที่มีปลา 7 สปีชีส์ แต่ละสปีชีส์อยู่ในสกุลหนึ่งหรือสองสกุล คือ Scomber หรือ Rastrelliger (ปลาทู)
| ปลาแมกเคอเรลแท้ (เผ่า Scombrini)> ชื่อสามัญ  | ปลาแมกเคอเรลแท้ (เผ่า Scombrini)> ชื่อวิทยาศาสตร์  | ปลาแมกเคอเรลแท้ (เผ่า Scombrini)> ยาวสุด (ซม.) 	 | ปลาแมกเคอเรลแท้ (เผ่า Scombrini)> ยาวทั่วไป (ซม.) 	 | ปลาแมกเคอเรลแท้ (เผ่า Scombrini)> หนักสุด (กก.) 	 | ปลาแมกเคอเรลแท้ (เผ่า Scombrini)> อายุมากสุด 	 | ปลาแมกเคอเรลแท้ (เผ่า Scombrini)> ระดับใน โซ่อาหาร  | ปลาแมกเคอเรลแท้ (เผ่า Scombrini)> Fish Base 	 | ปลาแมกเคอเรลแท้ (เผ่า Scombrini)> FAO  | ปลาแมกเคอเรลแท้ (เผ่า Scombrini)> สถานะ IUCN |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปลาทู  | Rastrelliger brachysoma (Bleeker, 1851)  | 34.5 	 | 20 	 |   |   | 2.72 	 |   |   | Data deficient |
| ปลาทูปากจิ้งจก  | R. faughni (Matsui, 1967)  | 20 	 |   | 0.75 	 |   | 3.4 	 |   |   |  Data deficient |
| ปลาลัง  | R. kanagurta (Cuvier, 1816)  | 35 	 | 25 	 |   | 4 ปี 	 | 3.19 	 |   |   |  Data deficient |
| ปลาซาบะ (Blue mackerel) 	 | Scomber australasicus (Cuvier, 1832)  | 44 	 | 30 	 | 1.36 	 |   | 4.2 	 |   |   |  Least concern |
| Atlantic chub mackerel 	 | S. colias (Gmelin, 1789)  |   |   |   |   | 3.91 	 |   |   |  Least concern |
| Chub mackerel 	 | S. japonicus (Houttuyn, 1782)  | 64 	 | 30 	 | 2.9 	 | 18 ปี 	 | 3.09 	 |   |   |  Least concern |
| ปลาแมกเคอเรลแอตแลนติก 	 | S. scombrus (Linnaeus, 1758)  | 66 	 |   |   | 12 ปี (ตะวันตก) 18 ปี (ตะวันออก) 	 | 3.65 	 |   |   |  Least concern |
ลักษณะ

ปลาแมกเคอเรลโดยมากอยู่ในวงศ์ปลาอินทรี โดยปลาทูน่าและปลาโบนิโต (bonito, ปลาเผ่า Sardini) ก็รวมอยู่ในวงศ์ด้วย
โดยทั่วไปแล้ว ปลาแมกเคอเรลจะเล็กและบางกว่าปลาทูน่า แต่มีลักษณะอื่น ๆ ที่คล้าย ๆ กัน
ถ้ามีเกล็ด ก็จะเล็กมาก
เหมือนกับปลาทูน่าและโบนิโต ปลาแมกเคอเรลกินจุมาก สามารถว่ายน้ำได้เร็วและคล่องแคล่ว สามารถทำให้ตัวเพรียวโดยหดครีบเข้าไปในร่องตามตัว
เหมือนกับปลาอินทรีอื่น ๆ ตัวเป็นรูปทรงกระบอก มีครีบเล็ก ๆ ตามหลังและท้องโดยอยู่หลังครีบหลัง (dorsal fin) และครีบก้น (anal fin) แต่ไม่เหมือนกับปลาทูน่าที่ใหญ่กว่า ครีบเหล่านี้ค่อนข้างบาง
สปีชีส์ต้นแบบของแมกเคอเรลวงศ์ปลาอินทรีก็คือปลาแมกเคอเรลแอตแลนติกสปีชีส์ Scomber scombrus
ซึ่งมีสีเขียว-น้ำเงินเลื่อมพรายที่หลังและสีเงินที่ท้อง มีลายหยักเกือบเป็นแนวตั้งตลอดตัวบนหลัง
ลายเด่นที่หลังปลาอาจดูเหมือนจะเพื่อพรางตัวไม่ให้แตกต่างกับพื้นหลังรอบ ๆ ปลา
แต่จริง ๆ ไม่เป็นเช่นนั้น เพราะปลาอยู่ในเขตต่ำลึกกลาง ๆ (midwater pelagic) ซึ่งไม่ปรากฏพื้นหลัง
แต่ปลามีรีเฟล็กซ์ตามมองวัตถุที่กำลังเคลื่อนที่ (optokinetic reflex) เป็นระบบการเห็นที่ไวต่อลายซึ่งกำลังเคลื่อนที่
เพราะถ้าปลาจะอยู่เป็นฝูงได้อย่างมีประสิทธิภาพ ก็จะต้องมีกลไกลช่วยวางตัวให้เข้ากับปลาใกล้ ๆ และให้ว่ายน้ำเร็วเท่ากัน
ลายของปลาใกล้ ๆ จึงเป็น "schooling marks" (สัญญาณฝูง) ซึ่งเป็นตัวส่งสัญญาณให้รู้ถึงตำแหน่งโดยเปรียบเทียบ
ลายของปลาแมกเคอเรลบางชนิดมีชั้นเกล็ดบาง ๆ ที่สะท้อนแสง
ในปี 1998 นักชีววิทยาบางท่านอ้างว่า เกล็ดบาง ๆ เหล่านี้ให้ข้อมูลเพิ่มแก่ปลาอื่น ๆ ว่าปลากำลังเคลื่อนตัวอย่างไร
เพราะเมื่อปลาเปลี่ยนทิศทางเทียบกับปลาอีกตัวหนึ่ง แสงสะท้อนที่ส่งไปยังปลาอีกตัวหนึ่งก็จะเปลี่ยนไปด้วย
ความไวทิศทางเช่นนี้ทำให้ปลาได้ "ความได้เปรียบอย่างพอสมควรในการตอบสนองอย่างรวดเร็วเมื่ออยู่เป็นฝูงหรือกินอาหาร"
ปลาแมกเคอเรลเป็นตั้งแต่ปลาเหยื่อขนาดเล็ก (forage fish) จนถึงปลาที่ตกเป็นกีฬาซึ่งใหญ่กว่า (game fish)
ปลาตามชายฝั่งมักจะตัวเล็ก
king mackerel เป็นตัวอย่างปลาแมกเคอเรลที่ใหญ่กว่า
ปลาโดยมากเลือดเย็น แต่ก็มีข้อยกเว้นบ้าง
คือปลาบางสปีชีส์มีอุณหภูมิร่างกายที่สูงกว่า
ปลากระดูกแข็งเลือดอุ่นล้วนอยู่ในอันดับย่อยปลาทูน่า (Scombroidei) ซึ่งรวม butterfly kingfish (Gasterochisma melampus) อันเป็นปลาแมกเคอเรลรูปแบบดึกดำบรรพ์
ปลาแมกเคอเรลว่ายน้ำเก่ง
ปลาแมกเคอเรลแอตแลนติกว่ายน้ำได้เร็ว 0.98 เมตร/วินาที (3.5 กม./ชม.) อย่างต่อเนื่อง (sustained) และเร็ว 5.5 เมตร/วินาที (19.8 กม./ชม.) ในระยะสั้น ๆ (burst)
เทียบกับ chub mackerel ที่ว่ายน้ำได้เร็ว 0.92 เมตร/วินาที (3.3 กม./ชม.) อย่างต่อเนื่อง และ 2.25 เมตร/วินาที (8.1 กม./ชม.) ในระยะสั้น ๆ
การกระจายตัว

ปลาแมกเคอเรลโดยมากอยู่ในพื้นที่จำกัด
ปลาแมกเคอเรลสแปนิชแอตแลนติก (Scomberomorus maculatus) อยู่ทางฝั่งตะวันออกของอเมริกาเหนือเริ่มตั้งแต่เคปค้อดซึ่งอยู่ใต้คาบสมุทรยูกาตัน มีกลุ่มประชากรแบ่งเป็น 2 กลุ่มตามเขตภูมิภาค เมื่อใกล้ถึงฤดูร้อน กลุ่มหนึ่งจะอพยพเป็นฝูงใหญ่ไปทางทิศเหนือตามชายฝั่งจากรัฐฟลอริดาเพื่อไปวางไข่ในน้ำตื้นที่ชายฝั่งนิวอิงแลนด์ แล้วก็จะกลับไปอยู่ในน้ำลึกของฟลอริดาในหน้าหนาว ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งอพยพเป็นฝูงใหญ่ตามชายฝั่งจากประเทศเม็กซิโกไปวางใข่ในน้ำตื้นในอ่าวเม็กซิโกตามชายฝั่งของรัฐเท็กซัส แล้วก็จะกลับไปอยู่ในน้ำลึกของเม็กซิโกในหน้าหนาว ปลาสองกลุ่มนี้บริหารจัดการต่างกัน แม้จะเหมือนกับทางพันธุกรรม
ปลาแมกเคอเรลแอตแลนติก (Scomber scombrus) เป็นปลาชายฝั่งที่พบในแอตแลนติกเหนือเท่านั้น แต่กลุ่มในมหาสมุทรด้านตะวันตกจะเป็นอิสระจากกลุ่มประชากรด้านตะวันออก กลุ่มด้านตะวันออกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม คือ กลุ่มทะเลเหนือ (North Sea) กลุ่มใต้ (southern) และกลุ่มตะวันตก (western) แต่ละกลุ่มมีรูปแบบอพยพที่ต่างกัน การผสมพันธุ์ระหว่างกลุ่มต่าง ๆ ด้านมหาสมุทรแอตแลนติกตะวันออกจะเกิดในที่หากินทางด้านทิศเหนือ แต่กลุ่มแอตแลนติกตะวันออกและตะวันตกจะไม่ผสมพันธุ์กัน
สปีชีส์ชายฝั่งที่สามัญอีกสปีชีส์หนึ่งคือ chub mackerel (Scomber japonicus) ไม่มีอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกแต่อยู่กระจายไปทั่วในซีกโลกทั้งสองในมหาสมุทรแปซิฟิก มีรูปแบบการอพยพค่อนข้างคล้ายกับปลาแมกเคอเรลแอตแลนติก คือในซีกโลกเหนือ ปลาจะอพยพไปทางทิศเหนือในฤดูร้อนไปยังที่ทำกิน และอพยพไปทางทิศใต้ในฤดูหนาวเพื่อวางไข่ในน้ำที่ตื้นกว่า ในซีกโลกใต้ รูปแบบการอพยพก็จะกลับกัน หลังจากวางไข่ ปลาบางกลุ่มจะอพยพลึกลงไปตามลาดทวีปแล้วอยู่ในฤดูหนาวโดยไม่ค่อยทำอะไร
ปลา Chilean jack mackerel (Trachurus murphyi) ซึ่งเป็นปลาแมกเคอเรลที่ตกมากสุด จะพบในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ตั้งแต่ออสเตรเลียตะวันตกจนถึงชายฝั่งของประเทศชิลีและเปรู ส่วนสปีชีส์พี่น้องกัน (sister species) คือ Pacific jack mackerel (Trachurus symmetricus) จะพบในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ Chilean jack mackerel จะอยู่ตามชายฝั่งบริเวณที่น้ำผุดขึ้น (upwelling) แต่ก็อพยพข้ามมหาสมุทรด้วย จำนวนของมันอาจต่างกันมากขึ้นอยู่กับความเปลี่ยนแปลงของมหาสมุทร โดยสภาพอากาศเอลนีโญจะมีผลเป็นพิเศษ
มีปลา jack mackerel 3 สปีชีส์ที่พบในทะเลชายฝั่งรอบ ๆ นิวซีแลนด์ คือ Greenback horse mackerel, Chilean jack mackerel และ Pacific jack mackerel
ซึ่งมักจับด้วยอวนล้อมจับมีสายมาน (purse seine) แต่บริหารเหมือนกับเป็นปลากลุ่มเดียวโดยมีสปีชีส์หลายสปีชีส์
มีปลาแมกเคอเรลบางพันธุ์ที่อพยพขึ้น ๆ ลง ๆ 
คือ snake mackerel จะอยู่ในน้ำลึกช่วงกลางวันและขึ้นมาบนผิวน้ำหากินเวลากลางคืน เป็นการอพยพที่เรียกว่า diel vertical migration
ปลาที่ยังไม่โตเต็มที่ก็ทำอย่างเดียวกันแต่ในทิศทางตรงกันข้าม คือ อยู่ใกล้ผิวน้ำช่วงกลางวันแล้วไปอยู่ในน้ำลึกช่วงกลางคืน
สปีชีส์นี้กินหมึก กุ้งกั้งปูที่ผิวน้ำ ปลาตะเกียง ปลานกกระจอก ปลาวงศ์ Scomberesocidae และปลาแมกเคอเรลอื่น ๆ
ในนัยตรงกันข้าม ปลาทูน่าและปลากระโทงก็จะล่ามันกิน
วงจรชีวิต

ปลาแมกเคอเรลสืบพันธุ์โดยปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ลงในน้ำ ซึ่งต้องทำใกล้ผิวน้ำเพราะไข่ของตัวเมียลอยน้ำ
ตัวเมียจะวางไข่ระหว่าง 300,000-1,500,000 ฟอง
ไข่และตัวอ่อนของปลาจะลอยตัวเป็นอิสระในน้ำทะเล
ตัวอ่อนและปลายังไม่โตจะกินแพลงก์ตอนสัตว์ (zooplankton)
เมื่อโตขึ้นจะมีฟันคม จึงสามารถล่าสัตว์พวกกุ้งกั้งปู เช่น โคพีพอด (copepod), ปลาเหยื่อ (forage fish), กุ้ง และหมึก
แต่มันก็จะเป็นเหยื่อของสัตว์ผิวน้ำรวมทั้งปลาทูน่า, billfish (ปลาในอันดับ Istiophoriformes), สิงโตทะเล, ฉลาม และนกวงศ์กระทุง
ที่ชายฝั่งประเทศมาดากัสการ์ ปลาฉลามสปินเนอร์ (spinner shark, spinner shark) จะเฝ้าตามฝูงปลาแมกเคอเรลที่กำลังอพยพ
วาฬบรูด้าก็จะกินปลาด้วยถ้าหาเจอ
โดยมีวิธีกินหลายอย่างรวมทั้งเฉี่ยวกินที่ผิวน้ำ (skimming the surface) อ้าปากพุ่งไปข้างหน้า (lunging) และร่วมกันสร้างกำแพงฟองอากาศล้อมปลาแล้วกิน (bubble net)
การประมง

การจับปลาแมกเคอเรลทั่วโลกเป็นตันตามรายงานของ FAO ปี 1950-2009
ปลาเศรษฐกิจหลัก ๆ
Chilean jack mackerel ตกมากเกินไปจนกระทั่งกลุ่มประชากรอาจจะล้ม รูปนี้แสดงปลาทั้งฝูงราว 400 ตันถูกดักอยู่ในอวนล้อมมีสายมาน
ปลา Chub mackerel สปีชีส์ Scomber japonicus เป็นปลาแมกเคอเรลวงศ์ปลาอินทรีที่จับมากที่สุด
เป็นปลาแมกเคอเรลวงศ์ปลาอินทรีครึ่งหนึ่งที่จับได้
สับสนได้ง่ายกับปลาแมกเคอเรลแอตแลนติก
Chub mackerel อพยพเป็นระยะทางยาวไกลในมหาสมุทรและข้ามทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
สามารถจับได้ด้วยอวนลอย (drift net) และอวนลาก (trawl) ที่เหมาะสม แต่ปกติจะจับด้วยอ้วนล้อม (surround net) มากที่สุดช่วงกลางคืนโดยล่อไฟ
ปลาแมกเคอเรลวงศ์ปลาอินทรีที่จับได้ที่เหลือจะเป็นปลาแมกเคอเรลแอตแลนติกกับปลาแมกเคอเรลวงศ์ปลาอินทรีพันธุ์อื่น ๆ โดยสองกลุ่มนี้จับได้เท่ากัน
ในกลุ่มปลาวงศ์ปลาอินทรี ปลา 75% ที่จับได้มาจากปลาสองพันธุ์
Chilean jack mackerel เป็นปลาแมกเคอเรลไม่ใช่ปลาอินทรีที่จับได้มากที่สุดโดยจับมากเท่า ๆ กับ chub mackerel
สปีชีส์นี้จับมากเกิน และประชากรปลาเสี่ยงว่าจะหมดไปอย่างรวดเร็ว
ปลาแมกเคอเรลที่เล็กกว่ามีพฤติกรรมคล้ายปลาเฮร์ริง ดังนั้น ก็จะจับโดยวิธีเดียวกัน
ปลาเช่นนี้ ซึ่งอยู่เป็นฝูงใกล้ผิวน้ำ สามารถจับได้ด้วยอวนล้อมมีสายมาน (purse seining)
เรือลำมหึมาอาจใช้เครื่องบินหาฝูงปลา
แล้วเรือก็จะเข้าไปหาปลาโดยใช้ระบบโซนาร์ที่ทันสมัยเพื่อตรวจดูรูปร่างของฝูงปลา แล้วก็จะล้อมใช้เรือสำรองที่วิ่งได้เร็วซึ่งปล่อยอวนล้อมมีสายมานเมื่อวิ่งล้อมฝูงปลา
เรือลากสายเบ็ด (troller) ที่เหมาะสมก็สามารถจับปลาแมกเคอเรลอย่างมีประสิทธิภาพเช่นกันเมื่อปลาว่ายอยู่ตามผิวน้ำ
โดยสายเบ็ดอาจลากด้วยเครื่องม้วนไฟฟ้าหรือไฮดรอลิก
อุปกรณ์เรียกปลา (Fish aggregating device) ก็อาจใช้เรียกปลาแมกเคอเรลเช่นกัน
การบริหารประชากรปลา

มีการจับปลาเกินในทะเลเหนือทำให้ระบบนิเวศถึงความไม่สมดุลจนกระทั่งคนงานต้องเสียงานเพราะมีปลาไม่พอ
เขตตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐรวมอ่าวเม็กซิโก ทะเลแคริบเบียน และมหาสมุทรแอตแลนติกด้านตะวันออกเฉียงใต้
เป็นเขตที่เคยจับปลา king mackerel และ atlantic Spanish mackerel มากเกินในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980
จนมีกฎหมายจำกัดการจับปลารวมทั้งขนาดปลา บริเวณจับปลา และจำนวนปลาทั้งสำหรับผู้จับปลาเป็นพาณิชย์และเป็นกีฬา
อวนติดตา (Gillnet) ก็ห้ามไม่ให้ใช้ในน่านน้ำรัฐฟลอริดา
จนกระทั่งประชากรปลาได้กลับคืนมาในปี 2001