stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กบฏโพกผ้าเหลือง
ความเคลื่อนไหวของกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองที่ฟื้นคืนกลับมาในช่วงหลังต้นปี ค.ศ. 185 > โจรคลื่นขาว

ระหว่างวันที่ 16 มีนาคม และ 13 เมษายน ค.ศ. 188 กัว ไท่ (郭太) ได้นำกองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่ จำนวน 100,000 นาย เพื่อเริ่มก่อกบฎในเมืองซีเหอ (บริเวณรอบเฟินหยาง, ชานซีในปัจจุบัน) เนื่องจากพวกเขามีต้นกำเนิดมาจากหุบเขาไป่โป (白波谷; "หุบเขาคลื่นขาว") ในเมืองซีเหอ ต่อมาพวกเขากลายเป็นที่รู้จักกันคือ "โจรคลื่นขาว"(白波賊) พวกเขาได้ร่วมมือกับยฺหวีฝูหลัว ผู้นำชนเผ่าซยฺงหนู และเข้าโจมตีเมืองไท่หยวน (บริเวณรอบไท่หยวน, มณฑลชานซีในปัจจุบัน) และเมืองเหอตง (บริเวณรอบยฺวิ่นเฉิง มณฑลชานซีในปัจจุบัน) ระหว่างวันที่ 27 ตุลาคม และ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 189 เมื่อพวกโจรเข้าโจมตีเมืองเหอตง ขุนศึกนามว่า ตั๋งโต๊ะ ได้พยายามที่จะส่งหนิวฝู่ (งิวฮู) ผู้เป็นลูกเขยของตนไปนำกองกำลังทหารเข้าโจมตีแต่ล้มเหลว
ราวกลางปี ค.ศ. 195 พระเจ้าเหี้ยนเต้ทรงหลบหนีออกจากนครฉางอัน เมืองหลวงของจักรวรรดิที่ซึ่งพระองค์ทรงถูกจับเป็นตัวประกันโดยลูกน้องสมุนของตั๋งโต๊ะอย่างลิฉุยและกุยกี นับตั้งแต่ตั๋งโต๊ะถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 192 พระองค์ทรงกลับมายังซากเมืองลกเอี๋ยงที่เป็นเมืองหลวงเก่า ซึ่งตั๋งโต๊ะทำการเผาใน ค.ศ. 191 ในขณะที่ย้ายถิ่นฐานไปยังฉางอานโดยบังคับ ต่ง ฉง (ตังสิน อดีตลูกน้องของงิวฮู) และหยาง เฟิ่ง (เอียวฮอง อดีตโจรคลื่นขาว) เข้าปกป้องพระเจ้าเหี้ยนเต้ในลกเอี๋ยง เมื่อลิฉุยและกุยกีพยายามที่จะไล่ติดตามและนำฮ่องเต้กลับไปที่ฉางอัน ตังสินและเอียวฮองได้เรียกกลุ่มโจรคลื่นขาวซึ่งนำโดย ลิงัก (李樂 หลี่ เล่อ), หันเซียม, โฮจ๋าย (胡才 หู ไฉ) และคนอื่น ๆ เพื่อเข้ามาช่วยเหลือพระเจ้าเหี้ยนเต้ กองกำลังของชนเผ่าซฺยงหนูที่นำโดยชวี่เปย์ (去卑) ก็ตอบรับคำเรียกเช่นกันแล้วยกมาช่วยเหลือพระเจ้าเหี้ยนเต้ ต่อต้านกองกำลังของลิฉุยและกุยกี ระหว่างปี ค.ศ. 195 ขุนศึก โจโฉ ได้นำกองกำลังของตนเข้าสู่ลกเอี๋ยงและและคุ้มกันพระเจ้าเหี้ยนเต้พาไปยังฐานที่มั่นของตนในเมืองสฺวี่ตู (許; สฺวี่ชาง, มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) และสถาปเมืองหลวงจักรวรรดิแห่งใหม่ที่นั่น
ความเคลื่อนไหวของกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองที่ฟื้นคืนกลับมาในช่วงหลังต้นปี ค.ศ. 185 > เอ๊กจิ๋ว: หม่า เซียง และเจ้า จือ

ใน ค.ศ. 188 หม่า เซียง (馬相) และเจ้า จือ (趙祗) ได้นำกองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่เพื่อเริ่มก่อกบฎในเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมมณฑลเสฉวนและฉงชิ่งในปัจจุบัน) พวกเขาสังหารหลี่ เชิง (李升; นายอำเภอแห่งเมืองเมียนจู 緜竹縣),  เจ้า ปู้ (趙部; ผู้ว่าราชการเมืองปา 巴郡) และซี เจี่ยน (郗儉; ผู้ตรวจการมณฑลเอ็กจิ๋ว) หม่า เซียงได้ประกาศตั้งตนเองเป็นฮ่องเต้ ก่อนที่กลุ่มกบฎเหล่านี้จะถูกปราบปรามโดยกองกำลังท้องถิ่นที่นำโดยเจี่ย หลง (賈龍) อดีตลูกน้องของซี เจี่ยน
ความเคลื่อนไหวของกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองที่ฟื้นคืนกลับมาในช่วงหลังต้นปี ค.ศ. 185 > เฉงจิ๋ว: จาง เหรา, กวนไฮ, สฺวี เหอ และซือหม่า จฺวี้

ราวปี ค.ศ. 189 จาง เหรา (張饒) ได้นำกองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่จำนวน 200,000 นายเพื่อเข้าทำลายล้างชิงจิ๋ว เขาได้เอาชนะกองกำลังจักรวรรดิภายใต้การนำของข่งหรง (ขงหยง) เสนาบดีแห่งรัฐเป๋ยไห่ซึ่งราชสำนักฮั่นได้แต่งตั้ง (บริเวณรอบเหวย์ฟาง, ซานตงในปัจจุบัน) ในชิงจิ๋ว ต่อมาขงหยงได้ถูกปิดล้อมในอำเภอตู้ชาง (都昌縣; บริเวณรอบ Changyi, ซานตง) โดยโจกโพกผ้าเหลืองหลายพันคนที่นำโดยก่วนไฮ่ (管亥) ไทสูจู้ แม่ทัพขุนพลภายใต้สังกัดขงหยงสามารถตีฝ่าวงล้อมและขอความช่วยเหลือจากเล่าปี่ ซึ่งได้รับตำแหน่งเป็นเสนาบดีแห่งรัฐผิงหยวนที่อยู่ใกล้เคียง เล่าปี่ได้นำกองกำลังทหารจำนวน 3,000 นาย เข้าโจมตีกวนไฮและช่วยเหลือขงหยงได้สำเร็จ
ใน ค.ศ. 200 สฺวี เหอ (徐和) และซือหม่า จฺวี้ (司馬俱) ได้นำกองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่จากเมืองจี่หนาน (บริเวณรอบ Zhangqiu, ซานตงในปัจจุบัน) และเมืองเล่ออัน (บริเวณรอบจือปั๋ว, ซานตงในปัจจุบัน) เพื่อเข้าทำลายล้างชิงจิ๋วอีกครั้ง พวกเขากลับพ่ายแพ้และถูกสังหารโดยแฮหัวเอี๋ยน จงป้า และลิยอย ในระหว่างปี ค.ศ. 206 ถึง 209
ความเคลื่อนไหวของกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองที่ฟื้นคืนกลับมาในช่วงหลังต้นปี ค.ศ. 185 > กุนจิ๋ว:กองทัพเฉงจิ๋วของโจโฉ

ราวเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 192 กองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่จำนวนแสนนายจากมณฑลชิงจิ๋วได้บุกเข้าไปในมณฑลหยานและสังหารเจิ่ง ซุ่ย (鄭遂) เสนาบดีแห่งรัฐเหริ่นเชิง (任城國; บริเวณรอบโจวเฉิง, มณฑลชานตงในปัจจุบัน) ก่อนที่จะย้ายไปยังเมืองตงผิง (東平郡; บริเวณรอบอำเภอตงผิง, มณฑลชานตงในปัจจุบัน) เล่าต้าย ผู้ตรวจการแห่งมณฑลกุนจิ๋ว ต้องการที่จะนำกองกำลังเข้าโจมตีพวกกบฏแต่แม่ทัพขุนพลนามว่า เปาสิ้น ได้ให้คำแนะนำเขาว่าให้ตั้งรับ เล่าต้ายได้เมินเฉยต่อคำแนะนำและเสียชีวิตในการโจมตีพวกกบฏ เปาสิ้นและขุนพลอีกคนนามว่า ว่านเฉียน (萬潛) ได้ไปยังเมืองตง (東郡; บริเวณรอบผู่หยาง, มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) เพื่อเชิญโจโฉเป็นผู้ว่าราชการแห่งมณฑลกุนจิ๋วคนใหม่ จากนั้นเปาสิ้นได้นำกองกำลังฝ่ายรัฐบาลเข้าโจมตีพวกกบฎทางตะวันออกของอำเภอโชวจาง (壽張縣; ทางตอนใต้ของอำเภอตงผิง มณฑลชานตงในปัจจุบัน) แต่เสียชีวิตในการรบ ต่อมาแม้จะมีกองกำลังที่น้อยกว่า แต่โจโฉก็สามารถเอาชนะพวกกบฏในรัฐจี้เป่ยได้ กลุ่มกบฎจำนวนกว่า 300,000 นายได้เข้ามายอมสวามิภักดิ์ต่อโจโฉพร้อมกับครอบครัว โจโฉได้คัดเลือกนักรบที่เก่งที่สุดและจัดตั้งหน่วยทหารชั้นเยี่ยมที่มีชื่อว่า กองทัพชิงโจว (青州兵; ยังแปลว่า "กองพลน้อยชิงโจว")
ความเคลื่อนไหวของกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองที่ฟื้นคืนกลับมาในช่วงหลังต้นปี ค.ศ. 185 > เมืองยีหลำและเองฉวน: โฮงี, เล่าเพ็ก, ก๋งเต๋า และคนอื่น ๆ

ในเมืองยีหลำและเองฉวน กองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่ยังคงประจำการภายใต้การนำของโฮงี (何儀), เล่าเพ็ก (劉辟), อุยเซียว (黃邵), และโฮปัน (何曼) ในตอนแรก พวกเขาเป็นพันธมิตรกับขุนศึก อ้วนสุดและซุนเกี๋ยน แต่กลายเป็นกองกำลังอิสระใน ค.ศ. 190 ระหว่างวันที่ 17 มีนาคม และ 15 เมษายน ค.ศ. 196 ขุนศึก โจโฉ ได้นำกองกำลังเข้าโจมตีพวกเขาและสังหารเล่าเพ็ก อุยเซียว และโฮปัน โฮงีนำกองกำลังที่เหลือเข้ามายอมสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ
กองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออีกจำนวนหนึ่งในยีหลำที่นำโดย Wu Ba (吳霸) และก๋งเต๋า (龔都) Wu Ba พ่ายแพ้และถูกจับกุมโดยแม่ทัพขุนพลนามว่า ลิถอง ก๋งเต๋าได้กลายเป็นภัยคุกคามต่อโจโฉ เมื่อเขาได้ร่วมมือกับเล่าปี่ คู่ปรับของโจโฉ และยึดการควบคุมเมืองหรู่หนานใน ค.ศ. 201 ตอนแรก โจโฉได้ส่ง Cai Yang (蔡揚) ไปกำจัดพวกเขา แต่ Cai Yang กลับถูกสังหาร เขาจึงนำกองกำลังด้วยตนเองเข้าโจมตีและเอาชนะพวกเขาได้ เล่าปี่ต้องหลบหนีไปยังทางใต้เพื่อเข้าร่วมกับเล่าเปียว ในขณะที่ก๋งเต๋าและพวกกบฎที่เหลือต่างแยกย้ายกระจายกันไป
ความเคลื่อนไหวของกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองที่ฟื้นคืนกลับมาในช่วงหลังต้นปี ค.ศ. 185 > มณฑลยังจิ๋วและเกาจิ๋ว

กองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออีกจำนวนหนึ่งในเมืองห้อยเข (บริเวณรอบเช่าซิง, มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน) จนกระทั่งเล่าจ้านได้สังหารผู้นำนามว่า อู๋หฺวาน (吳桓)
ใน ค.ศ. 200  เฉิน ไป้ (陳敗) และว่าน ปิ่ง (萬秉) ได้เริ่มก่อการกบฎในเมืองจิ่วเจิ้น (九真郡; เมืองทัญฮว้า ประเทศเวียดนามในปัจจุบัน) ใน ค.ศ. 202 พวกเขาได้พ่ายแพ้และถูกจับกุมโดย จูตี ผู้ว่าราชการของเมือง
ผลพวงและผลกระทบ

กองทัพฮั่นได้รับชัยชนะ แม้ว่าสถานที่ทางราชการที่สำคัญได้ถูกทำลายไป การเสียชีวิตของข้าราชการระดับสูง และดินแดนของราชวงศ์ได้ถูกแตกแยกออกเป็นเสี่ยง ๆ พวกกบฏเสียชีวิตเป็นจำนวนหลายแสนคน ในขณะที่ประชาชนที่ไม่ได้เข้าร่วมสงครามได้ถูกทำให้กลายเป็นคนไร้บ้านหรือสิ้นเนื้อประดาตัวจากสงคราม ราชวงศ์ฮั่นอ่อนแอลงอย่างมากจนไม่สามารถปกครองได้อย่างเต็มที่ อำนาจได้ถูกกระจัดกระจายไปยังแม่ทัพขุนศึกและผู้นำท้องถิ่นจนกระทั่งล่มสลายอย่างสมบูรณ์ใน ค.ศ. 220
ภายหลังพระเจ้าเลนเต้สวรรคตใน ค.ศ. 189 การแก่งแย่งชิงอำนาจระหว่างโฮจิ๋น ผู้เป็นพระเทวันและพวกขันทีซึ่งจบลงด้วยโฮจิ๋นถูกลอบสังหาร เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 189 อ้วนเสี้ยวขุนศึกผู้ใต้บังคับบัญชาของโฮจิ๋นได้ทำการจุดไฟเผาพระราชวังและบุกเข้าไปเข่นฆ่าพวกขันที ขุนศึกตั๋งโต๊ะได้เข้าเมืองหลวง ปลดพระเจ้าฮั่นเช่าตี้ออกจากราชบังลังก์ แต่งตั้งหองจูเหียบซึ่งยังทรงพระเยาว์เป็นฮ่องเต้องค์ใหม่ พระนามว่า พระเจ้าเหี้ยนเต้ และตั้งตนเองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทำให้มีอำนาจบาตรใหญ่คอยข่มเหงราษฏรอย่างโหดเหี้ยม จนกระทั่งถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 192 ต่อมาแม่ทัพขุนศึกและผู้นำท้องถิ่นต่างตั้งตนเป็นใหญ่และทำสงครามกันเพื่อชิงความเป็นใหญ่ จนกระทั่งเหลือขุนศึกสามคน ได้แก่ เล่าปี่ โจโฉ และซุนกวน
โจโฉได้ควบคุมพระเจ้าเหี้ยนเต้เป็นหุ่นเชิดคอยชักใยอำนาจอยู่เบื้องหลัง จนถูกเล่าปี่และซุนกวนต่อต้านทำให้ต้องส่งกองทัพไปปราบแต่ไม่สำเร็จ เมื่อโจโฉถึงแก่อสัญกรรม โจผี ทายาทของโจโฉได้บีบบังคับให้พระเจ้าเหี้ยนเต้สละราชบังลังก์และมอบให้แก่ตน โจผีได้แต่งตั้งตนเองเป็นฮ่องเต้องค์ใหม่และก่อตั้งราชวงศ์ใหม่ เล่าปี่ไม่ยอมรับและแต่งตั้งตนเองเป็นฮ่องเต้เพื่อกอบกู้ราชวงศ์ฮั่น และซุนกวนก็แต่งตั้งตนเองเป็นฮ่องเต้ตามพวกเขาเช่นกัน จนนำไปสู่ยุคสามก๊กในที่สุด
ในนิยายสามก๊ก

การกบฏได้รับการพรรณนาไว้ในบทเปิดของนวนิยายอิงประวัติศาสตร์สามก๊กเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งวาดภาพพี่น้องเตียวเป็นผู้วิเศษที่ได้รับไท่ผิงจิงจาก"เซียนจากดินแดนใต้" (บางครั้งระบุเป็นจวงจื่อ)
บุคคลสมมติหลายคนที่อยู่ในกบฏโพกผ้าเหลือง มีดังนี้:
เตาอวน ถูกสังหารโดยเลียวฮัวฐานลักพาตัวภรรยาของเล่าปี่
จิวฉอง กบฏที่กลายมาเป็นผู้ถืออาวุธของกวนอู
โกเสง ผู้อยู้ในบัญชาของเตียวโป้
เทียอ้วนจี้ พ่ายแพ้ต่อกองทัพเล่าปี่ในการประจันหน้าครั้งแรก
เตงเมา แม่ทัพรองของเทียอ้วนจี้
เปี๋ยนฮี ขุนพลของโจโฉที่พยายามสังหารกวนอูแต่ไม่สำเร็จ
แม้ว่าเลียวฮัวไม่ใช่ตัวละครสมมติ แต่ในนิยายระบุให้เขาเป็นกบฏผ้าโพกหัวสีเหลืองในช่วงต้น ซึ่งตามวันที่เสียชีวิตและอายุขัยที่คาดการณ์ไว้ไม่น่าเป็นไปได้ในทางประวัติศาสตร์
การปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919

บทความนี้เกี่ยวกับการปฏิวัติที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1918–1919 สำหรับการปฏิวัติใน ค.ศ. 1848-1849 ดูที่ การปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1848-1849 สำหรับการปฏิวัติในเยอรมันตะวันออก ดูที่ การปฏิวัติเงียบสงบ
ดูเพิ่ม: การปฏิวัติเยอรมัน
การปฏิวัติเดือนพฤศจิกายน (เยอรมัน: Novemberrevolution) หรือ การปฏิวัติเยอรมัน เป็นสงครามกลางเมืองในจักรวรรดิเยอรมันในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลาง ซึ่งได้ส่งผลทำให้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญมาเป็นระบอบสาธารณรัฐ (ประชาธิปไตยในระบบสภาเดี่ยว) ซึ่งเวลาต่อมาได้กลายเป็นที่รู้จักกันคือ สาธารณรัฐไวมาร์ การปฏิวัติได้เริ่มขึ้นตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 จนถึง เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1919 หลังรัฐธรรมนูญแห่งไวมาร์ถูกประกาศใช้
ชนวนเหตุ

สาเหตุของการปฏิวัติมาจากการรับภาระหนักของประชาชนในช่วงสี่ปีของสงคราม, ผลกระทบที่รุนแรงจากความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิเยอรมันและเกิดสภาวะความตรึงเครียดทางสังคมระหว่างประชาชนธรรมดากับขุนนางชนชั้นสูงที่ครองอำนาจและเพิ่งแพ้สงครามและชนชั้นกลางของนายทุน
รากเหง้าของการปฏิวัติได้ถูกวางเอาไว้ในความปราชัยของจักรวรรดิเยอรมันสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและความตึงเครียดทางสังคมที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน ขั้นแรกของการปฏิวัติได้ถูกจุดชนวนโดยนโยบายของกองบัญชาการระดับสูงแห่งกองทัพบกเยอรมันและขาดการประสานงานกับกองบัญชาการกองทัพเรือ เมื่อเผชิญความพ่ายแพ้ กองบัญชาการกองทัพเรือได้ยืนยันที่จะพยายามเร่งรัดการสู้รบที่สำคัญกับกองทัพราชนาวีแห่งอังกฤษโดยคำสั่งกองทัพเรือ เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1918 ยุทธนาวีไม่เคยเกิดขึ้น แทนที่จะปฏิบัติตามคำสั่งของกองบัญชาการกองทัพเรือเพื่อเริ่มเตรียมเข้าสู้รบกับอังกฤษ ทหารเรือเยอรมันได้ก่อจลาจลที่ท่าเรือของกองทัพเรือที่ wilhelmshaven เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1918 ตามมาด้วยการก่อกบฏที่คีลในวันแรกของเดือนพฤศจิกายน ความโกลาหลครั้งนี้ได้แพร่กระจายไปถึงจิตวิญญาณของพลเมืองได้เกิดความระส่ำระสายไปทั่วเยอรมนีและท้ายที่สุดได้นำสู่การประกาศสาธารณรัฐ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ทรงสละราชบัลลังก์ และลี้ภัยออกนอกประเทศ
หลังจากสิ้นสุด

ผู้ก่อการปฏิวัติ, ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากอุดมการณ์สังคมนิยม, ไม่ได้ส่งมอบอำนาจให้กับสภาที่จัดตั้งตามแบบโซเวียต (แบบที่พวกบอลเชวิกทำกันในรัสเซีย) เพราะผู้นำของพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตยแห่งเยอรมนี(SPD)ไม่สนับสนุนและได้ขัดขวางการก่อตั้งพรรค SPD ทางพรรคจึงหันไปจัดตั้งสภาแห่งชาติขึ้นแทนเพื่อให้จะเป็นพื้นฐานของรัฐบาลภายใต้ระบบรัฐสภาเดี่ยว ด้วยความหวาดกลัวว่าจะเกิดสงครามกลางเมืองอย่างเต็มรูปแบบในเยอรมนีระหว่างฝ่ายแรงงานหัวรุนแรงและนักอนุรักษนิยมขวาจัด พรรค SPD จึงไม่ได้วางแผนที่จะถอดอำนาจและสิทธิพิเศษของชนชั้นสูงของเยอรมันเสียทั้งหมด แต่พยายามคิดหาวิธีที่จะผนวกคนชั้นสูงพวกนี้เข้ากับระบบสังคมนิยมประชาธิปไตยใหม่ ในความพยายามนี้ พรรค SPD ฝ่ายซ้ายมีความต้องการที่จะเป็นพันธมิตรกับกองบัญชาการทหารสูงสุดเยอรมัน ครั้งนี้ได้อนุญาตให้กองทัพและไฟรคอร์ (ทหารอาสาสมัครฝ่ายชาตินิยม) เพื่อเข้าปราบปรามการก่อการกำเริบสปาตาคิสท์ของฝ่ายคอมมิวนิสต์ เมื่อวันที่ 4-15 มกราคม ค.ศ. 1919 โดยใช้กำลัง พันธมิตรเดียวกันของกองกำลังทางการเมืองได้ประสบความสำเร็จในการปราบปรามการก่อการของพวกฝ่ายซ้ายในส่วนอื่นๆของเยอรมนี ด้วยผลทำให้ประเทศนั้นได้สงบลงอย่างสมบูรณ์ เมื่อปลายปี ค.ศ. 1919
การเลือกตั้งสำหรับสภาแห่งชาติไวมาร์ใหม่ถูกก่อตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1919 การปฏิวัติได้สิ้นสุดลง เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1919 เมื่อรัฐธรรมนูญไวมาร์ถูกประกาศใช้
ดูเพิ่ม

สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
รายพระนามประมุขแห่งรัฐเยอรมันในปี ค.ศ. 1918
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
ชิอง โยชิตากะ

| ชิอง โยชิตากะ |
| --- | --- |
吉高 志音
เกิด:  (1999-07-02) 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 (25 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง, นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2018 – ปัจจุบัน
องค์การ: แอสซิส
ส่วนสูง: 180 ซม.
ชิอง โยชิตากะ (ญี่ปุ่น: 吉高 志音; โรมาจิ: Yoshitaka Shion, เกิด 2 กรกฎาคม 1999) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดค่ายแอสซิส
อำเภอปาซีร์มัซ

| อำเภอปาซีร์มัซ Jajahan Pasir Mas |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงภาษาอื่น
 • ยาวี: ڤاسير مس‎
 • จีน: 巴西马县
 • ทมิฬ: பாசிர் மாஸ்
   ธง
ที่ตั้งของอำเภอปาซีร์มัซในรัฐกลันตัน
อำเภอปาซีร์มัซที่ตั้งของอำเภอปาซีร์มัซในประเทศมาเลเซีย
พิกัด:  6°2′N 102°8′E﻿ / ﻿6.033°N 102.133°E﻿ / 6.033; 102.133
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  กลันตัน
ศูนย์กลาง: ปาซีร์มัซ
การปกครอง
 • องค์กร: สภาอำเภอปาซีร์มัซ
 • ผู้ปกครองอำเภอ: โมฮาเหม็ด โนร์ ฮูซิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 614.15 ตร.กม. (237.12 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 185,741 คน
 • ความหนาแน่น: 300 คน/ตร.กม. (780 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (MST)
รหัสไปรษณีย์: 17xxx
รหัสโทรศัพท์: +6-09
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: D
อำเภอปาซีร์มัซ (มลายู: Jajahan Pasir Mas) เป็นอำเภอของรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย มีพื้นที่ 614.15 ตารางกิโลเมตร ทางเหนือติดกับอำเภอตุมปัต ทางใต้ติดกับอำเภอตานะฮ์เมระฮ์ ทางตะวันออกติดกับอำเภอโกตาบารู และทางตะวันตกติดกับอำเภอสุไหงโก-ลกของประเทศไทย
ประชากร

จากการสัมมโนในปี ค.ศ.2010 มีประชากรอยู่ 185,741 คน
| ลำดับ | แดระฮ์ (กึ่งอำเภอ) | ประชากรในปีค> ศ.2000 |
| --- | --- | --- |
| 1 | รันเตาปันจัง | 23,714 |
| 2 | กูบังกาดง | 22,931 |
| 3 | ปาซีร์มัซ | 21,681 |
| 4 | กังกง | 16,488 |
| 5 | กวลเปอรียก | 15,326 |
| 6 | บูนุตซูซู | 15,008 |
| 7 | กูบังเซอปัต | 14,484 |
| 8 | เจตก | 12,576 |
| 9 | เลอมัล | 10,753 |
| 10 | อาโลร์ปาซีร์ | 9,351 |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อำเภอปาซีร์มัซ
| ด ค กอำเภอของประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 ★ อำเภอที่มีสถานะเทศบาล  ☆ อำเภอที่มีสถานะนคร 
รัฐกลันตัน:  บาจก  กัวมูซัง  เจอลี  ★โกตาบารู  กัวลาไกร  เขตปกครองตนเองโลจิง (กึ่งอำเภอ)  มาจัง  ปาซีร์มัซ  ปาซีร์ปูเตะฮ์  ตานะฮ์เมระฮ์  ตุมปัต 
รัฐเกอดะฮ์:  บาลิง  บันดาร์บาฮารู  ☆โกตาเซอตาร์  ★กัวลามูดา  ★กูบังปาซู  ★กูลิม  ★ลังกาวี  ปาดังเตอรัป  เปินดัง  ☆โปกกเซอนา  ซิก  ยัน 
รัฐซาบะฮ์:  บิวฟอร์ต  เบอลูรัน  กาลาบากัน  เกอนีเงา  กีนาบาตางัน  โกตาเบอลุด  ☆โกตากีนาบาลู  โกตามารูดู  กัวลาเปอญู  กูดัต  กูนัก  ลาฮัดดาตู  นาบาวัน  ปาปาร์  เปอนัมปัง  ปูตาตัน  ปีตัซ  ราเนา  ★ซันดากัน  เซิมโปร์นา  ซีปีตัง  ตัมบูนัน  ★ตาเวา  เตอลูปิด  เตอนม  โตงด  ตัวรัน 
รัฐซาราวัก:  ★อาซาจายา  เบา  เบอลากา  เบอลูรู  เบอตง  ★บินตูลู  บูกิตมาบง  ดาลัต  ดาโร  เกิดง  จูเลา  กาบง  กาโนวิต  กาปิต  ☆กูจิง  ลาวัซ  ลิมบัง  ลิงกา  ลูบกอันตู  ลุนดู  มารูดี  มาตู  เมอราดง  ☆มีรี  มูกะฮ์  ปากัน  ปันตู  ปูซา  ★ซามาราฮัน  ซาราตก  ซารีเกอี  เซอเบาฮ์  เซอบูเยา  เซอลาเงา  เซอเรียน  ★ซีบู  ซีบูรัน  ซีมุนจัน  ซง  ซรีอามัน  ซูบิซ  ตันจุงมานิซ  ตาเตา  เตอเบอดู  เตอลังอูซัน 
รัฐเซอลาโงร์:  ★กมบัก  ★ฮูลูลางัต  ★ฮูลูเซอลาโงร์  ★☆กลัง  ★กัวลาลางัต  ★กัวลาเซอลาโงร์  ☆เปอตาลิง  ซาบักเบอร์นัม  ★เซอปัง 
รัฐตรังกานู:  เบอซุต  ★ดูงุน  ฮูลูเตอเริงกานู  ★เกอมามัน  ☆กัวลาเนอรุซ  ☆กัวลาเตอเริงกานู  มารัง  เซอตียู 
รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน:  เจอเลอบู  ★เจิมปล  กัวลาปีละฮ์  ★พอร์ทดิกสัน  เริมเบา  ☆เซอเริมบัน  ตัมปิน 
รัฐปะลิส: ไม่มี (★กางาร์)
รัฐปะหัง:  ★เบินตง  เบอรา  ที่สูงแคเมอรอน  เจอรันตุต  ☆กวนตัน  ลีปิซ  มารัน  เปอกัน  เราบ์  รมปิน  ★เตอเมอร์โละฮ์ 
รัฐปีนัง:  ☆เซอเบอรังเปอไรกลาง  ☆เซอเบอรังเปอไรเหนือ  ☆เกาะปีนังตะวันออกเฉียงเหนือ  ☆เซอเบอรังเปอไรใต้  ☆เกาะปีนังตะวันตกเฉียงใต้ 
รัฐเประ:  ★บากันดาตุก  บาตังปาดัง  ★ฮีลีร์เปรัก  ฮูลูเปรัก  กัมปาร์  เกอเรียน  ☆กินตา  ★กัวลากังซาร์  ★ลารุต มาตัง และเซอลามา ((กิ่งอำเภอ))  ★มันจุง  มูอัลลิม  เปรักเตองะฮ์ 
รัฐมะละกา:  ★อาโลร์กาจะฮ์  ★จาซิน  ☆★เมอลากากลาง 
รัฐยะโฮร์:  ★บาตูปาฮัต  ☆โจโฮร์บะฮ์รู  ★กลวง  ★โกตาติงกี  ★กูไล  เมอร์ซิง  ★มัวร์  ★ปนเตียน  ★เซอกามัต  ตังกัก 
☆กัวลาลัมเปอร์ ลาบวน และปูตราจายา เป็นดินแดนสหพันธ์ที่ไม่มีเขตปกครองระดับอำเภอ ตัวเอียง หมายถึงอำเภอที่จัดเป็นอำเภอใหม่ ณ ค.ศ. 2019
ช่องแคบบาหลี

| ช่องแคบบาหลี |
| --- | --- |
มุมมองทางอากาศของช่องแคบ โดยมีเกาะชวาอยู่ทางซ้าย และเกาะบาหลีอยู่ทางขวา
ช่องแคบบาหลี
พิกัด: 8°18′S 114°25′E﻿ / ﻿8.300°S 114.417°E﻿ / -8.300; 114.417
ชนิด: ช่องแคบ
ชื่อในภาษาแม่: Selat Bali (อินโดนีเซีย)
ประเทศในลุ่มน้ำ: อินโดนีเซีย

ช่วงยาวที่สุด: 60 กิโลเมตร (37 ไมล์)
ช่วงกว้างที่สุด: 2.4 กิโลเมตร (1.5 ไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 60 เมตร (200 ฟุต)

อ้างอิง: Selat Bali: Indonesia National Geospatial-Intelligence Agency, Bethesda, MD, USA
ช่องแคบบาหลี (อังกฤษ: Bali Strait) เป็นช่องแคบที่คั่นระหว่างเกาะชวากับเกาะบาหลี เชื่อมต่อมหาสมุทรอินเดียกับทะเลบาหลี ส่วนที่แคบที่สุดมีระยะ 2.4 กิโลเมตร
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2491

รัฐประหาร 6 เมษายน พ.ศ. 2491 เกิดขึ้นในเช้าวันอังคารที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2491 เป็นการทำรัฐประหารโดยบุคคลกลุ่มเดียวกันกับที่ทำรัฐประหารรัฐบาล พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 กล่าวคือเป็นกลุ่มบุคคลที่สนับสนุนจอมพลแปลก พิบูลสงครามอดีตนายกรัฐมนตรี ที่พ้นตำแหน่งไปภายหลังการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง บังคับให้ พันตรีควง อภัยวงศ์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
สภาร่างรัฐธรรมนูญ

สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2491 เป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญคณะแรกของประเทศไทย โดยอาศัยอำนาจตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) เพื่อทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492 โดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ สมาชิกที่มาจากสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทน และสมาชิกที่มาจากผู้ที่ไม่ใช่สมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทน รวมจำนวน 40 คน
สมาชิก

เจ้าพระยาศรีธรรมธิเบศ
พระยาเทพวิทุร
พลโทพระยาเทพหัสดิน
หลวงประกอบนิติสาร
พระชัยปัญญา
พระยากฤตราชทรงสวัสดิ์
พระยาสาริกพงศ์ธรรมพิลาส
หม่อมเจ้าเฉลิมศรีจันทรทัต จันทรทัต
พระยาปรีดานฤเบศร์
พระยาศรีธรรมราช
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
หม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร
นายเกษม บุญศรี
ขุนคงฤทธิศึกษากร (ปาน คงฤทธิ์ศึกษากร)
หลวงอังคณานุรักษ์
นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์
นายเพียร ราชธรรมนิเทศ
นายชวลิต อภัยวงศ์
ร้อยโทสมพันธุ์ ขันธะชวนะ
นายเทพ โชตินุชิต
นายเกษม ดำรงบุล
พระยาอรรถพิทย์พิศาล
หม่อมเจ้ามงคลอุดม ชยางกูร
นายหลุย คีรีวัด
นายจงใจภักดิ์
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์
พระยาศรีวิสารวาจา
นาวาเอกพระยาศราภัยพิพัฒ
พันเอกก้าน จำนงภูมิเวท
พลโทจิร วิชิตสงคราม
พลโทชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์
นายสุวิชช พันธเศรษฐ
นายอินทร สิงหเนตร์
พลเรือตรีเล็ก สุมิตร
นายทองม้วน อัตถากร
ศาสตราจารย์พิเศษหยุด แสงอุทัย
นายโชติ คุ้มพันธ์
หม่อมราชวงศ์สุมนชาติ สวัสดิกุล
พันตรีหลวงสรสิทธยานุการ
ขุนประเสริฐศุภมาตรา
ดูเพิ่ม

รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2490
ควง อภัยวงศ์ ขณะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2491
สินจัย เปล่งพานิช

| สินจัย เปล่งพานิช |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: สินจัย หงษ์ไทย
เกิด: 21 มกราคม พ.ศ. 2508 (60 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: ฉัตรชัย เปล่งพานิช (2531–ปัจจุบัน)
บุตร: 3 คน
อาชีพ:  นักแสดง  นักร้อง  พิธีกร  นักพากย์  ผู้จัดละคร 
อาชีพแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2524–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: นวลฉวี – นวลฉวี (2528)  มธุสร – ล่า (2537)  เพียงดาว – มารยาริษยา (2541)  ภาวิณี - ทะเลริษยา (2549) สุนีย์ – รักแห่งสยาม (2550)  ปานระวี - อาทิตย์ชิงดวง (2552) หม่อมพริ้ม – อีสา ระวีช่วงโชติ (2557)  เหม่ยอิง – ด้ายแดง (2562)  รัมภา – เกมรักปาฏิหาริย์ (2567)
รางวัล
พระสุรัสวดี: นักแสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2527 – เพลิงพิศวาส  พ.ศ. 2540 – อันดากับฟ้าใส  นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2528 – นวลฉวี  พ.ศ. 2537 – มหัศจรรย์แห่งรัก
ชมรมวิจารณ์บันเทิง: ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2550 – รักแห่งสยาม
โทรทัศน์ทองคำ: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2537 – ล่า
คมชัดลึก: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม สาขาภาพยนตร์  พ.ศ. 2550 – รักแห่งสยาม นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม สาขาละครโทรทัศน์  พ.ศ. 2557 – อีสา-รวีช่วงโชติ
 
สินจัย เปล่งพานิช (สกุลเดิม: หงษ์ไทย; เกิด 21 มกราคม พ.ศ. 2508) ชื่อเล่น นก เป็นนักแสดง นางแบบ นักร้อง พิธีกร ผู้จัดละครชาวไทย เคยออกผลงานอัลบั้มเพลงชุด “ทอฝัน“ กับค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ประวัติ

สินจัย เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2508 เกิดและโตที่กรุงเทพมหานคร บิดาชื่อนายสวัสดิ์ มารดาชื่อนางสุจินต์ มีพี่น้อง 4 คน เป็นคนที่ 2 พี่สาวต่างมารดาหนึ่งคน และน้องชายสองคน การศึกษา จบระดับมัธยมต้นจากโรงเรียนศรีอยุธยา
เริ่มเข้าวงการ ปี 2523 ได้ตำแหน่งนางสงกรานต์ของช่อง 5 และไปประกวด Miss young  International ที่ฟิลิปปินส์ 1980 เข้ารอบ 15 คน และเป็นนางแบบให้กับห้างไทยไดมารู ด้วยรูปร่างที่มีส่วนสูงถึง 170 เซนติเมตร จากนั้นจึงเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี  2524 ด้วยการถ่ายแบบให้กับนิตยสารหลายฉบับ
จากนั้นก็ได้มีโอกาสเข้าสู่วงการภาพยนตร์ไทย แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกเมื่ออายุ 16 ปี จากเรื่อง “ สายสวาทยังไม่สิ้น” (2525) กำกับโดยคุณแจ๊สสยาม แสดงนำเป็นเรื่องแรกคู่กับคุณฉัตรชัยและคุณพิศาล เป็นภาพยนตร์ของไฟว์สตาร์ ต่อจากนั้นได้แสดงเรื่องกตัญญูประกาศิต แสดงร่วมกับโจวหยุนฟะ แล้วเริ่มมีชื่อเสียงเมื่อแสดงเรื่องเพลิงพิศวาส กำกับโดยหม่อมน้อยและได้รางวัลพระสุรัสวดีนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมและนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากนวลฉวีและเพลิงพิศวาส กำกับโดยอาจารย์บรรจง ในปีเดียวกัน นวลฉวีได้รับการตอบรับที่ดีมาก เรื่องนี้แสดงคู่กับคุณอภิชาติ หาลำเจียก
ปี 2528 เล่นละครเรื่องแรก "ระนาดเอก" ทางช่อง 7 และในปี 2532 มีผลงานการเขียนหนังสือรวมเล่มกลอนเปล่า "ความงามแสนเหงา" โดยใช้นามปากกาว่า "ปรางทราย" จนปี 2533 ได้มีผลงานออกอัลบั้มเพลงชุด "ทอฝัน" กับค่ายแกรมมี่
ปี 2537 เธอได้รับบทบาทการแสดงละครที่ท้าทายความสามารถทางการแสดงของเธอมาก กับ การรับบท "มธุสร" จากละครเรื่อง ล่า ออกอากาศทาง ช่อง ททบ.5 เป็นแม่กับลูกสาวที่ถูกทารุณกรรมทางกายและจิตใจ โดยสามีของเธอ และโจรผู้ร้าย โดยมธุสร กับ ผึ้ง(ลูกสาว) (รับบทโดย ทราย เจริญปุระ) โดนโจร 7 คน ข่มขืน และผึ้งก็เกิดอาการทางจิต กฎหมายและสังคมทำอะไรไม่ได้ มธุสรเลยใช้ศาลเตี้ยของตัวเองลงมือฆาตรกรรมโจร 7 ศพ ในยุคสมัยนั้นสมัยนั้นถือเป็นละครที่เนื้อเรื่องที่รุนแรงมาก เพราะเนื้อหาละครมีความเครียด หดหู่ ถึงขนาดที่เธอเองอยากเข้าถึงตัวละคร "มธุสร" จนสลัดคาแรคเตอร์นี้ไม่ออก จนต้องให้แม่ชีเทศน์เพื่อให้หลุดจากตัวละครนี้ จนปลายปีในงานประกาศผล รางวัลโทรทัศน์ทองคำ เธอเลยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงดีเด่น ไปครองได้สำเร็จ จนเป็นปรากฏการ์ณที่คนในฮอลล์ รวมถึงนักแสดงที่ได้รับรางวัลและเข้าชิงในปีนั้น ยืนปรมมือให้เธอแทบทุกคน
ส่วนทางด้านการแสดงภาพยนตร์มีผลงานเช่น “ สายสวาทยังไม่สิ้น” (2525), “ ช่างมันฉันไม่แคร์” (2529), “น้ำเซาะทราย” (2529), “ สะแกกรัง” (2529) , “ สะใภ้” (2529), “ แสงสูรย์” (2529), “ ฉันผู้ชายนะยะ” (2530), “ ฉันรักผัวเขา” (2530), "พลอยทะเล" (2530), “ ไฟซ่อนเชื้อ” (2530), “ ครั้งเดียวก็เกินพอ” (2531), “ ภุมรีสีทอง” (2531), “ รักด้วยชีวิต” (2531), “ วิวาห์จำแลง” (2531), “ รักข้างแรม” (2532) ฯลฯ "รักแห่งสยาม" (2550)
ซึ่งจากภาพยนตร์เรื่องนี้เองทำให้เธอได้รับรางวัล ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากบท "สุนีย์" อาทิ รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16, คมชัดลึก อวอร์ด และ สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส และอีกหลายรางวัล อีกทั้งเธอยังถูกจัดอันดับให้เป็นบุคคลบันเทิงที่มีชื่อเสียงมากที่สุดท่านหนึ่งของประเทศไทย และต่อมาก็ได้รับรางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1 สาขานักแสดงหญิงแห่งปี
เธอกลับมาแสดงภาพยนตร์อีกครั้งในปี 2553 ในบท "นิดา" หญิงวัยกลางคนที่มีลูกชายป่วยเป็น "โรคฮิคิโคโมริ" กับภาพยนตร์เรื่อง Who are you? ใคร...ในห้อง ในการกำกับของภาคภูมิ วงษ์จินดา และ เขียนบทโดย เอกสิทธิ์ ไทยรัตน์
ชีวิตส่วนตัว

ทางด้านชีวิตส่วนตัว เธอแต่งงานกับ ฉัตรชัย เปล่งพานิช  (2 เมษายน 2531) มีบุตร-ธิดา 3 คนคือ สิทธิโชค ฑิชากร และพีรดนย์ เปล่งพานิช
ผลงาน > ผลงานภาพยนตร์

สายสวาทยังไม่สิ้น (2525)
สัญชาติราชสีห์ (2526)
นักเลงข้าวนึ่ง (2526)
กตัญญูประกาศิต (2526)
พ่อตาจิ๊กโก๋ (2526)
เทพบุตรสลัม (2526)
ปีศาจมันสมอง (2526)
มนต์รักนักเพลง (2527)
ไฟชีวิต (2527)
ไม้เรียวหัก (2527)
ช่างร้ายเหลือ (2527)
มังกรลายไทย (2527)
10 คงกระพัน (2527)
สัจจะมหาโจร (2527)
สาวน้อยร้อยรัก (2527)
ไอ้ถึกเกณฑ์ทหาร (2527)
ไอ้หนุ่มรถอีแต๋น (2527)
ผู้ใหญ่สิงห์กำนันเสือ (2527)
มือปราบ 2 แผ่นดิน (2527)
เพลิงพิศวาส (2527)
ไอ้จอมเก (2527)
นวลฉวี (2528)
ทรายสะท้อนแสง (2528)
หย่าเพราะมีชู้ (2528)
ลูกทุ่งเสียงทอง (2528)
คุณหญิงตราตั้ง (2528)
แม่ (2528)
ลูกทุ่งฮอลิเดย์ (2529)
สะแกกรัง (2529)
ไปไม่ถึงดวงดาว (2529)
เสือภูพาน (2529)
น้ำเซาะทราย (2529)
หักเหลี่ยมแดร็กคูล่า (2529)
ปลายทางฉิมพลี (2529)
ช่างมันฉันไม่แคร์ (2529)
แสงสูรย์ (2529)
สะใภ้ (2529)
ผัวชั่วคราว (2530)
ฉันผู้ชายนะยะ (2530)
พลอยทะเล (2530)
ฉันรักผัวเขา (2530)
ไฟซ่อนเชื้อ (2530)
สายน้ำไม่ไหลกลับ (2530)
อย่าบอกว่าเธอบาป (2530)
มันแอบอยู่ในหอ (2530)
ไฟหนาว (2530)
ทาสอารมณ์ (2530)
ภุมรีสีทอง (2531)
ครั้งเดียวก็เกินพอ (2531)
วิวาห์จำแลง (2531) รับบทเป็น เนียรวิภา
พ่อมหาจำเริญ (2531)
ตะลุยโรงหมอ (2531)
ซอสามสาย (2531)
อุบัติโหด (2531)
รักด้วยชีวิต (2531)
2482 นักโทษประหาร (2531)
รักข้างแรม (2533)
รักเถอะถ้าหัวใจอยากจะรัก (2533)
Air America (2533)
เฮโรอีน (2537)
มหัศจรรย์แห่งรัก (2538)
อันดากับฟ้าใส (2540)
สุริโยไท (2544)
รักแห่งสยาม (2550)
ราชประชานุเคราะห์ (2553)
Who are you? ใคร...ในห้อง (2553)
THE WAY Lost in right way (2556)
ตีสาม คืนสาม 3D (2557)
แผลเก่า (2557)
FATHERS (2559)
จอมขมังเวทย์ 2020 (2562)
นาคบรรพ์(2568)
ผลงาน > ผลงานละครซิทคอม

ตะกายดาว ตอน ดาวปุ๋ย (2533) ช่อง 9
เป็นต่อ (2551) ช่อง 3 รับเชิญ 5 ตอน รับบท พี่หญิง
รักแท้แม่ไม่ปลื้ม (2559-2560) ช่องวัน 31 รับบท นิตยา รุ่งเรืองทรัพย์ทวี (แม่นิด)
เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์ (2559) ช่องวัน 31