stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2563
การสรรหาตัวแทนพรรคเดโมแครต > ผู้สมัครที่ถอนตัวก่อนการเลือกตั้ง

ริชาร์ด โอเจดา
สมาชิกสภานิติบัญญัติ
รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย เขต 7
(พ.ศ. 2559–2562)
เอริก สวอลเวลล์
ส.ส. สหรัฐ
รัฐแคลิฟอร์เนีย เขต 15
(พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน)
ไมก์ แกรเวล
อดีตสมาชิกวุฒิสภา
จากรัฐอะแลสกา
(พ.ศ. 2512–2524)
จอห์น ฮิคเกนลูเปอร์
อดีตผู้ว่าการรัฐโคโลราโด
(พ.ศ. 2554–2562)
เจย์ อินซลี
ผู้ว่าการรัฐวอชิงตัน
(พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน)
เซธ โมลตัน
ส.ส. สหรัฐ
รัฐแมสซาชูเซตส์ เขต 6
(พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
เคียร์สเตน จิลิแบรนด์
สมาชิกวุฒิสภา
จากรัฐนิวยอร์ก
(พ.ศ. 2552–ปัจจุบัน)
บิล ดิบลาซิโอ
นายกเทศมนตรี
นครนิวยอร์ก
(พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน)
ทิม ไรอัน
ส.ส. สหรัฐ
รัฐโอไฮโอ เขต 13
(พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน)
เบโต โอรอร์ค
อดีต ส.ส. สหรัฐ
รัฐเท็กซัส เขต 16
(พ.ศ. 2556–2562)
เวย์น เมสซาม
นายกเทศมนตรี
เมืองมิรามาร์ รัฐฟลอริดา
(พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
โจ เซสตัก
อดีต ส.ส. สหรัฐ
รัฐเพนซิลเวเนีย เขต 7
(พ.ศ. 2550–2554)
กมลา แฮร์ริส
สมาชิกวุฒิสภา
จากรัฐแคลิฟอร์เนีย
(พ.ศ. 2560–ปัจจุบัน)
ฮูลีอาน กัสโตร
อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเคหะและพัฒนาเมืองสหรัฐ
(พ.ศ. 2557–2560)
แมริแอนน์ วิลเลียมสัน
นักเขียน
จากรัฐแคลิฟอร์เนีย
คอรี บุกเกอร์
สมาชิกวุฒิสภา
จากรัฐนิวเจอร์ซีย์
(พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน)
เชิงอรรถ

↑  Most states allowed early voting in person or by mail, with the earliest state starting on September 4. Most voters voted before November 3, most of them by mail.
↑  Trump's official state of residence was New York in the 2016 election but has since changed to Florida, with his permanent residence switching from Trump Tower to Mar-a-Lago in 2019.
↑  In bolded states and territories, the leading candidate won the support of an absolute majority of that state's delegation for the first ballot; according to Rule 40(b), eight such states are needed to be eligible. In states and territories that are not bolded, the leading candidate won the support of a simple plurality of delegates.
จู อิน

| จู อิน Athena Chu |
| --- | --- |
บท จื่อเสีย คือบทบาทที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในชีวิตการแสดงของเธอ
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2514 (53 ปี) จู อินอิน ฮ่องกง
ส่วนสูง: 153 ซม.
น้ำหนัก: 42
คู่สมรส: "หวง กวนจง" หรือ  "Paul Wong" (พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน)
คู่ครอง: "โจว ซิงฉือ" (พ.ศ. 2535-2538)
บุตร: "น้องซาลาเปาไส้หมูแดง" (ผู้หญิง)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: ปีพ.ศ. 2535-ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: -บท “จื่อเสีย” ใน เรื่อง "ไซอิ๋วเดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน ภาค2"(2538) -บท "แจ็คกี้" ในเรื่อง "คนเล็กนักเรียนโต ภาค2” (2535)
ฐานข้อมูล
IMDb
จู อิน (จีน: 朱茵; พินอิน: Zhū Yīn; ยฺหวิดเพ็ง: zyu1 jan1) มี
ชื่อภาษาอังกฤษ  "อาธีน่า จู" (Athena Chu) เกิดฮ่องกง เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2514 เป็นที่รู้จักในยุค 90 บทบาทการแสดงที่ได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จักมากที่สุดของเธอ คือ บท "เทพธิดาจื่อเสีย" ในภาพยนตร์ เรื่อง "ไซอิ๋วเดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน ภาค2" จากบทบาทในเรื่องนี้ต่อมาได้กลายมาเป็นฉายาของเธอจนถึงปัจจุบัน
จูอิน เริ่มแจ้งเกิดในภาพยนตร์เรื่อง "คนเล็กนักเรียนโต ภาค2” จากนั้นก็มีผลงานละครกับทางสภานีโทรทัศน์ทีวีบี ส่วนใหญ่รับบทนางรอง จนกระทั่งเมื่อปีพ.ศ. 2537 ในวัย 23 ปี เธอได้แสดงเป็น อึ้งย้ง ใน มังกรหยก ภาค1 1994 ถึงแม้จะได้รับความนิยมในเกณฑ์ที่ดีในฮ่องกง เพราะมีเรตติ้งที่สูงกว่า มังกรหยก 1976 ฉบับ หมีเซียะ
แต่ทว่าผู้ชมกลับนำไปเทียบกับเวอร์ชันยอดนิยมในยุค 80s คือ มังกรหยก 1983" ฉบับ องเหม่ยหลิง ที่ฮิตถล่มทลายทั่วโลก เลยดูเหมือนกับว่า มังกรหยก 1994 ไม่ค่อยดังเท่าที่ควร
จนมาประสบความสำเร็จจริง ๆ แบบไร้ข้อกังขากับบทบาท "เทพธิดาจื่อเสีย" ในภาพยนตร์เรื่อง "ไซอิ๋วเดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน ภาค2" ที่ตอนแรกเข้าฉายในโรงหนังก็ไม่ได้ฮิตอะไรมากมาย แต่เมื่อเวลาผ่านไปมีการนำมาฉายซ้ำในจีนและยังถูกจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในหนังฮ่องกงที่ดีที่สุด จนได้รับความนิยมขึ้นมา ทำให้บทบาทในภาพยนตร์เรื่องนี้ของเธอ กลายเป็นผลงานมาสเตอร์พีชที่สุดในช่วงชีวิตการเป็นนักแสดงของจูอิน และเธอถูกเรียกว่า "เทพธิดาจื่อเสีย" มาจนถึงทุกวันนี้
ปัจจุบันสามีเธอคือ "หวง กวนจง" หรือ
"พอล หวัง (Paul Wong)" เป็นหนึ่งในสมาชิกวง Beyond และมีบุตรสาวดัวยกัน 1 คน มีชื่อว่าน้อง “ซาลาเปาไส้หมูแดง”
ประวัติ

"จูอิน" เกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2514 ในเกาลูนที่ฮ่องกง พ่อของเธอมีอาชีพเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ ต่อมาได้เริ่มทำธุรกิจกับแม่ของเธอจนประสบความสำเร็จ หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปลาย เธอได้เข้าเรียนการแสดงที่ สถาบันการแสดงศิลปะ ฮ่องกง (HK Academy for Performing Arts) เมื่อปีพ.ศ. 2533 และสำเร็จการศึกษาในปี 2535 และในระหว่างนั้น จูอิน ก็ได้เป็นพิธีกรในรายการเด็กของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี (TVB) และไม่นานหลังจากสำเร็จการศึกษาทางด้านการแสดง เธอได้เริ่มต้นชีวิตการแสดง โดยการเปิดตัวภาพยนตร์เรื่อง "คนเล็กนักเรียนโต ภาค2” ในปีพ.ศ. 2535 และเรื่องนี้ก็ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล "นักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม" (Best New Artist HK Film Award) แต่ไม่ได้ ในช่วงที่เธอถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้เธอได้พบรักกับดาราตลกชื่อดัง โจว ซิงฉือ แต่ทว่าความรักของพวกเขา มีแต่ข่าวฉาวที่เต็มไปด้วยปัญหา และในไม่กี่ปีต่อมาทั้งสองก็ตกลงจบชีวิตรักในปีพ.ศ. 2538 และในปีเดียวกัน หลังจากที่ได้แยกทางกันแล้ว ทั้งคู่ก็ได้ปรากฏตัวบนจอภาพยนตร์ด้วยกันเป็นครั้งสุดท้ายในภาพยนตร์เรื่อง "ไซอิ๋ว เดียวลิงเดียวคน ภาค2" (โดยบทบาท เทพธิดาจื่อเสีย กลายเป็นบทบาทตัวแทนของเธอมาจนถึงปัจจุบัน) ก่อนที่เธอจะหันไปรับงานแสดงที่ไต้หวัน.
นอกจากนี้ในช่วงหนึ่ง จูอิน เคยร่วมงานกับสถานีโทรทัศน์ของ "ทีวีบี" มีผลงานละครในเรื่อง "เทพบุตรผู้พิชิต (Legenadary Ranger )"ในปีพ.ศ. 2536 ที่มี หลี่หมิง, หงซิน และ หลี่ เจียซิน แสดงนำ และในวัย 23 ปี ยังเคยได้แสดงเป็น อึ้งย้ง ในเวอร์ชัน มังกรหยกภาค 1 (1994) งานสร้างในปีพ.ศ. 2537 แต่เวอร์ชันนี้กลับไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เพราะถูกนำไปเปรียบเทียบกับเวอร์ชันเก่ายอดนิยม คือ  มังกรหยก ภาค1 (1983) ฉบับ องเหม่ยหลิง ที่มีผู้ชมชื่นชอบมากกว่า แต่อย่างไรก็ตาม มังกรหยก ภาค 1 (1994) มีเรตติ้งสูงกว่า มังกรหยก ภาค 1 (1976) ฉบับ หมีเซียะ ส่งให้เธอกลายเป็น อึ้งย้ง ที่ประสบความสำเร็จ(ทางด้านเรตติ้ง) เป็นอันดับสองรองจาก องเหม่ยหลิง
ชีวิตส่วนตัว

สำหรับดาราสาวจูอิน เคยคบหาดูใจกับ "โจวซิงฉือ" ตั้งแต่เพิ่งเริ่มเข้าวงการ เพราะได้ร่วมงานกันในภาพยนตร์เรื่อง “คนเล็กนักเรียนโต” จึงทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคืบหน้าไป และดูเหมือนโจวซิงฉือจะยอมรับกลาย ๆ ด้วยว่ากำลังคบหาดูใจกับจูอินอยุ่ ไม่ว่าจะเป็นการปรากฏตัวต่อสาธารณชน หรือการให้สัมภาษณ์ต่อสื่อ
แต่แล้วในช่วงปีพ.ศ. 2536-2537 เขาก็มีข่าวกับนักแสดงสาว ม่อเหวินเหว่ย ที่เขาปั้นมากับมือ กลายเป็นข่าวรักสามเส้าขึ้นมา จนกระทั่งปีพ.ศ. 2538 เขากับจูอินก็ตัดสินใจแยกทางกัน พร้อมกับการแสดงหนังเรื่องสุดท้ายร่วมกันใน "ไซอิ๋วเดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน" หลังจากความผิดหวังในครั้งนั้น จูอินก็หันไปเล่นละคร ที่ไต้หวัน
ต่อมาในปีพ.ศ. 2542 จูอิน ได้พบรักกับ "หวง กวนจง" หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า "พอล หวัง" เป็นหนึ่งในสมาชิกวง Beyond
ทั้งคู่คบกันมาอย่างยาวนาน แต่ไม่ได้แต่งงานกัน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ปีพ.ศ. 2555  เว็บไซต์เจย์นสตาร์ ได้รายงานว่า จูอินได้ประกาศว่า เธอตั้งท้องได้ 2 เดือนแล้ว หลังคบหากับแฟนหนุ่มยาวนานถึง 13 ปี
สำหรับข่าวการตั้งครรภ์ของจูอินครั้งนี้กลายเป็นที่โด่งดัง หลังจากที่ภาพดังกล่าวถูกปาปาราซซี่แอบไปดักถ่ายรูปทั้งคู่ที่หน้าคลินิก ช่วงที่จูอินเข้าไปตรวจครรภ์ ส่วน พอล หวัง ดูหนังสือเกี่ยวกับการเลี้ยงลูก อย่างไรก็ตาม รายงานข่าวยังได้วิเคราะห์ด้วยว่า ทั้งคู่อาจจะเข้าพิธีวิวาห์ในเร็ว ๆ นี้ เนื่องจากคบหากันมานานถึง 13 ปีแล้ว และฝ่ายชายมักบอกว่า พร้อมจะแต่งงานเมื่อใดก็ได้ ขณะที่ฝ่ายหญิงยังไม่อยากรีบแต่ง หลังจากนั้นทั้ง 2 ก็ประกาศแต่งงานกันทันที และคลอดลูกสาวในเวลาต่อมา โดยตั้งชื่อลูกสาวว่า "ซาลาเปาไส้หมูแดง".การท้องก่อนแต่งของเธอ ถูกกระแสโจมตีจากผู้ที่เคร่งศาสนาคริสต์ อย่างหนักมาก เพราะที่ผ่านมา จูอิน แสดงตัวเป็นชาวคริสต์ผู้เคร่งครัดและ เคยแสดงจุดยืนต่อต้านการมีเพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงาน และยืนยันว่าตนเองยึดถือในเรื่องนี้มาโดยตลอด.
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย

จูอิน มักถูกสื่อมากมายเรียกเธอว่า "นางฟ้าจื่อเสีย"
ผลงาน > ละคร / ทีวีโชว์

Yi Qian Di Yan Lei รับบท Shen Xin Yi (2008)
Hua Li Mao Xian รับบท Amy (2008)
Bao Yu Li Hua 暴雨梨花 (2007)
Fox Volant of the Snowy Mountain (2006)
Palm of Ru Lai (2004)
Xiao Shiyi Lang (CTV, 2002)
The Duke of Mount Deer (2000)
The New Shaolin Temple (1998)
Tears in Heaven (1997)
Wars of Bribery (TVB, 1996)
Legend of the Condor Heroes (TVB, 1994)
Edge of Righteousness (1993)
The Legendary Ranger (TVB, 1993)
Romance Beyond (TVB, 1993)
The Chord to Victory (TVB, 1993)
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

Xue De Dao Bie (雪的道別) The Snow's Goodbye, Fox Volant of the Snowy Mountain (2006)
ผลงาน > ภาพยนตร์

Whispers and Moans (2007)
Love is a Many Stupid Thing (2004, นักแสดงรับเชิญ)
Sex and the Beauties (2004)
Shiver (2003)
Chinese Odyssey 2002 (2002)
Time 4 Hope (2002)
Stowaway (2001)
Never Say Goodbye (2001)
Love Correction (2000)
Conman in Tokyo (2000)
The Boss Up There (1999)
The H.K. Triad (1999)
Horoscope 1: The Voice from Hell (1999)
Raped by an Angel 4: The Raper's Union (1999)
The Conman (1998)
Take Five (1998)
Tricky King (1998)
Step into the Dark (1998)
The Love and Sex of the Eastern Hollywood (1998)
Raped by an Angel 2: The Uniform Fan (1998)
Ah Fai the Dumb (1997)
The Feeling of Love (1996)
Hero of Swallow (1996)
Trouble Maker (1995)
Shaolin Kung Fu Kids (1995)
Remember M, Remember E (1995)
A Chinese Odyssey Part 2 (1995)
A Chinese Odyssey Part 1 (1995)
Lantern (1994)
Easy Money (1994)
Vampire Family (1993)
Tom, Dick And Hairy (1993)
Project S (1993)
To Miss With Love (1992)
Fight Back To School 2 (1992)
แหล่งข้อมูล

โจวชิงฉือ รักร้าวที่ไม่อาจให้อภัย
Athena Chu ที่เฟซบุ๊ก
Athena Chu 朱茵 - Official ที่เฟซบุ๊ก
Athena Chu ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จู อิน ที่ฮ่องกงมูวีเดตาเบส
ประวัติ ของดาราสาวจูอิน ที่ lovehkfilm
ผู้หญิงของโจวซิงฉือ
เขนงนายพราน
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เขนงนายพรานเป็นไม้เลื้อยหรือเกาะกันเป็นพุ่มเล็กแน่น อาจยาวได้ถึง 10 เมตร
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ใบ

ใบเดี่ยวรี ใบเรียงตัวเป็นเกลียว บางเหมือนกระดาษ  ใบรูปไข่หรือรูปปลายหอก ขอบใบเป็นจักฟันเลื่อยเมื่อยังเล็กและจะหายไปเมื่อโตเต็มที่ ใบยาวไม่เกิน 30 ซม. กว้างไม่เกิน 7 ซม. ปลายใบแหลม โคนใบค่อย ๆ แคบลงหรือแคบลงอย่างลาดชัน โคนใบธรรมดา-โอบรัดลำต้นกึ่งหนึ่งหากไม่มีก้านใบ เส้นใบแนวยาวเห็นได้ชัดเจน ฝั่งละ 4-5 เส้น เส้นใบย่อยจำนวนมาก สายดิ่งหรือมือจับยาวไม่เกิน 10 ซม.
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > หม้อ

หม้อล่างมีลักษณะยาว ก้นหม้อเป็นกระเปาะ มีเอวช่วง 1 ใน 3 จากก้น ด้านบนทรงกระบอก สูงไม่เกิน 20 ซม. กว้างไม่เกิน 4 ซม. มีครีบ 1 คู่  (กว้างไม่เกิน 4  มม.) ตั้งแต่ขอบปากถึงก้นหม้อ  บริเวณต่อมผลิตน้ำย่อยอยู่บริเวณก้นหม้อที่เป็นกระเปาะ ปากหม้อกลม ขนานกับพื้นหรือเฉียง เพอริสโตมแบนโค้งที่ขอบ หนาไม่เกิน 10 มม. ฟันเห็นไม่ชัดเจน ฝาหม้อเป็นรูปกลมรี ไม่มีเดือยใต้ฝา มีเดือย 1-2 เดือยที่ฐานด้านหลัง ยาวไม่เกิน 5 มม. หม้อบนทรงกระบอกครีบหดเล็กลง สีของหม้อมีสีตั้งแต่สีเขียวถึงแดง อาจมีจุด
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ดอก

ดอกเป็นแบบช่อกระจะ แบบดอกแยกเพศอยู่ต่างต้น ก้านช่อเดี่ยว ช่อดอกยาวไม่เกิน 30 ซม. ก้านดอกยาวไม่เกิน 15 มม. ไม่มีฐานรองดอก กลีบดอกรูปกลมหรือรูปไข่ ยาวไม่เกิน 7 มม. ดอกเพศผู้มีขดเกสรตัวผู้ 1 ขดมีลักษณะกลม ดอกเพศเมียมีรังไข่รูปรี เสมือนมีก้านดอก ออกดอกช่วงเดือนมิถุนายน-กุมภาพันธ์
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > อื่น ๆ

ลำต้นหนาไม่เกิน 10 มม. ระยะระหว่างข้อไม่เกิน 15 ซม.
ผล/ฝักเป็นรูปวงรีคล้ายแคปซูล 4 ลิ้นและแตกเมื่อแก่ ยาว 1.5–3 ซม. เมื่อแก่มีสีน้ำตาล เมล็ดรูปเส้นด้าย ยาว ประมาณ 1.2 ซม.
เมื่อยังเล็กจะปกคลุมด้วยขนหนาสั้นสีขาว แต่เมื่อโตเต็มที่ขนจะหายไป
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ญาติใกล้ชิด

เขนงนายพรานจะมีลักษณะใกล้เคียงกับญาติใกล้ชิดของมันมากคือ N. rowanae และ N. tenax มาก ซึ่ง 2 ชนิดหลังนี้เป็นพืชถิ่นเดียวของออสเตรเลีย
| ลักษณะ | N>  mirabilis | N>  rowanae |
| --- | --- | --- |
| สัณฐานวิทยาของแผ่นใบ | แหลมถึงกลม | แคบลงไปทางส่วนปลาย, และต่อไปตามสายดิ่งในลักษณะที่แคบ, แหลม, กว้าง |
| จุดต่อของสายดิ่งกับใบ | ทั่วไป | แบบก้นปิด |
| ปีกหม้อ | ทั่วไป, มีขนขึ้นที่ขอบ | แบนที่ด้านหน้า, รูปร่างรูปตัวที, มีขนขึ้นที่ขอบ |
| พื้นผิวของแผ่นใบ | คล้ายกระดาษ | คล้ายแผ่นหนัง แข็ง |
| จุดต่อของแผ่นใบกับลำต้น | ทั่วไป, เป็นครีบ ⅓ ของความยาวของปล้อง | เป็นครีบน้อยกว่า ½ ของความยาวของปล้อง, ทั่วไปจะยาวกว่า |
| ความหนาแน่นของต่อมในส่วนล่างของหม้อ | 1600-2500 / ซม.² | ประมาณ 3600 / ซม.² |
| ตำแหน่งคอ/เอวในหม้อบน | กึ่งกลาง, ต่ำกว่ากึ่งกลาง | สูงกว่าหนึ่งในสี่ |
| ตำแหน่งคอ/เอวในหม้อล่าง | ต่ำกว่าสามถึงหนึ่งในสี่ | ติดกับใต้เพอริสโตม |
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย

เขนงนายพรานเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดหนึ่งที่มีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้าง ทำให้มีความหลากหลายที่สูงมาก แล้วด้วยเหตุนี้เองในต้นคริสต์ศตวรรษที่  20  เอฟ.เอ็ม.เบลีย์ (F.M.  Bailey) นักพฤกษศาสตร์ชาวออสเตรเลีย  ได้เข้าใจผิดและตั้งให้เขนงนายพรานเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถึง 10 ชนิด เพราะลักษณะที่แตกต่างกันของตัวอย่างที่พบ ในการสำรวจหม้อข้าวหม้อแกงลิงในรัฐควีนส์แลนด์ ต่อมา บี.เอช. แดนเซอร์ (B. H. Danser) นักอนุกรมวิธานได้ตรวจสอบผลงานของเบลีย์และพบว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงทั้ง 10 ชนิดนั้น แท้ที่จริงล้วนเป็นเขนงนายพรานทั้งสิ้น  จึงได้แก้ไขใหม่หมดโดยระบุว่ามันเป็นเพียงรูปแบบหนึ่งของเขนงนายพรานเท่านั้น เขนงนายพรานสามารถพบได้ที่ระดับความสูงตั้งแต่ระดับน้ำทะเล ไปจนถึงระดับสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,500 เมตร แต่ส่วนใหญ่จะพบเจริญเติบโตที่ระดับความสูงไม่เกิน 100 เมตรจากระดับน้ำทะเล และมักเป็นบริเวณริมตลิ่ง พบได้มากบริเวณที่โล่ง เฉอะแฉะ บึงน้ำซึ่งมีน้ำท่วมขังเป็นประจำ หรือแม้กระทั่งในสวนยางพารา
เขนงนายพรานสามารถพบได้ในเกาะบอร์เนียว เกาะสุมาตรา ไทย มาเลเซียตะวันตก กัมพูชา เกาะนิวกินี อินโดจีน ฟิลิปปินส์ ออสเตรเลีย จีน เกาะฮ่องกง ปาเลา หมู่เกาะโมลุกกะ พม่า มาเก๊า และไมโครนีเซีย ในประเทศไทย สามารถพบได้ตั้งแต่ภาคเหนือ ภาคอีสาน ภาคตะวันออก และที่พบมากที่สุดคือ ภาคใต้ เขนงนายพรานมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีกดังนี้: กระบอกน้ำพราน (ภาคใต้) ปูโยะ (มลายู ปัตตานี) ลึงค์นายพราน (พัทลุง) หม้อแกงค่าง (ปัตตานี) หม้อข้าวลิง (จันทบุรี) หม้อข้าวหม้อแกงลิง (ใต้ นราธิวาส) เหน่งนายพราน (ใต้)
ประวัติและการค้นพบ

เกออร์จ เบเบอร์ฮาร์ด รัมฟิออซ (เยอรมัน: Georg Eberhard Rumphius) นักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมันได้ค้นพบหม้อข้าวหม้อแกงลิง 2 ชนิดใหม่ในหมู่เกาะมลายู จากภาพในหนังสือ Herbarium Amboinensis (พรรณไม้จากอองบง)  ทั้ง 6 เล่มของเขาที่เขียนเสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2233 และได้ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2284 ในภาพหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดที่ชื่อ Cantharifera ที่แปลว่า "คนถือเหยือก" นั้นเมื่อนำมาพิจารณาแล้วคาดว่าคือเขนงนายพราน ส่วนชนิดที่เหลือก็คือ N. maxima แต่ยังไม่เป็นที่แน่ใจนัก
ปี พ.ศ. 2333 โจเอา เดอ เลอรีโร (โปรตุเกส: João de Loureiro) นักบวชชาวโปรตุเกส ได้พรรณนาถึง Phyllamphora mirabilis หรือ "ใบรูปหม้ออันน่าพิศวง" จากเวียดนาม หรือก็คือเขนงนายพรานนั่นเอง แม้เขาจะอยู่ในประเทศนี้มาถึง  35 ปี มันดูเหมือนว่า เลอรีโรจะไม่ได้เฝ้าศึกษาหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้อย่างจริงจังนัก เขาอ้างว่าฝาของหม้อเคลื่อนไหวได้ในรูปแบบเปิดและปิดฝาหม้อไว้ในงานที่มีชื่อเสียงของเขา Flora Cochinchinensis (พืชจากเวียดนามใต้) ซึ่งเขาเขียนไว้ว่า:
...สายดิ่งที่ยื่นยาวต่อจากปลายสุดของใบที่บิดขดเป็นวงอยู่ตรงกลาง ทำหน้ายึดหม้อนิ่ม ๆ รูปไข่นั่นไว้ มันมีปากที่เรียบเป็นโครงยื่นตรงขอบและที่ด้านตรงข้ามเป็นฝาปิด ซึ่งเปิดอยู่โดยธรรมชาติ และจะปิดเมื่อต้องเก็บกักน้ำค้างไว้ เป็นผลงานของพระผู้เป็นเจ้าที่น่าพิศวงมาก! — จากหนังสือหม้อข้าวหม้อแกงลิงจากบอร์เนียว
ในที่สุด Phyllamphora mirabilis ก็ถูกเปลี่ยนเข้าสู่สกุลของหม้อข้าวหม้อแกงลิงโดยเกออร์จ คลาริดก์ ดรูซ (George Claridge Druce) ในปี พ.ศ. 2459  ดังนั้น P. mirabilis จึงเป็น ชื่อเดิม (basionym)  ของหม้อข้าวหม้อแกงลิงทั่วโลกหลายชนิด
ในปี พ.ศ. 2382 พี.ดับเบิลยู. โคร์ทอลส์ (P. W. Korthals) ได้ตีพิมพ์เอกสารหม้อข้าวหม้อแกงลิงฉบับแรก โดยในรายชื่อหม้อข้าวหม้อแกงลิงทั้ง 9 ชนิดมีเขนงนายพรานรวมอยู่ด้วย
อนุกรมวิธาน > หน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิด

การกระจายตัวที่กว้างจะทำให้เกิดการวิวัฒนาการที่แตกต่างของลักษณะของหม้อและสี ทำให้มีการแจกแจงไว้ดังนี้
Nepenthes mirabilis f. anamensis (Hort.Weiner) Hort.Westphal (1991)
Nepenthes mirabilis var. anamensis Hort.Weiner in sched. (1985) nom.nud.
Nepenthes mirabilis var. biflora J.H.Adam & Wilcock (1992)
Nepenthes mirabilis var. echinostoma (Hook.f.) Hort.Slack ex J.H.Adam & Wilcock (1992)
Nepenthes mirabilis var. globosa M.Catal. (2010)
Nepenthes mirabilis f. simensis (Hort.Weiner) Hort.Westphal (1991)
Nepenthes mirabilis var. simensis Hort.Weiner in sched. (1985) nom.nud.
Nepenthes mirabilis f. smilesii (Hemsl.) Hort.Westphal (2000) = Nepenthes smilesii
Nepenthes mirabilis var. smilesii (Hemsl.) Hort.Weiner in sched. (1985) = Nepenthes smilesii
อนุกรมวิธาน > หน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิด > N. mirabilis var. echinostoma

N. mirabilis var. echinostoma (มีรากศัพท์มาจากคำในภาษาละตินว่า echinostoma อันหมายถึง ปากเป็นมันวาวคล้ายเปลือกกุ้ง หอย) มีลักษณะแปรผันที่เด่นชัด มีเพอริสโตมที่บาน กว้างและหนาพิเศษ ทั้งยังมีร่องละเอียดอย่างเห็นได้ชัด ถูกค้นพบโดย โอโดอาร์โด เบคคารี  (Odoardo Beccari)  ในปี พ.ศ. 2408 และถูกจำแนกชนิดโดยเซอร์ โยเซพ ดาลตัน ฮุคเกอร์ในปี พ.ศ. 2416 N. mirabilis var. echinostoma เป็นลักษณะเดียวของชนิดที่ผิดแปลกไปการลักษณะอื่นเป็นอย่างมาก พบในประเทศบรูไน รัฐซาราวัก และรัฐซาบะฮ์ (ยังไม่ถูกยืนยัน)  ครั้งแรกที่พบมันถูกจัดจำแนกเป็น Nepenthes echinostoma แต่ในภายหลัง อดัมและวิลคัก ได้จัดลำดับอนุกรมวิธานให้พืชนี้เป็นความหลากหลายของเขนงนายพรานเท่านั้น
อนุกรมวิธาน > หน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิด > N. mirabilis var. globosa

ในปี พ.ศ. 2550 หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิด N. globosa ที่ได้รับการระบุบโดย ไซเกะโอะ คุระตะ (Shigeo Kurata) หรือที่รู้จักกันในชื่อ Nepenthes sp. Viking ซึ่งสามารถพบในเกาะบริเวณชายฝั่งทะเลอันดามันของจังหวัดพังงา ใกล้กับจังหวัดตรัง ประเทศไทย  ในงาน Sarawak Nepenthes summit 2007 (งานประชุมเรื่องหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่รัฐซาราวัก ปี พ.ศ. 2550) ได้ลดระดับ N. globosa ลงเหลือสปีชีส์ย่อยของเขนงนายพรานแทน เพราะยังมีการศึกษาในหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้น้อยมาก และถ้า N. globosa เป็นสปีชีส์ย่อยของเขนงนายพรานจริง จะทำให้ N. globosa เป็นความแปรผันมากที่สุดในรูปทรงของหม้อของเขนงนายพราน ต่อมาในภายหลังได้รับการระบุบโดย มาร์เชลโล กาตาลาโน (Marcello Catalano) ในปี พ.ศ. 2553 ภายใต้ชื่อ Nepenthes sp. Phanga Nga
อนุกรมวิธาน > ลูกผสมตามธรรมชาติ

ลูกผสมตามธรรมชาติของเขนงนายพรานตามที่มีการบันทึกไว้มีดังนี้:
? [I]  (N. alata × N. merrilliana) × N. mirabilis = N. × tsangoya[II]
? [I] N. alata × N. mirabilis = N. × mirabilata[II]
N. ampullaria × N. mirabilis = N. × kuchingensis, Nepenthes cutinensis
? [I]  (N. ampullaria × N. rafflesiana) × N. mirabilis = N. × hookeriana × N. mirabilis
N. benstonei × N. mirabilis
N. bicalcarata × N. mirabilis
? [I]  (N. bicalcarata × N. rafflesiana) × N. mirabilis var. echinostoma
N. gracilis × N. mirabilis = N. × ghazallyana, N. × grabilis, N. neglecta ? [I]
N. insignis × N. mirabilis
N. mirabilis × N. northiana
N. mirabilis × N. rafflesiana
N. mirabilis × N. rowanae
N. mirabilis × N. smilesii
N. mirabilis × N. spathulata
N. mirabilis × N. sumatrana
N. mirabilis × N. tenax
? [I] N. mirabilis × N. thorelii
? [I] N. mirabilis × N. tomoriana
N. mirabilis × N. northiana
N. mirabilis × N. rafflesiana
N. mirabilis × N. sumatrana
? N. mirabilis × N. tomoriana
สถานะการอนุรักษ์

เนื่องจากมีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้าง เขนงนายพรานจึงถูกจัดให้อยู่ในสถานะ LR/lc โดย IUCN ซึ่งหมายความว่ามีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ แต่ไม่มีแผนงานอนุรักษ์รองรับ และไม่ทราบว่าจะมีความเสี่ยงสูงต่อการสูญพันธุ์จากพื้นที่ธรรมชาติในอนาคตข้างหน้าหรือไม่ และอยู่ในบัญชีที่ 2 ของไซเตส ที่กำหนดให้หม้อข้าวหม้อแกงลิงทุกชนิดอยู่ในบัญชีที่ 2 ยกเว้น N. khasiana และ N. rajah จัดอยู่ในบัญชีที่ 1
ในส่วนของประเทศไทยที่เป็นสมาชิกของไซเตสนั้น ได้กำหนดนโยบาย มาตรการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องให้เป็นไปตามอนุสัญญาฯ  ตามประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง พืชอนุรักษ์ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พุทธศักราช  2518 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช  2535 มีรายละเอียดเกี่ยวกับเขนงนายพรานดังนี้
วงศ์หม้อข้าวหม้อแกงลิง
พืชอนุรักษ์บัญชีที่ 2
Nepenthes spp. (ไทย: นีเพนเธส สปีชีส์) (Pitcher-plants, สกุลหม้อข้าวหม้อแกงลิงทุกชนิด)
โดยมีข้อบังคับไว้โดยสรุปเกี่ยวกับพืชอนุรักษ์ดังนี้
ห้ามมิให้ผู้ใดนำเข้า ส่งออก หรือนำผ่านพืชอนุรักษ์และซากของพืชอนุรักษ์ เว้นแต่ได้รับหนังสืออนุญาตจากอธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย (มาตรา 29 ตรี)
ผู้ใดประสงค์จะขยายพันธุ์เทียมพืชอนุรักษ์เพื่อการค้า  ให้ยื่นคำขอขึ้นทะเบียนสถานที่เพาะเลี้ยงพืชอนุรักษ์ต่อกรมวิชาการเกษตร (มาตรา 29 จัตวา)
สิ่งมีชีวิตอิงอาศัยหม้อข้าวหม้อแกงลิง

มีการพบสิ่งมีชีวิตอิงอาศัยหลายชนิดในหม้อของเขนงนายพราน ประกอบไปด้วย แมลงวันวงศ์ sarcophagid Sarcophaga papuensis และแมลงหกขาขนาดเล็ก Nepenthacarus warreni ซึ่งทั้งคู่พบในประชากรของเขนงนายพรานในประเทศออสเตรเลีย ในทำนองเดียวกัน ยังพบยุง Aedes dybasi และ Aedes maehleri อาศัยอยู่ในหม้อของเขนงนายพรานบนเกาะของประเทศปาเลาและเกาะยับ (Yap) ตามลำดับ ยุงทั้ง 2 ชนิดมีวงจรชีวิตที่ผิดแปลกไปและรูปร่างสัญฐานลักษณะเฉพาะที่สัมพันธ์กับถิ่นอาศัยนี้
นีมาโทดา Baujardia mirabilis ได้รับการระบุว่าพบได้จากเขนงนายพรานในประเทศไทย ซึ่งคาดกันว่าไม่ใช่ความบังเอิญที่หม้อของเขนงนายพรานจะเป็นถิ่นอาศัยตามธรรมชาติของนีมาโทดาชนิดนี้ ระบบนิเวศขนาดจิ๋วในหม้อถูกครอบครองโดยลูกน้ำยุง แมลงตัวเล็ก ๆ และ B. mirabilis มีการคาดเดากันว่านีมาโทดาชนิดนี้อาจมีความสัมพันธ์แบบพาหะกับแมลงอิงอาศัยชนิดหนึ่งหรือหลายชนิด
ในตอนใต้ของประเทศจีน มีการพบกบต้นไม้ในหม้อของเขนงนายพราน สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำนี้ ไม่พลัดตกลงไปในหม้อจนกลายเป็นเหยื่อของเขนงนายพราน แต่น่าจะลงไปกินแมลงที่ตกลงไปในหม้อมากกว่า กบนั้นไม่ได้รับผลกระทบจากน้ำย่อยที่มีฤทธ์เป็นกรดที่อยู่ในหม้อของเขนงนายพราน (ซึ่งอาจมีค่า ph ต่ำถึง 2) เป็นเพราะมีเมือกห่อหุ้มชั้นผิวหนังอยู่
มีบันทึกว่าพบเห็ดราที่อาศัยอยู่ในน้ำครั้งแรกในหม้อของพืชกินสัตว์ มาจากตัวอย่างของเขนงนายพรานที่ขึ้นอยู่ริมแม่น้ำจาร์ดิน (Jardine) ในประเทศออสเตรเลีย เห็ดราที่เป็นเส้นใยนี้ สังเกตพบทั้งในน้ำที่อยู่ในกับดักของพืชกินสัตว์และติดกับไคทินแมลงที่เหลืออยู่
นอกจากนี้ หม้อของเขนงนายพรานยังเป็นแหล่งอาศัยของชุมชนแบคทีเรียที่ซับซ้อนอีกด้วย
ประโยชน์

หม้อของเขนงนายพรานที่ถูกนำมาประกอบอาหารโดยชาวจาราย (Jarai people) ในจังหวัดกอนตูม ประเทศเวียดนาม
เถาหรือลำต้นของเขนงนายพรานมีความเหนียวทนทานมาก ชาวบ้านนิยมไปทำเชือกเพื่อผูกมัดสิ่งของต่าง ๆ เช่น ผูกเสาทำรั้วบ้าน หรือ ใช้ถักเครื่องจักสาน เช่น พวกเครื่องดักปลา เป็นต้น
รากของเขนงนายพรานใช้ฝนกับน้ำในกระเปาะใช้พอกแผลถอนพิษสัตว์ ใช้ผสมยาอื่นแก้โลหิตเป็นพิษ ส่วนของหม้อใช้ผสมยาอื่นกินแก้โรคน้ำเหลืองเสีย
ทางภาคใต้ได้มีการนำเขนงนายพรานไปทำขนมที่มีชื่อว่า "ข้าวเหนียวหม้อแกงลิง" วิธีการทำเริ่มจากการแช่ข้าวเหนียว แล้วนำส่วนที่เป็นหม้อของเขนงนายพรานไปล้างให้สะอาด กรอกข้าวเหนียวลงไปในหม้อ จากนั้นหยอดหางกะทิตามลงไป ยกขึ้นเตานึ่ง พอข้าวเหนียวใกล้สุกจึงหยอดหัวกะทิที่ผสมเกลือพอเค็ม นำมานึ่งอีกครั้งจนสุก
การปลูกเลี้ยง

เขนงนายพรานเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพืชพื้นราบ ส่วนมากพบสูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน  100 เมตร สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่มีความชื้นต่ำได้ดี (ประมาณ 20%) จึงเป็นหนึ่งในหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่ปลูกเลี้ยงได้ง่ายมาก เป็นพืชต้องการแสงมาก อากาศไหลเวียนได้ดี เครื่องปลูกต้องระบายน้ำได้ดีแต่ไม่จับตัวกันแน่น และต้องชุ่มน้ำทั่วกระถางเมื่อมีการให้น้ำ ถึงแม้จะมีรายงานว่าพบเขนงนายพรานในบึงน้ำซึ่งมีน้ำท่วมขัง แต่ไม่ควรแฉะมากและไม่ควรหล่อน้ำทิ้งไว้เพราะจะทำให้รากเน่าได้ แนะนำให้ใช้กาบมะพร้าวสับเป็นเครื่องปลูก
การให้ปุ๋ยเคมี (ที่ประกอบไปด้วย NPK) นั้นสามารถให้ได้แต่ควรใช้เจือจางกว่าที่ระบุบในฉลาก และเนื่องจากเขนงนายพรานเป็นไม้เลื้อยที่อาจยาวได้ถึง 10 เมตร จึงจำเป็นต้องทำหลักหรือร้านให้มันยึดเกาะและเลื้อยไต่
การเผยแพร่ในสื่อ

ประเทศไทยได้จัดพิมพ์แสตมป์ชุดพืชกินแมลง 4 ดวง เป็นที่ระลึกสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมาย พ.ศ. 2549 โดยใช้ภาพที่ชนะเลิศจากการประกวดในงานสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมายประจำปี พ.ศ. 2548 ในหัวข้อ "พืชกินแมลง" 1 ใน 4 ดวงนั้นเป็นรูปเขนงนายพราน[III] ที่ออกแบบโดย นายพงศพล โพนะทา ราคา 3.00 บาท ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2549
เชิงอรรถ

I. ^ เครื่องหมาย ? หมายถึง ผู้แต่งก็ยังไม่แน่ใจหรือยังมีความสับสนในหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนั้นอยู่
II. ^ N. × mirabilata (N. alata × N. mirabilis)  และ N. × tsangoya ((N. alata × N. merrilliana) × N. mirabilis)  เป็นแนวทางในการกล่าวอ้างของลูกผสมในธรรมชาติของลูกผสมหม้อข้างหม้อแกงลิงชนิดต่าง ๆ ( Nepenthes Hybrids (1995) )
III. ^ ภาพหม้อบนของหม้อข้าวหม้อแกงลิงในรูปภาพบนแสตมป์ คาดว่าเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิด N. × ventrata มากกว่าที่จะเป็นเขนงนายพราน สังเกตได้จากเพอริสโตมมีขอบเป็นจีบหยัก หม้อมีเอวคอด ซึ่งโดยปกติแล้วหม้อบนของเขนงนายพรานนั้นเพอริสโตมมีขอบเรียบกลม หม้อเป็นทรงกระบอก