stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์
สื่อ > เนื้อเรื่อง

Fate, Unlimited Blade Works และ Heaven's Feel คือเนื้อเรื่องย่อยทั้ง 3 ที่เราจะพบในเกม ซึ่งในตัวเกมจะบังคับให้ผู้เล่นต้องเล่นแต่ละเนื้อเรื่องไปตามลำดับและมีนางเอกในแต่ละเนื้อเรื่องต่างกันออกไป
สื่อ > เนื้อเรื่อง > Fate

ในเนื้อเรื่องย่อยนี้จะมีเซเบอร์เป็นตัวละครหลัก โดยจะกล่าวถึงความฝันของชิโร่ในการเป็นผู้ผดุงคุณธรรมและความปรารถนาของเซเบอร์ในการกอบกู้ประเทศของเธอ เนื้อเรื่องในส่วนนี้ถูกนำไปทำเป็นอนิเมะโดยสตูดิโอดีน
สื่อ > เนื้อเรื่อง > Unlimited Bladeworks

ในเนื้อเรื่องย่อยนี้จะมีโทซากะ ริน เป็นตัวละครหลัก โดยจะเน้นไปถึงการฝ่าฟันอุปสรรคของชิโร่ในการเป็นผู้ผดุงคุณธรรมและอดีตของอาร์เชอร์ที่ต้องการจะแก้ไขให้สำเร็จ เนื้อเรื่องในส่วนนี้มีการทำเป็นภาพยนตร์อนิเมะโดยดีน และอนิเมะซีรีส์โดยยูโฟเทเบิล
สื่อ > เนื้อเรื่อง > Heaven's Feel

ในเนื้อเรื่องย่อยนี้จะมีมาโต้ ซากุระ เป็นตัวละครหลัก โดยจะกล่าวถึงความขัดแย้งระหว่างความฝันของชิโร่กับความเป็นจริง และอดีตอันโหดร้ายที่ซากุระต้องเผชิญ รวมถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงในการจัดสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา เนื้อเรื่องในส่วนนี้ถูกทำเป็นภาพยนตรือนิเมะไตรภาคโดยยูโฟเทเบิล โดยเจตนาของผู้สร้างเกมนั้น ถือว่าเนื้อเรื่องย่อยนี้คือฉากจบที่แท้จริงของตัวเกม
สื่อ > เนื้อเรื่องอื่น

บทความหลัก: เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซีย
เมื่อ 28 ตุลาคม 2548 ไทป์-มูนได้ปล่อยไซด์ สตอรี่ของ เฟท/สเตย์ไนต์ ออกมา ภายใต้ชื่อว่า เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซีย ซึ่งเป็นแฟนดิกส์ที่จะมีไซด์สตอรี่ของ เฟท/สเตย์ไนต์ ซึ่งจะกล่าวถึงเนื้อเรื่องเพียงแค่ครึ่งปีหลังจากเหตุการณ์ใน เฟท/สเตย์ไนต์ และมีตัวละครเพิ่มมาไม่ว่าจะเป็นอเวนเจอร์, บาเซตต์ ฟราก้า แม็กเรมินซ์ และ คาเรน ออร์เทนเซีย พร้อมทั้งการกลับมาของตัวละครเดิมเช่น เอมิยะ ชิโร่ และ โทซากะ ริน
บทความหลัก: เฟท/ซีโร่
เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2549 ไทป์-มูน ได้ประกาศที่จะวางจำหน่ายนิยายในซีรีส์เฟทเรื่องใหม่ ภายใต้ชื่อว่า เฟท/ซีโร่ ซึ่งเป็นเรื่องราวก่อนเหตุการณ์ใน เฟท/สเตย์ไนต์ โดยจะมุ่งไปที่สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 เล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 12 ธันวาคม 2549 ซึ่งเกิดจากการร่วมมือกันระหว่าง ไทป์-มูน และ ไนโตรพลัส
สื่อ > ผลงานแปลจากผู้ติดตาม

ต้นฉบับของ "เฟท/สเตย์ไนต์" ได้ถูกนำมาแปลเป็นภาษาอังกฤษโดยกลุ่มแฟนผลงานที่ใช้ชื่อว่า Miror Moon ส่วนเวอร์ชันทดลองของ "เฟท/สเตย์ไนต์" นั้นได้กลุ่มแฟนอีกกลุ่มหนึ่งมาแปล นั่นคือกลุ่ม insani นั่นเอง และในรูปแบบอนิเมะก็ยังได้รับการแปลเป็นแฟนซับโดยกลุ่มแฟนๆ จากทั่วสารทิศ ไม่ว่าจะเป็น 
อังกฤษ, เกาหลี, จีน, สเปน, ฮีบรู, ฝรั่งเศส, สโลวีเนีย, เยอรมัน, อิตาเลียน, โปรตุเกส หรือแม้แต่ ไทย
สื่อ > มังงะ

เฟท/สเตย์ไนต์ ในรูปแบบมังงะ ภาพโดย ดัดโตะ นิชิวาคิ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร โชเน็น เอซ ภายใต้ลิขสิทธิ์สำนักพิมพ์คาโดคาว่า โชเท็น เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งเนื้อหาจะเน้นนำเสนอโดยอ้างอิงจากในเกมเป็นหลัก และยังเน้นหนักไปที่บท อันลิมิเตด เบลด เวิร์คส ให้เด่นชัดขึ้นกว่าฉบับอนิเมะอีกด้วย พร้อมทั้งยังเสริมเนื้อหาให้สัมพันธํเข้ากับ เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซีย และ เฟท/ซีโร่ อีกด้วย
สื่อ > แอนิเมชัน

เฟท/สเตย์ไนต์ ในรูปแบบอนิเมะ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2549 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ความยาวทั้งหมด 24 ตอนโดย Studio DEEN ภายใต้ชื่อว่า Fate Project ด้วยความร่วมมือของ Geneon Entertainment, TBS,CREi,ไทป์-มูน และ Frontier Works Inc. ต่อมาก็ได้ออกอากาศอย่างเป็นสากลในช่อง อะนิแม็กซ์ ในปี 2550 อีกทั้งยังมีฉบับภาษาอังกฤษ เพื่อออกอากาศในเขต เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในเดือน เมษายน ปี พ.ศ. 2550 พร้อมทั้งยังมีการเผยแพร่ลิขสิทธิ์ไปยัง อเมริกาเหนือ อีกด้วย ซึ่งเนื้อหาในอนิเมะนั้นจะเน้นหนักไปในเนื้อหาของเกม ในส่วนของบทเฟท มีการเสริมเนื้อหาในส่วนของ อันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส และ เฮฟเว่นส ฟีล อีกด้วย แต่จะไม่เพิ่มเติมเนื้อหาในส่วนของ เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซีย เลยแม้แต่นิดเดียว ซึ่งในฉบับอนิเมะนี้ ก็ได้คุณ คาวาอิ เคนจิ ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลงในซีรีส์ของเฟท ในต้นฉบับของเกม มาเป็นผู้แต่งเพลงให้ในฉบับอนิเมะด้วย ซึ่งจะเห็นได้จากการนำซาวนด์แทร็กในเกม มารีมิกซ์ใหม่เพื่อใช้ในฉบับอนิเมะโดยเฉพาะ อย่างเช่นเพลง "Yakusoku Sareta Shouri No Tsurugi"(約束されたの剣), "Emiya" และ "This Illusion" ซึ่งต่อมาได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "disillusion" เพื่อใช้เป็นเพลงเปิดสำหรับฉบับอนิเมะ
เพลงประกอบ

| ชื่อเพลง | เรียบเรียง, ดนตรี | เนื้อร้อง | นักร้อง | ประเภท |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "THIS ILLUSION" | NUMBER201 | เคย์ตะ ฮากะ | M.H. | เพลงเปิด |
| "days" | NUMBER201 | เคย์ตะ ฮากะ | CHINO | เพลงปิด |
| "Ougon no Kagayaki"' (ญี่ปุ่น: 黄金の輝き; โรมาจิ: "Ougon no kagayaki"; ทับศัพท์: lit.ประกายทอง) | NUMBER201 | เคย์ตะ ฮากะ | MAKI | เพลงเปิด (เรียลตา นัวร์) |
| ชื่อเพลง | ทำนอง | เรียบเรียง | เนื้อร้อง | นักร้อง | วันวางจำหน่ายซิงเกิล | ประเภท |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Disillusion" (ตอนที่ 1-14) | NUMBER201 | คาวาอิ เคนจิ | เคย์ตะ ฮากะ | ซาจิ ทาอินากะ | 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 | เพลงเปิด |
| (ญี่ปุ่น: "คิราเมคุ นามิดะ วะ โฮชิ นิ"; โรมาจิ: きらめく涙は星に;  lit. หยาดน้ำตาส่องประกายกลายเป็นดวงดาว) (ตอนที่ 15-23) | KATE | โทโมจิ โซกาวะ, NUMBER201 | เคย์ตะ ฮากะ | ซาจิ ทาอินากะ | 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 | เพลงเปิด |
| (ญี่ปุ่น: "Anata ga Ita Mori"; โรมาจิ: あなたがいた森;  lit. พงไพรที่มีเธอ) (ตอนที่ 1-13,15-23) |  |  |  | จูไค | 15 มีนาคม พ.ศ. 2549 | เพลงปิด |
| (ญี่ปุ่น: "Hikari"; โรมาจิ: ヒカリ; lit. แสงสว่าง) (ตอนที่ 14) |  |  |  | จูไค | 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 | เพลงปิด |
| (ญี่ปุ่น: "คิมิ โตะ โนะ อาสุ"; โรมาจิ: 君との明日; ทับศัพท์: lit. พรุ่งนี้ที่มีเธอ) (ตอนที่ 24) | ซาจิ ทาอินากะ | ทาคาฮิโระ ทาเนโกะ | ซาจิ ทาอินากะ | ซาจิ ทาอินากะ | 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 | เพลงปิด |
นอกจากนั้นอัลบั้มซาวนด์แทร็ค Avalon - Fate/Stay Night ยังได้รับการเรียบเรียงใหม่โดย WAVE และ K.JUNO โดยเรียบเรียงเพลง "This Illusion" ให้เป็นภาษาอังกฤษ พร้อมทั้งมี 2 เวอร์ชัน คือ "Illusion/Vision" และ "Illusion/Fate" อีกด้วย
การตอบรับ

เฟต/สเตย์ไนต์ เป็นวิชชวล โนเวล ที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดในปี 2547 นอกจากนี้ เฟต/ฮอลโลว์ อทาราเซีย "แฟนดิสก์" ซึ่งเป็นภาคต่อของเฟต/สเตย์ไนต์ ยังเป็นวิชชวล โนเวล ที่มียอดจำหน่ายเป็นอันดับที่สองของปี 2548
ในปี 2549 เจเนออนและสตูดิโอดีนได้นำ เฟต/สเตย์ไนต์ มาดัดแปลงเนื้อหาและสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนความยาว 24 ตอน ในปีเดียวกัน ไทป์-มูน ยังได้ประกาศจะวางแผง เฟต/สเตย์ไนต์ สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ภายใต้ชื่อ "เฟต/สเตย์ไนต์ [เรียลตา นัว]" ในครึ่งปีหลัง แต่เลื่อนมาจำหน่ายในปี 2550 แทน ไทป์-มูน ยังได้ร่วมมือกับไนโตรพลัสเขียนนวนิยายเรื่อง เฟต/ซีโร่ เล่าเรื่องสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่เกิดขึ้นก่อนสงครามใน เฟต/สเตย์ไนต์ นอกจากนี้ เมื่อต้นปี 2550 เจเนออนยังได้จัดรายการวิทยุ "เฟต/สเตย์ ทูน" โดยมี คานะ อุเอดะ และ อายาโกะ คาวาสุมิ นักพากย์ผู้รับบทเป็นตัวละครเอกในการ์ตูนโทรทัศน์ เป็นพิธีกรอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไทป์-มูน เก็บถาวร 2010-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาคอนิเมะ เก็บถาวร 2006-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาคเกม (ญี่ปุ่น)
| ด ค กไทป์-มูน |
| --- | --- |
สึกิฮิเมะ:  สึกิฮิเมะ ตอน  คาเก็ตสึ โทยะ  เมลตีบลัด 
เฟต/สเตย์ไนต์:  มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ ตัวละคร เอมิยะ ชิโร่  เซเบอร์  โทซากะ ริน  มาโต้ ซากุระ  ไรเดอร์  ตอน  เวทศาสตรา มหาสงคราม ตอน  ภาพยนตร์  เฮฟเวนส์ฟีล เพรสเซจฟลาวเวอร์  ลอสต์บัตเตอร์ฟลาย  สปริงซอง  ฮอลโลว์อาตาราเซีย  ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ ตัวละคร เอมิยะ คิริสึงุ  ตอน  เอกซ์ตรา เอกซ์ตรา ลาสต์ อันคอร์  ไทเกอร์โคลอสเซียม  อันลิมิตเต็ดโคดส์  สาวน้อยเวทมนตร์ พริสมา อิลิยา ตอน  ซไว!  ซไว แฮทช์!  ดไร!!  คำสาบานภายใต้หิมะ  อโพคริฟา ตัวละคร  ตอน  สเตรนจ์เฟก  The Case Files of Lord El-Melloi II  แกรนด์ออเดอร์ ตัวละคร  เซ็ตไตมาจูเซ็นเซ็นบาบิโลเนีย  เอกซ์เทลลา 
คาระ โนะ เคียวไก:  ตัวละคร  ทิวทัศน์ที่ถูกมองข้าม  ตามหาฆาตกร (ช่วงที่ 1)  ความเจ็บปวดที่ไม่จางหาย  อารามที่ว่างเปล่า  เกลียวที่ขัดกัน  บันทึกความทรงจำที่เลือนลาง  ตามหาฆาตกร (ช่วงที่ 2)  บัญชาพระเจ้าในอนาคต 
อื่น ๆ:  มาโฮสึไก โนะ โยรุ  คานัน ตอน  คาร์นิวัล แฟนตาซึม  World Conquest Zvezda Plot  เมนูวันนี้ของบ้านเอมิยะ 
บุคคล:  คิโนโกะ นาซุ  ทากาชิ ทาเกอูจิ
ซูมะ

ซูมะบทที่ 12
หาดซูมะ
ซูมะ (ญี่ปุ่น: 須磨; โรมาจิ: Suma; ซูมะ) เป็นบทที่ 12 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท ซูมะ

หาดซูมะ (須磨; Suma) ปัจจุบันตั้งอยู่ในเมืองโกเบ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น  เป็นหาดทรายขาวริมทะเล  ด้านหลังเป็นภูเขา ที่เป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวบริเวณภูมิภาคคันไซ  เป็นที่นิยมในช่วงฤดูร้อน  โดยเฉพาะการอาบแดด  เป็นชายหาดที่ปรากฏอยู่ในวรรณคดีญี่ปุ่น เช่น  ตำนานเก็นจิ ตำนานเฮเกะ  ตำนานอิเสะ  นอกจากนี้  สุมะ  ยังเป็นชื่อสถานที่ ที่นิยมในการเอ่ยอ้างถึง  เปรียบเทียบถึง ในโคลงประเภท วะกะ  ของญี่ปุ่น
หาดสุมะ  เป็นสถานที่ที่ อะริวะระ โนะ ยุกิฮิระ ( ค.ศ.818-893) ถูกเนรเทศ  และเป็นตัวอย่างและเหตุผล ให้เก็นจิคิดเนรเทศตัวเองไปสู่หาดสุมะ
บท  สุมะ  ในตำนานเก็นจินี้   เต็มไปด้วยการเอ่ยอ้างถึงบทกวีแบบจีน  โดยเฉพาะบทกวีของ 2 กวีผู้ถูกเนรเทศ  กวีจีนสมัยราชวงศ์ถัง ไป๋จวีอี้   และ ขุนนางผู้ปรีชาสามารถของญี่ปุ่นในยุคเฮอัน สุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ (ค.ศ. 846-903)
อะริวะระ โนะ ยุกิฮิระ

อะริวะระ โนะ ยุกิฮิระ (在原行平, ariwara (no) yukihira,ค.ศ. 818-893) เป็นขุนนางในราชนัก เฮอันเคียว ผู้ผ่านตำแหน่งหน้าที่มาอย่างหลากหลาย  เขาเคยดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองฮะริมะ เมืองบิเซ็น เมืองชินะโนะ และ เมืองบิตชู  อีกทั้งยังเคยมีตำแหน่ง จูนะกอน (中納言, chūnagon) เจ้ากรมมหาดไท  (มินบุเคียว  民部卿, minbukyō) และตำแหน่งผู้ตรวจการ (อะเซะจิ) ประจำจังหวัดมุสึ และ เดะวะ
นอกจากนี้ อะริวะระ โนะ ยุกิฮิระ  ยังเป็นกวี  ผลงานของเขาได้รับการเผยแพร่ร่วมกับ น้องชายของเขา  อะริวะระ โนะ นะริฮิระ  เขาเคยก่อตั้งวัทยาลัยเรียกว่า  โชะกะกุอิน  เพื่อให้การศึกษากับบุตรหลานสกุล อะริวะระ ด้วย
อะริวะระ โนะ ยุกิฮิระ ขัดแย้งกับตระกูลฟุจิวาระ อันเรืองอำนาจ  จนต้องถูกเนรเทศไปที่หาดสุมะ  เขาแต่งกวีเรือง การถูกเนรเทศ จนกลายเป็นแบบอย่างของการแต่งกวีเกี่ยวกับการเนรเทศในชั้นต่อมา
สุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ

สุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ  (菅原道真  Sugawara no Michizane  845 - 26 มีนาคม 903) หรือ รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า  คัน โชโจ  (菅丞相 Kan Shōjō) เป็นหลานของ สุงาวาระ โนะ คิโยโตะ(770-842) (รู้จักกันในนาม โอะวะริโนะสุเกะ และ ไดกะคูโนะคะมิ ) มิจิซะเนะ เป็นนักปราชญ์ราชบัณฑิต นักการเมืองการปกครอง ในยุคเฮอัง  อีกทั้งยังเป็นกวีเอกผู้เชี่ยวชาญด้านบทกวีแบบจีนด้วย
มิจิซะเนะ  พุ่งสู่จุดรุ่งเรืองที่สุดในชีวิตในรัชสมัยของจักรพรรดิอุดะ  แต่ในปี ค.ศ. 901  เขาตกหลุมพรางของศัตรู  ฟุจิวะระ โนะ โตะกิฮิระ  จนถูกย้ายไปประจำ ณ ชนบทห่างไกล และลดชั้นเป็นเพียงขุนนางชั้นผู้น้อยในแคว้นดะไซฟุ  ในคิวชู  จังหวัด จิคุเซ็น  และเสียชีวิตอย่างโดดเดี่ยว  หลังจากการเสียชีวิตของเขา  เกิดโรคระบาดใหญ่และทุพภิกขภัย  จนพระราชโอรสของจักรพรรดิไดโกะ สวรรคตในเหตุการณ์ครั้งนี้  ตำหนักชิชินเด็ง  ท้องพระโรงของพระราชวังเกียวโต โดนฟ้าฝ่าหลายต่อหลายครั้ง  เมืองหลวงถูกน้ำท่วมกว่าสัปดาห์  กล่าวกันว่าเป็นเพราะวิญญาณอาฆาตของ สุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ ที่ถูกเนรเทศอย่างไม่เป็นธรรม   ทางสำนักราชวังจึงสร้างศาลเจ้า คิตาโนะเท็มมังงู  ขึ้นเพื่อสถิตวิญญาณของมิจิซะเนะ  อีกทั้งยังคืนตำแหน่งทั้งหมดให้หลังจากการเสียชีวิตแล้ว   และลบล้างประวัติการโดนเนรเทศทิ้งไป  ซุกะวาระ โนะ มิจิซะเนะ  ได้รับการยกย่องให้เป็น เท็นจินซามะ หรือ เทพแห่งการศึกษา  ปัจจุบันมีศาลเจ้าในลัทธิชินโตมากมาย  ที่อุทิศแด่เขา
ตัวละครหลักในบท

เก็นจิ  :  อายุ 26 ถึง 27
ฮะนะจิรุซะโตะ  :  น้องสาวของอดีตพระชายาตำหนักเรเค  หนึ่งในคนรักของเก็นจิ
ฟุจิตสึโบะ  :  อดีตจักรพรรดินีในองค์จักรพรรดิคิริสึโบะอิน
ยูงิริ  :  บุตรชายของเก็นจิ  อายุ  5 ถึง 6 ปี
อดีตสะไดจิน  :  เสนาบดีฝ่ายซ้าย  พ่อตาของเก็นจิ  ลาออกจากตำแหน่งเมื่ออายุ 59  ขณะที่เก็นจิอายุ 25  ปัจจุบันอายุ  60 ถึง  61
โทโนะจูโจ   : ได้รับตำแหน่ง ซังงิ- ขุนนางขั้น 4 ศักดินา ครึ่งโจ - 1 โจ( 町) คือกรรมสิทธิในที่ดินประมาณ 14,400 ตารางเมตร)  สหายสนิทและพี่ชายภรรยาที่เสียชีวิตไปแล้วของเก็นจิ
จูนะกอน  :  นางกำนัลของอดีตสะไดจิน
องค์หญิงโอมิยะ   :  มารดาของโทโนะจูโจ และ อะโอะอิ  ภรรยาของอดีตสะไดจิน
ไซโช  :  พี่เลี้ยงของยูงิริ
วิญญาณขององค์จักรพรรดิคิริสึโบะอิน ผู้วายชนม์
องค์ชายโฮะตะรุหรือโซะจิ  :  น้องชายต่างมารดาของเก็นจิ  ดำรงตำแหน่งพระอุปราช
อดีตพระชายาตำหนักเรเค
โชนะกอน  :  พี่เลี้ยงชองมุระซะกิ
โอะโบะโระซึกิโยะ  :   ธิดาคนที่ 6 ของอุไดจิน นางในราชสำนักตำแหน่งไนชิโนะคะมิ(นางสนองพระโอษฐ์ ) อีกนัยหนึ่งคือพระสนมของ จักรพรรดิสุซะคุ
โอเมียวบุ   :  นางกำนัลของฟุจิตสึโบะ
องค์รัชทายาท  :  โอรสของฟุจิตสึโบะ ( บุตรชายลับๆของเก็นจิ )อายุ 8 ถึง 9 ปี
โยะชิคิโยะ  : ผู้ติดตามของเก็นจิ เป็นบุตรชายของเจ้าเมืองเมืองฮาริมะ
เจ้าเมืองเซ็ตสึ  :  หนึ่งในผู้ติดตามของเก็นจิ
อดีตพระชายาแห่งโระคุโจ ( โระคุโจโนะมิยะสุโดะโคะโระ )  : อายุ 33 ถึง 34
อุไดจิน  : เสนาบดีฝ่ายขวา ตาของจักรพรรดิสุซะคุ บิดาของพระราชชนนีโคกิเด็ง และ โอะโบะโระซึกิโยะ
จักรพรรดิสุซะคุ  :    พระชนมายุ 28 ถึง 29
โคะเระมิตสึ   :  คนสนิท และพี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับเก็นจิ
นักบวชแห่งอะคะชิ  :  อายุ  59 ถึง 60
อะคะชิโนะคิมิ  :  บุตรีของนักบวชแห่งอะคะชิ  อายุ 17 ถึง 18
มารดาของอะคะชิโนะคิมิ  :  อายุต้น 50
จังหวัดกระบี่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกระบี่ กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดกระบี่ทั้งจังหวัด
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดกระบี่> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดกระบี่> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดกระบี่> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดกระบี่> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดกระบี่> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดกระบี่> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | พิเชษฐ พันธุ์วิชาติกุล (1)* | 47,999 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | อาคม เอ่งฉ้วน (2)* | 46,793 |  |  |
|  | ความหวังใหม่  | สมเกียรติ กิตติธรกุล (3) | 41,745 |  |  |
|  | ความหวังใหม่  | สมบูรณ์ สิทธิมนต์ (4)✔ | 35,497 |  |  |
|  | พลังธรรม  | วาสนา บุญภูพันธ์ตันติ (5)✔ | 10,049 |  |  |
|  | พลังธรรม  | พิบูลย์ สาระวารี (6) | 8,598 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
ดูเพิ่ม

จังหวัดกระบี่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
จังหวัดกระบี่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
พลาสติกกันกระแทก

แผ่นพลาสติกกันกระแทก
พลาสติกกันกระแทก หรือ บับเบิ้ลแรป เป็นวัสดุพลาสติกใสยืดหยุ่นได้ซึ่งใช้เป็นบรรจุภัณฑ์สำหรับห่อสิ่งของที่เปราะบางแตกหักง่าย มีคุณสมบัติการดูดซับแรงกระแทกเกิดจากฟองอากาศ (กระเปาะอากาศ) ที่มีขนาดสม่ำเสมอ ซึ่งเป็นลักษณะเดียวกับแผ่นโฟมหรือกระดาษลูกฟูกทำ แต่พลาสติกกันกระแทกมีความยืดหยุ่นในการห่อหุ้มมากกว่า และอาจนำไปรีไซเคิลได้ดีกว่า
"Bubble wrap" (บับเบิ้ลแรป) เป็นเครื่องหมายการค้าทั่วไปของ บริษัท ซีลด์แอร์ (Sealed Air Corporation) โดยในปี พ.ศ. 2500 จากความคิดในการสร้างวอลล์เปเปอร์พลาสติกสามมิติ ของนักประดิษฐ์สองคนชื่อ Alfred Fielding และ Marc Chavannes แม้ว่าความคิดนี้ล้มเหลว แต่ได้พบว่าสิ่งที่พวกเขาทำขึ้นสามารถใช้เป็นวัสดุบรรจุภัณฑ์ได้ หลังจากนั้นบริษัท Sealed Air ได้ถูกก่อตั้งโดย Fielding ในปี พ.ศ. 2503
ซึ่งชือบับเบิ้ลแรปนี้ ได้ถุกนำไปใช้เป็นชื่อสามัญของพลาสติกกันกระแทกหรือสำหรับผลิตภัณฑ์ที่คล้ายคลึงกัน เช่น บับเบิ้ลแพ็ค แอร์บับเบิ้ลแพ็ค บับเบิ้ลแรปปิ้ง หรือ แอโรพลาสต์ ทั้งที่ในความเป็นจริง บับเบิ้ลแรป (Bubble Wrap และ BubbleWrap) ยังคงเป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของ Sealed Air
การออกแบบ

กระเปาะอากาศที่ช่วยกันกระแทกสำหรับวัตถุที่เปราะบางหรือแตกหักง่ายบนแผ่นพลาสติกกันกระแทก โดยทั่วไปมีให้เลือกหลายขนาดขึ้นอยู่กับขนาดและน้ำหนักของวัตถุที่บรรจุ และระดับความจำเป็นในการป้องกันการกระแทก อาจจำเป็นต้องใช้หลายชั้นเพื่อเพิ่มการป้องกันการกระแทก และการสั่นสะเทือน ในขณะที่การใช้ชั้นเดียวอาจใช้เพื่อช่วยป้องกันพื้นผิวของวัตถุที่บรรจุ นอกจากเป็นแผ่นแล้ว พลาสติกกันกระแทกยังออกแบบให้อยู่ในรูปซองหรือถุงในหลายขนาด
พลาสติกกันกระแทกมักขึ้นรูปจากแผ่นฟิล์มโพลีเอทิลีน ( LDPE ) โดยการประกบกันของแผ่นฟิล์มตั้งแต่ 2 แผ่นขี้นไป โดยทั่วไปจะใช้สองแผ่นคือ แผ่นฟิล์มแบบเรียบ และแผ่นฟิล์มที่ขึ้นรูปนูน กดประกบติดกันด้วยความร้อน หลังจากการประกบติดกันอากาศจะถูกขังในส่วนที่นูนพองซึ่งเล็ดลอดออกมาได้ยาก มีลักษณะเป็นกระเปาะอากาศพลาสติกกันกระแทกบางประเภทมีฟิล์มกันการรั่วซึมออกของอากาศ เพื่อให้มีอายุการใช้งานที่ยาวนานขึ้น โดยเฉพาะการทนทานต่อสภาวะที่มีแรงดันอากาศต่ำมากหรือสภาวะไร้แรงดันอากาศ (vacuum)
ฟองอากาศบนพลาสติกกันกระแทก โดยทั่วไปมีขนาดเล็กถึง 6 มิลลิเมตร (0.24 นิ้ว) และใหญ่ถึง 26 มิลลิเมตร (1.0 นิ้ว) หรือมากกว่า เพื่อเพิ่มระดับการดูดซับแรงกระแทกระหว่างการขนส่ง ขนาดฟองที่พบมากที่สุดหรือขนาดมาตรฐาน คือ 1 เซนติเมตร[ต้องการอ้างอิง]
ระดับการป้องกันแรงกระแทก นอกจากจะได้จากขนาดของฟองอากาศในพลาสติกกันกระแทกแล้ว คุณสมบัติทางวัสดุของพลาสติกในแบบต่าง ๆ ยังสามารถให้การปกป้องจากปัญหาอื่น ๆ เช่น การป้องกันการสะสมของไฟฟ้าสถิตย์ เมื่อจัดส่งชิ้นส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์ที่ละเอียดอ่อนจะมีการใช้พลาสติกกันกระแทกที่ช่วยกระจายประจุไฟฟ้าสถิต จึงช่วยปกป้องจากไฟฟ้าสถิตซึ่งอาจทำให้ชิปอิเล็กทรอนิกส์เกิดความเสียหายได้ หนึ่งในการใช้พลาสติกกันกระแทกที่แพร่หลายครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 2503 ในการจัดส่งคอมพิวเตอร์ IBM 1401 ซึ่งขณะนั้นลูกค้าส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นวัสดุบรรจุภัณฑ์นี้มาก่อน
ความบันเทิง

เนื่องจากการบีบกระเปาะอากาศบนพลาสติกกันกระแทกให้แตก ทำให้เกิดเสียงที่สร้างความรู้สึกสบายใจ จึงมักใช้เป็นแหล่งระบายอารมณ์ หรือแหล่งบันเทิง จากการรับรู้ถึงการใช้งานลักษณะนี้ ทำให้มีเว็บไซต์บางแห่งตอบสนองความต้องการโดยการสร้างโปรแกรมพลาสติกกันกระแทกเสมือนจริง ซึ่งผู้ใช้คลิกที่รูปกระเปาะอากาศและฟังเสียงฟองอากาศแตก ในขณะที่ Mugen Puchipuchi เป็นของเล่นอิเล็กทรอนิกส์ขนาดกะทัดรัดที่จำลองเสียงการแตกของฟองอากาศ
Bubble Wrap Appreciation Day มีการเฉลิมฉลองในวันจันทร์สุดท้ายของเดือนมกราคมทุกปี โดยสถานีวิทยุแห่งหนึ่งใน บลูมมิงตัน รัฐอินเดียนา ซึ่งได้รับการจัดส่งไมโครโฟนที่ห่อด้วยพลาสติกกันกระแทก ซึ่งหลังจากแกะห่อออกนั้นมีกระเปาะอากาศแตกและเสียงได้ออกอากาศโดยบังเอิญ
ในประเทศไทย แผ่นพลาสติกกันกระแทกมีชื่อเล่นในภาษาไทยว่า แผ่นเป๊าะแป๊ะ จากเสียงแตกนี้
การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและการลดต้นทุน

ในปี 2558 Sealed Air ได้ตัดสินใจที่จะสร้างพลาสติกกันกระแทกแบบใหม่ เรียกในขณะนั้นว่า iBubble ซึ่งจะไม่สามารถบีบแตกได้ ปัจจุบันมีการใช้งานพลาสติกกันกระแทกแบบใหม่นี้อย่างแพร่หลายที่เรียกว่า ถุงพองลมกันกระแทก (Inflatable air cushion) ซึ่งเป็นบรรจุภัณฑ์ทำจากแผ่นพลาสติกประกบกันและสูบลมเข้าไปให้ขยายใหญ่ขึ้นเมื่อจะใช้งาน เพื่อประหยัดพื้นที่ในการเก็บ ลดค่าขนส่งและค่าเก็บรักษาที่สูงแบบพลาสติกกันกระแทก (แบบฟอง) และยังอาจสามารถนำกลับมาใช้ได้หลายรอบ ต่างจากพลาสติกกันกระแทกที่เมื่อกระเปาะอากาศเสียหายจะไม่สามารถกันกระแทกได้อย่างเดิม ถุงพองลมกันกระแทกช่วยในการลดปริมาณการใช้พลาสติกในการผลิตบรรจุภัณฑ์กันกระแทกได้มากกว่าแผ่นพลาสติกกันกระแทก เนื่องจากกระเปาะอากาศของถุงพองลมที่มีขนาดที่ใหญ่กว่า ช่วยลดการใช้ซ้ำ ๆ หลายชั้นหรือในการเติมเต็มช่องว่างในกล่องพัสดุ
อย่างไรก็ตาม พลาสติกกันกระแทกนับเป็นส่วนหนึ่งของขยะบรรจุภัณฑ์ (packing waste) ที่รวมถึงขวดพลาสติก ภาชนะอาหารพลาสติก ถุงพลาสติก ซึ่งขยะบรรจุภัณฑ์พลาสติกมีสัดส่วนเป็นอันดับต้นของขยะพลาสติก ที่มีปริมาณมากถึง 146 ล้านตันโดยประมาณในปี ค.ศ. 2015 และคาดว่าจะมีปริมาณขยะบรรจุภัณฑ์จะเพิ่มขึ้นมากจากรูปแบบการค้าปลีกออนไลน์ที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็วในหลายประเทศ ที่ต้องอาศัยการจัดส่งพัสดุแบบแบ่งย่อยเป็นจำนวนมาก
พลาสติกกันกระแทกสามารถนำกลับไปใช้เป็นวัสดุพลาสติกได้ (รีไซเคิล) เช่นเดียวกับขวดพลาสติก และภาชนะพลาสติก ซึ่งต้องการการจัดการเก็บรวบรวมกลับสู่ขบวนการรีไซเคิลตามปกติ ในลักษณะเดียวกับการเก็บรวบรวมกระดาษ แต่พลาสติกกันกระแทกบางประเภทยังไม่สามารถรีไซเคิลตามปกติโดยตรง คือ ซองกันกระแทก ซึ่งเป็นส่วนผสมของกระดาษและแผ่นพลาสติกกันกระแทกซึ่งต้องใช้แรงงานในการแยกส่วน และมีบางส่วนที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้เลย อย่างไรก็ตามพลาสติกกันกระแทกมีข้อดีกว่าแผ่นโฟมห่อพัสดุ เนื่องจากโฟมมีความหนาแน่นต่ำซึ่งทำให้รีไซเคิลได้ยาก และคุณสมบัติน้ำหนักเบาที่ต้องใช้พื้นที่มากกว่าในกระบวนการจัดเก็บก่อนการรีไซเคิล
ในการตัดวงจรขยะพลาสติก มีการคิดค้นกระดาษรังผึ้งสำหรับกันกระแทก (Honeycomb Cushioning Wrap Perforated-Packing) ซึ่งเป็นกระดาษกันกระแทกที่ถูกออกแบบโครงสร้างมาให้ใช้งานได้ง่าย โดยเป็นกระดาษห่อ จัดเก็บได้ในพื้นที่จำกัด เมื่อใช้งานโดยดึงขยายแผ่นกระดาษออกและที่ปรุไว้จะเปลี่ยนโครงสร้างเป็นสามมิติมีรูปทรงคล้ายรังผึ้ง (ซึ่งต่างจากกระดาษลูกฟูกที่ตายตัวจากโรงงานและมีลักษณะเป็นลอน) สามารถรองรับการใช้งานในลักษณะของการห่อได้ในแบบเดียวกับแผ่นพลาสติกกันกระแทก
ดูเพิ่ม

การกันกระแทก
บรรจุภัณฑ์
พลาสติกกันกระแทกมาตรฐานและมีเครื่องหมายสีเป็น วัสดุป้องกันไฟฟ้าสถิต และขนาดกระเปาะที่ต่างกัน
การเล่นกดฟองอากาศของพลาสติกกันกระแทก ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเล่นในภาษาไทยว่า แผ่นเป๊าะแป๊ะ
โหด มัน ฮา

| โหด มัน ฮา |
| --- | --- |
ไตเติลรายการ
แสดงนำ: ทาเกชิ คิตาโนะ ฮายาโตะ ทานิ
บรรยายโดย: ชิซูโอะ มิยาอูจิ รุมเป มาซูอิ
ผู้ประพันธ์เพลง: ทาดากาซุ โอโนเดระ โนริอากิ ซาโต
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ญี่ปุ่น
จำนวนตอน: 133 (ต้นฉบับ) 8 (ฟื้นฟู)
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: คูนิฮิโกะ คัตสึระ เออิจิ มิซูมิ
ความยาวตอน: 47 นาที
บริษัทผู้ผลิต: TBS
ออกอากาศ
เครือข่าย: JNN (TBS)
ออกอากาศ: 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 (1986-05-02) – 19 ตุลาคม ค.ศ. 1990 (1990-10-19)
เครือข่าย: แอมะซอนไพรม์วิดีโอ
ออกอากาศ: 21 เมษายน ค.ศ. 2023 (2023-04-21) – 28 เมษายน ค.ศ. 2023 (2023-04-28)
โหด มัน ฮา หรือ สึไก นาริยูกิ บังงูมิ ฟูอุง! ทาเกชิโจ (ญี่ปุ่น: 痛快なりゆき番組 風雲!たけし城; โรมาจิ: Tsūkai nariyuki bangumi Fūun! Takeshi-jō; อังกฤษ: Takeshi's Castle) เป็นรายการเกมโชว์จากประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศทางช่อง TBS ระหว่าง พ.ศ. 2529-2532
แก่นหลักของรายการคือ มีขุนศึกคนหนึ่งครอบครองปราสาทแล้วตั้งอุปสรรคเพื่อให้ผู้เล่นบุกไปพิชิตเขา
รายการประสบความสำเร็จอย่างมากในการฉายที่ประเทศญี่ปุ่น จนมีการซื้อลิขสิทธิ์ไปฉายในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทย มีการดัดแปลงในหลายประเทศ สำหรับประเทศไทย ใช้ชื่อว่า โหด มัน ฮา ประเทศไทย
ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2566 รายการนี้ได้กลับมาสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งและฉายทั่วโลกทางแอมะซอนไพรม์วิดีโอ
การดัดแปลงและฉายซ้ำ

ในบางประเทศยังได้นำเอารูปแบบรายการไปสร้างสรรค์เอง หรือเลียนแบบ เช่น จีน หรือในประเทศไทย อย่าง รายการ รวยอุตลุด ของบอร์น แอนด์ แอสโซซิเอทด์ ออกอากาศทางช่อง 3 ในเวลาก่อนเที่ยงของวันเสาร์ ปี พ.ศ. 2532 โดยใช้ซาฟารีเวิลด์เป็นสถานที่ถ่ายทำ โดยมี ไตรภพ ลิมปพัทธ์ เป็นพิธีกร หรือรายการ เกาะแก้วพิสดาร ของสาระแน แปซิฟิค และกันตนา ออกอากาศทางช่อง 3 ในเวลา 17.45 - 18.30 วันจันทร์-ศุกร์ ซึ่งต่อมาลดเหลือวันจันทร์-พุธ ปี พ.ศ. 2557 - 2558 โดยใช้กันตนา มูฟวี่ทาวน์เป็นสถานที่ถ่ายทำ โดยมีวิลลี่ แมคอินทอช และเกียรติศักดิ์ อุดมนาคเป็นพิธีกร ซึ่งนำเอาโหด มัน ฮามาลอกเลียนแบบ แต่ใช้ฉากแนววรรณคดีไทย
ในประเทศไทย ได้นำมาฉายออกอากาศทุกเวลาบ่ายของวันเสาร์ ทางช่อง 5 สองครั้ง ในระหว่างปี พ.ศ. 2531-พ.ศ. 2536 ในชื่อ "โหด มัน ฮา"
โหด มัน ฮา ได้ถูกนำกลับมาฉายอีกครั้งในประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2550 ทางทรูเอ็กไซต์ ซึ่งเป็นช่องของทรูวิชันส์ ในวันอาทิตย์
วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เฮลิโคเนีย เอ็นเตอร์เทนเม้นท์และช่องทีบีเอส และบริษัท เดนท์สุ มีเดีย ซื้อลิขสิทธิ์รายการ โหด มัน ฮา มาทำในรูปแบบของไทยซึ่งออกอากาศเทปแรกวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ทางช่อง 7 และช่อง 7 HD โดยมีเงินรางวัลเริ่มต้น 1,000,000 บาท และหากไม่มีผู้เข้าแข่งขันที่สามารถพิชิตปราสาททาเคชิได้ เงินรางวัลจะถูกสะสมอีกสัปดาห์ละ 1,000,000 บาท สูงสุดที่ 35,000,000 บาท สนับสนุนโดยโออิชิ กรีนที แต่หากมีผู้เข้าแข่งขันสามารถพิชิตปราสาททาเคชิได้ เงินรางวัลในสัปดาห์ต่อไปจะกลับมาอยู่ที่ 1,000,000 บาทอีกครั้ง ซึ่งเป็นวิธีการเพิ่มเงินรางวัลแบบเดียวกับรายการพลิกล็อก เกมทศกัณฐ์ และเกาะแก้วพิสดาร แต่หลังจากนั้นทางรายการแจ้งว่าจะไม่นับสัปดาห์ละ 1,000,000 บาทอีกต่อไป โดยรายการจะตั้งไว้ที่ 1,000,000 บาทเสมอตลอดการแข่งขัน และมีการจับแจกเงินรางวัลที่เหลือเป็นเงิน 8,790,000 บาทในตอนที่ 24
แหล่งข้อมูลอื่น

โหด มัน ฮา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส