stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สารเคลือบเซลล์
หน้าที่ของสารเคลือบเซลล์

สารเคลือบเซลล์นั้นมีหน้าที่สำคัญหลายประการ เช่น เป็นโครงที่ประกบกับเซลล์ช่วยในการค้ำจุนโครงสร้างทางกายภาพของเนื้อเยื่อ มีบทบาทต่อพฤติกรรมของเซลล์ในการรับรู้สิ่งต่างๆนำไปสู่การตอบสนอง เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อการอยู่รอดของเซลล์คือเปรียบเสมือนเป็นสิ่งแวดล้อมของเซลล์ เป็นสิ่งที่มีผลต่อพัฒนาการของเซลล์ คือ สามารถกระตุ้นให้เซลล์สามารถเกิดการเปลี่ยนรูปร่างไปทำหน้าที่เฉพาะอย่างได้ และนอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนย้ายเซลล์ ซึ่งจะอาศัยสารเคลือบเซลล์เป็นตัวช่วยในการจดจำว่าเป็นเซลล์พวกเดียวกันหรือไม่ จากนั้นจึงจะเกิดการรวมกลุ่มกันของเซลล์ชนิดเดียวกันกลายเป็นเนื้อเยื่อและนำไปสู่การสร้างอวัยวะในที่สุด การเพิ่มจำนวนเซลล์ก็เช่นกัน สารเคลือบเซลล์นั้นจะเป็นสัญญาณที่คอยบอกว่าเซลล์สมควรที่จะเพิ่มจำนวนหรือไม่ เป็นต้น ถ้าหากว่าเซลล์นั้นไม่มีสารเคลือบเซลล์ เซลล์อาจจะไม่สามารถสื่อสารกันได้
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  รศ. ลัดดา เอกสมทราเมษฐ์. "Cell Struture and Function". คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-10-05. สืบค้นเมื่อ 2018-06-18.{{cite web}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  
"โครงสร้างและหน้าที่ของเซลล์". Pure's app. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-18. สืบค้นเมื่อ 2018-06-18. Cell coat อีกชื่อ extracellular matrix (ECM)
↑  
"extracellular matrix ใน ไทย". Glosbe. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-18. สืบค้นเมื่อ 2018-06-18. สารเคลือบเซลล์ A structure lying external to one or more cells, which provides structural support for cells or tissues.
↑  
"สารเคลือบเซลล์ผิวคืออะไร". Eduzones. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-13. สืบค้นเมื่อ 2018-06-18.
| ด ค กโครงสร้างของเซลล์ / ออร์แกเนลล์ |
| --- | --- |
ระบบเอนโดเมมเบรน:  เยื่อหุ้มเซลล์  นิวเคลียส  ร่างแหเอนโดพลาซึม  กอลไจแอปพาราตัส  พาเรนทีโซม  ออโทฟาโกโซม  เวสิเคิล เอกโซโซม  ไลโซโซม  เอนโดโซม  ฟาโกโซม  แวคิวโอล  อะโครโซม  ไซโทพลาสมิกแกรนูล เมลาโนโซม  ไมโครบอดี  ไกลออกซิโซม  เพอรอกซิโซม  ไวเบล–ปาลาเดบอดี 
ไซโทสเกเลตัน:  ไมโครฟิลาเมนต์  อินเทอร์มีเดียทฟิลาเมนท์  ไมโครทูบูล  ไซโทสเกเลตันในโพรแคริโอต  Microtubule organizing center เซนโทรโซม  เซนทริโอล  เบซัลบอดี  สปินเดิลโพลบอดี  ไมโอไฟบริล  อุนดุลิโพเดียม ซิเลีย  แฟลเจลลัม  แอกโซนีม  เรเดียลสโปค  ซูโดโพเดียม  ลาเมลลิโพเดียม  ฟิโลโพเดียม 
สิ่งมีชีวิตร่วมอาศัยภายใน:  ไมโทคอนเดรีย  พลาสติด คลอโรพลาสต์  โครโมพลาสต์  เจอรอนโทพลาสต์  ลิวโคพลาสต์  อะไมโลพลาสต์  เอไลโอพลาสต์  โปรตีโนพลาสต์  แทนโนโซม 
โครงสร้างภายในอื่น ๆ:  นิวคลีโอลัส  อาร์เอ็นเอ ไรโบโซม  สไปลซิโอโซม  Vault  ไซโทพลาซึม ไซโทซอล  อินคลูชัน  โปรทีเอโซม 
โครงสร้างภายนอก:  อาร์คีลลัม  ผนังเซลล์  สารเคลือบเซลล์
ฮอนด้า CR-Z

| Honda CR-Z (ZF1/ZF2) |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: Honda
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2553–2559 (35,037 คัน)
แหล่งผลิต: ญี่ปุ่น: Suzuka, Mie (HONDA, Suzuka Factory)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: Sport compact
รูปแบบตัวถัง: 2-door coupe
โครงสร้าง: Front-engine, front-wheel-drive
รุ่นที่คล้ายกัน: Honda Insight Honda Fit Hybrid
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: Honda Hybrid System Gasoline: 1.5 L LEA I4 1,497 cc (91.4 cu in) SOHC 16-valve i-VTEC · (CVT) – 111 hp (83 kW) @ 6000rpm 106 lb·ft (144 N·m) @ 4800rpm · (MT) – 112 hp (84 kW) @ 6000rpm 107 lb·ft (145 N·m) @ 4800rpm Electric: DC brushless motor – MF6 Model 14 hp (10 kW) @ 1500 rpm 58 lb·ft (79 N·m) @ 1000 rpm
ระบบเกียร์: CVT 6-speed manual
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,435 mm (95.9 in)
ความยาว: 4,080 mm (160.6 in)
ความกว้าง: 1,740 mm (68.5 in)
ความสูง: 1,395 mm (54.9 in)
น้ำหนัก: 1,211–1,236 kg (2,670–2,725 lb)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: Honda Insight (first generation) Honda CR-X
รุ่นต่อไป: Honda Accord Hybrid Honda Clarity
ฮอนด้า ซีอาร์-ซีร์ (Honda CR-Z) เป็นรถยนต์สปอร์ต 2 ประตู ผลิตโดยฮอนด้า เครื่องยนต์ไฮบริดการทำงานของเครื่องยนต์ กับระบบมอเตอร์ไฟฟ้า IMA (Integrated Motor Assist)
หม่อมเจ้าบุญจิราธร จุฑาธุช

| หม่อมเจ้าบุญจิราธร จุฑาธุช |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 4

ประสูติ: 10 สิงหาคม พ.ศ. 2440
ชีพิตักษัย: 19 มีนาคม พ.ศ. 2523 (82 ปี)
สวามี: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย
ราชสกุล: ชุมพล (ประสูติ) จุฑาธุช (เสกสมรส)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์
พระมารดา: หม่อมบุญยืน ชุมพล ณ อยุธยา
หม่อมเจ้าบุญจิราธร จุฑาธุช (เดิม หม่อมเจ้าจิรบุญญ์ณี ชุมพล; 10 สิงหาคม พ.ศ. 2440 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2523) เป็นพระชายาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมบุญยืน ชุมพล ณ อยุธยา
พระประวัติ

หม่อมเจ้าบุญจิราธร จุฑาธุช มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงลาว เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมบุญยืน ชุมพล ณ อยุธยา (อัญญานางบุญยืน บุญรมย์; บุตรีในท้าวไชยบุตร์ (บุดดี บุญรมย์) และอัญญาแม่คำพ่วย บุญรมย์ มีศักดิ์เป็นหลานเจ้าราชบุตรสุ่ย สืบเชื้อสายมาแต่เจ้าพระวอพระตาแห่งเมืองหนองบัวลุ่มภู) ประสูติเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2440 ณ วังสงัด (บริเวณสามแยกถนนผาแดงบรรจบกับถนนพโลรังฤทธิ์ ทิศเหนือทุ่งศรีเมือง อุบลราชธานี) เมื่อแรกประสูติมีพระนามว่า “หม่อมเจ้าจิรบุญญ์ณี ชุมพล” ครั้นเสด็จเข้ามาประทับในพระนคร พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานพระนามใหม่ว่า "บุญจิราธร" ในเวลาที่ทรงพระมหากรุณาเปลี่ยนพระนามใหม่พระราชทานนั้น ได้ทรงแสดงพระราชจริยาให้ประจักษ์ว่า ไม่ได้ทรงเพ่งเล็งแต่จะให้ไพเราะ แต่ทรงเรียกปฏิทินมาตรวจอย่างถี่ถ้วนแล้ว จึงตกลงพระราชทานนามว่า "บุญจิราธร”
หม่อมเจ้าบุญจิราธรอภิเษกกับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2465 แต่ไม่มีโอรสและธิดา
พระภราดาและพระภคินี

หม่อมเจ้าบุญจิราธร มีพระโสทรานุชาและพระโสทรกนิษฐารวม 3 องค์ คือ
หม่อมเจ้าฐิติศักดิ์วิบูลย์ ชุมพล
หม่อมเจ้าธานีเสิกสงัด ชุมพล
หม่อมเจ้าจงจำเนียร ชุมพล
สิ้นชีพิตักษัย

หม่อมเจ้าบุญจิราธร จุฑาธุช สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2523 สิริชันษา 82 ปี 221 วัน ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศมณฑปทรงพระศพ ประดิษฐานพระโกศ พระศพหม่อมเจ้าหญิงบุญจิราธร (ชุมพล) จุฑาธุช ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตร ในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2523- 24 มิถุนายน พ.ศ. 2523 และได้มีการพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงบุญจิราธร เมื่อวันอังคารที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2523 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี และ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ เสด็จไปในการพระราชทานเพลิงศพ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2523 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2493 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
อนุสรณ์

อนุสาวรีย์หม่อมเจ้าบุญจิราธร จุฑาธุช ณ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์ จังหวัดอุบลราชธานี
วัดบุญจิราธร ตำบลยางสักกะโพหลุ่ม อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี
อาคารบุญจิราธร ซอยสุขุมวิท 51
กองทุนหม่อมเจเาหญิงบุญจิราธร (ชุมพล) จุฑาธุช ในมูลนิธิสถาบันพระบรมราชชนก
ฮ่อสะพายควาย

| ฮ่อสะพายควาย |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Lamiaceae
สกุล::  Sphenodesme
สปีชีส์:: S.  pentandra
ชื่อทวินาม
Sphenodesme pentandra 

ฮ่อสะพายควาย ชื่อวิทยาศาสตร์:  Sphenodesme pentandra เป็นพืชในวงศ์ Lamiaceae เป็นไม้เถา ใบเดี่ยว พาดพันบนต้นไม้ใหญ่ พบตามเขาสูง เถาใช้ต้มน้ำหรือดองสุรา บำรุงกำลัง บำรุงข้อ
ฮอนด้า ซีวิค ไฮบริด

| ฮอนด้า ซีวิค ไฮบริด |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ฮอนด้า
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2544–2558
แหล่งผลิต:   มิเอะ, ญี่ปุ่น  อินเดียน่า, สหรัฐอเมริกา  สวินดอน, สหราชอาณาจักร  พระนครศรีอยุธยา, ไทย 
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดเล็ก, ซี-เซ็กเมนต์
รูปแบบตัวถัง:   รถเก๋ง 4 ประตู 
โครงสร้าง: เครื่องวางหน้า, ขับเคลื่อนล้อหน้า
รุ่นที่คล้ายกัน: ฮอนด้า ซีวิค
ระยะเหตุการณ์
รุ่นต่อไป: ฮอนด้า อินไซท์ รุ่นที่ 3
ฮอนด้า ซีวิค ไฮบริด (Honda Civic Hybrid) เป็นหนึ่งในรุ่นย่อยของฮอนด้า ซีวิค มาพร้อมกับระบบการขับเคลื่อนไฮบริดแบบทำงานประสานกันระหว่างเครื่องยนต์และมอเตอร์ไฟฟ้าเช่นเดียวกับฮอนด้า อินไซท์ ผลิตและพัฒนาโดยบริษัทฮอนด้า ซีวิค ไฮบริดเปิดตัวครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544
ฮอนด้า ซีวิค ไฮบริดมีเพียงตัวถังซีดานเพียวตัวถังเดียวเท่านั้น
หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ

| หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 4

ประสูติ: 5 เมษายน พ.ศ. 2436
สิ้นชีพตักษัย: 16 มีนาคม พ.ศ. 2514 (77 ปี)
หม่อม: หม่อมแก้ว วรวรรณ ณ อยุธยา หม่อมเล็ก วรวรรณ ณ อยุธยา
พระบุตร: หม่อมราชวงศ์อาชวากร วรวรรณ หม่อมราชวงศ์กัลยากร วรวรรณ หม่อมราชวงศ์อัศวินี สนิทวงศ์ หม่อมราชวงศ์ดัชรีรัชนา รัชนี หม่อมราชวงศ์ศุภนิตย์ วรวรรณ หม่อมราชวงศ์นิติมา พนมยงค์ หม่อมราชวงศ์มลุลี สายาลักษณ์ หม่อมราชวงศ์มัลลิกา วรวรรณ
ราชสกุล: วรวรรณ
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
พระมารดา: หม่อมผัน วรวรรณ ณ อยุธยา
ร้อยเอก นายหมวดโท หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ (5 เมษายน พ.ศ. 2436 — 16 มีนาคม พ.ศ. 2514) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ประสูติแต่หม่อมผัน วรวรรณ ณ อยุธยา
พระประวัติ

หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ มีพระนามลำลองว่า ท่านชายเต๋อ เป็นพระโอรสองค์ที่ 10 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ประสูติแต่หม่อมผัน วรวรรณ ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2436 ทรงศึกษาที่วังวรวรรณ โรงเรียนราชวิทยาลัย (ปัจจุบันคือโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์) และโรงเรียนนายร้อยทหารบก ตามลำดับ
หม่อมเจ้านิตยากรผนวชเป็นพระภิกษุ ขณะชันษา 20 ปี เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นชินวรสิริวัฒน์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ผนวชแล้วไปจำพรรษา ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
ต่อมาทรงถวายตัวเป็นมหาดเล็กในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิ์เดช ขณะนั้นเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งขึ้น นายร้อยเอก หม่อมเจ้านิตยากร ทรงอาสาไปราชการสงครามในตำแหน่งผู้บังคับกองร้อยที่ 1 กองทหารบกรถยนต์ ในราชการครั้งนั้นได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดีชั้นอัศวิน และได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ของประเทศฝรั่งเศส
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นราชองค์รักษ์ ต่อมาได้กราบถวายบังคมลาออกจากราชการมาประกอบอาชีพส่วนตัวบริหารกิจการรถไฟสายท่าเรือ–พระพุทธบาท และยังได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ถึง 2 สมัย ในสังกัดพรรคสหชีพ โดยได้รับเลือกครั้งแรกในการเลือกตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2489 แทนที่ปรีดี พนมยงค์ ที่ลาออกไปก่อนหน้านั้นจากการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล โดยบทบาทในทางการเมืองของ หม่อมเจ้านิตยากร เป็นที่โดดเด่นมาก ถือเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรที่ฝีปากจัดจ้าน กล้าพูดกล้าวิจารณ์ จนได้รับฉายาว่า "เห่าหม้อ" จากการที่เมื่อทรงปราศรัยหรือพูดจบ มักจะลงท้ายด้วยคำว่า "เห่าหม้อ" ทุกครั้ง
ชีวิตส่วนองค์

หม่อมเจ้านิตยากร เสกสมรสกับหม่อมแก้ว (สกุลเดิม เอี่ยมจำนงค์) มีโอรสและธิดารวมทั้งหมด 8 คน คือ
หม่อมราชวงศ์อาชวากร วรวรรณ
หม่อมราชวงศ์กัลยากร วรวรรณ
หม่อมราชวงศ์อัศวินี สนิทวงศ์
หม่อมราชวงศ์ดัชรีรัชนา รัชนี (หม่อมในหม่อมเจ้าภีศเดช รัชนี)
หม่อมราชวงศ์ศุภนิตย์ วรวรรณ
หม่อมราชวงศ์นิติมา พนมยงค์
หม่อมเจ้านิตยากร มีธิดากับหม่อมเล็กอีก 2 คน คือ
หม่อมราชวงศ์มลุลี สายาลักษณ์
หม่อมราชวงศ์มัลลิกา วรวรรณ
หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ ถึงชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2514 สิริชันษา 77 ปีเศษ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ชั้นที่ 4 อัศวิน (อ.ร.)
พ.ศ. 2465 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 4 (ว.ป.ร.4)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 4 (ป.ป.ร.4)
พ.ศ. 2459 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
พ.ศ. 2455 - เข็มข้าหลวงเดิม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ฝรั่งเศส :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ไม่ทราบชั้น
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เหรียญครัวเดอแกรร์
หญ้าปล้องข้าวนก

| หญ้าปล้องข้าวนก |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Poales
วงศ์:: Poaceae
สกุล:: Digitaria
สปีชีส์:: D.  adscendens
ชื่อทวินาม
Digitaria adscendens 

หญ้าปล้องข้าวนก (ภาษาอังกฤษ: Finger grass, Tropical crabgrass) ชื่อวิทยาศาสตร์: Digitaria adscendens เป็นพืชวงศ์หญ้าและเป็นพืชฤดูเดียว อยู่เป็นกลุ่มก้อน แตกกิ่งตามข้อสูง 30-50 ซม. ใบยาว มีขนที่ปลอกหุ้มใบและส่วนโคนใบ มี ligule เป็นเยื่อบางๆ ดอกเป็นดอกช่อแบบ spike ประกอบด้วยช่อดอกย่อย 5-8 ช่อ ยาว 10 ซม. ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบขึ้นในช่อดอกย่อยบริเวณสูง พบในพื้นที่รกร้างและพื้นที่เกษตรกรรม พบได้ทั่วประเทศไทย
อาทิบรรพ

พระภรต โอรสของนางศกุนตลา และ ท้าวทุษยันต์ ภาพวาดประกอบตอนอาทิบรรพ วาดโดย ราชา รวี วาร์มา
อาทิบรรพ (อักษรโรมัน: Adi Parva) แปลว่า "บรรพแห่งการเริ่มต้น" คือ เรื่องราวบทแรกของมหาภารตะ จากทั้งหมด 25 ตอน โดยเรื่องราวของมหาภารตะเริ่มต้นจากการเปิดตำนานเล่าเรื่องโดยเริ่มต้นจากการลำดับวงศ์กษัตริย์แห่งราชวงศ์กุรุ ตำนานเริ่มจากพระราชาชื่อ ท้าวศานตนุแห่งราชวงศ์กุรุเป็นสำคัญ แต่เมื่อเล่าไปก็จะย้อนถึงจำนานกษัตริย์ในราชวงศ์กุรุถอยหลังขึ้นไปโดยละเอียด และพิสดารมากขึ้นตามการเสริมแต่งในเวลาต่อมา
แหล่งข้อมูลอื่น

Sanskrit classics including Mahabharata Brown University Archives, with original, translations and commentaries by scholars
Adi Parva Mahabharata, Translated by Manmatha Nath Dutt (1894)
English Translation by Kisari Mohan Ganguli
English Translation Readable, with various research tools, Translated by Kisari Mohan Ganguli, another archive
Adi Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
French translation of Le Mahabharata, Adi Parva, by H. Fauche (Paris, 1868)
A review of critical, less corrupted edition of Adi Parva by Vishnu S. Sukthankar; Reviewed by Franklin Edgerton, Journal of the American Oriental Society, Vol. 48, (1928), pages 186-190
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า

| สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า |
| --- | --- |
สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า
เส้นทาง: ถนนรัตนาธิเบศร์
ข้าม: แม่น้ำเจ้าพระยาและถนนสนามบินน้ำ
ชื่อทางการ: สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า
ชื่ออื่น: สะพานพระนั่งเกล้าใหม่, สะพานพระนั่งเกล้า 2
ผู้ดูแล: กรมทางหลวง
เหนือน้ำ: สะพานพระราม 4
ท้ายน้ำ: สะพานพระนั่งเกล้า
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: คานยื่นสมดุล
ความยาว: 299.10 เมตร
ความกว้าง: 24.99 เมตร
ความสูง: 16.40 เมตร
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
วันเปิด: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
ที่ตั้ง

สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า ออกแบบเป็นสะพานคอนกรีตอยู่ด้านเหนือน้ำของสะพานพระนั่งเกล้า มีขนาด 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อกับช่องทางหลักของถนนรัตนาธิเบศร์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 302) โดยช่องทางคู่ขนานใช้สะพานเก่า มีความยาวตลอดช่วงสะพานถึง 2 กิโลเมตร ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาและถนนนนทบุรี 1 ความยาวช่วงกลางแม่น้ำของ 2 ตอม่อในแม่น้ำคือ 229 เมตร ซึ่งถือว่าเป็นสะพานคอนกรีตรูปกล่องที่ก่อสร้างด้วยวิธีคานยื่นสมดุล (balanced cantilever) ที่มีช่วงกลางแม่น้ำยาวที่สุดในประเทศไทย สูงกว่าสะพานเดิม 9 เมตร คร่อมสะพานเดิมบริเวณทางลาดลงเล็กน้อย เริ่มก่อสร้างเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 แล้วเสร็จเปิดการจราจรตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
ข้อมูลทั่วไป

วันที่ทำการก่อสร้าง : วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
วันเปิดการจราจร : วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
บริษัทที่ทำการก่อสร้าง : บริษัท ยูนิค เอ็นจิเนียริ่ง แอนด์ คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน)
ราคาค่าก่อสร้าง : 140,046,155.00 บาท
แบบของสะพาน : คานยื่นสมดุล
ความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง : 16.40 เมตร
ความยาวของสะพาน : 299.10 เมตร (รวมส่วนที่ข้ามแยกสะพานพระนั่งเกล้า)
เชิงลาดสะพานทั้งสองฝั่ง : 349.50 เมตร
รวมความยาวทั้งหมด : 799.00 เมตร
จำนวนช่องทางจราจร : 6 ช่องทางจราจร (เข้าเมือง 3; ออกเมือง 3)
ความกว้างสะพาน : 24.99 เมตร
ความกว้างทางเท้า : ไม่มีทางเท้า (สำหรับคนเดินสามารถใช้สะพานพระนั่งเกล้า)
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°52′17″N 100°28′34″E﻿ / ﻿13.871497°N 100.476215°E﻿ / 13.871497; 100.476215
ดูเพิ่ม

สะพานพระนั่งเกล้า
ถนนรัตนาธิเบศร์
| สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- |
| เหนือน้ำ สะพานพระราม 4   | สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า  | ท้ายน้ำ สะพานพระนั่งเกล้า  |  |
| ด ค กจุดข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา |
| --- | --- | --- |
| จังหวัดนครสวรรค์ |  สะพานเดชาติวงศ์  สะพานตะเคียนเลื่อน  สะพานชุมชนตานิว-มณีวงศ์  สะพานสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี)  |  |
| จังหวัดอุทัยธานี |  สะพานมโนรมย์ 1  |  |
| จังหวัดชัยนาท |  สะพานมโนรมย์ 1  สะพานธรรมจักร  สะพานศรีธรรมจักร  สะพานชัยนาท  เขื่อนเจ้าพระยา  สะพานสรรพยา  |  |
| จังหวัดสิงห์บุรี |  สะพานอินทร์บุรี  สะพานบางระจัน  สะพานอนุสรณ์ 100 ปี สิงห์บุรี (หลวงพ่อแพ 99)  สะพานพรหมบุรี  |  |
| จังหวัดอ่างทอง |  สะพานพระมหาพุทธพิมพ์ 1  สะพานอ่างทอง  สะพานเลี่ยงเมืองอ่างทอง  สะพานป่าโมก  |  |
| จังหวัดพระนครศรีอยุธยา |  สะพานจุฬามณี  สะพานอยุธยา-ภูเขาทอง  สะพานกษัตราธิราช  สะพานอโยธยา  สะพานเกาะเรียน  สะพานเกาะเกิด  สะพานเชียงราก 2  |  |
| จังหวัดปทุมธานี |  สะพานเชียงราก 2  สะพานปทุมธานี 1  สะพานปทุมธานี 2  สะพานนนทบุรี 3  |  |
| จังหวัดนนทบุรี |  สะพานนนทบุรี 3  สะพานพระราม 4  สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า  สะพานพระนั่งเกล้า  สะพานรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม  สะพานมหาเจษฎาบดินทรานุสรณ์  สะพานพระราม 5  สะพานพระราม 7 4  สะพานรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงอ่อน 4  |  |
| กรุงเทพมหานคร |  สะพานพระราม 7 4  สะพานรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงอ่อน 4  สะพานพระราม 6  สะพานทางพิเศษประจิมรัถยา  สะพานรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล  สะพานกรุงธน  สะพานพระราม 8  สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า  อุโมงค์รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล  สะพานปฐมบรมราชานุสรณ์  สะพานพระปกเกล้า  สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช  สะพานพระราม 3  สะพานกรุงเทพ  สะพานพระราม 9  สะพานทศมราชัน  สะพานภูมิพล 1 5  |  |
| จังหวัดสมุทรปราการ |  สะพานภูมิพล 1 5  สะพานภูมิพล 2  สะพานกาญจนาภิเษก  |  |
ตัวเอียง: กำลังก่อสร้าง/ยังไม่เปิดใช้งาน 1เชื่อมระหว่างจังหวัดอุทัยธานีกับจังหวัดชัยนาท; 2เชื่อมระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดพระนครศรีอยุธยา; 3เชื่อมระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดนนทบุรี; 4เชื่อมระหว่างจังหวัดนนทบุรีกับกรุงเทพมหานคร; 5เชื่อมระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรปราการ
อีซี่ย์เจ็ต

EasyJet A319, Airport Amsterdam Schiphol.
อีซี่ย์เจ็ต เป็นสายการบินสัญชาติอังกฤษ ให้บริการเที่ยวบินในประเทศและระหว่างประเทศ มีจุดหมายประจำกว่า 500 จุด ในท่าอากาศยาน 118 แห่งในทวีปยุโรป อเมริกาเหนือ และเอเชียตะวันตก มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานลอนดอนลูตัน
อีซี่เจ็ตเป็นสายการบินที่ใช้งานเครื่องบินรุ่นแอร์บัส เอ 319 มากที่สุดในโลกด้วย
ฝูงบิน

ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2012 อีซี่ย์เจ็ตประจำการอากาศยานในฝูงบินดังต่อไปนี้:
| อากาศยาน | ประจำการ | สั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ319-100 | 133 | 0 | 156 | ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น |
| แอร์บัส เอ320-200 | 101 | 35 | 180 |  |
| แอร์บัส เอ320นีโอ | 0 | 130 | รอประกาศ |  |
| รวม | 234 | 165 |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กสมาชิกของแอร์ไลนส์ฟอร์ยุโรป (เอ4อี) |
| --- | --- |
สมาชิกสายการบิน:  อีเจียนแอร์ไลน์  แอร์บอลติก  แอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็ม  คาร์โกลักซ์  อีซี่ย์เจ็ต  ฟินน์แอร์  ไอซ์แลนด์แอร์  ไอเอจี  เจ็ตทูดอตคอม  ลุฟท์ฮันซ่า  นอร์วีเจียน  ไรอันแอร์โฮลดิ้ง  สมาร์ตวิงส์  ตัปแอร์ปูร์ตูกัล  ทูอีกรูป  โบโลเตอา 
สมาชิกผู้ผลิต:  แอร์บัส  โบอิง  เอ็มบราเออร์  จีอีแอโรสเปซ  เทลส์กรุ๊ป 
สมาชิกที่เกี่ยวข้อง:  ไคลด์แอนด์โค  เออร์เคเลนส์ลอว์  เคเนดีส์ลอว์  สตีเฟนสัน ฮาร์วูด 
บทความที่เกี่ยวข้อง: เออีเอ, อีแอลเอฟเอเอ
แอร์บัส เอ 319 ขณะเทคออฟ 2006
แอร์บัส เอ 319 ในลายพิเศษ, ลำที่ 100
แอร์บัสลำที่ 200 ของอีซี่ย์เจ็ต
อิซาโอะ คิมูระ

| อิซาโอะ คิมูระ |
| --- | --- |
อิซาโอะ คิมูระในภาพยนตร์ Stray Dog
เกิด: 22 มิถุนายน ค.ศ. 1923(1923-06-22) เซ็นดะ, ฮิโรชิมะ, ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: กรกฎาคม 4, 1981(1981-07-04) (58 ปี) โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: โค คิมูระ
อาชีพ: นักแสดง
อิซาโอะ คิมูระ  (ญี่ปุ่น: 木村 功; โรมาจิ: Kimura Isao; 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1923 - 4 มิถุนายน ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ผลงาน

Hawai Mare oki kaisen (1942) – Kurata
The Love of the Actress Sumako (1947)
Stray Dog (1949) – Yusa the criminal
Angry Street (1950) – Joji
Elegy (1951)
Nakinureta ningyô (1951)
Dokkoi ikiteru (1951)
Dancing Girl (1951) – Nozu
Yamabiko gakkô (1952)
Boryoku (1952)
Ikiru (1952) – Intern
Shinkû chitai (1952) – Kitani
Onna hitori daichi o yuku (1953)
Pu-san (1953)
Seven Samurai (1954) – Katsushiro Okamoto
Okuman choja (1954) – Koroku Tate
Ashizuri misaki (1954)
Ningen gyorai kaiten (1955)
Ofukuro (1955)
Uruwashiki saigetsu (1955)
Asunaro monogatari (1955) – Kashima
Kyatsu o nigasuna (1956) – Takeo Fujisaki
Tengoku wa doko da (1956)
Boshizô (1956) – Shimizu
Throne of Blood (1957) – Phantom samurai
The Rice People (1957) – Senkichi
Bibô no miyako (1957)
Jun'ai monogatari (1957) – Doctor at Segawa Hospital
Anzukko (1958) – Ryokichi Urushiyama – the husband
Kisetsufu no kanatani (1958)
Summer Clouds (1958) – Okawa
Kêdamonô no torû michi (1959)
Onna to kaizoku (1959) – Koshichi
Hahakogusa (1959) – Yoshihiko Takayama
Keishichô monogatari: Iryûhin nashi (1959)
Shiroi gake (1960)
Yôtô monogatari: hana no Yoshiwara hyakunin-giri (1960)
Ikinuita jûroku-nen: Saigo no Nippon-hei (1960) – Takano, Army officer
Kênju yaro ni gôyojin (1961)
Miyamoto Musashi (1961) – Hon'iden Matahachi
Machi (1961) – News paper editor
Hachi-nin me no teki (1961) – Kutsuda
Knightly Advice (1962)
Nippon no obaachan (1962) – Taguchi
Gan no tera (1962) – Atsumichi Uda
Watakushi-tachi no kekkon (1962)
Miyamoto Musashi: Showdown at Hannyazaka Heights (1962) – Hon'iden Matahachi
Seki no yatappe (1963)
High and Low (1963) – Detective Arai
Bushido, Samurai Saga (1963) – Hirotaro Iguchi
Miyamoto Musashi: Nitôryû kaigen (1963) – Hon'iden Matahachi
Miyamoto Musashi: The Duel at Ichijoji (1964) – Hon'iden Matahachi
Assassination (1964) – Tadasaburô Sasaki
Ware hitotsubu no mugi naredo (1964)
Yoru no henrin (1964) – Saitô
Bakumatsu zankoku monogatari (1964)
Miyamoto Musashi: Ganryû-jima no kettô (1965) – Hon'iden Matahachi
Akutô (1965) – Shioya Hangan
Tange Sazen: Hien iaigiri (1966) – Yagyu Genzaburo
Aogeba tôtoshi (1966)
The Affair (1967) – Mitsuhuru
Tabiji (1967) – Eikichi
Flame and Women (1967) – Shingo, Ibuki
Black Lizard (1968) – Detective Kogoro Akechi
Affair In The Snow (1968) – Kazuo Imai
Snow Country (1969) – Shimamura
Secret Information (1969) – Goro Izawa
Sakariba nagashi uta: Shinjuku no onna (1970) – Funaki
Tenkan no abarembo (1970) – Hanpeita Takechi
Confessions Among Actresses (1971) – Director Nose
Lone Wolf and Cub: White Heaven in Hell (1974) – Tsuchigumo Hyoei
Pastoral: To Die in the Country (1974) – Film Critic
Nagisa no shiroi ie (1978) – Toshihiko Kurahashi
แหล่งข้อมูลอื่น

Isao Kimura ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Isao Kimura ที่เจแปนนิสมูวีเดตาเบส (ในภาษาญี่ปุ่น)
อี ซอ-จิน

| อี ซอ-จิน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1971-01-30) 30 มกราคม ค.ศ. 1971 (53 ปี)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1999-ปัจจุบัน
สังกัด: Hook Entertainment

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 이서진
อาร์อาร์: I Seo-jin 
เอ็มอาร์: I Sŏchin 
 
อี ซอ-จิน (เกาหลี: 이서진; เกิด 30 มกราคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากรายการเรียลลิตี้โชว์ Three Meals a Days และ Grandpa Over Flowers  ในฐานะนักแสดง เขาได้แสดงนำในละครโทรทัศน์เรื่อง Damo (2003), Phoenix (2004), Lovers (2006), ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน (2007) และ สัญญาวิวาห์ลวง (2016)