stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การติดยาเบ็นโซไดอาเซพีน
เชิงอรรถ

↑  growth hormone (GH) หรือเรียกว่า somatotropin หรือ human growth hormone (hGH หรือ HGH) เป็นฮอร์โมนเพปไทด์ที่ก่อการเติบโต การสืบพันธุ์ของเซลล์ และการสร้างเซลล์ขึ้นทดแทนในมนุษย์และสัตว์อื่น ๆ 
ดังนั้น จึงสำคัญในพัฒนาการของมนุษย์
1 2  excitotoxicity เป็นกระบวนการก่อโรคซึ่งเซลล์ประสาทเสียหายหรือถูกฆ่าเพราะถูกสารสื่อประสาทแบบเร้าเช่น กลูตาเมตหรือสารเช่นกันอื่น ๆ เร้าเกิน
ซึ่งเกิดเมื่อหน่วยรับสารสื่อประสาทคือกลูตาเมตรวมทั้ง หน่วยรับ NMDA (N-methyl-D-aspartate receptor) และหน่วยรับ AMPA (α-amino-3-hydroxy-5-methyl-4-isoxazolepropionic acid receptor) ทำงานเกิน
สารพิษแบบเร้า (excitotoxins) เช่น NMDA และ kainic acid ซึ่งเข้ายึดกับหน่วยรับเหล่านี้ รวมทั้งกลูตาเมตเมื่อมีมากจนก่อโรค สามารถก่อภาวะนี้โดยปล่อยให้ไอออนแคลเซียม (Ca2+) จำนวนมากเข้าไปในเซลล์ได้
ซึ่งก็จะเริ่มการทำงานของเอนไซม์ต่าง ๆ รวมทั้ง phospholipases, endonucleases และ proteases เช่น calpain
เอนไซม์เหล่านี้จะทำให้โครงสร้างเซลล์เสียหาย โครงสร้างรวมทั้ง cytoskeleton, เยื่อหุ้มเซลล์ และดีเอ็นเอ
↑  nonbenzodiazepine หรือบางครั้งเรียกว่า z-drug เป็นกลุ่มยาที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทและคล้ายกับยากลุ่มเบ็นโซไดอาเซพีนมาก
คือเภสัชพลศาสตร์ของยาจะเหมือนกับเบ็นโซไดอาเซพีนเกือบทั้งหมด และดังนั้น จึงมีประโยชน์ ผลข้างเคียง และความเสี่ยงที่คล้าย ๆ กัน
แต่ยาก็มีโครงสร้างทางเคมีที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง และดังนั้นจึงไม่สัมพันธ์กับเบ็นโซไดอาเซพีนในระดับโมเลกุล
↑  tension headache เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า tension-type headache เป็นการปวดหัวปฐมภูมิ (primary headache) ที่สามัญสุดอย่างหนึ่ง
ความปวดจะแผ่ไปจากด้านหลังส่วนล่างของศีรษะ ไปยังคอ ตา หรือกลุ่มกล้ามเนื้ออื่น ๆ ในร่างกายโดยปกติเป็นทั้งสองข้างของศีรษะ
tension headache เป็นเหตุของการปวดหัวร้อยละ 90
แหล่งข้อมูลอื่น

การติดยาเบ็นโซไดอาเซพีน ที่เว็บไซต์ Curlie
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: F13.2 ICD-9-CM: 304.1 DiseasesDB: 29548
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 003578 eMedicine: Bztox/813255
เม็ดยาลอราเซแพมยี่ห้อ Ativan
มีนอราอีแกลอน

| --- | --- |
มีนอราอีแกลอน
ที่ตั้งในอุซเบกิสถาน
ชื่ออื่น: หออะษานแกลอน, หออะษานแห่งปอยีแกลอน
ที่ตั้ง: บูฆอรอ ประเทศอุซเบกิสถาน
ภูมิภาค: บูฆอรอ
พิกัด: 39°46′33″N 64°24′51″E﻿ / ﻿39.77583°N 64.41417°E﻿ / 39.77583; 64.41417
ประเภท: หออะษาน
ส่วนหนึ่งของ: ปอยีแกลอน
ความกว้าง: เส้นผ่าศูนย์กลาง 9 เมตรที่ฐาน, 6 เมตรที่ยอด
ความสูง: 45.6 เมตร, รวมยอด 48 เมตร
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: Arslan Khan Muhammad, อาณาจักรข่านคาราคานิด
วัสดุ: อิฐ
สร้าง: 1127
สมัย: ราชวงศ์คาราคานิดตะวันตก
วัฒนธรรม: อิสลาม

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: ศูนย์กลางประวัติศาสตร์บูฆอรอ
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์: (ii), (iv), (vi)
ขึ้นเมื่อ: 1993 (คณะกรรมการสมัยที่ 29)
เลขอ้างอิง: 602
รัฐ: อุซเบกิสถาน
บูฆอรอ: เอเชียกลางและเหนือ
 
 
มีนอราอีแกลอน (อุซเบก: Minorai Kalon/Минораи калон; เปอร์เซีย: مناره کلان/Minâra-i Kalân; แปลว่า หออะษานใหญ่) หรือ หออะษานแกลอน (อังกฤษ: Kalon Minor, Kalon Minaret) เป็นหออะษานในปอยีแกลอน บูฆอรอ ประเทศอุซเบกิสถาน และเป็นหนึ่งในจุดสนใจสำคัญของเมือง
หอคอยนี้สร้างขึ้นในปี 1127 โดย Mohammad Arslan Khan ผู้ปกครองอาณาจักรข่านคาราคานิด เพื่อใช้งานเป็นหออะษาน หอคอยก่อขึ้นจากอิฐ มีความสูง 45.6 เมตร (48 เมตรหากรวมปลายยอด) และมีขนาดค่อย ๆ เล็กลงจากล่างขึ้นบนด้วยเส้นผ่าศูนย์กลาง 9 เมตรที่ฐาน, 6 เมตรที่ยอด ภายในหอมีบันไดเวียนขึ้นไปสู่ห้องโถงชั้นสูงสุดของหอคอย ในยามศึกสงคราม หอคอยนี้ยังสามารถใช้เป็นหอสังเกตการณ์ข้าศึกได้
เมื่อครั้งเจงกีส ข่าน กรีธาทัพมารบและทำลายล้างสิ่งก่อสร้างทั้งหมดในบูฆอรอจนราบ เจงกีส ข่าน สั่งให้ทหารเหลือหอคอยนี้ไว้ไม่ให้ทำลายเนื่องจากหอคอยนี้สร้างความประทับใจแก่เขาอย่างมาก ในท้องถิ่นเรียกขานหอคอยนี้ว่า "หอคอยแห่งความตาย" เนื่องจากมีการประหารชีวิตนักโทษโดยการโยนจากยอดหอคอยนี้มาจนถึงต้นศตวรรษที่ยี่สิบ ฟิตซ์รอย มาเคลน ผู้เดินทางมายังบูฆอรอในปี 1938 ระบุไว้ในบันทึก Eastern Approaches ว่า "เป็นเวลานับหลายศตวรรษก่อนปี 1870 และอีกครั้งในช่วงปีอันวุ่นวายระหว่างปี 1917–1920 ผู้คนถูกโยนลงจากชั้นบนสุดของหอคอยที่ตกแต่งอย่างประณีตนี้"
แอมะซอน เอ็มจีเอ็ม สตูดิโอส์

| --- | --- |
โลโก้ที่ใช้ตั้งแต่ปี 2023
คัลเวอร์สตูดิโอส์, สำนักงานใหญ่ของแอมะซอน เอ็มจีเอ็ม สตูดิโอส์ ใน คัลเวอร์ซิตี, รัฐแคลิฟอร์เนีย
ชื่อเดิม: แอมะซอน สตูดิโอส์ (2010–2023)
ประเภท: บริษัทย่อย
อุตสาหกรรม: บันเทิง
ก่อนหน้า:   เอ็มจีเอ็มโฮลดิงส์  United Artists Releasing  Metro Pictures Corporation  Goldwyn Pictures  Louis B. Mayer Pictures  MGM-Pathé Communications  เมโทรเมเดีย 
ก่อตั้ง: 16 พฤศจิกายน 2010; 14 ปีก่อน (2010-11-16) (ในชื่อ แอมะซอน สตูดิโอส์)
สำนักงานใหญ่: คัลเวอร์สตูดิโอส์, คัลเวอร์ซิตี รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Jennifer Salke (ซีอีโอ)
ผลิตภัณฑ์: ผลิตละครโทรทัศน์ จัดจำหน่ายละครโทรทัศน์ ผลิตภาพยนตร์ จัดจำหน่ายภาพยนตร์
บริษัทแม่: แอมะซอน
แผนก: ไพรม์มูฟวี่ส์ แอมะซอน คอนเทนต์ เซอร์วิส แอมะซอน เอ็มจีเอ็ม สตูดิโอส์ ดิสทริบิวชั่น
บริษัทในเครือ: เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ United Artists Orion Pictures American International Pictures
เว็บไซต์: amazonmgmstudios.com
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
แอมะซอน เอ็มจีเอ็ม สตูดิโอส์ หรือเดิมชื่อ แอมะซอน สตูดิโอส์ เป็นสตูดิโอผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์และโทรทัศน์ของอเมริกา ซึ่งมีเจ้าของคือแอมะซอน เปิดตัวเมื่อปี 2010 ใช้ชื่อปัจจุบันตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2023 หลังจากการควบรวมกิจการกับเอ็มจีเอ็มโฮลดิงส์ ซึ่งแอมะซอนได้เข้าซื้อกิจการไปเมื่อปี 2022
ผลงานจากสตูดิโอแห่งนี้ ณ เดือนกันยายน 2023 เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในเครือเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ (เอ็มจีเอ็ม) และบริการสตรีมมิ่งของแอมะซอนเองอย่างแอมะซอนไพรม์วิดีโอ
นอกเหนือจากแอมะซอนไพรม์วิดีโอแล้ว แอมะซอน เอ็มจีเอ็ม สตูดิโอส์ ยังถือเป็นหนึ่งในสองสมาชิกของสมาคมภาพยนตร์สหรัฐ (MPA) ซึ่งบริษัทเข้าร่วมเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2024
ภาพรวม > การก่อตั้งและความสำเร็จในช่วงแรก (2010–2021)

ในปี 2008 แอมะซอนได้ขยายกิจการเข้าสู่การผลิตภาพยนตร์โดยผลิตภาพยนตร์เรื่อง The Stolen Child ร่วมกับทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์  ในเดือนกรกฎาคม 2015 แอมะซอนประกาศว่าได้ซื้อภาพยนตร์เรื่องใหม่ของสไปก์ ลี เรื่อง Chi-Raq ไว้เป็นแอมะซอนออริจินัลมูฟวี่ส์เรื่องแรก
ในปี 2010 แอมะซอนสตูดิโอส์เริ่มต้นให้ผู้คนส่งบทภาพยนตร์เข้ามา ซึ่งบริษัทจะเป็นผู้โหวต นักเขียนบทจะได้รับแจ้งว่าพวกเขาจะได้รับรางวัลเงินสด อย่างไรก็ตามโครงการนี้ยุติในอีกแปดปีต่อมาเนื่องจากบทที่ส่งมามีคุณภาพต่ำ
นอกจากนี้ แอมะซอนสตูดิโอส์ยังเปิดตัวหนังสือการ์ตูนชุดเดียวของพวกเขาในชื่อ Blackburn Burrow ในปี 2012 โดยให้ดาวน์โหลดฟรี แอมะซอนมีแบบสำรวจที่รวบรวมคำติชมเพื่อพิจารณาว่าคุ้มค่าหรือไม่ที่จะสร้างการ์ตูนเรื่องนี้เป็นภาพยนตร์
แอมะซอนสตูดิโอส์ได้รับบทภาพยนตร์ที่ส่งเข้ามาพิจารณามากกว่า 10,000 เรื่อง ณ เดือนกันยายน 2012 และบทละครโทรทัศน์ 2,700 เรื่อง ณ เดือนมีนาคม 2013 มีภาพยนตร์ 23 เรื่องและละครซีรีส์ 26 เรื่องที่อยู่ในระหว่างการพัฒนาในเดือนมีนาคม 2013 ในช่วงปลายปี 2016 บริษัทได้ปรับโครงสร้างแผนกภาพยนตร์ใหม่เป็นไพรม์มูฟวี่ส์
ในวันที่ 27 กรกฎาคม 2017 มีการประกาศว่า Wonder Wheel ที่จะเข้าฉายในเดือนธันวาคม 2017 บริษัทแอมะซอนสตูดิโอส์จะเป็นผู้จัดจำหน่ายเอง ก่อนหน้านี้ แอมะซอนสตูดิโอส์จะต้องอาศัยสตูดิโอภายนอกหลายแห่งในการจัดจำหน่ายผลงานของพวกเขา บริษัทได้ซื้อลิขสิทธิ์การออกอากาศทางโทรทัศน์ทั่วโลกของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในราคา 250 ล้านเหรียญสหรัฐ อย่างไรก็ตาม Amazon ยังคงมีตัวแทนจัดจำหน่ายภายนอกสหรัฐอเมริกา เช่น Elevation Pictures ในแคนาดา รวมถึงวอร์เนอร์บราเธอส์ และ StudioCanal ในสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส
ในเดือนเมษายน 2018 แอมะซอนสตูดิโอส์ประกาศว่าจะไม่รับการส่งบทภาพยนตร์แบบเปิดอีกต่อไป เพื่อจำกัดจำนวนผู้สร้างภาพยนตร์ที่ทำงานร่วมกับพวกเขาให้เหลือเฉพาะผู้ที่สตูดิโอมีความสัมพันธ์ในการทำงานกับพวกเขาเท่านั้น และปฏิเสธไม่ให้ผู้สร้างภาพยนตร์หน้าใหม่เสนอโปรเจ็กต์ของพวกเขา โดยถือว่าโปรเจ็กต์เหล่านี้เป็นผลงานที่ "ไม่โดดเด่นหรือมีความสามารถเพียงพอที่จะทำงานร่วมกับพวกเขา"
ภาพรวม > การเข้าซื้อกิจการเอ็มจีเอ็มและการรีแบรนด์ (2021–ปัจจุบัน)

ในเดือนพฤษภาคม 2021 แอมะซอน (บริษัทแม่ของแอมะซอนสตูดิโอส์) ได้เข้าสู่การเจรจาเพื่อซื้อกิจการของเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ (เอ็มจีเอ็ม) เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2021 มีการประกาศว่า แอมะซอนจะเข้าซื้อสตูดิโอนี้ด้วยมูลค่า 8.45 พันล้านดอลลาร์ โดยขึ้นอยู่กับการอนุมัติจากหน่วยงานกำกับดูแล และจะดำเนินงานร่วมกับแอมะซอนสตูดิโอส์และแอมะซอนไพรม์วิดีโอต่อไป Amazon จะยังคงเป็นพันธมิตรกับ United Artists Releasing (บริษัทร่วมจัดจำหน่ายระหว่างเอ็มจีเอ็มและ Annapurna Pictures) ต่อไป ซึ่งจะดำเนินการและเผยแพร่ภาพยนตร์ของเอ็มจีเอ็มในโรงภาพยนตร์ต่อไป
ในเดือนสิงหาคม 2021 มีรายงานว่า Steven Prinz ได้เซ็นสัญญาข้อตกลงทางทีวีโดยรวมและข้อตกลงเบื้องต้นกับสตูดิโอ ในเดือนกันยายน 2021 มีรายงานว่า Brian Otaño ได้ลงนามในข้อตกลงกับแอมะซอนสตูดิโอส์ ในเดือนกันยายน เอ็ดดี เมอร์ฟี ยังได้เซ็นสัญญาเพื่อถ่ายทำภาพยนตร์กับทางแอมะซอนสตูดิโอส์เป็นครั้งแรก
ในเดือนมกราคม 2022 เวสต์บรู๊ค ได้ลงนามข้อตกลงล่วงหน้าหลายปีกับแอมะซอนสตูดิโอส์ ในเดือนเดียวกันนั้น แอมะซอนสตูดิโอส์ได้ลงนามในข้อตกลงกับ 87North Productions
โลโก้ของแอมะซอนสตูดิโอส์ใช้ตั้งแต่ปี 2010 ถึง 2019
โลโก้ของแอมะซอนสตูดิโอส์ที่ใช้ตั้งแต่ปี 2019 ถึง 2023
อันวัร อัสซาดาต
อ่านเพิ่ม

Avner, Yehuda (2010). The Prime Ministers: An Intimate Narrative of Israeli Leadership. The Toby Press. ISBN 978-1-59264-278-6.
Berenji, Shahin. "Sadat and the Road to Jerusalem: Bold Gestures and Risk Acceptance in the Search for Peace." International Security 45.1 (2020): 127–163.
Eidelberg, Paul (1979). Sadat's Strategy. Dollard des Ormeaux: Dawn Books. ISBN 978-0-9690001-0-5.
Finklestone, Joseph. Anwar Sadat: visionary who dared (Routledge, 2013). biography.
Haykal, Muhammad Hasanayn (1982). Autumn of Fury: The Assassination of Sadat. Wm Collins & Sons & Co. ISBN 978-0-394-53136-6.
Hurwitz, Harry; Medad, Yisrael (2010). Peace in the Making. Gefen Publishing House. ISBN 978-965-229-456-2.
Israeli, Raphael. "Sadat: The Calculus of War and Peace." The Diplomats, 1939–1979 (Princeton University Press, 2019) pp. 436–458. online
Meital, Yoram (1997). Egypt's Struggle for Peace: Continuity and Change, 1967–1971. Gainesville: University Press of Florida. ISBN 978-0-8130-1533-0.
Waterbury, John (1983). The Egypt of Nasser and Sadat: The Political Economy of Two Regimes (Limited ed.). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-07650-8.
Wright, Lawrence (2006). The Looming Tower: Al-Qaeda and the Road to 9/11. New York: Knopf. ISBN 978-0-375-41486-2.
ปืนใหญ่

"ทหารปืนใหญ่" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับปืนใหญ่ลำกล้อง (cannon) ดูที่ ปืนใหญ่ลำกล้อง
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปืนใหญ่ (แก้ความกำกวม)
ทหารปืนใหญ่ของสหรัฐ ยิงปืนใหญ่วิถีโค้ง เอ็ม 777 น้ำหนักเบาขนาด 155 มม. ที่พึ่งประจำการในสนาม
ปืนใหญ่ (อังกฤษ: artillery) เป็นอาวุธระยะไกลที่ยิงกระสุนได้ไกลเกินระยะและอำนาจการยิงของอาวุธปืนทหารราบ การพัฒนาปืนใหญ่ในช่วงแรกนั้นมุ่งเน้นไปที่ความสามารถในการเจาะกำแพงป้องกันและป้อมสนามระหว่างการล้อม และนำไปสู่การพัฒนาเครื่องยิงสำหรับการล้อมที่หนักและเคลื่อนที่ไม่ได้ เมื่อเทคโนโลยีได้รับการพัฒนาขึ้น ปืนใหญ่มีขนาดที่เบาขึ้น สามารถเคลื่อนที่ได้มากขึ้นจนเกิดปืนใหญ่สนาม และปืนใหญ่ลำกล้องที่ถูกพัฒนาเพื่อใช้งานในสนามรบ การพัฒนามีมาจนถึงปัจจุบันจนเกิดเป็นพาหนะปืนใหญ่อัตตาจรที่ทันสมัย ซึ่งเป็นอาวุธที่เคลื่อนที่ได้อย่างคล่องตัวและมีอำนาจการยิงที่สูง ซึ่งคิดเป็นอำนาจการยิงส่วนใหญ่ของอำนาจการยิงทั้งหมดของกองทัพในการรบต่าง ๆ
เดิมที คำว่า "artillery" หมายถึงกลุ่มทหารที่ติดอาวุธหรือชุดเกราะโดยเฉพาะ จนกระทั่งมีการนำดินปืนและปืนใหญ่ลำกล้อง (cannon) มาใช้งาน คำว่า "artillery" จึงมีความหมายว่าปืนใหญ่ และในการใช้งานร่วมสมัย มักจะหมายถึงปืนยิงกระสุนปืนใหญ่ (shell-firing gun), ปืนใหญ่วิถีโค้ง (howitzer) เครื่องยิงลูกระเบิด (mortar) (เรียกรวมกันว่า ปืนใหญ่ลำกล้อง (barrel artillery, cannon artillery) หรือ (ปืนใหญ่ gun artillery)) และปืนใหญ่จรวด (rocket artillery) ในการรับรู้ทั่วไป คำว่า "ปืนใหญ่" (artillery) มักใช้พูดถึงอุปกรณ์ พร้อมด้วยอุปกรณ์เสริมและเครื่องประกอบ แม้ว่าที่ถูกต้องควรจะเรียกโดยรวมว่าเป็น "ยุทธภัณฑ์" (equipment) ก็ตาม อย่างไรก็ตาม ไม่มีการนิยามคำทั่วไปสำหรับปืนใหญ่วิถีโค้ง, เครื่องยิงลูกระเบิด, และยุทธภัณฑ์อื่น ๆ โดยในสหรัฐใช้งานคำว่า "artillery piece" (ชิ้นส่วนปืนใหญ่) แต่ในกองทัพที่ใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสารเป็นหลักจะใช้คำว่า "gun" (ปืน) และ "mortar" (ปืนครก) การยิงวิถีโค้งส่วนใหญ่จะเป็น "กระสุนปืนใหญ่กลม" (หากตันภายใน) หรือ "กระสุนปืนใหญ่" (หากภายในไม่ตัน) ในอดีต มีการใช้งานกระสุนปืนแบบกลมตันในรูปแบบของ กระสุนปืนใหญ่กลมแบบลูกปราย, กระสุนปืนใหญ่กลมแบบร้อยโซ่ และเกรปช็อต ซึ่งคำว่า "Shell" เป็นคำที่ใช้โดยทั่วไปสำหรับกระสุนปืน (projectile) ปืน ซึ่งเป็นส่วนประกอบของเครื่องกระสุน (munition)
ในภาพรวม ปืนใหญ่อาจหมายถึงเหล่าบริการ (เหล่ารบ) ที่ปกติแล้วจะใช้เครื่องยิงดังกล่าว ในบางกองทัพบก เหล่าทหารปืนใหญ่จะปฏิบัติการในภาคสนาม, ชายฝั่ง, ต่อสู้อากาศยาน และต่อสู้รถถัง ในประเทศอื่น ๆ ปฏิบัติการเหล่านี้อาจจะแยกเป็นเหล่ารบออกจากกัน และสำหรับประเทศชายฝั่งบางประเทศจะอยู่ในความรับผิดชอบของกองทัพเรือหรือเหล่านาวิกโยธิน
ในคริสต์ศตวรรษ 20 อุปกรณ์ค้นหาเป้าหมาย (target acquisition device) (เช่น เรดาร์) และเทคนิคการตรวจจับ (เช่น การตั้งระยะปืนใหญ่จากเสียง และ การเล็งจากแสงวาบ) ที่เกิดขึ้นกับปืนใหญ่เป็นหลัก อุปกรณ์เหล่านี้มักจะใช้งานกับปืนใหญ่หนึ่งกระบอกหรือหลายกระบอก กระทั่งในช่วงคริสต์ศตวรรษ 20 มีการนำหลักการยิงเล็งจำลอง (indirect fire) ทำให้จำเป็นต้องใช้ข้อมูลเฉพาะทางสำหรับปืนใหญ่สนาม โดยเฉพาะข้อมูลด้านการสำรวจรังวัดและอุตุนิยมวิทยา ในบางกองทัพบก การจัดเตรียมข้อมูลเหล่านี้เป็นหน้าที่ของเหล่าทหารปืนใหญ่ โดยการเสียชีวิตส่วนใหญ่ในสงครามนโปเลียน, สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และสงครามโลกครั้งที่สองเกิดมาจากปืนใหญ่ ในปี พ.ศ. 2487 โจเซฟ สตาลิน กล่าวสุนทรพจน์ว่าปืนใหญ่คือ "เทพเจ้าแห่งสงคราม"
ชิ้นส่วนปืนใหญ่

แม้ว่าจะไม่ได้ถูกเรียกขานด้วยชื่อดังกล่าว แต่เครื่องยิงสำหรับการปิดล้อมที่มีบทบาทหน้าที่เช่นเดียวกับปืนใหญ่และถูกใช้งานในการทำสงครามมาตั้งแต่สมัยโบราณ เครื่องยิงแคทะพัลต์เครื่องแรกถูกพัฒนาในเมืองซีรากูซาเมื่อ 399 ปีก่อนคริสตกาล จนกระทั่งมีการใช้ดินปืนในการสงครามของตะวันตก ปืนใหญ่จำเป็นจะต้องใช้พลังงานกลในการทำงานเพื่อทำลายข้อจำกัดของพลังงานจลน์ในการยิงกระสุนออกไปอย่างรุนแรง ทำให้จำเป็นต้องมีการสร้างตัวปืนขนาดใหญ่เพื่อให้เกิดพลังงานมากเพียงพอ เครื่องยิงแคทะพัลต์ของโรมันสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช การยิงหินหนัก 6.55 กิโลกรัม (14.4 ปอนด์) ได้พลังงานจลน์ 16 กิโลจูล เมื่อเทียบกับปืน 12 ปอนด์ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ซึ่งยิงด้วยกระสุน 4.1 กิโลกรัม (9.0 ปอนด์) ด้วยพลังงานจลน์ 240 กิโลจูล หรือในเรือประจัญบานของสหรัฐในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ยิงกระสุดขนาด 1,225 กิโลกรัม (2,701 ปอนด์) จากปืนใหญ่เรือหลักซึ่งมีระดับพลังงานเกิน 350 เมกะจูล
ตั้งแต่สมัยกลางจนถึงสมัยใหม่ ชิ้นส่วนของปืนใหญ่บนบกจะถูกเคลื่อนย้ายโดนรถม้าลากปืน ในสมัยปัจจุบัน ชิ้นส่วนปืนใหญ่และพลประจำปืน (crew) ใช้ยานพาหนะที่มีล้อหรือตีนตะขาบในการขนส่ง ปืนใหญ่รุ่นภาคพื้นดินมีขนาดเล็กลงด้วยปืนรถไฟ คือปืนที่มีลำกล้องใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา ชื่อว่าโครงการซุปเปอร์กันบาบิลอน (Project Babylon of the Supergun affair) ซึ่งตามทฤษฎีแล้วนั้นปืนสามารถใช้ยิงเพื่อส่งดาวเทียมเข้าสู่วงโคจรได้ ส่วนปืนใหญ่ที่ใช้งานโดยกองทัพเรือก็มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้งาน โดยใช้งานมิสไซล์แทนที่ปืนเรือในการสงครามเรือผิวน้ำ
ตลอดระยะเวลาประวัติศาตร์การทหาร กระสุนปืนใหญ่ถูกสร้างมาจากวัสดุที่หลากหลายชนิดจนมีรูปทรงที่แตกต่างกันมากมายตามรูปแบบของเป้าหมายที่เป็นงานโครงสร้างที่ป้องกันและสร้างความเสียหายต่อชีวิตศัตรู ในการใช้งานทางวิศวกรรมก็มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเมื่อระยะเวลาผ่านไป ซึ่งรวมไปถึงบางเทคโนโลยีที่ซับซ้อนและทันสมัยที่สุดบางส่วนที่ยังใช้งานอยู่ในปัจจุบัน
ในบางกองทัพบก อาวุธของปืนใหญ่คือกระสุนปืน ไม่ใช่อุปกรณ์การยิงที่ใช้ยิง กระบวนการยิงส่งกระสุนไปยังเป้าหมายจะถูกเรียกว่าการยิงปืนใหญ่ (gunnery) การกระทำอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับชิ้นส่วนปืนใหญ่เรียกว่า "การปรนนิบัติบำรุงปืน" (serving the gun) โดย "ส่วนแยก" (detachment) หรือพลประจำปืน ซึ่งประกอบเป็นการยืนปืนใหญ่ทั้งทางตรงและทางอ้อม รูปแบบการใช้พลปืนประจำปืน (หรือรูปขบวน) ดังกล่าวเรียกว่าการสนับสนุนปืนใหญ่ ช่วงเวลาต่าง ๆ ในประวัติศาตร์ยุคต่าง ๆ สิ่งนี้อาจจะหมายถึงอาวุธที่ออกแบบมาติดตั้งบนแท่นอาวุธเพื่อยิงจากภาคพื้นดิน, ทะเล หรือแม้แต่จากอากาศ
พลประจำปืน

ในบางกองทัพจะใช้คำว่า "พลปืน" (gunner) สำหรับทหารและกะลาสีเรือที่มีหน้าที่หลักในการใช้ปืนใหญ่
พลปืนและปืนของพวกเขามักจะถูกจัดกลุ่มให้เป็นชุดที่เรียกว่า "พลประจำปืน" (crew) หรือ "ส่วนแยก" (detachments) โดยกำลังพลและชุดปฏิบัติการที่มีหน้าที่อื่นที่เกี่ยวข้องกันจะรวมกันเป็นหน่วยปืนใหญ่ ที่ปกติจะเรียกกันว่า กองร้อยทหารปืนใหญ่ (Artillery battery) แม้ว่าบางครั้งจะเรียกว่ากองร้อย (company) ก็ตาม ในส่วนแยกประจำปืน แต่ละบทบาทในส่วนจะมีหมายเลขกำกับ เริ่มที่เลข 1 คือผู้บังคับส่วนแยก และหมายเลขสูงสุดคือผู้ปิดฟ้าปืน (Coverer) คือรองผู้บังคับส่วนแยก ซึ่ง "พลปืน" มักจะเป็นทหารยศต่ำและนายทหารชั้นประทวนระดับปฏิบัติการมักจะถูกเรียกว่า บอมเบอะเดีย (Bombardiers) ในบางเหล่าทหารปืนใหญ่
กองร้อยทหารปืนใหญ่สามารถเทียบเท่าได้กับกองร้อยในทหารราบ และสามารถผสมเข้ากับหน่วยทางทหารขนาดใหญ่ได้เพื่อวัตถุประสงค์ด้านการบริหารและการปฏิบัติการ ไม่ว่าจะในระดับกองพันหรือกรม ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการจัดในแต่ละกองทัพบก โดยอาจจะรวมกันเป็นกองพลน้อย เช่นในรัสเซียจะจัดบางกองพลน้อยเป็นกองพลทหารปืนใหญ่ และในกองทัพปลดปล่อยประชาชนจัดกำลังเป็นกองทัพน้อยทหารปืนใหญ่
คำว่า "ปืนใหญ่" ยังหมายถึงเหล่ารบของหน่วยบริการทางหทารที่ใช้ในองค์กรเพื่ออธิบายหน่วยและรูปขบวนของกองทัพแห่งชาติที่ใช้งานอาวุธดังกล่าว
ยุทธวิธี

ระหว่างปฏิบัติการทางทหาร ปืนใหญ่สนามมีบทบาทในการสนับสนุนอาวุธอื่น ๆ ในการรบหรือการโจมตีเป้าหมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทางลึก โดยทั่วไปแล้วจะส่งผลกระทบแบ่งออกเป็น 2 ประเภท โดยกรณีแรกมีจุดประสงค์เพื่อยิงข่มหรือต่อต้านศัตรู กรณีต่อมาคือการทำให้เกิดการบาดเจ็บจนเสียชีวิต สร้างความเสียหาย และทำลายล้าง ส่วนใหญ่จะสำเร็จได้โดยการยิงส่งกระสุนระเบิดแรงสูงเพื่อข่มหรือทำให้ศัตรูเสียชีวิตจากสะเก็ดกระสุนหรือเศษซากวัตถุอื่น ๆ และจากการระเบิด หรือทำลายตำแหน่ง อุปกรณ์ และยานพาหนะของศัตรู สำหรับกระสุนที่ไม่ร้ายแรงถึงชีวิต โดยเฉพาะกระสุนควัน สามารถข่มหรือต่อต้านศัตรูได้ด้วยการบดบังการมองเหตุในการตรวจการณ์ด้วยสายตาของศัตรู
การยิงอาจจะถูกสั่งการโดยผู้ตรวจการณ์ปืนใหญ่หรือผู้ตรวจการอื่น ๆ รวมไปถึงอากาศยานที่มีคนขับแะไม่มีคนขับ หรือการเรียกไปยังพิกัดบนแผนที่
หลักนิยมทางทหารมีอิทธิพลสำคัญต่อการออกแบบทางวิศวกรรมของอาวุธยุทโธปกรณ์ปืนใหญ่ตลอดช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ ในการพยายามรักษาสมดุลระหว่างการยิงและการเคลื่อนที่ของอาวุธ อย่างไรก็ตาม ในสมัยปัจจุบันก็ได้เพิ่มการคำนึงถึงการปกป้องพลปืน เนื่องจากช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้มีการนำอาวุธทหารราบยุคใหม่มาใช้งาน โดยใช้กระสุนทรงกรวย ที่รู้จักกันในชื่อว่า มินิบอล (Minié ball) ซึ่งมีระยะการยิงที่สูงเกือบจะเทียบเท่าระยะของปืนใหญ่สนาม
ความเสี่ยงที่มากขึ้นของพลปืนในการมีส่วนร่วมในการต่อสู้โดยตรงกับอาวุธอื่น ๆ และการถูกโจมตีโดยอากาศยาน จำเป็นต้องมีเกราะป้องกันสำหรับปืน และจากปัญหาในการใช้ปืนใหญ่แบบประจำที่หรือปืนใหญ่ที่ใช้ม้าในการลากจูงเคลื่อนที่ ทำให้มีการพัฒนาวิธีการในรูปแบบใหม่ ๆ ในการเคลื่อนย้ายปืนใหญ่เข้าสู่สนามรบ และเกิดปืนใหญ่ขึ้นมาอีก 2 รูปแบบคือ ปืนใหญ่แบบลากจูง (towed gun) ใช้สำหรับการโจมตีหรือป้องกันในแนวรับเป็นหลัก และปืนใหญ่อัตตาจร (self-propelled gun) ที่มีจุดประสงค์เพื่อติดตามกองกำลังที่เคลื่อนที่และให้การยิงสนับสนุนและ/หรือการข่มอย่างต่อเนื่อง อิทธิพลดังกล่าวก่อให้เกิดการพัฒนายุทโธปกรณ์ปืนใหญ่, ระบบ, การจัดหน่วย และการปฏิบัติการจนถึงปัจจุบัน ซึ่งสามารถสนับสนุนการรบตั้งแต่ระยะตั้งแต่ 100 เมตร จนถึงระยะไกลข้ามทวีปในพิสัยของขีปนาวุธ ซึ่งการรบเดียวที่ปืนใหญ่ไม่สามารถเข้าร่วมได้คือการรบระยะประชิด (close-quarters combat) ยกเว้นชุดลาดตระเวนทหารปืนใหญ่
ดูเพิ่ม

รายการปืนใหญ่
ระบบปืนแบบก้าวหน้า
พิพิธภัณฑ์ปืนใหญ่
ฉากการยิง (ปืนใหญ่)
กระสุนต่อต้านบุคคลรังผึ้ง
ปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบขดลวดเหนี่ยวนำ
ปืนแก๊สเบาแบบเผาไหม้
คอร์ไดท์
ชนวน
การเล็ง (ปืนใหญ่)
ปืนแก๊สเบา
ปืนปารีส
ปืนรางไฟฟ้า
ยิงแล้วหนี
กระสุนแตกอากาศ
การยิงข่ม
แหล่งข้อมูลอื่น

Naval Weapons of the World
Cannon Artillery – The Voice of Freedom's Thunder
Modern Artillery เก็บถาวร พฤษภาคม 4, 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
What sort of forensic information can be derived from the analysis of shell fragments เก็บถาวร สิงหาคม 9, 2021 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Evans, Nigel F. (2001–2007) "British Artillery in World War 2"
Artillery Tactics and Combat during the Napoleonic Wars
Artillery of Napoleon's Imperial Guard
French artillery and its ammunition. 14th to the end of the 19th century
Historic films showing artillery in World War I at europeanfilmgateway.eu
Video: Inside shrieking shrapnel. Hear the great sound of shrapnel's – Finnish field artillery fire video year 2013
Video: Forensic and archaeological interpretation of artillery shell fragments and shrapnel
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA 
French soldiers in the Franco-Prussian War 1870–71
British 64 Pounder Rifled Muzzle-Loaded (RML) Gun on a Moncrieff disappearing mount, at Scaur Hill Fort, Bermuda. This is a part of a fixed battery, meant to protect against over-land attack and to serve as coastal artillery.
7-person gun crew firing a US M777 Light Towed Howitzer, War in Afghanistan, 2009
Artillery illuminating ammunition used in a shooting exercise on Simplon Pass, Switzerland. The illuminated mountain is Mount Fletschhorn, 9 km from the photographer's position.
เฮสเปอร์รอร์นิส

| เฮสเปอร์รอร์นิส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 83> 5–78Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N     ปลายยุคครีเทเชียส |
| --- | --- |

ภาพเฮสเปอร์รอร์นิส

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: สัตว์
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง
ไม่ได้จัดลำดับ:: ไดโนเสาร์
ไม่ได้จัดลำดับ:: ซอริสเชีย
ไม่ได้จัดลำดับ:: เทโรพอด
วงศ์:: Hesperornithidae
สกุล:: Hesperornis Marsh, 1872

ชนิดต้นแบบ
†Hesperornis regalis Marsh, 1872
สปีชีส์
 †H. regalis Marsh, 1872  †H. crassipes (Marsh, 1876)  †H. gracilis Marsh, 1876  †H. altus (Marsh, 1893)  †H. montana Schufeldt, 1915  †H. rossicus Nesov & Yarkov, 1993  †H. bairdi Martin & Lim, 2002  †H. chowi Martin & Lim, 2002  †H. macdonaldi Martin & Lim, 2002  †H. mengeli Martin & Lim, 2002  †H. lumgairi Aotsuka & Sato, 2016
ชื่อพ้อง
 Lestornis Marsh, 1876  Coniornis Marsh, 1893  Hargeria Lucas, 1903
เฮสเปอร์รอร์นิส (อังกฤษ: Hesperornis) เป็นนกที่ปรับตัวลงไปอาศัยอยู่ในน้ำ พวกมันอยู่ในช่วงยุคครีเทเชียส สัตว์ในสกุลเฮสเปอร์รอร์นิส ได้แก่
พาราเฮสเปอร์รอร์นิส
แบ็ททอนิส
เฮสเปอร์รอร์นิส และอื่นๆ
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis) เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือ - แคนซัส
รายละเอียด

เฮสเปอร์รอร์นิส เป็นนกขนาดใหญ่ถึง 1.5 เมตร (5 ฟุต) ตัวเท่า ๆ กับนกกระทุงในยุคปัจจุบัน  มันมีปีกและเท้าที่มีพังผืดขาหลังที่ทรงพลัง ในจะงอยปากมีฟันที่แหลมคม เฮสเปอร์รอร์นิสเดินหรือบินไม่ได้ มันคลานเหมือนแมวน้ำ
ในยุคครีเทเชียส มีสัตว์นักล่าหลายชนิดอย่าง ครีทอกซีไรน่า ไทโลซอ โมซาซอ และอื่นๆ  ซึ่งเฮสเปอร์รอร์นิสก็เป็นเหยื่อให้พวกมัน ไทโลซอ เป็นนักล่าที่อยู่บนสุดของ
โซ่อาหารและมันก็จับ เฮสเปอร์รอร์นิสกินเป็นอาหารด้วย อาหารโปรดของเฮสเปอร์รอร์นิสคือ Ichthyornis ซึ่งเป็นปลา
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis) เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือ - แคนซัส
การค้นพบ

เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก
ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis)  
เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือรัฐแคนซัส
ภาพยนตร์และสารคดี

เฮสเปอร์รอร์นิสถูกนำเสนอหรือกล่าวถึงในภาพยนตร์เช่น 
BBC บีบีซี
walking with dinosaurs trilogy : sea monsters
PRIMEVAL 1 ไดโนเสาร์ทะลุโลก 1
เนชั่นแนลจีโอกราฟิกNational Geographic
sea monsters อสุรกายใต้ทะเลลึก
แหล่งข้อมูลอื่น

Eastern Kentucky University: Closeup of Hesperornis skull เก็บถาวร 2013-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Retrieved 2007-NOV-04.
savageancientseas.com: Forward view of H. regalis skeleton in diving pose เก็บถาวร 2006-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Note relalistic position of legs and toe rotation. Retrieved 2007-NOV-04.
UC Davis: Moveable 3D rendering of patella (kneecap) of Hesperornis sp. เก็บถาวร 2012-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Digitized from KUVP PU17193. Requires Java, IFC or 3DC plugin. Retrieved 2007-NOV-04.
ภาพจินตนาการของเฮสเปอร์รอร์นิส