stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เปาลา บาโดซา
สปอนเซอร์

เปาลาได้รับการสนันสนุนจากไนกี้สำหรับเสื้อผ้า รองเท้า เครื่องแต่งกายและ Wilson สำหรับไม้เทนนิส โดยเธอใช้ Wilson Blade 98
เฮลซิงเงอร์

| เฮลซิงเงอร์ Elsinore |
| --- | --- |
ปราสาทครอนบอรย์
   ตราอาร์ม
เฮลซิงเงอร์สถานที่ตั้งในเดนมาร์ก
พิกัด: 56°02′N 12°37′E﻿ / ﻿56.033°N 12.617°E﻿ / 56.033; 12.617
ประเทศ: เดนมาร์ก
Region: Capital (Hovedstaden)
เทศบาล: เฮลซิลเงอร์
Established: 1420s
City charter: 17th century
Current municipality: 2007-01-01
การปกครอง
 • Mayor: Johannes Hecht-Nielsen
ประชากร (2012-01-01)
 • ทั้งหมด: 46,300 คน
เขตเวลา: UTC+1 ( CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+1 ( CEST)
เว็บไซต์: www.helsingorkommune.dk
เฮลซิงเงอร์ (เดนมาร์ก: Helsingør, [helse̝ŋˈøɐ̯ˀ]) เป็นเมืองในประเทศเดนมาร์ก ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะเชลลันด์ เกาะทางตะวันออกของประเทศเดนมาร์ก เมืองมีประชากร 46,300 คน (1 มกราคม ค.ศ. 2012) เป็นที่ตั้งของปราสาทครอนบอรย์ ซึ่งเป็นฉากสำคัญของบทละครเรื่องแฮมเล็ตของเช็กสเปียร์
เสาปติกบรรพ

เสาปติกบรรพ (อักษรโรมัน: Sauptika Parva, สันสกฤต: सौप्तिक पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งการหลับใหล" เป็นหนังสือบรรพที่ 10 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 18 ตอน เป็นเรื่องราวก่อนทุรโยชน์จะเสียชีวิต อัศวัตถามา กฤปาจารย์ และกฤตวรมัน กองกำลัง 3 คนสุดท้ายของฝ่ายเการพที่เหลืออยู่ ลอบทำลายกองทัพปาณฑพขณะกำลังนอนหลับ (เสาปติก แปลว่า การหลับใหล) ฝ่ายปาณฑพรอดชีวิตเพียง 7 คนเท่านั้น บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก ศัลยบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ สตรีบรรพ
เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย

เสาปติกบรรพ  ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 18 ตอน ดังนี้
เสาปติกบรรพ
อิสิกบรรพ
นักรบฝ่ายเการพที่เหลืออยู่ 3 คน ลักลอบเข้าไปโจมตีพวกปาณฑพที่เหลืออยู่ในตอนกลางคืน มีเพียงพระกฤษณะและพี่น้องปาณฑพ 5 คนกับ "สาตยกี" เท่านั้นที่ไม่ได้นอนอยู่ค่ายที่พัก อัศวถามาสังหารธฤตทยุมันเพื่อแก้แค้นให้พ่อก่อนเป็นคนแรก และหลังจากนั้นก็เดินไปตามที่นอนของนักรบแต่ละคนเพื่อสังหารและฆ่าทหารทุกคนที่นอนหลับอยู่ในค่ายพักรวมทั้งศิขัณฑิณ และลูกชายทั้ง 5 คนของพระนางเทราปตี กับพี่น้องปาณฑพด้วย
พวกอสูรได้เข้ามาร่วมเฉลิมฉลองชัยชนะด้วยการกินเนื้อสด ๆ ของนักรบฝ่ายปาณฑพที่ถูกอัศวถามาฆ่าตายอย่างสยดสยอง แล้วอัศวถามาจึงกลับไปเล่าเรื่องให้ทุรโยธน์ที่นอนรอความตายฟังว่าได้ล้างแค้นให้แล้ว[ต้องการอ้างอิง]
ในขณะที่พระนางเทราปตีเสียใจจนแทบจะเป็นบ้า เพราะลูกชายถูกฆ่าตายทั้งหมดทั้ง 5 คนและนางได้เรียกร้องให้พี่น้องปาณฑพผู้เป็นสามีจัดการกับอัศวถามาเพื่อล้างแค้นให้ตนให้จงได้
บัดนี้สงครามที่ทุ่งเกษตรได้จบสิ้นลงแล้ว ด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายเการพอย่างสิ้นเชิง ผู้ที่รอดตายในสงครามครั้งนี้ในฝ่ายเการพมีเพียงสามคนคือ "กฤปาจารย์" "อัศวถามา" และ "กฤตวรมัน" ส่วนทางฝ่ายปาณฑพเองก็รอดตายเพียงแค่ พี่น้องปาณฑพห้าคน คือ ยุธิษฐิระ ภีมะ อรชุน นกุล และสหเทพ รวมทั้งพระกฤษณะและสาตยกีเท่านั้นรวมกันเป็นเจ็ดคน ส่วนคนอื่นที่เหลือตายในสนามรบกันหมดทุกคน นี่คือสงครามล้างผลาญชีวิตผู้คนขนานใหญ่อย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนในตำนานเรื่องใด[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

Sauptika Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli.
Sauptika Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt
Le Mahabharata, Translation in French, by H. Fauche (Paris, 1868)
Sauptika Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
เอลวิน มูร์ซาลีเยฟ

เอลวิน มูร์ซาลีเยฟ (อาเซอร์ไบจาน: Elvin Mürsəliyev; 17 สิงหาคม ค.ศ. 1988 –) เป็นนักมวยปล้ำเกรกโก-โรมันชายชาวอาเซอร์ไบจาน เขาได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันมวยปล้ำชิงแชมป์ยุโรป 2010 และเหรียญทองแดงจากการแข่งขันมวยปล้ำชิงแชมป์ยุโรป 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the FILA เก็บถาวร 2018-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Profile at the baku2015[ลิงก์เสีย]
เฮลเลอ ทัวนิง-สมิต

| เฮลเลอ ทัวนิง-สมิต |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์ก
ดำรงตำแหน่ง 3 ตุลาคม พ.ศ. 2554 – 28 มิถุนายน พ.ศ. 2558
กษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2
ก่อนหน้า: ลาร์ส เลิกเกอ รัสมุสเซิน
ถัดไป: ลาร์ส เลิกเกอ รัสมุสเซิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 ธันวาคม พ.ศ. 2509 (57 ปี) Rødovre เดนมาร์ก
พรรคการเมือง: พรรคประชาธิปไตยสังคม
คู่สมรส: Stephen Kinnock
บุตร: 2
ลายมือชื่อ: 

เฮลเลอ ทัวนิง-สมิต (เดนมาร์ก: Helle Thorning-Schmidt) เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2509 เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์กและอดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยสังคม
เอฟิซัส

| เอฟิซัส * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ด้านหน้าหอสมุดแก็ลซุส
พิกัด: 37°56′20.9″N 27°20′28.2″E﻿ / ﻿37.939139°N 27.341167°E﻿ / 37.939139; 27.341167
ประเทศ:  ตุรกี
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii), (iv), (vi)
อ้างอิง: 1018rev
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2015 (คณะกรรมการสมัยที่ 39)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
เอฟิซัส (อังกฤษ: Ephesus; กรีก: Ἔφεσος; ตุรกี: Efes) เป็นเมืองกรีกโบราณที่ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของอานาโตเลียในจังหวัดอิซมีร์ในประเทศตุรกีปัจจุบัน เอฟิซัสเป็นหนึ่งในสิบสองเมืองของสหพันธ์ไอโอเนีย (Ionian League) ในสมัยกรีกคลาสสิก ในสมัยโรมันเอฟิซัสเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นสองของจักรวรรดิโรมันรองจากโรมที่เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิอยู่เป็นเวลานาน เอฟิซัสมีประชากรกว่า 250,000 คนในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราชซึ่งเท่ากับทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นสองของโลกในยุคนั้นด้วย
ชื่อเสียงของเมืองมาจากเทวสถานอาร์ทีมิส (สร้างเสร็จราว 550 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ตัวเทวสถานถูกทำลายใน ค.ศ. 401 โดยฝูงชนที่นำโดยนักบุญจอห์น คริสซอสตอม จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ทรงสร้างเมืองขึ้นมาใหม่และทรงสร้างโรงอาบน้ำสาธารณะ ต่อมาใน  ค.ศ. 614 บางส่วนของตัวเมืองก็ถูกทำลายจากแผ่นดินไหว เมื่อความสำคัญทางการค้าขายของเอฟิซัสลดถอยลง อ่าวก็ตื้นเขินขึ้น
ในปัจจุบันศูนย์โบราณคดีของเอฟิซัสตั้งอยู่ราว 3 กิโลเมตรไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของตัวเมืองแซ็ลชุค ซากเมืองโบราณของเอฟิซัสเป็นสิ่งที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเป็นอันมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เอฟิซัส
lib.utexas.edu/maps, Map of Asia Minor (modern Turkey) which shows Ephesus in the province of Lydia close to the Aegean Sea.
unc.edu เก็บถาวร 2010-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Map of the Roman Empire at the end of the second century.
lib.utexas.edu/maps, Map of the eastern half of the Roman Empire.
online.mq.edu.au เก็บถาวร 2007-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Coinage of Ephesus, Macquarie University, Australia.
whitman.edu/theatre, The Theater at Ephesus, The Ancient Theater Archive, Theater specifications and virtual reality tour of theater.
asiaminorcoins.com เก็บถาวร 2011-07-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Asia Minor Coins - Greek and Roman coins from ancient Ephesos.
fotopedia.com เก็บถาวร 2010-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Selected photos of Ephesus.
Vienna Ephesos Museum, Wien, Vienna, Ephesos Museum - large Flickr Gallery
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศตุรกี |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  มัสยิดใหญ่และโรงพยาบาลดิฟริยี  พื้นที่ประวัติศาสตร์แห่งอิสตันบูล  ฮัตตูชา : เมืองหลวงของฮิตไทต์  แน็มรุทดา  คซันโทส-เลโตโอน  นครซัฟรันโบลู  แหล่งโบราณคดีทรอย  มัสยิดเซลีมีเยและและอาคารประกอบ  แหล่งยุคหินใหม่แห่งชาทัลเฮอยึค  บูร์ซาและจูมาลือคือซึค : กำเนิดแห่งจักรวรรดิออตโตมัน  เปร์กาโมนและภูมิทัศน์วัฒนธรรมหลายชั้น  ป้อมดิยาร์บาคือร์และภูมิทัศน์วัฒนธรรมสวนเฮ็ฟแซ็ล  เอฟิซัส  แหล่งโบราณคดีอานี  แอโฟรดิเซียส  เกอเบ็กลีเทแพ  มูนดินอาร์สลันเทแพ  กอร์ดีออน  Wooden Hypostyle Mosques of Medieval Anatolia  |  |
| ผสม |  อุทยานแห่งชาติเกอแรเมและแหล่งหินแห่งแคปพาโดเชีย  ฮีเอราโปลิส-ปามุกกาเล  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แกนแจ

| แกนแจ Gəncə |
| --- | --- |
นคร

สมญา: Qırmızı Şəhər (นครสีแดง)
แกนแจ
พิกัด: 40°40′58″N 46°21′38″E﻿ / ﻿40.68278°N 46.36056°E﻿ / 40.68278; 46.36056
ประเทศ:  อาเซอร์ไบจาน
ภาค: แกนแจ-ดัชกาซัน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: นียาซี บัยรามอฟ (Niyazi Bayramov)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 110 ตร.กม. (40 ตร.ไมล์)
ความสูง: 408 เมตร (1,339 ฟุต)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 335,600 คน
 • ความหนาแน่น: 3,100 คน/ตร.กม. (7,900 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Ganjaly (Gəncəli)
เขตเวลา: UTC+4 (AZT)
ทะเบียนพาหนะ: 20 AZ
เว็บไซต์: ganja-ih.gov.az
แกนแจ (อาเซอร์ไบจาน: Gəncə, ออกเสียง [ɟænˈdʒæ] ( ฟังเสียง)) เป็นนครในประเทศอาเซอร์ไบจานที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศ ด้วยประชากรราว 335,600 นครแกนแจเป็นศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมมาเกือบตลอดการมีอยู่ของแกนแจ ในอดีตเป็นราชธานีของรัฐข่านแกนแจจนปี 1804 ที่ซึ่งกาจาร์ อีรัน ถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิรัสเซียอันเป็นผลจากสนธิสัญญากูลีสตันในปี 1813 ด้วยอยู่ภายใต้เขตผู้ว่าการจอร์เจีย, เขตผู้ว่าการจอร์เจีย-อีเมเรติยา, เขตผู้ว่าการตีฟลิส และ เขตผู้ว่าการเอลีซาเวตโปล ตามลำดับ ต่อมาจึงเป็นของสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจาน, สาธารณรัฐโซเวียตอาเซอร์ไบจาน และประเทศอาเซอร์ไบจาน ตามลำดับ
แกลวัญ

| แกลวัญ |
| --- | --- |
นิคมประเภทเมือง

   ธง ตราอาร์ม
แกลวัญที่ตั้งนิคมแกลวัญในประเทศยูเครน
พิกัด:  50°44′47″N 26°1′18″E﻿ / ﻿50.74639°N 26.02167°E﻿ / 50.74639; 26.02167
ประเทศ:  ยูเครน
แคว้น: ริวแน
เขต: ริวแน
กล่าวถึงครั้งแรกในเอกสาร: ค.ศ. 1458
สถานะนิคมประเภทเมือง: ค.ศ. 1940
การปกครอง
 • หัวหน้านิคม: ออแลฮ์ กอสแตวึช
ความสูง: 218 เมตร (715 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 7,650 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 35312
รหัสพื้นที่: +380 3622
เว็บไซต์: klevan.at.ua
แกลวัญ (ยูเครน: Кле́вань) เป็นนิคมประเภทเมืองในเขตริวแน แคว้นริวแน ทางภาคตะวันตกของประเทศยูเครน จากสำมะโน ค.ศ. 2001 นิคมนี้มีประชากร 7,470 คน และจากการประมาณการใน ค.ศ. 2021 นิคมนี้มีประชากร 7,650 คน
แกลวัญมีซากปรักหักพังของป้อมปราสาทแกลวัญซึ่งเริ่มก่อสร้างใน ค.ศ. 1475 และแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1561 นิคมนี้ยังเป็นที่ตั้งของโบสถ์แม่พระรับสารซึ่งมีหอระฆังอายุย้อนไปถึง ค.ศ. 1630 และโบสถ์พระคริสตสมภพซึ่งสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1777 นอกจากนี้ยังมีสถานีรถไฟแกลวัญซึ่งเชื่อมระหว่างนิคมนี้กับนครริวแน (เมืองหลักของแคว้น) และนครกีแวร์ตซี เช่นเดียวกับโรงงานไม้และโรงงานแปรรูปอาหาร ทางรถไฟอุตสาหกรรมที่ปกคลุมด้วยต้นไม้ซึ่งกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงสำหรับคู่รักและเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "อุโมงค์แห่งความรัก" (Туне́ль Коха́ння) ก็ตั้งอยู่ใกล้กับแกลวัญ
แกรแมนชุก

| แกรแมนชุก |
| --- | --- |
นคร
ซ้ายบน: ถนนซอบอร์นา, ขวาบน: แม่น้ำนีเปอร์และสะพานกรูกอว์, กลาง: จัตุรัสแห่งชัยชนะ, ซ้ายล่าง: อนุสรณ์สถานวิชนอฌือวึม, ขวาล่าง: โบสถ์นักบุญนิโคลัส
   ธง ตราอาร์ม
แกรแมนชุกที่ตั้งนครแกรแมนชุกในประเทศยูเครน
พิกัด:  49°04′00″N 33°25′00″E﻿ / ﻿49.06667°N 33.41667°E﻿ / 49.06667; 33.41667
ประเทศ:  ยูเครน
แคว้น: ปอลตาวา
สภานคร: นครแกรแมนชุก
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: วีตาลีย์ มาแลตสกึย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 96 ตร.กม. (37 ตร.ไมล์)
ความสูง: 80 เมตร (260 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 217,710 คน
 • ความหนาแน่น: 2,300 คน/ตร.กม. (5,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 39600–39689
รหัสพื้นที่: 5366
ทะเบียนพาหนะ: BI
เว็บไซต์: www.kremen.gov.ua
แกรแมนชุก (ยูเครน: Кременчу́к, ออกเสียง: [kremenˈtʃuk]) เป็นเมืองอุตสาหกรรมสำคัญในภาคกลางของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ริมสองฝั่งแม่น้ำนีเปอร์ เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตแกรแมนชุกในแคว้นปอลตาวา มีประชากร 217,710 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021) แกรแมนชุกและเมืองบริวาร (ได้แก่ สวิตลอวอดสก์และฮอริชนีเปลานี) รวมกันเป็นเขตเมืองใหญ่และทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่สำคัญ
แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่เท่าเมืองหลักของแคว้นต่าง ๆ แต่แกรแมนชุกก็มีความสำคัญในฐานะศูนย์กลางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในยูเครนและยุโรปตะวันออก โดยเป็นฐานการผลิตของโรงงานรถบรรทุก โรงกลั่นน้ำมัน และโรงงานหัวรถจักรและรถไฟเป็นต้น ทางหลวงหมายเลข M22 ตัดข้ามแม่น้ำนีเปอร์เหนือเขื่อนของโรงไฟฟ้าพลังน้ำในเมืองสวิตลอวอดสก์ซึ่งอยู่ใกล้เคียง
แต่เดิมแกรแมนชุกได้รับการก่อตั้งขึ้นทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำนีเปอร์ จากนั้นได้ขยายตัวและรวมเมืองกรูกิวทางฝั่งขวาไว้ด้วยในที่สุด โรงงานรถไฟที่กรูกิวเป็นหนึ่งในโรงงานซ่อมทางรถไฟและผลิตขบวนรถไฟที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรปตะวันออก โดยเริ่มกิจการมาตั้งแต่ ค.ศ. 1869
แก็ชแกเมต

| แก็ชแกเมต |
| --- | --- |
József Katona Theater
   ธง ตราอาร์ม
แก็ชแกเมตที่ตั้งของเมืองแก็ชแกเมต
พิกัด: 46°54′01″N 19°41′30″E﻿ / ﻿46.90037°N 19.69170°E﻿ / 46.90037; 19.69170
ประเทศ:  ฮังการี
เทศมณฑล: บาช-กิชกุน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 321.36 ตร.กม. (124.08 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 112,233 คน
 • ความหนาแน่น: 336.96 คน/ตร.กม. (872.7 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 6000
รหัสพื้นที่: 76
เว็บไซต์: www.kecskemet.hu
แก็ชแกเมต (ฮังการี: Kecskemét) เป็นเมืองตอนกลางของประเทศฮังการี เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 8 ของประเทศ ในเทศมณฑลบาช-กิชกุน เป็นศูนย์กลางตลาดผลไม้ มีโรงกลั่นสุรา อุตสาหกรรมทำเครื่องหนัง ชื่อของเมือง คำว่า kecske ในภาษาฮังการี หมายถึง แพะ
เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2013

| เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2013   XVII Mediterranean Games |
| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ: เมร์ซีน, ตุรกี
จำนวนประเทศ: 24
ประเภทกีฬา: 264 รายการใน 27 ประเภทกีฬา
พิธีเปิด: 20 มิถุนายน ค.ศ. 2013
พิธีปิด: 30 มิถุนายน ค.ศ. 2013
ประธานพิธี: เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน
สนามกีฬาหลัก: เมร์ซีน อารีนา
← เพสคารา2017 ทาร์ราโกนา 2009 → 
กีฬาเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2013 (ตุรกี: 2013 Akdeniz Oyunları) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่ เมร์ซีน, ประเทศตุรกี มี 24 ประเทศที่เข้าแข่งขันใน 27 ชนิดกีฬา
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ > ผลการคัดเลือก

| การลงคะแนนเลือกเมืองเจ้าภาพเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2013 |
| --- | --- | --- | --- |
| เมือง | ประเทศ | รอบที่ 1 | รอบที่ 2 |
| โวลอส-ลาริซา |  กรีซ | 31 | 37 |
| รีเยกา |  โครเอเชีย | 24 | 34 |
| เมร์ซีน |  ตุรกี | 13 |  — |
ชนิดกีฬา

เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ในครั้งนี้ บรรจุชนิดกีฬาทั้งหมด 27 ประเภท ได้แก่
| --- | --- |
 กีฬาทางน้ำ ว่ายน้ำ (รายละเอียด)  ว่ายน้ำพาราลิมปิค (รายละเอียด)  โปโลน้ำ (รายละเอียด)  กรีฑา กรีฑา (รายละเอียด)  กรีฑาพาราลิมปิค (รายละเอียด)  ยิงธนู  (รายละเอียด)  บาสเกตบอล (รายละเอียด)  แบดมินตัน (รายละเอียด)  บอคเซีย  (รายละเอียด)  คาราเต้  (รายละเอียด)  มวยสากล (รายละเอียด)  จักรยาน (รายละเอียด)  ยูโด (รายละเอียด)  ฟันดาบ (รายละเอียด)  ฮอกกี้ (รายละเอียด):  แฮนด์บอล (รายละเอียด)  ฟุตบอล (รายละเอียด)  ยิมนาสติก (รายละเอียด)  เรือแคนู (รายละเอียด)  เรือพาย (รายละเอียด)  ใบเรือ (รายละเอียด)  ยิงปืน (รายละเอียด)  เทเบิลเทนนิส (รายละเอียด)  เทควันโด (รายละเอียด)  เทนนิส (รายละเอียด)  วอลเลย์บอล วอลเลย์บอลในร่ม (รายละเอียด)  วอลเลย์บอลชายหาด (รายละเอียด)  สกีน้ำ (รายละเอียด)  ยกน้ำหนัก (รายละเอียด)  มวยปล้ำ (รายละเอียด)
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

แอลเบเนีย
แอลจีเรีย
อันดอร์รา
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
โครเอเชีย
ไซปรัส
อียิปต์
ฝรั่งเศส
กรีซ
อิตาลี
เลบานอน
ลิเบีย
มาซิโดเนียเหนือ
มอลตา
โมนาโก
มอนเตเนโกร
โมร็อกโก
ซานมารีโน
เซอร์เบีย
สโลวีเนีย
สเปน
ซีเรีย
ตูนิเซีย
ตุรกี (เจ้าภาพ)
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

ประเทศเจ้าภาพ ; ประเทศตุรกี
ประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อิตาลี | 70 | 52 | 64 | 186 |
| 2 |  ตุรกี | 47 | 43 | 36 | 126 |
| 3 |  ฝรั่งเศส | 25 | 25 | 45 | 95 |
| 4 |  สเปน | 21 | 32 | 29 | 82 |
| 5 |  อียิปต์ | 21 | 22 | 24 | 67 |
| 6 |  กรีซ | 15 | 18 | 26 | 59 |
| 7 |  สโลวีเนีย | 13 | 11 | 11 | 35 |
| 8 |  เซอร์เบีย | 12 | 11 | 11 | 34 |
| 9 |  โครเอเชีย | 11 | 7 | 9 | 27 |
| 10 |  แอลจีเรีย | 9 | 2 | 15 | 26 |
|  | รวม | 265 | 264 | 326 | 855 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
International Mediterranean Games Committee เก็บถาวร 2007-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2013 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2009 (เพสคารา ประเทศอิตาลี) |  |   การแข่งขันกีฬาเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์   (20 มิถุนายน - 30 มิถุนายน ค.ศ. 2013) |  | เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2017  (ทาร์ราโกนา, ประเทศสเปน) |
| ด ค กเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ |
| --- | --- |
 อะเล็กซานเดรีย 1951  บาร์เซโลนา 1955  เบรุต 1959  เนเปิลส์ 1963  ตูนิส 1967  อิซมีร์ 1971  แอลเจียร์ 1975  สปลิต 1979  กาซาบล็องกา 1983  แลทาคีอา 1987  เอเธนส์ 1991  ล็องก์ด็อก-รูซียง 1993  บารี 1997  ตูนิส 2001  อัลเมริอา 2005  เปสการา 2009  เมร์ซีน 2013  ตาร์ราโกนา 2018
เอาดียิวกา

นครในแคว้นดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ตกอยู่ภายใต้การยึดครองของรัสเซียตั้งแต่ ค.ศ. 2024
เอาดียิวกา (ยูเครน: Авдіївка, สัทอักษรสากล: [ɐu̯ˈdʲijiu̯kɐ]; รัสเซีย: Авдеевка, สัทอักษรสากล: [ɐvˈdʲe(j)ɪfkə]) เป็นนครในแคว้นดอแนตสก์ ประเทศยูเครน นครนี้ตั้งอยู่ใจกลางแคว้น ซึ่งอยู่ทางเหนือของดอแนตสก์ ศูนย์กลางแคว้น ประมาณ ค.ศ. 2022 ประชากรในนครนี้ก่อนสงครามมี 31,392 คน แต่ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 มีรายงานว่ามีประชากรเหลือ 1,600 คน และหลังจากนั้นประมาณว่ามี "มากกว่า 1,000 คน" ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ต่ำกว่าระดับพื้นดิน
เอาดียิวกาตั้งอยู่ในพื้นที่อ้างสิทธิ์ของกลุ่มแบ่งแยกดินแดนสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ก่อนที่รัสเซียประกาศผนวกภูมิภาคนี้ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 ในช่วงของสงครามดอนบัส เอาดียิวกากลายเป็นนครในแนวหน้าของการรบและเผชิญกับสงครามใน ค.ศ. 2017 ต่อมาในช่วงการรุกรานยูเครนโดยรัสเซียใน ค.ศ. 2022 การสู้รบขนานใหญ่ทำให้พื้นที่เอาดียิวกาส่วนใหญ่ถูกทำลายและประชากรส่วนใหญ่อพยพออกไป จากนั้นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 กองทัพรัสเซียเข้ายึดครองนครนี้ ส่วนกองทัพยูเครนจำต้องล่าถอยเพื่อไม่ให้ถูกปิดล้อม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เอาดียิวกา
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  ลัตเวีย 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่
เฮติ วิลากอสดาช้าก

| --- | --- |

ประเภท: นิตยสารข่าวรายสัปดาห์
รูปแบบ: นิตยสาร
เจ้าของ: HVG เคียโด ซีอาร์ที.
บรรณาธิการ: รีตี ปาล
ก่อตั้งเมื่อ: ค.ศ. 1979
ภาษา: ฮังการี
สำนักงานใหญ่: บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
ยอดจำหน่าย: กว่า 140,000 ฉบับต่อสัปดาห์
เว็บไซต์: www.hvg.hu
เฮติ วิลากอสดาช้าก (ฮังการี: Heti Világgazdaság) หรือ HVG เป็นนิตยสารฮังการีรายสัปดาห์ ที่นำเสนอเนื้อหาทางเศรษฐกิจ และการเมือง โดยมีสำนักบรรณาธิการอยู่ที่กรุงบูดาเปสต์ ซึ่งบทความบางส่วนได้เสนอในแบบออนไลน์และในภาษาอังกฤษ
นิตยสารนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1979 โดยมีรูปแบบใกล้เคียงกับ ดิ อีโคโนมิสต์ ทั้งทางรูปแบบและเนื้อหา นิตยสารดังกล่าวเป็นสื่อที่สำคัญมากในช่วงการเปลี่ยนแปลงการปกครองในการนำเสนอแนวความคิดใหม่กับขอบเขตความท้าทาย นิตยสารนี้ภูมิใจนำเสนอยอดจำหน่าย 140,000 ฉบับต่อสัปดาห์ กับจำนวนผู้อ่านกว่า 500,000 ราย และได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนิตยสารข่าวชั้นนำของประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2009-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ฮังการี)
Some of the articles in English
เอ9 ทีวี

เครือข่ายโทรทัศน์ตุรกี
| --- | --- |
ประเทศ: ตุรกี
พื้นที่แพร่ภาพ: ทืร์กซัต - ตะวันตก
เครือข่าย: A9 Televizyonu Dijital Yayıncılık Sanayi ve Ticaret A.Ş.
แบบรายการ
ภาษา: ตุรกี
ระบบภาพ: 16:9 (576i, SDTV)
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 21 มีนาคม ค.ศ. 2011
ยุติออกอากาศ: 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2018
ลิงก์
เว็บไซต์: A9 TV
ออกอากาศ

ทีวีดาวเทียม
ทืร์กซัต 3เอ: 12525 V 30000 5/6
สื่อสตรีมมิง
http://www.a9.com.tr/live.php
 
เอ9 ทีวี (ตุรกี: A9 TV) เป็นสถานีโทรทัศน์ตุรกีที่เริ่มออกอากาศในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2011 ผ่านดาวเทียมทืร์กซัต รายการส่วนใหญ่มีเนื้อหาทางศาสนาและภาษาอังกฤษ ซึ่งให้ความสำคัญกับรังสรรค์นิยมมากกว่าการวิวัฒนาการและลัทธิดาร์วิน เนื้อหาจำนวนมากนำเสนอโดยนักรังสรรค์นิยมอิสลามและผู้นำลัทธิ อัดนัน ออกทาร์ (รู้จักกันในชื่อ ฮารุน ยาฮ์ยา) ใน ค.ศ. 2018 ช่องนี้ถูกปรับไปบางครั้งโดยสภาสูงสุดในด้านวิทยุกับโทรทัศน์ (Radio and Television Supreme Council; RTÜK)
รายการ

สารคดีของฮารุน ยาฮ์ยา
Adnan Oktar'ın sohbet programları (ทอล์กโชว์ของอัดนัน ออกทาร์) (ตุรกี, อังกฤษ)
Building Bridges (ความเห็นถึงคุณสมบัติผู้นำจากทั่วโลก)
Ahir Zaman ve Yaratılış Delilleri (วันสิ้นโลกและหลักฐานการสร้าง)
İttihad-ı İslam (สหภาพอิสลาม)
Adil Yargı
สารคดีสำหรับเด็ก
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site เก็บถาวร 2012-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอังกฤษ)
A9 TV YouTube Channel (ในภาษาอังกฤษ)
A9 TV Turkey at LyngSat Address
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก

เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก (เดนมาร์ก: Christine af Danmark; พฤศจิกายน ค.ศ. 1521 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1590) เป็นเจ้าหญิงเดนมาร์ก ซึ่งได้เป็นดัชเชสพระมเหสีแห่งมิลาน จากนั้นเป็นดัชเชสพระมเหสีแห่งลอแรน พระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งลอแรนในช่วงปีค.ศ. 1545 - 1552 ในระหว่างที่พระโอรสของพระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระองค์ยังทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์ก, นอร์เวย์และสวีเดน ในช่วงปีค.ศ. 1561 - 1590 ท้ายที่สุดทรงดำรงตำแหน่งเป็นท่านหญิงประมุขแห่งทอร์โทนาในปีค.ศ. 1578 - 1584
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงคริสตินาทรงเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ กับอาร์คดัชเชสอิซาเบลลาแห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นพระขนิษฐาในจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เจ้าหญิงประสูติที่นีบอร์กในบริเวณตอนกลางของเดนมาร์กในปีค.ศ. 1521 เจ้าหญิงทรงมีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีที่ยังทรงพระชนม์อยู่ในขณะนั้น ได้แก่ เจ้าชายจอห์น (1518 - 1532) และเจ้าหญิงโดโรเธีย (1520 - 1580) ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1523 เหล่าขุนนางได้บีบบังคับให้พระราชบิดาของพระองค์สละราชบัลลังก์และมอบราชบัลลังก์ให้แก่ ดยุกเฟรเดอริกแห่งฮ็อลชไตน์ ซึ่งเป็นพระปิตุลาในพระเจ้าคริสเตียน และมีศักดิ์เป็นพระอนุชาในพระอัยกาฝ่ายพระบิดาของเจ้าหญิง เจ้าหญิงคริสตินาพร้อมพระเชษฐภคินีและพระเชษฐาต้องติดตามพระราชบิดาและพระราชมารดาซึ่งทรงลี้ภัยไปยังเมืองเวียร์ในเซลันด์ เนเธอร์แลนด์ ซึ่งพระโอรสธิดาได้รับการอภิบาลจากผู้สำเร็จราชการแห่งเนเธอร์แลนด์ ซึ่งก็คือ มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย พระขนิษฐาในพระอัยกาฝ่ายพระมารดา กับ สมเด็จพระราชินีแมรีแห่งฮังการี พระมาตุจฉา
อดีตสมเด็จพระราชินีอิซาเบลลา พระราชมารดาของเจ้าหญิงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1526 พระโอรสธิดาได้ถูกพรากไปจากพระราชบิดา เพื่อไม่ให้ถูกอภิบาลในศาสนานอกรีตลัทธิลูเธอรัน ซึ่งอดีตพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 ทรงเคยเลือกนับถือ แม้ว่าพระองค์จะทรงเปลี่ยนกลับมาเข้ารีตโรมันคาทอลิก ในปีค.ศ. 1530 เพื่อประนีประนอมกับจักรพรรดิแล้วก็ตาม ต่อมาในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1531 อดีตพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 ทรงพยายามยึดราชบัลลังก์กลับคืนมา แต่กองทัพเรือของพระองค์ถูกพายุพัดแตกพ่ายที่ชายฝั่งนอร์เวย์ และในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1532 ตามสนธิสัญญาออสโล พระองค์ทรงประกาศยอมแพ้ต่อพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 พระปิตุลา ซึ่งทำให้ทรงถูกคุมขังในเดนมาร์กจวบจนสวรรคตในอีก 27 ปีต่อมา และในปีเดียวกันพระเชษฐาของเจ้าหญิงได้สิ้นพระชนม์ และทำให้เจ้าหญิงทรงอยู่ในลำดับสองของการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของพระราชบิดาต่อจาก เจ้าหญิงโดโรเธีย พระเชษฐภคินี
เจ้าหญิงคริสตินาทรงได้รับการศึกษาอบรมอย่างดีจากพระมาตุจฉาของพระองค์ คือ ผู้สำเร็จราชการแห่งเนเธอร์แลนด์ และทรงอยู่ภายใต้การดูแลของ มาดาม เดอ เฟนเนส พระอภิบาล เจ้าหญิงคริสตินาทรงถูกบรรยายว่า ทรงเป็นสตรีที่มีความงดงาม เฉลียวฉลาดและมีชีวิตชีวา และทรงโปรดการล่าสัตว์และทรงม้า ในฐานะที่ทรงอยู่ภายใต้ความคุ้มครองจากจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระมาตุลา และทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์หนึ่งหนึ่งในราชวงศ์ของจักรวรรดิ ทำให้พระนางทรงมีคุณค่าอย่างมากในการที่จะถูกใช้เป็นหมากสำคัญในการเสกสมรสทางการเมือง ในปีค.ศ. 1527 ทอมัส โวลซีย์ พระสังฆราชแห่งอังกฤษ ได้แนะนำให้มีการเสกสมรสระหว่าง เฮนรี ฟิตซ์รอย ดยุกที่ 1 แห่งริชมอนด์และซัมเมอร์เซต พระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษกับเจ้าหญิงคริสตินา หรือ เจ้าหญิงโดโรเธีย แต่พระราชวงศ์ฮับส์บูร์กไม่ประสงค์ที่จะให้มีการเสกสมรสกับบุตรนอกกฎหมาย ในปีค.ศ. 1531 ฟรานเชสโกที่ 2 สฟอร์ซา ดยุกแห่งมิลานได้มีข้อเสนอที่จะเสกสมรสกับเจ้าหญิงพระองค์ใดพระองค์หนึ่ง เนื่องจากมีความประสงค์จะเป็นพันธมิตรกับราชวงศ์จักรพรรดิ จักรพรรดิคาร์ลทรงปฏิเสธที่จะให้เสกสมรสกับเจ้าหญิงโดโรเธีย แต่ทรงยินยอมที่ให้เสกสมรสกับเจ้าหญิงคริสตินาแทน