stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าชางทัง

เฉิง ทัง (จีน: 成湯; พระนามพระราชสมภพ: จื่อ ลฺหวี่ (จีน: 子履) ) ในกระดูกเสี่ยงทายบันทึกพระนามพระองค์เป็น ไท่อี่ (太乙) หรือ ต้าอี่ (大乙) เป็นพระมหากษัตริย์องค์แรกในราชวงศ์ชาง ตามธรรมเนียมแล้ว พระเจ้าชางทังถือเป็นผู้ปกครองที่มีคุณธรรม ดังปรากฏในพระนามฉายาทั่วไปที่ประทานแก่พระองค์ว่า "ทังผู้สมบูรณ์แบบ" (เฉิง ทัง) ตามตำนาน พระองค์เป็นผู้คนคนสุดท้ายในชางยุคก่อนราชวงศ์ โดยโค่นล้มพระเจ้าเจี๋ย กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เซี่ย
โค่นล้มราชวงศ์เซี่ย

ทังปกครองอาณาจักรชาง (รู้จักกันในประวัติศาสตร์นิพนธ์ว่าชางยุคก่อนราชวงศ์) หนึ่งในอาณาจักรหลายแห่งภายใต้ประเทศราชของราชวงศ์เซี่ย เป็นเวลา 17 ปี ในรัชสมัยพระเจ้าเจี๋ย ชางทังเริ่มมีอำนาจในช่วงแรกที่แลกมาด้วยข้าราชบริพารคนอื่น ๆ ของเซี่ย พระองค์สามารถรับเสียงสนับสนุนจากอาณาจักรเล็ก ๆ มากถึง 40 อาณาจักร ทังเห็นว่าพระเจ้าเจี๋ยงทรงดูแลราษฎรของพระองค์ไม่ดี และใช้เรื่องนี้เชิญชวนผู้อื่น ตามตำนานระบุว่า ครั้งหนึ่งชางทังตรัสว่าการสร้างความโกลาหลไม่ใช่สิ่งที่พระองค์ต้องการ แต่เมื่อดูความหวาดกลัวของเจี๋ย พระองค์จำต้องทำตามอาณัติแห่งสวรรค์และใช้โอกาสนี้โค่นล้มราชวงศ์เซี่ย ข้อดีก็คือพระองค์ชี้ให้เห็นว่าแม้แต่นายพลทหารของเจี๋ยเองก็ไม่เชื่อฟังคำสั่งของเขา
ทังนำทัพปราบปรามดินแดนที่เป็นมิตรกับราชวงศ์เซี่ยทางตะวันออกก่อน แล้วจึงโจมตีเมืองหลวงของราชวงศ์เซี่ย พระเจ้าเจี๋ยหนีไปเมืองอันอี้ ทังยกทัพตามไปรบกันที่เมืองหมิงเถียว พระเจ้าเจี่ยพ่ายแพ้ หนีไปเมืองหนานเฉา และสิ้นพระชนม์ที่นั่น
ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ

| --- | --- |
Thailand National Disaster Warning Center


ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2548; 19 ปีก่อน (2548-05-30)
หน่วยงานก่อนหน้า: ศภช. สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2548 ศภช. สำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร พ.ศ. 2552 ศภช. กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2559
สำนักงานใหญ่: 3/12 กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย อาคาร 1 ชั้น 4 ถนนอู่ทองนอก แขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร 10300
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: กลวัชร ทรัพย์ส่งสุข, ผู้อำนวยการ
หน่วยงานแม่: กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย
เว็บไซต์: ndwc.disaster.go.th
ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ เป็นหน่วยงานในสังกัด กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย มีหน้าที่เป็นศูนย์ข้อมูลกลางทางด้านภัยพิบัติทางธรรมชาติ และควบคุมสั่งการในภาวะวิกฤติ ตลอดจนแจ้งเตือนภัยพิบัติทุกประเภท ซึ่งเกิดขึ้นภายในประเทศไทย
ประวัติ

ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ จัดตั้งขึ้นเนื่องมาจากเหตุแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติที่ส่งผลกระทบต่อประเทศไทยร้ายแรงที่สุด มีจำนวนผู้เสียชีวิตถึง 5,396 คน มีผู้บาดเจ็บ 8,457 คน สูญหาย 2,951 คน ตลอดจนสร้างความเสียหายต่อบ้านเรือน การเกษตร การประมง ปศุสัตว์ การท่องเที่ยว และธุรกิจ จึงได้มีการจัดตั้งศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติขึ้นเพื่อดำเนินภารกิจในเรื่องดังกล่าว และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ จัดตั้งขึ้นเป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการบริหารระบบการเตือนภัยพิบัติแห่งชาติ พ.ศ. 2548  ต่อมาจึงได้โอนมาสังกัดสำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ต่อมาในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2559 ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติได้ถูกโอนไปสังกัด กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กระทรวงมหาดไทย ตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ 17) พ.ศ. 2559
หน่วยงานภายใน

ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ แบ่งหน่วยงานภายในออกเป็น 6 หน่วยงาน ได้แก่
ฝ่ายบริหารทั่วไป
ส่วนยุทธศาสตร์การเตือนภัย
ส่วนวิชาการการเตือนภัย
ส่วนปฏิบัติการเตือนภัย
ส่วนเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการเตือนภัย
ระบบเตือนภัยพิบัติ

ประเทศไทยใช้ระบบในการเตือนภัยพิบัติผ่านอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่รับสัญญาณการเตือนภัยจากส่วนกลาง คือศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ ประกอบไปด้วย
หอเตือนภัย โดยใช้การควบคุมกระจายข่าวสารภัยพิบัติจากระบบควบคุมที่ติดตั้งอยู่ที่ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ ส่งสัญญาณผ่านดาวเทียมเตือนไปยังหอเตือนภัย ซึ่งมีอยู่ทั่วประเทศ จำนวน 328 แห่ง ในพื้นที่ 62 จังหวัด ในรูปแบบของการกระจายเสียงไซเรน และเสียงประกาศเตือน
สถานีถ่ายทอดสัญญาณเตือนภัย (CSC) ถ่ายทอดสัญญาณเตือนจากศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติผ่านดาวเทียมไปยังเครื่องรับสัญญาณในจำนวน 285 แห่ง ซึ่งเป็นที่ตั้งขององค์การบริหารส่วนตำบล หรือส่วนราชการในพื้นที่เสี่ยงภัยพิบัติต่าง ๆ อาทิ ดินถล่ม น้ำป่าไหลหลาก โดยกระจายข่าวสารการเตือนภัยโดยใช้คลื่นวิทยุและหอกระจายข่าวในชุมชน
หอกระจายข่าวในชุมชน ติดตั้งในพื้นที่เสี่ยง จำนวน 674 แห่ง โดยรับสัญญาณเตือยภัยผ่านทางสถานีถ่ายทอดสัญญาณเตือนภัย โดยผ่านคลื่นวิทยุและถ่ายทอดสัญญาณเสียงผ่านหอกระจายข่าว ความสูงไม่น้อยกว่า 12 เมตรจากระดับพื้น ติดตั้งลำโพงขนาด 150 วัตต์ 4 ตัว
เครื่องรับสัญญาณเตือนภัยผ่านดาวเทียม (EVAC) ติดตั้งในสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทยประจำจังหวัด และในศาลากลางจังหวัดทุกจังหวัด เพื่อแจ้งเตือนในหน่วยราชการและถ่ายทอดสู่ประชาชนในจังหวัด มีจำนวน 163 ชุด
บัญชีอย่างเป็นทางการบนแอปพลิเคชันไลน์ (Line Official Account: Line OA) ใช้สำหรับการแจ้งเตือนคำเตือนต่าง ๆ เกี่ยวกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ รวมถึงสามารถรายงานปัญหาหรือภัยพิบัติต่าง ๆ ไปยังศูนย์เตือนภัยพิบัติได้ ด้วยการเพิ่มเป็นเพื่อนกับบัญชีของศูนย์ในแอปพลิเคชันไลน์
แอปพลิเคชัน THAI DISASTER ALERT เป็นแอปพลิเคชันสำหรับแจ้งเตือนภัยพิบัติ สามารถแจ้งเตือนเฉพาะพื้นที่แบบเวลาจริง (Real Time) โดยติดตั้งแอปพลิเคชันลงในสมาร์ทโฟน ระบุจังหวัด และอนุญาตให้เข้าถึงตำแหน่งของโทรศัพท์มือถือ
ระบบตรวจจับ

ประเทศไทยมีระบบตรวจจับและเฝ้าระวังภัยพิบัติที่อยู่ภายใต้ความดูแลของศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ ประกอบไปด้วย
ทุ่นตรวจวัดคลื่นสึนามิ มีทั้งสิ้น 2 ทุ่น อยู่ในฝั่งทะเลอันดามัน คือ
สถานี 23401 อยู่ในมหาสมุทรอินเดีย สามารถแจ้งเตือนล่วงหน้าได้ 1 ชั่วโมง 45 นาที ถึง 2 ชั่วโมง
ส่วน สถานี 23461 เดิมทีติดตั้งอยู่ในทะเลอันดามัน แจ้งเตือนล่วงหน้าได้ 45 นาที ทางศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติรายงานว่าทุ่นดังกล่าว ได้หลุดออกจากตำแหน่งการติดตั้งและหยุดส่งสัญญาณ เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2566 มีกำหนดติดตั้งทุ่นสึนามิชุดใหม่ ในช่วงเดือนพฤศจิกายน 2567 โดยจะไม่ส่งผลกระทบต่อการตรวจจับและเฝ้าระวังสึนามิของประเทศไทย  เนื่องจากได้ใช้การประมวลข้อมูลจากเครื่องมือเฝ้าระวังของหน่วยงานเครือข่ายทั้งภายในและต่างประเทศ
ข้อสังเกตถึงประสิทธิภาพ

หลังจากการก่อตั้งศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติภายหลังเหตุการณ์ธรณีพิบัติภัยในปี พ.ศ. 2547 อุปกรณ์สำหรับเตือนภัยและป้ายบอกเส้นทางหลบภัยต่าง ๆ ถูกติดตั้งภายในพื้นที่ประสบภัยหลักจากเหตุการณ์นั้นในปี พ.ศ. 2548 เมื่อระยะเวลาผ่านไป อุปกรณ์เตือนภัยต่าง ๆ นั้นขาดการบำรุงรักษาและเกิดการชำรุด ประสิทธิภาพลดลง รวมถึงมีการติดตั้งที่ไม่ครอบคลุมพื้นที่มากพอ ทำให้มีความกังวลถึงความพร้อมในการแจ้งเตือนหากเกิดเหตุขึ้นอีกครั้ง ถึงแม้จะมีการฝึกซ้อมอยู่เป็นประจำทุกปี ซึ่งส่วนราชการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องยืนยันว่าระบบมีความพร้อมมากพอที่จะรับมือหากเกิดเหตุการณ์อีกครั้ง แต่องค์การบริหารส่วนท้องถิ่นหลายแห่งกลับประสบปัญหางบประมาณในการดูแลหลังจากได้รับการถ่ายโอนระบบเข้ามาอยู่ในการดูแล
สำหรับระยะเวลาในการส่งคำเตือนไปยังประชาชน ยังมีความล่าช้าอยู่ ซึ่งถึงแม้ภาครัฐมีความพร้อมในการประเมินและสร้างแบบจำลองต่าง ๆ ถึงภัยพิบัติที่ส่งผลกระทบต่อประเทศเมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้น แต่เมื่อถึงขั้นตอนสุดท้ายคือการเตือนภัยไปยังประชาชนกลับมีข้อจำกัดมากมาย ด้วยอุปกรณ์ที่ต้องการการบำรุงรักษา ทำให้หลายครั้งอุปกรณ์ไม่สามารถใช้งานได้เมื่อเกิดเหตุการณ์จริง ประชาชนจึงต้องพึ่งพาสื่อสังคมออนไลน์แทนการแจ้งเตือนผ่านกลไกต่าง ๆ จากภาครัฐ
นอกจากนี้ยังมีการตั้งข้อสังเกตบนโลกออนไลน์ถึงระบบเตือนภัยพิบัติในประเทศไทยที่ยังไม่เป็นระบบมากพอ โดยเฉพาะการถ่ายทอดสัญญาณแจ้งเตือนผ่านโครงข่ายโทรทัศน์ในประเทศ โดยได้ยกตัวอย่างของระบบแจ้งเตือนผ่านโครงข่ายโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่นที่แจ้งเตือนแผ่นดินไหว และสึนามิได้อย่างรวดเร็ว และนายอาร์ม (9arm) สตรีมเมอร์วีดีโอบนสังคมออนไลน์ได้พูดถึงการเตือนด้วยข้อความแจ้งเตือนฉุกเฉินบนโครงข่ายโทรทัศน์โดยตรง และความเป็นไปได้ในการแจ้งเตือนผ่านสมาร์ทโฟน ทั้งระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์ ซึ่งใช้งานในหลายประเทศ ทั้งสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ และระบุว่าในประเทศไทยมีคนที่พร้อมจะพัฒนาระบบเหล่านี้ เพียงแต่ขาดการดำเนินการกำหนดระเบียบจากผู้ที่เกี่ยวข้อง
ในขณะที่ในประเทศไทยนั้นมีความล่าช้าในการประสานงานเพื่อแจ้งเตือนภัยพิบัติ ซึ่งในกรณีดังกล่าวเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2555 ระหว่างการถ่ายทอดสัญญาณการถ่ายทอดสดรายการพิเศษของโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย (ทรท.) (ทีวีพูล) ซึ่งเป็นพระราชพิธี โดยเหตุการณ์แผ่นดินไหวเกิดขึ้นเวลา 15.38 น. ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติได้ออกหนังสือเตือนเพื่อให้ออกอากาศแจ้งเตือนทุกช่องทางในเวลา 16.01 น. แต่มีการตัดเข้าสู่ประกาศเตือนแผ่นดินไหวครั้งแรกในเวลา 15.42 น. โดยสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส และเวลา 18.00 น. โดยสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี (ไทยทีวีสีช่อง 9) และสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ซึ่งล้าช้าจากการประกาศให้เตือนเป็นเวลาหลายชั่วโมง
ไซเรนเตือนภัยบริเวณหาดไม้ขาว จังหวัดภูเก็ต
ป้ายเตือนพื้นที่เสี่ยงภัยคลื่นสึนามิ บริเวณเกาะไก่ จังหวัดกระบี่
พระเจ้าต้าติง

ต้าติง (จีน: 大丁) หรือ ไท่ติง (จีน: 太丁) เป็นพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าซางทัง แต่แหล่งข้อมูลขัดแย้งกันว่าพระองค์สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์ของจีนราชวงศ์ซางหรือไม่
ในบันทึกประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ ที่บันทึกโดย ซือหม่า เชียน ระบุว่าพระองค์สิ้นพระชนม์ในวัยเด็กโดยมิได้สืบราชบัลลังก์จากพระบิดาซางทัง พระองค์ได้รับพระนามหลั
สิ้นพระชนม์ว่า ไท่ติง (จีน: 太丁) และราชบัลลังก์ถูกส่งต่อไปยังพระอนุชาพระเจ้าไหวปิง และต่อมาโดยพระราชโอรสพระเจ้าไท่เจี่ย
จารึกบนกระดูกพยากรณ์ที่ค้นพบในอินซฺวีบันทึกว่า พระองค์เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของราชวงศ์ซาง ที่มีพระนามว่า ต้าติง (จีน: 大丁) เมื่อสวรรคตและพระราชโอรสคือ พระเจ้าไท่เจี่ยและพระเจ้าไหวปิงได้สืบบัลลังก์
เจ้าชายเซอร์อา ยะโกบ อัมฮา ซึลลาเซ มกุฎราชกุมารแห่งเอธิโอเปีย

เจ้าชายเซอร์อา ยะโกบ อัมฮา ซึลลาเซ มกุฎราชกุมารแห่งเอธิโอเปีย (อังกฤษ: His Imperial Highness Zera Yacob Amha Selassie, Crown Prince of Ethiopia) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2496 ณ ประเทศเอธิโอเปีย เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดินีเมเดเฟอร์อัชเวิร์ค อบีบีแห่งเอธิโอเปีย และ เจ้าหญิงดูนู เกตานี มกุฎราชกุมารีแห่งเอธิโอเปีย พระราชบิดาของพระองค์ทรงครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน 2517 - 12 มีนาคม 2518 หลังจากนั้นประเทศก็ได้ถูกรัฐประหารและล้มล้างระบอบกษัตริย์ พระองค์กลายเป็นผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ลำดับที่ 1 ภายหลังการสวรรคตลงของพระราชบิดาเมื่อปี 2540 ซึ่งพระองค์เป็นที่ยอมรับของรัฐบาลและประชาชน
พระองค์เองก็มีส่วนเกี่ยวข้องในการประชุมของรัฐบาล การแก้รัฐธรรมนูญ พระองค์ก็ทรงมีบทบาทสำคัญ ทั้งนี้พระองค์มิได้พำนักในประเทศเป็นหลัก แต่มีพระราชวังหลวงประทับ และมีพระตำหนักในประเทศอิสราเอล อยู่ 1 แห่ง และใช้เป็นที่ประทับหลักตั้งแต่ปี 2524 และจะเสด็จพระราชดำเนินกลับก็ต่อเมื่อ รัฐบาลขอเข้าเฝ้าฯ หรือวันชาติ พิธีสำคัญเท่านั้น
เสกสมรส

พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีเสกสมรสกับ ดานู เก็ตตาอี ภายหลังได้รับการสถาปนาที่  เจ้าหญิงดูนู เกตานี มกุฎราชกุมารีแห่งเอธิโอเปีย มีพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียว คือ
เจ้าหญิงลิเดตา ซึลลาเซแห่งเอธิโอเปีย
พระองค์ทรงหย่าขาดจากพระวรชายาในปี 2554
พระองค์ทรงมีองค์กรในพระราชูปถัมภ์คือ
ผู้อำนวยการบริหารมูลนิธิสันติภาพเอธิโอเปีย (EPF) ตั้งแต่ปี 2545
พรรคใหม่

| พรรคใหม่  |
| --- | --- |

หัวหน้า: ว่าง
เลขาธิการ: สุปรีย์ แสงสว่าง
ก่อตั้ง: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 (2 ปี)
ที่ทำการ: เลขที่ 76/61 หมู่ 1 ซอยท่าอิฐ ถนนราชพฤกษ์ ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
สี:   สีน้ำเงิน
สภาผู้แทนราษฎร: 0 / 495 
การเมืองไทย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคใหม่ (ย่อ: ม.) เป็นพรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนก่อตั้งพรรคเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 เป็นพรรคการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566
ประวัติ

พรรคใหม่ ก่อตั้งขึ้นโดยมีการประชุมร่วมกันจัดตั้งพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 และยื่นจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560 เป็นพรรคการเมืองเลขที่ 5/2565 ตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ใช้ชื่อว่า "พรรคใหม่" ชื่อย่อ "ม." และใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "NEW PARTY" โดยมีตราสัญลักษณ์พรรคเป็นรูป "กำปั้น"
พรรคใหม่ มีนายกฤดิทัช แสงธนโยธิน เป็นหัวหน้าพรรค และมีนายสุปรีย์ แสงสว่าง เป็นเลขาธิการพรรค
บทบาททางการเมือง > การเลือกตั้ง พ.ศ. 2566

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 พรรคใหม่ส่งผู้สมัครแบบแบ่งเขต จำนวน 4 คน และแบบบัญชีรายชื่อจำนวน 10 คน ได้รับหมายเลข 1 โดยนำเสนอนโยบายล้างบางทุจริต และการปฏิรูประบบราชการทุกหน่วยงาน การยกเลิกเครดิตบูโร การจำกัดสิทธิถือครองที่ดิน เพิ่มสวัสการที่อยู่อาศัย รักษาพยาบาล และกองทุนวัยรุ่นสร้างตัว ให้ผู้เรียนจบใหม่มีเงินทุนใช้ประกอบอาชีพ และได้รับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ จำนวน 1 ที่นั่ง
หลังการเลือกตั้ง พรรคใหม่ได้เปิดตัวเข้าร่วมรัฐบาลกับพรรคก้าวไกล ในฐานะพรรคที่ได้รับที่นั่งสูงสุดในสภาผู้แทนราษฎร แต่ต่อมาได้ประกาศถอนตัวจากการเข้าร่วมจัดตั้งรัฐบาล เนื่องจากเกิดกระแสต่อต้านจากกลุ่มผู้สนับสนุนพรรคก้าวไกลในสื่อสังคมออนไลน์ "กูไม่เอาพรรคใหม่" หลังมีหนึ่งในคณะกรรมการบริหารพรรคใหม่ ถูกเปิดเผยว่าเคยมีการเผยแพร่คลิปพูดถึงกรณียืนยันไม่แก้ไขกฎหมายความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย
วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2567 นายกฤดิทัช แสงธนโยธิน สส.บัญชีรายชื่อ ถูกขับออกจากพรรค ต่อมาได้เข้ามสมัครสมาชิกพรรคกล้าธรรม โดยกฤดิทัชให้สัมภาษณ์ว่า ตนสมัครเป็นสมาชิกพรรคกล้าธรรมแล้ว หลังจากที่พรรคใหม่ ซึ่งเป็นพรรคเดิมที่ตนสังกัด มีมติขับตนออกจากสมาชิกพรรค อย่างไรก็ดีในการทำงานในพรรคใหม่ฐานะพรรคร่วมฝ่ายค้าน ยอมรับว่าไม่มีบทบาท ไม่มีที่ยืน และทำงานร่วมกันไม่ได้ ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว และเมื่อมีหลายพรรคที่รัฐบาลชวนไปอยู่ด้วยจึงได้ตัดสินใจร่วมงานกับพรรคกล้าธรรม  ซึ่งยอมรับว่าการตัดสินใจดังกล่าวเพราะได้พูดคุยกับร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า และที่ผ่านมา สส.ในกลุ่มพรรคเล็ก 5-6 คนคุยกันตลอด เพราะมีแนวทางขับเคลื่อนเพื่อยื่นญัตติต่างๆ ร่วมกัน แต่การย้ายสังกัดพรรคกล้าธรรมนั้น ขณะนี้มีชัดเจน 2 คน ส่วนที่เหลือยังอยู่ระหว่างการพิจาณาแนวทาง ซึ่งตนตอบแทนคนอื่นไม่ได้
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งทั่วไป

| การเลือกตั้ง | จำนวนที่นั่ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ที่นั่งเปลี่ยน | ผลการเลือกตั้ง | ผู้นำเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2566 | 1 / 500 | 249,731 | 0.67% | 1 | ฝ่ายค้าน | กฤดิทัช แสงธนโยธิน |
ช็อน ดู-ฮวัน

| ช็อน ดู-ฮวัน |
| --- | --- |
전두환


ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ คนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 1 กันยายน พ.ศ. 2523 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531
ก่อนหน้า: ชเว กยู-ฮา
ถัดไป: โน แท-อู
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 มกราคม พ.ศ. 2474 Naecheon-ri, Yulgok-myeon, ฮับช็อน เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น   (ปัจจุบันคือฮับช็อน จังหวัดคย็องซังใต้ ประเทศเกาหลีใต้)
เสียชีวิต: 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 (90 ปี)
ศาสนา: พุทธ (เดิมนับถือโรมันคาทอลิก)
พรรคการเมือง: สาธารณรัฐประชาธิปไตย
คู่สมรส: อี ซุน-จา (2501–2564)
ลายมือชื่อ: 

| --- | --- |
ช็อน ดู-ฮวัน
ฮันกึล: 전두환
ฮันจา: 全斗煥
อาร์อาร์: Jeon Duhwan 
เอ็มอาร์: Chŏn Tuhwan 
นามปากกา
ฮันกึล: 일해
ฮันจา: 日海
อาร์อาร์: Ilhae 
เอ็มอาร์: Irhae 
พลเอก ช็อน ดู-ฮวัน (อักษรโรมัน: Chun Doo-hwan; 18 มกราคม พ.ศ. 2474 – 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564) คืออดีตนักการเมืองและนายทหารประจำกองทัพสาธารณรัฐเกาหลี เป็นอดีตประธานาธิบดีเกาหลีใต้ระหว่าง พ.ศ. 2523 - 2531
ช็อนได้ถูกศาลตัดสินประหารชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2539 เนื่องจากการจัดการกับผู้ชุมนุมในขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยในกวางจูอย่างเข้มงวดและรุนแรงเกินเหตุ แต่ในเวลาต่อมาได้รับอภัยโทษจากประธานาธิบดีคิม ย็อง-ซัมด้วยคำแนะนำของประธานาธิบดีคนต่อมาคิม แด-จุง ซึ่งเคยถูกช็อน ดู-ฮวันตัดสินประหารชีวิตเมื่อ 20 ปีก่อน
ชีวิตในช่วงเริ่มแรก

ช็อน ดู-ฮวันเกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2474 ที่ยูลกอกมยอง ในหมู่บ้านเกษตรกรที่ยากจนในเมืองฮับช็อน จังหวัดคยองซานใต้ ระหว่างการยึดครองเกาหลีของจักรวรรดิญี่ปุ่น ช็อนเป็นบุตรชายคนที่สี่ของ ช็อน ซางอูและคิม จองมุน ช็อนมีพี่ชาย 2 คน คือ ยอลฮวาน และ คยูกอน ซึ่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุตั้งแต่ยังเป็นทารก ฉะนั้นเมื่อเติบโตขึ้นช็อนจึงยังรู้จักและสนิทกับพี่ชายคือ กิฮวาน และ น้องชายคยองฮวาน
ประมาณ พ.ศ. 2479 ครอบครัวของช็อนย้ายไปยัง แดกู ที่ช็อนได้เริ่มเข้าศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาโฮรัน พ่อของช็อนเคยทะเลาะกับตำรวจของญี่ปุ่น (เก็มเปไต) และพ่อของเขาได้ฆาตกรรมกัปตันของตำรวจญี่ปุ่นในฤดูหนาว พ.ศ. 2482 ทำให้ครอบครัวของเขาต้องหลบหนีไปยังมณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน เป็นเวลา 2 ปีจึงได้กลับเกาหลี ซึ่งทำให้เขาได้หยุดเรียนหนังสือไป 2-3 ปี
ใน พ.ศ. 2490 ช็อน ดู-ฮวันได้เข้าเรียนโรงเรียนมัธยมต้นอาชีวศึกษาแดกู ซึ่งห่างจากบ้านของเขาถึง 25 กิโลเมตรและเขาได้ย้ายไปยังโรงเรียนมัธยมปลายอาชีวะศึกษาแดกู ได้รับยกเว้นผลการเรียนเมื่อสงครามเกาหลีปะทุขึ้น
ประวัติการรับราชการทหาร

ภายหลังสำเร็จการศึกษาจากชั้นมัธยมปลายใน พ.ศ. 2494 ช็อน ดู-ฮวัน ได้เข้าไปในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงคือ โรงเรียนนายร้อยทหารบกเกาหลี (Korea Military Academy) ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาได้ผูกมิตรไว้กับหลายคนระหว่างนักเรียนด้วยกัน ซึ่งต่อมาจะมีบทบาทสำคัญในการช่วยให้เขาทำการยึดอำนาจในอีกหลายปีต่อมา เขาสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2498 และได้รับการแต่งตั้งยศร้อยตรี โดยสำเสร็จการศึกษาในรุ่น 11
ในขณะที่ช็อน มียศร้อยเอก เขาได้เป็นผู้นำการชุมนุมที่โรงเรียนกองทัพบกเกาหลีระหว่างการรัฐประหารวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เพื่อสนับสนุนพัก จองฮี ในการขึ้นสู่ตำแหน่งประธานาธิบดี ต่อมาเขาถูกแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูบูรณะประเทศชาติ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ขึ้นโดยตรงกับประธานาธิบดีพัก และช็อนได้รับการเลื่อนขั้นเป็นพันตรีอย่างรวดเร็วใน พ.ศ. 2505 ซึ่งเขายังได้สร้างฐานอำนาจให้กับเพื่อนและคนรู้จักอย่างต่อเนื่อง และช็อนยังได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการหน่วยปฏิบัติการพิเศษกองบัญชาการและต่อมาก็ได้กลับมาดำรงตำแหน่งที่สภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูบูรณะประเทศชาติในตำแหน่งผู้บัญชาการฝ่ายกิจการพลเรือน ใน พ.ศ. 2506 ช็อนได้รับตำแหน่งในองค์การประมวลข่าวกรองเกาหลีใต้ ในตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายบุคคล ใน พ.ศ. 2512 เขาก็ได้เป็นที่ปรึกษาเสนาธิการทหาร
ใน พ.ศ. 2513 ช็อนได้รับการเลื่อนขั้นเป็นพันเอก เขาได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการประจำกรมทหารที่ 29 กองทหารราบที่ 9 และมีส่วนร่วมในสงครามเวียดนาม ภายหลังได้กลับมายังเกาหลีใต้ใน พ.ศ. 2514 เขาได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการกองกำลังพิเศษกองพลน้อยที่ 1 (กองขนส่งทางอากาศ) และต่อมาได้เลื่อนขั้นเป็นนายพลระดับ 1 (1성 장군) และใน พ.ศ. 2519 ได้รับตำแหน่งรองผู้บัญชาการหน่วยงานความมั่นคงสำนักประธานาธิบดี และได้รับการเลื่อนขึ้นเป็นนายพลระดับ 2 (2성 장군) ในช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่ง และใน พ.ศ. 2521 ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองทหารราบที่ 1
และใน พ.ศ. 2522 ช็อนได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการในกองบัญชาการรักษาความมั่นคง ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงที่สุดของเขาในขณะนั้น
ขึ้นสู่อำนาจ > ฮานาเฮว

ช็อนจัดตั้งกลุ่มฮานาเฮว ซึ่งเป็นชมรมลับของเหล่าทหาร ตั้งขึ้นไม่นานหลังจากที่เขาได้รับตำแหน่งนายพล สมาชิกกลุ่มส่วนมากอยู่ในรุ่น 11 ของโรงเรียนนายร้อยทหารบกเกาหลี,เพื่อนกลุ่มอื่นๆและผู้สนับสนุนของเขา
ขึ้นสู่อำนาจ > เหตุการณ์การสังหารประธานาธิบดี พัก จองฮี

ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2522 ประธานาธิบดีพัก จองฮีถูกลอบสังหารโดย คิม เจคยู ผู้อำนายการสำนักข่าวกรองกลางเกาหลี ในขณะที่อยู่ในงานเลี้ยงอาหารค่ำ คิมได้เชิญนายพล จอง เซิงฮวา เสนาธิการทหารบก และ คิม จองโซบ รองผู้อำนวยการข่าวกรองกลางเกาหลี มารับประทานอาหารค่ำอย่างลับๆในห้องอื่นเช่นเดียวกัน ถึงแม้ว่า จอง เซิงฮวา จะปฏิเสธว่าไม่ได้ปรากฏตัวและมีส่วนข้องกับการสังหารประธานาธิบดีพัก แต่ความเกี่ยวข้องของเขาก็เป็นข้อพิสูจน์ว่ามีความสำคัญอย่างมากในเวลาต่อมา ในชั่วโมงแห่งความโกลาหล คิม เจคยูก็ไม่ได้ถูกจับเป็นเวลาหลายชั่วโมง เพราะรายละเอียดในขั้นต้นยังไม่ชัดแจ้ง
เมื่อผ่านชั่วเวลาแห่งความสับสน ในกระบวนการตามรัฐธรรมนูญเรื่องผู้สืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรี เช กิวฮา ขึ้นรักษาการในตำแหน่งประธานาธิบดี ไม่นานหลังจากนั้น นายพลจอง ซึงฮวาภายใต้ชื่อกองบัญชาการรักษาความมั่นคงของช็อนได้มุ่งทำการสืบสวนการฆาตกรรมที่เกิดขึ้น ช็อนได้มีคำสั่งอย่างทันทีให้ผู้ใต้บังคับบัญชาร่างแผนที่จะให้มีอำนาจเต็มใน "กองบัญชาการการสืบสวนร่วม"
วันที่ 27 ตุลาคม ช็อนจัดประชุมที่กองบัญชาการของเขา ได้เชิญบุคคลสำคัญ 4 คนซึ่งรับผิดชอบในเรื่องของหน่วยข่าวกรองทั่วประเทศได้แก่ รองผู้บัญชาการฝ่ายต่างประเทศสำนักงานข่าวกรองกลาง,รองผู้บัญชาการฝ่ายกิจการภายในสำนักข่าวกรองกลาง,อัยการสูงสุดและผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ช็อนให้แต่ละคนค้นหาข้อมูลที่ประตูที่เขาเข้ามา ก่อนที่จะให้พวกเขานั่งและให้ข้อมูลเกี่ยวกับการตายของประธานาธิบดี ช็อนประกาศว่าหน่วยข่าวกรองกลางต้องรับผิดชอบอย่างเต็มที่ให้เหตุการณ์การสังหารประธานาธิบดี เพราะฉะนั้นจึงต้องสอบสวนเหตุการณ์นี้ ช็อนประกาศว่าจะไม่ให้หน่วยงานข่าวกรองกลางมีอำนาจบริหารงบประมาณเป็นของตัวเองอีกต่อไป
สำหรับหน่วยข่าวกรองกลาง "ในการดำเนินการที่มีความอิสระในการตัดสินใจในงบประมาณของพวกเขาเป็นสิ่งที่ไม่สามารถที่จะยอมรับได้ เพราะฉะนั้น พวกเขาสามารถดำเนินการในหน้าที่ของพวกเขาที่ได้รับมอบอำนาจจากกองบัญชาการการสืบสวนร่วมเท่านั้น"
ช็อนยังได้มีคำสั่งต่อจากนั้นให้หน่วยข่าวกรองทุกหน่วยรายงานไปยังสำนักงานของเขาทุกวันเวลา 08.00 น. และเวลา 17.00 น. ทุกวัน ดังนั้นช็อนจึงสามารถตัดสินใจว่าข้อมูลอะไรที่ทำให้เขาสามารถบัญชาการได้มากขึ้น ในอีกก้าวหนึ่ง ช็อนได้ควบคุมหน่วยงานข่าวกรองทุกหน่วยทั่วทั้งประเทศ และช็อนได้ตั้งรองผู้บัญชาการหน่วยข่าวกรองด้านต่างประเทศให้ดูแลรับผิดชอบกิจการของหน่วยข่าวกรองกลางในแต่ละวัน
พันตรี พัก จุนกวาง ซึ่งเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของช็อนในเวลานั้นได้วิจารณ์ว่า
"ช็อนอยู่ต่อหน้าองค์กรที่ทรงอำนาจมากที่สุดภายใต้ประธานาธิบดีพัก จองฮี เป็นที่น่าประหลาดใจว่าช็อนสามารถควบคุมหน่วยงานต่างๆได้ และใช้ความสามารถของเขาทำให้เขาได้รับประโยชน์จากสถานการณ์นั้น และในขณะนั้นดูเหมือนว่าเขาจะมีอำนาจที่โตขึ้นอย่างมาก"
ขึ้นสู่อำนาจ > รัฐประหาร 12 ธันวาคม

ในเดือนธันวาคม ช็อน ดู-ฮวันพร้อมกับโนห์ แทวู,จอง โฮยอง,ยู ฮักซอง,ฮโย ซัมซูและเพื่อนร่วมรุ่น 11 ของโรงเรียนนายร้อยทหารบก โดยอาศัยความได้เปรียบจากสถานการณ์การเมืองที่บอบบางและการเติบโตขึ้นของกลุ่มฮานาเฮว การได้ตัวผู้บัญชาการคนสำคัญและการล้มล้างกลุ่มองค์กรของหน่วยข่าวกรองของชาติ
ในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ช็อนออกคำสั่งโดยไม่ได้รับมอบอำนาจจากประธานาธิบดี ชเว คยูฮา โดยการออกคำสั่งโดยมิชอบให้จับกุมตัวผู้บัญชาการทหารบก จอง ซึงฮวาในฐานสมคบคิดกับคิม เจคยูสังหารประธานาธิบดี ระหว่างการจับกุมมีการปะทะกันเกิดขึ้น พันตรี คิม โอราง ที่ปรึกษาของนายพลจอง ได้เสียชีวิตระหว่างการปะทะ
ขึ้นสู่อำนาจ > การรวมอำนาจ

ต้นปี พ.ศ. 2523 ช็อนได้รับการเลื่อนยศเป็น พลโท และเขาได้เริ่มเข้ามาสนใจในตำแหน่งรักษาการผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองกลาง ในวันที่ 14 เมษายน ช็อนได้ขึ้นดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองกลาง
ขึ้นสู่อำนาจ > การรวมอำนาจ > ขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยในกวางจู และ การใช้กำลังทหารเข้าแทรกแซง

ดูเพิ่ม: ขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยในกวางจู
วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 ช็อนได้ทำการขยายเขตการใช้กฎอัยการศึกไปทั่วประเทศ โดยกล่าวหาว่ามีข่าวลือว่าเกาหลีเหนือจะแทรกซึมเข้าสู่เกาหลีใต้ เพื่อบังคับใช้กฎอัยการศึก กำลังทหารจะถูกส่งไปยังหลายๆส่วนของประเทศ สำนักงานหน่วยข่าวกรองกลางซึ่งจัดการข่าวลือเหล่านี้ภายใต้คำสั่งของช็อน นายพลวิกแฮม (กองทัพอเมริกันที่ประจำการในเกาหลี) รายงานว่า การมองโลกในแง่ร้ายของช็อนในการประเมินสถานการณ์ภายในประเทศและความตึงเครียดของเขาในเรื่องการคุกคามของเกาหลีเหนือดูเหมือนจะเป็นข้ออ้างในการเข้าสู่ตำแหน่งประธานาธิบดี การขยายกฎอัยการศึกในการปิดมหาวิทยาลัย ห้ามการเคลื่อนไหวกิจกรรมทางการเมือง การเพิ่มข้อจำกัดกับฝูงชน เหตุการณ์ในวันที่ 17 พฤษภาคมจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการใช้อำนาจเผด็จการทหาร
ชาวเมืองหลายคนมีความไม่พอใจเพิ่มขึ้นอย่างมากจากการที่กองกำลังทหารมาตั้งอยู่ในเมือง ในวันที่ 18 พฤษภาคม ประชาชนเมืองกวางจูได้จัดการเคลื่อนไหวซึ่งได้เป็นที่รู้จักกันในเหตุการณ์ขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยในกวางจู ช็อนมีคำสั่งให้หยุดยั้งเหตุการณ์นี้และได้ส่งกองกำลังทหารเข้าปราบปรามกลุ่มผู้ชุมนุมซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนมากในเมือง และนำไปสู่การฆาตกรรมหมู่ตลอดระยะเวลาสองวัน ท้ายที่สุดก็นำไปสู่การล่มสลายของขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยและความตายของนักเคลื่อนไหวในเมืองกวางจูนับร้อยคน
ขึ้นสู่อำนาจ > การรวมอำนาจ > เส้นทางสู่ประธานาธิบดี

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2523 ช็อนมีคำสั่งยุบสภาแห่งชาติ ลำดับต่อมาได้ก่อตั้งคณะกรรมการนโยบายป้องกันชาติฉุกเฉินขึ้น และตั้งตัวเองเป็นหนึ่งในคณะกรรมการนั้น ในวันที่ 17 กรกฎาคม ช็อนลาออกจากตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง และก็ดำรงตำแหน่งคณะกรรมการในคณะกรรมการที่ตนตั้งขึ้นเท่านั้น
วันที่ 5 สิงหาคม ช็อนได้เลื่อนยศเป็นนายพลผู้มีอำนาจเต็ม ในวันที่ 22 สิงหาคม ช็อนได้รับอนุญาตให้กลับจากหน้าที่สู่ทหารกองหนุน
สาธารณรัฐเกาหลีที่ 5 > ประธานาธิบดีวาระที่ 11 ของเกาหลีใต้ (2523-2524)

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2523 ประธานาธิบดี เช กิวฮา ประกาศว่าจะลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดี และในวันที่ 27 สิงหาคม สภาแห่งชาติเพื่อการรวมประเทศ ในขณะนั้นถูกควบคุมโดยคณะผู้เลือกตั้งแห่งเกาหลีใต้ ได้ลงคะแนนเลือกนายช็อนเป็นประธานาธิบดี ซึ่งเป็นการเลือกตั้งทางอ้อม เพราะนายช็อนเป็นผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งเพียงคนเดียว เขาเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2523 เป็นประธานาธิบดีวาระที่ 11 ของสาธารณรัฐเกาหลี
วันที่ 17 ตุลาคม ช็อนได้ใช้อำนาจสั่งการยุบพรรคการเมืองทุกพรรค รวมถึง "พรรคสาธารณรัฐประชาธิปไตย" ซึ่งได้จัดไว้เป็นฐานอำนาจของ พัก จองฮี ระหว่างที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอยู่ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2524 ช็อนได้ร่างพรรคการเมืองของตนขึ้นมาคือ พรรคยุติธรรมประชาธิปไตย (ดีเจพี) อย่างไรก็ตาม ความตั้งใจและเจตนาทั้งหมดก็คงเป็นพรรคสาธารณรัฐประชาธิปไตยแต่อยู่ในชื่ออื่นเท่านั้น ภายหลังจากนั้นไม่นาน ช็อนได้รับเอารัฐธรรมนูญใหม่ ขณะที่ยังมีความเป็นเผด็จการน้อยกว่ารัฐธรรมนูญยูซินของพัก ซึ่งยังคงให้อำนาจในการเข้าสู่ตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างยุติธรรม ช็อนเลือกตั้งประธานาธิบดีซึ่งเป็นสิทธิของเขา และกลายเป็นประธานาธิบดีวาระที่ 12 ของสาธารณรัฐเกาหลี
สาธารณรัฐเกาหลีที่ 5 > ประธานาธิบดีวาระที่ 11 ของเกาหลีใต้ (2523-2524) > "บันทึกข้อความเกี่ยวกับขีปนาวุธ"

ใน พ.ศ. 2523 ในขณะที่เผชิญความตึงเครียดกับสหรัฐอเมริกาเกี่ยวกับการเข้าควบคุมทาวทหารของช็อน ประธานาธิบดีช็อนได้ออกบันทึกข้อความว่าประเทศเกาหลีใต้จะไม่พัฒนาขีปนาวุธพิสัยไกลเกินกว่า 180 กิโลเมตรหรือความสามารถของหัวรบที่หนักกว่า 453 กิโลกรัม ภายหลังจากได้รับคำสัญญานั้น รัฐบาลของโรนัลด์ เรแกน ก็ได้ให้การรับรองรัฐบาลทหารของช็อน
ในปลายทศวรรษที่ 90 เกาหลีใต้และสหรัฐอเมริกาได้คุยกับในเรื่องบันทึกข้อความเกี่ยวกับขีปนาวุธ แทนที่จะทำให้บันทึกข้อความนี้สมบูรณ์อย่างเต็มที่ ทั้งสองประเทศได้ตกลงอนุญาตขยายให้พัฒนาขีปนาวุธพิสัยไกลได้ 300 กิโลเมตร และมีความสามารถของหัวรบ 500 กิโลกรัม ข้อสัญญานี้จะมีผลในปี พ.ศ. 2544 ภายใต้ชื่อระบบควบคุมเทคโนโลยีขีปนาวุธ