stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลี ฉี่หง
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1996 | Big Bullet (衝鋒隊怒火街頭) | Apple | เสนอชื่อเข้าชิง—ฮ่องกง ฟิล์ม อะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม |
| 1996 | Who's the Woman, Who's the Man? (金枝玉葉2) | O | เสนอชื่อเข้าชิง—ฮ่องกง ฟิล์ม อะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม เสนอชื่อเข้าชิง—Hong Kong ฮ่องกง ฟิล์ม อะวอดส์ สาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| 1996 | What a Wonderful World (奇異旅程之真心愛生命) | Chu |  |
| 1996 | They Don't Care About Us (少年15/16時) | Brenda Lee |  |
| 1997 | Intimates (自梳) | Wai | เสนอชื่อเข้าชิง—รางวัลม้าทองคำ สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม เสนอชื่อเข้าชิง—ฮ่องกง ฟิล์ม อะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม |
| 1997 | Love Is Not a Game, But a Joke (飛一般愛情小說) | Pumpkin |  |
| 1997 | 03:00 AM (夜半3點鐘) | reporter |  |
| 1998 | Downtown Torpedoes (神偷諜影) | Phoenix | เสนอชื่อเข้าชิง—ฮ่องกง ฟิล์ม อะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม |
| 1998 | The Poet (顧城別戀) | Rei Mi |  |
| 1998 | Extreme Crisis (B計劃) | Insp. Ching |  |
| 1998 | Love & Let Love! (生死戀) | Terry Ho |  |
| 1998 | Timeless Romance (超時空要愛) | Gigi |  |
| 1999 | Deja Vu (緣份2000) | Szeto Hung |  |
| 1999 | Purple Storm (紫雨風暴) | Cindy |  |
| 2000 | When I Fall in Love... with Both (月亮的秘密) | Cherry |  |
| 2001 |  Lunch with Charles | April |  |
| 2003 | Sai Kung Story (西貢的童話) | Gee |  |
| 2008 | Son of the Dragon | Ting Ting |  |
| 2011 | Happy Adventure (開心大冒險) | Jade |  |
| 2013 | Finding Mr. Right (北京遇上西雅圖) | Dr. Tang |  |
| 2013 | Christmas Rose (聖誕玫瑰) | Miss Law |  |
| 2013 | New Red River Valley (新紅河谷) | Pure |  |
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1994 | Fate of the Clairvoyant (再見亦是老婆) |  |  |
| 1994 | Class of Distinction (阿Sir早晨) | Fong Tung Sam |  |
| 1994 | Mind Our Own Business (開心華之里) | Szeto Yee Hung |  |
| 1995 | The Condor Heroes 95 (神雕俠侶) | Kwok Seung |  |
| 1996 | In the Name of Love (有肥人終成眷屬) | Tin Yeon Hou |  |
| 1999 | The Legendary Siblings (絕代雙驕) | Zhang Jing |  |
| 2000 | Beggars and Choosers | actress |  |
| 2001 | Legendary Fighter: Yang's Heroine (楊門女將—女兒當自強) | Yang Paifeng |  |
| 2001 | Master Swordsman Lu Xiaofeng (陸小鳳之決戰前後) | Shangguan Feiyan |  |
| 2003 | Stargate SG-1 | interpreter | Season 7: ตอน "Fragile Balance" |
| 2003 | South Shaolin (南少林) | Zhuo Ling |  |
| 2003 | All's Well, Ends Well (花田囍事) | Lau Yuk-yin |  |
| 2004 | Hero on the Silk Road (絲路豪俠) | Xie Tianqin |  |
| 2006 | Beautiful Dream-Chasers (美丽追梦人) | Zhou Lin |  |
| 2007 | Smallville | lab tech | Season 7: ตอน "Kara" |
| 2009 | You're Hired (絕代商驕) | Melissa |  |
| 2010 | Stories of Bao Sangu (包三姑外傳) | Bao Sangu |  |
| 2010 | My Better Half (老公萬歲) | Gigi |  |
| 2011 | ICAC Investigators 2011 (廉政行動2011) | Shum Ji Man |  |
| 2011 | Hiccups | Chou Chou | Season 2: Episode "Flirt Locker" |
| 2011 | R.L. Stine's The Haunting Hour | ghost | Season 2: Episode "Bad Feng Shui" |
| 2011 | Psych | reporter | Season 6: 2 ตอน |
แหล่งข้อมูลอื่น

หลี ฉี่หง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หลี ฉี่หง ที่ฮ่องกงมูวีเดตาเบส
หลี ไฉ่หฺวา

| หลี ไฉ่หฺวา Lee Choi-wah |
| --- | --- |
ชื่อจีน: 李彩華 (จีนตัวเต็ม)
ชื่อจีน: 李彩华 (จีนตัวย่อ)
พินอิน: Lí Caǐhuá (จีนกลาง)
ยฺหวิดเพ็ง: Lei5 Coi2-waa4 (กวางตุ้งมาตรฐาน)
เกิด:  (1983-11-11) 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 (41 ปี) ฮ่องกงของบริเตน
ชื่ออื่น ๆ: Rain Li
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
แนวเพลง: Cantopop
เครื่องดนตรี: Vocals
ปีทำงาน: 2000–ปัจจุบัน
หลี ไฉ่หฺวา (จีน: 李彩華 อักษรโรมัน: Lee Choi-wah) เป็นนักแสดง และ นักร้องชาวจีน ซึ่งมีชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปรู้จักคือ เรน ลี (อังกฤษ: Rain Lee)
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

Stolen Love (2001)
Goodbye Mr Cool (2001)
2002 (2001)
If U Care ... (2002)
My Lucky Star (2003)
Super Model (2004)
Love on the Rocks (2004)
Kung Fu Soccer (2004)
Astonishing (2004)
Re-Cycle (2006)
On the Edge (2006)
Bet To Basic (2006)
Single Blog (2007)
House of Mahjong (2007)
Forest of Death (2007)
The Land With No Boundary (2011)
Princess Show (2013)
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์

Feel 100% (2002)
Dream of Colours (2004)
Wong Fei Hung – Master of Kung Fu (2005)
Wing Chun (2006)
Flaming Butterfly (2008)
แหล่งข้อมูลอื่น

IMdB entry
Hong Kong Cinemagic entry เก็บถาวร 2016-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์

| หลุยส์ ที>  ลีโอโนเวนส์ |
| --- | --- |

เกิด: 25 ตุลาคม ค.ศ. 1856
เสียชีวิต: 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 (62 ปี 115 วัน) ลอนดอน
สาเหตุเสียชีวิต: ไข้หวัดใหญ่สเปน
คู่สมรส: แคโรไลน์ น็อกซ์ รีตา เมย์
บุตร: โทมัส "จอร์จ" น็อกซ์ ลีโอโนเวนส์ แอนนา แฮร์เรียต ลีโอโนเวนส์
บิดามารดา: โทมัส เอ็ดเวิร์ด ลีออน โอเวนส์ (บิดา) แอนนา ลีโอโนเวนส์ (มารดา)
อาคารที่ตั้งของ บริษัท หลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์ จำกัด
หลุมฝังศพของหลุยส์ที่สุสานบรอมพ์ตัน
หลุยส์ ทอมัส กันนิส ลีโอโนเวนส์ (อังกฤษ: Louis Thomas Gunnis Leonowens; 25 ตุลาคม 1856 – 17 กุมภาพันธ์ 1919) นักธุรกิจชาวอังกฤษผู้เป็นบุตรชายของแอนนา ลีโอโนเวนส์ หรือ แหม่มแอนนา พระอาจารย์สอนภาษาอังกฤษของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทั้งสองเป็นตัวละครเอกในนวนิยายเรื่อง แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม ที่ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1944
เดินทางมาสยามพร้อมมารดาเมื่ออายุ 7 ปี ในเวลาต่อมาหลุยส์ได้เข้ารับราชการเป็นทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ก่อนจะลาออกจากราชการมาเปิดบริษัทแลกเปลี่ยนสินค้าที่ยังคงอยู่จนถึงปัจจุบันคือ บริษัท หลุยส์ ตี. เลียวโนเวนส์ จำกัด
อาชีพ

ใน ค.ศ. 1881 ขณะอายุได้ 25 ปี หลุยส์เดินทางกลับมายังสยามอีกครั้งหลังเดินทางออกจากสยามไปหลายปีโดยได้รับตำแหน่งกัปตันในกองทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ต่อมาใน ค.ศ. 1884 เขาลาออกจากกองทัพและเริ่มต้นธุรกิจค้าไม้สักกระทั่ง ค.ศ. 1905 หลุยส์ได้ตั้งบริษัท หลุยส์ โทมัส ลีโอโนเวนส์ จำกัดขึ้นก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น หลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์ จำกัด ในภายหลัง เป็นธุรกิจสัมปทานไม้สัก รับเป็นผู้แทนบริษัทผลิตซีเมนต์ นำเข้าแชมเปญ วิสกี้ เครื่องพิมพ์ดีด ผลิตภัณฑ์ด้านวิศวกรรม และธุรกิจประกันภัย และได้เดินทางออกจากสยามเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อ ค.ศ. 1913 โดยมิได้เดินทางกลับมายังสยามอีกเลยจนสิ้นชีวิต
ชีวิตส่วนตัว

หลุยส์ โทมัส กันนิส ลีโอโนเวนส์แต่งงานทั้งหมด 2 ครั้งกับ
แคโรไลน์ น็อกซ์ (1856–1893) บุตรสาวคนเล็กของเซอร์โทมัส ยอร์ช น็อกซ์ กงสุลอังกฤษประจำสยามผู้มีชีวิตอยู่ระหว่าง 1824 ถึง 1887 และภรรยา ปราง เย็น สตรีชั้นสูงชาวสยาม ทั้งคู่มีบุตรชาย 1 คนคือ โทมัส ("ยอร์ช") น็อกซ์ ลีโอโนเวนส์ (1888–1953) ซึ่งตั้งชื่อตามผู้เป็นตาและบุตรสาว 1 คนคือ แอนนา แฮร์เรียต ลีโอโนเวนส์ (1890–?) ซึ่งตั้งชื่อตามผู้เป็นย่า
รีตา เมย์ (1880–1936) แต่งงานเมื่อ ค.ศ. 1900 ทั้งคู่ไม่มีบุตร–ธิดาด้วยกัน
หลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษระหว่างเกิดการระบาดใหญ่ทั่วโลกของไข้หวัดใหญ่สเปน โดยศพของเขาถูกฝังเคียงข้างกับภรรยาคนที่สองที่สุสานบรอมพ์ตันในกรุงลอนดอน
หวง เชิ่งอี

| หวง เชิ่งอี |
| --- | --- |
หวง เชิ่งอีในปี ค.ศ. 2007
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1983-02-11) 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 (41 ปี) หวง เชิ่งอี
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ, นักร้อง
ฐานข้อมูล
IMDb
หวง เชิ่งอี (อังกฤษ: Eva Huang, Eva Huang-Shengyi; จีนตัวย่อ: 黄圣依; จีนตัวเต็ม: 黃聖依; พินอิน: Huáng Shèngyī) นักแสดงและนักร้องสาวชาวจีน
เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 ที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน จบการศึกษาจากสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง ในปี ค.ศ. 2001 มีผลงานการแสดงครั้งแรกจากการรับบทนางเอกประกบคู่กับ โจว ซิงฉือ  ในภาพยนตร์กังฟูตลกเรื่อง Kung Fu Hustle ในปี ค.ศ. 2004 ด้วยการเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดบริษัทของโจว ซิงฉือ ต่อมาเมื่อหมดสัญญา ได้เป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาสินค้าหลายชิ้น และมีผลงานภาพยนตร์และซีรีส์ชุดต่าง ๆ เช่น  Dragon Squad, Royal Swordsmen, Lethal Ninja ในปี ค.ศ. 2006, The Founding of a Republic ในปี ค.ศ. 2009, รับบท ซูซู่ นางพญางูขาว ใน The Sorcerer and the White Snake ในปี ค.ศ. 2011และ Iceman 3D ในปี ค.ศ. 2014
ด้านผลงานเพลงได้เข้าร่วมกับบริษัท เอ็มเพอเรอร์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ กรุ๊ป ในปี ค.ศ. 2008 ต่อมาในปี ค.ศ. 2009 ได้เป็นผู้บริหารของบริษัท ไชน่า จูลี่ กรุ๊ป'ส เอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีเดีย คอร์ป.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ส่วนตัวอย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หวง เชิ่งอี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ตรีเยสเต

| ตรีเยสเต |
| --- | --- |
เทศบาล
เทศบาลตรีเยสเต - Comune di Trieste

   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของตรีเยสเต 
ตรีเยสเตที่ตั้งของตรีเยสเตในประเทศอิตาลี
พิกัด: 45°38′N 13°48′E﻿ / ﻿45.633°N 13.800°E﻿ / 45.633; 13.800
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: ฟรีอูลี-เวเนเซียจูเลีย
จังหวัด: ตรีเยสเต (TS)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 84.49 ตร.กม. (32.62 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2 เมตร (7 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 204,338 (เทศบาล) 234,638 (เขตเมือง)  418,000 (รวมปริมณฑล) คน
เดมะนิม: ตรีเยสตีโน (Triestino)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 34100
รหัสเขตโทรศัพท์: 040
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ตรีเยสเต (อิตาลี: Trieste; สโลวีเนีย: Trst; เยอรมัน: Triest) เป็นเมืองท่าที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี เป็นเมืองหลักของจังหวัดตรีเยสเตและแคว้นปกครองตนเองฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย ตั้งอยู่บนอ่าวตรีเยสเต ด้านตะวันออกเฉียงเหนือสุดของทะเลเอเดรียติก ตรีเยสเตมีท่าเรือที่มีคุณภาพและสะดวกในการขนส่งสินค้าทางเรือ ด้านอุตสาหกรรมของเมืองได้แก่ การสร้างเรือ โรงกลั่นปิโตรเลียม การผลิตผลิตภัณฑ์จากเหล็กและเหล็กกล้า สิ่งทอ เครื่องจักร และอุตสาหกรรมอาหาร บริเวณเมืองเก่าของตรีเยสเตตั้งอยู่บนที่ลาดเชิงเขาของซาน จีอัสโตฮิลล์ ส่วนเมืองสมัยใหม่ตั้งอยู่ริมท่าเรือใกล้ชายฝั่ง ตรีเยสเตมีจุดน่าสนใจหลายอย่าง เช่น อัฒจันทร์กลางแจ้งโบราณตั้งแต่สมัยโรมัน มหาวิทยาลัยแห่งตรีเยสเต ซึ่งเคยใช้เป็นสถาบันสำหรับพัฒนาการเรียนฟิสิกส์ ค.ศ. 1979 ปัจจุบันตรีเยสเตมีประชากรประมาณ 205,000 คน
เมืองพี่น้อง

ตรีเยสเตมีเมืองพี่น้องอยู่ 3 เมือง ได้แก่
โกโม ประเทศอิตาลี
กราซ ประเทศออสเตรีย
มิโคไลฟ์ ประเทศยูเครน
ระเบียงภาพ

ใจกลางเมืองตรีเยสเต
ท่าเรือตรีเยสเต
คลองหลักของเมือง
โบสถ์ใหญ่ (ซานจีอุสโต)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์อย่างเป็นทางการของเมืองตรีเยสเต เก็บถาวร 2006-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คู่มือการปฏิบัติเพื่อเอสเต เก็บถาวร 2012-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเมืองใหญ่ในประเทศอิตาลีเรียงตามจำนวนประชากร |
| --- | --- |
1,000,000+:  โรม  มิลาน 
500,000+:  นาโปลี  ตูริน  ปาแลร์โม  เจโนวา 
200,000+:  บารี  โบโลญญา  กาตาเนีย  ฟลอเรนซ์  เมสซีนา  ปาโดวา  ตรีเยสเต  เวนิส  เวโรนา 
100,000+:  อังโกนา  อานดรีอา  อาเรซโซ  แบร์กาโม  โบลซาโน  เบรชชา  คัลยารี  แฟร์รารา  ฟอจจา  ฟอร์ลิ  จูลยาโนอินกัมปาเนีย  ลาตีนา  ลีวอร์โน  โมเดนา  มอนซา  โนวารา  ปาร์มา  เปรูจา  เปสการา  ปีอาเชนซา  ปราโต  ราเวนนา  เรจโจคาลาเบรีย  เรจโจเอมีเลีย  รีมีนี  ซาแลร์โน  ซัสซารี  ซีรากูซา  ตารันโต  แตร์นี  เตรนโต  อูดีเน  วีเชนซา
หลิน จื้ออิ่ง

หลิน จื้ออิ่ง (จีน: 林志穎; จีนตัวย่อ: 林志颖; จีนตัวเต็ม: 林志穎; พินอิน: Lín Zhìyǐng; เป่อ่วยยี: Lîm Chì-éng; อังกฤษ: Jimmy Lin; เกิด 15 ตุลาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักร้อง นักแสดง และนักแข่งรถชาวไต้หวัน เขามีชื่อเสียงมากในไต้หวันรวมถึงประเทศไทยด้วย และเป็นหนึ่งในสี่นักร้องจตุรเทพวัยรุ่น (The Little Four Heavenly Kings) ของไต้หวันด้วย มีผลงานเพลง ผลงานภาพยนตร์และละครอย่างมากมาย โดยเขาได้รับการตอบรับดีอย่างมากมายจากประชาชนตั้งแต่เปิดตัว จนได้รับฉายา "ไอ้หนุ่มสลาตัน" เนื่องจากมีชื่อเสียงโด่งดังอย่างมากในเวลาอันรวดเร็ว
ประวัติส่วนตัว

หลิน จื้ออิ่งเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ที่กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน มีส่วนสูง 173 นับถือศาสนาพุทธ เป็นลูกคนที่ 2 ในจำนวน 5 คน มีพี่ชาย 1 คน น้องชาย 2 คนและน้องสาวอีก 1 คน เรียนชั้นอนุบาลที่โรงเรียนจงเสี้ยวเสี่ยวเสวีย จากนั้นต่อชั้นมัธยมที่วิทยาลัยศิลปะหัวกัง วิชาเอกการแสดง วิชาโทถ่ายภาพ พูดได้ทั้งภาษาจีนกลาง ฮกเกี้ยน อังกฤษ และกวางตุ้ง ยามว่างงานชอบท่องเที่ยว ดูหนัง
หลิน จื้ออิ่งเข้าวงการปี ค.ศ. 1991 โดยแมวมองมาพบเขาขณะกำลังแสดงละครเวทีจึงได้ทาบทาม แต่ครั้งแรกเขาได้ตอบปฏิเสธ จึงถูกตามตื๊อหลายครั้งก็ยังไม่ยินดี ก่อนที่จะยอมตกลงโดยมีคุณพ่อเป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ให้ ต้นปี ค.ศ. 1992 จึงได้ออกอัลบั้มชุดแรกชื่อ "ปู๋ซื่อเหม่ยเก้อเลี่ยนชวี้โตวโหย่วเหม่ยห่าวหุยอี้" แปลว่า "ใช่ว่าเพลงรักทุกเพลงจะมีความหลังที่งดงาม" กระแสความนิยมที่เพิ่มขึ้นเร็วมากบวกกับขณะนั้นมีพายุพัดเข้าเกาะฮ่องกง ทำให้ได้รับฉายาจากสื่อมวลชนว่า "ไอ้หนุ่มสลาตัน" หรือ "สลาตันน้อย"
หลังจากนั้นไม่นานก็เกิดอาการ "หลิน จื้ออิ่งฟีเวอร์" ระบาดทั่วเอเชีย ด้วยลีลาการเต้นเร่าร้อนและผลงานเพลงที่ออกมาค่อนข้างถี่ และยอดขายก็ดีมาก ทำให้ได้รับรางวัลนักร้องหน้าใหม่ยอดเยี่ยม นักร้องเพลงจีนกลางยอดเยี่ยม นักร้องยอดนิยม และรางวัลแผ่นเสียงทองคำอีกมากมาย ฯลฯ
เขามีงานภาพยนตร์หลายเรื่องและอัลบั้มอีกหลายชุด รวมทั้งทัวร์คอนเสิร์ตทั่วโลกทั้งแคนาดา อเมริกา ยุโรป เกาหลี จีน ไต้หวัน มาเลเซีย อินโดนีเซีย และประเทศไทย เมื่อวันที่ 5 ธ.ค. 2536 ที่เอ็มบีเคฮอลล์
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2539 จิมมี่ได้รับการโหวตให้อยู่ในอันดับ 5 ของตำแหน่ง 1 ใน 10 ขวัญใจวัยรุ่นไต้หวันและออกอัลบั้มชุดใหม่ชื่อ Expect ในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน และได้รับการกล่าวขานให้เป็นนักร้องจตุรเทพวัยรุ่น (The Little Four Heavenly Kings) ซึ่งประกอบด้วย เจิน เฉิงอู่ หรือ ทาเคชิ คาเนชิโร, ซู โหย่วเผิงและอู๋ ฉีหลง ในเดือนมกราคมปี พ.ศ. 2540 ได้ถ่ายโฆษณาให้กับรัฐบาลเพื่อประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนทราบ โดยเฉพาะวัยรุ่นให้ไกลห่างจากยาเสพติด และจนมาถึงการเลิกสูบบุหรี่ โฆษณานี้เป็นเรื่องจริงของคนที่ต้องเสียอนาคตไปเพราะติดบุหรี่และยาเสพติด ซึ่งได้รับเสียงตอบรับดีมาก
หลังจากที่หลิน จื้ออิ่งกลับจากการถูกเรียกไปฝึกทหารของไต้หวัน เมื่อวันที่ 15 พ.ย. พ.ศ. 2539 ก็เริ่มกลับมาทำงานเพลงอย่างเต็มตัวอีกครั้ง นอกจากนั้นยังสร้างร้านเวิร์กช็อบของตัวเองชื่อ Jimmy Creative และสตูวิดีโอถ่ายรูปในไทเป ไต้หวัน ชื่อ Always ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับหนังที่หลิน จื้ออิ่ง ชื่นชอบ ไม่เพียงเท่านี้ หลิน จื้ออิ่งยังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับชีวิตของเขาช่วงเป็นทหารเกณฑ์ด้วย ชื่อภาษาจีนว่า “ต้าปิงยื้อจี้” แปลเป็นไทยว่า บันทึกทหาร เป็นงานเขียนเล่มแรกในชีวิตของดาราหนุ่มที่เขียนเล่าจากประสบการณ์ตอนเป็น ทหารเกณฑ์ในช่วงปี 2537-2539 ออกวางแผงในปี 2540 ที่ไต้หวันบ้านเกิด
ปัจจุบันหลิน จื้ออิ่งไม่สังกัดค่ายไหน ตั้งบริษัท Jimmy Creative Co, Ltd. ทำธุรกิจร้านถ่ายภาพ มี 3 สาขา และจัดตั้งแฟนคลับขึ้นใหม่ชื่อว่า "อิ่งโหย่วหุ้ย" (Jimmy Lin International Fan Club) จากนั้นเซ็นสัญญาให้ บริษัท FORWARD MUSIC ไต้หวัน และ EMI ฮ่องกง ดูแลเรื่องจัดจำหน่าย โดยมีผลงานเพลงเกิน 10 อัลบั้ม ชุดที่ 10 คือ “หนานเหยินชื่อเหินห่าวเพียนเตอ” (ผู้ชายหลอกง่าย)
หลิน จื้ออิ่งมีผลงานละครและภาพยนตร์อย่างมากมาย เช่น นาจา เดชเซียวฮื่อยี้ โคมวิเศษ และแปดเทพอสูรมังกรฟ้า
ผลงานการแสดง > ละคร

A Legend of Shaolin Temple 2 รับบท Li Shi Min (2011)
My Lucky Star รับบท Zhong Tian Qi (TTV/SETTV, 2007)
Liao Zhai Zhi Yi Xiao Cui รับบท Wang Yuan Feng (2004)
Shu Jian Qing Xia Liu San Bian รับบท Liu San Bian (2004)
Tian Long Ba Bu รับบท Duan Yu (CCTV, 2003)
Secretly Loving You (2002, guest)
The Monkey King รับบท Na Ja (TVB, 2002)
The Legendary Siblings 2 รับบท Jiang Fei Yu and Xiao Yu Er (2002)
Feng Chen Wu Die รับบท Lu Meng Shan (2001)
Lotus Lantern รับบท Chen Xiang (2000)
Master Swordsman Lu Xiao Feng รับบท Lu Xiao Feng (2000)
The Legendary Siblings รับบท Xiao Yu Er (1999)
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

Flying with You (2012)
Brother (2005)
Wolf (2004)
I Love How You Love Me (2004)
Long Hu Ying Xiong (2003)
My Heart Will Go On (2001)
Red Word (1999)
Chivalrous Legend (1998)
Heavenly Legend (1998)
Forever Friends (1995)
Grandpa's Love (1994)
No Sir 3 (1994)
Shaolin Popeye (1993)
Vampire Family (1993)
Boys are Easy (1993)
End of the Road (1993)
Flying Dagger (1992)
Butterfly and Sword (1992)
To Miss with Love (1992)
แหล่งข้อมูลอื่น

หลิน จื้ออิ่ง ที่เฟซบุ๊ก
หลิน จื้ออิ่ง ที่อินสตาแกรม
หลิน จื้ออิ่ง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
林志颖台北吉米工作室 Jimmy Creatives Studio
林志颖 新浪微博 Jimmy Lin Weibo
PingTzuo International Racing Sports Advisory Company เก็บถาวร 2014-08-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Jimmy Lin Profile, Pictures, and Filmography - www.spcnet.tv[ลิงก์เสีย]
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
| ด ค กจตุรเทพ |
| --- | --- |
ฮ่องกง:  หลิว เต๋อหัว  หลี่ หมิง  กัว ฟู่เฉิง  จาง เสฺวโหย่ว 
ไต้หวัน:  หลิน จื้ออิ่ง  ทาเกชิ คาเนชิโระ  ซู โหย่วเผิง  อู๋ ฉีหลง
หลิว เชียน

| หลิว เชียน (劉謙) |
| --- | --- |
เกิด:  (1976-06-25) มิถุนายน 25, 1976 (48 ปี) เกาสง ประเทศไต้หวัน
อาชีพ: นักมายากล
ส่วนสูง: 1.73 ม.
เว็บไซต์: LuChen Magic
หลิว เชียน
หลิว "หลุยส์" เชียน (จีน: 劉謙; อังกฤษ: Lu "Louis" Chen) เกิดวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1976 เป็นนักมายากลชาวไต้หวัน และเป็นนักมายากลชาวไต้หวันเพียงคนเดียวที่ได้แสดงความสามารถในเมจิคแคสเซิลของฮอลลีวูด โดยเป็นที่รู้จักกันในฐานะนักมายากลที่มีชื่อเสียงที่สุดของไต้หวัน เขาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยซูโจว ในสาขาวรรณคดีญี่ปุ่น
หลิว เชียน ได้ปรากฏตัวในหลายประเทศ กับการแสดงในญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, ยุโรป และสหรัฐอเมริกา เขาปรากฏตัวสู่สายตาสาธารณชนครั้งแรกที่ประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ใน ค.ศ. 2009 ตลอดช่วงเทศกาลฤดูใบไม้ผลิประจำปีของซีซีทีวี ด้วยการแสดงมายากลที่แบ่งออกเป็นสามส่วน ซึ่งรวมถึง กลเคลื่อนย้ายวัตถุ เนรมิตให้แหวนหมั้นเข้าไปอยู่ในไข่ของจริง และแขกผู้ชมต่างได้รับเชิญให้ลองมายากลระดับพื้นฐานภายหลังจากการแสดงได้สิ้นสุดลง
เขาได้รับรางวัลระดับนานาชาติหลายรายการ รวมถึงรางวัลที่มีชื่อเสียงอย่าง "นีล ฟอสเตอร์/บิล แบร์ด สำหรับความเป็นเลิศในการจัดแสดง" ซึ่งมอบให้เป็นประจำทุกปีโดย วิทยาลัยมายากลชาเวซ
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพมายากล

หลิว เชียน เริ่มสนใจมายากลเมื่ออายุได้ 7 ปี เมื่อเขาได้ไปพบกับร้านมายากลแห่งหนึ่งในขณะไปเที่ยวซื้อของกับป้าของเขา เขาได้เข้าไปแล้วเห็นเจ้าของร้านทำให้เหรียญหายไป และเมื่อประจันหน้ากัน เจ้าของร้านก็ได้อมยิ้มแล้วนำมันออกมาจากหลังหูของเขา จากนั้น เขาได้เริ่มทำงานในการใช้ทักษะด้านมายากลของเขา และเมื่ออายุได้ 12 ปี เขาก็ชนะการประกวดมายากลระดับเยาวชนในไต้หวัน ซึ่งได้รับการตัดสินโดยนักมายากลระดับโลกที่มีชื่อว่า เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ ในการสัมภาษณ์ หลิว เชียน กล่าวว่า "ชัยชนะนี้มีความหมายที่ลึกซึ้งสำหรับผม มันได้กระตุ้นให้ผมสานต่อความฝันด้านการแสดงมายากล มันได้แสดงให้เห็นว่าในความพยายามนี้ สามารถนำพาให้ไปสู่ความสำเร็จได้ในที่สุด"
แม้กระนี้ หลิว เชียน ก็ไม่ได้คาดหวังที่จะเป็นนักมายากลระดับอาชีพ เขาแทนที่มันด้วยการเลือกเรียนภาษาญี่ปุ่นที่มหาวิทยาลัยซูโจว ในขณะที่ใช้เวลาว่างของเขาฝึกมายากลระดับสมัครเล่น เขาล้มเหลวในการหางานทำภายหลังจากสำเร็จการศึกษา สถานการณ์บังคับให้เขาต้องประกอบอาชีพด้านมายากล ใน ค.ศ. 2001 หลิว เชียน ได้ขยายการแสดงของเขาออกสู่ทางโทรทัศน์ โดยเริ่มต้นการแสดงที่มีชื่อว่า "เมจิคสตาร์" และได้กลายมาเป็นการแสดงของสตาร์ไชนีสแชนแนลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดอย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 2003 เขาเลือกใช้งานสัมนามายากลนานาชาติเป็นสถานที่แรก ตั้งแต่ ค.ศ. 2007 ถึง ค.ศ. 2009 หลิว เชียน ได้ร่วมดำเนินการและร่วมการตัดสินด้านมายากลในรายการวาไรตี้โชว์ยอดนิยมของไต้หวันซึ่งนำเสนอโดย จาง เฟย ที่มีชื่อว่า วาไรตี้บิ๊กบราเธอร์
แผนที่เขาต้องการแสดงมายากลในประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ ได้บรรลุผลเมื่อเขาจัดแสดงชุด "เมจิคแฮนด์" ในรายการซีซีทีวีนิวเยียร์สกาลา 2009 ซึ่งปรากฏต่อหน้าผู้ชมในรายการสดรวมถึงผู้ชมอีกหนึ่งพันล้านคนที่ชมรายการถ่ายทอดผ่านทางโทรทัศน์ การแสดงของเขาถือได้ว่าเป็นการแสดงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเป็นอันดับสองของคืนนั้น ซึ่งเป็นรองเพียงการแสดงตลกของ จ้าว เบิ่นฉาน เท่านั้น ภายหลังจากเขาจัดการแสดงในซีซีทีวีนิวเยียร์สกาลาแล้ว เขาก็ได้สร้างชื่อเสียงไปทั่วผืนแผ่นดินใหญ่ รวมไปถึงทางช่องโทรทัศน์ในหลายจังหวัด (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทีวีเจียงซู, เซี่ยงไฮ้มีเดียกรุ๊ป และ หูหนานทีวี) โดยมีการเชิญให้เขาจัดการแสดง ซึ่งเขายังได้ร่วมการแสดงโฆษณาทางโทรทัศน์ของจีนแผ่นดินใหญ่หลายรายการตลอดปี 2009 อันเป็นผลมาจากความนิยมและชื่อเสียงของตัวเขาเอง เขาได้รับคำเชิญและจัดการแสดงอีกครั้งในหนึ่งปีหลังจากนั้นในรายการ ซีซีทีวีนิวเยียร์สกาลา 2010 กับ ซีซีทีวีแลนเทิร์นเฟสติวอลสกาลา 2010 ความสำเร็จนี้ถือเป็นหนึ่งในความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดของเขา ตลอดจนที่ผ่านมาเขายังมีภาพถ่ายที่สร้างชื่อเสียงและความนิยมนับแต่นั้นเรื่อยมา
หลังจากการเปิดตัวครั้งแรกของเขาที่ประเทศจีนแผ่นดินใหญ่แล้ว เขาก็มักปรากฏตัวที่ประเทศจีนแผ่นดินใหญ่กับประเทศญี่ปุ่นเพื่อจัดการแสดง ใน ค.ศ. 2010 เขาได้รับรางวัลเมอร์ลินอะวอร์ด ซึ่งเป็นรางวัลรายการที่ 26 สำหรับอาชีพมายากลของเขา ใน ค.ศ. 2011 หลิว เชียนได้กลายมาเป็นนักมายากลชาวเอเชียคนแรกที่มีเวทีแสดงมายากลเป็นของเขาเองที่ลาสเวกัส และเป็นชาวจีนคนแรกที่ได้รับการตีพิมพ์ถึงตัวเขาในนิตยสารอเมริกันเมจิค มาถึงวันนี้ หลายคนต่างเห็นว่า หลิว เชียน จะเป็น เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ แห่งเอเชียเนื่องด้วยชื่อเสียงและการได้รับความนิยมอย่างสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเชีย
รางวัลและความสำเร็จ

นีล ฟอสเตอร์/บิล แบร์ด อะวอร์ด สำหรับความเป็นเลิศในการจัดแสดง (วิทยาลัยมายากลชาเวซ)
เบสท์แพรคทิซอะวอร์ด (ชมรมนักมายากลอเมริกัน)
การประกวดมายากลระดับเยาวชนในไต้หวัน (อันดับ 1) โดยได้รับรางวัลที่เสนอขึ้นเองโดย เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์
เมอร์ลินอะวอร์ด 2010 (IMS, อินเตอร์เนชันแนลเมจิคเชียนโซไซตี)
สื่อสิ่งพิมพ์

Ah! I'm Lose by Magic!. Ko Po International Ltd. 2005. ISBN 9867323181.
Ah! I'm Lose by Magic! Part 2. Ko Po International Ltd. 2005. ISBN 9867323629.
Magic Visa. Ko Po International Ltd. 2006. ISBN 9867088875.
Men Who Learn Magic: 30 Tricks That Can Change Your Life. Ko Po International Ltd. 2008. ISBN 9789861851983.
แหล่งข้อมูลอื่น

Lu Chen's official Taiwan blog
Lu Chen's official China blog
Lu Chen's Chinese Fans Official Site เก็บถาวร 2009-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หลักรังนกพิราบ

จะเห็นว่าในรูปมีนกพิราบอยู่ 10 ตัว และมีรังอยู่เพียงแค่ 9 รัง ดังนั้นจึงมีอย่างน้อยหนึ่งรังที่มีนกอยู่สองตัว
ในสาขาคณิตศาสตร์ หลักรังนกพิราบ (อังกฤษ: pigeonhole principle) กล่าวว่าหากมีนกพิราบอยู่ 



n


{\textstyle n}

 ตัว แล้วต้องการนำนกพิราบเหล่านี้ไปใส่ในรังนกพิราบ 



m


{\textstyle m}

 รัง โดยที่ 



n
>
m


{\textstyle n>m}

 แล้ว จะได้ว่าจะมีอย่างน้อยหนึ่งรังที่มีนกพิราบอยู่มากกว่าหนึ่งตัว ทฤษฏีนี้ปูทางให้เราสามารถกล่าวได้ว่า "จะต้องมีถุงมือข้างซ้ายอย่างน้อย 2 ข้าง ไม่ก็ถุงมือขวาข้างอย่างน้อย 2 ข้าง ทุก ๆ ถุงมือ 3 ข้าง"  หรือแม้แต่คำพูดที่ดูแล้วน่าทึ่งเช่น "รับประกันได้เลย ในกรุงเทพมหานครมีอย่างน้อยสองคนที่มีจำนวนเส้นผมบนหัวเท่ากัน" ก็สามารถพิสูจน์ให้เห็นจริงได้ด้วยหลักรังนกพิราบได้เช่นกัน (ซึ่งแสดงไว้ด้านล่าง)
ตัวอย่าง > หยิบถุงเท้า

สมมติว่าในกล่องใบหนึ่งมีถุงเท้าสีขาวอยู่ 12 ข้าง และสีดำอยู่ 10 ข้าง จงหาจำนวนครั้งในการหยิบน้อยที่สุดที่รับประกันได้เลยว่าจะได้ถุงเท้าสีเดียวกันหนึ่งคู่ เราจะกล่าวได้ว่ารังนกพิราบก็คือ รังของนกสีขาวและรังของนกสีดำนั่นคือมีสองรังเท่านั้น  (m = 2)  ต้องหาจำนวนนกพิราบที่จะรับประกันได้ว่าจะมีอย่างน้อยหนึ่งรังที่มีนกสองตัว จากหลักรังนกพิราบจะได้ว่าต้องหา n > m ที่น้อยที่สุดนั่นก็คือ n = 3 จะเห็นว่าถ้าเราหยิบถุงเท้ามาแล้วสองข้าง  (n=2)  อย่างแย่ที่สุดเราจะก็มีถุงเท้าสีขาวและสีดำอย่างละข้างเมื่อหยิบอีกหนึ่งข้างก็ต้องได้ครบคู่
ตัวอย่าง > นับเส้นผม

เราสามารถกล่าวได้ว่ามีคนอย่างน้อยสองคนในกรุงเทพมหานครที่มีจำนวนเส้นผมบนหัวเท่ากันพอดี เนื่องจากโดยปกติแล้วเส้นผมของมนุษย์จะมีประมาณ​ 150,000 เส้น ดังนั้นการสมมติว่าไม่มีใครที่มีเส้นผมเกินล้านเส้นก็สมเหตุสมผล  (m = 1,000,000)  ประกอบกับมีคนมากกว่าล้านคนในกรุงเทพมหานคร  (n > 1,000,000 = m)  สามารถเปรียบเทียบได้กับมีนกพิราบมากกว่าหนึ่งล้านตัว แต่มีรังนกพิราบเพียงหนึ่งล้านรัง จากหลักของรังนกพิราบเพราะ n > m จะได้ว่ามีอย่างน้อยหนึ่งรังที่มีนกพิราบอาศัยอยู่อย่างน้อยสองตัว นั่นคือมีอย่างน้อยสองคนในกรุงเทพมหานครที่มีจำนวนเส้นผมบนหัวเท่ากัน แต่หากประชาการในกรุงเทพมหานครไม่ถึงหนึ่งล้านคนก็มิได้หมายความว่าจะไม่มีใครที่มีเส้นผมเท่ากันเลย อาจจะมีอยู่ก็ได้ แต่หลักรังนกพิราบไม่ได้รับประกัน
ตัวอย่าง > ปัญหาวันเกิด

ปัญหาวันเกิดถามว่าในกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งจะมีโอกาสเท่าไหร่ที่จะมีคนที่มีวันเกิดซ้ำกัน แต่สำหรับหลักรังนกพิราบนั้นหากมี 367 คน ก็จะรับประกันได้ว่ามีคนที่มีวันเกิดซ้ำกันแน่นอน เพราะว่าจำนวนคน (n = 367) จะมากกว่ารูปแบบของวันที่เป็นไปได้ในหนึ่งปี (m = 366 รวมวันที่ 29 กุมภาพันธ์)
ตัวอย่าง > ทีมฟุตบอล

สมมุติมีคน 11 คนที่ต้องการเล่นฟุตบอล โดยมีทีมให้เลือกลงเล่น 6 ทีม โดยหลักรังนกพิราบเราสามารถแสดงได้ว่า 11 คนนี้ไม่สามารถเล่นทีมแตกต่างกันได้ทุกคน และต้องมีอย่างน้อยทีมหนึ่งที่มี 2 คนจาก 6 คนนี้ในทีมนั้น ซึ่งแสดงได้จาก
รูปทั่วไป

ให้ q1, q2, ..., qn เป็นจำนวนเต็มบวก ถ้านำนกพิราบจำนวน q1 + q2 + ... + qn - n + 1 ตัวใส่ใน n รัง แล้ว รังที่หนึ่งมีนกอย่างน้อย q1 ตัว หรือ รังที่สองมีนกอย่างน้อย q2 ตัว หรือ ... หรือ รังที่ n มีนกอย่่างน้อย qn ตัว
กรณี q1 = q2 = ... = qn = 2 จะได้นก n + 1 ตัว ตรงกับหลักรังนกพิราบธรรมดา
กรณี q1 = q2 = ... = qn = r จะได้เป็นหลักว่า "เมื่อนำนก n(r - 1) + 1 ตัวไปใส่ในรัง n รัง แล้วอย่างน้อย 1 รังจะมีนกอย่างน้อย r ตัว" หรือสามารถเขียนได้อีกแบบว่า "หากนำนก k ตัวใส่ในรัง n รัง  อย่างน้อย 1 รังจะมีนกอย่างน้อย  \lceil {k/n}\rceil ตัว ( \lceil x\rceil เป็นฟังก์ชันเพดาน)"
แหล่งข้อมูลอื่น

Hazewinkel, Michiel, บ.ก. (2001), "Dirichlet box principle", Encyclopedia of Mathematics, Springer, ISBN 978-1-55608-010-4
"The strange case of The Pigeon-hole Principle"; Edsger Dijkstra investigates interpretations and reformulations of the principle.
"The Pigeon Hole Principle"; Elementary examples of the principle in use by Larry Cusick.
"Pigeonhole Principle from Interactive Mathematics Miscellany and Puzzles"; basic Pigeonhole Principle analysis and examples by Alexander Bogomolny.
"The Puzzlers' Pigeonhole เก็บถาวร 2002-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน"; Alexander Bogomolny on the importance of the principle in the field of puzzle solving and analysis.
"16 fun applications of the pigeonhole principle"; Interesting facts derived by the principle.