stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ค็อนดอร์
ประวัติ > กลุ่มทอมัสคุก: ตั้งแต่จุดสูงสุดจนถึงจุดจบ

เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 กลุ่มทอมัสคุกได้ประกาศว่า ทอมัสคุกแอร์ไลน์, ทอมัสคุกแอร์ไลน์ เบลเยียม และค็อนดอร์ จะผนวกกิจการเข้าด้วยกันเป็นสายการบินหนึ่งเดียวของกลุ่มทอมัสกรุ๊ป ในชื่อ ทอมัสคุกกรุ๊ปแอร์ไลน์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2013 ทอมัสคุกได้มีอัตลักษณ์องค์กรใหม่ เครื่องบินของสายการบินทอมัสคุกกรุ๊ปแอร์ไลน์มีโลโก้ใหม่: หัวใจซันนี่เพิ่มที่หางและทาสีใหม่ในโทนสีใหม่ของบริษัท สีเทา สีขาว และสีเหลือง บนเครื่องบิน หัวใจซันนี่ที่หางหมายถึงการเป็นสัญลักษณ์ของการรวมแบรนด์สายการบินและผู้ให้บริการทัวร์ภายในกลุ่มบริษัททอมัสคุกทั้งหมด
หลังจากที่กลุ่มทอมัสกรุ๊ปเลิกกิจการแล้ว ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2019 ค็อนดอร์ได้รับวงเงินสินเชื่อเพิ่มเติม 380 ล้านยูโรเพื่อให้บินต่อไปได้ ในวันเดียวกันนั้น ศาลแฟรงก์เฟิร์ตได้อนุมัติมาตรการคุ้มครองนักลงทุนเพื่ออนุญาตให้ปรับโครงสร้างบริษัท เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2019 เขตแฟรงก์เฟิร์ตให้สายการบินได้เปิดการดำเนินการอย่างเป็นทางการภายใต้มาตรา "Schutzschirmverfahren" (กระบวนการคุ้มครองป้องกัน) โดยมีผู้ชำระบัญชี Lucas Flöther โดยขอให้เจ้าหนี้ลงทะเบียนการเรียกร้องของพวกเขากับเขาภายในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2020
เมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2020 ค็อนดอร์ประกาศว่า PGL Polish Aviation Group จะซื้อดอนดอร์ และคาดว่าจะปิดดีลได้ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 เมื่อได้รับการอนุมัติการต่อต้านการผูกขาด ด้วยข้อตกลงนี้ คาดว่า PGL จะชำระคืนเงินกู้สะพานจากเยอรมนีเต็มจำนวน ค็อนดอร์จะยังคงดำเนินการต่อไปภายใต้แบรนด์และการจัดการปัจจุบันของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 2 เมษายน 2020 มีการประกาศว่าข้อตกลงในการขายกิจการให้กับล็อตโปแลนด์ล้มเหลว
ประวัติ > ปัจจุบัน

เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 แอทเทสเตอร์แคปิตอลได้เข้าซื้อหุ้น 51% ของสายการบิน โดยประกาศว่าจะจัดหาทุน 200 ล้านยูโร และจะจัดหาอีก 250 ล้านยูโรเพื่อปรับปรุงฝูงบินของค็อนดอร์ให้ทันสมัย ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 คณะกรรมาธิการยุโรปพบว่าชุดความช่วยเหลือที่รัฐเยอรมันเสนอให้ค็อนดอร์นั้น สอดคล้องกับกฎการช่วยเหลือของรัฐในสหภาพยุโรป การอนุมัติชุดความช่วยเหลือมูลค่ารวม 240 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และการสนับสนุนการปรับโครงสร้าง 378.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อให้ค็อนดอร์กลับมาดำเนินงานได้
เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 ค็อนดอร์ได้ประกาศสั่งซื้อแอร์บัส เอ330-900 จำนวน 16 ลำเพื่อทดแทนฝูงบินโบอิง 767-300อีอาร์ ที่ประจำการอยู่ในปัจจุบัน
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2022 ค็อนดอร์ได้ประกาศการเปลี่ยนอัตลักษณ์องค์กรใหม่ ซึ่งรวมถึงโลโก้ที่ได้รับการแก้ไขและลวดลายเครื่องบินใหม่ทั้งหมด ซึ่งประกอบด้วยแถบสีโดดเด่นที่โดดเด่นทั่วทั้งลำตัวเครื่องบิน แทนที่ลวดลายเดิมของทอมัสคุก
เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 ค็อนดอร์ได้ประกาศสั่งซื้อแอร์บัส เอ320นีโอ จำนวน 13 ลำและแอร์บัส เอ321นีโอจำนวน 28 ลำ เพื่อทดแทนฝูงบินตระกูลแอร์บัส เอ320 และโบอิง 757-300 ที่มีอยู่เดิม
กิจการองค์กร > สำนักงานใหญ่

ค็อนดอร์มีสำนักงานใหญ่ที่น็อย-อีเซินบวร์ค ตั้งแต่ ค.ศ. 2020 โดยก่อนหน้านี้มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เค็ลสเตอร์บัค และแฟรงก์เฟิร์ต
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 ค็อนดอร์ได้เปิดสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ ณ ขณะนั้นที่ Gateway Gardens ซึ่งเป็นอาคารสำนักงานในแฟรงก์เฟิร์ต ตรงข้ามบุนเดิสเอาโทบาน 3 จากท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต มีพนักงาน 380 คนทำงานในอาคาร ก่อนที่จะมีการพัฒนาขึ้นใหม่ ที่ดินเหล่านี้เป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวที่ประจำการอยู่ที่ฐานทัพสหรัฐฯ Groß & Partner และ OFB Projektentwicklung พัฒนาอาคารงสำนักงานใหญ่ของค็อนดอร์และศูนย์ฝึกอบรมและการศึกษาพร้อมเครื่องจำลองการบิน และศูนย์ปฏิบัติการการบินของสายการบิน
กิจการองค์กร > บริษัทลูก > ค็อนดอร์ เบอร์ลิน

เมื่อต้น ค.ศ. 1998 สายการบินค็อนดอร์ได้ก่อตั้งค็อนดอร์เบอร์ลิน เกเอ็มเบฮา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ท่าอากาศยานเบอร์ลินเชอเนอเฟ็ลท์ สายการบินลูกนี้ใช้รหัส ICAO CIB ค็อนดอร์ เบอร์ลินให้บริการเที่ยวบินในเส้นทางระยะสั้นและระยะกลางด้วยเครื่องบินแอร์บัส เอ320-200 จนกระทั่งผนวกกิจการเข้ากับบริษัทแม่เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2013
จุดหมายปลายทาง

ค็อนดอร์มห้บริการเที่ยวบินไปยัง 81 จุดหมานปลายทางทั่วทั้งแอฟริกา, เอเชีย, อเมริกาเหนือ และแคริบเบียน
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ค็อนดอร์มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
แอร์บอลติก
แอร์โดโลมีตี
แอร์นอร์ท
อะแลสกาแอร์ไลน์
ออสเตรียนแอร์ไลน์
บาฮามาสแอร์
โคปาแอร์ไลน์
เช็กแอร์ไลน์
เจ็ตบลูแอร์เวย์
โกว์ลีญัสอาแอเรียส
ลอตโปลิชแอร์ไลน์
ลุฟท์ฮันซ่า
ซันคันทรีแอร์ไลน์
สวิสอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์
โบลาริส
เวสต์เจ็ต
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 ค็อนดอร์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> C | ผู้โดยสาร> P | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | ผู้โดยสาร> อ้างอิง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320-200 | 20 | — | — | 24 | 156 | 180 |  | จะถูกปลดประจำการและแทนที่ด้วยแอร์บัส เอ320นีโอ |
| แอร์บัส เอ320นีโอ | 1 | 14 | — | 24 | 156 | 180 |  | เริ่มส่งมอบใน ค.ศ. 2024 ทดแทนแอร์บัส เอ320-200 |
| แอร์บัส เอ321-200 | 13 | — | — | 24 | 186 | 210 |  | จะถูกปลดประจำการและแทนที่ด้วยแอร์บัส เอ321นีโอ |
| แอร์บัส เอ321-200 | 13 | — | — | 24 | 196 | 220 |  | จะถูกปลดประจำการและแทนที่ด้วยแอร์บัส เอ321นีโอ |
| แอร์บัส เอ321นีโอ | 3 | 29 | — | 24 | 209 | 233 |  | เริ่มส่งมอบใน ค.ศ. 2024 |
| แอร์บัส เอ330-900 | 17 | 4 | 30 | 64 | 216 | 310 |  | ส่งมอบจนถึงปี ค.ศ. 2027 |
| โบอิง 757-300 | 9 | — | — | 26 | 249 | 275 |  | จะถูกปลดประจำการและแทนที่ด้วยแอร์บัส เอ321นีโอใน ค.ศ. 2025 |
| โบอิง 757-300 | 9 | — | — | 36 | 239 | 275 |  | จะถูกปลดประจำการและแทนที่ด้วยแอร์บัส เอ321นีโอใน ค.ศ. 2025 |
| รวม | 63 | 47 |  |  |  |  |  |  |
ค็อนดอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 11.7 ปี
แอร์บัส เอ320-200 ของค็อนดอร์
แอร์บัส เอ321-200 ของค็อนดอร์
แอร์บัส เอ330-900 ของค็อนดอร์
โบอิง 757-300 ของค็อนดอร์
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

ค็อนดอร์เคยมีเครื่องบินประจำการในฝูงบิน ดังนี้:
| เครื่องบิน | รวม | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ |
| --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ300B4 | 9 | 1979 | 1988 |
| แอร์บัส เอ310-200 | 3 | 1985 | 1991 |
| แอร์บัส เอ310-300 | 2 | 1987 | 1999 |
| แอร์บัส เอ319-100 | 1 | 2011 | 2011 |
| แอร์บัส เอ330-200 | 1 | 2017 | 2018 |
| แอร์บัส เอ330-200 | 3 | 2018 | 2019 |
| แอร์บัส เอ330-200 | 1 | 2019 | 2020 |
| แอร์บัส เอ330-200 | 4 | 2022 | 2024 |
| บีชคราฟท์ 65 | 4 | 1964 | 1966 |
| โบอิง 707-320B | 5 | 1967 | 1981 |
| โบอิง 707-320C | 1 | 1977 | 1979 |
| โบอิง 707-420 | 1 | 1975 | 1976 |
| โบอิง 727-100 | 7 | 1966 | 1982 |
| โบอิง 727-200 | 8 | 1973 | 1989 |
| โบอิง 737-100 | 3 | 1969 | 1971 |
| โบอิง 737-200 | 4 | 1981 | 1988 |
| โบอิง 737-300 | 9 | 1987 | 1998 |
| โบอิง 737-300 | 1 | 2017 | 2017 |
| โบอิง 747-200บี | 2 | 1971 | 1980 |
| โบอิง 747-200เอ็ม | 1 | 1979 | 1980 |
| โบอิง 747-400เอ็ม | 1 | 1993 | 1996 |
| โบอิง 757-200 | 20 | 1990 | 2006 |
| โบอิง 767-300อีอาร์ | 40 | 1991 | 2024 |
| บริติชแอโรสเปซ 145 | 2 | 1967 | 1971 |
| คอนแวร์ ซีวี-240 | 3 | 1961 | 1962 |
| ดักลาส ดีซี-8-33 | 1 | 1968 | 1969 |
| ดักลาส ดีซี-8-73CF | 1 | 1985 | 1986 |
| ล็อกฮีด เอล-1049G ซูเปอร์คอนสเตลเลชัน | 5 | 1964 | 1964 |
| ล็อกฮีด แอล-1649A สตาร์ไลเนอร์ | 2 | 1960 | 1962 |
| แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10-30 | 5 | 1979 | 1999 |
| ฟอกเกอร์ เอฟ-27 เฟรนด์ชิป | 2 | 1965 | 1968 |
| วิกเกอส์ ไวกิง | 3 | 1956 | 1964 |
| วิกเกอส์ ไวเคานต์ | 4 | 1962 | 1969 |
ห้องโดยสาร > ชั้นธุรกิจ

ชั้นธุรกิจของค็อนดอร์จะมีให้บริการบนเครื่องบินแอร์บัส เอ330, และโบอิง 767 ทุกลำ ที่นั่งชั้นธุรกิจได้รับการผลิตโดยโซดิแอคแอโรสเปซ ซึ่งสามารถแปลงเป็นเตียงได้ 170 องศา โดยที่นั่งมีความยาว 180 เซนติเมตร (71 นิ้ว) และระยะห่างระหว่างที่นั่งมาตรฐาน (ในรูปแบบบินขึ้น) ที่ 60 นิ้ว (1,500 มม.) ที่นั่งมีช่องเสียบปลั๊กไฟและ USB รวมถึงหน้าจอความบันเทิงขนาด 15 นิ้ว (380 มม.)
ห้องโดยสาร > ชั้นประหยัดพรีเมียม

รุ่นสำหรับการบินระยะไกล จะมีให้บริการบนเครื่องบินแอร์บัส เอ320, โบอิง 757, และโบอิง 767 ทุกลำ จะใช้ที่นั่งชั้นประหยัดปกติ ที่ผลิตโดย ZIM FLUGSITZ แต่จะมีพื้นที่วางขาเพิ่มขึ้น 15 เซนติเมตร (5.9 นิ้ว) (ระยะห่างระหว่างที่นั่ง 1 เมตร (3 ฟุต 3 นิ้ว))
ห้องโดยสาร > ชั้นประหยัด

ชั้นประหยัดของค็อนดอร์ บนโบอิง 767-300อีอาร์จะมีระยะห่างระหว่างที่นั่ง 30 นิ้ว (760 มม.) และความกว้าง 17 นิ้ว (430 มม.) ที่นั่งตรงกลางกว้างกว่าที่นั่งที่ไม่ใช่ตรงกลางเล็กน้อย (2 นิ้ว (51 มม.))
ห้องโดยสาร > ระบบความบันเทิงบนเที่ยวบิน

บนทุกชั้นโดยสารจะมีจอมอนิเตอร์ส่วนตัว พร้อมกับภาพยนตร์ประมาณ 30 เรื่อง ทีวีซีรีส์มากกว่า 50 เรื่อง วิทยุ 24 ช่อง และเสียงเพลงทุกประเภทหลายร้อยรายการ เนื้อหาความบันเทิงทั้งหมดมีให้สำหรับผู้โดยสารในชั้นธุรกิจและชั้นประหยัดพรีเมียม อย่างไรก็ตาม ผู้โดยสารชั้นประหยัดสามารถเข้าถึงได้อย่างจำกัดโดยไม่มีค่าธรรมเนียม ในชั้นประหยัดจะมีสิทธิ์เข้าถึงภาพยนตร์หนึ่งเรื่อง รายการทีวีหนึ่งตอน ตลอดจนคลังเพลงและสถานีวิทยุเต็มรูปแบบ
ดูเพิ่ม

ลุฟท์ฮันซ่า
จุดหมายปลายทางของสายการบินค็อนดอร์
กลุ่มทอมัสคุก
วิกเกอส์ ไวเคานต์ ของค็อนดอร์ใน ค.ศ. 1965
โบอิง 747-200 ของค็อนดอร์ใน ค.ศ. 1976
แอร์บัส เอ310-200 ของค็อนดอร์ ใน ค.ศ. 1987
โบอิง 767-300อีอาร์ของค็อนดอร์ใน ค.ศ. 2003; เครื่องบินลำนี้สวมลวดลาย "Thomas Cook powered by Condor"
โบอิง 757-300 สวมลวดลายในอดีตของทอมัสคุก โลโก้ครีบหางที่ปรากฏจะถูกแทนที่ด้วยโลโก้ของค็อนดอร์หลังจากแยกออกจากกลุ่มทอมัสคุก
อดีตสำนักงานใหญ่ของค็อนดอร์ใกล้กับท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต
แผนที่จุดหมายปลายทางของค็อนดอร์ใน ค.ศ. 2023
คาบี ลาเม

คาเบน "คาบี" ลาเม (ภาษาฝรั่งเศส: [kabi lamei], ภาษาอิตาลี: [ˈkaːbi ˈlamei]; เกิด 9 มีนาคม พ.ศ. 2543) เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงบนอินเทอร์เน็ต เป็นที่รู้จักจากวิดีโอติ๊กต็อกที่เขาล้อเลียนวิดีโอ "ไลฟ์แฮ็ก" ที่ซับซ้อนเกินควรโดยไม่กล่าวอะไร ในปี พ.ศ. 2567 เขามีผู้ติดตามบนติ๊กต็อกสูงที่สุด โดยในปี พ.ศ. 2565 เขามีชื่อในบนรายชื่อโฟร์ทีอันเดอร์โฟร์ที [en]ของฟอร์ชูนและเธอร์ทีอันเดอร์เธอร์ที [en]ของฟอบส์ นอกจากนี้ยังเป็นกรรมการในอิตาเลียส์ก็อตทาเลนต์ [en]ในปี พ.ศ. 2566
ชีวิตช่วงต้น

ลาเมเกิดในเซเนกัลเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2543 ครอบครัวของเขาย้ายเข้าอิตาลีเมื่อเขาอายุ 1 ปีและอาศัยในบ้านจัดสรรของเคหะสาธารณะในกีวัสโซ [en] ใกล้กับตูรินเขามีพี่น้องสามคน เขาเข้าศึกษาในสถานศึกษาในอิตาลีกระทั่งอายุ 14 ปี ผู้ปกครองตัดสินใจส่งเขาไปศึกษาในโรงเรียนสอนอัลกุรอานใกล้กับดาการ์ ลาเมทำงานเป็นช่างควบคุมเครื่องจักรซีเอ็นซีในโรงงานแห่งหนึ่งในตูรินก่อนจะถูกเลิกจ้างในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563
การทำงาน

หลังจากเขาถูกเลิกจ้างในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ลาเมเริ่มโพสต์วิดีโอบนติ๊กต็อก ในช่วงแรกเป็นวิดีโอแสดงการเต้นของเขาและการชมวิดีโอเกม เขาได้รับความนิยมสูงขึ้นจากวิดีโอตอบโต้ในรูปแบบวิดีโอ "ดูเอต" (อังกฤษ: duet) และ "สทิตช์" (อังกฤษ: stitch) ที่เป็นคุณสมบัติบนติ๊กต็อก โดยตอบโต้วิดีโอ "ไลฟ์แฮ็ก [en]" ที่ซับซ้อนด้วยการทำสิ่งเดียวกันในวิธีที่ง่ายกว่า ไม่กล่าวอะไร และทำท่ามืออันเป็นเอกลักษณ์ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 เขามีผู้ติดตามบนติ๊กต็อกสูงกว่าจิอันลูซา วักกี ขึ้นเป็นผู้ที่มีผู้ติดตามบนติ๊กต็อกสูงที่สุดในอิตาลี ต่อมามีผู้ติดตามสูงกว่าแอดดิซัน แร [en] กลายเป็นผู้ที่มีผู้ติดตามสูงที่สุดอันดับสองบนแพลตฟอร์มโดยรวม ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 ลาเมปรากฏตัวเป็นนักแสดงร่วมในการประกาศสำหรับมานูเอล โลกาเตลลีของสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 เขาเข้าร่วมเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสในฐานะแขกพิเศษในการฉายภาพยนตร์รอบปฐมทัศน์ เรื่อง ลอส อิลลูชัน [en] ที่กำกับโดยซาวีเย ฌียานโนลี [en] ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2565 ลาเมทำสัญญาร่วมธุรกิจกับฮูโกบอสส์ [en] และปรากฏตัวในโฆษณา #BeYourOwnBoss
ในปี พ.ศ. 2565 เขามีชื่อในรายชื่อโฟร์ทีอันเดอร์โฟร์ที [en]ของฟอร์ชูนและเธอร์ทีอันเดอร์เธอร์ที [en]ของฟอบส์
ในเดือนมีนาคมของปีเดียวกัน เขาได้รับรางวัลเปรมีโอ ลา มอดา เวสเต ลา ปาเซ ซึ่งองค์กรแอฟริกันแฟชันเกตมอบให้ทุกปี ณ รัฐสภายุโรป
ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2565 ลาเมเป็นผู้สร้างสรรค์ที่มีผู้ติดตามบนติ๊กต็อกสูงที่สุดแทนชาลี เกรซ เดมิลีโอ [en] โดยจำนวนผู้ติดตาม 142.1 ล้านบัญชี
Alessandro Riggio ผู้จัดการสื่อสังคมของลาเมตั้งแต่ที่เขามีผู้ติดตามบนอินสตาแกรมเพียง 1,000 คน ลาเมได้รับรายได้จากโพสต์บนติ๊กต็อกโพสต์ละ 750,000 ดอลลาร์สหรัฐและกำลังไปสู่ 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐภายในสิ้นปี 2565
ลาเมเป็นกรรมการในเทศกาลภาพยนตร์กานคู่กับริทวี บัน [en]ใน พ.ศ. 2565 ที่เขาตัดสินภาพยนตร์สั้นติ๊กต็อก
ตั้งแต่ พ.ศ. 2566 ลาเมเป็นกรรมการในรายการโทรทัศน์ อิตาเลียส์ก็อตทาเลนต์ [en]
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2566 มีการเพิ่มเครื่องแต่งกายตัวละคร (สกิน) ของเขาในฟอร์ตไนต์ โดยเป็นส่วนหนึ่งของแบตเทิลแพส [en] "ลาสต์รีสอร์ต" (อังกฤษ: Last Resort)
ลาเมที่แต่งชุดผู้ส่งจดหมายทำท่ามืออันเป็นเอกลักษณ์ของเขา
โก มิน-ซี

South Korean actress (born 1995)
| โก มิน-ซี |
| --- | --- |
โก มิน-ซี ถ่ายแบบลงนิตยสาร Marie Claire Korea ประจำเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021
เกิด:  (1995-02-15) 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 (29 ปี) แทจ็อน, ประเทศเกาหลีใต้
อาชีพ: นักแสดง ผู้กำกับ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2016–ปัจจุบัน
ตัวแทน: Mystic Story

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 고민시
ฮันจา: 高旻示
อาร์อาร์: Go Min-si 
เอ็มอาร์: Ko Minsi 
 
โก มิน-ซี (เกาหลี: 고민시; เกิด 15 กุมภาพันธ์ 1995) นักแสดงและผู้กำกับชาวเกาหลีใต้ในสังกัด Mystic Story Entertainment เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาทเด่นในละครโทรทัศน์ เช่น แอปเลิฟเตือนรัก (2019–2021), สวีทโฮม (2020–2023), พฤษภารำลึก (2021) และภาพยนตร์เรื่อง The Witch: Part 1. The Subversion (2018) และอหังการ์ทีมปล้นประดาน้ำ (2023)
อาชีพ

โก มิน-ซี ประเดิมงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2016 ด้วยภาพยนตร์เรื่อง Parallel Novel ซึ่งเธอร่วมแสดงและได้รับรางวัล Grand Prize ในเทศกาลภาพยนตร์ Three Minutes Film Festival ในปีเดียวกันนั้น เธอได้รับความนิยมหลังจากปรากฏตัวในฤดูกาลที่สามของเว็บซีรีส์เรื่อง 72 Seconds เธอยังปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอเพลง "Sign" ของซ็อนดุง
ในปี 2017 โก มิน-ซีได้แสดงในเว็บซีรีส์เรื่อง Absolutely Perfect Man เธอยังประเดิมการแสดงละครโทรทัศน์ด้วยละครย้อนยุคเรื่องบุษบาเปื้อนฝุ่น ก่อนที่จะปรากฏตัวในละครวัยรุ่นเรื่อง Hello, My Twenties! 2 และละครดราม่าแฟนตาซีเรื่อง Meloholic
ในปี ค.ศ. 2018 โก มิน-ซี ได้รับบทในซีรีส์โทรทัศน์คอมเมดี้ Welcome to Waikiki และละคร Live เธอยังเข้าร่วมแสดงใน Forgotten Season ซึ่งเป็นซีรีส์ที่สองของฤดูกาลที่เก้าของ KBS Drama Special และซีรีส์ระทึกขวัญลึกลับ The Smile Has Left Your Eyesโก มิน-ซี ปรากฏตัวในภาพยนตร์ Cheese in the Trap ซึ่งเป็นการดัดแปลงจากซีรีส์ชื่อเดียวกัน และในภาพยนตร์ The Witch: Part 1. The Subversion สำหรับ The Witch: Part 1. The Subversion เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมในงาน 55th Grand Bell Awards และได้รับรางวัล Popular Star Award ในงาน 7th Korea Best Star Awards
ในปี ค.ศ. 2019 โก มิน-ซี รับบทเป็น ฮวา-จา น้องสาวของตัวละครหลักในภาพยนตร์ประวัติศาสตร์-แอ็คชั่นเกาหลี-ญี่ปุ่น The Battle: Roar to Victory เธอยังรับบทสนับสนุนในซีรีส์ เน็ตฟลิกซ์ Love Alarm ซึ่งเธอรับบทเป็นลูกพี่ลูกน้องของตัวละครหลัก โก มิน-ซี ยังปรากฏในซีรีส์ระทึกขวัญ Secret Boutique ซึ่งเธอได้รับรางวัล Best New Actress ที่ 2019 SBS Drama Awards
ในปี ค.ศ. 2020 โก มิน-ซี ปรากฏตัวในซีรีส์ The Reason Why I Can't Tell You ของ KBS Drama Special ในภาพยนตร์ดราม่า Set Play และในซีรีส์ เน็ตฟลิกซ์ สวีทโฮม ซึ่งดัดแปลงจากเว็บตูนชื่อเดียวกัน
ในปี ค.ศ. 2021 โก มิน-ซี รับบทนำในละครซีรีส์ Youth of May ซึ่งเป็นละครที่เกิดขึ้นช่วงเหตุการณ์การก่อการกำเริบควังจูในปี ค.ศ. 1980 ในปีเดียวกัน เธอยังปรากฏตัวในซีรีส์ลึกลับ-แอ็คชั่น Jirisan ซึ่งเป็นการร่วมงานกันอีกครั้งกับผู้กำกับอี อึง-บก หลังจาก สวีทโฮม และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 โก มิน-ซี จะรับบทในภาพยนตร์ Smuggler ซึ่งคาดว่าจะเริ่มถ่ายทำในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021
ในปี ค.ศ. 2022 โก มิน-ซี รับบทในเว็บซีรีส์ Reincarnation Romance ซึ่งเป็นเว็บซีรีส์สั้น ๆ โฆษณาเกี่ยวกับยาแก้เมารถ นี่เป็นการร่วมงานครั้งที่สามของเธอกับ อี โด-ฮย็อนและ ซีรีส์หากไม้ล้มในป่าลึกซีรีส์ต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์ ในปี ค.ศ. 2024
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | Parallel Novel | ผู้หญิง | ยังเป็นผู้กำกับ |  |
| 2018 | Cheese in the Trap | นักเรียนหญิง | บทเล็ก |  |
| 2018 | The Witch: Part 1. The Subversion | โด มย็อง-ฮี |  |  |
| 2019 | The Battle: Roar to Victory | ฮวา-จา | บทเล็ก |  |
| 2020 | Set Play | ยู-ซอน | ภาพยนตร์อิสระ |  |
| 2022 | Decision to Leave | หมอดู | บทเล็ก |  |
| 2023 | Smugglers | โก อก-บุน |  |  |
ผลงาน > ซีรีส์โทรทัศน์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | My Sassy Girl | ซอน-คย็อง |  |  |
| 2017 | Hello, My Twenties! 2 | โอ ฮา-นา |  |  |
| 2017 | Meloholic | จู ยอ-จิน |  |  |
| 2018 | Welcome to Waikiki | อี มิน-อา | แขกรับเชิญ (ตอนที่. 3) |  |
| 2018 | Live | โอ ซง-อี |  |  |
| 2018 | Forgotten Season | ชเว จี-ยอง | ละครพิเศษ |  |
| 2018 | The Smile Has Left Your Eyes | อิม ยู-รี |  |  |
| 2019 | Secret Boutique | อี ฮยอน-จี |  |  |
| 2020 | The Reason Why I Can't Tell You | ซอ ยุน-ชาน | ละครพิเศษ |  |
| 2021 | Youth of May | คิม มย็อง-ฮี |  |  |
| 2021 | Jirisan | อี ดา-ว็อน |  |  |
ผลงาน > ซีรีส์เว็บ

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | 72 Seconds 3 | รีเมมเบอร์ | แขกรับเชิญ (ตอนที่ 2) |  |
| 2017 | Absolutely Perfect Man | ฮันนา | แขกรับเชิญ (ตอนที่ 3-4, 5, 7, 14) |  |
| 2019–2021 | Love Alarm | พัก กุล-มี | ฤดูกาลที่ 1–2 |  |
| 2020–2024 | สวีทโฮม | อี อึน-ยู | ฤดูกาลที่ 1–3 |  |
| 2024 | หากไม้ล้มในป่าลึก | ยู ซอง-อา |  |  |
ผลงาน > รายการโทรทัศน์

| ปี | ชื่อรายการ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 | Find Me | ผู้บรรยาย | สารคดี การก่อการกำเริบควังจู |  |
| 2024 | Jinny's Kitchen | สมาชิกนักแสดงและผู้ฝึกงาน | ซีรีส์พิเศษสำหรับ แอมะซอนไพรม์วิดีโอ; ฤดูกาล 2; เครดิต เป็นโค มิน-ซี |  |
ผลงาน > การปรากฏในมิวสิกวิดีโอ

| ปี | ชื่อเพลง | ศิลปิน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016 | "Sign"  (feat. Goo Hara)  | Thunder |  |
| 2021 | "Make Love"  (Feat. Zion.T)  | Gray |  |
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

| พิธีมอบรางวัล | ปี | หมวดหมู่ | ผู้ได้รับการเสนอชื่อ/ทำงาน | ผลลัพธ์ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอเชียน อะคาเดมี ครีเอทีฟ อวอร์ดส์ | 2021 | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | สวีทโฮม | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เอเชีย คอนเทนต์ อวอร์ดส์ | 2021 | นักแสดงหน้าใหม่ | สวีทโฮม | ชนะ |  |
| รางวัลแพ็กซังอาร์ตส์ | 2024 | นักแสดงหน้าใหม่หญิงยอดเยี่ยม – ภาพยนตร์ | Smugglers | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลแพ็กซังอาร์ตส์ | 2024 | นักแสดงหญิงยอดนิยม | โก มิน-ซี | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| บลู ดราก้อน ฟิล์ม อวอร์ดส์ | 2023 | นักแสดงหน้าใหม่หญิงยอดเยี่ยม | Smugglers | ชนะ |  |
| บิล ฟิล์ม อวอร์ดส์ | 2023 | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | Smugglers | ชนะ |  |
| บิล ฟิล์ม อวอร์ดส์ | 2023 | นักแสดงหน้าใหม่หญิงยอดเยี่ยม | Smugglers | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| บูซาน ฟิล์ม คริติกส์ อวอร์ดส์ | 2023 | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | Smugglers | ชนะ |  |
| บูซาน อินเตอร์เนชั่นแนล ฟิล์ม เฟสติวัล กับ มารี แคลร์ เอเชีย สตาร์ อวอร์ดส์ | 2023 | รางวัลใบหน้าแห่งเอเชีย | Smugglers | ชนะ |  |
| ชุนซา ฟิล์ม อาร์ต อวอร์ดส์ | 2023 | นักแสดงหน้าใหม่หญิงยอดเยี่ยม | Smugglers | ชนะ |  |
| แกรนด์ เบลล์ อวอร์ดส์ | 2018 | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | The Witch: Part 1. The Subversion | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| แกรนด์ เบลล์ อวอร์ดส์ | 2023 | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | Smugglers | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เคบีเอส ดราม่า อวอร์ดส์ | 2020 |  | Drama Special – The Reason Why I Can't Tell You | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เคบีเอส ดราม่า อวอร์ดส์ | 2021 | รางวัลยอดเยี่ยม ประเภทนักแสดงนำหญิง | Youth of May | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เคบีเอส ดราม่า อวอร์ดส์ | 2021 | รางวัลดีเด่น สาขานักแสดงนำหญิงประเภทมินิซีรีส์ | Youth of May | ชนะ |  |
| เคบีเอส ดราม่า อวอร์ดส์ | 2021 | รางวัลคู่รักดีเด่น | โก มิน-ซี กับ อี โด-ฮย็อน Youth of May | ชนะ |  |
| คิโนะ ไลท์ส อวอร์ดส์ | 2021 | นักแสดงนำหญิงแห่งปี (ในประเทศ) | Love Alarm 2, Youth of May and Jirisan | 5th place |  |
| อังกูล เบสต์ สตาร์ อวอร์ดส์ | 2018 | รางวัลดารายอดนิยม | The Witch: Part 1. The Subversion | ชนะ |  |
| อังกูล ฟิล์ม โปรดิวเซอร์ส แอสโซซิเอชัน อวอร์ดส์ | 2023 | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | Smugglers | ชนะ |  |
| เอสบีเอส ดราม่า อวอร์ดส์ | 2019 | นักแสดงหน้าใหม่หญิงยอดเยี่ยม | Secret Boutique | ชนะ |  |
| ทรี มินิทส์ ฟิล์ม เฟสติวัล | 2016 | แกรนด์ ไพรซ์ | Parallel Novel | ชนะ |  |
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง > รายการ

| สำนักพิมพ์ | ปี | รายการ | อันดับ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Cine 21 | 2020 | นักแสดงหน้าใหม่ที่น่าจับตามองในปี 2021 | ที่ 5 |  |
|  Cine 21 | 2021 | นักแสดงหน้าใหม่ที่น่าจับตามองในปี 2022 | ที่ 6 |  |
|  Cine 21 | 2023 | ดาราสาวน่าจับตามองในปี 2024 | ที่ 3 |  |
|  Cine 21 | 2024 | เกาหลี ฟิล์ม เน็กซ์ 50 - นักแสดง | ได้รับการเสนอชื่อ |  |
| Joy News 24 [ko] | 2023 | นักแสดงภาพยนตร์ดาวรุ่งแห่งปี | ที่ 1 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Go Min-si at Mystic Story (ในภาษาเกาหลี)
โก มิน-ซี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Go Min-si ที่ฮันซีเนมา
Go Min-si ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
Thepparatia

ชนิดของพืชดอก
| Thepparatia |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: ชบา 
วงศ์:: ชบา  Phuph. (2006)
สกุล:: Thepparatia  (Roxb. ex G.Don) Phuph. (2019)
สปีชีส์:: Thepparatia scandens
ชื่อทวินาม
Thepparatia scandens (Roxb. ex G.Don) Phuph. (2019)

ชื่อพ้อง
 Hibiscus scandens Roxb. ex G.Don (1831)  Thepparatia thailandica Phuph. (2006)
Thepparatia เป็นสกุลพืชดอกชนิดเดียวในวงศ์ Malvaceae โดยมีพืชชนิดเดียวในสกุลนี้ คือ เถาวัลย์ Thepparatia scandens
ขอบเขตตามธรรมชาติอยู่ตั้งแต่อนุทวีปอินเดียถึงอินโดจีนหลายพื้นที่ พบได้ในหมู่เกาะอันดามัน รัฐอัสสัม บังกลาเทศ หิมาลัยตะวันออก อินเดีย พม่า และไทย
ชื่อสกุล Thepparatia ตั้งขึ้นเพื่ออุทิศแด่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (พระราชสมภพ พ.ศ 2498; คนไทยมักเรียกพระองค์เป็น "พระเทพ") ชื่อเฉพาะภาษาละติน scandens หมายถึง ปีน มีที่มาจากคำว่า scando
สกุลนี้ได้รับการบรรยายและตีพิมพ์ครั้งแรกใน Thai Forest Bull., Bot. Vol.34 หน้า 195 เมื่อ พ.ศ. 2549 ส่วนชนิดในสกุลนี้ได้รับการตีพิมพ์ใน Fl. Thailand Vol.14 (ฉบับที่ 2) หน้า 329 เมื่อ พ.ศ. 2562
มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม

มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม เป็นสถาบันอุดมศึกษาเน้นวิจัยขนาดใหญ่ ตั้งที่เมืองเบอร์มิงแฮม อันมีสถานะเป็นอำเภอในจังหวัดเวสต์มิดแลนด์ มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮมเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยอิฐแดง (Red Brick Universities) และเป็นมหาวิทยาลัยอิฐแดงแห่งแรก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2443 โดยรวมโรงเรียนแพทย์ในพระราชินูปถัมภ์แห่งเบอร์มิงแฮมเข้ากับวิทยาลัยวิทยาศาสตร์เมสัน มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮมมีชื่อเสียงในด้านวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์และพาณิชยศาสตร์ โดยได้เป็นสมาชิกกลุ่มรัสเซล และกลุ่มมหาวิทยาลัยวิจัยยูนิเวอร์ซิตัส (หรือ อูนิแวร์ซิตัส) 21 ซึ่งมีที่ทำการที่มหาวิทยาลัยเอง
ประวัติ

มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม ก่อตั้งตามพระราชบัญญัติเมื่อ พ.ศ. 2443 จากการควบรวมโรงเรียนแพทย์ในพระราชินูปถัมภ์แห่งเบอร์มิงแฮม (Queen's College Birmingham) ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2371กับวิทยาลัยวิทยาศาสตร์เมสัน (Mason Science College) ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2413 ใช้เวลา 5 ปี การก่อตั้งจึงสำเร็จ ตามชื่อของโจเซีย เมสัน (Josiah Mason) นักอุตสาหกรรมชาวอังกฤษ ก่อนหน้าที่มหาวิทยาลัยจะก่อตั้งนั้นเอง ได้มีการโอนภาควิชาเคมีและภาควิชากายวิภาคเปรียบเทียบจากโรงเรียนแพทย์ จนทำให้มีการยกฐานะวิทยาลัยวิทยาศาสตร์เมสันเป็นวิทยาลัยอุดมศึกษาเมสัน เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2341 มีโจเซฟ เชมเบอร์เลน (Joseph Chamberlain) เป็นนายกสภาสถาบัน
ไม่นานนักหลังจากการโอนย้ายส่วนงาน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมีพระบรมราชโองการให้ควบรวมทั้งสองสถาบันเข้าด้วยกัน เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2443 ตระกูลกอฟ-คาลทอร์ป (Gough-Calthorpe Family) ได้บริจาคที่ดินส่วนหนึ่งของตนซึ่งตั้ง ณ ตำบลบอร์นบรุก (Bournbrook) ซึ่งมีขนาดราว ๆ 10 เฮกแตร์ (ุ62 ไร่ 2 งาน) ให้แก่มหาวิทยาลัยเพื่อใช้เป็นที่ตั้ง อาคารต่าง ๆ ถูกสร้างขึ้นโดยมากใช้อิฐสีแดง หนึ่งในอาคารเหล่านั้น คือ อาคารแอสตันเว็บ ได้ถูกใช้เป็นสถานที่พยาบาลทหารบาดเจ็บจากการสู้รบ
ต่อมาเมื่อมหาวิทยาลัยต้องขยายตัว ฮิวก์ คาสซัน (Hugh Casson) และเนวิล คอนเดอร์ (Neville Conder) สถาปนิก ได้รับมอบหมายจากมหาวิทยาลัยให้ทำแผนสร้างอาคารใหญ่ขึ้นเสริมอาคารที่มีอยู่เดิม ต่อจากนั้นมหาวิทยาลัยก็ได้เริ่มสร้างอาคารใหม่ ๆ โดยเริ่มดำเนินการตั้งแต่ พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา ขณะเดียวกันนั้นเองมหาวิทยาลัยได้ช่วยเหลือมหาวิทยาลัยซิมบับเวจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ รวมทั้งช่วยเหลือการดำเนินงานวิทยาลัยอุดมศึกษานอร์ทสแตฟฟอร์ดเชอร์ (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยคีล) รวมไปถึงการก่อตั้งมหาวิทยาลัยวอร์ริก ซึ่งเดิมทีมหาวิทยาลัยวอริกจะมีสถานะเป็นเพียงวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม ณ เมืองโคเวนทรี แต่อธิการบดีขณะนั้น (โรเบิร์ต เอตเกน (Robert Aitken)) ได้ทัดทานขอให้เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัย
การเติบโตของมหาวิทยาลัย นอกจากวิสัยทัศน์ที่ยาวไกลของผู้บริหารแล้ว ยังได้อิทธิพลจากการค้นคว้าวิจัยของบุคลากรอีกด้วย อาทิ ช่วงระหว่าง พ.ศ. 2468 - 2491 นอร์มัน ฮาเวิร์ท (์Norman Harworth) หัวหน้าภาควิชาเคมี คณบดีคณะวิทยาศาสตร์ และรองอธิการบดี (พ.ศ. 2490 - 2491) เป็นนักวิจัยด้านเคมีของคาร์โบไฮเดรต โดยเขาได้ค้นพบโครงสร้างของน้ำตาลที่สามารถหมุนแกนแสงโพลาไรซ์ได้ รวมถึงค้นพบโครงสร้างที่แน่นอนของน้ำตาลมอลโทส เซลโลไบโอส แลกโทส เจนโชไบโอส เมลลิไบโอส เจนเชียโนส ราฟฟิโนส และโครงสร้างของน้ำตาลอัลโดสที่เป็นวงกลม งานของเขาทำให้มีการค้นพบโครงสร้างของสารที่ซับซ้อนกว่าขึ้นมาเช่น แป้งแท้ (starch) เซลลูโลส ไกลโคเจน อินูลิน และไซแลน จนได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2483
มาร์ก โอลิฟันต์ (Mark Oliphant) อาจารย์ เสนอให้สร้างซิงโครตรอน (เครื่องเร่งอนุภาค) ที่ประกอบด้วยโปรตอนในปี พ.ศ. 2486 แต่เขากลับปฏิเสธว่าไม่มีความเป็นไปได้ในเวลาต่อมา กระนั้นสองปีให้หลังได้มีการค้นพบสถานะสมดุล ทำให้สามารถสร้างเครื่องเร่งอนุภาคขนาด 1 กิกะอิเล็กตรอนโวลต์ที่มหาวิทยาลัย ซึ่งเริ่มเดินในอีก 7 ปีต่อมา ด้วยเหตุผลด้านค่าพลังงานที่ต้องใช้ อย่างไรก็ตามเครื่องเร่งอนุภาคที่ห้องปฏิบัติการบรูกแฮเวนได้ถูกสร้างสำเร็จก่อนหน้าที่เครื่องของมหาวิทยาลัยจะสามารถเดินเครื่องได้
ในปี พ.ศ. 2490 ปีเตอร์ เมเดวาร์ (Peter Medewar) ศาสตราจารย์ด้านสัตววิทยา ได้ศึกษาผลของภูมิคุ้มกันที่มีต่อการปลูกถ่ายอวัยวะ ในงานของเขา ได้ศึกษาการปลูกถ่ายผิวหนังวัวและการสร้างเม็ดสีในผิวหนังที่ปลูกใหม่ จนได้รับรางวัลโนเบลสาขาแพทยศาสตร์ ประจำปี พ.ศ. 2503