stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การตรวจการได้ยิน
การทดสอบคำสัมผัสแบบปรับปรุง

การทดสอบคำสัมผัสแบบปรับปรุง (MRT) อยู่ในมาตรฐานแห่งชาติอเมริกัน ANSI S3.2 เป็นวิธีการวัดความชัดเจนของคำพูดในระบบสื่อสาร
มีชุดคำพยางค์เดียว 50 ชุด แต่ละชุดมีคำ 6 คำโดยต่างกันที่พยัญชนะต้นหรือท้าย (เช่น not, tot, got, pot, hot, lot และ ray, raze, rate, rave, rake, race) 
ผู้ฟังจะได้ยินคำแนะนำว่า "ให้กำหนดคำว่า___" แล้วได้ยินคำหนึ่งจากหกคำ
ต่อมาก็จะได้ยินคำ 6 คำที่สัมผัสกันเพื่อให้เลือกคำที่กำหนดไว้
กองทัพอากาศสหรัฐได้ใช้วิธีนี้อย่างกว้างขวางเพื่อทดสอบระบบสื่อสารต่าง ๆ โดยมักจะมีการประกอบเสียงรบกวน
ถ้าได้คำตอบที่ถูกต้อง 80% หรือยิ่งกว่า ถือว่ามีประสิทธิภาพพอใช้ได้[ต้องการอ้างอิง]
อื่น ๆ

นักโสตสัมผัสวิทยาหรือผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องช่วยฟังอาจทดสอบด้วยคำพูด โดยให้ผู้ป่วยพูดตามคำที่ได้ยิน
นอกจากนี้ มีการทดสอบที่เรียกว่า Tympanometry (การวัดแก้วหู) โดยใช้หัววัดขนาดเล็กใส่ในหูแล้วเปลี่ยนความดันอากาศในช่องหูให้ต่าง ๆ กัน ซึ่งช่วยระบุว่า แก้วหูและโครงสร้างอื่น ๆ ในหูชั้นกลางทำงานได้ดีเพียงใด ปริมาตรช่องหูจะบ่งชี้ว่าอาจมีรูทะลุที่แก้วหู (เยื่อแก้วหู) หรือไม่ ความดันในหูชั้นกลางจะบ่งชี้ว่ามีของเหลวในช่องหูชั้นกลางหรือไม่ (เป็น "หูชั้นกลางมีน้ำ" หรือ "หูชั้นกลางอักเสบแบบมีน้ำ") การวัดความยืดหยุ่นจะบ่งชี้ว่าแก้วหูและกระดูกหู (กระดูกหูทั้งสามชิ้น) เคลื่อนไหวได้ดีเพียงใด
การทดสอบสุดท้ายที่นักแก้ไขการได้ยินอาจทำคือการทดสอบรีเฟล็กซ์ต่อเสียง (acoustic reflex) ของหู ในการทดสอบนี้ จะมีการใส่หัววัดเข้าไปในหูแล้วสร้างเสียงดังมากกว่า 70 dBSPL เป็นการวัดการเกร็งแบบรีเฟล็กซ์ของกล้ามเนื้อดึงกระดูกรูปโกลน (stapedius muscle) ซึ่งป้องกันหูจากเสียงดัง เช่น เสียงพูดของตัวเองซึ่งอาจดังถึง 90 dBSPL ที่แก้วหู ซึ่งอาจให้ข้อมูลเกี่ยวกับเส้นประสาททรงตัว (vestibular) และเส้นประสาทใบหน้า (facial) โดยบ่งชี้ว่ามีรอยโรคหรือไม่
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  
"การตรวจการได้ยิน มีขั้นตอนและการรักษาอย่างไร". MedPark Hospital. 2024-06-20. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2025-01-25. สืบค้นเมื่อ 2025-01-25.
↑  
"การตรวจการได้ยิน". โรงพยาบาลวิภาวดี (Vibhavadi Hospital). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2024-08-04. สืบค้นเมื่อ 2025-01-25.
↑  Hearing test, สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ, อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช., การทดสอบการได้ยิน [TU Subject Heading]
↑  Kiessling, Jürgen; Leifholz, Melanie; Unkel, Steffen; Pons-Kühnemann, Jörn; Jespersen, Charlotte Thunberg; Pedersen, Jenny Nesgaard (2015). "A comparison of conventional and in-situ audiometry on participants with varying levels of sensorineural hearing loss". Journal of the American Academy of Audiology. 26 (1): 68–79. doi:10.3766/jaaa.26.1.8. ISSN 2157-3107. PMID 25597462.
↑  "In-situ Thresholds for Hearing Aid Fittings". Hearing Review (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). November 2012. สืบค้นเมื่อ 2019-05-26.
1 2  
van Tonder, Jessica; Swanepoel, De Wet; Mahomed-Asmail, Faheema; Myburgh, Hermanus; Eikelboom, Robert H. (2017). "Automated Smartphone Threshold Audiometry: Validity and Time Efficiency". Journal of the American Academy of Audiology. 28 (3): 200–208. doi:10.3766/jaaa.16002. hdl:2263/60435. ISSN 2157-3107. PMID 28277211. S2CID 3795810.
↑  
Bright, Tess; Pallawela, Danuk (2016-12-23). "Validated Smartphone-Based Apps for Ear and Hearing Assessments: A Review". JMIR Rehabilitation and Assistive Technologies. 3 (2): e13. doi:10.2196/rehab.6074. ISSN 2369-2529. PMC 5454564. PMID 28582261.
↑  Yueh, B; Shapiro N; MacLean CH; Shekelle PG (April 2003). "Screening and management of adult hearing loss in primary care: scientific review". Journal of the American Medical Association. 289 (15): 1976–1985. doi:10.1001/jama.289.15.1976. PMID 12697801.
↑  Nilsson, M.; Soli, S. D.; Sullivan, J. A. (1994). "Development of the Hearing in Noise Test for the measurement of speech reception thresholds in quiet and in noise". The Journal of the Acoustical Society of America. 95 (2): 1085–1099. Bibcode:1994ASAJ...95.1085N. doi:10.1121/1.408469. PMID 8132902.
↑  Wilson, Richard H.; Carnell, Crystal S.; Cleghorn, Amber L. (2007). "The Words-in-Noise (WIN) Test with Multitalker Babble and Speech Spectrum Noise Maskers" (PDF). J Am Acad Audiol. 18 (6): 522–529. doi:10.3766/jaaa.18.6.7. PMID 17849640. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-05-18. สืบค้นเมื่อ 2019-02-19.
↑  "ANSI/ASA S3.2-2009 (R2014) Method For Measuring The Intelligibility Of Speech Over Communication Systems". American National Standards Institute, Acoustical Society of America. 2014. {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)
แหล่งข้อมูลอื่น

Online Hearing Exam
Hearing Test Ireland
| ด ค กการทดสอบทางการแพทย์ที่เกี่ยวกับการได้ยินและการทรงตัว (R30–R39, 788) |
| --- | --- |
การได้ยิน:  การตรวจการได้ยิน  การทดสอบรินเน  Tone decay test  การทดสอบวีเบอร์  การวัดสมรรถภาพการได้ยิน โดยใช้เสียงบริสุทธิ์  โดยใช้โสตทัศนูปกรณ์เสริมสร้างภาพ 
การทรงตัว:  Dix–Hallpike test  Unterberger test  การทดสอบรอมเบิร์ก 
อื่น ๆ:  กล้องส่องตรวจหู การส่องตรวจหูโดยเป่าลมเข้าช่องหู  Tympanometry
ปอบผีฟ้า

| ปอบผีฟ้า |
| --- | --- |
บทประพันธ์: ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก
บทละครโทรทัศน์: ลุลินารถ
กำกับโดย: จรูญ ธรรมศิลป์
แสดงนำ: นุติ เขมะโยธิน วรนุช วงษ์สวรรค์ สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์ ฉัตรมงคล บำเพ็ญ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ปอบผีฟ้า
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
จำนวนตอน: 22
การผลิต
ความยาวตอน: ประมาณ 50 นาที (ต่อตอน)
บริษัทผู้ผลิต: บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 7
ออกอากาศ: 29 กันยายน 2540 (2540-09-29) – 9 ธันวาคม 2540 (2540-12-09)
ปอบผีฟ้า เป็นเรื่องผีของไทยที่ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ละครเรื่องนี้มีฉากในช่วงศตวรรษที่ 19 และมีรายละเอียดเนื้อเรื่องบางส่วนเหมือนกับละครเรื่อง เจ้านาง ซึ่งออกอากาศในปี 2537 และผู้ชมบางส่วนเชื่อว่าเนื้อเรื่องของปอบผีฟ้าอิงจากละครเรื่องเจ้านาง
หลาย ๆ คนมองว่า “ปอบผีฟ้า” เป็นหนึ่งในละครไทยที่น่ากลัวที่สุดเรื่องหนึ่ง และนักแสดงสาว วรนุช วงษ์สวรรค์ ซึ่งแสดงละครเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ได้กล่าวในบทสัมภาษณ์ในภายหลังว่า “ผีฟ้า” ตัวจริงปรากฏตัวในระหว่างการถ่ายทำฉากหนึ่ง
ตำนาน

เรื่องนี้อิงจากตำนานเก่าแก่ของไทยเกี่ยวผีหรือวิญญาณชนิดหนึ่งที่เรียกว่า ผีฟ้า  หรือ ผีปอบ
ผีฟ้าต้องสิงร่างภาชนะถึงจะอยู่ได้และจะออกจากร่างภาชนะตอนที่ภาชนะหลับเท่านั้น ก่อนที่ภาชนะจะตาย ผีฟ้าต้องหาภาชนะใหม่ที่จะสามารถอยู่ได้ โดยทำการทำให้เหยื่อใหม่กินน้ำลายของภาชนะเก่า ผีพวกนี้มีพลังและน่ากลัว หากสามารถเข้าไปในร่างของใครได้สำเร็จ ผีนั้นจะเข้าสิงคน ๆ นั้นไปตลอดชีวิต โดยดูดเลือดและกินลำไส้ของเหยื่อเป็นอาหาร
สามารถขับไล่ผีฟ้าให้ออกจากร่างได้ด้วยการแสดงการรำแบบพิเศษ โดยหมอผีจะเคลื่อนไหวเหมือนน้ำวน ผีจะถูกดึงออกจากร่างของภาชนะ
ตำนานดั้งเดิมเล่าว่าเจ้าชายผู้หนึ่งเป็นผู้ฝึกเวทมนตร์ และได้ค้นพบคาถาที่ทำให้เขาสามารถเข้าไปในร่างของเหยื่อที่ยังมีชีวิตอยู่และเข้าสิงได้ ครั้งหนึ่งเมื่อเจ้าชายร่ายคาถาเพื่อเข้าร่างสัตว์ คนรับใช้ของเขาได้ยินก็เลยร่ายคาถานั้นเข้าร่างที่ว่างเปล่าของเจ้าชาย
เจ้าชายทรงทราบการกระทำของคนรับใช้ จึงเข้าไปในร่างนกแล้วบินไปหาพระมเหสีเพื่อขอความช่วยเหลือ พวกเขาจึงทำลายศพของคนรับใช้ไปด้วย ต่อมาเจ้าชาย (ในร่างนก) ท้าคนรับใช้ (ในร่างเจ้าชาย) ให้เข้าไปในร่างของสัตว์ เมื่อคนรับใช้เข้าไปอย่างโง่เขลาและควบคุมร่างของสัตว์นั้น เจ้าชายตัวจริงก็กลับเข้าไปในร่างของตนเองอีกครั้ง โดยทิ้งวิญญาณของคนรับใช้ไว้โดยไม่มีร่างของตนเองให้กลับเข้าไปอีก
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา วิญญาณของคนรับใช้ก็ถูกสาปให้ไปแสวงหาภาชนะใหม่
เนื้อเรื่องย่อ

ปอบผีฟ้า บอกเล่าตำนานของเจ้าหญิงองค์หนึ่ง ที่ถูกวิญญาณหรือสิ่งลี้ลับที่เรียกว่า ผีฟ้า หรือ ผีปอบ เข้าสิงและผีตนนั้นก็ได้เข้าสิงลูกหลานของเธอทีละรุ่น
เนื้อเรื่องย่อ > รุ่นแรก

ในศตวรรษที่ 19 ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย เจ้าหญิงนางฟ้าเสด็จออกจากพระราชวังพร้อมกับข้าราชบริพาร 2 คน เพื่อไปประทับอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ในเวลานั้นบริเวณดังกล่าวกำลังถูกวิญญาณที่น่ากลัวอย่างผีฟ้าหลอกหลอนซึ่งตามตำนานกล่าวว่าผีฟ้าจะเข้าสิงร่างของเหยื่อและใช้ร่างกายของผีฟ้ากินลำไส้และเลือดของเหยื่อมนุษย์
เจ้าหญิงเป็นหลานสาวของหมอผีที่เคยต่อสู้กับผีฟ้ามาก่อน และเธอได้ฝึกเต้นรำไล่ผีแบบดั้งเดิมมาหลายปีตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก
แม้การเต้นรำจะสวยงามมาก แต่การนำไปใช้ในการขับไล่ปีศาจถือเป็นการกระทำที่อันตราย และขณะที่นางฟ้าพยายามทำพิธี ผีก็สามารถเข้าสิงร่างของนางฟ้าได้หลังจากที่นางฟ้ากลืนน้ำลายของผีฟ้าเข้าไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งมันได้ตกค้างอยู่บนใบไม้สีเขียวบริเวณใกล้เคียง ผีฟ้าประสบความสำเร็จในการล้างแค้นครอบครัวหมอผีของเจ้าหญิง
เมื่อถูกเข้าสิงและกลายเป็น ผีนางฟ้า และผีฟ้ารุ่นใหม่ก็ถูกปล่อยให้ออกล่าเหยื่อยามค่ำคืนอย่างโหดร้ายต่อไป
เนื้อเรื่องย่อ > รุ่นที่สอง

นางฟ้าแต่งงานกับผู้ชายที่กล้าหาญและมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน แต่สามีของเธอรู้เรื่องความลับของเธอเมื่อเขาจับได้ว่าเธอกำลังจะฆ่าลูกสาวของตัวเองเพื่อเอามาเป็นอาหาร เขาเสนอตัวที่จะเข้ามาแทนที่ลูกสาว และลูกสาวก็รอดมาได้ เมื่อเวลาผ่านไปนางฟ้าอายุมากขึ้น นางก็ถ่ายน้ำลายบางส่วนไปให้ลูกสาว และลูกสาวก็ถูก ผีฟ้า เข้าสิง กลายเป็น ผีนางฟ้า คนต่อไป
เธอได้กลายเป็นตัวแทนที่ชั่วร้ายที่สุดในบรรดาพวกเขาทั้งหมด โดยในเวลากลางวันมีรูปร่างหน้าตาเหมือนผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง แต่เมื่อไปล่าสัตว์กับข้าราชบริพารของนางฟ้าในเวลากลางคืน นางก็แปลงกายเป็นเจ้าหญิงใบหน้าหน้าสีเขียว ออกไล่ตามนักเดินทางที่ผ่านไปมาในเวลากลางคืน ก่อนที่เธอจะฆ่าพวกเขา เธอได้เต้นรำน้ำวนเพื่อให้ดูน่ากลัวยิ่งขึ้น
เนื้อเรื่องย่อ > รุ่นสุดท้าย?

ลูกสาวของนางฟ้าได้แต่งงานกับชายหนุ่มรูปงามและมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน เธอมีชื่อว่า “แก้ว” และถูกกำหนดให้เป็น ผีนางฟ้า คนต่อไป
เมื่อพ่อของแก้วเสียชีวิตจากอาการป่วยอย่างกะทันหัน หมอหนุ่มที่มาเยือนหมู่บ้านจึงได้ยินเรื่องราวของชาวบ้านที่เสียชีวิตหรือหายตัวไปอย่างลึกลับ เขาสืบสวนและค้นพบว่าฆาตกรก็คือแม่ของแก้วซึ่งถูกสิงโดย ผีฟ้า แก้วปฏิเสธที่จะเชื่อคำบอกเล่า โดยเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าแม่ของเธอเป็นเพียงหญิงชราธรรมดาคนหนึ่ง
จะเกิดอะไรขึ้นกับแก้ว? เธอจะหยุดแม่ของเธอและยุติ ผีนางฟ้า ได้หรือไม่หรือเธอจะกลายเป็นคนต่อไปที่จะรับหน้าที่อันเลวร้ายนี้?
เบวาซิซูแมบ

| โมโนโคลนอล แอนติบอดี |
| --- | --- |
ประเภท: Whole antibody
แหล่งที่มา: Humanized (from mouse)
เป้าหมาย: VEGF-A
ข้อมูลทางคลินิก
การอ่านออกเสียง: /bɛvəˈsɪzjuːmæb/ 
ชื่อทางการค้า: Avastin, อื่น ๆ
AHFS/Drugs.com: Bevacizumab
ข้อมูลทะเบียนยา:  TH Ya&You: Bevacizumab  EU EMA: by INN  US FDA: Bevacizumab 
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  AU: D   US: N (ยังไมได้จำแนก)   
ช่องทางการรับยา: ในหลอดเลือดดำ
รหัส ATC: L01XC07 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  US: ℞-only   In general: ℞ (Prescription only) 
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: 100% (ในหลอดเลือดดำ)
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 20 วัน (ระหว่าง 11-50 วัน)
ตัวบ่งชี้
เลขทะเบียน CAS: 216974-75-3 Y
DrugBank: DB00112 Y
UNII: 2S9ZZM9Q9V
KEGG: D06409 Y
ChEMBL: CHEMBL1201583
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C6638H10160N1720O2108S44
มวลต่อโมล: 149,196.82 g/mol g·mol−1
  7Y (what is this?)  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
เบวาซิซูแมบ (อังกฤษ: Bevacizumab, /bɛvəˈsɪzjuːmæb/)
ที่วางตลาดในชื่อการค้า Avastin เป็นยาที่ใช้รักษาโรคมะเร็งบางอย่างและโรคตาอย่างหนึ่งโดยเฉพาะ
สำหรับมะเร็ง ยาจะถูกปล่อยเข้าเส้นเลือดดำอย่างช้า ๆ เพื่อรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่, มะเร็งปอด, มะเร็งสมอง (glioblastoma), และมะเร็งเซลล์ไต (renal cell carcinoma)
สำหรับรักษาจุดภาพชัดเสื่อมเนื่องกับอายุ (AMD) ใช้การฉีดเข้าในตา
ผลข้างเคียงสามัญเมื่อใช้รักษามะเร็งรวมทั้งเลือดกำเดาไหล ปวดหัว ความดันโลหิตสูง และผื่น
ผลข้างเคียงรุนแรงรวมทั้งทางเดินอาหารทะลุ (gastrointestinal perforation) เลือดออก แพ้ ลิ่มเลือด และความเสี่ยงติดเชื้อสูงขึ้น
เมื่อใช้รักษาตา ผลข้างเคียงรวมทั้งการเสียการเห็นและจอตาลอก
เบวาซิซูแมบ อยู่ในหมู่ยายับยั้งกำเนิดหลอดเลือด (angiogenesis inhibitor) และสารภูมิต้านทานโมโนโคลน (monoclonal antibody)
มันทำงานโดยชะลอการเกิด/การเติบโตของเส้นเลือด
เบวาซิซูแมบ อนุมัติให้ใช้รักษาในสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2547
เป็นยาอย่างหนึ่งในรายการยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลก คือเป็นยาที่มีประสิทธิผลและปลอดภัยที่สุดและจำเป็นในระบบสาธารณสุข
โดยติดรายการเพราะใช้รักษาโรคตา
ในประเทศกำลังพัฒนา ราคาขายส่งของยาอยู่ที่ 638.54 เหรียญสหรัฐ (ประมาณ 20,741 บาท) ต่อขวดในปี พ.ศ. 2557
โดยขวดขนาดเดียวกัน ระบบบริการสุขภาพแห่งชาติในสหราชอาณาจักร (NHS) ต้องจ่าย 242.66 ปอนด์สเตอร์ลิง (ประมาณ 12,700 บาท)
การแพทย์ > มะเร็งลำไส้ใหญ่

องค์การอาหารและยาสหรัฐอนุมัติให้ใช้เป็นยารักษามะเร็งลำไส้ใหญ่ที่กระจายแล้ว โดยใช้ร่วมกับเคมีบำบัดปกติ ซึ่งเป็นการรักษาลำดับแรก หรือโดยใช้กับยา 5-fluorouracil ซึ่งเป็นการรักษาลำดับสอง
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 องค์กรยายุโรป (EMA) จึงอนุมัติให้ใช้รักษามะเร็งลำไส้ใหญ่
ยายังได้ตรวจสอบเพื่อใช้เสริมยาเคมีบำบัดอื่น ๆ ในคนไข้มะเร็งลำไส้ใหญ่ที่ยังไม่แพร่กระจาย
แต่งานศึกษาที่ทำแบบสุ่มสองงานแสดงว่า ไม่มีประโยชน์เพื่อป้องกันมะเร็งไม่ให้กลับมาและอาจมีโทษสำหรับคนไข้กรณีนี้
การแพทย์ > มะเร็งปอด

ในปี พ.ศ. 2549 องค์การอาหารและยาสหรัฐอนุมัติให้ใช้เป็นยารักษามะเร็งปอดแบบ nonsquamous non-small-cell lung carcinoma เป็นลำดับแรกโดยใช้ร่วมกับเคมีบำบัดที่ใช้ยา carboplatin หรือ paclitaxel การอนุมัติอาศัยงานศึกษาสำคัญที่เรียกว่า E4599 (ซึ่งทำโดย Eastern Cooperative Oncology Group) ซึ่งแสดงการรอดชีวิตโดยรวม (overall survival) ได้นานขึ้นสองเดือนสำหรับคนไข้ที่รักษาด้วยยา
การวิเคราะห์ทางวิทยาเนื้อเยื่อที่วางแผนล่วงหน้าใน E4599 แสดงการรอดชีวิตได้นานขึ้น 4 เดือนโดยมัธยฐาน สำหรับคนไข้มะเร็งชนิดต่อม ซึ่งเป็นในกรณีคนไข้ 85% ของมะเร็งปอดกลุ่ม non-squamous cell carcinoma
การทดลองทางคลินิกของยุโรป คือ AVAiL ต่อมารายงานในปี พ.ศ. 2552 ยืนยันช่วงการมีชีวิตที่โรคไม่ก้าวหน้านานขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เหมือนที่พบใน E4599 แต่การรอดชีวิตโดยรวมไม่นานขึ้นเมื่อรักษาด้วยยา ซึ่งอาจเป็นเพราะการใช้ยาที่จำกัดกว่าในการรักษาแบบธำรงสภาพ (maintenance) ใน AVAiL เมื่อเทียบกับ E4599 ผลแตกต่างเช่นนี้ก็พบในคนไข้มะเร็งลำไส้ใหญ่ด้วย ในฐานเป็นยายับยั้งกำเนิดหลอดเลือด ไม่มีเหตุผลเนื่องกับกลไกของยาเพื่อยุติการใช้ยาก่อนโรคจะแย่ลงอีก กล่าวอีกอย่างก็คือ ประโยชน์คือการรอดชีวิตที่ได้จากการใช้ยา จะหวังได้ก็ต่อเมื่อใช้ตามหลักฐานทางคลินิกคือ ให้ใช้ยาจนกระทั่งโรคแย่ลงหรือมีผลข้างเคียงที่ยอมรับไม่ได้
งานทดลองทางคลินิกของยุโรปในการใช้ยารักษามะเร็งปอด คือ AVAPERL ได้รายงานในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554
คนไข้ได้รักษาด้วย เบวาซิซูแมบ ร่วมกับยา cisplatin/pemetrexed 4 รอบ แล้วจัดเข้ากลุ่มต่าง ๆ โดยสุ่มเพื่อรักษาแบบธำรงสภาพ (maintenance) ด้วยยา bevacizumab/pemetrexed หรือด้วย เบวาซิซูแมบ อย่างเดียวจนกระทั่งโรคแย่ลงอีก
การรักษาธำรงสภาพด้วย bevacizumab/pemetrexed ลดความเสี่ยงโรคแย่ลงถึง 50% เทียบกับเมื่อใช้ เบวาซิซูแมบ อย่างเดียว (ค่ามัธยฐานของช่วงการมีชีวิตที่โรคคงสภาพ 10.2 เดือนเทียบกับ 6.6 เดือน)
แต่ก็ไม่ได้เพิ่มการรอดชีวิตโดยรวมอย่างสำคัญเทียบกับเมื่อใช้ เบวาซิซูแมบ เดี่ยว ๆ เมื่อวิเคราะห์ติดตามผล
เครือข่ายศูนย์มะเร็งแห่งชาติสหรัฐ (National Comprehensive Cancer Network) แนะนำให้ใช้ยา เบวาซิซูแมบ เป็นการรักษาลำดับแรกบวกกับเคมีบำบัดมาตรฐานอื่น ๆ อย่างใดอย่างหนึ่ง แล้วตามด้วยการรักษาธำรงสภาพด้วยยาจนกว่าอาการจะแย่ลง
โดยให้ยาในขนาดสูงกว่าเมื่อใช้เคมีบำบัดที่อาศัยยา carboplatin เทียบกับเมื่อให้เคมีบำบัดที่อาศัยยา cisplatin
ในมะเร็งปอดระยะปลาย คนไข้น้อยกว่าครึ่งจะผ่านเกณฑ์เพื่อรักษา
การแพทย์ > มะเร็งเต้านม

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 องค์การอาหารและยาสหรัฐได้แจ้งความตั้งใจถอนข้อบ่งใช้ยาในการรักษามะเร็งเต้านม (ซึ่งอนุมัติในปี พ.ศ. 2551) โดยอ้างว่า ไม่ปรากฏว่าปลอดภัยหรือมีประสิทธิผลสำหรับคนไข้
คือ ข้อมูลรวมกันจากการทดลองทางคลินิกต่าง ๆ กัน 4 งานแสดงว่า ยาไม่ได้ทำให้รอดชีวิตโดยรวมได้นานขึ้น และไม่ได้ชะลออาการพอเมื่อเปรียบเทียบกับความเสี่ยงที่เกิดแก่คนไข้
การถอนอนุมัตินี้มีผลให้บริษัทไม่สามารถโฆษณาขายยาเพื่อรักษามะเร็งเต้านมเท่านั้น
และแพทย์ก็ยังสามารถให้ยานอกเหนือจากข้อบ่งใช้ แต่บริษัทประกันสุขภาพก็มีโอกาสน้อยลงในการจ่ายค่ายาที่ใช้นอกข้อบ่งใช้
ต่อมาเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 คณะกรรมการขององค์กรก็ได้ปฏิเสธการอุทธรณ์ของบริษัทเจ้าของยาอย่างเป็นเอกฉันท์
คือ คณะผู้ชำนาญการในเรื่องมะเร็งได้ตัดสินเป็นครั้งที่สองว่า Avastin (เบวาซิซูแมบ) ซึ่งเป็นยารักษามะเร็งที่ขายดีเป็นอันดับสองของโลก ไม่ควรใช้ต่อไปในคนไข้มะเร็งเต้านม เป็นการกำจัดอุปสรรคให้รัฐบาลสหรัฐถอนอนุมัติของยา
การประชุมนี้เป็นการพิจารณาอุทธรณ์ของบริษัทเป็นขั้นสุดท้าย
คณะผู้ชำนาญการได้สรุปว่า งานทดลองทางคลินิกของมะเร็งเต้านมที่ให้ยา Avastin แก่คนไข้ไม่แสดงประโยชน์ในอัตราการรอดชีวิต ไม่ทำคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น และเกิดผลข้างเคียงอย่างสำคัญ
อย่างไรก็ดี กลุ่มสนับสนุนคนไข้ต่าง ๆ ก็รู้สึกผิดหวังในการตัดสินใจของคณะ
ต่อมาเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 องค์กรจึงได้ประกาศว่าได้ถอนการอนุมัติการบ่งใช้ในโรคมะเร็งเต้านมของยา โดยสรุปว่าไม่มีหลักฐานว่ายาปลอดภัยหรือมีประสิทธิผลเพื่อข้อบ่งใช้นี้
การแพทย์ > มะเร็งไต

ในมะเร็งไตบางอย่าง ยาช่วยทำให้มีช่วงชีวิตที่โรคคงสภาพนานขึ้น แต่ไม่ช่วยให้รอดชีวิตได้นานขึ้น
ในปี พ.ศ. 2552 องค์กรอาหารและยาสหรัฐอนุมัติให้ใช้ยาเพื่อรักษามะเร็งเซลล์ไต (renal cell cancer) ที่แพร่กระจายแล้ว
หลังจากได้รายงานที่แสดงว่ามีฤทธิ์
สหภาพยุโรปก็ให้อนุมัติในปี พ.ศ. 2550
การแพทย์ > มะเร็งสมอง

ยาชะลอการเติบโตของเนื้องอกแต่ไม่มีผลให้รอดชีวิตได้นานขึ้นในคนไข้มะเร็งแบบ glioblastoma multiforme
องค์การอาหารและยาสหรัฐได้ให้อนุมัติเพื่อรักษาโรคนี้แบบกลับเป็นซ้ำในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552
แต่งานปริทัศน์แบบคอเครนปี พ.ศ. 2557 ก็อ้างว่า ไม่มีหลักฐานพอเพื่อใช้รักษาการกลับเป็นซ้ำ
การแพทย์ > โรคตา

โรคตาหลายชนิด เช่น จุดภาพชัดเสื่อมเนื่องกับอายุ (AMD) และโรคจอตาเหตุเบาหวาน ทำจอตาให้เสียหายและเป็นเหตุให้ตาบอด เมื่อเส้นเลือดรอบ ๆ จอตางอกอย่างผิดปกติแล้วปล่อยให้น้ำซึมออก ทำให้ชั้นต่าง ๆ ของจอตาแยกออกจากกัน
การงอกผิดปกติเช่นนี้มีเหตุจากแฟกเตอร์โปรโมตการเติบโตของเส้นเลือด คือ vascular endothelial growth factor (VEGF) และแพทย์ได้ใช้ เบวาซิซูแมบ เพื่อยับยั้ง VEGF และชะลอการงอกของเส้นเลือด
จักษุแพทย์ได้ใช้ยานี้แบบนอกข้อบ่งใช้ (off-label) โดยเป็นยาฉีดเข้าในวุ้นตาเพื่อรักษาโรคตาที่งอกเส้นเลือดใหม่ โดยเฉพาะที่เส้นเลือดงอกในชั้นคอรอยด์ของจอตา (CNV) ใน AMD
แม้องค์กรอาหารและยาสหรัฐยังไม่ได้อนุมัติให้ใช้อย่างนี้ การฉีดยาประมาณ 1.25-2.5 มก. เข้าที่ช่องวุ้นตาก็ไม่ก่อพิษภายในตาอย่างสำคัญ
แพทย์เฉพาะทางในเรื่องจอตาได้เห็นผลที่น่าทึ่งในการรักษา CNV, โรคจอตาเหตุเบาหวาน, ต้อหินแบบเส้นเลือดใหม่งอก (neovascular glaucoma), จุดภาพชัดบวมเหตุเบาหวาน (diabetic macular edema), โรคจอตาของทารกคลอดก่อนกำหนด (retinopathy of prematurity)
และจุดภาพชัดบวม (macular edema) ซึ่งเป็นอาการทุติยภูมิของการอุดตันของเส้นเลือดดำในจอตา (retinal vein occlusion)
งานทบทวนบางงานได้สรุปว่า ผลที่ได้จากยา เบวาซิซูแมบ และ ranibizumab คล้ายกัน
แต่งานอื่น ๆ ก็แสดงผลไม่พึงประสงค์ในอัตราที่สูงกว่า
เช่น ภาวะลิ่มเลือดหลุดอุดหลอดเลือดเมื่อใช้ เบวาซิซูแมบ หรือไม่สามารถได้ข้อสรุปที่ชัดเจนเนื่องจากมีข้อมูลจำกัด
ในเรื่องความปลอดภัยของยานี้ ประเด็นที่ควรคำนึงถึงเป็นพิเศษเมื่อใช้รักษาโรคจุดภาพชัดจอตา ก็คืออาจเกิดการปนเปื้อนหรือติดเชื้อเมื่อแบ่งบรรจุและเก็บยาก่อนที่จะนำไปฉีดให้ผู้ป่วย ผศ.นพ.ธนภัทร รัตนภากร จากโรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้อธิบายในส่วนนี้ว่า 
“ต้องมีการแบ่งยา เบวาซิซูแมบ จากปริมาณบรรจุ 4 ซีซี เพื่อใช้ประมาณ 0.05 ซีซีต่อครั้ง ขั้นตอนหลังจากนั้นจะมีการเก็บยาไว้ เมื่อใดก็ตามที่ต้องมีหลายกระบวนการก่อนที่จะฉีดเข้าตา โอกาสปนเปื้อนในแต่ละจุดจึงเกิดได้ รวมทั้งการเก็บยาไว้นานเกินไป เก็บในอุณหภูมิที่ไม่เหมาะสม ล้วนแต่อาจจะมีข้อบกพร่องซึ่งทำให้เกิดการติดเชื้อ เมื่อเทียบกับยาที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับการฉีดเข้าตาโดยไม่ต้องแบ่ง” 
ทั้งนี้ สำหรับยา ranibizumab เอง ก็ต้องดูดเข้าเข็มฉีดยาก่อนฉีดให้แก่คนไข้เหมือนกัน หากไม่มีระบบฆ่าเชื้อที่ดีก็อาจปนเปื้อนได้เช่นกัน แต่อาจเกิดน้อยกว่าเพราะไม่ต้องแบ่งยา
การแพทย์ > มะเร็งรังไข่

ในปี พ.ศ. 2561 องค์การอาหารและยาสหรัฐ (FDA) ให้การรับรอง เบวาซิซูแมบ ร่วมกับเคมีบำบัดสำหรับมะเร็งรังไข่ระยะที่สาม หรือสี่ หลังจากการผ่าตัดครั้งแรก ตามด้วยการให้ เบวาซิซูแมบ อย่างเดียว การอนุมัติมีพื้นฐานจากการศึกษาการเพิ่ม เบวาซิซูแมบ ในการให้ยา carboplatin และ paclitaxel การอยู่รอดแบบไม่มีการลุกลามของโรคเพิ่มขึ้นจาก 13 เดือนเป็น 18 เดือน
การแพทย์ > การให้ยา

เบวาซิซูแมบ ปกติจะให้ทางเส้นเลือดดำทุก ๆ 14 วัน
ในมะเร็งลำไส้ใหญ่ จะให้ร่วมกับยาเคมีบำบัด คือ 5-FU (5-fluorouracil), leucovorin, และ oxaliplatin/irinotecan
สำหรับโรคตา มันจะฉีดเข้าที่ช่องวุ้นตา (intravitreous)
ผลไม่พึงประสงค์

ยาระงับการงอกของเส้นเลือด ซึ่งเป็นการขัดขวางการบำรุงรักษาร่างกายอย่างหนึ่ง
เพราะร่างกายงอกเส้นเลือดใหม่เพื่อสมานแผล และสร้างเส้นเลือดเบี่ยง (collateral circulation) รอบหลอดเลือดที่อุดตันหรือแข็ง
ดังนั้น จึงสร้างความเป็นห่วงว่า ยาจะกวนกระบวนการธรรมชาติเช่นนี้ เป็นเหตุให้อาการต่าง ๆ เช่น โรคหลอดเลือดหัวใจตีบ (coronary artery disease) หรือโรคหลอดเลือดตีบนอกหัวใจและสมอง (peripheral artery disease) แย่ลง
ผลข้างเคียงหลัก ๆ ของยาก็คือ ความดันโลหิตสูงและความเสี่ยงตกเลือดที่สูงขึ้น
มีรายงานเกี่ยวกับลำไส้ทะลุ (bowel perforation)
ความล้าและการติดเชื้อก็สามัญด้วย
ผนังกั้นโพรงจมูกทะลุและหลอดเลือดฝอยมีลิ่มเลือด (thrombotic microangiopathy) ก็มีรายงาน
ในเดือน 2010 องค์การอาหารและยาสหรัฐประกาศเตือนถึงความเสี่ยงการเกิดช่องทะลุในร่างกาย รวมทั้งจมูก กระเพาะอาหาร และลำไส้
ในปี พ.ศ. 2556 บริษัท Hoffmann-La Roche ประกาศว่า ยาสัมพันธ์กับกรณี necrotizing fasciitis (พังผืดอักเสบตายเฉพาะส่วน) 52 รายระหว่างปี พ.ศ. 2540-2555 โดยคนไข้ 17 คนได้เสียชีวิต
โดย 2 ใน 3 เป็นคนไข้ที่มีมะเร็งลำไส้ใหญ่ หรือคนไข้ที่ทางเดินอาหารทะลุ (gastrointestinal perforation) หรือมีช่องทะลุ (fistula)
ผลเหล่านี้ไม่มีเมื่อใช้รักษาตา เนื่องจากยาฉีดเข้าในตาซึ่งทำให้เกิดผลต่อร่างกายส่วนอื่นน้อย
ผลข้างเคียงไม่พึงประสงค์ทางประสาทรวมทั้ง posterior reversible encephalopathy syndrome (PRES) ซึ่งมีอาการปวดหัว, สับสน, ชัก และการเสียการเห็น
โรคหลอดเลือดสมองแบบอุดตันหรือแบบตกเลือดก็เป็นไปได้เช่นกัน
กลไกการทำงาน

เบวาซิซูแมบ เป็นสารภูมิต้านทานโมโนโคลน ซึ่งห้ามการเกิดเส้นลือดโดยยับยั้งแฟกเตอร์คือ vascular endothelial growth factor A (VEGF-A)
VEGF-A เป็น growth factor ที่กระตุ้นให้เกิดเส้นเลือดในโรคต่าง ๆ โดยเฉพาะมะเร็ง
ยาเป็นสารยับยั้งการเกิดเส้นเลือด (angiogenesis inhibitor) แรกในสหรัฐอเมริกา
เคมี

เบวาซิซูแมบ ดั้งเดิมได้มาจากสารภูมิต้านทานโมโนโคลน (monoclonal antibody) ของหนูที่ทำให้เกิดภูมิคุ้มกันต่อ 165-residue-form of recombinant human vascular endothelial growth factor (rhu VEGF165)
แล้วจึงทำเป็นของมนุษย์โดยเก็บส่วน binding region ของสารภูมิต้านทานในขณะที่แทนส่วนที่เหลือด้วยส่วน light chain และ truncated IgG1 heavy chain ของมนุษย์ โดยยังมีการทดแทนด้วยส่วนอื่น ๆ ด้วย
พลาสมิดที่เป็นผลผลิตจะใส่เข้าในเซลล์รังไข่ของแฮมสเตอร์จีน (Chinese Hamster Ovary cell) ผ่านกระบวนการ transfection แล้วผลิตโดยใช้ระบบการหมักเชิงอุตสาหกรรม
ประวัติ

ยาเป็นสารภูมิต้านทานลูกผสมจากโคลนของเซลล์เดียวที่ในปี พ.ศ. 2547 ได้ใช้ระงับการเกิดเส้นเลือดเป็นยาแรก
พัฒนาการของมันอาศัยการค้นพบแฟกเตอร์ คือ vascular endothelial growth factor (VEGF) ในมนุษย์ ซึ่งเป็นโปรตีนที่กระตุ้นการงอกของเส้นเลือด เป็นการค้นพบของแพทย์นักชีววิทยาของบริษัท Genentech คือ ศ. นพ. Napoleone Ferrara
ซึ่งต่อมาเขาได้แสดงว่า สารภูมิต้านทานต่อต้าน VEGF จะระงับการเจริญเติบโตของเนื้องอกในหนู
งานของเขายืนยันสมมติฐานของแพทย์อีกคนหนึ่งที่เสนอในปี พ.ศ. 2514 ว่า การระงับกำเนิดเส้นเลือดอาจมีผลควบคุมการเจริญเติบโตของมะเร็ง
ประวัติ > การอนุมัติ

ยาได้รับอนุมัติเป็นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2547 ให้ใช้ร่วมกับเคมีบำบัดมาตรฐานเพื่อรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่ที่กระจายตัวแล้ว
ต่อจากนั้นก็ได้รับอนุมัติเพื่อรักษามะเร็งปอดบางชนิด มะเร็งไต มะเร็งรังไข่ และมะเร็งสมองประเภท glioblastoma multiforme
ในปี พ.ศ. 2551 องค์การอาหารและยาสหรัฐอนุมัติให้ใช้ยาเพื่อรักษามะเร็งเต้านม แต่ก็ได้ถอนการอนุมัติ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
เพราะแม้จะมีหลักฐานว่า ยาชะลอการแย่ลงของมะเร็งเต้านมที่กระจายตัวแล้ว แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่า ยาทำให้รอดชีวิตได้นานขึ้น หรือเพิ่มคุณภาพชีวิต แต่มีผลไม่พึงประสงค์รวมทั้งความดันโลหิตสูงและการตกเลือด
จากความจริงเช่นนั้น ในปี พ.ศ. 2551 องค์กรได้ให้การอนุมัติแบบมีข้อแม้ คือต้องมีการศึกษาเพิ่มขึ้น
แม้จะเป็นการอนุมัติที่คณะผู้ชำนาญการแนะนำว่า ไม่ควรให้
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 หลังจากที่งานศึกษาไม่พบประโยชน์ที่สำคัญ คณะผู้ชำนาญการจึงแนะนำไม่ให้ใช้ยารักษามะเร็งเต้านมขั้นปลาย
บริษัทจึงร้องให้มีการฟังคำชี้แจง ซึ่งได้เกิดขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554
แล้วต่อมาเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 องค์กรจึงได้ถอนอนุมัติเพื่อให้รักษามะเร็งเต้านม
เป็นการอนุมัติที่บริษัทต้องมีเพื่อจะวางตลาดขายยาสำหรับข้อบ่งชี้นั้น
แม้แพทย์ก็ยังสามารถให้ยานี้สำหรับโรคนี้แก่คนไข้ แต่บริษัทประกันสุขภาพมีโอกาสคุ้มครองจ่ายค่ายาให้น้อยลง
ถึงกระนั้น ยาก็ยังได้อนุมัติให้ใช้ในข้อบ่งชี้นี้ในประเทศอื่น ๆ รวมทั้งออสเตรเลีย
เป็นยาที่กองทุนยามะเร็ง (CDF) ในสหราชอาณาจักรจ่ายให้ แต่ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 ก็มีการเสนอให้ลบออกจากรายการอนุมัติขององค์กร
สังคมและวัฒนธรรม > ราคา

ในประเทศที่มีประกันสุขภาพแห่งชาติ (เช่น ในสหราชอาณาจักรและแคนาดา) องค์กรมักจะจำกัดการใช้ยานี้ เนื่องกับการเปรียบเทียบค่าใช้จ่ายและประโยชน์
ยกตัวอย่างเช่น ในสหราชอาณาจักร องค์กรของรัฐคือ National Institute for Health and Care Excellence มีจุดยืนว่า ยาไม่ควรจ่ายโดยประกันสุขภาพแห่งชาติ (NHS) เพราะมีค่าใช้จ่ายถึง £21,000 ต่อคนไข้ (ประมาณ 1.2 ล้านบาท) แต่มีประโยชน์เพียงแค่เล็กน้อยสำหรับมะเร็งแบบต่าง ๆ
ในปี พ.ศ. 2549 องค์กรของรัฐ Scottish Medicines Consortium แนะนำไม่ให้ NHS จ่ายยาสำหรับรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่หรือลำไส้ตรงโดยเป็นการรักษาอันดับแรก เพราะมีค่าใช้จ่ายประเมินระหว่าง £24,000-£93,000 (1.2-4.6 ล้านบาท) ต่อปีโดยปรับด้วยคุณภาพชีวิต (QALY)
การให้ยาเพิ่มบวกกับการรักษามาตรฐานสามารถทำให้คนไข้มะเร็งเต้านมและมะเร็งปอดมีชีวิตนานขึ้นหลายเดือน โดยมีค่าใช้จ่ายที่ 100,000 เหรียญสหรัฐ (ประมาณ 3.8 ล้านบาท) ต่อปีในสหรัฐอเมริกา
สำหรับมะเร็งลำไส้ใหญ่ งานศึกษาเบื้องต้นที่พิมพ์ในวารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์รายงานว่า เบวาซิซูแมบ ยืดอายุคนไข้ได้ 4.7 เดือน (คือ 20.3 เดือน เทียบกับ 15.6 เดือน) โดยมีค่าใช้จ่ายระหว่าง 42,800-55,000 เหรียญสหรัฐ (ประมาณ 1.8-2.2 ล้านบาท)
แต่ค่าใช้จ่ายในประเทศอื่น ๆ ก็ต่างกันไป มีรายงานว่าในแคนาดา มันมีค่าใช้จ่าย 40,000 เหรียญแคนาดา (ประมาณ 1.2 ล้านบาท) ต่อปี