stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาเมียง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาเมียง
Official website
Hortillons: http://perso.club-internet.fr/claudine.bienaime/parcsjardins.htm#parchortillons
The Cathedral of Amiens colored !
Columbia University Media Center for Art History - Amiens Cathedral Website เก็บถาวร 2004-04-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Amiens เก็บถาวร 2006-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Business Directory
Pictures of Amiens and the Somme เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Old Postcards of Amiens
Photos of Amiens in 3d (Anaglyphs) เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาแล็ง บาดียู

| อาแล็ง บาดียู |
| --- | --- |
เกิด: 17 มกราคม ค.ศ. 1937 ราบัต, โมร็อกโกของฝรั่งเศส

สำนัก: แนวคิดหลังลัทธิมากซ์ (post-Marxism)  ปรัชญาภาคพื้นทวีป (continental philosophy)
ความสนใจหลัก: ทฤษฎีเซต คณิตศาสตร์ ลัทธิมากซ์ อภิการเมือง (metapolitics) ภววิทยา
แนวคิดเด่น: เหตุการณ์สำคัญ (event)
 ได้รับอิทธิพลจาก เพลโต · คาร์ล มากซ์ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ · เหมา เจ๋อ ตุง ฌัก ลาก็อง · หลุยส์ อาลตูว์แซร์ พอล โคเอน · ฌ็อง-ปอล ซาทร์ ฌีล เดอเลิซ · ฌ็อง-ฟร็องซัว ลียอตาร์ จอร์จ วิลเฮล์ม ฟรีดริช เฮเกิล · สเตฟาน มาลาร์เม ซามูเอล เบ็คเค็ทท์ 
 
อาแล็ง บาดียู (ฝรั่งเศส: Alain Badiou; เกิด 17 มกราคม ค.ศ. 1937) เป็นนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส อดีตหัวหน้าภาควิชาปรัชญา วิทยาลัยครูชั้นสูง (École Normale Supérieure) และผู้ก่อตั้งคณะปรัชญา มหาวิทยาลัยปารีส 8 (Université de Paris VIII) ร่วมกับฌีล เดอเลิซ, มีแชล ฟูโก และฌ็อง-ฟร็องซัว ลียอตาร์ บาดียูเขียนงานทางปรัชญาเกี่ยวกับประเด็นเรื่องสัต (being), ความจริง และอัตวิสัย ขณะที่ในทางการเมือง เขามีจุดยืนแบบซ้ายจัดและสนับสนุนแนวคิดแบบคอมมิวนิสต์
อาแดลแห่งฝรั่งเศส

| อาแดลแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |

เคานเตสแห่งฟลานเดอส์
ประสูติ: ค.ศ. 1009
สิ้นพระชนม์: 8 มกราคม ค.ศ. 1079
ฝังพระศพ: คอนแวนต์เมสซีนส์ของนิกายเบเนดิกติน
พระสวามี: รีชาร์ที่ 3 ดยุกแห่งนอร์ม็องดี บาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอส์
ราชวงศ์: กาแปต์
พระบิดา: พระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระมารดา: กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล
อาแดลแห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Adèle de France) หรือ อาลิกซ์แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Alix de France) (ค.ศ. 1009 – 8 มกราคม ค.ศ. 1079) เป็นพระธิดาของพระเจ้ารอแบต์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสกับกงสต็องส์แห่งอาร์ลส์ ทรงเป็นพระขนิษฐาของพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศสกับรอแบร์ที่ 1 ดยุคแห่งบูร์กอญ อาแดลสมรสครั้งแรกกับรีชาร์ที่ 3 ดยุคแห่งนอร์ม็องดี ต่อมาทรงสมรสครั้งที่สองเป็นภรรยาคนที่สองของเบาด์วินที่ 5 เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ ทรงเป็นมารดาของเบาด์วินที่ 6 เคานต์แห่งแฟลนเดอส์และมาทิลดาแห่งแฟลนเดอส์
ประวัติ

ปี ค.ศ. 1027 อาแดลวัย 18 พรรษาได้สมรสครั้งแรกกับรีชาร์ที่ 3 ดยุคแห่งนอร์ม็องดี แต่ไม่กี่เดือนต่อมารีชาร์ได้เสียชีวิตโดยที่ยังไม่มีทายาท
ปี ค.ศ. 1028 อาแดลได้สมรสใหม่ในกรุงปารีสกับเบาด์วินที่ 5 เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ ทั้งคู่มีบุตรธิดาด้วยกันสามคน คือ
เบาด์วินที่ 6 เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ (ค.ศ. 1030 – 1070)
มาทิลดา (ค.ศ. 1032 – 1083) สมรสกับวิลเลียมผู้พิชิต ดยุคแห่งนอร์ม็องดี หลานลุงของรีชาร์ที่ 3
รอแบต์ที่ 1 เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ หรือรอแบต์ชาวฟรีเซีย (ค.ศ. 1033 – 1093)
อิทธิพลของอาแดลโดยหลักๆ แล้วมาจากสายสัมพันธ์ทางตระกูล หลังพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส พระเชษฐาของพระองค์สิ้นพระชนม์ อานน์แห่งเคียฟ พระราชินีม่ายได้ครองตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์ของพระเจ้าฟิลิปที่ 1 พระโอรส ร่วมกับเบาด์วินที่ 5 สามีของอาแดล ทั้งคู่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของฝรั่งเศสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1060 ถึง ค.ศ. 1067
ปี ค.ศ. 1071 รอแบต์ชาวฟรีเซีย บุตรชายคนที่สามของอาแดลวางแผนจะบุกฟลานเดอส์ซึ่งขณะนั้นอาร์นูล์ฟที่ 3 หลานชายของอาแดลครองตำแหน่งเป็นเคานต์แห่งฟลานเดอส์อยู่ เมื่อทราบถึงแผนการดังกล่าว อาแดลได้ขอให้พระเจ้าฟีลิปที่ 1 ช่วยหยุดยั้งบุตรชายคนเล็ก ซึ่งกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสได้ส่งทหารจำนวนหนึ่งมาช่วยอาร์นูล์ฟ หนึ่งในนั้นคือกลุ่มอัศวินนอร์มันสิบนายภายใต้การนำของกีโยม ฟิตซ์อูสแบน กองกำลังของรอแบต์โจมตีกองทัพของอาร์นูล์ฟที่มีจำนวนคนมากกว่าที่กัสเซล แต่อาร์นูล์ฟกับกีโยม ฟิตซ์อูสแบนถูกสังหาร ชัยชนะอย่างท่วมท้นของรอแบต์ทำให้พระเจ้าฟิลิปยอมตกลงสนธิสัญญาสันติภาพและแต่งตั้งรอแบร์เป็นเคานต์แห่งแฟลนเดอส์ ปีต่อมาพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับแบร์ตาแห่งฮอลแลนด์ ธิดาเลี้ยงของรอแบต์
ในช่วงปี ค.ศ. 1057 ถึง ค.ศ. 1065 อาแดลกับเบาด์วินผู้เป็นสามีได้ร่วมกันก่อตั้งวิหารคณะเบเนดิกตินสำหรับสตรีหลายแห่งในเมสซีเนสใกล้กับอีเปรอ เมื่อเบาด์วินถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1067 อาแดลได้ออกเดินทางไปโรมเพื่อเข้ารับการพระราชทานผ้าคลุมผมหญิงม่ายจากสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 2 ทรงเกษียณตัวเข้าวิหารในเมสซีเนสและสิ้นพระชนม์ที่นั่น ร่างของพระองค์ถูกฝังที่วิหารดังกล่าว
อาแมรีกู ตูมัช

| อาแมรีกู ตูมัช |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีโปรตุเกส
ดำรงตำแหน่ง 9 สิงหาคม พ.ศ. 2501 – 25 เมษายน พ.ศ. 2517
นายกรัฐมนตรี: อังตอนียู ดึ ออลีไวรา ซาลาซาร์ มาร์แซลู ไกตานู
ก่อนหน้า: ฟรังซิชกู กราไวรู ลอปึช
ถัดไป: อังตอนียู ดึ สปีนูลา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง 6 กันยายน พ.ศ. 2487 – 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2501
นายกรัฐมนตรี: อังตอนียู ดึ ออลีไวรา ซาลาซาร์
ก่อนหน้า: มานูแวล ออร์ติงช์ ดึ บึเต็งกูร์ต
ถัดไป: ฟือร์นังดู ดึ กิงตานิลยา อี เม็งดงซา ดีอัช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมชั่วคราว
ดำรงตำแหน่ง 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 – 29 มิถุนายน พ.ศ. 2501
นายกรัฐมนตรี: อังตอนียู ดึ ออลีไวรา ซาลาซาร์
ก่อนหน้า: ฟือร์นังดู ซังตุช กอชตา
ถัดไป: ฟือร์นังดู ซังตุช กอชตา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอาณานิคมชั่วคราว
ดำรงตำแหน่ง 9 มิถุนายน พ.ศ. 2488 – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488
นายกรัฐมนตรี: อังตอนียู ดึ ออลีไวรา ซาลาซาร์
ก่อนหน้า: มาร์แซลู ไกตานู
ถัดไป: มาร์แซลู ไกตานู
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 ลิสบอน ราชอาณาจักรโปรตุเกส
เสียชีวิต: 18 กันยายน พ.ศ. 2530 (92 ปี) กัชไกช์ โปรตุเกส
พรรคการเมือง: สหภาพแห่งชาติ
คู่สมรส: ฌือร์ตรูดึช รีไบรู ดา กอชตา
บุตร: มารีอา นาตาลียา มารีอา มาดาเลนา
ลายมือชื่อ: 

พลเรือตรี อาแมรีกู ดึ เดวช์ รูดรีกึช ตูมัช (โปรตุเกส: Américo de Deus Rodrigues Tomás; 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 – 18 กันยายน พ.ศ. 2530) เป็นทหารของกองทัพเรือโปรตุเกส และนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีโปรตุเกสคนที่ 13 ตั้งแต่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2501 ถึง 25 เมษายน พ.ศ. 2517
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2503 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ชั้นที่ 1 เสนางคะบดี (ส.ร.)
อาแดลแห่งช็องปาญ

| อาแดลแห่งช็องปาญ |
| --- | --- |
อาเดลากับหลุยส์ที่ 7 และฟิลิปที่ 2
พระราชินีแห่งฝรั่งเศส
ครองราชย์: ค.ศ. 1164–1180
ราชาภิเษก: ค.ศ. 1164

ประสูติ: ค.ศ. 1140 บลัว ประเทศฝรั่งเศส
สวรรคต: 4 มิถุนายน ค.ศ. 1206 (อายุ 65–66) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
พระราชสวามี: พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส
พระราชบุตร: พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส แอ็กเนส จักรพรรดินีไบเซนไทน์
ราชวงศ์: บลัวส์
พระราชบิดา: ธีโอบาลด์ที่ 2 เคานต์แห่งชอมปาญ
พระราชมารดา: มาทิลดาแห่งคารินเธีย
อาแดลแห่งช็องปาญ (ฝรั่งเศส: Adèle) หรือ อาเดเลด หรือ อาลิกซ์ เป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสจากการเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สามของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส พระนางเป็นธิดาของตีโบที่ 2 เคานต์แห่งช็องปาญ กับมาทิลแห่งคารินเธีย และถูกตั้งพระนามตามอาแดลแห่งนอร์ม็องดี ผู้เป็นพระอัยยิกา พระนางทรงสำเร็จราชการแผ่นดินฝรั่งเศสในช่วงที่พระราชโอรสไม่อยู่ในปี ค.ศ. 1190
พระราชประวัติ

หลุยส์กับอาแดลอภิเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1160 ห้าสัปดาห์หลังพระนางกอนส์ตันซา พระมเหสีพระองค์ก่อนสิ้นพระชนม์ขณะมีพระประสูติการ พระนางอาแดลกลายเป็นพระมารดาของพระโอรสคนเดียวของหลุยส์ ฟิลิปที่ 2 กับจักรพรรดินีไบเซนไทน์ แอ็กเนส
อาแดลมีบทบาทในการเมืองของราชอาณาจักร ร่วมกับพระภราดาของพระองค์ อ็องรีที่ 1, ตีโบที่ 5 และวิลเลียมมือขาว อองรีกับตีโบเสกสมรสกับพระราชธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 กับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน
อาเดลากับพี่น้องชายของพระองค์รู้สึกว่าตำแหน่งของพวกตนถูกคุกคามเมื่อทายาทหญิงแห่งอาร์ทัวส์ อิซาเบลลาแห่งเอโนลต์ แต่งงานกับพระโอรสของพระองค์ ฟิลิป ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1180 อาแดลผูกมิตรกับอูกที่ 3 ดยุกแห่งบูร์กอญ และฟิลิปแห่งฟลานเดอร์ส์ และพยายามทำตัวให้ประโยชน์ต่อจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สงครามอุบัติขึ้นในปี ค.ศ. 1181 และสายสัมพันธ์ย่ำแย่จนทำให้ฟิลิปพยายามที่จะหย่าขาดจากอิซาเบลลาในปี ค.ศ. 1184
แม้อำนาจของพระองค์จะลดลงหลังการขึ้นครองบัลลังก์ของฟิลิปในเดือนกันยายน ค.ศ. 1180 แต่พระนางอาแดลทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในปี ค.ศ. 1190 ในตอนที่ฟิลิปจากไปทำสงครามครูเสดครั้งที่ 3 พระองค์กลับไปอยู่ในเงามืดอีกครั้งเมื่อฟิลิปกลับมาในปี ค.ศ. 1192 แต่ทรงมีส่วนร่วมในการก่อตั้งแอบบีย์หลายแห่ง
พระนางอาแดลสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1206 ในปารีส อีล-เดอ-ฟร็องซ์ ประเทศฝรั่งเศส และถูกฝังในโบสถ์ของปงตินญีแอบบีย์ ใกล้กับโอแซร์
อาหารติมอร์-เลสเต

อีกันซาบูโกกับบาตาร์ดาอัน ข้าว และบูดู
อาหารติมอร์-เลสเต (โปรตุเกส: gastronomia de Timor-Leste) ประกอบด้วยเครื่องปรุงที่เป็นที่นิยมในท้องถิ่น เช่น เนื้อหมู ปลา โหระพา มะขาม ถั่ว ข้าวโพด ข้าว ผักและผลไม้เขตร้อน  อาหารติมอร์-เลสเตนี้ได้รับอิทธิพลจากอาหารโปรตุเกสเพราะเคยเป็นอาณานิคมมาก่อน และยังได้รับอิทธิพลจากอาหารของดินแดนที่เป็นอาณานิคมของโปรตุเกสมาก่อนหน้าด้วย
ตัวอย่างอาหาร

บาตาร์ดาอัน (batar da'an ในภาษาเตตุนแปลว่า "ข้าวโพดต้ม") อาหารที่ทำจากเมล็ดข้าวโพดต้มกับถั่วเขียวและฟักทอง
บูดู (budu) ซอสที่ทำจากมะเขือเทศ ใบสะระแหน่ มะนาว และหัวหอม
อีกันซาบูโก (ikan sabuko) เป็นปลาแมกเคอเรลแบบสเปน ในซอสที่ทำจากมะขาม โหระพา และพริก
ตาไป (tapai) เป็นข้าวหมักรสหวานเปรี้ยว มีกลิ่นแอลกอฮอล์คล้ายข้าวหมาก
การิล (caril ในภาษาโปรตุเกสแปลว่า "แกง") แกงไก่ใส่กะทิ พริกอบ และมะพร้าวขูด
ไฟฌูวาดา (feijoada) อาหารโปรตุเกสทำจากหมู ต้มกับถั่วและไส้กรอกโชรีซู
ตัวอย่างอาหาร > ของหวาน

บึบิงกา เป็นขนมที่ทำจากมะพร้าวเป็นชั้น ๆ ย่างให้สุก
ทาร์ตโปรตุเกส หรือทาร์ตไข่
ช่วงหิวโหย

"ช่วงหิวโหย" ในติมอร์-เลสเตเป็นช่วงระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ซึ่งมีสภาพอากาศแปรปรวน บางครั้งก็แห้งแล้ง ทำให้ผลผลิตทางการเกษตรลดลงมาก ครัวเรือนแต่ละแห่งต้องเตรียมและสะสมอาหารไว้เอง ต้นปาล์มสาคูหรืออาการ์ (akar) เป็นอาหารสำหรับคนจนในช่วงนี้เพราะเป็นแหล่งอาหารที่หาได้ง่าย โดยนำเปลือกต้นสาคูมาทำให้แห้ง บดเป็นผง ผสมกับน้ำให้มีลักษณะคล้ายเยลลี่ แล้วนำไปทำให้สุกด้วยไฟ การบริโภคอาหารชนิดนี้ทำให้เด็กชาวติมอร์-เลสเตอายุต่ำกว่าห้าปีจำนวนร้อยละ 54 เป็นโรคขาดสารอาหารเรื้อรัง
บึบิงกา
อาแล็กซี แกลโร

| อาแล็กซี แกลโร |
| --- | --- |

เกิด: 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1713 ปารีส  ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1765 ปารีส  ฝรั่งเศส
สัญชาติ: ชาวฝรั่งเศส
อาชีพ: นักคณิตศาสตร์
อาแล็กซี โกลด เดอ แกลโร (ฝรั่งเศส: Alexis Claude de Clairaut; 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1713 – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1765) เป็นนักคณิตศาสตร์และปราชญ์ชาวฝรั่งเศส เขาได้เข้าร่วมกับปีแยร์ หลุยส์ โมแปร์ตุย (Pierre Louis Maupertuis) เดินทางไปยังแลปแลนด์ ประเทศฟินแลนด์ ในปี 1736 เพื่อการศึกษาเกี่ยวกับเส้นเมอริเดียน เมื่อกลับจากแลปแลนด์เขาได้ตีพิมพ์งานเขียนชื่อ Théorie de la figure de la terre ในปี 1743 งานชิ้นนี้เขาได้นำเสนอทฤษฎีซึ่งต่อมาได้ชื่อว่า ทฤษฎีแกลโร ว่าด้วยแรงดึงดูด ณ ตำแหน่งบนพื้นผิวของวัตถุทรงรีที่กำลังหมุนที่เกี่ยวพันกับแรงอัดและแรงดึงสู่ศูนย์กลางที่เส้นศูนย์สูตร เขายังได้คิดค้นหาคำตอบโดยประมาณของปัญหาสามวัตถุ และได้รับรางวัลจาก St Petersburg Academy เมื่อปี 1750 จากผลงานเรื่อง Théorie de la lune ต่อมาในปี ค.ศ. 1759 เขาสามารถคำนวณหาจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุดของดาวหางฮัลเลย์ได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Chronologie de la vie de Clairaut (1713-1765)
O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F., "Alexis Clairaut", MacTutor History of Mathematics archive
W.W. Rouse Ball A Short Account of the History of Mathematics
อาสนวิหารอ็องเฌ

| อาสนวิหารอ็องเฌ Cathédrale Saint-Maurice d'Angers |
| --- | --- |
ฝั่งตะวันตกของอาสนวิหารอ็องเฌ
ศาสนา
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
Prefecture: จังหวัดแมเนลัวร์
จังหวัด: มุขมณฑลอ็องเฌ
ภูมิภาค: อ็องฌู
จารีต: โรมัน
สถานะองค์กร: อาสนวิหาร
หน่วยงานกำกับดูแล: Renaud de Martigné และ Ulger
ปีที่อุทิศ: 1096
สถานะ: เปิดใช้งาน
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: อ็องเฌ ประเทศฝรั่งเศส 
เทศบาล: อ็องเฌ
จังหวัด: จังหวัดแมเนลัวร์
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: Etienne d'Azé, Jean Delespine (หอ) และ Charles Joly-Leterme
ประเภท: โบสถ์
รูปแบบ: โรมาเนสก์, กอทิก และกอทิกอ็องฌ์แว็ง
ผู้รับเหมา: Normand de Doué and Guillaume de Beaumont
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 1032 (1032)
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 1523 (1523)
ลักษณะจำเพาะ
ทิศทางด้านหน้า: ตะวันตก
ความยาว: 296.82 ft (90.47 m)
ความกว้าง: 75.45 ft (23.00 m)
ความกว้างของโบสถ์: 53.74 ft (16.38 m)
ความสูงสูงสุด: 252.6 ft (77.0 m)
ความสูงยอดแหลม: 229.6 และ 252.6 ft (70.0 และ 77.0 m)
เว็บไซต์
http://catholique-angers.cef.fr/Cathedrale-Saint-Maurice-Notre-Dame
อาสนวิหารอ็องเฌ (ฝรั่งเศส: Cathédrale d'Angers) หรือชื่อเต็มคือ อาสนวิหารนักบุญมอริซแห่งอ็องเฌ (Cathédrale Saint-Maurice d'Angers) เป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลอ็องเฌ ตั้งอยู่ในเมืองอ็องเฌ จังหวัดแมเนลัวร์ แคว้นเปอีเดอลาลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญมอริซ อดีตมุขนายกในคริสต์ศตวรรษที่ 4
อาสนวิหารแห่งนี้เป็นหนึ่งตัวอย่างของอาคารที่อยู่ในระหว่างการเปลี่ยนผ่านทางสถาปัตยกรรมระหว่างโรมาเนสก์กับกอทิกที่สวยงาม และยังเป็นอีกหนึ่งประจักษ์พยานสำคัญของสถาปัตยกรรมกอทิกอ็องฌ์แว็ง ซึ่งพบเห็นในดินแดนแถบนั้นอีกด้วย
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862
ประวัติ

ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 มุขนายกอูว์แบร์ เดอ ว็องโดม ได้อนุมัติให้สร้างอาสนวิหารแห่งใหม่ตามแบบสถาปัตยกรรมในสมัยนั้นคือโรมาเนสก์ ซึ่งมีบริเวณกลางโบสถ์เพียงโถงเดียว อาสนวิหารแห่งนี้สร้างเสร็จและเสกในปี ค.ศ. 1025 เพียงไม่กี่ปีต่อมาก็ถูกอัคคีภัยทำลายลงในปี ค.ศ. 1032
ต่อมามุขนายกฌอฟรัว เดอ ตูร์ ได้บูรณะกลับมาอยู่ในสภาพเดิมอีกครั้งในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 มหากางเขนบริเวณพิธีได้ติดตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 1051 และแท่นบูชาใหม่ในปี ค.ศ. 1092
ต่อมาไม่นานก็ได้มีการบูรณะอีกโดยมุขนายกเรอโน เดอ มาร์ตีเญ และอูลแฌร์ และเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมากในสมัยของมุขนายกนอร์ม็อง เดอ ดูเอ และกีโยม เดอ โบมง โดยสองท่านหลังได้บูรณะโดยสร้างใหม่ในส่วนของบริเวณกลางโบสถ์ และมุขทางเข้าด้านหน้าอาสนวิหาร ซึ่งบริเวณกลางโบสถ์ที่เป็นโถงเดี่ยวนั้น (ไม่มีทางเดินข้าง) ต่อมาในภายหลังได้เป็นตัวอย่างสำคัญของการก่อสร้างอาสนวิหารอ็องกูแลมและแอบบีย์ฟงต์วโร (Abbaye de Fontevraud)
บริเวณโค้งสร้างส่วนฐานกำแพงบริเวณกลางโบสถ์เป็นแบบโรมาเนสก์ ซึ่งสูงถึงบริเวณครึ่งหนึ่งของความสูงอาคาร ต่อมาในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 ก็เริ่มมีการสร้างเสาและเพดานโค้งสันแบบกอทิก ซึ่งถือเป็นจุดกำเนิดของกอทิกอ็องฌ์แว็ง บริเวณกลางโบสถ์ประกอบด้วยโถงกลางเพียงฝั่งเดียว สร้างแบบโรมาเนสก์ ซึ่งนำไปสู่แขนกางเขน และบริเวณร้องเพลงสวดแบบกอทิก ซึ่งได้สร้างทับบนขอบบริเวณกำแพงเมืองเก่า
ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ได้มีการต่อเติมซุ้มโค้งบริเวณฐานของหอทั้งสอง โดยเป็นซุ้มที่ประกอบด้วยรูปสลักของอัศวินผู้อารักขานักบุญมอริซ ซึ่งสร้างในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ซึ่งด้านบนเป็นเป็นหอสี่เหลี่ยมและปิดยอดด้วยโดมแบบห้าเหลี่ยม
อาคารอาสนวิหารประกอบด้วยยอดสูงทั้งสองฝั่งอยู่บริเวณยอดของหอระฆังทั้งสอง ฟากทิศเหนือสร้างในปี ค.ศ. 1518 และทางทิศใต้ในปี ค.ศ. 1523
ในปี ค.ศ. 1806 มุขทางเข้าซึ่งเคยตั้งอยู่ด้านหน้าของอาสนวิหารซึ่งยื่นออกไปบริเวณจัตุรัสภายหน้านั้น ได้มีถูกทำลายลงเนื่องจากมีสภาพชำรุดทรุดโทรม และล้าสมัย ซึ่งมุขทางเข้านี้สร้างในแบบกอทิกอ็องฌ์แว็ง ครอบซุ้มประตูกลางด้านหน้า มีสูงสองชั้น ประกอบด้วยเพดานโค้งจำนวน 4 โค้ง ซึ่งยังพบอยู่เป็นร่อยรอยหลักฐานของมุขทางเข้าได้อยู่ในปัจจุบัน
ต่อมาได้มีโครงการหลายโครงการในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่จะก่อสร้างส่วนนี้ขึ้นใหม่ แต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จจนถึงปัจจุบัน
สัดส่วน

ความยาวรวม : 90.47 เมตร (296.8 ฟุต)
ความกว้างของหน้าบันทางเข้า : 23 เมตร (75 ฟุต)
ความสูงของเพดานโค้งเหนือบริเวณกลางโบสถ์ : 24.7 เมตร (81 ฟุต)
ความกว้างของบริเวณกลางโบสถ์ : 16.4 เมตร (54 ฟุต)
ความยาวของบริเวณกลางโบสถ์ : 48 เมตร (157 ฟุต)
ความสูงของหอระฆัง : 75 เมตร (246 ฟุต)
ภาพวาดแสดงมุขทางเข้าด้านหน้าในอดีต
แท่นบูชา
หน้าต่างกุหลาบฝั่งทิศเหนือโดยอ็องเดร รอแบ็ง สมัยค.ศ. 1451
ระเบียงภาพ

วิวจากด้านไกล
วิวโดยรอบ
วิวจากด้านหลัง
ซุ้มประตูทางเข้าด้านหน้า
รูปปั้นบริเวณประตูทางเข้า
งานแกะสลักบริเวณประตูทางเข้าทิศตะวันตก
แผนผังของอาสนวิหาร
วิวจากด้านหน้า
วิวจากด้านหน้า
ออแกน
บัลลังก์เทศน์
กางเขนแห่งอ็องฌู ประดับอยู่บนยอดกลางของอาสนวิหาร
บรรณานุกรม (ฝรั่งเศส)

Lours, Mathieu (2018). Dictionnaire des Cathédrales (ภาษาฝรั่งเศส). Editions Jean-Paul Gisserot. ISBN 978-27558-0765-3.
อาเซลีนู เฟรย์ตัส

| อาเซลีนู เฟรย์ตัส |
| --- | --- |
เกิด: อาเซลีนู เฟรย์ตัส  (1975-09-21) 21 กันยายน ค.ศ. 1975 (49 ปี)
อาเซลีนู เฟรย์ตัส (โปรตุเกส: Acelino Freitas) ยอดนักมวยชาวบราซิล เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1975 ที่เมืองซัลวาดอร์ รัฐบาเอีย ประเทศบราซิล เฟรย์ตัสมีชื่อเล่นว่า "ปอปอ" (Popó) เป็นชื่อที่แม่ของเขาตั้งให้ ซึ่งเป็นเสียงของเฟรย์ตัสในวัยทารกที่กำลังดูดนม อาเซลีนู เฟรย์ตัส ถือได้ว่าเป็นนักมวยชาวบราซิล ที่ทำให้วงการกีฬาบราซิลตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยสถิติการชกที่น่าทึ่ง นอกเหนือจากฟุตบอลที่เป็นกีฬาอันดับหนึ่งของประเทศ  และทั่วโลกก็รู้จักบราซิลจากการเป็นแชมป์ฟุตบอลโลกถึง 5 สมัยด้วยกัน มีการเปรียบเทียบเฟรย์ตัสว่าเสมือนกับเอเดร์ ฌูเฟร์ (Eder Jofre) อดีตยอดนักมวยชาวบราซิลแชมป์โลกในรุ่นแบนตัมเวทในยุคทศวรรษที่ 60 และในงานแต่งงานของเฟรย์ตัสมีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ไปทั่วประเทศบราซิลอีกด้วย
ประวัติ

เฟรย์ตัสเริ่มต้นชีวิตการชกมวยด้วยการชกมวยสากลสมัครเล่นก่อน ประสบความสำเร็จโดยได้เหรียญเงินในการแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ ในปีพ.ศ. 2538 ในรุ่นไลท์เวท จากนั้นเฟรย์ตัสจึงเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค โฮเซ เอเดรียโน เซเรส ยก 1 ต่อมาใน พ.ศ. 2539 ได้ครองแชมป์ WBC mando-hispano รุ่นไลท์เวท ปีต่อมาได้ครองแชมป์ IBF latino รุ่นไลท์เวท และอีกปีได้ครองแชมป์บราซิลรุ่นไลท์เวท และสร้างสถิติที่น่าทึ่งด้วยการชนะรวด 20 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคทั้งหมด และได้ชิงแชมป์โลกขององค์กรมวยโลก (WBO) รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท กับอานาโตลี อเล็กซานดรอฟ นักมวยชาวคาซัคสถาน เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2542  ผลการชกเฟรย์ตัสเป็นฝ่ายชนะน็อกเพียงแค่ยกแรกเท่านั้น ซึ่งก่อนหน้านั้นเฟรย์ตัสได้แชมป์ในระดับภูมิภาคของทั้งสภามวยโลก (WBC) และองค์กรมวยโลกมาแล้วเฟรย์ตัสชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกไว้ได้ทั้งหมด 6 ครั้ง โดยเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคอีกทั้งหมด โดยพบกับนักมวยฝีมือดีเช่น ดานิเอล อาลีเซอา นักมวยชาวเปอร์โตริโก และอัลเฟรด โกเตย์ นักมวยชาวกานา
จากนั้นเฟรย์ตัสที่มีสถิติชนะรวด 30 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคทั้งหมด 29 ครั้ง มีชนะคะแนน 10 ยกเพียงครั้งเดียวเท่านั้นกับโกเตย์  ขึ้นเดิมพันตำแหน่งแชมป์โลกกับแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสมาคมมวยโลก (WBA) กับโฮเอล กาซามายอร์ นักมวยชาวคิวบา ผู้มีสถิติไม่เคยแพ้ใครเหมือนกัน ผลการชก เฟรย์ตัสเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปได้ ได้ครองแชมป์โลกพร้อมกันถึง 2 สถาบันในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2545
จากนั้นเฟรย์ตัสขึ้นป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก 2 สถาบันนี้ได้อีก 3 ครั้ง จึงสละตำแหน่งเพื่อเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นไลท์เวท และได้เป็นแชมป์โลกขององค์กรมวยโลก (WBO) รุ่นไลท์เวทเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนอาเธอร์ กรีกอเรียน เจ้าของตำแหน่งเดิมชาวอุซเบกิสถาน เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2547 จากนั้นเฟรย์ตัสพบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรก เมื่อพบกับดีเอโก คอร์ราเลส นักมวยชาวอเมริกัน ผู้ที่กำลังมีฟอร์มการชกร้อนแรงอีกคนแห่งรุ่นนี้ เฟรย์ตัสเป็นฝ่ายแพ้น็อกโดยเทคนิคต่อคอร์ราเลสไปในยกที่ 10 เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ปีเดียวกัน ซึ่งก่อนหน้านั้นเฟรย์ตัสได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าพลังกำปั้นของเขาไม่หนักหน่วงเหมือนเดิมอีกแล้ว หลังจากไม่สามารถเอาชนะน็อกได้เหมือนแต่ก่อน
จากนั้นเฟรย์ตัสทำฟอร์มชนะอีก 2 ครั้ง เป็นการชนะน็อก 1 ครั้ง และชนะคะแนนอีก 1 ครั้ง จึงแชมป์โลกขององค์กรมวยโลก (WBO) รุ่นไลท์เวท (ที่ว่าง) กับซาฮีร์ ราฮีม นักมวยชาวอเมริกัน ซึ่งเฟรย์ตัสก็เป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอีก 
28 เมษายน พ.ศ. 2550 เฟรย์ตัสชกเดิมพันแชมป์โลกรุ่นเดียวกันกับฮวน ดิแอซ แชมป์โลกของสมาคมมวยโลกชาวอเมริกันเชื้อสายเม็กซิโก และเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 8 และจนบัดนี้เฟรย์ตัสก็ยังไม่ได้ขึ้นเวทีชกมวยอีกเลย
เกียรติประวัติ

แชมป์ WBC mando-hispano รุ่นไลท์เวท
ชิง 16 สิงหาคม  2539 ชนะน็อค กูเตนเบิร์ก เฟรรีย์รา ยก 2
สละแชมป์
แชมป์ IBF latino รุ่นไลท์เวท
ชิง 22 เมษายน 2540 ชนะน็อค อาเซลิโน เคียซ ยก 1
สละแชมป์
แชมป์ประเทศบราซิลรุ่นไลท์เวท (2541)
แชมป์ WBO-NABO รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
ชิง 16 ตุลาคม 2541 ชนะน็อค โฮเซ่ หลุยส์ มอนเทส ยก 1
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 เมษายน 2542 ชนะน็อค ฮวน แองเจล มาเซียส ยก 8
สละแชมป์
แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
ชิง 7 สิงหาคม 2542 ชนะน็อค อนาโตลี อเล็กซานดอฟ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 26 ตุลาคม 2542 ชนะน็อค แอนโทนี่ มาร์ติเนซ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 15 มกราคม 2543 ชนะน็อค บาร์รี โจนส์ ยก 8
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 18 มีนาคม 2543 ชนะน็อค ฮาเวียร์ ฮังเรกุย ยก 1
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 10 มิถุนายน 2543 ชนะน็อค ลามูเอล เนลสัน ยก 2
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 23 พฤศจิกายน 2543 ชนะน็อค อัลเบอร์โต รามอน รีออส ยก 9
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 27 มกราคม 2544 ชนะน็อค ออร์แลนโด โซโต ยก 1
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7 และชิงแชมป์โลก WBA ในรุ่นเดียวกัน 12 มกราคม 2545 ชนะคะแนน โฮเอล กาซามายอร์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8 และ 1, 3 สิงหาคม 2545 ชนะคะแนน แดเนียล แบตตา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9 และ 2, 15 มีนาคม 2546 ชนะน็อค ฮวน คาร์ลอส รามิเรซ ยก 4
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10 และ 3, 9 สิงหาคม 2546 ชนะน็อค โอริเก โรดริโก ยก 12
สละแชมป์
แชมป์โลก WBO รุ่นไลท์เวท
ชิง 3 มกราคม 2547 ชนะคะแนน อาร์เธอร์ กรีกอเรียน
เสียแชมป์ 7 สิงหาคม 2547 แพ้น็อค ดีเอโก้ คอร์ราเลส ยก 10
แชมป์โลก WBO รุ่นไลท์เวท (สมัยที่ 2)
ชิง 29 เมษายน 2549 ชนะคะแนน ซาร์อี ราฮีม
เสียแชมป์ 28 เมษายน 2550 แพ้น็อค ฮวน ดิแอช ยก 8
แหล่งข้อมูลอื่น

วิดีโอคลิปการไฮไลต์การชก[ลิงก์เสีย]
อาเลชังดรี กามา

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อาเลชังดรี โตเรย์รา ดา กามา ลีมา กาซาดู
วันเกิด:  4 มกราคม พ.ศ. 2511 (56 ปี)
สถานที่เกิด:  รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ลำพูน วอร์ริเออร์ (หัวหน้าผู้ฝีกสอน)
จัดการทีม
ปี:  ทีม
2002–2004:  ฟลูมีเนงซี (ชุดเยาวชน)
2005:  อิงเตร์นาซีโอนัล (ชุดเยาวชน)
2005–2006:  ฟลูมีเนงซี (ชุดเยาวชน)
2006–2008:  อัลวะห์ดะฮ์
2008:  มากาแอ
2008:  วอลตาเรดงดา
2009–2010:  คย็องนัม (ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน)
2013:  มาดูเรย์รา
2014:  อัชชะฮานียะฮ์
2014–2016:  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
2017–2018:  เชียงราย ยูไนเต็ด
2018–2019:  ไทย อายุไม่เกิน 23 ปี
2019–2020:  เมืองทอง ยูไนเต็ด
2020–2021:  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
2021–2022:  แทกู
2022–:  ลำพูน วอร์ริเออร์
อาเลชังดรี โตเรย์รา ดา กามา ลีมา กาซาดู (โปรตุเกส: Alexandre Torreira da Gama Lima Casado, เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2511) เป็นผู้ฝึกสอนฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝีกสอนให้กับลำพูน วอร์ริเออร์ ในไทยลีก
เขาเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับหลายสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย เช่น เชียงราย ยูไนเต็ด, เมืองทอง ยูไนเต็ด และบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการทีม

ไทยลีก
ชนะเลิศ (2) : 2557, 2558
ไทยลีกคัพ
ชนะเลิศ (1) : 2558
ไทยเอฟเอคัพ
ชนะเลิศ (1) : 2558
ถ้วยพระราชทานประเภท ก.
ชนะเลิศ (2) : 2558, 2559
แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ
ชนะเลิศ (1) : 2558
โตโยต้า พรีเมียร์คัพ
ชนะเลิศ (1) : 2559
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ
ชนะเลิศ (1) : 2561
ไทยลีกคัพ
ชนะเลิศ (1) : 2561
ไทยเอฟเอคัพ
ชนะเลิศ (2) : 2560, 2561
หัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมไทยลีก: กรกฎาคม 2562
อิชตาดีอูกังปูดิชปูร์ตีวู

| --- | --- |


ที่ตั้ง: เขตบริหารพิเศษมาเก๊า
ความจุ: 16,272 คน
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 1995
ปรับปรุง: ค.ศ. 2005
การใช้งาน
ลูโซโฟนีเกมส์ 2006
อิชตาดีอูกังปูดิชปูร์ตีวู (โปรตุเกส: Estádio Campo Desportivo) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ที่เขตบริหารพิเศษมาเก๊าของประเทศจีน ใช้จัดงานลูโซโฟนีเกมส์ 2006
อิชตาดีอูดูซิงเปตู

| --- | --- |
th
ที่ตั้ง: มาปูโต, โมซัมบิก
พิกัด: 25°49′41″S 32°34′30″E﻿ / ﻿25.828°S 32.575°E﻿ / -25.828; 32.575
ความจุ: 42,000 คน
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 2011
งบประมาณในการก่อสร้าง: 65 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การใช้งาน
ออลล์-แอฟริกาเกมส์ 2011 ลูโซโฟนีเกมส์ 2017
อิชตาดีอูดูซิงเปตู (โปรตุเกส: Estádio do Zimpeto) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ที่ซิงเปตู ซึ่งเป็นย่านรอบนอกของกรุงมาปูโต ประเทศโมซัมบิก สร้างขึ้นโดยได้รับความช่วยเหลือด้านการเงินจากรัฐบาลจีน และเปิดใช้เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2011 ปัจจุบันสนามแห่งนี้ใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลเป็นหลัก นอกจากนี้ยังเป็นสนามกีฬาหลักของการแข่งขันกีฬาออลล์-แอฟริกาเกมส์ 2011 และลูโซโฟนีเกมส์ 2017 อีกด้วย
อาสนวิหารบลัว

| อาสนวิหารบลัว |
| --- | --- |
อาสนวิหารนักบุญหลุยส์แห่งบลัว
Cathédrale Saint-Louis de Blois
อาสนวิหารบลัว
th
47°35′18″N 1°20′11″W﻿ / ﻿47.5884°N 1.3365°W﻿ / 47.5884; -1.3365
ที่ตั้ง: บลัว จังหวัดลัวเรแชร์ แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
ประวัติ
สถานะ: อาสนวิหาร
สถาปัตยกรรม
การขึ้นทะเบียน: อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์
รูปแบบสถาปัตย์: กอธิกฝรั่งเศส
งานฐานราก: ค.ศ. 1544 (1544)
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1700 (1700)


 Monument historique
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Cathédrale Saint-Louis
ประเภท: Cathédrale
ขึ้นเมื่อ: 1906
เลขอ้างอิง: PA00098336
 
 
 
อาสนวิหารบลัว (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Blois) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญหลุยส์แห่งบลัว (Cathédrale Saint-Louis de Blois) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก และเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลบลัว ตั้งอยู่ในเขตเมืองบลัว จังหวัดลัวเรแชร์ ในแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญหลุยส์
อาสนวิหารแรนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1906