stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การตีความฝัน (หนังสือ)

| --- | --- |
หน้าปกฉบับตีพิมพ์ครั้งแรกในภาษาเยอรมัน
ผู้ประพันธ์: ซิกมุนด์ ฟรอยด์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Die Traumdeutung
ผู้แปล: ภาษาอังกฤษ: เอ. เอ. บริลล์ (ฉบับแรกสุด) เจมส์ สเทรชี (ฉบับที่ได้รับอนุญาต) จอยซ์ คริก (ฉบับล่าสุด)
ประเทศ: ออสเตรีย
ภาษา: เยอรมัน
หัวเรื่อง: การตีความฝัน
สำนักพิมพ์: Franz Deuticke, Leipzig & Vienna
วันที่พิมพ์: 4 พฤษจิกายน ค.ศ. 1899 (ลงวันที 1900)
พิมพ์ในภาษาอังกฤษ: 1913
ชนิดสื่อ: รูปเล่ม
ข้อความ: การตีความฝัน ที่ วิกิซอร์ซ
การตีความฝัน (อังกฤษ: The Interpretation of Dreams; เยอรมัน: Die Traumdeutung) เป็นหนังสือโดย ซิกมุนด์ ฟรอยด์ นักจิตวิทยา หนังสือนี้แนะนำทฤษฎีจิตไร้สำนึกที่เกี่ยวข้องกับการตีความฝัน และยังเป็นหนังสือเล่มแรกที่อภิปรายถึงสิ่งที่ต่อมาเป็นทฤษฎีปมเอดิเพิส (Oedipus complex) ฟรอยด์ทบทวนหนังสือนี้อย่างน้อยแปดครั้ง และในฉบับพิมพ์ครั้งที่สาม ได้เพิ่มส่วนกว้างขวางซึ่งกล่าวถึงสัญลักษณ์นิยมฝันเป็นตัวอักษรมาก ตามอิทธิพลของวิลเฮล์ม ซทีเคิล (Wilhelm Stekel) ฟรอยด์กล่าวถึงงานนี้ว่า "วิจารณญาณนี้ตกแก่ผู้หนึ่งเพียงครั้งหนึ่งในชีวิต" (Insight such as this falls to one's lot but once in a lifetime.) หนังสือฉบับพิมพ์ครั้งแรกขายได้น้อยมาก กว่าจะขายได้ 600 เล่มแรกก็ใช้เวลาหลายปี ทว่า งานนี้ได้รับความนิยมตามฟรอยด์ และมีการจัดพิมพ์อีกเจ็ดครั้งในชั่วชีวิตของเขา
เอ. เอ. บริลล์ นักจิตวิเคราะห์แบบฟรอยด์ เป็นผู้แปลจากภาษาเยอรมันเป็นภาษาอังกฤษครั้งแรก หลายปีต่อมา มีการจัดพิมพ์การแปลที่ได้รับอนุญาต โดยเจมส์ สเทรชี (James Strachey) การแปลภาษาอังกฤษครั้งล่าสุดโดย จอยซ์ คริก เพราะหนังสือนี้ยาวและซับซ้อนมาก ฟรอยด์จึงเขียนฉบับย่อชื่อ ว่าด้วยฝัน (On Dreams)
อ่านเพิ่ม

Marinelli, Lydia (2003). Dreaming by the book : Freud's The interpretation of dreams and the history of the psychoanalytic movement. Andreas Mayer. New York: Other Press. ISBN 1-59051-009-7. OCLC 52728852. ผู้เขียนสำรวจความเปลี่ยนแปลงในแต่ละฉบับของ Die Traumdeutung และอธิบายภาพรวมว่าทำไมหนังสือเล่มนี้จึงเป็นหนังสือสำคัญของจิตวิทยาแบบจิตวิเคราะห์
ทำนายฝันของไทย [Thai 's Dream interpretation book online ]
การเรียนรู้โดยการสอน

ผู้เรียนกำลังสอนคำศัพท์
ในทางศึกษาศาสตร์ การเรียนรู้โดยการสอน (อังกฤษ: Learning by teaching, เยอรมัน: Lernen durch Lehren) เป็นวิธีการสอนที่ให้ผู้เรียนเรียนรู้จากวัสดุการสอนและเตรียมบทเรียนเพื่อสอนผู้เรียนคนอื่น โดยผู้เรียนจะได้รับทักษะชีวิตร่วมกับความรู้ในวิชานั้น ๆ วิธีการสอนที่ให้ผู้เรียนสอนผู้เรียนด้วยกันเองมีมาแต่โบราณ ทว่าผู้ให้นิยามวิธีการสอนนี้คือ Jean-Pol Martin เมื่อเขาพัฒนามโนทัศน์อย่างเป็นระบบในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่ให้ผู้เรียนสอนผู้อื่นในระหว่างการเรียนภาษาฝรั่งเศสในฐานะภาษาต่างประเทศ โดยเขาได้เสนอภูมิหลังเชิงทฤษฎีในสื่อตีพิมพ์หลายฉบับ ในช่วงแรกวิธีการนี้ได้รับการต่อต้าน เนื่องจากระบบการศึกษาเยอรมนีในสมัยนั้นนิยมการเรียนรู้ด้วยการฝึกหัดและท่องจำ อย่างไรก็ตามในเวลาต่อมามีการใช้วิธีการสอนนี้อย่างกว้างขวางในประเทศเยอรมนี ทั้งในระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา และแพร่หลายไปทั่วโลกในที่สุด
การปกครองโปแลนด์ทางทหารของเยอรมนี

การปกครองโปแลนด์ทางทหารของเยอรมนี (เยอรมัน: Militärverwaltung in Polen) คือ การยึดอำนาจทางทหารที่จัดตั้งขึ้นในช่วงเวลาสั้น ๆ ในช่วงหลังการบุกครองโปแลนด์ (กันยายน - ตุลาคม พ.ศ. 2482) ซึ่งยึดครองดินแดนโปแลนด์ปกครองโดย เวร์มัคท์ ก่อนจะที่โอนการบริหารจากเขตปกครองโดยทหารสู่พลเรือนในปีเดียวกัน
ดูเพิ่ม

Berenstein Tatiana, Rutkowski Adam: Niemiecka administracja wojskowa na okupowanych ziemiach polskich (1 września — 25 października 1939 r.). in: Najnowsze Dziejke Polski. Materiały i studia z okresu II wojny światowej. Bd. VI. Warszawa 1962. S. 45-57
กองเรืออูที่ 11

| กองเรืออูที่ 11 |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์กองเรือที่ 11
ประจำการ: ก่อตั้งเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1942, สิ้นสุดเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945
ประเทศ:  ไรช์เยอรมัน
เหล่า:  ครีคส์มารีเนอ
รูปแบบ: กองเรืออู
กองบัญชาการ: แบร์เกน ประเทศนอร์เวย์
ปฏิบัติการสำคัญ: ยุทธการแห่งแอตแลนติก
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: คอร์เวทเทนคาพีเท็น ไฮน์ริช เลมัน-วิลเลนบร็อค
กองเรืออูที่ 11 (เยอรมัน: 11. Unterseebootsflottille; อังกฤษ: 11th U-boat Flotilla) ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1942 ในแบร์เกน ประเทศนอร์เวย์ กองเรือปฏิบัติการส่วนใหญ่ในทะเลเหนือและต่อต้านขบวนรัสเซีย (ชุดของเจดับเบิลยู-, พีคิว-, คิวพี- และอาร์เอ) ในทะเลอาร์กติก กองเรือได้ปฏิบัติการต่าง ๆ ของเรืออูแบบ VII จนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 เมื่อมีการไหลบ่าเข้ามาของเรือแบบ IX บางส่วนจากประเทศฝรั่งเศส อีกยังเป็นกองเรือเดียวที่เข้าสู่สมรภูมิเรืออูแบบ XXI สำหรับการใช้งานในเชิงปฏิบัติ แต่สงครามสิ้นสุดลงก่อนที่อู-2511 จะออกปฏิบัติการ ซึ่งกองเรือถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 พร้อมกับการยอมแพ้ของเยอรมัน
ผู้บัญชาการกองเรือ

| ระยะเวลา | ผู้บัญชาการ |
| --- | --- |
พฤษภาคม ค.ศ. 1942 – ธันวาคม ค.ศ. 1944: เฟรกัทเทนคาพีเท็น ฮันส์ โคเฮาสซ์
ธันวาคม ค.ศ. 1944 – พฤษภาคม ค.ศ. 1945: เฟรกัทเทนคาพีเท็น ไฮน์ริช เลมัน-วิลเลนบร็อค
แหล่งข้อมูลอื่น

Helgason, Guðmundur. "The Flotillas – 11th Flotilla". German U-boats of WWII - uboat.net. สืบค้นเมื่อ 26 April 2016.
"Die Flottillen – 11. Unterseebootsflottille". Uboatnet.de. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2012. สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2016.
การรุกฤดูใบไม้ผลิ

การรุกฤดูใบไม้ผลิ หรือ ยุทธการของไกเซอร์ (เยอรมัน: Kaiserschlacht) เป็นชุดการโจมตีของจักรวรรดิเยอรมันในแนวรบด้านตะวันตกของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เยอรมันดำเนินการรุกนี้เพื่อหวังเอาชนะฝ่ายสัมพันธมิตรให้ได้ก่อนสหรัฐจะเข้าช่วยเหลือฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างเต็มตัว การรุกครั้งนี้เริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1918 เมื่อเยอรมันเริ่มปฏิบัติการไมเคิล อันเป็นหนึ่งในสี่ปฏิบัติการเพื่อผลักดันฝ่ายสัมพันธมิตรออกจากทางเหนือของฝรั่งเศส ก่อนจะจบลงที่ความพ่ายแพ้ของเยอรมันในยุทธการที่มาร์นครั้งที่สองในเดือนกรกฎาคม ปีเดียวกัน
หลังสู้รบมานาน 4 ปี ทั้งฝ่ายสัมพันธมิตรและฝ่ายมหาอำนาจกลางต่างตกอยู่ในสภาพชะงักงันและเหลือปัจจัยในการทำสงครามน้อยลงทุกที ถึงแม้ว่าฝ่ายมหาอำนาจกลางจะบีบให้รัสเซียออกจากสงครามได้หลังลงนามในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ แต่การเข้าร่วมสงครามของสหรัฐในเดือนเมษายน ค.ศ. 1917 ทำให้เยอรมันเหลือหนทางในการชนะสงครามไม่มาก ในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 เอริช ลูเดินดอร์ฟ แม่ทัพพลาธิการของจักรวรรดิเยอรมันสั่งเริ่มการรุก โดยทัพเยอรมันได้ทหารเกือบ 50 กองพลที่ถอนกำลังจากรัสเซียมาช่วยในการรุกนี้ วันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1918 ลูเดินดอร์ฟเริ่มปฏิบัติการไมเคิลเพื่อเจาะแนวรบของฝ่ายสัมพันธมิตรและยึดท่าเรือช่องแคบ (Channel Ports) ที่บริเตนใช้ขนส่งสรรพาวุธ ถึงแม้ว่าเยอรมันจะสามารถรุกไปได้ไกลจากเดิมกว่า 65 กิโลเมตร แต่พื้นที่ที่ยึดได้กลับให้ประโยชน์ทางยุทธศาสตร์แก่เยอรมันน้อยมาก ปฏิบัติการครั้งหลัง ๆ อีกสามปฏิบัติการคือปฏิบัติการจอร์เจต ปฏิบัติการบลือเชอร์–ยอร์ค และไกเซเนาล้วนแล้วแต่ไม่บรรลุจุดประสงค์และเสียกำลังพลจำนวนมาก วันที่ 15 กรกฎาคม เยอรมันโจมตีที่แม่น้ำมาร์นเป็นครั้งที่สองเพื่อหวังตบตาฝ่ายสัมพันธมิตรก่อนจะบุกทางฟลานเดอร์แต่ล้มเหลว เยอรมันจึงสั่งถอนทัพในวันที่ 20 กรกฎาคม
ชัยชนะในยุทธการที่มาร์นครั้งที่สองช่วยเสริมสร้างขวัญกำลังใจให้ทัพฝ่ายสัมพันธมิตร และนำไปสู่การรุกร้อยวัน อันเป็นการรุกกลับของฝ่ายสัมพันธมิตรที่ท้ายที่สุดแล้วบีบให้เยอรมันยอมสงบศึกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918
การรุกชีนยาวินสโคเย (ค.ศ. 1942)

| ด ค กแนวรบด้านตะวันออก |
| --- | --- |
 ค.ศ. 1941 บาร์บารอสซา แบรสต์  เบียวิสตอค–มินสค์  ระไซนี  โบรดี  เบสซาเรเบีย  ภัยพิบัติทาลลินน์  เลนินกราด  สโมเลนสค์ครั้งที่ 1  ฮาร์คอฟครั้งที่ 1  อูมัญ  โอเดสซา  เคียฟครั้งที่ 1  เซวัสโตปอล  รอสตอฟ  มอสโก  เคียร์ช  ฟินแลนด์ ค.ศ. 1942 ลูย์บัน  รเจฟ  โทโรเปตส์และฮอล์ม  เดเมียนสค์  ฮอล์มพ็อกเกต  เวลีคีเยลูคี  รเจฟ ฤดูร้อน 1942  ฮาร์คอฟครั้งที่ 2  สีน้ำเงิน  คอเคซัส  สตาลินกราด ยูเรนัส  มาร์ส  พายุฤดูหนาว  ลิตเติลแซเทิร์น ค.ศ. 1943 ไทดัลเวฟ  ฮาร์คอฟครั้งที่ 3  คูสค์  ฮาร์คอฟครั้งที่ 4  สโมเลนสค์ครั้งที่ 2  นีเปอร์ตอนล่าง  เคียฟครั้งที่ 2 ค.ศ. 1944 นีเปอร์และคาร์เพเทียน  เลนินกราดและนอฟโกรอด  คอร์ซุน-เชฟเชนคอฟสกี  นาร์วา  หย่อมฮูเบอ  ไครเมีย  ยาช–คีชีเนฟ  คาเรเลีย  บากราติออน  ลวอฟและซานโดเมียร์ซ  ดอพเพลคอพฟ์  ยาช–คีชีเนฟครั้งที่ 2  บอลติก  ริกา  ทาลลินน์  มูนซุนด์  เมเมล  แดแบร็ตแซ็น  ช่องดูกลา  เบลเกรด  เพ็ตซาโมและคิร์เคเนส  เคอร์ลันด์  ฮังการี บูดาเปสต์ ค.ศ. 1945 วิสตูลาและโอเดอร์  พอซนาน  ปรัสเซียตะวันออก  เคอนิชส์แบร์ค  ไฮลีเกนไบล์  ซัมลันด์  พอเมอเรเนียตะวันออก  คอลเบิร์ก  โซลสติส  ไซลีเชีย  เบรสเลา  ทะเลสาบบอลอโตน  เวียนนา  ที่ราบสูงซีโลว์  ฮัลเบอ  เบอร์ลิน  เชโกสโลวาเกีย การสงครามทางเรือ: ทะเลบอลติก  ทะเลดำ  มหาสมุทรอาร์กติก 
แม่แบบ:Campaignbox Leningrad and Baltics 1941-1944
การรุกชีนยาวินสโคเย เป็นแผนปฏิบัติการโดยสหภาพโซเวียตในช่วงฤดูร้อน ปี ค.ศ. 1942 โดยมีเป้าหมายเพื่อบรรเทาวงล้อมเลนินกราด ซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อช่วงฤดูร้อนที่แล้ว และสร้างแนวส่งกำลังบำรุงที่น่าเชื่อถือไปยังเลนินกราด ในช่วงเวลาเดียวกัน กองกำลังเยอรมันได้วางแผนในปฏิบัติการแสงเหนือ(เยอรมัน: Nordlicht) เพื่อเข้ายึดเมืองและเชื่อมต่อกับกองกำลังฟินแลนด์ เพื่อบรรลุในได้รับกำลังเสริมอย่างหนักที่เดินทางจากเซวัสโตปอล ซึ่งกองกำลังเยอรมันได้เข้ายึดครอง เมื่อเดือนกรกฏาคม ค.ศ. 1942 ทั้งสองฝ่ายต่างไม่รู้ถึงการเตรียมพร้อมของอีกฝ่าย และนี่ทำให้การสู้รบได้แผ่ขยายในลักษณะที่ไม่คาดคิดสำหรับทั้งสองฝ่าย
การรุกของโซเวียตได้เริ่มต้นขึ้นเป็นครั้งแรกในช่วงที่สอง แนวรบเลนินกราดได้เริ่มการรุก เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม และแนวรบวอลคอฟได้เปิดฉากการรุกหลัก เมื่อวันที 27 สิงหาคม จากวันที่ 28 สิงหาคม ฝ่ายเยอรมันได้เคลื่อนกำลังซึ่งได้สร้างการรุกของตนเองเพื่อสกัดกั้นการรุกของโซเวียต การโจมตีตอบโต้กลับของเยอรมันในช่วงแรกล้มเหลว แต่กองกำลังโซเวียตไม่สามารถบุกทะลวงได้เช่นกัน ภายหลังสิบวันที่กำลังคุมเชิงอยู่ จากที่ได้รับการเสริมกำลังทำให้เยอรมันเปิดฉากโจมตีตอบโต้กลับต่อกองกำลังโซเวียตเมื่อวันที่ 21 กันยายน ภายหลังห้าวันของการสู้รบอย่างหนัก กองกำลังเยอรมันได้เชื่อมต่อและตัดส่วนที่ยื่นออกที่เกิดจากการรุกของโซเวียต เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม แนวหน้าได้กลับมาสู่ตำแหน่งก่อนการสู้รบครั้งนี้ การสู้รบอย่างหนักยังคงต่อเนื่องจนกระทั่งวันที่ 15 ตุลาคม เป็นวงล้อมครั้งสุดท้ายของการต่อต้านของโซเวียตได้ถูกทำลายหรือหนีรอดไปได้
ในช่วงสิ้นสุดลง การรุกของโซเวียตล้มเหลว แต่ความสูญเสียอย่างหนักทำให้เยอรมันออกคำสั่งให้กองกำลังเพื่อเชิงป้องกัน ในเดือนพฤศจิกายน เยอรมันได้รับการเสริมกำลังและหน่วยอื่นๆได้ถูกถอนตัวออกจากกลุ่มกองทัพเหนือเพื่อรับมือกับการรุกครั้งสำคัญของโซเวียตที่สตาลินกราดและปฏิบัติการแสงเหนือได้ถูกยกเลิก
กองเรืออูที่ 29

| กองเรืออูที่ 29 |
| --- | --- |

ประจำการ: ก่อตั้งปี ค.ศ. 1941, สิ้นสุดปี ค.ศ. 1944
ประเทศ: นาซีเยอรมนี
เหล่า: ครีคส์มารีเนอ
รูปแบบ: กองเรืออู
กองบัญชาการ: ลาสเปเซีย
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: คอร์เวทเทนคาพีเท็น ฟริทซ์ เฟราเอนไฮม์, คอร์เวทเทนคาพีเท็น กุนเทอร์ ยาน
กองเรืออูที่ 29 (เยอรมัน: 29. U-Flottille; อังกฤษ: 29th U-boat Flotilla) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 ในลาสเปเซีย ที่ประเทศอิตาลี ภายใต้คำสั่งของคอร์เวทเทนคาพีเท็น ฟรันทซ์ เบ็คเคอร์ กองเรือที่ปฏิบัติการส่วนใหญ่อยู่ในเรืออูแบบ VII และมุ่งเน้นความพยายามเป็นหลักในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยต่อต้านกลุ่มเรือที่เดินทางพร้อมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1943 กองเรือกรีธาทัพสู่ตูลง แต่ก็มีเรืออูในมาร์แซย์และซาลามิสเช่นกัน กองเรือถูกปลดประจำการในกันยายน ค.ศ. 1944 เมื่ออู-407 จมลงในวันที่ 19 กันยายนและเรือกองเรือสองลำสุดท้ายคือเรืออู-565 และอู-596 ได้ถูกจมเรือในซาลามิส
ผู้บัญชาการกองเรือ

| ระยะเวลา | ผู้บังคับบัญชา |
| --- | --- |
ธันวาคม ค.ศ. 1941 – พฤษภาคม ค.ศ. 1942: คอร์เวทเทนคาพีเท็น ฟรันทซ์ เบ็คเคอร์
พฤษภาคม ค.ศ. 1942 – กรกฎาคม ค.ศ. 1943: คอร์เวทเทนคาพีเท็น ฟริทซ์ เฟราเอนไฮม์
สิงหาคม ค.ศ. 1943 – กันยายน ค.ศ. 1944: คอร์เวทเทนคาพีเท็น กุนเทอร์ ยาน
เรืออูที่มอบหมายให้กองเรือ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อู-73 | อู-74 | อู-77 | อู-81 | อู-83 | อู-97 | อู-205 |
| อู-223 | อู-230 | อู-301 | อู-303 | อู-331 | อู-343 | อู-371 |
| อู-372 | อู-374 | อู-375 | อู-380 | อู-407 | อู-409 | อู-410 |
| อู-414 | อู-421 | อู-431 | อู-443 | อู-450 | อู-453 | อู-455 |
| อู-458 | อู-466 | อู-471 | อู-557 | อู-559 | อู-562 | อู-565 |
| อู-568 | อู-573 | อู-577 | อู-586 | อู-593 | อู-596 | อู-602 |
| อู-605 | อู-616 | อู-617 | อู-642 | อู-652 | อู-660 | อู-755 |
| อู-952 | อู-967 | อู-969 |  |  |  |  |
การปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1848–1849

บทความนี้เกี่ยวกับการปฏิวัติที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1848-1849 สำหรับการปฏิวัติใน ค.ศ. 1918–1919 ดูที่ การปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 สำหรับการปฏิวัติในเยอรมันตะวันออก ดูที่ การปฏิวัติเงียบสงบ
ดูเพิ่ม: การปฏิวัติเยอรมัน
The painting Germania, possibly by Philipp Veit, hung inside the Frankfurt parliament, the first national parliament in German history
การปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1848-1849 (เยอรมัน: Deutsche Revolution 1848/1849), ช่วงระยะเปิดฉากซึ่งถูกเรียกอีกอย่างว่า การปฏิวัติเดือนมีนาคม (เยอรมัน: Märzrevolution) แต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 ที่เกิดขึ้นในหลายประเทศในยุโรป พวกเขาเป็นหนึ่งในกลุ่มประท้วงและการก่อกบฎที่ประสานงานร่วมกันแบบหลวม ๆ ในสมาพันธรัฐเยอรมัน รวมทั้งจักรวรรดิออสเตรีย การปฏิวัติครั้งนี้ ซึ่งได้เน้นย้ำถึงอุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน แสดงให้เห็นถึงความไม่พอใจที่แพร่หลาย ต่อโครงสร้างทางการเมืองที่มีอำนาจเด็ดขาดแบบดั้งเดิมของรัฐอิสระทั้งสามสิบเก้ารัฐของสมาพันธรัฐที่ได้สืบทอดดินแดนเยอรมันของอดีตจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ภายหลังจากการถอดถอนอันเป็นผลมาจากสงครามนโปเลียน กระบวนการนี้ได้เริ่มต้นในช่วงกลางปี ค.ศ. 1840
ส่วนหนึ่งของชนชั้นกลางที่ยึดมั่นในหลักการเสรีนิยม ในขณะที่ชนชั้นแรงงานได้แสวงหาในการปรับปรุงเพื่อให้มีสภาพการทำงานและชีวิตความเป็นอยู่อย่างรุนแรง ในขณะที่ชนชั้นกลางและชนชั้นแรงงานเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิวัติที่แยกต่างหาก ชนชั้นสูงที่เป็นฝ่ายอนุรักษ์นิยมเป็นฝ่ายชนะ พวกเสรีนิยมได้ถูกบังคับให้ลี้ภัยเพื่อหลบหนีการกดขี่ข่มเหงทางการเมือง ซึ่งพวกเขาได้เป็นที่รู้จักกันคือ Forty-Eighters หลายคนได้อพยพไปยังสหรัฐอเมริกา โดยได้ตั้งถิ่นฐานจากรัฐวิสคอนซินไปยังรัฐเท็กซัส
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ
การฟื้นแสนยานุภาพของเยอรมนี

เครื่องบิน ไฮง์เคิล เฮ 111 หนึ่งในอากาศยานที่มีเทคโนโลยีทันสมัยที่สุดของยุคนั้น ถูกออกแบบและผลิตขึ้นอย่างลับๆในช่วงทศวรรษ 1930
เอาฟรืสทุง (เยอรมัน: Aufrüstung) เป็นยุคการฟื้นฟูแสนยานุภาพทางทหารของเยอรมนีในช่วงเว้นจากสงคราม (ค.ศ. 1918-39) ซึ่งถือเป็นการละเมิดสนธิสัญญาแวร์ซาย แผนการฟื้นแสนยานุภาพเริ่มขึ้นทันทีหลังสนธิสัญญาถูกลงนาม แต่ในระยะแรกเป็นเพียงความเคลื่อนไหวขนาดเล็กและเป็นความลับ อย่างไรก็ตาม การพื้นแสนยานุภาพได้ขยายตัวขึ้นอย่างมโหฬารภายหลังจากพรรคนาซีเรืองอำนาจในปี 1933
การฟื้นแสนยานุภาพในช่วงแรก แม้ว่าจะมีขนาดเล็ก แต่ก็ถูกดำเนินการอย่างเป็นความลับผ่านองค์กรหรือสมาคมกีฬา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นองค์กรบังหน้า และแล้วแผนการฟื้นแสนยานุภาพของเยอรมนีก็ถูกเปิดโปงโดย คาร์ล ฟอน ออสซิเอ็ดซกี ในปี 1931 การเปิดโปงของเขาทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ แต่ก็ทำให้เขาถูกลงโทษด้วยการจำคุกเป็นเวลา 227 วันและถูกทรมาณจนเขาเสียชีวิตเมื่อ 4 พฤษภาคม 1938 การเปิดโปงโดยออสซิเอ็ดซกี มีส่วนกระตุ้นให้เกิดนโยบายการเสริมสร้างแสนยานุภาพในสหราชอาณาจักร ภายหลังจากที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ประกาศการถอนตัวของเยอรมนีจากสันนิบาตชาติและการประชุมปลดอาวุธโลกในปี 1933
โครงการฟื้นแสนยานุภาพส่งผลให้กำลังพลเยอรมันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นกองทัพที่กำลังเติบโตจะเป็นภาระหน้าที่ของพวกเขาจนกระทั่งการอุบัติของสงครามโลกครั้งที่สองในเดือนกันยายน 1939 โยฮันน์ ฟอน คีลมันเส็ค (Johann von Kielmansegg) ได้กล่าวในภายหลังว่ากระบวนการมี่เกี่ยวข้องมากกับ 36 กองพลได้สำเร็จลุล่วงสำหรับเขา และเพื่อนร่วมงานของเขาจากผลสะท้อนบนประเด็นใหญ่ๆ
ดูเพิ่ม

การฟื้นแสนยานุภาพของสหราชอาณาจักร
กาบี โดม

กาบี โดม
กาบี โดม: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
ครอบครัว
: ;
ความทรงจำ
:
กาบี โดม (เยอรมัน: Gaby Dohm; 23 กันยายน ค.ศ. 1943) เป็นนักแสดงหญิงชาวออสเตรีย
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

When Mother Went on Strike (1974)
The Serpent's Egg (1977)
Doktor Faustus (1982)
The Black Forest Clinic (1985-1989)
Rosenstrasse (2003)
แหล่งข้อมูลอื่น

กาบี โดม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กองเรือไรช์

| กองเรือไรช์ Reichsflotte (RF) |
| --- | --- |
กองเรือไรช์ ใน ค.ศ. 1849
ประจำการ: ค.ศ. 1848–1852
ปลดประจำการ: 2 เมษายน 1852
ประเทศ:  สมาพันธรัฐเยอรมัน
ขึ้นต่อ: รัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ท
รูปแบบ: กองทัพเรือ
บทบาท: การป้องกันชายฝั่ง
กำลังรบ: เรือรบ 39 ลำ
H/Q: Brake, ออลเดนบูร์ก
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามเชลวิก ครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1848–1851)
ผู้บังคับบัญชา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารเรือ: เอากุส โยคมุส
พลเรือตรี: คาร์ล รูดอฟ บรอมมี
เครื่องหมายสังกัด
ธงนาวี (1848–1852): 
ธงฉาน (1848–1852): 
กองเรือไรช์ (เยอรมัน: Reichsflotte) เป็นกองทัพเรือแรกของเยอรมนี ก่อตั้งเมื่อ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1848
ดูเพิ่ม

บุนเดซฟลอตเต
ไคแซร์ลีเชอ มารีเนอ
ไรชส์มารีเนอ
ครีกซมารีเนอ
กองทัพเรือประชาชนแห่งชาติ
กองทัพเรือเยอรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Deutsche Marine, History
http://www.deutsches-marinearchiv.de/Archiv/1848-1867/Bundesflotte/einsatz.htm
SMS Barbarossa เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกองทัพเรือเยอรมัน |
| --- | --- |
เยอรมันก่อนการรวมชาติ:  กองทัพเรือบรันเดินบวร์ค (16th century – 1701)  กองทัพเรือปรัสเซีย (1701–1867)  กองทัพเรือชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (1848–1851)  กองทัพเรืออสเตรีย-ฮังการี (1786–1918) 
สมาพันธรัฐเยอรมัน:  กองเรือไรช์ (1848–1852)  กองเรือสมาพันธ์ (แผนการ) 
สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ:  กองทัพเรือสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (1867–1871) 
จักรวรรดิเยอรมัน:  กองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน (1871–1918) 
สาธารณรัฐไวมาร์:  ไรชส์มารีเนอ (1919–1935) 
นาซีเยอรมนี:  ครีคส์มารีเนอ (1935–45) 
เยอรมนีภายใต้การยึดครอง:  องค์การกวาดทุ่นระเบิดเยอรมัน (1945–1947)  German Mine Sweeping Formation Cuxhaven (1948–1951)  Labor Service Unit (B) (1951–1957)  Seegrenzschutz (1951–1956) (เยอรมนีตะวันตก)  Main Administration Sea Police (1950–1956) (เยอรมนีตะวันออก) 
เยอรมนีหลังสงครามฯ:  ด็อยท์เชอมารีเนอ (1956–ปัจจุบัน)  ฟ็อคส์มารีเนอ (1956–1990) (เยอรมนีตะวันออก) 
| ด ค กกองทัพเรือในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
รัฐเอกราช: กรีซ · คาซัคสถาน2 · โครเอเชีย · จอร์เจีย1 · เซอร์เบีย · ไซปรัส1 · เดนมาร์ก · ตุรกี2 · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บัลแกเรีย · เบลเยียม · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลตา · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย2 · โรมาเนีย · ลัตเวีย · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวีเนีย · สวีเดน · สหราชอาณาจักร · อาเซอร์ไบจาน1 · อิตาลี · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์: อับฮาเซีย1 · ไซปรัสเหนือ1
รัฐสิ้นสภาพ: รัฐเอกราชโครเอเชีย · ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย · ราชอาณาจักรปรัสเซีย · ฝรั่งเศส (จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง, ฝรั่งเศสเสรี) · ยูโกสลาเวีย (ราชอาณาจักร, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยม, สหพันธ์สาธารณรัฐ) · เยอรมนี (สมาพันธ์รัฐเยอรมัน, สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ, จักรวรรดิเยอรมัน, สาธารณรัฐไวมาร์, นาซีเยอรมนี, เยอรมนีตะวันออก) · รัสเซีย (จักรวรรดิรัสเซีย, สหภาพโซเวียต) · ออสเตรีย-ฮังการี · จักรวรรดิออตโตมัน · อิตาลี (ราชอาณาจักรอิตาลี, สาธารณรัฐสังคมอิตาลี)
1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน; 2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
การถอนทัพที่เดิงแกร์ก

การถอนทัพที่เดิงแกร์ก (อังกฤษ: Dunkirk evacuation) หรือชื่อเยอรมันคือ ปฏิบัติการไดนาโม (เยอรมัน: Operation Dynamo) หรือรู้จักกันในนาม ปาฏิหาริย์แห่งเดิงแกร์ก เป็นการอพยพทหารฝ่ายสัมพันธมิตรจากหาดและท่าเรือเดิงแกร์ก ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 27 พฤษภาคมถึงเช้ามืดวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1940 เพราะหน่วยทหารบริติช ฝรั่งเศสและเบลเยียมถูกกองทัพเยอรมันตัดขาดระหว่างยุทธการที่เดิงแกร์กในสงครามโลกครั้งที่สอง มีคำสั่งอพยพเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม วินสตัน เชอร์ชิลล์กล่าวสุนทรพจน์ "เราจะสู้บนหาด" (We shall fight on the beaches) ต่อสภาสามัญชนเรียกเหตุการณ์ในประเทศฝรั่งเศสว่า "หายนะทางการทหารที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์" เขายกย่องการช่วยเหลือทหารเหล่านี้ว่าเป็น "ปาฏิหาริย์การปลดปล่อย"
ตั้งแต่วันที่ 28–31 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 เหตุการณ์ซึ่งรู้จักกันในชื่อ การล้อมที่ลีลเกี่ยวข้องกับกำลังพลที่เหลืออยู่ 40,000 คน แห่งกองทัพฝรั่งเศสที่หนึ่งซึ่งครั้งหนึ่งเคยเกรียงไกร ในการปฏิบัติอันล่าช้าต่อเจ็ดกองพันของเยอรมนี ซึ่งรวมสามกองพันยานเกราะ ที่กำลังพยายามตัดขาดและทำลายกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรที่เดิงแกร์ก เชอร์ชิลล์ว่า "เป็นช่วงเวลา 4 วันวิกฤตที่บุรุษชาวฝรั่งเศสเหล่านี้ ภายใต้การนำอย่างกล้าหาญของนายพลมอลีนีเยร์ สามารถยันพวกเยอรมันไว้ได้ไม่น้อยกว่า 7 กองพลที่อาจไปร่วมวงที่เดิงแกร์ก นี่คือผลงานอันยอดเยี่ยมที่เปิดทางให้บรรดาสหายซึ่งมีโชคกว่าตลอดจนกองทหารบริติชสามารถหนีรอดได้"
ทหารอังกฤษหลังอพยพมาถึงเกาะบริเตนใหญ่
ในวันแรก มีทหารได้รับการอพยพเพียง 7,011 นาย แต่ ในวันที่เก้า ทหารทั้งสิ้น 338,226 นาย (เป็นทหารบริติช 198,229 นาย ทหารฝรั่งเศส 139,997 นาย) ได้รับการช่วยเหลือจากกองเรือ 993 ลำที่ประชุมอย่างเร่งด่วน หน่วยทหารจำนวนมากสามารถลงเรือจากกำแพงหินของท่าเรือสู่เรือประจัญบานและเรือใหญ่อื่นของบริติช 42 ลำ ขณะที่หน่วยทหารอื่น ๆ ต้องลุยน้ำหาเรือ รอหลายชั่วโมงเพื่อขึ้นเรือในน้ำที่สูงถึงไหล่ บางหน่วยโดยสารเรือจากหาดสู่เรือลำใหญ่กว่า และทหารหลายพันคนถูกพากลับสหราชอาณาจักรโดย "กองเรือน้อยแห่งเดิงแกร์ก" (little ships of Dunkirk) อันขึ้นชื่อ ซึ่งเป็นกองเรือเดินสมุทรพาณิชย์ เรือประมง เรือเพื่อสันทนาการ และเรือกู้ชีพของสถาบันเรือกู้ชีพแห่งชาติราวเจ็ดร้อยลำ ซึ่งลูกเรือพลเรือนของเรือเหล่านี้ถูกเรียกเข้ารับราชการเป็นการฉุกเฉิน "ปาฏิหารย์แห่งเรือน้อย" ยังเป็นความทรงจำพื้นบ้านที่โดดเด่นในสหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น

Site officiel du mémorial du souvenir de Dunkerque
BBC Archive – Dunkirk Evacuation
| ด ค กแนวรบด้านตะวันตกในสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- | --- |
ปฐมบท / ค.ศ. 1939: สงครามลวง  ·  การรุกซาร์ลันท์  ·  ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์
ค.ศ. 1940–1941: การบุกครองลักเซมเบิร์ก  ·  ยุทธการที่เนเธอร์แลนด์ (ยุทธการที่กรุงเฮก  ·  ยุทธการที่รอตเทอร์ดาม  ·  ยุทธการที่เซลันด์  ·  รอตเทอร์ดามบลิทซ์)  ·  ยุทธการที่เบลเยียม (ยุทธการที่ป้อมเอเบิน-เอมาเอล  ·  ยุทธการที่อานูว์  ·  ยุทธการที่ฌ็องบลู  ·  ยุทธการที่ลิส)  ·  ยุทธการที่ฝรั่งเศส (ยุทธการที่เซอด็อง  ·  ยุทธการที่มงกอร์แน  ·  ยุทธการที่อารัส  ·  ยุทธการที่บูลอญ  ·  การล้อมกาแล  ·  ยุทธการที่เดิงแกร์ก  ·  การถอนทัพที่เดิงแกร์ก)  ·  ยุทธการที่บริเตน (อาดเลอร์ทาค  ·  วันแสนทรหด  ·  วันยุทธการที่บริเตน)  ·  ปฏิบัติการสิงโตทะเล
ค.ศ. 1942–1943: ปฏิบัติการเซอร์เบอรัส  ·  ปฏิบัติการด็อนเนอร์ไคล์  ·  การตีโฉบฉวยแซ็ง-นาแซร์  ·  การตีโฉบฉวยเดียป
ค.ศ. 1944–1945: ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด  ·  ปฏิบัติการดรากูน  ·  การรุกจากปารีสถึงแม่น้ำไรน์  ·  ปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดน (ยุทธการที่อาร์เนม)  ·  ยุทธการที่อาเคิน  ·  ปฏิบัติการเช็ลด์ท  ·  ยุทธการตอกลิ่ม  ·  การบุกครองเยอรมนี
51°02′N 2°22′E﻿ / ﻿51.033°N 2.367°E﻿ / 51.033; 2.367
กางเขนเหล็ก

กางเขนเหล็กแบบมาตรฐาน
รูปหล่อทูตสวรรค์บนรถม้าชูคทามีตรากางเขนเหล็กเหนือประตูบรันเดินบวร์คในกรุงเบอร์ลิน
กางเขนเหล็ก (เยอรมัน: Eisernes Kreuz, ไอเซอร์เนส ครอยซ์) เป็นเครื่องเกียรติยศทางทหาร สถาปนาขึ้นในสมัยราชอาณาจักรปรัสเซีย ซึ่งใช้เรื่อยมาในยุคจักรวรรดิเยอรมัน (ค.ศ. 1871–1918) และนาซีเยอรมนี (ค.ศ. 1933–1945) เครื่องเกียรติยศนี้เมื่อแรกเริ่มถูกสถาปนาขึ้นเป็นเหรียญอิสริยาภรณ์โดยพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1813 ระหว่างสงครามนโปเลียน เหรียญอิสริยาภรณ์นี้เป็นถูกจ่ายเป็นบำเหน็จแก่ทหารในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย, สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, สงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งพลเรือนที่ร่วมปฏิบัติการทางทหารก็อาจได้รับด้วยเช่นกัน
เหรียญตรากางเขนเหล็ก
นอกจากกางเขนเหล็ก ยังมีอีกตราหนึ่งที่ชื่อว่า กางเขนดำ (Schwarzes Kreuz) ออกแบบโดยคาร์ล ฟรีดริช ชิงเกิล อาศัยเค้าโครงของตรากางเขนเหล็กของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3 ตรากางเขนดำปรากฏควบคู่กับตราเหยี่ยวดำอยู่บนธงสงครามของปรัสเซีย กางเขนดำถูกใช้เป็นตราประจำกองทัพปรัสเซียและเยอรมนีตั้งแต่ ค.ศ. 1871 จนถึง 1918 และถูกแทนที่ด้วยตรา บัลเคนครอยซ์ (Balkenkreuz) อย่างไรก็ตามในปีค.ศ. 1956 ได้มีการฟื้นฟูตรากางเขนดำมาเป็นตราประจำบุนเดิสแวร์ ซึ่งยังใช้มาจนถึงทุกวันนี้
ในค.ศ. 1980 รัฐบาลเยอรมนีตะวันตกได้สถาปนาอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อว่า เหรียญเกียรติยศบุนเดิสแวร์ (Ehrenzeichen der Bundeswehr) ซึ่งมีลักษณะตามแบบกางเขนเหล็ก ถือเป็นการนำกางเขนเหล็กกลับมาใช้เป็นบำเหน็จความชอบเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในปีค.ศ. 1945
อิสริยาภรณ์กางเขนเหล็ก

| กางเขนเหล็กชั้นสอง |
| --- | --- | --- | --- |
| กางเขนเหล็ก ชั้น 2 ค.ศ.1813–1913 | กางเขนเหล็ก ชั้น 2สำหรับผู้มิใช่พลรบ ค.ศ.1813–1918 | กางเขนเหล็ก ชั้น 2 ค.ศ.1914–1939 | กางเขนเหล็ก ชั้น 2 ค.ศ.1939–1945 |
| กางเขนเหล็กชั้นหนึ่ง |
| --- | --- | --- |
| กางเขนเหล็ก ชั้น 1 ค.ศ.1813–1913 | กางเขนเหล็ก ชั้น 1 ค.ศ.1914–39 | กางเขนเหล็ก ชั้น 2 ค.ศ.1939–45 |
| มหากางเขนแห่งกางเขนเหล็ก |
| --- | --- |
ชั้นมหากางเขน: ชั้นมหากางเขนพร้อมดารา
| กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กางเขนอัศวิน แพรแถบอีกแบบ | ... ประดับด้วยใบโอ๊ก แพรแถบอีกแบบ | ... และดาบ แพรแถบอีกแบบ | ... ประดับเพชร แพรแถบอีกแบบ | ...เคลือบทอง ... แพรแถบอีกแบบ |
ดูเพิ่ม

พัวร์เลอเมรีท (Pour le Mérite)
มหากางเขนแห่งกางเขนเหล็ก (Großkreuz des Eisernen Kreuzes)
กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes)
กางเขนวีรกรรมสงคราม (Kriegsverdienstkreuz)