stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคอร์คูมิน

| --- | --- |
 Enol form
 Keto form


ชื่อ
Pronunciation: /ˈkɜːrkjʊmɪn/
Preferred IUPAC name (1E,6E)-1,7-Bis(4-hydroxy-3-methoxyphenyl)hepta-1,6-diene-3,5-dione
ชื่ออื่น (1E,6E)-1,7-Bis(4-hydroxy-3-methoxyphenyl)-1,6-heptadiene-3,5-dione Diferuloylmethane Curcumin I C.I. 75300 Natural Yellow 3
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 458-37-7 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:3962 Y
ChEMBL: ChEMBL116438 N
เคมสไปเดอร์: 839564 Y
ECHA InfoCard: 100.006.619 
เลขอี: E100 (colours)
IUPHAR/BPS: 7000
KEGG: C10443
ผับเคม CID: 969516
UNII: IT942ZTH98 Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID8031077 
 InChI InChI=1S/C21H20O6/c1-26-20-11-14(5-9-18(20)24)3-7-16(22)13-17(23)8-4-15-6-10-19(25)21(12-15)27-2/h3-12,24-25H,13H2,1-2H3/b7-3+,8-4+ YKey: VFLDPWHFBUODDF-FCXRPNKRSA-N Y InChI=1/C21H20O6/c1-26-20-11-14(5-9-18(20)24)3-7-16(22)13-17(23)8-4-15-6-10-19(25)21(12-15)27-2/h3-12,24-25H,13H2,1-2H3/b7-3+,8-4+Key: VFLDPWHFBUODDF-FCXRPNKRBF 
 SMILES O=C(\C=C\c1ccc(O)c(OC)c1)CC(=O)\C=C\c2cc(OC)c(O)cc2 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C21H20O6
มวลโมเลกุล: 368.385 g·mol−1  
ลักษณะทางกายภาพ: Bright yellow-orange powder
จุดหลอมเหลว: 183 องศาเซลเซียส (361 องศาฟาเรนไฮต์; 456 เคลวิน)
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
เคอร์คูมิน (curcumin) เป็นสารกลุ่มเคอร์คูมินอยด์ (curcuminoid) พบในพืชวงศ์ขิง เช่น ว่านนางคำ เป็นสารกลุ่มโพลีฟีนอลมีสีเหลือง มีทั้งรูปอีนอลและรูปคีโต รูปอีนอลคงตัวในสภาวะของแข็งและของเหลว
เคอร์คูมินรูปคีโต
เคอร์คูมินรูปอีนอล
แหล่งข้อมูลอื่น

Turmeric and curcumin, from Memorial Sloan-Kettering Cancer Center
Turmeric and curcumin, from M.D. Anderson Cancer Center
Turmeric, from the University of Maryland Medical Center
เดชไอ้ด้วน

| เดชไอ้ด้วน |
| --- | --- |
กำกับ: จาง เชอะ
เขียนบท: จาง เช่อ หนี่ กวง
อำนวยการสร้าง: รันเม่ ชอว์
นักแสดงนำ: หวัง ลังเวย เซียวเซียว แองเจล่า ปัน
ผู้บรรยาย: ทีมพากย์อินทรี
กำกับภาพ: หยวน จังซัม กวง ฮั่นลู่
ตัดต่อ: เจียง เสียงหลุง
ดนตรีประกอบ: หวัง ฟู่หลิง
บริษัทผู้สร้าง: Shaw Brothers Studio 
ผู้จัดจำหน่าย: Shaw Brothers Studio
วันฉาย:   26 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 (1967-07-26) 
ความยาว: 116 นาที (ของฐานข้อมูลฯฮ่องกง)   111 นาที (ของ IMdB)
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: แมนดาริน, กวางตุ้ง
เดชไอ้ด้วน (อังกฤษ: The One- Armed Swordsman) เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1967 กำกับโดย จาง เชอะ นำแสดงโดย หวัง ลังเว่ย, เซียวเซียว, แองเจล่า ปัน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อจากนี้อีกคือ เดชไอ้ด้วน ภาค 2 และ เดชไอ้ด้วน ภาค 3
เนื้อเรื่อง

สำนักดาบทอง สำนักใหญ่อันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน ได้ประสบเภทภัยร้ายแรง เมื่อท่านเจ้าสำนัก ฉีลุฟง มีธุระปะปังต้องสะสาง พวกโจรป่ากลับเห็นเป็นโอกาศสำคัญเข้าบุกโจมตีพรรคเลื่องชื่อ จนเกือบเพลี้ยงพล้ำ กลับเป็น ฟางเจิ้ง คนรับใช้คนเดียวในสำนักที่กู้สถานการณ์อย่าง ฟางเจิ้ง ที่ต่อกรกับโจรร้าย ประวิงเวลา จนกระทั่งเจ้าสำนัก กลับมาถึงแก้ไขสถานการณ์ได้ทันท่วงที ส่วนฟางเจิ้งเอง ก็ได้จบชีวิตลงไป ตรงนั้นเอง ทิ้งไว้เพียงดาบหนึ่งด้าม และลูกชายคนเดียวที่ชื่อว่า ฟางกัง ที่ได้ฝากฝังไว้กับเจ้าสำนักเป้นคำสั่งเสียสุดท้าย
หลายปีต่อมา ฟางกัง เติบใหญ่เป็นหนุ่มเต็มตัว ด้วยบุญคุณของบิดาต่อสำนัก เขากลายเป็นลูกศิษย์คนสำคัญของสำนัก ที่เจ้าสำนัก เอ็นดูเป็นพิเศษ นำมาซึ่งความอิจฉาริษยาของศิษย์ร่วมสำนัก แม้กระทั่ง เพ่ยเอ๋อ บุตรีของฉีลุฟงเองก็ดูจะหมั่นใส่ ฟางกัง อยู่เสมอมา แต่เขาก็พยายามอดทนอดกลั้น พยายามฝึกฝนวิชาอย่างเข็มงวด เพราะความมุ่งมั่นที่จะสางนี้แค้นของบิดา
เมื่อถึงวันหนึ่งฟางกัง จึงตัดสินใจออกจากสำนัก ฟางกังได้ร่ำเรียนวิชาฝีมือ จากอาจารย์ได้ถึงระดับหนึ่ง ถึงขั้นที่จะเริ่มต้นหนทางของตัวเอง หนทางแห่งการแก้แค้น นอกจากนั้นก็เพื่อหลีกหนีจากความยุ่งยาก รังควาญจากศิษย์ร่วมสำนัก แน่นอนว่าความยุ่งยากนั้นไม่สามารถหลบหนีได้โดยง่าย
เพ่ยเอ๋อ กับสมุนที่ติดตามมาอีกสองคน ยังคงติดตามมารังควาน กล่าวหาว่าเขาคิดทรยศต่อสำนัก ฟางกัง เกิดถกเถียง จนถึงขัดแย้งต่อสู้กันขึ้น และบานปลายตนกระทั่ง แม้จะมีฝีมือเหนือกว่าฝ่ายตรงข้าม แต่ด้วยความพลาดพลั้งจึงถูกทำร้าย แขนด้านซ้ายถูกตัดจนขาดสะปั้น
ฟางกัง เดินทางไปพร้อมกับร่างกายที่บาดเจ็บ พลัดตกลงไปในลำธารก่อนจะถูกช่วยชีวิตขึ้นมาโดย ก่อนที่จะถูกช่วยชีวิตขึ้นมาโดยหญิงสาวชาวบ้าน นาม เสี่ยวหมั่น ฟางกัง พื้นขึ้นมาพบว่าตัวเองสูญเสียแขนข้างหนึ่งไปเสียแล้ว ความหวังที่จะแก้แค้นได้ปิดฉากลงโดยทันที
หลังจากทำใจอยู่นาน ฟางกัง ก็ยอมรับสภาพที่เกิดขึ้น ใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดา และพยายามข่มใจลืมเรื่องราวที่ผ่านมา ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ทำได้ยากเย็นเหลือเกิน เขาเริ่มถูกรุกรังควานจากนักเลงท้องถิ่น นานวันเข้าไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป ฟางกัง กับแขนที่เหลือเพียงข้างเดียวอาศัยดาบที่บิดาทิ้งไว้ต่างหน้า ที่เขาตัดสินใจ หักมันเป็นสองท่อน เพื่อสำเร็จวิชาพิศดารชุดหนึ่งขึ้นมา กลายเป็นสุดยอดกระบวนท่าที่รุนแรง เกินจะต้านทาน
โอกาศฟางกัง ที่จะกลับคืนสู่ หนทางเดิมที่เคยวาดไว้ ความฝันแห่งบุญคุณอาจารย์ และความแค้นบิดา ได้กลับมาอีกครั้ง โดยเฉพาะเมื่อกลุ่มสำนักโจร อันถ่อยเถื่อนได้กลับมาอีกครั้ง กับแผนการครั้งใหม่ ที่หมายพิชิตสำนักดาบทอง ที่ดูเหมือนว่าจะมีเพียงจอมยุทธแขนเดียว เท่านั้นที่จะหยุดยั้งพวกมันได้
นักแสดงนำ

หวัง ลังเวย (หวัง หยู่) รับบท ฟางกัง/ จอมยุทธแขนเดียว
เทียน ฟง รับบท ฉีลุฟง
กุ๊ ฟง รับบท ฟงเจิ้ง
เจียวเจียว รับบท เสี่ยวหมั่น
แหล่งข้อมูลอื่น

เดชไอ้ด้วน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เดชไอ้ด้วน ที่ออลมูวี
เดชไอ้ด้วน จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง
One-Armed Swordsman ที่รอตเทนโทเมโทส์
Review at Kung Fu Cinema เก็บถาวร 2013-01-27 ที่ archive.today
เรือพิฆาตฮามากาเซะ

| --- | --- |
ฮามากาเซะ วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1941
ประวัติ

ชื่อ: ฮามากาเซะ
Ordered: ค.ศ. 1937
ปล่อยเรือ: 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939
เดินเรือแรก: 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940
เข้าประจำการ: 30 มิถุนายน ค.ศ. 1941
Stricken: 10 มิถุนายน ค.ศ. 1945
ความเป็นไป: จมในการรบ, 7 เมษายน ค.ศ. 1945
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  เรือพิฆาตชั้น คะเงะโง
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  2,490 ตัน
ความยาว::  118.5 เมตร
ความกว้าง::  10.8 เมตร
กินน้ำลึก::  3.8 เมตร
ความเร็ว::  35 นอต
อัตราเต็มที่::  240 นาย
ยุทโธปกรณ์::  • ปืน 2 ประสงค์ ลำกล้อง 5 นิ้ว (130 มม.)/50 × 6 • ปืน AA 25 มม. × 28 • ปืน AA 13 มม. × 4 • ท่อยิงตอร์ปิโด 24 นิ้ว (610 มม.) × 8 • ระเบิดน้ำลึก 36
เรือพิฆาตฮามากาเซะ (ญี่ปุ่น: Hamakaze; โรมาจิ: 濱風; "ลมชายฝั่ง") เป็นเรือพิฆาตชั้นคาเงโง (Kagero) ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1945 ฮามากาเซะ ได้คุ้มกันเรือประจัญบาน ยามาโตะ จากทะเลใน (อยู่ระหว่าง เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และ เกาะคีวชู) เพื่อเข้าปฏิบัติการเท็งโงโจมตีกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่จังหวัดโอกินาวะ เรือโดนโจมตีจากเครื่องบินของกองกำลังเฉพาะกิจที่ 58 และจมลง 280 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ห่างจากเมืองนางาซากิ (Nagasaki) (30°47′N 128°08′E﻿ / ﻿30.783°N 128.133°E﻿ / 30.783; 128.133)
เชิงอรรถ

↑  "ตัน" ในบทความนี้ไม่ใช่เมตริกตันแต่เป็นตันที่มีขนาดเท่ากับ 2,240 ปอนด์ (1,016 กก.)
เรือพิฆาตชั้นมายะ

| --- | --- |
เจเอส มายะ
ภาพรวมชั้น
ชื่อ::  ชั้นมายะ
ผู้สร้าง::  แจแปนมารีนยูไนเต็ด
ผู้ใช้งาน::  กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของญี่ปุ่น
ก่อนหน้าโดย::  ชั้นอาตาโงะ
ตามหลังโดย::  Aegis system equipped vessels (ASEV)
ราคา::  ¥164.8 พันล้าน
สร้างเมื่อ::  2017–2021
 ในประจำการ::  2020–
วางแผน::  2
เสร็จแล้ว::  2
ใช้การอยู่::  ２
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือพิฆาตติดขีปนาวุธนำวิถี
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  8,200 ตัน  10,250 ตัน เต็มที่
ความยาว::  170 m (557 ft 9 in)
ความกว้าง::  21 m (68 ft 11 in)
กินน้ำลึก::  6.4 m (21 ft 0 in)
ความลึก::  12 m (39 ft 4 in)
ระบบขับเคลื่อน::  2 × IHI/GE LM2500-30 gas turbine เครื่องยนตร์หลัก  2 × KHI M7A-05 gas turbines สำหรับปั่นไฟฟ้า  2 × diesel engines สำหรับปั่นไฟฟ้า  2 × มอเตอร์ไฟฟ้า  Two shafts 5-bladed CP props  68,010 shp (50,720 kW)
ความเร็ว::  ประมาณ 30 นอต (56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง)
จำนวนเรือและอากาศยาน::  2 × เรือบด  1 × เรือยางท้องแข็ง
อัตราเต็มที่::  300
ระบบตรวจการและปฏิบัติการ::  AN/SPY-1D(V) เรดาร์มัลติฟังก์ชั่น  AN/SPQ-9B เรดาร์ค้นหาผิวน้ำ  3 × AN/SPG-62 illuminators  AN/SQQ-89 ร่วมกับ SQS-53C  Mk 46 Optical Sight System
สงครามอิเล็กทรอนิกส์และเป้าลวง::  NOLQ-2C intercept  4 × Mk 137 chaff and decoy launchers
ยุทโธปกรณ์::  1 × 5-inch (127 mm)/62 Mk 45 Mod 4 ปืนเรือ  8 × Type 17 anti-ship missiles in quad canisters  2 × 20 mm Phalanx CIWS  2 × HOS-303 triple torpedo tubes: Mark 46 torpedo  Type 97 / Type 12 torpedoes  1 × 64-cell, 1 × 32-cell (96 total cells) Mk 41 Vertical Launching System: SM-2MR surface-to-air missile  SM-3 anti-ballistic missile  SM-6 surface-to-air missile  Type 07 VL-ASROC  อาร์ไอเอ็ม-162 อีเอสเอสเอ็ม
อากาศยาน::  1 × เอสเอช-60เค เฮลิคอปเตอร์
อุปกรณ์สนับสนุนการบิน::  ลานจอดและโรงเก็บเฮลิคอปเตอร์
เรือพิฆาตชั้นมายะ (ญี่ปุ่น: まや型護衛艦; โรมาจิ: Maya-gata Goeikan) เรือพิฆาตติดขีปนาวุธนำวิถี ในกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของญี่ปุ่น เป็นรุ่นที่ปรับปรุงจากเรือพิฆาตชั้นอาตาโงะ โดยปรับปรุงระบบการรบเอจีสและระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า
ปัจจุบันมีเรือจำนวน 2 ลำในชั้นนี้ คือ มายะ และฮางูโระ
เรือในชั้น

| หมายเลข | ชื่อ | วางกระดูกงู | ปล่อยลงน้ำ | ขึ้นประจำการ | ผู้สร้าง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| DDG-179 | มายะ | 17 เมษายน 2017 | 30 กรกฎาคม 2018 | 19 มีนาคม 2020 | JMU |
| DDG-180 | ฮางูโระ | 23 มกราคม2018 | 17 กรกฎาคม 2019 | 19 มีนาคม 2021 | JMU |
เทศบาลเมืองบ้านหมี่

| เทศบาลเมืองบ้านหมี่ |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Ban Mi
ภาพถ่ายทางอากาศเมืองบ้านหมี่
คำขวัญ: อู่ข้าวอู่น้ำ วัฒนธรรมรุ่งเรือง เมืองผ้ามัดหมี่ สตรีแสนงาม
ทม.บ้านหมี่ที่ตั้งของเทศบาลเมืองบ้านหมี่
พิกัด: 15°2′41″N 100°32′13″E﻿ / ﻿15.04472°N 100.53694°E﻿ / 15.04472; 100.53694
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ลพบุรี
อำเภอ: บ้านหมี่
จัดตั้ง:    • 14 เมษายน 2474 (สุขาภิบาลท้องที่บ้านเซ่า)   • 10 ธันวาคม 2478 (ทม.บ้านเซ่า)   • 27 พฤศจิกายน 2482 (เปลี่ยนชื่อเป็น ทม.บ้านหมี่) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: จักรพันธ์ เหล่าวงค์ไทย (2559–ปัจจุบัน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.6763 ตร.กม. (0.2611 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 3,287 คน
 • ความหนาแน่น: 4,860.26 คน/ตร.กม. (12,588.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04160601
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 1 ถนนเทศบาล ตำบลบ้านหมี่ อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี 15110
เว็บไซต์: www.banmi.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองบ้านหมี่ เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านหมี่ทั้งหมด ห่างจากเทศบาลเมืองลพบุรีไปทางเหนือประมาณ 30 กิโลเมตร มีชื่อเดิมว่า เทศบาลเมืองบ้านเซ่า พ.ศ. 2562 มีประชากรทั้งหมด 3,287 คน กับพื้นที่ขนาดน้อยเพียง 0.6763 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 419 ไร่ นับว่าเป็นเทศบาลเมืองที่มีขนาดเล็กมากแห่งหนึ่งในประเทศไทย
ประวัติ

เดิมเทศบาลเมืองบ้านหมี่ตั้งอยู่ในเขตตำบลบ้านเซ่าและตำบลโพนทองในขณะนั้น ด้วยเป็นที่ตั้งของตลาดบ้านหมี่ มีประชากรอาศัยอยู่มากแต่ขาดการดูแลรักษา สมุหเทศาภิบาลมณฑลอยุธยาจึงประชุมกับบรรดากำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และคหบดีในท้องถิ่น ในที่ประชุมมีมติให้จัดตั้งเป็นสุขาภิบาล ต่อมากระทรวงมหาดไทยจึงประกาศจัดตั้งสุขาภิบาลท้องที่บ้านเซ่า อำเภอบ้านเซ่า จังหวัดลพบุรี เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2474 โดยคำว่า "เซ่า" หรือ "เซา" เป็นคำพวน แปลว่า "หยุดพัก" โดยตั้งตามชื่อชุมชนเดิมของชาวพวนที่อพยพมาจากเชียงขวาง ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศลาว
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร สุขาภิบาลท้องที่บ้านเซ่ามีความเจริญขึ้นตามลำดับ ทั้งจำนวนประชากรและเศรษฐกิจ จึงมีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองบ้านเซ่า เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ภายหลังมีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อตำบลและอำเภอบ้านเซ่า เป็นตำบลและอำเภอบ้านหมี่ เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2482 หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีพระราชกฤษฎีกาให้เปลี่ยนนามเทศบาลเป็นเทศบาลเมืองบ้านหมี่ ตามชื่ออำเภอโดยอนุโลมเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 โดยคำว่า "หมี่" เป็นคำพวนเช่นกัน แปลว่า "การมัดเส้นด้ายเป็นเปลาะ" ตั้งตามการประกอบอาชีพทอผ้าของชาวพวน
ที่ตั้งและอาณาเขต

เทศบาลเมืองบ้านหมี่มีพื้นที่เพียง 0.6763 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 419 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่ของตำบลบ้านหมี่ทั้งหมด มีอาณาเขตติดต่อดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลเชียงงา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลโพนทอง
ทิศใต้ ติดต่อกับพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลสนามแจง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลสนามแจง
การแบ่งเขตปกครอง

เทศบาลเมืองบ้านหมี่แบ่งเขตปกครองออกเป็นจำนวน 7 ชุมชน ได้แก่
ชุมชนบ้านต้นพัฒนา
ชุมชนอนามัยพัฒนา
ชุมชนตลาดสดเทศบาล
ชุมชนหลักเมือง
ชุมชนนิกรธานี
ชุมชนพัฒนาตลาดใหม่
ชุมชนวงเวียนตลาดใหม่พัฒนา
ประชากร

พ.ศ. 2562 เทศบาลเมืองบ้านหมี่มีประชากรทั้งหมด 3,287 คน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีศาสนสถานในเขตเทศบาลสองแห่ง คือ วัดปฐมพานิช และวัดเชียงงา
เส้นขนานที่ 71

เส้นขนานที่ 71 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 71 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 71 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
71° เส้นขนานที่ 71 องศาเหนือ: 71° เส้นขนานที่ 71 องศาใต้
เทศบาลเมืองบ้านบึง

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับอำเภอ ดูที่ อำเภอบ้านบึง
| เทศบาลเมืองบ้านบึง |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
ทม.บ้านบึงที่ตั้งของเทศบาลเมืองบ้านเมือง
พิกัด: 13°18′51″N 101°06′41″E﻿ / ﻿13.31417°N 101.11139°E﻿ / 13.31417; 101.11139
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชลบุรี
อำเภอ: บ้านบึง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สุรสิตย์ กังวลกิจ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8.02 ตร.กม. (3.10 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 21,133 คน
 • ความหนาแน่น: 2,635.03 คน/ตร.กม. (6,824.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04200201
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 335 ถนนชลบุรี–บ้านบึง ตำบลบ้านบึง อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี 20170
เว็บไซต์: www.banbungcity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองบ้านบึง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านบึง มีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 21,133 คน
ประวัติ

ซึ่งตามตำนานการตั้งชุมชนครั้งแรกของบ้านบึง ตั้งขึ้นรอบ ๆ บริเวณบึงใหญ่ของวัดบึงบน หรือ วัดบุญญฤทธยราม ในปัจจุบันไม่สามารถพบเห็นบึงใหญ่นั้นได้แล้ว การตั้งชุมชนครั้งนั้น ถือเป็นการเริ่มต้นของเมืองบ้านบึง เทศบาลตำบลบ้านบึงได้ยกฐานะมาจากสุขาภิบาลบ้านบึง เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2530 และเมื่อปี พ.ศ. 2544 จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองบ้านบึง
สัญลักษณ์

ดวงตราของเทศบาล มีสัญลักษณ์ของบ้านและบึงใหญ่ ในตราเทศบาลปรากฏรูปเขาสองลูก คือ เทือกเขาเขียวและเขาโหม่ง ซึ่งเป็นภูเขาที่กั้นอำเภอบ้านบึงกับอำเภอเมืองชลบุรีและอำเภอศรีราชา ส่วนรูปต้นอ้อยเป็นซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจของบ้านบึง และนำรายได้มาสู่บ้านบึงเป็นจำนวนมาก จึงขาดไม่ได้ที่จะอยู่ในตราสัญลักษณ์
ชุมชน

เทศบาลเมืองบ้านบึงมีชุมชนในเขต 59 ชุมชน
ชุมชนเซิดน้อย
ชุมชนวัดบึงบน
ชุมชนมาบกรูด
ชุมชนหน้าสภาตำบล
ชุมชนหนองปลาไหล
ชุมชนหนองโคลน
ชุมชนสวนผัก
ชุมชนบุญประทีป
ชุมชนเนื่องจำนงค์
ชุมชนวิลล่า3
ชุมชนคู่ขวัญ
ชุมชนตะวันออก
ชุมชนธารนที
ชุมชนแสนรัก
ชุมชนบ้านบึงสันติ
ชุมชนวัฒนานุกิจ
ชุมชนบวรธรรม
ชุมชนวิฑูรย์ดำริ
ชุมชนมังกร
ชุมชนแสนสบาย1
ชุมชนแสนสบาย2
ชุมชนบึงทอง
ชุมชนรัตนไพลิน
ชุมชนสราญชล
ชุมชนศาลเจ้ากวนอู
ชุมชนศูนย์การค้า
ชุมชนหน้าโรงเจ
ชุมชนตลาดใหม่
ชุมชนเซิดน้อย2
ชุมชนกลองยาว
ชุมชนรุ่งเรืองยิ่ง
ชุมชนหลังวัดบึงล่าง
ชุมชนตะวันออกเฟส 5
ชุมชนหลังโรงเรียน
ชุมชนหนองปลาไหล 2
ชุมชนวิฑูรย์ดำริ 2
ชุมชนเซิดน้อยเจริญธรรม
ชุมชนอยู่สบาย
ชุมชนตะวันออกประกายทอง
ชุมชนวิลล่า3
ชุมชนทรายทองโฮม
ชุมชนทรายทองวิลเลจ
ชุมชนพูนพิศ
ชุมชนวิลล่าสมนาคุณ
ชุมชนชวนใจ
ชุมชนเทศบาลพัฒนา
ชุมชนพูนพิศวิลล่า 3
ชุมชนวิลล่า 3 พัฒนา
ชุมชนทรายทองธานี
ชุมชนสว่างธรรม
ชุมชนวิศิษฐ์ชัย
ชุมชนศีลธรรมสมาคม
ชุมชนปรีชาราษฎร์รังสรรค์
ชุมชนหนองโคลนฝั่งใต้
ชุมชนกลางเมือง
ชุมชนประสานใจ
ชุมชนประชาร่วมใจ
ชุมชนพระพรหม
ชุมชนทรายทองวิลล์
เส้นขนานที่ 72

เส้นขนานที่ 72 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 72 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 72 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
72° เส้นขนานที่ 72 องศาเหนือ: 72° เส้นขนานที่ 72 องศาใต้
เครื่องแถบแม่เหล็ก

เครื่องแถบ DDS ข้างบน, จากซ้ายไปขวา: DDS-4 tape (20 GB), 112m Data8 tape (2.5 GB), QIC DC-6250 tape (250 MB), และ 3.5" floppy disk (1.44 MB)
เครื่องแถบแม่เหล็ก เป็นเครื่องที่ใช้อ่านและบันทึกข้อมูลบนแถบแม่เหล็ก มีหลักการทำงานเหมือนเครื่องบันทึกเสียงด้วยแถบแม่เหล็กทั่วไปที่ใช้อยู่ตามบ้าน แต่ได้ออกแบบให้มีความก้าวหน้าทางเทคนิคมากกว่า เช่น มีความเร็วสูงกว่าเครื่องที่ใช้ตามบ้าน คือมีอัตราเร็ว 25-100 นิ้วต่อวินาที เริ่มเดินแถบและหยุดแถบได้เร็วกว่าระหว่างทำงานสามารถอ่านและบันทึกข้อมูลได้เร็วกว่า เป็นต้น
การออกแบบ

ไดรฟ์แถบแม่เหล็ก ถูกใช้เป็นครั้งแรกในการจัดเก็บข้อมูล เมนเฟรมคอมพิวเตอร์ ในคริสต์ทศวรรษ 1950 ที่มีกำลังการผลิตน้อยกว่า 1 เมกะไบต์ เมื่อเทคโนโลยีทันสมัยความจุได้เพิ่มขึ้นเป็น 10 เทราไบต์หรือสูงกว่าของข้อมูลที่ไม่มีการบีบอัดต่อตลับหมึกตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 ในระบบคอมพิวเตอร์ต้นเทปแม่เหล็กอาจเป็นสื่อเก็บข้อมูลหลัก แม้ว่าไดรฟ์มีราคาแพง ,เทปมีราคาไม่แพง ระบบคอมพิวเตอร์บางระบบเรียกใช้ระบบปฏิบัติการบนไดรฟ์เทป เช่น ไดรฟ์ DECtape
สื่อ

แถบแม่เหล็ก เป็นที่รู้จักทั่วไปในปลอกหรือที่เรียกว่าเทปคาสเซ็ท หรือตลับ เทปประกอบด้วยแถบแม่เหล็ก เพื่อให้เนื้อหาเสียงที่แตกต่างกันโดยใช้เครื่องเล่นเดียวกัน เปลือกนอกที่ทำจากพลาสติกบางครั้งมีแผ่นโลหะและชิ้นส่วนช่วยให้ง่ายต่อการจัดการกับเทปที่บอบบางทำให้สะดวกและแข็งแรงกว่าการเก็บเทปที่สัมผัส
แทร็ป

แทร็ป หรือ แทรป (trap) อาจหมายถึง
ดนตรีแทร็ป
ดนตรีแทร็ป (อีดีเอ็ม)
แทรป (ธรณีวิทยา)
แทร็ป (trap) หมายถึง กับดัก
เครื่องแบบนักเรียน

เครื่องแบบนักเรียนในประเทศไทย
เครื่องแบบนักเรียนเป็นเครื่องแบบสำหรับนักเรียน ใช้ในสถาบันการศึกษา ใช้กันมากในระดับประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษา โดยการแต่งเครื่องแบบนักเรียนมีพื้นฐานมาจากการแต่งตัวให้เข้ากับกาลเทศะของโรงเรียนหรือสถาบันการศึกษา เครื่องแบบของนักเรียนชายส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยกางเกงขาสั้นสีดำ สีกากี หรือขายาวสีดำและเสื้อเชิ้ตสีขาวและอาจมีเนคไทด้วย  ส่วนเครื่องแบบของนักเรียนหญิงนั้นแตกต่างกันไป ส่วนใหญ่แล้วประกอบไปด้วยเสื้อครึ่งตัวของหญิงหรือกระโปรงชุดใส่พร้อมด้วยกระโปรงหรือกางเกงหรือเสื้อไม่มีแขนใช้ใส่ทับเสื้อเสื้อตัวใน ในบางประเทศอนุญาตให้นักเรียนหญิงใส่กางเกงขายาว การใช้เสื้อสามารถหรือเสื้อสูทเหมือนเสื้อแจ็กเกตทั้งนักเรียนหญิงและนักเรียนชายนั้นถือเป็นเรื่องปกติโดยเฉพาะในประเทศที่อากาศหนาว ในขณะที่บางประเทศมีเครื่องแบบนักเรียนที่เป็นมาตรฐานให้ใช้สำหรับทุกโรงเรียน และบางประเทศมีเครื่องแบบนักเรียนแตกต่างกันไปในแต่ละโรงเรียน ในหลายโรงเรียนก็มีการจัดทำเข็มหรือตราสัญลักษณ์ติดหน้าอกด้วย
เครื่องแบบนักเรียนแต่ละประเทศ > เครื่องแบบนักเรียนญี่ปุ่น

บทความหลัก: เครื่องแบบนักเรียนญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่นเริ่มใช้เครื่องแบบนักเรียนมาตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 ปัจจุบัน โรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนเอกชนเกือบทุกโรงเรียนต่างให้นักเรียนแต่งกายในชุดเครื่องแบบนักเรียน รวมทั้งมหาวิทยาลัยผู้หญิงบางแห่งก็ยังคงใช้เครื่องแบบอยู่เช่นกัน ชุดเสื้อผ้าที่นักเรียนหรือนักศึกษาในประเทศญี่ปุ่นใช้สวมใส่ ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า "เซฟุกุ" (ญี่ปุ่น: 制服; โรมาจิ: Seifuku ; เครื่องแบบ) หรือ "กะกุเซฟุกุ" (ญี่ปุ่น: 学生服; โรมาจิ: Gakuseifuku ; ชุดนักเรียน)
โรงเรียนส่วนใหญ่ในชั้นประถมศึกษาไม่บังคับให้นักเรียนใส่เครื่องแบบ สำหรับโรงเรียนที่บังคับ นักเรียนชายจะต้องใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวและสวมหมวก นักเรียนหญิงจะต้องใส่เสื้อสีขาวและกระโปรงจีบสีเทา หรือบางครั้งก็ใส่ชุดกะลาสี เครื่องแบบอาจจะแตกต่างกันไปตามโอกาสและฤดูกาล นักเรียนจะใส่หมวกที่มีสีสว่างสดใสเพื่อป้องกันอุบัติเหตุทางจราจร ชุดนักเรียนชั้นมัธยมประกอบด้วยชุดเครื่องแบบทหารสำหรับเด็กผู้ชายและชุดกะลาสีสำหรับเด็กผู้หญิง ชุดเหล่านี้มีต้นกำเนิดมาจากชุดทหารในยุคเมจิ ซึ่งลอกแบบมาจากชุดนาวีของยุโรป ปัจจุบันยังคงมีการใช้ชุดเหล่านี้อยู่ หลายโรงเรียนเปลี่ยนไปใช้ชุดตามโรงเรียนสอนศาสนาของตะวันตก ชุดของผู้ชายประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาว เนคไท เสื้อแจ๊คเก็ตที่มีตราโรงเรียน และกางเกงขายาว (มักเป็นคนละสีกับเสื้อแจ๊คเก็ต) ชุดผู้หญิงประกอบด้วยเสื้อสีขาว เนคไท เสื้อแจ๊คเก็ตที่มีตราโรงเรียน และกระโปรงตาหมากรุก
ทุกโรงเรียนจะมีเครื่องแบบภาคฤดูร้อน (ชุดผู้ชายประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแล็ก ชุดผู้หญิงประกอบด้วยเครื่องแบบน้ำหนักเบา และกระโปรงตาหมากรุก) และชุดกีฬา นักเรียนอาจแต่งกายแตกต่างกันในชั้นเรียนเดียวกันก็ได้ ขึ้นอยู่กับกฎระเบียบของแต่ละโรงเรียน นักเรียนบางคนอาจฝ่าฝืนกฎด้วยการใส่เครื่องแบบผิดระเบียบหรือใส่เครื่องแบบข้อห้ามต่างๆ เช่น ถุงเท้าหย่อนๆขนาดใหญ่และติดเข็มกลัด นักเรียนหญิงอาจใส่กระโปรงสั้นๆ นักเรียนชายอาจใส่กางเกงระดับสะโพก ไม่ผูกเนคไท และปลดกระดุมเสื้อ
เนื่องจากบางโรงเรียนไม่มีห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแบบแยกเพศหรือห้องที่มีประตูล็อก นักเรียนจึงเปลี่ยนเสื้อกีฬาในห้องเรียน ทำให้มีนักเรียนบางคนที่ใส่ชุดกีฬาไว้ใต้เครื่องแบบนักเรียน โรงเรียนบางโรงเรียนบังคับทรงผม รองเท้า และกระเป๋าหนังสือ แต่นักเรียนมักจะปฏิบัติตามกฎในวาระพิเศษต่าง ๆ เท่านั้น เช่น วันเปิดเทอม พิธีปิด และวันถ่ายรูปชั้น[ต้องการอ้างอิง]
เครื่องแบบนักเรียนแต่ละประเทศ > เครื่องแบบนักเรียนเกาหลีใต้

บทความหลัก: เครื่องแบบนักเรียนเกาหลีใต้
นักเรียนในระดับมัธยมศึกษาของประเทศเกาหลีใต้จะสวมเครื่องแบบที่เรียกว่า กโยบก (เกาหลี: 교복) โดยส่วนใหญ่แล้วโรงเรียนในระดับประถมศึกษายกเว้นโรงเรียนเอกชนบางแห่งไม่มีเครื่องแบบนักเรียน โดยเริ่มกำหนดให้ใส่เครื่องแบบนักเรียนนี้อย่างเคร่งครัดตั้งแต่นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นขึ้นไป โดยเครื่องแบบนักเรียนของประเทศเกาหลีใต้มีพื้นฐานมาจากเครื่องแบบแนวตะวันตก ส่วนใหญ่ประกอบด้วย เสื้อเชิ้ต, เสื้อสูทและเนคไท พร้อมด้วยกระโปรงสำหรับนักเรียนหญิงและกางเกงขายาวสีเทาสำหรับนักเรียนชาย เครื่องแบบนักเรียนนี้ดาราผู้มีชื่อเสียงมักสวมใส่เพื่อเจาะตลาดวัยรุ่นหรือเพื่อขายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับความบันเทิงให้วัยรุ่น เครื่องแบบนักเรียนนั้นถูกใช้ไปในการพบปะกันในเรื่องของความรักใคร่อยู่บ่อยครั้ง ด้วยเหตุนี้เองเครื่องแบบนักเรียนจนกลายเป็นบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกันในการแสดงลักษณะออกในลักษณะของแฟชั่นระหว่างนักเรียนด้วยกัน
เครื่องแบบนักเรียนแต่ละประเทศ > เครื่องแบบนักเรียนไทย

บทความหลัก: เครื่องแบบนักเรียนไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ชุดนักเรียนหญิงชั้นมัธยมของญี่ปุ่น
เรือพิฆาตซุซุสึกิ

| --- | --- |

ประวัติ

ชื่อ: ซุซุสึกิ
อู่เรือ: อู่ต่อเรือ มิสึบิชิ นะงะซะกิ
ปล่อยเรือ: 15 มีนาคม ค.ศ 1941
เดินเรือแรก: 4 มีนาคม ค.ศ 1942
สร้างเสร็จ: 29 ธันวาคม ค.ศ 1942
เข้าประจำการ: 29 ธันวาคม ค.ศ 1942
Stricken: 20 พฤศจิกายน ค.ศ 1945
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  เรือพิฆาตชั้นอะกิซุกิ
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  2,700 ตัน (มาตรฐาน) 3,700 ตัน (เต็มที่)
ความยาว::  134.2 เมตร
ความกว้าง::  11.6 เมตร
กินน้ำลึก::  4.15 เมตร
ระบบขับเคลื่อน::  หม้อน้ำหลอดคัมปงโระโง x 3, กังหันปรับค่าอิมพัลส์คัมปง x 2, เพลา 2, 52,000 แรงม้า (39 MW)
ความเร็ว::  33 นอต
พิสัยเชื้อเพลิง::  8,300 ไมล์ทะเลที่ความเร็ว 18 นอต
อัตราเต็มที่::  263 นาย
ยุทโธปกรณ์::  15 มกราคม ค.ศ. 1943 : • ปืน 2 ประสงค์ ลำกล้อง 4 นิ้ว (100 มม.)/65 × 8 • ปืน AA 25 มม. × 12 (4×3) • ท่อยิงตอร์ปิโด 24 นิ้ว (610 มม.) × 4 • ตอร์ปิโดชนิด 93 × 8 • ระเบิดน้ำลึกชนิด 95 × 56 ตุลาคม ค.ศ. 1944 : • ปืน 2 ประสงค์ ลำกล้อง 4 นิ้ว (100 มม.)/65 × 8 •  ปืน AA 25 มม. × 41 (7×3 + 20×1) • ท่อยิงตอร์ปิโด 24 นิ้ว (610 มม.) × 4 • ตอร์ปิโดชนิด 93 × 8 • ระเบิดน้ำลึกชนิด 2 × 56
ซุซุสึกิ เป็นเรือพิฆาตชั้นอะกิซุกิ (Akizuki) ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ชื่อมีความหมายว่า "จันทร์กระจ่าง (ในฤดูใบไม้ร่วง)"
ในวันที่ 6–7 เมษายน ค.ศ. 1945 ซุซุสึกิ ได้คุ้มกันเรือประจัญบาน ยามาโตะ จากทะเลใน (อยู่ระหว่าง เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และ เกาะคีวชู) เพื่อเข้าปฏิบัติการเท็งโงโจมตีกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่จังหวัดโอะกินะวะ เรือได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากเครื่องบินของกองกำลังเฉพาะกิจที่ 58 แต่ยังสามารถแล่นเรือกลับเมืองซะเซะโบะ (Sasebo) ได้
เชิงอรรถ

↑  "ตัน" ในบทความนี้ไม่ใช่เมตริกตันแต่เป็นตันที่มีขนาดเท่ากับ 2,240 ปอนด์ (1,016 กก.)
แหล่งข้อมูลอื่น

CombinedFleet.com: Akizuki-class destroyers
CombinedFleet.com: Suzutsuki history
เส้นขนานที่ 72 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 72 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 72 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอาร์กติก และทวีปอเมริกาเหนือ
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง 0 นาที ในระหว่างครีษมายัน และเห็นแต่แสงสนทยาทั่วไปในช่วงเหมายัน
ดูเพิ่ม

เส้นขนานที่ 71 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 73 องศาเหนือ
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90