stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไอพอด
รุ่น > ไอพอด โฟโต้

ออกขายวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2004 เป็นรุ่นที่มีจอสี และสามารถแสดงรูปภาพแบบ JPEG, GIF, PNG, TIFF และ BMP ได้ มีความจุ 40GB และ 60GB
วันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 ได้หยุดขายรุ่น 40GB และเปลี่ยนมาขายรุ่น 30GB ที่ราคาถูกลงแทน และยังได้เพิ่มอุปกรณ์เสริมในการย้ายรูปถ่ายจากกล้องดิจิทัล มาเก็บในไอพอด โฟโต้โดยไม่ต้องผ่านเครื่องคอมพิวเตอร์
รุ่น > ไอพอดชัฟเฟิล

ปัจจุบัน (ปี2012) แอปเปิ้ลได้เปลี่ยน สี ของไอพอดซัฟเฟิล 4 ให้เข้ากับสีของ ไอพอดนาโน และ ไอพอดทัช
รุ่น > ไอพอด นาโน

ไอพอด นาโน (iPod nano) รุ่นแรกเปิดตัววันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2005 รุ่นที่สองเปิดตัววันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2006 ในฐานะรุ่นต่อของไอพอดมินิ ไอพอด นาโนใช้หน่วยความจำแบบแฟลชเมมโมรี่แทนฮาร์ดดิสก์เหมือนไอพอดชัฟเฟิล แต่มีความจุถึง 8GB (จุได้ประมาณ2,000 เพลง) ขนาดบางเพียง 7 มิลลิเมตร โดยมีขนาด 88 x 40 x 7 มม. น้ำหนักเบาขนาด 40 กรัม และมีจอสี (16.7ล้านสี) แสดงไฟล์ภาพได้ ติดต่อกับคอมพิวเตอร์ด้วย ยูเอสบี 2.0 และยังคงมีอินเตอร์เฟดส์แบบ 30 เข็มเหมือนไอพอดรุ่นก่อน
รุ่น > ไอพอดทัช

ไอพอดทัช (iPod touch) เป็นเครื่องเล่นดนตรีแบบพกพาในสายการผลิตไอพอด ผลิตโดยบริษัทแอปเปิล โดยประกาศในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2550 และจะวางจำหน่ายในช่วงสิ้นเดือนกันยายน ไอพอดทัชเป็นไอพอดแบบที่ 6 โดยมีลักษณะคล้ายไอโฟนที่มีหน้าจอสัมผัสขนาด 3.5 นิ้ว และสามารถใช้งานอินเทอร์เน็ตผ่านทางระบบไว-ไฟ (802.11b/g) ด้วยเว็บเบราว์เซอร์ซาฟารี นอกจากนี้ไอพอดทัชยังสามารถดาวน์โหลดเพลงได้จากไอทูนส์
รุ่นหก
เปิดตัว ค.ศ. 2015 เป็นไอพอดที่ใช้หน่วยประมวลผล Apple A8 เหมือนกับไอโฟน 6 และมีดีไซน์เหมือนไอพอดรุ่นที่ห้าแต่นำตัวคล้องสายคล้องข้อมือออก และมาพร้อมความเร็วที่เร็วขิ้นและไอโอเอส 10 ที่ดีกว่าเดิม
ภาษา

ไอพอดจากโรงงานสนับสนุนการใช้งานหลายภาษา แต่ยังไม่รองรับภาษาไทย
ถ้าต้องการใช้งานภาษาไทยในไอพอด ผู้ใช้จำเป็นต้องอัปเดตเฟิร์มแวร์พิเศษ (ซึ่งไม่ใช่ของทางแอปเปิล) เพิ่มเติมเอง แต่การกระทำเช่นนั้นจะทำให้การรับประกันสิ้นสุดทันที
การแสดงชื่อเพลงภาษาไทย ข้อมูลของเพลงใน id3tag จำเป็นต้องเก็บด้วยรหัสแบบยูนิโคด
และจนถึงขณะนี้ ยังไม่มีเฟิร์มแวร์ที่ทำให้ไอพอดรุ่นหก (คลาสสิก) และนาโนรุ่นสองเป็นต้นมา สามารถใช้งานภาษาไทยได้
รุ่นของไอพอดที่รองรับการแสดงผลภาษาไทยจากโรงงาน ได้แก่ ไอพอด นาโน (รุ่นที่ 4 ขึ้นไป) และ ไอพอด ทัช (เฟิร์มแวร์ 2.0 ขึ้นไป)
อุปกรณ์เสริม

มีอุปกรณ์เสริมพิเศษมากมายที่ถูกผลิตขึ้นสำหรับ ไอพอด ซึ่งอุปกรณ์เสริมพิเศษเหล่านี้ส่วนมากผลิตขึ้นจากบริษัทอื่น แต่ก็มีอุปกรณ์เสริมที่บริษัท แอปเปิ้ลได้ผลิตขึ้น นั้นคือ ไอพอด ไฮไฟ (iPod Hi-Fi) อุปกรณ์เสริมอื่นๆ เช่น ชุดหูฟัง เครื่องบันทึกเสียง ตัวปรับสถานีวิทยุ ตัวควบคุมทางไกลไร้สาย และสายพ่วงต่อออดิโอ ถุงใส่ไอพอด อุปกรณ์เสริมที่มีลักษณะเฉพาะเป็นหนึ่งเดียวก็ เช่น Nike + iPod (ใช้งานได้เฉพาะไอพอด นาโนและไอพอด ทัช)
สำหรับอุปกรณ์เสริมอื่นๆที่เป็นที่รู้จัก ได้แก่ แผ่นฟิล์ม และกล่องป้องกันการกระแทก เพื่อป้องกันความเสียหายของ ไอพอด, หูฟังไร้สาย เป็นต้น
ผู้ผลิตที่ผลิตอุปกรณืเสริมให้กับ ไอพอด ได้แก่ Griffin, Technology, Belkin, JBL, Bose, MOnster Cable และ Senstation
ในปี ค.ศ. 2005 เจ้าหน้าที่ขนส่งของมหานคร นิวยอร์กได้ติดประกาศไว้บริเวณสถานีรถไฟใต้ดิน เพื่อเตือนให้ผู้โดยสารที่มีไอพอดให้ระมัดระวัง เนื่องจากมีการสูญหายของ ไอพอดเป็นจำนวน 50 เครื่อง นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 - ค.ศ. 2005
บรรดารถยนต์ยี่ห้อต่างๆก็ได้ให้ความสำคัญกับไอพอด โดยมีการติดระบบการควบคุมไอพอดไว้ในรถยนต์รุ่นต่างๆของตัวเอง โดย BMW เป็นเจ้าแรกที่ได้นำระบบนี้มาใช้ในรถยนต์รุ่นต่างๆของตัวเอง และบริษัท Apple ได้ประกาศไว้ว่าจะมีการนำระบบนี้ไปติดตั้งในรถยนต์ยี่ห้อต่างๆด้วยเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็น Mercedes Benz, Volvo, Nissan, Alfa Romeo, Ferrari, Acura, Audi, Honda, Renault, Volkswagen และ Scion
กลางปี ค.ศ. 2007 สายการบิน 4 แห่ง คือ United, Continential, Delta และ Emirate ได้ติดตั้งอุปกรเสริมไว้ที่ด้านหลังเบาะของที่นั่งผู้โดยสารเพื่อให้บริการ โดยที่ผู้โดยสารสามารถที่จะทำการชาร์จแบตเตอรี่ หรือว่าต่ออุปกรณ์พ่วงเพื่อที่จะเชื่อมต่อ ไอพอด กับ จอมอนิเตอร์ เพื่อดูวิดีโอหรือฟังเพลงได้
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยดนตรี
ไอพอดนาโน
ไอพอดทัช
ไอพอดมินิ
ไอโฟน
ไอแพด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
หนุ่มอัจฉริยะถอดรหัส FairPlay ของไอพ็อดสำเร็จ เก็บถาวร 2007-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รุ่นต่างๆของไอพอด
สัญลักษณ์ของอุปกรณ์ที่ทำขึ้นสำหรับไอพอด
เปรียบเทียบไอพอด (ขวา)​ และไอพอดมินิ (ซ้าย)
ไอพอดนาโน ไอพอดนาโนรุ่นแรก มีสองสี ขาว และดำ
ไอพอด ทัช
ไอพอดที่สามารถแสดงผลภาษาไทยได้
มะรุม

| มะรุม |
| --- | --- |

ลักษณะดอกของมะรุม

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Brassicales
วงศ์:: Moringaceae
สกุล:: Moringa
สปีชีส์:: M.  oleifera
ชื่อทวินาม
Moringa oleifera Lam.

มะรุม จัดเป็นพืชผักพื้นบ้านของไทย มีประโยชน์อเนกประสงค์ ทั้งทางด้านอาหาร ยาและอุตสาหกรรม เป็นไม้ยืนต้นที่โตเร็ว ทนแล้ง ปลูกง่ายในเขตร้อน  อาจจะเติบโตมีความสูงถึง 4 เมตรและออกดอกภายในปีแรกที่ปลูก ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ชนิดที่แตกใบย่อย 3 ชั้น ยาว 20 - 40 ซม. ออกเรียงแบบสลับ ใบย่อยยาว 1 - 3 ซม. รูปไข่ ปลายใบและฐานใบมน ผิวใบด้านล่างสีอ่อนกว่าและมีขนเล็กน้อยขณะที่ใบยังอ่อน ใบมีรสหวานมัน ออกดอกในฤดูหนาว บางพันธุ์ออกดอกหลายครั้งในรอบปี ดอกเป็นดอกช่อ สีขาว  กลีบเรียง มี 5 กลีบ กลีบดอกมี 5 กลีบแยกกัน ดอกมีรสขม หวาน มันเล็กน้อย ผลเป็นฝักยาว เปลือกสีเขียวมีส่วนคอดและส่วนมน เป็นระยะ ๆ ตามยาวของฝัก ฝักยาว 20 - 50 ซม. ฝักมีรสหวาน เมล็ดเป็นรูปสามเหลี่ยม มีปีกบางหุ้ม 3 ปีก เส้นผ่าศูนย์กลางของเมล็ดประมาณ 1 ซม.
มะรุมเป็นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศแถบเอเชีย เช่น อินเดีย ศรีลังกา เป็นต้น และยังมีในเขตเอเชียไมเนอร์และแอฟริกา เป็นไม้ปลูกง่าย เจริญได้ดีในดินทุกชนิด ต้องการน้ำและความชื้นในปริมาณปานกลาง ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดและการปักชำกิ่ง งอกเร็ว ใช้เวลา 2 สัปดาห์ต้นกล้าสูงประมาณ 10-20 เซนติเมตร
สรรพคุณ

มะรุมในทางการแพทย์จะช่วยใช้ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดในผู้ป่วยเบาหวาน ควบคุมภาวะความดันโลหิตสูง ช่วยเพิ่มและเสริมสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่ร่างกาย
ใบ ใช้ถอนพิษไข้ แก้เลือดออกตามไรฟัน แก้อักเสบ แก้แผล ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ขับปัสสาวะ ป้องกันมะเร็ง ลดความดันโลหิต
ยอดอ่อน ใช้ถอนพิษไข้
ดอก ใช้แก้ไข้หัวลม เป็นยาบำรุง ขับปัสสาวะ ขับน้ำตา ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ป้องกันมะเร็ง
ฝัก แก้ไข้ ป้องกันมะเร็ง ลดความดันโลหิต
เมล็ด  เมล็ดปรุงเป็นยาแก้ไข้ แก้บวม แก้ปวดตามข้อ ป้องกันมะเร็ง
ราก  รสเผ็ด หวาน ขม สรรพคุณ แก้อาการบวม บำรุงไฟธาตุ รักษาโรคหัวใจ รักษาโรคไขข้อ (rheumatism)
เปลือกลำต้น รสร้อน สรรพคุณขับลมในลำไส้ ทำให้ผายลมหรือเรอ คุมธาตุอ่อน ๆ แก้ลมอัมพาต ป้องกันมะเร็ง คุมกำเนิด เคี้ยวกินช่วยย่อยอาหาร
ยาง (gum) ฆ่าเชื้อไทฟอยด์ ซิฟิลิส (syphilis) แก้ปวดฟัน earache, asthma
คุณค่าทางอาหาร

ใบ ใบสดใช้กินเป็นอาหาร ใบแห้งที่ทำเป็นผงเก็บไว้ได้นานโดยยังมีคุณค่าทางอาหารสูง ใบมะรุมมีวิตามินเอสูง มีแคลเซียมสูงเกือบเท่านม มีธาตุเหล็กสูงกว่าผักขม มีวิตามินซีมากพอ ๆ กับส้มและมีโพแตสเซียมเกือบเท่ากล้วย
ดอกฆ่าเชื้อแบคทีเรีย แก้หวัด Helminths ป้องกันมะเร็ง
ฝัก  ฝักมะรุม 100 กรัม ให้พลังงานต่อร่างกาย 32 กิโลแคลอรี่ ประกอบด้วย เส้นใย 1.2 กรัม แคลเซียม 9 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 26 มิลลิกรัม เหล็ก 1.5 มิลลิกรัม วิตามินเอ 532 IU วิตามินบีหนึ่ง 0.05 มิลลิกรัม ไนอาซิน 0.6 มิลลิกรัม วิตามินซี 262 มิลลิกรัม
เมล็ด น้ำมันที่ได้จากการคั้นเมล็ดสดใช้เป็นน้ำมันปรุงอาหาร
การปรุงอาหาร ในประเทศไทย ฤดูหนาวจะมีมะรุมจำหน่ายทั่วไป ทั้งตลาดในเมืองและในท้องถิ่น คนไทยทุกภาครับประทานมะรุมเป็นผัก ชาวภาคกลางนิยมนักมะรุมอ่อนไปปรุงเป็นแกงส้ม และนำดอกมะรุมลวกให้สุกหรือดองรับประทานกับน้ำพริก สำหรับชาวอีสาน ยอดอ่อน ใบอ่อน ช่อดอกอ่อนนำไปลวกให้สุกหรือต้มให้สุก รับประทานเป็นผักร่วมกับป่นแจ่ว ลาบ ก้อย หรือนำไปปรุงเป็นแกงอ่อม ส่วนฝักอ่อนหรือฝักที่ยังไม่แก่เต็มที่นำมาปอกเปลือก หั่นเป็นท่อนและนำไปปรุงเป็นแกงส้ม หรือแกงลาวได้ นอกจากนี้ ที่จังหวัดชัยภูมิ ยังรับประทานฝักมะรุมอ่อนสด เป็นผักแกล้มร่วมกับส้มตำโดยรับประทานคล้ายกับรับประทานถั่วฝักยาว และชาวบ้านเล่าว่าฝักมะรุมอ่อนนำไปแกงส้มได้โดยไม่ต้องปอกเปลือก ชาวเหนือนำดอกอ่อน ฝักอ่อนไปแกงกับปลา ในต่างประเทศ เช่น อินเดีย มีการทำผงใบมะรุมไว้เป็นอาหาร น้ำใบมะรุมอัดกระป๋อง
ประโยชน์อื่น ๆ

ใช้รักษาโรคขาดอาหารในเด็กแรกเกิดถึง 10 ขวบ และลดสถิติการเสียชีวิต พิการ และตาบอดได้เป็นอย่างดี
ใช้รักษาผู้ป่วยเป็นโรคเบาหวานให้อยู่ในภาวะควบคุมได้
รักษาโรคความดันโลหิตสูง
ช่วยเพิ่มและเสริมสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่ร่างกาย ทานผลิตผลจากมะรุมในระหว่างตั้งครรภ์ เด็กที่เกิดมาจะไม่ติดเชื้อ HIV นอกจากนี้ถ้ารับประทานอย่างน้อยอาทิตย์ละ 3 ครั้งยังช่วยให้คนทั่ว ๆ ไปสามารถสร้างภูมิคุ้มกันให้กับตัวเอง
ช่วยรักษาผู้ป่วยโรคเอดส์ให้อยู่ในภาวะ ควบคุมได้[ต้องการอ้างอิง]
ถ้ารับประทานสม่ำเสมอจะช่วยป้องกันไม่ให้เป็นโรคมะเร็ง แต่ถ้าหากเป็นก็จะช่วยให้การรักษาพยาบาลง่ายขึ้น ในบางกรณีสามารถหยุดการเจริญเติบโตของโรคร้ายได้ ถ้าใช้ควบคู่ไปกับยาแพทย์แผนปัจจุบัน
หากผู้ป่วยด้วยโรคมะเร็งได้รับการรักษาด้วยรังสี การดื่มน้ำมะรุมจะช่วยให้การแพ้รังสีฟื้นตัวเร็วขึ้นและมีร่างกายที่แข็งแรง
ช่วยรักษาโรคไขข้ออักเสบ โรคเก๊าท์ โรคกระดูกอักเสบ โรคมะเร็งในกระดูก โรครูมาติซั่ม
รักษาโรคตาเกือบทุกชนิด เช่น โรคตามืดตามัวเพราะขาดสารอาหารที่จำเป็น โรคตาต้อ เป็นต้น หากรับประทานสม่ำเสมอ จะทำให้ตามีสุขภาพที่สมบูรณ์
รักษาโรคลำไส้อักเสบ โรคเกี่ยวกับท้อง ท้องเสีย ท้องผูก โรคพยาธิในลำไส้
รักษาปอดให้แข็งแรง รักษาโรคทางเดินของลมหายใจ และโรคปอดอักเสบ
เป็นยาปฏิชีวนะ
แหล่งข้อมูลอื่น

สรรพคุณของใบมะรุม เก็บถาวร 2014-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายชื่อนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส

ออแตลมาตีญง จวนนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
ก่อนปี พ.ศ. 2502 ประเทศฝรั่งเศสไม่ปรากฏว่ามีการเรียกตำแหน่งหัวหน้าคณะรัฐบาลอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรี (Premier Ministre) เนื่องจากในอดีตภายใต้การปกครองของกษัตริย์ หลายครั้งที่คำนี้ใช้เรียกแทนประธานรัฐมนตรีของกษัตริย์ แม้ต่อมาในช่วงรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 รัฐมนตรีท่านหนึ่งในรัฐมนตรีสภาได้ดำรงตำแหน่งเป็นทั้ง ประธานรัฐมนตรีสภา (Président du Conseil des Ministres) และยังเป็นที่รู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการในนาม "หัวหน้ารัฐมนตรีสภา" ซึ่งในปัจจุบันเรียกว่า นายกรัฐมนตรี (Premier Ministre) อีกด้วย ซึ่งเป็นการไม่เหมาะสม เป็นการรวบอำนาจเบ็ดเสร็จในบุคคลเดียว โดยเป็นทั้งประธานาธิบดีเอง และเป็นหัวหน้ารัฐมนตรีสภา (นายกรัฐมนตรี) ทำหน้าที่เป็นประธานในการประชุมสภา และหัวหน้าฝ่ายบริหารคณะรัฐมนตรี
เวลาต่อมา ในการทำให้ชื่อตำแหน่ง "นายกรัฐมนตรี" มีผลบังคับทางกฎหมาย แทนที่ตำแหน่ง หัวหน้ารัฐมนตรีสภา นั้นก็ได้กลายเป็นตำแหน่ง "นายกรัฐมนตรี" อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2489 ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 และต่อมาได้ถูกนำมาบัญญัติคำว่า "นายกรัฐมนตรี" (Premier Ministre) ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ในปี พ.ศ. 2502
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2413 ประเทศฝรั่งเศสได้มีหัวหน้าคณะรัฐบาล (ในปัจจุบันเรียก "นายกรัฐมนตรี") 142 ท่าน (138 ท่าน นับตั้งแต่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2)
หัวหน้าคณะรัฐบาล (ในปัจจุบันเรียก "นายกรัฐมนตรี") ตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2, จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2, ราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคม, การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง ถึงปัจจุบันมีทั้งสิ้น 174 ท่าน ภายใต้ระยะเวลา 193 ปี
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 - ปัจจุบัน = 193 ปี มีนายกรัฐมนตรี = 174 ท่าน
ตั้งแต่ พ.ศ. 2413 - ปัจจุบัน มีนายกรัฐมนตรี = 142 ท่าน
ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 - ปัจจุบัน มีนายกรัฐมนตรี = 138 ท่าน
สังคมนิยม
หัวรุนแรง / UDSR
กลาง - ขวา
ขวา
ขวาจัด
ไม่แบ่งฝ่าย
ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู (พ.ศ. 2358 - พ.ศ. 2373)

ดูเพิ่ม: การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง
| คนที่ | คนที่ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | ประมุขแห่งรัฐ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | 1 |  | ชาร์ล-มอริสเดอ ตาแลร็อง-เปรีกอร์ Charles Maurice de Talleyrand-Périgord | 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815) | 26 กันยายน พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815) |    กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ● พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ● Louis XVIII de France (ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู) Restauration française |
|   | 2 (สมัยที่ 1) |  | อาร์ม็อง-แอมานุแอลดูว์ แปลซี เดอ รีเชอลีเยอ Armand Emmanuel du Plessis de Richelieu | 26 กันยายน พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815) | 29 ธันวาคม พ.ศ. 2361 (ค.ศ. 1818) |    กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ● พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ● Louis XVIII de France (ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู) Restauration française |
|   | 3 |  | ฌ็อง-โฌแซ็ฟ เดซอล Jean Joseph Dessolles | 29 ธันวาคม พ.ศ. 2361 (ค.ศ. 1818) | 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2362 (ค.ศ. 1819) |    กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ● พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ● Louis XVIII de France (ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู) Restauration française |
|   | 4 |  | เอลี เดอกาซ Élie Decazes | 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2362 (ค.ศ. 1819) | 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2363 (ค.ศ. 1820) |    กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ● พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ● Louis XVIII de France (ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู) Restauration française |
|   | 5 (สมัยที่ 2) |  | อาร์ม็อง-แอมานุแอลดูว์ แปลซี เดอ รีเชอลีเยอ Armand Emmanuel du Plessis de Richelieu | 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2363 (ค.ศ. 1820) | 14 ธันวาคม พ.ศ. 2364 (ค.ศ. 1821) |    กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ● พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ● Louis XVIII de France (ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู) Restauration française |
|   | 6 |  | ฌ็อง-บาติสต์ เดอ วีแลล Jean-Baptiste de Villèle | 14 ธันวาคม พ.ศ. 2364 (ค.ศ. 1821) | 16 กันยายน พ.ศ. 2367 (ค.ศ. 1824) |    กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ● พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ● Louis XVIII de France (ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู) Restauration française |
|   | 6 |  | ฌ็อง-บาติสต์ เดอ วีแลล Jean-Baptiste de Villèle | 16 กันยายน พ.ศ. 2367 (ค.ศ. 1824) | 4 มกราคม พ.ศ. 2371 (ค.ศ. 1828) |    กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ● พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ● Charles X de France (ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู) Restauration française |
|   | 7 |  | ฌ็อง-บาติสต์ ซีลแวร์ แก,วีกงต์เดอมาร์ตีญัก Jean-Baptiste Sylvère Gay,vicomte de Martignac | 4 มกราคม พ.ศ. 2371 (ค.ศ. 1828) | 8 สิงหาคม พ.ศ. 2372 (ค.ศ. 1829) |    กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ● พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ● Charles X de France (ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู) Restauration française |
|   | 8 |  | ฌูล เดอ ปอลีญัก Jules de Polignac | 8 สิงหาคม พ.ศ. 2372 (ค.ศ. 1829) | 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2373 (ค.ศ. 1830) |    กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ● พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ● Charles X de France (ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู) Restauration française |
|   | — |  | กาซีมีร์ หลุยส์ วิกตูร์เนียงเดอ ร็อชชัวร์ เดอ มอร์ตมาร์ Casimir Louis Victurniende Rochechouart de Mortemart | พ.ศ. 2373 (ค.ศ. 1830) | พ.ศ. 2373 (ค.ศ. 1830) |    กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ● พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ● Charles X de France (ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู) Restauration française |
สาธารณรัฐที่ 2 (พ.ศ. 2391 - พ.ศ. 2395)

ดูเพิ่ม: สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2
| คนที่ | คนที่ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | ประมุขแห่งรัฐ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | 24 |  | ฌัก-ชาร์ล ดูว์ปง เดอ เลอร์ Jacques-Charles Dupont de l'Eure | 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2391 (ค.ศ. 1848) | 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2391 (ค.ศ. 1848) |    ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ● หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ● Louis-Napoléon Bonaparte (โบนาปาร์ตนิยม) Bonapartiste |
|   | 25 |  | ฟร็องซัว อาราโก François Arago | 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2391 (ค.ศ. 1848) | 24 มิถุนายน พ.ศ. 2391 (ค.ศ. 1848) |    ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ● หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ● Louis-Napoléon Bonaparte (โบนาปาร์ตนิยม) Bonapartiste |
|   | 26 |  | หลุยส์-เออแฌน กาแวญัก Louis Eugène Cavaignac | 28 มิถุนายน พ.ศ. 2391 (ค.ศ. 1848) | 20 ธันวาคม พ.ศ. 2391 (ค.ศ. 1848) |    ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ● หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ● Louis-Napoléon Bonaparte (โบนาปาร์ตนิยม) Bonapartiste |
|   | 27 |  | ออดีลง บาโร Odilon Barrot | 20 ธันวาคม พ.ศ. 2391 (ค.ศ. 1848) | 31 ตุลาคม พ.ศ. 2392 (ค.ศ. 1849) |    ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ● หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ● Louis-Napoléon Bonaparte (โบนาปาร์ตนิยม) Bonapartiste |
|   | 28 |  | อาลฟงส์ อ็องรี, กงต์โกปูล Alphonse Henri, comte d'Hautpoul | 31 ตุลาคม พ.ศ. 2392 (ค.ศ. 1849) | 10 เมษายน พ.ศ. 2394 (ค.ศ. 1851) |    ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ● หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ● Louis-Napoléon Bonaparte (โบนาปาร์ตนิยม) Bonapartiste |
|   | 29 |  | เลอง โฟเช Léon Faucher | 10 เมษายน พ.ศ. 2394 (ค.ศ. 1851) | 26 ตุลาคม พ.ศ. 2394 (ค.ศ. 1851) |    ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ● หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ● Louis-Napoléon Bonaparte (โบนาปาร์ตนิยม) Bonapartiste |
|  |  | — | ว่างลง | 26 ตุลาคม พ.ศ. 2394 (ค.ศ. 1851) | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2395 (ค.ศ. 1852) |    ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ● หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ● Louis-Napoléon Bonaparte (โบนาปาร์ตนิยม) Bonapartiste |
จักรวรรดิที่สอง (พ.ศ. 2395 - พ.ศ. 2413)

ดูเพิ่ม: จักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง
| คนที่ | คนที่ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | ประมุขแห่งรัฐ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |  | — | ว่างลง | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2395 (ค.ศ. 1852) | 2 มกราคม พ.ศ. 2413 (ค.ศ. 1870) |    จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส ● จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ● Napoléon III (ราชวงศ์โบนาปาร์ต) Bonaparte |
|   | 30 |  | เอมีล ออลีวีเย Émile Ollivier | 2 มกราคม พ.ศ. 2413 (ค.ศ. 1870) | 9 สิงหาคม พ.ศ. 2413 (ค.ศ. 1870) |    จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส ● จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ● Napoléon III (ราชวงศ์โบนาปาร์ต) Bonaparte |
|   | 31 |  | ชาร์ล กูแซ็ง-มงโตบ็อง,กงต์เดอปาลีกาโอ Charles Cousin-Montauban,Comte de Palikao | 9 สิงหาคม พ.ศ. 2413 (ค.ศ. 1870) | 4 กันยายน พ.ศ. 2413 (ค.ศ. 1870) |    จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส ● จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ● Napoléon III (ราชวงศ์โบนาปาร์ต) Bonaparte |
รัฐบาลเฉพาะกาล (พ.ศ. 2413 - พ.ศ. 2414)

| คนที่ | คนที่ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | ประมุขแห่งรัฐ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | 32 |  | ฌูล ทรอชูว์ Jules Trochu | 4 กันยายน พ.ศ. 2413 (ค.ศ. 1870) | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2414 (ค.ศ. 1871) | — |
ฝรั่งเศสเขตวีชี (พ.ศ. 2483 - พ.ศ. 2487)

ดูเพิ่ม: ฝรั่งเศสเขตวีชี
| คนที่ | คนที่ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | พรรค |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | 120 |  | รองประธานรัฐมนตรีสภา ปีแยร์ ลาวาล Pierre Laval | 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) | 13 ธันวาคม พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) | — |
|   | 121 |  | รองประธานรัฐมนตรีสภา ปีแยร์ เอเตียน ฟล็องแด็ง Pierre Étienne Flandin | 13 ธันวาคม พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) | 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) | — |
|   | 122 |  | รองประธานรัฐมนตรีสภา ฟร็องซัว ดาร์ล็อง François Darlan | 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) | 18 เมษายน พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942) | — |
|   | 123 |  | ปีแยร์ ลาวาล Pierre Laval | 18 เมษายน พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942) | 17 สิงหาคม พ.ศ. 2487 (ค.ศ. 1944) | — |
รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส (พ.ศ. 2487 - พ.ศ. 2490)

ดูเพิ่ม: รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
| คนที่ | คนที่ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | พรรค |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | 124 |  | ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส คนที่ 18 ชาร์ล เดอ โกล Charles de Gaulle | 3 มิถุนายน พ.ศ. 2487 (ค.ศ. 1944) | 26 มกราคม พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) | — |
|   | 125 |  | เฟลิกซ์ กวง Félix Gouin | 26 มกราคม พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) | 24 มิถุนายน พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) | SFIO |
|   | 126 |  | จอร์จ บิโดต์ Georges Bidault | 24 มิถุนายน พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) | 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) | MRP |
|   | 127 |  | รักษาการ แว็งซ็อง โอรียอล Vincent Auriol | 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) | 16 ธันวาคม พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) | SFIO |
|   | 128 |  | เลอง บลูม Léon Blum | 16 ธันวาคม พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) | 16 มกราคม พ.ศ. 2490 (ค.ศ. 1947) | SFIO |
สาธารณรัฐที่ 4 (พ.ศ. 2490 - พ.ศ. 2502)

ดูเพิ่ม: สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
| คนที่ | คนที่ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | พรรค |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | 129 |  | ปอล รามาดีเย Paul Ramadier | 22 มกราคม พ.ศ. 2490 | 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 | SFIO |
|   | 130 |  | รอแบร์ ชูมาน Robert Schuman | 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 | 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 | MRP |
|   | 131 |  | อ็องเดร มารี André Marie | 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 | 5 กันยายน พ.ศ. 2491 | Radical |
|   | 132 |  | รอแบร์ ชูมาน Robert Schuman | 5 กันยายน พ.ศ. 2491 | 11 กันยายน พ.ศ. 2491 | MRP |
|   | 133 |  | อ็องรี เกย Henri Queuille | 11 กันยายน พ.ศ. 2491 | 28 ตุลาคม พ.ศ. 2492 | Radical |
|   | 134 |  | ฌอร์ฌ บีโด Georges Bidault | 28 ตุลาคม พ.ศ. 2492 | 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 | MRP |
|   | 135 |  | อ็องรี เกย Henri Queuille | 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 | 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 | Radical |
|   | 136 |  | เรอเน เปลอแว็ง René Pleven | 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 | 10 มีนาคม พ.ศ. 2494 | UDSR |
|   | 137 |  | อ็องรี เกย Henri Queuille | 10 มีนาคม พ.ศ. 2494 | 11 สิงหาคม พ.ศ. 2494 | Radical |
|   | 138 |  | เรอเน เปลอแว็ง René Pleven | 11 สิงหาคม พ.ศ. 2494 | 20 มกราคม พ.ศ. 2495 | UDSR |
|   | 139 |  | แอดการ์ โฟร์ Edgar Faure | 20 มกราคม พ.ศ. 2495 | 8 มีนาคม พ.ศ. 2495 | Radical |
|   | 140 |  | อ็องตวน ปีเน Antoine Pinay | 8 มีนาคม พ.ศ. 2495 | 8 มกราคม พ.ศ. 2496 | CNIP |
|   | 141 |  | เรอเน มาแยร์ René Mayer | 8 มกราคม พ.ศ. 2496 | 27 มิถุนายน พ.ศ. 2496 | Radical |
|   | 142 |  | โฌแซ็ฟ ลานีแยล Joseph Laniel | 27 มิถุนายน พ.ศ. 2496 | 18 มิถุนายน พ.ศ. 2497 | CNIP |
|   | 143 |  | ปีแยร์ แมนแด็ส-ฟร็องส์ Pierre Mendès-France | 18 มิถุนายน พ.ศ. 2497 | 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 | Radical |
|   | 144 |  | แอดการ์ โฟร์ Edgar Faure | 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 | 31 มกราคม พ.ศ. 2499 | Radical |
|   | 145 |  | กี มอแล Guy Mollet | 31 มกราคม พ.ศ. 2499 | 12 มิถุนายน พ.ศ. 2500 | SFIO |
|   | 146 |  | มอริส บูร์แฌ็ส-โมนูรี Maurice Bourgès-Maunoury | 12 มิถุนายน พ.ศ. 2500 | 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 | Radical |
|   | 147 |  | เฟลิกซ์ กายาร์ Félix Gaillard | 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 | 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 | Radical |
|   | 148 |  | ปีแยร์ ฟลีมแล็ง Pierre Pflimlin | 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 | 1 มิถุนายน พ.ศ. 2501 | MRP |
|   | 149 |  | ชาร์ล เดอ โกล Charles de Gaulle | 1 มิถุนายน พ.ศ. 2501 | 8 มกราคม พ.ศ. 2502 | UNR |
การสืบพันธุ์

การขยายพันธุ์ของคว่ำตายหงายเป็น
การสืบพันธุ์ หรือ การขยายพันธุ์ (อังกฤษ: Reproduction) หมายถึง การเพิ่มจำนวนลูกหลานที่มีลักษณะเหมือนเดิมของสิ่งมีชีวิต โดยที่สิ่งมีชีวิตรุ่นใหม่ที่เกิดขึ้นนี้จะทดแทนสิ่งมีชีวิตรุ่นเก่าที่ล้มหายตายจากไป ทำให้สิ่งมีชีวิตเหลือรอดอยู่ในโลกได้โดยไม่สูญพันธุ์ไป
ประเภทของการสืบพันธุ์

การสืบพันธุ์ของสัตว์แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ
การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ (Asexual reproduction)เป็นการเพิ่มจำนวนลูกหลานที่ไม่ต้องอาศัยเพศเข้ามาเกี่ยวข้อง และไม่มีการผสมกันของเซลล์สืบพันธุ์ และจะเหมือนตัวเดิม 100% เช่น การแบ่งเซลล์ของแบคทีเรีย การแตกหน่อของไฮดรา
การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ (Sexual reproduction)เป็นการสืบพันธุ์ที่ต้องอาศัยเพศโดยที่มีการสร้างเซลล์สืบพันธุ์เพศผู้และเซลล์สืบพันธุ์เพศเมียแล้วผสมกันเกิดเป็นสิ่งมีชีวิตหน่วยใหม่ซึ่งมีลักษณะเหมือนพ่อและแม่ไม่ 100% เช่น การสืบพันธุ์ของมนุษย์
การสืบพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว

การสืบพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวมีทั้งแบบอาศัยเพศ และไม่อาศัยเพศ
สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวบางชนิดบางครั้งก็มีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ เช่น พารามิเซียม(เซลล์มี 2 นิวเคลียส คือ ไมโครนิวเคลียส (Micronucleus) และแมโครนิวเคลียส (Macronucleus) พารามิเซียม 2 เซลล์จะจับคู่กัน (Conjugation) เพื่อแลกเปลี่ยนสารพันธุกรรม จากนั้นจึงแยกกัน และแบ่งเซลล์เพิ่มจำนวนตามปกติ) หรือ เป็นการรวมกันของเซลล์สืบพันธุ์ที่มีขนาดและรูปร่างเหมือนกัน เรียก ไอโซแกมีต (Isgamete)
การแตกหน่อ (Budding) สิ่งมีชีวิตตัวใหม่งอกออกมาจากตัวเดิม แล้วหลุดออกมาเป็นสิ่งมีชีวิตตัวใหม่ เช่น ไฮดรา ยีสต์ และยังพบในพืชอีกด้วยเช่น หน่อไม้ ไผ่
การแบ่งตัวออกเป็นสอง (Binary fission) สิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งแบ่งเป็นสิ่งมีชีวิตตัวใหม่แบบเท่าๆกัน โดยเริ่มจากการแบ่งนิวเคลียส และตามด้วยไซโทพลาสซึม สิ่งมีชีวิตที่ใช้กระบวนการนี้ได้แก่ อะมีบา พารามีเซียม ยูกลีนา และแบคทีเรีย
การขาดออกเป็นท่อน (Fragmentation) ส่วนที่หลุดไปจากสิ่งมีชีวิตหนึ่งพัฒนาไปเป็นสิ่งมีชีวิตตัวใหม่ได้ โดยเซลล์ในส่วนที่หลุดไปนั้นเกิดรีเจนเนอเรชั่น (regeneration) กลับเป็นเนื้อเยื่อเจริญได้อีก ตัวอย่างเช่น ดาวทะเล
การสร้างสปอร์ (Spore formation) คือการแบ่งนิวเคลียสออกเป็นหลายๆนิวเคลียส ต่อจากนั้นไซโทพลาซึมจะแบ่งตาม แล้วจะมีการสร้างเยื่อกั้นเป็นส่วน ๆ แต่ละส่วนจะมีนิวเคลียส 1 อัน เรียกว่า สปอร์ (Spore) สัตว์ที่มีการสืบพันธุ์แบบนี้ ได้แก่ พลาส-โมเดียมซึ่งเป็นสัตว์ที่ทำให้เกิดโรคไข้มาลาเรีย สิ่งมีชีวิตที่ใช้กระบวนการนี้ได้แก่ เห็ด รา ยีสต์
พาร์ธีโนเจนเนซิส (Parthenogenesis) คือการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศของแมลงบางชนิด โดยสามารถวางไข่แบบไม่อาศัยการปฏิสนธิ เช่น ตั๊กแตนกิ่งไม้ เพลี้ย ไรน้ำ ซึ่งตัวเมียสามารถผลิตไข่ที่ฟักเป็นตัวได้โดยไม่ต้องมีการปฏิสนธิในสภาวะปกติไข่ของสัตว์ดังกล่าวจะฟักออกมาเป็นตัวเมียเสมอ แต่ในสภาวะที่ไม่เหมาะสมกับการดำรงชีวิต เช่น เกิดความแห้งแล้งหนาวเย็น หรือขาดแคลนอาหาร ตัวเมียก็จะผลิตไข่ที่ฟักออกเป็นทั้งตัวผู้และตัวเมีย จากนั้นสัตว์ตัวผู้และตัวเมียเหล่านี้จะผสมพันธุ์กันแล้วตัวเมียจะออกไข่ที่มีความคงทนต่อสภาวะที่ไม่เหมาะสมดังกล่าวได้ ในผึ้ง มด ต่อ แตน ก็พบว่ามีการสืบพันธุ์แบบพาร์ธีโนเจเนซิสด้วยเช่นกัน โดยไข่ไม่ต้องมีการปฏิสนธิก็สามารถฟักออกมาเป็นตัวได้ ซึ่งจะฟักออกมาเป็นตัวผู้เสมอ
การงอกใหม่ (Regeneration) คือการงอกใหม่ เกิดหลัง การขาดออกเป็นท่อน มี 2 แบบ คือ
1.ก่อให้เกิดสิ่งมีชีวิตตัวใหม่ เช่น พลานาเรีย ปลิง ดาวทะเล ไส้เดือนดิน ซีแอนนีโมนี เป็นต้น
2.ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ เช่น จิ้งจกงอกหาง