stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดพระธาตุดอยห้างบาตร
พระธาตุดอยห้างบาตร

พระธาตุดอยห้างบาตร เป็นเจดีย์ทรงจตุรมุขสีขาว มีฉัตรทองอยู่ยอดเจดีย์ ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ตามตำนานเล่าว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เสด็จมาบริเวณนี้ และได้เตรียมเสด็จออกบิณฑบาต ซึ่งภาษาพื้นเมืองเรียกว่า “ห้างบาตร” พื้นที่ดังกล่าวปรากฏร่องรอยเป็นหลุมลึกลงไปในหินดินดานและมีมณฑปครอบไว้ พระธาตุแห่งนี้อยู่บนยอดดอยจึงสามารถมองเห็นทิวทัศน์เบื้องล่างได้ไกล
สถานที่ใกล้เคียง

วัดพระธาตุดอยเวียง อยู่ขวามือก่อนถึงอ่างเก็บน้ำแม่ธิ ประมาณ 1 กิโลเมตร สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระนางจามเทวี ราว พ.ศ. 1220
น้ำตกห้วยหก น้ำตกธรรมชาติขนาด 7 ชั้นที่มีความสวยงาม อยู่ลึกเข้าไปในอ่างเก็บน้ำแม่ธิ ใช้ระยะทางเดินเท้าประมาณ 5 กิโลเมตร
อ่างเก็บน้ำแม่ธิ บ้านดอยเวียง ตำบลบ้านธิ เป็นอ่างเก็บน้ำที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จเปิดเมื่อปี พ.ศ. 2530
พระพุทธเฉลิมสิริราช พระพุทธรูปปางลีลา สูง 59 ศอก  สร้างถวายเป็นพระราชกุศล เนื่องในวโรกาสเสด็จครองราชย์ปีที่ 50 ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
วัดพระธาตุดอยเวียง
พระพุทธเฉลิมสิริราช สูง 59 ศอก วัดศรีดอนชัย
อ่างเก็บน้ำแม่ธิ
วัดช่องแค

| วัดช่องแค |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบล พรหมนิมิต อำเภอตาคลี นครสวรรค์
นิกาย: เถรวาท สังกัดมหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูนิวิฐปัญญากร
ความพิเศษ: ราว พ.ศ. 2458
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดช่องแค เป็นวัดที่มีความเก่าแก่มากแห่งหนึ่ง สร้างขึ้นเมื่อราวๆ ปี พ.ศ. 2458 ตั้งอยู่ หมู่ 1
ตำบลพรหมนิมิต อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ 
สังกัดมหานิกายภาค 4 หนเหนือ เดิมทีชื่อว่า
วัดหัวเขาช่องแค[ต้องการอ้างอิง] ต่อมาตัดคำว่า 
หัวเขา ออก เพราะไปพร้องซ้ำกับ วัดหัวเขาตาคลี
ประวัติ

เดิมที วัดช่องแคนั้นมีพระภิกษุ 2 - 3 รูป กับพระภิกษุพรหม ที่จาริกธุดงค์ผ่านมา แล้วมาแวะพักที่ถ้ำเขาช่องแค อันเป็นถ้ำบนภูเขาเล็กๆ 
ต่อมาได้มีชาวบ้าน มาถางป่าเพื่อทำเป็นที่พักสงฆ์ชั่วคราว ได้มาพบท่านแล้วเกิดความเลื่อมใส จึงริเริ่มขออนุญาตในการสร้างวัดกับทางการ 
โดยมี "กำนันคล้าย มีสวัสดิ์" "สิบเอกวุ่น" "นางแตงกวา ตั้งสุวรรณ" และ"นางเผือก เพชรมนตรี" ได้สร้างเป็นวัดขึ้นในปี พ.ศ. 2460 และได้ใบอนุญาตในการตั้งวัดเมื่อ วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแทนอุโบสถหลังเก่าที่เป็นเรือนไม้เมื่อ พ.ศ. 2476 จึงได้เริ่มสร้างเสนาสนะมาโดยลำดับ
ศาสนสถาน

ที่ดินนั้นเดิมทีเป็น ส.ค.1 เลขที่ 147 แจ้งเข้าครอบครองเมื่อ วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 จำนวนที่ดิน 60 ไร่ 36 ตารางวา
ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น น.ส.3 ก เมื่อ วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2520 จำนวนที่ดิน 44 ไร่ 33 
ตารางวา และได้ออกโฉนดใหม่ที่รังวัดได้ 35 ไร่ 3 งาน 38 ตารางวา เมื่อ วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
ที่พุทธาวาส มีพระอุโบสถและมณฑป
รวม 4 ไร่
ที่สังฆาวาส มีกุฏิพระภิกษุ รวม 15 หลัง จำนวน 3 ไร่
ที่ธรรมาวาส มีศาลาการเปรียญ,ศาลาธรรมสังเวชไม้สัก,หอสวดมนต์ จำนวน 3 ไร่
สร้างโรงเรียนวัดช่องแค 15 ไร่
ปลูกป่าเพิ่มเติมบริเวณหลังวัด จำนวน 5 ไร่ ที่เหลือสร้างโรงทาน เมรุ ขุดสระน้ำ
พ.ศ. 2507 สร้างพระอุโบสถหลังใหม่แบบคอนกรีต แทนหลังเก่าที่เป็นไม้ ขนาดกว้าง 40  คูณ 80 เมตร
พ.ศ. 2512 สร้างหอระฆังแบบเรือนไม้ ขนาด 6 คูณ 6 เมตร
พ.ศ. 2514 สร้างฌาปนกิจสถาน และศาลาธรรมสังเวช [ศาลาเกลียวพันธุ์ ตั้งสุวรรณ] ปัจจุบันรื้อแล้ว
พ.ศ. 2515 สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม ขนาด 6 คูณ 9 เมตร
พ.ศ. 2516 สร้างมณฑปทรงจตุรมุข ไว้ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อพรหม และพระพุทธรูปปางลีลา ขนาด 9 คูณ 9 เมตร
พ.ศ. 2517 สร้างศาลาการเปรียญ แบบคอนกรีต ขนาด 29 คูณ 52 เมตร
พ.ศ. 2523 สร้างกุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง ขนาด 6 คูณ 9 เมตร
พ.ศ. 2524 สร้างหอสวดมนต์ แบบเรือนไม้ ขนาด 9  คูณ 15 เมตร
พ.ศ. 2528 สร้างศาลาบำเพ็ญบุญ ขนาด 17 คูณ 31 เมตร
พ.ศ. 2532 สร้างหอระฆัง แบบคอนกรีต ขนาด 9 คูณ 9 เมตร
พ.ศ. 2534 เริ่มสร้างกำแพงล้อมรอบวัด จำนวน 54 ช่อง ช่องละ 250 เซนติเมตร
พ.ศ. 2535 สร้างโรงทานหลังเก่า ขนาด 9 คูณ 21 เมตร
พ.ศ. 2535 สร้างวิหารพระพุทธไสยาสน์ ขนาด 16 คูณ 25 เมตร
พ.ศ. 2536 สร้างถังน้ำเก็บน้ำฝน ขนาด 300 คูณ 300 คูณ 250 เซนติเมตร
พ.ศ. 2538 สร้างกองอำนวยการฯ ขนาด 9 คูณ 15 เมตร
พ.ศ. 2541 สร้างศาลาธรรมสังเวช [ ศาลาไม้สัก] แบบทรงไทย ขนาด 19 คูณ 31 เมตร และสร้างฌาปนกิจสถาน [เตาคู่] ขนาด 9 คูณ 13 เมตร
พ.ศ. 2542 สร้างโรงทาน ขนาด 29 คูณ 21 เมตร พร้อมถังเก็บน้ำฝน ขนาด 30,000 ลิตร และพร้อมสร้างพิพิธภัณฑ์หลวงพ่อพรหม ถาวโร
พ.ศ. 2544 สร้างพระพุทธรูปปางนาคปรก
หน้าตักกว้าง 29 ศอก บนหน้าถ้ำหลวงพ่อพรหม
พ.ศ. 2545 สร้างห้องน้ำ ห้องสุขา ขนาด กว้าง 2 เมตร ยาว 3 เมตร จำนวน 13 ห้อง
ทำเนียบเจ้าอาวาส

วัดช่องแคมีเจ้าอาวาส 3 รูป ดังนี้:
เจ้าอาวาสรูปที่ 1 หลวงพ่อพรหม ถาวโร
พ.ศ. 2460 - ลาออก พ.ศ. 2514
เจ้าอาวาสรูปที่ 2 พระครูนิวิฐธรรมวัตร (แบ็ง ธมฺมวโร) พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2526
เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน พระครูนิวิฐปัญญากร (สมศักดิ์ ปญฺญาสิริ) พ.ศ. 2526 - ปัจจุบัน
วัดน้อยนางหงษ์ (กรุงเทพมหานคร)

| วัดน้อยนางหงษ์ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 346 ซอยอรุณอมรินทร์ 49 แยก 2 ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร 10700
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดน้อยนางหงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 44 ตารางวา ทิศใต้จรดคลองบางยี่ขัน เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูอาทรบุญกิจ (บุญรอด สุเมโธ ป.ธ.๕)
วัดน้อยนางหงษ์ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2350 โดยมีพระอาจารย์ปิ่นซึ่งเป็นพระลูกวัดได้ซื้อที่ดินจากชาวสวนผู้หนึ่งในราคา 30 บาท แล้วได้เริ่มสร้างเป็นสำนักที่อยู่อาศัยของพระสงฆ์ขึ้น สันนิษฐานว่านายน้อย นางหงษ์ เป็นผู้ออกทุนทรัพย์ในการสร้างวัดหรืออาจเป็นเจ้าของที่ดิน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2362 หลังจากสร้างวัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระอาจารย์ปิ่นในฐานะผู้ก่อตั้งวัดได้เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด
อาคารเสนาสนะได้แก่พระอุโบสถ หน้าบันมีลายปูนปั้น ฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ซุ้มประตู ซุ้มหน้าต่าง และซุ้มเสมาทำด้วยหินทรายแดง วัดยังมีหอระฆังและมณฑปประดิษฐานรูปหล่อของหลวงปู่เส่งที่มีผู้เคารพนับถือมาก
วัดน่วมกานนท์

| วัดน่วมกานนท์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดน่วมกานนท์
ที่ตั้ง: เลขที่ 17 หมู่ที่ 5  ตำบลชัยมงคล อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: หลวงพ่อหาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธชัยมงคล
เจ้าอาวาส: พระครูสาครพัฒนวิธาน (ต่วน เตชธโร)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดน่วมกานนท์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกายในหมู่ที่ 5 บ้านเต่าดำ ตำบลชัยมงคล อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
คาดว่าสร้างปี พ.ศ. 2460 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510 เดิมชื่อ วัดท่าหิน เนื่องจากสมัยก่อนไม่มีถนน เวลาปลูกบ้านชาวบ้านจะบรรทุกหินทรายมาไว้ที่หน้าวัด แล้วจึงค่อยทยอยขนไป จึงเรียกว่าวัดท่าหิน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดน่วมกานนท์" ตามชื่อและนามสกุลของผู้ถวายที่ดินให้วัด คือ นายตั๋ง (น่วม) กานนท์ เดิมเป็นวัดเล็ก หลังคามุงจาก ต่อมาได้รับการบูรณะและสร้างเสนาสนะใหม่ทั้งหมด
ปูชนียสถานวัตถุสำคัญ คือ หลวงพ่อหาย พระพุทธรูปยืนองค์หนึ่ง เป็นไม้แกะยืนเท่าคนจริง และพระพุทธชัยมงคลพระนอน องค์ใหญ่ที่สุดในจังหวัดสมุทรสาคร และใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ มีขนาดความยาว 20 วา สูง 4 วา 2 ศอกหลวงพ่อหาย เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสาครพัฒนวิธาน (ต่วน เตชธโร)
วัดวงษ์ฆ้อง

| วัดวงษ์ฆ้อง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดวงษ์ฆ้อง, วัดโรงฆ้อง
ที่ตั้ง: ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดวงษ์ฆ้อง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดวงษ์ฆ้อง เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดโรงฆ้อง สร้างเป็นวัดมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น พ.ศ. 1920 ชาวบ้านแถบบริเวณวัดนี้ แต่เดิมมีอาชีพปั้นหม้อดิน อิฐ และกระเบื้องดินเผา มีคลองสระบัวเป็นทางสัญจรและตลาดการค้าทางน้ำ ต่อมาวัดทรุดโทรมลงและได้รับการบูรณะพัฒนาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการ  วัดวงษ์ฆ้องได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 1930
อุโบสถหันหน้าไปทางแม่น้ำตามคตินิยมการสร้างวัดก่อนสมัยอยุธยา มีเจดีย์ทรงลังกาตั้งอยู่คู่กันทางด้านขวาของอุโบสถ สันนิษฐานได้ว่าวัดนี้อาจสร้างก่อนหน้านั้นและคงได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 1920 แต่เดิมวัดวงษ์ฆ้องมีบริเวณกว้าง  แต่ปัจจุบันถูกถนนตัดผ่านกลางแยกเขตสังฆาวาสให้อยู่ค่อนไปทางริมแม่น้ำลพบุรีหรือคลองคูเมืองเดิม ส่วนเขตพุทธาวาสจะอยู่ลึกเข้าไปอีกฟากหนึ่งของถนน โดยมีเจดีย์ขนาดย่อม 2 องค์
วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร

| วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร |
| --- | --- |
วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร

ชื่อสามัญ: วัดรัชฎาธิฐาน, วัดเงิน, วัดเงินบางพรม, วัดรัชฎา
ที่ตั้ง: เลขที่ 692 ถนนแก้วเงินทอง แขวงคลองชักพระ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร 10170
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดราชวรวิหาร
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระธรรมวัชรวิมล (ประเวช ธนปญฺโญ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดราชวรวิหาร ในแขวงคลองชักพระ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ริมคลองบางพรมฝั่งใต้ ตรงข้ามฝั่งคลองกับวัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหารที่ตั้งอยู่ทางฝั่งเหนือ
ประวัติ

วัดสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ในชื่อ วัดเงิน สร้างโดยเจ้าขรัวเงิน พระภัสดาในสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ ขณะที่เจ้าขรัวทองซึ่งเป็นน้องชายได้สร้างวัดคนละฝั่งคลองบางพรม คือ วัดทอง ต่อมาในรัชกาลที่ 1 สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินีทรงสถาปนาวัดเงินเป็นพระอารามหลวง ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 2 สมเด็จพระอมรินทรา พระราชมารดา โปรดให้สร้างพระอุโบสถขึ้น และมีพระราชพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อ พ.ศ. 2366 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์วัดครั้งใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 3 จนปี พ.ศ. 2397  รัชกาลที่ 4 ทรงมีพระบรมราชโองการพระราชทานนามวัดเงินเป็น วัดรัชฎาธิฐาน
ในปี พ.ศ. 2495 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนพระอุโบสถและวิหารเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ
สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ได้จัดทำโครงการบูรณปฏิสังขรณ์วัดรัชฎาธิษฐานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 มีการบูรณปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญ และหอไตร แล้วเสร็จในปี 2557 ได้บูรณปฏิสังขรณ์พระวิหาร พระวิหารน้อย ซุ้มประตูและกำแพงเขตพุทธาวาส รวมทั้งปรับปรุงภูมิทัศน์
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ

รูปแบบสถาปัตยกรรมของวัดสร้างตามแบบพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3  คือมีพาไลรอบ หน้าบันก่ออิฐถือปูนประดับลายปูนปั้นเครือเถาลายพุดตาน ไม่มีช่อฟ้าใบระกา วัดมีใบเสมาเป็นเสมาเดี่ยวขนาดใหญ่หนามาก ความเก่าแก่น่าจะราวรัชสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถหรือพระเจ้าทรงธรรมลงมา รอบพระอุโบสถหลังเดิมมีกำแพงแก้วล้อมรอบ แยกออกจากพระวิหารหลังเดิมหรือพระอุโบสถหลังปัจจุบัน
พระอุโบสถหลังใหม่สร้างในตำแหน่งของพระวิหารเดิมที่ชำรุดพังทลาย โดยเริ่มสร้างปี พ.ศ. 2531 เป็นทรงไทย มีหน้าบันประดับภาพตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลสมัยเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบของรัชกาลที่ 9 พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย  หล่อด้วยโลหะ ลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 2 เมตร สูง 2.50 เมตร ไม่ปรากฏพระนาม
เจดีย์ประดิษฐานอยู่รายรอบพระอุโบสถหรือพระวิหารหลังเดิม เป็นมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองจำนวน 9 องค์ เมื่อรื้อพระวิหารเพื่อสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ ก็ยังคงรักษาเจดีย์เหล่านี้ไว้ พระวิหารน้อย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกหรือด้านหลังพระอุโบสถ ตั้งอยู่บนฐานสูง มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ซุ้มประตูทำเลียนแบบศิลปะจีน คาดว่าสร้างขึ้นสมัยรัชกาลที่ 3 ด้านหน้ามีบานประดูลายรดน้ำของเก่า เขียนเป็นลายพันธุ์พฤกษา ด้านล่างเป็นภาพทหารฝรั่งสวมหมวกปีกกว้างขี่ม้า
หอพระไตรปิฎก สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 2 บ้างสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ก่อนที่จะได้รับการปฏิสังขรณ์สร้างใหม่ทั้งหมด (แต่อาจสร้างขึ้นตามผังเดิม) ในสมัยรัชกาลที่ 3 ศาลาการเปรียญของวัด เดิมเป็นพระตำหนักของกรมพระศรีสุดารักษ์ที่พระราชทานมาให้สร้างเป็นศาลาการเปรียญในสมัยรัชกาลที่ 3 แต่ได้ย้ายตำแหน่งในปี พ.ศ. 2502 ภายในมีธรรมาสน์บุษบก ประดิษฐานอยู่ ซึ่งได้รับพระราชทานจากสมเด็จกรมพระอมรินทรามาตย์ ลักษณะเป็นแบบสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีเชิงกลอนซ้อน 5 ชั้น งดงามมาก
วัดมีโรงเรียนพระปริยัติราชวรเวที เป็นอาคารคอนกรีต 3 ชั้น ทรงไทยประยุกต์ ตั้งอยู่ในเขตพุทธาวาส สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545
รายนามเจ้าอาวาส

| ลำดับ | นาม | ดำรงตำแหน่ง (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- |
| 1. | พระวิสุทธิสังวรเถร (เสม) |  |
| 2. | พระวินัยกิจการีเถร (ภู่) | ครองวัดถึง พ.ศ. 2432 |
| 3. | พระวินัยกิจการีเถร (ปั้น) | 2432 – 2469 |
| 4. | พระครูภาวนาภิรมย์ (ซุ่ม) | 2469 – 2472 |
| 5. | พระครูภาวนาภิรมย์ (พลอย พฺรหฺมโชโต) | 2472 – 2488 |
| 6. | พระครูภาวนาภิรมย์ (สาย) | 2488 – 2503 |
| 7. | พระสรภาณโกศล (สมบูรณ์ โชติปาโล) | 2504 – 2529 |
| 8. | พระธรรมวัชรวิมล (ประเวช ธนปญฺโญ) | 2529 - ปัจจุบัน |
พระอุโบสถหลังใหม่
พระประธานในพระอุโบสถ
พระวิหาร
รายชื่อวัฒนธรรมยุคหินใหม่ของจีน

รายชื่อของวัฒนธรรมในช่วง ยุคหินใหม่ ของประเทศ จีน ที่นักโบราณคดีขุดพบ โดยเรียงตามลำดับเวลาจากต้นถึงท้ายสุด และแผนผังแสดงความสัมพันธ์ของวัฒนธรรมเหล่านี้ในเชิงระยะเวลาและเชิงภูมิศาสตร์
ทั้งนี้การจำกัดความของยุคหินใหม่ของจีนกำลังอยู่ระหว่างการทบทวน เนื่องจากการค้นพบเครื่องปั้นดินเผาในปี 2012 ที่มีอายุประมาณ 20,000 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งบ่งชี้ว่าคำจำกัดความของยุคหินใหม่จากตัวชี้วัดคือ เครื่องปั้นดินเผา เพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะใช้กำหนดช่วงยุคหินใหม่ได้อีกต่อไป  การจำกัดความจะซับซ้อนขึ้นจากการกำหนดตัวชี้วัดใหม่ คือ ช่วงการเริ่มต้นการปลูกธัญพืชในจีน
รายชื่อ

| ภาพ | ช่วงระยะเวลา  (ปีก่อนคริสตกาล) | ชื่อภาษาไทย | ชื่อภาษาจีน | ชื่อภาษาอังกฤษ | ชื่อและที่ตั้งในปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 18000–7000 | วัฒนธรรมถ้ำเซียนเหริน (ซากโบราณเตี้ยวถ่งหฺวัน) | 仙人洞 (吊桶环遗址) | Xianren Cave culture (Paleolithic) | อำเภอว่านเหนียน นครช่างเหรา มณฑลเจียงซี |
|  | 8500–7700 | วัฒนธรรมหนานจวงโถว | 南莊頭遺址 | Nanzhuangtou culture | ภูมิภาคแม่น้ำเหลือง มณฑลเหอเป่ย์ตอนใต้ |
|  | 7500–6100 | วัฒนธรรมเผิงโถวชาน | 彭頭山文化 | Pengtoushan culture | ภูมิภาคตอนกลางของแม่น้ำแยงซี ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูหนาน |
|  | 7000–5000 | วัฒนธรรมเผย์หลี่กั่ง | 裴李崗文化 | Peiligang culture | ที่ลุ่มหุบเขาแม่น้ำอี-ลั่ว ในมณฑลเหอหนาน |
|  | 6500–5500 | วัฒนธรรมโฮ่วหลี่ | 後李文化 | Houli culture | มณฑลชานตง |
|  | 6200–5400 | วัฒนธรรมซิงหลงวา | 興隆洼文化 | Xinglongwa culture | ระว่างเขตแดนมองโกเลียใน-มณฑลเหลียวหนิง |
|  | 6000–5000 | วัฒนธรรมคั่วหูเฉียว | 跨湖桥文化 | Kuahuqiao culture | มณฑลเจ้อเจียง |
|  | 6000–5500 | วัฒนธรรมฉีชาน | 磁山文化 | Cishan culture | มณฑลเหอเป่ย์ตอนใต้ |
|  | 5800–5400 | วัฒนธรรมต้าตี้วาน | 大地灣文化 | Dadiwan culture | มณฑลกานซู่, มณฑลฉ่านซีทางตะวันตก |
|  | 5500–4800 | วัฒนธรรมซินเล่อ | 新樂文化 / 新乐文化 | Xinle culture | ภูมิภาคตอนปลายแม่น้ำเหลียว บนคาบสมุทรเหลียวตง |
|  | 5400–4500 | วัฒนธรรมเจ้าเป่าโกว | 趙宝溝文化 / 赵宝沟文化 | Zhaobaogou culture | ที่ลุ่มหุบเขาแม่น้ำหลวน ในมองโกเลียใน, มณฑลเหอเป่ย์ตอนเหนือ |
|  | 5300–4100 | วัฒนธรรมเป่ย์ซินเหวิน | 北辛文化 | Beixin culture | ชานตง |
|  | 5000–4500 | วัฒนธรรมเหอหมู่ตู้ | 河姆渡文化 | Hemudu culture | ยฺหวีเหยาและโจวชาน ในมณฑลเจ้อเจียง |
|  | 5000–3000 | วัฒนธรรมต้าซี | 大溪文化 | Daxi culture | ภูมิภาคสามผา |
|  | 5000–3000 | วัฒนธรรมหม่าเจียปัง | 馬家浜文化 | Majiabang culture | พื้นที่รอบทะเลสาบไท่, อ่าวหางโจว |
|  | 5000–3000 | วัฒนธรรมหย่างเฉา | 仰韶文化 | Yangshao culture | มณฑลเหอหนาน, มณฑลฉ่านซี, มณฑลชานซี |
|  | 4700–2900 | วัฒนธรรมหงชาน | 紅山文化 | Hongshan culture | มองโกเลียใน, มณฑลเหลียวหนิง, มณฑลเหอเป่ย์ |
|  | 4100–2600 | วัฒนธรรมต้าเวิ่นโข่ว | 大汶口文化 | Dawenkou culture | มณฑลชานตง, มณฑลอานฮุย, มณฑลเหอหนาน, และมณฑลเจียงซู |
|  | 3800–3300 | วัฒนธรรมซงเจ๋อ | 崧澤文化 | Songze culture | พื้นที่รอบทะเลสาบไท่ |
|  | 3400–2250 | วัฒนธรรมเหลียงจู่ | 良渚文化 | Liangzhu culture | ปากแม่น้ำแยงซี |
|  | 3100–2700 | วัฒนธรรมหม่าเจียเหยา | 馬家窯文化 | Majiayao culture | ภูมิภาคตอนต้นแม่น้ำเหลือง ในมณฑลกานซู่ มณฑลชิงไห่ |
|  | 3100–2700 | วัฒนธรรมชูเจียหลิง | 屈家嶺文化 | Qujialing culture | ภูมิภาคตอนกลางแม่น้ำแยงซี ในมณฑลหูเป่ย์ มณฑลหูหนาน |
|  | 3000–2000 | วัฒนธรรมหลงชาน | 龍山文化 | Longshan culture | ภูมิภาคตอนกลางและตอนปลายแม่น้ำเหลือง |
|  | 2800–2000 | วัฒนธรรมเป่าตุน | 寶墩文化 / 宝墩文化 | Baodun culture | ที่ราบเฉิงตู |
|  | 2500–2000 | วัฒนธรรมฉือเจียเหอ | 石家河文化 | Shijiahe culture | ภูมิภาคตอนกลางแม่น้ำแยงซี ในหูเป่ย์ |
|  | 1900–1500 | วัฒนธรรมเยว่ฉือ | 岳石文化 | Yueshi culture | ภูมิภาคตอนปลายแม่น้ำเหลืองในชานตง |
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์จีน
สามราชาห้าจักรพรรดิ
ราชวงศ์เซี่ย
เอกสารประกอบ

Chang, Kwang-chih (1986). The archaeology of ancient China. New Haven, Conn: Yale University Press. ISBN 0-300-03784-8.
Loewe, Michael (1999). The Cambridge history of ancient China:from the origins of civilization to 221 B.C. Cambridge, UK New York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-47030-7.
Zhonghu, H.; Bonjean, A.P.A. Cereals in China. Cimmyt. ISBN 978-970-648-177-1. สืบค้นเมื่อ 2017-07-16.
Higham, Charles (1996). The Bronze Age of Southeast Asia. Cambridge England: Cambridge University Press. ISBN 0-521-49660-8.
Liu, Li (2004). The Chinese neolithic:trajectories to early states. Cambridge, UK New York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-81184-8.
Liu, Li; Chen, Xingcan (eds). 2012. The archaeology of China: from the late paleolithic to the early bronze age. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-64310-8
Underhill, Anne P (ed). 2013. A companion to Chinese archaeology. Blackwell Publishing. ISBN 978-1-4443-3529-3
Maisels, Charles (1999). Early civilizations of the old world:the formative histories of Egypt, the Levant, Mesopotamia, India, and China. London New York: Routledge. ISBN 0-415-10976-0.
Scarre, Christopher (2005). The human past:world prehistory & the development of human societies. New York, N.Y: Thames & Hudson. ISBN 0-500-28531-4.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รายชื่อวัฒนธรรมยุคหินใหม่ของจีน
แผนที่แหล่งวัฒนธรรมในยุคหินใหม่ของจีน
แผนที่ถูมิศาสตร์แสดงแหล่งวัฒนธรรมในยุคหินใหม่ช่วงกลางของจีน
วิลเลียม เว็บบ์ เอลลิส

portrait of William Webb Elllis
วิลเลียม เว็บบ์ เอลลิส (1806-1872) เป็นผู้ให้กำเนิดกีฬารักบี้ด้วยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ
วิลเลียม เกิดเมื่อปี 1806 ที่ แมนเชสเตอร์ แต่ก็เกิดสงครามขึ้นทำให้คุณนายเอลลิสต้องพาเขาและพี่ชายคือโธมัสมาอยู่ที่รักบี้โดยในปี 1811 วิลเลียมได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนรักบี้
แต่ในปี 1823 วิลเลียมก็ให้กำเนิดกีฬารักบี้ขึ้นเมื่อเขาและเพื่อนๆกำลังเล่นกีฬา ฟุตบอล จู่ๆวิลเลียมก็อุ้มลูกฟุตบอลไปวางที่ประตูจากเหตุการณ์นี้ทำให้เกิดกีฬารักบี้โดยชื่อกีฬาชนิดนี้ได้ตั้งตามชื่อเมือง
วิลเลียม ถึงแก่กรรมเมื่อปี ค.ศ. 1872 ที่ ฝรั่งเศส โดยไม่เคยแต่งงานละมีทายาทสืบสกุล
วิกิพีเดียภาษาจอร์เจีย

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอ หน้าหลักของวิกิพีเดียภาษาจอร์เจียในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008
ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาจอร์เจีย
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
ยูอาร์แอล: ka.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น (จำเป็นในการสร้างบทความ)
เปิดตัว: พฤศจิกายน ค.ศ. 2003
ลิขสิทธิ์เนื้อหา: Creative Commons Attribution/Share-Alike 3.0
วิกิพีเดียภาษาจอร์เจีย (จอร์เจีย: ქართული ვიკიპედია) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาจอร์เจีย เริ่มสร้างเมื่อ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาจอร์เจียมีบทความ 175,571 บทความ (5 ตุลาคม)
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาจอร์เจีย) วิกิพีเดียภาษาจอร์เจีย
(ในภาษาจอร์เจีย) วิกิพีเดียภาษาจอร์เจีย รุ่นโทรศัพท์
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
ยา-ยา-ยาห์

Ya-Ya-Yah คือกลุ่มจูเนี่ยร์ในสังกัด Johnny's Entertainment เป็นการนำเอาอักษรต้นของชื่อสกุลมาตั้งเป็นชื่อวง ตอนแรกนั้นมีสมาชิก 7 คน แต่ต่อมาสมาชิก 2 คนได้ออกไปเป็นจูเนี่ยร์บอย
ในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 ได้ออกซิงเกิลชื่อว่า「Yuuki 100%/ Sekai Ga Hitotsu Ni Naru Made」ซึ่งเพลง Yuuki 100% เป็นเพลงประกอบการ์ตูนเรื่อง 'Nintama Rantarou' หรือนินจารันทาโร่ โดยเพลงนี้เป็นเพลงดังของรุ่นพี่วง Hikaru Genji สมาชิกในวงมีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งโดยที่มีสมาชิก 2 คนออกไป และได้สมาชิกใหม่เข้ามา 1 คน จึงทำให้ตอนนั้น Ya-Ya-Yah มีสมาชิก 4 คน
อายุกาว่า ไทโย ไม่ได้ประกาศลาออกจาก johnny's jr. โดยขณะเดียวกัน Ya-Ya-Yah ก็ไม่ได้ถูกยุบลงด้วย ซึ่งยาโอโตเมะ ฮิคารุ และ ยาบุโคตะได้มียูนิทใหม่ชื่อ HEY! SAY! BEST! ซึ่งปัจจุบันรวมตัวอยู่กับ HEY! SAY! 7 ในชื่อของ HEY! SAY! JUMP! (ซึ่งเป็นโปรเจกต์พิเศษเท่านั้น) ส่วนยามาชิตะ โฉะอง มีโครงการที่จะเดบิวต์คู่กับน้องชายของเขา (ยามาชิตะ เรอง)
ตอนนี้ทางแฟนคลับของญี่ปุ่นกำลังรวบรวมรายชื่อให้ครบ 10,000 ชื่อ เพื่อการกลับมารวมกันของ Ya-Ya-yah อีกครั้ง ที่ http://www.shomei.tv/project-1042.html เก็บถาวร 2009-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมาชิก > ยาบุ โคตะ

ชื่อภาษาอังกฤษ : YABU KOTA
ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 薮宏太
ชื่อเล่น : ยาบุ
วันเกิด : 31 มกราคม ค.ศ. 1990
สถานที่เกิด : จังหวัดคานากาว่า ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง : 178 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 46 กิโลกรัม
กรุ๊ปเลือด ： A
เข้าจูเนี่ยร์เมื่อ : 23 กันยายน 2001
ครอบครัว : คุณพ่อ คุณแม่ พี่ชาย พี่สาว
รุ่นพี่ที่ชื่นชอบ : Koichi Domoto (Kinki Kids) , Kamenashi Kazuya (KAT-TUN) , Akanishi Jin (KAT-TUN)
ราศี ： กุมภ์
อาหารที่ชอบ : โอเด้ง
อาหารที่เกลียด : แตงกวา,มะเขือเทศ
สัตว์ที่ชอบ : ลูกหมา
สัตว์ที่เกลียด : แมลงสาบ
สมาชิก > ยาโอโตเมะ ฮิคารุ

ชื่อภาษาอังกฤษ : YAOTOME HIKARU
ชื่อเดิม : Sasaki Hikaru (ชื่อเดิมก่อนที่แม่จะหย่ากับพ่อ Yaotome เป็นนามสกุลทางแม่)
ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 八乙女 光
ชื่อเล่น : ฮิคารุ
วันเกิด : 2 ธันวาคม ค.ศ. 1990
สถานที่เกิด : เซ็นได ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง : 170 cm.
น้ำหนัก : 45.2 kg.
กรุ๊ปเลือด ： O
เข้าจูเนี่ยร์เมื่อ : 2 ธันวาคม 2002
รุ่นพี่ที่ชื่นชอบ : Kamenashi Kazuya (KAT-TUN)
สมาชิก > อายุคาว่า ไทโย

ชื่อภาษาอังกฤษ : AYUKAWA TAIYO
ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 鮎川 太陽
ชื่อเล่น : ไทโย
วันเกิด : 18 มกราคม ค.ศ. 1991
สถานที่เกิด : จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง : 186 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 48 กิโลกรัม
กรุ๊ปเลือด ： B
เข้าจูเนี่ยร์เมื่อ : 16 ตุลาคม 2001
ครอบครัว : คุณพ่อ คุณแม่ น้องสาว
รุ่นพี่ที่ชื่นชอบ : Koichi Domoto (Kinki Kids) ,Tomoya Nagase (TOKIO)
สมาชิก > ยามาชิตะ โฉะอง

ชื่อภาษาอังกฤษ : YAMASHITA SHOON
ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 山下 翔央
ชื่อเล่น : โฉะอง,โชที,มาโย
วันเกิด : 20 ธ.ค. 1988
สถานที่เกิด : จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง : 175 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 52 กิโลกรัม
กรุ๊ปเลือด ： A
เข้าจูเนี่ยร์เมื่อ : 21 มกราคม ค.ศ. 2001
ครอบครัว : คุณพ่อ คุณแม่ น้องชาย
รุ่นพี่ที่ชื่นชอบ : Go Morita (V6) , Matsu_jun (ARASHI)
อดีตสมาชิก > นาโอยะ อาคามะ

ชื่อภาษาอังกฤษ : NAOYA AKAMA
ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 赤間 直哉
ชื่อเล่น : เนียงตะ, นาโอยะ
วันเกิด : 5 เมษายน ค.ศ. 1991
สถานที่เกิด : จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
กรุ๊ปเลือด ：B
เข้าจูเนี่ยร์เมื่อ : ค.ศ. 2001
ยูนิต : Ya-Ya-Yah
อดีตสมาชิก > โฮชิโนะ มาซากิ

ชื่อภาษาอังกฤษ : HOSHINO MASAKI
ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 星野 正樹
ชื่อเล่น : มาซากิ
วันเกิด : 10 ตุลาคม ค.ศ. 1987
สถานที่เกิด : จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
กรุ๊ปเลือด ： A
เข้าจูเนี่ยร์เมื่อ : ค.ศ. 2001
ยูนิต : Ya-Ya-Yah
ผลงาน

ซิงเกิล
Yuuki 100%/ Sekai Ga Hitotsu Ni Naru Made
โฆษณา
KICK! ODAIBA
Fujiya Five Stars
Pizza la
รายการทีวี
Ya-Ya-yah
ละครเวที
Stand By me
WEST SIDE STORY (WSS) (เฉพาะโฉะอง)
Full House (เฉพาะโฉะอง)
Romeo & Juliet (เฉพาะโฉะอง)
ละคร
3 nen B gumi Kinpachisensei (เฉพาะโคตะ ฮิคารุ และไทโย)
SATOMI 8 (เฉพาะโฉะอง)
คอนเสิร์ต
Yokohama Arena Concerts[2005] (คอนเสิร์ตเดี่ยว)
วิกิพีเดียภาษาจีนแคะ

ภาพโลโกวิกิพีเดียภาษาจีนแคะ
วิกิพีเดียภาษาจีนแคะ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาจีนแคะ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาจีนแคะมีบทความมากกว่า 4,512 บทความ (ค.ศ. 2015)