stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รอมีน แจวอดี

| รอมีน แจวอดี |
| --- | --- |
แจวอดีใน พ.ศ. 2551
ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด: 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 (50 ปี) ดืสบวร์ค เยอรมนีตะวันตก
แนวเพลง: ดนตรีประกอบ
อาชีพ:   นักประพันธ์ดนตรี  โปรดิวเซอร์เพลง 
เครื่องดนตรี: เปียโน, เครื่องคีย์บอร์ด, เครื่องสังเคราะห์เสียง, กีตาร์
ช่วงปี: พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:   วอเตอร์ทาวเวอร์มิวสิก 

เว็บไซต์: www.ramindjawadi.com
นักดนตรี
รอมีน แจวอดี (เปอร์เซีย: رامین جوادی; เยอรมัน: Ramin Djawadi; เกิดวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2517) เป็นนักประพันธ์ดนตรีประกอบชาวเยอรมันเชื้อสายอิหร่าน ดนตรีที่เขาประพันธ์ให้กับภาพยนตร์ มหาประลัยคนเกราะเหล็ก ของมาร์เวลใน พ.ศ. 2551 ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี นอกจากนี้เขายังประพันธ์ดนตรีประกอบให้กับภาพยนตร์อื่น ๆ เช่น สงครามมหาเทพประจัญบาน, แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก, วอร์คราฟต์ กำเนิดศึกสองพิภพ, ย่นเวลาทะลุมิติ, สเล็นเดอร์แมน และภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ต่าง ๆ ซึ่งรวมถึง มหาศึกชิงบัลลังก์, แผนลับแหกคุกนรก, เพอร์ซันออฟอินทริสต์, แจ็ก ไรอัน และ เวสต์เวิลด์ แจวอดีได้รับรางวัลเอ็มมีจากผลงานการประพันธ์ในตอน "เดอะดรากอนแอนด์เดอะวุล์ฟ" ของภาพยนตร์ชุด มหาศึกชิงบัลลังก์ ฤดูกาลที่ 7
โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย

| ส> พ. , S.J. ละติน: Saint Joseph College Banpong.ที่ตั้ง |
| --- | --- |

76 ถนนสารสิทธิ์ฯ ตำบลบ้านโป่ง อำเภอบ้านโป่ง   จังหวัดราชบุรี 70110 ประเทศไทย 
พิกัด: 13°48′47″N 99°52′39″E﻿ / ﻿13.812945°N 99.877579°E﻿ / 13.812945; 99.877579
ข้อมูล
ประเภท: โรงเรียนเอกชน
คำขวัญ: ขยัน ศรัทธา ร่าเริง
อุปถัมภก: นักบุญยอห์น บอสโก
ผู้ก่อตั้ง: บาทหลวงเลออง ริชาร์ด
ผู้บริหาร: บาทหลวงยอห์น ลิสซันดรีน (อธิการ) บาทหลวงชินวัฒน์ สุวดินทร์กูร (ผู้อำนวยการ) บาทหลวงวัฒนา สีสาวรรณ (ผู้จัดการ)
สี:    น้ำเงิน - ขาว
เพลง: มาร์ชไชโยสารสิทธิ์
สังกัด: คณะซาเลเซียน
ศิษย์เก่า: สมาคมศิษย์เก่าสารสิทธิ์พิทยาลัย
เว็บไซต์: www.sarasit.ac.th
โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย (อังกฤษ: Sarasit Phithayalai School) ตั้งอยู่บนเลขที่ 76 ถนนสารสิทธิ์ฯ ตำบลบ้านโป่ง อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ประเภทสามัญศึกษาในเครือคณะซาเลเซียนของคุณพ่อบอสโก  สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ โดยได้รับใบอนุญาตจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2471 ซึ่งถือเป็นโรงเรียนแห่งแรกของคณะซาเลเซียนในประเทศไทย
เดิมชื่อว่า "โรงเรียนเซนต์โยแซฟบ้านโป่ง" (Saint Joseph College Banpong) ต่อมาในปี พ.ศ 2484 เมื่อจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ได้ชูแนวความคิดชาตินิยมไทยขึ้นมา กระทรวงศึกษาธิการจึงบังคับเปลี่ยนชื่อโรงเรียนให้เป็นภาษาไทยทั้งหมด ดังนั้น โรงเรียนเซนต์โยแซฟบ้านโป่งจึงได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น "โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย" (Sarasit Phithayalai School) โดยคำว่า สารสิทธิ์ (Sarasit) แผลงมาจากคำว่า ซาเลเซียน (Salesian) อันเป็นชื่อของคณะซาเลเซียนของคุณพ่อบอสโก ซึ่งชื่อนี้ได้รับการประพันธ์มาจาก ศาสตราจารย์ นาวาเอก พระเรี่ยมวิรัชชพากย์ (เรี่ยม ทรรทรานนท์) อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงปารีสในสมัยนั้น
ปัจจุบัน โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัยเปิดรับเฉพาะนักเรียนชาย (โรงเรียนชายล้วน)  ตั้งแต่ชั้นเตรียมอนุบาล ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 ประกอบด้วยกัน 7 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรสามัญ, หลักสูตรเตรียมอนุบาล, หลักสูตร SMT, หลักสูตร SME, หลักสูตร GEP Science, หลักสูตร GEN Science, หลักสูตร ศิลป์-ศิลปะ, หลักสูตร ศิลป์-ดนตรี, หลักสูตร ศิลป์-ภาษาจีน, หลักสูตร ศิลป์-ภาษาอังกฤษ และหลักสูตรศิลป์-นิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ โดยมีทั้งแผนกนักเรียนไป - กลับ และแผนกนักเรียนนักเรียนประจำ
ภาพถ่ายทางอากาศโรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัยสมัยก่อน
อาคารสถานที่

มีทั้งหมด 8 อาคาร บนเนื้อที่ 12 ไร่ ประกอบด้วย
อาคารดอมินิก ซาวีโอ
อาคารมารีย์อุปถัมภ์
อาคารยอห์น บอสโก
อาคารห้องประชุมเจียร์วนนท์ และโรงอาหาร
อาคารฝ่ายปกครอง
อาคารนักเรียนประจำ
อาคารไมเกิ้ล รัว
อาคารเซนต์ยอเซฟ
ทำเนียบอธิการโรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย

| ลำดับ | รายชื่อ | วาระการดำรงตำแหน่ง (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- |
| 1 | บาทหลวงยอแซฟ ปีนัฟโฟ | 2471 - 2477 |
| 2 | บาทหลวงอเลสซันโดร แตรปิง | 2478 - 2482 |
| 3 | บาทหลวงการ์โล กาเซ็ตตา | 2483 - 2486, 2496 |
| 4 | บาทหลวงมารีโอ รูเซ็ดดู | 2487, 2497 |
| 5 | บาทหลวงเปโตร การเร็ตโต | 2488 - 2490 |
| 6 | บาทหลวงยอแซฟ วิตาลี | 2491 - 2492, 2504 - 2505 |
| 7 | บาทหลวงเอ็ตโตเร ฟรีเยรีโอ | 2493, 2498 - 2499 |
| 8 | บาทหลวงคอนสตัชโช กาวัลลา | 2494 - 2495 |
| 9 | บาทหลวงยอวันนี กาเซ็ตตา | 2500 - 2503 |
| 10 | บาทหลวงยวง โกลมบินี | 2506 - 2507, 2517 - 2520 |
| 11 | บาทหลวงอัลบิโน ปองกิโอเน | 2510 |
| 12 | บาทหลวงอันโตนีโอ | 2511 |
| 13 | บาทหลวงการ์ซีอา ไรมุนโด | 2512 - 2514 |
| 14 | บาทหลวงสนม วีระกานนท์ | 2515 |
| 15 | บาทหลวงประพนธ์ ชัยเจริญ | 2516 |
| 16 | บาทหลวงปอล ตราบุ๊กกี้ | 2523 - 2528 |
| 17 | บาทหลวงวีระ เจนผาสุข | 2529 - 2531 |
| 18 | บาทหลวงประธาน ศรีดารุณศีล | 2532 - 2534 |
| 19 | บาทหลวงสมชาย กิจนิชี | 2535 - 2537 |
| 20 | บาทหลวงเทพรัตน์ ปิติสันต์ | 2538 - 2543 |
| 21 | บาทหลวงบัญชา กิจประเสริฐ | 2544 - 2549 |
| 22 | บาทหลวงประเสริฐ สมงาม | 2550 - 2553 |
| 23 | บาทหลวงยะรัชต์ ไชยรา | 2554 - 2560 |
| 24 | บาทหลวงนพพร ยอแซฟ | 2560 - 2564 |
| 25 | บาทหลวงยอห์น ลิสซันดรีน | 2564 - ปัจจุบัน |
ทำเนียบผู้อำนวยการโรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย

| ลำดับ | รายชื่อ | วาระการดำรงตำแหน่ง (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- |
| 1 | บาทหลวง... | 2471 - 2481 |
| 2 | บาทหลวงเซซาร์ | 2482 |
| 3 | บาทหลวงเอ็ตโตเร ฟรีเยรีโอ | 2483 |
| 4 | บาทหลวงสนิท ลุลิตานนท์ | 2484 - 2487, 2493 - 2495, 2503 - 2512 |
| 5 | บาทหลวงยอแซฟ วิตาลี | 2488 - 2492 |
| 6 | บาทหลวงสนม วีระกานนท์ | 2496 - 2502, 2515 |
| 7 | บาทหลวงลิขิต ชวประพันธ์ | 2513 |
| 8 | บาทหลวงการุญ คูรัตน์ | 2514 |
| 9 | บาทหลวงประพนธ์ ชัยเจริญ | 2516 - 2518 |
| 10 | บาทหลวงสมชาย กิจนิชี | 2519 - 2525 |
| 11 | บาทหลวงชโย เวชยันต์ | 2526 - 2528 |
| 12 | บาทหลวงวีระ เจนผาสุข | 2529 - 2531 |
| 13 | บาทหลวงเทพรัตน์ ปิติสันต์ | 2532 - 2542 |
| 14 | ภราดาถนัด อนันต์ | 2543 - 2546 |
| 15 | บาทหลวงบัญชา กิจประเสริฐ | 2547 - 2549 |
| 16 | บาทหลวงประเสริฐ สมงาม | 2550 - 2553 |
| 17 | บาทหลวงมณฑล โรจนสุทันศ์กุล | 2554 - 2560 |
| 18 | บาทหลวงนพพร ยอแซฟ | 2560 - 2563 |
| 19 | บาทหลวงชินวัฒน์ สุวดินทร์กูร | 2563 - ปัจจุบัน |
ทำเนียบอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย

| ลำดับ | รายชื่อ | วาระการดำรงตำแหน่ง (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- |
| 1 | นายประสิทธิ์ กิจเจริญ | 2471 - 2474 |
| 2 | บาทหลวงยอแซฟ ปีนัฟโฟ | 2475 - 2476 |
| 3 | บาทหลวงชาลส์ โบแอ็ตตี | 2477 - 2484 |
| 4 | นายสิริ พีระพันธ์ | 2485 - 2490 |
| 5 | นายลิลิต คเชนทร์ทวา | 2491 - 2492 |
| 6 | บาทหลวงสนิท ลุลิตานนท์ | 2492 - 2495, 2503 - 2505, 2507 - 2512 |
| 7 | บาทหลวงสนม วีระกานนท์ | 2496 - 2502, 2506 |
| 8 | บาทหลวงลิขิต ชวประพันธ์ | 2513 |
| 9 | นายชั้น พึ่งฮั้ว | 2514 - 2543 |
| 10 | ภราดาถนัด อนันต์ | 2544 - 2546 |
ศิษย์เก่า > องคมนตรี

วิรัช ชินวินิจกุล : อดีตองคมนตรี นายกสภามหาวิทยาลัยรามคำแหง อดีตรองประธานศาลฎีกา
ศิษย์เก่า > ธุรกิจ

ธนินท์ เจียรวนนท์ : ประธานกรรมการและประธานคณะผู้บริหารเครือเจริญโภคภัณฑ์
วัลลภ เจียรวนนท์ : กรรมการและรองประธานคณะผู้บริหารเครือเจริญโภคภัณฑ์
เชิดชัย เจียรวนนท์ : กรรมการและคณะผู้บริหารเครือเจริญโภคภัณฑ์
ศิษย์เก่า > การเมือง

ประสงค์ สุ่นศิริ : อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เลขาธิการนายกรัฐมนตรี และผู้อำนวยการหนังสือพิมพ์แนวหน้า
ประพันธ์ นัยโกวิท : อดีตคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.)
อัฌษไธค์ รัตนดิลก ณ ภูเก็ต : ผู้เชี่ยวชาญประจำสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง อดีตอธิบดีกรมการขนส่งทางบก
อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง : อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร นักร้อง นักแสดง
อนุสิษฐ คุณากร อดีตเลขาสภาความมั่นคงแห่งชาติ สมาชิกสภาการปฏิรูปขับเคลื่อนประเทศ สมาชิกวุฒิสภา
ศิษย์เก่า > การศึกษา

ชาญวิทย์ เกษตรศิริ : อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นักวิชาการประวัติศาสตร์การเมืองไทย
นพพร ลีปรีชานนท์ : อดีตประธานสภาอาจารย์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และประธานที่ประชุมสภาอาจารย์มหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย (ปอมท.)
รัชชัยย์ ศรสุวรรณ : นายก ส.บ.ม.ท.
ศิษย์เก่า > กีฬา

ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน : อดีตนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
นิรุจน์ สุระเสียง : อดีตนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
พันตำรวจโท สืบศักดิ์ ผันสืบ : อดีตนักกีฬาเซปักตะกร้อทีมชาติไทย
สิงหา สมสกุล : อดีตนักกีฬาเซปักตะกร้อทีมชาติไทย
พนมพร เอี่ยมสะอาด : อดีตนักกีฬาเซปักตะกร้อตะกร้อทีมชาติไทย
จิรัฎฐ์ วรรณลักษณ์ (นีโม่) : นักแข่งกีฬา มอเตอร์ครอส
ศิษย์เก่า > บันเทิง

ไพโรจน์ สังวริบุตร : นักแสดง
บิลลี่ โอแกน : นักร้อง นักแสดง นักแต่งเพลง
ธีร์ วณิชนันทธาดา : นักแสดง
นพเก้า โกเจริญกิจ : นักร้อง นักแสดง พีธีกร
ดรันต์ ตันติวิชิตเวช : นักแสดง
ธนาทร เรืองสุวรรณ (อ๋อง) : เป็นศิลปินไทยเพียงคนเดียวของวง “The Wind” (เดอะวินด์) อยู่ภายใต้สังกัด WITH US Entertainment ค่ายย่อยของ Around Us Entertainment
โอชิริส สุวรรณชีพ (อังเปา) : นักแสดง ศิลปินภายใต้สังกัด GMM TV
ศิษย์เก่า > ศาสนา

พระไชยบูลย์ ธมฺมชโย : อดีตเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียน เก็บถาวร 2009-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย ที่เฟซบุ๊ก
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′58″N 100°33′34″E﻿ / ﻿13.749426°N 100.559436°E﻿ / 13.749426; 100.559436
| ด ค กโรงเรียนชายล้วนในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานคร:  กรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย  เซนต์คาเบรียล  เซนต์ดอมินิก  ไตรมิตรวิทยาลัย  ทวีธาภิเศก  เทพศิรินทร์  ปทุมคงคา  มัธยมวัดเบญจมบพิตร  วชิราวุธวิทยาลัย  วัดบวรนิเวศ  วัดราชบพิธ  วัดสระเกศ  วัดสุทธิวราราม  สวนกุหลาบวิทยาลัย  อัสสัมชัญ 
ภาคกลาง:  เตรียมทหาร‡  พิษณุโลกพิทยาคม†  ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ 
ภาคเหนือ: อุตรดิตถ์†
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ร้อยเอ็ดวิทยาลัย†  ราชสีมาวิทยาลัย 
ภาคตะวันออก:  ชลราษฎรอำรุง†  เบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี† 
ภาคตะวันตก:  วิสุทธรังษี†  สารสิทธิ์พิทยาลัย 
ภาคใต้: แสงทองวิทยา
†เฉพาะระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ‡มีเพียงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
อนุสาวรีย์นักบุญยอห์น บอสโก และนักบุญดอมินิก ซาวีโอ
อาคารยอห์น บอสโก
โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัยก่อนเทศกาลคริสมาสต์
โบสถ์นักบุญยอแซฟ
มุมตาซ มหัล

| มุมตาซ มหัล |
| --- | --- |
จักรพรรดินีพระอัครมเหสีแห่งจักรวรรดิโมกุล

ปาดชาห์ เบกุม
ดำรงพระยศ: 19 มกราคม 1628 – 17 มิถุนายน 1631
ก่อนหน้า: นูร จาฮาน
ถัดไป: จาฮานารา เบกุม

พระราชสมภพ: 27 เมษายน 1593 อัคระ, จักรวรรดิโมกุล Arjumand Banu Begum
สวรรคต: 17 มิถุนายน ค.ศ. 1631(1631-06-17) (38 ปี) บูรฮันปุระ, จักรวรรดิโมกุล
ฝังพระศพ: ทัชมาฮาล อัคระ
คู่อภิเษก: ชาห์จาฮัน (เมื่อ 1612)
ราชวงศ์: ตีมูริด (ผ่านการสมรส)
พระราชบิดา: Abu'l-Hasan Asaf Khan
พระราชมารดา: Diwanji Begum
ศาสนา: มุสลิมชีอะห์
มุมตาซ มหัล ([mʊmˈt̪aːz mɛˈɦɛl], เปอร์เซีย: ممتاز محل, อักษรโรมัน: momtaz mahal; 27 เมษายน 1593 – 17 มิถุนายน 1631) เป็นพระจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโมกุลตั้งแต่ 19 มกราคม 1628 ถึง 17 มิถุนายน 1631 และอัครมเหสีในจักรพรรดิชาห์จาฮัน สิ่งมหัศจรรย์ของโลก ทัชมาฮาล สร้างขึ้นโดยพระสวามีเพื่อเป็นสุสานให้พระนาง
บันด์

พนักงานธนาคารในนาคปุระนัดหยุดงานประท้วง ส่วนหนึ่งของ "ภารตบันด์" ของธนาคารในอินเดีย เพื่อประท้วงร่างรัฐบัญญัติการปฏิรูปภาคธนาคารเมื่อปี 2012
บันด์ (เทวนาครี: बंद ทับศัพท์เป็น Bandh; แปลตรงตัว: ปิด, มาจากเปอร์เซีย: بند‎) เป็นรูปแบบการประท้วงทางการเมืองในเอเชียใต้โดยเฉพาะอินเดียกับเนปาล คล้ายคลึงกับการนัดประท้วงหยุดงาน โดยประกาศและกระทำโดยพรรคการเมือง ชุมชน หรือกลุ่มคน หนึ่งในคำที่ปรากฏใช้มากในอินเดียคือ "ภารตบันด์" (Bharat bandh) ซึ่งหมายถึงการเรียกร้องให้กระทำบันด์ทั้งประเทศ
ชุมชนหรือพรรคการเมืองที่ประกาศบันด์จะคาดหวังให้สาธารณชนผู้เข้าร่วมโดยทั่วไปอยู่ที่บ้านและไม่เดินทางมาทำงาน, ร้านค้าปิดบริการ และการชนส่งสาธารณะ รถโดยสารประจำทาง รถแท็กซี่ ไม่ลงขับตามถนนหรือไม่รับผู้โดยสาร และเคยสำเร็จในระดับนครมาแล้ว เช่นครั้งหนึ่งที่เบงกาลูรุในปี 2012 บันด์อาจเรียกได้ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของการดื้อแพ่ง และส่วนใหญ่มีเป้าหมายเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลแก้ไขปัญหาเฉพาะต่าง ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

Johari, J. C. (1982). Comparative Politics. Sterling Publishers Pvt. Ltd, New Delhi. ISBN 8120704681. Chapter 20: Techniques of Pressure Politics. pp. 393–410.
พระเจ้าชาห์ ฟาตห์ แอลี ชาห์ กอญัร

ฟาตห์ แอลี ชาห์ กอญัร (เปอร์เซีย: فتحعلى‌شاه قاجار; var. Fathalishah, Fathali Shah, ฟาตห์ แอลี ชาห์; 25 กันยายน 1772 – 23 ตุลาคม 1834) ทรงเป็นอดีตพระเจ้าชาห์อิหร่าน ตั้งแต่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1797 ถึง 23 ตุลาคม ค.ศ. 1834 ประสูติเมื่อ 25 กันยายน ค.ศ. 1772 พระองค์ทรงเป็นพระโอรสใน Hossein Qoli Khan กับ Agha Baji
ในรัชสมัยของพระองค์ทรงเห็นการยอมยกเอาคืนไม่ได้ของดินแดนอิหร่านทางตอนเหนือในคอเคซัส ที่ประกอบไปด้วยจอร์เจีย สาธารณรัฐดาเกสถาน อาเซอร์ไบจานและอาร์เมเนีย การเสด็จสู่จักรวรรดิรัสเซีย หลังจากสงครามรัสเซีย-เปอร์เซียตั้งแต่ 1804–1813 และ 1826–1828 และสนธิสัญญาที่เกิดขึ้นของกูลิสถานและเติร์กเมนไช
ในตอนท้ายของรัชสมัยของพระองค์ก็เริ่มมีปัญหาทางเศรษฐกิจที่ยากลำบากและหนี้สินทางการทหารและเทคโนโลยี ทำให้อิหร่านเข้าสู่การล่มสลายของการปกครองซึ่งได้รับผลกระทบอย่างรวดเร็วจากการต่อสู้เพื่อแย่งชิงบัลลังก์หลังจากที่เสด็จสิ้นพระชนม์
แหล่งข้อมูลอื่น

Portrait of Fat′h Ali Shah by Mihr Ali, Qajar Pages
Complete list of Fath Ali Shah's Descendants, Manoutchehr M. Eskandari-Qajar (Kadjar), Qajar Pages
Fath Ali Shah's Standing Portrait by Mihr Ali, 1809–1810, Hermitage Museum, Hermitage Museum[ลิงก์เสีย]
Seated Portrait of Fath Ali Shah, by Mihr Ali, 1813–1814, presented by the Shah in 1817 to Aleksey Petrovich Yermolov, Hermitage Museum, Hermitage Museum[ลิงก์เสีย]
Fath 'Ali Shah seated on the Peacock Throne, miniature from Shāhanshāhnāmeh of sābā British Library[ลิงก์เสีย]
Divān-i-Khāqān, Fat′h Ali Shah's own Poems, presented by the Shah to the Prince Regent in 1812, now in Royal Library at Windsor Castle, royal collection
Louvre
Crown
Photos of qajar kings
สถานีเขาปูกโค

| สถานีเขาปูกโค ស្ថានីយភ្នំបូកគោ Station d'altitude de Bokor |
| --- | --- |
โรงแรมร้างบอกอร์พาเลสโฮเทลก่อนการปรับสภาพครั้งใหญ่ (ภาพถ่ายปี 2007)
สถานีเขาปูกโค
พิกัด: 10°37′49.47″N 104°1′2.16″E﻿ / ﻿10.6304083°N 104.0172667°E﻿ / 10.6304083; 104.0172667
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: จังหวัดกำปอด
เทศบาล: กำปอด
สร้าง: 1921
ความสูง: 1,048 เมตร (3,438 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 4,000 คน
เขตเวลา: UTC+07:00 (ICT)
เว็บไซต์: https://kampot.city/bokor_palace_hill_station
สถานีเขาปูกโค (เขมร: ស្ថានីយភ្នំបូកគោ, Sthaniy Phnum Bokkoŭ; ฝรั่งเศส: Station d'altitude de Bokor; อังกฤษ: Bokor Hill Station) เป็นชื่อเรียกหมู่อาคารสมัยอาณานิคมฝรั่งเศสที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นรีสอร์ตหรูบนเขาสำหรับเจ้าอาณานิคมในต้นทศวรรษ 1920 บนเขาปูกโคในอุทยานแห่งชาติพระมณีวงศ์ ห่างไป 37 km (23 mi) จากนครกำปอด ในภาคใต้ของประเทศกัมพูชา อาคารเหล่านี้ถูกทิ้งร้างเป็นเวลานานก่อนจะมีโครงการพัฒนาฟื้นสภาพเกิดขึ้นทศวรรษ 2010 อาคารร้างเหล่านี้ถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง City of Ghosts (2002) และR-Point (2004)
ประวัติศาสตร์

สถานีเขานี้สร้างขึ้นโดยเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศสเพื่อให้เป็นสถานที่พักร้อนสำหรับนายทหารฝรั่งเศสที่ประจำการในพื้นที่เพื่อหนีอากาศร้อนในแถบนี้ ในต้นทศวรรษ 1920 โดยเลือกสร้างบนเขาปูกโค (Bokor Hill) ซึ่งมีอากาศเย็นสบายกว่า การก่อสร้างนี้มีผู้เสียชีวิตขณะก่อสร้างถึง 900 คนในระยะเวลาเก้าเดือน ใจกลางของสถานีเขาคืออาคารโรงแรมบอกอร์พาเลสโฮเทล (Bokor Palace Hotel) ที่เปิดให้บริการในปี 1925 โดยรอบยังมีวิลลา "Résident Supérieur", อาคารที่ทำการไปรษณีย์ (ปัจจุบันรื้อถอนไปแล้ว) และโบสถ์คาทอลิกหนึ่งหลัง
ในทศวรรษ 1940 เขาปูกโคถูกฝรั่งเศสทิ้งร้างเพราะสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่งและจากความไม่สงบในพื้นที่ที่ก่อโดสเขมรอิสระ ในปี 1962 มีการเปิดตัวกาสิโนซีเตดูบอกอร์ ("Cité du Bokor") ในโรงแรมใหม่สองแห่งใกล้กับทะเลสาบ คือ โรงแรมสังคุม และโรงแรมคีรี (Hotels Sangkum and Kiri) รวมถึงมีการต่อเติมอาคารเดิมและสร้างอาคารใหม่ซึ่งรวมถึงที่ทำการนายกเทศบาล หลังจากนั้นได้ถูกทิ้งร้างอีกครั้งในปี 1972 เมื่อเขมรแดงเข้ายึดครอง โดยในทศวรรษ 1990 เขาปูกโคยังคงเป็นฐานที่มั่นท้าย ๆ ของเขมรแดง
ปัจจุบัน

ปัจจุบันรัฐบาลเป็นเจ้าของพื้นที่และปัจจุบันอยู่ภายใต้สัญญาเช่า 99 ปีให้กับเครือโซกีเม็กซ์ ซึ่งเข้ามาพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวก สร้างถนน บูรณะโรงแรมและกาสิโนเก่า ไปจนถึงสร้างสิ่งปลูกสร้างใหม่ รวมทั้งสโมสรกอล์ฟและภัตตาคาร พัฒนาขึ้นมาใหม่ภายใต้ชื่อโครงการทันซูร์บอกอร์ไฮแลนด์รีสอร์ตโฮเทล (Thansur Bokor Highland Resort hotel) เปิดให้บริการในปี 2012
อาคารโบสถ์คาทอลิกร้าง (ภาพปี 2014)
รุไบยาต

รุไบยาต (เปอร์เซีย: رباعی) เป็นคำในภาษาเปอร์เซีย ยืมมาจากภาษาอาหรับ "รุบาอียาต" หมายถึง บทกวี ชนิดหนึ่งซึ่งในหนึ่งบทมีสี่บาท
รุไบยาตที่รู้จักกันดี คือ รุไบบาตของโอมาร์ คัยยาม
รัฐบาลชั่วคราวอิหร่าน

รัฐบาลชั่วคราวอิหร่าน (เปอร์เซีย: دولت موقت ايران, อักษรโรมัน: Dowlat-e Movaqat-e Irân) เป็นรัฐบาลชุดแรกที่จัดตั้งขึ้นในอิหร่านหลังการปฏิวัติอิหร่าน รัฐบาลนี้นำโดยเมห์ดี บาซาร์แกน หนึ่งในสมาชิกของขบวนการเสรีอิหร่าน, และก่อตั้งตามคำสั่งของอายะตุลลอฮ์ โคมัยนี เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 ตั้งแต่วันที่ 4 ถึง 11 กุมภาพันธ์ ชาปูร์ บัคเทียร์ นายกรัฐมนตรีคนสุดท้ายของอิหร่านปาห์ลาวี อ้างตัวว่าเป็นนายกรัฐมนตรีที่ชอบด้วยกฎหมาย โดยบัคเทียร์หนีไปเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ เมห์ดี บาซาร์กันเป็นนายกรัฐมนตรีของรัฐบาลชั่วคราวและเสนอคณะรัฐมนตรี 7 คนเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 เอบราฮิม ยัซดีได้รับเลือกเป็นรัฐมนตรีต่างประเทศ
รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐอิสลามอิหร่านได้รับการรับรองโดยการลงประชามติเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ก่อนที่จะมีผลใช้บังคับในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1979 รัฐบาลได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายนไม่นานหลังจากการเข้ายึดสถานทูตสหรัฐ จากนั้นสภาปฏิวัติอิสลามก็ขึ้นมาปกครองประเทศ จนกระทั่งมีการจัดตั้งสภาที่ปรึกษาอิสลามชุดแรกเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1980 บาซาร์กันได้รับเลือกเข้าสู่สภาที่ปรึกษาอิสลามชุดแรกที่เป็นตัวแทนจากเตหะราน
พระบาบ

| พระบาบ |
| --- | --- |
สักการสถานพระบาบที่ไฮฟา, ประเทศอิสราเอล
คำนำหน้าชื่อ: The Primal Point
ส่วนบุคคล
เกิด: อะลี มุฮัมมัด 20 ตุลาคม ค.ศ. 1819(1819-10-20) ชีรอซ, อิหร่านของกอญัร
เสียชีวิต: 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1850(1850-07-09) (30 ปี) แทบรีซ, อิหร่านของกอญัร
สาเหตุการเสียชีวิต: ถูกประหารชีวิตโดยการยิงเป้าแบบชุดทีม
ที่ฝังศพ: สักการสถานพระบาบ 32°48′52″N 34°59′14″E﻿ / ﻿32.81444°N 34.98722°E﻿ / 32.81444; 34.98722
ศาสนา: ลัทธิบาบี
สัญชาติ: เปอร์เซีย
คู่สมรส: Khadíjih-Bagum (1842–1850)   พี่/น้องสาวของ Mullá Rajab Ali
บุตร: อะฮ์มัด (1843–1843)
บุพการี: ซัยยิด มุฮัมมัด ริฎอ (พ่อ)   Fátimih Bagum (แม่)
อาชีพ: พ่อค้า
ซิยยิด อะลี มุฮัมมัด ชีรอซีย์ หรือ พระบาบ ศาสนิกชนบาไฮในไทยเรียก พระบ็อบ (เปอร์เซีย: سيد علی ‌محمد شیرازی; ตุลาคม พ.ศ. 2362 – 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2393) เป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธิบาบี
ประวัติ

พระบาบ มีนามเดิมว่าซิยยิด อะลี มุฮัมมัด ชีรอซีย์ เขาประกาศตัวว่าเป็นทายาทของกาซิม รัชติ ผู้นำทางศาสนาคนหนึ่ง หลังจากนั้นเขาได้อ้างว่าตนเองเป็นประตูสู่อิหม่ามมะฮ์ดี อิหม่ามคนที่ 12 ตามความเชื่อของมุสลิมชีอะฮ์ ต่อมาเขากลับอ้างว่าเป็นอิหม่ามมะฮ์ดีเสียเอง และในท้ายที่สุดอ้างตนเป็นผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง
พระบาบจำคุกระหว่าง พ.ศ. 2390 – 2391 ที่เมืองมากู ระหว่างนี้ เขาได้เขียนคัมภีร์บายันที่ถือเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของขบวนการ บาบปฏิเสธอัลกุรอานและคัมภีร์อื่น ๆ ก่อนหน้านี้ และให้เมืองชิราชเป็นศูนย์กลางของศาสนาแทนมักกะฮ์ ผู้เลื่อมใสลัทธินี้ใช้การรบและความรุนแรงเพื่อนำไปสู่จุดหมาย ทำลายระเบียบทางสังคมดั้งเดิมของอิหร่านเพื่อเริ่มศักราชของศาสนาใหม่ จึงถูกทางรัฐบาลปราบปรามอย่างรุนแรงตั้งแต่ พ.ศ. 2391 – 2393 บาบเองถูกจับและประหารชีวิตเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2393
นีลูฟัร ราฮ์มานี

| นีลูฟัร ราฮ์มานี نیلوفر رحمانی |
| --- | --- |
ราฮ์มานีในปี ค.ศ. 2013
เกิด: ค.ศ. 1992 (อายุ 31–32 ปี) ประเทศอัฟกานิสถาน
อาชีพ: นักบิน
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2012–2018
นีลูฟัร ราฮ์มานี (เปอร์เซีย: نیلوفر رحمانی; เกิด: 1992) เป็นนักบินหญิงที่บังคับอากาศยานปีกตรึงแห่งกองทัพอากาศอัฟกานิสถานคนแรกในประวัติศาสตร์ และเป็นนักบินหญิงคนแรกของกองทัพอัฟกานิสถานหลังการล่มสลายของฏอลิบานเมื่อปี ค.ศ. 2001 จากการที่ครอบครัวของเธอถูกขู่ฆ่าระหว่างที่เธอฝึกอบรมเป็นนักบินนั้น เธอจึงได้รับรางวัลสตรีผู้กล้าหาญนานาชาติ (International Women of Courage Award) จากกระทรวงการต่างประเทศ สหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 2015
ประวัติ

นีลูฟัรเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1992 ในอัฟกานิสถาน เธอใฝ่ฝันที่จะเป็นนักบินมาตั้งแต่ยังเยาว์ ด้วยเหตุนี้เธอจึงมุ่งมั่นในการเรียนภาษาอังกฤษค่อนปีเพื่อศึกษาต่อในโรงเรียนการบิน เธอเข้าอบรมเป็นทหารอากาศอัฟกานิสถานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 และสำเร็จการศึกษาในสองปีต่อมามียศเป็นร้อยตรีหญิง
นักบินเฮลิคอปเตอร์หญิงสองคนที่เคยทำงานกับบิดาช่วงยุคโซเวียตเรืองอำนาจเป็นแรงบันดาลใจในการเป็นนักบินของเธอ นีลูฟัรบินเดี่ยวครั้งแรกด้วยเครื่องเซสนา 182 และเมื่อไม่นานมานี้เธอขึ้นบินเครื่องซี-208 ซึ่งเป็นเครื่องบินขนส่งของทหาร ตามธรรมเนียมแล้วจะห้ามมิให้สตรีเพศขนส่งศพหรือทหารผู้บาดเจ็บแต่เธอขืนคำสั่ง เนื่องจากเธอพบเพื่อนทหารจำนวนหนึ่งที่บาดเจ็บจากภารกิจภาคพื้นดิน จึงตัดสินใจขึ้นบินและส่งทหารกลุ่มนั้นเข้าโรงพยาบาล เธอรายงานการกระทำของตนต่อผู้บังคับบัญชา แต่เมื่อผู้บังคับบัญชาฟังดังนั้นก็มิได้ลงโทษเธอแต่ประการใด
ความสำเร็จและความจำเริญในหน้าที่การงานของเธอเป็นที่แพร่หลายแต่ไม่ต้องใจของกลุ่มฏอลิบาน ทำให้ครอบครัวและเครือญาติถูกคุกคามจากฏอลิบานจนต้องย้ายที่อยู่บ่อยครั้ง กระนั้นเธอยังมุ่งมั่นที่จะเป็นนักบินเครื่องซี-130 ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ใหญ่กว่าเดิม และยังหวังใจว่าจะเป็นครูนักบินผู้สร้างแรงบันดาลใจแก่สตรีคนอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นีลูฟัร ราฮ์มานี
มัษนาวี

มัษนาวี เอกสารจาก พ.ศ. 2033 จากตุรกี
มัษนาวี ลายมือเขียนภาษาเปอร์เซียที่ชิราซ พ.ศ. 2022
มัษนาวี (เปอร์เซีย: مثنوی معنوی) เป็นงานชิ้นเอกของเมาลานา ญะลาลุดดิน มุฮัมมัด รูมี กวีเอกแห่งเปอร์เซีย ซึ่งใช้เวลาในการประพันธ์นานถึง 43 ปี ชาวอิหร่านได้ชื่นชมกวีนิพนธ์เรื่องนี้มากจนเรียกว่าอัลกุรอ่านในภาษาเปอร์เซีย เนื้อหาเป็นแก่คำสอนที่สำคัญในลัทธิซูฟี ประกอบด้วยหนังสือ 6 เล่มใหญ่ แต่ละเล่มจะมีเรื่องย่อยๆ ที่อธิบายถึงความหมายทางจิตวิญญาณที่เป็นความผูกพันระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า มีการแปลออกเป็นภาษาอื่นๆมากมายเช่น ภาษาอังกฤษ ภาษารัสเซีย ภาษาอูรดู
แหล่งข้อมูลอื่น

Wikisource:Masnavi I Ma'navi
Persian or Farsi version is available at www.RumiSite.com
Guardian series of blogs on the Masnavi by Franklin Lewis, 2009
An abridged version translated by E.H. Whinfield, (1898)
Dar al Masnavi
Treasure of National Library of Turkey เก็บถาวร 2007-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 18th century Masnavi in Nesih calligraphy, Herat
Verse-translation of The Song of the Reed
The Song of the Reed (part one)
Masnavi Stories Online Classes เก็บถาวร 2014-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (in Persian)
Urdu poetic forms
รัฐอิสลามอัฟกานิสถาน

ระวังสับสนกับ เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน, สาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน และ รัฐอิสลามเปลี่ยนผ่านแห่งอัฟกานิสถาน
รัฐอิสลามอัฟกานิสถาน (อังกฤษ: Islamic State of Afghanistan, เปอร์เซีย: دولت اسلامی افغانستان) เป็นรัฐบาลที่ปกครองอัฟกานิสถานช่วงหลังจากที่สาธารณรัฐอัฟกานิสถานล่มสลาย ต่อมาในปี ค.ศ. 1996 เมื่อกลุ่มตอลิบานยึดพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศไว้ได้ และสถาปนาเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน รัฐบาลรัฐอิสลามได้ย้ายศูนย์กลางอำนาจไปที่ตอนเหนือของอัฟกานิสถานและรวมตัวในชื่อแนวร่วมอิสลามเพื่อการปลดปล่อยอัฟกานิสถานทำการสู้รบกับกลุ่มตอลิบานเรื่อยมาจนถึง ค.ศ. 2001 เมื่อรัฐบาลตอลิบานถูกล้มล้างและในปี ค.ศ. 2002 มีการสถาปนารัฐอิสลามเปลี่ยนผ่านแห่งอัฟกานิสถาน
รูนีซ

| รูนีซ رونيز |
| --- | --- |
นคร
รูนีซ
พิกัด: 29°11′31″N 53°46′07″E﻿ / ﻿29.19194°N 53.76861°E﻿ / 29.19194; 53.76861
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: ฟอร์ส
เทศมณฑล: เอสแทฮ์บอน
อำเภอ: รูนีซ
ประชากร (สำมะโน พ.ศ. 2559)
 • ทั้งหมด: 5,760  คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+4:30 (เวลาออมแสงอิหร่าน)
รูนีซ (เปอร์เซีย: رونيز) เป็นนครและเมืองหลักของอำเภอรูนีซ เทศมณฑลเอสแทฮ์บอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 5,991 คนใน 1,466 ครัวเรือน
วอลเลย์บอลชายทีมชาติโมร็อกโก

วอลเลย์บอลชายทีมชาติโมร็อกโก (เปอร์เซีย: تیم ملی والیبال مردان مراکش) เป็นตัวแทนของประเทศโมร็อกโก ในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ รวมถึงนัดกระชับมิตร
ภาษาเปอร์เซียมาตรฐาน

| ภาษาเปอร์เซียมาตรฐาน |
| --- | --- |
فارسی معیار
ประเทศที่มีการพูด: อิหร่าน อัฟกานิสถาน ทาจิกิสถาน อุซเบกิสถาน อิรัก
จำนวนผู้พูด: 70 ล้านคน  (ไม่พบวันที่) (รวม 110 ล้านคน)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอิหร่านอิหร่านตะวันตกอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้เปอร์เซียภาษาเปอร์เซียมาตรฐาน
รูปแบบมาตรฐาน: เปอร์เซียแบบอิหร่าน เปอร์เซียแบบดารี เปอร์เซียแบบทาจิก   
ระบบการเขียน:   ชุดตัวอักษรเปอร์เซีย (อิหร่านและอัฟกานิสถาน)  ชุดตัวอักษรทาจิก (ทาจิกิสถานและอุซเบกิสถาน) 
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:    อิหร่าน (ในฐานะภาษาฟอร์ส)   อัฟกานิสถาน (ในฐานะภาษาดารี)   ทาจิกิสถาน (ในฐานะภาษาทาจิก) 
ผู้วางระเบียบ:   บัณฑิตยสถานภาษาและวรรณกรรมเปอร์เซีย (อิหร่าน)  บัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์อัฟกานิสถาน (อัฟกานิสถาน)  สถาบันภาษาและวรรณกรรมรูแดคี (ทาจิกิสถาน) 
รหัสภาษา
ISO 639-1: fa
ISO 639-2: per (B) fas (T)
ISO 639-3: fas
Linguasphere: 58-AAC (เปอร์เซียวงกว้าง)  > 58-AAC-c (เปอร์เซียศูนย์กลาง)
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาแม่ (รวมภาษาย่อย)
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาเปอร์เซียมาตรฐาน (เปอร์เซีย: فارسی معیار) เป็นวิธภาษามาตรฐานของภาษาเปอร์เซียที่เป็นภาษาราชการในประเทศอิหร่าน และทาจิกิสถาน และหนึ่งในสองภาษาราชการของประเทศอัฟกานิสถาน ภาษานี้เป็นชุดของวิธภาษาทางการในการสนทนาและการเขียนโดยผู้พูดภาษาเปอร์เซียที่ได้รับการศึกษาจากบางประเทศรอบโลก
เนื่องจากภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาพหุศูนย์ ทำให้ภาษาเปอร์เซียมาตรฐานจึงครอบคลุมบรรทัดฐานทางภาษาศาสตร์ (linguistic norms) หลายกลุ่ม ภาษาเปอร์เซียมาตรฐานในทางปฏิบัติมี 3 วิธภาษามาตรฐานที่มีสถานะราชการในอิหร่าน, อัฟกานิสถาน และทาจิกิสถาน รูปมาตรฐานสามแบบอิงจากวิธภาษาเตหะราน, คาบูล และบูฆอรอ ตามลำดับ