stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จ้าวพายุ
รายชื่อนักแสดง

ภูธเนศ หงษ์มานพ รับบทเป็น บรรเจิด จงเลิศพิสุทธิ์
โสภิตนภา ชุ่มภาณี รับบทเป็น อรทัย จงเลิศพิสุทธิ์ (อร)
นิธิดล ป้อมสุวรรณ รับบทเป็น ศุวิล เจนจรัสตระกูล (ลม)
ภัณฑิลา วิน ปานสิริธนาโชติ รับบทเป็น ฟ้าใส เจนจรัสตระกูล (ฟ้า)
เจษฏ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ รับบทเป็น สุธาวี จงเลิศพิสุทธิ์ (วี)
คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์ รับบทเป็น ปิ่นมณี (ปิ่น)
หทัยภัทร สมรรถวิทยาเวช รับบทเป็น แก้วตา (แก้ว)
ภัทรพล กันตพจน์ รับบทเป็น ณเดช (เดช)
เกรียงไกร อุณหะนันทน์ รับบทเป็น ศิวา เจนจรัสตระกูล
กัลยา เลิศเกษมทรัพย์ รับบทเป็น อาภา เจนจรัสตระกูล
ณหทัย พิจิตรา รับบทเป็น ปาน
สิรินทร์ ก่อเกียรติ รับบทเป็น สราลัย
อรุณพงศ์ ชัยวินิตย์ รับบทเป็น ชนเมศร์ (พี่เมศร์)
ฐิตินันท์ สุวรรณศักดิ์ รับบทเป็น ธวัชชัย
พัฒนพล มินทะขิน รับบทเป็น ปองพล
กัญณภัทร วรบวรภัทร์ รับบทเป็น พิมพ์จันทร์
ชุติมา เอเวอรี่ รับบทเป็น นวล
ปิยะ วิมุกตายน รับบทเป็น วิทย์
จาตุรงค์ โกลิมาศ รับบทเป็น พัน
จอย ชวนชื่น รับบทเป็น จำปา
อุ่นเรือน ราโชติ รับบทเป็น สำลี
รายชื่อนักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

บอล เชิญยิ้ม รับบทเป็น ทัดเทพ
หนูอิมอิม ก้าวมหัศาจรรย์ รับบทเป็น งามเสมอ
ม.ล. อรรถดิศ ดิศกุล รับบทเป็น ปรียะ
จรีนา สิริสิงห รับบทเป็น แก้ว
เพลงประกอบละคร

เพลง อยู่เพื่อรัก ขับร้องโดย กัน นภัทร อินทร์ใจเอื้อ
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อ จ้าวพายุ : กระปุก
เรื่องย่อ จ้าวพายุ : Manager Online เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จ้าวพายุ ที่สยามโซน
เรเวล มอร์ริสัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มอร์ริสันขณะเล่นให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ดในปี 2013
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เรเวล ไรอัน มอร์ริสัน
วันเกิด:   (1993-02-02) 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  ไวเทนชอว์ แมนเชสเตอร์ อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เพรสซิชัน
หมายเลข:  19
สโมสรเยาวชน
:  เฟลตเชอร์มอสเรนเจอร์ส
2009–2010:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2010–2012 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| 2012–2015 |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |  18 |  (3) |
| 2012–2013 |  → เบอร์มิงแฮมซิตี (ยืมตัว) |  27 |  (3) |
| 2014 |  → ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ (ยืมตัว) |  15 |  (6) |
| 2014 |  → คาร์ดิฟฟ์ซิตี (ยืมตัว) |  7 |  (0) |
| 2015–2019 |  ลาซีโอ |  4 |  (0) |
| 2017 |  → ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ (ยืมตัว) |  5 |  (0) |
| 2017–2018 |  → อัตลาส (ยืมตัว) |  18 |  (3) |
| 2019 |  ออสเตอร์ซุนด์ส |  6 |  (0) |
| 2019–2020 |  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด |  1 |  (0) |
| 2020 |  → มิดเดิลส์เบรอ (ยืมตัว) |  3 |  (0) |
| 2021 |  อาโดเด็นฮาค |  4 |  (0) |
| 2021–2022 |  ดาร์บีเคาน์ตี |  36 |  (4) |
| 2022–2023 |  ดีซียูไนเต็ด |  14 |  (2) |
| 2024– |  เพรสซิชัน |  9 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 2008 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 16 ปี |  1 |  (1) |
| 2009 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 17 ปี |  3 |  (0) |
| 2010 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี |  1 |  (0) |
| 2013–2014 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  4 |  (2) |
| 2020– |  จาเมกา |  18 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2022 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 5 มีนาคม 2014
เรเวล ไรอัน มอร์ริสัน (อังกฤษ: Ravel Ryan Morrison; เกิด 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวจาเมกา-อังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับเพรสซิชันในยูเออี ดิวิชัน 2 และทีมชาติจาเมกา
คุรุทวาราเดห์ราสาหิบ

| คุรุทวารรเดห์ราสาหิบ |
| --- | --- |
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਡੇਹਰਾ ਸਾਹਿਬ گوردوارہ ڈیرا صاحب
เดห์ราสาหิบ
th
ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมซิกข์
เมือง: ลาฮอร์
ประเทศ: แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน
พิกัด: 31°35′23″N 74°18′42″E﻿ / ﻿31.58977°N 74.31175°E﻿ / 31.58977; 74.31175
คุรุทวาราเดห์ราสาหิบ หรือ คุรุทวาราเดราซาฮิบ (Gurdwara Dera Sahib; ปัญจาบ: ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਡੇਹਰਾ ਸਾਹਿਬ; อูรดู: گوردوارہ ڈیرا صاحب) เป็นคุรุทวาราของศาสนาซิกข์ในเมืองลาฮอร์ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้น ณ ตำแหน่งที่คุรุศาสดาองค์ที่ 5 ของซิกข์ คุรุอารจัน สละชีพเพื่อความเชื่อของตน (martyred) ในปี ค.ศ. 1606
คุรุทวาราตั้งอยู่ริมนอกของส่วนในประตูเมืองลาฮอร์ และเป็นส่วนหนึ่งของหมู่โบราณสถานสำคัญซึ่งประกอบด้วย ป้อมละฮอร์, สมาธิรันจิต สิงห์, ฮซูรีบาฆ, ประตูโรศไน และมัสยิดบาดชาฮี
ความสำคัญ

คุรุอรชุนถูกคุมขังและทรมานโดย จักรพรรดิโมกุลพระนามจักรพรรดิชะฮันคีร์ ตรงตำแหน่งที่ปัจจุบันคือคุรุทวาราลาลขูฮี (Gurdwara Lal Khoohi) ซึ่งหลังถูกทิ้งร้างได้กลายมาเป็นมัสยิด Haq Chaar Yaar การที่คุรุอรชุนถูกทรมานนั้นทำให้เพื่อนสนิทของคุรุ ปราชญ์ชาวมุสลิมนามว่า Mian Mir โกรธมาก ในวันที่ห้าของการทรมาน คุรุได้รับอนุญาตให้ลงอาบน้ำในแม่น้ำ หลังได้การร้องของอย่างหนักจาก Mian Mir  หลังคุรุนำตัวลงแช่ในน้ำ ท่านได้หายตัวไป การค้นหาตัวโดยโมกุลก็ไม่พบร่างของท่านอีก
ดูเพิ่ม

สมาธิของรันจิต สิงห์
มัสยิดบาดชาฮี
รัฐโอไฮโอ

| รัฐโอไฮโอ |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตรา
สมญา: The Buckeye State
คำขวัญ: With God, all things are possible (เมื่อมีพระเจ้า ทุกอย่างย่อมเป็นไปได้)
แผนที่สหรัฐเน้นรัฐโอไฮโอ
ประเทศ: สหรัฐ
เข้าร่วมสหรัฐ: 1 มีนาคม พ.ศ. 2346 (17)
เมืองหลวง: โคลัมบัส (Columbus)
เมืองใหญ่สุด: คลีฟแลนด์
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: เทด สตริกแลนด์ (D)
สมาชิกวุฒิสภา: เบอร์นี โมเรโน (ร) จอน ฮัสเต็ด (ร)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 44,825 ตร.ไมล์ (116,154 ตร.กม.)
อันดับพื้นที่: 34
ประชากร
 • ทั้งหมด: (พ.ศ. 2,548) 11,353,140  คน
 • อันดับ: 7
 • ความหนาแน่น: 133.2 คน/ตร.ไมล์ (107.05 คน/ตร.กม.)
 • อันดับความหนาแน่น: 9
ภาษา
 • ภาษาทางการ: ภาษาอังกฤษ
เขตเวลา: GMT-5/-4
อักษรย่อไปรษณีย์: OH
รหัส ISO 3166: US-OH
เว็บไซต์: www.ohio.gov
ป้ายต้อนรับ
รัฐโอไฮโอ (Ohio, เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /oʊˈhaɪ oʊ/) รวมเข้ากับสหรัฐเป็นลำดับที่ 17 ใน พ.ศ. 2346 อักษรย่อของที่ทำการไปรษณีย์สหรัฐคือ OH และเป็นรัฐที่มีป่าไม้มากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของสหรัฐ รองจากรัฐอะแลสกา
สัญลักษณ์ของรัฐ

ต้นไม้ประจำรัฐ:ต้นบั๊กอาย (เป็นพืชชนิดหนึ่ง อยู่ในจำพวก Aeculus)
สัตว์ประจำรัฐ: กวางขาว
นกประจำรัฐ:นกคาร์ดินาล
เครื่องดื่ม:น้ำมะเขือเทศ
เพลงประจำรัฐ:"Beautiful Ohio"
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โอไฮโออย่างเป็นทางการ
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
เกรียง กัลป์ตินันท์

| เกรียง กัลป์ตินันท์ม> ป.ช. ม.ว.ม. |
| --- | --- |
เกรียง ใน พ.ศ. 2566

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 1 กันยายน พ.ศ. 2566 – 3 กันยายน พ.ศ. 2567 (1 ปี 2 วัน)ดำรงตำแหน่งร่วมกับ  ทรงศักดิ์ ทองศรี ชาดา ไทยเศรษฐ์
นายกรัฐมนตรี: เศรษฐา ทวีสิน
รัฐมนตรีว่าการ: อนุทิน ชาญวีรกูล
ก่อนหน้า: นริศ ขำนุรักษ์
ถัดไป: ธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
ดำรงตำแหน่ง 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 (10 ปี 237 วัน)
ก่อนหน้า: ไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์
ถัดไป: วรสิทธิ์ กัลป์ตินันท์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 (72 ปี) อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: เพื่อไทย (2555–2561, 2561–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: ประชาธิปัตย์ (2538–2539) ความหวังใหม่ (2539–2544) ไทยรักไทย (2544–2550) พลังประชาชน (2550–2551) ไทยรักษาชาติ (2561)
คู่สมรส: รจนา กัลป์ตินันท์
บุตร: 3 คน
ทรัพย์สินสุทธิ: 103 ล้านบาท (พ.ศ. 2568)
ชื่อเล่น: เบี้ยว

เกรียง กัลป์ตินันท์ ม.ป.ช. ม.ว.ม. (เกิด 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495) ชื่อเล่น เบี้ยว เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาล เศรษฐา ทวีสิน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกบ้านเลขที่ 111 อดีตสมาชิกพรรคไทยรักษาชาติ
ประวัติ

เกรียง เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีทางด้านศิลปศาสตร์ และปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี มีน้องชายชื่อ กานต์ กัลป์ตินันท์ เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี 2 สมัย
เกรียง สมรสกับรจนา กัลป์ตินันท์ อดีตนายกเทศมนตรีนครอุบลราชธานี มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน (เสียชีวิต) และมีบุตรชาย 2 คน คือ วรสิทธิ์ กัลป์ตินันท์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี และอภิสิทธ์ กัลป์ตินันท์
ในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2567 เกรียง ได้รับพระราชทานยศกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองเอก
การทำงาน > เข้าสู่การเมือง

เกรียง กัลป์ตินันท์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 เขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยสามารถเอาชนะ นายไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์ เจ้าพ่ออีสานใต้ในยุคนั้น นับเป็นการโชว์ฝีไม้ลายมือในสนามการเลือกตั้งผู้แทนราษฎรสมัยแรก
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 แต่ได้ย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ และย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ในปี พ.ศ. 2550 ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำวินิจฉัยให้ยุบพรรคไทยรักไทย และตัดสิทธิกรรมการบริหารพรรค 5 ปี ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในนั้น
การทำงาน > หวนคืนสู่สนาม

จากนั้นในปี พ.ศ. 2555 เกรียง กลับหวนสู่ถนนสายการเมืองอีกครั้ง โดยการนั่งตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 42
ภายหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 22 ค่ายสรรพสิทธิประสงค์ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี ได้เรียก นายเกรียง กัลป์ตินันท์ รักษาการรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย รวมทั้งนายวรสิทธิ์ และนางพิทยา กัลป์ตินันท์ (ภรรยานายวรสิทธิ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเทศบาลนครอุบลราชธานี) เข้าพบเพื่อพูดคุยถึงนโยบายเรื่องผู้มีอิทธิพล เขาลาออกจากพรรคไทยรักษาชาติในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 และเข้าสมัครเป็นสมัครพรรคเพื่อไทยในวันถัดมา
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 10 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
ในปี พ.ศ. 2563 เขาได้รับเลือกจากที่ประชุมใหญ่ให้เป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทยอีกครั้ง
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 6 และได้รับการเลือกตั้ง และวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2566 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน โดยได้รับมอบหมายจากอนุทิน ชาญวีรกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ให้เป็นผู้สั่งการและปฏิบัติราชการในกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยและกรุงเทพมหานคร รวมถึงกำกับดูแลองค์การตลาดและองค์การจัดการน้ำเสีย
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

เกรียง กัลป์ตินันท์  ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 และได้รับการเลือกตั้งติดต่อกันอีก 4 ครั้ง และครั้งล่าสุด ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2566 ดังนี้
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2510 –  เหรียญสนองเสรีชน (ส.ส.ช.)
สีกลุ่มชนอาหรับ

ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ ใช้งานในราชอาณาจักรฮิญาซ
สีกลุ่มชนอาหรับ (อังกฤษ: Pan-Arab colors) ประกอบด้วยสีดำ ขาว เขียว แดง แต่ละสีเป็นตัวแทนและประวัติศาสตร์ของชาวอาหรับ
สีดำเป็นตัวแทนของธงสีดำมาตรฐานที่ใช้โดยรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดูนกับรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ ส่วนสีขาวเป็นสีราชวงศ์ของรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ สีเขียวมีส่วนเกี่ยวข้องกับศาสนาอิสลาม และเป็นตัวแทนสีของรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดูน ข้อมูลสมัยใหม่บางส่วนระบุสีเขียวเป็นสีของรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ แต่ในความเป็นจริง ธงราชวงศ์เป็นสีขาว และสีแดงเป็นสีราชวงศ์ของอัลฮาชิมียูน สีทั้งสียังปรากฏในกวีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยนักกวีชาวอาหรับ เศาะฟีดดีน อัลฮิลลี ความว่า: "สีขาวคือการกระทำของเรา สีดำคือการต่อสู้ของเรา สีเขียวคือสนามของเรา และสีแดงคือดาบของเรา"
สีกลุ่มชนอาหรับใช้ครั้งแรกบนธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ ในปี ค.ศ. 1916 และเริ่มแพร่หลายมากขึ้นหลังการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952
สีกลุ่มชนอาหรับใช้ครั้งแรกบนธงขบวนการปฏิวัติอาหรับหรือธงชาติฮิญาซใน ค.ศ. 1916 ซึ่งออกแบบโดยนักการทูตชาวอังกฤษ เซอร์ มาร์ก ไซก์ส ธงในปัจจุบันหลายผืนมฐานจากธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ เช่น ธงชาติจอร์แดน, คูเวต, ปาเลสไตน์, สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ธงปัจจุบัน > รัฐอธิปไตย

อียิปต์
อิรัก
จอร์แดน
คูเวต
ลิเบีย
โอมาน
ปาเลสไตน์
ซูดาน
ซีเรีย
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เยเมน
ธงปัจจุบัน > ดินแดนที่ไม่ใช่รัฐอธิปไตย

โซมาลีแลนด์
สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี
ธงปัจจุบัน > เขตการปกครองระดับแรก

เขตผู้ว่าการอัลฟัยยูม ประเทศอียิปต์
รัฐฟุญัยเราะฮ์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ธงในอดีต

ฮิญาซ (1917–20), ฝ่ายบริหาร OET (1918–20), ปาเลสไตน์ (รัฐบาลปาเลสไตน์ทั้งหมด, 1948–59)
ซีเรีย (8 มีนาคม 1920 – 24 กรกฎาคม 1920)
ฮิญาซ (1920–26) และราชอาณาจักรฮิญาซและนัจญด์ (1926-1932), ทรานส์จอร์แดน (1921–28)
อิรัก (1921–59)
ทรานส์จอร์แดน (1928–39)
ซีเรีย (1932–58 และ 1961–63)
อียิปต์ (1952–1958, ชูธงร่วมกับธงชาติ)
สหพันธรัฐอาหรับแห่งจอร์แดนและอียิปต์ (14 กุมภาพันธ์ 1958 – 2 สิงหาคม 1958)
สหสาธารณรัฐอาหรับ (1958–61), อียิปต์ (1961–72)
อิรัก (1959–63)
เยเมนเหนือ (1962–90)
อิรัก (1963–91)
ซีเรีย（1963-72）
ปาเลสไตน์ (1964–2006)
ธงฮัฎเราะเมาต์ (1967–69)
เยเมนใต้ (1967–90)
ลิเบีย (1969–72)
สหสาธารณรัฐอาหรับ
(อียิปต์ (1972–84), ซีเรีย (1972–80), และลิเบีย (1972–77))
ยาฟะอ์ตอนล่าง
(เยเมน (1800–1967))
รัฐสุลต่านอัลมะฮ์เราะฮ์ (1895–1967)
โอมาน (1970–1995)
สาธารณรัฐอิสลามอาหรับ (เสนอใน ค.ศ. 1974, ไม่ได้ใช้งาน)
อิรัก (1991–2004)
อิรัก (2004–08)
ธงในประวัติศาสตร์อาหรับ

สีแดงของราชวงศ์ ใช้โดยฮาชิมียูน
สีขาวของราชวงศ์ ใช้โดยอุมัยยะฮ์ (661–750) และฟาฏิมียะฮ์ (909–1171) และรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดูน
สีดำมาตรฐานใช้โดยอับบาซียะฮ์ (750–1258) และรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดูน
สีเขียว มีส่วนเกี่ยวข้องกับรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดูน
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงของรัฐอาหรับ
สีกลุ่มชนแอฟริกา
อุดมการณ์รวมกลุ่มอาหรับ
สีกลุ่มชนสลาฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

Pan-Arab colors
Evolution of the Arab Flag, by Dr. Mahdi Abdul-Hadi (in Arabic)
รายชื่อสัตว์ในตำนาน

นี่คือรายชื่อสัตว์ในตำนาน รวบรวมจากตำนานของหลายประเทศ รายการด้านล่างนี้รวมไปถึงสปีชีส์ของสัตว์ในตำนานด้วย สิ่งมีชีวิตซึ่งค้นพบในสมัยใหม่ไม่รวมอยู่ในรายชื่อด้านล่างนี้
ก
ข
ฃ
ค
ฅ
ฆ
ง
จ
ฉ
ช
ซ
ฌ
ญ
ฎ
ฏ
ฐ
ฑ
ฒ
ณ
ด
ต
ถ
ท
ธ
น
บ
ป
ผ
ฝ
พ
ฟ
ภ
ม
ย
ร
ฤ
ล
ฦ
ว
ศ
ษ
ส
ห
ฬ
อ
ฮ
ก

กอบลิน
กอร์กอน
กริฟฟิน
กิเลน
กินรี
โกเลม
กินนร
ค

คราเคน
ครุฑ
ไคเมร่า
ซ

เซนทอร์
เซอร์เบอรัส
ไซคลอป
ไซเรน
ท

โทรลล์
น

นกวายุภักษ์
บ

บาซิลิสก์
บิกฟุต
พ

พญานาค
พิกาซี่
เพกาซัส
ฟ

ฟีนิกซ์
ม

ม้ามังกร
มังกร
มันติคอร์
มิโนทอร์
เมดูซ่า
ย

ยูนิคอร์น
ล

เลวีอาธาน หรือ เลวีธาน
ว

เวตาล
วีล่า
ไวเวิร์น
วารีกุญชร
ส

สฟิงซ์
สัตว์ร้ายแห่งเฌโวด็อง
สิงโตในมุทราศาสตร์
อ

อิคิดนา
อิมพ์
ออทรอส
ฮ

ฮาร์ปี้
ฮิปโปกริฟท์
ไฮดรา
สหพันธ์อีสปอร์ตนานาชาติ

| --- | --- |

  ชาติสมาชิก เมื่อเมษายน 2024
ก่อตั้ง: 11 สิงหาคม 2008; 16 ปีก่อน (2008-08-11)
ประเภท: สหพันธ์กีฬานานาชาติ
สํานักงานใหญ่: ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้
ภาษาทางการ : อังกฤษ
ประธาน: Faisal bin Bandar bin Sultan Al Saud
เว็บไซต์: iesf.org
สหพันธ์อีสปอร์ตนานาชาติ (อังกฤษ: International Esports Federation; IESF) เป็นองค์กรระดับโลกที่ตั้งอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ซึ่งมีภารกิจเพื่อให้กีฬาอิเล็กทรอนิกส์ได้รับการยอมรับว่าเป็นกีฬาอย่างชอบธรรม
ชาติสมาชิก

เมื่อกรกฎาคม 2024 มีประเทศสมาชิก 146 ประเทศ ได้แก่
| ทวีป | ชาติสมาชิก |
| --- | --- |
แอฟริกา (30):    แอลจีเรีย   เบนิน   บูร์กินาฟาโซ   แคเมอรูน   ชาด   สาธารณรัฐคองโก   จิบูตี   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   อียิปต์   เอสวาตินี   แกมเบีย   กานา   กินี   โกตดิวัวร์   เคนยา   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   เซเนกัล   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ตูนิเซีย   ซิมบับเว 
แพนอเมริกัน (24):    อาร์เจนตินา   บาฮามาส   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   กัวเดอลุป   กัวเตมาลา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   ปานามา   เปรู   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา 
เอเชีย (42):    อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   จีนไทเป   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   ประเทศเลบานอน   มาเก๊า   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   ทาจิกิสถาน   ไทย   ติมอร์-เลสเต   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม 
ยุโรป (47):    แอลเบเนีย   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   ยิบรอลตาร์   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   มาซิโดเนียเหนือ   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน    สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน   เวลส์ 
โอเชียเนีย (3):   ออสเตรเลีย   กวม   นิวซีแลนด์
ประวัติ

สหพันธ์อีสปอร์ตนานาชาติก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2008 โดย สมาคมอีสปอร์ต 9 ประเทศ ได้แก่ ประเทศเดนมาร์ก, ประเทศเกาหลีใต้, ประเทศเยอรมนี, ประเทศออสเตรีย, ประเทศเบลเยี่ยม, ประเทศเนเธอร์แลนด์, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์, ประเทศเวียดนาม และ ไต้หวัน, และได้มีการประชุมครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ในปีเดียวกัน
ประวัติ > อีสปอร์ตชิงแชมป์โลก

| ปี | การแข่งขัน | สถานที่ | เกมที่ใช้แข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | ไออีเอสเอฟชาเลนจ์ |  แทแบ็ค | ฟีฟ่าออนไลน์, วอร์คราฟต์ 3: โฟรเซนโธรน |
| 2010 | ไออีเอสเอฟแกรนด์ไฟนอล |  แทกู | ฟีฟ่าออนไลน์, วอร์คราฟต์ 3: โฟรเซนโธรน |
| 2011 | ไออีเอสเอฟเวิลด์แชมเปียนชิป |  อันดง | สตาร์คราฟต์ 2, ฟีฟ่าออนไลน์ |
| 2012 | ไออีเอสเอฟเวิลด์แชมเปียนชิป |  โชนาน | Alliance of Valiant Arms, สตาร์คราฟต์ 2, เทคเคน แท็กทัวร์นาเมนท์ 2 |
| 2013 | ไออีเอสเอฟเวิลด์แชมเปียนชิป |  บูคาเรสต์ | ลีก ออฟ เลเจนด์, สตาร์คราฟต์ 2, เทคเคน แท็กทัวร์นาเมนท์ 2, Alliance of Valiant Arms |
| 2014 | อีสปอร์ตเวิลด์แชมเปียนชิป |  บากู | Dota 2, ฮาร์ทสโตน, อุลตร้าสตรีทไฟเตอร์ 4, สตาร์คราฟต์ 2, เทคเคน แท็กทัวร์นาเมนท์ 2 |
| 2015 | อีสปอร์ตเวิลด์แชมเปียนชิป |  โซล | League of Legends, StarCraft II, Hearthstone |
| 2016 | อีสปอร์ตเวิลด์แชมเปียนชิป |  จาการ์ตา | Counter-Strike: Global Offensive, League of Legends, Hearthstone |
| 2017 | อีสปอร์ตเวิลด์แชมเปียนชิป |  Busan | Counter-Strike: Global Offensive, League of Legends, Tekken 7 |
| 2018 | อีสปอร์ตเวิลด์แชมเปียนชิป |  Kaohsiung | Counter-Strike: Global Offensive, League of Legends, Tekken 7 |
| 2019 | อีสปอร์ตเวิลด์แชมเปียนชิป |  โซล | Dota 2, Tekken 7,  eFootball Pro Evolution Soccer 2020 |
| 2020 | อีสปอร์ตเวิลด์แชมเปียนชิป |  ไอลัต | Dota 2, Tekken 7,  eFootball Pro Evolution Soccer 2020 |
| 2021 | อีสปอร์ตเวิลด์แชมเปียนชิป |  ไอลัต | Dota 2,  Counter-Strike: Global Offensive, Tekken 7,  eFootball |
| 2022 | เวิลด์อีสปอร์ตแชมเปียนชิป |  บาหลี | Dota 2,  Counter-Strike: Global Offensive, Tekken 7,  eFootball, PUBG Mobile, Mobile Legends: Bang Bang |
| 2023 | เวิลด์อีสปอร์ตแชมเปียนชิป |  ยัช | Counter-Strike: Global Offensive, Dota 2, Tekken 7,  eFootball, PUBG Mobile, Mobile Legends: Bang Bang |
| 2024 | เวิลด์อีสปอร์ตแชมเปียนชิป |  รียาด | Counter-Strike 2, Dota 2, eFootball, PUBG Mobile, Mobile Legends: Bang Bang |
แหล่งข้อมูลอื่น

Global Esports Federation
International Esports Federation
อีเวร์ตง กงชัลวีส ซาตูร์นีนู

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อีเวร์ตง กงชัลวีส ซาตูร์นีนู
วันเกิด:   (1990-02-05) 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  กัสกาเวล บราซิล
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ค
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แบงค็อก ยูไนเต็ด
หมายเลข:  3
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011 |  Paranavaí |  15 |  (1) |
| 2012 |  Toledo |  20 |  (0) |
| 2013 |  São José |  15 |  (0) |
| 2014-2015 |  Lajeadense |  29 |  (1) |
| 2015-2016 |  Luverdense |  72 |  (1) |
| 2017 |  เชียงราย ยูไนเต็ด |  30 |  (3) |
| 2018– |  แบงค็อก ยูไนเต็ด |  129 |  (15) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เอแวร์ตัน กอนซัลเวส ซาตูร์นีนู (5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 —) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองหลังให้กับแบงค็อก ยูไนเต็ดในไทยลีก
สโมสรอาชีพ > เชียงราย ยูไนเต็ด

ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2017 เชียงราย ยูไนเต็ด บรรลุข้อตกลงในการคว้าตัวอีเวร์ตง กงชัลวีส ซาตูร์นีนู จากสโมสรลูเวอร์เดนเซ ต่อมาในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2017 อีเวร์ตงทำประตูแรกในลีก นัดที่เชียงรายเปิดบ้านแซงเอาชนะราชนาวี 3–2
สโมสรอาชีพ > แบงค็อก ยูไนเต็ด

ในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2017 แบงค็อก ยูไนเต็ด บรรลุข้อตกลงในการคว้าตัวอีเวร์ตง กงชัลวีส ซาตูร์นีนู จากเชียงราย ยูไนเต็ด เป็นที่เรียบร้อย ต่อมาในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2018 อีเวร์ตงทำประตูแรกในลีก นัดที่แบงค็อกบุกไปชนะการท่าเรือที่แพตสเตเดียม 3–0
เกียรติประวัติ

Copa FGF: 2014
Campeonato Mato-Grossense: 2016
ไทยเอฟเอคัพ (1): 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ อีเวร์ตง กงชัลวีส ซาตูร์นีนู ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 ปฏิวัติ  2 พีระพัฒน์  3 อีเวร์ตง  4  มานูเอล  5 พุทธินันท์  6 นิติพงษ์  7 อานนท์  8 วิศรุต  10 ญระดิ  11 รุ่งรัฐ  16 อัล-กัสซานี  18 ฐิติพันธ์  19 ชญาวัต  20 กัณตภณ  24 วันชัย  26 สุพรรณ  27 วีระเทพ  28 ทศวรรษ  30 ซิฟโควิช  34 วรุฒ  39 ปกเกล้า  51 กฤษฎา  77 อาดิช  93 มาห์มูด   96 บุญทวี    หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ธชตวัน 
| ด ค กทีมยอดเยี่ยมของไทยลีก ฤดูกาล 2564–65 |
| --- | --- |
 GK: กัมพล   DF: ธีราทร  DF: อีเวร์ตง  DF: ซูลากอ  DF: สันติภาพ    MF: ปกรณ์  MF: วีระเทพ  MF: เชาว์วัฒน์    FW: ศุภชัย  FW: ฮามิลตง  FW: เอเบร์ชี
สนามกีฬากลางจังหวัดราชบุรี

| --- | --- |


ที่ตั้ง: จังหวัดราชบุรี ประเทศไทย
เจ้าของ: การกีฬาแห่งประเทศไทย
ผู้ดำเนินการ: สำนักงานการกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดราชบุรี
ความจุ: 15,000
พื้นผิว: หญ้า
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผล (2550–2559) กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 34
สนามกีฬากลางจังหวัดราชบุรี เคยเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลราชบุรี สโมสรฟุตบอลในไทยลีก และเคยใช้จัดการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 34 มีความจุทั้งหมด 15,000 ที่นั่ง