stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฉลิมพล สิงห์วังชา

| เฉลิมพล สิงห์วังชา |
| --- | --- |
เกิด: เฉลิมพร สวัสดิ์สุข 30 สิงหาคม พ.ศ. 2531 (36 ปี)
สัญชาติ: ไทย
เฉลิมพล สิงห์วังชา (ชื่อเล่น:เอ็ม) มีชื่อจริงว่า นายเฉลิมพร สวัสดิ์สุข เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ที่จังหวัดกำแพงเพชร เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทย
เฉลิมพลชกมวยไทยครั้งแรกในวัยเด็กซึ่งช่วงนั้นเฉลิมพลอายุไม่ถึง 10 ปี ชกมวยไทยในฐานะนักมวยนอกสายตาที่แฟนมวยไม่ค่อยกล่าวขาน จนกระทั่งเขาต้องโทษคดียาเสพติด และถูกจำคุก ณ ทัณฑสถานวัยหนุ่มกลาง ในขณะที่จำคุก เฉลิมพลชกมวยในรายการกีฬาของกรมราชฑัณฑ์และได้มาชกมวยสากลอาชีพ
เฉลิมพลชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ในรายการมวยยักษ์ถล่มโลกครั้งที่ 2 ซึ่งเป็นรายการมวยไทยและมวยสากลที่มีการถ่ายทอดสดทางช่องโทรทัศน์ดาวเทียม ซึ่งจัดโดยนริส สิงห์วังชา ซึ่งจัดชกที่ร้านอาหาร 13 เหรียญรีสอร์ตพระรามเก้า โดยชกกับ สิงห์เดช นนท์พิทยาคม โดยผลการชกกปรากฏว่าเฉลิมพลสามารถชนะน็อคไปได้แบบเหนือความคาดหมายแค่ยกแรกเท่านั้น
หลังจากนั้น เฉลิมพลขึ้นชกพัฒนาฝีมือขึ้นเรื่อยๆในรายการมวยยักษ์ถล่มโลกซึ่งจัดที่  13 เหรียญรีสอร์ตพระรามเก้าหลายครั้ง และชกชนะรวดต่อเนื่อง จนกระทั่งสถาบันสหพันธ์มวยนานาชาติ เอชีย (ไอบีเอฟ) จัดตั้งขึ้น เฉลิมพลจึงได้รับโอกาสขึ้นชิงแชมป์ของสถาบันดังกล่าวเป็นคนแรก เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ที่ วงเวียนใหญ่ โดยชนะน็อคยก 4 รอนเนล เอสพาราส นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ทำให้เฉลิมพลเป็นแชมป์ของสถาบันดังกล่าวเป็นคนแรก
เฉลิมพลยังคงเดินสายชกมวยสากล รวมถึงชกมวยไทย และสอนมวยไทยที่ค่ายฮอลลีวูดยิม เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี เคยได้รับโอกาสขึ้นชกที่สนามมวยแม็กซ์มวยไทย โดยขึ้นรายการให้ขึ้นชกกับ วลาดิเมียร์ ซูแลค นักมวยไทยชาวรัสเซีย แต่เนื่องจากเฉลิมพลลดน้ำหนักอย่างหักโหม ทำให้เฉลิมพลหมดสติ และไม่ได้ขึ้นชก
เฉลิมพลมีจุดเด่นประจำตัว คือ มีรอยสักยันต์เต็มตัว ทำให้สื่อมวลชนและแฟนมวยตั้งฉายาให้ว่า "คนตัวลาย"
ชื่อชกมวยอื่นๆ

เฉลิมพล  สิงห์หนุ่มพัฒนา (มวยสากลครั้งแรกๆ)
ลายพยัคฆ์ ฮอลลีวูดยิม (มวยไทยครั้งหลัง)
เตียวจี๋

| เตียวจี๋ (เจ้า จือ) |
| --- | --- |
趙咨

ฉีตูเว่ย์ (騎都尉)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: ซุนกวน
จงต้าฟู (中大夫)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 221 (221) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: ซุนกวน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ปรากฏ
เสียชีวิต: ไม่ปรากฏ
อาชีพ: ขุนนาง

เตียวจี๋ หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจ้า จือ (จีนตัวย่อ: 赵咨; จีนตัวเต็ม: 趙咨; พินอิน: Zhào Zī) ชื่อรอง เต๋อตู้ (德度) เป็นขุนนางของง่อก๊กในยุคสามก๊ก
ประวัติ

เตียวจี๋เป็นชาวเมืองลำหยง (ปัจจุบันคือเมืองหนานหยาง มณฑลเหอหนาน) เป็นมีผู้ความรู้และมีไหวพริบปฏิภาณ
ในปี ค.ศ. 221 เมื่อซุนกวนขึ้นเป็นเงาอ๋อง (吳王 อู๋หวัง) ได้แต่งตั้งให้เตียวจี๋เป็นจงต้าฟู (中大夫) และส่งไปเป็นทูตไปยังวุยก๊ก  จักรพรรดิโจผีแห่งวุยก๊กปฏิบัติต่อเตียวจี๋อย่างให้เกียรติและตรัสถามเตียวจี๋ว่า "เงาอ๋องมีความรู้สิ่งใดบ้าง" เตียวจี๋ทูลตอบว่า "เงาอ๋องมีเรือรบในแม่น้ำนับหมื่นลำ ทหารสวมเกราะร้อยหมื่น ช่วงใช้ผู้มีคุณธรรมและความสามารถ มีปณิธานและกลยุทธ์ เมื่อมีเวลาว่างจะอ่านตำราศึกษาประวัติศาสตร์ เลือกใช้แนวคิดหลัก ไม่เหมือนเหล่าบัณฑิตที่พลิกตำราหาข้อความมาใช้พูดเท่านั้น" โจผีตรัสถามว่า "สามารถพิชิตง่อก๊กได้หรือไม่" เตียวจี๋ทูลตอบว่า: "รัฐใหญ่มีทหารที่จะพิชิต และรัฐเล็กมีการป้องกันที่มั่นคง" โจผีตรัสถามอีก "ง่อก๊กกลัววุยก๊กหรือไม่" เตียวจี๋ทูลตอบว่า "มีทหารสวมเกราะร้อยหมื่น แม่น้ำแยงซีและฮั่นซุย (漢水 ฮั่นสุ่ย) เป็นคูเมือง มีอะไรต้องกลัว" โจผีตรัสถามว่า "ในง่อก๊กมีคนเช่นท่านกี่คน" เตียวจี๋ทูลตอบว่า "คนที่ฉลาดและความสามารถเป็นพิเศษมีแปดสิบถึงเก้าสิบคน  คนที่มีความสามารถเทียบเท่ากระหม่อมมีจำนวนนับไม่ถ้วน"
เตียวจี๋เดินทางขึ้นเหนือหลายครั้ง และทางวุยก๊กก็นับถือเตียวจี๋อย่างมาก เมื่อซุนกวนทราบเรื่องนี้ จึงให้รางวัลแก่เตียวจี๋และตั้งให้เป็นฉีตูเว่ย์ (騎都尉) เตียวจี๋เสนอว่า "พิจารณาแล้วเห็นว่าวุยก๊กทางตอนเหนือท้ายที่สุดคงไม่อาจปฏิบัติตามสัญญาพันธมิตรได้ ในแผนการของขณะนี้ก็คือสำนักของต๋องง่อเราสืบทอดอำนาจสี่ร้อยปีของราชวงศ์ฮั่น เพื่อสนองต่อชะตาของภาคอาคเนย์ เราควรเปลี่ยนชื่อศักราช สนองตอบฟ้าคล้อยตามราษฎร" ซุนกวนทำตามข้อเสนอของเตียวจี๋และเปลี่ยนชื่อศักราชเป็นหฺวางหวู่
คำวิจารณ์

เปี้ยนหวังลุ่น ของลู่ จี : "ยอดนักการทูตคือเตียวจี๋และเฉิ่น เหิง ใช้ความฉลาดสู่การมีชื่อเสียงยืนยาว"
อาร์โน อัสส์มันน์

อาร์โน อัสส์มันน์ (30 กรกฎาคม ค.ศ. 1908 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979) เป็นนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ และนักเขียนบทโทรทัศน์ชาวเยอรมัน
ผลงาน > นักแสดง

The Original Sin (German:  Der Apfel ist ab (1948)
The Last Illusion (German:  Der Ruf (1949)
Die Freunde meiner Frau (1949)
The Orplid Mystery (1950)
Gabriela (1950)
Decision Before Dawn (1951)
Sensation in San Remo (1951)
Die geschiedene Frau (1953)
Rose-Girl Resli (1954)
Heimweh nach Deutschland (1954)
Hilfe – sie liebt mich (1956)
Max, der Taschendieb (1962)
de [Der Stoff, aus dem die Träume sind] (1972)
Der Springteufel (1974; TV film)
de [Der Stechlin (miniseries); Der Stechlin] (1975, TV miniseries)
ผลงาน > ผู้กำกับ

Immer will ich dir gehören (1960)
แหล่งข้อมูลอื่น

อาร์โน อัสส์มันน์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Staff (undated).  "Arno Assmann" (in German). steffi-line.de.  Retrieved 8 October 2013.
Database (undated). "Arno Assmann" (in German).  filmportal.de.  Retrieved 8 October 2013.
Staff (undated).  "Synchronsprecher Kurzporträts A" เก็บถาวร 2007-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (in German).  deutsche-synchronsprecher.de.  Retrieved 8 October 2013.
Photographs of Arno Assmann
อักษรปรัจลิต

| ปรัจลิตเนปาล  |
| --- | --- |
คำว่า "ปรัจลิตเนปาล" เขียนด้วยอักษรปรัจลิตเนปาล
ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: ภาษาเนวาร์, สันสกฤต, บาลี
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: อักษรไซนายดั้งเดิมอักษรฟินิเชียอักษรอราเมอิกพราหมีคุปตะสิทธัมเนปาลปรัจลิตเนปาล
ระบบพี่น้อง: อักษรรัญชนา, อักษรภูชิโมล
ISO 15924
ISO 15924: Newa (333), ​Newa, Newar, Newari, Nepāla lipi
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Newa
ช่วงยูนิโคด: U+11400-U+1147F
เปรียบเทียบอักษรปรัจลิตและอักษรอื่ ๆ ที่เคยใช้ในเนปาล
อักษรปรัจลิตที่ใช้ในหัวจดหมายของสภาธุรกิจเนปาลในลาซ่า ค.ศ. 1958
จดหมายในภาษาเนวาร์ เขียนด้วยอักษรปรัจลิต ลงวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1924 ซึ่งถูกส่งจากลาซ่าไปยังกาฐมาณฑุ
อักษรปรัจลิตเนปาล (𑐥𑑂𑐬𑐔𑐮𑐶𑐟 𑐣𑐾𑐥𑐵𑐮‎) เป็นเป็นอักษรสระประกอบชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี พัฒนามาจากอักษรเนปาล ใช้เพื่อเขียนภาษาเนวาร์ สันสกฤต และบาลี อักษรนี้ยังคงใช้อยู่ในสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ รวมถึง Sikkim Herald กระดานข่าวของรัฐบาลสิกขิม (ฉบับภาษาเนวาร์)
ยูนิโคด

อักษรปรัจลิตได้ถูกเพิ่มลงในยูนิโคด เวอร์ชัน 9.0 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016
บล็อกยูนิโคดสำหรับอักษรปรัจลิตอยู่ในช่วง คือ U+11400 – U+1147F ใช้ชื่อว่า Newa
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Newa แผนภูมิรหัสอย่างเป็นทางการของสมาคมยูนิโคด (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+1140x | 𑐀‎ | 𑐁‎ | 𑐂‎ | 𑐃‎ | 𑐄‎ | 𑐅‎ | 𑐆‎ | 𑐇‎ | 𑐈‎ | 𑐉‎ | 𑐊‎ | 𑐋‎ | 𑐌‎ | 𑐍‎ | 𑐎‎ | 𑐏‎ |
| U+1141x | 𑐐‎ | 𑐑‎ | 𑐒‎ | 𑐓‎ | 𑐔‎ | 𑐕‎ | 𑐖‎ | 𑐗‎ | 𑐘‎ | 𑐙‎ | 𑐚‎ | 𑐛‎ | 𑐜‎ | 𑐝‎ | 𑐞‎ | 𑐟‎ |
| U+1142x | 𑐠‎ | 𑐡‎ | 𑐢‎ | 𑐣‎ | 𑐤‎ | 𑐥‎ | 𑐦‎ | 𑐧‎ | 𑐨‎ | 𑐩‎ | 𑐪‎ | 𑐫‎ | 𑐬‎ | 𑐭‎ | 𑐮‎ | 𑐯‎ |
| U+1143x | 𑐰‎ | 𑐱‎ | 𑐲‎ | 𑐳‎ | 𑐴‎ | 𑐵‎ | 𑐶‎ | 𑐷‎ | 𑐸‎ | 𑐹‎ | 𑐺‎ | 𑐻‎ | 𑐼‎ | 𑐽‎ | 𑐾‎ | 𑐿‎ |
| U+1144x | 𑑀‎ | 𑑁‎ | 𑑂‎ | 𑑃‎ | 𑑄‎ | 𑑅‎ | 𑑆‎ | 𑑇‎ | 𑑈‎ | 𑑉‎ | 𑑊‎ | 𑑋‎ | 𑑌‎ | 𑑍‎ | 𑑎‎ | 𑑏‎ |
| U+1145x | 𑑐‎ | 𑑑‎ | 𑑒‎ | 𑑓‎ | 𑑔‎ | 𑑕‎ | 𑑖‎ | 𑑗‎ | 𑑘‎ | 𑑙‎ | 𑑚‎ | 𑑛‎ |  | 𑑝‎ | 𑑞‎ | 𑑟‎ |
| U+1146x |  𑑠‎  |  𑑡‎  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
U+1147x: 
หมายเหตุ 1.^ ณ ยูนิโคดรุ่น 14.0 2.^ พื้นที่สีเทาคือตำแหน่งที่ไม่ได้กำหนดรหัส
บรรณานุกรม

Rabison Shakya (2002). Alphabet of the Nepalese Scriptbook. Patan, Nepal. ISBN 99933-34-36-7. ครอบคลุมเรื่องการพัฒนาอักษรปรัจลิต, อักษรรัญชนา และอักษรภูชิโมล, การใช้งานในปัจจุบัน, ข้อมูลเกี่ยวกับรูปแบบและการเขียนอักษร
Hall, Pat (21 กันยายน 2012). "Problems with Unicode for Languages Unsupported by Computers" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 16 สิงหาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2016.
เทศบาลตำบลเจ๊ะบิลัง

| เทศบาลตำบลเจ๊ะบิลัง |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.เจ๊ะบิลังที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลเจ๊ะบิลัง
พิกัด: 6°39′18.0″N 99°59′01.5″E﻿ / ﻿6.655000°N 99.983750°E﻿ / 6.655000; 99.983750
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สตูล
อำเภอ: เมืองสตูล
จัดตั้ง:  • 7 ตุลาคม 2534 (สุขาภิบาลเจ๊ะบิลัง)  • 25 พฤษภาคม 2542 (ทต.เจ๊ะบิลัง)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.70 ตร.กม. (1.04 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 4,039 คน
 • ความหนาแน่น: 1,495.92 คน/ตร.กม. (3,874.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05910103
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 582 หมู่ที่ 2 ถนนสตูล–ท่าเรือเจ๊ะบิลัง ตำบลเจ๊ะบิลัง อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล 91000
เว็บไซต์: chebilang.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลเจ๊ะบิลัง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2 ของตำบลเจ๊ะบิลัง ในอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเจ๊ะบิลังที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2534 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 4,039 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอเมืองสตูล อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองสตูลประมาณ 16 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดสตูลประมาณ 12.5 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 982 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 2.70 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 1,687.5 ไร่ กับแบ่งพื้นที่เทศบาลออกเป็น 8 ชุมชน ในพื้นที่บางส่วนของตำบลเจ๊ะบิลัง ได้แก่ ชุมชนบ่อหลวงก้าวหน้า ชุมชนหลังโรงเรียน ชุมชนประมง ชุมชนบ้านกลาง ชุมชนบ้านใหม่ ชุมชนบนควนตอนล่าง ชุมชนบนควน และชุมชนบ้านนา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลเจ๊ะบิลัง
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดสตูล |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  สตูล  |  |
| เทศบาลตำบล |  กำแพง  คลองขุด  ควนโดน  เจ๊ะบิลัง  ฉลุง  ทุ่งหว้า  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กำแพง  เกตรี  เกาะสาหร่าย  ขอนคลาน  เขาขาว  ควนกาหลง  ควนขัน  ควนโดน  ควนโพธิ์  ควนสตอ  เจ๊ะบิลัง  ฉลุง  ตันหยงโป  ตำมะลัง  ท่าแพ  ท่าเรือ  ทุ่งนุ้ย  ทุ่งบุหลัง  ทุ่งหว้า  นาทอน  น้ำผุด  นิคมพัฒนา  บ้านควน  ปากน้ำ  ป่าแก่บ่อหิน  ปาล์มพัฒนา  ปูยู  แป-ระ  ย่านซื่อ  ละงู  วังประจัน  สาคร  แหลมสน  อุใดเจริญ  |  |
เคโระ

เคโระ เป็นเสียงร้องของกบในภาษาญี่ปุ่น อาจหมายถึง
เคโระเคโระเครอปปี้ - กบสีเขียว คาแรกเตอร์สินค้าของซานริโอ
เคโระจัง - ชื่อเล่นของเคลเบรอส จากเรื่องซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์
เคโระจัง - ชื่อเล่นที่ ฮินาตะ อากิ ใช้เรียกสิบโทเคโรโระ ในเรื่องเคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก
มิโดริคาวะ เคโระ - ตัวละครในเรื่องร็อคแมนเอ็กเซ่
อาร์โนลด์ เบนเน็ตต์

อาร์โนลด์ เบนเน็ตต์ (Arnold Bennett)
อาร์โนลด์ เบนเน็ตต์  (ชื่อเต็ม Enoch Arnold Bennett 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1867- 27 มีนาคม ค.ศ. 1931) เป็นนักเขียนชาวอังกฤษผู้เขียนทั้งนวนิยาย บทละคร ความเรียง บทวิจารณ์ รวมทั้งยังเป็นนักหนังสือพิมพ์อีกด้วย ผลงานของเขาที่รู้จักกันดีเป็นนิยายแนวสมจริง โดยเฉพาะเรื่อง  The old wives’ tale (ค.ศ. 1908) กับ Clayhanger (ค.ศ. 1910) ทั้งสองมีท้องเรื่องอยู่ในแถบเวสต์มิดแลนด์สอันเป็นถิ่นกำเนิดของเขา เบนเน็ตต์เป็นลูกคนโตของครอบครัวซึ่งมีพี่น้องหกคน เขาต้องเลิกเรียนตั้งแต่อายุ 16 แล้วเริ่มงานในสำนักงานทนายความของบิดา ต่อมาก็ย้ายไปอยู่ลอนดอน ทำงานเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการ และต่อมาเป็นบรรณาธิการของนิตยสาร Woman  นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1900 เป็นต้นมาเบนเน็ตต์อุทิศเวลาให้กับงานเขียนเพียงอย่างเดียว และเริ่มสร้างผลงานมากมาย มีทั้งเรื่องที่เขียนเอาเงินซึ่งถูกใจผู้อ่าน และเรื่องที่เป็นวรรณกรรมหนักๆ  เบนเน็ตต์เป็นคนพูดติดอ่างตลอดชีวิต แต่มีบุคลิก “ใจกว้าง เมตตาอารีผู้อื่น และมีอารมณ์ขันเสียดสีประชดประชันอยู่เสมอ” ส่วนในทางความเชื่อนั้นเขาจัดตัวเองว่าเป็นสังคมนิยม แต่เป็นประเภทนิยมแชมเปญกับไข่ปลาคาเวียร์  เบนเน็ตต์แต่งงานกับนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศสเมื่ออายุได้ 40 ปี แต่กลับไปหลงรักนักแสดงสาวชาวอังกฤษเมื่ออายุได้ 55 ปี  เขาเสียชีวิตในลอนดอนด้วยโรคไทฟอยด์ซึ่งสันนิษฐานว่าน่าจะติดเชื้อมาจากในฝรั่งเศส
คำคม  :   A man of sixty has spent twenty years in bed and over three years in eating. (ชายวัยหกสิบได้ใช้เวลายี่สิบปีบนเตียงและมากกว่าสามปีกินอาหาร)
ผลงาน > เรื่องแต่ง

A Man from the North (ค.ศ. 1898)
The Grand Babylon Hotel (ค.ศ. 1902)
Anna of the Five Towns (ค.ศ. 1902)
The Gates of Wrath (ค.ศ. 1903)
A Great Man (ค.ศ. 1904)
Teresa of Watling Street (ค.ศ. 1904)
Sacred and Profane Love (ค.ศ. 1905)
Tales of the Five Towns (รวมเรื่องสั้น - ค.ศ. 1905 )
Whom God Hath joined (ค.ศ. 1906)
Hugo (ค.ศ. 1906)
The Grim Smile of the Five Towns (รวมเรื่องสั้น - ค.ศ. 1907)
Buried Alive (ค.ศ. 1908)
The Old Wives' Tale (ค.ศ. 1908
The Card (ค.ศ. 1910)
Clayhanger (ค.ศ. 1910)
Helen with a High Hand (ค.ศ. 1910)
Hilda Lessways (ค.ศ. 1911)
Milestones (ค.ศ.play written with E.Knoblock
The Matador of the Five Towns (รวมเรื่องสั้น - ค.ศ. 1912)
The Regent (ค.ศ. 1913) (ชื่อในสหรัฐอเมริกา The Old Adam)
These Twain (ค.ศ. 1916)
The Pretty Lady (ค.ศ. 1918)
The Roll-Call (ค.ศ. 1918)
Mr Prohack (ค.ศ. 1922)
Riceyman Steps (ค.ศ. 1923)
The Clayhanger Family (ค.ศ. 1925)
The Strange Vanguard (ค.ศ. 1928)
Imperial Palace (ค.ศ. 1930)
Venus Rising from the Sea (ค.ศ. 1931)
ผลงาน > สารคดี

Journalism For Women (ค.ศ. 1898)
Fame and Fiction (ค.ศ. 1901)
How to Become an Author (ค.ศ. 1903)
The Reasonable Life (ค.ศ. 1907)
Literary Taste: How To Form It (ค.ศ. 1909)
How to Live on 24 Hours a Day (ค.ศ. 1910)
Mental Efficiency (ค.ศ. 1911)
Those United States (ค.ศ. 1912)
Self and Self-Management (ค.ศ. 1918)
The Human Machine (ค.ศ. 1925)
How to Live (ค.ศ. 1925)
The Savour of Life (ค.ศ. 1928)
แหล่งข้อมูลอื่น

The Potteries
ไข่เจียวอาโนลด์ เบนเน็ตต์ สูตรอาหารมื้อดึกที่โรงแรมซาวอยสร้างสรรค์ขึ้นเพื่อมิสเตอร์เบนเน็ตโดยเฉพาะ
แหล่งข้อมูลอื่น > ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย

ฆาตกรรม  (Murder!) เก็บถาวร 2006-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ฆาตกรรม 'อำพราง'หรือ อำพราง 'ฆาตกรรม'
บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม เก็บถาวร 2005-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์
ฮิซาชิ (นักดนตรี)

| ฮิซาชิ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ฮิซาชิ โทโนมูระ
เกิด: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 (52 ปี)
ที่เกิด: อาโอโมริ ญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจ-ร็อก, เจ-ป็อป
อาชีพ: นักดนตรี
เครื่องดนตรี: กีตาร์

เว็บไซต์: เวปไซต์ทางการ
ฮิซาชิ มีชื่อจริงว่า ฮิซาชิ โทโนมูระ (ญี่ปุ่น: 外村 尚; โรมาจิ: Tonomura Hisashi) เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 ในเมืองฮิโรซากิ จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักดนตรี ในวง Glay
ผลงาน

วง Glay (1998 - ปัจจุบัน) บทความหลัก: เกลย์
วง Rally (2005 - ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

GLAY Official website (ญี่ปุ่น)
CYBER NET CITY เก็บถาวร 2008-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Hisashi's radio (ญี่ปุ่น)
เพลงหน้าพาทย์

เพลงหน้าพาทย์ คือเพลงที่ใช้บรรเลงประกอบอากัปกิริยาของตัวโขน ละคร หรือใช้สำหรับอัญเชิญพระเป็นเจ้า ฤษี เทวดา และครูบาอาจารย์ทั้งหลายให้มาร่วมในพิธีไหว้ครู และพิธีที่เป็นมงคลต่างๆ 
อากัปกิริยาของตัวโขนละครต่างๆ นั้น เป็นกิริยาที่มองเห็นได้ เพราะกำลังเกิดขึ้นอยู่ในปัจจุบัน เช่น กิริยาเดิน วิ่ง นั่ง นอน กิน เศร้าโศก ร้องไห้ ฯลฯ เป็นต้น ส่วนอากัปกิริยาของพระเป็นเจ้า ฤษี และเทพพรหมต่างๆ ที่อัญเชิญมาร่วมในพิธีไหว้ครู และพิธีมงคลต่างๆ นั้นถือว่าเป็นกิริยาสมมุติ เพราะมองไม่เห็น เช่น  สมมุติว่าเวลานี้ได้เสด็จแล้ว ก็บรรเลงเพลงหน้าพาทย์รับเสด็จ
อนึ่ง เพลงหน้าพาทย์นั้นถือเป็นเพลงชั้นสูง และมีความศักดิ์สิทธิ์ จึงมักจะบรรเลงตามขนบดั้งเดิม ไม่นิยมดัดแปลงหรือแต่งเดิมอย่างเพลงที่ใช้บรรเลงทั่วไป นอกจากนี้แล้ว เพลงหน้าพาทย์ยังเป็นเพลงที่ใช้บรรเลงเพียงอย่างเดียว ไม่มีบทร้องหรือเนื้อร้องประกอบ
สำหรับรายชื่อเพลงหน้าดูที่รายชื่อเพลงหน้าพาทย์
| ด ค กประเภทเพลงไทยเดิม |
| --- | --- |
เพลงหน้าพาทย์ เพลงโหมโรง เพลงเถา เพลงเรื่อง เพลงภาษา เพลงเดี่ยว เพลงตับ เพลงใหญ่ เพลงหางเครื่อง เพลงลา
| ด ค กมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขาศิลปะการแสดง โดยกระทรวงวัฒนธรรม |
| --- | --- |
ดนตรีและเพลงร้อง:  วงสะล้อ ซอ ปิน  ซอล้านนา  หมอลำพื้น  หมอลำกลอน  ลำผญา  เพลงโคราช  ดิเกร์ ฮูลู  ปี่พาทย์  กระจับปี่  เปี๊ยะ  ขับเสภา  ดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ลีซู  ซอสามสาย  เพลงหน้าพาทย์  กันตรึม  เจรียง  กาหลอ  วงปี่จุม  วงมังคละ  วงมโหรี  แคน  พิณ  กรือโต๊ะ  ลำตัด  เพลงอีแซว  สวดสรภัญญ์  เพลงบอก  เพลงเรือแหลมโพธิ์  เค่ง  เพลงฉ่อย  เพลงเรือ  เพลงนา  แตรวง  โปงลาง  กลองอืด 
นาฏศิลป์และการละคร:  โขน  หนังใหญ่  ละครชาตรี  โนรา  หนังตะลุง   ละครใน  หุ่นกระบอก  ลิเกทรงเครื่อง  รำเพลงช้า-เพลงเร็ว  แม่ท่ายักษ์-ลิง   ละครนอก  การแสดงในพระราชพิธี  ก้านกกิงกะหร่า  ฟ้อนม่านมุ้ยเชียงตา  รำฝรั่งคู่  ละครดึกดำบรรพ์  โนราโรงครู  มะโย่ง  รองเง็ง  ฟ้อนเล็บ  รำประเลง  ฟ้อนกลองตุ้ม  ลิเกป่า  ฟ้อนโยคีถวายไฟ  ระบำสี่บท  รำแม่บท  รำโทน  หนังประโมทัย  รำมอญ  รำตร๊ด  ลำแมงตับเต่าไทเลย 
 ศิลปะการแสดง  ช่างฝีมือดั่งเดิม  วรรณกรรมพื้นบ้าน  กีฬาภูมิปัญญาไทย  แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรมและงานเทศกาล  ความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล  ภาษา  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม
เขียดจิก

| เขียดจิก |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Anura
วงศ์:: Ranidae
วงศ์ย่อย:: Raninae
สกุล:: Hylarana
สปีชีส์:: H.  erythraea
ชื่อทวินาม
Hylarana erythraea (Schlegel, 1837)

ชื่อพ้อง
 Hyla erythraea Schlegel, 1837  Rana erythraea (Schlegel, 1837)
เขียดจิก กบบัว เขียดเขียว หรือ เขียดบัว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Hylarana erythraea) เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็ก ชนิดหนึ่ง ในวงศ์กบนา (Ranidae)
มีลำตัวด้านหลังและด้านข้างลำตัวสีเขียว ขอบด้านล่างของด้านข้างลำตัวสีน้ำตาลเข้ม และมีจุดสีเข้มกระจายอยู่ที่ด้านข้างลำตัวกับบนหลังทางส่วนท้ายของลำตัว ขอบปากบนสีขาว ด้านท้องสีขาว แผ่นเยื่อแก้วหูสีน้ำตาล ขาหน้าและขาหลังสีน้ำตาลและมีแถบสีเข้มพาดตามความยาวของขา
ขาหน้าเรียวและนิ้วตีนยาว ขาหลังเรียวยาวและนิ้วตีนยาว เมื่อพับขาหลังแนบกับลำตัวไปทางด้านหน้า ข้อตีนอยู่ในตำแหน่งช่องเปิดจมูก นิ้วตีนหน้าไม่มีแผ่นหนังระหว่างนิ้ว นิ้วตีนหลังมีแผ่นหนังเกือบเต็มความยาวนิ้ว
มีขนาดจากปลายปากถึงรูก้นประมาณ 70 มิลลิเมตร ลำตัวเรียว ผิวหนังลำตัวเรียบ มีแผ่นหนังหนา  สีขาวหรือสีครีมขอบสีน้ำตาลเข้มค่อนข้างกว้างอยู่ที่ขอบด้านนอกลำตัว แผ่นหนังนี้เริ่มต้นจากด้านท้ายตาไปที่ส่วนต้นขาหลัง
ลูกอ๊อดมีขนาดตัวปานกลาง ลำตัวยาวและหัวแบน ด้านหลังสีเขียว ท้องและด้านข้างลำตัวสีน้ำตาลและมีลายร่างแหสีน้ำตาลเข็มที่ข้างตัว หางยาวและมีกล้ามเนื้อแข็งแรง แผ่นครีบหางใหญ่และมีลวดลายเป็นร่างแหสีน้ำตาลเข้ม ปากอยู่ด้านล่างแต่ค่อนข้างสูงขึ้นมาทางด้านหน้าของส่วนหัว ช่องปากเล็ก มีตุ่มฟัน ขอบของจะงอยปากบนและของจะงอยปากล่างมีรอยหยัก จะงอยปากล่างใหญ่กว่าจะงอยปากบน ลูกอ๊อดมีนิสัยการกินอาหารแบบผู้ล่าและมีพฤติกรรมล่าเหยื่อที่อยู่ในน้ำ
จัดได้ว่าเป็นสมาชิกในวงศ์นี้ที่มีขนาดเล็ก มักอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่มีกอพืชน้ำขึ้นหนาแน่น เช่น บัว, จอกแหน, ผักตบ เป็นต้น หากินในเวลากลางคืน มีความว่องไวมาก พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค
ภาพนี้ถูกถ่ายโดยนายแพทย์วรกานต์ รุ่งประเสริฐ ในพื้นที่แหล่งน้ำใกล้ป่าพรุในจังหวัดนราธิวาส
เขียดจิก มีเสียงร้อง "จิ๊ก ๆๆๆๆๆ" ประกอบกับมักหลบซ่อนอยู่ตามกอบัว อันเป็นที่มาของชื่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hylarana erythraea ที่วิกิสปีชีส์
เขียนในใจ ร้องในเพลง

| "เขียนในใจ ร้องในเพลง" |
| --- | --- |

เพลงโดยดา เอ็นโดรฟิน
วางจำหน่าย: 27 เมษายน พ.ศ. 2560
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ความยาว: 4:45
ค่ายเพลง: แกรนด์มิวสิค (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: วรัชยา  พรหมสถิต

มิวสิกวิดีโอ
"เขียนในใจ ร้องในเพลง" ที่ยูทูบ
 
"เขียนในใจ ร้องในเพลง" เป็นซิงเกิลของนักร้องชาวไทย ดา เอ็นโดรฟิน จากค่ายแกรนด์มิวสิค ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์คำร้องโดย วรัชยา  พรหมสถิต ทำนองและเรียบเรียงโดย ธนา  ลวสุต ออกจำหน่ายในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2560 โดยเป็นเพลงแนวป็อปร็อก และนำเอาเรื่องราวจากชีวิตจริงของ เกิบ ณัฐพงศ์ – เดอะวอยซ์ ไทยแลนด์ ซีซัน 5 มาถ่ายทอดผ่านเพลง
มิวสิกวีดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2560 โดยถ่ายทำที่ แม่กำปอง จังหวัดเชียงใหม่
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2560) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อินเท็นซีฟวอท์ชท็อป 20 ชาร์ต เพลงไทยสากล: 2

จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100: 34
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 15
JOOX Top 100 Chart: 6
JOOX Top Top 50 Thai Songs Chart: 4
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 9
เทศบาลตำบลเชิงทะเล

| เทศบาลตำบลเชิงทะเล |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
เทศบาลตำบลเชิงทะเล อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต
ทต.เชิงทะเลที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลเชิงทะเล
พิกัด: 7°59′17.8″N 98°18′47.4″E﻿ / ﻿7.988278°N 98.313167°E﻿ / 7.988278; 98.313167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ภูเก็ต
อำเภอ: ถลาง
จัดตั้ง:  • 23 กรกฎาคม 2506 (สุขาภิบาลเชิงทะเล)  • 25 พฤษภาคม 2542 (ทต.เชิงทะเล)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5.60 ตร.กม. (2.16 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 6,870 คน
 • ความหนาแน่น: 1,226.78 คน/ตร.กม. (3,177.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05830302
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 46 หมู่ที่ 1 ถนนศรีสุนทร ตำบลเชิงทะเล อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต 83110
เว็บไซต์: www.cherngtalaymuni.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลเชิงทะเล เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 ของตำบลเชิงทะเล ในอำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเชิงทะเลที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2506 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 6,870 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอถลาง อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอถลางประมาณ 7.7 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดภูเก็ตประมาณ 19 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 835 กิโลเมตร และใช้เวลา 1 ชั่วโมง 15 นาที ถึงกรุงเทพมหานครผ่านทางท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต มีพื้นที่รับผิดชอบ 5.60 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 3,500.0 ไร่ เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญแห่งหนึ่งของอำเภอถลาง เป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจภูธรเชิงทะเล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลเชิงทะเล
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดภูเก็ต |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร | ภูเก็ต |  |
| เทศบาลเมือง |  กะทู้  ป่าตอง  |  |
| เทศบาลตำบล |  กะรน  ฉลอง  เชิงทะเล  เทพกระษัตรี  ป่าคลอก  รัษฎา  ราไวย์  วิชิต  ศรีสุนทร  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กมลา  เกาะแก้ว  เชิงทะเล  เทพกระษัตรี  ไม้ขาว  สาคู  |  |
เทศบาลตำบลเชียงดาว

| เทศบาลตำบลเชียงดาว |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
วัดอินทาราม ในเขตเทศบาลตำบลเชียงดาว ตำบลเชียงดาว ตั้งเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2440 และรับวิสุงคามสีมา เมื่อ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2535
ทต.เชียงดาว
พิกัด: 19°21′40.3″N 98°57′45.2″E﻿ / ﻿19.361194°N 98.962556°E﻿ / 19.361194; 98.962556
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เชียงใหม่
อำเภอ: เชียงดาว
จัดตั้ง:    • 7 มกราคม พ.ศ. 2499 (สุขาภิบาลเชียงดาว)   • 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 (ทต.เชียงดาว) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ประพิศ อุยคำ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3.500 ตร.กม. (1.351 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 4,008 คน
 • ความหนาแน่น: 1,145.14 คน/ตร.กม. (2,965.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05500401
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลตำบลเชียงดาว เลขที่ 555 หมู่ที่ 6 ตำบลเชียงดาว อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ รหัสไปรษณีย์ 50170
โทรศัพท์: 053-455-079
โทรสาร: 053-456-024
เว็บไซต์: http://www.cdlocal.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลเชียงดาว เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเชียงดาว ในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการของอำเภอเชียงดาว เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเชียงดาวจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 1 ของอำเภอเชียงดาว ปัจจุบันเทศบาลตำบลเชียงดาวมีประชากร 4,008 คน
ชุมชนเทศบาลตำบลเชียงดาว อยู่ห่างจากศูนย์ราชการจังหวัดเชียงใหม่ ไปทางทิศเหนือ ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 (เชียงใหม่ – ฝาง) เป็นระยะทางประมาณ 72 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 3.5 ตารางกิโลเมตร หรือ 2,187.5 ไร่ พื้นที่เทศบาลตำบลเชียงดาว มีลักษณะเป็นพื้นที่ราบระหว่างภูเขา ลาดเอียงจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออกหรือสภาพพื้นที่ค่อย ๆ ลาดเอียงลงสู่แม่น้ำปิง  ส่วนสภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดสี่แห่ง ด้านสาธารณสุขนั้นมีโรงพยาบาลเชียงดาวตั้งอยู่ห่างจากเขตพื้นที่เทศบาลไปอีกประมาณ 4 กิโลเมตร