stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โจว เจี๋ยหลุน
ประวัติ > ชีวิตช่วงแรก

โจวเจี๋ยหลุน เกิดและโตในไต้หวัน และบ้านเกิดของเขาคือหงชุน
เฉวียนโจวมณฑลฝูเจี้ยน
มื่อเขาอายุ 4 ขวบYe Huimei แม่ของเขา ส่งเขาไปเรียนดนตรีโรงเรียนอนุบาล Tamkang Shanye เพื่อเรียนเปียโน ตอนที่เขาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 พ่อแม่ของเขาหย่ากันเนื่องจากความแตกต่างทางบุคลิกภาพ และ Jay Chou ได้รับการเลี้ยงดูจาก Ye Huimei แม่ของเขา ในระหว่างการสอบเข้าโรงเรียนมัธยม เขาไม่ได้เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมธรรมดา ในปีเดียวกัน เขาได้เข้าเรียนในชั้นเรียนดนตรีแรกของโรงเรียนมัธยมต้นทัมกัง เพราะเขาเก่งเปียโน หลังจากเรียนจบมัธยมปลาย ฉันสมัคร คณะดนตรี ของมหาวิทยาลัยไทเป สองครั้ง แต่ไม่รับเข้าเรียน ดังนั้นฉันจึงเริ่มทำงานในร้านอาหาร
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 ด้วยกำลังใจจากแม่ของเขา เจย์โจวจึงสมัครเข้าร่วมรายการบันเทิง " Super Rookie King " ทางช่องไทเปสตาร์ทีวี [26]พร้อมเชิญชวนประชาชนร่วมร้องเพลง “Dreams Have Wings” ของตัวเองในรายการ เมื่อพิธีกรWu Zongxianเห็นโน้ตของเพลงนี้ เขาเชิญ Jay Chou ให้ ทำงานเป็นผู้ช่วยด้านดนตรีที่ Alfa Music Company ในปี 1998 เขาแต่งเพลง " Tears Know " บริษัทมอบเพลงนี้ให้กับAndy Lauแต่ถูกถอนออกจากเพลง ต่อมา เขา แต่งเพลง " Nunchaku " และ " Ninja " ให้กับ Zhang Huimei (ต่อมารวมอยู่ในเพลงส่วนตัวของ Jay Chou อัลบั้มเพลง " Fantasy"》) ก็กลับมาเช่นกัน[14].
ผลงานด้านอื่น

นอกจากนี้เจย์ได้ร่วมแสดงหนังจากผู้กำกับ จางอี้โหมว เรื่อง ศึกโค่นบัลลังก์วังทอง (Curse of the Golden Flower) ร่วมกับนักแสดงระดับโลกอย่าง โจวเหวินฟะ และ กงลี่  โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ทุ่มทุนสร้างกว่า 45 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  และได้รับคัดเลือกเป็นตัวแทนจากจีน ให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม  ในเดือนกุมภาพันธ์ 2007  และเจย์ยังจะแสดงนำในเรื่อง สแลมดังก์ ที่สร้างจากการ์ตูนญี่ปุ่นยอดฮิตชื่อเดียวกัน แต่เนื่องจากเนื้อหาในภาพยนตร์ได้มีการนำเอาศิลปะกังฟูมาใช้ประกอบกับการเล่นบาสเก็ตบอล ปัจจุบันจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น กังฟูดังก์
ส่วนผลงานภาพยนตร์จากผลงานการกำกับของเจย์เองคือเรื่อง รักเรา กัลปาวสาน (Secret) ซึ่งเจย์ได้นำแสดงร่วมกับ เกย ลุน เม่ย
นอกจากนี้ เจย์ยังมีชื่อเป็นศิลปินที่ร่วมใน พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่จัดขึ้นในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ร่วมกับ เซลีน ดิออน และศิลปินอีกมาก ณ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง ประเทศจีน ซึ่งเป็นการร่วมงานกับจาง อี้โหมว เป็นครั้งที่สอง ต่อจากภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2549 แต่ไม่ได้ไปแสดงโดยให้เหตุผลว่าไม่ถนัดแนวนี้
เมื่อต้นปี 2552 ได้ถูกสัมภาษณ์ในรายการ Talk asia ของสถานีข่าว CNN ในฐานะนักร้องที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในเอเชีย
Discography

ผลงานของ เจย์โจว
รายชื่อเพลงที่บันทึกโดย Jay Chou
เจย์  (2000)
Fantasy (2001)
The Eight Dimensions (2002)
Ye Hui Mei (2003)
Common Jasmin Orange (2004)
November's Chopin (2005)
Still Fantasy (2006)
On the Run! (2007)
Capricorn (2008)
The Era (2010)
Wow! (2011)
Opus 12 (2012)
Aiyo, Not Bad (2014)
Jay Chou's Bedtime Stories (2016)
Greatest Works of Art (2022)
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อภาษาไทย | ชื่อภาษาอังกฤษ | ชื่อภาษาจีน | บทบาท |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2003 | เพลงรักเพรียกหา เจย์ โชว์ | Hidden Track | 尋找周杰倫 | "โจวเจี๋ยหลุน" |
| 2005 | อินิเชียล ดี | Initial D | 頭文字D | "ทาคุมิ ฟูจิวาระ" |
| 2006 | ศึกโค่นบัลลังก์วังทอง | Curse of the Golden Flower | 滿城盡帶黃金甲 | "เจ้าชาย Jai - Yuan Jie" |
| 2007 | รักเรา... กาลปาวสาน | Secret | 不能說的秘密 | "เย่เซียงหลุน - 葉湘倫" ผู้กำกับ ผู้อำนวยการสร้าง ผู้แต่งเรื่อง |
| 2008 | กังฟูดังค์ ศึกบาส ทะยานฟ้า | Kung Fu Dunk | 功夫灌籃 | "ฟางซื่อเจี๋ย - 方世杰" |
| 2009 | โคตรคนค้นโคตรสมบัติ | The Treasure Hunter | 刺陵 | "เฉียวเฟย - 橋飛" |
| 2010 | ยาจกซู ตำนานหมัดเมา | True Legend | 蘇乞兒 | "เทพวูซู- 武神" และชายขี้เมาในร้านเหล้า |
| 2011 | หน้ากากแตนอาละวาด | The Green Hornet | 青蜂侠 | "คาโต้-Kato" |
| 2012 | เถื่อน เฉือนระห่ำ | The Viral Factor | 逆戰 | "หม่าเฟย-จอน" |
| 2016 | อาชญากลปล้นโลก 2 | Now You See Me 2 | 出神入化2 | "หลี่" |
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | ชื่อภาษาจีน | บทบาท |
| --- | --- | --- | --- |
| 2010 | Pandaman | 熊貓人 | "นายอำเภอ"  ผู้กำกับ |
ชีวิตครอบครัว

ด้านชีวิตรักและครอบครัวของเขา โจว เจี๋ยหลุนได้พบกับนักแสดงสาวรุ่นน้องชื่อว่า ฮันนาห์ ควินลิแวน ลูกครึ่งไต้หวัน-ออสเตรเลีย และกลายเป็นแฟนในปี 2010 จนกระทั่งแต่งงานในปี 2015 ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 3 คน แฮทธาเวย์ (เกิดเมื่อปี 2015), โรมีโอ (เกิดเมื่อปี 2017) และ เจซินด้า (เกิดเมื่อปี 2022)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บอย่างเป็นทางการ (ภาษาจีน)
เว็บของบริษัท Alfa Music (ภาษาจีน), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กรกฎาคม 2006
แฟนไซต์ที่ใหญ่ที่สุด (ภาษาอังกฤษ), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2007
| ด ค กโจว เจี๋ยหลุน |
| --- | --- |
 Awards  Discography  Songs  Tours 
Studio albums:  Jay (2000)  Fantasy (2001)  The Eight Dimensions (2002)  Yeh Hui-mei (2003)  Common Jasmin Orange (2004)  November's Chopin (2005)  Still Fantasy (2006)  On the Run! (2007)  Capricorn (2008)  The Era (2010)  Wow! (2011)  Opus 12 (2012)  Aiyo, Not Bad (2014)  Jay Chou's Bedtime Stories (2016)  Greatest Works of Art (2022) 
Live albums:  The One Concert (2002)  2004 Incomparable Concert (2005)  2007 the World Tours (2008)  The Era 2010 World Tour (2011)  Opus Jay World Tour (2016) 
EPs:  Fantasy Plus (2001)  Hidden Track (2003)  'ดริฟท์ติ้ง ซิ่งสายฟ้า (2005)  จอมคนผงาดโลก (2006)  ศึกโค่นบัลลังก์วังทอง (2006) 
Soundtrack albums:  รักเรา กัลปาวสาน (2007) 
Compilation albums:  Initial J (2005) 
Films directed:  รักเรา กัลปาวสาน (2007)  The Rooftop (2013) 
Television series directed:  Pandamen (2010) 
Companies and brands:  J Team 
Related articles:  Vincent Fang  Hannah Quinlivan  Patrick Brasca 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  ไต้หวัน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie
สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์

สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์ หรือบ้างก็เรียกทับศัพท์ว่า ไลเซนซ์ (อังกฤษ: software license/licence; ศัพท์บัญญัติว่า ใบอนุญาตซอฟต์แวร์) คือเอกสารทางกฎหมาย (ซึ่งมักจะเป็นรูปแบบหนึ่งของสัญญาและไม่จำเป็นต้องพิมพ์อยู่บนกระดาษ) ที่ควบคุมการใช้หรือการเผยแพร่ซอฟต์แวร์ โดยปกติซอฟต์แวร์ทั้งหมดมีลิขสิทธิ์คุ้มครอง เว้นแต่จะระบุไว้ว่าเป็นสาธารณสมบัติ การใช้เอกสารสัญญาจึงเป็นอีกวิธีการหนึ่งเพื่อการคุ้มครองซอฟต์แวร์ สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์ทั่วไปมักจะอนุญาตให้ผู้ใช้ขั้นปลาย ใช้ซอฟต์แวร์และสำเนาด้วยแนวทางที่มันควรจะเป็น มิฉะนั้นจะทำให้เกิดการละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้สร้างซอฟต์แวร์ภายใต้กฎหมายลิขสิทธิ์
ซอฟต์แวร์บางชนิดได้สัญญาอนุญาตเมื่อซื้อจากตัวแทนจำหน่าย หรือได้สัญญาอนุญาตแบบผู้ผลิตอุปกรณ์เดิม (โออีเอ็ม) เมื่อถูกรวบชุดกับฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์อาจอยู่ในรูปแบบฟรีแวร์หรือแชร์แวร์ก็ได้ สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์สามารถแบ่งได้สองประเภทใหญ่ได้แก่ สัญญาอนุญาตกรรมสิทธิ์ และสัญญาอนุญาตเปิดหรือเสรี ซึ่งประเภทหลังประกอบด้วยสัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์เสรี และสัญญาอนุญาตโอเพนซอร์ซอื่น ๆ คุณลักษณะดังกล่าวแบ่งออกตามผลกระทบที่จะเกิดแก่สิทธิของผู้ใช้ขั้นปลาย
ดูเพิ่ม

การละเมิดลิขสิทธิ์
การละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์
นางอากาศตะไล

| นางอากาศตะไล นางสุรสา |
| --- | --- |
ตัวละครใน รามเกียรติ์ รามายณะ
จิตรกรรมศิลปะพื้นเมืองอินเดียหนุมานรบกับกับนางสุรสา (บน) และรบกับนางสุรสา นางสิมหิกา และผีเสื้อสมุทร (ล่าง)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เพศ: หญิง
ตำแหน่ง: เทวีมารดาของเหล่านาครามายณะ(อินเดีย) เสื้อเมืองกรุงลงกา(ในรามายณะและรามเกียรติ์)
มิตรสหาย: ทศกัณฐ์, นางสิมหิกา, ผีเสื้อสมุทร
ศัตรู: หนุมาน
อังกาศตไล หรือ อากาศตะไล หรือ นางสุรสา (อังกฤษ: Surasa) เป็นชื่อตัวละครในเรื่องรามายณะของอินเดีย และรามเกียรติ์ของไทย ในเรื่องรามายณะของอินเดียเป็นเทวีซึ่งเป็นมารดาของเหล่านาค และดูแลมหาสมุทรก่อนถึงกรุงลงกา รวมถึงเป็นสตรีหนึ่งในสามคนที่รักษากรุงลงกา ได้แก่ นางสุรสา นางสิมหิกา และผีเสื้อสมุทร
ในรามเกียรติ์ของไทย เป็นยักษิณี ซึ่งเป็นเสื้อเมืองกรุงลงกา รักษาด่านทางอากาศ และเป็นหนึ่งในเจ็ดกองลาดตระเวนตรวจการกรุงลงกา เมื่อหนุมานมาถวายแหวนให้แก่นางสีดาที่สวนขวัญ ในกรุงลงกา อากาศตะไลได้รบกับหนุมาน และพ่ายแพ้ถูกหนุมานสังหารถึงแก่ความตาย 
(ชื่ออากาศตไล เขียนตามบทพระราชนิพนธ์เรื่องรามเกียรติ์ ในรัชกาลที่ 1, ชื่ออังกาศตะไล เขียนตามบทพระราชนิพนธ์ เรื่องรามเกียรติ์ ในรัชกาลที่ 2)
ลักษณะและการแต่งกายของโขนตัวละครในรามเกียรติ์ของประเทศไทย

กายสีแดงเสน สวมเทริดน้ำเต้า 5 ยอด ปากแสยะ ตาโพลง 4 หน้า 8 มือ
อาวุธประจำกาย ได้แก่ จักร พระขรรค์ ตรีคทา ง้าว ศร โตมร ค้อนเหล็ก
ใส่เสื้อแขนสั้น นุ่งผ้าจีบหน้านาง (จากจิตรกรรม บานประตู วัดพระศรีรัตนศาสดาราม)
ในการแสดงการ ลักษณะศีรษะโขน  สวมมงกุฎยอดน้ำเต้า 5 ยอด ปากแสยะ ตาโพลง มีหน้าเล็ก ๆ 3 หน้าด้านหลัง
นุ่งผ้าจีบหน้านางไม่เหมาะในการเข้ารบ จึงเปลี่ยนมานุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อแขนยาว ห่มสไบนาง 2 ชาย ห้อยสะอิ้ง
อาวุธที่ใช้ในการแสดงมี จักร (คล้องพระขรรค์) พระขรรค์ ตรี คทา (เหน็บเอว) ศร (เหน็บข้างหลัง) ถือง้าวหรือโตมร
โคลงประจำภาพ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ขุนด่านอากาศด้าว |  | แดนลงกาเฮย |
| แปดหัตถ์สี่ภักตร์รบง |  | รอบข้าง |
| กายเสนผ่องสีคง |  | ควรคราม คร้ามฤๅ |
| อากาศประลัยอ้าง |  | ห้าวเหตุเหิมหาม ฯ |
— (ตัวสะกดตามต้นฉบับเดิม)
แม่แบบ:รามายณะ
แม่แบบ:เทวี
แม่แบบ:เทพารักษ์
มัคคุเทศก์

มัคคุเทศก์ หรือไกด์  เป็นผู้ที่ให้ความช่วยเหลือ ข้อมูล ความเข้าใจทางด้านวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และเหตุการณ์ร่วมสมัยต่างๆแก่บุคคลที่อยู่ในกลุ่มท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวเอกเทศ หรือนักท่องเที่ยวในกรณีทัศนศึกษาที่สถานีทางศาสนาหรือประวัติศาสตร์ พิพิธภัณฑ์ และสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความสนใจอื่นๆ มัคคุเทศก์ส่วนใหญ่จะได้รับการรับรองจากองค์กรที่เกี่ยวข้องก่อนเข้าทำงาน ทั้งนี้ จะขึ้นอยู่กับนโยบายของแต่ละประเทศและภูมิภาค
ตามสมาคมมาตรฐานยุโรป คำจำกัดความของคำว่า "มัคคุเทศก์" คือ:
การรองรับคุณวุฒิการนำเที่ยวถือเป็นสิ่งจำเพาะของแต่ละประเทศและในแต่ละเหตุการณ์ ในบางกรณี การรับรองนี้อยู่ในระดับประเทศ ในบางกรณี อยู่ในระดับภูมิภาค ในทุกกรณี การนำเที่ยวมักขึ้นอยู่กับหลักจริยธรรมและศีลธรรมในการศึกษาและการฝึกงานของประเทศนั้นๆ ศิลปะการนำเที่ยวถือเป็นงานฝีมือ ต้องมีความสามารถในการรับรู้และเลือกบอกข้อมูลให้แต่ละกลุ่มผู้ฟัง ความสามารถในการส่งต่อข้อมูลโดยใช้วิธีที่ง่ายและตรงไปตรงมา ความสามารถที่จะให้ผู้มาเที่ยวเห็นและรับรู้ด้วยตัวเองในเวลาเดียวกัน
ข้อควรรู้

"มัคคุเทศก์" เป็นการผสมคำซึ่งเป็นสมาสของคำว่า "มรรค" หรือ "มคค" (ทาง) กับคำว่า "อุทเทสก" (ผู้ชี้แจง) โดยสรุปได้เป็นคำจำกัดความว่า มัคคุเทศก์
แหล่งข้อมูลอื่น

World Federation of Tourist Guide Associations
European Federation of Tourist Guide Associations
มหายมยักษ์

| มหายมยักษ์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน รามเกียรติ์

ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: ยักษ์
เพศ: ผู้
ตำแหน่ง: กษัตริย์กรุงบาดาล
ครอบครัว: ท้าวสหมลิวัน (บิดา) ไมยราพณ์ (บุตรชาย) พิรากวน (บุตรสาว)  ไวยวิก (หลาน)
รูปลักษณ์: กายสีแดงชาด 1 พักตร์ มงกุฎหางไก่ ตาโพลง ปากแสยะ เขี้ยวโง้ง
มหายมยักษ์ หรือ ศากยวงษา มหายมยักษ์ พญายักษ์ (อสูรพงศ์แห่งเมืองบาดาล) กษัตริย์เมืองบาดาลองค์ที่ 2 เป็นโอรสของท้าวสหมลิวัน ต้นวงศ์ผู้ครองเมืองบาดาล ได้รับราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา เกลียดชังทศกัณฐ์นัก ก่อนตายห้ามไม่ให้ลูกหลานข้องเกี่ยวกับทศกัณฐ์
ลักษณะและสี

สีแดงชาด 1 หน้า 2 มือ มงกุฎหางไก่
มเหสีและโอรสธิดา

มหายมยักษ์มีมเหสีชื่อนางจันทรประภาศรี นางจันทรประภา มีธิดาชื่อนางพิรากวน และมีโอรสชื่อ ไมยราพณ์ กษัตริย์เมืองบาดาลองค์ที่ 3 ต่อมา ไมยราพณ์ ตาย บุตรของนางพิรากวน ชื่อ ไวยวิก หรือ วันยุวิก ได้เป็นกษัตริย์ครองเมืองบาดาลองค์ที่ 4
| ก่อนหน้า |  | มหายมยักษ์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สหมลิวัน |  | กษัตริย์กรุงบาดาลในเรื่อง รามเกียรติ์   |  | ไมยราพณ์ |
คูปุน

ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
คูปุน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ชิว เปิ่น (จีน: 丘本; พินอิน: Qiū Běn) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) เป็นนายทหารของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก
คูปุนเป็นตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยายสามก๊ก

คูปุนปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยายสามก๊กตอนที่ 117 ตามความในนวนิยายสามก๊ก คูปุนมีตำแหน่งเป็นผู้ควบคุมทัพ (監軍 เจียนจวิน) ภายใต้บังคับบัญชาของเตงงายขุนพลวุยก๊ก (ในบันทึกประวัติศาสตร์ระบุว่าผู้ควบคุมใต้บังคับบัญชาของเตงงายคืออุยก๋วน) ในระหว่างการศึกพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก ขณะที่ทัพเตงงายอยู่ที่อำเภอกิมก๊ก (綿竹 เหมียนจู๋) คูปุนแนะนำเตงงายให้เขียนจดหมายถึงจูกัดเจี๋ยมขุนพลของจ๊กก๊กเพื่อเกลี้ยกล่อมให้จูกัดเจี๋ยมยอมจำนน หลังจูกัดเจี๋ยมปฏิเสธการยอมจำนน คูปุนจึงเสนอกับเตงงายให้เปลี่ยนไปใช้วิธีการโจมตีแบบไม่ให้ทันตั้งตัวเพื่อเอาชนะ
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้), ตอนที่ 116.
เหตุระเบิดในอักซู พ.ศ. 2553

| เหตุระเบิดในอักซู พ> ศ. 2553 |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ ความขัดแย้งในซินเจียงอุยกูร์

สถานที่: อักซู, เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์, สาธารณรัฐประชาชนจีน
วันที่: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2553  10:30 – (UTC+3)
เป้าหมาย: เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
ประเภท: ระเบิด
ตาย: 7+
เจ็บ: 14+
เหตุระเบิดในอักซู พ.ศ. 2553 ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ สาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิต 7 คน และได้รับบาดเจ็บอีก 14 คน เจ้าหน้าที่ทางการรายงานว่า ชายชาวอุยกูร์คนหนึ่งจุดชนวนระเบิดต่อหน้าฝูงชนเมื่อเวลาประมาณ 10:30 น. เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม โดยใช้พาหนะสามล้อ เหยื่อส่วนใหญ่เป็นชาวอุยกูร์
การโจมตี

สถานที่เกิดการระเบิด เมืองอักซู (Uyghur: ئاقسۇ, จีน: 阿克苏) อยู่ห่างจากอุรุมชีไปทางตะวันตก 650 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากชายแดนคีร์กีซสถานเพียง 60 กิโลเมตร การระเบิดเกิดขึ้นที่ทางแยกถนนคาลาตา (喀拉塔路) และวูกา (乌喀路)
เหยื่อส่วนใหญ่ของเหตุระเบิดเป็นเจ้าหน้าที่ความมั่นคงท้องถิ่น ส่วนเชื้อชาติของเหยื่อนั้นยังไม่เป็นที่ถูกกล่าวถึงในการสัมมนาข่าวของอักซู แต่โฆษกรัฐบาลซินเจียง หัว ฮันหมิน ได้กล่าวว่า "ผู้ต้องสงสัยเป็นชาวอุยกูร์ และเหยื่อส่วนใหญ่ก็เป็นชาวอุยกูร์เช่นกัน" ในเวลาเดียวกันของการสัมมนา เหตุการณ์ดังกล่าวมิได้ถูกระบุว่าเป็นการก่อการร้ายโดยขบวนการอิสลามเตอร์กิสถานตะวันออก ตำรวจจีนกล่าวว่า มันเป็นการกระทำโดยเจตนา และผู้ต้องสงสัยถูกควบคุมตัวไว้ในบริเวณสถานที่เกิดเหตุหลังจากตัวเองได้รับบาดเจ็บ
เนสท์เล่
นโยบายสวัสดิภาพสัตว์

เนสท์เล่ได้เผยแพร่เจตนารมณ์ด้านสวัสดิภาพสัตว์ซึ่งมีข้อความว่า “เป้าหมายของเราคือการใช้ไข่ไก่จากฟาร์มปลอดกรงทั้งหมดในผลิตภัณฑ์อาหารทั้งหมดของเราทั่วโลกภายใน พ.ศ. 2568  โดยรวมถึงไข่ไก่สดและผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของไข่ไก่ (เช่น ไข่ไก่ผง ไข่ไก่เหลว ไข่ขาวแบบผงและแบบเหลว) ซึ่งเนสท์เล่เป็นผู้จัดหาโดยตรง”
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของเนสท์เล่ (ไทย)
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ค)

| ด ค กรายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
 ก  ข  ค  ง  จ  ฉ  ช  ซ  ต  ถ  ท  น  บ  ป  ผ  ฝ  พ  ภ  ม  ย  ร  ล  ว  ส  ห  อ  ฮ 
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ค รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน
รายชื่อบุคคล

| ชื่อ | ชื่อรอง | ปีที่ เกิด (ค> ศ.) | ปีที่ เสียชีวิต (ค> ศ.) | บ้านเกิด (ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) | บทบาท | สังกัด | เคยสังกัด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คงหลิบ ข่ง ยฺหวี่ Kong Yu 孔昱 | ชื่อเยฺหวียน Shiyuan 世元 |  |  | เมืองโลก๊ก (เมืองชฺวีฟู มณฑลซานตง) | ขุนนาง | ราชวงศ์ฮั่น |  |  |
| คองสี / เอ๊กลี ชือ ลฺวี่ Chi Lü 郗慮 | หงยฺวี่ Hongyu 鴻豫 |  |  | อำเภอเกาผิง เมืองซันเอี๋ยง (อำเภอเวย์ชาน มณฑลซานตง) | ขุนนาง,  ขุนพล | วุยก๊ก | ราชวงศ์ฮั่น |  |
| คันห่อง / ต้นหอง / ตันหอง / เทียนหอง เชียน หง Qian Hong 牽弘 |  |  | 271 | อำเภอกวนอิน เมืองอันผิง (ทางตะวันออกของอำเภออู่ยี่ มณฑลเหอเป่ย์) | ขุนพล | ราชวงศ์จิ้น | วุยก๊ก |  |
| คูเกี๋ยน ชิว เจี้ยน Qiu Jian 丘建 |  |  |  | เมืองลกเอี๋ยง (เมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน) | ขุนพล | วุยก๊ก |  |  |
| คูเสง โอว ซิง Ou Xing 區星 |  |  |  |  | ผู้นำกลุ่มกบฏ |  |  |  |
| เค้าก๋อง สฺหวี่ ก้ง Xu Gong 許貢 |  |  |  |  | ขุนนาง | ราชวงศ์ฮั่น |  |  |
| เค้ากี๋ สฺวี่ ซื่อ Xu Si 許汜 |  |  |  |  | ที่ปรึกษา | ลิโป้ |  |  |
| เคาจี สฺวี จือ Xu Zhi 許芝 |  |  |  |  | ขุนนาง | วุยก๊ก |  |  |
| เคาจู สฺวี่ ฉือ Xu Ci 許慈 | เหรินตู่ Rendu 仁篤 |  |  | เมืองลำหยง (เมืองหนานหยาง มณฑลเหอหนาน) | โหร,  ขุนนาง | จ๊กก๊ก |  |  |
| เคาเจ้ง / เค้าเจ้ง สฺวี่ จิ้ง Xu Jing 許靖 | เหวินซิว Wenxiu 文休 |  | 222 | อำเภอผิงยฺหวี เมืองยีหลำ (อำเภอผิงยฺหวี มณฑลเหอหนาน) | ที่ปรึกษา,  ขุนนาง | จ๊กก๊ก | ขงมอ,  เค้าก๋อง,  อองลอง,  เล่าเจี้ยง |  |
| เคาทู สฺวี ฉู่ Xu Chu 許褚 | จ้งคาง Zhongkang 仲康 |  |  | อำเภอเจียวก๋วน เมืองไพก๊ก (เมืองโป๋โจว, มณฑลอันฮุย) | ขุนพล | วุยก๊ก |  |  |
| เคาหงี สฺวี อี๋ Xu Yi 許儀 |  |  | 263 | อำเภอเจียวก๋วน เมืองไพก๊ก (เมืองโป๋โจว, มณฑลอันฮุย) | ขุนพล | วุยก๊ก |  |  |
| เคาอิ้น สฺวี ยฺหวิ่น Xu Yun 許允 |  |  |  |  | ที่ปรึกษา | จ๊กก๊ก |  |  |
| เค้าอิ๋น สฺวี ยฺหวิ่น Xu Yun 許允 | ชื่อจง Shizong 士宗 |  |  | เมืองเกาหยาง (อำเภอเกาหยาง มณฑลเหอเป่ย์) | ขุนพล | วุยก๊ก |  |  |
รายชื่อตัวละครสมมติ

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
| ชื่อ | ชื่อรอง | ปีที่ เกิด (ค> ศ.) | ปีที่ เสียชีวิต (ค> ศ.) | บ้านเกิด (ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) | บทบาท | สังกัด | เคยสังกัด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คูปุน ชิว เปิ่น Qiu Ben 丘本 |  |  |  |  | ขุนพล | วุยก๊ก |  | สามก๊ก ตอนที่ 117 |
| เคงต๋อง ฉิน ชิ่งถง Qin Qingtong 秦慶童 |  |  |  |  | คนรับใช้ | ตังสิน |  | สามก๊ก ตอนที่ 23 |
| เคหลี ซี หนี Xi Ni 奚泥 |  |  | 225 |  | ขุนพล | เผ่าลำมัน |  | สามก๊ก ตอนที่ 90 |
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว. สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ. อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
ฟ่าน เย่. จดหมายเหตุราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง (โฮ่วฮั่นชู).
ฝาง เสฺวียนหลิ่ง. จดหมายเหตุราชวงศ์จิ้น (จิ้นชู).
ซือหม่า กวาง. จือจื้อทงเจี้ยน
ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).
เจ้าพระยาพระคลัง (หน). สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน).
คานะมีหนังสือพิมพ์มาส่ง

| --- | --- |
คานะมีหนังสือพิมพ์มาส่ง
かなめも (Kanamemo)
แนว: สุขนาฏกรรม, เสี้ยวหนึ่งของชีวิต, ยูริ
มังงะ
เขียนโดย: โชโกะ อิวามิ
สำนักพิมพ์: โฮบุนชะ
นิตยสาร: มังงะไทม์คิราระ MAX
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 19 เมษายน พ.ศ. 2550 – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2556
จำนวนเล่ม: 6
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชิเงฮิโตะ ทากายานางิ
เขียนบทโดย: ริกะ นากาเซะ
ดนตรีโดย: ยูการิ ฮาชิโมโตะ
สตูดิโอ: ฟีล
ถือสิทธิ์โดย: อเมริกาเหนือ Maiden Japan
เครือข่าย: AT-X, TV Aichi, TV Hokkaido, TV Osaka, TV Setouchi, TV Tokyo
ฉาย:  5 กรกฎาคม พ.ศ. 2552  –  27 กันยายน พ.ศ. 2552
ตอน: 13
คานะมีหนังสือพิมพ์มาส่ง (ญี่ปุ่น: かなめも; โรมาจิ: Kanamemo) เป็นมังงะสี่ช่อง แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโชโกะ อิวามิ มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กกำพร้าชื่อนากามิจิ คานะ ที่ต้องมาทำงานส่งหนังสือพิมพ์ มีการสร้างอนิเมะจำนวน 13 ตอนขึ้นจากมังงะเรื่องนี้โดยสตูดิโอฟีล ซึ่งได้ออกฉายตั้งแต่ 5 กรกฎาคม ถึง 27 กันยายน พ.ศ. 2552
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ โดยทีวีโตเกียว (ญี่ปุ่น)
คานะมีหนังสือพิมพ์มาส่ง (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
คานะมีหนังสือพิมพ์มาส่ง (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
โจโม เคนยัตตา

| โจโม เคนยัตตา |
| --- | --- |
เคนยัตตาในปี พ.ศ. 2509

ประธานาธิบดีเคนยา คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 12 ธันวาคม พ.ศ. 2507 – 22 สิงหาคม พ.ศ. 2521
รองประธานาธิบดี: จาราโมกี โอกินกา โอดินกา โจเซฟ มูรุมบี แดเนียล อารัป โมอี
ก่อนหน้า: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในฐานะ พระราชินีแห่งเคนยา
ถัดไป: แดเนียล อารัป โมอี
นายกรัฐมนตรีเคนยา คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 1 มิถุนายน พ.ศ. 2506 – 12 ธันวาคม พ.ศ. 2507
กษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ถัดไป: ไรลา โอดินดา  (2551)
ประธานแห่งขบวนการแห่งชาติแอฟริกันเคนยา
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2504 – พ.ศ. 2521
ก่อนหน้า: เจมส์ กิชูรู
ถัดไป: แดเนียล อารัป โมอี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: คาเมา วา มูไก ป. พ.ศ. 2440 งินดา, บริติชแอฟริกาตะวันออก
เสียชีวิต: 22 สิงหาคม พ.ศ. 2521 (81 ปี) โมมบาซา, จังหวัดโคสท์, ประเทศเคนยา
ที่ไว้ศพ: ไนโรบี, ประเทศเคนยา
เชื้อชาติ: เคนยา
พรรคการเมือง: ขบวนการแห่งชาติแอฟริกันเคนยา (KANU)
คู่สมรส: เกรซ วาฮู (m. 2462) เอ็ดนา คาร์เก (2485–2489) เกรซ วาจินกู (d. 2493) งินา เคนยัตตา (สมรส 2494)
บุตร:  8 ปีเตอร์ มูไก มาร์กาเร็ต เคนยาตา ปีเตอร์ มากานา เจน คริสติเน อูฮูรู แอนนา มูโฮโฮ 
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยยูนิเวอร์ซิตี้ คอลเลจ ลอนดอน, โรงเรียนเศรษฐศาสตร์ลอนดอน

โจโม เคนยัตตา (อังกฤษ: Jomo Kenyatta) (ป. พ.ศ. 2440 – 22 สิงหาคม พ.ศ. 2521) เป็นนักการเมืองชาวเคนยา ดำรงตำแหน่งในฐานะผู้นำคนแรกของเคนยาตั้งแต่ได้รับเอกราชจากอังกฤษจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมใน พ.ศ. 2521 ได้รับการยกย่องในฐานะ บิดาแห่งประเทศเคนยา
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

เขาเกิดในครอบครัวชาวนาชนเผ่าคิกุยู เมืองเกียมบู บริติชแอฟริกาตะวันออก เขาศึกษาในโรงเรียนของมิชชันนารีที่เข้ามาเผยแผ่ศาสนาในถิ่นที่เขาอยู่ และเส้นทางการเมืองของเขาได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาเข้าร่วมกับสมาคมชนเผ่าคิกุยู ใน พ.ศ. 2472 เขาได้เดินทางไปลอนดอน เพื่อเจรจาเรื่องที่ดินของชาวคิกุยู ใน พ.ศ. 2473 เขาได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยคอมมิวนิสต์แห่งทอยเลอร์ตะวันออกที่กรุงมอสโก จากนั้นเขาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยยูนิเวอร์ซิตี้ คอลเลจ ลอนดอน และโรงเรียนเศรษฐศาสตร์ลอนดอน ในปี พ.ศ. 2481 เขาได้ตีพิมพ์วิจัยเกี่ยวกับสังคมวิทยาและมานุษยวิทยาเกี่ยวกับชนเผ่าคิกุยู และเขาได้ทำงานในฟาร์มในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาเขาได้ร่วมกับจอร์จ แพตมอร์ เพื่อนของเขาได้รวบรวมชาวแอฟริกันในพื้นที่เพื่อประกาศเอกราชจากอังกฤษ
เส้นทางการเมือง

เขากลับมายังประเทศเคนยาเมื่อ พ.ศ. 2489 และได้เป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง ใน พ.ศ. 2490 เขาได้รับเลือกให้เป็นประธานแห่งสหภาพเคนยาแอฟริกัน ซึ่งเขาพยายามรวบรวมชนพื้นเมืองต่างๆ ประกาศเอกราชจากอังกฤษซึ่งเขาได้รับการสนับสนุนจากชนเผ่าต่างๆ ในประเทศเป็นอย่างดี แต่เขากลับถูกต่อต้านจากกลุ่มคนในพื้นที่ที่ผิวขาว ใน พ.ศ. 2495 เขาจึงถูกจำคุกพร้อมกับแกนนำอีก 5 คน ในกลุ่มที่เรียกว่า คาเปนกูเรียซิกซ์ ในคดีกบฎเมาเมา (Mau Mau Uprising) แม้ว่าเขาจะชุมนุมอย่างสันติก็ตาม อย่างไรก็ดี เขายังถูกจำคุกที่โลกิตวงจนได้รับอิสรภาพในปี พ.ศ. 2502 และถูกเรเทศไปยังลอดวาร์ จนถึง พ.ศ. 2504
หลังเขาได้รับอิสรภาพ เขาเป็นประธานขบวนการแห่งชาติแอฟริกันเคนยา และเขาได้นำพรรคสู่ชัยชนะการเลือกตั้งทั่วไปของเคนยาในปี พ.ศ. 2506 และดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ในระหว่างการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเขาได้ดำเนินนโยบายให้เคยนยาถอนตัวจากเครือจักรภพและเปลี่ยนผ่านไปสู่รัฐเอกราชระบอบสาธารณรัฐและได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรกของประเทศเคนยาเมื่อปี พ.ศ. 2507 ในระหว่างการเป็นประธานาธิบดี เคนยาเข้าร่วมกับสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในสงครามเย็น และต่อต้านสังคมนิยม ในสมัยที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาถูกวิพากษ์วิจารณ์เป็นอย่างมากในเรื่องการทุจริตทางการเมือง
บั้นปลายชีวิต

เขาเริ่มป่วยด้วยโรคหัวใจในปี พ.ศ. 2509 และได้ถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงตำแหน่งในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2521 สิริอายุได้ 81 ปี ซึ่งรัฐพิธีศพของเขาถูกจัดขึ้นที่โบสถ์เพรสไบทีเรียนเซนต์แอนดรูว์หลังการถึงแก่อสัญกรรมของเขาเพียงหกวัน โดยเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ทรงร่วมรัฐพิธีศพของเขาด้วย และมีผู้นำจากทวีปแอฟริกามาร่วมพิธีศพของเขา อาทิ อีดี อามิน เคนเนต ควนตา ฮาสติงส์ แบนดา รวมถึงโมรารชี เทสาอี นายกรัฐมนตรีอินเดีย และโมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก ประธานาธิบดีปากีสถาน ก็ร่วมรัฐพิธีศพของเขาเช่นกัน ร่างของเขาถูกฝังในสุสานบริเวณรัฐสภา
สิ่งสืบเนื่อง

ชื่อของเขาถูกนำไปตั้งเป็นท่าอากาศยานนานาชาติโจโมเคนยัตตาเพื่อให้เกียรติแก่เขา และลูกชายของเขาอูฮูรู เคนยัตตาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 4 ของประเทศเคนยา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Jomo Kenyatta
Jomo Kenyatta sworn in as President - 1964 newsreel
Mzee Jomo Kenyatta
Famous People in Kenya: Jomo Kenyatta
| ด ค กประมุขแห่งรัฐของเคนยา |
| --- | --- | --- |
| ราชินีแห่งเคนยา |  สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร  |  |
| ประธานาธิบดีของเคนยา |  โจโม เคนยัตตา  แดเนียล อาแรป โมอี  อึมวาอี กีบากี  อูฮูรู เคนยัตตา  วิลเลียม รูโต  |  |
เคนยัตตากับไฮน์ริช ลึพเคอ ประธานาธิบดีเยอรมนี ณ ขณะนั้น เมื่อ พ.ศ. 2509
โรงพยาบาลมหาชัย

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: SET:M-CHAI
อุตสาหกรรม: บริการ
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2530
สำนักงานใหญ่: 927/43 ถนนเศรษฐกิจ 1 ตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
เว็บไซต์: www.mahachaihospital.com/th
บริษัท โรงพยาบาลมหาชัย จำกัด (มหาชน)  (ย่อ M-CHAI) เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจโรงพยาบาลในเครือ ประกอบด้วย โรงพยาบาลมหาชัย โรงพยาบาลมหาชัย 2 โรงพยาบาลมหาชัย 3 โรงพยาบาลมหาชัยแม่กลอง โรงพยาบาลมหาชัยเพชรรัชต์ โรงพยาบาลมหาชัยพร้อมแพทย์ และ โรงพยาบาลเมดพาร์ค (ถือหุ้นร้อยละ 42.50) กับธุรกิจที่เกี่ยวข้องในนามบริษัทย่อยจำนวน 2 แห่ง ได้แก่ บริษัทแพทย์ไทย 88 จำกัด ดำเนินธุรกิจสนับสนุนการแพทย์ในการจำหน่ายยาวัสดุทางการแพทย์และเวชภัณฑ์ รวมถึงเครื่องมือแพทย์ และบริษัท เว็ลตี้เฮลท์แคร์ จำกัด
บริษัทจดทะเบียนตั้งเป็นบริษัทเมื่อ พ.ศ. 2530 ด้วยทุนจดทะเบียน 8.0 ล้านบาท โดยพงษ์พัฒน์ ปธานวนิช, วิญญู เอี่ยมชีรางกูร และสิทธา พิทักษ์อรรณพ และเริ่มเปิดให้บริการการรักษาพยาบาลตั้งแต่ พ.ศ. 2532 คือ โรงพยาบาลมหาชัย จดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชน ตั้งแต่วันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2538
บริษัทย่อยและบริษัทร่วม > บริษัทย่อย

โรงพยาบาลมหาชัยแห่งแรก ริมถนนพระรามที่ 2
บริษัท เพชรเกษมเวชกิจ จำกัด ถือหุ้น 96.10% ดำเนินงานโรงพยาบาลมหาชัย 2 ทุนเรียกชำระแล้ว 30.0 ล้านบาท จำนวนเตียง 120 เตียง
บริษัท แม่กลองเวชกิจ จำกัด ถือหุ้น 84.65% ดำเนินงานโรงพยาบาลแม่กลอง ทุนเรียกชำระแล้ว 5.0 ล้านบาท จำนวนเตียง  60 เตียง
บริษัท เพชรบุรีเวชกิจ จำกัด ถือหุ้น 90.01% ดำเนินงานโรงพยาบาลเพชรรัชต์ ทุนเรียกชำระแล้ว 53.0 ล้านบาท จำนวนเตียง 100 เตียง
บริษัท ไทยแวลูแคร์ จำกัด ถือหุ้น 99.99% ดำเนินงานโรงพยาบาลมหาชัย 3 ทุนเรียกชำระแล้ว 50.0 ล้านบาท จำนวนเตียง 100 เตียง
บริษัท เว็ลตี้เฮลท์แคร์ จำกัด  ถือหุ้น 99.99% ทุนเรียกชำระแล้ว 60.0 ล้านบาท รักษาพยาบาลและ สนันสนุนธุรกิจในเครือ
บริษัท แพทย์ไทย  88 จำกัด ถือหุ้น 75.00% ทุนเรียกชำระแล้ว 15.0 ล้านบาท ซื้อขายยาและเวชภัณฑ์ ให้บริการรถเอ็กซเรย์แลป
บริษัท เอ เอช เอ็น จำกัด ถือหุ้น 15.00% บริการรักษาพยาบาล ทุนเรียกชำระแล้ว 2.0 ล้านบาท