stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แป็ป กวาร์ดิออลา

ในบทความนี้นามสกุลคือ ส่วนนามสกุลที่สองหรือนามสกุลฝ่ายมารดาคือ ; โดยทั่วไปจะมีคำสันธาน "i" เชื่อมนามสกุลทั้งสอง
ฌูแซ็ป "แป็ป" กวาร์ดิออลา อี ซาลา (กาตาลา: Josep "Pep" Guardiola i Sala; เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1971 ที่เมืองซัมปาโด แคว้นกาตาลุญญา) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ซิตี กวาร์ดิออลาเคยเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับและเล่นกับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาเป็นหลัก และยังเป็นส่วนหนึ่งของทีมของโยฮัน ไกรฟฟ์ ที่นำทีมบาร์เซโลนาชนะการแข่งขันยูโรเปียนคัพครั้งแรก กวาร์ดิออลายังเล่นให้กับเบรชชากัลโช, สโมสรฟุตบอลโรมา, สโมสรฟุตบอลอัลอะฮ์ลี และสโมสรฟุตบอลโดราโดสเดซินาโลอา ส่วนในการแข่งขันระดับนานาชาติ เป็นตัวแทนของฟุตบอลทีมชาติสเปน และในบางครั้งยังเล่นในนัดกระชับมิตรใหักับฟุตบอลทีมชาติกาตาลุญญาอีกด้วย
หลังจากที่กวาร์ดิออลาเลิกเล่นฟุตบอลนั้น กวาร์ดิออลาได้เป็นผู้ฝึกให้กับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาทีมเบ และเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 ฌูอัน ลาปอร์ตา ประธานสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ประกาศว่ากวาร์ดิออลาจะมาแทนฟรังก์ ไรการ์ด ในตำแหน่งผู้จัดการทีม โดยเซ็นสัญญาเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ในฤดูกาลแรกในฐานะผู้จัดการทีม เมื่อฤดูกาล 2008–09 บาร์เซโลนาชนะ 3 ตำแหน่ง คือ ลาลิกา, โกปาเดลเรย์ และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก การนำทีมชนะยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกทำให้กวาร์ดิออลาเป็นผู้จัดการทีมที่อายุน้อยที่สุด และในฤดูกาล 2009–10 กวาร์ดิออลานำทีมบาร์เซโลนาชนะในซูเปร์โกปาเดเอสปัญญาโดยชนะอัตเลติกเดบิลบาโอ และชนะในยูฟ่าซูเปอร์คัพโดยชนะสโมสรฟุตบอลชัคตาร์ดอแนตสก์ และชนะในฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพโดยชนะสโมสรฟุตบอลเอสตูเดียนเตส ทำให้เป็นผู้จัดการที่นำถ้วยรางวัลชนะเลิศให้กับทีม 6 ถ้วยในการแข่งขันเพียงปีเดียว
แต่ในฤดูกาล 2011–12 บาร์เซโลนาไม่ประสบความสำเร็จทั้งในลาลิกาและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกนั้น หลังจากทีมตกรอบรองชนะเลิศ เมื่อเป็นฝ่ายเสมอกับสโมสรฟุตบอลเชลซีที่กัมนอว์ซึ่งเป็นสนามเหย้าของตัวเอง ตกรอบไปด้วยผลต่างของประตู กวาร์ดิออลาก็ได้ประกาศจะลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมหลังจบฤดูกาล และขอหยุดพักการทำหน้าที่ผู้จัดการทีมทั้งหมดเป็นการชั่วคราว โดยผลงานในการเป็นผู้จัดการทีมบาร์เซโลนานั้น กวาร์ดิออลานำทีมบาร์เซโลนาได้ถ้วยรางวัลชนะเลิศทั้งหมด 14 ถ้วย
หลังจากหยุดพักการทำหน้าที่ผู้จัดการทีมทั้งหมดเป็นการชั่วคราวแล้ว ไบเอิร์นมิวนิกได้ประกาศเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2013 ว่ากวาร์ดิออลาจะมาเป็นผู้จัดการทีม ในฤดูกาล 2013–14 หลังจากที่ยุพ ไฮน์เคิส ได้ประกาศยุติการเป็นผู้จัดการทีมอย่างถาวร กวาร์ดิออลาได้พาไบเอิร์นมิวนิกคว้าแชมป์บุนเดิสลีกาสามปีซ้อน และได้แชมป์เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2 ถ้วยในฤดูกาล 2013–14 และในฤดูกาล 2015–16 หลังชนะดวลจุดโทษดอร์ทมุนท์ ก่อนที่จะลาการเป็นผู้จัดการทีมไบเอิร์นมิวนิก
ต่อมาในต้นปี ค.ศ. 2016 แมนเชสเตอร์ซิตีในพรีเมียร์ลีกได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่า ในฤดูกาล 2016–17 กวาร์ดิออลาจะมาเป็นผู้จัดการทีมแทนที่ของมานูเอล เปเลกรินิ โดยมีการเซ็นสัญญาเป็นระยะเวลา 3 ปี
เกียรติประวัติ > นักฟุตบอล

เซกุนดาดิบิซิออน เบ ชนะเลิศ 1 สมัย: 1990-91
ลาลิกา ชนะเลิศ 6 สมัย: 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1997-98, 1998-99
โกปาเดลเรย์ ชนะเลิศ 2 สมัย: 1996-97, 1997-98
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ชนะเลิศ 4 สมัย: 1991, 1992, 1994, 1996
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ชนะเลิศ 1 สมัย: 1991-92
ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ชนะเลิศ 1 สมัย: 1996-97
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ ชนะเลิศ 2 สมัย: 1992, 1997
โอลิมปิกฤดูร้อน ชนะเลิศ 1 สมัย: 1997
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการทีม

เตร์เซร์ราดิบิซิออน: ชนะเลิศ 1 สมัย: 2007–08
ลาลิกา: ชนะเลิศ 3
โกปาเดลเรย์: ชนะเลิศ 2 สมัย: 2008–09, 2011–12
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: ชนะเลิศ 3 สมัย: 2009, 2010, 2011
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: ชนะเลิศ 2 สมัย: 2008–09, 2010–11,
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: ชนะเลิศ 2 สมัย: 2009, 2011,
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: ชนะเลิศ 3 สมัย: 2009, 2011,2023
บุนเดิสลีกา: ชนะเลิศ 3 สมัย: 2013–14, 2014–15, 2015–16
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: ชนะเลิศ 2 สมัย: 2013–14, 2015–16
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: ชนะเลิศ 1 สมัย: 2013
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: ชนะเลิศ 1 สมัย: 2013
พรีเมียร์ลีก: ชนะเลิศ 5 สมัย: 2017–18, 2018–19, 2020–21, 2021–22, 2022–23, 2023–24
อีเอฟแอลคัพ: ชนะเลิศ 4 สมัย: 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21
เอฟเอคัพ: ชนะเลิศ 2 สมัย: 2018–19, 2022–23
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: ชนะเลิศ 2 สมัย: 2018, 2019
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: ชนะเลิศ 1 สมัย: 2022–23; รองชนะเลิศ 2020–21
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2023: ชนะเลิศ 1 สมัย
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2023: ชนะเลิศ 1 สมัย
เกียรติประวัติ > เกียรติส่วนตัว

ผู้ฝึกสอนแห่งปีของดอนบาลอน 2 สมัย: 2009 ,2010
ผู้ฝึกสอนแห่งปีขององซ์ดอร์ 3 สมัย: 2009, 2011, 2012
เวิลด์ซ็อกเกอร์แม็กกาซีนออฟเดอะเยียร์ 2 สมัย: 2009, 2011
ทีมแห่งปีของยูฟ่า 2 สมัย: 2008–09, 2010–11
ผู้ฝึกสอนแห่งปีของลาลิกา 4 สมัย: 2009, 2010, 2011, 2012
ถ้วยรางวัลมิเกล มุญโญซ 2 สมัย: 2008–09, 2009–10
สหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ 2 สมัย: 2009, 2011
รางวัลชาวกาตาลาแห่งปี 1 สมัย: 2009
ผู้ฝึกสอนฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปี 1 สมัย: 2011
ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำเดือนพรีเมียร์ลีก: กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017, กันยายน ค.ศ. 2017, ตุลาคม ค.ศ. 2017, พฤศจิกายน ค.ศ. 2017, ธันวาคม ค.ศ. 2017
ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลพรีเมียร์ลีก: 2017–18
แหล่งข้อมูลอื่น

แป็ป กวาร์ดิออลา ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ประวัติผู้จัดการทีมของ Josep Guardiola ที่ BDFutbol
Josep Guardiola – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
แป็ป กวาร์ดิออลา – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
แป็ป กวาร์ดิออลา ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี  |
| --- | --- |
 2 วอล์กเกอร์  3 ดียัช  4 ฟิลลิปส์  5 สโตนส์  6 อาเก  8 กอวาชิช  9 โฮลัน  10 กรีลิช  11 โดกูว์  12 อังเฆลิญโญ  16 โรดริ  17 เดอ เบรยเนอ  19 กึนโดอัน  20 เบ. ซิลวา  22 แมนดี  25 อาคันจี  27 กังเซลู  30 โอตาเมนดิ  31 แอแดร์ซง  34 ซันด์แลร์  47 โฟเดน  49 มูริช  33 คาร์สัน  80 พาล์มเมอร์  ผู้จัดการ: กวาร์ดิออลา 
| ด ค กผู้จัดการทีมในพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
 อาร์เตตา (อาร์เซนอล)  เอเมรี (แอสตันวิลลา)  อิราโอลา (บอร์นมัท)  ฟรังก์ (เบรนต์ฟอร์ด)  เฮอร์เซเลอร์ (ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน)  มาเรสกา (เชลซี)  กลาสเนอร์ (คริสตัลพาเลซ)  ไดช์ (เอฟเวอร์ตัน)  ซิลวา (ฟูลัม)  แม็คเคนนา (อิปสวิชทาวน์)  ฟัน นิสเติลโรย (เลสเตอร์ซิตี)  สล็อต (ลิเวอร์พูล)  กวาร์ดิออลา (แมนเชสเตอร์ซิตี)  อามอริม (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)  ฮาว (นิวคาสเซิลยูไนเต็ด)  นูนู (นอตทิงแฮมฟอเรสต์)  มาร์ติน (เซาแทมป์ตัน)  พอสเตคอกลู (ทอตนัมฮอตสเปอร์)  โลเปเตกี (เวสต์แฮมยูไนเต็ด)  โอนีล (วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  รัสเซีย 
อื่น ๆ:  IdRef
แบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็อง

แบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็อง (Phong reflecion model) เป็นแบบจำลองการฉายแสงและการให้แสงเงา เพื่อสร้างภาพบนจุดบนพื้นผิวที่ได้ออกแบบไว้ในทางคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
แบบจำลองนี้ได้รับการพัฒนาโดยบู่ย เตื่อง ฟ็อง ชาวเวียดนาม โดยได้ตีพิมพ์ในวิทยานิพนธ์ของเขาในปี 1973 ภายใต้ชื่อ "การให้แสงสำหรับรูปภาพที่สร้างจากคอมพิวเตอร์ " (Illumination for Computer-Generated Images) นอกจากนี้ บทความนี้ยังกล่าวถึงวิธีการคำนวณการประมาณค่าในช่วงสำหรับแต่ละพิกเซลจากแบบจำลองพื้นผิวโพลีกอน เทคนิคการประมาณค่าในช่วงนี้เรียกว่าการให้แสงเงาแบบฟ็อง
ภาพรวม

แบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็องช่วยให้สามารถจัดการสมการการเร็นเดอร์ทั่วไปได้ง่ายขึ้น ในการกำหนดแสงและเงาในแต่ละจุดบนผิว แบบจำลองนี้มีข้อได้เปรียบดังนี้
แบบจำลองนี้เป็นแบบจำลองสะท้อนเฉพาะที่ นั่นคือ ไม่จำเป็นต้องคำนวณการสะท้อนกลับทุติยภูมิแบบที่ทำในเรย์เทรสซิง อย่างในเรดิโอซิตี และเพื่อชดเชยการลดทอนของแสงที่สะท้อน จึงได้ได้มีการเพิ่มพจน์แสงโดยรอบ (ambient) ภายนอกไปด้วยตอนเร็นเดอร์
การสะท้อนจากพื้นผิวแบ่งออกเป็นสามประเภท: การสะท้อนแสงจัดจ้า, การสะท้อนแสงพร่า และ การสะท้อนแสงโดยรอบ (ambient reflection)
ก่อนอื่น สำหรับแต่ละแหล่งกำเนิดแสงภายในฉาก ให้ส่วนประกอบการสะท้อนแสงจัดจ้าเป็น  i_{s} และส่วนประกอบการสะท้อนแสงพร่าเป็น  i_{d} โดยปกติแต่ละค่าจะเป็นค่า RGB นอกจากนี้ยังให้แสงแวล้อมเป็น  i_{a} ซึ่งอาจคำนวณเป็นผลรวมของผลกระทบจากแหล่งกำเนิดแสงทั้งหมด
ถัดมา สำหรับแต่ละวัสดุบนพื้นผิวให้กำหนดสิ่งต่อไปนี้:
ค่าความมันวาว (shininess)  \alpha  ในที่นี้เป็นตัวกำหนดความสม่ำเสมอของแสงที่สะท้อนจากจุดที่หนึ่ง ๆ ยิ่งเป็นพื้นผิวที่เรียบลื่นก็จะยิ่งมีค่ามาก นอกจากนี้ค่าคงที่นี้ยิ่งมากส่วนสว่างจัดจ้าก็จะยิ่งเล็กและแรงขึ้นเท่านั้น
นอกจากนี้ เรายังอาจนิยามแสงของกลุ่มแหล่งกำเนิดแสงทั้งหมด ให้เวกเตอร์ทิศทางจากจุดบนพื้นผิววัตถุไปยังแหล่งกำเนิดแสงแต่ละแหล่งเป็น  L และให้เวกเตอร์แนวฉาก ณ จุดหนึ่งบนพื้นผิวนี้เป็น  N ทิศทางที่แสงสะท้อนอย่างสมบูรณ์ ณ จุดนั้นบนพื้นผิวเป็น  R และ และทิศทางไปยังมุมสังเกตการณ์ (เช่น กล้องเสมือนจริง) คือ  V
ความเข้มของเงาหรือแสงในแต่ละจุดบนพื้นผิว  I_{p} สามารถคำนวณโดยใช้สมการต่อไปนี้:
พจน์แสงพร่าทิศไม่ได้ขึ้นกับมุมสังเกตการณ์  V เนื่องจากพจน์แสงพร่ามีค่าเท่ากันสำหรับในทุกทิศทางจากจุดนั้น ซึ่งรวมถึงทิศทางการมองด้วย ในทางกลับกัน พจน์แสงจัดจ้าจะมีค่ามากเป็นพิเศษในกรณีที่เวกเตอร์สะท้อน  R กับเวกเตอร์มุมมอง  V นั้นใกล้กันมากเท่านั้น เพราะค่าโคไซน์ของมุมระหว่าง  R และ  V ภายในผลคูณจุดของเวกเตอร์ทั้งสองนี้ได้รับผลจากเลขยกกำลังโดย  \alpha  หาก  \alpha  มีค่ามาก การแสดงออกจะเกือบเหมือนกระจกเงา และพื้นที่ส่วนสว่างจัดจ้าที่สะท้อนออกมาจะเล็กมาก นั่นเป็นเพราะเนื่องจากหากทิศทางของมุมที่มองเบี่ยงเบนไปจากเวกเตอร์การสะท้อน ค่าโคไซน์จะน้อยกว่า 1 และจะเข้าใกล้ 0 เมื่อยกกำลังด้วยค่ามาก
เมื่อแสดงสีด้วยค่า RGB โดยทั่วไปสูตรนี้จะคำนวณแยกกันสำหรับแต่ละองค์ประกอบ R, G, B
การสะท้อนแบบฟ็องเป็นแบบจำลองเชิงประจักษ์ โดยอิงจากการสังเกตอย่างไม่เป็นทางการมากกว่าคำอธิบายทางกายภาพของปฏิสัมพันธ์ของแสง ฟ็องได้สังเกตเห็นว่าพื้นผิวที่มีความมันเงาสูงจะมีส่วนสว่างที่สว่างกว่าและความสว่างลดลงเร็ว ในขณะที่พื้นผิวที่มีความมันวาวน้อยกว่าจะมีส่วนสว่างที่สว่างกว่าและความสว่างจะค่อย ๆ ลดลง
ภาพด้านล่างนี้แสดงโดยแยกส่วนประกอบต่าง ๆ ในแบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็องให้เห็นภาพชัด
สีของ การสะท้อนแสงโดยรอบ (ambient) และ การสะท้อนแสงพร่า (diffuse) จะเหมือนกัน ให้ระวังว่า พจน์ของการสะท้อนแสงโดยรอบนั้นคงที่ตลอด ในขณะที่พจน์ของการสะท้อนแสงพร่ามีค่าแตกต่างกันไปตามมุมที่พื้นผิวหัน ส่วน การสะท้อนแสงจัดจ้า (specular) จะเป็นสีขาวและสะท้อนแสงส่วนใหญ่ที่ตกกระทบพื้นผิว แต่จะส่องสว่างแค่ในบริเวณที่แคบมาก
ข้อดีและข้อเสีย

การเรนเดอร์ตามเวลาจริงโดยใช้ API กราฟิก เช่น OpenGL และ Direct3D มักจะใช้แบบจำลองการส่องสว่างเฉพาะที่เนื่องจากข้อจำกัด เช่น ความเร็วในการวาด แต่แบบจำลองการสะท้อนของฟ็องมีความเรียบง่ายในการคำนวณ และผลาญทรัพยากรน้อย จึงถูกใช้งานเป็นมาตรฐานสำหรับตัวให้แสงเงาแบบที่ให้ค่าคงท่ซึ่งทำงานด้วยซอฟต์แวร์ (CPU) หรือฮาร์ดแวร์ (GPU) (จนถึง OpenGL 2.1 และ Direct3D 9) แม้หลังจากที่ประสิทธิภาพของฮาร์ดแวร์เพิ่มสูงขึ้น และตัวให้แสงเงาแบบที่ตั้งโปรแกรมได้ถูกใช้ทั่วไปแล้ว บางครั้งแบบจำลองการสะท้อนของฟ็องก็ยังถูกนำมาใช้เนื่องจากความเบาในการคำนวณของมัน สำหรับใน OpenGL 3.1 และ Direct3D 10 นั้นได้เลิกใช้ฟังก์ชันแบบตายตัวแล้ว และใช้ตัวให้แสงเงาแบบที่ตั้งโปรแกรมได้เพื่อใช้แบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็อง
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเป็นแบบจำลองการประมาณที่เรียบง่ายและหยาบมาก จึงไม่สามารถจำลองปรากฏการณ์โกลบอลอิลลูมิเนชัน ที่เกิดจากแสงสะท้อนกระจายที่ซับซ้อนและแสงโดยรอบ เช่น การกระเจิงใต้พื้นผิวและการบดบังแสงโดยรอบ
การประมาณค่าในช่วงแบบฟ็อง

บทความหลัก: การให้แสงเงาแบบฟ็อง
นอกจากแบบจำลองการสะท้อนซึ่งคำนวณสีที่จุดต่าง ๆ บนพื้นผิวแล้ว ฟ็องยังได้พัฒนาวิธีการประมาณค่าในช่วงสำหรับการคำนวณสีแต่ละพิกเซลในโพลีกอน แบบจำลองการสะท้อนและการประมาณค่าในช่วงในลักษณะนี้บางครั้งรวมกันด้วยคำว่า การให้แสงเงาแบบฟ็อง
ยัสเซอร์ อาราฟัต
ประวัติ

อาราฟัตเกิดเมื่อ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2472 ในครอบครัวชาวปาเลสไตน์เชื้อสายอียิปต์ ที่อาศัยอยู่ในฉนวนกาซา ได้ไปใช้ชีวิตวัยเด็ก และวัยรุ่นที่กรุงไคโร กับพี่น้องชายหญิงอีกหกคน ทำให้สามารถเชื่อมความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับครอบครัวที่อาศัยในอียิปต์ไว้ได้ เขาเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมฟารุก ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นโรงเรียนที่ดีที่สุดแห่งหนึ่ง
บิดาของอาราฟัตเป็นพ่อค้า และมีบุตรชายบุตรสาวรวมทั้งสิ้นเจ็ดคน สถานที่เกิด รวมทั้งวันเกิดของอาราฟัตยังเป็นประเด็นที่ถกเถียงกัน คาดว่าเขาเกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2472 ที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ แต่ก็มีบางฝ่าย ที่บอกว่าอาราฟัตเกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2472 ที่นครเยรูซาเลม การค้นพบสูติบัติและเอกสารอื่น ๆ เกี่ยวกับอาราฟัต ของมหาวิทยาลัยแห่งกรุงไคโร ทำให้ข้อถกเถียงเกี่ยวกับสถานที่เกิดและวันเกิดของอาราฟัตเป็นอันยุติลง (อลัน ฮาร์ท ผู้เขียนชีวประวัติของอาราฟัตก็ยอมรับแล้วว่าอาราฟัตเกิดที่กรุงไคโร)
ชื่อที่บิดามารดาของอาราฟัตตั้งให้เมื่อแรกเกิด คือ มุฮัมมัด อับดุรเราะอูฟ อะเราะฟาต อัลกุดวะฮ์ อัลฮุซัยนี นายสะอีด เค. อะบูรีช ผู้เขียนชีวประวัติของอาราฟัตชาวปาเลสไตน์ได้อธิบาย (ในหนังสือ อาราฟัต: จากผู้พิทักษ์สู่เผด็จการ, สำนักพิมพ์บลูมสเบอรรี, พ.ศ. 2541, หน้า 7) ไว้ว่า "มุฮัมมัด อับดุลรอห์มาน เป็นชื่อต้นของเขา  อับดุรเราะอูฟ เป็นชื่อของบิดา อะรอฟาตเป็นชื่อของปู่ อัลกุดวะหฺเป็นนามสกุล และอัลฮุซัยนีย์เป็นชื่อของชนเผ่าที่ครอบครัวของเขาเป็นสมาชิกอยู่" บางคนบอกว่าเขาสืบเชื้อสายชนเผ่าฮุซัยนีย์สายเยรูซาเลมจากมารดา (โดยใช้ชื่อว่าอาบุซซาอูด) แต่ชื่อดังกล่าวก็จะขัดแย้งกับชื่อที่สืบเชื้อสายจากทางสายบิดา
อาราฟัตใช้ชีวิตส่วนใหญ่ช่วงวัยเยาว์ในกรุงไคโร ยกเว้นช่วงเวลาสี่ปีหลังการเสียชีวิตของมารดา ระหว่างอายุห้าถึงเก้าขวบ ที่เขาไปอาศัยอยู่กับอาในเยรูซาเลม ในปีพ.ศ. 2492 เขาได้เข้าศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ ในมหาวิทยาลัยกษัตริย์ฟาฮัดที่ 1 ในกรุงไคโร ที่สำเร็จการศึกษาทางสาขาวิศวกรรมโยธา เมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษา เขาได้ร่วมเป็นสมาชิกกลุ่มพี่น้องมุสลิม และ สมาคมนักศึกษาปาเลสไตน์ จนได้ดำรงตำแหน่งประธานสโมสรในปี พ.ศ. 2495 และ พ.ศ. 2499 ในปี พ.ศ. 2499 เขาได้เป็นทหารในกองทัพอียิปต์ในช่วงวิกฤตการณ์คลองสุเอซ อาราฟัตแต่งงานเมื่ออายุค่อนข้างมากแล้วกับซูฮา อาราฟัตเลขานุการของเขา ผู้มีวัยอ่อนกว่าถึง 34 ปี และได้ให้กำเนิดบุตรสาวชื่อ ซาห์วา เมื่อปี พ.ศ. 2538 ภริยาของเขาอาศัยอยู่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่ช่วงที่สองของนโยบายอินติฟาเฎาะหฺ (การรณรงค์เพื่อต่อต้านการยึดครองของทหารอิสราเอล) ในปีพ.ศ. 2543 อาราฟัตถูกกองกำลังอิสราเอลกักอยู่ในเมืองรอมัลลอฮ์ ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2544 เขาป่วยหนักในปีพ.ศ. 2547 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ที่เมืองกลามาร์ ประเทศฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

รายชื่อสมาชิกพรรคแนวร่วมฟาตาห์
รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
สนามบินนานาชาติยัสเซอร์ อาราฟัต
คันห่อง

ขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 271)
| คันห่อง (เชียน หง) |
| --- | --- |
牽弘

ข้าหลวงมณฑลเลียงจิ๋ว (涼州刺史 เหลียงโจวชื่อฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ป. พฤษภาคม ค.ศ. 271
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
ข้าหลวงมณฑลยังจิ๋ว (揚州刺史 หยางโจวชื่อฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง กุมภาพันธ์ ค.ศ. 266 หรือหลังจากนั้น – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
ผู้พิทักษ์ทัพกระตุ้นพลานุภาพ (振威護軍 เจิ้นเวย์ฮู่จฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 264 (264) – ค.ศ. 265 (265)
กษัตริย์: โจฮวน
เจ้าเมืองจ๊ก (蜀郡太守 ฉู่จฺวิ้นไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ป. ธันวาคม ค.ศ. 263 – ค.ศ. 264 (264)
กษัตริย์: โจฮวน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ อำเภอฟู่เฉิง มณฑลเหอเป่ย์
เสียชีวิต: ป. พฤษภาคม ค.ศ. 271 อำเภอยฺหวีจง มณฑลกานซู่
บุพการี: เชียน เจา (บิดา)
อาชีพ: ขุนนาง

คันห่อง, ต้นหอง, ตันหอง หรือ เทียนหอง (เสียชีวิต ป. พฤษภาคม ค.ศ. 271) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เชียน หง (จีน: 牽弘; พินอิน: Qiān Hóng) เป็นขุนนางในยุคราชวงศ์จิ้นของจีน เคยรับราชการในรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก เชียน เจา (牽招) บิดาของคันห่องเป็นขุนพลที่มีชื่อเสียงของรัฐวุยก๊ก
ประวัติ

คันห่องเป็นบุตรชายคนที่สองของเชียน เจา (牽招) ขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก เดิมคันห่องรับราชการเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองหลงเส (隴西郡 หล่งซี; อยู่บริเวณอำเภอหล่งซี มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน)
ปลายปี ค.ศ. 263 คันห่องเข้าร่วมในการศึกที่รบกับจ๊กก๊กซึ่งเป็นรัฐอริของวุยก๊ก โดยคันห่องเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเตงงายขุนพลวุยก๊ก หลังการล่มสลายของจ๊กก๊ก ราชสำนักวุยก๊กแต่งตั้งให้คันห่องเป็นเจ้าเมืองของเมืองจ๊ก (蜀郡 สู่จฺวิ้น; อยู่บริเวณนครเฉิงตู มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน)
ระหว่างปี ค.ศ. 264 และ ค.ศ. 265 คันห่องได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์ทัพกระตุ้นพลานุภาพ (振威護軍 เจิ้นเวย์ฮู่จฺวิน)
ในปี ค.ศ. 266 หลังราชวงศ์จิ้นขึ้นมาแทนที่รัฐวุยก๊กในเดือนกุมภาพันธ์ของปีนั้น คันห่องได้รับการแต่งตั้งเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลยังจิ๋ว (揚州 หยางโจง)
ประมาณเดือนกุมภาพันธ์ของปี ค.ศ. 270 คันห่องขับไล่การบุกที่นำโดยเตงฮองขุนพลจากง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของราชวงศ์จิ้น ในช่วงเวลานั้นคันห่องขัดแย้งกับผู้บังคับบัญชาคือตันเกี๋ยน (陳騫 เฉิน เชียน) ผู้รับผิดชอบกำกับดูแลราชการทหารโดยรวมของมณฑลยังจิ๋ว ทั้งคันห่องและตันเกี๋ยนเขียนฎีกาถึงจักรพรรดิสุมาเอี๋ยนเพื่อกล่าวหากันและกันว่าไร้ความสามารถ จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนจึงทรงแต่งตั้งให้คันห่องเป็นข้าหลวงมณฑลของมณฑลเลียงจิ๋ว (涼州 เหลียงโจว)
ในปี ค.ศ. 271 ทูฟ่า ชู่จีเหนิง (禿髮樹機能) ผู้นำชนเผ่าเซียนเปย์ เริ่มก่อกบฏในเมืองเป่ยตี้ (北地郡 เป่ย์ตี้จฺวิ้น; อยู่บริเวณนครถงชฺวาน มณฑลฉ่านซีในปัจจุบัน) และนำทัพชนเผ่าเข้าโจมตีเมืองกิมเสีย (金城郡 จินเฉิงจฺวิ้น; อยู่บริเวณอำเภอยฺหวีจง มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) คันห่องข้าหลวงมณฑลเลียงจิ๋วจึงนำทัพหลวงเข้าโจมตีกบฏ แต่ด้วยเหตุที่คันห่องขาดความสามารถจึงกลับทำให้ชนเผ่าเกี๋ยง (羌 เชียง) ก่อกบฏด้วยเช่นกัน  ในที่สุดคันห่องก็ถูกกบฏต้อนจนมุมและถูกสังหารในที่รบ
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
ฝาง เสฺวียนหลิง (บก.) (648). จิ้นชู.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
เจ้าชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ข้าราชการฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ซุนโจย  เซียวค้า  เซียวหลวน  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลิว ฉือ  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน (เว่ย์ กว้าน)  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ข้าราชการฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  คูเกี๋ยน  เคาทู  เคาหงี  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนไค  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตงต๋ง  เตนซก  เตาอี้  เติ้ง ตุน  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  เถียน จาง  บังเต๊ก  บังโฮย  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกิ๋น  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน (หฺวาง เฉฺวียน)  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  เอียวหัว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาเกียน  เฮาหุน  เฮาเหลก  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียง:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  จู เจี้ยนผิง  เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่  โจว เซฺวียน  โจวุนซก  ตู้ ขุย  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  สฺวิน ช่าน  หลิว เป้า  หลิว ฮุย  หวาง ปี้  หฺวางฝู่ มี่  ห่อปี  หูฉูเฉฺวียน  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

สหราชอาณาจักร จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหราชอาณาจักรเป็นตัวแทนสหราชอาณาจักรในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 13 คน ใน 4 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 1 | 1 | 2 |
| สกีข้ามทุ่ง | 1 | 0 | 1 |
| เคอร์ลิง | 6 | 1 | 7 |
| สเกตลีลา | 1 | 2 | 3 |
| รวม | 9 | 4 | 13 |
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 และ กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สกีข้ามทุ่ง

บทความหลัก: กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 และ กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

สหราชอาณาจักรในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสหราชอาณาจักรในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาสหราชอาณาจักรที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ที่ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   เอริเทรีย   กานา   มาดากัสการ์   โมร็อกโก   ไนจีเรีย 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   เฮติ   จาเมกา   เม็กซิโก   เปรู   ปวยร์โตรีโก   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   ซาอุดีอาระเบีย   เกาหลีใต้   จีนไทเป   ไทย   อุซเบกิสถาน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   มาซิโดเนียเหนือ   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์ 
อื่นๆ:   อาร์โอซี
อย่างลึกซึ้งแด่คุณคนพิเศษ

อย่างลึกซึ้งแด่คุณคนพิเศษ เป็นสตูดิโออัลบั้มเต็มชุดที่ 4 ของ แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์ ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อปลายปี 2531 ภายใต้สังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น ภายหลังจากความสำเร็จของอัลบั้มเทวดาเดินดิน โดยดนุพลยังคงทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ และยังคงได้วงพลอย มาเป็นวงแบคอัพให้เช่นเดิม
อัลบั้มชุดนี้มีความพิเศษตรงที่ในช่วงแรกของการวางแผงได้มีการทำออกมาเป็นเพลงร้อง 9 เพลงในหน้า A และเป็นเพลงบรรเลง 9 เพลงในหน้า B โดยช่วงนั้นใช้ชื่อว่า 9+9 อย่างลึกซึ้งแด่คุณคนพิเศษ ส่วนที่มาของชื่ออัลบั้มมาจากการนำชื่อเพลงในอัลบั้ม คือ อย่างลึกซึ้ง และ แด่คุณคนพิเศษ มารวมกันแต่กระแสตอบรับไม่ดีเท่าที่ควร ทำให้ในช่วงเดือนเมษายน 2532 ทางนิธิทัศน์จึงปรับรูปแบบมาเป็นเพลงร้องทั้ง 10 เพลงโดยได้เพิ่มเพลงใหม่เข้ามาคือเพลง ตะวันรัญจวน จากปลายปากกาของครูสมพจน์ สิงห์สุวรรณ ซึ่งได้นำเพลง สายัณห์รัญจวน กับ ตะวันตกดิน ที่อยู่ในอัลบั้มชุดนี้มารวมกัน
นอกจากเพลง ตะวันรัญจวน แล้วในอัลบั้มชุดนี้ยังมีเพลงที่น่าสนใจ เช่น ขาดเธอขาดใจ เพลงเก่าของวงดิอิมพอสซิเบิ้ล จากปลายปากกาของครูประดิษฐ์ อุตตะมัง ที่นำมาเรียบเรียงใหม่, สีดา จากปลายปากกาของ อารี อุไร หรือครูน้อยสุรพล โทณะวณิก ที่เขียนขึ้นจากเหตุการณ์โศกนาฏกรรมความรัก, น้ำตาฝน เพลงที่ดนุพลเขียนขึ้นจากเหตุการณ์จริงที่ประสบพบเจอ, อย่างลึกซึ้ง เพลงที่นำทำนองเพลงญี่ปุ่นมาใส่เนื้อไทย และแด่คุณคนพิเศษ เพลงท้ายอัลบั้มที่ดนุพลแต่งคำร้อง ทำนอง และเรียบเรียงเสียงประสาน ด้วยตัวเอง
เพลงในอัลบั้ม

| หน้า A> ลำดับที่ | หน้า A> เพลง | หน้า A> คำร้อง | หน้า A> ทำนอง | หน้า A> เรียบเรียง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ตะวันรัญจวน | สมพจน์ สิงห์สุวรรณ | สมพจน์ สิงห์สุวรรณ |  |
| 2 | น้ำตาฝน | ดนุพล แก้วกาญจน์ | ดนุพล แก้วกาญจน์ | ดนุพล แก้วกาญจน์ |
| 3 | สีดา | อารี อุไร (สุรพล โทณะวณิก) | อภิไชย เย็นพูนสุข | อภิไชย เย็นพูนสุข |
| 4 | หนึ่งคำลา | ดนุพล แก้วกาญจน์ | ดนุพล แก้วกาญจน์ | ดนุพล แก้วกาญจน์ |
| 5 | อย่างลึกซึ้ง | ตุลย์ อนุตรา | อากิโกะ โกบายาชิ | ศิริศักดิ์ นันทเสน (ติ๊ก ชิโร่) |
หน้า B
| 6 | ตะวันตกดิน | สมพจน์ สิงห์สุวรรณ | สมพจน์ สิงห์สุวรรณ | ปิติ ปิติวงศ์ |
| 7 | อึดอัด | ดนุพล แก้วกาญจน์ | ดนุพล แก้วกาญจน์ | ดนุพล แก้วกาญจน์ |
| 8 | ใจเดียวกัน | สมพจน์ สิงห์สุวรรณ | สมพจน์ สิงห์สุวรรณ | เดวิด เอ็ง |
| 9 | ขาดเธอขาดใจ | ประดิษฐ์ อุตตะมัง | ประดิษฐ์ อุตตะมัง | ศรายุทธ สุปัญโญ |
| 10 | แด่คุณคนพิเศษ | ดนุพล แก้วกาญจน์ | ดนุพล แก้วกาญจน์ | ดนุพล แก้วกาญจน์ |
นักดนตรีในอัลบั้ม

ดนุพล แก้วกาญจน์ ร้องนำ กีตาร์
นักดนตรีในอัลบั้ม > วงพลอย

อิศรพงศ์ ชุมสาย ณ อยุธยา คีย์บอร์ด ร้องประสาน หัวหน้าวง
ศิริศักดิ์ นันทเสน กลอง ร้องประสาน
วสุ แสงสิงแก้ว คีย์บอร์ด ร้องประสาน
ศักดิ์ บุญเรือง (มืด ไข่มุก) เพอร์คัชชัน ร้องประสาน
เดวิด เอง กีตาร์
รักษ์ สวัสดิ์ซิตัง กีตาร์ ร้องประสาน
อนุสาร คุณะดิลก เบส ร้องประสาน
สมบูรณ์ สุทธิสัตตบุศย์ คีย์บอร์ด ร้องประสาน
ปิติ ปิติวงศ์ คีย์บอร์ด ร้องประสาน