stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ของสงครามรัสเซีย-ยูเครน

ปัจจัยต่าง ๆ ทั้งทางสังคม วัฒนธรรม ชาติพันธุ์ และภาษาล้วนมีผลให้เกิดการก่อการกำเริบในภาคใต้และภาคตะวันออกของยูเครนซึ่งต่อมาปะทุเป็นสงครามรัสเซีย-ยูเครน ในฐานะผลสืบเนื่องจากการปฏิวัติแห่งศักดิ์ศรี (Revolution of Dignity) ที่เกิดขึ้นก่อนหน้า นับตั้งแต่ยูเครนได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียตในปี 1991 ความแตกแยกทั้งทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ประกอบกับโครงสร้างของรัฐที่อ่อนแอ ล้วนเป็นผลให้การสร้างอัตลักษณ์ร่วมของชาติยูเครนไม่เกิดขึ้น ในภาคตะวันออกและภาคใต้ของยูเครนใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาหลักแม้กระทั่งในหมู่ชาวยูเครนเองอันเป็นผลมาจากทั้งการทำให้กลายเป็นรัสเซียและการตั้งรกรากของกลุ่มชาติพันธุ์รัสเซียนับตั้งแต่ในสมัยจักรวรรดิรัสเซีย ประชากรในพื้นที่เป็นชาวไครเมียซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์รัสเซียที่ตั้งรกรากในพื้นที่นับตั้งแต่การขับไล่ชาวตาตาร์ไครเมียโดยโจเซฟ สตาลิน ผู้นำโซเวียต หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ลักษณะต่าง ๆ เหล่านี้แตกต่างสุดขั้วกับภาคตะวันตกและภาคกลางซึ่งในประวัติศาสตร์เคยอยู่ภายใต้ปกครองของจักรวรรดิต่าง ๆ ทั้งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียและจักรวรรดิออสเตรีย ในพื้นที่นี้ อัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ ภาษา และความเป็นชาติอย่างยูเครนล้วนคงอยู่อย่างเหนียวแน่น
ความขัดแย้งระหว่างสองกลุ่มที่แตกต่างกันทั้งในทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมได้ปะทุเป็นความขัดแย้งในทางการเมืองและสังคมภายหลังเหตุการณ์ยูโรไมดานซึ่งเริ่มขึ้นจากการที่วิกตอร์ ยานูกอวึช ประธานาธิบดียูเครน ปฏิเสธการลงนามในความตกลงสมาคมกับสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2013 มีแรงสนับสนุนให้ยูเครนสร้างความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับสหภาพยุโรปอย่างมากในภาคกลางและภาคตะวันตก ในขณะที่ภาคใต้และภาคตะวันออกสนับสนุนให้กระชับความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับรัสเซีย ท้ายที่สุด ยานูกอวึชถูกบังคับให้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนกุมภาพันธ์ 2014 ตามมาด้วยการประท้วงสนับสนุนรัสเซียในภาคใต้และภาคตะวันออกซึ่งให้ความสำคัญกับความผูกพันกับรัสเซียในทางประวัติศาสตร์ ภาษา และต่อต้านขบวนการยูโรไมดาน
พอล ครูชเทน

พอล ครูชเทน (เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1963 ที่เมืองเปแทนเก ประเทศลักเซมเบิร์ก – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2019) เป็นilm director และผู้ผลิตภาพยนตร์จากประเทศลักเซมเบิร์ก โดยเริ่มเป็นผู้ผลิตและผู้กำกับภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 จนถึงปี ค.ศ. 2019 เป็นระยะเวลา 31 ปี
ผลงาน

Somewhere in Europe (1988)
Hochzaeitsnuecht (1992)
Sniper (1994)
Black Dju (1996)
Boys on the Run (2001)
Perl oder Pica (2006)
Universalove (2008 - producer only)
Never Die Young (2013)
Voices from Chernobyl (2016)
แหล่งข้อมูลอื่น

Pol Cruchten ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฟูมิโอะ ไคซุ

| ฟูมิโอะ ไคซุ |
| --- | --- |
เกิด: 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481
ฟูมิโอะ ไคซุ (ญี่ปุ่น: 海津文雄; โรมาจิ: Kaizu Fumio) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ที่จังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 53 (น็อก 23) เสมอ 2 แพ้ 19
เกียรติประวัติ

แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมิดเดิลเวท (2508 – 2510, 2510)
แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2502 – 2504)
ชิง, 16 พฤศจิกายน 2502 ชนะน็อก ดาวทอง สิงหพัลลภ ยก 1 ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 31 มีนาคม 2503 ชนะน็อก รัช มายอน ยก 1 ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 22 ตุลาคม 2503 ชนะคะแนน ฮาจิโร ทัตสึมิ ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 5 มกราคม 2504 ชนะคะแนน สามารถ ศรแดง ที่ โตเกียว
เสียแชมป์ 13 กรกฎาคม 2504 แพ้คะแนน สามารถ ศรแดง ที่ กทม.
แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2504 – 2507)
ชิง, 17 ตุลาคม 2504 ชนะน็อก สามารถ ศรแดง ยก 7 ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 9 เมษายน 2505 ชนะน็อก มาซาโอะ กนโด ยก 5 ที่ โอซากะ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 2 กุมภาพันธ์ 2506 ชนะคะแนน กัง แซชุล ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 กรกฎาคม 2505 ชนะน็อก เขียวหวาน ยนตรกิจ ยก 1 ที่ นีงาตะ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 20 มกราคม 2507 แพ้คะแนน มาซาโอะ กนโด ที่ โตเกียว
แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2507 – 2508)
ชิง 3 สิงหาคม 2507 ชนะคะแนน มาซาโอะ กนโด ที่ โตเกียว
เสียแชมป์ 10 มกราคม 2508 แพ้น็อก คิม คี-ซู ยก 6 ที่ โตเกียว
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท 19 มิถุนายน 2508 แพ้คะแนน คิม คี-ซู ที่ โซล เกาหลีใต้
ผลระยะยาวของโควิด-19

ผู้ป่วยโควิด-19 ที่หายจากโรคระยะเฉียบพลันแล้ว กำลังถูกส่งกลับบ้าน
ผลระยะยาวของโควิด-19 (long COVID) หรือชื่อเรียกอื่น เช่น ผลตามหลังระยะเฉียบพลันของการติดเชื้อ SARS-CoV-2 (post-acute sequelae of SARS-CoV-2 infection), ผลตามหลังระยะเฉียบพลันของโควิด-19 (post-acute sequelae of COVID-19 (PASC)), กลุ่มอาการโควิดเรื้อรัง (chronic COVID syndrome (CCS)) และ โควิดลากยาว (long-haul COVID) คือภาวะในทางทฤษฎีที่ผู้ป่วยที่หายจากระยะป่วยเฉียบพลันของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 แล้วยังมีอาการอยู่ อาการเหล่านี้เช่น ความอ่อนเพลีย ปวดศีรษะ หายใจลำบาก จมูกไม่ได้กลิ่น กล้ามเนื้ออ่อนแรง ไข้ต่ำ และมึนงง เป็นต้น
ผู้ป่วยที่ตรวจพบเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 ประมาณ 10% จะมีอาการอยู่นานกว่า 3 สัปดาห์ และประมาณ 2% มีอาการอยู่นานกว่า 12 สัปดาห์ เรียกว่ากลุ่มอาการหลังโควิด-19
ข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับผลระยะยาวของโควิด-19 ยังอยู่ระหว่างการศึกษา โดย ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 ยังไม่มีข้อสรุปทางการแพทย์เกี่ยวกับภาวะนี้ แต่มีการศึกษาฉบับหนึ่งบ่งชี้ว่ามีปัจจัยเสี่ยงบางประการที่ส่งผลกับการเกิดผลระยะยาว ระบบบริการสุขภาพของบางประเทศหรือเขตปกครองได้เริ่มการให้การดูแลกลุ่มผู้ป่วยเหล่านี้โดยจัดเป็นคลินิกพิเศษเพื่อให้การดูแลและให้คำแนะนำแก่ผู้ป่วยที่มีผลระยะยาวจากโควิด-19
ผลระยะยาวของโควิด-19 พบได้ในผู้ป่วยทุกกลุ่ม รวมไปถึงคนหนุ่มสาวที่มีสุขภาพดี และรวมไปถึงผู้ป่วยที่มีอาการในระยะแรกเพียงเล็กน้อยด้วย
ข้อมูลนับถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 ยังไม่มีรายงานว่าตรวจพบอาการที่คล้ายคลึงกับผลระยะยาวของโควิด-19 ในผู้ที่ได้รับวัคซีนโควิด-19 ไปแล้วกว่า 100,000 ราย
ศัพท์และนิยาม

Long COVID เป็นคำที่ถูกสร้างขึ้นโดยผู้ป่วย มีรายงานว่ามีการใช้ครั้งแรกเป็นแฮชแท็กบนทวิตเตอร์ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 โดยเอลิสา เปเรโก (Elisa Perego) นักโบราณคดีจากมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน
ผลระยะยาวของโควิด-19 ไม่มีคำจำกัดความที่เข้มงวดเพียงนิยามเดียว เป็นเรื่องปกติและคาดว่าผู้ที่มีอาการรุนแรงหรือมีภาวะแทรกซ้อน เช่น กลุ่มอาการหลังเข้ารักษาในหอผู้ป่วยหนัก หรือการติดเชื้อทุติยภูมิจะใช้เวลาในการฟื้นตัวนานกว่าผู้ที่มีอาการเจ็บป่วยเล็กน้อยและไม่มีภาวะแทรกซ้อนดังกล่าว ความผันแปรตามธรรมชาติอาจทำให้ยากที่จะระบุว่ากลุ่มอาการที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในแต่ละบุคคลนั้นแสดงถึงภาวะปกติโดยพื้นฐานของการใช้เวลาฟื้นตัวนาน หรือผลระยะยาวของโควิด-19 หลักคิดประการหนึ่งคือ ผลระยะยาวของโควิด-19 แสดงถึงอาการที่มีนานกว่าสองเดือน แม้ว่าจะไม่มีเหตุผลใดที่จะเชื่อได้ว่าทางเลือกนี้เจาะจงกับการติดเชื้อไวรัส SARS-CoV-2
ศัพท์และนิยาม > คำจำกัดความของสหราชอาณาจักร

สถาบันแห่งชาติเพื่อความเป็นเลิศด้านสุขภาพและการแพทย์ (NICE) ของอังกฤษ แบ่งคำจำกัดความทางคลินิกของโควิด-19 ออกเป็น 3 แบบ:
โควิด-19 เฉียบพลัน สำหรับอาการและอาการแสดงในช่วง 4 สัปดาห์แรกหลังการติดเชื้อด้วยโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019
อาการใหม่หรือต่อเนื่อง 4 สัปดาห์ขึ้นไปหลังจากเริ่มโควิด-19 เฉียบพลัน แบ่งออกเป็น:
NICE อธิบายคำว่า ผลระยะยาวของโควิด-19 ว่าใช้ "นอกเหนือจากคำจำกัดความของกรณีทางคลินิก" โดยเป็น "ที่ใช้กันทั่วไปในการอธิบายอาการและอาการแสดงที่ดำเนินต่อไปหรือพัฒนาหลังจากโควิด-19 เฉียบพลันซึ่งมีทั้ง โควิด-19 ที่มีอาการต่อเนื่อง (ตั้งแต่ 4 ถึง 12 สัปดาห์) และกลุ่มอาการหลังโควิด-19 (12 สัปดาห์ขึ้นไป)"
NICE ให้คำจำกัดความของกลุ่มอาการหลังโควิด-19 ว่า "อาการและอาการแสดงที่เกิดขึ้นระหว่างหรือหลังการติดเชื้อที่สอดคล้องกับโควิด‑19 ดำเนินต่อไปนานกว่า 12 สัปดาห์และไม่ได้รับการอธิบายด้วยการวินิจฉัยในทางอื่น โดยปกติแล้วบ่อยครั้งจะแสดงเป็นกลุ่มของกลุ่มอาการที่ทับซ้อนกัน ซึ่งอาจแปรผันเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา และอาจส่งผลต่อระบบใด ๆ ในร่างกาย กลุ่มอาการหลังโควิด-19 อาจได้รับการวินิจฉัยก่อน 12 สัปดาห์ในขณะที่มีการประเมินความเป็นไปได้ในการเกิดโรคอื่น
ศัพท์และนิยาม > คำจำกัดความของสหรัฐ

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 สถาบันสุขภาพแห่งชาติ (NIH) กล่าวว่าอาการของผลระยะยาวของโควิด-19 อาจรวมถึงความเหนื่อยล้า หายใจถี่ "ภาวะสมองล้า (Brain Fog)" ความผิดปกติของการนอนหลับ มีไข้เป็นพัก ๆ อาการระบบทางเดินอาหาร ความวิตกกังวล และภาวะซึมเศร้า 
อาการอาจคงอยู่เป็นเวลาหลายเดือนและมีตั้งแต่ไม่รุนแรงไปจนถึงทำให้ทุพพลภาพ โดยจะมีอาการใหม่เกิดขึ้นหลังจากช่วงเวลาของการติดเชื้อ ผู้อำนวยการ NIH ฟรานซิส คอลลินส์ กล่าวว่าเงื่อนไขนี้สามารถเรียกรวมกันว่าผลสืบเนื่องฉับพลันหลังการติดเชื้อ SARS-CoV-2 (Post-Acute Sequelae of SARS-CoV-2; PASC)
อาการ

ผู้ป่วยโควิดระยะยาวรายงานอาการต่อไปนี้ ประกอบด้วย
อ่อนเพลียมาก
ไอเรื้อรัง
กล้ามเนื้ออ่อนแรง
ไข้ต่ำ
ตั้งสมาธิลำบาก
เสียความทรงจำ
อารมณ์เปลี่ยนแปลง ซึ่งบางทีมาคู่กับโรคซึมเศร้าและอาการทางจิตอย่างอื่น
ปัญหาการหลับ
ปวดศีรษะ
ปวดข้อ
ปวดเหมือนเข็มต่ำตามแขนขา
ท้องร่วง และอาเจียนเป็นคราว ๆ
เสียการรับรสและกลิ่น
เจ็บคอและกลืนลำบาก
เริ่มเป็นเบาหวานและความดันโลหิตสูง
ผื่นผิวหนัง
หายใจลำบาก
เจ็บหน้าอก
ใจสั่น
ปัญหาของไต
ปัญหาสุขภาพปาก (ฟัน น้ำลายและเหงือก)
ไม่ได้กลิ่น
รู้กลิ่นผิดธรรมดา
มีเสียงในหู
ฟิล ทากูปา

ฟิล ทากูปา (Phil Tagupa) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 3
ประวัติ

สถิติการชกของทากูปาที่มีบันทึกใน Boxrec.com มีไม่มากนัก โดยทากูปาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2518 ชนะคะแนน ฟลอร์ เอสโคปิโด จากนั้น ทากูปาได้เดินทางมาชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างในประเทศไทยเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้คะแนน มนต์สยาม ฮ.มหาชัยไป จากนั้น มีบันทึกการชกของทากูปาอีกสองครั้ง คือแพ้คะแนน ดานีโล กอนซากา เมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 และแพ้น็อค ฟรานโก ตอร์เรโกซา ยก 8 เมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 แล้วไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์ (2518)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทเมื่อ 30 พฤษภาคม 2518 แพ้คะแนน มนต์สยาม ฮ.มหาชัย ที่ กทม.
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1992

| Europamästerskapet i fotboll Sverige 1992> รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: Sweden
วันที่: 10 – 26 มิถุนายน พ.ศ. 2535
ทีม: 8
สถานที่: 4 (ใน 4 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  เดนมาร์ก (สมัยที่ 1)
รองชนะเลิศ:  เยอรมนี
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 15
จำนวนประตู: 32 (2.13 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 430,111 (28,674 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  Dennis Bergkamp  Tomas Brolin  Henrik Larsen  Karl-Heinz Riedle (3 3 ประตู)
← 1988 1996 → 
การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1992 เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปครั้งที่ 9 จัดขึ้นที่สวีเดน ระหว่างวันที่ 10 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2535 โดยการแข่งขันครั้งนี้ ทีมชาติเดนมาร์กได้เข้าร่วมการแข่งขันแทนทีมชาติยูโกสลาเวีย เนื่องจาก ถูกยูฟ่าแบน ด้วยเรื่องสงครามกลางเมือง และทีมชาติเดนมาร์กก็สามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศมาครองได้สำเร็จ
การแข่งขันรอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

20:15
| เดนมาร์ก  | 2–0 |  เยอรมนี |
| --- | --- | --- |
| Jensen  18' Vilfort  78' | Report |  |
ผู้ชม: 37,800
ผู้ตัดสิน: Bruno Galler (สวิตเซอร์แลนด์)
ยูเมะชิมะ

ยูเมะชิมะในปี 2015
ยูเมะชิมะ (夢洲) ซึ่งมีความหมายว่าเกาะแห่งความฝัน เป็นเกาะเทียมในอ่าวโอซากะ บริเวณปากแม่น้ำโยโดะ ตั้งอยู่ในเขตโคโนฮานะ นครโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
โครงการเกาะเทียมแห่งนี้ได้รับใบอนุญาตถมทะเลในปี 1977 และเริ่มถมตามลำดับตั้งแต่ปี 1991 เมื่อถมเสร็จจะมีพื้นที่รวม 2,420 ไร่ เกาะนี้ถูกใช้งานเป็นลานเก็บตู้คอนเทนเนอร์ตั้งแต่ปี 2002 และมีการนำเสนอให้เกาะแห่งนี้เป็นหมู่บ้านนักกีฬาของโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 แต่ท้ายที่สุดโอซากะก็ไม่ได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพ เกาะแห่งนี้จึงยังคงไม่มีการใช้งานที่สำคัญ จนกระทั่งถูกใช้เป็นสถานที่จัดงานเอ็กซ์โป 2025
ฟีเจอร์โฟน

ฟีเจอร์โฟน
ฟีเจอร์โฟน (feature phone) หรือโทรศัพท์มือถือระดับกลาง เป็นโทรศัพท์มือถือที่ในขณะเวลาหนึ่งผู้ผลิตไม่ถือว่ามันเป็นสมาร์ตโฟน
อย่างไรก็ตามมันมีความสามารถเพิ่มเติมหลายอย่างที่มากกว่าโทรศัพท์มือถือรุ่นมาตรฐาน
กลุ่มเป้าหมายของโทรศัพท์ชนิดนี้คือลูกค้าที่ต้องการโทรศัพท์ความสามารถบางอย่างของสมาร์ตโฟน ในราคาที่ถูกลงมา
ในปี 2554 ยอดขายโทรศัพท์มือถือในสหรัฐอเมริกา 60% เป็นฟีเจอร์โฟน และยอดขายโทรศัพท์มือถือทั่วโลก 70% เป็นฟีเจอร์โฟน
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Mobile phones
ฟูมิโกะ โอริกาซะ

| ฟูมิโกะ โอริกาซะ |
| --- | --- |
折笠 富美子
ฟูมิโกะ โอริกาซะ ในปี 2012
เกิด:  (1974-12-27) 27 ธันวาคม ค.ศ. 1974 (49 ปี) เขตเอโดงาวะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ:  นักแสดง  นักพากย์  นักร้อง 
ปีปฏิบัติงาน: 1999–ปัจจุบัน
ตัวแทน: Atomic Monkey
ผลงานเด่น: เทพมรณะ ในบท คุจิกิ ลูเคีย Kuroko's Basketball ในบท Satsuki Momoi Hellsing ในบท Seras Victoria Fullmetal Alchemist: Brotherhood ในบท Riza Hawkeye สตรีทไฟท์เตอร์ ในบท ชุนลี
ส่วนสูง: 157 เซนติเมตร (5 ฟุต 2 นิ้ว)
ฟูมิโกะ โอริกาซะ (ญี่ปุ่น: 折笠 富美子; โรมาจิ: Fumiko Orikasa) เป็นนักแสดง นักพากย์ นักร้องชาวญี่ปุ่น เธอเป็นที่รู้จักจากการพากย์คุจิกิ ลูเคีย ในเทพมรณะ
ผลงานการพากย์

ผมน่ะหรือคือราชาปีศาจ! รับบท Elizabeth
Agatha Christie's Great Detectives Poirot and Marple รับบท Mabel West
Bleach รับบท คุจิกิ ลูเคีย, Hisana Kuchiki, Chappy, Ashisogi Jizo
Dog Days" รับบท Leaf Lang de Shar Harva
โทริโกะ รับบท Koryou
สวีตพรีเคียว♪ รับบท Kanade Minamino / Cure Rhythm
สเก็ต ดานซ์ รับบท รับบท Reiko
อินาสึมะอีเลฟเวน GO รับบท Ichino Nanasuke
คุโรโกะ นายจืดพลิกสังเวียนบาส series รับบท Satsuki Momoi
โตเกียวกูล รับบท Ryoko Fueguchi
Mysterious Joker รับบท Princess Paprika
ล่าอสูรกาย รับบท Hizaki Mikado
Luck & Logic รับบท Artemis
Little Witch Academia รับบท Lotte Yanson
แหล่งข้อมูลอื่น

Official blog (ญี่ปุ่น)
Official agency profile (ญี่ปุ่น)
ฟูมิโกะ โอริกาซะ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
Fumiko Orikasa ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ภาษาสมอลล์ทอล์ก

| --- | --- |

กระบวนทัศน์: object-oriented
ผู้ออกแบบ: อลันด์ เคย์, Dan Ingalls, Adele Goldberg
ผู้พัฒนา: Alan Kay, Dan Ingalls, Adele Goldberg, Ted Kaehler, Scott Wallace, and Xerox PARC
เริ่มเมื่อ: Development started in 1969 Publicly available in 1980

รุ่นเสถียร: Smalltalk-80 version 2    / 1980
 
ระบบชนิดตัวแปร: dynamic
ตัวแปลภาษาหลัก
Squeak, VisualWorks
ได้รับอิทธิพลจาก
ภาษาลิสป์, ภาษาซิมูลา
ส่งอิทธิพลต่อ
ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี, Self, Java, Dylan, AppleScript, Lisaac, NewtonScript, ภาษาไพทอน, ภาษารูบี, Scala, Perl 6
ภาษาสมอลล์ทอล์ก (Smalltalk) เป็นภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุที่ได้ออกแบบในปี ค.ศ. 1970 ที่  Xerox PARC โดย อลันด์ เคย์ (ผู้ริเริ่มใช้คำเรียกว่า Object-oriented) Dan Ingalls Ted Kaehler Adele Goldberg และคนอื่นๆ ภาษาสมอลทอล์คยังคงมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และมีชุมชนผู้ใช้ที่เหนียวแน่น ภาษาสมอลล์ทอล์กเป็นภาษาที่มีกระบวนการจำแนกชนิดแบบยืดหยุ่น (dynamic)
รูปแบบภาษา

รูปแบบประโยคของภาษา Smalltalk เป็นดังนี้
(x < y) ifTrue: [
     max := y.
     i := j
   ] ifFalse: [
     max := x.
     i := k
   ]
1 to: n do: [ :i |
     sum := sum + i.
   ]
เปรียบเทียบกับ รูปแบบเดียวกันถ้าอยู่ในภาษา C
if (x < y) {
     max = y;
     i = j;
   } else {
     max = x;
     i = k;
   }
for (int i=1; i<=n; i++) {
     sum = sum + i;
   }
ในภาษา Smalltalk ไม่ต้องประกาศชนิดของ ตัวแปร หรือ ออปเจ็ก
| x y z |           "Smalltalk"
   int x, y, z;        // C++
การปรับเปลี่ยนชนิดของตัวแปรใน Smalltalk ทำได้โดยไม่ต้องผ่านฟังก์ชันใดๆ
| d i s |
   ...
   d := i asFloat.
   i := d asInteger.
   s := i asString.
การวางประโยคทำได้สองวิธี คั่นประโยคโดยใช้จุด
i := j+1.
   num := phoneBook at: name.
   x := 0
และรวมประโยคเป็น ออปเจ็กเดียวโดยใช้บล็อก
[ i := j+1.
     num := phoneBook at: name.
     x := 0
   ]
ดูเพิ่ม

Squeak
Croquet project
| ด ค กภาษาโปรแกรม |
| --- | --- |
 การเปรียบเทียบ  เส้นเวลา  ประวัติศาสตร์ 
 เอพีแอล  แอสเซมบลี  เบสิก  ซี  ซีพลัสพลัส  ซีชาร์ป  โคบอล  ดาร์ต  อิลิกเซอร์  ฟอร์แทรน  โก  กรูวี  แฮสเคล  จาวา  จาวาสคริปต์  จูเลีย  คอตลิน  ลิสป์  ลูอา  แมตแล็บ  อ็อบเจกทีฟ-ซี  โอคาเมล  ปาสกาล  เพิร์ล  พีเอชพี  ไพทอน  อาร์  รูบี  รัสต์  สกาลา  เชลล์สคริปต์  สมอลล์ทอล์ก  สวิฟต์  ไทป์สคริปต์  วิชวลเบสิก  ดูเพิ่มเติม... 
  หมวดหมู่   รายชื่อ ตามตัวอักษร  ตามประเภท  ตระกูล  ไม่ยึดภาษาอังกฤษเป็นหลัก
พระเจ้าหลวง

พระเจ้าหลวง หมายถึง พระเจ้าแผ่นดินที่สละราชสมบัติให้รัชทายาทเป็นพระเจ้าแผ่นดินแทน  และเป็นพระนามที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงบัญญัติไว้สำหรับพระเจ้าแผ่นดินที่สละราชสมบัติและยังดำรงพระชนม์อยู่ว่าพระเจ้าหลวง
เมื่อคราวพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวร รวมทั้งทรงเครียดและเหน็ดเหนื่อยกับสนธิสัญญาสยาม-ฝรั่งเศส ร.ศ. 112 จนถึงกับประชวรพระวาโยไป พระยาบุรุษรัตนราชพัลลภ (นพ ไกรฤกษ์) เคยได้ยินว่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริเรื่องสละราชสมบัติขณะยังมีพระชนม์ชีพ เพราะทรงคาดการณ์ไว้แล้วว่าพระองค์มิอาจทรงงานหนักได้อีกต่อไปเพราะทรงทุพพลภาพมากขึ้น ดังปรากฏความว่า
"ในปี พ.ศ. 2453 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเจริญพระชนมายุ 58 พรรษา ทรงพระราชปรารภว่า เมื่อพระชนมายุครบ 60 พรรษาแล้วจะทรงสละราชสมบัติพระราชทานแก่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ รับราชภาระสืบสนองพระองค์เป็นพระเจ้าแผ่นดิน ส่วนพระองค์ท่านจะเสด็จออกจากราชสมบัติเป็นพระเจ้าหลวง..."
พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุแห่งกัมพูชา ทรงได้รับการขนานพระนามว่า พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ พระมหาวีรกษัตริย์ พระวรราชบิดา หลังทรงสละราชสมบัติแก่พระราชโอรส หลังจากที่สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียมทรงประกาศสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 พระองค์ยังคงพระราชอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2" อยู่ (ซึ่งเหมือนกับในสมัยของพระราชบิดาของพระองค์ภายหลังจากทรงสละราชสมบัติ ซึ่งยังคงเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม)
"พระเจ้าหลวง" จึงเป็นบทบาทและสถานะมากกว่าจะเป็นส่วนหนึ่งในพระนาม
ประเทศไทย > สยาม

| พระนาม | ราชวงศ์ | รัชกาล | สวรรคต | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ | ราชวงศ์สุพรรณภูมิ | พ.ศ. 1991–2006 | พ.ศ. 2031​ | สละราชสมบัติกรุงศรีอยุธยาให้สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 |
| สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ | ราชวงศ์สุพรรณภูมิ | พ.ศ. 2091–2108 | พ.ศ. 2111​ | สละราชสมบัติกรุงศรีอยุธยาให้สมเด็จพระมหินทราธิราช |
ประเทศไทย > หัวเมืองเหนือ

| พระนาม | ราชวงศ์ | ดินแดน | รัชกาล | สวรรคต | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พระนางจามเทวี | ราชวงศ์หริภุญชัย | อาณาจักรหริภุญชัย​ | พ.ศ. 1205–1212 | พ.ศ. 1258 (92 พรรษา)​ | สละราชสมบัติให้พระเจ้ามหันตยศ |
| พระราเมศวร | ราชวงศ์สุพรรณภูมิ | แคว้นสุโขทัย​ | พ.ศ. 1981–1991 | พ.ศ. 2031 (57 พรรษา)​ | กลับไปครองราชย์ ณ กรุงศรีอยุธยา |
พระเจ้าหลวงที่ยังมีพระชนม์ชีพ > รัฐเอกราช

| พระนาม | พระฉายาลักษณ์ | ประเทศ | รัชกาล | พระราชสมภพ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก |  |  ราชอาณาจักรภูฏาน | พ.ศ. 2515–2549 (34 ปี) | 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 (68 ปี) | สละราชสมบัติให้เจ้าชายจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก มกุฎราชกุมาร |
| สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ |  |  ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ | พ.ศ. 2523–2556 (33 ปี) | 31 มกราคม พ.ศ. 2481 (86 ปี) | สละราชสมบัติให้เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ เจ้าชายแห่งออเรนจ์ |
| ฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อาล ษานี |  |  รัฐกาตาร์ | พ.ศ. 2538–2556 (18 ปี) | 1 มกราคม พ.ศ. 2495 (72 ปี) | สละราชสมบัติให้เชคตะมีม บิน ฮะมัด อัษษานี มกุฎราชกุมาร |
| สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 |  |  ราชอาณาจักรเบลเยียม | พ.ศ. 2536–2556 (20 ปี) | 6 มิถุนายน พ.ศ. 2477 (90 ปี) | สละราชสมบัติให้เจ้าชายฟีลิป ดยุกแห่งบราบันต์ |
| สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 |  |  ราชอาณาจักรสเปน | พ.ศ. 2518–2557 (39 ปี) | 5 มกราคม พ.ศ. 2481 (86 ปี) | สละราชสมบัติให้เจ้าชายเฟลิเป เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส |
| สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ |  |  ประเทศญี่ปุ่น | พ.ศ. 2532–2562 (30 ปี) | 23 ธันวาคม พ.ศ. 2476 (90 ปี) | สละราชสมบัติให้เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมาร |
| สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 |  |  ประเทศเดนมาร์ก | พ.ศ. 2515–2567 (52 ปี) | 16 เมษายน พ.ศ. 2483 (84 ปี) | สละราชสมบัติให้เจ้าชายเฟรเดอริกที่ มกุฎราชกุมาร |
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (แก้ความกำกวม)

มหาวิทยาลัยกรุงเทพ หรือชื่อเดิมคือ “วิทยาลัยกรุงเทพ” เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่ไม่แสวงหาผลกำไรที่ถูกสถาปนาขึ้น 1 ใน 5 แห่งแรกในประเทศไทย และเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ อาจหมายถึง
สถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร
มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
มหาวิทยาลัยกรุงเทพสุวรรณภูมิ
มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ หรือชื่อเดิมคือ “วิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ”
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ หรือชื่อเดิมคือ “วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพฯ”
มหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร ชื่อเดิมของ มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ชื่อเดิมของ สโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด
รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเข้ม สถานีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ส่วนต่อขยายด้านเหนือ (ส่วนต่อขยายรังสิต – ธรรมศาสตร์รังสิต)
รถไฟฟ้าสายสีเทา สถานีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เส้นทางส่วนใต้ (พระโขนง - ลุมพินี - ท่าพระ)
ดูเพิ่ม

ศูนย์วิจัยกรุงเทพโพลล์ หน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีวัตถุประสงค์เพื่อบริการสังคมในด้านการผลิตงานวิจัยเชิงสำรวจด้านการสำรวจความคิดเห็นของประชาชน
พระตำหนักประทับแรมเขื่อนห้วยเสนง

| เรือนรับรองที่ประทับ อ่างเก็บน้ำห้วยเสนง> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: เรือนรับรองที่ประทับแรม
เมือง: อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์
ประเทศ: ประเทศไทย
เรือนรับรองที่ประทับ อ่างเก็บน้ำห้วยเสนง ตั้งอยูในบริเวณเขตพระราชฐานของที่ทำการอ่างเก็บน้ำห้วยเสนง อยู่ในเขตอำเภอเมืองสุรินทร์ และอำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 7 กิโลเมตร
ประวัติ

เรือนรับรองที่ประทับ อ่างเก็บน้ำห้วยเสนง เป็นที่ประทับแรมของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เมื่อครั้งเสด็จประพาสและทรงงานในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์ ได้เปิดให้นักท่องเที่ยวได้ชมในโอกาสต่าง ๆ มีเขตพระราชฐานอยู่ด้านในโครงการชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยเสนง และมีจุดชมวิวให้ชมอีกด้วย ปัจจุบันยังเป็นที่ประทับรับรองพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ เช่น สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์  (ครั้นยังทรงพระชนม์) พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ ในยามที่เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมราษฎรในเขตจังหวัดอีสานใต้
การเดินทาง

อยู่ห่างจากตัวเมืองสุรินทร์ไปทางถนนสายสุรินทร์-ปราสาท (ทางหลวงหมายเลข 214) ประมาณ 5 กิโลเมตร บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 5-6 แยกซ้ายมือไปทางถนนริมคลองชลประทาน มีป้ายชื่อว่า โครงการชลประทานสุรินทร์ สำนักชลประทานที่ ๘  ระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร
ปัจจุบัน

เรือนรับรองที่ประทับ อ่างเก็บน้ำห้วยเสนง  อยู่ในการดูแลของโครงการชลประทานสุรินทร์ สำนักชลประทานที่ ๘ กรมชลประทาน
ฟีเดลีโอ

Fidelio, Playbill of the Worldpremiere, Vienna, Kärntnertortheater, May 23, 1814

"Komm Hoffnung"
performed by Alice Guszalewicz
ฟีเดลีโอ, โอปุสที่ 72 (Fidelio, Op. 72) หรือ ลีโอนอร์ (Leonore) เป็นอุปรากรภาษาเยอรมันความยาว 2 องก์ แต่งโดยลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟินในปี ค.ศ. 1805 คำร้องภาษาเยอรมันโดย Joseph Sonnleithner  ดัดแปลงจากบทละครต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสของ Jean-Nicolas Bouilly ซึ่งเคยถูกนำมาแสดงเป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศส ชื่อ Léonore, ou L’amour conjugal ในปี ค.ศ. 1798 และอุปรากรภาษาอิตาลี ชื่อ Leonora ในปี ค.ศ. 1804  ผลงานชิ้นนี้เป็นอุปรากรเพียงชิ้นเดียวที่เบโทเฟินแต่งขึ้น
เนื่อเรื่องกล่าวถึงความเสียสละของหญิงสาวชื่อ ลีโอนอร์ (Leonore) ซึ่งสามีของเธอชื่อ ฟลอเรสทาน (Florestan) เป็นนักโทษการเมืองที่ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ลีโอนอร์ปลอมตัวเป็นผู้คุมนักโทษชื่อ ฟีเดลีโอ และแอบเข้าไปช่วยให้สามีของเธอได้รับอิสรภาพ เรื่องราวในเรื่องเกิดขึ้นที่คาบสมุทรไอบีเรีย ในสเปน
อุปรากรเรื่องนี้ออกแสดงครั้งแรกที่โรงละคร Theater an der Wien เวียนนา เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1805 ซึ่งในขณะนั้นตกอยู่ภายใต้การยึดครองของทหารฝรั่งเศสโดยการนำของนโปเลียน โดยในการแสดงครั้งแรกเป็นอุปรากรความยาว 3 องก์ แต่เนื่องจากเนื้อหาเกี่ยวข้องกับการเมือง ต่อมาเบโทเฟินจึงได้ตัดทอนความยาวเหลือเพียง 2 องก์ และแต่งท่อนโอเวอร์เชอร์ขึ้นมาใหม่ ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม และ 10 เมษายน ค.ศ. 1806
ต่อมาในปี ค.ศ. 1814 เบโทเฟินได้ปรับปรุงอุปรากรเรื่องนี้อีกครั้ง ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1814 ที่โรงละคร Theater am Kärntnertor เวียนนา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟีเดลีโอ
โน้ตเพลงเสรีของ Fidelio ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
ฟังผลงาน Fidelio - Part 1-4 (Op. 72) ที่ มิวโซเพน
Detailed description of Beethoven's Fidelio เก็บถาวร 2020-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฟาเธอร์แลนด์ (นวนิยาย)

| ฟาเธอร์แลนด์   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: รอเบิร์ต แฮร์ริส
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ประเภท: ระทึกขวัญ, ประวัติศาสตร์ประยุกต์
สำนักพิมพ์: ฮัตชินสัน ปราชญ์เปรียว (ไทย)
วันที่พิมพ์: 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 ค.ศ. 2008 (ไทย)
ชนิดสื่อ: สิ่งพิมพ์
หน้า: 372 หน้า (ปกแข็ง, ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 1) 395 หน้า (ไทย)
ISBN: 0-09-174827-5 (ปกแข็ง, ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 1)
OCLC: 26548520
ฟาเธอร์แลนด์ เป็นนวนิยายขายดีในปี ค.ศ. 1992 มีเนื้อหาแนวสืบสวน-ฆาตกรรม เขียนโดยนักข่าวอังกฤษ รอเบิร์ต แฮร์ริส โดยมีจุดเด่นคือ ประวัติศาสตร์สมมุติว่า หากนาซีเยอรมนีชนะสงครามโลกครั้งที่สอง โลกจะเป็นอย่างไร ฉบับภาษาไทยแปลโดยนพดล เวชสวัสดิ์ จัดพิมพ์โดยปราชญ์เปรียวสำนักพิมพ์ ในปี ค.ศ. 2008