stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตราแผ่นดินของตรินิแดดและโตเบโก
ประวัติ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
อาณานิคมตรินิแดดและโตเบโก
| ตราแผ่นดิน | ระยะเวลา | ลักษณะ |
|  | ค.ศ. 1889-1958 | ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคม ภาพพื้นหลังเป็นท่าเรือในพอร์ต-ออฟ-สเปน และ เทือกเขา El Tucuche โดยมีเรือฟริเกตสองลำของราชนาวี  ลอยลำอยู่ที่ท่าเรือ ที่ท้ายเรือนั้นชักธงเรือขาว และ ลูกเรือกำลังพายเรือกรรเชียง ใต้ภาพมีคำขวัญประจำดินแดนอาณานิคม "MISCERIQUE PROBAT POPULOS ET FOEDERA JUNGI" คัดเลือกโดย เซอร์ Ralph Abercromby ผู้นำการบุกยึดตรินิแดดจากสเปนเมื่อ ค.ศ. 1797 คำขวัญดังกล่าวนำมาจาก Virgil's Aeneid (Book IV, Line 112): ‘Miscerive probet populos, aut foedera iungi ’(He approved of the mingling of peoples and their being joined together by treaties) |
|  | ค.ศ. 1958-1962 | โดยได้นำภาพตราอาณานิคมทั้งหมดบรรจุไว้ในโล่ โดยมีคำขวัญบรรจุอยู่ในแพรสีเหลือง ประกาศใช้โดย Letters patent เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1958 ใช้เป็นตราประจำอาณานิคม ในสมัยสหพันธรัฐ ตราดังกล่าวได้มาจนถึงการประกาศอิสรภาพเมื่อ ค.ศ. 1962 |
ดูเพิ่ม

ธงชาติสหพันธรัฐอินเดียตะวันตก
ธงชาติตรินิแดดและโตเบโก
ฟอจด์ฟรอมเดอะเลิฟออฟลิเบอร์ที
บารอเนต

บารอเนต (อังกฤษ: Baronet) สตรีเรียกว่า บารอเนเตส (Baronetess) เป็นฐานันดรสืบตระกูลของราชอาณาจักรอังกฤษ จัดอยู่ในอภิชน (Aristocrat) แต่ไม่ใช่ขุนนาง (Peerage)  บารอเนตมักใช้คำว่าลอร์ดหรือเลดี้เป็นคำนำหน้าชื่อตัว ถือเป็นฐานันดรต่ำสุดที่ถูกเรียกว่าลอร์ด
ฐานันดรบารอเนตถูกสถาปนาในค.ศ. 1611 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 1 ต้องการรวบรวมเงินเพื่อปราบกบฏบนเกาะไอร์แลนด์ ผู้ที่จะได้เป็นบารอเนตจะต้องทูลเกล้าถวายเงิน 1,080 ปอนด์ และให้ถือว่าบารอเนตอยู่เหนืออัศวินทั้งปวง ยกเว้นอัศวินหรือบุคคลที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทริสเติล
เงินยาง

วัดพระธาตุดอยปูเข้า ตามตำนานเล่าว่าสร้างขึ้นโดยกษัตริย์แห่งนครเงินยาง
หิรัญนครเงินยาง หรือ ชยวรนคร เมืองเชียงลาว หรือ หิรัญญนครเงินยางเชียงแสน หรือ นครยางคปุระ หรือเมืองท่าทรายเงินยาง (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นอาณาจักรแห่งหนึ่งของชาวไทยวนในบริเวณที่เป็นจังหวัดเชียงรายของประเทศไทยและแขวงบ่อแก้วของประเทศลาวปัจจุบัน
เหตุการณ์

หลังจากการล่มสลายของโยนกนครไชยบุรีราชธานีศรีช้างแส่น จนถึงช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ 17 ลาวจักกราช หรือ ลาวจก (ซึ่งตามตำนานว่าเกิดโดยโอปปาติกใต้ต้นพุทรา หรือบางตำนานว่าไต่บันไดเงินและทองคำลงมาบริเวณดอยตุง) ได้สถาปนาตนเองขึ้นเป็นกษัตริย์ เรียกราชวงศ์ใหม่นี้ว่าราชวงศ์ลาว เนื่องจากกษัตริย์ทุกพระองค์ในราชวงศ์นี้ใช้ ลาว นำหน้าพระนาม
ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้นเมื่อ พญามังรายขึ้นครองราชเป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 25 ของหิรัญนครเงินยางเชียงลาวในปี พ.ศ. 1805 พระองค์ทรงมีแนวพระราชดำริจะรวบรวมแคว้นน้อยใหญ่ในอาณาบริเวณเดียวกันให้เป็นปึกแผ่น เมื่อพระองค์ได้ทรงขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้สร้างเมืองเชียงรายและประทับที่นั่นเป็นราชธานีแห่งใหม่ ถือเป็นการสิ้นสุดราชวงศ์ลาวแห่งหิรัญนครเงินยางเชียงลาว และเริ่มต้นราชวงศ์มังราย แห่งอาณาจักรล้านนา
รายพระนามกษัตริย์ผู้ครองเมืองหิรัญนครเงินยางเชียงลาว

ลาวจักกราช (หรือชื่ออื่น ลาวจักกราช)
ลาวเกล้าแก้วมาเมือง
ลาวเสา
ลาวตั้ง
ลาวกม
ลาวแหลว
ลาวกับ
ลาวกืน
ลาวเครียง (ลาวเคียง) ขยายเมืองยางสาย
ลาวกิน (ลาวคริว)
ลาวทึง
ลาวเทิง
ลาวตน
ลาวโฉม
ลาวกวัก
ลาวกวิน
ลาวจง (คนละคนกับลาวจักกราชหรือลาวจง ต้นราชวงศ์ลาว)
ลาวชื่น มีน้องชื่อ จอมผาเรืองหรือขุนจอมธรรม ซึ่งได้ไปสร้างเมืองพูกามยาว (พะเยา) และมีลูกชื่อพญาเจือง
ลาวเจือง , พระยาเจือง, ขุนเจือง , พญาเจืองหาญ หรือ ท้าวฮุ่ง ท้าวเจือง (ທ້າວຮຸ່ງ ທ້າວເຈືອງ) เป็นกษัตริย์ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษในตำนานสองฝั่งโขง เป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ ตีได้ดินแดนมากมาย รบชนะแกว(เวียดนาม) พระยาเจืองได้รับการราชาภิเษกจากพญาห้อลุ่มฟ้าเพาพิมาน ชาวไทลื้อ ชาวลาวเทิงล้านช้าง ชาวไทยวนล้านนา ต่างอ้างว่าพระยาเจืองเป็นบรรพบุรุษของพวกตน มีวรรณกรรมกล่าวขานถึงมากมาย เช่น มหากาพย์โคลงท้าวฮุ่งท้าวเจือง มีความยาวกว่าเกือบ 5,000 บท
ลาวเงินเรือง
ลาวชื่น
ลาวมิ่ง
ลาวเมิง
ลาวเมง
พญามังราย สิ้นสุดราชวงศ์ลวจักกราช สถาปนาอาณาจักรล้านนา เริ่ม ราชวงศ์มังราย
(หมายเหตุ รายชื่อกษัตริย์ราชวงศ์ลาว รวมทั้งหมด 25 พระองค์ อ้างอิงจากตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่เป็นหลัก)
ดูเพิ่ม

อาณาจักรล้านนา
ภาพเขียนแสดง "ลาวจักกราช" ในวัดมิ่งเมือง
อำเภอปะเหลียน

| อำเภอปะเหลียน |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Palian
คำขวัญ: ชาวปะเหลียน รักศักดิ์ศรี มีวินัย น้ำตกใส ทะเลกว้าง สร้างความดี
แผนที่จังหวัดตรัง เน้นอำเภอปะเหลียน
พิกัด: 7°10′18″N 99°41′12″E﻿ / ﻿7.17167°N 99.68667°E﻿ / 7.17167; 99.68667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ตรัง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 973.13 ตร.กม. (375.73 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 65,694 คน
 • ความหนาแน่น: 68.67 คน/ตร.กม. (177.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 92120,  92140 (เฉพาะตำบลบางด้วน บ้านนา และท่าพญา),  92180 (เฉพาะตำบลทุ่งยาว ลิพัง ปะเหลียน และแหลมสอม)
รหัสภูมิศาสตร์: 9204
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอปะเหลียน หมู่ที่ 1 ตำบลท่าข้าม อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง 92120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ปะเหลียน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตรัง ชื่อปะเหลียน สันนิษฐานว่าเพี้ยนมาจากคำว่า ปะลันดา หรือปาดังด้า
ประวัติ

ในสมัยก่อนท้องที่อำเภอปะเหลียนมีการปกครองขึ้นกับเมืองพัทลุง เมื่อเจ้าพระยานคร (น้อย) ได้ส่งบุตรมาปกครองเมืองตรังและขึ้นตรงต่อเมืองนครศรีธรรมราช พื้นที่แถบนี้มีผู้คนมาตั้งถิ่นฐานกันแล้ว เจ้าเมืองพัทลุงจึงส่งกรมการเมืองมาปกครองเพื่อเป็นการสกัดกั้นอำนาจของเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชไว้ ขณะนั้นท้องที่อำเภอปะเหลียน มีประชากรน้อยมาก ไม่เหมาะสมที่จะยกฐานะเป็นเมืองดี ดังนั้น ตำแหน่งผู้ปกครองจึงเป็นเพียง "จอม" คำว่าจอมใช้กันเฉพาะที่มีชายไทยมุสลิมอยู่ แปลว่า ผู้เป็นใหญ่
ในสมัยต่อมาเมื่อประชากรมากขึ้นจึงยกฐานะขึ้นเป็นเมือง เมื่อ พ.ศ. 2341 เรียกว่า เมืองปะเหลียน เจ้าเมืองปะเหลียนคนสุดท้ายคือพระปริยันต์เกษตรานุรักษ์ เท่าที่มีหลักฐานปรากฏตัวเมืองครั้งแรกตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 3 ตำบลปะเหลียนในปัจจุบัน  ต่อมาได้ย้ายไปตั้งบริเวณหมู่ที่ 1 ตำบลท่าพญาในปัจจุบันเมื่อประมาณ พ.ศ. 2430
ในปี พ.ศ. 2434 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นว่า เมืองปะเหลียนทรุดโทรมมาก จึงยุบให้เป็นแขวงขึ้นตรงกับเมืองตรัง และในปี พ.ศ. 2438 ได้จัดตั้งที่ว่าการอำเภอเป็นครั้งแรกที่ตำบลท่าพญา ใช้ชื่อว่า อำเภอท่าพญา ครั้นได้จัดรูปแบบอำเภอขึ้นตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ เมื่อ พ.ศ. 2440 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่บ้านหยงสตาร์ ตำบลท่าข้าม ใช้ชื่อว่า อำเภอปะเหลียน ในปี พ.ศ. 2460 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอหยงสตา จนกระทั่งปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอปะเหลียน ตามชื่อเดิมจวบจนปัจจุบัน ทั้งนี้เพื่อรักษาประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมืองปะเหลียนไว้ ขณะนี้อำเภอปะเหลียนได้ก่อตั้งมาครบ108 ปี นับว่าเป็นอำเภอเก่าแก่อำเภอหนึ่งในจังหวัดตรัง
วันที่ 29 เมษายน 2460 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง เป็น อำเภอหยงสตา
วันที่ 17 สิงหาคม 2467 ยุบตำบลส้มเฟือง ให้โอนพื้นที่หมู่ 1,2 (ในขณะนั้น) ของตำบลส้มเฟือง ไปขึ้นกับตำบลบางด้วน โอนพื้นที่หมู่ 3,4 (ในขณะนั้น) ของตำบลส้มเฟือง ไปขึ้นกับตำบลในควน กับโอนพื้นที่หมู่ 2 (ในขณะนั้น) ของตำบลบางด้วน รวมกับหมู่ที่ 5 ตำบลท่าพญา
วันที่ 31 พฤษภาคม 2468 ยุบตำบลแหลมปอ รวมกับตำบลปะเหลียน
วันที่ 19 กันยายน 2481 แบ่งการปกครองหมู่ที่ 1,7,8 (ในขณะนั้น) ของตำบลสุโสะ และหมู่ที่ 11,12 (ในขณะนั้น) ของตำบลปะเหลียน ตั้งขึ้นเป็นตำบลทุ่งยาว
วันที่ 17 เมษายน 2482 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอหยงสตา จังหวัดตรัง เป็น อำเภอปะเหลียน อีกครั้ง
วันที่ 1 พฤษภาคม 2482 โอนพื้นที่หมู่ 4 (ในขณะนั้น) ของตำบลสุโสะ ไปขึ้นกับตำบลหยงสตา
วันที่ 30 กันยายน 2490 ตั้งตำบลสุโสะ แยกออกจากตำบลท่าข้าม ตั้งตำบลบางด้วน แยกออกจากตำบลทุ่งพญา ตั้งตำบลบ้าหวี แยกออกจากตำบลบ้านนา
วันที่ 9 ธันวาคม 2490 แยกพื้นที่ตำบลย่านตาขาว ตำบลหนองบ่อ ตำบลทุ่งค่าย อำเภอกันตัง ตำบลนาชุมเห็ด อำเภอเมืองตรัง และตำบลในควน ตำบลโพรงจระเข้ อำเภอปะเหลียน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอย่านตาขาว และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอกันตัง
วันที่ 28 พฤศจิกายน 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลท่าข้าม ในท้องที่บางส่วนของตำบลท่าข้าม
วันที่ 30 พฤศจิกายน 2508 จัดตั้งสุขาภิบาลทุ่งยาว ในท้องที่บางส่วนของตำบลทุ่งยาว
วันที่ 16 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลแหลมสอม แยกออกจากตำบลปะเหลียน
วันที่ 24 ตุลาคม 2534 กำหนดเขตท้องที่ตำบลลิพัง อำเภอปะเหลียน ให้มีเขตการปกครองทั้งหมด 5 หมู่บ้าน
วันที่ 26 พฤษภาคม 2537 แยกพื้นที่ตำบลหาดสำราญ ตำบลบ้าหวี และตำบลตะเสะ อำเภอปะเหลียน ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอหาดสำราญ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอปะเหลียน
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลท่าข้าม และสุขาภิบาลทุ่งยาว เป็นเทศบาลตำบลท่าข้าม และเทศบาลตำบลทุ่งยาว ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอหาดสำราญ อำเภอปะเหลียน เป็นอำเภอหาดสำราญ
ที่มาของชื่ออำเภอ

มีผู้พยายามค้นหาความหมายและความเป็นมาของคำว่า "ปะเหลียน" จนกระทั่งปัจจุบันนี้ก็ยังหาข้อยุติไม่ได้ เพราะเมืองปะเหลียนมีประวัติยาวนานหลายชั่วอายุคน ประกอบกับหลักฐานทางประวัติศาสตร์ก็ไม่สามารถค้นหาได้จึงเป็นเพียงแต่คำบอกเล่าต่อ ๆ กันมาและเป็นข้อสันนิษฐานที่พอจะรับฟังได้ คือ
"ปะเหลียน" เป็นสถานที่ที่มีทรัพยากรมาก มาจากคำว่า "ปะ" แปลว่า พบหรือเจอ และ "เหลียน" แปลว่า สิ่งที่มีค่า เพี้ยนมาจากคำว่า เหรียญ คือของมีค่า
"ปะเหลียน" เพี้ยนมาจากคำในภาษามลายูจากเดิมว่า "ปราเลียน" แปลว่า ทอง
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะยังไม่มีผู้ใดทราบถึงความหมายอันแท้จริงของคำว่าปะเหลียน แต่ปะเหลียนก็เป็นชื่อตำบลหนึ่งของอำเภอที่ติดต่อกับทิวเขาบรรทัดซึ่งกั้นแดนระหว่างจังหวัดตรังกับจังหวัดพัทลุง ในสมัยก่อนชาวพัทลุงได้อพยพเข้ามาอยู่ในพื้นที่ตำบลปะเหลียนเป็นจำนวนมาก สำหรับที่ว่าการอำเภอปัจจุบัน ตั้งอยู่ที่บ้านท่าข้าม หมู่ที่ 1 ตำบลท่าข้าม ซึ่งสมัยก่อนเป็นท่าเรือสำคัญที่ใช้ติดต่อคมนาคมกับจังหวัดชายฝั่งช่องแคบมะละกาและมลายูหรือประเทศมาเลเซียในปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอปะเหลียนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอย่านตาขาว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกงหรา อำเภอตะโหมด และอำเภอป่าบอน (จังหวัดพัทลุง)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทุ่งหว้า (จังหวัดสตูล) และช่องแคบมะละกา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหาดสำราญและอำเภอกันตัง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอปะเหลียนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2567) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ท่าข้าม | Tha Kham | 9 | 7,902 |   |
| 2. | ทุ่งยาว | Thung Yao | 7 | 7,356 |   |
| 3. | ปะเหลียน | Palian | 15 | 12,361 |   |
| 4. | บางด้วน | Bang Duan | 6 | 3,782 |   |
| 7. | บ้านนา | Ban Na | 12 | 9,653 |   |
| 9. | สุโสะ | Suso | 11 | 6,621 |   |
| 10. | ลิพัง | Liphang | 7 | 6,486 |   |
| 11. | เกาะสุกร | Ko Sukon | 4 | 2,510 |   |
| 12. | ท่าพญา | Tha Phaya | 4 | 3,169 |   |
| 13. | แหลมสอม | Laem Som | 11 | 5,854 |   |
หมายเลขที่หายไปปัจจุบันคือตำบลในอำเภอหาดสำราญ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอปะเหลียนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลท่าข้าม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าข้าม
เทศบาลตำบลทุ่งยาว ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทุ่งยาว
เทศบาลตำบลท่าพญา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพญาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าข้าม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าข้าม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลท่าข้าม)
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งยาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งยาว (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลทุ่งยาว)
องค์การบริหารส่วนตำบลปะเหลียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะเหลียนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางด้วน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางด้วนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสุโสะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุโสะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลลิพัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลิพังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะสุกร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะสุกรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมสอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมสอมทั้งตำบล
ภาพ

เกาะเหลาเหลียงใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

7°13′54″N 99°47′20″E﻿ / ﻿7.23175°N 99.78882°E﻿ / 7.23175; 99.78882
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ อำเภอปะเหลียน
แผนที่ จาก มัลติแมป โกลบอลไกด์ หรือ กูเกิลแผนที่
ภาพถ่ายทางอากาศ จาก เทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
ภาพถ่ายดาวเทียม จาก วิกิแมเปีย
จิม แรตคลิฟฟ์

| จิม แรตคลิฟฟ์ |
| --- | --- |

เกิด: เจมส์ อาเทอร์ แรตคลิฟฟ์  (1952-10-18) 18 ตุลาคม ค.ศ. 1952 (72 ปี)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม
อาชีพ: ประธานและซีอีโอของอิเนออส
บุตร: 3
เซอร์ เจมส์ อาร์เทอร์ แรตคลิฟฟ์ (อังกฤษ: James Arthur Ratcliffe; 18 ตุลาคม 1952) เป็นมหาเศรษฐี วิศวกรเคมี และนักธุรกิจชาวอังกฤษ แรตคลิฟฟ์เป็นประธานและซีอีโอของกลุ่มบริษัทเคมีภัณฑ์อิเนออส ซึ่งเขาก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1998 และยังคงเป็นเจ้าของสองในสามส่วน บริษัทคาดว่าจะมีมูลค่าการซื้อขาย 65,000 ล้านดอลลาร์ในปี ค.ศ. 2021 เขาไม่ค่อยปรากฏตัว และครั้งหนึ่งเขาเคยถูกหนังสือพิมพ์ The Sunday Times อธิบายว่าเป็น publicity shy ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขาเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในสหราชอาณาจักรด้วยมูลค่าสุทธิ 21,050 ล้านปอนด์ ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2020 Bloomberg Billionaires Index ประเมินมูลค่าสุทธิของเขาไว้ที่ 28,200 ล้านดอลลาร์ ซึ่งรวยที่สุดอันดับที่ 55 ของโลกและเป็นอันดับสองในสหราชอาณาจักร ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 แรตคลิฟฟ์ได้เปลี่ยนที่อยู่การส่งภาษีอย่างเป็นทางการจากแฮมป์เชอร์ เป็นโมนาโก การย้ายที่ส่งภาษีคาดว่าจะช่วยเขาประหยัดภาษีได้ 4 พันล้านปอนด์
ประวัติและการศึกษา

แรตคลิฟฟ์เกิดในฟอลส์เวิร์ธ เกรเทอร์แมนเชสเตอร์ เป็นบุตรชายของพ่อที่เป็นช่างไม้ และแม่ที่เป็นพนักงานบัญชี แรตคลิฟฟ์อาศัยอยู่ที่นั่นจนกระทั่งอายุ 10 ขวบ ในที่สุดพ่อของเขาก็เปิดโรงงานทำเฟอร์นิเจอร์ อายุ 10 ขวบ เขาย้ายตามครอบครัวไปอยู่ที่ยอร์คเชอร์ตะวันออกและเข้าเรียนที่ Beverley Grammar School และอาศัยอยู่ที่ฮัลล์จนถึงอายุ 18 ปี
แรตคลิฟฟ์สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮมในปี ค.ศ. 1974
อาชีพ

งานแรกของแรตคลิฟฟ์คือการทำงานกับบริษัทน้ำมันยักษ์ใหญ่อย่างเอสโซ่แต่เขาตัดสินใจเพิ่มพูนทักษะในด้านการเงินโดยการเรียนบริหารบัญชี เรียนปริญญาโทสาขาการเงินที่ London Business School ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 ถึง 1980 (เขาบริจาคเงิน 25 ล้านปอนด์ให้กับโรงเรียนในปี ค.ศ. 2016) ในปี ค.ศ. 1989 เขาเข้าร่วมกลุ่มทุนเอกชนของสหรัฐอย่าง Advent International
กีฬา

แรตคลิฟฟ์มีความกระตือรือร้นในการเล่นกีฬา และในปี 2013 เขาได้เข้าร่วมการแข่งขัน Marathon Des Sables ข้ามทะเลทรายซาฮารา และเขาได้ก่อตั้งองค์กรการกุศล "Go Run for Fun" เพื่อส่งเสริมให้เด็กอายุระหว่าง 5 ถึง 10 ปีได้ออกกำลังกาย
โจนาธาน ไอฟ์

| โจนี ไอฟ์ |
| --- | --- |

เกิด: โจนาธาน พอล ไอฟ์ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 (58 ปี) ลอนดอน สหราชอาณาจักร
พลเมือง: สหราชอาณาจักร สหรัฐ
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยสารพัดช่างนิวคาสเซิล
อาชีพ: นักออกแบบเชิงอุตสาหกรรม
คู่สมรส: เฮเทอร์ เพ็ก (สมรส 1987)
บุตร: 2 คน
เซอร์ โจนาธาน พอล ไอฟ์ (อังกฤษ: Sir Jonathan Paul Ive) หรือ โจนี ไอฟ์ (Jony Ive) (เกิด 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967) เป็นอดีตประธานฝ่ายการออกแบบของบริษัทแอปเปิล คอมพิวเตอร์ และเป็นผู้ร่วมออกแบบหลายผลิตภัณฑ์ของแอปเปิล ได้แก่ ไอแมค ไอพอด ไอโฟน และไอแพด
ไอฟ์เกิดที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เมื่ออายุได้ 12 ปี ครอบครัวเขาย้ายไปอยู่ที่เมืองสแตฟฟอร์ด ไอฟ์เรียนด้านการออกแบบที่วิทยาลัยสารพัดช่างนิวคาสเซิล (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรีย) หลังจากนั้นเขาทำงานที่บริษัทแทงเจอรีน วิสาหกิจเริ่มต้นเกี่ยวกับงานออกแบบในลอนดอน ก่อนจะร่วมงานกับแอปเปิลช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ไอฟ์มีส่วนในการออกแบบพาวเวอร์บุ๊กและแมคอินทอช เขากลายเป็นบุคคลสองสัญชาติ (บริติช-อเมริกัน) เมื่อได้รับสัญชาติอเมริกันในปี ค.ศ. 2012 ในปี ค.ศ. 2017 ไอฟ์ได้รับเชิญให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีราชวิทยาลัยศิลปะ ต่อมาในปี ค.ศ. 2019 เขาประกาศลาออกจากแอปเปิลเพื่อไปก่อตั้งบริษัทตัวเองชื่อ LoveFrom ร่วมกับนักออกแบบเชิงอุตสาหกรรมมาร์ก นิวสัน
จากความสำเร็จในด้านการออกแบบ ไอฟ์ได้รับรางวัลและเกียรติยศจำนวนมาก เช่น Royal Designers for Industry (RDI) จากราชสมาคมศิลปะ ภาคีสมาชิกกิตติมศักดิ์แห่งราชวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ (HonFREng) และเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติชชั้น KBE
ด้านชีวิตส่วนตัว ไอฟ์สมรสแล้วกับเฮเทอร์ เพ็ก มีบุตรด้วยกัน 2 คน เขาไม่ค่อยเปิดเผยตัวต่อสาธารณชนมากนัก และมักยกผลงานการออกแบบให้เป็นของทีมงาน
ในปี ค.ศ. 2023 ไอฟ์เป็นผู้ออกแบบตราสัญลักษณ์พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โจนาธาน ไอฟ์
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ โจนาธาน ไอฟ์
เดม

เดม หรือ ดาม (อังกฤษ: Dame) เป็นฐานันดรศักดิ์ยุโรปจำพวกชนชั้นสูงซึ่งเป็นสมาชิกในสภาอัศวิน โดยเฉพาะในบรรดาศักดิ์แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งใช้เป็นนำหน้านามเหมือนคำว่า "เซอร์" ที่ใช้สำหรับบุรุษ
สุภาพสตรีจะสามารถใช้คำนำหน้านามว่า "เดม" ต้องได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น เดม คอมมานเดอร์ (Dame Commander) หรือเดม แกรน ครอส (Dame Grand Cross) ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์บาธ (Order of the Bath) เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญไมเคิลและจอร์จ (Order of St Michael and St George) เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช
ส่วนสุภาพสตรีที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทริสเติล (Order of the Thistle) จะใช้คำนำหน้าชื่อว่า "เลดี"
ในช่วงก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 17 ภริยาของอัศวิน จะเรียกนำหน้าชื่อว่า "เดม" แต่ภายหลังได้ถูกแทนด้วย "เลดี" แทน
ดูเพิ่ม

บรรดาศักดิ์อังกฤษ
ดนุภัทร์ เชียงชุม

| ดนุภัทร์ เชียงชุมต> ช., ต.ม. |
| --- | --- |

ประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ดำรงตำแหน่ง 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 – 5 มิถุนายน พ.ศ. 2565   (1 ปี 110 วัน)
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด: อัครเดช วันไชยธนวงศ์
รอง: รองประธานสภา คนที่หนึ่ง   พงษ์เพชร จันทร์อ้าย   รองประธานสภา คนที่สอง   ยงยศ มัธยัสสิน
ก่อนหน้า: คำปัน คำประวัน
ถัดไป: พิริยะ ตวงลาภทวีกิจ
สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ดำรงตำแหน่ง 14 มีนาคม พ.ศ. 2551 – 1 มีนาคม พ.ศ. 2566   (14 ปี 352 วัน)
ก่อนหน้า: ไพรวัลย์ สีวลี
ถัดไป: กิ่งทอง ปัญญาทอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 สิงหาคม พ.ศ. 2511 (56 ปี) จังหวัดแม่ฮ่องสอน ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2564–2567)   ก้าวไกล (2567)   ประชาชน (2567–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ขวัญเรือน เชียงชุม

ดนุภัทร์ เชียงชุม (เกิด 6 สิงหาคม พ.ศ. 2511) ชื่อเล่น เดช เป็นนักการเมืองชาวไทย เป็นผู้เชี่ยวชาญประจำตัวสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (นายสมบัติ ยะสินธุ์) อดีตประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน อดีตผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน และอดีตกรรมการธรรมาภิบาลจังหวัดแม่ฮ่องสอน อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ประวัติ

ดนุภัทร์ เกิดวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ที่ตำบลเวียงเหนือ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นบุตรนายบุญศรี เชียงชุม (1 มกราคม พ.ศ. 2480 – 2 มีนาคม พ.ศ. 2568) และนางวิลัย เชียงชุม ด้านครอบครัวสมรสกับนางขวัญเรือน เชียงชุม (สกุลเดิม: ลืออู๋น้อย) มีบุตร 1 คน คือ ภูริณัฎฐ เชียงชุม
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
งานการเมือง

ดนุภัทร์ เข้าสู่การเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน เขตอำเภอปาย รองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน และประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอนตามลำดับ ในเดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2564 เขาได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน เขตเลือกตั้งที่ 1 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยพ่ายแพ้ให้กับปกรณ์ จีนาคำ ต่อมาในเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2567 ได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคก้าวไกล เดือนสิงหาคม พรรคก้าวไกลถูกยุบ เขาสมัครเป็นสมาชิกพรรคประชาชน และลงสมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอนในปี พ.ศ. 2568
โดยการเลือกตั้งครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากเลาฟั้ง บัณฑิตเทอดสกุล สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน, สมบัติ ยะสินธุ์ สส.แม่ฮ่องสอน เขต 2 พรรคประชาธิปัตย์, สมบูรณ์ ไพรวัลย์ อดีตสส.แม่ฮ่องสอน พรรคไทยรักไทย, จำลอง รุ่งเรือง อดีตสส.แม่ฮ่องสอน พรรคกิจสังคม และสุรสิทธิ์ ตรีทอง อดีตสมาชิกวุฒิสภา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
อำเภอปากเกร็ด

สำหรับความหมายอื่นของ "ปากเกร็ด" ดูที่ ปากเกร็ด (แก้ความกำกวม)
| อำเภอปากเกร็ด |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Pak Kret
เจดีย์เอียงที่วัดปรมัยยิกาวาส เกาะเกร็ด
แผนที่จังหวัดนนทบุรี เน้นอำเภอปากเกร็ด
พิกัด: 13°54′45″N 100°29′54″E﻿ / ﻿13.91250°N 100.49833°E﻿ / 13.91250; 100.49833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นนทบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 89.023 ตร.กม. (34.372 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 254,154 คน
 • ความหนาแน่น: 2,854.93 คน/ตร.กม. (7,394.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 11120
รหัสภูมิศาสตร์: 1206
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอปากเกร็ด เลขที่ 701/2 หมู่ที่ 5 ถนนแจ้งวัฒนะ ตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ปากเกร็ด เป็นอำเภอที่มีตำบลมากที่สุดในจังหวัดนนทบุรี ที่ตั้งมีแม่น้ำเจ้าพระยาตัดผ่านตัวอำเภอ สภาพพื้นที่ทางฝั่งตะวันตกส่วนใหญ่เป็นสวนผลไม้ต่าง ๆ ไร่นา ท้องทุ่ง ปศุสัตว์ ดังเช่นในชนบท ส่วนทางฝั่งตะวันออกมีที่พักอาศัย อุตสาหกรรม ห้างสรรพสินค้า โรงภาพยนตร์ ซูเปอร์มาร์เก็ต และยังเป็นที่ตั้งหน่วยงานราชการส่วนกลางของประเทศ ในอดีตอำเภอปากเกร็ดเคยขึ้นกับจังหวัดพระนครอยู่ช่วงหนึ่ง และบางตำบลเคยอยู่ในอำเภอบางบัวทอง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอปากเกร็ดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด และอยู่ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศเหนือ 7.45 กิโลเมตร มีพื้นที่การปกครองทั้งสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา โดยมีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอลาดหลุมแก้วและอำเภอเมืองปทุมธานี (จังหวัดปทุมธานี) มีคลองสามวา คลองเจ๊ก คลองตรง (คลองขุด) คลองพระอุดม แนวระวางโฉนดที่ดินระหว่างจังหวัดนนทบุรีกับจังหวัดปทุมธานี แนวรั้วหมู่บ้านพฤกษ์ภิรมย์ ราชพฤกษ์-345 คลองบางตะไนย์ แนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยา และคลองบ้านใหม่เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตดอนเมืองและเขตหลักสี่ (กรุงเทพมหานคร) มีคลองประปาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองนนทบุรี มีคลองบางตลาด แนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยา และคลองวัดแดงเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองนนทบุรีและอำเภอบางบัวทอง มีคลองแม่ร่องกร่าง คลองบางบัวทอง คลองขุนมหาดไทย (ท่าลาย) แนวกำแพงหมู่บ้านดิเอมเมอรัลด์การ์เด้นบางบัวทอง แนวกำแพงหมู่บ้านดิเอมเมอรัลด์พาร์ค 3 แนวกำแพงหมู่บ้านลภาวัน 10 คลองชลประทานพระอุดม-บางบัวทอง (คลองแอน) แนวระวางโฉนดที่ดินระหว่างอำเภอปากเกร็ดกับอำเภอบางบัวทอง คลองลำโพ และคลองลากค้อนเป็นเส้นแบ่งเขต
ที่มาของชื่ออำเภอ

"ปากเกร็ด" เป็นคำประสมจากคำว่า "ปาก" ซึ่งสันนิษฐานว่าคงจะเนื่องมาจากชื่อวัดปากอ่าว และคำว่า "เกร็ด" ซึ่งมีความหมายตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2493 ว่า "ห้วงน้ำแคบต่อจากห้วงน้ำใหญ่ทั้งสอง" ดังนั้น คำว่าปากเกร็ดจึงน่าจะหมายถึง "บริเวณผืนแผ่นดินที่เป็นปากอ่าว มีอาณาเขตติดต่อกับแม่น้ำใหญ่"
อีกข้อสันนิษฐานหนึ่ง "ปากเกร็ด" อาจมีที่มาจากคลองที่ขุดขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระเพื่อลัดแม่น้ำเจ้าพระยาตรงช่วงที่เริ่มไหลวกเข้าไปในคุ้งบางบัวทอง โดยในอดีตผู้คนจะเรียกคลองนี้ว่า "คลองเตร็ดน้อย" และต่อมาเรียกว่า "คลองลัดเกร็ด" (หรือ "แม่น้ำลัดเกร็ด" ซึ่งทำให้เกิดเกาะเกร็ดขึ้นนั่นเอง) ส่วนบริเวณต้นคลองลัดนั้นก็เรียกว่า "ปากเกร็ด"
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอปากเกร็ดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 12 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งย่อยออกเป็นหมู่บ้าน รวม 85 หมู่บ้าน (หรือ 51 หมู่บ้าน หากไม่นับรวมในเขตเทศบาลนครปากเกร็ดซึ่งไม่มีตำแหน่งกำนันและผู้ใหญ่บ้านแล้ว) ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) | สี | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ปากเกร็ด | Pak Kret | 5 | 36,469 |   |  |
| 2. | บางตลาด | Bang Talat | 10 | 45,256 |   |  |
| 3. | บ้านใหม่ | Ban Mai | 6 | 34,949 |   |  |
| 4. | บางพูด | Bang Phut | 9 | 63,312 |   |  |
| 5. | บางตะไนย์ | Bang Tanai | 5 | 6,337 |   |  |
| 6. | คลองพระอุดม | Khlong Phra Udom | 6 | 6,773 |   |  |
| 7. | ท่าอิฐ | Tha It | 10 | 18,480 |   |  |
| 8. | เกาะเกร็ด | Ko Kret | 7 | 5,680 |   |  |
| 9. | อ้อมเกร็ด | Om Kret | 6 | 5,226 |   |  |
| 10. | คลองข่อย | Khlong Khoi | 12 | 9,168 |   |  |
| 11. | บางพลับ | Bang Phlap | 5 | 11,596 |   |  |
| 12. | คลองเกลือ | Khlong Kluea | 4 | 9,701 |   |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอปากเกร็ดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลนครปากเกร็ด ครอบคลุมพื้นที่อำเภอปากเกร็ดฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ยกเว้นเกาะเกร็ด) ได้แก่ ตำบลปากเกร็ด ตำบลบางตลาด ตำบลบ้านใหม่ ตำบลบางพูด และตำบลคลองเกลือทั้งตำบล
เทศบาลเมืองบางพลับ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพลับทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางตะไนย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางตะไนย์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองพระอุดม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองพระอุดมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าอิฐ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าอิฐทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะเกร็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะเกร็ดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอ้อมเกร็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ้อมเกร็ดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองข่อยทั้งตำบล
การคมนาคม

ถนนสายหลักของอำเภอ ได้แก่
ถนนกาญจนาภิเษก (ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9)
ถนนแจ้งวัฒนะ (ส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304)
ถนนติวานนท์ (ส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306)
ถนนนนทบุรี-ปทุมธานี (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307)
ถนนบางบัวทอง-บางคูวัด (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345)
ถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ด (ทางหลวงชนบท นบ.3019)
ถนนราชพฤกษ์ (ทางหลวงชนบท นบ.3021)
ถนนชัยพฤกษ์ (ทางหลวงชนบท นบ.3030)
ถนนศรีสมาน
ทางพิเศษศรีรัช
ทางพิเศษอุดรรัถยา
ปัจจุบันอำเภอปากเกร็ดมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา 2 แห่ง คือ สะพานนนทบุรี (สะพานนวลฉวี) เชื่อมระหว่างตำบลบ้านใหม่กับตำบลบางขะแยง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี และสะพานพระราม 4 เชื่อมระหว่างตำบลปากเกร็ดกับตำบลบางตะไนย์และตำบลคลองพระอุดม
ขนส่งทางท่าเรือ

ท่าปากเกร็ด ปากเกร็ด
ท่าเกาะเกร็ด เกาะเกร็ด
ท่าวัดกลางเกร็ด วัดกลางเกร็ด
ท่าวัดสนามเหนือ วัดสนามเหนือ
ขนส่งทางราง

รถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู
สถานที่สำคัญ

เทศบาลนครปากเกร็ด
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
โรงเรียนปากเกร็ด
โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี
โรงเรียนชลประทานวิทยา
เขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งประเทศไทย
ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี
ศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน (เดิมคือ โรงพยาบาลชลประทาน)
บรรณานุกรม

รัตนา ศิริพูล. นนทบุรี. กรุงเทพฯ : บริษัท ต้นอ้อ ๑๙๙๙ จำกัด, 2543.
หวน พินธุพันธ์. ประวัติศาสตร์เมืองนนทบุรี. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์, 2547.