stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รักร่วมเพศ
ภาพรวม

รักร่วมเพศ มีในสังคมมนุษย์มาตั้งแต่ยุคประวัติศาสตร์แรก ๆ รูปแบบบางอย่างเกี่ยวกับการดึงดูดทางเพศและความต้องการทางเพศระหว่างผู้ชายด้วยกันฝั่งแน่นมานาน เป็นการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของบรรทัดฐานสังคม และมีการกล่าวถึงมากที่เกี่ยวกับกรีกโบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวกับกิจกรรมทางเพศ (อย่างเช่นการร่วมเพศทางทวารหนักในบางวัฒนธรรม หรือการทำออรัลเซ็กซ์กับผู้อื่น) ในบางวัฒนธรรมอย่างศาสนาเอบราฮัมมีกฎหมายออกมา และโบสถ์ได้ถือว่าการร่วมเพศทางทวารหนักเป็นการละเมิดต่อกฎสวรรค์ หรือเป็น "อาชญากรรมฝืนธรรมชาติ" ที่ผู้ฝ่าฝืนจะมีโทษอย่างรุนแรง อย่างเช่น การประหารชีวิต โดยมากใช้ไฟเผา (เพื่อเป็นการกระทำชำระบาป) การร่วมเพศทางทวารหนักระหว่างผู้ชายด้วยกัน เกิดขึ้นก่อนยุคความเชื่อคริสเตียน โดยมากมักอ้างถึงในกรีกโบราณ ว่าเป็น "อธรรมชาติ" ย้อนไปได้ในยุคเพลโต
ใน 2 ทศวรรษของศตวรรษที่ 19 มุมมองที่แตกต่างกันเริ่มครอบงำทางด้านแพทย์ศาสตร์และจิตวิทยา ถูกประเมินว่าเป็นพฤติกรรมที่บ่งชี้ถึงประเภทของคน ที่อธิบายและความสัมพันธ์กับอัตลักษณ์ทางเพศ Karl-Maria Kertbeny บัญญัติคำว่า โฮโมเซ็กชวล ในปี 1869 ในหนังสือโต้เถียงต่อกฎหมายปรัสเซียในการต่อต้านการร่วมเพศทางทวารหนัก และต่อมาในหนังสือ Psychopathia Sexualis ที่เขียนโดย Richard von Krafft-Ebing ในปี 1986 ก็ได้ขยายความเพิ่มขึ้นเกี่ยวกับแนวคิดนี้
ในปี 1897 นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษที่ชื่อ เฮฟล็อก เอลลิส พิมพ์ มุมมองที่คล้ายกันในหนังสือของเขาที่ชื่อ Sexual Inversion ถึงแม้ว่าหนังสือทางแพทย์เหล่านี้จะไม่ได้แพร่หลายสู่สาธารณะในวงกว้าง แต่พวกเขาก็รับทราบจากคณะกรรมการช่วยเหลือทางด้านมนุษยธรรมทางวิทยาศาสตร์ของ Magnus Hirschfeld ซึ่งเป็นโครงการตั้งแต่ปี 1897 ถึง 1933 เพื่อต่อต้านกฎหมายต่อต้านการมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก ในเยอรมนี เช่นเดียวกับการเคลื่อนไหวอย่างไม่เป็นทางการในบรรดาหมู่ปัญญาชนชาวอังกฤษและนักเขียน นำโดย เอดเวิร์ด คาร์เพนเทอร์ และจอห์น แอดดิงทัน ไซมอนด์ส
ในศตวรรษที่ 20 รักร่วมเพศเป็นเรื่องการศึกษาที่สำคัญและถกเถียงในสังคมตะวันตก โดยเฉพาะหลังจากการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิของเกย์ที่เริ่มในปี 1969 และเมื่อผ่านอำนาจผู้มีอำนาจอย่างด้านพยาธิวิทยาหรือความป่วยทางจิตที่สามารถรักษาได้ รักร่วมเพศได้มีการตรวจสอบมากขึ้นเพื่อกระตุ้นให้เข้าใจทางด้านชีววิทยา จิตวิทยา การเมือง พันธุศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และความหลากหลายด้านวัฒนธรรมของการปฏิบัติทางเพศและอัตลักษณ์ กฎหมายและสถานภาพทางด้านสังคมของคนที่ต่อสู้ในการกระทำของชาวรักร่วมเพศ หรือการบ่งชี้ในฐานะเกย์หรือเลสเบียนแปรเปลี่ยนไปไปทั้งโลก และในบางที่ก็ยังคงต่อต้านทั้งทางด้านการเมืองและศาสนา
เพศวิถี > วิถีทางเพศ

วิถีทางเพศ ของรักร่วมเพศ อาจหมายถึง "รูปแบบความคงอยู่ของ/หรือ อารมณ์ทางเพศ หรือความสนใจด้านความรัก ต่อคนที่เป็นเพศเดียวกัน" ยังคงหมายถึง ความรู้สึกส่วนตัวต่ออัตลักษณ์และการเข้าสังคม โดยยึดจากความสนใจ พฤติกรรมการแสดงออกของพวกเขา และการเป็นสมาชิกของสังคมในกลุ่มสังคมเดียวกันของพวกเขา สัดส่วนของประชากรที่เป็นกลุ่มคนรักร่วมเพศค่อนข้างยากที่จะประเมินแต่ส่วนใหญ่จากการที่ศึกษาในปัจจุบันอัตราอยู่ที่ 2–7% โดยแบ่งแยกจากไบเซ็กชวลและรักต่างเพศ
นักวิจัยได้ดูเรื่องสาเหตุความหลากหลายที่เป็นไปได้ของวิถีทางเพศขอพวกรักร่วมเพศ อย่างเช่น ด้านชีววิทยา ฮอร์โมน ความเครียด ลำดับการเกิด และผลกระทบด้านสภาพแวดล้อม โดย The American Psychiatric Association อ้างว่า "บางคนเชื่อว่า วิถีทางเพศ เกิดขึ้นโดยกำเนิดและคงเป็นอย่างนั้น แต่อย่างไรก็ตาม วิถีทางเพศอาจพัฒนาเปลี่ยนไปในรอบชีวิตหนึ่ง" ถึงกระนั้น American Psychological Association ก็กล่าวว่า "คนส่วนใหญ่มีประสบการณ์เพียงเล็กน้อย หรือไม่มีความรู้สึกเกี่ยวกับวิถีทางเพศของพวกเขา"
เพศวิถี > อัตลักษณ์ทางเพศ

อัตลักษณ์ทางเพศของ คนรักร่วมเพศอาจหมายถึง อัตลักษณ์ที่ระบุว่าเป็นเกย์หรือเลสเบียน ถ้าให้แคบกว่านี้ เกย์หมายถึง ผู้ชายรักร่วมเพศ แต่มักจะใช้ความหมายของเกย์ในทางกว้างมากกว่า โดยเฉพาะในหัวข้อหรือการรายงานจากสื่อมวลชน ความหมายของรักร่วมเพศโดยส่วนมาก ส่วนเลสเบียนจะหมายถึงผู้หญิงรักร่วมเพศ
นักวิชาการอย่างเช่น เดวิด กรีน กล่าวว่า รักร่วมเพศในโครงสร้างสังคมตะวันตกสมัยใหม่ ไม่สามารถใช้ในความหมายเดียวกับความสัมพันธ์ชาย-ชาย ในสังคมที่ไม่ใช่ชาวตะวันตก หรือ และทั้งสังคมก่อนตะวันตกสมัยใหม่
เพศวิถี > พฤติกรรมทางเพศ

พฤติกรรมทางเพศของคนรักร่วมเพศ หมายถึง ความสัมพันธ์ทางเพศระหว่างคนสองคนที่เป็นเพศเดียวกัน การศึกษาพบว่า คู่เพศเดียวกันและคู่ต่างเพศแทบจะมีจำนวนเท่ากัน เมื่อวัดจากความพอใจในความสัมพันธ์และพันธะ เลสเบียนและผู้ชายเกย์ ก่อความสัมพันธ์ยั่งยืนขึ้น อย่างเช่นจากการศึกษาชี้ว่า ระหว่าง 18% และ 28% ของคู่เกย์ และระหว่าง 8% และ 21% คู่เลสเบียนในสหรัฐอเมริกาอยู่ด้วยกัน 10 ปี หรือมากกว่านั้น
ทัศนคติทางด้านสังคมเกี่ยวกับความสัมพันธ์เพศเดียวกัน แตกต่างกันไปทั้งสถานที่และเวลา มีตั้งแต่ความคาดหวังของผู้ชายที่จะต่อต้านความสัมพันธ์เพศเดียวกัน ถึงการรวมตัวอย่างไม่ตั้งใจ ผ่านการยอมรับของสังคม ถึงการเห็นที่การปฏิบัติในฐานะคนบาป ความอดกลั้นการบังคับใช้ทางกฎหมายและวิธีการตัดสินทางกฎหมาย และการห้ามปรามที่อาจมีโทษถึงตาย
หลายชาติส่วนใหญ่ไม่กีดกันการอยู่ร่วมกันของคน อำนาจศาลในบางแห่งให้ความสำคัญของสิทธิเท่าเทียมกัน การปกป้องและสิทธิของโครงสร้างครอบครัวเพศเดียวกัน รวมถึงการแต่งงานด้วยกัน ในบางชาติควบคุมออกจากคนรักต่างเพศ บางที่ห้ามกิจกรรมรักร่วมเพศและถือว่าผิดกฎหมาย ผู้ฝ่าฝืนมีโทษถึงตายในบางที่ที่เป็นมุสลิม อย่างเช่น อิหร่าน และบางส่วนของไนจีเรีย
ประวัติ

ทัศนคติทางสังคมเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเพศเดียวกันแตกต่างกันไปในเวลาและสถานที่ต่าง ๆ ตั้งแต่การขัดขวางความสัมพันธ์เพศเดียวกัน ยอมรับบ้างบางครั้งบางคราว หรือเปิดใจยอมรับ จากการเห็นถึงการปฏิบัติในรูปแบบ การบังคับทางกฎหมายและวิธีการพิจารณาคดี ถึงการห้ามปรามทางกฎหมายภายใต้การประหารชีวิต
ในรายละเอียดรวมของประวัติศาสตร์และชาติพันธุ์ของสังคมก่อนยุคอุตสาหกรรม "ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งในรักร่วมเพศ มีรายงานว่า 41% ใน 42 วัฒนธรรม รับได้หรือหลีกเลี่ยง 21% และ 12% ไม่มีแนวคิด และจาก 70 ชาติพันธุ์ มี 59% รายงานว่าชาวรักร่วมเพศหายาก และ 41% รายงานว่ามีอยู่และไม่ผิดปกติ"
มีบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์อย่าง โสกราตีส, ลอร์ด ไบรอน, เอดเวิร์ดที่ 2, แฮเดรียน ที่มีคำเรียกอย่าง เกย์ หรือไบเซกชวล อธิบายถึง อย่าง มิเชล โฟคอลต์ อ้างถึงว่าเป็นความภัยอันตรายที่เกิดขึ้นในชาวต่างชาติในเวลาพวกเขา
นักวิเคราะห์โต้เถียงว่าไม่มีใครในยุคโบราณหรือยุคกลาง ที่มีประสบการณ์รักร่วมเพศพิเศษ แบบถาวร จอห์น บอสเวลล์ อ้างการโต้เถียงนี้โดยอ้างจากบทเขียนโบราณของเพลโต ที่อธิบายหลักฐานพฤติกรรมทางเพศแบบรักร่วมเพศ
ประวัติ > อียิปต์

รักร่วมเพศในแอฟริกาท้องถิ่น มีหลายรูปแบบ นักมานุษยวิทยาที่ชื่อสตีเฟน เมอร์เรย์และวิลล์ รอสโค รายงานว่ามีผู้หญิงจำนวนหนึ่งในเลโซโธที่เกี่ยวพันกับการลงโทษ "ในเรื่อง มีความสัมพันธ์ทางเพศกัน ที่ชื่อ motsoalle" อี. อี. อีแวนส์-พริตชาร์ตยังบันทึกว่า นักรบชายที่ชื่อ Azande (ทางตอนเหนือของคองโก) มีพฤติกรรมในการนำชายหนุ่มอายุระหว่าง 12 และ 20 ปี มาช่วยงานบ้านและมีความสัมพันธ์ทางเพศ การลงโทษถึงตายหายไปช่วงต้นศตวรรษที่ 20 หลังจากที่ชาวยุโรปได้มีอำนาจในหลายประเทศในแอฟริกา
ส่วนบันทึกแรกเกี่ยวกับคู่รักร่วมเพศคือคู่ Khnumhotep และ Niankhkhnum ที่มีชีวิตอยู่ในราว 2400 ก่อนคริสต์ศักราช ที่มีบนผนังถ้ำ ของทั้งสองคนจับไหล่จับแขนแล้วสัมผัสจมูกกัน
ประวัติ > อเมริกา

ในบรรดาชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกา ก่อนการตั้งอาณานิคมของชาวยุโรป รูปแบบของพฤติกรรมเพศเดียวกัน มีอยู่ในคนสองจิตวิญญาณ (Two-Spirit) โดยทั่วไปแล้วคนพวกนี้จะได้รับการยอมรับว่าเป็นคนสองวิญญาณในช่วงเริ่มต้นของชีวิต เลือกโดยพ่อแม่พวกเขาและ ถ้าเด็กรับบทบาทนี้ โตขึ้นในแบบที่เหมาะสม เรียนรู้ถึงประเพณีของเพศที่เลือก คนสองจิตวิญญาณโดยมากจะเป็นชาแมนและได้รับความเคารพนับถือในพลังอำนาจ
คนรักร่วมเพศและคนข้ามเพศเป็นสิ่งปกติทั่วไปในยุคก่อนล่าอาณานิคมในละตินอเมริกา อย่างเช่น แอซเท็ค มายัน เกชว ม็อชเช่ ซาโปเท็ค และทูปินามบา ในบราซิล
นักล่าอาณานิคมชาวสเปนรู้สึกขยะแขยงกับการค้นพบกับพฤติกรรมการร่วมเพศทางทวารหนักในระหว่างชนพื้นเมือง และพยายามต่อต้านโดยบังคับพวก เบอร์ดาเช ภายใต้กฎหมายการลงโทษอย่างรุนแรง รวมถึงการประหารชีวิตในที่สาธารณะ การเผาและการทรมานโดยสุนัข
ดูเพิ่ม

เกย์
กิจกรรมทางเพศของเกย์
หญิงรักร่วมเพศ
ชายรักร่วมเพศ
รักร่วมสองเพศ
กะเทย
ยะโอะอิ
ด
ค
ก
กฎหมายทั่วโลกเกี่ยวกับความสัมพันธ์และเสรีภาพในการแสดงออกร่วมเพศ

มีเพศสัมพันธ์ร่วมเพศไม่ชอบด้วยกฎหมาย มีโทษ:

  ประหารชีวิต
  ประหารชีวิต แต่ไม่บังคับใช้

  จำคุก
  จำคุก แต่ไม่บังคับใช้1

  ถูกทหารอาสาสมัครฆ่า
  ถูกกักขังแต่ไม่ดำเนินคดี

มีเพศสัมพันธ์ร่วมเพศชอบด้วยกฎหมาย การยอมรับการอยู่กินด้วยกัน:

  สมรสได้2
  สมรสนอกดินแดน3

  คู่ชีวิต
  จำกัดในเคหะสถาน

  เฉพาะคนต่างด้าว
  คำรับรองเป็นลายลักษณ์อักษรที่เลือกได้

  ไม่ยอมรับ
  ยังมีข้อจำกัดในการแสดงออก

วงแหวนระบุพื้นที่ซึ่งผู้พิพากษาท้องถิ่นอนุญาตหรือปฏิเสธการสมรสหรือกำหนดโทษประหารชีวิตในเขตอำนาจศาลซึ่งไม่ใช่กฎหมายหรือพื้นที่ซึ่งใช้แบบกรณี ๆ ไป

1ไม่มีการจับกุมในสามปีหลังสุด หรือมีการผ่อนเวลากฎหมาย
2กฎหมายอาจยังไม่มีผลบังคับในบางเขตอำนาจ

3ไม่มีการสมรสในท้องถิ่น บางเขตอำนาจอาจจัดการครองคู่ (partnership) แบบอื่น
การทรมานโดยสุนัข คนชายรักชายโดยชาวตะวันตกต่อชนพื้นเมืองอเมริกา
ลูกแมว

แมววัยเยาว์
ลูกแมวแร็กดอล
ลูกแมว เป็นแมววัยเยาว์ โดยหลังจากที่ลูกแมวเกิด ลูกแมวจะแสดงความแบเบาะระยะแรกและต้องพึ่งพาแม่เพื่อความอยู่รอด โดยปกติแล้วพวกมันจะไม่ลืมตาเป็นเวลาเจ็ดถึงสิบวัน หลังจากนั้นประมาณสองสัปดาห์ ลูกแมวจะพัฒนาอย่างรวดเร็วและเริ่มสำรวจโลกภายนอกที่หลบภัย หลังจากนั้นอีกสามถึงสี่สัปดาห์ พวกมันจะเริ่มกินอาหารแข็งและมีฟันน้ำนมงอกขึ้นมา อนึ่ง ลูกแมวบ้านเป็นสัตว์สังคมอย่างมากและมักจะชอบมิตรภาพของมนุษย์
ศัพทมูลวิทยา

ในภาษาอังกฤษ คำว่า "kitten" ที่หมายถึงลูกแมวมาจากคำภาษาอังกฤษสมัยกลางคือ kitoun ซึ่งมาจากภาษาฝรั่งเศสในยุคแรกคือ chitoun หรือ cheton ส่วนเสือวัยเยาว์จะเรียกว่า "cub" มากกว่า kitten ซึ่งทั้งสองคำ (แต่โดยทั่วไปมักเรียกว่า "kitten") อาจใช้กับลูกสัตว์วงศ์เสือและแมวป่าที่มีขนาดเล็กกว่า เช่น โอเซลอต, แคราแคล และสกุลลิงซ์
พัฒนาการ

ครอกสัตว์ตระกูลแมวมักประกอบด้วยลูกแมวสองถึงห้าตัว แต่เป็นที่ทราบกันว่าครอกมีได้ทั้งหนึ่งถึงมากกว่าสิบตัว โดยทั่วไปลูกแมวจะเกิดหลังจากระยะมีครรภ์ระหว่าง 64 ถึง 67 วัน โดยมีความยาวเฉลี่ย 66 วัน เมื่อลูกแมวเกิด ลูกแมวจะออกมาในส่วนที่คล้ายถุงที่เรียกว่าเยื่อถุงน้ำคร่ำ ซึ่งแม่แมวกัดและกินเข้าไป
ในช่วงหลายสัปดาห์แรก ลูกแมวจะไม่สามารถปัสสาวะหรืออุจจาระได้หากไม่ได้รับการกระตุ้นจากแม่แมว นอกจากนี้ ลูกแมวยังไม่สามารถควบคุมอุณหภูมิร่างกายได้ในช่วงสามสัปดาห์แรก ดังนั้น ลูกแมวที่เกิดในอุณหภูมิต่ำกว่า 27 องศาเซลเซียส (81 องศาฟาเรนไฮต์) อาจเสียชีวิตจากภาวะตัวเย็นเกินหากแม่แมวไม่ทำให้พวกมันอบอุ่น ส่วนน้ำนมของแม่แมวมีความสำคัญมากต่อโภชนาการและการเจริญเติบโตอย่างเหมาะสมของลูกแมว น้ำนมนี้ถ่ายทอดสารภูมิต้านทานไปยังลูกแมว ซึ่งช่วยปกป้องลูกแมวจากโรคติดเชื้อ ดังที่ได้กล่าวไปแล้วข้างต้น ที่พวกมันไม่สามารถปัสสาวะได้ ดังนั้น พวกมันจึงมีความต้องการของเหลวสูงมาก ทั้งนี้ ลูกแมวจะลืมตาประมาณเจ็ดถึงสิบวันหลังคลอด ในระยะแรกจอตาจะยังพัฒนาไม่เต็มที่ และการมองเห็นจะไม่ดี ซึ่งลูกแมวจะมองเห็นได้ไม่ดีเท่าแมวโตจนกว่าจะถึงสัปดาห์ที่สิบหลังคลอด
ลูกแมวจะพัฒนาอย่างรวดเร็วมากตั้งแต่อายุประมาณสองสัปดาห์จนถึงสัปดาห์ที่เจ็ด การประสานงานและความแข็งแกร่งของพวกมันดีขึ้น และพวกมันก็เล่นต่อสู้กันกับพี่น้องร่วมครอกและเริ่มสำรวจโลกภายนอกที่หลบภัยหรือโพรง พวกมันเรียนรู้ที่จะทำความสะอาดโดยการเลียตัวเองและตัวอื่น รวมถึงเล่นเกมล่าและสะกดรอยตาม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสามารถโดยกำเนิดของพวกมันในฐานะนักล่า ทักษะโดยกำเนิดเหล่านี้ได้รับการพัฒนาโดยแม่ลูกแมวหรือแมวโตตัวอื่น ๆ ที่นำเหยื่อที่มีชีวิตมาที่รัง และต่อมา แม่แมวได้สาธิตเทคนิคการล่าให้ลูกแมวเลียนแบบ เมื่อลูกแมวมีอายุถึงสามถึงสี่สัปดาห์ พวกมันจะค่อย ๆ หย่านนมและเริ่มกินอาหารแข็ง โดยการหย่านนมจะเสร็จสิ้นเมื่ออายุหกถึงแปดสัปดาห์ โดยทั่วไปลูกแมวจะเริ่มฟันน้ำนมหลุดเมื่ออายุประมาณสามเดือน และจะมีฟันแท้ครบชุดเมื่ออายุได้เก้าเดือน ลูกแมวจะใช้ชีวิตด้วยอาหารแข็งเป็นหลักหลังจากหย่านนม แต่โดยปกติแล้วจะยังคงดูดนมต่อไปเป็นครั้งคราว จนกระทั่งแยกจากแม่ของพวกมัน ทั้งนี้ แม่แมวบางตัวจะแยกลูกแมวออกจากกันตั้งแต่เมื่อพวกมันอายุได้สามเดือน ในขณะที่บางตัวก็ยังคงดูแลลูกแมวต่อไปจนกระทั่งพวกมันเข้าใกล้ความพร้อมทางเพศ
โดยทั่วไปแล้วการจะระบุเพศของลูกแมวนั้นทำได้ง่ายตั้งแต่แรกเกิด แต่เมื่อถึงหกสัปดาห์ การจะระบุนี้จะยากขึ้นเนื่องจากขนเริ่มงอกขึ้นในบริเวณอวัยวะเพศ ทั้งนี้ ช่องเปิดท่อปัสสาวะของตัวผู้จะเป็นกลม ๆ ในขณะที่ช่องเปิดท่อปัสสาวะของตัวเมียจะเป็นแบบรอยแยก ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดอีกประการหนึ่งคือระยะห่างระหว่างทวารหนักกับช่องเปิดท่อปัสสาวะ ซึ่งในตัวผู้จะมากกว่าในตัวเมีย
ลูกแมวเป็นสัตว์สังคมสูงและใช้เวลาส่วนใหญ่ในการโต้ตอบกับสัตว์ที่มีอยู่และเล่นตามลำพัง การเล่นกับลูกแมวตัวอื่นจะถึงจุดสูงสุดในช่วงเดือนที่สามหรือสี่หลังคลอด จากนั้นจะถึงช่วงล่าและสะกดรอยตามแบบตัวต่อตัวมากขึ้นในภายหลัง เมื่อถึงประมาณห้าเดือน
ดูเพิ่ม

สกุลแมว
แหล่งข้อมูลอื่น

Timetable of kitten development (weeks 1 to 8)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA 
ลูกแมวนอร์วีเจียนฟอเรสต์ที่เกิดใหม่
ลูกแมวลืมตาเป็นครั้งแรก
ลูกแมวคู่พี่น้องจากครอกเดียวกันเมื่ออายุ 11 สัปดาห์
ลูกแมวกำลังเล่นในร้านขายสัตว์เลี้ยงในโตเกียว
โมฮาเหม็ด ดียาเม

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ดียาเมขณะลงเล่นให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 2012
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โมฮาเหม็ด ดียาเม
วันเกิด:   (1987-06-14) 14 มิถุนายน ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  เครแตย์, ประเทศฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.84 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด
หมายเลข:  10
สโมสรเยาวชน
2000–2003:  แกลร์ฟงแตน
2003–2005:  ล็องส์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2007 |  ล็องส์ ชุด B |  28 |  (1) |
| 2007–2008 |  ลินาเรส |  31 |  (1) |
| 2008–2009 |  ราโย บาเยกาโน |  35 |  (1) |
| 2009–2012 |  วีแกน แอทเลติก |  96 |  (5) |
| 2012–2014 |  เวสต์แฮม ยูไนเต็ด |  71 |  (7) |
| 2014–2016 |  ฮัลล์ ซิตี |  50 |  (13) |
| 2016– |  นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด |  90 |  (5) |
ทีมชาติ‡
| 2012 |  เซเนกัล (โอลิมปิก) |  4 |  (0) |
| 2011–2017 |  เซเนกัล |  31 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 08:05, 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 08:19, 14 มกราคม ค.ศ. 2018 (UTC)
โมฮาเหม็ด ดียาเม (เกิดวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1987) หรือ โมโม ดียาเม เป็นนักฟุตบอลอาชีพที่ลงเล่นตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เขาเกิดที่ประเทศฝรั่งเศส แต่ในนามทีมชาติ เขาเลือกเล่นให้กับทีมชาติเซเนกัล และลงเล่นไป 31 นัด ก่อนที่จะเลิกเล่นทีมชาติในปี ค.ศ. 2017 เขานับถือศาสนาอิสลาม
สโมสรอาชีพ > ช่วงแรก

ดียาเมเกิดที่ Créteil ในย่านชานเมืองของปารีส และเข้าร่วมชุดเยาวชนของสโมสร Clairefontaine ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2003. เขาเริ่มเล่นในสโมสรชุดใหญ่ในปี ค.ศ. 2003 กับสโมสร RC Lens แต่ในอีก 4 ปีถัดมาต้องหยุดเล่นชั่วคราวเนื่องจากปัญหาสุขภาพ หลังจากที่หายจากอาการบาดเจ็บ เขาย้ายไปร่วมทีมในลีกรองของสเปนอย่าง CD Linares เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 และย้ายไปราโยบาเยกาโนในปีถัดมา เขามีส่วนช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นสุ่ลาลิกาในฤดูกาล 2007–08 ระหว่างที่เขาอยู่กับราโยบาเยกาโน เขาได้รับความสนใจจากสองสโมสรยักษ์ใหญ่แห่งลาลิกาอย่างเรอัลมาดริดและบาร์เซโลนา เช่นเดียวกันกับอาร์เซนอลจากพรีเมียร์ลีก
สโมสรอาชีพ > วีแกนแอทเลติก

วันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ดียาเมย้ายไปสโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก ด้วยสัญญา 3 ปี แต่การซื้อ-ขายก็มีอุปสรรคเล็กน้อยจากปัญหาหัวใจของเขา ดียาเมลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในนัดที่แพ้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 5–0 และทำประตูแรกในนัดที่พบกับซันเดอร์แลนด์เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 แต่หลังจบฤดูกาล 2011–12 เขาได้ย้ายออกจากวีแกน
สโมสรอาชีพ > เวสต์แฮมยูไนเต็ด

วันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ดียาเมย้ายไปร่วมทีมเวสต์แฮมยูไนเต็ดด้วยสัญญา 3 ปี เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ในนัดที่ชนะแอสตันวิลลา 1–0 และทำประตูแรกในนัดที่แพ้อาร์เซนอล 3–1 เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ต่อมาประตูที่สองของเขาเกิดขึ้นในนัดที่ชนะเชลซี 3–1 เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ต่อมาวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ดียาเมได้รับบาดเจ็บในนัดที่พบกับลิเวอร์พูล ทำให้เขาลงเล่นไม่ได้อีก 3 เดือน ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 มีหลายสโมสรที่สนใจในตัวดียาเม แต่เขาเลือกที่จะอยู่กับเวสต์แฮมต่อไป สุดท้ายดียาเมก็ไม่ได้ย้ายออกจากสโมสร และผู้จัดการทีมอย่างแซม อัลลาร์ไดซ์ ก็กล่าวว่ามันเป็นการตัดสินใจที่สำคัญ
สโมสรอาชีพ > ฮัลล์ซิตี

วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2014 ดียาเมย้ายไปฮัลล์ซิตีด้วยสัญญา 3 ปี สองสัปดาห์ถัดมา เขาได้ลงเล่นนัดแรกที่เคซี สเตเดียม และทำประตูได้ในนัดนั้น เป็นนัดที่เสมอ 2–2 กับเวสต์แฮม ซึ่งสโมสรเก่าของเขา
ต่อมาวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ดียาเมทำประตูชัยในนัดชิงชนะเลิศเพลย์ออฟของฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ช่วยให้ฮัลล์เฉือนชนะเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ 1–0 ทำให้ฮัลล์กลับสู่พรีเมียร์ลีกได้ภายในฤดูกาลเดียว
สโมสรอาชีพ > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

วันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ดียาเมย้ายไปนิวคาสเซิลยูไนเต็ดด้วยสัญญา 3 ปี เขาทำประตูแรกและประตูที่สองในนามสโมสรในอีเอฟแอลคัพ นัดที่ชนะเปรสตันนอร์ธเอ็นด์ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2016
ทีมชาติ

วันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2011 ดียาเมมีชื่อติดทีมชาติเซเนกัลครั้งแรก เนื่องจากเขามีเชื้อสายเซเนกัลจากบิดา ซึ่งเกิดที่ดาการ์ และได้ลงเล่นทีมชาติครั้งแรกในเดือนนั้นเอง ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 ดียาเมเป็นหนึ่งในสามผู้เล่นที่อายุเกินกำหนดในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประตูแรกของเขาในนามทีมชาติเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2016 ในนัดที่เซเนกัลเอาชนะไนเจอร์ 2–0 ในรอบคัดเลือกของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017
เขาเลิกเล่นให้กับทีมชาติในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017
ทีมชาติ > สถิติ

| ทีมชาติ | ปี ค> ศ. | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| เซเนกัล | 2011 | 5 | 0 |
| เซเนกัล | 2012 | 8 | 0 |
| เซเนกัล | 2013 | 5 | 0 |
| เซเนกัล | 2014 | 5 | 0 |
| เซเนกัล | 2015 | 1 | 0 |
| เซเนกัล | 2016 | 5 | 1 |
| เซเนกัล | 2017 | 2 | 0 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 31 | 1 |
ทีมชาติ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 26 มีนาคม ค.ศ. 2016 | Stade Léopold Sédar Senghor ดาการ์ เซเนกัล |  ไนเจอร์ | 1–0 | 2–0 | แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017 รอบคัดเลือก |
เกียรติประวัติ

ฮัลล์ซิตี
ชนะเลิศเพลย์ออฟในแชมเปียนชิป: 2015–16
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป: 2016–17
แหล่งข้อมูลอื่น

Mohamed Diamé profile at the official Hull City A.F.C. website
สถิติของ โมฮาเหม็ด ดียาเม ที่ Soccerbase
ดียาเมขณะลงเล่นให้กับฮัลล์ซิตีในปี ค.ศ. 2014 นัดที่พบกับเอฟเวอร์ตัน
หญิงคลุมหน้า

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| --- | --- |
ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีลในปี ค.ศ. 1927
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Adventure of the Veiled Lodger
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดบันทึกคดี
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: มกราคม ค.ศ. 1927
เรื่องก่อนหน้า: หึงสาอาฆาต 
เรื่องถัดไป: สุสานร้าง 
ข้อความ: หญิงคลุมหน้า ที่ วิกิซอร์ซ
"หญิงคลุมหน้า" (อังกฤษ: The Adventure of the Veiled Lodger) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารลิเบอร์ตีในสหรัฐอเมริกาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1927 และตีพิมพ์ในนิตยสารนิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1927 เป็นเรื่องสั้นที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี ในปี ค.ศ. 1927
ประวัติการตีพิมพ์

"หญิงคลุมหน้า" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารลิเบอร์ตีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1927 และตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1927 ในนิตยสารลิเบอร์ตีมีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 4 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 3 ภาพวาดโดยแฟรงก์ ไวลส์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1927
บรรณานุกรม

Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ หญิงคลุมหน้า ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หญิงคลุมหน้า
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดีรวมถึงเรื่อง หญิงคลุมหน้า ที่ Standard Ebooks
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "เพชรมงกุฎ"  "สะพานมรณะ"  "คนลิง"  "ผีดิบอาละวาด"  "พินัยกรรมประหลาด"  "พรานพิศวาส"  "ความจริงในนิยาย"  "ทหารขี้ทูด"  "ขนคอสิงห์"  "หึงสาอาฆาต"  "หญิงคลุมหน้า"  "สุสานร้าง" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี
สงครามอ่าว

สงครามอ่าว (อังกฤษ: Gulf War) ชื่อรหัสทางทหารว่า ปฏิบัติการโล่ทะเลทราย (Operation Desert Shield, 2 สิงหาคม 2533 – 17 มกราคม 2534) เป็นปฏิบัติการนำสู่การสั่งสมกำลังและการป้องกันของซาอุดีอาระเบียและปฏิบัติการพายุทะเลทราย (Operation Desert Storm, 17 มกราคม 2534 – 28 กุมภาพันธ์ 2534) ในระยะสู้รบ เป็นสงครามในภูมิภาคอ่าวเปอร์เซียระหว่างกำลังผสมจาก 34 ชาตินำโดยสหรัฐอเมริกาต่อประเทศอิรักหลังการบุกครองและผนวกคูเวตของอิรัก
สงครามนี้มีชื่ออื่น เช่น สงครามอ่าวเปอร์เซีย, สงครามอ่าวครั้งที่หนึ่ง, สงครามคูเวต, สงครามอิรัก ซึ่งคำว่า "สงครามอิรัก" ต่อมาใช้เรียกการบุกครองอิรักเมื่อปี 2546 แทน การยึดครองคูเวตของกองทัพอิรักซึ่งเริ่มเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2533 นั้นถูกนานาชาติประณาม และสมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติพลันใช้วิธีการบังคับทางเศรษฐกิจต่ออิรัก ประธานาธิบดี จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช วางกำลังสหรัฐเข้าสู่ซาอุดีอาระเบียและกระตุ้นให้ประเทศอื่นส่งกำลังของตนไปที่นั้นด้วย มีหลายชาติเข้าร่วมกำลังผสม ซึ่งเป็นพันธมิตรทางทหารที่ใหญ่ที่สุดนับแต่สงครามโลกครั้งที่สอง กำลังทหารของกำลังผสมส่วนใหญ่มาจากสหรัฐ โดยมีซาอุดีอาระเบีย สหราชอาณาจักรและอียิปต์เป็นผู้มีส่วนร่วมรายใหญ่ตามลำดับ ซาอุดีอาระเบียสมทบเงิน 36,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากค่าสงคราม 60,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สงครามนี้มีการริเริ่มการถ่ายทอดข่าวสดจากแนวหน้าของการสู้รบ หลัก ๆ โดยเครือข่ายซีเอ็นเอ็นของสหรัฐ สงครามนี้ยังได้ชื่อเล่นว่า สงครามวิดีโอเกม หลังการถ่ายทอดภาพรายวันจากกล้องบนเครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐระหว่างปฏิบัติการพายุทะเลทราย
ความขัดแย้งระยะแรกเพื่อขับกองทัพอิรักออกจากคูเวตเริ่มด้วยทางระดมทิ้งระเบิดทางอากาศและทางเรือเมื่อวันที่ 17 มกราคม 2534 และดำเนินไปห้าสัปดาห์ ตามด้วยการโจมตีภาคพื้นดินเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ สงครามสิ้นสุดด้วยชัยชนะอย่างขาดลอยของกำลังผสม ซึ่งขับกองทัพอิรักออกจากคูเวตและรุกเข้าดินแดนอิรัก กำลังผสมยุติการบุกและประกาศหยุดยิงหลังการทัพภาคพื้นเริ่ม 100 ชั่วโมง การสู้รบทางอากาศและทางบกจำกัดอยู่ในประเทศอิรัก คูเวตและบางพื้นที่ตรงพรมแดนซาอุดีอาระเบีย ประเทศอิรักปล่อยขีปนาวุธสกั๊ดต่อเป้าหมายทางทหารของกำลังผสมและต่ออิสราเอล
เบื้องหลัง

ตลอดช่วงเวลาของสงครามเย็น อิรักเป็นพันธมิตรสหภาพโซเวียตและมีประวัติความไม่ลงรอยกับสหรัฐอเมริกา สหรัฐกังวลถึงตำแหน่งของอิรักต่อการเมืองอิสราเอล-ชาวปาเลสไตน์และการที่อิรักไม่เห็นด้วยกับสันติภาพระหว่างอิสราเอลกับอียิปต์
สหรัฐเองก็ไม่ชอบการที่อิรักเข้าสนับสนุนกลุ่มอาหรับและปาเลสไตน์ติดอาวุธอย่างอาบูไนดัล ซึ่งทำให้มีการรวมอิรักเข้าไปในรายชื่อประเทศผู้ให้การสนับสนุนการก่อการร้ายข้ามชาติของสหรัฐในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2522 สหรัฐยังคงสถานะเป็นกลางอย่างเป็นทางการหลังจากการรุกรานของอิหร่านกลายมาเป็นสงครามอิรัก-อิหร่าน แม้ว่าจะแอบช่วยอิรักอย่างลับ ๆ อย่างไรก็ดีในเดือนมีนาคม 2525 อิหร่านเริ่มทำการโต้ตอบได้สำเร็จ ปฏิบัติการชัยชนะที่ปฏิเสธไม่ได้ และสหรัฐได้เพิ่มการสนับสนุนให้กับอิรักเพื่อป้องกันไม่ให้อิรักถูกบังคับให้พ่ายแพ้
ในความพยายามของสหรัฐที่จะเปิดความสัมพันธ์ทางการทูตอิรักอย่างเต็มตัว ประเทศอิรักได้ถูกนำออกจากรายชื่อประเทศที่สนับสนุนการก่อการร้าย นั่นก็เพราะว่าการพัฒนาในบันทึกการปกครอง แม้ว่าอดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมสหรัฐ โนเอล คอช ได้กล่าวในเวลาต่อมาว่า "ไม่มีใครที่สงสัยในเรื่องที่อิรักยังคงมีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ก่อการร้าย... เหตุผลจริง ๆ คือเพื่อช่วยให้พวกเขามีชัยเหนืออิหร่าน"
เมื่ออิหร่านประสบกับชัยชนะในสงครามและปฏิเสธการสงบศึกที่ได้รับการเสนอขึ้นในเดือนกรกฎาคม การขายอาวุธให้กับอิรักก็ทำลายสถิติเมื่อปี 2525 แต่อุปสรรคยังคงมีอยู่ระหว่างสหรัฐกับอิรัก กลุ่มอาบูไนดัลยังคงได้รับการสนับสนุนอยู่ในแบกแดด เมื่อประธานาธิบดีอิรัก ซัดดัม ฮุสเซน ได้ขับไล่พวกเขาไปยังซีเรียตามคำขอของสหรัฐในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2526 รัฐบาลเรแกนได้ส่ง โดนัลด์ รัมส์เฟลด์ เพื่อพบกับประธานาธิบดีฮุสเซนเป็นทูตพิเศษและเพื่อกระชับความสัมพันธ์