stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซี-130 เฮอร์คิวลิส
การพัฒนา > ซี-130อี

รุ่นอีที่มีพิสัยไกลขึ้นนั้นได้เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2505 หลังจากที่พัฒนาเป็นพาหนะขนส่งระยะไกลให้กับกองทัพ โดยเฉพาะในรุ่นบี การตั้งชื่อใหม่มาจากการติดตั้งถังเชื้อเพลิงขนาด 1,360 แกลลอนใต้ปีกแต่ละข้าง และเครื่องยนต์ใบพัดอัลลิสัน ที-56-เอ-7เอที่ทรงพลังกว่าเดิม รุ่นอียังมีจุดเด่นที่โครงสร้างซึ่งได้รับการพัฒนา ระบบอิเลคทรอนิกอากาศ และน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น
การพัฒนา > ซี-130เอฟ เคซี-130เอฟ และซี-130จี

เคซี-130 เป็นเครื่องบินเติมเชื้อเพลิงที่มาจากซี-130เอฟที่สร้างมาเพื่อนาวิกโยธินสหรัฐในปีพ.ศ. 2501 โดยติดตั้งถังเชื้อเพลิงขนาด 3,600 แกลลอนที่ถอดออกได้ซึ่งอยู่ด้านในส่วนเก็บสินค้า ปีกทั้งสองมีท่อเติมเชื้อเพลิงที่จะส่งเชื้อเพลิงได้ 300 แกลลอนต่อนาทีให้กับอากาศยานได้สองลำพร้อมๆ กัน ซี-130จีได้มีการเพิ่มความแข็งแกร่งทางโครงสร้างเข้าไปเพื่อให้รับน้ำหนักได้มากขึ้น
การพัฒนา > ซี-130เอช

รุ่นเอชนั้นได้พัฒนาเครื่องยนต์ใบพัดอัลลิสัน ที56-เอ-15 ปีกด้านนอกที่ออกแบบใหม่ ระบบอิเลคทรอนิกอากาศใหม่ และยังมีการพัฒนาอื่นๆ อีกเล็กน้อย ต่อมารุ่นเอชมีการพัฒนาอายุการใช้งานและปีกส่วนกลางซึ่งแตกต่างจากเอชรุ่นเดิม รุ่นเอชยังคงถูกใช้อย่างกว้างขวางโดยกองทัพอากาศสหรัฐและประเทศอื่นๆ การส่งมอบครั้งแรกๆ เริ่มขึ้นในปีพ.ศ. 2507 โดยผลิตจนถึงปีพ.ศ. 2539 รุ่นเอชนั้นถูกพัฒนาเป็นรุ่นใหม่ในปีพ.ศ. 2517
ยามชายฝั่งสหรัฐใช้เอชซี-130เอชสำหรับการค้าหาและช่วยเหลือระยะไกล การสกัดกั้นการลักลอบขนส่งยา การลาดตระเวนหาผู้ลี้ภัยผิดกฎหมาย รักษาดินแดน และขนส่ง
ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2535-2539 ซี-130เอชถูกเรียกว่าซี-130เอช3 โดยกองทัพอากาศสหรัฐ 3 นั้นหมายถึงการออกแบบครั้งที่สามของรุ่นเอช การพัฒนารวมทั้งห้องนักบิน เรดาร์เอพีเอ็น-241 ไฟมองกลางคืน และระบบอิเลคทรอนิกที่ให้พลังสะอาดกับส่วนประกอบใหม่ๆ ที่บอบบาง
การพัฒนา > ซี-130เค

เป็นรุ่นส่งออกให้กับสหราชอาณาจักร มันถูกเรียกว่าเฮอร์คิวลิส ซี.1 โดยกองทัพอากาศอังกฤษ มันเหมือนกับเฮอร์คิวลิสรุ่นดั้งเดิม
การพัฒนา > ซี-130 รุ่นอื่น

เอชซี-130พี/เอ็นเป็นแบบค้นหาและช่วยเหลือพิสัยไกลที่ใช้โดยกองทัพอากาศสหรัฐซึ่งพัฒนามาจากเอชซี-130พีรุ่นก่อนหน้า มันสามารถขนหน่วยกู้ภัยพลร่ม อุปกรณ์ช่วยชีวิต และเชื้อเพลิงสำหรับเติมให้กับเฮลิคอปเตอร์โจมตี เอชซี-130 มักถูกใช้เป็นเครื่องบินบัญชาการสำหรับภารกิจค้นหาและช่วยเหลือ ในรุ่นแรกๆ จะมีรอกที่ออกแบบมาเพื่อดึงคนขึ้นมาโดยใช้ลวดที่แขวนกับบอลลูนฮีเลียม ในภาพยนตร์เรื่องเดอะ กรีน เบเร่ต์สของจอห์น เวย์นได้แสดงให้เห็นเช่นกัน มันเรียกว่าระบบฟุลตันที่ต่อมาถูกนำออกเมื่อการเติมเชื้อเพลิงทางอากาศให้กับเฮลิคอปเตอร์นั้นปลอดภัยกว่าและมีประโยชน์มากกว่า ในภาพยนตร์เรื่องเดอะ เพอร์เฟ็ค สตอร์มได้แสดงให้เห็นภารกิจค้นหาและช่วยเหลือที่มีการเติมเชื้อเพลิงทางอากาศให้กับเอชเอช-60จีโดยเอชซี-130พี
ซี-130อาร์และซี-130ทีเป็นรุ่นของกองทัพเรือและนาวิกโยธินสหรัฐ ทั้งสองแบบติดตั้งถังเชื้อเพลิงไว้ใต้ปีก ของกองทัพเรือจะมีระบบอิเลคทรอนิกอากาศที่พัฒนาอีกเล็กน้อย ทั้งสองรุ่นใช้เครื่องยนต์อัลลิสัน ที-56-เอ-16 ของนาวิกโยธินใช้ชื่อเคซี-130อาร์หรือเคซี-130ทีเมื่อติดตั้งแท่นเติมเชื้อเพลิงและระบบมองกลางคืน
อาร์ซี-130 เป็นรุ่นสำหรับการสอดแนม มันถูกใช้โดยกองทัพอากาศอิหร่าน
ล็อกฮีด แอล-100 เป็นแบบของพลเรือน มันเหมือนกับรุ่นอีโดยปราศจากที่ติดตั้งถังเชื้อเพลิงหรืออุปกรณ์ทางทหาร แอล-100 มีสองรุ่น คือ แอล-100-20 ที่มีลำตัวขนาด 2.5 เมตร และแอล-100-30 ที่มีขนาด 4.6 เมตร แอล-100 นั้นไม่เป็นที่นิยมนักในตลาดแต่มักถูกใช้โดยสายการบินขนส่ง แอล-100 ยังถูกใช้โดยคูเวตและซาอุดิอาระเบีย
การพัฒนา > รุ่นในอนาคต

บทความหลัก: ซี-130เจ ซูเปอร์เฮอร์คิวลิส
ในทศวรรษที่ 2513 ล็อกฮีดได้ยื่นข้อเสนอซี-130 ที่มีเครื่องยนต์เทอร์โบแฟนแทนเครื่องยนต์ใบพัด แต่กองทัพอากาศสหรัฐต้องการเครื่องบินที่มีการบินขึ้นที่แตกต่างซึ่งมีอยู่แล้วมากกว่า ในปีทศวรรษที่ 2523 ซี-130 มีแนวโน้มที่จะถูกแทนที่โดยโครงการยานขนส่งขึ้น-ลงในระยะสั้น โครงการถูกยกเลิกและซี-130 ก็ยังคงถูกผลิตต่อไป
ในทศวรรษที่ 2533 ซี-130เจ ซูเปอร์เฮอร์คิวลิสได้ถูกสร้างขึ้นโดยล็อกฮีด รุ่นนี้เป็นรุ่นใหม่ล่าสุดและมีแค่ลำเดียวที่ผลิตออกมา ภายนอกนั้นเหมือนกับเฮอร์คิวลิสทั่วไป แต่รุ่นเจนั้นมีเครื่องยนต์ใบพัดแบบใหม่ ที่มีหกใบพัด ระบบอิเลคทรอนิกอากาศแบบดิจิตอล และระบบใหม่อื่นๆ
แบบต่างๆ > ของกองทัพ

ซี-130เอ/บี/อี/เอฟ/จี/เอช/ที เป็นเครื่องบินลำเลียงทางยุทธวิธี
ซี-130เจ ซูเปอร์เฮอร์คิวลิส เป็นเครื่องบินลำเลียงทางยุทธวิธีพร้อมเครื่องยนต์ ระบบอิเลคทรอนิกอากาศ และระบบแบบใหม่
เอซี-130เอ/อี/เอช/ยู เป็นเครื่องบินติดอาวุธ
ซี-130ดี/ดี-6 เป็นรุ่นที่มีสกีสำหรับใช้ในพื้นที่ที่มีหิมะและน้ำแข็งปกคลุม
ดีซี-130เอี/อีและจีซี-130 ที่เป็นอากาศยานไร้คนขับ
อีซี-130อี/เจ คอมมานโดโซโล
อีซี-130อี เป็นศูนย์ควบคุมและบัญชาการสมรภูมิทางอากาศ
อีซี-130เอช คอมแพสคอลล์ เป็นแบบสำหรับสงครามอิเลคทรอนิก
อีซี-130วี เป็นแบบที่ใช้โดยยามชายฝั่งสหรัฐ
เอชซี-130เอ็น/พี / พี / พี/เอ็น เป็นเครื่องบินเติมเชื้อเพลิงและค้นหาและช่วยเหลือของกองทัพอากาศสหรัฐ
เอชซี-130เอช/เจ เป็นแบบสำหรับตรวจตราและค้นหาและช่วยเหลือพิสัยไกล
เจซี-130 และเอ็นซี-130 เป็นแบบสำหรับการทดสอบการบิน
เคซี-130Fเอฟ/เจ/อาร์/ที เป็นเครื่องบินเติมเชื้อเพลิงและลำเลียงทางยุทธวิธีของนาวิกโยธินสหรัฐ
แอลซี-130เอฟ/เอช/อาร์ เป็นแบบที่มีสกีสำหรับพื้นที่เขตอาร์กติกและแอนตาร์กติกา
เอ็มซี-130อี/เอช คอมแบททาลอน 1/2 เป็นแบบสำหรับปฏิบัติการพิเศษ
เอ็มซี-130ดับบลิว คอมแบทสเปียร์ เป็นแบบสำหรับปฏิบัติการพิเศษ
เอ็มซี-130พี คอมแบทชาโดว์ เป็นแบบสำหรับปฏิบัติการพิเศษ
วายเอ็มซี-130เอช  ติดตั้งจรวดสำหรับขึ้นลงระยะสั้น
พีซี-130 เป็นแบบสำหรับการลาดตระเวนทางทะเล
อาร์ซี-130 เป็นแบบสำหรับการสอดแนม
เอสซี-130 เป็นแบบสำหรับการค้นหาและช่วยเหลือ
ทีซี-130 เป็นแบบสำหรับการฝึกลูกเรือ
วีซี-130 เป็นแบบสำหรับบุคคลสำหรับ
ดับบลิวซี-130เอ/บี/อี/เอช/เจ เป็นแบบสำหรับการตามล่าเฮอร์ริเคนและตรวจสภาพอากาศ
ซีซี-130อี/เอช เฮอร์คิวลิส เป็นแบบของกองทัพอากาศแคนาดา
ซี-130เค เฮอร์คิวลิส เป็นแบบของกองทัพอากาศอังกฤษ
แบบต่างๆ > ของพลเรือน

แอล-100 เทียบได้กับซี-130อี
แอล-100-20
แอล-100-30
ประเทศผู้ใช้งาน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

|   แอลจีเรีย   อาร์เจนตินา   ออสเตรเลีย   ออสเตรีย   บังกลาเทศ   เบลเยียม   โบลิเวีย   บอตสวานา   บราซิล   แคเมอรูน   แคนาดา   ชาด   ชิลี   สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)   โคลอมเบีย   เดนมาร์ก   เอกวาดอร์   อียิปต์   เอธิโอเปีย   ฝรั่งเศส   กาบอง   กรีซ   ฮอนดูรัส |    อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   อิสราเอล   อิตาลี   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คูเวต   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาเลเซีย   เม็กซิโก   โมร็อกโก   เนเธอร์แลนด์   นิวซีแลนด์   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   นอร์เวย์   โอมาน   ปากีสถาน   เปรู   ฟิลิปปินส์   โปแลนด์ |   โปรตุเกส   กาตาร์   โรมาเนีย   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   แอฟริกาใต้   เกาหลีใต้   สเปน   ศรีลังกา   ซูดาน   สวีเดน   ไทย   ตูนิเซีย   ตุรกี   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   สหราชอาณาจักร   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   เวียดนาม   เยเมน   แซมเบีย |
รายละเอียด ล็อกฮีด ซี-130 เฮอร์คิวลิส (รุ่นเดิม)

ลูกเรือ 5 นาย (นักบินสองนาย พลนำร่อง วิศวกรการบิน และพลลำเลียง)
ความจุ
ผู้โดยสาร 92 คน หรือ
ทหารพลร่ม 64 นาย หรือ
ผู้ได้รับบาดเจ็บพร้อมเปล 72 คนพร้อมแพทย์ 2 นาย หรือ
ฮัมวี 2-3 คัน หรือ
ยานเกราะทหารราบ เอ็ม113 1 คัน
น้ำหนักอาวุธ 20,000 กิโลกรัม
ความยาว 28.8 เมตร
ระยะระหว่างปลายปีกทั้งสอง 40.4 เมตร
ความสูง 11.6 เมตร
พื้นที่ปีก 162.1 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 34,400 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 70,300 กิโลกรัม
ขุมกำลัง เครื่องยนต์เทอร์โบใบพัดอัลลิสัน ที56-เอ-15 4เครื่องยนต์ ให้กำลังเครื่องละ 4,590 แรงม้า
ความเร็วสูงสุด 592 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
เพดานบินใช้งาน 28,000 ฟุต
อัตราการไต่ระดับ 1,830 ฟุตต่อนาที
พิสัย 3,800 กิโลเมตร
ดูเพิ่ม

ซี-130เจ ซูเปอร์เฮอร์คิวลิส
เอซี-130 สเปกเตอร์/สปูคกี้
ล็อกฮีด ดีซี-130
แอนโตนอฟ แอน-12
แหล่งข้อมูลอื่น

ซี-130 เฮอร์คิวลิสของกองทัพอากาศสหรัฐ
แฟ้มซี-130 ของกองทัพเรือสหรัฐ เก็บถาวร 2005-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนและประวัติของซี-130 ใน Navy.mil เก็บถาวร 2010-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซี-130 ใน GlobalSecurity.org
ซี-130 เฮอร์คิวลิสใน AviaMil.net เก็บถาวร 2009-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
HerkyBirds.com ภาพและหัวข้อซี-130
ซี-130 ใน heyeng.com
ซี-130 ใน amcmuseum.org เก็บถาวร 2008-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิดีโอการลงจอดบนเรือยูเอสเอส ฟอร์เรสทัลของซี-130 ใน Youtube.com
| ด ค กการกำหนดแบบเครื่องบินลำเลียงของกองทัพไทย |
| --- | --- |
บ.ล (ลำเลียง):  บ.ล.1  บ.ล.2 เค  บ.จล.2  บ.ล.3  บ.ล.4  บ.ล.5  บ.ล.6  บ.ตล.7  บ.ล.8  บ.ล.9  บ.ล.10  บ.ล.11 เค/เคเอช  บ.ตล.12  บ.ล.13  บ.ล.14  บ.ล.15  บ.ล.16  บ.ล.17  บ.ล.18  บ.ล.19  บ.ล.20 
ซี-130เอชของกองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศของญี่ปุ่น
เอชซี-130บีของกองทัพอากาศสหรัฐที่เติมเชื้อเพลิงให้กับเอชเอช-60จี เพฟฮอว์ก
เฮอร์คิวลิสที่กำลังปล่อยพลุที่เรียกว่าแองเจิล แฟลร์ส (Angel Flares ) เพราะรูปร่างของมัน
ซี-130ที แฟตอัลเบิร์ตของสหรัฐ
ประเทศที่ใช้ซี-130 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549
ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส วอนเดอร์

| ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส วอนเดอร์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: แผนกวางแผนและพัฒนาความบันเทิงของนินเท็นโด
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
กำกับ: Shiro Mouri
อำนวยการผลิต: Takashi Tezuka
ออกแบบ: Koichi Hayashida Terumasa Kato Shigefumi Hino
โปรแกรมเมอร์: Hiroshi Umemiya
ศิลปิน: Masanobu Sato
แต่งเพลง: Koji Kondo Shiho Fujii Sayako Doi Chisaki Shimazu
ชุด: ซูเปอร์มาริโอ
เครื่องเล่น: นินเท็นโด สวิตช์
วางจำหน่าย: 20 ตุลาคม ค.ศ. 2023
แนว: แพลตฟอร์ม
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส วอนเดอร์  (อังกฤษ: Super Mario Bros. Wonder) เป็นวิดีโอเกมแนวแพลตฟอร์มที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโด สำหรับนินเท็นโด สวิตช์ เป็นเกม ซูเปอร์มาริโอ แบบเลื่อนด้านข้างเกมแรกนับตั้งแต่ นิวซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ยู (ค.ศ. 2012) ผู้เล่นจะควบคุม มาริโอ, ลุยจิ และเพื่อน ๆ ในขณะที่พวกเขาพยายามหยุดบาวเซอร์ซึ่งใช้เวทมนตร์วอนเดอร์ฟลาวเวอร์เพื่อแปลงร่างตัวเองให้กลายเป็นปราสาทและยึดครองดินแดนใหม่ที่เรียกว่าอาณาจักรดอกไม้
การพัฒนา ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส วอนเดอร์ เริ่มต้นใน ค.ศ. 2019 โดยผู้กำกับ Shiro Mouri ได้รับแรงบันดาลใจจากเกม ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ ดั้งเดิม และโปรดิวเซอร์ Takashi Tezuka ที่ต้องการสร้างประสบการณ์มาริโอในรูปแบบสองมิติขึ้นมาใหม่ และแนะนำสถานที่ใหม่
ตัวเกมทำยอดขายได้ 4.3 ล้านชุดในสองสัปดาห์แรก ทำให้เป็นเกม ซูเปอร์มาริโอ ที่ขายเร็วที่สุด ตัวเกมยังได้รับคำวิจารณ์ชื่นชมอย่างล้นหลามในด้านการออกแบบเลเวล รูปแบบศิลปะ และรูปแบบการเล่นที่หลากหลาย
ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ CSI
| ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์รายการ ซีเอสไอ: ไครม์ ซีน อินเวสติเกชัน
สร้างโดย: แอนโธนี่ อี. ซุยเคอร์ (Anthony E. Zuiker)
แสดงนำ: เท็ด แดนสัน (Ted Danson)  จอร์จา ฟ็อกซ์ (Jorja Fox)  เอริค ซึสแมนดา (Eric Szmanda) โรเบิร์ต เดวิด ฮอลล์ (Robert David Hall) วอลเลซ แลงแฮม (Wallace Langham) เดวิด เบอร์แมน (David Berman) อลิซาเบ็ธ ฮาร์นอยส์ (Elisabeth Harnois) จอน เวลเนอร์ (Jon Wellner)
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: The Who: "Who Are You"
ประเทศแหล่งกำเนิด:  สหรัฐอเมริกา   แคนาดา
จำนวนฤดูกาล: 15 และ 1 ภาพยนตร์โทรทัศน์
จำนวนตอน: 337 (นับรวมภาพยนตร์โทรทัศน์) (รายชื่อตอน)
การผลิต
ความยาวตอน: ประมาณ 40 - 45 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ซีบีเอส
ออกอากาศ: 6 ตุลาคม 2543 – 27 กันยายน 2558
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ซีเอสไอ: ไมอามี่ ซีเอสไอ: นิวยอร์ก
ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน (อังกฤษ: 'CSI: Crime Scene Investigation') หรือ ซีเอสไอ (บางครั้งจะรู้จักกันดีในนาม CSI: Las Vegas หรือ ซีเอสไอ ลาสเวกัส) (ในประเทศไทย ซีรีส์ชุดนี้ถูกเรียกว่า ทีมปฏิบัติการล่าความจริง ตามที่ออกฉายในช่อง AXN ของ True Visions และถูกเรียกว่า ไขคดีปริศนา ตามที่ออกเป็นสื่อบันเทิงตามบ้าน ที่ผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัท  เอสทีจี มัลติมีเดีย  จำกัด รวมถึงถูกเรียกในชื่อ หน่วยเฉพาะกิจสืบศพสะเทือนเวกัส เมื่อนำออกฉายทางช่อง โมโน29) คือชื่อของรายการซีรีส์ออกฉายทางโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับการทำงานของตำรวจที่เป็นที่นิยมในสหรัฐอเมริกา ที่ผลิตโดยช่อง ซีบีเอส ร่วมกับบริษัทกิจการบันเทิง Alliance Atlantis, ออกฉายในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) เป็นต้นมา, รายการนี้มีศูนย์กลางของเรื่องอยู่ที่ทีมนักนิติเวชวิทยา ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองลาส เวกัส, รัฐเนวาดา ในช่วงเวลาปัจจุบัน (เหตุผลที่เลือกเมืองนี้ไม่ได้เลือกเพื่อการแสดงเท่านั้น แต่เพราะว่าห้องทดลองอาชญากรรมของกรมตำรวจเมืองลาส เวกัส ยังมีประสิทธิภาพยอดเยี่ยมเป็นที่สองในสหรัฐอเมริกา อีกด้วย จะเป็นรองก็แต่ห้องทดลองของสำนักงานสืบสวนกลางแห่งสหรัฐอเมริกา - FBI ในเมือง ควอนทิโค, รัฐเวอร์จิเนียเท่านั้น)
ฤดูกาลแรก ของ CSI ดำเนินเรื่องในลาส เวกัส ต่อมาได้มีการสร้าง ซีเอสไอ ที่ดำเนินเรื่องในเมืองอื่นๆ เช่น ซีเอสไอ ไมอามี่ (อังกฤษ: 'CSI: Miami') (ไมอามี่, ฟลอริดา), ซีเอสไอ นิวยอร์ก (อังกฤษ: 'CSI: NY') (นิวยอร์ก) และ ซีเอสไอ ไซเบอร์ (อังกฤษ: "'CSI: Cyber"') (วอชิงตัน ดี.ซี.)แสดงโดยทีมนักแสดง ที่แตกต่างกันออกไป
หน่วยนี้จะสืบสวนสอบสวนการเสียชีวิตที่เป็นปริศนา ผิดธรรมดา และบางครั้งก็น่าสยดสยอง เพื่อหาสาเหตุการตายที่แท้จริงและความเป็นมาของผู้ที่เสียชีวิต พวกเขายังสอบสวนอาชญากรรมร้ายแรงอื่น ๆ ด้วย แต่แกนสำคัญส่วนใหญ่ของเรื่องมักจะเป็นการฆาตกรรม
ในปี พ.ศ. 2558 ได้มีการประกาศว่า ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน จะไม่มีการถ่ายทำฤดูกาล 16 แต่จะมีการทำภาพยนตร์โทรทัศน์เพื่อจบเรื่องราวแทน โดยภาพยนตร์โทรทัศน์นี้มีชื่อว่า Immortality โดยได้ออกอากาศไปแล้วในวันที่ 27 กันยายน 2558 ถือเป็นการออกอากาศครั้งสุดท้ายของซีรีส์เรื่องนี้
ในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2564 ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่า ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน จะมีการถ่ายทำภาคต่อในชื่อ ซีเอสไอ: เวกัส โดยนำนักแสดงจาก ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน ได้แก่ วิลเลี่ยม ปีเตอร์เซ็น, มาร์ก เฮลเกนแบเกอร์, จอร์จา ฟ็อกซ์, เอริค ซึสแมนดา, วอลเลซ แลงแฮม, และ พอล กิวฟอยล์ กลับมารับบทบาทเดิมของพวกเขา ร่วมกับนักแสดงชุดใหม่ ซึ่งออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2564 จนกระทั่งถูกยกเลิกการออกอากาศโดยซีบีเอสในปี พ.ศ. 2567 หลังจากออกอากาศมาเพียง 3 ซีซั่น
ความเป็นมาของรายการ

เดิมรายการนี้ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ ABC ซึ่งในขณะนั้น ABC คือเครือข่ายยอดนิยมอันดับสองในสหรัฐอเมริกา, ตามหลังอยู่แค่สถานี NBC เท่านั้น ในขณะที่ความนิยมของ CBS ในขณะนั้นเริ่มเสื่อมถอยลงจนยากที่จะขึ้นมาอีกครั้ง อย่างไรก็เมื่อนักวิจารณ์ของ ABC ยกเลิกรายการนี้ในปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) เนื่องจากเนื้อเรื่องที่ซับซ้อนเกินไปซึ่งไม่เหมาะกับกลุ่มเป้าหมายวัยกลางคน CBS ซื้อรายการนี้อย่างรวดเร็วแล้วนำมันออกฉายในช่วงหัวค่ำของวันศุกร์ ทำให้ทั้งเรตติ้งรายการและเรตติ้งของสถานีพุ่งขึ้นจนถึงจุดสูงสุด - CSI มีผู้ชมรายการโดยเฉลี่ยสำหรับตอนใหม่ถึง 25 ล้านคน และผู้ชมรายการโดยเฉลี่ยสำหรับตอนเก่าถึง 15 ล้านคน และทำให้เรตติ้งของ ABC ตกลงอย่างมากถึงขนาดต้องแข่งกับสถานี Fox เพื่อชิงที่สามมา
ต่อมารายการนี้ถูกย้ายไปยังวันพฤหัสบดีในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) เพื่อแย่งผู้ชมของ NBC มา - ซึ่งฉายแต่ซี่รี่ส์ชื่อดังซึ่งรวมไปถึง Friends, Will & Grace, และ ER CSI นั้นยังคงมีผู้ชมเท่าเดิมในช่วงเวลาใหม่ และเมื่อซี่รี่ส์สุดฮิต Friends จบไปในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) เรตติ้งของ CSI ยังมั่นคงและเพิ่มขึ้นเรื่อย สร้างแรงกดดันให้กับรายการใหม่ในวันพฤหัสบดี ของ NBC
ลิขสิทธิ์การฉายตอนเก่าของ CSI ถูกขายให้กับเครือข่ายเคเบิล Spike TV ในปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) ด้วยราคาค่าลิขสิทธิ์ถึง 1.6 ล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐอเมริกา ต่อหนึ่งตอน แต่ในทันทีที่มันออกฉาย ตอนเก่าที่ออกฉายช่วงหัวค่ำของ CSI ก็กลายเป็นรายการยอดนิยมของสถานีในทันที
CSI ในบางครั้งยังได้รับการกล่าวขานว่าเป็นผู้ชุบชีวิตซี่รี่ส์แนวอาชญากรรมในสหรัฐอเมริกา, แม้ว่าจะมีรายการแนวนี้ฉายมาก่อน CSI อย่างเช่น Law & Order ซึ่งยังคงฉายอยู่ในช่วงที่ CSI เปิดตัว และได้รับการกล่าวขานว่าเป็นซีรีส์ที่ประสบความสำเร็จมาก่อนที่ CSI จะออกฉายครั้งเสียอีก CSI รวมถึงภาคเสริมของมัน CSI: Miami CSI: NY และ "CSI: Cyber" ล้วนได้รับคำชมว่าเป็นผู้ชุบชีวิตซี่รี่ส์ประเภทนี้ ซึ่งทำให้มีรายการจำนวนมากที่ออกฉายในแนวเดียวกัน หรือแม้แต่พยายามที่จะเลียนแบบ เช่น Crossing Jordan, Law and Order: Criminal Intent, Law and Order: Special Victims Unit, และ Medical Investigation CBS ยังพยายามที่จะเพิ่มความนิยมในซี่รี่ส์แนวนี้มากเพิ่มขึ้นไปอีกด้วยการแนะนำรายการแนวเดียวกับ CSI ได้แก่ Cold Case และ Without A Trace
CSI โดดเด่นกว่าซีรีส์แนวเดียวกันกับมันทั้งหมด เนื่องจากการเน้นไปที่การค้นหาหลักฐานทางนิติเวชในกระบวนการการสืบสวนสอบสวนคดี โดยที่หลักฐานทางกายภาพนั้นจะถูกพิจารณาเป็นพิเศษ ไม่ว่าจะเล็กเพียงใดหรือแม้แต่หลักฐานที่แทบจะมองไม่เห็นก็จะถูกขยายขึ้นมาเพื่อวิเคราะห์, อย่างเช่นเศษด้ายหรือแม้แต่เกล็ดรังแคก็จะได้รับการวิเคราะห์
ในประเทศไทยในปัจจุบัน ซีรีส์ CSI : Crime Scene Investigation ได้ออกอากาศทางช่อง โมโน 29
ตัวละครเสริม

ตัวละครเสริมในรายการยังประกอบไปด้วยอาร์ชี่ จอห์นสัน (แสดงโดย Archie Kao), ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคและคอมพิวเตอร์ และ อดีตหัวหน้ากะกลางวันและเป็นผู้ช่วยผู้ควบคุมห้องทดลองอาชญากรรม ที่ได้เลื่อนขั้น รองนายอำเภอ คอนราด แอ็คลี่ย์ (แสดงโดย Marc Vann)
รางวัลที่ได้รับ

พ.ศ. 2548
รางวัล Screen Actors Guild Award - สาขาทีมนักแสดงละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม
รางวัล People's Choice Award - สาขาละครโทรทัศน์ยอดนิยม
รางวัล People's Choice Award - สาขานักแสดงละครโทรทัศน์หญิงยอดนิยม - Marg Helgenberger
ดูเพิ่ม

ซีเอสไอ: ไมอามี่
ซีเอสไอ: นิวยอร์ก
ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์: เดอะลอสต์เลเวลส์

| ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 2 |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: Nintendo R&D 4
ผู้จัดจำหน่าย: Nintendo
กำกับ: ชิเงรุ มิยาโมโตะ 
ออกแบบ: Shigeru Miyamoto
แต่งเพลง: Koji Kondo
ชุด: Super Mario
เครื่องเล่น: FDS  จำหน่ายภายหลัง: SFC, GBC, GBA, WII, 3DS, WII U 
รูปแบบ: วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว 
ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์:เดอะลอสต์เลเวลส์  (อังกฤษ: Super Mario Bros.: The Lost Levels) หรือ ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 2 (ญี่ปุ่น: スーパーマリオブラザーズ 2; โรมาจิ: Sūpā Mario Burazāzu Tsū, อังกฤษ: Super Mario Bros. 2) เป็นเกมแอ็กชันแพลตฟอร์มจอเลื่อนไปด้านข้าง พัฒนาและจำหน่ายโดยนินเท็นโดเป็นภาคต่อของเกมซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ (1985) โดยวางจำหน่ายวันที่ 3 มิถุนายน 1986 สำหรับเครื่องแฟมิคอม ดิสก์ซิสเตมเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในปี 1993 มีการนำเกมนี้พร้อมกับเกมภาคก่อนหน้า, ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 2, ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 3 ในเกมรวมภาคอย่าง "ซูเปอร์มาริโอ ออลสตาร์" ที่วางจำหน่ายให้กับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม และได้ใช้ชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการว่า "เดอะลอสต์เลเวลส์"
เกมนี้มีรูปแบบและการเล่นส่วนใหญ่คล้าย ๆ เว้นแต่ระดับความยากที่เพิ่มขึ้น มาริโอหรือลุยจิออเดินทางเพื่อช่วยชีวิตเจ้าหญิงพีชจากบาวเซอร์ เช่นเดียวกับภาคแรก แต่เกมไม่มีตัวเลือกให้เล่นสองคน และลุยจิจะแตกต่างจากมาริโอ โดยตัวจะเสียดสีกับพื้นน้อยลง และกระโดดได้สูงขึ้น
ภาคนี้ยังเสนออุปสรรคชนิดใหม่ เช่น เพาเวอร์อัปเห็ดพิษ วาร์ปไปด่านก่อนหน้า และลมหมุนกลางอากาศ เกมมีด่าน 52 ด่านตลอดโลกทั้ง 13 โลก
ซูซูกิ จิมนี่

| ซูซูกิ จิมนี่ |
| --- | --- |
2019 Suzuki Jimny
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ซูซูกิ
เริ่มผลิตเมื่อ: เมษายน พ.ศ. 2513 - ปัจจุบัน (2.85 ล้านคัน เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2561)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์เอนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็กมาก (Off-road mini SUV)
รูปแบบตัวถัง: 2-ประตู เอสยูวี 2-ประตู รถตู้ 2-ประตู คอนเวอร์เทเบิล 2-ประตู รถกระบะ
โครงสร้าง: เครื่องยนต์วางหน้า, ขับเคลื่อนล้อหลัง เครื่องยนต์วางหน้า, ขับเคลื่อนสี่ล้อ
รุ่นที่คล้ายกัน: ซูซูกิ วิทาร่า Maruti Gypsy ฮอนด้า เอชอาร์-วี นิสสัน จู๊ก มิตซูบิชิ ปาเจโร มินิ/จูเนียร์ ฟอร์ด อีโคสปอร์ต เชฟโรเลต แทร็กซ์ ไดฮัทสุ เทริออส
ซูซูกิ จิมนี่ (อังกฤษ: Suzuki Jimny) เป็นรถยนต์เอนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็กมาก (Subcompact SUV) ที่ผลิตโดย ซูซูกิ เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2513 เป็นรถยนต์ออฟโรดรุ่นแรกๆ ของซูซูกิ โดยมีที่มาจากการที่ซูซูกิ มอเตอร์ คอร์เปอเรชั่นเข้าไปซื้อกิจการบริษัท HopeStar ซึ่งใกล้จะล้มละลาย จึงผลิตรถยนต์ออฟโรดรุ่น HopeStar ON360 และพัฒนามาเป็นซูซูกิ จิมนี่ในปัจจุบัน
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2513-2524)

ซูซูกิ จิมนี่ รุ่นที่ 1 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2513 โดยออกมาเพื่อทดแทนรุ่น HopeStar ON360 ใช้รหัส LJ10 ,LJ20 ,SJ10 และ SJ20 ตามลำดับ ใช้เกียร์ธรรมดา 4 สปีด มีเครื่องยนต์ 0.4 ,0.5 และ 0.8 ลิตร เป็นรถขับเคลื่อนสี่ล้อรุ่นแรกๆ ของซูซูกิ
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2524-2541)

ซูซูกิ จิมนี่ รุ่นที่ 2 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2524 ใช้รหัส SJ30 ,SJ40 และ SJ413 ตามลำดับ รุ่นนี้เป็นรุ่นที่เริ่มมีความหลากหลายมากขึ้น มีตัวถังเอสยูวี 3 ประตูและคอนเวอร์เทเบิล 2 ประตู ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหลัง และระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ ใช้เกียร์ธรรมดา 4 และ 5 สปีด ภายหลังได้มีการนำเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด เข้ามาใช้ในจิมนี่ด้วย มีเครื่องยนต์ 0.5 ,0.7 ,1.0 ,1.3 และ 1.9 ลิตร มีระยะฐานล้อ 2,030-2,375 มม. ความยาว 3,195-4,010 มม. ความกว้าง 1,395-1,535 มม. และความสูง 1,670-1,840 มม. มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น ,โคลอมเบีย ,อินเดีย ,อินโดนีเซีย ,เคนยา ,สเปนและไทย
ในประเทศไทย เปิดตัวครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2531 ในชื่อ ซูซูกิ คาริบเบียน (อังกฤษ: Suzuki Caribian) โดยซูซูกิ มอเตอร์ ประเทศไทย (หรือสยามอินเตอร์เนชั่นแนล คอร์เปอเรชั่น) เนื่องจากซูซูกิ มอเตอร์ ประเทศไทยต้องการหารถมาประกอบในประเทศเพื่อเสริมกับรถยนต์นั่งขนาดเล็กอย่าง ซูซูกิ คัลตัส (อังกฤษ: Suzuki Cultus) และเคยเป็นรถสวัสดิการทหารอยู่ช่วงหนึ่ง จิมนี่รุ่นนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศไทย เนื่องจากตอบสนองความต้องการของลูกค้าที่ต้องการใช้รถยนต์ขับเคลื่อนสี่ล้อ ในต่างประเทศอาจจะคิดว่าคาริบเบียนเป็นรถจี๊ปสองตอน แต่ในความจริงแล้วเป็นรถกระบะซึ่งได้รับการต่อเติมหลังคาไฟเบอร์ด้านหลัง ทำให้ทรงดูเป็นรถจี๊ปเล็กสองตอน ต่อมาไม่นานหลังจากผลิตและจำหน่ายในเวอร์ชันจี๊ปสองตอน ก็ถูกภาษีรถสเตชันวากอนกำหนดให้รถสเตชันวากอนดัดแปลงต้องเสียภาษีแพง ทำให้ซูซูกิต้องมาผลิตในเวอร์ชันรถกระบะเล็กแทนในปี พ.ศ. 2539 และนี่คือจุดเริ่มต้นของตลาดกลุ่มใหม่ คือ รถเอนกประสงค์ดัดแปลง (PPV) และขายมาเรื่อยๆ จนถึงปี พ.ศ. 2548
รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2541-2561)

ซูซูกิ จิมนี่ รุ่นที่ 3 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2541 เป็นรุ่นที่ยาวนานถึง 19 ปี ใช้รหัส JB23 ,JB33 ,JB43 และ JB53 ตามลำดับ ซึ่งเป็นรุ่นที่มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น ,โคลอมเบียและสเปน มีตัวถังเอสยูวี 2 ประตูและคอนเวอร์เทเบิล 2 ประตู มีเครื่องยนต์ 0.7 ,1.3 และ 1.5 ลิตร ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ระยะฐานล้อ 2,030 มม. ความยาว 3,295-3,645 มม. ความกว้าง 1,395-1,600 มม. และความสูง 1,655-1,715 มม.
ปัจจุบัน ซูซูกิ จิมนี่ ยังคงทำตลาดมาเรื่อยๆ ไม่หวือหวานัก เนื่องจากกระแสของ SUV ที่ใช้พื้นฐานจากรถกระบะเริ่มมีน้อยลง แต่ยังคงเน้นลูกค้าที่เน้นการใช้งานในเมือง แทนการลุยป่าฝ่าดงเหมือนในอดีต ทำให้ในขณะนี้ซูซูกิต้องคิดหนักว่าจะพัฒนาจิมนี่ใหม่ให้คุ้มทุนพัฒนาอย่างไร
รุ่นที่ 4 (พ.ศ. 2561-ปัจจุบัน)

ซูซูกิ จิมนี่ รุ่นที่ 4 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2561 ใช้รหัส JB64 และ JB74 ( ใช้ชื่อว่า JIMNY SIERRA )  ตามลำดับ ซึ่งเป็นรุ่นที่ยังผลิตอยู่ในปัจจุบัน มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น มีตัวถังเอสยูวี 2 ประตู มีเครื่องยนต์ 0.7 เทอร์โบ และ 1.5 ลิตร ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ระยะฐานล้อ 2,250 มม. ความยาว 3,645 มม. ความกว้าง 1,645 มม. และความสูง 1,720 มม.
Suzuki Jimny 2018 ใหม่ มีภาพหลุดปรากฏออกมาให้เห็นกัน โดยยังคงเอาไว้ซึ่งดีไซน์คลาสสิกที่เราเคยคุ้นตากันดี มีลุ้นเปิดตัวที่โตเกียวมอเตอร์โชว์เดือนตุลาคม 2560 นี้ แม้ว่าบ้านเราจะคุ้นเคยกับ Suzuki Caribian มากกว่า แต่ Jimny ก็เป็นอีกรุ่นที่ได้รับความนิยมในตลาดโลก ซึ่งโฉมใหม่ที่ปรากฏออกมานับเป็นเจเนอเรชั่นที่ 4 แล้ว แต่ยังคงไว้ซึ่งดีไซน์ตัวถังแบบคลาสสิก ไฟหน้าและไฟเลี้ยวทรงกลม, กันชนหน้าสีดำ, เสริมซุ้มล้อสีดำ, ด้านท้ายติดตั้งล้ออะไหลบนประตูท้าย พร้อมไฟท้ายแนวนอนบริเวณกันชน เป็นต้น ภายในห้องโดยสารติดตั้งเครื่องเสียงหน้าจอสัมผัสขนาดใหญ่ ซึ่งมี Interface ใกล้เคียงกับ Ciaz RS ในบ้านเรา, ติดตั้งสวิตช์เครื่องปรับอากาศทรงกลม, พวงมาลัยแบบ 3 ก้าน, แผงคอนโซลฝั่งผู้โดยสารออกแบบให้มีที่จับในตัว เป็นต้น ปัจจุบันยังไม่มีรายละเอียดด้านขุมพลังของ Suzuki Jimny 2018 ใหม่ออกมา แต่โฉมปัจจุบันมีเครื่องยนต์ให้เลือกทั้งหมด 2 แบบ ได้แก่ เครื่องยนต์เบนซิน 660 ซีซีเทอร์โบชาร์จ ( JB64 ) และเครื่องยนต์เบนซิน 1.5 ลิตร ( JB74 ) Dualjet ส่งกำลังด้วยเกียร์อัตโนมัติและเกียร์ธรรมดา พร้อมระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ AllGrip Pro
สำหรับรุ่นในประเทศไทย ปี 2019 เปิดตัวที่งานมอเตอร์โชว์ นำเข้ารุ่น JIMNY SIERRA ( JB74 ) จำนวนจำกัดแค่ 30 คัน ( สั่งเพิ่มอีก 60 คัน ) รวม 90 คันเท่านั้น สาวกรถลุยแนวคลาสสิคอย่าง ซูซูกิ จิมนี่ โดยในโฉมนี้ที่เข้ามาจำหน่ายในไทย เป็นรถยนต์นำเข้าแบบทั้งคัน CBU จากประเทศญี่ปุ่น เครื่องยนต์ใหม่ รหัส K15B ขนาด 4 สูบ 1.5 ลิตร สมรรถนะสูง 102 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 130 นิวตัน-เมตร เกียร์อัตโนมัติ 5 สปีด ระบบขับเคลื่อน 4 ล้อ ALLGRIP Pro และ Low Transfer Gear รัศมีวงเลี้ยว 4.9 เมตร พร้อมระบบ Hill Descent Control ควบคุมความเร็วขณะวิ่งลงทางลาดชัน ระบบ Hill Hold Control ป้องกันรถไหลและช่วยออกตัวขณะขับขี่ขึ้นทางชัน  
โครงสร้างตัวถัง TECT เหล็กกล้า ระบบ Traction Control System ป้องกันล้อหมุนฟรี ถุงลมนิรภัย SRS ระบบเบรก ABS พร้อมระบบกระจายแรงเบรกอิเล็กทรอนิกส์ EBD
มีสีตัวถังให้เลือก 7 สี แบ่งเป็น
สีโมโนโทน 4 สี คือ สีขาว ,สีดำ ,สีเทา ,สีเขียว
สีทูโทน 3 คือ สี Solid Kinetic Yellow with Pearl Bluish Black ,สี Metallic Brisk Blue with Pearl Bluish Black ,สี Metallic Chiffon Ivory with Pearl Bluish Black
สำหรับราคา แบ่งเป็น 2 รุ่นหลักๆ
รุ่นเกียร์ธรรมดา 1,550,000 บาท
รุ่นเกียร์อัตโนมัติ 1,650,000 บาท
สีทูโทนบวกเพิ่มจากราคาจำหน่าย 30,000บาท
↑
ซูซูกิ จิมนี่ รุ่นที่ 1
ซูซูกิ จิมนี่ รุ่นที่ 2
ซูซูกิ จิมนี่ รุ่นที่ 3
ซูซูกิ จิมนี่ รุ่นที่ 4
ซีเอช-53 ซีสตัลเลียน

| เอช-53 ซีสตัลเลียน |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เฮลิคอปเตอร์บรรทุกขนาดหนัก
บริษัทผู้ผลิต: ซิคอร์สกี้ แอร์คราฟท์
สถานะ: ประจำการ
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2509
เที่ยวบินแรก: 14 ตุลาคม พ.ศ. 2507 (วายซีเอช-53)
สายการผลิต: ซิคอร์สกี้ เอ็มเอช-53 ซีเอช-53อี ซูเปอร์สตัลเลียน
ซีเอช-53 ซีสตัลเลียน (อังกฤษ: CH-53 Sea Stallion) เป็นชื่อทั่วไปที่มักใช้เรียกเอส-65 ซึ่งตระกูลหนึ่งในเฮลิคอปเตอร์บรรทุกขนาดหนักของซิคอร์สกี้ แอร์คราฟท์ เดิมที่มันถูกพัฒนาขึ้นให้กับนาวิกโยธินสหรัฐ มันยังเข้าประการในเยอรมนี อิหร่าน อิสราเอล และเม็กซิโกอีกด้วย กองทัพอากาศสหรัฐใช้เอชเอช-53 ซูเปอร์จอลลี่กรีนไจแอนท์ในช่วงปลายและหลังสงครามเวียดนาม โดยได้ทำการพัฒนาพวกมันส่วนใหญ่ให้กลายเป็นเอ็มเอช-53 เพฟโลว์
มันมีความคล้ายคลึงกับซีเอช-53อี ซูเปอร์สตัลเลียนที่มีขนาดใหญ่กว่าและเป็นรุ่นที่ได้รับการพัฒนาเป็นเอส-80อีโดยซิคอร์สกี้ เครื่องยนต์ที่สามของมันทำให้มันทรงพลังยิ่งกว่าซีสตัลเลียน ซึ่งได้เข้ามาทำหน้าที่แทนในการบรรทุกขนาดหนัก