stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปอร์โตแปรงซ์

| ปอร์โตแปรงซ์ ปอโตแปร็งส์ (ภาษาครีโอลเฮติ) |
| --- | --- |
เมืองหลวงและคอมมูน

   ตราอาร์ม
คำขวัญ: Je luis pour tous "I shine for all"
ปอร์โตแปรงซ์แสดงแผนที่ประเทศเฮติปอร์โตแปรงซ์แสดงแผนที่ทวีปอเมริกาเหนือ
พิกัด: 18°32′N 72°20′W﻿ / ﻿18.533°N 72.333°W﻿ / 18.533; -72.333
ประเทศ:  เฮติ
จังหวัด: แว็สต์
เขต: ปอร์โตแปรงซ์
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1749
สถานะเป็นอาณานิคม: ค.ศ. 1770
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Ralph Youri Chevry
พื้นที่
 • เมืองหลวงและคอมมูน: 36.04 ตร.กม. (13.92 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 158.50 ตร.กม. (61.20 ตร.ไมล์)
ประชากร (2015)
 • เมืองหลวงและคอมมูน: 987,310 คน
 • ความหนาแน่น: 27,395 คน/ตร.กม. (70,950 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,618,894 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 16,523 คน/ตร.กม. (42,790 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC-5 (เขตเวลาตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-4 (เขตเวลาตะวันออก)
เว็บไซต์: www.portauprince.ht
ปอร์โตแปรงซ์ (ฝรั่งเศส: Port-au-Prince, ออกเสียง: [pɔ.ʁ‿o.pʁɛ̃s]) หรือ ปอโตแปร็งส์ (ครีโอลเฮติ: Pòtoprens, [pɔtopɣɛ̃s]) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเฮติ จากการสำรวจประชากรอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2015 มีประชากร 987,310 คน
กรุงปอร์โตแปรงซ์ตั้งอยู่บริเวณอ่าวกอนาฟว์ ที่จุดพิกัด 18°32′N 72°20′W﻿ / ﻿18.533°N 72.333°W﻿ / 18.533; -72.333 อ่าวที่เมืองตั้งอยู่ยังเป็นท่าเรือทางธรรมชาติ ที่ยังคงมีความสำคัญด้านเศรษฐกิจตั้งแต่อารยธรรมของชาวอาราวัก ได้ตกอยู่ในอาณานิคมของฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1979 และยังคงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเฮติ ผังเมืองมีลักษณะคล้ายกับแอมฟิเทียเตอร์ มีเขตการค้าติดกับน้ำ ขณะที่เขตอยู่อาศัยตั้งอยู่บนเขา พลเมืองของเมืองมีความไม่แน่ชัดเนื่องจากการเติบโตอย่างรวดเร็วของสลัม อย่างไรก็ตามมีการประเมินว่าประชากรตกอยู่ราว 2.5 และ 3 ล้านคน
ในปี ค.ศ. 2010 ปอร์โตแปรงซ์ประสบกับความหายนะจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 12 มกราคม ทำให้อาคารบ้านเรือน สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ถูกทำลาย
ทะเลไอริช

| ทะเลไอริช |
| --- | --- |
ภาพดาวเทียม
ทะเลไอริช
ขอบเขตและเมืองท่า: ◘ เมืองท่าสินค้าและผู้โดยสาร / ◘ เมืองท่าสินค้า
ที่ตั้ง: บริเตนและไอร์แลนด์
พิกัด: 53°28′10″N 5°08′29″W﻿ / ﻿53.469448°N 5.141419°W﻿ / 53.469448; -5.141419
ชนิด: ทะเล
เปิดสู่มหาสมุทร/ทะเล: ทะเลเคลติก
ประเทศในลุ่มน้ำ: สหราชอาณาจักร; สาธารณรัฐไอร์แลนด์; ไอล์ออฟแมน

ช่วงกว้างที่สุด: 200 กิโลเมตร (120 ไมล์)
พื้นที่พื้นน้ำ: 46,007 km2 (17,763 sq mi)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 80–275 เมตร (262–902 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 2,800 km3 (2.3×109 acre·ft)

เกาะ: แองเกิลซีย์และโฮลีไอแลนด์, ไอล์ออฟแมนและคาล์ฟออฟแมน, เกาะบาร์ดซีย์, วอลนีย์, แลมเบย์, ไอร์แลนส์อาย
ทะเลไอริช (อังกฤษ: Irish Sea) บางครั้งเรียก ทะเลแมน หรือ ทะเลแมงซ์ (อังกฤษ: Mann Sea หรือ Manx Sea; เวลส์: Môr Manaw, ไอริช: Muir Meann แมน: Mooir Vannin, แกลิกสกอต: Muir Mhanainn) เป็นทะเลที่แยกเกาะไอร์แลนด์จากบริเตนใหญ่ ทางใต้ติดต่อกับทะเลเคลติกผ่านช่องแคบเซนต์จอร์จและไปยังภาคพื้นสมุทรชายฝั่งตะวันตกของสกอตแลนด์ ส่วนทางตอนเหนือเชื่อมผ่านช่องแคบเหนือ แองเกิลซีย์เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดภายในทะเลไอริช ตามด้วยเกาะแมน
ชายฝั่งทางเหนือติดกับสกอตแลนด์ ทางตะวันออกติดกับประเทศอังกฤษ ทางตะวันตกเฉียงใต้ติดกับเวลส์ และทางตะวันตกติดกับไอร์แลนด์เหนือและประเทศไอร์แลนด์ ทะเลไอริชมีความสำคัญในบริเวณที่ครอบคลุมทางด้านเศรษฐกิจทางการค้าขาย การขนส่งทางเรือ การคมนาคม การประมง และการสร้างพลังงานในรูปของกังหันลมและโรงงานนิวเคลียร์ การขนส่งผู้โดยสารระหว่างสองเกาะตกราว 12 ล้านคนต่อปี และสินค้าอีก 17 ล้านตันต่อปี[ต้องการอ้างอิง]
ประวัติ

ทะเลไอริชก่อตัวขึ้นในยุคนีโอจีน
อ่านเพิ่ม

Cowsill, Miles; Hislip, Gordon (2016). Ferries of the Irish Sea: across four decades. Ramsey, Isle of Man: Ferry Publications. ISBN 978-1-906608-64-4.
Herdman, W. A.; Dawson, Robert A. (1902). Fishes and fisheries of the Irish Sea. London: George Philip & Son Ltd.
แหล่งข้อมูลอื่น

Fylde Coast Marine Life Project
Irish Sea Conservation Zones
The Wildlife Trusts Living Seas – Irish Sea
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
โรงพยาบาลเซนต์เจมส์

| โรงพยาบาลเซนต์เจมส์ |
| --- | --- |
ฝ่ายบริหารบริการสาธารณสุข
ถนนวงแหวนใต้ ซึ่งเป็นทางเข้าสู่โรงพยาบาลเซนต์เจมส์

แสดงในดับลิน
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ถนนเจมส์ ดับลิน 8 ไอร์แลนด์, ดับลิน, ประเทศไอร์แลนด์
พิกัด: 53°20′23″N 6°17′40″W﻿ / ﻿53.3397°N 6.2945°W﻿ / 53.3397; -6.2945
หน่วยงาน
ระบบการบริการ: ฝ่ายบริหารบริการสาธารณสุข
รูปแบบทุน: โรงพยาบาลของรัฐ
ประเภท: โรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอน
สังกัด: วิทยาลัยทรินิตี ดับลิน
บริการสุขภาพ
จำนวนเตียง: 1,010 เตียง
ประวัติ
เปิดให้บริการ: ค.ศ. 1727
ลิงก์
เว็บไซต์: http://www.stjames.ie
โรงพยาบาลเซนต์เจมส์  (ไอริช: Ospidéal Naomh Séamas) เป็นโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนในดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ โดยมีพันธมิตรทางวิชาการคือวิทยาลัยทรินิตี ดับลิน และบริหารงานโดยกลุ่มโรงพยาบาลดับลินมิดแลนส์
ประวัติ

ต้นกำเนิดของโรงพยาบาลนี้อยู่ในสถานสงเคราะห์คนจนที่ได้รับการริเริ่มเมื่อดับลินคอร์ปอเรชันจ่ายเงิน 300 ปอนด์เพื่อเข้าถือสิทธิ์สถานที่ตั้งดังกล่าวใน ค.ศ. 1603 ครั้นสงครามระหว่างพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 และพระเจ้าเจมส์ที่ 2 เข้ามาแทรกแซง และโครงการนี้ก็ถูกยกเลิกไปจนกระทั่งแมรี ดัชเชสแห่งออร์มอนด์ ผู้เป็นภริยาของเจมส์ บัตเลอร์ ดยุกแห่งออร์มอนด์ที่ 2 ได้วางศิลาฤกษ์ใน ค.ศ. 1703 ส่วนโจนาธาน สวิฟท์ ซึ่งเป็นผู้แจกจ่ายจุลสาร ได้กล่อมให้สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับเด็กอ่อนที่ถูกทิ้ง และใน ค.ศ. 1727 สถานสงเคราะห์คนจนดังกล่าวก็ได้รับการขยายออกไปด้วยการเพิ่มโรงพยาบาลเด็กกำพร้า โดยอาร์เธอร์ กินเนสส์ ซึ่งเป็นผู้ผลิตเบียร์ ได้ดำรงตำแหน่งคณะกรรมการบริหารในช่วงปีแรก ๆ
โรงพยาบาลเด็กกำพร้านี้ได้ปิดตัวลงใน ค.ศ. 1829 และอาคารต่าง ๆ ถูกดูดกลืนโดยสถานกักกันเซาท์ดับลิน ครั้นในช่วงการลุกฮืออีสเตอร์เมื่อ ค.ศ. 1916 สถานกักกันเซาท์ดับลินได้ถูกกองกำลังกบฏยึดครอง ต่อมา สถานสงเคราะห์คนจนดังกล่าวได้รับการพัฒนาจนกลายเป็นโรงพยาบาลเทศบาลที่รู้จักกันในชื่อโรงพยาบาลเซนต์เควิน หลังจากการได้รับเอกราชของไอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1921 และเปลี่ยนชื่อเป็นโรงพยาบาลเซนต์เจมส์ใน ค.ศ. 1971
ส่วนทรินิตีเซ็นเตอร์ ซึ่งรวมแผนกคลินิกโรงเรียนแพทย์ของวิทยาลัยทรินิตีและห้องสมุดทางการแพทย์ของวิทยาลัย เปิดให้บริการใน ค.ศ. 1994
กระทั่งมีการก่อตั้งหน่วยรังสีบำบัดรักษามะเร็งแห่งใหม่ขึ้นที่โรงพยาบาลนี้ใน ค.ศ. 2012
วิทยาเขตของเซนต์เจมส์ได้รับเลือกใน ค.ศ. 2012 ให้เป็นสถานที่สำหรับโรงพยาบาลเด็กแห่งชาติ ซึ่งอนุญาตให้ใช้ทำเลร่วมกับโรงพยาบาลผู้ใหญ่ และอาจเป็น "ทำเลร่วมไตรภาคี" กับโรงพยาบาลคลอดบุตรในอนาคตบนสถานที่ตั้งเดียวกัน
ใน ค.ศ. 2015 โรงพยาบาลนี้กลายเป็นโรงพยาบาลแห่งแรกในประเทศไอร์แลนด์ที่มีบริการตรวจเอชไอวีและตับอักเสบเป็นประจำสำหรับผู้ป่วยทุกรายที่มาถึงโรงพยาบาล
บริการ

โรงพยาบาลนี้ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนหลักของวิทยาลัยทรินิตี ดับลิน มีเตียง 1,010 เตียง
บุคคลที่มีชื่อเสียง

แอนน์ ยัง ผู้ก่อตั้งโรงเรียนการพยาบาลทั่วไปแห่งแรกของประเทศไอร์แลนด์
อ่านเพิ่ม

Coakley, Davis (2017). The History and Heritage of St. James's Hospital Dublin. Four Courts Press. ISBN 978-1846826078.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
พริกปาโดรง

| พริกปาโดรง |
| --- | --- |
พริกปาโดรงดิบ
ชนิด: Capsicum annuum
ต้นกำเนิด: กาลิเซีย สเปน
พริกปาโดรงทอด
พริกปาโดรง (กาลิเซีย: pemento de Padrón) เป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด Capsicum annuum จากเขตเทศบาลปาโดรงในจังหวัดอาโกรุญญา แคว้นกาลิเซีย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน
พริกปาโดรงเป็นพริกขนาดเล็ก ยาวประมาณ 5 เซนติเมตร (2 นิ้ว) มีสีต่างกันตั้งแต่สีเขียวสดไปจนถึงสีเขียวอมเหลืองและบางครั้งสีแดง ลักษณะเด่นของพริกพันธุ์นี้คือ แม้ว่าโดยทั่วไปจะมีรสไม่เผ็ดนัก แต่ก็มีส่วนน้อย (ร้อยละ 10–25) ที่มีรสเผ็ดเป็นพิเศษ โดยจะมีรสเผ็ดมากหรือน้อยนั้นขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำและแสงแดดที่ต้นพริกได้รับในระหว่างเจริญเติบโต (นอกเหนือจากอุณหภูมิ) กล่าวกันว่า การรดน้ำบริเวณดินที่ปลูกพริกเพียงอย่างเดียวนั้นมีแนวโน้มที่จะทำให้พริกมีรสเผ็ดน้อย ในขณะที่การรดน้ำทั้งต้น (รวมใบและกิ่งก้าน) จะทำให้พริกมีรสเผ็ดยิ่งขึ้น
โดยทั่วไปนิยมนำพริกปาโดรงมาทอดในน้ำมันมะกอกจนกระทั่งผิวพริกเริ่มพองและพริกยุบตัวลง จากนั้นนำไปเสิร์ฟขณะร้อนกับน้ำมันทอดและเกลือหยาบ บางครั้งแบ่งเสิร์ฟบนขนมปังชิ้นเล็ก ๆ เป็นตาปา
จันทรคุปต์ ศึกรักชิงบัลลังก์

| จันทรคุปต์ ศึกรักชิงบัลลังก์ |
| --- | --- |
เขียนโดย: อาร์ เอ็ม โจชี, เนฮา ซิงค์
กำกับโดย: ราจาน คูมาร์ ซิงค์
แสดงนำ: ราจาต โทกัส,ชวีต้า บาสุ ปราซาด,ซิดดห์าธ นิกัม
ประเทศแหล่งกำเนิด:  อินเดีย
ภาษาต้นฉบับ: ฮินดี
จำนวนตอน: 286
ออกอากาศ
เครือข่าย: Star Plus ,ช่อง 3 แฟมิลี (ช่อง 13)
จันทรคุปต์ ศึกรักชิงบัลลังก์ (ฮินดี: Chandra Nandini) เป็นละครโทรทัศน์ภาษาฮินดี ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง Star Plus ประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2559 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 อำนวยการสร้างโดย เอคตา คาปัวร์ ผู้จัดละครและภาพยนตร์มากฝีมือที่ฝากผลงานไว้มากมาย เช่น นาคิน , อัคบาร์ จอมจักรพรรดิอินเดีย ฯลฯ และกำกับการแสดงโดย ราจาน คูมาร์ ซิงค์ นำแสดงโดย "ราจาต โทกัส" นักแสดงชื่อดังจาก อัคบาร์ จอมจักรพรรดิอินเดีย รับบท พระเจ้าจันทรคุปต์ และนักแสดงหญิงมากความสามารถ "ชวีต้า บาสุ ปราซาด" รับบท พระนางนันทินี ซึ่งทั้งคู่ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายและหญิงยอดเยี่ยมจากงานประกาศผลรางวัล Star Parivaar Awards 2017 ร่วมด้วย "ซิดดห์าธ นิกัม" นักแสดงวัยรุ่นสุดฮอตจาก อโศกมหาราช รับบท ราชกุมารพินทุสาร
ละครเรื่องนี้มีการซื้อลิขสิทธิ์ไปออกอากาศในหลายประเทศ เช่น ศรีลังกา อินโดนีเซีย ในส่วนของประเทศไทย ออกอากาศทาง ช่อง 3 แฟมิลี (ช่อง 13) ออกอากาศตอนแรกวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ทุกวันจันทร์ – พฤหัสบดี เวลา 19.15 – 20.15 น. และวันศุกร์ เวลา 19.00 - 20.00 น. และยังออกอากาศทาง ช่อง 8 ออกอากาศตอนแรกวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ทุกวันจันทร์ – ศุกร์ เวลา 14.20 – 15.50 โดยมีเพลงประกอบละครภาคภาษาไทยชื่อเพลง "ยอมหมดใจ" ขับร้องโดย มาเรียม เกรย์ อัลคาลาลี่ (มาเรียม B5) เช่นเดียวกัน
เรื่องย่อ

เรื่องราวเกี่ยวกับพระราชประวัติของ "พระเจ้าจันทรคุปต์" จอมกษัตริย์นักรบผู้รวบรวมอินเดียให้เป็นปึกแผ่นพระองค์แรก ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เมารยะ พระอัยกาของ "พระเจ้าอโศกมหาราช" ทั้งเส้นทางจากสามัญชนสู่ราชบัลลังก์ หลังจากต้องพลัดพรากกับพระมารดาร่วม 10 กว่าปี โดยการค้นพบของพราหมณาจารย์จาณักยะ เรื่องราวความรักระหว่างพระเจ้าจันทรคุปต์และพระนางนันทินี ราชธิดาแห่งพระเจ้ามหาปัทมะนันทะ ท่ามกลางการแก้แค้นที่พระเจ้ามหาปัทมะนันทะสังหารพระบิดาและลักพาตัวพระมารดาของพระเจ้าจันทรคุปต์ การโค่นราชบัลลังก์พระราชบิดาของนันทินี สงครามการขยายอาณาเขต ตลอดจนเรื่องราวความรักของราชกุมารพินทุสาร และชายาเอกทั้ง 2 พระองค์ คือ ราชกุมารีจารุมาตี (บางเรื่องแทนนามว่า จารุมิตรา) และธรรมา
สำหรับบทพระนางนันทินีนั้นเป็นตัวละครสมมติที่เขียนขึ้น โดยอิงพระอุปนิสัยของ พระนางทุรฮารา พระราชมารดาของพระเจ้าพินทุสาร เนื่องจากในข้อมูลเชิงประวัติศาสตร์กล่าวว่าพระเจ้าจันทรคุปต์มีชายา 2 พระองค์ คือ พระนางทุรฮารา และบุตรีของเซลลูคัส I นิเคเตอร์ กษัตริย์แห่งกรีก (ในละครมักจะแทนชื่อว่า พระนางเฮเลน่า) ไม่มีข้อมูลยืนยันว่ามีชายาองค์อื่นอีกหรือไม่ แต่อย่างไรก็ดี มีการค้นพบข้อมูลบันทึกฉบับหนึ่งของชาวกรีก ระบุว่าพระเจ้าปัทมะนันทะมอบราชธิดานามว่า "นิดารัตน์" (Nidarus) แก่พระเจ้าจันทรคุปต์
นักแสดง

ราจาต โทกัส รับบท พระเจ้าจันทรคุปต์ (ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เมารยะ)
ชวีต้า บาสุ ปราซาด รับบท พระนางนันทินี / รูปา (ฝาแฝดของนันทินี) / จันทริกา / ประภา / สาวิตรี (ธิดาของพระเจ้ามหาปัทมะนันทะ)
ซิดดห์าธ นิกัม รับบท ราชกุมารพินทุสาร (ราชบุตรของพระเจ้าจันทรคุปต์กับทุรฮารา)
เพอร์น่า ชาร์มา รับบท นางธรรมา (ชายาองค์ที่สองของพระเจ้าพินทุสาร พระราชมารดาของพระเจ้าอโศกมหาราช)
อาวีนีต คัวร์ รับบท ราชกุมารีจารุมาตี (ชายาองค์แรกของพระเจ้าพินทุสาร)
มาโนจ คอลฮาตการ์ รับบท พราหมณาจารย์จาณักยะ (อาจารย์ของพระเจ้าจันทรคุปต์)
ซาร์นวี ธันวาร์ รับบท พระนางทุรฮารา (ชายาองค์ที่สองของพระเจ้าจันทรคุปต์ พระราชมารดาของพระเจ้าพินทุสาร)
ทานู ข่าน รับบท พระนางเฮเลน่า (ชายาองค์แรกของพระเจ้าจันทรคุปต์)
ชีบา ฉัตรฐา รับบท พระนางอพามา (พระมารดาของเฮเลน่า)
ปาปิยา เซนกุปตา รับบท ราชมาตามูรา (พระราชมารดาของพระเจ้าจันทรคุปต์)
ไวทยา ซิงห์ รับบท พระนางโศนาริกา (พระอัยกีของพระเจ้าจันทรคุปต์)
เออร์ฟีร์ ชาเวช รับบท เจ้าหญิงฉายา (พระเชษฐภคินีของพระเจ้าจันทรคุปต์)
อิชาน ซิงค์ มันฮาส รับบท สัตยชิต (สวามีคนแรกของเจ้าหญิงฉายา)
วิภูตี ธาคัวร์ รับบท นางคณิกา (พระมารดาบุญธรรมของพระเจ้าจันทรคุปต์)
เชธาน ฮันสราช รับบท ราชกุมารมาลัยเกตุ (สวามีคนที่สองของเจ้าหญิงฉายา)
อาร์ภิต รานคา รับบท พระเจ้ามหาปัทมะนันทะ (พระบิดาของนันทินี)
มารศรี ชาร์มา รับบท รานีอวันติกา (พระมารดาของนันทินี)
กีตัญชลี มิชรา รับบท นางสุนันทา (ชายาองค์แรกของพระเจ้ามหาปัทมะนันทะ)
โลเกช บัตทา รับบท ราชกุมารธนนันทะ (โอรสองค์โตของพระเจ้ามหาปัทมะนันทะ)
ซาร์นชีฟ ซิดดาร์ธ รับบท อมาตย์รักชัฏ (แม่ทัพของพระเจ้ามหาปัทมะนันทะ)
อภิเษก นิกัม รับบท เจ้าชายภารเขตต์ (พระนัดดาของพระเจ้าจันทรคุปต์ บุตรของฉายากับมาลัยเกตุ)
ประกาตี เชาว์ราสิยา รับบท เจ้าหญิงจิตราเลขา (ราชกุมารีแคว้นจำปา พระขนิษฐาของการ์ติกกี)
เชซาห์น เค รับบท ราชกุมารการ์ติกกี (ราชกุมารแคว้นจำปา)
นิริชา บาสเน็ตต์ รับบท เจ้าหญิงอลิส (บุตรีของพระเจ้าจันทรคุปต์กับเฮเลน่า)
กัวแตม นาอิน รับบท เจ้าชายอะโดห์นิส (บุตรของพระเจ้าจันทรคุปต์กับเฮเลน่า)
ชาร์มี ดาห์มี รับบท เจ้าหญิงทิลัตมา (บุตรีของมัลดาฟกับมัลตี)
ลาวินา แทนดอน รับบท โมหินี
อาธาร์ ซิดดิควี รับบท บีมดีฟ
ปูจา บาเนอร์จี รับบท เจ้าหญิงวิชกัญญา (วิสาขา)
รุชีราช ภาวาร์ รับบท โศณนันทะ (บุตรของธนนันทะ หลานพระเจ้ามหาปัทมะนันทะ)
จีนีต ราร์ช รับบท พระเจ้าจันทรคุปต์ (วัยเด็ก)
อยาร์น ซูเบียร์ ราห์มานี รับบท ราชกุมารพินทุสาร (วัยเด็ก)
มาฮี รับบท ราชกุมารพินทุสาร (วัยทารก)
แองเจิล รูปชฎานี รับบท พระนางนันทินี (วัยเด็ก)
อังกูร์ มัลโฮตรา รับบท พระเจ้าอัมพิราชา (เจ้าเมืองตักศิลา)
อเล็กซ์ โอนีล รับบท พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช
นาวาตรี

นายทหารเรือไทยยศนาวาตรี (กลาง) เรือโท (ขวา) และนายทหารเรือสหรัฐยศจ่าโท (ซ้าย) ระหว่างการฝึก CARAT 2010 กลางอ่าวไทย
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ยศทหารที่พบทั่วไป
| ทหารบก | ทหารเรือ | ทหารอากาศ |
นายทหารชั้นสัญญาบัตร
| พลเอก | พลเรือเอก | พลอากาศเอก |
| พลโท | พลเรือโท | พลอากาศโท |
| พลตรี | พลเรือตรี | พลอากาศตรี |
| พันเอก | นาวาเอก | นาวาอากาศเอก |
| พันโท | นาวาโท | นาวาอากาศโท |
| พันตรี | นาวาตรี | นาวาอากาศตรี |
| ร้อยเอก | เรือเอก | เรืออากาศเอก |
| ร้อยโท | เรือโท | เรืออากาศโท |
| ร้อยตรี | เรือตรี | เรืออากาศตรี |
นายทหารชั้นประทวน
| จ่าสิบเอก | พันจ่าเอก | พันจ่าอากาศเอก |
| จ่าสิบโท | พันจ่าโท | พันจ่าอากาศโท |
| จ่าสิบตรี | พันจ่าตรี | พันจ่าอากาศตรี |
พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ 
| สิบเอก | จ่าเอก | จ่าอากาศเอก |
| สิบโท | จ่าโท | จ่าอากาศโท |
| สิบตรี | จ่าตรี | จ่าอากาศตรี |
| พลทหาร | พลทหารเรือ | พลทหารอากาศ |
นาวาตรี (อังกฤษ: lieutenant commander สะกดด้วยยัติภัค์ lieutenant-commander และตัวย่อ น.ต. (ชื่อ) ร.น., Lt Cdr, LtCdr., LCDR, หรือ LCdr) เป็นยศนายทหารชั้นสัญญาบัตรในกองทัพเรือหลายแห่ง มียศเหนือกว่าเรือเอก และเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของนาวาโท ตำแหน่งที่สอดคล้องกันในกองทัพเรือและกองทัพอากาศบางประเทศคือพันตรี และในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร ในเครือจักรภพและบางประเทศคือนาวาอากาศตรี ซึ่งยศนี้ถูกเริ่มต้นในไทย เมื่อปี พ.ศ.2459 สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
รหัสยศเนโทส่วนใหญ่เทียบได้กับ OF-3
นาวาตรีเป็นเจ้าหน้าที่แผนก หรือรองผู้บังคับการ (รองผู้บังคับหน่วย) บนเรือรบหลายลำและที่ตั้งทางทหารขนาดเล็กบริเวณชายฝั่ง หรือผู้บังคับการเรือขนาดเล็ก / ที่ตั้งทางทหารขนาดเล็ก นอกจากนี้นาวาตรียังเป็นเจ้าหน้าที่แผนกในฝูงบินนาวีอีกด้วย
นิรุกติศาสตร์

กองทัพเรือบางชาติเรียกนาวาตรีตามยศเต็มหรือตำแหน่งที่ครอง เช่น กับตัน หากเป็นผู้บัญชาการเรือ
อย่างไรก็ตาม ในกองทัพเรือสหรัฐเรียกขานนายทหารตามยศเต็มหรือระดับที่สูงกว่าชั้นยศ เช่น การพูดคุยอย่างไม่เป็นทางการ เรือโท (lieutenant junior grade แปลได้อีกอย่างว่า ผู้หมวดที่อาวุโสอ่อนสุด) จะเรียกแบบย่อว่า lieutenant (ยศเรือเอก หรือผู้หมวด) ซึ่งเป็นยศของร้อยเอก และ นาวาตรี (lieutenant commander) จะเรียกโดยย่อว่า commander (คือยศของนาวาโท)
เช่นกันกับนายทหารราชนาวีที่ใช้การเรียกอย่างไม่เป็นทางการอิงตามยศที่สูงกว่า เช่น Vice-Admiral Ramsay (พลเรือโท แรมเซย์) จะเรียกว่า Admiral Ramsay (พลเรือเอก แรมเซย์) และ Lieutenant-Commander Crabb (นาวาตรี แครบบ์) จะเรียกว่า Commander Crabb (นาวาโท แครบบ์) ยกเว้นตำแหน่ง sub-lieutenant (เรือโท) ที่จะเรียกว่า Subbies (ผู้ใต้บังคับบัญชา) ดังนั้น Sub-Lieutenant Balme (เรือโท บาล์ม) จะเรียกว่า Subby Balme (ซับบี้ บาล์ม)
ต้นกำเนิด

โดยปกติ Lieutenant (ชื่อยศเรือเอก) จะเป็นผู้บังคับการเรือขนาดเล็กโดยไม่ต้องมีนาวาโทหรือนาวาเอกอนุญาตในการตัดสินใจต่าง ๆ เรือเอกเรียกว่า lieutenant commanding หรือ lieutenant commandant ในกองทัพเรือสหรัฐ และเรียกว่า lieutenant in command, lieutenant and commander, หรือ senior lieutenant ในราชนาวี โดยกองทัพเรือสหรัฐได้กำหนดให้ใช้คำว่า lieutenant commander ในปี พ.ศ. 2405 และกำหนดขึ้นมาเป็นยศชัดเจน และราชกนาวีได้กำหนดตามมาหลังจากนั้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2457
แคนาดา

ในกองทัพเรือแคนาดา นาวาตรี (LCdr) คือยศทางเรือที่เทียบเท่ากับพันตรีในกองทัพบกหรือกองทัพอากาศ และเป็นนายทหารคนแรกในแท่งนายทหารสัญญาบัตรอาวุโส นาวาตรีนั้นอาวุโสกว่าเรือเอก (lieutenants) และร้อยเอกในกองทัพบกและกองทัพอากาศ และเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของนาวาโทและพันโท
ในกองทัพเรือแคนาดา ยศร้อยโท (LCdr) คือยศทางเรือเท่ากับพันตรีในกองทัพบกหรือกองทัพอากาศ และเป็นยศนายทหารอาวุโสคนแรก นาวาตรีเป็นผู้อาวุโสกว่าร้อยโท (N) และกัปตันกองทัพบกและกองทัพอากาศ และเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้บังคับบัญชาและพันโท
สหราชอาณาจักร > ราชนาวี

เครื่องหมายยศนาวาตรีของราชนาวีคือแถบเปียสีทองขนาดกลางสองแถบ โดยมีสีทองบาง ๆ หนึ่งแถบพาดอยู่ระหว่างกลาง วางไว้บนพื้นหลังสีน้ำเงินกรมท่า / สีดำ แถบด้านบนมีห่วงวนที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในเครื่องหมายยศราชนาวีทั้งหมดยกเว้นนักเรียนนายเรือ (midshipman) ซึ่งในกองทัพอากาศก็มีรูปแบบคล้ายคลึงกันโดยมียศที่เทียบเท่ากันคือนาวาอากาศตรี (squadron leader)
เนื่องจากมียศนายทหารน้อยกว่ากองทัพบก ก่อนหน้านี้ราชนาวีจึงได้แบ่งยศตามอาวุโส (ระยะเวลาในตำแหน่ง) เพื่อให้สามารถเทียบเคียงกันได้ ดังนั้น lieutenant (เรือเอก) ที่มีอายุงานน้อยกว่าแปดปีจะสวมเครื่องหมายสองแถบ และเทียบเคียงยศเท่ากับร้อยเอก (captain) ของกองทัพบก สำหรับ lieutenant (เรือเอก) ที่มีอายุงานแปดปีขึ้นไปจะสวมเครื่องหมายสองแถบ และมีแถบที่บางกว่าอยู่ตรงกลางเข้ามาเพิ่ม และมียศเทียบเท่ากับพันตรี (major) ความแตกต่างดังกล่าวหายไปเมื่อยศ lieutenant commander (นาวาตรี) ได้รับการนำมาใช้งาน โดยแม้ว่าการเลื่อนตำแหน่งหลังจะปรับเลื่อนโดยอัตโนมัติเมื่ออายุราชการครบแปดปีสำหรับนายทหารในคณะกรรมการอาชีพเต็มรูปแบบ (FCC) ระบบการเลื่อนอัตโนมัติยุติการใช้งานในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 และใช้ระบบการเลื่อนตำแหน่งตามความเหมาะสมแทน
สหราชอาณาจักร > เหล่าตรวจการณ์สหราชอาณาจักร

ในช่วงที่เหล่าตรวจการณ์สหราชอาณาจักรดำรงอยู่ ได้มีการใช้งานยศนาวาตรี (lieutenant commander) เช่นกัน โดยหน่วยจะสวมเครื่องแบบของกองทัพอากาศ และเครื่องหมายยศจะคล้ายคลึงกับนาวาอากาศตรีกองทัพอากาศ แตกต่างกันเพียงแถบจะเป็นสีดำ ก่อนจะเปลี่ยนชื่อยศเป็น ผู้ตรวจการณ์ชั้นหนึ่ง (observer lieutenant (first class))
สหรัฐ

ในสหรัฐ ยศนาวาตรีมีการใช้งานในกองทัพเรือสหรัฐ ยามฝั่งสหรัฐ เหล่าสัญญาบัตรสำนักงานสาธารณสุขสหรัฐ และเหล่าสัญญาบัตรองค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ
ภายในกองทัพเรือสหรัฐ นาวาตรีอยู่ในรายชื่อของนายทหารชั้นต้น มีเครื่องหมายนาวาตรีสองแบบที่ใช้งานโดยกองทัพเรือสหรัฐและยามฝั่งสหรัฐ ในชุดกากีและเครื่องแบบปฏิบัติงานทั้งหมด นาวาตรีจะประดับเครื่องหมายรูปใบไม้สีทองที่ปกเสื้อ คล้ายกับการประดับของพันตรีในกองทัพอากาศสหรัฐและกองทัพบกสหรัฐ และเหมือนกับที่ประดับโดยเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ในเครื่องแบบปฏิบัติงานทั้งหมด นาวาตรีจะประดับเครื่องหมายบนไหล่หรือแถบที่แขนเสื้อสีทองขนาดหนึ่งในสี่นิ้ว และระหว่าแถบจะมีแถบสีทองขนาดครึ่งนิ้วสองแถบ (ขนาดปกติ) บริเวณด้านบนหรือด้านในของแถบจะประดับเครื่องหมายพิเศษ (เช่น ใบโอ๊กเดี่ยวสำหรับแพทย์ ลูกโอ๊กสีเงินสำหรับเหล่าแพทย์ ใบโอ๊กไขว้สำหรับเหล่าช่างโยธา) โดยหน่วยบริการในเครื่องแบบสหรัฐกำหนดให้เป็นยศระดับ O-4
ระเบียงภาพ

กองทัพเรือออสเตรเลีย
หน่วยยามฝั่งบราซิล
Leftenan komander
 กองทัพเรือบรูไน
ฝรั่งเศส: Capitaine de corvette
 กองทัพเรือแคนาดา
กองทัพเรืออินเดีย
ไอริช: Lefteanant-cheannasaí
หน่วยบริการนาวีไอร์แลนด์
หน่วยยามฝั่งไลบีเรีย
Komandoras leitenantas
กองทัพเรือลิทัวเนีย
กองทัพเรือนิวซีแลนด์
กองกำลังป้องกันปาปัวนิวกินี
Komandor porucznik
กองทัพเรือโปแลนด์
กองทัพเรือไทย
ราชนาวี
กองทัพเรือสหรัฐ
ยามฝั่งสหรัฐ
ตำรวจน้ำวานูวาตู
จอร์จิโอ เปโตรเซียน

| จอร์จิโอ เปโตรเซียน |
| --- | --- |
เกิด: จอร์จิโอ เปโตรเซียน  (1985-12-10) 10 ธันวาคม ค.ศ. 1985 (38 ปี)
จอร์จิโอ เปโตรเซียน (อาร์มีเนีย: Գեվորգ Պետրոսյան; อังกฤษ: Giorgio Petrosyan) เจ้าของฉายา เดอะด็อกเตอร์ เกิดวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักมวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวท และเป็นนักต่อสู้ป้องกันตัวชาวอาร์มีเนีย-อิตาลี เกิดที่ซาโตรี กลาดิเอโทเรียม ในเมืองกอริเซีย ประเทศอิตาลี เป็นแชมเปี้ยนคนปัจจุบันของรายการ K-1 เวิลด์แมกซ์ 2009 และเป็นแชมเปี้ยนมวยไทยของรายการ WKN อินเตอร์คอนติเนนทอล มิดเดิลเวท
ประวัติ

จอร์จิโอ เปโตรเซียน เดิมชื่อ เจอวอค เปโตรเซียน (อังกฤษ: Gevorg Petrosyan) เกิดที่เมืองเยเรวาน ประเทศอาร์มีเนีย เริ่มฝึกฝนมวยไทยตอนอายุ 14 ปี ซึ่งเป็นเวลาที่ได้ย้ายไปอิตาลี อาศัยอยู่ในเมืองกอริเซีย ประเทศอิตาลีและทำการฝึกฝนที่ซาโตรี กลาดิเอโทเรียม เนเมซิส ยิม ภายใต้คำแนะนำของอัลฟิโอ โรมานัท และได้เริ่มทำการแข่งชกครั้งแรกเมื่ออายุได้ 16 ปี จอร์จิโอเป็นพี่ชายของ อาร์เมน เปโตรเซียน ซึ่งเป็นนักมวยด้วยเช่นกัน
รายการแข่งขัน

แชมเปี้ยนคนปัจจุบันของรายการ เค-วัน เวิลด์แมกซ์ 2009
แชมเปี้ยนคนปัจจุบันของรายการ WKN อินเตอร์คอนติเนนทอล ออเรนทอล รูลส์ (69.9 กก.)
ค.ศ. 2007 เจนัส ไฟท์ไนท์ ทัวร์นาเมนท์ แชมเปี้ยน
ค.ศ. 2006 เจนัส ไฟท์ไนท์ ทัวร์นาเมนท์ แชมเปี้ยน
ค.ศ. 2006 รายการ KL เวิลด์ (-67 กก.)
ค.ศ. 2005 WMC อินเตอร์คอนติเนนทอล เวลเทอร์เวท แชมเปี้ยน
ค.ศ. 2005 MTA ยูโรเปี้ยน แชมเปี้ยน
ค.ศ. 2004 MTA อิตาเลียน แชมเปี้ยน
แหล่งข้อมูลอื่น

เก็บถาวร 2009-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Satori Gladiatorium Nemesis
ชีเม เวอร์ซาลย์กอ

ชีเม เวอร์ซาลย์กอ (โครเอเชีย: Šime Vrsaljko, ออกเสียง: [ʃǐːme ʋr̩sǎːʎko]; เกิดวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชีย ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้กับโอลิมเบียโกส สโมสรในซูเปอร์ลีกกรีซ และทีมชาติโครเอเชีย
เวอร์ซาลย์กอลงเล่นให้กับทีมชาติโครเอเชียครั้งแรกใน ค.ศ. 2011 และเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปในปี 2012 และ 2016 รวมถึงใน ฟุตบอลโลก 2014 และในฟุตบอลโลก 2018 เขาช่วยให้ทีมผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ จากการลงเล่น 6 จาก 7 นัด
เกียรติประวัติ

ดีนาโมซาเกร็บ
โครเอเชียนเฟิสต์ลีก (4): 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2012–13
โครเอเชียนคัพ (2): 2010–11, 2011–12
อัตเลติโกมาดริด
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2017–18
โครเอเชีย
ฟุตบอลโลก รองชนะเลิศ: 2018
รางวัลส่วนตัว
นักฟุตบอลความหวังแห่งปีของโครเอเชีย: 2010
FIFA FIFPro World XI ทีมที่ 5: 2018
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
Order of Duke Branimir with Ribbon: 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ ชีเม เวอร์ซาลย์กอ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
เอารานนาวีอัน

| คำแปล: เพลงของทหาร |
| --- | --- |
เอารานนาวีอัน

เนื้อร้อง: เพียดาร์ เกียร์นี, พ.ศ. 2450  (แปลงเป็นภาษาไอริชใน พ.ศ. 2466 โดยเลียม โอรินน์)
ทำนอง: แพทริก เฮียร์นี / เพียดาร์ เกียร์นี, พ.ศ. 2450
รับไปใช้: 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2469

ตัวอย่างเสียง
เอารานนาวีอัน (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เอารานนาวีอัน (ไอริช: Amhrán na bhFiann) เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ซึ่งเนื้อร้องดั้งเดิมฉบับภาษาอังกฤษมีชื่อว่า เพลงของทหาร (อังกฤษ: A Soldiers' Song) เรียบเรียงทำนองโดย แพทริก เฮียร์นี กับ เพียดาร์ เกียร์นี ในฐานะผู้ประพันธ์บทร้อง โดยได้มีการแปลเป็นภาษาไอร์แลนด์โดยเลียม โอรินน์ บทร้องมีทั้งหมดสามบทและมีบทร้องประสานเสียงร้องคั่นระหว่างบท เพลงคำนับสำหรับประธานาธิบดี บรรเลงในงานพิธีการที่ประธานาธิบดีเข้าร่วมพิธี โดยบรรเลงหกห้องเพลงเฉพาะวรรสุดท้ายของบทประสานเสียง
การเรียบเรียง

"เอารานนาวีอัน" จะมีการบรรเลง และ ขับร้องเป็นเพลงมาร์ช ในบางฉบับอาจมีความแตกต่างในการบรรเลง ในส่วนฉบับราชการบรรเลงโดยวงซิมโฟนีออเครสตร้านั้น สถานีวิทยุและโทรทัศน์แห่งชาติไอร์แลนด์ เป็นสัญญาณเปิด และปิดสถานีโทรทัศน์ตั้งแต่ พ.ศ. 2505 ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ในพิธีการมอบเหรียญรางวัลกีฬาว่ายน้ำ โดยมีการบรรเลงเพลงชาติไอร์แลนด์ในทำนองเพลงช้า
บทร้อง > บทประสานเสียง

บทประสานเสียงของเพลงชาติมีการบรรเลงในทางสาธารณะที่แสดงข้างล่างนี้ ที่มาจากกระทรวงการต่างประเทศและพาณิชย์' สกอร์เพลงชาติ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ภาษาไอร์แลนด์ | คำแปลภาษาอังกฤษ | แปลภาษาไทย |
| Sinne Fianna Fáil,  atá faoi gheall ag Éirinn,  Buíon dár slua  thar toinn do ráinig chugainn,  Faoi mhóid bheith saor  Seantír ár sinsear feasta,  Ní fhágfar faoin tíorán ná faoin tráill.  Anocht a théam sa bhearna bhaoil,  Le gean ar Ghaeil, chun báis nó saoil,  Le gunna-scréach faoi lámhach na bpiléar,  Seo libh canaig' amhrán na bhFiann. | Soldiers are we,  whose lives are pledged to Ireland,  Some have come  from a land beyond the wave,  Sworn to be free,  no more our ancient sireland,  Shall shelter the despot or the slave.  Tonight we man the "bearna bhaoil",  In Erin's cause, come woe or weal,  'Mid cannons' roar and rifles' peal,  We'll chant a soldier's song. | ทหารเป็นพวกเรา  ชีวิตพวกเขาให้คำมั่นที่จะไปไอร์แลนด์  บางคนได้มา  จากดินแดนที่อยู่เหนือคลื่น  สาบานว่าจะเป็นอิสระ  ไม่มีไอร์แลนด์โบราณของเราอีกแล้ว  จะเป็นที่กำบังเผด็จการหรือทาง  คืนนี้เราเป็นมนุษย์ "ช่องว่างแห่งความเสี่ยง"  ในสาเหตุของอีริน มาสู่ควาวิบัติหรือความมั่นคั่ง  เสียงคำรามของปืนใหญ่และเสียงปืนยาว (ไรเฟิล) ดังก้องกังวาน  เราจะร้องเพลงของทหาร |
↑  Literal translation: "We are the Warriors of Fál (Ireland)"
↑  faoi and faoin may be written fé and fén, respectively
↑  Literal translation: "For love of the Gael, towards death or life"
↑  canaig' or canaidh is an archaic variant of canaigí
↑  Kearney's original, otherwise English, text, includes bearna baoil, Irish for "gap of danger".