stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ติ๊งต่าง
การก่อคดี > พ.ศ. 2555-2556

หลังจากที่เขาได้พ้นโทษในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เขาได้กลับมาอยู่ที่บ้านของภรรยาในอำเภอเปือยน้อย หลังจากที่เขาอยู่ที่บ้านของภรรยาได้ประมาณ 1 เดือนเขาก็ถูกคนในหมู่บ้านขับไล่เพราะกลัวว่าเขาจะก่อเหตุซ้ำ ทำให้เขาต้องมาทำงานที่กรุงเทพมหานครโดยทำอาชีพเก็บของเก่ามาขาย ต่อมามีได้มีคนมาชักชวนเขาให้ไปทำงานเกี่ยวกับเรือออกทะเล หลังจากที่เขาได้ทำงานได้ประมาณ 2 เดือนเขาก็ได้หนีงานเพราะไม่ได้รับค่าแรง ซึ่งเขาได้เปลี่ยนงานหลายที่จนสุดท้ายเขาได้ไปสมัครงานกับคณะหมอลำวงหนึ่งที่ตระเวนแสดงงานทั่วไป
ต่อมาวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2556 เขาได้ลวงเด็กหญิงวัย 4 ขวบที่พบในงานกาชาดดอกฝ้ายในอำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ไปข่มขืนและบีบคอจนเสียชีวิตต่อมาเขาได้ลวงเด็กชายคนหนึ่งในอำเภอวังสะพุงไปลวนลามแล้วแล้วบีบคอจนเสียชีวิต ต่อมาเขาได้กระทำอนาจารเด็กหญิงซึ่งเป็นลูกหลานคนงานก่อสร้างที่อยู่ด้วยกัน เขากลัวว่าเด็กหญิงคนนั้นจะไปบอกพ่อแม่จึงบีบคอจนสลบไป แม่ของเธอได้ผ่านมาพอดีจึงนำส่งโรงพยาบาล หลังจากนั้นเขาได้ลาออกจากงานแล้วหลบหนีไป
ถัดมาวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เขาได้มาตั้งเวทีกับวงดนตรีหมอลำที่วัดสีกัน เขาได้เห็นเด็กหญิงคนหนึ่งผ่านมาเขาจึงเข้าไปชวนพูดคุยและล่อลวงไปข่มขืนและฆ่า วันถัดมาเขาได้ล่อลวงเด็กหญิงอายุ 13 ปี ในบริเวณตลาดสุขสวัสดิ์ไปกระทำอนาจาร ก่อนปล่อยเด็กกลับไปหาพ่อแม่
วันต่อมา เขาได้ทำงานเป็นคนยกของกับวงดนตรีลูกทุ่งที่ไปเปิดแสดงบริเวณซอยแบริ่งหลังจากเสร็จงานแล้วเขาเดินออกมาซื้อเบียร์ดื่ม ระหว่างทางที่เดินออกมาเขาได้บังเอิญเห็นเด็กหญิงวัย 6 ขวบคนหนึ่งเดินอยู่คนเดียว เขาจึงชักชวนไปซื้อขนมแล้วฉุดเข้าพงหญ้าข้างทางบริเวณปากซอยลาซาลและข่มขืนแต่เด็กหญิงคนนั้นได้ขัดขืนเขาจึงบีบคอจนเสียชีวิต
ต่อมาวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เขาได้ลวงเด็กชายคนหนึ่งในคอนเสิร์ตในอำเภอปักธงชัยไปข่มขืนแล้วจึงพาเด็กออกมาหาแม่ วันถัดมาเขาได้ไปตั้งเวทีที่บ้านโคกอุดม อำเภอกบินทร์บุรี เขาได้ลวงเด็กหญิงคนหนึ่งไปที่กระท่อมกลางป่าแล้วบีบคอจนเสียชีวิต
การก่อคดี > พ.ศ. 2555-2556 > จับกุม

เขาถูกตำรวจจับกุมที่อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย เนื่องจากมีพลเมืองดีแจ้งเบาะแสว่าเสื้อที่เขาใส่ในวันเกิดเหตุฆ่าเด็กในซอยลาซาลนั้นเป็นเสื้อของทีมงานลูกทุ่งหมอลำแห่งหนึ่ง จึงคาดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับคนงานที่จัดแสดงดนตรี ทำให้ตำรวจเร่งติดตามตัวไป จนพบตัวเขาที่อำเภอท่าบ่อในวงดนตรี โดยมีรูปพรรณสัณฐานใกล้เคียงกับคนร้ายในภาพของกล้องวงจรปิดของสถานีรถไฟฟ้าแบริ่ง ซึ่งเขาได้สารภาพว่าข่มขืนเด็ก 10 รายและฆ่าเด็ก 4 ศพ
คำตัดสิน

เขาถูกศาลอุทธรณ์พิพากษาประหารชีวิตในคดีฆาตกรรมเด็ก 4 คดีเนื่องจากเขารับสารภาพทำให้ลดโทษจากประหารชีวิตเหลือจำคุกตลอดชีวิต
ดูเพิ่ม

ไอ้หื่นซิกซ์แพ็ก ฆาตกรและผู้ข่มขืนต่อเนื่องที่ก่อคดีในช่วงเวลาที่ใกล้เคียงกัน
สมคิด พุ่มพวง
ฆาตกรต่อเนื่อง
อาชญากรรมในประเทศไทย
บัวบก

| บัวบก |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Apiales
วงศ์:: Apiaceae
สกุล:: Centella
สปีชีส์:: C.  asiatica
ชื่อทวินาม
Centella asiatica (L.) Urban

ชื่อพ้อง
 Hydrocotyle asiatica L.  Trisanthus cochinchinensis Lour.
บัวบก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Centella asiatica) เป็นพืชสมุนไพรที่อยู่ในแถบเอเชีย เป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี เลื้อยแผ่ไปตามพื้นดิน ชอบที่ชื้นแฉะแตกรากฝอยตามข้อ เป็นพืชใบเดี่ยว มีก้านใบยาว ชูใบคล้ายกางร่ม ใบที่มีลักษณะกลม ขอบใบหยัก ผิวเรียบ ด้านล่างใบมีขนสั้นบางๆ ดอกออกเป็นช่อ ออกมีข้อละ 2-3 ช่อ แต่ละช่อมีดอก 3-4 ดอก แต่ละดอกมี 5 กลีบ ใบบัวบกสามารถช่วยรักษาแผลให้หายได้เร็วขึ้นและยังช่วยลดอาการอักเสบของแผลได้ดี เพราะมีกรดมาเดคาสสิก กรดอะเซียติก และสารอะเซียติโคไซด์ ยาแผนปัจจุบันทำเป็นรูปครีมผงโรยแผล ยาเม็ดรับประทาน   เพื่อใช้รักษาแผลสดและแผลผ่าตัด ไม่ว่าจะเป็นแผลไฟไหม้ หรือแผลฝีหนองหรือแผลสด โดยใช้ใบและต้นสดตำละเอียดคั้นน้ำทานวันละ 3 - 4 ครั้ง หรืออาจใช้กากพอกบริเวณแผลด้วย
สารสกัดด้วยน้ำของใบบัวบกที่มีความเข้มข้น 31.25 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรยับยั้งการเจริญของ Flavobacterium columnaris ในอาหารเลี้ยงเชื้อได้ บัวบกที่สกัดด้วยเอทานอล มีความเป็นพิษต่อเซลล์เพาะเลี้ยง Vero cell โดยมีค่า CD50 เท่ากับ 0.16 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร สารสกัดจากต้นสดที่สกัดด้วยเอทานอลมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและต้านอนุมูลอิสระ
ในศรีลังกาใส่ใบบัวบกในข้าวต้ม โดยต้มข้าวกับน้ำซุปผักจนสุกนุ่ม ใส่กะทิ ปรุงรสด้วยเกลือ ยกลงแล้วจึงใส่ใบบัวบก ในไทยใช้เป็นผักแนม กินกับผัดไทย ผัดหมี่ หมี่กะทิ ขนมจีน ลาบ ทำยำใบบัวบก หรือคั้นทำน้ำใบบัวบกทางภาคใต้ใส่ในแกงพริกหมู สำหรับผู้ที่แพ้ถ้ารับประทานใบและต้นเข้าไป ทำให้เวียนศีรษะ ท้องร่วง ถ่ายเป็นเลือด ใจสั่น แขนขากระตุกและเกร็ง
น้ำใบบัวบกในประเทศไทย
ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัยในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ทีมพาราลิมปิกผู้ลี้ภัย ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |
ธงของคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
รหัสประเทศ: RPT
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 6 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: อิเลอานา โรดริเกซ
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 นักกีฬารายบุคคล (2016)
ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัยได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา
ผู้เข้าแข่งขัน

| นักกีฬา | ประเทศดั้งเดิม | พลเมือง | กีฬา | รายการ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ibrahim Al Hussein |  ซีเรีย | เอเธนส์, กรีซ | Para swimming |  |  |
| Alia Issa |  ซีเรีย | เอเธนส์, กรีซ | Para athletics | Club throw |  |
| Parfait Hakizimana |  บุรุนดี | Mahama Refugee Camp, รวันดา | Para taekwondo |  |  |
| Abbas Karimi |  อัฟกานิสถาน | Fort Lauderdale, สหรัฐ | Para swimming |  |  |
| Anas Al Khalifa |  ซีเรีย | Halle, เยอรมนี | Para canoe |  |  |
| Shahrad Nasajpour |  อิหร่าน | Phoenix, สหรัฐ | Para athletics | Discus |  |
ดูเพิ่ม

ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัยในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัยในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัยที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย 
↑  Parfait Hakizimana’s participation in the Paralympics is subject to him being classified by 1 August 2021.
ซูเปอร์ฮีโร่ สวยช่วยได้ ซีซั่น 2

| ซูเปอร์ฮีโร่ สวยช่วยได้ ซีซั่น 2 |
| --- | --- |

ประเภท: แอนิเมชัน
สร้างโดย: บริษัท เอทไดเมนชัน จำกัด
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: อะไรก็ได้เพื่อเธอ – ชีรณัฐ ยูสานนท์
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ภาษาไทย
จำนวนตอน: 13 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: แอน ทองประสม
ความยาวตอน: 19 นาที (ตอนที่ 1, 3)  18 นาที (ตอนที่ 2, 12)  17 นาที (อนที่ 4)  20 นาที (ตอนที่ 5-11, 13) 
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 6 ตุลาคม พ.ศ. 2556 – 29 ธันวาคม พ.ศ. 2556  ออกอากาศเฉพาะวันอาทิตย์  08.05–08.30 น.  
ซูเปอร์ฮีโร่ สวยช่วยได้ ซีซั่น 2 เป็นการ์ตูนแอนิเมชันในปี พ.ศ. 2556 ผลิตโดย บริษัท เอทไดเมนชัน จำกัด ให้เสียงพากย์โดย อุรัสยา เสปอร์บันด์, ราศรี บาเล็นซิเอก้า จิราธิวัฒน์ และคิมเบอร์ลี่ แอน โวลเทมัส ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2556
ประวัติ > การสร้าง

ไทยทีวีสีช่อง 3 ร่วมกับ บริษัทเอทฟฟไดเมนชัน จำกัด สร้างการ์ตูนแอนิเมชัน ซูเปอร์ฮีโร่ สวยช่วยได้ ซีซั่น 2 โดยหวังว่ารายการจะเข้าถึงผู้ชมได้ทุกวัยและให้แง่คิดแก่เยาวชน โดยแอน ทองประสมเป็นผู้จัดรายการ การ์ตูนมีแนวคิดว่า “ซูเปอร์ฮีโร่..โชว์ทำดี” เพื่อปลุกจิตสำนึกความเป็นคนดี โดยนำนักแสดงที่ผู้ชมชื่นชอบมาเป็นแบบอย่างและสร้างแรงจูงใจ
แอน ทองประสมจะรับบทเป็น "ดร.แอน" นักวิทยาศาสตร์ผู้ประดิษฐ์คิดค้นมนุษย์ไฟฟ้า และได้ซูเปอร์ฮีโร่สีชมพูมาเป็นหัวหน้า ซึ่งแต่ละคนจะมีพลังวิเศษไม่เหมือนกันจึงเป็นที่มาของฮีโร่ทั้งสามคือ อุรัสยา เสปอร์บันด์, คิมเบอร์ลี แอน เทียมศิริ และราศรี บาเลนซิเอก้า โดยมี ดร.แอน คอยคิดค้นเครื่องมือ อุปกรณ์ไฮเทคสุดล้ำ ให้ออกไปปฏิบัติภารกิจ นอกจากนี้ ยังได้โปรดิวเซอร์ ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ มาประพันธ์เพลง "อะไรก็ได้เพื่อเธอ" ร้องโดย ชีรณัฐ ยูสานนท์ เป็นเพลงประกอบ
คาแรกเตอร์ > ตัวละคร

| ตัวละคร | อาชีพ | ความสามารถพิเศษ |
| --- | --- | --- |
| อุรัสยา เสปอร์บันด์ (ญาญ่า) | นักวิจัย | วิเคราะห์ข้อมูลเก่ง ฉลาดหัวไว เป็นคนที่ขี้สงสาร พลังนาโนชิพ ก่อนแปลงร่าง - พลังรักษา พลังในการรักษาของญาญ่า จะมีขีดจำกัด แต่ละครั้งเท่ากับการวิ่งระยะสั้นอย่างเต็มกำลัง ยิ่งใช้มากยิ่งเหนื่อยมาก หลังแปลงร่าง - พลังสร้างวัตถุ จะมีพลังในการสร้างวัตถุเป็นรูปทรงเรขาคณิตง่าย ๆ แต่จำกัดอยู่เพียง 4 ชิ้นเท่านั้น |
| คิมเบอร์ลี แอน เทียมศิริ (คิม) | ช่างแต่งหน้า | การแต่งหน้าสเปเชี่ยลเอฟเฟ็ค การหว่านเสน่ห์ (จิตวิทยาบุคคล) พลังนาโนชิพ ก่อนแปลงร่าง - พลังสะกดจิต จะมีพลังสะกดจิตได้ทั้งคนและสัตว์ แต่จะสั่งเป้าหมายที่ถูกสะกดได้เพียงครั้งละ 1 คำสั่ง มีผลอยู่ประมาณ 3 นาที หลังแปลงร่าง - พลังสร้างภาพลวงตา พลังของคิมจะสามารถสร้างภาพลวงตาได้ ซึ่งจะสามารถคงสภาพอยู่ได้นานสุดหนึ่งชั่วโมง |
| ราศรี บาเลนซิเอก้า  (มาร์กี้) | คุณครูสอนโยคะ | มีทักษะการเคลื่อนไหวร่างกายที่ดี แต่แพ้ทางเทคโนโลยี พลังนาโนชิพ ก่อนแปลงร่าง - พลังอ่านใจ การอ่านใจคน จะต้องอาศัยสมาธิดี ๆ ไม่อย่างนั้นเป้าหมายอาจได้ยินคำถามของเธอได้ หลังแปลงร่าง - พลังผ่านวัตถุ เธอจะสามารถใช้พลังผ่านวัตถุต่าง ๆได้ แต่ระหว่างการเคลื่อนผ่านจะไม่สามารถหายใจได้ ฉนั้น เวลาในการใช้พลังเท่ากับเวลาที่เธอกลั้นหายใจนั่นเอง |
รวมพลังสวยช่วยได้

| ตอน  | ชื่อตอน  | ออกอากาศ  |
| --- | --- | --- |
| 1 | "รวมพลังสวยช่วยได้"   | 6 ตุลาคม พ.ศ. 2556 |
| 2 | "ครูข้างถนน"   | 13 ตุลาคม พ.ศ. 2556 |
| 3 | "Final Test"   | 20 ตุลาคม พ.ศ. 2556 |
| 4 | "ดร.ดาร์ค พลังในความมืด"   | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2556 |
| 5 | "เครื่องสำอาง มหาภัย"   | 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 |
| 6 | "วี้ด บึ้ม ภัยร้ายระเบิดเมือง"   | 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 |
| 7 | "แท็กซี่อันตราย"   | 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 |
| 8 | "แก๊งตกทอง"   | 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 |
| 9 | "Call Me คุยกับฉันบ้างนะ"   | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2556 |
| 10 | "ค่านิยมในมุมมืด"   | 8 ธันวาคม พ.ศ. 2556 |
| 11 | "พิษรักกากสารพิษ"   | 15 ธันวาคม พ.ศ. 2556 |
| 12 | "พรสวรรค์ในทางที่ผิด"   | 22 ธันวาคม พ.ศ. 2556 |
| 13 | "วันหยุดสุดว้าวุ่น"   | 29 ธันวาคม พ.ศ. 2556 |
น้ำพอง

น้ำพอง หรือ ลำน้ำพอง อาจหมายถึง
อำเภอน้ำพอง อำเภอในจังหวัดขอนแก่น
เทศบาลตำบล 2 แห่งในอำเภอน้ำพอง
เทศบาลตำบลน้ำพอง
เทศบาลตำบลลำน้ำพอง
อุทยานแห่งชาติน้ำพอง
ลำน้ำพอง แม่น้ำในพื้นที่จังหวัดขอนแก่นและบริเวณใกล้เคียง
สนามบินน้ำพอง สนามบินของกองทัพอากาศไทยในอำเภอน้ำพอง
ลำน้ำพอง หนุ่มยีนส์ตะวันนา นักมวยไทยชาวไทย
ตำบลบ้านเก่า (อำเภอเมืองกาญจนบุรี)

| ตำบลบ้านเก่า |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Ban Kao
ถนนไปบ้านพุน้ำร้อน
ตำบลบ้านเก่า
พิกัด: 13°52′N 99°9′E﻿ / ﻿13.867°N 99.150°E﻿ / 13.867; 99.150
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: กาญจนบุรี
อำเภอ: เมืองกาญจนบุรี
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 16,260 คน
รหัสไปรษณีย์ : 71000
รหัสภูมิศาสตร์: 710113
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านเก่า เป็นตำบลในอำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เดิมเป็นหมู่บ้านที่ 4–5, 8–10 ในเขตตำบลจรเข้เผือก (ปัจจุบันขึ้นกับอำเภอด่านมะขามเตี้ย) แยกออกมาตั้งเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2516 แบ่งออกเป็น 15 หมู่บ้าน ใน พ.ศ. 2564 ตำบลนี้มีประชากร 16,158 คน ในปี พ.ศ. 2566 นาย ประสาน สงวนพันธ์ เป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบล
ภูมิศาสตร์

ตำบลบ้านเก่าตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาของเทือกเขาตะนาวศรีใกล้กับชายแดนประเทศพม่า คาดกันว่าด่านพุน้ำร้อนจะมีความสำคัญมากขึ้นถ้าแผนโครงการท่าเรือน้ำลึกทวายยังคงดำเนินการต่อ ซึ่งครอบคลุมถึงทางหลวงที่เชื่อมระหว่างกรุงเทพมหานครกับท่าเรือดังกล่าว
ประวัติ

มีหลักฐานทางโบราณคดียุคหินใหม่หลายแห่งพบบนเนินบ้านเก่า โดยพบที่ฝังศพมนุษย์หลายคน และสิ่งประดิษฐ์ที่สร้างขึ้นระหว่าง 200 ถึง 1300 ปีก่อนคริสต์ศักราช ของบางส่วนถูกรักษาในพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กที่หมู่บ้านบ้านเก่า
เขตการปกครอง > หมู่บ้าน

ตำบลบ้านเก่าแบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ดังนี้
| # | ชื่อ | อักษรโรมัน |
| --- | --- | --- |
| 01. | บ้านเก่า | Ban Kao |
| 02. | บ้านห้วยน้ำขาว | Ban Huai Nam Khao |
| 03. | บ้านท่าโป๊ะ | Ban Tapo |
| 04. | บ้านพุน้อย | Ban Phu Noi |
| 05. | บ้านลำทหาร | Ban Lam Thahan |
| 06. | บ้านทุ่งศาลา | Ban Thung Sala |
| 07. | บ้านหนองบ้านเก่า | Ban Nong Ban Kao |
| 08. | บ้านตอไม้แดง | Ban To Mai Daeng |
| 09. | บ้านลำทราย | Ban Lam Tharai |
| 10. | บ้านตะเคียนงาม | Ban Takian Ngam |
| 11. | บ้านสามหนอง | Ban Sam Nong |
| 12. | บ้านพุน้ำร้อน | Ban Phu Nam Ron |
| 13. | บ้านทาทุ่งนา | Ban Tha Thung Na |
| 14. | บ้านประตูด่าน | Ban Pratu Tan |
| 15. | บ้านใหม่ห้วยน้ำขาว | Ban Mai Huai Nam Khao |
เขตการปกครอง > องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

พื้นที่ทั้งหมดของตำบลบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเก่า
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ban Kao
Human remains from archaeological sites in Thailand: legislative and ethical issues (in Thai), Muang Boran Journal (ในภาษาไทย)
13°52′N 99°9′E﻿ / ﻿13.867°N 99.150°E﻿ / 13.867; 99.150
| ด ค กตำบลในจังหวัดกาญจนบุรี |
| --- | --- | --- |
| อำเภอด่านมะขามเตี้ย |  กลอนโด  จรเข้เผือก  ด่านมะขามเตี้ย  หนองไผ่  |  |
| อำเภอทองผาภูมิ |  ชะแล  ท่าขนุน  ปิล๊อก  ลิ่นถิ่น  สหกรณ์นิคม  ห้วยเขย่ง  หินดาด  |  |
| อำเภอท่าม่วง |  เขาน้อย  ท่าตะคร้อ  ท่าม่วง  ท่าล้อ  ทุ่งทอง  บ้านใหม่  พังตรุ  ม่วงชุม  รางสาลี่  วังขนาย  วังศาลา  หนองขาว  หนองตากยา  |  |
| อำเภอท่ามะกา |  เขาสามสิบหาบ  โคกตะบอง  ดอนขมิ้น  ดอนชะเอม  ตะคร้ำเอน  ท่ามะกา  ท่าไม้  ท่าเรือ  ท่าเสา  พงตึก  พระแท่น  ยางม่วง  สนามแย้  แสนตอ  หนองลาน  หวายเหนียว  อุโลกสี่หมื่น  |  |
| อำเภอไทรโยค |  ท่าเสา  ไทรโยค  บ้องตี้  ลุ่มสุ่ม  วังกระแจะ  ศรีมงคล  สิงห์  |  |
| อำเภอบ่อพลอย |  ช่องด่าน  บ่อพลอย  หนองกร่าง  หนองกุ่ม  หนองรี  หลุมรัง  |  |
| อำเภอพนมทวน |  ดอนเจดีย์  ดอนตาเพชร  ทุ่งสมอ  พนมทวน  พังตรุ  รางหวาย  หนองโรง  หนองสาหร่าย  |  |
| อำเภอเมืองกาญจนบุรี |  เกาะสำโรง  แก่งเสี้ยน  ช่องสะเดา  ท่ามะขาม  บ้านเก่า  บ้านใต้  บ้านเหนือ  ปากแพรก  ลาดหญ้า  วังด้ง  วังเย็น  หนองบัว  หนองหญ้า  |  |
| อำเภอเลาขวัญ |  ทุ่งกระบ่ำ  เลาขวัญ  หนองนกแก้ว  หนองประดู่  หนองปลิง  หนองฝ้าย  หนองโสน  |  |
| อำเภอศรีสวัสดิ์ |  เขาโจด  ด่านแม่แฉลบ  ท่ากระดาน  นาสวน  แม่กระบุง  หนองเป็ด  |  |
| อำเภอสังขละบุรี |  ปรังเผล  ไล่โว่  หนองลู  |  |
| อำเภอหนองปรือ |  สมเด็จเจริญ  หนองปรือ  หนองปลาไหล  |  |
| อำเภอห้วยกระเจา |  ดอนแสลบ  วังไผ่  สระลงเรือ  ห้วยกระเจา  |  |
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดกาญจนบุรี |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  กาญจนบุรี  ท่าเรือพระแท่น  ปากแพรก  |  |
| เทศบาลตำบล |  แก่งเสี้ยน  เขาโจด  ดอนขมิ้น  ดอนเจดีย์  ด่านมะขามเตี้ย  ตลาดเขต  ทองผาภูมิ  ท่าขนุน  ท่าม่วง  ท่ามะกา  ท่ามะขาม  ท่าไม้  ท่าล้อ  ไทรโยค  น้ำตกไทรโยคน้อย  บ่อพลอย  พนมทวน  พระแท่น  พระแท่นลำพระยา  ม่วงชุม  รางหวาย  ลาดหญ้า  ลิ่นถิ่น  ลูกแก  เลาขวัญ  วังกะ  วังขนาย  วังโพธิ์  วังศาลา  สมเด็จเจริญ  สระลงเรือ  สหกรณ์นิคม  สำรอง  หนองขาว  หนองตากยา  หนองบัว  หนองปรือ  หนองปลาไหล  หนองฝ้าย  หนองรี  หนองลาน  หนองสาหร่าย  หนองหญ้าดอกขาว  ห้วยกระเจา  หวายเหนียว  เอราวัณ  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กลอนโด  เกาะสำโรง  แก่งเสี้ยน  เขาน้อย  เขาสามสิบหาบ  โคกตะบอง  จรเข้เผือก  ช่องด่าน  ช่องสะเดา  ชะแล  ดอนชะเอม  ดอนตาเพชร  ดอนแสลบ  ด่านมะขามเตี้ย  ด่านแม่แฉลบ  ตะคร้ำเอน  ท่ากระดาน  ท่าตะคร้อ  ท่าม่วง  ท่ามะกา  ท่าเสา (อำเภอท่ามะกา)  ท่าเสา (อำเภอไทรโยค)  ทุ่งกระบ่ำ  ทุ่งทอง  ทุ่งสมอ  นาสวน  บ้องตี้  บ่อพลอย  บ้านเก่า  บ้านใหม่  ปรังเผล  ปิล๊อก  พงตึก  พนมทวน  พังตรุ (อำเภอท่าม่วง)  พังตรุ (อำเภอพนมทวน)  แม่กระบุง  ยางม่วง  รางสาลี่  ลาดหญ้า  ลุ่มสุ่ม  เลาขวัญ  ไล่โว่  วังกระแจะ  วังด้ง  วังไผ่  วังเย็น  ศรีมงคล  สนามแย้  สิงห์  แสนตอ  หนองกร่าง  หนองกุ่ม  หนองตากยา  หนองนกแก้ว  หนองบัว  หนองประดู่  หนองปรือ  หนองปลิง  หนองเป็ด  หนองไผ่  หนองฝ้าย  หนองโรง  หนองลู  หนองโสน  หนองหญ้า  หลุมรัง  ห้วยเขย่ง  หวายเหนียว  หินดาด  อุโลกสี่หมื่น  |  |
น้ำฟักเขียว

น้ำฟักเขียววางข้างหน้าผลฟักเขียว วางขายข้างถนนในไต้หวัน
น้ำฟักเขียว หรือ ชาฟักเขียว (จีน: 冬瓜茶; พินอิน: dōngguā chá, ตง กวา ฉา) เป็นเครื่องดื่มที่ทำจากลูกฟักเขียว มีรสชาติหอมหวาน เป็นที่นิยมรับประทานในไต้หวัน และประเทศต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออก นิยมจำหน่ายตามร้านค้าต่าง ๆ และตามข้างถนน ส่วนมากมักรับประทานแบบเย็นเฉียบโดยเฉพาะในยามฤดูร้อน เพราะเชื่อถือกันว่าเป็นเครื่องดื่มที่ดับความร้อนเดือดในร่างกายได้
บัวทอง

ระวังสับสนกับ บัวตอง
| บัวทอง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Hypericaceae
สกุล:: Hypericum
สปีชีส์:: H.  hookerianum
ชื่อทวินาม
Hypericum hookerianum Wight & Arn.

ชื่อพ้อง
 Hypericum garrettii Craib  Hypericum patulum subsp. hookerianum (Wight & Arn.) Kuntze  Hypericum patulum var. hookerianum (Wight & Arn.) Kuntze  Norysca hookeriana (Wight & Arn.) Wight
บัวทอง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Hypericum hookerianum) เป็นพืชในสกุลบัวทอง กระจายพันธุ์ในอนุทวีปอินเดียไปจนถึงอินโดจีนตอนบน ลักษณะเป็นไม้พุ่ม สูงได้ถึง 2 เมตร ใบรูปไข่ รูปขอบขนานหรือรูปใบหอก ออกเรียงตรงข้าม ยาว 2-7 เซนติเมตร เส้นแขนงใบข้างละ 2-4 เส้น ก้านใบยาว 1-4 มิลลิเมตร ดอกออกเป็นช่อมี 1-5 ดอก ก้านดอกยาว 0.3-1.5 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงรูปรีกว้างหรือรูปใบพาย ยาว 0.5-1 เซนติเมตร มีแถบต่อมกระจาย ดอกรูปถ้วย เส้นผ่านศูนย์กลาง 3-6 เซนติเมตร กลีบดอกรูปไข่กลับหรือเกือบกลม ยาว 1.5-3 เซนติเมตร เกสรเพศผู้มี 5 มัด มัดละ 60-80 อัน ยาว 0.5-1 เซนติเมตร พลาเซนตารอบแกนร่วม เกสรเพศเมียแยก 5 แฉก ก้านเกสรยาว 2-7 มิลลิเมตร ผลรูปไข่หรือรูปโคน ยาว 1-1.7 เซนติเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บัวทอง
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hypericum hookerianum ที่วิกิสปีชีส์
น็อกซ์

น็อกซ์ เป็นสำนักงานสถาปนิกออกแบบ ก่อตั้งมาตั้งแต่ต้นปีคริสต์ศักราช 1900 โดยโมรีซ นีโอ และลาร์ส สปุยโบรก งานของน็อกซ์เน้าการผสมผสานกันระหว่างสถาปัตยกรรมและสื่อหลากหลายประเภท ซึ่งสำนักงานออกแบบนี้ได้พัฒนาความเป็นไปได้ในการสร้างอาณาเขตทางสถาปัตยกรรมที่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้ใช้
รูปแบบสถาปัตยกรรมของน็อกซ์

การค้นคว้าของพวกเขามุ่งเน้นการเพิ่มพูนสื่อในการเก็บข้อมูลที่เชื่อมโยงกับตัวสถาปัตยกรรมซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง พวกเขาได้หารูปแบบใหม่ในการสร้างสถาปัตยกรรม ที่ผนวกเอาวัสดุกับข้อมูลเข้าไว้ด้วยกัน อันเป็นการปรับเปลี่ยนสถาปัตยกรรมให้เกิดรับรู้ด้วยผัสสะในรูปแบบใหม่ แต่งานของพวกเขาเป็นยิ่งกว่าการปรับเปลี่ยนธรรมดาๆ เนื่องจากมีการสังเคราะห์เอาเทคโนโลยีที่มีอยู่เดิมกับเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดเข้าไว้ด้วยกัน ตัวอย่างผลงานชิ้นเอกของน็อกซ์ได้แก่ ศาลาน้ำจืด FreshH2O eXPO ที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของ สถาปัตยกรรมของเหลว อันเป็นศัพท์ที่บัญญัติขึ้นโดยมาร์โค โนแวก สถาปนิกชาวอเมริกัน โปรเจกต์ที่เป็นนวัตกรรมใหม่สุดมีการกล่าวถึงแนวความคิดของสถาปัตยกรรมที่รับรู้แบบมนุษย์ ด้วยการใช้ระบบผู้เชี่ยวชาญในการรับปรับเปลี่ยนสถาปัตยกรรมให้เข้ากับความต้องการของผู้ใช้ และประโยชน์ใช้สอย
น็อกซ์ยังเป็นสำนักงานที่ผลิตวิดีโอ งานนิทรรศการ นิตยสาร หนังสือ และการก่อสร้างทางสถาปัตยกรรม การที่น็อกซ์ผลิตผลงานหลากหลายเช่นนี้ เนื่องมาจากพวกเขามองเห็นข้อจำกัดในการผลิตผลงานของสถาปัตยกรรมคลาสสิก พวกเขาจึงใช้รูปแบบการตัดแต่งพันธุกรรมเ่พื่อสร้างลูกผสมระหว่างสถาปัตยกรรมกับสื่ออื่นๆ งานของน็อกซ์ยังเป็นสถาปัตยกรรมที่ยืดหยุ่น มีรากฐานมาจากชิ้นส่วนทางชีวภาพ โลกของเทคโนโลยี และอิเลคทรอนิก โดยพวกเขาใส่ใจในกระบวนการแปลงสิ่งต่างๆเหล่านี้อย่างต่อเนื่องในชิ้นงานหนึ่งๆ เมื่อเราชมผลงานของน็อกซ์ จึงรู้สึกว่าไม่มีสิ่งใดที่หยุดนิ่งอยู่กับที่และสถาปัตยกรรมเลื่อนไหลไปตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้ สถาปัตยกรรมของน็อกซ์จึงยืดหยุ่น อันเป็นส่วนสำคัญในการดึงดูดความสนใจของคนหมู่มาก มีการนำเสนอเทคโนโลยีสมัยใหม่ในงานของพวกเขาอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อตอบสนองความต้องการใช้สอย โดยมีอุปกรณ์เสริมที่เน้นความสะดวกสบายของผู้ใช้ ตอบสนองความต้องการอย่างเต็มศักยภาพ และยังเกินเลยความต้องการทั่วไปที่เน้นความมั่นคง และความคงทนถาวรของสถาปัตยกรรม
"ความเหลวของสถาปัตยกรรมไม่ใช่เพียงแค่การสร้างรูปทรงเรขาคณิตที่เคลื่อนไหวแบบของไหล หรือการสร้างสภาพแปรปรวนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการทำลายทุกอย่างที่เป็นของแข็งและผลึก"
นิทรรศการบางส่วนของน็อกซ์

1999 - « Deep Surface » นิทรรศการชั่วคราว ที่แกเลอรีเอ็กเซดรา เมืองฮิลเวอร์ซัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
1998 - "Arquitectura Virtual" ศูนย์วัฒนธรรมเบเลม กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
1998 - "NearDeathHotel" ศูนย์ศิลปะวอล์กเกอร์ มินเนอาโปลิส สหรัฐอเมริกา
1998 - 1997 - "transArchitectures 02/03" IFA ปารีส นิวยอร์ก กราซ ลอสแอนเจลิส บอร์โด มอนติคาร์โล บรัสเซล รอตเทอดัม เวียนนา
1998 - 1997 - "NINE+One" งานนิทรรศการร่วมของสิบสถาปนิกรุ่นใหม่ชาวเนเธอแลนด์ - รอตเทอดัม ลอสแอนเจลิส นิวยอร์ก เซาเปาโล เวียนนา เบอร์ลิน
1997 - "NOX Sixty minutes" นิทรรศการชั่วคราวเกี่ยวกับวิดีโอส่วนตัว NAI นครรอตเทอดัม
แหล่งข้อมูลอื่ น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
บัวบาน ผามั่ง

บัวบาน ผามั่ง ชื่อเล่น เอ เกิดวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ที่จังหวัดเชียงราย เป็นนักกรีฑา ที่ได้รับรางวัลเหรียญทองพุ่งแหลนในเอเชียนเกมส์ 2006และซีเกมส์ 3 สมัย
บัวบาน มีบิดา นายไกรทอง ผามั่ง มารดา นางคำเอ้ย ผามั่ง จบการศึกษาระดับชั้นอนุบาลถึงประถมศึกษาจาก โรงเรียนบ้านทุ่งหลวง (จ. เชียงราย) และมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์ ปัจจุบันศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
บัวบาน เริ่มเล่นกีฬาครั้งแรก อายุ 12 ปี  แข่งขันรายการแรก เยาวชนเอเชียที่บรูไน ได้ที่ 2 โดยมีผลงานดังต่อไปนี้
เหรียญทองซีเกมส์ 3 สมัย มาเลเชีย, เวียดนาม และ ฟิลิปปินส์
เหรียญทองเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 15 ที่ กาตาร์ จากพุ่งแหลนหญิงที่ทำลายสถิติแชมป์เก่าจากประเทศจีนอย่างสวยงามด้วยสถิติ 61.33 เมตร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
คิโดะ ทากาโยชิ

| คิโดะ ทากาโยชิ 木戸 孝允 |
| --- | --- |

เกิด: 11 สิงหาคม ค.ศ. 1833(1833-08-11) แคว้นโชชู ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1877(1877-05-26) (43 ปี) เกียวโต ญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: คิโดะ โคอิน คัตสึระ โคโงโร (桂 小五郎)   นีโบริ มัตสึซูเกะ (新堀 松輔)
คิโดะ ทากาโยชิ (ญี่ปุ่น: 木戸 孝允; โรมาจิ: Kido Takayoshi; ทับศัพท์: きど たかよし; สามารถอ่านได้อีกอย่างว่า "คิโดะ โคอิน" (Kido Kōin), 11 สิงหาคม ค.ศ. 1833 – 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1877) เป็นรัฐบุรุษของญี่ปุ่นในช่วงยุคบากูมัตสึและยุคเมจิ ในช่วงที่เขาทำงานต่อต้านรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เขาใช้ชื่อปลอมว่า "นีโบริ มัตสึซูเกะ" (ญี่ปุ่น: 新堀 松輔; ทับศัพท์: Niibori Matsusuke)
ปฐมวัย

คิโดะเกิดที่เมืองฮางิ แคว้นโชชู (ปัจจุบันคือจังหวัดยามางูจิ บนเกาะฮนชู) ประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นบุตรคนสุดท้องของวาดะ มาซากาเงะ ผู้เป็นซามูไรและนายแพทย์  เมื่อมีอายุได้ 7 ปี ตระกูลคัตสึระได้รับเขาเป็นบุญธรรม และใช้ชื่อว่า "คัตสึระ โคโงโร" (ญี่ปุ่น: 桂 小五郎; ทับศัพท์: Katsura Kogorō) ไปจนถึง ค.ศ. 1865 ในวัยเด็กนั้นเข้าได้รับการศึกษาจากสำนักเรียนของโยชิดะ โชอิน ซึ่งเป็นผู้ปลูกความคิดเรืองความจงรักภักดีต่อพระจักรพรรดิให้แก่คิโดะ
ในปี ค.ศ. 1852 คิโดะได้เดินทางไปยังนครเอโดะเพื่อศึกษาวิชาดาบเพิ่มเติม และเริ่มติดต่อสัมพันธ์กับกลุ่มซามูไรหัวรุนแรงจากแคว้นมิโตะ ศึกษาวิชาการปืนใหญ่กับเองาวะ ทาโรซาเอมง และเดินทางกลับแคว้นโชชูเพื่อควบคุมการสร้างเรือรบแบบตะวันตกลำแรกของทางแคว้น หลังจากได้สังเกตการต่อเรือเดินทะเลแบบตะวันตกที่เมืองท่านางาซากิและชิโมดะ