stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัฐบาลเสียงข้างมาก

รัฐบาลเสียงข้างมาก (อังกฤษ: majority government) เป็นรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นจากพรรคการเมืองฝ่ายรัฐบาลจำนวน 1 พรรคหรือมากกว่านั้นขึ้นไป โดยครองที่นั่งในสภานิติบัญญัติเป็นส่วนมาก ตรงกันข้ามกับรัฐบาลเสียงข้างน้อย ที่พรรคการเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ไม่ได้ที่นั่งในสภาสภานิติบัญญัติถึงกึ่งหนึ่ง รัฐบาลเสียงข้างมากถือเป็นผู้กำหนดดุลแห่งอำนาจ
ปกติแล้วรัฐบาลเสียงข้างมากจะมั่นใจได้ว่า กฎหมายของตนจะผ่านสภา และถ้าจะมีก็มีน้อยมากที่จะต้องกลัวการพ่ายแพ้ในสภา สภาวะนี้เรียกว่า เสียงข้างมากที่ใช้การได้ (working majority) ในทางตรงกันข้าม รัฐบาลเสียงข้างน้อยจะต้องต่อรองกับพรรคอื่น ๆ เป็นระยะ ๆ เพื่อให้กฎหมายของตนนั้นผ่านไปได้และเพื่อเลี่ยงการพ่ายแพ้ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจ รัฐบาลเสียงข้างมากพรรคเดียวนั้นมักจะเกิดขึ้นหลังจากการหาเสียงเลือกตั้งที่โดดเด่น
ศัพท์ "รัฐบาลเสียงข้างมาก" อาจได้รับการนำมาใช้เมื่อเกิดเสียงข้างมากสัมบูรณ์ (absolute majority) ซึ่งมาจากการตั้งพรรคร่วมรัฐบาลที่มั่นคงจากพรรคตั้งแต่สองพรรคขึ้นไป เช่น แนวร่วมการเลือกตั้งในออสเตรเลีย ที่พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลียและพรรคชาติออสเตรเลียเข้าร่วมเป็นพันธมิตรเป็นเวลาหลายทศวรรษแล้ว โดยพันธมิตรเป็นพรรคเดียวที่ได้ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรสูงกว่า 90 จาก 151 ที่นั่ง (เกิดขึ้น 3 ครั้งคือ ในปี 1975, 1996 และ 2013) รัฐบาลเสียงข้างมากที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรเลียคือในปี 1996 เมื่อพันธมิตร (นำโดยจอห์น โฮเวิร์ด) ชนะ 94 ที่นั่งในชัยชนะอย่างถล่มทลาย
อีกตัวอย่างหนึ่งคือ การตั้งพรรคร่วมรัฐบาลในปี 2010–2015 ในสหราชอาณาจักร ประกอบด้วยพรรคอนุรักษนิยมและพรรคเสรีประชาธิปไตย โดยพรรคอนุรักษนิยมได้จำนวนที่นั่งมากกว่าพรรคอื่น ๆ ในการเลือกตั้งปี 2010 แต่ไปนานก็ขาดการเป็นเสียงข้างมากสัมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ด้วยการรวมตัวกับพรรคเสรีประชาธิปไตย ทำให้เกิดเสียงข้างมากที่แข็งแรงขึ้นในสภาสามัญชน นี่เป็นการตั้งพรรคร่วมรัฐบาลที่แท้จริงครั้งแรกในสหราชอาณาจักรนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง
ดูเพิ่ม

รัฐบาลผสม
รัฐบาลที่มีเสียงข้างน้อยในสภา (hung parliament)
รัฐบาลเสียงข้างน้อย
รัฐสภายิบรอลตาร์

| รัฐสภายิบรอลตาร์  Gibraltar Parliament (อังกฤษ) |
| --- | --- |
สมัยที่ 4

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: เมลวิน ฟาร์เรลล์  ตั้งแต่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 
ผู้นำสภาผู้แทน: ฟาเบียน ปิการ์โด, Gibraltar Socialist Labour  ตั้งแต่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2011 
ผู้นำฝ่ายค้าน: คีธ อะโซพาร์ดี, Gibraltar Social Democrats  ตั้งแต่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 
โครงสร้าง
สมาชิก: 17 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายรัฐบาล (10)   GSLP (7)    LPG (3) ฝ่ายค้าน (7)   GSD (6)    TG (1) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบจำกัดคะแนนเสียง
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 17 ตุลาคม ค.ศ. 2019
ที่ประชุม
ที่ทำการรัฐสภา จัตุรัสจอห์นแม็คอินทอช  ยิบรอลตาร์
รัฐสภายิบรอลตาร์ (อังกฤษ: Gibraltar Parliament) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของยิบรอลตาร์ซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร เมื่อก่อตั้งในปีค.ศ. 1969 ประกอบด้วยสมาชิกรวม 15 คน มาจากการเลือกตั้ง กับสมาชิกโดยตำแหน่งอีกสองคนโดยรวมถึงอัยการสูงสุดด้วย ก่อนปีค.ศ. 2006 เคยเรียกว่า "สมัชชาแห่งยิบรอลตาร์" (House of Assembly) ซึ่งเรียกแบบเดียวกันในกลุ่มดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรทั้งหมดซึ่งยังไม่มีอธิปไตยเต็มตัว โดยในการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 2006 ได้เปลี่ยนมาเรียกว่า "รัฐสภา" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงอำนาจอธิปไตยที่เพิ่มขึ้น โดยประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 17 คนมาจากการเลือกตั้ง
ในระบบการลงคะแนนนั้น ผู้มีสิทธิลงคะแนนสามารถลงคะแนนให้กับผู้แทนทั้งสิบคนได้พร้อมกัน เนื่องจากอาณาเขตประเทศที่มีขนาดเล็ก จึงไม่มีการแบ่งเขตเลือกตั้งเพราะถือเป็นเขตเดียวทั้งประเทศ จึงถือว่าเป็นการเลือกตั้งแบบเหนือกว่ายกเขต ("at large")
ยิบรอลตาร์ใช้การลงคะแนนแบบจำกัดคะแนนเสียง ซึ่งแต่ละพรรคการเมือง หรือกลุ่มพรรคการเมืองนั้นจะส่งรายชื่อผู้สมัครเป็นชุดๆละสิบคนพร้อมกัน และจะหาเสียงโดยโน้มน้าวให้ผู้ลงคะแนนออกเสียงเลือกทั้งหมดยกชุด ซึ่งในกรณีส่วนใหญ่นั้นพรรคการเมืองหรือกลุ่มการเมืองที่ชนะการเลือกตั้งจะได้รับที่นั่งไปทั้งสิบที่นั่ง ในขณะที่พรรคการเมืองที่ได้คะแนนเสียงเป็นลำดับสองจะได้ไปอีกเจ็ดที่นั่งที่เหลือ
รัฐสภาสมาพันธรัฐ

| รัฐสภาสมาพันธรัฐ  Confederate States Congress |
| --- | --- |
ตราของสมาพันธรัฐ
ประเภท
ประเภท: ระบบสองสภา 
องค์ประกอบ: วุฒิสภา สภาผู้แทนราษฎร
ประวัติ
ก่อตั้ง: 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1862 (1862-02-18)
ยุบ: 18 มีนาคม ค.ศ. 1865 (1865-03-18) (โดยพฤตินัย)
ก่อนหน้า: รัฐสภาเฉพาะกาลแห่งสมาพันธรัฐ
ผู้บริหาร
ประธานวุฒิสภา: อเล็กซานเดอร์ เอช สตีเฟนส์ 
ประธานวุฒิสภาชั่วคราว: รอเบิร์ต เอ็ม ที ฮันเตอร์ 
ประธานวุฒิสภารักษาการ: วิลเลียม เกรแฮม 
ประธานสภาผู้แทนราษฎร: โธมัส เอส โบคอก 
ประธานสภาผู้แทนราษฎรชั่วคราว: วิลเลียม แพริช ชิลตัน 
สมาชิก: 135 คน วุฒิสภา 26 คน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 109 คน
ที่ประชุม

ที่ทำการสภาเวอร์จิเนีย ริชมอนด์, เวอร์จิเนีย สมาพันธรัฐอเมริกา
รัฐธรรมนูญ
รัฐธรรมนูญแห่งสมาพันธรัฐ
รัฐสภาสมาพันธรัฐ(อังกฤษ: Confederate States Congress) เป็นทั้งรัฐสภาเฉพาะกาลและสภานิติบัญญัติแห่งสมาพันธรัฐอเมริกาในช่วงปีค.ศ. 1861-1865 โดยวัตถุประสงค์หลักคือเพื่อจัดตั้งรัฐบาลสำหรับการปฏิวัติโดยกลุ่มรัฐทางใต้ และเพื่อบริหารจัดการสงครามตลอดอายุของสมาพันธรัฐ โดยมีที่ประชุมอยู่ที่มอนต์กอเมอรี (รัฐแอละแบมา) และริชมอนด์ (รัฐเวอร์จิเนีย)
ก่อนหน้าการจัดตั้งเป็นรัฐสภาเต็มรูปนั้นเคยถูกเรียกว่ารัฐสภาเฉพาะกาลแห่งสมาพันธรัฐซึ่งมีบทบาทหลักในการจัดตั้งสมาพันธรัฐขึ้นเป็นประเทศ โดยต่อมามีการเลือกตั้งภายในรัฐ อาณานิคม และค่ายทหารต่างๆ เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1861 โดยมีสภาเพียงสองสมัยเท่านั้น ซึ่งสมัยที่สองได้เริ่มขึ้นก่อนการสิ้นสุดลงของสมาพันธรัฐในปีค.ศ. 1865
การนิติบัญญัติทั้งหมดของสมาพันธรัฐนั้นมีความสำคัญเป็นรองจากการพยายามเอาชนะในสงครามกลางเมืองอเมริกา
รัฐสภาสหพันธรัฐไมโครนีเซีย

| รัฐสภาแห่งสหพันธรัฐไมโครนีเซีย  Congress of the Federated States of Micronesia |
| --- | --- |
ชุดที่ 22

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: เวสลีย์ ซิมินา  ตั้งแต่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 
รองประธานสภา: เอสมอนด์ บี โมเสส  
โครงสร้าง
สมาชิก: 14 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ไม่สังกัดพรรค (14)
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 5 มีนาคม ค.ศ. 2019
ที่ประชุม
ที่ทำการคองเกรส  ปาลีกีร์
เว็บไซต์
www.cfsm.gov.fm
รัฐสภาแห่งสหพันธรัฐไมโครนีเซีย (อังกฤษ: Congress of the Federated States of Micronesia คือรัฐสภาระบบสภาเดี่ยวของไมโครนีเซียซึ่งเป็นรัฐสัมพันธ์เสรีกับสหรัฐอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิกที่ไม่สังกัดพรรคการเมืองจำนวน 14 คน โดย 10 คนมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งเขตละคนมีวาระคราวละ 2 ปี และอีก 4 คนมีวาระคราวละ 4 ปี ซึ่งมาจากการเลือกตั้งจากทุกรัฐๆ ละหนึ่งคนโดยใช้คะแนนรวม
รัฐสภายุโรป

รัฐสภายุโรป (อังกฤษ: European Parliament, ย่อ: EP) เป็นสถาบันรัฐสภาแห่งเดียวของสหภาพยุโรปซึ่งสมาชิกมาจากการเลือกตั้งโดยตรงของพลเมืองอียูอายุ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป รัฐสภาฯ ร่วมกับคณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรปเป็นผู้ใช้อำนาจนิติบัญญัติของอียู รัฐสภาประกอบด้วยสมาชิก 705 คน รัฐสภายุโรปเป็นผู้แทนของผู้มีสิทธิเลือกตั้งในระบอบประชาธิปไตยกลุ่มใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในโลก (รองจากรัฐสภาอินเดีย) และกลุ่มผู้มีสิทธฺเลือกตั้งในระบอบประชาธิปไตยข้ามชาติใหญ่สุดในโลก (ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 375 ล้านคนในปี 2552)
สมาชิกรัฐสภายุโรปมาจากการเลือกตั้งโดยตรงของพลเมืองยุโรป (ผู้ถือสัญชาติของรัฐสมาชิกอียูมีสัญชาติของรัฐตน ผลทำให้มีสัญชาติอียูด้วย) ทุก 5 ปี และทุกคนมีสิทธิออกเสียงโดยดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2522 อย่างไรก็ตาม อัตราผู้ออกมาใช้สิทธิ์เลือกตั้งน้อยลงเรื่อย ๆ ทุกปีนับแต่นั้น จนเหลือน้อยกว่าร้อยละ 50 ตั้งแต่ปี 2542 โดยในปี 2557 มีผู้ออกเสียงเลือกตั้งยุโรปใช้สิทธิเลือกตั้ง 42.54%
แม้รัฐสภายุโรปและคณะมนตรีมีอำนาจนิติบัญญัติ แต่รัฐสภายุโรปไม่มีอำนาจริเริ่มออกกฎหมายอย่างเป็นทางการ (ซึ่งเป็นอำนาจพิเศษของคณะกรรมาธิการยุโรป) อย่างรัฐสภาแห่งชาติของรัฐสมาชิกสหภาพยุโรปส่วนมาก รัฐสภาเป็น "สถาบันแรก" ของอียู (มีการกล่าวถึงเป็นลำดับแรกในสนธิสัญญา มีลำดับก่อนในทางพิธีการเหนืออำนาจทั้งปวงในระดับทวีปยุโรป) และมีอำนาจนิติบัญญัติและผ่านงบประมาณเท่ากับคณะมนตรี (ยกเว้นบางหมวดที่ใช้วิธีดำเนินการพิเศษทางนิติบัญญัติ) และมีการควบคุมงบประมาณอียูเท่ากัน สุดท้ายคณะกรรมาธิการ ฝ่ายบริหารของอียู (เป็นผู้ใช้อำนาจบริหาร แต่มีอำนาจริเริ่มออกกฎหมาย) ขึ้นตรงต่อรัฐสภา โดยเฉพาะคือ รัฐสภาเลือกตั้งประธานคณะกรรมาธิการ และให้การรับรองหรือปฏิเสธการแต่งตั้งคณะกรรมาธิการทั้งคณะ ทั้งยังสามารถบังคับให้คณะกรรมธิการทั้งคณะออกจากตำแหน่งได้ด้วยการมีมติเห็นชอบญัตติไม่ไว้วางใจ
ประธานรัฐสภายุโรปล่าสุดคือ เดวิด ซัลโลลี [en] (เสียชีวิต ม.ค. 2565) (พรรคสังคมประชาธิปไตย) ได้รับการเลือกตั้งขึ้นมาในเดือนกรกฎาคม 2562 ทำหน้าที่เป็นประธานในที่ประชุมหลายพรรค โดยมีกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดสองกลุ่มคือกลุ่มพรรคเพื่อประชาชนยุโรป (EPP) และพันธมิตรก้าวหน้าแห่งนักสังคมนิยมและนักประชาธิปไตย (S&D) การเลือกตั้งครั้งล่าสุดคือการเลือกตั้งรัฐสภายุโรป พ.ศ. 2562
รัฐสภายุโรปมีที่ทำการสามแห่งคือที่ประชุมใหญ่แห่งสภาในกรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม และสทราซบูร์ ประเทศฝรั่งเศส นครลักเซมเบิร์กเป็นที่ตั้งของสำนักงานบริหาร ("สำนักเลขาธิการ") การประชุมเต็มสภามีขึ้นในสทราซบูร์และบรัสเซลส์ การประชุมคณะกรรมการจัดในบรัสเซลส์
รัฐสภาคาวาเลียร์

รัฐสภาคาวาเลียร์ (อังกฤษ: Cavalier Parliament, Pensionary Parliament) เป็นคำที่ใช้เรียกรัฐสภาแห่งอังกฤษระหว่างวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1661 24 มกราคม, ค.ศ. 1679 และ ค.ศ. 1689 “รัฐสภาคาวาเลียร์” เป็นรัฐสภาสมัยต่อจาก  “รัฐสภาคอนเว็นท์ชั่น” รัฐสภามีอายุนานถึง 17 ปีในระยะค่อนศตวรรษที่ พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2ทรงปกครองอังกฤษ สมาชิกรัฐสภาเช่นเดียวกับสภาก่อนส่วนใหญ่เป็นกลุ่มคาวาเลียร์หรือผู้นิยมกษัตริย์
รัฐสภาคาวาเลียร์มีความรับผิดชอบในการออกประมวลกฎหมายแคลเร็นดอน (Clarendon Code) ซึ่งประกอบด้วย:
พระราชบัญญัติสวามิภักดิ์ ค.ศ. 1661 (Corporation Act 1661)
พระราชบัญญัติสมานฉันท์ ค.ศ. 1662 (Act of Uniformity 1662)
พระราชบัญญัติการชมรม ค.ศ. 1664 (Conventicle Act 1664)
พระราชบัญญัติห้าไมล์ ค.ศ. 1665 (Five Mile Act 1665)
ดูเพิ่ม

รัฐสภา
สภาสามัญชน
รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร
รัฐสภาสิงคโปร์

รัฐสภาแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ (อังกฤษ: Parliament of the Republic of Singapore) คือฝ่ายนิติบัญญัติของประเทศสิงคโปร์เมื่อรวมกับประธานาธิบดี โดยมีพื้นฐานมาจากระบบเวสต์มินสเตอร์ โดยเป็นระบบสภาเดี่ยวและประกอบด้วยสมาชิกรัฐสภา (MPs) ที่มาจากการเลือกตั้ง รวมทั้งสมาชิกรัฐสภาแบบแต่งตั้งที่ไม่สังกัดเขตเลือกตั้ง (NCMPs) และสมาชิกรัฐสภาโดยการแต่งตั้งจากประธานาธิบดี (NMPs) ซึ่งมาจาการแต่งตั้ง จากการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ ค.ศ. 2020 ประกอบด้วยสมาชิกรัฐสภาจำนวน 93 คน กับอีก 2 คนจากแบบไม่สังกัดเขตเลือกตั้ง และอีก 9 คนจากการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี รัฐสภาสมัยปัจจุบันคือสมัยที่ 14
บทบาทหน้าที่หลักของรัฐสภาได้แก่ การตรากฎหมาย การกำกับการใช้งบประมาณแผ่นดิน และการกำกับดูแลรัฐบาลผ่านการตั้งกระทู้ถาม โดยจะเปิดประชุมสภาสมัยแรกคือทันทีหลังจากการเลือกตั้งทั่วไป และจะปิดประชุมเมื่อหมดสมัยประชุม หรือกรณียุบสภา รัฐสภามีวาระไม่เกิน 5 ปี โดยเมื่อครบกำหนดแล้วจะเป็นการยุบสภาโดยอัตโนมัติ โดยจะต้องมีการจัดการเลือกตั้งทั่วไปภายในเวลาสามเดือน
รัฐธรรมนูญกำหนดให้สมาชิกรัฐสภาเข้าร่วมประชุมไม่น้อยกว่า 1 ใน 4 ของสมาชิกรัฐสภาทั้งหมดเท่าที่มีอยู่จึงจะเป็นองค์ประชุมได้ ญัตติหมายถึงข้อเสนอใด ๆ ที่เสนอต่อรัฐสภาเพื่อพิจารณาดำเนินการลงมติหรือเป็นข้อเสนอเพื่อขอความเห็นจากที่ประชุมในเรื่องหนึ่งเรื่องใด โดยผู้เสนอญัตติต้องดำเนินการแจ้งต่อรัฐสภาล่วงหน้าอย่างน้อยสองวันหากผู้เสนอเป็นรัฐมนตรีและหนึ่งสัปดาห์หากเป็นญัตติที่เสนอโดยสมาชิกรัฐสภาทั่วไป  นอกจากนั้น ให้ทุกญัตติที่ผู้เสนอเป็นสมาชิกรัฐสภาต้องมีผู้รับรองอย่างน้อยหนึ่งคน โดยก่อนการอภิปรายให้สมาชิกที่เสนอญัตติอธิบายถึงหลักการ เหตุผล และวัตถุประสงค์ในการเสนอญัตติดังกล่าว และให้ประธานรัฐสภากล่าวเป็นถ้อยแถลงในรูปของคำถามปลายเปิดเพื่ออนุญาตให้สมาชิกรัฐสภาอภิปรายในญัตติดังกล่าว หลังจากเสร็จสิ้นการอภิปรายแล้วให้ผู้เสนอญัตติกล่าวตอบในประเด็นที่สมาชิกสงสัยหรือเกี่ยวข้อง จากนั้นถึงขั้นตอนการพิจารณาเพื่อลงมติว่าจะให้ปฏิบัติตามญัตติดังกล่าวทั้งหมดหรือควรแก้ไขเพิ่มเติม หรือพิจารณาลงมติให้ญัตตินั้นตกไป
รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารบกสหรัฐ

| รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารบก |
| --- | --- |
United States Secretary of the Army
ตราประจำทบวงทหารบกสหรัฐ
ธงประจำตำแหน่งรัฐมนตรี
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน Christine Wormuth ตั้งแต่ 28 พฤษภาคม 2021
รายงานต่อ: รมว.กระทรวงกลาโหม
ผู้แต่งตั้ง: ประธานาธิบดีสหรัฐ โดยการยินยอมและเห็นชอบจากวุฒิสภา
วาระ: ไม่จำกัดวาระ
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: เคนเน็ท ไคลร์บอน รอยอลล์
สถาปนา: 18 กันยายน 1947
รอง: ปลัดทบวงทหารบก (ฝ่ายพลเรือน) เสนาธิการทหารบกสหรัฐ (ที่ปรึกษาทางทหารและผู้ช่วยรัฐมนตรี)
เว็บไซต์: Official website
รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารบก (อังกฤษ: SECARM  หรือ SECARMY) เป็นตำแหน่งเจ้าหน้าที่รัฐฝ่ายการเมืองในกระทรวงกลาโหมสหรัฐ ในอดีตเคยมีความรับผิดชอบตามกฎหมายสำหรับทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับกองทัพบกสหรัฐ ทั้งด้าน ทรัพยากรบุคคล บุคลากร การกำลังสำรอง การแต่งตั้งกำลังพล ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม ระบบอาวุธ การครอบครองยุทธพันธ์ การสื่อสารและการจัดการทางการคลัง
ตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการทบวงทหารบกได้รับการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีสหรัฐ และลงมติรับรองโดยวุฒิสภาสหรัฐ โดยอยู่ภายใต้สายบังคับบัญชาของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ ตำแหน่งนี้มาแทนที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม ในวันที่ 18 กันยายน 1947 เมื่อกระทรวงการสงครามสหรัฐได้ลดฐานะไปเป็นทบวงทหารบกสหรัฐและอยู่ภายใต้กระทรวงกลาโหมสหรัฐ
หน้าที่ความรับผิดชอบ

ผู้นำอาวุโสของกองทัพบกสหรัฐ ประกอบด้วยพลเรือนสองคนคือ รัฐมนตรีทบวงทหารบก และปลัดทบวงทหารบก และนายทหารยศพลเอกสองนายคือ เสนาธิการกองทัพบก และรองเสนาธิการทหารบก
รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารบก ถือเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของทบวงทหารบก เสนาธิการทหารบกมีหน้าที่ขึ้นตรงต่อรัฐมนตรีว่าการทบวงฯ รัฐมนตรีมีหน้าที่เสนอและชี้แจงนโยบายแผนงานรวมไปถึงงบประมาณของกองทัพบกแก่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ เจ้าหน้าที่ฝ่ายอื่นใด และกรรมาธิการร่วมความมั่นคงรัฐสภาสหรัฐ นอกจากนี้ รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารบกยังจะต้องสื่อสารไม่ว่าจะเป็น นโยบายกองทัพ แผนการโปรแกรมต่างๆ ความสามารถและขีดจำกัด อีกทั้งความสำเร็จต่างๆต่อสาธารณชน ในกรณีจำเป็น รัฐมนตรีกระทรวงฯ จะประชุมร่วมกับผู้นำอาวุโสของกองทัพเพื่ออภิปรายปัญหา ให้คำแนะนำและขอคำแนะนำ รัฐมนตรีทบวงทหารบกถือเป็นกรรมาธิการจัดซื่อกลาโหมสหรัฐ
รัฐมนตรีมีหน้าที่หลายอย่างภายใต้ประมวลจริยธรรมของผู้พิพากษาทางทหาร รวมถึงอำนาจในการสั่งชุมนุมศาลทหารทั่วไป หน้าที่อื่น ได้แก่ ช่วยในการปฏิบัติงานฝ่ายพลเรือนตามนโยบายของกระทรวง
รักสลับขั้ว

| --- | --- |
รักสลับขั้ว
ภาพหน้าปกรักสลับขั้วฉบับตีพิมพ์ภาษาญี่ปุ่น เล่ม 1
ぱられる
ชื่อภาษาอังกฤษ: Parallel
แนว: ตลก, โรแมนซ์
มังงะ
เขียนโดย: โตชิฮิโกะ โคบายาชิ
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ    วิบูลย์กิจ    ปานินี่    แพลเนท มังงะ
รักสลับขั้ว (ญี่ปุ่น: ぱられる) (อังกฤษ: Parallel) เป็นการ์ตูนรักของเด็กวัยรุ่น สอดแทรกด้วยเนื้อหาตลกขบขัน ผลงานของ โตชิฮิโกะ โคบายาชิ ผู้วาดเรื่อง พาสเทล ลงตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในนิตยสาร โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ โคดันฉะ มีทั้งหมด 19 ตอน และตอนพิเศษอีก 1 ตอน โดยตอนพิเศษดังกล่าวตีพิมพ์ในระหว่างที่เนื้อเรื่องหลักดำเนินอยู่ในเวลาเดียวกัน
ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาไทย โดย วิบูลย์ พับลิชชิ่ง กรุ๊ป จัดทำเล่มแรกเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2549 จากนั้นเล่มที่ 2 จัดทำเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ส่วนเล่มที่ 3 จัดทำเมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และเล่มสุดท้ายจัดทำเมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
ฉากส่วนใหญ่การ์ตูนเรื่องนี้ วาดจากสถานที่จริงในเมืองโอโนะมิจิ จังหวัดฮิโระชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
เนื้อเรื่อง > เนื้อเรื่องตอนพิเศษ

เนโกตะ และโฮชิโนะ รับจ้างทำงานพิเศษที่ร้านอาหารริมทะเลในช่วงปิดเทอม ที่นั่นเองเนโกตะได้พบกับ มาริ รุ่นพี่สาวสวยที่เคยรู้จักกันสมัยที่มาริเป็นผู้จัดการทีมเบสบอล มาริดูอาการของเนโกตะและโฮชิโนะแล้วรู้ดีว่าทั้งคู่ต่างมีใจให้กัน แต่เพราะโฮชิโนะยืนยันหนักแน่นว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นพี่น้องกันเท่านั้นไม่มีเกินเลยเป็นอื่น จึงทำให้มาริมีความหวังและตัดสินใจบอกความในใจของตนให้เนโกตะรับรู้ว่าตนเองนั้นเขา ถึงอย่างนั้นเนโกตะก็ใจแข็งและแสดงให้มาริได้รู้ว่า ภายในใจของเขายังคงมีเพียงโฮชิโนะเท่านั้น แม้จะรู้ดีก็ตามว่าตอนนี้คนที่เขารักมีสถานะเป็นพี่สาวของตนเอง นั่นเองที่ทำให้มาริเข้าใจได้ในที่สุด
รายชื่อตอนต่างๆ

จากการตีพิมพ์เรื่องรักสลับขั้วเป็นภาษาไทยทั้งหมด 4 เล่ม มีชื่อตอนต่างๆ ดังนี้
เล่ม 1 มี 4 ตอน
ความสัมพันธ์ลับๆ
อลวนความรัก!
ความไร้เดียงสาที่สวนทาง
รักสามเส้าริมชายหาด
เล่ม 2 มี 5 ตอน
จู่ๆ ก็ป่วนไปหมด!?
การตัดสินใจของลูกผู้ชาย!?
เธอผู้เป็นธรรมชาติ!
ความรู้สึกที่แท้จริง
ปากกับใจไม่ตรงกัน
เล่ม 3 มี 6 ตอน
ประสบการณ์ครั้งแรกแสนอันตราย!?
ความนึกคิดที่สั่นไหว
ระยะทางของทั้งสองคน
สายฝนอันอ่อนโยน
ร้อนรุ่มในคืนฤดูร้อน
ฤดูร้อนที่ไม่สิ้นสุด
เล่ม 4 มี 5 ตอน
ที่มาแห่งรอยยิ้ม
อนาคตที่พลิกกลับ
ซากุระร่วงโรย!?
ความรักคือเหตุผลที่แสนวิเศษ
รักสลับขั้วEX (ตอนพิเศษ)
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย

ภาพอักษรชื่อเรื่องของการ์ตูน ได้รับการออกแบบโดยทีมบรรณาธิการของโคดันฉะ โดยออกแบบให้มีลักษณะคล้ายตัวต่อพลาสติกที่ยังไม่ได้รับการต่อให้สมบูรณ์ เพื่อสื่อถึงความรักของตัวเอกในการ์ตูนที่ยังต้องรอการต่อเติมให้เป็นรูปร่างที่สมบูรณ์
ฉากต่างๆ ที่มีอยู่ในเรื่องรักสลับขั้ว อ้างอิงจากสถานที่และภาพทิวทัศน์จริงของเมืองโอโนะมิจิ แต่ผู้เขียนไม่ได้เกิดที่เมืองดังกล่าว
ภาพหน้าปกของการ์ตูนเรื่องรักสลับขั้วฉบับพิมพ์ภาษาไทย เล่ม 1-3 ใช้ภาพเดียวกับต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด แต่เล่ม 4 ใช้ภาพสีที่ต่างออกไปจากภาพหน้าปกฉบับพิมพ์ภาษาญี่ปุ่น คาดว่าเป็นเพราะภาพดังกล่าวมีความวาบหวิวเกินไป ทางวิบูลย์กิจจึงได้คัดเลือกภาพใหม่มาทำเป็นปกเล่ม 4
แหล่งข้อมูลอื่น

รวมรูปภาพทิวทัศน์ที่ปรากฏในเรื่องรักสลับขั้ว เก็บถาวร 2010-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารอากาศสหรัฐ

| รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารอากาศสหรัฐ |
| --- | --- |
United States Secretary of the Air Force
ตราประจำตำแหน่ง
ธงประจำตำแหน่งรมว.ทบวงทหารอากาศ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน Frank Kendall III ตั้งแต่ 28 กรกฎาคม 2021
ทบวงกองทัพอากาศสหรัฐ
การเรียกขาน: ท่าน ฯพณฯ(เมื่อใช้ในจดหมาย หรือเอกสารทางการ)
รายงานต่อ: รมว.กลาโหมสหรัฐ รมช.กลาโหมสหรัฐ
ผู้แต่งตั้ง: ประธานาธิบดีสหรัฐ โดยคำแนะนำและเห็นชอบจากวุฒิสภาสหรัฐ
วาระ: ไม่จำกัดวาระ
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: สจวต ไซมิงตัน
สถาปนา: 18 กันยายน 1947; 77 ปีก่อน (1947-09-18)
รอง: ปลัดทบวงทหารอากาศสหรัฐ (ผู้ช่วยรัฐมนตรีฝ่ายพลเรือน) The เสนาธิการทหารอากาศสหรัฐ (ผู้ช่วยรัฐมนตรีฝ่ายทหาร)
เว็บไซต์: Official website
รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารอากาศสหรัฐ (อังกฤษ: Secretary of the Department of the Air Force; (คำย่อ SecAF, หรือ SAF/OS)) ตำแหน่งเจ้าหน้าที่รัฐฝ่ายการเมือง เป็นผู้บังคับบัญชาและหัวหน้าเจ้าพนักงานในทบวงทหารอากาศสหรัฐ ซึ่งเป็นพลเรือนที่ประธานาธิบดีสหรัฐแต่งตั้งโดยความยินยอมและเห็นชอบโดยวุฒิสภาสหรัฐ รมว.ทบวงทหารอากาศฯ ขึ้นตรงต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐและ/หรือรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ โดยมีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายที่สามารถบริหารกิจการต่างๆภายในทบวงทหารอากาศ
ผู้ที่ซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการทบวง มีผู้ช่วยในการปฏิบัติงานที่มีศักดิ์อาวุโสภายในกระทบวงกองทัพอากาศ คือ ปลัดดทบวงทหารอากาศซึ่งเป็นผู้ช่วยฝ่ายพลเรือน และเสนาธิการทหารอากาศซึ่งเป็นผู้ช่วยฝ่ายทหาร
รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารอากาศคนแรกคือ สจวต ไซมิงตัน ซึ่งสาบานตนเมื่อวันที่ 18 กันยายน 1947 เมื่อตอนมีการปฏิรูปกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ ให้เปลี่ยนสถานะเป็นทบวงที่เป็นอิสระจากกระทรวงกลาโหมและดำเนินกิจการของตนเอง ตามรัฐบัญญัติความมั่นคงแห่งชาติ
หน้าที่ความรับผิดชอบ

รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารอากาศ เป็นผู้บังคับบัญชาและหัวหน้าเจ้าพนักงานของกองทัพอากาศสหรัฐ คล้ายคลึงกับประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัท  ไม่ว่าจะเป็นเจ้าที่สำนักงานใหญ่ที่วอชิงตัน หรือหน่วยงานซึ่งประกอบได้ด้วยหน่วยงานต่างๆทั้งหมดของกองทัพอากาศสหรัฐ และ กองกำลังพิทักษ์มาตุภูมิฝ่ายการทัพอากาศ
ความรับผิดชอบพิเศษของรัฐมนตรีว่าการทบวงทหารอากาศ ได้รับการระบุไว้ในหัวข้อ 10 มาตรา 8013 (b) ของ กฎหมายสหรัฐอเมริกา รวมไปถึง: การสรรหาบุคลากร, การจัดระเบียบกองทัพ, การสนับสนุนกองทัพ, งานด้านยุทธภัณฑ์ (รวมไปถึงการวิจัยและพัฒนา), การฝึกฝนกำลังพล, งานบริการประชาชน, การสั่งระดมพล, การสั่งเลิกพล, การบริหาร(รวมไปถึงการบำรุงขวัญกำลังใจและด้านสวัสดิการ), การบำรุงรักษา, งานก่อสร้างและซ่อมแซมของกองทัพ, การก่อสร้างและบำรุงรักษาใดๆที่ซึ่งเกี่ยวกับอาคาร สถานที่ สิ่งสาธารณูปโภค ที่กองทัพได้มีซึ่งกรรมสิทธิ์ในการครอบครองอยู่ในทรัพย์สินนั้นๆ จำเป็นต้องดำเนินการรับผิดชอบอย่างเฉพาะเจาะจงตามที่กฎหมายระบุไว้
โดยอำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารอากาศสามารถแต่งตั้งนายทหารผู้หนึ่งผู้ใดให้มาปฏิบัติหน้าที่ได้ให้ทำหน้าที่ตามที่ระบุในประมวลกฎหมายสหรัฐหัวข้อ 10 มาตรา 8013 (b) ไปยังกองบัญชาการสั่งการทหาร เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ภารกิจตามที่ได้รับมอบหมายได้  หากหน่วยของกองทัพอากาศได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บัญชาการรบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเท่านั้นที่มีอำนาจสั่งการ
รัฐบัญญัติการโยกย้ายอินเดียน

ประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็คสันเรียกร้องให้ผ่านรัฐบัญญัติใน “คำปราศัยต่อรัฐสภาสหรัฐประจำปี” ของปี ค.ศ. 1829)
รัฐบัญญัติการโยกย้ายอินเดียน ค.ศ. 1830 (อังกฤษ: Indian Removal Act) เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายของรัฐบาลของสหรัฐอเมริกาที่เรียกว่าการโยกย้ายถิ่นฐานของชาวอเมริกันอินเดียน (Indian removal) ที่ประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสันลงนามและประกาศใช้เป็นกฎหมายเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1830
รัฐบัญญัติได้รับเสียงสนับสนุนส่วนใหญ่จากรัฐทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา ที่พยายามจะขยายตัวเข้าไปในดินแดนที่เป็นของ “ชนเผ่าผู้มีวัฒนธรรมทั้งห้า” โดยเฉพาะรัฐจอร์เจียซึ่งเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดของสหรัฐในขณะนั้นผู้มีข้อพิพาทเรื่องพรมแดนกับชาติเชอโรคี ประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็คสันหวังว่าการผ่านรัฐบัญญัติจะเป็นการผ่อนคลายวิกฤติการณ์ในจอร์เจีย รัฐบัญญัติฉบับนี้สร้างความขัดแย้งมาก ขณะที่การโยกย้ายตามทฤษฎีแล้วเกิดขึ้นโดยความสมัครใจ แต่ตามความเป็นจริงแล้วเกิดขึ้นจากความกดดันที่รัฐบาลสหรัฐกระทำต่อผู้นำงชาติอินเดียนต่าง ๆ ให้ยอมลงนามในสนธิสัญญาตกลงโยกย้ายโดยที่อเมริกันอินเดียนเป็นฝ่ายเสียเปรียบต่าง ๆ
ผู้สังเกตการณ์ส่วนใหญ่ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่เห็นด้วยกับการโยกย้ายของชาวอเมริกันอินเดียนหรือไม่ก็ตามต่างก็ทราบดีว่าเนื้อหาของรัฐบัญญัติก็คือการพยายามโยกย้ายชาวอเมริกันอินเดียนเกือบทั้งหมดออกจากรัฐต่าง ๆ ทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกา ผู้นำชาวอเมริกันอินเดียนบางเผ่าที่เดิมเคยต่อต้านการโยกย้ายต่างก็เริ่มพิจารณาถึงสถานภาพของตนเอง โดยเฉพาะหลังจากที่ประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็คสันได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสมัยที่สองด้วยคะแนนเสียงที่ท่วมท้นในปี ค.ศ. 1832
ชาวอเมริกันเชื้อสายยุโรปส่วนใหญ่เห็นพ้องกับรัฐบัญญัติว่าด้วยการโยกย้าย แต่ก็มีผู้คัดค้านกันพอสมควร นักสอนศาสนาคริสเตียนโดยเฉพาะเจเรอไมห์ เอฟเวิตส์ (Jeremiah Evarts) ประท้วงต่อต้านรัฐบัญญัติในรัฐสภา ทีโอดอร์ เฟรลิงฮูสเซน สมาชิกวุฒิสภาจากนิวเจอร์ซีย์ และเดวิด คร็อกเก็ตต์ สมาชิกรัฐสภาจากเทนเนสซีต่างก็กล่าวต่อต้านรัฐบัญญัติ แต่รัฐบัญญัติก็ได้รับการอนุมัติหลังจากการโต้แย้งกันอย่างรุนแรงในรัฐสภา
รัฐบัญญัติปูทางให้รัฐบาลบังคับโยกย้ายชนพื้นเมืองอเมริกันจำนวนหมื่นไปทางตะวันตกของประเทศ สนธิสัญญาการโยกย้ายฉบับแรกหลังจากการอนุมัติรัฐบัญญัติคือสนธิสัญญาลำธารแดนซิงแรบบิต (Treaty of Dancing Rabbit Creek) ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1830 ที่ช็อกทอว์ในมิสซิสซิปปี โดยเสียดินแดนทางตะวันออกของแม่น้ำแลกเปลี่ยนกับดินแดนทางตะวันตก หลังจากที่เดินทางกันด้วยความยากลำบากไปถึงดินแดนใหม่ หัวหน้าของช็อกทอว์ก็กล่าวต่อผู้สัมภาษณ์ของหนังสือพิมพ์อาร์คันซอกาเซ็ตต์ว่าการโยกย้ายเป็น “เส้นทางแห่งน้ำตาและความตาย” (trail of tears and death)  สนธิสัญญานิวอีโคตา (ลงนาม ค.ศ. 1835) เป็นผลให้เชอโรคีต้องทำการเดินทางบนเส้นทางธารน้ำตา ส่วนเซมิโนเลต่อต้านการโยกย้ายและชนบางเผ่าที่รวมทั้งทาสที่หนีมา ซึ่งเป็นชนวนที่ทำให้เกิดสงครามเซมิโนเลครั้งที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1835 ถึงปี ค.ศ. 1842 ที่ทำให้เซมิโนเลถูกบังคับให้โยกย้ายและเหลืออยู่เพียงจำนวนไม่กี่คนที่ยังคงอยู่ ราว 3,000 คนเสียชีวิตไปในการต่อสู้กับทหารอเมริกัน
ในปี ค.ศ. 1823 ศาลสูงสุดสหรัฐ (Supreme Court of the United States) ตัดสินคดีระหว่างจอห์นสันกับมินทอช” (Johnson v. M'Intosh) ว่าอินเดียนสามารถอยู่ในดินแดนในสหรัฐได้ แต่ไม่มีสิทธิเป็นเจ้าของโฉนดที่ดินที่อาศัยอยู่ ฉะนั้น จึงไม่มีสิทธิขายที่ดินโดยตรงให้แก่พลเมืองอเมริกัน
บรรณานุกรม

Howe, Daniel Walker. What Has God Wrought: The Transformation of America, 1815-1848. (2007) ISBN 978-0-19-507894-7
ดูเพิ่ม

อเมริกันอินเดียน
ประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

Indian Removal Act and related resources, at the Library of Congress
Indian Removal Act of 1830 Transcript เก็บถาวร 2010-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, at www.civics-online.org
Text of 1829 State of the Union at The American Presidency Project
รัฐสภาหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

| รัฐสภาหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  House of Assembly of the British Virgin Islands (อังกฤษ) |
| --- | --- |
สมัยที่ 3

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: จูเลียน วิลล็อก  ตั้งแต่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2019 
โครงสร้าง
สมาชิก: 15 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายรัฐบาล (8)   VIP (8) ฝ่ายค้าน (5)   NDP (3)    PU (1)    PVIM (1) โดยตำแหน่ง (2)   สมาชิกโดยตำแหน่ง (Ex officio) (2) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบคะแนนเสียงเหนือกว่ายกเขต (Block voting)
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019
ที่ประชุม

อาคารริชาร์ด ซี สเตาท์  โรดทาวน์ ทอร์โทลา
เว็บไซต์
www.legco.gov.vg
รัฐสภาหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน (อังกฤษ: House of Assembly of the British Virgin Islands) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของหมู่เกาะบริติชเวอร์จินซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร โดยสภาในอดีตจนกระทั่งปีค.ศ. 2007 เคยใช้เรียกว่า "สภานิติบัญญัติ" (Legislative Council) ประกอบด้วยสมาชิกรวม 15 คน โดยประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 13 คนมาจากการเลือกตั้งวาระละ 4 ปี (9 คนจากแบ่งเขตเลือกตั้งเขตละหนึ่งคน และอีก 4 คน "โดยรวม") และ 2 คนซึ่งเป็นสมาชิกโดยตำแหน่ง (ex-officio members) ได้แก่อัยการสูงสุด และประธานสภาซึ่งมาจากการแต่งตั้งจากบุคคลจากภายนอกสภา
ประธานสภาคนปัจจุบันคือ จูเลียน วิลล็อก ได้รับการแต่งตั้งเมื่อ 12 มีนาคม ค.ศ. 2019  โดยบันทึกลงในรายงานการประชุมของสภา หรือ แฮนซาร์ด