stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายพระนามพระมหากษัตริย์ราชวงศ์มุฮัมมัด อะลี

| พระมหากษัตริย์อียิปต์และซูดาน |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน

ภาพตัดต่อของพระมหากษัตริย์และลูกหลาน
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: วาลี (รัฐเคดีฟที่ไม่รับรอง) แห่งอียิปต์ (1805–1867) รัฐเคดีฟแห่งอียิปต์ (1867–1914) สุลต่านอียิปต์ (1914–1922) พระมหากษัตริย์อียิปต์ (1922–1951) พระมหากษัตริย์อียิปต์และซูดาน (1951–1953)
กษัตริย์องค์แรก: มุฮัมมัด อะลี พาชา
กษัตริย์องค์สุดท้าย: ฟุอาดที่ 2
สถาปนาเมื่อ: 18 มิถุนายน ค.ศ. 1805
การล้มล้าง: 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953
ที่ประทับ: ป้อมไคโร (1805–1874) พระราชวังอับดีน (1874–1952)
ผู้อ้างสิทธิเป็นกษัตริย์: ฟุอาดที่ 2
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์มุฮัมมัด อะลี เป็นประมุขที่ปกครองประเทศอียิปต์ระหว่างปี ค.ศ. 1805 - ค.ศ. 1953 และได้ขยายอิทธิพลมาปกครองซูดาน ลิแวนต์และฮิญาซในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ราชวงศ์มุฮัมมัด อะลีก่อตั้งโดยพาชามุฮัมมัด อะลี ผู้บัญชาการกองกำลังสำรวจชาวแอลเบเนียที่จักรวรรดิออตโตมันส่งมาใน ค.ศ. 1801 เพื่อขับไล่การครอบครองอียิปต์ของฝรั่งเศสที่นำโดยนโปเลียนออกไป ความพ่ายแพ้และการเดินทางออกไปของฝรั่งเศสทำไปสู่ช่องว่างแห่งอำนาจในอียิปต์ที่อยู่ภายใต้มณฑลออตโตมันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ระบบชนชั้นทหารมัมลูกก่อนหน้าออตโตมันยังคงมีอำนาจอยู่ หลังสงครามกลางเมืองสามปี มุฮัมมัด อะลีสามารถรวบรวมอำนาจเหนืออียิปต์ได้และประกาศตนเป็นเคดีฟของประเทศนี้ ราชสำนักออตโตมันไม่รับรองตำแหน่งนี้ แต่รับรองมุฮัมมัด อะลีด้วยตำแหน่งวาลี (เทียบเท่ากับผู้ว่าราชการหรืออุปราช) ในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1805 ทำให้มุฮัมมัด อะลีเป็นผู้สืบทอดในตำแหน่งนั้นต่อจากอาห์เม็ด พาชา ในช่วงหลายปีหลังจากที่พระองค์รวบอำนาจได้ มุฮัมมัด อะลีได้ขยายพรมแดนของอียิปต์ไปทางทิศใต้จนถึงซูดาน ทางตะวันออกถึงอัลมัชริกที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวอาหรับ โดยเฉพาะในลิแวนต์ ใน ค.ศ. 1840 ความต้องการในการถ่ายอำนาจควบคุมอียิปต์และซูดานของพระองค์ให้กับทายาทและผู้สืบทอดได้รับการยอมรับและยืนยันในอนุสัญญาแห่งลอนดอน แต่ถูกบังคับให้ยอมรับว่าเมื่อพระองค์สวรรคต การควบคุมดินแดนเหนืออัลมัชริกจะกลับคืนให้ Porte
รายพระนามพระมหากษัตริย์ (ค.ศ. 1805–1953)

ระบุเป็นอุปราช
รายพระนามพระมหากษัตริย์ (ค.ศ. 1805–1953) > วิลายะฮ์/รัฐเคดีฟที่ไม่รับรอง (1805–1867)

| ลำดับ> ลำดับ.ลำดับ | พระบรมสาทิสลักษณ์> พระบรมสาทิสลักษณ์.พระบรมสาทิสลักษณ์ | วาลี> พระนาม (ประสูติ–สวรรคต).พระนาม (ประสูติ–สวรรคต) | รัชสมัย> รัชสมัย.เริ่มต้น | รัชสมัย> รัชสมัย.สิ้นสุด | รัชสมัย> รัชสมัย.ระยะเวลา | ราชวงศ์> ราชวงศ์.ราชวงศ์ | อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน)> อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน).อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | มุฮัมมัด อะลีพาชา (1769–1849) | 18 มิถุนายน 1805 | 20 กรกฎาคม 1848 | 43 ปี 32 วัน | มุฮัมมัด อะลี | ยึดอำนาจในเอยาเลตอียิปต์ |
| — |  | อิบรอฮีมพาชา (1789–1848) | 15 เมษายน 1848 | 20 กรกฎาคม 1848[c] | 96 วัน | มุฮัมมัด อะลี | อุปราช ของมุฮัมมัด อะลี พาชา |
| 2 |  | อิบรอฮีมพาชา (1789–1848) | 20 กรกฎาคม 1848 | 10 พฤศจิกายน 1848 | 113 วัน | มุฮัมมัด อะลี | สันนิษฐานว่าเป็นโอรสของมุฮัมหมัด อะลี[d] พาชา |
| 3 |  | อับบาส ฮิลมีที่ 1พาชา (1812–1854) | 10 พฤศจิกายน 1848 | 13 กรกฎาคม 1854 (ถูกลอบปลงพระชนม์)[e] | 5 ปี 245 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระราชนัดดาของอิบรอฮีม พาชา |
| 4 |  | มุฮัมมัด ซะอีดพาชา (1822–1863) | 14 กรกฎาคม 1854 | 18 มกราคม 1863 | 8 ปี 188 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระปิตุลาต่างพระราชมารดาของอับบาส ฮิลมีที่ 1 พาชา |
| 5 |  | อิสมาอีลพาชา (1830–1895) | 19 มกราคม 1863 | 8 มิถุนายน 1867 | 4 ปี 140 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระราชนัดดาต่างพระราชมารดาของมุฮัมมัด ซะอีด พาชา |
รายพระนามพระมหากษัตริย์ (ค.ศ. 1805–1953) > รัฐเคดีฟ (1867–1914)

บทความหลัก: รัฐเคดีฟอียิปต์
| ลำดับ> ลำดับ.ลำดับ | พระบรมฉายาลักษณ์> พระบรมฉายาลักษณ์.พระบรมฉายาลักษณ์ | เคดีฟ> พระนาม (ประสูติ–สวรรคต).พระนาม (ประสูติ–สวรรคต) | รัชสมัย> รัชสมัย.เริ่มต้น | รัชสมัย> รัชสมัย.สิ้นสุด | รัชสมัย> รัชสมัย.ระยะเวลา | ราชวงศ์> ราชวงศ์.ราชวงศ์ | อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน)> อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน).อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (5) |  | อิสมาอีลพาชา (1830–1895) | 8 มิถุนายน 1867 | 26 มิถุนายน 1879 (ถูกถอดถอน) | 12 ปี 18 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระราชนัดดาต่างพระราชมารดาของมุฮัมมัด ซะอีด พาชา |
| 6 |  | มุฮัมมัด เตาฟีกพาชา (1852–1892) | 26 มิถุนายน 1879 | 7 มกราคม 1892 | 12 ปี 195 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระราชโอรสในอิสมาอีล พาชา |
| 7 |  | อับบาส ฮิลมีที่ 2พาชา (1874–1944) | 8 มกราคม 1892 | 19 ธันวาคม 1914 (ถูกถอดถอน)[f] | 22 ปี 345 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระราชโอรสในมุฮัมมัด เตาฟีก พาชา |
รายพระนามพระมหากษัตริย์ (ค.ศ. 1805–1953) > รัฐสุลต่าน (1914–1922)

| ลำดับ> ลำดับ.ลำดับ | พระบรมฉายาลักษณ์> พระบรมฉายาลักษณ์.พระบรมฉายาลักษณ์ | สุลต่าน> พระนาม (ประสูติ–สวรรคต).พระนาม (ประสูติ–สวรรคต) | รัชสมัย> รัชสมัย.เริ่มต้น | รัชสมัย> รัชสมัย.สิ้นสุด | รัชสมัย> รัชสมัย.ระยะเวลา | ราชวงศ์> ราชวงศ์.ราชวงศ์ | อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน)> อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน).อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 |  | ฮุซัยน์ กามิล (1853–1917) | 19 ธันวาคม 1914 | 9 ตุลาคม 1917 | 2 ปี 294 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระปิตุลาต่างพระราชมารดาของอับบาส ฮิลมีที่ 2 พาชา |
| 9 |  | อะห์มัด ฟุอาดที่ 1 (1868–1936) | 9 ตุลาคม 1917 | 15 มีนาคม 1922 | 4 ปี 157 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระอนุชาต่างพระราชมารดาของฮุซัยน์ กามิล |
รายพระนามพระมหากษัตริย์ (ค.ศ. 1805–1953) > ราชอาณาจักร (1922–1953)

บทความหลัก: ราชอาณาจักรอียิปต์
| ลำดับ> ลำดับ.ลำดับ | พระบรมฉายาลักษณ์> พระบรมฉายาลักษณ์.พระบรมฉายาลักษณ์ | พระมหากษัตริย์> พระนาม (ประสูติ–สวรรคต).พระนาม (ประสูติ–สวรรคต) | รัชสมัย> รัชสมัย.เริ่มต้น | รัชสมัย> รัชสมัย.สิ้นสุด | รัชสมัย> รัชสมัย.ระยะเวลา | ราชวงศ์> ราชวงศ์.ราชวงศ์ | อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน)> อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน).อ้างสิทธิ์ (ความสัมพันธ์กับพระองค์ก่อน) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (9) |  | อะห์มัด ฟุอาดที่ 1 (1868–1936) | 15 มีนาคม 1922 | 28 เมษายน 1936 | 14 ปี 44 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระอนุชาต่างพระราชมารดาของฮุซัยน์ กามิล |
| — |  | เจ้าชายมุฮัมมัด อะลี เตาฟีก (1875–1955) ประธาน | 8 พฤษภาคม 1936 | 29 กรกฎาคม 1937[g] | 1 ปี 82 วัน | มุฮัมมัด อะลี | คณะผู้สำเร็จราชการ แทนฟารูกที่ 1 |
| — |  | อะซีซ อิซซัตพาชา (1869–1961) | 8 พฤษภาคม 1936 | 29 กรกฎาคม 1937[g] | 1 ปี 82 วัน | — | คณะผู้สำเร็จราชการ แทนฟารูกที่ 1 |
| — |  | ชะรีฟ ศ็อบรีพาชา (1895–?) | 8 พฤษภาคม 1936 | 29 กรกฎาคม 1937[g] | 1 ปี 82 วัน | — | คณะผู้สำเร็จราชการ แทนฟารูกที่ 1 |
| 10 |  | ฟารูกที่ 1 (1920–1965) | 28 เมษายน 1936 | 26 กรกฎาคม 1952 (ถูกบังคับให้สละราชสมบัติโดยฝ่ายปฏิวัติ) | 16 ปี 89 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระราชโอรสในอะห์มัด ฟุอาดที่ 1 |
| 11 |  | อะห์มัด ฟุอาดที่ 2 (ประสูติ ค.ศ. 1952) | 26 กรกฎาคม 1952 | 18 มิถุนายน 1953 (ถูกถอดถอน)[b] | 327 วัน | มุฮัมมัด อะลี | พระราชโอรสในฟารูกที่ 1 |
| — |  | อะลี มาฮิรพาชา (1882–1960) นายกรัฐมนตรี | 26 กรกฎาคม 1952 | 2 สิงหาคม 1952 | 7 วัน | — | คณะรัฐมนตรี แทนอะห์มัด ฟุอาดที่ 2 |
| — |  | เจ้าชายมุฮัมมัด อับดุลมุนอิม (1899–1979) ประธาน | 2 สิงหาคม 1952 | 14 ตุลาคม 1952 | 73 วัน | มุฮัมมัด อะลี | คณะผู้สำเร็จราชการ แทนอะห์มัด ฟุอาดที่ 2 |
| — |  | บะฮียุดดีน บะเราะกาตพาชา (1889–1972) | 2 สิงหาคม 1952 | 14 ตุลาคม 1952 | 73 วัน | — | คณะผู้สำเร็จราชการ แทนอะห์มัด ฟุอาดที่ 2 |
| — |  | พันเอก เราะชาด มะฮันนา (1909–1996) | 2 สิงหาคม 1952 | 14 ตุลาคม 1952 | 73 วัน | — | คณะผู้สำเร็จราชการ แทนอะห์มัด ฟุอาดที่ 2 |
| — |  | เจ้าชายมุฮัมมัด อับดุลมุนอิม (1899–1979) | 14 ตุลาคม 1952 | 18 มิถุนายน 1953 (ถูกถอดถอน)[b] | 247 วัน | มุฮัมมัด อะลี | อุปราช ของอะห์มัด ฟุอาดที่ 2 |
บรรณานุกรม

El Ansary, Dr. Nasser (2001). "Mohamed 'Ali et sa dynastie". L'Encyclopédie des souverains d'Egypte des Pharaons à nos jours (ภาษาฝรั่งเศส). Alleur-Liège: Editions du Perron. pp. 119–125. ISBN 978-2-87114-173-0. OCLC 47267647.
Goldschmidt, Arthur (2000). Biographical Dictionary of Modern Egypt. American University in Cairo Press. ISBN 978-977-424-579-4. OCLC 237384904. สืบค้นเมื่อ 30 December 2008.
Goldschmidt, Arthur; Johnston, Robert (2004). Historical Dictionary of Egypt (3rd ed.). American University in Cairo Press. ISBN 978-977-424-875-7. OCLC 58833952.
Hassan, Hassan (2000). In the House of Muhammad Ali: A Family Album, 1805–1952. American University in Cairo Press. ISBN 978-977-424-554-1. OCLC 45016821. สืบค้นเมื่อ 30 December 2008.
Ibrahim, Prince Osman; Kurhan, Caroline; Kurhan, Ali (2005). Méhémet Ali le grand: Mémoires intimes d'une dynastie, 1805–2005 (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Maisonneuve et Larose. ISBN 978-2-7068-1858-5. OCLC 58943364. สืบค้นเมื่อ 30 December 2008.
Mansel, Philip (2000). Sultans in Splendour. London: Parkway Publishing. ISBN 978-1-898259-45-9. OCLC 234132026.
Montgomery-Massingberd, Hugh, บ.ก. (1980). "The Royal House of Egypt". Burke's Royal Families of the World. Vol. II: Africa & the Middle East. London: Burke's Peerage. pp. 20–37. ISBN 978-0-85011-029-6. OCLC 18496936.
Sinoué, Gilbert (1997). Le dernier pharaon: Méhémet-Ali, 1770–1849 (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Pygmalion/Gérard Watelet. ISBN 978-2-85704-517-5. OCLC 38566144.
| ด ค กรายพระนามพระมหากษัตริย์แบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  โมร็อกโก  เลโซโท  เอสวาตินี (*) 
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์ (*)  คูเวต (⁂)  จอร์แดน (⁂)  ซาอุดีอาระเบีย (*)  ญี่ปุ่น  ไทย  บรูไน (*)  บาห์เรน (*)  ภูฏาน  มาเลเซีย (!)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (*)  โอมาน (*) 
ทวีปยุโรป:  เดนมาร์ก  นครรัฐวาติกัน (*!)  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  เบลเยียม  โมนาโก  ลักเซมเบิร์ก  ลีชเทินชไตน์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (* สกอตแลนด์ อังกฤษ)  อันดอร์รา (!) 
ทวีปอเมริกา:  แคนาดา 
เขตโอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  กรีซ  เกาหลี  คอโมโรส  เคนยา  โครเอเชีย  จอร์เจีย  จีน  ซามัว  เซอร์เบีย  ตุรกี  ตูนิเซีย  เนปาล  บราซิล  บอสเนีย  บัลแกเรีย  บุรุนดี  เบนิน  จักรวรรดิไบแซนไทน์  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  พม่า  ฟีจี  ฟินแลนด์  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  มัลดีฟส์  มาดากัสการ์  มาลาวี  เม็กซิโก  ยูกันดา  ยูโกสลาเวีย  ยูเครน  เยเมน  เยอรมนี  รวันดา  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลาว  ลิทัวเนีย  ลิเบีย  เวียดนาม  ศรีลังกา  ออสเตรีย  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อินเดีย  อิรัก  อาเซอร์ไบจาน  อิหร่าน  อิสราเอล  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  แอลเบเนีย  ไอร์แลนด์  ฮังการี  เฮติ 
* สมบูรณาญาสิทธิราชย์, ⁂ ราชาธิปไตยกึ่งภายใต้รัฐธรรมนูญ, ! ราชาธิปไตยที่มีการเลือกตั้ง
กฎประตูทีมเยือน

กฎประตูทีมเยือน (อังกฤษ: Away goals rule) เป็นวิธีการตัดสินเสมอในฟุตบอล และกีฬาอื่น ๆ เมื่อทีมแข่งขันกันสองครั้ง ครั้งหนึ่งที่สนามเหย้าของแต่ละทีม ภายใต้กฎประตูทีมเยือน หากจำนวนประตูรวมที่ทำได้ของแต่ละทีมเท่ากัน ทีมที่ทำประตูใน "นัดเยือน" ได้มากกว่า จะชนะการตัดสินเสมอ บางครั้งอาจแสดงออกโดยการบอกว่าประตูทีมเยือน "นับสองเท่า" ในกรณีที่เสมอกัน แม้ว่าในทางปฏิบัติ ทีมที่มีประตูในนัดเยือนมากกว่าจะถูกบันทึกว่าเป็นผู้ชนะเท่านั้น แทนที่จะมีประตูเพิ่มเติมหรือ 'สองเท่า' เพิ่มเข้าไปในผลประตูรวมของพวกเขา
กฎประตูทีมเยือนมักถูกนำมาใช้บ่อยที่สุดในการแข่งขันแบบสองนัด เมื่อผลการแข่งขันถูกกำหนดโดยผลประตูรวม เช่น ผลประตูทั้งสองนัดนำมารวมกัน ในการแข่งขันหลายรายการ กฎประตูทีมเยือนจะเป็นตัวตัดสินเสมอครั้งแรกในกรณีดังกล่าว โดยมีการดวลลูกโทษเป็นตัวตัดสินเสมอที่สอง หากแต่ละทีมทำประตูทีมเยือนได้เท่ากัน กฎประตูทีมเยือนนั้นใช้ได้เฉพาะในช่วงท้ายของเวลาปกติของนัดที่สองเท่านั้น หรือใช้ได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษด้วย กฎนี้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกโดยยูฟ่าในยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ ฤดูกาล 1965–66
นับตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 2020 การใช้กฎประตูทีมเยือนถูกตรวจสอบอย่างถี่ถ้วนและในที่สุดก็ถูกยกเลิกในการแข่งขันหลายรายการ มีหลักฐานเชิงประจักษ์ที่บ่งชี้ว่า กฎประตูทีมเยือนจะลดจำนวนประตูทั้งหมดที่ทำได้ในระหว่างการแข่งขัน และเป็นประโยชน์ต่อทีมเยือนในนัดที่สอง เนื่องจากมีการรับรู้ความเสี่ยงที่แตกต่างกันในนัดแรกและนัดที่สอง มีอีกสองเหตุผลที่มักถูกอ้างถึงสำหรับการยกเลิกกฎนี้ เหตุผลหนึ่งคือความจริงที่ว่าประตูทีมเยือนถือเป็นสิ่งที่ล้าสมัยสำหรับฟุตบอลในยุค 1960 เมื่อการจัดสรรความจุของสนามกีฬาสำหรับแฟนบอลที่เดินทางมาเชียร์ทีมเยือนโดยเฉพาะไม่มีอยู่จริง ซึ่งไม่ใช่กรณีอีกต่อไปเมื่อมีรูปแบบการขนส่งที่กว้างขวางขึ้นและความสะดวกในการเดินทางของแฟนบอล เหตุผลที่ไม่มีน้ำใจนักกีฬาอีกประการหนึ่งก็คือ ในกรณีที่ต่อเวลาพิเศษในช่วงท้ายของนัดที่สอง ทีมเยือนจะได้รับประโยชน์อย่างไม่ยุติธรรมจากการต่อเวลาพิเศษเพื่อทำประตูทีมเยือนที่มีค่ามากกว่า กฎประตูทีมเยือนถูกยกเลิกในรายการแข่งขันสโมสรของยูฟ่าทั้งหมดตั้งแต่ฤดูกาล 2021–22, รายการแข่งขันสโมสรของคอนเมบอลทั้งหมดตั้งแต่ฤดูกาล 2022, และรายการแข่งขันสโมสรของเอเอฟซีทั้งหมดตั้งแต่ฤดูกาล 2023–24
คำอธิบาย

ตัวอย่าง ก
ในนัดแรกผลประตูคือ ทีม ก (เหย้า) 1–0 ทีม ข (เยือน)
ในนัดที่สองผลประตูคือ ทีม ข (เหย้า) 1–0 ทีม ก (เยือน)
ในตัวอย่างนี้ ผลประตูรวมคือ 1–1 แต่เนื่องจากไม่มีทีมใดทำประตูทีมเยือนได้ การแข่งขันจะใช้การตัดสินเสมอลำดับต่อไปก็คือการต่อเวลาพิเศษ
ตัวอย่าง ข
ในนัดแรกผลประตูคือ ทีม ก (เหย้า) 1–0 ทีม ข (เยือน)
ในนัดที่สองผลประตูคือ ทีม ข (เหย้า) 2–1 ทีม ก (เยือน)
ในตัวอย่างนี้ ผลประตูรวมคือ 2–2 แต่เนื่องจากทีม ก สามารถทำประตูทีมเยือนได้ในนัดที่สอง ในขณะที่ทีม ข ในนัดแรกไม่ได้ทำประตู ทีม ก จึงจะผ่านเข้าสู่รอบต่อไปของการแข่งขันเนื่องจากสามารถทำประตูทีมเยือนได้มากกว่าทีม ข
ตัวอย่าง ค
ในนัดแรกผลประตูคือ:
นัดแรก: ทีม ก (เหย้า) 1–0 ทีม ข (เยือน)
ในนัดที่สองผลประตูคือ:
นัดที่สอง, หลัง 90 นาที: ทีม ข (เหย้า) 1–0 ทีม ก (เยือน)
นัดที่สอง, หลังต่อเวลาพิเศษ: ทีม ข (เหย้า) 2–1 ทีม ก (เยือน)
ในตัวอย่างนี้ ผลประตูรวมคือ 1–1 หลัง 90 นาที ในนัดที่สอง และไม่มีทีมใดทำประตูทีมเยือนได้ การแข่งขันจะต้องไปต่อเวลาพิเศษ ผลประตูรวม 2–2 หลังจากต่อเวลาพิเศษ แต่ทีม ก ได้ทำประตูทีมเยือนไปแล้ว และกฎการแข่งขันจะนับประตูทีมเยือนหลังจากต่อเวลาพิเศษ ดังนั้น ทีม ก จะได้ผ่านเข้าสู่รอบต่อไปของการแข่งขัน เนื่องจากพวกเขาทำประตูทีมเยือนได้มากกว่าทีม ข
ตัวอย่าง ง
ในนัดแรกผลประตูคือ:
นัดแรก: ทีม ก (เหย้า) 1–0 ทีม ข (เยือน)
ในนัดที่สองผลประตูคือ:
นัดที่สอง, หลัง 90 นาที: ทีม ข (เหย้า) 1–0 ทีม ก (เยือน)
นัดที่สอง, หลังต่อเวลาพิเศษ: ทีม ข (เหย้า) 2–1 ทีม ก (เยือน)
ในตัวอย่างนี้ ผลประตูรวมคือ 1–1 หลัง 90 นาที ในนัดที่สอง และไม่มีทีมใดทำประตูทีมเยือนได้ การแข่งขันจะต้องไปต่อเวลาพิเศษ ผลประตูรวม 2–2 หลังจากต่อเวลาพิเศษ แต่ทีม ก ได้ทำประตูทีมเยือนไปแล้ว แต่ไม่เหมือนกับ ตัวอย่าง ค กฎการแข่งขันจะไม่นับประตูทีมเยือนในช่วงต่อเวลาพิเศษ และการแข่งขันจะดำเนินต่อไปจนถึงการดวลลูกโทษ
ตัวอย่าง จ
ในนัดแรกผลประตูคือ:
นัดแรก: ทีม ก (เหย้า) 1–0 ทีม ข (เยือน)
ในนัดที่สองผลประตูคือ:
นัดที่สอง, หลัง 90 นาที: ทีม ข (เหย้า) 1–0 ทีม ก (เยือน)
นัดที่สอง, หลังต่อเวลาพิเศษ: ทีม ข (เหย้า) 1–0 ทีม ก (เยือน)
ในตัวอย่างนี้ ผลประตูรวมคือ 1–1 และไม่มีทีมใดทำประตูทีมเยือนได้ การแข่งขันจะใช้การตัดสินเสมอลำดับต่อไปก็คือการต่อเวลาพิเศษ เนื่องจากไม่มีการทำประตูเพิ่มเติมอีก การแข่งขันจะต้องดำเนินต่อไปจนถึงการดวลลูกโทษ
ตัวอย่าง ฉ
นัดแรก: ทีม ก (เหย้า) 0–1 ทีม ข (เยือน)
นัดที่สอง: ทีม ข (เหย้า) 1–2 ทีม ก (เยือน)
ในตัวอย่างนี้ ผลประตูรวมคือ 2–2 แต่เนื่องจากทีม ก ทำประตูทีมเยือนได้ได้มากกว่าทีม ข ทีม ก จึงจะผ่านเข้าสู่รอบต่อไปของการแข่งขัน
สรุป

ด้านล่างนี้คือสรุปของกฎต่าง ๆ และตัวอย่างการแข่งขันในปัจจุบันที่ใช้กฎประตูทีมเยือนสำหรับการแข่งขันแบบพบกันสองนัด ในตัวอย่างส่วนใหญ่ในตารางด้านล่าง จะใช้การการดวลจุดโทษ เพื่อตัดสินผู้ชนะหากเกณฑ์ที่ใช้ทั้งหมดยังคงเสมอกัน
| ใช้กฎประตูทีมเยือนหลังหมดเวลาแข่งขันปกติหรือไม่? | เล่นช่วงต่อเวลาพิเศษหรือไม่? | ใช้กฎประตูทีมเยือนหลังช่วงต่อเวลาพิเศษหรือไม่? | ตัวอย่างการใช้งาน |
| --- | --- | --- | --- |
| ใช่ | ใช่ | ใช่ | ฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก |
| ใช่ | ใช่ | ไม่ | คอนคาแคฟเนชันส์ลีก |
| ใช่ | ไม่ | — | ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก และซีเอเอฟคอนเฟเดเรชันคัพ คอนคาแคฟแชมเปียนส์คัพ |
| ไม่ | ใช่ | ใช่ | อีเอฟแอลคัพ |
คริสซาออร์ กฤษณะ

คริสซาออร์ กฤษณะ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรอินเดีย
บทบาท

ขณะที่ดราก้อน ชิริว วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรอินเดีย คริสซาออร์ กฤษณะ ก็ปรากฏตัวขึ้น และได้โจมตีชิริวด้วยหอกทองคำในมือ โดยไม่ถามชื่อทันที จนชิริวได้รับบาดเจ็บไปทั่ว ขณะที่สลบอยู่นั้น ชิริวเห็นภาพของแคปริคอร์น ชูร่า บอกว่าที่มือขวาของชิริวมีวิญญาณของข้า คือ ดาบเอ็กคาริเบอร์สิงสถิตย์อยู่ ซึ่งสามารถตัดทุกสิ่งทุกอย่างได้ เมื่อชิริวฟื้นขึ้นมาพยายามตัดหอกทองคำของกฤษณะแต่ก็ไม่สำเร็จ ชิริวจึงต้องสละชุดคล็อธออก และรวบรวมคอสโม่ให้ถึงขีดสุด จึงสามารถใช้เอ็กคาริเบอร์ตัดหอกทองคำของกฤษณะลงได้ อีกทั้งชุดสเกลก็แตกเป็น 2 ส่วนด้วย
แต่กระนั้น กฤษณะก็ยังไม่หมดท่า กฤษณะได้นั่งลงและทำสมาธิทำตัวสามารถลอยในอากาศได้ และใช้พลังจากจักระในร่างกาย รวบรวมพลังกุดาลินี่ ปล่อยท่าไม้ตายสูงสุด มหาโรสินี ซึ่งเป็นแสงสว่างมากโจมตีใส่ชิริว จนตาของชิริวพร่ามัวและบอดในที่สุด ซึ่งก่อนที่ชิริวจะตาบอด ชิริวได้รวบรวมพลังคอสโม่ทั้งหมดขอให้เห็นจักระในร่างกายของกฤษณะ จึงสามารถเห็นได้ในที่สุดเป็นจุดเรียงกันเป็นแนวตรงตามร่างกาย ชิริวใช้เอ็กคาริเบอร์ผ่าจักระทั่งหมดของกฤษณะ และล้มกฤษณะลงได้
สเกล

กฤษณะสวมชุดสเกลคริสซาออร์ ซึ่งตามตำนานว่า เป็นบุตรชายของโพไซดอน มีหอกทองคำเป็นอาวุธ เกิดมาจากเลือดคอที่พุ่งของเมดูซ่าที่ถูกตัดโดยเปอร์ซิอุส โดยเกิดมาพร้อมกับเพกาซัส ชื่อของคริสซาออร์ แปลว่า "หอกทองคำ"
ความสุขของกะทิ

สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ ความสุขของกะทิ (ภาพยนตร์)
หน้าปก ความสุขของกะทิ โดย แพรวสำนักพิมพ์
ใบปิด ความสุขของกะทิ ฉบับภาพยนตร์
ความสุขของกะทิ เป็นนวนิยายขนาดสั้นของ งามพรรณ เวชชาชีวะ ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทยประจำปี พ.ศ. 2549 และได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2552 ในชื่อเดียวกัน โดยมีหนังสือภาคต่อของความสุขของกะทิ ชื่อว่า ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์ และ ความสุขของกะทิ ตอน ในโลกใบเล็ก
เนื้อเรื่อง

ความสุขของกะทิ เล่าเรื่องราวของน้องกะทิ เด็กหญิงวัย 9 ขวบที่กำลังจะต้องสูญเสียแม่ ซึ่งป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง แม่รู้ตัวดีว่าไม่สามารถเลี้ยงดูกะทิได้ จึงฝากกะทิให้ตากับยายเลี้ยง กะทิเติบโตมาด้วยความรักของตาและยาย มีชีวิตอย่างสุขสบายในบ้านหลังน้อยริมคลองอันอบอุ่น
กะทิมีครอบครัวที่เอาใจใส่ ดูแลกะทิด้วยความรัก และความห่วงใยจากใจจริง เธอมีคุณตาที่เคยเป็นทนาย ซึ่งสามารถเรียกเสียงหัวเราะจากกะทิและครอบครัวได้อยู่เสมอๆ คุณยายของกะทิเป็นคนที่เคร่งครัด และหัวโบราณ แต่ถึงกระนั้นก็สอนกะทิเรื่องต่างๆนานา อาทิเช่น การทำอาหาร การอยู่ในสังคม เป็นต้น พี่ทองเป็นคนที่เข้าอกเข้าใจกะทิเป็นอย่างดี และเป็นคนที่มีบุญคุณต่อกะทิ เพราะว่าพี่ทองเคยช่วยชีวิตกะทิไว้ตอนกะทิเป็นเด็กเล็ก น้าฎา และน้ากันต์ซึ่งเป็นคนที่ห่วงใยกะทิ และคอยหาสิ่งดีๆให้กะทิอยู่เสมอๆ และเป็นคนที่พูดปลอบใจกะทิในยามที่กะทิเศร้าโศกเสียใจ และที่ขาดไม่ได้ก็คือ แม่ของกะทิ ที่ถึงแม้จะจากไปก่อนวัยอันควรแต่ก็จัดสิ่งต่างๆไว้ให้กะทิอย่างดิบดี ด้วยความรัก และเอาใจใส่จากใจ
ตัวละคร

เด็กวัด วัย 14 ปี ทองกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวกะทิโดยไม่รู้ตัว เมื่อเขาได้ช่วยชีวิตกะทิไว้ในวันฝนตก ทองมีนิสัยชอบช่วยผู้อื่นโดยธรรมชาติและโดยการอบรมของหลวงลุง เขารับกะทิเป็นน้องเล็กตั้งแต่วันแรกที่ได้เห็นเมื่อมารับบิณฑบาตกับหลวงตา และความรู้สึกนี้ไม่เคยแปรเปลี่ยนตามกาลเวลาเลย
ลุงตอง ลุงของกะทิ วัย 39 ปี เป็นลูกพี่ลูกน้องของ “ณภัทร” แม่ของกะทิ โดยนิสัยเป็นคนใจดี รักพี่น้องและพวกพ้องมาก ผูกพันกับณภัทรมาตั้งแต่เล็ก เป็นคนมีอารมณ์ขันหยิกแกมหยอก แต่ลุงตองมีสายตาแหลมคมและมองโลกในมุมปรัชญาเสมอ
หญิงสาววัย 27 ปี เป็นเลขาฯ ให้ณภัทรและกลายเป็นมือขวาในทุกเรื่องให้เธอจนถึงวาระสุดท้าย หัวใจเธอสลายเมื่อรู้ว่าณภัทรป่วยหนัก แต่ก็เป็นเวลาที่ทำให้เธอได้รู้จักความเข้มแข็ง ความเสียสละ และรักแท้ที่แม่มีให้ลูก เธอไม่อาจห้ามใจผูกพันกับเพื่อนรุ่นน้องของณภัทรได้ และรู้ว่ามีโอกาสน้อยเหลือเกินที่เขาจะมองมา แต่นั่นก็เป็นความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอที่ได้ใกล้ชิดเขาในช่วงเวลาหนึ่ง
หนุ่มโสด พูดน้อย เก็บตัว รุ่นน้องที่สนิทสนมกับณภัทรตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย กันต์ชื่นชมในความเก่งและยกให้ณภัทรเป็นผู้หญิงในดวงใจ เขาพร้อมเสียสละความสุขส่วนตัวหากจะทำให้เพื่อนรุ่นพี่จากไปโดยสงบ และพร้อมที่จะมีส่วนร่วมในการดูแลกะทิ กันต์ไม่เคยมองหาหญิงคนไหน แม้จะมีสาวสวยน่ารักอยู่ใกล้ตัว จนเมื่อภาพความจริงคมชัดว่าชีวิตไม่ควรโดดเดี่ยวนัก เขาจึงถอนสายตาจากหญิงในดวงใจมายังหญิงใกล้ตัว
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2549
บทแปลภาษาอังกฤษชื่อ The Happiness of Kati แปลโดยพรูเดนซ์ บอร์ทวิก (Prudence Borthwick) ได้รับรางวัลที่ 2 จากการประกวดงานแปล ประจำปี พ.ศ. 2548 John Dryden Translation Competition จัดโดยสมาคมวรรณคดีเปรียบเทียบแห่งอังกฤษ (British Comparative Literature Association)
ดูเพิ่ม

ความสุขของกะทิ (ภาพยนตร์)
แหล่งข้อมูลอื่น

งามพรรณ เวชชาชีวะ โก อินเตอร์ ด้วย 'ความสุขของกะทิ' เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประกาศผลรางวัล John Dryden Translation Competition ประจำปี ค.ศ. 2005  เก็บถาวร 2013-07-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพยนตร์ ความสุขของกะทิ
| ด ค กรายชื่อวรรณกรรมสัญชาติไทยที่ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนเรียงตามปี |
| --- | --- |
ลูกอีสาน (พ.ศ. 2522) ·  เพียงความเคลื่อนไหว (พ.ศ. 2523) ·  ขุนทอง เจ้าจะกลับเมื่อฟ้าสาง (พ.ศ. 2524) ·  คำพิพากษา (พ.ศ. 2525) ·  นาฏกรรมบนลานกว้าง (พ.ศ. 2526) ·  ซอยเดียวกัน (พ.ศ. 2527) ·  ปูนปิดทอง (พ.ศ. 2528) ·  ปณิธานกวี (พ.ศ. 2529) ·  ก่อกองทราย (พ.ศ. 2530) ·  ตลิ่งสูง ซุงหนัก (พ.ศ. 2531) ·  ใบไม้ที่หายไป : กวีนิพนธ์แห่งชีวิต (พ.ศ. 2532) ·  อัญมณีแห่งชีวิต (พ.ศ. 2533) ·  เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน (พ.ศ. 2534) ·  มือนั้นสีขาว (พ.ศ. 2535) ·  ครอบครัวกลางถนน (พ.ศ. 2536) ·  เวลา (พ.ศ. 2537) ·  ม้าก้านกล้วย (พ.ศ. 2538) ·  แผ่นดินอื่น (พ.ศ. 2539) ·  ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน (พ.ศ. 2540) ·  ในเวลา (พ.ศ. 2541) ·  สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน (พ.ศ. 2542) ·  อมตะ (พ.ศ. 2543) ·  บ้านเก่า (พ.ศ. 2544) ·  ความน่าจะเป็น (พ.ศ. 2545) ·  ช่างสำราญ (พ.ศ. 2546) ·  แม่น้ำรำลึก (พ.ศ. 2547) ·  เจ้าหงิญ (พ.ศ. 2548) ·  ความสุขของกะทิ (พ.ศ. 2549) ·  โลกในดวงตาข้าพเจ้า (พ.ศ. 2550) ·  เราหลงลืมอะไรบางอย่าง (พ.ศ. 2551) ·  ลับแล, แก่งคอย(พ.ศ. 2552) ·  ไม่มีหญิงสาวในบทกวี (พ.ศ. 2553)  ·  แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ (พ.ศ. 2554) ·  คนแคระ (พ.ศ. 2555) ·  หัวใจห้องที่ห้า (พ.ศ. 2556)  ·  อสรพิษและเรื่องอื่นๆ (พ.ศ. 2557)  ·  ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต (พ.ศ. 2558) ·  นครคนนอก (พ.ศ. 2559)  ·  สิงโตนอกคอก (พ.ศ. 2560) ·  พุทธศักราชอัสดงกับทรงจำของทรงจำของแมวกุหลาบดำ (พ.ศ. 2561) ·  ระหว่างทางกลับบ้าน (พ.ศ. 2562) ·  คืนปีเสือและเรื่องเล่าของสัตว์อื่น ๆ (พ.ศ. 2563) ·  เดฟั่น (พ.ศ. 2564)  ·  จนกว่าโลกจะโอบกอดเราเอาไว้ (พ.ศ. 2565)  ·  ด้วยรักและผุพัง (พ.ศ. 2566) ·  กี่บาด (พ.ศ. 2567)
ธัญพร สนธิขันธ์

| ธัญพร สนธิขันธ์ |
| --- | --- |
เกิด: 19 มิถุนายน พ.ศ. 2521 (46 ปี) ดวงพร สนธิขันธ์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง casting director พ.ศ. 2564 เป็นอาจารย์พิเศษ ที่คณะนวัตกรรมสื่อสาร วิชา Acting for cinema 2
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2537 - ปัจจุบัน
สังกัด: คีตา เรคคอร์ดส
ThaiFilmDb
ธัญพร สนธิขันธ์ หรือชื่อเดิม ดวงพร สนธิขันธ์ หรือ จอย เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย และเป็นหนึ่งในสมาชิกวง ที-สเกิ๊ต ทางสังกัดคีตา เรคคอร์ดส เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2521 มีผลงานที่มีชื่อเสียงโด่งดังคือเป็นหนึ่งในศิลปินวง ที-สเกิ๊ต ในวงนี้มีทั้งหมด 3 คนได้แก่ มาร์, จอย และ กิ๊ฟท์ จอยมีพี่ชาย 1 คนคือ กิตตินันท์ สนธิขันธ์ หรือ เจม อดีตนักร้องนำวงวีนัส
ประวัติ

จอย ได้ออกอัลบั้มกับวง ที-สเกิ๊ต ชุดแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยชื่อว่า "T-Skirt" เปิดตัวด้วยเพลง "ไม่เท่าไหร่" ต่อมาเพลงนี้ได้โด่งดังมาก ๆ เพราะเป็นเพลงเปิดตัวด้วยจังหวะเร็วสนุกสนาน บวกกับการแต่งตัวเสื้อยืดกระโปรงสั้น จึงทำให้การใส่กระโปรงขาสั้นเป็นที่ฮิตในยุคนั้นถึงยุคปัจจุบัน ต่อด้วยเพลงช้า "เจ็บแทนได้ไหม" ต่อด้วย "ฟ้องท่านเปา" ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดแรกที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ที่ มหาวิทยาลัยศรีนคริทรวิโรฒ ประสานมิตร คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการแสดง และออกแบบการแสดง เมื่อจบการศึกษา จอยได้เข้าทำงานที่ บริษัทบางกอกการละคร ในเครือของช่อง 3 Bec Tero ตำแหน่ง ครีเอทีฟ ในรายการ The weakest Link กำจัดจุดอ่อน ออกอากาศทาง ช่อง 3
เป็นแคสติงแห่งบริษัท ฟีโนมีน่า ทำงานเป็น Casting Director และ Acting Coach มาเกือบ 20 ปี ปัจจุบันเป็นแคสติ้งฟรีแลนซ์ ทำงานโฆษณากับหลายบริษัท และ แอคติ้งโค้ช 
ด้านชีวิตส่วนตัวสมรสแล้ว มีบุตรชาย 1 คน
ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษ วิชา Acting for cinema 2 ที่วิทยาลัย COSCI มศว ประสานมิตร ตั้งแต่ปี 2563 จนถึงปัจจุบัน