stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความถี่สูงสุด
การใช้งาน > การคัดกรองความปลอดภัย

เสื้อผ้าและวัสดุอินทรีย์อื่น ๆ มีความโปร่งใสต่อคลื่นมิลลิเมตร ดังนั้นการใช้งานล่าสุดจึงได้ใช้เป็นเครื่องสแกนเพื่อตรวจจับอาวุธและวัตถุอันตรายอื่น ๆ ที่ซุกซ่อนเอาไว้ใต้เสื้อผ้าสำหรับการใช้งานต่าง ๆ เช่น การรักษาความปลอดภัยที่สนามบิน กลุ่มผู้สนับสนุนความเป็นส่วนตัวมีความกังวลเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีนี้ เนื่องจากในบางกรณี เทคโนโลยีดังกล่าวช่วยให้ผู้คัดกรองมองเห็นผู้โดยสารที่สนามบินราวกับไม่ได้สวมเสื้อผ้า
หน่วยงานรักษาความปลอดภัยด้านการขนส่งสหรัฐ (TSA) ได้ติดตั้งเครื่องสแกนคลื่นมิลลิเมตรในสนามบินหลักหลายแห่ง
ก่อนที่จะมีการอัพเกรดซอฟต์แวร์ เทคโนโลยีไม่ได้ปิดบังส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายของผู้ที่ถูกสแกน อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของผู้โดยสารถูกระบบจงใจปกปิด ภาพถ่ายและถูกคัดกรองโดยช่างเทคนิคในห้องปิด จากนั้นจึงลบออกทันทีเมื่อการตรวจค้นเสร็จสิ้น ผู้สนับสนุนความเป็นส่วนตัวมีความกังวลว่า “เราเข้าใกล้การตรวจค้นเปลื้องผ้าเพื่อขึ้นเครื่องบินมากขึ้นเรื่อย ๆ” แบร์รี สไตน์ฮาร์ด จากสหภาพเสรีภาพพลเรือนอเมริกันกล่าว เพื่อแก้ไขปัญหานี้ การอัพเกรดได้ขจัดความจำเป็นในการมีเจ้าหน้าที่ในพื้นที่รับตรวจที่แยกต่างหาก ซอฟต์แวร์ใหม่นี้สร้างภาพลักษณ์ทั่วไปของมนุษย์ ไม่มีความแตกต่างทางกายวิภาคระหว่างชายและหญิงในภาพ และหากตรวจพบวัตถุ ซอฟต์แวร์จะแสดงเฉพาะกล่องสีเหลืองในพื้นที่เท่านั้น หากอุปกรณ์ตรวจไม่พบสิ่งที่น่าสนใจ จะไม่มีการแสดงภาพ ผู้โดยสารสามารถปฏิเสธการสแกนและถูกคัดกรองผ่านเครื่องตรวจจับโลหะและใช้การตบเบา ๆ แทน
จากข้อมูลของ ฟาร์รัน เทคโนโลยีส์ ผู้ผลิตเครื่องสแกนคลื่นมิลลิเมตรรุ่นหนึ่ง ระบุว่าเทคโนโลยีนี้มีไว้เพื่อขยายพื้นที่ค้นหาให้ไกลกว่าพื้นที่สแกนถึง 50 เมตร ซึ่งจะช่วยให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสามารถสแกนผู้คนจำนวนมากโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัวว่า พวกเขากำลังถูกสแกน
การใช้งาน > การวัดความหนา

การศึกษาล่าสุดที่มหาวิทยาลัยเลอเฟิน ได้พิสูจน์แล้วว่าคลื่นมิลลิเมตรสามารถใช้เป็นเครื่องวัดความหนาที่ไม่ใช่นิวเคลียร์ในอุตสาหกรรมต่าง ๆ ได้ คลื่นมิลลิเมตรช่วยให้ตรวจจับความแปรผันของความหนาได้อย่างสะอาดและไร้การสัมผัส การใช้งานจริงสำหรับเทคโนโลยีนี้มุ่งเน้นไปที่การอัดขึ้นรูปพลาสติก การผลิตกระดาษ การผลิตแก้ว และการผลิตใยแร่
การใช้งาน > ยา

การแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความเข้มต่ำ (โดยปกติคือ 10 mW/cm2 หรือน้อยกว่า) ที่มีความถี่สูงมากอาจนำไปใช้ในการแพทย์ของมนุษย์ในการรักษาโรคได้ ตัวอย่างเช่น "การได้รับ MMW ความเข้มต่ำสั้น ๆ สามารถเปลี่ยนอัตราการเติบโตและการเพิ่มจำนวนของเซลล์ กิจกรรมของเอนไซม์ สถานะของเครื่องมือทางพันธุกรรมของเซลล์ การทำงานของเยื่อหุ้มที่ถูกกระตุ้นและตัวรับส่วนต่อพ่วง" การรักษานี้มีความเกี่ยวข้องเป็นพิเศษกับช่วง 40–70 GHz การรักษาประเภทนี้อาจเรียกว่าการบำบัดด้วยคลื่นมิลลิเมตรหรือการบำบัดด้วยความถี่สูงมาก การปฏิบัตินี้เกี่ยวข้องกับประเทศในยุโรปตะวันออก (เช่น อดีตประเทศสหภาพโซเวียต) วารสารรัสเซีย คลื่นมิลลิเมตรของในด้านชีววิทยาและการแพทย์ เป็นการศึกษาพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์และการประยุกต์ทางคลินิกของการบำบัดด้วยคลื่นมิลลิเมตร
การใช้งาน > เรดาร์ตรวจจับความเร็วของตำรวจ

ตำรวจจราจรใช้ปืนเรดาร์ตรวจจับความเร็วในย่านความถี่เคเอ (33.4–36.0 GHz)
ดูเพิ่ม

ไมโครเวฟ
รังสีเทราเฮิรตซ์
แหล่งข้อมูลอื่น

FCC bulletin on MMW propagation
FCC 70/80/90 GHz overview. เก็บถาวร 2005-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
FCC 57–64 GHz rules.
Definition of frequency bands (VLF, ELF... etc.)
US Patent 7220488 – Deflecting magnetic field shield
| ด ค กสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า |
| --- | --- |
 แกมมา  เอกซ์  อัลตราไวโอเลต  มองเห็นได้  อินฟราเรด  ไมโครเวฟ  วิทยุ← ความถี่ที่สูงขึ้น       ความยาวคลื่นที่ยาวขึ้น → 
รังสีแกมมา:  รังสีแกมมาพลังงานสูงมาก  รังสีแกมมาพลังงานสูงยิ่ง 
รังสีเอกซ์:  ซอฟต์เอกซเรย์  ฮาร์ดเอกซเรย์ 
รังสีอัลตราไวโอเลต:  อัลตราไวโอเลตสุดขีด  รังสีอัลตราไวโอเลตสูญญากาศ  ไลแมน-อัลฟา  FUV  MUV  NUV  UVC  UVB  UVA 
มองเห็นได้ (แสง):  ไวโอเลต  น้ำเงิน  น้ำเงินเขียว  เขียว  เหลือง  ส้ม  แดง 
อินฟราเรด:  NIR (ย่าน: J, K, H)  SWIR  MWIR (ย่าน: L, M, N)  LWIR  FIR 
ไมโครเวฟ:  ย่าน W  ย่าน V  ย่าน Q  ย่าน Ka  ย่าน K  ย่าน Ku  ย่าน X  ย่าน C  ย่าน S  ย่าน L 
วิทยุ:  THF  EHF  SHF  UHF  VHF  HF  MF  LF  VLF  ULF  SLF  ELF 
ประเภทความยาวคลื่น:  ไมโครเวฟ  คลื่นสั้น  คลื่นปานกลาง  คลื่นยาว 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
การลดทอนของบรรยากาศในหน่วย dB/km โดยเป็นฟังก์ชันของความถี่เหนือย่านความถี่ที่สูงมาก ค่าการดูดซึมสูงสุดที่ความถี่เฉพาะเป็นปัญหา เนื่องจากองค์ประกอบของบรรยากาศ เช่น ไอน้ำ (H2O) และออกซิเจนโมเลกุล (O2) สเกลแนวตั้งเป็นลอการิทึมสองเท่า เนื่องจาก dB เองก็เป็นลอการิทึม
ส่วนหนึ่งของกล้องโทรทรรศน์วิทยุคลื่นมิลลิเมตรขนาดใหญ่อาตาคามา (ALMA) ชิลี ทวีปอเมริกา
ลิงก์ CableFree MMW ที่ติดตั้งในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ซึ่งติดตั้งสำหรับการใช้งาน Safe City โดยให้ความจุ 1 Gbit/s ระหว่างไซต์งาน ลิงก์นี้ใช้งานได้รวดเร็วและมีต้นทุนที่ต่ำกว่าไฟเบอร์ออปติก
เรดาร์ควบคุมการยิงด้วยคลื่นมิลลิเมตรสำหรับปืน CIWS บนเรือบรรทุกเครื่องบินโซเวียต มินสค์ รัสเซีย
จอห์น ด็อบบี้

จอห์น ด็อบบี้ (เสียชีวิต ค.ศ. 1952) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชายชาวออสเตรเลีย
ผลงาน

Jewelled Nights (1925)
His Royal Highness (1932)
Gone to the Dogs (1939)
ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน

| --- | --- |
ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน Flowers for Algernon
ประเภท: เรื่องสั้นขนาดยาว
ประพันธ์โดย: ดาเนียล คีย์
ผู้แปลและเรียบเรียง: ยงยุทธ ยุทธวงศ์
จากหนังสือ: ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน
สถานีย่อย:นิยายวิทยาศาสตร์
ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน นิยายแปลจากเรื่อง Flowers for Algernon (ฟลาวเวอรส์ฟอร์อัลเจอนอน) เรื่องสั้นขนาดยาว ประพันธ์โดย ดาเนียล คีย์ (Daniel Keyes) เป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของชายปัญญาอ่อน ผู้มีไอคิวเพียง 68 ซึ่งได้เข้าร่วมเป็นมนุษย์ทดลอง รับการผ่าตัดเพื่อพัฒนาสมองให้ฉลาดขึ้นเป็นสามเท่า เขาได้เขียนบันทึกชีวิตจากที่เป็นคนปัญญาอ่อนจนกลายเป็นอัจฉริยะ
Flowers for Algernon ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร The Magazine of Fantasy and Science Fiction ปี พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) นอกเหนือไปจากรางวัลฮิวโกสำหรับเรื่องสั้นขนาดยาวในปี พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) เมื่อผู้เขียนนำไปขยายต่อเป็นนวนิยายในปี พ.ศ. 2509 (ค.ศ. 1966) ก็ได้รับรางวัลเนบิวลาในปีเดียวกัน และเมื่อถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) (Charly 1968) ก็ได้รางวัลออสการ์ สำหรับบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ส่วน คลิฟ โรเบิร์ตสัน ผู้เล่นบท ชาลี ได้ตุ๊กตาทองสำหรับผู้แสดงนำ ถูกนำไปแสดงเป็นละครเพลงบรอดเวย์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ทีวีในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) (ช่อง CBS นำแสดงโดย แมธธิว โมดีน) และถูกนำไปสร้างสรรค์ต่อในรูปแบบอื่นๆ อีกมากมาย
Flowers for Algernon ได้รับการถ่ายทอดเป็นภาษาไทยครั้งแรกในชื่อว่า "ดอกไม้สำหรับอัลเกอน่อน"  โดย สุรชาติ จักร์ภัร์ศิริสุข ตีพิมพ์ใน "นิยายวิทยาศาสตร์ ชมรมการศึกษาฯ ฉบับที่ 1" โดยชมรมการศึกษา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปีพ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973) และครั้งที่สองในชื่อว่า "ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน" โดย ยงยุทธ ยุทธวงศ์ ตีพิมพ์ใน "ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน" หนังสือรวมเรื่องสั้นชื่อเดียวกัน โดยสำนักพิมพ์ดวงกมล เมื่อปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) สมัยที่ สุชาติ สวัสดิ์ศรี เป็นบรรณาธิการนิยายวิทยาศาสตร์
เนื้อเรื่องย่อ

ชาลี กอดอน เข้าร่วมการทดลองผ่าตัดให้สมองมีพัฒนาการเป็นสามเท่าจากที่มีอยู่เดิม เขาได้เขียนบันทึกประจำวัน เพื่อบันทึกความเป็นไปในชีวิตของเขา จากที่มีไอคิวเพียง 68 จนกลายเป็นอัจฉริยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน เก็บถาวร 2004-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จังหวัดแม่สอด

สำหรับความหมายอื่นของ "แม่สอด" ดูที่ แม่สอด (แก้ความกำกวม)
บทความนี้เกี่ยวกับโครงการจัดตั้งจังหวัดของไทย สำหรับอำเภอที่มีชื่อเดียวกันในจังหวัดตาก ดูที่ อำเภอแม่สอด
| จังหวัดแม่สอด |
| --- | --- |
โครงการจัดตั้งจังหวัด
อาคารเทศบาลนครแม่สอด ที่เสนอเมื่อ พ.ศ. 2547 เพื่อจะใช้เป็นศาลากลางจังหวัดแม่สอด
ประเทศ:  ไทย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,713.88 ตร.กม. (4,136.65 ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (เวลามาตรฐานไทย)
จังหวัดแม่สอด เป็นแนวคิดในการรวม 5 อำเภอชายแดนฝั่งตะวันตกของจังหวัดตาก อันประกอบด้วย อำเภอแม่สอด อำเภออุ้มผาง อำเภอแม่ระมาด อำเภอท่าสองยาง และอำเภอพบพระ เนื่องจากมีสภาพภูมิประเทศเป็นป่าเขา ยากต่อการดูแลของเจ้าหน้าที่ระดับสูง ดังนั้นจึงได้มีความพยายามที่จะผลักดันให้ 5 อำเภอชายแดนเป็นจังหวัดแม่สอดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 แต่ไม่ผ่านเกณฑ์เนื่องจากจำนวนประชากรไม่ถึงจำนวนที่กำหนด และความเจริญของตำบลโดยรอบ
เขตการปกครองตามโครงการ

ในโครงการ จังหวัดแม่สอดจะประกอบด้วย 5 อำเภอ และ 4 กิ่งอำเภอ คือ
อำเภอเมืองแม่สอด (เปลี่ยนจาก อำเภอแม่สอด)
อำเภอแม่ระมาด
อำเภอท่าสองยาง
อำเภอพบพระ
อำเภออุ้มผาง
กิ่งอำเภอรวมราษฎร์คีรี (กิ่งอำเภอใหม่ในจังหวัดแม่สอด แยกจากอำเภอพบพระ)
กิ่งอำเภอพะวอ-ด่านแม่ละเมา (กิ่งอำเภอใหม่ในจังหวัดแม่สอด แยกจากอำเภอแม่สอด)
กิ่งอำเภอมงคลคีรีเขตร์ (กิ่งอำเภอใหม่ในจังหวัดแม่สอด แยกจากอำเภอท่าสองยาง)
กิ่งอำเภอแม่จะเรา (กิ่งอำเภอใหม่ในจังหวัดแม่สอด แยกจากอำเภอแม่ระมาด)
การขอยกฐานะ

นายเทอดเกียรติ ชินสรนันท์ นายกเทศมนตรีเมืองแม่สอด จังหวัดตาก ได้มีหนังสือเรียนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และส่วนราชการอื่น ๆ ขอให้พิจารณายกฐานะ 5 อำเภอชายแดนซีกตะวันตกของจังหวัดตาก ซึ่งกระทรวงมหาดไทยได้มีหนังสือให้จังหวัดตากดำเนินการตรวจสอบข้อมูลและความเหมาะสม รวมทั้งความคิดเห็นในการจัดตั้งจังหวัดใหม่ ตามหลักเกณฑ์การจัดตั้งจังหวัดตามมติ ครม. เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2524
ข้อมูลพื้นฐาน

การจัดตั้งจังหวัดแม่สอด มีลักษณะสำคัญ คือ
จุดแข็ง
ทำให้ประชาชนสามารถเดินทางติดต่อกับหน่วยราชการได้สะดวกรวดเร็วมากขึ้น ก่อให้เกิดผลดีทางด้านความมั่นคงตามแนวชายแดน
ทำให้เกิดการขยายตัวทางด้านเศรษฐกิจการลงทุนตามแนวชายแดนมากยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นการสร้างรายได้ ขยายโอกาส และสร้างความเจริญให้กับประชาชนในพื้นที่
ทำให้การดูแลแก้ไขปัญหาของประชาชนโดยหน่วยงานภาครัฐเป็นไปอย่างทั่วถึง ด้วยความสะดวก และรวดเร็ว
จุดอ่อน
ทำให้จังหวัดเดิมมีขนาดเล็กลง ขาดการเชื่อมโยงระบบเศรษฐกิจที่ดี ตามลักษณะโครงสร้างพื้นฐานทางสังคมดั้งเดิม
ทำให้การบริหารงานภาครัฐในด้านการบริการประชาชนเกิดความไม่คุ้มค่าเชิงภารกิจ เมื่อเทียบเท่ากับสัดส่วนจำนวนประชากรที่คงเหลือ
จังหวัดตาก ยังคงมีข้อมูลทั่วไปซึ่งไม่สอดคล้องตามหลักเกณฑ์การจัดตั้งจังหวัดใหม่ 4 ประเด็น คือ
จำนวนอำเภอ ในเขตการปกครองของจังหวัดตาก แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 อำเภอ และหากมีการยกฐานะ อำเภอแม่สอด อำเภอท่าสองยาง อำเภอแม่ระมาด อำเภอพบพระ และอำเภออุ้มผาง แยกไปตั้งจังหวัดใหม่ จะทำให้จังหวัดเดิมมีอำเภอ เหลือเพียง 4 อำเภอ คือ อำเภอเมืองตาก อำเภอบ้านตาก อำเภอสามเงา และอำเภอวังเจ้า
จำนวนประชากร จังหวัดตาก มีจำนวนประชากรตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 2 กรกฎาคม 2547 จำนวน 516,627 คน ซึ่งเมื่อแยก 5 อำเภอชายแดนไปตั้งจังหวัดใหม่แล้ว จะทำให้จังหวัดเดิมเหลือจำนวนประชากรเพียง 209,077 คน และจังหวัดที่ตั้งใหม่มีจำนวนประชากรเพียง 307,550 คน
ปัจจัยเกี่ยวกับอัตรากำลังเจ้าหน้าที่ กรณีการจัดตั้งจังหวัดขึ้นใหม่มีความจำเป็นต้องจัดอัตรากำลังเจ้าหน้าที่ของราชการต่างๆ เพิ่มขึ้น ซึ่งไม่สอดคล้องกับนโยบายลดอัตรากำลังเจ้าหน้าที่ภาครัฐของรัฐบาล
ความคิดเห็นของประชาชน และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น แบ่งออกเป็น 2 ฝ่าย คือ ทางด้าน อำเภอแม่สอด อำเภอท่าสองยาง อำเภอแม่ระมาด อำเภอพบพระ และอำเภออุ้มผาง โดยส่วนใหญ่จะเห็นด้วย แต่ทางด้านอำเภอเมืองตาก อำเภอบ้านตาก อำเภอสามเงา และอำเภอวังเจ้า จะไม่เห็นด้วยกับการขอตั้งจังหวัดใหม่
นอกจากกรณีตามข้อ 2.1, 2.2 เมื่อพิจารณาปัจจัยทางด้านเนื้อที่ และสภาพภูมิศาสตร์ลักษณะพิเศษของจังหวัด ผลดีในการให้บริการประชาชน สถานทีราชการและความพร้อมในด้านอื่นๆ รายได้ รวมทั้งหลักเกณฑ์อื่นๆ แล้ว ทุกกรณีจะมีลักษณะเป็นไปโดยสอดคล้องตามหลักเกณฑ์เงื่อนไขที่กำหนดไว้
จากการพิจารณาข้อมูลตามที่ปรากฏในภาพรวมแล้วเห็นว่า การขอยกฐานะ 5 อำเภอชายแดนเป็นจังหวัด ยังคงมีองค์ประกอบปัจจัยไม่สมบูรณ์ครบถ้วนตามหลักเกณฑ์การจัดตั้งจังหวัดใหม่ ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2524 ประกอบกับปัจจุบันได้มีการบริหารราชการจังหวัดแบบบูรณาการเพื่อการพัฒนา (CEO) โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้ดูแลแก้ไขปัญหาข้อจำกัดในด้านต่างๆ และอำนวยความสะดวกด้านบริการประชาชนในระดับพื้นที่อยู่แล้ว แต่ทั้งนี้ หากเป็นนโยบายของรัฐบาลในการที่จะแก้ไขปัญหาข้อจำกัดในด้านสภาพพื้นที่ของจังหวัด ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางและมีลักษณะยาวมาก ตลอดจนเพื่อการดูแลแก้ไขปัญหาตามแนวชายแดน อันจะเป็นการอำนวยประโยชน์สุข และก่อให้เกิดผลดีแก่ประชาชาชนมากยิ่งขึ้น ก็สามารถดำเนินการได้โดยการเสนอขอยกเว้นมติคณะรัฐมนตรีดังกล่าว
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ วอร์เกมส์ของพวกเรา

| ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ วอร์เกมส์ของพวกเรา |
| --- | --- |

กำกับ: โฮโซดะ มาโมรุ
นักแสดงนำ: ฟุจิตะ โทชิโกะ เป็น ยางามิ ไทจิ ซากาโมโตะ ชิกะ เป็น  อากุมอน/เกร์ยมอน/เมทัลการูรูมอน/วอร์เกร์ยมอน/โอเมกามอน
วันฉาย: 4 มีนาคม, พ.ศ. 2543
ความยาว: 40 นาที
ภาษา: ภาษาญี่ปุ่น
ข้อมูลจาก IMDb
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ วอร์เกมส์ของพวกเรา (ญี่ปุ่น: デジモンアドベンチャー　ぼくらのウォーゲーム; โรมาจิ: Dejimon Adobenchā: Bokura no Wō Gēmu!) เป็นภาพยนตร์ของ ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ ฉบับภาพยนตร์ ลำดับที่ 2
เนื้อเรื่อง

หลังจากที่ดิจิตอลเวิลด์ได้กลับมาสงบสุขอีกครั้ง จู่ๆโคชิโร่
ก็มาหาไทจิที่บ้านเพื่อบอกเกี่ยวกับดิจิม่อนรูปแมงกะพรุนที่ปรากฏ
ขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ และสร้างความเดือดร้อนไปทั่วโลก มัน
พัฒนาตัวมันเองได้อย่างรวดเร็ว และเข้าไปใน Website ของรัฐบาล
สหรัฐฯโดยมีจุดมุ่งหมายที่ขีปนาวุธ และเริ่มทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า
โลกตกอยู่ในภาวะวิกฤต เด็กทั้งแปดจึงรวมพลังกับดิจิม่อนคู่หู เข้า
ต่อสู้ในโลกของดิจิตอลเวิลด์อีกครั้ง
ตัวละคร

ยางามิ ไทจิ
อากูมอน
อิซึมิ โคจิโร่
กาบูมอน
ทาเคโนะอุจิ โซระ
อิชิดะ ยามาโตะ
ทาคาอิชิ ทาเครุ
ทาจิคาวะ มีมี่
คิโด โจ
ยางามิ ฮิคาริ
ซ็อง ฮัน-บิน

| ซ็อง ฮัน-บิน |
| --- | --- |
ซ็องในเดือนมีนาคม 2024
เกิด:  (2001-06-13) 13 มิถุนายน ค.ศ. 2001 (23 ปี) โชนัน จังหวัดชุงช็องใต้ เกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2022–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  Studio Gl1de  Wake One 
สมาชิกของ: ซีโรเบสวัน
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 성한빈
อาร์อาร์: Seong Han-bin 
เอ็มอาร์: Sŏng Hanpin 
 
ซ็อง ฮัน-บิน (เกาหลี: 성한빈; เกิด 13 มิถุนายน ค.ศ. 2001) เป็นที่รู้จักในชื่อ ฮันบิน (한빈) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักจากการแข่งขันในรายการเรียลลิตีโชว์บอยส์แพลนเน็ตของเอ็มเน็ต ซึ่งเขาได้อันดับที่สองในตอนสุดท้าย ทำให้เขาได้เป็นสมาชิกของซีโรเบสวัน
ชีวิตในวัยเด็ก

ซ็องเกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2001 ในโชนัน จังหวัดชุงช็องใต้ เขามีน้องสาวที่อายุน้อยกว่าเขาสี่ปี ซ็องมีพื้นฐานการเต้นสตรีทในWaackingและtuttingซึ่งเขาได้รับการฝึกฝนมาตั้งแต่มัธยมต้น ซ็องเคยได้รับการฝึกฝนภายใต้คิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ ในช่วงเวลานี้เขาได้รับใบอนุญาตบาริสต้าในขณะที่ทำงานที่ร้านกาแฟแม่ของเขา
เขาเรียนในแผนกการแสดงเคป็อปที่สถาบันสื่อและศิลปะดงอา
อาชีพ > 2018–ปัจจุบัน: จุดเริ่มต้นอาชีพ บอยส์แพลนเน็ต และเปิดตัวกับ ซีโรเบสวัน

ซ็องเริ่มต้นอาชีพของเขาในฐานะนักเต้นสำรองในโรงเรียนมัธยมและในปี 2018 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเต้นที่แสดงร่วมกับวอนนาวันในเพลง "Boomerang" ที่SBS Gayo Daejeonเขาปรากฏตัวอีกครั้งในงาน 2019 MAMA Music Awards ในฐานะนักเต้นสำรองสำหรับ "Dionysus" ของ บีทีเอส
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2023 ในฐานะตัวแทนจากค่าย Studio Gl1de ซ็องได้เข้าร่วมการแข่งขันในรายการเรียลลิตีโชว์บอยส์แพลนเน็ตและจบในอันดับที่สองด้วยคะแนนโหวต 1,888,414 คะแนน  เขาได้รับการยืนยันให้อยู่ในกลุ่มสุดท้ายซีโรเบสวันและได้รับเลือกเป็นหัวหน้ากลุ่มในวันที่ 11 พฤษภาคม เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม Wake One Entertainment ยืนยันว่า ซีโรเบสวัน จะเปิดตัวในเดือนกรกฎาคม 2023 นี้ เมื่อวันที่ 1 กันยายน ซ็องได้รับการประกาศให้เป็นพิธีกรคนใหม่ของเอ็มเคานต์ดาวน์ของเอ็มเน็ต เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2024 ซ็องได้รับการประกาศให้เป็นนักเล่าเรื่องคนใหม่ของไอ-แลนด์ 2: เอ็น/เอ
กุเดทามะ

| กุเดทามะ |
| --- | --- |
ตัวละครใน อนิเมะโทรทัศน์กุเดทามะ
สินค้าของกุเดทามะ
ปรากฏครั้งแรก: พ.ศ. 2556
สร้างโดย: Amy
ให้เสียงโดย: จุงโกะ ทาเกอูจิ (ญี่ปุ่น) ชุนซูเกะ ทาเกอูจิ (ซีรีส์เน็ตฟลิกซ์)  คมสรร รัตนากรบดี (พากย์ไทยของซีรีส์เน็ตฟลิกซ์)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
นามแฝง: ไข่ขี้เกียจ
เผ่าพันธุ์: ไข่
เพศ: ไข่
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
กุเดทามะ (ญี่ปุ่น: ぐでたま; โรมาจิ: Gudetama; ทับศัพท์: กูเดตามะ) เป็นตัวละครการ์ตูนในปี พ.ศ. 2556 สร้างโดยบริษัทซานริโอ ประเทศญี่ปุ่น ตัวละครเป็นมานุษยรูปนิยมของไข่แดงผู้มีอุปนิสัยหลักคือขี้เกียจและเศร้าสร้อย ชื่อ "กุเดทามะ" มาจากคำภาษาญี่ปุ่น "กูเดกูเดะ" (ぐでぐで, gudegude) ที่มีความหมายว่า "ขี้เกียจ" และ "ทามาโงะ" (たまご, tamago) ที่มีความหมายว่า "ไข่" กุเดทามะสร้างสรรค์โดย Amy นักออกแบบของซานริโอ ซึ่งมีชื่อจริงว่า เอมิ นางาชิมะ (永嶋 瑛美, Nagashima Emi)
เดิมกลุ่มเป้าหมายเจาะตลาดวัยก่อนวัยรุ่น วัยรุ่น และผู้ใหญ่ที่เกี่ยวข้องความรู้สึกของกุเดทามะเกี่ยวกับความยากลำบากในการเอาตัวรอดในสังคมยุคปัจจุบัน ด้วยเหตุนี้กลุ่มเป้าหมายจึงขยายไปถึงคนรุ่นมิลเลนเนียลด้วย ในปี พ.ศ. 2562 กุเดทามะเป็นตัวละครที่ทำกำไรมากที่สุดเป็นอันดับสามของซานริโอ กุเดทามะปรากฏในซีรีส์แอนิเมชันช่วงเช้าทางช่องทีบีเอสของญี่ปุ่นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 ถึง พ.ศ. 2563 และปรากฏในซีรีส์ของเน็ตฟลิกซ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 มีการสร้างวิดีโอเกมและหนังสือการ์ตูนที่อิงจากตัวละครกุเดทามะ เครื่องบินและรถไฟได้รับการตกแต่งในธีมกุเดทามะ และร้านอาหารก็มีบริการเมนูไข่ในธีมกุเดทามะ ตัวละครยังได้ปรากฏบนสินค้าหลากหลายประเภท เช่น เครื่องแต่งกาย เครื่องเขียน และของเล่น
การสร้างสรรค์และประวัติ

กุเดทามะถูกสร้างสรรค์ขึ้นในปี พ.ศ. 2556 โดย Amy หรือเอมิ นางาชิมะ (永嶋 瑛美, Nagashima Emi) นักออกแบบอายุ 26 ปี (ในเวลานั้น) ของซานริโอ การสร้างสรรค์กุเดทามะได้แรงบันดาลใจจากจากไข่ที่ Amy เตรียมจะใช้ทำอาหารเย็นหลังการทำงานตลอดทั้งวัน Amy เห็นว่าไข่แดงดูน่ารักเพราะท่าทางขี้เซาของมัน และรู้สึกว่าไข่แดงดูเหมือนคนรุ่นเยาว์ในยุคนี้ที่รู้สึกว่าชีวิตน่าเบื่อหน่าย เธอจึงออกแบบตัวละครไข่และสร้างบุคลิกให้ดึงดูดคนยุคมิลเลนเนียล
ในปี พ.ศ. 2556 กุเดทามะเข้าร่วมในการแข่งขันเกี่ยวกับอาหารที่จัดขึ้นโดยซานริโอ เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักออกแบบและทดสอบตัวละครใหม่ กุเดทามะได้อันดับสองในการแข่งขัน โดยผู้ชนะเลิศคือเนื้อปลาแซลมอนผู้ร่าเริงชื่อคิริมิจัง แม้ว่าในตอนแรกกุเดทามะจะได้รับความนิยมน้อยกว่าคิริมิจัง แต่ภายหลังก็มีแฟน ๆ เพิ่มขึ้นและขึ้นมามีมูลค่าทางการตลาดสูงกว่าตัวละครปลาแซลมอน
ชื่อ "กุเดทามะ" มีที่มาจากคำสองคำ คำแรกคือเสียงสือความว่า  "กูเดกูเดะ" (ぐでぐで, gudegude) ซึ่งใช้สื่อถึงความรู้สึกเกียจคร้านและขาดพลังงาน คำที่สองคือคำภาษาญี่ปุ่น "ทามาโงะ" (たまご, tamago) ที่มีความหมายว่า "ไข่" ดังนั้นชื่อ "กุเดทามะ" จึงแปลได้ว่า "ไข่ขี้เกียจ"
ซีรีส์แอนิเมชันกุเดทามะเปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2557 ในรายการโทรทัศน์จของช่องทีบีเอสทีวีชื่อ  อาซะจัง! (あさチャン!) ช่วงข่าวครอบครัวยามเช้า แต่ละตอนของซีรีส์กุเดทามะ มีความยาวเพียงประมาณหนึ่งนาที และในปี พ.ศ. 2560 ซีรีส์กุเดทามะมีจำนวนตอนเกือบ 1,000 ตอน
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 บัญชีทวิตเตอร์ของกุเดทามะอย่างเป็นทางการโดยซานริโอมีผู้ติดตาม 1.029 ล้านคน ถือเป็นตัวละครที่มีผู้ติดตามมากที่สุดในบรรดาตัวละครซานริโอทั้งหมด.  ในปี พ.ศ. 2562 กุเดทามะเป็นตัวละครที่ทำกำไรได้มากที่สุดเป็นอันดับสามของซานริโอ รองจากเฮลโลคิตตีและมายเมโลดี้
ตัวละคร

กุเดทามะเป็นไข่แดงของไข่ดิบที่มีสีเหลืองเข้ม มีหัวแต่ไม่มีคอ ลำตัวมีแขนขาแต่ไม่มีนิ้วมือหรือนิ้วเท้า ดวงตาถูกวาดเหมือนวงรีสองวง ท่าทางเฉื่อยชา มีปากมีลิ้นแต่ไม่มีฟันที่ชัดเจน อาหารโปรดคือโชยุและเป็นหนึ่งในไม่กี่อย่างที่ช่วยกระตุ้นกุเดทามะได้  มักเป็นปรากฏในท่านอนบนไข่ขาวที่ใช้ต่างเตียง และใช้เบคอนต่างผ้าห่ม นอกจากนี้ยังมีภาพอื่น ๆ อีกมากมายเกี่ยวกับกุเดทามะที่สอดคล้องกับวิธีการปรุงไข่แบบต่าง ๆ ตัวละครปรากฏเช่นไข่ที่ยังไม่ได้ปอกเปลือก ไข่คน ไข่ดาว ไข่ต้ม ไข่สไลซ์ แซนวิชสลัดไข่ ไข่เบเนดิกต์ คัสตาร์ด มายองเนส ไข่เยี่ยวม้า และขนมอบที่ทำจากไข่
วัฒนธรรม

ปัจจัยด้านวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องกับกระแสความนิยมของกุเดทามะสามารถสรุปได้เป็น 2 ประเภท คือวัฒนธรรมคิโมะ-คาวาอี และวัฒนธรรมอาหารของญี่ปุ่น วัฒนธรรมทั้งสองนี้สามารถอธิบายถึงแนวโน้มที่ไม่หยุดยั้งของกุเดทามะและเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังความนิยมได้
วัฒนธรรม > คิโมะ-คาวาอี

กุเดทามะแตกต่างจากตัวละครที่น่ารักและมองโลกในแง่ดีอื่น ๆ ในวัฒนธรรมคาวาอีของญี่ปุ่น เนื่องจากกุเดทามะมีแง่มุมที่แย่จึงถูกจัดให้อยู่ในประเภทคิโมะ-คาวาอี (ซึ่งแปลว่า "น่ารักน่าขยะแขยง" หรือ "น่ารักน่าขนลุก") ความคิโมะ-คาวาอีของกุเดทามะแสดงออกผ่านความหดหู่ใจซึ่งทำให้มันบ่นเกี่ยวกับชีวิตที่ลำบากของมันอยู่ตลอดเวลา
การที่กุเดทามะพูดค้านสิ่งต่าง ๆ ต่อหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตทำให้กุเดทามะกลายเป็นที่นิยมอย่างไม่เคยมีมาก่อนในหมู่ชาวญี่ปุ่นที่น่าจะอดทนและขยันหมั่นเพียร  มีผู้ให้ความเห็นว่าความนิยมของกุเดทามะสามารถตีความได้ว่าเป็นสัญญาณของความไม่สนใจต่องานของคนยุคมิลเลนเนียล และยังอาจจะถึงบ่งบอกถึงอาการของภาวะซึมเศร้า นักแปลชื่อ แมตต์ อัลต์แสดงความคิดเห็นว่า "มาสคอตเช่นกุเดทามะเป็นวิธีที่เหมาะในการแสดงตัวตนมากกว่าแค่พูดหรือพิมพ์แสดงอารมณ์ออกมา"
วัฒนธรรม > วัฒนธรรมอาหาร

วัฒนธรรมประชานิยมของญี่ปุ่นก่อนหน้านี้มีตัวละครที่เกี่ยวกับอาหาร เช่น อันปังแมน ซูเปอร์ฮีโร่ถั่วแดง กับซีรีส์แอนิเมชันที่มีตัวละครต่าง ๆ ที่ทำจากไข่
โดยทั่วไปแล้ว ไข่ในประเทศญี่ปุ่นมีเสียงสะท้อนทางสังคมที่หลากหลาย เอมิ นางาชิมะ ผู้ออกแบบกุเดทามะ กล่าวว่าต้นกำเนิดของตัวละครนี้มาจากอาหารเช้าของพนักงานชาวญี่ปุ่นคือ ทามาโงกาเกโงฮัง (ไข่ดิบราดบนข้าวขาว) เป็นที่ถกเถียงกันว่าไข่มีศักยภาพเชิงสัญลักษณ์และเชิงเปรียบเทียบมากมายในแง่ของพนักงานยุคมิลเลนเนียล จึงเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ตัวละครไข่ กุเดทามะเป็นเพียงไข่แดง ไม่ใช่ไข่ทั้งฟอง บ่งบอกถึงลักษณะการจ้างงานแบบเลือกสรรและการประเมินค่าแบบทุนนิยม ซึ่งเรียกร้องสิ่งที่ดีที่สุดจากผู้คนและทิ้งส่วนที่เหลือไป คนในสังคมปัจจุบันถูกประเมินค่าด้วยสิ่งที่พวกเขาสามารถอุทิศตนให้สังคมได้เฉกเช่นไข่ ดังนั้นกุเดทามะจึงแฝงเสียงสะท้อนทางสังคมและได้รับความนิยมอย่างสูง
สื่อ > ซีรีส์โทรทัศน์

ซีรีส์แอนิเมชันขนาดสั้นของกุเดทามะออกอากาศทางช่องทีบีเอส (Tokyo Broadcasting System) ของญี่ปุ่นระหว่างปี พ.ศ. 2557 ถึง พ.ศ. 2563 ออกอากาศทุกวันโดยเป็นส่วนหนึ่งของรายการข่าวครอบครัวยามเช้า อาซะจัง! (あさチャン!, Asa Chan!, แปลว่า "โอกาสยามเช้า!") แต่ละตอนยังมีเกมที่ชื่อว่า "Gudetama Chance!" ซึ่งให้ผู้ชมใช้รีโมตคอนโทรลเพื่อชิงรางวัล แต่ละตอนและส่วนเกมจะใช้เวลาเพียงหนึ่งนาทีเท่านั้น ในปี พ.ศ. 2562 มีมากกว่า 1,200 ตอน
ซีรีส์เป็นเรื่องราวของกุเดทามะและตัวละครมนุษย์ที่ปรากฏซ้ำ หนึ่งในตัวละครดังกล่าวคือ คุณนิเซทามะ (ニセたまさん, Nisetamasan, แปลว่า "ไข่ปลอม") ชายหนุ่มที่สวมชุดสีเหลืองคล้ายกับชุดเซ็นไตแต่เปิดใบหน้า คล้ายกับกุเดทามะที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ ช่วงสั้น ๆ ของซีรีส์จบลงด้วยเพลงประจำตัวของกุเดทามะและการเต้นรำสไตล์ร่วมสมัยที่แสดงโดยคุณนิเซทามะ
สื่อ > ซีรีส์เน็ตฟลิกซ์

| --- | --- |
กุเดทามะ ไข่ขี้เกียจผจญภัย
ぐでたま ～母をたずねてどんくらい～ (Gudetama: Haha o Tazunete Don Kurai)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Gudetama: An Eggcellent Adventure
แนว: สุขนาฏกรรม, ผจญภัย
สร้างโดย: ซานริโอ
โอเอ็นเอ
กำกับโดย: โมโตนาริ ซากากิบาระ
เขียนบทโดย: โยอิจิ คาโต
ดนตรีโดย: โคจิ เอ็นโด
สตูดิโอ: โอแอลเอ็ม
ฉาย: 13 ธันวาคม พ.ศ. 2565
ตอน: 10
ซีรีส์โทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องไลฟ์แอ็กชันผสมคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน ชื่อเรื่องว่า กุเดทามะ ไข่ขี้เกียจผจญภัย (ญี่ปุ่น: ぐでたま ～母をたずねてどんくらい～; โรมาจิ: Gudetama: Haha o Tazunete Don Kurai) ผลิตโดยสตูดิโอโอแอลเอ็ม กำกับโดยโมโตนาริ ซากากิบาระ กำกับโดยโยอิจิ คาโต และแต่งดนตรีประกอบโดยโคจิ เอ็นโด ปล่อยฉายทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2565 มีทั้งหมด 10 ตอนเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของกุเดทามะและตัวละครลูกไก่ชื่อชากิปิโยะในการเดินทางข้ามประเทศญี่ปุ่นเพื่อตามหาแม่ ชุนซูเกะ ทาเกอูจิรับหน้าให้เสียงพากย์ตัวละครไข่ที่แตกต่างกัน 24 ตัวละครในซีรีส์รวมถึงกุเดทามะ ส่วนชากิปิโยะให้เสียงพากย์โดยเซรัง ฟูกูชิมะ เพลงประกอบซีรีส์ร้องโดยยูโกะ ฮาระจากวง Southern All Stars ในรูปแบบพากย์ไทย ตัวละครไข่ต่าง ๆ รวมถึงกุเดทามะให้เสียงพากย์โดยคมสรร รัตนากรบดี ชากิปิโยะให้เสียงพากย์โดยสิษฐารัตน์ ปี่ทอง
สื่อ > ซีรีส์เน็ตฟลิกซ์ > รายชื่อตอน

| ตอนที่  | ชื่อตอน  |
| --- | --- |
1: "ขี้เกียจ..."
2: "น่าเวียนหัว"
3: "ประเทศนี้ให้ดีสุดได้แค่นี้เหรอ"
4: "อาาาา"
5: "หน้าเน่าแล้ว นิสัยก็ยังเน่าอีก"
6: "มาสคอตสุดฮิป"
7: "มีไข่กี่ฟองในออมเล็ตจานนั้น"
8: "ยอมแพ้แล้ว"
9: "แม่น้องอยู่ไหน"
10: "เหนื่อยจัง..."
สื่อ > ดนตรี

วงอัลเตอร์เนทีฟร็อก They Might Be Giants สร้างสรรค์เพลงที่ชื่อว่า "Gudetama's Busy Days".
สื่อ > วิดีโอเกม

มีวิดีโอเกมญี่ปุ่นสองเกมเกี่ยวกับกุเดทามะบนเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2558 และ พ.ศ. 2559 และทามากตจิในธีมกุเดทามะในปี พ.ศ. 2560
Gudetama Tap!  เป็นเกมมือถือที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2562 เป็นเกมเล่นฆ่าเวลาหรือเกมสะสม เกมนี้เล่นง่ายแต่ใช้เวลารอนาน เกมนี้เกี่ยวกับการใช้สูตรอาหารต่าง ๆ ปรุงกุเดทามะประเภทต่าง ๆ เป็นหลัก สูตรอาหารที่ต้องใช้เวลารอนานหลายชั่วโมงสามารถปรุงกุเดทามะที่หายากได้ และผู้เล่นมีเป้าหมายที่จะรวบรวมกุเดทามะทุกชนิดเท่าที่จะทำได้
สื่อ > กิจกรรมธีม

ในปี พ.ศ. 2562 เซ็นโตซาซึ่งเป็นเกาะนอกชายฝั่งแผ่นดินใหญ่ของสิงคโปร์ ได้รับตุ๊กตากุเดทามะเป่าลมมากกว่า 800 ตัว ซึ่งใช้ในการเฉลิมฉลอง Sentosa Funset ประจำปี
ผลิตภัณฑ์

เดิมกุเดทามะมีกลุ่มเป้าหมายคือผู้ชมวัยก่อนวัยรุ่น แต่ภายหลังได้ขยายตลาดไปถึงคนรุ่นมิลเลนเนียลด้วย มีการส่งออกในหลายประเทศ เช่น จีน สิงคโปร์ สหราชอาณาจักร และเกาหลีใต้ ภายในสองปีหลังการเปิดตัวกุเดทามะ ซานริโกได้ส่งออกสินค้าในธีมกุเดทามะในประเทศญี่ปุ่นเกือบ 2,000 ชนิด ตั้งแต่ดินสอไปถึงกระเป๋าเดินทาง
ผลิตภัณฑ์ > เครื่องบิน

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 EVA Air ได้เปิดตัวเครื่องบินธีมของซานริโอใหม่ในธีมกุเดทามะ เป็นเครื่องบินแอร์บัส A321-200 ที่จุผู้โดยสารได้ 184 ที่นั่ง โดยแบ่งเป็นชั้นธุรกิจ 8 ที่นั่ง และชั้นประหยัด 176 ที่นั่ง บินระหว่างไต้หวันและโตเกียว หมอนและเก้าอี้วาดเป็นรูปกุเดทามะพร้อมแว่นกันแดดในมือ แสดงถึงบรรยากาศยามว่างของการเดินทาง
ผลิตภัณฑ์ > เครื่องสำอาง

ในปี พ.ศ. 2559 แบรนด์เครื่องสำอางเกาหลีชื่อ Holika Holika สร้างสรรค์ชุดเครื่องสำอางในธีมกุเดทามะ มีสินค้าทั้งหมด 11 รายการในชุด ซึ่งมีหน้าของกุเดทามะอยู่บนผลิตภัณฑ์ กุเดทามะและตัวละครของซานริโออื่น ๆ ยังได้ปรากฏบนผลิตภัณฑ์บำรุงผิวของ Creme Shop
ผลิตภัณฑ์ > ร้านอาหาร

มีร้านอาหารธีมกุเดทามะในประเทศญี่ปุ่น จีน สิงคโปร์ และในกรุงลอนดอน ร้านอาหารตกแต่งด้วยภาพกุเดทามะ บริการเมนูไข่ต่าง ๆ ที่มีใบหน้าของกุเดทามะให้กับลูกค้า ในปี พ.ศ. 2557  Village Vanguard Diner Lumine Machida ได้เปิดคาเฟ่ธีมกุเดทามะในเวลาจำกัด โดยบริการเค้ก เบอร์เกอร์ พุดดิ้ง และอื่น ๆ ตามธีม
ในปี พ.ศ. 2559 โชริวราเม็งได้สร้างรายการอาหารพิเศษจำกัดจำนวนที่ปรุงขึ้นเพื่อให้ดูเหมือนตัวละครจากซีรีส์กุเดทามะ ใบหน้าของกุเดทามะถูกวาดบนขนมปังเบอร์เกอร์และอาหารส่วนใหญ่มีไข่เป็นส่วนประกอบ