stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มนุษย์ต่างดาวสีเทา
ประวัติ > การลักพาตัวบาร์นีย์และเบ็ตตี้ฮิลล์

แนวคิดนี้ยังคงเป็นเพียงแนวคิดเฉพาะกลุ่มจนกระทั่งในปีพ.ศ. 2508 เมื่อมีรายงานในหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ การลักพาตัวเบ็ตตี้และบาร์นีย์ ฮิลล์ ทำให้แนวคิดนี้เป็นที่รู้จักมากขึ้น  ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าลักพาตัวไป คือ เบ็ตตี้และบาร์นีย์ ฮิลล์ อ้างว่าในปีพ.ศ. 2504 สิ่งมีชีวิตต่างดาวที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่มีผิวสีเทาได้ลักพาตัวพวกเขาไปและนำพวกเขาไปยัง จานบิน
ในบทความเรื่อง "Entirely Unpredisposed" ของเขาในปี 1990 Martin Kottmeyer แนะนำว่าความทรงจำของ Barney ที่เปิดเผยภายใต้การสะกดจิตอาจได้รับอิทธิพลจากรายการโทรทัศน์แนววิทยาศาสตร์เรื่อง The Outer Limits ชื่อว่า " The Bellero Shield " ซึ่งออกอากาศ 12 วันก่อนที่ Barney จะเข้าสู่ช่วงสะกดจิตครั้งแรก ในตอนนี้มีมนุษย์ต่างดาวที่มีดวงตาขนาดใหญ่ปรากฏตัวขึ้น เขาพูดว่า “ในทุกจักรวาล ในเอกภาพทั้งหมดที่อยู่เหนือจักรวาล ทุกคนที่มีดวงตาจะมีดวงตาที่สามารถพูดได้” รายงานจากการถดถอยได้นำเสนอสถานการณ์ที่บางแง่มุมก็คล้ายกับรายการโทรทัศน์ Kottmeyer เขียนไว้บางส่วนว่า:
Wraparound eyes are an extreme rarity in science fiction films. I know of only one instance. They appeared on the alien of an episode of an old TV series The Outer Limits entitled "The Bellero Shield." A person familiar with Barney's sketch in "The Interrupted Journey" and the sketch done in collaboration with the artist David Baker will find a "frisson" of "déjà vu" creeping up his spine when seeing this episode. The resemblance is much abetted by an absence of ears, hair, and nose on both aliens. Could it be by chance? Consider this: Barney first described and drew the wraparound eyes during the hypnosis session dated 22 February 1964. "The Bellero Shield" was first broadcast on 10 February 1964. Only twelve days separate the two instances. If the identification is admitted, the commonness of wraparound eyes in the abduction literature falls to cultural forces.
คาร์ล เซแกนสะท้อนความสงสัยของคอตต์เมเยอร์ในหนังสือของเขาเรื่อง The Demon Haunted World: Science as a Candle in the Dark ในปี 1997 ซึ่ง Invaders from Mars ได้ถูกอ้างถึงว่าเป็นแรงบันดาลใจที่เป็นไปได้อีกประการหนึ่ง
ประวัติ > การแพร่กระจายสู่นิทานพื้นบ้าน

หลังจากการเผชิญหน้าของกลุ่มฮิลส์แล้ว เกรย์ก็กลายมาเป็นส่วนสำคัญของ วิชายูเอฟโอ และนิทานพื้นบ้านอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ต่างดาว สิ่งนี้เป็นเรื่องจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของสหรัฐอเมริกา ตามที่นักข่าว CDB Bryan รายงาน การเผชิญหน้ากับมนุษย์ต่างดาว ทั้งหมดในสหรัฐอเมริกา 73% อธิบายเกี่ยวกับมนุษย์ต่างดาวสีเทา ซึ่งถือเป็นสัดส่วนที่สูงกว่าประเทศอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญ
ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 Greys มีส่วนเกี่ยวข้องกับ เหตุการณ์จานบินตก ที่ เมืองรอสเวลล์ รัฐนิวเม็กซิโก เมื่อปี 1947 สิ่งพิมพ์หลายฉบับมีคำกล่าวจากบุคคลที่อ้างว่าเห็นกองทัพสหรัฐฯ จัดการกับสิ่งมีชีวิตรูปร่างไม่ปกติ หัวล้าน และมีขนาดเท่าเด็กจำนวนหนึ่ง บุคคลเหล่านี้กล่าวอ้างว่าในระหว่างและหลังเหตุการณ์นั้น สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นมีหัวขนาดใหญ่และดวงตาเฉียง แต่มีลักษณะใบหน้าอื่น ๆ ที่สามารถแยกแยะได้เพียงเล็กน้อย
ในปี 1987 นักเขียนนวนิยาย Whitley Strieber ได้ตีพิมพ์หนังสือชื่อ Communion ซึ่งแตกต่างจากผลงานก่อนๆ ของเขา ตรงที่จัดอยู่ในประเภทสารคดี และในหนังสือนั้น เขาได้บรรยายถึงการเผชิญหน้าอย่างใกล้ชิดหลายครั้งที่เขาอ้างว่าได้ประสบกับเกรย์และสิ่งมีชีวิตนอกโลกอื่นๆ หนังสือเล่มนี้กลายเป็นหนังสือขายดีของ นิวยอร์กไทมส์  และ New Line Cinema ยังได้ออกฉายภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากหนังสือในปี 1989 นำแสดงโดย คริสโตเฟอร์ วอลเคน รับบทเป็นสไตรเบอร์
ในปี 1988 Christophe Dechavanne ได้สัมภาษณ์นักเขียน นิยายวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส และ นักวิทยาการด้านยูเอฟโอ Jimmy Guieu ใน รายการ Ciel, mon mardi ของ TF1<span typeof="mw:DisplaySpace" id="mwmg">&nbsp;</span>! . นอกจากการกล่าวถึง Majestic 12 แล้ว Guieu ยังได้บรรยายถึงการมีอยู่ของสิ่งที่เขาเรียกว่า "สีเทาตัวเล็ก" ซึ่งต่อมากลายเป็นที่รู้จักในภาษาฝรั่งเศสมากขึ้นภายใต้ชื่อ: les Petits-Gris  ต่อมา Guieu ได้เขียน สารคดีเชิงละคร สองเรื่อง โดยใช้ทฤษฎีสมคบคิดเรื่องมนุษย์ต่างดาวสีเทา / Majestic-12 เป็นโครงเรื่อง ตามที่ John Lear และ Milton William Cooper อธิบายไว้ ได้แก่ ซีรีส์เรื่อง "EBE" (สำหรับ "สิ่งมีชีวิตทางชีววิทยานอกโลก"): EBE: Alerte rouge (ภาคแรก) (1990) และ EBE: L'entité noire d'Andamooka (ภาคที่สอง) (1991)[ต้องการอ้างอิง]</link>[ จำเป็นต้องมีการอ้างอิง ]
นับแต่นั้นเป็นต้นมา สีเทาก็กลายมาเป็นหัวข้อของ ทฤษฎีสมคบคิด มากมาย นักทฤษฎีสมคบคิดหลายคนเชื่อว่ากลุ่มสีเทาเป็นส่วนหนึ่งของ ข้อมูลเท็จ ที่รัฐบาลเป็นผู้นำหรือแคมเปญ ปฏิเสธความรับผิด หรือกลุ่มสีเทาเป็นผลลัพธ์ของการทดลอง ควบคุมจิตใจ ของรัฐบาล  ในช่วงทศวรรษ 1990 วัฒนธรรมสมัยนิยมเริ่มเชื่อมโยง Greys เข้ากับ กลุ่มอุตสาหกรรมการทหาร และทฤษฎีสมคบคิดเกี่ยว กับระเบียบโลกใหม่ มากขึ้น
ในปี 1995 ผู้สร้างภาพยนตร์ Ray Santilli อ้างว่าเขาได้รับฟิล์ม 22 ม้วนจากทั้งหมด 16 ม้วน ฟิล์ม MM ที่ถ่ายทอด การชันสูตรศพของเกรย์ "ตัวจริง" ที่คาดว่าฟื้นจากสถานที่เกิดเหตุในปี 1947 ในเมืองรอสเวลล์   อย่างไรก็ตาม ในปี 2549 ซานติลลีได้ประกาศว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ใช่ภาพยนตร์ต้นฉบับ แต่เป็นการ "สร้างขึ้นใหม่" หลังจากพบว่าภาพยนตร์ต้นฉบับเสื่อมคุณภาพลง เขาบอกว่าพบเกรย์ตัวจริงและชันสูตรโดยกล้องเมื่อปีพ.ศ. 2490 และฟุตเทจที่เผยแพร่สู่สาธารณะมีฟุตเทจต้นฉบับเพียงบางส่วนเท่านั้น
การวิเคราะห์ > การเผชิญหน้าอย่างใกล้ชิดและการเรียกร้องยูเอฟโอ

เทาเป็นส่วนสำคัญในการเกี่ยวข้องกับการลักพาตัวมนุษย์ต่างดาว จากรายงานการเผชิญหน้ากับมนุษย์ต่างดาว พบว่ามีสีเทาอยู่ประมาณ 50% ในออสเตรเลีย 73% ในสหรัฐอเมริกา 48% ใน ทวีปยุโรป และประมาณ 12% ในสหราชอาณาจักร  รายงานเหล่านี้ประกอบด้วยกลุ่มสีเทาสองกลุ่มที่แตกต่างกันซึ่งมีความสูงที่แตกต่างกัน
การเรียกร้องเรื่องการลักพาตัวมักถูกอธิบายว่าเป็นเรื่องที่ กระทบกระเทือนจิตใจ อย่างมาก คล้ายคลึงกับการลักพาตัวโดยมนุษย์หรือ การล่วงละเมิดทางเพศ โดยมีระดับของความกระทบกระเทือนจิตใจและความทุกข์ทรมาน ผลกระทบทางอารมณ์จากการรับรู้ว่าถูกลักพาตัวอาจรุนแรงเท่ากับ การต่อสู้ การล่วงละเมิดทางเพศ และเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนจิตใจอื่น ๆ
ดวงตาเป็นจุดสนใจของข้อกล่าวอ้างการลักพาตัว ซึ่งมักจะอธิบายถึงเกรย์ที่จ้องมองเข้าไปในดวงตาของผู้ที่ถูกลักพาตัวไปขณะดำเนินการตามขั้นตอนทางจิต  มีการอ้างว่าการจ้องมองดังกล่าวสามารถทำให้เกิดอาการ ประสาทหลอน หรือกระตุ้นอารมณ์ต่างๆ โดยตรง
การวิเคราะห์ > การแสดงออกทางสติปัญญาในเชิงจิตวัฒนธรรม

นักประสาทวิทยา สตีเวน โนเวลลา เสนอว่ามนุษย์ต่างดาวสีเทาเป็นผลพลอยได้จากจินตนาการของมนุษย์ โดยลักษณะเด่นที่สุดของมนุษย์ต่างดาวสีเทาเป็นตัวแทนของทุกสิ่งที่มนุษย์ยุคใหม่เชื่อมโยงเข้ากับสติปัญญาโดยทั่วไป “อย่างไรก็ตาม มนุษย์ต่างดาวไม่ได้ปรากฏตัวเพียงเป็นมนุษย์เท่านั้น แต่พวกมันปรากฏตัวเหมือนมนุษย์ที่มีลักษณะทางจิตวิทยาที่เราเชื่อมโยงเข้ากับความฉลาด”
การวิเคราะห์ > “สมมติฐานของแม่”

ในปี 2548 Frederick V. Malmstrom ได้เขียนบทความลงในนิตยสาร Skeptic เล่มที่ 11 ฉบับที่ 4 โดยเสนอแนวคิดว่าสีเทาคือความทรงจำที่หลงเหลือจากพัฒนาการช่วงต้นวัยเด็ก Malmstrom สร้างใบหน้าของ Grey ขึ้นมาใหม่โดยการแปลงโฉมใบหน้าของแม่โดยอิงจากความเข้าใจที่ดีที่สุดของเราเกี่ยวกับความรู้สึกและการรับรู้ในช่วงวัยเด็ก การศึกษาวิจัยของ Malmstrom นำเสนอทางเลือกอื่นสำหรับการดำรงอยู่ของ Grey ซึ่งเป็นการตอบสนองตามสัญชาตญาณอันรุนแรงที่หลายๆ คนประสบเมื่อเห็นภาพของ Grey และ การสะกดจิตเพื่อย้อนความทรงจำ และ การบำบัดเพื่อฟื้นความจำ ในการ "ฟื้นความจำ" ของประสบการณ์การลักพาตัวโดยมนุษย์ต่างดาว พร้อมกับธีมทั่วไปของเรื่องเหล่านี้
การวิเคราะห์ > ความไม่น่าเชื่อถือเชิงวิวัฒนาการ

ตามที่นักชีววิทยา แจ็ก โคเฮน กล่าวไว้ ภาพทั่วไปของสีเทา ซึ่งสันนิษฐานว่ามันน่าจะวิวัฒนาการมาจากโลกที่มีสภาพแวดล้อมและระบบนิเวศที่แตกต่างจากโลกนั้น มีความคล้ายคลึงกับมนุษย์ในเชิงสรีรวิทยามากเกินไปจนไม่สามารถเชื่อได้ว่าเป็นตัวแทนของมนุษย์ต่างดาว
การวิเคราะห์ > สมมติฐานอื่น ๆ

สมมติฐานระหว่างมิติ สมมติฐานเกี่ยวกับโลกลึกลับ และ สมมติฐานนักเดินทางข้ามเวลา พยายามที่จะให้คำอธิบายทางเลือกเกี่ยวกับกายวิภาคและพฤติกรรมของมนุษย์ของสิ่งมีชีวิตที่ถูกกล่าวหาเหล่านี้
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ภาพวาดของมนุษย์ต่างดาวสีเทาถูกนำไปใช้ในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง แทนที่ ภาพมนุษย์ต่างดาวตัวเขียวตัวเล็กที่ ได้รับความนิยมในอดีต ย้อนกลับไปในปีพ.ศ. 2509 เป็นต้นมา ตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ อุล ตร้าแมน ถูกสร้างขึ้นมาโดยอ้างอิงจากตัวละครเหล่านี้โดยเฉพาะ  และในปีพ.ศ. 2520 ตัวละครเหล่านี้ก็ได้ปรากฏตัวใน Close Encounters of the Third Kind  นอกจากนี้ ยังมีการนำสีเทาเข้ามาใช้ใน อวกาศ และในฉากระหว่างดวงดาวอีกด้วย ในเรื่อง Babylon 5 เหล่าสีเทาถูกเรียกว่า "Vree" และถูกพรรณนาว่าเป็นพันธมิตรและหุ้นส่วนทางการค้าของโลกในศตวรรษที่ 23  ในขณะที่ในแฟรนไชส์ Stargate พวกมันถูกเรียกว่า " Asgard " และถูกพรรณนาว่าเป็น นักบินอวกาศในสมัยโบราณ[ต้องการอ้างอิง]</link>[ จำเป็นต้องอ้างอิง ] South Park เรียกพวกเขาว่า "ผู้มาเยือน"
ในช่วงทศวรรษ 1990 เรื่องราวที่เชื่อมโยง Greys กับทฤษฎีสมคบคิดกลายเป็นเรื่องธรรมดา  A well-known example is the Fox television series The X-Files, which first aired in 1993. It combined the quest to find proof of the existence of Grey-like extraterrestrials with a number of UFO conspiracy theory subplots, to form its primary story arc. Other notable examples include the XCOM video game franchise (where they are called "Sectoids"); Dark Skies, first broadcast in 1996, which expanded upon the MJ-12 conspiracy;[ต้องการอ้างอิง] A well-known example is the Fox television series The X-Files, which first aired in 1993. It combined the quest to find proof of the existence of Grey-like extraterrestrials with a number of UFO conspiracy theory subplots, to form its primary story arc. Other notable examples include the XCOM video game franchise (where they are called "Sectoids"); Dark Skies, first broadcast in 1996, which expanded upon the MJ-12 conspiracy;[ต้องการอ้างอิง]</link></link>  และ American Dad! ซึ่งมีเอเลี่ยนที่คล้ายกับสีเทาชื่อ โรเจอร์ ซึ่งเรื่องราวเบื้องหลังของเขาได้รับแรงบันดาลใจมาจาก เหตุการณ์ที่รอสเวลล์ และ ทฤษฎีสมคบคิดในพื้นที่ 51
ภาพยนตร์ Paul ในปี 2011 เล่าถึงเรื่องราวของ Grey ชื่อ Paul ซึ่งระบุว่าการปรากฏตัวบ่อยครั้งของ Grey ใน วัฒนธรรมป็อป แนววิทยาศาสตร์นั้นเป็นผลมาจากการที่รัฐบาลสหรัฐฯ จงใจแทรกภาพลักษณ์ของมนุษย์ต่างดาว Grey ในแบบแผนเข้าไปในสื่อกระแสหลัก ซึ่งก็เพื่อว่าหากมนุษย์ได้สัมผัสกับเผ่าพันธุ์ของ Paul ก็จะไม่มีความตกใจในทันทีเกี่ยวกับการปรากฏตัวของพวกเขา  การลักพาตัวเด็กโดยเกรย์เป็นจุดสำคัญของเนื้อเรื่องในภาพยนตร์เรื่อง Dark Skies ปี 2013
Greys ปรากฏในซีรีส์ ดราม่าผสม นิยายวิทยาศาสตร์ เรื่อง Resident Alien ของ Syfy ในปี 2021
Greys ปรากฏตัวในฐานะกลุ่มศัตรูหลักในเกมอิสระ Greyhill Incident ปี 2023
ภาพวาด "แลม" ของโครว์ลีย์ สิ่งมีชีวิตที่เขาเชื่อว่าได้มีการติดต่อกับเขา
ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์

ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์ (อาหรับ: منتخب قطر لكرة القدم) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศกาตาร์ อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลกาตาร์และสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
ทีมเคยเข้าร่วมแข่งขันในเอเชียนคัพ 11 ครั้ง โดยชนะเลิศสองสมัยในปี 2019 และ 2023 พวกเขาลงเล่นเกมเหย้าส่วนใหญ่ที่สนามกีฬานานาชาติเคาะลีฟะฮ์และสนามกีฬาญัสซิม บิน ฮะมัด โดยสนามแห่งหลังถือว่าเป็นสนามเหย้าหลักของทีมชาติ
กาตาร์ลงเล่นในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งแรกในปี 2022 ซึ่งพวกเขาผ่านเข้ารอบได้ในฐานะเจ้าภาพ ถือเป็นครั้งแรกที่ชาติอาหรับเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก อย่างไรก็ตาม พวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่มด้วยความพ่ายแพ้สามนัดรวด
ผลงาน

ชนะเลิศ    รองชนะเลิศ    อันดับที่สาม
| ภาพรวม> รายการแข่งขัน | ภาพรวม> อันดับที่ 1 | ภาพรวม> อันดับที่ 2 | ภาพรวม> อันดับที่ 3 | ภาพรวม>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาหรับคัพ | 0 | 1 | 1 |  |
| เอเชียนคัพ | 1 | 0 | 0 |  |
| ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันตก | 1 | 0 | 1 |  |
| กัลฟ์คัพ | 3 | 4 | 2 |  |
| เอเชียนเกมส์ | 1 | 0 | 0 |  |


| ทั้งหมด | 6 | 5 | 4 |  |
ผลงาน > เอเชียนคัพ

1956-1972 - ไม่ได้เข้าร่วม
1976 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1980-1992 - รอบแรก
1996 - ไม่ได้เข้าร่วม
2000 - รอบก่อนรองชนะเลิศ
2004 - รอบแรก
2007 - รอบแรก
2011 - รอบก่อนรองชนะเลิศ
2019 - ชนะเลิศ
2023 - ชนะเลิศ
ผลงาน > เวสต์เอเชียนฟุตบอลเฟเดอเรชันแชมเปียนชิพ

2000-2004 - ไม่ได้เข้าร่วม
ผลงาน > กัลฟ์คัพ

ชนะเลิศ - 1992, 2004
ผลงาน > เอเชียนเกมส์

เหรียญทอง - 2006
ผลงาน > ฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี

ชนะเลิศ - 1990
ผลงาน > โอลิมปิกเกมส์

เข้ารอบสุดท้าย - 1984, 1992
ผลงาน > อาหรับ คัพ ออฟ เนชั่นส์

รองชนะเลิศ - 1998
ผลงาน > ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี

รองชนะเลิศ - 1981
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

ผู้เล่นทีมชาติกาตาร์ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบสุดท้ายที่พวกเขาเป็นเจ้าภาพ โดยประกาศรายชื่อผู้เล่นรอบสุดท้ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022
| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1GK | ซะอด์ อัชชีบ | 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 (อายุ 32 ปี) | 76 | 0 |  อัสซัดด์ |
| 2 | 2DF | รอ-รอ | 6 สิงหาคม ค.ศ. 1990 (อายุ 32 ปี) | 80 | 1 |  อัสซัดด์ |
| 3 | 3MF | อับดุลกะรีม ฮะซัน | 28 สิงหาคม ค.ศ. 1993 (อายุ 29 ปี) | 130 | 15 |  อัสซัดด์ |
| 4 | 2DF | มุฮัมมัด วะอด์ | 18 กันยายน ค.ศ. 1999 (อายุ 23 ปี) | 21 | 0 |  อัสซัดด์ |
| 5 | 2DF | ฏอริก ซัลมาน | 5 ธันวาคม ค.ศ. 1997 (อายุ 24 ปี) | 58 | 0 |  อัสซัดด์ |
| 6 | 3MF | อับดุลอะซีซ ฮาติม | 28 ตุลาคม ค.ศ. 1990 (อายุ 32 ปี) | 107 | 11 |  อัรร็อยยาน |
| 7 | 4FW | อะห์มัด อะลาอุดดีน | 31 มกราคม ค.ศ. 1993 (อายุ 29 ปี) | 47 | 2 |  อัลฆ็อรรอฟะฮ์ |
| 8 | 3MF | อะลี อะซะดุลลอฮ์ | 19 มกราคม ค.ศ. 1993 (อายุ 29 ปี) | 59 | 12 |  อัสซัดด์ |
| 9 | 4FW | มุฮัมมัด มูนตารี | 20 ธันวาคม ค.ศ. 1993 (อายุ 28 ปี) | 48 | 13 |  อัดดุฮัยล์ |
| 10 | 3MF | ฮะซัน อัลฮัยดูส (กัปตัน) | 11 ธันวาคม ค.ศ. 1990 (อายุ 31 ปี) | 169 | 36 |  อัสซัดด์ |
| 11 | 4FW | อักร็อม อะฟีฟ | 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 (อายุ 26 ปี) | 89 | 26 |  อัสซัดด์ |
| 12 | 3MF | กะรีม บูฎียาฟ | 16 กันยายน ค.ศ. 1990 (อายุ 32 ปี) | 115 | 6 |  อัดดุฮัยล์ |
| 13 | 2DF | มุศอับ เคาะฎิร | 26 กันยายน ค.ศ. 1993 (อายุ 29 ปี) | 30 | 0 |  อัสซัดด์ |
| 14 | 2DF | ฮุมาม อะห์มัด | 25 สิงหาคม ค.ศ. 1999 (อายุ 23 ปี) | 29 | 2 |  อัลฆ็อรรอฟะฮ์ |
| 15 | 2DF | บัสซาม อัรรอวี | 16 ธันวาคม ค.ศ. 1997 (อายุ 24 ปี) | 58 | 2 |  อัดดุฮัยล์ |
| 16 | 2DF | บูอ์ลาม คูคี | 7 กันยายน ค.ศ. 1990 (อายุ 32 ปี) | 105 | 20 |  อัสซัดด์ |
| 17 | 2DF | อิสมาอีล มุฮัมมัด | 5 เมษายน ค.ศ. 1990 (อายุ 32 ปี) | 70 | 4 |  อัดดุฮัยล์ |
| 18 | 4FW | คอลิด มุนีร | 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 (อายุ 24 ปี) | 2 | 0 |  อัลวักเราะฮ์ |
| 19 | 4FW | อัลมุอิซซ์ อะลี | 19 สิงหาคม ค.ศ. 1996 (อายุ 26 ปี) | 85 | 42 |  อัดดุฮัยล์ |
| 20 | 3MF | ซาลิม อัลฮาจญ์รี | 10 เมษายน ค.ศ. 1996 (อายุ 26 ปี) | 22 | 0 |  อัสซัดด์ |
| 21 | 1GK | ยูซุฟ ฮะซัน | 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1996 (อายุ 26 ปี) | 7 | 0 |  อัลฆ็อรรอฟะฮ์ |
| 22 | 1GK | มัชอัล บัรชัม | 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 (อายุ 24 ปี) | 20 | 0 |  อัสซัดด์ |
| 23 | 3MF | อาศิม มาดีบู | 22 ตุลาคม ค.ศ. 1996 (อายุ 26 ปี) | 43 | 0 |  อัดดุฮัยล์ |
| 24 | 3MF | นายิฟ อัลฮัฎเราะมี | 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 (อายุ 21 ปี) | 1 | 0 |  อัรร็อยยาน |
| 25 | 3MF | ญาซิม ญาบิร | 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 (อายุ 20 ปี) | 0 | 0 |  อัลอะเราะบี |
| 26 | 3MF | มุศเฏาะฟา มัชอัล | 28 มีนาคม ค.ศ. 2001 (อายุ 21 ปี) | 1 | 0 |  อัสซัดด์ |
ชุดแข่งขัน

ชุดเหย้าของกาตาร์เป็นสีแดงเลือดหมูล้วน ส่วนชุดเยือนเป็นสีขาวล้วน ผู้ผลิตชุดแข่งขันรายแรกสุดคืออัมโบรซึ่งผลิตชุดแข่งตั้งแต่ ค.ศ. 1984 ถึง 1989 ปัจจุบันชุดแข่งขันทั้งหมดของกาตาร์ผลิตโดยไนกี้
| ผู้ผลิต | ช่วงปี |
| --- | --- |
 อัมโบร: 1984–1989
 อาดิดาส: 1990–1996
 แกรนด์สปอร์ต: 1997–2002
 อาดิดาส: 2003–2008
 Burrda: 2009–2011
 ไนกี้: 2012–ปัจจุบัน
เกียรติประวัติ > รายการหลัก

เอเชียนคัพ
ชนะเลิศ (2): 2019, 2023
อาระเบียนกัลฟ์คัพ
ชนะเลิศ (3): 1992, 2004, 2014
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันตก
ชนะเลิศ (1): 2014
เอเชียนเกมส์
ชนะเลิศ (1): 2006
เกียรติประวัติ > รายการอื่น ๆ

ฟุตบอลชิงแชมป์กระชับมิตรนานาชาติ
ชนะเลิศ (1): 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

Qatar Football Association (เว็บไซต์ทางการ)
Qatar – FIFA profile
Qatar – NFT profile
ยามาโนะ จุน

ยามาโนะ จุน (山野 純)
จุนเป็นเด็กชายวัย 8 ขวบ เกิด 30 มิถุนายน ค.ศ. 1979 อาศัยอยู่กับพ่อและแม่ในกรุงโตเกียว พ่อและแม่ของจุนถูกสมุนปีศาจของจอมมารอาราโกจับตัวไป จุนได้นาสตี้และเรียวช่วยชีวิตไว้ เขาสัญญาว่าจะล้างแค้นให้กับพ่อและแม่ของเขาให้ได้ จุนติดตามนาสตี้และเหล่าทรูปเปอร์เพื่อให้กำลังใจในการต่อสู้ นอกจากนี้จุนยังมีความสนิทสนมกับ เบียคุเอ็น พยัคฆ์ขาวเพื่อนคู่ใจของเรียวเป็นพิเศษอีกด้วย
มาเลศ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โคราช (แก้ความกำกวม)
มาเลศ
แมวโคราช หรือ แมวมาเลศ ต้นกำเนิดพบที่อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา หรือที่รู้จักกันในนามว่าโคราช มีหลักฐานบันทึกเกี่ยวกับแมวโคราชในสมุดข่อยที่เขียนขึ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1350-1767 หรือประมาณ พ.ศ. 1893-2310 ในบันทึกได้กล่าวถึงแมวที่ให้โชคลาภที่ดี 17 ตัวของประเทศไทย รวมถึงแมวโคราชด้วย ปัจจุบันสมุดข่อยนี้ถูกเก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร
แมวเพศผู้มีสีเหมือนดอกเลา จึงเรียก แมวสีดอกเลา โดยจะต้องมีขนเรียบ ที่โคนขนจะมีสีขุ่น ๆ เทา ในขณะที่ส่วนปลายมีสีเงิน เป็นประกายคล้ายหยดน้ำค้างบนใบบัว หรือเหมือนคนผมหงอก
ชื่อแมวโคราช เป็นชื่อที่ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยใช้แหล่งกำเนิดของแมวเป็นชื่อเรียกพันธุ์แมว มีเรื่องเล่ามากมายหรือเป็นตำนานเล่าขานเกี่ยวกับแมวโคราช รวมถึงตำนานพื้นบ้านที่กล่าวถึงการที่แมวโคราชมีหางหงิกงอมากเท่าไหร่จะมีโชคลาภมากเท่านั้น (แม้ว่าลักษณะหางหงิกงอไม่ใช่มาตรฐานพันธุ์ตามหลักของ CFA ก็ตาม) แต่คนไทยบางกลุ่มจะเรียกแมวโคราชว่า แมวสีสวาด เนื่องจากขนของแมวโคราชมีสีเหมือนเมล็ดของต้นสวาดนั่นเอง
แมวโคราชได้ถูกนำไปเลี้ยงในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกโดย Cedar Glen Cattery ในรัฐออริกอน โดยได้รับมาจากพี่น้องชื่อ นารา (Nara) และ ดารา (Darra) ในวันที่ 12 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2502 ประมาณเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2509 นักผสมพันธุ์แมวโคราชและแมววิเชียรมาศ ชาวรัฐแมริแลนด์ ได้นำแมวโคราชประกวดในงานประจำปีและ ได้รับรางวัลชนะเลิศและเป็นที่รู้จัก
ปัจจุบันได้มีการผลักดันให้แมวโคราชขึ้นทะเบียนเป็นสัตว์ประจำชาติไทย ในปี พ.ศ. 2552
ลักษณะโดยทั่วไป > ลักษณะที่เป็นข้อเด่น

ลักษณะสีขน : ขนสั้น สีสวาด (silver blue) ทั่วทั้งตัวและเป็นสีสวาดตั้งแต่เกิดจนตาย
ลักษณะของส่วนหัว : หัวเมื่อดูจากด้านหน้าจะเป็นรูปหัวใจ หน้าผากใหญ่และแบน หูตั้ง ในแมวตัวผู้หน้าผากมีรอยหยักทำให้เป็นรูปหัวใจเด่นชัดมากขึ้น หูใหญ่ตั้ง ปลายหูมน โคนหูใหญ่ ผิวหนังที่บริเวณจมูกและริมฝีปากสีเงิน หรือม่วงอ่อน
ลักษณะของนัยน์ตา : นัยน์ตาสีเขียวสดใสเป็นประกาย หรือสีเหลืองอำพัน ขณะยังเป็นลูกแมวตาจะเป็นสีฟ้า เมื่อโตขึ้นจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเหลืองสด และเมื่อเติบโตเต็มที่ตาจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวใบไม้ หรือสีเหลืองอำพัน
ลักษณะของหาง : หางยาว ปลายแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อย ๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว
คนสมัยโบราณมีความเชื่อว่า แมวสีสวาดเป็นแมวนำโชคลาภของคนโคราช และคนเลี้ยงทั่ว ๆ ไป จะนำมาซึ่งความสุขสวัสดิมงคลแก่ผู้เลี้ยง แมวสีสวาดเคยประกวดชนะเลิศในระดับโลกมาแล้วในปี พ.ศ. 2503 ที่สหรัฐอเมริกา เป็นแมวตัวเมียชื่อว่าสุนัน และเป็นที่นิยมของชาวต่างประเทศมาก จึงนับว่าแมวไทยได้ทำชื่อเสียงให้แก่ประเทศไทยเป็นอันมาก
ลักษณะโดยทั่วไป > ลักษณะที่เป็นข้อด้อย

ขนยาวเกินไป มีสีอื่นปน นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี
บทกวีที่กล่าวถึงแมวมาเลศ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| วิลามาเลศพื้น |  | พรรณกาย |
| ขนดังดอกเลาราย |  | เรียบร้อย |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| โคนขนเมฆมอปลาย |  | ปลอมเสวตร |
| ตาดั่งน้ำค้างย้อย |  | หยาดต้องสัตบง |
แมสคอท

แมวมาเลศได้ถูกใช้เป็นแมสคอทประจำการแข่งขันกีฬาซีเกมส์มาแล้วถึง 2 ครั้ง ได้แก่ ซีเกมส์ 1985 ที่กรุงเทพมหานครเป็นเจ้าภาพ และ ซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมาเป็นเจ้าภาพ โดยแมวมาเลศตัวนี้มีชื่อว่า "แคน" (Can) อันเนื่องจากแมวมาเลศมีถิ่นกำเนิดที่ อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมานั่นเอง
และยังใช้เป็นทั้งสัญลักษณ์และฉายาของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในชื่อ "สวาดแคท"
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กสายพันธุ์แมวไทย |
| --- | --- | --- |
| แมวให้คุณ | กรอบแว่น • กระจอก • การเวก • เก้าแต้ม • โกนจา • จตุบท • แซมเสวตร • นิลจักร • นิลรัตน์ • ปัดเสวตร • มาเลศ • มุลิลา • รัตนกำพล • วิเชียรมาศ • วิลาศ • ศุภลักษณ์ • สิงหเสพย์ |  |
| แมวให้โทษ | กอบเพลิง • ทุพลเพศ • ปีศาจ • พรรณพยัคฆ์ • หิณโทษ • เหน็บเสนียด |  |
| สายพันธุ์อื่น | กลีบบัว • ขาวมณี • ท็องกินีส • เบอร์มีส • วิฬาร์กรุงเทพ |  |
เมไจ

| --- | --- |
เมไจ
マギ (Magi)
แนว: ผจญภัย การก้าวผ่านวัย แฟนตาซี
มังงะ
เขียนโดย: ชิโนบุ โอตากะ
สำนักพิมพ์: โชงากูกัง  KC WEEKLY
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: ออสตราเลเชีย Madman Entertainmentอเมริกาเหนือ Viz Mediaสิงคโปร์ Shogakukan Asia   สยามอินเตอร์
ในเครือ: Shōnen Sunday Comics
นิตยสาร: Weekly Shōnen Sunday
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 3 มิถุนายน 2009 – 11 ตุลาคม 2017
จำนวนเล่ม: 37
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โคจิ มาซูนาริ นาโอตากะ ฮายาชิ
อำนวยการสร้างโดย: ฮิโรโอะ มารูยามะ โทโมยูกิ ไซโต โทโมโนริ โอจิโกชิ ฮิโรยูกิ ชิมิซุ ชุนซูเกะ ไซโต
เขียนบทโดย: ฮิโรยูกิ โยชิโนะ
ดนตรีโดย: ชิโ ซางิซุ
สตูดิโอ: เอ-1 พิกเจอร์ส
ถือสิทธิ์โดย: ออสตราเลเชีย Madman Entertainmentอเมริกาเหนือ Aniplex of Americaสหราชอาณาจักร Kazé UK
เครือข่าย: JNN (MBS)
เครือข่ายภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ Neon Alley
ฉาย:  7 ตุลาคม 2012  –  31 มีนาคม 2013
ตอน: 25
อนิเมะโทรทัศน์
เมไจ อาละดินผจญภัย
กำกับโดย: โคจิ มาซูนาริ นาโอตากะ ฮายาชิ
อำนวยการสร้างโดย: ฮิโรโอะ มารูยามะ โทโมยูกิ ไซโต โทโมโนริ โอจิโกชิ ฮิโรยูกิ ชิมิซุ ชุนซูเกะ ไซโต โทชิฮิโระ มาเอดะ
เขียนบทโดย: ฮิโรยูกิ โยชิโนะ
ดนตรีโดย: ชิโร ซางิซุ
สตูดิโอ: เอ-1 พิกเจอร์ส
ถือสิทธิ์โดย: ออสตราเลเชีย Madman Entertainmentอเมริกาเหนือ Aniplex of Americaสหราชอาณาจักร Kazé UK  เวิร์คพอยท์ / ไทกา
เครือข่าย: JNN (MBS)
เครือข่ายภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ Neon Alley
ฉาย:  6 ตุลาคม 2013  –  30 มีนาคม 2014
ตอน: 25
ภาคก่อน
 Magi: Adventure of Sinbad (2013–2018) 
เมไจ (ญี่ปุ่น: マギ; โรมาจิ: Magi; ทับศัพท์: มากิ) หรือ เมไจ อาละดินผจญภัย  เขียนและวาดภาพประกอบโดย ชิโนบุ โอตากะ ลงในนิตยสารโชเน็งซันเดย์ รายสัปดาห์  เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในวันที่  3 มิถุนายน พ.ศ. 2552  ปัจจุบันตีพิมพ์แบบรวมเล่มแล้ว 37 เล่มในญี่ปุ่น (จบแล้ว) และในประเทศไทย ตีพิมพ์ถึงเล่มที่ 37 โดยบริษัทสยามอินเตอร์คอมมิกเป็นผู้ถือสิทธิ์ในการตีพิมพ์ และในแบบการ์ตูนอนิเมะชั่น เริ่มฉายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2555และในในประเทศไทย ฉบับอนิเมะ มี บริษัท เวิร์คพอยท์ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์การเผยแพร่ และ เป็นผู้จัดจำหน่ายสื่อบันทึก DVD และ VCD
เนื้อเรื่อง

14 ปีก่อน สิ่งปลูกสร้างขนาดมหึมาปรากฏขึ้นจากทะเลกลายเป็นหอคอยขนาดยักษ์ ซึ่งเป็นการปรากฏดันเจี้ยนแห่งแรกขึ้น มีนักวิทยาศาสตร์และทหารนับหมื่นที่เข้าไปแล้วไม่ได้กลับออกมา จนกระทั่งวันหนึ่งดันเจี้ยนนั้นก็ถูกพิชิตโดยเด็กหนุ่มคนหนึ่งและยักษ์สีน้ำเงินที่เดินออกมาจากดันเจี้ยน หลังจากดันเจี้ยนถูกพิชิตก็จะหายสาปสูญไป แต่ยังคงเหลือดันเจี้ยนมากมายที่ปรากฏขึ้นบนโลกใบนี้
เวลาผ่านไป อาละดิน (Aladin) เด็กน้อยวัย 10 ขวบ ผู้ท่องเที่ยวไปในแดนต่างๆ พร้อมกับขลุ่ยเวทมนตร์ที่สามารถเรียกเพื่อนที่เป็นยักษ์นามว่า อูโกะ (Ugo) ออกมาได้ เขาได้พบอาลีบาบา (Alibaba) และผู้คนอีกมากมาย รวมถึงชะตากรรมของเขาที่ทำให้กลายเป็นการผจญภัยครั้งใหญ่ในโลกกว้าง [อนิเมะ กับ มังงะ ดำเนินเรื่องคล้ายๆกันไม่เหมือนกันทุกตอน]
ตัวละคร > พลังของลูฟ

ชนิดที่ 1 ลูฟที่ควบคุม ไฟ
ชนิดที่ 2 ลูฟที่ควบคุม น้ำ
ชนิดที่ 3 ลูฟที่ควบคุม แสง
ชนิดที่ 4 ลูฟที่ควบคุม สายฟ้า
ชนิดที่ 5 ลูฟที่ควบคุม ลม
ชนิดที่ 6 ลูฟที่ควบคุม เสียง
ชนิดที่ 7 ลูฟที่ควบคุม กำลัง
ชนิดที่ 8 ลูฟที่ควบคุม ชีวิต