stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซียร์เกย์ ซายาชนิคอฟ

| เซียร์เกย์ อีวาโนวิช ซายาชนิคอฟ |
| --- | --- |

เกิด:  (1964-10-19) 19 ตุลาคม ค.ศ. 1964 (60 ปี) คูลิ แคว้นชีตา
สัญชาติ: รัสเซีย
อาชีพ: โปรโมเตอร์กีฬา, ผู้บริหาร, ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์, นักเขียน
เว็บไซต์: rtbf.ru, http://ramtl.com
เซียร์เกย์ อีวาโนวิช ซายาชนิคอฟ (รัสเซีย: Серге́й Иванович Заяшников; อังกฤษ: Sergey Ivanovich Zayashnikov) เป็นทั้งประธานมวยไทยลีกรัสเซีย, นักเขียนด้านศิลปะการต่อสู้, ผู้ประกาศข่าวทางโทรทัศน์, โปรโมเตอร์ รวมถึงหนึ่งในผู้ก่อตั้งมวยไทยในประเทศรัสเซีย เขาเป็นผู้เขียนหนังสือเล่มแรกเกี่ยวกับคาราเต้ในสหภาพโซเวียต (เทคนิคคาราเต้ ณ ปี ค.ศ. 1990), ผู้ร่วมเขียนหนังสือเล่มแรกเกี่ยวกับการต่อสู้ด้วยมือเปล่าของรัสเซียในประเทศรัสเซีย (การต่อสู้ป้องกันตัวด้วยมือเปล่าสไตล์รัสเซีย ณ ปี ค.ศ. 1991) และผู้ร่วมเขียนหนังสือเล่มแรกเกี่ยวกับมวยไทยในประเทศรัสเซีย (มวยไทย ณ ปี ค.ศ. 1992)
ประวัติ

เซียร์เกย์ ซายาชนิคอฟ เกิดในคูลิ แคว้นชีตา (ปัจจุบันคือดินแดนซาไบคัลสกี) ประเทศรัสเซียเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1964
ในปี ค.ศ. 1986 เขาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคนิครัฐโนโวซีบีสค์
ในปี ค.ศ. 1992 เขาก่อตั้งมวยไทยลีกรัสเซีย (R.M.T.L.) (ตั้งแต่ ค.ศ. 1992 ถึง 1993 เป็นทั้งเจ้าของและผู้สนับสนุน, ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 ถึงปัจจุบัน – เป็นประธานของมวยไทยลีกรัสเซีย)
ในปี ค.ศ. 1994 เขาได้ส่งทีมมวยไทยลีกรัสเซีย 4 คน สู่การแข่งขันมวยไทยสมัครเล่นชิงแชมป์โลกครั้งแรก ของสหพันธ์มวยไทยสมัครเล่นนานาชาติ (ที่จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย) โดยสามคนจากทั้งหมดได้รับรางวัลเหรียญทอง, เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง
ในปี ค.ศ. 1996 เขาได้สร้างการยอมรับมวยไทยในฐานะกีฬาอย่างเป็นทางการ จากรัฐบาลรัสเซียและคณะกรรมการโอลิมปิกรัสเซีย เขาก่อตั้งสหพันธ์มวยไทยแห่งรัสเซีย (R.T.B.F.) บนพื้นฐานของมวยไทยลีกรัสเซีย ซึ่งทำหน้าที่เป็นรองประธานของสหพันธ์จนถึงปี ค.ศ. 2007
ตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึง 2009 เขาเป็นผู้ประกาศข่าวมวยไทยทางรายการโทรทัศน์รัสเซียรายแรก ซึ่งออกอากาศสัปดาห์ละครั้งทางช่องเอ็นทีวี พลัสสปอร์ต ผ่านสัญญาณดาวเทียมรัสเซีย
ในปี ค.ศ. 2007 เขาได้จัดการแข่งขันมวยไทยอาชีพแห่งรัสเซีย-สหรัฐ ในโรสแลนด์บอลรูม นครนิวยอร์กเป็นครั้งแรก ซึ่งในการจัดการแข่งขันมวยไทย 3 ปีข้างหน้า ได้รับการสนับสนุนโดยเวิลด์บ็อกซิงลีกมวยไทย
ในปี ค.ศ. 2014 นิตยสาร "ฟอร์บส์รัสเซีย" ได้เผยแพร่บทความเรื่อง "กฎของการต่อสู้" ซึ่งนักเรียนของเซียร์เกย์ ซายาชนิคอฟ บอกกับผู้สื่อข่าวเกี่ยวกับวิธีการและเทคนิคการฝึกอบรมของเซียร์เกย์ ซายาชนิคอฟ
ในปี ค.ศ. 2015 เวิลด์บิสซิเนสแชนแนลได้ทำการสัมภาษณ์ เซียร์เกย์ ซายาชนิคอฟ สำหรับรายการ "โปรสปอร์ต" ในระหว่างการสัมภาษณ์ เซียร์เกย์ได้พูดถึงประวัติและการพัฒนามวยไทยในรัสเซีย
รายชื่อหนังสือที่เผยแพร่

ค.ศ. 1990 "เทคนิคคาราเต้ (Техника Каратэ)", ผู้รวบรวม (พิมพ์ที่เคานัส จำนวน 50,000 เล่ม)
ค.ศ. 1991 "การต่อสู้ป้องกันตัวด้วยมือเปล่าสไตล์รัสเซีย (Русский стиль рукопашного боя)", ผู้เขียนร่วม (พิมพ์ที่โนโวซีบีสค์ จำนวน 100,000 เล่ม)
ค.ศ. 1992 "มวยประเทศไทย (Таиландский бокс)", ผู้เขียนร่วม (พิมพ์ที่โนโวซีบีสค์ ISBN 5-900176-03-7 จำนวน 30,000 เล่ม)
ค.ศ. 1994 "มวยไทย (Тайский бокс)" (พิมพ์ที่โนโวซีบีสค์ จำนวน 1,000 เล่ม)
ค.ศ. 1996 "มวยไทย (Тайский бокс)", ฉบับที่ 2 (พิมพ์ที่โนโวซีบีสค์ จำนวน 1,000 เล่ม)
ค.ศ. 2002 ตำราเรียน "มวยไทย (Тайский бокс)", ฉบับที่ 3 (พิมพ์ที่กรุงมอสโก ISBN 5-93127-190-2 จำนวน 4,000 เล่ม)
ค.ศ. 2004 ตำราเรียน "มวยไทย (Тайский бокс)", ฉบับที่ 4 (พิมพ์ที่กรุงมอสโก ISBN 5-93127-251-8 จำนวน 4,000 เล่ม)
ค.ศ. 2006 ตำราเรียนสำหรับมหาวิทยาลัยพลศึกษา "มวยไทย (Тайский бокс)", ผู้เขียนร่วม (พิมพ์ที่กรุงมอสโก ISBN 5-94299-075-1 จำนวน 1,000 เล่ม)
แหล่งข้อมูลอื่น

Sergey Zayashnikov – the President of WBL(MT) on the "War on the Shore-I" in Dubai (WBL MUAY THAI Middle East Champions: Dzhamal Kasumov, Ramazan Ramazanov, Shahbulat Shamhalaev).  เก็บถาวร 2019-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Welterweight Intercontinental WBL MUAY THAI title on the "War on the Shore-I" in Dubai  เก็บถาวร 2019-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไพฑูรย์ แก้วทอง

| ไพฑูรย์ แก้วทองม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |
ไพฑูรย์ ใน พ.ศ. 2552

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน
ดำรงตำแหน่ง 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 – 6 มิถุนายน พ.ศ. 2553
นายกรัฐมนตรี: อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ก่อนหน้า: อุไรวรรณ เทียนทอง
ถัดไป: เฉลิมชัย ศรีอ่อน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ดำรงตำแหน่ง 8 มกราคม พ.ศ. 2537 – 11 ธันวาคม พ.ศ. 2537
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
ก่อนหน้า: ชวลิต ยงใจยุทธ
ถัดไป: สมพงษ์ อมรวิวัฒน์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 สิงหาคม พ.ศ. 2479 (88 ปี) อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: พลังใหม่ (2518–2533) ราษฎร (2535) ความหวังใหม่ (2535–2539)   ประชาธิปัตย์ (2539–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: อัจราภรณ์ แก้วทอง

ไพฑูรย์ แก้วทอง (เกิด 18 สิงหาคม พ.ศ. 2479) กรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์
เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร
ประวัติ

ไพฑูรย์ แก้วทอง เกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2479 ที่อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสมรสกับนางอัจฉราภรณ์ แก้วทอง มีบุตรชายคนโตคือ นายนราพัฒน์ แก้วทอง และมีน้องสาวคนกลางคือ นางสาวพัชราภรณ์ แก้วทอง  และมีน้องชายคนเล็กคือ นายพูนทรัพย์ แก้วทอง
การทำงาน

นายไพฑูรย์ แก้วทองเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตรสมัยแรกในนามพรรคพลังใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2518 และได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรต่อมาในสังกัดพรรคอื่นๆ อาทิ พ.ศ. 2529-2531 สังกัดพรรคราษฎร พ.ศ. 2535-2538 สังกัดพรรคความหวังใหม่ และสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 ถึงปัจจุบัน รวมทั้งสิ้น 9 สมัย (แบบแบ่งเขต 5 สมัย ระบบบัญชีรายชื่อ 4 สมัย)
เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลชวน 1  ต่อมาได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (ครม.คณะที่ 50) และในรัฐบาลชวน 2 (ครม.คณะที่ 53) ได้กลับมาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์อีกครั้ง มีบุตรชาย ที่เข้าสู่วงการเมืองคือ นายนราพัฒน์ แก้วทอง ที่ลงสมัครได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.พิจิตร
ในทางธุรกิจ นายไพฑูรย์เป็นเจ้าของธุรกิจรับเหมาหลายแห่ง เช่น บริษัทสระหลวงก่อสร้าง, บริษัทชาละวัน เทรดดิ้ง, บริษัท ก.นราพัฒน์ ถือเป็นหนึ่งในแหล่งเงินทุนของพรรคประชาธิปัตย์
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 นายไพฑูรย์รับผิดชอบดูแลพื้นที่โซน 2 (ภาคเหนือตอนล่างและภาคอีสานบางส่วน รวม 9 จังหวัด) และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.สัดส่วน เขต 2 พรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 1 โดยสามารถนำทีมชนะการเลือกตั้งรวม 3 คน คือ นายไพฑูรย์ แก้วทอง, นายพุฒิพงศ์ สงวนวงศ์ชัย และแพทย์หญิงมาลินี สุขเวชชวรกิจ ต่อมาแพทย์หญิงมาลินี ขอลาออกจาก ส.ส.สัดส่วน ทำให้นายสัญชัย อินทรสูตร ขึ้นมาเป็น ส.ส. สัดส่วนแทน
ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 พรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง รัฐบาลเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ นายไพฑูรย์ แก้วทอง ที่เป็น อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานเงา
เมื่อพรรคประชาธิปัตย์ได้เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล นายไพฑูรย์ แก้วทอง ได้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ในรัฐบาล นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ  (ครม.คณะที่ 59) ต่อมาได้มีการปรับคณะรัฐมนตรีในช่วงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 โดยนายไพฑูรย์ ถูกปรับออกจากตำแหน่ง เพื่อเปิดโอกาสให้คนในพรรคประชาธิปัตย์ได้มีโอกาสทำงาน ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร ส.ส.ในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 11 และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2538 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
ประเทศแองโกลา

| สาธารณรัฐแองโกลา República de Angola (โปรตุเกส) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: Virtus Unita Fortior (อังกฤษ: "Virtue is stronger when united")
เพลงชาติ: อังกอลาอาวังตึ 

เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: ลูอันดา 8°50′S 13°20′E﻿ / ﻿8.833°S 13.333°E﻿ / -8.833; 13.333
ภาษาราชการ: ภาษาโปรตุเกส
การปกครอง: สาธารณรัฐประชาธิปไตย

• ประธานาธิบดี : ฌูเวา โลเร็งซู
• รองประธานาธิบดี : Esperança da Costa
 
ประกาศเอกราช

• จาก ประเทศโปรตุเกส : 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518
 
พื้นที่
• รวม: 1,246,700 ตารางกิโลเมตร (481,400 ตารางไมล์) (22nd)
• แหล่งน้ำ (%): negligible
ประชากร
• 2020 ประมาณ: 31,127,674 (46)
• สำมะโนประชากร 2014: 25,789,024
• ความหนาแน่น: 24.97 ต่อตารางกิโลเมตร (64.7 ต่อตารางไมล์) (157)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2019 (ประมาณ)
• รวม: $213.034 พันล้าน (64)
• ต่อหัว: $6,878 (107)
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2019 (ประมาณ)
• รวม: $64.480 พันล้าน (61)
• ต่อหัว: $2,080 (91)
จีนี (2018): 51.3 สูง
เอชดีไอ (2019):  0.581 ปานกลาง · 148
สกุลเงิน: กวันซา (AOA, Kwanza)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC+1 (ไม่มี)
รหัสโทรศัพท์: 244
โดเมนบนสุด: .ao
1 ประมาณการจากการหาค่าเฉลี่ย ค่า PPP อื่น ๆ คำนวณมาจากค่าประมาณมาตรฐานล่าสุดของ International Comparison Programme
แองโกลา (โปรตุเกส: Angola, ออกเสียง: [ɐ̃ˈɡɔlɐ], อังกอลา) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐแองโกลา (โปรตุเกส: República de Angola) คือประเทศในแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ มีพรมแดนจดกับประเทศนามิเบีย สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกและประเทศแซมเบีย และมีชายฝั่งทางตะวันตกบนมหาสมุทรแอตแลนติก ส่วนจังหวัดกาบิงดาแยกจากส่วนที่เหลือของประเทศและมีพรมแดนจดสาธารณรัฐคองโก (คองโก-บราซาวีล) แองโกลาเป็นอดีตอาณานิคมของประเทศโปรตุเกส มีทรัพยากรธรรมชาติอยู่พอสมควร ที่สำคัญคือน้ำมันและเพชร แองโกลาเป็นประเทศที่ปกครองภายใต้ระบอบประชาธิปไตย
ประวัติศาสตร์

ชาวบันตูเป็นชนกลุ่มแรกที่เข้ามาอยู่ในบริเวณที่เป็นประเทศแองโกลาปัจจุบัน เมื่อก่อนพ.ศ. 2053 โปรตุเกสเข้ามาถึงแองโกลาเมื่อ พ.ศ. 2126 และผูกมิตรกับราชอาณาจักรบาคองโก เพื่อดำเนินการค้าทาส แองโกลาจึงกลายเป็นอาณานิคมของโปรตุเกส การต่อต้านโปรตุเกสด้วยสงครามกองโจรเริ่มขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2504 - พ.ศ. 2517 โปรตุเกสจึงให้เอกราชแก่แองโกลา หลังได้รับเอกราช แองโกลาเกิดความขัดแย้งภายในประเทศระหว่างกลุ่มนิยมคอมมิวนิสต์กับประชาธิปไตยที่ต่างมีมหาอำนาจหนุนหลัง ในที่สุดกองทหารคิวบาเข้ามาช่วยทำให้ฝ่ายนิยมคอมมิวนิสต์คือขบวนการประชาชนชนะ ส่วนแกนนำกลุ่มสหภาพแห่งชาติที่สหรัฐหนุนหลังออกไปสหรัฐเมื่อ พ.ศ. 2529
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2531 มีการลงนามในข้อตกลงระหว่างแองโกลา คิวบา และแอฟริกาใต้เกี่ยวกับการถอนทหารคิวบา ทหารคิวบาถอนกำลังออกหมดเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 สงคราม 16 ปีในแองโกลาสิ้นสุดลงเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 โดยผู้นำประเทศลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพและรับปากจะฟื้นฟูประชาธิปไตย
การแบ่งเขตการปกครอง

แองโกลาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 18 จังหวัด และ 163 เขตเทศบาล
| --- | --- |
 เบนโก (Bengo)  เบนกัวลา (Benguela)  เบ (Bié)  คาบินดา (Cabinda)  ควนโด คูบานโก (Cuando Cubango)  ควนซาเหนือ (Cuanza Norte)  ควนซาใต้ (Cuanza Sul)  คัวนีนี (Cunene)  ฮัวโบ (Huambo) :  ฮุยลา (Huila)  ลวนดา (Luanda)  ลูนดาเหนือ (Lunda Norte)  ลูนดาใต้ (Lunda Sul)  มาลันเจ (Malanje)  มอกซิโก (Moxico)  นามิบี (Namibe)  อูยจี (Uíge)  ซาอีร์ (Zaire) 
แผนที่การแบ่งเขตการปกครองของแองโกลา
เลตัน เบนส์

เลตัน จอห์น เบนส์ (อังกฤษ: Leighton John Baines; เกิด 11 ธันวาคม ต.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เคยเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับเอฟเวอร์ตันตั้งแต่ ค.ศ. 2007 ถึง 2020
สโมสร > วีแกน แอทเลติก

เบนส์เล่นเกมอาชีพเกมแรกให้กับ วีแกน แอทเลติก ในปี 2002 และเป็นผู้เล่นชุดคว้าแชมป์ดิวิชั่น 2 ของอังกฤษ และฤดูกาลต่อมา (2002–03) เขาได้เลื่อนสู่ทีมชุดใหญ่ และเป็นสมาชิกทีมชุดแชมป์ดิวิชัน 1 ซึ่งในฤดูกาลนั้นเอง เบนส์ทำประตูแรกให้กับสโมสรได้ จากลูกยิงไกล ในเกมที่แข่งกับ อิปสวิช ทาวน์ และฤดูกาลต่อมา (2004–05) ทีมของเขาได้เล่นใน พรีเมียร์ลีก
เบนส์เซ็นสัญญาใหม่กับ วีแกนในเดือน กุมภาพันธ์ ปี 2005 และขยายสัญญาอีกครั้ง หลังจากทำผลงานในสนามได้น่าประทับใจในฤดูกาลแรกที่เล่นในพรีเมียร์ลีก ขณะที่ วีแกนได้รองแชมป์ ลีก คัพ ปี 2006
สโมสร > เอฟเวอร์ตัน

ในเดือนกรกฎาคม ปี 2007 เบนส์ปฏิเสธร่วมทีม ซันเดอร์แลนด์ ที่เสนอซื้อตัวเขาร่วมทีมด้วยราคา 6 ล้านปอนด์ (ประมาณ 299 ล้านบาท) ในเดือนต่อมาเขาเซ็นสัญญากับ เอฟเวอร์ตัน ราคา 5 ล้านปอนด์ โดยจะจ่ายอีก 1 ล้านปอนด์ เมื่อเขาลงเล่นให้กับทีมแล้ว
เขาไม่ได้เล่นเต็มที่ในฤดูกาลแรกที่อยู่กับเอฟเวอร์ตัน เพราะมีอาการบาดเจ็บ และฟอร์มการเล่นที่ดีของ ฟิล แจกีเอลกา และ โจเซฟ โยโบ ในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก และ เป็นตัวสำรองในตำแหน่ง แบ็คซ้ายที่ โจเลียน เลสคอตต์ จองไว้อยู่[ต้องการอ้างอิง] เขาเล่นให้กับทีมในฤดูกาลแรกเพียง 29 นัด รวมทุกรายการ
ในฤดูกาลที่สอง เบนส์ได้ลงเล่นสม่ำเสมอขึ้น เนื่องจากอาการบาดเจ็บของ โจเซฟ โยโบ ทำให้ โจเลียน เลสคอตต์ลงไปเล่นในตำแหน่ง เซ็นเตอร์แบ็ก โอกาสนี้เองจึงทำให้ เบนส์ได้เล่นในตำแหน่งแบ็คซ้ายของทีม เขาได้รับเลือกเป็นนักเตะยอดเยี่ยมของสโมสรประจำเดือนถึง สองครั้งติด[ต้องการอ้างอิง] เขาทำประตูแรกให้กับทีมในเกมที่เยือน พอร์ตสมัท ในวันที่ 21 มีนาคม หลังจากที่ 57 เกม (ทุกรายการ) ไม่มีสกอร์ และวันที่ 30 สิงหาคม 2009 เขายิงจุดโทษในนาทีสุดท้ายในเกมที่พบกับ วีแกน ซึ่งเป็นทีมเก่าตัวเองในเกม ที่เอาชนะไป 2–1 
และเดือนต่อมาเขาได้เป็นกัปตันทีมเอฟเวอร์ตัน ในเกม ยูฟ่ายูโรปาลีก ที่พบกับ เออีเค เอเธนส์ และวันที่ 2 มกราคม 2010 เบนส์ยิงจุดโทษในนาทีที่ 95 ในเกมเอฟเอคัพ ที่พบกับ คาร์ไลล์ ยูไนเต็ด
ในฤดูกาล 2010–11 เบนส์เล่นทุกเกมในซีชั่นนี้ ขณะเดียวกัน เขาทำประตูได้ 7 ลูก (ทุกรายการ) และ เขายังได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของสโมสร และ ลูกยิงแห่งปีของสโมสรอีกด้วย ประตูที่ยิงเชลซีนั้น เป็นลูกไดเร็ก ฟรีคิก ซึ่งลูกนี้ได้รับผลโหวตให้เป็น ลูกยิงแห่งปีของสโมสร
เขาทำแอสซิสต์ 11 ในฤดูกาลนั้นซึ่งทำได้เยอะที่สุดเป็นอันดับ 5 ในลีก และเป็นกองหลังที่ทำแอสซิสต์เยอะที่สุดในฤดูกาล 2010-11[ต้องการอ้างอิง]
เบนส์ทำประตูได้ 5 ลูกในฤดูกาล 2011–12 โดย 4 ใน 5 นั้นมาจากจุดโทษทั้งสึ้น เขาลงเล่นเกมลีกครบ 99 ก่อนจบฤดูกาลด้วยอาการบาดเจ็บ ความสามารถของเขาถือว่าน่าประทับใจมาก และได้รับการเสนอเป็นทีมยอดเยื่ยมโดย พีเอฟเอ ของฤดูกาล 2012 และเป็นนักเตะคนแรกในรอบ 22 ปีนับตั้งแต่ เนวิลล์ เซาท์ธอลล์ ในปี 1989–90. ในฤดูกาล 2012–13 เขาส่งบอลให้เพื่อนร่วมทีมถึง 116 ครั้ง มากกว่าผู้เล่นทั้งใน ห้าลีกดังของยุโรป
และเมื่อทีมยอดเยื่ยมปี 2013 โดย พีเอฟเอประกาศขึ้น เบนส์ถูกเลือกติดทีมอีกครั้งหนึ่งและเขาได้รับเลือกเป็นนักเตะยอดเยื่ยมของทีมอีกสมัย เขาเป็นผู้เล่นคนเดียวในสนามที่เล่นให้กับทีมทุกนัดในพรีเมียร์ลีก  เขาโดนทาบทามร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในช่วงตลาดซื้อ-ขายนักเตะ หน้าร้อน ปี 2013แต่โดนปฏิเสธ จากเอฟเวอร์ตัน เบนส์ ทำ 2 ประตู จากฟรีคิก แต่ละด้านจากผู้รักษาประตู ยูสซี ยาสเคไลเนน จากด้านเดียวกันในเกมที่เอาชนะเวสต์แฮม ยูไนเต็ดไป 3–2 ในเดือนกันยายน
ทีมชาติ

เขาเล่นให้กับ ทีมชาติอังกฤษ ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี รอบคัดเลือก ที่ ออสเตรีย ใน เดือน กันยายน 2004 ภายใต้การคุมทีมของ ปีเตอร์ เทย์เลอร์
เขาทำประตูในชุด ยู-21 ในเกมที่พบกับ ทีมชาติเยอรมนี ชุด ยู-21 ในวันที่ 6 ตุลาคม 2006 ในเกมที่ชนะ 1–0 ในเกม เพย์ออฟนัดแรก เขาเล่นครบ 4 นัด ใน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี เบนส์เล่นในชุดยู-21 16 นัด ทำได้ 1 ประตู เขาถูกเรียกติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือน มีนาคม 2009 และเขาได้ลงเล่นในเกมชุดใหญ่นัดแรก ในเกมที่พบกับ ทีมชาติอียิปต์ ที่ สนามกีฬาเวมบลีย์ เมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2010 เขาเล่นครบ 90 นาทีในเกมที่ชนะ 3–1 เขาถูกเลือกติด 30 คนแรกที่จะติดทีมชาติอังกฤษ ไปเล่นศึกฟุตบอลโลก 2010, แต่ไม่ได้ติด 23 คนสุดท้ายไปเล่นที่ แอฟริกาใต้ โดย แบ็ดซ้ายของแอสตันวิลลา สตีเฟ่น วอร์น็อคได้ไปเล่นแทน เบนส์เล่นเกมทีมชาติอย่างเป็นทางการในวันที่ 4 มิถุนายน 2011 โดยลงเล่นแทน แอชลีย์ โคล ที่มาอาการบาดเจ็บ ในเกม ยูโร 2012 รอบคัดเลือก เจอกับ ทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ โดยทำ 1 แอสซิสต์ ให้ แอชลีย์ ยัง ยิงประตู
เบนส์มีซื่อติดในทีมของ รอย ฮอดจ์สัน เพื่อทำศึก ยูโร 2012 ในเดือน พฤษภาคม แต่ไม่ได้ลงเล่นเพราะ ฮอดจ์สัน เลือกใช้ แอชลีย์ โคล ใน สี่เกมที่อังกฤษเล่น
ใน เดือนกันยายน 2012เขาทำประตูแรกให้กับทีมชาติอังกฤษในเกมที่เอาชนะทีมชาติมอลโดวา ในศึกฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือกซึ่งเขายิงฟรีคิก เป็นลูกปิดท้าย 5–0 และในเกมคัดเลือกนัดสุดท้ายที่เจอกับโปแลนด์ เบนส์ทำแอสซิสต์ให้	เวย์น รูนีย์ ทำประตู และได้รับการเสนอซื่อเป็น แมนออฟเดอะเมช ในนัดนั้น
ทีมชาติ > ประตูทีมชาติ

| ประตู | ว/ด/ป | สถานที่ | คู่แข่ง | สกอร์ | ผลการแข่งขัน | ทัวร์นาเมนต์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 7 กันยายน 2012 | ซิมบูร สเตเดี้ยม, คีชีเนา, มอลโดวา |  มอลโดวา | 5–0 | 5–0 | ฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก |
เบนส์ (ซ้ายของภาพ น้ำเงินกรมท่า) เล่นให้กับทีมชาติอังกฤษ พบ นอร์เวย์ ในเกมกระชับมิตร ในเดือน พ.ค. 2012
ทวิช กลิ่นประทุม

| ทวิช กลิ่นประทุมม> ป.ช., ม.ว.ม., ต.จ.ว., จ.ภ. |
| --- | --- |


รองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 8 มกราคม – 11 กุมภาพันธ์ 2519
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ดำรงตำแหน่ง 17 มีนาคม 2518 – 11 กุมภาพันธ์ 2519
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
ก่อนหน้า: สวัสดิ์ คำประกอบ
ถัดไป: ประมาณ อดิเรกสาร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 20 เมษายน – 6 ตุลาคม 2519
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
ก่อนหน้า: ศิริ สิริโยธิน
ถัดไป: เลอศักดิ์ สมบัติศิริ
รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย
ดำรงตำแหน่ง 9 สิงหาคม 2531 – 26 สิงหาคม 2533
นายกรัฐมนตรี: ชาติชาย ชุณหะวัณ
ก่อนหน้า: สุบิน ปิ่นขยัน
ถัดไป: อนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริ
ดำรงตำแหน่ง 17 เมษายน 2535 – 10 มิถุนายน 2535
นายกรัฐมนตรี: สุจินดา คราประยูร
ก่อนหน้า: เกษม สุวรรณกุล
ถัดไป: เกษม สุวรรณกุล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473
เสียชีวิต: 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 (76 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: อารมณ์ กลิ่นประทุม

ทวิช กลิ่นประทุม (9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 - 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2549) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี อดีตหัวหน้าพรรคธรรมสังคม อดีตรองนายกรัฐมนตรี สมัยรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยหลายสมัย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ทวิช เป็นผู้จัดซื้อที่ดินบริเวณตำบลหนองโพ ทูลเกล้าฯ ถวายเพื่อเตรียมดำเนินการจัดตั้งโรงงานผลิตนมผง ปัจจุบันคือ สหกรณ์โคนมหนองโพราชบุรี
งานการเมือง

ทวิช กลิ่นประทุม เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมหาสารคาม ก่อนจะย้ายมาอาศัยอยู่ที่จังหวัดราชบุรี และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดราชบุรีหลายสมัยต่อเนื่องกัน และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ทวิช กลิ่นประทุม ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เมื่อปี พ.ศ. 2518 และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีอีกตำแหน่งหนึ่งในปีถัดมา และได้ลาออกจากตำแหน่งหลังจากนั้นเพียง 1 เดือนเศษ กระทั่งในรัฐบาลต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม อีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่  บทบาทในการดำรงตำแหน่งทางการเมืองของนายทวิช ก็ยุติลงเป็นการชั่วคราว
นายทวิช กลับมามีบทบาทอีกครั้งในการเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ และรัฐบาลของพลเอกสุจินดา คราประยูร โดยในช่วงที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ได้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ขึ้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐบาล นับเป็นการจัดตั้งมหาวิทยาลัยนอกระบบครั้งแรกในประเทศไทย
ถึงแก่อนิจกรรม

ทวิช กลิ่นประทุม ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 สิริอายุ 76 ปี 167 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2525 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
ยุพา อุดมศักดิ์

| รองศาสตราจารย์ยุพา อุดมศักดิ์ม> ว.ม., ป.ช., ต.ภ. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2471 (96 ปี) อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร ประเทศสยาม
คู่สมรส: ศาสตราจารย์ สุจินดา อุดมศักดิ์

รองศาสตราจารย์ ยุพา อุดมศักดิ์ (เกิด 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2471) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร 4 สมัย โดยเป็นผู้หญิงไทยคนแรกที่ได้เป็นรัฐมนตรีในคณะรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง (สส.หญิงคนแรกจากการเลือกตั้งที่ได้เป็นรัฐมนตรี)
ประวัติ

ยุพา เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2471 ที่ตำบลเนินปอ อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากวอชิงตันมิชชั่นนารีคอลเลจ ประเทศสหรัฐอเมริกา ด้วยทุนฟุลไบรท์ ระดับปริญญาโทด้านการศึกษา วิชาเอกสุขศึกษา จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ด้วยทุนมูลนิธิโบลตัน และระดับปริญญาเอก ด้านการศึกษา วิชาเอกสุขศึกษา วิชาโทสาธารณสุขศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยนอร์ทคาโรไลน่า ณ เมืองแชพเพลฮิลล์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ด้วยทุนองค์การอนามัยโลก
นางยุพาสมรสกับศาสตราจารย์ นายแพทย์สุจินดา อุดมศักดิ์  (เสียชีวิต) มีธิดา 3 คน
การทำงาน

ดร.ยุพา อุดมศักดิ์ เริ่มรับราชการด้วยการเป็นอาจารย์ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นผู้จัดตั้งแผนกวิชาสุขศึกษาขึ้นครั้งแรกในคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล (โดยเป็นหัวหน้าภาควิชาคนแรก) รวมทั้งจัดตั้งศูนย์ฝึกอบรมและวิจัยอยามัยชนบทเบ็ดเสร็จ สูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา เพื่อให้นักศึกษาได้ฝึกงาน โดยแนวคิดคือ การแก้ปัญหาสุขภาพของประชาชนและอนามัยชุมชน จะต้องยึดประชาชนและชุมชนเป็นที่ตั้ง ผลการฝึกภาคสนาม เป็นที่ยอมรับทั้งภายในและภายนอกประเทศ โดยผู้เชี่ยวชาญจาก USOM ได้มาถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง Adventure in Training โดยขออนุญาตดร.ยุพา อุดมศักดิ์ ในการนำกระบวนการฝึกงาน รวมทั้งทฤษฎีด้านการเรียนการสอนไปเป็นเนื้อหาของภาพยนตร์ โดยหลายประเทศได้นำไปใช้เป็นแนวทางด้านวิชาการในการฝึกภาคสนามของนักศึกษา ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการผู้เชี่ยวชาญด้านสุขศึกษา ณ องค์การอนามัยโลก ก่อนลาออกจากชีวิตราชการใน พ.ศ. 2518 ดร.ยุพาเป็นรองคณบดี คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ที่ตนเองมีส่วนร่วมก่อตั้งมาแต่ต้น โดยเป็นหัวหน้าภาควิชาศึกษาศาสตร์  คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์  และเป็นผู้อำนวยการโครงการประชากรศึกษาซึ่งก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในประเทศไทย รวมทั้งเป็นกรรมการพัฒนามหาวิทยาลัยมหิดล โครงการวิทยาเขตศาลายา และเป็นผู้พัฒนาหลักสูตรด้านสังคมศาสตร์ให้กับนักศึกษาของทั้งมหาวิทยาลัย เพื่อให้นักศึกษาทุกสาขาวิชาชีพได้มีโอกาสเรียนรู้กลุ่มวิชาที่จะเสริมสร้างวิสัยทัศน์ด้านสังคมมนุษย์ โดยนับเป็นครั้งแรกของมหาวิทยาลัยมหิดลที่มีแนวคิดดังกล่าวเกิดขึ้น
ก่อนเข้าสู่วงการเมือง ดร.ยุพา อุดมศักดิ์เป็นข้าราชการชั้นเอก ตำแหน่งทางวิชาการคือรองศาสตราจารย์  โดยรับราชการรวมเวลาทั้งสิ้น 16 ปี
ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2559 ได้มีการจัดตั้งห้องสมุด 'ดร.ยุพา อุดมศักดิ์' ณ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ก่อตั้งภาควิชาสุขศึกษาขึ้นครั้งแรกและเป็นหัวหน้าภาควิชาสุขศึกษาคนแรกของคณะฯ
งานการเมือง

ยุพา ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2518 ในเขตกรุงเทพมหานคร แต่ได้รับเลือกตั้งในครั้งถัดมา ที่จังหวัดพิจิตร ใน พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคพัฒนาจังหวัด และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2529 รวมทั้งสิ้น 4 สมัย
ยุพา ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในพ.ศ. 2522 ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ กระทั่งพ้นจากตำแหน่งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นางยุพา อุดมศักดิ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จังหวัดพิจิตร สังกัดพรรคพัฒนาจังหวัด
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดพิจิตร ไม่สังกัดพรรคการเมือง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดพิจิตร สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดพิจิตร สังกัดพรรคชาติไทย
ระหว่างทำงานด้านการเมือง ได้เป็นประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา ประธานคณะกรรมาธิการสังคมและวัฒนธรรม คณะกรรมการบริหารหน่วยสหภาพสมาชิกรัฐสภาเอเชียและแปซิฟิค (APPU) ประธานคณะกรรมการปีเด็กสากลแห่งชาติ ฯลฯ
ในช่วงปี 2519 หลังมีการปฏิวัติ ได้ไปเป็นที่ปรึกษาโครงการพัฒนาสตรี ให้กับองค์การยูนิเซฟประจำประเทศไทย โดยได้ผลักดันให้เกิดแผนพัฒนาสตรี เด็ก และเยาวชน ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติเป็นครั้งแรก โดยมีความช่วยเหลือทางการเงินจากองค์การยูนิเซฟ เพื่อทำการศึกษา และสำรวจข้อมูลปัญหาสตรี เด็ก และเยาวชนในประเทศไทย
หลังยุติบทบาททางการเมืองในปี 2531 ได้ดำเนินการประกอบธุรกิจส่วนตัว เป็นประธานและผู้ร่วมก่อตั้งมูลนิธิร่วมพัฒนาพิจิตร (2541-ปัจจุบัน) และเป็นผู้ตั้งกองทุนการศึกษา  'คุณแม่ทองดี พัฒนรัฐ' ณ โรงเรียนพิจิตรพิทยาคม (2530-ปัจจุบัน) จนกระทั่งในช่วงที่มีการจัดทำร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้รับความไว้วางใจจากสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาอย่างท่วมท้นให้เป็น สสร. ด้วยคะแนนเป็นที่ 1 ในจำนวน สสร. 99 คนของประเทศ โดยต่อมาดร.ยุพาได้รับเลือกให้เป็นรองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่สอง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2532

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 208 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 44 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร