stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญไมเคิลและจอร์จ

| เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญไมเคิลและจอร์จ |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องราชอิสริยาภรณ์สามชั้น
วันสถาปนา: 28 เมษายน พ.ศ. 2361
ประเทศ:  สหราชอาณาจักร
ผู้สมควรได้รับ: ชาวอังกฤษและชาวต่างประเทศที่กระทำคุณประโยชน์อย่างยิ่งในราชการแห่งสหราชอาณาจักรรวมถึงเครือจักรภพ
สถานะ: ยังมีการมอบ
ผู้สถาปนา: สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร
ประธาน: สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
ลำดับเกียรติ
รองมา: เครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิอินเดีย
เสมอ: เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาราแห่งอินเดีย
หมายเหตุ:  แพรแถบเครื่องราชอิสริยาภรณ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญไมเคิลและจอร์จ (อังกฤษ: The Most Distinguished Order of Saint Michael and Saint George) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของสหราชอาณาจักร สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2361 โดยสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ชื่อเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่อัครทูตสวรรค์มีคาเอลและนักบุญจอร์จ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้เดิมถูกสร้างมาเพื่อมอบให้กับเจ้าหน้าที่ทางการทหารในสงครามนโปเลียนและส่วนมากสมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์นี้มักเป็นบุรุษ แต่ปัจจุบันเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้พระมหากษัตริย์หรือสมเด็จพระราชินีนาถจะพระราชทานให้กับบุรุษและสตรีทั้งชาวอังกฤษและชาวต่างประเทศที่กระทำคุณประโยชน์อย่างยิ่งในราชการแห่งสหราชอาณาจักรรวมถึงเครือจักรภพ
เสื้อคลุมเเห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์
ประวัติ

สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 ซึ่งขณะนั้นกำลังเป็นเจ้าชายผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ได้ทรงสร้างเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้เพื่อรำลึกถึงเหล่าอารักขาในหมู่เกาะไอโอเนียนซึ่งขณะนั้นยังอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ และเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ถูกบรรจุลงในรัฐธรรมนูญเมื่อ พ.ศ. 2360 โดยพระราชทานให้แก่ชนพื้นเมืองและเจ้าหน้าที่ในหมู่เกาะไอโอเนียนและเกาะมอลตา รวมถึงเจ้าหน้าที่ทาการทหารในสงครามนโปเลียน ต่อมาใน พ.ศ. 2404 หมู่เกาะไอโอเนียนตกอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศกรีซ เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้จึงพระราชทานให้แก่ข้าราชการที่รับใช้เบื้องพระยุคลบาทของพระมหากษัตริย์หรือสมเด็จพระราชินีนาถ และสำหรับผู้กระทำคุณประโยชน์อย่างยิ่งยวดต่อองค์พระมหากษัตริย์หรือสมเด็จพระราชินีนาถ รวมถึงชาวต่างประเทศ ซึ่งผู้ว่าราชการเมืองในสหราชอาณาจักรคือสมาชิกแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ และโดยส่วนมากสมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มักเป็นบุรุษ
ต่อมาใน พ.ศ. 2508 มีการแก้กฎหมายให้มีการพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ให้แก่สตรีเป็นครั้งแรก โดยพระราชทานให้แก่อีฟลิน บาร์ค ในชั้นตริตาภรณ์เมื่อ พ.ศ. 2510
ลำดับชั้น

เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มีทั้งสิ้นสามชั้น ดังตารางต่อไปนี้
| ลำดับชั้นของเครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญไมเคิลและจอร์จ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชั้น | ชั้นประถมาภรณ์ (ฝ่ายหน้า) | ชั้นประถมาภรณ์ (ฝ่ายใน) | ชั้นตริตาภรณ์ (ฝ่ายหน้า) | ชั้นตริตาภรณ์ (ฝ่ายใน) | ชั้นสมาชิก |  |  |  |
| ตำแหน่ง | Sir | Dame | Sir | Dame | — |  |  |  |
| ชื่อย่อ | GCMG | GCMG | KCMG | DCMG | CMG |  |  |  |
ลักษณะ:
สมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์ > ชาวไทย

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
จอมพล แปลก พิบูลสงคราม
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
จอมพล ถนอม กิตติขจร
บรรหาร ศิลปอาชา
แก้วขวัญ วัชโรทัย
จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา
หลวงประดิษฐ์มนูธรรม ปรีดีย์ พนมยงค์
หม่อมราชวงศ์เทพกมล เทวกุล
สาโรจน์ ชวนะวิรัช
สมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์ > ชาวต่างประเทศ

บาห์เรน: สมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด บิน อีซา อัลเคาะลีฟะฮ์
จอร์แดน: สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน
บรูไน: สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์: มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม
เปรู: อัลเบร์โต ฟูฆิโมริ￼
ศิริ จิระพงษ์พันธ์

| ศิริ จิระพงษ์พันธ์ป> ช., จ.ภ. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน
ดำรงตำแหน่ง 23 พฤศจิกายน 2560 – 10 กรกฎาคม 2562
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อนหน้า: อนันตพร กาญจนรัตน์
ถัดไป: สนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์
ประธานกรรมการบริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน)
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  5 เมษายน 2565
ก่อนหน้า: กฤษณ์ อิ่มแสง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 มิถุนายน พ.ศ. 2497 (70 ปี)

ศิริ จิระพงษ์พันธ์ ประธานกรรมการ บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานและกรรมการในคณะกรรมการทรัพยากรน้ำแห่งชาติในรัฐบาล พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ถือเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน คนที่ 12เป็น กรรมการอื่นในคณะกรรมการรถไฟแห่งประเทศไทย ในรัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร
อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประวัติ

ศิริ จิระพงษ์พันธ์ หรือที่รู้จักกันในนาม ดร.ศิริ จิระพงษ์พันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2497 จบการศึกษา Bachelor of Science (วิศวกรรมเคมี) เกียรตินิยม สถาบันเทคโนโลยีแห่งแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกาและ Professional of Science (วิศวกรรมเคมี) สถาบันเทคโนโลยีแห่งแมสซาซูเซ็ทส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
การทำงาน

ดร.ศิริ หลังจบการศึกษาเคยรับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2523
ต่อมาเป็นอดีต กรรมการ บริษัท ไทยออยล์ จำกัด (มหาชน) กรรมการบริษัท ปาริชาติ (1992) จำกัด , กรรมการบริษัท เครดิต ฟองซิเอร์ แอล พี เอ็น จำกัด , กรรมการบริษัท ซินเนอจี โซลูชั่น จำกัด, กรรมการบริษัท ไทยวัฒนาฟาร์มาซูติคัลเด็กซ์โทรส จำกัด ,กรรมการบริษัท บีเอ็มที กลัยคอล จำกัด ,กรรมการบริษัท โพลีเมอร์ แพคเกจจิ้ง แอนด์ เทรดดิ้ง จำกัด ,กรรมการบริษัท วัน เอเชี่ยน ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด และ กรรมการบริษัท สุทศมิตร จำกัด อดีตกรรมการและเลขานุการมูลนิธิเพื่อสถาบันปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย อดีตผู้จัดการฝ่ายวางแผนและประสานงานของบริษัท ปิโตรเคมีแห่งชาติ จำกัด  อดีตรองผู้จัดการอาวุโส ด้านกิจการวานิชธนกิจ ธนาคารกรุงเทพ
ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้รับการแต่งตั้งเป็น ผู้อำนวยการสถาบันปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยและผู้อำนวยการมูลนิธิเพื่อสถาบันปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย และสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ
ศิริ จิระพงษ์พันธ์ ในขณะที่ดำรงตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายวางแผนและประสานงานของบริษัท ปิโตรเคมีแห่งชาติ จำกัด เขาเป็นผู้บังคับบัญชา ไพรินทร์ ชูโชติถาวร
ในขณะที่ ศิริ จิระพงษ์พันธ์ ย้ายมาทำงานที่ธนาคารกรุงเทพ ตามคำชวนของ ชาตรี โสภณพนิช ไพรินทร์ ชูโชติถาวร สุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์ ได้ย้ายมาทำงานที่ธนาคารกรุงเทพด้วย โดยนาย ชาตรี โสภณพนิช ให้ นาย ชาติศิริ โสภณพนิช เป็นหัวหน้างาน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
เวนดิโก

| --- | --- |
กลุ่ม: สิ่งมีชีวิตในตำนาน
กลุ่มย่อย: อัลโกเควียน
ภูมิภาค: สหรัฐ แคนาดา
เวนดิโก (อังกฤษ: Wendigo) เป็นความเชื่อที่อยู่ในคติชนวิทยาของกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในทวีปอเมริกาเหนือ
เวนดิโก มีชื่อเรียกต่างออกไปในหลายชื่อ ได้แก่ วินดาโก (Windago), วินดิโก (Windiga), วิติโก (Witiko), วีตีโก (Wee-tee-go), หรือ วีห์ติโก (Wihtikow) หรือคำอื่น ๆ ที่ใกล้เคียงกัน
เวนดิโกเป็นความเชื่อของชนพื้นเมืองชาวอเมริกันเผ่าต่าง ๆ ทั้งในแคนาดาและสหรัฐอเมริกาโดยเฉพาะบริเวณเกรตเลกส์ เช่น เผ่าครี, เผ่าอินนู และเผ่าซอเท็ก เวนดิโกคล้ายกับซอมบี้ เป็นปีศาจร้ายแห่งป่าที่เข้าสิงผู้คนให้กินเนื้อมนุษย์ด้วยกันเป็นอาหาร โดยเชื่อว่า เวนดิโกมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่มีรูปร่างที่ผอมบางจนเห็นกระดูก ผิวหนังซีดเหมือนศพ มีตาลึกโบ๋และริมฝีปากแห้ง มีเลือดนองอยู่ตลอดเวลา มีเขี้ยวสีเหลืองยาวและลิ้นยาวที่ตวัดไปมาได้ แถมยังมีหัวใจเป็นน้ำแข็ง
นอกจากนี้แล้ว เวนดิโกยังมีกลิ่นตัวเหม็นคล้ายกับกลิ่นซากศพขณะเน่าเปื่อยอย่างเต็มที่ ซึ่งเวนดิโกสามารถเติบโตและมีร่างกายที่ใหญ่โตตามระยะเวลาที่ได้สั่งสมการกินเนื้อมนุษย์ แต่ในภาพยนตร์ฮอลลีวูดมักออกแบบเวนดิโกเป็นครึ่งคนครึ่งสัตว์ที่มีเขากวางหรือในภาพวาดยุคใหม่มักวาดส่วนหัวของเวนดิโกเป็นกะโหลกของกวาง แต่ลักษณะดังกล่าวไม่ปรากฏในความเชื่อพื้นเมืองดั้งเดิม
ซึ่งในวิถีของอินเดียนแดงบางเผ่า มีลักษณะคล้ายกับเวนดิโกอยู่ เช่น มีรายงานจากทางตอนเหนือของรัฐมินนิโซตา ที่มักมีรายงานการหายสาบสูญของนักเดินป่า เป็นต้น เรื่องราวของเวนดิโกที่โด่งดังที่สุดเกิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1879 ที่รัฐแอลเบอร์ตา ในแคนาดา นักดักสัตว์ที่ชื่อ สวิฟต์ รันเนอร์ ถูกจับข้อหาฆาตกรรมสมาชิกในครอบครัวตนเอง เช่น ภรรยา, ลูกทั้งหกคน, แม่ และพี่น้อง รันเนอร์ได้สังหารและกินเนื้อพวกเขาในช่วงฤดูหนาวที่ยาวนาน เขาอ้างว่าเขาถูกวิญญาณเวนดิโกเข้าสิงให้ทำเช่นนั้น ที่สุด รันเนอร์ถูกพิพากษาให้ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ
เวนดิโกถูกอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายประการ อาทิ นวนิยายเรื่อง The Wendigo โดย อัลเจอร์นอน แบล็กวูด ภาพยนตร์เรื่อง คนเขมือบคน (Ravenous) ใน ค.ศ. 1999 ซีรีส์ชุด ล่าปริศนาเหนือโลก ตอน อสุรกายเวนดิโก หรือเกม อันทิลดอว์น ใน ค.ศ. 2015 เป็นต้น
ดูเพิ่ม

สกินวอร์คเกอร์
มนุษย์กินคน
อันทิลดอว์น
กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ร้อยเอก กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา (9 มกราคม พ.ศ. 2476 – 12 มกราคม พ.ศ. 2553) เป็นสถาปนิกชาวไทย นักธุรกิจ ผู้ก่อตั้งสำนักงานออกแบบคาซ่า อาจารย์และอดีตคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (คนที่ 4 พ.ศ. 2517–2521), นักแสดง นักบินสมัครเล่น อดีตนักกีฬายิงปืนทีมชาติในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี พ.ศ. 2503 และปี พ.ศ. 2507 อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร คนที่ 11 และศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรมร่วมสมัย) ปี พ.ศ. 2550
กฤษฎา เป็นสถาปนิกผู้บุกเบิกงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่คนสำคัญของไทย ด้วยผลงานออกแบบที่เป็นที่รู้จักกันดีเช่น เอ็มบีเคเซ็นเตอร์ อาคารศูนย์การค้าริเวอร์ซิตี้ อาคารสำนักงานใหญ่ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) โบสถ์เซเวียร์ เป็นต้น ผลงานของกฤษฎา มักเป็นอาคารเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่และส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร
ประวัติ

กฤษฎา เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2475 (นับแบบปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2476) เป็นบุตรของหม่อมหลวงวงศ์อรุณ อรุณวงษ์ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 12977) ปริญญาตรีและโททางสถาปัตยกรรมศาสตร์ จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT) ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2498, 2499 ได้รับทุนจากรัฐบาลฝรั่งเศส ไปศึกษาด้านสถาปัตยกรรมที่ โรงเรียนวิจิตรศิลป์เอกอลเดโบซาร์ และดูงานสถาปัตยกรรม เป็นเวลา 6 เดือน ในปี พ.ศ. 2503 กฤษฎา สมรสกับ สุชาดา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา มีบุตรด้วยกัน 3 คน เป็นชาย 2 คน หญิง 1 คน
ประวัติ > การทำงาน

กฤษฎา เคยรับราชการที่กรมยุทธโยธาทหารบกหลังสำเร็จการศึกษา จนถึงยศร้อยเอก แล้วจึงโอนมาเป็นอาจารย์สอนวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (2503–2532) และมหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นอดีตนายกสมาคมสถาปนิกสยาม (อาษา) , อดีตอุปนายกของสภาสถาปนิกเอเซีย (ARCASIA) , อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ฝ่ายโยธา (พ.ศ. 2533–2535) และผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (19 เมษายน 2535 – 18 เมษายน 2539) โดยการสนับสนุนของ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง อดีตผู้ว่าฯ คนก่อน ได้รับมอบปริญญา สถาปัตยกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรมร่วมสมัย) ประจำปี พ.ศ. 2550 เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2551 จากการเสนอของคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ (กวช.)
กฤษฎา เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท คาซา (CASA) มีผลงานออกแบบอาคารหลายแห่ง ที่มีชื่อเสียง เช่น อาคารใหม่สวนอัมพร อาคารสินธร ถนนวิทยุ อาคารห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล สาขาชิดลม สาขาสีลม และสาขาหัวหมาก สำนักงานใหญ่ธนาคารกรุงเทพ สาขาสีลม ตึกไอบีเอ็ม ถนนพหลโยธิน สำนักงานใหญ่การบินไทย และเมื่อปี 2539 ได้รับเลือกให้เป็นสถาปนิกดีเด่นของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์
ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งร้อยเอก กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา เป็นราชบัณฑิตประเภทวิชาสถาปัตยศิลป์ สาขาวิชาสถาปัตยกรรม สํานักศิลปกรรม ตั้งแต่วันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2551
ประวัติ > ถึงแก่กรรม

กฤษฎา ถึงแก่กรรมด้วยโรคเส้นเลือดหัวใจโป่งพอง เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553 ที่โรงพยาบาลศิริราช รวมอายุได้ 77 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2553 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
ผลงานออกแบบ

อาสนถานแม่พระนิรมล จังหวัดอุบลราชธานี (พ.ศ. 2503)
โรงแรมมโนราห์ (พ.ศ. 2506)
อาคารกรุงเทพสหกล (พ.ศ. 2510)
อาคารสมาคมนักข่าวไทย (พ.ศ. 2510)
อาคารเรียนคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล (พ.ศ. 2510)
อาคารบรรยายรวมคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล (พ.ศ. 2510)
อาคารสารสิน (พ.ศ. 2511)
อาคารสวนใหม่อัมพร (พ.ศ. 2511)
โบสถ์เซเวียร์ (พ.ศ. 2513)
อาคารเซเวียร์ฮอลล์ (พ.ศ. 2513)
ห้องสมุด เอ.ยู.เอ. (พ.ศ. 2513)
ธนาคารไทยทนุ สาขาสีลม (พ.ศ. 2513)
บ้านศาสตราจารย์กิตติคุณ ร้อยเอก กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา (พ.ศ. 2514)
โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ หาดใหญ่ (พ.ศ. 2516)
ธนาคารกรุงเทพสำนักงานใหญ่ (พ.ศ. 2517)
โรงแรมเพลสซิเดนท์ (พ.ศ. 2517)
ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลซิดลม (พ.ศ. 2517)
อาคารสินเอเซีย (พ.ศ. 2517)
อาคารสินธร (พ.ศ. 2521)
อาคารศรีวิกรม (พ.ศ. 2522)
อาคารอมารีแอร์พอร์ต (พ.ศ. 2523)
ริเวอร์ เฮาส์ คอนโดมิเนียม (พ.ศ. 2524)
อาคารชาญอิสระ (พ.ศ. 2525)
อาคารเอส.พี.อินเตอร์ชันแนล (พ.ศ. 2525)
ศูนย์การค้ามาบุญครองเซ็นเตอร์ (พ.ศ. 2525)
อาคารเซ็นทรัลชิดลม ทาวเวอร์ (พ.ศ. 2526)
อาคารสาธรธานี (พ.ศ. 2526)
อาคารบ้านโป่ง (พ.ศ. 2526)
อาคารสำนักงานใหญ่ บริษัท การบินไทย จำกัด (พ.ศ. 2527)
อาคารเอส.พี. (ไอ.บี.เอ็ม.) (พ.ศ. 2528)
อาคารสกล (พ.ศ. 2529)
อาคารบิวตี้ เจมส์ (พ.ศ. 2530)
ส่วนต่อขยายอาคารสำนักงานใหญ่ บริษัท การบินไทย จำกัด (พ.ศ. 2531)
อาคารซี.ที.ไอ.ทาวเวอร์ (พ.ศ. 2531)
อาคารอาร์.เอส.ทาวเวอร์ (พ.ศ. 2532)
อาคารหะรินทร (พ.ศ. 2532)
วงการบันเทิง

กฤษฎา เป็นนักบินสมัครเล่น เคยมีผลงานเป็นนักแสดงรับเชิญ ในภาพยนตร์เรื่อง เสือ โจรพันธุ์เสือ (2541) โดยรับบทเป็น พระยาบริรักษ์ประชาราษฎร์ บิดาของ เสือใบ (อำพล ลำพูน) ตัวเอกในเรื่อง และ เรื่องพรางชมพู (2545) แสดงละครโทรทัศน์เทิดพระเกียรติเรื่อง พ่อ ตอน ชีวิตที่พอเพียง (2542) และแสดงละครเวที
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

กฤษฎา ได้เข้ารับราชการในกองทัพไทยในปี พ.ศ. 2500 – 2503 และได้เป็นนักกีฬายิงปืนทีมชาติในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี พ.ศ. 2503 ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลี และปี พ.ศ. 2507 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ยศกองอาสารักษาดินแดน

กฤษฎา ได้รับพระราชทานยศนายกองเอกแห่งกองอาสารักษาดินแดน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยานุจุลจอมเกล้า (ต.อ.จ.)
พ.ศ. 2525 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2536 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2539 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2525 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์บริษัท CASA เก็บถาวร 2008-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พลตรี จำลอง ศรีเมือง |  |   ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร  (19 เมษายน พ.ศ. 2535 – 18 เมษายน พ.ศ. 2539) |  | พิจิตต รัตตกุล |
| ด ค กผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
|  ชำนาญ ยุวบูรณ์  อรรถ วิสูตรโยธาภิบาล  สิริ สันตะบุตร  สาย หุตะเจริญ  ธรรมนูญ เทียนเงิน  ชลอ ธรรมศิริ  เชาวน์วัศ สุดลาภา  เทียม มกรานนท์  อาษา เมฆสวรรค์  จำลอง ศรีเมือง  กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา  พิจิตต รัตตกุล  สมัคร สุนทรเวช  อภิรักษ์ โกษะโยธิน  ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร  อัศวิน ขวัญเมือง  ชัชชาติ สิทธิพันธุ์  |  ชำนาญ ยุวบูรณ์  อรรถ วิสูตรโยธาภิบาล  สิริ สันตะบุตร  สาย หุตะเจริญ  ธรรมนูญ เทียนเงิน  ชลอ ธรรมศิริ  เชาวน์วัศ สุดลาภา  เทียม มกรานนท์  อาษา เมฆสวรรค์  จำลอง ศรีเมือง  กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา  พิจิตต รัตตกุล  สมัคร สุนทรเวช  อภิรักษ์ โกษะโยธิน  ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร  อัศวิน ขวัญเมือง  ชัชชาติ สิทธิพันธุ์  |  |
 รายชื่อ  หมวดหมู่  เกี่ยวกับ 
อาคารใหม่สวนอัมพร
อาคารศูนย์การค้าริเวอร์ซิตี้ (ฝั่งซ้าย; สิ่งตกแต่งด้านหน้าอาคารเดิม)
อาคารสำนักงานใหญ่การบินไทย ถนนวิภาวดีรังสิต
เอ็มบีเคเซ็นเตอร์
สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
ธงประจำพระองค์
การทูล: Her Majesty (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย หรือ เจ้าหญิงอาน อ็องตัวแน็ต ฟร็องซวซ ชาร์ล็อต ซีตา มาร์เกอริต แห่งบูร์บง-ปาร์มา (18 กันยายน ค.ศ. 1923 - 1 สิงหาคม ค.ศ. 2016) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย อดีตพระมหากษัตริย์โรมาเนีย พระองค์เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายวัลเดมาร์
ช่วงต้นของชีวิต

เจ้าหญิงอานาประสูติที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นธิดาของพระองค์ชายเรอเน กับ เสด็จพระองค์เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต พระองค์มีพระเชษฐาและพระอนุชารวมกัน 3 พระองค์ ในวัยเยาว์พระองค์ใช้ชีวิตอยู่ในฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1939 พระองค์และครอบครัวได้เสด็จลี้ภัยนาซีเยอรมนีไปยังสเปนและเดินทางไปยังโปรตุเกส จากนั้นได้เสด็จไปยังสหรัฐอเมริกา
พระนางได้เข้าศึกษาที่  Parson's School of Design ในนิวยอร์กตั้งแต่ ค.ศ. 2940 ถึง ค.ศ. 1943 พระนางทรงได้ทำงานเป็นฝ่ายขายที่ห้างสรรพสินค้าแมซี่ ในปี ค.ศ. 1943 พระนางสมัครใจที่จะทำงานบริการในกองทัพฝรั่งเศส พระนางได้ทำงานการพยาบาลที่ประเทศแอลจีเรีย โมร็อกโก อิตาลี ลักเซมเบิร์ก และเยอรมนี และทรงขับขี่รถพยาบาลด้วยพระองค์เอง ทรงได้รับเหรียญตรา Croix de guerre จากฝรั่งเศส
การหมั้น

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1947 เจ้าหญิงอานาทรงพบกับคิงมีไฮที่ 1ที่ได้เสด็จมาร่วมงานอภิเษกสมรสที่ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ของเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอังกฤษ กับ เจ้าชายฟิลิปแห่งกรีซซึ่งเป็นพระญาติและเพื่อนเล่นในวัยเยาว์ของพระเจ้าไมเคิล แต่ในความเป็นจริงแล้วเจ้าหญิงอานาพร้อมด้วยพระมารดา พระเชษฐาและพระอนุชาทรงเคยได้รับเชิญเสด็จไปยังบูคาเรสต์โดยสมเด็จพระชนนีเฮเลนแห่งโรมาเนีย แต่แผนการไม่ได้ดำเนิน ในช่วงนั้นพระเจ้ามีไฮทรงได้พบเห็นเจ้าหญิงผ่านทางสื่อข่าวต่างๆ แอนน์ไม่ได้คาดว่าพระบิดาพระมารดาจะเสด็จตามไปยังลอนดอนด้วยดังนั้นเจ้าหญิงจึงหลีกเลี่ยงการพบปะพระเจ้ามีไฮอย่างเป็นทางการ พระนางได้วางแผนเดินทางคนเดียวไปที่ สถานีรถไฟปารีสโดยปลอมพระองค์ปะปนไปกับฝูงชน โดยส่วนตัวได้สังเกตกษัตริย์จากผู้ติดตามที่คอยติดตามพระองค์ไปยังรถไฟของพระองค์
แต่ในช่วงสุดท้าย เจ้าหญิงอานาได้ถูกเชิญชวนโดยแกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์กพระญาติของพระองค์ให้เสด็จมายังลอนดอน ที่ซึ่งแกรนด์ดยุคเป็นผู้จัดการงานเลี้ยง พระนางได้หยุดที่ Claridge's เพื่อถวายความเคารพพระบิดาพระมารดา และทรงพบว่าพระองค์ได้แนะนำตัวให้กับพระเจ้ามีไฮอย่างไม่คาดฝัน ความขวยอายทำให้พระนางสับสน พระนางได้คำนับแทนที่ความจริงแล้วต้องถอนสายบัว และได้ออกมาด้วยท่าทีที่ขวยอายอย่างมาก ด้วยความมีเสน่ห์ พระเจ้ามีไฮได้ทรงมองเจ้าหญิงอานาอีกครั้งในงานเลี้ยงคืนวันอภิเษกสมรสที่สถานทูตลักเซมเบิร์ก พระองค์ได้ไว้วางพระทัยพระนางมาก โดยจะทรงเล่าข้อกังวลใจเกี่ยวกับพวกคอมมิวนิสต์ที่ได้ยึดครองโรมาเนียและทรงห่วงความปลอดภัยของพระมารดา ให้ฟังและทรงมักเรียกพระนางว่า แนน (Nan) หลังจากงานเลี้ยงจบแล้ว เจ้าหญิงได้รับเชิญให้ติดตามพระเจ้ามีไฮและพระราชชนนีเฮเลนเมื่อครั้งพระเจ้ามีไฮได้ทรงขับเครื่องบิน Beechcraft ไปรับสมเด็จน้าดัสเซสแห่งเอออสตากลับมายังโลซาน 16 วันหลังจากทรงพบปะกัน พระราชาธิบดีมีไฮได้ทรงขอเจ้าหญิงอานาสมรสในขณะที่ทั้งคู่ได้ทรงขับรถในโลซาน พระนางตอบตกลงและกลังจากนั้นไม่กี่วันพระเจ้าไมเคิลทรงได้มอบแหวนหมั้นแก่พระนาง
สมเด็จพระเจ้ามีไฮได้เสด็จกลับโรมาเนีย พระองค์ได้บอกนายกรัฐมนตรีเกี่ยวกับงานอภิเษกสมรสแต่ได้รับประกาศว่าไม่เหมาะสม  และในเวลาไม่นานภายในรัฐบาลได้ประกาศว่าพระเจ้ามีไฮทรงสละราชสมบัติ แต่แท้จริงแล้วทรงถูกปลดออกจากพระอิศริยยศโดยคอมมิวนิสต์ในวันที่ 30 ธันวาคม และพระองค์ถูกเนรเทศออกจากประเทศ แต่ทั้งสองพระองค์ได้นัดพบกันที่ ดาวอส, สวิตเซอร์แลนด์ ในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1948
การอภิเษกสมรส

ด้วยความเป็นราชวงศ์บูร์บงทำให้พระนางอานาผูกพันกับกฎคานอนในนิกายโรมันคาทอลิก ที่ต้องให้พระนางยอมรับการงดเว้นสมรสกับบุคคลนอกนิกาย (พระเจ้ามีไฮทรงเป็นอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์) แต่ละครั้งการงดเว้นนั้นเป็นเรื่องปกติ ถ้าคู่สมรสที่ไม่ใช่ใช่โรมันคาทอลิกต้องสัญญาให้บุตรที่เกิดมาจากคู่สมรสเข้ารีตแบบโรมันคาทอลิก พระเจ้ามีไฮทรงปฏิเสธ แต่ศาสนจักรจะไม่จัดการอภิเษกสมรสให้ถ้าพระเจ้าไมเคิลไม่สัญญา
สมเด็จพระราชินีเฮเลนและดัสเซสแห่งเอออสตา (ผู้ซึ่งเป็นคาทอลิกที่สมรสกับออร์โธด็อกซ์) ได้เข้าพบพระบิดาพระมารดาของเจ้าหญิงอานาที่ปารีส ที่ซึ่งทั้งสองตระกูลได้ตกลงใจนำปัญหาไปที่นครรัฐวาติกัน ในช่วงต้นเดือนมีนาคม พระมารดาของทั้งคู่ได้เข้าพบสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 สมเด็จพระราชินีเฮเลนได้ทำการอ้อนวอนและในความเป็นจริง เจ้าหญิงมาร์เกรเธแห่งเดนมาร์กได้ทุบกำปั้นลงบนโต๊ะด้วยความโกรธที่ไม่ทรงยินยอมให้เจ้าหญิงอานาอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้ามีไฮ
การปฏิเสธขององค์สมเด็จพระสันตปาปาในครั้งนั้นเป็นส่วนหนึ่งในการให้แรงบันดาลใจโดยความเป็นจริงเมื่อเจ้าหญิงโจวันนาแห่งอิตาลีทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรียใน ค.ศ. 1930 ทั้งคู่ได้สัญญาที่จะนำบุตรเข้ารีตโรมันคาทอลิก แต่มีการแบ็ปติสท์ตามแบบของนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ ศาสนจักรบัลแกเรีย อย่างไรก็ตามพระเจ้ามีไฮทรงปฏิเสธที่จะให้การสัญญา พระองค์จะไม่สามารถดำรงตำแหน่งทางการเมือง ในขณะที่พระมารดาของเจ้าหญิงอานาเป็นพระธิดาในการอภิเษกสมรสแบบผสมผสานระหว่างเจ้าหญิงออร์โธด็อกซ์(เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลออง)กับเจ้าชายโปรแตสแตนต์(เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก) พระบิดาพระมารดาของเจ้าหญิงอานาผู้ซึ่งได้ทำการประนีประนอมโดยให้พระโอรสเข้ารีตโปรแตสแตนต์และให้พระธิดา คือ เจ้าหญิงอานาเข้ารีตโรมันคาทอลิก
คู่หมั้นทั้งสองได้ทรงตกลงปลงใจกัน ดยุคซาเวียร์แห่งปาร์มาผู้ซึ่งเป็นพระปิตุลา(ลุง)ของเจ้าหญิงแอนน์ได้ทำการจัดพิมพ์แถลงการณ์การอภิเษกสมรสต่อต้านจุดประสงค์ของพระสันตปาปาและครอบครัวของเจ้าสาว โฆษกประจำพระราชาธิบดีมีไฮได้ประกาศในวันที่ 9 มิถุนายนพระบิดาพระมารดาของเจ้าหญิงได้รับการอธิบายเกี่ยวกับการสมรสโดยพระมาตุลาของเจ้าหญิงอานา คือ เจ้าชายเอริกแห่งเดนมาร์ก
ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1948 พิธีอภิเษกสมรสได้จัดขึ้นภายในห้องราชบัลลังก์ของพระราชวังหลวง ที่นั้นพิธีกระทำโดยอาร์คบิชอป ดามาสกินอส และสมเด็จพระราชาธิบดีพอลที่ 1 แห่งกรีซทรงเป็นผู้จัดพิธี สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนียผู้ซึ่งเป็นพระบิดาของพระราชาธิบดีไมเคิล และพระขนิษฐาของสมเด็จพระราชาธิบดีคาโรล ได้แก่ เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย และ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งโรมาเนียทรงได้รับการแจ้งให้ทราบแต่ทรงไม่ได้รับเชิญ หนึ่งในเพื่อนเจ้าสาวในครั้งนั้นคือ เจ้าหญิงโซเฟียแห่งกรีซ ผู้ซึ่งเป็นเจ้าหญิงออร์โธด็อกซ์ซึ่งในที่สุดทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปนซึ่งเป็นโรมันคาทอลิกและต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
ชีวิตและพระราชวงศ์

พระนางอานาทรงดำรงพระอิศริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย(Her Majesty Queen Anne of Romania)
พระราชินีอานากับพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 ทรงมีพระราชโอรสและพระราชธิดารวม 5 พระองค์
มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย (ประสูติ ค.ศ. 1949) อภิเษกสมรสกับราดู ดูดา ต่อมาทรงดำรงเป็น เจ้าชายแห่งโฮเฮนโซเลน - เวอร์รินเกน
เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย (ประสูติ ค.ศ. 1950) อภิเษกสมรสครั้งที่ 1 กับโรบิน เม็ดฟอร์ธ-มิลส์ และทรงหย่าร้าง อภิเษกสมรสครั้งที่ 2 กับ อเล็กซานเดอร์ ฟิลิป นิกสัน แม็คอาเธอร์
อีรีนา วอล์กเกอร์ (ประสูติ ค.ศ. 1953) อภิเษกสมรสกับ จอห์น คลูเกอร์ และทรงหย่าร้างในปี ค.ศ. 2003
เจ้าหญิงโซเฟียแห่งโรมาเนีย (ประสูติ ค.ศ. 1957) อภิเษกสมรสกับ อเลน ไมเคิล ลีออนเซ ไบแอร์นิกซ์ เดอ ลอเฟนเบิร์ก และทรงหย่าร้างในปี ค.ศ. 2002
เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย (ประสูติ ค.ศ. 1964) อภิเษกสมรสกับ คาซิมีร์ มิสคอว์สกี และทรงหย่าร้างในปี ค.ศ. 2003
หลังจากทรงอภิเษกสมรส ทั้งสองพระองค์ทรงอาศัยอยู่ที่ วิลลา สปาร์ตาเป็นครั้งแรก ซึ่งเป็นบ้านของพระมารดา อยู่นอกเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี ในปี ค.ศ. 1999 ทั้งคู่ได้เดินทางไปที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และในปี ค.ศ. 1994 ทรงเดินทางไปยังประเทศอังกฤษ ทรงอาศัยอยู่ที่ บ้านบรามชิลใน แฮมแชร์และจากนั้นทรงพำนักที่ อายอท เซนต์ ลอว์เรนซ์ ใน เฮิร์ทฟอร์ดแชร์ ในปี ค.ศ. 1955  ทั้งคู่ทรงกลับมายังสวิตเซอร์แลนด์และตั้งรกรากที่ เวอร์ซอก ใกล้เมืองเจนีวา
ในโรมาเนีย

ในปี ค.ศ. 1992 สมเด็จพระราชินีอานาและสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 เสด็จเยือนโรมาเนียเป็นเวลา 3 วัน ซึ่งเป็นการเสด็จเยือนโรมาเนียครั้งแรกของพระราชินีแอนน์ จาก ค.ศ. 1993 ถึง ค.ศ. 1997 ถึงอย่างไรก็ตามเป็นการพยายามที่ซ้ำๆ พระราชาธิบดีมีไฮทรงถูกปฏิเสธที่จะให้เข้าประเทศโรมาเนียโดย คณะรัฐบาลโรมาเนียที่ทรงเป็นปริปักษ์ ระหว่างปีเหล่านี้ พระนางได้เสด็จเป็นตัวแทนพระสวามีไปยังประเทศต่างๆ เมื่อปี ค.ศ. 1997 ไม่มีข้อห้ามพระนางอานาและพระเจ้ามีไฮให้เสด็จเยือนโรมาเนีย รัฐบาลได้ให้พระราชวังอลิซาเบตาแด่พระองค์ ทั้งสองพระองค์ได้กลับคืนสู่รัฐท่ามกลางความเหมาะสม พระองค์ได้พำนักอยู่ที่ ปราสาทซาวาร์ซิน และปราสาทเปเรส
สมเด็จพระราชินีอานาและพระเจ้ามีไฮทรงจัดพิธีการฉลองครบรอบ 60 ปีการอภิเษกสมรสในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1948 มีผู้เข้าร่วมได้แก่ อดีตกษัตริย์แห่งกรีซ สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2และสมเด็จพระราชินีแอนน์ - มารีแห่งกรีซพระมเหสี  อดีตกษัตริย์แห่งบัลแกเรีย สมเด็จพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2และสมเด็จพระราชินีมาร์การิตาแห่งบัลแกเรียพระมเหสี, อาเล็กซานดาร์ การาจอร์เจวิช,ดยุคไอมอนแห่งเอออสตา, อดีตกษัตริย์แห่งโปรตุเกส,เจ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต,อาร์คดัสเซสมารี แอสตริดแห่งออสเตรีย,เจ้าชายฟิลิปแห่งบูร์บง-ปาร์มาและสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน
สิ้นพระชนม์

สมเด็จพระราชินีอานา สิ้นพระชนม์อย่างสงบ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ในเวลา 13 นาฬิกา 45 นาที ณ โรงพยาบาลเมืองมอร์ช ทางตอนใต้ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สิริพระชนมายุได้ 92 พรรษา สำนักพระราชวังโรมาเนีย ได้แถลงการณ์อย่างเป็นทางการของการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระราชินี พระศพถูกอัญเชิญกลับไปประดิษฐาน ณ พระราชวังเปเลส และเปิดให้ประชาชนถวายความเคารพพระศพได้ที่ปราสาทเปเลส และลงนามถวายความอาลัย ณ ปราสาทเปเลส และพระราชวังเอลิซาเบต้า กรุงบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย