stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความคลั่งไคล้ญี่ปุ่น

ความคลั่งไคล้ญี่ปุ่น (อังกฤษ: Japanophilia) หมายถึง ความชื่นชม ชื่นชอบ และหลงรักในประเทศญี่ปุ่น, วัฒนธรรมญี่ปุ่น, คนญี่ปุ่น หรือ ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า ญี่ปุ่น: "shinnichi"; โรมาจิ: 親日 ซึ่ง "親" ญี่ปุ่น: "shin"; โรมาจิ: しん แปลว่า ชื่นชอบ (pro-) และ "日" ญี่ปุ่น: "nichi"; โรมาจิ: にち แปลว่า ญี่ปุ่น (คล้ายกับ ญี่ปุ่น: "Nihon"; โรมาจิ: 日本) คำว่า Japanophile เริ่มใช้ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งที่ผ่านมา นิยามนี้ก็เปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด
ในประเทศไทย

จากสถิติในปี พ.ศ. 2560 พบว่าจุดหมายปลายทางต่างประเทศที่คนไทยนิยมไปมากที่สดคือโตเกียว และ โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น โดยคนไทยมีความนิยม (craze) ในการไปเที่ยวประเทศญี่ปุ่นสูงขึ้นมากตั้งแต่ราวปี พ.ศ. 2556 และมีแนวโน้มจะเพิ่มตัวสูงขึ้นเรื่อย ๆ  กวี จงกิจถาวร นักวิจัยอิสระด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ได้สรุปเหตุผลที่คนไทยนิยมประเทศญี่ปุ่นไว้ให้กับหนังสือพิมพ์คมชัดลึกโดยมีประเด็นหลัก ๆ ดังนี้
ประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีบรรยากาศอุดมคติและความสมบูรณ์แบบสำหรับคนไทย เช่น ความเป็นระเบียบเรียบร้อย, ความสะอาด, วินัยของคนญี่ปุ่น, มารยาทคนญี่ปุ่น เป็นต้น
ความปลอดภัยของประเทศญี่ปุ่นสูง จึงเหมาะกับการไปท่องเที่ยวเป็นครอบครัว หรือการไปเที่ยวของวัยรุ่น
อาหารญี่ปุ่นรสชาติกลมกล่อมและสวยงามในการนำเสนอ
การคมนาคมขนส่งมวลชนของประเทศญี่ปุ่นสะดวกสบายและเชื่อมต่อถึงกัน
นอกจากความนิยมในการท่องเที่ยวแล้ว ความคลั่งไคล้ในวัฒนธรรมญี่ปุ่นของคนไทยที่เห็นได้ชัดอีกประการคือความคลั่งไคล้อาหารญี่ปุ่น สังเกตได้จากในปี พ.ศ. 2555 จำนวนร้านอาหารญี่ปุ่นในประเทศไทยเพิ่มจำนวนขึ้นราว 2.2 เท่า ภายในระยะเวลาเพียง 5 ปี จาก พ.ศ. 2550
ความดันบวกหลังสิ้นสุดการหายใจออก

ความดันบวกหลังสิ้นสุดการหายใจออก หรือ PEEP (อังกฤษ: positive end-expiratory pressure) คือค่าความดันในปอด (ความดันในถุงลม) เทียบต่อความดันบรรยากาศที่ยังคงเหลืออยู่เมื่อจบการหายใจออกแล้ว แบ่งได้เป็นสองประเภทคือ PEEP ภายนอก (extrinsic) ที่เกิดจากอุปกรณ์ เช่น เครื่องช่วยหายใจ หรือหน้ากากช่วยหายใจ และ PEEP ภายใน (intrinsic) หรือ autoPEEP ที่เกิดจากการมีอากาศตกค้างในปอดหลังหายใจออกสุด
ความชอบธรรม (รัฐศาสตร์)

ระวังสับสนกับ "legitimacy" (ความชอบด้วยกฎหมาย (ของบุตร)) ในแง่นิติศาสตร์
ในรัฐศาสตร์ ความชอบธรรม (อังกฤษ: legitimacy) คือ การที่อำนาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กฎหมายซึ่งใช้บังคับ หรือระบอบการปกครองนั้น ได้รับการยอมรับจากสาธารณชน
ในรัฐประศาสนศาสตร์ ความชอบธรรม (อังกฤษ: legitimacy) ต้องมี 6 องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ 1.ยึดหลักนิติธรรม 2.ยึดแนวทางนิติรัฐ 3.มีคุณธรรม 4.มีจริยธรรม 5.มีศีลธรรม และ 6.มีธรรมาภิบาล ถ้าขาดองค์ประกอบใดองค์ประกอบหนึ่ง ถือว่าขาดความชอบธรรม
ความชอบธรรมทางการเมืองถือเป็นเงื่อนไขพื้นฐานในการปกครอง ถ้าไร้ซึ่งความชอบธรรมแล้ว รัฐบาลจะ "เข้าตาจนในการบัญญัติกฎหมาย" (legislative deadlock) และอาจล่มสลายได้ในที่สุด แต่ในระบบการเมืองซึ่งมิได้ให้ความสำคัญแก่ความชอบธรรมนั้น ระบอบการปกครองที่มิใช่ของประชาชนสามารถดำรงอยู่ได้เพราะได้รับการอุ้มชูจากอภิชนกลุ่มเล็ก ๆ ที่มีอิทธิพลมาก ในปรัชญารัฐศาสตร์จีน นับแต่สมัยราชวงศ์โจวเป็นต้นมา รัฐบาลและผู้ปกครองจะมีความชอบธรรมต่อเมื่อได้รับอาณัติแห่งสวรรค์ (Mandate of Heaven) เมื่อใดที่ผู้ปกครองขาดอาณัติแห่งสวรรค์ เมื่อนั้นก็จะขาดความชอบธรรมและสิทธิที่จะปกบ้านครองเมือง
ในจริยปรัชญา คำว่า "ความชอบธรรม" มักได้รับการตีความอย่างเด็ดขาดว่า เป็นบรรทัดฐานที่ผู้อยู่ใต้ปกครองได้ประทานให้แก่ผู้ปกครองและการกระทำต่าง ๆ ของผู้ปกครอง โดยเชื่อว่า คณะผู้ปกครองที่ได้รับการจัดตั้งตามกฎหมายจะกระทำการทั้งหลายด้วยอำนาจที่ใช้อย่างเหมาะสม
ส่วนในนิติศาสตร์นั้น "ความชอบธรรม" (legitimacy) ต่างจาก "ความชอบด้วยกฎหมาย" (legality) เพราะการกระทำของผู้ปกครองอาจชอบด้วยกฎหมาย แต่ไม่ชอบธรรมก็ได้ เช่น มติอ่าวตังเกี๋ยที่ให้รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเปิดสงครามต่อเวียดนามได้โดยไม่ต้องประกาศสงครามอย่างเป็นทางการ ตรงกันข้าม การกระทำของผู้ปกครองอาจชอบธรรม แต่ไม่ชอบด้วยกฎหมายก็ได้ เช่น กรณีรัฐบาลทหารชิลีเมื่อ ค.ศ. 1973 ตัวอย่างของเรื่องราวเหล่านี้ยังเห็นได้ในคราววิกฤติรัฐธรรมนูญ
ในยุคเรืองปัญญา จอห์น ล็อก (John Locke) นักทฤษฎีสังคมชาวอังกฤษ เสนอว่า ความชอบธรรมทางการเมืองย่อมมาจากการที่ประชาชนยินยอมให้ปกครองไม่ว่าโดยแจ้งชัดหรือโดยปริยาย เขาว่า "ขอโต้แย้งศาสตรนิพนธ์ [ฉบับที่สอง] ว่า รัฐบาลย่อมขาดความชอบธรรม เว้นแต่จะดำเนินการเมื่อได้รับความยินยอมของผู้ใต้ปกครอง" ขณะที่ดอล์ฟ สเติร์นเบอร์เกอร์ (Dolf Sternberger) ปรัชญาเมธีรัฐศาสตร์เยอรมัน ว่า "ความชอบธรรมเป็นรากฐานของอำนาจในการปกครองที่พึงใช้เมื่อฝ่ายผู้ปกครองตระหนักว่า ตนมีสิทธิจะปกครอง และเมื่อผู้ใต้ปกครองยอมรับสิทธินั้นพอสมควร" ส่วนซีมอร์ มาติน ลิปเซ็ต (Seymour Martin Lipset) ว่า ความชอบธรรมยัง "ประกอบด้วย การที่ระบบการเมืองสามารถสร้างและรักษาความเชื่อที่ว่า สถาบันทางการเมืองที่มีอยู่นั้นเป็นสถาบันที่เหมาะสมและถูกต้องที่สุดสำหรับสังคมแล้ว" ด้วย และรอเบิร์ต เอ. ดาห์ล (Robert A. Dahl) ปรัชญาเมธีรัฐศาสตร์ชาวอเมริกัน อธิบายว่า "ความชอบธรรมนั้นเป็นดังฝาย ตราบที่สายชลปริ่มอย่างได้ระดับ เสถียรภาพทางเมืองก็ดำรงอยู่ แต่หากน้ำต่ำกว่าระดับที่พึงมี ความชอบธรรมทางการเมืองก็นับว่าล่อแหลม"
ความคล้ายคลึงทางเคมี

ความคล้ายคลึงทางเคมี (อังกฤษ: chemical affinity) หมายถึง คุณสมบัติทางอิเล็กตรอนที่สารเคมีต่างชนิดกันสามารถรวมกันเป็นสารประกอบได้
อย่างไรก็ตามหนังสือ Thermodynamics and the Free Energy of Chemical Reactions ของ Gilbert N. Lewis และ Merle Randall ได้ส่งผลให้ คำว่า "พลังงานเสรี" ถูกใช้แทน "chemical affinity"
แหล่งข้อมูลอื่น

Chemical Affinity and Absolute Zero - 1920 Nobel Prize in Chemistry Presentation Speech by Gerard de Geer
Elements, Principles and the Narrative of Affinity[ลิงก์เสีย] – Essay Review
ความดันสถานะเสื่อมของอิเล็กตรอน

ความดันสถานะเสื่อมของอิเล็กตรอน หรือ ความดันดีเจเนอเรซีของอิเล็กตรอน (อังกฤษ: electron degeneracy pressure) เป็นผลสืบเนื่องมาจากหลักการกีดกันของเพาลี ซึ่งกล่าวว่า เฟอร์มิออนสองตัวไม่สามารถอยู่ในสถานะควอนตัมเดียวกันในเวลาเดียวกัน แรงที่เกิดขึ้นจากความดันนี้กำหนดขีดจำกัดขอบเขตที่สสารจะสามารถถูกบีบอัดเข้าด้วยกันโดยไม่กลายเป็นดาวนิวตรอนหรือหลุมดำ แรงดังกล่าวนับว่ามีความสำคัญอย่างมากต่อฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เนื่องจากอธิบายการมีอยู่ของดาวแคระขาว
เมื่ออิเล็กตรอนถูกบีบอัดเข้าใกล้กันมากเกินไป อนุภาคที่แยกออกไปจะทำให้มันต้องมีระดับพลังงานที่เปลี่ยนไปเช่นกัน ในการเพิ่มอิเล็กตรอนอีกอนุภาคหนึ่งให้กับปริมาตรที่ให้มาจะต้องมีการเพิ่มระดับพลังงานของอิเล็กตรอนเพื่อสร้างพื้นที่ว่าง และปัจจัยดังกล่าวเป็นพลังงานซึ่งบีบอัดวัสดุซึ่งอยู่ในรูปของแรงดัน
ความดันสถานะเสื่อมของอิเล็กตรอนในวัตถุสามารถคำนวณได้จาก
โดยที่  h คือ ค่าคงตัวของพลังค์  m_{\rm {e}} คือ มวลของอิเล็กตรอน  m_{\rm {p}} คือ มวลของโปรตอน  \rho  คือ ความหนาแน่น และ  \mu _{e}=N_{e}/N_{p} คือ อัตราส่วนของจำนวนอิเล็กตรอนต่อจำนวนโปรตอน (เมื่อพลังงานอนุภาคเพิ่มขึ้นถึงระดับสัมพัทธภาพ จำเป็นต้องใช้สูตรที่ดัดแปลง)
ความดันสถานะเสื่อมของอิเล็กตรอนจะช่วยยับยั้งการยุบตัวเนื่องจากแรงโน้มถ่วงของดาวฤกษ์ หากว่ามวลของมันต่ำกว่าขีดจำกัดจันทรเศขร (1.38 เท่าของมวลดวงอาทิตย์) แรงดันดังกล่าวจะป้องกันมิให้ดาวแคระขาวสลายตัว ดาวฤกษ์ซึ่งมีมวลเกินกว่านี้และไม่มีเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ที่สามารถใช้การได้อยู่จะเกิดการยุบตัวลงต่อไปจนกลายเป็นดาวนิวตรอนหรือหลุมดำ เนื่องจากความดันสถานะเสื่อมที่ได้จากอิเล็กตรอนไม่อาจสู้แรงดึงดูดเนื่องจากความโน้มถ่วงได้
ความง่วง

| ความง่วง> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: R40.0
ICD-9: 780.09
MedlinePlus: 003208
ความง่วงหรืออาการง่วงซึม (อังกฤษ: somnolence, sleepiness, หรือ drowsiness) เป็นภาวะที่ร่างกายต้องการหลับอย่างแรง หรือหลับเป็นเวลานานผิดปกติ (เทียบกับอาการนอนมาก) ความง่วงมีความหมายและสาเหตุแยกกัน สามารถหมายถึงภาวะปกติก่อนหลับ สภาพที่อยู่ในภาวะง่วงเนื่องจากความผิดปกติของจังหวะรอบวัน หรือกลุ่มอาการของปัญหาสุขภาพอื่น ความง่วงสามารถเกิดร่วมกับภาวะง่วงงุน (lethargy) ความอ่อนเปลี้ยและการขาดความคล่องทางจิต (lack of mental agility)
มักมองว่าความง่วงเป็นอาการมากกว่าโรคด้วยตัวมันเอง ทว่า มโนทัศน์ความง่วงเกิดซ้ำในบางเวลาจากสาเหตุบางอย่างประกอบเป็นความผิดปกติต่าง ๆ เช่น ความง่วงกลางวันมากเกิน (excessive daytime sleepiness) โรคหลับงานกะ (shift work sleep disorder) ฯลฯ และมีรหัสการแพทย์สำหรับความง่วงที่ถือเป็นโรค
ความง่วงอาจเป็นอันตรายเมื่อดำเนินงานที่ต้องอาศัยสมาธิต่อเนื่อง เช่น การขับยานพาหนะ เมื่อบุคคลรู้สึกล้าระดับหนึ่ง อาจประสบการหลับเล็ก (microsleep) ได้
ควย

บทความนี้เกี่ยวกับคำในภาษา สำหรับสรีรภาพ ดูที่ อวัยวะเพศชาย สำหรับอวัยวะ ดูที่ องคชาต
ควย (อังกฤษ: Dick) เป็นคำไม่สุภาพในภาษาไทย ใช้อ้างถึงอวัยวะเพศชาย คู่กับคำว่าหี ซึ่งหมายถึงอวัยวะเพศหญิง
นิรุกติศาสตร์

ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ให้ความหมายของคำว่า "ควย" ว่า อวัยวะสืบพันธุ์ของชายหรือสัตว์เพศผู้บางชนิด โดยไม่ระบุที่มาของคำนี้ อย่างไรก็ตาม คาดว่าคำนี้มาจากคำว่า "คุยฺห" ในภาษาบาลี และ "คุหฺย" ในภาษาสันสกฤต ที่หมายถึง "ของลับ" มีการแผลงสระอุ เป็นสระอัว หรือ "ว" (ภาษากลาง) หรือ ตัดไปเลย (ภาษาอีสาน) ส่วนเสียง "ห" หายไป นอกจากนี้ในคำราชาศัพท์ยังใช้คำว่า "พระคุยหฐาน" ที่หมายถึงอวัยวะที่ลับ
การใช้คำ

คำนี้มักใช้เมื่อกล่าวถึงส่วนของอวัยวะเพศสืบพันธุ์ของเพศชาย โดยทั่วไปถือว่าเป็นคำหยาบไม่ใช้กันในที่สาธารณะ โดยจะใช้คำว่า "อวัยวะเพศชาย" หรือ "องคชาต" แทน ในบางครั้งจะเห็นตามหน้าหนังสือพิมพ์ใช้คำว่า "เจ้าโลก" หรือ "นกเขา" หรือบางครั้งอาจใช้คำว่า "พวงสวรรค์" ซึ่งคำนี้มีที่มามาจากลักษณะของอัณฑะที่ห้อยลงมาเป็นพวง แต่มักนำมาใช้ในความหมายของทั้งส่วนองคชาต และส่วนอัณฑะ
นอกจากนี้ยังมีศัพท์สแลงอื่นที่ใช้แทนคำว่า "ควย" "กระดอ" หรือ "อวัยวะเพศชาย" อีกหลายคำ คำที่พบได้บ่อย เช่น "น้องชาย" "จู๋" "เจี๊ยว" "จ้อน" "มังกร" "ช้าง" "ช้างน้อย" "ไอ้นั่น" "ของลับ" "ตัวเดียวอันเดียว" "หัวแมว" "กระเจี๊ยว" "กระจู๋" เป็นต้น หรืออาจเลี่ยงไปใช้คำนามที่ใกล้เคียงกับอวัยวะเพศชายมาเรียกแทน เช่น "ท่อน" "แท่ง" "ดุ้น" "เดือย" หรือใช้คำที่ออกเสียงใกล้เคียงกัน เช่น "ขวด" "กล้วย" "กรวย" "จวย" เป็นต้น และในปัจจุบันยังได้มีผู้สร้างคำใหม่มาใช้แทนคำนี้ในบันเทิงคดีแบบร้อยแก้วเพิ่มขึ้นอีก เช่น "แก่นกาย" หรือ "แก่นกลาง" เป็นต้น ทั้งหมดนี้ต้องตีความจากคำที่อยู่ใกล้เคียง หรือจากผู้พูดเป็นหลัก
หากผู้พูดต้องการด่าหรือต่อว่าใครด้วยคำหยาบ อาจด่าคน ๆ นั้นว่า "ควย" ก็ได้ (ใช้ด่าเพศชาย) หรือบางครั้งผู้พูดอาจพูดคำว่า "ควย" หรือ "หัวควย" ขึ้นมาลอย ๆ โดยไม่ได้เจาะจงถึงผู้ใดหรือสิ่งใดเป็นพิเศษ (โดยมากผู้พูดเป็นเพศชาย) มักจะเป็นการระบายอารมณ์ในสถานการณ์ที่ไม่ค่อยน่าพอใจ หรือพูดขึ้นเป็นการอุทานออกมา หรือเป็นการกล่าวล้อเล่นกันระหว่างเพื่อนสนิทก็ได้
ควย เป็นคำที่เว็บไซต์ของไทยส่วนมากห้ามใช้ จึงมีการเปลี่ยนการสะกด หรือเติมสระ วรรณยุกต์ หรือเครื่องหมายต่าง ๆ แทรกเข้าไป หรือใช้วิธีการพิมพ์ผิดภาษา (กดปุ่มเปลี่ยนเป็นพิมพ์ตัวอักษรภาษาอังกฤษ แต่พิมพ์ตามตัวอักษรไทยที่ปรากฏบนคีย์บอร์ด) หรือการพิมพ์ทับศัพท์เป็นภาษาอื่นเช่น Kuay หรือ KVY หรือ Kuuy เป็นต้น ทั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงระบบกรองคำหยาบ
ส่วน "หำ" เป็นคำอีสาน และคำเมือง ตามภาษาอีสานหรือภาษาเหนือไม่ได้หมายถึง ลูกอัณฑะ เพียงอย่างเดียว แต่รวมไปถึงส่วนที่เป็นองคชาตด้วย ฉะนั้นหากพูดถึง หำ นั่นหมายถึง ส่วนที่เป็นอวัยวะเพศทั้งหมด
ลูกอัณฑะ ในภาษาอีสานเรียกว่า บักไข่หำ หรือ ไข่หำ แต่ในบางกรณีจะเลี่ยนไปใช้คำพ้องเสียงที่มีรูปไม่เหมือนคือคำว่า หรรม
ส่วนคำว่า ควย ในภาษาอีสานแปลว่า ควาย เช่น ถ้าหากเรียกใครว่า บักควย (ใช้กับเพศชาย) อีควย (ใช้กับเพศหญิง แต่หยาบคายมากกว่าใช้กับเพศชาย และใช้กันน้อยมาก ๆ) จะหมายถึง ไอ้โง่เขลา หรือในอีกความหมายหนึ่งคือ โยก คลอน ไม่แน่น (เช่น เมื่อควยเอาสีข้างถูเสาเฮือน เฮือนกะสิควยไปทั้งหลัง แปลว่า เมื่อควายเอาสีข้างถูเสาเรือน เรือนก็จะโยกคลอนไปทั้งหลัง)
ส่วน "บักหำน้อย" เป็นคำอีสาน ที่หมายถึง เด็กผู้ชายตัวเล็ก จะใช้เป็นส่วนน้อย ลักษณะการใช้เป็นแบบเก่าแก่ ในปัจจุบันจะใช้กันในหมู่คนแก่และใช้น้อยมาก ๆ เพราะเป็นคำที่ใช้เรียกคนอื่นที่สามารถมีความหมาย 2 แง่มุม คือ แสดงความเอ็นดู (ถ้าผู้พูดเป็นที่เคารพของผู้ถูกเรียก) หรือแสดงการดูหมิ่น (ถ้าผู้พูดไม่เป็นที่รู้จัก หรือเป็นที่เคารพของผู้ถูกเรียก) ในปัจจุบันคำที่ใช้เรียกผู้ที่อ่อนกว่า (ทั้งที่ผู้พูดเป็นที่รู้จักและไม่เป็นที่รู้จัก) จะใช้คำว่า บักหล่า หรือ บักคำหล่า หรือ คำหล่า (คำ หมายถึง ทอง หรือมีค่า ส่วนหล่า หมายถึง ผู้น้อย ลูกคนสุดท้อง ท้ายสุด)
ดูเพิ่ม

หี
ความกังขาของนักบุญโธมัส (การาวัจโจ)

| ความกังขาของนักบุญโธมัส |
| --- | --- |

ศิลปิน: การาวัจโจ
ปี: ค.ศ. 1601 - ค.ศ. 1602
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พระราชวังซองส์ซูซิ, พ็อทซ์ดัม
ความกังขาของนักบุญโธมัส (อังกฤษ: The Incredulity of Saint Thomas) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พระราชวังซองส์ซูซิ, พ็อทซ์ดัมในประเทศเยอรมนี
ภาพ “ความกังขาของนักบุญโธมัส” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1601 ถึงปี ค.ศ. 1602 เป็นภาพที่ในกลุ่มเดียวกับ “การดลใจนักบุญมัทธิว” และ “การสังเวยอิสอัค” ที่อุฟฟิซิเพราะตัวแบบอัครสาวกในทุกภาพเป็นคนคนเดียวกัน เช่นเดียวกับภาพ “นักบุญมัทธิวและเทวดา” ภาพนี้เดิมเป็นของวินเชนโซ จุสตินิอานิและต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมหลวงของปรัสเซีย แต่โชคดีที่เก็บไว้ที่พ็อทซ์ดัมจึงรอดจากการทำลายด้วยระเบิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองมาได้ ภาพนี้เป็นภาพที่นิยมก็อปปีกันมากที่สุด ซึ่งมีด้วยกันทั้งสิ้น 22 ก็อปปีจากคริสต์ศตวรรษที่ 17
ตามบันทึกของพระวรสารนักบุญยอห์น นักบุญโธมัสไม่ได้เห็นการปรากฏตัวของพระเยซูแก่อัครสาวกหลังจากที่ทรงฟื้นชีพ นักบุญโธมัสจึงประกาศว่านอกจากว่าจะได้ยื่นมือไปสัมผัสแผลของพระองค์ก็จะไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน สัปดาห์หนึ่งต่อมาพระเยซูก็ทรงมาปรากฏตัวและบอกให้โธมัสสัมผัสพระองค์และกล่าวว่า “ขอสมพรแก่ผู้ที่ยังไม่เห็นแต่เชื่อ”
ความกังขาของนักบุญโธมัสประทับใจการาวัจโจเป็นการส่วนตัวเป็นอันมาก ไม่มีภาพเขียนภาพอื่นใดของการาวัจโจที่สร้างความประหลาดใจได้เท่าภาพนี้ นักบุญโธมัสมีความกังขาจนถึงกับต้องเอานิ้วจิ้มแผลเพื่อพิสูจน์ก่อนที่จะอุทานเมื่อทราบแน่ว่าเป็นพระเยซูว่า “My Lord and my God” การวางภาพชายสี่คนยืนรวมกันจนศีรษะแทบชนกันโดยมีพระพักตร์ของพระเยซูอยู่ในเงามืดเป็นการเพิ่มอารมณ์ของภาพ ตัวแบบอีกสามคนมีแสงส่องบนใบหน้าว่า “รู้”
คลาส (แก้ความกำกวม)

คลาส (อังกฤษ: Class) อาจแปลว่า ชั้น ชุด กลุ่ม โดยอาจหมายถึง
ทั่วไป

ชั้นเรียน
คลาส (ทฤษฎีเซต) (Class) ในวิชาคณิตศาสตร์
ชั้นชนทางสังคม (Social class) ในวิชาสังคมศาสตร์
ระดับชั้นของที่นั่งโดยสาร (Travel class)
การจัดจำแนกและการจัดแบ่ง

ชั้น (ชีววิทยา) (Class) ลำดับหนึ่งในการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
ชั้น (อุปกรณ์ไฟฟ้า) (Appliance classes) ชั้นป้องกัน ในอุตสาหกรรมผลิตอุปกรณ์ไฟฟ้า
ชุดการแผ่รังสี (Class) ชุดของอัตลักษณ์การแผ่รังสี
ชุดเรือ (Ship class) ชุดของเรือเดินสมุทรที่ออกแบบเหมือนกัน
กลุ่มชาติพันธุ์ (Social class) ความแตกต่างในการจัดจำแนก ระหว่างกลุ่มคนในสังคมและวัฒนธรรม
กลุ่มคำนาม (Noun class) ในระบบการจัดหมวดหมู่คำนาม
คอมพิวเตอร์และการประมวลผล

คลาส (คอมพิวเตอร์) (Class แนวคิดสำคัญในการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ
คลาส (รูปแบบแฟ้ม) (Class รูปแบบแฟ้มที่ทำงานด้วยตนเองแบบไบนารี่ของภาษาจาวา
คลาส (วาเรซ) (Class กลุ่มสิ้นสุดใน warez scene
คลาสแอตตริบิวต์ (Class attribute) ความสามารถของแท็กในภาษา HTML และXHTML ที่ระบุรูปแบบของแท็ก
ภาพยนตร์ ดนตรี และเกม

กลุ่มตัวละคร Character class ในเกมเล่นตามบทบาท และเกมประเภทอื่น
ภาพยนตร์แนวตลกสะเทือนใจเรื่อง Class ค.ศ. 1983 จากสหรัฐอเมริกา
ภาพยนตร์เรื่อง The Class จากเอสโตเนีย
ภาพยนตร์เรื่อง The Class (ฝ. Entre les murs) ชนะเลิศรางวัลภาพยนตร์ฝรั่งเศส
ภาพยนตร์อิสระเรื่อง Class กำกับโดย Steve Howey ค.ศ. 1998 จากสหรัฐอเมริกา
ละครโทรทัศน์แนวตลกเสียดสีสังคมเรื่อง The Class ซึ่งได้รับรางวัลขวัญใจมหาชน CBS จากสหรัฐอเมริกา
นิยายเรื่อง Class: A Guide Through the American Status System โดย Paul Fussell จากสหรัฐอเมริกา
นิยายเรื่อง The Class โดย Erich Segal จากสหรัฐอเมริกา
วงดนตรี Class จากโรมาเนีย
การรถไฟและรถราง

ชั้น (รถราง) (Class)
การจำแนกชั้นของรางรถไฟสหรัฐอเมริกา (The classification of United States railroads)
คล็อกคลีนเนอร์ส

| คล็อกคลีนเนอร์ส |
| --- | --- |
มิกกี้ เมาส์ ซีรีส์
ป้ายประกาศสแตนดีเปิดตัวภาพยนตร์
กำกับ: เบน ชาร์ปสทีน
ผลิต: วอลต์ ดิสนีย์
ให้เสียงพากย์: วอลต์ ดิสนีย์ คลาเรนซ์ แนช ปินโต คอลวิก
ดนตรี: พอล สมิธ โอลิเวอร์ วอลเลซ
แอนิเมชัน: ชัค โคช เฟรชี เดเทรเมาเดน อัล ยูกสเตอร์ โวล์ฟกัง ไรเทอร์มัน บิล โรเบิร์ตส
สตูดิโอ: วอลต์ ดิสนีย์ โปรดักชันส์
จัดจำหน่าย: อาร์เคโอเรดิโอพิกเจอร์ส
เผยแพร่:   15 ตุลาคม ค.ศ. 1937 (1937-10-15) 
กระบวนการสี: เทคนิคัลเลอร์
ความยาว: 8 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ก่อนหน้า: ฮาวายเอียนฮอลิเดย์
ตามมา: คุณผีขี้เหงา
คล็อกคลีนเนอร์ส (อังกฤษ: Clock Cleaners) เป็นภาพยนตร์สั้นการ์ตูนอเมริกัน ค.ศ. 1937 ที่ได้รับการผลิตโดยวอลต์ ดิสนีย์ โปรดักชันส์ และได้รับการเปิดตัวโดยอาร์เคโอพิกเจอร์ส การ์ตูนนี้ประกอบด้วยมิกกี้ เมาส์, โดนัลด์ ดั๊ก และกู๊ฟฟี่ ซึ่งทำงานเป็นภารโรงในหอนาฬิกาสูง ภาพยนตร์ชุดนี้กำกับโดยเบน ชาร์ปสทีน และมีเพลงต้นฉบับโดยพอล สมิธ และโอลิเวอร์ วอลเลซ ผู้ให้เสียงพากย์ประกอบด้วย วอลต์ ดิสนีย์ พากย์เสียงเป็น มิกกี้ เมาส์, คลาเรนซ์ แนช พากย์เสียงเป็น โดนัลด์ ดั๊ก และปินโต คอลวิก พากย์เสียงเป็น กู๊ฟฟี่
คล็อกคลีนเนอร์ส เป็นหนึ่งในภาพยนตร์สั้นที่ได้รับการสรรเสริญจากนักวิจารณ์มากที่สุดเรื่องหนึ่งของดิสนีย์ ในปี ค.ศ. 1994 สมาชิกสายงานแอนิเมชัน 1,000 ราย ได้โหวตให้คล็อกคลีนเนอร์ส อยู่ในอันดับที่ 27 ของการ์ตูนยอดเยี่ยมสูงสุดตลอดกาล
เนื้อเรื่องย่อ

มิกกี้ เมาส์, โดนัลด์ ดั๊ก และกู๊ฟฟี่ ต่างได้รับมอบหมายในการทำความสะอาดหอนาฬิกาสูง มิกกี้ เมาส์ ทำความสะอาดหน้าปัดด้านนอกด้วยไม้ถูพื้นโดยยืนอยู่บนเข็มนาฬิกา ส่วนกู๊ฟฟี่ทำความสะอาดด้านในโดยใช้แปรงสีฟันขนาดใหญ่ และโดนัลด์ ดั๊ก (ซึ่งกำลังร้องเพลง "ฮิคกอรี ดิคกอรี ด็อค") ได้เริ่มการเช็ดสปริงตัวสำคัญ โดยไม่สนใจสัญญาณเตือนที่เกิดขึ้นหลายครั้ง เขาได้ทำการเช็ดสปริงจนเกิดอาการหลวม
ในขณะที่มิกกี้ เมาส์ ซึ่งตอนนี้ได้ทำความสะอาดภายในนาฬิกา ได้มาเจอกับนกกระสาที่กำลังนอนหลับ โดยที่มิกกี้ เมาส์ ไม่ประสบความสำเร็จในความพยายามที่จะโยกย้าย โดยที่เขาได้ถูกหิ้วไปยังเชือกที่อยู่ด้านนอกของหอนาฬิกา
ส่วนทางด้านใน โดนัลด์ ดั๊ก ได้ซ่อมสปริงตัวสำคัญให้เข้าที่ด้วยค้อน แต่เขาก็ต้องดิ้นรนในชิ้นส่วนสุดท้ายเป็นอย่างมาก โดนัลด์ ดั๊ก จึงรู้สึกโมโหและเริ่มท้าทาย สปริงดูเหมือนจะตอบสนองด้วยการสะท้อนเสียงท้าทายกลับ โดนัลด์ ดั๊ก ทำการโต้เถียงกับสปริง แต่เขาก็เป็นฝ่ายถูกน็อคเสียเอง โดนัลด์ ดั๊ก กระเด็นไปติดอยู่ในซอกของเพลาจักรกรอก จนเมื่อเขาสามารถหลุดพ้นออกจากเพลาแล้ว แรงส่ายนั่นก็ได้ส่งผลให้เขายังคงขยับร่างกายส่ายไปมา
ส่วนเหตุการณ์ด้านนอก กู๊ฟฟี่ (ซึ่งกำลังร้องเพลง "เออะสลีปอินเดอะดีพ") ได้ทำความสะอาดที่ระฆังด้านนอก ครั้นเมื่อเขาทำความสะอาดที่ภายในของระฆัง ก็ได้เริ่มเข้าสู่เวลา 4:00 น. ซึ่งเป็นช่วงที่รูปปั้นจักรกลต้องออกมาจากหอเพื่อเคาระระฆังสี่ครั้ง รูปปั้นกลรูปแรก ซึ่งมีลักษณะประหนึ่งเทพแห่งกาลเวลา ได้สร้างความตกใจให้แก่กู๊ฟฟี่ แต่เมื่อเขามองออกไปก็ไม่เห็นว่ามีใครอยู่และยังคงทำความสะอาดต่อไป ต่อมา รูปปั้นกลรูปที่สอง ซึ่งมีลักษณะเป็นเทพีเสรีภาพ ก็ได้มาเคาะระฆังจากอีกด้าน หลังจากการเคาะครั้งที่สาม กู๊ฟฟี่ก็ได้เตรียมความพร้อมสำหรับครั้งต่อไป ซึ่งเขาพร้อมที่จะโจมตี แต่เมื่อเขาพบว่าเธอเป็นเทพีเสรีภาพ เขาก็แสดงการขอโทษเพื่อให้เกียรติสตรี แต่ขณะที่กู๊ฟฟี่ยืนอยู่ตรงหน้าคบเพลิงของเธอกับระฆัง เขาก็ถูกคบเพลิงฟาดที่ศีรษะเข้าอย่างจัง
นั่นได้ส่งผลให้กู๊ฟฟี่เกิดอาการตาลายจนหัวหมุน ซึ่งเป็นส่วนที่เหลือของภาพยนตร์ชุดนี้ โดยมิกกี้ เมาส์ ถึงกับตกใจเมื่อเห็นกู๊ฟฟี่เกือบร่วงหล่นจากหอและพยายามที่จะช่วยเหลือ ในช่วงที่มิกกี้ เมาส์ เพิ่งจะพลาดในการช่วยกู๊ฟฟี่เอาไว้ได้นั้น ทั้งคู่ได้กระเด็นเข้าไปในหน้าต่าง จนไปถึงยังที่ที่โดนัลด์ ดั๊ก เพิ่งจะซ่อมสปริงตัวสำคัญให้เข้าที่ แรงกระแทกนั้นได้พาให้ทั้งหมดเข้าไปติดอยู่ในเพลาอันเดิม ที่ซึ่งโดนัลด์ ดั๊ก ได้เคยเข้าไปติดอยู่ในช่วงก่อนหน้านี้
การเซ็นเซอร์และการประกาศห้าม

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 โดนัลด์ ไวล์ดมอน และสมาคมครอบครัวอเมริกัน ได้โน้มน้าววอลมาร์ตให้ยุติการจำหน่ายของเทปวีดิทัศน์ รายชื่อการเผยแพร่วิดีโอชุด "การ์ตูนคลาสสิก: ฟันออนเดอะจ็อบ!" ซึ่งมีตอนของ "คล็อกคลีนเนอร์ส" ร่วมอยู่ เนื่องด้วยเข้าใจว่ามีการใช้ภาษาที่ไม่เหมาะสมโดยโดนัลด์ ดั๊ก ในระหว่างการต่อสู้ของเขากับสปริงตัวสำคัญ โดนัลด์ ดั๊ก ตอบสนองด้วยการด่าว่า "อุเหม่ แกพูดอยู่กับใคร ?" และข่มขู่สปริงตัวสำคัญโดยเรียกมันว่า "ไอ้เจ้างูในกอหญ้า" อย่างไรก็ตาม เนื่องจากลักษณะเสียงของโดนัลด์ ดั๊ก บางคนเชื่อว่าเขาพูดแทนคำว่า "ฟักยู" ใส่สปริงตัวสำคัญและเรียกมันว่า "ไอ้บ้า" ซึ่งควรจะตั้งข้อสังเกตว่า ทางดิสนีย์จะไม่อนุญาตให้เผยแพร่การ์ตูนในโรงภาพยนตร์หากมีการนำคำพูดหยาบคายมาใช้ ซึ่งใน ค.ศ. 1930 ทางโมชันพิกเจอร์สโปรดักชันโค้ด ได้มีการบังคับอย่างหนักแล้ว และป้องกันไม่ให้ทางดิสนีย์กระทำการเช่นนั้น
เนื่องจากความขัดแย้งนี้ เมื่อภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการเผยแพร่ในรูปแบบดีวีดีวอลต์ ดิสนีย์ เทรเซอร์ส ชุด มิกกี้ เมาส์ อินลีฟวิงคัลเลอร์ (ค.ศ. 2001) โดนัลด์ ดั๊ก ได้รับการพากย์ประโยคที่พูดกับเส้นสปริงใหม่เป็น "โอ้ว เจ้าโง่!" ซึ่งมีต้นฉบับมาจากซาวด์แทร็กออนไอซ์ การแก้ไขทำอย่างเห็นได้ชัดด้วยเสียงของพลูโตเห่าในฉากหลัง และประโยค "ไอ้เจ้างูในกอหญ้า" ก็ยังได้รับการพากย์ใหม่ เช่นเดียวกันกับการแก้ไขที่เกิดขึ้นในการเผยแพร่ดีวีดีหลายครั้งในเวลาต่อมา ซึ่งประกอบด้วยเบซิล นักสืบหนูผู้พิทักษ์ (ค.ศ. 2002) ที่ได้รวมการ์ตูนโบนัส โดยได้มีการอ้างอิงถึงภาพยนตร์ชุดนี้ถึงการต่อสู้ทั้งด้านในและบริเวณรอบ ๆ ของบิ๊กเบน, ฟันนีแฟกทอรีวิธกู๊ฟฟี่ (ค.ศ. 2006) และดีวีดีโบนัสเอพิคมิกกี้ (ค.ศ. 2010)
ส่วนดีวีดีชุดอื่นที่ได้จัดรวมไว้ในรูปแบบเดิม เช่น อลิซท่องแดนมหัศจรรย์: มาสเตอร์พีซอิดิชัน (ค.ศ. 2004) ซึ่งรวมถึงการ์ตูนที่เป็นส่วนหนึ่งของรายการโทรทัศน์ชุดพิเศษอย่าง "วันอาวเวอร์อินวันเดอร์แลนด์" และแฮฟอะลาฟ!: วอลลุม 2 (ค.ศ. 2010) ซึ่งรวมถึงการ์ดรายการอาร์เคโอแบบดั้งเดิมของภาพยนตร์ชุดนี้ และมีการออกอากาศมากขึ้นในช่วงที่ผ่านมาทางดิสนีย์แชนแนลในรูปแบบต้นฉบับ
การเผยแพร่

ค.ศ. 1937 – เปิดตัวทางโรงภาพยนตร์
ค.ศ. 1950 – วันอาวเวอร์อินวันเดอร์แลนด์ (โทรทัศน์)
ค.ศ. 1972 – เดอะเมาส์แฟกทอรี, ตอนที่ 15: "แบ็กทูเนเจอร์" (โทรทัศน์)
ประมาณ ค.ศ. 1983 – กูดมอร์นิง, มิกกี้!, ตอนที่ 56 (โทรทัศน์)
ค.ศ. 1984 – "การ์ตูนคลาสสิก: มิกกี้ส์ เครซีคาเรียร์ส" (วีเอชเอส)
ค.ศ. 1990 – "กู๊ฟฟี่ส์ไกด์ทูซัคเซส" (โทรทัศน์)
ค.ศ. 1992 – "การ์ตูนคลาสสิก - สเปเชียลอิดิชัน: ฟันออนเดอะจ็อบ!" (วีเอชเอส)
ประมาณ ค.ศ. 1992 – มิกกี้ส์เมาส์แทร็ก, ตอนที่ 77 (โทรทัศน์)
ประมาณ ค.ศ. 1992 – โดนัลด์สแควกแอทแทค, ตอนที่ 60 (โทรทัศน์)
ค.ศ. 1997 – ดิอิงค์แอนด์เพนท์คลับ, ตอนที่ 1.22: "คลาสสิกมิกกี้" (โทรทัศน์)
ค.ศ. 2001 – "มิกกี้ เมาส์ อินลีฟวิงคัลเลอร์" (ดีวีดี)
ค.ศ. 2002 – โบนัสดีวีดีของเบซิล นักสืบหนูผู้พิทักษ์ (ดีวีดี)
ค.ศ. 2006 – "ฟันนีแฟกทอรีวิธกู๊ฟฟี่" (ดีวีดี)
ค.ศ. 2010 – แฮฟอะลาฟ!, ตอนที่ 7 (โทรทัศน์)
ค.ศ. 2010 – "แฮฟอะลาฟ! วอลลุมทู" (ดีวีดี)
โดนัลด์ ดั๊ก ขณะทำการโต้คารมกับสปริงตัวสำคัญ
ความกว้างของการกระจายขนาดเม็ดเลือดแดง

เม็ดเลือดแดงของคน
ความกว้างของการกระจายขนาดเม็ดเลือดแดง (อังกฤษ: Red blood cell distribution width; RDW หรือ RCDW) เป็นการวัดความกว้างของการกระจายของขนาดเม็ดเลือดแดงโดยเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์ ขนาดเม็ดเลือดแดงปกติจะอยู่ที่ 6-8 μm ความผิดปกติบางอย่างอาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของขนาดเม็ดเลือดแดงได้
ค่า RDW ที่สูง บ่งบอกว่าเกิดการเปลี่ยนแปลงของขนาดเม็ดเลือดแดงอย่างมาก ซึ่งค่าปกติของ RDW ในมนุษย์จะอยู่ที่ 11-15% ในภาวะการเกิดโรคโลหิตจางนั้น ผลการตรวจ RDW มักจะถูกนำมาแปลผลร่วมกับปริมาตรของเม็ดเลือดแดงโดยเฉลี่ย (MCV) เพื่อประเมินถึงสาเหตุของการเกิดโลหิตจาง การขาดวิตามินบี 12 นำไปสู่การเกิดโลหิตจางชนิดเม็ดเลือดขนาดใหญ่ (Macrocytic anemia) แต่ค่า RDW จะมีค่าปกติ แต่โลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็กจะพบว่าขนาดเม็ดเลือดจะมีความแตกต่างกัน ดังนั้น ค่า RDW จึงสูงกว่าปกติ ส่วนโลหิตจางที่เกิดจากการขาดวิตามินบี 12 ร่วมกับการขาดธาตุเหล็กนั้น เราจะพบว่าเม็ดเลือดแดงขนาดเล็กและขนาดใหญ่ผสมกัน ดังนั้น ค่า RDW จึงมีค่าที่สูงขึ้น การเพิ่มขึ้นของ RDW ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเม็ดเลือดแดงมี ขนาดไม่เท่ากันนั้น เรียกว่า ภาวะเม็ดเลือดแดงหลากขนาด (anisocytosis)
การคำนวณ

คำว่า "ความกว้าง" ในการวัดความกว้างของการกระจายขนาดเม็ดเลือดแดงนั้นอาจนำไปสู่การเข้าใจผิดได้ เนื่องจากค่า RDW เป็นการวัดความเบี่ยงเบนของ "ปริมาตร" ของเม็ดเลือดแดง ไม่ใช่การวัดเส้นผ่านศูนย์กลางของเม็ดเลือดแดงโดยตรง อย่างไรก็ตาม ความกว้างในที่นี้หมายถึงความกว้างของการกระจายตัวของปริมาตรเม็ดเลือดแดงไม่ใช่ความกว้างของเซลล์ ดังนั้น การใช้คำนี้จึงเป็นคำที่ถูกต้อง
ความกว้างของการกระจายขนาดเม็ดเลือดแดงมีสูตรการคำนวณจาก
ดูเพิ่ม

ช่วงค่าอ้างอิงสำหรับการตรวจเลือด