stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เปโดร ปัสกัล
อาชีพ

ปัสกัลปรากฏตัวในซีรีส์โทรทัศน์หลายเรื่อง รวมถึง มือใหม่ปราบผี, ศรีภริยา, มาตุภูมิวีรบุรุษ, เจาะจิตผ่าปริศนา และ Graceland เขาปรากฏตัวในฐานะผู้ลักพาตัว Reggie ใน Law & Order: Criminal Intent ตอน "Weeping Willow" และปรากฏตัวในฐานะสายลับพิเศษ Greer ใน Law & Order: SVU ตอน "Smoked" เขาได้รับบทนำในเรื่อง วันเดอร์ วูแมน ปี 2011 ที่ดัดแปลงทางโทรทัศน์ แต่รายการนี้ไม่ได้ถูกนำมาออกอากาศ ในเดือนมิถุนายน 2013 เขาได้รับบทเป็น Oberyn Martell ใน ฤดูกาลที่สี่ ของซีรีส์ เอชบีโอ เรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์  ปัสกัลกล่าวว่าเขาเป็นแฟนตัวยงของ มหาศึกชิงบัลลังก์ ก่อนที่จะได้รับบทเป็น Oberyn และรู้สึกยินดีที่ได้เข้าร่วม ในปี 2015 ปัสกัลได้รับเลือกให้รับบทเป็นฆาบิเอร์ เปญญา เจ้าหน้าที่ปราบปรามยาเสพติดของสหรัฐ ในซีรีส์ต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์ เรื่อง Narcos ในภาพยนตร์เรื่อง Bloodsucking Bastards (2015) ปัสกัลแสดงเป็นแม็กซ์แวมไพร์
ปัสกัลมีประสบการณ์บนเวทีมากมายทั้งในฐานะนักแสดงและผู้กำกับ เขาได้รับรางวัล Los Angeles Drama Critics Circle Award และ Garland Award จากบทบาทของเขาในการผลิต International City Theatre เรื่อง Orphans และได้แสดงในผลงานคลาสสิกและร่วมสมัย เขาแสดง ละครนอกบรอดเวย์ ใน Maple and Vine โดย Jordan Harrison, Beauty of the Father โดย Nilo Cruz, Based on a Totally True Story โดย Roberto Aguirre-Sacasa, Sand  โดย Trista Baldwin, Old Comedy โดย David Greenspan, Some Men โดย Terrence McNally และ Shakespeare in the Park ในปี 2006 เรื่อง แม็คเบ็ธ เขาเป็นสมาชิกของ LAByrinth Theatre Company ของนครนิวยอร์ก ปัสกัลเปิดตัวละครบรอดเวย์ในเดือนกุมภาพันธ์ 2019 ในภาพยนตร์ดัดแปลงจาก King Lear ร่วมกับ Glenda Jackson และ Ruth Wilson
ในเดือนเมษายนปี 2015 ปัสกัลได้ร่วมแสดงกับ Heidi Klum ในมิวสิกวิดีโอของ Sia เรื่อง " Fire Meet Gasoline " ในปี 2017 เขาแสดงเป็นเจ้าหน้าที่วิสกี้ใน คิงส์แมน รวมพลังโคตรพยัคฆ์ ของ แมทธิว วอห์น และแสดงเป็นทหารรับจ้างเปโร โทวาร์ใน เดอะ เกรท วอลล์ ในปี 2018 ปัสกัลร่วมแสดงเป็นเดฟ ยอร์ค ตัวร้ายหลักในภาพยนตร์ระทึกขวัญภาคต่อเรื่อง มัจจุราชไร้เงา 2; ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย เดนเซล วอชิงตัน
ในปี 2019 ปัสกัลได้แสดง บทนำ ใน เดอะแมนดาลอเรียน ซึ่งเป็นซีรีส์โทรทัศน์ สตาร์ วอร์ส แบบคนแสดงเรื่องแรก ซึ่งเปิดตัวใน ดิสนีย์+ ในปีเดียวกัน เขาได้แสดงเป็นโมราเลส "แคทฟิช" ของฟรานซิสโกในซีรีส์แนวปล้นของ Netflix เรื่อง ปล้น ล่า ท้านรก เขายังรับบทเป็น แม็กซ์เวลล์ ลอร์ด ในภาพยนตร์เรื่อง วันเดอร์ วูแมน 1984 ของ จักรวาลขยายดีซี ที่กำกับโดย แพตตี เจนกินส์ หลังจากเกิดความล่าช้าเนื่องจากการ แพร่ระบาดของโควิด-19 ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในโรงภาพยนตร์และ ช่องเอชบีโอแม็กซ์ ในวันที่ 25 ธันวาคม 2020
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2021 ปัสกัลได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง จัดด์ แอพะทาว เรื่อง The Bubble ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายทางเน็ตฟลิกซ์ ในวันที่ 1 เมษายน 2022 ปัสกัล แสดงร่วมกับ นิโคลัส เคจ ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง ข้านี่แหละ นิค ‘ฟักกลิ้ง’ เคจ ซึ่งฉายรอบปฐมทัศน์ที่ SXSW 2022 ในเดือนเมษายน ในเดือนกุมภาพันธ์ 2021 ปัสกัลได้รับเลือกให้เล่นบทนำของ โจเอล มิลเลอร์ สำหรับซีรีส์ดัดแปลงเรื่อง เดอะลาสต์ออฟอัส ของ เอชบีโอ มีรายงานว่าปัสกัลได้รับค่าตอบแทนสูงถึง 600,000 ดอลลาร์ต่อตอน และในเดือนพฤศจิกายน 2022 เขาได้แสดงใน Freaky Tales ซึ่งกำกับโดย Anna Boden และ Ryan Fleck
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 มาร์เวลสตูดิโอส์ประกาศว่าเขาเป็นผู้รับบท รีด ริชาร์ดส/มิสเตอร์แฟนทาสติก ในภาพยนตร์เดอะแฟนทาสติกโฟร์
ชีวิตส่วนตัว

ปัสกัลสามารถพูดได้ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาสเปน เขาอาศัยอยู่ในนครนิวยอร์กตั้งแต่ปี 2536 เขาเป็นเพื่อนสนิทกับซาราห์ พอลสัน นักแสดงชาวอเมริกัน และโอสการ์ อิซาอัก นักแสดงชาวกัวเตมาลา-อเมริกัน
ปัสกัลเป็นผู้สนับสนุนอย่างตรงไปตรงมาของสิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ เขาสนับสนุนลุกซ์ ปัสกัล น้องสาวของเขาตอนที่เธอออกมาเป็นคนข้ามเพศ ซึ่งเธอกล่าวว่า "เขาเป็นส่วนสำคัญของเรื่องนี้ เขายังเป็นศิลปินและเป็นไกด์อีกด้วย เขาเป็นคนกลุ่มแรกที่ให้สิ่งที่สร้างตัวตนของฉันแก่ฉัน"
ปัสกัลเรียกตัวเองว่าเป็นผู้ไม่เชื่อเรื่องพระเจ้า และเป็นพวกเสรีนิยม เขารับรองกาบริเอล โบริช ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีชิลีปี 2021
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2005 | Hermanas | Steve |  |
| 2008 | I Am That Girl | Noah |  |
| 2011 | The Adjustment Bureau | Maitre D’ Paul De Santo |  |
| 2011 | Sweet Little Lies | Paulino |  |
| 2015 | Bloodsucking Bastards | Max |  |
| 2015 | Sweets | Twin Peter |  |
| 2016 | The Great Wall | Pero Tovar |  |
| 2017 | Kingsman: The Golden Circle | Jack Daniels / Agent Whiskey | เสนอชื่อเข้าชิง—Teen Choice Award for Choice Movie: Rumble (2018) (กับ Colin Firth และ Taron Egerton)  |
| 2018 | Prospect | Ezra |  |
| 2018 | The Equalizer 2 | Dave York |  |
| 2018 | If Beale Street Could Talk | Pietro Alvarez |  |
| 2019 | Triple Frontier | Francisco 'Catfish' Morales |  |
| 2020 | Wonder Woman 1984 | Maxwell Lord | Golden Tomato Award for Fan Favorite Actor of 2020 |
| 2020 | We Can Be Heroes | Marcus Moreno |  |
| 2022 | The Unbearable Weight of Massive Talent | Javi Gutierrez |  |
| 2022 | The Bubble | Dieter Bravo |  |
| 2023 | Strange Way of Life | Silva | ภาพยนตร์สั้น |
| 2024 | Freaky Tales | Clint |  |
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | Good vs. Evil | Gregor New | ตอน: "Gee Your Hair Smells Evil" (ใช้ชื่อเปโดร บัลมาเซดา) |
| 1999 | Downtown | Voice | พากย์เสียงในตอน: "Hot Spot" (ใช้ชื่อเปโดร บัลมาเซดา) |
| 1999 | Undressed | Greg | 3 ตอน (ใช้ชื่อเปโดร บัลมาเซดา) |
| 1999 | Buffy the Vampire Slayer | Eddie | ตอน: "The Freshman" (ใช้ชื่อเปโดร บัลมาเซดา) |
| 2000 | Touched by an Angel | Ricky | ตอน: "Stealing Hope" (ใช้ชื่อเปโดร บัลมาเซดา) |
| 2001 | NYPD Blue | Shane 'Dio' Morrissey | ตอน: "Oh Golly Goth" (ใช้ชื่ออเล็กซานเดอร์ แพสแคล) |
| 2001 | Earth vs. the Spider | Goth Guy | รายการโทรทัศน์ |
| 2006 | Law & Order: Criminal Intent | Reggie Luckman | ตอน: "Weeping Willow" |
| 2006 | Without a Trace | Kyle Wilson | ตอน: "Candy" |
| 2008 | Law & Order | Tito Cabassa | ตอน: "Tango" |
| 2009 | Law & Order: Criminal Intent | Kevin 'Kip' Green | ตอน: "The Glory That Was..." |
| 2009–2011 | The Good Wife | Nathan Landry | 6 ตอน |
| 2010 | Nurse Jackie | Steve | ตอน: "Twitter" |
| 2011 | Lights Out | Omar Assarian | 4 ตอน |
| 2011 | Brothers & Sisters | Zach Wellison | 2 ตอน |
| 2011 | Law & Order: Special Victims Unit | Special Agent Greer | ตอน: "Smoked" |
| 2011 | Charlie's Angels | Frederick Mercer | ตอน: "Angels in Paradise" |
| 2011 | Wonder Woman | Ed Indelicato | Pilot |
| 2011 | Burn Notice: The Fall of Sam Axe | Comandante Veracruz | รายการโทรทัศน์ |
| 2012 | Body of Proof | Zack Goffman | ตอน: "Falling for You" |
| 2012 | CSI: Crime Scene Investigation | Kyle Hartley | ตอน: "Malice in Wonderland" |
| 2013 | Nikita | Liam | ตอน: "Aftermath" |
| 2013 | Red Widow | Jay Castillo | 4 ตอน |
| 2013 | Homeland | David Portillo | ตอน: "Tin Man Is Down" |
| 2013 | The Sixth Gun | Special Agent Ortega | Pilot |
| 2013–2014 | Graceland | Juan Badillo | 10 ตอน |
| 2014 | The Mentalist | Marcus Pike | 7 ตอน |
| 2014 | Exposed | Oscar Castro Vargas | Pilot |
| 2014 | Game of Thrones | Oberyn Martell | แสดงต่อเนื่อง; 7 ตอน เสนอชื่อเข้าชิง—Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by an Ensemble in a Drama Series (2014) |
| 2015–2017 | Narcos | Javier Peña | แสดงหลัก (ซีซัน 1–2)  แสดงนำ (ซีซั่น 3) |
| 2019–ปัจจุบัน | The Mandalorian | The Mandalorian / Din Djarin | แสดงนำ 16 ตอน เสนอชื่อเข้าชิง—Critics' Choice Super Award for Best Actor in a Science Fiction/Fantasy Series (2021) เสนอชื่อเข้าชิง—MTV Movie Award for Best Hero (2021) |
| 2020 | Home Movie: The Princess Bride | Inigo Montoya | ตอน: "Chapter Two: The Shrieking Eels" |
| 2021 | Calls | Pedro | พากย์เสียงในตอน: "Pedro Across the Street" |
| 2022 | The Book of Boba Fett | The Mandalorian / Din Djarin | 3 ตอน |
| 2023–ปัจจุบัน | The Last of Us | Joel Miller | แสดงนำ; 9 ตอน |
| รอประกาศ | My Dentist's Murder Trial | รอประกาศ | แสดงนำ, ผู้อำนวยการผลิต |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ศิลปิน | ชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| 2015 | Sia | "Fire Meet Gasoline" |
| 2020 | Gal Gadot | "Imagine" |
ผลงาน > วิดีโอเกม

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016 | Dishonored 2 | Paolo | พากย์เสียง |
แหล่งข้อมูลอื่น

เปโดร ปัสกัล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เอนริเก อิเกลเซียส

| เอนริเก อิเกลเซียส |
| --- | --- |
อิเกลเซียสสถะแสดงคอนเสิร์ตในปี 2011
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เอนริเก มิเกล อิเกลเซียส เปรย์สเลร์
เกิด:  (1975-05-08) พฤษภาคม 8, 1975 (49 ปี) มาดริด ประเทศสเปน
ที่เกิด: ไมแอมี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ป็อป, ลาติน , อาร์แอนด์บี , ป็อป-ลาติน
อาชีพ: นักร้อง-นักแต่งเพลง, นักแสดง, นายแบบ, โปรดิวเซอร์
ช่วงปี: 1995–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Interscope

เว็บไซต์: enriqueiglesias.com
เอนริเก มิเกล อิเกลเซียส เปรย์สเลร์ (สเปน: Enrique Miguel Iglesias Preysler) เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ณ กรุงมาดริด ประเทศสเปน เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง, นายแบบ และ นักแสดงชาวสเปน-ฟิลิปปินส์
ชีวิตด้านดนตรีของเอนริเกเริ่มต้นในเม็กซิโก เขาเซ็นสัญญากับค่ายเพลงอินดีชื่อว่า Fonovisa ซึ่งช่วยเหลือเขาให้กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่ได้รับความนิยมในลาตินอเมริกา และตลาดเพลงลาตินในสหรัฐอเมริกา เอนริเกเริ่มต้นการจำหน่ายอัลบั้มเป็นภาษาสเปนในปี พ.ศ. 2538 ต่อมาได้เซ็นสัญญากับค่ายยูนิเวอร์แซลมิวสิก หลังจากนั้นเขาก็ได้ออกอัลบั้มทั้งภาษาอังกฤษ และภาษาสเปน เอนริเกทำรายได้ให้แก่บริษัทยูนิเวอร์แซลมิวสิกกว่า 48 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เอนริเกจำหน่ายอัลบั้มรวมแล้วกว่า 50 ล้านชุดทั่วโลก เพลงของเขาขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดในอันดับที่ 1 ถึง 2 เพลง และมีซิงเกิลภาษาสเปนอันดับ 1 ในชาร์ตเพลงลาตินของบิลบอร์ดกว่า 18 ซิงเกิล ปัจจุบันเอนริเกยังคงดำเนินงานด้านดนตรีอย่างสืบเนื่อง
ด้านชีวิตรักของเอนริเก เขาได้พบรักกับ แอนนา โครนิโคว่า อดีตนักเทนนิสสาวชาวรัสเซียชื่อดังในปี 2001 จนถึงปัจจุบัน มายาวนาน เขาและแฟนสาวแอนนาให้กำเนิดบุตรแฝดในเดือนธันวาคม 2017 และบุตรสาวเกิดเมื่อปี 2020 ทั้งคู่ไม่ได้จดลงทะเบียนสมรสแต่อย่างใด
นิโคลัส มานูเอล อิเกลเซียส (Nicholas Manuel Iglesias) (เกิดเมื่อปี 2017) (เป็นแฝดพี่ชาย)
ลูซี่ วาเลนติน่า อิเกลเซียส (Lucy Valentina Iglesias) (เกิดเมื่อปี 2017) (เป็นแฝดน้องสาว)
มาร์ช่า เอลิซาเบธ อิเกลเซียส (Marsha Elizabeth Iglesias) (เกิดเมื่อปี 2020)
อัลบั้ม

Enrique Iglesias  (ค.ศ. 1995)
Vivir  (ค.ศ. 1997)
Cosas del Amor  (ค.ศ. 1998)
Enrique (ค.ศ. 1999)
Escape  (ค.ศ. 2001)
Quizas (ค.ศ. 2002)
Seven (ค.ศ. 2003)
Insomniac (ค.ศ. 2007)
Euphoria (ค.ศ. 2010)
Sex And Love (ค.ศ. 2014)
Final (Vol. 1) (ค.ศ. 2021)
Final (Vol. 2) (ค.ศ. 2024)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เอนริเก ที่มัชมิวสิก
เยเนลิ ชาปาร์โร

| เยเนลิ ชาปาร์โร |
| --- | --- |

เกิด:  (1991-09-12) 12 กันยายน ค.ศ. 1991 (33 ปี) บาร์เซโลเนตา ปวยร์โตรีโก
สัญชาติ: ปวยร์โตรีโก
ชื่ออื่น: เยเนลิ
อาชีพ: นางงาม นางแบบ
มีชื่อเสียงจาก: มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013
ส่วนสูง: 1.70 เมตร (5 ฟุต 7 นิ้ว)
บุตร: 2
รางวัล: มิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก 2011   (รองอันดับ 1)   มิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก 2012   (แต่งตั้ง)   มิสเวิลด์ 2012   (30 คนสุดท้าย)   มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2013   (แต่งตั้ง)   มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 (ชนะเลิศ)
เยเนลิ มาร์กุส ชาปาร์โร โกลอน  (สเปน: Janelee Marcus Chaparro Colón; เกิด 12 กันยายน ค.ศ. 1991) เป็นนางงามและนางแบบชาวปวยร์โตรีโก เคยประกวดเวทีมิสเวิลด์ในปี 2012 และเข้ารอบ 30 คนสุดท้าย และต่อมาได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 และเป็นผู้ชนะเลิศคนแรกของการประกวดเวทีมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ชีวิตส่วนตัว

เยเนลิเกิดในเขตเทศบาลบาร์เซโลเนตาในปวยร์โตรีโก และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 เธอได้ให้กำเนิดลูกสาวคนแรก
การประกวด > มิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก 2011

เยเนลิเป็นตัวแทนจากบาร์เซโลเนตา เข้าร่วมการประกวดมิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก 2011 ในการประกวดรอบตัดสิน เธอคว้ารองชนะเลิศอันดับ 1 โดยผู้ชนะการประกวดคือ อะแมนดา บิลาโนบา ผู้เข้าประกวดจากซานฮวน
ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2012 เยเนลิได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง มิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก 2012 เนื่องจากในปีนั้นไม่มีการจัดประกวดมิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก
การประกวด > มิสเวิลด์ 2012

เยเนลิเป็นตัวแทนปวยร์โตรีโกในการประกวดมิสเวิลด์ 2012 ซึ่งมีการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ณ สนามกีฬา Dongsheng Fitness Center ในเมืองออร์ดอส เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ประเทศจีน โดยเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 30 คนสุดท้าย และผู้ชนะในปีนี้ คือ อฺวี๋ เหวินเสีย จากประเทศจีน
การประกวด > มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013

เยเนลิได้รับการแต่งตั้งเป็นมิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2013 และเป็นตัวแทนปวยร์โตรีโก ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งที่ 1 ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ณ ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี จังหวัดนนทบุรี โดยเยเนลิสามารถคว้าตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 มาครองได้สำเร็จ โดยมีสาวงามจากสาธารณรัฐโดมินิกัน สโลวาเกีย ฟิลิปปินส์ และออสเตรเลียเป็นรองชนะเลิศตามลำดับ โดยเธอเป็นผู้ชนะคนแรกในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
กัมพูชา
มาเลเซีย
พม่า
ฟิลิปปินส์
อียิปต์
ปวยร์โตรีโก
สิงคโปร์
ซูดานใต้
ไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

Miss Grand International Hall of Fame
เยเนลิ ชาปาร์โร ที่เฟซบุ๊ก
เยเนลิ ชาปาร์โร ที่อินสตาแกรม
| ก่อนหน้า |  | เยเนลิ ชาปาร์โร |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประกวดครั้งแรก |  | มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  (2013) |  |  ลิส การ์ซิอา |
| ประกวดครั้งแรก |  | มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก   (2013) |  | เรเบกา บาเลนติน |
| อะแมนดา บิลาโนบา |  | มิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก   (2012) |  | นัดยาลิ ตอร์เรส |
| ด ค กผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
คริสต์ทศวรรษ 2010:  เยเนลิ ชาปาร์โร (2013)  ลิส การ์ซิอา (2014)  อาเนอา การ์ซิอา#/แคลร์ เอลิซาเบธ พาร์กเกอร์‡ (2015)  อาริซกา ปูตรี เปอร์ตีวี (2016)  มาริอา โฆเซ โลรา (2017)  กลารา โซซา (2018)  บาเลนตินา ฟิเกรา (2019) 
คริสต์ทศวรรษ 2020:  อาเบนา อัปเปียห์ (2020)  เหงียน ทุก ถวี่ เตียน (2021)  อีซาแบลา เมนิง (2022)  ลูเซียนา ฟุสเตร์ (2023)  เรเชล คุปตะ (2024) 
 # ถูกถอดถอนออกจากตำแหน่ง  ‡ ดำรงตำแหน่งแทน 
| ด ค กตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 |
| --- | --- |
  เยเนลิ ชาปาร์โร   ญาดา เทพนม 
 ตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
เพลงชาติอาร์เจนตินา

| --- | --- |
หน้าปกสกอร์ดนตรีเพลงชาติอาร์เจนตินาในปี พ.ศ. 2403
เพลงชาติของอาร์เจนตินา
เนื้อร้อง: Vicente López y Planes, พ.ศ. 2356
ทำนอง: Blas Parera, พ.ศ. 2356
รับไปใช้: 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2356

ตัวอย่างเสียง
เพลงชาติอาร์เจนตินา (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
การถอดเสียงเปียโนภาษาฝรั่งเศสโดย Luis Messemaeckers ซึ่งตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2365 เป็นโน้ตเพลงที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในเพลงชาติอาร์เจนตินานอกประเทศอาร์เจนตินา
เพลงชาติอาร์เจนตินา (สเปน: Himno Nacional Argentino) เป็นเพลงชาติของอาร์เจนตินา เนื้อร้อง ประพันธ์โดย Vicente López y Planes, และ เรียบเรียงทำนองโดย Blas Parera. ต่อมาประกาศรับรองผลงานชิ้นนี้ ใช้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม, พ.ศ. 2356, 3 ปีภายหลังเหตุการณ์ปฏิวัติเดือนพฤษภาคม "May Revolution" (Revolución de Mayo) ; ซึ่งวันที่ 11 พฤษภาคม ได้กำหนดให้เป็น วันเพลงชาติ ของอาร์เจนตินา
การบรรเลงเพลงชาติ

บรรเลงเพลงชาติ สามารถกระทำได้ในทางสาธารณะ เช่น งานรัฐพิธี, พิธีการทางทหาร. สถานีวิทยุและโทรทัศน์ทุกช่อง ต้องบรรเลงเพลงชาติในช่วงปิดสถานีของทุกวัน, รวมถึงวันหยุดราชการ มีการบรรเลงเพลงชาติในช่วงเวลาเที่ยงคืน และ เที่ยงวัน.
ข้อบังคับว่าด้วยเพลงชาติอยู่ภายใต้ กฎหมายอาร์เจนตินา ฉบับที่ 10302/1944.
การบรรเลงเพลงชาติ > เพลงชาติฉบับสังเขป

เนื่องจากเพลงชาติอาร์เจนตินาฉบับพิธีการ (ซึ่งมีความยาว 3 นาที 33 วินาที) มีความยาวของเนื้อร้องมากเกินไป ดังนั้นในการแข่งขันกีฬาระหว่างประเทศ เช่น กีฬาโอลิมปิก ฟุตบอล มวยสากลอาชีพ และ รักบี้ชิงแชมป์โลก จึงใช้เพลงชาติฉบับสังเขป (ซึ่งมีความยาว 1 นาที 6 วินาที) โดยบรรเลงในท่อนดนตรีนำ และบทประสานเสียง (coda) แม้เพลงชาติฉบับสังเขปนี้จะไม่ได้รับการยอมรับจากกฎหมายอาร์เจนตินา เพลงชาติฉบับสังเขปนิยมใช้ในการแข่งขันกีฬา หรือพิธีการที่ไม่เป็นทางการ และ ในงานพิธีการ อาจใช้เพลงชาติฉบับสังเขปบรรเลงเป็นเพลงคำนับสำหรับประธานาธิบดี และ นายกรัฐมนตรีของอาร์เจนตินาแทน
การบรรเลงเพลงชาติหลายรูปแบบทั้งฉบับสังเขป และ ฉบับปกติ จะบรรเลงดังนี้:
ฉบับสังเขป ดนตรีนำล้วน
ฉบับกึ่งทางการ ดนตรีนำ และ บทประสานเสียง
บทร้อง > เนื้อร้องบรรเลงบทนำ

ดินแดนทั้งสาม (กาตามาร์กา, รัฐลาริโอฆา และ รัฐซานเตียโกเดลเอสเตโร) ในช่วงทศวรรษที่ 1950 ได้มีการขับร้องเนื้อเพลงท่อนบรรเลงบทนำ เนื้อร้องบทร้องดังกล่าวไม่มีความเกี่ยวข้องกับเพลงชาติฉบับดั้งเดิม:
| ภาษาสเปน | คำแปล |
| --- | --- |

Gracias a Dios, suena ya la hora de la libertad  Cesó la angustia y el dolor ya pasó  Elevemos las voces al cielo y que nuestras almas tengan consuelo  Vamos muchachos en masa a la plaza a cantar    los clarines nos invitan al son militar de su alegre canción  las trompetas le responden  mirad como vienen mujeres y niños y trotan caballos y  suenan tambores    y todo el mundo acude a la plaza y no hay uno solo que  quiera faltar  Silencio y atención, atención.:
บทร้อง > ที่มาและข้อถกเถียง

ในช่วงแรก ถือว่าเป็นผู้เขียนนิรนามที่ไม่เปิดเผย แต่การสอบสวนในภายหลังพบว่า จดหมายฉบับนี้เขียนโดย Antonio Dellepiane เมื่อ ค.ศ. 1929 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาประวัติศาสตร์และศิลปะเกี่ยวกับเพลงชาติ . 
ข้อพิสูจน์ดังกล่าว ผู้เขียนบางคนได้วิพากษ์วิจารณ์จดหมายฉบับนี้ ถือว่าตรงกันข้ามกับรูปแบบ และ จิตวิญญาณของเพลงสวดดังเดิม ต่างจากแนวคิดดนตรีวิทยา ซึ่งใกล้เคียงกับอุดมการณ์ของชาตินิยมคาทอลิก.
บทร้อง > เนื้อร้องร่วมสมัย

แม่แบบ:Wikisource-lang
ข้างล่างนี้ แสดงเนื้อร้องเพลงชาติอาร์เจนตินา ฉบับร่วมสมัย, ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2467, โดยตัดเนื้อร้องที่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้ปลดแอกจากอาณานิคมสเปน.
| ภาษาสเปน | คำแปล |
| --- | --- |
Oíd, mortales, el grito sagrado:  "¡Libertad! ¡Libertad! ¡Libertad!"  Oíd el ruido de rotas cadenas  ved en trono a la noble igualdad    Ya su trono dignísimo abrieron  las Provincias Unidas del Sud  y los libres del mundo responden:  𝄆 "¡Al gran pueblo argentino, salud!" 𝄇  𝄆 Y los libres del mundo responden:  "¡Al gran pueblo argentino, salud!" 𝄇    Estribillo (con coro)  Sean eternos los laureles,  𝄆 que supimos conseguir. 𝄇  Coronados de gloria vivamos  ¡O juremos con gloria morir!  𝄆 ¡O juremos con gloria morir! 𝄇 (tris): เหล่ามนุษยชาติ พวกเธอจงฟัง การโห่ร้องอันศักดิ์สิทธิ์:  "เสรีภาพ! เสรีภาพ! เสรีภาพ!"  พวกเธอจงฟังเสียงของโซ่ที่แตกหัก  พวกเธอจงดูบัลลังก์แห่งเกียรติ ของความเท่าเทียมกัน    บัลลังก์ที่คู่ควรที่สุดได้เผยออกมาแล้ว  ทุกจังหวัดได้รวมกันทางตอนใต้  และเหล่าเสรีชนของโลกต่างต้อนรับ:  𝄆 "ถึงประชาชนชาวอาร์เจนตินาที่ยิ่งใหญ่ ขอคาราวะ!" 𝄇  และเหล่าเสรีชนของโลกต่างต้อนรับ:  𝄆 "ถึงประชาชนชาวอาร์เจนตินาที่ยิ่งใหญ่ ขอคาราวะ!" 𝄇    ประสานเสียง  มันจะเป็นเกียรติยศตลอดไป  𝄆 ซึ่งเรารู้วิธีทำให้สำเร็จ 𝄇  เราจะสวมมุงกุฏอันทรงเกียรติ...  หรือให้เราสาบาน ด้วยการตายอย่างมีเกียรติ  𝄆 หรือให้เราสาบาน ด้วยการตายอย่างมีเกียรติ 𝄇
สื่อ

เพลงชาติอาร์เจนตินา (ฉบับพิธีการ)
บรรเลงโดยวงดุริยางค์กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา
เพลงชาติอาร์เจนตินา (ฉบับสังเขป)
บรรเลงโดยวงดุริยางค์กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา
เพลงชาติอาร์เจนตินา (ขับร้อง)
บันทึกเสียงเมื่อ พ.ศ. 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

(long).mp3 Argentine National Anthem MP3
Argentine National Anthem MP3 เก็บถาวร 2008-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Argentine National Anthem MP3 เก็บถาวร 2021-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Listen in the Quechua language
ประวัติเพลงชาติอาร์เจนตินา อย่างสังเขป เก็บถาวร 2010-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:สัญลักษณ์ของประเทศอาร์เจนตินา
| ด ค กเพลงชาติของประเทศในทวีปอเมริกาใต้ |
| --- | --- |
กายอานา โคลอมเบีย ชิลี ซูรินาม บราซิล โบลิเวีย ปารากวัย เปรู เฟรนซ์เกียนา เวเนซุเอลา อาร์เจนตินา อุรกวัย เอกวาดอร์
การบรรเลงเพลงชาติอาร์เจนตินาครั้งแรก. ภาพเขียนสีน้ำมัน โดย Pedro Subercaseaux.
เอลีซาแบ็ตแห่งวาลัว

| เอลีซาแบ็ตแห่งวาลัว |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
ดำรงพระยศ: 22 มิถุนายน ค.ศ. 1559 – 3 ตุลาคม ค.ศ. 1568

พระราชสมภพ: 2 เมษายน ค.ศ. 1545 พระราชวังฟองแตงโบล ฝรั่งเศส
สวรรคต: 3 ตุลาคม ค.ศ. 1568
คู่อภิเษก: พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน
พระราชบุตร: อิซาเบล กลารา เอวเฆเนียแห่งสเปน  กาตาลินา มิกาเอลาแห่งสเปน
ราชวงศ์: วาลัว
พระราชบิดา: พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: กาเตรีนา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
เอลีซาแบ็ตแห่งวาลัว สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (ฝรั่งเศส: Élisabeth de France หรือ Élisabeth de Valois, สเปน: Isabel de Valois, อังกฤษ: Elisabeth of Valois) (2 เมษายน ค.ศ. 1545 - 3 ตุลาคม ค.ศ. 1568)
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งวาลัวประสูติเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1545 พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศสและกาเตรีนา เด เมดีชี เอลีซาแบ็ตแห่งวาลัวเป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน
ดูเพิ่ม

พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สเปน |
| --- | --- |
เลตีเซีย ออร์ติซ โรกาโซลาโน (2014–)  เจ้าหญิงโซเฟียแห่งกรีซและเดนมาร์ก (1975–2014) ·เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทนแบร์ก (1906–1931) · อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสตีนาแห่งออสเตรีย (1879–1885) · เจ้าหญิงแมร์เซเดสแห่งออร์เลอ็อง (1878) · มารีอา วิตโตรีอา ดัล ปอซโซ (1870–1873) · ฟรานซิส ดยุกแห่งการ์ดิซ (1846–1868) · เจ้าหญิงมารีอา คริสตีนาแห่งซิซิลีทั้งสอง (1829–1833) · เจ้าหญิงมารีอา โยเซฟา อะมาเลียแห่งซัคเซิน (1819–1829) · อินฟันตามารีอา อิซาเบลแห่งโปรตุเกส (1816–1818) · จูลี คลารี (1808–1813) · เจ้าหญิงมารีอา ลุยซาแห่งปาร์มา (1788–1808) · เจ้าหญิงมารีอา อะมาเลียแห่งซัคเซิน (1759–1760) · อิงฟังตาบาร์บาราแห่งโปรตุเกส (1746-1758) · เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ (1724–1746) · เจ้าหญิงหลุยส์ เอลีซาแบ็ตแห่งออร์เลอ็อง (1724) · เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ (1714–1724) · เจ้าหญิงมารีอา ลุยซา กาบรีเอลลาแห่งซาวอย (1701–1714) · เคาน์เตสมาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-น็อยบวร์ค (1690–1700) · เจ้าหญิงมารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง (1679–1689) · อาร์ชดัชเชสมาเรียนาแห่งออสเตรีย (1649–1665) · เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศส (1621–1644) · อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรเทอแห่งออสเตรีย (1598–1611) · อาร์ชดัชเชสอันนาแห่งออสเตรีย (1570–1580) · เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งวาลัว (1559–1568) · สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ (1556–1558) · อิงฟังตาอีซาแบลแห่งโปรตุเกส (1526–1539)
เอล ชาปูลิน โคโลราโด แอนิมาโด

| เอล ชาปูลิน โคโลราโด แอนิมาโด |
| --- | --- |

ประเภท: ตลก   แอนิเมชัน   สแลปสติก   การเสียดสี   โลดโผน
สร้างโดย: โรแบร์โต โกเมซ เฟร์นันเดซ
เค้าโครงจาก: เอล ชาปูลิน โคโลราโด โดย โรแบร์โต โกเมซ โบลัญโญส ตัวละคร โดย โรแบร์โต โกเมซ เฟร์นันเดซ
พัฒนาโดย: โรแบร์โต โกเมซ เฟร์นันเดซ
เสียงของ: Jesús Guzmán  Enrique Horiuchi  Gabriel Basurto  Gerardo Alonso  Magda Giner
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: มานูเอล วาซเกซ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "เอล ชาปูลิน โคโลราโด"
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "เอล ชาปูลิน โคโลราโด"
ผู้ประพันธ์เพลง: มานูเอล วาซเกซ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  เม็กซิโก
ภาษาต้นฉบับ: สเปน
จำนวนฤดูกาล: 5
จำนวนตอน: 74
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: โรแบร์โต โกเมซ โบลัญโญส (†) โรแบร์โต โกเมซ เฟร์นันเดซ Fernando de Fuentes José C. García de Letona
ความยาวตอน: 11 นาที (ต่อตอนสั้น)
บริษัทผู้ผลิต: อนิมา อีสตูดิโอ เตเลบิซา
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอลซิงโก
ออกอากาศ: 13 เมษายน ค.ศ. 2015 (2015-04-13) – 1 มิถุนายน ค.ศ. 2017 (2017-06-01)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
เอล ชาปูลิน โคโลราโด (ซีรีส์ต้นฉบับ) เอล ชาโว แอนิมาโด เอล ชาโว เดล โอโช
เอล ชาปูลิน โคโลราโด แอนิมาโด (สเปน: El Chapulín Colorado Animado) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศเม็กซิโก ออกอากาศทางช่องเอลซิงโก สร้างโดย โรแบร์โต โกเมซ เฟร์นันเดซ ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 13 เมษายน 2015 ถึงวันที่ 1 มิถุนายน 2017
ตัวละครและเสียงพากย์

Jesús Guzmán รับบท เอล ชาปูลิน โคโลราโด (El Chapulín Colorado)
Erica Edwards รับบท Periquita Mozcorra
Enrique Horiouchi และ Luis Alfonso Mendoza (†) รับบท Comandante Chacota
Arturo Mercado รับบท Profesor Inventillo
Julieta Rivera รับบท Dulce
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เอล ชาปูลิน โคโลราโด แอนิมาโด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส