stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สปาย vs. สปาย
บรรณานุกรม

The All New MAD Secret File on Spy vs. Spy, Signet 1965. Reprinted Warner Books, 1971, and Watson-Guptill in 2009.
Spy vs. Spy Follow Up File, Signet 1968. Reprinted Warner Books, 1971, and Watson-Guptill in 2009.
The Third MAD Dossier of Spy vs. Spy, Warner Books, 1972.
The Fourth MAD Declassified Papers on Spy vs. Spy, Warner Books 1974. Reprinted by Watson-Guptill, 2009.
The Fifth MAD Report on Spy vs. Spy, Warner Books, 1978.
Mad's Big Book of Spy vs. Spy Capers and Other Surprises, Warner Books, 1982.
The Sixth MAD Case Book on Spy vs. Spy, Warner Books, 1988.
Prohías' Spy vs. Spy: The Updated Files, Warner Books, 1989.
Spy vs. Spy: The Updated Files #8, Warner Books, 1993.
Spy vs. Spy: The Complete Casebook, Watson-Guptill, 2001.
Spy vs. Spy: The Joke and Dagger Files, Watson-Guptill, 2007.
แหล่งข้อมูลอื่น

Unofficial Spy vs Spy Fan Site
Toonopedia article
สภาพธรรมชาติ

สภาพธรรมชาติ (อังกฤษ: state of nature) ในปรัชญาจริยศาสตร์และการเมือง ศาสนา และทฤษฎีสัญญาประชาคม และกฎหมายระหว่างประเทศ เป็นชีวิตในทางทฤษฎีของบุคคลก่อนมีสังคมเกิดขึ้น นักปรัชญาทฤษฎีสภาพธรรมชาติอนุมานว่าจะต้องมีช่วงเวลาก่อนมีสังคมจัดระเบียบเกิดขึ้น และข้อสันนิษฐานดังนี้จึงก่อให้เกิดคำถามอย่าง "ชีวิตก่อนมีประชาสังคมเป็นอย่างไร" "รัฐบาลถือกำเนิดขึ้นจากฐานะตั้งต้นนี้ครั้งแรกได้อย่างไร" และ "อะไรคือเหตุผลสันนิษฐานสำหรับการเข้าสู่สภาพสังคมโดยการสถาปนารัฐชาติ"
ในทฤษฎีสัญญาประชาคมบางฉบับมองว่าไม่มีสิทธิในสภาพธรรมชาติ และสัญญาประชาคมนั่นแหละที่สร้างสิทธิและพันธกรณี แต่บางฉบับก็เชื่อว่าสัญญานั้นเป็นข้อจำกัดปัจเจกเพื่อควบคุมสิทธิตามธรรมชาติ
สถาปัตยกรรมแบบอิตาลี

คฤหาสน์คลิฟเดินโดยสถาปนิกชาร์ลส์ แบร์รีที่เป็นคฤหาสน์ฟื้นฟูเรอเนซองส์ลักษณะแบบอิตาลีที่แสดงลักษณะที่ “บ่งเป็นนัยยะอย่างชัดแจ้ง[ว่าเป็นสิ่งก่อสร้างของ]คหบดีพ่อค้าผู้มั่งคั่งชาวอิตาลี”“
สถาปัตยกรรมแบบอิตาลี (อังกฤษ: Italianate architecture หรือ Italianate  style of architecture) เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของยุคสถาปัตยกรรมที่เรียกว่ายุคฟื้นฟูสถาปัตยกรรมคลาสสิก  การสร้างสิ่งก่อสร้างที่มีลักษณะเป็นแบบสถาปัตยกรรมอิตาลีเป็นการใช้ลักษณะทรงและศัพท์สถาปัตยกรรมของสถาปัตยกรรมอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่เป็นพื้นฐานในการสร้างแรงบันดาลใจให้แก่ทั้งลัทธิพาลเลเดียน และลัทธิฟื้นฟูคลาสสิกในการผสานกับความงามอันต้องตา (picturesque aesthetics) ฉะนั้นลักษณะของสถาปัตยกรรมที่สร้างขึ้นซึ่งจัดอยู่ในกลุ่ม “ฟื้นฟูเรอเนซองส์” ด้วยจึงเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่เป็นลักษณะเฉพาะตัวของยุค นักประวัติศาสตร์ชาวสวิสเชื้อสายเยอรมันซิกฟรีด กีเดียนบรรยายเกี่ยวกับลักษณะของปรัชญาของการเปลี่ยนแปลงลักษณะสถาปัตยกรรมว่า “การมองอดีตแปรสภาพของสิ่งของ ผู้ชมทุกคนทุกสมัย—ทุกช่วงเวลา—ในที่สุดก็จะเปลี่ยนแปรลักษณะที่เห็นในอดีตในบริบทของความเข้าใจของตนเอง”   
สถาปัตยกรรมแบบอิตาลีเริ่มขึ้นในบริเตนราว ค.ศ. 1802 โดยจอห์น แนช โดยการสร้างคฤหาสน์ ครองค์ฮิลล์ในชร็อพเชอร์ คฤหาสน์ชนบทขนาดเล็กหลังนี้โดยทั่วไปแล้วก็เป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นคฤหาสน์แบบอิตาลีหลังแรกในอังกฤษ ที่กลายมาเป็นต้นฉบับของ “สถาปัตยกรรมแบบอิตาลี” ในตอนปลายของสมัยสถาปัตยกรรมรีเจ็นซี และในตอนต้นของสถาปัตยกรรมวิคตอเรียต่อมา
ต่อมาสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีก็พัฒนาขึ้นและทำให้แพร่หลายมากขึ้นโดยสถาปนิกชาร์ลส์ แบร์รีในคริสต์ทศวรรษ 1830 งานแบบอิตาลีของแบร์รีส่วนใหญ่แล้วจะใช้ลักษณะรูปทรงและการตกแต่งของสิ่งก่อสร้างของอิตาลีของสมัยเรอเนซองส์ ซึ่งบางครั้งก็จะขัดกับงานคฤหาสน์แบบอิตาลีกี่งชนบทขอจอห์น แนช ที่ผลที่ออกมาเป็นลักษณะที่เรียกว่า “ลักษณะแบบอิตาลี” การใช้ลักษณะดังว่านี้ไม่จำกัดอยู่เฉพาะในอังกฤษแต่ยังรวมทั้งยุโรปเหนือ และจักรวรรดิอังกฤษด้วย และมีลักษณะที่ย่อยออกมาอีกหลายสักษณะ ที่ยังคงเป็นที่นิยมกันเป็นเวลานานหลังจากที่หมดความนิยมกันไปแล้วในอังกฤษเอง ระหว่างปลายคริสต์ทศวรรษ 1840 จนถีง 1890 สถาปัตยกรรมแบบอิตาลีไปมีความนิยมกันสหรัฐอเมริกา ที่ได้รับการเผยแพร่โดยสถาปนิกอเล็กซานเดอร์ แจ็คสัน เดวิส
สถาปัตยกรรมแบบอิตาลีในอังกฤษและเวลส์

งานเลียนแบบสถาปัตยกรรมอิตาลีตอนปลายของการพัฒนาการของแนชทำในปี ค.ศ. 1805 ในการออกแบบคฤหาสน์แซนดริดจ์พาร์คที่Stoke Gabrielสโตคกาเบรียลในเดวอน โดยมีเลดี้แอชเบอร์ตันเป็นผู้จ้างเพื่อให้เป็นคฤหาสน์ชยบท คฤหาสน์ขนาดเล็กหลังนี้แสดงให้เห็นชัดถึงลักษณะคาบเกี่ยวระหว่างความงามที่ต้องตาของงารของวิลเลียม กิลพิน งานของแนชเองที่อยู่ในระหว่างการพัฒนไปเป็นแบบอิตาลีอย่างเต็มที่ ขณะที่ยังเรียกได้ว่าเป็นสถาปัตยกรรมรีเจ็นซี แต่การมีลักษณะที่ไม่เป็นทางการ และไม่สมมาตร พร้อมทั้งการมีระเบียงลอจเจียและระเบียงยื่นทั้งที่ทำด้วยหินและเหล็กดัด, หอ และหลังคาลักษณะป้านเป็นงานที่มีลักษณะเป็นแบบอิตาลีของคฤหาสน์ ครองค์ฮิลล์อย่างเต็มที่ และถือกันว่าเป็นตัวอย่างแรกของลักษณะแบบอิตาลีแรกในบริเตน
ตัวอย่างต่อมาของแบบอิตาลีแรกในอังกฤษมักจะเป็นรูปแบบของลักษณะของสิ่งก่อสร้างแบบพาลเลเดียนที่มักจะเพิ่มหอทัศนาพร้อมด้วยลูกกรงระเบียงแบบเรอเนซองส์บนระดับหลังคา ลักษณะดังว่ามักจะเป็นลักษณะที่เกิดจากการตีความหมายของรูปทรงเกินไปกว่าที่สถาปนิกและผู้สร้างบ้านคาดคิดว่าควารจะเป็นงานแบบอิตาลี และเป็นการใช้ทรงการตกแต่งของรายละเอียดของเรอเนซองส์แบบอิตาลีมากกว่าตัวอย่างของสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีของแนชก่อนหน้านั้น
เซอร์ชาร์ลส์ แบร์รีผู้เป็นที่รู้จักกันมากกว่าในงานสถาปัตยกรรมทิวดอร์ และ กอธิคของตึกรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรในลอนดอนเป็นผู้สนับสนุนอย่างแข็งขันในการเผยแพร่ลักษณะสถาปัตยกรรมดังกล่าว แต่ไม่เหมือนแนช, แบร์รีได้รับแรงบันดาลใจจากอิตาลีเอง แบร์รีได้รับอิทธิพลเป็นอันมากจากการออกแบบคฤหาสน์เรอเนซองส์ในโรม, ลาซิโอ และเวเนโตหรือตามที่แบร์รีเองกล่าวว่าจาก “...ลักษณะอันไม่สมมาตรอันมีเสน่ห์ของคฤหาสน์อิตาลี” งานแบบอิตาลีชิ้นที่เด่นที่สุดของแบร์รีคือคฤหาสน์คลิฟเดินซึ่งเป็นคฤหาสน์เรอเนซองส์ขนาดใหญ่ แม้จะกล่าวอ้างกันว่าหนึ่งในสามของคฤหาสน์ชนบทของสมัยวิคตอเรียในอังกฤษเป็นลักษณะแบบคลาสสิกที่ส่วนใหญ่เป็นแบบอิตาลี เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1855 ลักษณะแบบอิตาลีก็หมดความนิยมลงและคฤหาสน์คลิฟเดินกลายมาเป็นตัวแทนของ “...ลักษณะของความเสื่อมของความนิยมที่สิ้นสุดลง”
ทอมัส คิวบิทท์ผู้รับสัญญาก่อสร้างชาวลอนดอนผสานเส้นสายแบบคลาสสิกของแบบอิตาลีของแบร์รีในการก่อสร้างบ้านเรือนแถวในลอนดอน ทอมัส คิวบิทท์ออกแบบคฤหาสน์ออสบอร์นภายใต้การควบคุมของเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต และเป็นผู้ที่ทำเปลี่ยนโฉมสถาปัตยกรรมสองมิติหลังนี้ให้เป็นคฤหาสน์ที่ตั้งเด่น ที่กลายมาเป็นแรงบันดาลใจให้แก่คฤหาสน์แบบอิตาลีไปทั่วจักรวรรดิอังกฤษต่อมา
หลังจากสร้างคฤหาสน์ออสบอร์นเสร็จในปี ค.ศ. 1851 ลักษณะสถาปัตยกรรมของคฤหาสน์ก็กลายเป็นลักษณะที่นิยมกันในการก่อสร้างคฤหาสน์ขนาดย่อมที่สร้างโดยนักอุตสาหกรรมที่ร่ำรวยขึ้นมาใหม่ในยุคนั้น คฤหาสน์เหล่านี้มักจะสร้างในตัวเมืองล้อมรอบไปด้วยสวนใหญ่แต่ไม่ใหญ่และกว้างขวางมากเท่าใดนัก และมักจะวางตัวบ้านบนเนินลดหลั่นและทัสคันเช่นกัน คฤหาสน์บางหลังที่เหมือนกันหรือเกือบจะเหมือนกันที่เป็นแบบคฤหาสน์แบบอิตาลีจะมีหลังคาทรงหลังคามันซาร์ด (Mansard roof) แบบฝรั่งเศสที่ทำให้สิ่งก่อสร้างได้รับชื่อว่าคฤหาสน์ “สถาปัตยกรรมแบบชาโต” (Châteauesque) แต่หลังจากนั้นความนิยมการก่อสร้างคฤหาสน์อิตาลีและแบบชาโตฝรั่งเศสแล้ว เมื่อมาถึง ค.ศ. 1855 ลักษณะสถาปัตยากรรมที่นิยมกันที่สุดต่อมาของเป็นแบบคฤหาสน์ชนบทก็เปลี่ยนไปเป็นสถาปัตยากรรมแบบกอธิค, ทิวดอร์ และ เอลิซาเบธ
ตัวอย่างของสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีคือหมู่บ้านตากอากาศพอร์ทไมเรียนที่กวินเนดด์ทางตอนเหนือของเวลส์
สถาปัตยกรรมแบบอิตาลีในเลบานอน

อิทพลทางสถาปัตยกรรมของอิตาลีที่มีต่อเลบานอนโดยเฉพาะสถาปัตยกรรมทัสคันเริ่มขึ้นตั้งแต่ยุคเรอเนซองส์เมื่อฟาคห์ร-อัล-ดินที่ 2 (Fakhr-al-Din II) ผู้เป็นประมุขของสหเลบานอนองค์แรกของคริสต์ศตวรรษที่ 17 พระองค์ทรงรวมเมานท์เลบานอนเข้ากับบริเวณฝั่งทะเลเลบานอนและทรงมีแผนการใหญ่ในการพัฒนาประเทศ
เมื่อออตโตมันส่งฟาคห์ร-อัล-ดินที่ 2 ไปลี้ภัยยังทัสคานีในปี ค.ศ. 1613 ฟาคห์ร-อัล-ดินก็ไปทำสัญญาเป็นพันธมิตรกับตระกูลเมดิชิ เมื่อเสด็จกลับเลบานอนในปี ค.ศ. 1618 พระองค์ก็ทรงเริ่มดำเนินโครงการพัฒนาเลบานอนให้ทันสมัยขึ้น โดยการก่อตั้งอุตสาหกรรมไหม, ปรับปรุงอุตสาหกรรมการทำน้ำมันมะกอก และทรงนำวิศวกรอิตาลีติดตามมาด้วยเป็นจำนวนมาก ผู้มาเริ่มการก่อสร้างคฤหาสน์ และ ตึกราชการต่างๆ ทั่วไปในเลบานอน โดยเฉพาะเบรุต และ ไซดอนที่สร้างเป็นเมืองแบบอิตาลีอย่างแท้จริง อิทธิพลของสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ เช่นตึกใน Deir el Qamar มีอิทธิพลต่อการก่อสร้างสถาปัตยกรรมในเลบานอนต่อมาเป็นเวลาอีกหลายร้อยปี และ ยังคงดำเนินต่อมาจนกระทั่งทุกวันนี้ ตัวอย่างเช่นบ้านเรือนบนถนนกูโรด์ที่ยังมีบ้านเรือนอยู่หลายหลังที่ยังคงเป็นแบบอิตาลี
สถาปัตยกรรมแบบอิตาลีในออสเตรเลีย

ลักษณะแบบอิตาลีเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่เป็นที่นิยมกันอย่างกว้างขวางในออสเตรเลียในการสร้างที่อยู่อาศัย จวนข้าหลวง, เมลเบิร์นที่ออกแบบโดยสถาปนิกวิลเลียม วอร์เดลล์ — ที่ในปัจจุบันใช้เป็นที่พำนักของข้าหลวงของรัฐวิคตอเรีย — เป็นตัวอย่างหนึ่งของ “การพบความรักในสถาปัตยกรรมแบบอิตาลี, พาลเลเดียน และ เวนิส” ของวอร์เดลล์ สิ่งก่อสร้างสีครีม พร้อมด้วยสิ่งตกแต่งพาลเลเดียนยกเว้นหอเชิงเทินและหอทัศนาคงจะไม่ดูแปลกแต่อย่างใดถ้าได้ไปตั้งเคียงข้างกับสถาปัตยกรรมที่สร้างโดยทอมัส คิบิทท์ในลอนดอน
สถาปัตยกรรมแบบอิตาลียังคงใช้ในการก่อสร้างในสถานที่อันห่างไกลในจักรวรรดิอังกฤษเป็นเวลานานหลังจากที่หมดความนิยมในบริเตนกันไปแล้วต่อมาอีกเป็นเวลานาน เช่นในการก่อสร้างสถานีรถไฟในนิวเซาท์เวลส์ที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1881 เป็นต้น
การตกแต่งภายใน

การตกแต่งภายในอาคารมีความสัมพันธ์กันโดยตรงกับสถาปัตยกรรมแบบอิตาลี ที่เป็นการผสมผสานระหว่างสิ่งตกแต่งที่มีพื้นฐานมาจากสถาปัตยกรรมและสิ่งตกแต่งของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่มาประยุกต์สำหรับรูปทรงของคริสต์ศตวรรษที่ 19  ตู้เสื้อผ้าหรือโต๊ะเครื่องสำอางค์ก็สามารถนำเอาตกแต่งเป็นแบบอิตาลีได้
ในปัจจุบันการตกแต่งแบบอิตาลีมักจะเรียกว่า  “Eastlake” โดยนักสะสมและผู้ค้าขายในทวีปอเมริกาเหนือ แต่คำร่วมสมัยที่ใช้ในการจัดกลุ่มมีด้วยกันหลายคำที่รวมทั้ง  “Neo-Grec”
องค์ประกอบของสถาปัตยกรรมแบบอิตาลี

องค์ประกอบสำคัญของสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีก็ได้แก่:
หลังคาป้านหรือราบและมักจะใช้hipped
ชายคายื่นกว้างออกไปรองรับด้วยคันทวย
บัวตกแต่งใหญ่เด่น
หน้าต่างและประตูประดับด้วยจั่ว
หน้าต่างชั้นแรกสูงเป็นนัยยะว่าเป็น piano nobile
หน้าต่างโค้งหักมุมยื่นออกมาจากตัวอาคาร (Angled bay windows)
ห้องใต้หลังคาที่มีหน้าต่างรายที่มีที่คลุม
ประตูกระจก
หอทัศนา หรือ เชิงเทิน และหอ
โดม
Quoins
ระเบียงลอจเจีย
ระเบียงเหล็กดัดหรือลูกกรงระเบียงแบบเรอเนซองส์
ลูกกรงระเบียงซ่อนหลังคา
ราว 15% ของสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีในสหรัฐอเมริกาจะรวมหอ
ระเบียงภาพ

สถานีรถไฟที่นิวเซาท์เวลส์
ออสเตรเลีย
คฤหาสน์ Eynesbury
แอดิเลด
ออสเตรเลีย
คฤหาสน์แบลนด์วูด
นอร์ทแคโรไลนา
ซานฟรานซิสโก
คฤหาสน์โรเบิร์ต แพททริค ฟิทซ์เจอราลด์
มิลวอกี
ตึกรัฐสภาอินเดียนา
อินเดียแนโพลิส
ตึกรัฐสภารัฐมิชิแกน
แลนซิง
คฤหาสน์เพิร์ทชาค
ออสเตรีย
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก
สถาปัตยกรรมเรอเนซองส์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถาปัตยกรรมแบบอิตาลี
| ด ค กสถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูแบบต่าง ๆ ของยุโรปและศิลปะการตกแต่ง |
| --- | --- |
 สถาปัตยกรรมฟื้นฟูบาโรก  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูไบแซนไทน์  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูวังฝรั่งเศส  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูอาณานิคมอเมริกัน  สถาปัตยกรรมบาโรกแบบเอ็ดเวิร์ด  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูอียิปต์  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูจอร์เจีย  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีก  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีกแบบฝรั่งเศส  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมัน  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูอินเดีย-ซาราเซน  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูจาโคเบียน-เอลิซาเบธ  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูมายา  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูเมดิเตอร์เรเนียน  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูมัวร์ และสถาปัตยกรรมฟื้นฟูมูเดคาร์  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูไมซีเนีย  สถาปัตยกรรมพระราชินีนาถแอนน์  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ และสถาปัตยกรรมแบบอิตาลี  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ และสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบริชาร์ดสัน  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์แบบเยอรมัน  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูรัสเซีย  สถาปัตยกรรมบารอนสกอต  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูทิวดอร์ 
| ด ค กประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม |
| --- | --- |
 สถาปัตยกรรมตะวันตก/ศิลปะตะวันตก  สถาปัตยกรรมตะวันออก/ศิลปะตะวันออก 
 ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม  ลำดับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม  ประวัติศาสตร์การก่อสร้าง 
 ยุคหินใหม่  อียิปต์โบราณ  อาร์มีเนีย  คอปติก  จีน  ญี่ปุ่น  ทราวิฑ  มายา  ซูเมอร์  คลาสสิก  เมโสอเมริกา  กรีกโบราณ  โรมัน  อินคา  ซาสซานิยะห์  ไบแซนไทน์  อิสลาม  เนวารี  พุทธศาสนา  โซมาลี  ก่อนโรมาเนสก์  เปอร์เซีย  โรมาเนสก์ นอร์มัน  โรมัน-กอทิก  กอทิก  โหยสละ  วิชัยนคร  จาลุกยะตะวันตก  เรอแนซ็องส์ ปัลลาดีโอ  ออตโตมัน  บารอก  ฟื้นฟูคลาสสิก  ฟื้นฟูเรอแนซ็องส์  ฟื้นฟูกอทิก  เหตุผลนิยม  สมัยใหม่  เบาเฮาส์  บรูทัลลิสต์  หลังสมัยใหม่ 
 หัวข้อที่เกี่ยวข้อง สถาปัตยกรรมแบบอิตาลี ศาสนสถาน ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง สิ่งตกแต่ง 
คฤหาสน์ฟื้นฟูเรอเนซองส์: คฤหาสน์ออสบอร์นที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1851 คฤหาสน์แบบพาลเลเดียนที่ได้รับการตกแต่งเพิ่มเติม “แบบอิตาลี” โดยการเพิ่มหอทัศนา
Villa Emo by Palladio,1559. The great  Italian villas were often a starting point for the buildings of the 19th century Italianate style.
คฤหาสน์เบรกเคอร์ออกแบบโดยริชาร์ด มอรริส ฮันท์สำหรับตระกูลแวนเดอบิลท์ที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1895
จวนข้าหลวง, เมลเบิร์นสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1876
จวนข้าหลวง, เมลเบิร์น โถงภายในอาคารตกแต่งแบบอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 19
สภาการโบราณสถานระหว่างประเทศ

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 1965; 59 ปีที่แล้ว (1965)
ประเภท: สมาคมวิชาชีพ
ที่ตั้ง: ปารีส ฝรั่งเศส
บริการ: การอนุรักษ์และปกป้องคุ้มครองโบราณสถานทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Teresa Patricio (ประธาน) Mario Santana (เลขาธิการ) Pamela Jerome (เหรัญญิก)
เว็บไซต์: www.icomos.org
สภาการโบราณสถานระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Council on Monuments and Sites) หรือ อิโคโมส (ICOMOS) เป็นสมาคมวิชาชีพซึ่งดำเนินงานด้านการอนุรักษ์และปกป้องคุ้มครองสถานที่อันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมทั่วโลก และเสนอคำแนะนำต่อยูเนสโกในเรื่องแหล่งมรดกโลก
ความคิดในการจัดตั้งอิโคโมสนั้นสืบเนื่องมาจากการประชุมที่เอเธนส์ว่าด้วยการบูรณะอาคารประวัติศาสตร์ (Athens Conference on the restoration of historic buildings) ที่สำนักงานพิพิธภัณฑ์ระหว่างประเทศ (International Museums Office) จัดขึ้นใน ค.ศ. 1931 และนำไปสู่การออกกฎบัตรเอเธนส์ (Athens Charter) ซึ่งนำเสนอแนวคิดเรื่องมรดกระหว่างประเทศ (international heritage) จนใน ค.ศ. 1964 สภาสถาปนิกและผู้ชำนัญพิเศษด้านอาคารประวัติศาสตร์ ชุดที่สอง (Second Congress of Architects and Specialists of Historic Buildings) ประชุมกันในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี และมีข้อมติ 13 ข้อ ข้อมติข้อแรกให้ออกกฎบัตรระหว่างประเทศว่าด้วยการอนุรักษ์และบูรณะโบราณสถานและแหล่งที่ตั้ง (International Charter on the Conservation and Restoration of Monuments and Sites) หรือที่เรียกกันว่า กฎบัตรเวนิส (Venice Charter) และข้อมติข้อที่สองให้จัดตั้งอิโคโมสขึ้นมาดำเนินการตามกฎบัตรนี้ จึงมีการจัดตั้งอิโคโมสที่กรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ ใน ค.ศ. 1965
ปัจจุบัน อิโคโมสมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองชาร็องตง-เลอ-ปง กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีสมาชิกเป็นบุคคลธรรมดามากกว่า 10,100 คนจากประเทศกว่า 153 แห่ง และมีคณะกรรมการระดับชาติกว่า 110 ชุด กับคณะกรรมการทางวิทยาศาสตร์ในระดับระหว่างประเทศกว่า 28 ชุด สมาชิกของอิโคโมสนั้นต้องมีคุณวุฒิในสาขาการอนุรักษ์ และต้องเป็นนักจดหมายเหตุ นักบรรพชีวินวิทยา นักบริหารแหล่งมรดก นักโบราณคดี นักประวัติศาสตร์ นักผังเมือง นักมานุษยวิทยา วิศวกร  หรือสถาปนิก แต่ก็มีข้อยกเว้นในกรณีเฉพาะ
นอกจากนี้ อิโคโมสยังร่วมมือกับและเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งบลูชีลด์อินเทอร์เนชันนัล (Blue Shield International) ซึ่งปกป้องคุ้มครองแหล่งวัฒนธรรมของโลกที่เป็นอันตรายจากภัยสงครามและภัยธรรมชาติ
ดูเพิ่ม

สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของอิโคโมส
เว็บไซต์ของอิโคโมสไทย
สภาพยอม

ตัวกลางสารไดอิเล็กทริกชนิดหนึ่งกำลังแสดงการวางตัวของอนุภาคที่มีประจุ สร้างปรากฏการณ์การเป็นขั้วไฟฟ้า (อังกฤษ: polarization effect) ตัวกลางเช่นนี้สามารถมีอัตราส่วนของฟลักซ์ไฟฟ้าต่อประจุที่ต่ำ(สภาพยอมสูง)กว่าพื้นที่ว่างเปล่า
สภาพยอม (อังกฤษ: permittivity) ในทางทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า เป็นตัวชี้วัดความต้านทานที่ถูกสร้างขึ้นเมื่อมีการก่อตัวของสนามไฟฟ้าในตัวกลาง พูดอีกอย่าง สภาพยอมเป็นตัววัดว่าสนามไฟฟ้าจะถูกกระทบอย่างไร และแรงนี้จะได้รับผลกระทบอย่างไรจากตัวกลางไดอิเล็กทริกหนึ่ง สภาพยอมของตัวกลางหนึ่งจะอธิบายถึงว่าสนามไฟฟ้า(ให้ถูกต้องมากขึ้น, คือฟลักซ์)มีจำนวนมากน้อยเท่าใดที่ถูก 'สร้าง' ขึ้นต่อหน่วยประจุในตัวกลางนั้น ฟลักซ์ไฟฟ้าจะเกิดขึ้นมากในตัวกลางที่มีแรงต้าน (ต่อหน่วยประจุ) ต่ำเนื่องจากปรากฏการณ์ของการเป็นขั้ว สภาพยอมจะเกี่ยวข้องโดยตรงกับความอ่อนไหวทางไฟฟ้าซึ่งเป็นตัวชี้วัดว่าสารไดอิเล็กทริกหนึ่งจะกลายเป็นขั้วไฟฟ้าในการตอบสนองต่อสนามไฟฟ้าได้ง่ายแค่ไหน ดังนั้น สภาพยอมจะเกี่ยวข้องกับความสามารถของวัสดุที่จะต้านทานต่อสนามไฟฟ้า
ในหน่วยของ SI ค่าสภาพยอม ε มีหน่วยเป็นฟารัดต่อเมตร (F/m or F·m−1) และ ความอ่อนไหวทางไฟฟ้า χ ไม่มีหน่วย ค่าทั้งสองเกี่ยวข้องกันผ่านทาง
เมื่อ εr เป็นค่าสภาพยอมสัมพัทธ์ของวัสดุ และ ε0 = 8.8541878176.. × 10−12 F/m เป็น สภาพยอมในสุญญากาศ หรือ ค่าคงตัวทางไฟฟ้า
สภาผู้แทนราษฎรนิวซีแลนด์

| สภาผู้แทนราษฎรนิวซีแลนด์  New Zealand House of Representatives (อังกฤษ) |
| --- | --- |
สมัยที่ 54

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว เป็นส่วนหนึ่งของรัฐสภานิวซีแลนด์ 
ผู้บริหาร
ประธานรัฐสภา: เจอร์รี่ บราวน์ลี, พรรคชาตินิวซีแลนด์  ตั้งแต่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2023 
นายกรัฐมนตรี: คริสโตเฟอร์ ลุกซัน, พรรคชาตินิวซีแลนด์  ตั้งแต่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 
หัวหน้าฝ่ายค้าน: คริส ฮิปกินส์, พรรคแรงงานนิวซีแลนด์  ตั้งแต่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 
ผู้นำสภา: คริส บิช็อป, พรรคชาตินิวซีแลนด์  ตั้งแต่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 
ผู้นำสภาเงา: คีแรน แมคอานัลตี, พรรคแรงงานนิวซีแลนด์  ตั้งแต่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 
โครงสร้าง
สมาชิก: 123 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายรัฐบาล (68)   พรรคชาตินิวซีแลนด์ (49)    พรรค ACT (11)    New Zealand First (8) ฝ่ายค้านทางการ (34)   พรรคแรงงาน (34) ครอสเบนช์ (21)   พรรคกรีน (15)    พรรคเมารี (6) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: แบบสัดส่วนผสมบัญชีปิด
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 14 ตุลาคม ค.ศ. 2023
ที่ประชุม

ห้องประชุม ในอาคารรัฐสภา (Parliament House)  เวลลิงตัน
เว็บไซต์
www.parliament.govt.nz
สภาผู้แทนราษฎรนิวซีแลนด์ (อังกฤษ: New Zealand House of Representatives) เป็นสภาเดี่ยวในรัฐสภานิวซีแลนด์ โดยมีบทบาทในการผ่านกฎหมาย รับรองรัฐมนตรีเพื่อการจัดตั้งคณะรัฐมนตรี และกำกับดูแลการทำงานของรัฐบาล และยังมีหน้าที่ในการผ่านงบประมาณของประเทศนิวซีแลนด์
สภาผู้แทนราษฎรเป็นหนึ่งในโครงสร้างตามประชาธิปไตยอันประกอบด้วย สมาชิกรัฐสภา (MPs) จำนวน 120 คน โดยอาจมีการเปลี่ยนแปลงในกรณีมีที่นั่งส่วนขยาย (overhang seat) การเลือกตั้งมีขึ้นทุกๆ สามปีโดยใช้ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสมอันประกอบด้วยที่นั่งส่วนหนึ่งมาจากระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดและอีกส่วนหนึ่งจากระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อปิด โดยมีสมาชิกรัฐสภาจำนวน 72 คนมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตๆ ละหนึ่งคน และที่เหลือจัดสรรปันส่วนจากคะแนนเสียงในระบบบัญชีรายชื่อ การจัดตั้งรัฐบาลสามารถกระทำได้โดยพรรคการเมืองเสียงข้างมากพรรคเดียว หรือจากการร่วมรัฐบาลเพื่อให้ได้เสียงข้างมากในสภา หากกรณีที่ไม่สามารถได้เสียงข้างมากสามารถจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อยได้แต่จะต้องมีการตกลงหนุนรัฐบาล (confidence and supply) กับพรรคอื่นๆ ซึ่งหากเมื่อใดที่รัฐบาลไม่ได้รับการไว้วางใจโดยสภาจะต้องจัดการเลือกตั้งใหม่ขึ้น
สภาผู้แทนราษฎรถูกจัดตั้งขึ้นจากกฎหมายรัฐธรรมนูญนิวซีแลนด์ ค.ศ. 1852 ซึ่งผ่านโดยรัฐสภาสหราชอาณาจักร เพื่อให้มีการจัดตั้งองค์กรฝ่ายนิติบัญญัติแบบสองสภา แต่สภาสูง หรือเรียกว่า "คณะกรรมการที่ปรึกษาฝ่ายนิติบัญญัติ" (อังกฤษ: Legistrative Council) ซึ่งถูกยกเลิกไปในปีค.ศ. 1950 รัฐสภานิวซีแลนด์ได้รับอำนาจอย่างสมบูรณ์จากสหราชอาณาจักรในปีค.ศ. 1947 ตามธรรมนูญแห่งเวสมินสเตอร์ ห้องประชุมของสภาผู้แทนราษฎรตั้งอยู่ภายในอาคารรัฐสภา (Parliament house) ในเวลลิงตัน เมืองหลวงของนิวซีแลนด์ โดยการประชุมสภานั้นเปิดให้สาธารณชนร่วมเข้าสังเกตการณ์ได้ แต่สภาสามารถลงมติขอร่วมประชุมอย่างเป็นส่วนตัวได้เช่นกัน โดยการอภิปรายต่างๆ นั้นถ่ายทอดสดผ่านรายการโทรทัศน์ของรัฐสภา วิทยุคลื่นเอเอ็ม และ Parliament Today
สภานิติบัญญัติ (ไต้หวัน)

| สภานิติบัญญัติ   立法院 |
| --- | --- |
สภานิติบัญญัติ ชุดที่ 11

ประเภท
ประเภท: สภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธาน: ไช่ ฉีชาง (韓國瑜), พรรคชาตินิยมา  ตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ 2024 
รองประธาน: เจียง ฉีเฉิน (江啟臣), พรรคชาตินิยม  ตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ 2024 
เลขาธิการ: โจว วานไหล (周萬來), นักการเมืองอิสระ  ตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ 2024 
รองเลขาธิการ: จางหยูหรง (張裕榮), นักการเมืองอิสระ  ตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ 2024 
โครงสร้าง
สมาชิก: 113 (รายนาม)

กลุ่มการเมือง:  เสียงข้างมาก เสียงข้างน้อย   พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า (51)   พรรคชาตินิยม (52)   พรรคประชาชนไต้หวัน (8)
การเลือกตั้ง
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: การเลือกตั้งทั่วไป 13 มกราคม 2567
ที่ประชุม

อาคารสภานิติบัญญัติ ไทเป
เว็บไซต์
www.ly.gov.tw
สภานิติบัญญัติ (จีน: 立法院; พินอิน: Lìfǎ Yuàn; เวด-ไจลส์: Li4-fa3 Yüan4; เป่อ่วยยี: Li̍p-hoat Īⁿ; อังกฤษ: Legislative Yuan) เป็นสภานิติบัญญัติแห่งชาติประเภทสภาเดียวของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
สภานิติบัญญัตินี้เป็นหนึ่งใน "สภา" (院) ทั้งห้าของรัฐบาลไต้หวันตามความในรัฐธรรมนูญไต้หวันซึ่งอ้างอิงลัทธิไตรราษฎร์ (三民主義) ของซุน ยัดเซ็น หรือ ซุน อี้เซียน (孫逸仙)
ดูเพิ่ม

สภาควบคุม (監察院) มีหน้าที่ตรวจสอบสภาอื่น ๆ
สภาบริหาร (行政院) คือฝ่ายบริหารประเทศ
สภาสอบคัดเลือก (考試院) มีหน้าที่สอบคัดเลือกข้าราชการ
สภาตุลาการ (司法院) เป็นองค์กรตุลาการชั้นสูงสุด และเป็นศาลรัฐธรรมนูญ
| ด ค กสภานิติบัญญัติแห่งชาติระบบสภาเดียว |
| --- | --- |
สหพันธรัฐ:  คอโมโรส  เซนต์คิตส์และเนวิส  ไมโครนีเซีย  เวเนซุเอลา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก 
รัฐเดี่ยว:  กรีซ  กัวเตมาลา  กาตาร์  กานา  กาบูเวร์ดี  กายอานา  กินี  กินี-บิสเซา  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  แกมเบีย  คอสตาริกา  คิริบาส  คิวบา  คีร์กีซสถาน  คูเวต  โครเอเชีย  จอร์เจีย  จิบูตี  จีน  ชาด  ซานมารีโน  ซามัว  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ซูรินาม  เซเชลล์  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  เซเนกัล  เซอร์เบีย  เซาตูเมและปรินซีปี  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  ไซปรัส  ดอมินีกา  เดนมาร์ก  ตองงา  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  ตูนิเซีย  ตูวาลู  โตโก  แทนซาเนีย  นครรัฐวาติกัน  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เวย์  นาอูรู  นิการากัว  นิวซีแลนด์  ไนเจอร์  บรูไน  บอตสวานา  บังกลาเทศ  บัลแกเรีย  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  ปานามา  ปาปัวนิวกินี  ปาเลสไตน์  เปรู  โปรตุเกส  ฟินแลนด์  ฟีจี  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มอลโดวา  มอลตา  มัลดีฟส์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมนาโก  ยูกันดา  ยูเครน  เยเมน  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลาว  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลิเบีย  เลบานอน  วานูอาตู  เวียดนาม  ศรีลังกา  สโลวาเกีย  สวีเดน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  สิงคโปร์  หมู่เกาะโซโลมอน  หมู่เกาะมาร์แชลล์  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิสราเอล  อิหร่าน  เอกวาดอร์  เอริเทรีย  เอลซัลวาดอร์  เอสโตเนีย  แองโกลา  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮอนดูรัส  ฮังการี 
ดินแดนในภาวะพึ่งพิง:  กรีนแลนด์  กวม  กือราเซา  เกิร์นซีย์  เจอร์ซีย์  ซินต์มาร์เติน  เซนต์เฮเลนา  แซ็ง-บาร์เตเลมี  แซ็ง-มาร์แต็ง  แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  โทเคอเลา  นิวแคลิโดเนีย  รัฐเนแบรสกา  เฟรนช์พอลินีเชีย  มอนต์เซอร์รัต  มาเก๊า  มาเดรา  ยิบรอลตาร์  วาลิสและฟูตูนา  หมู่เกาะเคย์แมน  หมู่เกาะเติกส์และเคคอส  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  หมู่เกาะพิตแคร์น  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  หมู่เกาะโอลันด์  อะโซร์ส  อารูบา  แองกวิลลา  ฮ่องกง 
รัฐที่ไม่ได้รับการรับรองอย่างสมบูรณ์:  คอซอวอ  เซาท์ออสซีเชีย  ไต้หวัน  ทรานส์นีสเตรีย  นอร์เทิร์นไซปรัส  นากอร์โน-คาราบัค  นีวเว  สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี  หมู่เกาะคุก  อับคาเซีย 
อดีต:  เกาะนอร์ฟอล์ก  ซิซิลี  รัฐสิกขิม (ค.ศ. 1953–1975)  สกอตแลนด์  สมาพันธรัฐอเมริกา (ค.ศ. 1861–1862)  สาธารณรัฐสังคมนิยมเชโกสโลวัก (ค.ศ. 1948–1969)  สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ (ค.ศ. 1857–1902)  สาธารณรัฐไอริช (ค.ศ. 1919–1922) 
ดูเพิ่มเติม:  ระบบสองสภา  ระบบสามสภา  ระบบสี่สภา  สภานิติบัญญัติแบ่งตามประเทศ 
 สภานิติบัญญัติระบบสองสภา  สภาล่างแห่งชาติ  สภาสูงแห่งชาติ
สภาพผักเรื้อรัง

| สภาพผักเรื้อรัง  (Persistent vegetative state) > บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-9: 780.03
MeSH: D018458
สภาพผักเรื้อรัง (อังกฤษ: persistent vegetative state) เป็นภาวะที่ผู้ป่วยซึ่งได้รับความเสียหายรุนแรงที่สมองซึ่งเคยอยู่ในภาวะโคม่าได้ฟื้นตัวกลับสู่ภาวะตื่นโดยไม่มีสติรู้ตัว ถือเป็นคำวินิจฉัยที่ไม่มีความแน่นอนชัดเจนโดยอาจถือว่าเป็นกลุ่มอาการอย่างหนึ่ง ผู้ป่วยที่อยู่ใน สภาพผัก (อังกฤษ: vegetative state) เป็นเวลา 4 สัปดาห์จะจัดกลุ่มเป็นสภาพผักเรื้อรัง และหากยังคงอยู่สภาพผักเรื้อรังอีก 1 ปีจะถือเป็น สภาพผักถาวร (อังกฤษ: permanent vegetative state)
สปีชเลสส์ (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)

| "สปีชเลสส์" |
| --- | --- |
Promotional single cover
ซิงเกิลวิทยุโดยไมเคิล แจ็กสัน
จากอัลบั้มInvincible
ด้านบี: "You Rock My World" (Remix)
วางจำหน่าย: ค.ศ. 2001
บันทึกเสียง: ค.ศ. 2000
แนวเพลง: อาร์แอนด์บี, ป็อป, โซล
ความยาว: 3:18
ค่ายเพลง: อีพิก
ผู้ประพันธ์เพลง: ไมเคิล แจ็กสัน
โปรดิวเซอร์: ไมเคิล แจ็กสัน

สปีชเลสส์ (อังกฤษ: Speechless) เป็นเพลงจากศิลปินอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน รวมอยู่ในสตูดิโออัลบั้มที่สิบของเขา Invincible ในปี ค.ศ. 2001 เป็นซิงเกิลที่รับการวางจำหน่ายในเกาหลีเท่านั้น นักร้องที่ได้แรงบันดาลใจในการเขียนบทกวีหลังจากการต่อสู้บอลลูนน้ำกับเด็กในประเทศเยอรมนี แจ็คสันร่วมมือกับการผลิตที่มีนักดนตรี เช่น Jeremy Lubbock, Brad Buxer, Novi Novoq, Stuart Bradley และBruce Swedien Andraé Crouch และคณะนักร้องประสานเสียงกิตติคุณของเขาให้เสียงสนับสนุน
รายการเพลง

Promotional CD single:
"Speechless" – 3:18
"You Rock My World" (Track Masters Mix) (featuring Jay-Z) – 3:28