stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์
แก่งน้ำตกทั้งหกแห่ง

โดยเริ่มนับจากด้านปลายแม่น้ำไปยังต้นแม่น้ำไนล์ (จากเหนือลงใต้):
ใน อียิปต์:
แก่งน้ำตกแห่งที่หนึ่ง ตัดผ่านที่เมืองอัสวาน (24°05′N 32°53′E﻿ / ﻿24.08°N 32.88°E﻿ / 24.08; 32.88﻿ (แก่งน้ำตกที่หนึ่ง)) และเดิมเคยถูกเลือกให้เป็นบริเวณที่ตั้งของเขื่อนอัสวานล่าง ซึ่งเป็นเขื่อนแห่งแรกที่สร้างข้ามแม่น้ำไนล์
ใน ซูดาน:
แก่งน้ำตกแห่งที่สอง (หรือแก่งน้ำตกใหญ่) ซึ่งอยู่ในเขตดินแดนนิวเบียและในปัจจุบันแก่งน้ำตกแห่งนี้จมอยู่ใต้ทะเลสาบนัสเซอร์ (21°29′N 30°58′E﻿ / ﻿21.48°N 30.97°E﻿ / 21.48; 30.97﻿ (แก่งน้ำตกใหญ่))
แก่งน้ำตกแห่งที่สาม อยู่ที่ทอมโบส/ฮันเนก (19°46′N 30°22′E﻿ / ﻿19.76°N 30.37°E﻿ / 19.76; 30.37﻿ (แก่งน้ำตกที่สาม))
แก่งน้ำตกแห่งที่สี่ อยู่ในบริเวณทะเลทรายมานาซิร์ และในปัจจุบันแก่งน้ำตกแห่งนี้ก็ได้จมอยู่ใต้อ่างเก็บน้ำของเขื่อนเมโรเว เมื่อตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 (18°55′N 32°22′E﻿ / ﻿18.91°N 32.36°E﻿ / 18.91; 32.36﻿ (แก่งน้ำตกที่สี่))
แก่งน้ำตกแห่งที่ห้า อยู่ใกล้กับจุดบรรจบกันของแม่น้ำไนล์และแม่น้ำแอตบาราห์ (17°41′N 33°58′E﻿ / ﻿17.68°N 33.97°E﻿ / 17.68; 33.97﻿ (แก่งน้ำตกที่ห้า))
แก่งน้ำตกที่หก อยู่ที่บริเวณแม่น้ำไนล์ตัดผ่านพลูตอนแห่งซาบาลูกา ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับบากราวิยาห์ (16°17′N 32°40′E﻿ / ﻿16.29°N 32.67°E﻿ / 16.29; 32.67﻿ (แก่งน้ำตกที่หก))
ภูมิศาสตร์

นักธรณีวิทยาได้ระบุว่า พื้นที่ทางตอนเหนือของซูดานมีการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกและการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกในบริเวณนี้ส่งผลให้แม่น้ำมีลักษณะ "อ่อนเยาว์" ซึ่งส่วนตวัดโค้งของแม่น้ำไนล์ในนิวเบียได้เปลี่ยนเส้นทางของแม่น้ำไนล์ไปทางทิศตะวันตก ในขณะเดียวกันก็ทำให้ระดับความลึกในแม่น้ำตื้นขึ้นและก่อให้เกิดแก่งน้ำตก ถึงแม้ว่าพื้นแม่น้ำจะสึกกร่อนจากการกัดเซาะ แต่ผืนดินก็กลับถูกยกตัวขึ้น ทำให้ส่วนต่างๆ ของพื้นแม่น้ำเป็นพิ้นที่โล่ง ภูมิลักษณ์ที่โดดเด่นเหล่านี้ของแม่น้ำไนล์ระหว่างเมืองอัสวานและเมืองคาร์ทูม ซึ่งเกิดและพบได้ในหลายจุด จึงเรียกกันว่าแก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ ในขณะที่ส่วนปลายแม่น้ำบางครั้งจะเรียกว่า "แม่น้ำไนล์อียิปต์" ความแตกต่างทางธรณีวิทยาระหว่างสองส่วนของแม่น้ำนี้มีความสำคัญมาก ทางเหนือของเมืองอัสวาน ซึ่งมีท้องแม่น้ำที่ไม่เป็นหิน แต่กลับเต็มด้วยตะกอน และอยู่ห่างไกลจากส่วนที่แม่น้ำตื้นเขิน จึงเชื่อกันว่า ในอดีตหินบริเวณดังกล่าวถูกกัดเซาะให้มีความลึกหลายพันฟุต ซึ่งส่งผลให้เกิดหุบเขากว้างใหญ่ และในปัจจุบันจึงเต็มไปด้วยตะกอน
ประวัติศาสตร์

คำว่า แก่งน้ำตก หรือ " cataract " มีรากคำมาจากภาษากรีก καταρρέω (แปลว่า "ไหลลง") ถึงแม้ว่าคำภาษากรีกดั้งเดิมจะอยู่ในรูปของพหูพจน์เท่านั้น (Κατάδουποι) อย่างไรก็ตาม ในทางตรงกันข้าม แก่งน้ำตกหลักทั้งหกแห่งของแม่น้ำไนล์ก็ไม่สามารถอธิบายได้อย่างถูกต้องว่าเป็นแก่งน้ำตก และให้คำจำกัดความที่กว้างขึ้น แก่งน้ำตกเหล่านี้ก็เช่นเดียวกันกับแก่งน้ำตกขนาดเล็ก ๆ อีกหลายแห่ง
ในสมัยโบราณ อาณาจักรอียิปต์บนได้แผ่ขยายอาณาเขตจากทางใต้ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ไปยังแก่งน้ำตกแห่งที่หนึ่ง ในขณะที่อยู่ดินแดนบริเวณต้นแม่น้ำที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยอาณาจักรคุชโบราณ ซึ่งต่อมาจะเข้ายึดครองดินแดนอียิปต์ในช่วงตั้งแต่ 760 ถึง 656 ปีก่อนคริสตกาล นอกจากการรุกรานชาวคุชแล้ว สำหรับประวัติศาสตร์อียิปต์ส่วนใหญ่ ในแก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่แก่งน้ำตกแห่งที่หนึ่ง ซึ่งส่วนใหญ่ทำหน้าที่เป็นพรมแดนตามธรรมชาติ เพื่อป้องกันการข้ามเข้ามาจากทางใต้ เนื่องจากในพื้นที่ดังกล่าวจะต้องอาศัยการเดินทางของแม่น้ำเพื่อเดินทางไปทางเหนือและใต้ ซึ่งส่งผลให้ชายแดนทางใต้ของอียิปต์ได้รับการปกป้องจากการรุกราน และนอกเหนือจากการปกครองในอียิปต์ของชนชาติคุชในระยะเวลาสั้น ๆ แล้ว มันยังคงเป็นพรมแดนตามธรรมชาติสำหรับประวัติศาสตร์อียิปต์ส่วนใหญ่
เอราทอสเทนีสแห่งไซรีเน ได้ให้คำอธิบายที่แม่นยำของแก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ไว้ว่า
มันมีรูปร่างคล้ายกับตัวอักษร N กลับหลัง โดยแม่น้ำไหลไปทางเหนือจากเมโรวีประมาณ 2,700 สตาเดีย แล้ววกกลับมาทางทิศใต้และพระอาทิตย์ตกในฤดูหนาวประมาณ 3,700 สตาเดีย และเกือบจะถึงแนวขนานเดียวกันกับภูมิภาคเมโรวีและเดินทางไปไกลถึงลิเบีย จากนั้นแม่น้ำจะวกเลี้ยวอีกครั้งและไหลไปทางเหนือ 5,300 สตาเดีย ไปยังที่แก่งน้ำตกใหญ่โค้งไปทางทิศตะวันออกเล็กน้อย จากนั้นอีก 1,200 สตาเดียแม่น้ำไหลไปยังแก่งน้ำตกขนาดเล็กที่ไซยีน (หรือ เมืองอัสวานในปัจจุบัน) และอีก 5,300 สตาเดีย แม่น้ำจะไหลออกสู่ทะเล
แก่งน้ำตกทั้งหกแห่งของแม่น้ำไนล์ได้ถูกบรรยายโดยนักท่องเที่ยวชาวยุโรปจำนวนมาก โดยเฉพาะวินสตัน เชอร์ชิลล์ในหนังสือ The River War (1899) ซึ่งเขาเล่าถึงความพยายามของชาวอังกฤษที่พยายามจะกลับไปยังซูดานระหว่างปี ค.ศ. 1896 ถึง ค.ศ. 1898 หลังจากที่พวกเขาถูกบังคับให้ออกจากซูดานไปในปี ค.ศ. 1885
ระเบียงภาพ

แก่งน้ำตกแห่งที่หนึ่ง
แก่งน้ำตกแห่งที่สองในปี ค.ศ.1854 โดยจอห์น บีสเลย์ กรีน
แก่งน้ำตกแห่งที่สาม
แก่งน้ำตกแห่งที่สี่
แก่งน้ำตกแห่งที่ห้า
แก่งน้ำตกแห่งที่หกในปี ค.ศ.1908 โดยเซอร์เฮนรี ไรเดอร์ แฮกการ์ด
โบอิง 377 สตาร์โตครุยเซอร์

| โบอิง 377 สตาร์โตครุยเซอร์ |
| --- | --- |
  โบอิง 377 สตาร์โตครูซเซอร์ ของแพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวย์
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานพิสตัน พิสัยบินยาว
ชาติกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต: เครื่องบินพาณิชย์โบอิง
สถานะ: ปลดประจำการแล้ว
ผู้ใช้งานหลัก: แพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวย์
จำนวนที่ผลิต: 56 ลำ 
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: 1 เมษายน พ.ศ. 2492 กับแพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวย์
เที่ยวบินแรก: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2490
ปลดประจำการ: พ.ศ. 2506
พัฒนาจาก: โบอิง C-97 สตาร์โตเฟรช์ตเตอร์
โบอิง 377 สตาร์โตครูซเซอร์ (Boeing 377 Stratocruiser) เป็นเครื่องบินโดยสารพิสัยบินยาวขนาดใหญ่ ใช้เครื่องยนต์ 4 ตัว การออกแบบที่ทันสมัยในตอนนั้น; คุณลักษณะใหม่ของมันรวมถึงดาดฟ้าสองชั้นและห้องโดยสารที่มีแรงดันอากาศซึ่งเป็นคุณลักษณะใหม่ในอากาศยานขนส่ง สามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ 100 คน บนชั้นธรรมดา บวก 14 ในเลานจ์ชั้นล่าง; ที่นั่งปกติสำหรับผู้โดยสาร 63 หรือ 84 คนหรือผู้โดยสารที่มีที่นั่งจำนวน 28 คนและห้าที่นั่ง
สตาร์โตครุยเซอร์มีขนาดใหญ่กว่าดักลาส ดีซี-6 และล็อกฮีด คอนสเทลเลชั่น และมีต้นทุนเพิ่มขึ้นในการซื้อและใช้งาน ความน่าเชื่อถือของมันไม่ดีส่วนใหญ่เกิดจากปัญหาที่เกิดขึ้นกับเครื่องยนต์พิสตัน Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major และปัญหาโครงสร้างและการควบคุมด้วยใบพัด มีเพียง 55 ลำ ที่สร้างขึ้นสำหรับสายการบิน และเครื่องบินต้นแบบ 1 ลำ
ข้อมูลจำเพาะ

มีดังต่อไปนี้
ผู้สร้าง บริษัท โบอิง คอมเมอร์เชียล แอร์เพลน (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท อากาศยานพิสตัน พิสัยบินยาว เจ้าหน้าที่ 3 นาย
เครื่องยนต์ (4x) Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major
ยาว 33.63 เมตร
สูง 11.66 เมตร
พื้นที่ปีก 164.3 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 37,876 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 67,133 กิโลกรัม
เพดานบินใช้งาน 9,800 เมตร
พิสัยบินเมื่อภารกรรมบรรทุกสูงสุด 6,760 กิโลเมตร
ไมโครซอฟท์สโตร์

| --- | --- |

ชื่ออื่น: วินโดวส์สโตร์
นักพัฒนา: ไมโครซอฟท์
วันที่เปิดตัว: 26 ตุลาคม 2012; 11 ปีก่อน (2012-10-26)

รุ่นเสถียร: 22202.1402.2.0    / 24 กุมภาพันธ์ 2022; 2 ปีก่อน (2022-02-24)
 
ภาษาที่เขียน: ซีชาร์ป และ แซเมิล (UWP variant)
ระบบปฏิบัติการ: วินโดวส์: วินโดวส์ 8 วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2012 วินโดวส์ 8.1 วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2012 R2 วินโดวส์ 10 วินโดวส์ 11 วินโดวส์ 10 โมบายล์ เอกซ์บอกซ์: เอกซ์บอกซ์ One OS เอกซ์บอกซ์ Series X/S OS
แพลตฟอร์ม: IA-32, เอกซ์86-64, ARM, ARM64
ก่อนหน้า: Windows Marketplace, Windows Phone Store, Xbox Video, Xbox Music, Xbox Store
ชื่อบริการ: Windows Store Service (WSService)
ประเภท: แอปสโตร์ วิดีโอเกม digital distribution วีดิทัศน์ตามคำขอ อีบุ๊กสโตร์ (ปิดตัว กรกฎาคม 2019) Online music store (ปิดตัว ธันวาคม 2017)
สัญญาอนุญาต: จำกัดสิทธิ์
เว็บไซต์: apps.microsoft.com 
ไมโครซอฟท์สโตร์ (เดิมชื่อ "วินโดวส์สโตร์") เป็นแพลตฟอร์มจัดจำหน่ายระบบดิจิทัลในไมโครซอฟท์ ของระบบปฏิบัติการวินโดวส์ 8 วินโดวส์ 8.1 วินโดวส์ 10 และ วินโดวส์ 11 แพลตฟอร์มยังสามารถใช้งานเพื่อให้รายการสำหรับการใช้งานเดสก์ท็อปรับรองการทำงานบนวินโดวส์ 8 วินโดวส์ 10 และ วินโดว์ 11 แต่ยังเป็นแพลตฟอร์มจำหน่ายหลักรูปแบบใหม่ของแอพเรียกว่า "วินโดวส์สโตร์แอพ" โดยมีทั้งโปรแกรมประยุกต์ฟรีและจ่ายเงินสามารถจำหน่ายผ่านทางวินโดวส์สโตร์ ด้วยแอปพลิเคชันจ่ายหลากหลายในค่าใช้จ่ายจาก 1.49 ดอลล่าร์สหรัฐจนถึง 999.99 ดอลล่าร์สหรัฐ
ดูเพิ่ม

แมคแอพสโตร์
แอปสโตร์
กูเกิล เพลย์
ซัมซุงกาแลคซีสโตร์
หัวเว่ยแอปแกลเลอรี
แหล่งข้อมูลอื่น

Windows Store Dev Center
ไอ โอริกาซะ

| ไอ โอริกาสะ |
| --- | --- |
折笠 愛
เกิด: โอริกาสะ คิกุเอะ (折笠 きく江)  (1963-12-12) 12 ธันวาคม ค.ศ. 1963 (60 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: โอริอง (オリオン)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: แอ็กเซลวัน
ไอ โอริกาซะ (ญี่ปุ่น: 折笠 愛; โรมาจิ: Ai Orikasa) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น บ้านเกิดอยู่ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เกิดวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1963 กรุ๊ปเลือดบี
ไอ โฮราไน

| ไอ โฮราไน |
| --- | --- |
洞内 愛
เกิด:  (1982-04-24) 24 เมษายน ค.ศ. 1982 (42 ปี) จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2004 – ปัจจุบัน
องค์การ: B-Box
ส่วนสูง: 158 ซม.
ไอ โฮราไน (ญี่ปุ่น: 洞内 愛; โรมาจิ: Horanai Ai,  24 เมษายน 1982 –) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดอาโอโมริ สังกัดค่าย B-Box
เอ็นซีทีไลฟ์

| เอ็นซีทีไลฟ์ |
| --- | --- |
ประเภท: วาไรตี้ โชว์
แสดงนำ: เอ็นซีที
ประเทศแหล่งกำเนิด: โซล,เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลีใต้
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: กรุงเทพมหานคร,ไทย ซีซันที่1  โซล,เกาหลีใต้ซีซันที่2  พาจู,เกาหลีใต้ซีซันที่3  โซล,เกาหลีใต้ซีซันที่4  โซล,เกาหลีใต้ซีซันที่5  เชียงใหม่,ไทย ซีซันที่6  โอซาก้า,ญี่ปุ่น ซีซันที่7  โซล,เกาหลีใต้ซีซันที่8  โซล,เกาหลีใต้ซีซันที่9 
บริษัทผู้ผลิต: S.M. Culture & Contents
ออกอากาศ
เครือข่าย: Naver TV Cast   Oksusu   KBS Joy   V LIVE
NCT Life (เกาหลี: 단합대회) คือชุดรายการวาไรตี้เกาหลีที่มีวงบอยแบนด์ของเกาหลีใต้ NCT. Currently, โดยมี 10 ฤดูกาลที่แตกต่างกัน
เรื่องย่อ

สมาชิกในกลุ่มได้เปิดเผยชีวิตประจำวันของตนและให้ผู้ชมได้เห็นกิจกรรมของสมาชิก
สมาชิกแต่ละซีซั่น

1st season: Taeil, Hansol, Johnny, Taeyong, Yuta, Doyoung, Ten, Jaehyun, Mark, Jeno, Haechan, Jaemin, Jisung
2nd season: Taeyong, Yuta, Kun, Doyoung, Jaehyun, Winwin
3rd season: Taeil, Taeyong, Yuta, Jaehyun, Winwin, Mark, Haechan
4th season: Taeil, Taeyong, Yuta, Doyoung, Ten, Jaehyun, Winwin
5th season: Renjun, Jeno, Chenle, Jisung
6th season: Johnny, Taeyong, Doyoung, Ten, Jaehyun
7th season: Taeil, Taeyong, Yuta, Doyoung, Winwin
8th season: Johnny, Yuta, Kun, Winwin, Lucas, Mark
9th season: Johnny, Yuta, Jaehyun, Doyoung, Haechan, Taeil
10th season: Renjun, Jeno, Jaemin, Chenle, Jisung
ซีซั่น

| ซีซั่น | เรื่อง | ออกอากาศ | ตอนทั้งหมด | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | NCT Life in Bangkok | April 16 - May 2, 2016 | 6 | มุ่งเน้นไปที่ SM Rookies และการเดินทางสู่การเดบิวต์ |  |
| 2 | NCT Life in Seoul | May 21 - June 11, 2016 | 7 | แนะนำสมาชิกใหม่ของจีน Winwin และ Kun มีสมาชิกเดินทางรอบกรุงโซลและจนจบภารกิจ |  |
| 3 | NCT Life in Paju | July 16 - August 20, 2016 | 6 | มีสมาชิก NCT127 วางแผนและดำเนินกิจกรรมสันทนาการใน Paju |  |
| 4 | NCT Life: Korean Food King Challenge | October 22 - November 26, 2016 | 6 | ภายใต้คำแนะนำของเชฟต้นแบบของพวกเขาคือ Kwon Woo-jung สมาชิกได้เรียนรู้วิธีการทำ "อาหารเกาหลียอดนิยม 10 อย่างที่ชาวต่างชาติรัก" ความร่วมมือกับกระทรวงวัฒนธรรมกีฬาและการท่องเที่ยวเพื่อเผยแพร่วัฒนธรรมเกาหลี |  |
| 5 | NCT Life: Entertainment Retreat | March 4 - March 19, 2017 | 6 | ประกอบด้วยสมาชิกของ NCT Dream ในวันพักผ่อนรวมถึง Super Junior Leeteuk และ Shindong |  |
| 6 | NCT Life in Chiangmai | March 25 - April 9, 2017 | 6 | มีสมาชิกชมการท่องเที่ยวเชียงใหม่ |  |
| 7 | NCT Life in Osaka | June 14 - July 22, 2017 | 21 | มีสมาชิกเดินทางไปท่องเที่ยวโอซาก้าพร้อมกับ Yuta เป็นไกด์นำทางให้กับสมาชิกและเป็นคนเลือกสถานที่ |  |
| 8 | NCT Life: Hot & Young Seoul Trip | July 23, 2018 - August 17,2018 | 12 | มีสมาชิกต่างชาติที่เดินทางไปเที่ยวโซลโดยมี Johnny เป็นไกด์ |  |
| 9 | NCT LIFE in Chuncheon & Hongcheon | December 9, 2019 - January 17, 2020 | 18 | การท่องเที่ยวไปชนบทของเกาหลี เพื่อทำกิจกรรมและพักผ่อน |     |
| 10 | NCT LIFE DREAM in Wonderland | July 6,2020-August 11,2020 | 12 | การเดินทางในแนวคิดที่แปลกใหม่ด้วยภารกิจการผจญภัย ที่สมาชิกทั้ง 5 คนได้ออกจากเมืองใหญ่เพื่อผ่อนคลายและเพลิดเพลินไปกับธรรมชาติที่สวยงาม และสนุกกับกิจกรรมที่น่าตื่นเต้นอีกมากมาย |  |
แพลตฟอร์ม > เกาหลี

Naver TV Cast
MBC Music (Season 1-3)
KBS Joy (Season 7)
Oksusu
V LIVE
แพลตฟอร์ม > จีน

Youku
Tudou
Ali Music
แพลตฟอร์ม > ไทย

True4U
LINE TV
แพลตฟอร์ม > ไต้หวัน

MTV
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของ NCT[ลิงก์เสีย] (เกาหลี)
โดเงซะ

องค์ประกอบของมารยาทญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม
สองท่าทางที่ใช้ในการโดเงซะ
โดเงซะ (ญี่ปุ่น: 土下座; โรมาจิ: Dogeza) เป็นองค์ประกอบของมารยาทญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ได้แก่การคุมเข่ากับพื้นโดยตรงแล้วโค้งมอบกราบโดยนำศีรษะแตะกับพื้น เพื่อใช้แสดงความเคารพต่อบุคคลที่มีสถานะสูงกว่า เพื่อแสดงความขอโทษอย่างสูง หรือเพื่อแสดงความต้องการความช่วยเหลือจากบุคคลดังกล่าว
คำว่าโดเงซะใช้ในการเมืองของประเทศญี่ปุ่น เช่น "โดเงซะ-ไกโก" (土下座外交) มีความหมายว่า "คุกเข่าคำนับทางการทูต"
ดูเพิ่ม

โค่วโถว
วัฒนธรรมญี่ปุ่น
การหมอบกราบ
โทะ

โทะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า と มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 止 และคะตะกะนะเขียนว่า ト มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 止 ออกเสียงว่า [to]ไฟล์:Japanese to.ogg เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า [do]ไฟล์:Japanese do.ogg
と เป็นอักษรลำดับที่ 20 อยู่ระหว่าง て (เทะ) กับ な (นะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ と เป็นอักษรลำดับที่ 7 อยู่ระหว่าง へ (เฮะ) กับ ち (ชิ)
| รูปแบบ | โรมะจิ | ฮิระงะนะ | คะตะกะนะ | เสียงอ่าน | รูปแบบ | โรมะจิ | ฮิระงะนะ | คะตะกะนะ | เสียงอ่าน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ธรรมดา | to | と | ト | โทะ-โตะ | ธรรมดา +ดะกุเต็ง | do | ど | ド | โดะ |
| ธรรมดา | tou tō | とう, とぅ とお, とぉ とー, と～ | トウ, トゥ トオ, トォ トー, ト～ | โท-โต | ธรรมดา +ดะกุเต็ง | dou dō | どう, どぅ どお, どぉ どー, ど～ | ドウ, ドゥ ドオ, ドォ ドー, ド～ | โด |
| ทวิอักษร | twa | とぁ | トァ | ทฺวะ-ตฺวะ | ทวิอักษร +ดะกุเต็ง | dwa | どぁ | ドァ | ดฺวะ |
| ทวิอักษร | twi | とぃ | トィ | ทฺวิ-ตฺวิ | ทวิอักษร +ดะกุเต็ง | dwi | どぃ | ドィ | ดฺวิ |
| ทวิอักษร | tu, twu | とぅ | トゥ | ทุ-ตุ, ทฺวุ-ตฺวุ | ทวิอักษร +ดะกุเต็ง | du, dwu | どぅ | ドゥ | ดุ, ดฺวุ |
| ทวิอักษร | twe | とぇ | トェ | ทฺเวะ-ตฺเวะ | ทวิอักษร +ดะกุเต็ง | dwe | どぇ | ドェ | ดฺเวะ |
อักษรแบบอื่น

ภาษาไอนุใช้คะตะกะนะแบบเติมฮันดะกุเต็ง ト゚ สำหรับใช้แทนเสียง [tu͍] ซึ่งสามารถเขียนด้วย ツ゚ แทนก็ได้ และใช้คะตะกะนะขนาดเล็ก ㇳ เป็นพยัญชนะสะกด [t̚] เหมือนการสะกดด้วย -ต
| อักขระ | ยูนิโคด | จิส เอกซ์ 0213 | ความหมาย |
| --- | --- | --- | --- |
| と | U+3068 | 1-4-40 | ฮิระงะนะ โทะ |
| ど | U+3069 | 1-4-41 | ฮิระงะนะ โดะ |
| ト | U+30C8 | 1-5-40 | คะตะกะนะ โทะ |
| ド | U+30C9 | 1-5-41 | คะตะกะนะ โดะ |
| ト゚ | U+30C8 U+309A | 1-5-94 | คะตะกะนะ ทุ |
| ㇳ | U+31F3 | 1-6-81 | คะตะกะนะ โทะ ตัวเล็ก |
| ㋣ | U+32E3 | 1-12-78 | คะตะกะนะ โทะ ในวงกลม |
| ﾄ | U+FF84 | ไม่มี | คะตะกะนะ โทะ ครึ่งความกว้าง |
ลำดับขีด

| --- | --- |
ลำดับขีดในการเขียน と: ลำดับขีดในการเขียน ト
ฮิระงะนะ と มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
ขีดเส้นเฉียงลงทางขวาขนาดสั้น จากตำแหน่งบน หยุดที่กึ่งกลางบรรทัด
ขีดเส้นโค้งคล้ายตัว C ที่อ้ากว้าง เชื่อมกับปลายเส้นแรก
คะตะกะนะ ト มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
ขีดเส้นตั้งจากบนลงล่าง
ขีดเส้นเฉียงลงทางขวาขนาดสั้น โดยเริ่มจากกึ่งกลางของเส้นแรก
คันจิ

ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโทะ และขึ้นต้นด้วยโทะ มีดังนี้
ไป๋ เปียว

| ไป่ เปียว |
| --- | --- |
เกิด: 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 (78 ปี) หลิว กั๋วหรง
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1969 - ปัจจุบัน
ฐานข้อมูล
IMDb
เจสัน ไป๋ เปียว (白彪, Jason Pai Piao) นักแสดงภาพยนตร์กำลังภายในชาวจีน มีชื่อเสียงจากละครโทรทัศน์จากบทประพันธ์ของกิมย้ง เรื่อง มังกรหยก ในปี 1976 โดยรับบทนำเป็น ก๊วย เจ๋ง คู่กับ หมี เซียะ
ไป๋ เปียว เกิดในปี ค.ศ. 1946 มีชื่อจริงว่า หวิว หั๋วหรง (劉國榮, Liu Kuo-yung) มีผลงานแสดงภาพยนตร์กำลังภายในของชอว์บราเดอส์มาแล้วหลายเรื่องตั้งแต่ปี 1969 แต่เริ่มเป็นที่รู้จักหลังจากเซ็นสัญญาเข้าสังกัดสถานีโทรทัศน์ซีทีวี ที่เพิ่งก่อตั้งในปี 1975 และโด่งดังจากเรื่อง มังกรหยก  หลังจากซีทีวีเลิกกิจการก็ได้กลับไปแสดงภาพยนตร์ให้กับชอว์บราเดอส์ เป็นจำนวนมากในช่วงปลายทศวรรษ 1970 ถึงกลางทศวรรษ 1980
ปัจจุบัน ไป๋ เปียว ยังมีผลงานแสดงภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ให้กับ ทีวีบี
แหล่งข้อมูลอื่น

Jason Pai Piao ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชีวประวัติ Jason Pai Piao ที่ ฮ่องกงมูวีดาตาเบส
ชีวประวัติ Jason Pao Piao ที่ Hong Kong CineMagic
โตโยต้า ลีกคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2558

ฟุตบอล "โตโยต้า ลีกคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2558" เป็นการแข่งขันระหว่าง ศรีสะเกษ เอฟซี และ  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ที่โคจรมาพบกันในรอบชิงชนะเลิศ
รายละเอียดการแข่งขัน

21 พ.ย. 2558
19:00
|  ศรีสะเกษ เอฟซี | 0–1 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | Ko Seul Ki  18' |
ผู้ตัดสิน:  อลงกรณ์ ฝีมือช่าง
| --- | --- |
             ศรีสะเกษ เอฟซี :              บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด 
| --- | --- |
 คณะผู้ตัดสิน ผู้ตัดสิน:   อลงกรณ์ ฝีมือช่าง  ผู้ช่วยผู้ตัดสินที่ 1:   ณฐกร ฉิมพาลี  ผู้ช่วยผู้ตัดสินที่ 2:   เกรียงศักดิ์ เกียรติสงคราม  ผู้ตัดสินที่ 4:   สุเปรม นนทะวงษ์  ผู้ควบคุมการแข่งขัน:   อาริศ กุลสวัสดิ์ภักดี  ผู้ประเมินผู้ตัดสิน:   ผศ. ชูชัย บัวบูชา:  กติกา แข่งขัน 90 นาที  เสมอกัน ต่อเวลา 30 นาที  ดวลจุดโทษตัดสินถ้าเสมอกันใน 120 นาที
ดูเพิ่ม

โตโยต้า ลีกคัพ 2558
| ด ค กฟุตบอลในไทย 2558 |
| --- | --- |
ฟุตบอลลีก: ไทยพรีเมียร์ลีก • ลีกดิวิชันหนึ่ง • ลีกดิวิชันสอง • ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก
ฟุตบอลถ้วย: ฟุตบอลถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ • ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ก • เอฟเอคัพ • ลีกคัพ • พรีเมียร์คัพ • ไทยฟุตซอลเอฟเอคัพ
เอเอฟซี: เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก • เอเอฟซีคัพ
ไป๋กวง

| Bai Guang 白光 |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 27 มิถุนายน ค.ศ. 1921 สื่อ หย่งเฟิน Shǐ Yǒngfēn (史永芬) ปักกิ่ง
เสียชีวิต: 27 สิงหาคม ค.ศ. 1999 กัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีที่แสดง: 1942-1959
ฐานข้อมูล
IMDb
ไป๋กวง (จีน: 白光) เป็นนักร้อง นักแสดงหญิงชาวจีนที่มีชื่อเสียงในเซี่ยงไฮ้ในช่วงทศวรรษ 1940 จนได้รับยกย่องเป็นหนึ่งใน "เจ็ดดาวจรัสแสงเซี่ยงไฮ้"  (Seven great singing stars จีน: 七大歌星; พินอิน: qī dà gēxīng)
ไป๋กวงเกิดที่ปักกิ่ง มีชื่อจริงว่า สื่อ หย่งเฟิน (พินอิน: Shǐ Yǒngfēn) เข้าเรียกดนตรีที่มหาวิทยาลัยโตเกียวตั้งแต่อายุ 15 ปีจนกระทั่งเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นจึงเข้าสู่วงการแสดงภาพยนตร์ และร้องเพลง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 ใช้ชื่อในการแสดงว่า ไป๋กวง (白光) ซึ่งมีความหมายว่า แสงขาว   ผลงานสร้างชื่อของเธอ ได้แก่การแสดงภาพยนตร์เรื่อง  หลิวลั่งเหวินอิง (柳浪闻莺  ปี 1948) ซึ่งเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อ หรูกั่วเหมยโหย่วหนี่ (如果没有你, Without You  หากไม่มีเธอ) ประสบความสำเร็จ กลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเธอ
หลังจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนเข้ายึดครอง เธอย้ายไปอาศัยอยู่ที่ฮ่องกง จากนั้นย้ายไปญี่ปุ่น ก่อนจะประกาศอำลาวงการและย้ายไปใช้ชีวิตในประเทศมาเลเซีย  เธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1999 ด้วยวัย 78 ปี เนื่องจากมะเร็งลำไส้
แหล่งข้อมูลอื่น

ไป๋กวง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Bai Guang songs online เก็บถาวร 2011-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไอกอร์ ลูเชน็อค

ไอกอร์ ลูเชน็อค ในปี ค.ศ. 2010
ไอกอร์ ลูเชน็อค (เบลารุส: Iгар Міхайлавіч Лучанок, Ihar Mikhaylavich Luchanok, รัสเซีย: Игорь Михайлович Лученок; 6 สิงหาคม ค.ศ. 1938 — 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ที่มินสค์) เป็นคีตกวีชาวเบลารุส[2]เคยศิลปินแห่งชาติของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตและประธานผู้ประพันธ์สหภาพเบลารุส
แหล่งข้อมูลอื่น

Ігар Лучанок: Я дапамагаю не толькі сябрам, але нават і ворагам
โมโตฮิโระ ยามางูชิ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  โมโตฮิโระ ยามางูชิ
วันเกิด:   (1969-01-29) 29 มกราคม ค.ศ. 1969 (55 ปี)
สถานที่เกิด:  ทากาซากิ, ประเทศญี่ปุ่น
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1991–1998 |  Yokohama Flügels |  213 |  (30) |
| 1999–2002 |  Nagoya Grampus Eight |  110 |  (6) |
| 2003–2005 |  อัลบิเร็กซ์ นีงาตะ |  83 |  (6) |
| 2005–2007 |  สโมสรฟุตบอลโยโกฮามะ |  84 |  (0) |
ทีมชาติ
| 1995–1998 |  ประเทศญี่ปุ่น |  58 |  (4) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โมโตฮิโระ ยามางูชิ (ญี่ปุ่น: 山口 素弘; โรมาจิ: Yamaguchi Motohiro) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ซึ่งเคยทำหน้าที่ร่วมกับฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น
สถิติอาชีพ

| ทีมชาติญี่ปุ่น> ปี | ทีมชาติญี่ปุ่น> ลงเล่น | ทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 1995 | 14 | 1 |
| 1996 | 13 | 2 |
| 1997 | 22 | 1 |
| 1998 | 9 | 0 |
| รวม | 58 | 4 |
แหล่งข้อมูลอื่น

โมโตฮิโระ ยามางูชิ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
เทศบาลตำบลเสม็ด

| เทศบาลตำบลเสม็ด |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
คำขวัญ: เสม็ดเมืองใหม่ ใจกลางธุรกิจ บาติกสวยหรู แหล่งเรียนรู้ป่าชายเลน โดดเด่นสวนหลวง ร.9
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชลบุรี
อำเภอ: เมืองชลบุรี
จัดตั้ง: พ.ศ. 2538 (องค์การบริหารส่วนตำบล)  พ.ศ. 2550 (เทศบาลตำบล)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เบ็ญจวรรณ์ สุวานิชย์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.5 ตร.กม. (4.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 22,278 คน
 • ความหนาแน่น: 1,743.19 คน/ตร.กม. (4,514.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05200112
ที่อยู่ สำนักงาน: 333 หมู่ที่ 3 ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
โทรศัพท์: 038-398-046-8
เว็บไซต์: www.samedcity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลเสม็ด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลตำบลในเขตอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2550 ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสม็ด เฉพาะหมู่ที่ 1-2 และบางส่วนของหมู่ที่ 3
ประวัติ

เทศบาลตำบลเสม็ดเดิมมีฐานะเป็น สภาตำบลเสม็ด ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลเสม็ด ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 จากนั้นได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลเสม็ด ตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา
ที่ตั้งและอาณาเขต

เทศบาลตำบลเสม็ด มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดกับ เทศบาลเมืองบ้านสวน
ทิศใต้ ติดกับ เทศบาลเมืองอ่างศิลา
ทิศตะวันออก ติดกับ ทศบาลตำบลห้วยกะปิ
ทิศตะวันตก ติดกับ ฝั่งทะเลตะวันออกของอ่าวไทย
ประชากร

จากข้อมูลของกรมการปกครอง ประชากรปลายปี พ.ศ. 2562 มีจำนวนทั้งสิ้น 22,278 คน แบ่งเป็นชาย 10,079 คน และเป็นหญิง 12,199 คน มีจำนวนบ้านทั้งหมด 17,311 หลัง สามารถแยกออกเป็นพื้นที่ได้ดังนี้
| ตำบล | หมูที่ | ชื่อหมู่บ้าน | จำนวนบ้าน (หลัง) | ประชากรชาย (คน) | ประชากรหญิง (คน) | รวมประชากร (คน) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสม็ด | 1 | หัวแหลม | 6,571 | 2,311 | 2,863 | 5,174 |
| เสม็ด | 2 | กระโดน | 4,037 | 2,420 | 2,784 | 5,204 |
| เสม็ด | 3 | ไร่ถั่ว | 6,702 | 5,348 | 6,552 | 11,900 |
สถานศึกษา

ในเขตเทศบาลตำบลเสม็ดมีสถานศึกษารวม 5 แห่ง โดยแบ่งตามสังกัดได้ดังนี้
สถานศึกษา > สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี

โรงเรียนอนุบาลเมืองใหม่ชลบุรี เปิดสอนระดับอนุบาลและประถมศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 333/3 หมู่ที่ 3
สถานศึกษา > สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน

โรงเรียนอนุบาลบ้านต้นกล้า เปิดสอนระดับอนุบาล ตั้งอยู่เลขที่ 10/5 ตั้งอยู่เลขที่ 1
โรงเรียนประภัสสรวิทยา เปิดสอนระดับอนุบาลถึงมัธยมศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 80/90 หมู่ที่ 3
โรงเรียนบูรพาวิทยาชลบุรี เปิดสอนระดับอนุบาลถึงมัธยมศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 65/1 หมู่ที่ 2
วิทยาลัยเทคโนโลยีชลบุรี เปิดสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ตั้งอยู่เลขที่ 80/90 หมู่ที่ 3
แหล่งข้อมูลอื่น

เทศบาลตำบลเสม็ด เก็บถาวร 2014-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดชลบุรี |
| --- | --- | --- |
| อปท. พิเศษ | เมืองพัทยา |  |
| เทศบาลนคร |  เจ้าพระยาสุรศักดิ์  แหลมฉบัง  |  |
| เทศบาลเมือง |  ชลบุรี  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  พนัสนิคม  ศรีราชา  สัตหีบ  แสนสุข  หนองปรือ  อ่างศิลา  |  |
| เทศบาลตำบล |  กุฎโง้ง  เกล็ดแก้ว  เกาะจันทร์  เกาะสีชัง  เขตรอุดมศักดิ์  เขาชีจรรย์  คลองตำหรุ  ดอนหัวฬ่อ  ตะเคียนเตี้ย  ท่าบุญมี  ธาตุทอง  นาจอมเทียน  นาป่า  บ่อกวางทอง  บ่อทอง  บางทราย  บางพระ  บางละมุง  บางเสร่  บ้านบึง  โป่ง  พานทอง  เสม็ด  หนองชาก  หนองซ้ำซาก  หนองตำลึง  หนองปลาไหล  หนองไผ่แก้ว  หนองไม้แดง  หนองใหญ่  หมอนนาง  ห้วยกะปิ  ห้วยใหญ่  หัวกุญแจ  หัวถนน  เหมือง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกษตรสุวรรณ  เกาะลอยบางหัก  เขาคันทรง  เขาซก  เขาไม้แก้ว  คลองกิ่ว  คลองตำหรุ  คลองพลู  โคกขี้หนอน  โคกเพลาะ  ท่าข้าม  ท่าบุญมี  ทุ่งขวาง  นามะตูม  นาเริก  นาวังหิน  บ่อทอง  บ่อวิน  บางนาง  บางพระ  บ้านเก่า  บ้านช้าง  บ้านเซิด  พลวงทอง  พลูตาหลวง  พานทองหนองกะขะ  มาบโป่ง  มาบไผ่  ไร่หลักทอง  วัดโบสถ์  วัดสุวรรณ  วัดหลวง  สระสี่เหลี่ยม  สำนักบก  แสมสาร  หนองขยาด  หนองข้างคอก  หนองขาม  หนองบอนแดง  หนองปรือ  หนองไผ่แก้ว  หนองรี  หนองเสือช้าง  หนองหงษ์  หนองเหียง  หนองอิรุณ  หน้าประดู่  หน้าพระธาตุ  ห้างสูง  |  |
โมโตฮิโระ คาโต

โมโตฮิโระ คาโต (ญี่ปุ่น: 加藤 元浩; โรมาจิ: Katō Motohiro) เป็นนักเขียนหนังสือการ์ตูนชาวญี่ปุ่น สร้างชื่อกับผลงานที่มีชื่อว่า Q.E.D. อย่างนี้ต้องพิสูจน์ และ C.M.B พิพิธภัณฑ์พิศวง
เขาเคยเปิดตัวผลงานที่เกี่ยวข้องกับบริษัทเกมที่มีชื่อว่า เอนิกซ์ (Enix) ปัจจุบันเขาตีพิมพ์ผลงานหนังสือการ์ตูนสืบสวนสอบสวนให้สำนักพิมพ์โคดันชะ
ใน ค.ศ. 2009 เขาได้รับรางวัลมังงะโคดันชะ (Kodansha Manga Award) จากผลงานเรื่อง Q.E.D. อย่างนี้ต้องพิสูจน์
ผลงาน

อย่างนี้ต้องพิสูจน์ Q.E.D.
ร็อกเก็ตแมน
ซี.เอ็ม.บี. พิพิธภัณฑ์พิศวง
แก็งสิบแปดมงกุฎของโซระ-พลพรรคนักต้มตุ๋นล้านล้านเยน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เกาหลี