stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก

สำหรับลีกระดับอื่น ๆ ดูที่ ไทยลีก (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |

ก่อตั้ง: 2559
ประเทศ:  ไทย
สมาพันธ์: เอเอฟซี
จำนวนทีม: 252
ระดับในพีระมิด: 5
เลื่อนชั้นสู่: ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก
ถ้วยระดับประเทศ: ไทยเอฟเอคัพ
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ราษีไศล ยูไนเต็ด  (2565)
ชนะเลิศมากที่สุด: ราษีไศล ยูไนเต็ด (1 สมัย)
เว็บไซต์: Thailand Amateur League (TA)
ปัจจุบัน: ฤดูกาล 2567
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก (อังกฤษ: Thailand Amateur League) คือ ลีกฟุตบอลระดับสมัครเล่นของประเทศไทย และนับเป็นลีกลำดับชั้นที่ 5 ของระบบฟุตบอลลีกภายในประเทศ เริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ. 2560 จากแนวคิดของพลตำรวจเอกสมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง นายกสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในขณะนั้น ที่มุ่งหวังจะพัฒนาสโมสรฟุตบอลสมัครเล่นของไทยให้ดียิ่งขึ้น และเปิดโอกาสสโมสรฟุตบอลสมัครเล่นในภูมิภาคต่าง ๆ ได้เข้าแข่งขันในรายการฟุตบอลที่จัดโดยสมาคมฟุตบอล
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2566 ระบบลีกของประเทศไทยได้เปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับการเกิดขึ้นของไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ซึ่งเป็นลีกระดับ 4 ที่จัดขึ้นเพื่อค้นหาสโมสรที่จะเลื่อนชั้นไปสู่ไทยลีก 3 สโมสรฟุตบอลสมัครเล่นทุกสโมสรสามารถสมัครเข้าแข่งขันในไทยแลนด์ เซมิโปรลีกได้ แต่ต้องเป็นไปตามมาตรฐานการออกใบอนุญาตสโมสรของสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ด้วยเหตุนี้ ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีกจึงถูกจัดให้อยู่ในรูปแบบการแข่งขันฟุตบอลนอกลีก เพื่อรักษาสถานะสมาชิกของสโมสรฟุตบอลสมัครเล่นที่ยังไม่พร้อมสำหรับการออกใบอนุญาตสโมสร
ประวัติ

ไทยลีก อเมเจอร์ ทัวร์นาเมนต์ ถือกำเนิดขึ้นจากแนวความคิดของ พล.ต.อ.สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง นายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ที่ต้องการพัฒนาฟุตบอลระดับล่างให้ดีขึ้นเพื่อเป็นการพัฒนาโครงสร้างฟุตบอลไทยโดยได้ยุบรวมฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข., ค. และ ง. เข้าด้วยกันและปรับเป็นระบบฟุตบอลลีกตามแบบสากล
วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2559 ที่สมาคมกีฬาฟุตบอล อาคารพงษ์สุภี พลตำรวจเอกสมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง นายกสมาคมกีฬาฟุตบอลได้เป็นประธานในการจับสลากแบ่งโซนสำหรับฤดูกาล 2559 โดยแบ่งการแข่งขันออกเป็นโซนต่าง ๆ รวมทั้งสิ้น 5 โซนและมีทีมที่เข้าร่วมแข่งขันทั้งสิ้น 104 ทีม ซึ่งแชมป์ของแต่ละโซนจะได้เลื่อนขั้นขึ้นไปแข่งขันในไทยลีก 4 ต่อไป
ต่อมาเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2559 สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้ทำการเปลี่ยนชื่อลีกจาก ฟุตบอลดิวิชัน 3 เป็น ไทยลีก อเมเจอร์ ทัวร์นาเมนต์ (TA)
ทีมชนะเลิศไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก > 2559 ถึง 2564

| # | ฤดูกาล | จำนวน สโมสร | ภาคเหนือ | ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | ภาคตะวันออก | ภาคกลาง | ภาคใต้ | กรุงเทพปริมณฑล | สโมสรที่เลื่อนชั้น |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2559 | 104 | ช้างเผือก เชียงใหม่† | เมืองเลย ยูไนเต็ด | บ้านค่าย ยูไนเต็ด | สิงห์บุรี โคปูน† | สุราษฎร์ธานี ยูไนเต็ด | – | ช้างเผือก เชียงใหม่, เมืองเลย ยูไนเต็ด, บ้านค่าย ยูไนเต็ด, สิงห์บุรี โคปูน และสุไหงปาดี |  |
| 2 | 2560 | 117 | นครแม่สอด ยูไนเต็ด | โขงชีมูล† | อีสาน ดีบีชออร่า พัทยา† | ชัยนาท ยูไนเต็ด | หาดใหญ่ ซิตี้ | แอร์ฟอร์ซ โรบินสัน | นครแม่สอด ยูไนเต็ด, โขงชีมูล, อีสาน ดีบีชออร่า พัทยา, ชัยนาท ยูไนเต็ด, แอร์ฟอร์ซ โรบินสัน และหาดใหญ่ ซิตี้ |  |
| 3 | 2561 | 168 | แม่โจ้ ยูไนเต็ด | ขอนแก่นมอดินแดง | เทศบาลตำบลเกาะขวาง† | สระบุรี ยูไนเต็ด | เมืองคอน ดับบลิวยู | มหาวิทยาลัยธนบุรี | แม่โจ้ ยูไนเต็ด, วัดโบสถ์ ซิตี้, ขอนแก่นมอดินแดง, เทศบาลตำบลเกาะขวาง, สระบุรี ยูไนเต็ด, มหาวิทยาลัยธนบุรี, เมืองคอน ดับบลิวยู และยาลอ ซิตี้ |  |
| 4 | 2562 | 230 | สมาคมกีฬาจังหวัดพิษณุโลก† | ยูดี หนองหาน† | หน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง | กาญจนพัฒน์ | สงขลา | ทหารอากาศ | สมาคมกีฬาจังหวัดพิษณุโลก, ยูดี หนองหาน, หน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง, กาญจนพัฒน์, ทหารอากาศ, สงขลา, เชียงราย ล้านนา, สิงห์ระฆังทอง เมืองกาญจน์ และป่าตอง ซิตี้ |  |
| 2563 | 2563 | 2563 | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย |
| 2564 | 2564 | 2564 | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย |
ทีมชนะเลิศไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก > 2565 ถึง ปัจจุบัน

| # | ฤดูกาล | จำนวน สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ภาคเหนือ | ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | ภาคตะวันออก | ภาคตะวันตก | ภาคใต้ | กรุงเทพปริมณฑล | สโมสรที่เลื่อนชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 | 2565 | 253 | ราษีไศล ยูไนเต็ด | เมืองตรัง ยูไนเต็ด | กงไกรลาศ ยูไนเต็ด | ราษีไศล ยูไนเต็ด | กองเรือรบ ยูไนเต็ด | กาญจนบุรี ซิตี้ | เมืองตรัง ยูไนเต็ด | สมุทรสาคร ซิตี้ | กงไกรลาศ ยูไนเต็ด, โรงสีแม่ใจธนะโชติวัฒน์†, ราษีไศล ยูไนเต็ด, กองเรือรบ ยูไนเต็ด†, กาญจนบุรี ซิตี้, ลพบุรี ซิตี้, เมืองตรัง ยูไนเต็ด, เวียงสระ ซิตี้, เมืองคนดี ยูไนเต็ด, สมุทรสาคร ซิตี้ |
| 6 | 2566 | 138 |  |  | ชาติตระการ ซิตี้ | ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด | กองเรือยุทธการ | โคกสำโรง | สตูล | ร่มเกล้า ยูไนเต็ด | สตูล† |

ตัวหนาและตัวเอน หมายถึง สโมสรที่ได้รางวัลชนะเลิศและรองชนะเลิศระดับประเทศตามลำดับ ซึ่งการแข่งขันระดับประเทศมีขึ้นครั้งแรกในฤดูกาล 2562
†สโมสรเปลี่ยนชื่อหลังจากเลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 4 (จนถึงฤดูกาล 2562) / ไทยลีก 3 (2565–)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2017-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
TA Thailand Amateur League ทางเฟซบุ๊ก
แม่แบบ:ฟุตบอลลีกระดับห้า
สงครามอิตาลี-กรีซ

สงครามอิตาลี-กรีซ เกิดขึ้นเมื่ออิตาลีนำโดยมุสโสลินีต้องการขยายดินแดนและอำนาจแบบเดียวกับฮิตเลอร์ โดยเริ่มจากเข้ายึดอัลบาเนีย หลังจากนั้นก็จะบุกยึดกรีซด้วยกำลังพลที่มีจำนวนมากกว่า ประมาณ 2 ต่อ 1 และยุทโธปกรณ์ที่ดีกว่า และก็ประกาศตนอยู่ตรงข้ามฝ่ายอักษะซึ่งในช่วงเวลานั้นมีเพียงอังกฤษกับกรีซเท่านั้นที่ยังสู้อยู่ กรีซสามารถต้านทานการรุกของอิตาลีด้านพรมแดนอัลบาเนีย-กรีซได้ในการรุกครั้งแรกของอิตาลีระหว่างวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1913 – พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 และกลับกลายเป็นว่ากรีซเป็นฝ่ายตีโต้ตอบระหว่างวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 – มีนาคม ค.ศ. 1941 ทำให้อิตาลีต้องถอยเข้าไปจากพรมแดนอัลบาเนีย-กรีซ ถึง 60 กิโลเมตร กรีซยึดดินแดนเกือบ 1 ใน 3 ของอัลบาเนียไว้ได้ กองทัพอิตาลีจำนวน 27 กองพลไม่สามารถผลักดันกองทัพกรีซจำนวน 16 กองพลในอัลบาเนียซึ่งมียุทโธปกรณ์ที่ด้อยกว่าระหว่างการรุกครั้งที่ 2 ของอิตาลีช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1941 ถึง 23 เมษายน ค.ศ. 1941 สร้างความอับอายให้กับมุสโสลินีเป็นอย่างมาก[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

Mediterranean and the Middle East Volume I Chapter XVIII (The Albanian front in the winter of 1940/1)
Hellenic Air Force history
Kyrou: The First Victory: Greece in the Second World War เก็บถาวร 2017-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Greek orders of battle
การทัพบอลข่าน (สงครามโลกครั้งที่สอง)

การทัพบอลข่านในสงครามโลกครั้งที่สองได้เริ่มต้นด้วยอิตาลีบุกครองกรีซ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ในช่วงต้นเดือนของปี ค.ศ. 1941 การรุกของอิตาลีถูกสกัดกั้นและโจมตีตอบโต้กลับของกรีซถูกผลักดันเข้าสู่อัลแบเนีย เยอรมนีได้หาทางโดยการพัฒนากองกำลังไปยังโรมาเนียและบัลแกเรียเพื่อช่วยเหลืออิตาลีโดยโจมตีกรีซจากทางตะวันออก ในขณะที่กองกำลังภาคพื้นดินและเครื่องบินของอังกฤษได้เข้ามาสมทบป้องกันกรีซ การรัฐประหารในยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ทำให้ฮิตเลอร์ต้องออกคำสั่งให้ทำการพิชิตยึดครองประเทศนั้น
การบุกครองยูโกสลาเวียโดยเยอรมนีและอิตาลีได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 6 เมษายน พร้อมกับยุทธการที่กรีซครั้งใหม่ เมื่อวันที่ 11 เมษายน ฮังการีได้เข้าร่วมบุกครอง เมื่อวันที่ 17 เมษายน ยูโกสลาเวียได้ลงนามสงบศึกและเมื่อวันที่ 30 เมษายน แผ่นดินใหญ่ทั้งหมดของกรีซได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเยอรมันหรืออิตาลี เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม เยอรมันได้บุกครองเกาะครีตจากทางอากาศและเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน กองกำลังกรีซและอังกฤษที่เหลือทั้งหมดอยู่บนเกาะนั้นได้ยอมจำนน แม้ว่าจะไม่ได้มีส่วนร่วมในการโจมตีในเดือนเมษายน บัลแกเรียได้ครอบครองส่วนหนึ่งของยูโกสลาเวียและกรีซ หลังจากนั้นไม่นานสำหรับส่วนที่เหลือของสงครามในคาบสมุทรบอลข่าน
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ

| พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ |
| --- | --- |
พระวรวงศ์เธอ ชั้น 2 พระองค์เจ้าชั้นตรี

อธิบดีกรมตำรวจภูธร
ดำรงตำแหน่ง: 21 ตุลาคม พ.ศ. 2458 - 14 เมษายน พ.ศ. 2472
รัชสมัย: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: พลตรี พระยาวาสุเทพ
ถัดไป: พลตำรวจตรี พระยาอธิกรณ์ประกาศ

ประสูติ: 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2414
สิ้นพระชนม์: 7 สิงหาคม พ.ศ. 2482 (67 ปี)
หม่อม: หม่อมผาด หม่อมแดง หม่อมนุ่ม
พระบุตร: 9 คน
ราชสกุล: ปราโมช
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนวรจักรธรานุภาพ
พระมารดา: หม่อมราชวงศ์ดวงใจ ปราโมช
| --- | --- |
รับใช้: กองทัพบกสยาม กรมตำรวจ
ชั้นยศ:  พลตำรวจเอก  พลโท
นายพลตำรวจเอก นายพลโท พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าคำรบ (3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2414 - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2482) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนวรจักรธรานุภาพ กับหม่อมราชวงศ์ดวงใจ ปราโมช
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ เป็นทหารบก ดำรงตำแหน่ง ผู้บังคับการกองทหารปืนใหญ่ เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2444 ผู้บัญชาการกองพลที่ 7 มณฑลพิษณุโลก หลังจากนั้นทรงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งแม่ทัพกองทัพน้อยที่ 2 (ปัจจุบันคือ กองทัพภาคที่ 3) ระหว่าง พ.ศ. 2454 - 2457 ดูแลพื้นที่ภาคเหนือ จากนั้นทรงย้ายไปดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมตำรวจภูธร เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2457 และกรมตำรวจ ระหว่าง พ.ศ. 2458 - 2472 ในสมัยรัชกาลที่ 6 มีบทบาทในการปรับปรุงกิจการตำรวจ โดยทรงดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมตำรวจ พระองค์แรกเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2458
นายพลตำรวจเอก นายพลโท พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2482 สิริพระชันษา 67 ปี 277 วัน
องคมนตรี

ปี พ.ศ. 2458 ทรงได้รับพระราชทานตราตั้งเป็นองคมนตรี
พระบุตรและพระธิดา

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ มีหม่อมทั้งหมด 3 คน คือ หม่อมผาด ปราโมช ณ อยุธยา (สกุลเดิม ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา), หม่อมแดง ปราโมช ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) และหม่อมนุ่ม มีพระโอรส-ธิดาทั้งหมด 9 คน ได้แก่
หม่อมผาด มีพระโอรส-ธิดา 2 คน คือ
หม่อมราชวงศ์ชาย ปราโมช
หม่อมราชวงศ์ประณตน้อม ปราโมช
หม่อมแดง ปราโมช ณ อยุธยา (ต.จ.) ธิดาเจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ (แพ บุนนาค) กับหม่อมแหวว บุรณศิริ
หม่อมราชวงศ์บุญรับ พินิจชนคดี สมรสกับพระพินิจชนคดี (พินิจ อินทรทูต)
หม่อมราชวงศ์อุไรวรรณ ปราโมช
หม่อมราชวงศ์เล็ก ปราโมช
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช สมรสกับท่านผู้หญิงอุศนา ปราโมช ณ อยุธยา (สกุลเดิม ศาลิคุปต์) มีบุตร 3 คน
หม่อมราชวงศ์ถ้วนเท่านึก ปราโมช
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช สมรสและแยกกันอยู่กับหม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้ง ทองใหญ่ มีบุตร 2 คน
หม่อมนุ่ม มีพระธิดาเพียงคนเดียวคือ
หม่อมราชวงศ์สอางค์ เทวกุล เสกสมรสกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ และสมรสกับหม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล มีพระธิดาจากการสมรสครั้งแรก 1 องค์ และโอรส-ธิดาจากการสมรสครั้งที่สองอีก 4 คน
หน้าที่ราชการ

2 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - ผู้บังคับการกองทหารปืนใหญ่
6 สิงหาคม พ.ศ. 2446 - ผู้บัญชาการทหารมณฑลนครสวรรค์
ผู้บัญชาการกองพลที่ 6 มณฑลนครสวรรค์
กรกฎาคม พ.ศ. 2452 - ผู้บัญชาการกองพลที่ 9 มณฑลปราจิณบุรี
26 กันยายน พ.ศ. 2453 - มรรคนายก วัดโสธรวรารามวรวิหาร
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 - ผู้บัญชาการกองพลที่ 7 มณฑลพิษณุโลก และเป็นผู้รั้งแม่ทัพกองที่ 2
มิถุนายน พ.ศ. 2455 - พ้นจากตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลที่ 7 มณฑลพิษณุโลก และเป็นแม่ทัพกองที่ 2
มิถุนายน พ.ศ. 2456 - ออกจากประจำการเป็นกองหนุนสังกัดกรมปลัดทัพบก และออกจากราชองครักษ์เวร
ผู้ช่วยจเรเสือป่า
ผู้ช่วยเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
1 มีนาคม พ.ศ. 2457 - อธิบดีกรมตำรวจภูธร
12:มีนาคม 2457 – ราชองครักษ์พิเศษ
21 ตุลาคม พ.ศ. 2458 - อธิบดีกรมตำรวจ
พระยศ

12 ตุลาคม พ.ศ. 2435 - ร้อยโท
21 กันยายน พ.ศ. 2449 - พลตรี
7 ตุลาคม 2454 – นายหมู่เอก
12 สิงหาคม พ.ศ. 2455 - นายหมู่ใหญ่
7 มกราคม พ.ศ. 2457 - นายกองโท
28 เมษายน พ.ศ. 2458 - นายพลโท
27 เมษายน พ.ศ. 2460 - นายกองเอก
10 ธันวาคม พ.ศ. 2461 - พระตำรวจตรี
16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 - นายกองใหญ่
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2464 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2458 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2460 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มราชการแผ่นดิน (ร.ด.ม.(ผ))
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 3 (ป.ป.ร.3)
พ.ศ. 2462 เข็มข้าหลวงเดิม
ดาวเรือง

บทความนี้เกี่ยวกับดอกไม้ สำหรับละครโทรทัศน์ ดูที่ ดาวเรือง (ละครโทรทัศน์)
| ดาวเรือง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับทานตะวัน 
วงศ์:: วงศ์ทานตะวัน 
สกุล:: Tagetes  L.
สปีชีส์:: Tagetes erecta
ชื่อทวินาม
Tagetes erecta L.

ชื่อพ้อง
  รายการ Tagetes corymbosa Sweet  Tagetes ernstii H.Rob. & Nicolson   Tagetes excelsa Soule  Tagetes heterocarpha Rydb.  Tagetes major Gaertn.  Tagetes patula L.  Tagetes remotiflora Kunze  Tagetes tenuifolia Millsp.  
ดาวเรือง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Tagetes erecta L.) มีชื่อตามภาษาท้องถิ่นว่า คำปู้จู้ (ภาคเหนือ) นิยมปลูกตัดดอก เป็นดาวเรืองในกลุ่ม African หรือ American marigold เป็นพันธุ์ดอกใหญ่  พันธุ์ที่ใช้เป็นการค้าในประเทศไทยได้แก่พันธุ์ซอเวอริน (soverign) นอกจากนี้ยังมีสายพันธุ์ใหม่ ๆ ที่นำเข้ามาได้แก่ พันธุ์จาเมกาและอื่น ๆ อีกหลายพันธุ์
ดาวเรืองขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ดเป็นหลัก อาจใช้การปักชำได้ แต่ต้นที่ได้จะให้ดอกที่มีขนาดเล็กกว่า
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ดาวเรืองเป็นพืชล้มลุก 25-60 ซม. ใบเป็นรูปหอก ปลายแหลม ขอบหยัก ดอกเป็นช่อกระจุกเดี่ยวที่ปลายยอด  ดอกวงนอกกลีบดอกเป็นรูปรางน้ำ โคนเป็นหลอดเล็ก ปลายแผ่  ดอกวงในกลีบดอกเป็นหลอดมีหลายสี เช่น สีส้ม เหลืองทอง ขาว และสองสีในดอกเดียวกัน และมีทั้งดอกชั้นเดียวและดอกซ้อน
การใช้ประโยชน์

ดอกดาวเรืองใช้ร้อยพวงมาลัยชนิดต่าง ๆ เพื่อการบูชาพระและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อ กลีบดอกดาวเรืองมีสารสีเหลืองที่เรียกว่าแซนโทฟิลล์สูง จึงมีการปลูกเพื่อเก็บดอกเพื่อเอาไปเป็นส่วนผสมของอาหารไก่ไข่เพื่อให้ไข่แดงมีสีแดงสวยทดแทนสารสังเคราะห์
ดาวเรืองสะสมสารหนูได้ 42% ในใบ จึงมีประโยชน์ในการฟื้นฟูดินที่ปนเปื้อนสารหนู
มีกลิ่นฉุนและสามารถไล่ยุงได้รวมถึงสามารถไล่ส่งมีชิวิตชนิดอื่นๆได้อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Tagetes erecta
| ด ค กพรรณไม้ดอกไม้ประดับ ที่กล่าวถึงในเพลงอุทยานดอกไม้ เรียงตามลำดับการกล่าวถึง |
| --- | --- |
 ผกา  จำปา  จำปี  กุหลาบ  ราตรี  พะยอม  อังกาบ  กรรณิการ์  ลำดวน  นมแมว  ซ่อนกลิ่น  ยี่โถ  ชงโค  มณฑา  สายหยุด  เฟื่องฟ้า  ชบา  สร้อยทอง  บานบุรี  ยี่สุ่น  ขจร  ประดู่  พุดซ้อน  พลับพลึง  หงอนไก่  พิกุล  ทานตะวัน  รักเร่  กาหลง  ประยงค์  พวงทอง  บานชื่น  พุทธชาด  พวงชมพู  กระดังงา  รสสุคนธ์  บุนนาค  นางแย้ม  สารภี  อุบล  จันทน์กะพ้อ  ผีเสื้อ  เล็บมือนาง  พุดตาน  กล้วยไม้  ดาวเรือง  อัญชัน  ยี่หุบ  มะลิวัลย์ 
| ด ค กดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  พวงแสด (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่, ลำพูน)  เสี้ยวดอกขาว (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  บัวตอง (แม่ฮ่องสอน)  พุทธรักษาญี่ปุ่น (ลำปาง)  ประดู่บ้าน (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  พะยอม (กาฬสินธุ์)  ราชพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ปทุมมา (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม, สุรินทร์)  สาธร (นครราชสีมา)  สิรินธรวัลลี (บึงกาฬ)  สุพรรณิการ์ (บุรีรัมย์)  ลั่นทมขาว (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  บัวแดง (ยโสธร)  อินทนิลบก (ร้อยเอ็ด)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  ชิงชัน (หนองคาย)  บัวหลวง (หนองบัวลำภู)  ทองกวาวเหลือง (อำนาจเจริญ)  ทองกวาว (อุดรธานี)  บัว (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  พิกุล (กำแพงเพชร, ลพบุรี)  ชัยพฤกษ์ (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก, สระบุรี, สุพรรณบุรี, อุทัยธานี)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี, พิษณุโลก)  บัวหลวง (ปทุมธานี, พิจิตร, สุโขทัย)  โสน (พระนครศรีอยุธยา)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  ดาวเรือง (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม) 
ภาคตะวันออก:  เหลืองจันทบูร (จันทบุรี)  นนทรี (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี, ระยอง)  กฤษณาชนิด Aquilaria subintegra (ตราด)  ปีบ (ปราจีนบุรี)  แก้ว (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  กาญจนิการ์ (กาญจนบุรี)  เสี้ยวดอกขาว (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  กัลปพฤกษ์ (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  พุทธรักษา (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  ราชพฤกษ์ (นครศรีธรรมราช)  บานบุรี (นราธิวาส)  ชบา (ปัตตานี)  จำปูน (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  เฟื่องฟ้า (ภูเก็ต, สงขลา)  พิกุล (ยะลา)  เอื้องเงินหลวง (ระนอง)  กาหลง (สตูล)  บัวผุด (สุราษฎร์ธานี) 
กรุงเทพมหานคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดเลย จังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสิงห์บุรี และจังหวัดอ่างทองไม่มีดอกไม้ประจำจังหวัด
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q759876  Wikispecies: Tagetes erecta  APDB: 99815  BioLib: 41384  Calflora: 7911  EoL: 503421  EPPO: TAGER  FloraBase: 20024  FNA: 200024576  FoC: 200024576  GBIF: 3088488  GRIN: 36197  iNaturalist: 79312  IPNI: 252092-1  IRMNG: 10202257  ITIS: 38483  NBN: NBNSYS0000034074  NCBI: 13708  NZOR: b5537c05-fba4-4258-b1b9-2d1787e2c730  PfaF: erecta Tagetes erecta  Plantarium: 37271  Plant List: gcc-3913  PLANTS: TAER  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:252092-1  Tropicos: 2703314  VASCAN: 3597  WoRMS: 1083758
แอลเบเนียในอารักขาของอิตาลี (ค.ศ. 1939–1943)

แอลเบเนียในอารักขาของอิตาลี บางครั้งรู้จักกันในชื่อ ราชอาณาจักรแอลเบเนีย หรือ เกรตเทอร์แอลเบเนีย เป็นช่วงเวลาหนึ่งของประเทศแอลเบเนียในฐานะรัฐในอารักขาของราชอาณาจักรอิตาลี ซึ่งทางปฏิบัติแล้วถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งกับอิตาลี มีประมุขแห่งรัฐคือพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี และมีรัฐบาลของตนเองอย่างเป็นทางการ จากการที่แอลเบเนียตกอยู่ภายใต้การปกครองของผู้ว่าการอิตาลีนับตั้งแต่การยึดครองทางทหารใน ค.ศ. 1939 จนถึง ค.ศ. 1943 ทำให้แอลเบเนียในช่วงเวลานี้ยุติสถานะความเป็นรัฐเอกราชลงและกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองตนเองของจักรวรรดิอิตาลี รัฐบาลอิตาลีพยายามหลอมรวมแอลเบเนียตามแนวคิดเกรตเทอร์อิตาลี โดยการเปลี่ยนชาวแแอลเบเนียเป็นพลเมืองอิตาลี และเริ่มมีการตั้งถิ่นฐานของชาวอิตาลีในแอลเบเนียมากขึ้นเพื่อเปลี่ยนแอลเบเนียให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอิตาลีทีละน้อย
ตามสนธิสัญญาลอนดอนในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ไตรภาคีได้ให้สัญญาการยกดินแดนแอลเบเนียตอนกลางและใต้แก่อิตาลีเพื่อตอบแทนสำหรับการเข้าร่วมต่อต้านฝ่ายมหาอำนาจกลาง ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1917 เมื่อทหารอิตาลีเข้ายึดครองพื้นที่จุดสำคัญของแอลเบเนีย อิตาลีได้ประกาศให้แอลเบเนียตอนกลางและใต้เป็นรัฐในอารักขาของตน อย่างไรก็ตาม สัญญาที่ให้ไว้กับอิตาลีถูกระงับลงในเดือนกันยายน ค.ศ. 1920 เมื่ออิตาลีได้รับแรงกดดันให้ถอนกำลังออกจากดินแดนดังกล่าว อิตาลีไม่พอใจต่อผลตอบแทนที่ได้รับเพียงเล็กน้อยจากการเจรจาสันติภาพ ซึ่งถือว่าเป็นการละเมิดสนธิสัญญาลอนดอน นักฟาสซิสต์อิตาลีได้อ้างว่าชาวแอลเบเนียมีความเชื่อมโยงทางชาติพันธุ์กับชาวอิตาลีจากการโยงใยกับประชากรอิตาริค อิลลิเรีย และโรมโบราณ และได้กล่าวถึงอิทธิพลของจักรวรรดิโรมันและเวนิสที่มีต่อแอลเบเนีย ซึ่งทำให้อิตาลีมีสิทธิในการครองครองดินแดนนี้ นอกจากนี้ ชาวแอลเบเนียหลายแสนคนยังถูกบังคับอพยพไปยังภาคใต้ของอิตาลี เพื่อใช้เป็นข้ออ้างสำหรับการผนวกแอลเบเนียเป็นรัฐเดียว อิตาลีให้การสนับสนุนอุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติเดียวกันของชาวแอลเบเนีย โดยมุ่งต่อต้านดินแดนคอซอวอของยูโกสลาเวีย และอิไพรัสของกรีซที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นแอลเบเนีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามแนวพรมแดนชาเมเรีย (Chameria) ที่มีชนกลุ่มน้อยแอลเบเนียชาติพันธุ์ชาม (Cham Albania) อาศัยอยู่
ดูเพิ่ม

การบุกครองแอลเบเนียของอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Italian documents about the union between Italy and Albania (ภาษาอิตาลี)
Map of Albania during World War II
Map of Albania during World War II เก็บถาวร 15 สิงหาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Map of Albania during World War II
การเสด็จหนีไปวาแรน

เส้นทางเสด็จฯ จากพระราชวังตุยเลอรีไปยังวาแรน-อ็อง-อาร์กอนน์ (ระยะทางประมาณ 250 กิโลเมตร)
การเสด็จหนีไปวาแรน (ฝรั่งเศส: Fuite à Varennes) ในคืนวันที่ 20 ย่างเช้าวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1791 เป็นเหตุการณ์สำคัญในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งพระเจ้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส พร้อมด้วยพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ตและพระราชวงศ์ใกล้ชิด พยายามเสด็จพระราชดำเนินหนีออกจากปารีสเพื่อไปเตรียมต่อต้านการปฏิวัติ ณ เมืองม็งเมดี ใกล้กับชายแดนฝรั่งเศส ที่ซึ่งเหล่านายทหารผู้ภักดีและข้าราชการฝ่ายกษัตริย์นิยมไปรวมตัวกัน แต่เสด็จไปได้ไกลเพียงเมืองวาแรนก็ทรงถูกจับกุม เนื่องจากมีผู้จดจำพระราชวงศ์ได้ในระหว่างการแวะพักที่เมืองแซ็งเตอ-แมนนู
เหตุการณ์นี้นับเป็นจุดพลิกผันของการปฏิวัติ เนื่องจากทำให้การต่อต้านระบอบราชาธิปไตยฝรั่งเศสในฐานะสถาบัน และการต่อต้านองค์กษัตริย์และพระราชินีในฐานะปัจเจกบุคคล มีความเด่นชัดมากขึ้น ความพยายามครั้งนี้ทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงถูกตั้งข้อหากบฏ จนท้ายที่สุดนำไปสู่การสำเร็จโทษในปี ค.ศ. 1793
ความเคราะห์ร้าย ความล่าช้า ความเข้าใจผิด และดุลยพินิจที่ไม่เหมาะสมซึ่งเกิดต่อเนื่องกัน เป็นปัจจัยที่ทำให้ความพยายามหนีดังกล่าวล้มเหลว โดยมากมีที่มาจากความไม่เด็ดขาดในการตัดสินพระทัยของพระเจ้าหลุยส์เอง พระองค์ทรงเลื่อนกำหนดการณ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปล่อยให้ปัญหาเล็กบานปลายจนกลายเป็นปัญหาใหญ่ ยิ่งไปกว่านั้น ยังประมาณเสียงสนับสนุนของประชาชนที่มีต่อระบอบกษัตริย์แบบดั้งเดิมผิดพลาดไป เนื่องจากเข้าพระทัยผิดมาโดยตลอดว่าทรงเป็นที่รักใคร่ของราษฎรในชนบทและสามัญชนทั่วไป
การเสด็จหนีดังกล่าวสร้างบาดแผลลึกให้แก่ฝรั่งเศส และได้ปลุกเร้าอารมณ์ของผู้คนทั่วไปให้รู้สึกวิตกกังวล ฉุนเฉียวรุนแรง หรือตื่นตระหนก เนื่องจากทุกคนตระหนักได้ว่าการแทรกแซงจากต่างชาติจวนที่จะเกิดขึ้นจริงแล้ว นอกจากนี้ยังสร้างความตกตะลึงให้แก่กลุ่มคนที่ยังมองว่าพระองค์คือพระมหากษัตริย์ผู้มีเจตนาดีเป็นพื้นฐานและปกครองอาณาจักรโดยประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า โดยไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะทรงต่อต้านการปฏิรูปและการปฏิวัติได้ร้ายแรงมากถึงเพียงนี้ ส่งผลให้เหล่าผู้นำการปฏิวัติหันมายึดถือแนวคิดสาธารณรัฐนิยมเป็นอุดมการณ์หลักในทันที จากที่ก่อนหน้านี้เป็นเพียงแนวคิดซึ่งอภิปรายตามวงกาแฟเท่านั้น
พระเจ้าหลุยส์ พระชายา และพระราชโอรส-ธิดา ขณะฉลองพระองค์ปลอมเป็นกระฎุมพี ถูกจับกุม ณ เมืองวาแรน
ภูมิหลัง

ท่าทีที่ลังเลพระทัยของพระเจ้าหลุยส์ต่อข้อเรียกร้องของการปฏิวัติเป็นหนึ่งในหลายสาเหตุที่ทำให้พระราชวงศ์ต้องเสด็จออกจากพระราชวังแวร์ซายในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1789 ไปประทับ ณ พระราชวังตุยเลอรีในปารีสแทน เนื่องจากพระราชวังแวร์ซายถูกโจมตีจากกลุ่มผู้ชุมนุมผู้โกรธแค้น ซึ่งนับแต่นั้นมา พระเจ้าหลุยส์มีพระอารมณ์เศร้าหมองเหมือนเป็นอัมพาตทางจิตใจ ทรงปล่อยให้ราชการแผ่นดินสำคัญส่วนมากตกอยู่ในการตัดสินพระทัยของราชินีผู้ไม่ได้ถูกเตรียมพร้อมมาสำหรับพระราชกรณียกิจด้านการเมือง ต่อมาในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1791 ในขณะที่มาร์กี เดอ ลา ฟาแย็ต กำลังเข้าระงับเหตุวุ่นวายที่แว็งเซน กลุ่มกษัตริย์นิยมหลายร้อยคนรวมตัวกันที่พระราชวังตุยเลอรีเพื่อแสดงพลังสนับสนุนพระราชวงศ์ แต่สุดท้ายกลับถูกไล่ตะเพิดออกจากพระราชวังโดยกองกำลังแห่งชาติ (ฝรั่งเศส: Garde Nationale)
จุดประสงค์

จุดประสงค์ของการเสด็จหนีครั้งนี้คือเพื่อปลดปล่อยพระมหากษัตริย์สู่อิสรภาพตามพระราชอัธยาศัยและความปลอดภัยที่มากกว่าการประทับอยู่ในปารีส ที่ม็องเมดี นายพลฟร็องซัว โกลด เดอ บุยเย (ฝรั่งเศส: François Claude de Bouillé) หรือมาร์กี เดอ บุยเย ได้รวบรวมนายทหารหลวงเก่าที่ยังจงรักภักดีต่อระบอบราชาธิปไตยได้ประมาณ 10,000 นาย  ซึ่งก่อนหน้านี้ เดอ บุยเย ปรากฏความดีความชอบจากการปราบปรามเหตุกบฏร้ายแรงที่น็องซีมาแล้วในปี ค.ศ. 1790  กองกำลังของเขาประกอบไปด้วยทหารรับจ้างสวิส 2 กองพล และทหารรับจ้างเยอรมันอีก 1 กองพล โดยมองว่าภายใต้ความไม่สงบทางการเมืองเช่นที่ดำเนินอยู่ในขณะนี้ ทหารรับจ้างต่างชาติน่าจะไว้วางใจได้มากกว่าทหารชาวฝรั่งเศสเอง ในร่างจดหมายฉบับใช้นำเสนอต่อรัฐสภาแห่งสมาพันธรัฐสวิส ณ เมืองซูริก ขุนนางฝ่ายกษัตริย์นิยม บารง เดอ เบรอเตย (ฝรั่งเศส: Baron de Breteuil) แจ้งว่า "สมเด็จฯ ประสงค์ที่จะมีกองกำลังอันโอฬารไว้ใต้พระเดชพระคุณ ที่แม้นแต่กบฏอันอาจหาญที่สุดก็มิอาจมีทางเลือกอื่นเว้นแต่จักยอมศิโรราบ" โดยราชสำนักคาดเดาว่า "พสกนิกรผู้ศรัทธาจากทุกชนชั้นจำนวนมาก" จะเดินขบวนเรียกร้องให้มีการฟื้นฟูเอกสิทธิ์ของพระมหากษัตริย์เหนือราชบัลลังก์ และความสงบเรียบร้อยจะคืนกลับมาโดยปราศจากซึ่งสงครามกลางเมืองหรือการแทรกแซงจากต่างชาติ
อย่างไรก็ตาม พระประสงค์ทางการเมืองในระยะยาวของพระเจ้าหลุยส์ พระชายา และที่ปรึกษาใกล้ชิดของพระองค์ยังคงไม่ปรากฏแน่ชัด มีเพียงรายละเอียดปรากฏในเอกสารที่ชื่อว่า "ประกาศถึงชนชาวฝรั่งเศส" (Declaration to the French People) ซึ่งจัดเตรียมโดยพระเจ้าหลุยส์เพื่อที่จะทรงนำแถลงต่อสภาแห่งชาติ แต่ถูกทิ้งไว้ที่พระราชวังตุยเลอรีหลังเสด็จหนีออกจากปารีส โดยได้บ่งชี้พระประสงค์ส่วนพระองค์ที่จะกลับไปสู่ข้อยินยอมและการประนีประนอมที่ได้บัญญัติไว้ในประกาศแห่งฐานันดรที่สาม (Declaration of the Third Estate) เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1789 ก่อนหน้าเหตุความรุนแรงที่ปะทุขึ้นในปารีสและการทลายคุกบัสตีย์ ในขณะที่จดหมายส่วนพระองค์ของพระนางมารี อ็องตัวแน็ต กลับเป็นไปในเชิงโต้ตอบมากกว่า โดยประสงค์ที่จะฟื้นฟูระบอบกษัตริย์เก่าขึ้นมาโดยปราศจากการประณีประนอม และจะประทานอภัยโทษแก่ทุกคนยกเว้นกลุ่มผู้นำการปฏิวัติและชาวปารีส "หากไม่ยอมกลับคืนสู่ระเบียบเก่าของตน"