stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจอาร์ กิตติกุลวงศ์
ผลงาน > อัลบั้ม

อัลบั้ม Jr.Voy (2539)
อัลบั้มพิเศษ Jr.Voy ZigGaZa (2540)
อัลบั้มชุดพิเศษ(รวมศิลปิน) THE NEXT (2540)
อัลบั้ม Virusวายร้าย (2541)
อัลบั้มพิเศษ(รวมศิลปิน) THE X-VENTURE (2542)
อัลบั้มพิเศษรวมเพลง Jr-Voy Refesh (2542)
อัลบั้ม เจอาร์บินเดี่ยว (2544)
อัลบั้ม Jr Offside (2545)
เกาะราวี

| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อุทยานแห่งชาติตะรุเตา
พื้นที่: 29 ตารางกิโลเมตร (11 ตารางไมล์)
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: จังหวัดสตูล
อำเภอ: อำเภอเมืองสตูล
ตำบล: ตำบลเกาะสาหร่าย
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00
รหัสไปรษณีย์: 91000
เกาะราวี  เป็นเกาะขนาดใหญ่ในพื้นที่ตำบลเกาะสาหร่าย อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล มีพื้นที่ประมาณ 29 ตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งของหน่วยพิทักษ์ฯ ที่ ต.ต.6 (หาดทรายขาว) บนเกาะไม่มีที่พัก นักท่องเที่ยวนิยมแวะที่เกาะราวีเพื่อเล่นน้ำและดำน้ำดูปะการัง อยู่ห่างจากเกาะอาดัง 1 กิโลเมตร
เกาะราวีมีแหล่งน้ำจืด มีป่าไม้อุดมสมบูรณ์ หาดทรายสีขาว บริเวณโดยรอบล้อมรอบด้วยปะการัง ที่ระดับน้ำต่ำจะเห็นเป็นทุ่งปะการังบนชายหาด และยังพบสัตว์ป่าได้หลายชนิดบนเกาะ มี น้ำตกโจนลงเล น้ำตกที่ไหลลงทะเล จึงเรียกว่าน้ำตกโจนลงเล น้ำตกนี้อยู่ทางทิศใต้ของเกาะ ทางทิศตะวันตกของเกาะจะมีปลายแหลมยื่นออกไปในทะเล เรียกว่า แหลมตันหยงบาร์บี้ เป็นแหลมที่มีปลาชุกชุม มีอ่าวตะโละปะเหลียน และอ่าวลึก ระหว่างทาสงจะได้พบกับพืชพรรณไม้เขตร้อนนานาชนิดและยังเป็นแหล่งดูนกโดยอาจได้พบนกแก๊ก นกยางทะเล เหยี่ยวแดง นกออก และนกกาเหว่า เป็นต้น
เขี้ยวฟาน

| เขี้ยวฟาน |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Oleaceae
สกุล:: Chionanthus
สปีชีส์:: C.  velutinus
ชื่อทวินาม
Chionanthus velutinus 

เขี้ยวฟาน หรือ หำฟาน ชื่อวิทยาศาสตร์:  Chionanthus velutinus เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Oleaceae ลำต้นและกิงอ่อนมีขนสีนวลเทา ใบเดี่ยว ดอกช่อ ออกที่ซอกใบ กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย กลีบดอกสีขาว ผลเมื่ออ่อนสีเขียว ผลแก่สีม่วงหรือสีดำ ร่วงง่าย ใบมีรสเผ็ด ชาวไทยอีสานนำมารับประทานกับหมากแทนใบพลูได้
เกาะริ้น

| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
พื้นที่: 0.423 ตารางกิโลเมตร (0.163 ตารางไมล์)
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: จังหวัดชลบุรี
อำเภอ: อำเภอสัตหีบ
ตำบล: ตำบลบางเสร่
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00
เกาะริ้น เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในตำบลบางเสร่ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี มีพื้นที่ 0.423 ตารางกิโลเมตร อยู่ห่างจากชายฝั่งเมืองพัทยาประมาณ 21 กิโลเมตร ปัจจุบันเกาะริ้นอยู่ในความดูแลของกองทัพเรือ ซึ่งเป็นพื้นที่หวงห้ามทางทหาร และเป็นพื้นที่ใช้ฝึกยิงอาวุธของกองทัพเรือ ถือเป็นจุดดำน้ำสวยที่สุดในทะเลพัทยา
ด้านทิศตะวันออกของเกาะริ้นเป็นชายหาด พื้นที่ด้านหน้าชายหาดเป็นหาดโค้งเว้าและมีความลึกของระดับน้ำทะเลไม่มาก ด้านทิศใต้เป็นหินหัวแหลม มีระดับน้ำลึกและมีปะการังหนาแน่น มีความสมบูรณ์ของสัตว์ทะเลหลายชนิด อาจมีการซ้อมรบทางทะเลบริเวณนี้ ด้านทิศเหนือมีหินลอมฟาง (หินขาว) ซึ่งมีความสมบูรณ์ของปะการังและสัตว์ทะเลโดยรอบ สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา มีที่ราบและหาดทราย และมีสภาพป่าเป็นป่าดิบแล้ง
เขืองสยาม

| เขืองสยาม |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Liliales
วงศ์:: Smilacaceae
สกุล:: Smilax
สปีชีส์:: S.  siamensis
ชื่อทวินาม
Smilax siamensis 

เขืองสยามหรือเขืองแดง ชื่อวิทยาศาสตร์: Smilax siamensis เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Smilacaceae ลำต้นเป็นสันและมีหนามตรงหรืองอโค้ง ปลายใบเป็นตุ่ม เนื้อใบหนา สีเขียวเป็นมัน ด้านบนมีเส้นแขนงใบเป็นร่องลึก ดอกช่อ ผลกลม ออกดอกช่วงเดือนสิงหาคม – ตุลาคม เป็นไม้ถิ่นเดียวในประเทศไทย พบตามป่าดิบชื้น ทางภาคเหนือและภาคตะวันตก ใช้เป็นยาสมุนไพร พบครั้งแรกในประเทศไทยชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
เบสต์เฟรนส์

BEST FRIENDS  "second album" เพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูน ซามูไรทรูปเปอร์  รวบรวมเพลงประกอบภาพยนตร์ การ์ตูนญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสุดเมื่อออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ นาโกย่า จัดจำหน่ายโดยบริษัท คิง ลิมิตเต็ด จำกัด โตเกียว ประเทศ ญี่ปุ่น ในรูปแบบของ VCD ในวันที่ 5 มิถุนายน 1989 รวมทั้งสิ้น 48 นาที รวบรวมบทเพลงไว้จำนวนทั้งสิ้น 10 บทเพลง ดังนี้
1- Rainy Lazy Morning <ความยาว 5:01 นาที>
2- Ichibyo No Sympathy <ความยาว 5:10 นาที>
3- Sky Dreamer <ความยาว 4:22 นาที>
4- Crystal Eyes <ความยาว 4:22 นาที>
5- Kamen No Shita No Namida <ความยาว 4:19 นาที>
6- Rainbow Paradise <ความยาว 5:01 นาที>
7- Kazeiro No Hitomi <ความยาว 4:45 นาที>
8- Nagasarenaide <ความยาว 5:04 นาที>
9- Sayonara No Taimeishi <ความยาว 4:22 นาที>
10-Best Friends <ความยาว 4:49 นาที>
หยางเจียง

| หยางเจียง 阳江 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
เกาะไห่หลิงในหยางเจียง

ที่ตั้งของนครหยางเจียงภายในมณฑลกวางตุ้ง
หยางเจียงที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด (เทศบาลนครหยางเจียง): 21°51′25″N 111°58′59″E﻿ / ﻿21.857°N 111.983°E﻿ / 21.857; 111.983
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: กวางตุ้ง
จำนวนเขตการปกครองระดับอำเภอ: 4
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตเจียงเฉิง (江城区)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: เฝิง หลิง (冯玲)
 • นายกเทศมนตรี: ยฺหวี จินฟู่ (余金富)
พื้นที่
 • ทั้งจังหวัด: 7,955.27 ตร.กม. (3,071.55 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 2,482.5 ตร.กม. (958.5 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,482.5 ตร.กม. (958.5 ตร.ไมล์)
ความสูง: 4 เมตร (13 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนปี 2020)
 • ทั้งจังหวัด: 2,602,959 คน
 • ความหนาแน่น: 330 คน/ตร.กม. (850 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 1,292,987 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 520 คน/ตร.กม. (1,300 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,292,987 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 520 คน/ตร.กม. (1,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 529500 (ตัวเมือง) 529600, 529800, 529900 (พื้นที่อื่น ๆ)
รหัสพื้นที่: 0662
รหัส ISO 3166: CN-GD-17
GDP: ¥27.39 พันล้าน (2004)
GDP ต่อหัว: ¥10,493 (2004)
ป้ายทะเบียนรถ: 粤Q
ชนชาติส่วนใหญ่: ฮั่น
หยางเจียง (จีน: 阳江; พินอิน: Yángjiāng) เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ทิศตะวันตกติดกับเม่าหมิง ทิศเหนือติดกับยฺหวินฝู ทิศตะวันออกติดกับเจียงเหมิน และทิศใต้ติดกับทะเลจีนใต้ ภาษาที่ใช้พูดในท้องถิ่นคือ ภาษาถิ่นเกาหยาง ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของภาษาจีนเยฺว่ จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 หยางเจียงมีประชากร 2,602,959 คน โดยในจำนวนนี้อาศัยอยู่ในตัวเมือง 1,292,987 คน ซึ่งประกอบด้วยเขตเจียงเฉิงและอำเภอหยางตง
ประวัติศาสตร์

ในสมัยราชวงศ์ชิง อำเภอหยางเจียง เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเจ้าชิ่ง และต่อมาได้แยกออกมาเป็นจังหวัดของตัวของ
เขตการปกครอง

นครระดับจังหวัดหยางเจียง แบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอทั้งหมด 4 แห่ง ประกอบด้วย 2 เขต, 1 นครระดับอำเภอ และ 1 อำเภอ
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  เขตเจียงเฉิง เขตหยางตง อำเภอหยางซี นครหยางชุน 
| ชื่อ | จีนตัวย่อ | พินอิน | ประชากร (สำมะโนปี 2010) | พื้นที่ (ตร.กม.) | ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.) |
| เขตเจียงเฉิง | 江城区 | Jiāngchéng Qū | 676,857 | 779,69 | 868 |
| เขตหยางตง | 阳东区 | Yángdōng Qū | 442,762 | 1,702.8 | 260 |
| อำเภอหยางซี | 阳西县 | Yángxī Xiàn | 452,625 | 1,435 | 315 |
| นครหยางชุน | 阳春市 | Yángchūn Shì | 849,505 | 4,037.8 | 210 |
หยางเจียงตั้งอยู่ห่างจากกว่างโจวโดยรถประจำทางประมาณ 2 ชั่วโมง 30 นาที สถานที่ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ หาดจ๋าพัว (闸坡) และเกาะไห่หลิง (海陵岛)
เศรษฐกิจและวัฒนธรรม

หยางเจียงเป็นที่ตั้งของหยางเจียงฉือปาจึ (阳江十八子) บริษัทผู้ผลิตมีด
กลุ่มศิลปินหยางเจียงกรุ๊ปตั้งอยู่ในเมืองแห่งนี้ โดยผลงานของสมาชิกได้รับแรงบันดาลใจจากท้องถิ่น
หยางเจียงเป็นที่ตั้งของเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ 6 เครื่อง ซึ่งเป็นสถานีพลังงานนิวเคลียร์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน
ภูมิศาสตร์

เมืองนี้ตั้งชื่อตามแม่น้ำมั่วหยาง (漠阳江)
เมืองนี้ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวขนาด 5.9 เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 1969 ซึ่งคร่าชีวิตผู้คนไปมากกว่า 3,000 คน และเป็นที่ทราบว่าบริเวณนี้มีปริมาณรังสีพื้นหลัง (background radiation) ตามธรรมชาติในระดับสูง
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหยางเจียง (1981−2010 ภาวะปกติ)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 28.0 (82.4) | 28.9 (84) | 32.2 (90) | 31.7 (89.1) | 33.9 (93) | 36.8 (98.2) | 36.6 (97.9) | 37.5 (99.5) | 36.8 (98.2) | 33.4 (92.1) | 33.1 (91.6) | 29.2 (84.6) | 37.5 (99.5) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 19.9 (67.8) | 19.5 (67.1) | 22.2 (72) | 25.9 (78.6) | 29.1 (84.4) | 30.8 (87.4) | 31.6 (88.9) | 31.9 (89.4) | 30.9 (87.6) | 28.8 (83.8) | 25.2 (77.4) | 21.4 (70.5) | 26.43 (79.58) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 15.5 (59.9) | 16.0 (60.8) | 19.0 (66.2) | 22.9 (73.2) | 26.0 (78.8) | 27.8 (82) | 28.3 (82.9) | 28.2 (82.8) | 27.1 (80.8) | 24.7 (76.5) | 20.7 (69.3) | 16.7 (62.1) | 22.74 (72.94) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 12.2 (54) | 13.5 (56.3) | 16.7 (62.1) | 20.7 (69.3) | 23.5 (74.3) | 25.3 (77.5) | 25.6 (78.1) | 25.4 (77.7) | 24.2 (75.6) | 21.5 (70.7) | 17.1 (62.8) | 13.1 (55.6) | 19.9 (67.82) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 2.9 (37.2) | 3.8 (38.8) | 4.7 (40.5) | 9.9 (49.8) | 15.3 (59.5) | 19.3 (66.7) | 21.1 (70) | 21.3 (70.3) | 16.8 (62.2) | 12.0 (53.6) | 6.2 (43.2) | 3.4 (38.1) | 2.9 (37.2) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 31.3 (1.232) | 71.6 (2.819) | 83.6 (3.291) | 202.6 (7.976) | 344.4 (13.559) | 374.8 (14.756) | 322.7 (12.705) | 374.5 (14.744) | 253.0 (9.961) | 86.9 (3.421) | 46.8 (1.843) | 28.8 (1.134) | 2,221 (87.441) |
| ความชื้นร้อยละ | 73 | 81 | 85 | 86 | 85 | 85 | 84 | 84 | 80 | 74 | 69 | 67 | 79.4 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 4.4 | 4.6 | 5.5 | 6.8 | 12.2 | 17.4 | 20.3 | 19.3 | 15.8 | 13.0 | 7.3 | 3.8 | 130.4 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 127.6 | 73.4 | 65.7 | 79.7 | 132.5 | 159.2 | 211.4 | 180.0 | 180.2 | 198.8 | 179.3 | 169.1 | 1,756.9 |
แหล่งที่มา: China Meteorological Administration (precipitation days and sunshine 1971–2000)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์นครหยางเจียง (ในภาษาจีนและอังกฤษ)
เว็บไซต์ท่องเที่ยวหยางเจียง เก็บถาวร 2010-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
หยางเจียง (เขียนในแผนที่ว่า YANG-CHIANG (YEUNGKONG) 陽江) (1954)
หยาด นภาลัย

| หยาด นภาลัย |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: หยาดฟ้า การวิบูลย์
เกิด: 15 มีนาคม พ.ศ. 2487, 15 มีนาคม พ.ศ. 2490
ที่เกิด: อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี
เสียชีวิต: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 (65 ปี, 62 ปี)
แนวเพลง: ลูกกรุง, ลูกทุ่ง
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง
ช่วงปี: 2513 - 2553 (40 ปี)
ค่ายเพลง: อามิโก้ นิธิทัศน์ โรต้า พีจีเอ็ม ลองเพลย์ เร็ดคอร์ด กรุงไทยออดิโอ
คู่สมรส: พัชรีรัตน์ การวิบูลย์
หยาด นภาลัย หรือชื่อจริง สุริยพงศ์ การวิบูลย์ (15 มีนาคม พ.ศ. 2490 (แต่ภายหลังหยาดก็ได้บอกว่าเกิดปี พ.ศ. 2487) — 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553) เป็นศิลปินเพลง เป็นนักร้องเพลงลูกกรุงชาวไทย ที่มีบทเพลงที่เป็นที่รู้จักเช่น ลำน้ำพอง  พ.ศ. 2521 หนองหานวิมานร้าง พ.ศ. 2513 สาวน้ำพองสะอื้น ความช้ำที่จำใจ เนื้อคู่ยังมีมาร ยามจน และเพลง จากปากพนังถึงมหาชัย พระลอคนใหม่ พ.ศ. 2524 และมีเพลงมากกว่า 500 เพลง ในอัลบั้มโปรเจกต์ เพลงอมตะเงินล้าน ทุกอัลบั้ม ในอดีตมีหลายคนคิดว่า สมมาตร ไพรหิรัญ คือหยาด นภาลัย เพราะแสดงในมิวสิกวิดีโอของหยาด นภาลัย ทุกเพลง
ประวัติ

หยาด นภาลัย มีชื่อเดิมว่า หยาดฟ้า กาลวิบูลย์ เกิดที่ อ.กุมภวาปี จ.อุดรธานี เป็นบุตรคนสุดท้อง (ภายหลังหยาดบอกว่าเป็นบุตรคนที่ 16) ในพี่น้อง 18 คน ของคุณพ่อเสมา และคุณแม่อ่อนจันทร์ กาลวิบูลย์ เมื่อตอนเด็กเขาได้ตายแล้วฟื้น 2 ครั้ง จึงต้องขออนุญาตครอบครัวมาบวชเป็นสามเณรเมื่ออายุได้ 7 ขวบ ในปี พ.ศ. 2494 ได้เรียนทั้งภาษาไทย บาลี และอังกฤษที่วัดในบ้านเกิดจนแตกฉาน ต่อมาเมื่ออายุได้ 10 ปี จนจบชั้นป.4 จึงได้ลาสิกขา เพื่อเรียนต่อชั้น ม.ศ.1 ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในเมืองอุดรธานี และเมื่อจบชั้น ม.ศ.3 ขออนุญาตทางบ้านมาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ แต่ไม่มีใครเห็นด้วย เขาจึงตัดสินใจหนีเข้ากรุงเทพฯ คนเดียว  ชีวิตครอบครัวสมรสกับ พัชรีรัตน์  กาลวิบูลย์ มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นายปุณณรัตน์ การวิบูลย์  และ น.ส.ชมพูนุช การวิบูลย์
งานเพลง

หยาด นภาลัย ได้โอกาสร้องในร้านอาหารพร ดีไลท์ ติดกับถนนเพชรบุรีตัดใหม่ (ปัจจุบันปิดกิจการแล้ว) ด้วยน้ำเสียงคล้ายคลึงกับชรินทร์ นันทนาคร และต่อมาก็ได้มีโอกาสเข้ามาแบกกลอง ให้กับวงดนตรีจุฬารัตน์ และมีโอกาสขึ้นร้องคั่นเวลา โดยมีครูเพลงเช่น ครูไพบูลย์ บุตรขัน ครูมงคล อมาตยกุล พร ภิรมย์ และ นคร ถนอมทรัพย์ เป็นคนแนะนำ หยาดก็ได้บันทึกเสียงเป็นครั้งแรกคือ "วันพระไม่มีเว้น" เมื่อปี พ.ศ. 2513 ด้วยน้ำเสียงคล้ายชรินทร์ นันทนาครเป็นอย่างมาก ต่อมาเมื่อวงจุฬารัตน์ ยุบวง  หยาด มีประสบการณ์การแต่งเพลงลูกทุ่ง ลูกกรุง ในระดับที่น่าพอใจ จึงออกอัลบั้มชุดแรก แบบทำเอง ขายเอง ในปี พ.ศ. 2513 คือหนองหานวิมานร้าง และลำน้ำพอง ในปี พ.ศ. 2521 แต่ไม่ดัง จนในชุดต่อ ๆ มา คือพระลอคนใหม่ ในปี พ.ศ. 2524 และลำน้ำพอง เมื่อปี พ.ศ. 2527 จึงเริ่มโด่งดัง
เขาเคยใช้ชื่อหลายชื่อ เช่น ประสพชัย กาลวิบูลย์, นรินทร์ พันธนาคร จนต่อมากลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับชื่อนี้ เพราะพ้องกับชื่อชรินทร์ นันทนาคร ในที่สุดจึงต้องเปลี่ยนเป็น   นรินทร์ นภาลัย และต่อมาใช้ หยาด นภาลัย ที่ครูนคร ถนอมทรัพย์ ตั้งให้
ต่อมาหยาดได้บันทึกเสียงเพลงโดยนำเพลงของชรินทร์ นันทนาคร, สุเทพ วงศ์กำแหง, ธานินทร์ อินทรเทพ ฯลฯ ในโปรเจกต์ เพลงอมตะเงินล้าน ตั้งแต่ชุดที่สอง จนต่อมาในปี พ.ศ. 2530 ค่ายโรต้าได้ปิดตัวลง หยาดก็ได้ไปเข้าร่วมในสังกัดพีจีเอ็ม และเป็นศิลปินคนแรกของทางค่ายอีกด้วย และได้นำเพลงดังต่าง ๆ ที่หยาดได้เคยร้องอยู่นั้นมาร้องใหม่ตั้งแต่ชุด 1 - 51 ถึอเป็นมากที่สุดในขณะที่อยู่ในสังกัดพีจีเอ็ม แต่ถึงแม้หยาดจะไม่ได้ออกมิวสิควิดีโอทุกเพลงด้วยตนเองเพราะเนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับทางค่ายต้นสังกัดโกงเงินค่าแสดงจนต้องจ้างให้สมมาตร ไพรหิรัญ มาแสดงแทน จนทำให้เป็นที่กระแสว่าสมมาตร ไพรหิรัญ คือ หยาด นภาลัย จนในที่สุดเขาก็หมดสัญญากับทางค่าย จนต่อมาได้เข้าร่วมสังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น และ อาโซน่า จนอามิโก้ได้ปิดตัวลง จึงตัดสินใจย้ายไปอยู่บ้านเกิดที่ จ.อุดรธานี จนเสียชีวิต แต่เขาได้เคยปั้นศิลปินคนอื่น ๆ เป็นศิลปินแทนตัวอีกด้วย คือนิตยา นภาลัย ก้อง นภาลัย และ พร นภาลัย ปัจจุบันกลับมาใช้ชื่อ ยอดธง ทองใบ และก่อนหน้านั้นเคยใช้เมื่อตอนอยู่ในค่ายโรส มีเดีย จนได้เปลี่ยนเป็นหลายชื่อ เช่น พร นภาลัย, ยอด หลานนภาลัย, ยอด วณาไลยณ์, ยอด วณาลัย และในที่สุดเขาได้เปลี่ยนเป็นเพลงแนวหมอลำและลูกทุ่ง แต่ก็ไม่โด่งดัง
บั้นปลายชีวิต

หลังจากที่หยาด นภาลัย ถูกทางค่ายพีจีเอ็มโกงเงินจนเป็นข่าวและหมดสัญญาแล้ว ก็ได้มีปัญญาเครียดสะสมจนป่วยเป็นโรคเบาหวาน มานานกว่า 13 ปี ในปี พ.ศ. 2540 และได้เสียชีวิตเมื่อ วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 จากอาการหัวใจวายเฉียบพลันและเส้นเลือดในสมองแตก รวมอายุได้ 63 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ณ วัดโตนดมหาสวัสดิ์
ผลงาน > อัลบั้มในช่วงยุคแรก

วันพระไม่ได้มีหนเดียว
ลำน้ำพอง
อกพี่ยังคอย
หนองหารวิมารร้าง
พระลอคนใหม่
สาวลาวรำพัน ลูกข้าวเหนียว (คู่กับ ลัดดาวัลย์ ประวัติวงศ์) (อโซน่า)
ผลงาน > อัลบั้มในสังกัด ลองเพลย์ เรคคอร์ด

เพลงอมตะเงินล้าน ชุด 2 ลืมไม่ลง
เพลงอมตะเงินล้าน ชุด 5 ลำน้ำพอง
เพลงอมตะเงินล้าน ชุด 10 หนองหารวิมานร้าง
เพลงอมตะเงินล้าน ชุด 15 กากีเหมือนดอกไม้
เพลงอมตะเงินล้าน ชุด 25 กาใฝ่หงส์
เพลงอมตะเงินล้าน ชุด 29 ทาสเทวี
เพลงอมตะเงินล้าน ชุด 52 สาวสุราษฎร์
เพลงอมตะเงินล้าน ชุด คู่รัก นกเขาคูรัก (คู่กับ ลัดดาวัลย์ ประวัติวงศ์)
เพลงสังคีตประยุกต์
ฝากฮักสาวนา
ผลงาน > อัลบั้มในสังกัด พีจีเอ็ม เรคคอร์ด

เพลงดังอมตะ แนวดนตรีใหม่ ดอกแก้ว
เพลงดังอมตะ แนวดนตรีใหม่ ผิดทางรัก
เพลงดังอมตะ แนวดนตรีใหม่ ฟ้าต่ำแผ่นดินสูง
เพลงดังอมตะ ชุด 1 ล่องโขง
เพลงดังอมตะ ชุด 2 รวมเพลงรัก
เพลงดังอมตะ ชุด 3 ลำน้ำพอง
เพลงดังอมตะ ชุด 4 ในอ้อมกอดพี่
เพลงดังอมตะ ชุด 5 (ไม่ทราบชื่อ)
เพลงดังอมตะ ชุด 6 กากีเหมือนดอกไม้
เพลงดังอมตะ ชุด 7 แม่ยอดรัก
เพลงดังอมตะ ชุด 8 คิดถึงพี่บ้างไหม
เพลงดังอมตะ ชุด 9 รักจากดวงใจ
เพลงดังอมตะ ชุด 10 ขุ่นแม่โขง
เพลงดังอมตะ ชุด 11 ลาก่อนความรัก
เพลงดังอมตะ ชุด 12 แม่นางนกขมิ้น
เพลงดังอมตะ ชุด 13 ในฝัน
เพลงดังอมตะ ชุด 14 ตะรางหัวใจ
เพลงดังอมตะ ชุด 15 โลกนี้คือละคร
เพลงดังอมตะ ชุด 16 ไก่ฟ้า
เพลงดังอมตะ ชุด 17 โนรีจากคอน
เพลงดังอมตะ ชุด 18 คืนนี้พี่คอยเจ้า
เพลงดังอมตะ ชุด 19 รักพี่มีบาป
เพลงดังอมตะ ชุด 20 ลำน้ำพอง (พิเศษ)
เพลงดังอมตะ ชุด 21 ค่ำแล้วในฤดูหนาว
เพลงดังอมตะ ชุด 22 แอ่วเมืองเหนือ
เพลงดังอมตะ ชุด 23 เสียงสะอื้นจากสายลม
เพลงดังอมตะ ชุด 24 จุมพิตนวลปราง
เพลงดังอมตะ ชุด 25 น้องนางบ้านนา
เพลงดังอมตะ ชุด 26 สาวฝั่งโขง
เพลงดังอมตะ ชุด 27 เสียขวัญ
เพลงดังอมตะ ชุด 28 หรีดรัก
เพลงดังอมตะ ชุด 29 ใต้เงาจันทร์
เพลงดังอมตะ ชุด 30 เพลงอมตะคู่ขวัญ (คู่กับ วงจันทร์)
เพลงดังอมตะ ชุด 31 ชุดพิเศษ
เพลงดังอมตะ ชุด 32 ดาวเหนือ
เพลงดังอมตะ ชุด 33 รอ
เพลงดังอมตะ ชุด 34 ที่รัก
เพลงดังอมตะ ชุด 35 ศรีนวล
เพลงดังอมตะ ชุด 36 ร่มฟ้าป่าซาง
เพลงดังอมตะ ชุด 37 ลืมไม่ลง
เพลงดังอมตะ ชุด 38 เอ็กซ์โอ
เพลงดังอมตะ ชุด 39 (ไม่ทราบชื่อ)
อมตะลูกทุ่ง ชุด 40 บัวตูมบัวบาน
อมตะลูกทุ่ง ชุด 41 น้ำท่วม
อมตะลูกทุ่ง ชุด 42 นิราศเวียงพิงค์
อมตะลูกทุ่ง ชุด 43 หนาวลมที่เรณู
ชุด 44 ฝากเพลงลอยลม
ชุด 45 คาวหัวใจ
ชุด 46 (ไม่ทราบชื่อ)
ชุด 47 กว๊านพะเยา
ชุด 48 ออกพรรษาที่เชียงคาน
ชุด 49 เรือนแพ
ชุด 50 (ไม่ทราบชื่อ)
ชุด 51 (ไม่ทราบชื่อ)
ตำนานเพลงสุนทราภรณ์
ผลงาน > อัลบั้มในสังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น

กล่อมกรุง
อำเภอท่ายาง

ระวังสับสนกับ อำเภอท่าฉาง
| อำเภอท่ายาง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Tha Yang
คำขวัญ: เกษตรคู่บ้าน ขนมหวานคู่เมือง เขาลูกช้างลือเลื่อง ฟูเฟื่องหาดปึกเตียน
แผนที่จังหวัดเพชรบุรี เน้นอำเภอท่ายาง
พิกัด: 12°58′24″N 99°53′16″E﻿ / ﻿12.97333°N 99.88778°E﻿ / 12.97333; 99.88778
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เพชรบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 736.7 ตร.กม. (284.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 85,859 คน
 • ความหนาแน่น: 116.55 คน/ตร.กม. (301.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 76130
รหัสภูมิศาสตร์: 7605
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอท่ายาง เลขที่ 19  ถนนราษฎรบำรุง ตำบลท่ายาง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี 76130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ท่ายาง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเพชรบุรี ประชากรประมาณร้อยละ 80 เป็นเกษตรกร มีอาชีพปลูกพืช ผลผลิตหลักได้แก่ ข้าว กล้วยหอมทอง กล้วยไข่ กล้วยน้ำว้า มะนาว ชมพู่ อ้อย มะม่วง ถั่ว และมะพร้าว
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอท่ายางตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด ระยะทางห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 17 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานคร เป็นระยะทาง 134 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านลาดและอำเภอเมืองเพชรบุรี
ทิศตะวันออก จรดอ่าวไทยและอำเภอชะอำ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหัวหิน (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแก่งกระจาน
ประวัติ

เมื่อปี พ.ศ. 2435 ภูมิประเทศด้านตะวันตกของอำเภอโดยทั่วไปเป็นป่าดงดิบและภูเขาสูง มีไม้ใหญ่ ๆ มากมาย เช่น ไม้ยาง ไม้มะค่า ไม้ตะเคียน ฯลฯ จนได้รับการเรียกขานว่า "ท่ายาง" สภาพท้องที่เป็นป่าใหญ่ มีไข้มาลาเรียชุกชุม ราษฎรที่อาศัยอยู่เป็นชาวกะเหรี่ยงและกะหร่าง ส่วนภูมิประเทศด้านตะวันออกจรดชายฝั่งทะเลอ่าวไทย เป็นที่ราบลุ่มและดินปนทราย เหมาะแก่การเกษตรกรรม
ต่อมามีราษฎรจากจังหวัดอื่นเข้ามาตั้งหลักแหล่งทำมาหากินเป็นจำนวนมาก และมีผู้อพยพมาอยู่เพิ่มมากขึ้นทุกปี ใน พ.ศ. 2436 ทางราชการได้ตั้งอำเภอขึ้นที่หมู่บ้านวังไคร้ ริมแม่น้ำแม่ประจันต์ ตำบลวังไคร้ เรียกว่า อำเภอแม่ประจันต์ ในพ.ศ. 2453 ได้สร้างที่ว่าการอำเภอขึ้นใหม่ ณ ที่ว่าการอำเภอแม่ประจัน เมืองเพชรบุรี
อำเภอแม่ประจันต์ตั้งอยู่ได้ประมาณ 20 ปี ทางการเห็นว่าอยู่ไกลจากย่านชุมชนจึงได้ย้ายมาตั้งที่ว่าการอำเภอแห่งใหม่ที่หมู่ที่ 2 ตำบลยางหย่อง (ปัจจุบันเป็นหมู่ที่ 2 ตำบลท่าแลง) และเรียกชื่อว่า อำเภอยางหย่อง ตั้งอยู่ได้นานประมาณ 2 ปี จึงได้ย้ายมาตั้งที่หมู่ที่ 1 บ้านท่ายาง ริมฝั่งแม่น้ำเพชรบุรีเมื่อราวปี พ.ศ. 2460 แต่ยังเรียกอำเภอยางหย่องตามเดิม จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2482 จึงได้เปลี่ยนชื่อใหม่เรียกว่า อำเภอท่ายาง เพื่อให้ตรงกับหมู่บ้านอันเป็นที่ตั้งจนกระทั่งทุกวันนี้
ภูมิศาสตร์

มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ผ่านเขตอำเภอท่ายางประมาณ 10 กิโลเมตร ยังมีสถานีรถไฟตั้งอยู่ที่ตำบลหนองจอก แม่น้ำสำคัญที่ไหลผ่านอำเภอ คือ แม่น้ำเพชรบุรี อำเภอท่ายางมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 793.522 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 495,591.25 ไร่
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอท่ายางมีพื้นที่การปกครองตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองพื้นที่ พ.ศ. 2457 ทั้งหมด 12 ตำบล 118 หมู่บ้าน ดังนี้
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ท่ายาง | Tha Yang | 10 | 17,549 |
| 2. | ท่าคอย | Tha Khoi | 11 | 12,712 |
| 3. | ยางหย่อง | Yang Yong | 5 | 3,323 |
| 4. | หนองจอก | Nong Chok | 14 | 7,318 |
| 5. | มาบปลาเค้า | Map Pla Khao | 11 | 4,048 |
| 6. | ท่าไม้รวก | Tha Mai Ruak | 13 | 9,141 |
| 7. | วังไคร้ | Wang Khrai | 10 | 5,390 |
| 8. | กลัดหลวง | Klat Luang | 11 | 7,164 |
| 9. | ปึกเตียน | Puek Tian | 4 | 2,029 |
| 10. | เขากระปุก | Khao Krapuk | 14 | 7,889 |
| 11. | ท่าแลง | Tha Laeng | 9 | 6,289 |
| 12. | บ้านในดง | Ban Nai Dong | 6 | 2,846 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอท่ายางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลท่ายาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ายางทั้งตำบลและตำบลท่าคอย (เฉพาะหมู่ที่ 1–4, 6, 8–9)
เทศบาลตำบลหนองจอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองจอก (เฉพาะหมู่ที่ 5–7, 9)
เทศบาลตำบลท่าแลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าแลงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลท่าไม้รวก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าไม้รวกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าคอย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าคอย (เฉพาะหมู่ที่ 5, 7, 10–11)
องค์การบริหารส่วนตำบลยางหย่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางหย่องทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองจอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองจอก (เฉพาะหมู่ที่ 1–6, 8–9, 12–14)
องค์การบริหารส่วนตำบลมาบปลาเค้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาบปลาเค้าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังไคร้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังไคร้ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกลัดหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกลัดหลวงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปึกเตียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปึกเตียนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขากระปุก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขากระปุกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านในดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านในดงทั้งตำบล
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดสหธรรมิการาม (หนองแขม)
วัดบรรพตาวาส (เขากระจิว)
ศูนย์อนุบาลสัตว์ป่า เพชรบุรี
วัดพระพุทธบาทเขาลูกช้าง
ถ้ำเขาตอหม้อ
หาดปึกเตียน
ผาน้ำหยด
วัดเกษมสุทธาราม
โบสถ์มหาอุด วัดท่าคอย
วัดชายนา
ตลาดริมน้ำท่าน้ำข้ามภพ
โครงการชั่งหัวมันตามพระราชดำริ
ท่าน้ำบ่อตะกั่ว
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเปิดป้ายโครงการชั่งหัวมันตามพระราชดำริ ณ บริเวณอ่างเก็บน้ำหนองเสือ บ้านหนองคอไก่ หมู่ที่ 5 ตำบลเขากระปุก อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552
อักษรฮะนีฟีโรฮีนจา

| อักษรฮะนีฟีโรฮีนจา 𐴌𐴟𐴇𐴥𐴝𐴚𐴒𐴙𐴝 𐴇𐴝𐴕𐴞𐴉𐴞 𐴓𐴠𐴑𐴤𐴝  |
| --- | --- |

ชนิด:      อักษร           
ผู้ประดิษฐ์: โมฮัมมัด ฮะนีฟ
ประดิษฐ์เมื่อ: คริสต์ทศวรรษ 1980
ทิศทาง: ขวาไปซ้าย 
ภาษาพูด: ภาษาโรฮีนจา
ISO 15924
ISO 15924: Rohg (167), ​Hanifi Rohingya
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Hanifi Rohingya
ช่วงยูนิโคด: U+10D00–U+10D3F
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรฮะนีฟีโรฮีนจา เป็นอักษรแบบเอกเทศ (unified script) สำหรับภาษาโรฮีนจา ประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ด้วยอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ จากนั้นมีการพัฒนาอักขรวิธีอาหรับตามแบบชุดตัวอักษรอูรดูใน ค.ศ. 1975
ในคริสต์ทศวรรษ 1980 โมฮัมมัด ฮะนีฟกับเพื่อนร่วมงานถอดเสียงอักษรตามอักษรอาหรับ ซึ่งเทียบเท่าอักษรอึนโก และยังมีชุดตัวเลขเป็นของตนเองด้วย
ตัวอักษร

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 𐴆 | 𐴅 | 𐴄 | 𐴃 | 𐴁 | 𐴀 |
| 𐴋 | 𐴊 | 𐴉 | 𐴂 | 𐴈 | 𐴇 |
| 𐴑 | 𐴐 | 𐴏 | 𐴎 | 𐴍 | 𐴌 |
| 𐴗 | 𐴖 | 𐴕 | 𐴔 | 𐴓 | 𐴒 |
|  | 𐴜 | 𐴛 | 𐴚 | 𐴙 | 𐴘 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 𐴢 | 𐴡 | 𐴠 | 𐴟 | 𐴞 | 𐴝 |
|  | ◌𐴧 | ◌𐴦 | ◌𐴥 | ◌𐴤 | 𐴣 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 𐴰 | 𐴱 | 𐴲 | 𐴳 | 𐴴 | 𐴵 | 𐴶 | 𐴷 | 𐴸 | 𐴹 |
อักษรและการออกเสียง > พยัญชนะ

| ตัวอักษร   | ชื่อ | ท้าย | กลาง | ออกเสียง | ยูนิโคด  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 𐴀 | A | 𐴀 | ـ𐴀ـ | [ɔ], [ʔ] | U+10D00 |
| 𐴁 | BA | 𐴁𐴢 |  ـ𐴁ـ  | [b] | U+10D01 |
| 𐴃 | TA | 𐴃𐴢 |  ـ𐴃ـ  | [t] | U+10D03 |
| 𐴄 | TTA | 𐴄𐴢 |  ـ𐴄ـ  | [ʈ] | U+10D04 |
| 𐴅 | JA | 𐴅 |  ـ𐴅ـ  | [ɟ] | U+10D05 |
| 𐴆 | CA | 𐴆 |  ـ𐴆ـ  | [c] | U+10D06 |
| 𐴇 | HA | 𐴇𐴢 |  ـ𐴇ـ  | [h] | U+10D07 |
| 𐴈 | KHA | 𐴈𐴢 |   ـ𐴈ـ   | [x] | U+10D08 |
| 𐴉 | FA | 𐴉𐴢 |  ـ𐴉ـ  | [f] | U+10D09 |
| 𐴂 | PA | 𐴂𐴢 |  ـ𐴂ـ  | [p] | U+10D02 |
| 𐴊 | DA | 𐴊𐴢 |  ـ𐴊ـ  | [d] | U+10D0A |
| 𐴋 | DDA | 𐴋 |  ـ𐴋ـ  | [ɖ] | U+10D0B |
| 𐴌 | RA | 𐴌 | ـ𐴌ـ  | [ɾ] | U+10D0C |
| 𐴍 | RRA | 𐴍 | ـ𐴍ـ  | [ɽ] | U+10D0D |
| 𐴎 | ZA | 𐴎 | ـ𐴎ـ  | [z] | U+10D0E |
| 𐴏 | SA | 𐴏𐴢 | ـ𐴏ـ  | [s] | U+10D0F |
| 𐴐 | SHA | 𐴐𐴢 | ـ𐴐ـ  | [ʃ] | U+10D10 |
| 𐴑 | KA | 𐴑 |  ـ𐴑ـ  | [k] | U+10D11 |
| 𐴒 | GA | 𐴒𐴢 | ـ𐴒ـ  | [g] | U+10D12 |
| 𐴓 | LA | 𐴓𐴢 |  ـ𐴓ـ  | [l] | U+10D13 |
| 𐴔 | MA | 𐴔𐴢 | ـ𐴔ـ  | [m] | U+10D14 |
| 𐴕 | NA | 𐴕 | ـ𐴕ـ  | [n] | U+10D15 |
| 𐴖 | WA | 𐴖𐴢 | ـ𐴖ـ  | [ʋ], [v] | U+10D16 |
| 𐴗 | KINNA WA | 𐴗𐴢 | ـ𐴗ـ  | [u̯] (สำหรับกลุ่มคำหรือสระประสม) | U+10D17 |
| 𐴘 | YA | 𐴘 | ـ𐴘ـ  | [j] | U+10D18 |
| 𐴙 | KINNA YA | 𐴙𐴢 | ـ𐴙ـ  | [i̯] (สำหรับกลุ่มคำหรือสระประสม) | U+10D19 |
| 𐴚 | NGA = gan | 𐴚 | ـ𐴚ـ  | [ŋ] | U+10D1A |
| 𐴛 | NYA = nayya | 𐴛 | ـ𐴛ـ  | [ɲ] | U+10D1B |
| 𐴜 | VA | 𐴜𐴢 | ـ𐴜ـ  | [v] | U+10D1C |