stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เชียง
แหล่งข้อมูลอื่น

http://ultra.ihp.sinica.edu.tw/~origins/pages/barbarbook4.htm เก็บถาวร 2021-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cimulin Qiang ethnic profile by Asia Harvest - a Christian missionary endeavour
Qianghistory.co.uk เก็บถาวร 2017-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฮุนกู

ฮุนกู (เกาหลี: 훈구파; ฮันจา: 勳舊派; อาร์อาร์: Hungupa) กลุ่มการเมืองของ ราชวงศ์โชซ็อน ใน คริสต์ศตวรรษที่ 15 และ คริสต์ศตวรรษที่ 16, ก่อตั้งใน พ.ศ. 1998 โดย พระเจ้าเซโจแห่งโชซ็อน พระราชาลำดับที่ 7. หลังการสวรรคตของพระเจ้าเซโจและการขึ้นสืบราชบัลลังก์ของ พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน พระราชาลำดับที่ 9 กลุ่มการเมืองที่เป็นศัตรูของกลุ่มฮุนกูกลุ่ม ซาริม ขึ้นมามีอำนาจและอิทธิพล. กลุ่มฮุนกูได้โอกาสตอบโต้ในรัชสมัย เจ้าชายย็อนซัน พระราชาลำดับที่ 10 ในเหตุการณ์สังหารหมู่ขุนนางสมาชิกกลุ่มซาริม 2 ครั้ง. หลังจากเจ้าชายย็อนซันถูกโค่นราชบัลลังก์โดยผู้สนับสนุนกลุ่มซาริม พระเจ้าจุงจง พระราชาลำดับที่ 11 และ โช กวัง-โจ, กลุ่มฮุนกูได้ขับเคลื่อนการสังหารหมู่ครั้งที่ 3 ซึ่งจบลงด้วยการเสียชีวิตของ โช กวัง-โจ. กลุ่มฮุนกูได้กุมอำนาจทางการเมืองไว้ตลอดรัชสมัยพระเจ้าจุงจงและ พระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน พระราชาลำดับที่ 13 ใน พ.ศ. 2110 กับการเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ของ พระเจ้าซ็อนโจ พระราชาลำดับที่ 14 ส่งผลให้อิทธิพลของกลุ่มฮุนกูหมดลงพร้อมกับการกลับมาเป็นที่โปรดปรานของกลุ่มซาริม
สมาชิก

ฮัน มย็อง-ฮเว
ชิน ซุก-จู
เหตุการณ์

เจ้าชายย็อนซัน - การสังหารหมู่ปราชญ์ครั้งที่หนึ่ง, การสังหารหมู่ปราชญ์ครั้งที่สอง
พระเจ้าจุงจง - รัฐประหารพระเจ้าจุงจง, การสังหารหมู่ปราชญ์ครั้งที่สาม
เจ้า เหมา

เจ้า เหมา (จีน: 赵茂; 26 สิงหาคม 1099 - 6 ตุลาคม 1099) เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิซ่งเจ๋อจง ประสูติแต่จักรพรรดินีหลิว ได้รับการถวายพระนามย้อนหลังเป็น เจ้าชายเสียนหมิน
ประสูติในวันที่ 8 เดือน 8 ศักราชหยวนฝูปีที่ 2 ตรงกับวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1099 และในวันที่ 8 เดือน 9 ตรงกับวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1099 พระสนมหลิวพระมารดาผู้ให้กำเนิดได้รับการสถาปนาให้เป็นจักรพรรดินี พระองค์มีพระชนม์ชีพอยู่เพียง 2 เดือนก่อนจะสิ้นพระชนม์ ได้รับพระราชทานพระนามว่า เหมา เยว่หวัง ในปีแรกของศักราชฉงหนิง ตรงกับ ค.ศ. 1102 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) พระอิสริยยศของพระองค์เปลี่ยนเป็น เจ้าชายเสียนหมิน
ฮีโมโกลบิน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
hemoglobin (heterotetramer, (αβ)2)       
 
Structure of human hemoglobin. The proteins α and β subunits are in red and blue, and the iron-containing heme groups in green. From PDB 1GZX Proteopedia Hemoglobin 
− 
| Protein type | Protein type | metalloprotein, globulin  |
| Function | Function | oxygen-transport          |
| Cofactor(s)             | Cofactor(s)             | heme (4)            |
− 
| Subunit name | Gene | Chromosomal locus        |
| Hb-α1 | HBA1 | Chr. 16 p13.3  |
| Hb-α2 | HBA2 | Chr. 16 p13.3  |
| Hb-β | HBB | Chr. 11 p15.5 |
ฮีโมโกลบิน หรือ เฮโมโกลบิน คือส่วนหนึ่งของระบบไหลเวียนโลหิตซึ่งเป็นโปรตีนสำคัญจะอยู่ในเม็ดเลือดแดงและช่วยนำออกซิเจนไปเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกาย
องค์ประกอบสำคัญของเฮโมโกลบินคือ ฮีม (Heme) ซึ่งเป็นสารประกอบโคออร์ดิเนชันที่มีธาตุเหล็กเป็นส่วนประกอบ ทำหน้าที่จับและปล่อยออกซิเจน องค์ประกอบที่ 2 คือ โกลบิน ซึ่งเป็นโปรตีนเส้นยาวขดพันกันอยู่ โดยแต่ละสาย มีฮีมติดอยู่ 1 อณู เฮโมโกลบิน 1 โมเลกุล จึงประกอบด้วยฮีม 4 อณู และสายโกลบิน 4 สาย
สายโกลบิน

สายโกลบินมีอย่างน้อย 4 ชนิด มีชื่อเรียกว่า
แอลฟา (alpha : a)
บีตา (beta : b)
แกมมา (gamma : g)
และเดลตา (delta : d)
ผู้ใหญ่ปกติมีเฮโมโกลบิน 3 ชนิด โดยมีส่วนประกอบและปริมาณดังนี้
เฮโมโกลบิน เอ (Hb A) ประกอบด้วย สายแอลฟา 2 สาย กับ สายบีตา 2 สาย(a2b2) พบประมาณร้อยละ 96
เฮโมโกลบิน เอฟ (Hb F) ประกอบด้วย สายแอลฟา 2 สาย กับ สายแกมมา 2 สาย (a2g2) พบประมาณร้อยละ 1
เฮโมโกลบิน เอ 2 (Hb A2) ประกอบด้วย สายแอลฟา 2 สาย กับ สายเดลตา 2 สาย (a2d2) พบประมาณร้อยละ 3
การใช้ตรวจวินิจฉัย

การตรวจวัดความเข้มข้นของฮีโมโกลบินเป็นการตรวจเลือดที่ทำกันบ่อยที่สุดอย่างหนึ่ง โดยส่วนใหญ่จะเป็นการตรวจที่เป็นส่วนหนึ่งของการตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์ และยังเป็นการตรวจแยกต่างหากที่ทำได้อย่างรวดเร็ว ณ จุดบริการ เช่น ก่อนการบริจาคเลือด เป็นต้น หน่วยของผลการตรวจมักรายงานเป็น กรัมต่อลิตร หรือ กรัมต่อเดซิลิตร หรือ โมลต่อลิตร โดยฮีโมโกลบิน 1 กรัมต่อลิตร เท่ากับประมาณ 0.6206 มิลลิโมลต่อลิตร ทั้งนี้การรายงานหน่วยเป็นโมลไม่เป็นที่นิยม เนื่องจากมีความไม่แน่นอนที่เป็นผลจากสถานะทางโพลิเมอร์ของโมเลกุล
↑  Society for Biomedical Diabetes Research. SI Unit Conversion Calculator เก็บถาวร 2013-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
บุคลากรทางการแพทย์กำลังตรวจวัดความเข้มข้นฮีโมโกลบินในผู้แสดงความประสงค์จะบริจาคเลือด
เชียง (กลุ่มชนในประวัติศาสตร์)

กลุ่มชาติพันธุ์ที่ถูกกล่าวถึงในประวัติศาสตร์จีนโบราณ
สำหรับกลุ่มชาติพันธุ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวนในปัจจุบัน ดูที่ เชียง
| 羌 |
| --- | --- |
ภาพวาดทูตของเติ้งจื้อ (鄧至) กลุ่มชาติพันธุ์ชาวเชียง จากภาพวาดบรรณาการตามวาระ (คริสต์ศตวรรษที่ 6)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
จีนโบราณ
เชียง (จีน: 羌; พินอิน: Qiāng; เวด-ไจลส์: Ch'iang) เป็นชื่อที่ใช้เรียกกลุ่มบุคคลต่าง ๆ ในช่วงเวลาต่าง ๆ กันในจีนโบราณ โดยทั่วไปเชื่อว่าชาวเชียงมีต้นกำเนิดจากแถบทิเบต-พม่า แม้ว่ามีทฤษฎีอื่นด้วยก็ตาม
ชาวตังกุตในยุคราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง  และราชวงศ์หยวนอาจจะสืบเชื้อสายมาจากชาวเชียง ชาวเชียงในปัจจุบันรวมถึงชาวทิเบตอาจสืบเชื้อสายมาจากส่วนหนึ่งของชาวเชียงโบราณ
ศัพทมูล

ในพจนานุกรมชัวเหวินเจี่ยจึในยุคราชวงศ์ฮั่นระบุว่าชาวเชียงเป็นคนเลี้ยงแกะ และตัวอักษรจีนของ "เชียง" (羌) จึงถูกสร้างขึ้นมาจากตัวอักษรของ "แกะ" (羊) และ "คน" (人) และออกเสียงเหมือน "แกะ" เฟิงสูทงอี้ยังระบุเช่นกันว่าตัวอักษรของ "เชียง" สร้างจากคำว่า "แกะ" และ "คน" นักวิชาการสมัยใหม่พยายามสร้างการออกเสียงของคำว่า "เชียง" ในยุคโบราณขึ้นใหม่ นักจีนวิทยา Edwin Pulleyblank สร้างขึ้นใหม่เป็น *kʰiaŋ ในภาษาจีนยุคกลาง ส่วน William H. Baxter และ Laurent Sagart สร้างคำภาษาจีนเก่าของ "เชียง" เป็น *C.qʰaŋ.
โดยทั่วไปเชื่อว่าชาวเชียงเป็นผู้พูดภาษาในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า แม้ว่า Christopher Beckwith เสนอว่าคำว่า "เชียง" อาจมีรากศัพท์มาจากภาษาในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน และชาวเชียงมีต้นกำเนิดมาจากแถบอินโด-ยูโรเปียน  Beckwith เปรียบเทียบข้อเสนอการสร้างการออกเสียงคำว่า "เชียง" เป็น *klaŋ ในภาษาจีนเก่าเข้ากับคำในกลุ่มภาษาโทแคเรียน klānk ที่มีความหมายว่า "ขี่, ไปโดยรถ" เช่นเดียวกับในความหมายว่า "ขี่ออกไปล่าด้วยรถม้า" ดังนั้นคำว่า "เชียง" จึงอาจมีความหมายว่า "คนขับรถม้า"
ดูเพิ่ม

เชียง
ชาวทิเบต
ชาวพม่า
น่าซี
บรรณานุกรม

Cosmo, Nicola Di (2002), Ancient China and Its Enemies, Cambridge University Press
Cosmo, Nicola di (2009), Military Culture in Imperial China, Harvard University Press
Crespigny, Rafe de (2007), A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms, Brill
Crespigny, Rafe de (2010), Imperial Warlord, Brill
Crespigny, Rafe de (2017), Fire Over Luoyang: A History of the Later Han Dynasty, 23-220 AD, Brill
LaPolla, Randy (2003), A Grammar of Qiang, Mouton Gruyter
Kang, Xiaofei (2016), Contesting the Yellow Dragon
Twitchett, Denis (1994), "The Liao", The Cambridge History of China, Volume 6, Alien Regime and Border States, 907-1368, Cambridge: Cambridge University Press, pp. 43–153, ISBN 0521243319
Twitchett, Denis (2008), The Cambridge History of China: Volume 1, Cambridge University Press
Wen, Maotao (2014). The Creation of the Qiang Ethnicity, its Relation to the Rme People and the Preservation of Rme Language (Master thesis). Duke University.
Wagner, Donald B. (2008), Science and Civilization in China Volume 5-11: Ferrous Metallurgy, Cambridge University Press
West, Barbara A. (2009), Encyclopedia of Peoples of Asia and Oceania, Facts on File
Whiting, Marvin C. (2002), Imperial Chinese Military History, Writers Club Press
เก๊งเหลียง

| เก๊งเหลียง   蒯良> ที่ปรึกษาของเล่าเปียว |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. ? (?)
ถึงแก่กรรม: ?
ชื่อรอง: จื่อโหรว
ยุคในประวัติศาสตร์: ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก   ยุคสามก๊ก
เก๊งเหลียง (蒯良) หรือ ไขว่เหลียง ในภาษาจีนกลาง ชื่อรอง จื่อโหรว (子柔) เป็นที่ปรึกษาให้กับเล่าเปียว เจ้ามณฑลเกงจิ๋วระหว่างปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขามาจาก อำเภอจงหลู ทุกวันนี้ตั้งอยู่ทางใต้ของเสียนหยาง มณฑลหูเป่ย์ เขามีน้องชายคือเก๊งอวด
ในสามก๊ก

ในวรรณกรรมช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก เก๊งเหลียงมาพร้อมกับแผนในการเอาชนะซุนเกี๋ยนในยุทธการที่ซงหยง ใน ค.ศ. 191 โดยให้หองจอทำทีล่าถอยและล่อให้ซุนเกี๋ยนมายังซอกเขาฮีสัน ซุนเกียนจึงถูกฆ่าโดยพลธนูของหองจอที่ซุ่มอยู่
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ก)
เจ้า เกา

เจ้าเกา (จีน: 趙高; พินอิน: Zhào Gāo; เวด-ไจลส์: Chao Kao , อสัญกรรม 207 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นขุนนางจีน เป็นขุนนางของราชวงศ์ฉินของจีน เป็นขันที ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยใกล้ชิดของจักรพรรดิทั้งสามแห่งราชวงศ์ฉิน - จิ๋นซีฮ่องเต้ ฉินเอ้อร์ชื่อ และ จื่ออิง และถือว่ามีบทบาทสำคัญในการล่มสลายของราชวงศ์
เจ้า เกา เริ่มต้นรับราชการภายใต้ จิ๋นซีฮ่องเต้ ในตำแหน่ง จงเช่อฟูหลิง (中車府令)   หรือ ขุนนางผู้รับผิดชอบจัดการรถม้าในวัง ในช่วงเวลานี้ เขายังทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลเจ้าชาย หูไห่ โอรสองค์สุดท้องของ จิ๋นซีฮ่องเต้ และเป็นพระอาจารย์สอนพระองค์ในเรื่องกฎหมายของจักรวรรดิฉิน ใน 210 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากจิ๋นซีฮ่องเต้เสด็จสวรรคตที่ ชาชิว (沙丘) เจ้าเกาและ หลี่ซือ ผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีได้แอบเปลี่ยนพระราชโองการครั้งสุดท้าย ของจริงให้เจ้าชาย ฝูซู รัชทายาทเป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์ ในพระราชโองการปลอมมีพระบัญชาให้เจ้าชายฝูซูปลงพระชนมชีพขณะที่เจ้าชายหูไห่ได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ หลังจากนั้นเจ้าชายหูไห่ก็ขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นฉินเอ้อร์ชื่อ เขาได้เลื่อนเป็น หลางจงหลิง (郎中令) ตำแหน่งอย่างเป็นทางการซึ่งมีหน้าที่อาทิการจัดการกิจกรรมประจำวันในพระราชวังหลวง เจ้า เกา ที่ได้รับความไว้วางใจอย่างสูงจากฉินเอ้อร์ชื่อ ได้ยุยงให้จักรพรรดิทำลายล้างพระเชษฐาและพระราชอนุชาของพระองค์เพื่อทำให้พระราชอำนาจมั่นคงขึ้น และใช้โอกาสนี้ขจัดฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองเช่น เมิ่งเถียน และ เมิ่งอี้ นอกจากนี้เขายังใส่ร้าย หลี่ ซือ ว่าเป็นกบฏและให้ หลี่ ซือ และครอบครัวทั้งหมดของเขาถูกประหารชีวิต หลังจากนั้นเขาก็เข้ามาแทนที่ หลี่ ซือ เป็นอัครมหาเสนาบดีและผูกขาดอำนาจรัฐ ใน 207 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อเกิดการจลาจลในดินแดนทางตะวันออกของ ด่านหานกู เจ้า เกา กลายเป็นกังวลว่าฉินเอ้อร์ชื่อ จะโทษเขา เขาจึงทำการรัฐประหารในพระราชวังหวังอี้ (望夷宮) และลอบสังหารจักรพรรดิ หลังการสวรรคตของฉินเอ้อร์ชื่อ เจ้า เกา แต่งตั้ง จื่ออิง โอรสของเจ้าชายฝูซูขึ้นสู่ราชบัลลังก์
เจ้ากอง

เจ้ากอง หรือขุนหลวงพระเสด็จกอน เดิมคือขุนหลวงกอง หรือ กอน หรือกน เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2015 รับราชการในรัชสมัยพระศรีสุคนธบท ต่อมา ใน พ.ศ. 2051 ได้ก่อกบฏและตั้งตัวเป็นใหญ่ที่เมืองบาสาณ พระศรีสุคนธบทหนีไป จนถูกปลงพระชนม์ที่แม่น้ำสตึงแสน  (แถวบริเวณเมืองกำปงธม จังหวัดกำปงธมในปัจจุบัน) ส่วนเจ้าพระยาจันทราชาหนีไปกรุงศรีอยุธยา ต่อมาได้ออกมาครองราชสมบัติที่เมืองโพธิสัตว์ภายใต้การสนับสนุนของสยาม ต่อมา ทั้งสองฝ่ายได้ยกทัพมารบกัน และเจ้ากองเป็นฝ่ายพ่ายแพ้เมื่อ พ.ศ. 2081 และถูกประหารชีวิต
เคียวโกะ โยชิเนะ

| เคียวโกะ โยชิเนะ |
| --- | --- |
โยชิเนะในงานเทศกาลโคเบครั้งที่ 46 (พ.ศ. 2559)
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 (27 ปี) 芳根 京子  โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง: 1.59 เมตร
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2556 - ปัจจุบัน
สังกัด: เจแปนมิวสิคเอ็นเตอร์เทนเมนท์
เคียวโกะ โยชิเนะ (ญี่ปุ่น: 芳根 京子; โรมาจิ: Yoshine Kyōko) เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่น สังกัดเจแปนมิวสิคเอ็นเตอร์เทนเมนท์
โยชิเนะได้มีผลงานการแสดงครั้งแรกในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นของสถานีโทรทัศน์ฟูจิทีวีเรื่อง ป่วนหัวใจรักแม่นางซิน (อังกฤษ: Last Cinderlla) ในปี ค.ศ. 2013 และในปี 2014 กับผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกโมโนโอกิโนะเปียโน (ญี่ปุ่น: 物置のピアノ) และฮานาโกะ นักแปลสาวหัวใจแกร่ง แสดงเป็น ฟูจิโกะ ลูกสาวของเร็นโกะ ซึ่งเป็นการแสดงอาซาโดระของเธอในปีเดียวกัน ท้ายปี 2016 โยชิเนะได้แสดงนำครั้งแรกในอาซาโดระเรื่องสาวน้อยหัวใจถักร้อย (ญี่ปุ่น: べっぴんさん; โรมาจิ: Beppinsan)  ในปี 2018 โยชิเนะได้รับรางวัลเจแปนอาคาเดมีอวอร์ดครั้งที่ 42 สาขานักแสดงมาใหม่จากผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องสวยสยอง และ ชิริสึบากิ
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผลงานที่เข้าชิง | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2558 | 1st Drama Confidence Award | นักแสดงมาใหม่ | โรงเรียนเสียงใส ไฮสกูลคอรัส | ชนะ |  |
| 2558 | 86th Television Academy Awards | นักแสดงหญิงดีเด่น | โรงเรียนเสียงใส ไฮสกูลคอรัส | ชนะ |  |
| 2559 | BLOG of the Year 2016 | รางวัลนักแสดงหญิง | เคียวโกะ โยชิเนะ | ชนะ |  |
| 2561 | 13rd Drama Confidence Award | นักแสดงสมทบหญิงดีเด่น | ทากาเนะโนะฮานะซัง | ชนะ |  |
| 2561 | 42th Japan Academy Awards | นักแสดงหญิงมาใหม่ | สวยสยอง ชิริสึบากิ | ชนะ |  |
อุทยานแห่งชาติลำคลองงู

| อุทยานแห่งชาติลำคลองงู |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ถ้ำนกนางแอ่น
ที่ตั้ง: อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี ประเทศไทย
พิกัด: 14°54′27″N 98°44′09″E﻿ / ﻿14.907592°N 98.735801°E﻿ / 14.907592; 98.735801
พื้นที่: 672.77
จัดตั้ง: พ.ศ. 2552
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
เว็บไซต์: สำนักอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติลำคลองงู เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอทองผาภูมิของจังหวัดกาญจนบุรีในประเทศไทย มีพื้นที่ 672.77 ตารางกิโลเมตร ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติใน พ.ศ. 2552 ในเขตอุทยานมีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติทั้งหมด 9 หน่วย
ประวัติ

กรมป่าไม้ได้รับข้อเสนอจากสโมสรโรตารีทองผาภูมิให้จัดตั้งพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาพระฤๅษีบ่อแร่แปลง 2 เป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อกรมป่าไม้พิจารณาแล้ว จึงจัดตั้งพื้นที่ป่าดังกล่าวให้เป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 ต่อมาใน พ.ศ. 2543 ได้มีข้อเสนอให้ดึงพื้นที่ที่จะส่งผลกระทบต่อการจัดตั้งอุทยานแห่งชาติ ออกจากพื้นที่เตรียมประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำคลองงู และในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552 อุทยานแห่งชาติลำคลองงูได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 123 ของประเทศไทย
ภูมิศาสตร์

ภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนวางตัวในทิศเหนือ-ใต้ โดยเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาตะนาวศรี ภูมิอากาศมีอากาศร้อนจัดในฤดูร้อน และหนาวจัดในฤดูหนาว เนื่องจากสภาพพื้นที่เป็นหุบเขาสลับซับซ้อน และเป็นเขตเงาฝน
ป่าไม้ในเขตอุทยานเป็นป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้ง และเป็นผืนป่าเดียวกันกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร สัตว์ป่าในเขตอุทยานมีจำนวนลดลงเพราะชาวบ้านได้บุกรุกพื้นที่และถางป่าเพื่อเป็นแหล่งอาศัยและเพาะปลูก
จุดท่องเที่ยว

น้ำตกนางครวญ เป็นน้ำตก 4 ชั้น ความสูง 50-60 เมตร มีต้นกำเนิดจากลำห้วย 2 สาย คือ ห้วยทองผาภูมิและห้วยชะอี้
น้ำตกองธิ เป็นน้ำตกขนาดเล็ก 1 ชั้น
น้ำตกคลิตี้ เป็นน้ำตกหินปูนซึ่งในบางช่วงมีแอ่งน้ำขนาดใหญ่
น้ำตกผาม่าน เป็นน้ำตกขนาดเล็ก 2 ชั้น ชั้นล่างสูง 15 เมตร ชั้นบนสูง 70 เมตร
น้ำตกผาเขียว เป็นน้ำตกสูงประมาณ 20 เมตร มีแอ่งน้ำที่สามารถลงเล่นได้ ต้นน้ำมาจากป่าเขาพระฤๅษีบ่อแร่ และสายน้ำที่ไหลลงจากน้ำตกแห่งนี้จะไหลลงสู่แม่น้ำแควน้อยต่อไป
ถ้ำนกนางแอ่น มีม่านหินย้อยขนาดใหญ่ และยังเป็นที่อยู่อาศัยของนกนางแอ่น
ถ้ำเวิลด์คัพ มีสถาปัตยกรรมหินปูนสวยงามคล้ายกับถ้วยฟุตบอลโลก
ถ้ำน้ำตก มีแสงระยิบระยับอันเกิดจากผลึกแคลไซต์
ถ้ำทิพุเชะ เป็นถ้ำน้ำลอดขนาดใหญ่ ยาวประมาณ 1 กิโลเมตร ถือเป็น "ถ้ำเป็น" เพราะยังเกิดหินงอกหินย้อย และสถาปัตยกรรมหินปูนอื่น ๆ
ถ้ำเสาหิน มีเสาหินงอกขนาดใหญ่สูง 62.5 เมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อุทยานแห่งชาติลำคลองงู
สำนักอุทยานแห่งชาติ: อุทยานแห่งชาติลำคลองงู
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
เจนนี ฟิโลเมน่า

| เจนนี่ ฟิโลเมน่า |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 21 สิงหาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี) ฟิโลเมนา ฟันเดอร์สไลจส์
อาชีพ: นักแสดง
สังกัด: พระนครฟิล์ม (2556–ปัจจุบัน)
ฟิโลเมนา ฟันเดอร์สไลจส์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ เจนนี ฟิโลเมน่า (เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น เจนนี่ เป็นนักแสดงลูกครึ่งชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงจากภาพยนตร์เรื่อง  2015 อุบัติรักลิขิตชีวิต ในปี 2556 และเริ่มมีบทบาทมากขึ้นจากภาพยนตร์ นะโม OK ในปี 2557 ปัจจุบันเธอกำลังระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนนานาชาติ กีรพัฒน์
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2556 | 2015 อุบัติรักลิขิตชีวิต | น้ำมล |
| 2557 | จากจันทร์ | ทราย (รับเชิญ) |
| 2557 | นะโม OK | แคท |
| 2558 | เลิฟเฮี้ยวเฟี้ยวต๊อด | รับเชิญ |
| 2560 | เข็มทะลุเหล็ก | เจนนี่ |
ผลงาน > มิวสิคเพลง

เขาจะรู้บ้างไหม - กะลา (2558)
ผลงาน > โฆษณา

ทรูมูฟเอช (2560)
เคียวไคเซนกิ สงครามจักรกล

| --- | --- |
เคียวไคเซนกิ สงครามจักรกล
境界戦機 (Kyōkai Senki)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Amaim Warrior at the Borderline
แนว: บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์, เมคา
สร้างโดย: Sunrise Beyond Bandai Spirits
มังงะ
Kyōkai Senki: Frost Flower
เขียนโดย: Sunrise Beyond
สำนักพิมพ์: Hobby Japan
นิตยสาร: Hobby Japan รายเดือน
วางจำหน่ายตั้งแต่: 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โนบูโยชิ ฮาบาระ
เขียนบทโดย: โนบูรุ คิมูระ
ดนตรีโดย: Rasmus Faber
สตูดิโอ: Sunrise Beyond
เครือข่าย: TV Tokyo, MBS, BS11
ฉาย:  5 ตุลาคม พ.ศ. 2564  –  28 มิถุนายน พ.ศ. 2565
ตอน: 25
เคียวไคเซนกิ สงครามจักรกล (ญี่ปุ่น: 境界戦機; โรมาจิ: Kyōkai Senki) เป็นซีรีส์อนิเมะออริจินvลญี่ปุ่น สร้างโดยสตูดิโอ Sunrise Beyond กำกับโดยโนบูโยชิ ฮาบาระ เขียนบทโดยโนโบรุ คิมูระ ออกแบบตัวละครโดยเคนอิจิ โอนูกิ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดย Rasmus Faber ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2565 ทางช่อง TV Tokyo, MBS และ BS11 วง Blank Paper ร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "enemy" มังงะชื่อเรื่องว่า Kyōkai Senki: Frost Flower (境界戦機 フロストフラワー, Kyōkai Senki Furosuto Furawā) ตีพิมพ์ในนิตยสาร Hobby Japan รายเดือน ของสำนักพิมพ์ Hobby Japan ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
เคียวไคเซนกิ สงครามจักรกล (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เคี่ยม

| เคี่ยม> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: ชบา Malvales
วงศ์:: วงศ์ยางนา Dipterocarpaceae
สกุล:: Cotylelobium Cotylelobium Craib
สปีชีส์:: Cotylelobium lanceolatum
ชื่อทวินาม
Cotylelobium lanceolatum Craib

ชื่อพ้อง
 Cotylelobium malayanum  Slooten    Sunaptea lanceolata  (Craib) Kosterm.   
เคี่ยม (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Cotylelobium lanceolatum) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Dipterocarpaceae พบในคาบสมุทรอินโดจีน คาบสมุทรมลายู ไปจนถึงเกาะบอร์เนียว ลำต้นตรง ไม่มีพูพอน ถิ่นที่อยู่พบในบริเวณสังคมพืชบนสันทรายเขตร้อน (kerangas forest) หรือบริเวณป่าชายหาด ที่ระดับความสูงถึง 300 ม. (1,000 ฟุต) ยกเว้นในเกาะบอร์เนียวพบได้ที่ความสูงถึง 1,500 ม. (5,000 ฟุต)
ลักษณะ

เคี่ยมเติบโตสูงได้ถึง 45 เมตร (150 ฟุต) โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางลำต้นได้มากถึง 1.2 ม. (4 ฟุต) เปลือกสีน้ำตาลเข้มอมดำ ผิวแตกเป็นร่องลึกหลุดออกได้ ใบเดี่ยว ลักษณะเรียบเป็นมันรูปใบหอกถึงรูปไข่ ยาว 8 ซม. (3 นิ้ว) ดอกช่อสีเหลืองอ่อน ยาวประมาณ 6 ซม. (2 นิ้ว) เมื่อบานเต็มที่กลีบดอกจะบิดห่อเข้าหากัน ผลเดี่ยวมีปีกสีเขียวทรงลูกข่าง ผลแก่สีน้ำตาลปลิวตามลมได้
เนื้อไม้แข็งแรงทนทานใช้ในงานก่อสร้าง เปลือกไม้ใส่ในภาชนะรองรับน้ำตาลไม่ให้บูดเน่า ใช้เป็นยาห้ามเลือด แก้ท้องร่วง
ฮีโร (เพลงสกิลเลต)

| "ฮีโร่" |
| --- | --- |

เพลงโดยสคิลเลต
จากอัลบั้มสคิลเลต
วางจำหน่าย: 19 พฤษภาคม 2009
บันทึกเสียง: 2009
แนวเพลง: Christian metal, alternative metal
ความยาว: 3:08
ค่ายเพลง: Lava Ardent Atlantic
ผู้ประพันธ์เพลง: John Cooper   Korey Cooper 
ฮีโร่ เป็นเพลงซิ้งเกิลแรกในปี 2009 ในอัลบั้มของอวอค โดยวงดนตรีร็อคคริสเตียน สคิลเลต และเป็นเพลงแรกในอัลบั้มเพลงที่เกี่ยวกับพูดคุยความต้องการมนุษย์ของวีรบุรุษเป็นพระเอกพระเยซูคริสต์ เป็นเพียงหนึ่งในสี่โดยสคิลเลตที่วางจำหน่ายยังสื่อทางกายภาพ ซิ้งเกิลนี้ขาย 12,000 ชุดในสัปดาห์แรกของการเปิดตัว โดยเพลงนี้เคยใช้เป็นเพลงประจำศึกเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอีในปี 2010 คือรอยัลรัมเบิล (2010) และใช้ในศึกดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทริบิวท์ทูเดอะทรูพ ในปี 2009
รายการเพลง

"Hero" – 3:08
อันดับ

| อันดับ | ยอด สูงสุด |
| --- | --- |
Christian CHR: 1
Christian Rock Radio: 1
U.S. Active Rock: 12
U.S. Hot Mainstream Rock Tracks: 15
U.S. Rock Songs: 35
U.S. Hot Christian Songs: 29
Japan Hot 100: 77
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Music video
Official website
{{MySpace|skilletmusic|Skillet}
เจ้า ลี่

เจ้า ลี่ (จีน: 焦利) (เมษายน พ.ศ. 2498 - ปัจจุบัน) เกิดที่มณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีน เคยเป็นประธานของสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี ในช่วงปี พ.ศ. 2552 - พ.ศ. 2554
การดำรงตำแหน่ง

เจ้า ลี่ เคยเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำการฝ่ายประชาสัมพันธ์ของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ของจีน
อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน

| อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ทิวเขาผีปันน้ำใกล้เขื่อนสิริกิติ์
ที่ตั้งอุทยานในประเทศไทย
ที่ตั้ง: ประเทศไทย
เมืองใกล้สุด: อุตรดิตถ์
พิกัด: 18°3′48″N 100°32′55″E﻿ / ﻿18.06333°N 100.54861°E﻿ / 18.06333; 100.54861
พื้นที่: 999 km2 (386 sq mi)
จัดตั้ง: 30 กันยายน พ.ศ. 2541
ผู้เยี่ยมชม: 27,926 (2019)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน
อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน เป็นอุทยานที่ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ 2 จังหวัด คือ ในอำเภอน้ำปาด อำเภอท่าปลา อำเภอบ้านโคก จ.อุตรดิตถ์ และ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ภูมิประเทศโดยรวมเป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนกันพื้นที่อุทยานมีความอุดมสมบูรณ์สูง มีป่าไม้มากมาย ได้แก่ ป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ ป่าดิบเขา และ ป่าดิบแล้ง โดยบริเวณอุทยานแห่งชาติลำน้ำน่านนี้เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำยมในจังหวัดแพร่ และเป็นแม่น้ำสาขาในแม่น้ำน่านที่ไหลลงสู่จ.อุตรดิตถ์ อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่านมีพื้นที่โดยรวมทั้งหมด 999.15 ตารางกิโลเมตร หรือ 624,468 ไร่เศษ โดยสรุปแล้วอุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่บนเหนือสันเขื่อนสิริกิติ์ในทางทิศเหนือ อุทยานแห่งลำน้ำน่านได้รับประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2541
ภูมิประเทศ

สภาพพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติลำน้ำน่านเป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนกัน มีเทือกเขาและดอยเขาหลายดอย ได้แก่ ดอยดอยแม่แนง ดอยสันผักเหียก ดอนสันผาหมู ดอยปางม่วงคำ ดอยผาตืบ ภูพระยาพ่อ ดอยจะคาน เขาหาดหล้า เขาหวยจันทร์ ภูม่อนกระต่าย ภูขอนแก่น และในบริเวณอุทยานยังเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำยมในจังหวัดแพร่ และเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสาขาของแม่น้ำน่าน จ.อุตรดิตถ์ แม่น้ำและห้วยสำคัญได้แก่ แม่สาย น้ำแม่แนง ห้วยอมถ้ำ ห้วยปันเงิน ห้วยห้วยผาเวียง ห้วยปูโล ห้วยจันทร์ ห้วยม่วง ห้วยกั้ง ห้วยวังคำ และห้วยทราย เป็น
ภูมิอากาศ

บริเวณอุทยานแห่งชาติตั้งอยู่ในเขตลมมรสุมเขตร้อนชื้น มีอากาศอบอ้าวในฤดูร้อน และมีอากาศหนาวเย็นในฤดูหนาวซึ่งในอุทยานเหมาะแก่การท่องเที่ยวในช่วงฤดูหนาว
พันธุ์ไม้และสัตว์ป่านานาพรรณ

ป่าในบริเวณอุทยานแบ่งออกเป็นทั้งหมด 4 เขต ได้แก่ ป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ ป่าดิบเขา และป่าดิบแล้ง มีไม้ทางเศรษฐกิจอยู่หลายชนิดได้แก่ ไม้เต็งรัง มะค่า แดง และไม้ชิงชัน ในเขตอุทยานแห่งชาติลำน้ำน่านยังมีสัตว์ป่าทั้งทางบกและทางน้ำหลากหลายชนิดได้แก่ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ นก ปลา กวาง เลียงผา หมูป่า หมีควาย หมีคน อีเห็น ลิง เม่น เสือปลา ไก่ฟ้า ไก่ป่า เต่าภูเขา งูชนิดต่าง ๆ และนกไม่น้อยอีกกว่า 200 ชนิด
จุดเด่นที่น่าสนใจ

อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน มีบริเวณการทำสวนเมี่ยง (ชา) ในท้องที่ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ นอกจากนี้ยังมีอ่างเก็บน้ำเขื่อนสิริกิติ์และภูพญาพ่ออยู่ในพื้นที่ด้วย กิจกรรมการท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวนิยม ได้แก่ เล่นน้ำตก น้ำในแอ่งหรือลำน้ำ ล่องเรือ ศึกษาธรรมชาติ ขับรถชมทัศนียภาพและ ทิวทัศน์ธรรมชาติ และเที่ยวชมน้ำตก ซึ่งนักท่องเที่ยวสามารถเดินทางมา ท่องเที่ยวได้ตลอดทั้งปี
การเดินทาง

ระยะทางจากตัวเมืองอุตรดิตถ์ ถึงอำเภอท่าปลา 35 กิโลเมตร ระยะทางจากอำเภอท่าปลา ถึงสำนักงานอุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน 14 กิโลเมตร สภาพถนนเป็นถนนลาดยาง 45 กิโลเมตร และถนนลูกรัง 4 กิโลเมตร