stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปลาตะเพียนขาว

| ปลาตะเพียนขาว |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: ปลาตะเพียน Cypriniformes
วงศ์:: วงศ์ปลาตะเพียน Cyprinidae
วงศ์ย่อย:: Cyprininae Cyprininae
สกุล:: สกุลบาร์โบนีมัส Barbonymus (Bleeker, 1850)
สปีชีส์:: Barbonymus gonionotus
ชื่อทวินาม
Barbonymus gonionotus (Bleeker, 1850)

ชื่อพ้อง
 Barbodes gonionotus (Bleeker, 1850)  Barbodes jolamarki (Smith, 1934)  Barbus gonionotus Bleeker, 1850  Barbus javanicus Bleeker, 1855  Barbus koilometopon Bleeker, 1857  Puntius gonionotus (Bleeker, 1850)  Puntius javanicus (Bleeker, 1855)  Puntius jolamarki Smith, 1934  Puntius viehoeveri Fowler, 1943
ปลาตะเพียนขาว หรือ ปลาตะเพียนเงิน หรือที่นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า ปลาตะเพียน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Barbonymus gonionotus)  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างเหมือนปลาในวงศ์ปลาตะเพียนทั่วไป ตัวมีสีเงินแวววาว ด้านหลังมีสีคล้ำเล็กน้อย ด้านท้องสีจาง ครีบอื่น ๆ มีสีเหลืองอ่อน ภาคอีสานเรียกว่า "ปลาปาก"
ปลาตะเพียนขาวเป็นปลาพื้นเมืองของภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ นับเป็นปลาน้ำจืดที่คนไทยรู้จักดี และอยู่ในวิถีชีวิตความเป็นอยู่มาแต่โบราณ เช่น ปลาตะเพียนใบลาน มีการเลี้ยงปลาชนิดนี้ในประเทศมานานกว่า 30 ปี และถูกนำพันธุ์ไปเลี้ยงยังต่างประเทศ เช่น มาเลเซีย, บอร์เนียว, อินโดนีเซีย แม้ว่าในประเทศเหล่านี้จะมีปลาชนิดนี้อยู่ในธรรมชาติแล้วก็ตาม ขนาดโดยเฉลี่ย 36 เซนติเมตร (พบใหญ่ที่สุด 90 เซนติเมตร น้ำหนัก 13 กิโลกรัม ที่มาเลเซีย) พบชุกชุมในทุกแหล่งน้ำทุกภาคของไทย ยกเว้นแม่น้ำสาละวิน อยู่กันเป็นฝูง ชอบที่น้ำไหลเป็นพิเศษ เป็นปลากินพืช, แมลง และสัตว์หน้าดิน นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย โดยเฉพาะตัวที่เป็นปลาเผือก ซึ่งเรียกกันว่า "ปลาตะเพียนอินโด" นิยมเลี้ยงเพื่อใช้ประโยชน์เก็บกินเศษอาหารที่ปลาใหญ่กินเหลือหรือเก็บตะไคร่น้ำและปรสิตในตู้ หรือแม้กระทั่งเลี้ยงเป็นปลาลูกไล่ของปลาใหญ่กว่า หรือเลี้ยงเพื่อทดสอบค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำ (pH) หรือความเข้มข้นของคลอรีน ก่อนที่จะปล่อยปลาที่จะเลี้ยงจริงลงไป เนื่องจากเป็นปลาที่มีราคาถูก หาซื้อได้ง่าย และมีความไวต่อคุณภาพน้ำ
มีการผสมพันธุ์และวางไข่ในช่วงฤดูฝน ตัวเมียเมื่อถึงสภาพสมบูรณ์ ลำตัวจะอวบอ้วนและใหญ่กว่าตัวผู้ถึง 2–3 เท่า ตัวผู้บริเวณข้างแก้มจะมีตุ่มคล้ายสิวอันเป็นเอกลักษณ์ของปลาในวงศ์ปลาตะเพียน ตัวเมียใช้เวลาอุ้มท้องจนกระทั่งวางไข่ประมาณ 1 เดือน ปัจจุบันมีการเพาะพันธุ์ปลาเพื่อนำไปปล่อยในแหล่งน้ำต่าง ๆ
มีการนำมาทำเป็นอาหาร เช่น ปลาตะเพียนต้มเค็มหรือปลาส้ม นับว่าเป็นตำรับที่มีชื่อมากของปลาชนิดนี้ แต่เป็นปลาที่มีก้างมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

Livelihood Opportunities for Upland Aquaculture
Maximising the benefits of aquaculture in Cambodia’s Svay Rieng province
| ด ค กสัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  ปลาบึก (เชียงราย, พะเยา)  ปลากา (เชียงใหม่, แพร่)  ปลาปากหนวด (น่าน)  กบทูด (แม่ฮ่องสอน)  ปลารากกล้วยชนิด Acantopsis choirorhynchos (ลำปาง)  อึ่งปากขวด (ลำพูน)  ปลาตะโกก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ปลาเกล็ดถี่ (กาฬสินธุ์)  ปลาพรม (ขอนแก่น)  ปลาสลาด (ชัยภูมิ)  ปลาเผาะ (นครพนม)  ปลาบ้า (นครราชสีมา)  ปลาบู่กุดทิง (บึงกาฬ)  กุ้งฝอยชนิด Macrobrachium lanchesteri (บุรีรัมย์)  ปูทูลกระหม่อม (มหาสารคาม)  ปลากดคัง (มุกดาหาร)  ปลาชะโอน (ยโสธร)  ปลาหลดจุด (ร้อยเอ็ด)  ปลาเพ้าชนิด Bangana lippus (เลย)  กบนา (ศรีสะเกษ)  ปลากา (สกลนคร)  ปลานวลจันทร์น้ำจืด (สุรินทร์)  ปลายี่สก (หนองคาย)  ปลาสร้อยขาว (หนองบัวลำภู, อำนาจเจริญ)  ปลาสร้อยลูกกล้วย (อุดรธานี)  ปลาเทโพ (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ปลากระโห้ (กรุงเทพมหานคร)  ปลาตะพากเหลือง (กำแพงเพชร)  ปลาแดง (ชัยนาท)  ปลาตะเพียนทอง (นครนายก, อ่างทอง)  กุ้งก้ามกราม (นครปฐม, พระนครศรีอยุธยา)  ปลาสวาย (นครสวรรค์)  ปลาเทพา (นนทบุรี)  ปลาบู่ทราย (ปทุมธานี)  จระเข้น้ำจืด (พิจิตร)  ปลากดคัง (พิษณุโลก)  แมงกะพรุนน้ำจืดชนิด Craspedacusta sowerbii (เพชรบูรณ์)  ปลาตะเพียนขาว (ลพบุรี)  ปลาสลิด (สมุทรปราการ)  หอยหลอดชนิด Solen regularis (สมุทรสงคราม)  ปลาทู (สมุทรสาคร)  ปูน้ำตกสระบุรี (สระบุรี)  ปลาช่อน (สิงห์บุรี)  ปลาก้างพระร่วง (สุโขทัย)  ปลาม้า (สุพรรณบุรี)  ปลาแรด (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  ปลาบู่มหิดล (จันทบุรี)  ปลากะพงขาว (ฉะเชิงเทรา)  ปลาฉลามกบ (ชลบุรี)  ปลากะรังจุดฟ้าจุดเล็ก (ตราด)  ปลาตะโกก (ปราจีนบุรี)  ปลาพลวงทอง (ระยอง)  ปลาบ้า (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ปลายี่สก (กาญจนบุรี, ราชบุรี)  ปลาตะพากส้ม (ตาก)  ปลานวลจันทร์ทะเล (ประจวบคีรีขันธ์)  ปลาเวียน (เพชรบุรี) 
ภาคใต้:  หอยชักตีน (กระบี่)  ปลาทู (ชุมพร)  พะยูน (ตรัง)  ปลาหมอ (นครศรีธรรมราช)  ปลาซิวข้างขวานใหญ่ (นราธิวาส)  ปลาสลิด (ปัตตานี)  เต่าตนุ (พังงา)  ปลากระแห (พัทลุง)  หอยมุกจาน (ภูเก็ต)  ปลาพลวงชมพู (ยะลา)  ปูเจ้าฟ้า (ระนอง)  ปลาตะกรับ (สงขลา)  ปลาการ์ตูนส้มขาว (สตูล)  ปลาตะพัดเขียว (สุราษฎร์ธานี) 
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1583380  Wikispecies: Barbonymus gonionotus  BOLD: 152714  EoL: 222223  FishBase: 286  GBIF: 2366114  iNaturalist: 187125  IRMNG: 11210971  ITIS: 688444  IUCN: 166914  NCBI: 381606  WoRMS: 1026316
ปีเตอร์ แอนเดอร์สัน

| ปีเตอร์ แอนเดอร์สัน |
| --- | --- |
เกิด: อุฟ แฮรี่ ปีเตอร์ แอนเดอร์สัน  (1953-02-12) 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953 (71 ปี)
ปีปฏิบัติงาน: 1983-ปัจจุบัน
อุฟ แฮรี่ ปีเตอร์ แอนเดอร์สัน (อังกฤษ:Ulf Harry Peter Andersson)(เกิด 12 กุมภาพันธ์ 1953) เป็นนักแสดงชาวสวีเดนที่มีชื่อเสียงในประเทศเดนมาร์กสำหรับบทบาทของเขาในฐานะ Færingen ใน Blinkende Lygter
เรื่องที่แสดง

| ปี | ชื่อเรื่อง | รับบทเป็น |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | The Vatican Tapes | กาดินอล บลูน |  |
| 2012 | Hamilton: In the Interest of the Nation | สตาฟเฟน วานมัน |  |
| 2009 | ขบถสาวโค่นทรชน รอยสักฝังแค้น | นิวส์ อิลิก บูลมัน |  |
| 2009 | ขบถสาวโค่นทรชน โหมไฟสังหาร | นิวส์ อิลิก บูลมัน |  |
| 2009 | ขบถสาวโค่นทรชน ปิดบัญชีคลั่ง | นิวส์ อิลิก บูลมัน |  |
| 2008 | The Kautokeino Rebellion | ลารส์ โจฮัน บัทช์ |  |
| 2003 | ทลายวันมหาวิบัติ | อลอฟ |  |
| 2000 | Flickering Lights | เฟอริงเก้น |  |
| 1999 | Zero Tolerance | ลีโอ กันต์ |  |
| 1996 | Pusher | แฮส |  |
| 1993 | Sista dansen | เลอนาด วอลเทอร์ |  |
ปลาตะพาก

| ปลาตะพาก |
| --- | --- |

ปลาตะพากเหลือง (H. wetmorei)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Hypsibarbus Rainboth, 1996

ชนิดต้นแบบ
Acrossocheilus malcolmi Smith, 1945
ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ปลาตะพาก เป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในสกุล Hypsibarbus (/ฮีป-ซี-บาร์-บัส/) จัดเป็นปลาขนาดกลางในวงศ์นี้  มีรูปร่างลักษณะทั่วไปคล้ายปลาตะเพียนในสกุล Barbonymus ซึ่งอยู่วงศ์เดียวกัน แต่ปลาตะพากจะมีลำตัวที่ยาวกว่า และขนาดจะใหญ่ได้มากกว่า แพร่กระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และทางตอนใต้ของประเทศจีน พบอาศัยในแม่น้ำสายใหญ่รวมถึงลำธารน้ำตกบนภูเขาหรือป่าดิบชื้น
โดยมีขนาดลำตัวประมาณ 60-80 เซนติเมตร  มีทั้งหมด 11 ชนิด (สูญพันธุ์ไปแล้ว 1 ชนิด ดูในตาราง) โดยมีชนิดที่รู้จักกันดีที่สุดคือ ปลาตะพากเหลือง (H. wetmorei) โดยปลาในสกุลนี้ถูกแยกออกมาจากสกุล Puntius ในปี ค.ศ. 1996 โดยวอลเตอร์ เรนโบธ  โดยมีลักษณะสำคัญที่แตกต่างจากปลาในสกุลอื่น คือ มีก้านครีบเดี่ยวของครีบหลังมีขอบจักเป็นฟันเลื่อย ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน ใต้คางมีร่องแยกระหว่างขากรรไกรล่างและคาง ฐานครีบก้นยาวคิดเป็นร้อยละ 60 ของความยาวหัว ขอบเกล็ดแต่ละเกล็ดมีลายสีดำติดต่อกันเป็นร่างแห
ปลาตะพากมีชื่อเรียกรวมกันแบบอื่นอีก อาทิ "ปลากระพาก" (ประพาสไทรโยค), "ปลาปากหนวด", "ปลาปีก"  (ภาษาอีสาน), "ปลาปากคำ" หรือ "ปลาสะป๊าก" (ภาษาเหนือ) เป็นต้น
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ Hypsibarbus มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า  "ὕψι" (ฮิปซี) และ barbus (บาร์บัส) ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้ทั่วไปของปลาในวงศ์ปลาตะเพียน โดยมีความหมายถึง สันฐานที่มีความแบนข้าง
การจำแนก

Hypsibarbus antiquus †
Hypsibarbus annamensis (Pellegrin & Chevey, 1936)
Hypsibarbus lagleri Rainboth, 1996
Hypsibarbus macrosquamatus (Mai, 1978)
Hypsibarbus malcolmi (Smith, 1945)
Hypsibarbus myitkyinae (Prashad & Mukerji, 1929)
Hypsibarbus pierrei (Sauvage, 1880)
Hypsibarbus salweenensis  Rainboth, 1996
Hypsibarbus suvattii Rainboth, 1996
Hypsibarbus vernayi (Norman, 1925)
Hypsibarbus wetmorei (Smith, 1931)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hypsibarbus ที่วิกิสปีชีส์
พระนางชินอึย

สมเด็จพระราชินีชินอึยแห่งโชซอน สกุลฮัน (เกาหลี: 신의왕후 한씨, จีน: 神懿王后 韓氏; กันยายน 1880 – 21 ตุลาคม 1934) พระอัครมเหสีองค์แรกใน พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระราชมารดาของเจ้าชายทั้งหมด 6 พระองค์ซึ่งได้เป็นพระราชาถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้าจองจง พระราชาลำดับที่ 2 และ พระเจ้าแทจง พระราชาลำดับที่ 3
พระองค์พระราชสมภพในปีค.ศ. 1337 เป็นปีที่ 6 ในรัชกาลพระเจ้าชุงซุกแห่งโครยอ (ครั้งที่ 2) เมื่อพระชนมายุ 15 พรรษา ในปีค.ศ. 1352 ได้อภิเษกสมรสกับอีซ็องกเย นายทหารหนุ่ม มีบุตรธิดา 8 คนคือ
ลีพังอู, เจ้าชายจินอัน (이방우 진안대군 ；李芳雨 镇安大君) (1354-1393)
ลีพังกวา, พระเจ้าจองจง (조선 정종 이방과 ; 朝鮮定宗 李芳果) (1357-1419) ครองราชย์ระหว่างปีค.ศ. 1398-1400
ลีพังอึย, เจ้าชายอิกอัน (이방의 익안대군 ; 李芳毅 益安大君 ) (1360-1404)
ลีพังกาน, เจ้าชายโฮอัน (이방간 회안대군 ; 李芳干 怀安大君) (1364-1421)
ลีพังวอน, พระเจ้าแทจง ( 조선 태종 이방원 ；朝鮮太宗 李芳远) (1367-1422) ครองราชย์ระหว่างปีค.ศ. 1400-1418
ลีพังยอน, เจ้าชายท็อกอัน (이방연 덕안대군 ; 德安大君 李芳衍) (1385-1412)
เจ้าหญิงกย็องชิน  (경신공주 ；慶慎公主)
เจ้าหญิงกย็องซอน (경선공주；慶善公主)
พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 1934 หนึ่งปีก่อนที่จะมีการสถาปนาราชวงศ์โชซ็อนเมื่อพระราชสวามีสถาปนาราชวงศ์โชซ็อนขึ้น ในปีที่ 2 ของรัชกาล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สถาปนาพระราชอิสริยยศพระอัครมเหสีพระองค์แรกที่สวรรคตไปแล้วขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีอย่างเป็นทางการ ออกพระนามว่า ชอลบี(절비；節妃)
7 ปีต่อมาในรัชกาลพระเจ้าแทจง ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระนาง ได้โปรดให้เฉลิมพระราชอิสริยยศพระราชมารดาที่เสด็จสวรรคตไปแล้วขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีชินอึย พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (ชินอึย แทวังฮู 神懿太王后)
ต่อมาในปีค.ศ. 1408 ปีที่ 9 ในรัชกาลพระเจ้าแทจง โปรดให้เฉลิมพระนามสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงเพิ่มขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีซังอิน ซุนซ็อง ชินอึย วังแทฮู พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (承仁顺圣神懿王太后)
ในปีค.ศ. 1683 ปีที่ 9 ในรัชกาลพระเจ้าซุกจง โปรดให้ออกพระนามสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงชินอึย เป็น สมเด็จพระราชินีซังอิน ซุนซ็อง ชินอึย วังฮู (承仁顺圣神懿王后)
ในปีค.ศ. 1899 โชซ็อนยกฐานะขึ้นเป็นจักรวรรดิ จักรพรรดิโกจง โปรดให้เฉลิมพระนามย้อนหลังถวายแด่บูรพกษัตริย์และพระอัครมเหสีแห่งโชซ็อน ในส่วนของพระมเหสีชินอึยนั้น โปรดให้ถวายพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีชินอึย โกฮวางฮู (神懿高皇后)
↑  In the Lunar calendar, the Queen was born in September 1337 and died on September 23, 1391.
↑  The 3rd King of Joseon dynasty.
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกฮังการีเป็นตัวแทนประเทศฮังการีในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 16 คน ใน 5 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 1 | 2 | 3 |
 สกีข้ามทุ่ง: 
 ทวิกีฬาฤดูหนาว: 
 สเกตความเร็วระยะสั้น: 
 สเกตความเร็ว: 
| รวม |  |  | 16 |
สกีลงเขา

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สกีข้ามทุ่ง

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศฮังการีในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฮังการีในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาฮังการีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่ โซชี ประเทศรัสเซีย |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   โมร็อกโก   โตโก   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   ซีลอน   ชิลี   ดอมินีกา   จาเมกา   เม็กซิโก   ปารากวัย   เปรู   สหรัฐ   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   จีน   จีนไทเป   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มองโกเลีย   เนปาล   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   เกาหลีใต้   ทาจิกิสถาน   ไทย   อุซเบกิสถาน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์   ตองงา  |  |
| อื่นๆ |   ทีมอิสระ  |  |
ประเทศไทยในเอเชียนเกมส์ 2014

| ประเทศไทย ในเอเชียนเกมส์ 2014 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: THA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
เว็บไซต์: www.olympicthai.org
ณ อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้
นักกีฬา: 518 คน  ใน 23 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์
เหรียญ อันดับ 6:  ทอง 12 เงิน 7 ทองแดง 28 รวม 47 
การเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ (ภาพรวม)
1951 1954 1958 1962 1966 1970 1974 1978 1982 1986 1990 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 17 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 19 กันยายน ถึง 4 ตุลาคม พ.ศ. 2557
โดยประเทศไทยในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ครั้งนี้ ได้มีการสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้เกิดขึ้น 2 อย่าง คือ ทีมวอลเลย์หญิงสามารถคว้าเหรียญทองแดงมาได้ นับเป็นเหรียญรางวัลเอเชียนเกมส์เป็นครั้งแรก และมีนักกีฬาไทยที่ทำสถิติเหรียญทองเอเชียนเกมส์ให้กับตัวเองได้มากที่สุด คือ 8 เหรียญจากเอเชียนเกมส์ทั้งหมด 4 ครั้ง คือ พรชัย เค้าแก้ว นักเซปักตะกร้อ
สรุปเหรียญรางวัล > นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

ข้อมูลเพิ่มเติม: สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 2014
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล มีรายชื่อดังต่อไปนี้
ประเทศไทยในเอเชียนเกมส์ 2010

| ประเทศไทย ในเอเชียนเกมส์ 2010 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: THA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
เว็บไซต์: www.olympicthai.org
ณ กว่างโจว ประเทศจีน
นักกีฬา: 593 คน  ใน 39 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): ดนัย อุดมโชค
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): สืบศักดิ์ ผันสืบ
เหรียญ อันดับ 9:  ทอง 11 เงิน 9 ทองแดง 32 รวม 52 
การเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ (ภาพรวม)
1951 1954 1958 1962 1966 1970 1974 1978 1982 1986 1990 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) จะจัดขึ้นที่ เมืองกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 12 พฤศจิกายน ถึง 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
ซึ่งในครั้งนี้ ประเทศไทยนับเป็นประเทศที่ส่งนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ที่มีส่วนเกี่ยวข้องไปร่วมด้วยจำนวน 817 คน นับเป็นอันดับ 4 รองจาก ประเทศจีน ซึ่งเป็นเจ้าภาพ, ประเทศเกาหลีใต้ และประเทศญี่ปุ่น
สรุปเหรียญรางวัล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
|  เซปักตะกร้อ | 4 | 0 | 0 | 4 |
|  เรือใบ | 3 | 1 | 2 | 6 |
|  เทควันโด | 2 | 2 | 4 | 8 |
|  มวยสากล | 1 | 1 | 2 | 4 |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 2 | 3 |
|  ยิงปืน | 0 | 1 | 4 | 5 |
|  แบดมินตัน | 0 | 1 | 1 | 2 |
|  ยกน้ำหนัก | 0 | 1 | 1 | 2 |
|  ขี่ม้า | 0 | 1 | 0 | 1 |
|  กาบัดดี้ | 0 | 1 | 0 | 1 |
|  กีฬาไม้คิว | 0 | 0 | 3 | 3 |
|  เรือมังกร | 0 | 0 | 3 | 3 |
|  จักรยาน | 0 | 0 | 2 | 2 |
|  คาราเต้ | 0 | 0 | 2 | 2 |
|  เทนนิส | 0 | 0 | 2 | 2 |
|  พายเรือ | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  รักบี้ | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  วอลเลย์บอล | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  วูซู | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 11 | 9 | 32 | 52 |
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 23 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่เมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 9-25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกฮังการีเป็นตัวแทนประเทศฮังการีในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 19 คน ใน 6 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 2 | 2 | 4 |
|  สกีข้ามทุ่ง | 1 | 1 | 2 |
| สเกตลีลา | 0 | 1 | 1 |
| สกีลีลา | 0 | 1 | 1 |
| สเกตความเร็วระยะสั้น | 5 | 5 | 10 |
| สเกตความเร็ว | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 9 | 10 | 19 |
สกีลงเขา

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สกีข้ามทุ่ง

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศฮังการีในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฮังการีในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาฮังการีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ที่ พย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   เอริเทรีย   กานา   เคนยา   มาดากัสการ์   โมร็อกโก   ไนจีเรีย}   แอฟริกาใต้   โตโก  |  |
| อเมริกา |   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   จาเมกา   เม็กซิโก   สหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   เกาหลีเหนือ   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   จีนไทเป   ไทย   อุซเบกิสถาน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์   ตองงา  |  |
| อื่นๆ |   เกาหลี   นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย  |  |
พระนางช็องอัน

พระนางช็องอันแห่งโชซอน (정안왕후 김씨; 2 มกราคม ค.ศ. 1355 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1412) พระอัครมเหสีในพระเจ้าช็องจงแห่งโชซ็อน กษัตริย์ลำดับที่ 2 แห่งราชวงศ์โชซ็อน
พระองค์พระราชสมภพในสกุลคิมแห่งคย็องจู อภิเษกสมรสกับเจ้าชายลีพังกวา พระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้าแทโจ ประสูติแต่พระนางชินอึย พระมเหสีพระองค์แรก ภายหลังเจ้าชายลีพังกวา พระราชสวามีได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นรัชทายาท (王世子 วังเซจา) นับเป็นรัชทายาทพระองค์ที่ 2 ในรัชกาลพระเจ้าแทโจ หม่อมสกุลคิมจึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระชายา (王世子德嬪 金氏 วังเซจาด็อกบิน)
เมื่อพระราชสวามีขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระเจ้าแทโจพระราชบิดาซึ่งสละราชสมบัติในปีค.ศ. 1398 พระเจ้าช็องจงโปรดให้สถาปนาพระชายาสกุลคิมขึ้นเป็น พระชายาด็อก (德妃)
ต่อมาในปีค.ศ. 1400 พระราชสวามีสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายจองอันพระราชอนุชา ซึ่งสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าแทจง โปรดให้สถาปนาพระชายาด็อกในพระเจ้าช็องจงขึ้นเป็น ซุนด็อก พระราชมหาชายา (順德王大妃)
พระนางซุนด็อกเสด็จสวรรคตในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1412 ในปีที่ 13 ในรัชกาลพระเจ้าแทจง สิริพระชันษา 57 ปี พระเจ้าแทจงโปรดให้เฉลิมพระนามอย่างเป็นทางการภายหลังสวรรคตว่า พระนางอันจอง (安定王后)
ต่อมาในปีค.ศ. 1681 ในรัชกาลพระเจ้าซุกจง โปรดให้เฉลิมพระนามถวายเพิ่มเป็น พระนางอน-มย็อง กย็องอึย ช็องอัน วังฮู (温明慶懿定安王后)
| ก่อนหน้า |  | พระนางช็องอัน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระนางชินด็อก |  | พระมเหสีกรุงโชซ็อน   (ค.ศ. 1398 - 1400) |  | พระนางว็อนกย็อง |
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

ประเทศฮังการี จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮังการีเป็นตัวแทนประเทศฮังการีในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 6 คน ใน 3 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 1 | 1 | 2 |
| สกีข้ามทุ่ง | 1 | 1 | 2 |
| สเกตลีลา | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 3 | 3 | 6 |
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 และ กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สกีข้ามทุ่ง

บทความหลัก: กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 และ กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศฮังการีในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฮังการีในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาฮังการีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ที่ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   เอริเทรีย   กานา   มาดากัสการ์   โมร็อกโก   ไนจีเรีย 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   เฮติ   จาเมกา   เม็กซิโก   เปรู   ปวยร์โตรีโก   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   ซาอุดีอาระเบีย   เกาหลีใต้   จีนไทเป   ไทย   อุซเบกิสถาน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   มาซิโดเนียเหนือ   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์ 
อื่นๆ:   อาร์โอซี
พระนางติโลกจุฑาเทวี

ติโลกจุฑาเทวี, ติโลกะจุฑาเทวี, ติโลกจุกะเทวี หรือ สมเด็จบพิตร พระมหาเทวีศรีรัตนจักรวรรดิ  เป็นพระชายาในพญาแสนเมืองมา และเป็นมหาเทวีพระราชชนนีในพญาสามฝั่งแกน  พระองค์มีบทบาทสำคัญในการปกครองอาณาจักรร่วมกับพระราชโอรส