stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาณาจักรแพ็กเจใหม่
การก่อตั้งอาณาจักร

ใน ค.ศ. 892 ที่เมืองควังจูนั้นที่เคยเป็นเมืองสำคัญของอาณาจักรแพ็กเจ คยอน ฮวอน ได้ตั้งกองกำลังขึ้นเพื่อก่อกบฏต่ออาณาจักรชิลลา โดยใช้เวลาถึง 9 ปีในการก่อกบฏ โดยในขณะนั้นมีการก่อกบฏไปทั่วทั้งอาณาจักรชิลลาทำให้อาณาจักรชิลลาเกิดความระส่ำระส่ายขึ้น กระทั่งได้แยกตัวออกมาตั้งรัฐอิสระขึ้น
คยอน ฮวอน ได้ให้ชื่ออาณาจักรใหม่นี้ว่า แพ็กเจใหม่ นับว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อของอาณาจักรแพ็กเจที่ถูกโจมตีและถูกผนวกเข้าเป็นอาณาจักรเดียวกันของชิลลาใน ค.ศ. 660
การเติบโตและล่มสลายของอาณาจักร

คยอน ฮวอน ได้ตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งแพ็กเจใหม่ โดยได้เปิดสัมพันธ์กับอาณาจักรอู๋เยว่ของจีนเพื่อสร้างพันธมิตรทางอำนาจระหว่างรัฐทั้งสอง แต่อาณาจักรโคกูรยอใหม่เองก็เริ่มสร้างเสริมกำลังของตนเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ทางจีนเองก็เกิดการก่อกบฏในปลายราชวงศ์ถัง โดยเป็นยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักรของจีน บรรดาหัวเมืองต่าง ๆ มีการแบ่งอำนาจกันเป็นห้าราชวงศ์ สิบอาณาจักร คือ ราชวงศ์เหลียว ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์จิ้น ราชวงศ์ฮั่น และราชวงศ์โจวกับอีกสิบอาณาจักร
หลังจากวังกอนได้ปลดพระเจ้ากุงเยพระราชาแห่งโคกูรยอใหม่ลงนั้นก็นำกองทัพจำนวน 100,000 นายมาโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรแพ็กเจใหม่ได้ทำสงครามกันที่ซ็อนซัน (ปัจจุบันอยู่ที่จังหวัดคย็องซันเหนือ) ในที่สุดแพ็กเจใหม่ก็เริ่มถูกโจมตีอย่างหนัก ในปลาย ค.ศ. 936 พระเจ้าคยองซุนแห่งอาณาจักรชิลลาได้ยอมแพ้ต่ออาณาจักรโคกูรยอใหม่ และภายหลังแพ็กเจใหม่ก็ถูกยึดครอง วังกอนจึงได้รวมอาณาจักรโคกูรยอใหม่ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ และอาณาจักรชิลลาเข้าด้วยกันเป็นอาณาจักรเดียวกันอีกครั้ง และเปลี่ยนชื่ออาณาจักรแห่งใหม่เป็นอาณาจักรโครยอโดยยึดตามชื่ออาณาจักรโคกูรยอเพราะสืบเชื้อสายมาจากโคกูรยอ ดังนั้น อาณาจักรแพ็กเจใหม่จึงนับเป็นการสิ้นสุดอาณาจักรแพ็กเจโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 936 ในรัชสมัยพระเจ้าซินกอม กษัตริย์พระองค์ที่สองแห่งแพ็กเจใหม่
อัฏฐสาลินี

อัฏฐสาลินี หรืออรรถสาลินี เป็นคัมภีร์อรรถกถาอธิบายความในธัมมสังคณี แห่งพระอภิธรรมปิฎก ผลงานของพระพุทธโฆสะ แต่งขึ้นโดยอาศัยอรรถกถาภาษาสิงหลชื่อมหาปัจจรีย์ ซึ่งนอกจากจะอธิบายคำและศัพท์เทคนิคทางจิตวิทยา เจตสิก รูป นิพพาน ทางพระพุทธศาสนาในธัมมสังคณีแล้ว ยังให้ข้อมูลด้านประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์อีกด้วย ทั้งนี้ คัมภีร์อัฏฐสาลินีเป็นที่นิยมศึกษากันมากในหมู่นักศึกษาพระอภิธรรม และเป็นหนึ่งในผลงานของพระพุทธโฆสะที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด
ผู้แต่ง

ในนิคมกถา หรือคำลงท้ายคัมภีรร์ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า พระพุทธโฆสะเป็นผู้รจนาขึ้น ส่วนในประวัติของพระพุทธโฆสะ ระบุว่า เมื่อครั้งที่ท่านอยู่ที่วิหารอันเป็นสำนักของพระเรวตะ ผู้เป็นอาจารย์ของท่านนั้น พระพุทธโฆสะ แต่งปกรณ์ชื่อญาโณทัย แล้วจะเริ่มรจนาอัฏฐสาลินี อธิบายความในธัมมสังคณี และอรรถกถาพระปริตร ครั้นพระเรวตเถระเห็นเช่นนั้นจึงบอกว่า ในชมพูทวีปนี้มีแต่พระบาลีคัมภีร์พระไตรปิฎกเท่านั้น อรรถกถาหามีไม่ อาจริยวาทต่าง ๆ ก็ไม่มีเช่นกัน
"แต่อรรถกถาเป็นภาษาสีหลล้วน ที่พระมหินท์ผู้ทรงปรีชาญาณ ตรวจดูกถามรรคที่ได้ขึ้นสู่สังคีติทั้ง 3 ครั้ง นับถือเป็นคำที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ และพระเถระมรพระสารีบุตรเป็นต้น ร้อยกรองไว้ แล้วแต่งขึ้นไว้ในภาษาสีหล ยังเป็นไปอยู่ในสีหลทวีป เธอจงไปที่สิงหลทวีปนั้นตรวจดูอรรถกถาสีหลนั้น แล้วปริวรรตไว้ในภาษามคธเสียได้ อรรถกถา (ที่ปริวรรต) นั้นจะนำมาซึ่งประโยชน์เกื้อกูลแก่ชาวโลกทั้งปวง"
ด้วยเหตุนี้ พระพุทธโฆสะจึงเดินทางมายังลังกาทวีป แล้วดำเนินการแปลและเรียบเรียงอรรถกถาของเดิมอันถูกแปลจากภาษาบาลีเป็นภาษาสิงหล กลับเป็นภาษาบาลีอีกครั้งหนึ่ง จากข้อมูลนี้แสดงให้เห็นว่า อัฏฐสาลินีเริ่มแต่งขึ้นเมื่อครั้งที่ท่านยังอยู่ที่ชมพูทวีป (อินเดีย) แต่ก็อาจแต่งแล้วเสร็จภายหลังเดินทางไปลังกาแล้วก็ตาม ดังมีผลจากการศึกษาโดยละเอียดพบว่า คัมภีร์อัฏฐสาลินีแต่งขึ้นหลังคัมภีร์สมันตปาสาทิกา  ซึ่งคัมภีร์สมันตปาสาทิกา รจนาขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 927-973 ณ เมืองอนุราธปุระในศรีลังกา
เนื้อหา

เนื้อหาของอัฏฐสาลินีมีความลึกซึ้ง โอฬาร ครอบคลุมทั้งหลักธรรมในพระอภิธรรมปิฎก ซึ่งมีความลึกซึ้งเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่พระอรรถกถาจารย์ ยังได้อธิบายอย่างพิสดารยิ่งขึ้นไปอีก นอกจากนี้ยังมีการอธิบายบริบทแวดล้อมอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับธรรมหัวข้อนั้น ๆ ทำให้มีมิติและขอบเขตที่กว้างขวางรอบด้าน นับเป็นวรรณกรรมทางพุทธศาสนาชิ้นเอก อีกชิ้นหนึ่ง
เนื้อหา > คุณค่าในทางพุทธธรรม

ความสำคัญอย่างยิ่งยวดของคัมภีร์อัฏฐสาลินี คือการอธิบายหลักธรรมอันลึกซึ้งในพระอธิรรม โดยพระอรรถกถาจารย์ ได้ให้ทั้งคำนิยามและแจกแจงข้อธรรมต่าง ๆ โดยพิสดารไว้อย่างครบครัน นอกจากนี้ ยังมีการนำเสนอวิบากจิตตามวาทะ หรือความเห็นของพระเถระต่าง ๆ (ในอรรถกถาจิตตุปปาทกัณฑ์) รวมถึงมีการอ้างคำพรรณนาเกี่ยวกับลักษณะของจิต ตามถ้อยคำของพระนาคเสนเถระ แห่งคัมภีร์มิลินทปัญหา (ในอรรถกถาจิตตุปปาทกัณฑ์) อีกด้วย
การอธิบายข้อธรรมต่าง ๆ นั้น เช่น การอธิบายลักษณะและให้นิยามของคำว่า "จิต" ไว้ว่า จิตทั้งหมดมีการรู้แจ้งอารมณ์ทั้งนั้น และจิตเท่านั้นเป็นหัวหน้า ดังพระอรรถกถาจารย์พรรณนาว่า "บุคคลย่อมรู้แจ้งรูปารมณ์อันเห็นด้วยจักษุ ด้วยจิตนั่นแหละ ฯลฯ ย่อมรู้แจ้งธรรมารมณ์ อันรู้แล้วด้วยใจ ด้วยจิตนั่นแหละ เหมือนอย่างว่า บุคคลผู้รักษาพระนครนั่งอยู่ที่ทาง 4 แพร่ง ในท่ามกลางพระนครย่อมใคร่ครวญ ย่อมกำหนดชนผู้มาแล้ว ๆ ว่า คนนี้เป็นเจ้าถิ่น คนนี้เป็นผู้จรมา ฉันใด พึงทราบข้ออุปไมยฉันนั้น"
ยังมีการอธิบายลักษณะของกายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม ในอรรถกถาจิตตุปปาทกัณฑ์ โดยยกตัวอย่างว่า หากบุคคลหนึ่งคิดว่าจะไปล่าสัตว์ (เนื้อ) จัดเตรียมเครื่องมือแล้วออกล่า แต่ใช้เวลาล่าทั้งวันก็ไม่ได้สัตว์มา อกุศลจากการคิดที่จะล่าแต่ยังไม่ทันได้ล่านี้ ยังไม่เป็นกายกรรม เพราะไม่ถึงกรรมบถ แต่ท่านอธิบายว่า พึงทราบว่า อกุศลจิตนี้ ชื่อว่า กายทุจริตอย่างเดียว เป็นต้น ซึ่งนี่เป็นเพียงส่วนน้อยเท่านั้น
เนื้อหา > คุณค่าในด้านความรู้ทั่วไป

นอกจากจะอธิบายหลักธรรมอันลึกซึ้งในพระอภิธรรมปิฎกแล้ว อัฏฐสาลินี ยังรวบรวมสรรพวิทยาความรู้ที่เกี่ยวข้องกับพระอภิธรรมปิฎกไว้มากมายมหาศาล มีลักษณะเป็นงานในเชิงสารานุกรมเช่นเดียวกับอรรถกถาฉบับอื่น ๆ ที่รจนาโดยพระพุทธโฆสะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การให้ข้อมูลเกี่ยวกับบริบทแวดล้อมของพระอภิธรรม เช่น การบอกเล่าประวัติความเป็นมาของพระอภิธรรมและการท่องจำ การให้ข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลทางประวัติศาสตร์บางคนที่เกี่ยวข้องกับพระอภิธรรมทั้งทางตรงและทางอ้อม หรือเกี่ยวข้องกับหลักธรรมคำสอนที่ปรากฏในพระอภิธรรม เช่น อาราฬดาบส กาลามะ พระอชิตะ พระอัญญาโกณฑัญญเถระ พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย พระมหินทะ พระนาคเสนเถระ พระทีปังกรพุทธเจ้า พระวิปัสสีพุทธเจ้า นางมัลลิกา นางสุชาดา เป็นต้น
นอกจากนี้ ยังมีการให้ข้อมูลด้านภูมิศาสตร์ มีการระบุชื่อแม่น้ำบางสาย เช่น อจิรวดี คงคา โคธาวารี เนรัญชรา มหี สรภูและอโนมา เป็นต้น การระบุชื่อเมืองบางเมือง เกาะบางเกาะและสถานที่บางแห่ง เช่น กาสิปุระ เปนัมปังคณะ โกศล ป่าอิสิปตนะ ชมพูทวีป เชตวัน ตัมพปัณณิ ปาตลีบุตร ราชคฤห์ สาเกต สาวัตถี เป็นต้น
คัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง

คัมภีร์อัฏฐสาลินีได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ในประเทศที่นับถือพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทเป็นส่วนใหญ่ มีหลักฐานว่า ในราวพุทธศตวรรษที่ 23 พระมนีรัตนะ เถระ (Manirathana Thera) ได้แปลคัมภีร์สำคัญทางพุทธศาสนาเป็นจำนวนมากเป็นภาษาพม่า หนึ่งในนั้นคือคัมภีร์อัฏฐสาลินี  และต่อไปนี้ คือคัมภีร์ชั้นรองที่อธิบายเนื้อความในคัมภีร์อัฏฐสาลินีอีกเป็นทอด ๆ ไป ดังนี้
คัมภีร์ลีนัตถโชตนา มูลฎีกาธัมมสังคณี เป็นคัมภีร์ในระดับฎีกา พระอานันทาจารย์ แต่งที่ลังกาทวีป
คัมภีร์ลีนัตถปกาสินี อนุฎีกาธัมมสังคณี เป็นคัมภีร์ในระดับอนุฎีกาพระอานันทาจารย์ แต่งที่ลังกาทวีป
คัมภีร์อัฏฐสาลินีอัตถโยชนา เป็นคัมภีร์ในระดับโยชนา ซึ่งพระญาณกิตติเถระ ณ นครเชียงใหม่ แห่งอาณาจักรล้านนา ระหว่าง พ.ศ. 2028 - 2043
คัมภีร์คุยหัตถทีปนี เป็นคัมภีร์ในระดับคัณฐี ขยายความในธัมมสังคณี พระสารทัสสี เป็นผู้แต่ง
บรรณานุกรม

Bimala Charan Law. (1923). The Life and Work of Buddhaghosa. Calcutta : Thacker, Spink & Co.
Rohan L. Jayetilleke. (2007). Shwedagon Pagoda The Icon of Theravada Buddhism. in Budusarana. (2007/02/10). The Associated Newspapers of Ceylon Ltd.,
คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2550). วรรณคดีบาลี. กรุงเทพฯ. กองวิชาการ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาอดิศร ถิรสีโล. (2543). ประวัติคัมภีร์บาลี. กรุงเทพฯ. โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระพุทธโฆสะเถระ. สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถร) แปลและเรียบเรียง. (2554). วิสุทธิมรรคฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ. วัดมหาธาตุฯ
ธีรวัส บำเพ็ญบุญบารมี. ประวัติพระพุทธโฆษาจารย์. โครงการอนุรักษ์คัมภีร์
พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. อัฏฐสาลินี อรรถกถาธรรมสังคณี พระอภิธรรมปิฎก เล่ม 1 ภาค 1
พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. อัฏฐสาลินี อรรถกถาธรรมสังคณี พระอภิธรรมปิฎก เล่ม 1 ภาค 2
อากัตสึกิ (แก้ความกำกวม)

อากัตสึกิ หรือ อาคัตสึกิ (โรมาจิ: Akatsuki) อาจหมายถึง
อากัตสึกิ (ยานอวกาศ)
เรือพิฆาตชั้นอากัตสึกิ
บันเทิงคดี

อาคัตสึกิ (นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ) กลุ่มตัวละครในการ์ตูนนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ORB-01 อาคัตสึกิ
เรน อาคัตสึกิ ตัวละครในการ์ตูนแฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร
ดูเพิ่ม

อามิ (แก้ความกำกวม)
หลิมกอเหนี่ยว

ลิ้มโกวเนี้ย (จีน: 林府姑娘)หรือเรียกตามสำเนียงจีนกลางว่า หลินฝูกูเหนียง เป็นเทพเจ้าจีนที่ปรากฏและมีเรื่องราวอยู่นอกประเทศจีน  โดยมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับจังหวัดปัตตานี โดยมีชีวิตอยู่จริงในสมัยราชวงศ์หมิงในสมัยจักรพรรดิหมิงซื่อจงและเป็นเทพเจ้าจีนที่รู้จักและนับถือในประเทศไทยเป็นอันมาก.
หลินจือ

หลินจือ อาจหมายถึง
เมืองหลินจือ ในเขตปกครองตนเองทิเบตของประเทศจีน
เห็ดหลินจือ (Ganoderma lucidum)
อินดีโฮม

เครื่องหมายการค้าของอินดีโฮมภายหลังการควบรวมของเทลคอมเซล
อินดีโฮม (อักษรโรมัน: IndiHome, มาจากคำว่า บ้านดิจิทัลอินโดนีเซีย; Indonesia Digital Home) เป็นบริการโทรศัพท์บ้าน, อินเทอร์เน็ต แบะโทรทัศน์โปรโทคอลอินเทอร์เน็ต ซึ่งมีเทลคอมเซลเป็นเจ้าของตั้งแต่กรกฎาคม 2023 ก่อนหน้านี้ อินดีโฮมอยู่ภายใต้เทลคอมอินโดนีเซีย อินดีคอมเปิดตัวในปี 2015 เพื่อมาแทนที่สปีดดี สินค้าบริการของอินดีโฮมยังมีบริการดนตรีพกพาและโฮมออโตเมชั่นควบอยู่ด้วย
อินดีโฮมให้บริการได้กับเฉพาะบ้านเรือนหลังที่มีเครือข่ายไฟเบอร์ออพติกของเทลคอม (Telkom; FTTH) และพื้นที่ที่ยังคงใช้สายทองแดง เทลคอมกล่าวอ้างว่าสินค้าบริการของอินดีโฮมมีคำสั่งซื้อมากถึง 2,000 หน่วยต่อวันในตลอดปี 2015 ข้อมูลจากปี 2015 จำนวนลูกค้าของอินดีโฮมอยู่ที่ 350,000 คนทั่วประเทศ
สินค้า

บริการชุดอินเทอร์เน็ตของอินดีโฮมประกอบด้วย:
ซิงเกิลเพลย์ (Single Play) คือบริการเชื่อมต่อไฟเบอร์ออพติกกับบริการอินเทอร์เน็ต (Internet on Fiber/High Speed Internet) โดยมีหรือไม่มีสายดิน
ดูอัลเพลย์ (Dual Play) ให้บริการเชื่อมต่อไฟเบอร์ออพติกกับอินเทอร์เน็ตและบริการโทรศัพท์บ้าน
ทริพเพิลเพลย์ (Triple Play) เป็นบริการเชื่อมต่อไฟเบอร์ออพติกกับอินเทอร์เน็ต โทรศัพท์บ้าน และโทรทัศน์อินเทอร์เน็ตโพรโทคอล อินดีโฮมทีวี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สุนิสา สร้างไธสง

สุนิสา สร้างไธสง ชื่อเล่น แนนซี่ เป็นนักกีฬาฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ซึ่งในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2557 เธอเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันร่วมกับทีมชาติไทย ในรายการฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 ที่จัดขึ้น ณ นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม โดยทีมของเธอสามารถเป็นฝ่ายชนะฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนาม และได้รับสิทธิ์เข้าแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดา
ประวัติ

สุนิสา สร้างไธสง มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา เธอมีความชื่นชอบกีฬาตั้งแต่วัยเด็ก ครั้นเมื่อเข้าสู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เธอได้แข่งขันฟุตบอลหญิงในอำเภอบัวใหญ่ กระทั่งได้รับการทาบทามจากแมวมองให้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนศึกษานารี ณ กรุงเทพมหานคร เมื่อศึกษาที่โรงเรียนแห่งนี้เพียงเทอมเดียว เธอก็ได้เข้าร่วมแข่งขันให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ที่ประเทศเกาหลีใต้เป็นรายการแรก
จากนั้น สุนิสาก็เข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติมาโดยตลอด ทั้งรุ่น 17 ปี, 19 ปี รวมถึงฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยชุดใหญ่ ซึ่งเธอมักเป็นตัวเลือกแรก ๆ ของผู้ฝึกสอนให้เข้าทำหน้าที่ในตำแหน่งแบ็กซ้าย
ปี พ.ศ. 2552 สุนิสาเข้าแข่งขันฟุตบอลให้แก่วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย ในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36
เดือนกันยายน พ.ศ. 2555 สุนิสาเป็นหนึ่งในผู้ทำหน้าที่ให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ในการแข่งขันเอเอฟเอฟวีเมนส์แชมเปียนชิพ 2012 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศเวียดนาม ส่วนในเดือนกันยายนปีถัดมา เธอได้เข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติไทยในรายการเอเอฟเอฟวีเมนส์แชมเปียนชิพ 2013 ที่จัดขึ้น ณ ย่างกุ้ง ประเทศเมียนมาร์
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 สุนิสาได้เป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ในรายการฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่จัดขึ้น ณ เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมาร์ ซึ่งสุนิสาได้รับการยกย่องจากแฟนเป็นจำนวนมากถึงวีรกรรมของเธอ โดยเธอได้รับบาดเจ็บเมื่อครั้งที่พบกับฟุตบอลหญิงทีมชาติเมียนมาร์ และทางแพทย์ได้ใส่เฝือกพร้อมให้เธอพักรักษาอย่างน้อย 6 สัปดาห์ ทว่าจากนั้นไม่ถึง 48 ชั่วโมง เธอได้ถอดเฝือกออกและขอทางทีมผู้ฝึกสอนแข่งขันต่อ โดยทุกคนต่างรู้ดีว่าสภาพของเธอยังไม่สมบูรณ์ กระนั้น เธอก็สามารถแสดงฝีเท้าได้อย่างยอดเยี่ยม เมื่อครั้งที่เป็นฝ่ายชนะฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนามในรอบชิงชนะเลิศ และคว้ารางวัลเหรียญทองได้สำเร็จ
ชีวิตส่วนตัว

สุนิสามักได้รับเชิญให้ร้องเพลงหมอลำทางรายการโทรทัศน์ ครั้งหนึ่ง สุนิสาเคยขอนวลพรรณ ล่ำซำ ซึ่งเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยซื้อรองเท้าส้นสูงให้แก่เธอ หากสามารถไปฟุตบอลโลกหญิง 2015 ได้สำเร็จ
เกียรติประวัติ

เหรียญทอง ฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมาร์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2557 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 6 เหรียญทองดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ท.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สุนิสา สร้างไธสง
ประวัติ สุนิสา สร้างไธสง[ลิงก์เสีย]
| ด ค กทีมชาติไทย – ฟุตบอลโลกหญิง 2019 |
| --- | --- | --- |
|  1 วราภรณ์  2 กาญจนาพร  3 ณัฐกานต์  4 ดวงนภา  5 อินทร์อร  6 พิกุล  7 ศิลาวรรณ  8 สุชาวดี  9 วารุณี  10 สุนิสา  11 สุดารัตน์  12 รัตติกาล  13 อรทัย  14 เสาวลักษ์  15 อรพินท์  16 ขวัญฤดี  17 ธนีกาญจน์  18 สุกัญญา  19 พิสมัย  20 วิลัยพร  21 กาญจนา  22 ทิฟฟานี่  23 พรพิรุณ  ผู้ฝึกสอน: หนึ่งฤทัย   |  1 วราภรณ์  2 กาญจนาพร  3 ณัฐกานต์  4 ดวงนภา  5 อินทร์อร  6 พิกุล  7 ศิลาวรรณ  8 สุชาวดี  9 วารุณี  10 สุนิสา  11 สุดารัตน์  12 รัตติกาล  13 อรทัย  14 เสาวลักษ์  15 อรพินท์  16 ขวัญฤดี  17 ธนีกาญจน์  18 สุกัญญา  19 พิสมัย  20 วิลัยพร  21 กาญจนา  22 ทิฟฟานี่  23 พรพิรุณ  ผู้ฝึกสอน: หนึ่งฤทัย   |  |
จากซ้ายไปขวา: สุนิสา สร้างไธสง, กาญจนา สังข์เงิน และดวงนภา ศรีตะลา
สาธารณรัฐเช็กในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศเช็ก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเช็กได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 15 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Aleš Kisý | Shot Put F53 |  |  |  |  |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศเช็กในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเช็กในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเช็กที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรี

| เขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| --- | --- |
จังหวัดสิงห์บุรี
เขตเลือกตั้งในปัจจุบัน
จำนวนเขต: 1
คะแนนเสียง: 42,292 (พลังประชารัฐ)
เขตเลือกตั้งปัจจุบัน
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2476
ที่นั่ง: พลังประชารัฐ (1)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: ดูในบทความ
จังหวัดสิงห์บุรี มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 1 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 1 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดสิงห์บุรีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายแข วัจนลักขณะ
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 5 สมัย ได้แก่นายเพียรศักดิ์ นิสสัยสุข
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
ธนาคมานุสรณ์ (2 คน) ได้แก่ นายชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ และนายโชติวุฒิ ธนาคมานุสรณ์
เขตเลือกตั้ง

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| การเลือกตั้ง | เขตเลือกตั้ง | แผนที่ | จำนวน ส.ส. |
| พ.ศ. 2476 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2480 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2481 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2489 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2491 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2492 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2495 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2500/1 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2500/2 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2512 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2518 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2519 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2522 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2526 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2529 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2531 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2535/1 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2535/2 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2538 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2539 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2544 | · เขตเลือกตั้งที่ 1 : อำเภอเมืองสิงห์บุรีและอำเภออินทร์บุรี (ยกเว้นตำบลห้วยชัน) · เขตเลือกตั้งที่ 2 : อำเภอบางระจัน, อำเภอค่ายบางระจัน, อำเภอพรหมบุรี, อำเภอท่าช้าง และอำเภออินทร์บุรี (เฉพาะตำบลห้วยชัน) |  | 2 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2548 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2549 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2550 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2554 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2557 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2562 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
| พ.ศ. 2566 | เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด |  | 1 คน (เขตละ 1 คน) |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 1–7; พ.ศ. 2476–2495

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชุดที่ | การเลือกตั้ง | เขตเลือกตั้งที่ 1 |
| ชุดที่ 1 | พ.ศ. 2476 | นายแข วัจนลักขณะ |
| ชุดที่ 2 | พ.ศ. 2480 | นายอำไพ อิศรางกูร ณ อยุธยา |
| ชุดที่ 3 | พ.ศ. 2481 | นายอำไพ อิศรางกูร ณ อยุธยา |
| ชุดที่ 4 | มกราคม พ.ศ. 2489 | ขุนขจิตสารกรรม |
| ชุดที่ 4 | สิงหาคม พ.ศ. 2489 | – (เลือกตั้งเพิ่มเติม) |
| ชุดที่ 5 | พ.ศ. 2491 | นายทรัพย์ ภานุทัต |
| ชุดที่ 5 | พ.ศ. 2492 | – (เลือกตั้งเพิ่มเติม) |
| ชุดที่ 7 | พ.ศ. 2495 | นายเพียรศักดิ์ นิสสัยสุข |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 8–20; พ.ศ. 2500–2539

บทความหลัก: จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538, และ จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชุดที่ | การเลือกตั้ง | เขตเลือกตั้งที่ 1 |
| ชุดที่ 8 | กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 | นายเพียรศักดิ์ นิสสัยสุข |
| ชุดที่ 9 | ธันวาคม พ.ศ. 2500 | นายเพียรศักดิ์ นิสสัยสุข |
| ชุดที่ 10 | พ.ศ. 2512 | นายเพียรศักดิ์ นิสสัยสุข |
| ชุดที่ 11 | พ.ศ. 2518 | นายสวัสดิ์ ขวัญเมือง |
| ชุดที่ 12 | พ.ศ. 2519 | นายประเจิด สุริย์จามร |
| ชุดที่ 13 | พ.ศ. 2522 | นายเพียรศักดิ์ นิสสัยสุข |
| ชุดที่ 14 | พ.ศ. 2526 | พลตำรวจโท สืบ พงษ์สุวรรณ |
| ชุดที่ 15 | พ.ศ. 2529 | พันเอก บุลศักดิ์ โพธิเจริญ |
| ชุดที่ 16 | พ.ศ. 2531 | พันเอก บุลศักดิ์ โพธิเจริญ |
| ชุดที่ 17 | มีนาคม พ.ศ. 2535 | นายประเทือง วิจารณ์ปรีชา |
| ชุดที่ 18 | กันยายน พ.ศ. 2535 | นายประเทือง วิจารณ์ปรีชา |
| ชุดที่ 19 | พ.ศ. 2538 | พลตำรวจโท ธนู หอมหวล |
| ชุดที่ 20 | พ.ศ. 2539 | นายประเทือง วิจารณ์ปรีชา |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 21; พ.ศ. 2544

บทความหลัก: จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
| --- | --- |
เขต: ชุดที่ 21 พ.ศ. 2544
1: นายชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์
2: นายพายัพ ปั้นเกตุ (  / เลือกตั้งซ่อม)
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 22–26; พ.ศ. 2548–2566

บทความหลัก: จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554, จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562, และ จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชุดที่ | การเลือกตั้ง | เขตเลือกตั้งที่ 1 |
| ชุดที่ 22 | พ.ศ. 2548 | นายพายัพ ปั้นเกตุ (  / เลือกตั้งซ่อม) |
| ชุดที่ 23 | พ.ศ. 2550 | นายชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ (ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี) |
| ชุดที่ 23 | พ.ศ. 2550 | นายโชติวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ (แทนนายชัยวุฒิ) |
| ชุดที่ 24 | พ.ศ. 2554 | นายสุรสาล ผาสุข |
| ชุดที่ 25 | พ.ศ. 2562 | นายโชติวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ |
| ชุดที่ 26 | พ.ศ. 2566 | นายโชติวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ |
รูปภาพ

นายประเทือง วิจารณ์ปรีชา
นายชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์