stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผนังเซลล์
ผนังเซลล์ของพืช

เป็นชั้นที่อยู่นอกสุดของเซลล์พืช มีบทบาทในการยึดเซลล์เข้าด้วยกันให้เป็นเนื้อเยื่อ โครงสร้างประกอบด้วยโมเลกุลของเซลลูโลสที่เป็นองค์ประกอบหลักของผนังเซลล์มีลักษณะเป็นสาย เรียงตัวตามยาวเป็นกลุ่มๆ แต่ละกลุ่มเรียกไมเซล (Micelle) ซึ่งประกอบด้วยเซลลูโลส 100 โมเลกุล ไมเซลแต่ละกลุ่มมาเรียงตัวกันแบบหลวมๆ เชื่อมโยงกันเป็นตาข่าย ภายในช่องระหว่างสายของไมเซลมีสารกลุ่มลิกนิน คิวติน ซูเบอริน และเพกตินแทรกอยู่ จากนั้นไมเซลแต่ละกลุ่มรวมตัวกันเป็นไมโครไฟบริลซึ่งมีเซลลูโลสราว 2,000 โมเลกุล ไมโครไฟบริลมารวมตัวกันเป็นแมกโครไฟบริล ซึ่งมีเซลลูโลส ประมาณ 500,000 โมเลกุลช่องว่างระหว่างเส้นใยเหล่านี้มีสารที่ไม่ใช่เซลลูโลสแทรกอยู่
การเรียงตัวของไมโครไฟบริลในผนังเซลล์ชั้นแรกและชั้นที่สองจะต่างกันผนังเซลล์ชั้นแรกสร้างขึ้นระหว่างที่เซลล์กำลังเจริญเติบโต เส้นใยที่สร้างครั้งแรกจะเรียงไขว้กัน เมื่อเซลล์ขยายขนาด ไมโครไฟบริลเดิมถูกดึงตัวไปในแนวต่างๆกัน และมีการสร้างไมโครไฟบริลใหม่ๆตลอดเวลา เมื่อเจริญเต็มที่ ไมโครไฟบริลที่สร้างก่อนมักจะเรียงตัวขนานตามแนวแกนตามยาวของเซลล์ ส่วนไมโครไฟบริลที่สร้างขึ้นภายหลังเรียงตัวในแนวขวางเป็นวงรอบเซลล์ และอยู่ชิดกับเยื่อหุ้มเซลล์มากกว่า ส่วนผนังเซลล์ชั้นที่สองนั้น สร้างขึ้นหลังจากเซลล์หยุดขยายขนาดแล้ว การเรียงตัวจึงเป็นระเบียบกว่าผนังเซลล์ชั้นแรก
ผนังเซลล์ของพืชไม่ได้เป็นส่วนที่ทึบตันตลอด แต่จะมีช่องให้เซลล์ที่อยู่ใกล้เคียงกันสามารถส่งสารเคมีระหว่างกันได้และยอมให้น้ำและสารอาหารผ่านได้ โดยผ่านบริเวณที่มีผนังบางหรือเป็นรูเรียก พิท (Pit) ซึ่งมีช่องเล็ก ๆ ให้ไซโตพลาสซึมผ่านได้ เรียกพลาสโมเดสมาตา (Plasmodesmata)
ผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์ (Middle lamella) เป็นชั้นที่เกิดขึ้นเมื่อเซลล์พืชแบ่งตัว ประกอบด้วยเพกตินที่อยู่ในรูปแคลเซียมเพกเตต และแมกนีเซียมเพกเตต อยู่ตรงกลางระหว่างผนังเซลล์ชั้นแรกของเซลล์ 2 เซลล์ มีขนาดบางมากและมีคุณสมบัติเหนียว มองไม่เห็นด้วยกล้องจุลทรรศน์ทั่วไป
ผนังเซลล์ปฐมภูมิ (Primary cell wall) เป็นผนังเซลล์ชั้นแรกที่เซลล์สร้างขึ้น ตั้งแต่ระยะที่กำลังเติบโตจนถึงโตเต็มที่ อยู่ด้านนอกสุดของเซลล์ ประกอบด้วยแชเซลลูโลส(cellulose) เฮมิเซลลูโลส เพกติน เซลล์พืชที่มีเฉพาะผนังเซลล์ชั้นนี้ เช่น เซลล์พาเรนไคมา
ผนังเซลล์ทุติยภูมิ (Secondary cell wall) เป็นผนังชั้นในสุด สร้างขึ้นหลังจากที่เซลล์หยุดขยายตัว ประกอบด้วยเซลลูโลส ซูเบอริน (Suberin) คิวติน (Cutin) มีความหนาและแข็งแรงกว่าผนังเซลล์ชั้นแรก การที่มีลิกนินและซูเบอรินเป็นส่วนประกอบ ทำให้น้ำไม่สามารถผ่านผนังเซลล์ชั้นนี้ได้ เซลล์ที่สร้างผนังเซลล์ชั้นนี้สมบูรณ์แล้วมักจะตาย ตัวอย่างเซลล์ที่มีผนังเซลล์ชั้นนี้คือเส้นใย (Fiber) เทรคีด (Tracheid) และสเคลอเรนไคมา (Sclerenchyma)
ผนังเซลล์ของพืชและสาหร่ายสีเขียว

คือ cellulose(ในdiatom มี silica เพิ่มเข้ามาด้วย)
ผนังเซลล์ของรา

ในพวกเห็ด รา ยีสต์มีสารเคลือบเซลล์หรือผนังเซลล์เป็นพวกสารไคทิน (chitin) ซึ่งเป็นสารพวกเดียวกันกับเปลือกกุ้งและแมลง ไคทินจัดเป็นคาร์โบไฮเดรตชนิดหนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยหน่วยย่อย คือ N-acetyl glucosamine มายึดเกาะกันด้วย ß-1,4 glycosidic bond
ผนังเซลล์ของแบคทีเรียและสาหร่ายสีน้ำเงินแกมเขียว

คือ peptidoglycan(murein) ซึ่งเกิดจากโปรตีนรวมตัวกับคาร์โบไฮเดรต
ผนังเซลล์ของสาหร่าย

ผนังเซลล์ของสาหร่ายสีแดง คือ Agar เป็นวุ้นที่มีองค์ประกอบป็น galactose
ผนังเซลล์ของสาหร่ายสีน้ำตาล คือ algin
ผนังเซลล์ของสาหร่ายสีทอง คือ ซิลิกา
แหล่งข้อมูลอื่น

Cell wall ultrastructure
The Cell Wall
เก็บถาวร 2007-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กโครงสร้างของเซลล์ / ออร์แกเนลล์ |
| --- | --- |
ระบบเอนโดเมมเบรน:  เยื่อหุ้มเซลล์  นิวเคลียส  ร่างแหเอนโดพลาซึม  กอลไจแอปพาราตัส  พาเรนทีโซม  ออโทฟาโกโซม  เวสิเคิล เอกโซโซม  ไลโซโซม  เอนโดโซม  ฟาโกโซม  แวคิวโอล  อะโครโซม  ไซโทพลาสมิกแกรนูล เมลาโนโซม  ไมโครบอดี  ไกลออกซิโซม  เพอรอกซิโซม  ไวเบล–ปาลาเดบอดี 
ไซโทสเกเลตัน:  ไมโครฟิลาเมนต์  อินเทอร์มีเดียทฟิลาเมนท์  ไมโครทูบูล  ไซโทสเกเลตันในโพรแคริโอต  Microtubule organizing center เซนโทรโซม  เซนทริโอล  เบซัลบอดี  สปินเดิลโพลบอดี  ไมโอไฟบริล  อุนดุลิโพเดียม ซิเลีย  แฟลเจลลัม  แอกโซนีม  เรเดียลสโปค  ซูโดโพเดียม  ลาเมลลิโพเดียม  ฟิโลโพเดียม 
สิ่งมีชีวิตร่วมอาศัยภายใน:  ไมโทคอนเดรีย  พลาสติด คลอโรพลาสต์  โครโมพลาสต์  เจอรอนโทพลาสต์  ลิวโคพลาสต์  อะไมโลพลาสต์  เอไลโอพลาสต์  โปรตีโนพลาสต์  แทนโนโซม 
โครงสร้างภายในอื่น ๆ:  นิวคลีโอลัส  อาร์เอ็นเอ ไรโบโซม  สไปลซิโอโซม  Vault  ไซโทพลาซึม ไซโทซอล  อินคลูชัน  โปรทีเอโซม 
โครงสร้างภายนอก:  อาร์คีลลัม  ผนังเซลล์  สารเคลือบเซลล์ 
โครงสร้างระดับโมเลกุลของผนังเซลล์ปฐมภูมิในพืช
ผู้บรรยายเรื่อง

ระวังสับสนกับ ผู้เล่าเรื่อง
ผู้บรรยายเรื่อง (อังกฤษ: narrator) ในงานวรรณกรรม, ภาพยนตร์, ละคร, การเล่าเรื่องโดยตรง และอื่น ๆ หมายถึงผู้สื่อหรือถ่ายทอดเรื่องราวแก่ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู เมื่อผู้บรรยายเรื่องเป็นทั้งผู้มีบทบาทในเรื่องด้วย ผู้บรรยายก็อาจจะเรียกว่า “viewpoint character” ผู้บรรยายเรื่องคือองค์ประกอบหนึ่งในสามของการบรรยายเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องชนิดใน องค์ประกอบอีกสองอย่างคือนักเขียน และ “ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู”
ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถานกำหนดว่าคำว่า “narrator” แปลว่า “ผู้เล่าเรื่อง” แต่ในภาษาอังกฤษคำว่า “narrator” มีความหมายที่แคบกว่าคำว่า “storyteller” หรือ “ผู้เล่าเรื่อง” ฉะนั้นคำว่า “narrator” จึงมาแปลว่า “ผู้บรรยายเรื่อง”
ทั้งผู้ประพันธ์และผู้อ่านอยู่ในโลกของความเป็นจริง หน้าที่ของผู้ประพันธ์คือการสร้างจักรวาล ตัวละคร และเหตุการณ์ภายในเรื่อง หน้าที่ของผู้อ่านคือการทำความเข้าใจและการตีความหมายของเรื่อง ผู้บรรยายเรื่องเท่านั้นที่เป็นผู้เดียวที่อยู่ในโลกที่สร้างขึ้นโดยผู้ประพันธ์ผู้มีหน้าที่เสนอเรื่องที่เกิดขึ้นที่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจ
ผู้บรรยายเรื่องอาจจะบรรยายเรื่องจากมุมมองของตนเอง หรือจากมุมมองของตัวละครตัวใดตัวหนึ่งในเรื่อง การบรรยายเรื่องหรือกระบวนการของบรรยายเรื่องเรียกว่า “การบรรยายเรื่อง” (narration)
การอรรถาธิบาย (exposition), การโต้แย้ง (argumentation), การบรรยาย (description) และการบรรยายเรื่องเป็นวิธีสี่วจนิพนธ์ (rhetorical modes) ในความหมายที่แคบลงของ “ผู้บรรยายเรื่อง” ในนวนิยายหมายถึงการบรรยายเรื่องราวที่เกิดขึ้นโดยผู้บรรยายเรื่องโดยตรงต่อผู้อ่าน
ส่วนแนวคิดของ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” (unreliable narrator) (ตรงกันข้ามกับผู้ประพันธ์) มามีความสำคัญขึ้นในการเขียนนวนิยายในคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนกระทั่งเมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 การวิพากษ์วรรณกรรมเกิดขึ้นเฉพาะงานกวีนิพนธ์ ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มี “ผู้บรรยายเรื่อง” ที่ต่างไปจากผู้ประพันธ์ แต่นวนิยายที่มีโลกที่สร้างขึ้นก่อให้เกิดปัญหา โดยเฉพาะเมื่อ “ผู้บรรยายเรื่อง” มีความเห็นที่แตกต่างจากผู้ประพันธ์เป็นอันมาก
ดูเพิ่ม

การเล่าเรื่อง (storytelling)
การบรรยายเรื่อง (narration)
ผู้ปกครองควรแนะนำ

ป้ายผู้ปกครองควรแนะนำ ในปัจจุบัน
ผู้ปกครองควรแนะนำ (อังกฤษ: Parental Advisory) เป็นข้อความที่ประทับโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ติดกับเพลงและแผ่นเสียงในสหรัฐอเมริกาที่มีเนื้อหาหยาบคาย หรือเรื่องทางเพศที่เกินกว่าจะรับได้ แต่เดิมเริ่มมีการติดป้ายคำว่า "explicit lyrics" (เนื้อเพลงโจ่งแจ้ง) ในปี ค.ศ. 1985 หลังจากได้รับความกดดันจากศูนย์ข้อมูลดนตรีผู้ใหญ่ (Parents Music Resource Center (PMRC)) ในปี ค.ศ. 2000 PMRC ได้ทำงานร่วมกับ RIAA เพื่อกำหนดมาตรฐานของป้าย โดยได้ออกแบบป้ายขาว-ดำที่เป็นที่คุ้นเคยในปัจจุบัน
อัลบั้มแรก ๆ ที่ได้รับป้ายอย่างเช่น อัลบั้ม ดานซิก ของแดนซิก, อัลบั้ม ลูเดอร์แตนเลิฟ ของซาวด์การ์เดน, อัลบั้ม อาเพติเตฟอร์ดีสตรัคชัน ของกันส์แอนด์โรส และอัลบั้ม แอสแนสตี้แอสเธย์วันนาบี ของทูไลฟ์ครูว์ โดยสติ๊กเกอร์จะติดอยู่บนกระดาษแก้วของอัลบั้ม สำหรับอัลบั้มฮิปฮอปอัลบั้มแรกที่ได้รับป้ายคืออัลบั้มเปิดตัวของไอซ์-ที ที่ชื่อ ไรม์เพย์ส ออกในปี ค.ศ. 1987 ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับแก๊งสตาร์แร็ป ต่อมากับอัลบั้มในชื่อเดียวกับศิลปินของแดนซิก เช่นเดียวกับอีกหลายอัลบั้มหลังปี ค.ศ. 1992 ที่ป้ายจะติดไปกับการออกแบบปกเลย
ผื่นหลายรูปแบบจากแสงแดด

| ผื่นหลายรูปแบบจากแสงแดด (Polymorphous light eruption)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: L56.4
ICD-9: 692.72
DiseasesDB: 10327
eMedicine: derm/342
ผื่นหลายรูปแบบจากแสงแดด (อังกฤษ: polymorphous/polymorphic light eruption: PLE/PMLE) เป็นโรคแพ้แสงแดดชนิดหนึ่ง คือแพ้รังสีอัลตราไวโอเลตเป็นตัวกระตุ้นทำให้เกิดผื่นแพ้
อาการ

เมื่อโดนแดดจะมีอาการคันยิบๆ จะเป็นมากที่หน้า มือ ผิวหนังจะแห้งแตกลึกไปถึงเนื้อในผิว ที่ศีรษะจะเป็นสะเก็ดและคัน
การตรวจวินิจฉัย

ต้องตรวจวิเคราะห์ยืนยันจากหน่วยรังสีวิทยาว่าเกิดจากการแพ้แสงแดดหรือไม่ และตรวจว่าแพ้รังสียูวีบีหรือยูวีเอแล้วจึงทำการรักษาให้ตรงจุด
การป้องกันและรักษา

หลีกเลี่ยงแสงแดดหรือปกปิดร่างกายให้ปลอดภัยจากแสงแดด
ครีมกันแดดที่ป้องกันยูวีเอและยูวีบี ซึ่งมีค่า SPF 40 ขึ้นไป และทาทับทุกๆ 2 ชั่วโมง
สวมหมวกปีกกว้างสีเข้ม สามารถป้องกันรังสียูวีที่กระทบที่หน้าได้ 50-80 %
กางร่มให้ห่างจากผิวหนัง 10-20 เซนติเมตร
ฟิล์มกรองแสงรถยนต์ ปัจจุบันฟิล์มกรองแสงสามารถกรองแสงได้แทบทุกความยาวคลื่น
ผู้พิทักษ์

ผู้พิทักษ์ (อังกฤษ: custodian) หมายถึง บุคคลซึ่งศาลมีคำสั่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองดูแลคนเสมือนไร้ความสามารถ
ผลเฉลยของสมการชเรอดิงเงอร์สำหรับศักยะขั้นบันได

ในกลศาสตร์ควอนตัมและทฤษฎีการกระเจิง ศักย์แบบขั้นบันได (อังกฤษ: step potential) แบบ 1 มิติ เป็นระบบในอุดมคติที่ใช้ในการอธิบายคลื่นอนุภาคที่มีการตกกระทบ การสะท้อน และการทะลุผ่าน ในหัวข้อนี้ จะใช้สมการชเรอดิงเงอร์ที่ไม่ขึ้นกับเวลาแก้ปัญหาการเคลื่อนที่ของอนุภาคในศักย์ แบบ 1 มิติ
การคำนวณ > สมการชเรอดิงเงอร์และฟังก์ชันของศักย์

สมการชเรอดิงเงอร์ที่ไม่ขึ้นกับเวลาสำหรับฟังก์ชันคลื่น  คือ
โดยที่
H คือ ฮามิลโทเนียน
ħ คือ ค่าคงตัวของพลังค์แบบลดค่า
m คือ มวล
E คือ พลังงานของอนุภาค
ศักย์แบบขั้นบันได มีสมการเป็น
โดยสิ่งกีดขวางจะอยู่ที่ตำแหน่ง x = 0 ศักย์แบบขั้นบันได จะแบ่งพื้นที่เป็น 2 ส่วน คือ x < 0 และ x > 0 ซึ่งทั้ง 2 ส่วนนี้จะมีศักย์เป็นค่าคงที่
การแก้ปัญหาสมการชเรอดิงเงอร์สามารถเขียนเป็นการซ้อนทับ (Superposition) ของคลื่นที่เคลื่อนที่ไปทางซ้ายและทางขวา โดยที่
ซึ่งทั้ง 2 สมการมีรูปแบบเดียวกับความสัมพันธ์ของเดอบรอย์
การคำนวณ > เงื่อนไขขอบเขต

ฟังก์ชันคลื่นในทั้งสองบริเวณจะต้องมีความต่อเนื่องของฟังก์ชันคลื่นและอนุพันธ์ที่บริเวณรอยต่อ x = 0 ดังสมการ
วิเคราะห์ผลการคำนวณ

ให้อนุภาคแต่ละตัวมีพลังงาน  ตกลงบนศักย์จากด้านซ้านมือของศักย์แบบขั้น โดยแบ่งพิจารณาเป็น 2 กรณี ดังนี้
วิเคราะห์ผลการคำนวณ > เมื่อ E < V0

ในกรณีนี้ตามกลศาสตร์ดั้งเดิม อนุภาคจะผ่านศักย์แบบขั้นไปได้เสมอ แต่สำหรับกลศาสตร์ควอนตัมจะมีโอกาสข้ามศักย์แบบขั้นได้จำกัด บางครั้งอนุภาคจะสะท้อนกลับ จะพบว่าในบริเวณ x < 0 จะมีทั้งคลื่นที่ตกกระทบและคลื่นสะท้อน ส่วนในบริเวณ x > 0 จะมีแต่คลื่นที่ทะลุผ่านอย่างเดียว โดยมีสัมประสิทธิ์การทะลุผ่านและการสะท้อน ดังนี้
วิเคราะห์ผลการคำนวณ > เมื่อ E > V0

ฟังก์ชันคลื่นในบริเวณ x < 0 ยังมีลักษณะเหมือนเดิม ส่วนบริเวณ x > 0 มีความน่าจะเป็นของการพบอนุภาคอยู่บ้าง ซึ่งตามกลศาสตร์ดั้งเดิมไม่มีโอกาสพบอนุภาคเลย
Scattering at a finite potential step of height V0, shown in green. The amplitudes and direction of left and right moving waves are indicated. Yellow is the incident wave, blue are reflected and transmitted, red does not occur. E > V0 for this figure.
ผีกัดอย่ากัดตอบ

| ผีกัดอย่ากัดตอบ |
| --- | --- |
หน้าปกดีวีดี
กำกับ: ริกกี้ หลิว
อำนวยการสร้าง: หง จินเป่า
นักแสดงนำ: หลิน เจิ้งอิง เฉิน เสี่ยวโห่ว ริกกี้ ฮุย หลี่ ไช่ฟ่ง หยวน หวา  อู๋ เอี่ยวฮั่น
กำกับภาพ: ปีเตอร์ งอร์
ตัดต่อ: ปีเตอร์ ชุง
ดนตรีประกอบ: 鬼新娘 (Ghost Bride)
บริษัทผู้สร้าง: โบโฮ ฟิล์ม  
ผู้จัดจำหน่าย: โกลเด้น ฮาเวิร์ส (ฮ่องกง)  นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ (ไทย)
วันฉาย: 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985
ความยาว: 96 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง
ก่อนหน้านี้: -
ต่อจากนี้: Mr. Vampire II (ค.ศ. 1986)
ข้อมูลจาก IMDb
ผีกัดอย่ากัดตอบ (อังกฤษ: Mr. Vampire, จีนตัวเต็ม: 殭屍先生, จีนตัวย่อ: 僵尸先生, พินอิน: Jiāngshī Xiānshēng) ภาพยนตร์สัญชาติฮ่องกง ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1985 นำแสดงโดยหลิน เจิ้งอิง, เฉิน เสี่ยวโห่ว, ริกกี้ ฮุย, หลี่ ไช่ฟ่ง, อู๋ เอี่ยวฮั่น กำกับการแสดงโดยริกกี้ หลิว
เรื่องย่อ

อาจิ่ว (หลิน เจิ้งอิง) นักพรตเต๋าเป็นผู้ชำนาญการปราบผีดิบ อาจิ่วพร้อมด้วย อาหมั่น (ในฉบับพากย์ไทยเรียก "ไอ้อ่ำ" แสดงโดยริกกี้ ฮุย) กับอาโจว (เฉิน เสี่ยวโหว) 2 ลูกศิษย์ ได้ถูกเศรษฐีเหยิ่น ซึ่งมีลูกสาวสวยอายุ 18 ที่เพิ่งเรียนแต่งหน้ามาจากเซินเจิ้น คือ ถิ่งถิ่ง (หลี่ ไช่ฟง) ว่าจ้างให้ย้ายหลุมศพของบิดาตนเอง ที่ถูกหมอดูหาที่ดินฝังให้เมื่อ 20 ปีก่อน แต่ทว่ากิจการของเศรษฐีเหยิ่นกลับไม่ดี เมื่อเปิดฝาโลงออก อาจิ่วต้องตะลึงเมื่อพบว่าศพของบิดาเศรษฐีเหยิ่น (หยวน หวา) ยังดูไม่เน่าเปื่อย และเชื่อว่าศพนี้ต้องกลายเป็นผีดิบแน่ เมื่อเคลื่อนย้ายศพไปไว้ที่สำนัก ก็ฟื้นขึ้นมาเป็นผีดิบออกอาละวาด เศรษฐีเหยิ่นถูกกัดกลายเป็นผีดิบไปอีกตน ขณะที่อาหมั่นขณะกำลังสู้กับผีดิบ อาหมั่นก็พลาดท่าถูกกัดไปอีกคน ขณะที่อาโจวก็ถูกวิญญาณของสาวลึกลับ (หวัง ซิ่วเฟิง) ที่มาหลงรักหลอกล่อให้เป็นทาสของตน
เบื้องหลังและความสำเร็จ

ผีกัดอย่ากัดตอบเป็นภาพยนตร์ฮ่องกงที่ผสมผสานหลายอารมณ์ ทั้งสยองขวัญ, น่ากลัว, ตลก และฉากแอ๊กชันแบบภาพยนตร์กังฟูเข้าไว้ด้วยกันอย่างกลมกลืนและลงตัว เป็นผลงานการอำนวยการแสดงโดยหง จินเป่า จากบริษัทโบโฮ ฟิล์ม ของหง จินเป่า เอง
โดยมี หลิน เจิ้งอิง นักแสดงร่างเล็กและสตั๊นแมนในแบบกังฟูมารับบท อาจิ่ว อาจารย์ปราบผีตัวเอกของเรื่อง ซึ่งแสดงได้อย่างโดดเด่น จนทำให้บทนี้กลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวไปตราบจนผลงานการแสดงเรื่องสุดท้ายในชีวิต เมื่อ ค.ศ. 1997 และยังมีนักแสดงอีกจำนวนหนึ่งมารับบทประกอบที่เป็นสีสันมากมายในเรื่อง
ภาพยนตร์เมื่อออกฉายแล้วประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก  และได้มีภาคตามมาอีก 3 ภาคในหลายปีต่อมา อีกทั้งยังถือได้ว่าเป็นต้นแบบของภาพยนตร์ในแนวเดียวกันนี้ตามมาอีกหลายเรื่อง ในทางด้านรางวัล ได้มีชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกงมากถึง 11 รางวัล
สื่อที่แยกออกไป > วิดีโอเกม

บทความหลัก: เรเง็งโดชิ
ผีกัดอย่ากัดตอบได้รับการสร้างเป็นวิดีโอเกมภาษาญี่ปุ่นในชื่อเรเง็งโดชิ (霊幻道士) ที่เผยแพร่โดยบริษัทโพนีแคนยอน และบางฉากในเกมนำมาจากภาพยนตร์ วิดีโอเกมดังกล่าวได้รับการวางจำหน่ายสำหรับแฟมิคอมในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1988 และในสหรัฐเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1990 ภายใต้ชื่อแฟนทอมไฟเตอร์โดยผู้จำหน่ายคือเอฟซีไอ อิงก์ และดีเวลอปเปอร์แมริอาเนต ซึ่งเกมนี้นักเล่นเกมชาวไทยสมัยก่อนเรียกกันในชื่อเปาเปา หรือเปาเปา ผีเพื่อนซี้
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศจีน
สถานีย่อยภาพยนตร์
ข้อมูลจาก IMDb
ผิวกำลังสอง

ผิวกำลังสอง หรือ ควอดริก (อังกฤษ: quadric surface) ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึง ผิว (hypersurface) ใน D มิติ ซึ่งกำหนดโดยคำตอบหรือทางเดินรากของสมการพหุนามกำลังสอง (quadratic polynomial) ถ้าเราพิจารณาพิกัด  \{x_{0},x_{1},x_{2},\ldots ,x_{D}\} ผิวกำลังสองถูกกำหนดด้วยสมการพีชคณิตดังต่อไปนี้
โดย Q คือ เมทริกซ์ มิติ D+1 และ P คือ เวกเตอร์ มิติ D+1 และ R คือ ค่าคงที่  ค่าของ Q, P และ R มักกำหนดเป็นจำนวนจริงหรือจำนวนเชิงซ้อน แต่อาจเป็นค่าฟีลด์ใด ๆ  โดยทั่วไปแล้วคำตอบหรือทางเดินรากของกลุ่มของพหุนามนั้นเรียกว่าประเภทเชิงพีชคณิต (algebraic variety) ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของเรขาคณิตเชิงพีชคณิต (algebraic geometry) ควอดริกนั้นเป็นประเภทหนึ่งของประเภทเชิงพีชคณิต และประเภทของภาพฉายนั้นจะสมสัณฐานกับการตัดกันของควอดริก
สมการบรรทัดฐานของผิวกำลังสองใน 3 มิติ และมีจุดศูนย์กลางที่ (0,0,0) คือ
โดยการย้ายตำแหน่งและหมุนรูปผิวกำลังสองทุกรูป สามารถแปลงให้อยู่ในรูปบรรทัดฐานได้ ในปริภูมิแบบยุคลิดสามมิติ ผิวกำลังสองนี้จะมีรูปบรรทัดฐาน 16 รูป โดยมีรูปแบบที่น่าสนใจดังต่อไปนี้:
| --- | --- |
ทรงรี:  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{b^{2}}}+{\frac {z^{2}}{c^{2}}}=1\,
ทรงคล้ายทรงกลม (กรณีพิเศษของ ทรงรี)  :  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{a^{2}}}+{\frac {z^{2}}{b^{2}}}=1\,
ทรงกลม (กรณีพิเศษของทรงคล้างทรงกลม):  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{a^{2}}}+{\frac {z^{2}}{a^{2}}}=1\,
ทรงพาราโบลาเชิงวงรี:  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{b^{2}}}-z=0\,
ทรงพาราโบลาเชิงวงกลม:  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{a^{2}}}-z=0\,
ทรงพาราโบลาเชิงไฮเพอร์โบลา:  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}-{\frac {y^{2}}{b^{2}}}-z=0\,
ทรงไฮเพอร์โบลาชิ้นเดี่ยว:  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{b^{2}}}-{\frac {z^{2}}{c^{2}}}=1\,
ทรงไฮเพอร์โบลาสองชิ้น:  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}-{\frac {y^{2}}{b^{2}}}-{\frac {z^{2}}{c^{2}}}=1\,
ทรงกรวย:  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{b^{2}}}-{\frac {z^{2}}{c^{2}}}=0\,
ทรงกระบอกเชิงวงรี:  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{b^{2}}}=1\,
ทรงกระบอกเชิงวงกลม:  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{a^{2}}}=1\,
ทรงกระบอกเชิงไฮเพอร์โบลา:  {\frac {x^{2}}{a^{2}}}-{\frac {y^{2}}{b^{2}}}=1\,
ทรงกระบอกเชิงไฮพาราโบลา:  x^{2}+2y=0\,
ภาคขยายของผิวกำลังสอง

นอกเหนือจากรูปแบบผิวกำลังสองมาตรฐานที่ได้กล่าวถึงไปแล้ว ยังมีการดัดแปลงรูปแบบของสมการพื้นผิวดังกล่าวเพื่อใช้ในการแทนรูปทรงเรขาคณิตที่ซับซ้อนขึ้น เช่น ซุปเปอร์ควอดริก และไฮเปอร์ควอดริก
ภาคขยายของผิวกำลังสอง > ซุปเปอร์ควอดริก

สมการบรรทัดฐานของซุปเปอร์ควอดริกที่มีจุดศูนย์กลางที่ (0,0,0) คือ
หรือ ในรูป
| --- | --- |
 \,x(\theta ,\phi )=\,:  a\,\operatorname {sign} (\cos \theta \cos \phi )\,|\cos \theta \cos \phi |^{\epsilon _{1}})
 \,y(\theta ,\phi )=\,:  b\,\operatorname {sign} (\sin \theta \cos \phi )\,|\sin \theta \cos \phi |^{\epsilon _{2}})
 \,z(\theta ,\phi )=\,:  c\,\operatorname {sign} (\sin \phi )\,|\sin \phi |^{\epsilon _{3}})
โดย  {-\pi  \over 2}\leq \phi \leq {\pi  \over 2} และ  -\pi \leq \theta <\pi
สิ่งที่ซุปเปอร์ควอดริกแตกต่างไปจากผิวกำลังสองคือ เลขยกกำลัง  \,\epsilon _{1},\ \epsilon _{2},\ \epsilon _{3}\,  โดยที่ค่า  \,\epsilon _{1}\, และ  \,\epsilon _{2}\, นั้นมีผลต่อรูปร่างในแนวนอน ส่วน  \,\epsilon _{3}\, นั้นผลต่อรูปร่างในแนวตั้ง ดังแสดงในรูปด้านล่าง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
 \,\epsilon _{3}=4\,: 
 \,\epsilon _{3}=2\,: 
 \,\epsilon _{3}=1\,: 
 \,\epsilon _{3}=0.5\,: 
 \,\epsilon _{3}=0.1\,: 
 \,\epsilon _{3}=0\, : 
|  \,\epsilon _{1}=\epsilon _{2}=0\, |  \,\epsilon _{1}=\epsilon _{2}=0.5\, |  \,\epsilon _{1}=\epsilon _{2}=1\, |  \,\epsilon _{1}=\epsilon _{2}=2\, |  \,\epsilon _{1}=\epsilon _{2}=4\, |
ภาคขยายของผิวกำลังสอง > ไฮเปอร์ควอดริก

ไฮเปอร์ควอดริกเป็นส่วนที่ขยายต่อจากซุปเปอร์ควอดริกให้มีความสามารถในการจำลองผิวที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น โดยซุปเปอร์ควอดริกนั้นเป็นเพียงกรณีพิเศษของไฮเปอร์ควอดริก ไฮเปอร์ควอดริกนั้นสามารถเขียนในรูปสมการทางคณิตศาสตร์ดังต่อไปนี้
โดย
และ   \,N\geq 3\,
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

|  \,\epsilon _{1}=\epsilon _{2}=\epsilon _{3}=1\, |  \,\epsilon _{1}=\epsilon _{2}=\epsilon _{3}=2\, |  \,\epsilon _{1}=\epsilon _{3}=2,\epsilon _{2}=0.2\, |
นอกเหนือจากรูปแบบของไฮเปอร์ควอดริกข้างต้น แล้วก็ยังมีการพัฒนาเพิ่มเติมความซับซ้อนของรูปร่างไฮเปอร์ควอดริก เรียกว่า "คอมโพสิทไฮเปอร์ควอดริก" หรือ "ไฮบริดไฮเปอร์ควอดริก" โดยส่วนที่เพิ่มอาจอยู่ในรูปพหุนามของเลขชี้กำลัง
พจน์ที่เพิ่มเข้ามา มีผลในการปรับแต่งรูปทรงของผิวเฉพาะที่ เช่นใช้ในการเพิ่มหลุมหรือรอยบุ๋ม ดังแสดงในภาพด้านล่าง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  \Rightarrow  |  |  |  |
| ไฮเปอร์ควอดริก |  | ภาพคอมโพสิทไฮเปอร์ควอดริก โดยการเพิ่มพจน์ของเลขยกกำลัง 1 พจน์ | ภาพคอมโพสิทไฮเปอร์ควอดริก โดยการเพิ่มพจน์ของเลขยกกำลัง 1 พจน์ | ภาพคอมโพสิทไฮเปอร์ควอดริก โดยการเพิ่มพจน์ของเลขยกกำลัง 1 พจน์ |
ผู้มิใช่พลรบ

ผู้มิใช่พลรบ (อังกฤษ: Non-combatant) คือผู้ไม่มีหน้าที่ทำการรบ หมายถึงบุคคลผู้ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงในการรบพุ่ง โดยส่วนมากแล้วหมายถึงบุคลากรที่ปฏิบัติหน้าที่เป็นฝ่ายช่วยรบ เช่นบุคลาการทางการแพทย์ บุคลากรทางศาสนา บุคคลพวกนี้ถือเป็นบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ
สถานภาพนี้ได้รับการคุ้มครองครั้งแรกโดยอนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง ค.ศ. 1864
ผู้ตัดสิน (ฟุตบอล)

ผู้ตัดสินมาลัง ไดดิอู ขณะกำลังตัดสินการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2018
ผู้ตัดสิน (อังกฤษ: referee) ในกีฬาฟุตบอลคือผู้เฝ้าดูการแข่งขันและมีอำนาจบังคับตามกติกาฟุตบอลในการแข่งขันนัดฟุตบอล การตัดสินของผู้ตัดสินถือเป็นคำชี้ขาดในการเล่น ผู้ตัดสินมีผู้ช่วยอีกสองคน เรียกว่าผู้ช่วยผู้ตัดสิน อาจเรียกว่า ไลนส์แมน (linesmen) และในบางครั้งยังมีผู้ตัดสินที่ 4 กับผู้ช่วยผู้ตัดสินเพิ่มเติม
ผู้ตัดสินส่วนใหญ่เป็นผู้ตัดสินสมัครเล่น คือได้รับค่าจ้างเล็กน้อยต่อการแข่งขัน อย่างไรก็ตามในบางประเทศมีการกำหนดจำนวนของผู้ตัดสิน เพื่อตัดสินในการแข่งขันระดับสูงสุดในลีก ผู้ตัดสินในบางประเทศได้รับการว่าจ้างเป็นงานประจำจากสมาคมฟุตบอลแห่งชาติ ได้รับค่าจ้างตั้งแต่ต้นฤดูกาล บวกกับค่าจ้างในแต่ละนัด
ผู้ตัดสินอาชีพได้รับการฝึกและใบอนุญาตจากสมาคมภายใต้การดูแลของฟีฟ่าของแต่ละชาติ โดยสมาคมในแต่ละชาติจะรับรองผู้ตัดสินระดับยอดให้ฟีฟ่าเพื่อเป็นเกียรติให้บันทึกอยู่ในรายชื่อผู้ตัดสินระหว่างประเทศของฟีฟ่า ซึ่งในการแข่งขันระหว่างประเทศ ต้องการใช้ผู้ตัดสินของฟีฟ่า ส่วนในการแข่งขันท้องถิ่นของแต่ละประเทศ สมาคมแต่ละประเทศพิจารณาจากการปฏิบัติ อันดับ และการพัฒนาของผู้ตัดสินจาก การตัดสินรุ่นเยาวชนไปจนถึงการแข่งขันอาชีพ
อำนาจและหน้าที่

จากกติกาฟุตบอลในข้อ 5 ระบุว่า
ตัดสินใจว่าสภาพสนามแข่งขันหรือบริเวณสภาพแวดล้อมหรือสภาพภูมิอากาศว่าเหมาะสำหรับการแข่งขันหรือไม่
ตัดสินใจละทิ้งการแข่งขันไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ๆ ก็ตาม
ตัดสินใจเกี่ยวกับสภาพสิ่งของที่ติดตั้งหรืออุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ถูกใช้ระหว่างการแข่งขัน  รวมถึงเสาประตู  คานประตู  เสาธงมุมสนาม  และลูกบอล
ตัดสินใจหยุดหรือไม่ให้หยุดการแข่งเนื่องจากผู้เข้ามากวน  หรือปัญหาอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับผู้ชม
ตัดสินใจหยุดหรือไม่ให้หยุดการแข่งขันเพื่อนำผู้เล่นที่บาดเจ็บออกจากการแข่งขันเพื่อทำการปฐมพยาบาล รวมถึงการร้องขอาให้นำผู้เล่นที่บาดเจ็บออกจากการแข่งขัน
ตัดสินใจอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ผู้เล่นสวมใส่เครื่องแต่งกาย  เครื่องประดับ  หรืออุปกรณ์บางชนิด
ตัดสินใจ (ในสิ่งต่อไปนี้อาจเป็นหน้าที่รับผิดชอบของเขาด้วย) อนุญาตหรือไม่อนุญาตให้บุคคลอื่นใด (รวมทั้งเจ้าหน้าที่ทีมหรือเจ้าหน้าที่สนาม เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ช่างภาพ หรือผู้บรรยาย สื่อมวลชนต่าง ๆ) อยู่ในบริเวณใกล้เคียงสนามแข่งขัน
ปฏิบัติตามกติกาข้อต่าง ๆ ควบคุมการแข่งขันโดยมีผู้ช่วยผู้ตัดสิน กรรมการผู้ตัดสินคนที่ 4 คอยให้ความร่วมมือช่วยเหลือตามความเหมาะสม
แน่ใจว่าลูกบอลทุกลูกทีใช้ในการแข่งขันถูกต้องตามข้อกำหนดของกติกาข้อ 2
แน่ใจว่าอุปกรณ์ของผู้เล่นถูกต้องตามข้อกำหนดของกติกาข้อ 4
ทำหน้าที่รักษาเวลาการแข่งขัน  และเขียนรายงานการแข่งขัน
พิจารณาการสั่งหยุดการเล่น หยุดการเล่นชั่วคราว หรือยุติการแข่งขัน (Suspends or Terminate the Match) ทุกกรณีของการกระทำผิดกติกาการแข่งขัน รวมถึงสิ่งรบกวนจากภายนอกที่รบกวนการแข่งขัน
สั่งหยุดการเล่นถ้าดุลยพินิจของเขาเห็นว่าผู้เล่นบาดเจ็บหนักและแน่ใจว่าเคลื่อนย้ายออกจากสนามแข่งขันไปแล้ว  ผู้เล่นที่บาดเจ็บนั้นจะกลับเข้าไปในสนามแข่งได้อีกในภายหลังการเริ่มเล่นใหม่ได้ริมเล่นไปแล้ว
อนุญาตให้การเล่นดำเนินต่อไปจนกว่าลูกบอลจะอยู่นอกการเล่นถ้าเห็นว่าผู้เล่นบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย
แน่ใจว่าผู้เล่นที่มีเลือดไหลออกจากบาดแผลได้ออกจากสนามแข่นขันแล้ว  และผู้เล่นนั้นจะกลับไปเล่นใหม่ได้เมื่อได้รับสัญญาณจากผู้ตัดสิน ซึ่งต้องพึงพอใจแล้วว่าเลือดที่ไหลออกมานั้นได้หยุดแล้ว
อนุญาตให้การเล่นดำเนินต่อไปเมื่อทีมที่ถูกกระทำผิดจะเกิดประโยชน์จากการได้เปรียบ  และถ้าการคาดคะเนในการให้ได้เปรียบนั้นไม่เป็นตามที่คาดไว้ในขณะนั้น ก็จะลงโทษตามความผิดที่เกิดขึ้นแต่แรกนั้น
ลงโทษความผิดที่ร้ายแรงกว่าในกรณีที่ผู้เล่นทำผิดมากกว่า 1 อย่าง ภายในเวลาเดียวกัน
ควบคุมระเบียบวินัยโดยแสดงการต่อต้านต่อผู้เล่นที่กระทำผิดต้องได้รับการคาดโทษ  และการให้ออกจาการแข่งขัน เขาไม่ได้ถูกบังคับว่าต้องกระทำในทันทีทันใด  แต่ต้องทำทันทีลูกบอลอยู่นอกการเล่นแล้ว
ทำหน้าที่แสดงการต่อต้านเจ้าหน้าที่ทีมที่ขาดความรับผิดชอบในการควบคุมการประพฤติปฏิบัติตนเองที่ดี  และเขาอาจพิจารณาให้ออกจากสนามแข่งขันและบริเวณแวดล้อมในทันที
ปฏิบัติตามการช่วยเหลือของผู้ช่วยผู้ตัดสินตามเหตุการณ์ที่ตนเองมองไม่เห็น
แน่ในว่าไม่มีบุคคลอื่น ๆ ที่ไม่ได้รับอนุญาตเข้าไปในสนามแข่งขัน
ให้ทำการเริ่มเล่นได้หยุดลง
เขียนรายงานการแข่งขันเสนอต่อผู้ที่มีอำนาจหน้าที่ที่ได้แต่งตั้งไว้  ซึ่งรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวกับการควบคุมระเบียบทุกอย่างที่กระทำต่อผู้เล่นและ /หรือเจ้าหน้าที่ทีมและเหตุการณ์ณ์อื่น ๆ ทักกรณีที่เกิดขึ้นก่อนการแข่งขัน  ระหว่างการแข่งขัน  หรือภายหลังการแข่งขัน