stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คตินิยมเชื้อชาติในประเทศไทย
การเหยียดชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์ในประเทศไทย

ชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์ในประเทศไทยเป็นกลุ่มที่ถูกเลือกปฏิบัติมาเป็นเวลานานแล้ว โดยเฉพาะชาวเขากว่าหนึ่งล้านคนที่ยังถูกมองว่าเป็นพวกคนขายยาเสพติดที่ไม่รู้หนังสือหรือพวกปลูกฝิ่นอยู่ โดยมีสื่อในประเทศส่งเสริมภาพลักษณ์นี้ ดร.ชยันต์ วรรธนะภูติจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ได้กล่าวไว้ว่าความคิดแบบนี้นั้นไม่ได้เป็นมาตลอด
"ก่อนหน้านี้ พวกเขา (ชาวเขา) ถูกคนทั่วไปที่อาศัยอยู่บนพื้นราบมองว่าเป็นทั้งเพื่อนและคู่ค้า รวมไปถึงมีความสัมพันธ์แบบการอยู่ร่วมกัน ทว่าปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมที่เพิ่มขึ้นหลังเริ่มใช้แผนพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจเมื่อประมาณช่วงปีพ.ศ. 2503 ไปจนถึงพ.ศ. 2523 และการอพยพเข้ามาของชาวเวียดนามในช่วงสงครามเวียดนาม ได้เปลี่ยนความสัมพันธ์นี้ตลอดไป ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาพวกชาวเขากลายเป็นศัตรู หรือ 'พวกนั้น' การมองว่าคนที่ไม่ใช่คนไทยนั้นไม่ได้เป็นพวกเดียวกันกับ 'พวกเรา' และการมองพวกเขาเป็นผู้ร้าย นั้นฝังอยู่ในตำราเรียน ในประวัติศาสตร์ไทย และในสื่อทั่วไป"
การวิสามัญฆาตกรรม การทรมาน การหายตัวไป และการข่มขู่ชาวเขาโดยตำรวจและทหารไทยนั้นไร้ความปราณีมากกว่าทั่วไปภายใต้นโยบายต้านยาเสพติดของนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร ซึ่งเริ่มต้นในปีพ.ศ. 2546
มุสลิม มลายู อาณาจักรปัตตานีของภาคใต้ของประเทศไทยได้ถูกรวมเป็นประเทศไทยในปี พ.ศ. 2329 ชาวไทยเชื้อสายมลายูมักถูกเรียกว่าแขกและตกเป็นเป้าของการเหยียดและกดขี่ทางการเมืองโดยเฉพาะในช่วงของที่ปกครองโดยจอมพล ป.พิบูลสงคราม และนโยบายการแผลงเป็นไทยในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทยโดยกลุ่มผู้ก่อการร้ายมลายูในสิบปีทีผ่านมาถูกตอบโต้อย่างเด็ดขาดโดยรัฐบาลไทย โดยเฉพาะภายใต้การบริหารของทักษิณ ชินวัตร
ชาวไทยเชื้อสายจีนซึ่งจำนวนประมาณ 14% ของประชากรไทยทั้งหมด เคยถูกเลือกปฏิบัติจากคนไทยในอดีตเช่นกัน โดยมีช่วงหนึ่งที่โรงเรียนสอนภาษาจีนถูกปิด และพวกที่มีต้นตระกูลจีนยังถูกบังคับให้เปลี่ยนนามสกุลให้เหมือนภาษาไทย อย่างไรก็ดีชาวจีนในประเทศไทยปัจจุบัน ได้รับความสำเร็จอย่างสูงทั้งในสังคมและทางเศรษฐกิจ และมีอิทธิพลทั้งในด้านการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศไทยอย่างมากในปัจจุบัน​
ประเทศไทยยังมีปัญหาเรื่องการเหยียดเชื้อชาติชาวตะวันออกกลางอีกด้วย[citation needed] พวกเขาถูกเรียกรวม ๆ ว่าแขก ซึ่งหมายถึงคนต่างชาติ หรือ คนนอก คำนี้เป็นคำที่เคยใช้ในสมัยอยุธยาและยังใช้ได้ในปัจจุบันทั้งในเชิงทั่วไป และในเชิงเหยียด
ความเดียดฉันท์ต่อคนผิวเข้ม

เช่นเดียวกับส่วนใหญ่ในทวีปเอเชีย ผิวเข้มนั้นถูกโยงเข้ากับการทำงานใช้แรงงานกลางแจ้งและชนชั้นล่าง ทว่าไม่ได้ถูกเชื่อมโยงกับทาสอย่างทางตะวันตก ส่วนใหญ่แล้วคนไทยไม่เคยพบกับชาวแอฟริกา ดังนั้นอคติต่อชาวแอฟริกาจึงถูกซึมซับผ่านภาพยนตร์ของชาวตะวันตก
แม้สังคมไทยในปัจจุบันได้นำอุดมคติหลายอย่างเกี่ยวกับความสวยแบบตะวันตกและความสวยแบบเอเชียตะวันออก (โดยเฉพาะญี่ปุ่นและเกาหลีใต้) มาใช้ ทัศนคติของชาวเอเชียเกี่ยวกับสีผิวนั้นมีอยู่เป็นเวลานานแล้ว วัฒนธรรมอินเดียได้ซึมซาบไปในอารยธรรมแรกเริ่มของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมไปถึงอุดมคติที่ว่าผิวขาวดีกว่าผิวเข้ม สินค้าสกินไวเทนนิงซึ่งช่วยทำให้ผิวขาวขึ้นได้รับความนิยมเป็นวงกว้างในทวีปเอเชีย รวมไปถึงประเทศไทย และยังส่งเสริมความคิดที่ว่าผิวขาวนั้นสวยและมีเสน่ห์
ความเกลียดกลัวชาวต่างชาติ

ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 พระมหากษัตริย์และเจ้านายหลายพระองค์ชักชวนให้ราษฎรเกลียดคนจีน โดยยกว่าเป็นเจ้าภาษีนายอากรที่ขูดรีดภาษีสูง ทำให้ประชาชนยากลำบาก รัชกาลที่ 6 ทรงเรียกคนจีนว่า "ยิวในบูรพทิศ" การต่อต้านคนจีนออกมาเป็นนโยบายในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม
ทัศนคติของคนไทยต่อประเทศพม่าเกิดจากสื่อที่ชี้นำโดยประเทศแม่ (ethnocentric) ในช่วงปี พ.ศ. 2533 ถึง 2543 และระบบการศึกษาแบบชาตินิยมซึ่งสอนว่าประเทศพม่าเป็นศัตรูกับประเทศไทยมานานบนฐานของสงครามครั้งแล้วครั้งเล่าระหว่างสองประเทศตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา มุมมองด้านลบนี้ถูกเพิ่มความนิยมผ่านนิยายและภาพยนตร์ โดยการแสดงวีรบุรุษชาวไทยต่อสู้กับตัวโกงชาวพม่า ตัวอย่างของภาพยนตร์แนวนี้มีเรื่องบางระจัน (พ.ศ. 2543),  สุริโยไท (พ.ศ. 2544) ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช (พ.ศ. 2550–2558) และสียามา (พ.ศ. 2551)
บทวิจารณ์แรง ๆ ต่อรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 โดยประเทศอย่างสหรัฐและออสเตรเลียก่อให้เกิด "ทัศนคติต่อต้านชาวต่างชาติ" ในหมู่ชาวไทยซึ่งสนับสนุนรัฐประหาร ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 ผู้ตรวจการแผ่นดิน ศาสตราจารย์ ศรีราชา วงศารยางกูร โทษชาวต่างชาติว่าเป็นต้นเหตุให้ชาวไทยเป็นเจ้าของที่ดินได้ยากขึ้น โดยอ้างผิด ๆ ว่าหนึ่งในสามของพื้นที่ประเทศไทยประมาณ 100 ล้านไร่ หรือ 160,000 ตารางกิโลเมตร ของพื้นที่ซึ่งเคยเป็นรีสอร์ทชายทะเล ตอนนี้มีเจ้าของเป็นชาวต่างชาติผ่านตัวแทน และได้มาจากการทุจริตและการใช้ช่องโหว่ทางกฎหมาย สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์เป็นผู้ให้ข้อมูลตัวเลขเหล่านี้
เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียและชาวยุโรปตะวันออกเข้าจังหวัดภูเก็ตจำนวนมาก ทำให้เกิดการประท้วงโดยมีป้ายที่เขียนว่า "ชาวรัสเซียจงออกไป" ในจังหวัดภูเก็ต ประเด็นอื่น ๆ ได้แก่ การที่คณะกรรมการการท่องเที่ยวสิงคโปร์จัดงานสงกรานต์ในประเทศสิงคโปร์โดยทั้งคนไทยในสิงคโปร์และทางการไทยไม่สนับสนุน สิงคโปร์ถูกกล่าวหาว่า "ขโมยสงกรานต์ของพวกเราชาวไทย" โดยทางการขู่ฟ้อง
ใน พ.ศ. 2557 ทางการไทยเริ่มตรวจหนังสือเดินทางของนักท่องเที่ยวชาวจีนซึ่งต้องการเยี่ยมชมมหาวิทยาลัยในเชียงใหม่เนื่องจากนักท่องเที่ยวใช้รถประจำทางของนักศึกษา เข้าไปนั่งเรียน และรับประทานอาหารในโรงอาหารนักศึกษา ทัศนคตินิยมการต่อต้านชาวกัมพูชา (ซึ่งสูงอยู่แล้วจากปัญหาเรื่องเขตชายแดนที่ปราสาทพระวิหาร) ได้ถูกสุเทพ เทือกสุบรรณ (เลขาธิการ กปปส.) ปลุกเร้า เพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองใน พ.ศ. 2557
ดูเพิ่ม

อาชญากรรมในประเทศไทย
คลินต์ แมนเซลล์

| คลินต์ แมนเซล |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: คลินตัน ดาริล แมนเซลล์
เกิด:  (1963-01-07) 7 มกราคม ค.ศ. 1963 (61 ปี)
ที่เกิด: คัฟเวนทรี, ประเทศอังกฤษ, สหราชอาณาจักร
แนวเพลง: ดนตรีคลาสสิก ดนตรีคลาสสิกร่วมสมัย ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ อัลเทอร์เนทีฟ
อาชีพ: นักดนตรี, ผู้ประพันธ์เพลง
ช่วงปี: 1981-ปัจจุบัน

เว็บไซต์: clintmansell.com
คลินต์ แมนเซลล์ (Clint Mansell) เกิดวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1963 เป็นนักดนตรี-ผู้ประพันธ์เพลงชาวอังกฤษ และ เป็นอดีตนักร้องนำ และ มือกีตาร์ แห่งวงป็อปวิลอีตอิตเซลฟ์
อาชีพ

คลินต์ แมนเซล เคยเป็นนักร้องนำ และ มือกีตาร์ ของวงอังกฤษป็อปวิลอีตอิตเซลฟ์หลังจากที่ได้ยุบวงของ ป็อปวิลอีตอิตเซลฟ์ ในปี 1996 เมื่อ เพื่อนของเขา คือ ผู้กำกับ ดาร์เรน อโรนอฟสกี้ ได้จ้างเขามาทำเครดิตให้กับภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือ Pi
อาชีพ > สกอร์ลิงเครดิต

Pi, 1998
Requiem for a Dream, 2000
World Traveler, 2001
The Hole, 2001
Knockaround Guys, 2001
Abandon, 2002
Murder by Numbers, 2002
Sonny, 2002
The Hire: Ticker, 2002
11:14, 2003
Suspect Zero, 2004
Sahara, 2005
Doom, 2005
The Fountain, 2006
Trust the Man, 2006
Smokin' Aces, 2006
Wind Chill, 2007
In The Wall, 2007
Definitely, Maybe, 2008
The Wrestler, 2008
Moon, 2009
The Rebound, 2010
Black Swan, TBA
แหล่งข้อมูลอื่น

nangdee.com
Clint Mansell ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Mansell at Yahoo Movies เก็บถาวร 2011-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mansell at Rotten Tomatoes เก็บถาวร 2004-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Website
Interview focusing on Pop Will Eat Itself
The Wrestler Score review เก็บถาวร 2009-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Two and a Half Questions with Clint Mansell on Headphone Commute (2009)
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็กซ์ตรีมรูลส์

"เอ็กซ์ตรีมรูลส์" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับthe professional wrestling match type ดูที่ Hardcore wrestling
| เอ็กซ์ตรีมรูลส์ |
| --- | --- |
โลโก้ของดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็กซ์ตรีมรูลส์
ข้อมูล
สมาคม: ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ค่าย: รอว์ สแมคดาวน์ อีซีดับเบิลยู
จัดครั้งแรก: เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009)
เหตุการณ์กลไก: มวยปล้ำฮาร์ตคอร์
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็กซ์ตรีมรูลส์ เป็นศึกใหญ่ของ WWE ที่จัดขึ้นครั้งในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ. 2009 และได้เปลี่ยนมาจัดในช่วงประมาณเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 2010 แทนรายการดับเบิลยูดับเบิลยูอี แบคแลช โดยรูปแบบการปล้ำจะเป็นแมทช์ที่มีการใช้อาวุธต่างๆ เช่น เก้าอี้,โต๊ะ,ดาบเทโด้ หรือ ถัง เป็นต้น และยังมีแมทช์ที่เป็นประเภทกรงเหล็กอีกด้วย
วันที่และสถานที่ของเอ็กซ์ตรีมรูลส์

| --- | --- |
: Raw-branded event
| Event | Date | City | Venue | Main Event(s) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Extreme Rules (2009) | June 7, 2009 | New Orleans, Louisiana | New Orleans Arena | Jeff Hardy (c) vs. CM Punk for the World Heavyweight Championship |
| Extreme Rules (2010) | April 25, 2010 | Baltimore, Maryland | 1st Mariner Arena | John Cena (c) vs. Batista in a Last Man Standing match for the WWE Championship |
| Extreme Rules (2011) | May 1, 2011 | Tampa, Florida | St. Pete Times Forum | The Miz (c) vs. John Cena vs. John Morrison in a Triple Threat Steel Cage match for the WWE Championship |
| Extreme Rules (2012) | April 29, 2012 | Rosemont, Illinois | Allstate Arena | John Cena vs. Brock Lesnar in an Extreme Rules match |
| Extreme Rules (2013) | May 19, 2013 | St. Louis, Missouri | Scottrade Center | Brock Lesnar vs. Triple H in a Steel Cage match |
| Extreme Rules (2014) | May 4, 2014 | East Rutherford, New Jersey | Izod Center | Daniel Bryan (c) vs. Kane in an Extreme Rules Match for the WWE World Heavyweight Championship |
| Extreme Rules (2015) | April 26, 2015 | Rosemont, Illinois | Allstate Arena | Seth Rollins (c) vs. Randy Orton in a Steel Cage match for the WWE World Heavyweight Championship |
| Extreme Rules (2016) | May 22, 2016 | Newark, New Jersey | Prudential Center | Roman Reigns (c) vs. AJ Styles in an Extreme Rules match for the WWE World Heavyweight Championship |
| Extreme Rules (2017) | June 4, 2017 | Baltimore, Maryland | Royal Farms Arena | Seth Rollins vs. Samoa Joe vs. Finn Bálor vs. Bray Wyatt vs. Roman Reigns in a Fatal 5-Way Extreme Rules match to determine the #1 contender for the WWE Universal Championship |
ดูเพิ่ม

รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

Extreme Rules website
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
เอ็กซ์ตรีมรูลส์:  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022)
จิลูเคปา

| จิลูเคปา |
| --- | --- |
สมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ เจ้าหญิงแห่งไมตานนี
คู่อภิเษก: อเมนโฮเทปที่ 3
พระราชบิดา: ซัตตาร์นาที่ 2
จิลูเคปา, หรืออาจจะเรียกว่า คิลู - เฮปา ในภาษาเฮอร์เรียน ในภาษาอียิปต์โบราณเรียกพระองค์ว่า เคอร์จิปา (ช่วงต้นคริสตศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล) พระองค์เป็นพระราชธิดาของกษัตริย์ซัตตาร์นาที่ 2 กษัตริย์แห่งไมตานนี และเป็นพระขนิษฐาของธุซรัตตา (ต่อมาคือกษัตริย์แห่งไมตานนี), บิเรีย-วาซา และ อาร์ตาซูมารา
ชีวประวัติ

ด้วยเหตุผลทางการเมือง พระองค์ถูกส่งไปยังอียิปต์เพื่ออภิเษกสมรสกับฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณได้ทำตัวสคารับ เพื่อการเฉลิมฉลองการอภิเษกสมรสของพระองค์กับอเมนโฮเทปที่ 3 ในปีที่ 10 แห่งการครองราชย์ (ค.ศ. 1378 – 1376 ก่อนคริสตศักราช) ที่ซึ่งบันทึกไว้ว่าพระองค์มีนางกำนัลติดตามจำนวน 317 คนจากราชสำนักไมตานนี พระองค์อยู่ในฐานะของ "พระมเหสีรอง" หมายความว่าพระองค์เป็นพระมเหสีรองของอเมนโฮเทปที่ 3 กับพระนางติเย
อีก 26 ปีต่อมา ทาดูเคปา พระนัดดาของพระองค์เข้ามาอภิเษกสมรสกับอเมนโฮเทปที่ 3
จู โหย่วกุย

จู โหย่วกุย  (朱友珪; ค.ศ. 888? – 27 มีนาคม 913) ชื่อรองว่า เหยา สี่ (遙喜) และบรรดาศักดิ์ว่า องค์ชายอิ่ง (郢王) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์เหลียงยุคหลังสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร
จู โหย่วกุย เป็นบุตรของจู เวิน ปฐมกษัตริย์แห่งเหลียงยุคหลัง จู โหย่วกุย ฆ่าบิดาเอาบัลลังก์ในปี 912 ไม่กี่เดือนให้หลัง จู โหย่วเจิน (朱友貞) น้องชาย ก็ก่อกบฏชิงบัลลังก์ จู โหย่วกุย จึงชิงฆ่าตัวตาย จู โหย่วเจิน ก็ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
| ก่อนหน้า |  | จู โหย่วกุย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิเหลียงไท่จู่ |  | จักรพรรดิจีน  (912–913) |  | จักรพรรดิเหลียงโม่ตี้ |
| ด ค กลำดับจักรพรรดิจีนในยุคห้าวงศ์สิบรัฐ |
| --- | --- |
ราชวงศ์โฮ่วเหลียง:  ไท่จู่ (จูเวิน)  จูหยูกุ้ย  เหลียงโม่ตี้ (จูหยูเจิน) 
ราชวงศ์โฮ่วถัง:  ซวงจง (หลี่คุนซู)  หมิงจง (หลี่ซือหยวน)  ถังหมิน (หลี่คงโหว)  โม่ตี้ (หลี่คงเค่อ) 
ราชวงศ์โฮ่วจิ้น:  เกาจู่ (สือจิ้งถัง)  ฉู่ตี้ (สือจงฮุ่ย) 
ราชวงศ์โฮ่วฮั่น:  เกาจู่ (หลิวจื้อหยวน)  หยินตี้ (หลิวเฉิงหยู) 
ราชวงศ์โฮ่วโจว:  ไท่จู่ (กัวเว่ย)  ซิจง (กัวหยง)  กงตี้ 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
จังหวัดมิยาซากิ

จังหวัดมิยาซากิ ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชูของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงคือมิยาซากิ
ภูมิศาสตร์

จังหวัดมิยาซากิตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะคีวชู มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโออิตะทางทิศเหนือ จังหวัดคูมาโมโตะทางทิศตะวันตก และจังหวัดคาโงชิมะทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ชายฝั่งด้านตะวันออกของจังหวัดมิยาซากิติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิก
การปกครอง

จังหวัดมิยาซากิประกอบด้วย 9 นคร 6 อำเภอ 14 เมือง และ 3 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครอง > นคร

นครคูชิมะ (ญี่ปุ่น: 串間市; โรมาจิ: Kushima-shi)
นครโคบายาชิ (ญี่ปุ่น: 小林市; โรมาจิ: Kobayashi-shi)
นครไซโตะ (ญี่ปุ่น: 西都市; โรมาจิ: Saito-shi)
นครนิจินัง (ญี่ปุ่น: 日南市; โรมาจิ: Nichinan-shi)
นครโนเบโอกะ (ญี่ปุ่น: 延岡市; โรมาจิ: Nobeoka-shi)
นครมิยาโกโนโจ (ญี่ปุ่น: 都城市; โรมาจิ: Miyakonojō-shi)
นครมิยาซากิ (ญี่ปุ่น: 宮崎市; โรมาจิ: Miyazaki-shi; เมืองหลวง)
นครเอบิโนะ (ญี่ปุ่น: えびの市; โรมาจิ: Ebino-shi)
นครฮีวงะ (ญี่ปุ่น: 日向市; โรมาจิ: Hyūga-shi)
การปกครอง > อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน

อำเภอคิตะโมโรตากะ (ญี่ปุ่น: 北諸県郡 ; โรมาจิ: Kitamorokata-gun )
เมืองมิมาตะ (ญี่ปุ่น: 三股町; โรมาจิ: Mimata-chō)
อำเภอโคยุ (ญี่ปุ่น: 児湯郡 ; โรมาจิ: Koyu-gun )
เมืองคาวามินามิ (ญี่ปุ่น: 川南町; โรมาจิ: Kawaminami-chō)
เมืองคิโจ (ญี่ปุ่น: 木城町; โรมาจิ: Kijō-chō)
เมืองชินโตมิ (ญี่ปุ่น: 新富町; โรมาจิ: Shintomi-chō)
เมืองทากานาเบะ (ญี่ปุ่น: 高鍋町; โรมาจิ: Takanabe-chō)
เมืองสึโนะ (ญี่ปุ่น: 都農町; โรมาจิ: Tsuno-chō)
หมู่บ้านนิชิเมระ (ญี่ปุ่น: 西米良村; โรมาจิ: Nishimera-son)
อำเภอนิชิโมโรกาตะ (ญี่ปุ่น: 西諸県郡 ; โรมาจิ: Nishimorokata-gun )
เมืองทากาฮารุ (ญี่ปุ่น: 高原町; โรมาจิ: Takaharu-chō)
อำเภอนิชิอูซูกิ (ญี่ปุ่น: 西臼杵郡 ; โรมาจิ: Nishiusuki-gun )
เมืองโกกาเซะ (ญี่ปุ่น: 五ヶ瀬町; โรมาจิ: Gokase-chō)
เมืองทากาจิโฮะ (ญี่ปุ่น: 高千穂町; โรมาจิ: Takachiho-chō)
เมืองฮิโนกาเงะ (ญี่ปุ่น: 日之影町; โรมาจิ: Hinokage-chō)
อำเภอฮิงาชิโมโรกาตะ (ญี่ปุ่น: 東諸県郡 ; โรมาจิ: Higashimorokata-gun )
เมืองคูนิโตมิ (ญี่ปุ่น: 国富町; โรมาจิ: Kunitomi-chō)
เมืองอายะ (ญี่ปุ่น: 綾町; โรมาจิ: Aya-chō)
อำเภอฮิงาชิอูซูกิ (ญี่ปุ่น: 東臼杵郡 ; โรมาจิ: Higashiusuki-gun )
เมืองคาโดงาวะ (ญี่ปุ่น: 門川町; โรมาจิ: Kadogawa-chō)
เมืองมิซาโตะ (ญี่ปุ่น: 美郷町; โรมาจิ: Misato-chō)
หมู่บ้านชีบะ (ญี่ปุ่น: 椎葉村; โรมาจิ: Shiiba-son)
หมู่บ้านโมรตสึกะ (ญี่ปุ่น: 諸塚村; โรมาจิ: Morotsuka-son)
| ด ค ก จังหวัดมิยาซากิ |
| --- | --- | --- |
มิยาซากิ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  มิยาซากิ  |  |
| นคร |  คูชิมะ  โคบายาชิ  ไซโตะ  นิจินัง  โนเบโอกะ  มิยาโกโนโจ  เอบิโนะ  ฮีวงะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคิตาโมโรกาตะ มิมาตะ  อำเภอโคยุ คาวามินามิ  คิโจ  ชินโตมิ  ทากานาเบะ  นิชิเมระ  สึโนะ  อำเภอนิชิโมโรกาตะ ทากาฮารุ  อำเภอนิชิอูซูกิ โกกาเซะ  ทากาจิโฮะ  ฮิโนกาเงะ  อำเภอฮิงาชิโมโรกาตะ คูนิโตมิ  อายะ  อำเภอฮิงาชิอูซูกิ คาโดงาวะ  ชีบะ  มิซาโตะ  โมรตสึกะ  |  |
จู โหย่วเจิน

จู เจิ้น (20 ตุลาคม 888 – 18 พฤศจิกายน 923) ชื่อเมื่อเกิดว่า จู โหย่วเจิน (朱友貞) บรรดาศักดิ์ว่า องค์ชายเจิน (均王) ชื่ออื่นว่า จู หฺวัง (朱鍠) และในประวัติศาสตร์ดั้งเดิมมักเรียก ปัจฉิมกษัตริย์แห่งเหลียงยุคหลัง (後梁末帝) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์เหลียงยุคหลังสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร อยู่ในราชสมบัติตั้งแต่ปี 913 ถึงปี 923
จู โหย่วเจิน สั่งให้แม่ทัพหฺวัง ฝู่หลิน (皇甫麟) ปลงพระชนม์พระองค์ในปี 923 เมื่อหลี่ ฉุนซฺวี่ (李存朂) แม่ทัพศัตรู ยกกำลังเข้าชิงเมืองไคเฟิงราชธานีเป็นผลสำเร็จ เมื่อจู โหย่วเจิน ตาย ราชวงศ์เหลียงยุคหลังซึ่งดำรงอยู่มายาวนานที่สุดในบรรดาราชวงศ์ทั้งห้าก็เป็นอันสิ้นสุดลง เมื่อหลี ฉุนซฺวี่ ยึดเมืองได้แล้ว ก็สั่งให้เผาทำลายบันทึกเกี่ยวกับราชวงศ์เหลียงยุคหลังไปเป็นจำนวนมาก ทำให้เรื่องราวเกี่ยวกับจู โหย่วเจิน กระท่อนกระแท่น
| ก่อนหน้า |  | จู โหย่วเจิน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จูหยูกุ้ย |  | จักรพรรดิจีน  (913–923) |  | จักรพรรดิถังซวงจง ราชวงศ์โฮ่วถัง |
| ด ค กลำดับจักรพรรดิจีนในยุคห้าวงศ์สิบรัฐ |
| --- | --- |
ราชวงศ์โฮ่วเหลียง:  ไท่จู่ (จูเวิน)  จูหยูกุ้ย  เหลียงโม่ตี้ (จูหยูเจิน) 
ราชวงศ์โฮ่วถัง:  ซวงจง (หลี่คุนซู)  หมิงจง (หลี่ซือหยวน)  ถังหมิน (หลี่คงโหว)  โม่ตี้ (หลี่คงเค่อ) 
ราชวงศ์โฮ่วจิ้น:  เกาจู่ (สือจิ้งถัง)  ฉู่ตี้ (สือจงฮุ่ย) 
ราชวงศ์โฮ่วฮั่น:  เกาจู่ (หลิวจื้อหยวน)  หยินตี้ (หลิวเฉิงหยู) 
ราชวงศ์โฮ่วโจว:  ไท่จู่ (กัวเว่ย)  ซิจง (กัวหยง)  กงตี้ 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
ดาวทอง สิงหพัลลภ

| ดาวทอง สิงหพัลลภ |
| --- | --- |
เกิด: เปรม ถนอมวงศ์ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2477
ดาวทอง สิงหพัลลภ หรือนายเปรม ถนอมวงศ์ เกิดเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ที่ จังหวัดระยอง สถิติการชก 7 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 3) แพ้ 3
ประวัติ

ดาวทองเริ่มชกมวยเมื่ออายุ 15 ปี กับครูยี่สุ่น หัวหน้าคณะทวีสมบูรณ์ ขึ้นชกมวยครั้งแรกในชื่อ ดาวทอง ทวีสมบูรณ์ ขึ้นชกแถวบ้านเกิดที่ จ.ระยองจนมีชื่อเสียง จึงเข้ามากรุงเทพฯ มาอยู่ค่ายสิงหพัลลภของครูสว่าง พินิจศักดิ์ เปลี่ยนชื่อเป็นดาวทอง สิงหพัลลภ
เมื่อมาชกมวยไทยในกรุงเทพฯ ได้แสดงฝีมืออย่างยอดเยี่ยม ปราบนักมวยดังในรุ่นมิดเดิลเวทยุคนั้นได้หลายคน เช่น ประยุทธ อุดมศักดิ์ บุญมี แม่นฉมัง สมาน เกศสงคราม จนหาคู่ชกไม่ได้จึงหันมาชกมวยสากล และทำได้ดีเกินคาด ชกเพียงสามครั้ง ก็สามารถชนะน็อค เทรุโอะ โอนูกิ รองแชมป์ OPBF ยก 4 ดาวทองจึงได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท ปรากฏว่าชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ ได้แชมป์มาครอง
หลังจากได้ครองแชมป์แล้ว ดาวทองขึ้นชกนอกรอบ แพ้คะแนน สามารถ ศรแดง นักมวยดาวรุ่งในขณะนั้นไปอย่างพลิกล็อก ดาวทองจึงต้องไปชกกู้ชื่อที่สิงคโปร์ ชนะน็อค ทอร์ดี้ อลามาร์ ยก 3 จากนั้นขึ้นชกป้องกันแชมป์ OPBF กับ ญัง เพาลิโน ซึ่งปรากฏว่าดาวทองแพ้คะแนนไปอย่างน่ากังขา ซ้ำร้ายยังถูกโกงค่าชก จนเงินไม่พอกลับเมืองไทย ต้องถอดสร้อยคอออกขายเพื่อเป็นค่าเดินทาง
เมื่อกลับมาเมืองไทย ดาวทองได้ชิงแชมป์คืนจากเพาลิโน และเป็นฝ่ายชนะได้แชมป์อีกสมัย จากนั้นดางทองเรื้อเวทีไปนาน จนไปเสียแชมป์ที่ญี่ปุ่นในที่สุด ดาวทองหยุดชกไประยะหนึ่งจึงกลับมาชกอีกครั้ง จนกระทั่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค เขียวหวาน ยนตรกิจในแบบมวยสากลจึงแขวนนวมเลิกชก กลับไปประกอบธุรกิจที่ จ.ระยองบ้านเกิด โดยผลิตกะปิ น้ำปลาตราดาวทอง ซึ่งถือเป็นสินค้าคุณภาพอย่างหนึ่งของระยอง
เกียรติประวัติ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า |  | ดาวทอง สิงหพัลลภ |  | ถัดไป | ชนะ 7 ครั้ง (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 3 ครั้ง), แพ้ 3 ครั้ง (แพ้น็อค 1 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ - ครั้ง | ชนะ 7 ครั้ง (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 3 ครั้ง), แพ้ 3 ครั้ง (แพ้น็อค 1 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ - ครั้ง | ชนะ 7 ครั้ง (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 3 ครั้ง), แพ้ 3 ครั้ง (แพ้น็อค 1 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ - ครั้ง | ชนะ 7 ครั้ง (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 3 ครั้ง), แพ้ 3 ครั้ง (แพ้น็อค 1 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ - ครั้ง | ชนะ 7 ครั้ง (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 3 ครั้ง), แพ้ 3 ครั้ง (แพ้น็อค 1 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ - ครั้ง | ชนะ 7 ครั้ง (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 3 ครั้ง), แพ้ 3 ครั้ง (แพ้น็อค 1 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ - ครั้ง | ชนะ 7 ครั้ง (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 3 ครั้ง), แพ้ 3 ครั้ง (แพ้น็อค 1 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ - ครั้ง | ชนะ 7 ครั้ง (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 3 ครั้ง), แพ้ 3 ครั้ง (แพ้น็อค 1 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ - ครั้ง | ชนะ 7 ครั้ง (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 3 ครั้ง), แพ้ 3 ครั้ง (แพ้น็อค 1 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ - ครั้ง |
| แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 1 (2500-2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 1 (2500-2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 1 (2500-2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 1 (2500-2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 1 (2500-2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 1 (2500-2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 1 (2500-2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 1 (2500-2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 1 (2500-2502) |  |  |  |  |  |
| ชิง | ชนะ | 63-21-5 |  ฮาชิโร ทัตสุมิ | ชนะคะแนน ( ญี่ปุ่น) | 15 | 1957-06-01 | () เวทีราชดำเนิน, เขตพระนคร |  |  |  |  |  |  |
| เสียแชมป์ | แม่แบบ:Loss2แพ้ | 3-4-0 |  ญัง เพาลิโน | แพ้น็อค | (6) 15 | 1959-05-17 | () แฮปปี้เวิลด์อารีน่า |  |  |  |  |  |  |
| แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 2 (2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 2 (2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 2 (2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 2 (2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 2 (2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 2 (2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 2 (2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 2 (2502) | แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท สมัยที่ 2 (2502) |  |  |  |  |  |
| ชิง | ชนะ | 4-4-0 |  ญัง เพาลิโน | ชนะคะแนน | 15 | 1959-07-23 | () เวทีราชดำเนิน เขตพระนคร |  |  |  |  |  |  |
| เสียแชมป์ | แม่แบบ:Loss2แพ้ | 12-5-1 |  ฟูมิโอะ ไกสุ | แพ้น็อค | 1 (15) | 1959-11-16 | () ... โตเกียว |  |  |  |  |  |  |
จู เจิ้งถิง

จู เจิ้งถิง (จีน: 朱正廷; เกิด 18 มีนาคม พ.ศ. 2539) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวจีน เขาเข้าร่วมในรายการแสดงความสามารถของเกาหลี พรอดิวซ์ 101 ซีซั่นที่ 2 ในปี ค.ศ. 2017 และเดบิวต์ในฐานะสมาชิกของบอยแบนด์วง Nine Percent ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2561 ผ่านรายการ Idol Producer ของจีน ปัจจุบันเขาเป็นหัวหน้าวงและนักเต้นหลักของวง NEXT สังกัดค่ายเยฺว่หฺวา
คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

| --- | --- |
Faculty of Liberal Arts and Science, Kasetsart University

ชื่อย่อ: ศวท.
สถาปนา: 31 สิงหาคม พ.ศ. 2536; 31 ปีก่อน (2536-08-31)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณบดี: ผศ.ดร.วุฒิพงษ์ ศิลปวิศาล
ที่อยู่: 1 หมู่ 6 ตำบลกำแพงแสน อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม 73140
สี:   สีเทาเงิน
เว็บไซต์: www.flas.kps.ku.ac.th

คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นคณะลำดับที่ 13 ของมหาวิทยาลัย สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ดำเนินการเรียน-การสอนใน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน  ต่อมา ปี พ.ศ. 2554 ได้รับมอบหมายให้จัดการเรียน-การสอน ในวิทยาเขตสุพรรณบุรีด้วย
หน่วยงาน

คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภายหลังได้มีการจัดตั้งคณะอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2565  โดยมีผลในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2565 ประกอบกับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้มีคำสั่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่ 715/2565 ลงวันที่ 4 เมษายน 2565 และได้มีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างคณะ โดยมีส่วนงานภายในคณะฯ ตามประกาศมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  เรื่อง ปรับโครงสร้างหน่วยงานภายในคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ประกาศ ณ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2566 ประกอบไปด้วยหน่วยงาน ภาควิชา ประกอบด้วย 6 ภาควิชา  และหน่วยงานวิจัย พัฒนา และสนับสนุนอีก 1 ศูนย์ 1 สำนักงาน โดยมีรายละเอียด ดังนี้
| หน่วยงานภายในคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์> ภาควิชา | หน่วยงานภายในคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์> หน่วยงานวิจัย พัฒนา และสนับสนุน |
| --- | --- |
 ภาควิชาวิทยาศาสตร์และนวัตกรรมชีวภาพ  ภาควิชาวิทยาศาสตร์กายภาพและวัสดุศาสตร์  ภาควิชาวิทยาการคำนวณและเทคโนโลยีดิจิทัล  ภาควิชาการบริหารธุรกิจและการบัญชี  ภาควิชาวิทยาการภาษาและวัฒนธรรม  ภาควิชาสังคมศาสตร์      :  ศูนย์วิจัย ส่งเสริมและถ่ายทอดเทคโนโลยี (ไม่กำหนดสถานภาพ)  สำนักงานเลขานุการ งานบริหารและธุรการ  งานคลังและพัสดุ  งานแผนและพัฒนาคุณภาพ  งานบริการการศึกษา  งานวิจัย บริการวิชาการ และเทคโนโลยีสารสนเทศ  งานกายภาพและสิ่งแวดล้อม