stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอบ้านไผ่

| อำเภอบ้านไผ่ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Ban Phai
สถานีรถไฟบ้านไผ่แห่งเดิมเมื่อปี พ.ศ. 2511
คำขวัญ: นามเมืองบ้านไผ่ พระเจ้าใหญ่ผือบัง จิตรกรรมฝาหนังล้ำเลอค่า แก่งละหว้าแหล่งอุดม เยี่ยมชมรอยพระพุทธบาทหินลาด ศูนย์วิทยาศาสตร์ ม.รามฯ
แผนที่จังหวัดขอนแก่น เน้นอำเภอบ้านไผ่
พิกัด: 16°3′36″N 102°43′51″E﻿ / ﻿16.06000°N 102.73083°E﻿ / 16.06000; 102.73083
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 497.7 ตร.กม. (192.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 98,665 คน
 • ความหนาแน่น: 198.24 คน/ตร.กม. (513.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 40110
รหัสภูมิศาสตร์: 4010
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอบ้านไผ่ เลขที่ 712  หมู่ที่ 3 ถนนเจนจบทิศ ตำบลในเมือง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น 40110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านไผ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น โดยถือเป็นอำเภอขนาดใหญ่ที่มีถนนมิตรภาพและทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือพาดผ่าน ในอนาคตจะเป็นอำเภอชุมทางซึ่งมีทางรถไฟสายใหม่ ผ่านภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง และไปสิ้นสุดจังหวัดนครพนม
ประวัติ

อำเภอบ้านไผ่เดิมชื่อ "บ้านเกิ้ง" อยู่ในความปกครองของเมืองชนบท ต่อมาทางราชการประกาศใช้พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 บ้านเกิ้งได้รับการยกฐานะเป็น ตำบลบ้านเกิ้ง ขึ้นกับอำเภอชนบท จนกระทั่งปี พ.ศ. 2471 ตำบลบ้านเกิ้งก็ได้รับการยกฐานะเป็น กิ่งอำเภอบ้านไผ่ ประกอบด้วยตำบลบ้านเกิ้ง บ้านเป้า และบ้านแคนเหนือ เชื่อกันว่าบริเวณที่ตั้งคงมีต้นไผ่ขึ้นริมคลองห้วยจิกเป็นจำนวนมาก สถานที่ตั้งกิ่งอำเภออยู่ทางทิศตะวันออกของสถานีรถไฟบ้านไผ่ โดยหลวงราษฎร์ธุรกิจ (โสฬส อินทรกำแหง) มีศรัทธายกที่ดินให้
กิ่งอำเภอบ้านไผ่ได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอบ้านไผ่ เปิดให้บริการประชาชนตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล คือ ตำบลบ้านไผ่ บ้านเป้า แคนเหนือ และเปือยน้อย ต่อมาใน พ.ศ. 2486 อำเภอชนบทถูกไฟไหม้ ทางราชการจึงได้รวมอำเภอชนบทเข้ากับอำเภอบ้านไผ่ จนถึง พ.ศ. 2509 จึงแยกอำเภอชนบทออกไป
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอบ้านไผ่มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านแฮด
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโกสุมพิสัยและอำเภอกุดรัง (จังหวัดมหาสารคาม)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเปือยน้อย อำเภอหนองสองห้อง และอำเภอโนนศิลา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชนบทและอำเภอมัญจาคีรี
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบ้านไผ่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 110 หมู่บ้าน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบ้านไผ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองบ้านไผ่  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านไผ่ ตำบลในเมือง และตำบลหนองน้ำใส
เทศบาลตำบลในเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมือง (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านไผ่ (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่)
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเพีย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองเพียทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านลานทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแคนเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแคนเหนือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลภูเหล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูเหล็กทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลป่าปอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าปอทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหินตั้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหินตั้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองน้ำใส (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่)
องค์การบริหารส่วนตำบลหัวหนอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวหนองทั้งตำบล
การศึกษา

ระดับอุดมศึกษา ได้แก่ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดขอนแก่น
ระดับอาชีวศึกษา ได้แก่ วิทยาลัยการอาชีพบ้านไผ่
ระดับมัธยมศึกษา (สังกัด สพม.25) ได้แก่ โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕), โรงเรียนบ้านไผ่พิทยาคม, โรงเรียนบ้านไผ่ศึกษา และโรงเรียนบ้านลานวิทยาคม
นกุล

| นกุล> ข้อมูลตัวละครในเรื่อง |
| --- | --- |
คู่สมรส: เทราปที กาเรนุมาตี
บุตร: ศตานิกะ (เกิดจากพระนางเทราปตี)   นิรมิตรา (เกิดจากนางกาเรนุมาตี)
ญาติ: ท้าวปาณฑุ (พ่อ)   พระนางมาทรี (แม่)   พระนางกุนตี (แม่เลี้ยง)   กรรณะ (พี่ชาย)   ยุธิษฐิระ (พี่ชาย)   ภีมะ (พี่ชาย)   อรชุน (พี่ชาย)   สหเทพ (ฝาแฝด)
นกุล (สันสกฤต: नकुल) เป็นน้องคนรองเหล่าปาณฑพ นอกจากนี้เขาก็มีน้องฝาแฝดอย่างสหเทพ โดยถือว่าเป็นบุตรของปาณฑุและนางมาทรี แต่จริง ๆ แล้วเกิดจากพรของเทพอัศวินฝาแฝดคือ พระนาสัตยะ
นกุลเป็นคนที่มีความหล่อเหลาและงดงามมากที่สุดในบรรดาเหล่าพี่น้องถึงแม้ว่าจะมีสหเทพเป็นน้องชายฝาแฝดแต่ทว่าก็มิอาจงามเทียบเท่านกุลได้
นอกจากหน้าตาดีแล้วเขายังมีความสามารถในการสู้รบและศาสตร์ความรู้การเลี้ยงม้า แต่ทว่ากลับเป็นตัวละครที่มีบทบาทไม่มากนักพอ ๆ กับน้องฝาแฝดตัวอย่างสหเทพ
กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร

| กองทัพอากาศหลวง |
| --- | --- |
Royal Air Force
ตราสัญลักษณ์กองทัพอากาศหลวง
ประจำการ: 1 เมษายน 1918; 106 ปีก่อน (1918-04-01)
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
รูปแบบ: กองทัพอากาศ
บทบาท: สงครามทางอากาศ
กำลังรบ: ประจำการ 33,840 นาย เครื่องบินปฏิบัติการ 832 ลำ กองกำลังสนับสนุนทหารอากาศ 1,940 นาย  กองกำลังสำรอง 2,220 นาย
ขึ้นกับ: กองทัพสหราชอาณาจักร
Air Staff Offices: พระราชวังไวต์ฮอล, ลอนดอน
คำขวัญ: ละติน: Per Ardua ad Astra "ผ่านความทุกข์ยากสู่ดวงดาว"
เพลงหน่วย: มาร์ชกองทัพอากาศหลวง
เว็บไซต์: www.raf.mod.uk
ผู้บังคับบัญชา
จอมทัพ: สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
เสธ.ทอ.: พลอากาศเอก ไมเคิล วกสตัน
ผบ. สำคัญ: Lord Trenchard Lord Portal
เครื่องหมายสังกัด
Ensign: 
Logo: 
Roundels:  
Fin flashes:  
Aircraft flown
Attack:  Eurofighter Typhoon  General Atomics MQ-9A Reaper  General Atomics MQ-9B Protector RG.1  Lockheed Martin F-35B Lightning 
Fighter:  Typhoon FGR.4  Lockheed Martin F-35B Lightning 
Trainer helicopter:  Airbus Helicopters Jupiter HT.1  Airbus Helicopters Juno HT.1 
เฮลิคอปเตอร์อเนกประสงค์:  Aérospatiale SA 330 Puma HC.2  Leonardo AW109SP GrandNew  Bell Griffin HAR.2  Boeing Chinook HC.4/5/6/6A 
Reconnaissance:  Beechcraft Shadow R.1  Boeing E-3D Sentry AEW.1  Boeing RC-135W Rivet Joint  General Atomics MQ-9A Reaper  Raytheon Sentinel R.1 
Trainer:  BAE Hawk T.1/T.2  Beechcraft Super King Air  Grob Viking T.1  Typhoon T.3  Grob Prefect T.1  Grob Tutor T.1  Short Tucano T.1 
Transport:  Airbus Voyager KC.2/KC.3  Airbus A400M Atlas C.1  Boeing C-17 Globemaster III  BAe 146 CC.2/C.3  Lockheed Martin C-130J Hercules C.4/C.5 
กองทัพอากาศหลวง (อังกฤษ: Royal Air Force; RAF) เป็นกองทัพอากาศของสหราชอาณาจักร ก่อตั้งขึ้นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1918 นับเป็นกองทัพอากาศเอกเทศที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ภายหลังจากที่ได้มีชัยเหนือฝ่ายมหาอำนาจกลางในปี 1918 ทัพฟ้าจึงอุบัติขึ้น ในช่วงสมัยนั้น กองทัพอากาศขนาดใหญ่ที่สุดในโลก นับตั้งแต่การก่อตั้ง ทัพฟ้ามีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์การทหารบริติซ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสงครามโลกครั้งที่สอง
ปัจจุบัน กองทัพอากาศสหราชอาณาจักรได้มีกองบินปฏิบัติการของเครื่องบินรุ่นต่างๆ ได้ถูกอธิบายโดยทหารอากาศว่าเป็น"ชายหน้าปีกเครื่องบิน"ในแง่เทคโนโลยี สิ่งนี้ส่วนใหญ่ประกอบด้วยเครื่องบินปีกตรึง รวมทั้งเครื่องบินขับไล่และเครื่องบินโจมตี เครื่องบินเครื่องบินเตือนภัยล่วงหน้าทางอากาศ เครื่องบินหน่วยข่าวกรอง, การเฝ้าระวัง, การเข้ายึดครองเป้าหมาย และการลาดตะเวน(ISTAR), ข่าวกรองทางสัญญาณ(SIGINT)เครื่องบินเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ และเครื่องบินขนส่งทางยุทธศาสตร์และกลยุทธวิธี
ส่วนมากของเครื่องบินปีกหมุนของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรจากส่วนหนึ่งของ tri-service กองบัญชาการกองบินปีกหมุนร่วม(Joint Helicopter Command)ในการสนับสนุนกองกำลังทางภาคพื้นดิน ส่วนใหญ่ของเครื่องบินแห่งทัพฟ้าและบุคลากรอยู่ในฐานทัพสหราชอาณาจักร กับคนอื่นๆที่ทำหน้าที่ในปฏิบัติการ(โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอิรักและซีเรีย) หรือฐานทัพโพ้นทะเลที่มีมายาวนาน(เกาะอัสเซนชัน, ไซปรัส, ยิบรอลตาร์ และหมู่เกาะฟอล์กแลนด์) ถึงแม้ว่าทัพฟ้าจะเป็นกองทัพอากาศหลักของอังกฤษ แต่กองบินนาวี (Fleet Air Arm) แห่งราชนาวีและกองบินทหารบก (Army Air Corps)แห่งกองทัพบกบริติซยังส่งมอบอำนาจน่านฟ้าซึ่งรวมเข้ากับสภาพแวดล้อมทางทะเล ชายฝั่ง และพื้นดิน
ผู้บังคับบัญชา

ผู้บังคับบัญชาสูงสุดของกองทัพอากาศคือตำแหน่งจอมทัพ (Head of the Armed Forces) ซึ่งปัจจุบันคือสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ส่วนตำแหน่งนายทหารสูงสุดของกองทัพอากาศตามลำดับ ได้แก่ :
เสนาธิการทหารอากาศ (Chief of the Air Staff)
รองเสนาธิการทหารอากาศ (Deputy Chief of the Air Staff)
ผู้บัญชาการยุทธการอากาศและอวกาศ (Air and Space Commander)
ธรรมบท

ธรรมบท เป็นชื่อประชุมพระพุทธพจน์ในรูปแบบคาถา และเป็น 1 ในตำราพุทธศาสนาซึ่งได้รับความนิยมอ่านทั้งเป็นที่รู้จักมากที่สุด ธรรมบทฉบับต้นที่สุดอยู่ในขุททกนิกายซึ่งเป็นหมวดหนึ่งในพระสุตตันตปิฎกในพระไตรปิฎกภาษาบาลี
พระพุทธโฆสะ นักวิชาการและนักวิจารณ์พุทธศาสนา อธิบายว่า พระพุทธฎีกาแต่ละส่วนที่บันทึกไว้นั้น พระโคตมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ต่างโอกาสแล้วแต่สถานการณ์จำเพาะที่บังเกิดขึ้นในพระชนม์และในสังฆมณฑล เขาร่ายรายละเอียดสถานการณ์ดังกล่าวไว้ในงานเขียนเรื่อง "ธัมมปทัฏฐกถา" ซึ่งต่อมากลายเป็นแหล่งตำนานพระพุทธประวัติ
ประวัติ

ตามประเพณี ธรรมบทนั้นประกอบด้วยพระพุทธพจน์ซึ่งพระโคดมพุทธเจ้าตรัสไว้ในหลาย ๆ โอกาส "เพราะเหตุที่กลั่นตัวอย่างอันซับซ้อน ทฤษฎี ถ้อยคารม และระดับอันสูงของพระพุทธโอวาทให้เป็นร้อยกรองที่กระชับแต่โปร่งใสดังมณี ธรรมบทจึงช่วยให้วิถีพุทธเป็นที่เข้าถึงได้โดยทั่วกัน...อันที่จริง เป็นไปได้ว่า บ่อเกิดธรรมบทในช่วง 300 ปีก่อนคริสต์ศักราชนั้นโยงไยไปถึงการที่สังฆณฑลอินเดียสมัยแรก ๆ จำต้องถอดเอาโวหารธรรมแห่งถ้อยพระพุทธพจน์ต้นฉบับออกเป็นภาษาชาวบ้าน" ธรรมบทนี้เป็นส่วนหนึ่งของขุททกนิกายในพระสุตตันตปิฎกของพระไตรปิฎก กระนั้น อย่างน้อยกึ่งหนึ่งของธรรมบทปรากฏในส่วนอื่น ๆ ของพระไตรปิฎกด้วย ครั้นราว 400 หรือ 500 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระพุทธโฆสะแต่งอรรถกถาอธิบายธรรมบทเรียกว่า "ธัมมปทัฏฐกถา" มีเนื้อหา 305 เรื่องเพื่อขยายความเข้าใจร้อยกรองธรรมบท
ธรรมบทฉบับภาษาบาลีเป็นที่รู้จักมากที่สุด แต่ก็ปรากฏฉบับอื่นด้วย
การจัดระเบียบ

ธรรมบทในภาษาบาลีประกอบด้วยร้อยกรอง 423 บท แบ่งเป็น 26 หมวด ดังนี้
| --- | --- |
1.: ยมกวัคค์ (บทแฝด)
2.: อปปมาทวัคค์ (บทไม่ประมาท)
3.: จิตวัคค์ (บทคำนึง)
4.: บุปผวัคค์ (บทดอกไม้)
5.: พาลวัคค์ (บทคนชั่ว)
6.: ปัณฑิตวัคค์ (บทผู้ทรงภูมิ)
7.: อรหัตนวัคค์ (บทอรหันต์)
8.: สหัสสวัคค์ (บทพัน)
9.: ปาปวัคค์ (บทบาป)
10.: ทัณฑวัคค์ (บทลงโทษ)
11.: ชราวัคค์ (บทสูงวัย)
12.: อัตตวัคค์ (บทตน)
13.: โลกวัคค์ (บทโลก)
14.: พุทธวัคค์ (บทตื่นรู้)
15.: สุขวัคค์ (บทสุข)
16.: ปิยวัคค์ (บทอันเป็นที่รัก)
17.: โกธวัคค์ (บทโกรธ)
18.: มลวัคค์ (บทมัวหมอง)
19.: ธัมมัตถวัคค์ (บททรงธรรม)
20.: มัคควัคค์ (บทชี้ทาง)
21.: ปกิณณกวัคค์ (บทเบ็ดเตล็ด)
22.: นิรยวัคค์ (บทนรก)
23.: นาควัคค์ (บทช้างสาร)
24.: ทัณหวัคค์ (บทกระหาย)
25.: ภิกขุวัคค์ (บทขอทาน)
26.: พราหมณวัคค์ (บทพราหมณ์)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ ธรรมบท
อนุศาสนบรรพ

อนุศาสนบรรพ (อักษรโรมัน: Anushasana Parva, สันสกฤต: अनुशासन पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งอนุศาสน์หรือคำสอน" เป็นหนังสือบรรพที่ 13 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 168 ตอน เป็นเรื่องราวของคำสอนครั้งสุดท้ายของภีษมะก่อนการละสังขาร ซึ่งเนื้อหาต่อเนื่องจากบรรพที่ 12 ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อัศวเมธิกบรรพ
เนื้อเรื่องและบรรพย่อย

อนุศาสนบรรพ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 168 ตอน ดังนี้
ทานธรรมบรรพ
ภีษมะสวรรคโรหนะบรรพ
บรรพนี้กล่าวถึงภีษมะที่ได้สาธยายถึงเรื่องต่าง ๆ ครอบคลุมในหลายหัวข้อไม่ว่าจะเป็นเรื่อง กฎแห่งกรรม การให้ยกย่องพราหมณ์ การแต่งงานและการสืบทอดทายาท พิธีศพการอดอาหารและการบริจาค รวมถึงการยกย่องพระกฤษณะ
หลังจากให้แง่คิดที่จะนำไปใช้ปฏิบัติแล้ว ท้าวภีษมะก็ประกาศว่าถึงเวลาที่ตนพร้อมจะตายแล้วท่ามกลางผู้คนจำนวนมากที่ให้ความเคารพยกย่อง ในที่สุดวิญญาณของท้าวภีษมะก็หลุดลอยขึ้นสู่สวรรค์
แหล่งข้อมูลอื่น

Anushasana Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli
Anushasana Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt
Anushasana Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link
Anushasana Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
Anushasana Parva English Translation by Kisari Mohan Ganguli, another archive
Anushasana Parva, Critical Edition Prepared by Scholars at Bhandarkar Oriental Research Institute BORI
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
ศานติบรรพ

ศานติบรรพ (อักษรโรมัน: Shanti Parva, สันสกฤต: शान्ति पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งสันติ" เป็นหนังสือบรรพที่ 12 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 365 ตอน นับว่าเป็นบรรพที่ยาวที่สุดในมหากาพย์มหาภารตะ เป็นเรื่องราวของท้าวธฤตราษฎร์สละราชสมบัติ ยุธิษฐิระขึ้นครองราชสมบัติเมืองหัสตินาปุระแทน และรับคำสอนจากภีษมะก่อนที่ภีษมะจะละสังขาร บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก สตรีบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อนุศาสนบรรพ
เนื้อเรื่องและบรรพย่อย

ศานติบรรพ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 365 ตอน ดังนี้
ราชธรรมอนุศาสนบรรพ
อปัถธรรมอนุศาสนบรรพ
โมกษะธรรมบรรพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Shanti Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli
Shanti Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt
Shanti Parva - Volume 1 English Translation by Kisari Mohan Ganguli, scanned and archived at Princeton University
Shanti Parva - Volume 2 English Translation by Kisari Mohan Ganguli, scanned and archived at Princeton University
Shanti Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - A large file in Adobe Acrobat PDF format
Shanti Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
พระนางมาทรี

| พระนางมาทรี |
| --- | --- |
ภาพวาดพระนางมาทรี โดย ราชา รวิ วรรมา
Personal Information
ครอบครัว: BrothersShalya (elder) Madrasena (younger) Brihatsena (younger) Dyutimat (younger)
คู่สมรส: ท้าวปาณฑุ
บุตร: Sons Nakula by Nasatya Sahadeva by Darsa Step-Sons (Kunti)Yudhishthira by Dharmaraja Bhima by Vayu Arjuna by Indra
บ้านเกิด: Madra Kingdom
พระนางมาทรี (อังกฤษ: Madri) เป็นพระขนิษฐาของราชาศัลยะ แห่งแคว้นมัทระ และเป็นชายาคนรองของท้าวปาณฑุ โดยมเหสีเอก คือ พระนางกุนตี นั่นเอง
เมื่อคราวที่ปาณฑุเสด็จประพาสป่าและยิงกวางสองผัวเมียซึ่งเป็นพราหมณ์แปลงกายมาร่วมประเวณีกัน ก่อนตายพรามหณ์กวางก็ได้สาปแช่งท้าวปาณฑุ ว่าหากเกิดพิศวาสอย่างร่วมประเวณีก็จงตายทันที ปาณฑุสลดใจจึงขอสละราชสมบัติขอลาบวช ซึ่งมเหสีทั้งสองขอตามไปด้วย
ระหว่างอยู่ในป่า กุนตีได้ร่ายมนตร์ที่ได้รับจากฤๅษีทุรวาส เชิญเทพเจ้ามาประทานโอรสถึง 3 พระองค์ และสอนมนตร์ดังกล่าวให้มาทรี ซึ่งนางได้เชิญพระอัศวินฝาแฝดมาประทานโอรสแฝดแก่นาง คือ นกุล และ สหเทพ
จากนั้นไม่นานปาณฑุเกิดอารมณ์พิศวาสอยากร่วมรักกับมาทรี เป็นเหตุให้ปาณฑุสิ้นใจตายตามคำสาป มาทรีคิดว่าอาจเป็นตราบาปจึงเข้ากองไฟตายตามสวามีในพิธีเผาศพด้วย
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล

| --- | --- |
Institute of Molecular Biosciences, Mahidol University

คติพจน์: เป็นสถาบันวิจัยชั้นนำระดับโลก ด้านชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล
สถาบันหลัก: มหาวิทยาลัยมหิดล
สถาปนา: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524; 43 ปีก่อน (2524-11-30) ก่อตั้ง  20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552; 15 ปีก่อน (2552-05-20) สถาปนา
ผู้อำนวยการ: รองศาสตราจารย์ ดร. ม.ล.เสาวรส สวัสดิวัฒน์
ที่อยู่: 999 ถนนพุทธมณฑล สาย 4 ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม 73170
เว็บไซต์: mb.mahidol.ac.th
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล มีฐานะเทียบเท่าคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยมหิดล  เป็นสถาบันวิจัยที่มีความเป็นเลิศด้านการวิจัย ทางด้านชีววิทยาศาสตร์ระดับโมเลกุล และสนับสนุนภารกิจหลักด้านการวิจัย การจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา การบริการวิชาการสู่สังคม  ปัจจุบันจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิตและมหาบัณฑิต
ประวัติความเป็นมา

สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นการควบรวมของหน่วยงานทั้ง 2 หน่วยงาน คือ "สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี" และ "สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์"
ปี พ.ศ. 2524 จัดตั้ง "สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี "  เพื่อสนับสนุนให้คณาจารย์และนักวิชาการของมหาวิทยาลัยได้ทำงานค้นคว้าวิจัยทางด้านชีววิทยาศาสตร์ระดับโมเลกุล
ปี พ.ศ. 2535 ได้รับการสนับสนุนให้เกิดการสร้างอาคารวิจัยอย่างเต็มรูปแบบขึ้นในพื้นที่ของศาลายา ด้วยงบประมาณก่อสร้างประมาณ 392 ล้านบาท พร้อมครุภัณฑ์อีก 24 ล้านบาท โดยถือเป็นอาคารหลังแรกและเป็นศูนย์รวมของการมีห้องปฏิบัติการวิจัยในสาขาต่างๆอย่างครบถ้วน
"สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์" จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2540 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2540 เพื่อเป็นแหล่งผลิต วิจัย พัฒนาและเป็นหน่วยงานกลางทางวิชาการด้านอณูวิทยาพันธุศาสตร์ และพันธุศาสตร์
ต่อมา "สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี" และ "สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์" ได้รับการปรับโครงสร้างของส่วนงานภายในมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ตามประกาศมหาวิทยาลัยมหิดล เรื่องการจัดตั้งส่วนงานของ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2552  เป็น "สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล"
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นจุดเริ่มต้นของการบ่มเพาะงานวิจัยในระดับแนวหน้าของมหาวิทยาลัยและของประเทศจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นงานวิจัยทางด้านการแพทย์และวิทยาศาสตร์การแพทย์เกี่ยวกับโรคที่พบบ่อยในประเทศไทย เช่น ธาลัสซีเมีย และไข้เลือดออก ไปจนถึงด้านเทคโนโลยีชีวภาพเพื่อคนไทย อาทิ ความหลากหลายทางชีวภาพ ยางพารา มันสำปะหลัง กุ้ง และเทคโนโลยีในการควบคุมประชากรยุง เป็นต้น งานวิจัยและพัฒนาจำนวนหนึ่งมีมูลค่าสูงในเชิงพาณิชย์ โดยเฉพาะวัคซีน ยาขับเหล็ก และเทคโนโลยีชีวภาพกุ้ง นอกจากนี้ งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับอาหาร ยารักษาโรค การวินิจฉัยโรค และวัคซีนของสถาบันฯ ยังเป็นผลงานที่มีผลกระทบสูง สร้างรายได้ให้แก่สถาบันฯ และมหาวิทยาลัยมหิดล และยังสามารถตอบเป้าหมายการพัฒนาสากลที่เรียกว่า เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน หรือ Sustainable Development Goals (SDG) ได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการสร้างความมั่นคงทางอาหาร และการส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชน
ทำเนียบผู้อำนวยการ

|  สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  มหาวิทยาลัยมหิดล> รายนามผู้อำนวยการสถาบัน |  สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  มหาวิทยาลัยมหิดล> วาระการดำรงตำแหน่ง |  สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  มหาวิทยาลัยมหิดล>  |
| --- | --- | --- |
| 1. ศาสตราจารย์ ดร. นายแพทย์ณัฐ ภมรประวัติ | พ.ศ. 2524 - พ.ศ. 2527 |  |
| 2. ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.สิรินทร์ พิบูลนิยม | พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2540 |  |
| 3. ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.สกล พันธุ์ยิ้ม | พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2544 |  |
 สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์  มหาวิทยาลัยมหิดล
| รายนามผู้อำนวยการสถาบัน | วาระการดำรงตำแหน่ง |  |
| 4. ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.สกล พันธุ์ยิ้ม | พ.ศ. 2544 - พ.ศ. 2545 |  |
| 5. ศาสตราจารย์ ดร.นพ.กนก ภาวสุทธิไพศิฐ | พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2548 |  |
 สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล  มหาวิทยาลัยมหิดล
| รายนามผู้อำนวยการสถาบัน | วาระการดำรงตำแหน่ง |  |
| 1. ศาสตราจารย์ ดร. นายแพทย์ ประเสริฐ เอื้อวรากุล | 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2555 (วาระที่ 1) 17 ตุลาคม พ.ศ. 2555 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2559 (วาระที่ 2)  |  |
| 2. ศาสตราจารย์ ดร. นายแพทย์ นรัตถพล เจริญพันธุ์ | 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567  |  |
| 3. รองศาสตราจารย์ ดร. ม.ล.เสาวรส สวัสดิวัฒน์ | 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน |  |
หลักสูตรการศึกษา > ระดับปริญญามหาบัณฑิต

เปิดสอนจำนวน 2 หลักสูตร ได้แก่
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประสาทวิทยาศาสตร์ (หลักสูตรนานาชาติ)
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาชีววิทยาศาสตร์ระดับโมเลกุลและเชิงบูรณาการ (หลักสูตรนานาชาติ) (หลักสูตรพหุวิทยาการ)
หลักสูตรการศึกษา > ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต

เปิดสอนจำนวน 2 หลักสูตร คือ
หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาประสาทวิทยาศาสตร์ (หลักสูตรนานาชาติ)
หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาชีววิทยาศาสตร์ระดับโมเลกุลและเชิงบูรณาการ (หลักสูตรนานาชาติ) (หลักสูตรพหุวิทยาการ)
ศูนย์วิจัยและกลุ่มสาขาวิชา

สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุลประกอบด้วย 5 ศูนย์วิจัย และ 1 กลุ่มสาขาวิชา ได้แก่
ศูนย์วิจัยธาลัสซีเมีย
ศูนย์วิจัยประสาทวิทยาศาสตร์
ศูนย์วิจัยและพัฒนาวัคซีน
ศูนย์วิจัยประยุกต์และพัฒนานวัตกรรมกุ้ง
ศูนย์วิจัยชีววัตถุการแพทย์ชั้นสูงเพื่อการรักษา
กลุ่มสาขาวิชาชีววิทยาศาสตร์ระดับโมเลกุล
แหล่งข้อมูลอื่น

สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล
| ด ค กมหาวิทยาลัยมหิดล |
| --- | --- | --- |
| คณะ |  กายภาพบำบัด  ทันตแพทยศาสตร์  เทคนิคการแพทย์  เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร  พยาบาลศาสตร์  แพทยศาสตร์รามาธิบดี  แพทยศาสตร์ศิริราช  เภสัชศาสตร์  วิทยาศาสตร์  ศิลปศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  เวชศาสตร์เขตร้อน  สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์  สัตวแพทยศาสตร์  สาธารณสุขศาสตร์  สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์  บัณฑิตวิทยาลัย  |  |
| วิทยาลัย |  วิทยาลัยการจัดการ  วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา  วิทยาลัยนานาชาติ  วิทยาลัยศาสนศึกษา  วิทยาลัยราชสุดา  วิทยาลัยดุริยางคศิลป์  |  |
| สถาบัน |  สถาบันนวัตกรรมการเรียนรู้  สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน  สถาบันวิจัยประชากรและสังคม  สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย  สถาบันโภชนาการ  สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล  สถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว  สถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม  |  |
| วิทยาเขต |  กาญจนบุรี  นครสวรรค์  อำนาจเจริญ  |  |
| หน่วยงานอื่น |  โรงเรียนสาธิตนานาชาติ  โรงพยาบาลศิริราช  โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์  โรงพยาบาลรามาธิบดี  สถาบันการแพทย์จักรีนฤบดินทร์  โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน  สถาบันสุขภาพเด็กแห่งมหาราชินี  ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก  ศูนย์การแพทย์มหิดลบำรุงรักษ์ นครสวรรค์  โรงพยาบาลทันตกรรม  โรงพยาบาลทันตกรรมมหาจักรีสิรินธร  โรงพยาบาลสัตว์ประศุอาทร  โรงพยาบาลปศุสัตว์และสัตว์ป่า ปศุปาลัน  โรงแรมศาลายาพาวิลเลียน  อุทยานธรรมชาติวิทยาสิรีรุกขชาติ  |  |
| สถาบันสมทบ |  ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์  วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า  วิทยาลัยพยาบาลกองทัพบก  วิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ  วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ  |  |
| สถาบันสมทบในอดีต |  วิทยาลัยแพทยศาสตร์กรุงเทพมหานครและวชิรพยาบาล  วิทยาลัยพยาบาลเกื้อการุณย์  วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สถาบันพระบรมราชชนก วิทยาเขตกรุงเทพ  จักรีรัช  ชัยนาท  พระพุทธบาท  ราชบุรี  สระบุรี  สุพรรณบุรี  ชลบุรี  วิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า สถาบันพระบรมราชชนก  โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท  |  |
| อื่น ๆ |  ประวัติ  บุคคลจากมหาวิทยาลัยมหิดล  วันมหิดล  รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล  ทุนมหิดลวิทยาจารย์  การจัดอันดับ  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
ปรมัตถทีปนี

ปรมัตถทีปนี เป็นชื่อคัมภีร์อรรถกถาของหมวดขุททกนิกาย หมวดย่อยอุทาน-อิติวุตตกะ, วิมานวัตถุ-เปตวัตถุ และเถรคาถา-เถรีคาถา ในพระสุตตันตปิฎก รจนาขึ้นโดยพระธัมมปาละหรือพระธรรมปาลเถระ หรือพระธรรมาบาล พระเถระชาวอินเดียโบราณ เป็นชาวเมืองกาญจีปุรัม ทางภาคใต้ของอินเดีย