stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง
ภาพรวม

สมการของวงรีที่มี กึ่งแกนเอก  a และกึ่งแกนโท  b คือ
และอาจเขียนโดยใช้ตัวแปรเสริมได้เป็น
และ
โดย E ก็คือค่าที่เรียกว่ามุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง
ความสัมพันธ์ระหว่างมุมกวาดเยื้องศูนย์กลางกับระยะทางจากจุดศูนย์กลางมวล (จุดโฟกัส)  r สามารถแสดงโดยใช้ ความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร  e และกึ่งแกนเอก  a ซึ่งเป็นตัวแปรที่กำหนดลักษณะของวงโคจรวงรีได้โดย
และค่ามุมกวาดจริง  \nu  จะคำนวณได้โดย
สมการเค็พเพลอร์

มุมกวาดเฉลี่ย  M สามารถคำนวณได้จากมุมกวาดเยื้องศูนย์กลางเป็น
ความสัมพันธ์นี้เรียกว่าสมการเค็พเพลอร์
ในการคำนวณมุมกวาดเยื้องศูนย์กลางจากมุมกวาดเฉลี่ยนั้น กรณีที่ค่า  e มีขนาดเล็ก ( e<0.6627434) สามารถคำนวณโดยใช้ความสัมพันธ์เวียนเกิด  E_{i+1}=M+e\sin E_{i} โดยเริ่มต้นจาก  E_{0}=M
เขียน  Eในรูปอนุกรมกำลังของ  e พจน์แรก ๆ ได้เป็น
มัสยิดหฺวายเชิ่ง

| มัสยิดหฺวายเชิ่ง |
| --- | --- |
怀圣寺

ศาสนา
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: กว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
Guangdong
พิกัดภูมิศาสตร์: 23°7′31.38″N 113°15′12.91″E﻿ / ﻿23.1253833°N 113.2535861°E﻿ / 23.1253833; 113.2535861
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
มัสยิดหฺวายเชิ่ง (จีน: 广州怀圣寺) ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ มัสยิดประภาคาร และ มัสยิดใหญ่แห่งกวางตุ้ง เป็นมัสยิดหลักในกว่างโจว สร้างขึ้นใหม่หลายครั้งตลอดช่วงประวัติศาสตร์ โดยเชื่อกันว่ามัสยิดนี้สร้างขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ 1,300 ปีมาแล้ว ทำให้มัสยิดนี้เป็นหนึ่งในมัสยิดที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
ประวัติ

เอกสารเก่าของชาวมุสลิมในจีนบันทึกว่า มัสยิดนี้สร้างใน ค.ศ. 627 โดยซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ ซึ่งคาดกันว่าเดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจเป็นครั้งแรกในจีนในคริสต์ทศวรรษ 620 แม้ว่านักวิชาการสมัยใหม่ยังไม่พบหลักฐานที่ยืนยันว่าซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ ได้มาเยือนจีนจริง แต่พวกเขาก็เห็นด้วยว่าชาวมุสลิมกลุ่มแรกได้มาถึงจีนแล้วในคริสต์ศตวรรษที่ 7 และเห็นด้วยว่าเมืองการค้าสำคัญเช่น กว่างโจว, เฉวียนโจว และหยางโจว น่าจะ มีมัสยิดที่สร้างตั้งแต่ราชวงศ์ถัง ถึงแม้ว่าจะไม่พบหลักฐานที่น่าเชื่อถือก็ตาม
มีความเป็นไปได้ว่ามัสยิดนี้มีมาตั้งแต่ช่วงต้นของราชวงศ์ซ่ง มัสยิดได้รับการสร้างขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1350 และอีกครั้งใน ค.ศ.1695 หลังจากถูกเพลิงไหม้ ส่วนหออะซานสร้างมาก่อนหน้านี้แล้ว ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 หอนี้เป็นจุดหมายตาที่สำคัญจุดหนึ่งของกว่างโจว
การเดินทาง

มัสยิดตั้งอยู่ในระยะทางที่สามารถเดินได้จากสถานีซีเมินโข่วของรถไฟใต้ดินกว่างโจวไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
ดูเพิ่ม

ศาสนาอิสลามในประเทศจีน
รายชื่อมัสยิดในประเทศจีน
สถาปัตยกรรมอิสลาม และศิลปะอิสลาม
ประวัติศาสตร์อิสลาม
แหล่งข้อมูลอื่น

Article and pictures on archnet.org เก็บถาวร 2005-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทางเข้ามัสยิด, ประมาณ 1873
มัสยิดหฺวายเชิ่งกับหอกวางถา ค.ศ. 1860
ลำปี (แก้ความกำกวม)

ลำปี สามารถหมายถึง
ลำปี ลำน้ำในจังหวัดพังงา
น้ำตกลำปี น้ำตกแห่งหนึ่งของลำน้ำลำปี
เขาลำปี ยอดเขาหนึ่งในทิวเขาลำปี
เทือกเขาลำปี ทิวเขาย่อยหนึ่งในเทือกเขาภูเก็ต
อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง อุทยานแห่งชาติในประเทศไทย
รถไฟรางเบาบอลทิมอร์

| รถไฟรางเบาบอลทิมอร์ |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: บอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์
ประเภท: รถไฟฟ้ารางเบา
จำนวนสาย: 3
จำนวนสถานี: 33
ผู้โดยสารต่อวัน: 27,253 คน (ค.ศ. 2012) 
การให้บริการ
เริ่มดำเนินงาน: เมษายน ค.ศ. 1992
ผู้ดำเนินงาน: Maryland Transit Administration
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 30.0 mi (48.3 km)
รางกว้าง: 4 ft 8 1⁄2 in (1,435 mm) (รางมาตรฐาน)
รัศมีความโค้ง: 100 feet (30.5 m)
การจ่ายไฟฟ้า: 750 โวลต์ จากสายเหนือหัว
รถไฟรางเบาบอลทิมอร์ เป็นระบบขนส่งมวลชนหนึ่งในเมืองบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ ซึ่งให้บริการควบคู่กับรถไฟใต้ดินบอลทิมอร์ ดำเนินการโดย MTA แมริแลนก์ รถไฟฟ้าจะวิ่งทางรางด้านขวา มีผู้โดยสาร 27,253 คนต่อวัน และ 8,539,996 คนต่อปี
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟรางเบาบอลทิมอร์
รถไฟฟ้ารางเบา
รายชื่อระบบรถรางและรถไฟฟ้ารางเบา
แหล่งข้อมูลื่น

The MTA's Light Rail page
Scott Kozel's Baltimore Light Rail pages
ลำบิดทะเล

| ลำบิดทะเล |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Ericales
วงศ์:: Ebenaceae
สกุล:: Diospyros
สปีชีส์:: D.  ferrea var. ferrea
ชื่อทวินาม
Diospyros ferrea var. ferrea 

ลำบิดทะเล (ชื่อวิทยาศาสตร์: Diospyrus ferrea var. ferrea) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Ebenaceae ชื่ออื่น ๆ คือ ลำบิด ไคร้มด ดำดง เปลือกต้นสีเทาเรียบ ใบเดี่ยว ผิวเรียบเป็นมัน ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกตัวเมียเป็นดอกเดี่ยว สีขาว ดอกตัวผู้เป็นดอกช่อ ขนาดเล็กกว่าดอกตัวเมีย ผลเป็นผลเดี่ยว เมื่ออ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีเหลืองอมแดง ผิวเรียบ ภายในมีเมล็ดแข็ง
ในทางยา ลำต้นต้มน้ำดื่ม แก้ปวดเมื่อย ผลมีรสฝาดกินแก้แผลในปาก
รถไฟใต้ดินรอตเทอร์ดาม

รถไฟใต้ดินรอตเทอร์ดาม เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ให้บริการในเมืองรอตเทอร์ดาม ปัจจุบันมีจำนวนห้าเส้นทาง ระยะทางรวม 78.3 กิโลเมตร (48.7 ไมล์)*
เส้นทาง

| เส้นทาง | สถานีปลายทางฝั่งเหนือ/ตะวันตก | สถานีปลายทางฝั่งใต้/ตะวันออก |
| --- | --- | --- |
| สายเอ | Schiedam Centrum | Binnenhof |
| สายบี | Schiedam Centrum | Nesselande |
| สายซี | De Akkers | De Terp |
| สายดี | De Akkers | Rotterdam Centraal |
| สายอี | Slinge | Den Haag Centraal |
สายเอ
สายบี
สายซี
สายดี
สายอี
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินรอตเทอร์ดาม
รถรางรอตเทอร์ดาม
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

Main web site of RET (in English)
| ด ค ก ระบบขนส่งสาธารณะในประเทศเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
| รถไฟใต้ดิน |  รถไฟใต้ดินอัมสเตอร์ดัม  รถไฟใต้ดินรอตเทอร์ดาม  |  |
| รถไฟฟ้ารางเบา |  แรนด์สแตดเรล  ยูเทรกต์  |  |
| รถราง |  อัมสเตอร์ดัม  เฮก  รอตเทอร์ดาม  |  |
| รถโดยสารประจำทางไฟฟ้า |  อาร์เนม  |  |
| ด ค กรถไฟใต้ดินในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
   อัมสเตอร์ดัม    เอเธนส์    บาร์เซโลนา    เบอร์ลิน    บิลบาโอ    เบรชชา    บรัสเซลส์    บูคาเรสต์    บูดาเปสต์    กาตาเนีย    โคเปนเฮเกน    แฟรงก์เฟิร์ต    เจนัว    กลาสโกว์    ฮัมบวร์ค    เฮลซิงกิ    ลอนดอน    ลีล    ลิสบอน    ลียง    มาดริด    มาร์แซย์    มิลาน    มิวนิก    เนเปิลส์    เนือร์นแบร์ค    ปัลมา    ปารีส    ปราก    แรน    โรม    รอตเทอร์ดาม    เซบิยา    โซเฟีย    สต็อกโฮล์ม    ไทน์แอนด์แวร์    ตูลูซ    ตูริน    บาเลนเซีย    เวียนนา    วอร์ซอ
มาลาโบน

| มาลาโบน |
| --- | --- |
 มาลาโบนในแผนที่ของเมโทรมะนิลา
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
จังหวัด: เมโทรมะนิลา
พื้นที่: 
 – พื้นที่ทั้งหมด:  19,76 km²
ประชากร (2010):  353 337
 – ความหนาแน่น:  17 881 as./km²

 www.malabon.gov.ph
Infobox OKVirheellinen NIMI-arvo: 
มาลาโบน เป็นหนึ่งในเมืองที่ประกอบเป็นเมโทรมะนิลา  เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงมะนิลา มาลาโบนเป็นเมืองการค้าและอุตสาหกรรมที่สำคัญในเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
เมืองนี้มีพื้นที่ 19.76 กม.² มีประชากร 353,337 คน (2010) มีประชากรหนาแน่น 17,881 คน/กม.²[ต้องการอ้างอิง]   ในปี 2001 เมืองมาลาโบนได้รับรางวัลการวางผังเมือง  เมืองนี้แบ่งออกเป็น 21 พื้นที่ ( บารังไกย์ )
หัวข้ออื่น ๆ

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Malabon City
เว็บไซต์รัฐบาลเมืองอย่างเป็นทางการ
นิสสัน สกายไลน์

| สกายไลน์ Nissan Skyline |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: นิสสัน พรินซ์ (พ.ศ. 2500–2509)
เริ่มผลิตเมื่อ: 2500–present
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact car) (2500–2532) รถสปอร์ตขนาดกลาง (Mid-size car) (2532–2545) รถยนต์นั่งหรูขนาดเล็ก (Compact executive car) (2544–ปัจจุบัน) รถไฮบริดไฟฟ้า (2557―ปัจจุบัน) สปอร์ตคูเป้ (2550-2560)
รุ่นที่คล้ายกัน: นิสสัน สกายไลน์ จีที-อาร์ (2512–2516, 2532–2545)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: พรินซ์ ซีดาน (2495–2500)
รุ่นต่อไป: Nissan GT-R (R35) (สำหรับ Nissan Skyline GT-R models)
โลโก้ของนิสสัน สกายไลน์
Nissan Skyline (อังกฤษ: Nissan Skyline / ญี่ปุ่น: 日産・スカイライン Nissan Sukairain) เป็นรุ่นรถยนต์ขนาดกลาง รถสปอร์ต ของบริษัทนิสสัน โดยเริ่มผลิตครั้งแรกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 จากบริษัทพรินซ์มอเตอร์ หลังจากนั้นก็ถูกรวมเข้ากับนิสสันในปี 2509
สกายไลน์นั้นได้ออกแบบและได้วิศวกรรมโดย Shinichiro Sakurai ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าแผนกรถรุ่นนี้ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในปี 2554
Generation ที่ 1 (ALSI/BLSI/S21/R21/BLRA-3; พ.ศ. 2500-2506)

สกายไลน์โฉมแรกนี้ เปิดตัวในเดือนเมษายน พ.ศ. 2500 ในช่วงแรกนี้ สกายไลน์ถูกผลิตในยี่ห้อ Prince Skyline ด้วยชื่อโฉม ALSI-1 ใช้เครื่องยนต์ GA-30 ขนาด 1,482 ซีซี ให้กำลัง 60 แรงม้า ที่ 4,400 รอบต่อนาที มีน้ำหนัก 1,300 กิโลกรัม มีตัวถังรถ 2 แบบ คือ ซีดาน 4 ประตู และสเตชันวากอน 5 ประตู ในช่วงแรกๆ นี้ สกายไลน์เป็นที่รู้จักในฐานะรถครอบครัวระดับหรูหรา
ในพ.ศ. 2501 มีการเปลี่ยนแปลงไมเนอร์เชนจ์ (การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยระหว่างโฉม เปลี่ยนแปลงไม่มากพอที่จะนับเป็นโฉมใหม่) ด้วยชื่อว่า ALSI-2 ใช้เครื่องยนต์ GA-4 ขนาด 1,484 ซีซี ให้กำลัง 70 แรงม้า ที่ 4,800 รอบต่อนาที และยังมีสกายไลน์รุ่นสปอร์ต ชื่อว่า BLRA-3 ด้วย
และนอกจากนี้ สกายไลน์ยังมีการผลิตรถกระบะ ซึ่งภายหลังได้แยกตัวไปเป็นรุ่น Prince Miler และรถตู้ ซึ่งก็แยกตัวออกไปเป็นรุ่น Prince Skyway
รวมแล้ว สกายไลน์ Generation ที่ 1 มียอดขายทั้งสิ้น 33,759 คัน (ไม่นับ Miler และ Skyway)
Generation ที่ 2 (S50/S54/S56/S57/V51/W50; พ.ศ. 2506-2511)

สกายไลน์ในช่วงนี้ การผลิตยังอยู่ในยี่ห้อ Prince Skyline ในช่วงแรกของโฉม ใช้ชื่อโฉมว่า S50 ใช้เครื่องยนต์ประเภท G-1 ต่อมาใน พ.ศ. 2507 ได้ออกรุ่นสปอร์ตออกมา ชื่อว่า S54 และได้รับความนิยมในระดับที่ใกล้เคียงกับรถ ปอร์เช่ 904
ในพ.ศ. 2510 ได้มีการเปลี่ยนแปลงไมเนอร์เชนจ์ ด้วยชื่อโฉม S57 ในช่วงนี้ ปรินซ์ได้รวมสายการผลิตเข้ากับนิสสันแล้ว เป็นรุ่นแรกที่ใช้เครื่องยนต์ของนิสสัน และเครื่องยนต์ของ S57 เป็นเครื่องยนต์ขนาด 1,487 ซีซี ที่มีกำลังถึง 88 แรงม้า หนึ่งในเครื่องยนต์ขนาดพันห้าร้อยซีซีที่แรงที่สุดในรถญี่ปุ่น
รวมแล้ว สกายไลน์ Generation ที่ 2 มียอดขายทั้งสิ้น 114,238 คัน
Generation ที่ 3 (C10; พ.ศ. 2511-2515)

โฉมนี้ ใช้ชื่อโฉมว่า C10 หรือ Hakosuka [ Hako คือ กล่องนม ] [ Suka คือ Skyline ] ได้มีการออกรถรุ่น GT-R และ GT-X ออกมาเป็นครั้งแรก ซึ่งใช้เครื่องยนต์ขนาด 1,958 ซีซี เป็นรถยนต์ประเภทสปอร์ต ทำให้สกายไลน์เริ่มกลายเป็นที่รู้จักในฐานะรถสปอร์ตแทนรถครอบครัวระดับหรูหราเหมือนโฉมก่อนๆ แต่แบบสปอร์ตยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก
ในโฉมที่ 3 นี้ มียอดขายรวมทั้งสิ้น 310,447 คัน
Generation ที่ 3 (C10; พ.ศ. 2511-2515) > GT-R

Pre-facelift Nissan Skyline 2000GT-R sedan (PGC10)
Facelift Nissan Skyline 2000GT-R hardtop coupé (KPGC10)
Facelift Nissan Skyline 2000GT-R hardtop coupé (KPGC10)
Generation ที่ 4 (C110; พ.ศ. 2515-2520)

โฉมนี้ ใช้ชื่อโฉมว่า C110 แต่ในบางประเทศ จะเป็นที่รู้จักในชื่อ ดัตสัน เค-ซีรีส์ (Datsun K-series) และมี GT-R ขายด้วย
สกายไลน์โฉมที่ 4 มียอดขายสูงถึง 670,562 คัน เป็นโฉมที่ขายดีที่สุดของสกายไลน์
Generation ที่ 4 (C110; พ.ศ. 2515-2520) > GT-R

Nissan Skyline 2000GT-R (KPGC110)
Nissan Skyline 2000GT-R (KPGC110)
Generation ที่ 5 (C210; พ.ศ. 2520-2524)

โฉมนี้ ใช้ชื่อโฉมว่า C210 มีด้านหน้ารถที่ยาวขึ้น เครื่องยนต์ 6 สูบ และยังมีการผลิตรุ่น GT-EX และ GT-EX ก็เป็นรุ่นแรกของสกายไลน์ที่มีการใช้เครื่องยนต์เทอร์โบ แต่ไม่มี GT-R ในโฉมนี้
สกายไลน์โฉมที่ 5 มียอดขายรวม 539,727 คัน
Generation ที่ 6 (R30; พ.ศ. 2524-2528)

โฉมนี้ ใช้ชื่อโฉมว่า R30 เป็นโฉมแรกและโฉมเดียวที่มีการทำรถรุ่นแบบ Hatchback 5 ประตู (ท้ายกุด ไม่มีกระโปรงหลัง คล้ายกับ ฮอนด้า แจ๊ซ และ โตโยต้า ยาริส)
โฉมนี้ ไม่มี GT-R แต่ได้มีการออกรถรุ่นพิเศษ ที่พิเศษกว่าโฉมอื่นๆ นั่นคือ Paul Newman Version ซึ่งเป็นรถที่ออกมาเพื่อเป็นที่ระลึกในความสัมพันธ์ระหว่างนิสสัน กับ พอล นิวแมน ผู้กำกับและนักแสดงชื่อดังในช่วงนั้น เนื่องจากพอล นิวแมน ได้มีส่วนร่วมในการส่งเสริมการขายของนิสสันมานาน โดยรถสกายไลน์รุ่นนิวแมน จะมีลายเซ็นของนิวแมนบนกระโปรงหน้ารถ และยังเป็นที่ต้องการของนักสะสมจากทั่วโลกในปัจจุบัน
สกายไลน์โฉมที่ 6 รวมทุกรุ่นมียอดขายรวมทั้งสิ้น 406,432 คัน
Generation ที่ 7 (R31; พ.ศ. 2528-2532)

โฉมที่ 7 ใช้ชื่อโฉมว่า R31 เป็นโฉมที่มีการนำเทคโนโลยีใหม่ๆ มาลงเป็นจำนวนมาก และมีรูปทรงที่ทันสมัยกว่าโฉมที่ 6 อยู่มาก และเป็นโฉมแรกที่ใช้เครื่องยนต์กลุ่ม RB และเป็นโฉมที่ทำให้สกายไลน์ เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางขึ้นในฐานะรถสปอร์ต แต่โฉมนี้ ก็ยังไม่มี GT-R และนอกจากนี้ R31 ก็ยังเป็นโฉมสุดท้ายที่มีระบบขับเคลื่อนล้อหลังเพียงระบบเดียว หลังจากโฉมนี้ไป จะมีระบบขับเคลื่อน 2 แบบ คือระบบขับเคลื่อนล้อหลัง กับขับเคลื่อนสี่ล้อจนถึงปัจจุบัน
สกายไลน์โฉมที่ 7 มียอดขายรวม 309,716 คัน
Generation ที่ 8 (R32; พ.ศ. 2532-2537)

โฉมที่ 8 ใช้ชื่อโฉมว่า R32 รหัส bnr32 สกายไลน์มี 2 รุ่นที่สำคัญ คือ
Nissan Skyline GT-S R32 เครื่องยนต์ RB20DET 2.0 ลิตร
Nissan Skyline GT-R R32 (BNR32) เครื่องยนต์ RB26DETT
1989–1991 R32 Nissan Skyline GTS sedan (HR32)
1989–1991 R32 Nissan Skyline coupe
1991–1993 R32 Nissan Skyline GTS-t sedan (HCR32)
1991–1993 R32 Nissan Skyline GTS-t sedan (HCR32)
1991–1993 R32 Nissan Skyline GTS coupe (HCR32)
1991–1993 R32 Nissan Skyline GTS coupe (HCR32)
ภายใน
Generation ที่ 8 (R32; พ.ศ. 2532-2537) > GT-R

Nissan Skyline GT-R
R32 Nissan Skyline GT-R
The CALSONIC R32 GT-R from the Group A series
และโฉมนี้ กลับมาผลิตสกายไลน์ GT-R อีกครั้ง หลังจากหายไปตั้งแต่โฉมที่ 4 เป็นโฉมที่ทำให้สกายไลน์ GT-R เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางและโด่งดังไปในวงกว้าง จากการที่สกายไลน์ R32 ชนะการแข่งขันรถยนต์ทางเรียบในญี่ปุ่น 29 รางวัล และชนะเลิศซูเปอร์จีที ถึง 2 ปีติดต่อกัน นอกเหนือจากการแข่งขันในประเทศ GT-R ยังได้ชนะการแข่งขันออสเตรเลียนทัวริง 3 ปีติดต่อกันระหว่างปี 2533-2535 (ซึ่งในปี 2536 มีการเปลี่ยนแปลงกติกาซึ่งทำให้ GT-R ไม่สามารถร่วมลงแข่งได้)
ส่วนในแง่ของรถทั่วไป สกายไลน์โฉมที่ 8 เป็นรถรุ่นแรกที่ผลิตในประเทศญี่ปุ่นที่มีการผลิตเกียร์อัตโนมัติ 5 สปีดออกขาย (ปัจจุบัน รถบางรุ่นบางยี่ห้อยังใช้เกียร์อัตโนมัติแบบ 4 สปีด ไม่ใช่ 5 สปีด) ควบคู่กับเกียร์ธรรมดา
สกายไลน์โฉมที่ 8 นี้ มียอดขายรวมทั้งสิ้น 313,491 คัน (ประกอบไปด้วย Standard - 269,554 คัน และ GT-R - 43,937 คัน)
Generation ที่ 9 (R33; พ.ศ. 2536-2541)

โฉมที่ 9 ใช้ชื่อโฉมว่า R33 มีรถ 2 รุ่นที่สำคัญ คือ
Nissan Skyline GT-S R33 เครื่องยนต์ RB25DET 2.5 L 250 แรงม้า
Nissan Skyline GT-R R33 (BCNR33) เครื่องยนต์ RB26DETT 156.7 cu.in. / 2,568 c.c. 280 แรงม้า
1993–1996 Nissan Skyline GTS sedan
1995–1996 Nissan Skyline coupe
1993–1996 Nissan Skyline coupe
Tommykaira M25
Tommykaira M25
R33 Skyline interior
Generation ที่ 9 (R33; พ.ศ. 2536-2541) > ปรับปรุงโฉม (1996)

1996–1998 Nissan Skyline GTS-25 Type S/S sedan
1996–1998 Nissan Skyline GTS-25 Type S/S sedan
1996–1998 Nissan Skyline GTS25t coupe
1996–1998 Nissan Skyline GTS25t coupe
Nissan Skyline GTS25t Type MR coupe
รุ่นต่างๆ:
HR33 GTS – 2.0 L RB20E SOHC I6, 130 PS (96 kW; 128 hp), 172 N·m (127 lb·ft)
ER33 GTS-25 – 2.5 L RB25DE DOHC I6, 190 PS (140 kW; 187 hp), 231 N·m (170 lb·ft)
ENR33 GTS-4 – 2.5 L RB25DE DOHC I6, 190 PS (140 kW; 187 hp), 231 N·m (170 lb·ft) 4WD
ECR33 GTS-25t – 2.5 L RB25DET DOHC turbo I6, 250 PS (184 kW; 247 hp), 294 N·m (217 lb·ft)
ECR33 P.Ride 280 Type MR – 2.8L RB28DET DOHC turbo I6, 300 PS (221 kW; 296 hp)
Generation ที่ 9 (R33; พ.ศ. 2536-2541) > GT-R

Nissan Skyline GT-R (BCNR33)
Nissan Skyline GT-R (BCNR33)
Nissan Skyline GT-R Autech Version 40th Anniversary sedan
Nissan Skyline GT-R Autech Version 40th Anniversary sedan
Nissan Skyline GT-R Autech Version 40th Anniversary sedan (Interior)
Nissan Skyline GT-R LM
สกายไลน์โฉมที่ 9 มียอดขายรวมทั้งสิ้น 217,113 คัน
Generation ที่ 10 (R34; พ.ศ. 2541-2545)

โฉมที่ 10 ใช้ชื่อโฉมว่า R34 มีรถ 2 เกรดที่สำคัญคือ
Nissan Skyline GT-S R34 (ER/HR34) เครื่องยนต์ RB25DET NEO6 (25GT) 2.5L / 152.4 cu in / 2,498 cc กำลัง 200–284 PS (147–209 kW; 197–280 hp) เกียร์อัตโนมัติ 4-speed ขับเคลื่อนล้อหลัง (RWD)
Nissan Skyline GT-R R34 (BNR/ENR34) เครื่องยนต์ RB26DETT เทอร์โบคู่ (Twin-turbo) 2.6L / 156.7 cu.in. / 2,568 c.c. กำลัง 276 bhp (280 PS; 206 kW) จนถึง 493 hp (500 PS; 368 kW) ขับเคลื่อนสี่ล้อ (4WD)
ในโฉมนี้ เกียร์อัตโนมัติแบบ 5 สปีด ถูกยกเลิกชั่วคราว ทำให้สกายไลน์โฉมนี้มี 6 เกียร์ธรรมดา Magna (Getrag) 233 (GT-R) กับอัตโนมัติแบบ 4 สปีดเท่านั้น แต่ในโฉมนี้ สกายไลน์ได้มีการผลิตเกียร์แบบ Triptonic ออกขาย (เกียร์ Triptonic คือเกียร์ที่สามารถปรับใช้เป็นเกียร์ธรรมดาก็ได้ เกียร์อัตโนมัติก็ได้ ในเกียร์ชุดเดียวกัน) เป็นครั้งแรกของสกายไลน์ 
ในแบบ GT-S จะมี sunroof
ในแบบ GT-R จะไม่มี sunroof
1998–2000 Nissan Skyline 25GT sedan
2000–2001 Nissan Skyline sedan
1998–2001 Nissan Skyline sedan
1998–2000 Nissan Skyline coupe
1998–2001 Nissan Skyline coupe
Interior
Tommykaira 25R
Tommykaira 25R
Tommykaira R
Generation ที่ 10 (R34; พ.ศ. 2541-2545) > GT-R (BNR34)

รุ่นต่างๆ: (all ATTESA E-TS Pro AWD)
GT-R – 2.6 L RB26DETT twin-turbo I6, 327 hp; 244 kW (332 PS) 392 N·m (289 lb·ft) (advertised as 276 hp)
GT-R V·spec – Additional aero parts, brake ventilation ducts, diffuser, ALSD.
GT-R V·spec UK – V·spec with three additional oil coolers, an extra measurement on the MFD, leather interior, new features on the display (ผลิตเพียง 80 คันเท่านั้น).
GT-R V·spec N1 - V·spec with Blueprinted N1 motor, no A/C, no stereo, no rear wiper, basic interior trim. (ผลิตเพียง 45 คันเท่านั้น)
GT-R V·spec II – As V·spec + carbon fiber hood with NACA duct.
GT-R V·spec II N1 – V·spec II with N1 motor, no A/C, no stereo, no rear wiper, basic interior trim. (ผลิตเพียง 18 คันเท่านั้น)
GT-R M·spec – Leather interior, softer suspension with "Ripple Control" dampers, heated seats.
GT-R V·spec II Nür – As above V·spec II + N1 motor, 300 km/h speedometer. (ผลิตเพียง 750 คันเท่านั้น)
GT-R M·spec Nür – As above M·spec + N1 motor, 300 km/h speedometer. (ผลิตเพียง 253 คันเท่านั้น)
GT-R NISMO S-tune- The S-tune - Tuning package from Nismo, targeting street drivers that want to bring out the "potential" of their GT-R.
GT-R NISMO R-tune- Same as the S-tune, the R-tune is further modified with more emphasize towards circuit racing.
GT-R NISMO Z-tune – 2.8 L (bored and stroked) 'RB28DETT' twin-turbo I6, 500 PS (368 kW; 493 hp), 540 N·m (398 lb·ft) Z1 and Z2 (ผลิตเพียง 20 คันเท่านั้น)
โฉมที่ 10 มียอดขายรวม 64,623 คัน
Generation ที่ 11 (V35; พ.ศ. 2544-2550)

โฉมที่ 11 ใช้ชื่อโฉมว่า V35 เป็นโฉมที่เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของสกายไลน์ เพราะหลังโลดแล่นในวงการรถสปอร์ตมานาน ทางนิสสัน ได้ตัดสินใจให้นิสสัน สกายไลน์ GT-R แยกตัวออกไปเป็นรถรุ่นใหม่ สายการผลิตใหม่ ของนิสสัน (คือ นิสสัน จีที-อาร์) ไม่ขึ้นตรงกับชื่อสกายไลน์อีกต่อไป ทำให้สกายไลน์ โฉมที่ 11 กลับคืนสู่การเป็นรถครอบครัวขนาดใหญ่อีกครั้ง
นอกจากนี้ ในโฉมนี้ ยังมีเกียร์ CVT (Continuously variable transmission เกียร์อัตโนมัติที่ซอยเป็นหลายสปีด เพื่อให้มีความต่างของอัตราทดของแต่ละเกียร์น้อยลง ทำให้การเปลี่ยนเกียร์มีความนุ่มนวลมากกว่าเกียร์อัตโนมัติทั่วไป) เป็นครั้งแรก เฉพาะในญี่ปุ่นเท่านั้น
แต่ถึงกระนั้น มันก็มีคุณภาพที่สูงมาก จนได้รับฉายาว่า "The best Skyline ever." หรือ สกายไลน์ที่ดีที่สุด (ใน 11 โฉมแรก)
ชื่อรุ่น:
250GT (V35) – 2.5 L VQ25DD V6, 215 PS (212 hp; 158 kW), 270 N·m (199 lb·ft)
250GT Four (NV35) – 2.5 L VQ25DD V6, 215 PS (212 hp; 158 kW), 270 N·m (199 lb·ft) 4WD
300GT (HV35) – 3.0 L VQ30DD V6, 260 PS (256 hp; 191 kW), 324 N·m (239 lb·ft)
350GT-8 (PV35) – 3.5 L VQ35DE V6, 272 PS (268 hp; 200 kW), 353 N·m (260 lb·ft)
350GT Coupe (CPV35) – 3.5 L VQ35DE V6, 280 PS (276 hp; 206 kW), 363 N·m (268 lb·ft)
2001–2003 Nissan Skyline Sedan 250GT (V35, Japan)
2003–2004 Nissan Skyline Sedan 250GT (V35, Japan)
2003–2005 Nissan Skyline Coupe 350GT (CPV35, Japan)
2003–2005 Nissan Skyline Coupe 350GT (CPV35, Japan)
ภายใน
Generation ที่ 12 (V36/J50; พ.ศ. 2549-2556)

โฉมที่ 12 ใช้ชื่อโฉมว่า V36 เป็นอีกโฉมหนึ่งของสกายไลน์ที่เป็นรถครอบครัว ตัวถังมีให้เลือกคือ 4 ประตู,2 ประตู คูเป้,2 ประตู เปิดประทุน,5 ประตู SUV (ใช้ชื่อนิสสัน สกายไลน์ ครอสโอเวอร์ J50 ผลิตในปี พ.ศ. 2552) เครื่องยนต์มีให้เลือก คือ 2.5,3.5 และ 3.7 Nissan VQ-Series V6 เกียร์มีให้เลือก 5,7 สปีด ออโตเมติก,ธรรมดา 6 สปีด ความยาวระยะฐานล้อ ยาว 2,850 มม. รุ่นนี้ใช้อีกชื่อในอเมริกา ในแบรนด์ Infiniti G35,G37 ส่วนนิสสัน สกายไลน์ ครอสโอเวอร์ ในอเมริกา จะใช้ชื่อ Infiniti EX
2010 Nissan Skyline Sedan 250GT (V36, Japan)
ภายใน
Generation ที่ 12 (V36/J50; พ.ศ. 2549-2556) > Skyline 370GT Coupe (DBA-CKV36, พ.ศ. 2550—2557)

2007 Nissan Skyline Coupe 370GT (CKV36, Japan)
2012 Nissan Skyline Coupe 370GT Type S (CKV36, Japan)
Generation ที่ 12 (V36/J50; พ.ศ. 2549-2556) > Skyline Crossover (DBA-J50, DBA-NJ50)

Nissan Skyline Crossover เป็นรถออฟโรดรุ่นหนึ่งจากตราสินค้าหนึ่ง คือ Nissan แต่รุ่นเดิมคือ Infiniti QX50 รุ่นที่หนึ่งยังเป็นรุ่นแรกของค่ายอินฟินิที
Generation ที่ 13 (V37 (HV37/ZV37/RV37); พ.ศ. 2557-ปัจจุบัน)

มาในชื่อรุ่น HV37 เป็นนิสสัน สกายไลน์ รุ่นล่าสุด ที่เพิ่งเปิดตัวเมื่อปี 2014 เป็น Skyline Hybrid ด้วยให้ความทันสมัยมากยิ่งขึ้น ใช้เครื่องยนต์ 3.5 ลิตร VQ35HR คู่กับมอเตอร์ไฟฟ้า HM34 เกียร์อัตโนมัติ 7 สปีด ให้แรงม้า 359 แรงม้า เป้าหมายการตลาดของ Nissan Skyline Gen 13 นี้ จะแตกต่างออกไปจากรุ่นก่อน คือเน้นไปที่ผู้ใหญ่วัยทำงานอายุ 40 ปีขึ้นไป เป็นสกายไลน์ที่ให้ความหรูหรามากกว่าดูสปอร์ตเหมือนวัยรุ่น ในเจเนอเรชั่น 13 นี้ จะไม่มีตัวถังแบบคูเป้ เพราะ Nissan GT-R ได้แยกไลน์การผลิตไปแล้ว และยังมี นิสสัน 370z ให้เลือกสำหรับคนชอบรถสปอร์ตอีกด้วย ทำให้ Nissan Skyline จะเริ่มดูเป็นรถผู้ใหญ่มากยิ่งขึ้น รุ่นนี้ใช้อีกชื่อในอเมริกา ในแบรนด์ Infiniti Q50
Generation ที่ 13 (V37 (HV37/ZV37/RV37); พ.ศ. 2557-ปัจจุบัน) > ปรับปรุงครั้งที่ 1 (2017)

2017–2019 Nissan Skyline (V37, Japan)
2017–2019 Nissan Skyline 200GT-t Type SP (V37, Japan)
2017–2019 Nissan Skyline 200GT-t Type SP (V37, Japan)
Interior
Generation ที่ 13 (V37 (HV37/ZV37/RV37); พ.ศ. 2557-ปัจจุบัน) > ปรับปรุงครั้งที่ 2 (2019)

2021 Nissan Skyline GT Type SP (RV37, Japan)
2019 Nissan Skyline Hybrid GT Type SP (HV37, Japan)
2019 Nissan Skyline Hybrid GT Type SP (HV37, Japan)
2020 Nissan Skyline 400R (RV37, Japan)
Interior
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์นิสสันประเทศไทย
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 1 (Prince Skyline)
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 2 (Prince Skyline)
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 3
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 4
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 5
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 6
1983–1985 Nissan Skyline RS coupé (DR30), nicknamed "Iron Mask" for its distinctive front end treatment
1983–1985 Nissan Skyline 2000 RS-X Turbo coupé (DR30, Japan)
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 7
Nissan Skyline 2000 GTS-R (HR31)
Nissan Skyline 2000 GTS-R (HR31)
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 8
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 9
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 10
Nissan Skyline GT-R V·spec II (BNR34)
Nissan Skyline GT-R V·spec II (BNR34)
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 11
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 12
Nissan Skyline Crossover
นิสสัน สกายไลน์ โฉมที่ 13
2014–2017 Nissan Skyline 350GT Hybrid Type SP (V37, Japan)
2014–2017 Nissan Skyline 350GT Hybrid Type SP (V37, Japan)
2014–2017 Nissan Skyline 350GT Hybrid Type SP (V37, Japan)
ลำพูน (แก้ความกำกวม)

ลำพูน สามารถหมายถึง
จังหวัดลำพูน
อำเภอเมืองลำพูน
เทศบาลเมืองลำพูน
สถานีรถไฟลำพูน
อำเภอลำพูน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอบ้านนาสาร
ตำบลลำพูน อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี
คลองลำพูน
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีส้ม

|  Orange Line |
| --- | --- |
รถไฟฟ้าที่สถานีเวสต์ฟอลเชิร์ช
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
ปลายทาง: สถานีเวียนนา สถานีนิวคาโรลตัน
จำนวนสถานี: 26
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินวอชิงตัน
ผู้ดำเนินงาน: องค์การขนส่งมวลชนวอชิงตัน
ประวัติ
เปิดเมื่อ: November 20, 1978; 45 ปีก่อน (November 20, 1978)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 26.4 mi (42.5 km)
ลักษณะทางวิ่ง: ระดับดิน, ใต้ดิน, ยกระดับ
รางกว้าง: 4 ft 8 1⁄2 in (1,435 mm) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: รางที่สาม
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน สายสีส้ม เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. วิ่งจาก สถานีเวียนนา ไปยังสถานี สถานีนิวคาโรลตัน โดยครึ่งหนึ่งของเส้นทาง เชื่อมต่อกับ  เปิดให้บริการวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 มีรถไฟฟ้า 30 ขบวน (8 คันต่อขบวน 9 ขบวน และ 6 คันต่อขบวน 21 ขบวน รวมทั้งหมด 198 คัน)
รายชื่อสถานี

| สถานี | รหัส | เปิดให้บริการ | เชื่อมต่อ | หมายเหตุ | ภาพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีเวียนนา | K08 | 1986 |  | สถานีปลายทาง |  |
| สถานีดุนน์ลอริง | K07 | 1986 |  |  |  |
| สถานีเวสต์ฟอลเชิร์ช | K06 | 1986 |  |  |  |
| สถานีเอสต์ฟอลเชิร์ช | K05 | 1986 | * | *เส้นทางในอนาคต |  |
| สถานีบอลสโตน–เอ็มยู | K04 | 1979 | * |  |  |
| สถานีเวอร์จิเนียสแควร์–จีเอ็มยู | K03 | 1979 | * |  |  |
| สถานีคลาเรนดอน | K02 | 1979 | * |  |  |
| สถานีคอร์ทเฮาส์ | K01 | 1979 | * |  |  |
| สถานีโรสลีน | C05 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีฟอกกี้บอตทอม-จีดับบิวยู | C04 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีฟาร์รากุตเวสต์ | C03 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีแม็คเพอร์ซันสแควร์ | C02 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีเมโทรเซ็นเตอร์ | C01 | 1977 |  *  |  |  |
| สถานีเฟเดรัลไทรแอนเกิล | D01 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีสมิทโซเนียน | D02 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีลีเอ็นแฟนต์พลาซา | D03 | 1977 |  *   |  |  |
| สถานีเฟเดรัลเซ็นเตอร์เซาท์เวสต์ | D04 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีแคปปิตัลเซาท์ | D05 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีเอสเทิร์นมาร์เก็ต | D06 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีโปโตแม็คอีฟนู | D07 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีสเตเดียม-อาร์มอรี | D08 | 1977 |  * |  |  |
| สถานีมินเนโซตาอีฟนู | D09 | 1978 |  |  |  |
| สถานีดีนวูด | D10 | 1978 |  |  |  |
| สถานีเชเวอร์ลี | D11 | 1978 |  |  |  |
| สถานีลันโดเวอร์ | D12 | 1978 |  |  |  |
| สถานีนิวคาโรลตัน | D13 | 1978 |  | สถานีปลายทาง |  |
บรรณานุกรม

Schrag, Zachary (2006). The Great Society Subway: A History of the Washington Metro. Baltimore, MD: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8246-X.