stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

| ศาตราคู่กู้แผ่นดิน   |
| --- | --- |
หน้าปกของหนังสือศาตราคู่กู้แผ่นดิน เล่ม1
ผู้ประพันธ์: เธียรรุจ ธรณวิกรัย
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Legend of El
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ชุด: ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน
ประเภท: นวนิยายแฟนตาซี  กำลังภายใน
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์โมโนโพเอท
วันที่พิมพ์: พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2552
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน  มีชื่อภาษาอังกฤษว่า The Legend of El เป็นผลงานของนักเขียนที่ใช้นามปากกาว่า  มือเดียวค้ำฟ้า (เธียรรุจ ธรณวิกรัย)  เป็นนวนิยายแฟนตาซีผสมกำลังภายใน
ที่สามารถสร้างสถิติใหม่ในเวปไซด์เด็กดี ที่สามารถขึ้นเป็นอันดับ 1 ในหมวด กำลังภายใน + แฟนตาซี และเป็นอันดับ 5 ในหมวดแฟนตาซี ภายใน 1 เดือนและมีผู้เข้าชมผลงานถึง 170,000 คน
ในรูปแบบของการดำเนินเรื่องนั้น มีความโดดเด่นเป็นอย่างมากเพราะเป็นการนำเอาเรื่องราวในรูปแบบของเทพนิยาย ตำนาน มาผสมผสานกับลีลาการเขียนสำนวนกำลังภายใน และการบรรยายฉากสู้รบ การใช้พลังที่แปลกใหม่ และอาวุธแบบแฟนตาซี นับว่าเป็นนวนิยายมหากาพย์แนวใหม่ และใช้ภาษาในการเขียนที่เหมาะสม แฝงด้วยแง่คิดที่  ด้วยความลงตัวและเป็นผลงานที่ได้การตอบรับจากผู้อ่านเป็นอย่างดี  สำนักพิมพ์ โมโนโพเอท จึงได้นำไปตีพิมพ์ ครั้งแรก ในปี 2551 และนับเป็นเรื่องแรกที่ มือเดียวค้ำฟ้า เขียน ซึ่งหลังเขียนเรื่องนี้เสร็จ ก็เขียนเรื่อง  หนึ่งเดียวใต้หล้า
เค้าโครงเรื่อง

โครงเรื่องหลักของนวนิยายชุดนี้เกิดขึ้นในดินแดนที่เรียกว่า El จะนับว่าเป็นโลกหลังยุคปัจจุบันไปอีกก็ว่าได้  ดำเนินเรื่องเกี่ยวข้องกับการต่อสู้ด้วยศาสตร์แห่งเอลล์ ซันซิน รูนนิคและอาวุธในตำนานทั้งสอง ในการทำสงครามแบ่งแยกดินแดน ดังคำกล่าวในเรื่องที่ว่า หากผู้ใดครองสองศาสตรา ผู้นั้นจะมีอำนาจครองแผ่นดิน
เนื้อเรื่องย่อ

25 ปีหลังสงครามเจนีสสิ้นสุดลง เวลาก็ผ่านไปด้วยความสงบร่มเย็น
ลูทและ บลูเป็นเพื่อนร่วมอาจารย์
กลับต้องมาพัวพันกับเหตการณ์ปฏิวัติครั้งใหญ่
ด้วยพรสวรรค์ของเด็กหนุ่มทั้งสอง จึงต้องเผชิญความท้าทายจากโลกภายนอก
เกิดการต่อสู้อย่างหลีกเลี่ยงมิได้นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้พัฒนาตนเองสู่สุดยอดวิชาต่อสู้
ตัวละครสำคัญ

ลูท  ออร์นิเทีย  เด็กหนุ่มอายุ 20 ปี ผมสั้นสีน้ำตาลแดง มีพรสวรรค์ด้านดนตรีและการประดิษฐ์ เป็นชาวหมู่บ้านสวนเชอร์รี่ เป็นหนึ่งในห้าลูกศิษย์ของอาจารย์ดาธ
บลู  วอลทซ์ เด็กหนุ่มอายุ 21 ปี ผมสีน้ำเงินเข้มเกือบดำ หน้าตาหล่อเหลาคมคาย รูปร่างสูงกว่าคนทั่วไปเล็กน้อย เป็นชาวลาเวนดิช เป็นหนึ่งในห้าลูกศิษย์ของอาจารย์ดาธ มีพรสวรรค์ด้านการใช้เอลล์
โรซาไลน์ คอรันดัม หญิงสาวอายุ 20 ปี ใบหน้างดงาม ผมยาวเป็นลอนสีทอง ตาสีฟ้าอ่อน กำพร้าตั้งแต่เด็กอาศัยอยู่กับลุง เป็นชาวลาเวนดิช มีพรสวรรค์ด้านการใช้เอลล์แห่งแสง ที่สามารถรักษาอาการบาดเจ็บได้เป็นหนึ่งในห้าลูกศิษย์ของอาจารย์ดาธเช่นเดียวกัน
ไอเวอร์เรียส อาร์มาดิเนสชายหนุ่มอายุ 26 ปี เป็นคนของตระกูลอาร์มาดิเนส และตระกูลมู่ คนแรกหลังตระกูลทั้งสองได้เกี่ยวดองกัน เป็นผู้ที่มีไหวพริบ ปฏิภาณเป็นเลิศ เป็นผู้วางกลยุทธในการรบทั้งหมดของกองทัพฝ่ายพันธมิตร เป็นลูกศิษย์คนโตของอาจารย์ดาธ
ไก รัสเซล ชายรูปพรรณสัณฐานสมชาย ใบหน้าคมสัน ผมสีน้ำตาลเข้ม ดำรงค์ตำแหน่งมือปราบอันดับ 1 ภาคตะวันตกของอาณาจักรนอร์ และยังมีสายเลือดเอลล์ระดับสอง (น้ำแข็ง)ที่ยังเหลืออยู่
ยูกิ  อาเมดะ หญิงงามราวเทพธิดา อายุ  19-20 ปี ผมดำ ตาดำ ผิวขาว เป็นชาวแอนเซลจากหมู่บ้านรูนนิค เมืองอิซซ์ แอลเซลเลีย ได้รับตำแหน่งยอดหญิงคนปัจจุบัน มีพรสวรรค์ด้านดนตรีและชอบสนทนาเรื่องมุมมองของชีวิต  เป็นศิษย์ของอาจารย์คาโรลและยังมีสายสายเลือดเอลล์ระดับสอง (ไม้)
รินะ อาเมดะ น้องสาวแท้ๆ ของยูกิ งดงามไม่แพ้พี่สาว มีความสามารถด้านการใช้รูนนิค เป็นลูกศิษย์คนสุดท้ายของอาจารย์ดาธ
ดูแรนดัล เรมมิงตัน(อาจารย์ดาธ) อายุ 47 ปีชาวมิสต์ ผมสีน้ำตาลยาวผูกปลาย ใส่แว่นตารูปสีเหลี่ยมผืนผ้า เป็นอาจารย์ที่ใช้หลักการสอนสิ่งใดจะสอนแค่ครึ่งเดียวเสมอ  ให้ลูกศิษย์ไปค้นคว้าหาเองอีกครึ่งหนึ่ง  เดินทางไปตามสถานที่ต่างๆ เพื่อหาลูกศิษย์
ชานอน ลาเมเรีย เป็นอาจารย์โรงเรียนเซนต์เอลลิส  ชาวลาเวนดิช  มีความถนัดเอลล์ มิติ และยิงธนู
เจสสิกา เทล เดวาลอส อายุ 19 ปี ผมยาวสีทอง ชาวเมืองโดว่า ลาเวนดิส ตาสีน้ำเงิน
เวอร์นอน ซอร์โด
เซเบอรอส วานเตส ซอร์โด
คอร์เนเลีย
เอริค
ซิฟเฟอร์ ชไวน์
ทานากะ
โทมัส
พริม เทอเรส
มิดาส  เดอแล่ม
คาร์ล เกรซ
ทำเนียบ  16 ยอดศัสตราวุธ

ดาบกุญแจแห่งพิภพ ดาบทำจากโฮลิฮากอน สีทอง แนวคมดาบสีเงิน ไร้รอยตำหนิ
กระบี่กุญแจแห่งสวรรค์ กระบี่สีเงินขอบกระบี่สีทอง สร้างจากโลหะผสมโฮลิฮากอน คมกระบี่ส่องประกายทั้งกลางวันกลางคืน โกร่งกระบี่มีเอลไลท์ 1 เม็ด
ไม้เท้าจ้าวอสรพิษ ยาว 1 วา ทำจากต้นอิกดราซิล สีเขียวแกมน้ำตาล ช่วยเร่งเร้าพลัง เอลดิน น้ำ ไม้
กระบองวิสุทธิ์ศาสตรา แท่งสีน้ำเงินเงาเหมือนโลหะ น้ำหนักเบา ปลายทรงกระบอกยาว ครึ่งคืบมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวกว่าด้ามครึ่งนิ้วปลายด้ามมีแร่เอลไลท์ใส บรรจุไว้
โล่เทพยดา โล่สีเงินประกายคราม หลอมจากเอลูไดท์ เซเรไนท์ ผสมเอลไลท์ ใจกลางของโล่ สลักรูปเทวดา ผสานมือสยายปีก 4 ปีก ช่วยป้องกันการโจมตีทุกรูปแบบ และสะท้อนเอลบางชนิด
ทาคานะสะบั้นใจ ยาวครึ่งวา ครึ่งศอก (ยาวกว่าทาคานะทั่วไป 1คืบ) เป็นอาวุธที่คมที่สุด สร้างจากส่วนผสมเหล็กเย็นใต้ทะเลผสมโลหะอันดามันเหมาะกับการร้อยเรียงและบรรจุซัน
เคียวปลิดยมทูต  เคียวยาว 3 ศอกครึ่ง ถือด้วย 2 มือทำด้วยโลหะสีดำ คมเคียวยาวโค้งศอกเศษแกะสลักสีเงิน
กระบี่บุปผาเพลิงหิมะ ซ่อนอยู่ในกระบี่เกร็ดน้ำค้าง  คมกระบี่ด้านหนึ่งสีน้ำเงินเข้ม ด้านหนึ่งสีแดงสด คอกระบี่ใหญ๋กว่าปลาย คมกระบี่บางและคมกริบ ด้านหนึ่งแกะสลักรูปดอกไม้ และอีกด้านหนึ่งแกะสลักอักษร "น้ำค้างจางตา บุปผาผลิบาน"
ค้อนพิทักษ์ธรรม ค้อนยักษ์หนัก 48 ชั่ง
ปลอกแขนไหมฟ้า
กระบี่ดำตวัดเจ็ดดาว คมกระบี่กว้าง 1 นิ้ว สีดำสนิท ลักษณะแหลม เล็ก เรียว ยาว หลอมมาจากสสารแห่งความมืด  (ไนทาลั่ม - แข็งแกร่งเท่ากับอันดามัน ไม่สะท้อนแสง) กลางคมกระบี่มีเอลไลท์โปร่งใส รูปข้าวหลามตัด 7 ชิ้นฝังอยู่
ง้าวแยกนภา ง้าวยาว 1 วา 1 ศอก สามารถบันดาลให้เกิดสายฟ้าได้
ดาบทรายสีเงิน ดาบสีเงินยวง ยาวโค้ง สามารถแตกเป็นอนุภาคเม็ดทรายได้เรียกว่า คมดาบฝุ่นทราย ต้องเป็นเอลระดับสองธาตูโลหะเท่านั้น
หอกตรีบัญชาสมุทร
จักราเทวะ
เรเปียร์บุษาคัม
ข้อมูลเพื่มเติม

http://my.dek-d.com/eva00r/story/view.php?id=286564
สุกัญญา ศรีสุราช

สุกัญญา ศรีสุราช (อักษรโรมัน: Sukanya Sisurat; เกิด 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักยกน้ำหนักหญิงชาวไทยที่แข่งขันในประเภท 58 กิโลกรัม และเป็นตัวแทนนักยกน้ำหนักหญิงประเทศไทยที่ไปแข่งยกน้ำหนักระดับนานาชาติ เธอยังเข้าร่วมการแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์โลกด้วย โดยเธอไม่ได้เหรียญเฉพาะการแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์โลก พ.ศ. 2558
เธอเคยถูกต้องโทษเนื่องจากการใช้สารกระตุ้นประเภท Metandienone
การแข่งขันที่สำคัญ

| ปี> ปี.โอลิมปิก | การแข่งขัน> การแข่งขัน.โอลิมปิก | น้ำหนัก> น้ำหนัก.โอลิมปิก | ท่าสแนช (กิโลกรัม)> 1.โอลิมปิก | ท่าสแนช (กิโลกรัม)> 2.โอลิมปิก | ท่าสแนช (กิโลกรัม)> 3.โอลิมปิก | ท่าสแนช (กิโลกรัม)> อันดับ.โอลิมปิก | ท่าคลีนแอนด์เจิค (กิโลกรัม)> 1.โอลิมปิก | ท่าคลีนแอนด์เจิค (กิโลกรัม)> 2.โอลิมปิก | ท่าคลีนแอนด์เจิค (กิโลกรัม)> 3.โอลิมปิก | ท่าคลีนแอนด์เจิค (กิโลกรัม)> อันดับ.โอลิมปิก | รวม> รวม.โอลิมปิก | อันดับ> อันดับ.โอลิมปิก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 |  รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล | 58 กิโลกรัม | 105 | 108 | 110 OR | 1 | 127 | 130 | 132 | 1 | 240 | 1 ! |
ชิงแชมป์โลก
| 2014 |  อัลมาเตอ, ประเทศคาซัคสถาน | 58 กิโลกรัม | 102 | 105 | 106 | 1 ! | 120 | 125 | 125 | 4 | 231 | 3 ! |
| 2015 |  ฮิวสตัน, ประเทศสหรัฐ | 58 กิโลกรัม | 103 | 106 | 109 | 3 ! | 121 | 121 | 121 | 8 | 227 | 5 |
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ (เนตร)

| หม่อมเจ้า พระศีลวราลังการ (เนตร ) |
| --- | --- |
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ (เนตร) ทรงฉายพระรูปร่วมกับพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ากฤษดาภินิหาร ที่พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อ พ.ศ. 2408 (ภาพถ่ายโดย จอห์น ทอมสัน)
ส่วนบุคคล
ประสูติ: หม่อมเจ้าเนตร พ.ศ. 2377
สิ้นชีพิตักษัย: 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 (80 ปี)
ศาสนา: พุทธ
บุพการี: พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบัว (บิดา) หม่อมชะมด ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา (มารดา)
ราชวงศ์: ปัทมสิงห์ (ราชวงศ์จักรี)
นิกาย: เถรวาท
สำนัก: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร จังหวัดพระนคร
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ มีพระนามเดิมว่าหม่อมเจ้าเนตร ประสูติปี พ.ศ. 2377 ในสมัยรัชกาลที่ 3 เป็นพระโอรสในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบัว ต้นราชสกุลปัทมสิงห์ (พระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาศรี) กับหม่อมชะมด ธิดาเจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ คชเสนี) มีพระโสทรานุชาคือหม่อมเจ้าหนูโต ปัทมสิงห์
เมื่อทรงพระเยาว์ หม่อมเจ้าเนตรมักเที่ยวเตร่ ไม่เข้ารับราชการ ต่อมาทรงหนีไปผนวชที่เมืองมอญ เมื่อเสด็จกลับเมืองไทยทรงไปประทับที่วัดบวรนิเวศวิหาร และย้ายมาประทับที่วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหารได้หลายพรรษา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นว่ามีศรัทธาจริงจึงได้พระราชทานนิตยภัตไตรปีตามอย่างหม่อมเจ้าพระ
เมื่อไฟไหม้พระปรางค์ภายในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ในคืนวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2446 หม่อมเจ้าพระเนตรทรงเป็นคนแรกที่เข้าไปทอดพระเนตรพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรด้วยทรงเป็นห่วง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงยกย่องว่ามีเป็นผู้ความกตัญญู ถึงในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2446 จึงทรงตั้งเป็นหม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ ที่พระราชาคณะ มีนิตยภัตราคาเดือนละ 4 ตำลึง
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการประชวรโรคชรา สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ชันษา 81 ปี นับเป็นเจ้านายพระชันษายืนพระองค์หนึ่งในราชวงศ์จักรี
หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา (สีขเรศ วุฑฺฒิสฺสโร)

| หม่อมเจ้า พระธรรมุณหิศธาดา (สีขเรศ วุฑฺฒิสฺสโร) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
ประสูติ: หม่อมเจ้าสีขเรศ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2381
สิ้นชีพิตักษัย: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2450 (69 ปี)
ที่เผาศพ: วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร
ศาสนา: พุทธ
บุพการี: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์ (บิดา)
ราชวงศ์: มหากุล (ราชวงศ์จักรี)
นิกาย: เถรวาท
สำนัก: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: เปรียญธรรม 4 ประโยค
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
บรรพชา: พ.ศ. 2394
อุปสมบท: พ.ศ. 2398
หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2381 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2450) (พระนามเดิม:หม่อมเจ้าสีขเรศ; ราชสกุล: มหากุล) เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 10 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์ ประสูติในรัชกาลที่ 3 เมื่อวันพุธที่ 9 พฤษภาคม ตรงกับแรม 1 ค่ำ เดือน 6 ปีจอ จ.ศ. 1200 พ.ศ. 2381
เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระบิดาได้ถวายไว้เล่าเรียนในสำนักพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแต่ครั้งยังทรงผนวชอยู่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ถึงรัชกาลที่ 4 ทรงผนวชเป็นสามเณรเมื่อปีกุน พ.ศ. 2394 แล้วประทับอยู่วัดบวรนิเวศวิหาร ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมเฉพาะพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เป็นเปรียญธรรม 4 ประโยค ถึงปี พ.ศ. 2398 ทรงผนวชเป็นพระภิกษุที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นบวรรังสีสุริยพันธ์เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับพระนามฉายาว่า วุฑฺฒิสฺสโร ผนวชแล้วประทับอยู่วัดบวรนิเวศวิหารต่อมา
ปี พ.ศ. 2407 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งหม่อมเจ้าพระสีขเรศเป็นพระราชาคณะที่ หม่อมเจ้าพระธรรมมุณหิศธาดา  ในรัชกาลต่อมา เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงผนวชในปี พ.ศ. 2416 หม่อมเจ้าพระธรรมมุณหิศธาดาได้ร่วมเป็นคณปูรกะในคราวทรงผนวชนั้นด้วย ถึงปี พ.ศ. 2438 ทรงเลื่อนตำแหน่งให้เสมอพระราชาคณะชั้นธรรมในราชทินนามเดิม
หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา ประชวรด้วยโรคชรามานาน สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2450 ปีมะแม เวลาเช้า 3 โมงเศษ ได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุปูน วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2451
อาสนวิหารแม่พระประจักษ์ที่เมืองลูร์ด นครราชสีมา

| อาสนวิหารแม่พระประจักษ์ที่เมืองลูร์ด |
| --- | --- |
Our Lady of Lourdes apparitions Cathedral

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: อาสนวิหาร นิกายโรมันคาทอลิก
เมือง: อำเภอเมือง, นครราชสีมา
ประเทศ: ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2522
อาสนวิหารแม่พระประจักษ์ที่เมืองลูร์ด นครราชสีมา เป็นอาสนวิหารประจำเขตมิสซังนครราชสีมา สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่แม่พระประจักษ์ที่ลูร์ด ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางกลุ่มคริสตชนคาทอลิกในเมืองนครราชสีมา
ประวัติ

ปี ค.ศ. 1978 (พ.ศ. 2521) บาทหลวงประยูร  นามวงศ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการโบสถ์แทน เนื่องจากโบสถ์เก่ามีสภาพเสื่อมโทรม ทางมิสซังมีดำริสร้างโบสถ์ขึ้นใหม่
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522) งานสร้างตัวโบสถ์ใหม่เริ่มขึ้น มีพิธีวางศิลาฤกษ์ โดยพระคุณเจ้ายออากิม พเยาว์ มณีทรัพย์ มุขนายกมิสซังนครราชสีมาในขณะนั้นเป็นประธาน มีบุคคลสำคัญฝ่ายศาสนาและฝ่ายบ้านเมือง เช่น พระคุณเจ้าอาแลง วัง กาแวร์ (มุขนายกกิตติคุณมิสซังนครราชสีมา) ผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา (สมัยนั้น) มาร่วมพิธีกันมากมาย งานก่อสร้างดำเนินอยู่เป็นเวลา 2 ปี จึงแล้วเสร็จ
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 (พ.ศ. 2524) ประธานในพิธีเสกโบสถ์หลังใหม่นี้ คือพระคุณเจ้ายออากิม พเยาว์ มณีทรัพย์ โดยเอกอัครสมณทูตแห่งวาติกันประจำประเทศไทยให้เกียรติมาร่วมพิธีด้วย และถือเป็นวันเฉลิมฉลองครบรอบ 85 ปี การเริ่มต้นของคริสชนในโคราชอีกด้วย
หมู่บ้านประวัติศาสตร์ชิรากาวาโงและโกกายามะ

| หมู่บ้านประวัติศาสตร์แห่งชิรากาวาโงและโกกายามะ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

พิกัด: 36°24′N 136°53′E﻿ / ﻿36.400°N 136.883°E﻿ / 36.400; 136.883
ประเทศ: จังหวัดกิฟุ จังหวัดโทยามะ    ญี่ปุ่น
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iv) (v)
อ้างอิง: 734
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2538 (คณะกรรมการสมัยที่ 19)
พื้นที่: 68 ha (170 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 58,873.1 ha (145,479 เอเคอร์)
ที่ตั้งของหมู่บ้านฯ ในประเทศญี่ปุ่น
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
หมู่บ้านทางประวัติศาสตร์แห่งชิรากาวาโงและโกกายามะ  (ญี่ปุ่น: 白川郷・五箇山の合掌造り集落) คือ แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่น ประกอบด้วยหมู่บ้านเก่าแก่ 3 หมู่บ้านกลางหุบเขาที่ตั้งอยู่ในจังหวัดกิฟุและจังหวัดโทยามะ ตอนกลางของประเทศ
มรดกโลก

หมู่บ้านทางประวัติศาสตร์แห่งชิรากาวาโงและโกกายามะขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 19 เมื่อ พ.ศ. 2538 ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(v) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของวัฒนธรรมมนุษย์ ขนบธรรมเนียมประเพณีแห่งสถาปัตยกรรม วิธีการก่อสร้าง หรือการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งเสื่อมสลายได้ง่ายจากผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมตาม กาลเวลา
วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร

ระวังสับสนกับ วัดชัยชนะสงคราม
| วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร |
| --- | --- |
พระอุโบสถ วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหารในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566

ชื่อสามัญ: วัดชนะสงคราม
ที่ตั้ง: แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นโท ราชวรมหาวิหาร
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธนรสีห์ตรีโลกเชฏฐ์
เจ้าอาวาส: พระธรรมวชิรมงคล (กฤช กิตฺติวํโส)
กิจกรรม: เทศนาธรรม ทุกวันพระ
เว็บไซต์: http://watchanasongkram.com/
หมายเหตุ: 

 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วัดชนะสงคราม
ขึ้นเมื่อ: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0000010
 
 
 
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร เป็นวัดโบราณสร้างในสมัยอยุธยา ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง เดิมเรียกว่าวัดกลางนา ต่อมายกสถานะเป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรมหาวิหาร
ประวัติ

เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นปฐมบรมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี มีพระราชประสงค์ที่จะสร้างสิ่งก่อสร้างขึ้นให้คล้ายคลึงกับกรุงศรีอยุธยามากที่สุด วัดที่ตั้งอยู่ใกล้พระบรมมหาราชวังได้ทรงปฏิสังขรณ์ใหม่ ตลอดจนเปลี่ยนชื่อวัดให้เหมาะสม โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อวัดกลางนาเป็นวัดตองปุ และให้เป็นวัดพระสงฆ์ฝ่ายรามัญ เช่นเดียวกับวัดตองปุที่กรุงศรีอยุธยา เพื่อเทิดเกียรติทหารชาวรามัญในกองทัพสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ซึ่งเป็นกำลังสำคัญในการต่อสู้กับพม่าในสงครามเก้าทัพ เมื่อ พ.ศ. 2328 สงครามที่ท่าดินแดงและสามสบ เมื่อ พ.ศ. 2329 และสงครามที่นครลำปางป่าซาง เมื่อ พ.ศ. 2330
สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์วัดตองปุแล้วถวายเป็นพระอารามหลวงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามใหม่ว่า วัดชนะสงคราม เพื่อเป็นอนุสรณ์ที่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ทรงมีชัยชนะต่อพม่าในการรบทั้ง 3 ครั้ง
วัดชนะสงครามได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์มาโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งได้ทรงเริ่มดำเนินการก่อสร้างที่บรรจุพระอัฐิเจ้านายฝ่ายกรมพระราชวังบวรสถานมงคลที่เฉลียงพระอุโบสถด้านหลังตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงพระราชอุทิศพระราชทรัพย์ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ดำเนินการ แต่การก่อสร้างมาแล้วเสร็จในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งพระราชทานพระราชทรัพย์ให้ราชบัณฑิตยสภาก่อสร้าง ขณะนั้น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพเป็นนายกราชบัณฑิตยสภาและสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงก่อสร้างจนเสร็จสิ้น ได้มีพิธีอัญเชิญพระอัฐิจากพระราชวังบวรสถานมงคลไปประดิษฐานใน พ.ศ. 2470
ปูชนียวัตถุ

พระประธานในพระอุโบสถ  มีนามว่า พระพุทธนรสีห์ตรีโลกเชฏฐ์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นแล้วบุด้วยดีบุกลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 2.50 เมตร สูง 3.50 เมตร ประดิษฐานบนฐานสูง 1.30 เมตรมีพระอัครสาวกซ้ายขวานั่งประนมมือ 2 องค์ เป็นพระปูนปั้นเช่นกัน
พระพุทธรูปปูนปั้นและปางมารวิชัยเช่นเดียวกับพระปฏิมาจำนวน 25 องค์ ประดิษฐานรอบฐานชุกชี
เจดีย์ทรงจอมแห 2 องค์ อยู่ด้านหน้าพระอุโบสถและเจดีย์ทรงกลม 2 องค์อยู่ด้านหลังพระอุโบสถ
ถาวรวัตถุ

พระอุโบสถ กว้าง 13 วา 2 ศอก ยาว 20 วา 2 ศอก สูงประมาณ 10 วา
ธรรมมาสน์ลายทอง สังเค็ด งานพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ธรรมมาสน์กับหนังสือปาฎิโมกข์สมุดไทยพร้อมตู้ 1 ชุด สังเค็ดงานพระศพ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร์
เทียนสลักพร้อมตู้ลายทอง 1 ชุด สังเค็ดงานพระศพ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมขุนศรีสัชนาลัย
ลำดับเจ้าอาวาส

| ลำดับ | เจ้าอาวาส | วาระ (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระมหาสุเมธาจารย์ | 2325 — 2363 |
| 2 | พระสุเมธาจารย์ | 2363 — 2383 |
| 3 | หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ (สอน) | 2383 — 2410 |
| 4 | พระสุเมธาจารย์ (ศรี) | 2410 — 2455 |
| 5 | พระประสิทธิศีลคุณ (พุธ) | 2455 — 2456 |
| 6 | พระครูภาวนาพิจารณ์ (ลืม) (รักษาการ) | 2457 — 2459 |
| 7 | พระพิศาลสมณกิจ (ริด) | 2459 |
| 8 | พระสุเมธมุนี (ลับ สงฺกิจโจ) | 2460 — 2485 |
| 9 | พระธรรมทัศนาธร (ทองสุก สุทัสโส) | 2492— 2508 |
| 10 | สมเด็จพระมหาธีราจารย์ (นิยม ฐานิสฺสโร) | 2509 — 2554 |
| 11 | พระธรรมวชิรมงคล (กฤช กิตฺติวํโส) | 2555 — ปัจจุบัน |
การศึกษาพระปริยัติธรรม

วัดชนะสงครามเป็นวัดที่ประสบความสำเร็จสูงมากในการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรม มีพระภิกษุสามเณรสอบเปรียญธรรมได้ปีละจำนวนมาก แม้แต่สามเณรผู้สอบได้เปรียญ 9 ประโยคและได้รับพระราชทานอุปสมบทในพระบรมราชานุเคราะห์ก็มีมากกว่าวัดอื่น ๆ หลายวัด  วัดชนะสงครามยังคงให้
ความสำคัญแก่การศึกษาปริยัติธรรมโดยเฉพาะสายภาษาบาลีอย่างคงเส้นคงวา มีชาวพุทธผู้ชำนาญภาษาบาลีจำนวนมาก เคยศึกษาที่วัดชนะสงคราม
มาก่อน
แหล่งข้อมูลอื่น

วัดชนะสงคราม เก็บถาวร 2013-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร (ทำเนียบวัดไทย)
ภาพถ่ายทางอากาศของ วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°45′38″N 100°29′44″E﻿ / ﻿13.760431°N 100.495597°E﻿ / 13.760431; 100.495597
ประวัติวัดมอญ เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิธีสวดพระปริตรรามัญ เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กไหว้พระ 9 วัด กรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งพระนคร |  วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร  ศาลเจ้าพ่อเสือ (เสาชิงช้า)  ศาลหลักเมืองกรุงเทพมหานคร  วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร  วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร  วัดพระศรีรัตนศาสดาราม  วัดราชนัดดารามวรวิหาร (ในบางตำรา)  |  |
| ฝั่งธนบุรี |  วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร  วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร  วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร  |  |
ด้านหน้าของวัดชนะสงคราม
พระพุทธนรสีห์ตรีโลกเชฏฐ์ พระประธานประจำพระอุโบสถ วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหารพระอุโบสถ
ภายในพระอุโบสถ
ที่บรรจุอัฐิเจ้านายฝ่ายกรมพระราชวังบวรสถานมงคลที่เฉลียงด้านหลังพระอุโบสถ
หน้าต่างพระอุโบสถวัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร
หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮกไกโด

พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
| หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮกไกโด |
| --- | --- |
北海道開拓の村

th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ที่อยู่: 50-1 โคนปโปโระ ย่านอัตสึเบ็ตสึ เขตอัตสึเบ็ตสึ
เมือง: นครซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด
ประเทศ: ญี่ปุ่น
พิกัด: 43°02′54″N 141°29′49″E﻿ / ﻿43.048195°N 141.496995°E﻿ / 43.048195; 141.496995
เปิดใช้งาน: เมษายน พ.ศ. 2526
เว็บไซต์
เว็บไซต์ทางการ
หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮกไกโด (ญี่ปุ่น: 北海道開拓の村; โรมาจิ: Hokkaidō Kaitaku no Mura) เป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งในนครซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการภายในอุทยานแห่งชาติประจำจังหวัดนปโปโระ ชินริง โคเอ็งในปี พ.ศ. 2526 ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์ 52 แห่งตั้งแต่ยุคเมจิถึงยุคโชวะที่ถูกย้ายมาตั้งใหม่หรือสร้างขึ้นใหม่ ภายในแบ่งออกเป็น 4 เขต ได้แก่เขตเมือง (มีอาคาร 31 หลัง), หมู่บ้านประมง (มีอาคาร 4 หลัง), หมู่บ้านการเกษตร (มีอาคาร 14 หลัง) และหมู่บ้านภูเขา (มีอาคาร 3 หลัง)
ดูเพิ่ม

เมจิ มูระ
ชิโกกุ มูระ
พิพิธภัณฑ์ฮกไกโด
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาอังกฤษ) หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮกไกโด เก็บถาวร 2021-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ในภาษาญี่ปุ่น) หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮกไกโด
(ในภาษาญี่ปุ่น) แนะนำสิ่งก่อสร้าง 52 แห่ง เก็บถาวร 2021-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สภาปฏิรูปแห่งชาติ

| สภาปฏิรูปแห่งชาติ |
| --- | --- |

ผู้บริหาร
ประธาน: เทียนฉาย กีระนันทน์ 
รองประธานคนที่ 1: บวรศักดิ์ อุวรรณโณ 
รองประธานคนที่ 2: ทัศนา บุญทอง 
เลขาธิการ: จเร พันธุ์เปรื่อง 
สมาชิก: ไม่เกิน 250 คน
กลุ่มการเมือง: แต่งตั้ง
ที่ประชุม
อาคารรัฐสภา
สภาปฏิรูปแห่งชาติ (6 ตุลาคม พ.ศ. 2557 – 6 กันยายน พ.ศ. 2558) หรือ สปช. เป็นสภาที่ตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 มาตรา 27 มีหน้าที่ศึกษาและเสนอแนะเพื่อให้เกิดการปฏิรูปในด้านต่าง ๆ มีสมาชิกไม่เกิน 250 คน มาจากคณะกรรมการสรรหาจังหวัดจำนวน 77 คน และคณะกรรมการสรรหาจากผู้ทรงคุณวุฒิที่หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติแต่งตั้ง รวม 11 คณะ จำนวน 173 คน
วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2557 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการแต่งตั้งสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติจำนวน 250 คน ซึ่งประกาศไว้ในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2557
วันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ในการประชุมสภาปฏิรูปแห่งชาติได้เลือกเทียนฉาย กีระนันทน์ เป็นประธาน บวรศักดิ์ อุวรรณโณ เป็นรองประธานคนที่ 1 และทัศนา บุญทองเป็นรองประธานคนที่ 2 และได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งประธานและรองประธาสภาปฏิรูปต่อมาในวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2557
สภานี้คล้ายกับข้อเรียกร้องของคณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (กปปส.) ในห้วงวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 ที่ให้มีสภาประชาชนมิได้มาจากการเลือกตั้งเพื่อดำเนินการปฏิรูปประเทศโดยมุ่งกำจัดอิทธิพลของทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ในการเมืองไทย
6 กันยายน พ.ศ. 2558 สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติมีมติไม่เห็นชอบรับร่างรัฐธรรมนูญ 135 ต่อ 105 เสียง งดออกเสียง 7 เสียง โดยหลังจากเสร็จสิ้นการประชุม สภาได้ถูกยุบลงโดยทันทีตามมาตรา 38 ของรัฐธรรมนูญชั่วคราวแม้ว่าจะเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ก็ตาม
หน้าที่

สภาปฏิรูปแห่งชาติ มีหน้าที่ศึกษาและเสนอแนะเพื่อให้เกิดการปฏิรูปในด้านต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ ด้านการเมือง การบริหารราชการแผ่นดิน กฎหมายและกระบวนการยุติธรรม การปกครองท้องถิ่น การศึกษา เศรษฐกิจ พลังงาน สาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม สื่อมวลชน สังคม และอื่นๆ เพื่อให้การปกครอง ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขมีความเหมาะสมกับสภาพสังคมไทย มีระบบการเลือกตั้งที่สุจริตและเป็นธรรม มีกลไกป้องกันและขจัดการทุจริตและประพฤติมิชอบ ที่มีประสิทธิภาพ ขจัดความเหลื่อมล้ำและสร้างความเป็นธรรมทางเศรษฐกิจและสังคม เพื่อการพัฒนา อย่างยั่งยืน ทำให้กลไกของรัฐสามารถให้บริการประชาชนได้อย่างทั่วถึง สะดวก รวดเร็วและมีการบังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัดและเป็นธรรม
สื่อข่าว

วันที่ 21 ตุลาคม ป.ป.ช. มีมติเอกฉันท์ว่า สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติไม่ต้องเปิดเผยบัญชีทรัพย์สิน เพราะเป็นตำแหน่งทางวิชาการ ไม่ใช่ตำแหน่งการเมือง
วันที่ 10 พฤศจิกายน มีการกำหนดค่าตอบแทนให้ประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติมีเงินประจำตำแหน่งเดือนละ 74,420 บาท รองประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ เดือนละ 73,420 บาท สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ เดือนละ 71,230 บาท
สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ

บทความหลัก: สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ
สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ (สปท.) ตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 1) พุทธศักราช 2558 มาตรา 39/2 ทำหน้าที่ศึกษาและปฏิรูปทั้ง 11 ด้านสืบต่อจาก สภาปฏิรูปแห่งชาติ ที่ถูกยุบไปตามมาตรา 39/1
แหล่งข้อมูลอื่น

สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ