stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟร็องซัว ออล็องด์
แหล่งข้อมูลอื่น

(ฝรั่งเศส) Official page at the French National Assembly
(ฝรั่งเศส) Official website
Sego’s love rival named by website เก็บถาวร 2007-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
François Hollande, 11 années à la tête du Parti Socialiste, Politique.net
Michael C. Behrent (Sister Republic), "Socialism of Adjustment: François Hollande"
| ก่อนหน้า |  | ฟร็องซัว ออล็องด์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นีกอลา ซาร์กอซี |  |   ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส คนที่ 24  (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 — 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2560) |  | แอมานุแอล มาครง |
| นีกอลา ซาร์กอซี |  |   เจ้าผู้ร่วมครองอันดอร์รา (ฝ่ายฝรั่งเศส)   (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 — 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2560) |  | แอมานุแอล มาครง |
| ด ค กประมุขแห่งรัฐของฝรั่งเศส |
| --- | --- |
ตำแหน่ง "ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ" ตั้งแต่ 1871 เป็นต้นมา; ยกเว้นตั้งแต่ 1940 - 1944 (ประมุขแห่งรัฐ) และ 1944 - 1947 (ประธานคณะรัฐบาลเฉพาะกาล)
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 1792 – 1804: ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ · คณะดีแร็กตัวร์ · คณะกงสุล
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 1848 - 1852: ฌัก-ชาร์ล ดูว์ปง เดอ เออร์ · คณะมนตรีบริหาร · หลุยส์-เออแฌน กาแวญัก · หลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต
คณะรัฐบาลป้องกันแห่งชาติ 1870 - 1871: หลุยส์ ฌูล ทรอชูว์
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 1871 - 1940: อาดอลฟ์ ตีแยร์ · ปาทริส เดอ มัก มาอง · ฌูล เกรวี · มารี ฟร็องซัว ซาดี การ์โน · ฌ็อง กาซีมีร์-แปรีเย · เฟลิกซ์ โฟร์ · เอมีล ลูแบ · อาร์ม็อง ฟาเลียร์ · แรมง ปวงกาเร · ปอล เดชาแนล · อาเล็กซ็องดร์ มีลร็อง · กัสตง ดูแมร์ก · ปอล ดูเม · อาลแบร์ เลอเบริง
ฝรั่งเศสเขตวีชี 1940 – 1944: ฟีลิป เปแต็ง
คณะรัฐบาลเฉพาะกาล 1944 – 1946: ชาร์ล เดอ โกล · เฟลิกซ์ กวง · ฌอร์ฌ บีโด · เลอง บลูม
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 1946 – 1958: แว็งซ็อง โอรียอล · เรอเน กอตี
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 1958 – ปัจจุบัน: ชาร์ล เดอ โกล · อาแล็ง ปอแอร์× · ฌอร์ฌ ปงปีดู · อาแล็ง ปอแอร์× · วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง · ฟร็องซัว มีแตร็อง · ฌัก ชีรัก · นีกอลา ซาร์กอซี · ฟร็องซัว ออล็องด์ · แอมานุแอล มาครง
×รักษาการ
ออล็องด์และภรรยาของเขา เซกอแลน รัวยาล ในการหาเสียงในการเลือกตั้งผู้แทนราษฎรปี ค.ศ. 2007
ฟุตบอลทีมชาติตาฮีตี

ฟุตบอลทีมชาติตาฮีตี (ฝรั่งเศส: Équipe nationale de football de Tahiti) เป็นทีมฟุตบอลสัญชาติฝรั่งเศส และเป็นทีมตัวแทนของเฟรนช์พอลินีเชีย อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลตาฮีเตียน ทีมประกอบด้วยผู้เล่นจากเฟรนช์พอลินีเชีย และได้เข้าร่วมสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย (OFC) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990
ตาฮีตีเป็นหนึ่งในทีมชาติที่แข็งแกร่งในแถบหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิก มีสถิติที่ดีเป็นอันดับที่สองในเซาท์แปซิฟิกเกมส์ ด้วยชัยชนะ 5 นัด พวกเขายังได้อันดับรองชนะเลิศในการแข่งขันโอเอฟซีเนชันส์คัพถึง 3 ครั้ง (1973, 1980 และ 1996) หลังจากนั้นก็ว่างเว้นจากความสำเร็จไปพักใหญ่ จนกระทั่งผ่านรอบคัดเลือกไปเล่นฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2009 ที่ประเทศอียิปต์ ต่อมาก็คว้าแชมป์โอเอฟซีเนชันส์คัพ 2012 กลายเป็นทีมแรกนอกเหนือจากออสเตรเลียกับนิวซีแลนด์ที่คว้าแชมป์ระดับภูมิภาคนี้
สถิติการแข่งขัน > ฟุตบอลโลก

1930 – 1950: ยังไม่ก่อตั้งทีมชาติ
1954 – 1990: ไม่ได้เข้าร่วม
1994 – 2018: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
สถิติการแข่งขัน > ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ

| สถิติในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> ค.ศ. | สถิติในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> รอบ | สถิติในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> อันดับ | สถิติในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> แข่ง | สถิติในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> ชนะ | สถิติในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> เสมอ | สถิติในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> แพ้ | สถิติในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> ได้ | สถิติในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> เสีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 1992: ไม่มีทีมที่ได้รับเชิญจากโอเอฟซี
 1995: ไม่มีทีมที่ได้รับเชิญจากโอเอฟซี
 1997: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 1999: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
  2001: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 2003: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 2005: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 2009: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|  2013 | รอบแบ่งกลุ่ม | 8th | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 24 |
 2017: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
| ทั้งหมด | 1/9 | ชนะเลิศ 0 สมัย | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 24 |
สถิติการแข่งขัน > โอเอฟซีเนชันส์คัพ

| สถิติในโอเอฟซีเนชันส์คัพ> ค.ศ. | สถิติในโอเอฟซีเนชันส์คัพ> รอบ | สถิติในโอเอฟซีเนชันส์คัพ> อันดับ | สถิติในโอเอฟซีเนชันส์คัพ> แข่ง | สถิติในโอเอฟซีเนชันส์คัพ> ชนะ | สถิติในโอเอฟซีเนชันส์คัพ> เสมอ | สถิติในโอเอฟซีเนชันส์คัพ> แพ้ | สถิติในโอเอฟซีเนชันส์คัพ> ได้ | สถิติในโอเอฟซีเนชันส์คัพ> เสีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  1973 | รองชนะเลิศ | 2nd | 5 | 2 | 2 | 1 | 7 | 4 |
|  1980 | รองชนะเลิศ | 2nd | 4 | 3 | 0 | 1 | 23 | 9 |
| 1996 | รองชนะเลิศ | 2nd | 4 | 2 | 0 | 2 | 3 | 12 |
|  1998 | อันดับที่ 4 | 4th | 4 | 1 | 0 | 3 | 8 | 10 |
|  2000 | รอบแบ่งกลุ่ม | 5th | 2 | 0 | 0 | 2 | 2 | 5 |
|  2002 | อันดับที่ 3 | 3rd | 5 | 3 | 0 | 2 | 8 | 9 |
|  2004 | รอบแบ่งกลุ่ม | 5th | 5 | 1 | 1 | 3 | 2 | 24 |
2008: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|  2012 | ชนะเลิศ | 1st | 5 | 5 | 0 | 0 | 20 | 5 |
|  2016 | รอบแบ่งกลุ่ม | 5th | 3 | 1 | 2 | 0 | 7 | 3 |
 2020: ยกเลิกการแข่งขัน
| ทั้งหมด | ชนะเลิศ 1 สมัย | 9/10 | 37 | 18 | 5 | 14 | 80 | 81 |
มง-แซ็ง-มีแชล

| มง-แซ็ง-มีแชลและอ่าว * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
มง-แซ็ง-มีแชล
พิกัด: 48°38′08″N 1°30′40″W﻿ / ﻿48.63556°N 1.51111°W﻿ / 48.63556; -1.51111
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i), (iii), (vi)
อ้างอิง: 80
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2522 (คณะกรรมการสมัยที่ 3)
พื้นที่: 6,560 เฮกตาร์ (16,200 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 191,858 เฮกตาร์ (474,090 เอเคอร์)
ที่ตั้งมง-แซ็ง-มีแชลในประเทศฝรั่งเศส
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
มง-แซ็ง-มีแชล (ฝรั่งเศส: Mont-Saint-Michel) คือวิหารที่ตั้งอยู่บนเกาะโดดเดี่ยวกลางทะเลชายฝั่งตะวันตก บริเวณจังหวัดม็องช์ แคว้นนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส ได้รับประกาศจากยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2522 ภายใต้ชื่อ มง-แซ็ง-มีแชลและอ่าว
ในปีหนึ่งจะมีนักท่องเที่ยวไปเยี่ยมเยือนมง-แซ็ง-มีแชลกว่า 3 ล้าน 2 แสนคน ซึ่งทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอันดับที่ 3 ของประเทศฝรั่งเศสรองลงมาจากหอไอเฟลและพระราชวังแวร์ซาย
ตัวเกาะอันเป็นที่ตั้งของวิหารนั้นเป็นหินแกรนิต โดยมีเส้นรอบวงเกาะประมาณ 960 เมตร และสูง 92 เมตร แล้วถ้าบวกกับความสูงของตัววิหารนั้นแล้วก็จะมีความสูงถึง 155 แมตร ถือเป็นปราการธรรมชาติตั้งแต่สมัยยุคกลาง โดยตั้งชื่อตามวิหารที่ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขานั่นเอง บนยอดวิหารเป็นรูปปั้นทองของอัครทูตสวรรค์มีคาเอล (นักบุญมิคาเอล) สร้างโดยแอมานุแอล เฟรมีเย (Emmanuel Frémiet)
ในปัจจุบัน มีประชากรอยู่อาศัยบนเกาะ 50 คน จากสถิติ ณ ปี ค.ศ. 2015
ประวัติ

ก่อนที่จะมีการสถาปนาราชวงศ์แรกของฝรั่งเศสขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 เกาะนี้เคยถูกเรียกว่า มงตงบ์ (Mont Tombe) และตามตำนาน วิหารที่อยู่บนเกาะนี้ถูกสร้างโดยการแนะนำของเทวดามีแชล ที่ได้เข้าฝันนักบุญโอแบร์ บิชอปแห่งมาฟร็องช์เมื่อปี พ.ศ. 1251 แต่เขาก็มิได้ปฏิบัติตาม เนื่องจากนึกว่าปีศาจได้มาเข้าฝัน เขาจึงได้เพิกเฉยไป จนมาถึงการฝันครั้งที่ 3 มีแชลได้ใช้นิ้วของเขาจิ้มที่หัวของโอแบร์ และเมื่อเขาตื่นขึ้นมา เขาก็ได้ตะลึงว่ามีรูอยู่บนหัวจริง ๆ จากนั้นมาเขาจึงตัดสินใจสร้างวิหารบนยอดเขา
ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เนื่องจากไม่มีพระจำพรรษา ตัววิหารได้ถูกเปลี่ยนเป็นที่คุมขังนักโทษสำคัญการเมือง จนกระทั่งวิกตอร์ อูโก ได้มีบทบาทสำคัญในการรณรงค์เพื่อคืนความเป็นสิ่งก่อสร้างสำคัญทางสถาปัตยกรรมของชาติ และในที่สุดได้มีการยกเลิกการเป็นเรือนจำ และได้ถูกเปลี่ยนสถานะเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในปี พ.ศ. 2417
ในปี พ.ศ. 2522 ได้มีการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และสถาปัตยกรรม โดยองค์การยูเนสโก
การเดินทาง

ในอดีตการเดินทางไปยังมง-แซ็ง-มีแชล จะเชื่อมต่อกับแผ่นดินใหญ่ด้วยถนนที่สามารถเดินทางได้ในช่วงน้ำลงเท่านั้น เนื่องจากระดับน้ำปกติจะท่วมและปิดกั้นผิวถนน โดยนักท่องเที่ยวและนักแสวงบุญ สามารถจอดรถได้ในช่วงที่น้ำลง และเนื่องจากมีถนนที่ตัดเชื่อมกับแผ่นดินใหญ่ ทำให้ทิศทางไหลของน้ำเกิดการผันแปร และเป็นผลทำให้ระยะทางระหว่างเกาะ กับแผ่นดินใหญ่นั้นสั้นลง อันเกิดจากการสะสมของดินตะกอนปากแม่น้ำ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2549 นายกรัฐมนตรี และรัฐบาลได้เริ่มโครงการเพื่อช่วยคืนสภาพความเป็นเกาะให้กับมง-แซ็ง-มีแชล โดยอาศัยการไหลของน้ำเพื่อชะล้าง และลดการสะสมของดินตะกอน ส่วนหนึ่งของโครงการคือสร้างเขื่อนกั้นน้ำ รวมถึงการเปลี่ยนถนนที่เชื่อมกับแผ่นดินเป็นสะพาน เพื่อให้น้ำสามารถหมุนเวียนได้โดยรอบเกาะ รวมถึงการย้ายที่จอดรถไปยังแผ่นดินใหญ่ โดยนักท่องเที่ยวจะสามารถจอดรถได้บนฝั่ง โดยจะมีรถรับส่งบริการจากจุดจอดรถถึงบริเวณเกาะ
เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 สะพานใหม่ออกแบบโดยสถาปนิก ดิมาร์ ไฟซติงเกอร์ (Dietmar Feichtinger) เปิดใช้งาน สะพานโครงสร้างเบาช่วยให้น้ำไหลได้อย่างอิสระรอบเกาะ และปรับปรุงประสิทธิภาพของเขื่อนที่เปิดใช้งานก่อนหน้านั้น โครงการซึ่งมีราคา 209 ล้านยูโร เปิดอย่างเป็นทางการโดยประธานาธิบดี ฟร็องซัว ออล็องด์
ในโอกาสที่หายาก จะเกิดปรากฏการณ์คลื่น "Supertide" ที่สูงมาก ซึ่งสะพานใหม่นี้จมอยู่ใต้น้ำอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2558 โดยระดับน้ำทะเลขึ้นสูงที่สุดในรอบอย่างน้อย 18 ปี ฝูงชนได้มารวมตัวกันเพื่อถ่ายรูปเป็นที่ระลึก
แหล่งข้อมูลอื่น

มง-แซ็ง-มีแชลเฉลิมฉลองประวัติศาสตร์ 1,300 ปี
มง-แซ็ง-มีแชลประวัติศาสตร์และตำนาน
Official Mont-Saint-Michel Tourist site (English version) เก็บถาวร 2019-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Virtual recreation of Mont St. Michel in Second Life
Pano at 360° of Mont St Michel
ภาพพาโนรามาความละเอียดสูง 360° ของ มง-แซ็ง-มีแชล | Art Atlas เก็บถาวร 2019-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จำนวนประชากรโดยสำนักงานสถิติแห่งชาติฝรั่งเศส (INSEE)
The Sledge Tramway
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
มหาวิหารเซนต์สตีเฟน

มหาวิหารเซนต์สตีเฟน หรือ อาสนวิหารนักบุญสเทเฟน คือ อาสนวิหารที่สร้างขึ้นอุทิสแก่นักบุญสเทเฟน อาจหมายถึง
อาสนวิหารนักบุญสเทเฟน เวียนนา (St. Stephen's Cathedral, Vienna) - ออสเตรีย
อาสนวิหารนักบุญสเทเฟน บริสเบน (The Cathedral of St. Stephen, Brisbane) - ออสเตรเลีย
อาสนวิหารนักบุญสเทเฟน  พัสเซา (St. Stephan's Cathedral, Passau) - เยอรมนี
มหาวิหารนักบุญสเทเฟน กรุงบูดาเปสต์ (Saint Stephen's Basilica) - ฮังการี
ฝรั่งเศส

มหาวิหารแซ็ง-เอเตียน (ฝรั่งเศส: Cathédrale Saint-Étienne)
มหาวิหารอากด์ (Cathédrale Saint-Étienne d'Agde)
มหาวิหารโอแซร์ (Cathédrale Saint-Étienne d'Auxerre)
มหาวิหารบูร์ฌ (Cathédrale Saint-Étienne de Bourges)
มหาวิหารชาล็อง (Cathédrale Saint-Étienne de Châlons)
มหาวิหารลีมอฌ (Cathédrale Saint-Étienne de Limoges)
มหาวิหารโม (Cathédrale Saint-Étienne de Meaux)
มหาวิหารแม็ส (Cathédrale Saint-Étienne de Metz)
มหาวิหารซ็องส์ (Cathédrale Saint-Étienne de Sens)
มหาวิหารตูลูซ (Cathédrale Saint-Étienne de Toulouse)
มหาวิหารตูล (Cathédrale Saint-Étienne de Toul)
มอนทรีออล

| มอนทรีออล Montréal (ฝรั่งเศส) มงเรอาล |
| --- | --- |
นคร
Ville de Montréal City of Montreal นครมอนทรีออล

   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Concordia Salus ("well-being through harmony")
นครมอนทรีออลและเทศบาลที่เป็นดินแดนแทรก
มอนทรีออลตำแหน่งเมืองมอนทรีออลในนรัฐควีเบค
พิกัด: 45°30′32″N 73°33′15″W﻿ / ﻿45.50889°N 73.55417°W﻿ / 45.50889; -73.55417
ประเทศ:  แคนาดา
รัฐ:  รัฐเกแบ็ก
ภูมิภาค: มอนทรีออล
ค้นพบ: พ.ศ. 2185
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2375
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Denis Coderre
 • ภาษา: ฝรั่งเศส (ภาษาราชการ)
พื้นที่
 • นคร: 365.13 ตร.กม. (140.98 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 1,677 ตร.กม. (647 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 4,259 ตร.กม. (1,644 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 233 เมตร (764 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 6 เมตร (20 ฟุต)
ประชากร (2006)
 • นคร: 1,620,693 (อันดับที่ 2) คน
 • ความหนาแน่น: 4,439 คน/ตร.กม. (11,496 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 3,316,615 คน
 • รวมปริมณฑล: 3,635,571 คน
 • เดมะนิม: Montrealer (English), Montréalais / Montréalaise (French)
เขตเวลา: UTC-5 (ตะวันออก (EST))
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-4 (EDT)
Postal code span: H
รหัสพื้นที่: 514) และ (438)
เว็บไซต์: Ville de Montréal
มอนทรีออล (อังกฤษ: Montreal) หรือ มงเรอาล (ฝรั่งเศส: Montréal) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตการปกครองของรัฐเกแบ็ก และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของประเทศแคนาดา มอนทรีออลเคยเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดถึงในยุคทศวรรษ 1970 หลังจากนั้นเมืองโทรอนโตก็แซงหน้าไป เดิมเมืองนี้มีชื่อว่า วีล-มารี (Ville-Marie 'เมืองของมารี')
ภาษาทางการของมอนทรีออลคือ ภาษาฝรั่งเศส จากข้อมูลในเอกสารทางการ มอนทรีออลยังเป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ที่มีประชากรพูดภาษาฝรั่งเศสมากที่สุดในโลก รองจากปารีส
ในปี 2007 นิตยสารฟอบส์จัดอันดับให้เมืองมอนทรีออลอยู่อันดับ 10 ของเมืองที่สะอาดที่สุดในโลก  และในปี 2008 นิตยสารโมโนเคิลจัดอันดับให้เมืองมอนทรีออลอยู่ที่อันดับ 16 ใน 25 เมืองที่น่าอยู่ที่สุดในโลก
มรณสักขี

คริสตชนมรณสักขีแห่งญี่ปุ่น ภาพวาดในคริสต์ศตวรรษที่ 17
มรณสักขี (อังกฤษ: Martyr) ตามรากศัพท์ภาษากรีก: μάρτυς, mártys แปลว่า "ผู้เห็นเหตุการณ์" หรือ "พยาน" แต่ในความหมายที่ใช้กันทั่วไป หมายถึง บุคคลที่ต้องเผชิญการข่มเหง เบียดเบียน หรือแม้กระทั่งเสียชีวิต เนื่องจากยึดมั่นในความเชื่อ ศาสนา หรืออุดมการณ์ของตนเอง โดยปฏิเสธที่จะละทิ้งหรือสนับสนุนสิ่งที่ฝ่ายตรงข้ามบังคับ
ในความทรงจำของชุมชน บุคคลเหล่านี้จะถูกยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษ ผู้กล้าหาญ ที่ยอมพลีชีพเพื่อต่อสู้กับอำนาจกดขี่ การเสียสละของพวกเขาอาจส่งผลให้ถูกทรมานหรือประหารชีวิต สถานะ "มรณสักขี" จึงถือเป็นเกียรติยศที่ได้รับการยกย่องหลังจากเสียชีวิต โดยขึ้นอยู่กับการยกย่องเชิดชูของสังคม ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความประสงค์ของผู้เสียชีวิตเอง กล่าวอีกนัยหนึ่ง มรณสักขีเป็นตัวแทนของการแบ่งแยกเส้นแบ่งทางสังคมที่ถูกสร้างขึ้นโดยความทรงจำร่วม แต่เดิมคำนี้ใช้เฉพาะกับผู้ที่ยอมพลีชีพเพื่อศาสนาเท่านั้น แต่ปัจจุบันความหมายได้ขยายกว้างไปถึงผู้เสียชีวิตเพื่ออุดมการณ์ทางการเมืองด้วย
มรณสักขี มักได้รับการยกย่อง นับถือ หรือสถาปนาเป็นบุคคลศักดิ์สิทธิ์ในทางศาสนา พวกเขาเป็นสัญลักษณ์ของผู้นำที่ยอดเยี่ยมและวีรบุรุษผู้กล้าหาญ มรณสักขีมีบทบาทสำคัญในศาสนาต่าง ๆ เช่นเดียวกัน บุคคลสำคัญทางโลกอย่าง โสกราตีส ก็ถือเป็นตัวอย่างของมรณสักขีเช่นกัน
ความหมาย

ความหมายดั้งเดิมของคำว่า มรณสักขี อังกฤษ: Martyr แปลว่า พยาน ถูกใช้ทั้งในทางโลกและในพันธสัญญาใหม่ ของคัมภีร์ไบเบิล การเป็นพยานไม่ได้หมายถึงการเสียชีวิต แม้ว่าจากบันทึกของนักเขียนโบราณ (เช่น โยเซพุส) และพันธสัญญาใหม่ เราทราบว่าพยานมักเสียชีวิตเพื่อคำให้การของตน
ต่อมาในช่วงศาสนาคริสต์ยุคแรก คำนี้มีความหมายเพิ่มเติม หมายถึง บุคคลที่ศรัทธาอันแรงกล้า ต้องการเป็นพยานยืนยันความเชื่อทางศาสนาของตนเอง และยอมรับความทุกข์ทรมานหรือแม้กระทั่งเสียชีวิตเพื่อสิ่งนั้น ความหมายในยุคหลังนี้เองที่ถูกยืมมาใช้ในภาษาอังกฤษ คำว่า การเป็นมรณสักขี (martyrdom) หมายถึง การเสียชีวิตของมรณสักขี หรือคุณค่าที่สังคมยกย่องให้กับการเสียสละนั้น
ศาสนาคริสต์ยุคแรก เป็นผู้ริเริ่มใช้คำว่า "มรณสักขี" ในความหมายใหม่ โดยมองว่าพระเยซูคือมรณสักขีองค์แรกและยิ่งใหญ่ที่สุด เนื่องจากการถูกตรึงกางเขน  พวกเขามองว่าพระเยซูเป็นต้นแบบของมรณสักขี
คำว่า "มรณสักขี" ถูกใช้ในภาษาอังกฤษเพื่ออธิบายถึงผู้คนหลากหลายประเภท อย่างไรก็ตาม ตารางต่อไปนี้แสดงเค้าโครงทั่วไปขอองค์ประกอบทั่วไปที่พบจากการเป็นมรณสักขี
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 1. | วีรบุรุษ | บุคคลที่มีชื่อเสียง ยึดมั่นในอุดมการณ์ที่น่านับถือ |
| 2. | ฝ่ายตรงข้าม | กลุ่มคนที่ต่อต้านอุดมการณ์นั้น |
| 3. | อันตรายที่คาดการณ์ได้ | วีรบุรุษตระหนักถึงอันตรายจากฝ่ายตรงข้ามที่จะทำร้ายตนเอง เนื่องจากความยึดมั่นในอุดมการณ์ |
| 4. | ความกล้าหาญและความมุ่งมั่น | แม้ทราบถึงอันตราย วีรบุรุษก็ยังคงเดินหน้าต่อไปด้วยความมุ่งมั่นในอุดมการณ์ |
| 5. | ความตาย | ฝ่ายตรงข้ามสังหารวีรบุรุษ เนื่องจากความยึดมั่นในอุดมการณ์ |
| 6. | การตอบสนองของสังคม | การเสียชีวิตของวีรบุรุษได้รับการเชิดชู สังคมอาจยกย่องวีรบุรุษอย่างชัดเจนว่าเป็นมรณสักขี บุคคลอื่น ๆ อาจได้รับแรงบันดาลใจให้เดินตามอุดมการณ์เดียวกัน |
ดูเพิ่ม

มรณสักขีในศาสนาคริสต์
ชะฮีด
มอริส เลอบล็อง

| มอริส เลอบล็อง |
| --- | --- |

เกิด: 11 ธันวาคม ค.ศ. 1864(1864-12-11) รูอ็อง, ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941(1941-11-06) (76 ปี) แปร์ปินญอง, ประเทศฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
มอริส มารี เอมีล เลอบล็อง (ฝรั่งเศส: Maurice Marie Émile Leblanc; 11 ธันวาคม พ.ศ. 2407 - 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484) เป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นชาวฝรั่งเศส ผู้แต่งเรื่อง อาร์แซน ลูแปง
ภาษาลูอา

| --- | --- |


กระบวนทัศน์: หลายกระบวนทัศน์: สคริปต์, เชิงคำสั่ง (procedural, prototype-based, เชิงวัตถุ), เชิงฟังก์ชัน
ผู้ออกแบบ: Roberto Ierusalimschy  Waldemar Celes  Luiz Henrique de Figueiredo
เริ่มเมื่อ: 1993; 31 ปีที่แล้ว (1993)

รุ่นเสถียร: 5.4.2    /    3 ธันวาคม 2020; 3 ปีก่อน (2020-12-03)
 
ระบบชนิดตัวแปร: Dynamic, strong, duck
ภาษาโปรแกรม: ANSI C
ระบบปฏิบัติการ: ข้ามแพลตฟอร์ม
สัญญาอนุญาต: สัญญาอนุญาต MIT
นามสกุลของไฟล์: .lua
เว็บไซต์: www.lua.org
ตัวแปลภาษาหลัก
Lua, LuaJIT, LuaVela
ภาษาย่อย
Metalua, Idle, GSL Shell, Luau
ได้รับอิทธิพลจาก
C++, CLU, Modula, Scheme, SNOBOL
ส่งอิทธิพลต่อ
GameMonkey, Io, JavaScript, Julia, MiniD, Red, Ring, Ruby, Squirrel, MoonScript, C--
ลูอา (/ˈluːə/ loo-ə; จากโปรตุเกส: lua [ˈlu.(w)ɐ] แปลว่า ดวงจันทร์) เป็นภาษาโปรแกรมระดับสูง น้ำหนักเบา หลายกระบวนทัศน์ ออกแบบมาสำหรับการฝังตัวในแอพพลิเคชัน ลูอาเป็นภาษาแบบข้ามแพลตฟอร์มเนื่องจากตัวแปลรหัสไบต์ที่คอมไพล์ถูกเขียนด้วย ANSI C และลูอามี C API ที่แบบง่ายสำหรับฝังลงในแอปพลิเคชัน
ลูอาได้รับการออกแบบในปี 1993 เพื่อเป็นภาษาสำหรับการเพิ่มเติมลงในแอพพลิเคชั่นซอฟต์แวร์เพื่อตอบสนองความต้องการสำหรับการปรับแต่งที่เพิ่มขึ้นในเวลานั้น มีสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานของภาษาโปรแกรมส่วนใหญ่ แต่ไม่รวมคุณสมบัติที่ซับซ้อนหรือเฉพาะโดเมน แต่มีกลไกในการขยายภาษาทำให้โปรแกรมเมอร์สามารถใช้คุณสมบัติดังกล่าวได้ เนื่องจากลูอาตั้งใจให้เป็นภาษาส่วนขยายที่ฝังได้ทั่วไป นักออกแบบของลูอาจึงมุ่งเน้นไปที่การปรับปรุงความเร็ว การพกพา ความสามารถในการขยาย และความสะดวกในการพัฒนา
คุณสมบัติ > ไวยากรณ์

โปรแกรมเฮลโลเวิลด์สามารถเขียนได้ดังนี้
print("Hello World!")
หรือ:
print 'Hello World!'
คำอธิบายเริ่มต้นด้วยสองยัติภังค์ (--) และสิ้นสุดบนบรรทัดนั้น สำหรับคำอธิบายหลายบรรทัดสามารถใช้วงเล็บก้ามปูติดกันสองตัว (--[[ ]]--)
ฟังก์ชันสำหรับแฟกทอเรียลสามารถเขียนได้ดังนี้
function factorial(n)
  local x = 1
  for i = 2, n do
    x = x * i
  end
  return x
end
คุณสมบัติ > การควบคุมการไหล

ลูอามีการทำซ้ำอยู่สี่แบบ: while loop, repeat loop (คล้ายกับ  do while loop), for loop แบบตัวเลข และ for loop ทั่วไป
--condition = true

while condition do
  --statements
end

repeat
  --statements
until condition

for i = first, last, delta do  --delta may be negative, allowing the for loop to count down or up
  --statements
  --example: print(i)
end
for loop แบบทั่วไป:
for key, value in pairs(_G) do
  print(key, value)
end
จะวนซ้ำบนตาราง _G โดยใช้ฟังก์ชันมาตรฐาน pairs วนซ้ำจนกว่าจะคืนค่า nil
การวนซ้ำยังสามารถใช้ซ้อนทับกันได้
local grid = {
  { 11, 12, 13 },
  { 21, 22, 23 },
  { 31, 32, 33 }
}

for y, row in ipairs(grid) do
  for x, value in ipairs(row) do
    print(x, y, grid[y][x])
  end
end
คุณสมบัติ > ฟังก์ชัน

การที่ลูอาใช้ฟังก์ชันแบบค่า first-class แสดงให้เห็นในตัวอย่าง โดยที่ฟังก์ชัน print ถูกแก้ไข:
do
  local oldprint = print
  -- เก็บฟังก์ชั้น print ปัจจุบันเป็น oldprint
  function print(s)
    --[[ ตั้งฟังก์ชัน print ใหม่. print เดิมยังสามารถใช้งานได้ผ่าน oldprint 
        อันใหม่มีแค่ argument เดียว]]
    oldprint(s == "foo" and "bar" or s)
  end
end
การเรียกใช้ print ต่อจากนี้จะย้ายไปยังฟังก์ชันใหม่ และเพราะ lexical scoping ของลูอา ฟังก์ชัน print เก่าจะสามารถเข้าถึงได้เฉพาะฟังก์ชัน print ใหม่ที่ถูกแก้ไขแล้ว
ลูอาสนับสนุนส่วนปิดคลุม ดังตัวอย่างข้างล่าง:
function addto(x)
  -- ให้ฟังก์ชันใหม่ที่เพิ่ม x ลงใน argument คืน
  return function(y)
    --[=[ เมื่อเรียกใช้ตัวแปร x ซึ่งอยู่ข้างนอก scope ปัจจุบันและมีอายุน้อยกว่าฟังก์ชันนี้
      ลูอาจะสร้างส่วนปิดคลุม]=]
    return x + y
  end
end
fourplus = addto(4)
print(fourplus(3))  -- แสดงผล 7

--นอกจากนั้นยังเรียกใช้ตามนี้ได้:
print(addto(4)(3))
--[[ เพราะว่าเราเรียกฟังก์ชันที่ส่งกลับมาจาก ด้วย argument 4 โดยตรง สิ่งนี้ช่วยลดราคาข้อมูลและประสิทธิภาพจากถูกเรียกซ้ำ ๆ
]]
ส่วนปิดคลุมสำหรับตัวแปร x สร้างขึ้นทุกครั้งที่ addto ถูกเรียก นั่นทำให้ฟังก์ชันใหม่ที่ถูกคินค่าจะเข้าถึง parameter x ของตัวเองเสมอ ส่วนปิดคลุมควบคุมด้วยที่เก็บขยะของลูอาคล้ายกับวัตถุอื่น ๆ
การใช้งาน

ในการพัฒนาวิดีโอเกม ลูอาถูกใช้อย่างกว้างขวางในฐานะภาษาสคริปต์โดยโปรแกรมเมอร์ส่วนใหญ่ เนื่องจากความง่ายในการฝัง การดำเนินการที่รวดเร็ว และช่วงการเรียนรู้ที่สั้น
ในปี 2003 การสำรวจความคิดเห็นของ GameDev.net พบว่าลูอาเป็นภาษาสคริปต์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดสำหรับการเขียนโปรแกรมเกม เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2012 ลูอาได้รับการประกาศให้เป็นผู้ชนะรางวัล Front Line Award 2011 จากนิตยสาร Game Developer ในหมวด Programming Tools
ยังมีการใช้งานที่ไม่ใช่เกมจำนวนมากที่ใช้ลูอาสำหรับการขยายเช่น LuaTeX ซึ่งมาจากภาษาเรียงพิมพ์ TeX, Redis, ฐานข้อมูลคีย์-ค่า, Neovim, โปรแกรมแก้ไขข้อความ และเว็บเซิร์ฟเวอร์ Nginx
ผ่านส่วนขยาย Scribunto ลูอายังใช้เป็นภาษาสคริปต์ฝั่งเซิร์ฟเวอร์ในซอฟต์แวร์มีเดียวิกิที่ใช้ที่ขับเคลื่อนวิกิพีเดียและวิกิอื่น ๆ ตัวอย่างการใช้งานเช่นเป็นตัวช่วยให้สามารถรวมข้อมูลจากวิกิสนเทศลงในบทความได้ และทำให้ใช้ระบบตารางจำแนกพันธุ์อัตโนมัติได้
ฟีลีปาแห่งแอโน

| ฟีลีปาแห่งแอโน |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ดำรงพระยศ: 24 มกราคม ค.ศ. 1328 - 15 สิงหาคม ค.ศ. 1369

พระราชสมภพ: 24 มิถุนายน ค.ศ. 1314 วาล็องเซียน ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
สวรรคต: 15 สิงหาคม ค.ศ. 1369 (55 ปี) พระราชวังวินด์เซอร์ ลอนดอน ราชอาณาจักรอังกฤษ
คู่อภิเษก: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระราชบุตร: เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์  อิสซาเบลลาแห่งโคซึ  เลดี้โจนแห่งอังกฤษ  ไลโอเนลแห่งอันท์เวิร์พ ดยุคแห่งแคลเรนซ์ที่ 1  จอห์นแห่งกอนท์ ดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1  เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคที่ 1 แห่งยอร์ก  แมรีดัชเชสแห่งบริตานี  มาร์การเร็ต แพลนทาเจเน็ท เคาน์เตสแห่งเพมโบรค  ทอมัสแห่งวูดสตอค ดยุคแห่งกลอสเตอร์
ราชวงศ์: แพลนทาเจเน็ท
พระราชบิดา: กีโยมที่ 1 เคานต์แห่งแอโน
พระราชมารดา: ฌานแห่งวาลัว เคาน์เตสแห่งแอโน
ฟีลีปาแห่งแอโน (ฝรั่งเศส: Philippa de Hainaut) หรือ ฟีลิปแห่งแอโน (ฝรั่งเศสกลาง: Philippe de Hainaut; 24 มิถุนายน ค.ศ. 1314 - 15 สิงหาคม ค.ศ. 1369) ฟีลีปาแห่งแอโนพระราชสมภพเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1311 ที่วาล็องเซียนในประเทศฝรั่งเศส เป็นธิดาของกีโยมที่ 1 เคานต์แห่งแอโนและฌานแห่งวาลัว เคาน์เตสแห่งแอโน เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ระหว่างวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1328 ถึงวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1369 ฟีลีปาเสด็จสวรรคตเมื่อ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1369 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ในกรุงลอนดอน พระบรมศพประดิษฐานอยู่ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์
ฟีลีปาแห่งแอโนทรงเสกสมรสกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ที่มหาวิหารยอร์กเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1328 สิบเอ็ดเดือนหลังจากทรงขึ้นครองราชย์ พระราชินีฟีลีปาไม่ทรงเหมือนพระราชินีองค์ก่อน ๆ ที่ทำให้ประชาชนอังกฤษรู้สึกว่าเป็นชาวต่างชาติโดยมิได้ทรงนำผู้ติดตามจากต่างประเทศเป็นจำนวนมากเข้ามาในราชสำนักอังกฤษ
พระราชินีฟีลีปาเสด็จติดตามพระสวามีไปในการสงครามกับราชอาณาจักรสกอตแลนด์ในปีค.ศ. 1333 และแฟลนเดอส์ระหว่างปี ค.ศ. 1338 ถึงปี ค.ศ. 1340 ซึ่งทรงไดัรับความนิยมในความมีพระกรุณาและความเห็นอกเห็นใจจะเห็นได้จากการที่ทรงอ้อนวอนพระสวามีไม่ให้ทำร้ายชาวเมืองกาแลในปี ค.ศ. 1347 นอกจากนั้นก็ยังทรงทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ หลายครั้งเมื่อพระสวามีเสด็จไปแผ่นดินใหญ่ยุโรป
พระนางมีพระโอรส-ธิดา กับ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ทั้งหมด 11 พระองค์ และเหลือรอดอยู่ถึง 9 พระองค์ ซึ่งเป็นสถิติที่ดีมากในขณะนั้น เนื่องจากสมัยนั้นมีอัตราการสิ้นชีวิตของทารกสูงถึง 3 ใน 4 (หมายความว่าถ้ามีลูก 4 คนก็จะเหลือรอดอยู่แค่ 1 คนเท่านั้น) เนื่องจากสมัยนั้นยังไม่มีสุขอนามัยที่ดีพอสำหรับทารก
วัยเยาว์

ฟีลีปาเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1314 ที่วาล็องเซียนในเคานตีแอโนซึ่งตั้งอยู่ระหว่างประเทศเบลเยี่ยมกับจังหวัดนอร์ของฝรั่งเศสในปัจจุบัน โดยทรงเป็นธิดาของกีโยมที่ 1 เคานต์แห่งแอโน กับฌานแห่งวาลัวซึ่งเป็นพระนัดดาของพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศสกับอิซาเบลแห่งอารากอนในทางฝั่งบิดา และพระเจ้าคาโลที่ 2 แห่งเนเปิลส์กับมาร์เรีย อาร์ปาด แห่งฮังการีในทางฝั่งมารดา ฟีลีปาเป็นบุตรคนที่สี่ในเก้าของบิดามารดา มาร์เกอรีต พี่สาวของพระองค์อภิเษกสมรสกับจักพรรดิลุดวิจที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1324 และได้สืบทอดยศของบิดาหลังกีโยม พระเชษฐาของทั้งคู่ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1345 โดยไร้ทายาท
สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ

กว่าฟีลีปาจะได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระราชินีแห่งอังกฤษก็ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1330 ทั้งนี้เนื่องมาจากพระราชินีม่ายอีซาแบลไม่ยอมปล่อยมือจากตำแหน่งในราชสำนักของตน ในตอนที่เข้ารับการราชาภิเษก ฟีลีปาในวัย 15 พรรษากำลังตั้งครรภ์พระโอรสคนแรกได้หกเดือน
วันที่ 15 มิถุนายน ฟีลีปาได้ให้กำเนิดพระโอรสที่ปราสาทวูดสต็อก พระโอรสน้อยได้รับการตั้งชื่อในพิธีศีลล้างบาปว่าเอ็ดเวิร์ดตามชื่อของพระบิดาและพระอัยกา เชื่อกันว่าการประสูติของพระโอรสเป็นตัวกระตุ้นให้กษัตริย์วัย 18 พรรษาเริ่มเคลื่อนไหว ในวันที่ 19 ตุลาคม พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดได้ทำการรัฐประหาร ทรงจับกุมตัวมอร์ติเมอร์และมีรับสั่งให้ประหารชีวิต จากนั้นมาพระองค์ก็ได้ปกครองในนามของพระองค์เอง
ฟีลีปาเป็นพระราชินีผู้เป็นที่รักของพระชาชน พระองค์มีจิตใจเมตตาและมีเสน่ห์ นักพงศาวดารคนหนึ่งได้กล่าวถึงพระองค์ว่าเป็น "พระราชินีผู้อ่อนโยน, เสรีนิยม และมีพระจริยวัตรงดงามที่สุดเท่าที่เคยมีมา" ฟีลีปายังเป็นพระราชินีที่ไม่ยอมอยู่เฉย พระองค์มักติดตามพระสวามีไปทำสงครามร้อยปีและสงครามกับชาวสกอต ในการสู้รบครั้งหนึ่งหลังปิดล้อมกาแลอยู่ร่วมปี ฟีลีปาได้โน้มน้าวพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดให้ไว้ชีวิตชาวเมืองกาแลหกคนซึ่งกำลังจะถูกประหารต่อหน้าชาวเมืองที่เหลือเพื่อเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู ฟีลีปาได้คุกเข่าขอร้องพระสวามีด้วยใจที่เปี่ยมเมตตา สุดท้ายพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจึงยอมปล่อยชายกลุ่มดังกล่าวไป ฟีลีปาได้กำชับใช้หาอาหารและเสื้อผ้าสะอาดพร้อมกับเงินจำนวนหนึ่งมาให้ก่อนที่จะปล่อยตัวพวกเขาเป็นอิสระ
ฟีลีปาทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระสวามีหลายครั้งในช่วงที่พระองค์ไม่อยู่ในอังกฤษ