stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาเลฟิเซนต์

บทความนี้เกี่ยวกับตัวละครในภาพยนตร์การ์ตูนของดิสนีย์ สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ มาเลฟิเซนต์ กำเนิดนางฟ้าปิศาจ
| มาเลฟิเซนต์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน เจ้าหญิงนิทรา

ปรากฏครั้งแรก: เจ้าหญิงนิทรา (1959)
เกมครั้งแรก: คิงดอมฮาตส์ (2002)
สร้างโดย: มาร์ก เดวิส เอริก เคลเวิร์ท
เค้าโครงจาก: The evil fairy from Charles Perrault's fairy tale
ออกแบบโดย: มาร์ก เดวิส เอย์วินด์ เอิร์ล
ให้เสียงโดย:   เอเลนอร์ ออดลีย์ (เจ้าหญิงนิทรา)  ลินดา แกรี (แฟนตาสมิก! & ดิสนีย์แฟนทิลลูเชียน)  โลอีส เนตเติลตัน (เฮาส์ออฟเมาส์)  ซูซานน์ เบลกส์ลี (2002–ปัจจุบัน)  Rajia Baroudi (ดิสนีย์อินฟินิตี)  เทรสส์ แมกนีลล์ (พลูซาเวอร์แซรี) 
แสดงโดย:   แอนเจลีนา โจลี (มาเลฟิเซนต์ กำเนิดนางฟ้าปีศาจ และ มาเลฟิเซนต์: นางพญาปีศาจ)  เอลลา เพอร์เนลล์ (มาเลฟิเซนต์ กำเนิดนางฟ้าปีศาจ; ตอนเป็นวัยรุ่น)  อิโซเบลล์ มอลลอย (มาเลฟิเซนต์ กำเนิดนางฟ้าปีศาจ; ตอนเป็นเด็ก)  คริสติน เชโนเวธ (Descendants)  Mars (Descendants: The Rise of Red; ตอนเป็นวัยรุ่น) 
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
นามแฝง: ประมุขแห่งความชั่วร้ายทั้งปวง
เผ่าพันธุ์: เทพธิดา
เพศ: หญิง
ตำแหน่ง: ราชินีแห่งมัวส์ (ใน มาเลฟิเซนต์ กำเนิดนางฟ้าปีศาจ)
สังกัด: วายร้ายดิสนีย์
คนสำคัญ: เฮดีส (ใน เฮาส์ออฟเมาส์ และ Descendants)
บุตร: มาล (ลูกสาว; ใน Descendants) ออโรรา (ลูกสาวบุญธรรม; ใน มาเลฟิเซนต์ กำเนิดนางฟ้าปีศาจ)
บ้านเกิด: บรรพตต้องห้าม เดอะมัวส์ (ใน มาเลฟิเซนต์ กำเนิดนางฟ้าปีศาจ)
มาเลฟิเซนต์ (อังกฤษ: Maleficent) เป็นตัวละครฝ่ายร้ายจากภาพยนตร์เรื่อง เจ้าหญิงนิทรา (Sleeping Beauty) ของวอลต์ดิสนีย์เมื่อปี 1959 นางประกาศตนเป็น "ประมุขแห่งความชั่วร้ายทั้งปวง" และเมื่อมิได้รับเชิญไปในพิธีล้างปาป ของเจ้าหญิงออโรรา พระราชธิดาของพระเจ้าสเตฟาน นางก็สาปให้พระกุมารีถูกเข็มปั่นฝ้ายตำพระดัชนีและสิ้นพระชนม์ก่อนตะวันลับฟ้าในวันเฉลิมพระชนม์ปีที่สิบหก ตัวละครตัวนี้ดัดแปลงมาจากเทพธิดาใจร้าย ในนิทานฝรั่งเศสเรื่อง สาวงามนิทราในป่าไพร (La Belle au bois dormant)
มาเลฟิเซนต์ได้ชื่อว่า เป็น "ตัวร้ายตัวหนึ่งในการ์ตูนดิสนีย์ที่ชั่วช้าที่สุด" และในการจัดอันดับตัวร้ายดิสนีย์สามสิบตัวของเว็บไซต์อัลทิเมตดิสนีย์ (Ultimate Disney) มาเลฟิเซนต์ก็อยู่ที่หนึ่ง นอกจากภาพยนตร์ข้างต้นแล้ว มาเลฟิเซนต์ยังเป็นตัวละครหลักในเกม คิงดอมฮาตส์ ด้วย
การสร้างตัวละคร

มาร์ก เดวิส สร้างตัวละครนี้ โดยตั้งใจออกแบบให้นางดูคล้ายกับค้างคาวยักษ์ดุร้าย เบอร์นี แมตตินสัน บุคลากรดิสนีย์ กล่าวว่า มาเลฟิเซนต์ "ได้รับการออกแบบให้ดูประหนึ่งค้างคาวดูดเลือดตัวใหญ่ยักษ์เพื่อให้รู้สึกถึงภัยคุกคาม"
ชื่อของตัวละครว่า "มาเลฟิเซนต์" นั้นเป็นคำคุณศัพท์ในภาษาอังกฤษซึ่งแปลว่า ทำผิดคิดชั่ว นางมีกายสีเขียว และสวมศิราภรณ์ซึ่งมีลักษณะเป็นเขาสัตว์สีดำสองเขา
ในภาพยนตร์ เจ้าหญิงนิทรา ฉบับภาษาอังกฤษ เอเลเนอร์ ออดลีย์ ให้เสียงแก่มาเลฟิเซนต์ ออดลีย์เคยพากย์เป็นคุณหญิงเทรเมน แม่เลี้ยงใจร้ายของซินเดอเรลลา ในภาพยนตร์เรื่อง ซินเดอเรลลา เมื่อปี ค.ศ. 1950 มาแล้ว ผู้สร้างตัวละครมาเลฟิเซนต์ยังอาศัยกิริยาท่าทางของออดลีย์เป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบมาเลฟิเซนต์ด้วย โอลลี จอห์นสัน กับแฟรงก์ ทอมัส นักสร้างภาพเคลื่อนไหว กล่าวไว้ในหนังสือ เดอะดิสนีย์วิลเลียน ว่า งานพากย์เสียงครั้งนี้ของออดลีย์เป็น "งานที่ยากแต่น่าตื่นเต้น เป็นการทำงานกับเสียงแบบที่ต้องประสมสำเนียงประชดประชันเข้ากับอำนาจดุร้าย"
เอริก เคลเวิร์ท สร้างมังกรอันเป็นร่างจำแลงของมาเลฟิเซนต์ เคลเวิร์ทกล่าวว่า มังกรตัวนี้เอางูหางกระดิ่งเป็นแม่แบบ จึงมี "กล้ามเนื้ออันทรงพลังที่เคลื่อนร่างกายอันเทอะทะไปตามเหลี่ยมผา" ส่วนจิม แมกดอนัลด์ ซึ่งรับผิดชอบงานเสียง ได้ร้องขอให้กองทัพสหรัฐส่งเสียงที่บันทึกจากการฉีดเครื่องพ่นไฟ มาให้ใช้เป็นเสียงลมหายใจของมังกร
บทบาท

ในภาพยนตร์เรื่อง เจ้าหญิงนิทรา มาเลฟิเซนต์ปรากฏกายครั้งแรกโดยใช้อำนาจเหนือธรรมชาติบันดาลให้เกิดลมพายุใหญ่พัดเข้ามาท่ามกลางท้องพระโรงพระราชวังพระเจ้าสเตฟานขณะประกอบพระราชพิธีสมโภชเดือนเจ้าหญิงออโรรา ตามด้วยอสนีบาตฟาดเข้ามาหน้าพระที่นั่ง เกิดเป็นเปลวเพลิงสีเขียว แล้วนางก็แสดงตัว เมื่อมาแล้วนางก็มีกิริยานอบน้อมต่อพระเจ้าแผ่นดิน แต่กล่าววาจากระทบกระเทียบซึ่งแสดงให้เห็นว่า นางโกรธมากที่ไม่ได้รับเชิญมาในพระราชพิธีนี้เหมือนนางฟ้าองค์อื่น ๆ ครั้นแล้ว นางทูลถามพระเจ้าแผ่นดินถึงเหตุผลที่ไม่ทรงเชิญนางมา นางฟ้าเมอร์รีเวทเทอร์ก็สอดขึ้นว่า เพราะ "ไม่มีใครต้องการหล่อน" นางจึงแก้เกี้ยวว่า คงเป็นเพียงการเผลอมองข้ามนางไป พระราชินีจึงตรัสขอให้นางอย่าได้ถือโทษ นางก็ทูลตอบว่า เพื่อแสดงว่า นางมิได้โกรธเกรี้ยวเลย นางจะอำนวยพรให้แก่พระกุมารี แล้วนางก็ประกาศว่า เจ้าหญิงออโรราจะเจริญพระชนม์ขึ้นเป็นสตรีผู้พร้อมทั้งความดีและความงาม เป็นที่รักของคนทั้งปวงผู้ได้พบ แต่ก่อนตะวันยอแสงในวันเฉลิมพระชนม์สิบหกชันษา เจ้าหญิงจะถูกเข็มปั่นฝ้ายตำพระดัชนีและสิ้นพระชนม์ แล้วมาเลฟิเซนต์ก็อันตรธานไป เมร์รีเวทเทอร์ที่ยังมิได้ประทานพรให้แก่พระกุมารีจึงบรรเทาคำสาปของมาเลฟิเซนต์เป็นว่า เจ้าหญิงออโรราจะเพียงบรรทมไป และจะเสด็จจากบรรทมก็ต่อเมื่อทรงได้รับการจุมพิตด้วยรักแท้
นางฟ้าสามองค์ คือ ฟลอรา, ฟอนา และเมอร์รีเวทเทอร์ ช่วยกันซ่อนพระราชธิดาเอาไว้จนกว่าจะพ้นวันเฉลิมพระชนม์สิบหกชันษา ขณะเดียวกัน มาเลฟิเซนต์สั่งให้ยักษ์มารซึ่งเป็นสมุนของนางช่วยกันตามหาพระราชธิดามาตลอดแต่ก็ไร้ผล นางจึงมอบหมายให้ดีอาโบล นกกาของนาง ออกล่าพระราชธิดา และดีอาโบลก็ได้พบ มาเลฟิเซนต์จึงมาหาพระราชธิดาในเย็นวันเฉลิมพระชนม์สิบหกชันษานั้นเอง และล่อลวงให้ทรงถูกเข็มปั่นฝ้ายทิ่มพระดัชนีสลบไปในหอคอยเปลี่ยว
เพื่อให้เป็นที่มั่นใจว่า จะไม่มีผู้ใดมาปลุกพระราชธิดาตามคำของเมร์รีเวทเทอร์ มาเลฟิเซนต์จึงจับเจ้าชายฟิลลิป รักแท้ของพระราชธิดา ไปขังไว้ในบรรพตต้องห้าม อันเป็นที่พำนักของนาง แต่นางฟ้าทั้งสามมาช่วยเจ้าชายออกจากที่คุมขังได้ ความทราบถึงมาเลฟิเซนต์ นางจึงพยายามขัดขวางมิให้เจ้าชายไปถึงปราสาทที่พระราชธิดาบรรทมอยู่ โดยบันดาลให้เกิดอุปสรรคต่าง ๆ เช่น สายฟ้า และป่าหนาม แต่ก็ไม่เป็นผล นางจึงเหาะมาขวางหน้าเจ้าชายไว้ และกล่าวว่า จะต่อกรกับเขาด้วย "อำนาจแห่งอเวจี" แล้วจำแลงกายเป็นมังกรมหึมาเข้าประจันหน้ากับเจ้าชาย ขณะที่เจ้าชายกำลังเพลี่ยงพล้ำและใกล้ถึงความตายนั้นเอง นางฟ้าทั้งสามรวมอำนาจแห่งความดีเสกเป่ากระบี่ของเจ้าชายให้มีฤทธิ์ แล้วเจ้าชายโยนกระบี่นั้นไปปักหัวใจมังกร มังกรหมายจะกระโดดเข้ากัดกินเจ้าชายด้วยกำลังเฮือกสุดท้าย แต่ก็ตกลงจากที่ยืนลงสู่หุบเหวเบื้องล่างถึงแก่ความตาย เห็นแต่กระบี่กายสิทธิ์ปักเสื้อคลุมของมาเลฟิเซนต์ตรึงไว้กับพื้นเบื้องล่าง แล้วกระบี่นั้นกลายเป็นสนิมไป
การตอบรับ

กิลเยอร์โม เดล โตโร ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเม็กซิโก ว่า มาเลฟิเซนต์เป็นมังกรในภาพยนตร์ที่เขาชื่นชอบมาก นอกจากนี้ มาเลฟิเซนต์ยังได้รับการจัดอันดับเป็นตัวร้ายอันดับหนึ่งในเว็บไซต์อัลทิเมตดิสนีย์ และมีผู้วิจารณ์บางคนพรรณนาว่า นางเป็น "ตัวร้ายตัวจริงประจำดิสนีย์"
แหล่งข้อมูลอื่น

มาเลฟิเซนต์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มาเลฟิเซนต์ ที่บิกการ์ตูนเดตาเบส
มีนพยูแห่งตองอู

| พระนางมีนพยู   မင်းဖြူ> พระมเหสีวังใต้ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ประมาณ 5 พฤษภาคม [ตามปฎิทินเก่า: 25 เมษายน] 1583 – 4 พฤษภาคม [ตามปฎิทินเก่า: 24 เมษายน] 1596
ก่อนหน้า: พระนางจันทาเทวี
ถัดไป: หงสาวดีมิบะยา

ประสูติ: ประมาณในหรือหลัง ค.ศ. 1552 ตองอู
สิ้นพระชนม์: 4 พฤษภาคม [ตามปฎิทินเก่า: 24 เมษายน] 1596 พะโค
ฝังพระศพ: 5 พฤษภาคม 1596 พระราชวังกัมโพชธานี
พระสวามี: พระเจ้านันทบุเรง
พระราชบุตร: ไม่มี
พระบิดา: มังฆ้องที่ 2 แห่งตองอู
พระมารดา: เลจุนมิบะยา
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางมีนพยู (พม่า: မင်းဖြူ, [mɪ́ɴ bjù]; ป. คริสต์ทศวรรษ 1550 –  1596) พระมเหสีของ พระเจ้านันทบุเรง แห่ง ราชวงศ์ตองอู ของพม่าจาก ค.ศ. 1583 ถึง 1596 เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ของอุปราช มังฆ้องที่ 2 แห่งตองอู พระนางพร้อมกับพระขนิษฐา 2 พระองค์ มีนทเวแห่งตองอู และ พระนางสิริราชเทวี อภิเษกกับพระญาติชั้นที่ 1 พระเจ้านันทบุเรงใน ค.ศ. 1583 การเสกสมรสแบบรัฐกับรัฐเป็นการผนึกความสัมพันธ์ระหว่าง มังฆ้องที่ 2 และ พระเจ้านันทบุเรง
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

พระนางเป็นตัวละครในตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ในปี พ.ศ. 2560 รับบทโดย นุศรา ประวันณา และยังปรากฏในฉากภาพยนตร์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ในปี พ.ศ. 2550 ในฐานะพระอัครมเหสีหนึ่งในสี่ที่ประทับข้างพระเจ้านันทบุเรง
พงศาวลี

↑  "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-06-13. สืบค้นเมื่อ 2022-12-31.
↑  https://www.sanook.com/movie/20454/gallery/
โคโก โนะ ฮิโตะ (มังงะ)

| --- | --- |
โคโก โนะ ฮิโตะ
孤高の人
มังงะ
เขียนโดย: ชินอิจิ ซากาโมโตะ โยชิโร นาเบดะ
วาดภาพโดย: ชินอิจิ ซากาโมโตะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ Viz Media
ในเครือ: ยังจัมป์ คอมมิกส์
นิตยสาร: ยังจัมป์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 – 27 ตุลาคม พ.ศ. 2554
จำนวนเล่ม: 17
โคโก โนะ ฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 孤高の人, โรมาจิ: Kokō no Hito, แปลว่า Solitary Person) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนโดย ชินอิจิ ซากาโมโตะ และ โยชิโร่ นาเบดะ พร้อมภาพประกอบโดยซากาโมโตะ ดัดแปลงมาจากนิยายของ จิโร่ นิตตะ เรื่องนี้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะสำหรับผู้ใหญ่ ยังจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2550 จนถึงเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2554 โดยมีการรวบรวมตอนต่าง ๆ เป็น 17 เล่มรูปแบบ ทังโกบง ในอเมริกาเหนือ Viz Media ได้ซื้อลิขสิทธิ์เพื่อตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ
เรื่องราวติดตามชีวิตของ โมริ บุนทาโร่ นักปีนเขาผู้เก็บตัว (ได้รับแรงบันดาลใจบางส่วนจากนักปีนเขาจริง ๆ ชื่อ บุนทาโร่ คาโต้) ซึ่งเริ่มสนใจในการปีนเขาหลังจากย้ายมาเรียนโรงเรียนใหม่ และต่อมาเขาอุทิศทั้งชีวิตให้กับการเป็นนักปีนเขามืออาชีพ โดยมีเป้าหมายหลักคือการพิชิตด้านตะวันออกของยอดเขาเคทูให้ได้
ในปี พ.ศ. 2553 มังงะเรื่องนี้ได้รับรางวัล เอ็กเซลเลนซ์ ไพรซ์ (Excellence Prize) ในเทศกาลศิลปะสื่อญี่ปุ่น จากงานเจแปน มีเดีย อาร์ตส์ เฟสติวัล ครั้งที่ 14
เรื่องย่อ

เรื่องราวติดตามชีวิตของนักเรียนผู้โดดเดี่ยวและ เศร้าหมอง ชื่อ บุนทาโร่ โมริ (森 文太郎, Mori Buntarō) กับการเดินทางที่เริ่มต้นจากการค้นพบความหลงใหลครั้งใหม่ นั่นคือการปีนเขา โดยเริ่มจากชมรมปีนเขาของโรงเรียนมัธยม จนก้าวสู่การเป็นนักปีนเขาอาชีพระดับโลก ผ่านช่วงเวลาต่าง ๆ ในชีวิตของเขา ไม่ว่าจะเป็นการเผชิญกับความเหงา การปีนเขาเพียงลำพัง และความซึมเศร้า เพื่อไล่ตามความฝันในการพิชิตภูเขาที่ท้าทายที่สุดอย่าง เคทู
การตีพิมพ์

เขียนโดย ชินอิจิ ซากาโมโตะ และ โยชิโร นาเบดะ พร้อมกับภาพประกอบโดย Sakamoto มังงะเรื่อง โคโก โนะ ฮิโตะ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะ เซเน็ง ชื่อ ยังจัมป์รายสัปดาห์ ของ ชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 จนถึงวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ซึ่ง ชูเอชะ ได้รวบรวมเนื้อหาทั้งหมดออกมาเป็น 17 เล่ม ทังโกบง โดยเล่มแรกออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2551 และเล่มสุดท้ายเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567 Viz Media ได้ประกาศว่าได้รับลิขสิทธิ์มังงะเรื่องนี้สำหรับการตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งมีกำหนดวางจำหน่ายในช่วงไตรมาสที่ 2 ของปี พ.ศ. 2568
การตีพิมพ์ > เล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายญี่ปุ่น | ISBN ญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| 1 |  18 เมษายน พ.ศ. 2551 | 978-4-08-877426-8 |
| 2 |  18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 | 978-4-08-877475-6 |
| 3 |  19 กันยายน พ.ศ. 2551 | 978-4-08-877522-7 |
| 4 |  19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 | 978-4-08-877549-4 |
| 5 |  19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 | 978-4-08-877593-7 |
| 6 |  19 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 | 978-4-08-877642-2 |
| 7 |  19 สิงหาคม พ.ศ. 2552 | 978-4-08-877696-5 |
| 8 |  19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 | 978-4-08-877753-5 |
| 9 |  19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 | 978-4-08-877807-5 |
| 10 |  19 มีนาคม พ.ศ. 2553 | 978-4-08-877835-8 |
| 11 |  18 มิถุนายน พ.ศ. 2553 | 978-4-08-877880-8 |
| 12 |  17 กันยายน พ.ศ. 2553 | 978-4-08-879030-5 |
| 13 |  17 ธันวาคม พ.ศ. 2553 | 978-4-08-879077-0 |
| 14 |  18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 | 978-4-08-879120-3 |
| 15 |  19 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 | 978-4-08-879145-6 |
| 16 |  19 สิงหาคม พ.ศ. 2554 | 978-4-08-879187-6 |
| 17 |  19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 | 978-4-08-879236-1 |
การตอบรับ

มังงะเรื่องนี้ได้รับรางวัล เอ็กเซลเลนซ์ ไพรซ์ (Excellence Prize) ในเทศกาลศิลปะสื่อญี่ปุ่น จากงานเจแปน มีเดีย อาร์ตส์ เฟสติวัล ครั้งที่ 14 เมื่อปี พ.ศ. 2553 นอกจากนี้ยังได้รับรางวัล เบสท์ เซเน็ง มังงะ (Best Seinen Manga) ในงานเซเน็ง พรี มังกาวะ อวอร์ดส์ (Prix Mangawa Awards) ปี พ.ศ. 2554 อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

โคโก โนะ ฮิโตะ (มังงะ)  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
คาบสมุทรเกาหลี

| ชื่อท้องถิ่น: {조선반도 (เกาหลี) |
| --- | --- |
คาบสมุทรเกาหลี
ที่ตั้งของคาบสมุทรเกาหลี
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: เอเชียตะวันออก
พิกัด: 38°19′N 127°14′E﻿ / ﻿38.317°N 127.233°E﻿ / 38.317; 127.233
แหล่งน้ำใกล้เคียง: มหาสมุทรแปซิฟิก
พื้นที่: 220,847 ตารางกิโลเมตร (85,270 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 2,744 ม. (9003 ฟุต)
จุดสูงสุด: ภูเขาแพ็กดู
การปกครอง
 เกาหลีเหนือ
เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุด: เปียงยาง
 เกาหลีใต้
เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุด: โซล
คาบสมุทรเกาหลี (อังกฤษ: Korean Peninsula) เป็นคาบสมุทรทางตะวันออกของทวีปเอเชีย ทอดตัวลงไปทางทิศใต้สู่มหาสมุทรแปซิฟิก มีความยาวประมาณ 1,000 กิโลเมตร พื้นที่รวมกันได้ 220,847 ตร. กม. ทางตะวันออกล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่น (ทะเลตะวันออก) ทะเลจีนตะวันออก ด้านตะวันตกเป็นทะเลเหลือง โดยมีช่องแคบเกาหลีเชื่อมต่อชายฝั่งทะเลสองด้าน พื้นที่ 70% ของคาบสมุทรเป็นเทือกเขา
คาบสมุทรเกาหลี ถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ทางด้านใต้คือประเทศระบอบประชาธิปไตย คือเกาหลีใต้ และประเทศระบอบคอมมิวนิสต์ คือเกาหลีเหนือ โดยถูกคั่นกลางด้วยเขตปลอดทหาร
อำเภอนางรอง

| อำเภอนางรอง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Nang Rong
โรงพยาบาลนางรอง
คำขวัญ: เมืองโบราณนานเนา มะพร้าวเผาน้ำตาลหวาน ศาลหลักเมืองศักดิ์สิทธิ์ เศรษฐกิจก้าวหน้า ขาหมูรสดี มีภาษานางรอง
แผนที่จังหวัดบุรีรัมย์ เน้นอำเภอนางรอง
พิกัด: 14°37′42″N 102°47′36″E﻿ / ﻿14.62833°N 102.79333°E﻿ / 14.62833; 102.79333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: บุรีรัมย์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 769.8 ตร.กม. (297.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 113,743 คน
 • ความหนาแน่น: 147.76 คน/ตร.กม. (382.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 31110
รหัสภูมิศาสตร์: 3104
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอนางรอง ถนนสืบสหการ ตำบลนางรอง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ 31110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
นางรอง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ เป็นอำเภอที่มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับ 2 ของจังหวัดรองจาก อำเภอเมืองบุรีรัมย์ มีโรงพยาบาลขนาดใหญ่ ศาลจังหวัด เทศบาลเมือง และเป็นศูนย์กลางความเจริญของจังหวัดบุรีรัมย์ตอนล่าง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอนางรองตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอชำนิและอำเภอเมืองบุรีรัมย์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอประโคนชัยและอำเภอเฉลิมพระเกียรติ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอละหานทรายและอำเภอปะคำ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโนนสุวรรณและอำเภอหนองกี่
ความเป็นมาของชื่ออำเภอ

เนื่องจากเป็นอำเภอที่มีประวัติยาวนาน และปรากฏชื่อเมืองมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ดังนั้นชื่ออำเภอจึงสันนิษฐานว่ามีที่มาอย่างไร โดยมีผู้สันนิษฐานไว้ 3 นัย
อาศัยนามจากพนมรุ้ง ซึ่งเลือนมาจากภาษาเขมรว่า "พนมโรง" แปลว่า เขาชัน หรือเขาร่อง เป็นเมืองใหญ่อยู่ใกล้เขาพนมรุ้ง จึงเรียกเมืองโรง ต่อมาเปลี่ยนเป็นนางรอง
ได้นามจากวัดโบราณทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกำแพงเมือง ชื่อวัดร้อง จึงได้ชื่อว่าเมืองร้องแล้วเปลี่ยนมาเป็นนางรอง หรือผู้สร้างวัดเป็นหญิงชื่อโรง เรียนนางโรง แล้วเปลี่ยนมาเป็นนางรอง
ได้ชื่อมาจากนิทานในโบราณคดี เรื่อง นางอรพิม กล่าวว่า นางอรพิมนั่งร้องไห้จึงได้นามว่านางร้อง แล้วเพี้ยนเป็นนางรอง
สภาพอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอำเภอนางรอง (พ> ศ. 2534–2563).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 37.8 (100) | 40.4 (104.7) | 41.4 (106.5) | 41.8 (107.2) | 40.7 (105.3) | 39.3 (102.7) | 38.6 (101.5) | 36.8 (98.2) | 37.2 (99) | 37.2 (99) | 36.4 (97.5) | 36.0 (96.8) | 41.8 (107.2) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 31.5 (88.7) | 33.8 (92.8) | 35.9 (96.6) | 36.5 (97.7) | 35.2 (95.4) | 34.5 (94.1) | 33.7 (92.7) | 33.2 (91.8) | 32.3 (90.1) | 31.2 (88.2) | 30.9 (87.6) | 30.2 (86.4) | 33.24 (91.84) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 24.2 (75.6) | 26.3 (79.3) | 28.7 (83.7) | 29.5 (85.1) | 29.0 (84.2) | 28.7 (83.7) | 28.2 (82.8) | 27.9 (82.2) | 27.3 (81.1) | 26.6 (79.9) | 25.4 (77.7) | 23.8 (74.8) | 27.13 (80.84) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 18.1 (64.6) | 19.9 (67.8) | 22.8 (73) | 24.2 (75.6) | 24.7 (76.5) | 24.8 (76.6) | 24.4 (75.9) | 24.3 (75.7) | 24.0 (75.2) | 23.1 (73.6) | 20.8 (69.4) | 18.4 (65.1) | 22.46 (72.43) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 9.4 (48.9) | 10.7 (51.3) | 11.6 (52.9) | 18.8 (65.8) | 19.8 (67.6) | 21.6 (70.9) | 21.2 (70.2) | 21.1 (70) | 20.0 (68) | 16.3 (61.3) | 12.2 (54) | 7.8 (46) | 7.8 (46) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 4.8 (0.189) | 17.8 (0.701) | 45.2 (1.78) | 87.3 (3.437) | 172.3 (6.783) | 127.4 (5.016) | 154.4 (6.079) | 192.7 (7.587) | 255.2 (10.047) | 135.4 (5.331) | 31.2 (1.228) | 3.8 (0.15) | 1,227.5 (48.327) |
| ความชื้นร้อยละ | 69.4 | 66.0 | 66.3 | 70.2 | 77.3 | 77.3 | 78.5 | 80.0 | 84.3 | 82.7 | 76.2 | 71.6 | 75.0 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 0.6 | 1.8 | 3.6 | 6.6 | 11.9 | 11.1 | 12.8 | 13.7 | 15.2 | 9.3 | 2.7 | 0.7 | 90.0 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 279.0 | 245.8 | 275.9 | 240.0 | 195.3 | 153.0 | 158.1 | 117.8 | 144.0 | 198.4 | 255.0 | 260.4 | 2,522.7 |
แหล่งที่มา 1: World Meteorological Organization
แหล่งที่มา 2: Office of Water Management and Hydrology, Royal Irrigation Department (sun 1981–2010)(extremes)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอนางรองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 ตำบล 188 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | นางรอง |  |  | (Nang Rong) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 9. | บ้านสิงห์ |  |  | (Ban Sing) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 2. | สะเดา |  |  | (Sadao) |  |  | 17 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 10. | ลำไทรโยง |  |  | (Lam Sai Yong) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 3. | ชุมแสง |  |  | (Chum Saeng) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 11. | ทรัพย์พระยา |  |  | (Sap Phraya) |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 4. | หนองโบสถ์ |  |  | (Nong Bot) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 12. | หนองยายพิมพ์ |  |  | (Nong Yai Phim) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 5. | หนองกง |  |  | (Nong Kong) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 13. | หัวถนน |  |  | (Hua Thanon) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 6. | ถนนหัก |  |  | (Thanon Hak) |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 14. | ทุ่งแสงทอง |  |  | (Thung Saeng Thong) |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 7. | หนองไทร |  |  | (Nong Sai) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 15. | หนองโสน |  |  | (Nong Sano) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |
| 8. | ก้านเหลือง |  |  | (Kan Lueang) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอนางรองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองนางรอง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนางรองและตำบลถนนหัก
เทศบาลตำบลทุ่งแสงทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งแสงทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนางรอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางรอง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองนางรอง)
องค์การบริหารส่วนตำบลสะเดา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะเดาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลชุมแสง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชุมแสงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโบสถ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโบสถ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลถนนหัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถนนหัก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองนางรอง)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไทร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไทรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลก้านเหลือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลก้านเหลืองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านสิงห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านสิงห์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลลำไทรโยง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลำไทรโยงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทรัพย์พระยา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทรัพย์พระยาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยายพิมพ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองยายพิมพ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหัวถนน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวถนนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโสน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโสนทั้งตำบล
ศูนย์ราชการ

ที่ว่าการอำเภอนางรอง ตั้งอยู่ที่ ถนนสืบสหการ ตำบลนางรอง
สำนักงานที่ดินจังหวัดบุรีรัมย์ สาขานางรอง ตั้งอยู่ที่ ถนนสืบสหการ ตำบลนางรอง
เขตพื้นที่รับผิดชอบครอบคลุม 8 อำเภอ
1. อำเภอนางรอง
2. อำเภอหนองกี่
3. อำเภอละหานทราย
4. อำเภอโนนดินแดง
5. อำเภอชำนิ
6. อำเภอโนนสุวรรณ
7. อำเภอปะคำ
8. อำเภอเฉลิมพระเกียรติ
ศาลจังหวัดนางรอง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 950 ถนนโชคชัย-เดชอุดม ตำบลนางรอง
เขตอำนาจศาลครอบคลุม 10 อำเภอ
1. อำเภอนางรอง
2. อำเภอบ้านกรวด
3. อำเภอหนองกี่
4. อำเภอปะคำ
5. อำเภอละหานทราย
6. อำเภอหนองหงส์
7. อำเภอชำนิ
8. อำเภอโนนสุวรรณ
9. อำเภอโนนดินแดง
10. อำเภอเฉลิมพระเกียรติ
สำนักงานอัยการจังหวัดนางรอง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 88 หมู่ที่ 12 ถนนโชคชัย-เดชอุดม ตำบลนางรอง
สำนักงานบังคับคดีจังหวัดบุรีรัมย์ สาขานางรอง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 52 หมู่ 4 ถนนโชคชัย-เดชอุดม
สำนักงานคุมประพฤติจังหวัดบุรีรัมย์ สาขานางรอง ตั้งอยู่ที่ อาคารพาณิชย์เลขที่ 147/21
ถนนโชคชัย-เดชอุดม ตำบลนางรอง
สำนักงานเทศบาลเมืองนางรอง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 906 ถนนโชคชัย-เดชอุดม ตำบลนางรอง
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3 ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 110 ถนนสืบสหการ
สถานีตำรวจภูธรอำเภอนางรอง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 33 ซอยมิตรอารีย์ ถนนสังขกาจประชานุสรณ์ ตำบลนางรอง
สถานีตำรวจภูธรอำเภอนางรองสาขาย่อย ตั้งอยู่ที่ ถนนสืบสหการ
สำนักงานกิ่งกาชาดอำเภอนางรอง ตั้งอยู่ที่ ถนนสืบสหการ
กองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ 215 ตั้งอยู่ชุมชนวัดสวนป่ารักษ์น้ำ
ศูนย์ราชการ > รัฐวิสาหกิจ

สำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคอำเภอนางรอง สาขาที่ 171 ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 9 ถนนศรีกัลยา ตำบลนางรอง
สำนักงานการประปาส่วนภูมิภาคอำเภอนางรอง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 59 ถนนศรีกัลยา ตำบลนางรอง
สำนักงานขนส่งอำเภอนางรอง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 68 ถนนเฉลิมพระเกียรติ 50 ปี ตำบลนางรอง
ที่ทำการไปรษณีย์อำเภอนางรอง ตั้งอยู่ที่ 385 หมู่ 5 ถนนโชคชัย-เดชอุดม ตำบลนางรอง
ศูนย์บริการลูกค้าทีโอทีอำเภอนางรอง ตั้งอยู่ที่ ถนนประจันตเขต ตำบลนางรอง
ธนาคารกรุงไทย
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์เพื่อการเกษตร
ธนาคารออมสิน
การศึกษา

โรงเรียนฝ่ายประถม (ในตัวเมืองและใกล้ตัวเมืองนางรอง)
โรงเรียนอนุบาลนางรอง (สังขกฤษณ์อนุสรณ์)
โรงเรียนบ้านนางรอง (ยุทธกาจราษฎร์วิทยาคาร)
โรงเรียนบ้านหนองรีมิตรภาพที่ 225
โรงเรียนบ้านโคกหลวงพ่อ (พินิจศิลป์ประชานุกูล)
โรงเรียนถนนหัก(เพียรประจงวิทยา)
โรงเรียนบ้านหนองเสม็ด
โรงเรียบ้านแพงพวย(สังฆคุรุราฎร์บำรุง)
โรงเรียนชุมชนบ้านกระเดื่อง(โศภนประชานุกูล)
โรงเรียนบ้านตลาดเเย้
โรงเรียนบ้านสวายสอ
โรงเรียนฝ่ายมัธยม
โรงเรียนนางรอง (โรงเรียนมัธยมประจำอำเภอ)
โรงเรียนนางรองพิทยาคม (โรงเรียนมัธยมประจำอำเภอแห่งที่ 2)
โรงเรียนสิงหวิทยาคม
โรงเรียนถนนหักพิทยาคม
โรงเรียนพิมพ์รัฐประชาสรรค์
โรงเรียนทุ่งแสงทองพิทยาคม
โรงเรียนเหลืองพนาวิทยาคม
โรงเรียนเอกชน
โรงเรียนมารีพิทักษ์
โรงเรียนอนุบาลกมลลักษณ์
โรงเรียนตุลยาธร
โรงเรียนฝ่ายประถม-มัธยม
โรงเรียนทีโอเอวิทยา (เทศบาล ๑)
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ ๕๑
วิทยาลัย
วิทยาลัยเทคนิคนางรอง
วิทยาลัยเทคโนโลยีบุรีรัมย์บริหารธุรกิจ
การสาธารณสุข

โรงพยาบาลนางรอง
โรงพยาบาลเรืองโรจน์ การแพทย์ (เอกชน)
สถานที่สำคัญ

ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองนางรอง
ศาลเจ้าเมืองนางรอง
ศาลเจ้าพ่อสระหญ้าม้า
ศาลเจ้าสมาคมพุทธธรรมสงเคราะห์ พ่งไล้ยี่จับชาเชียวเกาะ
ศาลเจ้าพ่อถนนหัก
ศาลเจ้าพ่อพญาดำดิน(หลักหิน)
ศาลเจ้าพ่อหลวงกลาง(ชุมชนจะบวก)
ศาลตาปู่บ้านมะขามโพรง
ศาลตาปู่บ้านสะบ้า
ศาลตาปู่บ้านผักหวาน
อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี(ย่าโม)
อนุสาวรีย์ท้าวปาจิต-นางอรพิม(อนุสรณ์สถานแห่งความรัก)
วัดกลางนางรอง
วัดป่าเรไร
วัดขุนก้อง
วัดร่องมันเทศ
วัดสวนป่ารักษ์น้ำ(ธุดงคสถาน)
วัดหัวสะพาน
วัดโพธาราม
วัดสายน้ำไหล
วัดจอมปราสาท
วัดพระมารดานิจจานุเคราะห์ นางรอง(โบสถ์คริสนิกายโรมันคาทอลิก)
สถานที่สำคัญ > สวนสาธารณะและที่พักผ่อน

สวนสาธารณะหนองตาหมู่
สวนสาธารณะหนองมน
สวนสาธารณะอ่างเก็บน้ำทุ่งแหลม
สวนสาธารณะอ่างเก็บน้ำหนองทะลอก
สวนสุขภาพหน้ากาชาดนางรอง
สวนสาธารณะอ่างเก็บน้ำสระท่าลาว
ห้องสมุดอำเภอนางรอง
สนามกีฬากลางอำเภอนางรอง
การขนส่ง > รถโดยสารประจำทาง

สายกรุงเทพ-บุรีรัมย์ ขึ้นรถได้ที่สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) มาลงที่สถานีขนส่งอำเภอนางรอง มีบริการทั้งกิจการทัวร์, บริษัทขนส่ง จำกัด
สายที่ทางไกลผ่านนางรอง เป็นรถกรุงเทพฯ-อุบลราชธานี, กรุงเทพฯ-สุรินทร์, กรุงเทพฯ-พนมรุ้ง และกรุงเทพฯ-ศรีสะเกษ ,นคราชสีมา-อุบลฯ แวะจอดรับ-ส่งผู้โดยสารที่อำเภอนารอง มีทั้งรถปรับอากาศชั้น 1 , 2 และ VIP
สายไประยอง
ระยอง-พัทยา-อรัญประเทศ-นางรอง-สุรินทร์
ระยอง-พัทยา-อรัญประเทศ-นางรอง-บุรีรัมย์-สตึก
ระยอง-พัทยา-บุรีรัมย์-ร้อยเอ็ด-มุกดาหาร
สายไปจังหวัดใกล้เคียง
บุรีรัมย์-นครราชสีมา (สาย 273)
นครราชสีมา-สุรินทร์ (สาย 274)
บุรีรัมย์-สระแก้ว
บุรีรัมย์-จันทบุรี (สาย522)
สายไปต่างอำเภอ
บุรีรัมย์-นางรอง
นางรอง-ตาพระยา (สระแก้ว)
นางรอง-ชุมพวง (นครราชสีมา)
นางรอง-ละหานทราย
บุรีรัมย์-นครราชสีมา (รถตู้)
รถโดยสารในตัวเมือง
สองแถวสายพนมรุ้ง ขึ้นรถได้ที่สถานีขนส่งและตลาดสดเทศบาล
รถแท็กซี่มิเตอร์ จุดให้บริการที่ บขส
รถยนต์รับจ้าง(เหมาระยะทาง) จุดให้บริการที่ บขส
มอเตอร์ไซด์วินรับจ้าง จุดให้บริการ ที่ บขส/คิวรถเล็ก/ธนาคารกสิกรไทย
สายรถโดยสารสายไปต่างอำเภอ
สายปะคำ ขึ้นรถได้ที่สถานีขนส่งและคิวรถเล็ก (รถสองแถว)
สายลำปลายมาศ ขึ้นรถได้ที่สถานีขนส่ง
เขตเทศบาลในอำเภอนางรอง