stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจมส์ สเปเดอร์

| เจมส์ สเปเดอร์ |
| --- | --- |
Spader at the 2013 San Diego Comic-Con
เกิด: เจมส์ ทอดด์ สเปเดอร์  (1960-02-07) กุมภาพันธ์ 7, 1960 (64 ปี) บอสตัน, แมสซาชูเซตส์, สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1978–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Victoria Kheel (สมรส 1987–2004)
คู่รัก: Leslie Stefanson (2002–ปัจจุบัน)
บุตร: 3
เจมส์ สเปเดอร์ (James Spader) มีชื่อเกิดว่า เจมส์ ทอดด์ สเปเดอร์ (James Todd Spader) เกิดเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 1960 ในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่โด่งดังจาก จากภาพยนตร์เรื่อง ลินคอล์น และยังเป็นผู้กวาดรางวัล Emmy Awards 2012 ถึง 3 รางวัล จากที่เขาได้รับบทเป็น อลัน ชอร์ (Alan Shore) ในภาพยนตร์ เรื่อง "Boston Legal" และ "The Practice" อีกทั้งเคยรับบทเป็น ดร.แดเนียล แจ็กสัน ในเรื่องสตาร์เกทอีกด้วย ล่าสุดกับผลงานของเขา ซีรีส์ The Blacklist ในบท Raymond "Red" Reddington ทั้ง 5 Seasons ฉายทางช่อง โมโน 29 อีกทั้งเป็นหนึ่งในดาวร้ายของอเวนเจอร์ส ในบทอัลตรอน ปรากฏอยู่ในมหาศึกอัลตรอนถล่มโลกด้วย
เจ้าหญิงมาซาโกะ (พระธิดาในจักรพรรดิเรเง็ง)

ระวังสับสนกับ สมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ
เจ้าหญิงมาซาโกะ (ญี่ปุ่น: 栄子内親王; โรมาจิ: Masako-naishinnō ; 1673 – 1746) เป็นสมาชิกราชวงศ์ในช่วงกลางยุคเอโดะ พระราชธิดาองค์ที่ 3 ของจักรพรรดิเรเง็ง พระมารดาของพระองค์คือทากาสึกาซะ ฟูซาโกะ พระสวามีของพระองค์คือนิโจ สึนาฮิระ และพระโอรสของพระองค์คือนิโจ โยชิตาดะ พระนามในวัยเด็กของพระองค์คือ ออนนะนิโนะมิยะ พระสุสานคือนิซงอิง
เจ้าหญิงมารี-คริสตินแห่งเบลเยียม

เจ้าหญิงมารี-คริสตินแห่งเบลเยียม เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม กับพระวรชายาพระองค์ที่ 2 ลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชขนิษฐาต่างพระราชมารดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และมีศักดิ์เป็นพระราชปิตุจฉาใน สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม พระองค์อภิเษกสมรสจำนวน 2 ครั้ง แต่จากการสมรสทั้ง 2 ครั้ง พระองค์ไม่มีโอรส-ธิดา พระองค์จัดอยูในลำดับที่ 16 ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เบลเยียม
เจมส์ คาริว

เจมส์ อัสเซลแมน  (ค.ศ. 1876 ที่เมืองโกเซน – ค.ศ. 1938), รู้จักกันในชื่อ เจมส์ คาริว เป็นนักแสดงชายชาวอเมริกัน แสดงภาพยนตร์มากมายหลายเรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1897 ที่เมืองชิคาโก จนถึงปี ค.ศ. 1938 ซึ่งก่อนหน้านี้ทำงานเป็นเสมียน
ผลงาน

The Fool (1913)
Justice (1917)
Profit and the Loss (1917)
Victory and Peace (1918)
Spinner o' Dreams (1918)
Sheba (1919)
The Kinsman (1919)
Sunken Rocks (1919)
The Nature of the Beast (1919)
12.10 (1919)
The Forest on the Hill (1919)
Helen of Four Gates (1920)
Alf's Button (1920)
Anna the Adventuress (1920)
Mrs. Erricker's Reputation (1920)
The Narrow Valley (1921)
Tansy (1921)
Dollars in Surrey (1921)
Wild Heather (1921)
Mr. Justice Raffles (1921)
Mist in the Valley (1923)
Strangling Threads (1923)
The Naked Man (1923)
Comin' Thro the Rye (1923)
The Love Story of Aliette Brunton (1924)
Eugene Aram (1924)
The Wine of Life (1924)
Owd Bob (1924)
Satan's Sister (1925)
One Colombo Night (1926)
The House of Marney (1926)
Satan's Sister (1926)
The King's Highway (1927)
A Woman Redeemed (1927)
One of the Best (1927)
A Window in Piccadilly (1928)
Love's Option (1928)
The Lady of the Lake (1928)
High Treason (1929)
High Seas (1929)
City of Play (1929)
To Oblige a Lady (1931)
Guilt (1931)
Mischief (1931)
Brother Alfred (1932)
You Made Me Love You (1933)
Mayfair Girl (1933)
Freedom of the Seas (1934)
Too Many Millions (1934)
The Dictator (1935)
Who's Your Father (1935)
Royal Cavalcade (1935)
The Mystery of the Mary Celeste (1935)
The Tunnel (1935)
All at Sea (1935)
Come Out of the Pantry (1935)
Oh, What a Night (1935)
The Improper Duchess (1936)
The Secret Voice (1936)
Living Dangerously (1936)
Spy of Napoleon (1936)
Wings Over Africa (1936)
David Livingstone (1936)
You Must Get Married (1936)
Treachery on the High Seas (1936)
Murder at the Cabaret (1937)
Midnight at Madame Tussaud's (1936)
Strange Experiment (1937)
Thunder in the City (1937)
Knight Without Armour (1937)
Rhythm Racketeer (1937)
Jericho (1937)
Glamour Girl (1938)
แหล่งข้อมูลอื่น

เจมส์ คาริว ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เมรัค ฮาเก้น

เมรัค ฮาเก้น แห่งดาวเบต้า (ญี่ปุ่น: ベータ星メラクのハーゲン; โรมาจิ: Bēta-sei Merak no Hagen) ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7
บทบาท

ก็อดวอริเออร์ผู้สามารถควบคุมไฟและน้ำแข็งได้ดังใจนึก สวมก็อดโร้บรูปม้า 8 ขา สไลปนีร์ มีท่าไม้ตายคือ เกรท อาร์เดนท์ เพรชเชอร์ และ ยูนิเวิร์ส ฟรีซซิ่ง ฮาเก้นทำหน้าที่เป็นองครักษ์คอยคุ้มครองฮิลด้าและเฟลียร์มาตั้งแต่สมัยเด็กๆ เช่นเดียวกับซิกฟรีด และแอบหลงรักเฟลียร์มาตลอด เขาจึงพยายามฝึกฝนวิชาอย่างหนักเพื่อที่จะได้สามารถปกป้องเฟลียร์ได้ แต่เมื่อเฟลียร์เข้ามาปกป้องเฮียวกะจากการต่อสู้ในถ้ำ ฮาเก้นจึงรู้สึกริษยาและเคียดแค้นมาก จนถึงขั้นปล่อยหมัดใส่เฮียวกะ ทั้งๆ ที่มีเฟลียร์ยืนขวางอยู่ เขาจึงโดนท่าออโรร่าเอ็กซ์คิวชันที่เต็มไปด้วยความโกรธของเฮียวกะจนถึงแก่ความตายในที่สุด (พากย์เสียงโดย บิน ชิมาดะ)
บทบาท > ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด

ฮาเก้นเข้าต่อสู่กับเฮียวกะ ในสภาพที่เฮียวกะเสียเปรียบเพราะเฮียวกะไม่ค่อยถูกกับลาวา แต่เขาก็จบชีวิตลงด้วยท่าออโรร่าเอ็กซ์คิวชันของเฮียวกะ
| ด ค กตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่า |
| --- | --- | --- |
| บรอนซ์เซนต์ |  เพกาซัส เซย่า  เพกาซัส เท็นมะ (LS)  เพกาซัส เท็นมะ(ND)  เพกาซัส โคกะ  ดราก้อน ชิริว  ดราก้อน ริวโฮ  ซิกนัส เฮียวกะ  อันโดรเมด้า ชุน  ฟีนิกซ์ อิคคิ  ไลโอเน็ต โซมะ  อาควีล่า ยูนะ  วูลฟ์ ฮารุโตะ  โอไรอ้อน เอเดน  ยูนิคอร์น จาบุ  ยูนิคอร์น ยาโตะ  ไฮดร้า อิจิ  แบร์ เงกิ  วูล์ฟ นาจิ  ไลโอเน็ต บัน  คาเมเลี่ยน จูน  |  |
| ซิลเวอร์เซนต์ | อีเกิ้ล มารีน โอฟิวซุส ไชน่า  ลิซาร์ด มิสตี้  ไคโทส โมเซซ  เฮาด์ แอสเทเรี่ยน  เซนทอร์ บาเบล  ออไรก้า คาเพลล่า  โครว์ จาเมี่ยน  เซอร์บิรัส ดันเต้  เพอร์เซอุส อัลกอร์  คานิสเมเจอร์ ซิริอุส  มุสก้า ดิออส  เฮอร์คิวลิส อัลเกตี้  ซาจิตต้า เทรมี่  เซเฟอุส ไดดาลอส  ไลร่า โอฟี่  คริสตัลเซนต์  เครน ยุสุริฮะ  ไฮดรัส อิจิ |  |
| แบล็คเซนต์ |  จังโก้  แบล็คเพกาซัส  แบล็คดราก้อน  แบล็คสวอน  แบล็คอันโดรเมด้า  แบล็คฟินิกซ์  |  |
| โกลด์เซนต์ |  แอเรียส มู  แอเรียส ชิออน  ทอรัส อัลเดบารัน  เจมินี่ ซากะ  เจมินี่ คาน่อน  เจมินี่ อัสปูรอส  เจมินี่ เดฟเทรอส  แคนเซอร์ เดธมาสค์  เลโอ ไอโอเลีย  เลโอ เรกูลัส  เวอร์โก้ ชากะ  เวอร์โก้ อัศมิฐา  ไลบร้า โดโก  ไลบร้า ชิริว  สกอร์เปี้ยน มิโร่  ซาจิททาเรียส ไอโอลอส  ซาจิททาเรียส เซย์ย่า  แคปริคอร์น ชูร่า  อควอเรียส คามิว  พิสซิส อโฟรดิเท  |  |
| ก็อดวอริเออร์ |  เฟคด้า ธอร์  แอริออธ เฟนริล  เมรัค ฮาเก้น  เบเนทนาช มีเมย์  เม็กเรซ อัลเบริช  มิซาร์ ชิด  อัลกอร์ บั๊ด  โดเบ ซิกฟรีด  |  |
| มารีเนอร์ |  เมอร์เมด เททีส  ซีฮอร์ส ไบอัน  สคิวล่า อิโอ  คริสซาออร์ กฤษณะ  ลิมนาเดส คาสะ  คราเก้น ไอแซ็ค  ไซเรน โซเรนต์  ซีดราก้อน คาน่อน  |  |
| สเป็คเตอร์ |  ไวเวิร์น ราดาแมนทีส  กริฟฟ่อน มีนอส  การูด้า ไออาคอส  อาเครอน ชารอน  สเคเลตัน มารูคิโน่  บัลร็อค รูเน่  สฟิงซ์ ฟาโรห์  โกเล็ม ร็อค  โทรล อิวาล  ไลคาออน ฟลีกีอัส  เดทลี่ บีเทิล สแตนด์  ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์  บาซิลิสค์ ซิลฟิด  มิโนทอรัส กอร์ดอน  อราวเน่ ควีน  ฟล็อก เซรอส  ดีพ นีโอเบ  ไซคลอปส์ คีกันต์  ปาปิญอง มิว  เวิร์ม ไรมี่  ดิวราแฮน คิวบ์  เอลฟ์ มิลูส  กอร์กอน อ๊อก  เมฟิสโตเฟเลส โยมะ  |  |
| เทพเจ้า |  อาเทน่า  ฮาเดส  โพไซดอน  ซุส  อาเรส  แอโฟรไดที  พัลลัส  ฮีรา  ดิมีเทอร์  เฮสเทีย  อาร์ทิมิส  อพอลโล  เฮอร์มีส  ฮิฟีสตัส  โอดิน  ธอร์  โลกิ  |  |
| อื่น ๆ |  คิโด ซาโอริ  โพลาริส ฮิลด้า  จูเลี่ยน โซโล  ซาช่า  อาโรน  แพนโดรา  อาวล์ พาร์ทีต้า  |  |
 โครงการ  หมวดหมู่  สถานีย่อย
เซจิ โองาวะ

ระวังสับสนกับ เซจิ โอซาวะ
| เซจิ  โองาวะ 小川 誠二 |
| --- | --- |
เซจิ  โองาวะ กล่าวสุนทรพจน์ในการประชุม IBS Conference on Neuroimaging ซึ่งจัดขึ้นที่มหาวิทยาลัยซุงคยุนกวาน ซูว็อน เกาหลีใต้ (2019)
เกิด:  (1934-01-19) 19 มกราคม ค.ศ. 1934 (90 ปี) โตเกียว  ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ชาวญี่ปุ่น
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโตเกียว มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
มีชื่อเสียงจาก: fMRI
รางวัล: รางวัลญี่ปุ่น
เซจิ  โองาวะ  (ญี่ปุ่น: 小川 誠二; โรมาจิ: Ogawa Seiji, เกิด 19 มกราคม ค.ศ. 1934 (พ.ศ. 2476))  เป็นนักค้นคว้าชาวญี่ปุ่น  ที่รู้จักกันว่าเป็นผู้ค้นพบเทคนิคที่ใช้ใน fMRI  (Functional Magnetic Resonance Imaging)  ผู้ได้รับการนับถือว่า  เป็นบิดาของการสร้างภาพสมองโดยกิจยุคสมัยใหม่  ผู้ได้ชี้ว่า  ความเปลี่ยนแปลงของระดับออกซิเจนในโลหิต  ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในการสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก  จึงทำให้สามารถสร้างแผนภาพของโลหิต  และเพราะเหตุนั้น  ของเขตในสมองที่กำลังทำงาน  แผนภาพนี้ส่องให้เห็นว่า  เซลล์ประสาทกลุ่มไหนในสมองตอบสนองด้วยสัญญาณเคมีไฟฟ้า  ในการทำงานของจิตใจ  ดร. โองาวะ  เป็นนักวิทยาศาสคร์คนแรกที่แสดงว่า  การสร้างภาพสมองโดยกิจ  ขึ้นอยู่กับสถานะออกซิเจนของโลหิตที่เรียกว่า ผลอาศัยระดับออกซิเจนในเลือด (Blood-oxygen-level dependent effect หรือ BOLD effect)  วิธีนี้ต่อมาจึงเรียกว่า  ค่าความต่างโบลด์  (BOLD  contrast)  fMRI ได้ถูกใช้เพื่อทำแผนผังของเขตสายตา  เขตการได้ยิน  เขตประสาทรับรู้ความรู้สึกในสมอง  และเขตอื่น ๆ ที่มีหน้าที่ระดับสูงยิ่ง ๆ ขึ้นไป  เช่นเขตที่รับรู้อารมณ์
ประสบการณ์อาชีพเบื้องต้น

ดร. เซจิ โองาวะ ได้รับการศึกษาในวิชาฟิสิกส์ประยุกต์ในมหานครโตเกียว  ได้รับปริญญาเอกวิชาเคมีจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด  แล้วทำงานวิจัยเป็นเวลา  33  ปีเกี่ยวกับชีวฟิสิกส์  (biophysics) ที่เอทีแอนด์ที เบลล์ แล็บ  (AT&T Bell Laboratories)  ในเมืองเมอร์เร ฮิลล์  รัฐนิวเจอร์ซี  มีตำแหน่งสุดท้ายเป็นบุคลากรดีเด่นของเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิค  (Distinguished Member of the technical staff)  ในปี  ค.ศ.  2001  ดร. โองาวะได้เป็นผู้อำนวยการของแล็บโองาวะเพื่อการวิจัยหน้าที่ของสมอง  (Ogawa Laboratories for Brain Function Research)  ในโตเกียว  และในปี ค.ศ. 2008  ดร. โองาวะได้เข้าทำงานร่วมกับ  สถาบันวิจัยประสาทวิทยาศาสตร์  (Neuroscience Research Institute)  ของมหาวิทยาลัยกาชอนเพื่อเวชศาสตร์และวิทยาศาสตร์  (Gachon University of Medicine and Science)  ประเทศเกาหลี  ในฐานะศาสตราจารย์ดีเด่น  (Distinguished Professor)  และผู้นำงานวิจัยเกี่ยวกับ  fMRI ที่มีการใช้ระบบ MRI ขนาด 7.0 เทสลา รุ่นใหม่  ดร. โองาวะได้รับหลายรางวัลสำหรับผลงานในด้าน  MRI  และเป็นสมาชิกของสถานบันเวชศาสตร์  ซึ่งเป็นสถาบันหนึ่งของสถาบันวิทยาศาสตร์ประจำชาติ  (National Academy of Sciences)  และได้รับรางวัลญี่ปุ่น
fMRI

ดร. โองาวะได้ค้นพบหลักการที่ใช้ในการสร้างภาพของสมองโดยกิจและโดยสรีรภาพ  โดยเฉพาะในสมองของมนุษย์  ได้สร้างเทคโนโลยีที่ต่อยอดจากการสร้างภาพโดย  MRI  โดยใช้ความแตกต่างกันของระดับออกซิเจนในเลือด  เพื่อที่จะสร้างแผนผังของสมองที่สัมพันธ์กับการเดินโลหิตไปยังเซลล์ประสาทที่กำลังทำงานอยู่  นี่เป็นตัวช่วยในการทำแผนผังของการทำงานในสมองโดยไม่ต้องอาศัยการสัมผัสกับอวัยวะภายใน ขยายรายละเอียดของภาพโครงสร้างในสมองที่ทำได้โดย  MRI  ในปัจจุบัน  fMRI  เป็นเทคโนโลยีที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในชีววิทยา ประสาทชีววิทยา จิตวิทยา ประสาทวิทยา  สาขางานวิจัยอื่น ๆ  และเพื่อวินิจฉัยเหตุทางกายภาพของโรคจิต กับความผิดปกติของสมองในเวชกรรม
รางวัลและเกียรติคุณที่ได้รับ

ปี ค.ศ. 1995  รางวัลเหรียญทอง  จากสมาคมเรโซแนนซ์แม่เหล็กในเวชศาสตร์
ปี ค.ศ. 1996  รางวัลแมซ  เด็ลบรัค  (รางวัลชีวฟิสิกส์)  ของสมาคมฟิสิกส์อเมริกัน
ปี ค.ศ. 1998  รางวัลนากายามา  จากมูลนิธินากายามาเพื่อวิทยาศาสตร์ของมนุษย์  ประเทศญี่ปุ่น
ปี ค.ศ. 2000  ได้รับเลือกเป็นสมาชิกของสถานบันเวชศาสตร์  หนึ่งในสถาบันของสถาบันวิทยาศาสตร์ประจำชาติ  (National Academy of Sciences)
ปี ค.ศ. 2003 รางวัลญี่ปุ่น
ปี ค.ศ. 2003 รางวัลมูลนิธิการด์เนอร์สากล
ปี ค.ศ. 2007 รางวัลสมาคมเรโซแนนซ์แม่เหล็กสากล
ปี ค.ศ. 2008 รางวัลอนุสรณ์ของโอล์ลิ วี ลูนาสมา ของประเทศฟินแลนด์  (Olli V. Lounasmaa Memorial Prize of Finland)
หมายเหตุและอ้างอิง

1 2 3  รางวัลญี่ปุ่น  เป็นรางวัลที่ให้กับคนทุกชนชาติ  ผู้มีผลงานทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่เป็นต้นฉบับและโดดเด่น  ที่ได้รับการยอมรับว่า  ได้ขยายแนวหน้าของความรู้  และเป็นไปเพื่อสันติสุขและความเจริญรุ่งเรืองของมวลมนุษย์
1 2  National Academy of Sciences   เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรในประเทศสหรัฐอเมริกา  สมาชิกทำงานโดยไม่ได้รับผลตอบแทนในฐานะเป็นที่ปรึกษาประจำชาติสาขาวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์  และเวชศาสตร์ สมาชิกขององค์กรได้รับเลือกเป็นรายปีโดยสมาชิกปัจจุบัน  ขึ้นอยู่กับผลงานวิจัยต้นคิดที่ดีเด่นที่ยังเป็นไปอยู่  องค์กรได้รับการตั้งขึ้นโดยรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา  และได้รับการอนุมัติโดยประธานาธิบดีอับราฮัม ลินคอล์น  ในปี  ค.ศ.  1863
↑  "Seiji Ogawa". Canada Gairdner awards. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-12. สืบค้นเมื่อ December 29, 2011.
↑  
"Researchers:Ogawa, Seiji". International Center for Scientific Research. 1999. สืบค้นเมื่อ December 29, 2011.
"Japan Prize 2003". สืบค้นเมื่อ 12 October 2010.
"Bell Labs Biography". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-03-25. สืบค้นเมื่อ 17 July 2006.
ข่าวเคมีและวิศวกรรม (จัดพิมพ์โดยสมาคมเคมีอเมริกัน); 19 March 2007, page 71
"Original research article - Ogawa et al. (1990) Proc Natl Acad Sci 87:9868-9872".
| [[วิกิพีเดีย:|ข้อมูลบุคคล]] |
| --- | --- |
ชื่อ: เซจิ  โองาวะ}
ชื่ออื่น: 
รายละเอียดโดยย่อ: บิดาของการสร้างภาพสมองโดยกิจยุคสมัยใหม่ ค้นพบเทคนิคที่ใช้ใน fMRI
วันเกิด: 19 มกราคม 1934
สถานที่เกิด: โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
วันตาย: 
สถานที่ตาย: 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
วิชาการ:  ORCID 
อื่น ๆ:  IdRef
อุทยานแห่งชาติไถเจียง

| อุทยานแห่งชาติไถเจียง 台江國家公園 |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)

ที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติไถเจียง
ที่ตั้ง: ไถหนาน ไต้หวัน
พิกัด: 23°03′47″N 120°03′18″E﻿ / ﻿23.063°N 120.055°E﻿ / 23.063; 120.055
พื้นที่: 393.1 km2 (151.8 sq mi)
จัดตั้ง: 2009
www.tjnp.gov.tw/english/
อุทยานแห่งชาติไถเจียง (จีน: 台江國家公園; พินอิน: Táijiāng Guójiā Gōngyuán; Taijiang National Park) เป็นอุทยานแห่งชาติไต้หวัน จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 2009 พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในนครไถหนาน ขยายจากกำแพงทะเลใต้ตรงอ่าวประมงชิงชาน (青山; Qīngshān; Qingshan Fishing Harbor) ไปจนถึงฝั่งใต้แม่น้ำหยานฉุ่ย (鹽水; Yánshuǐ) อุทยานจึงมีเนื้อที่โดยมากติดแม่น้ำ
ป่าชายเลนซื่อเฉ่า (四草; Sìcǎo; Sihcao Wetlands)
ป่าชายเลนซื่อเฉ่า
สำนักงานอุทยาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อุทยานแห่งชาติไถเจียง
เซงเจ

ขุนพลของรัฐวุยก๊ก
| เซงเจ (เฉิง จี้) |
| --- | --- |
成濟

ข้าราชบริพารของรัชทายาท (太子舍人 ไท่จื่อเฉ่อเหริน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 260 (260)
กษัตริย์: โจมอ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ค.ศ. 260 นครลั่วหยาง มณฑลหูหนาน
ญาติ: เซงจุย (พี่ชาย)
อาชีพ: ขุนพล

เซงเจ (เสียชีวิต ค.ศ. 260) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉิง จี้ (จีน: 成濟; พินอิน: Chéng Jì) เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นน้องชายของเซงจุย (成倅 เฉิง ชุ่ย) และเป็นขุนพลใต้บังคับบัญชาของสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของรัฐวุยก๊ก เซงเจเป็นผู้ปลงพระชนม์โจมอจักรพรรดิแห่งวุยก๊กตามคำสั่งของสุมาเจียว
ประวัติ

ดูเพิ่ม: การปลงพระชนม์โดยสุมาเจียว
ในปี ค.ศ. 260 เซงเจมีตำแหน่งเป็นข้าราชบริพารของรัชทายาท (太子舍人 ไท่จื่อเฉ่อเหริน) เวลานั้นจักรพรรดิโจมอทรงไม่พอพระทัยสุมาเจียวที่ผูกขาดอำนาจ พระองค์จึงทรงเรียกอองซิม อองเก๋ง และอองเหงียบมาเข้าเฝ้าเพื่อปรึกษาแผนการโค่นอำนาจของสุมาเจียว อองเก๋งทูลแนะนำโจมอให้อดทนไว้ก่อน แต่โจมอไม่ทรงฟัง พระองค์นำทหารราชองครักษ์และเหล่าข้าราชบริพารออกไปเพื่อจะสังหารสุมาเจียว อองซิมและอองเหงียบเห็นว่าสถานการณ์ไม่สู้ดีจึงไปรายงานเรื่องนี้ให้สุมาเจียวทราบ สุมาเตี้ยมน้องชายของสุมาเจียวเผชิญหน้ากับโจมอที่ประตูรถม้าด้านตะวันออก สุมาเตี้ยมถูกโจมอบริภาษจึงไม่กล้าเข้าโจมตีพระองค์และล่าถอยไป โจมอทรงเคลื่อนกำลังต่อไปและพบกับกำลังทหารของกาอุ้นที่หอสังเกตการณ์ด้านใต้ ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกัน ตัวโจมอถือพระแสงกระบี่ไว้แต่ไม่มีใครกล้าไปสู้กับพระองค์ เซงเจถามกาอุ้นว่าควรทำอย่างไร กาอุ้นตอบว่า "ท่านสุมาเลี้ยงดูพวกท่านช้านานก็เพื่อวันนี้ ไม่ควรมาถามข้าว่าควรทำอย่างไร" เซงเจจึงปลงพระชนม์โจมอ ต่อมาสุมาสุมาเจียวมีคำสั่งให้ประหารชีวิตเซงเจและครอบครัวสามชั่วโคตรในข้อหาปลงพระชนม์จักรพรรดิ เซงเจและพี่น้องไม่ยอมรับข้อหา จึงเปลือยกายปีนขึ้นหลังคาและร้องด่าสุมาเจียว แล้วถูกทหารที่อยู่ด้านล่างยิงด้วยเกาทัณฑ์จนเสียชีวิต
ในนิยายสามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ระบุว่าเซงเจเป็นพี่ชาย เซงจุยเป็นน้องชาย
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ฝาน เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้), ตอนที่ 114.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน
เทศบาลตำบลแม่จัน

เทศบาลตำบลแม่จัน สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลแม่จัน อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
เทศบาลตำบลแม่จัน อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก
เจมส์ คลาเวลล์

| เจมส์ คลาเวลล์ |
| --- | --- |
เกิด: 10 ตุลาคม ค.ศ. 1924 Charles Edmund Dumaresq Clavell
เสียชีวิต: 7 กันยายน ค.ศ. 1994 (อายุ 69 ปี) สวิตเซอร์แลนด์
คู่สมรส: April Stride
อาชีพ: นักเขียน นักเขียนบท ผู้กำกับ
ปีที่แสดง: 1958 - 1993
ฐานข้อมูล
IMDb
เจมส์ คลาเวลล์ (10 ตุลาคม ค.ศ. 1924 - 7 กันยายน ค.ศ. 1994) เป็นนักเขียน นักเขียนบทภาพยนตร์ และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ  เคยเป็นทหารผ่านศึกในสงครามโลกครั้งที่สอง สังกัดกองทัพเรืออังกฤษ และยังตกเป็นเชลยศึกต่อกองทัพญี่ปุ่นในระหว่างสงคราม
ผลงานที่มีชื่อเสียงของเจมส์ คลาเวลล์ คือนวนิยายชุด เอเชียนซากา จำนวน 6 เรื่อง ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1962 - 1993 เกี่ยวกับชาวยุโรป ที่เดินทางเข้ามาในประเทศต่างๆ แถบเอเซีย กล่าวถึงผลกระทบที่เกิดขึ้น จากพบกันเป็นครั้งแรกของอารยธรรมตะวันตก และอารยธรรมตะวันออก ในสถานการณ์ต่างๆกัน  นอกจากนั้นคลาเวลล์ ยังมีส่วนร่วมในฐานะผู้เขียนบท และผู้กำกับในภาพยนตร์เรื่อง The Great Escape (ไทย: แหกค่ายมฤตยู) และ "To Sir, with Love" (ไทย: แด่คุณครู ด้วยดวงใจ)
ประวัติ

เจมส์ คลาเวลล์ เป็นบุตรของนายทหารเรืออังกฤษที่ประจำอยู่ที่ออสเตรเลีย เมื่อจบชั้นมัธยมเขาได้สมัครเข้ากองทัพ ถูกส่งไปรบกับกองทัพญี่ปุ่นที่มลายู ในระหว่างสงครามเขาได้รับบาดเจ็บ ถูกทหารญี่ปุ่นจับเป็นเชลย ถูกส่งไปค่ายกักกันที่เกาะชวา ต่อมาได้ย้ายไปขังที่เรือนจำจางี ในสิงคโปร์ จนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม
เจมส์ คลาเวลล์ สมรสกับนักแสดงชื่อ เอพริล สไตรด์ ในปี ค.ศ. 1951 และย้ายไปอยู่สหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1953 และเริ่มงานเขียนบทจากภาพยนตร์เรื่อง The Fly ในปี ค.ศ. 1958  ได้รับรางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ของสหภาพนักเขียนบทแห่งอเมริกา (Writers Guild of America) จากภาพยนตร์เรื่อง The Great Escape ในปี ค.ศ. 1963 และเป็นผู้เขียนบทและกำกับ เรื่อง To Sir, with Love ที่เป็นภาพยนตร์ยอดนิยมในปี ค.ศ. 1967
เจมส์ คลาเวลล์ เปลียนสัญชาติเป็นอเมริกันในปี ค.ศ. 1963 เขาเสียชีวิตที่สวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1994 หลังการรักษาตัวจากโรคมะเร็ง
ผลงานภาพยนตร์

The Fly (1958) (เขียนบท)
Watusi (1959) (เขียนบท)
Five Gates to Hell (1959) (เขียนบทและกำกับ)
Walk Like a Dragon (1960) (เขียนบทและกำกับ)
The Great Escape (1963) (ร่วมเขียนบท)
633 Squadron (1964) (ร่วมเขียนบท)
The Satan Bug (1965) (ร่วมเขียนบท)
To Sir, with Love (1966) (เขียนบทและกำกับ)
The Sweet and the Bitter (1967) (เขียนบทและกำกับ)
Where's Jack? (1968) (กำกับ)
The Last Valley (1970) (เขียนบทและกำกับ)
Shogun - มินิซีรีส์ (1980) (เขียนบทและกำกับ)
Noble House - มินิซีรีส์ (1988) (อำนวยการสร้าง)
ผลงานนวนิยาย

คลาเวลล์เขียนนวนิยายเรื่องแรกเรื่อง King Rat (ไทย: ราชาหนู) ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1962 จากประสบการณ์ส่วนตัวขณะถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำจางี ในสิงคโปร์ และกลายเป็นนักเขียนติดอันดับขายดี หนังสือถูกดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ในเวลาต่อมา  ตามมาด้วยเรื่อง "Tai-Pan" (ไทย: ไท-ปัน) ในปี ค.ศ. 1966 เกี่ยวกับชาวอังกฤษที่เข้ามามีอิทธิพลในฮ่องกง ภายหลังสงครามฝิ่น
นวนิยายที่มีชื่อเสียงที่สุดของคลาเวลล์ คือเรื่อง Shogun ในปี ค.ศ. 1975 เกี่ยวกับศักดินาญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 16 ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์มินิซีรีส์ฉายในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1980 เป็นภาพยนตร์ซีรีส์ยอดนิยมที่มีจำนวนผู้ชมถึง 120 ล้านคน
ผลงานของคลาเวลล์จำนวน 6 เรื่อง ในชุด เอเชียนซากา ประกอบด้วย
King Rat (1962): เกี่ยวกับเหตุการณ์ในค่ายเชลยศึกญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1945
Tai-Pan (1966): เกี่ยวกับเหตุการณ์ในฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1841
Shogun (1975): เกี่ยวกับญี่ปุ่นในยุคศักดินา ในคริสต์ศตวรรษที่ 17
Noble House (1981): เกี่ยวกับเหตุการณ์ในฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1963
Whirlwind (1986): เกี่ยวกับเหตุการณ์ในอิหร่าน ในปี ค.ศ. 1979
Gai-Jin (1993): เกี่ยวกับเหตุการณ์ในญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1862
ผลงานที่ได้รับแปลเป็นไทย
Escape (หนีนรกแผ่นดินเดือด แปลโดย สุวิทย์ ขาวปลอด สำนักพิมพ์ วรรณวิภา)
แหล่งข้อมูลอื่น

เจมส์ คลาเวลล์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ผลงานของ เจมส์ คลาเวลล์ ที่แปลเป็นภาษาไทย
หนังสือของ เจมส์ คลาเวลล์ ครบทุกสำนวนแปล
เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ

แพทย์หญิงเพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ เป็นแพทย์แผนปัจจุบันคนแรกของไทยที่บุกเบิกนำเอาสมุนไพรมาใช้ร่วมกับการรักษาแบบแผนปัจจุบัน ในโรงพยาบาลวังน้ำเย็นจังหวัดสระแก้วและเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันการแพทย์แผนไทยซึ่งทำให้ศาสตร์องค์ความรู้ด้านการแพทย์แผนไทยที่ถึงหลงลืมไปนานกลับมาได้ความนิยมอีกครั้งหนึ่ง อีกทั้งยังได้รับเลือกเป็นแพทย์ดีเด่นชนบท ประจำปี พ.ศ. 2529 จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล และแพทย์ดีเด่นในโรงพยาลประจำอำเภอ ประจำปี 2527 จากแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูถัมภ์ และแพทย์สตรีที่มีผลงานดีเด่นทางด้านสังคมชนบทประจำปี 2529 จากสมาคมแพทย์สตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ

เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495
การศึกษา: ปริญญาตรี แพทย์ศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท  บริหารการสาธารณสุขมูลฐานมหาบัณฑิต  มหาวิทยาลัยมหิดล
ประวัติทำงาน: ผู้อำนวยการโรงพยาบาลวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดปราจีนบุรี นายแพทย์ใหญ่กรมการแพทย์ และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย ช่วยอธิบดีกรมแพทย์แผนไทย  และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย
ผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข รองอธิบดีกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก สาธารณสุขนิเทศสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข (Senior Medical Supervisors)
ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งท่อน้ำดี เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2551 สิริรวมอายุได้ 56 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
หม่อมหลวงปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี

| หม่อมหลวง ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี ท> จ. |
| --- | --- |
เกิด: หม่อมหลวง ปิยาภัสร์ กฤดากร 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 (62 ปี)
ชื่ออื่น: ต้น
อาชีพ: นักแสดง, นักธุรกิจ
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: รับบทพระสุริโยทัย ในภาพยนตร์เรื่องสุริโยไท (พ.ศ. 2544)
คู่สมรส: จุตินันท์ ภิรมย์ภักดี
บุตร: จิตภัสร์ กฤดากร
หม่อมหลวงปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี (ราชสกุลเดิม: กฤดากร; 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2505) นักธุรกิจชาวไทย ที่เป็นผู้รับบทเป็นพระสุริโยทัย ในภาพยนตร์เรื่อง สุริโยไท ซึ่งกำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล