stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การจัดสรรคลื่นความถี่วิทยุสมัครเล่น
ITU ภูมิภาค 2

ITU ภูมิภาค 2 ประกอบด้วยทวีปอเมริกา รวมถึงกรีนแลนด์
การจัดสรรความถี่สำหรับนักวิทยุสมัครเล่นใน ITU ภูมิภาค 2 คือ:
| ย่านความถี่ ITU | ชื่อย่านความถี่ | ความถี่ (kHz/MHz/GHz)> ต่ำสุด | ความถี่ (kHz/MHz/GHz)> สูงสุด |
| --- | --- | --- | --- |
| 5, LF (kHz) | 2200 เมตร | 135.7 kHz | 137.8 kHz |
| 5, LF (kHz) | 1750 เมตร | มีการจำกัดกำลังส่ง, แต่ไม่จำเป็นต้องมีใบอนุญาต ในย่านความถี่ออกอากาศ 160-190 kHz  ที่ไม่ได้จัดสรร | มีการจำกัดกำลังส่ง, แต่ไม่จำเป็นต้องมีใบอนุญาต ในย่านความถี่ออกอากาศ 160-190 kHz  ที่ไม่ได้จัดสรร |
| 6, MF (kHz) | 630 เมตร | 472 kHz | 479 kHz |
| 6, MF (kHz) | 160 เมตร | 1800 | 2000 |
| 7, HF (MHz) | 80 เมตร | 3.5 MHz | 4.0 MHz |
| 7, HF (MHz) | 60 เมตร | ช่องสัญญาณ: 5.332, 5.348, 5.358.5, 5.373, 5.405 หรือ 5.351.5-5.366.5 หรือ 5.250-5.450 | ช่องสัญญาณ: 5.332, 5.348, 5.358.5, 5.373, 5.405 หรือ 5.351.5-5.366.5 หรือ 5.250-5.450 |
| 7, HF (MHz) | 40 เมตร | 7.0 | 7.3 |
| 7, HF (MHz) | 30 เมตร | 10.1 | 10.15 |
| 7, HF (MHz) | 20 เมตร | 14.00 | 14.35 |
| 7, HF (MHz) | 17 เมตร | 18.068 | 18.168 |
| 7, HF (MHz) | 15 เมตร | 21 | 21.45 |
| 7, HF (MHz) | 12 เมตร | 24.89 | 24.99 |
| 7, HF (MHz) | 10 เมตร | 28.0 | 29.7 |
| 8, VHF (MHz) | 6 เมตร | 50 MHz | 54 MHz |
| 8, VHF (MHz) | 2 เมตร | 144 | 148 |
| 8, VHF (MHz) | 1.25 เมตร | 219 | 220 |
| 8, VHF (MHz) | 1.25 เมตร | 222 | 225 |
| 9, UHF | 70 เซนติเมตร | 420 MHz | 450 MHz |
| 9, UHF | 33 เซนติเมตร | 902 | 928 |
| 9, UHF | 23 เซนติเมตร | 1240 | 1300 |
| 9, UHF | 13 เซนติเมตร | 2300 | 2310 |
| 9, UHF | 13 เซนติเมตร | 2390 | 2450 |
| 10, SHF (GHz) | 9 เซนติเมตร | 3.3 GHz | 3.5 GHz |
| 10, SHF (GHz) | 5 เซนติเมตร | 5.650 | 5.925 |
| 10, SHF (GHz) | 3 เซนติเมตร | 10.0 | 10.5 |
| 10, SHF (GHz) | 1.2 เซนติเมตร | 24.00 | 24.25 |
| 11, EHF | 6 มิลลิเมตร | 47.0 | 47.2 |
| 11, EHF | 4 มิลลิเมตร | 75.5 | 81.0 |
| 11, EHF | 2.5 มิลลิเมตร | 122.5 | 123.0 |
| 11, EHF | 2 มิลลิเมตร | 134 | 141 |
| 11, EHF | 1 มิลลิเมตร | 241 | 250 |
ITU ภูมิภาค 2 > หมายเหตุพิเศษเกี่ยวกับช่องสัญญาณย่านความถี่ 60 เมตร

ผู้ใช้หลัก (มีความสำคัญอันดับแรก) ของย่านความถี่ 60 เมตรแบบช่องสัญญาณคือ สำนักบริหารโทรคมนาคมและสารสนเทศแห่งชาติของสหรัฐ (U.S. National Telecommunications and Information Administration (NTIA)) ตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2555 คณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารสหรัฐ (FCC) อนุญาตให้ใช้งาน CW, USB และโหมดดิจิทัลบางโหมดบนความถี่เหล่านี้โดยกิจการสมัครเล่นเป็นกิจการรอง
รายงานและคำสั่งของ FCC อนุญาตให้ใช้โหมดดิจิทัลที่สอดคล้องกับลักษณะการแพร่คลื่น "60H0J2B" ซึ่งรวมถึง PSK31 เช่นเดียวกับสัญญาณ RTTY ใด ๆ ที่มีแบนด์วิดท์น้อยกว่า 60 Hz รายงานและคำสั่งยังอนุญาตให้ใช้โหมดที่สอดคล้องกับลักษณะการแพร่คลื่น "2K80J2D" ซึ่งรวมถึงโหมดดิจิทัลใด ๆ ที่มีแบนด์วิดท์ 2.8 kHz หรือน้อยกว่าซึ่งมีคุณลักษณะทางเทคนิคที่ได้รับการบันทึกไว้ต่อสาธารณะ ตามส่วนที่ 97.309 (4) ของกฎ FCC . โหมดดังกล่าวจะรวมถึง PACTOR I, II หรือ III, 300 บอดแพ็คเกจ, MFSK, MT63, Contestia, Olivia, DominoEX และอื่นๆ
บนย่านความถี่ 60 เมตร นักวิทยุสมัครเล่นจะถูกจำกัดไว้เพียงสัญญาณเดียวต่อช่องสัญญาณ และไม่อนุญาตให้ดำเนินการอัตโนมัติ นอกจากนี้ FCC ยังคงกำหนดให้การส่งสัญญาณดิจิทัลทั้งหมดมีศูนย์กลางอยู่ที่ความถี่ศูนย์กลางช่องสัญญาณ ซึ่งรายงานและคำสั่งกำหนดไว้ที่ 1.5 kHz เหนือความถี่พาหะที่ suppressed ของตัวรับส่งสัญญาณที่ทำงานในโหมดแถบด้านข้างด้านบน (USB) เนื่องจากอุปกรณ์วิทยุสมัครเล่นแสดงความถี่พาหะ จึงเป็นสิ่งสำคัญที่นักวิทยุสมัครเล่นจะต้องเข้าใจการคำนวณความถี่ที่ถูกต้องสำหรับโหมด "การ์ดเสียง" แบบดิจิทัล เพื่อให้มั่นใจว่าสอดคล้องกับข้อกำหนดศูนย์กลางช่องสัญญาณ
ARRL มี  "ย่านความถี่โดยละเอียด" สำหรับนักวิทยุสมัครเล่นของสหรัฐที่แสดงการจัดสรรภายในแต่ละย่านความถี่ ขณะที่ RAC มี  "แผนภูมิแสดงความถี่ที่มีให้สำหรับมือสมัครเล่นในแคนาดา" เช่นกัน
ITU ภูมิภาค 2 > ตารางการจัดสรรความถี่ปานกลาง และความถี่สูงวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐและแคนาดา

| 160 เมตร | 1800 – 2000 |
| --- | --- |
 แคนาดา: 
 สหรัฐ: 1800 – 2000
ขั้นกลาง, ขั้นสูง, พิเศษ:
ITU ภูมิภาค 2 > ตารางการจัดสรรความถี่ปานกลาง และความถี่สูงวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐและแคนาดา > 80 เมตร

| 80 / 75 เมตร | 3500 – 4000 | 3500 – 4000 | 3500 – 4000 | 3500 – 4000 | 3500 – 4000 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 แคนาดา: 
|  สหรัฐ | 3500 – 3525 | 3525 – 3600 | 3600 – 3700 | 3700 – 3800 | 3800 – 4000 |
มือใหม่ / ขั้นต้น: 
ขั้นกลาง: 
ขั้นสูง: 
พิเศษ:
ITU ภูมิภาค 2 > ตารางการจัดสรรความถี่ปานกลาง และความถี่สูงวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐและแคนาดา > 40 เมตร

| 40 เมตร | 7000 – 7300 | 7000 – 7300 | 7000 – 7300 | 7000 – 7300 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
 แคนาดา: 
|  สหรัฐ | 7000 – 7025 | 7025 – 7125 | 7125 – 7175 | 7175 – 7300 |
มือใหม่ / ขั้นต้น: 
ขั้นกลาง: 
ขั้นสูง: 
พิเศษ:
ITU ภูมิภาค 2 > ตารางการจัดสรรความถี่ปานกลาง และความถี่สูงวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐและแคนาดา > 30 เมตร

| 30 เมตร | 10100-10150 |
| --- | --- |
 แคนาดา: 
 สหรัฐ: 
หมายเหตุ: สหรัฐอเมริกาจำกัดเฉพาะผู้ได้รับใบอนุญาตทั่วไป ขั้นสูง และพิเศษ PEP 200 วัตต์
ITU ภูมิภาค 2 > ตารางการจัดสรรความถี่ปานกลาง และความถี่สูงวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐและแคนาดา > 20 เมตร

| 20 เมตร | 14000 – 14350 | 14000 – 14350 | 14000 – 14350 | 14000 – 14350 | 14000 – 14350 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 แคนาดา: 
|  สหรัฐ | 14000-14025 | 14025-14150 | 14150-14175 | 14175-14225 | 14225-14350 |
ขั้นกลาง: 
ขั้นสูง: 
พิเศษ:
ITU ภูมิภาค 2 > ตารางการจัดสรรความถี่ปานกลาง และความถี่สูงวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐและแคนาดา > 17 เมตร

| 17 เมตร | 18068 – 18168 | 18068 – 18168 |
| --- | --- | --- |
 แคนาดา: 
|  สหรัฐ | 18068 – 18110 | 18110 – 18168 |
ขั้นกลาง, ขั้นสูง, พิเศษ:
ITU ภูมิภาค 2 > ตารางการจัดสรรความถี่ปานกลาง และความถี่สูงวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐและแคนาดา > 15 เมตร

| 15 เมตร | 21000 – 21450 | 21000 – 21450 | 21000 – 21450 | 21000 – 21450 | 21000 – 21450 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 แคนาดา: 
|  สหรัฐ | 21000 – 21025 | 21025 – 21200 | 21200 – 21225 | 21225 – 21275 | 21275 – 21450 |
มือใหม่ / ขั้นต้น: 
ขั้นกลาง: 
ขั้นสูง: 
พิเศษ:
ITU ภูมิภาค 2 > ตารางการจัดสรรความถี่ปานกลาง และความถี่สูงวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐและแคนาดา > 12 เมตร

| 12 เมตร | 24890 – 24990 | 24890 – 24990 |
| --- | --- | --- |
 แคนาดา: 
|  สหรัฐ | 24890 – 24930 | 24930 – 24990 |
ขั้นกลาง, ขั้นสูง, พิเศษ:
ITU ภูมิภาค 2 > ตารางการจัดสรรความถี่ปานกลาง และความถี่สูงวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐและแคนาดา > 10 เมตร

| 10 เมตร | 28000 – 29700 | 28000 – 29700 | 28000 – 29700 |
| --- | --- | --- | --- |
 แคนาดา: 
|  สหรัฐ | 28000 – 28300 | 28300 – 28500 | 28500 – 29700 |
มือใหม่ / ขั้นต้น: 
ขั้นกลาง, ขั้นสูง, พิเศษ: 
หมายเหตุ: ตารางย่านความถี่ 10 เมตรเป็นมาตราส่วน 1 ใน 3 เมื่อเทียบกับตารางอื่น ๆ
ITU ภูมิภาค 2 > ตารางการจัดสรรความถี่ปานกลาง และความถี่สูงวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐและแคนาดา > 10 เมตร > คำอธิบาย

CW, RTTY และข้อมูล (สหรัฐฯ: ≤1kHz แบนด์วิดธ์)
CW, RTTY, ข้อมูล, MCW, โทรศัพท์ (AM และ SSB), และรูปภาพ (เฉพาะโหมด SSTV ย่านความถี่แคบเท่านั้น)
CW, โทรศัพท์ และรูปภาพ
CW และ SSB โทรศัพท์ (สหรัฐ: มือใหม่ & ขั้นต้น 200วัตต์ PEP เท่านั้น).
CW, RTTY, ข้อมูล, โทรศัพท์ และรูปภาพ
CW (สหรัฐ: มือใหม่ & ขั้นต้น 200วัตต์ PEP เท่านั้น).
CW, อับเปอร์ไซต์แบนด์ suppressed carrier โทรศัพท์, 2.8kHz แบนด์วิดธิ์ (2K80J3E) ข้อมูล (60H0J2B และ 2K80J2D), 100วัตต์ ERP อ้างอิงถึง ไดโพลคลื่น
CW, RTTY และข้อมูล (สหรัฐ: ≤1kHz แบนด์วิดธ์; มือใหม่ & ขั้นต้น 200วัตต์ PEP).
ITU ภูมิภาค 3

ITU ภูมิภาค 3 ประกอบด้วยออสเตรเลีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ แปซิฟิกใต้ และเอเชียทางใต้ของไซบีเรีย การจัดสรรความถี่ IARU สำหรับนักวิทยุสมัครเล่นใน ITU ภูมิภาค 3 คือ:
| ย่านความถี่ ITU | ชื่อย่านความถี่ | ความถี่ (MHz)> ต่ำสุด | ความถี่ (MHz)> สูงสุด |
| --- | --- | --- | --- |
| 5, LF | 2200 เมตร | 135.7 kHz | 137.8 kHz |
| 6, MF | 630 เมตร | 472 kHz | 479 kHz |
| 6, MF | 160 เมตร | 1.8 | 2.0 |
| 7, HF | 80 เมตร | 3.5 | 3.9 |
| 7, HF | 60 เมตร | 5.351.5 | 5.366.5 |
| 7, HF | 40 เมตร | 7.0 | 7.3 |
| 7, HF | 30 เมตร | 10.1 | 10.15 |
| 7, HF | 20 เมตร | 14 | 14.35 |
| 7, HF | 17 เมตร | 18.068 | 18.168 |
| 7, HF | 15 เมตร | 21 | 21.45 |
| 7, HF | 12 เมตร | 24.89 | 24.99 |
| 7, HF | 10 เมตร | 28 | 29.7 |
| 8, VHF | 6 เมตร | 50 | 54 |
| 8, VHF | 2 เมตร | 144 | 148 |
| 9, UHF | 70 เซนติเมตร | 430 | 450 |
| 9, UHF | 23 เซนติเมตร | 1240 | 1300 |
ย่านความถี่ที่สูงกว่า 1300 MHz: กลุ่มผู้ใช้งานควรปรึกษากับชุมชนผู้ใช้ดาวเทียมสมัครเล่นเกี่ยวกับความถี่ปฏิบัติการของดาวเทียมที่เสนอ ก่อนที่จะตัดสินใจเลือกแผนความถี่วิทยุท้องถิ่นที่ความถี่สูงกว่า 1300 MHz
สหภาพสมาชิกบางแห่งไม่ปฏิบัติตามแผนนี้ ตามตัวอย่าง ACMA ไม่อนุญาตให้นักวิทยุสมัครเล่นชาวออสเตรเลียใช้คลื่นความถี่ 3.700 MHz ถึง 3.768 MHz และ 3.800 MHz ถึง 3.900 MHz โดยภูมิภาคจัดสรรนี้ให้กับบริการฉุกเฉินและผู้ป่วยนอก (สามารถพบการจัดสรรได้จากการดำเนินการค้นหาทะเบียน ACMA Radcomms)
สถาบันไร้สายแห่งออสเตรเลียมีแผนภูมิความถี่สมัครเล่นสำหรับออสเตรเลีย สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุแห่งนิวซีแลนด์ (NZART) มีแผนภูมิสำหรับความถี่สมัครเล่นสำหรับนิวซีแลนด์ ชาวญี่ปุ่นมีแผนภูมิสำหรับความถี่สมัครเล่นในญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม

วิทยุสมัครเล่นในประเทศไทย
สถานีย่อยวิทยุสมัครเล่น
พยัคฆ์สาวนางงามยุกยิก

| พยัคฆ์สาวนางงามยุกยิก |
| --- | --- |
กำกับ: โดนัลด์ เปทรี
เขียนบท: มาร์ค ลอว์เรนซ์ เคที ฟอร์ด คารีน ลูคัส
อำนวยการสร้าง: ซานดร้า บัลล็อค
นักแสดงนำ: ซานดร้า บัลล็อค ไมเคิล เคน เบนจามิน แบรตต์ วิลเลียม ชัตเทอร์ เออร์นีย์ ฮัดสัน แคนดิส เบอร์แกน
กำกับภาพ: ลัสโล โควักส์
ตัดต่อ: บิลลี่ เวเบอร์
ดนตรีประกอบ: เอ็ดเวิร์ด แชร์มัวร์
บริษัทผู้สร้าง: Castle Rock Entertainment Village Roadshow Pictures NPV Entertainment Fortis Films  
ผู้จัดจำหน่าย: Warner Bros. Pictures (สหรัฐอเมริกา) Roadshow Entertainment (ออสเตรเลีย & นิวซีแลนด์)
วันฉาย:   22 ธันวาคม ค.ศ. 2000 (2000-12-22) 
ความยาว: 110 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 45 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
ทำเงิน: 212.8 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
พยัคฆ์สาวนางงามยุกยิก (อังกฤษ: Miss Congeniality) เป็นภาพยนตร์แอคชั่น-ตลก ที่ออกฉายในปีค.ศ. 2000 นำแสดงโดย ซานดร้า บัลล็อค, ไมเคิล เคน, เบนจามิน แบรตต์, วิลเลียม ชัตเทอร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ พยัคฆ์สาวเดิ้นจริง ยิงกระจาย
เนื้อเรื่องย่อ

เกรซี่ ฮาร์ท เจ้าหน้าที่เอฟบีไอ ผู้รับภารกิจปลอมตัวเป็นหนึ่งในผู้เข้าประกวดนางงาม ที่หมายคว้าคอผู้ก่อการร้ายมือวางระเบิด โดยมีเวทีประกวดนี้เป็นเป้าหมาย และยังมี วิกเตอร์ เมลลิ่ง แต๋วรุ่นเดอะผู้เชี่ยวชาญด้านความงาม ที่ถูกจ้างมาเพื่อปรับสภาพสาวห้าวเพิ้งเรียกพี่ให้งามอย่างมีคุณค่าในชั่วพริบตา
นักแสดงนำ

ซานดร้า บัลล็อค รับบท เกรซีย์ ฮาร์ท
ไมเคิล เคน รับบท วิคเตอร์ เมลลิง
เบนจามิน แบรตต์ รับบท อีริค แมทธิวส์
วิลเลียม ชัตเทอร์ รับบท สแตน ฟิล์ด
เออร์นีย์ ฮัดสัน รับบท แฮร์รี่ แม๊คโดนัลด์
แคนดิส เบอร์แกน รับบท เคธี มอนิ่งไซด์
แหล่งข้อมูลอื่น

พยัคฆ์สาวนางงามยุกยิก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พยัคฆ์สาวนางงามยุกยิก ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
พยัคฆ์สาวนางงามยุกยิก ที่ออลมูวี
พยัคฆ์สาวนางงามยุกยิก ที่แค็ตตาล็อกสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน
พระที่นั่งราชฤดี

| พระที่นั่งราชฤดี |
| --- | --- |
พระที่นั่งราชฤดี ภายในหมู่พระมหามณเฑียร
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พระที่นั่ง
เมือง: หมู่พระที่นั่งภายใน พระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
เป็นส่วนหนึ่งของ: พระมหามณเฑียร
เลขอ้างอิง: 0005574
 
 
 
พระที่นั่งราชฤดี ภายในหมู่พระมหามณเฑียร
พระที่นั่งราชฤดี ก่อสร้างขึ้นหลายครั้ง ตั้งอยู่ที่ชานชาลาทางด้านทิศตะวันออกของพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย องค์แรก พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเป็นที่ประทับว่าราชการ เป็นตึกอย่างฝรั่งสองชั้น ภายในโถงตอนกลางยกพื้นสูง มีพระแท่นองค์ประธานอยู่ระหว่างเสา มีประตูรับเสด็จขึ้น หมู่พระมหามณเฑียรจากพระที่นั่งองค์นี้ทางหอพระสุราลัยพิมาน โปรดเกล้าฯ ให้เป็นที่จัดแสดงสิ่งของนานาชาติ ส่งเข้ามาถวายมาเป็นพระราชไมตรีมาตั้งให้ทูตานุทูต พระราชอาคันตุกะ ตลอดจนข้าราชละอองธุลีพระบาทได้ชม ถือได้ว่าพระที่นั่งองค์นี้ เป็นต้นกำเนิดพิพิธภัณฑสถานแห่งแรกของไทย เมื่อสร้างพระที่นั่งประพาสพิพิธภัณฑ์ในพระอภิเนาว์นิเวศน์ จึงย้ายของไปไว้ที่พระที่นั่งประพาสพิพิธภัณฑ์แทน
เมื่อพระที่นั่งราชฤดีทรุดโทรมมาก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้รื้อแล้วปลูกเป็นเก๋งจีน ครั้นเมื่อทรุดโทรมอีก จึงให้รื้อไป และนำนามพระที่นั่งที่ไปพระราชทานเป็นนามพระที่นั่งโถงในพระราชวังดุสิตแทน หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระที่นั่งขึ้นใหม่ในบริเวณพระที่นั่งราชฤดีเดิม สำหรับสรงน้ำในพระราชพิธีต่าง ๆ พระราชทานนามว่า "พระที่นั่งจันทรทิพโยภาส" ต่อมา ได้มีประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2466 ให้เปลี่ยนพระนามเป็น "พระที่นั่งราชฤดี" (ส่วนพระที่นั่งราชฤดีภายในพระราชวังดุสิต เปลี่ยนเป็น "ศาลาสำราญมุขมาตยา")
พระที่นั่งราชฤดีมีลักษณะเป็นอาคารทรงไทยแบบพลับพลาตรีมุข เป็นพระที่นั่งโถง ยกพื้นสูง 70 เซนติเมตร ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้งปิดอง หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเคลือบสี หน้าบันเป็นไม้จำหลักลายรูปพระนารายณ์ทรงสุบรรณ มีกระหนกก้านขดหัวนาคเป็นลายประกอบบนพื้นกระจกสี มีชานยื่นเลยจากองค์พระที่นั่งสองด้าน ด้านเหนือเป็นที่สำหรับพระมหากษัตริยาธิราชเจ้าเสด็จฯ ออกทรงประกอบพิธีสังเวยเทพยดา ด้านทิศตะวันตกเป็นที่ตั้งแท่นสรงพระมูรธาภิเษกสนาน
ในรัชกาลที่ 9 เมื่อพ.ศ. 2506 ทรงทำพิธีสรงมูรธาภิเษก ในพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา 3 รอบ ณ พระที่นั่งราชฤดีองค์นี้
พระเจ้าโจวเซี่ยว

พระเจ้าโจวเซี่ยว (จีน: 周孝王; พินอิน: Zhōu Xìao Wáng) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 8 ของจีนในราชวงศ์โจว ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 891–886 ปีก่อนคริสตกาล เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโจวมู่ และเป็นพระราชอนุชาของพระเจ้าโจวก้ง
ประโนตย์ วิเศษแพทย์ และสมชาย แก้วจินดา

| --- | --- |
วันที่: ประโนตย์ เสียชีวิต 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2510, สมชาย เสียชีวิต 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2510
เวลา: ประโนตย์ ไม่ทราบเวลาเสียชีวิตอย่างแน่ชัด, สมชาย เสียชีวิต ประมาณ 12.00 (GMT+7)
ที่ตั้ง: บ้านพักส่วนตัวของทั้งคู่ ย่านซอยสวนพลู  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ประเภท: การอัตวินิบาตกรรม
สาเหตุ: สันนิษฐานว่าเป็นความหึงหวง และความหวาดระแวง
เหตุจูงใจ: สันนิษฐานว่าคนรักมีคนอื่น
เป้าหมาย: ดูในบทความ
ผู้รายงานคนแรก: บุคคลภายในครอบครัว และเพื่อนบ้าน
ผล: ตำนานโลงคู่ วัดหัวลำโพง
เสียชีวิต: ประโนตย์ วิเศษแพทย์ สมชาย แก้วจินดา
ฝังศพ: ฌาปนกิจทั้งคู่ ณ วัดหัวลำโพง ถนนพระรามที่ 4 แขวง สี่พระยา เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ไต่สวน: บ้านพักของทั้งคู่
ชันสูตร: เสียชีวิตจากการอัตวินิบาตกรรม
จนท. ชันสูตร: คณะแพทย์ มากกว่า 1 - 5 คน
ต้องสงสัย: เรื่องคู่รัก หรือมือที่สาม
ประโนตย์ วิเศษแพทย์ และสมชาย แก้วจินดา หรือที่รู้จักในชื่อ ตำนานโลงคู่วัดหัวลำโพง ประโนตย์-สีดา  โดยทั้งคู่เป็นคู่รักกันที่เป็น เพศเดียวกัน ซึ่งนับเป็นกลุ่มคู่รักเพศเดียวกันที่พูดถึงวงกว้างในสังคมไทยในช่วงปี 2510  และภายหลังยังถูกนำมาถ่ายทอดเรื่องราวของทั้งคู่ผ่านบทเพลง รวมถึงนวนิยาย และภาพยนตร์อยู่บ่อยครั้ง อาทิ "สีดา" (2532)  ดนุพล แก้วกาญจน์  โดยมีครูน้อย - สุรพล โทณะวณิก ศิลปินแห่งชาติประจำปี 2540 เป็นผู้แต่งเนื้อร้อง รวมถึงนวนิยาย ม่านนางรำ (2547) และภาพยนตร์  สีดา ตำนานรักโลงคู่ (2563)
ประโนตย์ วิเศษแพทย์

ประโนตย์ วิเศษแพทย์ ชื่อเล่น โนตย์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 และเสียชีวิตวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 (28 ปี) เกิดที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เป็นบุตรชาย ของนายยงค์ และหม่อมหลวงหญิงบุญนาค วิเศษแพทย์ ซึ่งครอบครัวมีฐานะดี ประโนตย์มีพี่น้องทั้งหมด 5 คน และประโนตย์เป็นเพียงบุตรชายเพียงคนเดียวของครอบครัววิเศษแพทย์ โดยประโนตย์ มีลักษณะเหมือนกับผู้หญิงตั้งแต่เด็ก จนเป็นผู้ใหญ่
ประโนตย์ วิเศษแพทย์ > การศึกษา

ประโนตย์ เริ่มเข้าศึกษาในระดับประถมศึกษา ที่โรงเรียนใกล้บ้าน ย่านซอยสวนพลู ประมาณปี พ.ศ. 2492 ประโนตย์ มีความสนใจในการแสดงตั้งแต่เด็ก ประโนตย์ตัดสินใจสอบเข้าเรียนต่อที่ โรงเรียนนาฏศิลป กรมศิลปากร (วิทยาลัยนาฏศิลปในปัจจุบัน) โดยทางครอบครัวสนับสนุนอย่างเต็มที่ ไม่เคยว่ากล่าวประโนตย์ในทางที่ไม่ดี
ประโนตย์ วิเศษแพทย์ > การแสดง และการสวมบทบาทสตรีเพศ

ประโนตย์ ได้ฝึกรำเป็นนางสีดา อยู่นาน จนประโนตย์ ได้คัดเลือกให้เป็นนางสีดา และประโนตย์ได้ทำการแสดงให้ผู้ชมได้ดู โดยนางสีดา ที่ประโนตย์ ได้ทำการแสดงนั้นเหมือนกับผู้หญิงจริงๆ มีความเป็นผู้หญิงมาก โดยในช่วงนั้น สังคมไทย ยังไม่ยอมรับในตัวกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ประโนตย์ได้แอบไปแสดงโขน ในสถานที่ข้างนอก โดยทางโรงเรียนไม่ได้อนุญาตให้นำโขนไปเล่นในสถานที่ข้างนอก การแสดงของประโนตย์ ได้ยุติลง เพียงเวลา 3 ปี
มูลเหตุ

ประโนตย์ได้รู้สึกหวาดระแวง และหึงหวง กลัวว่าสมชายจะไปมีคนอื่น ประโนตย์ จึงตัดสินใจพาสมชาย ไปสาบานต่อต่อกันที่ วัดพระแก้ว และศาลหลักเมือง ต่อมาหลังจากทั้งคู่ทะเลาะกัน สุดท้ายทั้งคู่จึงตัดสินใจแยกกันอาศัย
การฆ่าตัวตาย

ประโนตย์ พยายามฆ่าตัวตายอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ จนในคืนวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ประโนตย์ได้ดื่มยาพิษฆ่าตัวตายที่บ้านพักของเธอ ศพของประโนตย์ตั้งไว้ ณ วัดหัวลำโพง กรุงเทพมหานคร
หลังจากสมชายทราบข่าว จึงเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก เขาตัดสินใจดื่มยาฆ่าแมลงฆ่าตัวตายตามประโนตย์ในเดือนเดียวกัน จากนั้นญาตินำศพของสมชาย มาตั้งเคียงคู่กับประโนตย์ และฌาปนกิจศพทั้งคู่พร้อมกัน ณ วัดหัวลำโพง
สิ่งสืบเนื่อง > เพลง

สีดา - ดนุพล แก้วกาญจน์ อัลบั้ม - อย่างลึกซึ้ง…แด่คุณคนพิเศษ
สีดา OST.สีดา ตำนานรักโลงคู่ -  สิงโต นำโชค
สิ่งสืบเนื่อง > ภาพยนตร์

สีดา ตำนานรักโลงคู่ กำกับโดย เอกชัย ศรีวิชัย
พระเจ้าโจวเจา

พระเจ้าโจวเจา (จีน: 周昭王; พินอิน: Zhōu Zhāo Wáng) เป็นกษัตริย์องค์ที่สี่ของจีนในราชวงศ์โจว ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 995-977 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 977/75-957 ปีก่อนคริสตกาล โดยประมาณ
ในรัชกาลพระเจ้าโจวเจา ที่เกิดขึ้นที่จุดเมื่อราชวงศ์โจว ได้ขยายไปทั่วที่ราบลุ่มภาคกลางของจีนและหันความสนใจไปยังภาคใต้ของจีน พระเจ้าโจวเจา ถูกปลงพระชนพ์และกองทัพของพระองค์ รณรงค์ถูกเช็ดออกทางทิศใต้ของแม่น้ำฮัน และสร้างขีดจำกัดของการควบคุมโดยตรงของภาคใต้ในช่วงราชวงศ์โจวตะวันตก
พระพุทธรูปทรงเครื่อง

พระพุทธรูปทรงเครื่อง พระประธานภายในพระอุโบสถวัดนางนองวรวิหาร กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นในยุครัชกาลที่ 3 ล้อกันกับภาพจิตรกรรมภายในพระอุโบสถ ที่เขียนเรื่องการปราบท้าวชมพูบดี
พระพุทธรูปทรงเครื่อง เป็นพระพุทธรูปแบบหนึ่ง ที่องค์พระจะแลดูสง่างามและฉลองพระองค์ทรงเครื่องขัตติยราชแบบกษัตริย์ เช่น สวมมงกุฎ กรองศอทับทรวง ฉลองพระบาท ฯลฯ พระพุทธรูปลักษณะนี้เกิดขึ้นจากคติความเชื่อเรื่องพระมหากษัตริย์เป็นสมมติเทพ
การกําเนิดของพระพุทธรูปทรงเครื่องในอินเดีย เกิดจากความเชื่อในฐานะของสมเด็จพระบรมศาสดาที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม โดยยกย่องว่าพระพุทธเจ้าทรงมีสภาวะที่เหนือมนุษย์ธรรมดาทั่วไป คตินิยมนี้เริ่มเด่นชัดในคัมภีร์มหายานและได้แผ่ขยายเข้ามาถึงอาณาจักรพุกาม เรียก พระพุทธปฏิมาทรงเครื่องกษัตริย์นี้ว่า "ชมภูบดี" หรือ "ชมพูบดี" หรือ "มหาชมพู" ก็มี แปลว่า ผู้เป็นใหญ่ในชมพูทวีป
ต่อมาชื่อ "ชมภูบดี" ปรากฎอยู่ในคัมภีร์ ชมพูบดีสูตร เป็นคัมภีร์ที่ไม่ปรากฎอยู่ในพระไตรปิฎก มีเรื่องราวเกี่ยวกับกษัตริย์นามว่า "ชมพูบดี" ที่ครองกรุงปัจจาละ มีฤทธิ์ด้วยของวิเศษ เช่น ฉลองพระบาทที่ใส่แล้วสามารถเหาะได้ ด้วยราตรีหนึ่ง พระองค์ได้เหาะไปยังเมืองราชคฤห์ ด้วยความริษยาจึงคิดทำลายเมือง แต่ด้วยอานุภาพบุญแห่งพระเจ้าพิมพิสารคุ้มครอง แต่ของวิเศษเหล่านี้ถูกทำลายไป คราวนี้ทรงพิโรธจัดจึงกลับเมืองปัจจาละและนำศรจะมาทำร้ายพระเจ้าพิมพิสาร พระเจ้าพิมพิสารจึงกราบทูลพระพุทธเจ้า พระพุทธองค์จึงจำแลงมาเป็นพระเจ้าจักรพรรดิราช มีพระอินทร์ พระพรหม เทพยดา นาค ครุฑ คน ธรรพ์ เป็นบริวาร ทรงปราบทิฏฐิมานะของพระเจ้าชมพูบดีได้สำเร็จ พระเจ้าชมพูบดีสำนักผิดออกผนวช จนบรรลุอรหัตผล บางคติพระพุทธรูปทรงเครื่องบ้างว่าหมายถึง พระศรีอารยเมตไตรย หรือพระอนาคตพุทธเจ้า
คตินิยมการสร้างพระพุทธรูปทรงเครื่องนี้ได้แผ่ขยายเข้ามายังอาณาจักรล้านนา อาณาจักรล้านช้าง และอาณาจักรขอม และปรากฏเด่นชัดในสมัยกรุงศรีอยุธยา สืบทอดจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ซึ่งนอกจากปรากฏเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องแทนองค์สมเด็จพระพุทธเจ้าแล้วยังเป็นพระราชสัญลักษณ์แทนองค์ผู้สร้างพระพุทธปฏิมาองค์นั้นอีกด้วย
พระเจ้าโจวเฉิง

| พระเจ้าโจวเฉิง |
| --- | --- |
 Sòng 誦 Chinese surname: Jī (姬) Personal name: Sòng (誦)

ครองราชย์: 1042 ปีก่อนคริสตกาล -1021 ปีก่อนคริสตกาล
พระราชบุตร: พระเจ้าโจวคัง
Chinese surname: Jī (姬) Personal name: Sòng (誦)
ราชวงศ์: ราชวงศ์โจว
พระบรมราชชนก: พระเจ้าโจวอู่
พระบรมราชชนนี: จักรพรรดินีอี้เจียง พระธิดาของ เจียง ไท่กง
พระเจ้าโจวเฉิง (จีน: 周成王; พินอิน: zhōu chéng wáng) เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของ ราชวงศ์โจว ของจีน รัชสมัยของพระองค์คือ 1042–1021 ก่อนคริสตกาลหรือ 1042/35–1006 ก่อนคริสตกาล พระราชบิดาพระราชมารดาของพระองค์คือ พระเจ้าโจวอู่ และ พระมเหสี อี้ เจียง (宜姜)
พระเจ้าโจวเฉิงยังทรงพระเยาว์เมื่อเสด็จขึ้นครองบัลลังก์ พระปิตุลา (อา) ของพระองค์ โจวกงหวัง เกรงว่ากองกำลังของ ราชวงศ์ชาง อาจกลับมาผงาดอีกครั้งภายใต้การปกครองที่อ่อนแอของยุวกษัตริย์ จึงกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และดูแลกิจการราชการมาหลายปี โจวกงหวังก่อตั้งเมืองหลวงทางทิศตะวันออกที่ ลั่วหยาง และภายหลังเอาชนะการกบฏโดยพระปิตุลาของพระเจ้าโจวเฉิง  Cai Shu, Guan Shu และ Huo Shu
ต่อมาพระเจ้าโจวเฉิงทรงรักษาพรมแดนของราชวงศ์โจวให้มั่นคงโดยเอาชนะชนเผ่าป่าเถื่อนหลายเผ่าพร้อมกับโจวกงหวัง
พระที่นั่งรังสรรค์จุฬาโลก

พระที่นั่งรังสรรค์จุฬาโลก เป็นพระที่นั่งที่ประทับภายในพระราชวังบวรสถานมงคล สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพในบริเวณเกาะกลางสระซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งของพระพิมานดุสิตา ปัจจุบัน เป็นที่ตั้งของหอประชุมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ประวัติ

ภายหลังจากการรื้อพระพิมานดุสิตาที่สร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทซึ่งชำรุดทรุดโทรมลง สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษณ์ได้ใช้สถานที่บริเวณนั้นทำสวนเลี้ยงนก เลี้ยงปลา เป็นที่ประพาสสำราญพระอิริยาบถตลอดมา ในสมัยของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ พระองค์ยังคงเสด็จประพาสสถานที่แห่งนี้อยู่ ดังนั้น จึงโปรดฯ ให้สร้าง พระที่นั่งรังสรรค์จุฬาโลก ขึ้นเพื่อใช้เป็นที่ประทับเวลาเสด็จประพาสสวนแห่งนี้
เมื่อพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จเข้ามาประทับที่พระบวรราชวัง พระที่นั่งรังสรรค์จุฬาโลกซึ่งสร้างขึ้นจากเครื่องไม้อยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมมาก จึงโปรดให้รื้อและสร้างเก๋งจีนขึ้นใหม่ ซึ่งพระองค์ยังคงใช้เป็นที่เสด็จประพาสสำราญพระอิริยาบถ ปัจจุบัน บริเวณที่ตั้งของพระที่นั่งรังสรรค์จุฬาโลกนั้น เป็นที่ตั้งของหอประชุม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พืชใบเลี้ยงคู่แท้

| พืชใบเลี้ยงคู่แท้ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Early Cretaceous - Recent |
| --- | --- |

Rhododendron simsii, พืชใบเลี้ยงคู่แท้

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots

Clades (APG III)
 พืชใบเลี้ยงคู่แท้พื้นฐาน: Ranunculales  Sabiaceae  Proteales  Trochodendrales  Buxales  พืชใบเลี้ยงคู่แท้แกนกลาง: Gunnerales  Dilleniaceae (ไม่มีตำแหน่ง)  Saxifragales  Rosids - 17 อันดับ  Berberidopsidales  Santalales  Caryophyllales  Asterids - 13 อันดับ
พืชใบเลี้ยงคู่แท้ หรือ Eudicots, Eudicotidae หรือ Eudicotyledons เป็นกลุ่มทางไฟโลเจนเติกของพืชมีดอก บางครั้งเรียกว่าพืชใบเลี้ยงคู่ที่ไม่ใช่แมกโนลิด คำนี้กำหนดขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534 โดย James A. Doyle และ Carol L. Hotton เพื่อใช้อ้างถึงกลุ่มของพืชใบเลี้ยงคู่ที่เฉพาะขึ้น  คำว่าพืชใบเลี้ยงคู่แท้ใช้หมายถึงพืชใบเลี้ยงคู่ที่มีลักษณะของพืชใบเลี้ยงคู่อย่างชัดเจน ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มใหญ่ของพืชมีดอกสองกลุ่ม คิดเป็น  70% ของพืชมีดอก โดยอีกสองกลุ่มคือพืชใบเลี้ยงเดี่ยว และพืชมีดอกพื้นฐานหรือพืชที่คล้ายใบเลี้ยงคู่ คำว่าพืชใบเลี้ยงคู่แท้ ใช้ในระบบ APG และ APG II
การจัดจำแนก

พืชใบเลี้ยงคู่แท้แบ่งเป็นสองกลุ่ม: พืชใบเลี้ยงคู่แท้พื้นฐาน และพืชใบเลี้ยงคู่แท้แกนกลาง พืชใบเลี้ยงคู่แท้แกนกลางแบ่งได้อีกสองกลุ่ม - Pentapetalae - คือพืชใบเลี้ยงคู่แท้แกนกลางทั้งหมดยกเว้น Gunnerales - และอันดับ Gunnerales.
Pentapetalae แบ่งได้อีกสามกลุ่ม:
(i) "superrosid" ประกอบด้วยRosidae, Vitaceae และ Saxifragales
(ii) "superasterid" ประกอบด้วยBerberidopsidales, Santalales, Caryophyllales และ Asteridae
(iii) Dilleniaceae
ภายในกลุ่มพืชใบเลี้ยงคู้แท้แกนกลางมี "rosids" (กลุ่มแกนกลางมี "eu−") และ"asterids" (กลุ่มแกนกลางมี "eu−").
พืชใบเลี้ยงคู่แท้ :
พืชใบเลี้ยงคู่แท้แกนกลาง :
rosids :
eurosids I
eurosids II
asterids :
euasterids I
euasterids II
ในรายละเอียดที่แสดงถึงอันดับและวงศ์เป็นดังนี้:
eudicots
Buxaceae [+  Didymelaceae]
Sabiaceae
Trochodendraceae [+  Tetracentraceae]
Ranunculales
Proteales
core eudicots
Aextoxicaceae
Berberidopsidaceae
Dilleniaceae
Gunnerales
Caryophyllales
Saxifragales
Santalales
rosids
Aphloiaceae
Geissolomataceae
Ixerbaceae
Picramniaceae
Strasburgeriaceae
Vitaceae
Crossosomatales
Geraniales
o Myrtales
eurosids I
Zygophyllaceae [+ Krameriaceae]
Huaceae
Celastrales
Malpighiales
Oxalidales
Fabales
Rosales
Cucurbitales
Fagales
eurosids II
Tapisciaceae
Brassicales
Malvales
Sapindales
asterids
Cornales
Ericales
euasterids I
Boraginaceae
Icacinaceae
Oncothecaceae
Vahliaceae
Garryales
Solanales
Gentianales
Lamiales
euasterids II
Bruniaceae
Columelliaceae [+ Desfontainiaceae]
Eremosynaceae
Escalloniaceae
Paracryphiaceae
Polyosmaceae
Sphenostemonaceae
Tribelaceae
Aquifoliales
Apiales
Dipsacales
Asterales
แหล่งข้อมูลอื่น

Eudicots, Tree of Life Web Project
Dicots เก็บถาวร 2015-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Plant Life Forms