stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดงเมืองเตย

| ปราสาทดงเมืองเตย |
| --- | --- |
Prasat Dong Muang Toey

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: ปราสาทหิน
สถาปัตยกรรม: เจนละ
เมือง: บ้านเมืองเตย หมู่ที่ 8 ตำบลสงเปือย อำเภอคำเขื่อนแก้ว, จังหวัดยโสธร
ประเทศ: ประเทศไทย
พิกัด: 15.639465 N, 104.256903 E
เริ่มสร้าง: ราวพุทธศตวรรษที่ 12-พุทธศตวรรษที่ 13
ผู้สร้าง: พระเจ้ามเหนทรวรมัน หรือ พระเจ้าจิตรเสน
ปราสาทดงเมืองเตย หรือ เมืองศังขปุระนคร  ตั้งอยู่ที่บ้านเมืองเตย หมู่ที่ 8 ตำบลสงเปือย อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 23 (ถนนแจ้งสนิท) ระยะทาง 7 กิโลเมตร เป็นโบราณสถานที่มีอายุมากกว่า 2,500 ปี-พุทธศตวรรษที่ 22 มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 140 เมตร
ภูมิศาสตร์ > สภาพทั่วไป

ดงเมืองเตยเป็นเมืองโบราณที่ตั้งอยู่บนเนินดินรูปค่อนข้างรีไม่สม่ำเสมอ มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางด้านยาวตามแนวทิศตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ ประมาณ 650 เมตร และเส้นผ่าศูนย์กลางตามแนวทิศตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 450 เมตร เป็นเมืองที่มีคูน้ำล้อมรอบตัวเมืองเพียงชั้นเดียว มีคันดินขนาดเล็กอยู่รายรอบตัวเมืองทั้งด้านในและนอกคูเมือง คูเมืองมีความกว้างเฉลี่ยประมาณ 100 เมตร สภาพของคูในปัจจุบันได้ตื้นเขินกลายสภาพไปเสียเป็นส่วนมาก ทางด้านทิศใต้มีคูเมืองยังคงมีน้ำขังอยู่บางส่วน เรียกว่า “หนองปู่ตา” หรือ “พุดตา” ทางด้านทิศตะวันออกมีคูเมืองเรียกว่า “หนองบัวขาว” ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้มี “หนองอีตู้”  ส่วนทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือมีคูเมืองเรียกว่า “หนองฝักหนาม” สภาพของคูเมืองยังปรากฏให้เห็นที่หนองฝักหนาม หนองอีตู้ และหนองปู่ตา ส่วนหนองบัวขาวปัจจุบันใช้เป็นพื้นที่เพาะปลูกข้าว ทั้งนี้ห่างออกไปจากเมืองโบราณประมาณ 2.5 กิโลเมตร ทั้งทางด้านทิศเหนือ ทิศตะวันออก และทิศใต้ เป็นลำน้ำและหนองน้ำที่เป็นส่วนหนึ่งของแม่น้ำชีสายเดิม มีด้วยกันหลายชื่อ ได้แก่ น้ำหนองบอ ลำห้วยลำร่องบ่อ ลำชีหลง ห้วยกะหล่าว ลำตาเงย ลำปลาก้าม ห้วยพันหม เป็นต้น ส่วนแม่น้ำชีสายปัจจุบันไหลอยู่ห่างจากชุมชนโบราณดงเมืองเตยไปทางทิศตะวันตกประมาณ 5 กิโลเมตร บนตัวเนินดงเมืองเตยปัจจุบันเป็นป่าโปร่งและเป็นที่ตั้งสำนักสงฆ์ ไม่มีบ้านเรือนราษฎร พื้นที่รอบเนินดินเมืองโบราณเป็นพื้นที่เกษตรกรรมทำนาปลูกข้าว ห่างออกไปด้านทิศเหนือของเมืองโบราณเป็นเนินดินที่ตั้งของชุมชนปัจจุบัน คือชุมชนบ้านสงเปือย ภายในบริเวณตัวเมืองโบราณด้านทิศเหนือปรากฏมีซากโบราณสถานที่สร้างด้วยอิฐและหินทรายอยู่ในบริเวณพื้นที่ของสำนักสงฆ์ดงเมืองเตย และทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ห่างจากสำนักสงฆ์ดงเมืองเตยเคยปรากฏว่ามีการขุดพบใบเสมาด้วย
ภูมิศาสตร์ > สภาพธรณีวิทยา

ลักษณะธรณีสัณฐานของเมืองโบราณดงเมืองเตย (สมเดช ลีลามโนธณรม 2538) เกิดจากการทับถมของตะกอนลำน้ำ โดยเฉพาะลำน้ำชี และลม พัดพาเอาตะกอนมาทับถม และมีการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ที่มีระดับแตกต่างกันออกไป เช่นที่ราบน้ำท่วมถึงที่มีตะกอนที่น้ำพัดพามาทับถม ในฤดูฝนมักถูกน้ำท่วม พื้นที่ส่วนใหญ่ใช้ทำนาปลูกข้าว ปลูกพืชสวนครัวและพืชไร่ ดินที่พบมักมีอายุน้อย ชั้นดินไม่ชัดเจน แต่มีความอุดมสมบูรณ์ เนื่องจากเป็นตะกอนใหม่และมีการทับถมเกือบทุกปี บริเวณลานตะพักลำน้ำระดับต่ำ จะมีระดับสูงกว่าที่ราบน้ำท่วมถึงดังกล่าวข้างต้น แต่ยังมีพื้นที่ราบเรียบ การทับถมของตะกอนใหม่ไม่เกิดขึ้น ยกเว้นบางปีที่มีน้ำท่วมมาก อาจจะมีตะกอนทับถมเป็นชั้นบางๆที่ผิวดินบน เป็นสภาพธรณีที่มีสภาพคงตัวและเกิดจากการทับถมของตะกอนลำน้ำที่มีอายุมาก ในพื้นที่นี้จึงมีลักษณะเกิดขึ้นให้เห็นอย่างชัดเจนและดินส่วนใหญ่มีสภาพการระบายน้ำค่อนข้างเลว ใช้ประโยชน์ในการทำนา
อีกพื้นที่หนึ่งคือบริเวณลานตะพักลำน้ำระดับกลางและระดับสูง มีสภาพสูงขึ้นไปจากลานตะพักลำน้ำระดับต่ำตามลำดับ และมีลักษณะเป็นรูปลูกคลื่นไม่ราบเรียบ พื้นที่ลานตะพักลำน้ำระดับกลาง ดินส่วนใหญมีสีน้ำตาล เหลือง หรือน้ำตาลปนเหลือง ส่วนพื้นที่ระดับสูง ดินมีสีแดง ระบายน้ำได้ดี พื้นที่ทั้งสองระดับนี้ล้วนเกิดจากการทับถมของตะกอนลำน้ำ และลมพามาทับถมกันเป็นเวลานานแล้ว ดังนั้นชั้นดินที่พบบริเวณนี้จึงมีหน้าตัดดินเกิดขึ้นใหม่ให้เห็นอย่างชัดเจน การใช้ประโยชน์ของดินส่วนใหญ่ใช้ปลูกพืชไร่ พืชสวน ผลไม้ บางส่วนยังคงสภาพป่าธรรมชาติอยู่ ได้แก่ ป่าเต็งรังและป่าเบญจพรรณ ดินในบริเวณดงเมืองเตย ประกอบไปด้วยดินชุดร้อยเอ็ด (Roi Et Series และ Loamy Phase) และดินชุดโคราช (Korat Series) ชุมชนโบราณดงเมืองเตย คงตั้งถิ่นฐานอยู่ในสภาพพื้นที่แบบลานตะพักลำน้ำระดับต่ำ เนื่องจากระดับความสูงของพื้นที่จากแผนที่ทหาร มีความสูงประมาณ 126 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ซึ่งที่ราบลานตะพักลำน้ำระดับต่ำมีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 120-150 เมตร และดินบริเวณนี้เป็นดินชุดร้อยเอ็ด (Roi Et Series) และดินชุดโคราช (Korat Series) ดินทั้งสองเป็นชุดดินที่พบในบริเวณลานตะพักลำน้ำระดับต่ำ โดยดินชุดร้อยเอ็ดจัดเป็นดินโลว์ฮิวมิคเกลย์ ซึ่งมีความเหมาะสมในการเพาะปลูกข้าว
ลักษณะทางกายภาพ

เป็นเนินดินรูปวงรีมีคูน้ำคันดินล้อมรอบ ขนาดเฉลี่ย 650x360 เมตร ด้านทิศเหนือของเมืองพบซากเทวาลัยสร้างก่ออิฐติดชิดกันไม่สอปูน หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ในผังสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ต่อมุขยื่นออกมาทางด้านหน้า ตอนกลางด้านหน้าเป็นบันไดทางขึ้นแบบมีอัฒจันทร์ประดับฐานบันไดด้านหน้า ทั้งยังพบกูฑุที่เป็นซุ้มขนาดเล็กภายในสลักใบหน้าบุคคล เทวาลัยแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อเป็นเทวสถานของพระอิศวร ตามหลักฐานจารึกหินทรายสีแดงอักษรปัลลวะภาษาสันสกฤตที่พบ อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12 เนื้อความโดยสรุปกล่าวถึง การสร้างเทวสถานถวายแด่พระอิศวร โดยพระนางศรีมานุญชลีบุตรีคนที่ 12 ของพระศรีมารประวรเสนะผู้เป็นใหญ่ในเมืองศังขปุระ และพบสิงห์สลักจากหินทรายสีขาว สภาพสมบูรณ์ ลักษณะศิลปกรรมแบบเขมรสมัยแปรรูป อายุราวพุทธศตวรรษที่ 15 นอกจากนี้ยังพบใบเสมาหินทรายและศิลาแลงจำนวนหนึ่ง ซึ่งเป็นหลักฐานที่แสดงถึงการนับถือพระพุทธศาสนาของผู้คนในดงเมืองเตยในเวลาต่อมา
เอกลักษณ์ดงเมืองเตย คือ ลักษณะอาคารที่มีบันไดเป็นรูปอัฒจันทร์ และชิ้นส่วนประดับอาคารรูปกูฑุที่ภายในสลักใบหน้าบุคคล แสดงถึงอิทธิพลอินเดียสมัยคุปตะ-หลังคุปตะในศิลปะทวารวดี เช่นเดียวกับที่เจดีย์จุลประโทน จังหวัดนครปฐม โบราณสถานดงแม่นาเมือง จังหวัดนครสวรรค์ โบราณสถานหมายเลข 18 เมืองศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี เป็นต้น
การขึ้นทะเบียน

กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานดงเมืองเตยในราชกิจจานุเบกษา คือ การกำหนดจำนวนโบราณสถานสำหรับชาติ เล่มที่ 53 หน้า 1535 วันที่ 27 กันยายน 2479 และกำหนดเขตที่ดินบราณสถานสำหรับชาติ เล่มที่ 121 ตอนพิเศษ 53ง หน้า 5  วันที่ 10 พฤษภาคม 2547 เนื้อที่ประมาณ 22 ไร่ 3 งาน 81 ตารางวา ผู้ใดบุกรุกทำลายโบราณสถานมีความผิดตามกฎหมาย
การเดินทาง

เดินทางจากตัวจังหวัดยโสธร ใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 23 (ถนนแจ้งสนิท) มุ่งหน้าทางทิศใต้หรือมุ่งหน้าตำบลสงเปือย อำเภอคำเขื่อนแก้ว ประมาณ 20 กิโลเมตร เลี้ยวขวามุ่งหน้าบ้านสงเปือย ประมาณ 4.7 กิโลเมตร ถึงตัวหมู่บ้าน เลี้ยวซ้ายใช้ถนนภายในหมู่บ้านประมาณ 550 เมตร เลี้ยวซ้ายอีกประมาณ 650 เมตร ถึงตัวเนินดงเมืองเตยและสำนักสงฆ์ดงเมืองเตย โบราณสถานดงเมืองเตยตั้งอยู่ด้านทิศตะวันออกของเนิน
คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

| --- | --- |
Faculty of Natural Resources, Prince of Songkla University

ชื่อย่อ: ทรธ. / NR
สถาปนา: 21 ตุลาคม พ.ศ. 2518 (49 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณบดี: ไชยวรรณ วัฒนจันทร์
ที่อยู่: เลขที่ 15 ถนนกาญจนวณิชย์ ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 90110
สี:   สีเขียวน้ำทะล
เว็บไซต์: natres.psu.ac.th

คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (อังกฤษ: Faculty of Natural Resourses, Prince of Songkla University) เป็นหน่วยงานจัดการเรียนการสอนด้านการเกษตรระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดสอนครั้งแรกในปี 2518 ที่วิทยาเขตหาดใหญ่
ประวัติ

คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 21 ตุลาคม 2518 และประกาศใน หนังสือราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 217 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Faculty of Natural Resources มี ผศ.ดร.เจือ สุทธิวนิช เป็นคณบดีคนแรกของคณะ
คณะทรัพยากรธรรมชาติได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปี 2520 จำนวน 60 คน ในหลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) สาขาวิชาพืชศาสตร์ สัตวศาสตร์ และพัฒนาการเกษตร และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (อุตสาหกรรมเกษตร) และเริ่มรับนักศึกษาบัณฑิตศึกษาในปี 2530 ในหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพ สาขาวิชาเทคโนโลยีอาหาร และสาขาวิชาพืชศาสตร์ และเริ่มรับนักศึกษาหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพืชศาสตร์ ปี 2543 สาขาวิชาวาริชศาสตร์ ปี 2547 สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรเกษตรเขตร้อน ปี 2550 และสาขาวิชาการผลิต เทคโนโลยีและการจัดการยางธรรมชาติ (นานาชาติ) ปี 2557 (ยกเลิกหลักสูตร ปีการศึกษา 2563) ซึ่งทางคณะมีวัตถุประสงค์เพื่อปฏิบัติงานวิชาการ และการพัฒนาองค์ความรู้ต่าง ๆ ด้านการเกษตร การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ โดยเฉพาะทรัพยากรที่สามารถฟื้นฟูได้ เช่น ทรัพยากรเกษตร ประมง ดิน น้ำ ป่าไม้และสิ่งแวดล้อม
หน่วยงานภายใน

| --- | --- |
 กลุ่มงานวิชาการ สาวิชานวัตกรรมการเกษตรและการจัดการ  สถานีวิจัยพืชศาสตร์  สาวิชานวัตกรรมการผลิตสัตว์และการจัดการ  สถานีปฏิบัติการสัตวศาสตร์นาทวี  สาวิชาวาริชศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ  ศูนย์วิจัยสุขภาพสัตว์น้ำ กิจการ ศุภมาตย์  สถานีวิจัยวาริชศาสตร์ กลุ่มงานวิจัย นวัตกรรมและพันธกิจเพื่อสังคม ศูนย์จัดการผลประโยชน์ทางวิชาการ  ศูนย์บริการวิชาการทางการเกษตรและทรัพยากรธรรชาติ  ศูนย์ปฏิบัติการวิเคราะห์กลาง  ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติ ภาคใต้  ศูนย์วิจัยพืชยืนต้นและไม้ผลเมืองร้อน  ศูนย์วิจัยระบบเกษตรทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม  ศูนย์วิจัยและพัฒนาการผลิตปาล์มน้ำมัน  ศูนย์วิจัยและพัฒนาสัตว์เคี้ยวเอื้องขนาดเล็ก  ศูนย์วิจัยความเป็นเลิศเทคโนโลยีชีวภาพเกษตรและทรัพยากรธรรมชาติ  สถานีวิจัยคลองหอยโข่ง  สถานีวิจัยท่าเชียด  สถานีวิจัยเทพา  สาขาความเป็นเลิศการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอย่างยั่งยืน:  กลุ่มงานบริหารคณะ งานนโยบายและแผน  งานประกันคุณภาพ  งานเทคโนโลยีสารสนเทศและประชาสัมพันธ์  งานวิเทศสัมพันธ์  งานคลัง  งานพัสดุ  งานทะเบียนและประเมินผลการศึกษา (ปริญญาตรี)  งานทะเบียนและประเมินผลการศึกษา (บัณฑิตศึกษา)  งานกิจการนักศึกษา  งานอาคารสถานที่และยานพาหนะ  งานการเจ้าหน้าที่  งานสารบรรณ
หลักสูตร

| หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> กลุ่มวิชา/ภาควิชา/สาขาวิชา | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> ระดับปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> ระดับปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- | --- |
|  กลุ่มงานวิชาการ |  หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.)  สาขาวิชาพืชศาสตร์  สาขาวิชาพัฒนาการเกษตร  สาขาวิชาการจัดการศัตรูพืช  สาขาวิชาปฐพีศาสตร์  สาขาวิชาสัตวศาสตร์  สาขาวิชาวาริชศาสตร์ |  หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.) สาขาวิชาพืชศาสตร์  สาขาวิชาสัตวศาสตร์  สาขาวิชาพัฒนาการเกษตร (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชากีฏวิทยา  สาขาวิชาโรคพืชวิทยา  สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรดิน  สาขาวิชาวาริชศาสตร์  สาขาวิชาการผลิต เทคโนโลยีและการจัดการยางธรรมชาติ(หลักสูตรนานาชาติ) |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาพืชศาสตร์  สาขาวิชาวาริชศาสตร์  สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรเกษตรเขตร้อน |
ทำเนียบคณบดี

รายนามคณบดีคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
| ทำเนียบคณบดีคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> รายนามคณบดี | ทำเนียบคณบดีคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> วาระการดำรงตำแหน่ง | ทำเนียบคณบดีคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์>  |
| --- | --- | --- |
| 1. ผศ.ดร.เจือ สุทธิวนิช | พ.ศ. 2518 - 2520 |  |
| 2. ผศ.ดร.สุมณฑา กุลละวนิชย์ | พ.ศ. 2520 - 2521 (รักษาการ) |  |
| 3. ศ.ดร. จรัญ จันทลักขณา | พ.ศ. 2521 - 2522 (รักษาการ) |  |
| 4. ศ.ดร. ไพศาล เหล่าสุวรรณ | พ.ศ. 2522 (รักษาการ) |  |
| 5. ศ.ดร. สุจินต์ จินายน | พ.ศ. 2522 - 2530 |  |
| 6. รศ.ดร. ประเสริฐ ชิตพงศ์ | พ.ศ. 2530 - 2538 |  |
| 7. ผศ.ดร. เสียง กฤษณีไพบูลย์ | พ.ศ. 2538 (รักษาการ) |  |
| 8. ผศ.ดร.เมธี สรรพานิช | พ.ศ. 2538 |  |
| 9. รศ.ดร. สมเกียรติ สายธนู | พ.ศ. 2538 - 2544 |  |
| 10. ผศ.ดร. เสียง กฤษณีไพบูลย์ | พ.ศ. 2545 - 2548 |  |
| 11. รศ.ดร. วัลลภ สันติประชา | พ.ศ. 2548 - 2556 |  |
| 12. ผศ.ทวีศักดิ์ นิยมบัณฑิต | พ.ศ. 2556 - 2564 |  |
| 13. รศ.ดร.ไชยวรรณ วัฒนจันทร์ | พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เก็บถาวร 2021-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เก็บถาวร 2021-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนเกษตรในประเทศไทย  |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ: กาฬสินธุ์ • นครพนม • นราธิวาสราชนครินทร์ • นเรศวร • มหาสารคาม • รามคำแหง • สุโขทัยธรรมาธิราช • อุบลราชธานี
สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ: เกษตรศาสตร์ (เกษตร) • เกษตรศาสตร์ (เกษตร กำแพงแสน) • เกษตรศาสตร์ (ทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร) • เกษตรศาสตร์ (อุตสาหกรรมเกษตร) • เกษตรศาสตร์ (บูรณาการศาสตร์ ) •ขอนแก่น (เกษตรศาสตร์) • ขอนแก่น (สหวิทยาการ) • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ทักษิณ • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง • เทคโนโลยีสุรนารี • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • พะเยา • มหิดล • แม่ฟ้าหลวง • แม่โจ้ • วลัยลักษณ์ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ (ทรัพยากรธรรมชาติ) • สงขลานครินทร์ (อุตสาหกรรมเกษตร)
มหาวิทยาลัยราชภัฏ: จันทรเกษม • เชียงใหม่ • นครสวรรค์ • บ้านสมเด็จเจ้าพระยา • บุรีรัมย์ • พิบูลสงคราม • เพชรบุรี • เพชรบูรณ์ • ภูเก็ต • มหาสารคาม • ยะลา • รำไพพรรณี • ลำปาง • วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ • สกลนคร • สงขลา • อุตรดิตถ์ • อุบลราชธานี
มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล: ตะวันออก • ธัญบุรี • ล้านนา • สุวรรณภูมิ • อีสาน
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน: รังสิต
กิจกรรมและประเพณี: กีฬาประเพณี ๔ จอบแห่งชาติ (งานประเพณี ๔ จอบแห่งชาติ)
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
หลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์)

| ศาสตราจารย์พิเศษอินทรี จันทรสถิตย์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ดำรงตำแหน่ง 8 ตุลาคม พ.ศ. 2519 – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2520
นายกรัฐมนตรี: ธานินทร์ กรัยวิเชียร
ก่อนหน้า: ประมาณ อดิเรกสาร
ถัดไป: ปรีดา กรรณสูต
อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ดำรงตำแหน่ง 15 เมษายน พ.ศ. 2501 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2508
ก่อนหน้า: หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ
ถัดไป: หม่อมหลวงชูชาติ กำภู
ดำรงตำแหน่ง 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 – 30 เมษายน พ.ศ. 2512
ก่อนหน้า: หม่อมหลวงชูชาติ กำภู
ถัดไป: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ
อธิการบดีมหาวิทยาลัยแม่โจ้
ดำรงตำแหน่ง กรกฎาคม พ.ศ. 2479 – ตุลาคม พ.ศ. 2479
ก่อนหน้า: พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ)
ถัดไป: พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 กันยายน พ.ศ. 2442 อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี
เสียชีวิต: 1 มกราคม พ.ศ. 2532 (89 ปี) เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
คู่สมรส: สำเนียง อิงคศรีกสิการ

ศาสตราจารย์พิเศษ อินทรี จันทรสถิตย์ หรือ หลวงอิงคศรีกสิการ (14 กันยายน พ.ศ. 2442 - 1 มกราคม พ.ศ. 2532) เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีและนายกสภามหาวิทยาลัย อดีตอธิบดีกรมเกษตร และอดีตรัฐมนตรีกระทรวงเกษตราธิการในรัฐบาลธานินทร์ กรัยวิเชียร
ประวัติ

อินทรี จันทรสถิตย์ เดิมมีชื่อว่า เอี้ยง จันทรสถิตย์ เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2442 ที่ตำบลเตาปูน อำเภอบางพลัด จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรของนายอุ่น และนางเหม จันทรสถิตย์ ท่านสำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมจากโรงเรียนวัดคฤหบดี และระดับมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ซึ่งท่านได้รับบรรจุเป็นครูฝึกหัดสอนที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนจะเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษาโดยสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขาการเกษตรจากมหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์ ลอส บันยอส และปริญญาโทในสาขาการเกษตรจากมหาวิทยาลัยคอร์เนล โดยได้รับทุนรัฐบาลไทยในการศึกษาระดับอุดมศึกษา ซึ่งท่านเป็นคนแรกของประเทศไทยที่จบปริญญาโททางการเกษตรในต่างประเทศ
ภายหลังจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2466 ท่านได้เข้ารับราชการครูสังกัดกระทรวงธรรมการ โดยเป็นครูโรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรมพระประโทน จังหวัดนครปฐม ก่อนจะย้ายไปประจำหลายแห่ง โดยไปที่โรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรม บางสะพานใหญ่ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ในปี พ.ศ. 2467 พร้อมกับได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงอิงคศรีกสิการ ที่โรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรมทับกวาง จังหวัดสระบุรี ในปี พ.ศ. 2470 ที่โรงเรียนวัดเทพศิรินทร์และโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2471 ดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์หัวหน้าคณะที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2473 และดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์ใหญ่ประจำโรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรมโนนวัด จังหวัดนครราชสีมาในปี พ.ศ. 2477
ในปี  พ.ศ. 2478 รัฐบาลได้ทำการยุบโรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรม ท่านได้โอนราชการจากกระทรวงธรรมการไปสังกัดกรมเกษตรและการประมง โดยดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้ากองอุตสาหกรรมพืชพรรณ ในช่วงเวลาดังกล่าวท่านมีบทบาทในการก่อตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในปี พ.ศ. 2582 และได้ขอพระบรมราชานุญาตให้ถวายบังคมลาออกจากบรรดาศักดิ์ในปี พ.ศ. 2485 โดยใช้ชื่อและนามสกุลว่า อินทรี จันทรสถิตย์ และได้เป็นอธิบดีกรมเกษตรในเวลาต่อมา ก่อนจะลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2499 และเข้ารับราชการใหม่ในปี พ.ศ. 2501 เพื่อดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และในภายหลังได้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการสถาบันวิทยาศาสตร์ประยุกต์ในปี พ.ศ. 2512 นายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในปี พ.ศ. 2515 และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในปี พ.ศ. 2519
อินทรี จันทรสถิตย์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2532 ในระหว่างการรักษาโรคความดันต่ำ ณ โรงพยาบาลพญาไท 1 แขวงถนนพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร สิริอายุได้ 89 ปี
ผลงาน > ด้านการเกษตร

อินทรี จันทรสถิตย์ได้ดำรงตำแหน่งทางราชการที่สำคัญและได้ส่งเสริมการเกษตรให้กับเกษตรกรตลอดที่ได้ทำงานราชการ โดยส่งเสริมให้เกษตรกรปลูกพืชไร่พื้นเมืองและนำเข้าพืชพรรณต่าง ๆ จากต่างประเทศมาเผยแพร่ เช่น ดอนย่า ต้นอินทนิลสีชมพู นุ่นพันธุ์โต มะรุมผักยาว พู่จอมพล เป็นต้น ท่านริเริ่มส่งเสริมการผลิตใบยายาสูบ ขยายงานส่งเสริมการเกษตรในระดับภาคให้มีหน่วยงานส่งเสริมการเกษตรในส่วนภูมิภาค และได้พัฒนาปรับปรุงพืชพันธุ์เพื่อแก้ปัญหาทางการเกษตร เช่น การต่อตาพันธุ์ทุเรียนที่ใกล้สูญพันธุ์จากเหตุการณ์น้ำท่วมของจังหวัดนนทบุรีในปี พ.ศ. 2485 รวมถึงส่งเสริมกิจการการประมงโดยจัดสรรที่ดินให้กรมประมงและส่งเสริมโครงการบำรุงพันธุ์ปลาแบบประชาอาสาขณะที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้ากองอุตสาหกรรมพืชพรรณ
ภายหลังการก่อตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ท่านได้พัฒนางานทางด้านการเกษตรในมหาวิทยาลัยด้วยการทดลองปลูกพืชพันธุ์ต่าง ๆ อีกทั้งส่งเสริมด้านวิชาการ เช่น จัดพิมพ์วิทยาสารเกษตรศาสตร์ จัดประชุมวิชาการเกษตรในงานวันสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จัดตั้งยุวกสิกร เป็นต้น
ผลงาน > ด้านการศึกษา

อินทรี จันทรสถิตย์ได้ริเริ่มพัฒนาการเรียนการสอนและวางรากฐานการศึกษาทางการเกษตรให้กับประเทศไทย รวมถึงการพัฒนาอาคารสถานที่ของสถานศึกษาเพื่ออำนวยการเรียนการสอน เช่น การก่อสร้างโรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรมโนนวัด จังหวัดนครราชสีมาขณะที่ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ การก่อสร้างสถานีเกษตรกลางบางเขนซึ่งเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในขณะที่ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ท่านมีบทบาทสำคัญในการริเริ่มโครงการเงินกู้จากธนาคารโลกเพื่อใช้พัฒนามหาวิทยาลัย จัดตั้งคณะใหม่ ๆ และพัฒนาอาคารสถานที่ให้พอเพียงกับการเรียนการสอนและการวิจัยในมหาวิทยาลัย ซึ่งท่านได้ริเริ่มให้มีการตั้งชื่ออาคารของมหาวิทยาลัยตามชื่อบุคคลที่ทำคุณประโยชน์ให้กับวงการเกษตร รวมถึงส่งเสริมกิจกรรมนิสิตและก่อตั้งสมาคมนิสิตเก่ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ด้วย
การเชิดชูเกียรติ > ปริญญากิตติมศักดิ์

ปริญญากสิกรรมและสัตวบาลดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2508
ปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาเกษตรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2522
ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาพืชศาสตร์ จากสถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้ เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527
การเชิดชูเกียรติ > สถานที่

อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้สร้างอนุสาวรีย์ศาสตราจารย์พิเศษอินทรี จันทรสถิตย์ เนื่องในวาระการครบรอบ 50 ปีแห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ร่วมกับอนุสาวรีย์หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ และอนุสาวรีย์พระช่วงเกษตรศิลปการ โดยมีพิธีเปิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ตั้งอยู่หน้าอาคารสถาบันเกษตราธิการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ถนนจันทรสถิตย์ เป็นชื่อถนนภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีจุดเริ่มตั้งแต่สำนักพิพิธภัณฑ์และวัฒนธรรมการเกษตรจนถึงแยกประตูงามวงศ์วาน 1
สนามอินทรีจันทรสถิตย์ ก่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2508 เป็นสนามกีฬากลางแจ้งเพื่อใช้เป็นที่แข่งขันกีฬาของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ประกอบด้วยสนามฟุตบอลและกรีฑา และสนามวอลเลย์บอลชายหาด
อาคารอินทรีจันทรสถิตย์ หรือ ศูนย์เรียนรวม 1 เป็นอาคารศูนย์เรียนรวมหลังแรกของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2508 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2485 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
สโมสรฟุตบอลชอร์ลีย์

สโมสรฟุตบอลชอร์ลีย์ (อังกฤษ: Chorley Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลกึ่งอาชีพที่ตั้งอยู่ในชอร์ลีย์ แลงคาเชอร์ ปัจจุบันพวกเขาแข่งขันกันในเนชันนัลลีกนอร์ท ซึ่งเป็นดิวิชัน 6 ของฟุตบอลอังกฤษ และเล่นนัดเหย้าที่วิคตอรีพาร์ก สโมสรก่อตั้งขึ้นเป็นสโมสรรักบี้ยูเนียนในปี 1875 แต่เปลี่ยนมาเป็นฟุตบอลในปี 1883
ผลงานที่ดีที่สุดของพวกเขาในเอฟเอคัพคือในฤดูกาล 2020–21 เมื่อพวกเขาเข้าถึงรอบที่ 4 หลังจากชนะดาร์บีเคาน์ตี 2–0 ในรอบที่ 3 โดยก่อนหน้านี้พวกเขาเข้าถึงรอบที่ 2 สองครั้งในฤดูกาล 1986–87 และ 1990–91 ผลงานที่ดีที่สุดของพวกเขาในเอฟเอโทรฟี่ คือในฤดูกาล 1995–96 เมื่อพวกเขาเข้าถึงรอบรองชนะเลิศ
สีเหย้าของสโมสรคือแถบขาวดำ จึงเป็นที่มาของฉายาว่า เดอะ แม็กพายส์ เช่นเดียวกับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ประวัติ > ศตวรรษที่ 19

สโมสรฟุตบอลชอร์ลีย์ก่อตั้งขึ้นในปี 1883 หลังจากเปลี่ยนจากรักบี้มาเป็นฟุตบอล ในปี 1875 การก่อตั้งสโมสรฟุตบอลชอร์ลีย์เริ่มต้นจากแนวคิดของ เมเจอร์ จอห์น ลอว์เรนซ์ ผู้เล่นวีแกนคนหนึ่งที่คิดแนวคิดนี้เมื่อปีก่อน ในการก่อตั้งนั้น เมเจอร์ ลอว์เรนซ์ ได้รับเลือกเป็นกัปตันทีมคนแรก เฮนรี ฮิบเบิร์ต ซึ่งกำลังจะกลายมาเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในฐานะสมาชิกรัฐสภาของชอร์ลีย์ เข้ามารับหน้าที่เป็นเลขานุการสโมสร เจมส์ ลอว์เรนซ์ กลายเป็นเหรัญญิกของสโมสร
ชอร์ลีย์เข้าร่วม แลงคาสเชอร์ จูเนียร์ ลีก ในปี พ.ศ. 2432 และในปีต่อมาก็กลายเป็นสมาชิกของ แลงคาสเชอร์ อัลลิอันซ์ ซึ่งเป็นลีกที่พวกเขาครองตำแหน่งแชมป์ในฤดูกาล 1892–93 และรองแชมป์ในฤดูกาล 1893–94 ในปี 1894 ชอร์ลีย์เข้าร่วมแลงคาสเชอร์ลีกเป็นแชมป์สองสมัยในฤดูกาล 1896–97 และฤดูกาล 1898–99
ชอร์ลีย์คว้าแชมป์แลงคาสเชอร์จูเนียร์คัพในปี 1894, 9 ปีหลังจากการก่อตั้งถ้วยรางวัล และชัยชนะของพวกเขาถือเป็นความสำเร็จครั้งแรกสำหรับเดอะแม็กพายส์ พวกเขาเอาชนะซิลเธอโร 3–2 ในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศนัดรีเพลย์ที่อีวุดพาร์กของแบล็กเบิร์นโรเวอส์หลังจากเสมอกัน 2–2 ในเลกแรก
ชอร์ลีย์อำลาแลงคาสเชอร์ อัลลิอันซ์ เมื่อจบฤดูกาล 1893–94 และเข้าร่วมแลงคาสเชอร์ลีกโดยคว้าแชมป์ลีกในฤดูกาล 1896–97 นอกจากนี้พวกเขายังขาย Jack Lyden อดีตกองหน้าของสโมสรให้กับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ในราคา 100 ปอนด์ (ประมาณ 6,000 ปอนด์ในวันนี้) ถือเป็นค่าตัวที่มหาศาลสำหรับผู้เล่นนอกลีกในขณะนั้น
ชอร์ลีย์คว้าแชมป์ลีกอีกสมัยในฤดูกาล 1898–99 แต่ได้รับแจ้งให้ออกจากสนามโดลเลนกราวด์ และการสูญเสียจอห์นนี พาร์กเกอร์ กัปตันทีมจากอาการขาหัก ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2442 ชอร์ลีย์สมัครเข้าร่วมดิวิชัน 2 ของฟุตบอลลีก โดยมาอันดับที่ 6 ในการโหวต โดย 2 อันดับแรกได้รับเลือก
ประวัติ > ศตวรรษที่ 21

ในเดือนกุมภาพันธ์ 2024 ไบรอัน แมคฟาดเดน หนึ่งในสมาชิกของวงเวสต์ไลฟ์ วงบอยแบนด์ชื่อดังในยุคทศวรรษที่ 90 ได้กล่าวว่า เขากับคีธ ดัฟฟี่ และเชน ลินช์ สองสมาชิกของวงบอยโซน อีก 1 วงบอยแบนด์ชื่อดังในยุค 90 เข้าใกล้การเทคโอเวอร์สโมสรฟุตบอลชอร์ลีย์ พร้อมกับเปิดเผยว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจจากไรอัน เรย์โนลส์ และร็อบ แมคเอลเฮนนีย์ 2 ดาราฮอลลีวูดชื่อดังซึ่งเป็นเจ้าของสโมสรฟุตบอลเรกซัม ในอีเอฟแอลลีกทู
คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

| --- | --- |
Faculty of Agro Industry, Prince of Songkla University

ชื่อย่อ: อกษ. / AGRO
สถาปนา: 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 (29 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณบดี: เสาวคนธ์ วัฒนจันทร์
ที่อยู่: เลขที่ 15 ถนนกาญจนวณิชย์ ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 90110
สี:   สีชมพู
เว็บไซต์: agro.psu.ac.th

คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (อังกฤษ: Faculty of Agro Industry, Prince of Songkla University) เป็นคณะในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ประวัติ

คณะอุตสาหกรรมเกษตร จัดตั้งขึ้นในปี 2538 โดยแยกตัวจากภาควิชาอุตสาหกรรมเกษตร สังกัดคณะทรัพยากรธรรมชาติ เป็นคณะอุตสาหกรรมเกษตร ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการขยายโอกาสทางการศึกษาให้แก่นักเรียน และบุคลากรในภาคใต้ โดยได้ดำเนินการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี โทและเอกทางด้านอุตสาหกรรมเกษตร ดำเนินการวิจัยและให้บริการวิชาการ และคำปรึกษาทางวิชาการด้านอุตสาหกรรมเกษตรแก่โรงงานอุตสาหกรรมเกษตร หน่วยงานราชการในระดับภูมิภาคและระดับประเทศ คณะอุตสาหกรรมเกษตรดำเนินการเรียนการสอนเกี่ยวกับการนำผลิตผลเกษตร ประมง ป่าไม้ มาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อาหาร อาหารสัตว์และเครื่องอุปโภคโดยกระบวนการทางอุตสาหกรรมเกษตรและกระบวนการทางเทคโนโลยีชีวภาพอุตสาหกรรม ตลอดจนการสอนทางด้านเทคโนโลยีวัสดุและบรรจุภัณฑ์ นอกจากนี้นักศึกษาจะต้องเรียนรู้แนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การประกันคุณภาพ การจัดการโรงงานอุตสาหกรรมเกษตร เพื่อให้เกิดการเพิ่มประสิทธิภาพของการผลิตในโรงงานอุตสาหกรรม
ภาควิชา

ภาควิชาเทคโนโลยีอาหาร
ภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพอุตสาหกรรม
ภาควิชาเทคโนโลยีวัสดุภัณฑ์
ภาควิชาเทคโนโลยีอุตสาหการเกษตร