stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จอห์น แนช

| จอห์น ฟอบส์ แนช จูเนียร์ |
| --- | --- |
จอห์น ฟอบส์ แนช จูเนียร์ในปี 2006
เกิด: 13 มิถุนายน ค.ศ. 1928(1928-06-13) บลูฟิลด์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: พฤษภาคม 23, 2015(2015-05-23) (86 ปี) เขตการปกครองท้องถิ่นมอนโร รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า:   มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน  สถาบันเทคโนโลยีคาร์เนกี (ส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน ในปัจจุบัน) 
มีชื่อเสียงจาก:   Nash equilibrium  Nash embedding theorem  Nash functions  Nash–Moser theorem 
คู่สมรส: อลิเซีย แนช (สมรส ค.ศ. 1957–1963) (หย่า); (สมรส ค.ศ. 2001–2015) (เสียชีวิตทั้งคู่)
บุตร: 2
รางวัล:   John von Neumann Theory Prize (1978)  รางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรด โนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์ (1994)  รางวัลอาเบล (2015) 
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา:   คณิตศาสตร์  เศรษฐศาสตร์ 
สถาบันที่ทำงาน:   สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์  มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน 
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: อัลเบิร์ต ดับเบิลยู. ทัคเกอร์
 
จอห์น ฟอบส์ แนช จูเนียร์ (อังกฤษ: John Forbes Nash, Jr.; 13 มิถุนายน 1928 – 23 พฤษภาคม 2015) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน มีความเชี่ยวชาญเรื่องทฤษฎีเกม, เรขาคณิตเชิงอนุพันธ์ และสมการเชิงอนุพันธ์แบบแบ่งส่วน ดำรงตำแหน่งนักวิจัยอาวุโสสาขาคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ ประจำปี 1994 จากผลงานเรื่องทฤษฎีเกมร่วมกับ Reinhard Selten และ John Harsanyi
ชีวประวัติของแนชได้มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ที่โด่งดังในวงการฮอลลีวูด ชื่อ ผู้ชายหลายมิติ ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ได้ถึง 8 รายการ เนื้อหาในภาพยนตร์จะเกี่ยวกับนักคณิตศาสตร์ผู้ปราชญ์เปรื่องคนหนึ่งที่มีชื่อเดียวกับเขา และต้องต่อสู้กับโรคประสาทหลอนเช่นเดียวกัน
วัยเด็กและการศึกษา

แนชเกิดและเติบโตในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย บิดาของเขาคือ จอห์น ฟอบส์ แนช เป็นวิศวกรไฟฟ้าและมารดาของเขาคือ มากาเรต เวอร์จิเนีย มาร์ติน เป็นครูสอนวิชาภาษาอังกฤษและภาษาละติน ต่อมา เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1930 มารดาของเขาก็ได้ให้กำเนิดน้องสาว คือ มาร์ธา แนช
เมื่อแนชอายุได้ 12 ปี เขาก็เริ่มทำการทดลองทางวิทยาศาสตร์ภายในห้องนอนของเขา แนชเป็นคนที่ค่อนข้างเก็บตัวเงียบและไม่อยากจะทำงานร่วมกับผู้อื่น เขาชอบทำงานตัวคนเดียวมากกว่า เขาปฏิเสธการอยู่ห้องร่วมกับคนอื่น แนชปรับตัวเข้ากับเพื่อนร่วมชั้นไม่ได้เพราะเพื่อนๆมักจะแกล้งเขาเสมอและเขามักจะนึกว่าตัวเองฉลาดกว่าคนอื่น เขาเชื่อว่าการเต้นรำและการเล่นกีฬาเป็นสิ่งที่ทำให้เขาไม่มีสมาธิกับการทดลองและการเรียนของเขา
มาร์ธา น้องสาวของจอห์น แนชดูเป็นคนปกติมากกว่าจอห์น และจอห์นก็ดูผิดปกติไปจากเด็กคนอื่นๆ มาร์ธาเล่าว่า "จอห์นนี่เป็นคนที่ผิดปกติจากคนอื่น พ่อแม่ก็รู้ว่าเขาผิดปกติ แต่พวกเขาก็รู้ว่าจอห์นนี่ฉลาด เขามักจะทำอะไรด้วยวิธีของตัวเอง แม่บอกว่าการที่ฉันเป็นเพื่อนเล่นให้กับเขาคือสิ่งที่ฉันทำได้เพื่อเขา... แต่ฉันก็ไม่ค่อยสนใจหรอกว่าพี่ชายฉันเป็นคนค่อนข้างแปลก"
แนชเขียนไว้ในหนังสือชีวประวัติของเขาบอกว่า หนังสือเรื่อง Men of Mathematics แต่งโดย E.T. Bell (ที่จริงเป็นเรียงความที่อยู่ใน Fermat) เป็นหนังสือที่ทำให้เขาหันมาสนใจด้านคณิตศาสตร์ แนชเข้าไปเรียนที่วิทยาลัยบลูฟิลด์ตั้งแต่ตอนที่ยังเรียนไฮสกูลอยู่ ต่อมาก็ได้ศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยที่สถาบันเทคโนโลยีคาร์เนกี (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน) ในเมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย โดยได้รับทุนการศึกษาเวสติงเฮาส์ ตอนแรก แนชสนใจศึกษาวิชาวิศวกรรมเคมี ต่อมาก็มาศึกษาด้านเคมี ก่อนจะหันมาเปลี่ยนเป็นคณิตศาสตร์ในที่สุด เขาสำเร็จการศึกษาโดยได้รับทั้งปริญญาตรีและปริญญาโท ในปี 1948 ที่สถาบันคาร์เนกีนั่นเอง
หลังจากจบการศึกษาแล้ว แนชทำงานในช่วงหน้าร้อนที่เมืองไวท์โอค รัฐแมริแลนด์ โดยเป็นทำวิจัยเกี่ยวกับทหารเรือภายใต้การควบคุมของนักคณิตศาสตร์ชื่อ Clifford Truesdell
หลังจบการศึกษา

ในปี 1948 ช่วงที่แนชกำลังสมัครงานที่ภาควิชาคณิตศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยปรินซ์ตันอยู่นั้น ศาสตราจารย์ R.J. Duffin ที่ปรึกษาของแนชและอดีตศาสตราจารย์แห่งสถาบันเทคโนโลยีคาร์เนกีได้เขียนจดหมายแนะนำตัวให้กับแนชโดยมีใจความสั้น ๆ คือ "เด็กหนุ่มนี้เป็นอัจฉริยะ" แต่ว่ากลายเป็นมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดที่ตอบรับการสมัครงานของแนชก่อน ซึ่งที่จริงแล้ว ฮาร์วาร์ดเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่งของเขาเพราะเป็นสถาบันที่มีชื่อเสียงมายาวนานและมีคณะคณิตศาสตร์ที่โด่งดัง แต่ Solomon Lefschetz หัวหน้าภาควิชาคณิตศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยปรินซ์ตันและจอห์น เอส. เคเนดี แนะนำเขาว่าฮาร์วาร์ดคงจะไม่เห็นค่าของเขาเท่าที่มหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน จนในที่สุด แนชจึงได้ตัดสินใจย้ายจากไวท์โอคมาทำงานที่มหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน และทำงานอยู่ที่นั่นจนเกิดทฤษฎีดุลยภาพของเขา ที่เรียกว่า สมดุลแบบแนช (ทฤษฎีดุลยภาพของแนช) แนชได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตในปี 1950 จากวิทยานิพนธ์เรื่องทฤษฏีเกมแบบไม่มีความร่วมมือกัน โดยมี Albert W. Tucker เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา วิทยานิพนธ์นี้ส่วนหนึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับนิยามและคุณสมบัติของสิ่งที่ต่อมาเรียกว่า "ดุลยภาพของแนช" ซึ่งเกี่ยวกับ 3 ประเด็นหลักดังนี้ :
"Equilibrium Points in N-person Games", Proceedings of the National Academy of Sciences 36 (1950), 48-49.
"The Bargaining Problem", Econometrica 18 (1950), 155-162.
"Two-person Cooperative Games", Econometrica 21 (1953), 128-140.
นอกจากนั้น แนชยังได้มีผลงานสำคัญๆเกี่ยวกับเรขาคณิตเชิงพีชคณิตอีกด้วย คือ:
"Real algebraic manifolds", Annals of Mathematics 56 (1952), 405-421.  See also Proc. Internat. Congr. Math. (AMS, 1952, pp 516-517)
ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาในสาขาของคณิตศาสตร์บริสุทธิ์ คือ Nash embedding theorem
บั้นปลายชีวิต

ในปี 2015 แนชและหลุยส์ นิเรนเบิร์ก ได้รับรางวัลอาเบล สำหรับผลงานด้านสมการเชิงอนุพันธ์ แต่ต่อมาในวันที่ 23 พฤษภาคม 2015 แนชและภรรยา อลิเซีย แนช ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิต ขณะทั้งคู่โดยสารรถแท็กซี
จอห์น ไมเคิล ทัลบอต

| จอห์น ไมเคิล ทัลบอต |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: จอห์น ไมเคิล ทัลบอต
เกิด:  (1954-05-08) พฤษภาคม 8, 1954 (70 ปี)
แนวเพลง: กอสเปล
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง
ค่ายเพลง:  Sparrow,  Troubadour

เว็บไซต์: www.johnmichaeltalbot.com
จอห์น ไมเคิล ทัลบอต (อังกฤษ: John Michael Talbot) เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน พระภิกษุสงฆ์คริสต์ศาสนาในนิกายโรมันคาทอลิก
ผลงาน > ผลงานเพลง

Reborn (1972.)
John Michael Talbot (1976.)
The New Earth (1977.)
The Lord's Supper (1979.)
Beginnings / The Early Years (1980.)
Come to the Quiet (1980.)
The Painter (1980.)
For the Bride (1981.)
Troubadour of the Great King (1981.)
Light Eternal (1982.)
Songs For Worship Vol. 1 (1982.)
No Longer Strangers (1983.)
The God of Life (1984.)
Songs For Worship Vol. 2 (1985.)
The Quiet (1985.)
Be Exalted (1986.)
Empty Canvas (1986.)
The Heart of the Shepherd (1987.)
Quiet Reflections (1987.)
The Regathering (1988.)
Master Collection (1988.)
The Lover and the Beloved (1989.)
Come Worship the Lord Vol. 1 (1990.)
Come Worship the Lord Vol. 2 (1990.)
Hiding Place (1990.)
The Birth of Jesus (1990.)
The Master Musician (1992.)
Meditations in the Spirit (1993.)
Meditations from Solitude (1994.)
Chant from the Hermitage (1995.)
The John Michael Talbot Collection (1995.)
The Talbot Brothers Collection (1995.)
Brother to Brother (1996.)
Our Blessing Cup (1996.)
Troubadour for the Lord (1996.)
Table of Plenty (1997.)
Hidden Pathways (1998.)
Pathways of the Shepherd (1998.)
Pathways to Solitude (1998.)
Pathways to Wisdom (1998.)
Quiet Pathways (1998.)
Spirit Pathways (1998.)
Cave of the Heart (1999.)
Simple Heart (2000.)
Wisdom (2001.)
Signatures (2003.)
City of God (2005.)
Monk Rock (2005.)
The Beautiful City (2006.)
Living Water 50th (2007.)
Troubadour Years (2008.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
The Brothers and Sisters of Charity
จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2

| จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2 |
| --- | --- |

ก่อนหน้า: จักรพรรดิแม็กซิมินัส แทร็กซ์
ประสูติ: ค.ศ. 192
สวรรคต: 12 เมษายน ค.ศ. 238 คาร์เธจ
พระราชบิดา: จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1
จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2 (อังกฤษ: Gordian II, 192 – 238, สวรรคต 238) จักรพรรดิร่วมแห่ง จักรวรรดิโรมันตะวันตก ในช่วง ยุคหกจักรพรรดิ โดยพระองค์ครองราชบัลลังก์ร่วมกับพระราชบิดาคือ จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 แต่พระองค์ครองราชบัลลังก์ได้เพียง 20 วันก็สิ้นพระชนม์ระหว่างการรบที่ คาร์เธจ เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 238 ทำให้จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 เสียพระทัยจนปลงพระชนมชีพด้วยการแขวนพระศอ
จอห์น โซน

ธนาคารแห่งอังกฤษที่ออกแบบโดยจอห์น โซน
คฤหาสน์วิมเพิลที่ออกแบบโดยจอห์น โซน
จอห์น โซน, RA (อังกฤษ: John Soane, ออกเสียง) (10 กันยายน ค.ศ. 1753 - 20 มกราคม ค.ศ. 1837) เป็นสถาปนิกชาวอังกฤษผู้เชี่ยวชาญในสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกของคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ลักษณะงานสถาปัตยกรรมของโซนเป็นการใช้เส้นที่สะอาด รูปทรงที่ใหญ่แต่ง่าย รายละเอียดที่เด่นชัด มีความสมส่วน และ ดีเด่นในเรื่องการใช้แหล่งแสง อิทธิพลของงานมาจากปลายสมัยจอร์เจียนที่มาประดังกับสถาปัตยกรรมฟื้นฟูของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ไม่จนกระทั่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่อิทธิพลของงานของจอห์น โซนจึงได้เป็นที่รู้สึกกันอย่างกว้างขวาง งานชิ้นที่เด่นที่สุดคือธนาคารแห่งอังกฤษที่เป็นสิ่งก่อสร้างที่มีอิทธิพลต่อการสร้างสิ่งก่อสร้างทางการค้าขาย
งานสถาปัตยกรรมบางชิ้น

Aynhoe Park, Aynhoe, Banbury, Oxfordshire
Bank of England
Chillington Hall
Cricket House, Somerset
Dulwich Picture Gallery
Freemasons' Hall, London
Holy Trinity Church Marylebone
Honing Hall, Norfolk
Kelshall Rectory, Hertfordshire
Moggerhanger House, Bedfordshire
Pell Wall Hall, Market Drayton, Shropshire
Piercefield House
Pitzhanger Manor
Royal Belfast Academical Institution
The Royal Hospital, Chelsea
St. John's Church, Bethnal Green
St. Peter's Church, Walworth
Soane's house in Lincoln's Inn Fields, now a museum
South Hill Park
Tyringham Hall, Newport Pagnell, Buckinghamshire
Wimpole Hall, Arrington, Royston, Cambridgeshire
Wokefield Park
Wotton House, Buckinghamshire
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จอห์น โซน
Catalogue of library and museum
จอห์นนี่ เลียร์

| จอห์นนี่ เลียร์ |
| --- | --- |
เกิด: จอห์นนี โอลันเดรีย เลียร์ 4 มีนาคม พ.ศ. 2523
จอห์นนี่ เลียร์ (อังกฤษ: Johnny Lear) หรือ จอห์นนี โอลันเดรีย เลียร์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2523 สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 7) เสมอ 2 แพ้ 15
ประวัติ

เลียร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2543 ชนะน็อค จุน อัลโกโซ ยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 2 ไม่ได้แชมป์ ต่อมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน เรย์ ลีกัส จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่น แบนตัมเวท WBC ที่ว่าง แพ้คะแนนโดยเทคนิค โรเจอร์ กาลิเซีย เมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2546 จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้น็อค อัลวิน เฟลิซิดา ยก 8 เมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ต่อมา ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทอีกแต่ไม่สำเร็จ ทำได้เพียงเสมอกับ โจเอล บัวยา เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2547 แล้วมาชกในไทย แพ้น็อค นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย ยก 3 เลียร์ยังชกชนะต่อเนื่องอีกหลายครั้ง จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทอีกครั้งเมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ไมเคิล โดมิงโก ไม่ได้แชมป์ แล้วมาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 4 และมาชกแพ้คะแนน ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ เลียร์ขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2550 เสมอกับ เดียน เบอร์มูเดซ จากนั้นก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท (2545 – 2549)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 24 พฤษภาคม 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 2 ที่ นครปฐม
ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ15 มีนาคม 2546 แพ้คะแนนโดยเทคนิค โรเจอร์ กาลิเซีย ที่ ฟิลิปปินส์
ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 16 สิงหาคม 2549 แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 4 ที่ ประจวบคีรีขันธ์
จอห์นแฮนค็อกเซนเตอร์

| จอห์นแฮนค็อกเซนเตอร์ John Hancock Center |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง:  ชิคาโก สหรัฐ
ก่อสร้าง: แล้วเสร็จ พ.ศ. 2512
การใช้งาน: สำนักงาน,ที่พักอาศัย
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: 457
หลังคา: 344
ชั้นสูงสุด: 329
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 100
พื้นที่ชั้น: 260,126 ตารางเมตร
จำนวนลิฟต์: 50
บริษัท
สถาปนิก: สคิดมอร์, โอวิงส์ แอนด์ เมอร์ริลล์
จอห์นแฮนค็อกเซนเตอร์ (อังกฤษ: John Hancock Center) เป็นตึกระฟ้าในสหรัฐที่สูงเป็นอันดับที่ 24 ของโลก โดยมีความสูง 344 เมตร หรือ 1,127 ฟุต และมีทั้งหมด 100 ชั้น มีพื้นที่กว่า 2 แสน 6 หมื่นตารางเมตร ซึ่งใช้เป็นที่พักอาศัย ภัตตาคารและสำนักงาน ตั้งอยู่ในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐ
ดูเพิ่ม

ตึกระฟ้า
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ตึกจอห์นแฮนค็อกเซนเตอร์
จักรพรรดิก็อมมอดุส

จักรพรรดิก็อมมอดุส (อังกฤษ: Commodus; /ˈkɒmədəs/;31 สิงหาคม ค.ศ. 161 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 192) เป็นจักรพรรดิโรมันที่ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 176 ถึง ค.ศ. 192 พระองค์ทรงครองราชย์ร่วมกับจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส พระราชบิดาของพระองค์ตั้งแต่ ค.ศ. 176 จนจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 180 และหลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงครองราชย์เพียงลำพังจนกระทั่งพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์ รัชสมัยของพระองค์มักถูกมองว่าเป็นจุดสิ้นสุดของยุคทองแห่งสันติภาพในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิโรมันที่เรียกว่า สันติภาพโรมัน
จักรพรรดิจิ้นคัง

จักรพรรดิจิ้นคัง (จีนตัวย่อ: 晋康帝; จีนตัวเต็ม: 晉康帝; พินอิน: Jìn Kāng Dì; เวด-ไจลส์: Chin K'ang-ti; อังกฤษ: Emperor Kang of Jin; 322 – 17 พฤศจิกายน 344) พระนามเดิมว่า ซือหม่า เยว่ (司馬岳) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่ง ราชวงศ์จิ้น และเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิจิ้นหมิง พระราชอนุชาของจักรพรรดิจิ้นเฉิง รัชสมัยของพระองค์สั้นมากครองราชย์เพียงสองปีเท่านั้น
พระราชประวัติ

จักรพรรดิจิ้นคังพระราชสมภพในปี 322 เป็นพระโอรสคนที่สองในจักรพรรดิจิ้นหมิง และพระมารดาจักรพรรดินีหมิงยู่ ในปี ค.ศ. 325 จักรพรรดิจิ้นเฉิง พระเชษฐาขึ้นครองราชย์ต่อจากการสวรรคตของพระราชบิดา ซือหม่าเยว่ถูกสถาปนาเป็นเจ้าผู้ครองรัฐอู่ในปี ค.ศ. 326 ต่อมาในปี ค.ศ. 327 พระปิตุลา (อา) ซือหม่ายฺวี่แห่งหลางหยา ต้องการตำแหน่งที่มีเกียรติมากกว่านั้น ซือหม่ายฺวี่จึงได้รับสถาปนาเป็นเจ้าผู้ครองกุ้ยจี (會稽王) และสุมาเยว่ก็เป็นเจ้าผู้ครองหลางหยา (琅琊王) สงครามในช่วงปี 326–328 ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าพระองค์เป็นองค์ประกันเหมือนพระเชษฐาที่แคว้นอู๋ และในช่วงการครองราชย์ของจักรพรรดิจิ้นเฉิง (พระเชษฐา) แม้พระองค์ได้รับความก้าวหน้าในด้านยศศักดิ์แต่ไม่มีหลักฐานการมีส่วนร่วมในงานราชการสำคัญ
จักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอส

| จอห์นที่ 2 โคมเนนอส |
| --- | --- |
จักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอส
ประสูติ: 13 กันยายน ค.ศ. 1087 Constantinople
สวรรคต: 8 เมษายน ค.ศ. 1143 Cilicia
พระราชบิดา: Alexios I Komnenos
พระราชมารดา: Irene Doukaina
จักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอส (อังกฤษ: John II Komnenos) จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ทรงเป็น พระราชโอรสใน จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อปี ค.ศ. 1118 ขณะพระชนม์ได้ 31 พรรษาตลอดรัชสมัยของจอห์นที่ 2 เต็มไปด้วยสงครามมากมายที่สืบเนื่องมาจากรัชสมัยพระราชบิดารวมทั้งสงครามครูเสด สวรรคตเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1143 ขณะพระชนม์ได้ 56 พรรษา
จอห์นนี่ เทส

| จอห์นนี่ เทส |
| --- | --- |
โลโก้ของ "จอห์นนี่ เทส"
ประเภท: ตลก Comic science fiction Adventure
สร้างโดย: Scott Fellows
พัฒนาโดย: Aaron Simpson
เสียงของ:   James Arnold Taylor  Louis Chirillo  Trevor Devall  Brittney Wilson  Ashleigh Ball  Maryke Hendrikse  Ian James Corlett  Kathleen Barr  Lee Tockar  Andrew Francis  Bill Mondy  Scott McNeil 
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: Kevin Manthei Kevin Riepl Ian LeFeuvre
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Johnny Test Theme"
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "Johnny Test Theme"
ผู้ประพันธ์เพลง: Kevin Manthei Ian LeFeuvre Ari Posner
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา แคนาดา
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาอังกฤษ(เสียงต้นฉบับ) ภาษาไทย(ฉายในประเทศไทย)
จำนวนฤดูกาล: 6
จำนวนตอน: 117 ตอน (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Loris Kramer Lunsford Sander Schwartz Lesley Taylor  Scott Fellows  Michael Hirsh  Pamela Slavin  Toper Taylor  John Vandervelde
ผู้อำนวยการสร้าง: Scott Fellows  Chris Savino  Pamela Slavin  Jennifer Picherack  Dave Beatty  Audrey Velichka
ความยาวตอน: 22 นาที
บริษัทผู้ผลิต: วอร์เนอร์บราเธอร์แอนิเมชั่น  Coliseum Entertainment  Cookie Jar Entertainment   DHX Media
ออกอากาศ
เครือข่าย: เดอะดับเบิลยูบี (2548–2549) ซีดับเบิลยู (2549–2551) การ์ตูนเน็ตเวิร์ค (2552–2557) เทเลตูน  (2549–2557)  บูมเมอแรง (ฉายในประเทศไทย) ทรูสปาร์ก (ฉายในประเทศไทย)
ออกอากาศ: 17 กันยายน ค.ศ. 2005 (2005-09-17) – 25 ธันวาคม ค.ศ. 2014 (2014-12-25)
จอห์นนี่ เทส (อังกฤษ: Johnny Test) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา และแคนาดา ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2548 ถึงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ในยุคแรก ออกอากาศทางช่อง เดอะดับเบิลยูบี (ปัจจุบันคือ ซีดับเบิลยู) และ เทเลตูน ต่อมาก็ได้ย้ายออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ส่วนในประเทศไทย ฉายทางช่องบูมเมอแรง และ ช่องทรูสปาร์ก
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

โจนาธาน "จอห์นนี่" เทส (อังกฤษ: Jonathan "Johnny" Test)
ดุ๊กกี้ (อังกฤษ: Dukey)
The Test Twins
ซูซาน เทส (อังกฤษ: Susan Test)
แมรี่ เทส (อังกฤษ: Mary Test)
ตัวละคร > วายร้าย

ยูจีน "บลิง-บลิง บอย" แฮมิลตัน (อังกฤษ: Eugene "Bling-Bling Boy" Hamilton)
จักรพรรดิฉีหมิง

จักรพรรดิหมิง แห่งราชวงศ์ฉีใต้ (อังกฤษ: Emperor Ming of Southern Qi จีน: (南)齊明帝) (452–498) พระนามเดิมว่า เซียว หลวน () มีพระนามรองว่า จิ้งฉี (Jingqi) พระนามลำลอง (ชื่อเล่น) ว่า เสวียนตู (Xuandu) เป็นจักรพรรดิรัชกาลที่ 5 ของราชวงศ์ฉีใต้ พระองค์เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิฉีเกา ปฐมกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฉีใต้ พระองค์ได้ดำรงตำแห่งเป็นสมุหนายก ในรัชสมัยของเซียว เจาเย่ พระราชนัดดาของพระองค์
เชื่อกันว่าเซียว เจาเย่เป็นจักรพรรดิที่ไร้ความสามารถ ไม่อาจต่อต้านจักรพรรดิฉีหมิงได้ พระองค์จึงได้ทำรัฐประหารและลอบสังหารเซียว เจาเย่ลงเสีย หลังจากพระองค์สถาปนาจักรพรรดิ เซียว เจาเหวิน พระอนุชาของเซียวเจาเย่ได้ไม่นาน พระองค์ก็ปลดเซียวเจาเหวินลงเช่นกัน และปราบดาภิเษกตนเองเป็นจักรพรรดิ ในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักในเรื่องพระเดชและพระคุณ เขาถูกมองว่าเป็นบุคคลที่โหดร้ายมากในประวัติศาสตร์ เพราะเขาสังหารโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่ของจักรพรรดิเกาและจักรพรรดิอู่ ทั้งๆ ที่ทั้ง 2 จักรพรรดิทรงมีความเมตตาต่อพระองค์มาโดยตลอด
จะกิ๊กหรือกั๊ก ก็รักซะแล้ว

| จะกิ๊กหรือกั๊ก ก็รักซะแล้ว |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: อีวาน ไรท์แมน
เขียนบท: เอลิซาเบ็ธ เมอริเว็ทเธอร์   ไมก์ ซาโมเน็ก
อำนวยการสร้าง: เจฟฟรีย์ คลิฟฟอร์ด   โจ เม็ดจั๊ค   อีวาน ไรท์แมน
นักแสดงนำ: แอชตัน คุชเชอร์   นาตาลี พอร์ตแมน
กำกับภาพ: โรเจียร์ สตอฟเฟอร์ส
ดนตรีประกอบ: จอห์น เด็บนี่ย์
บริษัทผู้สร้าง: พาราเมาต์พิกเจอส์ 
วันฉาย:  25 มกราคม พ.ศ. 2554    10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
ความยาว: 110 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 25 ล้านดอลล่าห์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
จะกิ๊กหรือกั๊ก ก็รักซะแล้ว (อังกฤษ: No Strings Attached) เป็นภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ กำกับโดย อีวาน ไรท์แมน นำแสดงโดย แอชตัน คุชเชอร์ และนาตาลี พอร์ตแมน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในวัยหนุ่มวัยสาว เมื่อคุณหมอสาวเอ็มม่า แฟรงคลิน และ หนุ่มหล่อมากเสน่ห์ อดัม เคิร์ทซ์แมน มีฐานะเป็นเพื่อนสนิทที่คบกันมานาน กลับมีความสัมพันธ์ทางกายกัน โดยทั้งคู่ตกลงกันว่าจะไม่ผูกมัด หมายความว่าพวกเขาจะทำอะไรก็ได้ที่ใจอยากจะทำ ทำเมื่อไหร่ก็ได้ที่อยาก ในทุกที่ที่พวกเขาต้องการ ตราบใดที่พวกเขาไม่ตกหลุมรักกัน
เข้าฉายครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2554
นักแสดง

แอชตัน คุชเชอร์ รับบท อดัม เคิร์ทซ์แมน
นาตาลี พอร์ตแมน รับบท ดร.เอ็มม่า แฟรงคลิน
แครี่ เอลเวส รับบท ดร.เม็ทซ์เนอร์
มินดี้ คาลิ่ง รับบท ไชร่า
เควิน ไคลน์ รับบท อัลวิน แฟรงคลิน
เกรต้า เจอร์วิก รับบท แพทริซ
คริส "ลูดาคริส" บริดเจส รับบท วอลเลซ
โอลิเวีย เธิร์ลบี้ รับบท เคที่ เคิร์ทซ์แมน
เลก เบลล์ รับบท ลูซี่
โอฟีเลีย โลวิบอนด์ รับบท วาเนสซ่า
ทาเลีย บอลแซม รับบท แซนดร้า เคิร์ทซ์แมน
แหล่งข้อมูลอื่น

No Strings Attached ที่สยามโซน
จักรกลอัจฉริยะ

บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปัญญาประดิษฐ์
| จักรกลอัจฉริยะ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ
กำกับ: สตีเวน สปีลเบิร์ก
เขียนบท: ไบรอัน อัลดิส (เรื่องสั้น)  เอียน วัตสัน (เรื่องยาว)  สตีเวน สปีลเบิร์ก (บทภาพยนตร์)
อำนวยการสร้าง: สตีเวน สปีลเบิร์ก สแตนลีย์ คูบริก แจน ฮาร์แลน
นักแสดงนำ: ฮาลีย์ โจเอล ออสมอนด์ ฟรานเชส โอ คอนเนอร์ จูด ลอว์ แซม โรบาร์ดส วิลเลียม เฮิร์ต เจก โทมัส พากย์เสียง โรบิน วิลเลียมส์ เมอริล สตรีพ คริส ร็อก
ผู้บรรยาย: เบน คิงสลีย์
กำกับภาพ: Janusz Kamiński
ตัดต่อ: Michael Kahn
ดนตรีประกอบ: จอห์น วิลเลียมส์
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์
วันฉาย:  29 มิถุนายน ค.ศ. 2001
ความยาว: 146 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: $100 ล้าน
ทำเงิน: $235.93 ล้าน
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
A.I. Artificial Intelligence (หรือ Artificial Intelligence: A.I.  หรือ A.I.) เป็นภาพยนตร์ไซไฟ ที่กำกับโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก ออกฉายในปี พ.ศ. 2544  ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "จักรกลอัจฉริยะ"
ภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่เดิมเป็นโครงการของสแตนลีย์ คูบริก ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ โดยได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากวอร์เนอร์ บราเทอร์ส มีที่มาจากเรื่องสั้นในชุด "หัวใจหุ่นยนต์" ชื่อ Super-Toys Last All Summer Long (ไทย: ของเล่นวิเศษอยู่ได้ตลอดฤดูร้อน)  ของไบรอัน อัลดิส  นักเขียนชาวอังกฤษ ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1969   คูบริกได้ซื้อลิขสิทธิ์การสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้จากอัลดิส และว่าจ้างให้อัลดิสขยายเรื่องออกเป็นเรื่องยาว และเขียนบทสำหรับสร้างภาพยนตร์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1982
อัลดิสเขียนบทร่วมกับคูบริกอยู่เป็นเวลา 8 ปี  จนถึงปี ค.ศ. 1990 แต่เกิดขัดแย้ง และแยกทางกัน คูบริกว่าจ้างนักเขียนชื่อ เอียน วัตสัน มาเขียนบทแทน เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "A.I." และดำเนินโครงการต่อไป โดยแนวคิดบางส่วนในเรื่อง เช่น บทบาทของ Blue Fairy (นางฟ้าสีน้ำเงิน) คูบริกได้แรงบันดาลใจมาจากนิทานเรื่องพิน็อกคิโอ  แต่แล้วเขาก็เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1999 ก่อนจะเริ่มการถ่ายทำ
หลังจากคูบริกเสียชีวิต อัลดิสได้เขียนเรื่องสั้นตอนใหม่ในชุด  "หัวใจหุ่นยนต์" คือเรื่อง Super-Toys When Winter Comes  (ไทย: ของเล่นวิเศษเมื่อฤดูหนาวมาเยือน) และ  Super-Toys in Other Seasons (ไทย: ของเล่นวิเศษในฤดูอื่นๆ)   และนำไปเสนอให้กับแจน ฮาร์แลน ผู้อำนวยการสร้าง ซึ่งเป็นพี่ของภรรยาคูบริก
สตีเวน สปีลเบิร์ก ได้เข้ามารับช่วงต่อจากสแตนลีย์ คูบริก และได้เขียนบทภาพยนตร์ต่อ โดยใช้โครงเรื่องจากเรื่องสั้นทั้งสามเรื่องของอัลดิส โดยคงชื่อภาพยนตร์ว่า A.I. ตามความตั้งใจเดิมของคูบริก
ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำเมื่อ ค.ศ. 2000 แล้วเสร็จออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2001
แหล่งข้อมูลอื่น

A.I. Artificial Intelligence ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2011-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กภาพยนตร์โดย สแตนลีย์ คูบริก |
| --- | --- |
Day of the Fight (1951) • Flying Padre (1951) • The Seafarers (1953) • Fear and Desire (1953) • Killer's Kiss (1955) • The Killing (1956) • Paths of Glory (1957) • Spartacus (1960) • Lolita (1962) • Dr. Strangelove (1964) • 2001: A Space Odyssey (1968) • A Clockwork Orange (1971) • Barry Lyndon (1975) • The Shining (1980) • Full Metal Jacket (1987) • Eyes Wide Shut (1999)
จักรพรรดินีธีโอโดราแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์

พระนางธีโอโดรา (อังกฤษ: Empress Theodora) (ค.ศ. 500 - 548) ทรงเป็นจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออก ประสูติเมื่อ ค.ศ. 500 (พ.ศ. 1043) ทรงเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 สิ้นพระชนม์เมื่อ ค.ศ. 548 (พ.ศ. 1091) ทรงได้รับการยกย่องเป็นนักบุญในศาสนาคริสต์นิกายออโธดอกซ์ เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008
จอห์น เคจ

จอห์น เคจในปี ค.ศ. 1988
จอห์น เคจ (อังกฤษ: John Cage) คีตกวี นักเปียโน นักเขียน และนักปรัชญาทางดนตรีชาวอเมริกัน เกิดที่เมือง ลอสแอนเจลิส เมื่อปี พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) เสียชีวิตที่เมือง นิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) เขาเป็นคีตกวีที่มีบทบาทสำคัญในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองของอเมริกา มีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดที่สำคัญทางดนตรีในศตวรรษที่ 20 อยู่หลายสายเช่น ทางสายดนตรี "อวองการ์ด" (Avantgarde) ที่ทางฝั่งยุโรปมีผู้นำอย่าง "คาร์ลไฮนทซ์ ชต็อคเฮาเซิน" (Karlheinz Stockhausen) และ "ปิแอร์ บูเลซ" (Pierre Boulez [1925-]) สายดนตรีแบบ "แนวคิดนิยม" (Conceptualism) รวมถึงสายดนตรี "มินิมัลลิสม์" (Minimalism) ที่เกิดขึ้นในอเมริการาวคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ด้วย
ชีวประวัติและผลงาน

ศึกษาดนตรีกับ อาร์โนลด์ เชินแบร์ก (Arnold Schoenberg [1874-1951]) และ เฮนรี คาวเวล (Henry Cowell [1897-1965])  ซึ่งมีอิทธิพลต่องานของท่านในช่วงทศวรรษที่ 1930
ชีวประวัติและผลงาน > งานดุริยนิพนธ์ในช่วงแรก

งานประพันธ์ในช่วงแรกมีพื้นฐานมาจากการจัดวางระดับเสียงในบันไดเสียงโครมาติก หลังจากที่สังเกตเห็นเฮนรี คาวเวล นำเอาสิ่งของต่าง ๆ (เช่น คลิปหนีปกระดาษ ยางลบ ตะปู ฯลฯ) ไปวาง เสียบ หรือสอดระหว่างสาย เปียโน เพื่อสร้างสีเสียง (timbre หรือ tone color) ที่ไม่เคยมีมาก่อนขึ้นนั้น  เคจจึงหันมาสนใจในเปียโนพิเศษนี้ ซึ่งเรียกกันว่า prepared piano หรือเปียโนที่เตรียมแล้ว (เปียโนแปลง) เคจประพันธ์งานโดยใช้เปียโนดังกล่าวในงานชื่อว่า "บัคคานาล" (Bacchanale-1938) ให้กับซิลวิลลา ฟอร์ท (Sylvilla Fort [1917-75]) โดยใช้แทนกลุ่มเครื่องเพอร์คัสชั่น ซึ่งทำให้ prepared piano กลายสภาพไปเป็นวงเพอร์คัสชั่นที่บรรเลงโดยคน ๆ เดียว ต่อจากนั้นประพันธ์ "เมตามอร์โฟซิส" (Metamorphosis-1938) และงานชิ้นสำคัญที่นำชื่อเสียงมาให้ในช่วงแรกนี้ก็คือ "โซนาตาและอินเทอลูด" สำหรับเปียโนแปลง (Sonatas and Interludes for prepared piano [1946-48]) จำนวน 20 บท (โซนาตา 16 บท และอินเทอลูด 4 บท) ในบทเพลงนี้ เคจได้บันทึกวิธีการแปลงเสียงของเปียโนจำนวน 45 เสียงเอาไว้ เพื่อสร้างเสียงที่มีลักษณะอย่างเพอร์คัสชั่นแบบใหม่ขึ้น ใช้ชุดของตัวเลขเพื่อที่จะกำหนดจังหวะในหลายบทเพลงของงานชุดนี้ โดยตั้งใจให้เพลงทุกบทในชุดแสดงแนวคิดเรื่อง "อารมณ์เดียวโดยตลอด" ซึ่งได้รับอิทธิพลจากดนตรีอินเดีย โดยมีอารมณ์เช่น เจ็บปวด ยิ้มหัว วีรบุรุษ สงบ ฯลฯ  ใช้ตารางเมทริกซ์ ในการคำนวณความยาวของบทเพลง ซึ่งส่งผลให้เกิดเอกภาพในงานโดยรวม และทำให้เลี่ยงจังหวะแบบปรกติหรือที่เรียกว่า "เรกูลา ริธึม" (regular rhythm) ไปได้ (จังหวะไม่ปรกติ เรียกว่า "อิเรกูลา ริธึม" (irregular rhythm)) ซึ่งทำให้บทเพลงมีความลื่นไหลปราศจากการถูกบังคับโดยเส้นกั้นห้อง
งานในช่วงแรกอื่น ๆ มี "สตริงควอเต็ทอินโฟร์พาร์ท" (String Quartet in Four Parts [1950]) และ "คอนแชร์โตสำหรับเปียโนแปลงและวงดุริยางค์เชมเบอร์ที่ประกอบด้วยนักดนตรีเดี่ยว 22 คน" (Concerto for prepared piano and chamber orchestra of 22 soloists [1951])