stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลโลก 2010
ผลการแข่งขัน > รอบแรก (แบ่งกลุ่ม) > กลุ่ม F

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

14 มิถุนายน: 
| อิตาลี  ดานีเอเล เด รอสซี (น.63) |  1-1  |  ปารากวัย อันโตลิน อัลการัซ (น. 39) | สนามกีฬากรีนพอยต์ เคปทาวน์ |
15 มิถุนายน: 
| นิวซีแลนด์  วินสตัน รีด (น.93) |  1-1  |  สโลวาเกีย รอเบิร์ต วิตเตก (น.50) | สนามกีฬารอยัลบาโฟเกง รุสเทนเบิร์ก |
20 มิถุนายน: 
| สโลวาเกีย  |  0-2  |  ปารากวัย เอนรีเก เบรา (น.27),  กริสเตียน รีเบโรส (น.86) | สนามกีฬาฟรีสเตต บลูมฟอนเทน |
| อิตาลี  วินเชนโซ ยากวินตา (น.29) |  1-1  |  นิวซีแลนด์' เชน สเมลตซ์ (น.7) | สนามกีฬาอึมบอมเบลา เนลสไปรต์ |
24 มิถุนายน: 
| สโลวาเกีย  รอเบิร์ต วิตเตก (น.25,73),  คามิล โคปูเนก (น.89) |  3-2  |  อิตาลี  อันโตนีโอ ดี นาตาเล (น.81),  ฟาบีโอ กวัลยาเรลลา (น.90+2) | สนามกีฬาเอลลิสพาร์ก โจฮันเนสเบิร์ก |
| ปารากวัย  |  0-0  |  นิวซีแลนด์ | สนามกีฬาปีเตอร์โมกาบา โพโลเควน |
ผลการแข่งขัน > รอบแรก (แบ่งกลุ่ม) > กลุ่ม G

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

15 มิถุนายน: 
| โกตดิวัวร์  |  0-0  |  โปรตุเกส | สนามกีฬาเนลสันมันเดลาเบย์ พอร์ตเอลิซาเบท |
| บราซิล  ไมคอน (น.55), เอลานู (น.72) |  2-1  |  เกาหลีเหนือ จี ยุน-นัม (น.89) | สนามกีฬาเอลลิสพาร์ก โจฮันเนสเบิร์ก |
20 มิถุนายน: 
| บราซิล  ลูอีส ฟาเบียนู (น.25, 50), เอลานู (น.62) |  3-1  |  โกตดิวัวร์ ดีดีเย ดร็อกบา (น.79) | ซอกเกอร์ซิตี โจฮันเนสเบิร์ก |
21 มิถุนายน: 
| โปรตุเกส  ราอูล ไมเรลิช (น.29), ซีเมา ซาบรอซา (น.53), อูกู อาลไมดา (น.56), เตียกู เมงดิช (น.60, 89), ลีเอดซง (น.81), คริสเตียโน โรนัลโด (น.87) |  7-0  |  เกาหลีเหนือ | สนามกีฬากรีนพอยต์ เคปทาวน์ |
25 มิถุนายน: 
| โปรตุเกส  |  0-0  |  บราซิล | สนามกีฬาโมเสสมาบีดา เดอร์บัน |
| เกาหลีเหนือ  | 0-3  |  โกตดิวัวร์ ยาย่า ตูเร (น.14),  กอฟี อึนดรี รอมาริก (น.20), ซาโลมง กาลู (น.82) | สนามกีฬาอึมบอมเบลา เนลสไปรต์ |
ผลการแข่งขัน > รอบแรก (แบ่งกลุ่ม) > กลุ่ม H

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

16 มิถุนายน: 
| ฮอนดูรัส  |  0–1  |  ชิลี ชอง โบเซชูร์ (น.34) | สนามกีฬาอึมบอมเบลา เนลสไปรต์ |
| สเปน  |  0–1  |  สวิตเซอร์แลนด์ เกลสัน เฟอร์นันเดส (น.52) | สนามกีฬาโมเสสมาบีดา เดอร์บัน |
21 มิถุนายน: 
| ชิลี  มาร์ก กอนซาเลซ (น.75) |  1-0  |  สวิตเซอร์แลนด์ | สนามกีฬาเนลสันมันเดลาเบย์, พอร์ทเอลิซาเบท |
| สเปน  ดาบิด บียา (น.17, 51) |  2-0  |  ฮอนดูรัส | สนามกีฬาเอลลิสพาร์ก โจฮันเนสเบิร์ก |
25 มิถุนายน: 
| ชิลี  โรดรีโก มียาร์ (น.47) |  1-2  |  สเปน ดาบิด บียา (น.24),  อันเดรส อีเนียสตา (น.37) | สนามกีฬาลอฟตัสเวอร์สเฟลด์ พริทอเรีย |
| สวิตเซอร์แลนด์  |  0-0  |  ฮอนดูรัส | สนามกีฬาฟรีสเตต บลูมฟอนเทน |
ผลการแข่งขัน > รอบ 16 ทีมสุดท้าย

เวลามาตรฐานแอฟริกาใต้ (UTC+02) ตามด้วยเวลาประเทศไทย (UTC+07) ในวงเล็บ
26 มิถุนายน 2010
16:00 (21:00)
| อุรุกวัย  | 2 – 1 |  เกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
| ลุยส์ อัลเบร์โต ซัวเรซ  8', 80' | รายงาน | ลี ชุง-ยอง  68' |
ผู้ชม: 30,597
ผู้ตัดสิน: วอล์ฟกัง ชตาร์ค (เยอรมนี)
26 มิถุนายน 2010
20:30 (01:30)
| สหรัฐ  | 1 – 2  (ต่อเวลาพิเศษ)  |  กานา |
| --- | --- | --- |
| แลนดอน ดอโนแวน  62' (ลูกโทษ) | รายงาน | เควิน-พรินซ์ โบอาเทง  5'   อซาโมอาห์ กียาน  93' |
ผู้ชม: 34,976
ผู้ตัดสิน: วิกตอร์ คัสไซ (ฮังการี)
27 มิถุนายน 2010
16:00 (21:00)
| เยอรมนี  | 4 – 1 |  อังกฤษ |
| --- | --- | --- |
| มิโรสลาฟ โคลเซ  20' ลูคัส โพโดลสกี  32' โทมัส มึลเลอร์  67', 70' | รายงาน | แมตทิว อัปสัน  37' |
ผู้ชม: 40,510
ผู้ตัดสิน: คอร์เค ลาร์รีออนดา (อุรุกวัย)
27 มิถุนายน 2010
20:30 (01:30)
| อาร์เจนตินา  | 3 – 1 |  เม็กซิโก |
| --- | --- | --- |
| การ์โลส เตเบซ  26', 52' กอนซาโล อีกวาอิน  33' | รายงาน | คาเบียร์ เอร์นันเดซ บัลกาซาร์  71' |
ผู้ชม: 84,377
ผู้ตัดสิน: โรแบร์โต โรเซตตี (อิตาลี)
28 มิถุนายน 2010
16:00 (21:00)
| เนเธอร์แลนด์  | 2 – 1 |  สโลวาเกีย |
| --- | --- | --- |
| อาร์เยิน โรบเบิน  18' เวสลีย์ สไนเดอร์  84' | รายงาน | รอเบิร์ต วิตเตก  90+4' (ลูกโทษ) |
ผู้ชม: 61,962
ผู้ตัดสิน: อัลเบร์โต อุนเดียโน (สเปน)
28 มิถุนายน 2010
20:30 (01:30)
| บราซิล  | 3 – 0 |  ชิลี |
| --- | --- | --- |
| คูอัง ซิลเวรา ดูส ซังตูส  35' ลูอีส ฟาเบียนู  38' โรบินยู  59' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 54,096
ผู้ตัดสิน: ฮาเวิร์ด เวบบ์ (อังกฤษ)
29 มิถุนายน 2010
16:00 (21:00)
| ปารากวัย  | 5 – 3  (ลูกโทษตัดสิน |  ญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| (เอดการ์ บาร์เรโต  ลูกัส บาร์รีโอส  กริสเตียน รีเบโรส  เนลซอน บัลเดซ  โอสการ์ การ์โดโซ  ) | หลังต่อเวลาพิเศษ 0 – 0) รายงาน | (ยะซุฮิโตะ เอ็นโด  มะโกะโตะ ฮะเซะเบะ  ยูอิจิ โคะมะโนะ (x)  เคซุเกะ ฮนดะ  ) |
ผู้ชม: 36,742
ผู้ตัดสิน: ฟรังค์ เดอ เบลคเคเรอ (เบลเยียม)
29 มิถุนายน 2010
20:30 (01:30)
| สเปน  | 1 – 0 |  โปรตุเกส |
| --- | --- | --- |
| ดาบิด บียา  63' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 62,955
ผู้ตัดสิน: เอกตอร์ บัลดัสซี (อาร์เจนตินา)
ผลการแข่งขัน > รอบ 8 ทีมสุดท้าย

2 กรกฎาคม 2010
16:00 (21:00)
| เนเธอร์แลนด์  | 2 – 1 |  บราซิล |
| --- | --- | --- |
| เฟลีเป เมลู  53' ทำเข้าประตูตัวเอง ต่อมาฟีฟ่าเปลี่ยนผู้ทำประตูเป็นเวสลีย์ สไนเดอร์ เวสลีย์ สไนเดอร์  68' | รายงาน | โรบินยู  10' |
ผู้ชม: 40,186
ผู้ตัดสิน: ยูอิจิ นิชิมุระ (ญี่ปุ่น)
2 กรกฎาคม 2010
20:30 (01:30)
| อุรุกวัย  | 4 – 2  (ลูกโทษ 1 – 1)  |  กานา |
| --- | --- | --- |
| เดียโก ฟอร์ลัน  55'  (เดียโก ฟอร์ลัน  เมารีเซียว บิกโตรีโน  อันเดรส สกอตตี  มักซีมีเลียโน เปเรย์รา (x)  เซบัสเตียน อาเบรว  ) | รายงาน | ซุลลี มุนตารี  45+2'  (อซาโมอาห์ กียาน  สตีเฟน อัปเปียห์  จอห์น เมนซาห์ (x)  ดอมินิก เอดิเยียห์ (x) ) |
ผู้ชม: 84,017
ผู้ตัดสิน: โอลีการีอู เบงกีเรงซา (โปรตุเกส)
3 กรกฎาคม 2010
16:00 (21:00)
| อาร์เจนตินา  | 0 – 4 |  เยอรมนี |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | โทมัส มึลเลอร์  3' มิโรสลาฟ โคลเซ  67', 89' อาร์เน ฟรีดริช  74' |
ผู้ชม: 64,100
ผู้ตัดสิน: รัฟชาน อีร์มาตอฟ (อุซเบกิสถาน)
3 กรกฎาคม 2010
20:30 (01:30)
| ปารากวัย  | 0 – 1 |  สเปน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | ดาบิด บียา  83' |
ผู้ชม: 55,359
ผู้ตัดสิน: การ์โลส บาเตรส (กัวเตมาลา)
ผลการแข่งขัน > รอบรองชนะเลิศ

6 กรกฎาคม 2010
20:30 (01:30)
| อุรุกวัย  | 2 – 3 |  เนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
| เดียโก ฟอร์ลัน  41' มักซีมีเลียโน เปเรย์รา  90+2' | รายงาน | โจฟันนี ฟัน โบรงก์ฮอสต์  18' เวสลีย์ สไนเดอร์  70' อาร์เยิน โรบเบิน  73' |
ผู้ชม: 62,479
ผู้ตัดสิน: รัฟชาน อีร์มาตอฟ (อุซเบกิสถาน)
7 กรกฎาคม 2010
20:30 (01:30)
| เยอรมนี  | 0 – 1 |  สเปน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | การ์เลส ปูโยล  73' |
ผู้ชม: 60,960
ผู้ตัดสิน: วิกตอร์ คัสไซ (ฮังการี)
ผลการแข่งขัน > นัดชิงอันดับที่สาม

10 กรกฎาคม 2010
20:30 (01:30)
| อุรุกวัย  | 2 – 3 |  เยอรมนี |
| --- | --- | --- |
| อดินสัน คาวานี  28' เดียโก ฟอร์ลัน  51' | รายงาน | โทมัส มึลเลอร์  19' มาร์เซลล์ ยันเซิน  56' ซามี เคดีรา  82' |
ผู้ชม: 36,254
ผู้ตัดสิน: เบนีโต อาร์ชุนเดีย (เม็กซิโก)
ผลการแข่งขัน > นัดชิงชนะเลิศ

นัดชิงชนะเลิศมีขึ้นในวันที่ 11 กรกฎาคม ที่สนามซอกเกอร์ซิตี เมืองโจฮันเนสเบิร์ก ผลคือทีมชาติสเปนชนะทีมชาติเนเธอร์แลนด์ 1 ต่อ 0 ประตูในช่วงต่อเวลาพิเศษ โดยอันเดรส อีเนียสตาเป็นผู้ทำประตูให้กับสเปน ส่งผลให้ทีมสเปนเป็นแชมป์ฟุตบอลโลกสมัยแรก ในการแข่งขันมีการทำฟาวล์อยู่หลายครั้ง รวมถึงลูกที่ไนเจล เด ย็องถีบยอดอกชาบี อลอนโซ่ ที่ยังถูกล้อเลียนและพูดถึงจนถึงทุกวันนี้ โดยเฉพาะจากทีมชาติเนเธอร์แลนด์ มีการให้ใบเหลืองทั้งหมด 14 ครั้ง และจอห์น ไฮทิงกาจากเนเธอร์แลนด์ต้องออกจากสนามเพราะได้รับใบเหลืองที่สอง แต่เนเธอร์แลนด์ก็มีโอกาสทำประตูหลายครั้ง โดยเฉพาะในนาทีที่ 60 ที่อาร์เยน ร็อบเบนได้บอลจากเวสลีย์ สไนเดอร์ จากนั้นก็เข้าชิงประตูแบบหนึ่งต่อหนึ่งกับอีเกร์ กาซียัส ผู้รักษาประตูของสเปน แต่กาซียัสใช้ขาสกัดออกไปได้ ในที่สุด อันเดรส อีเนียสตา กองกลางของสเปนก็ทำประตูได้ในนาทีที่ 116 ของช่วงต่อเวลาพิเศษด้วยการยิงกึ่งวอลเลย์ หลังจากแซ็สก์ ฟาบรากัสผ่านบอลมาให้
11 กรกฎาคม 2010
20:30 (01:30)
| เนเธอร์แลนด์  | 0 – 1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  สเปน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | อันเดรส อีเนียสตา  116' |
ผู้ชม: 84,490
ผู้ตัดสิน: ฮาเวิร์ด เวบบ์ (อังกฤษ)
ผลการแข่งขัน > ผู้ทำประตู

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   โทมัส มึลเลอร์   เดียโก ฟอร์ลัน |   ดาบิด บียา |   เวสลีย์ สไนเดอร์   |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   กอนซาโล อีกวาอิน |   มิโรสลาฟ โคลเซ |   รอเบิร์ต วิตเตก   |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   ลูอีส ฟาเบียนู   แลนดอน ดอโนแวน |   อซาโมอาห์ กียาน   ลุยส์ อัลเบร์โต ซัวเรซ |     ลี จุง-ซู   |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   การ์โลส เตเบซ   เบรตต์ โฮลแมน   เอลานู   โรบินยู   ซามูเอล เอโต   ลูคัส โพโดลสกี |   เคซุเกะ ฮนดะ   ลี ชุง-ยอง   คาเบียร์ เอร์นันเดซ บัลกาซาร์   อันเดรส อีเนียสตา   อาร์เยิน โรบเบิน   คาลู อูเช |   เตียกู เมงดิช   |
| --- | --- |
  ซีพีเว ชาบาลาลา   บองกานี คูมาโล   คัตเลโก อึมเพลา   กาเบรียล เอย์นเซ   มาร์ติน เดมี เชลิส   มาร์ติน ปาเลร์โม   ทิม เคฮิลล์   ไมคอน   คูอัง ซิลเวรา ดูส ซังตูส   ชอง โบเซชูร์   มาร์ก กอนซาเลซ   โรดรีโก มียาร์   สตีเฟน เจอร์ราร์ด   เจอร์เมน เดโฟ   แมตทิว อัปสัน   ฟลอรอง มาลูดา   คาเคา   อาร์เน ฟรีดริช   มาร์เซลล์ ยันเซิน   ซามี เคดีรา   เมซุท เอิทซิล   เควิน-พรินซ์ โบอาเทง   ซุลลี มุนตารี   ดีมีทริส ซัลพีกีดิส:   วาซีริส โทโรซีดิส   ดีดีเย ดร็อกบา   ยาย่า ตูเร   กอฟี อึนดรี รอมาริก   ซาโลมง กาลู   ดานี เอเล เด รอสซี   วินเซนโซ ยากวินตา   อันโตนีโอ ดี นาตาเล   ฟาบีโอ กวัลยาเรลลา   ยะซุฮิโตะ เอ็นโด   ชินจิ โอะกะซะกิ   ปาร์ก จี-ซอง   ปาร์ก ชู-ยอง   จี ยุน-นัม   นิคลาส เบนท์เนอร์   เดนนิส รอมเมดาห์ล   ยอน ดาห์ล โทมัสสัน   ราฟาเอล มาร์เกซ   เกวา เตมอก บลังโก
เงินรางวัลและการจ่ายเงิน

เงินรางวัลตลอดทั้งการแข่งขันที่ได้รับการยืนยันจากฟีฟ่าคือ 420 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มจากในการแข่งขันในปี 2006 ร้อยละ 60  ก่อนการแข่งขัน ทุกทีมที่เข้าแข่งขันจะได้รับเงิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับค่าใช้จ่ายในการเตรียมการ และเมื่อถึงการแข่งขันรอบแบ่งทีม จะได้รับเงิน 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังจากนั้นแต่ละทีมจะได้รับเงินดังต่อไปนี้
9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ – 16 ทีมสุดท้าย
18 ล้านดอลลาร์สหรัฐ – 8 ทีมสุดท้าย
20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ – 4 ทีมสุดท้าย
24 ล้านดอลลาร์สหรัฐ – รองชนะเลิศ
30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ – ผู้ชนะเลิศ
สิทธิการออกอากาศ

ฟีฟ่าได้ตกลงการซื้อขายลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดแก่สถานีโทรทัศน์จากทั่วโลก อาทิ บีบีซี, ซีซีทีวี, อัลญาซีรา, เอบีซี เป็นต้น สำหรับในประเทศไทย บริษัท อาร์เอส อินเตอร์เนชันแนล บรอดคาสติ้ง แอนด์ สปอร์ต จำกัด (อาร์เอสบีเอส) ในเครืออาร์เอส เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว โดยถือลิขสิทธิ์ตั้งแต่ปี 2006 และต่อเนื่องไปถึงปี 2014 อาร์เอสบีเอสมอบหมายให้สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3, สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7, สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ และสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ดำเนินการถ่ายทอดสดในระบบโทรทัศน์ปกติสลับหมุนเวียนครบทุกนัดโดยไม่มีโฆษณาคั่นระหว่างการแข่งขัน นับเป็นประเทศที่มีจำนวนสถานีโทรทัศน์แบบฟรีทีวีร่วมถ่ายทอดสดฟุตบอลโลกครั้งนี้มากเป็นอันดับสองของโลก รองจากญี่ปุ่นที่มี 6 สถานี นอกจากนี้อาร์เอสบีเอสยังมอบลิขสิทธิ์ให้ทรูวิชั่นส์ดำเนินการถ่ายทอดสดในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง ผ่านช่องทรูสปอร์ต เอชดี นับเป็นการถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาในระบบนี้เป็นครั้งแรกในประเทศไทย
สุริยุปราคา 2 มิถุนายน พ.ศ. 2638

| สุริยุปราคา 2 มิถุนายน พ> ศ. 2638 |
| --- | --- |
แผนที่
ประเภท
ประเภท: เต็มดวง
แกมมา: -0.6394
ความส่องสว่าง: 1.0332
บดบังมากที่สุด
ระยะเวลา: 198 วินาที (3 นาที 18 วินาที)
พิกัด: 16°42′S 37°12′E﻿ / ﻿16.7°S 37.2°E﻿ / -16.7; 37.2
ความกว้างของเงามืด: 145 กิโลเมตร
เวลา (UTC)
(P1) เริ่มอุปราคาบางส่วน: 07:34:51
(U1) เริ่มอุปราคาเงามืด: 08:41:59
(U2) เริ่มอุปราคาศูนย์กลาง: 08:43:29
บดบังมากที่สุด: 10:04:48
(U3) สิ้นสุดอุปราคาศูนย์กลาง: 11:26:20
(U4) สิ้นสุดอุปราคาเงามืด: 11:27:46
(P4) สิ้นสุดอุปราคาบางส่วน: 12:34:56
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 129 (56 จาก 80)
บัญชี # (SE5000): 9722
สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2638 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > สุริยุปราคา พ.ศ. 2637–2641

อุปราคานี้เป็นสมาชิกของชุดเทอม โดยอุปราคาในชุดเทอมของสุริยุปราคาจะวนซ้ำโดยประมาณทุก ๆ 177 วัน 4 ชั่วโมง (เทอม) ที่การสลับโหนดของวงโคจรดวงจันทร์
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 119 | 13 มิถุนายน 2637  บางส่วน | 124 | 7 ธันวาคม 2637  บางส่วน |
| 129 | 2 มิถุนายน 2638  เต็มดวง | 134 | 27 พฤศจิกายน 2638  วงแหวน |
| 139 | 22 พฤษภาคม 2639  เต็มดวง | 144 | 15 พฤศจิกายน 2639  วงแหวน |
| 149 | 11 พฤษภาคม 2640  เต็มดวง | 154 | 4 พฤศจิกายน 2640  วงแหวน |
|   |  | 164 | 24 ตุลาคม 2641  บางส่วน |
วาจิมะ

วาจิมะ (ญี่ปุ่น: 輪島市; โรมาจิ: Wajima-shi) เป็นนครในจังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 31 มกราคม ค.ศ.  2018 (2018 -01-31) วาจิมะมีจำนวนประชากรประมาณ 27,698 คน 12,768 หลังคาเรือน ความหนาแน่นของประชากร 65 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 426.32 ตารางกิโลเมตร (164.60 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

นครวาจิมะกินพื้นที่ครอบคลุมชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรโนโตะ และล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่นทางทิศเหนือและทิศตะวันตก พื้นที่บางส่วนอยู่ภายในเขตอุทยานกึ่งแห่งชาติโนโตะฮันโต [en] เกาะเฮกูราจิมะซึ่งอยู่ห่างจากชายฝั่งทางเหนือของคาบสมุทรโนโตะ 47 กิโลเมตร ก็เป็นส่วนหนึ่งของนครวาจิมะ
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขตติดต่อ

จังหวัดอิชิกาวะ
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ: นครซูซุ
ทิศตะวันออก: เมืองโนโตะ
ทิศตะวันออกเฉียงใต้: เมืองอานามิซุ
ทิศใต้: เมืองชิกะ
ประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของวาจิมะลดลงประมาณร้อยละ 50 ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1970  | 48,220 | —     |
|  1980  | 45,115 | −6.4% |
|  1990  | 40,309 | −10.7% |
|  2000  | 34,531 | −14.3% |
|  2010  | 29,858 | −13.5% |
|  2020  | 24,608 | −17.6% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่บริเวณวาจิมะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโนโตะในสมัยโบราณ และเป็นเมืองท่าที่มีชื่อเสียงในด้านการค้าภายในทวีปเอเชีย ในช่วงยุคเซ็งโงกุ (ค.ศ. 1467–1568) พื้นที่แห่งนี้เป็นที่โต้แย้งกันระหว่างตระกูลฮาตาเกยามะ ตระกูลอูเอซูงิ และตระกูลมาเอดะ ต่อมาในยุคเอโดะ พื้นที่นี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาคางะ ภายใต้การปกครองของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ พื้นที่แห่งนี้นับว่ายังคงเป็นเมืองท่าที่มีชื่อเสียงในเส้นทางเดินเรือตามชายฝั่งที่มีชื่อว่า คิตามาเอบูเนะ ระหว่างโอซากะกับฮกไกโด
หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ถูกจัดแบ่งเป็นอำเภอโฮซุและอำเภอฟูเงชิ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเมืองวาจิมะขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ เมืองวาจิมะได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1954 หลังจากผนวกเอาหมู่บ้านใกล้เคียงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง ได้แก่ หมู่บ้านโอยะ คาวาราดะ โคโนซุ นิชิโฮะ มิอิ และนาจิมิ และเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 เมืองมนเซ็งได้รวมเข้ากับนครวาจิมะ
เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 หลังจากเกิดแผ่นดินไหวในทะเลญี่ปุ่น ค.ศ. 1983 คลื่นสึนามิที่ตามมาได้พัดเข้าสู่ท่าเรือของเมืองวาจิมะ วีดิทัศน์ของคลื่นสึนามิได้ถูกช่างภาพจากสถานีโทรทัศน์บันทึกไว้
และได้ถูกนำมาใช้ในการวิจัยสึนามิครั้งหลัง ๆ
เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2007 ได้เกิดแผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ ทำให้มีผู้เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 279–356 ราย (ในจำนวนนี้สาหัส 26 ราย) และสร้างความเสียหายต่อทรัพย์สินทั้งในนครวาจิมะและส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดอิชิกาวะ บ้านเรือนราว 6,056 หลังได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหว โดยในจำนวนนี้มีบ้านที่เสียหายโดยสมบูรณ์ 476 หลัง
เมื่อวันที่ 1 มกราคม  ค.ศ. 2024 ได้เกิดแผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ ค.ศ. 2024 ต่อมาเกิดเพลิงไหม้ส่งผลให้สิ่งก่อสร้างหลายแห่งในเมืองถูกเผาทำลายรวมถึงตลาดเช้าวาจิมะที่ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานถึง 1,300 ปี เมืองวาจิมะสามารถบันทึกความรุนแรงแผ่นดินไหวได้ 7 ทำให้เกิดการพังทลายของอาคารเป็นบริเวณกว้าง
การเมืองการปกครอง

วาจิมะมีรูปแบบการปกครองแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครซึ่งเป็นสภาเดี่ยวมีสมาชิกจำนวน 20 คน
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจหลักในท้องถิ่น ได้แก่ การประมงเชิงพาณิชย์ การท่องเที่ยว การเกษตร และการผลิตภาชนะไม้ขัดเงา
การศึกษา

วาจิมะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 10 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง โรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดอิชิกาวะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง และยังมีโรงเรียนมัธยมปลายเอกชนอีก 1 แห่ง
การขนส่ง

การขนส่งในวาจิมะ ได้แก่
ทางถนน: มี  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 249 วิ่งผ่าน
ทางอากาศ: วาจิมะเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานโนโตะ
ทางรถไฟ: ไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการในพื้นที่
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Wajima, Ishikawa
คู่มือการท่องเที่ยว Wajima จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดอิชิกาวะ |
| --- | --- | --- |
คานาซาวะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  คานาซาวะ  |  |
| นคร |  คางะ  คาโฮกุ  โคมัตสึ  ซูซุ  นานาโอะ  โนโนอิจิ  โนมิ  วาจิมะ  ฮากูซัง  ฮากูอิ  |  |
| เมืองแบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคาชิมะ นากาโนโตะ  อำเภอคาโฮกุ สึบาตะ  อูจินาดะ  อำเภอโนมิ คาวากิตะ  อำเภอฮากูอิ ชิกะ  โฮดัตสึชิมิซุ  อำเภอโฮซุ โนโตะ  อานามิซุ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
เมืองวาจิมะหลังแผ่นดินไหวในปี ค.ศ. 2024
ศาลาว่าการนครวาจิมะ
หลวงปู่เทพโลกอุดร

ภาพวาดหลวงปู่เทพโลกอุดร จากนิมิต
หลวงปู่เทพโลกอุดร หรือ หลวงปู่ใหญ่  เป็นพระภิกษุในตำนาน ซึ่งมีผู้กล่าวอ้างถึงอย่างมากมาย โดยเชื่อเป็นผู้ที่คอยแนะนำผู้ที่ปฏิบัติธรรมมาหลายยุคหลายสมัย  ตามตำนานเชื่อว่าท่านคือพระอุตรเถระ ที่เดินทางมาเผยแผ่พระพุทธศาสนาบริเวณดินแดนสุวรรณภูมิ กับพระโสณเถระในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช เมื่อประมาณพ.ศ. ๒๓๖ หลายคนเชื่อว่าท่านเป็นพระอรหันต์ แต่ยังไม่ดับขันธ์ ใช้วิธีเจริญฌาน อิทธิบาทสี่ ต่ออายุเพื่อช่วยเหลือพุทธศาสนามาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งทั้งหมดเป็นเพียงตำนาน ไม่ปรากฎในพระไตรปิฎกหรือหลักฐานทางประวัติศาสตร์แต่อย่างใด พบบ่อยในแถบภาคอีสาน
สนเจโซ

| สนเจโซ |
| --- | --- |

ต้นสนเจโซ
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Pinophyta
ชั้น:: Pinopsida
อันดับ:: Pinales
วงศ์:: Pinaceae
สกุล:: Picea
สปีชีส์:: P.  jezoensis
ชื่อทวินาม
Picea jezoensis (Siebold & Zucc.) Carr.

สนเจโซ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Picea jezoensis หรือ Picea yezoensis) เป็นต้นไม้ไม่ผลัดใบ ที่มีความสูงตั้งแต่ 30-50 เมตร และเส้นผ่าศูนย์กลางลำต้นกว้างสุดถึง 2 เมตร พบได้ทั่วไปในภูมิภาคป่าฝนเขตอบอุ่นในแถบตะวันออกเฉียงเหนือของเอเชีย ตั้งแต่ตอนกลางของประเทศญี่ปุ่นไปจนถึงชายแดนเกาหลีเหนือ-จีน ตลอดจนทางตะวันออกไซบีเรีย แถบ ซีค็อต-เอลิน, หมู่เกะคุริล, เกาะซาฮาลิน และ คัมชัตกา
สนเจโซมี 2 พันธุ์ย่อย แบ่งตามภูมิศาสตร์ ได้แก่
Picea jezoensis พันธุ์ย่อย. jezoensis (สนเจโซ) พบได้ในแถบจังหวัดฮกไกโด
Picea jezoensis พันธุ์ย่อย hondoensis (Mayr) P. A. Schmidt (สนฮนโด) กระจายตัวอยู่บนภูเขาสูงทางภาคใต้ของเกาะฮนชู ตอนกลางของประเทศญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Gymnosperm Database เก็บถาวร 2006-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Arboretum de Villardebelle - photos of cones of Picea jezoensis and related spruces
สนใบพาย

| สนใบพาย |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Pinophyta
ชั้น:: Pinopsida
อันดับ:: Pinales
วงศ์:: Podocarpaceae
สกุล:: Podocarpus
สปีชีส์:: P.  polystachyus
ชื่อทวินาม
Podocarpus polystachyus R.Br. ex Endl., 1847

สนใบพาย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Podocarpus polystachyus) เป็นสนในสกุล Podocarpus กระจายพันธุ์ในบรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, ปาปัวนิวกินี, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, และไทย ลักษณะเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 4-8 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับรูปรีถึงรูปขอบขนานแกมรูปหอก กว้าง 0.4-0.5 เซนติเมตร ยาว 3-7 เซนติเมตร ดอกแยกเพศ แยกต้น ดอกเพศผู้สีเหลืองอ่อน ออกเป็นช่อแกนคล้ายหางกระรอกตามง่ามใบ เป็นกลุ่ม กลุ่มละ 3-5 ช่อ แต่ละช่อยาว 2-4.5 เซนติเมตร ดอกเพศเมียออกเดี่ยวตามง่ามใบ รังไข่ตั้งอยู่บนก้านส่วนที่บวม ผลกลมมนหรือเบี้ยว ขนาดกว้าง 7 มิลลิเมตร ยาว 9 มิลลิเมตร สนใบพายนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ลำต้นใช้ทำของใช้และใบอาจใช้รักษาโรคปวดข้อได้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สนใบพาย
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Podocarpus polystachyus ที่วิกิสปีชีส์
Podocarpus polystachyus - Mangroves of Singapore
สูญสิ้นความเป็นคน

| สูญสิ้นความเป็นคน   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: โอซามุ ดาไซ
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 人間失格
ผู้แปล: พรพิรุณ กิจสมเจตน์
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ประเภท: นวนิยาย
สำนักพิมพ์: ชิกูมะ โชโบะ
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1948
ชนิดสื่อ: สื่อสิ่งพิมพ์ (หนังสือปกอ่อน)
หน้า: 271
เรื่องก่อนหน้า: A Cherry 
เรื่องถัดไป: Goodbye 
สูญสิ้นความเป็นคน (ญี่ปุ่น: 人間失格; โรมาจิ: Ningen Shikkaku) เป็นนวนิยายญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1948 เขียนโดยโอซามุ ดาไซ  ถือเป็นผลงานชิ้นเอกของดาไซและและติดอันดับนวนิยายขายดีเป็นอันดับสองในประเทศญี่ปุ่น รองจากโคะโคะโระ ผลงานนวนิยายของนัตสึเมะ โซเซกิ นวนิยายเล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง มีองค์ประกอบหลายอย่างที่แสดงลักษณะว่าเป็นผลงานแนวอัตชีวประวัติ แต่ในความจริงถูกจัดอยู่ในประเภทกึ่งอัตชีวประวัติเพราะตัวละครในหนังสือในเป็นตัวละครสมมติทั้งหมด นวนิยายนำเสนอแก่นเรื่องที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ในชีวิตของผู้เขียน ได้แก่การฆ่าตัวตาย อัญภาวะทางสังคม และภาวะซึมเศร้า ดาไซก็มีชีวิตในลักษณะเดียวกับตัวละครเอกในเรื่อง คือตลอดชีวิตพยายามจะฆ่าตัวตายพร้อมกับคนรักทั้งหมด 5 ครั้ง จนกระทั่งฆ่าตัวตายได้สำเร็จพร้อมกับคนรักในเวลานั้นคือผู้หญิงชื่อโทมิเอะ ยามาซากิ หลายคนเชื่อว่าหนังสือเรื่องนี้ดาไซเขียนขึ้นเพื่อให้เป็นพินัยกรรม เพราะดาไซฆ่าตัวตายในเวลาไม่นานหลังจากบทสุดท้ายของหนังสือถูกตีพิมพ์
หนังสือเป็นสาธารณสมบัติตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562
สูญสิ้นความเป็นคนได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยพรพิรุณ กิจสมเจตน์ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เจลิท ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ "No Longer Human" (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ "Ningen shikkaku" ในปี ค.ศ. 2019 (ญี่ปุ่น)
สุมาลี บำรุงสุข

สุมาลีที่ร้านนานมีบุ๊คส์
สุมาลี บำรุงสุข เป็นนักเขียนและนักแปลหนังสือสำหรับเด็กชาวไทย มีผลงานแปลเช่น แฮร์รี่ พอตเตอร์ นิทานของบีเดิลยอดกวี และผลงานเขียนเช่น เรื่องของม่าเหมี่ยว... และ ใครดีที่สุด
สุมาลีเกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2498 เธอเริ่มเส้นทางนักเขียนอาชีพตั้งแต่อายุ 15 ปี ด้วยการเขียนเรื่องสำหรับเด็กส่งให้นิตยสาร สตรีสารภาคพิเศษ
จากนั้นเมื่อจบจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็ได้ทำงานในกองบรรณาธิการวารสารสำหรับเด็กชื่อ สวิตา อยู่พักหนึ่ง ก่อนเปลี่ยนไปทำงานสายวิชาการ แต่ในระหว่างนั้นก็ยังเขียนและแปลหนังสือสำหรับเด็กอยู่อย่างสม่ำเสมอ ปัจจุบันประกอบอาชีพนักเขียนอิสระเต็มตัว และอาศัยอยู่ที่เมืองแมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักร สุมาลีเป็นพี่น้องกับ สุรชาติ บำรุงสุข อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ สุกัญญา บำรุงสุข อาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผลงาน

ผลงานเขียน
เรื่องของม่าเหมี่ยว...
ม่าเหมียวและเพื่อน
นิทานเจ้าหญิง
เรื่องเล่าก่อนเข้านอน
ปริศนาหน้าร้อน
ม๊อก แมวมหัศจรรย์
ใครดีที่สุด
ลวงรัก
อยู่วังสระปทุม
ผลงานแปล
แปลหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ภาค แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม และ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต
แปลหนังสือเรื่อง นิทานของบีเดิลยอดกวี
แปลหนังสือเรื่อง ผจญภัยในแดนเงือก
สุริยุปราคา 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2611

| สุริยุปราคา 31 พฤษภาคม พ> ศ. 2611 |
| --- | --- |
แผนที่
ประเภท
ประเภท: เต็มดวง
แกมมา: -0.7973
ความส่องสว่าง: 1.0110
บดบังมากที่สุด
ระยะเวลา: 66 วินาที (1 นาที 6 วินาที)
พิกัด: 31°00′S 123°12′E﻿ / ﻿31°S 123.2°E﻿ / -31; 123.2
ความกว้างของเงามืด: 63 กิโลเมตร
เวลา (UTC)
(P1) เริ่มอุปราคาบางส่วน: 01:29:50
(U1) เริ่มอุปราคาเงามืด: 02:48:46
(U2) เริ่มอุปราคาศูนย์กลาง: 02:48:53
บดบังมากที่สุด: 03:54:27
(U3) สิ้นสุดอุปราคาศูนย์กลาง: 05:00:06
(U4) สิ้นสุดอุปราคาเงามืด: 05:00:08
(P4) สิ้นสุดอุปราคาบางส่วน: 06:19:11
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 148 (24 จาก 75)
บัญชี # (SE5000): 9660
สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2611 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > สุริยุปราคา พ.ศ. 2608–2612

อุปราคานี้เป็นสมาชิกของชุดเทอม โดยอุปราคาในชุดเทอมของสุริยุปราคาจะวนซ้ำโดยประมาณทุก ๆ 177 วัน 4 ชั่วโมง (เทอม) ที่การสลับโหนดของวงโคจรดวงจันทร์
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 118 | 3 กรกฎาคม 2608  บางส่วน | 123 | 27 ธันวาคม 2608  บางส่วน |
| 128 | 22 มิถุนายน 2609  วงแหวน | 133 | 17 ธันวาคม 2609  เต็มดวง |
| 138 | 11 มิถุนายน 2610  วงแหวน | 143 | 6 ธันวาคม 2610  ผสม |
| 148 | 31 พฤษภาคม 2611  เต็มดวง | 153 | 24 พฤศจิกายน 2611  บางส่วน |
| 158 | 20 พฤษภาคม 2612  บางส่วน |  |  |