stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิธีขึ้นครองราชย์ของพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์
ประวัติ

ตามขนบธรรมเนียมแล้ว พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์พระองค์ใหม่จะไม่ได้รับการราชาภิเษก (การสวมมงกุฏบนพระเศียร) เฉกเช่นพระมหากษัตริย์ยุโรปพระองค์อื่น ๆ โดยจะไม่ทรงได้รับการสวมมงกุฎแห่งเนเธอร์แลนด์และเครื่องราชกกุธภัณฑ์อีกหลายชิ้น ซึ่งในทางประวัติศาสตร์และตามประเพณีแล้ว คริสต์ศาสนิกชนส่วนมากในภาคใต้ของเนเธอร์แลนด์นับถือนิกายโรมันคาทอลิก ส่วนในภาคเหนือนับถือนิกายโปรเตสแตนต์ ส่วนราชาธิปไตยของเนเธอร์แลนด์ยึดโยงกับความเชื่อที่ได้รับการปฏิรูปอย่างลัทธิคาลวิน แต่เนื่องจากเนเธอร์แลนด์ไม่มีคริสตจักรแห่งชาติและผู้นำฝ่ายคริสตจักรเป็นของตนเอง จึงไม่มีผู้อาวุโสหรือผู้นำทางศาสนาประกอบพิธีราชาภิเษกสวมมงกุฎแก่พระมหากษัตริย์ได้ แตกต่างจากขนบธรรมเนียมของพระมหากษัตริย์ยุโรปในประเทศอื่น ๆ เช่น สหราชอาณาจักร ที่พระมหากษัตริย์จะได้รับการราชาภิเษกและสวมมุงกฎโดยนักบวชอาวุโสของคริสตจักรแห่งอังกฤษ และเนื่องจากทรงมีพระอิสริยยศเต็มว่า พระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ ไม่ใช่ พระมหากษัตริย์แห่งชาวดัตช์ ดังนั้นจึงไม่สามารถรับการราชาภิเษกในนามของประชาชนได้อย่างกรณีของ พระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมาเนีย หรือจักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส
พิธีการ

ตามกฎหมายแล้ว การขึ้นครองราชย์เป็นเพียงพิธีการ เพราะผู้สืบทอดราชบัลลังก์จะดำรงพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์โดยอัตโนมัติทันทีเมื่อพระมหากษัตริย์พระองค์ก่อนเสด็จสวรรคตหรือสละราชสมบัติ พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์พระองค์สุดท้ายที่ดำรงพระอิสริยยศจนกระทั่งเสด็จสวรรคตคือพระเจ้าวิลเลิมที่ 3 โดยมีพระราชธิดาสืบทอดราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินา ซึ่งไม่ได้ทรงประกอบพิธีขึ้นครองราชย์โดยทันทีที่พระราชบิดาสวรรคตเนื่องจากยังทรงพระเยาว์ สมเด็จพระราชินีเอ็มมา พระราชชนนี จึงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ระหว่างปี พ.ศ. 2433 - พ.ศ. 2441 ต่อมาพระราชินีนาถวิลเฮลมินาสละราชสมบัติและส่งมอบราชบัลลังก์แก่พระราชธิดา สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนา ในปี พ.ศ. 2491 การสืบทอดราชบัลลังก์จากการสละราชสมบัติอย่างจงใจของพระมหากษัตริย์องค์ก่อนเช่นนี้ เกิดในเนเธอร์แลนด์ต่อมาอีกสองครั้งคือ สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแก่สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ ในปี พ.ศ. 2523 และสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แก่สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ ในปี พ.ศ. 2556
พิธีเริ่มต้นด้วยการที่พระมหากษัตริย์ องค์รัชทายาท พระบรมวงศานุวงศ์ และคณะรัฐมนตรีนำโดยนายกรัฐมนตรี ประชุมโดยพร้อมเพรียงกัน ณ โถงพิธีการในพระราชวังหลวงอัมสเตอร์ดัม พระมหากษัตริย์ลงพระนามาธิไธยในเอกสารทางกฎหมายว่าด้วยการสละราชสมบัติ ต่อมาลงพระอธิไธยโดยองค์รัชทายาท พระบรมวงศานุวงศ์ จากนั้นจึงจะถูกลงนามโดยสมาชิกคณะรัฐบาลเป็นขั้นตอนสุดท้าย ซึ่งทันทีที่เอกสารถูกลงนามอย่างครบถ้วนแล้ว การขึ้นครองราชย์จึงจะมีผลโดยสมบูรณ์ ต่อมาพระมหากษัตริย์พระองค์ก่อน (ผู้สละราชสมบัติ) และพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่จะเสด็จฯ ออกมายังบริเวณบัญชรของพระราชวัง เพื่อปรากฏพระองค์ต่อสาธารณชนผู้รอคอยอยู่ภายนอก
ภายหลังการลงพระนามาภิไธย พระอภิไธย และนามในเอกสารทางกฎหมาย พระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่เสด็จฯ จากพระราชวังไปยังโบสถ์นิวเวอร์แคร์ก (Nieuwe Kerk) ที่ซึ่งสมาชิกรัฐสภาเนเธอร์แลนด์และคณะรัฐมนตรี ตลอดจนแขกผู้มีเกียรติประชุมกันโดยพร้อมเพรียง
ภายในโบสถ์ สัญลักษณ์ของพระเกียรติภูมิและพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์อันได้แก่ มงกุฎ ลูกโลกประดับกางเขน กระบี่อาญาสิทธิ์ และคทา ถูกวางบนเบาะรองสีแดง มงกุฎเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงอำนาจอธิปไตยและพระเกียรติภูมิ คทาแสดงถึงพระราชพันธกิจและลูกโลกประดับกางเขนแสดงถึงดินแดนภายในราชอาณาจักร เครื่องราชกกุธภัณฑ์อีกสองชิ้นได้แก่ กระบี่อาญาสิทธิ์ (แสดงถึงพระราชอำนาจ) และธงพระอิสริยยศแห่งราชอาณาจักรประดับตราแผ่นดินของเนเธอร์แลนด์ จะถูกประคองไว้โดยเจ้าหน้าที่ทหารชั้นสูง โดยมีสำเนารัฐธรรมนูญของเนเธอร์แลนด์รายล้อมรอบเครื่องราชกกุธภัณฑ์อยู่
ต่อมามหาดเล็กร้องประกาศการเสด็จฯ ถึงโบสถ์ของพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ จากนั้นจึงจะเสด็จฯ ขึ้นประทับบนราชบัลลังก์ตรงข้ามกับแท่นวางเครื่องราชกกุธภัณฑ์ พระมหากษัตริย์อ่านพระราชดำรัสจากแท่นบังลังก์และตรัสคำสาบานอย่างเคร่งขรึมว่าจะทรงค้ำชูรัฐธรรมนูญและปกป้องประชาชนในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ แล้วจึงจะตามมาด้วยเสียงร้องชโยจากสาธารณชน
จากนั้นหัวหน้าคณะรัฐมนตรีขานชื่อสมาชิกรัฐสภาเนเธอร์แลนด์รายบุคคล ซึ่งแต่ละคนจะแสดงความจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ของตนด้วยการชูมือซ้ายขึ้นสาบานพร้อมกับกล่าวว่า "พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ทรงช่วยเหลือข้าพเจ้าอย่างแท้จริง" (ดัตช์: Zo waarlijk helpe mij God almachtig) หรือกล่าวปฏิญาณอย่างเรียบง่ายว่า "ข้าพเจ้าตกลง" (ดัตช์: Ik beloof dat)
ภายหลังจากพิธีกล่าวคำควายบังคมโดยสมาชิกรัฐสภาเสร็จสิ้นลงแล้ว พระมหากษัตริย์จะเสด็จฯ ออกจากโบสถ์กลับไปยังพระราชวัง ตามมาด้วยพิธีรับรองอย่างเป็นทางการภายในพระราชวัง
เหรียญ

ตั้งแต่พิธีขึ้นครองราชย์ของพระราชินีนาถวิลเฮลมินาในปี พ.ศ. 2441 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์จัดทำเหรียญที่ระลึกพิธีขึ้นครองราชย์ (ดัตช์: Inhuldigingsmedaille) ของแต่ละครั้งด้วยจำนวนจำกัด ด้านหน้าแสดงพระฉายาลักษณ์พระเศียรที่หันข้างของพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ ส่วนด้านหลังแสดงพระปรมาภิไธยย่อประจำพระองค์ ล้อมด้วยพระนามและวันที่เสด็จฯ ขึ้นครองราชย์ที่ขอบของเหรียญ ส่วนสายคล้องประกอบด้วยสีน้ำเงินเป็นส่วนน้อยและสีส้มเป็นส่วนใหญ่ อันหมายถึงสีประจำราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา
ภาพ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ภาพวาดพิธีขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 ณ 30 มีนาคม พ.ศ. 2357 | สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาขณะประทับบนรถม้าพระที่นั่งสีทองในวันเสด็จฯ ขึ้นครองราชย์ พ.ศ. 2491 | จากซ้ายไปขวา: สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ และสมเด็จพระราชินีมักซิมา โบกพระหัตถ์ทักทายสาธารณชนจากบัญชรพระราชวังหลวงอัมสเตอร์ดัมหลังจากพิธีสละราชสมบัติ 30 เมษายน พ.ศ. 2556 | สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์และพระบรมวงศานุวงศ์ในวันเสด็จขึ้นครองราชย์ 30 เมษายน พ.ศ. 2556 ณ พระราชวังหลวงอัมสเตอร์ดัม | เหรียญที่ระลึกพิธีเสด็จขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ ในปี พ.ศ. 2523 |
ดูเพิ่ม

พิธีราชาภิเษกในทวีปยุโรป
ภาพเหมือนของชายคนหนึ่ง (ภาพเหมือนตนเอง?)

| ภาพเหมือนของชายคนหนึ่ง (ภาพเหมือนตนเอง?) |
| --- | --- |

ศิลปิน: ยัน ฟัน ไอก์
ปี: ค.ศ. 1433
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนแผง
สถานที่: หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
ภาพเหมือนของชายคนหนึ่ง (ภาพเหมือนตนเอง?) (อังกฤษ: Portrait of a Man (Self Portrait?)) หรือ ภาพเหมือนของชายโพกหัวแดง (ดัตช์: Man met de rode tulband; อังกฤษ: Portrait of a Man in Red Turban) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยยัน ฟัน ไอก์ จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของจิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร มาตั้งแต่ ค.ศ. 1851 ก่อนหน้านั้นภาพนี้เป็นของทอมัส ฮาวเวิร์ด เอิร์ลที่ 21 แห่งอารันเดล ที่อาจจะได้มาระหว่างที่ไปลี้ภัยอยู่ในเนเธอร์แลนด์ระหว่าง ค.ศ. 1642 ถึง ค.ศ. 1644
กรอบดั้งเดิมของภาพก็ยังคงอยู่ (กรอบด้านตั้งอันที่จริงแล้วเป็นไม้ชิ้นเดียวกับภาพ) และมีคำจารึกว่า "JOHES DE EYCK ME FECIT ANO MCCCC.33. 21. OCTOBRIS" (ยัน ฟัน ไอก์สร้างฉันเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1433) ด้านล่างและด้านบนมีคำขวัญ "AlC IXH XAN" (ฉันทำเท่าที่จะทำได้) ที่ปรากฏบนภาพเขียนอื่น ๆ ของฟัน ไอก์ ที่จะเขียนเป็นภาษากรีกทุกครั้งและเป็นคำพ้องกับชื่อ ภาพนี้ก็เช่นเดียวกับภาพอื่นที่ตัวอักษรเขียนให้ดูโค้ง
ภาพนี้ก็เช่นเดียวกับภาพเหมือนอื่น ๆ ที่ฟัน ไอก์เขียนเป็นการเขียนที่แสดงความคมและรายละเอียดของการศึกษาเส้น แต่มิได้คำนึงถึงความคิดหรืออารมณ์ของผู้เป็นแบบ โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าภาพเขียนภาพนี้เป็นภาพเหมือนตนเองของฟัน ไอก์เองแต่ก็ไม่มีหลักฐานสนับสนุนข้อสันนิษฐานนี้ เครื่องแต่งกายของผู้เป็นแบบก็ดูจะเหมาะสมกับฐานะทางสังคมของชนชั้นฟัน ไอก์ และคำขวัญที่ปรากฏก็เป็นคำขวัญส่วนตัว ซึ่งนอกจากที่ปรากฏบนภาพนี้แล้วก็ปรากฏบนภาพเขียนทางศาสนาอีกสองภาพ, อีกสองภาพที่ทราบว่าเป็นงานก็อปปี และภาพเหมือนของภรรยาเท่านั้น แต่ก็ไม่มีภาพใดที่มีคำขวัญที่เด่นชัดเท่าภาพนี้
ฟัน ไอก์มิได้สวมผ้าโพกหัวแต่เป็นหมวกชาเปอรง (chaperon) ซึ่งเป็นหมวกที่ใช้กันในยุคกลางที่มีชายยาวที่สามารถตลบกลับขึ้นไปผูกบนศีรษะได้ ซึ่งทำให้ไม่เกะกะเมื่อทำงานเขียนภาพ หมวกชาเปอรงแบบเดียวกันนี้ปรากฏในตัวแบบในฉากหลังของภาพเขียน "พระแม่มารีรอแล็ง" (Madonna of Chancellor Rolin) ซึ่งกล่าวกันว่าอาจจะเป็นภาพเหมือนตนเองของฟัน ไอก์เช่นกัน
ลักษณะการเขียนก็เช่นเดียวกับงานเขียนอื่น ๆ ของฟัน ไอก์ที่ศีรษะจะใหญ่เมื่อเทียบกับสัดส่วนของร่าง ลักษณะการเขียนแสดงให้เห็นถึง "ความชำนาญ ความประหยัด (economy) และความรวดเร็ว" ในการเขียนงานชิ้นเอกของฟัน ไอก์ ลอร์น แคมป์เบลล์บรรยายการเขียนตาซ้ายว่า "ส่วนขาวของตาเป็นสีขาวที่ผสมด้วยสีแดงและน้ำเงินเพียงแทบจะไม่เห็น ที่ก่อให้เกิดการแสงสะท้อนรอง เส้นเลือดภายในตาเขียนด้วยสีแดง (vermilion) บนสีเคลือบ (scumble) ที่ยังชื้น ตาดำเป็นสีน้ำเงินเข้มที่เกือบจะบริสุทธิ์ที่ขอบนอก แต่ผสมกับสีขาวและดำเมื่อลึกเข้าไปยังลูกตาดำ แสงหลักที่จับตามีสี่จุดเป็นสีขาวตะกั่วที่มาแต้มเอาตอนเสร็จ จุดแรกบนตาดำ และอีกสามจุดบนตาขาว ที่รับกับแสงรองอีกสี่จุดที่ทำให้ตาดูเหมือนมีประกาย"
ดูเพิ่ม

ยัน ฟัน ไอก์
ภาพเหมือนตนเอง
จิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก
แหล่งข้อมูลอื่น

National Gallery
Page at artonline.it เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อิตาลี)
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
ตูร์แน

| ตูร์แน (ฝรั่งเศส) Tournai (ดัตช์) Doornik |
| --- | --- |
มหาวิหารแห่งตูร์แน
   ธง ตรา
ที่ตั้งของตูร์แนในจังหวัดแอโน (สีแดงเข้ม)
ตูร์แนที่ตั้งของตูร์แนในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  50°36′00″N 3°23′00″E﻿ / ﻿50.6°N 3.383333°E﻿ / 50.6; 3.383333
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นวอลลูน
จังหวัด:  แอโน
เขตการปกครองท้องถิ่น: เขตตูร์แน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: รูดี เดอมอตต์(PS)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 213.75 ตร.กม. (82.53 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2012)
 • ทั้งหมด: 69,593 คน
 • ความหนาแน่น: 330 คน/ตร.กม. (900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 7500-7548
รหัสพื้นที่: 069
เว็บไซต์: www.tournai.be
ตูร์แน (ฝรั่งเศส: Tournai) หรือ โดร์นิก (ดัตช์: Doornik) เป็นเมืองในจังหวัดแอโน แคว้นวอลลูน และเขตเทศบาลหนึ่งของเบลเยียม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงบรัสเซลส์ไปประมาณ 85 กิโลเมตร ตัวเมืองมีแม่น้ำสเกลต์พาดผ่านกลางเมือง เมืองตูร์แนยังเป็นที่ตั้งของมุขมณฑลตูร์แน (Diocese of Tournai) อีกด้วย
ตูร์แนเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประวัติศาสตร์แห่งเบลเยียม คู่กับอาร์ลงและตองเคอเรน อันเป็นเมืองสำคัญส่วนหนึ่งของเคาน์ตีฟลานเดอร์ (Comté de Flandre) ตั้งแต่สมัยยุคกลาง โดยเป็นที่ตั้งของหอระฆังที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในเบลเยียม และอาสนวิหารแม่พระแห่งตูร์แน ซึ่งทั้งสองแห่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก โดยมหาวิหารนั้นเป็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ของยุคกลางที่ผสมผสานกันด้วยสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และกอทิกอย่างสวยงาม พร้อมทั้งหอคอยขนาดใหญ่จำนวนห้าหออันเป็นเอกลักษณ์สำคัญและเป็นที่มาของชื่อเล่นของตูร์แนว่า "เมืองแห่งหอระฆังทั้งห้า"
สถานที่น่าสนใจ

ตูร์แนถือเป็นเมืองที่มีมรดกสำคัญทางวัฒนธรรมแห่งหนึ่งในเบลเยียม [[มหาวิหารตูร์แน|อาสนวิหารแม่พระแห่งตูร์แน]โดดเด่นผสมผสานสถาปัตยกรรมทั้งสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และกอทิก และหอระฆังที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในเบลเยียม โดยทั้งสองแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยยูเนสโก ภายในมหาวิหารนี้ยังพบหีบวัตถุมงคลสมัยศตวรรษที่ 12 ซึ่งเป็นหนึ่งในขุมทรัพย์ที่ประดับประดาอย่างวิจิตรพิศดาร อันแสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจของตูร์แนในสมัยยุคกลาง สถานที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่งคือ "ปงเดทรู" หรือปราการที่พาดผ่านแม่น้ำสเกลต์ จตุรัสกลางเมือง "กร็อง ปลาส" รายล้อมไปด้วยบ้านเมืองที่เก่าแก่สวยงาม รวมทั้งประตูเมืองเก่าต่างๆ และพิพิธภัณฑ์อีกหลายแห่ง
บนถนนบาร์-แซ็ง-บรีสยังเป็นที่ตั้งของบ้านโบราณที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป โดยคาดการณ์ว่าสร้างราวปีค.ศ. 1175-1200 ในแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ และบนถนนรูเดเฌซูอิทยังพบบ้านโบราณแบบกอทิกที่สร้างราวศตวรรณที่ 13 นอกจากนี้ยังพบบ้านเรือน และอาคารหลายแห่งที่สร้างในแบบอาร์นูโว
อนุสรณ์สถานสำคัญ > ศาสนสถาน

การปกครองคณะสงฆ์ในตูร์แนอยู่ภายใต้มุขนายกกีร์ อาร์ปีญญี (Guy Harpigny) ประจำมุขมณฑลตูร์แน (Diocese of Tournai)
ตูรแนเป็นเมืองที่มีโบสถ์จำนวนมากซึ่งในปัจจุบันโบสถ์สมัยยุคกลางทั้งหมดนี้ได้รับการจดทะเบียนเป็นอนุสรณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งวัลโลเนีย
อนุสรณ์สถานสำคัญ > ศาสนสถาน > อาสนวิหารแม่พระ

บทความหลัก: มหาวิหารตูร์แน
อาสนวิหารแม่พระแห่งตูร์แน (ฝรั่งเศส: Cathédrale Notre-Dame de Tournai) เป็นอาสนวิหารเพียงแห่งเดียวในประเทศเบลเยียม ที่ได้รับการยกย่องเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 2000 ซึ่งมีลักษณะพิเศษคือมีการผสมผสานกันระหว่างสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และกอทิก หรือที่เรียกกันว่า กอทิกแบบตูร์แนเซียง โดยเริ่มก่อสร้างราวปีค.ศ. 1140 และได้รับการเสกขึ้นเป็นอาสนวิหารเมื่อปีค.ศ.​ 1171 โดยอุทิศให้แก่พระแม่มารี
อนุสรณ์สถานสำคัญ > ศาสนสถาน > โบสถ์นักบุญก็องแตง

โบสถ์นักบุญก็องแตง (ฝรั่งเศส: Église Saint-Quentin) เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชที่ตั้งอยู่ในบริเวณกร็อง-ปลัสแห่งตูร์แน สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่นักบุญเควนตินผู้เป็นมรณสักขีซึ่งเป็นที่นับถือทางตอนเหนือของฝรั่งเศสในยุคกลาง
อนุสรณ์สถานสำคัญ > ศาสนสถาน > โบสถ์นักบุญมารีย์-แมกดาลีน

โบสถ์นักบุญมารี-มาเดอแลน (ฝรั่งเศส: Église Sainte-Marie-Madeleine) เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชที่สร้างในแบบสถาปัตยกรรมกอทิก โดยดำริของโกทิเย เดอ มาร์วี มุขนายกแห่งตูร์แน บริเวณร้องเพลงสวดและแขนกางเขนนั้นสร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 ส่วนหอระฆังและด้านหน้าวิหารนั้นเป็นผลงานในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่นักบุญมารีย์ชาวมักดาลา ซึ่งได้มีการถ่ายทอดชีวประวัติของพระนางลงบนฉากประดับแท่นบูชาภายในวิหาร ในปัจจุบันโบสถ์แห่งนี้อยู่ในสภาพทรุดโทรมมาเป็นเวลาหลายสิบปี
อนุสรณ์สถานสำคัญ > ศาสนสถาน > โบสถ์นักบุญมาร์เกอริต

โบสถ์นักบุญมาร์เกอริต (ฝรั่งเศส: Église Sainte-Marguerite) อดีตโบสถ์ประจำเขตแพริชที่ถูกทิ้งร้างลงในปีค.ศ. 1960 และต่อมาขายต่อให้กับเอกชนเมื่อปีค.ศ. 2012 สำหรับทำเป็นโครงการที่พักอาศัยโดยเก็บรูปแบบอาคารเดิมไว้ สร้างขึ้นในสมัยปีค.ศ. 1760 โดยคณะสงฆ์ เพื่อบูรณะแทนโบสถ์เดิมที่ถูกไฟไหม้เสียหายลงมากในปีค.ศ. 1733 จึงทำให้โบสถ์แห่งนี้มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมสองแบบอย่างชัดเจน คือ สถาปัตยกรรมกอทิกบริเวณหอระฆังอันเป็นส่วนของวิหารเดิมที่สร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 กับตัวอาคารหลักรวมทั้งประตูทางเข้าหลักสร้างในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 โบสถ์แห่งนี้ตั้งอยู่บริเวณปลัส เดอ ลิล (Place de Lille) ซึ่งอยู่ห่างจากกร็อง-ปลัสไปประมาณห้านาที โบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่นักบุญมาร์กาเรตแห่งแอนติออก
อนุสรณ์สถานสำคัญ > ศาสนสถาน > โบสถ์นักบุญฌาค

โบสถ์นักบุญฌาค (ฝรั่งเศส: Église Saint Jacques) เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชที่อุทิศให้แก่นักบุญเจมส์ใหญ่ โดยตูร์แนนั้นตั้งอยู่บนทางผ่านสำหรับผู้แสวงบุญในเส้นทางเซนต์เจมส์จากบรัสเซลส์ไปยังปารีส โบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นราวปีค.ศ. 1190 โดยยังเก็บรักษาโครงหลังคาและโครงสร้างหลักๆไว้ซึ่งเป็นแบบสถาปัตยกรรมกอทิกที่เป็นเอกลักษณ์ของตูร์แน รวมถึงเสาและงานหัวเสาสลักเป็นลายใบไม้ต่างๆ บริเวณร้องเพลงสวดนั้นมีการต่อเติมในปีค.ศ. 1368 โดยขนาบสองข้างด้วยชาเปล เครื่องเรือนและเครื่องตกแต่งส่วนใหญ่ที่เห็นในปัจจุบันนั้นเป็นแบบสมัยฟื้นฟูกอทิก ซึ่งได้มีการบูรณะครั้งใหญ่ในสมัยนั้น (ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19) ในปัจจุบันได้มีโครงการบูรณะเพิ่มเติมตั้งแต่ปีค.ศ. 2010 บริเวณพิธีและงานกระจกสีทั้งหมด
อนุสรณ์สถานสำคัญ > ศาสนสถาน > โบสถ์นักบุญเปีย

โบสถ์นักบุญเปีย (ฝรั่งเศส: Église Saint Piat) เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริช สร้างขึ้นในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 บนที่ตั้งเดิมของบาซิลิกาเดิมซึ่งสร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 6 โบสถ์แห่งนี้อุทิศให้แก่นักบุญเปียตุสแห่งตูร์แนผู้เป็นมรณสักขี (ถูกประหารโดยบัญชาของแม็กซีเมียนโดยผ่าด้านบนของศีรษะออก) ผู้ที่เป็นมิชชันนารีชุดแรกที่เข้ามาเผยแผ่ศาสนาคริสต์ให้แก่ชาวเมืองตูร์แนในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 2
อนุสรณ์สถานสำคัญ > ศาสนสถาน > โบสถ์พระมหาไถ่

โบสถ์พระมหาไถ่ (ฝรั่งเศส: Église des Rédemptoristes) เป็นอดีตโบสถ์ในสังกัดคณะพระมหาไถ่แห่งตูร์แน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสเกลด์ สร้างขึ้นในปีค.ศ. 1861 ในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ โดยโบสถ์แห่งนี้ได้ถูกยุบลงและขายให้กับเอกชนในปีค.ศ. 2003
L'église Saint-Brice
L'église Saint-Jacques
L'église Saint-Nicolas
L'église Sainte-Marie-Madeleine
L'église Sainte-Marguerite
L'église Saint-Piat
Le séminaire de Tournai
L'église Saint-Quentin
ระเบียงภาพ

หอระฆังแห่งตูร์แน
อาสนวิหารแม่พระแห่งตูร์แน
"ปงเดทรู" หรือปราการที่พาดผ่านแม่น้ำสเกลต์
Église Saint-Jacques
Église Sainte-Marie-Madeleine
Église Saint-Nicolas
Église Saint-Brice
Église Saint-Piat
Église Saint-Quentin
Église Sainte-Marguerite
หอผ้า (Halle aux draps)
ศาลากลางและสวนสาธารณะ
ศาลากลาง
บ้านในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17
จัตุรัส (กร็อง-ปลัส)
ทัศนียภาพโดยรวมจากทางอากาศ
"ปงเดทรู" หรือปราการที่พาดผ่านแม่น้ำสเกลท์ โดยมีอาสนวิหารแม่พระแห่งตูร์แนโดดเด่นอยู่บริเวณด้านหลัง
นีกอลา กรูแอฟสกี

| นีกอลา กรูแอฟสกี  |
| --- | --- |
Никола Груевски


ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  31 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
ประธานาธิบดี: ยอร์ช อิวานอฟ
ก่อนหน้า: โซราน เซฟ
นายกรัฐมนตรีคนที่ 6 แห่งประเทศมาซิโดเนีย
ดำรงตำแหน่ง 27 สิงหาคม พ.ศ. 2549 – 18 มกราคม พ.ศ. 2559
ประธานาธิบดี: บรังกอ เซอร์แวงกอฟสกี ยอร์แก อีวานอฟ
ก่อนหน้า: วลาดอ บุชกอฟสกี
ถัดไป: แอมิล ดีมีตรีแอฟ
รัฐมนตรีกระทรวงการคลังประเทศมาซิโดเนีย
ดำรงตำแหน่ง 27 ธันวาคม พ.ศ. 2542 – 11 มกราคม พ.ศ. 2545
นายกรัฐมนตรี: Ljubčo Georgievski
ก่อนหน้า: Boris Stojmenov
ถัดไป: Petar Gosev
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1970-08-31) 31 สิงหาคม ค.ศ. 1970 (54 ปี) สกอเปีย, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย
พรรคการเมือง: VMRO-DPMNE
คู่สมรส: ซูซานนา อาบีทิน่า (สมรส 2001–2005) โบกิกา กรูฟสกา (สมรส 2007)
บุตร: 2 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเห่งบิโตลา มหาวิทยาลัยแห่งสกอเปีย

นีกอลา กรูแอฟสกี (มาซิโดเนีย: Никола Груевски - Грујо ; เกิด 31 สิงหาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักการเมืองชาวมาซิโดเนีย ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีมาซิโดเนียตั้งแต่วันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2549 จนถึงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2559 และอยู่ในพรรคการเมือง VMRO-DPMNE (ВМРО–ДПМНЕ) ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2546 เคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังซึ่งนำโดยนายกรัฐมนตรีลืบโค โจกีเอฟสกี จนถึงเดือนกันยายนปี พ.ศ. 2545
อาชีพทางการเมือง > รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

รัฐบาลภายใต้การนำของลืบโค โจกีเอฟสกี ได้ขายบริษัทมาเกดอนสกี เทเลกอม ให้กับบริษัท Matáv ของฮังการี และขายโรงกลั่นน้ำมัน OKTA ให้กับบริษัทเอลีนิกา เปเตรไลอาของกรีซ นีกอลา กรูแอฟสกียังดำเนินการปฏิรูปทางการเงิน รวมถึงการปฏิรูประบบการชำระเงินและภาษีมูลค่าเพิ่ม 18% โดยกำหนดให้ต้องมีใบเสร็จรับเงินสำหรับหน่วยธุรกิจของมาซิโดเนียทั้งหมด ซึ่งเป็นโครงการที่ออกแบบมาเพื่อต่อสู้กับการหลีกเลี่ยงภาษี
อาชีพทางการเมือง > ผู้นำพรรค

นีกอลา กรูแอฟสกี เป็นผู้นำของพรรคชาตินิยม VMRO- DPMNE หลังจากที่ VMRO-DPMNE พ่ายแพ้ในการเลือกตั้งรัฐสภา พ.ศ. 2545 ก็เกิดความขัดแย้งภายในพรรคช่วงหนึ่ง กรูแอฟสกีเป็นผู้นำที่สนับสนุนสหภาพยุโรป และเขาได้รับเลือกให้เป็นผู้นำพรรคหลังจากที่ลืบโค โจกีเอฟสกีลาออกจากตำแหน่ง หลังจากที่ลืบโค โจกีเอฟสกี ออกจาก VMRO-DPMNE เขาก็ตั้งพรรคของตัวเอง (ВMPO–Народна Партија) แต่ VMRO-DPMNE ยังสามารถรักษาผู้สนับสนุนพรรคส่วนใหญ่เอาไว้
อาชีพทางการเมือง > นายกรัฐมนตรี

พรรค VMRO-DPMNE ชนะการเลือกตั้งรัฐสภาเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 และเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2549 กรูแอฟสกีได้จัดตั้งรัฐบาลใหม่ขึ้น รัฐบาลของเขามีบุคคลใหม่ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในวัย 30 ปีเศษ มาแทนที่คนรุ่นเก่าในกระทรวงสำคัญและตำแหน่งอื่น ๆ ผลจากการเลือกตั้งกรูแอฟสกีมีความโดดเด่นจากการเป็นหัวหน้ารัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งในยุโรปคนแรกที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1970
รางวัลและการยอมรับ > การยอมรับ

2014: Order St. Nicholas – รางวัลสูงสุดจากเมืองชติป
2015: Order Baptist (Preteca) จาก Saint Jovan Bigorski Monastery
รางวัลและการยอมรับ > รางวัล

รางวัล เวียนนา อิโคโนมิก ฟอรัม – สำหรับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาเศรษฐกิจระดับชาติและระดับภูมิภาค (2011)
แหล่งข้อมูลอื่น

Biography of Gruevski at the Homepage of the Government of the Republic of Macedonia เก็บถาวร 2020-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Book: Makedonskata ekonomija na krstopat : na patot kon pozdrava ekonomija by Nikola Gruevski and Sam Vaknin
| ก่อนหน้า |  | นีกอลา กรูแอฟสกี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Vlado Bučkovski |  | นายกรัฐมนตรีมาซิโดเนีย   (ค.ศ. 2006 – 2016) |  | Emil Dimitriev |
| Boris Stojmenov |  | รัฐมนตรีกระทรวงการคลังประเทศมาซิโดเนีย   (ค.ศ. 1999–2002) |  | Petar Gosev |
| ด ค กนายกรัฐมนตรีมาซิโดเนียเหนือ |
| --- | --- |
ประธานาธิบดีแห่งสมัชชาประชาชน  แห่ง เอส อาร์ มาซิโดเนีย (1945–1953):  ลาซาร์ โคลิเซฟสกี 
ประธานาธิบดี แห่ง เอส อาร์ มาซิโดเนีย (1953–1991):  ลาซาร์ โคลิเซฟสกี  ลิจุปโช อาร์ซอฟ  อเล็กซานดาร์ โกรลิชคอฟ  นิโคลา มินเชฟ  เคเซนเต้ โบโกเยฟ  บลาโกจ โปปอฟ  ดราโกลจุบ สตาฟเรฟ  กลีโกริเย โกโกฟสกี้ 
นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐมาซิโดเนีย (1991–2019) และแห่งมาซิโดเนียเหนือ (ตั้งแต่ 2019):  นิโคล่า คลูเซฟ  บรางโค ครือเฟเอฟสกี  ลูบโค จอร์จีฟสกี้  คารี กอสตอฟ  วลาดอ บุชกอฟสกี  นีคอลา กรูเอฟสกี  อมิว ดีเมสเทส  ซอรัน ซาแอฟ  ออลีแวร์ สปาซอฟสกี 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
นีกอลา กรูแอฟสกี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฮิลลารี คลินตัน ที่วอชิงตัน ดี.ซี.
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์

| --- | --- |
Universiteit Maastricht

ชื่อเดิม: Rijksuniversiteit Limburg
คติพจน์อังกฤษ: Leading in Learning
ประเภท: รัฐ
สถาปนา: 9 มกราคม ค.ศ. 1976
ทุนทรัพย์: 378 ล้านยูโร
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: มาร์ติน พอล
พระอธิการ: ริอาน เล็ตสเคร์ท
อาจารย์: 1,841
ผู้ศึกษา: 16,030
ที่ตั้ง: มาสทริชท์, จังหวัดลิมบืร์ค, เนเธอร์แลนด์
สี: น้ำเงินเข้ม ขาว ส้ม-แดง ฟ้า        
เว็บไซต์: www.maastrichtuniversity.nl
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์ (ดัตช์: Universiteit Maastricht หรือย่อเป็น UM) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองมาสทริชท์ จังหวัดลิมบืร์ค ทางภาคใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1976 เป็นมหาวิทยาลัยที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับ 2 ของเนเธอร์แลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 2018 มีนักศึกษา 18,000 คนโดยในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติสูงถึงร้อยละ 53 และมีบุคลากรอีก 4,000 คน ครึ่งหนึ่งของหลักสูตรปริญญาตรีเป็นหลักสูตรภาษาอังกฤษและอีกครึ่งเป็นภาษาดัตช์ ส่วนหลักสูตรระดับปริญญาโทและปริญญาเอกส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์มักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 300 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ  มีชื่อเสียงด้านการจัดการเรียนการสอนแบบ "เรียนจากปัญหา" (Problem-based learning) โดยคณะแพทยศาสตร์เริ่มนำวิธีนี้มาใช้นำร่องก่อนเมื่อปี ค.ศ. 1974 ก่อนที่คณะอื่นๆจะนำไปประยุกต์ตาม ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยมี 6 คณะด้วยกัน ได้แก่ คณะสุขภาพแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ คณะจิตวิทยาและประสาทวิทยา วิทยาลัยธุรกิจและเศรษฐศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์และสังคมวิทยา และคณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2013-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาดัตช์และภาษาอังกฤษ)
| ด ค กมหาวิทยาลัยในประเทศเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
 โกรนิงเงิน  เดลฟท์  ตเว็นเตอ  ติลบืร์ค  มาสทริชท์  ยูเทรกต์  รัดเบาด์ไนเมเคิน  ไลเดิน  วาเคอนิงเงิน  เสรีอัมสเตอร์ดัม  อัมสเตอร์ดัม  เอรัสมุสรอตเทอร์ดาม  ไอนด์โฮเฟิน
ฟรันส์ ฮัลส์

| ฟรันส์ ฮัลส์ |
| --- | --- |
ภาพคัดลอกภาพเหมือนตนเองของฟรันส์ ฮัลส์
เกิด: ประมาณ ค.ศ. 1582 แอนต์เวิร์ป แฟลนเดอส์ เนเธอร์แลนด์ของสเปน (ปัจจุบันอยู่ในเบลเยียม)
เสียชีวิต: 26 สิงหาคม ค.ศ. 1666 (83–84 ปี) ฮาร์เลม สาธารณรัฐดัตช์ (ปัจจุบันอยู่ในเนเธอร์แลนด์)
สัญชาติ: ดัตช์
ผลงานเด่น: หญิงสาวยิปซี (ค.ศ. 1628) แควาเลียร์ผู้หัวเราะ (ค.ศ. 1624) เด็กชายผู้หัวเราะ (ประมาณ ค.ศ. 1625)
ฟรันส์ ฮัลส์ (ดัตช์: Frans Hals; ประมาณ ค.ศ. 1582 – 26 สิงหาคม ค.ศ. 1666) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ฮัลส์มีชื่อเสียงในการเขียนภาพเหมือนและการใช้ฝีแปรงที่อิสระและเป็นผู้นำวิธีการเขียนที่มีชีวิตชีวามาสู่ศิลปะดัตช์ และเป็นผู้มีบทบาทในการวิวัฒนาการการเขียนภาพเหมือนของกลุ่มคนในคริสต์ศตวรรษที่ 17