stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นาโอมิ โอซากะ

| --- | --- |
โอซากะ ในยูเอสโอเพน 2020
ชื่อจริง: 大坂 なおみ
ประเทศ (กีฬา):  ญี่ปุ่น
ถิ่นพำนัก: เบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
วันเกิด:  (1997-10-16) ตุลาคม 16, 1997 (27 ปี) เขตชูโอ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง: 1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
เทิร์นโปร: กันยายน ค.ศ. 2013
การเล่น: มือขวา (two-handed backhand)
ผู้ฝึกสอน: วิม ฟิสเซตต์ (2020–)
เงินรางวัล: 19,735,032 ดอลลาร์สหรัฐ
เว็บไซต์ทางการ: naomiosaka.com
เดี่ยว
สถิติอาชีพ: 245–134 (64.6%)
รายการอาชีพที่ชนะ: 7
อันดับสูงสุด: No. 1 (28 มกราคม ค.ศ. 2019)
อันดับปัจจุบัน: No. 2 (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021)
ผลแกรนด์สแลมเดี่ยว
ออสเตรเลียนโอเพน: W (2019, 2021)
เฟรนช์โอเพน: 3R (2016, 2018, 2019)
วิมเบิลดัน: 3R (2017, 2018)
ยูเอสโอเพน: W (2018, 2020)
การแข่งขันอื่น ๆ
Tour Finals: RR (2018, 2019)
คู่
สถิติอาชีพ: 2–14 (12.5%)
รายการอาชีพที่ชนะ: 0
อันดับสูงสุด: No. 324 (3 เมษายน ค.ศ. 2017)
ผลแกรนด์สแลมคู่
ออสเตรเลียนโอเพน: 1R (2017)
เฟรนช์โอเพน: 2R (2016)
วิมเบิลดัน: 1R (2017)
ยูเอสโอเพน: 1R (2016, 2017)
การแข่งขันแบบทีม
Fed Cup: WG II PO (2018)
Hopman Cup: RR (2018)
อัปเดตล่าสุดเมื่อ: 9 มีนาคม ค.ศ. 2021
นาโอมิ โอซากะ (อังกฤษ: Naomi Osaka; ญี่ปุ่น: 大坂 なおみ; โรมาจิ: Ōsaka Naomi เกิดวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักเทนนิสอาชีพหญิงชาวญี่ปุ่น มือวางอันดับ 2 ของโลกคนปัจจุบัน และ เคยขึ้นสู่ตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ใน ค.ศ. 2019 โดยโอซากะถือเป็นผู้เล่นชาวเอเชียคนแรกที่สามารถครองตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของโลกได้ เธอเป็นเจ้าของตำแหน่งชนะเลิศรายการแกรนด์สแลมในประเภทหญิงเดี่ยวจำนวน 4 สมัย ได้แก่ ออสเตรเลียนโอเพน 2 สมัย (ค.ศ. 2019 และ 2021) และ ยูเอสโอเพน 2 สมัย (ค.ศ. 2018 และ 2020)
โอซากะเกิดที่ประเทศญี่ปุ่นโดยคุณพ่อของเธอเป็นชาวเฮติและคุณแม่เป็นชาวญี่ปุ่น โอซากะเติบโตและใช้ชีวิตที่สหรัฐอเมริกาตั้งแต่อายุ 3 ขวบเธอเริ่มโด่งดังในวงการเทนนิสหญิงเมื่ออายุ 16 ปี เมื่อเธอเอาชนะอดีตแชมป์ยูเอสโอเพน ซาแมนธา สโตเซอร์ ผู้เล่นออสเตรเลีย ในรายการเปิดตัวของเธอที่ WTA Tour ที่ Stanford Classic ปี 2014 สองปีต่อมา เธอเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศครั้งแรกในรายการที่ 2016 Pan Pacific Open ที่ประเทศญี่ปุ่นและขึ้นสู่มือวาง 50 อันดับแรกของโลกของการจัดอันดับของ WTA โอซากะคว้าตำแหน่งชนะเลิศรายการแรกอย่างเป็นทางการในปี 2018 ในรายการที่ อินเดียนเวลส์ สหรัฐอเมริกา ต่อมาในปีนั้น เธอเอาชนะแชมป์แกรนด์สแลม 23 สมัย เซเรนา วิลเลียมส์ ผู้เล่นระดับตำนานในรอบชิงชนะเลิศยูเอสโอเพนและทำสถิติเป็นนักเทนนิสชาวญี่ปุ่นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่คว้าตำแหน่งชนะเลิศรายการแกรนด์สแลมได้ และ เธอสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศรายการแกรนด์สแลมได้ 4 ปีติดต่อกันนับจากนั้น  (ค.ศ. 2018 - 2021)
โอซากะเป็นหนึ่งในนักกีฬาที่ทำรายได้มากที่สุดในโลก โดยได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 8 ในบรรดานักกีฬาทั่วโลกที่มีรายได้สูงที่สุดในปี 2020 และ เธอยังเป็นนักกีฬาหญิงที่ทำรายได้สูงสุดในปีนั้น โอซากะได้รับการยอมรับอย่างมากในฐานะนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชนนอกสนาม โดยได้แสดงการสนับสนุนขบวนการ Black Lives Matter เธอได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในนักกีฬาแห่งปีของ Sports Illustrated ประจำปี 2020  และ ยังได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในรายชื่อ 100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลกของนิตยสารไทม์ทั้งในปี 2019 และ 2020 นอกจากนี้ เธอยังได้รับรางวัลนักกีฬาหญิงแห่งปี (Laureus World Sportswoman) ในปี 2021 โอซากะมีรูปแบบการเล่นที่ดุดันด้วยลูกเสิร์ฟอันทรงพลังที่สามารถทำความเร็วได้ถึง 201 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (125 ไมล์ต่อชั่วโมง) และ ยังมีการตีที่หนักหน่วงในทุกพื้นที่ของสนาม
ประวัติในช่วงต้น

นาโอมิ โอซากะ เกิดในเขตชูโอ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นลูกสาวของ ทามากิ โอซากะ และ ลีโอนาร์ด ฟรองซัวส์ แม่ของเธอมาจากฮกไกโด และพ่อของเธอมาจากเฮติ เธอมีพี่สาวชื่อมารีซึ่งเคยเป็นนักเทนนิสอาชีพเช่นกัน เธอและพี่สาวใช้นามสกุลของแม่ด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติเนื่องจากครอบครัวอาศัยอยู่ในญี่ปุ่น พ่อและแม่ของโอซากะพบกันตอนที่พ่อของเธอไปเที่ยวฮกไกโดขณะที่เขาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
เมื่อโอซากะอายุได้ 3 ขวบ ครอบครัวของเธอได้ย้ายจากญี่ปุ่นมาอยู่ที่วัลเลย์สตรีม นิวยอร์ก บนเกาะลองเพื่ออาศัยอยู่กับปู่และย่าของเธอ พ่อของโอซากะได้รับแรงบันดาลใจให้สอนลูกสาวเล่นเทนนิสด้วยการดู วีนัส วิลเลียมส์ แข่งขันในรายการเฟรนช์โอเพนปี 1999 เขาพยายามเลียนแบบวิธีที่ Richard Williams (พ่อของวิลเลียมส์) ฝึกฝนลูกสาวของเขาให้กลายเป็นสองผู้เล่นที่เก่งที่สุดในโลก แม้จะไม่เคยเล่นกีฬานี้มาก่อน เขาเริ่มสอนนาโอมิและมารีเมื่อพวกเขาตั้งรกรากอยู่ในสหรัฐอเมริกา ในปี 2006 ครอบครัวของโอซากะย้ายไปฟลอริดาเมื่อนาโอมิอายุประมาณ 9 ขวบ เพื่อที่พวกเขาจะได้มีโอกาสฝึกฝนมากขึ้น โอซากะได้เข้าฝึกที่สถาบัน "Harold Solomon Tennis Academy"
แม้ว่าโอซากะจะเติบโตที่สหรัฐอเมริกา แต่แม่ของเธอตัดสินใจให้เธอและพี่สาวลงแข่งขันในนามทีมชาติญี่ปุ่น โดยแม่ของเธอกล่าวว่า "ฉันได้ตัดสินใจเรื่องนี้มาตั้งแต่ที่ทั้งคู่ยังเด็ก ฉันเป็นคนญี่ปุ่นและลูกสาวทั้งสองก้มีเลือดความเป็นญี่ปุ่นอยู่ในตัว" และ โอซากะก็รู้สึกมาตลอดว่าเธอคือคนญี่ปุ่น โดยสมาคมเทนนิสแห่งสหรัฐอเมริกา (USTA) เคยเสนอโอกาสใหโอซากะเข้ารับการฝึกฝนที่ศูนย์ฝึกแห่งชาติในโบคาเรตัน และ เสนอโอกาสให้เธอเป็นนักเทนนิสอาชีพในนามทีมชาติสหรัฐอเมริกาเมื่อเธออายุ 16 ปี แต่เธอปฏิเสธ นอกจากนี้เธอก็ยังไม่ลืมเชื้อสายเฮติของคุณพ่อ ซึ่งบ่อยครั้งเวลาได้ยินคนพูดว่าเธอเป็นนักเทนนิสชาวญี่ปุ่น เธอก็จะต้องรีบพูดเสริมต่อว่าเธอเป็นลูกครึ่งเฮติ-ญี่ปุ่น
ประวัติการเล่นอาชีพ

รายการแรกที่เธอลงแข่งขันคือ การแข่งขันดับเบิลยูทีเอ แบงค์ ออฟ เวสต์ คลาสสิค เมื่อปี 2014 โดยลงเล่นตั้งแต่รอบคัดเลือกจนสามารถผ่านเข้าสู่รอบเมน ดรอว์ (รอบแรก) และ เพียงแค่รายการแรกที่ลงแข่ง เธอก็สามารถสร้างชื่อเสียงได้ทันทีโดยการเอาชนะ ซาแมนธา สโตเซอร์ ซึ่งเป็นถึงแชมป์แกรนด์สแลม ยูเอสโอเพนปี 2011 ได้ในรอบนี้
จากนั้นเริ่มต้นปี 2016 เธอลงแข่งขันรายการแกรนด์สแลมแรกในชีวิตในรายการออสเตรเลียนโอเพน และ สามารถผ่านเข้าถึงรอบที่สาม ก่อนที่จะแพ้ให้กับ วิคตอเรีย อซาเรนกา ต่อมา ในช่วงเทศกาลคอร์ตดิน เธอสามารถผ่านเข้าถึงรอบที่สามในแกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพน
ในปี 2017 ชื่อเสียงเธอเริ่มโด่งดังยิ่งขึ้นในรายการยูเอสโอเพน โอซากะ ในวัย 19 ปี สามารถเอาชนะ แองเจลิค เคอร์เบอร์ แชมป์เก่าจากเยอรมนีได้ในรอบแรก ก่อนจะต้องหยุดเส้นทางที่รอบสาม เมื่อพ่ายต่อ คาเอีย คาเนปิ 1-2 เซต
ต่อมาในปี 2018 เธอสามารถก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในอาชีพนักเทนนิสของเธอในวัยเพียง 20 ปี เธอได้พบกับนักเทนนิสผู้เป็นต้นแบบในวัยเด็กของเธออย่าง เซเรนา วิลเลียมส์ โดยการพบกันครั้งนี้ เธอมี ซาสช่า บายิน อดีตโค้ชของเซรีน่ามาเป็นติวเตอร์ให้กับเธออีกด้วยและเธอก็สามารถเอาชนะ อดีตแชมป์แกรนด์ สแลม 23 สมัย ไปได้อย่างเหนือความคาดหมายพร้อมทั้งสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักเทนนิสชาวญี่ปุ่นคนแรกที่คว้าตำแหน่งชนะเลิศในรายการแกรนด์สแลมได้
โอซากะยังคงทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมอย่างต่อเนื่องในปี 2019 โดยในปีนี้เธอสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศแกรนด์สแลมได้อีกหนึ่งรายการ ในการแข่งขันออสเตรเลียนโอเพนในเดือนมกราคมโดยเอาชนะ เพทรา วิโทวา ได้ในรอบชิงชนะเลิศ และเธอยังสามารถขึ้นสู่ตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของโลกได้เป็นครั้งแรกในอาชีพในปีนี้และทำสถิติเป็นผู้เล่นชาวเอเชียคนแรกที่สามารถครองตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ได้
นิคโคโล ดา โทเล็นทิโน

| นิคโคโล ดา โทเล็นทิโน |
| --- | --- |
นิคโคโล ดา โทเล็นทิโนในภาพ “ยุทธการซานโรมาโน” โดยเพาโล อูเชลโล
เกิด: ราว ค.ศ. 1350
เสียชีวิต: 20 มีนาคม ค.ศ. 1435
สัญชาติ: อังกฤษ
อาชีพ: ทหารรับจ้างอิตาลี
ตำแหน่ง: ทหารรับจ้าง
ทหาร
นิคโคโล มอรุซซิ หรือที่รู้จักกันดีว่า นิคโคโล ดา โทเล็นทิโน (อังกฤษ: Niccolò da Tolentino หรือ Niccolò Mauruzzi) (ราว ค.ศ. 1350 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1435) เป็นทหารรับจ้างหรือคอนดตติเอเรชาวอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15
ดูเพิ่ม

ทหารรับจ้าง
นิทรรศการ

นิทรรศการ
นิทรรศการ (อังกฤษ: Exhibition)  คือ การจัดกิจกรรมทางการตลาด เพื่อนำเสนอข้อมูล ภาพ เสียง โดยมีกำหนดการ หลักการและเหตุผล วัตถุประสงค์ และหน่วยงานที่รับผิดชอบที่แน่นอน
นาตาลี-แจ๊สกี้

| นาตาลี & แจ๊สกี้ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป
ช่วงปี: พ.ศ. 2542–2545
ค่ายเพลง: อาร์เอส (เมโลดิก้า)

สมาชิก: นาตาลี เดวิส (นาตาลี)  จริยา แซราห์ แอชเวิร์ธ (แจ๊สกี้)

เว็บไซต์: แฟนเพจ Nathalie Jazky
นาตาลี & แจ๊สกี้ (อังกฤษ: Nathalie & Jazky) นักร้องดูโอชาวไทยภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น ประกอบสมาชิก ได้แก่ นาตาลี เดวิส และแจ๊สกี้ จริยา แซราห์ แอชเวิร์ธ มีผลงานเพลงกับทางค่ายสองชุดด้วยกัน โดยเป็นที่รู้จักจากเพลง สตรอว์เบอร์รี, แค่อยากให้เธอรู้, เจ็บนะ, ฝันเล็ก ๆ, เชื่อหมอก็พัก เชื่อรักก็ไป และยิ่งทุ่มยิ่งเจ็บ เป็นต้น
ประวัติ

นาตาลี & แจ๊สกี้ (อังกฤษ : Nathalie & Jazky) เป็นศิลปินดูโอ ภายใต้สังกัดอาร์เอสประกอบสมาชิกคือ นาตาลี เดวิส และจริยา แซร่าฮ์ แอชเวิร์ธ มีผลงานอัลบั้มสองชุดด้วยกัน โดยทั้งคู่เริ่มมีผลงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ซึ่งทั้งคู่มีวัยเพียง 12 ปี ประเดิมสู่อัลบั้มแรกชื่อว่า Nathalie & Jazky โดยมีเพลงฮิตหลายเพลง เช่น STRAWBERRY (สตรอว์เบอร์รี), แค่อยากให้เธอรู้, เจ็บนะ, ฝันเล็ก ๆ
ในปี พ.ศ. 2544 นาตาลี-แจ๊สกี้ก็ได้มีผลงานอัลบั้มชุดที่สองชื่ออัลบั้มว่า Fun Fever มีเพลงฮิตหลายเพลง เช่น เชื่อหมอก็พัก เชื่อรักก็ไป, ช่วยทำให้เสียใจ, ยิ่งทุ่มยิ่งเจ็บ, และรอเธอเปลี่ยนใจ ชึ่งผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของวง Nathalie & Jazky เพราะแจ๊สกี้ได้เดินทางไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ ซึ่งทำให้เหลือแค่นาตาลีเพียงคนเดียว
หลังจากแจ๊สกี้ได้เดินทางกลับมาประเทศไทย เธอได้มีผลงานถ่ายแบบเป็นผลงานชิ้นแรกหลังห่างหายวงการเพลงไปนานเกือบ 10 ปี
ปัจจุบัน นาตาลี เดวิส ยังคงมีผลงานในวงการบันเทิง โดยเฉพาะละครโทรทัศน์ ส่วน แจ๊สกี้ แอชเวิร์ธ ยังคงทำงานเกี่ยวกับวงการเพลงอยู่ในเมืองไทย
สมาชิก

| ชื่อ-นามสกุล | ชื่อเล่น | เชื้อชาติ | วันเกิด | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นาตาลี เดวิส | นาตาลี | ไทย-อังกฤษ - | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2530 (37 ปี) | นักร้องนำ, หน้าตาของวง |
| จริยา แซราห์ แอชเวิร์ธ | แจ๊สกี้ | ไทย-อังกฤษ - | 28 มิถุนายน พ.ศ. 2530 (37 ปี) | นักร้องนำ, หน้าตาของวง |
ผลงาน > อัลบั้มหลัก

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
Nathalie & Jazky ปี: พ.ศ. 2542  สังกัด: อาร์.เอส.:  STRAWBERRY  แค่อยากให้เธอรู้  เจ็บนะ  ประมาณอึ้ง  กลับเองก็ได้  ฝันเล็ก ๆ  กลัวพูดผิด  ติด  ปลอบใจสักคำ  ก็แย่สิคะ
Fun Fever ปี: 11 ธันวาคม พ.ศ. 2544  สังกัด: อาร์.เอส.:  เชื่อหมอก็พัก เชื่อรักก็ไป  ช่วยทำให้เสียใจ  ดาวบนผืนน้ำ  ยา  บ๊าย บาย  อันนี้ก็ไม่ทราบ  สองคนผู้โชคดี  ยิ่งทุ่มยิ่งเจ็บ  เลือกเอา  รอเธอเปลี่ยนใจ
ผลงาน > อัลบั้มพิเศษ

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
Girl's Story ปี: พ.ศ. 2545  สังกัด: อาร์.เอส.:  ช่วยทำให้เสียใจ  ทางโค้ง  เชื่อหมอก็พัก เชื่อรักก็ไป  ฝันเล็ก ๆ  ยิ่งทุ่มยิ่งเจ็บ  กลัวพูดผิด  แค่อยากให้เธอรู้  ดาวบนผืนน้ำ  สตรอว์เบอร์รี  เจ็บนะ  ไม่เคยรักเธอ แต่...  ประมาณอึ้ง
 RS Star﻿ Club (อัลบั้มพิเศษที่ไม่มีจำหน่าย) ปี: พ.ศ. 2544  สังกัด: อาร์เอส  วันวางแผงอัลบั้ม: อัลบั้มนี้ไม่มีจำหน่ายเฉพาะสมาชิกRS Star﻿ Clubเท่านั้น:  แรงบันดาลใจ
 THE CELEBRATION 2  ปี: พ.ศ. 2544  สังกัด: อาร์เอส  วันวางแผงอัลบั้ม: พ.ศ. 2544:  จากฉันถึงเธอ (ร่วมร้อง : แนนซี่ นันทพร)
 Double Best Karaoke : Nathalie & Jazky + Giant ปี: พ.ศ. 2545  สังกัด: อาร์.เอส.:  ช่วยทำให้เสียใจ / Nathalie & Jazky  แค่อยากให้เธอรู้ / Nathalie & Jazky  เชื่อหมอก็พัก เชื่อรักก็ไป / Nathalie & Jazky  ยิ่งทุ่มยิ่งเจ็บ / Nathalie & Jazky  ฝันเล็ก ๆ / Nathalie & Jazky  ดาวบนผืนน้ำ / Nathalie & Jazky  เจ็บนะ / Nathalie & Jazky  เจ็บแปลบ / Giant  รสปูอัด / Giant  เจ้าชาย เจ้าหญิง / Giant  กรี๊ด / Giant  โปรดอยู่ในความสนุก / Giant  เธอคงไม่โกรธ / Giant  ขอร้อง / Giant
ผลงาน > มิวสิควิดีโอ

VIRUS เจอาร์-วอย (2541) (แจ๊สกี้)
ล้น เจอาร์-วอย (2541) (นาตาลี)
เจ็บนะ (2542)
ยิ้งทุ่ม...ยิ่งเจ็บ (2544)
STRAWBERRY (2542)
แค่อยากให้เธอรู้ (2542)
ช่วยทำให้เสียใจ (2544)
ผลงาน > คอนเสิร์ต

RS MEETING CONCERT TEENLENIUM (2543)
RS THE CELEBRATION CONCERT (2544)
RS MEETING CONCERT STAR MISSION มันส์หลุดโลก (22 ธันวาคม 2544)
แหล่งข้อมูลอื่น

JAZKY !!
สถานีย่อยดนตรี
นางรูธ 3

หนังสือนางรูธบทที่ 3
| นางรูธ 3 |
| --- | --- |
← นางรูธ 2นางรูธ 4 →
ม้วนหนังสือเขียนด้วยมือของหนังสือนางรูธโดยอาลักษณ์ Elihu Shannon แห่ง Kibbutz Saad, อิสราเอล (ราว ค.ศ. 2005)
หนังสือ: หนังสือนางรูธ
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: Five Megillot
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 2
หมวดหมู่: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 8
นางรูธ 3 (อังกฤษ: Ruth 3) เป็นบทที่ 3 ของหนังสือนางรูธในคัมภีร์ฮีบรูของพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเคทูวีม (ข้อเขียน) บทที่ 3 ของหนังสือนางรูธประกอบด้วยเรื่องราวที่รูธนอนลงที่เท้าของโบอาสตามคำแนะนำของนาโอมี (นางรูธ 3:1-7) โบอาสชมเชยสิ่งที่รูธทำและตอบรับสิทธิของญาติโดยบอกรูธว่ายังมีญาติสนิทอีกคนซึ่งตนจะเสนอให้ไถ่ถอนให้รูธ หากญาติคนนั้นปฏิเสธ โบอาสจะไถ่ถอนให้รูธเอง (นางรูธ 3:8-13) โบอาสส่งรูธกลับบ้านพร้อมด้วยข้าวบาร์เลย​์ 6 ทะนานหรือประมาณ 20 กิโลกรัม (นางรูธ 3:14-18)
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 18 วรรค
ต้นฉบับ > รูปแบบของต้นฉบับ

บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูเป็น Masoretic Text ได้แก่ Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) และ Codex Leningradensis (ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 2Q16 (2QRutha; ราว ค.ศ. 50) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 1‑2, 4‑8และ 2Q17 (2QRuthb; ราว 50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 13‑18โดยมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยจาก Masoretic Text
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของเซปทัวจินต์ ได้แก่
There is also a translation into Koine Greek known as the Septuagint, made in the last few centuries BC. Extant ancient manuscripts of the Septuagint version include Codex Vaticanus (B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และ Codex Alexandrinus (A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
วรรค 2

[นาโอมีพูดกับรูธ:]
วรรค 4

[นาโอมีพูดกับรูธ:]
วรรค 7

"เปิดผ้าคลุมเท้าของท่านขึ้น และนอนลง": ดูนางรูธ 3:4
วรรค 8

"พลิกตัว": - กล่าวให้ชัดเจนคือเป็นการ "โน้มตัวไปข้างหน้า" เพื่อดํูว่ามีอะไรอยู่ที่เท้าของเขา คำเดียวกันนี้แปลเป็นคำว่า "จับ" ใน ผู้วินิจฉับ 16:29
วรรค 13

[โบอาสพูดกับรูธ:]
ดูเพิ่ม

การแต่งงานเพื่อสืบสกุลพี่น้อง
ข้าวบาร์เลย์
นาโอมี
โบอาส
ผู้ไถ่ถอน
รูธ
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เฉลยธรรมบัญญัติ 4, เฉลยธรรมบัญญัติ 6, เฉลยธรรมบัญญัติ 10, เฉลยธรรมบัญญัติ 25, นางรูธ 1, นางรูธ 2
บรรณานุกรม

Collins, John J. (2014). Introduction to the Hebrew Scriptures. Fortress Press. ISBN 9781451469233.
Emmerson, Grace I. (2007). "11. Ruth".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 192–195. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0300188271.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Ruth 3 Hebrew with Parallel English เก็บถาวร 2023-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ruth 3 Hebrew with Rashi's Commentary
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Ruth 3 English Translation with Parallel Latin Vulgate เก็บถาวร 2019-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นางรูธ 3. YouVersion
| ด ค กหนังสือนางรูธ |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  นางรูธ 1  2  3  4 
สถานที่:  เบธเลเฮมในยูดาห์  โมอับ 
บุคคล:  คิลิโอน  เจสซี  ดาวิด  ทามาร์  นาโชน  นาโอมี  โบอาส  เปเรศ  มาห์โลน  ยูดาห์  ราเชล  ราม  รูธ  เลอาห์  สัลโมน  อัมมีนาดับ  เอลีเมเลค  โอเบด  โอรปาห์  เฮชโรน 
ศัพท์:  การแต่งงานเพื่อสืบสกุลพี่น้อง  ผู้ไถ่ถอน  ผู้วินิจฉัย 
ในงานศิลปะ:  โบอาสและรูธ (จิตกรรมของแร็มบรันต์)  นาโอมิและรูธ (คันตาตา)  The Story of Ruth (ภาพยนตร์)  The Book of Ruth: Journey of Faith (ภาพยนตร์) 
ดูเพิ่ม:  Ruth Rabbah  สุสานเจสซีและรูธ 
← หนังสือผู้วินิจฉัย (บทที่ 21) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์     หนังสือเพลงซาโลมอน (บทที่ 8) ในคัมภีร์ฮีบรูหนังสือซามูเอล (1 ซามูเอล 1) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์       หนังสือเพลงคร่ำครวญ (บทที่ 1) ในคัมภีร์ฮีบรู →
ภาพวาดคัมภีร์ไบเบิลของรูธ 3: นาโอมีพูดกับรูธ ภาพโดย Jim Padgett วาดให้ Sweet Publishing (ค.ศ. 1984)
ภาพวาดคัมภีร์ไบเบิลของรูธ 3 โดย Jim Padgett วาดให้ Sweet Publishing (ค.ศ. 1984)
โบอาสและรูธ ภาพวาดคัมภีร์ไบเบิลของรูธ 3 โดย Jim Padgett วาดให้ Sweet Publishing (ค.ศ. 1984)
นิกโทเจน

| --- | --- |
หมู่: 15
คาบ: 
2: 7 N
3: 15 P
4: 33 As
5: 51 Sb
6: 83 Bi
7: 115 Mc
ธาตุหมู่ไนโตรเจน หรือ นิโคเจน หรือ นิกโทเจน (อังกฤษ: Nitrogen group หรือ pnicogens หรือ pnictogens) คืออนุกรมเคมีของธาตุเคมีในหมู่ 15 ของตารางธาตุ ที่มีจำนวนอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอมเท่ากับ 5  โดยอิเล็กตรอน 2 ตัวอยู่ในวงโคจรย่อยเอส (s subshell) อีก 3 ตัวอยู่ในวงโคจรย่อยพี (p subshell) ดังนั้นธาตุเหล่านี้จึงมีอิเล็กตรอน 3 ตัวอยู่ในวงโคจรนอกสุด และ 3 ตัว ในภาวะที่อะตอมไม่อยู่ในระดับไอโอไนส์ (non-ionized state) สารประกอบของธาตุเหล่านี้ เรียกว่า นิกไทด์ (pnictides)
องค์ประกอบ

ธาตุหมู่ไนโตรเจน ประกอบด้วย
ไนโตรเจน (N)
ฟอสฟอรัส (P)
สารหนู (As)
พลวง (Sb)
บิสมัท (Bi)
มอสโกเวียม (Mc)
นางงามนานาชาติ 2012

| นางงามนานาชาติ 2012 |
| --- | --- |
นางงามนานาชาติ 2012 อิคุมิ โยะชิมัตซึ
วันที่: 21 ตุลาคม 2012
ศิลปินรับเชิญ: เรียวโกะ ซุนะคะวะ โตชิโระ โกอุโระเบะ
สถานที่จัด: Okinawa Prefectural Budokan Arena Building นาฮะ โอกินาวะ ญี่ปุ่น
ถ่ายทอดทาง: UStream (เว็บแคสท์)
เข้าร่วมประกวด: 69
ผ่านเข้ารอบ: 15
เข้าร่วมครั้งแรก: แคเมอรูน ยิบรอลตาร์ เฮติ นามิเบีย หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา
กลับมาเข้าร่วม: อาร์เจนตินา แคนาดา กาบอง อิสราเอล มอริเชียส เมียนมาร์ นิการากัว ศรีลังกา ซูรินาม สหราชอาณาจักร
ผู้ชนะเลิศ: อิคุมิ โยะชิมัตซึ    ญี่ปุ่น
นางงามมิตรภาพ: แอมีคชา ดิลแชนด์    มอริเชียส
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม: นิโคล เบลาสเกซ    ฮอนดูรัส
ขวัญใจช่างภาพ: อิคุมิ โยะชิมัตซึ    ญี่ปุ่น
← 20112013 →
นางงามนานาชาติ 2012 (อังกฤษ: Miss International 2012) เป็นการจัดประกวดนางงามนานาชาติครั้งที่ 52 กำหนดจัดในวันที่ 21 ตุลาคม 2012 ณ โอกินาวะ ญี่ปุ่น มาเรีย เฟร์นันดา คอร์เนโจ นางงามนานาชาติ 2011 จากเอกวาดอร์ ได้สวมมงกุฎแก่อิคุมิ โยะชิมัตซึ จากญี่ปุ่น เป็นผู้ครองตำแหน่งคนใหม่
โยะชิมัตซึถูกปลดตำแหน่งก่อนที่เธอจะหมดวาระ แต่เธอก็ไม่ได้ถูกแทนที่ด้วยเธอได้รับคำสั่งจากสมาคมวัฒนธรรมระหว่างประเทศ (Miss International organizer) ให้ข้ามไปที่พิธีการสืบทอดตำแหน่งและ "เล่นป่วยและปิด" ออกจากความกลัวเรื่องอื้อฉาว
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามนานาชาติ 2012:   ญี่ปุ่น – Ikumi Yoshimatsu
รองอันดับ 1:   ฟินแลนด์ – Viivi Suominen
รองอันดับ 2:   ศรีลังกา – Madusha Mayadunne
รองอันดับ 3:   สาธารณรัฐโดมินิกัน – Melody Mir
รองอันดับ 4:   ปารากวัย – Nicole Huber
15 คนสุดท้าย:   บราซิล – Rafaela Butarelli   โคลอมเบีย – Melissa Varón   เฮติ – Anedie Azael   อินเดีย – Rochelle Rao   เม็กซิโก – Jessica García Formenti   นามิเบีย – Paulina Malulu   ฟิลิปปินส์ – Nicole Schmitz   สหราชอาณาจักร – Alize Lily Mounter   สหรัฐ – Amanda Renee Delgado   เวเนซุเอลา – Blanca Aljibes
ผลการประกวด > รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามมิตรภาพ:   มอริเชียส – แอมีคชา ดิลแชนด์
ขวัญใจช่างภาพ:   ญี่ปุ่น – อิคุมิ โยะชิมัตซึ
มิสทาเลนต์:   รัสเซีย – อีกาเตรีนา เมกลินสกายอา
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   ฮอนดูรัส – นิโคล เบลาสเกซ
มิสอินเทอร์เน็ต:   พม่า – นาง คิน เซย์ ยาร์
มิสเจโอไอซีเอฟพี:   เฮติ – แอนดี อาซาเอล
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  1.  โคลอมเบีย 2.  บราซิล 3.  ญี่ปุ่น 4.  ศรีลังกา 5.  ฟินแลนด์ |  6.  นามิเบีย 7.  เวเนซุเอลา 8.  บริเตนใหญ่ 9.  สหรัฐ 10.  สาธารณรัฐโดมินิกัน |  11.  ฟิลิปปินส์ 12.  ปารากวัย 13.  เม็กซิโก 14.  อินเดีย 15.  เฮติ   |
แหล่งข้อมูลอื่น

Miss International official website
| ด ค กนางงามนานาชาติ |
| --- | --- |
 1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969 
 1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979 
 1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989 
 1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999 
 2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009 
 2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023 
 รายนาม  รองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ  คอนติเนนตัลควีนส์  ประเทศ
นิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่

| นิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่ อุตสาหกรรมแห่งปวงประชาชาติ |
| --- | --- |
นิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่ 1851
ภาพรวม
ระดับ BIE: นิทรรศการโลก
หมวดหมู่: มหกรรมประวัติศาสตร์
ชื่อ: นิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่ อุตสาหกรรมแห่งปวงประชาชาติ
อาคาร: คริสตัลพาเลซ
พื้นที่: 10.4 ha (26 เอเคอร์)
สิ่งประดิษฐ์: โทรเลข, ยางคงรูป
ผู้เข้าชม: 6,039,722
ที่จัดงาน
ประเทศผู้จัด: สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
เมืองเจ้าภาพ: ลอนดอน
สถานที่จัดงาน: ไฮด์พาร์ก
พิกัด: 51°30′11″N 0°10′12″W﻿ / ﻿51.50306°N 0.17000°W﻿ / 51.50306; -0.17000
ลำดับเวลา
เริ่มต้น: 000000001851-05-01-00001 พฤษภาคม 1851 – 000000001851-10-15-000015 ตุลาคม 1851 (5 เดือน 2 สัปดาห์)
สิ้นสุด: 000000001851-10-15-000015 ตุลาคม 1851
นิทรรศการโลก
ถัดไป: Exposition Universelle ที่ ปารีส
นิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่ (อังกฤษ: The Great Exhibition) เป็นงานนิทรรศการสิ่งประดิษฐ์และอุตสาหกรรมจากทั่วโลก นิทรรศการนี้จัดในปี พ.ศ. 2394 ในสมัยสมเด็จพระนางเจ้าวิกตอเรีย โดยเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามีพระสวามีของพระราชินีนาถวิกตอเรีย เป็นต้นคิดงานนิทรรศการนี้ขึ้นมา นิทรรศการ จัดขึ้นในคริสตัลพาเลซ ที่ไฮด์ปาร์ค ลอนดอน การก่อสร้างใช้เวลา 15 เดือน งานในครั้งนี้ทำให้ประเทศอังกฤษได้รับงบประมาณถึง 186,000 ปอนด์สเตอร์ลิง และมีผู้เข้าชมไม่ต่ำกว่าหกล้านคน นิทรรศการ จัดขึ้นในเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม
นิทรรศการสิ่งประดิษฐ์และอุตสาหกรรม พ.ศ. 2394 นี้ถือว่าเป็นงานเวิลด์ เอ็กซ์โปครั้งแรกของโลก
ภาพทางเข้านิทรรศการในคริสตัลพาเลซ
นิค เซียนทอย

| นิค เซียนทอย |
| --- | --- |
เกิด: นิค กุยยาโน  Nic Quijano 21 ตุลาคม พ.ศ. 2512
นิค เซียนทอย หรือ นิค กุยยาโน (อังกฤษ: Nick Caintoy) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2512 สถิติการชก 45 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 11) เสมอ 4 แพ้ 22
ประวัติ

เซียนทอยขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค แดนนี่ เอสลอบ ยก 3 จากนั้น ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชนะน็อค ลีโอ รามิเรซ ยก 5 เมื่อ พ.ศ. 2533 และชนะฟาล์ว โรแลนโด ทูยูกอน เมื่อ พ.ศ. 2537 เซียนทอยเดินทางมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้น็อค สุรชัย แสงมรกต ยก 6 จากนั้นได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2538 แพ้น็อค สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ยก 9 หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จแล้ว เซียนทอยชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ และยังเดินทางมาชกในไทยหลายครั้ง คือ พ.ศ. 2538 มาชกแพ้คะแนน ถ้ำเพชร เอ็ม 100 แพ้น็อค พรชัย ศิษย์พระพรหม ยก 5 ใน พ.ศ. 2539 มาชกแพ้คะแนน เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์ และแพ้น็อค พะเนียง พูนธรัตน์ ยก 1 เซียนทอยขึ้นชกแพ้น็อค จอห์น เมดิน่า ยก 4 เมื่อ พ.ศ. 2540 แล้วหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกเมื่อ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2542 แพ้น็อค โรเจอร์ กาลิเซีย ยก 2 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 29 เมษายน 2538 แพ้น็อค สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ยก 9 ที่ เพชรบุรี
นิก โพเวลล์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  นิโคลาส เอดวาร์ด "นิก" โพเวลล์
วันเกิด:   (1994-03-23) 23 มีนาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  ครูว์, ประเทศอังกฤษ
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สต็อคพอร์ต เคาน์ตี
หมายเลข:  11
สโมสรเยาวชน
1999–2010:  ครูว์อเล็กซานดรา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2010–2012 |  ครูว์อเล็กซานดรา |  55 |  (14) |
| 2012–2016 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  3 |  (1) |
| 2013–2014 |  → วีแกนแอธเลติก (ยืมตัว) |  32 |  (7) |
| 2014–2015 |  → เลสเตอร์ซิตี (ยืมตัว) |  3 |  (0) |
| 2016 |  → ฮัลล์ซิตี (ยืมตัว) |  3 |  (0) |
| 2016–2019 |  วีแกน แอทเลติก |  92 |  (29) |
| 2019–2023 |  สโตกซิตี |  111 |  (27) |
| 2023– |  สต็อคพอร์ต เคาน์ตี |  32 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 2009–2010 |  อังกฤษ ยู16 |  7 |  (1) |
| 2010–2011 |  อังกฤษ ยู17 |  17 |  (5) |
| 2012–2013 |  อังกฤษ ยู18 |  1 |  (0) |
| 2012–2013 |  อังกฤษ ยู19 |  2 |  (1) |
| 2012–2013 |  อังกฤษ ยู21 |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 13:59, 14 สิงหาคม 2021 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 10:25, 2 พฤศจิกายน 2014 (UTC)
นิโคลาส เอดวาร์ด "นิก" โพเวลล์ (อังกฤษ: Nicholas Edward "Nick" Powell) เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2537 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นในตำแหน่งกองกลาง ลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปีจนถึงทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี เริ่มต้นเล่นให้กับครูว์อเล็กซานดรา หลังจากนั้นย้ายมาเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เมื่อปี ค.ศ. 2012 ปัจจุบันเล่นให้กับสต็อคพอร์ต เคาน์ตี
สถิติสโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ฟุตบอลถ้วย> ลงเล่น | ฟุตบอลถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | รายการอื่น ๆ> ลงเล่น | รายการอื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ครูว์อเล็กซานดรา | 2010–11 | 17 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | – | – | 1 | 0 | 19 | 0 |
| ครูว์อเล็กซานดรา | 2011–12 | 38 | 14 | 1 | 0 | 1 | 0 | – | – | 5 | 2 | 45 | 16 |
| ครูว์อเล็กซานดรา | รวม | 55 | 14 | 2 | 0 | 1 | 0 | – | – | 6 | 2 | 64 | 16 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2012–13 | 2 | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | – | – | 6 | 1 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2013–14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2014–15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | – | 1 | 0 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2015–16 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | – | – | 2 | 0 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | รวม | 3 | 1 | 0 | 0 | 3 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 9 | 1 |
| วีแกนแอธเลติก (ยืมตัว) | 2013–14 | 32 | 7 | 3 | 2 | 1 | 0 | 6 | 3 | – | – | 42 | 12 |
| เลสเตอร์ซิตี (ยืมตัว) | 2014–15 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 3 | 0 |
| ฮัลล์ซิตี (ยืมตัว) | 2015–16 | 3 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 5 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 95 | 22 | 7 | 2 | 5 | 0 | 9 | 3 | 6 | 2 | 122 | 29 |