stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลรุ่งระวี
ประชากร

พื้นที่ตำบลรุ่งระวีประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 15 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 8,312 คน แบ่งเป็นชาย 4,212 คน หญิง 4,100 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในอำเภอน้ำเกลี้ยง
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563  | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 | พ> ศ. 2559 | พ> ศ. 2558 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หนองพะแนง | 1,135 | 1,128 | 1,114 | 1,108 | 1,111 | 1,103 | 1,094 |
| รุ่งเหนือ | 846 | 827 | 832 | 819 | 820 | 809 | 796 |
| หนองแคน | 697 | 683 | 681 | 699 | 687 | 691 | 688 |
| สบาย (หมู่ 2) | 692 | 680 | 684 | 673 | 669 | 666 | 675 |
| รุ่ง | 608 | 611 | 618 | 622 | 615 | 615 | 608 |
| หนองสบาย | 590 | 588 | 591 | 579 | 586 | 589 | 573 |
| สบายเหนือ | 571 | 584 | 588 | 590 | 592 | 580 | 579 |
| หนองแลง | 562 | 553 | 546 | 543 | 542 | 539 | 526 |
| โนนงาม | 535 | 535 | 541 | 529 | 527 | 514 | 507 |
| หนองระไง | 503 | 505 | 505 | 502 | 505 | 505 | 499 |
| โนนไชยงาม | 464 | 462 | 454 | 456 | 451 | 455 | 448 |
| สบายใต้ | 356 | 361 | 361 | 369 | 380 | 380 | 389 |
| โนนโพธิ์ | 285 | 288 | 288 | 290 | 287 | 284 | 284 |
| กลาง | 244 | 243 | 242 | 240 | 240 | 238 | 235 |
| สบาย (หมู่ 3) | 224 | 226 | 229 | 228 | 232 | 231 | 232 |
| รวม | 8,312 | 8,274 | 8,274 | 8,247 | 8,244 | 8,199 | 8,133 |
สถานที่สำคัญ > สถานีวนวัฒนวิจัยห้วยทา

ตั้งอยู่ที่พื้นที่หมู่ 5 บ้านหนองพะแนง ตำบลรุ่งระวี อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าสนละเอาะ สังกัดองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ (อ.อ.ป.) สำนักการป่าชุมชน กรมป่าไม้ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กับหน่วยป้องกันรักษาที่ ศก.5 (ห้วยขะยุง - หนองม่วง) เป็นป่าสนสองใบบริเวณที่ราบผืนสุดท้ายของจังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่รับผิดชอบ 800 ไร่ โดยกระทรวงมหาดไทยได้ยกพื้นที่ป่าสน ในท้องที่ตำบลตำแย ตำบลละเอาะ ตำบลน้ำเกลี้ยง อำเภอกันทรารมย์ และตำบลตูม ตำบลศรีแก้ว อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ ให้เป็นป่าคุ้มครอง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2491 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 14 ธันวาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาได้มีประกาศกฎกระทรวง ฉบับที่ 423 (พ.ศ. 2512) ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 ได้ยกพื้นที่ป่าสน ในท้องที่ ตำบลละเอาะ ตำบลน้ำเกลี้ยง อำเภอกันทรารมย์ ตำบลตำแย อำเภอเมืองศรีสะเกษ และตำบลตูม ตำบลศรีแก้ว อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ ให้เป็นพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2512 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 27 พฤษภาคม ปีเดียวกัน เนื่องจากป่าแห่งนี้มีไม้ยาง ไม้กระบาก ไม้พะยอม ไม้ประดู่ ไม้พะยุง ไม้ตะเคียน ไม้สน และไม้ชนิดอื่นซึ่งมีค่าจำนวนมาก และมีของป่ากับทรัพยากรธรรมชาติอื่นด้วย สมควรกำหนดให้เป็นป่าสงวนแห่งชาติ เพื่อรักษาสภาพป่า ไม้ ของป่า และทรัพยากรธรรมชาติอื่นไว้
การเดินทางไปสถานีวนวัฒนวิจัยห้วยทานี้ สามารถเดินทางจากจังหวัดศรีสะเกษ ไปตามทางหลวงหมายเลข 221 จังหวัดศรีสะเกษ ไปอำเภอกันทรลักษ์ ตรงกิโลเมตรที่ 28 - 29 ก็จะถึงสถานีวนวัฒนวิจัยห้วยทา ถนนหลวงจะผ่านพื้นที่สถานีวนวัฒนวิจัยห้วยทา ที่ทำการสถานีห่างจากถนนใหญ่เพียง 200 เมตรเท่านั้น ปัจจุบันมีเส้นทางเดินชมพื้นที่ป่าสนสองใบที่ราบ ซึ่งเป็นพื้นที่อนุรักษ์ มีข้อมูลของพันธุ์ไม้ต่างๆ ให้ศึกษา และมีสวนสาธารณะเจริญจิต ตั้งอยู่ภายในพื้นที่สถานีวนวัฒนวิจัยห้วยทา
บริเวณสามแยกหมู่บ้านสบาย ตำบลรุ่งระวี ซึ่งเป็นทางแยกไปตัวอำเภอน้ำเกลี้ยง รวมถึงอำเภอกันทรารมย์ อำเภอศรีรัตนะ และอำเภอเบญจลักษ์
ต้นสนสองใบอยู่ภายในพื้นที่สถานีวนวัฒนวิจัยห้วยทา ตำบลรุ่งระวี ซึ่งเป็นป่าสนที่มีอายุมากกว่า 200 ปี
บ้านเมือง

| --- | --- |
เข้มข้น ครบเครื่อง เรื่องข่าว
ประเภท: หนังสือพิมพ์รายวัน
รูปแบบ: หนังสือพิมพ์มวลชน (Mass Newspaper)
เจ้าของ: บริษัท นวกิจบ้านเมือง จำกัด บริษัท บ้านเมืองการพิมพ์ จำกัด
บรรณาธิการบริหาร: ไม่มีข้อมูล
ก่อตั้งเมื่อ: 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2515
ภาษา: ภาษาไทย
ฉบับสุดท้าย: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2559 (44 ปี)
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 1 ซอยปลื้มมณี ซอยวิภาวดีรังสิต 38 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
เว็บไซต์: www.banmuang.co.th
บ้านเมือง เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทย เสนอข่าวทั่วไป มีรูปนกคาบข่าวอยู่บนตัวหนังสือ บ้านเมือง สีแดงเป็นสัญลักษณ์ ปัจจุบันบ้านเมือง ได้ยุติการผลิตและจำหน่ายหนังสือพิมพ์ไปแล้ว โดยฉบับสุดท้ายคือฉบับวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2559 และเหลือเพียงแค่การเผยแพร่ข่าวผ่านทางเว็บไซต์เพียงอย่างเดียว ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560
ประวัติ

หนังสือพิมพ์บ้านเมือง ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 โดยมี บริษัท บ้านเมืองการพิมพ์ จำกัด ที่มาจากการรวมตัวกัน ของนักหนังสือพิมพ์ และนักธุรกิจกลุ่มหนึ่ง ซึ่งบริษัทฯ มีมติให้ วิจารณ์ ภุกพิบูลย์ เป็นผู้อำนวยการหนังสือพิมพ์ และ มานะ แพร่พันธุ์ อดีตบรรณาธิการหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย ซึ่งเป็นบุตรชายของ "ยาขอบ" (นักประพันธ์เรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ) เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ ส่วนตัวหนังสือพิมพ์ในยุคแรกนั้น พิมพ์สีขาวดำ ด้วยระบบออฟเซต ฉบับละ 16 หน้า ราคา 1.00 บาท
ต่อมาหนังสือพิมพ์บ้านเมือง ได้พัฒนารูปแบบ และเนื้อหาสาระด้วยการพิมพ์ในระบบออฟเซตสี่สี ฉบับละ 20 หน้า ราคา 10.00 บาท แบ่งออกเป็นสามส่วนคือ ข่าวทั่วไป ข่าวกีฬา และข่าวบันเทิง เพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการอ่านของผู้อ่านหลายคนพร้อมกัน และตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2543 หนังสือพิมพ์บ้านเมือง อยู่ภายใต้การบริหารงานของคณะกรรมการ บริษัท นวกิจบ้านเมือง จำกัด
ปัจจุบัน หนังสือพิมพ์บ้านเมือง ได้ยุติการพิมพ์แล้ว คงเหลือแต่การนำเสนอข่าวทางเว็บไซต์เท่านั้น
ประวัติ > ลักษณะเด่น

หนังสือพิมพ์บ้านเมือง เป็นฉบับแรกที่เปิดรับโฆษณาย่อย ในชื่อ ตลาดบ้านเมือง เพื่อเป็นสื่อกลางในการซื้อขายสินค้า และบริการต่างๆ หรือประกาศรับสมัครงาน เป็นต้น อีกทั้งยังเป็นฉบับแรกที่เปิดหน้ารวมสาระความรู้ การ์ตูน และเกมสำหรับเยาวชน ในชื่อ หน้านี้ของคุณหนู อีกด้วย
ประวัติ > เกียรติยศ

พ.ศ. 2518 - รางวัลหนังสือพิมพ์ดีเด่นสำหรับเยาวชน จากสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2535 - รางวัลบทบรรณาธิการดีเด่น จากสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2540 - รางวัลภาพข่าวยอดเยี่ยม จากสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2544 - รางวัลชนะเลิศพาดหัวข่าวสร้างสรรค์ยอดเยี่ยม โล่พระราชทาน ภปร ทองคำ จากสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ร่วมกับมูลนิธิธนาคารกรุงเทพ
ปอกเปลือกราชการ ซื้อเก้าอี้ ปีหนึ่งกว่าหมื่นล้าน
พ.ศ. 2545 - รางวัลชนะเลิศพาดหัวข่าวสร้างสรรค์ยอดเยี่ยม โล่พระราชทาน ภปร ทองคำ จากสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ทรงห่วงใยมหันตภัยร้าย ยาเสพติดทวีความรุนแรง
พ.ศ. 2546 - รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 พาดหัวข่าวสร้างสรรค์ยอดเยี่ยม โล่พระราชทาน ภปร ทองคำ จากสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ทรงเตือนนายกฯ คิดพอเพียง อย่าเห่อ-อย่าลอย
พ.ศ. 2548 - รางวัลองค์กรที่เผยแพร่ความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอันเป็นประโยชน์ต่อสังคม จากกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
พ.ศ. 2548 - รางวัลองค์กรส่งเสริมกิจกรรมเยาวชนกับการอนุรักษ์พลังงาน จากกระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงพลังงาน
เกร็ด

หนังสือพิมพ์บ้านเมืองเคยจัดงานประกาศผลและมอบรางวัลทีวีตุ๊กตาทองมหาชน ให้กับผู้แสดงผลงานทางสื่อโทรทัศน์จากการตัดสินของประชาชนที่ส่งจดหมายเข้ามา  โดยเริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 และสิ้นสุดในปี พ.ศ. 2525
ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2560 หนังสือพิมพ์บ้านเมือง จะเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารผ่านทางเว็บไซต์ของหนังสือพิมพ์เองเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

บ้านเมือง เก็บถาวร 2005-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
รายวัน:  สยามรัฐ  ไทยรัฐ  เดลินิวส์  แนวหน้า  ข่าวสด  เอเอสทีวีผู้จัดการ  มติชน  ไทยโพสต์  พิมพ์ไทย 
ธุรกิจ:  ประชาชาติธุรกิจ  ฐานเศรษฐกิจ  กรุงเทพธุรกิจ  ข่าวหุ้นธุรกิจ  ทันหุ้น  สยามธุรกิจ  ดอกเบี้ยธุรกิจ  ยวดยาน 
กีฬา:  สตาร์ซอคเก้อร์รายวัน  สยามกีฬารายวัน  สปอร์ตพูล  สปอร์ตแมน  ฟุตบอลพูลฉบับตลาดลูกหนัง  มวยสยาม มวยเด็ด 
ท้องถิ่น:  พุทธสาสนา  ไทยนิวส์  เชียงใหม่นิวส์  โฟกัสภาคใต้  สมิหลาไทมส์  เสียงใต้  ทางไท  ปราการนิวส์  นิวส์ทูเดย์  ชลบุรีนิวส์  บรรพตนิวส์ 
ภาษาอังกฤษ:  บางกอกโพสต์  เดอะเนชั่น 
ภาษาจีน:  ตงฮั้วยิดเป้า  ซิงเสียนเยอะเป้า  จีนสากล  เกียฮั้วตงง้วน (ศิรินคร)  ซิงจงเอี๋ยน  เอเชียนิวส์ไทม์ 
ภาษาญี่ปุ่น:  บางกอกชูโฮ 
ออนไลน์:  สยามรัฐ  ไทยรัฐ  เดลินิวส์  แนวหน้า  ข่าวสด  มติชน  ประชาไท  ประชาธรรม  บ้านเมือง  โลกวันนี้  ผู้จัดการออนไลน์  คมชัดลึก  ประชาชาติธุรกิจออนไลน์ 
ในอดีต:  บางกอกรีคอเดอ  ไทย  กรุงเทพเดลิเมล์  ดรุโณวาท  ข่าวราชการ (ค็อต)  จีนโนสยามวารศัพท์  สยามออบเซิร์ฟเวอร์  ประชาชาติรายวัน  ดาวสยาม  เจ้าพระยา  สยามโพสต์  สื่อธุรกิจ  วัฏจักรรายวัน  คู่แข่ง  โลกกีฬา  คิกออฟ  เสรีรายวัน  ผู้จัดการรายวัน  กรุงเทพธุรกิจ บิซวีค  ประชาทรรศน์  เดลีเอ็กซ์เพรส  ไทยเรดนิวส์  มหาประชาชนสุดสัปดาห์  ผู้จัดการรายสัปดาห์  โลกวันนี้  บ้านเมือง  นิว)108  ฮอตสกอร์  โพสต์ทูเดย์  เอ็มทูเอฟ  แร็บบิดทูเดย์  คมชัดลึก  อะเดย์บุลเลตติน  บีแอลที  สยามบันเทิง  มายาแชนแนล  สยามดารา  ดาราเดลี  ซูเปอร์บันเทิง  ตลาดวิเคราะห์ 
องค์กร:  สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์  สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย  สมาคมหนังสือพิมพ์ส่วนภูมิภาคแห่งประเทศไทย  สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ 
 หนังสือพิมพ์  บรอดชีต  แท็บลอยด์  ฐานันดรที่สี่  วันนักข่าว  หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
สุสานบ้านพรุ

| --- | --- |
ศาลาขุนนิพัทธ์จีนนครอนุสรณ์ เป็นซุ้มศาลาเก่าแก่ที่ตั้งอยู่คู่กับสุสานมาอย่างยาวนาน
รายละเอียด
ก่อตั้ง: มูลนิธิจงฮั่วสงเคราะห์คนชราอนาถา พ.ศ. 2482 มูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊ง พ.ศ. 2511
ที่ตั้ง: ถนนประชาธิปัตย์ ตำบลทุ่งใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ประเทศ: ประเทศไทย
ชนิด: สุสานจีน
รูปแบบ: มูลนิธิ
เจ้าของ: มูลนิธิจงฮั่วสงเคราะห์คนชราอนาถา มูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊ง
ขนาด: 532,800 ตร.ม. (333 ไร่)
หมายเหตุ: สุสานจีนที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของภาคใต้
สุสานบ้านพรุ หรือ สุสานจีนบ้านพรุ หรือ เปรวจีนบ้านพรุ ในชื่อท้องถิ่น เป็นสุสานจีนที่ใหญ่ที่สุดในภาคใต้ของประเทศไทย มีขนาดประมาณ 333 ไร่ ตั้งอยู่ใจกลางเทศบาลเมืองบ้านพรุ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ซึ่งห่างจากตัวเมืองชั้นในเทศบาลนครหาดใหญ่ไปทางทิศใต้ประมาณ 8 กิโลเมตร สุสานแห่งนี้ประกอบด้วย 2 กรรมสิทธิ์แบ่งเป็นสุสานของมูลนิธิจงฮั่วสงเคราะห์คนชราอนาถา จำนวน 211 ไร่ และสุสานของมูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊ง (มูลนิธิมิตรภาพสามัคคี) จำนวน 122 ไร่ ซึ่งมีการใช้แนวรั้วและแนวถนนด้วยกัน แต่มีการจัดการสุสานแยกออกจากกัน
สุสานแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกจากบริจาคที่ดินจำนวน 180 ไร่ โดยขุนนิพัทธ์จีนนคร เมื่อปี พ.ศ. 2482 เพื่อเป็นสถานที่ฌาปนกิจชาวจีนที่เป็นแรงงานสร้างทางรถไฟสายใต้ ซึ่งได้เข้ามาตั้งรกรากในอำเภอหาดใหญ่ โดยนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2459 เป็นต้นมา มีการสร้างตัดถนนและชุมชนติดต่อกับสถานีชุมทางหาดใหญ่ ซึ่งขยายตัวไปทางทิศตะวันออก ทำให้ประชากรชาวไทยเชื้อสายจีนค่อย ๆ เพิ่มจำนวนมากขึ้น สุสานแห่งนี้จึงเป็นสถานที่สำคัญที่รองรับการฌาปนกิจชาวจีนทั้งหมดในยุคนั้น โดยขุนนิพัทธ์ได้เลือกที่ตั้งในการทำสุสานที่ห่างจากตัวเมืองหาดใหญ่ไปทางใต้ คือบริเวณเทศบาลบ้านพรุในปัจจุบัน ซึ่งในขณะนั้นก็มีชุมชนของคนในพื้นที่เดิมอาศัยอยู่แล้ว กรรมสิทธิ์ที่ดินที่บริจาคโดยขุนนิพัทธ์ปัจจุบันดูแลโดยมูลนิธิจงฮั่วสงเคราะห์คนชราอนาถา ในขณะที่มูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊ง ได้เข้ามาเปิดสุสานเมื่อปี พ.ศ. 2511 ต่อเนื่องกับสุสานเดิมทางทิศใต้
บริเวณหลุมศพเก่าในช่วงแรก ๆ ของการเปิดสุสานของมูลนิธิจงฮั่วสงเคราะห์คนชราอนาถา ถือเป็นโซนหนึ่งที่มีรูปแบบของการตกแต่งป้ายหลุมหลากหลายมากที่สุดในภาคใต้ แตกต่างจากในปัจจุบันที่พบว่ามีการทำป้ายหลุมฮวงซุ้ยที่คล้าย ๆ กัน โดยภายในโซนหลุมเก่านี้ประกอบด้วยรูปแบบจีนมีสถูปพุทธ รูปแบบคริสตัง และรูปแบบหลุมหินเรียงก่อ ปัจจุบันหลุมศพเก่าจำนวนหลายหลุมได้ถูกทิ้งร้างและไม่ได้รับการเข้าไปดูแลรักษา
ในเวลาต่อมาเมื่อหาดใหญ่ได้ยกระดับเป็นเทศบาลนครหาดใหญ่และบ้านพรุได้ยกระดับเป็นเทศบาลเมืองบ้านพรุ ทำให้มีชุมชน โรงงาน และโกดังสินค้า เข้ามาตั้งใกล้กับสุสานมากขึ้นตลอดแนวถนนเพชรเกษม ซึ่งเชื่อมต่อไปยังด่านพรมแดนสะเดา ประเทศมาเลเซียได้ ทำให้สุสานกลายเป็นที่เปิดโล่งขนาดของเทศบาลเมืองบ้านพรุ ปัจจุบันทางมูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊งจึงได้เปิดให้คนภายนอก โดยเฉพาะประชาชนในเทศบาลเมืองบ้านพรุ เข้ามาใช้งานในเชิงกิจกรรมนันทนาการ โดยมีการเปิดไฟในช่วงเย็นจนถึง 20.00 น.
ที่ตั้ง

สุสานบ้านพรุตั้งอยู่ติดกับถนนสายหลักคือถนนเพชรเกษม การใช้งานที่ดินโดยรอบสุสานประกอบด้วยที่อยู่อาศัยปานกลางจนถึงหนาแน่นมาก สำนักเทศบาลเมืองบ้านพรุ ไปรษณีย์บ้านพรุ ตลาดสดบ้านพรุ โรงเรียน วัด โรงงาน โกดังเอกชน มีอาณาเขตโดยรอบโครงการดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับโกดังสินค้าบริษัท ดีเอส หาดใหญ่
ทิศตะวันออก ติดต่อกับสวนยางพาราและโรงเรียนสานฝันมูลนิธิ
ทิศใต้ ติดต่อกับวัดป่าแสงธรรม ที่ดินเปล่า และโกดังบริษัทเอส-2000
ทิศตะวันตก ติดต่อกับถนนเพชรเกษม ฝั่งตรงข้ามถนนเป็นชุมชน
ภูมิลักษณะบริเวณที่ตั้งสุสาน

ลักษณะกายภาพบริเวณพื้นที่สุสานบ้านพรุ เป็นที่ราบเชิงเขาของแอ่งหาดใหญ่ โดยมีลักษณะค่อย ๆ ลาดต่ำจากทางฝั่งตะวันออกซึ่งเป็นภูเขาเตี้ย ลงไปทางทิศตะวันตกที่เป็นที่ต่ำกว่า จนจดคลองอู่ตะเภา มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ 13.00 เมตร และสูงสุดประมาณ 56.00 เมตร ด้วยเหตุนี้ทางฝั่งทิศตะวันตกของสุสานจึงเป็นจุดที่สามารถเห็นทัศนียภาพแนวเทือกเขาฝั่งตรงข้ามได้อย่างชัดเจนตามภูมิลักษณะในรูปแบบแอ่ง นอกจากนี้ยังสามารถมองเห็นอาคารสูงจากตัวเมืองหาดใหญ่ชั้นในทางทิศเหนือได้อีกด้วย
ด้วยระยะทางจากสุสานที่ห่างจากคลองอู่ตะเภากว่า 1.85 กิโลเมตร รวมถึงความสูงของภูมิลักษณะบริเวณพื้นที่สุสาน ทำให้ไม่ได้รับผลกระทบน้ำท่วมหลากจากคลองอู่ตะเภา สอดคล้องกับการวางสุสานตามหลักชัยภูมิฮวงจุ้ย ที่กล่าวว่าพื้นที่สุสานน้ำต้องไม่ท่วมถึง เนื่องจากจะทำให้ศพในโลงศพเน่าเปื่อยได้ ส่งผลกระทบต่อบรรพชน
ทัศนียภาพจากสุสานบ้านพรุ ในปี พ.ศ. 2563
ประวัติสุสาน

ในอดีตบริเวณพื้นที่สุสานบ้านพรุปัจจุบัน เป็นสวนยางพาราเก่าซึ่งเป็นอาชีพหลักของชาวบ้านพรุ จนเมื่อขุนนิพัทธ์จีนนครได้เข้ามาซื้อที่ดิน แล้วบริจาคเป็นสถานที่สำหรับการฌาปนกิจชาวจีนที่เข้ามาตั้งรกรากในหาดใหญ่ ซึ่งมีมูลเหตุมาจากการสร้างทางรถไฟสายใต้จนเมื่อมาสิ้นสุดบริเวณสถานีชุมทางหาดใหญ่ ซึ่งเป็นชุมทางหลักของภาคใต้ แรงงานชาวจีนส่วนใหญ่จึงเลือกมาปักหลักตั้งถิ่นฐานที่อำเภอหาดใหญ่ ซึ่งในขณะนั้นเป็นชุมชนขนาดเล็ก ในเวลานั้นขุนนิพัทธ์จีนนคร หัวหน้าแรงงานชาวจีน ได้เป็นผู้สร้างถนนนิพัทธ์อุทิศ 1,2,3 ในรูปแบบกริดตารางขนานไปกับสถานีชุมทางหาดใหญ่ทางทิศตะวันออก เมื่อปี พ.ศ. 2459 ทำให้เกิดการสร้างตึกแถวพาณิชยกรรมตลอดแนวถนนทั้ง 3 สายนี้ อันเป็นการบุกเบิกพัฒนาเมืองหาดใหญ่ที่สำคัญ ทำให้หาดใหญ่กลายเป็นเมืองเศรษฐกิจที่ใหญ่และสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของภาคใต้ในเวลาต่อมา
ขุนนิพัทธ์จีนนครได้ทำการซื้อที่ดินในชุมชนบ้านพรุ เพื่อบริจาคสร้างสุสานแก่ชาวจีนที่เสียชีวิตในหาดใหญ่ จำนวน 180 ไร่ เมื่อปี พ.ศ. 2482 โดยให้มูลนิธิจงฮั่วสงเคราะห์คนชราอนาถาเป็นผู้ดูแลรักษา ภายในสุสานจึงประกอบด้วยศพชาวจีนทั้งศพไร้ญาติ และศพมีตระกูล โดยศพไร้ญาติจะเป็นการฌาปนกิจในลักษณะการกุศล ส่วนศพมีตระกูลจะเป็นรูปแบบของการขายฮวงซุ้ย ในเวลาต่อทางมูลนิธิก็ได้จัดซื้อที่ดินเพิ่มเติมอีกประมาณ 31 ไร่ ทางทิศเหนือซึ่งปัจจุบันยังไม่ได้มีการขายฮวงซุ้ยเพิ่มเติม
ในส่วนกรรมสิทธิ์สุสานมูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊ง ก่อตั้งขึ้นราวปี พ.ศ. 2511 ต่อเนื่องจากส่วนสุสานมูลนิธิจงฮั่วสงเคราะห์คนชราอนาถไปทางใต้ โดยมีการใช้แนวรั้วและแนวถนนเชื่อมต่อกัน ทำให้คนส่วนใหญ่เข้าใจว่าเป็นสุสานที่มีเจ้าของเพียงรายเดียว สุสานของมูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊ง มีการจัดการที่ค่อนข้างเป็นระบบมากกว่าของมูลนิธิจงฮั่ว จากการวางแถวของฮวงซุ้ยที่มีขนาดกลาง ๆ และขนาดใหญ่วางเป็นแถวชัดเจน แสดงถึงสภาพเศรษฐกิจของสังคมหาดใหญ่ยุคนั้นที่ชาวจีนประกอบอาชีพจนมีฐานะร่ำรวย มากขึ้นกว่าชาวจีนในช่วงยุคแรก ๆ ที่จะทำฮวงซุ้ยขนาดเล็ก และไม่ตกแต่งป้ายหลุมมาก แม้ว่าภาพรวมมูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊งจะเน้นขายฮวงซุ้ยเป็นหลัก แต่ก็มีการฮวงซุ้ยสำหรับศพไร้ญาติ รวมถึงหลุมบรรจุอัฐิไร้ญาติรวมขนาดใหญ่บริเวณด้านหน้าโครงการ
ในปี พ.ศ. 2558 ทางมูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊งได้เปิดให้คนภายนอกเข้ามาใช้งานในเชิงกิจกรรมนันทนาการพักผ่อนหย่อนใจและออกกำลังกาย โดยทางมูลนิธิมีการจัดสรรเครื่องออกกำลังกาย เครื่องเล่น และลานแอโรบิกไว้รองรับ ซึ่งก็พบว่ามีประชาชนส่วนหนึ่งเข้ามาใช้งานในช่วงและช่วงเย็น ทั้งการเล่นฟุตบอล เล่นเครื่องออกำลังกาย เลี้ยงปลา เต้นแอโรบิก และวิ่ง สุสานแห่งนี้มีการเปิดไฟในช่วงเย็นจนถึง 20.00 น. นอกจากนี้ในบางโอกาสสุสานแห่งนี้ก็เป็นสถานที่จัดกิจกรรมเช่นวิ่งมาราธอน หรือปั่นจักรยาน เนื่องจากระบบสัญจรภายในสุสานมีระยะค่อนข้างไกล การเปิดสุสานให้คนภายนอกเข้ามาใช้นี้ มีรูปแบบคล้ายกับสวนสุขภาพสมาคมแต้จิ๋ว ในเขตสาทร กรุงเทพมหานคร
ชื่อ

เนื่องจากชื่อสถานที่อย่างเป็นทางการ คือสุสานและตามด้วยชื่อมูลนิธิ แต่สำหรับประชาชนในพื้นที่จะเข้าใจและนิยมเรียกว่า สุสานบ้านพรุ ตามสถานที่ตั้งในเทศบาลเมืองบ้านพรุ ด้วยเหตุนี้ทำให้ประชาชนรุ่นใหม่ ๆ ที่มาสุสาน จะเข้าใจว่าสุสานแห่งนี้มีเจ้าของเพียงรายเดียว นอกจากนี้ยังมีชื่อที่ท้องถิ่นที่เรียกว่า เปรวจีนบ้านพรุ โดยเปรว ในภาษาใต้ แปลว่าสุสาน ที่ฝังศพ คำว่าเปรวนี้ยังใช้เป็นคำสามัญทั่วไปเวลาเรียกชื่อ ป่าช้า หรือ สุสานที่อื่น ๆ ในภาคใต้อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สุสานบ้านพรุ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
6°57′30″N 100°28′32″E﻿ / ﻿6.9583506°N 100.475493°E﻿ / 6.9583506; 100.475493
โซนป้ายหลุมศพรุ่นเก่าในช่วงยุคแรก ๆ ของสุสาน
โรงพยาบาลเวชธานี

โรงพยาบาลเวชธานี เป็นโรงพยาบาลเอกชนตั้งอยู่บนถนนลาดพร้าว 111 แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร 10240 ในทำเลที่มีการคมนาคมที่สะดวกเพราะเป็นจุดเชื่อมต่อถนนสำคัญถึง 6 สาย คือ ถนนลาดพร้าว ถนนรามคำแหง ถนนศรีนครินทร์ ถนนสุขาภิบาล 1 ถนนสุขาภิบาล 2 ถนนสุขาภิบาล 3 โครงสร้างของโรงพยาบาลประกอบด้วย อาคาร 2 หลัง สูง 12 ชั้น โดยอาคารส่วนหน้าเป็น ส่วนที่ใช้สำหรับการรักษาพยาบาล ทั้งผู้ป่วย นอกและผู้ป่วยใน ซึ่ง 3 ชั้นแรกจะเป็นส่วนอภิบาล ผู้ป่วยนอก ( OPD ) และ ฝ่ายบริการต่าง ๆ ส่วนที่เหลือ อีก 9 ชั้นเป็นส่วนอภิบาล ผู้ป่วยใน (IPD) อาคารส่วนหลังเป็นที่ตั้งของสำนัก กรรมการผู้จัดการ และห้องประชุมขนาดใหญ่ และที่จอดรถที่จอดรถได้กว่า 500 คัน
ประวัติ

กลุ่มแพทย์ พยาบาล นายธนาคาร ข้าราชการ และนักธุรกิจ ดำเนินการก่อตั้งโรงพยาบาลเอกชนขนาด 500 เตียง
เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2533 ดำเนินงานโดยบริษัทโรงพยาบาล เวชธานี จำกัด ต่อมา เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2536 ได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนกับกระทรวงพาณิชย์ และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น บริษัท เวชธานี จำกัด (มหาชน) สมใจนึก เองตระกูล​ เป็นประธานกรรมการ​ ดร. ชาคริต ศึกษากิจ เป็น ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร โรงพยาบาลเวชธานี
การเดินทาง

รถไฟฟ้าใต้ดิน ลงที่ ลาดพร้าว
รถโดยสารประจำทาง เช่น สาย 8, 27 ,44, 92, 96, 126, 145, 151, 156, 191
รถปรับอากาศสาย ปอ.8, ปอ.44, ปอ.545, 22 , 92 , 137 ,145, 502 , 514,
สถานที่ใกล้เคียง

สยามแม็คโคร สาขาลาดพร้าว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงพยาบาลเวชธานี
เว็บไซต์โรงพยาบาลเวชธานี หน้าหลัก เก็บถาวร 2016-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สเปซเอ็กซ์ CRS-31

| สเปซเอ็กซ์ CRS-31 |
| --- | --- |
รายชื่อเก่า: CRS SpX-31

ประเภทภารกิจ: เติมสเบียง สถานีอวกาศนานาชาติ
ผู้ดำเนินการ: สเปซเอ็กซ์
ระยะภารกิจ: ≈30 วัน
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ยานอวกาศ: คาร์โกดรากอน ซี208
ชนิดยานอวกาศ: คาร์โกดรากอน
ผู้ผลิต: สเปซเอ็กซ์
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น: 5 พฤศจิกายน 2567 09:29:31
จรวดนำส่ง: ฟัลคอน 9 (B1083.5)
ฐานส่ง: ศูนย์อวกาศเคนเนดี, LC‑39A
 

ลักษณะวงโคจร
ระบบอ้างอิง: วงโคจรรอบโลก
ระบบวงโคจร: วงโคจรต่ำของโลก
 

Docking with ISS
Docking port: ฮาร์โมนี ด้านหน้า
Time docked: 30 วัน (กำหนดการ)
 
 Mission patch Commercial Resupply Services← NG-21  Cargo Dragon flights← SpaceX CRS-30SpaceX CRS-32 →
SpaceX CRS-31 ซึ่งบางครั้ง NASA จะเรียกว่า CRS SpX-31 เป็น ยานอวกาศขนส่งสินค้า ของอเมริกาที่จะไปยัง สถานีอวกาศนานาชาติ (ISS) โดยจะมีกำหนดการนำส่งในต้นเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ภารกิจจะดำเนินการโดย SpaceX ภายใต้สัญญา Commercial Resupply Services (CRS) ที่ร่วมกับ NASA โดยใช้ยานคาร์โกดรากอนหมายเลขซีเรียล ซี208 ซึ่งจะทำการบินเป็นครั้งที่ 5 ในภารกิจนี้
วัตถุประสงค์

ยานคาร์โกดราก้อน จะบรรทุกสำภาระรวม 2,762 กิโลกรัม (6,089 ปอนด์)  ประกอบด้วยสัมภาระที่มีการปรับแรงดัน 2,435 กิโลกรัม (5,368 ปอนด์) และสัมภาระที่ไม่ได้รับการปรับแรงดันอีก 327 กิโลกรัม (721 ปอนด์)
สเบียงลูกเรือ: 961 กก. (2,119 ปอนด์)
อุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์: 917 กก. (2,022 ปอนด์)
อุปกรณ์สำหรับ Spacewalk: 171 กก. (377 ปอนด์)
ฮาร์ดแวร์ยานพาหนะ: 238 กก. (525 ปอนด์)
ทรัพยากรคอมพิวเตอร์: 20 กก. (44 ปอนด์)
ท่าอากาศยานปาย

ท่าอากาศยานปาย หรือ สนามบินปาย (IATA: PYY, ICAO: VTCI) ตั้งอยู่ที่ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตั้งอยู่ห่างตัวอำเภอประมาณ 1 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม พัฒนาขึ้นจากความคิดริเริ่มของจังหวัดแม่ฮ่องสอน เพื่อส่งเสริมศักยภาพธุรกิจการท่องเที่ยวของปาย รันเวย์เก่าที่ถูกสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่สองถูกเก็บรักษาไว้ใช้งานเป็นลานบินชั่วคราวสำหรับลำเลียงเสบียงอาหารทหารส่วนกลาง โดยเมื่อเร็วๆ นี้ ทางจังหวัดแม่ฮ่องสอนได้เข้ามาควบคุมดูแล และผลักดันให้ท่าอากาศยานแห่งนี้ได้รับการรับรองทางการค้า และท่าอากาศยานได้รับการตกแต่งให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติของปาย โดยพื้นที่ท่าอากาศยานครอบคลุมพื้นที่ 72.3 ไร่ พร้อมทางวิ่งกว้าง 23 เมตร ยาว 900 เมตร และอาคารสถานที่ขนาดเล็กเพื่อรองรับผู้โดยสาร
ประวัติ

สนามบินเมืองปายเริ่มก่อสร้างครั้งแรกตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 โดยกองทัพทหารของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งใช้จุดที่ตั้งสนามบินปายในปัจจุบันเป็นสนามบินชั่วคราว เพื่อให้เครื่องบินขนาดเล็กของญี่ปุ่นทำการบินขึ้น-ลง โดยใช้เชลยศึกในการก่อสร้างสนามบิน เมื่อสงครามสิ้นสุดลง สนามบินปายก็ไม่ได้ถูกใช้งานอีกเลย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 ทางจังหวัดแม่ฮ่องสอนร่วมกับสำนักงานการบินพลเรือน ได้ทำการปรับปรุงสนามบินปาย ท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน สนามบินขุนยวม และสนามบินแม่สะเรียง ซึ่งอยู่ภายในจังหวัดแม่ฮ่องสอนทั้งหมด เพื่อใช้เชื่อมต่อการเดินทางสู่จุดต่างๆ ในแม่ฮ่องสอนได้ง่ายขึ้น และรองรับการเปิดเส้นทางบินของสายการบินเดินอากาศไทย โดยทำการบินบนเส้นทาง เชียงใหม่ – แม่ฮ่องสอน – ปาย – เชียงใหม่
พ.ศ. 2503 บริษัทเดินอากาศไทย ได้หยุดให้บริการมายังสนามบินปาย สนามบินขุนยวม และสนามบินแม่สะเรียง เนื่องจากเปลี่ยนแบบเครื่องบินเป็นดักลาส ดีซี-3 และทางวิ่งมีความยาวไม่พอ ซึ่งมีความกว้าง 20 เมตร และยาว 700 เมตรในขนาดนั้น โดยเมื่อไม่มีเที่ยวบินพาณิชย์มาลงที่ท่าอากาศยานปาย สถานีวิทยุสื่อสารการบินปายจึงได้ทำการบินตัวลงตามไปด้วยในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2503 แต่สนามบินปายก็ยังคงใช้เป็นที่ขึ้น-ลงของเครื่องบินทางการทหารและตำรวจต่อไป
พ.ศ. 2516 บริษัท การบินฟ้าสยาม เปิดทำการบินเช่าเหมาลำ เพื่อทำการรับส่งผู้โดยสาร สินค้า และ พัสดุภัณฑ์ไปรษณีย์ ในเส้นทางเชียงใหม่ – ปาย – เชียงใหม่ จึงสามารถเปิดให้บริการสถานีวิทยุสื่อสารการบินปายได้ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2516 โดยทำการบินเฉลี่ยวันละ 4-5 เที่ยวบิน จนถึง พ.ศ. 2520 บริษัท การบินฟ้าสยามหยุดการทำการบินและเลิกกิจการในที่สุด แต่สนามบินปายก็ยังเปิดให้บริการเรื่อยมาตามปกติ
พ.ศ. 2523 ทางกรมการบินพาณิชย์ ได้ตั้งงบประมาณจำนวนเงิน 1 ล้าน 5 แสนบาท เพื่อทำการปรับปรุงท่าอากาศยานปาย โดยเปลี่ยนทางวิ่งให้เป็นลูกรังบดอัดแน่น และก่อสร้างอาคารผู้โดยสารอาคารสถานีวิทยุสื่อสารและหอบังคับการบินเพิ่มเติม
พ.ศ. 2547 ได้มีการปรับปรุงทางวิ่ง ลานจอดเครื่องบิน และอาคารผู้โดยสาร โดยก่อสร้างตั้งแต่ 22 กรกฎาคม 2547 ถึง 20 กันยายน 2547 และจากนั้นในปี พ.ศ. 2550 สายการบิน SGA (นกมินิ) ได้เปิดเส้นทางการบิน เชียงใหม่ – ปาย – เชียงใหม่ โดยใช้เครื่องบินขนาดเล็กแบบ เซสน่า 208B คาราวาน จนกระทั่งเดือนธันวาคม 2554 ได้หยุดบินไป
พ.ศ. 2554 สายการบินกานต์แอร์ ได้เริ่มให้บริการเที่ยวบินสู่ท่าอากาศยานปายด้วยเครื่องบินแบบ เซสน่า 208B คาราวาน สามารถจุผู้โดยสารได้ 12 ที่นั่ง แต่ในพ.ศ. 2559 สายการบินกานต์แอร์ ไม่ผ่านการตรวจสอบตามมาตรฐานการบินสากล[ต้องการอ้างอิง] จึงถูกเพิกถอนใบอนุญาตในการทำการบิน และยกเลิกเส้นทางการบินมายังปาย และทุกๆเส้นทางบินอีกด้วย
อาคารสถานที่

ท่าอากาศยานเมืองปายมีพื้นที่ประมาณ 77.2 ไร่
อาคารสถานที่ > อาคารผู้โดยสาร

ท่าอากาศยานปายมีอาคารผู้โดยสารขนาดเล็ก 1 หลัง ขนาด 500 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้ 48 คนต่อชั่วโมง จำนวนผู้โดยสารที่รองรับได้ต่อวัน 384 คน
ลานจอดอากาศยานขนาด กว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร พื้นผิวแอสฟัลติกคอนกรีต (asphaltic-concrete) รองรับเครื่องบินขนาดเล็กได้ 2 ลำพร้อมกัน
มีถุงกระบอกทิศทางลม 1 ชุด ไม่มีเครื่องวิทยุช่วยการเดินอากาศ และสิ่งอำนวยความสะดวกในการเดินอากาศอื่นๆ
โดยท่าอากาศยานขนาดย่อมแห่งนี้มีรถดับเพลิงอากาศยานขนาด 2,000 ลิตร และอยู่ภายใต้การดูแลของผู้เชียวชาญจากท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน
อาคารสถานที่ > ทางวิ่ง (รันเวย์) และทางขับ (แท็กซี่เวย์)

ทางวิ่ง 1 เส้น ยาว 900 เมตร กว้าง 23 เมตร พื้นผิวแอสฟัลติกคอนกรีต (asphaltic-concrete)
ทางขับ 1 เส้น ยาว 19 เมตร กว้าง 10 เมตร พื้นผิวแอสฟัลติกคอนกรีต (asphaltic-concrete)
รายชื่อสายการบิน > รายชื่อสายการบินที่ให้บริการ

ปัจจุบันไม่มีเที่ยวบินพาณิชย์ให้บริการ
รายชื่อสายการบิน > รายชื่อสายการบินที่เคยให้บริการ

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| เดินอากาศไทย | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
| นกมินิ | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
| วิสดอมแอร์เวย์ | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
| กานต์แอร์ | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
สถิติ > ข้อมูลสถิติการขนส่งทางอากาศ

| ปี (พ> ศ.) | ผู้โดยสาร | ความเปลี่ยนแปลง | จำนวนเที่ยวบิน | คาร์โก้ (ตัน) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2550 | 6,885 |  | 996 | 0.00 |
| 2551 | 8,534 |  23.95% | 1,326 | 0.00 |
| 2552 | 9,979 |  16.93% | 1,367 | 0.00 |
| 2553 | 8,961 |  10.20% | 1,272 | 0.00 |
| 2554 | 5,014 |  44.05% | 864 | 0.00 |
| 2555 | 3,883 |  22.56% | 488 | 0.00 |
| 2556 | 3,913 |  0.77% | 434 | 0.00 |
| 2557 | 4,289 |  9.61% | 434 | 0.00 |
| 2558 | 5,481 |  27.79% | 560 | 0.00 |
| 2559 | 6,046 |  10.31% | 620 | 0.00 |
| 2560 | 2,110 |  65.10% | 212 | 0.00 |
| 2561 | 1,779 |  15.69% | 484 | 0.00 |
| 2562 | 1,032 |  41.99% | 218 | 0.00 |
| 2563 | 0 |  100% | 0 | 0.00 |
| 2564 | 0 |  100% | 0 | 0.00 |
| 2565 | 0 |  100% | 0 | 0.00 |
นับแต่ปี พ.ศ. 2563 ท่าอากาศยานปาย ไม่มีเที่ยวบินพาณิชย์ให้บริการ แต่มีเที่ยวบินทหารและเที่ยวบินฝึกบิน เดินทางขึ้น-ลง รวมทั้งมีเที่ยวบินส่วนตัว ใช้บริการท่าอากาศยานปาย จำนวน 61 เที่ยวบิน ในปี 2563, จำนวน 75 เที่ยวบิน ในปี 2564 และจำนวน 96 เที่ยวบิน ในปี 2565
การเดินทางสู่ท่าอากาศยาน

ตั้งอยู่ที่ถนนเขลางค์ ตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีลานจอดรถยนต์ สามารถรองรับรถยนต์ได้ 10 คัน และรถจักรยานยนต์ได้ 10 คัน
เนตรปรียา ชุมไชโย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)