stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โกวเจี้ยน
สงครามเยว่อู๋

สงครามระหว่างรัฐเยว่กับรัฐอู๋นั้นแบ่งออกเป็นหลายภาคหลายส่วนแยกกัน โดยเริ่มเมื่อราชนารีรัฐเยว่พระนางหนึ่งหนีพระสวามีชาวรัฐอู๋กลับคืนบ้านเกิดเมืองนอน ทำให้เกิดหมองหมางระหว่างรัฐทั้งสอง ครั้นพระเจ้ายฺหวิ่นฉางแห่งรัฐเยว่สิ้นพระชนม์ และพระโอรส คือ โกวเจี้ยน เสวยราชย์สืบต่อ พระเจ้าเหอ-ลฺหวี (闔閭) แห่งรัฐอู๋ ทรงฉวยโอกาสโจมตีรัฐเยว่ แต่รัฐเยว่ป้องกันเข้มแข็ง รัฐอู๋มิอาจเอาชนะได้ ส่วนพระเจ้าเหอ-ลฺหวีเองก็ทรงบาดเจ็บสาหัส ศึกครั้งนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ยุทธการจุ้ยหลี่ (槜李之战) เมื่อพระเจ้าเหอ-ลฺหวีเสด็จคืนรัฐอู๋แล้ว รับสั่งให้ฟูไช (夫差) พระโอรส คอยแก้แค้นรัฐเยว่ต่อไป แล้วพระเจ้าเหอ-ลฺหวี ก็เสด็จสู่สวรรคาลัย สามปีให้หลัง พระเจ้าฟูไชทรงปราบปรามรัฐเยว่สำเร็จ และทรงจับพระเจ้าโกวเจี้ยนมาเป็นข้าช่วงใช้ พระเจ้าโกวเจี้ยนต้องทรงตกเป็นข้าพระเจ้าฟูไชถึงสามปี จึงทรงได้รับอนุญาตให้เสด็จคืนไปเป็นกษัตริย์รัฐเยว่ดังเดิม
ทันทีที่ทรงถึงพระนคร พระเจ้าโกวเจี้ยนทรงตั้งนักปราชญ์ราชบัณฑิต เช่น เหวิน จ้ง (文種) และฟ่านหลี่ (范蠡) เป็นที่ปรึกษาในการเสริมสร้างความมั่นคงมั่งคั่งให้แก่พระนคร ขณะเดียวกัน ก็ทรงดำเนินแผนการบ่อนทำลายรัฐอู๋อย่างต่อเนื่อง เช่น ด้วยการติดสินบน และเพทุบายทางทูต
แม้ทรงดำรงตำแหน่งกษัตริย์ พระเจ้าโกวเจี้ยนไม่ทรงปล่อยปละพระองค์ให้หลงมัวเมาในลาภยศศฤงคาร แต่พอพระทัยเสวยอาหารชั้นเลว รวมถึงถุงน้ำดีของสัตว์ เพื่อทรงย้ำเตือนพระองค์ถึงความอัปยศอดสูสมัยที่เสด็จอยู่ในรัฐอู๋ ก่อให้เกิดสำนวนจีนว่า "วั่วซินฉางตั่น" (臥薪嚐膽; "นอนบนซุง กินถุงน้ำดี")
หลังจากทรงปฏิรูปการเมืองและเศรษฐกิจของรัฐเยว่มาได้สิบปี พงศาวดาร ฉื่อจี้ (史記) บันทึกว่า "ซ่อมสร้างสิบปี รัฐรุ่ง ไพร่พลพูนสิน ทวยหาญลุยเกาทัณฑ์ ดุจกระหายหาน้ำ" (修之十年，國富，厚賂戰士，士赴矢石，如渴得飲)
เวลานั้น พระเจ้าฟูไชแห่งรัฐอู่เสด็จขึ้นเหนือไปเอารัฐจิ้น (晉國) พระเจ้าโกวเจี้ยนจึงทรงอาศัยจังหวะเสด็จกรีธาพลเข้ายึดเมืองหลวงรัฐอู๋เป็นผลสำเร็จ ทั้งยังทรงประหารรัชทายาทแห่งรัฐอู๋ ครั้นเสวยราชย์ได้ 24 ปี (473 ปีก่อน ค.ศ.) พระเจ้าโกวเจี้ยนก็ทรงนำทัพไปล้อมเมืองหลวงรัฐอู๋อีกครั้งฉื่อจี้ บันทึกว่า กองทัพของพระเจ้าโกวเจี้ยนเป็นที่ขยาดของอริราชศัตรู เพราะเอานักโทษอุกฉกรรจ์มาเป็นหน่วยกล้าตายในกองหน้า  ครานี้ ทรงล้อมอยู่สามปี เมืองจึงแตก พระเจ้าฟูไชมีพระราชสารอ่อนน้อม แต่พระเจ้าโกวเจี้ยนทรงบอกปัด พระเจ้าฟูไชจึงทรงกระทำอัตวินิบาต เป็นเหตุให้พระเจ้าโกวเจี้ยนทรงหลอมรวมดินแดนรัฐอู๋เข้ากับรัฐเยว่ได้สำเร็จ ทรงให้ประหารเหล่านักปราชญ์รัฐอู๋อย่างโหดเหี้ยม แม้กระทั่งผู้มีส่วนช่วยเหลือให้พระองค์ทรงได้ชัยในการรบ
วัฒนธรรมสมัยนิยม

สงครามของพระเจ้าโกวเจี้ยนเป็นหัวเรื่องของละครโทรทัศน์หลายครั้ง เช่น เรื่อง เจิงป้า (爭霸; The Conquest) เมื่อ ค.ศ. 2006, เรื่อง เยว่หวังโกวเจี้ยน (越王勾踐; The Rebirth of a King) เมื่อ ค.ศ. 2006, และเรื่อง วั่วซินฉางตั่น (臥薪嘗膽; The Great Revival) เมื่อ ค.ศ. 2007
ดาบโกวเจี้ยนกษัตริย์เยว่ (越王勾踐劍) พระแสงดาบของพระเจ้าโกวเจี้ยน ขุดพบที่มณฑลหูเป่ย์
องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ

| --- | --- |

ชื่อย่อ: เอฟเอโอ (FAO)
ก่อตั้ง: 16 ตุลาคม 1945; 79 ปีก่อน (1945-10-16)
ก่อตั้งที่: นครเกแบ็ก ประเทศแคนาดา
ประเภท: หน่วยงานพิเศษของสหประชาชาติ
สถานะตามกฎหมาย: ดำเนินการอยู่
สํานักงานใหญ่: โรม ประเทศอิตาลี
อธิบดี: Qu Dongyu
องค์กรปกครอง: คณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ
เว็บไซต์: www.fao.org 
องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (อังกฤษ: Food and Agriculture Organization of the United Nations หรือ FAO) เป็นหน่วยงานพิเศษของสหประชาชาติที่มีเป้าหมายในการพัฒนามาตรฐานอาหารและสารอาหาร รวบรวม วิเคราะห์ และเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารด้านโภชนาการ อาหาร การเกษตร ป่าไม้และประมง ให้ประเทศต่าง ๆ เพื่อนำไปใช้เป็นข้อมูลประกอบการกำหนดนโยบายการเกษตร โดยสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรเป็นหน่วยงานหลักของประเทศไทย ทำหน้าที่รวบรวมข้อมูลด้านการเกษตร โดยเฉพาะด้านการผลิต ตามการร้องขอของ FAO เพื่อนำข้อมูลดังกล่าวไปวิเคราะห์และเผยแพร่ต่อไป โดยที่ผ่านมาสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรได้ตอบแบบสอบถามของ FAO ในเรื่องปุ๋ย ซึ่งเป็นปัจจัยการผลิตที่สำคัญสำหรับภาคเกษตร รวมถึงพยายามลดปริมาณผู้ยากไร้ขาดอาหาร ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) ในนครเกแบ็ก รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา และในปี พ.ศ. 2490 ได้ย้ายสำนักงานใหญ่มาที่ วอชิงตัน ดี.ซี. และในปัจจุบันสำนักงานใหญ่อยู่ที่โรม ประเทศอิตาลี
ปัจจุบันมีสมาชิกทั้งหมด 197 ประเทศ มีการประชุมทุก ๆ 2 ปี โดยตัวแทนประเทศและสหภาพยุโรป ซึ่งเลือกสมาชิกสภาผู้บริหาร 49 คน อธิบดีปัจจุบัน คือ Qu Dongyu จากประเทศจีนทำหน้าที่เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่บริหาร มีคณะกรรมการชุดต่าง ๆ ที่ดูแลเรื่องต่าง ๆ เช่น การเงิน โปรแกรม เกษตรกรรม และการประมง
โครงสร้าง > อธิบดี

John Boyd Orr ตุลาคม 1945 – เมษายน 1948
Norris E. Dodd เมษายน 1948 – ธันวาคม 1953
Philip V. Cardon มกราคม 1954 – เมษายน 1956
Herbert Broadley (ทำงาน) เมษายน 1956 – พฤศจิกายน 1956
Binay Ranjan Sen พฤศจิกายน 1956 – ธันวาคม 1967
Addeke Hendrik Boerma มกราคม 1968 – ธันวาคม 1975
Edouard Saouma มกราคม 1976 – ธันวาคม 1993
Jacques Diouf มกราคม 1994 – ธันวาคม 2011
José Graziano da Silva มกราคม 2012 – กรกฎาคม 2019
Qu Dongyu สิงหาคม 2019 - 31 กรกฎาคม 2023
สำนักงาน > สำงานใหญ่เอฟเอโอ

สำนักงานใหญ่เอฟเอโอของโลกตั้งอยู่ที่โรม ประเทศอิตาลี ซึ่งในอดีตเป็นที่ตั้งทำเนียบการพัฒนาของอิตาลีแอฟริกาตะวันออก
สำนักงาน > สำนักงานภูมิภาค

สำนักงานประจำภูมิภาคแอฟริกาในอักกรา ประเทศกานา
สำนักงานประจำภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
สำนักงานประจำภูมิภาคยุโรปและเอเชียกลางในบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
สำนักงานประจำภูมิภาคลาตินอเมริกาและแคริบเบียนในซานเตียโก ประเทศชิลี
สำนักงานประจำภูมิภาคตะวันออกใกล้ในไคโร ประเทศอียิปต์
สำนักงาน > สำนักงานย่อย

สำนักงานย่อยประจำภูมิภาคแอฟริกากลางในลีเบรอวีล ประเทศกาบอง
สำนักงานย่อยประจำภูมิภาคเอเชียกลางในอังการา ประเทศตุรกี
สำนักงานย่อยประจำภูมิภาคแอฟริกาตะวันออกในอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย
สำนักงานย่อยประจำภูมิภาคมีโซอเมริกาในปานามาซิตี ประเทศปานามา
สำนักงานย่อยประจำภูมิภาคแอฟริกาเหนือในตูนิส ประเทศตูนิเซีย
สำนักงานย่อยประจำภูมิภาคแอฟริกาใต้และแอฟริกาตะวันออกในฮาราเร ประเทศซิมบับเว
สำนักงานย่อยประจำภูมิภาคแคริบเบียนในบริดจ์ทาวน์ ประเทศบาร์เบโดส
สำนักงานย่อยประจำภูมิภาคความร่วมมืออ่าวสภาสหรัฐอเมริกาและประเทศเยเมนในอาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
สำนักงานย่อยประจำภูมิภาคหมู่เกาะแปซิฟิกในอาปีอา รัฐเอกราชซามัว
สำนักงาน > สำนักงานประสานงาน

สำนักงานประสานงานประจำภูมิภาคอเมริกาเหนือในวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ
สำนักงานประสานงานร่วมกับญี่ปุ่นในโยโกฮามะ
สำนักงานประสานงานร่วมกับสหภาพยุโรปและเบลเยียมในบรัสเซลส์
สำนักงานประสานงานร่วมกับรัสเซียในมอสโก
สำนักงานประสานงานร่วมกับองค์การสหประชาชาติในเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สำนักงานประสานงานร่วมกับองค์การสหประชาชาติในนครนิวยอร์ก สหรัฐ
ทูตสันถวไมตรีเอฟเอโอ

ดูเพิ่ม: ทูตสันถวไมตรีเอฟเอโอ
ดูเพิ่ม

ระบบมรดกทางการเกษตรโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Aquastat, FAO database of global water usage
สำนักงานใหญ่เอฟเอโอในกรุงโรม ประเทศอิตาลี
แมว

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แมว (แก้ความกำกวม)
| แมว |
| --- | --- |
แมวสายพันธุ์ต่าง ๆ
สถานะการอนุรักษ์
สัตว์เลี้ยงหรือปศุสัตว์ 
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ Carnivora
อันดับย่อย:: เฟลิฟอเมีย Feliformia
วงศ์:: เสือและแมว Felidae
วงศ์ย่อย:: แมว Felinae
สกุล:: สกุลแมว Felis ลินเนียส, 1758
สปีชีส์:: Felis catus
ชื่อทวินาม
Felis catus ลินเนียส, 1758

ชื่อพ้อง
 Catus domesticus Erxleben, 1777  F. angorensis Gmelin, 1788  F. vulgaris Fischer, 1829
แมว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Felis catus) เป็นสปีชีส์สัตว์เลี้ยงของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกินเนื้อขนาดเล็ก โดยเป็นแมวสปีชีส์เดียวในวงศ์เสือและแมว ที่ถูกปรับเป็นสัตว์เลี้ยง และมักเรียกเป็น แมวบ้าน เพื่อแยกมันจากสมาชิกที่อยู่ในป่า แมวเหล่านี้สามารถอาศัยเป็นแมวบ้าน, แมวฟาร์ม หรือแมวจรได้ แต่แมวประเภทหลังสุดมักอาศัยอยู่อย่างอิสระและหลีกเลี่ยงการติดต่อกับมนุษย์ มนุษย์ให้ค่ากับแมวบ้านในฐานะคู่หูและความสามารถในการฆ่าสัตว์ฟันแทะ สำนักจดทะเบียนแมว (cat registries) หลายแห่งยอมรับสายพันธุ์แมวประมาณ 60 สายพันธุ์
แมวมีกายวิภาคคล้ายกับสปีชีส์วงศ์เสือและแมวอื่น ๆ มันมีร่างกายที่แข็งแรงยืดหยุ่น, ตอบสนองอย่างรวดเร็ว, ฟันและเล็บคมที่สามารถซ่อนได้เพื่อล่าเหยื่อขนาดเล็ก มุมมองกลางคืนกับการรับรู้กลิ่นที่ผ่านการพัฒนา และการสื่อสารของแมว เช่น การส่งเสียงอย่างเหมียว (meow), เพอร์ (purr), รัว (trill), ฟ่อ (hiss), คำราม (growl) และร้องคราง (grunt) เช่นเดียวกันกับภาษากายเฉพาะของแมว แมวเป็นนักล่าที่มักกระฉับกระเฉงที่สุดในตอนเช้าและค่ำ (crepuscular) ซึ่งแม้จะเป็นนักล่าผู้โดดเดี่ยวแต่ก็ยังเป็นสัตว์สังคม มันสามารถได้ยินเสียงความถี่ที่เบาหรือดังกว่าที่หูมนุษย์ได้ยิน เช่นเสียงที่หนูและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กอื่น ๆ ทำ แมวยังสามารถหลั่งและรับรู้ถึงฟีโรโมนด้วย
แมวบ้านเพศเมียมักออกลูกประมาณ 2 - 5 ตัวในช่วงฤดูใบไม้ผลิถึงปลายฤดูใบไม้ร่วง แมวบ้านสามารถเลี้ยงและจัดแสดงในงานต่าง ๆ ได้ การควบคุมประชากรแมวสามารถทำได้ผ่านการทำหมัน แต่การขยายพันธุ์และการทิ้งสัตว์เลี้ยงก่อให้เกิดแมวจรจำนวนมากทั่วโลก ซึ่งมีส่วนต่อการสูญพันธุ์ของสปีชีส์ของนก สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหมด
แมวถูกปรับเป็นสัตว์เลี้ยงครั้งแรกในตะวันออกใกล้ช่วงประมาณ 7,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นที่เชื่อกันมานานแล้วว่าการเลี้ยงแมวเริ่มขึ้นในอียิปต์โบราณตั้งแต่ประมาณ 3,100 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยแมวได้รับการเคารพนับถือ ข้อมูลเมื่อ 2021 มีการประมาณการว่ามีแมวที่มีเจ้าของประมาณ 220 ล้านตัว และแมวจร 480 ล้านตัวทั่วโลก ข้อมูลเมื่อ 2017 แมวบ้านเป็นสัตว์เลี้ยงยอดนิยมอันดับสองในสหรัฐ โดยมีแมวที่มีเจ้าของ 95.6 ล้านตัว และประมาณ 42 ล้านครัวเรือนมีแมวอย่างน้อยหนึ่งตัว และ ข้อมูลเมื่อ 2020 ผู้ใหญ่ในสหราชอาณาจักรร้อยละ 26 มีแมวเลี้ยง โดยมีประชากรแมวเลี้ยงประมาณ 10.9 ล้านตัว
การจัดจำแนก

ดูเพิ่ม: รายชื่อสายพันธุ์แมว
โดยทั่วไปมีการแบ่งพันธุ์แมวออกเป็น 2 ลักษณะใหญ่ ๆ คือ แมวขนยาว (longhaired cat) และ แมวขนสั้น (shorthaired cats) การแบ่งพันธุ์ด้วยวิธีนี้ทำให้จำแนกแมวออกได้ตามลักษณะพันธุ์ที่จำเพาะต่าง ๆ กัน การจัดจำแนกแมวในยุโรปและสหรัฐอเมริกามีการกำหนดมาตรฐานของพันธุ์แมวที่เป็นที่ยอมรับกัน ทั้งนี้ลักษณะมาตรฐานของพันธุ์ก็มีการเปลี่ยนแปลงอยู่บ่อย ๆ การใช้ชื่อเรียกพันธุ์แมวที่แสดงถึงลักษณะของพันธุ์ที่จำเพาะมีความแตกต่างกันระหว่างในยุโรปและสหรัฐอเมริกา และมีบางพันธุ์มีการจัดจำแนกเฉพาะต่างหากในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น
แมวในโลกนี้มีมากมายหลายพันธุ์ โดยเฉพาะแมวที่เป็นสัตว์เลี้ยงไม่นับรวมสัตว์ตระกูลแมว พวกเสือ แมวดาว แมวป่า หรือสิงโต แมวเลี้ยงหรือที่เราเรียกว่า Domestic cat นั้นมีวิวัฒนาการมาจากแมวป่าในธรรมชาติจากหลายภูมิภาคของโลก ชื่อเรียกพันธุ์แมวที่แตกต่างกันที่เรียกกันทุกวันนี้ เช่น เปอร์เซีย แมววิเชียรมาศ แมวบาหลี แมวอะบิสซิเนีย และแมวโซมาลี นั้น แสดงถึงถิ่นกำเนิดที่แสดงถึงภูมิศาสตร์ที่เขาถือกำเนิดมา ในการจัดนิทรรศการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศอังกฤษเมื่อปีคริสศักราช 1871 ถือเป็นการเริ่มต้นในการนำเสนอพันธุ์แมวในระดับนานาชาติ ทำให้ผู้สนใจในแมวมีความตื่นตัว แต่การแสดงในครั้งนั้นส่วนใหญ่เป็นแมวเปอร์เซียและแมวขนสั้นเป็นหลัก
สรีรวิทยา

แมวมีความคุ้นเคยและเลี้ยงได้ง่าย สรีรวิทยาของแมวได้รับการศึกษาโดยเฉพาะ โดยทั่วไปจะมีลักษณะคล้ายกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินเนื้ออื่น ๆ แต่จากลักษณะที่ผิดแปลกออกไปหลายอย่าง อาจจะทำให้เชื่อว่าเชื้อสายแมว มาจากสายพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในทะเลทราย  เช่นแมวสามารถทนต่ออุณหภูมิสูงมาก มนุษย์โดยทั่วไปเริ่มที่จะรู้สึกอึดอัดผิวเมื่อมีอุณหภูมิประมาณ 38° ซ. (100° ฟ.) แต่แมวเริ่มแสดงความรู้สึกไม่สบายผิวของพวกมันเมื่ออุณหภูมิถึงราว 52° ซ. (126° ฟ.) และสามารถทนต่ออุณหภูมิสูงถึง 56° ซ. (133° ฟ.) ถ้าแมวยังคงเข้าถึงน้ำได้
แมวเก็บรักษาความร้อนโดยการลดการไหลเวียนของเลือดไปยังผิวและระบายความร้อนโดยการระเหยผ่านปากของพวกมัน แมวมีความสามารถที่จะขับเหงื่อที่ต่อมอยู่ในอุ้งเท้า และจะหอบเพื่อบรรเทาความร้อนที่อุณหภูมิสูงมากเท่านั้น (แต่อาจหอบเมื่อเครียด) อุณหภูมิร่างกายของแมวไม่ได้แตกต่างกันตลอดทั้งวัน อาจสะท้อนให้เห็นถึงแนวโน้มที่จะมีความกระตือรือร้น ทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน มูลแมวจะแห้งและปัสสาวะจะมีความเข้มข้นสูงซึ่งทั้งสองอย่างแสดงถึงการปรับตัวที่ช่วยให้แมวเก็บน้ำได้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ไตของแมวมีประสิทธิภาพเพื่อให้แมวสามารถอยู่รอดได้หากกินอาหารเฉพาะประเภทเนื้อสัตว์โดยที่ไม่ต้องกินน้ำเพิ่มเติม และยังสามารถได้รับน้ำจากการดื่มน้ำทะเล
แมวเป็นสัตว์กินเนื้อ สรีรวิทยาของพวกมันมีการพัฒนาในการย่อยเนื้อได้อย่างมีประสิทธิภาพและในทางตรงกันข้ามแมวมีปัญหาในการย่อยพืช ในขณะที่สัตว์ที่กินทั้งพืชและสัตว์ เช่นหนูซึ่งต้องการโปรตีนในอาหารประมาณ 4% แต่แมวจะต้องการโปรตีนประมาณ 20% ในอาหาร แมวจะผิดปกติถ้าขาดอาร์จินีนและการกินอาหารที่ขาดอาร์จินีนเป็นสาเหตุของอาการน้ำหนักลดและอาจถึงแก่ชีวิตได้อย่างรวดเร็ว อีกคุณสมบัติที่ผิดปกติคือการที่แมวไม่สามารถผลิตทอรีน การขาดทอรีนก่อให้เกิดการเสื่อมสภาพในจอประสาทตาของแมวทำให้ตาบอดถาวร  แมวจะกินเหยื่อของพวกมันทั้งหมดเพราะจะได้รับแร่ธาตุโดยการย่อยกระดูกสัตว์ ดังนั้นอาหารที่มีเนื้อสัตว์อย่างเดียวอาจก่อให้เกิดการขาดแคลเซียม
ระบบทางเดินอาหารของแมวถูกปรับให้เข้ากับการกินเนื้อสัตว์ ดังนั้นระบบทางเดินอาหารของแมวสั้นกว่าของสัตว์ที่กินทั้งพืชและสัตว์ และแมวมีระดับเอนไซม์ที่จำเป็นในการย่อยสลายคาร์โบไฮเดรตอยู่ในระดับต่ำ นี่จึงจำกัดความสามารถของแมวที่จะย่อยสารอาหารจากพืชอย่างมาก เช่นเดียวกับกรดไขมันบางอย่างที่แมวมีความสามารถในการย่อยจำกัด แม้สรีรวิทยาของแมวจะมุ่งเน้นไปทางอาหารที่เป็นเนื้อ แต่ก็มีอาหารแมวมังสวิรัติทำการตลาดมีการเสริมสังเคราะห์สารเคมีทอรีนและสารอาหารอื่น ๆ ในความพยายามที่จะผลิตอาหารที่สมบูรณ์แบบ แต่บางส่วนของผลิตภัณฑ์เหล่านี้ยังคงล้มเหลวในการให้สารอาหารที่จำเป็นทั้งหมดต่อแมว และผลิตภัณฑ์อาหารที่มีไม่มีส่วนประกอบจากสัตว์ก่อให้เกิดการขาดสารอาหารอย่างรุนแรง
แมวจะกินหญ้าเป็นครั้งคราว สันนิษฐานว่าใช้หญ้าเป็นแหล่งของกรดโฟลิก หรือใช้ในการเป็นแหล่งใยอาหาร
ในเชิงสิ่งแวดล้อม

จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์แห่งสถาบันสมิธโซเนียนพบว่า แมวเป็นสัตว์ที่เป็นภัยคุกคามต่อสัตว์หรือสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ อย่างยิ่ง โดยในสหรัฐอเมริกาแมวได้ฆ่านกไปถึงปีละ 2,000–4,000 ล้านตัวต่อปี ทั้งแมวที่มีเจ้าของ หรือแมวจร ส่วนในออสเตรเลียปีละ 70 ล้านตัวต่อปี และอังกฤษ 27 ล้านตัวต่อปี รวมแล้วทั่วโลกประมาณ 7,000–20,000 ล้านตัวต่อปี โดยในรอบ 500 ปีที่ผ่านมา แมวได้ทำให้สัตว์ชนิดต่าง ๆ ทั้ง นก, สัตว์ปีก, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก, สัตว์ฟันแทะ, สัตว์เลื้อยคลานหรือสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกสูญพันธุ์ไปแล้วถึง 430 ชนิด เนื่องจากแมวเป็นสัตว์ที่มีสัญชาตญาณนักล่า บางทีล่าหรือฆ่าเพราะความอยากรู้อยากเห็นไม่ได้นำมากินหรือเป็นอาหาร
สายพันธุ์ของแมว

ปัจจุบันมีแมวพันธุ์ต่าง ๆ มากกว่า 30 พันธุ์ทั่วโลก แม้ว่ามนุษย์เพิ่งเริ่มผสมพันธุ์แมวเพื่อเลือกลักษณะเด่นเมื่อเพียงร้อยกว่าปีมานี้เท่านั้น แมวแต่ละพันธุ์มีลักษณะต่างกันมากทั้งสีและความยาวขน ในขณะที่แมวพันธุ์เม็กซิกันมีรูปร่างเปลือยเปล่าแทบไม่มีขน แมวเพอร์เซียกลับมีขนฟูฟ่อง
ถิ่นกำเนิด

เชื่อว่าแมวบ้านสืบเชื้อสายมาจากแมวป่าอาฟริกา (African Wildcat-- Felis silvestris silvestris) ส่วนแมวป่า (Felis chaus) ที่มีอยู่ในเมืองไทย หรือแมวพอลลาส (Felis manul) พบว่าไม่มีความใกล้ชิดทางพันธุกรรมกับแมวบ้านแต่อย่างใด อียิปต์คือชาติแรกที่นำแมวมาเป็นสัตว์เลี้ยงเมื่อ 4,000 ปีมาแล้ว แมวในยุคนั้นถือว่าเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เคียงคู่กับศาสนาเลยทีเดียว เช่นเดียวกับวัวที่ถือเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ของชาวฮินดู
อุปนิสัย

แมวบ้านเป็นสัตว์หากินกลางคืนเป็นส่วนใหญ่ แมวบ้านอาจดูเหมือนกับเป็นสัตว์ที่นอนตลอดทั้งวัน แต่ความเป็นจริงแมวจะหลับ ๆ ตื่น ๆ เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ สลับกัน มันตื่นขึ้นมาเพื่อจะสำรวจเสียงหรือสิ่งแปลกปลอมรอบตัว หากไม่มีอะไรน่าสนใจก็จะหลับต่อ แม้ในขณะที่หลับหูของแมวก็ไม่เคยหยุดนิ่ง แต่จะพลิกหันไปหันมาอยู่เสมอเพื่อดักฟังเสียงแปลกปลอมเช่นเสียงความถี่สูงซึ่งอาจจะเป็นเสียงของเหยื่อ หูของแมวสามารถฟังเสียงความถี่สูงกว่าที่มนุษย์ได้ยินมาก
ผู้ที่เลี้ยงแมวบ้านอาจเคยสังเกตว่าแมวชอบที่จะถูและกลิ้งเกลือกตัวกับสิ่งของหรือพื้นที่มีกลิ่นแรง แล้วกลิ่นนั้นก็จะติดกับตัวแมวบ้านไปด้วย พฤติกรรมเช่นนี้เชื่อว่าเป็นสัญชาติญาณที่ติดมาจากธรรมชาติ เพราะกลิ่นภายนอกจะกลบกลิ่นของตัวเอง ซึ่งทำให้เป็นประโยชน์ในการล่าเหยื่อ แม้ว่าแมวบ้านไม่จำเป็นต้องหาอาหารเองเพราะมีคนให้อาหาร แต่ไม่ได้หมายความว่าแมวจะล่าเหยื่อเองไม่ได้ แมวยังล่าสัตว์รอบ ๆ บ้านหลายชนิด เช่น หนู กระรอก ตุ่น หนูผี กระต่าย ค้างคาว รวมถึงนกอีกหลายชนิดเช่น นกกระจอก นกกิ้งโครง นกกางเขน นกพิราบ ไก่ นกกระทา หรืออาจจะกินแมลง และ ปลา ด้วยก็ได้ บางครั้งแมวอาจกินหญ้าหรือพืชใบเขียวบางชนิด พฤติกรรมที่แมวกินพืชเชื่อว่าอาจเป็นความต้องการแร่ธาตุหรือวิตามินบางชนิดที่ไม่มีอยู่ในอาหารปกติของมัน
แมวอาจกลืนขนจากลำตัวของมันเองเข้าไปในกระเพาะจนขนรวมกันเป็นก้อนอยู่ในกระเพาะ สิ่งนี้อาจเป็นเจตนาของมันเองเพื่อให้ก้อนขนเข้าไปบุหรือป้องกันกระเพาะจากเศษกระดูกอันแหลมคมจากสารพัดเหยื่อที่มันกินเข้าไป
แมวบ้านเป็นสัตว์ที่อยู่โดยลำพังเป็นส่วนใหญ่ แต่แมวก็มีสังคมในหมู่แมวที่อยู่ในท้องที่เดียวกัน แมวแต่ละตัวมีการจัดลำดับชนชั้นในสังคมแมว ในสถานที่ ๆ มีอาหารหรือเหยื่อให้กินมาก แมวอาจรวมตัวกันเป็นชุมชนแมวขนาดใหญ่และมีสัมพันธ์ที่ดีถ้อยทีถ้อยอาศัยต่อกัน แมวในสังคมหนึ่งจะรู้จักมักคุ้นกันโดยมักอาศัยการจำแนกกลิ่น เช่นกลิ่นของปัสสาวะ หรือกลิ่นจากต่อมกลิ่นที่แมวถูกเข้ากับสิ่งของต่าง ๆ
ชีววิทยา

เมื่อตัวเมียพร้อมที่จะผสมพันธุ์ มันจะปล่อยกลิ่นและส่งเสียงร้องบ่งบอกถึงภาวะเป็นสัดของมัน ในช่วงนี้มันจะยอมให้ตัวผู้เข้าใกล้เพื่อผสมพันธุ์ได้ แมวตัวผู้ที่คุ้นเคยจะเข้ามาผสมพันธุ์ได้ทันที แต่สำหรับแมวตัวผู้ต่างถิ่นตอนแรกจะถูกขับไล่ออกไม่ให้เข้าใกล้ได้ง่ายดายนัก มันจะต้องตาม "ตื๊อ" อยู่สักพักตัวเมียจึงยอมให้เข้าใกล้ได้
แมวตัวเมียจะเป็นสัดปีละประมาณ 3-4 ครั้ง แต่ละครั้งจะยาวนานประมาณ 3 วัน แต่ถ้าในช่วงวันแรก ๆ ที่ติดสัดไม่ได้ผสมพันธุ์ ระยะเวลาการติดสัดก็อาจจะยาวนานกว่านี้ ตัวเมียตั้งท้องนานประมาณ 63-66 วัน ออกลูกปีละประมาณ 2 ครอก มีลูกรวมกัน 1-8 ตัว แต่ส่วนใหญ่จะประมาณ 3-5 ตัว แม่แมวจะออกลูกตามโพรงไม้ โคนต้นไม้ กองหลืบหิน พุ่มทึบ ลัง หรือแม้แต่กล่องกระดาษ โดยแมวชอบออกลูกในสถานที่เงียบๆปลอดภัย และไม่ถูกรบกวน
ลูกแมวแรกเกิดหนักประมาณ 85-110 กรัม ตาจะเปิดได้ภายในเวลา 7-20 วัน และเริ่มเดินได้เมื่ออายุ 9 ถึง 15 วัน ลูกแมวเริ่มกินอาหารแข็งได้เมื่ออายุ 4 สัปดาห์และหย่านมเมื่ออายุ 8-10 สัปดาห์ พออายุได้ 6 เดือนก็สามารถแยกจากแม่และหากินเองได้แล้ว เมื่อแมวหนุ่มสาวมีอายุได้ 10-12 เดือน ก็จะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ พร้อมที่จะผสมพันธุ์และให้กำเนิดลูกรุ่นต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ แมว ที่วิกิสปีชีส์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แมว
Animal Care ที่วิกิตำรา
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ แมว
"Cat, Domestic, The" . Encyclopedia Americana. 1920.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q20980826  Wikispecies: Felis catus  BOLD: 10396  EPPO: FELIDO  Fossilworks: 104159  GBIF: 2435035  iNaturalist: 118552  IRMNG: 10196305  ITIS: 183798  MSW: 14000031  NBN: NHMSYS0000080189  NCBI: 9685  NZOR: 7d7d7c68-baa8-4908-bdc4-b747950f6318  WoRMS: 1461480  ZooBank: 6F717CA1-D3D6-4FCD-BC27-ED52F4FF6706 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 2 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA 
บริติช ชอตแฮร์
ฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์

ฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ (Hotwave Music Awards) เป็นเวทีการแข่งขันวงดนตรีระดับมัธยมศึกษา ที่มีระยะเวลาการแข่งขันยาวนานที่สุด จัดโดยคลื่นฮอตเวฟ หรือฮอต 91.5 เอฟเอ็ม ในเครือเอไทม์ มีเดีย เริ่มต้นขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 เพื่อให้เป็นเวทีของการแสดงออกทางดนตรี ส่งเสริมการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ และส่งเสริมการใช้ความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียน
โลโก้ ฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ ในปี พ.ศ. 2560
ฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ได้จัดการประกวดครั้งสุดท้ายในปี พ.ศ. 2554 ก่อนยุติการจัดการประกวดหลังจากคลื่นฮอตเวฟปิดตัวลงหลังสิ้นปี พ.ศ. 2555 แต่การประกวดดนตรีดังกล่าวได้กลับมาจัดอีกครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 โดยเปลี่ยนรูปแบบเป็นการประกวดกึ่งเรียลลิตี้โชว์ ออกอากาศทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 ในช่วงปี พ.ศ. 2560 - 2562 ก่อนจะพักการจัดการประกวดชั่วคราวในช่วงปี พ.ศ. 2563 - 2565 จากการระบาดทั่วของโควิด-19 และกลับมาจัดอีกครั้งในปี พ.ศ. 2566
ศิลปินที่มีชื่อเสียงจากฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์

ศิลปินที่มีชื่อเสียงจากเวทีนี้ อาทิ
บอดี้สแลม
ลาบานูน
แคลช
กะลา
แบชเชอร์
มะลิ
คร็อคโคไดล์ จูเนียร์
Rule Dark
อินเฟมัส
เตปาป้า
อุลตร้า ช้วดส์
ฟรีเพลย์
ลลิตา สิงห์โตทอง นักร้องนำจาก ซินญอริต้า
เรโทรสเปกต์
สล็อต แมชชีน
สุฐิตา ปัญญายงค์
ลุลา
แสตมป์ อภิวัชร์
เป้ อารักษ์
เคลียร์
สมพล รุ่งพาณิชย์ นักร้องนำจาก ทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์
กฤษติกร พรสาธิต นักร้องนำจาก เพลย์กราวด์
ปราโมทย์ ปาทาน
พิชญ์สินี วีระสุทธิมาศ
วริศรา จิตปรีดาสกุล
ปลื้ม
ดูเพิ่ม

ฮอต 91.5 ไลฟ์แอนด์แชร์
จีเอ็มเอ็ม 25
แหล่งข้อมูลอื่น

hotwavemusicawards
อำเภอถ้ำพรรณรา

| อำเภอถ้ำพรรณรา |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Tham Phannara
คำขวัญ: พระไสยาสน์ล้ำค่า ตระการตาถ้ำกัลยาณมิตร   ผลผลิตยางพารา อนุรักษ์ป่าชื่นฉ่ำ   ขึ้นถ้ำประเพณี สายตาปีชลเขต
แผนที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เน้นอำเภอถ้ำพรรณรา
พิกัด: 8°25′12″N 99°23′42″E﻿ / ﻿8.42000°N 99.39500°E﻿ / 8.42000; 99.39500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครศรีธรรมราช
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 177.00 ตร.กม. (68.34 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 19,279 คน
 • ความหนาแน่น: 108.92 คน/ตร.กม. (282.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 80260
รหัสภูมิศาสตร์: 8018
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอถ้ำพรรณรา หมู่ที่ 2 ถนนถ้ำพรรณรา-ทานพอ ตำบลถ้ำพรรณรา อำเภอถ้ำพรรณรา จังหวัดนครศรีธรรมราช 80260
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ถ้ำพรรณรา [ถ้ำ-พัน-นะ-รา] เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช  เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอฉวางทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอฉวางในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 8 สิงหาคม 2538 เป็นอำเภอที่ 17 ของจังหวัดนครศรีธรรมราช
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอถ้ำพรรณราตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเวียงสระ (จังหวัดสุราษฏร์ธานี) และอำเภอฉวาง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอฉวาง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทุ่งใหญ่
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งใหญ่ อำเภอพระแสง และอำเภอเวียงสระ (จังหวัดสุราษฏร์ธานี)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอถ้ำพรรณราแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 29 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ถ้ำพรรณรา | Tham Phannara | 10 | 7,864 |  |
| 2. | คลองเส | Khlong Se | 8 | 4,298 |  |
| 3. | ดุสิต | Dusit | 11 | 7,045 |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอถ้ำพรรณราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำพรรณรา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำพรรณราทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองเสทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดุสิต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดุสิตทั้งตำบล
มอลต์

บาร์เลย์มอลต์ โดยจะเห็นหน่อสีขาว
มอลต์  (อังกฤษ: malt) ได้มาจากข้าวบาร์เลย์เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นธัญพืชที่นิยมปลูกในประเทศ ที่มีภูมิอากาศเย็น จะมีการปลูกกันมาก ในประเทศทางทวีปยุโรป เช่น เยอรมนี ออสเตรีย อังกฤษ เดนมาร์ก และทวีปออสเตรเลีย ส่วนในประเทศไทยมีการนำสายพันธุ์ข้าวบาร์เลย์เข้ามาปลูกในแถบภาคเหนือ ซึ่งมีภูมิอากาศเย็น ข้าวมอลต์ มีรสชาติ สี และกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เป็นที่นิยมของผู้บริโภคและมีคุณค่าทางโภชนาการสูงซึ่งเกิดจากสารอาหารชนิดต่าง ๆ ที่สร้างสะสมอยู่ในเมล็ดข้าวระหว่างการงอก ข้าวมอลต์สามารถจำหน่ายในรูปข้าวกล้องมอลต์ พร้อมหุงรับประทานหรือนำไปใช้เป็นวัตถุดิบผลิตผลิตภัณฑ์ชนิดต่าง ๆ อาทิ เบียร์ วิสกี้ โจ๊กข้าวมอลต์ ผงชงดื่มเพื่อสุขภาพ เครื่องดื่มมอลต์ สกัดเข้มข้น น้ำมอลต์สกัด เป็นต้น
ประวัติ

ในอาณาจักรเปอร์เซียมีข้าวมอลต์ที่รสชาติหวานทำมาจากต้นอ่อนของข้าวสาลี เรียกว่า Samanu (เปอร์เซีย: سمنو) ซึ่งในประเทศอิหร่าน เรียกว่า Samanak ประเทศอุซเบก เรียกว่า sumalak โดยเมื่อก่อนนี้จะมีการเตรียมข้าวมอลต์ไว้สำหรับเลี้ยงฉลองปีใหม่ ซึ่งนำมอลต์ใส่ลงในหม้อขนาดใหญ่ (kazan) ผู้คนในอาณาจักรก็จะนำมอลต์มาใส่ในจานหรือชามเพื่อเป็นสัญลักษณ์ความเป็นบาปซึ่งเป็นความเชื่อของผู้คนในสมัยนั้น วัฒธรรมของผู้หญิงในสมัยนั้นจะใช้เวลาช่วงตอนเย็นและช่วงกลางคืนไว้สำหรับปรุงอาหาร ช่วงเวลากลางวันมีการร้องเพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับ มอลต์ หรือ Samanu
มอลต์ถูกนำมาใช้เป็นส่วนผสมของเบียร์มาตั้งแต่สมัยโบราณ เช่น ในอียิปต์ (Ancient Egyptian cuisine) รวมถึงชาวสุเมเรียน และจีน
Mämmi หรือ อีสเตอร์โจ๊ก เป็นอาหารแบบดั้งเดิมของฟินแลนด์ มีการปรุงให้สุกจากมอลต์และมีความกลมกล่อมของรสชาติที่ดี
การทำมอลต์

1. นำข้าวบาร์เลย์แช่น้ำที่มีอุณหภูมิประมาณ 45 องศาเซลเซียส เพื่อให้เมล็ดได้รับความชื้นกับออกซิเจน จะทำให้เซลล์ของเมล็ดได้รับการกระตุ้น เกิดการงอกของรากอ่อนและใบอ่อน
2. ถ่ายน้ำออก จากนั้นนำเมล็ดข้าวบาร์เลย์ไปผึ่งบนตะแกรง มีการเป่าลมที่มีอุณหภูมิประมาณ 18 องศาเซลเซียส ในช่วงนี้รากอ่อนและใบอ่อน จะงอกออกจากเมล็ด ทิ้งไว้ให้มีการงอกของรากก่อน ยาวประมาณ 2 ใน 3 ถึง 3 ใน 4 ของเมล็ด
3. นำเมล็ดข้าวไปอบแห้งอย่างช้า ๆ ที่อุณหภูมิประมาณ 5 องศาเซลเซียส ข้าวที่อบเสร็จแล้ว เรียกว่า ข้าวมอลต์ ชนิดของข้าวมอลต์จะขึ้นอยู่กับอุณหภูมิของการอบ
องค์ประกอบ

มอลต์ที่ได้จากการสกัด มีองค์ประกอบหลัก ๆ คือ คาร์โบไฮเดรตซึ่งเป็นชนิดน้ำตาลมอลโตสมีปริมาณค่อนข้างสูง เพราะมอลต์ถูกสกัดมาจากธัญพืชซึ่งยังมีปริมาณโปรตีนถึง 6% และมีองค์ประกอบอื่น ๆ อีก เช่น กรดอะมิโน วิตามิน และแร่ธาตุ องค์ประกอบต่าง ๆ ที่อยู่ในมอลต์ยังช่วยเพิ่มคุณค่าทางโภชนาการให้กับมอลต์ และน้ำตาลมอลโตสซึ่งเป็นสารให้ความหวานสำหรับใช้เป็นอาหารยีสต์ที่ใช้ในการย่อยองค์ประกอบของมอลต์และยังเป็นสารที่ทำให้เกิดสีน้ำตาลของมอลต์
ตารางแสดงปริมาณร้อยละของน้ำตาลชนิดต่าง ๆ ในมอลต์
| ชนิดของน้ำตาล | ปริมาณร้อยละ |
| --- | --- |
ฟรุกโทส: 1 – 2%
กลูโคส: 7 – 10%
ซูโครส: 1 – 3%
มอลโทส: 39 – 42%
มอลโทไตรโอส: 10 – 15%
น้ำตาลโมเลกุลใหญ่: 25 – 30%