stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลูคัสฟิล์ม
ผลงาน > ซีรีส์โทรทัศน์

คนแสดง
Maniac Mansion (1990–1993)
The Young Indiana Jones Chronicles (1992–1996)
แอนิเมชัน
Star Wars: Droids (1985–1986) (Co-production Nelvana)
Star Wars: Ewoks (1985–1987) (Co-production Nelvana)
สตาร์ วอร์ส: สงครามมนุษย์โคลน (2003–2005) (Co-production Cartoon Network Studios)
สตาร์ วอร์ส: เดอะ โคลน วอร์ส (2008–2014)
สตาร์ วอร์ส เรเบลส์ (2014–present)
Star Wars Detours (TBA)
ผลงาน > ภาพยนตร์โทรทัศน์ และ พิเศษ

สตาร์ วอร์ส ฮอลิเดย์สเปเชียล (1978) (uncredited)
Caravan of Courage: An Ewok Adventure (1984)
Ewoks: The Battle for Endor (1985)
The Great Heep (1986)
ผลงาน > Other productions

The Making of Star Wars (1977) (produced in association with 20th Century Fox Television)
SP FX: The Empire Strikes Back (1980) (produced in association with 20th Century Fox Television)
Return of the Ewok (1982)
Classic Creatures: Return of the Jedi (1983) (produced in association with 20th Century Fox Television)
From Star Wars to Jedi: The Making of a Saga (1983) (produced in association with 20th Century Fox Television)
กัปตันอีโอ (1986)
Star Tours (1987)
ExtraTERRORestrial Alien Encounter (1995)
R2-D2: Beneath the Dome (2001)
Empire of Dreams: The Story of the Star Wars Trilogy (2004) (produced by Prometheus Entertainment in association with Fox Television Studios)
Lego Star Wars shorts:
Lego Star Wars: Revenge of the Brick (2005)
Lego Star Wars: The Quest for R2-D2 (2009)
Lego Star Wars: Bombad Bounty (2010)
Lego Star Wars: The Padawan Menace (2011)
Lego Star Wars: The Empire Strikes Out (2012)
Star Wars: The Legacy Revealed (2007) (produced by Prometheus Entertainment in association with The History Channel)
Lego Indiana Jones and the Raiders of the Lost Brick (2008)
Star Tours–The Adventures Continue (2011)
All 7 episodes of Lego Star Wars: The Yoda Chronicles (2013, 2014)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักของลูคัสฟิล์ม
เว็บไซต์หลักของลูคัสอาร์ทส
เรควีเอ็ม (โมทซาร์ท)

เรควีเอ็มแมสในบันไดเสียงดีไมเนอร์ (อังกฤษ: Requiem Mass in D minor, K. 626) เป็นผลงานประพันธ์ของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท ในปี ค.ศ. 1791 เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายในชีวิตของโมทซาร์ทซึ่งเสียชีวิตก่อนจะแต่งได้เสร็จสิ้น ซึ่งต่อมาค็อนสตันท์เซอ โมทซาร์ท ภรรยาของเขาได้มอบหมายให้ฟรัทนซ์ ซาเวอร์ ซืสไมเออร์ ลูกศิษย์ของโมทซาร์ทแต่งต่อจนเสร็จ
โมทซาร์ทแต่งเรควีเอ็มตามคำว่าจ้างของฟรันทซ์ ฟ็อน วัลเซ็ค เพื่้กพพหพึดอเร45887/456
อเป็นการไว้อาลัยในพิธีศพของอันนา ภรรยาสาวของฟ็อน วัลเซ็ค ที่เสียชีวิตตั้งแต่อายุเพียง 20 ปี แต่เนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพ โมทซาร์ทป่วยเป็นโรคไตและไข้รากสาดใหญ่ ประกอบกับต้องแบ่งเวลาไปเขียนอุปรากรเรื่อง La Clemenza di Tito และ ขลุ่ยวิเศษ ทำให้บทประพันธ์ชิ้นนี้ต้องล่าช้ากว่ากำหนด  ในช่วงท้ายของชีวิต โมทซาร์ทมีสุขภาพย่ำแย่จนต้องไม่สามารถเขียนได้ด้วยตนเอง ต้องให้ซืสส์มาเยอร์เป็นผู้จดบันทึกตามคำบอก  โมทซาร์ทถึงกับเพ้อไปว่าตัวเขาถูกวางยาพิษ และกำลังเขียนเรควีเอ็มนี้เพื่อใช้ในงานศพของตัวเอง
มีเรื่องเล่าที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิดในปัจจุบัน ว่าชายลึกลับในชุดสีเทาที่เป็นผู้ว่าจ้างโมทซาร์ทให้แต่งเรควีเอ็มบทนี้ คือ อันโตนีโอ ซาลีเอรี สืบเนื่องมาจากความนิยมในบทละครเรื่อง Mozart and Salieri (1830) ของอะเล็กซานเดอร์ ปุชกิน ซึ่งดัดแปลงเป็นอุปรากรโดยริมสกี-คอร์ซาคอฟในปี ค.ศ. 1897 ซึ่งกลายมาเป็นโครงเรื่องหลักในละครเวที และภาพยนตร์ อะมาเดอุส โดยปีเตอร์ แชฟเฟอร์ ซึ่งไม่ตรงกับความจริงในประวัติศาสตร์
เรควีเอ็ม แมส ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์ แบ่งออกเป็นน 14 มูฟเมนต์ โดยแยกเป็น 7 ท่อนหลัก ดังนี้
I. Introitus: Requiem aeternam (ประสานเสียง และโซปราโนเดี่ยว)
II. Kyrie eleison (ประสานเสียง)
III. Sequentia:
Dies irae (ประสานเสียง)
Tuba mirum (โซปราโน, คอนทราลโต, เทเนอร์ และเบสเดี่ยว)
Rex tremendae majestatis (ประสานเสียง)
Recordare, Jesu pie (โซปราโน, คอนทราลโต, เทเนอร์ และเบสเดี่ยว)
Confutatis maledictis (ประสานเสียง)
Lacrimosa dies illa (ประสานเสียง)
IV. Offertorium:
Domine Jesu Christe (ประสานเสียง กับเดี่ยวควอร์เทต)
Versus: Hostias et preces (ประสานเสียง)
V. Sanctus:
Sanctus Dominus Deus Sabaoth (ประสานเสียง)
Benedictus (เดี่ยวควอร์เทต จากนั้นประสานเสียง)
VI. Agnus Dei (ประสานเสียง)
VII. Communio:
Lux aeterna (โซปราโนเดี่ยว และประสานเสียง)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Requiem, K. 626 (Mozart)
โน้ตเพลงเสรีของ Mozart's Requiem ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Mozart's 'Requiem'  h2g2 project
เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส

"วิดีโอเกมเรซิเดนต์อีวิล 3" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับภาพยนตร์แอ็กชันลำดับที่สามของเรซิเดนต์อีวิล ดูที่ ผีชีวะ 3 สงครามสูญพันธุ์ไวรัส
สำหรับวิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2563 ดูที่ เรซิเดนต์อีวิล 3 (วิดีโอเกม พ.ศ. 2563)
| เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส |
| --- | --- |
หน้าปกเกมบนเครื่องเพลย์สเตชันในทวีปยุโรป
ผู้พัฒนา:  แคปคอม PS / Win9x / DC / GCN แคปคอม วินโดวส์ XP Sourcenext 
ผู้จัดจำหน่าย:  แคปคอม เพลย์สเตชัน / วินโดวส์ 9x JP/NA: แคปคอมดรีมแคสต์ JP/NA: แคปคอมPAL: เวอร์จินอินเตอร์แอ็กทีฟเกมคิวบ์ JP/NA/EU: แคปคอมAUS: นินเทนโดออสเตรเลียวินโดวส์ XP  
กำกับ: คาซูฮิโระ อาโอยามะ
อำนวยการผลิต: ชินจิ มิคามิ
เขียนบท: ยะสุฮิสะ คะวะมุระ
แต่งเพลง: มาซามิ อุเอะดะ ซาโอริ มาเอะดะSaori Maeda
ชุด: เรซิเดนต์อีวิล
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ดรีมแคสต์ เกมคิวบ์ เพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก
วางจำหน่าย:  22 กันยายน 1999 เพลย์สเตชัน วินโดวส์ 9x ดรีมแคสต์ เกมคิวบ์ วินโดวส์ XP เพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก  
แนว: สยองขวัญเอาชีวิตรอด
รูปแบบ: วิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียว
เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส (อังกฤษ: Resident Evil 3: Nemesis) หรือชื่อภาษาญี่ปุ่นคือ ไบโอฮาซาร์ด 3: เดอะลาสต์เอสเคป (ญี่ปุ่น: バイオハザード3　ラストエスケープ; ทับศัพท์: Biohazard 3: Last Escape) เป็นวิดีโอเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอด และเป็นภาคต่อของเกมเรซิเดนต์อีวิล 2 พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยแคปคอม เกมออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน และต่อมาได้พ่วงเข้ากับเครื่องดรีมแคสต์ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และเกมคิวบ์ เกมยังมีให้ดาวน์ดหลดผ่านเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก เพื่อเล่นบนเครื่องเพลย์สเตชัน 3 และเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล  มีภาครีเมคชื่อเดียวกันวางจำหน่ายทางเพลย์สเตชัน 4 วินโดวส์ และเอกซ์บอกซ์วันในปี 2563
ครึ่งแรกของเนื้อเรื่องในเกมเกิดขึ้น 24 ชั่วโมงก่อนเหตุการณ์ในเรซิเดนต์อีวิล 2 และครึ่งหลังเกิดขึ้นหลังจากนั้นเกือบ 2 วัน เนื้อเรื่องต่อยอดไปยังเรื่องของฉากและเหตุการณ์การระบาดของที-ไวรัสในแรคคูนซิตี และจบลงด้วยโชคชะตาของเมืองและประชากรที่ติดเชื้อ
ต่อมาเนื้อเรื่องในเกมได้เป็นเนื้อเรื่องหลักในภาพยนตร์เรื่องผีชีวะ 2 ผ่าวิกฤตไวรัสสยองโลก เมื่อปี ค.ศ. 2004 ด้วย
ล้านปี

ล้านปี (อังกฤษ: myr, million years) เป็นหน่วยจำนวน 1,000,000 (1×106) ปี หรือ 31.6 เทระวินาที
การใช้งาน

ส่วนใหญ่มีการใช้ myr ในวิทยาศาสตร์โลกและจักรวาลวิทยา โดย myr ถูกใช้คล้ายกับ mya หรือ "ล้านปีก่อน (million years ago)"
การใช้ myr เป็นที่ถกเถียงกันในธรณีวิทยา ทว่าเป็นหน่วยมาตราฐานในดาราศาสตร์ "myr" ในธรณีวิทยามักหมายถึง "Myr" (หน่วยของเมกะปี, mega-years) ส่วนในดาราศาสตร์มักหมายถึง "MYR" (million years, ล้านปี)
ดูเพิ่ม

Megaannum (Ma)
Byr
kyr
ล็อกฮีด แอล-1011

อากาศยานลำตัวกว้างสามเครื่องยนต์สัญชาติอเมริกัน
บทความนี้เกี่ยวกับเครื่องบินพาณิชย์ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ 1011 (แก้ความกำกวม)
| แอล-1011 ไตรสตาร์ |
| --- | --- |

ล็อกฮีด แอล-1011 ไตรสตาร์ในลวดลายผสมผสานคอร์ทไลน์ ขณะทำการบินสาธิตรอบโลก
หน้าที่: อากาศยานไอพ่นลำตัวกว้าง
ประเทศผู้ผลิต:  สหรัฐ
ผู้ผลิต: บริษัทล็อกฮีด
เที่ยวบินแรก: 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970
เริ่มใช้: 26 เมษายน ค.ศ. 1972 โดย อีสเทิร์นแอร์ไลน์
สถานะ: ประจำการในบทบาทพิเศษ
ผู้ใช้หลัก: นอร์ทธรอป กรัมแมน บริติชแอร์เวย์ (ในอดีต) เดลตาแอร์ไลน์ (ในอดีต) อีสเทิร์นแอร์ไลน์ (ในอดีต)
การผลิต: ค.ศ. 1968–1984
จำนวนที่ถูกผลิต: 250
ค่าใช้จ่ายต่อลำ:  20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ในปี 1972)
รุ่น: ล็อกฮีด ไตรสตาร์ (อาร์เอเอฟ) สตาร์เกเซอร์
ล็อกฮีด แอล-1011 ไตรสตาร์ (อังกฤษ: Lockheed L-1011 TriStar) เรียกโดยทั่วไปว่า แอล-1011 (อ่านว่า "แอล-สิบ-สิบ-เอ็ด") หรือไตรสตาร์ เป็นเครื่องบินโดยสารลำตัวกว้างสามเครื่องยนต์สัญชาติอเมริกัน ได้รับการออกแบบและผลิตโดยบริษัทล็อกฮีด โดยเป็นเครื่องบินพาณิชย์ลำตัวกว้างลำที่สามที่ถูกสร้างขึ้น ต่อจากโบอิง 747 และคู่แข่งแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10 ถูกเปิดตัวครั้งแรกในปี 1972 โดยสายการบินอีสเทิร์นแอร์ไลน์ ด้วยความจุผู้โดยสารสูงสุด 400 คนและพิสัยการบินกว่า 4,000 ไมล์ทะเล (7,410 กม.) แอล-1011 ไตรสตาร์ได้รับการออกแบบมาสำหรับการเดินทางระยะกลางถึงระยะไกล มีการใช้เครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ อาร์บี211 จำนวนสามเครื่อง โดยสองเครื่องยนต์ติดตั้งบริเวณใต้ปีกแต่ละข้าง และอีกหนึ่งเครื่องติดตั้งที่ส่วนท้ายของลำ แอล-1011 ยังได้รับการติดตั้งระบบการลงจอดอัตโนมัติ, ระบบลดระดับอัตโนมัติ, และตัวเลือกในการติดตั้งพื้นที่ครัวและห้องรับรองในส่วนล่างของเครื่องบิน
ข้อมูลจำเพาะ

ผู้สร้าง: บริษัท ล็อกฮีด-แคลิฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท: เจ๊ตโดยสารลำตัวกว้าง พิสัยปานกลาง-ไกล เจ้าหน้าที่ 3 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 300 ที่นั่ง
เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน รอสส์-รอยซ์ อาร์บี.211-524 บี ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 21,722 กิโลกรัม 3 เครื่อง
กางปีก: 47.34 เมตร
ยาว: 50.04 เมตร
สูง: 16.87 เมตร
พื้นที่ปีก: 320 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 108,925 กิโลกรัม
น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 44,390 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 224,982 กิโลกรัม
น้ำหนักร่อนลงสูงสุด: 166,920 กิโลกรัม
อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง: 978 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 9,450 เมตร
อัตราเร็วเดินทาง: 935 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทางประหยัด 913 กิโลเมตร/ชั่วโมง
เพดานบินใช้งาน: 12,800 เมตร
พิสัยบิน : 9,748 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกผู้โดยสารและสัมภาระเต็มที่
11,397 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
อากาศยานที่ใกล้เคียงกัน > รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

ล็อกฮีด ไตรสตาร์ (อาร์เอเอฟ)
สตาร์เกเซอร์
อากาศยานที่ใกล้เคียงกัน > อากาศยานที่ใกล้เคียงกัน

แอร์บัส เอ300
โบอิง 747 เอสพี
โบอิง 767
อิลยูชิน อิล-86
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10
ล็อคดาวน์ (2011)

ล็อกดาวน์ (2011) (อังกฤษ: Lockdown (2011)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพ ของ โทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2011 ที่ U.S. Bank Arena เมือง Cincinnati, Ohio
ผลการปล้ำ

| # | ผลการปล้ำ | แมทช์การปล้ำ | เวลา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Pre-show | Brother Devon ชนะ Anarquia | แมทช์ปล้ำในกรงเหล็ก Steel Cage | 2:30 |  |
| 1 | Max Buck ชนะ Amazing Red, Brian Kendrick, Chris Sabin, Jay Lethal, Jeremy Buck, Robbie E (พร้อมด้วย Cookie), และ Suicide | แมทช์ปล้ำเอ็กซ์สแคป เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์เอ็กซ์ดิวิชั่น | 13:33 |  |
| 2 | Ink Inc. (Jesse Neal และ Shannon Moore) ชนะ The British Invasion (Douglas Williams และ Magnus), Crimson และ Scott Steiner, และ Eric Young และ Orlando Jordan | แมทช์ปล้ำโฟร์เวย์ในกรงเหล็ก Steel Cage | 8:51 |  |
| 3 | Mickie James ชนะ  Madison Rayne (c) | แมทช์ปล้ำในกรงเหล็ก Steel Cage (เดิมพันระหว่างผมกับเข็มขัดแชมป์) เพื่อชิงแชมป์น็อกเอาน์หญิง TNA | 0:36 |  |
| 4 | Samoa Joe ชนะ D'Angelo Dinero | แมทช์ปล้ำในกรงเหล็ก Steel Cage | 10:25 |  |
| 5 | Matt Morgan ชนะ Hernandez (พร้อมด้วย Anarquia, Sarita, และ Rosita) | แมทช์ปล้ำในกรงเหล็ก Steel Cage | 8:13 |  |
| 6 | Jeff Jarrett (พร้อมด้วย Karen Jarrett) ชนะ Kurt Angle | แมทช์ปล้ำในกรงเหล็ก Steel Cage โดยสามารถได้ ดังนี้: 1: ทำให้คู่ต่อสู่ยอมแพ้  2: จับกด  3: ออกจากกรงเหล็ก | 22:37 |  |
| 7 | Sting (c) ชนะ Rob Van Dam และ Mr. Anderson | แมทช์ปล้ำสามเส้าในกรงเหล็ก Steel Cage เพื่อชิงแชมป์โลก TNA | 7:55 |  |
| 8 | Fortune (James Storm, Kazarianและ Robert Roode) และ Christopher Daniels ชนะ Immortal (Ric Flair, Abyss, Bully Ray และ Matt Hardy) | แมทช์ปล้ำ Lethal Lockdown | 22:52 |  |
(c) - หมายความว่ายังเป็นแชมป์อยู่ก่อนเริ่มแข่งขัน
ดูเพิ่ม

ทีเอ็นเอ ล็อกดาวน์
รายชื่อเพย์-เพอร์-วิวของทีเอ็นเอ
แหล่งข้อมูลอื่น

TNA Official website เก็บถาวร 2007-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
TNA Lockdown Official Site เก็บถาวร 2011-03-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ข่าวสารและสังคมมวยปล้ำแห่งประเทศไทย[ลิงก์เสีย]
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวของอิมแพ็ค เรสต์ลิง |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  สแลมไมเวอร์เซรี่  บาวด์ฟอร์กลอรี 
อดีต:  เทิร์นนิงพอยท์ (2004–2012)  ไฟนอล เรสโซลูชั่น (2005–2012)  ดิสทิเนชั่น เอ็กซ์ (2005–2012)  ฮาร์ทคอร์ จัสติค/ฮาร์ท จัสติค (2005–2012)  แซซริฟฟิค (2005–2012)  อเกนต์ออลออดส์ (2005–2012)  วิคตอรี่ โรด (2004, 2006–2012)  โนเซอร์เรนเดอร์ (2005–2012)  ทีเอ็นเอ อันเบรคเคเบิล (2005)  เจนเนสิส (2005–2013)  ล็อคดาวน์ (2005–2014) 
ดูเพิ่ม:  วิคลี่ เพย์-เพอร์-วิว อีเว่น (2002–2004)  วันไนท์ออนลี
ลูกโซ่ความเย็น

ห่วงโซ่อุปทานอุณหภูมิต่ำ
ลูกโซ่ความเย็น (อังกฤษ: cold chain) หรือ โซ่เย็น เป็นห่วงโซ่อุปทานคือระบบการเคลื่อนย้ายสินค้าที่ต้องควบคุมอุณหภูมิติดต่อกันเป็นลูกโซ่
ลูกโซ่ความเย็นที่ไม่ขาดหมายถึงการมีลำดับการผลิต การเก็บ และการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่มีการแช่เย็นโดยตลอดบวกกับการมีอุปกรณ์และโลจิสติกส์ที่เนื่องกันและจำเป็นเพื่อควบคุมสินค้าให้อยู่ในพิสัยอุณหภูมิที่ต้องการ
จุดประสงค์ก็เพื่อยืดและรักษาอายุคุณภาพของสินค้าต่าง ๆ เช่น ผักผลไม้สด
อาหารทะเล อาหารแช่แข็ง ฟิล์มถ่ายภาพ สารเคมี และเภสัชภัณฑ์
สินค้าในโซ่เย็นจะไม่เหมือนสินค้าทั่วไปเพราะเป็นของเสียได้ และถือเป็นสินค้าที่กำลังจัดส่งไปยังจุดบริโภคตลอดเวลาแม้เมื่อกำลังเก็บไว้อย่างชั่วคราวในห้องเย็น และดังนั้น จึงมักเรียกว่า "คาร์โก้" ตลอดทั้งวงจรโลจิสติกส์
การมีที่เก็บซึ่งเย็นพออาจจำเป็นอย่างยิ่งเพื่อป้องกันอาหารเสียทั้งโดยคุณภาพและโดยปริมาณ
รถบรรทุกที่เป็นตู้เย็นด้วย
ประวัติ

ชาวแอฟริกัน-อเมริกัน เฟร็ดเดอริก โจนส์เป็นผู้ประดิษฐ์ตู้เย็นกลที่ช่วยรักษาความเย็นได้เป็นครั้งแรก และได้ก่อตั้งบริษัทเทอร์โมคิง (Thermo King) ร่วมกับนักลงทุนชาวอเมริกัน โจเซฟ นิวเมอโร
ผู้ในปี 1938 ได้ขายธุรกิจเครื่องเสียงภาพยนตร์ให้แก่บริษัทอาร์ซีเอ แล้วก่อตั้งบริษัทที่ต่อมามีชื่อว่าเทอร์โมคิงกับโจนส์
โจนส์ได้ออกแบบตู้เย็น (แบบ air-cooling คือใช้อากาศทำให้เย็น) ที่สามารถบรรทุกบนรถแล้วใช้ขนส่งอาหารสดอันเสียได้ 
โดยได้สิทธิบัตรในปี 1940
เทคโนโลยีเยี่ยงนี้ได้ใช้มาตลอดตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 โดยมักใช้รักษาสภาพเนื้อหรือเซลล์สัตว์
ความต้องการระบบเยี่ยงนี้ได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เพราะนวัตกรรมทางการแพทย์ซึ่งมีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เช่นการรักษามะเร็ง 
โดยเฉพาะในเหตุการณ์ระบาดทั่วของโควิด-19 ซึ่งจำเป็นต้องฉีดวัคซีน จึงทำให้ระบบนี้สำคัญเป็นอย่างยิ่ง
การใช้

โซ่เย็นเป็นเรื่องสามัญในอุตสาหกรรมอาหารและยา แต่ก็ยังใช้ส่งสารเคมีด้วย
แม้พิสัยอุณหภูมิสามัญสำหรับยาจะอยู่ระหว่าง 2-8 องศาสเซลเซียส แต่อุณหภูมิโดยเฉพาะ ๆ ที่จำเป็นและช่วงเวลาที่เก็บในอุณหภูมินั้นได้ ก็ยังขึ้นอยู่กับผลิตภัณฑ์
การใช้ > ผักผลไม้

คาร์โกผักผลไม้สดมีลักษณะพิเศษคือ นอกจากต้องรักษาอุณหภูมิแล้ว ยังต้องรักษาลักษณะทางสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ โดยเฉพาะ ๆ
รวมทั้งคุณภาพอากาศ (เช่น ระดับคาร์บอนไดออกไซด์ ออกซิเจน ความชื้น เป็นต้น)
การใช้ > วัคซีน

โซ่เย็นใช้เพื่อขนส่งวัคซีนไปยังสถานพยาบาลไกล ๆ ในภูมิอากาศร้อนที่อาจมีระบบการขนส่งที่ไม่ดี
ระบบที่ติดขัดเนื่องจากสงครามอาจมีผลเสียหายดังที่พบในเหตุการณ์ระบาดของโรคฝีดาษในฟิลิปปินส์ช่วงสงครามระหว่างสเปนกับสหรัฐ (ค.ศ. 1898) เพราะวัคซีนที่แจกจำหน่ายไม่มีประสิทธิผลเนื่องจากควบคุมอุณหภูมิไม่ได้ในระหว่างการขนส่ง
วัคซีนต้องมีโซ่เย็นในระดับต่าง ๆ 
รวมทั้งโซ่เย็นอุณหภูมิต่ำเป็นพิเศษ (ultralow, deep freeze) สำหรับวัคซีนที่ต้องแช่แข็งที่อุณหภูมิ -70 องศาเซลเซียส 
วัคซีนอีโบลาและวัคซีนโควิด-19 ของไฟเซอร์-ไบออนเทคต้องส่งแช่แข็งในระดับนี้ โดยเหมือนกับวัคซีนสัตว์บางชนิด เช่น ที่ให้แก่ไก่
ยังมีโซ่เย็นที่อุณหภูมิ -20 องศาสเซลเซียส วัคซีนโรคอีสุกอีใสและวัคซีนงูสวัดต้องแช่แข็งในระดับนี้
ยังมีโซ่เย็นในระดับ 2-8 องศาสเซลเซียส วัคซีนไข้หวัดใหญ่โดยมากต้องแช่เย็นในระดับนี้
ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 วัคซีนที่พัฒนาขึ้นต้องใช้ตู้แช่แข็งและการขนส่งที่เย็นถึง -70 องศาสเซลเซียส
ซึ่งเป็นปัญหาในการแจกจ่ายวัคซีนของไฟเซอร์
ประเมินว่ามีประเทศเพียง 25-30 ประเทศทั่วโลกที่มีโครงสร้างพื้นฐานจำเป็นในการขนส่งวัคซีนที่อุณหภูมิระดับนี้
ความสมเหตุผล

กระบวนการขนส่งแบบโซ่เย็นเป็นส่วนเพิ่มของมาตรฐานการผลิตแบบ GMP ซึ่งยาและผลิตภัณฑ์ทางชีวภาพทั้งหมดควรต้องใช้ โดยองค์กรของรัฐต่าง ๆ จะเป็นผู้ควบคุม
ดังนั้น ระบบเช่นนี้จึงต้องตรวจสอบความสมเหตุผลให้แน่ใจว่าไม่มีผลลบต่อความปลอดภัย ประสิทธิศักย์ หรือคุณภาพของยา
มาตรฐานของ GMP กำหนดว่า กระบวนการทั้งหมดที่อาจมีผลต่อความปลอดภัย ประสิทธิศักย์ หรือคุณภาพของยาต้องมีหลักฐานยืนยันเป็นเอกสารว่า ได้ทำตามขั้นตอนและได้ผลลัพธ์ตามที่กำหนด
โซ่เย็นอาจบริหารด้วยระบบบริหารคุณภาพ (quality management system, QMS)
โดยอุปกรณ์บันทึกข้อมูลอุณหภูมิ (temperature data logger) และแท็กอาร์เอฟไอดีสามารถใช้ช่วยตรวสอบประวัติอุณหภูมิของรถบรรทุกและคลังสินค้าเป็นต้น
รวมทั้งประวัติอุณหภูมิของผลิตภัณฑ์ที่กำลังส่ง
โดยยังช่วยกำหนดอายุคุณภาพสินค้า (shelf life) ที่เหลือได้อีกด้วย
ดูเพิ่ม

น้ำแข็งแห้ง
การวิเคราะห์อันตรายและการควบคุมจุดวิกฤต
การเก็บวัคซีน
ตู้แช่แข็งยูแอลที
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2  "The Vaccine Cold Chain" (PDF). www.who.int. WHO. สืบค้นเมื่อ 2020-12-19.
1 2  Kohli, Pawanexh. "Fruits and Vegetables Post-Harvest Care: The Basics". CrossTree techno-visors. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-11-03. สืบค้นเมื่อ 2021-05-18.
↑  Gyesley, S. W. (1991). "Total Systems Approach to Predict Shelf Life of Packaged Foods". ASTM STP 1113-EB. {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)
↑  The State of Food and Agriculture 2019. Moving forward on food loss and waste reduction, In brief. Rome: FAO. 2019. p. 12.
↑  "Frederick McKinley Jones". Minnesota Science and Technology Hall of Fame. Minnesota High Tech Association / Science Museum of Minnesota. สืบค้นเมื่อ 2010-02-11.
↑  Smith, Jessie Carney (2012). Black Firsts: 4,000 Ground-Breaking and Pioneering Historical Events. Visible Ink Press. p. 613. ISBN 978-1-57859-424-5.
↑  Kelly, Kate (2020-12-15). "Critical to Vaccines, Cold Storage Is Wall Street's Shiny New Thing". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 2020-12-20.
↑  "Office of Medical History". history.amedd.army.mil. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-16. สืบค้นเมื่อ 2018-04-24.
1 2  Fischetti, Mark (2020-11-19). "The COVID Cold Chain: How a Vaccine Will Get to You". www.scientificamerican.com. Scientific American. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-19. สืบค้นเมื่อ 2020-12-20.
1 2  Lowe, Derek (2020-08-31). "Cold Chain (And Colder Chain) Distribution". Science Translational Medicine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-27. สืบค้นเมื่อ 2020-09-05.
↑  Riva, Marco; Piergiovanni, Schiraldi, Luciano; Schiraldi, Alberto (January 2001). "Performances of time-temperature indicators in the study of temperature exposure of packaged fresh foods". Packaging Technology and Science. 14 (1): 1–39. doi:10.1002/pts.521.
↑  Meyers, T (June 2007). "RFID Shelf-life Monitoring Helps Resolve Disputes". RFID Journal. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-06-30.
แหล่งข้อมูลอื่น

Protecting Perishable Foods During Transport by Truck เก็บถาวร 2014-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, USDA Handbook 669, 1995
Brian Lassen, "Is livestock production prepared for an electrically paralysed world?" J. Sci. Food Agric. 2013;93(1):2-4, Explains the vulnerability of the cold chain from electricity dependence.
Manual on the Management, Maintenance and Use of Blood Cold Chain Equipment, World Health Organization, 2005,
Pawanexh Kohli, "Fruits and Vegetables Post-Harvest Care: The Basics", Explains why the cold chain is required for fruits and vegetables.
Clive, D., Cold and Chilled Storage Technology, 1997,
EN 12830:1999 Temperature recorders for the transport, storage and distribution of chilled, frozen and deep-frozen/quick-frozen food and ice cream
Ray Cowland, Developing ISTA Cold Chain Environmental Standards, 2007.
การดำรงลูกโซ่ความเย็นโดยใช้กล่องน้ำแข็งขนส่งวัคซีนโปลิโอ
น้ำแข็งปนสารละลายเหลว (slurry ice) ที่ใช้เมื่อส่งอาหารที่ต้องแช่เย็น
เรดดิต

| --- | --- |

ประเภทของธุรกิจ: Private
ประเภท:   Social news  media aggregation 
ภาษาที่ใช้ได้: หลากหลายภาษา
ก่อขึ้น: 23 มิถุนายน 2005; 19 ปีก่อน (2005-06-23)
สำนักงานใหญ่: San Francisco, California, U.S.
พื้นที่ให้บริการ: Worldwide
เจ้าของ: Advance Publications (ผู้ถือหุ้นรายใหญ่)
ผู้ก่อตั้ง:   Steve Huffman  Aaron Swartz  Alexis Ohanian 
บุคคลสำคัญ:   Steve Huffman (co-founder and CEO)  Jen Wong COO  Christopher Slowe CTO 
อุตสาหกรรม:   Internet  media 
พนักงาน: 230
ยูอาร์แอล: www.reddit.com
การโฆษณา: Banner ads and promoted links
ลงทะเบียน: ไม่บังคับ
สถานะปัจจุบัน: เปิดให้บริการ
เขียนด้วย:   Python  React 
เรดดิต (อังกฤษ: Reddit) เป็นเว็บรวบรวมข่าวสาร จัดลำดับข้อมูลออนไลน์ และเว็บสนทนาสัญชาติอเมริกัน ผู้ใช้ที่ลงทะเบียนแล้วสามารถโพสต์เนื้อหา เช่น ลิงก์ ข้อความ และรูปภาพ ให้ผู้ใช้อื่น ๆ สามารถโหวตขึ้นหรือลงได้ โพสต์ถูกแบ่งตามหมวดหมู่จัดโดยผู้ใช้ เรียกว่า "ซับเรดดิต” (อังกฤษ: Subreddit) ซึ่งมีหมวดหมู่หลากหลาย เช่น ข่าวสาร กีฬา หนัง เกม ดนตรี หนังสือ การออกกำลังกาย อาหาร ภาพถ่าย เป็นต้น โพสต์ที่ได้รับโหวตขึ้นมาก ๆ จะมีโอกาสอยู่บนหน้าแรก ๆ ของซับเรดดิตนั้น ๆ และหากได้รับความนิยมมาก ๆ จะสามารถขึ้นไปยังหน้าแรกของเรดดิตในที่สุด แม้จะมีกฎป้องกันการดูหมิ่นออนไลน์อยู่มาก ผู้ดูแลของเรดดิตใช้เวลามากในการดูแลเรดดิต
จากการสำรวจอเล็กซา ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019 เรดดิตเป็นเว็บไซต์ที่ถูกรับชมมากที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ของสหรัฐอเมริกา และอันดับที่ 13 ของโลก โดยผู้ใช้ร้อยละ 55 มาจากสหรัฐฯ ร้อยละ 7.4 มาจากสหราชอาณาจักร และร้อยละ 5.8 มาจากแคนาดา
เรดดิตก่อตั้งขึ้นโดย สตีฟ ฮัฟแมน และ อเล็กซิส โอฮาเนียน รูมเมทจากมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย ในปี ค.ศ. 2005 Condé Nast Publications ได้เว็บไซต์ไปในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2006 ในปี ค.ศ. 2011 เรดดิตได้กลายเป็น บริษัทในเครือของ Advance Publications ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของบริษัท Condé Nast ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 เรดดิต ระดมทุน 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐในการระดมทุนซึ่งนำโดย แซม อัลท์แมน และรวมถึงนักลงทุน มาร์ค แอนดรีสเซน, ปีเตอร์ ธีล, รอน คอนเวย์, สนูป ด็อกก์ และ จาเรด เลโท การลงทุนนั้น ทำให้มูลค่าของเรดดิตกลายเป็น 500 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ  ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 เรดดิตระดมทุน 200 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ สำหรับการประเมินมูลค่า 1.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดย Advance Publications ยังคงเป็นผู้มีส่วนได้เสียส่วนใหญ่ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 เทนเซ็นต์ ได้ทำการลงทุนอีก 300 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ทำให้มูลค่าของเรดดิตขึ้นเป็น 3 พันล้านดอลล่ารสหรัฐ
เรซิเดนต์อีวิล 2 (วิดีโอเกม พ.ศ. 2562)

| เรซิเดนต์อีวิล 2 |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: Capcom R&D Division 1
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม
กำกับ: Kazunori Kadoi Yasuhiro Anpo
อำนวยการผลิต: Yoshiaki Hirabayashi Tsuyoshi Kanda
ออกแบบ: Hidehiro Goda
โปรแกรมเมอร์: Masatoshi Fukazawa
ศิลปิน: Gez Fry Satoshi Takamatsu
เขียนบท: Noboru Sugimura
แต่งเพลง: Shusaku Uchiyama Zhenlan Kang
ชุด: เรซิเดนต์อีวิล
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์วัน
วางจำหน่าย: 25 มกราคม 2019
แนว: สยองขวัญเอาชีวิตรอด
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
เรซิเดนต์อีวิล 2 (อังกฤษ: Resident Evil 2) เป็นวิดีโอเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอด พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยแคปคอม ตัวเกมเป็นเป็นการนำเกม เรซิเดนต์อีวิล 2 ซึ่งเป็นภาคที่สองในซีรีส์เกม เรซิเดนต์อีวิล ในปี 1998 นำมาทำใหม่ ผู้เล่นจะรับบทเป็นลีออน เอส. เคนเนดี และแคลร์ เรดฟิลด์ ที่พวกเขาพยายามหนีออกจากเมืองแร็กคูนซิตีระหว่างที่เชื้อซอมบีระบาด ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เอกซ์บอกซ์วัน ในวันที่ 25 มกราคม 2019 โดยตัวเกมได้รับเสียงชื่นชมเป็นอย่างยิ่งโดยได้รับคำชมจากการนำเสนอ, รูปแบบการเล่น และความคงเป็นต้นฉบับเดิม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เรซิเดนต์อีวิล (วิดีโอเกม พ.ศ. 2545)

| เรซิเดนต์อีวิลรีเมค |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: แคปคอม
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม
กำกับ: ชินจิ มิคามิ
อำนวยการผลิต: Hiroyuki Kobayashi
ออกแบบ: Koji Kakae Joesuke Kaji Shigenori Nishikawa
โปรแกรมเมอร์: Hideaki Motozuka
ศิลปิน: Naoki Katakai Kenichi Ueda Shimako Sato
แต่งเพลง: Shusaku Uchiyama Makoto Tomozawa Misao Senbongi
ชุด: เรซิเดนต์อีวิล
เครื่องเล่น: เกมคิวบ์, วี, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์ 360, เอกซ์บอกซ์วัน
วางจำหน่าย:  22 มีนาคม 2002 เกมคิวบ์ JP: 22 มีนาคม 2002 NA: 30 เมษายน 2002 EU: 13 กันยายน 2002วี JP: 25 ธันวาคม 2008 NA: 23 มิถุนายน 2009 EU: 26 มิถุนายน 2009ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์ 360 & เอกซ์บอกซ์วัน JP: 27 พฤศจิกายน 2014 ทั่วโลก: 20 มกราคม 2015 
แนว: สยองขวัญเอาชีวิตรอด
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
เรสซิเดนต์อีวิล (อังกฤษ: Resident Evil หรือชื่อที่เรียกในประเทศญี่ปุ่นคือ ไบโอฮาซาร์ด ญี่ปุ่น: バイオハザード; โรมาจิ: Baiohazādo)  เป็นวิดีโอเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอดที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยแคปคอม ตัวเกมวางจำหน่ายสำหรับเครื่องเกมคิวบ์ในปี 2002 ตัวเกมเป็นเป็นการนำเกม เรซิเดนต์อีวิล ซึ่งเป็นภาคแรกในซีรีส์เกม เรซิเดนต์อีวิล บนเครื่องเพลย์สเตชัน นำมาทำใหม่
เมื่อได้จำหน่าย เรสซิเดนต์อีวิล ได้รับคำชื่นชมจากนักข่าววิดีโอเกม ด้วยกราฟิกและรูปแบบการเล่นที่ได้รับการพัฒนามากกว่าเกมดั้งเดิม และถูกวิจารณ์ว่าเป็นหนึ่งในเกมที่น่ากลัวและน่าประทับใจที่ดีที่สุดในซีรีส์ เรสซิเดนต์อีวิล อย่างไรก็ตาม ยอดขายของตัวเกมนั้นแย่กว่าที่คาดไว้ เพราะว่าพอร์ตลงเฉพาะอยู่ในเครื่องเกมคิวบ์ เท่านั้น จึงทำให้ยอดขายไม่ค่อยดีเท่าที่ควร ทำให้แคปคอมตัตสินใจเปลี่ยนทิศทางของซีรีส์ไปเป็นแนวแอ็กชั่น ในปี 2008 ตัวเกมได้รับการพอร์ตลงบนเครื่อง วี ซึ่งมีระบบควบคุมใหม่ และในปี 2015 เวอร์ชันความละเอียดสูงได้วางจำหน่ายบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์ 360 และ เอกซ์บอกซ์วัน ซึ่งประสบความสำเร็จทั้งเสียงวิจารณ์และในเชิงพาณิชย์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ