stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รับบี

ราไบโมเช ไฟน์สไตน์ผู้นำคนสำคัญของศาสนายูดาห์ออร์ทอดอกซ์ของครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20
รับบี (ฮีบรู: רב รับบี; อังกฤษ: Rabbi /ˈræbaɪ/, แรบาย)  เป็นภาษาฮิบรูแปลว่า “อาจารย์” เป็นคำที่ใช้ในศาสนายูดาห์ที่หมายถึงผู้สอนศาสนา
คำว่า “rabbi”  มีรากมาจากภาษาฮิบรูว่า “רַב” หรือ “rav” ที่ในคัมภีร์ฮีบรูหมายความว่า “ยิ่งใหญ่” หรือ “เป็นที่เคารพ” คำนี้มีรากมาจากรากภาษากลุ่มเซมิติก R-B-B เทียบเท่ากับภาษาอาหรับ  “ربّ” หรือ “rabb” ที่แปลว่า “lord” ที่โดยทั่วไปเป็นการเอ่ยถึงพระเจ้าทางโลกด้วย เพื่อเป็นการแสดงความนับถือบางครั้งรับบีผู้มีชื่อเสียงก็จะเรียกกันว่า “The Rav.”
รับบีไม่ใช่งานอาชีพตามคัมภีร์โทราห์ ฉะนั้นจึงไม่มีการใช้ตำแหน่งที่เกี่ยวข้องเช่น “Rabban” “Ribbi” หรือ “Rab” เพื่อกล่าวถึงนักปราชญ์ในบาบิโลเนียหรือในอิสราเอล  แม้แต่ศาสดาผู้มีความสำคัญในพระคัมภีร์ก็ยังไม่เรียกว่ารับบี แต่เรียกว่า “ฮักไก” ตำแหน่ง “รับบัน” หรือ “รับบี” เริ่มใช้กันเป็นครั้งแรกในคัมภีร์ฮีบรูในมิชนาห์ (ราว 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช) คำนี้ใช้เป็นครั้งแรกสำหรับรับบันกามาลิเอลผู้อาวุโส (Rabban Gamaliel the elder), ราบันซิเมอันลูกชาย และโยฮานัน เบน ซัคไค ซึ่งต่างก็เป็นประธานสภาซันเฮดริน  คำนี้ในภาษากรีกพบในพระวรสารนักบุญมัทธิว พระวรสารนักบุญมาระโก และพระวรสารนักบุญยอห์นในพันธสัญญาใหม่เมื่อกล่าวถึงพระเยซู.
การพัฒนาความคิดเกี่ยวกับรับบีเริ่มขึ้นในสมัยฟาริสีและทาลมุด เมื่อปรจารย์มาประชุมกันเพื่อร่างกฎเกี่ยวกับศาสนายูดาห์ทั้งทางภาษาเขียนและภาษาพูด ในคริสต์ศตวรรษที่ผ่านมา หน้าที่ของรับบีก็ยิ่งเพิ่มความมีอิทธิพลมากขึ้น ที่ทำให้เกิดคำใหม่ๆ เช่น “รับบีแท่นเทศน์” (pulpit rabbi) และในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หน้าที่ของราไบก็รวมการเทศนา, การให้คำปรึกษา และ การเป็นผู้แทนชองประชาคมในโลกภายนอกก็เพิ่มความสำคัญขึ้นเป็นลำดับ
ในนิกายต่าง ๆ ของศาสนายูดาห์ ข้อกำหนดเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ในการแต่งตั้งรับบีก็แตกต่างกันออกไป หรือกฎที่ใครควรจะเรียกว่าเป็นรับบี
ดูเพิ่ม

ศาสนายูดาห์
แหล่งข้อมูลอื่น

Rabbi, Jewishencyclopedia.com
ฟุตบอลทีมชาติอิสราเอล

ฟุตบอลทีมชาติอิสราเอล (ฮีบรู: נבחרת ישראל בכדורגל, อักษรโรมัน: Nivheret Yisra'el BeKaduregel) เป็นฟุตบอลทีมชาติจากประเทศอิสราเอล ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลอิสราเอล (IFA)
ผู้เล่นคนสำคัญ

ยอสซี เบนายูน
ทาล เบน คาอิม
อดีตผู้เล่นคนสำคัญ

รอนนี โรเซนธาล
เอยัล เบอร์โควิซ
แหล่งข้อมูลอื่น

The Israel Football Association (ทางการ)
Israel National Team Statistics (Hebrew)
RSSSF – List of "A" Games
RSSSF – List of Official Games
Reports for all matches of Israel national football team
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  โครเอเชีย  คอซอวอ  คาซัคสถาน  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  ยูเครน  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ไอร์แลนด์ (พ.ศ. 2425–2493)  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต เครือรัฐเอกราช  ยูโกสลาเวีย 
| ด ค กแชมเปียนเอเชียนคัพ |
| --- | --- |
 1956:  เกาหลีใต้   1960:  เกาหลีใต้   1964:  อิสราเอล   1968:  อิหร่าน   1972:  อิหร่าน   1976:  อิหร่าน   1980:  คูเวต   1984:  ซาอุดีอาระเบีย   1988:  ซาอุดีอาระเบีย   1992:  ญี่ปุ่น  1996:  ซาอุดีอาระเบีย   2000:  ญี่ปุ่น   2004:  ญี่ปุ่น   2007:  อิรัก   2011:  ญี่ปุ่น  2015:  ออสเตรเลีย   2019:  กาตาร์  2023:  กาตาร์
ยาอีร์

ผู้วินิจฉัยคนหนึ่งของอิสราเอล
| ยาอีร์ |
| --- | --- |
יָאיר‎
ภาพวาดของยาอีร์จาก Epitome historico-chronologica โดย Bartolomeo Gai (ค.ศ. 1751)
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: โทลา
ผู้สืบตำแหน่ง: เยฟธาห์
ในหนังสือผู้วินิจฉัยของคัมภีร์ฮีบรู ยาอีร์ (อังกฤษ: Jair หรือ Yair ;ฮีบรู: יָאִיר Yā’īr, "เขาให้ความกระจ่าง") คนกิเลอาด เป็นชาวเผ่ามนัสเสห์และยังสืบเชื้อสายมาจากเผ่ายูดาห์ด้วย  (กันดารวิถี 32:39-41, 1 พงศาวดาร 2:21-23) ยาอีร์วินิจฉัยอิสราเอลเป็นเวลา 22 ปีหลังการเสียชีวิตของโทลาผู้วินิจฉัยอิสราเอลเป็นเวลา 23 ปี มรดกของยาอีร์อยู่ในกิเลอาดผ่านเชื้อสายของมาคีร์บุตรมนัสเสห์
ผู้วินิจฉัย 10:3–5 ระบุว่ายาอีร์มีบุตรชาย 30 คนผู้ขี่ลาหนุ่ม 30 ตัว และปกครองเมือง 30 เมืองในกิเลอาดซึ่งกลายเป็นที่รู้จักในชื่อฮาวโวทยาอีร์ (ผู้วินิจฉัย 10:4; เปรียบเทียบกับ 23 เมืองใน 1 พงศาวดาร 2:22) คำว่า ฮาวโวท ('ค่ายเต็นท์') ปรากฏเฉพาะในบริบทนี้ (กันดารวิถี 32:41; เฉลยธรรมบัญญัติ 3:14; ผู้วินิจฉัย 10:4) ยาอีร์เสียชีวิตและถูกฝังในคาโมน W. Ewing ให้ความเห็นว่าคามอนนี้น่าจะสอดคล้องกับ Kamun ซึ่งแอนทิโอคัสที่ 3 กษัตริย์แห่งซิลูซิดยึดครองในการเดินทัพจากเพลลาไปยัง Gephrun (Polybius Book V.70:12) หลังการเสียชีวิตของยาอีร์ ชาวอิสราเอลก็ไม่เชื่อฟังพระเจ้าอีกเป็นเวลา 18 ปี จึงถูกกดขี่ด้วยมือของชาวฟีลิสเตียและชาวอัมโมน
กษัตริย์ดาวิดแต่งตั้งให้คนในตระกูลยาอีร์ชื่ออิราเป็นหัวหน้าปุโรหิตหลังการกบฏของเชบา
ลำดับพงศ์พันธุ์

บิดาของยาอีร์คือเสกุบ บิดาของเสกุบคือเฮสโรน บิดาของเฮสโรนคือเปเรศ บิดาของเปเรศคือยูดาห์ มารดาของเสเกบเป็นบุตรสาวของมาคีร์ มาคีร์เป็นบุตรชายของมนัสเสห์
ดูเพิ่ม

ผู้วินิจฉัยในคัมภีร์ฮีบรู
หนังสือผู้วินิจฉัย
แหล่งข้อมูลอื่น

International Standard Bible Encyclopedia
"Book of Judges" article (Jewish Encyclopedia)
| ก่อนหน้า |  | ยาอีร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โทลา |  | ผู้วินิจฉัยแห่งอิสราเอล   |  | เยฟธาห์ |
สโมสรฟุตบอลมัคคาบีเทลอาวีฟ

สโมสรฟุตบอลมัคคาบีเทลอาวีฟ (ฮีบรู: מועדון כדורגל מכבי תל אביב; Moadon Kaduregel Maccabi Tel Aviv) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพแห่งหนึ่งในประเทศอิสราเอล และเป็นส่วนหนึ่งของ สโมสรกีฬามัคคาบีเทลอาวีฟ เป็นเพียงสโมสรเดียวที่ไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุดของประเทศ และเป็นหนึ่งในสามทีมของประเทศที่เคยเข้าแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก สโมสรมีการลงทุนและพัฒนาเป็นอย่างมาก และยังมีการปั้นเด็กผู้มีพรสรรค์ทางด้านฟุตบอล โดยมีพื้นที่อะคาเดมีของเยาวชนถึงสามแห่งในเทลอาวีฟ สโมสรมีทีมเยาวชน 17 ทีม ผู้เล่น 400 คน ซึ่งมีอายุระหว่าง 9-19 ปี ทำให้สโมสรประสบความสำเร็จมาก
แหล่งข้อมูล

เว็บไซต์ทางการ
The 12th Player
| ด ค กอิสราเอลพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาลปัจจุบัน:  เบตาร์เยรูซาเลม  Bnei Yehuda  F.C. Ashdod  Hapoel Be'er Sheva  Hapoel Hadera  Hapoel Haifa  Hapoel Kfar Saba  Hapoel Ra'anana  ฮาโปเอลเทลอาวีฟ  Ironi Kiryat Shmona  มัคคาบีไฮฟา  Maccabi Netanya  มัคคาบีเทลอาวีฟ  Sektzia Nes Tziona 
สโมสรในอดีต:  Bnei Sakhnin  Hakoah Amidar Ramat Gan  Hapoel Acre  Hapoel Ashkelon  Hapoel Jerusalem  Hapoel Nof HaGalil  Hapoel Petah Tikva  Hapoel Ramat Gan  Hapoel Ramat HaSharon  Hapoel Rishon LeZion  Hapoel Tzafririm Holon  Maccabi Ahi Nazareth  Maccabi Herzliya  Maccabi Kiryat Gat  Maccabi Petah Tikva 
| ด ค กแชมเปียนเอเชียนคลับแชมเปียนชิพและเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 4 สมัย |   อัลฮิลาล (1991, 2000, 2019, 2021)  |  |
| แชมป์ 3 สมัย |   โพฮัง สตีลเลอส์ (1997, 1998, 2009)   อูราวะ เรดไดมอนส์ (2007, 2017, 2022)  |  |
| แชมป์ 2 สมัย |   กว่างโจว (2013, 2015)   ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (2006, 2016)   ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ (2001, 2002)   อัลอิน (2003, 2024)   อุลซันฮุนได (2012, 2020)   เอสเทกลอล (1970, 1990)   ซ็องนัม (1995, 2010)   อัลอิตติฮาด (2004, 2005)   อัสซัดด์ (1989, 2011)   ธนาคารกสิกรไทย (1994, 1995)   มัคคาบีเทลอาวีฟ (1969, 1971)  |  |
| แชมป์สมัยเดียว |   จูบิโล อิวาตะ (1999)   กัมบะ โอซากะ (2008)   คาชิมะ แอนต์เลอส์ (2018)   ปูซานไอพาร์ก (1985)   โตเกียว เวร์ดี (1987)   เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ (1986)   พีเอเอส เตหะราน (1993)   เวสเทิร์น ซิดนีย์ วันเดอร์เรอส์ (2014)   อาโปเอลเทลอาวีฟ (1967)   เหลียวหนิงหวู่วิน (1990)  |  |
ยิตส์ฮัก ราบิน

| ยิตส์ฮัก ราบิน  |
| --- | --- |
יצחק רבין‎
ราบินใน 1994

 นายกรัฐมนตรีอิสราเอล คนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 – 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995
ประธานาธิบดี: Chaim Herzog Ezer Weizman
ก่อนหน้า: ยิตส์ฮัก ชามียร์
ถัดไป: ชิมอน เปเรส
ดำรงตำแหน่ง 3 มิถุนายน ค.ศ. 1974 – 22 เมษายน ค.ศ. 1977
ประธานาธิบดี: Ephraim Katzir
ก่อนหน้า: โกลดา เมอีร์
ถัดไป: เมนาเฮม เบกิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 มีนาคม ค.ศ. 1922(1922-03-01) เยรูซาเลม, ปาเลสไตน์ในอาณัติ
เสียชีวิต: 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995(1995-11-04) (73 ปี) เทลอาวีฟ, อิสราเอล
ศาสนา: ยูดาย
พรรคการเมือง: Alignment, Labor Party
คู่สมรส: Leah Rabin
บุตร: Dalia Rabin-Pelossof Yuval Rabin
ลายมือชื่อ: 

ยิตส์ฮัก ราบิน (ฮีบรู: יִצְחָק רַבִּין; 1 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995) เป็นนักการเมือง รัฐบุรุษ และนายพลเอกชาวอิสราเอล ราบินเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 5 ของประเทศอิสราเอล โดยดำรงตำแหน่ง 2 วาระ คือเมื่อ ค.ศ. 1974-1977 และ ค.ศ. 1992 จนกระทั่งถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 1995 เขาได้รับตำแหน่งบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ใน ค.ศ. 1993 และรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ร่วมกับชิมอน เปเรสและยัสเซอร์ อาราฟัตในปี ค.ศ. 1994 ราบินถูกลอบสังหารโดยยิเกล แอไมร์ นักศึกษาชาวยิวฝ่ายขวาออร์ธอด็อกซ์ ซึ่งต่อต้านข้อตกลงสันติภาพออสโล
ราบินเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของอิสราเอลที่ถูกลอบสังหาร และเป็นคนที่สองที่ถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงตำแหน่ง
ชีวิตส่วนตัว

ราบินเกิดที่เยรูซาเลม ในสมัยที่ยังอยู่ในภายใต้การปกครองของอังกฤษ บิดาและมารดาของเขาเป็นชาวยิวที่อพยพมาจากทวีปยุโรป บิดาของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเยาว์วัย ทำให้เขาต้องทำงานตั้งแต่เด็กเพื่อมาจุนเจือครอบครัว ราบินอพยพไปที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ขณะอายุ 18 ปี
ศิโยน

คำไวพจน์ของเยรูซาเล็มหรือแผ่นดินอิสราเอล
ศิโยน (ค.ศ. 1903), Ephraim Moses Lilien
ศิโยน (อังกฤษ: Zion; ฮีบรู: צִיּוֹן Ṣīyyōn, LXX: Σιών, ยังมีถอดอักษรได้อีกหลากหลายแบบ ได้แก่ Sion, Tzion, Tsion, Tsiyyon) เป็นชื่อสถานที่ในคัมภีร์ฮีบรู มักใช้เป็นคำไวพจน์ของเยรูซาเล็ม หรือแผ่นดินอิสราเอลทั้งหมด
ชื่อศิโยนปรากฏในหนังสือซามูเอล ฉบับที่ 2 (2 ซามูเอล 5:7) หนึ่งในหนังสือของคัมภีร์ฮีบรูที่เขียนขึ้นเมื่อราวกลางศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล เดิมชื่อศิโยนใช้หมายถึงเนินเขาแห่งหนึ่งในเยรูซาเล็มคือเขาศิโยน ตั้งอยู่ทางใต้ของเขาโมริยาห์ (เนินพระวิหาร) เรื่องเล่าใน 2 ซามูเอล ระบุว่าเขาศิโยนเป็นที่ตั้งของป้อมปราการที่มีชื่อเดียวกันของชาวเยบุส ซึ่งต่อมาดาวิดพิชิตได้และเปลี่ยนชื่อเป็นนครดาวิด เขาศิโยนเป็นหนึ่งในเนินเขาขนาดย่อมจำนวนมากที่เป็นส่วนหนึ่งของเยรูซาเล็ม
คำว่าศิโยนกลายมาเป็นคำที่ใช้เรียกพื้นที่เยรูซาเล็มของดาวิดซึ่งเป็นที่ตั้งป้อมปราการของชาวเยบุส และยังใช้เป็นสัมพจนัยของทั้งเมืองเยรูซาเล็ม ภายหลังเมื่อพระวิหารของซาโลมอนได้รับการสร้างขึ้นบนเขาโมริยาห์ที่อยู่ติดกัน (ซึ่งทำให้เป็นที่รู้จักในชื่อเนินพระวิหาร) ความหมายของคำว่าศิโยนจึงขยายโดยสัมพจนัยให้มีความหมายเพิ่มเติมถึงตัวพระวิหารเอง, เนินเขาที่พระวิหารตั้งอยู่, ทั้งเมืองเยรูซาเล็ม, ทั้งแผ่นดินอิสราเอลในคัมภีร์ไบเบิล, และ "โลกที่จะไป" ซึ่งเป็นความเข้าใจของชาวยิวเกี่ยวกับชีวิตหลังความตาย
ตลอดหลายศตวรรษจนถึงศตวรรษที่ 16 (สมัยออตโตมัน) กำแพงเมืองเยรูซาเล็มได้รับการสร้างใหม่หลายครั้งในสถานที่ใหม่ ดังนั้นเนินเขาที่เป็นที่รู้จักในสมัยพระคัมภีร์ว่าเป็นเขาศิโยนจึงไม่ได้อยู่ในกำแพงเมืองอีกต่อไป แต่ตำแหน่งในปัจจุบันอยู่นอกเมืองเก่าและอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ พื้นที่ส่วนใหญ่ของนครดาวิดดั้งเดิมก็อยู่นอกกำแพง "เมืองเก่า" ในปัจจุบันเช่นกัน ยังมีสันเขาอีกแห่งหนึ่งอยู่ทางตะวันตกก็ถูกเรียกว่า 'เขาศิโยน' ในช่วง 2 สหัสวรรษที่ผ่านมา แทนที่จะเป็นเนินเขาทางตะวันออกเฉียงใต้ดั้งเดิม (นครดาวิด) หรือเนินเขาทางใต้ (เนินพระวิหาร) ซึ่งยิ่งเพิ่มความสับสน
ศัพทมูล

ศัพทมูลของคำว่าศิโยน (ṣiyyôn) ไม่แน่ชัด
มีการกล่าวถึงในพันธสัญญาเดิมในหนังสือซามูเอล (2 ซามูเอล 5:7) ว่าศิโยนเป็นชื่อป้อมปราการของชาวเยบุสที่ดาวิดพิชิตได้ ต้นกำเนิดของคำนี้ดูจะเกิดขึ้นก่อนวงศ์วานอิสราเอล หากเป็นกลุ่มภาษาเซมิติก ก็อาจมาจากรากศัพท์ภาษาฮีบรูว่า ṣiyyôn ("ปราการ") หรือ צִיָּה ṣiyya ("แผ่นดินแห้ง" หรือ "ทะเลทราย", เยเรมีย์ 51:43) มีการเสนอว่าอาจมีความสัมพันธ์ที่ไม่ใช่กลุ่มภาษาเซมิติกกับคำภาษาฮูร์เรียว่า šeya ("แม่น้ำ" หรือ "ลำห้วย") หรืออาจมีต้นกำเนิดจากคำในภาษาฮิตไทต์
รูปคำ  ציון (Tzion, การออกเสียงไทบีเรีย: Ṣiyyôn) ปรากฏ 108 ครั้งในคัมภีร์ฮีบรู และปรากฏหนึ่งครั้งพร้อมคำกำกับนามว่า HaTzion
อักษร Tsade มักถอดเป็นอักษร z ในการแปลคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาอังกฤษ จึงสะกดเป็น Zion (แทนที่จะเป็น Tzion) แบบแผนการแปลนี้ชัดเจนว่ามีต้นกำเนิดมาจากการสะกดในภาษาเยอรมัน ที่ z ใช้แทนเสียงพยัญชนะ [t͡s]
บรรณานุกรม

"Zion". The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints.
Ludlow, D. H. (Ed.) (1992). Vol 4. Encyclopedia of Mormonism. New York: Macmillan Publishing Company.
McConkie, B. R. (1966). Mormon Doctrine. (2nd ed). Utah: Bookcraft.
Steven Zarlengo: Daughter of Zion: Jerusalem's Past, Present, and Future. Dallas: Joseph Publishing, 2007.
ทฤษฎี สหวงษ์

| ทฤษฎี สหวงษ์ |
| --- | --- |
ทฤษฎีใน พ.ศ. 2551
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 23 มกราคม พ.ศ. 2523 จังหวัดบุรีรัมย์ ประเทศไทย
เสียชีวิต: 18 มกราคม พ.ศ. 2559 (35 ปี) โรงพยาบาลรามาธิบดี กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
บิดา: ผศ.สงวน สหวงษ์
มารดา: พิศมัย สหวงษ์
คู่สมรส: แวนดา มุททาสุวรรณ  (พ.ศ. 2556–2558) 
บุตร: พาขวัญ สหวงษ์ (มะลิ)
อาชีพ:  นักแสดง  นายแบบ  พิธีกร 
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2548–2558
ผลงานเด่น: ลีนวัตร (ลี) – ผู้ใหญ่ลีกับนางมา (2552)
สังกัด: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (2548–2558)
ทฤษฎี สหวงษ์ (23 มกราคม พ.ศ. 2523 – 18 มกราคม พ.ศ. 2559) ชื่อเล่น ปอ เป็นนักแสดง นายแบบ พิธีกรชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อจากละครเรื่อง ผู้ใหญ่ลีกับนางมา
ทฤษฎีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม แล้วทำงานธนาคารก่อนเข้าวงการบันเทิงโดยเริ่มจากเป็นนายแบบ ได้แสดงละครเรื่อง ลิขสิทธิ์หัวใจ เป็นเรื่องแรก จากนั้นมีผลงานในวงการบันเทิงต่าง ๆ ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับแวนดา มุททาสุวรรณในปี 2556 มีบุตรหนึ่งคน
เดือนสิงหาคม 2558 ทฤษฎีรับการรักษาในโรงพยาบาลด้วยเรื่องไข้เลือดออก แต่มีภาวะแทรกซ้อนมากมาย สุดท้ายเสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2559 เนื่องจากการติดเชื้อในปอดลุกลาม
ประวัติ

ทฤษฎี สหวงษ์เกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2523 ที่จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นบุตรคนโตของผู้ช่วยศาสตราจารย์สงวน และพิศมัย สหวงษ์ มีน้องชายสองคน บิดาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ มารดารับราชการครู
ทฤษฎีสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม เขาสอบเทียบการศึกษานอกระบบจนสามารถสอบเข้าเรียนระดับอุดมศึกษาได้ขณะอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ภายหลังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะวิทยาการจัดการ สาขาบริหารทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
ครั้นสำเร็จการศึกษาเขาทำงานที่ธนาคารไทยพาณิชย์ ระหว่างนั้นเขาก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นนายแบบ จากนั้นก็มีข้อเสนองานมากมาย ต่อมาได้รับรางวัลสุดยอดหนุ่มคลีโอ ปี 2004 และตัดสินใจลาออกเพื่อรับงานแสดงเต็มตัว ทางบางกอกดราม่าเห็นแววจึงเรียกเข้าไปแคสต์งาน หลังจากผ่านการทดสอบหน้ากล้องได้เข้าเรียนการแสดงกับช่อง 3 ได้เล่นละครเรื่อง "ลิขสิทธิ์หัวใจ" เป็นเรื่องแรก
ชีวิตส่วนตัว

ทฤษฎี สหวงษ์จดทะเบียนสมรสกับแวนดา มุททาสุวรรณ หรือแวนดา สหวงษ์ (สกุลเดิม: ฉิ่งเล็ก; ชื่อเล่น โบว์ หรือ ด้า)  อดีตผู้ประกาศข่าวช่องทรูวิชั่นส์ และอดีตนักกีฬาเทควันโด เมื่อปี 2556 หลังคบหากันมากว่า 10 ปี ทั้งนี้แวนดาเคยสมรสและมีบุตรแล้ว ทฤษฎีและแวนดามีบุตรหนึ่งคนคือ พาขวัญ สหวงษ์ (ชื่อเล่น มะลิ, เกิด 24 ตุลาคม 2556) ซึ่งก่อนหน้านี้ทฤษฎีปฏิเสธเรื่องมีภรรยาและบุตรมาตลอด
ทฤษฎีมีความเห็นทางการเมืองตรงกับ กปปส. โดยเคยเข้าร่วมชุมนุมกับกลุ่มในปี 2557
การเสียชีวิต

เดือนสิงหาคม 2558 ทฤษฎีเข้ารับรักษาอาการป่วยไม่ทราบสาเหตุในโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งหลังกลับจากจังหวัดบุรีรัมย์บ้านเกิด ตรวจพบว่าติดเชื้อไข้เลือดออก แพทย์จึงให้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล แต่ต่อมาอาการไม่ดีขึ้น จึงส่งต่อไปรักษาที่คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล ตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 โดยหลังจากเข้ารับการรักษาได้หนึ่งวัน อาการของทฤษฎีก็ทรุดหนักเข้าขั้นวิกฤติ เกิดภาวะตับวายและไตวายเฉียบพลัน มีภาวะตกเลือดอย่างมากในโพรงเยื่อหุ้มปอดข้างซ้าย มีอาการหายใจผิดปกติ หัวใจเต้นผิดจังหวะ แพทย์จึงใช้เครื่องมือฟอกไต และเครื่องมือพยุงการหายใจนับตั้งแต่นั้น รวมถึงผ่าตัดเพื่อหยุดเลือดในโพรงเยื่อหุ้มปอดซ้าย
ต่อมาคณะแพทย์โรงพยาบาลรามาธิบดีแถลงว่าเชื้อไข้เลือดออกที่พบเป็นเชื้อไข้เลือดออกชนิดที่ 2 ซึ่งมีประวัติผู้ป่วยที่ติดเชื้อน้อยมาก มีอาการรุนแรงกว่าเชื้อไข้เลือดออกชนิดปกติที่พบเจอ และพบว่าเม็ดเลือดขาวต่อต้านเชื้อนี้อย่างรุนแรงจนทำให้เกิดภาวะช็อกจนต้องเข้ารับการรักษาในห้องปลอดเชื้อโดยด่วน ต่อมาแพทย์พบว่ามีหลอดเลือดแดงอุดตันที่ขาซ้าย และเลือดไปเลี้ยงเท้าไม่เพียงพอ แพทย์จึงลงความเห็นในการตัดขาเหนือข้อเท้าข้างซ้ายออกเพื่อพยุงอาการเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 และต่อมาพบว่ามีอาการปอดติดเชื้อและมีถุงลมรั่วที่ปอดข้างซ้าย แพทย์จึงลงความเห็นในการตัดปอดซ้ายออกเพื่อพยุงอาการเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2558 อาการของทฤษฎีนับตั้งแต่ผ่าตัดปอดซ้ายค่อย ๆ ดีขึ้น
ต่อมา แพทย์ตรวจพบว่ามีอาการเลือดออกในกระเพาะอาหารและลำไส้ใหญ่ซ้ำ ๆ จึงต้องเข้ารับการส่องกล้องเพื่อหยุดเลือดเป็นระยะ แต่ต่อมาอาการของทฤษฎีก็ทรุดลงอย่างหนักเนื่องจากการติดเชื้อที่ปอดข้างขวาลุกลาม จนสุดท้ายร่างกายไม่ตอบสนองต่อการรักษา และเสียชีวิต ณ โรงพยาบาลรามาธิบดีเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2559 เมื่อเวลา 11.50 น.
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2548 | ลิขสิทธิ์หัวใจ | ลิขสิทธิ์ กฤษณะบรรจง (ฤทธิ์/พี่ใหญ่) |
| 2548 | บาปรักทะเลฝัน | ศาสตรา |
| 2549 | เจ้าสาวบ้านไร่ | สรัล จิตมั่นคง |
| 2549 | เหยื่อมาร | โมกข์ มณีธรรม |
| 2549 | เทใจรักนักวางแผน | เจษฎา (เจ) |
| 2549 | บัวปริ่มน้ำ | คธา วรเศรษฐเมธี |
| 2550 | รักเล่ห์ เสน่ห์ลวง | ภูวิช / พิวัฒน์  (รับบทฝาแฝด)  |
| 2550 | มาเฟียที่รัก | มิ้นท์ |
| 2551 | กิ่งแก้วกาฝาก | ดิสทัต เกียรติมโนมัย (ทัต) |
| 2551 | อเวจีสีชมพู | โปดก (โป๊ะ) |
| 2551 | ผู้การเรือเร่ | นาวาโท นาวิน พิทักษ์สมุทร |
| 2551 | รักเธอยอดรัก | สกรรจ์ ศานติวรรษ |
| 2551 | ดาวจรัสฟ้า | ณัฐวุฒิ วงศ์ศรีสุข (ณัฐ) |
| 2552 | ผู้ใหญ่ลีกับนางมา | ลีนวัตร (ลี) |
| 2552 | เสน่หาเงินตรา | ศิวพันธ์ |
| 2552 | หัวใจสองภาค | ชัค |
| 2553 | ทัดดาว บุษยา | ยอดขวัญ (เจ้าน้อย) |
| 2553 | แฝดนะยะ | นักรบ อำนาจไพศาล |
| 2553 | มนต์รักลูกทุ่ง | คล้าว |
| 2554 | ทาสรัก | อองดิน |
| 2555 | ต้มยำลำซิ่ง | ทูนอินทร์ อินสรวง |
| 2555 | ภูผาแพรไหม | ภูผา วรภัทร |
| 2556 | บ่วงบาป | ขุนพิทักษ์ |
| 2556 | ดาวเรือง | จินตวัฒน์ (จิ๋น) |
| 2557 | ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล | พีศวรรษ โซ่อัมพัน (พีศ) |
| 2557 | เรือนริษยา | กฤตพนธ์ (กฤต) |
| 2558 | หัวใจปฐพี | พสุ ภูมิรักษา (ดิน) |
| 2558 | นางสาวทองสร้อย คุณแจ๋วหมายเลข 1 | พฤกษ์ เวียงคีรี (กลาง) |
| 2559 | สาวน้อยร้อยล้าน | นะโม บุญเกิด |
| 2559 | ท่านชายกำมะลอ | ยิ่งยง/ท่านชายเทพยิ่งยง |
ผลงาน > ละครซีรีส์

เหลี่ยมโจร รับบทเป็น ผู้กองก้องภัค
ผลงาน > ภาพยนตร์

ทองสุก 13 (รับเชิญ)
ผลงาน > ละครเวที

พ.ศ. 2556 ละครเวทีอิงประวัติศาสตร์เรื่อง "นางเสือง"
พ.ศ. 2557 ละครเวทีกลางแจ้งเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เรื่อง "พระมหาชนก" รับบท พระมหาชนก
ผลงาน > งานเพลง

อัลบั้มรวมดาว 2007 เป็นโปรเจกต์ใหญ่ในโอกาสครบรอบ 25 ปีของอาร์เอส อัลบั้มนี้เป็นการนำเพลงคู่จากอัลบั้มรวมดาวมาขับร้องใหม่โดยใช้ซูเปอร์สตาร์รุ่นใหม่
เพลง จุดใต้ตำตอ
เพลง ใต้ร่มมลุลี
เพลง นกเขาคูรัก
4 กันยายน 2550 อัลบั้ม The Album อยากบอกต้องออกเทป ร่วมกับนักแสดงและพิธีกรอีก 5 คนคือ เชอร์รี่ เข็มอัปสร สิริสุขะ, กาละแมร์ พัชรศรี เบญจมาศ, คุณปลื้ม หม่อมหลวงณัฏฐกรณ์ เทวกุล, แชมป์ พีรพล เอื้ออารียกูล และ หยาด หยาดทิพย์ ราชปาล
เพลงที่ร้องในอัลบั้ม
เพลง อยากตะโกน
เพลง ใครสักคน
ร้องเพลงไตเติ้ล DoggaDoop
เพลง DoggaDoop
เพลง ปิ๊งรัก
ร้องเพลงประกอบละครผู้การเรือเร่
เพลง ทหารเรืออ้อนรัก
เพลง เขิน
เพลง ทหารเรือสมัครรัก
ร้องเพลงประกอบละครดาวจรัสฟ้า
เพลง ฮักสาวหมอลำ
เพลง อย่าลืมอีสาน
เพลง รักแท้ก็แพ้ได้
เพลง ขอหอมก่อนแต่ง
ร้องเพลงประกอบละครมนต์รักลูกทุ่ง
เพลง สิบหมื่น
เพลง แม่ร้อยใจ
เพลง สัญญาได้ไหม
เพลง ข้าวออกรวง
ร้องเพลงประกอบละครต้มยำลำซิ่ง
เพลง ต้มยำลำซิ่ง
เพลง สะพานสายรุ้ง
เพลง เห็นแก่ความรักของฉันได้ไหม
ร้องเพลงประกอบละครสาวน้อยร้อยล้าน
เพลง เพลงที่ยังแต่งไม่จบ
ผลงาน > พิธีกร

รายการยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
รายการดาราการ์ตูน
รายการ Movie Guru
รายการ ทีวีสเปเชียล
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

เพลง รักนี้ไม่มีลืม ศิลปิน ฝน ธนสุนทร
เพลง เลิกไปเลย ศิลปิน ฝน ธนสุนทร
เพลง ปั่นจักรยาน (Bike for Dad)
เกียรติคุณและรางวัล

รางวัลจากนิตยสารคลีโอ ตำแหน่ง สุดยอดหนุ่มโสดในฝัน 2004
เซเวนทีนชอยส์อวอร์ดส สาขา Choice Actor
สยามดารา สตาร์ส ปาร์ตี้ 2008 สาขาดารานำชายยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง รักเล่ห์เสน่ห์ลวง
รางวัลลูกที่มีความกตัญญูกตเวทีอย่างสูงต่อแม่ จากสมาคมสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี 2552
ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทูตของ สมาคมพิทักษ์สัตว์แห่งโลก (คนแรกประจำภูมิภาคเอเชีย และได้รับประทานโล่ประกาศเกียรติคุณ จากพระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าโสมสวลีพระวรราชาทินัดดามาตุ)
รางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น จากราชบัณฑิตยสถานสรรเสริญ ประจำปี 2552
ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2009 ครั้งที่ 8 สาขาผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง ผู้ใหญ่ลีกับนางมา
รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2009 ครั้งที่ 8 สาขาศิลปินรักษ์สิ่งแวดล้อมชาย
เข้าชิงรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 1 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง ผู้ใหญ่ลีกับนางมา
เข้าชิงรางวัลทีวีอินไซด์ ฮอท อวอร์ด 2010 สาขาพระเอก HOT แห่งปี
เข้าชิงรางวัลเฉลิมไทย จอแก้ว อวอร์ด ครั้งที่ 1 สาขานักแสดงชายในบทนำแห่งปี ประเภทตลก จากละครเรื่อง ผู้ใหญ่ลีกับนางมา
เข้าชิงรางวัลท็อปอวอร์ด 2009 สาขาดารานำชายยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง ผู้ใหญ่ลีกับนางมา
เข้าชิงรางวัลสยามดาราสตาร์อวอร์ด 2010 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทละครโทรทัศน์ จากละครเรื่อง ผู้ใหญ่ลีกับนางมา
รับเข็มรางวัลจากกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ประจำปี 2553
รางวัลระฆังทอง สาขาบุคคลแห่งปี ประจำปี 2553
รางวัลบุคคลต้นแบบ ประจำปี 2554 ในด้านความโปร่งใสและซื่อตรง จากงานสมัชชาคุณธรรมแห่งชาติครั้งที่ 5
เข้าชิงรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 26 สาขาดารานำชายดีเด่น จากละครเรื่อง ทาสรัก
เข้าชิงรางวัลเมขลา ครั้งที่ 24 สาขาดารานำชายดีเด่นยอดนิยม จากละครเรื่อง ทาสรัก
ครุศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาการศึกษาขึ้นพื้นฐาน (การประถมศึกษา) จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม ประจำปีการศึกษา 2553–2554
เข้าชิงรางวัลแคช อวอร์ด 2015 สาขา Talk of the town
รางวัลสีสันบันเทิงอวอร์ส 2015 สาขาขวัญใจมหาชน
รางวัลเอ็มไทยท็อปทอล์กอะเบาต์ 2016 สาขารางวัลเกียรติยศนักแสดงตัวอย่างที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุด
รางวัลฮาวอวอร์ด สาขารางวัลเกียรติยศให้กับบุคคลที่เป็นแบบอย่างในการทำประโยชน์ต่อส่วนรวม ได้รับการยอมรับจากสื่อ และประชาชนตลอดมา
รางวัลดาวเมขลา สาขาศิลปินคนดีศรีสังคมปีมหามงคล ประจำปี 2559
แหล่งข้อมูลอื่น

ปอ ทฤษฎี แฟนคลับ ที่เฟซบุ๊ก
สถานีรถไฟริชอนเลซิออน โมเช ดายัน

| สถานีรถไฟริชอนเลซิออน โมเช ดายัน תחנת הרכבת ראשון לציון משה דיין |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: โมเช ดายัน อินเตอร์เชนจ์ (ทางหลวงอายาลอน) ริชอนเลซิออน ประเทศอิสราเอล
พิกัด: 31°59′16″N 34°45′27″E﻿ / ﻿31.9879°N 34.7574°E﻿ / 31.9879; 34.7574
เจ้าของ: รถไฟอิสราเอล
ชานชาลา: 2
ทางวิ่ง: 4
โครงสร้าง
ระดับชานชาลา: 2
ที่จอดรถ: 450 ช่องว่าง
ทางเข้าออกสำหรับผู้พิการ: Yes
ประวัติ
เริ่มเปิดให้บริการ: 25 กันยายน ค.ศ. 2011
สถานีรถไฟริชอนเลซิออน โมเช ดายัน (ฮีบรู: תחנת הרכבת ראשון לציון – משה דיין; อังกฤษ: Rishon LeZion Moshe Dayan railway station) เป็นสถานีรถไฟอิสราเอลในริชอนเลซิออน สถานีตั้งอยู่ติดกับทางโมเช ดายัน อินเตอร์เชนจ์ บนทางหลวงอายาลอน เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 สถานีนี้ทำหน้าที่เป็นปลายทางของผู้โดยสารชานเมืองใหม่ที่ให้บริการในเมืองโฮโลน, บัตยัม และริชอนเลซิออน ทางตอนใต้ของกัสซ์แดน โดยใช้เวลาเดินทางจากสถานีไปยังสถานีรถไฟเทลอาวีฟ ฮาฮากานา ที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 18 นาที
บริการในอนาคต

ทางรถไฟสายใต้ของสถานีขยายไปสถานีรถไฟยาฟเนเวสต์ในปี ค.ศ. 2012  และเชื่อมต่อกับทางรถไฟล็อด-อัชเคลอน ที่มีอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 ดังนั้น ได้มีการเสนอบริการรถไฟที่ดีขึ้นและตรงขึ้นจากเทลอาวีฟไปยังเมืองยาฟเน, แอชดัด และอัชเคลอน สถานีโมเช ดายัน ยังทำหน้าที่เป็นป้ายหยุดรถไฟ ในการให้บริการระหว่างเมืองใหม่สู่เมืองเหล่านั้น จากเมืองอัชเคลอนทางรถไฟสายใหม่ได้รับการสร้างขึ้นสู่เบียร์ชีบา และสถานีบริการรถไฟมุ่งหน้าไปที่นั่นเช่นกัน ห่างจากสถานีรถไฟประมาณไม่กี่ร้อยเมตรมีอุโมงค์รถไฟที่ไม่ได้ใช้อยู่ใต้ทางหลวงอายาลอน ซึ่งบางวันอาจใช้เป็นเส้นทางรถไฟเชื่อมต่อสถานีโมเช ดายัน กับสถานีรถไฟริชอนเลซิออน ฮาริโชนิม จากที่มีการให้บริการสู่ล็อด และรถไฟสายอนาคตที่มีการวางแผนที่จะไปถึงเยรูซาเลมและโมดิอิน
คาดว่าจะมีการขยายไปแอลอาร์ที สายสีแดง ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง โดยจะทำให้สถานีโมเช ดายัน อยู่ทางตอนใต้ของแอลอาร์ที สายสีแดง นอกจากนี้ อนาคตที่วางแผนไว้ แอลอาร์ที สายสีเขียวและน้ำตาลของรถไฟรางเบาเทลอาวีฟจะสิ้นสุดลงที่สถานีดังกล่าวเช่นกัน (อย่างไรก็ดี สายเหล่านี้จะไม่ได้มีการวางแผนสำหรับการดำเนินงานก่อนปี ค.ศ. 2020)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถานีรถไฟริชอนเลซิออน โมเช ดายัน