stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นัศร์ อะบูซัยด์
ข้อมูล

Murphy, Caryle (2002). Passion for Islam: Shaping the Modern Middle East: The Egyptian Experience. Simon and Schuster. ISBN 0743237439. สืบค้นเมื่อ 10 December 2015.
CHRLA (The Center for Human Rights Legal Aid) (September 1996). Dossier 14-15: From Confiscation to Charges of Apostasy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-10-26. สืบค้นเมื่อ 2024-05-09.
Kermani, Navid (2004). "From revelation to interpretation: Nasr Hamid Abu Zayd and the Literary study of the Qur'an".  ใน Taji-Farouki, Suha (บ.ก.). Modern Muslim Intellectuals and the Qur'an (PDF). Oxford University Press. pp. 169–192. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-10-04. สืบค้นเมื่อ 2024-05-09.
New Secularism in the Arab World เก็บถาวร 2015-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Ghassan F. Abdullah
Egypt: Feminist writer threatened by forced divorce for comments on Islam, 2001
The Fate of Egyptian Feminist Writer, Off With Her Head เก็บถาวร 2016-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Al Ahram Weekly
Obituary: Nasr Hamid Abu Zayd - Pioneer of Progressive Interpretations of the Koran
Remembering Abu Zayd, Dossier on Reset-Dialogues on Civilizations
Opening the Doors of Ijtihad, Fred Dallmayr on Nasr Hamid Abu Zayd, Reset-Dialogues on Civilizations, 13 June 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

Rawafed: documentary interview Nasr Abu Zayd. Alarabiya.net
Personal web page at the University for Humanistics
The Qur'an: God and Man in Communication by Nasr Abu Zayd
The Qur’anic Concept of Justice by Nasr Hamid Abu Zayd
Rethinking the Qur’an : towards a humanistic hermeneutics by Nasr Hamid Abu Zayd
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2  เวิลด์แคต 2 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย 2  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
ธงชาติเอริเทรีย

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ   
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 5 ธันวาคม 1995; 28 ปีก่อน (1995-12-05) (ปัจจุบัน)
ลักษณะ: ด้านค้นธงมีรูปสามเหลี่ยมสีแดง ฐานกว้างเท่ากับความกว้างธง และความยาวของรูปนั้นยาวเท่ากับความยาวธงพอดี ภายในรูปนั้นมีพวงมาลัยล้อมต้นมะกอกสีเหลืองซึ่งมีใบ 14 ใบ พื้นที่ส่วนที่เหลือซึ่งถูกแบ่งเป็น 2 ส่วนด้วยรูปสามเหลี่ยมแดง ประกอบด้วยส่วนบนเป็นพื้นสีเขียว และส่วนล่างเป็นพื้นสีฟ้า
 
ธงชาติเอริเทรีย (ทือกรึญญา: ሃገራዊት ባንዴራ ኤርትራ, อาหรับ: علم إريتريا الوطني) มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่ด้านค้นธงมีรูปสามเหลี่ยมสีแดง ฐานกว้างเท่ากับความกว้างธง และความยาวของรูปนั้นยาวเท่ากับความยาวธงพอดี ภายในรูปนั้นมีพวงมาลัยล้อมต้นมะกอกสีเหลืองซึ่งมีใบ 14 ใบ พื้นที่ส่วนที่เหลือซึ่งถูกแบ่งเป็น 2 ส่วนด้วยรูปสามเหลี่ยมแดง ประกอบด้วยส่วนบนเป็นพื้นสีเขียว และส่วนล่างเป็นพื้นสีฟ้า  เริ่มใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2538
แบบของธงนี้มาจากธงของกลุ่มแนวร่วมปลดปล่อยประชาชนเอริเทรีย (Eritrean People's Liberation Front) ซึ่งมีลักษณะที่เหมือนกันกับธงชาติเอริเทรียเกือบทุกประการ ผิดกันแต่ว่าในรูปสามเหลี่ยมสีแดงนั้นเป็นรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง อนึ่ง สัญลักษณ์พวงมาลัยมีต้นมะกอกนี้เริ่มปรากฏในธงชาติเอริเทรียตั้งแต่ พ.ศ. 2495 โดยลักษณะธงในขณะนั้นแตกต่างจากที่ใช้ในปัจจุบันมาก
ความหมาย

ความหมายของสัญลักษณ์ต่างๆ ที่ปรากฏบนธงชาติ มีดังนี้
สีเขียว หมายถึงความอุดมสมบูรณ์ของประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำเกษตรกรรม
สีฟ้า หมายถึงมหาสมุทร
สีแดง หมายถึงเลือดของผู้สละชีพในสงครามเรียกร้องเอกราช
รูปสามเหลี่ยมในธงชาติ หมายถึง เอริเทรียจะมุ่งหน้าสู่สันติภาพ และจะไม่มีการนองเลือดของชนในชาติอีกต่อไป
ธงชาติในอดีต

ค.ศ. 1952 ถึง 1962 (อัตราส่วน 2:3)
ค.ศ. 1993 ถึง 1995 (อัตราส่วน 2:3)
ธงประธานาธิบดี (อัตราส่วน 1:2)
ธงกลุ่ม EPLF
ตั้งแต่ ค.ศ. 1995 (อัตราส่วน 1:2)
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเอริเทรีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
ธงชาติแอลจีเรีย

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1962
ลักษณะ: ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบ่งครึ่งตามแนวตั้ง ครึ่งซ้ายสีเขียว ครึ่งขาวสีขาว กลางธงมีรูปดาวและจันทร์เสี้ยวสีแดง
 


การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 26 มิถุนายน ค.ศ. 1963 (แก้ไขเพิ่มเติม ค.ศ. 1995)
ลักษณะ: ธงชาติแอลจีเรีย มีรูปสมอคู่ไขว้สีแดงที่มุมธงบนด้านคันธง
 
ธงชาติแอลจีเรีย (อาหรับ: علم الجزائر; ฝรั่งเศส: Drapeau de l' Algérie) มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งครึ่งเป็น 2 แถบตามแนวตั้ง ครึ่งซ้ายพื้นสีเขียว ครึ่งขวาพื้นสีขาว  ที่กลางธงประดับด้วยรูปเดือนเสี้ยวและดาว แต่เดิมรัฐบาลเฉพาะกาลของแอลจีเรียได้ใช้ธงชาติในรูปลักษณ์ที่ใกล้เคียงกับที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน (มีความแตกต่างกันที่แถบสีขาวมีความกว้างมากกว่าแถบสีเขียว) ก่อนที่จะได้มีการปรับปรุงแก้ไขและยอมรับเป็นธงชาติแอลจีเรียอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1962
ความหมายของสัญลักษณ์ในธงมีดังนี้ สีเขียวหมายถึงธรรมชาติ สีขาวหมายถึงสันติภาพ สีแดงหมายถึงเลือดของผู้ที่เสียชีวิตในสงครามประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส (ระหว่างปี ค.ศ. 1954 - 1962) รูปจันทร์เสี้ยวและดาวหมายถึงศาสนาอิสลาม ซึ่งเป็นศาสนาของชนส่วนใหญ่ในประเทศ
บรรดาเรือต่างๆ ในบังคับของแอลจีเรียจะใช้ธงชาติเป็นธงประจำเรือ เว้นแต่เรือในสังกัดกองทัพเรือจะชักธงนาวี ซึ่งมีการเพิ่มเติมรูปสมอคู่สีแดงไขว้ไว้ที่มุมธงบนด้านคันธง
ประวัติ

ต้นกำเนิดของธงชาติแอลจีเรียนี้มีที่มาจากธงประจำตัวของเอเมียร์ อับเดล กาเดร์ (Emir Abdel Kadir) เอมียร์แห่งแอลจีเรียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเขียวและสีขาวแบ่งครึ่งตามแนวตั้ง และได้รับแรงบันดาลใจมาจากธงผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งแอลจีเรียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 - 19 ซึ่งมีลักษณะเป็นธงรูปเดือนเสี้ยวและดาวสีขาวบนพื้นสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแดง (ธงดังกล่าวนี้มีลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติตุรกีในปัจจุบัน เพราะในเวลานั้นแอลจีเรียมีฐานะเป็นรัฐปกครองตนเองภายใต้อำนาจของจักรวรรดิออตโตมาน)  ทั้งนี้ สีแดง สีขาว สีแดง รวมทั้งรูปจันทร์เสี้ยวและดาว ล้วนเป็นสัญลักษณ์ที่ชาติอิสลามนิยมใช้เป็นเครื่องหมายของตนเองในอดีต  อย่างไรก็ตาม แม้ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับธงชาติแอลจีเรียส่วนมากจะไม่กระจ่างแจ้งนัก แต่เป็นที่เชื่อกันว่าธงนี้ได้รับการออกแบบขึ้นในปี ค.ศ. 1928 โดยผู้นำขบวนการชาตินิยมแอลจีเรียชื่อ เมสซาลี ฮัจญ์ (Messali Hadj)
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของแอลจีเรีย
กัสซะมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติแอลจีเรีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
บินก็อรดาน

| บินก็อรดาน |
| --- | --- |
เมือง

บินก็อรดานที่ตั้งเมืองบินก็อรดานในประเทศตูนิเซีย
พิกัด: 33°07′N 11°12′E﻿ / ﻿33.117°N 11.200°E﻿ / 33.117; 11.200
ประเทศ:  ตูนิเซีย
เขตผู้ว่าการ: มะดะนีน
ความสูง: 23 เมตร (75 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2557)
 • ทั้งหมด: 79,912 คน
 : สำมะโน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+1 (CEST)
เว็บไซต์: www.commune-bengerdene.gov.tn/fr/index.htm
บินก็อรดาน (อาหรับ: بنقردان) หรือ แบนการ์ดาน (ฝรั่งเศส: Ben Gardane) เป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการมะดะนีน ประเทศตูนิเซีย มีประชากร 79,912 คน (พ.ศ. 2557) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 10 ของประเทศ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ริมอ่าวกอบิส เป็นเมืองท่าในบริเวณโอเอซิส มีการปลูกพืชและทำการประมง
ธงชาติเวสเทิร์นสะฮารา

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ  
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 27 กุมภาพันธ์ 1976; 48 ปีก่อน (1976-02-27)
ลักษณะ: ลักษณะเป็นธงสามสีแบ่งตามแนวนอน 3 แถบ ความกว้างเท่ากันทุกแถบ สีดำ-เขียว-ขาว มีดาวสีแดงและพระจันทร์เสี้ยวอยู่ตรงกลางและมีเครื่องหมายบั้งสีแดงที่คันชัก
ออกแบบโดย: El Uali Mustafá Sayed
 
เบโรนีกา ฟอร์เก นักแสดงหญิงชาวสเปน โบกธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี
ธงชาติเวสเทิร์นสะฮารา (อาหรับ: علم الصحراء الغربية, สเปน: Bandera del Sáhara Occidental), รู้จักอีกชื่อว่า ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี (อาหรับ: علم الجمهورية العربية الصحراوية الديمقراطية, สเปน: Bandera de la República Árabe Saharaui Democrática), ธงผืนนี้มีลักษณะเป็นธงสามสีแบ่งตามแนวนอน 3 แถบ ความกว้างเท่ากันทุกแถบ สีดำ-เขียว-ขาว มีดาวสีแดงและพระจันทร์เสี้ยวอยู่ตรงกลางและมีเครื่องหมายบั้งสีแดงที่คันชักและมีลัญลักษณ์พระจันทร์เสี้ยว โดยจะใช้บนพื้นที่ควบคุมของสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี ในขณะที่ธงชาติโมร็อกโกใช้กับพื้นที่ที่ยึดครองของเวสเทิร์นสะฮารา
ธงนี้เป็นการผสมผสานระหว่างสีของขบวนการรวมอาหรับ ได้แก่ สีดำ สีเขียว สีขาว และสีแดง และสัญลักษณ์รูปดาวและพระจันทร์เสี้ยวของศาสนาอิสลาม เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 1976 ธงชาติดังกล่าวได้ถูกนำมาใช้เป็นธงอย่างเป็นทางการของสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาราวี (SADR) และได้รับการแก้ไขเล็กน้อยในเดือนมิถุนายน 1991[ต้องการอ้างอิง] กล่าวกันว่าได้รับการออกแบบโดย El Uali Mustafá Sayed ประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี
ลักษณะ

ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี ซึ่งเดิมเป็นสัญลักษณ์ของกลุ่มแนวหน้าโปลีซารีโอ (Polisario Front) ประกอบด้วยสี 4 สี คือ สีดำ สีเขียว สีขาว และสีแดง ซึ่งมีที่มาจากสีพันธมิตรอาหรับ อันเป็นสัญลักษณ์ที่ชาวอาหรับใช้ต่อต้านผู้กดขี่ ลักษณะโดยรวมนั้นคล้ายคลึงกับธงชาติปาเลสไตน์อย่างไม่ได้ตั้งใจ ส่วนรูปจันทร์เสี้ยวและดาวนั้น เป็นสัญลักษณ์ของศาสนาอิสลาม ซึ่งสามารถพบได้ในธงของประเทศอิสลามทั่วไป เช่น ปากีสถาน เป็นต้น
การสร้างธง

เดือนมิถุนายน 1987 รัฐบาลแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวีได้กำหนดสัดส่วนในการสร้างธงชาติไว้ว่า ธงชาติมีสัดส่วนกว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ความยาวของรูปสามเหลี่ยมในธงเป็น 1 ใน 3 ส่วนของความยาวธง กลางแถบสีขาวมีรูปดาวและจันทร์เสี้ยวสีแดง แต่มีเฉพาะที่ด้านหน้าของธงเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเวสเทิร์นสะฮารา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติ |
| --- | --- |
ทวีปยุโรป:  กรีซ  คอซอวอ  โครเอเชีย  เช็ก  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยี่ยม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนีย  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  วาติกัน  สเปน  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร อังกฤษ  สกอตแลนด์  เวลส์  ไอร์แลนด์เหนือ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
ทวีปอเมริกาเหนือ:  กัวเตมาลา  เกรเนดา  คอสตาริกา  คิวบา  แคนาดา  จาเมกา  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ดอมินีกา  ตรินิแดดและโตเบโก  นิการากัว  บาร์เบโดส  บาฮามาส  เบลีซ  เบอร์มิวดา  ปานามา  เม็กซิโก  สหรัฐอเมริกา  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอลซัลวาดอร์  แอนติกาและบาร์บูดา  ฮอนดูรัส  เฮติ 
ทวีปอเมริกาใต้:  กายอานา  โคลอมเบีย  ชิลี  ซูรินาม  บราซิล  โบลิเวีย  ปารากวัย  เปรู  เวเนซุเอลา  อาร์เจนตินา  อุรุกวัย  เอกวาดอร์ 
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน ฮ่องกง  มาเก๊า  ญี่ปุ่น  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ไต้หวัน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
ทวีปแอฟริกา:  กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  เซเชลส์  แซมเบีย  โซมาเลีย  ซูดาน  ซูดานใต้  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  เซาตูเมและปรินซิปี  ตูนิเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บูร์กินาฟาโซ  บอตสวานา  บุรุนดี  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาลี  มาดากัสการ์  มาลาวี  โมร็อกโก  โมซัมบิก  ยูกันดา  รวันดา  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สวาซิแลนด์  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  สาธารณรัฐแอฟริกาใต้  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  แอลจีเรีย  แองโกลา 
ทวีปโอเชียเนีย:  คิริบาส  ซามัว  ตองกา  ตูวาลู  นาอูรู  นิวซีแลนด์  ปาปัวนิวกินี  ปาเลา  ฟิจิ  ไมโครนีเซีย  วานูอาตู  หมู่เกาะโซโลมอน  หมู่เกาะมาร์แชลล์  ออสเตรเลีย  ฮาวาย
นาอามาห์

| นาอามาห์ |
| --- | --- |

คู่สมรส: โนอาห์
บุตร: เชม ฮาม ยาเฟท ยาม
บิดามารดา: ลาเมค และ ศิลลาห์
นาอามาห์ (ฮีบรู: נַעֲמָה – Naʿămā อาหรับ: نعمة, อักษรโรมัน: Na’mah) เป็นบุคคลที่กล่าวถึงในคัมภีร์ฮีบรู ในปฐมกาล 4:22 นางผู้สืบทองของคาอิน นางเป็นลูกสาวคนเดียวของลาเมค และ ศิลลาห์ และบุตรคนสุดท้องที่กล่าวถึง พี่ชายของนางคือ ทูบัลคาอิน ส่วนยาบาล และ ยูบาล เป็นพี่น้องร่วมบิดาของนาง เป็นบุตรของอาดาห์ ภรรยาอีกคนของลาเมค
ทฤษฎี

กอร์ด็อน เวนแฮม ตั้งข้อสังเกตว่าเหตุผลที่ "นางควรถูกเลือกสำหรับการกล่าวถึงเป็นพิเศษยังคงคลุมเครือ"  ในขณะที่ RR Wilson แนะนำว่าผู้บรรยายเพียงต้องการเสนอลำดับวงศ์ตระกูลที่สมดุลโดยสังเกตว่าภรรยาของลาเมค ทั้งสองมีลูกสองคน
มิดราช ปฐมรับบาห์ (23.3) ของ  ยิวในยุคแรกระบุว่า นาอามาห์ (บุตรีลาเมค และน้องสาวของทูบัลคาอิน) เป็นภรรยาของโนอาห์ (ดูคำอธิบายของ ราชิ ในปฐมกาล 4:22) ในขณะที่ประเพณีของชาวยิวบางอย่างเชื่อมโยง นางกับการร้องเพลง
นาอามาห์ที่กล่าวถึงในพระคัมภีร์คือชาวคาอิน ผู้สืบเชื้อสายมาจากสายเลือดของคาอิน อย่างไรก็ตาม นาอามาห์ คนหนึ่งจากชาวเสท เป็นภรรยาของโนอาห์ และเป็นลูกสาวของเอโนค  ปู่ทวดของโนอาห์ ในการตีความของมิดราช
จอห์น กิล นักศาสนศาสตร์ในศตวรรษที่ 17 กล่าวถึงทฤษฎีหนึ่งซึ่งระบุนาอามาห์แทนชื่อภรรยาของฮาม บุตรชายโนอาห์ ซึ่งเขาเชื่อว่าอาจสับสนกับภรรยาของโนอาห์
ในศาสนาอิสลาม

ภรรยาของนูห์ ไม่ได้ถูกกล่าวชื่อของนาง แต่ว่ากันว่าชื่อของนางคือ วาลิฮะฮ์ และว่ากันว่านางชื่อ วาฆิละฮ์ และว่ากันว่านางชื่อ นะอ์มะฮ์ (นาอามาห์) ในอัลกุรอานเรียกเธอว่าเป็น ภรรยาของนูห์  ตามศาสนาอิสลามนางเป็นคนนอกศาสนา และนางจมน้ำตายในน้ำท่วม พร้อมกับ กันอาน บุตรของนาง เพราะเขาเองก็เป็นคนนอกศาสนาเช่นกัน และเพราะพวกเขาปฏิเสธที่จะขึ้นเรือ นักวิชาการกล่าวว่า นางคือ วาฆิละฮ์ หรือ นะอ์มะฮ์ บินต์ ลามิก บิน มะตูชาอีล บิน มะฮูยาอีล บิน อัยรอด บิน เคาะนูค บิน กอบีล บิน อาดัม
นางถูกล่าวในอัลกุรอาน ซูเราะฮ์ที่ 66 อายะฮ์ที่ 10 แต่ไม่ถูกกล่าวนาม อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า:
อัลลอฮ์ทรงยกอุทาหรณ์แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาถึงภริยาของนูห์ และภริยาของลูฏ นางทั้งสองอยู่ภายใต้การปกครองของบ่าวที่ดีทั้งสองในหมู่ปวงบ่าวของเรา แต่นางทั้งสองได้ทรยศต่อเขาทั้งสอง ดังนั้นเขาทั้งสองจึงไม่สามารถช่วยเขาทั้งสองให้พ้นจากการลงโทษของอัลลอฮ์แต่ประการใด จึงมีเสียงกล่าวขึ้นว่า เจ้าทั้งสองจงเข้าไปในไฟนรกพร้อมกับบรรดาผู้ที่เข้าไปในมัน
บัรลันตี อับดุลฮะมีด

นักแสดงหญิงชาวอียิปต์
| บัรลันตี อับดุลฮะมีด |
| --- | --- |

เกิด: นะฟีซะฮ์ อับดุลฮะมีด เฮาวาส 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935(1935-11-20) บะนีซุวัยฟ์ ประเทศอียิปต์
เสียชีวิต: ธันวาคม 1, 2010(2010-12-01) (75 ปี) ไคโร ประเทศอียิปต์
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1952–2010
คู่สมรส: อับดุลฮะกีม อามิร
บัรลันตี อับดุลฮะมีด (อาหรับ: برلنتي عبد الحميد) มีชื่อเกิดว่า นะฟีซะฮ์ อับดุลฮะมีด เฮาวาส (نفيسة عبدالحميد حواس) เป็นนักแสดงในยุคทองของภาพยนตร์อียิปต์ เธอเป็นที่รู้จักในบทบาท "ผู้ยั่วยวน" โดยแต่งงานกับอับดุลฮะมีด อามิร รองประธานาธิบดีคนที่ 1 ของญะมาล อับดุนนาศิร อดีตประธานาธิบดีอียิปต์
เสียชีวิต

อับดุลฮะมีดเสียชีวิตที่โรงพยาบาลทหารหลังมีอาการของโรคหลอดเลือดสมอง
บาคี

| มาห์มุด อับดุลบาคี محمود عبد الباقى |
| --- | --- |
บาคี
เกิด: ค.ศ. 1526
เสียชีวิต: ค.ศ. 1600
สัญชาติ: ชาวตุรกี
อาชีพ: กวี
ตำแหน่ง: กวี
นักเขียนชาวตุรกี
บาคี (อาหรับ: باقى, ตุรกี: Bâkî หรือ Mahmud Abdülbâkî; ค.ศ. 1526 - 1600) บาคีเป็นนามแฝงของกวีคนสำคัญชาวตุรกีที่มีนามจริงว่า มะฮ์มูด อับดุลบากี (อาหรับ: محمود عبد الباقى) บาคีถือกันว่าเป็นกวีคนสำคัญของกวีนิพนธ์ออตโตมันผู้ได้รับสมญานามว่า “สุลต่านแห่งกวี” (อาหรับ: سلطان الشعرا)
บาคีมาจากครอบครัวที่ยากจนในอิสตันบุลผู้เป็นบุตรของผู้ประกาศเรียกชาวมุสลิมทำพิธีละหมาดในสุเหร่าอยู่ที่มัสยิดฟาติย์ (Fatih Mosque) ครอบครัวตั้งใจจะฝึกให้บาคีเป็นช่างทำอานม้าแต่บาคีมักจะหนีไปเรียนหนังสืออยู่ในมาดราซาห์หรือโรงเรียนอิสลาม ในที่สุดก็ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียนหนังสืออย่างเป็นทางการ บาคีเรียนเก่งและมักจะหาโอกาสเข้าฟังคำบรรยายของนักปาฐกคนสำคัญๆ ของยุคนั้น ขณะที่ร่ำเรียนอยู่บาคีก็เริ่มแสดงความสามารถในการเขียนกวีนิพนธ์โดยเฉพาะจากการช่วยเหลือของกวีซาตี (อาหรับ: ذاﺕﯽ) เมื่อจบการศึกษาแล้วก็ไปทำงานเป็นครูอยู่ระยะหนึ่งแต่ต่อมาชื่อเสียงที่ได้รับก็เริ่มแพร่ขยายกว้างขึ้นและทำให้รับรับตำแหน่งต่างๆ โดยทั่วไปในฐานะ Qadi (อาหรับ: ﻗﺎﺽﯽ) หรือผู้พิพากษาของอิสลาม ในระบบราชการของออตโตมัน บาคีเสียชีวิตในอิสตันบุลในปี ค.ศ. 1600
บาคีมักจะมีความใกล้ชิดและความสัมพันธ์อันดีกับราชสำนักของจักรวรรดิออตโตมันโดยเฉพาะในรัชสมัยของสุลต่านสุลัยมาน และต่อมาในรัชสมัยของสุลต่านองค์ต่อมาสุลต่านเซลิมที่ 2 และ สุลต่านมูรัดที่ 2
งาน

บาคีมีชีวิตอยู่ในระหว่างจุดสูงสุดของจักรวรรดิออตโตมันซึ่งมีอิทธิพลต่องานที่เขียนเป็นอันมาก ความรัก ความยินดีในการมีชีวิต และธรรมชาติเป็นหัวข้อหลักของงานเขียนของบาคี แต่งานเขียนไม่แสดงว่ามีอิทธิพลจากลัทธิซูฟี (Sufism) เท่าใดนัก ซึ่งต่างจากกวีในยุคเดียวกัน แต่ความคิดเกี่ยวกับความรักที่แสดงในงานเขียนของบาคีก็มิได้แยกอย่างสิ้นเชิงจากความคิดในหัวข้อนี้ของลัทธิซูฟี
งานเขียนของบาคีมีเพียงจำนวนไม่กี่ชิ้น งานชิ้นสำคัญที่สุดคืองานชื่อ บทไว้อาลัยแก่ข่านสุลัยมาน (مرشيه ﺣﻀﺮت سليمان خان) ซึ่งเป็นงานเขียนไว้อาลัยชิ้นที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของวรรณกรรมตุรกี
บุฏรุส บุฏรุส-ฆอลี

| บุฏรุส บุฏรุส-ฆอลี |
| --- | --- |


เลขาธิการสหประชาชาติคนที่ 6
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม 1992 – 31 ธันวาคม 1996
ก่อนหน้า: ฆาบิเอร์ เปเรซ เด กูเอยาร์
ถัดไป: โคฟี แอนนัน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922(1922-11-14) ไคโร ราชอาณาจักรอียิปต์
เสียชีวิต: 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016(2016-02-16) (93 ปี) ไคโร ประเทศอียิปต์
คู่สมรส: Leia Maria Boutros-Ghali
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยไคโร มหาวิทยาลัยปารีส สถาบันการเมืองศึกษา กรุงปารีส
ลายมือชื่อ: 

บุฏรุส บุฏรุส-ฆอลี (อังกฤษ: Boutros Boutros-Ghali, อาหรับ: بطرس بطرس غالي) เป็นนักการเมืองและนักการทูตชาวอียิปต์ ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสหประชาชาติคนที่ 6 ระหว่างเดือนมกราคม ค.ศ. 1992 ถึงธันวาคม ค.ศ. 1996 ในระหว่างการดำรงตำแหน่งเลขาธิการสหประชาชาติ เขาต้องรับมือกับปัญหาทั่วโลก อาทิการลุกฮือในประเทศยูโกสลาเวีย, การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์รวันดา
บุฏรุส-ฆอลีเกิดในกรุงไคโรในครอบครัวคริสเตียน บิดาของเขาเป็นบุตรของนายกรัฐมนตรีบุฏรุส ฆอลี ซึ่งถูกลอบสังหารในปีค.ศ. 1910 เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยไคโรในปีค.ศ. 1946 และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขานิติศาสตร์ระหว่างประเทศจากมหาวิทยาลัยปารีสในปีค.ศ. 1949 สำเร็จการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจากสถาบันการเมืองศึกษากรุงปารีสในปีเดียวกัน ต่อมาเขาได้เข้าทำงานเป็นอาจารย์วิชากฎหมายและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่มหาวิทยาลัยไคโร
นูรุลชะรีฟ

นักแสดงชาวอียิปต์
| นูรุลชะรีฟ |
| --- | --- |
อัชชะรีฟในลอนดอน ตุลาคม ค.ศ. 2007
เกิด: 28 เมษายน ค.ศ. 1946(1946-04-28) ไคโร ประเทศอียิปต์
เสียชีวิต: 11 สิงหาคม ค.ศ. 2015(2015-08-11) (69 ปี) ไคโร ประเทศอียิปต์
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1965–2013
คู่สมรส: เบาซี (สมรส 1972; หย่า 2006) และ (2015)
บุตร: 2
นูรุลชะรีฟ (อาหรับ: نور الشريف; 28 เมษายน ค.ศ. 1946 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2015) ชื่อเกิด มุฮัมมัด ญาบิร มุฮัมมัด อับดุลลอฮ์ (อาหรับ: محمد جابر محمد عبد الله) เป็นนักแสดงชาวอียิปต์คนสำคัญ
อัลชะรีฟเกิดในย่านชนชั้นแรงงานที่ซัยยิดะฮ์ซัยนับ ไคโร เขาแต่งงานกับเบาซี (ค.ศ. 1972–2006) โดยมีลูกสาวสองคน แต่ทั้งคู่หย่ากันใน ค.ศ. 2006 และอยู่ด้วยกันอีกครั้งในช่วงต้น ค.ศ. 2015 เพราะเขาประสบความยากลำบากจากโรคที่เป็นอยู่ อัลชะรีฟเสียชีวิตจากโรคมะเร็งปอดในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ที่ไคโร ประเทศอียิปต์
บรรณาการ

ณ วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2021 กูเกิลได้ฉลองวันเกิดปีที่ 75 ในกูเกิลดูเดิล
แหล่งข้อมูลอื่น

Habib, Samar. Female Homosexuality in the Middle East: Histories and Representations. Routledge, July 18, 2007. ISBN 0415956730, 9780415956734.
นูรุลชะรีฟ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 
อื่น ๆ:  IdRef
ทะเลแดง

| ทะเลแดง |
| --- | --- |
ชายฝั่งทะเลแดงที่อ่าวมะกาดี
ภาพถ่ายดาวเทียมของทะเลแดง
ที่ตั้ง: แอฟริกาเหนือ, แอฟริกาตะวันออก และเอเชียตะวันตก
พิกัด: 22°N 38°E﻿ / ﻿22°N 38°E﻿ / 22; 38
ชนิด: ทะเล
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: แม่น้ำบัรกะฮ์, แม่น้ำฮัดดัส, แม่น้ำอันเซบา, วาดีกาซุส
แหล่งน้ำไหลออก: บาบุลมันดิบ
ประเทศในลุ่มน้ำ: จิบูตี, อียิปต์, เอริเทรีย, ซาอุดีอาระเบีย, ซูดาน, เยเมน, โซมาเลีย, อิสราเอล และจอร์แดน

ช่วงยาวที่สุด: 2,250 กิโลเมตร (1,400 ไมล์)
ช่วงกว้างที่สุด: 355 กิโลเมตร (221 ไมล์)
พื้นที่พื้นน้ำ: 438,000 ตารางกิโลเมตร (169,000 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 490 เมตร (1,610 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 3,040 เมตร (9,970 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 233,000 ลูกบาศก์กิโลเมตร (56,000 ลูกบาศก์ไมล์)
ทะเลแดง (อังกฤษ: Red Sea; อาหรับ: البحر الأحمر; ฮีบรู: ים סוף, อักษรโรมัน: yam sûp̲‎ หรือ ฮีบรู: הים האדום, อักษรโรมัน: hayyām hāʾād̲ôm‎; คอปติก: ⲫⲓⲟⲙ `ⲛϩⲁϩ Phiom Enhah หรือ ⲫⲓⲟⲙ ̀ⲛϣⲁⲣⲓ Phiom ̀nšari; ทือกรึญญา: ቀይሕ ባሕሪ Qeyih Bahri; โซมาลี: Badda Cas) เป็นส่วนเชื่อมน้ำทะเลของมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่ระหว่างทวีปแอฟริกาและทวีปเอเชีย ทางใต้มีช่องแคบบาบุลมันดิบกับอ่าวเอเดนเชื่อมกับมหาสมุทร ส่วนทางเหนือติดกับคาบสมุทรไซนาย, อ่าวอะเกาะบะฮ์ และอ่าวสุเอซ (เส้นทางไปยังคลองสุเอซ) ข้างใต้ทะเลมีรอยแยกทะเลแดง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเกรตริฟต์แวลลีย์
ทะเลแดงมีพื้นที่ผิวราว 438,000 ตารางกิโลเมตร (169,100 ตารางไมล์) โดยมีความยาวประมาณ 2,250 กิโลเมตร (1,398 ไมล์) และจุดกว้างสุดมีความกว้าง 355 กิโลเมตร (220.6 ไมล์) ทะเลนี้มีความลึกโดยเฉลี่ยที่ 490 เมตร (1,608 ฟุต) และจุดที่ลึกสุดมีความลึกที่ 3,040 เมตร (9,970 ฟุต)
ขอบเขต

องค์การอุทกศาสตร์สากลระบุของเขตของทะเลแดงไว้ดังนี้:
เขตเศรษฐกิจจำเพาะ

เขตเศรษฐกิจจำเพาะในทะเลแดง มีดังนี้:
| อันดับ | ประเทศ | พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  ซาอุดีอาระเบีย | 186,392 |
| 2 |  ซูดาน | 92,513 |
| 3 |  อียิปต์ | 91,279 |
| 4 |  เอริเทรีย | 78,383 |
| 5 |  เยเมน | 35,861 |
| 6 |  จิบูตี | 7,037 |
| รวม | ทะเลแดง | 438,000 |
หมายเหตุ: บีรเฏาะวีลเป็นดินแดนพิพาทระหว่างซูดานและอียิปต์ ซึ่งมีการคำนวณพื้นที่นี้ในทั้งสองประเทศ
ประเทศที่ติดกับทะเลแดง

ในทางภูมิศาสตร์ ทะเลแดงอาจแบ่งออกเป็น 3 ส่วนคือพื้นที่ทะเลแดง อ่าวอะเกาะบะฮ์ และอ่าวสุเอซ หกประเทศที่ติดกับพื้นที่ทะเลแดงมีดังนี้:
ชายฝั่งตะวันออก:
ซาอุดีอาระเบีย
เยเมน
ชายฝั่งตะวันตก:
อียิปต์
ซูดาน
เอริเทรีย
จิบูตี
อ่าวสุเอซอยู่ในประเทศอียิปต์ทั้งหมด ส่วนอ่าวอะเกาะบะฮ์ติดชายแดนกับประเทศอียิปต์, อิสราเอล, จอร์แดน และซาอุดีอาระเบีย
นอกจากประเทศเหล่านี้ บางพื้นที่อย่างโซมาลีแลนด์ถูกระบุว่าอยู่ในพื้นที่ทะเลแดง สาเหตุหลักมาจากความใกล้ชิดและความคล้ายคลึงทางธรณีวิทยากับประเทศต่าง ๆ ที่ติดกับทะเลแดงและ/หรือมีความสัมพันธ์ทางการเมืองกับพื้นที่ดังกล่าว
อ่านเพิ่ม

Hamblin, W. Kenneth & Christiansen, Eric H. (1998). Earth's Dynamic Systems (8th ed.). Upper Saddle River: Prentice-Hall. ISBN 0-13-745373-6.
Miran, Jonathan. (2018). "The Red Sea," in David Armitage, Alison Bashford and Sujit Sivasundaram (eds.), Oceanic Histories (Cambridge: Cambridge University Press), pp. 156–181.
แหล่งข้อมูลอื่น

Red Sea Coral Reefs
Red Sea Photography
Potts, D., R. Talbert, T. Elliott, S. Gillies (2019-05-08). "Places: 39290 (Arabicus Sinus/Erythr(ae)um/Rubrum Mare)". Pleiades. สืบค้นเมื่อ March 8, 2012.{{cite web}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA  İslâm Ansiklopedisi 
แผนที่ประเทศที่ติดกับทะเลแดง