stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพอร์โซนา 3
เนื้อเรื่อง

การดำเนินเกมของเพอร์โซนา 3นั้นมีระยะเวลาประมาณหนึ่งปีการศึกษาของญี่ปุ่น
ตัวเอกเป็นนักเรียนเข้าใหม่ซึ่งย้ายมายังโรงเรียนมัธยมปลาย เกคโคคัน บนเกาะพอร์ทไอส์แลนด์ ในเวลาไม่นานหลังจากที่ย้ายมานั้น ตัวเอกก็ได้ทราบเรื่องของ ดาร์คฮาวเออ (Dark Hour) ซึ่งเป็นช่วงเวลาพิเศษหลังเที่ยงคืนที่มนุษย์ทั่วไปไม่สามารถสัมผัสได้ ในช่วงดาร์คฮาวเออนี้จะมีสิ่งลึกลับที่เรียกว่า ชาโดว์ ออกโจมตีมนุษย์ มีเพียงผู้ที่มีความสามารถพิเศษในการเรียก เพอร์โซนาเป็นร่างที่เกิดจากจิตใจเท่านั้นที่สามารถต่อสู้กับชาโดว์ได้ ตัวเอกและเพื่อนร่วมหอพักได้เป็นสมาชิกของ SEES (Specialized Extracurricular Execution Squad) ซึ่งเป็นกลุ่มที่ต่อสู้กับชาโดว์โดยเรียกเพอร์โซนาด้วยอุปกรณ์ซึ่งมีรูปร่างคล้ายกับปืนที่เรียกว่า อีโวคเกอร์ (Evoker) ยิงใส่หัวตัวเอง พวกตัวเอกได้สำรวจหอคอยทาร์ทารัสซึ่งปรากฏขึ้นในช่วงดาร์คฮาวเออ ณ ที่ที่โรงเรียนเกคโคคันตั้งอยู่ เพื่อสืบความจริงเกี่ยวกับดาร์คฮาวเออ และต่อสู้กับเกรทชาโดว์ซึ่งปรากฏในคืนพระจันทร์เต็มดวง
หลังจากที่พวกตัวเอกสามารถทำลายเกรทชาโดว์ทั้ง12ตนซึ่งเชื่อว่าเป็นต้นเหตุของดาร์คฮาวเออแล้ว จึงได้ทราบความจริงในภายหลังว่าเกรทชาโดว์นั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของนิกซ์ มารดาแห่งชาโดว์ซึ่งเป็นผู้นำความตายมาสู่โลกนี้เท่านั้น และเมื่อนิกซ์มายังโลกนี้เมื่อใดก็จะทำลายล้างมนุษยชาติจนหมดสิ้น
ในภาค FES นั้นได้เรียกเนื้อเรื่องหลักว่า Episode Yourself และเพิ่มเนื้อเรื่อง Episode Aegis ซึ่งมีไอกิสเป็นตัวเอกและเป็นเหตุการณ์หนึ่งปีให้หลังเข้าไป (ในภาคภาษาอังกฤษนั้นเรียกเนื้อเรื่องทั้งสองว่า The Journey และ The Answer ตามลำดับ) สมาชิกของ SEES นั้นได้ติดอยู่ในหอพักซึ่งเวลาหมุนเวียนอยู่ภายในหนึ่งวันก่อนสิ้นปี ทั้งหมดได้พบกับเมทิส ซึ่งอ้างว่าเป็นน้องสาวของไอกิสจาก ห้วงลึกแห่งเวลา (Abyss of Time) เมทิสบอกกับทุกคนว่ามีเพียงการไขปริศนาของห้วงลึกแห่งเวลาเท่านั้นที่จะสามารถพาทุกคนออกไปจากหอพักและให้เวลาเดินไปตามปกติได้
ตัวละคร > สเตรก้า

ผู้ใช้เพอร์โซนาซึ่งเปิดเว็บไซต์รับจ้างฆ่าคนโดยใช้พลังสังหารเป้าหมายในช่วงดาร์คฮาวเออและขัดขวางการทำงานของ SEES สเตรก้าทั้งสามนั้นเป็นเด็กกำพร้าซึ่งกลุ่มคิริโจใช้ทดลองในการเรียกเพอร์โซนา เนื่องจากทั้งสามไม่สามารถควบคุมเพอร์โซนาได้เองจึงต้องใช้ยาสะกดพลังของเพอร์โซนาเพื่อไม่ให้ถูกเพอร์โซนาของตัวเองทำร้าย ยานี้ทำให้ร่างกายจะทรุดโทรมลงเรื่อยๆ เนื่องจากรู้ว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน สเตรก้าจึงพยายามเรียกนิกซ์มาเพื่อให้ทำลายล้างมนุษย์ชาติไปก่อนที่ตัวเองจะตาย
ทาคายะ ซาคากิ  (ญี่ปุ่น: 榊貴 隆也; โรมาจิ: Sakaki Takaya)
เพอร์โซนาประจำตัว ฮิปนอส
พากษ์เสียงโดยโนบุโตชิ คันนะในภาคภาษาญี่ปุ่น และ เดเรค สตีเฟน ปรินซ์ในภาคภาษาอังกฤษ
ทาคายะเป็นหัวหน้ากลุ่มสเตรก้า ใช้ปืนพกเป็นอาวุธและสามารถเรียกเพอร์โซนาได้โดยไม่ใช้อีโวคเกอร์ เมื่อทราบว่า SEES ต้องการทำลายทาร์ทารัส เขาจึงพยายามขัดขวาง ในช่วงท้ายเกมนั้น ทาคายะเป็นผู้นำลัทธิแห่งนิกซ์และปลุกปั่นให้เหล่าสาวกยอมจำนนต่อนิกซ์โดยการประโคมเรื่องวันโลกาวินาศ ทาคายะเป็นผู้ที่ฆ่าชินจิโร่และยิงจุนเปย์บาดเจ็บสาหัส ทาคายะเสียชีวิตในทาร์ทารัสเมื่อนิกซ์ได้เริ่มการทำลายมนุษย์ชาติ
จิน ชิราโตะ  (ญี่ปุ่น: 白戸 陣; โรมาจิ: Shirato Jin)
เพอร์โซนาประจำตัว โมรอส
พากษ์เสียงโดยมาซายะ โอโนะซากะในภาคภาษาญี่ปุ่น และ แกรนท์ จอร์จในภาคภาษาอังกฤษ
ผู้ช่วยของทาคายะ มีลักษณะเด่นที่พกกระเป๋าใบใหญ่ซึ่งใส่อุปกรณ์ต่างๆ ใช้ระเบิดมือเป็นอาวุธ จินนั้นเทิดทูนทาคายะมากและพร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้นิกซ์มาทำลายมนุษย์ชาติซึ่งเป็นความต้องการของทาคายะ ตัวเขาเองจริงๆแล้วไม่สนใจการที่นิกซ์จะทำลายมนุษย์เลย จินนั้นใช้ชื่อเสียงของตัวเองบนอินเทอร์เน็ตเพื่อช่วยกระจายลัทธิแห่งนิกซ์ จินเสียชีวิตในทาร์ทารัสโดยใช้ระเบิดฆ่าตัวตายขณะที่ถูกชาโดว์ล้อม
จิโดริ โยชิโนะ  (ญี่ปุ่น: 吉野 千鳥; โรมาจิ: Yoshino Chidori)
เพอร์โซนาประจำตัว มีเดีย
พากษ์เสียงโดยมิยูกิ ซาวาชิโระในภาคภาษาญี่ปุ่น และ โมนา มาแชลในภาคภาษาอังกฤษ
สมาชิกหญิงของสเตรก้า มีลักษณะเด่นที่มักแต่งกายด้วยชุดโกธิคโลลิต้าสีขาว งานอดิเรกคือวาดรูป เพอร์โซนาของเธอนั้นสามารถถ่ายทอดพลังชีวิตของจิโดริให้สิ่งอื่นได้ รวมถึงใช้ตรวจจับสิ่งต่างๆคล้ายกับเพอร์โซนาของฟูกะ ซึ่งจิโดริก็เคยใช้พลังเพอร์โซนาของตนแทรกเพื่อใช้เพอร์โซนาของฟูกะพูดคุยกับคนอื่นๆ สภาพจิตใจของจิโดริไม่เป็นปกตินักและชอบทำร้ายตัวเอง เธอใช้ขวานขนาดเล็กซึ่งห้อยด้วยโซ่ไว้กับชุดเป็นอาวุธ
จิโดริได้พบกับจุนเปย์โดยบังเอิญในช่วงปิดเทอมฤดุร้อน เนื่องจากจุนเปย์อวดว่าเขาเป็นหัวหน้าของ SEES เธอจึงเข้าใจผิดและพยายามเล่นงานจุนเปย์ก่อนจะถูกจับและควบคุมตัวในโรงพยาบาลในที่สุด ระหว่างที่เธอถูกควบคุมตัวนี้ จุนเปย์ได้พยายามพูดคุยกับจิโดริ ซึ่งความสนิทสนมของทั้งคู่ได้พัฒนาไปเป็นความรัก แต่ด้วยจิตใจอันผิดปกติของจิโดริ ทำให้เธอรู้สึกสับสนที่ตัวเองเกิดกลัวที่กำลังจะตายและจากจุนเปย์ไป เมื่อทาคายะและจินพาเธอหนีออกจากโรงพยาบาล เธอจึงตัดสินใจต่อสู้กับ SEES ทันที หลังการต่อสู้ เธอได้ใช้มอบพลังชีวิตของตนเพื่อช่วยจุนเปย์ที่ถูกทาคายะยิงจนตัวเองเสียชีวิต แต่เธอก็จากไปอย่างมีความสุขเพราะรู้ว่าตอนนี้ส่วนหนึ่งของเธอจะอยู่กับคนที่เธอรักตลอดไป
ในภาค FES การกระทำของผู้เล่นสามารถทำให้จิโดริรอดตายมาได้แต่ไม่มีผลกระทบกับเนื้อเรื่องหลักแต่อย่างใด จิโดริที่ฟื้นขึ้นมานั้นได้เสียความทรงจำและความสามารถที่เกี่ยวกับเพอร์โซนาไปทั้งหมด เธอไม่สามารถจำจุนเปย์ได้และมีความจำเพียงเลือนลางของคนสำคัญในความฝันของเธอเท่านั้น แต่ก็ตัดสินใจว่าจะใช้ชีวิตปกติและตามหาชายคนนั้นให้พบ
สื่ออื่นๆ

ภาคมังงะของเพอร์โซนา 3 ซึ่งวาดโดยชูจิ โซกาเบะนั้นตีพิมพ์ในนิตยสารเด็งเกคิมาโอ รายเดือน นอกจากนั้นยังมีไลท์โนเวลสามภาค คือ เพอร์โซนา 3 โอวาริโนะคาเคระ และ เพอร์โซนา 3 ชาโดว์คราย ที่ตีพิมพ์ในฟามิตซือบุงโกะ และ เพอร์โซนา 3เฟส 〜อัลเทอเนทีฟฮาร์ท〜 ที่ตีพิมพ์ใน โซนีแม็กกาซีน โดยโซเอะจิมะได้ทำหน้าที่เป็นผู้วาดภาพประกอบทั้งสามเรื่อง นอกจากนั้นยังมี เพอร์โซนา 3 โนเวลแอนโธโลจี ซึ่งเป็นหนังสือรวมเรื่องสั้น จำนวนหกเรื่อง ที่เผยแพร่โดยบริษัทอิจิชินฉะ
ในปี พ.ศ. 2550 มีการเผยแพร่ดราม่าซีดี เพอร์โซนา 3 เดย์ไลท์ และ เพอร์โซนา 3 มูนไลท์ ของบริษัทฟรอนเทียเวิร์คส์ และ เพอร์โซนา 3 เซอเทนเดย์ออฟซัมเมอร์ โดยบริษัทแลนติส ฟรอนเทียร์เวิร์คได้จำหน่ายดราม่าซีดีอีกห้าตอนในปีถัดมา และบริษัทโคโตบุคิยะก็ได้เผยแพร่ดราม่าซีดีสั้นๆสองตอนพร้อมกับการจำหน่ายฟิกเกอร์ของตัวละครในปีเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (FES)
เว็บไซต์ทางการ (Portable)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน วิคตินี กับ ผู้กล้าสีดำ เซครอม และ วิคตินี กับ ผู้กล้าสีขาว เรชิรัม

| โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน วิคตินี กับ ผู้กล้าสีดำ เซครอม และ วิคตินี กับ ผู้กล้าสีขาว เรชิรัม |
| --- | --- |
ด้านซ้าย: โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน วิคตินี กับ ผู้กล้าสีดำ เซครอม กล่องรูปแบบดีวีดี  ด้านขวา: โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน วิคตินี กับ ผู้กล้าสีขาว เรชิรัม กล่องรูปแบบดีวีดี
กำกับ: คุนิฮิโกะ ยูยามะ
บทภาพยนตร์: Hideki Sonoda
สร้างจาก: พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ เบสวิช โดย ซะโตะชิ ทะจิริ เค็น ซุงิโมะริ  จุนอิจิ มะซุดะ
ดนตรีประกอบ: Shinji Miyazaki
บริษัทผู้สร้าง: โอแอลเอ็ม 
ผู้จัดจำหน่าย: โตโฮ
วันฉาย:  16 กรกฎาคม 2011
ความยาว: 96 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: $57.1 ล้าน
ก่อนหน้านี้: โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน โซโลอาร์ค เจ้าแห่งมายา
ต่อจากนี้: โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน คิวเรม กับนักรบศักดิ์สิทธิ์ เคลดิโอ
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน วิคตินี กับ ผู้กล้าสีดำ เซครอม  (ญี่ปุ่น: 劇場版ポケットモンスター ベストウイッシュ ビクティニと黒き英雄 ゼクロム; โรมาจิ: Gekijōban Poketto Monsutā Besuto Uisshu Bikutini to Kuroki Eiyū Zekuromu)และ โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน วิคตินี กับ ผู้กล้าสีขาว เรชิรัม (ญี่ปุ่น: 劇場版ポケットモンスター ベストウイッシュ ビクティニと白き英雄 レシラム; โรมาจิ: Gekijōban Poketto Monsutā Besuto Uisshu Bikutini to Shiroki Eiyū Reshiramu) เป็นภาพยนตร์โปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 14 ผู้กำกับโดย คุนิฮิโกะ ยูยามะ ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
เรื่องย่อ > วิคตินี กับ ผู้กล้าสีดำ เซครอม

ซาโตชิและเพื่อนๆ ได้เดินทางมาถึงเมืองไอนต์ออร์ค เมืองซึ่งส้าขึ้นล้อมรอบปราสาทที่เรียกกันว่าปราสาทดาบ พวกได้ร่วมแข่งขันโปเกมอนแบทเทิลในงานประจำปีของเมือง ซึ่งซาโตชิสามารถเอาชนะคู่แข่งได้ด้วยความช่วยเหลือจากโปเกมอนมายา วิคทินี! ซึ่งมีความผูกพันเป็นพิเศษกับตำนานเก่าแก่ของชนเผ่าปฐพีและปราสาทแห่งนี้ ... นอกจาก วิคทินี แล้ว ซาโตชิยังได้พบกับ เดร็ด ชายหนุ่มผู้ถูกเลือกจากโปเกมอนในตำนาน เรชิรัม เดร็ดนั้นพยายามที่จะรวบรวมชนเผ่าปฐพีที่แตกแยกไปอยู่ตามที่ตางๆให้กลับมารวมกันเป็นปึกแผ่น ณ อาณาจักรดั้งเดิมอีกครั้งแต่ภารกิจนี้เขาจะต้องใช้พลังของวิคทินีในการเคลื่อนย้ายปราสาทดาบ โดยหารู้ไม่ว่าการกระทำของเขานั้นจะนำมาซึ่งหายนะ ซาโตชิ พิคาชู เซครอม และเพื่อนๆจะสามารถแก้ไขวิกฤติในครั้งนี้ได้หรือไม่? การผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแนวทางประวัติศาตร์โปเกมอนกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว !
ไททานิก (แก้ความกำกวม)

ไททานิก อาจหมายถึง
อาร์เอ็มเอส ไททานิก - เรือเดินสมุทรสัญชาติอังกฤษ
ไททานิค (ภาพยนตร์) - ภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือเดินสมุทรอาร์เอ็มเอส ไททานิก นำแสดงโดย ลีโอนาร์โด ดิคาร์ปีโอ และ เคต วินสเลต
โอ ว็อน-บิน

| โอ ว็อน-บิน Oh won-bin 오원빈 |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: โอ ซง-ฮย็อน (오성현으로)
เกิด:  (1990-03-26) 26 มีนาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) อินช็อน, เกาหลีใต้
แนวเพลง: Pop, Dance-pop
อาชีพ: นักร้อง, นักเต้น, นักแสดง, นักดนตรี,ไอดอล,นักแร็ป
เครื่องดนตรี: กีตาร์, เบส
ช่วงปี: 2007 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: FNC Entertainment(2550-2556) CJ E & M AI Entertainment(2550-ปัจจุบัน)   Warner Music Taiwan  Leaders keompaeni content(2557-ปัจจุบัน)
นักดนตรี
โอวอนบิน เป็นนายแบบ นักแสดงและนักร้องชาวเกาหลีใต้
ประวัติ

โอ ว็อน-บิน เกิดที่ อินช็อน เขาเคยเป็นสมาชิกวง FT Island เขาลาออกจากวงในปี 2552 แลเปิดตัวเป็นศิลปินเดี่ยว ในเดือนพฤศจิกายน ของปี 2010
การศึกษา

Incheon nephrocalcinosis School
Incheon seogotjung School
Seoul High Holy Land
Kyonggi University , Seoul Institute of the Arts campus, the Department of electronic digital music
ผลงาน > ละคร

| ปี | ละคร | บทบาท | สถานีโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2551 | On Air |  | เอสบีเอส |
| 2552 | Style |  | เอสบีเอส |
| 2554 | me, you blew me away | รับเชิญ | เอ็มบีซี |
ผลงานเพลง > อัลบั้ม

| อัลบั้มชุดที่ | ชื่ออัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| 1 | 《 I love you or I love you "》 วันที่จำหน่าย: 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 |   사랑해 또 사랑해( I love you I love you again) (Feat. มีเรียว Of Brown Eyed Girls)  사랑해 또 사랑해( I love you I love you again)  (Inst.) |
แหล่งข้อมูลอื่น

โอ ว็อน-บิน ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์) (เกาหลี)
Ohwonbin official website เก็บถาวร 2010-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน / เกาหลี
Ohwonbin official website เก็บถาวร 2012-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน / ญี่ปุ่น
FNC 엔터테인먼트 홈페이지 오원빈 프로필[ลิงก์เสีย]
official YouTube channel / เกาหลี
official YouTube channel / ญี่ปุ่น
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ลูเกีย จ้าวแห่งทะเลลึก

| โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ลูเกีย จ้าวแห่งทะเลลึก |
| --- | --- |
กล่องในรูปแบบดีวีดี
กำกับ: คุนิฮิโกะ ยูยามะ
เขียนบท: ชูโด ทาเคชิ
สร้างจาก: โปเกมอน โดย ซะโตะชิ ทะจิริ
ดนตรีประกอบ: Shinji Miyazaki
บริษัทผู้สร้าง: โอแอลเอ็ม 
ผู้จัดจำหน่าย: โตโฮ
วันฉาย:  17 กรกฎาคม 1999
ความยาว: 106 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: $133.9 ล้าน
ก่อนหน้านี้: โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ความแค้นของมิวทู
ต่อจากนี้: โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ผจญภัยบนหอคอยปีศาจ
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ลูเกีย จ้าวแห่งทะเลลึก (ญี่ปุ่น: 劇場版ポケットモンスター 幻のポケモン ルギア爆誕 Gekijōban Poketto Monsutā Maboroshi no Pokemon Rugia Bakutan) เป็นภาพยนตร์โปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 2 ผู้กำกับโดย คุนิฮิโกะ ยูยามะ ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
เรื่องย่อ

ซาโตชิ พิคาชู และเหล่าผองเพื่อนได้ออกเดินทางไปยังดินแถนแห่งหนึ่งซึ่งถูกคปกคลุมไปถ้วยอำนาจมืดพวกเขาจึงต้องช่วยกันนำลูกแก้วจากภูเขาสามแห่งกลับมายังดินแดนแห่งนึ้เพื่อสลายพลังอำนาจชั่วร้ายซึ่งพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับเหล่าโปเกมอนวิหคที่มากด้วยพละกำลังมหาศาล แต่การต่อสู่กลับปลุกลูเกีย โปเกมอนแห่งท้องทะเลลึก ให้ตื่นขึ้นและช่วยปกป้องพวยกซาโตชิ ให้นำลูกแก้วกลับมา อย่างปลอดภัย ...
แหล่งข้อมูลอื่น

The Movie 2000/ เว็บไซต์ทางการของโปเกมอน 2000 เก็บถาวร 2013-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องโปเกมอน 2000
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน รังไหมผู้ทำลายล้างและดีแอนซี

| โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน รังไหมผู้ทำลายล้างและดีแอนซี |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์ฉบับในประเทศไทย
กำกับ: คุนิฮิโกะ ยูยามะ
บทภาพยนตร์: Hideki Sonoda
สร้างจาก: พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ XY โดย  ซะโตะชิ ทะจิริ เค็น ซุงิโมะริ  จุนอิจิ มะซุดะ
ดนตรีประกอบ: Shinji Miyazaki
บริษัทผู้สร้าง: โอแอลเอ็ม 
ผู้จัดจำหน่าย: โตโฮ
วันฉาย:  19 กรกฎาคม 2014   10 มกราคม 2015
ความยาว: 94 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: ¥2.91 พันล้าน $28.2 ล้าน
ก่อนหน้านี้: โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน เกโนเซ็กท์ เจ้าความเร็ว กับการตื่นรู้ของ มิวทู
ต่อจากนี้: โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน อภิมหาศึกฮูปาถล่มโลก
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน รังไหมผู้ทำลายล้างและดีแอนซี (ญี่ปุ่น: ポケモン・ザ・ムービーXY 「破壊の繭とディアンシー」; โรมาจิ: Pokemon Za Mūbī Ekkusu Wai "Hakai no Mayu to Dianshī") เป็นภาพยนตร์โปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 17 ผู้กำกับโดย คุนิฮิโกะ ยูยามะ ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 และ ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทยเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2558 โปเกมอน เดอะมูฟวี่ เป็นครั้งแรกที่ฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทยในรอบ 17 ปี ซึ่งปกติแล้วจะออกจำหน่ายในรูปแบบ วีซีดี และ ดีวีดี มาโดยตลอด
เรื่องย่อ

เพชรศักดิ์สิทธิ์แห่งอาณาจักรใต้ดินของเหล่าโปเกมอนอัญมณีกำลังจะหมดพลังลง แต่เจ้าหญิง ดีแอนซี ซึ่งมีหน้าที่สร้างเพชรเม็ดใหม่กลับมีพลังไม่พอเธอจึงต้องออกเดินทางเพื่อตามหาโปเกมอนในตำนานแห่งเขตคาลอสเซอเนียสแต่ระหว่างทางก็ถูกจอมโจรมาริลิน และไลอ็อต ตามล่า แต่พวกซาโตชิ และพิคาชูได้มาช่วยไว้ทันเวลาดีแอนซีจึงได้ยอมรับพวกซาโตชิเป็นเพื่อน แต่การเดินทางของพวกเขายังต้องเผชิญ กับแผนร้ายของแก๊งร็อคเก็ต และจอมโจรไฮเทคพ่อ-ลูกอาร์กัสและมิริส จนท้ายที่สุดได้บานปลายเป็นการต่อสู้เพื่อแย่งชิงตัวดีแอนซีกันอย่างดุเดือดและผลจากการต่อสู้นั้นได้ปลุกการหลับไหลอันยาวนานของตำนานหายนะแห่งเขต อิชู ซึ่งทุกคนต่างเรียกขานมันว่า... รังไหมแห่งการทำลายล้างให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง !!
ตอนพิเศษ พิคาชู นี่คือกุญแจอะไรกันนะ

พิคาชู เคโรมัตซึ ฮาริมอรอน ฟ็อกโกะ และเด็นเนะได้พบกับ เครฟฟี โปเกมอนพวงกุญแจ เครฟฟีนั้นชอบสะสมกุญแจมาก และกุญแจแต่ละดอกก็สามารถพาพวกพิคาชูไปยังโลกต่างๆที่แสนสนุกสนานได้อีกด้วย แต่อย่ามัวเอาแต่ เล่นเพลินล่ะพิคาชูเพราะทางเข้า-ออกของแต่ละโลกนั้นมีเวลาเปิดอยู่อย่างจำกัดนะ
โรแมนซ์ (วงดนตรี)

| ROMANS โรแมนซ์ |
| --- | --- |
(จากซ้าย) อายากะ คิมูระ, ริกะ อิชิกาวะ, มาริ ยางูจิ, ไม ซาโตดะ, ฮิโตมิ ไซโต
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจ-ป็อป
ค่ายเพลง: เฮลโล! โปรเจกต์

สมาชิก: มาริ ยางูจิ ริกะ อิชิกาวะ อายากะ คิมูระ ไม ซาโตดะ ฮิโตมิ ไซโต

เว็บไซต์: เฮลโล! โปรเจกต์ ดอตคอม (ภาษาญี่ปุ่น)
โรแมนซ์ (ภาษาอังกฤษ: ROMANS (อ่านเหมือนคำว่า: romance) / ภาษาญี่ปุ่น: ろまんす) คือ กลุ่มนักร้องหญิงระยะสั้นของสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ ในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2546 ประกอบด้วยสมาชิกทั้งสิ้น 5 คนด้วยกัน โดยขณะนั้น แต่ละคนก็เป็นสมาชิกของกลุ่มนักร้องกลุ่มอื่น ๆ ในสังกัดเดี่ยวกันอยู่แล้ว ซึ่งได้แก่ มาริ ยางูจิ กับริกะ อิชิกาวะ จากมอร์นิงมุซุเมะ, อายากะ คิมูระ จากโคโคนัทส์มุซุเมะ, ไม ซาโตดะ จากคันทรีมุซุเมะ และฮิโตมิ ไซโต จากเมลอนคิเน็มบิ โดยในช่วงที่ก่อตั้งกลุ่มนี้ขึ้นมา ริกะ อิชิกาวะ ยังมีอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น ซึ่งถือว่าเป็นสมาชิกที่มีอายุน้อยที่สุดในกลุ่ม
โรแมนซ์สร้างผลงานเพลงซิงเกิลออกมาเพียงเพลงเดียว นั่นคือเพลง เซ็กซีไนท์ ~วาซุเรราเรไนคาเระ~ (SEXY NIGHT～忘れられない彼～)  ซึ่งเพลงนี้นอกจากจะได้รับการบันทึกลงในอัลบั้มของกลุ่มเองแล้ว มันยังได้รับการบันทึกเอาไว้ในซีดีชุด พุคจิโมนิ เบสท์ 4 ซึ่งเป็นอัลบั้มรวมเพลงของกลุ่มมินิโมนิอีกด้วย (วางจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2546)
สมาชิก

มาริ ยางูจิ (ญี่ปุ่น: 矢口真里; โรมาจิ: Yaguchi Mari) – หัวหน้ากลุ่ม
ริกะ อิชิกาวะ (ญี่ปุ่น: 石川梨華; โรมาจิ: Ishikawa Rika)
(จากกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ)
อายากะ คิมูระ (ญี่ปุ่น: 木村絢香; โรมาจิ: Kimura Ayaka)
(จากกลุ่มโคโคนัทส์มุซุเมะ)
ไม ซาโตดะ (ญี่ปุ่น: 里田まい; โรมาจิ: Satoda Mai)
(จากกลุ่มคันทรีมุซุเมะ)
ฮิโตมิ ไซโต (ญี่ปุ่น: 斉藤瞳; โรมาจิ: Saito Hitomi)
(จากกลุ่มเมลอนคิเน็มบิ)
ผลงาน > เพลงซิงเกิล

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ชื่อภาษาญี่ปุ่น/อังกฤษ | วันที่วางจำหน่าย | ยอดขายรวม 1 สัปดาห์แรก (ก๊อปปี้) | ยอดขายรวมทั้งหมด (ก๊อปปี้) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เซ็กซีไนท์ ~วาซุเรราเรไนคาเระ~ | SEXY NIGHT～忘れられない彼～ | 20 ส.ค. 46 | 19,413 | 25,749 |
ดูเพิ่ม

เฮลโล! โปรเจกต์
แหล่งข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้อง

วิกิเดอะพีพีเอ็น เก็บถาวร 2007-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลเกี่ยวกับกลุ่มโรแมนซ์ (ภาษาอังกฤษ)
เฮลโล! โปรเจกต์ ดอตคอม ข้อมูลส่วนบุคคลของสมาชิกในกลุ่มโรแมนซ์ (ภาษาญี่ปุ่น)
อัพ-ฟรอนท์-เวิร์คส ดอตเจพี เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลเกี่ยวกับผลงานของกลุ่มโรแมนซ์
หน้าปกซีดีเพลง ชุด โรแมนซ์
โยชิฮิโระ นัตสึกะ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  โยชิฮิโระ นัตสึกะ
วันเกิด:   (1969-10-07) 7 ตุลาคม ค.ศ. 1969 (54 ปี)
สถานที่เกิด:  ฟูนาบาชิ จังหวัดชิบะ ญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.82 m (5 ft 11 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1988–1998 |  เบลมาเร ฮิรัตสึกะ |  259 |  (14) |
| 1999–2001 |  คอนซาโดเล ซัปโปโระ |  79 |  (6) |
| รวม |   |  338 |  (20) |
ทีมชาติ
| 1994–1995 |  ญี่ปุ่น |  11 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โยชิฮิโระ นัตสึกะ (ญี่ปุ่น: 名塚 善寛; โรมาจิ: Natsuka Yoshihiro) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น ปัจจุบันทำงานเป็นโค้ชให้กับสโมสรฟุตบอลคอนซาโดเล ซัปโปโระ
ประวัติ

นัตสึกะเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายนาราชิ ตั้งแต่ปี 1988 โดยได้เข้าร่วมเล่นในลีก JSL ดิวิชัน 1 กับสโมสรฟูจิตะอินดัสทรีส์ (ที่ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็นเบลมาเร ฮิรัตสึกะและโชนัน เบลมาเร) โดยในช่วงมัธยมปลาย ยังไม่มีชื่อเสียงเท่าไรนัก และเมื่อจบการศึกษาระดับมัธยมปลาย ได้กลับบ้านเกิดไปสมัครงานเป็นพนักงานโรงแรมข้าง ๆ สวนสนุกโตเกียวดิสนีย์แลนด์ แม้จะได้ตอบรับเข้าทำงานแล้ว ในจังหวะนั้น ผู้จัดการทีมสมัยมัธยมปลายได้เรียกตัวเข้าไปฝึกซ้อม จนเริ่มเห็นแววความสามารถที่แท้จริง
จากรูปร่างที่สูงใหญ่ ประกอบกับความนิ่งในการเล่นอย่างเยือกเย็น การอ่านเกมที่ขาด จึงได้เริ่มมาเน้นที่การเล่นตำแหน่งกองหลัง เข้ากับทีมได้ดีจนได้รับความไว้วางใจให้เป็นกัปตันทีมตั้งแต่อายุ 22 ปี จนกระทั่งติดทีมชาติญี่ปุ่นชุดอายุไม่เกิน 23 ปีไปเล่นโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ที่บาร์เซโลนา
เมื่อทีมได้เลื่อนขึ้นสู่เจลีก ลีกสูงสุดในปี 1994 นัตสึกะทำผลงานได้ดีจนติด 11 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล และติดทีมชาติญี่ปุ่นชุดใหญ่ในเวลาต่อมา และยิงประตูในนามทีมชาติได้ในเกมที่พบกับทีมชาติกานาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 1994
แต่เมื่อปี 1999 สโมสรเบลมาเร ประสบปัญหาทางการเงินจนถูกบังคับให้ปล่อยนักเตะบางรายออกไป ทำให้นัตสึกะที่อยู่กับทีมมานานนั้น จำใจตองโบกมือลาทีมไปด้วยน้ำตา และเดินทางเข้าสู่การค้าแข้งกับสโมสรคอนซาโดเล ซัปโปโระ และพาทีมเลื่อนชั้นขึ้นสู่เจลีก ดิวิชัน 1 ได้สำเร็จในฤดูกาล 2001 ซึ่งเป็นฤดูกาลสุดท้ายก่อนจะตัดสินใจอำลาวงการลูกหนังไป
ในช่วงค้าแข้งนั้น นัตสึกะเป็นผู้นำที่เข้มแข็ง เป็นรุ่นพี่ที่ดีให้กับรุ่นน้องหลายคน รวมทั้งเทรูโอะ อิวาโมโตะและฮิเดโตชิ นากาตะ และเมื่อสิ้นสุดการค้าแข้ง ได้ทำงานเป็นโค้ชให้กับสโมสรคอนซาโดเล ซัปโปโระ โดยเริ่มจากการเป็นโค้ชชุดเยาวชุนอายุไม่เกิน 12 ปีในช่วงปี 2002-2006 และชุดอายุไม่เกิน 15 ปีในช่วงปี 2007-2012 จนได้เลื่อนเป็นโค้ชทีมชุดใหญ่ตั้งแต่ปี 2013
สถิติการค้าแข้ง

| สโมสร> ฤดูกาล.ญี่ปุ่น | สโมสร> สโมสร.ญี่ปุ่น | สโมสร> ลีก.ญี่ปุ่น | ลีก> ลงสนาม.ลีก | ลีก> ประตู.ลีก | ถ้วย> ลงสนาม.ถ้วยจักรพรรดิ | ถ้วย> ประตู.ถ้วยจักรพรรดิ | ลีกคัพ> ลงสนาม.เจลีกคัพ | ลีกคัพ> ประตู.เจลีกคัพ | รวม> ลงสนาม.รวม | รวม> ประตู.รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1988/89 | Fujita Industries | JSL ดิวิชัน 1 | 10 | 0 |  |  |  |  | 10 | 0 |
| 1989/90 | Fujita Industries | JSL ดิวิชัน 1 | 8 | 0 |  |  |  |  | 8 | 0 |
| 1990/91 | Fujita Industries | JSL ดิวิชัน 1 | 22 | 2 |  |  | 1 | 0 | 23 | 2 |
| 1991/92 | Fujita Industries | JSL ดิวิชัน 1 | 24 | 3 |  |  | 3 | 0 | 27 | 3 |
| 1992 | Fujita Industries | ฟุตบอลลีก | 18 | 2 |  |  | - | - | 18 | 2 |
| 1993 | Fujita Industries | ฟุตบอลลีก | 18 | 2 | 1 | 0 | 6 | 0 | 25 | 2 |
| 1994 | เบลมาเร ฮิรัตสึกะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 41 | 1 | 5 | 0 | 1 | 0 | 47 | 1 |
| 1995 | เบลมาเร ฮิรัตสึกะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 45 | 1 | 2 | 1 | - | - | 47 | 2 |
| 1996 | เบลมาเร ฮิรัตสึกะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 14 | 0 | 0 | 0 | 13 | 2 | 27 | 2 |
| 1997 | เบลมาเร ฮิรัตสึกะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 32 | 3 | 3 | 0 | 6 | 0 | 41 | 3 |
| 1998 | เบลมาเร ฮิรัตสึกะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 27 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | 31 | 0 |
| 1999 | คอนซาโดเล ซัปโปโระ | เจลีก ดิวิชัน 2 | 32 | 3 | 0 | 0 | 2 | 0 | 34 | 3 |
| 2000 | คอนซาโดเล ซัปโปโระ | เจลีก ดิวิชัน 2 | 29 | 3 | 2 | 0 | 1 | 0 | 32 | 3 |
| 2001 | คอนซาโดเล ซัปโปโระ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 18 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 20 | 0 |
| ประเทศ | ญี่ปุ่น | ญี่ปุ่น | 338 | 20 | 16 | 1 | 36 | 2 | 390 | 23 |
| รวม | รวม | รวม | 338 | 20 | 16 | 1 | 36 | 2 | 390 | 23 |
สถิติทีมชาติ

| ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น> ปี | ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น> ลงสนาม | ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 1994 | 9 | 1 |
| 1995 | 2 | 0 |
| รวม | 11 | 1 |
รางวัล

11 ผู้เล่นยอดเยี่ยมเจลีก: 1994
เส้นทางการเป็นโค้ช

2002–ปัจจุบัน : คอนซาโดเล ซัปโปโระ
แหล่งข้อมูลอื่น

โยชิฮิโระ นัตสึกะ ที่ National-Football-Teams.com
Yoshihiro Natsuka at the Japan National Football Team
โพแทสเซียมคาร์บอเนต

| --- | --- |



ชื่อ
IUPAC name Potassium carbonate
ชื่ออื่น Carbonate of potash, dipotassium carbonate, sub-carbonate of potash, pearl ash, potash, salt of tartar, salt of wormwood.
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 584-08-7 Y 6381-79-9 sesquihydrate Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:131526 N
เคมสไปเดอร์: 10949 Y
ECHA InfoCard: 100.008.665 
เลขอี: E501(i) (acidity regulators, ...)
ผับเคม CID: 11430
RTECS number: TS7750000
UNII: BQN1B9B9HA Y L9300DKS8U (sesquihydrate) Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID2036245 
 InChI InChI=1S/CH2O3.2K/c2-1(3)4;;/h(H2,2,3,4);;/q;2*+1/p-2 YKey: BWHMMNNQKKPAPP-UHFFFAOYSA-L Y InChI=1/CH2O3.2K/c2-1(3)4;;/h(H2,2,3,4);;/q;2*+1/p-2Key: BWHMMNNQKKPAPP-NUQVWONBAS 
 SMILES C(=O)([O-])[O-].[K+].[K+] 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: K 2CO 3 
มวลโมเลกุล: 138.205 g/mol   
ลักษณะทางกายภาพ: White, hygroscopic solid
ความหนาแน่น: 2.43 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 891 องศาเซลเซียส (1,636 องศาฟาเรนไฮต์; 1,164 เคลวิน)
จุดเดือด: สลายตัว
ละลายในน้ำ: 110.3 g/100 mL (20 °C)   149.2 g/100 mL (100 °C)
ความสามารถละลายได้: 3.11 g/100 mL (25 °C) เมทานอล ไม่ละลายในแอลกอฮอล์และแอซีโทน
pKa: 10.25
Magnetic susceptibility (χ): −59.0·10−6 cm3/mol
อุณหเคมี
ความจุความร้อน (C) : 114.4 J·mol−1·K−1
Std molarentropy (S⦵298) : 155.5 J·mol−1·K−1
Std enthalpy offormation (ΔfH⦵298) : −1151.0 kJ·mol−1
พลังงานเสรีกิบส์ (ΔfG⦵) : −1063.5 kJ·mol−1
ความร้อนแฝงของการหลอมเหลว (ΔfH⦵fus) : 27.6 kJ·mol−1
ความอันตราย
GHS labelling:
Pictograms: 
Signal word: เตือน
Hazard statements: H302, H315, H319, H335
Precautionary statements: P261, P305+P351+P338
NFPA 704 (fire diamond):   1 0 0
จุดวาบไฟ: ไม่ติดไฟ
ปริมาณหรือความเข้มข้น (LD, LC):
LD50 (median dose): 1870 mg/kg (oral, rat)
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS): ICSC 1588
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ: Potassium bicarbonate
แคทไอออนอื่น ๆ: Lithium carbonate Sodium carbonate Rubidium carbonate Caesium carbonate
สารประกอบที่เกี่ยวข้อง: Ammonium carbonate
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
โพแทสเซียมคาร์บอเนต (Potassium carbonate;K2CO3) เป็นเกลือสีขาวละลายในน้ำได้แต่ไม่ละลายในเอทานอล ละลายในน้ำได้สารละลายเป็นเบสแก่ สารนี้เป็นผลิตภัณฑ์ของ โพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ ที่ทำปฏิกิริยากับ คาร์บอนไดออกไซด์ สารนี้ใช้ในการผลิตสบู่และแก้ว
ในตำรายาเรียกเกลือเยาวกะษา หรือยาวักกะสาน ซึ่งยืมคำมาจากภาษาสันสกฤต ในสมัยก่อนจะได้จากการเผาพืชให้เป็นเถ้า นำไปละลายน้ำ แล้วระเหยให้น้ำแห้ง ตำราอายุรเวทของอินเดียใช้ขับปัสสาวะและลดกรดในกระเพาะอาหาร
บรรณานุกรม

A Dictionary of Science, Oxford University Press, New York, 2004
Yu. Platonov, Andrew; Evdokimov, Andrey; Kurzin, Alexander; D. Maiyorova, Helen (29 June 2002). "Solubility of Potassium Carbonate and Potassium Hydrocarbonate in Methanol". Journal of Chemical & Engineering Data. 47 (5): 1175–1176. doi:10.1021/je020012v.
แหล่งข้อมูลอื่น

International Chemical Safety Card 1588
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์
เกาะสินไห

| ภูมิศาสตร์ |
| --- | --- |
พื้นที่: 2.9 ตารางกิโลเมตร (1.1 ตารางไมล์)
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: จังหวัดระนอง
อำเภอ: อำเภอเมืองระนอง
ตำบล: ตำบลเกาะพยาม
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00
รหัสไปรษณีย์: 85000
เกาะสินไห เป็นเกาะในทะเลอันดามัน ทางทิศตะวันตกห่างจากชายฝั่งระนอง ประมาณ 18 กิโลเมตร ในท้องที่ตำบลเกาะพยาม อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง เกาะอยู่ติดเขตน่านน้ำประเทศพม่า เกาะมีความกว้าง 1.6 กิโลเมตร ยาว 3.4 กิโลเมตร เนื้อที่ 2.9 ตารางกิโลเมตร สูง 162 เมตร อยู่ทางทิศเหนือของเกาะช้าง ระยะห่าง 2.7 กิโลเมตร และมีอาณาเขตบริเวณติดกับเกาะตาครุฑ เกาะคัน เกาะขี้นก  เกาะหลาม ในเขตน่านน้ำไทย
เดิมเรียกว่า เกาะสิ้นไห เล่ากันว่ามีชาวประมงเข้ามาตักน้ำที่เกาะแห่งนี้ ในสมัยก่อนตักน้ำใส่ในไห แล้วเรือดังกล่าวเจอคลื่นลมเรือกระแทกหินทำให้ไหแตกจนหมดสิ้น จึงเรียกว่า "เกาะสิ้นไห" ต่อมาเพี้ยนเสียงเป็น "เกาะสินไห"
ท้องทะเลรอบเกาะมีสัตว์น้ำชุกชุม ข้อมูล พ.ศ. 2549 มีประชากรอาศัยอยู่ราว 215 ครัวเรือน 1,075 คน มีอาชีพประมงเป็นหลัก นับถือศาสนาอิสลาม 100 % ภาษาที่ใช้มีทั้งภาษามลายูและไทยปักษ์ใต้
สถานที่บนเกาะมี หาดใหญ่อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะ เป็นชายหาดทรายสีขาว โค้งยาวประมาณ 1.5 กิโลเมตร แหลมตุ๊กแกเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวเลอยู่ตอนทิศเหนือของเกาะ