stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การออกเสียงคำว่า GIF
เหตุการณ์

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 วิลไฮต์ได้รับรางวัลสาขาความสำเร็จสูงสุดในงานประกาศรางวัลเวบบีซึ่งเชิดชูเกียรติความสำเร็จทางอินเทอร์เน็ต ขณะเขาขึ้นรับรางวัล หน้าจอเหนือเวทีในงานก็แสดงข้อความว่า:
มัน
ออกเสียงว่า
"จิฟ"
ไม่ใช่ "กิฟ"
"จิฟ" ในที่นี้หมายถึงการออกเสียงแบบ g เบา หลังจากกล่าวสุนทรพจน์แล้ว วิลไฮต์กล่าวกับ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ว่า "พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด ยอมรับการออกเสียงทั้งสองแบบ พวกเขาเข้าใจผิด มันออกเสียงแบบ g เบา เท่านั้น ... จบนะ"
ผู้เข้าร่วมงานมีปฏิกิริยาตอบรับในทางบวกต่อสุนทรพจน์สั้น ๆ ของวิลไฮต์ แต่กลับเกิดการโต้เถียงขึ้นในโลกออนไลน์ซึ่งมีผู้ใช้บางส่วนแสดงความเห็นต่อต้านรูปแบบการออกเสียงของเขา ฟัน เดอร์ เมอเลิน ตั้งข้อสังเกตว่านี่ "ดูเหมือนจะเป็นคนบัญญัติคำ (หรือคำย่อ ถ้าจะกล่าวให้ถูก) คนแรกที่ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการใช้คำที่เขาบัญญัติขึ้นเอง" มีการทวีตมากกว่า 17,000 ครั้งภายหลังการกล่าวสุนทรพจน์ ทำให้ "GIF" กลายเป็นหนึ่งในประเด็นที่กำลังได้รับความนิยมทางทวิตเตอร์ในขณะนั้น และมีการเขียนบทความข่าวถึงเหตุการณ์ครั้งนี้มากกว่า 50 บทความ สามปีถัดมา โคลัมเบียเจอร์นัลลิสม์รีวิว ตั้งข้อสังเกตว่าการโต้เถียงในประเด็นนี้ดูเหมือนจะขึ้นสู่จุดสูงสุดร่วมกับเหตุการณ์ดังกล่าว บริษัทเนยถั่วจิฟตอบทวีตหนึ่งซึ่งถามบริษัทรู้สึกอย่างไรหลังได้ฟังสุนทรพจน์ของวิลไฮต์ โดยระบุว่า "พวกเราคลั่งไคล้เขามากเลย!" เจ็ดปีให้หลัง จิฟจัดกิจกรรมเรียกความสนใจร่วมกับกิฟี ฐานข้อมูลไฟล์ภาพเคลื่อนไหวขนาดสั้น ทั้งสองบริษัทออกแถลงการณ์ร่วมโดยโต้แย้งว่าการออกเสียงที่ถูกต้องคือแบบ g หนัก และเปิดตัวเนยถั่วรุ่นผลิตจำกัดจำนวนซึ่งเปลี่ยนตัวสะกดชื่อยี่ห้อบนฉลากจาก JIF เป็น GIF
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 เดอะนิวยอร์กไทมส์ ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์เล็กน้อยทางสื่อสังคมหลังจากเผยแพร่บทความหนึ่งที่ขึ้นต้นว่า "GIF ซึ่งออกเสียงว่าจิฟ เป็นรูปแบบไฟล์ภาพบีบอัดที่คิดค้นขึ้นใน ค.ศ. 1987" บทความนั้นมีลิงก์ไปยังบทความก่อนหน้าของ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ที่มีรายงานเกี่ยวกับสุนทรพจน์ของวิลไฮต์และคำพูดที่เขากล่าวกับหนังสือพิมพ์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 อเล็กซ์ ทริเบก ผู้ดำเนินรายการเกมโชว์ทางโทรทัศน์ เจพาร์ดี! ดึงดูดความสนใจจากสื่อหลังจากคำใบ้สุดท้ายในตอนหนึ่งของรายการอ้างถึงความเห็นของวิลไฮต์เกี่ยวกับการออกเสียงคำว่า GIF ทริเบกอ่านคำตอบของผู้เข้าแข่งขันโดยใช้เสียง g เบา เมื่อคำว่า GIF ปรากฏเป็นคำตอบที่ถูกต้องของผู้เข้าแข่งขันทั้งสามคน ในอดีต ทริเบกออกเสียงคำนี้แบบเรียงตัวอักษรเพื่อแสดงตัวเป็นกลางในประเด็นโต้เถียงนี้
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 บารัก โอบามา ประธานาธิบดีสหรัฐในขณะนั้น ออกความเห็นว่าควรออกเสียงคำย่อนี้ด้วยเสียง g หนัก หลังประเด็นดังกล่าวผุดขึ้นมาระหว่างการสนทนากับเดวิด คาร์ป ผู้ก่อตั้งทัมเบลอร์ ไมลส์ คลี จาก เดอะเดลีดอต นำโพสต์หนึ่งที่บัญชีทัมเบลอร์ของทำเนียบขาวลงไว้เมื่อเดือนเมษายนปีก่อนหน้ามาทำให้เป็นจุดสนใจ ในโพสต์ดังกล่าวมีอินโฟกราฟิกเชิงขบขันพร้อมข้อความ "ภาพเคลื่อนไหว GIF (g หนัก)"
บัญชีทัมเบลอร์ของทำเนียบขาวโพสต์อินโฟกราฟิกเชิงขบขันซึ่งระบุว่าควรออกเสียงคำว่า GIF ด้วยเสียง g หนัก
การเลือกตั้งภาคบังคับ

ประเทศที่พลเมืองมีหน้าที่ใช้สิทธิเลือกตั้ง (ค.ศ. 2017)
การเลือกตั้งภาคบังคับ (อังกฤษ: compulsory voting) เป็นข้อบังคับตามรัฐธรรมนูญในบางประเทศ ซึ่งพลเมืองนั้นมี"หน้าที่"ใช้สิทธิเลือกตั้ง โดยจะมีผลกระทบบางประการหากพลเมืองไม่ไปเลือกตั้งตามหน้าที่โดยปราศจากเหตุผลที่เหมาะสม ตามข้อมูลจากเดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 มี 21 ประเทศในโลก (รวมถึง 10 ประเทศในกลุ่มละตินอเมริกา) ใช้ระบบการเลือกตั้งภาคบังคับ โดยหลายประเทศนั้นไม่ได้บังคับใช้อย่างจริงจัง
การบังคับใช้ > ประเทศไทย

หากไม่ไปใช้สิทธิเลือกตั้ง และไม่ได้แจ้งเหตุอันอาจไม่ไปใช้สิทธิเลือกตั้ง หรือแจ้งเหตุ แล้วแต่เหตุนั้นไม่สมควร กฎหมายกำหนดให้เสียสิทธิบางประการดังต่อไปนี้
สิทธิในการยื่นคำร้องคัดค้านการเลือกตั้ง ส.ส.
สิทธิในการสมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ส. หรือสมาชิกสภาท้องถิ่น หรือผู้บริหารท้องถิ่น หรือสมัครรับเลือกเป็น ส.ว.
สิทธิในการสมัครรับเลือกเป็นกำนันและผู้ใหญ่บ้าน
ต้องห้ามดำรงตำแหน่งข้าราชการการเมืองและข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง
ต้องห้ามดำรงตำแหน่งรองผู้บริหารท้องถิ่น เลขานุการผู้บริหารท้องถิ่น ผู้ช่วยเลขานุการผู้บริหารท้องถิ่น ประธานที่ปรึกษาผู้บริหารท้องถิ่น ที่ปรึกษาผู้บริหารท้องถิ่น หรือคณะที่ปรึกษาผู้บริหารท้องถิ่นตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
การจำกัดสิทธิทั้ง 5 ข้อ กำหนดเวลาครั้งละ 2 ปีนับแต่วันเลือกตั้งครั้งที่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งไม่ไปใช้สิทธิเลือกตั้ง และหากในการเลือกตั้งครั้งต่อไปไม่ไปใช้สิทธิเลือกตั้งอีก ให้เริ่มนับเวลาการจำกัดสิทธิ 2 ปีใหม่จากวันที่ไม่ได้ไปใช้สิทธิครั้งล่าสุด
บทอ่านเพิ่มเติม

Brett, Judith (2019). From Secret Ballot to Democracy Sausage: How Australia Got Compulsory Voting. Text Publishing Co. ISBN 9781925603842.
การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 1

การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 1 (อังกฤษ: First Amendment หรือ Amendment I) กีดกันรัฐบาลมิให้ออกกฎหมายซึ่งวางระเบียบสถาบันศาสนา หรือกฎหมายที่ห้ามการปฏิบัติศาสนาอย่างเสรี หรือลดทอนเสรีภาพในการพูด เสรีภาพสื่อ เสรีภาพในการสมาคม หรือสิทธิในการร้องทุกข์ต่อรัฐบาลเพื่อปัดเป่าความเดือดร้อน มีการลงมติรับเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 1791 เป็นหนึ่งในการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐ 10 ครั้งที่รวมกันเป็นบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง (Bill of Rights)
บัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมืองเป็นข้อเสนอเพื่อลดทอนการต่อต้านการให้สัตยาบันรัฐธรรมนูญของพวกต้านสหพันธรัฐนิยม (Anti-Federalist) ในทีแรกการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 มีผลเฉพาะกับกฎหมายที่รัฐสภาสหรัฐเป็นผู้ตรา และมีการตีความบทบัญญัติแคบกว่าในปัจจุบัน แต่หลังจากคดีระหว่างกิตโลว์ กับรัฐนิวยอร์ก (1925) เป็นต้นมา ศาลสูงสุดสหรัฐใช้การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 กับรัฐด้วย ผ่านวรรควิถีทางที่ถูกต้องตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 14
สิทธิในการพูดได้รับการขยายอย่างมากในคำวินิจฉัยของศาลในช่วงศตวรรษที่ 20 และ 21 ซึ่งคุ้มครองคำพูดทางการเมือง คำพูดนิรนาม การสนับสนุนการหาเสียงเลือกตั้ง งานลามกและคำพูดในโรงเรียน คำวำนิจฉัยเหล่านี้ยังนิยามข้อยกเว้นของการคุ้มครองตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 หลายอย่าง ศาลสูงสุดกลับบรรทัดฐานกฎหมายคอมมอนลอว์อังกฤษให้เพิ่มภาระการหาหลักฐานสำหรับการหมิ่นประมาทและการโฆษณาหมิ่นประมาท อย่างไรก็ดี คำพูดในเชิงพาณิชย์ได้รับการคุ้มครองตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 น้อยกว่าคำพูดทางการเมือง จึงมีการวางระเบียบมากกว่า
แม้ว่าการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 จะใช้เฉพาะกับตัวแสดงที่เป็นรัฐ แต่มักมีความเข้าใจผิดที่พบบ่อยว่าผู้ใดก็ตามจะจำกัดเสรีภาพในการพูดไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากองคภาวะที่เป็นเอกชนและไม่ใช่รัฐ ยิ่งไปกว่านั้น ศาลสูงสุดเคยตัดสินแล้วว่าการคุ้มครองการพูดไม่ได้เด็ดขาด
การเลือกตั้งระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อปิด

ประเทศที่ใช้ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อปิด (ข้อมูล ณ ค.ศ. 2020)  ประเทศที่ทุกพรรคการเมืองใช้ระบบรายชื่อปิด  ประเทศที่บางพรรคการเมืองใช้ระบบบัญชีรายชื่อปิด
การเลือกตั้งระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อปิด (อังกฤษ: closed list) หรือ "แบบปิด" เป็นการเลือกตั้งประเภทหนึ่งของระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ ซึ่งผู้มีสิทธิเลือกตั้งเลือกเพียงพรรคการเมืองที่ต้องการ โดยไม่สามารถเลือกหรือเปลี่ยนแปลงลำดับรายชื่อในบัญชีรายชื่อของพรรคได้ ซึ่งตรงกันข้ามกับแบบเปิด (open-list)
ในแบบปิดนี้ แต่ละพรรคการเมืองมีอำนาจเต็มในการตัดสินใจในอันดับผู้สมัครในบัญชีรายชื่อพรรค ดังนั้นผู้สมัครในอันดับต้นของบัญชีรายชื่อมักจะได้รับเลือกก่อน ในขณะที่ผู้สมัครที่อยู่ในลำดับหลังหรือท้ายแทบจะไม่มีโอกาสได้รับเลือกเลย โดยคะแนนเสียงทั้งหมดที่เลือกพรรคจะนำมาเฉลี่ยกับคะแนนเสียงทั้งหมดแล้วคำนวนเป็นจำนวนที่นั่ง โดยผู้สมัครลำดับที่จะได้รับเลือกจะขึ้นอยู่กับจำนวนที่นั่งที่ได้รับ
ประเทศที่ใช้ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อปิด

แอลจีเรีย
อันดอร์รา
แองโกลา
อาร์เจนตินา
อาร์มีเนีย
เบนิน
บัลแกเรีย
บูร์กินาฟาโซ
บุรุนดี
กัมพูชา
โคลอมเบีย (ขึ้นอยู่กับพรรคการเมือง)
คอสตาริกา
สาธารณรัฐโดมินิกัน
ติมอร์-เลสเต
อิเควทอเรียลกินี
กัวเตมาลา
กินี-บิสเซา
กายอานา
ฮ่องกง (ค.ศ. 1997–2016)
ไอซ์แลนด์
อิสราเอล
อิตาลี
คาซัคสถาน
คีร์กีซสถาน
มอลโดวา
มอนเตเนโกร
โมร็อกโก
โมซัมบิก
นามิเบีย
นิการากัว
ไนเจอร์
มาซิโดเนียเหนือ
ปารากวัย
โปรตุเกส
โรมาเนีย
รัสเซีย
รวันดา
สกอตแลนด์
เซอร์เบีย
แอฟริกาใต้
สเปน
ศรีลังกา
ไต้หวัน
โตโก
ตูนิเซีย
ตุรกี
อุรุกวัย
เวลส์
การเรียงลำดับแบบผสาน

| --- | --- |
ภาพตัวอย่างการเรียงลำดับแบบผสาน เร่มด้วยการแบ่งข้อมูลออกเป็นส่วนที่เล็กที่สุด แล้วเร่มผสานข้อมูลก้อนเล็ก ๆ เข้าด้วยกันกลายเป็นข้อมูลก้อนที่ใหญ่ขึ้น ในที่สุดข้อมูลทุกชิ้นจะเรียงลำดับอย่างสมบูรณ์
ประเภท: ขั้นตอนวิธีการเรียงลำดับ
โครงสร้างข้อมูล: แถวลำดับ (Array)
ประสิทธิภาพเมื่อเกิดกรณีแย่ที่สุด: O(n log n)
ประสิทธิภาพเมื่อเกิดกรณีดีที่สุด: O(n log n) โดยทั่วไป  O(n) เมื่อใส่เงื่อนไขพิเศษ
ประสิทธิภาพเมื่อเกิดกรณีทั่วไป: O(n log n)
ปริมาณความต้องการพื้นที่เมื่อเกิดกรณีแย่ที่สุด: O(n) รวมทั้งแถวลำดับที่ช่วยในการเรียงอีกเท่าตัว
ด ค ก
ในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ การเรียงลำดับแบบผสาน (อังกฤษ: Merge Sort) เป็นขั้นตอนวิธีในการเรียงลำดับที่อาศัยการเปรียบเทียบ และยังเป็นตัวอย่างขั้นตอนวิธีที่ใช้หลักการแบ่งแยกและเอาชนะทำให้ขั้นตอนวิธีนี้มีประสิทธิภาพ O(n log n) ในการอิมพลิเมนต์เพื่อการใช้งานจริง ๆ นั้นสามารถทำได้ทั้งแบบบนลงล่าง (Top-down) และแบบล่างขึ้นบน (Bottom-up) อนึ่งในการอิมพลิเมนต์โดยทั่วไปแล้วการเรียงแบบนี้จะไม่สูญเสียลำดับของข้อมูลที่มีค่าเท่ากัน นั่นคือเป็นการเรียงที่เสถียร การเรียงลำดับแบบผสาน ถูกเสนอขึ้นครั้งแรกโดยจอห์น ฟอน นอยมันน์ในปี ค.ศ. 1945
ขั้นตอนวิธี

ขั้นตอนวิธีอาศัยหลักการแบ่งแยกและเอาชนะและการเวียนบังเกิด โดยมีรายละเอียดดังนี้
(ขั้นตอนการแบ่ง) สมมติว่ามีข้อมูลอยู่ n ชุด
ถ้ามีข้อมูลแค่ 1 ชุด นั่นคือข้อมูลนั้นเรียงลำดับแล้ว
ถ้ามีข้อมูลมากกว่านั้น ให้แบ่งเป็นสองส่วน แล้วทำการเวียนบังเกิด
(ขั้นตอนเอาชนะ) เมื่อถึงขั้นตอนนี้จะได้ข้อมูลสองส่วน (โดยที่แต่ละส่วนเรียงในส่วนของตัวเองเรียบร้อยแล้ว) ทำการรวมข้อมูลทั้งสองส่วนนั้นให้เป็นข้อมูลก้อนเดียวที่ทั้งก้อนนั้นเรียงลำดับแล้ว
ตัวอย่างการอิมพลิเมนต์ด้วยรหัสเทียม ทำการเรียงลำดับด้วยการโยนลิสต์ข้อมูลไปที่ฟังก์ชัน MergeSort ผลลัพธ์ที่ออกจากฟังก์ชันนั้นคือข้อมูลที่เรียงลำดับแล้ว
MergeSort (array Assss) {
  if (A.size == 0) return A

  mid = A.size / 2
  AA = MergeSort(A[0..mid])
  BB = MergeSort(A[mid..A.size])

  return MergeSort_Merge(AA, BB)
}

MergeSort_Merge (array A, array B) {
  C = new array
  aa = 0
  bb = 0

  while (aa < A.size and bb < B.size) {
    if (A[aa] < B[bb]) {
      C[] = A[aa++]
    } else if (A[aa] > B[bb]) {
      C[] = B[bb++]
    } else { 
      aa += 1
      bb += 1
    }
  }

  while (aa < A.size) C[] = A[aa++]
  while (bb < B.size) C[] = B[bb++]

  return C
}
เชิงวิเคราะห์

ในการเรียงลำดับข้อมูลทั้งสิ้น n ชุด การเรียงลำดับแบบผสาน มีประสิทธิภาพในกรณีดีที่สุด (โดยมิได้ใส่เงื่อนไขพิเศษ) กรณีเฉลี่ย และกรณีแย่สุด เท่ากันคือ O(n log n) โดยจะแสดงให้ดูดังนี้ สมมติให้เวลาที่ใช้ในการเรียงข้อมูล n ชุด แทนด้วย T(n) เนื่องจาก การเรียงลำดับแบบผสาน มีสองขั้นตอนโดยขั้นแรกคือการแบ่งเป็นสองส่วนซึ่งสามารถทำได้ในเวลาคงที่แต่จะต้องเวียงบังเกิดเรียกตัวเองลงไปแก้ปัญหาที่เล็กลงครึ่งหนื่งสองปัญหา จะได้ว่าในส่วนแรกใช้เวลา 2T(n/2) และขั้นที่สองซึ่งเป็นการผสานข้อมูลสองชุดที่เล็กกว่า (ที่เรียงในตัวเองแล้ว) เป็นข้อมูลชุดใหญ่จะใช้เวลาอีก n ดังที่ได้แสดงให้ดูในตัวอย่างการอิมพลิเมนต์ด้านบน เมื่อรวมทั้งสองขั้นแล้วจะใช้เวลาทั้งสิ้น T(n) = 2T(n/2) + n หากใช้ Master Theorem ในการวิเคราะห์สมการนี้จะได้ผลลัพทธ์เป็น O(n log n) ดังที่ได้กล่าวไว้
บรรณานุกรม

Knuth, Donald (1998). "Section 5.2.4: Sorting by Merging". Sorting and Searching. The Art of Computer Programming. Vol. 3 (2nd ed.). Addison-Wesley. pp. 158–168. ISBN 0-201-89685-0. {{cite book}}: |ref=harv ไม่ถูกต้อง (help)
ภาพแสดงการเรียงลำดับแถวลำดับ 7 ตัวด้วยวิธีการผสาน (แบบบนลงล่าง)
การเน่าเปื่อย

การเน่าเปื่อย (อังกฤษ: decomposition) เป็นการเปลี่ยนแปลงหลังการตายตามธรรมชาติอย่างหนึ่งของร่างกายสิ่งมีชีวิต เมื่อเกิดการตายและหัวใจหยุดเต้น ร่างกายจะเกิดการเปลี่ยนแปลงหลังการตายตามลำดับก่อนหลัง โดยเกิดรอยเขียวช้ำหลังตาย สภาพแข็งทื่อหลังตาย การลดลงของอุณหภูมิร่างกายหลังตายและเกิดการเน่าเปื่อยในลำดับสุดท้าย ซึ่งการเน่าเปื่อยของร่างกาย จะเกิดจากการสลายตัวของเนื้อเยื่อภายในร่างกายโดยมีหลักการเน่าเปื่อยสองประการคือ การสลายตัวเองและการเน่าสลาย
รูปแบบการเน่าเปื่อย > การสลายตัวเอง

การสลายตัวเอง (อังกฤษ: Autolysis) เป็นการเกิดจากปฏิกิริยาทางเคมีที่มีน้ำย่อยเซลล์ออกมาจากตัวเอง ทำให้เนื่อเยื่อเกิดการสลายตัว และเนื่องจากการสลายตัวของเซลล์เองเป็นปฏิกิริยาทางเคมี จึงขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและสภาพของสิ่งแวดล้อมประกอบด้วย ถ้าอุณหภูมิสูงจะเกิดปฏิกิริยาการเน่าสลายตัวอย่างรวดเร็วเช่น ศพในบริเวณทะเลทราย ความร้อนระอุของทรายจะเป็นตัวช่วยเร่งให้ศพเกิดการเน่าสลายตัวเร็วยิ่งขึ้น ในทางตรงกันข้ามถ้าอุณหภูมิต่ำจะเกิดปฏิกิริยาการเน่าสลายตัวอย่างช้าเช่น ศพในบริเวณขั้วโลกเหนือ ความเย็นของหิมะ ธารน้ำแข็งจะเป็นตัวช่วยรักษาสภาพของศพให้เกิดการเน่าสลายตัวอย่างช้า ๆ อวัยวะภายในร่างกายส่วนใดที่มีน้ำย่อยเซลล์จำนวนมาก อวัยวะในส่วนนั้นจะเกิดการเน่าสลายตัวอย่างรวดเร็ว เช่นเมื่อตายร่างกายจะเกิดการย่อยสลายที่บริเวณตับอ่อน ซึ่งจะเกิดการเน่าสลายตัวก่อนหัวใจเป็นต้น
การสลายตัวในร่างกาย เกิดจากแบคทีเรียทำปฏิกิริยาเคมีในเนื้อเยื่อของร่างกาย เนื่องจากแบคทีเรียส่วนใหญ่มีอยู่ในลำไส้ใหญ่อยู่แล้ว หลังตายแบคทีเรียเหล่านี้จะเริ่มพัฒนาการและเจริญเติบโตมากขึ้น รวมทั้งเริ่มปรากฏให้เห็นเป็นสิ่งแรกในร่างกายคือการเริ่มมีสีเขียวจาง ๆ ที่บริเวณท้องน้อย เมื่อตายมาประมาณ 24 ชั่วโมง จะพบว่าบริเวณท้องน้อยด้านขวาจะเริ่มปรากฏสีเขียวมากกว่าด้านซ้าย เนื่องจากการเจริญเติบโตของแบคทีเรียในบริเวณนั้นจะสร้างก๊าซซึ่งส่วนใหญ่เป็นก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ ซึ่งก๊าซนี้จะซึมซาบไปทุกส่วนของร่างกาย วิ่งไปตามเส้นเลือดทุกเส้นทำให้เส้นเลือดเกิดเป็นสีเขียวคล้ำ เป็นลวดลายมองดูคล้ายกับลายของหินอ่อนปรากฏบนบริเวณผิวหนังทั่วทั้งร่างกายเรียกว่า "Marbling"
รูปแบบการเน่าเปื่อย > การเน่าสลาย

การเน่าสลาย (อังกฤษ: Putrefaction) ในส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย จะเกิดหลังจากเกิดการเน่าสลายของเซลล์ ตามใบหน้า ไหล่และหน้าอกเริ่มเกิดสีเขียวคล้ำและเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายค่อย ๆ เกิดการอืดมากขึ้น บริเวณผิวหนังเริ่มเกิดถุงน้ำจากการที่เนื้อเยื่อใต้ผิวหนังเกิดการเน่าสลายตัว ทำให้เกิดน้ำเหลืองดันใต้ผิวหนังส่งผลให้ผิวหนังโป่งบวมมากขึ้น และต่อมาผิวหนังก็จะเกิดการเน่าปริและหลุดลอกออกไป เส้นผม เส้นขนตามบริเวณร่างกายเกิดการหลุดออก ในช่วงระยะเวลานี้จะพบมีน้ำเหลืองซึ่งมีลักษณะสีแดงคล้ำไหลออกมาทางปากหรือทางจมูกของศพอีกด้วย
รูปแบบการเน่าเปื่อย > การเน่าสลาย > ระยะแรก

การเน่าสลายของร่างกายในระยะแรก จะมีน้ำเหลืองจำนวนมากไหลออกมาขังอยู่ตามช่องต่าง ๆ ในร่างกายเช่นในบริเวณช่องอก ช่องท้อง และในขณะเดียวกันร่างกายก็จะเกิดบวมพองมากขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากเกิดจากแรงดันของก๊าซที่เกิดขึ้นในร่างกาย ก๊าซที่มีการเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ จะทำให้ลิ้นในกระพุ้งแก้มถูกดันออกมาจุกที่ปากในลักษณะของลิ้นจุกปาก เพดานปากและลิ้นไก่เกิดการเน่า ลูกนัยน์ตาทั้งสองข้างจะถูกแรงดันให้ทะลักล้นออกมานอกเบ้าตา ในผู้ชายถุงอัณฑะจะเกิดการโป่งบวมพอง อวัยวะเพศชายมีลักษณะบวมเป่งและมีน้ำเหลืองไหลเยิ้ม ในผู้หญิงจะเกิดการบวมพองที่ทวารหนักและช่องคลอด จะถูกแรงดันทำให้เกิดการแบะออกมาภายนอก ร่างกายทั่วไปถูกดันจนข้อต่าง ๆ มีการงอเข้ามาเล็กน้อย นิ้วมือบวมเป่งจนดันกันให้กางออกทั้งสองข้าง ซึ่งระยะเวลานี้เรียกว่าเกิดการอืดของร่างกายอย่างเต็มที่ ในอุณหภูมิทั่วไปในประเทศไทยประมาณ 3-4 วันหลังจากตาย
รูปแบบการเน่าเปื่อย > การเน่าสลาย > ระยะสุดท้าย

หลังจากการเน่าสลายตัวในระยะแรก อวัยวะบางส่วนจะเกิดจากหลุดลอก หลังจากในช่วงระยะเวลาประมาณ 3-4 วัน เนื้อเยื่อจะเริ่มสลายตัวมากยิ่งขึ้นจนเริ่มมองเห็นกระดูกบริเวณหน้าผากหรือโหนกแก้ม ซึ่งการเน่าสลายตัวของร่างกายในช่วงระยะเวลานี้ จะใช้เวลาประมาณ 7 วันและเริ่มมากขึ้นจนเห็นมองกระดูกซี่โครงและอวัยวะภายในช่องอกที่เน่าสลายตัวอยู่ภายใน เมื่อเวลาประมาณ 2 อาทิตย์การเน่าสลายตัวจะเพิ่มมากขึ้นจนเกิดการสลายตัวในช่องท้อง จนสามารถมองเห็นอวัยวะต่าง ๆ ได้เกือบหมดในช่วงระยะเวลาประมาณ 3 อาทิตย์ และเมื่อ 4 อาทิตย์หลังจากตาย ร่างกายจะเกิดการเปลี่ยนแปลงหลังการตายและการเน่าสลายตัวจนมองเห็นกระดูกเกือบทั้งตัว
หลังจากนั้นเนื้อเยื่อภายในร่างกายยังคงย่อยสลายตัวต่อไป จนเส้นเอ็นต่าง ๆ ที่ยึดตามข้อกระดูกเริ่มหลุดออกจากกัน กระดูกนิ้วมือ กระดูกนิ้วเท้าหลุดแยกออกจากกัน ข้อมือ ข้อเท้าหลุดออกจากกัน การเน่าสลายตัวของร่างกายในช่วงระยะเวลานี้จะใช้เวลาประมาณ 3 เดือน ร่างกายจะคงเหลือเพียงกระดูกสันหลังเท่านั้นที่ยังคงยึดติดกันอยู่ได้ และในช่วงระยะเวลา 6 เดือนหลังจากตาย กระดูกทุกชิ้นในร่างกายจะหลุดออกจากกันจนเกือบหมด และยังอาจจะได้กลิ่นเหม็นเน่าของกระดูกซึ่งคงมีอยู่ตลอดเวลา กลิ่นเหม็นเน่านี้อาจจะมีต่อไปอีกนานหลายเดือนกว่าจะหมดกลิ่น ในช่วงระยะเวลาประมาณว่า 1 ปี ศพจะคงเหลือแต่เพียงโครงกระดูกขาวโพลน ปราศจากเนื้อเยื่อใด ๆ หลงเหลืออยู่อีกต่อไป
รูปแบบการเน่าเปื่อย > การเน่าสลายในความร้อน

บางครั้งศพที่อยู่ในสภาพแวดล้อมหรือภูมิประเทศที่มีสภาพอากาศร้อนและแห้งจัดเช่นในแถบทะเลทราย ร่างกายของผู้ตายอาจเกิดเป็นมัมมี่ (อังกฤษ: Mummification) ขึ้นเองตามธรรมชาติ โดยบริเวณผิวหนังทั่วทั้งร่างกายเริ่มเปลี่ยนสีจากสีผิวหนังเดิมเกิดการเปลี่ยนแปลงออกไปเป็นลักษณะคล้ายหนังหมูตากแห้ง แม้สภาพภายนอกจะเกิดการเปลี่ยนแปลงในลักษณะของการแห้งแบบตายซาก แต่เนื่อเยื่อภายในจะยังคงสลายตัวต่อไป โดยที่ความร้อนจากทะเลทราย จะเป็นตัวแปรอย่างดีในการช่วยรักษาสภาพของศพไม่ให้เกิดการเน่าสลาย
ดังนั้นเมื่อมีการค้นพบมันมี่ในแถบอียิปต์ จะสามารถพบร่างกายมนุษย์ที่อยู่ในภาพที่ครบถ้วนสมบูรณ์ ยกเว้นแต่เพียงผิวหนัง ใบหน้า นิ้วมือเท่านั้นที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย หดแฟบลงเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกเท่านั้น ซึ่งการเน่าสลายในสภาพแวดล้อมที่มีอากาศเย็นหรือในโคลนตม จะเป็นการช่วยรักษาสภาพของศพได้เป็นอย่างดี ไม่ให้เกิดการเน่าสลายตามธรรมชาติได้อีกด้วย
การเปลี่ยนแปลงของเนื้อเยื่ออีกแบบหนึ่ง ที่จะทำให้เนื้อเยื่อไม่สลายตัวเรียกว่าอดิโพเซีย (อังกฤษ: Adipocere) เนื่องจากแบคทีเรียบางชนิดเช่น Clostridium Perfringens เกิดปฏิกิริยาให้เนื้อเยื่อไขมันเกิดการเปลี่ยนเป็นกรดบางประเภท Oleic, Palmitic and Stearic Acid ทำให้เนื้อก้อนนั้นมีลักษณะคล้ายก้อนขี้ผึ้ง สีออกเทาถึงน้ำตาล และมักพบในบริเวณเนื้อเยื่อไขมันในศพที่มักจะอยู่ในน้ำ ซึ่งต่อไปจะแข็งตัวแห้งเป็นของแข็งที่เปราะได้
ดูเพิ่ม

การเปลี่ยนแปลงหลังการตาย
รอยเขียวช้ำหลังตาย
สภาพแข็งทื่อหลังตาย
การลดลงของอุณหภูมิร่างกายหลังตาย
ซากหนูที่เกิดการเน่าสลายตัวแบบแห้งตายซาก
การแข็งตัวของเลือดผิดปกติ

| Coagulopathy> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: D65-D68
ICD-9: 286
DiseasesDB: 29158
MeSH: D001778
การแข็งตัวของเลือดผิดปกติ (อังกฤษ: coagulopathy, clotting disorder, bleeding order) คือภาวะซึ่งมีความผิดปกติในการแข็งตัวของเลือด ทำให้ไม่เกิดกระบวนการการแข็งตัวของเลือดตามปกติ ทำให้ผู้ป่วยมีเลือดออกมากหรือนานกว่าปกติ ซึ่งอาจมีเลือดออกจากบาดแผลเล็กน้อย หรืออาจออกเองโดยไม่มีบาดแผลก็ได้
การแข่งขันฟิสิกส์สัประยุทธ์ระหว่างประเทศ

การแข่งขันฟิสิกส์สัประยุทธ์ระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Young Physicists' Tournament - IYPT) เป็นการแข่งขันเกี่ยวกับวิชาฟิสิกส์ระดับนานาชาติประจำปีสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา ผู้เข้าแข่งขันแบ่งเป็นทีมตามประเทศ ประเทศละไม่เกินห้าคน โดยเป็นการแข่งขันความสามารถในการแก้ปัญหาปลายเปิดที่ซับซ้อนในทางวิทยาศาสตร์ ผ่านการนำเสนอวีธีทางแก้ไขปัญหาเพื่อหาคำตอบ โดยการแข่งขันมีทั้งการนำเสนอ ซักค้าน และการวิพากษ์ จึงเรียกการแข่งขันว่า "Physics Fights"
การเลื่อนไปทางแดง

แถบการดูดกลืนแสงในสเปกตรัมของแสงที่ได้จากกระจุกดาราจักรอันห่างไกล (ด้านขวา) เปรียบเทียบกับแถบการดูดกลืนแสงในสเปกตรัมของแสงดวงอาทิตย์ (ด้านซ้าย) ลูกศรชี้แสดงถึงการเลื่อนไปทางแดง ความยาวคลื่นจะเพิ่มขึ้นและความถี่ลดลง
ในวิชาฟิสิกส์และดาราศาสตร์ การเลื่อนไปทางแดง (อังกฤษ: redshift) เกิดขึ้นเมื่อการแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (โดยมากเป็นแสงที่ตามองเห็น) มีการเปล่งแสงหรือสะท้อนกับวัตถุ แล้วเกิดปรากฏการณ์ด็อพเพลอร์ทำให้สเปกตรัมของคลื่นเลื่อนตัวไปในทางฝั่งสีแดงของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า (ซึ่งมีพลังงานน้อยกว่า) การเลื่อนไปทางแดงจึงหมายถึงการที่ผู้สังเกตหรืออุปกรณ์ตรวจจับได้รับรังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความยาวคลื่นเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับแหล่งกำเนิด การที่ความยาวคลื่นเพิ่มขึ้นสัมพันธ์กับการที่ความถี่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าลดลง ดังนั้นในทางตรงกันข้าม หากตรวจพบว่าความยาวคลื่นลดลงก็จะเรียกปรากฏการณ์นั้นว่า การเลื่อนไปทางน้ำเงิน
การเลื่อนไปทางแดงที่เกิดจากปรากฏการณ์ด็อพเพลอร์เกิดขึ้นเมื่อแหล่งกำเนิดแสงเคลื่อนที่ห่างออกไปจากผู้สังเกต เช่นเดียวกับการเคลื่อนดอปเปลอร์ซึ่งความถี่จะเปลี่ยนแปลงลดลงเมื่อต้นกำเนิดเสียงเคลื่อนห่างออกไป ฟิสิกส์ดาราศาสตร์สเปกโตรสโกปีอาศัยปรากฏการณ์ด็อพเพลอร์เช่นนี้ในการคำนวณการเคลื่อนที่ของวัตถุทางดาราศาสตร์ที่อยู่ในที่ห่างไกล
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Binney, James; and Michael Merrifeld (1998). Galactic Astronomy, Princeton University Press. ISBN 0-691-02565-7.
Carroll, Bradley W. and Dale A. Ostlie (1996). An Introduction to Modern Astrophysics, Addison-Wesley Publishing Company, Inc.. ISBN 0-201-54730-9.
Feynman, Richard; Leighton, Robert; Sands, Matthew (1989). Feynman Lectures on Physics. Vol. 1, Addison-Wesley. ISBN 0-201-51003-0.
Grøn, Øyvind; Hervik, Sigbjørn (2007). Einstein's General Theory of Relativity. New Yor: Springer. ISBN 978-0-387-69199-2.
Kutner, Marc (2003). Astronomy: A Physical Perspective, Cambridge University Press. ISBN 0-521-52927-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

บทความเกี่ยวกับ "การเคลื่อนไปทางแดง" จาก SPACE.COM
เตอูเบ อัซเตกา

| --- | --- |

ชื่อทางการค้า: เตอูเบ อัซเตกา
ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: BMV: AZTECACPO BMAD: XTZA
ISIN: [https://isin.toolforge.org/?language=en&isin=MX01AZ060013 MX01AZ060013]
อุตสาหกรรม: สื่อมวลชน
ก่อนหน้า: อิเมบิซิออน
ก่อตั้ง: 2 สิงหาคม 1993; 31 ปีก่อน (1993-08-02)
ผู้ก่อตั้ง: ริการ์โด ซาลินัส ปลิเอโก
สำนักงานใหญ่: เม็กซิโกซิตี,  เม็กซิโก
บุคลากรหลัก:   ริการ์โด ซาลินัส ปลิเอโก (ประธาน)  เบงฆามิน ซาลินัส ซาดา (ประธานบริหาร) 
ผลิตภัณฑ์: กระจายเสียงโทรทัศน์ วิทยุ สื่อประสม
รายได้:  3900 ดอลลาร์สหรัฐ (2012)
รายได้สุทธิ:  1850 ดอลลาร์สหรัฐ (2012)
พนักงาน: 6,000
บริษัทแม่: กลุ่มซาลินัส
เว็บไซต์: www.tvazteca.com
เตเลบิซิออนอัซเตกา (สเปน: Televisión Azteca, S.A.B. de C.V.) หรือชื่อทางการค้า เตอูเบ อัซเตกา (TV Azteca) เป็นกลุ่มสื่อในเม็กซิโกที่กลุ่มซาลินัสเป็นเจ้าของ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2536 โดยริการ์โด ซาลินัส ปลิเอโก เป็นบริษัทสื่อที่ใหญ่เป็นอันดับสองในเม็กซิโกรองจากเตเลบิซา
ช่องโทรทัศน์ > ช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดิน

อัซเตกาอูโน
อัซเตกาซิเอเต
อาเดเอเนกัวเรนตา
อามัส
เตอูเบ อัซเตกากัวเต
เตอูเบ อัซเตกาออนดูรัส
อัซเตกาอาเมริกา (ปิด)
ช่องโทรทัศน์ > ช่องโทรทัศน์ตามสาย

อัซโนติเซียส
อัซกลิก!
อัซมุนโด
อัซโกราซอน
อัซซิเนมา
โรมันซาปลุสอาฟริกา (สถานีโทรทัศน์แอฟริกา)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (สเปน)
การแข่งความเร็ว

การแข่งขันความเร็ว ทางอากาศ
กีฬาการแข่งความเร็ว (อังกฤษ: Racing) เป็นการแข่งขันด้านความเร็ว ในแต่ละประเภท โดยมากใช้ในนาฬิกาหรือระบุจุด ผู้เข้าแข่งขันจะต้องพยายามทำเป้าหมายตามกำหนดในเวลาที่สั้นที่สุด โดยทั่วไปแล้วจะมีระยะทางเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ก็มีรูปบบอื่นเช่น ทำความเร็วให้ถึงตามเงื่อนไข การแข่งความเร็ว อาจจะมีจุดเริ่มต้นที่จุดหมายหรือ อาจแบ่งเป็นหลายส่วน หลายด่าน
การบันทึกเรื่องการแข่งความเร็วในยุคแรก มีบันทึกในเครื่องปั้นดินเผาของกรีกโบราณ เป็นรูปคนแข่งขันวิ่ง
การเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง

ตัวอย่างบัตรลงคะแนนเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียงในการเลือกตั้งสภาออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรีใน ค.ศ. 2016
การเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (อังกฤษ: single transferable vote, STV) เป็นระบบการเลือกตั้งที่ออกแบบมาให้มีความคล้ายคลึงกับระบบสัดส่วนโดยใช้ในการเลือกผู้แทนแบบหลายคนต่อหนึ่งเขตเลือกตั้ง และผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งใช้สิทธิเลือกผู้สมัครตามลำดับที่ชอบ โดยลำดับที่เลือกนี้ในภายหลังจะถูกนำไปนับคะแนนตามสัดส่วนโดยที่คะแนนจะไม่สูญไปหากผู้สมัครในลำดับนั้นได้รับเลือกไปแล้ว โดยคะแนนเสียงจะถูกโอนไปให้ผู้สมัครลำดับถัดไป การเลือกตั้งแบบนี้เรียกกันอีกชื่อหนึ่งว่า การเลือกตั้งแบบมีผู้ชนะหลายคนตามลำดับการเลือก (multi-winner ranked-choice voting)
ในการเลือกตั้งระบบนี้ ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งลงคะแนนเป็นลำดับความชอบโดยสามารถเลือกได้มากกว่าหนึ่งคนในแต่ละเขต โดยเลือกคนที่ชอบมากที่สุดเป็นลำดับที่หนึ่ง และลำดับอื่น ๆ เป็นรายการสำรอง (ตามลำดับความนิยม) โดยการนับคะแนนจะเริ่มนับจากลำดับที่หนึ่งก่อน แต่หากผู้สมัครลำดับที่หนึ่งได้รับเลือกไปแล้ว หรือถูกตัดไปแล้ว (เนื่องจากคะแนนเสียงรวมของผู้สมัครคนนั้นมีไม่มากพอต่อค่าเฉลี่ย) คะแนนเสียงจะไม่สูญไป แต่จะถูกถ่ายโอนไปยังผู้สมัครลำดับถัดไปตามลำดับก่อนหลัง
ในเขตเลือกตั้งที่มีจำนวนผู้สมัครมากกว่าจำนวนที่นั่ง ผู้สมัครที่ได้รับคะแนนน้อยที่สุดจะถูกตัดออก และคะแนนของผู้สมัครคนนี้จะถูกถ่ายโอนไปยังผู้สมัครคนอื่นตามการเลือกของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง ในบางระบบ คะแนนส่วนที่มากกว่าโควตา (surplus votes) ของผู้ที่ชนะการเลือกตั้งในการคำนวณครั้งแรกจะถูกกระจายให้แก่ผู้สมัครในอันดับถัดไป โดยใช้ขั้นตอนนี้จนกว่าจะได้ผู้ชนะครบที่นั่งในแต่ละเขตเลือกตั้ง ในกรณีที่ยังไม่มีผู้สมัครคนใดที่มีคะแนนมากกว่าหรือเท่ากับคะแนนโควตา
ขั้นตอนต่อไปให้ตัดผู้สมัครที่ได้คะแนนน้อยที่สุดออก และเอาคะแนนนั้นมาเฉลี่ยให้แก่ผู้สมัครคนอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผู้สมัครที่มีคะแนนมากกว่าหรือเท่ากับคะแนนโควตา ทำเช่นนี้จนกว่าจะได้ผู้ชนะครบตามจำนวนผู้แทนที่พึงมีในเขตนั้น
การเลือกตั้งระบบนี้เน้นความสำคัญของตัวผู้สมัครมากกว่าพรรคการเมือง (บัญชีรายชื่อ) ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดแล้ว การเลือกตั้งแบบนี้จะทำให้คะแนนเสียงของผู้ใช้สิทธิไม่สูญเปล่า ในกรณีที่ผู้สมัครไม่ได้รับการคัดเลือก หรือได้รับการคัดเลือกไปแล้ว คะแนนเสียงที่เกินนั้นยังมีประโยชน์ต่อผู้สมัครรายอื่น ๆ ที่ผู้ใช้สิทธิเลือกเป็นลำดับถัดไป
นอกจากนี้ยังมีผลลัพธ์ที่คล้ายคลึงกับระบบสัดส่วน โดยทำให้พรรคการเมืองเสียงข้างน้อยมีที่นั่งในสภา โดยหลักการคือไม่ทำให้พรรคการเมืองใดสามารถครองทุกที่นั่งในแต่ละเขตเลือกตั้งได้ โดยวัตถุประสงค์หลักของระบบนี้คือผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งใช้สิทธิเลือกหนึ่งสิทธิในการเลือกผู้สมัครหลายคน
นิยาม

เมื่อใช้การเลือกตั้งแบบนี้สำหรับการหาผู้ชนะเพียงคนเดียวจะเทียบเท่ากับ "การลงคะแนนตามลำดับความชอบ" (instant-runoff voting/alternative vote/preferential voting) เมื่อใช้ในการหาผู้ชนะการเลือกตั้งหลายคนบางทีเรียกว่า "การเลือกตั้งระบบสัดส่วนโดยใช้เสียงเดียวแบบถ่ายโอน" (proportional representation through the single transferable vote/PR-STV) โดยปกติแล้วนิยามของการเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียงใช้ในการหาผู้ชนะมากกว่าหนึ่งคน