stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รุ่นพี่ตัวป่วนกับรุ่นน้องวิศวะสุดเนี้ยบ
นักแสดง > รับเชิญ

อี  กย็อง-ยุน รับบทเป็น พนักงานเสิร์ฟ (ตอนที่ 5)
คิม ช็อง-ฮย็อง เป็นรับบทเป็น ลูกค้า (ตอนที่ 5)
คิม เซ-ฮย็อน รับบทเป็น ลูกค้า (ตอนที่ 5)
ช็อน มิน-กยู รับบทเป็น ลูกค้า (ตอนที่ 5)
รยู กี-ซ็อก รับบทเป็น ลูกค้า (ตอนที่ 5)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการผลิต (ในภาษาเกาหลีและอังกฤษ)
รุ่นพี่ตัวป่วนกับรุ่นน้องวิศวะสุดเนี้ยบ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
รุ่นพี่ตัวป่วนกับรุ่นน้องวิศวะสุดเนี้ยบ ที่ฮันซีเนมา
มิว

มิว อาจหมายถึง
มิว (Mew) เสียงร้องของแมว
มิว ชื่ออักษรกรีก
มิว (Mew) และ มิวทู (Mewtwo) ชื่อโปเกมอน
มิว ออนไลน์ (Mu Online) เกมออนไลน์
มิวทอร์เรนต์ (μTorrent) โปรแกรมแชร์ไฟล์
ดูเพิ่ม

MU
มู
มิวส์ (แก้ความกำกวม)
วัดขมิ้น

วัดขมิ้น อาจหมายถึง
วัดขมิ้น จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดขมิ้น จังหวัดศรีสะเกษ
วัดขมิ้น จังหวัดสุรินทร์
วัดขมิ้น จังหวัดอุบลราชธานี
ล้วน ควันธรรม

| ล้วน ควันธรรม |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 24 ธันวาคม พ.ศ. 2455 ล้วน ควันธรรม จังหวัดธนบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 27 มกราคม พ.ศ. 2522 (66 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: นันทา พันธุ์พฤกษ์
อาชีพ: นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2477 - 2522
ผลงานเด่น: เพลงวิมานในฝัน แหวนประดับก้อย คำปฏิญาณ เสียงกระซิบสั่ง
สังกัด: วงดนตรีสุนทราภรณ์
ล้วน ควันธรรม (24 ธันวาคม พ.ศ. 2455 - 27 มกราคม พ.ศ. 2522) เป็นนักร้อง และนักแต่งเพลง เป็นนักเขียนบทและเป็นผู้จัดละครวิทยุ
ประวัติ

ครูล้วน ควันธรรม เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2455 ที่จังหวัดธนบุรี (ฝั่งธนบุรีของกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน) เป็นบุตรของนายลายและนางเฟื่อง ควันธรรม จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก และโรงเรียนเซนต์คาเบรียล สมรสกับ นันทา พันธุ์พฤกษ์ เมื่อ พ.ศ. 2499 มีบุตร-ธิดา 6 คน หนึ่งในนั้นคือ หมึก-โรจ ควันธรรม ดีเจเพลงสากลชื่อดัง
ในวัยเด็กครูล้วนฝึกฝนการร้องเพลงและเล่นดนตรี จากการซื้อแผ่นเสียงของนักร้องมีชื่อเสียงมาฝึกฝนด้วยตนเอง ต่อมาได้ศึกษาการเรียนโน้ตสากลจาก "ครูสริ ยงยุทธ" นักดนตรีวงสุนทราภรณ์ และเริ่มแต่งเพลงตั้งแต่นั้น เพลงแรกที่แต่งคือเพลง "วิมานในฝัน" เมื่อ พ.ศ. 2477
พ.ศ. 2482 หลวงสุขุมนัยประดิษฐก่อตั้งวงดนตรีกรมโฆษณาการ และรับสมัครนักร้อง ท่านเข้ามาสมัครและได้เป็นนักร้องรุ่นแรกของวง ซึ่งประกอบด้วย  รุจี อุทัยกร, มัณฑนา โมรากุล, และล้วน ควันธรรม   จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ท่านจึงลาออกจากราชการ แล้วตั้งวงดนตรีแชมเบอร์มิวสิก ขนาดสี่คน เล่นที่ศาลาเฉลิมกรุง และตระเวนเล่นตามวิกต่างๆ
ในช่วงหลังของชีวิต ครูล้วน ควันธรรม จัดตั้งโรงเรียนประสาทพร ขึ้นที่จังหวัดนนทบุรีและจัดทำรายการวิทยุกระจายเสียงและโทรทัศน์ เกี่ยวกับการร้องเพลงและการอนุรักษ์ภาษาไทย โดยใช้นามว่า "ลุงพร" ประจำที่สถานีวิทยุกรมประชาสัมพันธ์   ครูล้วนมีลูกศิษย์ลูกหาหลายท่าน ที่มีชื่อเสียงคือชาลี อินทรวิจิตร และ ชรินทร์ นันทนาคร
ครูล้วน ควันธรรม เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2522 อายุได้ 67 ปี
ผลงานเพลง

ครูล้วน ควันธรรม แต่งเพลงเพลงแรกคือ "วิมานในฝัน" เมื่อ พ.ศ. 2477 จากนั้นมา ท่านได้แต่งเพลงทั้งคำร้องและทำนองไว้ประมาณ 300 เพลง และแต่งคำร้องให้กับเพลงสากลประมาณ 30-40 เพลง  ระหว่างที่ทำงานอยู่กรมโฆษณาการ ได้แต่งละครวิทยุประมาณ 30 เรื่อง
ผลงานเพลงมีชื่อเสียง ได้แก่เพลงแหวนประดับก้อย, คำปฏิญาณ, เสียงกระซิบสั่ง, ค่ำแล้วในฤดูหนาว, ผีเสื้อกับดอกไม้, เพลินเพลงเช้า, ระกำดวงจิต, พรานเบ็ด และ ใจเป็นห่วง ฯลฯ
นอกจากผลงานแต่งเพลงแล้ว เนื่องจากภรรยาของท่านเป็นคนใต้ ท่านจึงผู้ประยุกต์เพลงเชิดหนังตะลุงของทางใต้ให้เข้ากับจังหวะเพลงสากล เรียกว่าจังหวะ "ตะลุงเทมโป้"
วัดขจรศิริ

| วัดขจรศิริ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดขจรศิริ, วัดขอม
ที่ตั้ง: ซอยอ่อนนุช 45 ถนนอ่อนนุช แขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร 10250
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อขอม
เจ้าอาวาส: พระครูโกวิทสิริวัฒน์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดขจรศิริ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูโกวิทสิริวัฒน์เป็นเจ้าอาวาส
วัดขจรศิริสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ราว พ.ศ. 2392 สร้างโดยชาวเขมร ประชาชนจึงเรียกว่า วัดขอม ต่อมาในปี พ.ศ. 2483 ได้เปลี่ยนนามเป็นวัดขจรศิริดังที่ใช้ในปัจจุบัน สันนิษฐานจากคำบอกเล่าของคนสมัยก่อนว่ามีอักษรขอมที่จารึกอยู่ในใบลานบนเพดานอุโบสถ ประกอบกับในปี พ.ศ. 2513  มีการขุดพบยอดเจดีย์ทรงพระปรางค์ ในลักษณะเดียวกับยอดปรางค์ที่ลพบุรี ปรางค์สามยอด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2540  จุดเด่นที่น่าสนใจ เป็นที่ทำทานให้อาหารปลาที่อาศัยอยู่บริเวณท่าน้ำวัด อุโบสถที่สวยงามของวัดเป็นฝีมือช่างชาวขอม
วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อขอม สันนิษฐานจากคำบอกเล่าของคนเก่าแก่บริเวณใกล้วัด คาดว่ามีมาตั้งแต่สมัยที่ชาวเขมรได้สร้างวัดขึ้น จึงได้เรียกพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "หลวงพ่อขอม"
รูปเก้าเหลี่ยม

| รูปเก้าเหลี่ยม |
| --- | --- |
รูปเก้าเหลี่ยมปกติ
ชนิด: รูปหลายเหลี่ยมปกติ
ขอบและจุดยอด: 9
สัญลักษณ์ชเลฟลี: {9}
ค็อกซีเตอร์-ดืยน์กิน: 
กรุปสมมาตร: Dihedral (D9)
มุมภายใน (องศา): 140°
สมบัติ: convex, cyclic, equilateral, isogonal, isotoxal
ในทางเรขาคณิต รูปเก้าเหลี่ยม (อังกฤษenneagon หรือ nonagon) คือ รูปหลายเหลี่ยมที่มี 9 ด้าน และมี 9 มุมจำนวน
ในภาษาอังกฤษ คำว่า "enneagon" มาจากคำศัพท์ภาษากรีก เอนเนอา + โกนอน  (εννεα, เก้า + γωνον, มุม) ส่วนคำว่า nonagon นั้น มาจากภาษาละติน โนนุส (nonus "ที่เก้า" + gonon "มุม")
รูปเก้าเหลี่ยมปกติ หรือ รูปเก้าเหลี่ยมด้านเท่า นั้นมีมุมภายในมุมละ 140° ส่วนพื้นที่ของรูปเก้าเหลี่ยมด้านเท่า มีความยาวด้าน a เท่ากับ
การสร้างรูปเก้าเหลี่ยม

รูปเก้าเหลี่ยมด้านเท่า ไม่สามารถสร้างด้วยไม้บรรทัดและวงเวียน ต้องอาศัยการแบ่งมุม
ดูเพิ่ม

จำนวนเก้าเหลี่ยม (Enneagonal number)
ทรงเก้าหน้า (Enneahedron)
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปเก้าเหลี่ยม จากเว็บไซต์ MathWorld
Enneagon จาก MathWorld
วัดขนอนเหนือ

| วัดขนอนเหนือ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดขนอนเหนือ, วัดปทุมสิงขรขนอนเหนือ, วัดปทุมสิงขร
ที่ตั้ง: ตำบลบ้านกรด อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดขนอนเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านกรด อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
บริเวณที่ตั้งวัดมีคลองห้วยกรดหรือคลองบ้านกรดมาสบกับคลองโพ ในอดีตจึงเป็นที่ตั้งของด่านเก็บภาษีริมคลองบ้านกรด ซึ่งมีคลองควายขุดมาสบผ่านหน้าวัดอีกสายหนึ่งด้วย ตามประวัติใน ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 4 ระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2206 โดยมีนายด่านใหญ่ชื่อพระยาสีหราชเดโช เป็นผู้สร้างวัดนี้ขึ้น และมีอีกวัดหนึ่งอยู่ทางตอนใต้มีนามว่า วัดขนอนใต้ จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดปทุมสิงขรขนอนเหนือ  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดขนอนเหนือ" เมื่อ พ.ศ. 2327 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2225 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 9 เมตร ยาว 22 เมตร เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาใน พ.ศ. 2310 วัดนี้ทรุดโทรมลง พระภิกษุชื่อ คง ได้มาบูรณะใหม่ และคงมีการซ่อมแซมปฏิสังขรณ์อีกหลายครั้ง ด้วยมีจารึกหินอ่อนฝังที่ผนังหน้าอุโบสถว่า "พระถุงเงินกับคณะสังฆนายก และกรรมการสัปบุรุษ ซ่อมเมื่อ พ.ศ. 2493 สำเร็จ พ.ศ. 2497"
จิตรกรรมฝาผนังภายในอุโบสถเห็นร่องรอยการเขียนอยู่หลายสมัย มีการเขียนภาพอายุราวสมัยรัชกาลที่ 4–5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เขียนด้วยสีฝุ่นรองพื้น และน่าจะเขียนหลังจากสร้างโบสถ์นานมาก ฝีมือภาพด้านสกัดหน้าและหลัง เป็นภาพที่เขียนในสมัยหลังกว่าภาพฝาผนังด้านข้างทั้งสองด้าน โดยผนังสกัดด้านหลังพระประธาน ด้านบนเขียนภาพพระธาตุเจดีย์จุฬามณีและปราสาทต่าง ๆ บนสวรรค์ ส่วนด้านล่างเขียนเรื่อง พระมาลัยโปรดสัตว์นรก สำหรับผนังด้านหน้าพระประธานเขียนภาพมารผจญ ส่วนผนังทั้งสองข้างพระประธาน  ด้านบนเขียนภาพเทพชุมนุม เหนือขึ้นไปเขียนภาพวิทยาธรโดยมีเส้นสินเทาคั่นระหว่างภาพทั้งสอง ส่วนผนังระหว่างหน้าต่างเขียนเรื่องพุทธประวัติ บนบานประตูหน้าต่างเขียนภาพทวารบาล บนเพดาวเขียนลายดาวล้อมเดือนปิดทองบนพื้นแดง ที่มุมทั้งสี่ ของแต่ละห้องเขียนวิทยาธรถือดอกไม้
รัฐและดินแดนของประเทศออสเตรเลีย

| รัฐและดินแดนของประเทศออสเตรเลีย |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ออสเตรเลีย
จำนวน: 6 รัฐ, 3 ดินแดนภายใน และ 7 ดินแดนภายนอก
ประชากร: รัฐที่มีประชากรน้อยที่สุด:รัฐแทสเมเนีย 541,071 คน รัฐที่มีประชากรมากที่สุด:รัฐนิวเซาท์เวลส์  8,166,369 คน ดินแดนที่มีประชากรน้อยที่สุด:หมู่เกาะแอชมอร์และคาร์เทียร์ 0 คน (ไม่มีผู้อยู่อาศัย) เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ 0 คน (ไม่มีผู้อยู่อาศัย) ดินแดนที่มีประชากรมากที่สุด:ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี 431,215 คน
พื้นที่: รัฐขนาดเล็กที่สุด:รัฐแทสเมเนีย 90,758 ตารางกิโลเมตร (35,042 ตารางไมล์) รัฐขนาดใหญ่ที่สุด:รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย 2,642,753 ตารางกิโลเมตร (1,020,373 ตารางไมล์) ดินแดนขนาดเล็กที่สุด:หมู่เกาะโคโคส (คีลิง) 14 ตารางกิโลเมตร (5.4 ตารางไมล์) ดินแดนขนาดใหญ่ที่สุด:นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี 1,419,630 ตารางกิโลเมตร (548,120 ตารางไมล์) ดินแดนแอนตาร์กติกาของออสเตรเลีย 5,896,500 ตารางกิโลเมตร (2,276,700 ตารางไมล์)
หน่วยการปกครอง: รัฐบาลท้องถิ่นและดินแดนที่ไม่อยู่ในเขตบริหาร
รัฐและดินแดนเป็นเขตการปกครองระดับสหพันธรัฐในประเทศออสเตรเลียที่ปกครองโดยรัฐบาลประจำภูมิภาค ซึ่งอยู่ในระดับที่สองระหว่างรัฐบาลสหพันธรัฐและรัฐบาลท้องถิ่น โดยรัฐเป็นหน่วยการเมืองที่ปกครองตนเอง แต่ไม่มีอำนาจอธิปไตยสมบูรณ์ (ถอนสิทธิบางส่วนให้กับสหพันธรัฐ) และมีรัฐธรรมนูญ, สภานิติบัญญัติ, หน่วยงาน และบางหน่วยงานราชการ (เช่น อำนาจตุลาการและการบังคับใช้กฎหมาย) เป็นของตนเอง ส่วนดินแดนสามารถมีสถานะปกครองตนเองและบริหารนโยบายเหมือนกับรัฐในเชิงปฏิบัติ แต่รัฐธรรมนูญและการเงินยังคงอยู่ภายใต้รัฐบาลกลาง ดังนั้นจึงไม่มีอำนาจอธิปไตยที่แท้จริง
ตามรัฐธรรมนูญ สหพันธรัฐออสเตรเลียประกอบด้วย 6 รัฐ (นิวเซาท์เวลส์, ควีนส์แลนด์, เซาท์ออสเตรเลีย, แทสเมเนีย, วิกทอเรีย และเวสเทิร์นออสเตรเลีย) และ 10 ดินแดนสหพันธ์ โดยในดินแดนสหพันธ์แบ่งออกเป็น 3 ดินแดนภายใน (ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี, ดินแดนอ่าวเจอร์วิส และนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี) ที่ติดกับออสเตรเลียแผ่นดินใหญ่ และ 7 ดินแดนภายนอก (หมู่เกาะแอชมอร์และคาร์เทียร์, เกาะคริสต์มาส, หมู่เกาะโคโคส (คีลิง), หมู่เกาะทะเลคอรัล, เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์, เกาะนอร์ฟอล์ก และดินแดนแอนตาร์กติกาของออสเตรเลีย) ซึ่งอยู่นอกชายฝั่งดินแดนในภาวะพึ่งพิง รัฐและดินแดนภายในทั้งหมด (ยกเว้นดินแดนอ่าวเจอร์วิส ซึ่งเป็นเขตสหพันธ์) มีสถานะปกครองตนเอง โดยมีอำนาจบริหาร, นิติบัญญัติ และตุลาการเป็นของตนเอง ในขณะที่ส่วนอื่นมีเฉพาะรัฐบาลท้องถิ่นที่อยู่ภายใต้หน่วยงานรัฐบาลกลาง
รัฐและดินแดน > รัฐ

| ธง | รัฐ | ไปรษณีย์ | ISO | เมืองหลัก | ประชากร (มีนาคม ค> ศ. 2021) | พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) | ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎร | ผู้ว่าการ | นายก | นายก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | นิวเซาท์เวลส์ | NSW | AU-NSW | ซิดนีย์ | 8,176,368 | 809,952 | 47 | Margaret Beazley | Dominic Perrottet (เสรีนิยม) |  |
|  | ควีนส์แลนด์ | QLD | AU-QLD | บริสเบน | 5,206,400 | 1,851,736 | 30 | Paul de Jersey | Annastacia Palaszczuk (แรงงาน) |  |
|  | เซาท์ออสเตรเลีย | SA | AU-SA | แอดิเลด | 1,771,703 | 1,044,353 | 10 | Frances Adamson | Steven Marshall (เสรีนิยม) |  |
|  | แทสเมเนีย | TAS | AU-TAS | โฮบาร์ต | 541,965 | 90,758 | 5 | Barbara Baker | Peter Gutwein (เสรีนิยม) |  |
|  | วิกทอเรีย | VIC | AU-VIC | เมลเบิร์น | 6,648,564 | 237,657 | 38 | Linda Dessau | Daniel Andrews (แรงงาน) |  |
|  | เวสเทิร์นออสเตรเลีย | WA | AU-WA | เพิร์ท | 2,675,797 | 2,642,753 | 16 | Kim Beazley | Mark McGowan (แรงงาน) |  |
รัฐและดินแดน > ดินแดนภายใน

| ธง | ดินแดน | ไปรษณีย์ | ISO | เมืองหลัก (หรือ ที่อยู่อาศัยใหญ่ที่สุด) | ประชากร (มีนาคม ค> ศ. 2021) | พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) | ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎร | ผู้ว่าการ | หัวหน้าคณะรัฐมนตรี | หัวหน้าคณะรัฐมนตรี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี | ACT | AU-ACT | แคนเบอร์รา | 431,826 | 2,358 | 3 | ไม่มี | Andrew Barr (แรงงาน) |  |
|  | อ่าวเจอร์วิส | ACT | AU-JBT | ไม่มี (หมู่บ้านอ่าวเจอร์วิส) | 405 | 67 | (ส่วนหนึ่งของเขตเฟนเนอร์) | ไม่มี | ไม่มี | ไม่มี |
|  | นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี | NT | AU-NT | ดาร์วิน | 247,023 | 1,419,630 | 2 | Vicki O'Halloran | Michael Gunner (แรงงาน) |  |
รัฐและดินแดน > ดินแดนภายนอก

| ธง | ดินแดน | ไปรษณีย์ | ISO | เมืองหลัก (หรือ ที่อยู่อาศัยใหญ่ที่สุด) | ประชากร (มิถุนายน ค> ศ. 2018) | พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) | ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎร | ผู้ว่าการ | ประธานหรือนายกไชร์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | หมู่เกาะแอชมอร์และคาร์เทียร์ | – | – | ไม่มี (ที่ทอดสมอริมชายฝั่ง) | 0 | 199 | – | ไม่มี | ไม่มี |
|  | ดินแดนแอนตาร์กติกาของออสเตรเลีย | TAS | AQ | ไม่มี (สถานีเดวิส) | 60 | 5,896,500 | – | ไม่มี | ไม่มี |
|  | เกาะคริสต์มาส | WA | CX | ฟลายอิงฟิชโคฟ | 1,938 | 135 | (ส่วนหนึ่งของเขตลิงเกียรี) | Natasha Griggs | Gordon Thompson |
|  | หมู่เกาะโคโคส (คีลิง) | WA | CC | เกาะตะวันตก | 547 | 14 | (ส่วนหนึ่งของเขตลิงเกียรี) | Natasha Griggs | Seri Wati Iku |
|  | หมู่เกาะทะเลคอรัล | – | – | ไม่มี (เกาะวิลลิส) | 4 | 780,000 | – | ไม่มี | ไม่มี |
|  | เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ | TAS | HM | ไม่มี (แอตลาสโคฟ) | 0 | 372 | – | ไม่มี | ไม่มี |
|  | เกาะนอร์ฟอล์ก | NSW | NF | คิงส์ตัน | 1,758 | 35 | (ส่วนหนึ่งของเขตบีน) | Eric Hutchinson | Robin Adams (นายก) |
| ดินแดน | อยู่ภายใต้กฎหมายของ | อยู่ภายใต้ศาลของ | เป็นส่วนหนึ่งในรัฐเลือกตั้งของ> สภาผู้แทนราษฎร | เป็นส่วนหนึ่งในรัฐเลือกตั้งของ> วุฒิสภา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เกาะคริสต์มาส | รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย* | รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย* | เขตลินเกียรี | นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี |
| หมู่เกาะโคโคส (คีลิง) | รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย* | รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย* | เขตลินเกียรี | นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี |
| ดินแดนอ่าวเจอร์วิส | ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี* | ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี* | เขตเฟนเนอร์ | ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี |
| เกาะนอร์ฟอล์ก | รัฐนิวเซาท์เวลส์* | เกาะนอร์ฟอล์ก | เขตบีน | ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี |
| หมู่เกาะแอชมอร์และคาร์เทียร์ | นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี | นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี | (ไม่มีประชากรอาศัยถาวร) | (ไม่มีประชากรอาศัยถาวร) |
| ดินแดนแอนตาร์กติกาของออสเตรเลีย | ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี | ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี | (ไม่มีประชากรอาศัยถาวร) | (ไม่มีประชากรอาศัยถาวร) |
| เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ | ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี | ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี | (ไม่มีประชากรอาศัยถาวร) | (ไม่มีประชากรอาศัยถาวร) |
| หมู่เกาะคอรัลซี | ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี | เกาะนอร์ฟอล์ก | (ไม่มีประชากรอาศัยถาวร) | (ไม่มีประชากรอาศัยถาวร) |
* พลเมืองที่อยู่ในดินแดนนี้ไม่มีตัวแทนในรัฐสภาหรือสมัชชาเพื่อรับรองกฎหมายหรือให้รัฐบาลแต่งตั้งผู้พิพากษาในศาลเหล่านี้
พัฒนาการของรัฐต่าง ๆ ในออสเตรเลีย
วัดธรรมาวุธสรณาราม

| วัดธรรมาวุธสรณาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดธรรมาวุธสรณาราม, วัดคลองเสียด, วัดบ่อพอ
ที่ตั้ง: ตำบลปกาสัย อำเภอเหนือคลอง จังหวัดกระบี่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระธรรมาวุธวิศิษฐ์ (ชูสิทธิ์ จาครโต ป.ธ.4)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดธรรมาวุธสรณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปกาสัย อำเภอเหนือคลอง จังหวัดกระบี่
วัดธรรมาวุธสรณาราม หรือ วัดคลองเสียด เดิมชื่อว่า วัดบ่อพอ เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในชุมชนที่อยู่บริเวณค่ายปกาไส  มาตั้งแต่สมัยพระปลัดเมืองนครศรีธรรมราช มาตั้งเพนียดจับช้าง ใช้ชื่อว่าวัดบ่อพอตามสภาพของสิ่งแวดล้อมเดิม  ที่ภายในวัดมีบ่อน้ำบ่อหนึ่งอยู่ใกล้กับตอไม้หลุมพอ จึงได้ชื่อว่าวัดบ่อพอ  น้ำในบ่อนี้มีอยู่ตลอดปี เพียงพอกับการใช้ของชาวบ้านทุกฤดูกาล  วัดนี้ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดธรรมาวุธสรณาราม"  เมื่อ พ.ศ. 2478 ข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2449 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2459
วัดมีพระพุทธรูปหินอ่อนศิลปะพม่า มีประวัติเล่าว่า สองสามีภรรยาอยู่ที่บ้านเหนือคลอง เป็นคหบดีมีเรือสำเภา เดินเรือค้าขายระหว่างเมืองกระบี่กับสิงคโปร์ พม่า เรือสำเภาบรรทุกสินค้าประเภทวัว ควาย ถ่าน และพืชผลทางเกษตรกรรม  ได้มีการซื้อพระพุทธรูปหินอ่อนมาจากพม่าสององค์  ขนาดหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว องค์หนึ่ง และ 30 นิ้วอีกองค์หนึ่ง  บรรทุกเรือมาขึ้นที่บ้านท่าม่วง ในตัวเมืองกระบี่  แล้วใช้เรือแจวสองลำผูกไม้ขนานกัน จนมาถึงที่ท่ากรวด  บ้านเหนือคลอง แล้วขอแรงชาวบ้าน ชักลากพระองค์ใหญ่อัญเชิญไปประดิษฐานที่วัดบ่อพอ  ส่วนพระพุทธรูปองค์เล็กได้อัญเชิญไปประดิษฐานที่วัดท่านุ่น  ภายหลังวัดท่านุ่นร้างลง ชาวบ้านจึงได้อัญเชิญไปประดิษฐานที่วัดโพธิ์เลื่อน อำเภอเขาพนม ภายในวัดยังมีต้นจามจุรียักษ์สูง 25 เมตร เส้นรอบวง 8.12 เมตร อายุกว่า 200 ปี  ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูธรรมมาวุธวิสิฐ (เกตุ) เจ้าอาวาสวัดบ่อพอ
พระธรรมาวุธวิศิษฐ์ (ชูสิทธิ์ จาครโต ป.ธ.4) เจ้าอาวาสวัดธรรมาวุธสรณาราม
วัดก้อนแก้ว

| วัดก้อนแก้ว |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลก้อนแก้ว อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดก้อนแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลก้อนแก้ว อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดก้อนแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2454 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2504 ที่ตั้งเดิมของวัดเป็นบ่อกุ้งของนายทวี จันกลัด ซึ่งเป็นอ่างใหญ่ลักษณะกลมเป็นท้องกะทะเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 เส้นกว่า ลึกประมาณ 3 เมตร เรียกว่า วังก้นแก้วพิกุลทอง จนประมาณ พ.ศ. 2544 พระครูนันทศรีราจารย์ (หลวงพ่อเหลือ) เจ้าอาวาสวัดสาวชะโงก จังหวัดฉะเชิงเทรา ท่านจึงชักชวนชาวบ้านใกล้วังก้นแก้วสร้างเป็นวัด แต่เห็นว่าชื่อก้นแก้วฟังดูไม่เป็นมงคล จึงตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดก้อนแก้ว" และเป็นชื่อของหมู่บ้านและตำบลในเวลาต่อมา
วัดก้อนแก้วมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูสุวรรณศีลาจารย์ (หลวงพ่อทอง) ท่านเป็นชาวเขมร มีความสามารถในด้าน วิปัสนาและกรรมฐาน วิชาอาคมหลายแขนง มีพลังจิตแก่กล้ามาก มีจิตเมตตาสูง ท่านสร้างอุโบสถ สร้างกุฏิหลายหลัง ทำถนนเข้าวัดสร้างความเจริญให้วัดมากมาย สร้างวัตถุมงคลไว้มากมายหลายแบบ ได้แก่ เหรียญพระเนื้อว่านตะกรุดโทน ผ้ายันต์ หลวงพ่อมีชื่อเสียงเรื่องการสักยันต์
รูปเจ็ดเหลี่ยม

| รูปเจ็ดเหลี่ยมปรกติ |
| --- | --- |
รูปเจ็ดเหลี่ยมปรกติ
ชนิด: รูปหลายเหลี่ยมปรกติ
ขอบและจุดยอด: 7
สัญลักษณ์ชเลฟลี: {7}
ค็อกซีเตอร์-ดืยน์กิน: 
กรุปสมมาตร: สมมาตรdihedral (D7), อันดับ 2×7
มุมภายใน (องศา): ≈128.571°
รูปหลายเหลี่ยมคู่กัน: ตัวมันเอง
สมบัติ: รูปหลายเหลี่ยมนูน, มีวงกลมล้อมได้, ด้านเท่า, isogonal, isotoxal
รูปเจ็ดเหลี่ยม หรือ เฮปตากอน (อังกฤษ: heptagon) คือ รูปหลายเหลี่ยมที่มีด้าน 7 ด้าน
รูปเจ็ดเหลี่ยมปรกติ

มุมภายในแต่ละมุมของรูปเจ็ดเหลี่ยมปกติ มีขนาดเท่ากับ 5π/7 เรเดียน หรือประมาณ 128.571°
รูปเจ็ดเหลี่ยมปรกติ > พื้นที่

พื้นที่ของรูปเจ็ดเหลี่ยมปกติ ที่แต่ละด้านยาว a จะมีพื้นที่
การสร้างรูปเจ็ดเหลี่ยม

เราไม่สามารถวาดรูปเจ็ดเหลี่ยมปกติอย่างสมบูรณ์แบบได้ด้วยวงเวียนกับสันตรง (ไม้บรรทัดที่ไม่มีสเกล) แต่สามารถสร้างได้โดยการสร้างแบบนิวซิส (Neusis construction) ซึ่งใช้การวัดบนไม้บรรทัดที่มีสเกลเป็นหลัก
พระยาอินทรมนตรีศรีจันทรกุมาร (ฟรานซิส เฮนรี ไจลส์)

| พระยาอินทรมนตรีศรีจันทรกุมาร (ฟรานซิส เฮนรี ไจลส์) |
| --- | --- |

เกิด: 23 สิงหาคม พ.ศ. 2412 พลิมัท ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 31 ตุลาคม พ.ศ. 2494 (82 ปี)
อาชีพ: ข้าราชการ
บุตร: ธิดาอย่างน้อย 1 คน
พระยาอินทรมนตรีศรีจันทรกุมาร (23 สิงหาคม พ.ศ. 2412 – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2494) นามเดิม ฟรานซิส เฮนรี ไจลส์ (อังกฤษ: Francis Henry Giles) เป็นชาวอังกฤษซึ่งรับราชการในประเทศสยามจนได้เป็นอธิบดีกรมสรรพากรคนแรก และวางระบบสรรพากรสมัยใหม่ในประเทศสยาม
ต้นชีวิต

ฟรานซิสเป็นชาวอังกฤษ เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1869 (พ.ศ. 2412) เกิดที่พลิมัท ในตระกูลทหารเรือ ไม่ปรากฏประวัติการศึกษา พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร ทรงระบุว่า ฟรานซิสเคยกล่าวว่า "ไม่เคยได้เข้าโรงเรียนหรูหราอันใด"
ครั้นอายุได้ 18 ปี ฟรานซิสเข้ารับราชการกับรัฐบาลอังกฤษในพม่า ได้ทำงานในหน่วยงานปกครองท้องที่หลายแห่ง และพูดภาษาท้องถิ่นได้หลายภาษา หลังรับราชการได้ 10 ปี ฟรานซิสได้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่าปลัดจังหวัด ในรัฐฉาน
การทำงานในสยาม

ใน พ.ศ. 2440 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ทรงขอยืมตัวฟรานซิสจากรัฐบาลอินเดีย (ซึ่งปกครองพม่า) ให้เข้ามารับราชการในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ เพราะรัฐบาลสยามกำลังริเริ่มทำงบประมาณแผ่นดิน เมื่อเข้ามาแล้ว ฟรานซิสมีหน้าที่ตรวจสอบบัญชีรายจ่ายทุกกระทรวง และยังได้เป็นข้าหลวงคลังพิเศษ มณฑลปราจิณบุรี (ราชกิจจานุเบกษาเรียก ข้าหลวงสรรพากร มณฑลปาจิณบุรี) ฟรานซิสไปตรวจการคลังในมณฑลดังกล่าวแล้ว รายงานกลับมายังกระทรวงพระคลังมหาสมบัติถึงสภาพการเก็บภาษีที่สับสนวุ่นวายและการถือครองที่ดินที่ไม่เป็นระเบียบ เสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติจึงเรียกตัวฟรานซิสกลับเข้ามารับตำแหน่งเจ้ากรมสรรพากรนอก มีหน้าที่จัดระบบการเก็บภาษีทั่วสยาม ยกเว้นในกรุงเทพฯ และบางเมืองที่ขึ้นตรงต่อกรุงเทพฯ โดยมีประกาศเรียกตัวเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ร.ศ. 118 (พ.ศ. 2442)
ภายหลัง รัชกาลที่ 5 ทรงโอนกรมสรรพากรนอกไปสังกัดกระทรวงมหาดไทย เนื่องจากการเก็บภาษีในครั้งนั้นต้องอาศัยหน่วยงานปกครองท้องที่ ฟรานซิสจึงต้องย้ายไปสังกัดกระทรวงมหาดไทยด้วย เมื่อฟรานซิสรับราชการในสยามครบ 5 ปีตามสัญญาแล้ว รัชกาลที่ 5 ทรงเห็นควรรั้งตัวไว้เพื่อประโยชน์ของกิจการสรรพากร รัฐบาลสยามจึงชวนให้ฟรานซิสลาออกจากราชการกับอังกฤษมารับราชการกับสยาม และฟรานซิสปฏิบัติตาม บางแห่งว่า ฟรานซิสได้เปลี่ยนสัญชาติมาเป็นสยามด้วย แต่บางแห่งว่า ภายหลังเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ฟรานซิสก็ยังมีสถานะเป็นพลเมืองอังกฤษอยู่
ฟรานซิสทำงานในสังกัดกระทรวงมหาดไทยจนถึง พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) ทรงให้ปรับปรุงหน่วยงานราชการเสียใหม่ในโอกาสที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระดำรงราชานุภาพ ทรงลาออกจากตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย โดยรัชกาลที่ 6 ทรงให้รวมกรมสรรพากรนอก กระทรวงมหาดไทย และกรมสรรพากรใน กระทรวงพระนครบาล เข้าเป็นกรมสรรพากร กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ และให้ฟรานซิสเป็นอธิบดีกรมใหม่นี้ ฟรานซิสจึงเป็นอธิบดีคนแรกของกรมสรรพากร โดยเริ่มดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2458 และได้รับเงินเดือนเดือนละ 2,000 บาท เท่าอัตราขั้นต่ำของเสนาบดี พร้อมเงินพิเศษเป็นการเฉพาะตัวอีกเดือนละ 500 บาท รวมเป็นเดือนละ 2,500 บาท
ใน พ.ศ. 2457 รัชกาลที่ 6 ยังพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้ฟรานซิสเป็นพระยาอินทรมนตรีศรีจันทรกุมาร โดยทรงนำบรรดาศักดิ์ดังกล่าวมาจากทำเนียบบรรดาศักดิ์โบราณแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา นอกจากนี้ รัชกาลที่ 6 ยังพระราชทานนามสกุล "จิลลานนท์" ให้แก่ฟรานซิส
นอกจากตำแหน่งอธิบดีกรมสรรพากรแล้ว ใน พ.ศ. 2460 รัชกาลที่ 6 ยังทรงแต่งตั้งฟรานซิสเป็นกรรมการควบคุมการส่งข้าวออกนอกประเทศ และเป็นกรรมการกำกับตรวจตราข้าวเมื่อ พ.ศ. 2462
ฟรานซิสดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสรรพากรมาจนถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) ฟรานซิสก็ล้มป่วยด้วย "นัยน์ตาพิการ" บางแห่งว่า "จักษุถึงมืด" แต่แม้จะป่วยดังกล่าว รัฐบาลสยามก็ประสงค์ให้ฟรานซิสทำงานต่อไป โดยรัชกาลที่ 7 ทรงแต่งตั้งฟรานซิสเป็นกรรมการพิจารณาลดค่าเงินบาทเนื่องจากเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ฟรานซิส และกรรมการอีกผู้หนึ่ง คือ หม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร เห็นควรที่สยามจะลดค่าเงินบาทเป็น 13 บาทต่อ 1 ปอนด์ แต่รัฐบาลสยามเห็นควรลดเป็น 11 บาทต่อ 1 ปอนด์ ที่สุดแล้ว รัชกาลที่ 7 ทรงปฏิบัติตามความเห็นของรัฐบาล
อาการเกี่ยวกับนัยน์ตาของฟรานซิสนั้นเป็นแล้วหาย หายแล้วกลับเป็นอีกหลายครั้ง ฟรานซิสได้ลาไปรักษาในยุโรปหลายคราว แต่การรักษาก็ไม่เป็นผล จนฟรานซิสไม่สามารถมองเห็นได้อีก ฟรานซิสจึงลาออกจากราชการใน พ.ศ. 2473 แต่บางแห่งว่า เป็นวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2472
บั้นปลายชีวิต

หลังออกราชการแล้ว ฟรานซิสยังพำนักอยู่ในสยาม โดยอาศัยอยู่กับครอบครัว ณ บ้านใกล้สถานีรถไฟมักกะสัน และได้รับบำเหน็จพิเศษจำนวนหนึ่งจากรัฐบาลสยาม
ในยามว่างนั้น ฟรานซิสเขียนและอ่านหนังสือ โดยให้ธิดาหรือผู้อื่นเขียนตามคำบอกกล่าวของตน หรืออ่านให้ตนฟัง และฟรานซิสยังออกท่องเที่ยว แม้นัยน์ตาจะมองไม่เห็นแล้วก็ตาม ครั้งหนึ่ง ไปเที่ยวถึงปราสาทพระวิหาร และให้เจ้าหน้าที่คอยบรรยายสภาพโบราณสถานให้ตนฟัง
นอกจากนี้ ก่อนออกราชการ ฟรานซิสได้เป็นสมาชิกของสยามสมาคมมาตั้งแต่แรกก่อตั้งใน พ.ศ. 2447 โดยดำรงตำแหน่งอุปนายกของสมาคมตั้งแต่ปีนั้นมาจนถึง พ.ศ. 2473 จึงได้เป็นนายกของสมาคม เมื่อออกราชการแล้ว ฟรานซิสเป็นนายกของสมาคมนี้ต่อมาจนถึง พ.ศ. 2480 จึงลาออก แต่ยังคงเป็นสมาชิกของสมาคม และเขียนบทความหลายเรื่องลงพิมพ์ในวารสารของสมาคม เช่น เรื่องเกี่ยวกับน้ำมันพราย ตำนานเกาะหลัก ประวัติเขาตาม่องล่าย และการล่าวัวแดงบนหลังม้าที่อุบลราชธานีและกาฬสินธุ์ หลังสิ้นสงครามมหาเอเชียบูรพา (ใน พ.ศ. 2488) ฟรานซิสมีสุขภาพทรุดโทรมลง ไม่อาจช่วยงานสมาคมได้อีก สมาคมจึงยกย่องฟรานซิสเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของสมาคม
การถึงแก่อนิจกรรม

ฟรานซิสถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2494 7 วันหลังจากได้รับบาดเจ็บหนักเพราะหกล้ม
ฟรานซิสได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยมตามบรรดาศักดิ์พระยา และศพของฟรานซิสได้รับพระราชทานเพลิงตามพิธีพุทธศาสนา
ยศและบรรดาศักดิ์

22 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 – พระยาอินทรมนตรีศรีจันทรกุมาร ถือศักดินา 2,400
22 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 – มหาอำมาตย์ตรี
12 มกราคม 2461 – มหาอำมาตย์โท
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2461 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 (ว.ป.ร.)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 2 (ป.ป.ร.2)