stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา

| --- | --- |
Princess Galyani Vadhana Institute of Music
รูปทรงใบเทศ สกว. และกุญแจซอล ตราสัญลักษณ์ของสถาบัน
ชื่อย่อ: สกว. / PGVIM
คติพจน์: ดนตรีแห่งชีวิต ดนตรีแห่งแผ่นดิน (Musique de la Vie et de la Terre)
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ
สถาปนา: 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2555; 12 ปีก่อน (2555-05-26)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: หลักสูตรวิชาดนตรี  2 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 160,610,000 บาท (พ.ศ. 2568)
นายกสภาสถาบัน: รองศาสตราจารย์ คุณหญิงวงจันทร์ พินัยนิติศาสตร์
อธิการบดี: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ อโณทัย นิติพน (รักษาการ)
อาจารย์: 8 คน (พ.ศ. 2564)
บุคลากรทั้งหมด: 40 คน (พ.ศ. 2564)
ผู้ศึกษา: 116 คน (พ.ศ. 2567)
ที่ตั้ง: เลขที่ 2010 ซอยอรุณอัมรินทร์ 36 ถนนอรุณอัมรินทร์ แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร 10700
สี: สีฟ้าเทอร์ควอยซ์ (C100 M30 Y25 K0)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสถาบัน
สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา (อังกฤษ: Princess Galyani Vadhana Institute of Music; อักษรย่อ: สกว./PGVIM) เป็น สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
โดยมีเจตนารมณ์ที่จะเทิดพระเกียรติและสืบสานพระปณิธานของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ในการที่จะพัฒนาบุคลากรที่มีความสามารถพิเศษทางดนตรีคลาสสิกให้มีมาตรฐานในระดับสากล รวมทั้งส่งเสริมความรู้ความเข้าใจอันดีเกี่ยวกับดนตรีคลาสสิกสู่สาธารณชน โดยการเป็นตัวหลักสำคัญในการเผยแพร่ความรู้และประสบการณ์ด้านดนตรีคลาสสิกให้กับสังคมไทย
ปัจจุบัน สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา จัดการเรียนการสอนในรูปแบบ conservatory (สถาบันอุดมศึกษาด้านดนตรีที่ไม่สังกัดมหาวิทยาลัย)  โดยมีสำนักวิชาดุริยางคศาสตร์ รับผิดชอบด้านหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน แบ่งออกเป็น หลักสูตรระยะสั้น และหลักสูตรระดับปริญญา และสำนักงานสถาบัน รับผิดชอบด้านสนับสนุนการจัดการเรียนการสอนและภารกิจของสถาบันในด้านอื่นๆ
ประวัติ

สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา เกิดจากความร่วมมือของ คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และ กระทรวงวัฒนธรรม ที่ร่วมกันจัดทำโครงการจัดตั้งสถาบันดนตรีในรูปแบบ Conservatory เพื่อเฉลิมพระเกียรติในมงคลวโรกาสที่ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงเจริญพระชนมายุ 84 พรรษา วันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ด้วยสำนึกในพระกรุณาธิคุณที่ทรงบำเพ็ญพระกรณียกิจน้อยใหญ่เพื่อชาวไทยตลอดมา รวมทั้งเพื่อสนองพระปณิธานที่จะพัฒนาดนตรีคลาสสิกในประเทศไทยให้ก้าวหน้าทัดเทียมนานาชาติ เมื่อ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ คุณหญิงไขศรี ศรีอรุณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในเวลานั้น และคณบดี คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร กราบทูลให้ทรงทราบ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ก็ได้มีพระกรุณาธิคุณพระราชทานชื่อสถาบันว่า "สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา"
ตามมาตรา 6 พระราชบัญญัติสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา พ.ศ. 2555 ได้กำหนดให้สถาบันฯ เป็นสถานศึกษาทางวิชาการและวิชาชีพชั้นสูง มีวัตถุประสงค์ให้การศึกษา ส่งเสริม และพัฒนาวิชาการและวิชาชีพชั้นสูงในทางดนตรีและศาสตร์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ทำการสอน ทำการวิจัย ให้บริการทางวิชาการแก่สังคมและทะนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมนั้น เพื่อประโยชน์ต่อการพัฒนาชุมชน สังคม และประเทศชาติ และเพื่อให้เป็นการสอดคล้องกับพระปณิธานและบทบาทหน้าที่ตามพระราชบัญญัติ สถาบันฯ จึงได้กำหนดพันธกิจที่จะ
เป็นสถาบันดนตรีที่สร้างและพัฒนาบุคลากรทางด้านดนตรีคลาสสิกที่มีศักยภาพสูง มีความคิดสร้างสรรค์ และมีความสามารถจะประยุกต์ใช้องค์ความรู้ทางด้านดนตรีให้เป็นประโยชน์ และเหมาะสมกับบริบทของสังคม
เป็นศูนย์กลางในการเผยแพร่องค์ความรู้ทางด้านดนตรีและศาสตร์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องให้กับสังคม และ
เป็นศูนย์รวมในการศึกษาค้นคว้าวิจัย บูรณาการ และแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทางด้านดนตรีระหว่างบุคคล ชุมชน และสถาบันทางการศึกษาต่าง ๆ ทั้งในและต่างประเทศ
ตราสัญลักษณ์ของสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนาเป็นรูปทรงลายใบเทศ ภายในประกอบด้วยตัวอักษรย่อ "สกว" ประกอบกับกุญแจซอลอยู่ภายใน
สีประจำสถาบันคือ   สีฟ้าเทอร์คอยส์
"การศึกษาด้านศิลปศาสตร์นั้น เป็นการฝึกฝนพัฒนาให้เกิดความดีงามเป็นเลิศทางปัญญาและศีลธรรม จึงเป็นวิชาที่สำคัญที่ยกระดับจิตใจ และสติปัญญาให้สูงขึ้น"
หลักสูตรที่เปิดสอน

ระดับปริญญาตรี
หลักสูตรดุริยางคศาสตรบัณฑิต (ดศ.บ.) (Bachelor of Music, B.M.) (หลักสูตร 4 ปี)
ระดับปริญญาโท
หลักสูตรดุริยางคศาสตรมหาบัณฑิต (ดศ.ม.) (Master of Music, M.M.) (หลักสูตร 2 ปี)
หลักสูตรดนตรีสำหรับบุคคลทั่วไป
สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา ได้เปิดหลักสูตรสอนดนตรีสำหรับบุคคลทั่วไป ภายใต้แผนยุทธศาสตร์การบริการวิชาการและทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ภายใต้ชื่อ "Pitch by PGVIM" โดยจัดการเรียนการสอนที่อาคารกัลยาณินคีตการ สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา เพื่อเผยแพร่ความรู้ด้านดนตรีคลาสสิกให้แก่ผู้สนใจทั่วไป และส่งเสริมให้นักศึกษาและศิษย์เก่ามีรายได้จากการสอนดนตรี โดยมีครูผู้สอนเป็นอาจารย์ประจำของสถาบัน พนักงาน ศิษย์เก่า และนักศึกษาปัจจุบันของสถาบัน ที่ผ่านการคัดเลือกว่ามีทักษะและความรู้ความสามารถในการสอนปฏิบัติเครื่องดนตรีได้เป็นอย่างดี
ปัจจุบัน Pitch by PGVIM เปิดสอนเครื่องดนตรีคลาสสิก อาทิ ไวโอลิน วิโอลา เชลโล ดับเบิลเลส กีตาร์คลาสสิก เปียโน เปอร์คัชชั่น ฟลุต โอโบ คลาริเน็ต บาสซูน ทรัมเป็ต เฟรนช์ฮอร์น ทรอมโบน ยูโฟเนียม ทูบา ฮาร์ป และขับร้องคลาสสิก
ทำเนียบนายกสภาสถาบัน

| รายนามนายกสภาสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา> ลำดับ | รายนามนายกสภาสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา> นายกสภาสถาบัน | รายนามนายกสภาสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา> วาระการดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | ศาสตราจารย์เกียรติคุณ คุณหญิงไขศรี ศรีอรุณ (โดยตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยศิลปากร) | 11 พฤษภาคม 2555 - 21 พฤศจิกายน 2555 |
| 2 | ศาสตราจารย์คลินิกเกียรติคุณ นายแพทย์ปิยะสกล สกลสัตยาทร | 22 พฤศจิกายน 2555 - 31 มีนาคม 2559 1 เมษายน 2559 - 15 ธันวาคม 2562 16 ธันวาคม 2562 - 3 มิถุนายน 2567 |
| 3 | รองศาสตราจารย์ คุณหญิงวงจันทร์ พินัยนิติศาสตร์ | 4 มิถุนายน 2567 - ปัจจุบัน |
ทำเนียบอธิการบดี

| รายนามอธิการบดีสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา> ลำดับ | รายนามอธิการบดีสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา> อธิการบดี | รายนามอธิการบดีสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา> วาระการดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | รองศาสตราจารย์ คุณหญิงวงจันทร์ พินัยนิติศาสตร์ | 12 พฤศจิกายน 2555 - 7 มกราคม 2560 8 มกราคม 2560 - 7 มกราคม 2564 7 มกราคม 2564 - 11 กรกฎาคม 2564 (รักษาการแทน)  |
| 2 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ชูวิทย์ ยุระยง | 12 กรกฎาคม 2564 - 5 ตุลาคม 2566 |
| 3 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อโณทัย นิติพน | 5 ตุลาคม 2566 - ปัจจุบัน (รักษาการแทน) |
หมายเหตุ ตำแหน่งทางวิชาการในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งในขณะนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา เก็บถาวร 2018-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เฟซบุ๊กสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา
แม่แบบ:คณะดนตรีและดุริยางค์ในประเทศไทย
แม่แบบ:สถานศึกษาในเขตบางพลัด
สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

บทความหลัก: สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร
| --- | --- |

ชื่อย่อ: สอกฉ.  / NEVIA
คติพจน์: สร้างการอาชีวศึกษาเกษตรแนวใหม่ ให้มีคุรภาพ ได้มาตรฐานสากล
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาด้านวิชาชีพและเทคโนโลยี
สถาปนา: 4 ธันวาคม 2557
สังกัดการศึกษา: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา
อธิการบดี: นายพรณรงค์ วรศิลป์
นายกสภาสถาบัน: ดร.รอยล จิตรดอน
ที่ตั้ง: ศูนย์กลางร้อยเอ็ด   เลขที่ 235 หมู่ 4 ตำบลนิเวศน์  อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด 45170 
วิทยาเขต:  ขอนแก่น   ชัยภูมิ   นครราชสีมา   บุรีรัมย์   มหาสารคาม   ยโสธร   ศรีสะเกษ   อุดรธานี   อุบลราชธานี 
สี:     สีเขียว-ขาว-เหลือง
เว็บไซต์: www.nevia.ac.th
สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (อังกฤษ: Northeastern Vocational Institute of Agricultural) เป็นสถาบันอุดมศึกษาด้านวิชาชีพและเทคโนโลยี ในกำกับของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เกิดจากการรวมตัวกันของ วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีกลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เพื่อทำหน้าที่ผลิตปัญญาชนด้านเกษตรกร ซึ่งเป็นรากฐานของประเทศ และเพิ่มอัตรากำลังคนอาชีวศึกษาให้ได้รับการศึกษาขั้นสูง โดยเปิดทำการสอนในระดับปริญญาตรีสายเทคโนโลยีหรือสายปฏิบัติการ(ทล.บ.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)
ประวัติ

สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จัดตั้งขึ้นโดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติการอาชีวศึกษา พ.ศ. 2551 มาตรา 13 กำหนดให้สถานศึกษาอาชีวศึกษาสามารถรวมตัวกันเป็นสถาบันการอาชีวศึกษาตามคำแนะนำ            ของคณะกรรมการการอาชีวศึกษา โดยคำนึงถึงการประสานความร่วมมือเป็นสำคัญ เน้นให้เกิดผลประโยชน์สูงสุดในการใช้ทรัพยากรร่วมกัน ทั้งนี้ให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวงว่าด้วยการรวมสถานศึกษาอาชีวศึกษา
หน้าที่ของสถาบัน
การจัดการอาชีวศึกษาและการฝึกอบรมวิชาชีพต้องเป็นการจัดการศึกษาในด้านวิชาชีพที่สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติและแผนการศึกษาแห่งชาติ เพื่อผลิตและพัฒนากำลังคนในด้านวิชาชีพระดับฝีมือ ระดับเทคนิค        และระดับเทคโนโลยี รวมทั้งเป็นการยกระดับการศึกษาวิชาชีพให้สูงขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงาน โดยนำความรู้ในทางทฤษฎีอันเป็นสากลและภูมิปัญญาไทยมาพัฒนาผู้รับการศึกษาให้มีความรู้ความสามารถในทางปฏิบัติ      และมีสมรรถนะจนสามารถนำไปประกอบอาชีพในลักษณะผู้ปฏิบัติหรือประกอบอาชีพโดยอิสระได้
ต่อมาวันที่ 9 พฤษภาคม 2556 กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศกฎกระทรวง เรื่อง "การรวมสถานศึกษาอาชีวศึกษา เพื่อจัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร พ.ศ. 2556"
โดยให้จัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรออกเป็น 4 แห่ง ประกอบด้วย ดังต่อไปนี้
สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคเหนือ
สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคกลาง
สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้
หลักสูตร

สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้รับอนุมิติให้เปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรีสายเทคโนโลยีหรือสายปฏิบัติการ จากกระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนดังนี้
หลักสูตรระยะสั้น
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)
ระดับปริญญาตรี
ระดับปริญญาตรีสายเทคโนโลยีหรือสายปฏิบัติการ หลักสูตร 2 ปี(ต่อเนื่อง)
สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช (ต่อเนื่อง)
สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตสัตว์ (ต่อเนื่อง)
สาขาวิชาเทคโนโลยีเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ (ต่อเนื่อง)
ประกาศไว้  ณ  วันที่  28  กรกฎาคม  2559  โดย  พลเอกดาว์พงษ์ รัตนสุวรรณ  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
หน่วยงานในสังกัด > ส่วนราชการ

สำนักงานผู้อำนวยการสถาบัน
สำนักพัฒนายุทธศาสตร์และและความร่วมมืออาชวีศึกษา
สำนักพัฒนาวิชาการและมาตรฐานทางการศึกษา
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการอาชีวศึกษา
อาชีวศึกษาบัณฑิต
หน่วยงานในสังกัด > สาขาวิชา

สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช จัดกาเรียนการสอนที่ร้อยเอ็ด ขอนแก่น นครราชสีมา และมหาสารคาม ก่อกำเนิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2557 จากการที่สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาได้ประกาศควบรวมเพื่อจัดตั้งสถาบันการศึกษาในสังกัด เพื่อยกระดับการศึกษาอาชีวศึกษาให้สูงถึงระดับปริญญาตรี จึงทำให้กลุ่มแผนกวิชาเกษตรกรรมและแผนกวิชาพืชศาสตร์ ที่มีอยู่เดิมแล้วในแต่ละวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีพร้อมด้วยคณาจารย์ผู้มีคุณวุฒิของแผนกวิชาทั้งสอง จึงได้ร่างหลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต (ต่อเนื่องจากปวส.) สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช เสนอเพื่อขออนุมัติเปิดทำการเรียนการสอนใน สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยรับนักศึกษารุ่นแรก เมื่อ พ.ศ. 2558
สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตสัตว์
สาขาวิชาเทคโนโลยีเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว๊บไซต์สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เก็บถาวร 2018-08-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว๊บไซต์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สถาบันสถาปนาและโลก

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: Isaac Asimov
ศิลปินปก: Alan Wallerstein
ประเทศ: United States
ภาษา: English
ชุด: Foundation series
ประเภท: Science fiction
สำนักพิมพ์: Doubleday
วันที่พิมพ์: 1986
ชนิดสื่อ: Print (Hardcover, Paperback)
หน้า: 356
ISBN: 0-385-23312-4
OCLC: 13123192
เรื่องก่อนหน้า: Foundation's Edge 
สถาบันสถาปนาและโลก (อังกฤษ: Foundation and Earth) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์เล่มที่ห้าของหนังสือชุดสถาบันสถาปนา ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1986 นับเป็นหนังสือเล่มสุดท้ายในชุดถ้านับตามลำดับเหตุการณ์ในเรื่อง
เนื้อเรื่องย่อ

หลังจากเหตุการณ์ในสถาบันสถาปนาและปฐมภพ โกลาน เทรวิซและพวกได้เดินทางต่อจากปฐมภพเพื่อค้นหาดาวเคราะห์ในตำนานที่ชื่อว่า "โลก" พวกเขาไม่รู้ที่อยู่ที่แน่นอน รู้เพียงแค่ว่าอยู่ในระบบสุริยจักรวาลที่เรียกว่า "โซล" (Sol) เท่านั้น
เนื้อเรื่องแบ่งเป็น 7 บท โดยใช้ชื่อตามพิภพที่มีบทบาทในเรื่อง ชื่อบทมีดังนี้
ปฐมภพ (Gaia)
คอมโพเรลลอน (Comporellon)
ออโรรา (Aurora)
โซลาเรีย (Solaria)
เมลโพมีเนีย (Melpomenia)
อัลฟา (Alpha)
โลก (Earth)
เล่มต่อที่ยังไม่ได้เขียน

เหตุการณ์ใน สถาบันสถาปนาและโลก เพิ่งผ่านไปเพียง 500 ปีในระยะเวลา 1,000 ปีก่อนจักรวรรดิใหม่ตามที่ฮาริ เซลดอนทำนายไว้ ตอนจบของสถาบันสถาปนาและโลก เป็นการใบ้ถึงเหตุการณ์ที่จะต่อเนื่องในหนังสือเล่มถัดไป ภรรยาของอสิมอฟเล่าว่าไอแซค อสิมอฟวางแผนจะเขียนเล่มต่อ แต่เขาไม่มีแนวคิดในการเขียน จึงหันไปเขียนเล่มที่จับเนื้อหาช่วงก่อนสถาบันสถาปนา ซึ่งได้แก่ กำเนิดสถาบันสถาปนา (Prelude to Foundation) และสู่เส้นทางสถาบันสถาปนา (Forward the Foundation)
ในหนังสือเล่มนี้ได้กล่าวโดยอ้อมๆ หลายครั้งว่าแผนการเซลดอนไม่ได้ครอบคลุมถึงสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่มนุษย์ เมื่อรวมกับตอนจบ เราสามารถเดาได้คร่าวๆ ว่าอสิมอฟมีแผนจะนำมนุษย์ต่างดาวเข้ามาในเนื้อเรื่อง และเกิดผลร้ายต่อแผนการเซลดอน อย่างไรก็ตาม วันที่ในเอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกาเป็นวันที่หลังจากการก่อตั้งจักรวรรดิสากลจักรวาลที่สอง (หลังปี 1000) จึงอาจจะตีความได้ว่าถึงแม้จะเจอปัจจัยภายนอกในอนาคต แผนการเซลดอนก็สามารถเอาชนะอุปสรรคและกลับมาดำเนินตามแผนได้ในที่สุด
| ด ค กสถาบันสถาปนา ของ ไอแซค อสิมอฟ |
| --- | --- |
หนังสือที่แต่งโดยอสิมอฟ:  สถาบันสถาปนา  สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ  สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง  สถาบันสถาปนาและปฐมภพ  สถาบันสถาปนาและโลก  กำเนิดสถาบันสถาปนา  สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา 
หนังสือที่แต่งขึ้นภายหลัง:  สุดหนทางสถาบันสถาปนา  ฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา  ชัยชนะของสถาบันสถาปนา 
ตัวละคร:  ฮาริ เซลดอน  ดานีล โอลิวาล์ว 
พิภพ:  ทรานทอร์  เทอร์มินัส  แบลีย์
สถาบันสถาปนิกอเมริกัน

ห้องสมุดของเอไอเอ
สถาบันสถาปนิกอเมริกัน (อังกฤษ: The American Institute of Architects) หรือย่อว่า เอไอเอ (AIA) เป็นองค์กรวิชาชีพที่ทำหน้าที่จรรโลงและพัฒนาวิชาชีพสถาปัตยกรรมของสหรัฐอเมริกาแต่ไม่มีอำนาจควบคุมสถาปนิกตามกฎหมาย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2400 (ค.ศ. 1857) สถาบันนี้ทำหน้าที่ในการสนับสนุนการปฏิบัติวิชาชีพ แลกเปลี่ยนความรู้ จัดกิจกรรมเพื่อยกระดับความสามารถของสมาชิก จัดทำมาตรฐานระเบียบปฏิบัติวิชาชีพ จัดรางวัลดีเด่นด้านต่างๆ ในการออกแบบสถาปัตยกรรม
เอไอเอมีสถานะเทียบเท่าสมาคมวิชาชีพเช่นเดียวกับสมาคมสถาปนิกสยามในประเทศไทย ส่วนองค์กรควบคุมวิชาชีพสถาปัตยกรรมของสหรัฐฯ ที่ทำหน้าที่ตามกฎหมายคล้ายสภาสถาปนิกของประเทศไทยมีชื่อว่า "สมัชชาจดทะเบียนสถาปัตยกรรมแห่งชาติ" (National Council of Architectural Registration Board - NCARB) ประกอบด้วยผู้แทนจากรัฐต่างๆ ร่วมเป็นสมัชชา
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของเอไอเออยู่ที่ วอชิงตัน ดี.ซี.
ดูเพิ่ม

สภาสถาปนิก องค์กรที่ควบคุมสถาปนิกในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

สถาบันสถาปนิกอเมริกัน
สถาบันวิจัยเพื่อการลดอาวุธแห่งสหประชาชาติ

| --- | --- |

ชื่อย่อ: UNIDIR
ก่อตั้ง: 1980; 44 ปีที่แล้ว (1980)
ประเภท: สถาบันวิจัย
สถานะตามกฎหมาย: ดำเนินการอยู่
สํานักงานใหญ่: เจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ผู้อำนวยการ:  โรบิน ไกส์
องค์กรปกครอง: สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ   คณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ
เว็บไซต์: www.unidir.org
สถาบันวิจัยเพื่อการลดอาวุธแห่งสหประชาชาติ (อังกฤษ: United Nations Institute for Disarmament Research) ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2523 โดยสมัชชาแห่งสหประชาชาติเพื่อแจ้งให้รัฐและประชาคมโลกเกี่ยวกับคำถามเกี่ยวกับความมั่นคงระหว่างประเทศและเพื่อช่วยในการลดความรุนแรงเพื่ออำนวยความสะดวกในการพัฒนาความมั่นคงและการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมให้มากขึ้น
ผู้บริหาร > ผู้อำนวยการ

จามอ เสเรวา, ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยเพื่อการลดอาวุธแห่งสหประชาชาติ
ผู้บริหาร > คณะกรรมการ

Wael Al-Assad (จอร์แดน)
Mely Caballero Anthony (สิงคโปร์)
Choi Sung-joo (เกาหลี)
Rut Diamint (อาร์เจนตินา)
Trevor Findlay (ออสเตรเลีย)
Anita Friedt (สหรัฐ)
Vicente Garrido Rebolledo (สเปน)
Camille Grand (ฝรั่งเศส)
István Gyarmati (ฮังการี)
Pervez Hoodbhoy (ปากีสถาน)
Eboe Hutchful (กานา)
Togzhan Kassenova (คาซัคสถาน)
Vladimir Orlov (รัสเซีย)
Fred Tanner (สวิตเซอร์แลนด์)
Wu Haitao (จีน)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สถาบันภาษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

| --- | --- |
Chulalongkorn University Language Institute

สถาปนา: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520; 47 ปีก่อน (2520-11-07)
สังกัดการศึกษา: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้อำนวยการ: รองศาสตราจารย์ ดร.จิรดา วุฑฒยากร
ที่อยู่: 254 อาคารเปรมบุรฉัตร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ถนนพญาไท แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
เว็บไซต์: www.culi.chula.ac.th

สถาบันภาษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (อังกฤษ: Chulalongkorn University Language Institute) หรือที่เรียกกันโดยย่อว่า คูลี่ (CULI) เป็นสถาบันหนึ่งในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 มีวัตถุประสงค์สำคัญคือการให้บริการทางวิชาการด้านวิชาภาษาอังกฤษให้กับหน่วยงานต่าง ๆ ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สำหรับคณะวิชาต่าง ๆ สถาบันภาษาจะส่งอาจารย์สอนวิชาภาษาอังกฤษพื้นฐานไปทำการสอนในคณะนั้น ๆ ยกเว้นนิสิตทั้งหลักสูตรภาษาไทยและหลักสูตรนานาชาติของคณะอักษรศาสตร์ จึงทำให้นิสิตจุฬาฯ หลักสูตรภาษาไทยในคณะอื่น ๆ ที่ไม่ใช่คณะอักษรศาสตร์ จะต้องผ่านการเรียนภาษาอังกฤษขั้นพื้นฐานจากสถาบันภาษาทุกคน ไม่มีข้อยกเว้นตามระดับคะแนนสอบเข้าวิชาภาษาอังกฤษเหมือนในมหาวิทยาลัยอื่น ๆ และสถาบันภาษายังจัดการสอนวิชาภาษาอังกฤษให้เหมาะสมกับคณะวิชานั้น ๆ อีกด้วย นอกจากหน้าที่ในการจัดสอนวิชาภาษาอังกฤษแล้ว สถาบันภาษายังมีศูนย์การเรียนรู้ด้วยตัวเองเพื่อสนุนทักษะการใช้ภาษาอังกฤษในทุกทักษะ
สถาบันภาษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีที่ตั้งอยู่ที่อาคารเปรมบุรฉัตร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เลขที่ 254 ถนนพญาไท แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
ประวัติ

นับตั้งแต่มีการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจนถึงปี พ.ศ. 2513 การเรียนการสอนภาษาอังกฤษในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นเรื่องที่สำคัญและมีอยู่ในทุกภาคส่วนทางวิชาการของจุฬาฯ ตลอดช่วงระยะเวลานี้คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นองค์กรหลักในการจัดการเรียนการสอนให้กับหลายคณะและนิสิตของคณะอักษรศาสตร์เองด้วย  ทำให้ไม่สามารถจัดการเรียนการสอนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ในปี พ.ศ. 2515 ก่อนมีการจัดการให้เป็นระเบียบร่วมกับบริติช เคานซิล ดร.ฟรานซิส ซี. จอห์นสัน ได้ทำการสำรวจระบบการสอนภาษาอังกฤษที่มีอยู่เดิมของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เขาได้ให้คำแนะนำที่สำคัญว่า มหาวิทยาลัยควรมีการจัดตั้งสถาบันส่วนกลางของมหาวิทยาลัยเพื่อให้บริการการสอนระดับกับนิสิตระดับปริญญาตรีทุกคน ราวสองเดือนต่อมา จุฬาฯ รับแนวคิดนี้และจัดตั้งคณะกรรมการเพื่อจัดทำรายละเอียดเพื่อจัดตั้งสถาบันลักษณะที่ ดร.ฟรานซิส ได้แนะนำมา ในขณะเดียวกันจุฬาฯ ก็ได้ติดต่อบริติช เคานซิลเพื่อขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญเพื่อให้คำแนะนำเกี่ยวกับโครงการจัดตั้งสถาบันนี้ แต่ไม่สามารถทำได้เนื่องจากมีปัญหาบางอย่างในการเจรจาระหว่างรัฐบาลสหราชอาณาจักรกับกรมวิเทศสหการ (Department of Technical and Economic Cooperation – DTEC) เหตุนี้ทำให้โครงการต้องถูกพักเอาไว้ชั่วคราวจนถึงปี พ.ศ. 2518 จุฬาฯได้ดำเนินโครงการสถาบันภาษาต่อ
ในปี พ.ศ. 2520 โครงสถาบันภาษาได้พัฒนาครั้งใหญ่สถาบันภาษาได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 เพื่อให้บริการสอนและฝึกฝนภาษาอังกฤษ พร้อมทั้งการทำงานวิจัยและทดลองพัฒนาการเรียนการสอน ในปัจจุบันสถาบันภาษาได้ทำการสอนภาษาอังกฤษให้กับคณะวิชาทุกคณะในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพร้อมกับการส่งเสริมลักษณะนิสัยให้นิสิตสืบค้นและพัฒนาทักษะตามความสนใจ
ศูนย์การเรียนรู้ด้วยตนเอง

สถาบันภาษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้จัดตั้งศูนย์การเรียนรู้ด้วยตนเอง (Self Access Learning Center; SALC) ที่อาคารเปรมบุรฉัตร ชั้นสองตั้งแต่ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2533 ตามแนวคิดใหม่ว่า มหาวิทยาลัยเป็น "แหล่งค้นคว้าวิจัย" (College of Inquiry) ทั้งนี้ถือได้ว่าเป็นศูนย์การเรียนรู้ด้วยตนเองแห่งแรกๆ ของประเทศไทย ภายในศูนย์ฯ ได้จัดเตรียมทรัพยากรสารสนเทศภาษาอังกฤษหลากหลาย และคอมพิวเตอร์ติดตั้งซอฟต์แวร์สำหรับฝึกทักษะ ฟัง พูด อ่าน เขียน เช่น Tell Me More, English Discoveries,  English20 Interactive บริการพื้นที่สำหรับกิจกรรมการเรียนรู้หลายอย่างแก่นิสิตจุฬาฯ ดังนี้
Conversation Hour เป็นกิจกรรมสนทนาเป็นกลุ่ม 15 คนแบบกับอาจารย์ต่างชาติของสถาบันภาษาด้วยเรื่องทั่วไป
Let's Chat เป็นกิจกรรมที่ให้นิสิตได้นั่งรวมกลุ่มสนทนากับเพื่อนนิสิตหลักสูตรนานาชาติ
Learning Advisor เป็นจุดปรึกษาปัญหาและรับคำแนะนำจากอาจารย์ของสถาบันภาษา
Feel Free To Ask T.A. โต๊ะให้คำปรึกษาแบบตัวต่อตัวกับนิสิตระดับบัณฑิตศึกษาผู้ช่วยสอนของสถาบันภาษา
Writing Clinic ฝึกการเขียนภาษาอังกฤษกับอาจารย์ของสถาบันภาษา ภายในศูนย์การเรียนรู้ด้วยตนเอง
Pronunciation Clinic กิจกรรมฝึกทักษะการออกเสียงภาษาอังกฤษอย่างถูกต้องตามหลักสัทศาสตร์ กับอาจารย์สถาบันภาษาที่มีความเชี่ยวชาญด้านการสอนการออกเสียง
รายการอ้างอิง

1 2  ราชกิจจานุเบกษา. “ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ให้จัดตั้งสถาบันภาษาขึ้นในจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย .” เว็บไซต์ ราชกิจจานุเบกษา. 8 พฤศจิกายน 2520. www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2520/A/106/33.PDF (1 ธันวาคม 2559 ที่เข้าถึง).
↑  http://www.culi.chula.ac.th/aboutCULI.htm เก็บถาวร 2016-09-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เกี่ยวกับสถาบันภาษา จุฬาฯ,2558
↑  ประวัติสถาบันภาษา จุฬาฯ เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. เข้าถึงวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2559
↑  ศูนย์การเรียนรู้ด้วยตนเอง, สถาบันภาษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. English Computer Program. เข้าถึงวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2559
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสถาบันภาษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สถาบันภาษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่เฟซบุ๊ก
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สถาบันภาษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′07″N 100°31′56″E﻿ / ﻿13.735178°N 100.532184°E﻿ / 13.735178; 100.532184
| ด ค กจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ |  พระเกี้ยว  เพลงพระราชนิพนธ์มหาจุฬาลงกรณ์  ครุยและเข็มวิทยฐานะ  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  |  |
| คณะ |  วิศวกรรมศาสตร์  อักษรศาสตร์  วิทยาศาสตร์  รัฐศาสตร์  สถาปัตยกรรมศาสตร์  พาณิชยศาสตร์และการบัญชี  ครุศาสตร์  นิเทศศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  แพทยศาสตร์  สัตวแพทยศาสตร์  ทันตแพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  นิติศาสตร์  ศิลปกรรมศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  สหเวชศาสตร์  จิตวิทยา  วิทยาศาสตร์การกีฬา  |  |
| สำนักวิชา |  สำนักวิชาทรัพยากรการเกษตร  |  |
| วิทยาลัย |  บัณฑิตวิทยาลัย  วิทยาลัยประชากรศาสตร์  วิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี  วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข  สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์  สถาบันภาษา  |  |
| สถาบันวิจัย |  สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ  สถาบันวิจัยพลังงาน  สถาบันวิจัยโลหะและวัสดุ  สถาบันวิจัยสังคม  สถาบันวิจัยสิ่งแวดล้อมเพื่อความยั่งยืน  สถาบันขนส่ง  สถาบันเทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมพันธุศาสตร์  สถาบันไทยศึกษา  สถาบันเอเชียศึกษา  |  |
| สถาบันสมทบ |  วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ  |  |
| พิพิธภัณฑ์ |  พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย  พิพิธภัณฑ์ร่างกายมนุษย์  พิพิธภัณฑสถานกุมารศัลยศาสตร์  พิพิธภัณฑ์สมุนไพร  พิพิธภัณฑสถานธรณีวิทยา  พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา  พิพิธภัณฑสถานปรสิตวิทยาในสัตว์  พิพิธภัณฑสถานวาจวิทยาวัฑฒน์  พิพิธภัณฑ์พืช ศาสตราจารย์กสิน สุวะตะพันธุ์  พิพิธภัณฑสถานออร์โธปิดิกส์  พิพิธภัณฑ์หอยทากของไทย  พิพิธภัณฑ์ชลทัศนสถาน  พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีทางภาพ  พิพิธภัณฑ์อัญมณีและเครื่องประดับไทย  พิพิธภัณฑ์พระจุฑาธุชราชฐาน  พิพิธภัณฑ์พระตำหนักดาราภิรมย์  |  |
| สถานที่ในส่วนการศึกษา |  สนามกีฬาจุฬาฯ  โรงเรียนสาธิตจุฬาฯ  โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์  ศาลาพระเกี้ยว  พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า  หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  เรือนภะรตราชา  เรือนไทย  อุทยาน 100 ปี  |  |
| สถานที่ในพื้นที่ราชการเช่าใช้ |  กรีฑาสถานแห่งชาติ  โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา  โรงเรียนสาธิตปทุมวัน  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย  |  |
| สถานที่ในพื้นที่พาณิชยกรรม |  จามจุรีสแควร์  สามย่านมิตรทาวน์  สยามสแควร์  สยามสแควร์วัน  เอ็มบีเคเซ็นเตอร์  |  |
| กิจกรรมสำคัญ |  งานจุฬาฯวิชาการ  งานฟุตบอลประเพณีฯ  งานรักบี้ประเพณีฯ  |  |
| อื่น ๆ |  พื้นที่  การจัดอันดับ  วิทยุจุฬาฯ  สภาคณาจารย์  สโมสรจามจุรี ยูไนเต็ด  บุคคลสำคัญ  ศูนย์หนังสือจุฬาฯ  ซียู-แบนด์  สำนักงานจัดการทรัพย์สิน  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย 
ศูนย์การเรียนรู้ด้วยตนเอง
สถาปัตยกรรม

นอกจากผลงานก่อสร้างโดมของอาสนวิหารฟลอเรนซ์ (ในภาพ) เมื่อต้นศตวรรษที่ 15 และผลงานก่อสร้างอาคารจำนวนมากในฟลอเรนซ์แล้ว สถาปนิกฟีลิปโป บรูเนลเลสกี ยังเป็นผู้ปฏิรูปคำนิยามและบทบาทของสถาปนิกด้วย
สถาปัตยกรรม (อังกฤษ: architecture; จากคำละติน architectura; จากคำกรีก ἀρχιτέκτων arkhitekton "architect", จาก ἀρχι- "ผู้นำ" และ τέκτων "ผู้สร้าง") เป็นกระบวนการและผลผลิตของการวางแผน การออกแบบ และการก่อสร้างอาคารหรือสิ่งก่อสร้าง ผลผลิตทางสถาปัตยกรรมในรูปของอาคาร มักได้รับการถือเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมและงานศิลปะ อารยธรรมเก่าแก่มักถูกเรียกตามสิ่งก่อสร้างที่หลงเหลืออยู่ของอารยธรรมนั้น