stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล
สมณศักดิ์

13 สิงหาคม ค.ศ.1961 - ออกบวชได้รับสมณฉายาว่า "บาร์โธโลมิว"
19 ตุลาคม ค.ศ. 1969 - บาทหลวง
25 ธันวาคม ค.ศ. 1973 - ตำแหน่งมุขนายกมหานครแห่งฟิลาเดลเฟีย (Metropolis of Philadelphia) (อานาโตเลีย)
14 มกราคม ค.ศ. 1990 -  มุขนายกมหานครแห่งคาลซีดัน (Metropolis of Chalcedon)
22 ตุลาคม ค.ศ. 1991 - ได้รับเลือกเป็นอาร์ชบิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลองค์ที่ 270 และอัครบิดรสากล
2 พฤศจิกายน ค.ศ.1991 - ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล องค์ที่ 270 ณ อาสนวิหารนักบุญจอร์จ ประเทศตุรกี
เทวสถานชายทะเล

| เทวสถานชายทะเล Shore temple |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: เจงคัลปัตตู
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: มามัลลปุรัมหรือ มหาพลีปุรัม, อำเภอเจงคัลปัตตู
รัฐ: รัฐทมิฬนาฑู
ประเทศ: ประเทศอินเดีย
ที่ตั้งในรัฐทมิฬนาฑู
พิกัดภูมิศาสตร์: 12°36′59″N 80°11′55″E﻿ / ﻿12.61639°N 80.19861°E﻿ / 12.61639; 80.19861
สถาปัตยกรรม
ประเภท: สถาปัตยกรรมดราวิเดียน
ผู้สร้าง: พระเจ้านรสิงหวรมันที่สอง, ราชวงศ์ปัลลวะ
เสร็จสมบูรณ์: 700–728
กฏรรกไรก์โกยิลแห่งมามัลลปุรัม (ทมิฬ: மாமல்லபுரம் கடற்கரைக் கோயில், Māmallapuram kaṭaṟkaraik kōyil) หรือที่รู้จักในชื่อ เทวสถานชายทะเล (อังกฤษ: Shore Temple) (สร้างขึ้นในปี 700–728) เป็นโบสถ์พราหมณ์ (โกยิล) ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งชายหาดบนอ่าวเบงกอล ในรัฐทมิฬนาฑู
โฆยิลนี้สร้างขึ้นด้วยหินแกรนิตในช่วงศตวรรษที่แปด ในรัชสมัยของพระเจ้านรสิงหวรมันที่สอง แห่งราชวงศ์ปัลลวะ ในปี 1984 หมู่อนุสรณ์สถานที่มหาพลีปุรัมซึ่งประกอบด้วยโฆยิลนี้และโบราณสถานอื่น ๆ ในพื้นที่ ได้รับสถานะเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก และเป็นหนึ่งในโกยิลแบบอินเดียใต้ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลือมาในปัจจุบัน
ภายในโฆยิลประกอบด้วยเทวสถานและศาลย่อย ๆ อีก
ฮีฮีโฟ

แผนที่เกาะนีอูอาโตปูตาปู
ผู้หญิงจากหมู่บ้านฮีฮีโฟกำลังตกปลาที่นีอูอาโตปูตาปูเมื่อ ค.ศ. 1969
ฮีฮีโฟ (ตองงา: Hihifo) เป็นหมู่บ้านหลักของเกาะนีอูอาโตปูตาปูในประเทศตองงา ในภาษาตองงา ฮีฮีโฟมีความหมายว่าตะวันตก ซึ่งสอดคล้องกับที่ตั้งซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะ โดยเป็นศูนย์กลางของโครงสร้างพื้นฐานสำคัญ เช่น ที่ทำการไปรษณีย์และสถานีตำรวจ เป็นต้น และศูนย์กลางการบริหารงานของรัฐ ส่วนอีกสองหมู่บ้านบนเกาะนีอูอาโตปูตาปูคือฟาเลเฮากับไวโปอา
หมู่บ้านนี้มีประชากร 301 คน (ณ ค.ศ. 2021)
ภาพรวม

ฮีฮีโฟเคยได้รับความเสียหายเป็นอย่างมากจากเหตุแผ่นดินไหวในหมู่เกาะซามัว ค.ศ. 2009 แผ่นดินไหวขนาด 8.0 Mw  ก่อให้เกิดสำนามิที่หมู่เกาะซามัวเมื่อเวลา 06:48:11 น. ตามเวลาท้องถิ่น ในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2009 (17:48:11 UTC)
แหล่งข้อมูลอื่น

Tsunami flattens villages in Samoa, Tonga – Los Angeles Times
15°57′S 134°47′W﻿ / ﻿15.950°S 134.783°W﻿ / -15.950; -134.783
เจ้าชายอูเอลีงาโตนี งู

เจ้าชายอูอีลีอามู อูเอลีงาโตนี งู ตูโปอูมาโลฮี (ตองงา: ʻUiliamu ʻUelingatoni Ngū Tupoumālohi) (3 สิงหาคม ค.ศ. 1854 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1885) เป็นมกุฎราชกุมารพระองค์ที่สามของราชอาณาจักรตองงาระหว่าง ค.ศ. 1879 ถึง 1885 พระองค์มีพระนามที่แผลงเป็นอังกฤษคือ "เวลลิงตัน งู"
พระองค์ประสูตเมื่อ ค.ศ. 1854 เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่สองและพระโอรสองค์ใหญ่ในเจ้าชายเตวิตา อูงา และฟีฟีตา วาวาอู ซึ่งเป็นธิดาคนที่สองของลีอูเฟา มีบรรดาศักดิ์เป็นตูอิฮาอะงานา งาตา และภรรยาคนที่สองคือฮูลีตา ตูอิฟัว แม้ว่าพระอัยกาของพระองค์จะขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ซึ่งมีส่วนสำคัญในการรวมชาติตองงาใน ค.ศ. 1845 แต่พระบิดาของพระองค์ถูกพิจารณาว่าเป็นบุตรนอกกฎหมายตามมาตรฐานทางศาสนาคริสต์ เนื่องจากพระมารดาเป็นชายารอง หลังจากที่เจ้าชายวูนา ตากีตากีมาโลฮีสิ้นพระชนม์ พระบิดาของพระองค์ได้รับการยอมรับว่าเป็นบุตรตามกฎหมายตามความในรัฐธรรมนูญตองงาเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1875 และทำให้พระบิดาของพระองค์มีสถานะเป็นมกุฎราชกุมาร ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ตามความในรัฐธรรมนูญได้ระบุไว้ว่าให้สิทธิ์แก่พระบิดาของพระองค์ก่อน ตามมาด้วยพระองค์และทายาทของพระองค์ จากนั้นเป็นเจ้าชายนาเลโซนี ไลโฟเน (พระอนุชา) และเจ้าหญิงเอลีซีวา ฟูซีปาลา เตากีโอเนตูกา (พระเชษฐภคินี) และทายาทของบุคคลเหล่านั้น
ระหว่าง ค.ศ. 1875–77 พระองค์เป็นราชองครักษ์ของพระอัยกา  ใน ค.ศ. 1879 ขณะที่พระบิดาของพระองค์กำลังเข้ารับการรักษาในออกแลนด์ พระบิดาของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ลง จึงทำให้พระองค์ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงของตองงา และดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1879 นอกจากนี้พระองค์ได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าการเขตฮาอะไปและวาวาอูระหว่าง ค.ศ. 1877–85
พระองค์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1885 โดยไม่มีพระราชบุตรตามกฎหมาย ดังนั้นตำแหน่งรัชทายาทจึงตกอยู่แก่พระอนุชา และเมื่อพระอนุชาสิ้นพระชนม์ก็ตกอยู่กับพระเชษฐภคินี ใน ค.ศ. 1879 พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 มีพระราชประสงค์ว่า "เมื่อฟูซีสิ้นพระชนม์ บุคคลที่จะสืบต่อจากไลโฟเน เป็นเตาฟาอาเฮาที่ควรสืบทอด" ใน ค.ศ. 1889 พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 จะดำรงพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าพระโอรสทั้งสอง พระราชนัดดาทั้งสาม ทำให้เหลือเพียงเจ้าชายเตาฟาอาเฮา พระราชปนัดดาของพระองค์เป็นมกุฎราชกุมารพระองค์ต่อมา ซึ่งต่อมาจะได้สืบราชสมบัติใน ค.ศ. 1893
บรรณานุกรม

Biersack, Aletta (1996).  Fox, James J.; Sather, Clifford (บ.ก.). "Rivals and Wives: Affinal Politics and the Tongan Ramage". Origins, Ancestry and Alliance: Explorations in Austronesian Ethnography. Canberra: Department of Anthropology, Australian National University. ISBN 978-0-7315-2432-7. OCLC 245762652.
Brenchley, Julius Lucius (1873). Jottings During the Cruise of H. M. S. Curac̜oa Among the South Seaislands in 1865. London: Longmans, Green. OCLC 6749498.
Hixon, Margaret (2000). Sālote: Queen of Paradise. Dunedin, NZ: University of Otago Press. ISBN 978-1-877133-78-7. OCLC 247978391.
Rodman, Margaret (2007). House-girls Remember: Domestic Workers in Vanuatu. Honolulu: University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-1856-2. OCLC 35760773.
Rutherford, Noel (1977). Friendly Islands: A History of Tonga. Melbourne: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-550519-1. OCLC 611102698.
Wood-Ellem, Elizabeth (1999). Queen Sālote of Tonga: The Story of an Era 1900–1965. Auckland, N.Z: Auckland University Press. ISBN 978-0-8248-2529-4. OCLC 262293605.
| ก่อนหน้า |  | เจ้าชายอูเอลีงาโตนี งู |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าชายเตวิตา อูงา |  | มกุฎราชกุมารตองงา  (18 ธันวาคม ค.ศ. 1879 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1885) |  | เจ้าชายนาเลโซนี ไลโฟเน |
ฮุซัยนียะฮ์

| ฮุซัยนียะฮ์ |
| --- | --- |
  ฮุซัยนียะฮ์ในดาร์-เอส-ซาลาม ประเทศแทนซาเนีย
อาหรับ: حسينية (ฮุซัยนียะฮ์)   مأتم (มะอ์ตัม)
ฮินดี: इमामबाड़ा (imāmbāṛā; อิหม่ามบารา)   आशुरख़ाना (āshurkhānā; อาชูร์คานา)
เบงกอล: ইমামবাড়া (imambaṛa; อิมามบะระ)
เปอร์เซีย: حسینیه (โฮเซย์นีเย)
อูรดู: امام باڑہ (imāmbāṛā; อิหม่ามบารา)   امام بارگاہ (imāmbārgāh; อิหม่ามบาร์กาฮ์)   عاشور خانہ (āshurxānā; อาชูรคานา)   حسينيہ (huseyniya; ฮูเซย์นิยา)
ฮุซัยนียะฮ์ หรือ โฮเซย์นีเย (เปอร์เซีย: حسینیه, แปลว่า บ้านเรือนแห่งฮุเซน) บ้างเรียก อิหม่ามบารา (อูรดู: امام باڑہ)  เป็นหอชุมนุมของมุสลิมนิกายชีอะฮ์สิบสองอิมามที่ใช้ประกอบพิธีต่าง ๆ โดยเฉพาะการร่ำไห้แห่งมุฮัรร็อม ชื่อฮุซัยนียะฮ์มาจากฮุซัยน์ อิบน์ อะลี หลานชายของศาสดามุฮัมมัด
ศัพทมูลวิทยา

ฮุซัยนียะฮ์มีความแตกต่างจากมัสยิด ชื่อสถานที่มาจากฮุซัยน์ อิบน์ อะลี อิหม่ามคนที่สามจากอิหม่ามสิบสองและหลานชายของศาสดามุฮัมมัด ฮุซัยน์พลีชีพในยุทธการที่กัรบะลาอ์ในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 680 ในรัชสมัยอุบัยดุลลอฮ์ อิบน์ ซิยาด ชีอะฮ์รำลึกการพลีชีพทุกปีในวันอาชูรออ์ ซึ่งตรงกับวันที่ 10 มุฮัรร็อม และยังมีพิธีอื่น ๆ ที่จัดขึ้นในฮุซัยนียะฮ์ เช่นพิธีกรรมทางศาสนา
ดูเพิ่ม

อาชูรออ์
ยุทธการที่กัรบะลาอ์
ฮุซัยน์ อิบน์ อะลี
ตาซูอาอ์
อุรุมชี

| อุรุมชี ئۈرۈمچى شەھىرى 乌鲁木齐市 อูหลู่มู่ฉีแม่แบบ:Xnukul• lertsaksakul•ตี๋ฮว่า |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
จากบน: ทิวทัศน์อุรุมชี, เทือกเขาแดง (หงชาน), ตลาดกลางคืนอุรุมชีที่แกรนด์บะซาร์ และเทียนชานมองจากอุรุมชี

นครอุรุมชี (สีแดง) ในเขตปกครองตนเองซินเจียง (สีส้ม)
อุรุมชีที่ตั้งของใจกลางเมืองในเขตปกครองตนเองซินเจียง
พิกัด (หน่วยงานบริหารนครอุรุมชี): 43°49′21″N 87°36′45″E﻿ / ﻿43.82250°N 87.61250°E﻿ / 43.82250; 87.61250
เขตปกครองตนเอง: จีน
เขตการปกครองระดับเทศมณฑล: 8
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตฉุ่ยหมัวโกว
การปกครอง
 • ประเภท: นครระดับจังหวัด
 • องค์กร: Ürümqi Municipal People's Congress
 • เลขาธิการพรรค: สวี ไห่หรง (徐海荣)
 • ประธานสภา: Ahmetjan Ahniyaz
 • นายกเทศมนตรี: Yasim Sadiq
 • ประธาน CPPCC: Wei Yi
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 14,577 ตร.กม. (5,628 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 583 ตร.กม. (225 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโน 2020)
 • นครระดับจังหวัด: 4,054,000 คน
 • ประมาณ (2020): 4,054,000 คน
 • ความหนาแน่น: 280 คน/ตร.กม. (720 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: โดยนิตินัย: เวลามาตรฐานจีน  (UTC+08:00) โดยพฤตินัย: ทั้งเวลามาตรฐานจีน (UTC+08:00 เป็นทางการ) และเวลาอุรุมชี (UTC+06:00 ไม่เป็นทางการ)
รหัสไปรษณีย์: 830000
รหัสพื้นที่: 991
รหัส ISO 3166: CN-XJ-01
จีดีพี (2019): 341.3 พันล้านเหรินหมินปี้ 49.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
จีดีพีต่อหัว: ￥94,813 US$13,721
 - การเติบโต:  5.9%
หน่วยคำเติมหน้าทะเบียนรถ: 新A
เว็บไซต์: www.urumqi.gov.cn (ในภาษาจีน)
อุรุมชี (Uyghur: ئۈرۈمچى) หรือตามสำเนียงจีนกลางว่า อูหลู่มู่ฉี (จีนตัวย่อ: 乌鲁木齐; จีนตัวเต็ม: 烏魯木齊; พินอิน: Wūlǔmùqí) อดีตมีชื่อว่า ตี๋ฮว่า (จีน: 迪化; พินอิน: Díhuà; เวด-ไจลส์: Ti2-hua4) เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นศูนย์กลางเส้นทางสำคัญของทางสายไหมในยุคราชวงศ์ถัง ได้พัฒนาความเป็นศูนย์กลางทางด้านผู้นำทางวัฒนธรรมและทางการค้ายุคราชวงศ์ชิง ในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากรราว 3.5 ล้านคน อุรุมชี เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดทางทิศตะวันตกของประเทศ ทั้งเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของแถบเอเชียกลางอีกด้วย ตามบันทึกของกินเนสบุ๊คอ๊อฟเร็คคอร์ด อุรุมชี เป็นเมืองใหญ่ที่ห่างไกลจากทะเลมากที่สุดในโลก มีการพัฒนาด้านเศรษฐกิจมาอย่างต่อเนื่องนับแต่ปี 1990 ในปัจจุบัน เป็นเมืองศูนย์กลางด้านคมนาคมภายในประเทศ ทั้งเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมและการพาณิชย์
ประวัติ > ยุคต้น

ชนเผ่าจู่ชิ เป็นชนเผ่าโบราณ ที่ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นกลุ่มชนแรกในดินแดนแถบนี้ เป็นชนเผ่าเร่ร่อนด้านสันเขาทางเหนือของแนวเทือกเขาเทียนซาน ทั้งตั้งอยู่ใกล้เส้นทางสายไหมทางด้านทิศเหนือ พื้นที่ปัจจุบันถือเป็นเมืองเกิดใหม่ เดิมมิได้เรียกว่า "อุรุมชี" จนกระทั่งยุคสมัยของ "ดซุงการ์ คาร์เน็ท" ถิ่นฐานดั้งเดิมเรียกว่า ลุนไท ที่ตั้งอยู่ใกล้ราว 10 กิโลเมตรจากชานเมืองด้านใต้ของเมืองปัจจุบัน ลุนไทได้ถูกตั้งขึ้นสมัยราชวงศ์ถัง ระหว่างปีที่ 22 ของจักรพรรดิไท่ซง ราว ค.ศ.648
ภาพ

อุรุมชี
ทิวทัศน์ของอุรุมชีมองจากภูเขาสีแดง (หงซาน)
เขตอัยนี

| เขตอัยนี Ноҳияи Айнӣ |
| --- | --- |
เขต
ที่ตั้งของเขตอัยนีในประเทศทาจิกิสถาน
พิกัด:  39°20′N 68°35′E﻿ / ﻿39.333°N 68.583°E﻿ / 39.333; 68.583
ประเทศ:  ทาจิกิสถาน
แคว้น: ซุฆด์
เมืองหลัก: อัยนี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,200 ตร.กม. (2,000 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม 2563)
 • ทั้งหมด: 83,600 คน
เขตเวลา: UTC+5 (เวลาทาจิกิสถาน)
รหัสไปรษณีย์: 735520
รหัสพื้นที่: +992 3479
เว็บไซต์: www.ayni.tj
อัยนี (ทาจิก: Айнӣ) เป็นเขตทางตอนใต้ของแคว้นซุฆด์ ประเทศทาจิกิสถาน ครอบคลุมพื้นที่สองฝั่งของแม่น้ำซารัฟชอนตอนกลาง โดยมีอัยนีเป็นเมืองหลัก เขตนี้มีประชากร 83,600 คน (ประมาณการในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563) เขตอัยนีตั้งชื่อตามซัดริดดีน อัยนี (Садриддин Айнӣ) กวีแห่งชาติทาจิก
เขตการปกครอง

เขตอัยนีมีพื้นที่ประมาณ 5,200 ตารางกิโลเมตร (2,000 ตารางไมล์) โดยแบ่งออกเป็น 1 เมือง กับ 7 จามออัต ดังนี้:
| เมือง/จามออัต | ประชากร (มกราคม 2558) |
| --- | --- |
ซารัฟชาน (เมือง): 2,200
อันซอบ: 8,238
อัยนี: 14,862
ดาร์ดาร์: 7,562
ฟอนดาร์ยอ: 9,478
ราร์ซ: 8,998
ชัมตุช: 6,557
อูร์เมตัน: 18,016
แหล่งข้อมูลอื่น

"Map of Zarafshan Valley showing Ayni District and jamoats" (PDF). UN Development Programme. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-06-04.
รายชื่อละครชุดอนิเมะเรียงตามจำนวนตอน

นี่คือรายชื่อละครชุดอนิเมะเรียงตามจำนวนตอน
ดูเพิ่ม

List of manga series by volume count
อิมราน อับบาส

| อิมราน อับบาส นักวี |
| --- | --- |
อับบาสที่งานเปิดตัวภาพยนตร์ Jaanisaar ปี 2015
เกิด: ซัยยิด อิมราน อับบาส นักวี  (1982-10-15) 15 ตุลาคม ค.ศ. 1982 (42 ปี) อิสลามาบาด ปากีสถาน
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยศิลปะแห่งชาติ (NCA)
อาชีพ:  นักแสดง  นายแบบ  นักร้อง 
ปีปฏิบัติงาน: 2003–ปัจจุบัน
ซัยยิด อิมราน อับบาส นักวี  (อูรดู: سید عمران عباس نقوی; เกิด 15 ตุลาคม ค.ศ. 1982) หรือชื่อในวงการคือ อิมราน อับบาส (อูรดู: عمران عباس) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวปากีสถาน ผู้ทำงานด้านโทรทัศน์อูรดูเป็นหลัก อับบาสเริ่มงานแสดงครั้งแรกในเรื่อง Umrao Jaan Ada (2003) และได้รับการยอมรับหลังจากแสดงเป็นฮัมหมัด รซา ในซีรีส์ Khuda Aur Muhabbat (2011) จากนั้นแสดงเป็นอดีลในเรื่อง Dil-e-Muztar (2013) ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฮัมอะวอดส์ สาขานักแสดงนำชายอดเยี่ยม ในปี 2014 เขาเปิดตัวระดับบอลลีวูดในภาพยนตร์สยองขวัญของวิกรม ภัฏฏ์ ในเรื่อง Creature 3D  ผลงานอื่น ๆ ที่โดดเด่นเขาได้แก่ Akbari Asghari (2011), Mera Naam Yousuf Hai (2015), Tum Kon Piya (2016), Mohabbat Tumse Nafrat Hai (2017) และ Koi Chand Rakh (2018)
ชีวิตช่วงแรก

อับบาสเกิดวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1982 ที่อิสลามาบาด ในครอบครัวซัยยิด เขาเป็นผู้สืบสันดานจากอะลี อัล ฮาดี พ่อของเขา ซัยยิด ซัลฟิการ์ ฮุซัยน์ นักวี เป็นวิศวกรรมโยธาที่ประเทศซีเรีย ครอบครัวของเขาย้ายจากลัคเนาไปยังลาฮอร์ ในระหว่างการแบ่งแยกปากีสถานออกจากอินเดียเมื่อปี 1947 และย้ายไปอิสลามาบาดในปี 1965 อับบาสเป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนหกคน เขาสำเร็จการศึกษาที่วิทยาลัยศิลปะแห่งชาติ สาขาสถาปัตยกรรม
การทำงาน

อับบาสเริ่มอาชีพนายแบบเมื่ออายุ 20 ปี เขาปรากฏทางโทรทัศน์ครั้งแรกในเรื่อง Umrao Jaan Ada (2003) และมีผลงานอื่น ๆ ตามมาอีกมากมาย ทั้งภาพยนตร์และโทรทัศน์ของปากีสถาน รวมถึงอุตสาหกรรมภาพยนตร์บอลลีวูดด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

อิมราน อับบาส ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เรวัด

| เรวัด |
| --- | --- |
เรวัดที่ตั้งในประเทศทาจิกิสถาน
พิกัด: 39°23′N 68°11′E﻿ / ﻿39.383°N 68.183°E﻿ / 39.383; 68.183
ประเทศ:  ทาจิกิสถาน
แคว้น: ซุฆด์
เขต: อัยนี
เรวัด (ทาจิก: Ревад) เป็นหมู่บ้านในแคว้นซุฆด์, ภาคเหนือของประเทศทาจิกิสถาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจาโมอัตอูร์เมตันในเขตอัยนี
อัคบาร์ อิสมาตูลาเยฟ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อัคบาร์ อิสมาตูลาเยฟ
วันเกิด:   (1990-01-10) 10 มกราคม ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  ทาชเคนต์ อุซเบกิสถาน
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2017 |  ปัคทาคอร์ ทาชเคนต์ |  164 |  (1) |
| 2018–2020 |  Metallurg Bekabad |  48 |  (0) |
| 2020 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  10 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2012– |  อุซเบกิสถาน |  5 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22 ธันวาคม 2020 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 4 กันยายน 2014
อัคบาร์ อิสมาตูลาเยฟ (อุซเบก: Akbar Ismatullaev; เกิดวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1990) นักฟุตบอลอาชีพชาวอุซเบกิสถานที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับทีมชาติอุซเบกิสถาน เขาเคยเล่นให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดในช่วงเลกแรกของไทยลีก ฤดูกาล 2563–64
สโมสรอาชีพ > บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด

ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2020 อิสมาตูลาเยฟถูกตรวจพบว่าติดเชื้อโควิด–19 ทำให้เขาต้องถูกแยกกักตัว และการแข่งขันนัดที่บุรีรัมย์จะพบกับบีจี ปทุม ยูไนเต็ดในอีกสองวันถัดมา ต้องเลื่อนออกไป ต่อมาในวันที่ 14 กันยายน มีรายงานว่าเขาหายจากโควิด–19 เป็นที่เรียบร้อย ต่อมาในวันที่ 26 กันยายน เขาลงเล่นในไทยลีกครั้งแรกในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะสุพรรณบุรี 1–0
อิสมาตูลาเยฟลงเล่นให้กับสโมสรรวมทุกรายการ 12 นัด แต่ทำประตูไม่ได้เลย จึงไม่อยู่ในแผนการทำทีมของสโมสร เขาแยกทางกับสโมสรหลังจบเลกแรกของฤดูกาล 2563–64
สถิติอาชีพ

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | เอฟเอคัพ> ลงเล่น | เอฟเอคัพ> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | เอเชีย> ลงเล่น | เอเชีย> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | 2020–21 | ไทยลีก | 10 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 12 | 0 |
เกียรติประวัติ > สโมสร

อุซเบกลีก (2): 2012, 2014
อุซเบกคัพ (1): 2011
แหล่งข้อมูล

ข้อมูลของ อัคบาร์ อิสมาตูลาเยฟ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
อักษรอาร์วี

| อักษรอาร์วี الأروية - அல் அர்விய்யா |
| --- | --- |
อาร์วี เขียนด้วยอักษรอาหรับ
ชนิด:  อักษรไร้สระ 
ช่วงยุค: ปัจจุบัน
สถานภาพ: ใช้ในทางศาสนา
ทิศทาง: ขวาไปซ้าย 
ภูมิภาค: อินเดีย, ศรีลังกา
ภาษาพูด: ทมิฬ
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ไซนายดั้งเดิมฟินิเชียแอราเมอิกซีรีแอกแนบาทีอาอาหรับอักษรอาร์วี
ระบบพี่น้อง: Arabi Malayalam
ISO 15924
ISO 15924: Arab (160), ​Arabic
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Arabic
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรอาร์วี หรือ อะระบุทมิฬ (อาหรับ: الْأَرْوِيَّة‎ อัลอัรวียะฮ์, أَرْوِي‎ อัรวี; ทมิฬ: அரபுத்தமிழ் arabu-tamil) เป็นการเขียนภาษาทมิฬด้วยอักษรอาหรับ ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับ ใช้โดยชนกลุ่มน้อยมุสลิมในรัฐทมิฬนาฑู และศรีลังกา ในมัดเราะซะฮ์ยังสอนอักษรอาร์วีในหลักสูตร
ศัพทมูลวิทยา

คำว่า อาร์วี มาจากคำว่า 'aravam' มีความหมายตรงตัวเกี่ยวกับทมิฬ
ประวัติ

อักษรอาร์วีเกิดจากการผสมผสานทางวัฒนธรรมระหว่างชาวอาหรับที่เดินทางมาทางทะเลกับมุสลิมที่พูดภาษาทมิฬในทมิฬนาฑู ใช้เขียนเอกสารในลัทธิศูฟี กฎหมาย ตำรายา ใช้เป็นสะพานสำหรับมุสลิมทมิฬที่จะเรียนภาษาอาหรับ หนังสือของอิหม่ามชาอาฟีและอิหม่ามอาบู ฮานีฟา มีที่เขียนด้วยอักษรอาร์วีเช่นกัน มีการแปลไบเบิลซึ่งเขียนด้วยอักษรอาร์วีใน พ.ศ. 2469 อย่างไรก็ตาม งานเขียนด้วยอักษรอาร์วีสูญหายไปสองช่วงคือในพุทธศตวรรษที่ 21 เมื่อชาวโปรตุเกสมาถึง และในพุทธศตวรรษที่ 25 ซึ่งมีอุตสาหกรรมการพิมพ์เผยแพร่เข้ามา ซึ่งอักษรอาร์วีเป็นอักษรที่ยากต่อการปรับให้เข้ากับการพิมพ์ ปัจจุบันอักษรอาร์วียังใช้ในกลุ่มชาวทมิฬมุสลิมในอินเดีย และชาวมัวร์ในศรีลังกา
อักษร

อักษรอาร์วีเป็นอักษรอาหรับที่เพิ่มอักษรเข้ามา 13 ตัว ใช้แทนเสียงสระ e และ o และพยัญชนะทมิฬหลายตัวที่ไม่ตรงกับเสียงในภาษาอาหรับ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| எ | ஏ | ஐ | ஒ | ஓ | ஔ | அ | ஆ | இ | ஈ | உ | ஊ |
| اَ‎ | آ‎ | اِ‎ | اِی‎ | اُ‎ | اُو‎ | ࣣا‎ | ای‎ | اَی‎ | اٗ‎ | اٗو‎ | اَو‎ |
| a | ā | i | ī | u | ū | e | ē | ai | o | ō | au |
แหล่งข้อมูลอื่น

Arwi: Comments, Questions and Answers
Islamic Cultural Values of Arwi Southeastern university of Sri Lanka. Research and publication (2014).
For a cultural synthesis Book review in The Hindu
Arwi or Arabu-Tamil เก็บถาวร 2022-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Book on Arwi
What is Arwi (Arabic Tamil)?
Arwi (அரபுத்தமிழ் / لسانالأروي)
'Arusi branch of the Qadiri path
| ด ค กอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาต่าง ๆ |
| --- | --- |
ทวีปยุโรป: อัลฆามิอา · อาเรบีตซา · อาเซอร์ไบจาน · เอลิฟบา · เบลารุส · ตาตาร์ไครเมีย · คาซัค · ตุรกีออตโตมัน · ภาษาตาตาร์ (อิสเกอิมลา · ยางาอิมลา)
ทวีปเอเชีย: อาหรับ · มลยาฬัม · อาร์วี · อาเซอร์ไบจาน · บูรีโวลิโอ · ยาวี · คาซัค · โควาร์ · เคิร์ด · คีร์กีซ · ตุรกีออตโตมัน · ปาทาน · เปโกน · เปอร์เซีย · สาไรกี · สินธี · ชาห์มุขี · ทาจิก · เติร์กเมน · อูรดู · อุยกูร์ · อุซเบก · เสี่ยวเอ๋อร์จิง
ทวีปแอฟริกา: อาฟรีกานส์ · อยามี · เบอร์เบอร์ · ฟูลา · โซราเบ · สวาฮีลี · วาดาอัด · โวลอฟ
จารึกอักษรอาร์วีที่กิลากาไร ซึ่งเป็นหนึ่งในมัสยิดที่เก่าแก่ในอินเดีย
อักษรพิเศษในอักษรอาร์วี
เวชกันด์

| เวชกันด์ |
| --- | --- |
เวชกันด์ที่ตั้งในประเทศทาจิกิสถาน
พิกัด: 39°26′46″N 68°19′39″E﻿ / ﻿39.44611°N 68.32750°E﻿ / 39.44611; 68.32750
ประเทศ:  ทาจิกิสถาน
แคว้น: ซุฆด์
เขต: อัยนี
เวชกันด์ (ทาจิก: Вешканд) เป็นหมู่บ้านในแคว้นซุฆด์, ภาคเหนือของประเทศทาจิกิสถาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจาโมอัตอูร์เมตันในเขตอัยนี
เวล (อาวุธ)

|  เวล  |
| --- | --- |
เทวรูปพระขันธกุมารทรงเวล ที่ถ้ำบาตู ประเทศมาเลเซีย
ชนิด: หอก
แหล่งกำเนิด: อินเดีย
เวล (ทมิฬ: வேல், แปลตรงตัว 'Vēl'; Vel) เป็นหอกหรือแหลนศักดิ์สิทธิ์ที่มีความเกี่ยวข้องกันกับพระขันธกุมาร เทพเจ้าแห่งการสงครามในศาสนาฮินดู และเป็นอาวุธโบราณที่มีความสัมพันธ์กับชาวทมิฬมายาวนาน
ตามธรรมเนียมฮินดูระบุว่า พระปารวตีประทานเวลให้แก่บุตร พระขันธกุมาร ในฐานะตัวแทนพลังศักติของพระนาง เพื่อไปใช้ปราบอสูร สูรปัทมัน ในสกันทปุราณะระบุว่าพระขันธกุมารใช้หอกเวลนี้ในการปราบอสูรร้ายจนชนะ แต่อสูรตนดังกล่าวได้แปลงกายเป็นต้นมะม่วงเพื่อหลีกการถูกโจมตีอีก พระขันธกุมารเห็นเข้าก็ได้ใช้เวลนี้ตัดต้นมะม่วงนั้นขาดเป็นสองท่อน ท่อนหนึ่งกลายเป็นไก่ซึ่งต่อมาเป็นสัญลักษณ์บนธงรบของพระขันธกุมาร ส่วนอีกท่อนหนึ่งกลายเป็นนกยูง ซึ่งต่อมาเป็นวาหนะของพระขันธกุมาร
นอกจากนี้ยังมีการตีความเวลในเชิงสัญลักษณ์ว่าแทนปัญญาหรือความรู้ที่แหลมคมเหมือนปลายหอก ซึ่งทำลายความมืดมิดหรือความไม่รู้ได้
ฮาอะไป

| --- | --- |
แผนที่ฮาอะไป
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแปซิฟิก
พิกัด: 20°0′S 174°40′W﻿ / ﻿20.000°S 174.667°W﻿ / -20.000; -174.667
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะตองงา
เกาะทั้งหมด: 51
เกาะหลัก: 17
พื้นที่: 109.30 ตารางกิโลเมตร (42.20 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 1,046 ม. (3432 ฟุต)
จุดสูงสุด: Kao
การปกครอง
ตองงา
เมืองใหญ่สุด: ปาไง ลีฟูกา
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 5,419 คน (2021)
ความหนาแน่น: 60.53/กม.2 (156.77/ตารางไมล์)
กลุ่มชาติพันธุ์: ตองงา (ส่วนใหญ่), ยุโรป, จีน, ชาวเกาะแปซิฟิกอื่น ๆ
ที่ตั้งของอำเภอฮาอะไปในประเทศตองงา
ฮาอะไป (ตองงา: Ha'apai) เป็นเกาะและเขตในการปกครองของราชอาณาจักรตองงา อยู่ทางตอนกลางของประเทศ ซึ่งมีโตงาตาปูอยู่ตอนใต้และมีวาวาอูอยู่ทางเหนือ มีเกาะอยู่เพียง 17 เกาะทางตอนเหนือเท่านั้นที่มีประชากรอาศัยอยู่ และเกาะใหญ่ของเขตนี้ก็ตั้งอยู่ในเขตตะวันออก คือเกาะลิฟูกา เกาะฟัว ซึ่งมีประชากรรวมกัน 4249 คน ส่วนเกาะนูกูนาโมและเกาะฮาอาโน มีประชากรกว่า 728 คน ส่วน 2 เกาะทางตะวันตกที่สำคัญคือ เกาะโตฟัวและเกาะเกา
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1976  | 10,792 | —     |
| 1986  | 8,919 | −17.4% |
| 1996  | 8,138 | −8.8% |
| 2006  | 7,570 | −7.0% |
| 2011  | 6,616 | −12.6% |
| 2016  | 6,125 | −7.4% |
| 2021  | 5,419 | −11.5% |
ข้อมูล:
ดูเพิ่ม

ประเทศตองงา
รายชื่อเมืองในตองงา
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Ha'apai จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
19°45′S 174°22′W﻿ / ﻿19.750°S 174.367°W﻿ / -19.750; -174.367
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เอดเวิร์ด จี. โรบินสัน

| เอดเวิร์ด จี>  โรบินสัน |
| --- | --- |
รับบทเป็น Dathan ใน The Ten Commandments (1956)
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 12 ธันวาคม ค.ศ. 1893(1893-12-12) อีมานูเอล โกลเดนเบิร์ก
เสียชีวิต: 26 มกราคม ค.ศ. 1973(1973-01-26) (79 ปี) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: แกลดีส์ ลอยด์ (1927-1956)   เจน โรบินสัน (1958-1973)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1913—1973
เอดเวิร์ด โกล์เดนเบิร์ก โรบินสัน ซีเนียร์ (อังกฤษ: Edward Goldenberg Robinson, Sr.)  หรือชื่อเกิด อีมานูเอล โกลเดนเบิร์ก (อังกฤษ: Emanuel Goldenberg; ยิดดิช: עמנואל גאָלדנבערג)  เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เกิดในโรมาเนีย ถึงแม้เขาจะมีบทบาทการแสดงที่หลากหลาย แต่เขาก็เป็นที่รู้จักดีที่สุดกับบทบาทแก๊งอันธพาน กับผลงานการแสดงแจ้งเกิดในภาพยนตร์ Little Caesar
เมชาโด

| --- | --- |

มื้อ: จานหลัก
แหล่งกำเนิด: ฟิลิปปินส์
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: เนื้อวัว ซอสมะเขือเทศ ซอสถั่วเหลือง น้ำมะปี๊ด น้ำส้มสายชู กระเทียม มันฝรั่ง พริกไทยดำ
 ตำราอาหาร: เมชาโด   สื่อ: เมชาโด
เมชาโด (สเปนและตากาล็อก: mechado) เป็นอาหารฟิลิปปินส์ที่ปรุงด้วยเนื้อวัว (หรือบางสูตรใช้ลิ้นวัว) การเติมซอสถั่วเหลืองและน้ำมะปี๊ดลงไปในน้ำหมักนั้นทำให้อาหารชนิดนี้มีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างไปจากอาหารสเปน
ต้นกำเนิดและการปรุง

วิธีการปรุงเมชาโดแบบดั้งเดิมใช้เทคนิคการปรุงแบบสเปน โดยเจาะชิ้นหรือก้อนเนื้อวัวหนา ๆ ซึ่งไม่มีมัน แล้วยัดแถบมันหมูเข้าไปเพื่อให้เนื้อวัวนุ่มและไม่แห้งกระด้าง [คำว่าเมชาโด ("ยัดไส้") จึงแผลงมาจากคำว่า เมชา (mecha) ซึ่งในภาษาสเปนแปลว่า ไส้เทียน] จากนั้นนำเนื้อวัวที่ยัดมันหมูแล้วไปหมักกับน้ำส้มสายชู ซอสถั่วเหลือง น้ำมะปี๊ด กระเทียมสับหรือบด พริกไทยดำ ใบกระวาน ผัดเนื้อกับหัวหอมในน้ำมัน (หรือผัดกับมันหมู) ให้ด้านนอกพอสุกเป็นสีน้ำตาล แล้วนำไปเคี่ยวด้วยไฟอ่อน ๆ พร้อมกับซอสหมัก โดยเติมน้ำสต๊อกและมะเขือเทศบดลงไป จนกระทั่งเนื้อนุ่มและน้ำแกงงวดลงเป็นซอสข้น
เมื่อเวลาผ่านไป ชื่ออาหารชนิดนี้ก็ถูกนำไปใช้เรียกแกงตุ๋นที่ใช้เนื้อแล่บาง ๆ หรือเนื้อติดกระดูก โดยตัดขั้นตอนการยัดมันหมูออกไป เมชาโดในปัจจุบันจึงมีลักษณะใกล้เคียงกับสตูเนื้อวัวทั่วไปมากขึ้น
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม (ประเทศยูเครน)

| เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม (ประเทศยูเครน) |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องราชอิสริยาภรณ์สามชั้น
วันสถาปนา: พ.ศ. 2539
ประเทศ:  ประเทศยูเครน
สถานะ: ยังมีการมอบ
ผู้สถาปนา: แลออนิด กุชมา
ประธาน: วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: เครื่องอิสริยาภรณ์เจ้าชายยารอสเลาผู้รอบรู้
รองมา: เครื่องอิสริยาภรณ์บอดัน เคลเมสกึย
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม (ยูเครน: Орден «За заслуги») เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ลำดับที่สี่ของประเทศยูเครนรองจากเครื่องอิสริยาภรณ์เจ้าชายยารอสเลาผู้รอบรู้ มอบให้กับผู้ที่ส่งเสริมเศรษฐกิจ วัฒนธรรม การทหาร หรือเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชนและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อประเทศยูเครน ทั้งชาวยูเครนและชาวต่างชาติ ทั้งนี้ยังสามารถมอบย้อนหลังการเสียชีวิตได้ เครื่องอิสริยาภรณ์นี้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2539 โดยแลออนิด กุชมา มีทั้งสิ้น 3 ชั้น
ลำดับชั้นและลักษณะของเครื่องอิสริยาภรณ์

สำหรับสมาชิกที่เป็นฝ่ายทหาร จะมีรูปดาบไขว้ประดับบนแพรแถบ
| ชั้นที่ 1 | ชั้นที่ 1 | ชั้นที่ 2 | ชั้นที่ 2 | ชั้นที่ 3 | ชั้นที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| แพรแถบ | แพรแถบ | แพรแถบ | แพรแถบ |  |  |
สมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง

: สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์
: ฌอน เพนน์
: อันดรีย์ แชวแชนกอ
แหล่ข้อมูลอื่น

Laws of Ukraine «About the state awards of Ukraine» (Ukrainian)
Order “For merits”