stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความโปร่งใส (ฟิสิกส์)
ความหมายของความโปร่งใส > การที่ให้แสงผ่านได้

โดยทั่วไป "โปร่งใส" จะใช้กับแสง (แสงที่มองเห็นได้) และเนื่องจากแสงเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าชนิดหนึ่ง จึงมีการสรุปทางวิทยาศาสตร์ว่าเมื่อสารหนึ่ง ๆ มีลักษณะ "โปร่งใส" สำหรับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ย่านความถี่หนึ่ง ๆ จะไม่มีอันตรกิริยาเกิดขึ้นระหว่างสสารกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้านั้นเลย นั่นหมายความว่าไม่มีการดูดกลืน การกระเจิง หรือ การสะท้อน เกิดขึ้น ถ้าหากมีการดูดกลืนหรือกระเจิงเกิดขึ้น แสงที่ผ่านวัตถุนั้นจะมีค่ำลดลง นั่นคือมีความโปร่งใสน้อยลง
เมื่อสารดูดกลืนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า สารนั้นจะปรากฏเป็นสีขึ้นมาตามสีที่เสริมกันของความยาวคลื่นที่สารนั้นดูดซับไว้ ตัวอย่างเช่น คลอโรฟิลล์ดูดซับแสงที่มีความยาวคลื่น 680–700 นาโนเมตร ซึ่งตรงกับสีแดง จึงปรากฏเป็นสีคู่ตรงข้ามคือสีเขียว
ความหมายของความโปร่งใส > เมื่อพิจารณาคลื่นย่านความถี่ต่าง ๆ

เมื่อสสารทำให้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเกิดการกระเจิง สสารนั้นก็จะปรากฏเป็นสีขึ้นได้ การกระเจิงเกิดขึ้นเมื่อสสารมีโครงสร้างหน่วยพอ ๆ กับความยาวคลื่นของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ตัวอย่างเช่น น้ำไม่ดูดกลืนแสงที่มองเห็นได้ ดังนั้นในสภาวะปกติจึงดูโปร่งใส แต่เมื่อกลายเป็นอนุภาคขนาดเล็กจะเกิดการกระเจิงแสงขึ้นได้จึงกลายเป็นทึบแสง นี่คือสาเหตุที่หมอกและไอน้ำมีลักษณะเป็นสีขาว
ดังนั้นถ้าจะประเมินว่าวัสดุนั้นโปร่งใสหรือไม่ ต้องมีการระบุความยาวคลื่นของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเป้าหมาย กระจกที่เรียกว่ากระจกใสนั้นโดยทั่วไปหมายถึงว่าเกือบจะโปร่งใสต่อแสงที่มองเห็นได้ แต่อาจไม่สามารถส่องผ่านรังสีอัลตราไวโอเลตได้มากนัก ดังนั้นสำหรับสิ่งมีชีวิตที่สามารถรับรู้ถึงแสงอัลตราไวโอเลตได้แล้ว จึงไม่สามารถกล่าวได้ว่าโปร่งใส ในทางกลับกัน หากสิ่งมีชีวิตใดมีความไวต่อรังสีเอกซ์ มนุษย์จะถูกสังเกตว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่โปร่งแสง
ตัวอย่างสิ่งที่โปร่งใส

มีสิ่งมีชีวิตหลายประเภทที่ร่างกายโปร่งใส เช่น แมงกะพรุน ปลาบางชนิด เนื้อเยื่อภายในของกระบองเพชร สำหรับในร่างกายมนุษย์นั้น ถุงน้ำคร่ำ และ กระจกตา มีความโปร่งใส ส่วนเล็บนั้นโปร่งแสง
ตัวอย่างและเนื้อเยื่อของสิ่งมีชีวิตที่ตายแล้วได้รับการทำให้โปร่งใสด้วยสารเคมีเพื่อการสังเกต เช่น ตัวอย่างโครงกระดูกโปร่งใสที่ทำให้ตัวโครงกระดูกดูโดดเด่น สถาบันวิจัยบางแห่ง เช่น RIKEN กำลังพัฒนาน้ำยาทำโปร่งใสที่สามารถใช้สำหรับการวิจัยที่แม่นยำยิ่งขึ้น
วัสดุโปร่งใสต้องใช้เทคโนโลยีขั้นสูงในการผลิต รวมถึงพวกภาชนะแก้วและเครื่องประดับในยุคก่อนที่จะมีเทคโนโลยีการผลิตเป็นจำนวนมาก ทุกวันนี้ นอกจากแก้วทั่วไปแล้ว เรซินสังเคราะห์ใส เช่น ถุงพลาสติก สามารถผลิตจำนวนมากได้ในต้นทุนที่ต่ำ เป็นเรื่องยากที่จะผลิตวัสดุโปร่งใสขนาดใหญ่ที่มีทั้งความโปร่งใสสูงและความทนทานสูง แต่ด้วยการพัฒนาทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ทำให้วัสดุโปร่งใสต่าง ๆ ได้รับการพัฒนาและผลิตได้ง่ายขึ้น ปัจจุบัน วัสดุที่มีความโปร่งใสสูง เช่น อะคริลิกที่ใช้ในตู้ปลาและแก้วควอตซ์ที่ใช้ในใยแก้วนำแสง
การวัดความโปร่งใส

ความโปร่งใสเป็นสิ่งที่สามารถวัดได้ โดยอาจมีนิยามแตกต่างกันไป ปริมาณทางฟิสิกส์ที่ใช้ในการวัดความโปร่งใสได้แก่
ความส่งผ่าน
ความทึบแสง
สัมประสิทธิ์การดูดกลืน
ปลาเมือก เช่น ปลาไหล มีลักษณะโปร่งใส
ความหมายของคำว่า free ในภาษาอังกฤษ

การขายเบียร์เสรีในงาน Isummit 2008 แสดงให้เห็นว่า "free as in free speech, not free beer." (คำว่า free เป็นเสรีภาพในการพูด ไม่ใช่เบียร์ที่แจกฟรี): สูตรและฉลากของเบียร์เสรีนั้นได้รับการแจกจ่ายภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ (เป็น free ที่เหมือนกับเสรีภาพในการพูด) แต่ไม่แจกฟรี (ไม่ใช่ free ที่เหมือนกับเบียร์ที่แจกฟรี) เนื่องจากเบียร์คิดราคา 500 เยน
คำว่า free ในภาษาอังกฤษ มักมีความหมายว่า: "ไม่มีค่าใช้จ่าย" (มักเรียกว่า gratis แปลว่า ฟรี ) หรือ "ไม่มีข้อจำกัด" (มักเรียกว่า libre แปลว่า เสรี ) ความคลุมเครือของคำว่า free นี้อาจทำให้เกิดปัญหา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการใช้ข้อมูล เช่น ลิขสิทธิ์ และ สิทธิบัตร
คำว่า gratis และ libre อาจใช้ในการจัดหมวดหมู่ทรัพย์สินทางปัญญา เช่น โปรแกรมคอมพิวเตอร์ ตามสัญญาอนุญาตและข้อจำกัดทางกฎหมายที่ครอบคลุมพวกมัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชุมชนซอฟต์แวร์เสรีและต้นทางเปิด และการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมเสรีในวงกว้าง ตัวอย่าง เช่น ฟรีแวร์ สามารถเรียกว่า ซอฟต์แวร์ แบบ gratis (แปลว่า ฟรี ) ส่วน ซอฟต์แวร์เสรี สามารถเรียกว่า ซอฟต์แวร์ แบบ libre (แปลว่า เสรี )
ริชาร์ด สตอลล์แมน สนับสนุนการใช้คำว่า free เพื่อหมายถึง เสรี โดยใช้สโลแกน: "Think free as in free speech, not free beer." (คิดถึงคำว่า free ว่าเป็นเสรีภาพในการพูด ไม่ใช่เบียร์ที่แจกฟรี)
ดูเพิ่ม

เบียร์เสรี
เนื้อหาเสรี
สัญญาอนุญาตต้นทางเปิด
แหล่งข้อมูลอื่น

นิยามแบบพจนานุกรมของ libre ที่วิกิพจนานุกรม
นิยามแบบพจนานุกรมของ gratis ที่วิกิพจนานุกรม
นิยามแบบพจนานุกรมของ free of charge ที่วิกิพจนานุกรม
นิยามแบบพจนานุกรมของ free ที่วิกิพจนานุกรม
| ด ค กรูปแบบของการแจกจ่ายซอฟต์แวร์ |
| --- | --- |
สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์:  เบียร์แวร์  ซอฟต์แวร์ที่เผยแพร่ซ้ำได้อย่างเสรี  ซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์ส ซอฟต์แวร์เสรี ความหมายของคำว่า free ในภาษาอังกฤษ  ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส นิยามโอเพนซอร์ส  โอเพนซอร์ส  รหัสต้นทาง  ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์ 
การเรียกเก็บค่าใช้จ่าย:  ซอฟต์แวร์โฆษณา  เชิงพาณิชย์  ฟรีเมียม  ฟรีแวร์  จ่ายตามความสมัครใจ Careware  Donationware  Postcardware  แชร์แวร์ Nagware 
ช่องทางการแจกจ่าย:  Retail software  ซอฟต์แวร์บริการ 
ฉ้อฉลและ/หรือหลอกลวง:  มัลแวร์ อินโฟสตีลเลอร์  เรียกค่าไถ่  สปายแวร์  ม้าโทรจัน  หนอน  ซอฟต์แวร์เน้นปริมาณ  ซอฟต์แวร์ที่อาจจะไม่พึงปรารถนา
คลองในไก่

คลองในไก่หรือคลองมะขามเรียงอยู่บริเวณด้านขวาบนเกาะเมือง ขนานไปกับแม่น้ำป่าสักทางทิศตะวันออก
คลองในไก่, คลองนายก่าย หรือ คลองมะขามเรียง เป็นแนวคลองขุดโบราณบนเกาะเมืองในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เชื่อมคลองมหาไชยทางทิศเหนือกับแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศใต้ ถือเป็นเส้นทางหลักในการคมนาคมระหว่างเกาะเมืองไปสู่นอกเกาะเมือง และเป็นคลองที่มีขนาดยาวที่สุดในเกาะเมือง
ศัพทมูลวิทยา

คลองได้ชื่อว่า "นายก่าย" คำว่า นายก่าย หรือในไก่  ก็ว่าตั้งตามชื่อชาวจีนคนหนึ่งที่เป็นหัวหน้าขุดคลอง ภายหลังเรียกเพี้ยนเป็น "ในไก่"
ส่วนชื่อ "คลองมะขามเรียง" ที่เป็นชื่อนิยมนั้น เกิดขึ้นจากการพัฒนาคลองในไก่ในสมัยจอมพล แปลก พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี ที่มีการตัดถนนเลียบคลอง และปลูกต้นมะขามเรียงรายด้วยจึงได้ชื่อนี้มา
ประวัติ

ช่วงต้นอาณาจักรอยุธยา ได้มีชาวจีนเข้ามาตั้งชุมชนนอกเกาะเมือง ได้แก่บริเวณแหลมบางกะจะ คลองสวนพลู และปากน้ำแม่เบี้ย จนประชาคมเริ่มขยายตัวขึ้น ผู้คนจึงหลั่งไหลข้ามมาตั้งถิ่นฐานบนเกาะเมืองบริเวณหลังป้อมเพชร กลายเป็นชุมชนชาวจีนขนาดใหญ่ ดังสังเกตได้จากโบราณสถาน วัดร้าง สุสาน และโบราณวัตถุจำนวนมากเรียงรายตามฝั่งคลอง ในช่วงเวลานี้ได้มีการก่อตั้งกรมท่าซ้าย มีขุนนางตำแหน่งออกญาโชฎึกราชเศรษฐี เป็นผู้ปกครองชาวเอเชียจากบูรพาทิศ อันได้แก่ จีน ญี่ปุ่น รีวกีว ญวน และฟอร์โมซา โดยอยู่ภายใต้การปกครองของออกญาศรีธรรมราช เสนาบดีพระคลังสินค้า ด้วยเหตุนี้จึงมีการขุดคลองในไก่ขึ้น เพื่อเป็นเส้นทางสัญจรระหว่างชุมชนชาวจีนกับชุมชนอื่น ๆ ในเกาะเมือง ชาวจีนที่อาศัยแถบคลองในไก่นี้ส่วนใหญ่เป็นฮกเกี้ยนซึ่งเป็นกลุ่มชนชั้นผู้ดี และชาวจีนกลุ่มดังกล่าวนี้ก็มีส่วนร่วมกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีในการต่อสู้ศึกและฟื้นฟูอาณาจักรในเวลาต่อมาด้วยมองว่าตนเป็นส่วนหนึ่งของกรุงศรีอยุธยา
ในอดีตย่านในไก่ถือเป็นย่านการค้าขนาดใหญ่ที่สำคัญของชาวจีนในอยุธยา มีทั้งตลาดใหญ่และตลาดน้อยตั้งอยู่ริมสองฝั่งคลองในไก่ ถือเป็นชุมชนจีนประจำเมือง (China Town) ของอยุธยา แต่ปัจจุบันตลาดทั้งสองแห่งนั้นไม่มีแล้ว และยังมีความสำคัญอีกอย่างด้วยเป็นที่ตั้งของเคหสถานเดิมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ที่ในหนังสืออภินิหารบรรพบุรุษและพระราชหัตถเลขาของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงระบุไว้เพียงว่าอยู่บริเวณวัดสุวรรณดารารามไปจนถึงป้อมเพชรและคลองในไก่ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกก็ทรงสืบเชื้อสายฮกเกี้ยนจากชุมชนวัดสุวรรณดารารามฝั่งตะวันออกของคลองในไก่นี้
คลองในไก่ได้รับการพัฒนาในช่วงรัฐบาลจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ที่มีการตัดถนนเลียบคลองและปลูกต้นมะขามเรียงราย และเรียกถนนสายนี้ว่า "ถนนคลองมะขามเรียง" และถูกไปเรียกเป็นชื่อคลองด้วยว่า "คลองมะขามเรียง" ปัจจุบันคลองในไก่และคลองฉะไกรใหญ่ถือเป็นสองคลองบนเกาะเมืองที่สามารถรอดพ้นการบุกรุกหรือถมที่จากราษฎรไปได้
ลักษณะ

คลองมีลักษณะตรงทอดยาวในแนวเหนือใต้เช่นเดียวกับคลองอื่น ๆ ทิศเหนือทะลุคลองมหาไชยที่สามารถต่อไปถึงแม่น้ำลพบุรีหรือแม่น้ำป่าสักได้ ส่วนทิศใต้ทะลุแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณป้อมเพชร ถือเป็นคลองขุดที่มีขนาดยาวที่สุดในเกาะเมือง ทิศตะวันตกมีคลองบางเอียนแยกออกไป และมีคลองอีกสายหนึ่งเชื่อมคลองในไก่กับคลองประตูจีน
คลาสส์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)

| คลาสส์ |
| --- | --- |
ประเภท:   บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์  ชีวิต 
สร้างโดย: แพทริก เนสส์
เขียนโดย: แพทริก เนสส์
แสดงนำ:   เกรก อัสติน  เฟดี้ เอลซาเยด  โซฟี ฮอปกินส์  วิเวียน โอปราห์  แคเธอรีน เคลลี่ 
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Up All Night" โดย อเล็กซ์ แคลร์
ผู้ประพันธ์เพลง: แบลร์ โมวัต
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหราชอาณาจักร
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนซีรีส์: 1
จำนวนตอน: 3 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: แพทริก เนสส์ สตีเว่น มอฟแฟต ไบรอัน มินชิน
ความยาวตอน: 43–50 นาที
บริษัทผู้ผลิต: บีบีซี เวลส์ บีบีซี เวิร์ลไวด์
ออกอากาศ
เครือข่าย: บีบีซี ทรี
ออกอากาศ: 22 ตุลาคม ค.ศ. 2016 (2016-10-22) – ค.ศ. ปัจจุบัน (ปัจจุบัน)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ดอกเตอร์ฮู
คลาสส์ เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์แนวบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์และชีวิตจากเกาะอังกฤษและเป็นรายการแตกแขนงของ ดอกเตอร์ฮู ถูกสร้างและเขียนบทโดย แพทริก เนสส์, ผู้ที่ควบคู่การผลิต ดอกเตอร์ฮู โชว์รันเนอร์และนักเขียนนำ สตีเว่น มอฟแฟต, และไบรอัน มินชิน, ผู้ที่มีบทบาทเป็นโปรดิวเซอร์ใน ดอกเตอร์ฮู และภาคแยกเรื่องก่อนอย่าง, ทอร์ชวู้ด กับ ซาร่าห์ เจน แอดเวนเจอร์ส ชุดแรกมีทั้งหมดแปดตอนจะถูกนำไปฉายใน บีบีซี ทรี วันที่ 22 ตุลาคม 2016 ภายในชุดภาพยนตร์จะมุ่งเน้นเกี่ยวกับตัวนักเรียนทั้งหกคนและบุคลากรใน โคลฮิลอคาเดมี่ จัดการกับภัยคุกคามของมนุษย์ต่างดาว
การเปิดตัวครั้งแรกของชุดภาพยนตร์ได้ผลรับทางบวกจากเหล่านักวิจารณ์รวมถึงนักเขียนจาก เดอะการ์เดียน, สื่อสิ่งพิมพ์เดนนิช, เวลส์ออนไลน์, และ บริสเบนไทม์ เวลส์ออนไลน์ ได้ให้คะแนนห้าดาวเต็มห้าดาว — และ บริสเบนไทม์ ให้สามดาวครึ่งเต็มสี่ดาว
คำนำ

ชุดภาพยนตร์ได้ถูกจัดฉากขึ้นใน โคลฮิลอคาเดมี่, โรงเรียนที่ถูกสมมุติขึ้นมาประกอบในเรื่อง ดอกเตอร์ฮู ตั้งแต่ช่วง ชุดภาพยนตร์ต้นตำรับปี 1963, จะมุ่งเน้นไปที่ตัวเด็กนักเรียนทั้งหกและเหล่าบุคลากร, รวมถึง มิสเตอร์อาร์มิเทจ (ไนเจล เบตต์), ตัวประกอบจาก ปีที่ 8 ของ ดอกเตอร์ฮู.
ตัวละครหลักทั้งหกคน ของโคลฮิลอคาเดมี่ล้วนมีความลับของตัวเองและจุดประสงค์ พวกเขาต้องจัดการกับความเหน็ดเหนื่อยทุกวัน, รวมถึงเพื่อน, ครอบครัว, ภาระที่โรงเรียน, เซ็กส์, และความเศร้าโศก, แต่ก็มีความน่าสะพรึงกลัวที่ข้ามเวลามาหาพวกเขา เดอะ ดอกเตอร์และจักรกลข้ามเวลาของเขาได้สร้างกำแพงบางๆ ระหว่างกาลเวลาและอวกาศ, และปีศาจร้ายเหนือจินตนาการกำลังวางแผนที่จะทำลายกำแพงนั้นและสร้างความหายนะบนแผ่นดินโลก
การจัดทำ > พัฒนาการ

ชุดภาพยนตร์ได้ถูกประกาศขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ.2015 สตีเว่น มอฟแฟต ผู้อำนวยการผลิขชุดภาพยนตร์ ได้เผยขึ้นในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ.2016 ว่าโรงเรียนโคลฮิลจะไม่ใช่แค่โรงเรียนอีกต่อไปแต่จะเป็นอคาเดมี่แทน เอ็ด บาซัลเกตต์ เป็นผู้กำกับคำแรกที่ป่าวประกาศการจัดทำชุดภาพยนตร์ ฟิลลิปป้า แลงเดล จะกำกับทั้งหมดสองตอน เวน ยิป ก็ได้มีส่วนร่วมในการกำกับตอนทั้งหลายให้กับชุดภาพยนตร์เช่นกัน รวมถึงจูเลี่ยน โฮลมส์จะกำกับตอนจบ
การจัดทำ > การคัดเลือกนักแสดง

ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ.2016 ก็ได้มีการเปิดตัวชื่อของเหล่านักแสดงนำ เกรก อัสติน,เฟดี้ เอลซาเยด, โซฟี ฮอปกินส์ และ วิเวียน โอปราห์ได้เป็นสี่ในหกนักแสดงนำ, อัสตินได้เล่นเป็นตัวละครที่มีชื่อว่าชาร์ลีในขณะที่ แคเธอรีน เคลลี่ แสดงเป็นมิสควิล
, อาจารย์ของโรงเรียนโคลฮิลอคาเดมี่ ไนเจล เบตต์ ได้กลับมารับบทเป็นมิสเตอร์อาร์มิเทจจากตอน "Into the Dalek", "The Caretaker" และ "Dark Water" จาก ปีที่แปด ของ ดอกเตอร์ฮู พอล มาร์ค เดวิส ก็ได้กลับมารับบทเช่นกัน และแอนนา ชาฟเฟอร์ได้แสดงเป็นตัวละครที่มีชื่อว่าราเชลในเรื่อง
แพทริก เนสส์เผยในทวิตเตอร์ว่าหนึ่งในตัวละครนำชายจะมีชายหนุ่มเป็นแฟน ปีเตอร์ คาพัลดี้ ผู้ที่ได้รับบทบาทเป็น ดอกเตอร์คนที่สิบสองก็ได้ปรากฏตัวตั้งแต่ต้นเรื่องของชุดภาพยนตร์
การจัดทำ > การถ่ายทำ

คลาสส์ ได้เริ่มการถ่ายทำเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ.2016 เวน ยิปได้รายงานต่อบล็อกของเขาว่าได้ถ่ายทำเสร็จภายในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ.2016 Filming wrapped on 2 September 2016.
จอมเวทแห่งรุ่งอรุณ

| --- | --- |
จอมเวทแห่งรุ่งอรุณ

魔法使い黎明期 (Mahōtsukai Reimeiki)
ชื่อภาษาอังกฤษ: The Dawn of the Witch
แนว: จินตนิมิต
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: คาเกรุ โคบาชิริ
วาดภาพโดย: โยชิโนริ ชิซูมะ  (ตัวละคร) ทากาชิ อิวาซากิ  (ภาพ)
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
ในเครือ: Kodansha Ranobe Bunko
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 31 สิงหาคม พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 6
มังงะ
เขียนโดย: คาเกรุ โคบาชิริ
วาดภาพโดย: Tatsuwo
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
นิตยสาร: โชเน็งซีเรียสรายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็๋ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 5
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ซาโตชิ คูวาบาระ
เขียนบทโดย: ซาโตชิ คูวาบาระ
ดนตรีโดย: ทัตสึฮิโกะ ไซกิ
สตูดิโอ: เทซูกะโปรดักชัน
ถือสิทธิ์โดย: มิวส์คอมมิวนิเคชัน
เครือข่าย: TBS, BS11
ฉาย:  8 เมษายน พ.ศ. 2565  –  1 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
ตอน: 12
จอมเวทแห่งรุ่งอรุณ (ญี่ปุ่น: 魔法使い黎明期; โรมาจิ: Mahōtsukai Reimeiki) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นแนวจินนิมิต เขียนโดยคาเกรุ โคบายาชิ และวาดภาพประกอบโดยทากาชิ อิวาซากิ โดยออกแบบตัวละครบางส่วนโดยโยชิโนริ ชิซูมะ เป็นภาคต่อของปฐมมนตรา ตำราพลิกโลก สำนักพิมพ์โคดันชะตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือ Kodansha Ranobe Bunko ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 ถึงเล่มที่ 5 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดย Tatsuwo ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซีเรียสรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์โคดันชะ และรวบรวมเป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 4 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเท็ตซึกะโปรดักชัน ออกอากาศตี้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2565
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
จอมเวทแห่งรุ่งอรุณ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กเทซูกะโปรดักชัน |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Marvelous Melmo (1971–1972)  เจ้าหนูปรมาณู (1980–1981)  แดร็กคิวล่าต๊อง (1982)  Blue Blink (1989–1990)  The New Adventures of Kimba The White Lion (1989–1990)  สามตาปาฏิหาริย์ (1990–1991)  Dear Brother (1991–1992)  In the Beginning: The Bible Stories (1997)  เจ้าหนูปรมาณู (2003–2004)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง (2004)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ (2004–2006)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ 21 (2006)  ภูตผีปีศาจ (2007–2008)  Genji Monogatari Sennenki (2009)  เพลงรัก รักแรก จูบแรก (2012)  Samurai Warriors (2015)  ยังแบล็กแจ็ก (2015)  โคตรเกรียน เซียนขนม 2 (2018)  ดาบล่าพญามาร โดโรโระ (2019)  เจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า (2019)  ระหว่างอาดาจิกับชิมามุระ (2020)  จอมมารต่างโลกกับบริวารสาวนักอัญเชิญ Ω (2021)  จะคนไหนก็แฟนสาว (2021)  Muteking the Dancing Hero (2021)  จอมเวทแห่งรุ่งอรุณ (2022)  นางร้ายสุดซึน ลีเซล็อตเต กับขบวนการพลิกลิขิตสู่ชีวิตแฮปปี้เอนด์ (2023)  มายโฮมฮีโร่ (2023)  คาเฟ่นี้มีนางฟ้ามาเสิร์ฟ (2023)  อันเดอร์นินจา (2023)  โหดไม่ถามชื่อ (2024)  ภรรยาหน้าตายหัวใจอุ่นรัก (2024)  Astro Boy Reboot (TBA) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  The Green Cat (1983)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง: Yamato/Space Chapter (1987)  หุ่นอภินิหาร (1993)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ (1993–2011)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: The Boy Who Came from the Sky (2000)  Ravex in Tezuka World (2009)  เจ้าชายลูกสักหลาด: Best Games!! (2018–ปัจจุบัน) 
ภาพยนตร์:  Phoenix 2772 (1980)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง: Karma Chapter (1986)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: The Movie (1996)  Jungle Emperor Leo (1997)  เจ้าหนูปรมาณู: Mighty Atom - Visitor of 100,000 Light Years, IGZA (2005)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: Futari no Kuroi Isha (2005)  สิงห์น้อยเจ้าป่า – Yūki ga Mirai wo Kaeru (2009)  บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก (2011)  The Life of Budori Gusuko (2012)  บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก 2: Tezuka Osamu no Buddha ~Owarinaki Tabi~ (2014)  Tezuka's Barbara (2019)  My Tyrano: Together, Forever (2021) 
วิดีโอเกม:  Astro Boy: Omega Factor (2003)  Astro Boy (2004)  Blood Will Tell (2004)  Astro Boy: The Video Game (2009) 
 หมวดหมู่
คอลลาเจน

คอลลาเจนเกลียวสาม
คอลลาเจน เป็นโปรตีนโครงสร้างหลักในเนื้อเยื่อเกี่ยวพันหลายชนิดในสัตว์ คอลลาเจนเป็นองค์ประกอบหลักของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน ฉะนั้นจึงเป็นโปรตีนที่พบมากที่สุดในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมด้วย โดยคิดเป็น 25% ถึง 35% ของปริมาณโปรตีนทั้งร่างกาย ส่วนใหญ่พบคอลลาเจนในรูปเส้นใยฝอยยืดในเนื้อเยื่อเส้นใย (fibrous tissue) เช่น เอ็นกล้ามเนื้อ (tendon) เอ็น (ligament) และผิวหนัง ทั้งพบมากในกระจกตา กระดูกอ่อน กระดูก หลอดเลือด ทางเดินอาหารและหมอนกระดูกสันหลัง เซลล์สร้างเส้นใย (fibroblast) เป็นเซลล์ที่สร้างคอลลาเจนมากที่สุด
ในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ คอลลาเจนเป็นองค์ประกอบหลักของเยื่อหุ้มใยกล้ามเนื้อ (endomysium) คอลลาเจนประกอบเป็น 1% ถึง 2% ของเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ และเป็น 6% ของน้ำหนักกล้ามเนื้อมีเอ็นที่แข็งแรง เจลาติน ซึ่งใช้ในอาหารและอุตสาหกรรม เป็นคอลลาเจนที่ผ่านกระบวนการสลายด้วยน้ำ (hydrolysis) แบบย้อนกลับไม่ได้
ลักษณะ

คอลลาเจนคือโปรตีนชนิดหนึ่งที่เป็นสายยาว ซึ่งทำหน้าที่แตกต่างจากสารโปรตีนโดยทั่ว ๆ ไปเช่นแดียวกับเอนไซม์ เส้นใยคอลลาเจนมีลักษณะเป็นสายเกลียวที่มีหน่วยโมเลกุลเกี่ยวพันกันมากมาย โดยปกติทั่วไปผิวหนังมีคอลลาเจนเป็นโครงสร้างอยู่มาก จึงมีแรงสปริงและยืดหยุ่นดีตามไปด้วย คอลลาเจนนั้นไม่ได้มีอยู่ที่ผิวหนังส่วนนอกเท่านั้น อวัยวะภายในร่างกาย ก็มีคอลลาเจนเป็นส่วนประกอบอยู่มาก ได้แก่ ผังผืด (Fascia), กระดูกอ่อน, เอ็น, เอ็นกล้ามเนื้อและกระดูก คอลลาเจนที่เป็นส่วนประกอบหลักของชั้นผิวมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า เคราติน
เคราตินมีหน้าที่สร้างความแข็งแรงและความยืดหยุ่น เมื่อสารเคราตินในชั้นผิวลดลง จึงเกิดริ้วรอย (wringkle) บนชั้นผิว, นอกจากนี้ เคราตินมีหน้าที่สร้างความยืดหยุ่นให้ผนังหลอดเลือด มีส่วนช่วยในการสร้างเนื้อเยื่อใหม่ รวมทั้งยังเป็นส่วนประกอบของเยื่อกระจกตาและเลนส์ตาด้วย
การใช้ทางอุตสาหกรรม

เมื่อคอลลาเจนผ่านการสลายด้วยน้ำ คอลลาเจนจะแตกตัวออกเป็นสารเชิงซ้อนของคอลลาเจนเปปไทด์แบบ Polyproline II (PPII) หรือเจลาติน นอกจากการใช้เป็นอาหารแล้ว คอลลาเจนยังใช้เป็นส่วนประกอบของยา เครื่องสำอาง และฟีล์มถ่ายภาพเมื่อพิจารณาในแง่ของอุตสาหกรรมอาหารแล้ว สารคอลลาเจนไม่ได้ประกอบด้วยกรดอะมิโนที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย แต่มีการประชาสัมพันธ์เชิงการค้าว่าผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมคอลลาเจนต่างแสดงคุณสมบัติของสินค้าว่าสามารถยับยั้งการเกิดริ้วรอยและมีผลดีต่อสุขภาพ ซึ่งยังไม่มีผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ออกมาสนับสนุนการโฆษณาในลักษณะนี้ คอลลาเจนเปปไทด์แบ่งออกเป็น คอลลาเจนไตรเปปไทด์ และ คอลลาเจนไดเปปไทด์ เป็นการเรียงตัวกันของกรดอะมิโน 3 ตัวและ 2 ตัว ตามลำดับ
คำว่า Collagen (คอลลาเจน) มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกจากคำว่า “Kolla” ที่แปลว่า กาว โดยเมื่อก่อนได้มีการทำกาวโดยการนำหนังและเอ็นม้ามาเคี่ยวจนกลายเป็นกาว ตามหลักฐานที่พบมีการใช้งานกาวลักษณะนี้มากว่า 8000 ปีแล้ว โดยใช้เป็นส่วนประกอบในการผลิตเชือกและตะกร้าสานเพื่อให้มีความแข็งแรง และมีการใช้งานภายในครัวเรือนทั่วไป กาวชนิดนี้เมื่อแห้งแล้วสามารถทำให้อ่อนนิ่มได้อีกโดยการให้ความร้อน เพราะกาวจากสิ่งมีชีวิตเป็นเทอร์โมพลาสติก ชนิดหนึ่งจึงมีการใช้งานได้หลากหลายโดยเฉพาะการผลิกเครื่องดนตรีเช่น ไวโอลีน กีตาร์ แม้กระทั่งเมื่อมนุษย์สามารถผลิตพลาสติกสังเคราะห์ได้แล้ว แต่ก็ยังมีการใช้งานกาวเจลาตินอยู่ทั่วไป
การใช้ทางการแพทย์ > ศัลยกรรมเสริมสวย

มีการใช้คอลลาเจนในศัลยกรรมเสริมสวยอย่างแพร่หลาย โดยเป็นการช่วยฟื้นฟูผู้ป่วยแผลไหม้เพื่อสร้างกระดูกใหม่ ทั้งยังใช้ในจุดประสงค์ทางทันตกรรม ออร์โทพีดิกส์และศัลยกรรมอื่นอีกมาก พบใช้ทั้งคอลลาเจนมนุษย์และวัวเป็นสารเติมเข้าผิวหนังเพื่อรักษารอยย่นและการเปลี่ยนตามวัยของผิวหนังได้
จันทร์กระจ่างฟ้า

| จันทร์กระจ่างฟ้า |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Apocynaceae
สกุล:: Pentalinon
สปีชีส์:: P. luteum
ชื่อทวินาม
Pentalinon luteum (L.) B. F. Hansen & Wunderlin

จันทร์กระจ่างฟ้า (วิสัย:C; ชื่อสามัญ:Hammock viperstail; Wild allamanda; ชื่อวิทยาศาสตร์: Pentalinon luteum ; วงศ์: Apocynaceae) เป็นไม้เถาเลื้อย เนื้อแข็ง มีสีน้ำตาล กิ่งอ่อนสีเขียว และมีสีแดงเรื่อ มีดอกสีเหลืองสด ขยายพันธุ์ด้วยการการปักชำ และตอนกิ่ง นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ
ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศจีน

แพนด้ายักษ์ เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นของประเทศจีน ซึ่งเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์และได้รับการป้องกัน
ลิงจมูกเชิด สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นอีกสายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์
ภูมิประเทศที่มีขนาดใหญ่และหลากหลายของประเทศจีน เป็นบ้านที่มีความหลากหลายและความอุดมสมบูรณ์ของสัตว์ป่าอย่างลึกซึ้ง ในฐานะที่เป็นหนึ่งใน 17 ประเทศที่มีความหลากหลายทางชีวภาพอุดมสมบูรณ์มากที่สุดในโลก จากประมาณการ ประเทศจีนมีสัตว์มีกระดูกสันหลัง 7,516 สายพันธุ์ ซึ่งประกอบด้วย ปลา 4,936 สายพันธุ์, นก 1,269 สายพันธุ์, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม 562 สายพันธุ์, สัตว์เลื้อยคลาน 403 สายพันธุ์ และสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ 346 สายพันธุ์ ในแง่ของจำนวนของสายพันธุ์ ประเทศจีนมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมมากเป็นอันดับสามของโลก, มีนกมากเป็นอันดับแปด, สัตว์เลื้อยคลานมากเป็นอันดับเจ็ด และสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำมากเป็นอันดับเจ็ด โดยในแต่ละประเภท ประเทศจีนนับว่ามีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดของประเทศนอกเขตร้อน
ประเทศจีนมีสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นอยู่หลายสายพันธุ์ ทั้งยังเป็นประเทศที่มีแพนด้ายักษ์ ซึ่งเป็นสัตว์ป่าที่มีชื่อเสียงมากที่สุด รวมถึงหนึ่งในหกของสายพันธุ์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม และสองในสามของสายพันธุ์สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ต่างก็เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นของประเทศจีน
ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศจีนที่อาศัยอยู่ร่วมกัน กับการแบกรับความกดดันจากจำนวนประชากรมนุษย์ที่มีมากที่สุดในโลก มีสัตว์อย่างน้อย 840 สายพันธุ์ที่ถูกคุกคาม, เสี่ยงอันตรายต่อการสูญพันธุ์ในประเทศจีน โดยมีสาเหตุหลักมาจากกิจกรรมของมนุษย์ เช่น การทำลายสิ่งแวดล้อม, มลพิษ และการแย่งอาหาร, การใช้ขนสัตว์ และส่วนผสมสำหรับการแพทย์แผนจีน สัตว์ป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย และในขณะที่ปี ค.ศ. 2005 ประเทศนี้มีพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติถึงกว่า 2,349 แห่ง โดยครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 149.95 ล้านเฮกตาร์ (578,960 ตารางไมล์) ซึ่งคิดเป็นประมาณ 15 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ประเทศจีนทั้งหมดที่มีอยู่
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "Biodiversity Theme Report". Environment.gov.au. 10 December 2009. สืบค้นเมื่อ 27 April 2010.
↑  "Number of vertebrate species in China in 2012, by type" Accessed 2014-06-24
1 2  IUCN Initiatives – Mammals – Analysis of Data – Geographic Patterns 2012. IUCN. Retrieved 24 April 2013. Data does not include species in Taiwan.
↑  Countries with the most bird species. Mongabay.com. 2004 data. Retrieved 24 April 2013.
↑  Countries with the most reptile species. Mongabay.com. 2004 data. Retrieved 24 April 2013.
1 2  IUCN Initiatives – Amphibians – Analysis of Data – Geographic Patterns 2012. IUCN. Retrieved 24 April 2013. Data does not include species in Taiwan.
↑  Top 20 countries with most endangered species IUCN Red List. 5 March 2010. Retrieved 24 April 2013.
↑  "Nature Reserves". China.org.cn. สืบค้นเมื่อ 2 December 2013.
บรรณานุกรม

Smith, Andrew T., บ.ก. (2010). A Guide to the Mammals of China. Yan Xie, Robert S. Hoffmann, Darrin Lunde, John MacKinnon, Don E. Wilson, W. Chris Wozencraft. Princeton University Press. pp. 332–333. ISBN 9781400834112.
แหล่งข้อมูลอื่น

China Wildlife Conservation Association เก็บถาวร 2015-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฅนมหากาฬถอนรากทรชน

| ฅนมหากาฬถอนรากทรชน |
| --- | --- |
Theatrical release poster
กำกับ: จอห์น มัวร์
เขียนบท: Screenplay: โบ ธอร์น Characters: Sam Lake
อำนวยการสร้าง: จอห์น มัวร์ Scott Faye Julie Yorn
นักแสดงนำ: Mark Wahlberg Mila Kunis Beau Bridges Chris "Ludacris" Bridges
กำกับภาพ: Jonathan Sela
ตัดต่อ: Dan Zimmerman
ดนตรีประกอบ: มาร์โก้ เบลทรามี่ Buck J. Sanders Metsuo (uncredited)
ผู้จัดจำหน่าย: 20th Century Fox
วันฉาย: ออสเตรเลีย:  16 ตุลาคม, ค.ศ. 2008 อเมริกาเหนือ:  17 ตุลาคม, ค.ศ. 2008 สหราชอาณาจักร:  14 พฤศจิกายน, ค.ศ. 2008
ความยาว: 100 นาที.
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $35,000,000
ทำเงิน: $107,366,393
นักแสดง

มาร์ค วอห์ลเบิร์ก เป็น แม็กซ์ เพย์น
คริส ลูดาคริส บริดเจส  เป็น จิม บราวูร่า
โอลก้า คูรีเลนโก้  เป็น นาตาชา
มิล่า คูนิส เป็น โมนา แซ็ก
โบ บริดเจส  เป็น บีบี เฮนสลี่ย์
อเมารี โนแลสโก เป็น แจ๊ค ลูพิโน่
คริส โอดอนเนลล์  เป็น เจสัน คอลวิน
ดูเพิ่ม

ข้อมูลภาพยนตรืเรื่อง แม็กซื เพยน์ ในเว็บไซต์หนังดี
เว็บไซต์ทางการ
Max Payne ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สยามโซน
กเษเมนทระ

กเษเมนทระ (กฺเษเมนฺทฺร, IAST: Kṣemendra; ป. ค.ศ. 990 –  1070) เป็นผู้รอบรู้, กวี, นักเขียนเชิงเสียดสี, นักปรัชญา, นักประวัติศาสตร์, ผู้นิพนธ์บทละคร, นักแปล และ นักวิจารณ์ศิลปะ ที่มีช่วงชีวิตอยู่ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในกัศมีร์ โดยมีผลงานเป็นภาษาสันสกฤต
ชีวประวัติ

กเษเมนทระเกิดมาในครอบครัวเก่าแก่ที่มีความมั่งคั่งและเป็นครอบครัวที่มีอารยะ บิดานามว่า ประกาเศนทระ (Prakashendra) ผู้สืบทอดจากนเรนทระ (Narendra) ขุนนางในราชสำนักของชยปีฑะ (Jayapida) แห่งจักรวรรดิการโกฏ กเษเมนทระได้รับการศึกษาและศึกษาวรรณกรรมที่หลากหลายแขนง เขาได้เรียนวิชาวรรณกรรมจาก "อาจารย์ระดับแนวหน้าที่สุดในสมัยนั้น นักปรัชญาและผู้ชำนาญด้านวรรณกรรมชาวไศวะ อภินวคุปตะ" กเษเมนทระเติบโตมาในฐานะชาวไศวะ และต่อมาได้เปลี่ยนไปนับถือลัทธิไวษณวะ เขาได้ร่ำเรียนและมีผลงานประพันธ์ทั้งเชิงลัทธิไวษณวะ และ ศาสนาพุทธ บุตรของเขา โสเมนทระ (Somendra) บรรยายถึงบิดาของเขาไว้ในบทนำของ อวทานกลฺปลตา (अवदानकल्पलता) และชิ้นงานอื่น ๆ กเษเมนทระกล่าวถึงตนเองในผลงานของตนด้วยชื่อ วยาสทาส (IAST: Vyāsadāsa; ทาสของฤาษีวยาสะ) ชื่อนี้ได้มาหรือเริ่มนำมาใช้หลังประพันธ์ชิ้นงาน ภารตมัญชรี (Bhāratamañjari) เสร็จ
กเษเมนทระเป็นที่ต้องการในฐานะผู้ประพันธ์บทย่อ (abridger) สำหรับงานเขียนชิ้นยาว เขามีผลงานประพันธ์ย้อนกลับไปถึงปี 1037 เป็นอย่างน้อย (ผลงานชิ้นที่เก่าแก่ที่สุดของเขาที่ได้รับการระบุอายุคือ พฤหัตกถามัญชรี, Brihatkathāmanjari ซึ่งเป็นบทสรุปย่อของ พฤหัตกถา “ตะวันตกเฉียงเหนือ”; "Northwestern" Bṛhatkathā ที่สูญหายไปแล้วและเป็นฉบับปรับปรุง (recension) อีกทีหนึ่งของ พฤหัตกถา หรือ “เรื่องเล่ายิ่งใหญ่” ของคุณาฒยะ ซึ่งก็สูญหายไปแล้วเช่นกัน) จนถึงปี 1066 (ผลงานชิ้นใหม่ที่สุดของเขาที่ได้รับการระบุอายุคือ ทศาวาตารจริต; Daśavataracharita หรือ บันทึกว่าด้วยสิบอวตารของพระวิษณุ)