stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอตช์ด็อกส์ 2

| WATCH_DOGS 2 |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ยูบิซอฟต์มอนทรีออล
ผู้จัดจำหน่าย: ยูบิซอฟต์
แต่งเพลง: Hudson Mohawke 
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์ วัน ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
วางจำหน่าย: เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์ วันไมโครซอฟท์ วินโดวส์
แนว: เกมยิงมุมมองบุคคลที่สาม, แอ็คชันแนวสวมบทบาท
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
วอตช์ด็อกส์ 2 (อังกฤษ: WATCH_DOGS 2) เป็นเกมแนวแอ็กชันผจญภัยโลกเปิด ผลิตและจำหน่ายโดยยูบิซอฟต์ เป็นภาคต่อของเกม วอตช์ด็อกส์ เกมออกจำหน่ายทั่วโลกบนเครื่องไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์ วัน โดยออกจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016
เกมเล่นในมุมมองบุคคลที่สาม สำรวจเมืองด้วยเท้าหรือยานพาหนะ ฉากในเกมเป็นเมืองที่เลียนแบบบริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก ผู้เล่นควบคุมตัวละครมาร์คัส ฮอลโลเวย์ นักเลงคอมพิวเตอร์ที่ทำงานกับกลุ่มเจาะข้อมูล เดดเซ็ก เพื่อโค่นล้มระบบตรวจตราของเมือง การทำภารกิจให้เสร็จสมบูรณ์นั้นมีหลายวิธี และการทำภารกิจเสร็จแต่ละครั้งจะได้ยอดผู้ติดตามในเดดเซ็กเพิ่ม ระบบผู้เล่นหลายคนมีไว้สำหรับเล่นต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่ง และเชื่อมต่อกับผู้เล่นอีกคนเพื่อกำจัดผู้เล่นที่สร้างความหายนะในเกม
ยูบิซอฟต์มอนทรีออล ผู้พัฒนาเกม ได้ศึกษาผลตอบรับจากเกมภาคแรกเพื่อประเมินสิ่งที่ต้องปรับปรุงในวอตช์ด็อกส์ 2 และมีการวิจัยฉากในเกมโดยเดินทางไปรัฐแคลิฟอร์เนียบ่อยครั้ง ยูบิซอฟต์รีเฟลกชันส์เป็นผู้ปรับปรุงกลไกการขับรถ มีการปรึกษานักเจาะข้อมูลจริง ๆ เพื่อตรวจสอบความสมเหตุสมผลของเนื้อหาและกลไกของเกมเพื่อความถูกต้อง และการกล่าวอ้างถึงการเจาะข้อมูลในชีวิตจริง เช่น การประท้วงโครงการชาโนโลจี นั้นเป็นเรื่องแต่งทั้งสิ้น เพลงประกอบเกมวอตช์ด็อกส์ 2 ประพันธ์โดยฮัดสัน โมฮอว์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
วรกรณ์ วิจารณ์ณรงค์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  วรกร วิจารณรงค์
วันเกิด:  23 มิถุนายน พ.ศ. 2509 (58 ปี)
สถานที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ตำแหน่ง:  กองกลาง
2017:  ตราด
2017–2018:  ชัยนาท ฮอร์นบิล บี
2019–2021:  อุตรดิตถ์ ศักดิ์สยาม
วรกรณ์ วิจารณรงค์  (อังกฤษ: Vorrakorn Vijannarong) หรือรู้จักกันในนามของ โค้ชอ้วก (AFC "A" license football coaching) เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2509 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร ในอดีตเคยเป็นนักฟุตบอลของทีมชาติไทยที่มีชื่อเสียง ในสมัยนั้นวรกรเคยเป็นกองหน้าให้กับ 3 สโมสร คือ สโมสรกีฬาราชประชา สโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี และ สโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย โดยเฉพาะตอนอยู่กับการท่าเรือไทยในปี พ.ศ. 2534 เขาได้รับโอกาสลงเล่นเป็นตัวจริงหลายครั้ง แต่แล้วในปี พ.ศ. 2539 วรกรได้ประกาศแขวนสตั๊ดของตนไว้กับสโมสรการท่าเรือไทยในวัย 30 ปี แล้วยกเลิกงานเกี่ยวกับวงการฟุตบอลไทยไป โดยไม่มีสาเหตุ
ประสบการณ์ด้านผู้ฝึกสอน วรกรณ์กับ สมชาย ทรัพย์เพิ่ม สองโค้ชที่มีความผูกพันกันอย่างยาวนานตั้งแต่สมัยเป็นนักเตะ ทั้งสองร่วมกันสร้างสโมสรมหาวิทยาลัยกรุงเทพ โดยสมชายเป็นเฮดโค้ชและมีวรกรณ์ เป็นผู้ช่วยโค้ชมาตั้งแต่ช่วงต้นปี 2540 พาทีมไต่เต้าจากฟุตบอลถ้วย ข. จนขึ้นดิวิชั่น 1 และคว้าแชมป์ไทยพรีเมียร์ลีก ในฤดูกาล พ.ศ. 2549
ซึ่งต่อในปี พ.ศ. 2552 วรกร ได้มาเป็นผู้ฝึกสอน (ผู้จัดการทีม) เต็มตัว ซึ่งสโมสรที่เชิญตัวเขาไปคือ แบงค็อกยูไนเต็ด ในดิวิชั่น 1 ของประเทศไทย โดยเขานำทีมแบงค็อกยูไนเต็ดเก็บชัยชนะได้อย่างง่ายโดยแพ้ไม่ถึง 7 นัดใน 1 ฤดูกาล แล้วหลังจากนั้นในปี  พ.ศ. 2553 เขาได้ขอลาออกจากแบงค็อกยูไนเต็ดโดยไม่ทราบสาเหตุ แล้วเขาได้ไปคุมราชนาวีเป็นเวลา 2 ปี และเขาเคยได้มาคุม  สโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย ในไทยพรีเมียร์ลีก ต่อมาได้คุมทีมสโมสรฟุตบอลจังหวัดอ่างทอง  ในลีกภูมิภาคดิวิชั่น 2 ภาคกลางและตะวันตก ได้ครึ่งฤดูกาล 2013-2014 ทำอันดับลุ้นพื้นที่แชมเปี้ยนลีก ต่อมาคุมสโมสรฟุตบอลเจ ดับบลิว แบงค็อก ยู เอฟซี ในลีกภูมิภาคดิวิชั่น 2 ภาคกลางและตะวันตก  จะสังเกตได้ว่าเขามักได้งานลักษณะที่ต้องแก้ปัญหาที่ค้างคาตลอด
ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2558 เขาได้เข้ามาคุมทีม สโมสรฟุตบอลจังหวัดพิจิตร  ในศึกไทยลีกดิวิชัน 1 2558 (D1)  ในนัดที่ 7 ของฤดูกาล โดยก่อนหน้านี้พิจิตร มี 6 นัด 6 แต้ม
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติ จาก siamsport.com
| ด ค กผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศไทยเอฟเอคัพ |
| --- | --- |
 2552: สะสม  2553: จเด็จ  2554: อรรถพล  2555: อรรถพล  2556: เมเนนเดส  2557: อนุรักษ์  2558: กามา  2559: เทิดศักดิ์, วรกรณ์, ปาเชตา, สมชาย  2560: กามา  2561: กามา  2562: โชคทวี  2563–64: แอแมร์ซง  2564–65: อิชิอิ  2565–66: อิชิอิ  2566–67: ธชตวัน
วอดก้า

| --- | --- |

แหล่งกำเนิด: ประเทศโปแลนด์และประเทศรัสเซีย
ส่วนผสมหลัก: น้ำ, แอลกอฮอล์
 ตำราอาหาร: วอดก้า   สื่อ: วอดก้า
แผนที่ประเทศที่มีประวัติศาสตร์ในการดื่มวอดก้า
วอดก้า (อังกฤษ: vodka) เป็นสุรากลั่นไม่มีสี มันเป็นของเหลวใสเกือบทั้งหมดเป็นน้ำและเอทานอลซึ่งถูกกลั่นให้บริสุทธิ์ — มักจะกลั่นหลายรอบ — จากส่วนผสมหมักอย่างกากน้ำตาลของมันฝรั่ง ธัญพืช (โดยมากเป็นข้าวไรย์หรือข้าวสาลี) หรือหัวบีท และส่วนผสมจำนวนน้อยมาก ๆ จำพวกสารแต่งรสหรือสิ่งเจือปนที่หลุดรอดไป คำว่าวอดก้ามีที่มาจากคำภาษาสลาวิกว่า "voda" (woda, вода) ซึ่งหมายถึง "น้ำ"
วอดก้ามีแอลกอฮอล์ในอัตราส่วน 35-70% โดยปริมาตร ซึ่งเหล้าวอดก้าของรัสเซียจะมีอยู่ 40% จากข้อมูลของพิพิธภัณฑ์วอดก้าในเมืองเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย นักเคมี Dmitri Mendeleev พบว่า 38% เป็นอัตราส่วนที่ดีที่สุด
แม้วอดก้าจะมีต้นกำเนิดมาจากยุโรป บริเวณประเทศโปแลนด์ ยูเครน และรัสเซีย มันก็เป็นที่นิยมดื่มในหลายแห่งทั่วโลก โดยใช้เป็นส่วนผสมในค็อกเทลสำหรับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชนิดอื่น ได้แก่ บรัดดีแมรี เดอะสครูไดรเวอร์ ไวต์รัสเซียน และ วอดก้ามาร์ตินี
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ |
| --- | --- |
เครื่องดื่มหมัก: เบียร์ · ไซเดอร์ · มีด · ไวน์ข้าว · สาเก · ไวน์ · กอญัก · สาโท
เครื่องดื่มกลั่น: บรั่นดี · ยิน · ลิเคียวร์ · รัม · เตกิลา · วอดก้า · วิสกี้ · โชจู · โซจู · สุราขาว
ไวน์เติมแอลกอฮอล์: มาเดราไวน์ · มาร์ซาราไวน์ · พอร์ตไวน์ · เชอร์รี่ · เวอร์มุธ
วงศ์ลิงลม

| วงศ์ลิงลม ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ต้นยุคอีโอซีน-ปัจจุบัน, 50> 0–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ลิงลมแคระ หรือ นางอายแคระ (Nycticebus pygmaeus) จัดเป็นลิงลมที่มีขนาดเล็กที่สุด พบได้ในพรมแดนระหว่างลาวและเวียดนาม โดยไม่พบในประเทศไทย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
อันดับย่อย:: Strepsirrhini
อันดับฐาน:: Lemuriformes
วงศ์ใหญ่:: Lorisoidea
วงศ์:: Lorisidae Gray, 1821

สกุลต้นแบบ
Loris 
สกุล
 Arctocebus  Perodicticus  Pseudopotto  Loris  Nycticebus
ชื่อพ้อง
 Loridae Jenkins, 1987
วงศ์ลิงลม (อังกฤษ: Lorisid; อินโดนีเซีย: Kukang) เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในอันดับไพรเมตวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Lorisidae (หรือ Loridae) สมาชิกในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันดี ประกอบไปด้วย ลิงลม หรือ นางอาย, ลิงลมเรียว, พอตโต, อังวานติโบ
ลักษณะ

ลักษณะของสัตว์ในวงศ์นี้  ถือเป็นไพรเมตขนาดเล็ก ลำตัวขนาดเท่าแมวบ้านหรือเล็กกว่า สีขนโดยปกติจะเป็นสีเทาหรือสีน้ำตาล สีเข้มที่ด้านข้างและด้านบนลำตัว มีดวงตากลมโตขนาดใหญ่ ใช้ประโยชน์ในการหากินในเวลากลางคืน ใบหน้ากลมแบน  ใบหูมีขนาดเล็กและมักจะซ่อนอยู่ในขน นิ้วหัวแม่มือและนิ้วต่าง ๆ สั้น นิ้วเท้าที่สองของขาหลังมีกรงเล็บที่เหมาะสำหรับการทำความสะอาดขน หางสั้นหรือจะหายไปอย่างสมบูรณ์ เมื่อโตเต็มที่มีความยาวประมาณ 17-40 เซนติเมตร และมีน้ำหนักระหว่าง 0.3-2 กิโลกรัม ขึ้นอยู่กับชนิด มีฟันที่เขียนเป็นสูตรได้ คล้ายคลึงกับลีเมอร์:  {\tfrac {2.1.3.3}{2.1.3.3}}
วงจรชีวิต

มีระยะเวลาการตั้งท้องนานสี่ถึงหกเดือนและให้ลูกเต็มที่สองตัว ลูกอ่อนจะเกาะอยู่กับหน้าท้องของแม่หรือรอในรังขณะที่แม่ไปหาอาหาร ใช้เวลาประมาณ 3-9 เดือนขึ้นอยู่กับชนิด หย่านมและโตเต็มวัยภายใน 10-18 เดือน มีอายุยืนได้ถึง 20 ปี
พฤติกรรม

เป็นสัตว์ที่ทรงตัวได้ดีบนต้นไม้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ปกติจะเคลื่อนไหวเชื่องช้า แต่จะเคลื่อนไหวได้เร็วมากในเวลากลางคืนเมื่อจะจับอาหาร ปกติเป็นสัตว์กินเนื้อเป็นหลัก โดยจับสัตว์เล็ก ๆ กินเป็นอาหารได้หลากหลาย ทั้งแมงและแมลงต่าง ๆ, นก, ไข่นกและลูกนก หรือแม้กระทั่งค้างคาว อาจมีกินยอดใบอ่อนของพืชหรือผลไม้ต่าง ๆ เป็นอาหารรองลงไปได้ด้วย โดยปกติเป็นสัตว์ที่หากินและอาศัยอยู่ตามลำพัง
พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบ หรือป่าเสื่อมโทรมของทวีปแอฟริกาตอนกลาง และในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในทวีปเอเชีย ในลิงลม หรือนางอาย ซึ่งพบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ยังมีน้ำลายที่มีพิษร้ายแรงอีกต่างหาก โดยถือว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพียงจำพวกเดียวที่มีพิษ โดยพิษนี้มีลักษณะคล้ายน้ำมันที่ผลิตออกมาจากข้อศอก ลิงลมจะผสมน้ำมันนี้กับน้ำลายตัวเองเพื่อใช้ในการกัด ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ยังไม่ทราบถึงสาเหตุที่แท้จริงของการพิษนี้ ซึ่งเป็นไปได้ทั้งใช้เพื่อการป้องกันตัว, แย่งชิงคู่และอาณาเขต, ล่าอาหาร รวมถึงมีไว้เพื่อกำจัดปรสิตสิ่งรบกวนตามร่างกายอีกด้วย
การจำแนก

ปัจจุบันแบ่งออกได้เป็น 5 สกุล 11 ชนิด  (พบในประเทศไทย 2 ชนิด)
อันดับ Primates
อันดับย่อย Strepsirrhini: ไพรเมตที่ไม่ใช่ทาร์เซียร์
อันดับฐาน Lemuriformes
วงศ์ใหญ่ Lemuroidea
วงศ์ใหญ่ Lorisoidea
วงศ์ Lorisidae
วงศ์ย่อย Perodicticinae
สกุล Arctocebus
อังวานติโบคาลาบาร์, Arctocebus calabarensis
อังวานติโบสีทอง, Arctocebus aureus
สกุล Perodicticus
พอตโต, Perodicticus potto
สกุล Pseudopotto
พอตโตแปลง, Pseudopotto martini
วงศ์ย่อย Lorinae
สกุล Loris
ลิงลมเรียวแดง, Loris tardigradus
ลิงลมเรียวเทา, Loris lydekkerianus
สกุล Nycticebus
Nycticebus bancanus
ลิงลมเหนือ, ลิงลมเบงกอล, Nycticebus bengalensis
Nycticebus borneanus
ลิงลมใต้, Nycticebus coucang
ลิงลมชวา, Nycticebus javanicus
Nycticebus kayan
†? Nycticebus linglom
ลิงลมบอร์เนียว, Nycticebus menagensis
ลิงลมแคระ, Nycticebus pygmaeus
วงศ์ Galagidae: กาลาโก
อันดับย่อย Haplorrhini: ทาร์เซียร์, ลิง และเอป
วงศ์ปลาแมว

| วงศ์ปลาแมว |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Clupeiformes
อันดับย่อย:: Clupeoidei
วงศ์:: Engraulidae

สกุล
 Amazonsprattus   Anchoa   Anchovia   Anchoviella   Cetengraulis   Coilia   Encrasicholina   Engraulis   Jurengraulis   Lycengraulis   Lycothrissa   Papuengraulis   Pseudosetipinna   Pterengraulis   Setipinna   Stolephorus   Thryssa
วงศ์ปลาแมว, วงศ์ปลากะตัก หรือ วงศ์ปลาหางไก่  (อังกฤษ: anchovy) เป็นวงศ์ปลากระดูกแข็ง ในอันดับ Clupeiformes อันเป็นอันดับเดียวกับวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Engraulidae
ลักษณะ

มีรูปร่างโดยรวม คือ  รูปร่างเรียวยาวแบนข้าง จะงอยปากทู่ ตำแหน่งปากอยู่ด้านล่างและเฉียงขึ้น ไม่มีเส้นข้างลำตัว ท้องมีสันกระดูกแหลมคมคล้ายฟันเลื่อย  ในปากบางสกุลมีฟันขนาดเล็กแหลมคม  ว่ายน้ำเคลื่อนที่โดยใช้ครีบก้นที่ยาวต่อเป็นแผ่นเป็นหลัก ในบางสกุลหรือบางชนิดก้านครีบอกมักยื่นยาวเป็นเส้นคล้ายหนวดแมว อันเป็นที่มาของชื่อเรียก  ตามีลักษณะกลมใหญ่ อยู่บริเวณค่อนไปทางด้านหน้าของส่วนหัว
พฤติกรรม

มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ อาศัยหากินโดยกินแพลงก์ตอนและสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร คล้ายปลาในวงศ์ปลาหลังเขียว พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล และบางชนิดก็เป็นปลาน้ำกร่อย มีขนาดตั้งแต่ 2 เซนติเมตร จนถึง 40 เซนติเมตร
ถิ่นที่อยู่

พบกระจายไปในทะเลทั่วโลก เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญอีกวงศ์หนึ่งของโลก มีความสำคัญในห่วงโซ่อาหารในทะเล เพราะใช้เป็นอาหารของปลาหรือสัตว์น้ำขนาดใหญ่กว่า เช่น โลมา หรือ ปลาฉลาม
ในทางเศรษฐกิจ

ในทางเศรษฐกิจ ใช้แปรรูปเป็นอาหารต่าง ๆ ได้หลากหลาย ทั้งปลากระป๋อง, ปลาแห้ง หรือปลาป่น และในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ปลาในวงศ์นี้เป็นที่รู้จักและนิยมกันดีในการทำน้ำปลา
ชนิด

ปัจจุบัน พบแล้วกว่า 17 สกุล 144 ชนิด ในภาษาอังกฤษจะเรียกว่า "แอนโชวี" (anchovy) ขณะที่ในภาษาไทยจะเรียกรวม ๆ กันว่า "ปลากะตัก", "ปลาแมว", "ปลาหางไก่", "ปลาไส้ตัน" หรือ"ปลากล้วย"
ชนิด > ชนิดที่พบในไทย

ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย อาทิ ปลาแมวเขี้ยวยาว (Lycothrissa crocodilus), ปลาแมว (Setipinna melanochir), ปลาหางไก่ (Coilia macrognathus) ซึ่ง 3 ชนิดนี้สามารถพบได้ในน้ำจืด และปลากะตัก ที่อยู่ในสกุล Encrasicholina และStolephorus ซึ่งเป็นปลาทะเลที่เป็นวัตถุดิบชั้นดีในการทำน้ำปลา เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

จาก Fishbase.org
วงเวียนลี

ภาพมุมสูงของวงเวียนลีเมื่อเดือนมกราคม 2017 ราวสี่เดือนก่อนรูปปั้นของนายพลลีบนยอดเสาจะถูกรื้อถอนออก
วงเวียนลี (อังกฤษ: Lee Circle) เป็นวงเวียนจราจรในเมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ตรงกลางของวงเวียนเป็นเสาซึ่งในอดีตเคยตั้งรูปปั้นบรอนซ์ของนายพลกองทัพคอนเฟเดอเรท รอเบิร์ท อี. ลี ผลงานของอะเล็กซานเดอร์ ดอยล์ ประติมากรผู้มีชื่อเสียงด้านการทำงานประติมากรรมของบุคคลจากสงครามกลางเมืองสหรัฐ วงเวียนลีเป็นจุดตัดระหว่างถนนเซนต์ชาลส์ กับถนนฮอเวิร์ด ก่อนที่รูปปั้นของนายพลลีจะถูกนำมาตั้ง วงเวียนนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ วงเวียนตีโวลี (Tivoli Circle; Place du Tivoli) ปัจจุบันวงเวียนลีเป็นศูนย์กลางของเมืองและเป็นจุดสำคัญสำหรับผู้เข้าชมเทศกาลมาร์ดิกรา
ข้อถกเถียงกรณีเปลี่ยนชื่อ

เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 1877 ชื่อของ "ลีเพลส" (Lee Place) ภายใน "วงเวียนตีโวลี" (Tivoli Circle) ได้ขึ้นทะเบียนภายใต้เทศบัญญัติเอ เอส ที่ 4964 (Ordinance A.S. 4064) อันหมายความว่าในทางนิตินัยแล้ววงเวียนนั้นมีชื่อว่าวงเวียนตีโวลี ในขณะที่พื้นที่เปิดภายในวงเวียนที่เรียกว่าลีเพลส และไม่มีการระบุชื่อวงเวียนลีปรากฏในเอกสารทางกฎหมาย
ผู้แทนดนตรีแจ๊สนวิออร์ลีนส์ วินทัน มาร์เซลิส ได้ออกมาเรียกร้องตั้งแต่ปี 2014 ให้รื้อถอนรูปปั้นของนายพลลีและเปลี่ยนชื่อของวงเวียนลี รวมถึงอนุสรณ์อื่น ๆ ที่เป็นการระลึกถึงผู้ปกครองทาสของกองทัพคอนเฟเดอเรททิ้งเสีย
ในปี 2015 ภายหลังเกิดเหตุกราดยิงที่โบสถ์ชาลสตัน สภาเมืองนิวออร์ลีนส์ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการที่มีคำสั่งเห็นชอบให้ทำการรื้อถอนรูปปั้นของนายพลลี, เจฟเฟอร์ซัน เดวิส และ พี.จี.ที. บัวร์การ์ รวมถึงเสาโอเบลิสก์ที่ระลึกถึง "ยุทธการที่ลิเบอร์ทีเพลส" อย่างไรก็ตาม นายกเทศมนตรี บอบบี จินดอลล์ ต่อต้านคำสั่งนี้ ท้ายที่สุดในวันที่ 17 สิงหาคม 2015 สภาเมืองนิวออร์ลีนส์ได้ลงคะแนนเสียงรื้อถอนอนุสรณ์ทั้งสี่ออกจากพื้นที่สาธารณะ และได้มีองค์การรวมสี่แห่งยื่นร้องต่อศาลให้ยกเลิกการรื้อถอนนี้ทันทีหลังผลลงคะแนนเป็นทางการถูกประกาศ
การรื้อถอนรูปปั้นนายพลลี

เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2017 สภาเมืองนิวออร์ลีนส์ได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่ารูปปั้นของนายพลลีจะถูกรื้อถอนออกจากวงเวียนในเวลา 9 นาฬิกาของเช้าวันถัดไป นับเป็นอนุสรณ์ของกองทัพคอนเฟเดอเรทชิ้นสุดท้ายที่ถูกรื้อถอนในสี่ชิ้นของนิวออร์ลีนส์ การรื้อถอนรูปปั้นเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 19 พฤษภาคม เวลา 18 นาฬิกา ตามเวลาท้องถิ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Brock, R. A., บ.ก. (1886). "Ceremonies Connected with the Unveiling of the Statue of General Robert E. Lee at Lee Circle, New Orleans, February 22, 1884". Southern Historical Society Papers. Vol. 14. Southern Historical Society. pp. 62–96.
Brock, R. A., บ.ก. (1886). "Historical Sketch of the R.E. Lee Monumental Association of New Orleans". Southern Historical Society Papers. Vol. 14. Southern Historical Society. pp. 96–99.
Kane, Harnett (1961). Place du Tivoli: A History of Lee Circle. Boston: John Hancock Mutual Life Insurance Company. Published on the occasion of the dedication of the John Hancock Building (now known as K&B Plaza), New Orleans, LA, December 7, 1961.
Kingsley, Karen (2003). Buildings of Louisiana. Buildings of the United States. Oxford: Oxford University Press. pp. 112–113. ISBN 978-0195159998.
Larino, Jennifer (June 24, 2015). "The history of New Orleans' Lee Circle". New Orleans, LA: The Times-Picayune. สืบค้นเมื่อ 9 July 2015.
29°56′36″N 90°04′21″W﻿ / ﻿29.9433°N 90.0725°W﻿ / 29.9433; -90.0725
ภาพขณะการรื้อถอนรูปปั้นนายพลลี
วอปต์ทัวร์

| วอปต์ทัวร์ |
| --- | --- |

ประเภท: ร็อก, พังก์ร็อก, ป็อป, เมทัลคอร์, ออลเทอร์นาทิฟร็อก, ฮิปฮอป, ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์, สกา
วันที่: มิถุนายน–สิงหาคม
ที่ตั้ง: สหรัฐอเมริกา, ยุโรป, ออสเตรเลีย
ช่วงปี: 1995–ปัจจุบัน
ผู้ก่อตั้ง: เควิน ไลแมน
เว็บไซต์: vanswarpedtour.com
วอปต์ทัวร์ (อังกฤษ: Warped Tour) เป็นเทศกาลดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา เทศกาลนี้จัดขึ้นในสถานที่ต่าง ๆ เช่น ลานจอดรถหรือสนามหญ้า โดยมีการสร้างเวทีหรือสิ่งก่อสร้างล่วงหน้าก่อนถึงงาน ผู้ผลิตรองเท้าสเกตบอร์ดตรา แวนส์ เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนเทศกาลทุกปีนับตั้งแต่ ค.ศ. 1995 และเรียกเทศกาลนี้ว่า แวนส์วอปต์ทัวร์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ในช่วงแรกเทศกาลนี้มีฐานะเป็นงานมหรสพแสดงดนตรีออลเทอร์นาทิฟและพังก์ร็อก และในปัจจุบันมีแนวเพลงหลากหลายมากขึ้น วอปต์ทัวร์เป็นเทศกาลดนตรีที่มีมายาวนานที่สุดในอเมริกาเหนือ
วอตยูเวติงฟอร์?

Error ซิงเกิลโดยเกว็น สเตฟานี
"วอตยูเวติงฟอร์?" (อังกฤษ: What You Waiting For?) เป็นเพลงชาวนักร้องชาวอเมริกัน เกว็น สเตฟานี จากอัลบัมเดี่ยวชุดแรก Love. Angel. Music. Baby. (2004) แต่งโดยสเตฟานี และลินดา เพอร์รี เป็นเพลงเปิดตัวของอัลบัมและถือเป็นซิงเกิลเปิดตัวของเกว็น สเตฟานี "วอตยูเวติงฟอร์?" มีเนื้อหาเกี่ยวกับการขาดแรงบันดาลใจของสเตฟานี การกลัวที่ผลิตผลงานอัลบัม และการตอบรับความกดดันที่ส่งผลต่อค่ายเพลงของเธอ แนวเพลงหลังเป็นแนวอิเล็กโทรป็อปและยังเป็นการแนะนำนักร้องแบ็กอัป 4 คนของสเตฟานี ที่ใช้ชื่อว่า ฮาราจูกุเกิลส์ ที่มีความสำคัญในการผลิตอัลบัมชุดนี้
"วอตยูเวติงฟอร์?" เป็นซิงเกิลนำของอัลบัมของสเตฟานี เธอบอกว่า "เป็นการอธิบายในการทำงานเพลง" เพลงได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีจากนักวิจารณ์ โดยมักได้รับคำกล่าวว่า เป็นจุดเด่นของอัลบัม ซิงเกิลประสบความสำเร็จด้านยอดขาย ขึ้นอันดับ 1 ในออสเตรเลียและติดท็อป 10 ในอีกหลายประเทศ ได้รับการยืนยันแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ครั้งที่ 47 ในสาขา นักร้องเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม เพลงยังมีหลายรีมิกซ์ และถูกนำมาทำใหม่โดยวงอินดี้ร็อก ฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ และมารินาแอนด์เดอะไดอะมอนส์
รายชื่อเพลง

| --- | --- |
 European CD single "What You Waiting For?" (Album Version) – 3:41  "What You Waiting For?" (Jacques Lu Cont's TWD Mix) – 8:02 European and Australian enhanced CD maxi single "What You Waiting For?" (Album Version) – 3:41  "What You Waiting For?" (Jacques Lu Cont's TWD Mix) – 8:02  "What You Waiting For?" (Jacques Lu Cont's TWD Dub) – 8:22  "What You Waiting For?" (Music Video) (Director's Cut) – 8:37:  European enhanced CD maxi single "What You Waiting For?" (Album Version) – 3:41  "What You Waiting For?" (Jacques Lu Cont's TWD Mix) – 8:02  "What You Waiting For?" (Instrumental) – 3:41  "What You Waiting For?" (Music Video) (Director's Cut) – 8:37 US 12" single "What You Waiting For?" (Armand Van Helden Remix) – 8:39  "What You Waiting For?" (The Rude Ho Mix by Felix da Housecat) – 5:07  "What You Waiting For?" (Armand Van Helden Dub) – 7:55
วงศ์พังพอน

ระวังสับสนกับ วงศ์เพียงพอน
| วงศ์พังพอน ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยไมโอซีนตอนต้น ถึง ปัจจุบัน, 21> 8–0 Ma |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
อันดับย่อย:: Feliformia
วงศ์:: Herpestidae Bonaparte, 1845

สกุล
 14 สกุล (ดูในเนื้อ)

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์สัตว์ในวงศ์พังพอน
ชื่อพ้อง
 Cynictidae Cope, 1882  Herpestoidei Winge, 1895  Mongotidae Pocock, 1920  Rhinogalidae Gray, 1869  Suricatidae Cope, 1882  Suricatinae Thomas, 1882
วงศ์พังพอน (อังกฤษ: mongoose; ไทยถิ่นเหนือ: จ่อน) เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Herpestidae
เดิมเคยถูกรวมเป็นวงศ์เดียวกับ วงศ์ Viverridae หรือ วงศ์ชะมดและอีเห็น
ลักษณะและพฤติกรรม

พังพอนมีรูปร่างโดยรวม เป็นสัตว์ขนาดเล็ก มีลำตัวเพรียวยาว ช่วงขาสั้นแต่แข็งแรง มีเล็บที่แข็งแรงและแหลมคม หางยาว ใบหูเล็ก ส่วนใบหน้าแหลม ในปากมีฟันแหลมคมประมาณ 33-34 ซี่ ซึ่งนับว่าใกล้เคียงกับวงศ์ชะมดและอีเห็น มีลำตัวยาวตั้งแต่ 43 เซนติเมตร จนถึง 1 เมตร น้ำหนัก 320 กรัม จนถึง มากกว่า 5 กิโลกรัม
พังพอนส่วนใหญ่มีขนที่หยาบสีน้ำตาลหรือสีเทา ในบางชนิดจะเป็นขนสีอ่อนและมีลายปล้องสีคล้ำพาดเป็นลายขวางหรือลายตั้งเป็นทางยาว
พังพอนโดยมากจะมีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง หรืออยู่ลำพังเพียงตัวเดียว หรืออยู่กันเป็นครอบครัว ในหลากหลายสภาพภูมิประเทศ ตั้งแต่ป่าดิบทึบ, ทุ่งหญ้า, ป่าละเมาะ, ทะเลทราย จนถึงนาข้าว หรือพื้นที่เกษตรกรรมในชุมชนของมนุษย์
พังพอนมักหากินในเวลากลางคืน โดยกินอาหารได้หลากหลาย ตั้งแต่ ผลไม้, ลูกไม้, แมลง, สัตว์ทั้งมีกระดูกสันหลังและไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กต่าง ๆ รวมถึง แมงมุม, แมงป่อง และงูหรือกิ้งก่าอีกด้วย อีกทั้งพังพอนเป็นสัตว์ที่มีความปราดเปรียวว่องไว สามารถพองขนให้ตัวมีขนาดใหญ่ขึ้นได้เพื่อขู่ศัตรู และมีภูมิคุ้มกันพิษงูอยู่ในตัว จึงสามารถสู้กับงูพิษได้เป็นอย่างดี ด้วยการหลอกล่อให้งูเหนื่อย และฉวยโอกาสเข้ากัดที่ลำคอจนตาย แต่ถ้าหากถูกกัดเข้าอย่างจัง ก็ทำให้ถึงตายได้เช่นกัน
พังพอนเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 2 ปี ยกเว้นในบางชนิดที่สามารถตั้งท้องเมื่ออายุได้เพียง 9 เดือน มีระยะเวลาตั้งท้องประมาณ 45-105 วัน ออกลูกครั้งละ 10-24 ตัว มีอายุขัยประมาณ 10 ปี มีรายงานว่าพังพอนในสถานที่เลี้ยงบางตัวมีอายุยืนถึง 17 ปี
การอนุกรมวิธาน

ปัจจุบัน พังพอนถูกอนุกรมวิธานไว้ทั้งสิ้น 33 ชนิด ใน 14 สกุล (ดูในเนื้อหา) กระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงตะวันออกกลาง, เอเชียใต้ จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยพบ 2 ชนิด คือ พังพอนเล็ก หรือพังพอนธรรมดา (Herpestes javanicus)  กับพังพอนกินปู หรือพังพอนยักษ์  (H. urva)
สกุลและชนิด
สกุล Atilax
พังพอนบึง, A. paludinosus
สกุล Bdeogale
พังพอนหางพวง, B. crassicauda
พังพอนแจ๊คสัน, B. jacksoni
พังพอนตีนดำ, B. nigripes
สกุล Crossarchus
พังพอนอเล็กซานเดอร์, C. alexandri
พังพอนแองโกลัน, C. ansorgei
พังพอนจมูกยาว, C. obscurus
พังพอนหัวแบน, C. platycephalus
สกุล Cynictis
พังพอนเหลือง, C. penicillata
สกุล Dologale
พังพอนโพซากิวส์, D. dybowskii
สกุล Galerella
พังพอนเพรียวแองโกลัน, G. flavescens
พังพอนเพรียวโซมาลี, G. ochracea
พังพอนเล็กสีเทา, G. pulverulenta
พังพอนปลายดำ, G. sanguinea
สกุล Helogale
พังพอนแคระเอธิโอเปีย, H. hirtula
พังพอนแคระธรรมดา, H. parvula
สกุล Herpestes
พังพอนหางสั้น, H. brachyurus
พังพอนอินเดียสีเทา, H. edwardsii
พังพอนอินเดียสีน้ำตาล, H. fuscus
พังพอนอียิปต์, H. ichneumon
พังพอนเล็ก, H. javanicus
พังพอนจมูกยาว, H. naso
พังพอนปลอกคอ, H. semitorquatus
พังพอนแดง, H. smithii
พังพอนกินปู, H. urva
พังพอนคอลาย, H. vitticollis
สกุล Ichneumia
พังพอนหางขาว, I. albicauda
สกุล Liberiictus
พังพอนไลบีเรีย, L. kuhni
สกุล Mungos
พังพอนแกมเบีย, M. gambianus
พังพอนแบน, M. mungo
สกุล Paracynictis
พังพอนโซลัส, P. selousi
สกุล Rhynchogale
พังพอนมิลเลอร์, R. melleri
สกุลSuricata
เมียร์แคต, S. suricatta
การอนุกรมวิธาน > ชนิดที่สูญพันธุ์

Leptoplesictis Major, 1903
†L. atavus Beaumont, 1973
†L. aurelianensis (Schlosser, 1888)
†L. filholi Gaillard, 1899
†L. mbitensis Schmidt-Kittler, 1987
†L. namibiensis Morales et al., 2008
†L. peignei, Grohé et al., 2020
†L. rangwai Schmidt-Kittler, 1987
†L. senutae Morales et al., 2008
ความสัมพันธ์กับมนุษย์

ด้วยความที่พังพอนเป็นสัตว์ที่ปราดเปรียวว่องไว สามารถกำจัดสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ได้ พังพอนในบางพื้นที่จึงนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในพื้นที่ทำการเกษตร เพื่อให้กำจัดหนู  ขณะที่อินเดีย นิยมมีการละเล่นให้พังพอนสู้กับงูเห่าหรืองูจงอาง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Herpestidae ที่วิกิสปีชีส์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วงศ์พังพอน
วดารา

| วดาราโฮเทลแอนด์สปา |
| --- | --- |

วดาราเมื่อพฤศจิกายน 2010
th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
ประเภท: โรงแรมคอนโด
ที่ตั้ง: พาราไดส์ รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา
ที่อยู่: 2600 ถนนเวสต์แฮร์เมิน
พิกัด: 36°6′34″N 115°10′41″W﻿ / ﻿36.10944°N 115.17806°W﻿ / 36.10944; -115.17806
วางยอด: 14 พฤษภาคม 2008
เปิดใช้งาน: 1 ธันวาคม 2009
เจ้าของ: เดอะแบล็กสโตนกรุ๊ป
ความสูง: 578-ฟุต (176-เมตร)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 57
พื้นที่แต่ละชั้น: 180,525 m2 (1,943,150 sq ft)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ราฟาเอล วีญอลี
ผู้พัฒนาโครงการ: เอ็มจีเอ็มรีสอทส์
ข้อมูลอื่น
จำนวนห้องชุด: 1,495
จำนวนร้านอาหาร: 1 (มาร์เก็ตคาเฟ่วดารา)
ที่จอดรถ: 629
เว็บไซต์
www.vdara.com

วดาราโฮเทลแอนด์สปา (อังกฤษ: Vdara Hotel & Spa; /vəˈdɑːrə/ və-dar-ə) เป็นโรงแรมคอนโดและสปาขนาด 1.6 ล้าน ตารางฟุต (150,000 ตารางเมตร)* ตั้งอยู่ในซิทีเซ็นเทอร์คอมเพล็กซ์ ตรงข้ามอาเรียรีสอร์ทแอนด์คาสิโน ในลาสเวกัสสตริป วดาราเปิดให้บริการในัวนที่ 1 ธันวาคม 2009 ภายใต้การดูแลร่วมของเอ็มจีเอ็มรีสอทส์และอินฟินิตี้เวิล์ลด์เดเวลอปเมนต์ โดยดูไบเวิลด์ โรงแรมเป็นของเดอะแบล็กสโตนกรุ๊ป และบริหารโดยเอ็มจีเอ็มรีสอทส์
อาคารของวดารามีความสูง 57 ชั้น 578-ฟุต (176-เมตร) ประกอบด้วยห้องสวีท 1,495 ห้อง, สปาขนาดสองชั้น, ซาลอน, ศูนย์ออกกำลังกาย, ตลาด และบาร์หนึ่งแห่ง นอกขากนี้ยังมีพื้นที่สระว่ายน้ำและเด็คขนาด 40,000 sq ft (3,700 m2) วดาราเป็นหนึ่งในสองโรงแรมในซิทีเซ็นเทอร์คอมเพล็กซ์ที่ไม่มีคาสิโน ไม่มีการพนัน และห้ามสูบบุหรี่ในโรงแรม อีกแห่งหนึ่งที่มีลักษณะนี้คือวาลดอร์ฟอัสโทเรีย ในปี 2010 พื้นผิวสะท้อนแสงที่ออกแบบเป็นรูปโค้งเว้าเข้าในของอาคารสูง 57 ชั้น สามารถกลายเป็นตัวสะท้อนแบบพาราโบลาที่สร้างอุณหภูมิสูงเป็นพิเศษเมื่อสะท้อนและรวมแสงลงไปยังพื้นที่สระว่ายน้ำของโงแรม
ในผี 2011 วดาราได้รับรางวัลเอเอเอโฟร์ไดมอนด์อะวอร์ดเป็นครั้งแรก
รังสีมรณะ

ในปี 2010 ได้มีการยืนยันว่าพื้นผิวสะท้อนแสงที่ออกแบบเป็นรูปเว้าเข้าในของอาคารโรงแรมสามารถกลายเป็นกระจกรวมแสงขนาดใหญ่เมื่อสะท้อนแสงอาทิตย์ ลำแสงคู่ขนานที่เข้ามาจากดวงอาทิตย์จะถูกสะท้อนออกบางส่วนและรวมจุดโฟกัสในระนาบเดี่ยวที่ ความยาวโฟกัส = 50 เมตร ด้านหน้าของฟาซาดโรงแรม และสะท้อนลงพิ้นดิน
ลำแสงที่ถูกสะท้อนออกมาจากดวงอาทิตย์นี้จะสร้างสภาวะที่อุณหภูมิสูงอย่างหนักในบริเวณสระว่ายน้ำของโรงแรม พนักงานโรงแรมและสื่อท้องถิ่นรายงานถึงลำแสงนี้ว่าเป็น "รังสีมรณะ" (death ray) ในขณะที่ฝ่ายบริหารของโรงแรมเรียกมันว่าเป็น "จุดรวมแสงอาทิตย์" (solar convergence) ฝ่ายบริหารได้พิจารณาทางออกมากมายในการแก้ไขปัญหานี้ แต่มีอุปสรรคใหญ่คือธรรมชาติของดวงอาทิตย์และการสะท้อนแสงจากดวงอาทิตย์ที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตลอดวันและตามฤดูกาล ในเวลาเดียวกัน วดาราได้ติดตั้งร่มสีน้ำเงินบริเวณสระว่ายน้ำเพื่อปกป้องผู้ที่มาว่ายน้ำในสระ ส่วนกระจกด้านนอกของอาคารโรงแรมถูกติดทับด้วยฟิล์มกันการสะท้อนแสง
สถาปนิกผู้ออกแบบ ราฟาเอล วีโญลี ยังเป็นผู้ออกแบบอาคาร "วอล์กกีทอล์กกี" ในลอนดอนที่สร้างในปี 2013 และมีปัญหา "รังสีมรณะ" นี้เช่นเดียวกันกับวดารา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ