สมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร
เอกสารอ้างอิง

↑  พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณฉบับหม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) ระบุว่านครจำปาศักดิ์อยู่ในมณฑลลาวกาว ก่อน พ.ศ. ๒๑๘๑ (จ.ศ. ๑๐๐๐) พื้นที่นี้เป็นทำเลป่าดงที่อยู่อาศัยของคนป่าซึ่งสืบเชื้อสายจากขอมต่อมาเรียกว่าพวกข่า ส่วย และกวย ปัจจุบันนี้ยังมีอยู่ในฝั่งโขงตะวันออก เมื่อชนชาติไทย (หมายถึงลาว) ซึ่งอยู่ประเทศข้างเหนือมีเมืองศรีสัตนาคนหุต (เวียงจันท์) เป็นต้นได้แตกฉานซ่านเซ็นลงมาตั้งเคหสถานด้วยอิสรภาพของตนเป็นหมวดหมู่แน่นหนามั่นคงขึ้น ประชุมชนจึงสมมติยกย่องผู้เป็นใหญ่เป็นหัวหน้าของตนขึ้นเป็นกษัตริย์เอกเทศสืบมาจนถึงกษัตริย์องค์หนึ่งทรงสร้างเมืองขึ้นที่ริมแม่น้ำโขงฝั่งตะวันตกตรงกับเมืองที่พระเจ้ากรรมทา (พระยากำมะทา) สร้างไว้ที่เชิงเขาคือตำบลบ้านกระตึบเมืองกลางเดี๋ยวนี้ แล้วขนานนามเมืองว่าพระนครกาละจำบากนาคบุรีศรีเป็นทางพระราชไมตรีกับเจ้าเขมรกรุงกัมพูชา พระองค์มีพระราชโอรสองค์หนึ่งครั้นเจริญวัยพระราชบิดาก็ถึงแก่พิราลัย ฝ่ายท้าวพระยาเสนาพฤฒามาตย์ได้อัญเชิญราชกุมารขึ้นครองเมืองแทนพระราชบิดาแล้วถวายพระนามว่าเจ้าสุทัศนราชา พระองค์ปกครองเมืองด้วยความสุขสงบเรียบร้อยจน พ.ศ. ๒๑๘๑ (จ.ศ. ๑๐๐๐) ปีขาล สัมฤทธิศก จึงพิราลัยโดยไม่มีเชื้อวงศ์สืบราชตระกูลครองเมือง ประชุมชนจึงยกชายผู้มีตระกูลคนหนึ่งขึ้นเป็นหัวหน้าบัญชาการเด็ดขาดในอาณาเขตนครกาละจำบากนาคบุรีศรีโดยเรียบร้อยตลอดมา ๖ ปีก็ถึงแก่กรรม นางแพงผู้บุตรและนางเภาผู้หลานจึงเป็นผู้อำนวยการบ้านเมืองสืบต่อ, อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (๒๔๕๘). "พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : ภาคที่ ๑", พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร) : คัดจากประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๔ อำมาตย์เอก พระยาศรีสำรวจ (ชื่น ภัทรนาวิก) ม.ม, ท.ช, รัตน ว,ป,ร.๔ พิมพ์แจกในงานศพ พัน ภัทรนาวิก ผู้มารดา เมื่อปีเถาะสัปตศก พ.ศ. ๒๔๕๘ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9 [๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  คริสต์ศตวรรษที่ ๑๙ เป็นต้นมาในลาวใต้ประกอบด้วยชาติพันธุ์ลาวหรือลาวลุ่ม (Lao Lao or Lum) ส่วย (Xuay) ตำปวนหรือดำปวน (Tom Puan or Dombuan) ซุก (Sruk) กะแวต (Khvet) บราว (Brao) ระแด (Rade) โบโลเวน (Boloven) สกหรือโสก (Sok) ยะเหิน (Nhaheun) แงะ (Gnac) ตะโอ้ย (Ta-Oy) จะราย (Charai) เวียดนาม (Vietnamese ) จีน (Chinese ) ไทย (Thai) เป็นต้น, พิมพ์ปฏิมา นเรศศิริกุลม ดร., "ความหลากหลายทางชาติพันธุ์ในสังคมลาวตอนใต้ ในคริสต์ศตวรรษที่ ๑๘-๑๙", The 7 th National Conference Nakhonratchasima College : NMCCON 2020. ไม่ปรากฏปี ไม่ปรากฏฉบับ (พฤษภาคม ๒๕๖๓) : ๑๒, ๑๖-๑๘.
↑  บ้างว่าบ้านกระตึ๊บเมืองกลางหรือบ้านส่างโอคือน้ำบ่อขันพระนอนทุกวันนี้, เติม วิภาคย์พจนกิจ, ประวัติศาสตร์อีสาน, หน้า ๓๒.
↑  เจริญ ไวรวัจนกุล, วัฒนธรรมอินโดจีน, (สุรินทร์ : อาศรมภูมิปัญญา สถาบันราชภัฏสุรินทร์, รุ่งธนเกียรติออฟเซ็ท, ๒๕๔๔) หน้า ๒๘.
↑  กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร, ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉบับ หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : พิมพ์เป็นอนุสรณ์ในงานฌาปนกิจศพ นายวิจิตร สาระโสภณ ณ เมรุวัดแจ้ง จังหวัดอุบลราชธานี วันที่ ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๗, (อุบลราชธานี : กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร, ๒๕๒๗), หน้า ๓.
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (ร.ศ. ๑๒๖ (๒๔๕๐)). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับหม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเณจร) (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม) เรียบเรียง)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%8%A3) [๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  เอกสารชั้นรองบางแห่งเขียนว่าเมืองจัมปาศักดิ์นครบุรีศรี, สมพงษ์ เกรียงไกรเพชร (รวบรวมและเรียบเรียง), ห้องสมุด (ชุด ๒), (กรุงเทพฯ : ผ่านฟ้าพิทยา, ๒๕๓๗), หน้า ๗๒๘.
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (๒๔๕๘). "พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : ภาคที่ ๑", พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร) : คัดจากประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๔ อำมาตย์เอก พระยาศรีสำรวจ (ชื่น ภัทรนาวิก) ม.ม, ท.ช, รัตน ว,ป,ร.๔ พิมพ์แจกในงานศพ พัน ภัทรนาวิก ผู้มารดา เมื่อปีเถาะสัปตศก พ.ศ. ๒๔๕๘ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9 [๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  ขัติยวงษา (เหลา ณ ร้อยเอ็จ), พระยา, พงศาวดารภาคอีสาน ฉะบับของพระยาขัติยวงษา (เหลา ณ ร้อยเอ็จ) : พิมพ์ในงานปลงศพนางศรีสุภา (โต เอี่ยมศิริ) ณเชิงบรมบรรพต วัดสระเกส เมื่อปีมะเส็ง พ.ศ. ๒๔๗๒, หน้า ๖-๗.
↑  ธวัช ปุณโณทก (เรียบเรียง), "พงศาวดารเมืองกาฬสินธุ์", ใน มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์, สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน เล่ม ๘ : ประจันตประเทศธานี, พระยา - พงศาวดารเมืองสกลนคร, (กรุงเทพฯ : มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์, ๒๕๔๒), หน้า ๒๘๕๑.
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (๒๔๕๘). "พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : ภาคที่ ๑", พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร) : คัดจากประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๔ อำมาตย์เอก พระยาศรีสำรวจ (ชื่น ภัทรนาวิก) ม.ม, ท.ช, รัตน ว,ป,ร.๔ พิมพ์แจกในงานศพ พัน ภัทรนาวิก ผู้มารดา เมื่อปีเถาะสัปตศก พ.ศ. ๒๔๕๘ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9 [๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  มหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิริยศิริ), พระยา, (ม.ป.ป.). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับพระยามหาอำมาตยาธิบดี (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ พระยามหาอำมาตยาธิบดี)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%8 [๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  เรื่องเดียวกัน. และอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (ร.ศ. ๑๒๖ (๒๔๕๐)). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับหม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเณจร) (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม) เรียบเรียง)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%8%A3) [๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (๒๔๕๘). "พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : ภาคที่ ๑", พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร) : คัดจากประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๔ อำมาตย์เอก พระยาศรีสำรวจ (ชื่น ภัทรนาวิก) ม.ม, ท.ช, รัตน ว,ป,ร.๔ พิมพ์แจกในงานศพ พัน ภัทรนาวิก ผู้มารดา เมื่อปีเถาะสัปตศก พ.ศ. ๒๔๕๘ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9 [๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๖]. และกองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ คณะกรรมการอำนวยการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ ๕๐ ปี, ประชุมพงศาวดารฉบับกาญจนาภิเษก เล่มที่ ๙ : คณะกรรมการอำนวยการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ ๕๐ ปี จัดพิมพ์เป็นที่ระลึกเนื่องในมหามงคลสมัยฉลองสิริราชสมบัติครบ ๕๐ ปี พุทธศักราช ๒๕๓๙, (กรุงเทพฯ : กองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร, ๒๕๔๒), หน้า ๒๒๙.
↑  มหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิริยศิริ), พระยา, (ม.ป.ป.). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับพระยามหาอำมาตยาธิบดี (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ พระยามหาอำมาตยาธิบดี)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%8 [๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  เรื่องเดียวกัน.
↑  เรื่องเดียวกัน.
↑  ดาวสยาม วชิรปัญโญ, พระมหา, พระพุทธศาสนาในลาว, (เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่, ๒๕๔๕), หน้า ๕๑.
↑  บ้างว่าวัดธาตุเจ้าหัวคูขี้หอม, วัดบวรนิเวศวิหาร, "ธรรมเนียบสมณศักดิ์ของชาวเมืองเวียงจันทน์โบราณ", ภาษิตอีสาน ธรรมเนียบสมณศักดิ์ของชาวเมืองเวียงจันทน์โบราณ : วัดบวรนิเวศวิหารพิมพ์เป็นอนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ พระครูวิสุทธิธรรมภาณ (เปลี่ยน ฐิติงฺกโร) ณ เมรุวัดสุวรรณาวาส จังหวัดมหาสารคาม ๒๐ เมษายน ๒๕๑๘, (กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร, ๒๔๘๔), หน้า ๔๐.
↑  มหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิริยศิริ), พระยา, (ม.ป.ป.). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับพระยามหาอำมาตยาธิบดี (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ พระยามหาอำมาตยาธิบดี)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%8 [๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (ร.ศ. ๑๒๖ (๒๔๕๐)). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับหม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเณจร) (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม) เรียบเรียง)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%8%A3) [๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  คัมภีร์ใบลานเรื่อง พื้นธาตุพนม (ธาตุพนม (พื้น)). วัดใหม่สุวัณณภูมาราม บ.ป่าขาม นครหลวงพระบาง (ม.หลวงพระบาง) ข.หลวงพระบาง. ผูก ๑ ใบ ๑๗ หน้า ๓๓-๓๔, ใบ ๔ หน้า ๑๗ (เอกสารสลับหน้า).
↑  ราชบัณฑิตยสภา, ตำนานพระธาตุพนม จังหวัดนครพนม : พระพนมนครานุรักษ์มีความเลื่อมใสพิมพ์ไว้เพื่ออุททิศส่วนประโยชน์ที่ควรจะได้จากหนังสือนี้ สำหรับบำรุงการพระศาสนาในจังหวัดนครพนม จำนวน ๓๐๐๐ เล่ม พ.ศ. ๒๔๗๔, หน้า ๑๙-๒๑.
↑  ลาวเรียกว่าพระแก้วน้ำหยาดดังปรากฏในคำขวัญเมืองวาปีว่า "...เมืองวาปีดินแดนอู่เข้าอู่ปลา หอยหอมรสซาติลือซา ถิ่นบูซาพระแก้วน้ำหยาด เที่ยวซมตาดแก้งกุปากเส็ด...", vapi talk (นามแฝง), ประวัติศาสตร์เมืองวาปี, กำเนิดเมืองวาปี สปป.ลาว : ประวัติศาสตร์เมืองวาปี ภาคที่ ๑ เมืองวาปีสมัยบูฮาณ, [วีดีโอคลิป], เมืองวาปี แขวงสาละวัน, ๒๐๒๑ (๒๕๖๔).
↑  มหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิริยศิริ), พระยา, (ม.ป.ป.). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับพระยามหาอำมาตยาธิบดี (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ พระยามหาอำมาตยาธิบดี)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%8 [๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (ร.ศ. ๑๒๖ (๒๔๕๐)). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับหม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเณจร) (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม) เรียบเรียง)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%8%A3) [๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (๒๔๕๘). "พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : ภาคที่ ๑", พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร) : คัดจากประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๔ อำมาตย์เอก พระยาศรีสำรวจ (ชื่น ภัทรนาวิก) ม.ม, ท.ช, รัตน ว,ป,ร.๔ พิมพ์แจกในงานศพ พัน ภัทรนาวิก ผู้มารดา เมื่อปีเถาะสัปตศก พ.ศ. ๒๔๕๘ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9 [๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  มหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิริยศิริ), พระยา, (ม.ป.ป.). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับพระยามหาอำมาตยาธิบดี (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ พระยามหาอำมาตยาธิบดี)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%8 [๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  เรื่องเดียวกัน.
↑  เรื่องเดียวกัน.
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (ร.ศ. ๑๒๖ (๒๔๕๐)). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับหม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเณจร) (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม) เรียบเรียง)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%8%A3) [๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (๒๔๕๘). "พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : ภาคที่ ๑", พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร) : คัดจากประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๔ อำมาตย์เอก พระยาศรีสำรวจ (ชื่น ภัทรนาวิก) ม.ม, ท.ช, รัตน ว,ป,ร.๔ พิมพ์แจกในงานศพ พัน ภัทรนาวิก ผู้มารดา เมื่อปีเถาะสัปตศก พ.ศ. ๒๔๕๘ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9 [๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  เรื่องเดียวกัน.
↑  มหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิริยศิริ), พระยา, (ม.ป.ป.). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับพระยามหาอำมาตยาธิบดี (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ พระยามหาอำมาตยาธิบดี)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%8 [๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (ร.ศ. ๑๒๖ (๒๔๕๐)). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับหม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเณจร) (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม) เรียบเรียง)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%8%A3) [๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  ศรีสุนทรโวหาร, พระ, พรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ (หน่อคำ), เจ้า และราชวงศ์เมืองนครจำปาศักดิ์, เจ้า, (๑๘๖๑ (๒๔๐๔)). "ตำนานเมืองจำปาศักดิ์ ฉะบับเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์และเจ้าราชวงศ์เมืองนครจำปาศักดิ์", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%95%E0% [๑๒ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  ยุพิน เข็มมุกด์, เอกสารรวมบทความประกอบรายวิชาไทยศึกษา, (เชียงใหม่ : ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันราชภัฏเชียงใหม, ๒๕๓๗), หน้า ๑๙๔.
↑  มหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิริยศิริ), พระยา, (ม.ป.ป.). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับพระยามหาอำมาตยาธิบดี (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ พระยามหาอำมาตยาธิบดี)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%8 [๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (ร.ศ. ๑๒๖ (๒๔๕๐)). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับหม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเณจร) (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม) เรียบเรียง)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%8%A3) [๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  เจริญ ไวรวัจนกุล, ตำนานคชศาสตร์ฉบับหมู่บ้านช้าง, (สุรินทร์ : รุ่งธนเกียรติออฟเซ็ท, ๒๕๓๙), หน้า ๓๙.
↑  สำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรมศิลปากร, เมืองร้อยเอ็ด, ณัฏฐภัทร จันทวิช และสุรศักดิ์ ศรีสำอาง (บรรณาธิการ), (ขอนแก่น : พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ, ๒๕๔๘), หน้า ๕๕.
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (ร.ศ. ๑๒๖ (๒๔๕๐)). "พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับหม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเณจร) (ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับ หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม) เรียบเรียง)", ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๗๐ เรื่อง เมืองนครจำปาศักดิ์ พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%8%A3) [๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  สุจิตต์ วงษ์เทศ, "พลังลาว" ชาวอีสานมาจากไหน ?, (กรุงเทพฯ : มติชน, ๒๕๔๙), หน้า ๔๐๕.
↑  ขัติยวงษา (เหลา ณ ร้อยเอ็จ), พระยา, พงศาวดารภาคอีสาน ฉะบับของพระยาขัติยวงษา (เหลา ณ ร้อยเอ็จ) : พิมพ์ในงานปลงศพนางศรีสุภา (โต เอี่ยมศิริ) ณเชิงบรมบรรพต วัดสระเกส เมื่อปีมะเส็ง พ.ศ. ๒๔๗๒, หน้า ๗.
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (๒๔๕๘). "พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : ภาคที่ ๑", พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร) : คัดจากประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๔ อำมาตย์เอก พระยาศรีสำรวจ (ชื่น ภัทรนาวิก) ม.ม, ท.ช, รัตน ว,ป,ร.๔ พิมพ์แจกในงานศพ พัน ภัทรนาวิก ผู้มารดา เมื่อปีเถาะสัปตศก พ.ศ. ๒๔๕๘ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9 [๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  กิแก้ว อุดม, มหา, พงศาวดารเมืองโขง, (เวียงจันทน์ : โรงพิมพ์รัฐบาลที่เวียงจันทน์, ๑๙๓๘ (๒๔๘๑)), หน้า ๓-๔. (อัดสำเนา) (พิมพ์เนื่องในโอกาสปลงศพนางพวงแก้ว อะรุโนไท ภริยาของท่านคำแสน อะไพ เจ้าเมืองโขงคนที่ ๑๐ ในการปกครองของฝรั่งเศส)
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (๒๔๕๘). "พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : ภาคที่ ๑", พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร) : คัดจากประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๔ อำมาตย์เอก พระยาศรีสำรวจ (ชื่น ภัทรนาวิก) ม.ม, ท.ช, รัตน ว,ป,ร.๔ พิมพ์แจกในงานศพ พัน ภัทรนาวิก ผู้มารดา เมื่อปีเถาะสัปตศก พ.ศ. ๒๔๕๘ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9 [๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  ขัติยวงษา (เหลา ณ ร้อยเอ็จ), พระยา, พงศาวดารภาคอีสาน ฉะบับของพระยาขัติยวงษา (เหลา ณ ร้อยเอ็จ) : พิมพ์ในงานปลงศพนางศรีสุภา (โต เอี่ยมศิริ) ณเชิงบรมบรรพต วัดสระเกส เมื่อปีมะเส็ง พ.ศ. ๒๔๗๒, หน้า ๗.
↑  จารย์แก้วหรือพระเจ้าแก้วมงคลมีชายาชื่อพระนางวิมาลา มีโอรส ๓ องค์ องค์หนึ่งชื่อเจ้าหน่อคำได้เป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน จารย์แก้วเป็นโอรสของพระเจ้าศรีวิชัย เป็นนัดดาของพระเจ้าศรีวรมงคล และเป็นปนัดดาของพระเจ้าศรีวรวงษาธิราชพระราชโอรสของพระเจ้าโพธิศาลราชกษัตริย์ล้านช้างหลวงพระบางองค์ที่ ๑๗ รวมปกครองเมืองท่งนาน ๑๒ ปี, พันคำทอง สุวรรณธาดา (เรียบเรียง), สุวรรณภูมิราชบุรินทร์ : ที่ระลึกการจัดงาน ๑๒๔ ปี เมืองพยัคฆภูมิพิสัย ๘-๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๐, (ม.ป.ท. : ม.ป.พ., ๒๕๖๐), หน้า ๓๙-๔๐. (อัดสำเนา)
↑  พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ร้อยเอ็ด, เจ้าเมืองร้อยเอ็ด "ได้เป็นนายแล้วให้หลิงดูพวกไพร่แน่เดอ ไพร่บ่ย่องสีหน้าบ่เฮืองได้แล้ว" : เอกสารประกอบนิทรรศการพิเศษเนื่องในวันพิพิธภัณฑ์ไทยประจำปี ๒๕๕๕ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ร้อยเอ็ด, (ร้อยเอ็ด : พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ร้อยเอ็ด, ๒๕๕๕), หน้า ๑.
↑  คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ ในคณะกรรมการอํานวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ, วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดร้อยเอ็ด, (กรุงเทพฯ : คุรุสภาลาดพร้าว, ๒๕๔๒), หน้า ๔๗.
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (๒๔๕๘). "พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : ภาคที่ ๑", พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร) : คัดจากประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๔ อำมาตย์เอก พระยาศรีสำรวจ (ชื่น ภัทรนาวิก) ม.ม, ท.ช, รัตน ว,ป,ร.๔ พิมพ์แจกในงานศพ พัน ภัทรนาวิก ผู้มารดา เมื่อปีเถาะสัปตศก พ.ศ. ๒๔๕๘ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9 [๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  เรื่องเดียวกัน.
↑  หลักฐานจากโตเกียวและตะวันตกระบุนามท้าวมืดว่าท้าวบุตรหรือท้าวมุด, ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดสุรินทร์ วิทยาลัยครูสุรินทร์, วัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล : กรณี เขมร ลาว ส่วย สุรินทร์, (กรุงเทพฯ : สารมวลชน, ๒๕๓๓), หน้า ๖๐.
↑  ขัติยวงษา (เหลา ณ ร้อยเอ็จ), พระยา, พงศาวดารภาคอีสาน ฉะบับของพระยาขัติยวงษา (เหลา ณ ร้อยเอ็จ) : พิมพ์ในงานปลงศพนางศรีสุภา (โต เอี่ยมศิริ) ณเชิงบรมบรรพต วัดสระเกส เมื่อปีมะเส็ง พ.ศ. ๒๔๗๒, หน้า ๗-๘.
↑  อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, (๒๔๕๘). "พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เรียบเรียง : ภาคที่ ๑", พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ หม่อมอมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร) : คัดจากประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๔ อำมาตย์เอก พระยาศรีสำรวจ (ชื่น ภัทรนาวิก) ม.ม, ท.ช, รัตน ว,ป,ร.๔ พิมพ์แจกในงานศพ พัน ภัทรนาวิก ผู้มารดา เมื่อปีเถาะสัปตศก พ.ศ. ๒๔๕๘ [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%9 [๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๖].
↑  เรื่องเดียวกัน.