stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อศิลปินแนวยูโรแดนซ์
เพลงแนวยูโรแดนซ์ ที่ ได้ประสบความสำเร็จ

2 Brothers on the 4th Floor - Dreams (Will Come Alive)
ทูอันลิมิตเต็ด - Get Ready For This
ทูอันลิมิตเต็ด - Twilight Zone
ทูอันลิมิตเต็ด - No Limit
ทูอันลิมิตเต็ด - Tribal Dance
ทูอันลิมิตเต็ด - Let The Beat Control Your Body
ทูอันลิมิตเต็ด - The Real Thing
Activate - Save Me
Alexia - Uh La La La
Aqua - Barbie Girl
ATC - Around the World
East Clubbers - Beat is Coming
East Clubbers - To the moon and back
Basic Element - The Promise Man
Basshunter - Boten Anna
Basshunter - Vi sitter i Ventrilo och spelar DotA
Basshunter - Now You're Gone
Basshunter - All I Ever Wanted
Basshunter - Saturday
Black Box - Ride On Time
Cappella - Move It Up
Cappella - Move On Baby
Cappella - U Got 2 Let The Music
Captain Hollywood Project - More & More
Captain Jack - Captain Jack
Cascada - Everytime We Touch
Cascada - What Hurts The Most
Co.Ro. feat. Taleesa - Because the Night
Corona - Baby Baby
Corona - The Rhythm of the Night
Culture Beat - Anything
Culture Beat - Mr Vain
DJ BoBo - Let The Dream Come True
DJ BoBo - Somebody Dance With Me
Dr. Alban - It's My Life
Dr. Alban - Sing Hallelujah!
Dr. Iggy - Oči Boje Duge
Eiffel 65 - Blue (Da Ba Dee)
E-Type - This Is The Way
Felix - Don't You Want Me
Fun Factory - Take Your Chance
Gala - Freed From Desire
Gina G. - Ooh Ahh ... Just a little bit
Haddaway - What is love?
Infernal - From Paris to Berlin
Jam & Spoon feat. Plavka - Right In The Night
La Bouche - Be My Lover
Lasgo - Something
Le Click - Tonight is the night
Magic Affair - Omen III
Masterboy - Feel The Heat Of The Night
Maxx - Get A Way
Mo-Do - Eins, Zwei, Polizei
Mr. President - Coco Jamboo
Nightcrawlers - Push The Feeling On
Nina - The reason is you
โอ-โซน - Dragostea Din Tei
Playahitty - The summer is magic
Rednex - Cotton Eye Joe
Reel 2 Real feat. The Mad Stuntman - I Like To Move It
Sash! - Ecuador
Sash! - Stay
Snap! - Rhythm Is A Dancer
Snap! - The Power
เทคโนทรอนิก - Pump Up The Jam
Technotronic - Get Up
U96 - Love Sees No Colour
วิกฟิลด์ - Saturday Night
Waldo's People - Lose Control
X-Perience - A never ending dream
แมงปอล้อคลื่น

แมงปอล้อคลื่น ทีมฟุตบอลที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อการกุศลและการออกกำลังกายเป็นหลัก โดย ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และเพื่อนๆทั้งในและนอกวงการบันเทิง
ทีมแมงปอล้อคลื่นเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2538 และลงแข่งเพื่อการกุศลเรื่อยมา ได้ร่วมลงแข่งเกือบทุกจังหวัดในประเทศไทยและยังได้ร่วมแข่งเพื่อการกุศลกับคนไทยในต่างประเทศอีกด้วย เช่น สหรัฐอเมริกา, สิงค์โปร์, และอังกฤษ
สมาชิกในทีมแมงปอล้อคลื่น

สมาชิกในทีมที่เป็นที่รู้จัก เช่น
ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง
ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน
ชลอ หงษ์ขจร
ภุชงค์ โยธาพิทักษ์
พงษ์พัฒน์ วชิระบรรจง
ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์
พนมกร ตังทัตสวัสดิ์
วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ
ภูบดินทร์ ภู่สุวรรณ
ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ
เกียรติศักดิ์ อุดมนาค
เคิร์ก โรล์ลิ่ง
นพัตฏ์ธร มัททวีวงศ์
ชวลิต ศรีมั่นคงธรรม
ปัญญาพล เดชสงค์
โจอี้ บอย
นิธิ สมุทรโคจร
จารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ
คงกะพัน แสงสุริยะ และ สมาชิกวงพลพรรครักเอย
สาริน บางยี่ขัน
และอีกมากมายทั้งในและนอกวงการบันเทิง
แหล่งข้อมูลอื่น

tangsaksit.com เก็บถาวร 2007-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน แท่งศักดิ์สิทธิ์ดอตคอม
ทีมแมงปอล้อคลื่น และ ทีมกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อ สิงหาคม 2546
เลขยันต์

ยันต์มหาสะท้อน
เลขยันต์ เป็นไสยศาสตร์แขนงหนึ่งของไทยที่สืบมาจากลัทธิพราหมณ์โดยได้รับอิทธิพลจากพุทธศาสนาด้วย เป็นการเขียนยันต์ในลักษณะตารางหรือลายเส้นเป็นตัวเลข อักขระ หรือรูปภาพที่เขียน สักลงผิวหนัง หรือแกะสลักลงบนแผ่นผ้า ผิวหนัง ไม้ โลหะ เป็นต้น เลขยันต์ไทยในทุกภาคเขียนขึ้นโดยผ่านอักษรพระธรรมเช่นอักษรธรรมล้านนา อักษรธรรมอีสาน อักษรขอม
ประวัติ

แนวคิดในการประกอบพิธีกรรมในยุคตันตระอาจเป็นแนวคิดต้นแบบเลขยันต์ ต่อมาในสมัยสุโขทัยไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าเลขยันต์เกิดขึ้นในเมื่อไร แต่พบ "ตัวเฑาะว์" (ปัจจุบันใช้ในลักษณะเป็นเลขยันต์) ในใบลานเงินค้นพบในกรุเจดีย์วัดพระบรมธาตุ จังหวัดกำแพงเพชร (สันนิษฐานว่าเจดีย์สร้างระหว่าง พ.ศ. 1890–1919) จึงอาจถือว่าเป็นยันต์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ถูกค้นพบ และยังพบจารึกข้อธรรมอีกหลายจารึกที่อาจจะเป็นพัฒนาการของยันต์ในกาลต่อมา
ในสมัยอยุธยาได้ใช้อักษรขอมในการเขียนเลขยันต์ไทย มีการบันทึกเลขยันต์อย่างเป็นระบบในสมุดไทย (สมุดข่อย) เอกสารเหล่านี้ยังตกทอดมาสู่ยุคปัจจุบัน มีการบันทึกเลขยันต์แทรกอยู่ในสมุดไทยอย่างน้อย 4 หมวด ได้แก่ ตำราไสยศาสตร์โดยตรง ตำราโหราศาสตร์ ตำราแพทย์แผนไทย ตำราพิชัยสงคราม พบในพงศาวดารครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2041 ในสมัยอยุธยานี้วิชาเลขยันต์ถูกจัดเป็นระบบ มีการบันทึก เผยแพร่และนิยมศึกษากันในสังคมในยุคนี้ พบว่าโบราณาจารย์ผู้ประดิษฐ์ยันต์ได้นำเอาหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนามาผูกเป็นเลขยันต์เป็นจำนวนมาก พร้อมกันนั้นเลขยันต์ยังมีความสัมพันธ์กับวิธีการทำกรรมฐานแบบโบราณด้วย และมีการใช้ในลักษณะเครื่องรางของขลัง ประเภทป้องกันตัว เช่น ลงในตะกรุด พิสมร แผ่นทองแดง ใบลาน ลงผ้ายันต์ ลงธง บางส่วนเป็นยันต์ประกอบการแพทย์แผนโบราณ เช่น ลงหม้อยา ลงหินบดยารักษาโรค บางส่วนเป็นยันต์ที่เกี่ยวกับโหราศาสตร์
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ สมัยรัชกาลที่ 1 พระพุทธศาสนาได้รับการทำนุบำรุง คัมภีร์ต่าง ๆ ได้รับการชำระรวมถึงวิชาเลขยันต์ด้วย ชายไทยยุคนั้นนิยมเรียนคาถาอาคมและเลขยันต์ มีการนำเลขยันต์มาสร้างเป็นเครื่องรางวัตถุมงคลออกเผยแพร่ โดยเฉพาะสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา เครื่องรางจากเลขยันต์ของพระเกจิที่มีชื่อเสียงเช่น ตะกรุดจากตำราพระยันต์โสฬสมงคล ของหลวงปู่เอี่ยม วัดสพานสูง (พ.ศ. 2360–2439) เขี้ยวเสือแกะประกอบยันต์กอหญ้าของหลวงพ่อปาน วัดบางเหี้ย (พ.ศ. 2363–2452) ตะกรุดพระยันต์ยมสลักเกลาของหลวงปู่กุน วัดพระนอน (พ.ศ. 2403–2463) และหมากทุยบรรจุกระดาษยันต์ของหลวงปู่เอี่ยมวัดหนัง (พ.ศ. 2375–2469) เป็นต้น
พ.ศ. 2488 การยกเลิกการเรียนการสอนภาษาขอมที่เป็นระบบอย่างเป็นทางการ ส่งผลให้พระและฆราวาสรู้อักษรขอมน้อยลงจนไม่สามารถอ่านอักษรขอมเลขยันต์ได้
ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดความนิยมเรื่องสักยันต์ เพราะมีพระคณาจารย์ที่มีชื่อเสียงในการสักยันต์ในยุคนั้นได้แก่ หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า และหลวงปู่ทอง วัดราชโยธา ในกรุงเทพมหานคร เป็นต้น
ปัจจุบันความนิยมในตัวเลขยันต์ (เครื่องราง) มีลักษณะเป็นกระแสไสยพาณิชย์ มีการใช้เลขยันต์ในฐานะเป็นสินค้า มีผลิตภัณฑ์เลขยันต์ออกสู่ตลาด
องค์ประกอบ

เลขยันต์มี 3 ส่วน คือส่วนที่เป็นรูปวาด ได้แก่ รูปโครงยันต์หรือตัวเรือนยันต์ (ล้านนาเรียกโขงยันต์) มีลักษณะเป็นกรอบภายในมีช่องที่ขีดแบ่งไว้ (เส้นขีดภายในโขงยันต์คือกระดูกยันต์) เว้นเป็นพื้นที่ว่างไว้เพื่อลงอักขระ โครงยันต์มักเป็นรูปทรงเรขาคณิต เช่นรูปทรงกลม สี่เหลี่ยม ขนมเปียกปูน
ส่วนที่สองคืออักษร ที่พบในยันต์เป็นอักษรพระธรรมในแต่ละถิ่น โดยใช้บันทึกเป็นภาษาบาลีและภาษาถิ่น ส่วนที่สามคือตัวเลขเป็นตัวเลขในอักษรธรรมต่าง ๆ ซึ่งมักมีเลขสองแบบคือ เลขโหรา ใช้บันทึกแทนดวงดาวในทางโหราศาสตร์ และ เลขในธรรม ใช้บันทึกเกี่ยวกับจำนวนเช่นอาจหมายถึงดวงดาวในทางโหราศาสตร์ หมายถึง หัวข้อธรรมในพระศาสนา หรือความหมายต่าง ๆ ที่ถูกกำหนดขึ้นมา อย่างไรก็ดีหากพบเพียงองค์ประกอบเดียวก็ยังคงเรียกว่าเลขยันต์
การเขียนเลขยันต์

ผู้เขียนเลขยันต์ต้องผ่านขั้นตอนการเรียนลบผงเป็นบาทฐาน คัมภีร์ลบผงที่ถือเป็นแม่บทสำคัญมีอยู่ด้วยกัน 5 คัมภีร์ ได้แก่ คัมภีร์ปถมัง คัมภีร์อิธะเจ คัมภีร์ตรีนิสิงเห คัมภีร์มหาราชและคัมภีร์พุทธคุณ (รัตนมาลา) ซึ่งแต่ละคัมภีร์มีความแตกต่างกันไปในด้านเนื้อหาและขั้นตอนการเขียน การลบ รวมทั้งอุปเท่ห์การนำใช้
เวลาลงยันต์จักต้องสำรวมจิตให้มีสมาธิแน่วแน่ มือที่ลงต้องเที่ยงตั้งสติให้ตรงยันต์ทุกชนิด เมื่อเวลาลากยันต์นั้นก็จะต้องลากให้จบกับสูตรพอดีและท่านบังคับไว้ให้เขียนทีเดียว หากไม่เช่นนั้นแล้วอักขระเลขยันต์นั้นจะไม่ศักดิ์สิทธิ์ แต่หากหยุดกลางคันก็ต้องใช้สูตรในการต่อยันต์ สิ่งสำคัญคือห้ามมิให้ลงอักขระหรือเลขก้าวก่ายกันกับเส้นยันต์เป็นอันขาด เรียกกันว่าเป็นยันต์ตาบอดใช้การไม่ได้ การลงยันต์ยังต้องประกอบพิธีไหว้ครูด้วย ขณะลงยันต์ต้องสวดคาถา เมื่อเขียนยันต์เสร็จจึงปลุกเสก
ภูมิภาค

เลขยันต์ภาคกลางอันสืบสายวิชามาแต่กรุงศรีอยุธยาที่ดูเหมือนจะสืบเนื่องมาจากลัทธิพราหมณ์แท้เพราะอ้างอิงถึงพระอิศวร พระนารายณ์อยู่เสมอ เลขยันต์ยุคก่อนเสียกรุงครั้งที่หนึ่งจึงประกอบด้วยยันต์ที่เกี่ยวกับเทพเจ้าของพราหมณ์อยู่มาก มีจุดเด่นของเลขยันต์ของสายภาคกลาง คือนิยมใช้อักขระขอมในการเขียนยันต์ ทำให้สันนิษฐานได้ว่า ชนชั้นที่เป็นคนประดิษฐ์เลข
ยันต์ไทยเป็นหลักคือพระภิกษุ เนื่องจากเป็นชนชั้นที่ใช้ภาษาบาลีและอักษรขอมเป็นหลัก และเลขยันต์นั้นใช้สำหรับบันทึกเรื่องราวทางศาสนา อีกจุดเด่นของภาคกลางคือมีการนำยันต์มาทำเป็นผงพุทธคุณ
เลขยันต์ภาคใต้ได้รับอิทธิพลหลักจากสำนักวัดเขาอ้อ มีจุดเด่นคือ นิยมใช้อักษรไทยในการประกอบเลขยันต์ นิยมใช้ อักขระชุดนอโมธงชัย
เลขยันต์ในภาคอีสานนี้ได้รับอิทธิพลจาก 3 แหล่ง คือ จากสายวิชาลาว สายวิชาของชนพื้นถิ่นอีสานใต้ เช่นเขมร และสายวิชาภาคกลาง จุดเด่นของเลขยันต์ภาคอีสานคือ นิยมเขียนด้วยอักษรธรรมอีสาน นิยมบันทึกเลขยันต์ในสมุดใบลาน เลขยันต์ที่พบส่วนใหญ่ในภาคอีสานมักลงเป็นอักขระมากกว่ารูปยันต์ เครื่องรางที่มีเอกลักษณ์คือสมุดก้อมที่เขียนเลขยันต์ถูกใช้เป็นเครื่องรางนำพกติดตัว และนิยมใช้อักขระชุดธาตุ คือ นะมะพะทะฯ และธาตุแก้วคือ "นะมะอะอุ"
เลขยันต์ภาคเหนือ มีจุดเด่นคือ นิยมลงด้วยอักษรธรรมล้านนา เลขยันต์กลุ่มที่พบหนาแน่นที่สุดในตำราสายล้านนาคือ ยันต์เทียน และมีการพบผ้ายันต์ขนาดใหญ่หลายแบบที่มีขนาดใหญ่กว่าผ้ายันต์ภาคอื่น
เยื่อกระดาษขึ้นรูป

Packaging material
บรรจุภัณฑ์ภายในสำหรับก๊อกน้ำ
เยื่อกระดาษขึ้นรูปหรือเส้นใยขึ้นรูป (สะกดได้อีกแบบว่าเยื่อขึ้นรูป) เป็นวัสดุบรรจุภัณฑ์ที่มักทำจากกระดาษแข็งรีไซเคิลและ/หรือกระดาษหนังสือพิมพ์ ใช้สำหรับบรรจุภัณฑ์ป้องกันหรือถาดบริการอาหารและที่ถือเครื่องดื่ม การใช้งานทั่วไปอื่น ๆ ได้แก่ ฝาปิด ถาด จาน ชาม และกล่องเปิดปิดได้สำหรับการใช้งานหลายอย่าง เยื่อขึ้นรูปมีราคาถูกกว่าพอลิสไตรีนแบบขยาย (EPS), โพลีเอทิลีนเทเรฟทาเลต (PET) แบบขึ้นรูปด้วยสูญญากาศ และพอลิไวนิลคลอไรด์ (PVC), กระดาษลูกฟูก และโฟมต่าง ๆ
เยื่อขึ้นรูปมักถูกพิจารณาว่าเป็นวัสดุบรรจุภัณฑ์ที่ยั่งยืนตามที่นิยามโดยกลุ่มพันธมิตรบรรจุภัณฑ์ที่ยั่งยืน (Sustainable Packaging Coalition) เยื่อขึ้นรูปถือเป็นวัสดุบรรจุภัณฑ์ที่ยั่งยืน เนื่องจากผลิตจากวัสดุรีไซเคิลและสามารถนำกลับมารีไซเคิลได้อีกหลังจากหมดอายุการใช้งาน
ผลิตภัณฑ์เยื่อขึ้นรูปสามารถทำให้กันน้ำได้ด้วยการพ่นหรือเคลือบด้วยแว็กซ์
ประเภทของเยื่อกระดาษขึ้นรูป

เยื่อขึ้นรูปหลายประเภทสามารถผลิตได้โดยหลายกระบวนการ
ประเภทของเยื่อกระดาษขึ้นรูป > ผนังหนา

ผลิตภัณฑ์เหล่านี้มักมีความหนาของผนังตั้งแต่ 1.5 ถึง 6 มม. (1/16" ถึง 1/4") และใช้สำหรับการใช้งานบรรจุภัณฑ์ที่ต้องการการรองรับเป็นหลัก ผนังหนามักเรียกกันว่า "เยื่อขึ้นรูปแบบสลัช" พื้นผิวจะหยาบมากด้านหนึ่งและค่อนข้างเรียบอีกด้านหนึ่ง การกำหนดรูปร่างของผลิตภัณฑ์จะอยู่ในระดับปานกลางเนื่องจากการใช้แม่พิมพ์แบบพาสเดียวที่ค่อนข้างถูกและการใช้เยื่อกระดาษผสมที่ได้จากกระดาษรีไซเคิลและกระดาษคราฟต์ การใช้งานทั่วไปได้แก่ การป้องกันขอบ บรรจุภัณฑ์สำหรับของหนัก ชิ้นส่วนทดแทนรถยนต์ ถาดพาเลทเยื่อขึ้นรูป เป็นต้น
การโอนแม่พิมพ์ > ผลิตภัณฑ์เยื่อขึ้นรูปแบบถ่ายโอน

ผลิตภัณฑ์เหล่านี้มักมีผนังบาง ความหนาประมาณ 1/16" ถึง 3/16" และเป็นประเภทที่ใช้กันมากที่สุดในปัจจุบัน กระบวนการนี้ใช้การขึ้นรูปด้วยสุญญากาศและแม่พิมพ์ถ่ายโอนหรือแม่พิมพ์ถ่ายแบบ ซึ่งแม่พิมพ์จะเป็นตาข่ายลวดละเอียดมากในรูปทรงของพื้นผิวด้านบน/ด้านที่เปิดเผย สลัลรี่ที่ใช้มักประกอบด้วยหนังสือพิมพ์รีไซเคิลในสัดส่วนสูงหรือทั้งหมด ซึ่งทำให้ได้พื้นผิวที่เรียบค่อนข้างเรียบทั้งสองด้านด้วยความแม่นยำและการกำหนดรูปร่างที่ดี
ก่อนกระบวนการขึ้นรูป ตาข่ายจะเชื่อมต่อกับห้องสุญญากาศที่ดูดน้ำผ่านตาข่ายเข้าไปในห้อง โดยมีแม่พิมพ์ตาข่ายแขวนอยู่เหนือบ่อเก็บของเหลว สลัลรี่จะถูกพ่นจากด้านล่างขึ้นไปยังแม่พิมพ์ และสุญญากาศจะดูดสลัลรี่ให้แนบชิดกับตาข่าย เติมเต็มช่องว่างทั้งหมด เมื่อการไหลของอากาศผ่านตาข่ายถูกปิดกั้นเพียงพอ สลัลรี่ส่วนเกินจะตกลงไปในบ่อเก็บเพื่อรีไซเคิล และแม่พิมพ์จะเคลื่อนต่อไปยังขั้นตอนการทำให้แห้ง แล้วจึงแยกแม่พิมพ์ตาข่ายออกจากแผ่นใยที่แห้งแล้ว
การใช้งานทั่วไปของผลิตภัณฑ์เยื่อขึ้นรูปแบบถ่ายโอน ได้แก่ บรรจุภัณฑ์สำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ โทรศัพท์มือถือ และสินค้าภายในบ้านและฮาร์ดแวร์อื่น ๆ อุปกรณ์การขึ้นรูปถ่ายโอนที่มีความจุสูงและความเร็วสูงใช้ในการผลิตถาดเครื่องดื่มที่ใส่ถ้วย อุปกรณ์จัดส่งกล่องไวน์ กล่องไข่ ถาดไข่ แผ่นรองเตียงเยื่อขึ้นรูป กระโถนเยื่อขึ้นรูป ถาดผลไม้ ถาดรองเท้า กระโถนสำหรับผู้ป่วย เป็นต้น
การโอนแม่พิมพ์ > เยื่อขึ้นรูปแบบเทอร์โมฟอร์ม

รูปแบบล่าสุดของเยื่อขึ้นรูปนี้เป็นผลิตภัณฑ์ผนังบางที่มีคุณภาพสูงที่สุดในปัจจุบัน กระบวนการนี้ใช้เทคโนโลยี "บ่มในแม่พิมพ์" ซึ่งผลิตผลิตภัณฑ์เยื่อขึ้นรูปที่มีพื้นผิวเรียบและกำหนดรูปร่างได้ดี หลังจากการขึ้นรูป ผลิตภัณฑ์จะถูกจับในแม่พิมพ์ขึ้นรูปที่ร้อนซึ่งจะกดและอัดแน่นผลิตภัณฑ์เยื่อขึ้นรูป ผลิตภัณฑ์จะถูกขึ้นรูปอย่างแม่นยำและมีลักษณะคล้ายวัสดุพลาสติก ผลิตภัณฑ์จะถูกนำออกจากแม่พิมพ์ร้อนในสภาพที่เสร็จสมบูรณ์แทนที่จะต้องทำให้แห้งในเตาอบ การใช้งานทั่วไปสำหรับประเภทนี้ ได้แก่ บรรจุภัณฑ์สำหรับจุดขายและการใช้งานที่ต้องการความแม่นยำและรูปลักษณ์ที่สำคัญ
การโอนแม่พิมพ์ > การประมวลผล

ผลิตภัณฑ์เยื่อขึ้นรูปประเภทนี้ได้ผ่านกระบวนการแปรรูปขั้นทุติยภูมิ ซึ่งโดยทั่วไปจะแตกต่างจากหรือเพิ่มเติมจากกระบวนการผลิตพื้นฐาน การประมวลผลขั้นทุติยภูมิอาจเป็นการเคลือบ การพิมพ์ การกดร้อน การตัดด้วยแม่พิมพ์ การตัดแต่ง หรือการผลิตด้วยสีหรือสารเติมแต่งในสลัลรี่ การใช้งานได้แก่การปรับแต่งตามความต้องการต่าง ๆ
ดูเพิ่ม

บรรจุภัณฑ์
กันกระแทก
บรรจุภัณฑ์ที่ยั่งยืน
แยก จปร.

| --- | --- |
ที่ตั้ง: เขตพระนครและเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนราชดำเนินนอก » แยกมัฆวาน
→: ถนนจักรพรรดิพงษ์ » แยกจักรพรรดิพงษ์
↓: ถนนราชดำเนินนอก » แยกผ่านฟ้าลีลาศ
←: ถนนวิสุทธิกษัตริย์ » แยกวิสุทธิกษัตริย์
แยก จปร. เป็นทางแยกแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนราชดำเนินนอกกับถนนวิสุทธิกษัตริย์ (ทางทิศตะวันตก) และถนนจักรพรรดิพงษ์ (ทางทิศตะวันออก) ในพื้นที่แขวงบ้านพานถมกับแขวงบางขุนพรหม เขตพระนคร และแขวงวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
ชื่อของทางแยก จปร. มาจากการที่ในอดีตบริเวณทางแยกเป็นที่ตั้งของโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าซึ่งมีชื่อย่อว่า รร.จปร. ก่อนที่จะย้ายไปตั้งที่จังหวัดนครนายกใน พ.ศ. 2529 ปัจจุบันพื้นที่ดังกล่าวเป็นที่ตั้งกองบัญชาการกองทัพบก
บริเวณแยก จปร. ในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการหลายแห่ง เช่น กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา กระทรวงคมนาคม โรงเรียนแผนที่กรมแผนที่ทหาร
อนึ่ง ยังมีแยก จปร. อีกแห่งที่อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก โดยเป็นจุดตัดระหว่างถนนสุวรรณศร, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3052 (ป่าส้าน–เขาชะโงก หรือถนนทางเข้าโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3428 (เขาชะโงก–ท้ายทอง)
เอเคอร์ (แก้ความกำกวม)

เอเคอร์ อาจจะหมายถึง
เอเคอร์ (Acre) -  เป็นหน่วยวัดพื้นที่ของตะวันตก เอเคอร์หนึ่งเท่ากับ 4,046.8564224 ตารางเมตร (เอเคอร์สากล) หรือ 4,840 ตารางหลา หรือ 43,560 ตารางฟุต
เอเคอร์ (Acre) - เมืองทางตะวันตกของกาลิลีในอิสราเอล
อากรี (Acre) - รัฐในบราซิล
แม่น้ำอากรี (Acre River) - แม่น้ำที่ไหลผ่านเปรู โบลิเวีย และบราซิล
เอซาชิ (กิ่งจังหวัดโซยะ)

บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในกิ่งจังหวัดโซยะ จังหวัดฮกไกโด สำหรับเมืองในกิ่งจังหวัดฮิยามะ จังหวัดฮกไกโด ดูที่ เอซาชิ (กิ่งจังหวัดฮิยามะ)
| เอซาชิ 枝幸町 |
| --- | --- |
เมือง
ภาพถ่ายทางอากาศของเอซาชิ ซึ่งมีโอมุเป็นฉากหน้า
   ธง ตรา
ที่ตั้งในจังหวัดฮกไกโด (กิ่งจังหวัดโซยะ)
เอซาชิที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 44°56′N 142°35′E﻿ / ﻿44.933°N 142.583°E﻿ / 44.933; 142.583
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: ฮกไกโด
จังหวัด: ฮกไกโด (กิ่งจังหวัดโซยะ)
อำเภอ: เอซาชิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,115.67 ตร.กม. (430.76 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 กันยายน ค.ศ. 2016)
 • ทั้งหมด: 8,578 คน
 • ความหนาแน่น: 7.7 คน/ตร.กม. (20 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+09:00 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
เว็บไซต์: www.esashi.jp
เอซาชิ (ญี่ปุ่น: 枝幸町; โรมาจิ: Esashi-chō) เป็นเมืองในกิ่งจังหวัดโซยะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 8,578 คนและพื้นที่ 1,115.67 ตารางกิโลเมตร (430.76 ตารางไมล์)
ชื่อเมืองมาจากคำศัพท์ภาษาไอนุว่า เอซาอูชิ (Esaushi) แปลว่า "แหลม" (ในทางภูมิศาสตร์)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Esashi, Hokkaidō (Sōya)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น
เหตุระเบิดในสตอกโฮล์ม พ.ศ. 2553

ตำรวจปิดถนนดร็อตนิงกาตันหลังจากเกิดระเบิดขึ้นที่หัวมุมถนนที่ติดกับถนนบรีกการ์กาตัน
เหตุระเบิดในสต็อกโฮล์ม พ.ศ. 2553 เกิดขึ้นในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เมื่อระเบิดสองลูกเกิดระเบิดขึ้น ณ ใจกลางกรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ซึ่งส่งผลให้มือระเบิดเสียชีวิต และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกสองคน ขณะที่คาร์ล บิลต์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสวีเดนและหน่วยความมั่นคงแห่งชาติสวีเดน (SÄPO) ได้เรียกเหตุระเบิดดังกล่าวว่าเป็นพฤติการณ์ก่อการร้าย
เทมัวร์ อับเดลวาฮับ อัล-อับดาลี พลเมืองสวีเดนที่เกิดในประเทศอิรัก เป็นผู้ต้องสงสัยว่าอาจเป็นมือระเบิด บรรษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพนอร์เวย์ได้อธิบายว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นการโจมตีฆ่าตัวตายครั้งแรกที่เกี่ยวข้องกับการก่อการร้ายอิสลามในกลุ่มนอร์ดิก ถึงแม้ว่าพลเมืองสวีเดนจะเคยก่อเหตุโจมตีฆ่าตัวตายมาแล้วในต่างประเทศ
เหตุระเบิด

เหตุระเบิดครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อเวลา 16.48 น. ตามเวลายุโรปกลาง เมื่อเกิดเหตุรถยนต์ระเบิดขึ้นที่แยกโอลอฟ พาลเมส กาตา และถนนดร็อตนิงกาตัน ตามข้อมูลของเจ้าหน้าที่ดับเพลิงพบว่า รถดังกล่าวมีขวดบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวหลายขวดซึ่งส่งผลให้เกิดการระเบิดขึ้นอีกหลายครั้ง มีผู้ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย 2 คนในบริเวณที่เกิดเหตุระเบิดและได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล
เหตุระเบิดครั้งที่สองเกิดขึ้นเมื่อเวลาราว 17.00 น. ตามเวลายุโรปกลาง ที่ทางแยกของถนนบรีกการ์กาตันและดร็อตนิงกาตัน พบร่างของชายซึ่งแรงระเบิดได้ก่อให้เกิดการบาดเจ็บต่อช่วงท้องในพื้นที่ใกล้เคียง ข้อมูลของโฆษกตำรวจระบุว่าชายคนดังกล่าวได้ระเบิดตัวเอง อาฟตันบลาเด็ทระบุว่า ชายคนดังกล่าวได้พกพาท่อระเบิดจำนวนหกท่อ แต่พบว่ามีเพียงหนึ่งท่อเท่านั้นที่เกิดระเบิดขึ้น แรงระเบิดทำให้ชายดังกล่าวเสียชีวิต ใกล้กับร่างของชายคนดังกล่าวพบท่อโลหะและกระเป๋าสะพายหลังซึ่งภายในบรรจุด้วยที่ยึดโลหะหลายชิ้นและสสารไม่ทราบชนิดซึ่งต้องสงสัยว่าเป็นวัตถุระเบิด พยานอ้างว่ามือระเบิด "ตะโกนอะไรบางอย่างเป็นภาษาอารบิก" ก่อนที่จะจุดระเบิดซึ่งทำให้ตนเองเสียชีวิต
เวลาเดียวกับที่เกิดการระเบิดขึ้น ใจกลางกรุงสต็อกโฮล์มยังเต็มไปด้วยชาวเมืองที่ออกมาจับจ่ายซื้อของในเทศกาลคริสต์มาส และมีประชาชนหลายพันคนอยู่ในระแวกใกล้เคียง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสวีเดนแสดงความกังวลว่าหากการโจมตีดังกล่าวประสบความสำเร็จ ผลที่ตามมาก็จะเป็น "ความหายนะใหญ่หลวงอย่างแท้จริง"
เหตุระเบิดดังกล่าวมีขึ้นหลังจากมีระดับการเตือนการก่อการร้ายเพิ่มสูงขึ้นในช่วงเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมาในสวีเดน เนื่องจากมี "การเปลี่ยนแปลงในกิจกรรมของกลุ่มก่อการร้ายในสวีเดน" ซึ่งสามารถวางแผนการโจมตีได้
เหตุระเบิดในปูลีอลัม พ.ศ. 2564

| เหตุระเบิดในปูลีอลัม พ> ศ. 2564 |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามในอัฟกานิสถาน และ เหตุโจมตีในอัฟกานิสถาน พ.ศ. 2564
สถานที่: ปูลีอลัม, จังหวัดเลาการ์, ประเทศอัฟกานิสถาน
วันที่: 30 เมษายน พ.ศ. 2564
ประเภท: ระเบิด
อาวุธ: ระเบิดติดรถ
ตาย: 30 คน
เจ็บ: 90+ คน
เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2564 เกิดเหตุระเบิดติดรถในปูลีอลัม, จังหวัดเลาการ์, ประเทศอัฟกานิสถาน โดยมีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 30 คน ไม่มีกลุ่มใดออกมาแสดงว่าเป็นผู้โจมตี และยังไม่ทราบผู้ก่อเหตุ
ภูมิหลัง

สมาชิกกลุ่มตอลิบานได้มีแนวคิดแบบญิฮาดิสต์เป็นส่วนใหญ่ โดยกลุ่มนี้ได้ก่อเหตุโจมตีร้ายแรงหลายร้อยครั้งระหว่างช่วงการก่อความไม่สงบในประเทศอัฟกานิสถาน ซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2544 รวมถึงเหตุระเบิดติดรถในปูลีอลัม ซึ่งเป็นเมืองในจังหวัดเลาการ์ ทางตะวันออกของประเทศอัฟกานิสถาน จากเหตุการณ์มีผู้เสียชีวิต 17 คน
ความรุนแรงในประเทศอัฟกานิสถานทวีความรุนแรงมากขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2564 เมื่อประธานาธิบดีสหรัฐ โจ ไบเดิน ประกาศว่าสหรัฐจะถอนกองกำลังติดอาวุธภายในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2564 หลังจากประจำการภายในประเทศในแถบเอเชียใต้เป็นระยะเวลา 20 ปี ก่อนหน้านี้ ประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ได้ตกลงกับกลุ่มตอลิบานว่าจะถอนกองกำลังภายในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2564
เหตุระเบิด

เมื่อเวลาประมาณ 19.00 นาฬิกา ของวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2564 ได้เกิดเหตุคาร์บอมบ์ใกล้เกสต์เฮาส์แห่งหนึ่งในปูลีอลัม มีผู้เสียชีวิต 30 คน และผู้บาดเจ็บกว่า 90 คน พร้อมอาคารได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง เหยื่อเป็นทั้งนักเรียนมัธยมตอนปลายและสมาชิกกองหนุนฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโดยเป็นผู้พักอาศัยอยู่ที่แห่งนี้
แผ่นดินไหวในเกาะชวา พ.ศ. 2554

| --- | --- |

เวลาสากลเชิงพิกัด: 2011-04-03 13:06:42
รหัสเหตุการณ์ ISC: 
USGS-ANSS: 
วันที่ท้องถิ่น: 3 เมษายน 2554 (2554-04-03)
เวลาท้องถิ่น: 20:06:42
ขนาด: 6.8 Mw
ความลึก: 24 กิโลเมตร (15 ไมล์)
ศูนย์กลาง: 9°47′10″S 107°44′56″E﻿ / ﻿9.786°S 107.749°E﻿ / -9.786; 107.749
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ: อินโดนีเซีย
ผู้ประสบภัย: เสียชีวิต 1 ราย
แผ่นดินไหวในเกาะชวา พ.ศ. 2554 เป็นแผ่นดินไหวความรุนแรง 6.8 โมเมนต์แมกนิจูดซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเวลา 20:06 UTC ของวันที่ 3 เมษายน โดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ห่างจากเกาะคริสต์มาสไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 241 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 412 กิโลเมตร มีรายงานว่าแรงสั่นสะเทือนสามารถรู้สึกได้ในประเทศเพื่อนบ้านบางประเทศ ในสิงคโปร์ มีรายงานว่าแผ่นดินไหวความรุนแรงระหว่าง 3-3.9 แมกนิจูดสามารถรู้สึกได้
หลังเหตุการณ์แผ่นดินไหว มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตหนึ่งราย ถึงแม้ว่าจะมีรายงานความเสียหายที่เกิดขึ้นเพียงเล็กน้อย แผ่นดินไหวดังกล่าวตามมาด้วยแรงสั่นสะเทือนอีกสองครั้ง ครั้งแรก มีความรุนแรง 6.0 แมกนิจูด ซึ่งเกิดขึ้นใกล้กับเกาะตาเลาด์ เมื่อวันที่ 5 เมษายน และอีกครั้งหนึ่ง ความรุนแรง 6.1 แมกนิจูด ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 เมษายน
เอาหรือไม่เอา

| เอาหรือไม่เอา |
| --- | --- |
ประเภท: เกมโชว์
สร้างโดย: John de Mol
เค้าโครงจาก: Deal or No Deal
เสนอโดย: ดอม เหตระกูล
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาไทย
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 3
ออกอากาศ: 3 มกราคม 2548 (2548-01-03) – 26 กันยายน 2548 (2548-09-26)
เอาหรือไม่เอา เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเกมโชว์ที่บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ซื้อลิขสิทธิ์รายการ Deal or No Deal จากประเทศเนเธอร์แลนด์ มาผลิตในรูปแบบของประเทศไทย ออกอากาศทางช่อง 3 มีเงินรางวัลตั้งแต่ 25 สตางค์ ถึง 1,000,000 บาท
กติกา

รายการเริ่มต้นด้วยการแจกกระเป๋าให้กับผู้เล่นในจำนวนเท่ากัน ขั้นแรก ผู้เล่นจะได้รับโอกาสในการประกันตัวออกจากเกมและแบ่งปันเงินจำนวนหนึ่งที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าเอกสารลับ ผู้เข้าแข่งขันจะมีแผงปุ่มกดที่พวกเขาใช้ในการตัดสินใจยอมรับหรือปฏิเสธข้อตกลงนั้น หลังจากนั้น จำนวนเงินในกระเป๋าจะถูกเปิดเผย และผู้ชนะที่ออกไปจะได้รับเงินตามสัดส่วน เช่น หากสามคนตัดสินใจออกและมีเงิน 15,000 บาท ผู้เล่นทั้งสามคนจะได้รับเงินคนละ 5,000 บาท จากนั้นเครื่องสุ่มจะเลือกหนึ่งในผู้เล่นที่เหลือที่จะเข้าสู่เกมหลัก โดยจะเปิดกระเป๋าตามโมเดล ก่อนเริ่มเกม ผู้เล่นสามารถตัดสินใจได้ว่าจะเล่นกับกระเป๋าที่ตนได้รับเมื่อเริ่มรอบแรกหรือจะเลือกกระเป๋าอื่นสำหรับเกมหลัก
แขวงทับยาว

| แขวงทับยาว |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Thap Yao
วัดพลมานีย์ริมคลองประเวศบุรีรมย์
แผนที่เขตลาดกระบัง เน้นแขวงทับยาว
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: ลาดกระบัง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 25.834 ตร.กม. (9.975 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 32,060 คน
 • ความหนาแน่น: 1,241.00 คน/ตร.กม. (3,214.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10520
รหัสภูมิศาสตร์: 101105
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ทับยาว เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงทับยาวตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตลาดกระบัง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงและตำบลข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงลำผักชีและแขวงลำต้อยติ่ง (เขตหนองจอก) มีคลองลำพะองและคลองกระทุ่มล้มเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงขุมทอง (เขตลาดกระบัง) มีคลองลำตาอู คลองลำหลุมบัว และคลองทับยาวเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลศีรษะจรเข้น้อย (อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ) มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรปราการเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงลาดกระบังและแขวงลำปลาทิว (เขตลาดกระบัง) มีคลองหัวตะเข้ คลองลำปลาทิว คลองเจ๊ก คลองมะละกอ คลองมะละกอเหนือ และคลองบางคูเวียงเป็นเส้นแบ่งเขต
เอเชียนเกมส์ 1986

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ: โซล
ประเทศ:  เกาหลีใต้
ประเทศเข้าร่วม: 27 ประเทศ
นักกีฬาเข้าร่วม: 4,839 คน
กีฬา: 25 ชนิดกีฬา
ชนิด: 296 ประเภท
พิธีเปิด: 20 กันยายน 2529 (2529-09-20)
พิธีปิด: 5 ตุลาคม 2529 (2529-10-05)
ประธานพิธีเปิด: ชุน ดูฮวาน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้
ประธานพิธีปิด: อาห์เหม็ด อัล-ฟาฮัด อัล-อาห์เหม็ด อัล-ซาบาห์ ประธานสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
ผู้จุดคบเพลิง: Jang Jae-keun Park Mi-sun
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาโอลิมปิก
← นิวเดลี 1982ปักกิ่ง 1990 →
เอเชียนเกมส์ 1986 การแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 10 จัดขึ้นที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 20 กันยายน - 5 ตุลาคม ค.ศ. 1986 หลังจากสภาพเศรษฐกิจและการเมืองดีขึ้น เมื่อได้รับเป็นเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ 1986 เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 (พ.ศ. 2531)
สนามแข่งขัน

สนามกีฬาโอลิมปิก (สนามกีฬาหลัก)