เลโอนิด เบรจเนฟ

| เลโอนิด เบรจเนฟ |
| --- | --- |
Леонид Брежнев


เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 14 ตุลาคม 2507 – 10 พฤศจิกายน 2525
ก่อนหน้า: นิกิตา ครุสชอฟ
ถัดไป: ยูรี อันโดรปอฟ
ประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุด
ดำรงตำแหน่ง 16 มิถุนายน 2520 – 10 พฤศจิกายน 2525
ก่อนหน้า: นีโคไล ปอดกอร์นืย
ถัดไป: ยูรี อันโดรปอฟ
ดำรงตำแหน่ง 7 พฤษภาคม 2503 – 15 กรกฎาคม 2507
ก่อนหน้า: คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ
ถัดไป: อะนัสตัส มีโคยัน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 ธันวาคม พ.ศ. 2449 คาเมนสโคเย, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 (75 ปี) มอสโก, โซเวียตรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
เชื้อชาติ: รัสเซียและยูเครน
พรรคการเมือง: คอมมิวนิสต์
คู่สมรส: วิคตอเรีย เบรจเนฟ
บุตร: กาลินา เบรจเนฟ ยูรี เบรจเนฟ
วิชาชีพ: วิศวกรโลหการและเจ้าหน้าที่ของรัฐ
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: สหภาพโซเวียต
สังกัด: กองทัพแดง
ประจำการ: 2484–2488
ยศ: พลตรี จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
บังคับบัญชา: กองทัพอากาศแห่งสหภาพโซเวียต
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่ 2

เลโอนิด อิลยิช เบรจเนฟ (รัสเซีย: Леонид Ильич Брежнев, อักษรโรมัน: Leonid Ilich Brezhnev, สัทอักษรสากล: [ˈlʲɪɐˈnʲit ɨˈlʲjidʑ ˈbrʲeʐnʲɪf] ( ฟังเสียง); 19 ธันวาคม 2449 – 10 พฤศจิกายน 2525) เป็นนักการเมืองชาวโซเวียตที่เป็นผู้นำสหภาพโซเวียต ในฐานะเลขาธิการใหญ่คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (พ.ศ. 2507-2525) และยังดำรงตำแหน่งเป็นประธานคณะอภิมุขสูงสุดแห่งโซเวียตสูงสุด หรือ สภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต (พ.ศ. 2503-2507, 2520-2525) เบรจเนฟดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคฯเป็นเวลา 18 ปี ซึ่งเป็นการดำรงตำแหน่งยาวนานเป็นอันดับสองรองจากโจเซฟ สตาลิน การดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคฯของเบรจเนฟยังคงเป็นที่ถกเถียงกันโดยนักประวัติศาสตร์ ในช่วงเวลาการปกครองของเขามีลักษณะเฉพาะตัวในการสร้างดุลยภาพทางการเมืองและความสำเร็จของนโยบายต่างประเทศที่สำคัญ แต่ก็ยังมีการทุจริตคอร์รัปชั่น ความไร้ประสิทธิภาพ เศรษฐกิจที่ซบเซา และช่องว่างทางเทคโนโลยีที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วกับตะวันตก
เบรจเนฟเกิดในครอบครัวชนชั้นแรงงานในคาเมนสโคเย เขตผู้ว่าการเยคาเตรีโนสลัฟ จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันคือกามิยันสแก ประเทศยูเครน) หลังจากผลของการปฏิวัติเดือนตุลาคมสิ้นสุดลงด้วยการก่อตั้งสหภาพโซเวียต เบรจเนฟเข้าร่วมสันนิบาตยุวชนของพรรคคอมมิวนิสต์ใน พ.ศ. 2466 ก่อนเข้าเป็นสมาชิกพรรคอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2472 เมื่อเยอรมนีบุกโจมตีสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2484 เขาได้เข้าร่วมกองทัพแดงในฐานะผู้ตรวจการและได้เลื่อนยศเป็นพลตรีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองอย่างรวดเร็ว หลังสงครามยุติ เบรจเนฟได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นคณะกรรมการกลางของพรรคใน พ.ศ. 2495 และได้ขึ้นเป็นสมาชิกโปลิตบูโรเต็มรูปแบบภายใน พ.ศ. 2500 ใน พ.ศ. 2507 เขาได้รวบรวมอำนาจมากพอที่จะปลดนีกีตา ครุชชอฟ ออกจากตำแหน่งเลขาธิการลำดับที่หนึ่งของพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศ
ระหว่างดำรงตำแหน่ง แนวทางการปกครองแบบอนุรักษ์นิยมและปฏิบัติจริงของเบรจเนฟในการกำกับดูแลได้ปรับสถานะระหว่างประเทศของสหภาพโซเวียตอย่างมีนัยสำคัญ ขณะเดียวกันก็รักษาตำแหน่งของพรรครัฐบาลที่บ้านให้มีเสถียรภาพ ในขณะที่ครุชชอฟมักประกาศใช้นโยบายโดยไม่ปรึกษากับโปลิตบูโรที่เหลือ เบรจเนฟระมัดระวังที่จะลดความขัดแย้งระหว่างผู้นำพรรคด้วยการตัดสินใจผ่านฉันทามติ นอกจากนี้ ในขณะผลักดันให้เกิดการผ่อนคลายความตึงเครียดระหว่างมหาอำนาจทั้งสองในช่วงสงครามเย็น เขาได้บรรลุดุลยภาพทางนิวเคลียร์กับสหรัฐ และเสริมความแข็งแกร่งให้สหภาพโซเวียตในยุโรปกลางและตะวันออก นอกจากนี้ การสะสมอาวุธขนาดใหญ่และการแทรกแซงทางทหารที่แพร่หลายภายใต้การนำของเบรจเนฟได้ขยายอิทธิพลของสหภาพโซเวียตไปยังต่างประเทศอย่างมาก (โดยเฉพาะในตะวันออกกลางและแอฟริกา) แม้ว่าความพยายามเหล่านี้จะพิสูจน์ได้ว่ามันมีค่าใช้จ่ายสูงและจะฉุดลากเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตในปีต่อ ๆ มา
ตรงกันข้าม การเพิกเฉยต่อการปฏิรูปการเมืองของเบรจเนฟทำให้เกิดยุคแห่งความเสื่อมโทรมของสังคมที่เรียกว่ายุคชะงักงันของเบรจเนฟ นอกเหนือจากนี้ การทุจริตที่แพร่หลายและการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ถดถอย ช่วงเวลานี้ยังมีช่องว่างทางเทคโนโลยีที่เพิ่มขึ้นระหว่างสหภาพโซเวียตและสหรัฐอีกด้วย เมื่อมีฮาอิล กอร์บาชอฟขึ้นสู่อำนาจใน พ.ศ. 2528 กอร์บาชอฟประณามรัฐบาลของเบรจเนฟในเรื่องความไร้ประสิทธิภาพและความไม่ยืดหยุ่น ก่อนที่จะดำเนินนโยบายเพื่อเปิดเสรีต่อสหภาพโซเวียต
หลัง พ.ศ. 2518 สุขภาพของเบรจเนฟทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็วและเขาก็ปลีกตัวจากกิจการระหว่างประเทศมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่ยังคงรักษาอำนาจไว้ เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 และยูรี อันโดรปอฟได้รับเลือกเป็นเลขาธิการกลางต่อจากเบรจเนฟ