stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชเว ยุน-โซ
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2008–2009 | My Precious You | ฮัน ยู-จิน |  |  |
| 2010–2011 | Secret Garden | คิม ฮี-วอน |  |  |
| 2010–2011 | Smile Again | แบค ยู-จิน |  |  |
| 2011 | Royal Family | ยู ชิน-อา |  |  |
| 2011 | KBS Drama Special – Hair Show | คิม-ยูริ |  |  |
| 2011 | Lie to Me | ผู้หญิงในนัดบอด | นักแสดงรับเชิญ |  |
| 2011 | Warrior Baek Dong-soo | กู-ฮยัง |  |  |
| 2011 | KBS Drama Special – Ji-hoon's Born in 1982 | อัน ซอ-ยอน |  |  |
| 2012 | KBS Drama Special –Girl Detective, Park Hae-sol | เยริ-นา |  |  |
| 2012 | My Husband Got a Family | คัง ฮเย-ซู |  |  |
| 2012 | Can't Live Without You | อี ฮยุน-คย็อง |  |  |
| 2012 | The Third Hospital | จอง ซึง-ฮี |  |  |
| 2013 | Eunhui | ชา ยอง-จู |  |  |
| 2014 | Liar Game | กู จา-ยอง |  |  |
| 2014 | Love Frequency 37.2 | โก ดง-ฮี |  |  |
| 2015 | Second 20s | ชิน ซัง+เย |  |  |
| 2016 | Local Hero | คิม ซอ-อัน |  |  |
| 2016 | Happy Home | บง แฮ-วอน |  |  |
| 2017 | Unknown Woman | กู แฮ-จู |  |  |
| 2017 | The Lady in Dignity | ฮอ จิน-ฮี |  |  |
| 2018 | Mother | หนุ่มยองซิน |  |  |
| 2019–2020 | Unasked Family | คัง เย-วอน |  |  |
| 2021 | The Penthouse: War in Life 3 | พยาบาลโรงพยาบาลจิตเวช | นักแสดงรับเชิญ (ตอนที่ 14) |  |
| 2023 | Love to Hate You | เกรซ |  |  |
ผลงาน > รายการโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | Band of Goddess | นักแสดง |  |  |
ผลงาน > การปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอ

| ปี | ชื่อเพลง | ศิลปิน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | "For Me Without You" (내가 없는 날 위해) | คัง ซอง-ฮุน | [ต้องการอ้างอิง] |
| 2004 | "How Come" (어쩌다가) | รัน [ko] | [ต้องการอ้างอิง] |
รางวัลและการเสนอชื่อ

| งานประกาศรางวัล | ปี | หมวดหมู่ | ผู้เข้าชิง / งาน | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอแพนสตาร์อะวอดส์ | 2021 | นักแสดงยอดเยี่ยมในละครซีรีส์ | Unasked Family | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| การประกวดโมเดลตัวละคร | 2002 | รางวัลใหญ่ | ชเว ยุน-โซ | ชนะ |  |
| รางวัลละคร เคบีเอส | 2019 | รางวัลความยอดเยี่ยม นักแสดงในละครประจำวัน | Unasked Family | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลวัฒนธรรมและความบันเทิงของเกาหลี | 2012 | รางวัลนักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ | The Heaven is Only Open to the Single | ชนะ |  |
| รางวัลละครเอ็มบีซี | 2016 | นักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | Happy Home | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ at J-Wide Entertainment (ในภาษาเกาหลี)
ตรูญัน

ลานไว้ศพและต้นไทรเก่าแก่ที่เป็นที่รู้จักของหมู่บ้านตรูญัน
ตรูญัน (อักษรโรมัน: Trunyan) หรือ เตอรูญัน (อักษรโรมัน: Terunyan) เป็นหมู่บ้านชาวบาหลี (บันจาร์; banjar) ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของทะเลสาบบาตูร์ ซึ่งเป็นทะเลสาบแอ่งกะทะในตำบลบังลี ทางตอนกลางของเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย หมู่บ้านนี้เป็นหนึ่งในหมู่บ้านของชาวบาหลีอากาที่สำคัญที่สุด เช่นเดียวกับหมู่บ้านเตอกานัน และซัมบีรัน ตรูญันเป็นที่รู้จักมากเป็นพิเศษจากพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับการดูแลศพ หมู่บ้านตรูญันวางศพผู้วายชนม์ไว้บนพื้นดินในที่โล่ง มีแค่เสื้อผ้าและไผ่สานคลุมอยู่เท่านั้น และทิ้งไว้เช่นนั้นให้ย่อยสลาย ส่วนกลิ่นศพเชื่อกันว่ามีต้นไม้ใกล้เคียงดับไว้
ข้อมูลทั่วไป

ตรูญันเป็นหนึ่งในหมู่บ้านชาวบาหลีอากาที่มีความโดดเดี่ยวทางวัฒนธรรมสูงที่สุดในเกาะบาหลี และตั้งอยู่บนเชิงเขาอากุง หมู่บ้านสามารถเข้าถึงได้ง่ายที่สุดโดยทางเรือ
โดยทั่วไปถือว่าชาวบ้านในชุมชนเป็นชาวบาหลีอากา หรือชาวบาหลีภูเขา ซึ่งต่างกับชาวบาหลีที่ราบ โดยที่บาหลีอากายังคงปฏิบัติตามธรรมเนียมพิธีที่มีอยู่เดิมก่อนการเข้ามาของอิทธิพลศาสนาฮินดูและพุทธดังที่ชาวบาหลีที่ราบนำมาปฏิบัติมากกว่า พิธีกรรมและวัฒนธรรมของตรูญันถือว่าโดดเด่นแม้กระทั่งในบรรดาหมู่บ้านบาหลีอากาด้วยกันเอง โบสถ์พราหมณ์ (ปูรา) หลักของหมู่บ้านมีป้ายข้อความอ้างว่าปูรานี้สร้างขึ้นในอย่างน้อยศตวรรษที่ 10 (ปี 833 ตามปฏิทินซากา) ส่วนหมู่บ้านน่าจะเก่าแก่กว่าปูรา
สังคม

สังคมตรูญันประกอบด้วยสอง "วรรณะ" สำคัญ คือ บันจาร์เจอโร (banjar jero) และ บันจาร์จาบา (banjar jaba) วรรณะในระบบของตรูญันได้มาจากการสืบเชื้อสายที่มีมาตั้งแต่สมัยจักรวรรดิเกลเกล โดยบันจาร์เจอโรเป็นผู้สืบทอดของชาวตรูญันที่เดินทางออกจากหมู่บ้านเพื่อไปรับการแต่บตั้งโดยกษัตริย์แห่งเกลเกล ส่วนบันจาร์จาบา คือคนที่ถูกปกครองโดยบันจาร์เจอโรอีกที ระบบวรรณะนี้เป็นหนึ่งในตัวอย่างไม่กี่ตัวอย่างที่สังคมภายนอกมีอิทธิพลต่อสังคมตรูญันที่ตั้งอยู่ห่างไกลมากจากสังคมอื่น ๆ อีกอิทธิพลภายนอกที่โดดเด่นคือการบังคับให้ชายหนุ่มของตรูญันต้องเดินทางลงไปยังที่ราบของบาหลีเป็นช่วงเวลาหนึ่งเพื่อไปเป็นขอทานในลักษณะเช่นเดียวกับการบิณฑบาตของพระสงฆ์ในประเทศไทย อิทธิพลนี้ได้รับมาจากพระพุทธศาสนาที่เข้ามามีอทิธิพลเด่นชัดในศตวรรษที่ 10
เช่นเดียวกับชาวบาหลีกลุ่มอื่น ๆ ชาวตรูญันให้ความสำคัญกับการประดับประดาสิ่งสร้างต่าง ๆ อย่างสวยงามวิจิตร พิธีกรรมต่าง ๆ ต้องจัดอย่างตระการตาที่สุดเท่าที่ทำได้ เช่นหากจะจัดงานมงคลสมรส ก็จะต้องจัดให้อลังการที่สุด มิฉะนั้นก็ไม่ต้องจัดเลย เนื่องจากเศรษฐกิจของตรูญันมีขนาดเล็กและเป็นกสิกรรมอยู่ คนจำนวนมากไม่ได้มั่งคั่ง คู่รักที่แต่งงานหลายคู่แม้จะมีลูกแล้วก็เลือกที่จะเลื่อนงานแต่งงานออกไปตลอดกาล เพียงเพราะค่าใช้จ่ายในการจัดพิธีที่สูงมาก
พิธีศพ

ชาวตรูญันมีพิธีศพที่ไม่เหมือนชนกลุ่มอื่นใดในเกาะบาหลี แทนที่การฝังศพ พิธีศพของตรูญันจะไว้ร่างของผู้วายชนม์ไว้บนพื้นเฉย ๆ คลุมด้วยผ้า และกรงไผ่ และทิ้งไว้เช่นนั้นให้ย่อยสลายตามกาลเวลา ว่ากันว่าต้นไทรเก่าแก่ (ขื่อว่า ตารูเมอญัน; taru menyan, แปลว่า "ต้นกลิ่นหอม") ที่โตอยู่ใกล้กับที่ไว้ศพช่วยดับกลิ่นย่อยสลายของศพได้ นอกจากนี้ยังว่ากันว่าชื่อหมู่บ้าน "ตรูญัน" น่าจะมาจากชื่อของต้นไม้นี้ด้วย เมื่อศพย่อยสลายหมดจนเหลือแต่กระดูกแล้ว กะโหลกจะถูกแยกไปตั้งบนแท่นบูชารูปบันได ตั้งอยู่ห่างไปราว 500 เมตรจากบันจาร์กูบัน (Banjar Kuban) ซึ่งเข้าถึงได้จากทางเรือเท่านั้น อย่างไรก็ตาม พิธีศพเช่นนี้มีไว้สำหรับร่างของคนที่แต่งงานแล้วเท่านั้น หากเป็นโสด ศพจะถูกฝังในหลุม
พิธีศพเช่นนี้มีอายุเก่าแก่ไปถึงสมัยยุคหินใหม่ ในศาสนาบายู (Agama Bayu) ในบาหลียุคก่อนอิทธิพลฮินดู ลัทธิที่ว่านี้บูชาดวงดาวและสายลม (angin ngelinus)
ร่างศพที่ไว้บนพื้นและคลุมด้วยกรงไผ่
ซอกันตรึม

ซอกันตรึม เป็นเครื่องดนตรีของกลุ่มชาวไทยเชื้อสายเขมรและชาวไทยอีสาน เป็นเครื่องสายใช้สี ทำด้วยไม้ กะโหลกซอขึงด้วยหนังงูหรือหนังจำพวกตะกวด มีช่องเสียง อยู่ด้านตรงข้ามหน้าซอ ใช้สายลวดมี 2 สาย คันชักอยู่ระหว่างสาย คันซอยาวประมาณ 60 เซนติเมตร มีลูกบิดอยู่ตอนนอกซอใช้รัด ด้วยเชือก ขนาดของซอแตกต่างกันไปตามความ ประสงค์ของผู้สร้าง โดยทั่วไปมี 3 ขนาด คือ ขนาดเล็กเรียก ตรัวจี้ ขนาดกลางเรียกตรัวเอก ขนาดใหญ่เรียกตรัว บางครั้งจะเห็นมีการดัดแปลงประยุกต์กะโหลกซอโดยใช้กระป๋องหรือปี๊บซึ่งอาจเรียกแทนว่า ซอกระป๋องหรือซอปี๊บได้
ตำบลบ้านค้อ

ตำบลบ้านค้อ อาจหมายถึง
ตำบลบ้านค้อ อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
ตำบลบ้านค้อ อำเภอโพนสวรรค์ จังหวัดนครพนม
ตำบลบ้านค้อ อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร
ตำบลบ้านค้อ อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู
ตำบลบ้านค้อ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี
เทศบาลตำบล

เทศบาลตำบลบ้านค้อ สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลบ้านค้อ อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
เทศบาลตำบลบ้านค้อ อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู
ตูโบด (จังหวัดลาเนาเดลนอร์เต)

| ตูโบด |
| --- | --- |
เทศบาล
สนามกีฬาในตูโบด
ที่ตั้งในจังหวัดฮีลากังลาเนา
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ฮีลากังมินดาเนา
จังหวัด: ฮีลากังลาเนา
District: 1st District
ก่อตั้ง: 17 ตุลาคม ค.ศ. 1946
บารังไกย์: 24
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Bayan
 • นายกเทศมนตรี: Leoncio Bagol
 • รองนายกเทศมนตรี: Danny Yanoc Jr.
 • ผู้เลือกตั้ง: 25,493 คน (ค.ศ. 2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 246.80 ตร.กม. (95.29 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 47,165 คน
 • ความหนาแน่น: 190 คน/ตร.กม. (490 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 9209
PSGC: 103522000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)63
ภูมิอากาศ: เขตร้อน
ระดับรายได้: เทศบาลระดับที่ 2
เว็บไซต์: www.tubodldn.gov.ph
ตูโบด เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดฮีลากังลาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากรในปี ค.ศ. 2015 ทั้งหมด 47,165 คน ตัวเมืองตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวปังกีล อยู่ห่างจากเมืองอีลีกัน 60 กิโลเมตร ห่างจากเมืองโอซามิส 10 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากเมืองตังกุบ 2 กิโลเมตร
ภูมิประเทศโดยรวมเป็นที่ราบต่ำ และมีเนินเขารูปคลื่นทางตอนเหนือไปจนถึงตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมือง ตูโบดมีบารังไกย์ทั้งหมด 24 แห่ง และมีพื้นที่ 24,000 เฮกตาร์ ภูมิอากาศมีฝนตกแทบทุกเดือน เนื่องจากที่ตั้งอยู่ในแนวทางเดินของไต้ฝุ่น และมีอุณหภูมิโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 26.67 องศาเซลเซียส
ตูโบดยังเป็นที่ตั้งของสะพานอ่าวปังกีล ซึ่งเมื่อก่อสร้างเสร็จแล้ว จะกลายเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในมินดาเนา และจะสามารถเชื่อมต่อกับเมืองตังกุบในจังหวัดคันลูรังมีซามิสได้ งบประมาณอยู่ที่ 4,860,000,000 เปโซ เริ่มก่อสร้างวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2018 และคาดว่าจะก่อสร้างเสร็จวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Philippine Census Information เก็บถาวร 2013-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2012-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตรุษไทย

ตรุษไทย เป็นวันสิ้นปีของไทยแต่โบราณ จึงนิยมบำเพ็ญกุศลเพื่ออุทิศให้แก่ผู้ล่วงลับและเพื่อเป็นมงคลแก่ตนในโอกาสขึ้นปีใหม่
ตรุษไทย  เป็นวันเปลี่ยนปีนักษัตรตามหลักโหราศาสตร์ไทย โดยคำว่าตรุษนั้น เป็นภาษาสันสกฤต แปลว่าตัด หรือการสิ้นไป วันตรุษจึงถือเป็นวันสิ้นปีของคนไทยมาแต่โบราณ โดยประเพณีนี้สืบทอดมาตั้งแต่สมัยสุโขทัยคู่กับประเพณีสงกรานต์ซึ่งเป็นวันขึ้นปีใหม่มาแต่โบราณ จึงมักเรียกรวมกันว่า ประเพณีตรุษสงกรานต์ ซึ่งหมายถึงวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่
โดยประเพณีตรุษไทย จะมี 2 วัน คือวันสิ้นนักษัตรเก่าและวันเริ่มนักษัตรใหม่ มีกำหนดคือ วันแรม 15 ค่ำ เดือน 4 ถือว่าเป็นวันสิ้นนักษัตรเดิม และวันขึ้น 1 ค่ำเดือน 5 ถือเป็นวันเริ่มต้นนักษัตรใหม่  ตามการนับแบบจันทรคติ ตามอิทธิพลทางโหราศาสตร์จากชมพูทวีป และกำหนดให้วันสงกรานต์เป็นวันปีใหม่ เมื่อโลกเริ่มเข้าสู่ราศีเมษตามการนับแบบสุริยคติที่ได้รับอิทธิพลทางโหราศาสตร์จากชาวตะวันตก
แต่แม้จะกำหนดให้วันสงกรานต์เป็นวันปีใหม่ของไทย แต่เกณฑ์การเปลี่ยนปีนักษัตรก็ยังใช้วันตรุษเป็นเกณฑ์ เพราะแนวคิด 12 นักษัตรเป็นแนวคิดทางชาวเอเซียมานานเป็นพันปีแล้ว ซึ่งชาวเอเซียใช้หลักโหราศาสตร์ทางจันทรคติมาเก่าก่อน
ทั้งนี้ คนไทยแต่โบราณเชื่อว่าในวันตรุษนี้ เทวดาผู้ดูแลโลก ดูแลประเทศ ดูแลเมือง จะเปลี่ยนแปลงผู้มาทำหน้าที่ จึงควรจัดเทวตาพลีทำพิธีบรวงสรวงต้อนรับเทวดาที่มาใหม่และขอบคุณเทวดาที่เคยปกปักรักษา เช่น ทำข้าวแช่ เพื่อถวายพระสยามเทวาธิราช พระเสื้อเมืองทรงเมือง พระเสื้อวัดทรงวัด เป็นต้น โดยมีความเชื่อว่าถ้าสตรีได้กินข้าวแช่ที่เสสัง ลามาจากการถวายเทวดาเหล่านั้นแล้ว จะทำให้ได้บุตรธิดาที่หน้าตาดี แข็งแรงสุขภาพดี และฉลาดเฉลียว ถ้าหญิงที่ตั้งครรภ์กิน จะคลอดบุตรง่าย ปลอดภัย บุตรธิดาที่เกิดมาจะมีหน้าตาดี แข็งแรงสุขภาพดี ฉลาดเฉลียว หญิงที่มีลูกยากก็จะได้บุตรธิดาตามความปรารถนา
แต่ปัจจุบันได้เปลี่ยนให้วันสงกรานต์เป็นวันปีใหม่ ประเพณีการทำข้าวแช่เป็นเทวตาพลีจึงเปลี่ยนเป็นวันสงกรานต์แทน โดยประเพณีนี้เป็นประเพณีที่ชาวมอญยังรักษาอยู่
ประวัติ

ตามจารีตประเพณีแต่ดั้งเดิมของไทย ถือเอาวันขึ้น 1 ค่ำ เดือนอ้าย เป็นวันขึ้นปีใหม่ ซึ่งถือตามปฏิทินทางจันทรคติ  แต่ต่อมาในสมัยสุโขทัย ได้ถือว่าวันขึ้น 1 ค่ำ เดือนห้าเป็นวันขึ้นปีใหม่  ซึ่งเรียกว่าวันตรุษ ซึ่งประเพณีวันตรุษไทยได้รับคติมาจากศรีลังกา ที่รับประเพณีวันตรุษซึ่งเป็นประเพณีเดิมของชนชาติทมิฬอีกทอดหนึ่ง และมีการปฏิบัติสืบต่อกันมา จนกลายเป็นงานนักขัตฤกษ์ใหญ่ เพื่อสร้างสวัสดิมงคลแก่บ้านเมือง
ภายหลังได้กำหนดให้วันสงกรานต์เป็นวันขึ้นปีใหม่และวันตรุษเป็นเพียงวันสิ้นปีเก่า จากอิทธิพลทางโหราศาสตร์จากตะวันตก ที่วันปีใหม่คือวันที่เริ่มเข้าสู่ราศีเมษ โดยราชสำนักไทยเรียกประเพณีตรุษนี้ว่า พระราชพิธีสัมพัจฉรฉินท์ โดยมีการทรงบำเพ็ญพระราชกุศลและบำเพ็ญกิจโดยเอนกปริยาย เพื่อขับไล่อัปมงคลและสร้างสิริมงคลแก่พระนครเนื่องในการขึ้นปีใหม่ โดยพระราชพิธีนี้ได้ปฏิบัติสืบมา และยกเลิกลงในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องจากทรงเห็นว่าไทยได้ติดต่อกับประเทศต่าง ๆ มากขึ้น การใช้ปฏิทินทางจันทรคติไม่เหมาะสมและไม่สะดวก เพราะไม่ลงรอยกับปฏิทินสากล จึงประกาศให้ราชอาณาจักรสยามกำหนดวันขึ้นปีใหม่ โดยใช้วันทางสุริยคติตามแบบสากลแทน ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2432 เป็นต้นมา และถือเอาวันที่ 1 เมษายน เป็นวันขึ้นปีใหม่ด้วย ต่อมาได้เปลี่ยนให้เป็นวันที่ 1 มกราคม เป็นวันปีใหม่สากล ในปี พ.ศ. 2483 โดย จอมพล ป. พิบูลสงคราม
ประเพณีตรุษไทยในปัจจุบัน

เนื่องด้วยประเพณีตรุษ กำหนดวันโดยใช้ปฏิทินทางจันทรคติ ทำให้ส่วนใหญ่วันตรุษจะกำหนดลงในช่วงเดือนมีนาคม ซึ่งใกล้กับเทศกาลสงกรานต์ ซึ่งถือเป็นวันขึ้นปีใหม่ไทย ทำให้คนไทยส่วนใหญ่ไม่ทราบความสำคัญของวันตรุษไทยนี้ อย่างไรก็ตามวัดตามภาคกลางในประเทศไทยยังคงนิยมจัดประเพณีตรุษไทยตลอดมาจนถึงปัจจุบัน
โดยประเพณีตรุษไทยในปัจจุบัน ยังคงจัดเป็นสอง หรือสามวัน(คือวันแรม14 หรือ 15 ค่ำเดือน 4 และวันขึ้น 1ค่ำเดือน 5) ตามแต่ความนิยมของแต่ละท้องถิ่น ซึ่งจะให้ความสำคัญกับการทำบุญตักบาตรบำเพ็ญกุศลเพื่ออุทิศให้บรรพชนผู้ล่วงลับ  โดย มีรูปแบบการบำเพ็ญกุศลเหมือนกับในวันธัมมัสวนะอื่น ๆ แต่ที่ต่างออกไปคือ พุทธศาสนิกชนที่มาบำเพ็ญกุศล มักนำขนมไทยคือข้าวเหนียวแดง ข้าวต้มมัด หรือกาละแม มาถวายพระเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้บรรพบุรุษ
ดูเพิ่ม

สงกรานต์
แหล่งข้อมูลอื่น

วันตรุษไทย ใครว่าไม่สำคัญ[ลิงก์เสีย]. ศูนย์พุทธศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ตำบลยายแพง

| ตำบลยายแพง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Yai Phaeng
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สมุทรสงคราม
อำเภอ: บางคนที
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3.52 ตร.กม. (1.36 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 1,497 คน
 • ความหนาแน่น: 425.28 คน/ตร.กม. (1,101.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 75120
รหัสภูมิศาสตร์: 750211
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ยายแพง เป็นตำบลในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่ในเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลบางคนที
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลยายแพงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอบางคนที มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลตาหลวง (อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลตาหลวง (อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี) และตำบลจอมปลวก (อำเภอบางคนที)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลกระดังงา (อำเภอบางคนที)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลกระดังงา และตำบลบางคนที (อำเภอบางคนที)
ประวัติ

ตำบลยายแพงอยู่ในเขตอำเภอบางคนที จัดตั้งขึ้นเป็นตำบลในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2490 โดยได้แยกการปกครองหมู่ที่ 11, 12, 13 (ในขณะนั้น) ของตำบลจอมปลวก กับการปกครองหมู่ที่ 14, 15 ของตำบลกระดังงา จัดตั้งเป็นตำบลยายแพง มีเขตการปกครองในตำบลทั้งหมด 5 หมู่บ้าน จนถึงปัจจุบัน
ต่อมาได้มีการจัดตั้งสภาตำบลยายแพง ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ก่อนที่ต่อมาสภาตำบลบางกุ้งได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลยายแพง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และมีผลในวันที่ 25 ธันวาคม ปีเดียวกัน เป็นต้นมา และในวันที่ 15 กันยายน 2547 ทางกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยุบองค์การบริหารส่วนตำบลยายแพง รวมกับองค์การบริหารส่วนตำบลบางคนที เนื่องจากมีประชากรไม่ถึงเกณฑ์
ทรีซัม

"Der Gemeinsame Freund" by Peter Fendi, ca.1910
ในเพศสภาพของมนุษย์ ทรีซัมเป็นกิจกรรมทางเพศที่เกี่ยวกับบุคคลสามในเวลาเดียวกัน ทรีซัมยังสามารถอ้างอิงถึงรักสามเส้า ความสัมพันธ์โรแมนติกสามคน แม้ว่าทรีซัมส่วนใหญ่จะถูกนำไปใช้โดยทั่วไปในกิจกรรมทางเพศแบบลำลอง(ไม่ได้สมรส) ซึ่งเกี่ยวข้องกับกิจกรรมทางเพศในหมู่ผู้เข้าร่วมสามคน ทรีซัมส่วนมากอาจพบได้ในความสัมพันธ์ภายในประเทศระยะยาว เช่น การมีคนรักหลายคน(polyamory) หรือ สามคนในครัวเรือน(ménage à trois)
ทรีซัมเป็นรูปแบบของเพศสัมพันธ์หมู่ แต่เกี่ยวข้องได้แค่เพียงสามคน  มันอาจจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งในสถานการณ์ส่วนตัว เช่น กิจกรรมทางเพศที่เกิดขึ้นเองในท่ามกลางเพื่อนสามคนหรือจัดขึ้นในชุมชนของผู้ที่นิยมในการสลับคู่เดียวกันเอง หรือวางแผนเพื่อให้เป็นประสบการณ์เพียงครั้งเดียวเท่านั้น และไม่ค่อยที่จะมีการตั้งชื่ออะไรเลย เช่น ออร์กี หรือ ปาร์ตี้เซ็กส์อื่นๆ ในบรรดาคู่รักที่สลับคู่กัน หนึ่งในสองผู้เข้าร่วมมักจะเป็นแรงผลักดันและอีกคู่จะสนับสนุนที่เพิ่มมากขึ้นจากการเข้าร่วมในปาร์ตี้เซ็กส์ บางคู่จะใช้ทรีซัมในการพัฒนารักสามเส้า (ménage à trois)
ทรีซัมเป็นองค์ประกอบทั่วไปของการจินตนาการทางเพศ(sexual fantasy) เป็นเรื่องปกติที่ปรากฏในสื่อลามก แต่ไม่ค่อยพบบ่อยในภาพยนตร์กระแสหลัก

​
จากเจ้าพระยาสู่อิรวดี

| จากเจ้าพระยาสู่อิรวดี |
| --- | --- |
ใบปิดละครโทรทัศน์
เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: 
อังกฤษ: From Chao Phraya to Irrawaddy
พม่า: ကျောက်ဖရားမှဧရာဝတီသို့
 
จากเจ้าพระยาสู่อิรวดี
แนว: ย้อนยุค, อิงประวัติศาสตร์, ดราม่า
บทประพันธ์: ชาติชาย เกษนัส
กำกับโดย: ชาติชาย เกษนัส
นักแสดง: จิรายุ ตันตระกูล นัฐรุจี วิศวนารถ เดาง์ นีนตเวยูออง ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล เพ็ญพักตร์ ศิริกุล ดวงใจ หิรัญศรี โกวิท วัฒนกุล
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "เสน่หา" เนื้อร้อง/ทำนอง มนัส ปิติสานต์ เรียบเรียง  ณัฐพากย์ กวีธรรมวงษ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย ประเทศพม่า
ภาษาต้นฉบับ: ไทย พม่า อังกฤษ ไทใหญ่
จำนวนตอน: 12 ตอน
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: ค่ายสุรสีห์
ความยาวตอน: 50 นาที
บริษัทผู้ผลิต: บริษัท มาเจนตา มีเดีย ครีเอชั่น จำกัด
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส
ออกอากาศ: 1 มกราคม ค.ศ. 2022 (2022-01-01) – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 (2022-02-06)
จากเจ้าพระยาสู่อิรวดี (อังกฤษ: From Chao Phraya to Irrawaddy; พม่า: ကျောက်ဖရားမှဧရာဝတီသို့) เป็นละครโทรทัศน์อิงประวัติศาสตร์ กำกับโดย ชาติชาย เกษนัส จำนวน 12 ตอน เริ่มออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565 ถึงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้าปดุง ราชวงศ์โก้นบองกับอาณาจักรอยุธยา ราว พ.ศ. 2325 ช่วงเหตุการณ์ที่กลุ่มชาวอโยธยารวมทั้งเชื้อพระวงศ์ที่ถูกกวาดต้อนไปยังกรุงอังวะหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ราว จ.ศ. 1129 (พ.ศ. 2310) นำแสดงโดย จิรายุ ตันตระกูล นัฐรุจี วิศวนารถ เดาง์ และนีนตเวยูออง
เรื่องย่อ

เหตุการณ์เริ่มต้นที่ ณ ใจกลางเมืองย่างกุ้ง นุชนาฏ (นำแสดงโดย: นัฐรุจี วิศวนารถ) ได้รับงานใหม่ในตำแหน่งผู้ช่วยเชฟ เธอได้รู้จักกับเพื่อนใหม่เป็นชาวเมียนมา ชื่อ ซินซิน (นำแสดงโดย: นีน ตเว ยู ออง)
รวมทั้งหัวหน้าเชฟ ปกรณ์ (นำแสดงโดย: จิรายุ ตันตระกูล) นุชนาฏ มักมีอาการหมดสติบ่อยครั้งจากโรคเนื้องอกในสมอง 
วันหนึ่ง นุชนาฏ ได้หนังสือโบราณเล่มหนึ่งเรื่อง อิเหนา ฉบับภาษาพม่า มีภาพประกอบเป็นท่าร่ายรำต่างๆ แต่เมื่อเธอลองร่ายรำตามท่วงท่าที่ปรากฏในหนังสือนั้นจึงหมดสติไป เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง นุชนาฏ กลับพาว่าตัวเองย้อนกลับไปในอดีตกลายเป็นหญิงสาวชาวโยดะยา นามว่า ปิ่น อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านโยเดียที่กรุงอังวะซึ่งถูกกวาดตอนมาช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง นุชนาฏยังได้พบกับ เจ้าฟ้ากุณฑล (นำแสดงโดย: เพ็ญพักตร์ ศิริกุล) และ
เจ้าฟ้ามงกุฎ (นำแสดงโดย: ดวงใจ หิรัญศรี) ทั้งสองพระองค์ก็ถูกกวาดต้อนมาด้วย
ปิ่น ได้ร่ายรำในป่า กระทั่งหม่องสะ (นำแสดงโดย: เดาง์) ศิลปินแห่งโรงละครหลวงพม่าพบเห็นเธอเข้า จึงได้พาตัวปิ่นไปเป็นนางรำให้กับโรงละครหลวง ปิ่นยังได้พบ บากอง ทหารมือขวาของอุปราช มีใบหน้าคล้ายกับปกรณ์ และพระสนมมาลา ที่คล้ายกับซินซินในภพปัจจุบัน นำพาให้นุชนาฏในร่างของปิ่นพบเหตุการณ์หลายสิ่งเมื่อสองร้อยกว่าปีก่อน ราวกับติดในอดีตยาวนาน 
ส่วนอีกด้านหนึ่ง ปกรณ์ หัวหน้าเชฟที่แอบมีใจให้กับนุชนาฏจึงได้แต่เฝ้ารอให้เธอตื่นเพื่อที่เขาจะได้ฟังเรื่องราวที่นุชนาฏพูดจากสิ่งที่อยู่ในความฝัน แต่แล้วอาการป่วยของนุชนาฏก็ทรุดลงเรื่อยๆ เธอจึงต้องเข้ารับการรักษาจนไม่รู้ว่าจะได้พบปกรณ์ ได้อีกเมื่อไร
นักแสดง

จิรายุ ตันตระกูล รับบท ปกรณ์ / อุบากอง (อังกฤษ: Upagaung; พม่า: ဥပါကောင်း)
นัฐรุจี วิศวนารถ (ตังตัง) รับบท นุชนาฏ / นางปิ่น
เดาง์ (อังกฤษ: Daung; พม่า: ဒေါင်း) รับบท หม่องสะ
นีนตเวยูออง (อังกฤษ: Hnin Thway Yu Aung; พม่า: နှင်းသွေးယုအောင်) รับบท ซินซิน / พระสนมมาลาในพระเจ้าปดุง
ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล รับบท เจ้าชายชเวต่าวมิน / พระมหาอุปราช
เพ็ญพักตร์ ศิริกุล รับบท เจ้าฟ้ากุณฑล
ดวงใจ หิรัญศรี รับบท เจ้าฟ้ามงกุฏ
โกวิท วัฒนกุล รับบท อูเทวฉ่วย / พระเจ้าปดุง
สุวัฒน์ วงศ์โชติวัฒนา รับบท สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร[ต้องการอ้างอิง]
สุมณฑา สวนผลรัตน์ รับบท ชด (หัวหน้าแม่ครัวตำหนักใน)
จุมพล ทองตัน รับบท เจ้าฟ้าเมืองนาย
กัมปนาท เรืองกิตติวิลาส รับบท หม่องเล (ขันที)
สิทธิพร เนตรนิยม รับบท ครูอูโต หรือ สยาอูโต (อังกฤษ: Saya U Toe; พม่า: ဦးတိုး)
อมรเทพ ริมดุสิต รับบท ลุงของอุบากอง
สุพิชา แสงเมล รับบท นางปิ่น (วัยเด็ก)
สถานที่สำคัญที่ปรากฏในละคร

วัดพระศรีสรรเพชญ์
วัดมเหยงคณ์
วัดอุทุมพราราม (วัดเจ้าฟ้าดอกเดื่อ) (สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรทรงสร้างขึ้นขณะผนวช)
จิตรกรรมฝาผนังพระอุโบสถ วัดมหาเต็งดอจี
เจดีย์ชเวดากอง
หมู่บ้านชาวโยดะยา (หมู่บ้านสุขะ)
แม่น้ำอิรวดี
วัฒนธรรม

ยามะซะตอ : โขนละครรามายณะแบบพม่าซึ่งได้รับอิทธิพลจากอิเหนาและรามเกียรติ์จากเชลยชาวโยดะยาที่ถูกกวาดต้อน
โยดะยาอิเหนา : อิเหนาชาวโยดะยา พระราชนิพนธ์ของเจ้าฟ้ากุณฑลและเจ้าฟ้ามงกุฏ ตอนที่ปรากฏในละคร คือ บุษบาเสี่ยงเทียน และนางสีดาลุยไฟ
โมฮิงก่า หรือ โหมะน์ฮี่นก้า : ชื่อขนมจีนแบบพม่า และเป็นอาหารประจำชาติของพม่า
มงรัดเกล้า : ชื่อขนมแป้งทอดสีขาวแบบไทยของชาวโยดะยา ทำด้วยแป้งปั้นผสมงาดำทรงกลมคล้ายโดนัท ขนมมงรัดเกล้า มีความหมายว่า กำไล
สลัดทวาย : ยำชนิดหนึ่งมีต้นกำเนิดจากชนกลุ่มน้อยชาวพม่าและมอญที่เคยตั้งถิ่นฐานที่บ้านทวาย ใกล้กับวัดยานนาวา ช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ (ราวปี พ.ศ. 2334) ปรากฏในละครตอน เชฟปกรณ์ สั่งให้นักเรียนของตนออกแบบอาหาร
ยามอุบากอง : ศาสตร์พยากรณ์โบราณของชาวโยดะยาที่อุบากองใช้หาฤกษ์มงคลยาม
ฉุยฉายชาวโยดะยา : ท่วงท่าฟ้อนรำที่นางปิ่นรำในชายป่า
อิเหนาโลมบุษบาในถ้ำพระบนเขาวิลิศมาหรา : ท่าฟ้อนรำนางปิ่นกับหม่อมสะแสดงการเกี้ยวพาราสีของอิเหนากับนางบุษบาในฉากรำบุษบาเสี่ยงเทียนตอนไหว้พระ
รำเชิดหุ่นสายพม่า : ท่าฟ้อนรำนาฏศิลป์พม่าที่หม่องเล ขันทีหลวงร่ายรำแสดงความอาฆาตต่อพระสนมมาลา
รางวัล

| ปี | รางวัลที่ได้เข้าชิง | รางวัล/สาขา | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2566 | รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 13 | ทีมสร้างสรรค์แห่งปี  รางวัลละครแห่งปี | ได้รับรางวัล |
| พ.ศ. 2566 | รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 14 | สาขาละครยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล |
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส. จากเจ้าพระยาสู่อิรวดี.
จิวท่าย

บทความนี้เกี่ยวกับขุนพลที่รับใช้ซุนกวน สำหรับขุนพลวุยก๊กที่มีชื่อคล้ายกันว่า  ดูที่ จิวท่าย (วุยก๊ก)
| จิวท่าย |
| --- | --- |
周泰
ภาพวาดจิวท่ายสมัยราชวงศ์ชิง

เฟิ่นเวย์เจียงจฺวิน (奮威將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 219 (219) – ค.ศ. ? (?)
เจ้าเมืองฮันต๋ง (漢中太守) (ในนาม)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 219 (219) – ค.ศ. ? (?)
ขุนพลปราบคนเถื่อน (平虜將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 217 (217) – ค.ศ. 219 (219)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ อำเภอเฟิ่งไถ มณฑลอานฮุย
เสียชีวิต: ป. ค.ศ. 223
บุตร: โจวเช่า โจวเฉิง
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: โย่วผิง (幼平)
บรรดาศักดิ์: หลิงหยางโหว (陵陽侯)

จิวท่าย หรือ โจวไท่ (เสียชีวิตประมาณปี ค.ศ. 223) ชื่อรอง โย่วผิง เป็นนายทหารที่รับใช้ซุนกวน ขุนศึกในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและช่วงต้นยุคสามก๊กของประเทศจีน ก่อนหน้านั้นรับใช้ซุนเซ็ก ผู้เป็นพี่ชายซุนกวนและผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อนหน้า
รับใช้ซุนเซ็ก

จิวท่ายมาจากเมืองเซี่ยไก๋ (下蔡縣) นครจิ่วเจียง (九江郡) (ปัจจุบันคืออำเภอเฟิ่งไถ มณฑลอานฮุย) มีอุปนิสัยซื่อสัตย์และสุภาพ ในช่วงประมาณต้นทศวรรษ 190 จิวท่ายและเจียวขิมเข้ามารับใช้ซุนเซ็กที่กำลังพิชิตกังตั๋งและออกรบร่วมกันหลายครั้ง หลังจากอองลองยอมแพ้ ซุนเซ็กได้ยึดครองนครกัวจิ (ปัจจุบันคือนครเช่าชิง มณฑลเจ้อเจียง) และแต่งตั้งจิวท่ายเป็นผู้นำทหารหน่วยพิเศษ (別部司馬) และมอบทหารส่วนหนึ่งไว้ใต้บังคับบัญชา
รับใช้ซุนเซ็ก > ช่วยชีวิตซุนกวน

ซุนกวน ผู้เป็นน้องชายของซุนเซ็ก ชื่นชอบในตัวจิวท่ายจึงขอให้จิวท่ายย้ายไปอยู่ในหน่วยของเขา มีอยู่ครั้งหนึ่ง ซุนเซ็กยกทัพไปปราบโจรที่ลุกฮือขึ้นมาในหกเมืองของนครกัวจิ และทิ้งซุนกวนไว้ในเมืองเชวี่ยนเฉิง (宣城縣; ปัจจุบันคือเมืองเชวี่ยนเฉิง มณฑลอานฮุย) กับนายทหารไม่ถึง 1,000 นาย ซุนกวนประมาทและไม่ได้ตั้งแนวรับเอาไว้ เมื่อโจรนับพันบุกเข้ามา ซุนกวนพยายามหนี แต่ก็ถูกล้อมเอาไว้ โจรเหล่านั้นเข้าโจมตีซุนกวนและฆ่าม้าทิ้ง ทำให้คนของซุนกวนตื่นตระหนก มีเพียงจิวท่ายเท่านั้นที่พุ่งเข้าไปปกป้องซุนกวนและทำให้คนของซุนกวนที่อยู่ใกล้เขาฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากปราบโจรสำเร็จ จิวท่ายมีบาดแผลลึก 12 แห่งทั่วร่างกายและใช้เวลานานพอสมควรในการฟื้นฟู ถ้าวันนั้นจิวท่ายไม่อยู ซุนกวนก็คงตายไปแล้ว ซุนเซ็กประทับใจในความกล้าหาญจึงแต่งตั้งจิวท่ายเป็นเจ้าเมือง (長) เฉิ้งกู่ (春穀縣; ปัจจุบันคือทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองฝันชั้ง มณฑลอานฮุย)
รับใช้ซุนเซ็ก > รบกับเล่าซุน

ในปี 199 จิวท่ายติดตามซุนเซ็กเพื่อบุกโจมตีเล่าชุนที่เมืองหวัน (皖縣; ปัจจุบันคือเมืองเฉียนชั่น มณฑลอานฮุย) และหองจอที่นครเจียงเซีย (江夏郡; เมืองหลวงของเจียงเซียปัจจุบันอยู่ที่เขตซินโจว เมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์) เมื่อกลับมาจากการรบ จิวท่ายเดินทางผ่านนครยู่จัง (豫章郡) และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมือง (長) อี๋ฉ้วน (宜春縣; ปัจจุบันคือนครอี๋ฉ้วน มณฑลเจียงซี) ชาวเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองของจิวท่ายช่วยจัดหาเงินทุนและเสบียงที่จำเป็นให้แก่กองทัพของเขา
รับใช้ซุนกวน

ซุนเซ็กถูกลอบสังหารในปี 200 ขณะกำลังออกล่าสัตว์ โดยซุนกวนรับช่วงต่อ ในปี 208 จิวท่ายเข้าร่วมรบในศึกเจียงเซีย ภายหลังในปีนั้น จิวท่ายเข้าร่วมรบในศึกเซ็กเพ็กภายใต้การบัญชาของจิวยี่และเทียเภา ทัพพันธมิตรของซุนกวนและเล่าปี่เอาชนะทัพโจโฉไปได้ ไม่นานหลังจากศึกเซ็กเพ็ก จิวท่ายรบในศึกเจียงหลิง ทัพซุนกวนเอาชนะโจหยินและยึดนครหนาน (南郡; ปัจจุบันคือเมืองจิงโจว มณฑลหูเป่ย์) หลังจากจบศึก จิวท่ายได้รับคำสั่งให้ไปรักษาการณ์ที่เมืองเสิน (岑縣)