stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไอดอลลิ่ง!!!
ผลงาน > ซิงเกิล

| ลำดับที่ | ชื่อซิงเกิล | วันที่วางจำหน่าย | อันดับสูงสุด | ยอดขาย (ในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | กันบาเระ โอโตเมะ (วะไร)/เฟรนด์ (ガンバレ乙女(笑)/friend) (Ganbare Otome (Warai) / friend) | 11 กรกฎาคม 2550 | #13 | 10,163 |  เพลง c/w "เฟรนด์" ได้เป็นเพลงประกอบการ์ตูนเแอนิเมชัน "รีบอร์น" |
| 2 | สโนว์ เซเรเบชั่น/โมเตกิ โนะอุตะ (Snow celebration/モテ期のうた) (Snow celebration / Moteki no Uta) | 23 มกราคม 2551 | #9 | 14,880 | - |
| 3 | โคคุฮาคุ (告白) (Kokuhaku) | 16 กรกฎาคม 2551 | #9 | 13,706 |  เป็นซิงเกิลเปิดตัวสมาชิกรุ่นที่ 2  |
| 4 | โชกุโจว ไอดอล (「職業:アイドル。」) (Shokugyou: Idol.) | 19 พฤศจิกายน 2551 | #5 | 14,670 |  เป็นซิงเกิลที่ทำอันดับดีที่สุด  |
| 5 | ฮันนินวะ อะนาตะ เดส/นาการะ (犯人はあなたです / NA・GA・RA) (Hannin wa Anata Desu♡ / NA・GA・RA) | 17 ธันวาคม 2551 | #16 | 6,254 |  เพลงแรก ขับร้องโดยกลุ่ม "ฟุริฟุริ ไอดอลลิ่ง!!!"  เพลงที่สอง ขับร้องโดยกลุ่ม "กิสะกิสะ ไอดอลลิ่ง!!"  เป็นซิงเกิลสุดท้ายที่ รุมิ โคอิสุมิ(หมายเลข 2) และ มิเชลล์ มิกิ(หมายเลข 18) ได้ร่วมงาน  |
| 6 | เบตา นะ ชิทสึเรน ชิบุย่า นิ ฟุรุ ยูกิ / ฮารุนะ นารุ เวอร์จิ้น โร้ด (ベタな失恋～渋谷に降る雪～ / 遥かなるバージンロード) (Beta na Shitsuren ~Shibuya ni Furu Yuki~ / Haruka Naru Virgin Road) | 7 มกราคม 2552 | #30 | 5,304 |  เพลงแรก ขับร้องโดยกลุ่ม "คยุนคยุน ไอดอลลิ่ง!!!"  เพลงที่สอง ขับร้องโดยกลุ่ม "บันบัน ไอดอลลิ่ง!!"  เป็นซิงเกิลสุดท้ายที่ คาโตะ ซายากะ(หมายเลข 1) เอโตะ มาเรีย(หมายเลข 4) และ มิระ ทาคิงุจิ(หมายเลข 5) ได้ร่วมทำงาน  |
| 7 | เบบี้ บลู (baby blue) | 29 เมษายน 2552 | #15 | 14,383 |  เป็นซิงเกิลเปิดตัวของสมาชิกรุ่นที่ 3  |
| 8 | มุโจวเคน โควฟุคุ (無条件☆幸福) (Mujouken☆Koufuku) | 22 กรกฎาคม 2552 | #5 | 10,868 |  เป็นซิงเกิลที่ทำอันดับดีที่สุด  |
| 9 | เทโนะ ฮิระ โนะ ยูกิ (手のひらの勇気) (Tenohira no Yuuki) | 16 ธันวาคม 2552 | #17 | 7,316 |  ขับร้องโดยกลุ่ม "โทกิเมกิ ไอดอลลิ่ง!!!"  |
| 10 | เลิฟ เมจิก ฟีเวอร์ (ラブマジック♡フィーバー)(Love Magic♡Fever) | 2 ธันวาคม 2552 | #10 | 8,444 |  ขับร้องโดยกลุ่ม "พูโยะพูโยะ ไอดอลลิ่ง!!!"  |
| 11 | เอส.โอ.ดับเบิ้ลยู เซนส์ ออฟ วันเดอร์ (S.O.W. センスオブワンダー) (S.O.W. Sense of Wonder) | 27 มกราคม 2553 | #6 | 17,098 |  เพลงซิ้งเกิ้ลได้เป็นเพลงประกอบตการ์ตูนเแอนิเมชัน "แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร |
| 12 | เมนิ วะ อาโอบะ ยามะโฮโตะโตะงิสุ ฮัทสึโค้ย (目には青葉 山ほととぎす 初恋) (Me ni wa Aoba Yama Hototogisu Hatsukoi) | 9 มิถุนายน 2553 | #6 | 27,707 |  เป็นซิงเกิลเปิดตัวของสมาชิกรุ่นที่ 4  |
| 13 | พูวไซด์ ไดซาคุเซน (プールサイド大作戦) (Poolside Daisakusen) | 4 สิงหาคม 2553 | #7 | 30,247   |  เป็นซิงเกิลที่ทำยอดขายในอาทิตย์แรกได้เยอะที่สุด  |
ผลงาน > อัลบั้ม

| ลำดับที่ | ชื่ออัลบั้ม | วันที่วางจำหน่าย | อันดับสูงสุด | ยอดขาย (ในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ไดอิจิ นะ โมโนะ (だいじなもの) (Daiji na Mono) | 27 กุมภาพันธ์ 2552 | #16 | 12,974 | - |
| 2 | พุชชี่ พุชชี่ (プチプチ) (Petit-Petit) | 19 สิงหาคม 2552 | #17 | 8,448 | - |
| 3 | ซันไรส์ (サンライズ) (SUNRISE) | 3 มีนาคม 2553 | #14 | 1,1281 | - |
ผลงาน > ซิงเกิลพิเศษ

| ลำดับที่ | ชื่อซิงเกิล | วันที่วางจำหน่าย | อันดับสูงสุด | ยอดขาย (ในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | พอนกิกกิ เมดเลย์ 2007 (ポンキッキメドレー2007) (Ponkikki Medley 2007) | 26 กันยายน 2551 | - | - |  ร่วมงานกับ Gachapin ・Mukku  |
| 2 | ชูว จิโยเสะ (チューしようぜ!) (Chu Shiyoze!) | 1 เมษายน 2552 | #2 | 32,479 |  ร่วมงานกับ AKB48 ใช้ชื่อว่า "เอเคบีไอดอลลิ่ง!!!"  |
| 3 | โชโจ ฟูอันเทอิ (少女不安定) (Shojo Fuantei) | 5 สิงหาคม 2552 | - | - |  ร่วมงานกับ Insecure Girl  |
ผลงาน > ดีวีดี > ดีวีดี คอนเสิร์ต

[2008.06.18] 2007.12.15 Idoling!!! 1st Live "Motto Ganbare Otome (Warai)" at Shinagawa Stellar Ball (2007.12.15 アイドリング!!! 1st Live 「もっとガンバレ乙女(笑)」 at Shinagawa STELLAR BALL)
[2008.06.18] 2008.3.30 Idoling!!! 2nd Live "Daiji na Mono" at Shibuya AX (2008.3.30 アイドリング!!! 2nd Live 「だいじなもの」 at Shibuya AX)
[2009.01.14] Idoling!!! 3rd LIVE Kimeru Nara Kono Natsussungu!!! 2008.07.05 at ZEPP TOKYO (アイドリング!!! 3rd LIVE 決めるならこの夏っスング!!! 2008.07.05 at ZEPP TOKYO)
[2009.06.24] Idoling!!! 4th Live Nanika ga Okoru Yokan ga...ngu!!! (アイドリング!!! 4thLIVE 何かが起こる予感が…ング!!!)
[2009.07.01] Idoling!!! Sotsugyou Live Arata naru Tabidachingu!!! (アイドリング!!! 卒業ライブ 新たなる旅立ちング!!!)
[2010.04.21] Idoling!!! 6th Live Ya! O!! Ng!!! (やーっ!おーっ!!ング!!!)
[2010.05.19] Idoling!!! Hachitama Live Autumn to Christmas (アイドリング!!! はちたまライブ Autumn to Christmas)
[2010.07.07] Idoling!!! 7th Live - Jinsei = Shugyou Naring!!! (アイドリング!!! 7thライブ 人生＝修行ナリング!!!)
ผลงาน > ดีวีดี > ดีวีดี ซีซั่น

[2008.06.27] Idoling!!! Season 1 DVD Box (アイドリング!!! Season 1 DVD BOX)
[2008.11.28] Idoling!!! Season 2 DVD Box (アイドリング!!! Season 2 DVD BOX)
[2009.04.15] Idoling!!! Season 3 DVD Box (アイドリング!!! Season 3 DVD BOX)
[2009.09.02] Idoling!!! Season 4 DVD Box (アイドリング!!! Season 4 DVD BOX)
[2010.03.17] Idoling!!! Season 5 DVD Box (アイドリング!!! Season 5 DVD BOX)
[2010.06.16] Idoling!!! Season 6 DVD Box (アイドリング!!! Season 6 DVD BOX)
ผลงาน > โฟโต้บุ๊ค

[2008.03.15] Idoling!!! Visual Blog Nitsumarimasu! (アイドリング!!! ビジュアルブログ 煮詰まります!)
[2008.06.04] Idoling!!! LIVE2008 "Daiji na Mono" (アイドリング!!! LIVE2008 "だいじなもの")
[2008.12.12] Idoling!!! in Ishigakijima (アイドリング!!! in 石垣島)
[2009.08.28] Idoling!!! Goikkousama (アイドリング!!! 御一行様)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Site เก็บถาวร 2007-01-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คาลีโบ

| เทศบาลคาลีโบ |
| --- | --- |
เทศบาล
[[File:|Aerial view of Kalibo|265px]] จากบนสุด ซ้ายไปขวา: ภาพถ่ายทางอากาศของเทศบาล อาสนวิหาร ป่าชายเลนในสวนบักฮาวัน
ที่มาของชื่อ: Calivo
สมญา: Ati-Atihan Town
ที่ตั้งในจังหวัดอักลัน
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: คันลูรังคาบีซายาอัน
จังหวัด: อักลัน
District: Lone district
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1949
บารังไกย์: 16
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Bayan
 • นายกเทศมนตรี: William S. Lachica
 • รองนายกเทศมนตรี: Madeline Regalado
 • สิทธิ์เลือกตั้ง: 46,096 คน (ค.ศ. 2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 50.75 ตร.กม. (19.59 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 80,605 คน
 • ความหนาแน่น: 1,600 คน/ตร.กม. (4,100 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Kalibonhon
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 5600
PSGC: 060407000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)36
ภูมิอากาศ: เขตร้อน
ระดับรายได้: เทศบาลระดับที่ 1
เว็บไซต์: www.kalibo.gov.ph
คาลีโบ, (อักลัน: Banwa it Kalibo; ฮีลีไกโนน: Banwa sang Kalibo; ฟิลิปปินส์: Bayan ng Kalibo) เป็นเทศบาลระดับที่ 1 และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดอักลัน ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 80,605 คน คาลีโบตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะปาไนย์ และเป็นศูนย์กลางการขนส่งไปยังเกาะรีสอร์ตโบราไกย์ ตัวเทศบาลมีชื่อเสียงจากเทศกาลอาตี-อาตีฮัน และป่าชายเลน
ภูมิศาสตร์

คาลีโบมีพื้นที่ 50.75 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 2.79% ของพื้นที่จังหวัดอักลัน
ประชากร

จากการสำมะโนในปี ค.ศ. 2015 คาลีโบมีประชากร 80,605 คน ความหนาแน่นอยู่ที่ 1,600 คนต่อตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2016 พบว่ามีผู้มีสิทธิ์ในการเลือกตั้ง 46,096 คน ภาษาหลักที่ใช้คือภาษาอักลัน รองลงมาคือภาษาฮีลีไกโนน
การขนส่ง > อากาศยาน

จากมะนิลา สามารถเดินทางอากาศยานมายังคาลีโบโดยใช้เวลา 45 นาที สายการบินที่รองรับเส้นทางนี้ ได้แก่ ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์, เซบูแปซิฟิก, แอร์เอเชียเซสต์ และพีเอแอลเอ็กซ์เพรส โดยจะมีการเพิ่มความถี่เที่ยวบินในช่วงเทศกาลอาตี-อาตีฮันในเดือนมกราคม
สายการบินพีเอแอลเอ็กซ์เพรสยังให้บริการเที่ยวบินไปยังเซบูและแอนเจลีส เช่นเดียวกันกับสายการบินแอร์เอเชียฟิลิปปินส์และซีแอร์ ส่วนเที่ยวบินระหว่างประเทศก็มีให้บริการ อาทิ
แอร์เอเชีย มีเที่ยวบินไปยังกัวลาลัมเปอร์
แมนดารินแอร์ไลน์, ทรานส์เอเชียแอร์เวย์, ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์, ไชนาแอร์ไลน์ มีเที่ยวบินไปยังไทเป
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์และซ่างไห่แอร์ไลน์ มีเที่ยวบินเช่าเหมาลำไปเซี่ยงไฮ้
จินแอร์ มีเที่ยวบินไปอินช็อน
เซสต์แอร์ มีเที่ยวบินไปยังโซล ปูซาน เซี่ยงไฮ้ ไทเป ปักกิ่ง และเฉิงตู
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ มีเที่ยวบินไปยังฮ่องกงและโซล
ท่าอากาศยานนานาชาติคาลีโบ ใช้เวลาเดินทางจากใจกลางเมือง 10 นาที
การขนส่ง > ทางทะเล

คาลีโบมีท่าเรือทะเลที่อยู่ใกล้เคียงทั้งหมด 4 แห่ง ดังนี้
ท่าเรือนิววอชิงตัน ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมือง 20 นาที
ท่าเรือดูมากีต ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมือง 20 นาที
ท่าเรือบาตัน
ท่าเรือมาไลย์ ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมือง 2 ชั่วโมง
การเดินทางทางทะเลจากมะนิลามายังจังหวัดอักลัน ใช้เวลา 14-18 ชั่วโมงโดยประมาณ
นอกจากนี้ยังมีท่าเรือคาตีคลัน ซึ่งสามารถเอารถยนต์เข้าเรือได้ โดยเรือให้บริการระหว่างเกาะลูซอน-วิซายัส-มินดาเนา และสามารถใช้บริการเรือไปยังจังหวัดคาปิซและจังหวัดโรมโบลนได้
การขนส่ง > ทางบก

การขนส่งสาธารณะในตัวเมือง ให้บริการโดยรถสามล้อเครื่อง รถแท็กซี่ และรถจี๊ปนีย์
คาลีโบอยู่ห่างจากอีโลอีโลซิตี 158 กิโลเมตร (98 ไมล์) (ใช้เวลา 3 ชั่วโมง), ห่างจากโรซัส 86 กิโลเมตร (53 ไมล์) (ครึ่งชั่วโมง) และอยู่ห่างจากซันโฮเซ 182 กิโลเมตร (113 ไมล์) (4 ชั่วโมง) โดยเส้นทางที่กล่าวมานี้ สามารถเดินทางได้โดยรถโดยสารและรถตู้ขนาดเล็ก
เมืองพี่น้อง

จูโน รัฐอะแลสกา สหรัฐ (ค.ศ. 2014)
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว คาลีโบ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Balancing Paradise and Pandemonium: Philippine Encounters with the rest of the World - History of Panay, Capiz, Aklan and Boracay เก็บถาวร 2011-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รถสามล้อเครื่อง
ความสัมพันธ์ฟิลิปปินส์–รัสเซีย

| --- | --- |


 ฟิลิปปินส์:  รัสเซีย
ความสัมพันธ์ฟิลิปปินส์–รัสเซีย (รัสเซีย: Российско-филиппинские отношения; ฟิลิปปินส์: Ugnayan ng Pilipinas at Rusya) เป็นความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างประเทศรัสเซียและฟิลิปปินส์ ซึ่งทั้งสองประเทศเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบของเอเปก
รัสเซียมีสถานทูตอยู่ที่กรุงมะนิลา ส่วนฟิลิปปินส์มีสถานทูตในกรุงมอสโก และสถานกงสุลกิตติมศักดิ์สองแห่ง (ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและวลาดีวอสตอค)
ประวัติศาสตร์ > ประวัติศาสตร์ตอนต้น

รัสเซียมีความสนใจในการพัฒนาความสัมพันธ์กับรัฐในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 19 ความสนใจของจักรวรรดิรัสเซียในการสร้างความสัมพันธ์กับประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นั้นเกิดจากความต้องการอาหารและความมั่นคงในการจัดหาวัตถุดิบในรัสเซียตะวันออกไกลเนื่องจากการติดต่อสื่อสารระหว่างทางฝั่งตะวันออกของรัสเซียและฝั่งยุโรปนั้นยากอย่างมีความหมาย
กลยุทธ์ "สำรวจตะวันออกไกลผ่านอินเดียและฟิลิปปินส์เพื่อสร้างการเชื่อมโยงทางการค้า" ได้รับการเสนอถวายแด่พระเจ้าปีเตอร์มหาราชโดยเฟดอร์ ไอ. เซมิโยนอฟ ผู้ว่าราชการไซบีเรียใน ค.ศ. 1722
ในปี ค.ศ. 1813 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงพระบรมราชูปถัมภ์ที่สร้างโดยปิออตร์ โดเบล เกี่ยวกับการค้าและการพัฒนาร่วมกับประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งโดเบลเป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันที่เกิดในไอร์แลนด์ผู้อาศัยอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เขาเป็นคนแรกที่เริ่มต้นการส่งเสริมความสัมพันธ์กับรัสเซียตะวันออกไกล โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณคาบสมุทรคัมชัตคา ในที่สุดรัสเซียตัดสินใจที่จะจัดตั้งภารกิจทางการทูตแห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อปี ค.ศ. 1817 - โดยมีสถานกงสุลใหญ่ในกรุงมะนิลา ปิออตร์ โดเบล กลายเป็นพลเมืองแปลงสัญชาติและใช้ชื่อปิออตร์ วาซิลีวิช โดเบล รวมทั้งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกงสุลใหญ่ในประเทศฟิลิปปินส์
การสร้างภารกิจทางการทูตอย่างเป็นทางการของรัสเซียนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่หวังเพราะรัฐบาลอาณานิคมของสเปนปฏิเสธที่จะยอมรับคณะทูตรัสเซียในกรุงมะนิลา อย่างไรก็ตาม มีการประนีประนอมกับปิออตร์ วาซีลเยวิช โดเบล ที่ได้รับอนุญาตให้อยู่และดำเนินการในกรุงมะนิลาในฐานะตัวแทนอย่างไม่เป็นทางการของรัสเซียในประเทศฟิลิปปินส์
สถานกงสุลใหญ่เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่มันก็ไม่ได้ดำเนินการโดยรัสเซีย หากแต่โดยพ่อค้าฝรั่งเศสเป็นส่วนใหญ่ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในนาม "กงสุลอิสระ" สถานกงสุลลักษณะนี้ยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งปี ค.ศ. 1917
ประวัติศาสตร์ > ยุคสงครามเย็น

จักรวรรดิรัสเซียกลายเป็นสหภาพโซเวียตหลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม และการติดต่อระหว่างโซเวียตรัสเซียกับฟิลิปปินส์ได้รับการดูแลผ่านองค์การคอมมิวนิสต์สากล, สหภาพแรงงานนานาชาติแดง และพรรคคอมมิวนิสต์สหรัฐ (ตั้งแต่ฟิลิปปินส์เป็นอาณานิคมของสหรัฐ) แต่เนื่องจากนโยบายที่เข้มงวดของการบริหารอาณานิคมอเมริกันของฟิลิปปินส์ต่อต้านคอมมิวนิสต์ ความสัมพันธ์ระหว่างฟิลิปปินส์กับสหภาพโซเวียตจึงค่อย ๆ จางหายไป
ความสัมพันธ์ทางการทูตของฟิลิปปินส์และสหภาพโซเวียตได้รับการริเริ่มใหม่โดยเลขานุการฝ่ายบริหาร อาเลฆันโดร เมลชอร์ จูเนียร์ ของประธานาธิบดี เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส และเสนาธิการของเขาในขณะนั้นคือ พันตรี โฆเซ เต. อัลมอนเต ด้วยความช่วยเหลือของศาสตราจารย์ อชีต สิห์ ราอี จากสถาบันเอเชียศึกษาในมหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์
โดยศาสตราจารย์ราอี ที่เลขานุการเมลชอร์ และพันตรีอัลมอนเต สามารถปูทางไปสู่การรับรองอินทิรา คานธี ในการเจรจากับมอสโกได้ ในเวลานั้นฟิลิปปินส์ถือเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดของสหรัฐในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นพันธมิตรที่เชื่อถือได้ในช่วงสงครามเย็น อย่างไรก็ตาม ฝ่ายบริหารของมาร์กอสเชื่อว่าสหรัฐกำลังจะแพ้สงครามเวียดนาม จึงเห็นความจำเป็นในการสร้างความสัมพันธ์กับ "ศัตรู"
เมื่อไปเยือนนิวเดลีครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1975 พันตรีอัลมอนเตได้พบกับเอกอัครราชทูตโซเวียต ซึ่งจากนั้นนำไปสู่เที่ยวบินโดยเลขานุการเมลชอร์และพันตรีอัลมอนเตสู่เครมลินที่พวกเขาได้รับในฐานะแขกของรัฐ การประชุมครั้งนี้นำไปสู่การสร้างความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการระหว่างฟิลิปปินส์และสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตในปี ค.ศ. 1976
ในปี ค.ศ. 1980 ประธานาธิบดี เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส กับภรรยาของเขา อีเมลดา มาร์กอส ได้พบกับวาซีลี คุซเนตซอฟ ผู้รักษาการประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตของยูรี อันโดรปอฟ ระหว่างการประชุมที่มอสโก
ประวัติศาสตร์ > หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต

เมื่อการล่มสลายของสหภาพโซเวียตมีขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1991 ฟิลิปปินส์ก็ได้ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าสหพันธรัฐรัสเซียเป็นผู้สืบทอดรัฐของโซเวียต เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1991
ประวัติศาสตร์ > การบริหารของดูแตร์เต

ในระหว่างการบริหารของประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ โรดรีโก ดูแตร์เต ความสัมพันธ์รัสเซีย–ฟิลิปปินส์ ได้ก้าวหน้าไปอย่างมาก ตามรายงานของเอกอัครราชทูตรัสเซียประจำฟิลิปปินส์ อีกอร์ โควาเอฟ "ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ทั้งสองประเทศของเราได้สรุปเอกสารเกี่ยวกับความร่วมมือทวิภาคีในสาขาต่าง ๆ มากกว่า 40 ปีก่อนหน้านี้"
ความสัมพันธ์ทวิภาคี > ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ > การย้ายถิ่นของชาวฟิลิปปินส์สู่รัสเซีย

แรงงานข้ามชาติชาวฟิลิปปินส์เริ่มแห่กันไปรัสเซียในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ในปี ค.ศ. 2004 ชาวฟิลิปปินส์ 2,010 คนได้รับการจดทะเบียนให้พำนักอยู่ในรัสเซีย ส่วนในปี ค.ศ. 2013 จำนวนดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็น 4,335 คนตามสถิติของคณะกรรมาธิการชาวฟิลิปปินส์โพ้นทะเล (CFO) อย่างไรก็ตาม จำนวนทั้งหมดโดยประมาณจะกลายเป็นชาวฟิลิปปินส์ในรัสเซียประมาณ 8,000 คนเมื่อมีการพิจารณาถึงผู้อพยพแบบผิดกฎหมาย โดยชาวฟิลิปปินส์ในรัสเซียประมาณ 93 เปอร์เซ็นต์อยู่ในมอสโก คนงานชาวฟิลิปปินส์โพ้นทะเลจำนวนมากในรัสเซียได้รับการฝึกอบรมวิชาชีพ แต่ส่วนใหญ่ทำงานในภาคบริการในครัวเรือนในฐานะคนทำความสะอาด, คนครัว, คนขับรถ และพี่เลี้ยงเด็ก กระทรวงการต่างประเทศฟิลิปปินส์ได้นับ "ชาวฟิลิปปินส์ราว 6,000 คนที่อาศัยและทำงานในรัสเซีย ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017"
เนื่องจากจำนวนชาวฟิลิปปินส์ที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วถูกขอให้ทำงานในบ้านส่วนตัวทั่วรัสเซีย รัฐบาลฟิลิปปินส์เห็นว่าจำเป็นต้องกำหนดข้อกำหนดใหม่เกี่ยวกับการจ้างแม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็กชาวฟิลิปปินส์ในรัสเซียโดยตรงเพื่อรักษาความเป็นอยู่ที่ดีผ่านการจัดตำแหน่งในครัวเรือนที่มีคุณสมบัติเหมาะสม รวมทั้งรับรองการมีส่วนร่วมของพนักงานที่มีความสามารถเท่านั้น
ความสัมพันธ์ทวิภาคี > ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ > การจัดซื้อยานพาหนะจากประเทศรัสเซีย

การเจรจากำลังดำเนินการเพื่อให้รถบรรทุกแบรนด์คามาซของรัสเซียวางจำหน่ายในประเทศฟิลิปปินส์ผ่านบริษัทไลฟ์ทรักอินเตอร์เนชันแนล อิงก์. ซึ่งบันทึกความเข้าใจที่ลงนามดังกล่าวคาดว่าจะมีการจัดหารถบรรทุกอย่างน้อย 1,000 คันก่อนสิ้น ค.ศ. 2020 "คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายได้เจรจากันชั่วคราวในการจัดหารถบรรทุกเทท้าย, รถบรรทุกระยะไกล และรถบรรทุกแพลตฟอร์มในขั้นตอนล่าสุด" แต่พวกเขา "จะตกลงเพิ่มเติมเกี่ยวกับกำหนดการเฉพาะของการดำเนินโครงการ รุ่นต่าง ๆ ของรถบรรทุกคามาซสำหรับตลาดฟิลิปปินส์ และกิจกรรมที่ตามมา" บริษัทไลฟ์ทรัก "จะสนับสนุนการโปรโมตรถบรรทุกของรัสเซียในคราวต่อไป ข้อตกลงนี้ยังพิจารณาการจัดตั้งและการพัฒนาเครือข่ายตัวแทนจำหน่าย ตลอดจนศูนย์บริการของคามาซทั่วประเทศฟิลิปปินส์" ซึ่งบริษัทไลฟ์ทรักมีชื่ออยู่ในเว็บไซต์ของคามาซในฐานะตัวแทนจำหน่าย, ผู้จัดจำหน่าย และศูนย์บริการในฟิลิปปินส์แต่เพียงผู้เดียว หากคามาซเติบโตโดยมีประธานาธิบดีดูแตร์เตครอบคลุมในฉากหลัง ซึ่งคือโครงการสร้าง, สร้าง, สร้าง! ทั่วประเทศ ความสำเร็จของคามาซอาจกระตุ้นให้บริษัทยานยนต์รัสเซียรายอื่นเข้าสู่ตลาดฟิลิปปินส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Documents on the Philippines–Russia relationship at the Russian Ministry of Foreign Affairs (รัสเซีย)
แหล่งข้อมูลอื่น > ภารกิจทางการทูต

Embassy of Russia in Manila เก็บถาวร 2009-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ รัสเซีย)
Embassy of the Philippines in Moscow เก็บถาวร 2020-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ รัสเซีย)
ภายใต้อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ภารกิจทางการทูตครั้งแรกของรัสเซียในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในกรุงมะนิลา ได้ก่อตั้งขึ้น
อดีตประธานาธิบดี กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย กับประธานาธิบดีรัสเซียในตอนนั้น ดมีตรี เมดเวเดฟ ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สำหรับการประชุมเศรษฐกิจระหว่างประเทศปี ค.ศ. 2009
ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ โรดรีโก ดูแตร์เต พบกับประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน ในไซด์ไลน์ระหว่างการประชุมสุดยอดผู้นำเอเปค ที่ดานัง ประเทศเวียดนาม ณ วันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017
จังหวัดฮีลากังซามาร์

| จังหวัดฮีลากังซามาร์ |
| --- | --- |
จังหวัด
ศาลากลางจังหวัดฮีลากังซามาร์
   ธง ตรา

ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ซีลางังคาบีซายาอัน
ก่อตั้ง: 19 มิถุนายน ค.ศ. 1965
เมืองหลัก: คาตาร์มัน (จังหวัดฮีลากังซามาร์)‎
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Jose L. Ong, Jr. (NUP)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Gary M. Lavin (NUP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,692.93 ตร.กม. (1,425.85 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 34 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาซูโมง): 500 เมตร (1,600 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 632,379 คน
 • อันดับ: 46 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 170 คน/ตร.กม. (440 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 51 จาก 81
เขตการปกครอง
 • เทศบาล: 24
 • บารังไกย์: 569
 • Districts: 1st and 2nd districts of Northern Samar
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
รหัสไปรษณีย์: 6400–6423
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: วาไร อาบัก ตากาล็อก บีโคล อังกฤษ
เว็บไซต์: elgu.ncc.gov.ph/ecommunity/northernsamar/
จังหวัดฮีลากังซามาร์ (วาไร: Norte san Samar; ฟิลิปปินส์: Hilagang Samar) เป็นจังหวัดในเขตซีลางังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะซามาร์ เมืองศูนย์กลางคือ‎ มีอาณาเขตติดกับจังหวัดซามาร์และซีลางังซามาร์ทางทิศใต้ ติดกับช่องแคบซันเบร์นาร์ดิโนและจังหวัดซอร์โซโกนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออก และติดกับทะเลซามาร์ทางทิศตะวันตก
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดฮีลากังซามาร์ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดฮีลากังซามาร์
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดฮีลากังซามาร์ ที่โอเพินสตรีตแมป
Official Webpage of the Office of the Secretary to the Sangguniang Panlalawigan of the Province of Northern Samar เก็บถาวร 2020-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จังหวัดอาบรา

| จังหวัดอาบรา Lalawigan ng Abra (ฟิลิปปินส์) Province of Abra (อังกฤษ) |
| --- | --- |
จังหวัด
ศาลากลางจังหวัดอาบรา
   ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: เขตบริหารคอร์ดิลเยรา
ก่อตั้ง: 10 มีนาคม ค.ศ. 1917
เมืองหลัก: บังเกด
การปกครอง
 • ประเภท: สภาจังหวัด
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Maria Jocelyn Valera-Bernos (NUP)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Ronald S. Balao-as (NUP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,165.25 ตร.กม. (1,608.21 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 29 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาบังบังลัง): 2,454 เมตร (8,051 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 241,160 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 68 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 58 คน/ตร.กม. (150 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 80 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 0
 • นคร: 0
 • เทศบาล: 27
 • บารังไกย์: 303
 • Districts: Lone District of Abra
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
รหัสไปรษณีย์: 2800–2826
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)74
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: อีโลกาโน Tinguian อิสนัก ตากาล็อก อังกฤษ
เว็บไซต์: www.abra.gov.ph
อาบรา (อีโลกาโนและฟิลิปปินส์: Abra) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยราของประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือบังเกด มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอีโลโคสนอร์เตทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ, จังหวัดอาปาเยาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ, จังหวัดคาลิงกาทางทิศตะวันออก, จังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และจังหวัดอีโลโคสซูร์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ภูมิศาสตร์

จังหวัดอาบราตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของเขตบริหารคอร์ดิลเยราบนเกาะลูซอน มีพื้นที่ 4,165.25 ตารางกิโลเมตร ล้อมรอบด้วยแนวเทือกเขาอีโลโคสทางทิศตะวันตก และเทือกเขาคอร์ดิลเยราเซนทรัลทางทิศตะวันออก ภายในจังหวัดมีแม่น้ำอาบราไหลจากทิศใต้สู่ทิศตะวันตก ผ่ากลางหุบเขาอาบรา และไหลไปรวมกับแม่น้ำตีเน็กที่ไหลมาจากทิศตะวันออก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดอาบรา
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดอาบรา ที่โอเพินสตรีตแมป
History articles and links on Bucay and Abra
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล
จังหวัดบั๊กซาง

| จังหวัดบั๊กซาง Tỉnh Bắc Giang |
| --- | --- |
จังหวัด
เมืองบั๊กซาง
สมญา: เหนือแม่น้ำ
ที่ตั้งของจังหวัดบั๊กซาง (สีแดง) ในเวียดนาม

พิกัด: 21°20′N 106°20′E﻿ / ﻿21.333°N 106.333°E﻿ / 21.333; 106.333
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เมืองหลัก: บั๊กซาง
การปกครอง
 • ประธานสภาประชาชน: เหงียน โกว๊ก เกื่อง
 • ประธานคณะกรรมการประชาชน: ด่าว ซวน เกิ่น
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,827.45 ตร.กม. (1,477.79 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 1,902,238 คน
 • ความหนาแน่น: 500 คน/ตร.กม. (1,300 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์: เวียดนาม, หนุ่ง, ซ้านจัย, ซ้านสี่ว, ฮวา, ตั่ย
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสพื้นที่: 204
รหัส ISO 3166: VN-54
เว็บไซต์: www.bacgiang.gov.vn/default.aspx?1.2
บั๊กซาง (เวียดนาม: Bắc Giang) เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเวียดนาม ตั้งอยู่ห่างจากฮานอยไปประมาณ 50 กิโลเมตร (31 ไมล์) จังหวัดมีเนื้อที่ 3,827.45 ตารางกิโลเมตร ใน ค.ศ. 2019 มีประชากร 1,803,950 คน
จังหวัดบั๊กซางตั้งอยู่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง มีอาณาเขตจรดจังหวัดกว๋างนิญทางทิศตะวันออก จรดจังหวัดหลั่งเซินทางทิศเหนือ จรดจังหวัดท้ายเงวียนและอำเภอซ้อกเซินของเทศบาลนครฮานอยทางทิศตะวันตก จรดจังหวัดบั๊กนิญและจังหวัดหายเซืองทางทิศใต้
ลิ้นจี่

ลิ้นจี่เป็นพืชผลไม้ที่โดดเด่นของจังหวัดบั๊กซาง โดยมีผลผลิตคิดเป็นเป็น 20,248 ตัน พันธุ์นี้มีต้นกำเนิดมาจาก จังหวัดหายเซือง โดยได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ และได้รับการปลูกฝังในเชิงพาณิชย์ในอำเภอหลุกหงั่น อำเภอหลุกนาม และอำเภอเอียนเท้ของจังหวัดนอกเหนือจากจังหวัดอื่น ๆ 
"ลิ้นจี่ บั๊กซาง" เป็นลิ้นจี่ที่มีลักษณะพิเศษตรงที่มีขนาดใหญ่ และความหวานมากกว่าลิ้นจี่ในแหล่งเพาะปลูกอื่น ๆ ของเวียดนาม
　นอกจากส่งขายเป็นลิ้นจี่สดแล้ว ยังส่งขายในรูปแบบลิ้นจี่แช่แข็งทั้งผล และลิ้นจี้แช่แข็งที่ปอกเปลือกกับเอาเมล็ดออกแล้ว
　ลิ้นจี่ บั๊กซาง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่เวียดนามเมื่อปี 2008 และในปี 2020 ผลบังคับใช้จากข้อตกลงการค้าเสรีระหว่างสหภาพยุโรป-เวียดนาม (EVFTA) ทำให้ได้รับการอนุรักษ์เป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ใน EU ด้วยเช่นกัน
"ลิ้นจี่ บั๊กซาง" ใช้สายพันธุ์ "Thieu" และต้องมาจากการขยายพันธุ์โดยไม่ใช้เพศจากต้นลิ้นจี่ลักษณะดีในพื้นที่แหล่งผลิตเท่านั้น
　วิธีเพาะปลูก ทำโดยตัดแต่งกิ่งเกือบทั้งหมดหลังเก็บเกี่ยว รวมทั้งกิ่งใหญ่ ๆ ด้วย
　สำหรับเกณฑ์ส่งขาย สามารถส่งขายได้เฉพาะผลที่ไม่มีบาดแผลหรือความเสียหายชัดเจนเท่านั้น ส่วนลิ้นจี่แช่แข็งทั้งผล จะสามารถส่งขายได้เฉพาะผลที่ไม่มีบาดแผลหรือความเสียหายชัดเจน มีชั้นน้ำแข็งบาง ๆ เกาะติดผิวนอกผล ผลแข็ง และแต่ละผลแยกออกจากกัน
　และลิ้นจี้แช่แข็งที่ปอกเปลือกกับเอาเมล็ดออกแล้ว สามารถส่งขายได้เฉพาะผลที่ไม่มีบาดแผลหรือความเสียหายชัดเจน มีชั้นน้ำแข็งบาง ๆ เกาะติดผิวนอกผล ผลแข็ง และแต่ละผลแยกออกจากกัน
แหล่งผลิตมีภูมิประเทศเป็นแผ่นดินแอ่งที่มีพื้นที่ภูเขาล้อมรอบ ภูมิประเทศนี้ทำให้เกิดฤดูหนาวแห้งแล้งยาวนานที่มีลักษณะเฉพาะประจำถิ่น เดือน ก.พ. เป็นช่วงที่อุณหภูมิต่ำสุดโดยมีอุณหภูมิเฉลี่ย 15.2℃ ซึ่งอุณหภูมิต่ำช่วงฤดูหนาวนี้เองคือเงื่อนไขเหมาะสมสำหรับให้ลิ้นจี่ Luc Ngan ออกดอกและติดผล
　นอกจากนี้ปริมาณน้ำฝนก็พอเหมาะกับลำดับขั้นการเติบโตและระยะเวลาเติบโตของลิ้นจี่ด้วย ขณะเดียวกันยังมีลักษณะพิเศษด้านภูมิศาสตร์ นั่นคือเมื่อเข้าระยะที่ผลเติบโต (เดือน มี.ค.-มิ.ย. ของปีถัดไป) ช่วงกลางวันของ บั๊กซาง จะยาวกว่าของแหล่งเพาะปลูกลิ้นจี่พันธุ์ Thieu แห่งอื่น ๆ
　ลิ้นจี่ บั๊กซางสามารถปลูกได้อย่างหนาแน่นบนพื้นที่เนินเขาที่มีหินกรวดเยอะ ภูมิประเทศเนินเขาสามารถเก็บน้ำใต้ดินได้น้อย จึงทำให้ผลิตลิ้นจี่ที่มีรสหวานมากได้
　ลิ้นจี่บั๊กซาง ถูกผลิตในเชิงพาณิชย์ตั้งแต่ปี 1960 อย่างต่อเนื่องเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน รวมเวลา 60 ปี เกษตรกรผู้ผลิตใน บั๊กซาง ต่างใช้เทคนิคตัดแต่งกิ่งหลังเก็บเกี่ยวตลอดมาในช่วงเวลา 60 ปีนี้
　ลิ้นจี่ บั๊กซาง จำหน่ายกว้างขวางทั่วทุกแห่งในเวียดนาม และส่งออกไปขายยังประเทศต่างๆ มากมาย รวมทั้งจีน, สหรัฐอเมริกา, รัสเซีย, สหภาพ EU และญี่ปุ่น ปริมาณส่งออกลิ้นจี่แช่แข็งทั้งผลสู่ญี่ปุ่นในตอนนี้อยู่ที่ประมาณปีละ 5-6 ตัน ปัจจุบันลิ้นจี่สดเองก็กระจายส่งขายไปทั่วญี่ปุ่นเช่นกัน
เขตการปกครอง

จังหวัดบั๊กซางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 1 นครและ 9 อำเภอ ได้แก่
| ชื่อภาษาไทย | ชื่อภาษาเวียดนาม | ประชากร (ค> ศ. 2019) |
| --- | --- | --- |
| นครบั๊กซาง | Bắc Giang | 174,229 |
| อำเภอเซินด่ง | Sơn Động | 76,106 |
| อำเภอเตินเอียน | Tân Yên | 177,265 |
| อำเภอหลั่งซาง | Lạng Giang | 216,996 |
| อำเภอหลุกนาม | Lục Nam | 226,194 |
| อำเภอหลุกหงั่น | Lục Ngạn | 226,540 |
| อำเภอเหวียตเอียน | Việt Yên | 205,900 |
| อำเภอเหียปฮหว่า | Hiệp Hòa | 247,460 |
| อำเภอเอียนเท้ | Yên Thế | 101,135 |
| อำเภอเอียนสุง | Yên Dũng | 152,125 |