stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ออนเดอะกราวด์
การวางองค์ประกอบเพลง

"ออนเดอะกราวด์" ถูกเขียนขึ้นโดยโรเซ, เอมี อัลเลน, ราอุล กูบีนา, จอน เบลเลียน, จอร์เจน โอเดอการ์ด และเท็ดดี พัก เป็นเพลงแนวอิเล็กโทรป็อปและป็อปที่มีองค์ประกอบเป็นซินท์ป็อปและจังหวะดนตรีอีดีเอ็มที่เสริมด้วยกีตาร์โปร่ง คอร์ดของเพลงดำเนินด้วยท่อนเวิร์สที่เป็นเสียงลมแทรก (breathy voice) ตามด้วยท่อนคอรัสที่มีลักษณะแดนซ์ป็อปอย่างหนักหน่วง และจบลงด้วยเสียงของโรเซที่เพิ่มสูงขึ้น ด้านเนื้อเพลง "ออนเดอะกราวด์" เป็นเพลงที่โรเซเล่าเรื่องเกี่ยวกับชีวิตที่ประสบความสำเร็จ จนมาตระหนักได้ว่าตัวตนของเธอเองคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ในด้านสัญกรณ์ดนตรี (musical notation) เขียนขึ้นในคีย์ซีเมเจอร์ด้วยเทมโป 189 จังหวะต่อนาที และมีความยาว 2 นาที 48 วินาที
การส่งเสริมเพลง > มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอกำกับโดยฮัน ซา-มิน และเผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2021 บนช่องอย่างเป็นทางการของแบล็กพิงก์ในยูทูบ หลังจากมิวสิกวิดีโอถูกเผยแพร่ "ออนเดอะกราวด์" ทำลายสถิติเพลง "เจนเทิลแมน" ของไซ หลังจากมียอดวิวมากที่สุดใน 24 ชั่วโมงแรกของศิลปินเดี่ยวชาวเกาหลีใต้ ด้วยจำนวน 41.6 ล้านครั้ง
การส่งเสริมเพลง > การแสดง

ในวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2021 โรเซแสดงเพลง "ออนเดอะกราวด์" ในรายการ อินกีกาโย ทางช่องเอสบีเอส และรายการ เดอะทูไนต์โชว์สตาร์ริงจิมมีแฟลลอน ทางช่องเอ็นบีซีในวันที่ 16 มีนาคม โรเซยังแสดงเพลง "ออนเดอะกราวด์" ในรายการ เอ็มเคานต์ดาวน์ ในวันที่ 18 มีนาคม โชว์! มิวสิกคอร์ ในวันที่ 20 มีนาคม และ อินกีกาโย อีกครั้งในวันที่ 21 มีนาคม
ชาร์ต > รายสัปดาห์

| ชาร์ต (2021) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
ออสเตรเลีย (เออาร์ไอเอ): 31
เบลเยียม (อัลตราท็อป แฟลนเดอส์): 44
แคนาดา (คะเนเดียนฮอต 100): 35
โกลบอล 200 (บิลบอร์ด): 1
ฝรั่งเศส (เอสเอ็นอีพี): 196
ฮังการี (ซิงเกิลท็อป 40): 6
ไอร์แลนด์ (ไออาร์เอ็มเอ): 49
ญี่ปุ่น (ฮอต 100): 50
ลิทัวเนีย (เอจีเอทีเอ): 46
มาเลเซีย (อาร์ไอเอ็ม): 2
นิวซีแลนด์ (อาร์เอ็มเอ็นเซด): 3
โปรตุเกส (เออีพี): 88
สิงคโปร์ (อาร์ไอเอเอส): 1
เกาหลีใต้ (แกออน): 4
เกาหลีใต้ (เคป็อปฮอต 100): 3
สหราชอาณาจักร (โอซีซี): 49
สหรัฐ บิลบอร์ด ฮอต 100: 70
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | สังกัด | อ>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ทั่วโลก | 12 มีนาคม 2021 | ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิง | วายจี อินเตอร์สโคป |  |
พายุที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในประเทศฟิลิปปินส์

สำหรับพายุลูกอื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ ที่สุดของพายุ
พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน (โยลันดา) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดอยู่ใกล้ประเทศฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556
| อันดับ | พายุ | ฤดูกาล | ความเสียหาย> PHP | ความเสียหาย> USD | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | โยลันดา (ไห่เยี่ยน) | 2556 | ₱95.5 พันล้าน | $2.2 พันล้าน |  |
| 2 | โอเดตต์ (ราอี) | 2564 | ₱51.8 พันล้าน | $1.02 พันล้าน |  |
| 3 | ปาโบล (บบพา) | 2555 | ₱43.2 พันล้าน | $1.06 พันล้าน |  |
| 4 | เกลนดา (รามสูร) | 2557 | ₱38.6 พันล้าน | $771 ล้าน |  |
| 5 | โอมโปง (มังคุด) | 2561 | ₱33.9 พันล้าน | $627 ล้าน |  |
| 6 | เปเปง (ปาหม่า) | 2552 | ₱27.3 พันล้าน | $581 ล้าน |  |
| 7 | ยูลิสซีส (หว่ามก๋อ) | 2563 | ₱20.2 พันล้าน | $417 ล้าน |  |
| 8 | กริสตีน (จ่ามี) | 2567 | ₱18.4 พันล้าน | $373 ล้าน |  |
| 9 | โรลลี (โคนี) | 2563 | ₱17.9 พันล้าน | $369 ล้าน |  |
| 10 | เปดริง (เนสาท) | 2554 | ₱15.6 พันล้าน | $356 ล้าน |  |
พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน (อักษรโรมัน: Haiyan, จีน: 白鹿) หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นโยลันดา (ตากาล็อก: Yolanda) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกมา เมื่อพายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนขึ้นฝั่งพายุก็ได้สร้างความเสียหายบางส่วนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยเฉพาะประเทศฟิลิปปินส์ และนี่เป็นหนึ่งในพายุที่มีการบันทึกไว้ในประเทศฟิลิปปินส์ที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ที่พายุได้คร่าชีวิตผู้คนไปประมาณ 6,300 ราย ในประเทศนั้นเพียงประเทศเดียว ด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 315 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (195 ไมล์ต่อชั่วโมง) ตามรายงานของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนมีความเร็วลมเท่ากับพายุไต้ฝุ่นเมอรันตีในปี พ.ศ. 2559 เนื่องจากเป็นพายุที่เคลื่อนตัวพัดขึ้นฝั่งที่มีกำลังแรงที่สุดเป็นอันดับสองเป็นประวัติการณ์ และตามหลังพายุไต้ฝุ่นโคนีในปี พ.ศ. 2563 เท่านั้น จนถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 ยังคงพบผู้เสียชีวิตอยู่ นอกจากนี้ ยังเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดในโลกในโลกในปี พ.ศ. 2556 อีกด้วย
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
ที่สุดของพายุ
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ประเทศฟิลิปปินส์
E-participation

E-participation คือ การมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ (เขียนเช่นเดียวกับ eParticipation และการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์) ซึ่งเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าหมายถึง "ICT สนับสนุนการมีส่วนร่วม ในกระบวนการที่เกี่ยวข้องในรัฐบาลและกำกับ" กระบวนการอาจเกี่ยวกับการบริหาร บริการการจัดส่ง การตัดสินใจ และการทำนโยบาย เพราะฉะนั้นการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์จึงเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ สำหรับความต้องการระยะเวลาที่จะเกิดเช่นสิทธิประโยชน์พลเมืองและค่ามักจะได้รับความสนใจน้อยกว่าในรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ พัฒนากว่าผู้ให้บริการเหล่านั้นและต้องแยกบทบาทของพลเมืองและของลูกค้าให้ชัดเจน
ข้อกำหนดรายละเอียดการมีส่วนร่วมอิเล็กทรอนิกส์เพิ่มเติม เช่น "การใช้ข้อมูลและเทคโนโลยีการสื่อสารกว้างขึ้นและการมีส่วนร่วมทางการเมืองลึกขึ้นโดยประชาชนเปิดใช้งานเชื่อมต่อซึ่งกันและกันและกับผู้แทนเลือกตั้ง หมายรวมถึงผู้มีส่วนได้เสียในการตัดสินใจกระบวนการประชาธิปไตยและประชาชนไม่เกี่ยวข้องกับการริเริ่มรัฐบาล ดังนั้นการมีส่วนร่วมอิเล็กทรอนิกส์จะเปงส่วนหนึ่งของประชาธิปไตยด้านอิเล็กทรอนิกส์ ในขณะที่ประชาธิปไตยด้านอิเล็กทรอนิกส์ใช้วิธีของ ICT โดยรัฐบาลทั่วไปใช้เจ้าหน้าที่เลือกตั้ง, สื่อ, พรรคการเมืองและกลุ่มผลประโยชน์ องค์กรภาคประชาสังคมระหว่างประเทศขององค์กรรัฐบาลหรือประชาชน/ลงคะแนน ภายในของกระบวนการทางการเมืองของรัฐ /ภูมิภาค ประชาชาติและในประเทศ และชุมชนทั่วโลก
ความซับซ้อนของการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ ผลจากกระบวนการจำนวนมากของพื้นที่การมีส่วนร่วมแตกต่างกัน เกี่ยวข้องกับผู้มีส่วนได้เสีย ระดับของข้อตกลงและขั้นตอนในการทำนโยบาย ซึ่งอธิบายลักษณะการวิจัยและการใช้งาน
ประวัติ

ระยะ emanated ในต้นยุค 2000 และโดยทั่วไปในสามการพัฒนา
การพัฒนาทั่วไปใน CSCW (คอมพิวเตอร์สนับสนุนสหกรณ์งาน) และ กรุ๊ปแวร์ กำกับเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมความร่วมมือเพื่อสนับสนุนปฏิสัมพันธ์มนุษย์ ICT - mediated เกี่ยวกับงานทั้งสองและสังคม
การพัฒนาประชาธิปไตยด้านอิเล็กทรอนิกส์ ตั้งแต่ปีค.ศ. 1990 ที่ความสนใจวิวัฒนาการอย่างรวดเร็วจากการลงคะแนนอิเล็กทรอนิกส์ ในหลายรูปแบบ สนับสนุน ICT และเปิดใช้งานระหว่างรัฐบาลและประชาชน รวมทั้งไม่เพียง แต่คนตรงนั้น เช่น ปรึกษาหารือ, lobbying, petitioning และการสำรวจ แต่คนที่ยังติดตามภายนอกรัฐบาลเอง รวมถึงการดำเนินการหาเสียงให้ผู้สมัครรับเลือกตั้ง, การรณรงค์และสารสนเทศชุมชน ในระดับใหญ่สภาพเงื่อนไขของสถาบันของการเลือกประชาธิปไตยรูปแบบที่กำหนดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการประชาธิปไตยการมีส่วนร่วมได้รับอนุญาตแล้ว
การพัฒนาในรัฐบาลด้านอิเล็กทรอนิกส์ ในเรื่องการบริการการจัดส่งมีความซับซ้อนขึ้น บริการความต้องการซับซ้อนขึ้นรวมทั้งการค้นหา, ตัวเลือกพื้นฐานบนหลักเกณฑ์มาก, ผลการคำนวณ, การแจ้งเตือน, สอบถามข้อมูลและอื่น ๆ อีกมากมาย มีเครื่องมือ ICT หลากหลายสำหรับงานดังกล่าว ตั้งแต่ FAQs ถึงศูนย์บริการ แต่ต้องมีการประสานงานเหล่านี้เข้ากับผู้ใช้งาน และมีประสิทธิภาพสำหรับลูกค้าในองค์กร arenas ที่เป็นที่สำหรับ สังคม arenas สำหรับการมีส่วนร่วมผู้สนับสนุน ICT
นิยาม

ระยะเวลาการมีส่วนร่วมหมายถึงมีส่วนร่วมในกิจกรรมร่วมกันเพื่อวัตถุประสงค์ในการเข้าถึงเป้าหมายร่วมกัน นี้รวมถึงสถานการณ์เล็กน้อยทั้งที่มีส่วนร่วมส่วนใหญ่มีความหมายทางเทคนิค "ทำสิ่งที่ร่วมกัน" ตัวอย่างเช่น ทีมฟุตบอลต้องการ 11 ผู้เล่นและการเต้นรำมักจะต้องสองคนขึ้นไปกระทำในลักษณะการประสานงานแต่การมีส่วนร่วมแม้ในสถานการณ์เล็กน้อยยังมีเป้าหมายที่มุ่งเน้นซึ่งหมายถึงการตัดสินใจและการมีส่วนร่วม การมีส่วนร่วมในรัฐศาสตร์และทฤษฎีของการจัดการหมายถึงส่วนร่วมของประชาชนในการตัดสินใจทางการเมืองเศรษฐกิจหรือการบริหารจัดการทั้งสองจะไม่แยกสมบูรณ์ แต่อยู่ในสเปกตรัมของความซับซ้อนและบริบท ดังนั้นการมีส่วนร่วมใด ๆ อาจเป็นสิ่งสำคัญสำหรับระบบกฎว่าด้วยกิจกรรมในแง่ของ 2 จุดและ 3 ข้างต้นนี้หมายความว่าเมื่อบริการเป็นกระบวนการที่ซับซ้อนการใช้งานของพวกเขาจะไม่อยู่ในรายละเอียดทั้งหมดขึ้นอยู่กับการตัดสินใจทางการเมือง แต่สิ่งที่พบว่าเป็นจริง การตัดสินใจดังกล่าวจะทำในหลายสถานที่ในลักษณะที่ตั้งเมื่อกระทำการปฏิบัติดังกล่าวเป็นดำเนินการในภาครัฐ ระบบบริการก็จะมีผลต่อการตัดสินใจการเปลี่ยนแปลงมากมายในภายหลังจะยากที่จะทำเพียงเพราะการ exising จะดำเนินการในระบบ ICT และวิธีการที่หน่วยงานรัฐบาลมีทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับของสถาบันสำหรับ Structuration ทฤษฎีเช่นทฤษฎีสถาบันและนักแสดง - Network Theory ทฤษฎีเหล่านี้ทั้งหมดในรูปแบบต่าง ๆ, การจัดการกับวิธี"วิธีการทำสิ่ง"เป็นจัดตั้งหรือปฏิเสธและวิธีการที่จัดตั้งขึ้นที่เป็นผลกระทบต่อวิธีที่เรา"ทำสิ่งปกติ"
แบบจำลองและเครื่องมือสำหรับการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์

จำนวนเครื่องมือและรูปแบบได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ Web 2.0 ที่สามารถใช้หรือแรงบันดาลใจในการออกแบบสถาปัตยกรรมสำหรับการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ โดยเฉพาะ "การเกิดของชุมชนออนไลน์ที่มุ่งเน้นต่อการสร้างผลิตภัณฑ์ที่มีประโยชน์ให้เห็นว่าอาจเป็นไปได้ที่จะออกแบบสังคม mediating เทคโนโลยีที่ร่วมมือประชาชนสนับสนุนรัฐบาล"
แบบจำลองและเครื่องมือสำหรับการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ > เครื่องมือการมีส่วนร่วม

Wikis
เครือข่ายสังคมออนไลน์
Blogs
แบบจำลองและเครื่องมือสำหรับการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ > กลไกการ

eVoting
Reputation systems
Internet petitions
Transparency tools (social translucence mechanisms)
แบบจำลองและเครื่องมือสำหรับการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ > ติดตามและวิเคราะห์

Digital traces
Data mining
Data visualization
Simulations such as agent-based social simulation
การปฏิบัติและการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ของยุโรป > การเตรียมดำเนินการและการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ของยุโรป

การมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ เตรียมมาสามปี (ค.ศ. 2006-2008) สหภาพยุโรปเป็นผู้นำในการใช้เครื่องมือออนไลน์เพื่อปรับปรุงกระบวนการกฎหมายสำหรับประชาชนในการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ ที่เปิดตัววันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2007 จะใช้เป็นชุดซึ่งแต่ละโครงการเชื่อมโยงนำไปสู่ความตระหนักมากขึ้นและมีส่วนร่วมโดยประชาชนในการตรากฎหมายที่ถูกต้องจากการเริ่มต้นร่างผ่านการปฏิบัติในระดับภูมิภาคและท้องถิ่น แต่ละโครงการจะเน้นตรวจสอบว่าเป็นภาษากฎหมายและเข้าถึงประชาชน นอกจากนี้ยังเน้นโครงการในการสื่อสารของกฎหมายจะใช้เพื่อเพิ่มและขยายการมีส่วนร่วมของประชาชนและมีส่วนร่วมในกระบวนการสร้างและภายหลังการใช้กฎหมาย
จนถึงโครงการ 21 ได้รับเงินใน 6 ปี แรก โครงการทดลองได้รับเลือกในปีค.ศ. 2007 เจ็ดขึ้นรวมทั้งการสนับสนุนการโมเมนตัมในการประสานงานและสนับสนุนโครงการ การมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ และในปี 2008 โครงการทดลองใช้เจ็ดเพิ่มเติมได้เลือกรัฐสภายุโรป, รัฐสภาชาติและระดับท้องถิ่นและหน่วยงานภูมิภาคมีส่วนเกี่ยวข้อง State - of - the - art เครื่องมือ ICT กำลังมีการทดสอบเพื่อความสะดวกในการเขียนบทกฎหมายรวมทั้งการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ และการร่างแก้ไขเป็นข้อความที่ทำให้ง่ายขึ้นสำหรับผู้เชี่ยวชาญด้านนอกเพื่อค้นหาและเข้าใจดิจิทัลเทคโนโลยีใหม่นี้ยังถูกใช้เพื่อให้ประชาชนเข้าถึงข้อมูลได้ง่ายขึ้นและมีโอกาสมากขึ้นเพื่อให้สามารถมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจที่มีผลต่อชีวิตของพวกเขา รายงานซึ่งได้จัดพิมพ์เป็น whitepaper โมเมนตัมไฮไลท์สำคัญข้อเท็จจริงและตัวเลขของโครงการเหล่านั้นขณะที่ให้คำแนะนำนโยบายครั้งแรกสำหรับใช้ในอนาคต
การปฏิบัติและการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ของยุโรป > การปฏิบัติและการมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์ของยุโรป

คณะกรรมาธิการยุโรปได้เปิดตัวขณะนี้ตัวเลขของการกระทำที่มุ่งต่อการทำงานของการสนับสนุน การมีส่วนร่วมทางอิเล็กทรอนิกส์
ตัวอย่างเช่น
ดูเพิ่ม

รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์
E-rulemaking
ความเคลื่อนไหวทางอินเทอร์เน็ต
Online deliberation
ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม
แหล่งข้อมูลอื่น > หนังสืออ่านเพิ่ม

Democracies Online Newswire เก็บถาวร 2010-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น > องค์กร > นานาชาติ

World e-Gov Forum เก็บถาวร 2006-07-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Detailed list of participatory governance projects เก็บถาวร 2018-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
E-participation Country Index เก็บถาวร 2010-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน -Provides an index on E-participation
ICEGOV - International Conference on Electronic Governance
Internet Society Organization home for the groups responsible for Internet infrastructure standards, including the Internet Engineering Task Force (IETF) and the Internet Architecture Board (IAB).
International Teledemocracy Centre, Napier University, Edinburgh
แหล่งข้อมูลอื่น > องค์กร > ยุโรป

MOMENTUM เก็บถาวร 2008-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: The European Commission Support Action in eParticipation
PEP-NET เก็บถาวร 2020-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: Pan European eParticipation Network
European eParticipation Portal เก็บถาวร 2018-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
e-forum Association dedicated to analysing the future needs of eGovernment in Europe
TID+ - a research project studying the pioneering use of e-participation in Estonia
ขบวนพยุหยาตราทางชลมารค

เรือพระที่นั่งอนันตนาคราช, เรือพาลีรั้งทวีป และเรือสุครีพครองเมือง หน้าพระบรมมหาราชวัง
ภาพขบวนเรือ ในช่วงพิธีซ้อมขบวนพยุหยาตราทางชลมารคเนื่องในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562
ขบวนพยุหยาตราทางชลมารค บางแห่งเรียก กระบวนพยุหยาตราชลมารค หรือ กระบวนพยุหยาตราทางชลมารค เป็นขบวนเสด็จพระราชดำเนินทางน้ำที่เป็นราชประเพณีไทยที่มีมาแต่โบราณ โดยมีหลักฐานชัดเจนตั้งแต่สมัยอยุธยา และในสมัยรัตนโกสินทร์ จะเคลื่อนขบวนตามแนวแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นหลัก เรือในกระบวนมีการสลักโขนเรือเป็นรูปสัตว์ในเทพนิยาย มีการจัดกระบวนหลายแบบ ที่รู้จักกันดีก็คือ "กระบวนพยุหยาตราเพชรพวง" ดังปรากฏใน ลิลิตพยุหยาตราเพชรพวง ลิลิตพรรณนาขบวนเรือ ประพันธ์โดยเจ้าพระยาพระคลัง (หน) เมื่อ พ.ศ. 2330 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยยึดถือตามแบบแผนเดิมสมัยอยุธยา
ประเภทของการเห่เรือ สามารถจำแนกออกเป็น 2 ประเภทคือ การเห่เรือหลวง (การเห่เรือในงานพระราชพิธี) และการเห่เรือเล่น (การเห่เรือเล่นของชาวบ้านในงานต่าง ๆ) ในปัจจุบันการเห่เรือยังคงอยู่เฉพาะ การเห่เรือหลวง ที่ใช้ในขบวนพยุหยาตราทางชลมารค
ศัพทมูลวิทยา

ที่มาของคำว่า ขบวนพยุหยาตราทางชลมารค มีดังนี้
"ขบวน" แปลว่า หมู่คน หมู่พาหนะ คู่มือ หรือแบบแผน เป็นคำแผลงมาจากคำเขมรเก่าสมัยเมืองพระนครว่า ขฺบวร (เขมร: ក្បូរ, อักษรโรมัน: kpvar, khpvar, khpvan, รากคำ: *gwrek→gvar→kpvar, khpvar) พบในจารึกพนมดา (K.549) อายุ ค.ศ. 1178–1277 และจารึกกรอบประตูบายน (K.470) อายุ ค.ศ. 1327 ที่ปราสาทบันทายศรี เชื่อมโยงทางนิรุกติศาสตร์ที่มีความสัมพันธ์แบบยืมจากคำจีนเก่าตระกูลภาษาจีน-ทิเบต หรือตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าว่า *gwrek
"พยุหยาตรา" เป็นคำสมาสมาจากคำ พยุห + ยาตรา แปลว่า การเคลื่อนที่ของกองทหาร การจัดกระบวนทัพแล้วยกไป คำว่า พยู่ห์ หมายถึง พวก หมู่ กลุ่ม กองทัพ กองทหาร ตรอกตัน หรือซอยตัน มาจากสันสกฤตว่า วฺยุห→พฺยูห→พยู่ห์ (สันสกฤต: व्यूह, อักษรโรมัน: vyuha) และคำว่า ยาตฺรา หมายถึง การเคลื่อนไป การดำเนินไป การท่องเที่ยวไป หรือการยังชีวิตให้เป็นไป มาจากคำสันสกฤตว่า ยาตรา (สันสกฤต: यात्रा, อักษรโรมัน: yatra)
"ชลมารค" เป็นคำสมาสมาจากคำ ชล + มารค แปลว่า ทางน้ำ คำว่า ชล หมายถึง น้ำ มาจากคำบาลีสันสกฤตคือ ชละ (สันสกฤต: जल, อักษรโรมัน: jala) และคำว่า มารค หมายถึง ทาง หรือเส้นทาง มาจากคำสันสกฤตว่า มรรคา→มรรค (มคฺค)→มารค (สันสกฤต: मार्ग, อักษรโรมัน: marga)
ต้นกำเนิด

ต้นแบบขบวนเรือพระราชพิธีมีต้นเค้ามาจากเรือศักดิ์สิทธิ์ยุคดึกดำบรรพ์สุวรรณภูมิ พบหลักฐานบ่งชี้ว่าผู้คนยุคสมัยนั้นให้ความสำคัญกับเรือโดยดูได้จากลวดลายรูปเรือศักดิ์สิทธิ์บนกลองมโหระทึก (กลองทอง) กำหนดอายุราว 3,000 ปี ค้นพบในดินแดนสุวรรณภูมิประเทศไทย ดินแดนตอนเหนือของเวียดนาม และดินแดนตอนใต้ของจีน หลักฐานนี้สันนิษฐานได้ว่าชุมชนในดินแดนนี้มีความเชื่อเรื่องเรือศักดิ์สิทธิ์โดยมีแนวคิดว่าเรือมีรูปร่างคล้ายงูจึงทําหัวเรือและหางเรือให้มีลักษณะคล้ายงูหรือนาคและพัฒนามาเป็นเรือที่ใช้ในพระราชพิธีสําหรับพระมหากษัตริย์ในเวลาต่อมา
ลักษณะลวดลายเรือศักดิ์สิทธิ์มีหัวเรือเป็นรูปสัตว์ในวรรณคดีหรือตามคัมภีร์ศาสนาซึ่งเป็นเรือที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับศาสนาและความเชื่อ ทั้งยังมีพิธีกรรมกระบวนเรือแห่มีสิ่งของเครื่องใช้ส่งไปกับเรือเพื่อส่งวิญญาณสะท้อนให้เห็นภูมิปัญญาของสังคมยุคโลหะ หลักฐานทางโบราณคดีที่ปรากฏลวดลายเรือศักดิ์สิทธิ์โดยจำแนกกลุ่มที่เป็นศูนย์กลางการผลิตและใช้กลองมโหระทึก มีดังนี้
กลุ่มวัฒนธรรมสุวรรณภูมิในดินแดนประเทศไทย
ลวดลายสลักเรือศักดิ์สิทธิ์ด้านข้างกลองมโหระทึก พบที่วัดมัชฌิมาวาส (วัดกลางดอนตาล) ตำบลดอนตาล อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร อายุราว 3,000 ปี
ลวดลายสลักเรือศักดิ์สิทธิ์ด้านข้างกลองมโหระทึก พบที่บ้านนายเสมอ อิ่มทะสาร ตำบลวังกระแจะ อำเภอเมือง จังหวัดตราด อายุราว 3,000 ปี
ลวดลายสลักเรือศักดิ์สิทธิ์ด้านข้างกลองมโหระทึก พบที่วัดคีรีวงการาม ตำบลตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี อายุราว 3,000 ปี
กลุ่มวัฒนธรรมดงเซินในภาคเหนือของเวียดนาม
ลวดลายเรือศักดิ์สิทธิ์ภาชนะสำริดใส่กระดูกคนตาย พบที่ประเทศเวียดนาม อายุราว 3,000 ปี
ลวดลายเรือศักดิ์สิทธิ์บนกลองมโหระทึกยุคสำริด โลงศพรูปเรือ ตกแต่งรูปหัวนกที่ลำตัวและท้ายเรือ สมัยวัฒนธรรมดงเซิน พบที่ประเทศเวียดนาม
ลวดลายสลักเรือศักดิ์สิทธิ์หน้ากลองมโหระทึกฮุงฮา พบที่ประเทศเวียดนาม อายุราว 3,000 ปี
กลุ่มวัฒนธรรมเตียนในภาคใต้ของจีน
ลวดเส้นเรือศักดิ์สิทธิ์บนกลองมโหระทึก พบที่มณฑลยูนนาน มณฑลกวางสี ประเทศจีน อายุราว 3,000 ปี
ประวัติขบวนพยุหหยาตราทางชลมารค > สมัยอู่ทอง (ก่อนอาณาจักรอยุธยา)

สมัยอู่ทองมีเมืองปรากฏชื่อว่า กรุงอโยธยา เมืองอโยธยา หรือ อโยธยาศรีรามเทพนคร (ตามจารึกวัดเขากบ เมืองปากน้ำโพ (นว.2) ด้านที่ 2 หลักที่ 11 บรรทัดที่ 21 อักษรไทยสุโขทัย อายุพุทธศตวรรษที่ 20) มีมาก่อนการสถาปนาอาณาจักรอยุธยาซึ่งเก่าแก่กว่ากรุงสุโขทัย ใน พระราชพงศาวดารเหนือ กล่าวถึง กระบวนพยุหทางชลมารคเมื่อจุลศักราช 395 ตรงกับปี พ.ศ. 1576 เจ้าสายน้ำผึ้งเสด็จพระราชดำเนินโดยกระบวนพยุหทางชลมารค ครั้นถึงแหลมวัดปากคลองขณะประทับบนเรือพระที่นั่ง ทรงทอดพระเนตรเห็นผึ้งสร้างรังบริเวณอกสุบรรณใต้ช่อฟ้าบนยอดอุโบสถวัดอันเป็นมงคลฤกษ์แล้วน้ำผึ้งหยดตกพระโอษฐ์ตามที่ทรงขอนมัสการ พระสงฆ์จึงถวายไชยมงคลว่าจะทรงได้ปกครองแผ่นดินจึงถวายนามว่า "พระเจ้าสายน้ำผึ้ง" ต่อมาขุนนางเสนามาตย์อัญเชิญให้เสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติปกครองกรุงอโยธยาทรงครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1654–1708
พระราชพงศาวดารเหนือ กล่าวว่า:–
จุลศักราช 395 ปีมะเมียเบญจศก ครั้น ณ วันเดือน 12 แรม 11 ค่ำ ได้ศุภวารฤกษดีจึ่งยกขบวนพยุหะไปทางชลมารคพร้อมด้วยเสนาบดีเสด็จมาถึงแหลมวัดปากคลอง พอน้ำขึ้นจึ่งประทับเรือพระที่นั่งอยู่น่าวัด จึ่งทอดพระเนตรเห็นผึ้งจับอยู่ที่อกไก่ใต้ช่อฟ้าน่าบัน จึ่งทรงดําริห์ว่าจะฃอนมัศการพระพุทธปฏิมากร เดชะ บุญญาภิสังขารของเรา ๆ จะได้ครองไพร่ฟ้าอาณาประชาราษฎรด้วยกันเสร็จ...
ประวัติขบวนพยุหหยาตราทางชลมารค > สมัยสุโขทัย

การเสด็จทางน้ำที่เรียกว่า ขบวนพยุหยาตราทางชลมารค นั้นมีหลักฐานมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย ปรากฏไว้ว่า พ่อขุนรามคำแหงมหาราชเสด็จพระราชดำเนินขบวนพยุหยาตราทางชลมารคในพระราชพิธีลอยพระประทีป พระร่วงเจ้า (พระมหาธรรมราชาที่ 1) ทรงใช้เรือออกลอยกระทง หรือพิธีจองเปรียง ณ กลางสระน้ำ พร้อมทั้งเผาเทียนเล่นไฟในยามคืนเพ็ญเดือนสิบสอง (วันลอยกระทง) และการจัดขบวนเรือรับเสด็จสมเด็จพระมหาเถรศรีศรัทธาราชจุฬามุนีศรีรัตนลังกาทีปมหาสวามีเป็นเจ้า พระราชนัดดาของพ่อขุนผาเมืองซึ่งเสด็จกลับกรุงสุโขทัยหลังจากทรงบวชเรียน ณ ลังกาในรัชสมัยของพระมหาธรรมราชาที่ 1
ประวัติขบวนพยุหหยาตราทางชลมารค > สมัยอยุธยา

ครั้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ซึ่งตัวเกาะกรุงนั้นเป็นเกาะที่ล้อมรอบไปด้วยแม่น้ำลำคลองชีวิตผูกพันกับสายน้ำ จึงปรากฏการสร้างเรือรบมากมายในกรุงศรีอยุธยา ยามบ้านเมืองสุขสงบชาวกรุงศรีอยุธยาก็หันมาเล่นเพลงเรือ แข่งเรือเป็นเรื่องเอิกเกริก โดยเฉพาะพระเจ้าแผ่นดินกรุงสยาม เมื่อจะเสด็จฯแปรพระราชฐานไปยังหัวเมืองต่าง ๆ หรือเสด็จฯ ไปทอดผ้ากฐินยังวัดวาอาราม ก็มักจะใช้เรือรบโบราณเหล่านั้นจัดเป็นขบวนเรือยิ่งใหญ่
ประวัติขบวนพยุหหยาตราทางชลมารค > สมัยอยุธยา > สมัยสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช

มีบันทึกของชาวต่างชาติเกี่ยวกับขบวนพยุหยาตราทางชลมารคพบใน จดหมายเหตุสเปน เรื่อง History of the Philippines and Other Kingdom ของบาทหลวงมาร์เซโล เด ริบาเดเนอิรา (Marcelo de Ribadeneira [es]) เขียนขึ้นใน ค.ศ. 1596 (พ.ศ. 2139) จากคำบอกเล่าของบาทหลวงนิกายฟรานซิสกันซึ่งเข้ามาพำนักในกรุงศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 2125 ปลายรัชกาลสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช ว่า:–
เพื่อจะเสด็จพระราชดำเนินเยือนพระอารามแห่งหนึ่ง มีเรือสี่ลำแล่นล่วงหน้าไปก่อนเรือพระที่นั่ง เพื่อเป็นการค้ำประกันความปลอดภัยของพระเจ้าแผ่นดิน เรือเหล่านี้บรรทุกผู้คนเป่าแตรเงินเล็ก ๆ เพื่อป่าวประกาศการเสด็จพระราชดำเนินถึง บรรดาเรือล้วนมีรูปทรงวิจิตรพิสดารและแกะสลักอย่างน่าพิศวงด้วยรูปปฏิมาประดับประดาอย่างหรูหรา ก่อเกิดความรู้สึกประทับใจถึงโขลงช้างที่ลอยเหนือน่านน้ำ ด้วยเรือเหล่านี้ลอยเลื่อนไปเบื้องหน้าและท้ายเรือโลดทะยาน เรือสี่ลำเหล่านี้หยุดที่พระอารามแห่งหนึ่งบนชายฝั่ง เพราะพวกเขาคาดหมายว่า พระเจ้าแผ่นดินจะเสด็จพระราชดำเนินเพื่อทรงเจริญพระพุทธมนต์และทรงบำเพ็ญพระราชกุศลตามติดมาอย่างใกล้ชิด
เรือสี่ลำนั้นเป็นเรืออื่น ๆ อีกหลายลำที่ใหญ่กว่านั้น แต่ละลำบรรทุกผู้คนมากมายที่แต่งกายด้วยเครื่องแบบประเภทต่าง ๆ เรือแต่ละลำมีข้าราชการชั้นผู้ใหญ่แห่งราชสำนัก 1 คน แล้วจากนั้นเป็นพระราชกุมารพระองค์เยาว์ที่สุดในพระเจ้าแผ่นดินที่เสด็จปรากฏพระองค์ในเรือพระที่นั่งที่ตกแต่งอย่างหรูหรามาก ตามติดมาเป็นสมเด็จพระอัครมเหสีและสาวสรรกำนัลใน สมเด็จพระอัครมเหสีประทับแต่เพียงลำพังพระองค์ และบรรดานางกำนัลนั่งในเรือลำอื่นที่ตกแต่งอย่างน่าอัศจรรย์ และกั้นด้วยม่านอย่างรอบคอบจนเป็นไปได้ที่จะสามารถมองผ่านม่านจากภายในออกมาสู่โลกภายนอกได้ โดยที่คนภายนอกไม่เห็นคนภายใน
สุดท้ายที่มาถึงในกระบวนพยุหยาตราโดยชลมารคคือองค์พระมหากษัตริย์ ประทับในเรือพระที่นั่งขนาดกว้างใหญ่ที่ดูแต่ไกลเหมือนนกกระยางตัวมหึมาที่แผ่ปีกอันกว้างใหญ่ออกมา เป็นเรือพระที่นั่งปิดทองทั้งองค์ และโดยที่ฝีพายมีเป็นจำนวนมาก อิริยาบถในการพายของพวกเขาจึงดูเหมือนนกตัวใหญ่เหิรลมเหนือท้ายเรือพระที่นั่ง พระเจ้าแผ่นดินประทับเหนือพระราชบัลลังก์ เคียงข้างพระองค์เป็นสาวน้อยผู้เลอโฉมข้างละ 2 คนคอยถวายอยู่งานโบกพัด เพื่อให้พระองค์ทรงสดชื่นจากความร้อนระอุของดวงอาทิตย์
ประวัติขบวนพยุหหยาตราทางชลมารค > สมัยอยุธยา > สมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

ในยุคกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ตามพงศาวดารได้บันทึกไว้ว่า สมเด็จพระนเรศวรมหาราชเมื่อคราวเสด็จไปตีเมืองเมาะตะมะ เสด็จพระราชดำเนินจากกรุงศรีอยุธยาโดยชลมารค พอได้เวลาฤกษ์ พระโหราราชครูอธิบดีศรีทิชาจารย์ ก็ลั่นกลองฆ้องชัยให้พายเรือพระที่นั่งศรีสุพรรณหงส์ อันเป็นเรือทรงพระพุทธปฏิมากรทองนพคุณ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุถวายพระนามสมญา “พระพิชัย” นำกระบวนออกไปก่อนเพื่อความเป็นสิริมงคล แล้วสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเสด็จพระราชดำเนินในกระบวนด้วยโดยทรงประทับในเรือพระที่นั่งกนกรัตนวิมานมหานาวา เป็นกระบวนแห่พระชัย
ประวัติขบวนพยุหหยาตราทางชลมารค > สมัยอยุธยา > สมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม-สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง

มีบันทึกชาวต่างชาติกล่าวถึงพระราชพิธีกระบวนพยุหยาตราทางชลมารคมีขบวนเรือ 450 ลำ และมีคนในขบวนถึง 25,000–30,000 คน ปรากฏใน จดหมายของโยส เซาเต็น ผู้จัดการบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ในกรุงศรีอยุธยา) ซึ่งเข้ามาพำนักในกรุงสยามรัชกาลสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมครั้งหนึ่ง และต้นรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททองอีกครั้งหนึ่งรวมเป็นเวลา 8 ปี ต้นฉบับจดหมายนี้เป็นภาษาฮอลันดาเป็นบันทึกว่าด้วยการปกครอง การทหาร ศาสนา ขนมธรรมเนียมการค้า และสิ่งควรจดจำเกี่ยวกับราชอาณาจักรสยาม เขียนเมื่อ ค.ศ. 1636 ต่อมากัปตันโรเจอร์ แมนลีนำไปแปลเป็นภาษาอังกฤษตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1663 ที่กรุงลอนดอนแล้วขจร สุขพานิชนำมาแปลเป็นภาษาไทยตีพิมพ์เป็น ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 76 เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2503:–
มีประเพณีแต่โบราณนานมาแล้วว่า พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรสยามจะต้องแสดงพระองค์ให้ประชาชนเข้าชมพระบารมีปีละครั้งในเดือนตุลาคม [...] แต่ถ้าหากว่าเป็นการเสด็จพระราชดําเนินทางชลมารค การจัดรูปขบวนเป็นดังนี้ ขบวนแรกได้แก่ขุนนาง ๒๐๐ คน แต่ละคนมีเรือสวยงามนั่งมามีคนพาย ๖๐ ถึง ๘๐ คนทุกลํา ขบวนที่ ๒ เป็นขบวนเรือเครื่องดนตรี ดีด สี ตี เป่า ๔ ลํา ถัดมาคือขบวนเรือหลวง ๕๐ ลําของพระมหากษัตริย์ มีคนพายลําละ ๘๐ ถึง ๙๐ คน ถัดมาคือขบวนเรือต้น สวยงามมากฉาบทองทั้งลําและพายก็ฉาบทองด้วย ลําหนึ่ง ๆ มีคนพาย ๙๐ ถึง ๑๐๐ คน แล้วจึงถึงเรือประทับของพระมหากษัตริย์ พระองค์ประทับอยู่บนเรือพระที่นั่งประหนึ่งพระพุทธรูปแทบพระบาทของพระองค์มีบุคคลสําคัญเป็นอันมากนั่งเฝ้าอยู่ ถัดมาคือขบวนของพระอนุชาธิราชแล้วจึงถึงขบวนข้าราชการฝ่ายใน ขบวนสุดท้ายคือขบวนขุนนางข้าราชการ เพราะฉะนั้นในการเสด็จพระราช ดําเนินทางชลมารคจึงมีเรือเข้าขบวนรวมทั้งหมด ๔๕๐ ลํา และมีคนประมาณ ๒๕,๐๐๐ ถึง ๓๐,๐๐๐ คนเข้าในขบวน เมื่อขบวนเสด็จพระราชดําเนินเสด็จผ่านที่แห่งใด ทั้งสองฝั่งแม่น้ำจะมีผู้คนพลเมืองจํานวนเหลือที่จะคณานับก้มกราบอยู่บนเรือเล็ก ๆ ของเขาแน่นไปหมด