stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Philippines - Athletes เก็บถาวร 2013-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งฮาโกเนะ

พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
| --- | --- |
箱根 彫刻の森美術館
พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งฮาโกเนะ
th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2512
ที่ตั้ง: เมืองฮาโกเนะ อำเภออาชิงาราชิโมะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°14′41″N 139°3′5″E﻿ / ﻿35.24472°N 139.05139°E﻿ / 35.24472; 139.05139
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ศิลปะ
เว็บไซต์: hakone-oam.or.jp
พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งฮาโกเนะ (ญี่ปุ่น: 箱根 彫刻の森美術館; โรมาจิ: Hakone Choukoku no Mori Bijutsukan) เป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งแห่งแรกของประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการในปี พ.ศ. 2512 ในเมืองฮาโกเนะ อำเภออาชิงาราชิโมะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น จัดแสดงสิ่งสะสมของผลงานศิลปะโดยปาโบล ปิกาโซ, เฮนรี มัวร์, ทาโร โอกาโมโตะ, ยาซูโอะ มิซูอิ, ชูเรียว ซาโต, ซูซูมุ ชิงงู และคนอื่น ๆ อีกหลายคน มีประติกรรมและผลงานศิลปะอื่น ๆ มากกว่าพันชิ้น พิพิธภัณฑ์อยู่ในเครือของกลุ่มบริษัทสื่อฟูจิซันเกคอมมิวนิเคชันส์กรุป
พิพิธภัณฑ์จัดแสดงประติกรรมและผลงานศิลปอื่น ๆ รวมมากว่า 1,000 ชิ้นซึ่งเป็นผลงานของกอนสตันติน บรึงกุช, Barbara Hepworth, โรกูซัง โองิวาวะ และโคตาโร ทากามูระ มีการจัดแสดงผลงานประติมากรรมประมาณ 120 ชิ้นแบบถาวรทั่วทั้งสวน
พิพิธภัณฑ์แบ่งนิทรรศการในร่มออกเป็น 5 ส่วน ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือโถงศาลาปิกาโซซึ่งจัดแสดงผลงานของศิลปินชาวสเปนประมาณ 300 ชิ้น พิพิธภัณฑ์ยังมีประติกรรมที่เด็กสามารถเล่นได้ และมีบ่อน้ำพุร้อนตามธรรมชาติสำหรับให้ผู้เข้าชมได้แช่เท้า
คัลงภาพ > สวนประติมากรรม

สวนด้านนอก
Joan Miró, 1972, Personnage
Henry Moore, 1969–70, Reclining Figure: Arched Leg
สวนด้านนอก
Goto Ryoji, 1978, Intersecting Space Construction
Aristide Maillol, 1905–06, Action Enchained
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
พระพรหมสุรินทร์ (จิตร)

| พระพรหมสุรินทร์ (จิตร) |
| --- | --- |
ยุคสมัย: สมเด็จพระเพทราชา
ตำแหน่ง: เจ้ากรมพระตำรวจฝ่ายพระราชวังบวร
บิดามารดา: เจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) (บิดา) สมบุญ (มารดา)
พระพรหมสุรินทร์ (จิตร) เจ้ากรมพระตำรวจฝ่ายพระราชวังบวรในแผ่นดินสมเด็จพระเพทราชา บุตรของเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) สมุหนายกในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชและสมเด็จพระเพทราชา สืบเชื้อสายมาจากเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) จุฬาราชมนตรีคนแรกในสมัยอยุธยา
ประวัติ

พระพรหมสุรินทร์ (จิตร) เป็นบุตรชายคนที่ 2 เจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) สืบเชื้อสายมาจากเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) เมื่อโตขึ้นเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) บิดาได้นำถวายตัวเป็นมหาดเล็กหลวง ในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์สวรรคต พระเพทราชา จางวางกรมพระคชบาล ได้เป็นพระมหากษัตริย์ ได้โปรดเกล้าตั้งให้นายจิตร บุตรเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) เป็นที่พระพรหมสุรินทร์ เจ้ากรมพระตำรวจฝ่ายพระราชวังบวร ด้วยท่านจิตรนั้นชอบพอรักใคร่กับขุนหลวงสรศักดิ์ มหาอุปราชเป็นอันมาก แต่ท่านถึงแก่อนิจกรรมก่อนที่ขุนหลวงสรศักดิ์จะขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ในต้นแผ่นดินสมเด็จพระเพทราชา
ประเทศบูร์กินาฟาโซในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศบูร์กินาฟาโซ ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BUR
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกบูร์กินาฟาโซ
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 2 คน (ชาย 1 คน / หญิง 1 คน) ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศบูร์กินาฟาโซ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศบูร์กินาฟาโซได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |

| รวม | 1 | 1 | 2 |
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เฟอร์ดินานด์ กอมปาโอเร | 100m F13 |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศบูร์กินาฟาโซในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติบูร์กินาฟาโซในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาบูร์กินาฟาโซที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
พระกีสาโคตมีเถรี

| พระกีสาโคตมีเถรี |
| --- | --- |
พระกีสาโคตมีเถรี (ซ้าย) และพระสิงคาลมาตาเถรี
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อเดิม: กีสาโคตมี
สถานที่เกิด: เมืองสาวัตถี
วิธีบวช: ญัตติจตุตถกรรมวาจาอุปสัมปทา
เอตทัคคะ: ภิกษุณีผู้ทรงจีวรเศร้าหมอง
ฐานะเดิม
ชาวเมือง: เมืองสาวัตถี แคว้นโกศล
บิดา: ผู้เป็นเศรษฐีในเมืองสาวัตถี
วรรณะเดิม: แพศย์
สถานที่รำลึก
สถานที่: โบราณสถานวัดพระเชตวันมหาวิหาร
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
พระกีสาโคตมีเถรี หรือ พระกีสาโคตมี (กิสา-, กีสา-) เกิดในวรรณะแพศย์ มีชื่อเดิมว่า "โคตมี" แต่เพราะมีร่างกายผ่ายผอมหลายคนจึงตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "กสาโคตมี" แปลว่า "นางโคตมีผอม" ในชั้นเดิมนั้นเคยมีอดีตเป็นถึงธิดาของมหาเศรษฐีแห่งเมืองสาวัตถี แต่ต่อมาเกิดประสบวิกฤตการณ์บางอย่างทำให้กลายมาเป็นคนจน อย่างไรก็ตามท่านยังถือว่ามีบุญอยู่มาก เพราะท่านได้แต่งงานกับบุตรของมหาเศรษฐีอีกคนหนึ่ง สุดท้ายหลังการเสียชีวิตของบุตรของท่าน ทำให้ท่านมีความเศร้าโศกเสียใจมากจนมาได้พบพระพุทธเจ้าและทรงใช้อุบายแก้ความทุกข์ใจของท่านจนเกิดความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา
พระกีสาโคตมีเถรี เมื่อบวชเป็นภิกษุณีแล้วได้ตั้งใจปฏิบัติธรรมจนบรรลุเป็นพระอรหันต์ พระพุทธเจ้าทรงยกย่องให้ท่านเป็นพระภิกษุณีผู้เอตทัคคะผู้เลิศกว่าภิกษุณีอื่นในด้าน ทรงจีวรเศร้าหมอง
ประวัติ

พระกีสาโคตมีเถรี เดิมเกิดในสกุลคนเข็ญใจ ในกรุงสาวัตถี  ครั้งหนึ่งเศรษฐีตระกูลหนึ่งในเมืองสาวัตถีประสบเคราะห์กรรมคือเงินและทองกลายเป็นถ่าน แต่เมื่อนางกิสาโคตมีมาแตะถ่านเหล่านั้น ถ่านก็กลับกลายเป็นเงินและทองอย่างเดิม เศรษฐีจึงสู่ขอท่านมาเป็นลูกสะใภ้ แต่ก็ไม่วายที่จะถูกคนเหล่านั้นเหยียดหยามว่ามาจากตระกูลคนยากจน ต่อมานางจึงให้กำเนิดบุตรแต่บุตรนั้นก็ได้ตายจากไป เมื่ออายุเพียง 3 ขวบ การตายของบุตรจึงทำให้นางตกอยู่ในความทุกข์อย่างหนัก ถึงขนาดอุ้มศพลูกไปทุกหนทุกแห่ง จนกระทั่งมาพบพระพุทธเจ้าขณะประทับอยู่ ณ วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี
พระพุทธองค์ทรงแนะอุบายคลายความทุกข์โดยการให้นางไปเสาะหาเมล็ดพันธุ์ผักกาดจากบ้านที่ไม่เคยมีคนตาย ปรากฏว่านางต้องผิดหวังเพราะทุกบ้านนั้นก็ล้วนแต่มีคนตายทั้งสิ้น ในที่สุดนางจึงได้ข้อสรุปว่า ความตายเป็นเรื่องธรรมดาของคนหรือสิ่งมีชีวิต ไม่มีใครเกิดมาแล้วไม่ตาย การตายของบุตรตนจึงเป็นเรื่องธรรมดาเรื่องหนึ่งของชีวิต ครั้นคิดได้แล้วนางจึงสำเร็จเป็นพระโสดาบันบุคคลทั้งที่ยังไม่ได้บวช
เมื่อเป็นพระโสดาบันแล้วพระพุทธองค์ทรงมอบหมายให้ภิกษุและภิกษุณีทำการอุปสมบท เมื่อทำการอุปสมบทแล้วท่านก็บำเพ็ญจิตภาวนา โดยพิจารณาจากเปลวเทียนในอุโบสถจนได้บรรลุอรหัตผล ท่านได้รับการยกย่องจากองค์พระศาสดาว่าเป็นเอตทัคคะทางด้าน ทรงจีวรเศร้าหมอง ยิ่งกว่าภิกษุณีรูปใดในพระพุทธศาสนา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ 84000
| ด ค กเอตทัคบุคคล (ในศาสนาของพระโคตมพุทธเจ้า) |
| --- | --- | --- |
| ภิกษุ |  พระอัญญาโกณฑัญญะ  พระอุรุเวลกัสสปะ  พระสารีบุตร  พระมหาโมคคัลลานะ  พระปุณณมันตานีบุตร  พระกาฬุทายี  พระนันทะ  พระราหุล  พระอุบาลี  พระภัททิยกาฬิโคธาบุตร  พระอนุรุทธะ  พระอานนท์  พระโมฆราช  พระปิณโฑลภารทวาชะ  พระมหากัจจายนะ  พระสีวลี  พระโสณกุฏิกัณณะ  พระมหากัสสปะ  พระราธเถระ  พระลกุณฏกภัททิยเถระ  พระทัพพมัลลบุตร  พระพากุละ  พระวักกลิ  พระมหากัปปินะ  พระอุปเสนะ  พระขทิรวนิยเรวตะ  พระสุภูติ  พระพาหิยะ  พระวังคีสะ  พระโสณโกฬิวิสะ  พระโสภิตะ  พระนันทกะ  พระกังขาเรวตะ  พระมหาปันถกะ  พระจูฬปันถกะ  พระกุณฑธานะ  พระรัฐปาละ  พระกุมารกัสสปะ  พระมหาโกฏฐิตะ  พระสาคตะ  พระปิลินทวัจฉะ  |  |
| ภิกษุณี |  พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี  พระเขมาเถรี  พระอุบลวรรณาเถรี  พระปฏาจาราเถรี  พระนันทาเถรี  พระธรรมทินนาเถรี  พระโสณาเถรี  พระสกุลาเถรี  พระภัททากุณฑลเกสาเถรี  พระภัททกาปิลานีเถรี  พระภัททากัจจานาเถรี  พระกีสาโคตมีเถรี  พระสิงคาลมาตาเถรี  |  |
| อุบาสก |  ตปุสสะ ภัลลิกะ  อนาถบิณฑิกเศรษฐี  จิตตคฤหบดี  หัตถกคฤหบดี  พระเจ้ามหานามะ  อุคคคฤหบดี  อุคคตคฤหบดี  สูรอัมพัฏฐอุบาสก  ชีวกโกมารภัจจ์  นกุลบิดาคฤหบดี  |  |
| อุบาสิกา |  นางสุชาดา  นางวิสาขา  นางขุชชุตตรา  นางสามาวดี  นางอุตตรานันทมารดา  พระนางสุปปวาสา  นางสุปปิยา  นางกาติยานี  นางกาฬีกุรรฆริกา  นางนกุลมารดาคหปตานี  |  |
| ดูเพิ่ม |  พระอสีติมหาสาวก  เอตทัคคะ  |  |
พระกำพูฉัตร

สำหรับบุคคล ดูที่พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากำพุชฉัตร
| พระกำพูฉัตร |
| --- | --- |
เทพผู้รักษานพปฎลมหาเศวตฉัตร
เจว็ดของพระกำพูฉัตรใต้นพปฎลมหาเศวตฉัตรเหนือพระที่นั่งพุดตานกาญจนสิงหาสน์ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยในพระบรมมหาราชวัง
ส่วนเกี่ยวข้อง: เทพพื้นเมือง
เป็นที่นับถือใน: ประเทศไทย
พระกำพูฉัตร เป็นเทพยดาผู้รักษานพปฎลมหาเศวตฉัตร คอยอภิบาลรักษาพระมหากษัตริย์ และราชบัลลังก์ เชื่อว่าสิงสถิตอยู่ในกำพู ซึ่งเป็นส่วนที่ใช้ร้อยซี่ค้ำฉัตรรวมเป็นกำสู่คันของนพปฎลมหาเศวตฉัตร เดิมไม่มีรูปเคารพ แต่ต้นรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริสร้างรูปเทพยดารับกำพูพระนพปฎลมหาเศวตฉัตรติดไว้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ประวัติ

คติการนับถือเทพยดาประจำนพปฎลมหาเศวตฉัตร คอยอภิบาลพระมหากษัตริย์ และราชบัลลังก์ คาดว่าได้รับมาจากคติอินเดีย คือเชื่อว่าฉัตรเป็นของศักดิ์สิทธิ์ ตกทอดมาแต่ศาสนาพระเวทจนถึงศาสนาพุทธสำหรับบูชาศาสนสถานหรือศาสนวัตถุ หรืออาจมาจากการนับถือพระศรีหรือพระลักษมี เทพีแห่งความมั่งคั่งและโชคลาภ ซึ่งทรงสถิตอยู่ในเศวตฉัตร ใน อรรถกถาเตมียชาดก กล่าวถึงเทพธิดาประจำเศวตฉัตร ซึ่งเป็นมารดาของพระเตมีย์ในชาติก่อน เป็นผู้นำให้พระเตมีย์แสร้งเป็นง่อย หูหนวก และเป็นใบ้ ในพงศาวดาร มหาวงศ์ ของลังกา ระบุว่า พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัยมีพระราชประสงค์จะสร้างเจดีย์เป็นพุทธบูชา แต่ไม่มีโอกาส เพราะบ้านเมืองทุกข์เข็ญจากการถูกชาวทมิฬรุกราน ครั้นเทพธิดาประจำเศวตฉัตรทราบเข้า จึงไปบอกกับเทวดาอื่น ๆ จนไปถึงสักกเทวราช สักกเทวราชจึงให้พระวิศวกรรมเนรมิตอิฐ หิน ทองแดง สำหรับก่อสร้างแก่พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย
เดิมพระกำพูฉัตรไม่มีรูปเคารพใด ๆ จนกระทั่ง พ.ศ. 2396 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปรับปรุงนพปฎลมหาเศวตฉัตรใหม่ และจากคติการนับถือว่ามีเทวดาสิงสถิตประจำอยู่ในเศวตฉัตร พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชดำริสร้างรูปเทวดารับกำพูลักษณะเป็นเจว็ด มีรูปลักษณ์เป็นเทวดาในท่าเหาะ ทำจากทองคำลงยาราชาวดีประดับอัญมณี พระหัตถ์ข้างหนึ่งถือพระขรรค์ พระหัตถ์อีกข้างยกขึ้นเสมอพระเศียรกำก้านโลหะที่สอดตรึงไว้กับคันฉัตรใต้กำพู ในคราวเดียวกันนั้นทรงสร้างเทพยดาอีกสององค์คือ พระราชบันฦๅธารเชิญพระแสงขรรค์พิธี และพระราชมุทธาธรเชิญหีบพระราชมุทธา
ปัจจุบันรูปพระกำพูฉัตรยังถูกตรึงไว้ใต้นพปฎลมหาเศวตฉัตรในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยองค์หนึ่ง และพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทองค์หนึ่งตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว องค์หนึ่งตรึงไว้พระที่นั่งจักรีมหาปราสาทในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และอีกองค์หนึ่งเคยตรึงไว้ที่พระราชวังบวรสถานมงคล แต่ปัจจุบันถูกจัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร
ความเชื่อ

ตามธรรมเนียมราชสำนักไทย พระมหากษัตริย์จะต้องหลั่งน้ำขอพรจากเทพยดาประจำเศวตฉัตรตามแบบแผน หากประกอบเรื่องอื้อฉาวในพระบรมมหาราชวังก็จะถือเป็นการล่วงเกินเทวดารักษาเศวตฉัตรด้วย อย่างกรณีที่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงมีความสัมพันธ์กับสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีจนตั้งพระครรภ์ ซึ่งถือเป็นดูถูกเทวดาในวังหลวงทำให้ประสูติการยาก ต้องแก้ไขด้วยการทำน้ำมนต์ที่จุ่มด้วยพระอังคุฐของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชในขันทองให้สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีดื่ม จึงประสูติการพระราชบุตรในที่สุด แต่พระราชโอรสพระองค์นั้นมีพระชนม์ชีพเพียงวันเดียวก็สิ้นพระชนม์
นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงพระกำพูฉัตรในนามเทพยบุตรเจ้าซึ่งรักษาเศวตฉัตรในการสบถสาบานของข้าราชการ
พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ

พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 熊本県立装飾古墳館; โรมาจิ: Kumamoto kenritsu sōshoku kofun-kan) เป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับโคฟุง (เนินฝังศพโบราณในยุคโคฟุง) ในนครยามางะ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์ได้แก่ห้องจำลองขนาดเท่าของจริงของห้องด้านในของสุสานโบราณ 12 แห่ง
พิพิธภัณฑ์ได้รับการออกแบบโดยทาดาโอะ อันโด และสร้างเสร็จด้วยทุนสร้าง 1.6 พันล้านเยนเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2535
ดูเพิ่ม

ยุคโคฟุง
พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาญี่ปุ่น) พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
(ในภาษาญี่ปุ่น) ฐานข้อมูลโคฟุง
32°59′37″N 130°40′11″E﻿ / ﻿32.99361°N 130.66972°E﻿ / 32.99361; 130.66972
พรรคพลเมือง

พรรคพลเมือง (จีน: 公民黨) เป็นพรรคการเมืองในประเทศไต้หวัน และไม่เคยได้รับที่นั่งสภานิติบัญญัติไต้หวันเลย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1993
แหล่งข้อมูลอื่น

Civil Party เก็บถาวร 2008-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิก

| ประเทศบูร์กินาฟาโซ ในโอลิมปิก |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BUR
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติบูร์กินาฟาโซ
เหรียญ อันดับ 149:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 1 รวม 1 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1972 1976–1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศบูร์กินาฟาโซ ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 2531 ซึ่งก่อนหน้านั้นเดิมใช้ชื่อว่าอัปเปอร์โวลตา (VOL) เคยเข้าร่วมการแข่งขันใน ค.ศ. 2515 ด้วย และหลังจากเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 8 ครั้ง, บูร์กินาฟาโซได้รับเหรียญโอลิมปิกครั้งแรกที่โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จากการคว้าเหรียญทองแดงของ ฮิวส์ ฟาบริซ ซานโก้ ในการแข่งขันเขย่งก้าวกระโดดชาย ยังไม่มีนักกีฬาจากบูร์กินาฟาโซเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  มิวนิก 1972 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มอนทรีอัล 1976 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  มอสโก 1980 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  โซล 1988 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  แอตแลนตา 1996 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  ซิดนีย์ 2000 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  เอเธนส์ 2004 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  ปักกิ่ง 2008 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  ลอนดอน 2012 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  โตเกียว 2020 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
 ปารีส 2024: เหตุการณ์ในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: เหตุการณ์ในอนาคต
 บริสเบน 2032: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | รวม | 0 | 0 | 0 | 0 | 53 |
ดูเพิ่ม

ประเทศบูร์กินาฟาโซในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
พาจ็อน

| --- | --- |
แฮมุลพาจ็อน หรือช็อนที่มีส่วนผสมหลักเป็นต้นหอมและอาหารทะเล
ประเภท: ช็อน
แหล่งกำเนิด: เกาหลี
ส่วนผสมหลัก: ต้นหอม, แป้งชุบ (ไข่, แป้งสาลี, แป้งข้าวเจ้า)
 ตำราอาหาร: พาจ็อน   สื่อ: พาจ็อน
| --- | --- |
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 파전
ฮันจา: 파煎
อาร์อาร์: pajeon 
เอ็มอาร์: p'ajǒn 
พาจ็อน (เกาหลี: 파전; อาร์อาร์: pajeon; เอ็มอาร์: p'ajǒn) เป็นอาหารเกาหลีประเภท ช็อน หรือแพนเค้กที่มีต้นหอมเป็นส่วนผสมหลัก โดยคำว่า พา (파) แปลว่า "ต้นหอม" นอกจากนี้ยังมีส่วนผสมของไข่ แป้งสาลี แป้งข้าวเจ้า และบ่อยครั้งยังมีส่วนผสมอื่น ๆ ขึ้นอยู่กับสูตรที่แตกต่างกัน ส่วนใหญ่จะใช้เนื้อวัว เนื้อหมู กิมจิ อาหารทะเลที่มีเปลือก และอาหารทะเลอื่น ๆ หากหนึ่งในส่วนผสมเหล่านี้ เช่น ปลาหมึก กลายเป็นส่วนผสมหลักในช็อน ก็จะเรียกชื่อช็อนตามชื่อส่วนผสมนั้น เช่น โอจิงออจ็อน (오징어전) คือ "ช็อนปลาหมึก"
ช็อนที่เป็นพาจ็อนสามารถสังเกตได้จากปริมาณต้นหอมที่มากอย่างเห็นได้ชัด และหน้าตาที่ใกล้เคียงกับชงโหยวปิ่งของจีน แต่พาจ็อนมีเนื้อแน่นน้อยกว่าและไม่ได้ทำจากโดอย่างชงโหยวปิ่ง
พระธรรมไตรโลกาจารย์ (ยอด อกฺกวํโส)

| พระธรรมไตรโลกาจารย์ (ยอด อกฺกวํโส) |
| --- | --- |

คำนำหน้าชื่อ: พระเดชพระคุณ
ส่วนบุคคล
เกิด: 1 มีนาคม พ.ศ. 2427 (62 ปี ปี)
มรณภาพ: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2489
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: เปรียญธรรม 6 ประโยค
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดเขาแก้ว จังหวัดนครสวรรค์
อุปสมบท: 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2447
พรรษา: 42
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าอาวาสวัดเขาแก้ว   อดีตเจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์
พระธรรมไตรโลกาจารย์ นามเดิม ยอด อัครวงศ์ ฉายา อกฺกวํโส (1 มีนาคม พ.ศ. 2427 - 5 ตุลาคม พ.ศ. 2489) เป็นพระเถระชั้นผู้ใหญ่อีกท่านหนึ่งในจังหวัดนครสวรรค์  อดีตเจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์ อดีตเจ้าอาวาสวัดเขาแก้ว เป็นพระราชาคณะรูปแรกของจังหวัดนครสวรรค์  เป็นเจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์ ที่มีสมณศักดิ์สูงที่สุด
ประวัติ

พระธรรมไตรโลกาจารย์ เกิดเมื่อ วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2427 ตรงกับ วันเสาร์  ขึ้น 6 ค่ำ เดือน 4 ปีวอก ที่บ้านพยุหะ ตำบลพยุหะ  อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ โยมบิดาชื่อแจ่ม โยมมารดาชื่อคุณแม่ นาค อัครวงศ์ เป็นบุตรคนที่ 2 จากพี่น้องทั้งหมด 6 คน