stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เรือรบโมเอะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
เรือรบโมเอะ (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เรือรบโมเอะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กดิโอเมเดีย |
| --- | --- |
ตั้งแต่ พ.ศ. 2548–2551 ในชื่อว่า สตูดิโอบาร์เซโลนา ตั้งแต่ พ.ศ. 2551–ปัจจุบัน ในชื่อว่า ดิโอเมเดีย
ซีรีส์โทรทัศน์:  Nanatsuiro Drops (2007)  โคโดโมะ โนะ จิคัง (2007)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล (2008)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล: Purezza (2009)  Shinkyoku Sōkai Polyphonica Crimson S (2009)  หมึกสาว! ลุยหลุดโลก (2010)  Astarotte no Omocha! (2011)  หมึกสาว!? ลุยหลุดโลก (2011)  Campione! (2012)  ตัวป่วนชั้นเซียน มาตบเกรียนถึงต่างโลก (2013)  ตัวเลือกสะกิดรักพลพรรคคนเพี้ยน (2013)  เทพจิ้งจอกเงิน (2013)  ปริศนาสั่งฆ่า (2014)  Cute High Earth Defense Club Love! (2015)  เรือรบโมเอะ (2015)  ฟาฟเนียร์ มังกรไร้ขีดจำกัด (2015)  เทพนักดาบข้ามภพ (2015)  Sky Wizards Academy (2015)  The Lost Village (2016)  ฮันดะคุง (2016)  Girlish Number (2016)  สายลมรักฤดูร้อน (2017)  อะโหยัยโง่ (2017)  Action Heroine Cheer Fruits (2017)  My Girlfriend Is Shobitch (2017)  บีทเลส (2018)  จิโอะจัง แม่หนู โหด มัน ฮา (2018)  บทเรียนรักเส้นทางหัวใจ (2019)  คนเล็กทะยานฟ้า (2019–2020)  สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง (2021)  ฟุตซอลบอยส์!!!!! (2022)  เภสัชกรเทพสองโลก (2022)  การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ (2023)  สืบลับฉบับคาโมโนะฮาชิ รอน (2023)  สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง ฤดูกาลที่ 2 (2023) 
โอวีเอ:  Magical Witch Punie-chan (2006–2008)  โคโดโมะ โนะ จิคัง (2007)  โคโดโมะ โนะ จิคัง 2 Gakki (2009)  โคโดโมะ โนะ จิคัง: A Child's Summer Time (2011)  Astarotte no Omocha! EX (2011)  หมึกสาว!! ลุยหลุดโลก (2012–2014)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล: Finale (2012)  Yumekuri (2012)  ตัวป่วนชั้นเซียน มาตบเกรียนถึงต่างโลก (2013)  ตัวเลือกสะกิดรักพลพรรคคนเพี้ยน (2014)  ปริศนาสั่งฆ่า (2014)  Sky Wizards Academy (2016)  My Girlfriend Is Shobitch (2018) 
ภาพยนตร์:  คังโคเระ เดอะ มูฟวี (2016) 
 หมวดหมู่
เลกวิวกัชเชอร์

เลกวิวกัชเชอร์ที่มีไกเซอร์น้ำมันพุ่งอยู่ กลางค.ศ.1910
เลกวิวกัชเชอร์นัมเบอร์วัน (อังกฤษ: Lakeview Gusher Number One) เป็นชื่อที่ตั้งให้การประทุมโหฬารเหนือการควบคุมของไฮโดรคาร์บอนจากบ่อน้ำมันความดันสูงในทุ่งน้ำมันมิดเวย์-ซันเซตในเทศมณฑลเคิร์น รัฐแคลิฟอร์เนีย ใน ค.ศ. 1910 สร้างการรั่วไหลของน้ำมันโดยอุบัติเหตุครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ กินเวลา 18 เดือนและปล่อยน้ำมันดิบ 9 ล้านบาร์เรล (1.4×106 ลูกบาศก์เมตร)
มิดเวย์-ซันเซตเป็นแหล่งน้ำมันสำรองใหญ่ที่สุดแหล่งหนึ่งในสหรัฐ เมื่อเริ่มการขุดเจาะ บริษัทเลกวิวออยล์คาดหมายแก๊สธรรมชาติและน้ำมันปริมาณน้อย แต่มีการพลุ่งขนาดใหญ่ซึ่งทำให้ถังเก็บมีภาระเกิน
ไกเซอร์ 9 ล้านบาร์เรล (1.4×106 ลูกบาศก์เมตร) ปลดปล่อยน้ำมันดิบ 1.2 ล้านตันสหรัฐ (US ton) ซึ่งมากกว่าการรั่วไหลเดี่ยวครั้งใดบนดินหรือน้ำ ที่ตั้งของมันอยู่ห่างจากทางหลวงแคลิฟอร์เนียสาย 33 แทฟต์–แมริโคปาประมาณ 800 เมตร มีป้ายชี้ทางของกระทรวงการขนส่งแคลิฟอร์เนียและแผ่นบรอนซ์กำหนดเป็นหลักประวัติศาสตร์แคลิฟอร์เนีย หมายเลข 485
เรือหลวงอ่างทอง

| --- | --- |
เรือหลวงอ่างทอง (LPD-791)
ประวัติ
ประเทศไทย
ชนิด: Endurance Class เรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่
ชื่อ: เรือหลวง อ่างทอง
ตั้งชื่อตาม: หมู่เกาะอ่างทอง​
อู่เรือ: ST Marine Ltd. 
ปล่อยเรือ: 24 มีนาคม พ.ศ. 2552
เดินเรือแรก: 20 มีนาคม พ.ศ. 2554
เข้าประจำการ: 3 เมษายน พ.ศ. 2555
รหัสระบุ:   หมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอ: 567442000  สัญญาณเรียกขาน: HSNJ    หมายเลขตัวเรือ: LPD-791 
สถานะ: ในประจำการ
ลักษณะเฉพาะ
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  7,600 ตัน
ความยาว::  141 ม.
ความกว้าง::  21 ม.
กินน้ำลึก::  4.6
ความเร็ว::  17 นอต (31 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) สูงสุด   12 นอต (22 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ปฏิบัติการ
พิสัยเชื้อเพลิง::  5,000 ไมล์ทะเล (8,000 กิโลเมตร)
จำนวนเรือและอากาศยาน::  เรือลำเลียงกำลังพล 2 ลำ  เรือระบายพลขนาดเล็ก 2 ลำ
กำลังพล::  141 นาย
อัตราเต็มที่::  500 นาย
ยุทโธปกรณ์::  ปืนหลัก OTO Melara 76/62 มม. Super Rapid  ปืนกล 30 มม. Sea Hawk MSI-DS30 MR  ปืนกล 12.7 มม.
อุปกรณ์สนับสนุนการบิน::  ดาดฟ้าเฮลิคอปเตอร์ 2 ลำ
เรือหลวงอ่างทอง (LPD-791) (อังกฤษ: HTMS Angthong) เป็นเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ลำแรกของกองทัพเรือไทย สังกัดกองเรือยกพลขึ้นบกและยุทธบริการ และเป็นเรือในประจำการที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของของกองทัพเรือไทยในปัจจุบันรองจาก ร.ล.จักรีนฤเบศร และ ร.ล.สิมิลัน
ประวัติ

ร.ล.อ่างทอง เป็นเรือหลวงอ่างทองลำที่ 3 ของไทย ซึ่งเรือหลวงอ่างทองลำแรกนั้น เดิมทีคือเรือพระที่นั่งมหาจักรีลำที่สอง และเรือหลวงอ่างทองลำที่สอง (LST-711) คือเรือ USS LST-924 ของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา
ความเป็นมาของโครงการ

โครงการจัดหาร.ล.อ่างทอง เข้าประจำการเป็นไปตามแผนพัฒนากองทัพในระยะ 9 ปี โดยกองทัพเรือได้ว่าจ้างบริษัท Singapore Technologies Marine Ltd.(ST Marine) สาธารณรัฐสิงคโปร์ สร้างเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ ตามสัญญา เลขที่ APS1/2008 ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2551 ระยะเวลาสร้างเรือประมาณ 4 ปี โดย พล.ร.อ.สถิรพันธุ์ เกยานนท์ ผู้บัญชาการทหารเรือ ในขณะนั้น เป็นผู้ลงนามในสัญญาจ้าง ด้วยงบประมาณในการสร้างเรือเป็นเงินประมาณ 4,944 ล้านบาท เพื่อทดแทนเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ชุดร.ล.อ่างทอง (ลำเก่า) ซึ่งได้จากการช่วยเหลือทางทหารของสหรัฐอเมริกา จำนวน 5 ลำ ที่ปลดระวางประจำการไปแล้วทั้งหมด โดยลำสุดท้ายคือ ร.ล.พระทอง ที่ปลดระวางประจำการไปเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2551
การตั้งชื่อเรือ

ร.ล.อ่างทอง (ลำที่สาม) ในประวัติศาสตร์ของราชนาวีไทย ที่ได้รับพระราชทานนามว่า ร.ล.อ่างทอง โดย ร.ล.อ่างทอง ลำแรกนั้น เดิมทีเป็นเรือพระที่นั่งชื่อ"เรือพระที่นั่งมหาจักรี" (ลำที่สอง) ในสมัยรัชกาลที่ 6 เป็นเรือประเภทเรือยอร์ช ขึ้นระวางประจำการเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 ต่อมาในปี พ.ศ. 2478 ได้ถูกปลดจากเรือพระที่นั่งและได้นำมาใช้เป็นเรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2488 ร.ล.อ่างทองลำแรกนี้ ได้ถูกเครื่องบิน B-24 ทิ้งระเบิด และกระหน่ำยิงซ้ำด้วยปืนกล เสียหายอย่างหนักที่อ่าวสัตหีบ พร้อมกับ ร.ล.อู่ทอง, ร.ล.ท่าจีน และเรือสุทธาทิพย์ ทำให้ร.ล.อ่างทอง ลำแรกใช้การไม่ได้ ต้องปลดระวางประจำการในที่สุด
ส่วน ร.ล.อ่างทอง ลำที่ 2 เป็นเรือประเภทเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ หมายเลข 711 เดิมคือเรือ USS LST – 924 ของ ทร.สหรัฐอเมริกา เป็นเรือที่อยู่ในชั้น Landing Ship Tank (LST) สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2487 และได้เข้าร่วมปฏิบัติการในสงครามโลกครั้งที่ 2 ทันที จนได้รับเหรียญกล้าหาญ ชั้น Four Battle Star และสหรัฐอเมริกาได้มอบให้กองทัพไทย ไว้ใช้ราชการในปี พ.ศ. 2490 ซึ่งกองทัพเรือไทยก็ได้ใช้งานเรือลำนี้มาเป็นเวลายาวนานถึง 49 ปี จนปลดประจำการในปี พ.ศ. 2549
สำหรับ ร.ล.อ่างทอง ลำที่ 3 เป็นเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ หมายเลขประจำเรือคือ 791 เป็นประเภทเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ชนิดที่มีอู่ลอยสำหรับเรือเล็กประจำเรืออยู่ภายใน หรืออาจเรียกว่า Landing Platform Dock (LPD)
ภารกิจ

ร.ล.อ่างทอง นั้นได้ต่อขึ้นมาด้วยวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในภารกิจช่วยเหลือประชาชน การบรรเทาสาธารณภัย ค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล การปฏิบัติการสะเทินน้ำสะเทินบก และ การขนส่งลำเลียงทางทะเล เป็นเรือบัญชาการและฐานปฏิบัติการในทะเล
ในปี พ.ศ. 2560 ได้ทำภารกิจช่วยเหลือประชาชน การบรรเทาสาธารณภัยทางภาคใต้ของประเทศไทยจากเหตุอุทกภัย
8 มี.ค. 2564 ร.ล.อ่างทอง ได้ทอดสมอเพื่อทำการจอดเรือห่างจากชายฝั่ง อ.เกาะสมุยไปทางทิศตะวันตกประมาณ 2 ก.ม. ซึ่งเป็นจุดที่ใกล้กับจุดที่มีการวางสายเคเบิลใต้ทะเลขนาด 115 kv ที่ส่งกระแสไฟฟ้าจากโรงไฟฟ้าขนอมมายังสถานี้ไฟฟ้าแห่งที่ 2 ที่ตั้งอยู่ที่ตำบลแม่น้ำ อ.เกาะสมุย ทำให้สายเคเบิลใต้ทะเลตรงจุดดังกล่าวเกิดความชำรุดเสียหาย ทำให้โรงไฟฟ้าขนอมไม่สามารถจ่ายกระแสไฟฟ้ามายังเกาะสมุยได้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เรือหลวงอ่างทอง
| ด ค กเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ชั้นเอนดูแรนซ์ |
| --- | --- |
 กองทัพเรือสาธารณรัฐสิงคโปร์:  Endurance  Resolution  Persistence  Endeavour 
 กองทัพเรือไทย:  อ่างทอง 
 รายชื่อยุทโธปกรณ์ในกองทัพเรือสาธารณรัฐสิงคโปร์ 
เรือพระที่นั่งมหาจักรี
เรือ LST–924
เรเบิลฮาร์ต

เรเบิลฮาร์ต (อังกฤษ: Rebel Heart) คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 13 ของมาดอนน่าศิลปินเพลงป๊อปชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2558
เรื่องของปลาจอมวุ่นชุลมุนป่วนสมุทร

| เรื่องของปลาจอมวุ่นชุลมุนป่วนสมุทร |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: วิกกี เจนสัน Bibo Bergeron Rob Letterman
บทภาพยนตร์: ไมเคิล เจ. วิลสัน ร็อบ เลตเทอร์แมน
อำนวยการสร้าง: Bill Damaschke Janet Healy Allison Lyon Segan
นักแสดงนำ:   วิลล์ สมิธ  รอเบิร์ต เดอ นิโร  เรเน่ เซลเวเกอร์  แอนเจลีนา โจลี  แจ็ก แบล็ก  มาร์ติน สกอร์เซซี 
ตัดต่อ: Nick Fletcher
ดนตรีประกอบ: ฮันส์ ซิมเมอร์
บริษัทผู้สร้าง: ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน 
ผู้จัดจำหน่าย: ดรีมเวิกส์พิกเจอส์
วันฉาย:   10 กันยายน ค.ศ. 2004 (2004-09-10) (เวนิส)  1 ตุลาคม ค.ศ. 2004 (2004-10-01) (สหรัฐ) 
ความยาว: 90 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 75 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 374.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เรื่องของปลาจอมวุ่นชุลมุนป่วนสมุทร (อังกฤษ: Shark Tale) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นในปี พ.ศ. 2547 ผลิตโดยดรีมเวิร์กสแอนิเมชัน ฉายในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยมปี 2004
ผู้พากษ์เสียง

วิล สมิธ พากษ์เป็น ออสการ์
โรเบิร์ต เดอ นิโร พากษ์เป็น  ดอน รีโน่
เรเน่ เซลเวเกอร์ พากษ์เป็น แองจี
แจ็ค แบล็ค พากษ์เป็น เร็นนี่
แองเจลินา โจลี พากษ์เป็น โลลา
มาร์ติน สกอร์เซซี พากษ์เป็น สไกค์
ผู้พากษ์เสียงภาษาไทย

ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ พากษ์เป็น ออสการ์
เบญจพล เชยอรุณ พากษ์เป็น เร็นนี
จักรกฤษณ์ หาญวิชัย พากษ์เป็น ดอน รีโน่
นิรมล กิจภิญโญชัย พากษ์เป็น แองจี
โศภิตา รังสิโยทัย พากษ์เป็น โลลา
กฤษณะ ศฤงคารนนท์ พากษ์เป็น สไกค์
อำพันธุ์ ศรีอ่อน พากษ์เป็น เออร์นี
อิทธิพล มามีเกตุ พากษ์เป็น เบอร์นี่
นิมิตร ลักษมีพงศ์ พากษ์เป็น แฟรงกี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website archived from the original on October 1, 2004
Shark Tale ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Shark Tale ที่บิกการ์ตูนเดตาเบส
Shark Tale ที่ออลมูวี
Shark Tale ที่รอตเทนโทเมโทส์
Shark Tale ที่เมทาคริติก
Shark Tale ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
เรือหลวงพอร์คิวไพน์ (G93)

| --- | --- |
"เรือหลวงพอร์ก" ครึ่งด้านหน้าของเรือหลวงพอร์คิวไพน์
ประวัติ
สหราชอาณาจักร
ชื่อ: เรือหลวงพอร์คิวไพน์
Ordered: 20 ตุลาคม ค.ศ. 1939
อู่เรือ: วิกเกอส์-อาร์มสตรองส์
ปล่อยเรือ: 26 ธันวาคม ค.ศ. 1939
เดินเรือแรก: 10 มิถุนายน ค.ศ. 1941
เข้าประจำการ: 31 สิงหาคม ค.ศ. 1942
ชื่อเล่น: เรือหลวงพอร์ก และเรือหลวงไพน์
ความเป็นไป: ตัดแบ่งเป็นสองลำโดยราชนาวีอังกฤษหลังจากได้รับความเสียหายจากตอร์ปิโดเยอรมันโจมตี จากนั้น จะใช้เป็นซากเรือเก่า ๆ ที่พักส่วนบุคคลสองหลัง ที่รู้จักกันในชื่อเรือหลวงพอร์ก และเรือหลวงไพน์
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  เรือพิฆาตชั้นพี
เรือหลวงพอร์คิวไพน์ (อังกฤษ: HMS Porcupine) เป็นเรือพิฆาตชั้นพีที่สร้างขึ้นโดยวิกเกอส์-อาร์มสตรองส์ บนแม่น้ำไทน์ มันได้รับการสั่งต่อเรือเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1939 วางกระดูกงูวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1939 และปล่อยลงน้ำวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1941 มันได้รับการขึ้นระวางวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1942 แต่มีการงานประจำที่ค่อนข้างสั้น มันถูกจมด้วยตอร์ปิโดในปี ค.ศ. 1942 แต่ได้รับการกู้เรือ และไม่ทำลายจนกระทั่งปี ค.ศ. 1947
การงาน

วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 พอร์คิวไพน์ พร้อมด้วยเรือพิฆาตดัตช์อีแซก สเวียส์ ช่วยทหาร 241 นายจากเรือนีวซีลันด์ ซึ่งเป็นเรือลำเลียงทหารที่ถูกจมด้วยตอร์ปิโดจากเรือดำน้ำเยอรมัน อู-380 ที่ 35 องศา 57 ลิปดาเหนือ 3 องศา 58 ลิปดาตะวันตก (35°57′N 03°58′W﻿ / ﻿35.950°N 3.967°W﻿ / 35.950; -3.967) – ประมาณ 80 ไมล์ (130 กม.) ทางตะวันออกของยิบรอลตาร์ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
พอร์คิวไพน์อยู่ภายใต้คำสั่งของนาวาโท จอร์จ สกอตต์ สจวร์ต ราชนาวีออสเตรเลีย เมื่ออู-602 ยิงตอร์ปิโดใส่ในขณะที่มันกำลังคุ้มกันเรือบรรทุกสัมภาระสำหรับเรือใต้น้ำ เรือหลวงเมดสโตน จากยิบรอลตาร์ไปยังแอลเจียร์เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1942 ซึ่งอู-602 ยิงตอร์ปิโดสี่ลูกใส่เมดสโตน หนึ่งในนั้นโดนพอร์คิวไพน์ ส่วนอีกสามลูกพลาดเรืออังกฤษทั้งสองลำ
การโจมตีฆ่าพลทหารเจ็ดนาย แต่เรือส่วนใหญ่ไม่เสียหาย – ยกเว้นความเสียหายเฉพาะที่ซึ่งเกือบจะแยกเรือเป็นสองส่วน เรือพิฆาตแวน็อคช่วยลูกเรือมทั้งหมดของมันยกเว้นหนึ่งโครงกระดูกซึ่งไม่คาดหมายมาก่อน หลังจากแก้ปัญหาค่าถ่วงน้ำหนักสูงสุดด้วยการโยนของทื้งทะเลในความพยายามที่จะลดรายการที่เพิ่มขึ้น เรือเอกซ์ได้พามันไปด้วยการลาก ในวันถัดมาเรือโยงฝรั่งเศสได้รับช่วงต่อและส่งพอร์คิวไพน์ไปสู่อาร์ซิว ประเทศแอลจีเรีย
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1943 มันถูกลากไปที่ออราน ซึ่งเรือได้รับการประกาศว่าเสียหายทั้งหมด คนงานอู่เรือชาวฝรั่งเศสได้ตัดเรือที่เสียหายออกเป็นสองส่วนก่อนที่จะมีการตัดสินใจรื้อปืนทั้งหมด, อมภัณฑ์, การติดตั้ง, เสบียง ฯลฯ และลากพวกมันไปยังสหราชอาณาจักร ทั้งสองส่วนได้รับการถ่วงน้ำหนักและนำไปที่พอร์ตสมัทในเดือนมิถุนายน
เมื่อทั้งสองส่วนกลับมาที่พอร์ตสมัท ส่วนหน้าของเรือเป็นที่รู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการในฐานะเรือหลวงพอร์ก และส่วนท้ายในฐานะเรือหลวงไพน์ การปรับแต่งใหม่ในฐานะซากเรือที่พัก ทั้งสองได้รับการแบ่งขึ้นระวางภายใต้ชื่อเหล่านั้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1944 ในฐานะฐานเรือระบายพลอ่าวสโตกส์ ในพอร์ตสมัท ในที่สุดพวกมันก็ได้รับการนำไปซ่อมเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1946 ก่อนที่จะได้รับการขึ้นระวางใหม่สำหรับผู้บังคับบัญชาเรือกวาดทุ่นระเบิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1946 จากนั้นพอร์คิวไพน์ได้กลายเป็นเรือพี่เลี้ยงต่อเรือหลวงวิกตอรีที่สาม
จุดจบ

ในที่สุดพอร์คิวไพน์ก็ได้รับการนำไปซ่อมเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1946 ครั้นวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 มันได้รับการระบุว่าขายแล้ว และในปี ค.ศ. 1947 ได้มีการทำลายที่ชายฝั่งทางใต้ของอังกฤษ – แต่รายงานแตกต่างกันไปไม่ว่าจะเป็นที่พลิมัท พอร์ตสมัท หรือเซาแทมป์ตัน
บรรณานุกรม

แม่แบบ:Colledge
English, John (2001). Obdurate to Daring: British Fleet Destroyers 1941–45. Windsor, UK: World Ship Society. ISBN 978-0-9560769-0-8.
Friedman, Norman (2006). British Destroyers & Frigates: The Second World War and After. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-86176-137-6.
Lenton, H. T. (1998). British & Empire Warships of the Second World War. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-048-7.
Raven, Alan & Roberts, John (1978). War Built Destroyers O to Z Classes. London: Bivouac Books. ISBN 0-85680-010-4.
Rohwer, Jürgen (2005). Chronology of the War at Sea 1939–1945: The Naval History of World War Two (Third Revised ed.). Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-59114-119-2.
Tomblin, Barbara (2004). With Utmost Spirit: Allied Naval Operations in the Mediterranean, 1942–1945. University Press of Kentucky. ISBN 978-0-8131-2338-7.
Warlow, Ben (2000). Shore Establishments of the Royal Navy. Maritime Books. ISBN 978-0-907771-74-6.
Whitley, M. J. (1988). Destroyers of World War Two: An International Encyclopedia. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-326-1.
ท้ายเรือพอร์คิวไพน์ ซึ่งต่อมาขึ้นระวางในฐานะเรือหลวงไพน์ ถูกลากจูงเข้าไปในพอร์ตสมัท
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำ

เรือสนับสนุนสำหรับการกู้ภัยเรือดำน้ำและปฏิบัติการกู้เรือในทะเลลึก
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำ ยูเอสเอส พิเจียน
ชิโยดะ (ซ้าย) และชิฮายะ (ขวา) ของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำ อันเตโอ (A 5309)
เรือหลวงเบียโลส (A214) ของกองทัพเรือสวีเดน
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำ (อังกฤษ: Submarine rescue ship) ทำหน้าที่เป็นเรือสนับสนุนผิวน้ำสำหรับการกู้ภัยเรือดำน้ำและปฏิบัติการกู้เรือทะเลลึก ซึ่งวิธีการที่ใช้ ได้แก่ ห้องกู้ภัยแมคแคน, ยานกู้ภัยน้ำลึก (DSRV) และปฏิบัติการดำน้ำลึก
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > ราชนาวีออสเตรเลีย (ดีเอ็มเอส แมริไทม์)

เบแซนต์
สโตเกอร์
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > กองทัพเรือบราซิล

เอ็นเอสเอส กิลโฮเบล (K12)
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > กองทัพเรือจีน

ชั้นต้าเจียง
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > กองทัพเรืออิตาลี

เรืออิตาลีอันเตโอ (A 5309)
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น

ชิฮายะ (ASR-401)
ฟูชิมิ (ASR-402)
ชิฮายะ (ASR-403)
ชิโยดะ (AS-405)
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > ราชนาวีมาเลเซีย

เอ็มวี เมกาบักตี
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > กองทัพเรือสิงคโปร์

เอ็มวี สวิฟต์เรสคิว
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > กองทัพเรือเกาหลีใต้

อาร์โอเคเอส ช็องแฮจิน (ASR 21)
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > ราชนาวีสวีเดน

เรือหลวงเบียโลส (A214)
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > กองทัพเรือตุรกี

ทีซีจี อาเลมดาร์ (A-582)
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > กองทัพเรือสหรัฐ

มิสติก
เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ > กองทัพเรือประชาชนเวียดนาม

เยตเกียว (927)
เร็กซ์ออเรนจ์เคาน์ตี

| เร็กซ์ออเรนจ์เคาน์ตี |
| --- | --- |
โอคอนเนอร์ใน ค.ศ. 2020
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: อเล็กซานเดอร์ เจมส์ โอคอนเนอร์
เกิด:  (1998-05-04) 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 (26 ปี)
ที่เกิด: เกรย์ชอตต์ อังกฤษ สหราชอาณาจักร
แนวเพลง:  แจ๊ส  ฮิปฮอป  เบดรูมป็อป  อินดีร็อก  โลไฟ  ซอฟต์ร็อก 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง กีตาร์ เปียโน ดรัมส์ กีตาร์เบส แซกโซโฟน
ช่วงปี: 2015–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: อาร์ซีเอ

เว็บไซต์: rexorangecounty.com
นักดนตรี
อเล็กซานเดอร์ เจมส์ โอคอนเนอร์ (อังกฤษ: Alexander James O'Connor; เกิด 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1998) หรือชื่อในวงการคือ เร็กซ์ออเรนจ์เคาน์ตี (Rex Orange County) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ โอคอนเนอร์เริ่มมีชื่อเสียงใน ค.ศ. 2017 หลังจากเป็นนักร้องรับเชิญให้กับไทเลอร์เดอะครีเอเตอร์หลายเพลงในอัลบัม ฟลาวเวอร์บอย ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี โซอี โจนส์ จากเอ็นพีอาร์มิวสิก อธิบายดนตรีของโอคอนเนอร์ว่าเป็น "การผสมผสานอันสดใสของฮิปฮอป แจ๊ส และเบดรูมป็อป" ตลอดอาชีพนักร้องของเขา โอคอนเนอร์ออกมิกซ์เทปมาแล้วหนึ่งชุดคือ บีคอสยูวิลเนเวอร์บีฟรี (2015) และสตูดิโออัลบัมอีกสามชุดได้แก่ เอพริคอตพรินเซส (2017), โพนี (2019) และ ฮูแคส์? (2022) รวมถึงอัลบัมการแสดงสดชื่อ ไลฟ์แอตเรดิโอซิตีมิวสิกฮอลล์ (2020)
แหล่งข้อมูลอื่น

เร็กซ์ออเรนจ์เคาน์ตี ที่ออลมิวสิก
เร็กซ์ออเรนจ์เคาน์ตี ผลงานเพลงที่ดิสคอกส์
เรเน เซลเวเกอร์
ผลงานภาพยนตร์

(1993) Dazed and Confused As Girl in blue pickup truck #(Uncredited)
(1993) My Boyfriend's Back
(1994) Reality Bites As 	Tami
(1994) 8 Seconds As Prescott Buckle Bunny
(1994) Love and a .45 As Starlene Cheatham
(1994) Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation As Jenny
(1995)  Empire Records As Gina
(1995)  The Low Life As Poet
(1996) The Whole Wide World As Novalyne Price
(1996) เจอร์รี่ แม็คไกวร์ เทพบุตรรักติดดิน As Dorothy Boyd
(1997) Deceiver As Elizabeth
(1998) A Price Above Rubies As Sonia
(1998) One True Thing As Ellen Gulden
(1999) The Bachelor As Anne Arden
(2000) Nurse Betty As Betty Sizemore
(2000) Me, Myself & Irene As Irene P. Waters
(2001) Bridget Jones's Diary As Bridget Jones
(2002) White Oleander As Claire Richards
(2002) ชิคาโก (ภาพยนตร์) As Roxie Hart
(2003) Down with Love As Barbara Novak
(2003) วิบากรัก สมรภูมิรบ (2003) As Ruby Thewes
(2004) เรื่องของปลาจอมวุ่นชุลมุนป่วนสมุทร (เสียงพากย์) As Angie
(2004) Bridget Jones: The Edge of Reason As Bridget Jones
(2005) Cinderella Man As Mae Braddock
(2006) Miss Potter As Beatrix Potter
(2007) Leatherhead As Lexi Littleton
(2007) Bee Movie (เสียงพากย์) As Vanessa Bloome
(2008) Appaloosa As Allie French
(2009) Case 39 As Emily Jenkins
(2009) New in Town As Lucy Hill
(2009)  My One and Only As Anne Deveraux
(2010) My Own Love Song As Jane
(2016) the whole truth
(2016) Bridget Jones's Baby As Bridget Jones
(2019) Judy
(2025)  Bridget Jones: Mad About the Boy
เร็นเดอริงเอนจิน

เร็นเดอริงเอนจิน (อังกฤษ: rendering engine) หรือ เลย์เอาต์เอนจิน (layout engine) หรือ ตัววาดหน้าเว็บ เป็นซอฟต์แวร์ที่นำข้อมูลเนื้อหาเว็บในลักษณะ HTML XML ภาพ วิดีโอ ไฟล์ รวมถึงข้อมูลในรูปแบบอื่น เช่น CSS XSL มาแสดงและจัดรูปแบบบนมอนิเตอร์แก่ผู้ใช้ โดยตัวเร็นเดอริงเอนจินนี้มักจะใช้กับ เว็บเบราว์เซอร์ ไคลเอนต์อีเมล หรือแอปพลิเคชันอื่นที่ต้องการแสดงผลข้อมูลเนื้อหาของเว็บ
รายชื่อเร็นเดอริงเอนจิน

เกกโก (Gecko) ถูกใช้ใน ไฟร์ฟอกซ์
ไทรเดนต์ (Trident) ถูกใช้ใน อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์
เพรสโต (Presto) ถูกใช้ใน โอเปร่า นินเทนโดดีเอส นินเทนโดวี โนเกีย 770
เว็บคิต (WebKit) ถูกใช้ใน ซาฟารี และ โครม
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34

เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34 (อังกฤษ: WrestleMania 34) เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบเพย์-เพอร์-วิว(PPV)ปีที่34 ของเรสเซิลเมเนีย จัดโดย WWE ในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2018 ที่สนาม เมอร์ซีเดส-เบนซ์ ซุเปอร์โดม เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา
การผลิต > เบื้องหลัง

เรสเซิลเมเนียถือว่าเป็นรายการเรือธงของ WWE และได้รับการอธิบายว่าซูเปอร์โบว์ลของความบันเทิงกีฬา และเป็นครั้งที่สองที่เรสเซิลเมเนียมาจัดสนามซุเปอร์โดมหลังจากปี 2014 ตั๋วถูกขายเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2017 โดยตั๋วแต่ละใบมีราคาตั้งแต่ 35 ถึง 2,000 เหรียญ เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2017 ได้มีการจำหน่ายแพ็คเกจเดินทางพร้อมที่พักตั้งแต่ 1,150 ถึง 8,525 เหรียญต่อคน
ในวันที่ 8 เมษายนก่อนที่จะเริ่มเรสเซิลเมเนีย 34 นั้น WWE และ Snickers จะจัดงานบล็อกปาร์ตีเรสเซิลเมเนียที่ลาน Champions Square นอกจากนี้คู่หูอเมริกัน Chloe x Halle จะมาร่วมร้องเพลง "America the Beautiful" เปิดรายการเรสเซิลเมเนีย 34
เรสเซิลเมเนียกับประเภทแมตช์ปล้ำจะถูกกำหนดโดยการวางพล็อตเรื่องและเขียนบท โดยนักมวยปล้ำจะถูกวางตัวให้เป็นธรรมะ หรือ อธรรมทั้งหมดโดยการจัดแมตช์ นักมวยปล้ำที่มาจาก Raw, SmackDown และ 205 Live บางคนเท่านั้นที่มีความบาดหมางกันจะได้มาแสดงที่เรสเซิลเมเนีย
ผล

| ลำดับ |  | กำหนด | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1P | Matt Hardy (พร้อม Bray Wyatt) ชนะโดยกำจัด Baron Corbin คนสุดท้าย | แมตช์ André the Giant Memorial Battle Royal | 15:45 |
| 2P | Cedric Alexander ชนะ Mustafa Ali | ทัวร์นาเมนต์ชิงแชมป์ WWE Cruiserweight Championship ที่ว่างอยู่ | 12:20 |
| 3P | Naomi ชนะโดยกำจัด Bayley คนสุดท้าย | แมตช์ WrestleMania Women's Battle Royal | 9:50 |
| 4 | Seth Rollins ชนะ The Miz (c) และ Finn Bálor | 3 เส้าชิงแชมป์ WWE Intercontinental Championship | 15:30 |
| 5 | Charlotte Flair (c) ชนะ Asuka โดยซับมิสชั่น | ชิงแชมป์ WWE SmackDown Women's Championship | 13:05 |
| 6 | Jinder Mahal (พร้อม Sunil Singh) ชนะ Randy Orton (c), Bobby Roode และ Rusev (พร้อม Aiden English) | 4 เส้าชิงแชมป์ WWE United States Championship | 8:15 |
| 7 | Kurt Angle และ Ronda Rousey ชนะ Triple H และ Stephanie McMahon โดยซับมิสชั่น | แท็กทีมผสม | 20:40 |
| 8 | The Bludgeon Brothers (Harper และ Rowan) ชนะ The Usos (Jimmy และ Jey Uso) (c) และ The New Day (Big E และ Kofi Kingston) (พร้อม Xavier Woods) | แท็กทีม 3 เส้าชิงแชมป์ WWE SmackDown Tag Team Championship | 5:50 |
| 9 | The Undertaker ชนะ John Cena | ปล้ำเดี่ยว | 2:45 |
| 10 | Daniel Bryan และ Shane McMahon ชนะ Kevin Owens และ Sami Zayn โดยซับมิสชั่น | หาก Owens และ Zayn ชนะจะได้กลับสู่ SmackDown | 15:25 |
| 11 | Nia Jax ชนะ Alexa Bliss (c) (พร้อม Mickie James) | ชิงแชมป์ WWE Raw Women's Championship | 10:15 |
| 12 | AJ Styles (c) ชนะ Shinsuke Nakamura | ชิงแชมป์ WWE Championship | 20:20 |
| 13 | Braun Strowman และ Nicholas ชนะ Sheamus และ Cesaro (c) | ชิงแชมป์ WWE Raw Tag Team Championship | 4:00 |
| 14 | Brock Lesnar (c) (พร้อม Paul Heyman) ชนะ Roman Reigns | ชิงแชมป์ WWE Universal Championship | 15:55 |
  (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน  P –  หมายถึงโชว์ก่อนเริ่มรายการ 
↑  ผู้เข้าร่วมอื่นๆ: Aiden English, Konnor, Curt Hawkins, R-Truth, Primo Colon, Mike Kanellis, Tyler Breeze, Viktor, Zack Ryder, Karl Anderson, Luke Gallows, Apollo Crews, Shelton Benjamin, Rhyno, Dash Wilder, Scott Dawson, Bo Dallas, Curtis Axel, Sin Cara, Fandango, Heath Slater, Chad Gable, Titus O'Neil, Goldust, Tye Dillinger, Dolph Ziggler, Kane, Mojo Rawley
↑  ผู้เข้าร่วมอื่นๆ: Carmella, Dana Brooke, Mandy Rose, Sonya Deville, Kairi Sane, Lana, Kavita Devi, Taynara Conti, Bianca Belair, Dakota Kai, Becky Lynch, Mickie James, Peyton Royce, Natalya, Liv Morgan, Ruby Riott, Sarah Logan, Sasha Banks
↑  Nicholas คือเด็กวัย 10 ขวบที่เป็นคนดูในสนามได้รับเลือกโดย Strowman
ดูเพิ่ม

เรสเซิลเมเนีย
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Wrestlemania website
บรรยากาศเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34 ที่มีจำนวนผู้ชม 78,133 คน ณ สนาม เมอร์ซีเดส-เบนซ์ ซุเปอร์โดม
เรือหลวงภูมิพลอดุลยเดช
ความเป็นมาของโครงการ

เรือหลวงภูมิพลอดุลยเดช เป็นเรือชั้นฟริเกต ต่อขึ้นที่เกาหลีใต้ โดยพัฒนาขึ้นจากเรือพิฆาตชั้น ควังแกโทมหาราช (Gwanggaeto the Great-class destroyer) เรือลำนี้ถือเป็นเรือลำแรกในโครงการเรือฟริเกตสมรรถนะสูงของกองทัพเรือไทย สามารถปฏิบัติการรบ 3 มิติ ทั้งผิวน้ำ, ใต้น้ำ และทางอากาศ มีชื่อเดิมคือ เรือหลวงท่าจีน (ลำที่ 3) ต่อมาได้รับพระราชทานชื่อใหม่โดย รัชกาลที่ 10 มีชื่อว่า เรือหลวงภูมิพลอดุลยเดช ตามพระราชนามของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เรือ DW-3000F เป็นโครงการจัดหาเรือฟริเกตสมรรถนะสูงของกองทัพเรือจำนวน 2 ลำ โครงการเริ่มขึ้นในปี 2555 และลงนามจัดซื้อในปี 2556 จากบริษัท Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering Co., Ltd. (DSME) จากประเทศเกาหลีใต้ 1 ลำ โดยมีค่าจ้างสร้างเรือรวมทั้งสิ้นประมาณ 14,997 ล้านบาท ซึ่งเป็นราคารวมภาษีมูลค่าเพิ่ม อะไหล่เครื่องมือ เอกสาร ส่วนสนับสนุน การทดสอบทดลอง การฝึกอบรม การถ่ายทอดเทคโนโลยี และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเป็นงบประมาณผูกพันระยะเวลา 6 ปี