stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สภาประชาชนแห่งชาติ
อำนาจและหน้าที่

ภายใต้รัฐธรรมนูญ สภาประชาชนแห่งชาติเป็นองค์กรอำนาจรัฐสูงสุดในประเทศจีน และรัฐธรรมนูญจีนทั้งสี่ฉบับได้มอบอำนาจในการออกกฎหมายจำนวนมากให้แก่สภาฯ ตำแหน่งประธานาธิบดี คณะมนตรีรัฐกิจ คณะกรรมการการทหารส่วนกลางสาธารณรัฐประชาชนจีน ศาลประชาชนสูงสุด สำนักงานอัยการประชาชนสูงสุด และคณะกรรมการกำกับดูแลแห่งชาติ ล้วนอยู่ภายใต้อำนาจของสภาฯ อย่างเป็นทางการ
รัฐธรรมนูญรับประกันบทบาทผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และด้วยเหตุนี้สภาฯ จึงไม่ได้ทำหน้าที่เป็นเวทีสำหรับการอภิปรายระหว่างรัฐบาลและพรรคฝ่ายค้านเหมือนกับในรัฐสภาของประเทศตะวันตก สิ่งนี้นำไปสู่การที่สภาฯ ถูกอธิบายว่าเป็นสภานิติบัญญัติที่ทำหน้าที่เพียงประทับตรายาง หรือเป็นสภาที่สามารถส่งผลกระทบได้เฉพาะประเด็นที่มีความอ่อนไหวต่ำและมีความสำคัญน้อยต่อพรรคคอมมิวนิสต์จีนเท่านั้น โดยทั่วไปแล้ว กฎหมายจะผ่านการอนุมัติอย่างรวดเร็ว แต่มีตัวอย่างที่น่าสังเกตซึ่งกฎหมายไม่ผ่านสภาฯ และการลงคะแนนเสียงคัดค้านได้กลายเป็นเรื่องธรรมดามากขึ้นนับตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง
ตามที่รอรี ทรูเอกซ์ นักวิชาการจากโรงเรียนรัฐศาสตร์และกิจการระหว่างประเทศพรินซ์ตันกล่าวไว้ ผู้แทนสภาฯ "ส่งต่อข้อร้องทุกข์ของประชาชนแต่เลี่ยงประเด็นทางการเมืองที่อ่อนไหว และรัฐบาลก็แสดงการตอบสนองต่อข้อกังวลของพวกเขาเพียงบางส่วน" ตามที่ออสติน แรมซีย์ เขียนไว้ในเดอะนิวยอร์กไทมส์ สภาฯ "เป็นฉากการแสดงที่สร้างขึ้นอย่างพิถีพิถันโดยมีจุดประสงค์เพื่อสื่อถึงภาพลักษณ์ของรัฐบาลที่โปร่งใสและตอบสนองต่อประชาชน" หู เสี่ยวเยี่ยน หนึ่งในสมาชิกสภาฯ กล่าวกับบีบีซีนิวส์ใน ค.ศ. 2009 ว่าเธอไม่มีอำนาจที่จะช่วยเหลือผู้แทนของเธอ เธอถูกอ้างคำพูดว่า "ในฐานะผู้แทนรัฐสภา ฉันไม่มีอำนาจที่แท้จริงใด ๆ เลย"
โดยรูปแบบแล้ว สภาฯ มีหน้าที่และอำนาจหลักสี่ประการ[ต้องการแหล่งข้อมูลที่ไม่ใช่ปฐมภูมิ]
อำนาจและหน้าที่ > การกำกับดูแลตามรัฐธรรมนูญ

สภาฯ มีอำนาจแต่เพียงผู้เดียวในการแก้ไขรัฐธรรมนูญ การแก้ไขรัฐธรรมนูญจะต้องเสนอโดยคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาฯ หรือสมาชิกสภาฯ จำนวนหนึ่งในห้าหรือมากกว่านั้น การแก้ไขเพิ่มเติมจะมีผลบังคับใช้เมื่อได้รับเสียงสองในสามของสมาชิกทั้งหมด สภาฯ ยังมีหน้าที่รับผิดชอบการกำกับดูแลการบังคับใช้รัฐธรรมนูญด้วย
ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนมีบทบาทสำคัญในการอนุมัติการแก้ไขรัฐธรรมนูญ เมื่อเทียบกับกฎหมายทั่วไปซึ่งผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนอนุมัติหลักการและจากนั้นกฎหมายจะถูกนำเสนอโดยรัฐมนตรีของรัฐบาลหรือผู้แทนสภาฯ แต่ละคน การแก้ไขรัฐธรรมนูญจะถูกร่างและอภิปรายภายในพรรค ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและจากนั้นถูกนำเสนอโดยผู้แทนพรรคภายใต้คณะกรรมาธิการสามัญต่อสภาฯ ทั้งหมดในระหว่างการประชุมเต็มสภาประจำปี หากสภาฯ อยู่ในช่วงพักการประชุมและคณะกรรมาธิการสามัญกำลังประชุม กระบวนการเดิมจะถูกทำซ้ำโดยผู้นำพรรคในคณะกรรมาธิการสามัญหรือโดยรองผู้นำพรรคคนใดคนหนึ่ง แต่หลังได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมาธิการสามัญ การแก้ไขเหล่านั้นจะถูกนำเสนอในระหว่างการประชุมเต็มสภาให้แก่ผู้แทนทั้งหมดเพื่อลงมติขั้นสุดท้ายในเรื่องนั้น หากผู้แทนฝ่ายพรรคคอมมิวนิสต์จีนหนึ่งในห้าหรือมากกว่านั้นเสนอการแก้ไขไม่ว่าจะโดยลำพังหรือร่วมกับพรรคอื่น ๆ ในที่ประชุมใหญ่ จะมีการใช้กระบวนการเดียวกัน เมื่อเทียบกับการออกกฎหมายทั่วไป ซึ่งกฎหมายนิติบัญญัติเป็นตัวกำหนดกระบวนการส่วนใหญ่ กระบวนการแก้ไขรัฐธรรมนูญนั้นส่วนใหญ่ถูกกำหนดโดยเอกสารของพรรคคอมมิวนิสต์จีน
นอกเหนือจากการออกกฎหมายแล้ว คณะกรรมาธิการสามัญยังมีปฏิสัมพันธ์กับรัฐบาลท้องถิ่นผ่านกระบวนการตรวจสอบรัฐธรรมนูญ เมื่อเปรียบเทียบกับเขตอำนาจศาลอื่น ๆ ซึ่งการบังคับใช้รัฐธรรมนูญถือเป็นอำนาจทางตุลาการ ในทฤษฎีการเมืองจีน การบังคับใช้รัฐธรรมนูญถือเป็นอำนาจนิติบัญญัติ และศาลจีนไม่มีอำนาจตัดสินความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของกฎหมายหรือมาตรการทางปกครอง ดังนั้น การท้าทายต่อความชอบด้วยรัฐธรรมนูญจึงตกเป็นความรับผิดชอบของสภาประชาชนแห่งชาติซึ่งมีกลไกการบันทึกและตรวจสอบปัญหาเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ สภาฯ ได้จัดตั้งสถาบันขึ้นชุดหนึ่งเพื่อทำหน้าที่ตรวจสอบมาตรการทางปกครองส่วนท้องถิ่นให้เป็นไปตามรัฐธรรมนูญ โดยทั่วไป คณะกรรมาธิการกิจการนิติบัญญัติจะตรวจสอบความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของกฎหมายและแจ้งผลให้หน่วยงานที่ออกกฎหมายนั้นทราบ โดยให้หน่วยงานนั้น ๆ แก้ไขตามผลการตรวจสอบ แม้สภาฯ จะมีอำนาจตามกฎหมายในการยกเลิกกฎหมายที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญโดยรัฐบาลท้องถิ่น แต่ก็ไม่เคยใช้อำนาจนั้นเลย
อำนาจและหน้าที่ > การเลือกตั้งและการแต่งตั้งเจ้าหน้าที่

สภาฯ เลือกตั้งและแต่งตั้งตำแหน่งระดับสูงในรัฐจีน ตำแหน่งที่ได้รับเลือกมีดังต่อไปนี้:
สมาชิกคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาฯ รวมถึงประธาน รองประธาน เลขาธิการ และสมาชิกประจำ
ประธานาธิบดีจีน
รองประธานาธิบดีจีน
ประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง
ผู้อำนวยการคณะกรรมการกำกับดูแลแห่งชาติ
ประธานศาลประชาชนสูงสุด
อัยการสูงสุดสำนักงานอัยการประชาชนสูงสุด
ตำแหน่งที่ได้รับการแต่งตั้งมีดังต่อไปนี้ :
สมาชิกคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาฯ รวมถึงประธาน รองประธาน เลขาธิการ และสมาชิกประจำ (เสนอชื่อโดยคณะผู้บริหารสูงสุด)
นายกรัฐมนตรี (เสนอชื่อและแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี)
สมาชิกคณะมนตรีรัฐกิจ (เสนอชื่อโดยนายกรัฐมนตรี แต่งตั้งโดยประธานาธิบดี)
รองประธานและสมาชิกคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง (เสนอชื่อโดยประธาน)
การเลือกตั้งและการแต่งตั้งต่างกันตรงที่ในการเลือกตั้งตามทฤษฎีแล้วสามารถมีการแข่งขันได้ โดยมีผู้สมัครหลายคนเสนอชื่อโดยคณะผู้บริหารสูงสุดหรือมีการเขียนชื่อผู้สมัครโดยผู้แทน ขณะที่ในการแต่งตั้งผู้แทนสามารถลงคะแนนให้ผู้ได้รับการเสนอชื่ออย่างเป็นทางการเท่านั้น อย่างไรก็ตาม การเลือกตั้งเกือบทั้งหมดเป็นการเลือกตั้งที่ไม่แข่งขัน โดยมีผู้สมัครเพียงคนเดียว มีเพียงการเลือกตั้งสมาชิกประจำของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาฯ เท่านั้นที่มีการแข่งขันมาตั้งแต่ ค.ศ. 1988
การเลือกตั้งและการแต่งตั้งสำหรับตำแหน่งระดับสูงนั้นถูกตัดสินอย่างลับ ๆ ภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีนล่วงหน้าหลายเดือน โดยที่ผู้สภาฯ ไม่มีส่วนร่วมในการตัดสินใจเหล่านี้ การเลือกตั้งในสถานการณ์พิเศษมีแนวทางที่คล้ายกันกับการมีส่วนร่วมของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ตามรายงานอย่างเป็นทางการ ในการเลือกตั้งปกติ กระบวนการคัดเลือกผู้ได้รับการเสนอชื่อโดยทั่วไปแล้วเกี่ยวข้องกับการหารือซ้ำ ๆ ระหว่างผู้นำพรรค การหารือหลายรอบกับสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนในตำแหน่งระดับสูงและกับองค์กรที่ไม่ใช่พรรคหลัก รวมถึงการตรวจสอบการทุจริตและตรวจสอบทางการเมืองของผู้สมัครที่มีศักยภาพ
รายชื่อผู้สมัครจะได้รับการอนุมัติครั้งแรกโดยคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และจากนั้นโดยกรมการเมืองของพรรค หากผู้สมัครดังกล่าวได้รับการเสนอชื่อสำหรับตำแหน่งระดับสูง ในการประชุมเต็มคณะพิเศษ คณะกรรมาธิการกลางจะให้การรับรองผู้ได้รับการเสนอชื่อ ก่อนการประชุมสภาฯ เพื่อให้สภาทำการเลือกตั้ง ก่อนการประชุมเต็มคณะสิ้นสุดลง ตามธรรมเนียมแล้ว พรรคคอมมิวนิสต์จีนจะจัดการ "การประชุมปรึกษาหารือแบบประชาธิปไตย" โดยแจ้งองค์กรที่ไม่ใช่พรรคคอมมิวนิสต์อย่างเป็นทางการ เช่น พรรคการเมืองเล็ก ทั้งแปดพรรค เกี่ยวกับผู้ได้รับการเสนอชื่อและขอความเห็นเกี่ยวกับผู้สมัครเหล่านั้น
คาดว่าคณะกรรมาธิการกลางทั้งหมดจะให้การรับรองตำแหน่งระดับล่างลงมา เช่น สมาชิกประจำของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาฯ เลขาธิการคณะมนตรีรัฐกิจ และหัวหน้ากรม และสมาชิกทั้งหมดของคณะกรรมาธิการพิเศษและประธานคณะกรรมาธิการเหล่านั้น ในระหว่างการประชุมสภาฯ เจ้าหน้าที่ในคณะผู้บริหารที่รับผิดชอบด้านบุคลากรจะอธิบายรายชื่อผู้ได้รับการเสนอชื่อและกระบวนการคัดเลือกต่อผู้แทน จากนั้นผู้แทนจะได้รับประวัติย่อของผู้สมัคร และได้รับเวลาสำหรับการ "พิจารณาและปรึกษาหารือ" หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "การพิจารณา" สำหรับตำแหน่งที่ได้รับการแต่งตั้ง
อำนาจและหน้าที่ > นิติบัญญัติ

สภาฯ มีอำนาจแต่เพียงผู้เดียวในการ "ตราและแก้ไขกฎหมายพื้นฐานทางอาญา แพ่ง กฎหมายควบคุมองค์กรของรัฐ และกฎหมายพื้นฐานอื่น ๆ" เพื่อการนี้ สภาฯ จึงออกกฎหมายตามรัฐธรรมนูญและกฎหมายของจีน เมื่อสภาฯ ไม่ได้ประชุม คณะกรรมาธิการสามัญจะตรากฎหมายทั้งหมดที่นำเสนอโดยคณะกรรมาการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน คณะมนตรีรัฐกิจ คณะกรรมการการทหารส่วนกลาง หน่วยงานรัฐบาลอื่น ๆ หรือโดยผู้แทนเองไม่ว่าจะเป็นผู้แทนของคณะกรรมาธิการสามัญหรือผู้แทนของคณะกรรมาธิการภายในสภาฯ
บทบาทหลักของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในกระบวนการทางนิติบัญญัติส่วนใหญ่จะแสดงออกมาในช่วงการเสนอและการร่างกฎหมาย ก่อนที่สภาฯ จะพิจารณากฎหมาย จะมีคณะทำงานที่ศึกษาหัวข้อที่เสนอ และผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนจะต้องเห็นชอบการแก้ไขกฎหมายใด ๆ ก่อนนำเสนอต่อสภาเต็มหรือคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาฯ[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
กระบวนการทางนิติบัญญัติของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาฯ ดำเนินงานตามแผนงานห้าปีที่ร่างขึ้นโดยคณะกรรมาธิการกิจการนิติบัญญัติ ในแผนงานนั้น จะมีการร่างกฎหมายเฉพาะโดยกลุ่มสมาชิกสภาฯ หรือหน่วยงานบริหารภายในคณะมนตรีรัฐกิจ ข้อเสนอเหล่านี้จะถูกรวบรวมไว้ในวาระประจำปีซึ่งกำหนดกรอบการทำงานของสภาฯ ในแต่ละปี[แหล่งอ้างอิงอาจไม่น่าเชื่อถือ] ต่อจากนั้นผู้เชี่ยวชาญจะให้คำปรึกษาและพรรคคอมมิวนิสต์จีนจะอนุมัติในหลักการ หลังจากนั้น ร่างกฎหมายจะผ่านการอ่านสามวาระและเปิดรับฟังความเห็นจากประชาชน การอนุมัติขั้นสุดท้ายจะกระทำในการประชุมเต็มคณะซึ่งตามธรรมเนียมแล้วการลงคะแนนจะเกือบเป็นเอกฉันท์[แหล่งอ้างอิงอาจไม่น่าเชื่อถือ]
สภาฯ ไม่เคยปฏิเสธร่างกฎหมายของรัฐบาลเลยกระทั่ง ค.ศ. 1986 ในระหว่างกระบวนการพิจารณากฎหมายล้มละลาย ซึ่งร่างที่แก้ไขแล้วได้รับการอนุมัติในสมัยประชุมเดียวกัน การถูกปฏิเสธโดยสิ้นเชิงโดยไม่มีการผ่านร่างแก้ไขเกิดขึ้นใน ค.ศ. 2000 เมื่อกฎหมายทางหลวงถูกปฏิเสธ ถือเป็นการเกิดขึ้นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ 60 ปี ยิ่งไปกว่านั้น ใน ค.ศ. 2015 สภาฯ ปฏิเสธผ่านร่างกฎหมายชุดที่เสนอโดยคณะมนตรีรัฐกิจ โดยยืนกรานว่าร่างกฎหมายแต่ละฉบับจะต้องได้รับการลงมติและกระบวนการแก้ไขแยกกัน กระบวนการออกกฎหมายอาจใช้เวลาตั้งแต่ 6 เดือนไปจนถึง 15 ปี โดยเฉพาะกฎหมายที่มีข้อถกเถียง เช่น กฎหมายต่อต้านการผูกขาด[แหล่งอ้างอิงอาจไม่น่าเชื่อถือ]
อำนาจและหน้าที่ > การกำหนดประเด็นสำคัญของรัฐที่ควรดำเนินการทางนิติบัญญัติ

งานด้านนิติบัญญัติอื่น ๆ ของสภาฯ คือการจัดทำร่างกฎหมาย การตรวจสอบ และการทบทวนประเด็นสำคัญระดับชาติที่น่ากังวลซึ่งนำเสนอต่อสภาโดยคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน คณะมนตรีรัฐกิจ หรือผู้แทนของตนเองไม่ว่าจะเป็นคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาฯ หรือคณะกรรมาธิการอื่น ๆ ของสภา สิ่งเหล่านี้ครอบคลุมถึงกฎหมายเกี่ยวกับรายงานแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติและการนำแผนไปปฏิบัติ งบประมาณของประเทศ และประเด็นอื่น ๆ กฎหมายพื้นฐานของเขตบริหารพิเศษฮ่องกงและเขตบริหารพิเศษมาเก๊า และกฎหมายที่จัดตั้งมณฑลไห่หนานและเทศบาลนครฉงชิ่งรวมถึงการสร้างเขื่อนสามผาบนแม่น้ำแยงซีล้วนได้รับการอนุมัติโดยสภาฯ ในการประชุมเต็มสภา ขณะที่กฎหมายที่ผ่านโดยคณะกรรมาธิการสามัญในระหว่างที่สภาไม่ได้ประชุมมีน้ำหนักเท่าเทียมกับกฎหมายที่ผ่านโดยสภาทั้งหมด ในการปฏิบัติหน้าที่เหล่านี้ไม่ว่าจะเป็นในรูปแบบของสภาทั้งหมดหรือโดยคณะกรรมาธิการสามัญ สภาฯ จะดำเนินการตามรัฐธรรมนูญและกฎหมายของสาธารณรัฐประชาชนจีนในการดำเนินการในประเด็นเหล่านี้เพื่อสนับสนุนการออกกฎหมาย[ต้องการแหล่งข้อมูลที่ไม่ใช่ปฐมภูมิ]
ในทางปฏิบัติ แม้การลงมติขั้นสุดท้ายในกฎหมายของสภาฯ มักแสดงผลการลงมติเห็นชอบในระดับสูง แต่กิจกรรมทางนิติบัญญัติจำนวนมากเกิดขึ้นในการกำหนดเนื้อหาของกฎหมายที่จะลงมติ ร่างกฎหมายสำคัญ เช่น กฎหมายหลักทรัพย์ อาจใช้เวลาหลายปีในการร่าง และร่างกฎหมายบางครั้งจะไม่ถูกนำเข้าสู่การลงมติขั้นสุดท้ายหากมีการคัดค้านอย่างมีนัยสำคัญต่อมาตรการนั้นไม่ว่าจะเป็นภายในสภาหรือโดยรองผู้แทนในคณะกรรมาธิการสามัญ
อำนาจและหน้าที่ > การเข้าถึงต่างประเทศ

เช่นเดียวกับหน่วยงานทางการทั้งหมด สภาฯ มีหน้าที่รับผิดชอบการดำเนินงานแนวร่วม สภาฯ ดำเนินการรณรงค์เผยแพร่กับสภานิติบัญญัติและสมาชิกรัฐสภาต่างประเทศเพื่อสร้างความสัมพันธ์และส่งเสริมความคิดริเริ่มนโยบายหลักของพรรคคอมมิวนิสต์จีน
สมาชิกภาพ

กฎหมายการเลือกตั้งจำกัดขนาดสูงสุดของสภาฯ ไว้ที่ 3,000 ที่นั่งผู้แทน ภายใต้ระบบสภาประชาชน สภาฯ ได้รับการเลือกตั้งโดยสภาประชาชน 32 แห่งในระดับมณฑล สภาประชาชนได้รับการเลือกตั้งทางอ้อมในทุกระดับโดยสภาระดับต่ำกว่า ยกเว้นระดับอำเภอและตำบล นอกจากนี้ ยังมีการจัดสรรคณะผู้แทนให้แก่กองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLA) เขตบริหารพิเศษฮ่องกงและมาเก๊า รวมถึงมณฑลไต้หวันที่อ้างสิทธิ์ด้วย
การเป็นสมาชิกสภามีลักษณะเป็นงานนอกเวลาและไม่มีค่าตอบแทน โดยผู้แทนใช้เวลาประมาณ 49 สัปดาห์ต่อปีในมณฑลบ้านเกิดของตน สมาชิกสภาฯ อาจได้รับเลือกตั้งให้เป็นตัวแทนมณฑลอื่นที่ตนเองไม่ได้อาศัยอยู่ ผู้แทนมีสิทธิตามกฎหมายในการกล่าวสุนทรพจน์ในห้องประชุมใหญ่ของมหาศาลาประชาชนระหว่างการประชุมสภาฯ แม้พวกเขาจะใช้สิทธินี้ไม่บ่อยนัก ผู้แทนได้รับอนุญาตให้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอื่น ๆ ของรัฐบาลและพรรคได้พร้อมกันและสภาฯ โดยทั่วไปจะประกอบด้วยเจ้าหน้าที่อาวุโสทั้งหมดในแวดวงการเมืองจีน[ต้องการแหล่งข้อมูลที่ไม่ใช่ปฐมภูมิ]
พรรคคอมมิวนิสต์จีนควบคุมองค์ประกอบของสมาชิกสภาประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาประชาชนแห่งชาติ ตามกฎหมาย การเลือกตั้งทั้งหมดในทุกระดับต้องปฏิบัติตามการนำของพรรคคอมมิวนิสต์จีน แม้การอนุมัติจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนจะเป็นสิ่งจำเป็นอย่างแท้จริงสำหรับการเป็นสมาชิกสภาฯ แต่ตามธรรมเนียมแล้วประมาณหนึ่งในสามของที่นั่งจะถูกสงวนไว้สำหรับผู้ที่ไม่ใช่สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในกลุ่มนี้ประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญทางเทคนิคและตัวแทนจากพรรคการเมืองขนาดเล็กทั้งแปดพรรค แม้สมาชิกเหล่านี้จะมีผู้เชี่ยวชาญและมุมมองหลากหลาย แต่ก็ไม่ได้เป็นฝ่ายค้าน
กฎหมายการเลือกตั้งกำหนดว่าผู้แทนสภาฯ ต้องมาจากหลากหลายกลุ่มในสังคม นับตั้งแต่เริ่มต้นยุคการปฏิรูปและเปิดประเทศใน ค.ศ. 1978 การประชุมสภาฯ แต่ละครั้งในการประชุมสมัยสุดท้ายได้ออก "มติว่าด้วยโควตาและการเลือกตั้ง" สำหรับสภาฯ ชุดต่อไป โดยจัดสรรจำนวนที่นั่งที่แน่นอนสำหรับกลุ่มประชากรหรือกำหนดแนวทางเกี่ยวกับการเป็นตัวแทนของกลุ่มต่าง ๆ
สมาชิกภาพ > สถิติประชากรศาสตร์

| สภาฯ ชุดที่ | ปี (ค> ศ.) | ผู้แทนทั้งหมด | ผู้แทนหญิง | ร้อยละผู้แทนหญิง | ผู้แทนชนกลุ่มน้อย | ร้อยละผู้แทนชนกลุ่มน้อย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1954 | 1226 | 147 | 12 | 178 | 14.5 |  |
| 2 | 1959 | 1226 | 150 | 12.2 | 179 | 14.6 |  |
| 3 | 1964 | 3040 | 542 | 17.8 | 372 | 12.2 |  |
| 4 | 1975 | 2885 | 653 | 22.6 | 270 | 9.4 |  |
| 5 | 1978 | 3497 | 742 | 21.2 | 381 | 10.9 |  |
| 6 | 1983 | 2978 | 632 | 21.2 | 403 | 13.5 |  |
| 7 | 1988 | 2978 | 634 | 21.3 | 445 | 14.9 |  |
| 8 | 1993 | 2978 | 626 | 21 | 439 | 14.8 |  |
| 9 | 1998 | 2979 | 650 | 21.8 | 428 | 14.4 |  |
| 10 | 2003 | 2985 | 604 | 20.2 | 414 | 13.9 |  |
| 11 | 2008 | 2987 | 637 | 21.3 | 411 | 13.8 |  |
| 12 | 2013 | 2987 | 699 | 23.4 | 409 | 13.7 |  |
| 13 | 2018 | 2980 | 742 | 24.9 | 438 | 14.7 |  |
| 14 | 2023 | 2977 | 790 | 26.5 | 442 | 14.8 |  |
สมาชิกภาพ > สถิติประชากรศาสตร์ > ผู้แทนฮ่องกง มาเก๊า และไต้หวัน

ฮ่องกงมีคณะผู้แทนแยกต่างหากมาตั้งแต่สภาฯ ชุดที่ 9 ใน ค.ศ. 1998 และมาเก๊าตั้งแต่สภาฯ ชุดที่ 10 ใน ค.ศ. 2003 ผู้แทนจากฮ่องกงและมาเก๊าได้รับการเลือกตั้งผ่านวิทยาลัยการเลือกตั้ง (electoral college) แทนที่จะเป็นการลงคะแนนเสียงโดยประชาชนโดยตรง แต่ก็รวมถึงบุคคลสำคัญทางการเมืองที่อาศัยอยู่ในสองภูมิภาคนี้ด้วย นับตั้งแต่การโอนอำนาจอธิปไตย ฮ่องกงและมาเก๊ามีผู้แทนที่ได้รับการเลือกตั้งเข้าสู่สภาฯ จำนวน 36 และ 12 คนตามลำดับ
สภาฯ ได้รวมคณะผู้แทน "ไต้หวัน" ตั้งแต่สภาฯ ชุดที่ 4 ใน ค.ศ. 1975 สอดคล้องกับจุดยืนของสาธารณรัฐประชาชนจีนที่ว่าไต้หวันเป็นมณฑลหนึ่งของจีน ก่อนคริสต์ทศวรรษ 2000 ผู้แทนไต้หวันในสภาฯ ส่วนใหญ่เป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนชาวไต้หวันที่หลบหนีออกจากไต้หวันหลัง ค.ศ. 1947 พวกเขาเสียชีวิตหรือชราแล้วในปัจจุบัน และในสามสมัยประชุมที่ผ่านมา มีผู้แทนจาก "ไต้หวัน" เพียงคนเดียวเท่านั้นที่เกิดในไต้หวัน (เฉิน ยฺหวินอิง ภรรยาของหลิน อี้ฟู นักเศรษฐศาสตร์) ที่เหลือเป็น "ชาวไต้หวันรุ่นที่สอง" ซึ่งบิดามารดาหรือปู่ย่าตายายมาจากไต้หวัน[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
คณะผู้แทนจากไต้หวันถูกเลือกโดย "การประชุมหารือเพื่อการเลือกตั้ง" ซึ่งประกอบด้วย "พี่น้องร่วมชาติเชื้อสายไต้หวัน" จำนวน 120 คน ที่มาจากมณฑลต่าง ๆ ในจีน หน่วยงานรัฐบาลกลางและพรรค และกองทัพ นับตั้งแต่สภาฯ ชุดที่ 6 ไต้หวันมีผู้แทน 6 คนในสภาประชาชนแห่งชาติ
สมาชิกภาพ > สถิติประชากรศาสตร์ > ผู้แทนกองทัพ

กองทัพมีผู้แทนของตนเองในสภาฯ โดยผู้แทนเหล่านี้มาจากการเลือกตั้งของทหารในหน่วยงานระดับสูงของกองทัพ เช่น กองบัญชาการภาคพื้นและเหล่าทัพต่าง ๆ ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน หลังตำรวจติดอาวุธประชาชน (PAP) ถูกมอบหมายให้ขึ้นตรงต่อคณะกรรมการการทหารส่วนกลางใน ค.ศ. 2018 กองทัพฯ และตำรวจฯ ได้จัดตั้งคณะผู้แทนร่วมกัน คณะผู้แทนกองทัพฯ เป็นหนึ่งในคณะผู้แทนขนาดใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่การก่อตั้งสภาฯ โดยมีสัดส่วนตั้งแต่ร้อยละ 4 ของจำนวนผู้แทนทั้งหมด (สภาฯ ชุดที่ 3) ไปจนถึงร้อยละ 17  (สภาฯ ชุดที่ 4) ตั้งแต่สภาฯ ชุดที่ 5 เป็นต้นมา พวกเขามักมีผู้แทนประมาณร้อยละ 9 ของที่นั่งทั้งหมด และเป็นกลุ่มผู้แทนขนาดใหญ่ที่สุดในสภาฯ มาโดยตลอด ในการประชุมสภาฯ ชุดที่ 14 ตัวอย่างเช่น คณะผู้แทนจากกองทัพฯ และตำรวจฯ มีผู้แทน 281 คน ขณะที่คณะผู้แทนขนาดใหญ่รองลงมาคือจากมณฑลชานตง มีผู้แทน 173 คน
สมาชิกภาพ > สถิติประชากรศาสตร์ > ผู้แทนชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์และชาวจีนโพ้นทะเล

โควตา 150 ที่นั่งสำหรับชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์ถูกบัญญัติไว้ในกฎหมายการเลือกตั้งฉบับแรกของจีนใน ค.ศ. 1953 รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1982 กำหนดให้ชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์ทุกกลุ่มต้องมี "จำนวนผู้แทนที่เหมาะสม" สภาฯ ชุดที่ 5 ยกเลิกการกำหนดโควตาที่ชัดเจนสำหรับชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์ และแทนที่ด้วยการจัดสรรที่นั่ง "ร้อยละ 12" ของที่นั่งทั้งหมดสำหรับสภาฯ ชุดต่อไป ซึ่งเป็นแนวปฏิบัติที่สภาฯ ชุดต่อ ๆ มาทั้งหมดปฏิบัติตาม ตามกฎหมายการเลือกตั้ง คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาฯ ได้รับอำนาจให้จัดสรรที่นั่งตามโควตาให้กับคณะผู้แทนประจำแต่ละมณฑล โดยอิงจาก "จำนวนประชากรและความหนาแน่น" กฎหมายยังกำหนดให้ชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์อย่างเป็นทางการทั้ง 55 กลุ่มของจีนต้องมีผู้แทนที่ได้รับการเลือกตั้งอย่างน้อยหนึ่งคนในสภา
ในสภาฯ สามชุดแรก มีคณะผู้แทนพิเศษสำหรับชาวจีนโพ้นทะเลที่เดินทางกลับประเทศ แต่คณะผู้แทนนี้ถูกยกเลิกตั้งแต่สภาฯ ชุดที่ 4 เป็นต้นมา และแม้ชาวจีนโพ้นทะเลจะยังคงเป็นกลุ่มที่ได้รับการยอมรับในสภาฯ แต่ปัจจุบันพวกเขาถูกกระจายไปอยู่ในคณะผู้แทนต่าง ๆ
สมาชิกภาพ > สถิติประชากรศาสตร์ > ภูมิหลังของผู้แทน

หูรุ่นเรพอร์ตได้ติดตามความมั่งคั่งของผู้แทนสภาฯ บางส่วน ใน ค.ศ. 2018 ผู้แทน 153 คนที่รายงานจัดอยู่ในประเภท "มหาเศรษฐี" (รวมถึงหม่า ฮั่วเถิง บุคคลที่ร่ำรวยที่สุดของจีน) มีความมั่งคั่งรวมกัน 650 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ นี่เป็นการเพิ่มขึ้นจากความมั่งคั่งรวม 5 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับผู้แทนที่ร่ำรวยที่สุด 209 คนใน ค.ศ. 2017 ซึ่ง (ตามสื่อของรัฐ) ร้อยละ 20 ของผู้แทนเป็นผู้ประกอบการเอกชน ใน ค.ศ. 2013 ผู้แทน 90 คนอยู่ในกลุ่มชาวจีนที่ร่ำรวยที่สุด 1,000 คน โดยแต่ละคนมีทรัพย์สินสุทธิอย่างน้อย 1.8 พันล้านหยวน (289.4 ล้านดอลลาร์สหรับ) ผู้แทนที่ร่ำรวยที่สุดร้อยละ 3 มีทรัพย์สินสุทธิเฉลี่ย 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เทียบกับทรัพย์สินสุทธิเฉลี่ย 271 ล้านดอลลาร์สหรัฐของผู้ที่ร่ำรวยที่สุดร้อยละ 3 ในรัฐสภาสหรัฐในขณะนั้น)
ดูเพิ่ม

สภาผู้แทนประชาชนสหภาพโซเวียต
รายชื่อผลการลงคะแนนของสภาผู้ประชาชนแห่งชาติจีน
สมัชชาประชาชนสูงสุด
สภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต ​
อาคารสำนักงานสภาประชาชนแห่งชาติ
การประชุมสภาประชาชนแห่งชาติครั้งที่ 12 จัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 2013
เจิ้ง หัวเชียน

| เจิง หัวเชี่ยน |
| --- | --- |
เจิ้งหัวเชียน สมัยยุค 80s
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 6 สิงหาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) เจิง หัวเชี่ยน ฮ่องกง
คู่สมรส: หลินเชาจี้ (พ.ศ. 2539-2545)
คู่ครอง: เหลียงเฉาเหว่ย (พ.ศ. 2525-2531) เฉินถิงเว่ย (พ.ศ. 2532-2535)
บุตร: หลิน เฮ่าเสีย (ลูกชาย)
อาชีพ: นักแสดง,พิธีกร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2526-2538 พ.ศ. 2549-2554
ผลงานเด่น: บท เหมียวยั่วหลัน เรื่อง จิ้งจอกภูเขาหิมะ (พ.ศ. 2528) ค่าย ทีวีบี บท เยี่ยเข่อหยี่ เรื่อง ขวัญใจโปลิศ ภาค2 (พ.ศ. 2528) ค่าย ทีวีบี บท องค์หญิงตี่ติ เรื่อง เจ้าชายแฝด(พ.ศ. 2529) ค่าย ทีวีบี  บท ก๊วยเซียง เรื่อง ดาบมังกรหยก ตอน เทพบุตรมังกรฟ้า (พ.ศ. 2529) ค่าย ทีวีบี บท จางซุนอู๋โฮ้ เรื่อง ศึกลำน้ำเลือด (พ.ศ. 2530) ค่าย ทีวีบี บท เสี่ยวชิง - กระบี่มังกรหยก (พ.ศ. 2530) ค่าย ทีวีบี บท กั้วฉางเถา เรื่อง อิทธิฤทธิ์เจ้ายุทธภพ (พ.ศ. 2531) ค่าย ทีวีบี บท เต็งเหล่งลิ้ม เรื่อง ดาบจอมภพ (พ.ศ. 2532) ค่าย ทีวีบี บท อาหยี่ เรื่อง คนเหนือเซียน ภาค2 (พ.ศ. 2535) ค่าย เอทีวี บท อาหลิง เรื่อง เฉือนคมจิ้งจอกเงิน (พ.ศ. 2536) ค่าย เอทีวี
สังกัด: ทีวีบี
ฐานข้อมูล
IMDb
"เจิง หัวเชี่ยน" (จีน:曾華倩) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "มาร์กี้ เจิง" (Margie Tsang) เป็นอดีตนักแสดงหญิงยอดนิยมชาวฮ่องกง ที่เคยเป็นที่นิยมอย่างมาก ทั้งในฮ่องกง, ไต้หวัน, มาเลเซีย, และไทย ในช่วงยุค 80s และเคยถูกจัดอันดับโดยทีวีบีให้เป็นหนึ่งในสิบดาราจอแก้วยุค 80 ที่สวยที่สุดของค่ายทีวีบี อีกทั้งช่วงโด่งดังเคยเป็นอดีตแฟนของพระเอกชื่อดัง เหลียงเฉาเหว่ย อีกด้วย
ในช่วงที่เธอมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ด้วยความที่เธอสามารถเล่นบทบาทได้หลากหลายทั้งบทซุกซนแก่นแก้วน่ารักแบบ องเหม่ยหลิง หรือบทเย็นชานิ่งเฉย แบบ เฉินอวี้เหลียน และบทสาวสมัยใหม่แบบ จางม่านอวี้ ทำให้เธอได้รับการส่งเสริมผลักดันจากทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบีเป็นอย่างมาก ในช่วงที่เธออยู่กับทีวีบี (ค.ศ. 1983-1988) เธอมีผลงานละครมากมายกับทีวีบี เฉียด 30 เรื่อง ซึ่งมากกว่านักแสดงหญิงคนอื่น ๆ (ในช่วงเวลาเดียวกัน) รุ่นเดียวกันกับเธอ
เจิงหัวเชี่ยน มีผลงานละครที่ได้รับความนิยมมากมายหลายเรื่องด้วยกัน แต่บทบาทของเธอที่แฟน ๆ ละครชุดฮ่องกงจดจำได้มากที่สุด คือบท "เยี่ยเข่อหยี่" ในเรื่อง ขวัญใจโปลิศ ภาค 2 และบท "จางซุนอู๋โฮ้ว" ในเรื่อง "ศึกลำน้ำเลือด"
ประวัติ

เจิ้งหัวเชี่ยน เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ในครอบครัวที่ร่ำรวย มีพี่ชาย 2 คนและพี่สาว 1 คน พ่อของเธอเป็นแพทย์ตะวันตก และเปิดคลินิก แม่ของเธอเป็นแม่บ้าน เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมศึกษา Cuihua English College เนื่องจากผลการเรียนของเธอเป็นที่น่าพอใจพ่อของเธอจึงหวังว่าเมื่อเธอเรียนจบจะได้สืบทอดอาชีพเป็นหมอหญิงได้ แต่เธอกลับไม่มีความสนใจที่จะเรียนด้านการแพทย์เลย
ในปีพ.ศ. 2525 ตอนแรก เจิ้ง หัวเชี่ยน ได้มีโครงการว่า หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมปลายแล้ว
จะเดินทางไปศึกษาต่อ ทางด้านแฟชั่นที่ประะเทศญี่ปุ่น แต่ทว่า...หลังจากเรียนจบ เธอกลับตัดสินใจไปกับเพื่อนเพื่อลงทะเบียนเรียนในโรงเรียนสอนการแสดงของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ในรุ่นที่ 12 ซึ่งเป็นรุ่นเดียวกับ หลิวเจียหลิง, อู๋ จวินหยู, หลันเจี๋ยอิง, ซังเทียนเอ๋อ, หลิวชิงหวิน, อู๋ฉีหัว และ เถาต้าหวี่ ตอนเรียนการแสดงเธอสนิทกับ อู๋จวินหยู และหลิวเจียหลิงเป็นอย่างมาก ทำให้พวกเธอกลายมาเป็นเพื่อนรักในเวลาต่อมา เธอเรียนการแสดงอยู่ประมาณหนึ่งปี จนจบหลักสูตรและเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ทันที
ประวัติ > ชีวิตการแสดงกับสถานีโทรทัศน์เอทีวี

ในเดิอนตุลาคม พ.ศ. 2535 ละครเอทีวีเรื่องแรกของเธอ "คนเหนือเซียน ภาค 2" เป็นการเปิดตัว นักแสดงชื่อดังจากค่ายทีวีบี อย่างเธอได้อย่างสวยงาม แต่เพราะละครเรื่องนี้ได้รับผลกระทบจากการออกอากาศชนละครฟอร์มใหญ่ของทีวีบีเรื่อง เจ้าพ่อตลาดหุ้น จึงทำให้เรตติ้งเฉลี่ยในสัปดาห์แรกอยู่ที่ 12 คะแนน และเรตติ้งเฉลี่ยในสองสัปดาห์ต่อมายังคงอยู่ที่ 14 คะแนน โดยมีคะแนนสูงสุดอยู่ที่ 21 คะแนน ถือเป็นเรตติ้งที่ค่อนข้างดีสำหรับละครทางช่องเอทีวี โดยเธอเล่นคู่กับ "เฉินถิงเว่ย" แฟนของเธอในขณะนั้น แต่ต่อมาไม่นานทั้งสองก็เลิกกัน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2536 ผลงานเรื่องที่ 2 เรื่อง "เฉือนคมจิ้งจอกเงิน" ถือเป็นเรื่องสุดท้ายของเธอกับค่าย ATV ได้ร่วมแสดงกับ หวง เย่อหัว พระเอกชื่อดังของค่าย TVB ที่ย้ายค่ายมารับงานเช่นกัน และหลังจากนั้น เธอก็หมดสัญญากับ เอทีวี
ในปีพ.ศ. 2537 เธอได้หันไปเอาดีทางด้านการแสดงที่ไต้หวัน ประเดิมเรื่องแรก "เมื่อรักสัมผัสไม่ได้" เป็นละครรักโรแมนติก และเรื่องต่อมา เป็นผลงานร่วมทุนสร้างระหว่าง TVB และไต้หวัน ในเรื่อง "วีรบุรุษใจเพชร" ร่วมนำแสดงโดย หลิวสงเหยิน, วั่นจื่อเหลียง, อู๋ฉีหัว, เยี่ยถง และ เถียนหนิว เรื่องนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในไต้หวัน
ประวัติ > ความนิยมลดลง

ในช่วงปีพ.ศ. 2537-2538 หลังจากรับงานแสดงที่ไต้หวัน อยู่พักหนึ่ง เธอก็ได้กลับมารับงานแสดง ที่ฮ่องกง กับค่าย "ทีวีบี" อีกครั้ง แต่ทว่า..กลับไม่ได้รับความนิยมเหมือนเคย ทั้งเรื่อง "หน่วยล่าไอซีเอซี" ร่วมแสดงโดย หลิวสงเหยิน กับ กัวจิ้นอัน  และละครเรื่อง "รักข้ามศตวรรษ" ที่ได้แสดงร่วมกับ "ทัง เจิ้นจง" (พี่ชายของ ทังเจิ้นเยี่ย) ร่วมด้วย โอวหยังเจิ้นหัว และหลีเหม่ยฟ่ง ก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร จนเธอได้ประกาศหยุดรับงานแสดง และหันไปทำหน้าที่เป็นพีธีกรแทน และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชื่อเสียงของเธอก็เริ่มห่างหายไปจากวงการละคร.
ชีวิตส่วนตัว

ในปีพ.ศ. 2525 เจิ้ง หัวเชี่ยน ได้พบกับนักแสดงเหลียงเฉาเหว่ย ที่ผับแห่งหนึ่ง ในตอนนั้นเธอยังเรียนการแสดงอยู่ที่สถานีโทรทัศน์ทีวีบี ทั้งคู่ถูกชะตากันมากและต่อมาก็คบกันเป็นแฟน ความรักของทั้งคู่มีสีสันมาก และมักเป็นข่าวฉาวทางหน้าหนังสือพิมพ์อยู่บ่อย ๆ ทั้งคู่รัก ๆ เลิก ๆ กันถึง 3 ครั้ง เพราะนิสัยขี้วีน เอาแต่ใจ ของเธอที่ทำให้ฝ่ายชายเอื่อมระอา  อีกทั้งเหลียงเฉาเหว่ยเองก็มักมีข่าวพัวพันกับดาราสาวคนอื่นมากมาย ทั้งข่าวที่จริง และไม่จริง อาทิเช่น หลันเจี๋ยอิง, จางม่านอวี้, องเหม่ยหลิง แต่โดยเฉพาะข่าวฉาวกับดาราสาว หลี เหม่ยเสียน และ หลิวเจียหลิง นั้นโด่งดังสุดอื้อฉาวเป็นอย่างมาก จนในครั้งนั้นความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อน ระหว่าง เจิ้งหัวเชียน หลิวเจียหลิง และ หลีเหม่ยเสียน ถึงขั้นแตกร้าว 
จนในที่สุดความรักของคนทั้งคู่ก็จบลงอย่างถาวรประมาณกลางปีพ.ศ. 2531 เหลียงเฉาเหว่ยได้หันไปคบกับ หลิวเจียหลิง อย่างจริงจัง และ เจิ้งหัวเชี่ยน ได้ย้ายออกจากทีวีบี ไปสังกัด เอทีวี แทน
หลังจากนั้น ก็มีข่าวว่าเธอได้พบรักใหม่กับนักแสดงหนุ่ม "เฉินถิงเว่ย" ทั้งคู่เจอกันในกองถ่ายละครเรื่อง "เศรษฐีเมืองใหม่" เมื่อปลายปีพ.ศ. 2532 ทั้งคู่คบกันอย่างเปิดเผยและดูเหมือนว่าจะไปได้ดี และมีแรงเชียร์จากแฟนคลับของทั้งคู่ แต่แล้วก็มีข่าวว่าทั้งสองนิสัยเข้ากันไม่ค่อยได้  จนในที่สุดทั้งคู่ก็ตัดสินใจเลิกกันหลังจากปิดกล้องละครที่ถ่ายด้วยกันเรื่อง "คนเหนือเซียน ภาค 2" ในปลายปีพ.ศ. 2535
เมื่อปีพ.ศ. 2538 หลังจากเลิกรากับนักแสดงหนุ่ม "เฉินถิงเว่ย" มาได้สักพัก เจิ้งหัวเชี่ยนได้พบรักกับ "หลินเชาจี้" ซึ่งเป็นประธานของบริษัท Hong Kong World Hair Products Co. ,Ltd. ต่อมาทั้งคู่แต่งงานกันที่อังกฤษ แบบเงียบ ๆ ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2539 หลังแต่งงานทั้งคู่ได้ไปฮันนีมูนที่ อิตาลี,สวิตเซอร์แลนด์ และเวนิส 
ต่อมาเธอก็คลอดลูกชาย เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2542 โดยตั้งชื่อว่า "หลินเฮ่าเสียน" 
แต่อีก 6 ปีต่อมา ทั้งคู่ก็หย่าร้างกันในปีพ.ศ. 2545 และลูกชายอยู่ในความดูแลของเธอ และอดีตสามีก็ยังคงส่งค่าเลี้ยงดูให้อย่างต่อเนื่อง
เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2555 "เจิงหัวเชี่ยน" ได้เชิญเพื่อนรักอย่าง "หลิวเจียหลิง" มาเป็นแขกรับเชิญในรายการของเธอ เพื่อสัมภาษณ์พูดคุยกันอย่างเป็นกันเองในทุกซอกทุกมุมของชีวิต "หลิวเจียหลิง" โดยเฉพาะเรื่องราวชีวิตคู่ระหว่างเธอกับ "เหลียงเฉาเหว่ย" ที่ไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อน และเมื่อ "หลิวเจียหลิง" ได้รับคำเชื้อเชิญจากเพื่อน เธอก็พร้อมมาให้เพื่อนรักสัมภาษณ์อย่างเปิดอกในทุกเรื่องจริง ทั้งสองได้พูดคุยรำลึกถึงอดีตกันอย่างสนุกสนาน คำพูดสุดท้ายที่หลิวเจียหลิง บอก เธอคือ "เจิ้งหัวเชี่ยน คือรักเดียวในใจของ เหลียงเฉาเหว่ย มาโดยตลอด"
ทุกวันนี้ เจิ้ง หัวเชี่ยน ยังครองตัวเป็นโสด แต่ว่า
ก็ยังคงมีข่าวว่า ปิ๊งรักกับคนนั้นคนนี้อยู่เป็นช่วง ๆ 
ทั้งนักแสดงหนุ่ม "หม่ากั๊วหมิง" รุ่นน้องเธอหลายปีก็เคยตกเป็นข่าวกับเธอ แต่เธอได้ปฏิเสธว่าไม่เป็นความจริง