stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มายเทียส์ริกโกเชต์

Error เพลงโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
| "มายเทียส์ริกโกเชต์"> เพลงโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์.จากอัลบั้มโฟล์กลอร์ |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 (2020-07-24)
สตูดิโอ:  คิตตีคอมมิตตีสตูดิโอ (ลอสแอนเจลิส)  ลองก์พอนด์ (ฮูดสันแวลลีย์) 
แนวเพลง:  อารีนา-กอทิก  กอสเปล 
ความยาว: 4:15
ค่ายเพลง: รีพับลิก
ผู้ประพันธ์เพลง: เทย์เลอร์ สวิฟต์
โปรดิวเซอร์:  เทย์เลอร์ สวิฟต์  แจ็ก แอนโตนอฟฟ์  โจ ออลวิน 

วิดีโอเนื้อเพลง
"มายเทียส์ริกโกเชต์" ที่ยูทูบ
 
"มายเทียส์ริกโกเชต์" (อังกฤษ: My Tears Ricochet) เป็นเพลงที่แต่งและบันทึกเสียงโดยนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์  เป็นเพลงที่ห้าในสตูดิโออัลบั้มชุดที่แปดของเธอในชื่อ โฟล์กลอร์ (2020) ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ผ่านรีพับลิกเรเคิดส์ เพลงนี้อำนวยการสร้างโดยสวิฟต์, แจ็ก แอนโตนอฟฟ์ และโจ ออลวิน
รวมการร้องประสานเสียงเป็นชั้น ๆ มีเสียงซินท์ที่กลมกล่อมและเสียงสั่นของกลองที่สะเทือน "มายเทียส์ริกโกเชต์" ได้รับการอธิบายว่าเป็นเพลง "หลอน" ที่ผสมผสานระหว่างแนวร็อก กอทิกร็อก อารีนา และกอสเปล เนื้อเพลงเป็นการบรรยายโดยวิญญาณของหญิงสาวที่ตายแล้ว แล้วพบฆาตกรซึ่งครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นคนรักอย่างสุดซึ้งในงานศพของตัวเอง ไดนามิกนีเป็นการเปรียบเปรยถึงความรู้สึกขุ่นเคืองของสวิฟต์และการหักหลังผู้ก่อตั้งค่ายเพลงเก่าของเธออย่างสก็อตต์ บอร์เชตตา ผู้ขายแคตตาล็อกต้นฉบับเพลงของเธอให้กับสกูตเตอร์ เบราน์
นักวิจารณ์บรรยาย "มายเทียส์ริกโกเชต์" ด้วยคำวิจารณ์ที่คลั่งไคล้ ยกย่องแนวคิดของเพลง จินตภาพ อารมณ์ เสียงร้อง และการผลิต เมื่อโฟล์กลอร์เปิดตัว "มายเทียส์ริกโกเชต์" ก็เปิดตัวใน 10 อันดับแรกของชาร์ตซิงเกิลในออสเตรเลีย มาเลเซีย และสิงคโปร์ และติดอันดับ 20 อันดับแรกของแคเนเดียนฮอต 100 และบิลบอร์ดฮอต 100 ของสหรัฐ เพลงนี้ยังรวมอยู่ในรายชื่อการแสดงของดิเอราส์ทัวร์ (2023)
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| United Kingdom (BPI) | Silver | 200,000 |
 ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
มาริโอปาร์ตี 4

| มาริโอปาร์ตี 4 |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: ฮัดสันซอฟต์
ผู้จัดจำหน่าย: นินเทนโด
กำกับ: เคนจิ คิคูจิ
อำนวยการผลิต: ชินจิ ฮาตาโนะ ชินอิจิ นากาโมโตะ
ออกแบบ: ฟูมีฮีซะ ซาโตะ
แต่งเพลง: อิจิโระ ชิมากูระ
ชุด: มาริโอปาร์ตี
เครื่องเล่น: GameCube
วางจำหน่าย: NA: October 21, 2002 JP: November 8, 2002 PAL: November 29, 2002
แนว: ปาร์ตี
รูปแบบ: คนเดียว, หลายคน
มาริโอปาร์ตี 4 (อังกฤษ: Mario Party 4; ญี่ปุ่น: マリオパーティ4; โรมาจิ: Mario Pātī Fō) เป็นเกมที่สี่ในเกมชุดรูปแบบเกมกระดานและเป็นเกมแรกในชุดที่ออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด เกมคิวบ์ แสดงตัวละครชื่อดังจากนินเท็นโดหลายตัว มาริโอปาร์ตี 4 ออกจำหน่ายในอเมริกาเหนือในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2002 ในประเทศญี่ปุ่นวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 และในยุโรปและออสเตรเลียในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 เป็นเกมที่สี่ในเกมชุดมาริโอปาร์ตี มาริโอปาร์ตี 4 มีภาคต่อคือ มาริโอปาร์ตี 5
มาริโอปาร์ตี 4 นำเสนอตัวละครเล่นได้ 8 ตัว ได้แก่ มาริโอ ลุยจิ เจ้าหญิงพีช โยชิ วาริโอ ดองกีคอง เจ้าหญิงเดซี และวาลุยจิ จากเกมชุดมาริโอ ซึ่งผู้เล่นจะได้บังคับตัวละครเหล่านี้บนกระดานเกม 6 แบบ จุดประสงค์ของเกมคือสะสมดาว โดยซื้อจากบริเวณที่กำหนดให้บนกระดานเกม ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตัวละครแต่ละตัวจะมีการเคลื่อนไหวกำหนดโดยการทอยลูกเต๋า โดยการโยนหนึ่งครั้งคือหนึ่งตา แต่ละตาในเกมมาริโอปาร์ตี 4 จะมีมินิเกม เมื่อผู้เล่นเล่นชนะ ผู้เล่นจะได้เงิน และสามารถนำไปซื้อสิ่งของและดาวได้ มาริโอปาร์ตี 4 เป็นภาคสุดท้ายในเกมชุดมาริโอปาร์ตีที่มีดองกีคองให้เล่นได้ จนกระทั่งมาริโอปาร์ตี 10 สำหรับเครื่องเล่นวียู
มาริโอปาร์ตี 4 ได้รับการตอบรับที่ดีจากสื่อ แม้ว่าหลายคนตำหนิเรื่องการขาดความดั้งเดิม และความหน่วงในเวลาเล่น เกมชนะรางวัลเกมครอบครัวแห่งปีในงานประกาศรางวัลอินเตอร์แอกทิฟอะชีฟเมนต์อะวอดส์ ค.ศ. 2003
มาริอา มาร์การิตา ดัชเชสแห่งอ็องฌู

มาริอา มาร์การิตา ดัชเชสแห่งอ็องฌู (อังกฤษ: Her Royal Highness Marie Marguerite, Duchess of Anjou) ประสูติเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ทรงเป็นชาวเวเนซุเอลา เป็นบุตรสาวของ วิกเตอร์ วาร์กัส นายธนาคารและนักธุรกิจชาวเวเนซุเอลาซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นเจ้าของและประธานธนาคารเอกชนรายใหญ่อันดับที่ 14 ในเวเนซุเอลา
เสกสมรส

นางสาวมาริอา มาร์การิตา วาร์กัส ซานตาเอลลา ได้เข้าพิธีเสกสมรสกับ หลุยส์ อัลฟอนส์เซร์ ดยุกแห่งอ็องฌู เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2547 รับพระราชทานพระอิสริยยศ ดัชเชสแห่งอ็องฌู พระชายา มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงยูเชนีแห่งบูร์บง
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบอร์กันดี
เจ้าชายอัลฟอนส์เซร์ ดยุกแห่งแบร์รี
เจ้าชายอ็องรี ดยุกแห่งตูริน
ทั้งนี้ พระองค์และพระสวามีทรงดำรงพระราชอิสริยยศแบบไม่เป็นทางการคือ สมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและนาบาร์รา
มาริโอและวาริโอ

| มาริโอและวาริโอ |
| --- | --- |
กล่องเกมมาริโอและวาริโอ ที่จัดจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น
ผู้พัฒนา: เกมฟรีก
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
กำกับ: ซาโตชิ ทาจิริ
อำนวยการผลิต: มาโกโตะ คาโนะ สึเนคาซุ อิชิฮาระ
ออกแบบ: ซาโตชิ ทาจิริ
โปรแกรมเมอร์: Michiharu Nishihashi จุนอิจิ มะซุดะ
ศิลปิน: เค็น ซุงิโมริ Motofumi Fujiwara
แต่งเพลง: จุนอิจิ มะซุดะ
ชุด: มาริโอ วาริโอ
เครื่องเล่น: ซูเปอร์แฟมิคอม
วางจำหน่าย: JP: 27 สิงหาคม พ.ศ. 2536
แนว: เกมแก้ไขปริศนา
รูปแบบ: เล่นคนเดียว
มาริโอและวาริโอ (ญี่ปุ่น: マリオとワリオ; โรมาจิ: Mario to Wario; อังกฤษ: Mario & Wario) เป็นวิดีโอเกมแนวแก้ไขปริศนาที่พัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีก จำหน่ายโดยนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม โดยเล่นคู่กับซูเปอร์แฟมิคอมเมาส์ ซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมที่การควบคุมเคอร์เซอร์ ตัวเกมจำหน่ายในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น ตัวเกมทั้งหมดเป็นภาษาอังกฤษ เกมนี้ออกแบบโดยซาโตชิ ทาจิริ เป็นที่รู้จักบิดาโปเกมอน ก่อนเกมพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ส: เรดและกรีนอีก3ปีให้หลัง ส่วนวิธีเล่น เราเลือกตัวละคร 3ตัวความสามาแตกต่างความเร็วคือ เจ้าหญิงพีช ความเร็วระดับต่ำ มาริโอ ความเร็วระดับกลาง และ โยชิ ความเร็วระดับสูง มาวันหนึ่งวาริโอถือถังน้ำใส่ในหัวเราไม่สามามองไม่เห็นทางได้ เราจะรับบทเป็นนางฟ้ามีชื่อว่าแวนด้า ปกป้องและการทำลายสิ่งกีดขวางตลอดทางเดินให้ถึงจุดหมายปลายลุยจิช่วยถอดถังน้ำออกให้ เกมนี้มีทั้งหมด 100 ด่าน
มะเร็งกล่องเสียง

| มะเร็งกล่องเสียง |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: cancer of the larynx, laryngeal carcinoma

ภาพส่องกล้องของมะเร็งกล่องเสียง
สาขาวิชา: วิทยามะเร็ง
มะเร็งกล่องเสียง (อังกฤษ: laryngeal cancer, cancer of the larynx, laryngeal carcinoma) เป็นมะเร็งของ squamous cell ซึ่งเป็นเซลล์เยื่อบุผิวในร่างกายอย่างหนึ่งในสามอย่าง
โดยมะเร็งอาจเกิดที่ส่วนไหนก็ได้ของกล่องเสียง และความสำเร็จในการรักษาจะขึ้นอยู่กับตำแหน่งของมะเร็ง
ในการจัดระยะโรค กล่องเสียงจะแบ่งตามกายวิภาคออกเป็น 3 ส่วนคือ
ชุดสายเสียง (glottis) รวมสายเสียงแท้ แนวเชื่อม (commissure) ทั้งด้านหน้าด้านหลัง
เหนือชุดสายเสียง (supraglottis) รวมทั้งฝากล่องเสียง, arytenoids, aryepiglottic folds, และสายเสียงไม่แท้
ใต้ชุดสายเสียง (subglottis)
มะเร็งกล่องเสียงโดยมากจะเกิดที่ชุดสายเสียง
ตามด้วยมะเร็งเหนือชุดสายเสียง และท้ายสุด มะเร็งใต้ชุดสายเสียง
มะเร็งกล่องเสียงอาจกระจายต่อไปยังโครงสร้างใกล้ ๆ แพร่กระจายไปยังต่อมน้ำเหลืองใกล้ ๆ ที่คอ หรือแพร่กระจายตามกระแสเลือดไปที่ไกล ๆ
การแพร่กระจายแบบไกลไปยังปอดจะสามัญที่สุด
ในปี 2013 มันทำให้คนไข้เสียชีวิต 88,000 รายโดยเพิ่มจาก 76,000 รายในปี 1990 อัตราการรอดชีวิตหลัง 5 ปีในสหรัฐอยู่ที่ 60%
อาการ

อาการของมะเร็งกล่องเสียงจะขึ้นอยู่กับขนาดและตำแหน่งของก้อนมะเร็ง อาการอาจรวม
เสียงแหบและการเปลี่ยนแปลงเสียงอื่น ๆ
มีก้อนที่คอ
เจ็บคอหรือรู้สึกว่ามีอะไรติดอยู่ที่คอ
ไอเรื้อรัง
หายใจมีเสียงฮื๊ดเป็นเสียงแหลมที่แสดงว่า ทางเดินลมแคบลงหรือถูกขัดขวาง
ลมหายใจเหม็น
เจ็บหู (เป็นอาการปวดต่างที่)
กลืนลำบาก
การรักษาอาจทำให้ลักษณะภายนอกเปลี่ยนไปในภายหลัง ทานอาหารลำบาก และไม่มีเสียงซึ่งทำให้ต้องหัดพูดโดยวิธีอื่น
ปัจจัยเสี่ยง

การสูบบุหรี่เป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่สุดสำหรับโรคนี้
ผู้สูบบุหรี่จัดมีโอกาสเสียชีวิตเพราะโรค 20 เท่าเทียบกับผู้ไม่สูบบุหรี่
การติดสุราก็มีผลสำคัญ
และถ้ามีปัจจัยทั้งสอง ก็อาจจะเพิ่มความเสี่ยงยิ่งกว่าถ้าเพียงแค่ทั้งสองร่วมกัน
และปัจจัยเสี่ยงอื่น ๆ ที่อ้างจริง ๆ ก็อาจเนื่องกับการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และสูบบุหรี่เป็นระยะยาว
รวมทั้งทางฐานะทางสังคม-เศรษฐกิจต่ำ เพศชาย และอายุมากกว่า 55 ปี
ผู้ที่มีประวัติมะเร็งที่ศีรษะและคอก็มีความเสี่ยงสูงกว่า (ประมาณ 25%) ในการมีมะเร็งอีกที่ศีรษะ คอ หรือปอด
โดยหลักก็เพราะในคนไข้โดยมาก เนื้อเยื่อบุผิวของทางเดินอาหาร-ลมหายใจและของปอดจะได้รับผลก่อมะเร็งของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และบุหรี่อย่างต่อเนื่อง
ในกรณีนี้ เนื้อเยื่อบุผิวอาจจะเจริญผิดปกติ (dysplasia) อย่างกระจายไปทั่ว ทำให้อ่อนแอในการเปลี่ยนแปลงเป็นเนื้อร้าย
แต่ก็อาจลดความเสี่ยงนี้ได้โดยหยุดดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และหยุดสูบบุหรี่
การวินิจฉัย

แพทย์จะวินิจฉัยว่าเป็นโรคนี้อาศัยประวัติคนไข้ การตรวจร่างกาย และวิธีการตรวจอื่น ๆ รวมทั้งเอ็กซ์เรย์หน้าอก เอ็กซ์เรย์คอมพิวเตอร์ เอ็มอาร์ไอ และการตัดเนื้อออกตรวจ
การตรวจกล่องเสียงอาจต้องอาศัยแพทย์เฉพาะทาง
การตรวจร่างกายรวมการตรวจสุขภาพโดยทั่วไปและการสืบหาสภาพต่าง ๆ ที่สัมพันธ์กับโรคและมะเร็งที่ได้กระจายแล้ว
แพทย์จะคลำคอเหนือกระดูกไหปลาร้าเพื่อตรวจโรคต่อม ก้อนอื่น ๆ และเสียงกรอบแกรบที่กล่องเสียง
ส่องดูช่องปากและคอหอยที่มองเห็นได้โดยตรง
ส่วนกล่องเสียงสามารถส่องดูโดยใช้กระจกเล็ก ๆ ที่ติดเป็นมุมกับด้ามยาว (indirect laryngoscopy) คล้ายกับที่ทันตแพทย์ใช้บวกกับแสงสว่าง
ซึ่งสามารถมีประสิทธิผลดี แต่แพทย์จะต้องมีฝีมือเพื่อให้ได้ผลที่คงเส้นคงวา
เพราะเหตุนี้ แพทย์เฉพาะทางจำนวนหนึ่งปัจจุบันจึงใช้กล้องส่องติดเส้นใยนำแสงชนิดอ่อนงอได้ ซึ่งสอดผ่านจมูกเพื่อให้เห็นคอหอยและกล่องเสียงได้อย่างชัดเจน
เป็นหัตถการที่ทำได้ง่ายและเร็วในห้องตรวจ
โดยอาจใช้ยาชาเฉพาะที่
ถ้าแพทย์สงสัยว่าอาจมีมะเร็ง ก็จะต้องตัดเนื้อออกตรวจ โดยปกติจะให้ยาสลบ
ซึ่งจะเป็นข้อยืนยันทางมิญชวิทยาว่า เป็นมะเร็งประเภทใดและเป็นแค่ไหน
และถ้ารอยโรคดูจะเล็กและอยู่เฉพาะที่ แพทย์อาจจะตัดเนื้องอกทั้งหมดออกเมื่อตัดเนื้อออกตรวจในคราวเดียวกัน
ในกรณีนี้ พยาธิแพทย์จะไม่เพียงแต่ยืนยันวินิจฉัย แต่สามารถแสดงความเห็นว่า ได้ตัดเนื้องอกออกทั้งหมดแล้วหรือไม่
ในช่วงตัดเนื้องอกออกตรวจ บ่อยครั้งแพทย์จะส่องดูกล่องเสียง ท่อลม และหลอดอาหารทั้งหมด
สำหรับเนื้องอกเล็ก ๆ ที่กล่องเสียง การส่องดูอีกอาจไม่จำเป็น
ในกรณีโดยมาก การตรวจระยะของมะเร็งจะทำโดยตรวจดูบริเวณศีรษะและคอทั้งหมด เพื่อดูขนาดของเนื้องอกและต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอที่โตขึ้นผิดปกติ
แผนการรักษาขั้นสุดท้ายจะขึ้นอยู่กับตำแหน่ง ระยะ (ขนาดเนื้องอก การแพร่กระจายทั้งไกลและใกล้) และประเภทเนื้อเยื่อ
โดยพิจารณาสุขภาพและความต้องการของคนไข้ด้วย
การแยกแยะโรคแบบ prognostic multigene classifier อาจมีประโยชน์เพื่อแยกแยะมะเร็งกล่องเสียงว่า มีโอกาสเกิดอีกมากหรือน้อย ซึ่งอาจมีผลต่อทางเลือกในการรักษาในอนาคต
การวินิจฉัย > ระยะ

เนื้องอกเนื้อเยื่อบุผิวอาจจัดระยะตามแนวทางขององค์กรสหภาพเพื่อควบคุมมะเร็งสากล (UICC)
โดยมีเกณฑ์ 3 อย่างคือ ขนาด (T) การแพร่กระจายเฉพาะพื้นที่ (N) และการแพร่กระจายไปในที่ไกล ๆ (M)
การวินิจฉัย > ระยะ > ขนาด: T

หมวดนี้พิจารณาขนาดของก้อนเนื้องอกหลัก
การวินิจฉัย > ระยะ > ขนาด: T > เหนือชุดสายเสียง

T1 - มีเนื้องอกข้างหนึ่งเหนือชุดสายเสียงโดยสายเสียงยังขยับได้ปกติ
T2 - เนื้องอกที่สายเสียงโดยยังไม่ยึดกับกล่องเสียง
T3 - เนื้องอกที่กล่องเสียงโดยยึดกับสายเสียง และ/หรือการกระจายเข้าไปยัง postcricoid area ไปยังเนื้อเยื่อก่อนฝากล่องเสียง (preepiglottic) หรือกินเข้าไปในกระดูกอ่อนไทรอยด์
T4
a - กระจายผ่านกระดูกอ่อนไทรอยด์เข้าไปยังท่อลมและเนื้อเยื่ออ่อนที่คอ/ลิ้น
b - กระจายเข้าไปในช่องหน้ากระดูกสันหลัง ไปยังโครงสร้างตรงกลาง หรือไปยังหลอดเลือดแดงแครอทิด
การวินิจฉัย > ระยะ > ขนาด: T > ที่ชุดสายเสียง

T1 - สายเสียงยังขยับได้ตามปกติ
a - เนื้องอกที่สายเสียงเดียว
b - เนื้องอกที่สายเสียงทั้งสอง
T2 - เนื้องอกขึ้นไปเหนือหรือใต้ชุดสายเสียง และ/หรือขยับสายเสียงได้อย่างพิการ
T3 - เนื้องอกที่กล่องเสียงโดยยึดกับสายเสียง หรือยื่นเข้าไปในช่องข้าง ๆ สายเสียง หรือกินเข้าไปในกระดูกอ่อนไทรอยด์
T4
a - กระจายผ่านกระดูกอ่อนไทรอยด์เข้าไปยังท่อลมและเนื้อเยื่ออ่อนที่คอ/ลิ้น
b - กระจายเข้าไปในช่องหน้ากระดูกสันหลัง ไปยังโครงสร้างตรงกลาง หรือไปยังหลอดเลือดแดงแครอทิด
การวินิจฉัย > ระยะ > ขนาด: T > ใต้ชุดสายเสียง

มีน้อย
การวินิจฉัย > ระยะ > การแพร่กระจายเฉพาะพื้นที่ (N)

หมวดนี้พิจารณาการแพร่กระจายเข้าไปในต่อมน้ำเหลืองที่คอใกล้ ๆ กำหนดโดยเส้นผ่าศูนย์กลางที่กว้างสุด
N0 - ไม่แพร่กระจาย
N1 - แพร่กระจายเข้าไปยังต่อมน้ำเหลืองข้างเดียวกันต่อมเดียวโดยมีขนาด ≤ 3 ซม.
N2
a - แพร่กระจายเข้าไปยังต่อมน้ำเหลืองข้างเดียวกันต่อมเดียวโดยมีขนาด > 3 ซม. และ ≤ 6 ซม.
b - แพร่กระจายเข้าไปยังต่อมน้ำเหลืองข้างเดียวกันหลายต่อมโดยมีขนาด ≤ 6 ซม.
c - แพร่กระจายเข้าไปยังต่อมน้ำเหลืองทั้งสองข้างหรือในข้างตรงกันข้ามโดยมีขนาด ≤ 6 ซม.
N3 - แพร่กระจายเข้าไปยังต่อมน้ำเหลืองโดยมีขนาด > 6 ซม.
การวินิจฉัย > ระยะ > การแพร่กระจายไปในที่ไกล ๆ (M)

หมวดนี้พิจารณาระยะการแพร่กระจายจากเนื้องอกหลัก
M0 - แพร่กระจายไปที่ใกล้ ๆ
M1 - แพร่กระจายไปที่ไกล
การรักษา

การรักษาจะขึ้นอยู่กับตำแหน่ง ชนิด และระยะของเนื้องอก
ซึ่งอาจรวมการผ่าตัด รังสีบำบัด หรือเคมีบำบัด ไม่ว่าจะเดี่ยว ๆ หรือร่วมกัน
ซึ่งอาจต้องอาศัยแพทย์เฉพาะทางด้านต่าง ๆ รวมทั้งหมอหูคอจมูกและหมอโรคมะเร็ง
คนไข้ที่มีอาการรุนแรงอาจต้องตัดกล่องเสียง ไม่ว่าจะเป็นบางส่วนหรือทั้งหมด
ในสหรัฐอเมริกา

อุบัติการณ์ของโรคในสหรัฐอยู่ที่ 5 รายต่อประชากรแสนคน หรือมีคนไข้ใหม่ 12,500 คนทุกปี
สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกา (ACS) ประเมินว่าชาย 7,700 คนและหญิง 1,810 คน (รวม 9,510 คน) จะได้วินิจฉัยว่าเป็นโรค และ 3,740 คนจะเสียชีวิตเพราะโรคในปี 2006
สถาบันสุขภาพแห่งชาติ (สหรัฐอเมริกา) (NIH) จัดมะเร็งกล่องเสียงว่าเป็นโรคที่มีน้อย
คือมีประชากรน้อยกว่า 200,000 คนที่เป็นโรคในสหรัฐ
เชิงอรรถ

↑  เยื่อบุผิวมีเซลล์รูปร่างต่าง ๆ โดยหลัก 3 อย่าง คือ squamous cell, columnar cell, และ cuboidal cell
แหล่งข้อมูลอื่น

Staging cancer of the larynx
Cancer Management Handbook: Head and Neck Cancers เก็บถาวร 2009-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A Video of a Physician Who is a Laryngectomee Discusses his Personal Experiences
Clinically reviewed laryngeal cancer information for patients, from Cancer Research UK
UK laryngeal cancer statistics from Cancer Research UK
Cancer.Net: Laryngeal and Hypopharyngeal Cancer
Oncolex, Cancer Encyclopedia on Laryngeal cancer เก็บถาวร 2013-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มารี อาลิคส์ ดัชเชสแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์

| มารี อาลิคส์ ดัชเชสแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์> เจ้าหญิงแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ ดัชเชสแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ดัชเชสหม้ายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ |
| --- | --- |
ประสูติ: 2 เมษายน พ.ศ. 2466 (101 ปี)  เยอรมัน
พระสวามี: ปีเตอร์ ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
พระบุตร: เจ้าหญิงมาริตา คริสท็อฟ เจ้าชายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์ก
ราชวงศ์: ราชวงศ์ลิพเพอ
พระบิดา: เจ้าชายสเตฟานแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
พระมารดา: ดัชเชสอิงเงอร์บอร์ก อลิซแห่งโอลเดนบูร์ก
มารี อาลิคส์ ดัชเชสแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ต่อมาคือ มารี อาลิคส์ ดัชเชสหม้ายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (พระอิสริยยศเดิม :  เจ้าหญิงมารี อาลิคส์แห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ) (อังกฤษ: Marie Alix, Duchess of Schleswig-Holstein) ประสูติเมื่อวันที่ 2 เมษายน 2466 ณ เยอรมัน เป็นพระธิดาใน เจ้าชายสเตฟานแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ กับ ดัชเชสอิงเงอร์บอร์ก อลิซแห่งโอลเดนบูร์ก เป็นพระนัดดาใน จอร์จ เจ้าชายแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ ทางพระบิดา และ เฟรเดอริก ออกัสตุส แกรนด์ดยุกแห่งโอลเดนบูร์ก ทางฝ่ายพระมารดา และยังทรงสืบเชื้อสายมาจาก ยูฟรอซินีโดไกนา กาเมตรา พระมเหสีใน จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 3 อันเจลอส
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ ปีเตอร์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2490 รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็นเฮอร์ไฮนีส เจ้าหญิงมารี อาลิคส์ เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงมาริตา
คริสท็อฟ เจ้าชายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์
เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์ก
ต่อมาเมื่อปี 2508 พระสวามีทรงสืบตำแหน่ง ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ถัดจากพระบิดา พระองค์จึงได้รับการสถาปนาเป็น ดัชเชสแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ จนเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2523 พระสวามีสิ้นพระชนม์ พระโอรสจึงสืบพระอิสริยยศต่อ พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น ดัชเชสหม้ายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
มัคส์ พลังค์

| มัคส์ พลังค์ |
| --- | --- |
มัคส์ พลังค์ ค.ศ. 1933
เกิด: มัคส์ คาร์ล แอนสท์ ลูทวิช พลังค์ 23 เมษายน ค.ศ. 1858(1858-04-23) คีล, สมาพันธรัฐเยอรมัน
เสียชีวิต: 4 ตุลาคม ค.ศ. 1947(1947-10-04) (89 ปี) เกิททิงเงิน, ประเทศเยอรมนี
สัญชาติ: เยอรมัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก
มีชื่อเสียงจาก: ค่าคงตัวของพลังค์ กฎของพลังค์ กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์
คู่สมรส: Marie Merck (1887–1909) Marga von Hösslin (1911–1947)
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ (1918)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ฟิสิกส์
สถาบันที่ทำงาน:   มหาวิทยาลัยคีล  มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน  สมาคมไคเซอร์วิลเฮล์ม 
ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียง: ลีเซอ ไมท์เนอร์
 
ลายมือชื่อ

มัคส์ คาร์ล แอ็นสท์ ลูทวิช พลังค์ (อังกฤษ: Max Karl Ernst Ludwig Planck) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ผู้บุกเบิกการศึกษาทฤษฎีควอนตัม อันเป็นส่วนสำคัญในการศึกษาฟิสิกส์สมัยใหม่ แม้ในชีวิตตอนแรกของเขาจะดูราบรื่น โดยเขามีความสามารถทั้งทางดนตรีและฟิสิกส์ แต่เขากลับเดินไปในเส้นทางแห่งนักฟิสิกส์ทฤษฎี จนเขาได้ตั้งทฤษฎีทางฟิสิกส์ที่สำคัญต่อฟิสิกส์สมัยใหม่ นั่นคือ กฎการแผ่รังสีของวัตถุดำของพลังค์ รวมถึงค่าคงตัวของพลังค์ ซึ่งนับว่าขาดไม่ได้เลยสำหรับการศึกษากลศาสตร์ควอนตัม ทว่าบั้นปลายกลับเต็มไปด้วยความสิ้นหวังจากภัยสงคราม เขาต้องสูญเสียภรรยาคนแรก และบุตรที่เกิดกับภรรยาคนแรกไปทั้งหมด จนเหลือเพียงตัวเขา ภรรยาคนที่สอง และบุตรชายที่เกิดกับภรรยาคนที่สองเพียงคนเดียว ถึงกระนั้น พลังค์ก็ยังไม่ออกจากประเทศเยอรมนีอันเป็นบ้านเกิดของเขาไปยังดินแดนอื่น
พลังค์ได้รับรางวัลโนเบล สาขาฟิสิกส์ ประจำปี พ.ศ. 2461 (มอบให้เมื่อปี พ.ศ. 2462) นอกจากนี้ สมาคมฟิสิกส์เยอรมันได้นำชื่อเขาไปตั้งชื่อรางวัล "เหรียญมัคส์ พลังค์" (Max Planck Medal) ซึ่งเขาเป็นผู้ได้รับในปีแรกร่วมกับ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เมื่อปี พ.ศ. 2471
ชีวิตวัยเยาว์

พลังค์เกิดในตระกูลปัญญาชน โดยที่ทวดและปู่ของเขาเป็นศาสตราจารย์ด้านเทววิทยา สอนที่เมืองเกิททิงเงิน บิดาของเขาเป็นศาสตราจารย์ด้านนิติศาสตร์ในเมืองคีล และมิวนิก และลุงฝ่ายพ่อของเขาก็เป็นผู้พิพากษา
มัคส์เป็นบุตรคนที่ 6 ของ โยฮันน์ ยูเลียส วิลเฮล์ม พลังค์ (Johann Julius Wilhelm Planck) ที่เกิดกับภรรยาคนที่สองชื่อ เอมมา พัตซิก (Emma Patzig) โดยก่อนหน้านี้โยฮันน์มีบุตรกับภรรยาคนก่อนมาแล้วสองคน ต่อมาเมื่อมัคส์อายุได้ 9 ปี ครอบครัวพลังค์ได้ย้ายไปอาศัยอยู่ที่มิวนิก และมัคส์เริ่มเข้าโรงเรียนที่นี่
ต่อมา แฮร์มันน์ มึลเลอร์ (Hermann Müller) อาจารย์ของมัคส์ ได้สอนวิชาดาราศาสตร์ กลศาสตร์ และคณิตศาสตร์ ให้แก่มัคส์ โดยมัคส์ก็ได้เรียนเรื่องกฎการอนุรักษ์พลังงานจากอาจารย์ของเขาเป็นเรื่องแรก จนสนใจในวิชาฟิสิกส์มาก มัคส์จบการศึกษาเมื่ออายุได้เพียง 16 ปี
การศึกษา

แม้ว่าพลังค์จะมีความสามารถด้านดนตรี ถึงขนาดร้องเพลง เล่นเปียโน, ออร์แกน, เชลโล หรือแม้กระทั่งแต่งเพลงได้ แต่เขากลับเลือกที่จะเรียนฟิสิกส์ แทนที่จะเป็นดนตรี พลังค์เข้าศึกษาต่อด้านฟิสิกส์ในมหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก ต่อมาเมื่ออายุได้ 19 ปี เขาเดินทางไปกรุงเบอร์ลิน เพื่อศึกษากับนักฟิสิกส์ที่มีชื่อเสียงชื่อ แฮร์มันน์ ฟอน เฮล์มโฮลทซ์ กับกุสทาฟ คีร์ชฮอฟฟ์ และนักคณิตศาสตร์ชื่อ คาร์ล ไวแยร์สตราสส์ มัคส์เคยบันทึกไว้ว่า แฮร์มันน์เป็นคนที่ไม่ค่อยเตรียมตัว มักคำนวณเลขผิดอยู่เสมอ พูดจาเชื่องช้า แต่กุสตาฟเป็นคนที่ชอบวางแผนและมีบุคลิกเคร่งขรึม แต่ต่อมาพลังค์กลับได้เป็นเพื่อนสนิทกับแฮร์มันน์ นอกจากนี้พลังค์ยังศึกษางานเขียนของ รูดอล์ฟ เคลาซิอุส นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน จนทำให้เขาสนใจศึกษาในด้านทฤษฎีความร้อน
เดือนตุลาคม พ.ศ. 2421 พลังค์ผ่านการสอบวิชาที่เรียน ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2422 พลังค์ผ่านการป้องกันวิทยานิพนธ์เรื่อง "ว่าด้วยหลักพื้นฐานข้อที่สองของทฤษฎีกลความร้อน"  ทำให้เขาได้รับปริญญาเอกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2422 ด้วยวัยเพียง 21 ปี หลังจากนั้นพลังค์กลับไปสอนวิชาคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยเก่าของเขาในเมืองมิวนิกเป็นเวลาสั้น ๆ
ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2423 พลังค์ได้เสนอวิทยานิพนธ์ฉบับที่ 2 เรื่อง "ภาวะสมดุลของวัตถุชนิดเดียวกัน ณ อุณหภูมิที่ต่างกัน" ซึ่งทำให้เขามีสิทธิเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย
ชีวิตการงาน

ครั้นต่อมา พลังค์ได้เข้าเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย ในตอนแรกเขาก็ยังไม่เป็นที่เด่นชัดในแวดวงวิชาการ แต่เขาก็ดำเนินการวิจัยด้านทฤษฎีความร้อน โดยมีแนวคิดเอนโทรปีของรูดอล์ฟ คลอเซียสเป็นหลักในการวิจัย
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2428 พลังค์ได้เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์สาขาฟิสิกส์ทฤษฎีในมหาวิทยาลัยคีล ต่อมาเขาก็มีผลงานในด้าน
เอนโทรปีกับการประยุกต์ในเคมีฟิสิกส์ นอกเหนือจากนี้ เขายังได้เสนอหลักอุณหพลศาสตร์ที่เป็นพื้นฐาน
ของทฤษฎีว่าด้วยการแตกตัวของสารอิเล็กโทรไลต์ของสวานเต อาร์เรเนียส นักเคมีชาวสวีเดน
ในช่วงสี่ปีต่อมา พลังค์ได้รับตำแหน่งทางวิชาการต่อจากกุสตาฟ คีคฮอฟฟ์ ในมหาวิทยาลัยเบอร์ลิน และในปี พ.ศ. 2435 เขาก็ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ ในอีก 15 ปีต่อมา เขาถูกเสนอให้ไปอยู่ที่กรุงเวียนนา เพื่อสืบทอดตำแหน่งทางวิชาการของลุดวิก โบลทซ์มันน์ นักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย ที่ได้ฆ่าตัวตายไปเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2449 แต่พลังค์กลับไม่สนใจ ช่วงระหว่างปี 2452 เขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ผู้บรรยายในมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย สหรัฐอเมริกา จวบจนกระทั่งวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2469 เขาก็ลาออกจากตำแหน่งศาสตราจารย์ และเออร์วิน ชเรอดิงเงอร์ นักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย ก็เข้ามารับตำแหน่งแทน
ครั้งหนึ่งที่พลังค์อาศัยอยู่ที่เบอร์ลิน พลังค์ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกสมาคมฟิสิกส์ท้องถิ่น ต่อมาเขาได้เขียนถึงช่วงเวลานั้นว่า
ในวันที่ผ่านมานั้น ข้าพเจ้าเป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีเพียงคนเดียวที่อยู่ที่นี่ ดังนั้นมันจึงไม่ง่ายเลยสำหรับตัวข้าพเจ้า และข้าพเจ้ากล่าวถึงเอนโทรปีเป็นอันดับแรก ซึ่งมันก็เป็นเพียงแค่ปีศาจตัวเลขในสายตาของคนอื่น ๆ
ในเวลาต่อมา สมาคมฟิสิกส์ท้องถิ่นในเยอรมันก็ได้รวมกันเป็นสมาคมฟิสิกส์เยอรมัน และพลังค์ก็ได้เป็นนายกสมาคมช่วงปี พ.ศ. 2448 ถึง พ.ศ. 2452
ชีวิตครอบครัว และชีวิตบั้นปลาย

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2430 พลังค์ได้สมรสกับมารี เมอร์ค (Marie Merck, พ.ศ. 2404 - 2452) มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน อาศัยด้วยกันในห้องเช่าแห่งหนึ่งในเมืองคีล ต่อมาเมื่อเขาได้ย้ายไปอยู่กรุงเบอร์ลิน ครอบครัวพลังค์ได้อาศัยอยู่ในบ้านพักตากอากาศในเขตกรึนเนอวาลด์ ชานกรุงเบอร์ลิน ซึ่งมีศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยเบอร์ลินหลายคนอาศัยอยู่แถบนั้น ไม่ช้า บ้านของเขาก็มีแขกมาเยือนตลอด ในจำนวนนั้นได้แก่ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์, ออทโท ฮาน นักเคมีชาวเยอรมัน, และลีเซอ ไมท์เนอร์ นักฟิสิกส์ลูกครึ่งออสเตรีย-สวีเดน
หลังจากที่พลังค์มีความสุขกับชีวิตครอบครัวมาสักระยะเวลาหนึ่งแล้ว เรื่องน่าเศร้าก็เกิดขึ้น มารี พลังค์ ภรรยาคนแรกของเขาถึงแก่กรรมด้วยวัณโรคในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2452
พลังค์จึงสมรสกับมาร์กา ฟอน เฮิสสลิน (Marga von Hoesslin, พ.ศ. 2425 - 2491) มีบุตรชายหนึ่งคน ในเดือนธันวาคม ปีเดียวกับที่มารี ภรรยาคนแรกถึงแก่กรรม
ไม่ช้าไม่นาน สงครามโลกครั้งที่ 1 ก็ปะทุขึ้น บุตรชายคนโตของพลังค์ ชื่อ คาร์ล พลังค์ (Karl Planck) ถูกสังหารในสนามรบ เออร์วิน พลังค์ (Erwin Planck) ถูกฝรั่งเศสจับตัวไปจองจำเมื่อ พ.ศ. 2457 เกรต พลังค์ (Grete Planck) ถึงแก่กรรมขณะคลอดบุตร และเอมมา พลังค์ (Emma Planck) บุตรสาวที่เหลืออยู่ของเขาก็ถึงแก่กรรมด้วยสาเหตุเดียวกับเกรต
ต่อมา เออร์วิน พลังค์ ถูกสังหารโดยพวกนาซี โทษฐานสมรู้ร่วมคิดในการพยายามสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ที่ไม่สำเร็จ และระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง บ้านของพลังค์ถูกถล่มด้วยระเบิดจนเสียหายหมด ทำให้พลังค์เหลือเพียงภรรยาคนที่สองกับบุตรอีกหนึ่งคน  เขารู้สึกสิ้นหวังมาก และก็ได้ย้ายไปอาศัยยังเมืองเกิททิงเงิน และถึงแก่กรรมที่นั่น รวมอายุได้ 89 ปีเศษ
ผลงานทางวิทยาศาสตร์ > การศึกษาการแผ่รังสีของวัตถุดำ

ในปี พ.ศ. 2437 พลังค์เริ่มให้ความสนใจปัญหาการแผ่รังสีของวัตถุดำ โดยในตอนแรก กุสตาฟ คีร์คฮอฟฟ์ ได้ตั้งคำถามว่า
"ความเข้มของการแผ่รังสีของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าโดยวัตถุดำ ขึ้นอยู่กับความถี่ของการแผ่รังสีกับอุณหภูมิของวัตถุอย่างไร?"
พลังค์ได้ศึกษากฎของเรย์เล-จีน (ซึ่งอธิบายได้ดีที่ความถี่ต่ำ ๆ) และกฎของเวียน (ซึ่งอธิบายได้ดีที่ความถี่สูง ๆ) จากนั้น เขาจึงนำข้อดีของกฎทั้งสองมาสรุปเป็นกฎการแผ่รังสีของวัตถุดำของพลังค์ (Planck black-body radiation law) โดยใช้แนวคิดว่า พลังงานคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าต้องถูกปลดปล่อยในรูปของอนุภาคเล็ก ๆ เรียกว่า ควอนตา (มาจากภาษาละตินแปลว่า "เท่าไร?") มิได้ถูกปลดปล่อยเป็น"ก้อน"พลังงานใหญ่ ๆ เลย (สังเกตได้จากการเผาลวดโลหะ จะพบว่าโลหะนั้นเปล่งแสงไม่เท่ากัน และการที่เป็นเช่นนี้เองทำให้มีพลังงานไม่เท่ากันด้วย) และมีพลังงานอยู่ค่าหนึ่ง ขึ้นอยู่กับความถี่ของการแผ่รังสี และหาได้จากสมการอันเลื่องชื่อ E (พลังงาน) = h (ค่าคงตัวของพลังค์) × ν (ความถี่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า) ต่อมาพลังค์ได้เสนอกฎของเขาในที่ประชุมสมาคมฟิสิกส์เยอรมัน เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2443 และในปีถัดมางานของเขาก็ถูกตีพิมพ์ จากผลงานนี้เองทำให้พลังค์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ นอกเหนือจากนี้ งานของเขาเป็นพื้นฐานของแบบจำลองอะตอมของนีลส์ บอร์ เมื่อปี พ.ศ. 2448 และการอธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริกของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เมื่อปี พ.ศ. 2456  แม้ว่าพลังค์จะเคยปรารภเกี่ยวกับการแบ่งส่วนพลังงานออกเป็นควอนตาว่า
มันก็แค่เป็นสิ่งสมมุติขึ้นมาเท่านั้น...จริง ๆ แล้วข้าพเจ้าไม่ได้คิดอะไรกับมันมากหรอก...
แต่ต่อมา สิ่งที่เขา "สมมุติ" ได้กลายเป็นจุดกำเนิดของฟิสิกส์ควอนตัม ที่มีแนวคิดแผกไปจากฟิสิกส์ดั้งเดิม
ผลงานทางวิทยาศาสตร์ > การถกเถียงเรื่องทฤษฎีควอนตัม

ช่วงท้ายทศวรรษที่ 1920 โวล์ฟกัง เพาลี นักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย แวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์ก นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน และนีลส์ บอร์ นักฟิสิกส์ชาวเดนมาร์ก ได้ร่วมกันเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการแปลความหมายของกลศาสตร์ควอนตัม แต่ถูกมัคส์ พลังค์ คัดค้าน เช่นเดียวกับเออร์วิน ชเรอดิงเงอร์ แม้แต่อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ก็ยังค้านแนวคิดในเบื้องต้น พลังค์ได้กล่าววิจารณ์ไว้ว่า กลศาสตร์เมทริกซ์ของไฮเซนเบิร์ก "น่าเกลียดมาก" และกล่าวว่าสมการของชเรอดิงเงอร์ "พอรับได้" พลังค์ยังหวังอีกด้วยว่า กลศาสตร์คลื่นจะช่วยอธิบายทฤษฎีควอนตัมให้กระจ่างกว่านี้ แต่ด้วยความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน จึงตัดความกังวลข้อนี้ของเขาออกไปได้ ครั้งหนึ่งพลังค์เคยกล่าวว่า
ความจริงทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่นั้น เกิดขึ้นมาโดยมิได้ทำให้คู่กัด (วิทยาศาสตร์สมัยเก่า) ปรับตัวให้เหมาะสมเลยสักนิด แต่มันจะค่อย ๆ โตขึ้น และปล่อยให้คู่กัดตายไปอย่างช้า ๆ จนมันอธิบายความจริงได้ตั้งแต่ต้นแทนที่คู่กัดของมัน