stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติมาเลเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2014-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
FIVB profile
| ด ค กวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติในทวีปเอเชีย (เอวีซี) |
| --- | --- |
สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย
เอเชียตะวันตก:  บาห์เรน  อิรัก  จอร์แดน  คูเวต  เลบานอน  โอมาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
เอเชียกลาง:  อัฟกานิสถาน  บังกลาเทศ  ภูฏาน  อินเดีย  อิหร่าน  คาซัคสถาน  คีร์กีสถาน  มัลดีฟส์  เนปาล  ปากีสถาน  ศรีลังกา  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมนิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียตะวันออก:  จีน  จีนไทเป  ฮ่องกง  ญี่ปุ่น  มาเก๊า  มองโกเลีย  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้ 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  บรูไน  กัมพูชา  อินโดนีเซีย  ลาว  มาเลเซีย  พม่า  ฟิลิปปินส์  สิงคโปร์  ไทย  ติมอร์-เลสเต  เวียดนาม 
โอเชียเนีย:  อเมริกันซามัว  ออสเตรเลีย  หมู่เกาะคุก  ไมโครนีเซีย  ฟีจี  เฟรนช์โปลินีเซีย  กวม  คิริบาส  หมู่เกาะมาร์แชลล์  นาอูรู  นิวซีแลนด์  นีอูเอ  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  ปาเลา  ปาปัวนิวกินี  ซามัว  หมู่เกาะโซโลมอน  ตองงา  ตูวาลู  วานูอาตู
ยังดีเปอร์ตวนอากง

| พระมหากษัตริย์แห่งมาเลเซีย |
| --- | --- |
ยังดีเปอร์ตวนอากง يڠ دڤرتوان اݢوڠ
ตราอาร์มของยังดีเปอร์ตวนอากง
ธงพระอิสริยยศของยังดีเปอร์ตวนอากง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน สมเด็จพระราชาธิบดีอิบราฮิม อิซมาอิลแห่งยะโฮร์ ตั้งแต่ 31 มกราคม ค.ศ. 2024
การเรียกขาน: ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท (เกอบาวะฮ์ดูลี ยังมาฮามูลียา เซอรีปาดูกา บากินดา)
จวน: อิสตานา เนอการา, จาลันตวนกูอับดุลฮาลิม, กัวลาลัมเปอร์ อิสตานา เมอลาวาตี, ปูตราจายา
ผู้แต่งตั้ง: ที่ประชุมประมุขของรัฐ (ผู้นำรัฐมาเลเซีย)
วาระ: 5 ปี ไม่สามารถเป็นได้ใหม่ทันที
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญมาเลเซีย มาตราที่ 32
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ระห์มัน
สถาปนา: 31 สิงหาคม 1957; 67 ปีก่อน (1957-08-31)
รอง: สุลต่าน นัซรีน มูอิซซุดดีน ชาฮ์
เงินตอบแทน: 1,054,560.00 ริงกิตต่อปี
เว็บไซต์: www.istananegara.gov.my
พระมหากษัตริย์เเห่งมาเลเซีย หรือ ยังดีเปอร์ตวนอากง (แปลว่า พระองค์ผู้กลายเป็นเจ้า (He Who is Made Lord) มลายู: Yang di-Pertuan Agong, يڠ دڤرتوان اݢوڠ) รู้จักกันในชื่อ ผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่, ผู้ปกครองสูงสุด หรือ ราจา เป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญและประมุขแห่งรัฐของประเทศมาเลเซีย สถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1957 เมื่อสหพันธรัฐมาลายา (ปัจจุบันคือมาเลเซีย) ได้รับอิสรภาพจากสหราชอาณาจักร โดยเลือกตั้งผ่านที่ประชุมประมุขของรัฐ ประกอบไปด้วยผู้นำรัฐมาเลเซีย 9 แห่ง แต่โดยพฤตินัยเป็นการหมุนเวียนระหว่างกัน ทำให้มาเลเซียเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศในโลกที่มีราชาธิปไตยโดยเลือกตั้ง
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลละฮ์ ชะฮ์ ยังดีเปอร์ตวนอากงองค์ที่ 16 และคนปัจจุบัน ได้ปกครองต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน ผู้ที่สละราชสมบัติในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2019 ที่ประชุมประมุขของรัฐได้เลือกพระองค์ในวันที่ 24 มกราคม พระองค์ตรัสคำสัตยบันและได้ปฏิญาณที่อิสตานา เนอการาในวันที่ 31 มกราคม
สมเด็จพระราชินีของยังดีเปอร์ตวนอากงมีพระนามว่า รายา ประไหมสุหรี อากง (มลายู: Raja Permaisuri Agong, راج ڤرمايسوري اݢوڠ) และทั้งคู่มียศตามภาษาอังกฤษว่า "ฮิสแมเจสตี" กับ "เฮอร์แมเจสตี"
รายพระนาม > สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซีย (ยังดีเปอร์ตวนอากง)

นี่คือรายพระนามผู้เป็นยังดีเปอร์ตวนอากง:
| # | พระนาม | รัฐ | ครองราชย์ | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ระห์มัน |  รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน | 31 สิงหาคม ค.ศ. 1957 – 1 เมษายน ค.ศ. 1960 | 1 เมษายน ค.ศ. 1960(1960-04-01) (64 ปี) |
| 2 | สมเด็จพระราชาธิบดีฮีซามุดดิน อาลัม ชาห์ |  รัฐเซอลาโงร์ | 14 เมษายน ค.ศ. 1960 – 1 กันยายน ค.ศ. 1960 | 1 กันยายน ค.ศ. 1960(1960-09-01) (62 ปี) |
| 3 | สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ปูตรา |  รัฐปะลิส | 21 กันยายน ค.ศ. 1960 – 20 กันยายน ค.ศ. 1965 | 16 เมษายน ค.ศ. 2000(2000-04-16) (79 ปี) |
| 4 | สมเด็จพระราชาธิบดีอิสมาอิล นาซีรุดดิน ชาห์ |  รัฐตรังกานู | 21 กันยายน ค.ศ. 1965 – 20 กันยายน ค.ศ. 1970 | 20 กันยายน ค.ศ. 1979(1979-09-20) (72 ปี) |
| 5 | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์  สมัยแรก |  รัฐเกอดะฮ์ | 21 กันยายน ค.ศ. 1970  – 20 กันยายน ค.ศ. 1975 | 11 กันยายน ค.ศ. 2017(2017-09-11) (89 ปี) |
| 6 | สมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา |  รัฐกลันตัน | 21 กันยายน ค.ศ. 1975 – 29 มีนาคม ค.ศ. 1979 | 29 มีนาคม ค.ศ. 1979(1979-03-29) (61 ปี) |
| 7 | สมเด็จพระราชาธิบดีฮัจญี อาห์หมัด ชาห์ |  รัฐปะหัง | 26 เมษายน ค.ศ. 1979 – 25 เมษายน ค.ศ. 1984 | 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2019(2019-05-22) (88 ปี) |
| 8 | สมเด็จพระราชาธิบดีอิสกันดาร์ |  รัฐยะโฮร์ | 26 เมษายน ค.ศ. 1984 – 25 เมษายน ค.ศ. 1989 | 22 มกราคม ค.ศ. 2010(2010-01-22) (77 ปี) |
| 9 | สมเด็จพระราชาธิบดีอัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์ |  รัฐเประ | 26 เมษายน ค.ศ. 1989 – 25 เมษายน ค.ศ. 1994 | 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2014(2014-05-28) (86 ปี) |
| 10 | สมเด็จพระราชาธิบดีจาฟาร์ |  รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน | 26 เมษายน ค.ศ. 1994 – 25 เมษายน ค.ศ. 1999 | 27 ธันวาคม ค.ศ. 2008(2008-12-27) (86 ปี) |
| 11 | สมเด็จพระราชาธิบดีซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซ |  รัฐเซอลาโงร์ | 26 เมษายน ค.ศ. 1999 – 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 | 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001(2001-11-21) (75 ปี) |
| 12 | สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ซีรอญุดดีน |  รัฐปะลิส | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2001 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 2006 |  |
| 13 | สมเด็จพระราชาธิบดีมีซัน ไซนัล อาบีดิน |  รัฐตรังกานู | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2006 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 2011 |  |
| 14 | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์  สมัย 2 |  รัฐเกอดะฮ์ | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2011 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 2016 | 11 กันยายน ค.ศ. 2017(2017-09-11) (89 ปี) |
| 15 | สมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน |  รัฐกลันตัน | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2016 – 6 มกราคม ค.ศ. 2019 |  |
| 16 | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลละฮ์ ชะฮ์ |  รัฐปะหัง | 31 มกราคม ค.ศ. 2019 – 30 มกราคม ค.ศ. 2024 |  |
| 17 | สมเด็จพระราชาธิบดีอิบราฮิม อิซมาอิลแห่งยะโฮร์ |  รัฐยะโฮร์ | 31 มกราคม ค.ศ. 2024 – ปัจจุบัน |  |
รายพระนาม > รองสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซีย (ติมบาลันยังดีเปอร์ตวนอากง)

นี่คือรายพระนามผู้ปกครองที่ดำรงตำแหน่งติมบาลัน ยังดีเปอร์ตวนอากง (Timbalan Yang di-Pertuan Agong แปลตรงตัว: รองยังดีเปอร์ตวนอากง):
| ลำดับ | พระนาม | รัฐ | ดำรงตำแหน่ง | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | สมเด็จพระราชาธิบดีฮีซามุดดิน อาลัม ชาห์* |  รัฐเซอลาโงร์ | 31 สิงหาคม ค.ศ. 1957 – 1 เมษายน ค.ศ. 1960 | 1 กันยายน ค.ศ. 1960(1960-09-01) (62 ปี) |
| 2 | สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ปูตรา* |  รัฐปะลิส | 14 เมษายน ค.ศ. 1960 – 1 กันยายน ค.ศ. 1960 | 16 เมษายน ค.ศ. 2000(2000-04-16) (79 ปี) |
| 3 | สมเด็จพระราชาธิบดีอิสมาอิล นาซีรุดดิน ชาห์* |  รัฐตรังกานู | 21 กันยายน ค.ศ. 1960 – 20 กันยายน ค.ศ. 1965 | 20 กันยายน ค.ศ. 1979(1979-09-20) (72 ปี) |
| 4 | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์* สมัยแรก |  รัฐเกอดะฮ์ | 21 กันยายน ค.ศ. 1965  – 20 กันยายน ค.ศ. 1970 | 11 กันยายน ค.ศ. 2017(2017-09-11) (89 ปี) |
| 5 | สมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา* |  รัฐกลันตัน | 21 กันยายน ค.ศ. 1970 – 20 กันยายน ค.ศ. 1975 | 29 มีนาคม ค.ศ. 1979(1979-03-29) (61 ปี) |
| 6 | สมเด็จพระราชาธิบดีฮัจญี อาห์หมัด ชาห์* |  รัฐปะหัง | 21 กันยายน ค.ศ. 1975 – 29 มีนาคม ค.ศ. 1979 | 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2019(2019-05-22) (88 ปี) |
| 7 | สมเด็จพระราชาธิบดีจาฟาร์ สมัยแรก |  รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน | 26 เมษายน ค.ศ. 1979 – 25 เมษายน ค.ศ. 1984 | 27 ธันวาคม ค.ศ. 2008(2008-12-27) (86 ปี) |
| 8 | สมเด็จพระราชาธิบดีอัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์* |  รัฐเประ | 26 เมษายน ค.ศ. 1984 – 25 เมษายน ค.ศ. 1989 | 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2014(2014-05-28) (86 ปี) |
| 9 | สมเด็จพระราชาธิบดีจาฟาร์* สมัย 2 |  รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน | 26 เมษายน ค.ศ. 1989 – 25 เมษายน ค.ศ. 1994 | 27 ธันวาคม ค.ศ. 2008(2008-12-27) (86 ปี) |
| 10 | สมเด็จพระราชาธิบดีซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซ* |  รัฐเซอลาโงร์ | 26 เมษายน ค.ศ. 1994 – 25 เมษายน ค.ศ. 1999 | 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001(2001-11-21) (75 ปี) |
| 11 | สมเด็จพระราชาธิบดีมีซัน ไซนัล อาบีดิน สมัยแรก |  รัฐตรังกานู | 26 เมษายน ค.ศ. 1999 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 2001 |  |
| 12 | สมเด็จพระราชาธิบดีมีซัน ไซนัล อาบีดิน* สมัย 2 |  รัฐตรังกานู | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2001 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 2006 |  |
| 13 | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์* สมัย 2 |  รัฐเกอดะฮ์ | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2006 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 2011 | 11 กันยายน ค.ศ. 2017(2017-09-11) (89 ปี) |
| 14 | สมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน* |  รัฐกลันตัน | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2011 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 2016 |  |
| 15 | นัซรีน ชาฮ์แห่งรัฐเปรัก สมัยแรก |  รัฐเประ | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2016 – 31 มกราคม ค.ศ. 2019 |  |
| 16 | นัซรีน ชาฮ์แห่งรัฐเปรัก สมัย 2 |  รัฐเประ | 31 มกราคม ค.ศ. 2019 – 30 มกราคม ค.ศ. 2024 |  |
| 17 | นัซรีน ชาฮ์แห่งรัฐเปรัก สมัย 3 |  รัฐเประ | 31 มกราคม ค.ศ. 2024 – ปัจจุบัน |  |
* สำหรับผู้ที่กลายเป็นยังดีเปอร์ตวนอากงตอนสิ้นสมัยติมบาลันยังดีเปอร์ตวนอากง
อ่านเพิ่ม

Visu Sinnadurai, "His Majesty Sultan Azlan Shah: The Yang di-Pertuan Agong IX Malaysia", The Supreme Court Journal, Kuala Lumpur, ISSN 0128-066X. (Special issue to commemorate the installation of His Majesty Sultan Azlan Shah as the Yang di-Pertuan Agong IX Malaysia, with a lengthy description of the functions of the office.)
แหล่งข้อมูลอื่น

Malaysian Parliament's Yang di-Pertuan Agong เก็บถาวร 2012-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน page.
Malaysia National Library's Yang di-Pertuan Agong page.
| ด ค กพระมหากษัตริย์มาเลเซีย |
| --- | --- |
 อับดุล ระห์มัน  ฮีซามุดดิน อาลัม ชาห์  ซัยยิด ปุตรา  อิสมาอิล นาซีรุดดิน ชาห์  อับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์  ยะห์ยา เปตรา  ฮัจญี อาห์หมัด ชาห์  อิสกันดาร์  อัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์  จาฟาร์  ซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซ  ซัยยิด ซีรอญุดดีน  มีซัน ไซนัล อาบีดิน  มูฮัมมัดที่ 5  อับดุลละฮ์ ชะฮ์  อิบราฮิม อิซมาอิล 
| ด ค กผู้นำรัฐในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| --- | --- |
ประมุขแห่งรัฐ:  กัมพูชา (กษัตริย์  รายพระนาม)  ติมอร์-เลสเต (ประธานาธิบดี)  ไทย (กษัตริย์  รายพระนาม) บรูไน (กษัตริย์)  พม่า (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  ฟิลิปปินส์ (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  มาเลเซีย (กษัตริย์)  ลาว (ประธานาธิบดี)  เวียดนาม (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  สิงคโปร์ (ประธานาธิบดี)  อินโดนีเซีย (ประธานาธิบดี  รายชื่อ) 
หัวหน้ารัฐบาล:  กัมพูชา (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ)  ติมอร์-เลสเต (นายกรัฐมนตรี)  ไทย (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) บรูไน (นายกรัฐมนตรี-กษัตริย์)  พม่า (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) ฟิลิปปินส์ (ประธานาธิบดี)  มาเลเซีย (นายกรัฐมนตรี)  ลาว (นายกรัฐมนตรี)  เวียดนาม (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) สิงคโปร์ (นายกรัฐมนตรี)  อินโดนีเซีย (ประธานาธิบดี) 
ผู้นำสูงสุด:  พม่า  ลาว  เวียดนาม 
ตำแหน่งผู้นำในอดีต:  กัมพูชา (ประมุขแห่งรัฐ  เลขาธิการ) พม่า (กษัตริย์  ผู้ว่าราชการ พรีเมียร์ ที่ปรึกษาแห่งรัฐ) ฟิลิปปินส์ (ผู้สำเร็จราชการ  นายกรัฐมนตรี) ลาว (กษัตริย์)  เวียดนาม (กษัตริย์)  เวียดนามใต้ (ผู้นำ)  สิงคโปร์ (ผู้ว่าราชการ)  หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ผู้สำเร็จราชการ)  อินโดนีเซีย (นายกรัฐมนตรี) 
อาเซียน
| ด ค กรายพระนามพระมหากษัตริย์แบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  โมร็อกโก  เลโซโท  เอสวาตินี (*) 
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์ (*)  คูเวต (⁂)  จอร์แดน (⁂)  ซาอุดีอาระเบีย (*)  ญี่ปุ่น  ไทย  บรูไน (*)  บาห์เรน (*)  ภูฏาน  มาเลเซีย (!)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (*)  โอมาน (*) 
ทวีปยุโรป:  เดนมาร์ก  นครรัฐวาติกัน (*!)  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  เบลเยียม  โมนาโก  ลักเซมเบิร์ก  ลีชเทินชไตน์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (* สกอตแลนด์ อังกฤษ)  อันดอร์รา (!) 
ทวีปอเมริกา:  แคนาดา 
เขตโอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  กรีซ  เกาหลี  คอโมโรส  เคนยา  โครเอเชีย  จอร์เจีย  จีน  ซามัว  เซอร์เบีย  ตุรกี  ตูนิเซีย  เนปาล  บราซิล  บอสเนีย  บัลแกเรีย  บุรุนดี  เบนิน  จักรวรรดิไบแซนไทน์  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  พม่า  ฟีจี  ฟินแลนด์  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  มัลดีฟส์  มาดากัสการ์  มาลาวี  เม็กซิโก  ยูกันดา  ยูโกสลาเวีย  ยูเครน  เยเมน  เยอรมนี  รวันดา  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลาว  ลิทัวเนีย  ลิเบีย  เวียดนาม  ศรีลังกา  ออสเตรีย  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อินเดีย  อิรัก  อาเซอร์ไบจาน  อิหร่าน  อิสราเอล  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  แอลเบเนีย  ไอร์แลนด์  ฮังการี  เฮติ 
* สมบูรณาญาสิทธิราชย์, ⁂ ราชาธิปไตยกึ่งภายใต้รัฐธรรมนูญ, ! ราชาธิปไตยที่มีการเลือกตั้ง
สมาคมฟุตบอลบรูไนดารุสซาลาม

| AFC |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2011; 13 ปีที่แล้ว (2011)
สมาชิกฟีฟ่า: 2011
สมาชิกAFC: 2011
สมาชิกAFF: 2011
ประธาน: Pg Hj Matusin Pg Hj Matasan
เว็บไซต์: https://the-fabd.com/
สมาคมฟุตบอลบรูไนดารุสซาลาม (มลายู: Persatuan Bolasepak Brunei Darussalam, อังกฤษ: Football Association of Brunei Darussalam) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศบรูไนดารุสซาลาม ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2554 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศรวมถึงฟุตบอลทีมชาติบรูไนดารุสซาลาม
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศบรูไนดารุสซาลาม
ฟุตบอลทีมชาติบรูไนดารุสซาลาม
ฟุตบอลหญิงทีมชาติบรูไนดารุสซาลาม
ฟุตบอลทีมชาติบรูไนดารุสซาลามรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
ฟุตบอลทีมชาติบรูไนดารุสซาลามรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลทีมชาติบรูไนดารุสซาลามรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
เอเชียนคัพ
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Brunei at AFC website
Brunei at FIFA website เก็บถาวร 2018-12-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของเอเชีย (AFC) |
| --- | --- |
เอเชียตะวันตก (WAFF):  บาห์เรน  อิรัก  จอร์แดน  คูเวต  เลบานอน  โอมาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
เอเชียกลาง (CAFA):  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  คีร์กีซสถาน  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมนิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  บังกลาเทศ  ภูฏาน  อินเดีย  มัลดีฟส์  เนปาล  ปากีสถาน  ศรีลังกา 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  จีน  จีนไทเป  กวม  ฮ่องกง  ญี่ปุ่น  มาเก๊า  มองโกเลีย  นอร์เทิร์นมาเรียนา  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้ 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  ออสเตรเลีย  บรูไน  กัมพูชา  ติมอร์ตะวันออก  อินโดนีเซีย  ลาว  มาเลเซีย  พม่า  ฟิลิปปินส์  สิงคโปร์  ไทย  เวียดนาม 
ยกเลิก:  เยเมนใต้ 
ตัวเอียง หมายถึง สมาคมสมาชิกแบบเต็มแต่ไม่ใช่สมาชิกฟีฟ่า
สมาคมฟุตบอลมาเลเซีย

| เอเอฟซี |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1933; 91 ปีที่แล้ว (1933)
สำนักงานใหญ่: Wisma FAM, Kelana Jaya
สมาชิกฟีฟ่า: 1954
สมาชิกเอเอฟซี: 1954
สมาชิกเอเอฟเอฟ: 1984
ประธาน: Hamidin Mohd Amin
เว็บไซต์: www.fam.org.my
สมาคมฟุตบอลมาเลเซีย (มลายู: Persatuan Bola Sepak Malaysia; อังกฤษ: Football Association of Malaysia หรือ FAM) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศมาเลเซีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ Wisma FAM Kelana Jaya ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1933 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศรวมถึงฟุตบอลทีมชาติมาเลเซีย
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศมาเลเซีย
ฟุตบอลทีมชาติมาเลเซีย
ฟุตบอลหญิงทีมชาติมาเลเซีย
ฟุตบอลทีมชาติมาเลเซียรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
ฟุตบอลทีมชาติมาเลเซียรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลทีมชาติมาเลเซียรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
เอเชียนคัพ
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของเอเชีย (AFC) |
| --- | --- |
เอเชียตะวันตก (WAFF):  บาห์เรน  อิรัก  จอร์แดน  คูเวต  เลบานอน  โอมาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
เอเชียกลาง (CAFA):  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  คีร์กีซสถาน  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมนิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  บังกลาเทศ  ภูฏาน  อินเดีย  มัลดีฟส์  เนปาล  ปากีสถาน  ศรีลังกา 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  จีน  จีนไทเป  กวม  ฮ่องกง  ญี่ปุ่น  มาเก๊า  มองโกเลีย  นอร์เทิร์นมาเรียนา  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้ 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  ออสเตรเลีย  บรูไน  กัมพูชา  ติมอร์ตะวันออก  อินโดนีเซีย  ลาว  มาเลเซีย  พม่า  ฟิลิปปินส์  สิงคโปร์  ไทย  เวียดนาม 
ยกเลิก:  เยเมนใต้ 
ตัวเอียง หมายถึง สมาคมสมาชิกแบบเต็มแต่ไม่ใช่สมาชิกฟีฟ่า
สะพานโบโชะอองซาน

| สะพานโบโชะอองซาน |
| --- | --- |

พิกัด: 16°26′26.9″N 97°36′33.8″E﻿ / ﻿16.440806°N 97.609389°E﻿ / 16.440806; 97.609389
ข้าม: แม่น้ำสาละวิน
ที่ตั้ง: รัฐมอญ
ชื่อทางการ: ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း တံတား
ชื่ออื่น: สะพานตาน-ลวีน (ช่องโซน)
ตั้งชื่อตาม: อองซาน
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานโค้งเหล็กสองทาง
ความยาว: 5,230 ฟุต (1,590 เมตร)
ความกว้าง: 28 ฟุต (8.5 เมตร)
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
วันสร้างเสร็จ: เมษายน พ.ศ. 2560
งบก่อสร้าง: ราว 59,800 ล้านจัต
เปิดตัว: 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
วันเปิด: 27 เมษายน พ.ศ. 2560
ที่ตั้ง
th
สะพานโบโชะอองซาน (พม่า: ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း တံတား) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำสาละวินในมอละมไยน์ ประเทศพม่า เชื่อมระหว่างมอละมไยน์กับอำเภอช่องโซน สะพานนี้มีอีกชื่อหนึ่งว่า สะพานเกาะบีลู่ เปิดให้ประชาชนชมอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
สะพานนี้คาดว่ามีค่าใช้จ่าย 59,800 ล้านจัต (46,046,000 ดอลลาร์สหรัฐ) และมีความยาว 5,203 ฟุต (1,586 เมตร) กว้าง 28 ฟุต และมีสะพานเหล็กโค้งสองทาง ถนนทางเข้ามูปุนด้านมอละมไยน์ เป็นถนนที่สั้นกว่าซึ่งมีความยาวประมาณ 757 ฟุต ถนนทางเข้ากะยอบนเกาะบีลู่ มีความยาว 16,980 ฟุต วันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2560 เวลา 21.00 น. มีการสร้างป้ายชื่อสะพานโบโชะอองซาน (เกาะบีลู่) และในวันที่ 27 เมษายน เวลาประมาณ 09.45 น. อนุญาตให้รถจักรยานยนต์และรถยนต์ผ่านสะพานได้ฟรี
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ระห์มัน

ระวังสับสนกับ ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
| สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ระห์มัน |
| --- | --- |
ยังดีเปอร์ตวนอากงแห่งมาเลเซีย    ยังดีเปอร์ตวนเบอซาร์แห่งรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน

ยังดีเปอร์ตวนอากง ลำดับที่ 1
ครองราชย์: 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 – 1 เมษายน พ.ศ. 2503
ก่อนหน้า: เอลิซาเบธที่ 2   (ในฐานะสมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาเลเซีย)
ถัดไป: ฮีซามุดดินแห่งเซอลาโงร์
ยังดีเปอร์ตวนเบอซาร์แห่งรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน
ครองราชย์: 3 สิงหาคม พ.ศ. 2476 – 1 เมษายน พ.ศ. 2503
ราชาภิเษก: 25 เมษายน พ.ศ. 2477
ก่อนหน้า: ตวนกู มูฮัมหมัด
ถัดไป: ตวนกู มูวาวีร์

พระราชสมภพ: 24 สิงหาคม พ.ศ. 2438 รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน สหพันธรัฐมลายู บริติชมาลายา
สวรรคต: 1 เมษายน พ.ศ. 2503 (64 พรรษา) กรุงกัวลาลัมเปอร์ สหพันธรัฐมาลายา
พระราชบุตร: 8 พระองค์
พระราชบิดา: ตวนกู มูฮัมหมัด
พระราชมารดา: Tunku Halija binti Tunku Muda Chik
ศาสนา: อิสลาม
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู อับดุล ระห์มัน อิบนี อัลมาร์ฮุม ตวนกู มูฮัมมัด  (มลายู: Tuanku Abdul Rahman ibni Almarhum Tuanku Muhammad, توانكو عبدالرحمن ابن المرحوم توانكو محمد)  เป็นยังดีเปอร์ตวนเบซาร์แห่งรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน และเป็นยังดีเปอร์ตวนอากงพระองค์แรก
พระราชประวัติ

พระองค์เสด็จพระราชสมภพที่เซอรีเมอรันตี ซึ่งเป็นเมืองเจ้าผู้ครองของรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน พระองค์ขึ้นเป็นยังดี เปอร์ตวน อากง พระองค์ครองราชย์ได้ 24 ปี และพระองค์เสด็จสวรรคตขณะที่ดำรงตำแหน่งยังดีเปอร์ตวนอากงที่กรุงกัวลาลัมเปอร์ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2503 สิริพระชนมพรรษา 64 ปี 220 วัน
| ด ค กพระมหากษัตริย์มาเลเซีย |
| --- | --- |
 อับดุล ระห์มัน  ฮีซามุดดิน อาลัม ชาห์  ซัยยิด ปุตรา  อิสมาอิล นาซีรุดดิน ชาห์  อับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์  ยะห์ยา เปตรา  ฮัจญี อาห์หมัด ชาห์  อิสกันดาร์  อัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์  จาฟาร์  ซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซ  ซัยยิด ซีรอญุดดีน  มีซัน ไซนัล อาบีดิน  มูฮัมมัดที่ 5  อับดุลละฮ์ ชะฮ์  อิบราฮิม อิซมาอิล
สถานีรถไฟบูกิตเกตรี

สถานีรถไฟบูกิตเกตรี (มลายู: Stesen keretapi Bukit Ketri) เป็นสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่ในเมืองบูกิเกอตรี รัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย เป็นสถานีรถไฟชานเมืองเคทีเอ็มสายเหนือ (มลายู: KTM Komuter Sektor Utara) ที่เชื่อมต่อระหว่างปาดังเบซาร์และบัตเตอร์เวิร์ท สถานีนี้เริ่มเปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2558
ที่ตั้ง

สถานีรถไฟบูกิตเกตรี ตั้งอยู่ในเมืองบูกิตเกตรี รัฐปะลิส และอยู่ใกล้กับเมืองต่าง ๆ เช่น เบอเซรี และจูปิง สถานีนี้อยู่ห่างจากกางาร์ เมืองหลวงของรัฐปะลิส 15 กิโลเมตร
บริการเดินรถ

สถานีรถไฟบูกิตเกตรี ให้บริการรถไฟชานเมืองเคทีเอ็มสายเหนือที่ดำเนินการโดยเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู มีขบวนรถขาล่องจากปาดังเบซาร์ไปยังบัตเตอร์เวิร์ทวันละ 18 ขบวน และขบวนรถขาขึ้นจากบัตเตอร์เวิร์ทไปยังปาดังเบซาร์วันละ 18 ขบวน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถานีรถไฟในรัฐปะลิส
"KTM Bukit Ketri Train Schedule (Jadual) - KTM Komuter, ETS", train36.com
สหพรรคซาบะฮ์

สหพรรคซาบะฮ์ (มลายู: Parti Bersatu Sabah; อังกฤษ: Sabah United Party) เป็นพรรคการเมืองในรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 จดทะเบียนเป็นพรรคการเมืองเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยแยกออกมาจากพรรคเบอร์จายาหรือสหภาพประชาชนซาบะฮ์ เนื่องจากชาวกาดาซันและชาวจีนไม่พอใจนโยบายของดาโต๊ะ ฮาร์ริส โมฮัมหมัด ซัลเละฮ์ ที่เข้าข้างชาวมุสลิม จุดประสงค์หลักของพรรคคือ พรรคนี้เน้นกลุ่มชาติพันธุ์กาดาซัน-ดูซุน แต่สหพรรคซาบะฮ์เองกลับถือว่าเป็นพรรคสำหรับชาวมาเลเซียหลายเชื้อชาติ พรรคใหม่นี้ชนะการเลือกตั้งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2528 หัวหน้าพรรคคือ ดาโต๊ะ โจเซฟ ไปรัน กีตีงัน ได้เป็นมุขมนตรีรัฐซาบะฮ์ หลังจากเกิดเหตุการณ์จลาจลในรัฐซาบะฮ์เมื่อ พ.ศ. 2529 สหพรรคซาบะฮ์ได้เข้าร่วมกับแนวร่วมแห่งชาติหลังจากที่ชนะการเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2529 และออกจากแนวร่วมเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2533 โดยไปเข้าร่วมกับพันธมิตรฝ่ายค้านแทน
การที่พรรคมีความขัดแย้งกับแนวร่วมแห่งชาติ ทำให้อัมโนพยายามขยายอิทธิพลเข้ามาในซาบะฮ์ แต่กลับกลายเป็นว่าสมาชิกองค์การร่วมแห่งชาติซาบะฮ์ที่อุมโนสนับสนุนกลับลาออกและเข้าร่วมกับสหพรรคซาบะฮ์มากขึ้น ต่อมา ใน พ.ศ. 2537 พรรคเริ่มตกต่ำลงเมื่อกีตีงันถูกตัดสินให้มีความผิดเพราะอนุมัติโครงการที่มีผลประโยชน์ทับซ้อน แม้ว่าพรรคจะชนะการเลือกตั้งแต่ก็เกิดความแตกแยกภายใน จนกีตีงันต้องลาออก ให้ซากาวัน ดีนได หัวหน้าอุมโนสาขาซาบะฮ์ ขึ้นเป็นมุขมนตรีแทน เมื่อกีตีงันลาออก พรรคได้แตกแยกเป็นสามกลุ่ม และแต่ละกลุ่มก็หันไปเป็นพันธมิตรกับแนวร่วมแห่งชาติ แต่พรรคนี้ก็ยังเข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2542 ซึ่งได้รับคะแนนเสียงน้อยลง สหพรรคซาบะฮ์ปฏิเสธการเข้าร่วมกับแนวร่วมแห่งชาติใน พ.ศ. 2545 ทำให้แนวร่วมแห่งชาติเข้ามาบริหารซาบะฮ์ในที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2005-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิกฤติอู้ตั่น

| วิกฤติพิธีศพอู้ตั่น |
| --- | --- |

วันที่: 1 ธันวาคม ค.ศ. 1974 (1974-12-01) – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1974 (1974-12-11)
สถานที่: ย่างกุ้ง, ประเทศพม่า
สาเหตุ: รัฐบาลปฏิเสธการจัดงานศพระดับรัฐให้กับ อู้ตั่น
เป้าหมาย: ต้องการฝังศพในบริเวณที่เป็นอาคารสหภาพนักศึกษาเดิมในมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
วิธีการ: Civil resistance, การเดินขบวน, nonviolent resistance
สถานะ: violently suppressed
ความเสียหาย
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
บาดเจ็บ: ไม่ทราบ
ถูกจับกุม: ไม่ทราบ
วิกฤติอู้ตั่น (อังกฤษ: U Thant's Funeral Crisis หรือ U Thant Crisis; พม่า: ဦးသန့် အရေးအခင်း) เป็นลำดับเหตุการณ์ของการประท้วงและการก่อการกำเริบในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2517 โดยเป็นการตอบสนองต่อการที่รัฐบาลทหารพม่าปฏิเสธที่จะจัดงานศพระดับรัฐให้แก่อู้ตั่น อดีตเลขาธิการทั่วไปของสหประชาชาติคนที่ 3 รัฐบาลได้ประกาศกฎอัยการศึกและปราบปรามการประท้วงอย่างรุนแรง
ภูมิหลัง

อู้ตั่นซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของอู้นุได้เป็นเลขาธิการทั่วไปของสหประชาชาติใน พ.ศ. 2504 ต่อมาใน พ.ศ. 2505 เนวี่นได้ก่อรัฐประหารล้มล้างรัฐบาลของอู้นุ ต่อมาใน พ.ศ. 2512 อู้นุซึ่งอยู่ระหว่างการลี้ภัยได้เรียกร้องให้ล้มล้างรัฐบาลของเนวี่นที่อาคารของสหประชาชาติในนิวยอร์ก การจัดการประท้วงครั้งนี้เป็นการดำเนินการของอู้นุในขณะที่อู้ตั่นเดินทางไปแอฟริกาในขณะนั้น อู้ตั่นได้ปรามอู้นุว่าทำไม่เหมาะสม แต่เนวี่นเห็นว่าอู้ตั่นเป็นพวกอู้นุ และถือว่าอู้ตั่นเป็นศัตรูของรัฐ อู้ตั่นได้เดินทางไปย่างกุ้งเพื่ออธิบายแต่เนวินไม่ให้พบ ทำให้อู้ตั่นมีปัญหาในการต่ออายุหนังสือเดินทาง
อู้ตั่นยังอยู่ในนิวยอร์กหลังจากที่เขาพ้นจากตำแหน่งเลขาธิการทั่วไปใน พ.ศ. 2514 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ด้วยโรคมะเร็งปอด เนวี่นไม่เคยให้อภัย เมื่อร่างของอู้ตั่นถูกนำกลับมายังย่างกุ้ง เนวี่นปฏิเสธที่จะให้เกียรติเป็นพิเศษใด ๆ ให้จัดแต่งานศพเท่านั้น  ร่างของเขามาถึงในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2517  และนำไปยังไจกะซานเพื่อให้ประชาชนเข้าคารวะและมีแผนจะเผาที่จานดอในวันที่ 5 ธันวาคม
การประท้วง

ในวันที่จะเผา มีนักศึกษาจากหลายมหาวิทยาลัยเตรียมเช่ารถบัสมาร่วมงานแต่ถูกปฏิเสธเพราะรัฐบาลห้ามมาร่วมงาน นักศึกษาตัดสินใจเดินจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้งไปยังไจกะซานเพื่อแสดงความเคารพต่ออู้ตั่นเป็นครั้งสุดท้าย โลงศพถูกยึดโดยนักศึกษาไปยังมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง วางไว้บนเวทีและมีพระสงฆ์มาสวดมนต์ มีนักศึกษาจัดเวรยามเฝ้า มีนักศึกษากล่าวสุนทรพจน์ต่อต้านรัฐบาล
ในวันที่ 6 ธันวาคม นักศึกษาได้ส่งจดหมายไปยังรัฐบาล แสดงความจำนงต้องการให้มีการจัดงานศพระดับรัฐ และถ้าปฏิเสธ พวกเขาจะจัดเองในฐานะวีรบุรุษของชาติ พวกเขาเลือกสถานที่ที่เคยเป็นอาคารสหภาพนักศึกษาที่ถูกทำลายไปเมื่อ พ.ศ. 2505 เป็นที่ฝังศพ
ในวันที่ 7 ธันวาคม รัฐบาลปฏิเสธข้อเสนอ อู้ตั่นจะถูกฝังที่เชิงเจดีย์ชเวดากองโดยไม่มีงานศพระดับรัฐ ครอบครัวของอู้ตั่นต้องการงานศพแบบสาธารณะมากกว่างานศพระดับรัฐที่จัดโดยระบอบเผด็จการทหาร ในการประชุมระหว่างครอบครัวของอู้ตั่น ตัวแทนนักศึกษาและพระสงฆ์ เสียงส่วนใหญ่ยอมรับข้อเสนอของรัฐบาล
ในวันที่ 8 ธันวาคม โลงศพของอู้ตั่นได้วางไว้ที่บริเวณที่เป็นอาคารสหภาพนักศึกษาเป็นการชั่วคราว มีผู้เข้าร่วมคารวะศพอู้ตั่นเป็นจำนวนมาก ในที่สุด นักศึกษาหัวรุนแรงได้ยึดโลงศพอีกครั้งเพื่อฝังอู้ตั่นในบริเวณอาคารสหภาพนักศึกษา  ทำให้โลงศพของอู้ตั่นยังอยู่ที่นั่นและมีธงสหประชาชาติคลุม ในคืนนั้น วิทยุของรัฐบาลได้ประกาศว่านักศึกษาละเมิดข้อตกลงและไม่ยอมรับความต้องการของครอบครัวอู้ตั่น จึงถือว่านักศึกษาทำผิดกฎหมาย และเข้ายึดครองพื้นที่ของมหาวิทยาลัย
การปะทะ

เช้าวันที่ 11 ธันวาคม ตำรวจและทหารบุกเข้าไปในมหาวิทยาลัย และฆ่านักศึกษาที่ไม่มีอาวุธและยึดโลงศพไป เกิดการก่อกำเริบในย่างกุ้ง ฝูงชนที่โกรธแค้นเข้าไปทำลายสถานีตำรวจและโรงภาพยนตร์ เกิดไฟไหม้และมีคนถูกฆ่า รัฐบาลประกาศใช้กฎอัยการศึกและปราบปรามฝูงชนอย่างรุนแรง
งานศพครั้งสุดท้าย

รัฐบาลได้ฝังศพอู้ตั่นไว้ที่สวนของฐานทัพใกล้กับพระเจดีย์ชเวดากอง
สำนักข่าวเมียนมา

สำนักข่าวเมียนมา (พม่า: မြန်မာသတင်းဌာန; อังกฤษ: Myanmar News Agency, MNA) เป็นสำนักข่าวอย่างเป็นทางการของรัฐบาลพม่า ตั้งอยู่ที่นครย่างกุ้ง ประเทศพม่า ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2506 ภายหลังรัฐประหารในประเทศพม่า พ.ศ. 2505 โดยใช้ชื่อว่า สำนักข่าวพม่า (News Agency Burma, NAB) ปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของวิสาหกิจการข่าวและสิ่งพิมพ์รายคาบแห่งกระทรวงสารสนเทศ