stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557
ผลกระทบ > ด้านเศรษฐกิจ

วันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ค่าเงินบาทไทยลดลงต่ำสุดในรอบสามปีเนื่องจากความไม่สงบทางการเมือง ตามข้อมูลของบลูมเบิร์ก ค่าเงินของไทยลดลงร้อยละ 4.6 ในช่วงเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม ขณะที่ดัชนีตลาดหลักทรัพย์หลักร่วงลงเช่นกัน (ร้อยละ 9.1)
ในด้านการท่องเที่ยว สมาคมธุรกิจท่องเที่ยวภายในประเทศรายงานว่ารายได้จากการท่องเที่ยวลดลง 125 ล้านดอลลาร์สหรัฐในช่วงคริสต์มาสและปีใหม่เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันเมื่อปี 2555 สมาคมพันธมิตรท่องเที่ยวไทย-จีนทำนายว่า สำหรับไตรมาสแรกของปี 2557 จำนวนชาวจีนที่เดินทางเข้าประเทศคาดว่าจะลดลงร้อยละ 60 จาก 900,000 คนเมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันในปี 2556 ซึ่งปีนั้น ชาวจีนเป็นชาติที่มาท่องเที่ยวในประเทศไทยมากที่สุด
ธนาคารแห่งประเทศไทยรายงานเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2557 วันที่สองของการ "ปิดกรุงเทพฯ" ว่า ธนาคารสาขาต่าง ๆ 135 แห่งได้รับผลกระทบ ธนาคารกล่าวว่า 36 สาขาประกาศปิดเต็มวัน ขณะที่ 99 แห่งประกาศปิดก่อนเวลาทำการปกติ
ตามข้อมูลที่รวบรวมโดยกระทรวงการคลังของไทย บลูมเบิร์ก แอล.พี. และตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย นักลงทุนต่างชาติได้ถอนเงิน 3,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ (เกือบ 100,000 ล้านบาท) จากตลาดหลักทรัพย์ตั้งแต่เริ่มการประทว้งเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2556 นักวิเคราะห์ให้ความเห็นว่าประเทศเพื่อนบ้านของไทยกำลังได้ประโยชน์และตลาดหลักทรัพย์ได้ติดตามเงินประมาณ 6,300 ล้านบาทว่าย้ายไปลงทุนในหลักทรัพย์อินโดนีเซียแทน วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2557 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา สมศักย์ ภูรีศรีศักดิ์ แถลงว่าจำนวนผู้เดินทางมาประเทศไทยจะลดลงเหลือหนึ่งล้านคนในเดือนมกราคม 2557 ซึ่งเป็นครึ่งหนึ่งของประชากรนักท่องเที่ยวปกติของเดือนมกราคม ผู้แทนจากบาร์เคลย์ บริษัทบริการธนาคารและการเงินข้ามชาติของสหราชอาณาจักร กล่าวย้ำประวัติของการเคลื่อนไหวทางการเมืองและอธิบายต่อว่า "มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้น สิ่งที่กำลังเสียหายคือ การรับรู้ การลงทุนและการท่องเที่ยว ขณะนี้ทั้งหมดสามารถย้อนกลับคืนได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความเสียหายบางอย่างจะกลายเป็นถาวร"
ตามรายงานสื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ เซ็นทรัลเวิลด์ หนึ่งในศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ว่า ปริมาณลูกค้าลดลงร้อยละ 20 จากปี 2556 วันเดียวกัน ธนาคารแห่งประเทศไทยลดการพยากรณ์การเติบโตของจีดีพีในปี 2557 ลงจากร้อยละ 4 เหลือร้อยละ 3
รายงานข้อมูลเศรษฐกิจซึ่งตีพิมพ์เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ระบุว่า จีดีพีเพิ่มขึ้นร้อยละ 0.6 ในช่วงไตรมาสสุดท้ายของปี 2556 นับเป็นระดับการเติบโตต่ำสุดของประเทศนับแต่ไตรมาสแรกของปี 2555 ข้อมูลดังกล่าวยังแสดงว่าค่าเงินบาทอ่อนลงร้อยละ 4 นับแต่เริ่มชุมนุม โฆษกธนาคารแห่งประเทศไทยแถลงว่า นโยบายการเงินในวันที่ 17 กุมภาพันธ์เพียงพอที่จะรองรับความต้องการของประเทศแล้ว
ผลกระทบ > ด้านคมนาคม

กระทรวงคมนาคมประเมินในวันที่ 13 มกราคม 2557 ว่าประชาชนเดินทางด้วยระบบขนส่งสาธารณะลดลงกว่าปกติ โดยทางรถประจำทางลดลงร้อยละ 30 ผู้ให้บริการตุ๊กตุ๊กคนหนึ่งว่า ประชาชนหันไปใช้บริการรถโดยสารสาธารณะประเภทรถไฟฟ้าหรือรถโดยสารประจำทางมากกว่า เพราะมีถนนหลายสายที่ไม่สามารถสัญจรได้ การประท้วงกระทบการเดินรถของรถโดยสารสาธารณะ 90 สาย โดยทางรถประจำทางปกติ 3.1 ล้าน เหลือ 2 ล้านคน ลดลงร้อยละ 30 ดอนเมืองโทล์เวย์ปกติ 80,000 เที่ยว เหลือ 51,000 เที่ยว ลดลงร้อยละ 46 มีเพียงเรือคลองแสนแสบที่เพิ่มขึ้นจากปกติ 47,000 คน เป็น 60,000 คน คิดเป็นร้อยละ 20 เรือด่วนเจ้าพระยาปกติ 35,000 เที่ยว เป็น 50,000 เที่ยว เพิ่มขึ้นร้อยละ 40แอร์พอร์ตลิงก์ปกติ 40,000 เที่ยว เป็น 48,000 เที่ยว เพิ่มขึ้นร้อยละ 20 บีทีเอส 700,000 เที่ยว ใกล้เคียงปกติ
ดูเพิ่ม

วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2548–2553
การประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2565
ศิริวรรณ ปราศจากศัตรู

| ศิริวรรณ ปราศจากศัตรูม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์
ดำรงตำแหน่ง 6 สิงหาคม พ.ศ. 2554 – 30 ตุลาคม พ.ศ. 2556
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 – 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
รองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
ดำรงตำแหน่ง 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 – 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ศิริวรรณ ศุภศิริ 21 มีนาคม พ.ศ. 2499 (68 ปี) อำเภอลอง จังหวัดแพร่ ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2538–2566) รวมไทยสร้างชาติ (2566–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ไถง ปราศจากศัตรู (สมรส 2534)

ศิริวรรณ ปราศจากศัตรู (เกิด
21 มีนาคม พ.ศ. 2499) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ 2 สมัย อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ดูแลพื้นที่ภาคเหนือ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ปัจจุบันสังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ
ประวัติ

ศิริวรรณ เกิดวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรสาวของนายศานิตย์ หรือพ่อเลี้ยงศานิตย์ ศุภศิริ อดีตนักการเมืองจังหวัดแพร่ชื่อดังในอดีต กับนางวัลลีย์ หรือแม่เลี้ยงวัลลีย์ ศุภศิริ มีพี่น้อง 5 คน คือ
นางศุภวัลย์ (รุธีรยุทธ) ศุภศิริ (แม่เลี้ยงไก่) ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด
นายสุรพงษ์ ศุภศิริ
นางศิริวรรณ ปราศจากศัตรู (แม่เลี้ยงติ๊ก)
นางภาวนา โชติกเสถียร
นายพงษ์สวัสดิ์ ศุภศิริ (โกปี้) ประธานสโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด อดีตประธานสภาองค์การบริหารส่านจังหวัดแพร่
ศิริวรรณ เป็นนักการเมืองสตรีที่มีบทบาทโดดเด่น และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้รับมอบหมายให้ดูแลการเลือกตั้ง ของพรรคประชาธิปัตย์ ในโซน 1 (ภาคเหนือตอนบน 11 จังหวัด) ร่วมกับ นายเทอดพงษ์ ไชยนันทน์ และนายชัยวุฒิ บรรณวัฒน์ นางศิริวรรณมีชื่อเล่นว่า ติ๊ก จึงมีชื่อที่ทุกคนเรียกกันจนติดปากว่า แม่เลี้ยงติ๊ก ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ พล.ต.ท.ไถง ปราศจากศัตรู อดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 2 มีบุตรชาย 1 คน คือ นายปารย์ ปราศจากศัตรู (ท่านขุน)
การศึกษา

ศิริวรรณ ปราศจากศัตรู สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร การศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์บัณฑิต จากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และระดับปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยนเรศวร
การทำงาน > ร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์

ศิริวรรณ ปราศจากศัตรู เป็นทายาทนักการเมืองของจังหวัดแพร่ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2538, 2539, 2544 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 นางศิริวรรณเป็นฝ่ายแพ้ให้แก่ นายอนุวัธ วงศ์วรรณ จากพรรคไทยรักไทย ลูกชายนายณรงค์ วงศ์วรรณ อดีตหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม  และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ศิริวรรณลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตจังหวัดแพร่ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งโดยแพ้ให้กับทีมผู้สมัครจากพรรคพลังประชาชน
เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ศิริวรรณ ปราศจากศัตรู ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่ง รองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ และในปี พ.ศ. 2554 ศิริวรรณได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ รับผิดชอบดูแลพื้นที่ภาคเหนือ ต่อมาเขาได้ลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เพื่อเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่ม กปปส.
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย เช่นเดียวกับในปี พ.ศ. 2562
ศิริวรรณ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (คำรณ ณ ลำพูน) เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม (สุเทพ เทือกสุบรรณ) และเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (วิทยา แก้วภราดัย) ในปี พ.ศ. 2551
การทำงาน > ร่วมงานกับพรรครวมไทยสร้างชาติ

ในการเลือกตั้งปี พ.ศ.2566 นางศิริวรรณ พร้อมด้วยหลานชายและหลานสาวอีก 2 คน ได้เข้าสมัครเป็นสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน เธอได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทน สุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์
งานสังคม

ศิริวรรณ ยังได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมกีฬาแห่งจังหวัดแพร่ เมื่อปี พ.ศ. 2538 และเป็นกรรมการบริหารชมรมสมาชิกสภาสตรีไทย ปี พ.ศ. 2543
งานสังคม > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ศิริวรรณ ปราศจากศัตรู ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 6 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดแพร่ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดแพร่ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดแพร่ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ (เลื่อนแทน)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง ThaisWatch.com
แอนยา เทย์เลอร์-จอย

| แอนยา เทย์เลอร์-จอย |
| --- | --- |
แอนยา เทย์เลอร์-จอยในปี 2019
เกิด: แอนยา โจเซฟีน มารี เทย์เลอร์-จอย  (1996-04-16) 16 เมษายน ค.ศ. 1996 (28 ปี) ไมแอมี ฟลอริดา สหรัฐ
พลเมือง: สหราชอาณาจักร สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง นักเดินแบบ
ปีปฏิบัติงาน: 2013–ปัจจุบัน
คู่สมรส: มัลคอล์ม แม็คเร (สมรส 2022)
แอนยา โจเซฟีน มารี เทย์เลอร์-จอย (อังกฤษ: Anya-Josephine Marie Taylor-Joy; เกิด 16 เมษายน ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงและนักเดินแบบ ที่ได้รับหลายรางวัล อาทิ รางวัลคริติกส์ชอยส์ รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา และรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี ในปี ค.ศ. 2021 นิตยสารไทม์ได้จัดให้เธอเป็นหนึ่งในรายชื่อ Time 100 Next
แอนยา เทย์เลอร์-จอยเกิดที่ไมแอมี เติบโตที่บัวโนสไอเรสและลอนดอน เธอออกจากโรงเรียนเมื่ออายุได้ 16 ปีและเริ่มต้นเข้าสู่วงการอาชีพนักแสดง หลังจากบทบาทเล็ก ๆ ในละครโทรทัศน์ แอนยา เทย์เลอร์-จอยได้รับการชื่นชมเป็นอย่างมากจากบทบาท เอมมา วูดเฮาส์ ในภาพยนตร์ดัดแปลงของเจน ออสเตน เรื่อง เอมมา (Emma) และบทบาทเบธ ฮาร์มอน ในละครเน็ตฟลิกซ์เรื่อง เกมกระดานแห่งชีวิต (The Queen's Gambit) ซึ่งทำให้เธอได้รับคำชม และเข้ารับรางวัลหลายเวที
ผลงาน > ภาพยนตร์

| --- | --- |
†: ภาพยนตร์ที่ยังไม่เข้าฉาย

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | เดอะ วิทช์ อาถรรพ์แม่มดโบราณ | โธมาซิน |  |  |
| 2016 | มอร์แกน ยีนส์มรณะ | มอร์แกน |  |  |
| 2016 | แบร์รี | ชาร์ลอตต์ โบห์แมน |  |  |
| 2016 | สปลิต จิตหลุดโลก | คาซีย์ คุก |  |  |
| 2017 | ตระกูลปีศาจ | อัลลี |  |  |
| 2017 | สวยพันธุ์เหี้ยม | ลิลี เรย์โนลด์ |  |  |
| 2018 | Crossmaglen | อานา | ภาพยนตร์สั้น |  |
| 2019 | คนเหนือมนุษย์ | คาซีย์ คุก |  |  |
| 2019 | ด้วยรัก แอนโทช่า | ตัวเอง | ภาพยนตร์สารคดี |  |
| 2019 | เพลย์โมบิล เดอะ มูฟวี่ | มาร์ลา เบรนเนอร์ |  |  |
| 2019 | มาดามคูรี ยอดหญิงเรเดียม | ไอรีน คูรี |  |  |
| 2020 | เอ็มม่า รักได้ไหมถ้าหัวใจไม่ลงล็อค | เอ็มมา วูดเฮาส์ |  |  |
| 2020 | Here Are the Young Men | เจน |  |  |
| 2020 | มิวแทนท์รุ่นใหม่ | อิลยานา รัสปูติน / เมจิก |  |  |
| 2021 | ฝัน-หลอน-ที่โซโห | แซนดี |  |  |
| 2022 | เดอะ นอร์ธแมน | ออลกา |  |  |
| 2022 | เมนูสยอง | มาร์โกต์/เอริน |  |  |
| 2022 | อัมสเตอร์ดัม | ลิบบี โวซ |  |  |
| 2023 | เดอะ ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส มูฟวี่ | เจ้าหญิงพีช (พากย์เสียง) |  |  |
| 2024 | ฟูริโอซ่า มหากาพย์แมดแม็กซ์ | จักรพรรดิฟูริโอซา |  |  |
| TBA | The Gorge † | ดราซา | กำลังถ่ายทำ |  |
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Endeavour | ฟิลิปปา คอลลินส์-เดวิดสัน | ตอน: "Nocturne" |  |
| 2015 | ไวกิงเควส | มานิ | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |  |
| 2015 | แอตแลนติส อาณาจักรตำนานนักรบ | แคสซานดรา | ร่วมแสดง 5 ตอน |  |
| 2017 | The Miniaturist | เปโตรเนลลา "เนลล่า" แบรนด์ต | 3 ตอน |  |
| 2019 | พีกี้ ไบลน์เดอร์ส | จีนา เกรย์ | ร่วมแสดง 6 ตอน |  |
| 2019 | เดอะ ดาร์ก คริสตัล: กำเนิดกบฏกล้า | บรีอา (พากย์เสียง) | 10 ตอน |  |
| 2020 | เกมกระดานแห่งชีวิต | เบธ ฮาร์มอน | นักแสดงนำ |  |
| 2021 | แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ | ตัวเอง (พิธีกร) | ตอน: "แอนยา เทย์เลอร์-จอย/ลิลนาสเอ็กซ์" |  |
ผลงาน > มิวสิกวีดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | "Red Lips (Skrillex Remix)" | GTA (featuring Sam Bruno) | Girl |  |
| 2019 | "Dinner & Diatribes" | Hozier | Wife |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Anya Taylor-Joy ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Anya Taylor-Joy ที่อินสตาแกรม
โดราเอมอน (ตัวละคร)

| โดราเอมอน |
| --- | --- |
ตัวละครใน โดราเอมอน

ปรากฏครั้งแรก: ผู้มาจากโลกอนาคต (พ.ศ. 2513)
สร้างโดย: ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ
ให้เสียงโดย: ดูข้างล่าง
ประวัติ
เผ่าพันธุ์: หุ่นยนต์
เพศ: ชาย
ญาติ: โดเรมี (น้องสาว)
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
โดราเอมอน (ญี่ปุ่น: ドラえもん; โรมาจิ: Doraemon) เป็นตัวละครจากมังงะและอนิเมะเรื่อง โดราเอมอน เป็นหุ่นยนต์แมวจากโลกอนาคตในคริสต์ศตวรรษที่ 22 เกิดวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2655 มีลักษณะตัวอ้วนกลมสีฟ้า (เมื่อแรกเกิดมามีสีเหลือง) ไม่มีใบหู เนื่องจากถูกหนูแทะ มีหน้าที่เป็นหุ่นยนต์พี่เลี้ยงซึ่งคนที่ซื้อโดราเอมอนมาคือ เซวาชิ ลื่อของ โนบิตะ วันหนึ่งเซวาชิเกิดอยากรู้สาเหตุที่ฐานะทางบ้านยากจนจึงได้กลับไปในอดีตด้วยไทม์แมชชีนจึงได้รู้ว่าโนบิตะ (ผู้เป็นเทียด) เป็นตัวต้นเหตุ เซวาชิจึงได้ตัดสินใจให้โดราเอมอนย้อนเวลาไปคอยช่วยเหลือดูแลเวลาโนบิตะโดนแกล้งโดยใช้ของวิเศษที่หยิบจากกระเป๋า 4 มิติ
การ์ตูนโดราเอมอน​ เคยได้รับเลือกจาก นิตยสารไทม์เอเชีย ให้เป็น 1 ในวีรบุรุษของทวีปเอเชียและในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 มาซาฮิโกะ คามูระ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของญี่ปุ่นได้แต่งตั้งให้โดราเอมอนเป็นทูตสันถวไมตรีอย่างเป็นทางการ เพื่อช่วยในการประชาสัมพันธ์วัฒนธรรมของประเทศ โดยนับเป็น "ทูตแอนิเมชั่น" ตัวแรกของประเทศญี่ปุ่นและโดราเอมอนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทูต โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 อย่างเป็นทางการของประเทศญี่ปุ่น
แรงบันดาลใจ

ตัวละครโดราเอมอนนั้น ได้รับแรงบันดาลใจเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2512 เนื่องจากนักวาดการ์ตูนทั้ง 2 ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ ได้ลงโฆษณาการ์ตูนเรื่องใหม่ของเขาทั้งสองไว้ว่าจะมีตัวเอกที่ออกมาจากลิ้นชัก ในนิตยสารการ์ตูนฉบับต้อนรับปีใหม่ แต่ในความจริงแล้วทั้ง 2 ยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องนี้แม้แต่น้อยเลย เมื่อใกล้ถึงเวลาส่งต้นฉบับก็ยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้กับทั้ง 2 เป็นอย่างมาก
ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ 1 ในนักวาดการ์ตูน ได้เผอิญเห็นแมวจรจัดที่มักแอบเข้ามาเล่นที่บ้านของตนเองเป็นประจำ เขามักจะชอบจับแมวตัวนี้มาหาหมัด จนเวลาล่วงเลยมาถึง 4.00 น. ก็ยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องใหม่ ทำให้ฮิโรชิโมโหตัวเองเป็นอย่างมาก และคิดเลยเถิดไปว่าโลกนี้น่าจะมีไทม์แมชชีน เพื่อย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต หลังจากนั้นฮิโรชิได้เผลอหลับไปด้วยความอ่อนล้า เมื่อเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา ทำให้เขาตกใจว่าตนเองเผลอหลับไป จึงรีบวิ่งลงจากบันไดบ้านไปสะดุดกับตุ๊กตาล้มลุกญี่ปุ่นของลูกสาวที่ตกอยู่บนพื้น
เหตุนี้เองทำให้ฮิโรชิเกิดไอเดียขึ้นโดยนำหน้าแมวจรจัดมาผสมกับตุ๊กตาญี่ปุ่น สร้างออกมาเป็นตัวละครหุ่นยนต์แมวจากอนาคตคอยช่วยเหลือเด็กชายที่แสนจะไม่ได้เรื่อง และตั้งชื่อว่า โดราเอม่อน เป็นคำผสมระหว่าง "โดราเนโกะ" กับ "เอมอน" ในภาษาญี่ปุ่น โดราเนโกะนั้นแปลว่าแมวหลงทาง ส่วนคำว่า "เอม่อน" เป็นคำเรียกต่อท้ายชื่อของเด็กชายในสมัยก่อนของประเทศญี่ปุ่น ชื่อโดราเอม่อน มีทั้งหมด 5 ชื่อ ด้วยกัน ชื่อที่ 1 โดราเอมอน ชื่อที่ 2 โดเรมอน ชื่อที่ 3 โดราจัง ชื่อที่ 4 โดราม่อน ชื่อที่ 5 โดราเอม่อนแมวจอมยุ่ง มีน้องสาวชื่อว่า โดรามี่
ต้นกำเนิด

โดราเอม่อนถูกผลิตขึ้นในโรงงานมัตซึชิบะที่เมือง โตเกียว เมื่อวันที่ 3 กันยายน ในคริสต์ศตวรรษที่ 22 แต่ในระหว่างการผลิตเกิดข้อผิดพลาดขึ้น ทำให้โดราเอมอนมีคุณสมบัติไม่เหมือนหุ่นยนต์แมวตัวอื่น ต้องเข้ารับการอบรมในห้องเรียนคลาสพิเศษของโรงเรียนหุ่นยนต์ (และได้พบกับเพื่อนๆ แก๊งขบวนการโดราเอมอนที่นั่น) จนกระทั่งวันหนึ่งในงาน "โรบ็อต ออดิชั่น"(การแสดงหุ่นยนต์) ซึ่งเป็นงานที่จัดให้มีการแสดงความสามารถของหุ่นยนต์ที่ได้ผ่านการอบรมแล้ว ด้วยความซุกซนของ เซวาชิ ในวัยเด็ก เขาจึงได้กดปุ่มเลือกซื้อโดราเอมอนมาไว้ที่บ้าน ด้วยเหตุนี้โดราเอมอนอาศัยอยู่กับตระกูลโนบิ ในฐานะหุ่นยนต์เลี้ยงเด็กแต่ในต้นฉบับดั้งเดิมนั้นจะแตกต่างกันคือโดราเอมอนได้ถูกนำไปขายทอดตลาดเพราะเป็นสินค้าไม่ได้คุณภาพ พ่อแม่ของเซวาชิจึงมาซื้อโดราเอมอนเพราะเห็นว่าราคาถูกจึงเอาไปไว้ที่บ้านเป็นพี่เลี้ยงเซวาชิ
แต่เดิมนั้นโดราเอมอนตัวสีเหลืองกับมีหู แต่ในวันที่ 30 สิงหาคม เซวาชิได้ใช้หุ่นยนต์หนูแก้รูปปั้นที่จะให้โดราเอมอนแต่หุ่นยนตหนูเข้าใจผิดว่าให้แก้ที่หูของโดราเอมอน ขณะที่โดราเอมอนหลับอยู่ก็โดนหนูแทะใบหูจนแหว่งไปทั้ง 2 ข้าง จึงซ่อมแซมให้เหมือนเดิมได้ มาพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล หุ่นยนต์แมว "โนราเมียโกะ" แฟนสาวของโดราเอมอนก็มาเยี่ยมแต่พอรู้ว่าโดราเอมอนโดนหมอตัดหูอีก จนหัวกลม ก็ถูกโนราเมียโกะหัวเราะเป็นการใหญ่ ทั้งคู่จึงเลิกรากัน ทำให้โดราเอมอนเสียใจเป็นอย่างมาก แต่ก็พยายามทำใจด้วยการดื่มยาเสริมกำลังใจแต่ดันหยิบผิดกลายเป็นดื่มยาโศกเศร้าแทน ทำให้เศร้ากว่าเดิม ร้องไห้ไม่หยุดอยู่ริมชายหาด 3 วัน 3 คืน จนสีลอกเปลี่ยนเป็นสีฟ้าอย่างที่เราคุ้นเคยกันในปัจจุบัน
หลังจากนั้นจึงเกลียดกลัวหนูเป็นอย่างมาก แบบเห็นไม่ว่าจริงหรือปลอม หรือโดนหลอกว่ามีหนูก็กลัววิ่งหนีไปเร็วมาก และไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเองเกี่ยวกับเรื่องความรัก
นอกจากนั้น โดราเอมอนยังมีน้องสาวชื่อโดรามี ที่จริงก็แค่ใช้เศษเหล็กแบบเดียวกันในการผลิตแต่โดรามีใช้น้ำมันรุ่นใหม่ ขณะที่ผลิตโดราเอมอนอยู่ถูกฟ้าผ่าทำให้ตื่นก่อนกำหนดกับเผลอทำชิปควบคุมหลักหล่นหายไป 1 ส่วนจึงทำให้ประสิทธิภาพของโดราเอมอนนั้นต่ำกว่าหุ่นยนต์รุ่นเดียวกันมากจึงหยิบของวิเศษผิดพลาดบ่อยๆ กับกายภาพอ่อนแอ และกินจุมากกว่าด้วย
โดราเอมอนมีหุ่นผู้ช่วยคือมินิโดรา เป็นหุ่นโดราเอมอนขนาดเล็กจำนวนมาก โดยทุกตัวจะไม่มีหูกับมีสีที่แตกต่างกันไป จะพูดแต่คำว่า "โดราโดรา" เท่านั้น เป็นภาษาที่มีแต่หุ่นยนต์รุ่นโดรา อย่างโดราเอมอน,โดรามี่ และหุ่นยนต์แมวตัวอื่นๆ เท่านั้นที่เข้าใจ มินิโดราจะทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยแทนตอนโดราเอมอนไม่อยู่หรือมาช่วยซ่อมโดราเอมอนพัง จะมาช่วยซ่อมให้ เพราะถูกสร้างขึ้นมาโดยใช้โดราเอมอนเป็นต้นแบบ จึงถูกเก็บอยู่ในกระเป๋าพร้อมกับของวิเศษ ในโหมดปิดตัวตลอด
พอเมื่อมาอยู่กับโนบิตะนั้น โดราเอมอนใช้ชีวิตในฐานะหุ่นยนต์แมวตัวสีฟ้าที่พูดได้ ต่อครอบครัวโนบิ แต่ต่อคนในยุคอดีตนั้นเป็นแรคคูนตัวเท่าคนตัวสีฟ้า ยืน 2 ขาพูดได้ หรือคนใส่ชุดประหลาด โดยโดราเอมอนเมื่อโดนเรียกว่าทานุกิหรือแรคคูนจะโกรธเอามากๆ (ใน สหรัฐอเมริกา มองเป็นแมวน้ำ) โดยใช้ชีวิตร่วมกับโนบิตะกับให้ยืมใช้ของวิเศษต่างๆ แม้จะเกิดเรื่องโกลาหลกว่าตลอดก็ตาม กับนอนในห้องเก็บของที่อยู่ในห้องนอนโนบิตะกับซ่อนไทม์แมชชีนไว้ในลิ้นชักที่ใต้โต๊ะของโนบิตะ โดยให้โนบิตะ, ชิสุกะ, ไจแอนท์และซูเนโอะ เท่านั้นที่รู้กับปิดเอาไว้ไม่ให้ใครรู้
นักพากย์ > ญี่ปุ่น

Tomita Kosei ต่อมาเปลี่ยนเป็น Nosawa Masako (2516 - 2522)
Oyama Nobuyo (2522 - 2548)
Misuta Wasabi (2548 - ปัจจุบัน)
นักพากย์ > ไทย

ฉันทนา ธาราจันทร์ (2525 - ปัจจุบัน)
น้องสาวของผมคืออาจารย์เอโรมังกะ

| --- | --- |
น้องสาวของผมคืออาจารย์เอโรมังกะ
ปกไลต์โนเวลเล่มแรก
エロマンガ先生 (Eromanga Sensei)
แนว: โรแมนติกคอมเมดี
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: สึกะซะ ฟุชิมิ
วาดภาพโดย: ฮิโระ คันซะกิ
สำนักพิมพ์: ASCII Media Works
ในเครือ: เดงเงกิบุงโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: ผู้ชาย
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 10 ธันวาคม 2013 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 13
มังงะ
เขียนโดย: สึกะซะ ฟุชิมิ
วาดภาพโดย: Rin
สำนักพิมพ์: ASCII Media Works
ในเครือ: เด็งเงะกิคอมิกส์
นิตยสาร: เดงเงกิดะอิโอะ
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็น
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 27 พฤษภาคม 2014 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 6
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เรียวเฮอิ ทะเคะชิตะ
อำนวยการสร้างโดย: ชินิจิโระ คะชิวะดะ โชกิ นิวะ คะซึมะ มิกิ โนะริโกะ โคะสึเคะงะวะ โคะซุเอะ คะนะนิวะ โทะโมะยุกิ โอะวะดะ
เขียนบทโดย: ทะสึยะ ทะคะฮะชิ
ดนตรีโดย: โทะโมะกิ คิคุยะ
สตูดิโอ: เอ-1 พิกเจอส์
ถือสิทธิ์โดย: ออสตราเลเชีย Madman Entertainmentอเมริกาเหนือ Aniplex of America
เครือข่าย: Tokyo MX, MBS, TVA, GTV, GYT, BS11, AT-X
ฉาย:  8 เมษายน 2017  –  24 มิถุนายน 2017
ตอน: 12
น้องสาวของผมคืออาจารย์เอโรมังกะ (ญี่ปุ่น: エロマンガ先生; โรมาจิ: Eromanga Sensei) เป็นไลต์โนเวลญี่ปุ่น แต่งโดย สึกะซะ ฟุชิมิ และวาดภาพประกอบโดย ฮิโระ คันซะกิ ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายโดย สำนักพิมพ์เดงเงกิบุงโกะ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือบริษัทแอสกี้มีเดียเวิร์กส์ ดัดแปลงเป็นมังงะวาดโดย Rin เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร เดงเงกิดะอิโอะ และดัดแปลงเป็นอนิเมะโดย เอ-1 พิกเจอร์ส เริ่มออกอากาศเมื่อเดือนเมษายน 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
Eromanga Sensei ที่ เดงเงกิบุงโกะ (ญี่ปุ่น)
Eromanga Sensei ที่ เดงเงกิดะอิโอะ (ญี่ปุ่น)
น้องสาวของผมคืออาจารย์เอโรมังกะ (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
รางวัลศิลปาธร

รางวัลศิลปาธร เป็นรางวัลที่มอบให้แก่ศิลปินร่วมสมัยสัญชาติไทย ผู้มีผลงานสร้างสรรค์อย่างต่อเนื่อง และอายุตั้งแต่ 30–50 ปี จัดโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย (สศร.) กระทรวงวัฒนธรรม วัตถุประสงค์เพื่อการส่งเสริม สนับสนุน และเชิดชูเกียรติศิลปินร่วมสมัยให้ก้าวไปในเส้นทางอาชีพได้อย่างมั่นคงและมีกำลังใจในการสร้างสรรค์งานอย่างอิสระ แบ่งออกเป็น 5 สาขาคือ สาขาทัศนศิลป์ สาขาวรรณศิลป์ สาขาคีตศิลป์ สาขาภาพยนตร์ และสาขาศิลปะการแสดง เริ่มมอบรางวัลครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547
ผู้ได้รับรางวัล

| ครั้งที่ | พ> ศ. | ทัศนศิลป์ | วรรณศิลป์ | คีตศิลป์ | ภาพยนตร์ | ศิลปะการแสดง | ออกแบบเชิงสร้างสรรค์ | รางวัลศิลปาธรกิตติคุณ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2547 | เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ | ชาติ กอบจิตติ | ดนู ฮันตระกูล | เป็นเอก รัตนเรือง | ประดิษฐ ประสาททอง | — | — |  |
| 2  | 2548 | พรชัย ใจมา | ศักดิ์สิริ มีสมสืบ (กิติศักดิ์ มีสมสืบ) | บัณฑิต อึ้งรังษี | อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล | มานพ มีจำรัส | — | — |  |
| 3  | 2549 | ชาติชาย ปุยเปีย | วินทร์ เลียววาริณ | ณัฐ ยนตรรักษ์ | วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง | พิเชษฐ์ กลั่นชื่น | — | — |  |
| 4  | 2550 | วสันต์ สิทธิเขตต์ ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช พินรี สัณฑ์พิทักษ์ | ศิริวร แก้วกาญจน์ | ณรงค์ ปรางค์เจริญ | ธัญสก พันสิทธิวรกุล | นิมิตร พิพิธกุล | — | — |  |
| 5  | 2551 | อารยา ราษฎร์จำเริญสุข | ขจรฤทธิ์ รักษา ไพวรินทร์ ขาวงาม | ณรงค์ฤทธิ์ ธรรมบุตร | นนทรีย์ นิมิบุตร | สินีนาฎ เกษประไพ | สมพิศ ฟูสกุล | สมเถา สุจริตกุล (คีตศิลป์) ไสยาสน์ เสมาเงิน (ออกแบบ) สุวรรณ คงขุนเทียน (ออกแบบ) |  |
| 6  | 2552 | พัดยศ พุทธเจริญ สาครินทร์ เครืออ่อน | อรสม สุทธิสาคร | เด่น อยู่ประเสริฐ | พิมพกา โตวิระ | ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง | สมชาย จงแสง กุลภัทร์ ยันตรศาสตร์ เอกรัตน์ วงศ์จริต ปริญญา โรจน์อารยานนท์ | บรูซ แกสตัน (คีตศิลป์) |  |
| 7 | 2553 | นาวิน ลาวัลย์ชัยกุล | เสน่ห์ สังข์สุข | ชัยยุทธ โตสง่า | อาทิตย์ อัสสรัตน์ | นิกร แซ่ตั้ง | ปฐมา หรุ่นรักวิทย์ (สถาปัตยกรรม) วิฑูรย์ คุณาลังการ (มัณฑนศิลป์) ประชา สุวีรานนท์ (เรขศิลป์) วศินบุรี สุพานิชวรภาชน์ (การออกแบบ) | — |  |
| 8 | 2557 | สุรสีห์ กุศลวงศ์ | เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ | วานิช โปตะวนิช | คงเดช จาตุรันต์รัศมี | จารุนันท์ พันธชาติ | สุริยะ อัมพันศิริรัตน์ (สถาปัตยกรรม)  ไพโรจน์ ธีระประภา (เรขศิลป์)   ชัยยุทธ พลายเพ็ชร์ (การออกแบบ) | — |  |
| 9 | 2560 | คามิน เลิศชัยประเสริฐ | ปราบดา หยุ่น | พงศ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา | อุรุพงศ์ รักษาสัตย์ | สุวรรณดี จักราวรวุธ | อมตะ หลูไพบูลย์ (สถาปัตยกรรม)  กรกต อารมย์ดี (การออกแบบ)  | — |  |
| 10 | 2561 | อรรฆย์ ฟองสมุทร | อุทิศ เหมะมูล | นรอรรถ จันทร์กล่ำ | โสฬส สุขุม | ธีระวัฒน์ มุลวิไล | ทวิตีย์ วัชราภัย เทพาคำ (สถาปัตยกรรม)  สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา (การออกแบบ) | — |  |

| 11 | 2562 | นที อุตฤทธิ์ | วรพจน์  พันธุ์พงศ์ | อานันท์ นาคคง | สยมภู  มุกดีพร้อม | ดำเกิง ฐิตะปิยะศักดิ์ | บุญเสริม เปรมธาดา (สถาปัตยกรรม) สิงห์ อินทรชูโต (การออกแบบ) | — |  |

| 12 | 2563 | อริญชย์  รุ่งแจ้ง | อุเทน มหามิตร | ไกวัล  กุลวัฒโนทัย | อโนชา สุวิชากรพงศ์ | วรรณศักดิ์  ศิริหล้า | ฉัตรพงษ์ ชื่นฤดีมล (สถาปัตยกรรม) สุรชัย  พุฒิกุลางกูร (การออกแบบ) | — |  |

| 13 | 2564 | ปรัชญา พิณทอง | วีระศักดิ์ จันทร์ส่งแสง | อโณทัย นิติพน | นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ | สุมณฑา สวนผลรัตน์ | ต้นข้าว ปาณินท์ (สถาปัตยกรรม) กฤษณ์ เย็นสุดใจ (การออกแบบ) | — |  |

| 14 | 2565 | ธวัชชัย พันธุ์สวัสดิ์ | จเด็จ กำจรเดช (สถาพร จรดิฐ) | ชัยภัค ภัทรจินดา | ลี ชาตะเมธีกุล | ศรวณีย์ ธนะธนิต | วรุตม์ วรวรรณ (สถาปัตยกรรม) นครินทร์ ยาโน (การออกแบบ) | — |  |
| 15 | 2566 | ตะวัน วัตุยา | จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท | ดำริห์ บรรณวิทยกิจ | อนุชา บุญยวรรธนะ | มณฑาทิพย์ สุขโสภา | อรรถพร คบคงสันติ (สถาปัตยกรรม) อิศร์ อุปอินทร์ (การออกแบบ) |  | — |
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานศิลปะร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม
คาโอะ นิ เดไน คาชิวาดะซัง โตะ คาโอะ นิ เดรุ โอตะคุง

Japanese manga series
| --- | --- |
คาโอะ นิ เดไน คาชิวาดะซัง โตะ คาโอะ นิ เดรุ โอตะคุง
顔に出ない柏田さんと顔に出る太田君 (Kao ni Denai Kashiwada-san to Kao ni Deru Ōta-kun)
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: Fuyu Azuma
สำนักพิมพ์: ฟูจิมิโชโบ
ในเครือ: Dragon Comics Age
นิตยสาร: Niconico Seiga (Dra Dra Sharp#)
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 22 มิถุนายน พ.ศ. 2561 – 9 มิถุนายน พ.ศ. 2566
จำนวนเล่ม: 10
มังงะ
คาโอะ นิ เดไน คาชิวาดะซัง โตะ คาโอะ นิ เดรุ โอตะคุง+
เขียนโดย: Fuyu Azuma
สำนักพิมพ์: ฟูจิมิโชโบ
ในเครือ: Dragon Comics Age
นิตยสาร: Niconico Seiga (Dra Dra Sharp#)
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 13 ตุลาคม พ.ศ. 2566 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 1
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โทโมฮิโระ คามิทานิ
เขียนบทโดย: มิจิโกะ โยโกเตะ
ดนตรีโดย: ยูการิ ฮาชิโมโตะ เท็ตสึยะ ชิตาระ
สตูดิโอ: สตูดิโอโพลอน
ฉาย:  พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
คาโอะ นิ เดไน คาชิวาดะซัง โตะ คาโอะ นิ เดรุ โอตะคุง (ญี่ปุ่น: 顔に出ない柏田さんと顔に出る太田君, โรมาจิ: Kao ni Denai Kashiwada-san to Kao ni Deru Ōta-kun) เป็นซีรีส์มังงะบนเว็บของญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย Fuyu Azuma เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์บนเว็บไซต์ Dra Dra Sharp# ของ Niconico Seiga ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 ถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566