stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐเบลารุสในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
| ด ค ก ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย
อีเซอร์ ศรแดง

| อีเซอร์ ศรแดง |
| --- | --- |
เกิด: ประดิษฐ์ รื่นพิทักษ์ พ.ศ. 2479
อีเซอร์ ศรแดง มีชื่อจริงคือ ประดิษฐ์ รื่นพิทักษ์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2479 ที่พระนครศรีอยุธยา ต่อมาได้อพยพพร้อมครอบครัวมาอยู่กรุงเทพฯเมื่ออายุได้ 10 ปี เขาเริ่มหัดมวยเมื่ออายุราว 17-18 ปี ที่ค่ายกิ่งเพชร และได้ขึ้นเวทีชกครั้งแรกในงานประจำปีนมัสการพระสมุทรเจดีย์ พ.ศ. 2498 ในชื่อ อีเซอร์ ศ.มหานาค และเป็นฝ่ายชนะน็อคสมชาย พระขรรค์ชัยได้อย่างงดงาม จากนั้น อีเซอร์ได้ขึ้นชกที่เวทีราชดำเนิน และย้ายไปอยู่ค่ายสิงห์ประเวศร์ ขึ้นชกชนะนักมวยชื่อดังได้หลายคน เช่น ทองสุก รวงทอง บุญมี ราชวัฏ จน พ.ศ. 2502 จึงย้ายมาอยู่ค่ายศรแดงจนกระทั่งแขวนนวม
อีเซอร์ขึ้นชกชนะนักมวยชื่อดังได้อีกหลายคน เช่น ทหารหน้า ทวีศักดิ์ ศรชัย มัลลยุทธ ฉลามศักดิ์ คล่องผจญ ทรงเดช ร.ฟ.ท. กิตติศักดิ์ ลูกบ่อน้ำมันฝาง ดาวประกาย ศ.พินิจศักดิ์ และฉกาจ พูนชัย เป็นต้น อีเซอร์มีโอกาสได้ชิงแชมป์มวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวท เวทีลุมพินี เมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 แต่แพ้แตก โพธิ์ทอง เดชาชัย ไม่ได้แชมป์ อีเซอร์ชกมวยจนถึง พ.ศ. 2515 ก็ตัดสินใจแขวนนวม
หลังแขวนนวม อีเซอร์หันมาทำกิจการรถสองแถวจนมีฐานะมั่นคง ปัจจุบัน (พ.ศ. 2558) เขาเลิกกิจการรถสองแถว ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดชลบุรี และอุทิศตนให้กับการปฏิบัติศาสนกิจทางศาสนาอิสลาม
อีเจี้ยน

อีเจี้ยน อาจหมายถึง
เจิ้ง อีเจี้ยน
ทะเลอีเจี้ยน
ดูเพิ่ม

อีเจี้ย
หน่วยที่ยอมรับให้ใช้แก่ระบบเอสไอ

มีหน่วยวัดบางหน่วยซึ่งไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ (ระบบเอสไอ) 
แต่ได้รับการยอมรับให้ใช้แก่ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ  เนื่องจากเป็นพหุคูณหรือพหุคูณย่อยของหน่วยเอสไอ นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายมากกว่า หรือสะดวกกว่าสำหรับวิทยาศาสตร์บางสาขา
หน่วยวัดที่ยอมรับให้ใช้แก่ระบบเอสไออย่างเป็นทางการ

| ชื่อ | สัญลักษณ์ | ปริมาณ | หน่วยเอสไอเทียบเท่า |
| --- | --- | --- | --- |
| นาที | min | เวลา | 1 min = 60 s |
| ชั่วโมง | h | เวลา | 1 h = 60 min = 3600 s |
| วัน | d | เวลา | 1 d = 24 h = 1440 min = 86400 s |
| หน่วยดาราศาสตร์ | au | ความยาว | 1 au = 149597870700 m |
| องศา | ° | มุม | 1° = π/180 rad |
| ลิปดา | ′ | มุม | 1′ = 1/60° = π/10800 rad |
| พิลิปดา | ″ | มุม | 1″ = 1/60′ = 1/3600° = π/648000 rad |
| เฮกตาร์ | ha | พื้นที่ | 1 ha = 100 a =  10000 m2= 1 hm2 |
| ลิตร | l, L | ปริมาตร | 1 L = 1 dm3 = 1000 cm3 = 0.001 m3 |
| ตัน | t | มวล | 1 t = 103 kg = 1 Mg |
| ดอลตัน | Da | มวล | 1 Da = 1.66053886(28)×10−27 kg |
| อิเล็กตรอนโวลต์ | eV | พลังงาน | 1 eV = 1.60217653(14)×10−19 J |
หน่วยวัดเชิงลอการิทึม
| เนเปอร์ | Np | อัตราส่วนปริมาณสนาม | LF = ln(F/F0) Np |
|   |   | อัตราส่วนกำลัง | LP = 1/2ln(P/P0) Np |
| เบล, เดซิเบล | B, dB | อัตราส่วนปริมาณสนาม | LF = 2 log10(F/F0) B |
|   |   | อัตราส่วนกำลัง | LP = log10(P/P0) B |
หน่วยวัดธรรมชาติ

หน่วยวัดธรรมชาติถูกกล่าวถึงในแผ่นพับ SI พิมพ์ครั้งที่ 8 แต่ไม่ถูกกล่าวถึงในฉบับปัจจุบัน(พิมพ์ครั้งที่ 9)
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
หน่วยวัดธรรมชาติ (Natural Unit: n.u.)
| หน่วยวัดธรรมชาติของความเร็วแสง | c0 | ความเร็วแสง | 299792458 m/s (จากนิยามเอสไอ) |
| หน่วยวัดธรรมชาติของปฏิกิริยา | ħ | ค่าคงที่ของพลังค์ | 1.05457168(18)×10−34 J·s |
| หน่วยวัดธรรมชาติของมวล | me | มวลอิเล็กตรอน | 9.1093826(16)×10−31 kg |
| หน่วยวัดธรรมชาติของเวลา | ħ/(mec02) \hbar /(m_{e}c_{0}^{2}) | เวลา (คาบของคลื่นอิเล็กตรอนในทฤษฎีทวิภาคของคลื่นและอนุภาค) | 1.2880886677(86)×10−21 s |
หน่วยวัดอะตอม (Atomic Unit: a.u.)
| หน่วยวัดอะตอมของประจุอิเล็กตรอน | e | ประจุอิเล็กตรอน | 1.60217653(14)×10−19 C |
| หน่วยวัดอะตอมของความยาว | a0 | รัศมีของโบร์ | 0.5291772108(18)×10−10 m |
| หน่วยวัดอะตอมของพลังงาน | Eh | พลังงานฮาร์ตี | 4.35974417(75)×10−18 J |
| หน่วยวัดอะตอมของเวลา | ħ/Eh | เวลา (คาบของคลื่นที่อิเล็กตรอนดูดกลืนเพื่อเป็นอิสระจากอะตอมไฮโดรเจนในสถานะพื้น) | 2.418884326505(16)×10−17 s |
หน่วย CGS

หน่วย CGS ถูกสร้างจากหน่วยฐาน 3 หน่วย คือ เซนติเมตร กรัม และวินาที มีหลายระบบ ได้แก่ระบบ CGS-ESU(ไฟฟ้าสถิต) CGS-EMU(ไฟฟ้าแม่เหล็ก) และ CGS-Gaussian โดย CGS-Gaussian มีข้อได้เปรียบในบางสาขาของฟิสิกส์ จึงถูกกล่าวถึงในแผ่นพับ SI พิมพ์ครั้งที่ 8
| ปริมาณ | ชื่อหน่วย | ชื่อหน่วย | ค่าในหน่วยเอสไอ |
| --- | --- | --- | --- |
| พลังงาน | เอิร์ก | erg | 1 erg = 10-7 J |
| แรง | ดายน์ | dyn | 1 dyn = 10-5 N |
| ความหนืดพลวัต | พอยส์ | P | 1 P = 1 dyn s cm−2 = 0.1 Pa s |
| ความหนืดจลนศาสตร์ | สโตกส์ | St | 1 St = 1 cm2 s−1 = 10-4 m2 s-1 |
| ความส่องสว่าง | สติลบ์ | sb | 1 sb = 1 cd cm−2 = 104 cd m-2 |
| ความสว่าง | ฟ็อต | ph | 1 ph = 1 cd sr cm−2 = 104 lx |
| ความเร่ง | แกล | Gal | 1 Gal = 1 cm s−2 = 10-2 m s-2 |
| ฟลักซ์แม่เหล็ก | แม็กซ์เวลล์ | Mx | 1 Mx = 1 G cm2 = 10-8 wb |
| ความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก | เกาส์ | G | 1 G = 1 Mx cm−2 = 10-4 T |
| สนามแม่เหล็ก | เออร์สเตด | Oe | 1 Oe =ˆ (103/4π) A m−1 |
หน่วยวัดที่ใช้อย่างแพร่หลายแต่ยังไม่ยอมรับอย่างเป็นทางการ

| ชื่อ | สัญลักษณ์ | ปริมาณ | หน่วยเอสไอเทียบเท่า |
| --- | --- | --- | --- |
| อังสตรอม | Å | ความยาว (คิดค้นโดยอังสตรอมเท่ากับ 10−10 เมตร  ใช้ในฟิสิกส์นิวเคลียร์) | 1 Å = 0.1 nm = 10−10 m |
| ไมล์ทะเล | nm | ความยาว (เท่ากับระยะที่กวาดบนเส้นศูนย์สูตรหนึ่งพิลิปดา ใช้ในการเดินเรือ) | 1 ไมล์ทะเล = 1852 m |
| น็อต | kt | น็อต (เท่ากับหนึ่งไมล์ทะเลต่อวินาที ใช้ในการเดินเรือ) | 1 น็อต = 1 ไมล์ทะเลต่อวินาที = (1852/3600) m/s |
| อาร์ | a | พื้นที่ (เท่ากับ 1/100 เฮกตาร์ เป็นคำ) | 1 a = 1 dam2 = 100 m2 |
| บาร์น | b | พื้นที่ (เท่ากับพื้นที่หน้าตัดของนิวเคลียสของอะตอมยูเรเนียมโดยประมาณ ใช้ในฟิสิกส์นิวเคลียร์) | 1 b = 10−28 m2 |
| บาร์ | bar | ความดัน (เท่ากับความดันบรรยากาศที่ระดับน้ำทะเลโดยประมาณ) | 1 bar = 105 Pa |
| มิลลิเมตรปรอท | mmHg | ความดัน | 1 mmHg ≈ 133.322 Pa |
| มิลลิบาร์ | mbar | ความดัน | 1 mbar = 1 hPa = 100 Pa (มักใช้ในการวัดความดันในชั้นบรรยากาศ) |
| บรรยากาศ | atm | ความดัน (เท่ากับความดันบรรยากาศที่ระดับน้ำทะเลโดยประมาณ) | 1 atm = 1013.25 mbar = 1013.25 hPa = 1.01325×105 Pa (มักใช้ในการวัดความดันในชั้นบรรยากาศ) |
ดูเพิ่ม

ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ
หน่วยฐานเอสไอ
หน่วยอนุพันธ์เอสไอ
คำนำหน้าหน่วยเอสไอ
อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

| อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Pho Si Suwan
คำขวัญ: ถิ่นชนสองเผ่า ปลูกข้าวมะลิหอม พร้อมผ้าไหมงาม หัตถกรรมเลื่องลือ ฝีมือธูปสวย คนรวยน้ำใจ
แผนที่จังหวัดศรีสะเกษ เน้นอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ
พิกัด: 15°13′54″N 104°4′36″E﻿ / ﻿15.23167°N 104.07667°E﻿ / 15.23167; 104.07667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ศรีสะเกษ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 111.1 ตร.กม. (42.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 23,708 คน
 • ความหนาแน่น: 213.39 คน/ตร.กม. (552.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 33120
รหัสภูมิศาสตร์: 3321
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ เลขที่ 17 ตำบลโดด อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ จังหวัดศรีสะเกษ 33120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
โพธิ์ศรีสุวรรณ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบึงบูรพ์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออุทุมพรพิสัย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองจันทร์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองจันทร์ และอำเภอรัตนบุรี (จังหวัดสุรินทร์)
ประวัติ

ท้องที่อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออุทุมพรพิสัย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน
และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | โดด |  |  | (Dot) |  |  | 25 หมู่บ้าน |  |
| 2. | เสียว |  |  | (Siao) |  |  | 17 หมู่บ้าน |  |
| 3. | หนองม้า |  |  | (Nong Ma) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ผือใหญ่ |  |  | (Phue Yai) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 5. | อีเซ |  |  | (I Se) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลโดด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโดดทั้งตำบล
เทศบาลตำบลผือใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผือใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเสียว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสียวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองม้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองม้าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอีเซ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอีเซทั้งตำบล
อำเภอบ้านฉาง

| อำเภอบ้านฉาง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Ban Chang
ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา
คำขวัญ: บ้านฉางสะอาด หาดทรายงามหรู มะม่วงนอกฤดู ปลาปูกะปิดี บารมีหลวงพ่อหอม
แผนที่จังหวัดระยอง เน้นอำเภอบ้านฉาง
พิกัด: 12°43′42″N 101°3′59″E﻿ / ﻿12.72833°N 101.06639°E﻿ / 12.72833; 101.06639
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ระยอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 238.4 ตร.กม. (92.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 79,299 คน
 • ความหนาแน่น: 332.63 คน/ตร.กม. (861.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 21130
รหัสภูมิศาสตร์: 2102
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอบ้านฉาง หมู่ที่ 5 ถนนสุขุมวิท ตำบลบ้านฉาง อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง 21130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านฉาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดระยอง และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอบ้านฉางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางละมุง (จังหวัดชลบุรี) และอำเภอนิคมพัฒนา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองระยอง
ทิศใต้ จรดอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสัตหีบและอำเภอบางละมุง (จังหวัดชลบุรี)
ประวัติ

บ้านฉาง เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลพลา อำเภอเมืองระยอง ต่อมาปี พ.ศ. 2506 ทหารอเมริกันมาตั้งฐานทัพ และใช้สนามบินอู่ตะเภาในท้องที่ ทำให้ประชาชนจากหลายท้องที่มาประกอบอาชีพ ชุมชนเริ่มขยายตัว เจริญเติบโต และได้ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2528 ตามลำดับ จากข้อสันนิษฐานประวัติความเป็นมาตั้งเดิมมีการรวมตัวเป็นชุมชนมาไม่น้อยกว่า 150 ปี และผู้อาวุโสของท้องถิ่นได้ให้ที่มาเกี่ยวกับชื่อ “บ้านฉาง” ไว้ดังนี้
1. เดิมเป็นฉางกับผลิตผลทางการเกษตรจำพวกน้ำมันยางและอื่นๆ
2. เดิมเป็นป่าดงดิบมีโขลงช้างป่าเป็นจำนวนมากจึงเรียก “บ้านช้าง” ต่อมาเรียกผิดแผกเป็น “บ้านฉาง”
3. เดิมเรียก “บ้านสาง” เพราะเมื่อครั้งสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเดินทัพมาเมืองระยองถึงที่นี่รุ่งสางพอดี
ในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้านในตำบลพลา ได้แก่ หมู่ 1 บ้านเนินกระปรอก, หมู่ 11 บ้านเนินกระปรอกใน, หมู่ 3 กับ 7 บ้านฉาง, หมู่ 4 บ้านพยูน และหมู่ 6 บ้านเนินกระปรอกใน,บ้านภูดอน (ในขณะนั้น) ออกมาตั้งเป็นตำบลบ้านฉาง เป็นตำบลลำดับที่ 3 ของทางอำเภอ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบ้านฉางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 20 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | สำนักท้อน |  |  | (Samnak Thon) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |  |  |
| 2. | พลา |  |  | (Phla) |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |  |  |  |
| 3. | บ้านฉาง |  |  | (Ban Chang) |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบ้านฉางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองบ้านฉาง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลา (เฉพาะหมู่ที่ 3 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 4) และตำบลบ้านฉาง (เฉพาะหมู่ที่ 5 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 6)
เทศบาลตำบลสำนักท้อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำนักท้อน (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–6)
เทศบาลตำบลบ้านฉาง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านฉาง (เฉพาะหมู่ที่ 4, 7 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 6; เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านฉางเดิม)
เทศบาลตำบลพลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลา (เฉพาะหมู่ที่ 5–7 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 4; เขตองค์การบริหารส่วนตำบลพลาเดิม)
องค์การบริหารส่วนตำบลสำนักท้อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำนักท้อน (เฉพาะหมู่ที่ 7–8 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–6)
ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา
อาริซะ ซาโต

| เหรียญรางวัล> ตัวแทนของ   ญี่ปุ่น .วอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ |
| --- | --- | --- |
|  |  นะโงะยะ/โตเกียว 2013  | ทีม |
วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย
|  |  นครราชสีมา 2013  | ทีม |
อาริซะ ซาโต (ญี่ปุ่น: 佐藤あり紗; โรมาจิ: Satō Arisa; เกิด: 18 กรกฎาคม 1989) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น เล่นลีกอาชีพให้กับสโมสรฮิตะชิรีวาเล และยังเล่นให้วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นตำแหน่งลิเบอโร (ตัวรับอิสระ) อีกด้วย
สโมสร

โรงเรียนมัธยมศึกษาฟูรูกาวะ ไกเซิน
มหาวิทยาลัยภาคพื้นภูมิภาคโทโฮกุ ฟุกุชิ
ฮิตะชิรีวาเล (2012-ปัจจุบัน)
รางวัล > บุคคล

2013 - วี.ชาลเลนจ์ลีก รับลูกเสิร์ฟยอดเยี่ยม
2013 - วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 2013 ลิเบอโรยอดเยี่ยม
รางวัล > ทีมสโมสร

2013 - วี.ชาลเลนจ์ลีก -  อันดับที่ 2 กับสโมสรฮิตะชิรีวาเล
รางวัล > ทีมชาติ

2013 - วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2013  เหรียญเงิน
2013 - วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 2013  เหรียญทองแดง
แหล่งข้อมูลอี่น

FIVB - Biography
V.League(Japan) - Biography เก็บถาวร 2013-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นชุดปัจจุบัน |
| --- | --- |
 1 นะงะโอะกะ • 2 นากามิชิ • 4 ฮิระอิ • 5 นะงะมัตสึ • 6 มิยะชิตะ • 7 ซะโตะ • 8 ซะยะสุ • 9 อิชิดะ • 10 อิวะซะกะ • 12 อิชิอิ • 13 ริซะ • 14 เอะบะตะ • 16 ซาโกดะ • 17 โอะอุมิ • 19 โอะตะเกะ • ผู้ฝึกสอน:  มะซะโยะชิ มะนะเบะ
อักษรฏากรี

| อักษรฏากรี แม่แบบ:Script/Takri, 𑠔𑠬𑠊𑠤𑠮 |
| --- | --- |
ศัพท์ 'ฏากรี' ใน Chamba Takri และ Dogra Takri
ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ช่วงยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงปัจจุบัน
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภูมิภาค: อินเดีย, ปากีสถาน
ภาษาพูด: โฑครี, Kangri, Sirmauri, Chambeali, Mandeali, Jaunsari, Kullui, Bhattiyali, Churahi, Kishtwari, Gaddi, Mahasui, Pahari-Pothwari, Bhadarwahi
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: อักษรไซนายดั้งเดิม [a]ชุดตัวอักษรฟินิเชีย [a]ชุดตัวอักษรแอราเมอิก [a]พราหมีคุปตะศารทาDevasheshaอักษรฏากรี
ระบบลูก: Mandeali Takri, Sirmauri-Jaunsari Takri, Kulluvi Takri
ระบบพี่น้อง: อักษรลัณฑา, อักษรโฑครี
ISO 15924
ISO 15924: Takr (321), ​Takri, Ṭākrī, Ṭāṅkrī
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Takri
ช่วงยูนิโคด: U+11680–U+116CF
[a] ต้นกำเนิดเซมิติกของอักษรพราหมียังเป็นที่ยอมรับในระดับสากล
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรฏากรี (टाकरी, Tākri) เป็นอักษรสระประกอบชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมีซึ่งเคยใช้เขียนหลายภาษาทางแถบเทือกเขาหิมาลัยตะวันตก เช่น ภาษาโฑครี มีการเขียนจากซ้ายไปขวา
ยูนิโคด

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Takri 
|  | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U + 1168x | 𑚀 | 𑚁 | 𑚂 | 𑚃 | 𑚄 | 𑚅 | 𑚆 | 𑚇 | 𑚈 | 𑚉 | 𑚊 | 𑚋 | 𑚌 | 𑚍 | 𑚎 | 𑚏 |
| U + 1169x | 𑚐 | 𑚑 | 𑚒 | 𑚓 | 𑚔 | 𑚕 | 𑚖 | 𑚗 | 𑚘 | 𑚙 | 𑚚 | 𑚛 | 𑚜 | 𑚝 | 𑚞 | 𑚟 |
| U + 116Ax | 𑚠 | 𑚡 | 𑚢 | 𑚣 | 𑚤 | 𑚥 | 𑚦 | 𑚧 | 𑚨 | 𑚩 | 𑚪 | 𑚫 | 𑚬 | 𑚭 | 𑚮 | 𑚯 |
| U + 116Bx | 𑚰 | 𑚱 | 𑚲 | 𑚳 | 𑚴 | 𑚵 | 𑚶 | 𑚷 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| U + 116Cx | 𑛀 | 𑛁 | 𑛂 | 𑛃 | 𑛄 | 𑛅 | 𑛆 | 𑛇 | 𑛈 | 𑛉 |  |  |  |  |  |  |
หนังสือการ์ตูน

หนังสือการ์ตูน เป็นหนังสือที่ตีพิมพ์ภาพและคำพูดประกอบ บอกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ตามเนื้อเรื่องที่เขียนขึ้น มีทั้งที่อ้างอิงจากความจริง และเกิดจากความคิดของนักวาดการ์ตูน หรือนักแต่งการ์ตูน เป็นผู้วางเอาไว้ สำหรับการ์ตูนญี่ปุ่นอาจเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า มังงะ
โดยส่วนใหญ่ หนังสือการ์ตูน จะเป็นการรวมเล่มของการ์ตูนที่ตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ เช่น บูม, ซีคิดส์, KC Weekly เป็นต้น
ยังมีการ์ตูนที่แต่งเป็นพิเศษ หรือล้อเลียนการ์ตูนที่เขียนขึ้นแล้ว เพื่อความบันเทิงส่วนตัว หรือแต่งเพื่อกลุ่มคนที่ชอบในรูปแบบเดียวกัน เรียกว่า โดจิน หรือโดจินชิ
การสร้างแนวเรื่องของการ์ตูน

สร้างหรือแต่งขึ้นตามจินตนาการ
สร้างจากเรื่องจริง แต่อาจมีการเสริมเติมแต่งเพิ่มเพื่อความสนุก แต่งจะยึดถือเค้าโครงเรื่องจริงเป็นหลัก
นำเรื่องอื่นดัดแปลงแก้ไขมา อย่างเช่น ตำนานไซอิ๋ว ก็มีการนำมาดัดแปลงแก้ไขแต่งเติมเสริมต่อเป็นเรื่องต่าง ๆ ออกมามากมาย
การสร้างเรื่องราว

เรื่องราวเหตุการณ์ที่มีในชีวิตประจำวัน
เรื่องราวสมมุติ สร้างขึ้น เหนือจริง
แนวเรื่องและเนื้อหาของการ์ตูนไทย

ตลกเฮฮาเน้นความสนุกสนาน อาจจะโดยทั้งเรื่อง หรือแทรกมาในบางช่วงตามเทคนิคของนักเขียน เป็นลักษณะทั่วไปของการ์ตูนส่วนใหญ่ เพื่อหวังนำเสนอกลุ่มนักอ่านส่วนใหญ่ที่เป็นเยาวชน
จริงจังซีเรียส มักเป็นการ์ตูนประเภทกึ่งวิชาการ เนื้อหาจริงจัง เพื่อให้ดูน่าเชื่อถือ
การ์ตูนวิชาการ มักจะเป็นเรื่องสั้น ๆ สร้างเพื่อแนะนำบุคคล อุปกรณ์ องค์กร สถานที่ต่าง ๆ
ลามก หยาบโลน เนื้อหารุนแรง ส่อเสียดสังคม หนังสือการ์ตูนไม่ดีประเภทนี้มักปะปนมาแอบแฝงกับหนังสืออื่น ๆ ผู้ปกครองควรพิจารณาและให้ความรู้ คำแนะนำแก่เยาวชน
ปัจจุบัน

ภาพที่ปรากฏทั้งหมดในหนังสือการ์ตูนได้เปลี่ยนมาใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกแทนแล้วทั้งหมด
การนำเสนอ

หน้าเดียวจบ หรือตอนเดียว การเขียนแบบนี้ นักเขียนการ์ตูนของไทยนิยมใช้ เป็นภาพแบ่งเป็นช่อง ๆ ในการดำเนินเรื่อง
เป็นเรื่องสั้น ประกอบภาพในรูปแบบที่เป็นเอกลักษณ์ของผู้แต่ง ตอนเดียวจบ
เป็นเรื่องสั้น และประกอบด้วยภาพบรรยายบทสนทนา มักเป็นหนังสือเล่มเดียวจบ
เป็นเรื่องยาว หลายตอน หลายเล่มจบ
ผู้แต่งและผู้เขียน

ผู้แต่งและผู้เขียนเป็นบุคคลเดียวกัน
ผู้แต่งเป็นคนละบุคคลกับผู้เขียน
ดูเพิ่ม

มังงะ (Manga)
มันฮวา (Manhwa)
หนังสือการ์ตูนอเมริกัน (American comic book)
หนังสือการ์ตูนไทย (Thai comic book)
ม่านฮวา (Manhua)
แหล่งข้อมูลอื่น

Grand Comics Database
The Comic Book Database เก็บถาวร 2019-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อีเซเอ 1

| อีเซเอ 1 |
| --- | --- |

ผู้ผลิต: มีหลากหมาย
สายการผลิต: ค.ศ. 1989–1993
ปรับปรุงใหม่: ค.ศ. 2005–2008
จำนวนที่ผลิต: 60 คัน
รูปแบบการจัดขบวน: รถไฟขับเคลื่อน 2 คัน รถไฟโดยสาร 12 คัน
หมายเลขตัวรถ: Tz 01 ถึง 20 Tz 51 ถึง 90
ความจุผู้โดยสาร: 743 (12 คันt)
ผู้ให้บริการ: DB Fernverkehr
โรงซ่อมบำรุง: ฮัมบวร์ค
คุณลักษณะ
ความเร็วสูงสุด: 280 km/h (174.0 mph)
น้ำหนัก: 849 t (836 long ton; 936 short ton) (12 คัน)
กำลังขับเคลื่อน: 9,600 kW (12,900 hp) (GTO power converters) 7,600 kW (10,200 hp) (IGBT power converters)
แหล่งจ่ายไฟ: (?)
ระบบจ่ายไฟฟ้า: จ่ายไฟฟ้าเหนือหัว 15 kV 16.7 Hz AC
ตัวรับกระแสไฟ: Pantograph
ระบบความปลอดภัย: Sifa, PZB90, LZB (all trainsets) Integra-Signum and ETCS (trainsets for service in Switzerland)
มาตรฐานทางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
อีเซเอ 1 เป็นรถไฟความเร็วสูงรุ่นแรกของประเทศเยอรมนี และเป็นหนึ่งในตระกูลอีเซเอ ความเร็วสูงสุด 250 km/h (155.3 mph) โดยเปิดให้บริการตั้งแต่ ค.ศ. 1991 และเพิ่มขึ้นเป็น 280 km/h (174.0 mph) ในปี ค.ศ. 1995 และลดเหลือเพียง 250 km/h (155.3 mph) อีกครั้ง โดยมีเพียงสายเนือร์นแบร์ค–มิวนิก สายเดียว ที่ใช้ความเร็ว 280 km/h (174.0 mph).
รถไฟมีจำนวนทั้งหมด 14 คัน โดยเป็นคันที่ใช้ขับ 2 คัน และอีก 12 คัน เป็นรถโดยสาร
ดูเพิ่ม

รถขับเคลื่อน
รถชั้น 2 ก่อนปรับปรุง
รถบริการ ก่อนปรับปรุง
รถเสบียง
การปรับปรุงรถไฟฟ้าครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 2005–2008
รถไฟความเร็วสูง
อำเภอทุ่งตะโก

ระวังสับสนกับ อำเภอท่าตะโก
| อำเภอทุ่งตะโก |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Thung Tako
คำขวัญ: ทิวทัศน์งาม น้ำตกสวย รวยผลไม้  ไหว้เสด็จในกรมฯ ชมพระธาตุมุจลินทร์  ถิ่นแห่งอารยธรรมโบราณ
แผนที่จังหวัดชุมพร เน้นอำเภอทุ่งตะโก
พิกัด: 10°6′36″N 99°5′0″E﻿ / ﻿10.11000°N 99.08333°E﻿ / 10.11000; 99.08333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชุมพร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 335.0 ตร.กม. (129.3 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 25,556 คน
 • ความหนาแน่น: 76.29 คน/ตร.กม. (197.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 86220
รหัสภูมิศาสตร์: 8608
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอทุ่งตะโก ถนนชุมพร-พัทลุง ตำบลทุ่งตะไคร อำเภอทุ่งตะโก จังหวัดชุมพร 86220
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ทุ่งตะโก เป็น 1 ใน 8 อำเภอของจังหวัดชุมพร และเป็น 1 ใน 6 อำเภอของจังหวัดที่มีเส้นทางรถไฟสายใต้ตัดผ่านและนับเป็นพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ทั้งพืชผลทางการเกษตรและผลิตผลจากการประมง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอทุ่งตะโก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสวี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวทุ่งตะโก (ส่วนหนึ่งของอ่าวไทย)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหลังสวน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหลังสวนและอำเภอสวี
ประวัติ

ได้ปรากฏหลักฐานการสร้างเมืองนครศรีธรรมราช ว่ามีการสร้างเมืองสิบสองนักษัตรเป็นเมืองบริวารซึ่งหนึ่งในจำนวนนี้คือเมืองชุมพร ซึ่งมีศักดิ์เป็นเมืองตรีและมีเมืองขึ้นเล็กๆอีก 7 เมืองด้วยกัน คือ เมืองปะทิว เมืองท่าแซะ เมืองเมลิวัน เมืองกระ เมืองระนอง เมืองหลังสวน และ"เมืองตะโก" ในภายหลังได้รวมเมืองกำเนิดนพคุณ เข้ามาด้วย
เมืองตะโกจึงได้มีชื่อในประวัติศาสตร์ตั้งแต่บัดนั้น และได้ถูกจัดให้ เป็นหัวเมืองจัตวาชั้นเอก และที่มีความสำคัญด้วยที่เป็นทางผ่านของกองทัพที่ยกมาจากเมืองหลวง ทั้งในสมัยกรุงศรีอยุธยา สมัยกรุงธนบุรี และสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ดังปรากฏความตอนหนึ่งในสมัยกรุงธนบุรีว่าเมื่อปีกุน เอกศก ล.ส.1137 (พ.ศ. 2312) พระเจ้ากรุงธนบุรีได้โปรดเกล้าให้พระยาจักรียกทัพไปตีเมืองนครศรีธรรมราช มาถึงเมืองชุมพร นายมั่น ชาวเมืองชุมพรให้หาสมัครพรรคพวกจากเมืองชุมพรและเมืองตะโกเข้าเป็นกองอาสาศึก และฝึกทหารที่เมืองตะโกบริเวณใกล้วัดธรรมถาวรในปัจจุบัน ซึ่งในสมัยนั้นชาวบ้านเรียกว่า "ดอนหัดม้า" มีตาขุนเพชรเป็นหัวหน้า และในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ปีมะเส็ง สัปตศก จ.ศ.1147 (พ.ศ. 2328) พม่าได้ยกทัพมาตีเมืองไทยทาง เมืองระนอง เมืองกระ เมืองชุมพร เมืองตะโกและเมืองไชยา พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้พระอนุชาธิราช กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหานาท ยกทัพเรือขึ้นบกที่เมืองชุมพร เพื่อช่วยเหลือหัวเมืองปักใต้ โดยเดินทัพผ่านเมืองตะโก เมืองหลังสวน ไปสู้กันที่เมืองไชยา
เมืองตะโกถูกพม่าตีแตกและเผาทำลายจนสิ้นซากพร้อม ๆ กับเมืองชุมพร จึงเป็นเมืองที่ไร้ชื่อตลอดมา จากหลักฐานที่ปรากฏ คนสุดท้ายที่รักษาเมืองตะโกคือ "หมื่นรามราชรักษา" จนถึงปี พ.ศ. 2440 เมืองตะโก ได้ถูกลดฐานะลงมาเป็นตำบลขึ้นกับเมืองสวีตลอดมา
ปี พ.ศ. 2518 นายประมวล กุลมาตย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร ได้เสนอเรื่องต่อกระทรวงมหาดไทยท้องที่ด้านทิศใต้ของอำเภอสวี ได้แก่ ตำบลปากตะโก ตำบลตะโก และตำบลทุ่งตะไคร เป็นพื้นที่ห่างไกล สมควรจัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ "ทุ่งตะโก" ในสมัยหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย แต่ยังคงให้สถานีตำรวจภูธรไว้ตามเดิมด้วยเกรงว่าเหตุการณ์โจรผู้ร้ายจะกำเริบขึ้น
เขตคลองตะโกฝั่งตะวันตกของตำบลตะโกมีพื้นที่กว้างขวาง ในปี พ.ศ. 2524 จึงแยกพื้นที่หมู่ 3 บ้านคลองโชน, หมู่ 4 บ้านเขาหมาแหงน, หมู่ 5 บ้านเขาขวาง, หมู่ 6 บ้านเขาวงกรด และหมู่ 11 บ้านวังปลา รวม 5 หมู่บ้านตั้งเป็นตำบลใหม่ในชื่อ ตำบลช่องไม้แก้ว และกิ่งอำเภอทุ่งตะโกได้ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2534