stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อารีอานา กรานเด
ชีวิตส่วนตัวและอาชีพ > 2020–2023: อัลบั้ม Positions และบทนำในภาพยนตร์

ต่อมาในปี 2020 กรานเดออกอัลบั้มที่หก Positions โดยมีซิงเกิลนำ "positions" ออกเผยแพร่ในวันที่ 23 ตุลาคม ก่อนจะได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง ดอนท์ลุคอัพ กำกับโดย อดัม แมคเคย์ นำแสดงโดย ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ, เจนนิเฟอร์ ลอว์เลนซ์ ต่อมาในปี 2021 เธอกล่าวว่าเธอจะไม่ได้ทำผลงานเพลงเป็นเวลานาน เนื่องจากตารางการถ่ายภาพยนตร์เรื่อง Wicked ที่ถูกแบ่งเป็นสองภาคของ ที่จะเข้าฉายในคริสต์มาส 2024 และ 2025 โดยเธอจะร่วมเป็นโปรดิวเซอร์ทำเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย
ผลงานด้านการแสดง

| ปี | ชื่อเรื่อง | แสดงเป็น | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | The Battery's Down | Bat Mitzvah Riffer | (1 ตอน) "Bad Bad News" (ซีซั่น 2) |
| 2010–2013 | Victorious | Cat Valentine | นักแสดงหลัก (ซีรีส์ซิทคอมทางช่อง Nickelodeon) |
| 2011 | iCarly | Cat Valentine | (1 ตอน) "iParty with Victorious" (ซีซั่น 4) |
| 2011 | Winx Club | Princess Diaspro | พากย์เสียง |
| 2013–2014 | Sam & Cat | Cat Valentine | นักแสดงหลัก (ซีรีส์ซิทคอมทางช่อง Nickelodeon) |
| 2013 | Swindle | Amanda Benson | นักแสดงหลัก (ภาพยนตร์) |
| 2014 | Family Guy | Italian Daughter | พากย์เสียง |
| 2015 | Scream Queen | Chanel No.2 | (4 ตอน) นักแสดงสมทบ |
| 2021 | Don't Look Up | Riley Bina | นักแสดงสมทบ |
| 2024 | Wicked | กาลินดา อัพแลนด์/กลินดา | นักแสดงหลัก |
| 2025 | Wicked: For Good | กาลินดา อัพแลนด์/กลินดา | นักแสดงหลัก |
ผลงานละครเวที

| ปี | ชื่อเรื่อง | แสดงเป็น |
| --- | --- | --- |
| 2008 | 13 | Charlotte / u/s Patrice |
| 2012 | Cuba Libre | Miriam |
| 2012 | A Snow White Christmas | Snow White |
ผลงานด้านเพลง > อัลบั้ม

ยัวส์ทรูลี (2013)
มายเอเวอรีติง (2014)
แดนเจอรัสวูแมน (2016)
สวีตเทนเนอร์ (2018)
แทงก์กิวเน็กซ์ (2019)
โพซิชันส์ (2020)
อีเทอร์นอลซันไชน์ (2024)
ทัวร์คอนเสิร์ต > คอนเสิร์ตหลัก

The Listening Sessions (2013)
The Honeymoon Tour (2015)
Dangerous Woman Tour (2016–2017)
Sweetener World Tour (2018–2019)
ทัวร์คอนเสิร์ต > โปรโมท

The Sweetener Sessions (2018)
ทัวร์คอนเสิร์ต > การร่วมทัวร์คอนเสิร์ต

Believe Tour (ร่วมกับ Justin Bieber) (2013)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
อารีอานา กรานเด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อารีอานา กรานเด ที่เฟซบุ๊ก
อารีอานา กรานเด ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
อารีอานา กรานเด ที่อินสตาแกรม
อารีอานา กรานเด ที่ติ๊กต็อก
| ด ค กอารีอานา กรานเด |
| --- | --- |
 ผลงาน  วีดีโอ  รางวัลและการเข้าชิง  เพลง  การแสดงสด 
สตูดิโออัลบั้ม:  ยัวส์ทรูลี (2013)  มายเอฟวรีติง (2014)  แดนเจอรัสวูแมน (2016)  สวีตเทนเนอร์ (2018)  แทงก์กิวเน็กซ์ (2019)  โพซิชันส์ (2020)  อีเทอร์นอลซันไชน์ (2024) 
อัลบั้มบันทึกการแสดงสด:  เคบายฟอร์นาว (เอสดับเบิลยูทีไลฟ์) (2019) 
เรียบเรียง:  เดอะรีมิกซ์ (2015)  เดอะเบสต์ (2017) 
อีพี:  คริสต์มาสคิส (2013)  คริสต์มาสแอนด์ชิลล์ (2015) 
ทัวร์คอนเสิร์ต:  เดอะลีเซ็นนิงเซสชันส์  เดอะฮันนีมูนทัวร์  แดนเจอรัสวูแมนทัวร์  สวีตเทนเนอร์เวิลด์ทัวร์ 
โปรโมชันทัวร์:  เดอะสวีตเทนเนอร์เซสชันส์ 
โทรทัศน์:  วันเลิฟแมนเชสเตอร์  อารีอานา กรานเดแอตเดอะบีบีซี  อารีอานา กรานเด: แดนเจอรัสวูแมนไดอารีส์  อารีอานา กรานเด: เอ็กซ์คิวมีไอเลิฟยู 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  แฟรงกี กรานเด (พี่ชายต่างบิดา)  เหตุระเบิดที่แมนเชสเตอร์อะรีนา พ.ศ. 2560 
  หมวดหมู่
ธงชาติเลบานอน

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ ensign
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 7 ธันวาคม พ.ศ. 2486
ลักษณะ: สีแดง-ขาว-แดง ตามลำดับ โดยแถบสีขาวมีความกว้างเป็นสองเท่าของแถบสีแดง (สัดส่วนริ้วธง 1:2:1) ที่กลางธงในแถบสีขาวมีรูปต้นซีดาร์สีเขียว มีความกว้างเป็นหนึ่งในสามส่วนของด้านยาวของธง และความสูงของต้นซีดาร์นั้นจรดแถบสีแดงทั้งสองด้านพอดี
 
ธงชาติเลบานอน (อาหรับ: علم لبنان) มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงภายในแบ่งเป็น 3 ส่วนตามแนวนอน เป็นสีแดง-ขาว-แดง ตามลำดับ โดยแถบสีขาวมีความกว้างเป็นสองเท่าของแถบสีแดง (สัดส่วนริ้วธง 1:2:1) ที่กลางธงในแถบสีขาวมีรูปต้นซีดาร์สีเขียว มีความกว้างเป็นหนึ่งในสามส่วนของด้านยาวของธง และความสูงของต้นซีดาร์นั้นจรดแถบสีแดงทั้งสองด้านพอดี ธงนี้ได้ออกแบบขึ้นที่บ้านของซาเอ็บ ซาลาม (Saeb Salam) สมาชิกรัฐสภาเลบานอน ที่เมืองมูไซเบฮ์ (Mousaitbeh) และได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาแห่งเลบานอนให้ใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2486
การออกแบบ

โดยทั่วไปแล้วมักเกิดความเข้าใจผิดว่า สีของลำต้นต้นซีดาร์ในธงนี้ควรเป็นสีดำหรือสีน้ำตาล แต่ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเลบานอน หมวด 1 มาตรา 5 ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า รูปต้นซีดาร์ต้องเป็นสีเขียวทั้งหมดเท่านั้น
การออกแบบ > โทนสี

|  Colors scheme | แดง | ขาว | เขียว |
| --- | --- | --- | --- |
| RAL | 3028 | 9016 | 6024 |
| CMYK | 0-87-84-15 | 0-0-0-0 | 99-0-60-38 |
| HEX | #D81C22 | #FFFFFF | #019E3F |
| RGB | 216-28-34 | 255-255-255 | 1-158-63 |
การออกแบบ > สัญลักษณ์และความหมาย

แถบสีแดงหมายถึงเลือดเนื้อที่หลั่งรินเพื่ออิสรภาพของชาวเลบานอน แถบสีขาวหมายถึงสันติภาพ หรือในอีกนัยหนึ่งยังหมายถึง หิมะที่ปกคลุมยอดภูเขาเลบานอนด้วย  ต้นซีดาร์สีเขียว (หรือที่เรียกในภาษาท้องถิ่นว่า อาร์ซ (Arz) จัดอยู่ในสปีชีส์ Cedrus libani เรียกกันทั่วไปว่า ต้นซีดาร์เลบานอน) หมายถึงความมั่นคงและการคงอยู่ของเลบานอนชั่วนิรันดร์
ต้นซีดาร์ดังกล่าวนี้ ถูกอ้างถึงอยู่บ่อยครั้งจากข้อความในคัมภีร์ไบเบิลที่ว่า
คนชอบธรรม ก็งอกขึ้นอย่างต้นอินทผลัม เจริญขึ้นอย่างต้นสนซีดาร์ในเลบานอน
ในหนังสือธงชาติและตราแผ่นดินในโลก (Flags and arms of the World) ของวิทนีย์ สมิธ ฉบับพิมพ์ ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ได้อ้างถึงที่มาของสีในธงชาติเลบานอนว่า "สีแดงและสีขาวมีความเชื่อมโยงกับชาวเคอีสไซต์ (Kayssites) และชาวเยเมไนต์ (Yemenites) ตามลำดับ ซึ่งเป็นกลุ่มเผ่าพันธุ์ขั้วตรงข้าม (opposing clans) ที่แบ่งแยกสังคมเลบานอนในช่วงปี ค.ศ. 634 -  ค.ศ. 1711"  อย่างไรก็ตาม คำอธิบายดังกล่าวนี้เป็นที่รู้กันน้อยมากในวัฒนธรรมของชาวเลบานอน
พัฒนาการ > ยุคก่อนประวัติศาสตร์

ธงของชาวฟีนิเชียน เมื่อ 3000 – 200 ก่อนคริสตกาล (Including the currently known as Cyprus, Syria, Palestine, Tunisia and Lebanon)
ธงราชอาณาจักรเยรูซาเร็ม ค.ศ. 1099–1291
Flag under the Abbasid Caliphate 750–1258
Tanukh Flag 200 AD – 400 AD
พัฒนาการ > ยุคกลาง

ธงเจ้าครองนครของจุมบลัต
ธงเจ้าครองนครของ อาบู คาเนด คลาน
ธงเจ้าครองนครของเจ้าชายลาเมต
พัฒนาการ > ยุครัฐสุลต่าน

ธงจักรววรดิ์มานิด ค.ศ. 1119–1697
ธงสุลต่านมัมลุค ค.ศ. 1250 –  1517
ธงเจ้าผู้ครองรัฐเชฮับ 1697 – 1842
ตามประวัติศาสตร์กล่าวว่า เลบานอนหรือหรืออย่างน้อยที่สุดคือในภูมิภาคเลบานอน ได้มีธงประจำดินแดนของตนเองใช้อยู่แล้วหลายรูปแบบตามแต่ละช่วงเวลา ไม่ว่าจะเป็นในสมัยของชาวฟีนิเชียน สมัยสุลต่านมัมลุค (Mamluk) หรือสมัยจักรวรรดิออตโตมัน
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 กลุ่มชาวมารอนไนต์ (Maronnites) ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่นับถือศาสนาอิสลามแต่พูดภาษาอาหรับในเลบานอน ได้ใช้ธงรูปต้นซีดาร์สีเขียวบนพื้นสีขาว ต่อมาประมาณช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ขบวนการชาตินิยมชาวเลบานอนจึงได้เพิ่มแถบกากบาทแนวทแยงมุมสีแดงบนพื้นธง ซึ่งมีความหมายถึงเลือดของผู้พลีชีพเพื่อชาวเลบานอน ต่อมาจึงหมายถึงสีธงประจำกองทหารต่างด้าวเลบานอน ซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยฝรั่งเศส ชาติผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเลบานอนในเวลานั้น และได้เป็นรากฐานสำคัญของกองทัพบกเลบานอนในเวลาต่อมา
พัฒนาการ > รัฐในอาณัติฝรั่งเศส

ธงชาติเลบานอน ยุคหลังการล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมัน
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 เลบานอนมีสถานะเป็นรัฐในอาณัติ (Mandate) ของฝรั่งเศส ตั้งแต่ พ.ศ. 2461 - 2486 ธงชาติเลบานอนในยุคนี้มีลักษณะเป็นธงสามสี (le tricolore) ของประเทศฝรั่งเศส แต่ตรงกลางมีรูปต้นซีดาร์สีเขียว ซึ่งออกแบบโดย นาอูม มูการ์เซล (Naoum Mukarzel) ผู้นำขบวนการกู้ชาติเลบานอน (Lebanese Renaissance Movement)
พัฒนาการ > สาธารณรัฐ

ธงชาติเลบานอน (แบบร่างธงชาติต้นฉบับ)
ธงชาติเลบานอน (ธงต้นแบบ)
เมื่อเลบานอนประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส และสถาปนาประเทศเป็นสาธารณรัฐขึ้นใน พ.ศ. 2486 สัญลักษณ์ของประเทศที่ก่อตั้งขึ้นใหม่นี้ก็คือธงชาติเลบานอนที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ซึ่งออกแบบครั้งแรกโดยบรรดาสมาชิกรัฐสภาเลบานอน ที่บ้านของซาเอ็บ ซาลาม (Saeb Salam) สมาชิกรัฐสภาเลบานอนผู้หนึ่งในขณะนั้น ในเมืองมูไซเบฮ์ (Mousaitbeh) ต่อมาจึงได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาเลบานอน ให้ใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2486 โดยกำหนดลงในมาตรา 5 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเลบานอน
พัฒนาการ > ขบวนการทางการเมือง

ธงของฝ่ายกบฏในสมัยของเมอร์ไดซ์ (Yemenites)
ธงมานิด (พรรคเคียซ)
ธงของฝ่ายกบฏในสมัยของเจ้าชายอิบราฮิม<ref name="Historical Flags (Lebanon)">
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของเลบานอน
เพลงชาติเลบานอน
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเลบานอน ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและธงของดินแดนในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจียย  จอร์แดน  จีน  ญี่ปุ่น  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซียย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจานย  อาร์มีเนีย  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
ดินแดน:  ฮ่องกง  ชัมมูและกัศมีร์  เคอร์ดิสถาน  มาเก๊า  นากอร์โน-คาราบัคย  ไต้หวัน  สาธารณรัฐตุรกีแห่งไซปรัสเหนือ  อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรกีฬา:  ซีเกมส์  อาเซียนพาราเกมส์  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  สหพันธ์กีฬาเฟสปิก 
(ย) อาจจัดให้อยู่ในทวีปยุโรป
Construction sheet of the Lebanese flag
สตรีทไฟเตอร์ IV

| สตรีทไฟเตอร์ IV (Street Fighter IV) |
| --- | --- |
โปสเตอร์เกมสตรีทไฟเตอร์ IV ในการเปิดตัวเวอร์ชันอาเขต
ผู้พัฒนา: แคปคอม
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม
อำนวยการผลิต: Yoshinori Ono 
ออกแบบ: โยชิโนริ โอโนะ  (โปรดิวเซอร์)  ไดอิโงะ อิเคโนะ (ออกแบบตัวละคร)
แต่งเพลง: ฮิเดยูกิ ฟุคาซาวะ
ชุด: สตรีทไฟเตอร์
เอนจิน: MT Framework 
เครื่องเล่น: เกมตู้, เพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
วางจำหน่าย: อาเขต   เพลย์สเตชัน 3, เอ็กซ์บ็อกซ์ 360     ไมโครซอฟท์วินโดว์    
แนว: เกมต่อสู้
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, มัลติเพลย์เยอร์
ระบบอาร์เคด: Taito Type X2
สตรีทไฟเตอร์ IV (ญี่ปุ่น: ストリートファイターIV; อังกฤษ: STREET FIGHTER IV) เป็นเกมต่อสู้ ภาคที่สี่ของซีรีส์สตรีทไฟเตอร์ ผลิตโดยบริษัทแคปคอมของญี่ปุ่น โดยได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในเวอร์ชันอาเขตของญี่ปุ่นในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 และนำเข้าอเมริกาเหนือในช่วงเดือนสิงหาคม ส่วนเวอร์ชันคอนโซลสำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 ได้จัดจำหน่ายในญี่ปุ่นวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 และจัดจำหน่ายในอเมริกาเหนือในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ซึ่งเดิมกำหนดไว้ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ส่วนการวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในยุโรปมีในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ นอกจากนี้ ยังมีเวอร์ชันต่อมาโดยใช้ชื่อซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV ซึ่งได้รับการเปิดตัวในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010
รายชื่อตัวละคร

สตรีทไฟเตอร์ IV มีตัวละครของเกมซึ่งเป็นที่นิยมของนักเล่นเกมหลายราย เช่น ริว, เคน มาสเตอร์, ไกล์, ชุนลี, ซากุระ, แคมมี่, แดน ฮิบิกิ, ซี.ไวเปอร์, อาเบล, เก็น, แซนกีฟ, รูฟัส, อี.ฮอนดะ, ดัลซิม, บลังก้า, เฟยหลง, เอ็ม.ไบสัน, บัลร็อก, สกัด, เวก้า, โกคิ และโกเค็น เป็นต้น
การพัฒนา

ในภาคนี้มีการแปลงระบบภาพจากสองมิติมาเป็นภาพสามมิติที่มีความปราณีตยิ่งขึ้น และมีการเพิ่มสุดยอดท่าไม้ตาย "อุลตราคอมโบ" ซึ่งมีความรุนแรงเพิ่มขึ้นจาก "ซูเปอร์คอมโบ"
การตอบรับ

ทั้งระบบอาเขตและระบบบ้าน สตรีทไฟเตอร์ IV ได้รับการสรรเสริญจากนักวิจารณ์ในระดับสากล เกมได้รับคะแนนรวมที่ 94 คะแนนจากเมตาคริติค สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3  93 คะแนนวำหรับระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ และ 91 คะแนนสำหรับระบบพีซี
การปรับปรุงรุ่น > อุลตราสตรีทไฟเตอร์ IV

การปรับปรุงใหม่สำหรับสตรีทไฟเตอร์ IV โดยใช้ชื่ออุลตราสตรีทไฟเตอร์ IV ได้มีการประกาศขึ้น ณ วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในงานอีโวลูชันแชมเปียนชิพซีรีส์ โดยภาคใหม่นี้จะได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2014 ในระบบอาเขด เนื้อหาที่สามารถดาวน์โหลดได้ได้เพิ่มจากเวอร์ชันระบบคอนโซลที่มีอยู่ในภาคซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV และเกมแบบสแตนด์อะโลนที่มีการทำซ้ำจากภาคก่อน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Japanese Website เก็บถาวร 2010-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official English Website
Street Fighter IV at Street Fighter Wikia
| ด ค กตัวละครจากเกมสตรีทไฟเตอร์ |
| --- | --- |
สตรีทไฟเตอร์:  เกคิ  เก็น  เคน  โจ  เบอร์ดี  ไมค์  ริว  เรทสึ  ลี  สกัด  อาดอน  อีเกิล 
สตรีทไฟเตอร์ II:  โกคิ  ไกล์  แคมมี  ชุนลี  แซนกีฟ  ดัลซิม  ดี เจย์  บลังก้า  บัลร็อก  เฟยหลง  ที.ฮอว์ก  เวก้า  เอ็ม.ไบสัน  อี.ฮอนดะ 
สตรีทไฟเตอร์ ZERO:  กาย  คาริน  โคดี  จูนิ  จูลี  ซากุระ  โซดอม  แดน ฮิบิกิ  แนช  มากิ  โรเลนโต  โรส  อาร์.มิกะ  อินกริด 
สตรีทไฟเตอร์ EX:  การูดา  แครกเกอร์ แจ็ค  ไคริ  ชาโดว์ไกส์  ชารอน  ดารัน  ดี.ดาร์ก  นานาเสะ  แบลร์ เดม  วัลเคโน รอสโซ  สคัลโลมาเนีย  อาเรีย  อัลเลน สไนเดอร์  แอซ  ฮายาเตะ  โฮคุโตะ 
สตรีทไฟเตอร์ III:  กิลล์  คิว  ฌอน  ดัดเล่ย์  ทเวลฟ์  เนโคร  มาโคโตะ  ยูเรน  เรมี  หยาง  หยุน  ออโร  อเล็กซ์  อิบุกิ  เอเลนา  ฮิวโก 
สตรีทไฟเตอร์ IV:  โกเค็น  จูริ  ซี.ไวเปอร์  เซธ  รูฟัส  อาเบล  เอล เฟอร์เต้  ฮาคาน 
อื่น ๆ:  โก ฮิบิกิ  ชาโดลู  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2  ทัตสึโนโกะ vs. แคปคอม  มาร์เวล vs. แคปคอม 3  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์
สัญญากับมาร

สัญญากับมารซึ่งทำเป็นลายลักษ์อักษร
"นักบุญโวล์ฟกังกับมาร" วาดโดย มิคาเอล พาเชอร์ (Michael Pacher)
สัญญากับมาร (อังกฤษ: deal with the Devil, pact with the Devil หรือ devil's contract) หรือ การต่อรองแบบเฟาสต์ (อังกฤษ: Faustian bargain) เป็นความเชื่อทางวัฒนธรรมที่แพร่หลายในภาคตะวันตกของโลก และได้รับการเสริมเติมแต่งเป็นอันมากจากตำนานของเฟาสต์ (legend of Faust) และตำนานเรื่องมารเมฟิสโตเฟลิส (Mephistopheles) แต่พบมากในนิทานพื้นบ้านที่เกี่ยวกับศาสนาคริสต์
ตามความเชื่อดั้งเดิมในแม่มดของชาวคริสต์ สัญญากับมารเป็นสัญญาระหว่างมนุษย์ ซึ่งเรียก "ผู้ขันต่อ" (wagerer) ฝ่ายหนึ่ง กับซาตาน (Satan) หรือมารอื่น ๆ อีกฝ่ายหนึ่ง ซึ่งมนุษย์เสนอจะยกวิญญาณของตนให้แก่มาร เพื่อแลกกับการที่มารจะกระทำบางสิ่งบางอย่างให้ การตอบแทนของมารนี้ว่ากันว่าแตกต่างกันไปแล้วแต่ความเชื่อ อาทิ ความเยาว์วัย ความมั่งมี ความรู้ หรืออำนาจวาสนา ยังเชื่อกันด้วยว่า บางคนทำสัญญาเช่นนี้เพียงเพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าจะนับถือมารเป็นนาย และไม่ต้องการสิ่งใดแลกเปลี่ยนเลย อย่างไรก็ดี การต่อรองเช่นนี้นับเป็นสิ่งอันตรายมากสิ่งหนึ่ง ด้วยว่าค่าตอบแทนแรงงานของมารนั้นคือวิญญาณของผู้ขันต่อเอง เรื่องเล่ามักจบแบบสอนใจว่า นักเสี่ยงโชคผู้บ้าระห่ำพบความวิบัติชั่วกัลปาวสาน หรือในทางตรงกันข้าม อาจจบแบบตลกขบขันว่า ไพร่ที่หลักแหลมเอาชนะมารด้วยอุบายอันแยบยล
ความหวังในสิ่งเหนือธรรมดาอย่างแจ้งชัดนั้น บางทีก็เรียกว่าเป็นสัญญากับมาร นับตั้งแต่เรื่องสะพานมารในยุโรป ไปจนถึงความสามารถเล่นไวโอลินได้อย่างบรรเจิดของ นิกโกเลาะ ปากานีนี (Niccolò Paganini)
ภาพรวม

มักคิดกันว่า คนผู้ทำสัญญากับมาร ได้ตกลงว่าจะฆ่าหรืออุทิศทารกแรกเกิดให้แก่มาร เข้าร่วมพิธีในวันธรรมสวนะของแม่มด ร่วมเมถุนกรรมกับมาร หรือกับซักคิวบัสหรืออินคิวบัสจนมีบุตรด้วยกัน และเนื่องมาจากมีเด็กตายเมื่อคลอดเป็นจำนวนมากในมัชฌิมยุคและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา หมอตำแยหลายคนถูกกล่าวหาว่าทำสัญญากับมารว่าจะอุทิศทารกแรกคลอดให้
สัญญากับมาร จะทำด้วยวาจาหรือเป็นลายลักษณ์อักษรก็ได้ สัญญาที่เป็นวาจามักกระทำด้วยเรียกมาร โดยวิธีวิงวอนถึง (invocation) สังวัธยายมนตร์ (conjuration) หรือพิธีกรรมอย่างอื่นอันเรียกมารได้ โดยเมื่อบุคคลนั้น ๆ คิดว่า มารมาอยู่เบื้องหน้าแล้ว เขาจะร้องขอให้มารช่วยเหลือ และสัญญาจะยกวิญญาณของเขาให้เป็นการแลกเปลี่ยน การพิจารณาคดีและไต่สวนแม่มดได้ความว่า มารจะทำร่องรอยไว้บนร่างกายของคู่สัญญา เป็นรอยที่ลบไม่ออก เรียกว่า "รอยมาร" (diabolical mark) สำหรับใช้อ้างว่ามีสัญญาต่อกัน และว่ากันว่า บุคคลผู้มีรอยมารอยู่บนร่างกายจะไม่รู้สึกเจ็บปวดในรอยนี้เลย ส่วนสัญญาที่ทำเป็นลายลักษณ์อักษรนั้น ก็ใช้วิธีเรียกมารอย่างเดียวกัน แต่จะมีการทำลายลักษณ์อักษร โดยมนุษย์ที่เป็นคู่สัญญาจะลงลายมือชื่อของตนด้วยเลือดของตน บางทีก็ว่ากันว่า ลายลักษณ์อักษรทั้งฉบับนั้นเขียนด้วยเลือด ขณะที่นักมารวิทยา (demonologist) ว่ามีการใช้หมึกแดงแทนเลือด ที่ว่าใช้เลือดสัตว์เขียนแทนเลือดมนุษย์ก็มี ลายลักษณ์อักษรนี้อาจเป็นหนังสือสัญญาฉบับหนึ่ง หรือเป็นการลงลายมือชื่อในบัญชีแดง (Red Book) ของซาตานก็ได้
แม้จะมีการสร้างเครื่องยืนยันถึงความมีอยู่ของสัญญากับมาร แต่ก็มีผู้วิพากษ์วิจารณ์ว่า ไม่แน่ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นของแท้ ทำขึ้นขณะวิกลจริต หรือเป็นพยานหลักฐานเท็จที่มีขึ้นสำหรับใช้ในศาล อย่างไรก็ดี สิ่งเหล่านี้มักประกอบด้วยลายลักษณ์ประหลาดซึ่งเชื่อกันว่าเป็นลายมือชื่อหรือตราประทับของมารที่แต่ละตนจะมีเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตน ตำรับตำราหลายเล่ม เช่น กุญแจดอกเล็กของโซโลมอน (Lemegeton Clavicula Salomonis, Lesser Key of Solomon) พรรณนาถึง "รอยมาร" เอาไว้ ส่วน ค้อนของทุรชน (Malleus Maleficarum, Hammer of the Evildoers) กล่าวถึงสัญลักษณ์ประเภทที่อ้างว่าเป็นตัวอย่างของสัญญากับมาร โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับสตรีเพศ
ตามมารวิทยา การจะเรียกมารแต่ละตนนั้นมีกำหนดวันเวลาแน่ชัดอยู่ การจะทำสัญญากับมารจึงต้องให้ถูกที่ถูกเวลาด้วย นอกจากนี้ มารแต่ละตนยังมีหน้าที่ผิดแผกกันไป ผู้จะทำสัญญากับมารจึงต้องคำนึงข้อนี้ด้วย
อนึ่ง ยังถือกันด้วยว่า แม่มดและนักวิทยาคมมักทำสัญญากับมาร
ทีโอฟิลัสแห่งอะดานา บ่าวสองนาย

ในปกรณัมคริสเตียน ทีโอฟิลัส (Theophilus) ข้าวัดผู้หมดอาลัยตายอยาก เพราะมุขนายกของเขาทำให้เขาสิ้นหวังในงานหน้าที่ทางโลก ได้ขายวิญญาณของตนให้แก่มาร แต่พระมารีนิรมลไถ่คืนให้ เรื่องราวนี้เขียนขึ้นเป็นภาษากรีก ในคริสต์ศตวรรษที่ 6 โดย ยูทีเคียนัส (Eutychianus) ผู้อ้างว่าเป็นสมาชิกครอบครัวของทีโอฟิลัส
ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 9 หนังสือ นักบุญมารีผู้กระทำปาฏิหาริย์สำหรับทีโอฟิลัสผู้กลับใจ" (Miraculum Sancte Marie de Theophilo penitente, Miraculous Saint Mary of the penitent Theophilus) เพิ่มเติมว่า มีชาวยิวคนหนึ่งเป็นตัวกลางระหว่างมารผู้อุปถัมภ์ทีโอฟิลัสกับเขา ซึ่งเป็นเรื่องราวลักษณะเดียวกันอย่างที่ปรากฏในวรรณกรรมละตินชุดอื่น ๆ ของภาคตะวันตกของโลก
สัญญาในประวัติศาสตร์ซึ่งอ้างว่าทำกับมาร > นักดนตรี

แนวความคิดที่ว่า "ขายวิญญาณของเจ้า เพื่อความรุ่งโรจน์หรือความเป็นเลิศทางดนตรีของเจ้า" บังเกิดขึ้นหลายครั้งในวงการเพลงของโลก โดยเฉพาะในวงการแนวเพลงกีตาร์นำ (guitar dominated genres) และอย่างยิ่ง วงการแนวเพลงบลูส์ลูกทุ่ง ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง (pre-World War II rural Blues)
ว่ากันว่า แพร่งบลูส์แมนส์ (Bluesmans' crossroads) ในแยกชิวลา รัฐมิสซิสซิปปี เป็นแหล่งชุมนุมหลักสำหรับทำสัญญากับมาร
ผู้ที่อ้างว่าได้ทำสัญญากับมารแลกความสามารถทางดนตรี เช่น
นิกโกเลาะ ปากานีนี (Niccolò Paganini) นักไวโอลินชาวอิตาลี
จูเซปเป ตาร์ตีนี (Giuseppe Tartini) นักไวโอลินและนักแต่งเพลงซึ่งเคยเป็นทหารผ่านศึก เชื่อว่า เพลง "เดวิลส์ทริลโซนาตา" (Devil's Trill Sonata) ที่เขาแต่งนั้น ได้แรงบันดาลใจมาจากมารที่ปรากฏตัวต่อเขาในความฝัน
ทอมมี จอห์นสัน (Tommy Johnson) นักดนตรีเพลงบลูส์
รอเบิร์ต จอห์นสัน (Robert Johnson) นักดนตรีเพลงบลูส์ ผู้ซึ่งประชาชนบางเหล่าเชื่อว่า เขาได้พบกับซาตานที่ทางแพร่ง และขายวิญญาณให้แก่ซาตาน เพื่อจะได้เล่นเพลงบลูส์และได้รับความสามารถเป็นเลิศในการเล่นกีตาร์
สัญญาในประวัติศาสตร์ซึ่งอ้างว่าทำกับมาร > ไม่ใช่นักดนตรี

โจฮัน เกออร์ก เฟาสต์ (Johann Georg Faust) ผู้สร้างตำนานเฟาสต์
โจนาทาน มูลตัน (Jonathan Moulton) พลจัตวาแห่งกองหนุนนิวแฮมป์เชียร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นที่เล่าขานว่า ได้ขายวิญญาณให้แก่มาร เพื่อให้ปรากฏเหรียญเต็มรองเท้าบูตของตนเดือนละครั้งทุก ๆ วาระที่แขวนมันไว้กับเตาผิง
ดูเพิ่ม

สัญญากับมารในวัฒนธรรมร่วมสมัย
จุมพิตแห่งอลัชชี
การตกในบาป
สะพานมาร
หมึกสัญญา
งานซึ่งมีพื้นฐานจากเฟาสต์
ทางแพร่ง
เชิงอรรถ

↑  Palmer, Phillip Mason; More, Robert Pattison (1936). The Sources of the Faust Tradition: From Simon Magus to Lessing. New York: Oxford University Press. OCLC 3444206.
↑  Representative examples of the Latin tradition were analysed by Moshe Lazar, "Theophilus: Servant of Two Masters. The Pre-Faustian Theme of Despair and Revolt" in Modern Language Notes 87.6, (Nathan Edelman Memorial Issue November 1972) pp 31-50.
↑  Schonberg, Harold C. (1997). The Lives of the Great Composers (3rd ed.). W. W. Norton & Company. ISBN 0393038572. OCLC 34356892.
↑  Dr. Simon Richter.  Did Giuseppe Tartini Sell His Soul to the Devil? University of Pennsylvania.  18 July 2008.  <http://ccat.sas.upenn.edu/german/course_webpages/devil/grmn256/gtdeal.html>
1 2  Weissman, Dick (2005). Blues: The Basics. New York: Routledge. ISBN 0415970679. OCLC 56194839.
↑  Ruickbie, Leo, Faustus: The Life and Times of a Renaissance Magician. The History Press, 2009. ISBN 978-0750950909.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สัญญากับมาร
จารุณี สุขสวัสดิ์

| จารุณี สุขสวัสดิ์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: จารุณี สุขสวัสดิ์
ชื่ออื่น: Caroline Desneiges (French)
เกิด: 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 (63 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2520–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: พจมาน พินิตนันท์ / สว่างวงศ์ – บ้านทรายทอง / พจมาน สว่างวงศ์ (2523)  แตงโม – ลูกสาวกำนัน (2524)  มจ.หญิงรัตนาวดี – รัตนาวดี (2528)  คุณหญิงศรี – คือหัตถาครองพิภพ (2538)  รุ่งทิพย์ – ขิงก็รา ข่าก็แรง (2549)  นทีทอง – นิมิตมาร (2551)
รางวัล
พระสุรัสวดี: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2525 – ปริศนา  พ.ศ. 2526 – มายาพิศวาส  นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2538 – บุญชู 8 เพื่อเธอ
สุพรรณหงส์: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2523 – ช่างเขาเถอะ  พ.ศ. 2525 – สวัสดีไม้เรียว
โทรทัศน์ทองคำ: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2538 – คือหัตถาครองพิภพ  นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2551 – นิมิตมาร
เมขลา: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2531 – ตะรุเตา
คมชัดลึก: นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม สาขาละครโทรทัศน์  พ.ศ. 2550 – กรุงเทพฯราตรี
จารุณี สุขสวัสดิ์ (ฝรั่งเศส: แคโรลีน เดส์แน็ช Caroline Desneiges; เกิด 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505) ชื่อเล่น เปิ้ล เป็นนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส ศิลปินและดาวค้างฟ้าตลอดกาล เจ้าของฉายา "ดาราทอง" "ราชินีจอเงิน" "ราชินีนักบู๊" หนึ่งในตำนานนางเอกหนังไทยขวัญใจมหาชน เป็นรองประธานมูลนิธิส่งเสริมยุวเกษตรกรไทยในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มีบิดาเป็นชาวฝรั่งเศส ชื่อแฟร์น็อง เดส์แน็ช (Fernand Desneiges) และมารดาเป็นชาวไทย ชื่อระเบียบ สุขสวัสดิ์
ประสบอุบัติเหตุ

ย้อนกลับเมื่อปี 2524 จารุณีได้ประสบอุบัติเหตุกลางกองถ่าย "ลูกสาวกำนัน" ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2524 โดยวันที่ 9 กุมภาพันธ์ กองถ่ายทำภาพยนตร์ได้ถ่ายทำที่คลอง 10 รังสิต จังหวัดปทุมธานี ปรากฏว่า เวลา 10.00 น. จารุณี สุขสวัสดิ์ประสบอุบัติเหตุสะเทือนขวัญ เนื่องจากต้องเข้าฉากขับเรือหางยาวผาดโผน โดยขับเรือกระโจนด้วยความเร็วสูงข้ามเรือบดที่จอดขวางอยู่ แต่กราบขวาเรือกลับแหวกทางน้ำกระแทกเสาตอม่อสะพานข้ามคลอง ทำให้สภาพของเรือพังยับเยิน ส่วนผจญ ดวงขจร ซึ่งนั่งอยู่ทางหัวเรือ ถูกแรงอัดจากเสาสะพานเข้าที่ด้านขวาของร่างกาย ร่างของจารุณี และผจญ จึงลอยละลิ่วพลัดตกลงไปในน้ำ อาการบาดเจ็บของจารุณี มีข้อมือขวาแตก ใบหน้าด้านขวามีรอยถลอก ดั้งจมูกหัก ข้อเท้าบวม ต่อมาถูกนำส่งโรงพยาบาลเปาโล เพื่อทำการผ่าตัดฝ่ามือ และดามเส้นลวด พร้อมทั้งเข้าเฝือกที่แขน โดยพักรักษาตัวในโรงพยาบาลนานร่วมเดือนจนหายเป็นปกติ
ต่อมาในปี 2527 จารุณีได้ประสบอุบัติเหตุอีกครั้งในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "บ้านสีดอกรัก" เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ขณะถ่ายทำที่เชียงใหม่ ซึ่งมีดาราหลายคนที่ร่วมโดยสารไปด้วยและได้รับบาดเจ็บ เช่น เนาวรัตน์ ยุกตะนันทน์ ธงไชย แมคอินไตย์ พรพรรณ และ สรพงศ์ ชาตรี ในเหตุการณ์นี้ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสที่สุดคือตัวจารุณีเอง
ผลงานภาพยนตร์

สวัสดีคุณครู
รักแล้วรอหน่อย คู่กับ สรพงศ์ ชาตรี
ครูขาหนูเหงา
สลักจิต
ส.ต.ท บุญถึง
เสือภูเขา
สุดห้ามใจรัก
บ้านทรายทอง พจมาน สว่างวงศ์
พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ
2 พยัคฆ์
ทองผาภูมิ
วัยสวิง
ช่างเขาเถอะ
แผ่นดินแห่งความรัก
มันมือเสือ
นักเลงตาทิพย์
นายอำเภอคนใหม่
นางสาวโพระดก
ไอ้ค่อม
สาวน้อย
ลูกสาวกำนัน
แก้วตาพี่
ดำอำมหิต
รักข้ามคลอง
คุณปู่ซู่ซ่า
กำแพงหัวใจ
อาจารย์โกย
เจ้าพ่อภูเขียว – แต๋ว
แม่กาวาง
ไอ้แก่น
สุดปรารถนา
ปริศนา – ปริศนา สุทธากุล
แสนซน
ยอดเยาวมาลย์
แม่แตงร่มใบ
แววมยุรา
ดาวพระเสาร์
เทพธิดาโรงงาน
คุณรักผมไหม
ไอ้หนึ่ง
รัตติกาลยอดรัก
สวัสดีไม้เรียว
คุณย่าเซ็กซี่
นักสืบฮาร์ท
สาวจอมกวน
นางแมวป่า
เจ้าสาวของอานนท์ – สุชาดา สุทธากุล
นิจ
แม่ดอกกระถิน
มายาพิศวาส
ลูกสาวกำนัน ภาค 2
พยัคฆ์ร้าย 191
อย่าดีกว่า
เลขาคนใหม่
เจ้าสาวเงินล้าน
แม่ยอดกะล่อน
ยอดอนงค์
ไอ้แก้วไอ้ทอง
กำนันสาว
บ้านน้อยกลางดง
มัทรีที่รัก
นางสิงห์แก้มแดง
สามอนงค์
มหาเฮง
มรกตดำ
ครั้งหนึ่งเราเคยรักกัน
รักกันวันละนิด
เพลงรักก้องโลก
ลูกทุ่งพเนจร
แรงอธิษฐาน
แล้วเราก็รักกัน
วันนั้นคงมาถึง รับบท ไหมทอง
รักต้องโกย
โคตรคนจริง
รักสุดหัวใจ
ลูกสาวคนใหม่
เลดี้ฝรั่งดอง
น.ส. ลูกหว้า
บ้านสีดอกรัก
น้ำผึ้งป่า
กัลปังหา
นักร้องพ่อลูกอ่อน
หลานสาวเจ้าสัว
รักสองต้องห้าม
ยอดรักยอดพยศ
หมอบ้านนอก
เขยบ้านนอก
ผู้การเรือเร่
วัยเรียนเพี้ยนรัก
รัตนาวดี
มาธาดอร์จอมเพี้ยน
ตำรวจบ้าน
ลูกสาวเถ้าแก่เฮง
แด่คุณครูด้วยดวงใจ
เครื่องแบบสีขาว
เจ้าสาวมะลิซ้อน
ราชินีดอกหญ้า
แม่ดอกรักเร่
ยุ่งนักรักซะเลย
ชมพู่แก้มแหม่ม
โกยมหาสนุก
อินทรีสาว
วันนี้ยังมีรัก
สิ้นสวาท
ภูตเสน่หา รับบท เยาวลักษณ์/เยาวเรศ(รับบทฝาแฝด)
หัวละแสน
สะใภ้เถื่อน
เมียคนใหม่
เปรอะเจอเปรี้ยว
แก่นแก้ว
ทายาทคนใหม่
ดวงพลุแตก
มือปืน 2 ไอ้มือดำ
สวยเหี้ยม
ภูผาทอง
เพชรเหนือเพชร
อินทรีผยอง
สองเกลอเจอทีเด็ด
กองร้อยสอยรัก
เหยื่ออารมณ์
ทองเถื่อน
เหยื่อตัณหา
เกร็ดแก้ว
อีสาวโรงงาน
บุญชู 8 เพื่อเธอ
ขีดเสันตาย
ผีไม่มีหลุม
ปืนใหญ่จอมสลัด
พิธีกร

รายการ 2 ป. ขอเล่าเรื่อง คู่กับ อัญชะลี ไพรีรัก ช่อง ท็อปนิวส์
รายการ Top Health Story สุขภาพแบบท็อป ๆ ช่อง เจเคเอ็น 18
ละครสั้น

ตะกายดาว ตอน น้ำตาดาว (ช่อง 9/2533) (รับเชิญ)
ครูซ่อนกลิ่น (ช่อง 7/2537) (ละครสั้นปากกาทอง)
ผ้าไหมผืนใหม่ (ช่อง 7/2538) (ละครสั้นปากกาทอง)
เตียงวิวาห์ (ช่อง 7/2538) (ละครสั้นปากกาทอง)
บุพเพสันนิวาส (ช่อง 7/2538) (ละครสั้นปากกาทอง) รับบทเป็น สร้อย
ละครเทิดพระเกียรติชุดใต้แสงตะวัน ตอน ดวงประทีป (ช่อง 7/2542)
ละครเทิดพระเกียรติ เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์ (ช่องวัน 31/2559)
ผลงานเพลง

อัลบั้ม จารุณี คีตา เรคคอร์ดส (พ.ศ. 2534)
คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต แบบ เบิร์ด เบิร์ด ตอน จะบินไปให้ไกลสุดขอบฟ้า (2533)
มิวสิกวิดีโอ

แสดงมิวสิกวิดีโอเพลง "นานแล้ว" ของ มิ้น สวรรยา แก้วมีชัย