stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดาวมงกุฎหนาม

| ดาวมงกุฎหนาม |
| --- | --- |

ดาวมงกุฎหนามในน่านน้ำไทย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Echinodermata
ชั้น:: Asteroidea
อันดับ:: Valvatida
วงศ์:: Acanthasteridae
สกุล:: Acanthaster
สปีชีส์:: A.  planci
ชื่อทวินาม
Acanthaster planci (Linnaeus, 1758)

ดาวมงกุฎหนาม หรือ ดาวหนาม (อังกฤษ: Crown-of-thorns starfish, ชื่อวิทยาศาสตร์: Acanthaster planci) เป็นดาวทะเลชนิดหนึ่ง
เป็นดาวทะเลขนาดใหญ่ มีแขนรวมกันทั้งหมด 16-21 แฉก มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 25-30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิก ตามผิวหนังมีหนามยาวคล้ายเม่น ปากอยู่ทางด้านล่าง  มีกระเพาะอยู่ด้านนอก ใต้แขนมีขาขนาดเล็ก ๆ คล้าย ๆ กับปุ่มที่หนวดปลาหมึกเป็นจำนวนมากยื่นออกมายึดเกาะพื้น ตรงกลางตัวด้านล่างมีปาก มีหนามแหลมคมปกคลุมที่ตัวทางด้านบน บนหนามมีสารซาโปนินเคลือบอยู่ ซึ่งมีพิษต่อสัตว์หลายชนิด เป็นสัตว์ที่แยกเพศ มีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ โดยตัวเมียปล่อยไข่ออกมานอกตัว และตัวผู้ปล่อยสเปอร์มออกมาผสมพันธุ์ ตัวเมียแต่ละตัวมีไข่ประมาณ 12-24 ล้านฟอง ฤดูกาลวางไข่ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่ก็มีรายงานว่าดาวมงกุฎหนามที่เกรตแบร์ริเออร์รีฟ วางไข่ในเดือนธันวาคม และมกราคม
ดาวมงกุฎหนามเป็นสัตว์ที่กินปะการังเป็นอาหาร ในทางนิเวศวิทยาถือเป็นสัตว์ที่ควบคุมประชากรปะการังไม่ให้มากจนเกินไป แต่ในหลายพื้นที่ก็มีการแพร่ระบาดจนเกิดเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น ที่เกาะกวม แนวปะการังถูกดาวมงกุฎหนามทำลายไปเป็นระยะทาง 1 กิโลเมตร ต่อเดือน บริเวณที่ถูกทำลายไปแล้วปะการังอาจฟื้นตัว ก่อตัวขึ้นใหม่ ซึ่งอาจใช้เวลานานถึง 10-40 ปี หรือนานกว่านี้ หรือในประเทศญี่ปุ่น ได้ลงทุนกำจัดดาวมงกุฎหนามโดยใช้ทุนไป 600 ล้านเยน กำจัดดาวมงกุฏหนามไป 13 ล้านตัวที่เกาะริวกิว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970-ค.ศ. 1983 แต่ก็ยังไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร
และจากการศึกษาในระยะหลัง มีการสรุปว่าปริมาณดาวมงกุฎหนามในพื้นที่ 1 เฮกตาร์ (10,000 ตารางเมตร) หากมีจำนวนเกิน 10 ตัว ก็ถือว่าอยู่ในระดับระบาดแล้ว ถ้าเกิน 30 ตัว ถือว่าระบาดรุนแรงมาก เมื่อดาวมงกุฎหนามระบาด ความเสียหายที่เกิดขึ้นในแนวปะการังจะแผ่เป็นบริเวณกว้างกว่าที่จะเกิดจากสาเหตุการทำลายโดยปัจจัยอื่น ๆ เพราะดาวมงกุฎหนามสามารถคืบคลานกินปะการังได้ทุกซอกทุกมุม
แต่ดาวมงกุฎหนามเองก็มีศัตรูตามธรรมชาติ คือ หอยสังข์แตร (Charonia tritonis) ที่กินดาวมงกุฎหนามเป็นอาหาร ถือเป็นสัตว์ที่เป็นตัวควบคุมมิให้ปริมาณดาวมงกุฏหนามมีปริมาณมากเกินไปด้วย  รวมถึงปูขนาดเล็กบางชนิดหนึ่งที่ซ่อนตัวในปะการัง ใช้ก้ามในการต่อสู้กับดาวมงกุฎหมายมิให้มากินปะการังอันเป็นที่หลบอาศัยด้วย แต่ก็ทำได้เพียงแค่ขับไล่ให้ออกไปเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Acanthaster planci ที่วิกิสปีชีส์
สวาต

สำหรับละครโทรทัศน์อเมริกัน ดูที่ ส.ว.า.ท. หน่วยพิฆาตสายฟ้าฟาด
สมาชิกทีมสวาตเตรียมตัวซักซ้อม
ตัวแทนเอฟบีไอสหรัฐ ที่อยู่ระหว่างการฝึกช่วยเหลือตัวประกัน และการฝึกสอดฟาสต์โรปเฮลิคอปเตอร์
ในสหรัฐ สวาต (อังกฤษ: SWAT) หรือ หน่วยอาวุธและยุทธวิธีพิเศษ (special weapons and tactics) เป็นหน่วยบังคับใช้กฎหมายซึ่งใช้ความเชี่ยวชาญหรือเครื่องมือและยุทธวิธีทางทหาร โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1960 เพื่อควบคุมการจลาจลหรือการเผชิญหน้าที่รุนแรงกับอาชญากร จำนวนและการใช้งานของหน่วยสวาตเพิ่มขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และคริสต์ทศวรรษ 1990 ในช่วงสงครามยาเสพติดและต่อมาหลังจากเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน ในสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 2005 หน่วยสวาตได้รับการเรียกใช้ถึง 50,000 ครั้งของทุกปี เกือบ 80 เปอร์เซ็นต์ของจำนวนดังกล่าวในหมายค้น ส่วนใหญ่สำหรับคดีสารเสพติด หน่วยสวาตมีการติดตั้งอาวุธยุทโธปกรณ์แบบทหารมากขึ้นและได้รับการฝึกฝนให้ปรับใช้กับภัยคุกคามจากการก่อการร้าย, เพื่อการควบคุมฝูงชน, การชิงตัวประกัน และในสถานการณ์ที่เกินความสามารถของการบังคับใช้กฎหมายทั่วไป ซึ่งบางครั้งถือว่า "มีความเสี่ยงสูง" ประเทศอื่น ๆ ได้พัฒนาหน่วยตำรวจพิเศษกึ่งทหาร (PPU) ของตัวเอง ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็นหรือเทียบเท่ากับกองกำลังหน่วยสวาต
หน่วยสวาตมักมีอาวุธปืนพิเศษรวมถึงปืนกลมือ, ปืนเล็กยาวจู่โจม, ปืนลูกซองปราบจลาจล, ปืนไรเฟิลซุ่มยิง, ปืนปราบจลาจล, สารปราบจลาจล, แก๊สน้ำตา, ควัน และระเบิดสตัน นอกจากนี้ พวกเขาอาจใช้อุปกรณ์พิเศษรวมถึงชุดเกราะหนัก, โล่กันกระสุน, เครื่องมือเปิดทางเข้า, ยานเกราะ, กล้องส่องกลางคืน และอุปกรณ์ตรวจจับความเคลื่อนไหวสำหรับการกำหนดตำแหน่งของตัวประกันหรือผู้จับตัวประกัน ภายในสิ่งปลูกสร้างที่ปิดไว้
คำนิยาม

คำจำกัดความของสมาคมผู้ปฏิบัติงานทางยุทธวิธีแห่งสหรัฐที่มีต่อหน่วยสวาต คือ:
สวาต: ทีมบังคับใช้กฎหมายที่สมาชิกได้สมัคร, รับเลือก, ผ่านการฝึก, มีอุปกรณ์ครบครัน และมอบหมายให้แก้ไขเหตุการณ์สำคัญที่เกี่ยวข้องกับภัยคุกคามต่อความปลอดภัยของประชาชน ซึ่งอาจเกินขีดความสามารถของหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายและ/หรือหน่วยสืบสวนแบบดั้งเดิม
ประวัติ > การจลาจลและความขัดแย้งทางการเมืองของคริสต์ทศวรรษ 1960 > ความขัดแย้งของกองทัพปลดปล่อยซิมเบียน ค.ศ. 1974

ในช่วงบ่ายของวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 หน่วยย่อยของกองทัพปลดปล่อยซิมเบียน (SLA) ซึ่งเป็นกลุ่มกองโจรฝ่ายซ้ายติดอาวุธหนัก ได้กั้นตัวเองในที่พักบนถนนสาย 54 ตะวันออก ที่คอมป์ตันอเวนิว ในลอสแอนเจลิส โดยการรายงานข่าวเกี่ยวกับการปิดล้อมดังกล่าวได้แพร่ภาพไปยังผู้คนนับล้านผ่านทางโทรทัศน์และวิทยุ ตลอดจนได้นำเสนอในสื่อมวลชนทั่วโลกเป็นเวลาหลายวันหลังจากนั้น ทีมสวาตได้เข้าร่วมต่อสู้ด้วยปืนเป็นเวลาหลายชั่วโมงกับกองทัพปลดปล่อยซิมเบียน โดยไม่มีตำรวจได้รับบาดเจ็บ แต่สมาชิกกองทัพปลดปล่อยซิมเบียนหกคนเสียชีวิตในการปะทะกันดังกล่าว ซึ่งสิ้นสุดลงเมื่อบ้านนี้ถูกไฟไหม้และถูกเผาสู่พื้น
เมื่อถึงเวลาของการยิงกองทัพปลดปล่อยซิมเบียน ทีมสวาตได้จัดทีมใหม่เป็นหกทีมทีมละ 10 นาย แต่ละทีมจะถูกแบ่งออกเป็นสองหน่วยหน่วยละห้านาย เรียกว่าหน่วยย่อย โดยหน่วยย่อยประกอบด้วยหัวหน้าหน่วยย่อย, ผู้จู่โจมสองนาย, ผู้สังเกตการณ์ และกองหลัง ส่วนประกอบปกติของอาวุธคือปืนไรเฟิลซุ่มยิง (ลูกเลื่อนของปืนขนาดลำกล้อง .243 โดยขึ้นอยู่กับอาวุธยุทโธปกรณ์ที่เจ้าหน้าที่ใช้ในการยิง), ปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติลำกล้อง .223 สองกระบอก และปืนลูกซองสองกระบอก นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่หน่วยสวาตยังพกปืนพกติดตัวไปด้วยในซองใส่ปืนพกแบบสะพายไหล่ ส่วนอุปกรณ์มาตรฐานประกอบด้วยชุดปฐมพยาบาล, ถุงมือ และหน้ากากป้องกันแก๊สทางทหาร โดยขณะนั้นเจ้าหน้าที่มักจะออกปืนพกและปืนลูกซองหกนัด จึงนับเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญที่ตำรวจจะติดอาวุธปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติ ซึ่งการเผชิญหน้ากับกองทัพปลดปล่อยซิมเบียนที่ติดอาวุธหนัก ได้จุดประกายให้ทีมสวาตมีแนวโน้มได้รับชุดเกราะ และอาวุธอัตโนมัติประเภทต่าง ๆ
รายงานที่ออกโดยกรมตำรวจลอสแอนเจลิสหลังจากการยิงของกองทัพปลดปล่อยซิมเบียนเสนอหนึ่งในไม่กี่บัญชีโดยตรงโดยฝ่ายเกี่ยวกับประวัติ, ปฏิบัติการ และการจัดหน่วยของหน่วยสวาต ซึ่งในหน้า 100 ของรายงานดังกล่าว ทางกรมอ้างถึงแนวโน้ม 4 ประการที่กระตุ้นให้เกิดการพัฒนาหน่วยสวาต สิ่งเหล่านี้รวมถึงเหตุจลาจล เช่น เหตุจลาจลในวัตส์ ซึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1960 ได้บีบให้กรมตำรวจลอสแอนเจลิสและกรมตำรวจอื่น ๆ เข้าสู่สถานการณ์ทางยุทธวิธีที่พวกเขาไม่ได้เตรียมพร้อม การเกิดขึ้นของพลซุ่มยิงเป็นการท้าทายความสงบเรียบร้อยของพลเรือน, การลอบสังหารทางการเมือง และการคุกคามของการสงครามกองโจรในเมืองโดยกลุ่มติดอาวุธ โดยรายงานระบุ "ความคาดเดาไม่ได้ของพลซุ่มยิงและความคาดหวังในการตอบโต้ของตำรวจตามปกติจะเพิ่มโอกาสให้เจ้าหน้าที่เสียชีวิตหรือบาดเจ็บ การให้เจ้าหน้าที่ที่ได้รับการฝึกตามอัตภาพเข้าเผชิญหน้ากับกลุ่มติดอาวุธที่ได้รับการฝึกแบบกองโจร น่าจะส่งผลให้มีเจ้าหน้าที่บาดเจ็บล้มตายจำนวนมากรวมถึงการหลบหนีของกองโจร" เพื่อจัดการกับสิ่งเหล่านี้ภายใต้เงื่อนไขของความรุนแรงในเมือง กรมตำรวจลอสแอนเจลิสจึงได้จัดตั้งหน่วยสวาต รายงานดังกล่าวระบุในหน้า 109 ว่า "จุดประสงค์ของสวาตคือเพื่อให้ความคุ้มครอง, การสนับสนุน, ความปลอดภัย, อำนาจการยิง และการช่วยเหลือแก่การปฏิบัติงานของตำรวจในสถานการณ์ที่มีความเสี่ยงส่วนบุคคลสูง ซึ่งจำเป็นต้องใช้ยุทธวิธีพิเศษเพื่อลดการบาดเจ็บล้มตาย"
ประวัติ > สงครามต่อต้านยาเสพติด: คริสต์ทศวรรษ 1980 และคริสต์ทศวรรษ 1990

ใน ค.ศ. 1981 รัฐสภาสหรัฐได้อนุมัติความร่วมมือทางทหารกับรัฐบัญญัติการบังคับใช้กฎหมาย โดยให้ตำรวจเข้าถึงข้อมูลข่าวกรอง, โครงสร้างพื้นฐาน และอาวุธในการต่อสู้กับยาเสพติด ซึ่งต่อมาเรแกนได้ประกาศว่ายาเสพติดเป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงของชาติสหรัฐ ครั้นใน ค.ศ. 1988 ฝ่ายบริหารของเรแกนสนับสนุนให้รัฐสภาสหรัฐก่อตั้งโครงการรัฐอนุสรณ์เอ็ดเวิร์ด เบิร์น และโครงการบังคับใช้กฎหมายท้องถิ่น โครงการนี้ได้แก้ไขโครงสร้างความช่วยเหลือของรัฐบาลกลางที่มีอยู่ให้แก่ตำรวจท้องที่ ทำให้การโอนเงินและยุทโธปกรณ์เพื่อต่อสู้กับสงครามยาเสพติดง่ายขึ้น นอกจากนี้ กองกำลังตำรวจยังได้รับความช่วยเหลือเพิ่มขึ้นจากสำนักงานปราบปรามยาเสพติด เงินดังกล่าวส่งผลให้มีการก่อกำลังรบเฉพาะกิจยาเสพติดจำนวนมาก และทีมสวาตก็กลายเป็นส่วนสำคัญของกองกำลังเหล่านี้
ใน ค.ศ. 1972 หน่วยตำรวจกึ่งทหารได้เปิดฉากการบุกตรวจค้นยาเสพติดปีละสองสามร้อยครั้งภายในสหรัฐ กระทั่งในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 จำนวนการตีโฉบฉวยของหน่วยสวาตเพิ่มขึ้นเป็น 3,000 ครั้งต่อปี และภายใน ค.ศ. 1996 มีการตีโฉบฉวย 30,000 ครั้งต่อปี โดยในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ตามรายงานของหนังสือพิมพ์เดอะแคพิทอลไทมส์ในแมดิสัน รัฐวิสคอนซิน การบริจาคอาวุธจากกระทรวงกลาโหมได้ช่วยเพิ่มจำนวนทีมสวาตและขอบเขตการปฏิบัติงานของพวกเขาอย่างมาก รายงานดังกล่าวรายงานว่ากองทัพได้ถ่ายโอนอุปกรณ์ทางทหารเกือบ 100,000 ชิ้นไปยังกรมตำรวจรัฐวิสคอนซินในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990
ดูเพิ่ม

ทีมชิงตัวประกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

NTOA.org The National Tactical Officers Association, a national organization of tactical professionals.
ITOTA.net The International Tactical Officers Training Association, an international organization of tactical professionals
หมวด"ดี" ของกองบังคับการนครบาล กรมตำรวจลอสแอนเจลิส เป็นหนึ่งในหน่วยสวาตที่โดดเด่นที่สุดในโลก และเป็นหน่วยสวาตทีมที่สองที่จัดตั้งขึ้นในสหรัฐ หลังจากกรมตำรวจฟิลาเดลเฟียใน ค.ศ. 1964
เจ้าหน้าที่หน่วยสวาตของกองกำลังรักษาความปลอดภัยกองทัพอากาศสหรัฐในระหว่างการฝึกซ้อมที่ฐานทัพอากาศแทรวิสใน ค.ศ. 1995
ดาริยอ เซอร์นา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1982-05-01) 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 (42 ปี)
สถานที่เกิด:  เม็ตกอวิช โครเอเชีย​ ประเทศยูโกสลาเวีย​
ส่วนสูง:  1.82 m (5 ft 11 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ชัคตาร์ดอแนตสก์ (ผู้อำนวยการฟุตบอล)​
สโมสรเยาวชน
:  เนเรตวา เม็ตกอวิช
:  ไฮดูก สปลิต
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1999–2003 |  ไฮดูก สปลิต |  69 |  (7) |
| 2003–2018 |  ชัคตาร์ดอแนตสก์ |  339 |  (33) |
| 2018–2019 |  คัลยารีกัลโช |  26 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2002–2016 |  โครเอเชีย |  134 |  (22) |
จัดการทีม
2019–2020:  ชัคตาร์ดอแนตสก์ (ผู้ช่วยผู้จัดการ)
2020–:  ชัคตาร์ดอแนตสก์ (ผู้อำนวยการฟุตบอล)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22 มิถุนายน 2018 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 25 มิถุนายน 2016
ดาริยอ เซอร์นา (โครเอเชีย: Darijo Srna, เกิดวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 ในเมืองเม็ตกอวิช สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย​)​ เป็นอดีตนักฟุตบอล​ชาวโครเอเชีย ตำแหน่งกองหลัง​ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการฟุตบอลให้กับสโมสรฟุตบอลชัคตาร์ดอแนตสก์ในยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก
เซอร์นาเริ่มต้นเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับไฮดูก สปลิต ในประเทศโครเอเชียก่อนที่ในปี ค.ศ. 2003 จะย้ายไปร่วมทีมชัคตาร์ ดอแนตสก์ ในประเทศยูเครน​และประสบความสำเร็จมากมายที่ยูเครน ​โดยได้แชมป์ยูฟ่าคัพในปี ค.ศ. 2009 ด้วยการเอาชนะสโมสรแวร์เดอร์เบรเมิน​ในรอบชิงชนะเลิศที่ประเทศตุรกี​ , แชมป์ยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก​ 7 สมัย, แชมป์ยูเครนเนียนคัพ 5 สมัย และแชมป์ยูเครนเนียนซูเปอร์คัพ 5 สมัย
ในส่วนผลงานการเล่นให้กับทีมชาติ เซอร์นาเลือกเล่นให้กับทีมชาติโครเอเชียและติดทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2002 ต่อมาในปี ค.ศ. 2009 เขาได้รับการแต่งตั้งจากสลาเวน บีลิชผู้จัดการทีมชาติในขณะนั้นให้เป็นกัปตันทีมชาติโครเอเชีย จนกระทั่งลูคา มอดริช​ได้รับหน้าที่กัปตันทีมชาติต่อจากเขาในปี ค.ศ. 2016
ดาริยอ เซอร์นา ได้รับการบันทึกว่าเป็นนักฟุตบอลที่เล่นให้กับทีมชาติโครเอเชียมากที่สุดที่ 134 นัด และได้เล่นในฟุตบอลโลก​ 2 ครั้ง ได้แก่ ฟุตบอลโลก 2006 ที่ประเทศเยอรมัน​และ ฟุตบอลโลก 2014 ที่ประเทศบราซิล รวมทั้งได้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป​ 4 ครั้งในปี ค.ศ. 2004, 2008, 2012 และ ค.ศ. 2016 นอกจากนี้ยังได้รับการบันทึกว่าเป็นผู้เล่นที่ลงสนามมากที่สุดของสโมสรฟุตบอลชัคตาร์ ดอแนตสก์​ โดยในช่วงที่เขาเล่นให้กับชัคตาร์ ดอแนตสก์ เขาได้รับข้อเสนอจากสโมสรใหญ่อย่างเชลซี​และบาร์เยิร์น มิวนิก​แต่เขาเลือกที่จะปฏิเสธในการย้ายไปร่วมทีมและอยู่เล่นให้กับชัคตาร์ ดอแนตสก์ถึง 15 ปี จนถูกยกให้เป็นผู้เล่นระดับตำนานและเป็นผู้เล่นที่เป็นสัญลักษณ์ของสโมสร
แหล่งข้อมูลอื่น

Darijo profile on official Shakhtar Donetsk website เก็บถาวร 2009-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
National Football Teams – Srna, Dario Player Details
Croatian trio expelled from squad เก็บถาวร 2020-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Darijo Srna profile, Player Details and Picture
Become A Croatia Fan Player Profile เก็บถาวร 2009-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโครเอเชีย – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 เปลติกอซา  2 เวอร์ซาลย์กอ  3 ปราญิช  4 เปริชิช  5 ชอร์ลูกา  6 ลอวเร็น  7 รากิติช  8 วูกอเยวิช  9 เยลาวิช  10 มอดริช  11 เซอร์นา (c)  12 เซเลนิกา  13 Schildenfeld  14 บรอซอวิช  15 บาเด็ลย์  16 เรบิช  17 มันจูกิช  18 ออลิช  19 ซามีร์  20 กอวาชิช  21 วีดา  22 เอดูวาร์ดู  23 ซูบาชิช  ผู้ฝึกสอน: กอวัช  |  1 เปลติกอซา  2 เวอร์ซาลย์กอ  3 ปราญิช  4 เปริชิช  5 ชอร์ลูกา  6 ลอวเร็น  7 รากิติช  8 วูกอเยวิช  9 เยลาวิช  10 มอดริช  11 เซอร์นา (c)  12 เซเลนิกา  13 Schildenfeld  14 บรอซอวิช  15 บาเด็ลย์  16 เรบิช  17 มันจูกิช  18 ออลิช  19 ซามีร์  20 กอวาชิช  21 วีดา  22 เอดูวาร์ดู  23 ซูบาชิช  ผู้ฝึกสอน: กอวัช  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโครเอเชีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 วาร์กิช  2 เวอร์ซาลย์กอ  3 สตรีนิช  4 เปริชิช  5 ชอร์ลูกา  6 เยดวาย  7 รากิติช  8 กอวาชิช  9 กรามาริช  10 มอดริช  11 เซอร์นา (c)  12 เอ็ล. กาลินิช  13 ชิลเดนเฟลด์  14 บรอซอวิช  15 ชอริช  16 เอ็น. กาลินิช  17 มันจูกิช  18 รอก  19 บาเด็ลย์  20 ปิยัตซา  21 ดีดา  22 ชอป  23 ซูบาชิช  ผู้ฝึกสอน: ชาชิช  |  1 วาร์กิช  2 เวอร์ซาลย์กอ  3 สตรีนิช  4 เปริชิช  5 ชอร์ลูกา  6 เยดวาย  7 รากิติช  8 กอวาชิช  9 กรามาริช  10 มอดริช  11 เซอร์นา (c)  12 เอ็ล. กาลินิช  13 ชิลเดนเฟลด์  14 บรอซอวิช  15 ชอริช  16 เอ็น. กาลินิช  17 มันจูกิช  18 รอก  19 บาเด็ลย์  20 ปิยัตซา  21 ดีดา  22 ชอป  23 ซูบาชิช  ผู้ฝึกสอน: ชาชิช  |  |
เรจโจเอมีเลีย

| เรจโจเอมีเลีย Rèz (เอมีเลีย) |
| --- | --- |
เทศบาล
Comune di Reggio nell'Emilia
Piazza San Prospero ที่เรจโจเอมีเลีย
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของเรจโจเอมีเลีย 
เรจโจเอมีเลียที่ตั้งของเรจโจเอมีเลียในอิตาลี
พิกัด: 44°42′N 10°38′E﻿ / ﻿44.700°N 10.633°E﻿ / 44.700; 10.633
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: เอมีเลีย-โรมัญญา
จังหวัด: เรจโจเอมีเลีย (RE)
Frazioni: ดูรายชื่อ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Luca Vecchi (PD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 231 ตร.กม. (89 ตร.ไมล์)
ความสูง: 58 เมตร (190 ฟุต)
ประชากร (31 ธันวาคม ค.ศ. 2017)
 • ทั้งหมด: 171,944 คน
 • ความหนาแน่น: 740 คน/ตร.กม. (1,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 42121-42122-42123-42124
รหัสเขตโทรศัพท์: 0522
นักบุญองค์อุปถัมภ์: ซันปรอสเปโร
วันสมโภชนักบุญ: 24 พฤศจิกายน
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
เรจโจเอมีเลีย (อิตาลี: Reggio Emilia) หรือ แรซ (เอมีเลีย: Rèz) เป็นเมืองในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ทางภาคเหนือของประเทศอิตาลี มีประชากรประมาณ 171,944 คน และเป็นเทศบาลหลักของจังหวัดเรจโจเอมีเลีย
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเรจโจเอมีเลีย (ค> ศ. 1961–1990).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 4.2 (39.6) | 7.2 (45) | 12.8 (55) | 17.2 (63) | 22.3 (72.1) | 26.8 (80.2) | 29.6 (85.3) | 28.8 (83.8) | 24.2 (75.6) | 17.5 (63.5) | 10.5 (50.9) | 5.5 (41.9) | 17.2 (63) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 1.3 (34.3) | 3.7 (38.7) | 8.5 (47.3) | 12.6 (54.7) | 17.3 (63.1) | 21.5 (70.7) | 24.0 (75.2) | 23.4 (74.1) | 19.5 (67.1) | 13.7 (56.7) | 7.7 (45.9) | 2.9 (37.2) | 13.0 (55.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -1.6 (29.1) | 0.1 (32.2) | 4.2 (39.6) | 8.1 (46.6) | 12.3 (54.1) | 16.2 (61.2) | 18.5 (65.3) | 18.1 (64.6) | 14.7 (58.5) | 10.0 (50) | 4.9 (40.8) | 0.4 (32.7) | 8.8 (47.8) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 47 (1.85) | 45 (1.77) | 58 (2.28) | 73 (2.87) | 71 (2.8) | 57 (2.24) | 35 (1.38) | 39 (1.54) | 57 (2.24) | 84 (3.31) | 77 (3.03) | 57 (2.24) | 700 (27.56) |
แหล่งที่มา: Archivio climatico Enea-Casaccia
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว เรจโจเอมีเลีย จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กเมืองใหญ่ในประเทศอิตาลีเรียงตามจำนวนประชากร |
| --- | --- |
1,000,000+:  โรม  มิลาน 
500,000+:  นาโปลี  ตูริน  ปาแลร์โม  เจโนวา 
200,000+:  บารี  โบโลญญา  กาตาเนีย  ฟลอเรนซ์  เมสซีนา  ปาโดวา  ตรีเยสเต  เวนิส  เวโรนา 
100,000+:  อังโกนา  อานดรีอา  อาเรซโซ  แบร์กาโม  โบลซาโน  เบรชชา  คัลยารี  แฟร์รารา  ฟอจจา  ฟอร์ลิ  จูลยาโนอินกัมปาเนีย  ลาตีนา  ลีวอร์โน  โมเดนา  มอนซา  โนวารา  ปาร์มา  เปรูจา  เปสการา  ปีอาเชนซา  ปราโต  ราเวนนา  เรจโจคาลาเบรีย  เรจโจเอมีเลีย  รีมีนี  ซาแลร์โน  ซัสซารี  ซีรากูซา  ตารันโต  แตร์นี  เตรนโต  อูดีเน  วีเชนซา 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน 2  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล 2  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โครเอเชีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่  Pleiades 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
เยซุเกย์

เยซุเกย์ บาฆาทูร์ (อักษรโรมัน: Yesugei Baghatur, (มองโกลธรรมเนียม: ᠶᠢᠰᠦᠭᠡᠢ ᠪᠠᠭᠠᠲᠤᠷ; Modern Mongolian: Есүхэй баатар, Yesukhei baatar, [ˈjosuxɛː ˈbaːtər]; จีน: 也速該; พินอิน: Yěsùgāi) (1134 – 1171) เป็นผู้นำคนสำคัญของสหพันธรัฐเผ่ามองโกลฮามัก และบิดาของชิงกิส ข่าน เยซุเกย์มีที่มาจากตระกูลบอร์จีกิน และชื่อเขามีความกมายว่า "เหมือนเก้า" เลขมงคลของชาวมองโกล
เยซุเกย์เป็นบุตรของบาร์ทัน บาฆาทูร์ (Bartan Baghatur) ผู้เป็นบุตรคนที่สองของฮาบุล ข่าน ผู้ซึ่งเป็นฮากันที่ราชวงศ์จินให้การยอมรับ และเป็นเหลนของไฮดู ผู้ที่ริเริ่มจะรวบรวมชาวมองโกลเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเป็นครั้งแรก สนมเอกของเยซุเกย์คือโฮเอลุง ลูกสาวของชาวป่าอ็อลฮูนุต ที่ซึ่งเขาลักพาตัวมาด้วยความช่วยเหลือของพี่ชายเนกุน ไทชี (Negün Taishi) และน้องชาย ดารีไท อ็อตชีกิง (Daritai Otchigin) โดยลักพาตัวมาจากสามีเชลีดู (Chelidu) ชาวเผ่าเมร์กิตที่พึ่งแต่งงานกันไม่นาน เยซุเกย์ลักพาตัวเจ้าสาวโฮเอลุงมาเพราะว่าเธอมีความสวยงามและมีคุณลักษณะอันบ่งบอกถึงความสามารถในการเจริญพันธุ์
ในปี 1171 เยซุเกย์เสียชีวิตเมื่อเทมุจิง (ต่อมาคือชิงกิส ข่าน) อายุได้เก้าปี ประวัติศาสตร์ลับชาวมองโกล บันทึกว่าเขาถูกลอบวางยาพิษโดยชาวทาทาร์ เมื่อเทมุจิงอายุได้แปดปี เยซุเกย์ตัดสินใจหมั้นเขากับเด็กหญิงที่เหมาะสม เยซุเกย์พาเทมุจิงออกไปยังทุ่งหญ้าของชนเผ่าอ็องกิรัตที่เลอค่าของโฮเอลุง และจึงคลุมถุงชนแต่งงานระหว่างเทมุจิงกับโบร์เท ลูกสาวของหัวหน้าเผ่าอ็องกิรัตนามว่า เดย์ เซเช็ง [ru] ขณะกำลังขี่ม้ากลับบ้านด้วยตัวคนเดียว เยซุเกย์ได้ร้องขออาหารมื้อหนึ่งจากกลุ่มชาวทาทาร์ที่เขาบังเอิญเจอ ตามลักษณะธรรมเนียมความเอื้อเฟื้อต่อคนแปลกหน้าของชาวทุ่งหญ้าสเตปป์ แต่ชาวทาทาร์จดจำเยซุเกย์ซึ่งเคยต่อสู้กับพวกทาทาร์ในอดีต จึงแอบวางยาพิษในอาหารของเขา เยซุเกย์กินยาพิษเข้าไปจนป่วยแต่ก็ยังกลับถึงบ้านได้ในสภาพใกล้ตาย เขาได้เรียกขอให้มูงลิกไปพาตัวเทมุจิงกลับมาจากอ็องกิรัต ก่อนที่จะเสียชีวิตในเวลาต่อมา
ซิงเกอร์ คอร์ปอเรชั่น

| --- | --- |

อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมการผลิต
ก่อตั้ง: 1851; 173 ปีที่แล้ว (1851)
ผู้ก่อตั้ง: ไอแซก ซิงเกอร์ เอ็ดเวิร์ด ซี. คลาร์ก
สำนักงานใหญ่: สหรัฐอเมริกา , สหรัฐอเมริกา 
ผลิตภัณฑ์: จักรเย็บผ้า โซฟา
บริษัทแม่: SVP Worldwide 
ซิงเกอร์ คอร์ปอเรชั่น (อังกฤษ: Singer Corporation) เป็นบริษัทผู้ผลิตจักรเย็บผ้าสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งครั้งแรกในชื่อ I.M.  Singer & Co. ในปี ค.ศ. 1851 โดยไอแซก ซิงเกอร์ กับทนายความชาวนิวยอร์กเอ็ดเวิร์ด ซี. คลาร์ก รู้จักกันดีในเรื่องจักรเย็บผ้า โดยเปลี่ยนชื่อเป็น Singer Manufacturing Company ในปี ค.ศ. 1865 จากนั้นเป็น Singer Company ในปี ค.ศ. 1963 ตั้งอยู่ที่ลาแวร์ญ รัฐเทนเนสซี ใกล้กับแนชวิลล์ โรงงานขนาดใหญ่แห่งแรกสำหรับการผลิตจำนวนมากสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1863 ในเมืองเอลิซาเบธ รัฐนิวเจอร์ซีย์
สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงฉวากเฉลิมพระเกียรติ

สำหรับสถานที่ ดูที่ บึงฉวากเฉลิมพระเกียรติ
สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงฉวากเฉลิมพระเกียรติ ตั้งอยู่ที่ตำบลเดิมบาง อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 แล้วเสร็จและเปิดบริการตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 เปิดให้บริการทุกวัน ในเวลา 10.00–15.00 น.
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2537 จังหวัดสุพรรณบุรีได้เริ่ม ดำเนินการปรับปรุงบูรณะบึงฉวากให้เป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เพื่อใช้พื้นที่กักเก็บน้ำไว้ใช้เพื่อการอุปโภคบริโภค และการเพาะปลูกให้แก่ราษฎร ในบริเวณพื้นที่ใกล้เคียง ตลอดจนส่งเสริมเป็นแหล่งท่องเที่ยวของจังหวัด และเป็นแหล่งในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมควบคู่ไปด้วย โดยได้รับการสนับสนุนจาก นายบรรหาร ศิลปอาชา อดีตนายกรัฐมนตรี ตลอดจนคำแนะนำอันเป็นประโยชน์ และติดตามความก้าวหน้าในการดำเนินงานอย่างใกล้ชิด ทำให้โครงการสำเร็จอย่างรวดเร็ว
บึงฉวาก

ดูบทความหลักที่ บึงฉวากเฉลิมพระเกียรติ
บึงฉวากเป็นแหล่งน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ อยู่ในพื้นที่ 2 จังหวัด คือ อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี กับอำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท และรับน้ำจากคูส่งน้ำซึ่งผันน้ำมาจากแม่น้ำท่าจีน อำเภอเดิมบางนางบวช
บึงฉวากมีความกว้างประมาณ 650 เมตร ความยาวประมาณ 6,500 เมตร ระดับน้ำลึกเฉลี่ย 2 เมตร รวมพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 1,807 ไร่
สิ่งก่อสร้าง

อาคารสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำหลังที่ 1: รวบรวมพันธุ์สัตว์น้ำจืดและน้ำเค็ม เช่น ปลาม้า (Boesemania microlepis), ปลาหนวดพราหมณ์หนวด 14 เส้น (Polynemus multifilis), ปลาบ้า (Leptobarbus hoevenii), ปลาช่อนงูเห่า (Channa aurolineatus), ปลาเสือตอลายใหญ่ (Datnioides pulcher), ปลาเทพา (Pangasius sanitwongsei) เป็นต้น
อาคารสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำหลังที่ 2: มีตู้ปลาขนาดใหญ่บรรจุน้ำได้ 400 ลูกบาศก์เมตร เดินดูปลาได้รอบตู้ มีอุโมงค์ยาวประมาณ 8.5 เมตร ซึ่งเป็นอุโมงค์ปลาน้ำจืดแห่งแรกของประเทศไทย
อาคารสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำหลังที่ 3: มีตู้ปลาทรงกระบอกที่เส้นผ่าศูนย์กลาง 2 เมตร สูง 6.08 เมตร อุโมงค์ปลาใต้ทะเล ซึ่งเป็นอุโมงค์บันไดเลื่อนความยาวกว่า 12.50 เมตร และมีความสูง 9 เมตร บรรจุปลาทะเลชนิดต่าง ๆ เช่น ปลาหมอทะเล (Epinephelus lanceolatus), ปลาชะลิน (Chanos chanos), ปลาฉลามเสือดาว (Stegostoma fasciatum), ปลาโรนันจุดขาว (Rhynchobatus djiddensis) และอุโมงค์ปลาฉลาม มีความยาว 16 เมตร กว้าง 6 เมตร นับเป็นอุโมงค์ที่เลี้ยงปลาฉลามที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภายในมีปลาฉลามชนิดต่าง ๆ ได้แก่ ปลาฉลามเลมอน (Negaprion brevirostris), ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinus melanopterus), ปลาฉลามเสือดาว (Stegostoma fasciatum) และปลาฉลามขี้เซา (Nebrius ferrugineus )
บ่อจระเข้น้ำจืดขนาดพื้นที่ 3 ไร่ ซึ่งเลี้ยงจระเข้พันธุ์พื้นเมืองของไทย ได้แก่ จระเข้น้ำจืด (Crocodylus siamensis) และจระเข้น้ำเค็ม (C. porosus) มีการแสดงจับจระเข้ทุกวัน วันละ 3 รอบ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงฉวากเฉลิมพระเกียรติ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°55′41″N 100°02′51″E﻿ / ﻿14.9281°N 100.0476°E﻿ / 14.9281; 100.0476
สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์

ระวังสับสนกับ สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ
| สวนพฤกษศาสตร์   สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ |
| --- | --- |


ประเภท: สวนพฤกษศาสตร์
ที่ตั้ง: 100 หมู่ 9 ตำบลแม่แรม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
พื้นที่: 6,500 ไร่
เปิดตัว: 2536
ผู้ดำเนินการ: องค์การสวนพฤกษศาสตร์ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
สถานะ: เปิดใช้งาน
พืชเมืองร้อน ภายในอาคารเรือนกระจก
สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ (อังกฤษ: Queen Sirikit Botanic Garden) เป็นสวนพฤกษศาสตร์ขนาด 6,500 ไร่ ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นปีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การสวนพฤกษศาสตร์ พ.ศ. 2535 โดยมีสถานภาพเป็นรัฐวิสาหกิจอยู่ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี
ในปี พ.ศ. 2537 ทางองค์การสวนพฤกษศาสตร์ ได้รับพระราชทานพระราชานุญาตจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ให้ใช้ชื่อสวนพฤกษศาสตร์ในภาคเหนือขององค์การฯ ที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ว่า “สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์” จนในปี พ.ศ. 2545 รัฐบาลมีนโยบายในการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม โดยนำหน่วยงานราชการที่มีภารกิจคล้ายคลึงกันไว้ในหน่วยงานเดียว องค์การสวนพฤกษศาสตร์จึงได้โอนย้ายจากสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรีมาสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตามพระราชกฤษฎีกาโอนกิจการบริหารและอำนาจหน้าที่ของส่วนราชการ ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 119 ตอนที่ 102 ก ลงวันที่ 8 ตุลาคม 2545
สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ เปิดให้บริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 08.30 – 16.30 น. ถือเป็น 1 ใน 2 ในอุทยานพฤกศาสตร์ขนาดใหญ่ของจังหวัดเชียงใหม่ร่วมกันกับอุทยานหลวงราชพฤกษ์ ในอำเภอเมืองเชียงใหม่