stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นกตีนเทียน
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา > การผสมพันธุ์

ผสมพันธุ์และทำรังในช่วงฤดูร้อนจนถึงต้นฤดูฝน (เดือนพฤษภาคม–สิงหาคมในบึงบอระเพ็ด และทั่วไปในเดือนเมษายน–มิถุนายน) ทำรังตามพื้นดินใกล้แหล่งน้ำเช่นเดียวกับนกน้ำอื่นที่ทำรังบนพื้นดิน นกตีนเทียนมักทำรังอยู่ใกล้กันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ (semi-colonial) แต่ละรังจะห่างกันประมาณ 5-6 เมตร โดยการขุดให้เป็นแอ่งหลุมตื้น ปูรองด้วยใบหญ้าใบพืชแห้ง กิ่งไม้ ก้านบัว เปลือกหอยสองฝา แต่ไม่มากนักเพื่อวางไข่ มักจะทำรังอยู่ใกล้กับแหล่งน้ำที่ใช้หากิน ไข่มีสีพื้นเป็นสีเขียวเข้ม หรือสีน้ำตาลอมเขียว มีจุดหรือลายสีเขียวเข้ม ดำ หรือสีน้ำตาลแดง ในแต่ละรังมีไข่ 3–4 ฟอง ความกว้างเฉลี่ย 3.0 เซนติเมตร ยาวเฉลี่ย 4.1 เซนติเมตร หนักเฉลี่ย 19.8 กรัม นกตัวผู้และตัวเมียผลัดกันฟักไข่ตลอดทั้งวัน โดยมีพฤติกรรมการรักษาอุณหภูมิไข่ด้วยการนำตัวไปจุ่มน้ำแล้วมาฟักไข่ ระยะเวลาฟัก 25–26 วัน
นกตีนเทียนมีพฤติกรรมแกล้งบาดเจ็บคล้ายนกนกชายเลนอีกหลายชนิด ในการหลอกล่อสัตว์นักล่าที่เข้ามาใกล้รังให้ถอยออกไป โดยมันจะบินส่งเสียงร้อง และร่อนถลาลงมาแกล้งทำท่า "ปีกหัก" บนพื้นในจุดที่ห่างออกไปจากรัง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจศัตรูให้ตามไป
ลูกนกเมื่อออกจากไข่แล้ว สามารถออกหากินตามพ่อแม่นกได้ทันที และอยู่กับพ่อนกแม่นกไปจนกระทั่งอายุ 35-40 วัน ที่ลูกนกโตเต็มวัย
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา > การหาอาหาร

หากินตอนกลางวันตามชายฝั่งทะเลที่มีน้ำท่วมขัง หรือหาดเลน นกตีนเทียนใช้ปากที่เรียวยาวคล้ายเข็มทำหน้าที่เป็นตัวคีบจับสัตว์น้ำขนาดเล็กกินเป็นอาหาร กินสัตว์ขนาดเล็กที่หน้าดินเช่น ลูกปู ตัวอ่อนของแมลงน้ำ และหนอนที่ฝังตัวอยู่ในดินและใต้น้ำ
ลูกนกเพิ่งมีขน (fledgling) ที่ทะเลเวนิซ อิตาลี
ลูกนก สวนสัตว์เพิร์ท
นกที่ยังไม่โตเต็มวัย
ช่องคาซิงกา, ยูกันดา
ลูกนกที่ยังไม่ผละออกจากรัง (nestling) ซึ่งมีความคล้ายกับลูกนกชายเลนอื่น ๆ
ขณะบิน ที่ทะเลเวนิซ อิตาลี
นกโตเต็มวัยขณะบินเป็นฝูง ที่อินเดีย
ขณะหาอาหารที่สถานตากอากาศบางปู จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย
ชนิดที่คล้ายกัน

| ชนิดที่คล้ายกัน> นกตีนเทียน | ชนิดที่คล้ายกัน> นกตีนเทียนอเมริกาใต้ หรือ นกตีนเทียนหลังคาดขาว | ชนิดที่คล้ายกัน> นกตีนเทียนหัวขาว | ชนิดที่คล้ายกัน> นกตีนเทียนเมกซิโก หรือ นกตีนเทียนคอดำ | ชนิดที่คล้ายกัน> นกตีนเทียนฮาวาย | ชนิดที่คล้ายกัน> นกตีนเทียนดำ | ชนิดที่คล้ายกัน> นกตีนเทียนออสเตรเลีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Himantopus himantopus black-winged stilt | Himantopus melanurus white-backed stilt | Himantopus leucocephalus pied stilt | Himantopus mexicanus black-necked stilt | Himantopus mexicanus knudseni Hawaiian stilt | Himantopus novaezelandiae black stilt | Cladorhynchus leucocephalus banded stilt |

| หัวขาวล้วน หรือมีสีดำประปราย บนหัวและท้ายทอย | หน้าผากขาว คอขาว ท้ายทอยดำ ไปจนถึงคอ มีแถบขาวคาดกลางหลังระหว่าง คอกับหลัง | หัวขาวล้วน ท้ายทอยดำจรดหลังคอ | หัวและท้ายทอยดำ คอขาว  คิ้วเป็นแต้มขาว | บางครั้งจัดเป็นชนิดย่อยของ H. mexicanus | สีดำล้วน หรือมีสีขาวรอบ จะงอยปากเท่านั้น | ปีกมีสีดำสลับขาวเป็นแถบ ๆ |
| นกประจำถิ่นและนกอพยพบางส่วน ของประเทศไทย พบทั่วไปในยูโรปเขตอบอุ่น ไซบีเรีย เอเชียภาคพื้นทวีป และแอฟริกา | ไม่พบในประเทศไทย อาศัยในบราซิล เปรู อาร์เจนตินา | ไม่พบในประเทศไทย พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาค พื้นสมุทรเช่น สุมาตราตอนใต้ ชวา สุลาเวสี ปาปัวนิวกินีและออสเตรเลีย | ไม่พบในประเทศไทย อาศัยในเม็กซิโกและอเมริกากลาง  บางส่วนทับซ้อนกับ H. melanurus ในบราซิล | ไม่พบในประเทศไทย เป็นนกเฉพาะถิ่นของหมู่เกาะฮาวาย | ไม่พบในประเทศไทย เป็นนกเฉพาะถิ่นของนิวซีแลนด์ | ไม่พบในประเทศไทย เป็นนกเฉพาะถิ่นของออสเตรเลีย |
เสียงขณะบินของ H. h. himantopus
นกเขาพม่า

| นกเขาพม่า |
| --- | --- |

เสียงร้องไฟล์:Streptopelia orientalis.ogg
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก Aves
อันดับ:: Columbiformes Columbiformes
วงศ์:: วงศ์นกพิราบและนกเขา Columbidae
สกุล:: Streptopelia Streptopelia (Latham, 1790)
สปีชีส์:: Streptopelia orientalis
ชื่อทวินาม
Streptopelia orientalis (Latham, 1790)


ขอบเขตของ S. orientalis  ผสมพันธุ์   อาศัย   ทางผ่าน   ไม่ผสมพันธุ์
นกเขาพม่า (อังกฤษ: Oriental turtle dove; ชื่อวิทยาศาสตร์: Streptopelia orientalis) เป็นกที่อยู่ในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae)
มีลักษณะคล้ายกับนกเขาใหญ่ (S. chinensis) ต่างกันตรงที่มีแถบสีดำข้างคอแบ่งเป็นสองแถบไม่ต่อเนื่องกัน และในแถบเป็นลายขีดขาวไม่เป็นจุดอย่างนกเขาใหญ่ และมีขนาดตัวที่ใหญ่กว่ามากและหางสั้นกว่า (31–33 เซนติเมตร) อีกทั้งสีตามลำตัวก็คล้ำกว่า
อาศัยอยู่ตามป่าเต็งรัง, ป่าดงดิบแล้ง, ป่าที่เพิ่งฟื้นฟู, ป่าละเมาะ หรือพื้นที่เกษตรกรรม และพบได้กระทั่งที่สูงจากระดับน้ำทะเลกว่า 2,000 เมตร บางครั้งพบเป็นฝูงใหญ่มาก มักหากินตามพื้นดิน อาหารคือ เมล็ดพืชและธัญพืช รวมทั้งเยื่อไผ่ มีฤดูผสมพันธุ์เดือนพฤษภาคม–กรกฎาคม ทำรังตามต้นไม้หรือกิ่งไผ่ ด้วยกิ่งไม้ขัดกันอย่างง่าย ๆ สูงจากพื้นดินประมาณ 1.5–3.6 เมตร วางไข่ครั้งละ 2 ฟอง เปลือกไข่มีสีขาว เป็นนกที่ตัวใหญ่ แต่ปราดเปรียว และบินได้เร็วและแข็งแรง แม้จะอยู่เป็นฝูง แต่เวลาตกใจจะบินแตกไปเป็นคู่ ๆ
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในซีกโลกทางเหนือและเอเชียตะวันออก ในประเทศไทยถือเป็นนกประจำถิ่นที่พบได้น้อย มีบางส่วนเป็นนกอพยพช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย และถือเป็นนกประจำนครฮิรากาวะ และนครทามะ ในประเทศญี่ปุ่น
บรรณานุกรม

"National Geographic"  Field Guide to the Birds of North America ISBN
Handbook of the Birds of the World Vol 4,  Josep del Hoyo editor, ISBN
แหล่งข้อมูลอื่น

Bird Research - Oriental Turtle Dove
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q704987  Wikispecies: Streptopelia orientalis  ABA: ortudo  ADW: Streptopelia_orientalis  ARKive: streptopelia-orientalis  Avibase: 6658BAC574088183  BirdLife: 22690439  BOLD: 9953  BTO: RUTDO  eBird: ortdov  EPPO: STPEOR  Fauna Europaea: 97014  Fossilworks: 370660  GBIF: 2495681  iNaturalist: 2927  IRMNG: 10199810  ITIS: 177142  IUCN: 22690439  NBN: NHMSYS0000530622  NCBI: 36243  Xeno-canto: Streptopelia-orientalis
นกอีเสือหลังเทา

| นกอีเสือหลังเทา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Laniidae
สกุล:: Lanius
สปีชีส์:: L.  tephronotus
ชื่อทวินาม
Lanius tephronotus (Vigors, 1831)

นกอีเสือหลังเทา (อังกฤษ: Grey-backed shrike; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lanius tephronotus) เป็นนกในวงศ์นกอีเสือ (Laniidae)
พบในประเทศบังกลาเทศ, ภูฏาน, กัมพูชา, จีน, อินเดีย, ลาว, พม่า, เนปาล, ปากีสถาน, รัสเซีย, ไทย, และเวียดนาม
ลักษณะ

หัว ท้ายทอย และหลังเทา ตะโพกน้ำตาลแดง ปีกดำไม่มีแถบขาว คอ ข้างคอ และอกตอนบนขาว ข้างอก ลำตัวด้านล่าง และก้นน้ำตาลแดงแกมเหลือง หางดำ นกวัยอ่อนสีซีดกว่า ลำตัวด้านบนและด้านล่างมีลายเกล็ด
สถานะ

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lanius tephronotus ที่วิกิสปีชีส์
นกเค้าโมง

| นกเค้าโมง |
| --- | --- |

นกเค้าโมงในรัฐเบงกอลตะวันตก, อินเดีย
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Strigiformes
วงศ์:: Strigidae
สกุล:: Glaucidium
สปีชีส์:: G.  cuculoides
ชื่อทวินาม
Glaucidium cuculoides (Vigors, 1831)

ชนิดย่อย
  G. c. austerum  (Ripley, 1948)    G. c. bruegeli  (Parrot, 1908)    G. c. cuculoides  (Vigors, 1831)    G. c. deignani  (Ripley, 1948)    G. c. delacouri  (Ripley, 1948)    G. c. persimile  (Hartert, 1910)    G. c. rufescens  (E. C. S. Baker, 1926)    G. c. whitelyi  (Blyth, 1867)  
นกเค้าโมง หรือ นกเค้าแมว (อังกฤษ: Asian barred owlet; ชื่อวิทยาศาสตร์: Glaucidium cuculoides) เป็นนกเค้าขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีลายสีน้ำตาลทั่วทั้งตัว ด้านใต้ของลำตัวเป็นสีขาวและมีลายสีขาวในแนวตั้งลากยาวขึ้นมาที่บริเวณอกอย่างไม่เป็นระเบียบ มีม่านตาสีเหลือง ในวัยเล็กจะมีลวดลายบนหัวเป็นจุดคล้ายกับนกเค้าแคระ (G. brodiei) ซึ่งเป็นนกในสกุลเดียวกันและเป็นนกจำพวกนกเค้าแมวที่เล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย
นกเค้าโมง มีการกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียอาคเนย์และเอเชียตะวันออก มีชนิดย่อยทั้งสิ้น 8 ชนิด (ดูในตาราง) สามารถปรับตัวให้อยู่ได้ในทุกสภาพแวดล้อม ทั้งป่าทึบที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน 1,980 เมตร จนถึงสวนสาธารณะในเมืองใหญ่ บางครั้งอาจจะพบได้ในเวลากลางวันได้อีกด้วย จึงนับเป็นนกจำพวกนกเค้าแมวอีกชนิดหนึ่งที่พบเห็นตัวได้บ่อยรองมาจากนกแสก (Tyto alba) สำหรับในประเทศไทย พบได้ทุกภาคยกเว้นภาคใต้ตอนล่างและภาคกลางตอนล่าง
มีพฤติกรรมร้องได้หลายเสียง หลายทำนอง ในเวลากลางคืนจะร้องเป็นครั้งคราวคล้ายกับจะบอกโมงยาม จึงได้ชื่อว่า "นกเค้าโมง"
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535 แต่จากความที่เป็นนกขนาดเล็ก จึงทำให้นกเค้าโมงเป็นนกเค้าอีกชนิดหนึ่งที่มีผู้คนนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเช่นเดียวกับนกเค้าแคระ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Glaucidium cuculoides ที่วิกิสปีชีส์
นกเงือกกรามช้างปากเรียบ

| นกเงือกกรามช้างปากเรียบ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Bucerotiformes
วงศ์:: Bucerotidae
สกุล:: Rhyticeros
สปีชีส์:: R.  subruficollis
ชื่อทวินาม
Rhyticeros subruficollis (Blyth, 1843)

ชื่อพ้อง
 Aceros subruficollis (Blyth, 1843)
นกเงือกกรามช้างปากเรียบ (อังกฤษ: plain-pouched hornbill; ชื่อวิทยาศาสตร์: Rhyticeros subruficollis) นกเงือกชนิดหนึ่ง ซึ่งพบได้ในประเทศไทย
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับนกเงือกกรามช้าง หรือนกกู๋กี๋ (R. undulatus) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ว่านกเงือกกรามช้างปากเรียบนั้น ที่ถุงใต้คอตัวเต็มวัยจะไม่มีขีดสีดำและจะงอยปากยาว ไม่มีรอยหยัก และมีขนาดลำตัวเฉลี่ยเล็กกว่า ปีกมีลักษณะเหมือนนกเงือกชนิดอื่นๆ คือ ใต้ปีกของนกเงือกกรามช้างปากเรียบไม่มีขนปกคลุม
เป็นนกที่พบได้ในประเทศไทยบ่อยกว่านกเงือกกรามช้าง โดยสถานที่ ๆ พบได้เป็นจำนวนมาก คือ ป่าบาลา-ฮาลา ในจังหวัดยะลา ในต่างประเทศพบได้ตั้งแต่แนวเทือกเขาตะนาวศรีของพม่า ไปจนถึงคาบสมุทรมลายู
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhyticeros subruficollis ที่วิกิสปีชีส์
นกเค้าใหญ่พันธุ์สุมาตรา

| นกเค้าใหญ่พันธุ์สุมาตรา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Strigiformes
วงศ์:: Strigidae
สกุล:: Bubo
สปีชีส์:: B.  sumatranus
ชื่อทวินาม
Bubo sumatranus (Raffles, 1822)

นกเค้าใหญ่พันธุ์สุมาตรา (อังกฤษ: Barred-eagle owl, Malay eagle owl; ชื่อวิทยาศาสตร์: Bubo sumatranus) นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง จำพวกนกเค้าแมว หรือนกเค้า
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับนกทึดทือมลายู (Ketupa ketupu) ต่างกันที่ตรงที่มีขนคลุมขาท่อนล่าง  จะงอยปากสีน้ำตาลอ่อน  ตาสีน้ำตาล ขนหูใหญ่และยาวมากสีน้ำตาล อกสีน้ำตาล ท้องสีขาว ขนด้านบนมีลายขวางเล็ก ๆ สีเหลืองซีด ส่วนขนด้านล่างมีลายขวางเล็ก ๆ สีน้ำตาลปนพื้นขาว มีลายบั้งกระจายตรงขนปีก ในขณะที่ยังเป็นลูกนกหรือยังไม่โตเต็มที่ ขนตามลำตัวจะเป็นสีขาวหรือสีอ่อน
พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบในแหลมมลายู โดยพบได้จนถึงหมู่เกาะซุนดา ในบริเวณที่เป็นที่ราบขึ้นไปถึงระดับสูง  600 เมตร ในประเทศไทยพบได้เฉพาะในภาคใต้ตั้งแต่แนวเทือกเขาตะนาวศรีเท่านั้น ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 มีรายงานพบเป็นครั้งแรกในสวนผลไม้ที่อำเภอศรีนครินทร์ จังหวัดพัทลุง นับเป็นนกเค้าแมวชนิดที่หายาก มีพฤติกรรมหากินทั้งกลางวันและกลางคืน ในขณะที่บินมักส่งเสียงร้อง ฮุก ไอ โอ และ อ๊าว ไปด้วย ปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว อาหารที่กินเป็นสัตว์เล็ก ๆ เช่น หนู, กระรอก, นก, งู และแมลง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Bubo sumatranus ที่วิกิสปีชีส์
นกอีเสือลาย

| นกอีเสือลาย |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Laniidae
สกุล::  Lanius 
สปีชีส์:: L.  tigrinus
ชื่อทวินาม
Lanius tigrinus Drapiez, 1828

นกอีเสือลาย หรือ นกอีเสือลายเสือ (อังกฤษ: Tiger shrike, Thick-billed shrike) เป็นนกจับคอนขนาดเล็กในสกุล Lanius ในวงศ์นกอีเสือ (Laniidae) มีถิ่นอาศัยในแถบเอเชียตะวันออก มักพบอยู่ตามลำพัง กินสัตว์ขนาดเล็กเป็นอาหาร ทำรังบนต้นไม้ วางไข่ 3-6 ใบ
ลักษณะ

นกอีเสือลายมีแถบหนาสีดำคาดตา จะงอยปากเป็นสีดำ หางสั้น ด้านใต้ของลำตัวเป็นสีขาว กระหม่อมและท้ายทอยมีสีเทา ด้านบนของลำตัวเป็นสีน้ำตาลแดงและมีขอบขนแต่ละเส้นเป็นสีดำ ทำให้เห็นเป็นลายพาดอันเป็นที่มาของชื่อ นกตัวเมียมีสีสันคล้ายตัวผู้แต่ไม่เข้มเท่า หัวตาและคิ้วเป็นสีขาว มีลายพาดในแนวตั้งที่ด้านข้างของลำตัว นกวัยอ่อนมีปากสีเนื้อ ด้านบนของลำตัวเป็นสีน้ำตาลตั้งแต่กระหม่อมจรดหางและไม่มีแถบคาดตาสีดำ มีลายทั่วทั้งตัวยกเว้นด้านใต้และด้านข้างของลำคอ
การกระจายพันธุ์

ขยายพันธุ์ในเอเชียตะวันออก จีน เกาหลี ญี่ปุ่น และตะวันออกไกลของประเทศรัสเซีย ฤดูหนาวจะอพยพมาลงมาที่ประเทศพม่า ไทย ลาว เวียดนาม มาเลเซียและอินโดนีเซียที่เกาะชวา จังหวัดบาหลี และเกาะซูลาเวซี นอกจากนี้ยังพบนกพลัดหลงที่ฮ่องกงและฟิลิปปินส์
สำหรับประเทศไทยจะพบในช่วงปลายเดือนกันยายน-เดือนตุลาคม โดยพบตามสวนสาธารณะในเมือง ป่าโกงกาง ป่าชายเลน ตามที่โล่งในที่ราบภาคกลาง และจะพบอีกครั้งช่วงปลายฤดู จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lanius tigrinus ที่วิกิสปีชีส์
Oriental Bird Images: Tiger Shrike Lanius tigrinus เก็บถาวร 2009-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Tiger Shrike photos
Account of a Tiger Shrike eating a beetle
นกปากกบปักษ์ใต้

| นกปากกบปักษ์ใต้ |
| --- | --- |

นกปากกบปักษ์ใต้ในอุทยานแห่งชาติศรีพังงา
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Caprimulgiformes
วงศ์:: Podargidae
สกุล:: Batrachostomus
สปีชีส์:: B.  stellatus
ชื่อทวินาม
Batrachostomus stellatus (Gould, 1837)


แหล่งกระจายพันธุ์ของนกปากกบปักษ์ใต้ (B. stellatus)
นกปากกบปักษ์ใต้ (อังกฤษ: Gould's frogmouth; ชื่อวิทยาศาสตร์: Batrachostomus stellatus) เป็นนกหากินกลางคืนในอันดับ Caprimulgiformes และในวงศ์ Podargidae เป็นหนึ่งใน 12 ชนิดในสกุลนกปากกบ (Batrahostomus) หายาก อาศัยในป่าที่ราบลุ่มและเชิงเขาในบรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย และภาคใต้ของไทย ลักษณะเด่นคือ ปากที่กว้าง อวบใหญ่ คล้ายปากกบ และมีจุดขาวกระจัดกระจายบนปีกและส่วนใต้ท้องสีขาวหรือขาวหม่นมีดวงสีขาวขอบน้ำตาล องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติได้ระบุสถานะเกือบอยู่ในข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
อนุกรมวิธานและศัพทมูลวิทยา

ชื่อสามัญภาษาอังกฤษ "Gould's frogmouth" เพื่อระลึกถึงนักปักษีวิทยาชาวอังกฤษและศิลปินภาพนก จอห์น โกลด์ (John Gould, 1804-1881) ชื่อสกุลมาจากภาษากรีก batracho (βατραχο) แปลว่า "กบ" และ stoma (στομα) "ปาก" (frogmouth) ชื่อลักษณะ stella และ atus แปลว่า (เป็นดวง ๆ ) "ลายดาว"
นกปากกบปักษ์ใต้ (B. stellatus) เป็นหนึ่งนกในสกุลนกปากกบ 4 ชนิดที่พบในประเทศไทย คือ นกปากกบยักษ์, นกปากกบพันธุ์ชวา, นกปากกบลายดำ และนกปากกบปักษ์ใต้
อนุกรมวิธานและศัพทมูลวิทยา > ชื่ออื่น

ภาษามลายู: Burung Segan Bintik Emas, Burung Segan Bintik Mas
ภาษาอินโดนีเซีย: Burung Paruh-kodok Bintang, Paruhkodok Bintang, Paruh-kodok bintang
ลักษณะทางกายวิภาค

นกปากกบปักษ์ใต้ (B. stellatus) เป็นนกขนาดกลางที่มีน้ำหนักประมาณ 47 ถึง 48.5 กรัม และวัดความยาวได้ 21 ถึง 25 เซนติเมตร สามารถแบ่งได้ในสองรูปแบบที่แตกต่างกัน คือ สีน้ำตาลอ่อนและสีน้ำตาลเข้ม ทั้งสองมีลวดลายเหมือนกัน ลำตัวส่วนใหญ่เป็นสีน้ำตาลและมีจุดสีขาวกระจายอยู่บนปีก เส้นรอบคอขาว ลำตัวด้านล่าง (อกส่วนล่างและท้องส่วนบน) สีขาวหม่นมีจุดขนาดใหญ่ (เป็นดวง) รูปไข่สีขาวขอบน้ำตาล ลักษณะภาวะทวิสันฐานทางเพศที่ตรงข้ามกับนกปากกบชนิดอื่น ๆ นกปากกบปักษ์ใต้ตัวผู้และตัวเมียมีความคล้ายคลึงกันมาก ความแตกต่างเพียงเล็กน้อยที่สามารถระบเพศตนได้คือ นกตัวเมียจะมีสีน้ำตาลแดงเข้ม ม่านตาสีน้ำตาล และขาสีเหลือง ในขณะที่ตัวผู้มีม่านตาสีเหลืองและขาสีชมพู
พฤติกรรมและถิ่นอาศัย

นกชนิดนี้พบได้เฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นนกประจำถิ่นของประเทศบรูไน บางภูมิภาคของอินโดนีเซีย พบมากในมาเลเซีย และมีสถานะสูญพันธุ์แล้วในสิงคโปร์ และเป็นนกประจำถิ่นที่ถูกระบุว่าเป็นนกที่หายากในประเทศไทยเฉพาะในภาคใต้ของประเทศ ถิ่นที่อยู่ของนกปากกบปักษ์ใต้คือป่าฝนเขตร้อน มักพบในป่าดงดิบ หรือป่าปฐมภูมิที่ไม่ถูกรบกวนจากมนุษย์ หรือยังคงสภาพไม้พื้นเมืองที่หนาแน่น มักอาศัยอยู่ในป่าที่ราบลุ่มจนถึงระดับความสูงไม่เกิน 500 เมตร
ในประเทศไทย นกปากกบปักษ์ใต้อาศัยค่อนข้างเบาบางโดยมีค่าความหนาแน่น 2.92 ตัว ต่อตารางกิโลเมตร สามารถอาจพบได้ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา จังหวัดนราธิวาส อุทยานแห่งชาติศรีพังงา จังหวัดพังงา
ร้องเสียงดัง “วี้ว - วี้" หรือร้องแบบต่อเนื่องยาว "วิ้ว" และเป็นช่วง "วุ๊ก ๆ ๆ" อย่างรวดเร็วซึ่งคล้ายเป็นเสียงเตือน
อาหาร

เป็นนกกินแมลงเหมือนกับนกปากกบอื่น ๆ ในภูมิภาค นกปากกบปักษ์ใต้กินผีเสื้อกลางคืนชนิดต่าง ๆ ด้วงบางชนิด และตั๊กแตน
การผสมพันธุ์

ฤดูผสมพันธุ์ของนกปากกบปักษ์ใต้อาจแตกต่างกันไปตามถิ่นอาศัย ในพื้นที่มาเลเซียเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึง กันยายน และในเกาะบอร์เนียวเริ่มตั้งแต่ กุมภาพันธ์ ถึง กรกฎาคม ระยะฟักไข่ประมาณ 30 วัน โดยทั้งพ่อและแม่จะทำการฟักไข่
การผสมพันธุ์ > การทำรัง

รังทำด้วยรังของขนร่วงของพ่อแม่นกบางส่วนและมักมีขนาดเล็กและตื้น ผสมกับการใช้กิ่งไม้และไลเคนบางชนิด พ่อแม่นกมักซ่อนรังเพื่อป้องกันจากผู้ล่า รังส่วนใหญ่สูงจากพื้น 1.3 เมตร และตัวเมียวางไข่ครั้งละ 1 ฟองต่อคลอก ไข่มีลักษณะเป็นวงรีและมีสีขาว
สถานะการอนุรักษ์และภัยคุกคาม

จากข้อมูลของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) นกปากกบปักษ์ใต้ถูกจัดสถานะใกล้ถูกคุกคาม (NT) ประชากรนกลดลงอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากภัยคุกคามต่อถิ่นที่อยู่ในภาคใต้ของประเทศไทย จำนวนนกที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ลุ่มลดลงอย่างมากจากกิจกรรมของมนุษย์โดยเฉพาะการตัดไม้ทำลายป่าในที่ราบลุ่ม ซึ่งทำลายถิ่นที่อยู่ของสัตว์หลายชนิด แม้นกปากกบปักษ์ใต้กำลังเผชิญกับการสูญพันธุ์ในประเทศไทย แต่นกชนิดนี้แพร่กระจายโดยกว้างในหลายภูมิภาคของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงของการสูญพันธุ์ลงได้บ้าง
นกปากกบปักษ์ใต้ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในบัญชีแนบท้ายกฎกระทรวง กำหนดให้เป็นสัตว์ป่าบางชนิดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง พ.ศ. 2546 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ.2535 ลำดับที่ 598
นกเหยี่ยวกินหอยทาก

| นกเหยี่ยวกินหอยทาก |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
ความเสี่ยงต่ำ 
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Accipitriformes
วงศ์:: Accipitridae
สกุล:: Rostrhamus
สปีชีส์:: R.  sociabilis
ชื่อทวินาม
Rostrhamus sociabilis (Vieillot, 1817)

นกเหยี่ยวกินหอยทาก (อังกฤษ: snail kite) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์ปีก
นกเงือกดินใต้

| นกเงือกดินใต้ |
| --- | --- |

นกเงือกดินใต้ (Bucorvus leadbeateri) ที่เขตอนุรักษ์แห่งชาติมาไซมารา ประเทศเคนยา
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Coraciiformes
วงศ์:: Bucerotidae
วงศ์ย่อย:: Bucorvinae
สกุล:: Bucorvus
สปีชีส์:: B.  leadbeateri
ชื่อทวินาม
Bucorvus leadbeateri (Vigors, 1825)

ชื่อพ้อง
 Bucorvus cafer (Vigors, 1825)
นกเงือกดินใต้ หรือ นกเงือกดินพันธุ์ใต้ หรือ นกเงือกดำโหนกเตี้ย
(อังกฤษ: Southern ground hornbill; ชื่อวิทยาศาสตร์: Bucorvus leadbeateri; ชื่อพ้อง: Bucorvus cafer) เป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกเงือก (Bucerotidae) จำพวกนกเงือกดิน
เป็นนกเงือกดินหนึ่งในสองชนิดที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์อยู่มาจนถึงปัจจุบัน (หนึ่งชนิดสูญพันธุ์ไปแล้ว อีกหนึ่งชนิดที่ยังเหลืออยู่ คือ นกเงือกดินเหนือ (B. abyssinicus))
นกเงือกดินใต้ เป็นนกเงือกขนาดใหญ่ มีความยาวลำตัวและหางเกินกว่า 100 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร ตัวพอ ๆ กับไก่งวง มีพฤติกรรมหากินและดำรงชีวิตเป็นหลักบนพื้นดิน แม้จะบินได้ก็ตาม เพราะมีนิ้วตีนที่สั้นทู่ไม่เหมาะแก่การเกาะจับกิ่งไม้ มีจะงอยปากใหญ่ ขาค่อนข้างยาวกว่านกเงือกชนิดอื่น บริเวณใบหน้ามีหนังสีแดงรอบตา ใต้คอมีถุงสีแดง ขนลำตัวและปีกมีสีดำ
จัดเป็นนกล่าเหยื่ออีกชนิดหนึ่ง เนื่องจากเป็นนกเงือกดินที่กินแต่เนื้อสัตว์อย่างเดียว กินสัตว์ต่าง ๆ เป็นอาหาร ทั้ง แมลง, สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก เช่น งู, จิ้งจก, กิ้งก่า รวมถึงเต่าบกขนาดเล็ก และรวมถึงกระต่ายป่า หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กได้ด้วย
ขณะออกหากินกันเป็นกลุ่มที่อุทยานแห่งชาติครูเกอร์, แอฟริกาใต้
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ีตอนเหนือของนามิเบียและแองโกลา, ทางตอนเหนือของแอฟริกาใต้, บุรุนดีและเคนยา โดยอาศัยอยู่ในพื้นที่ ๆ เป็นทุ่งหญ้าสะวันนาที่มีต้นไม้ขนาดใหญ่สำหรับการทำรัง โดยมีหญ้าไม่สูงแต่ขึ้นหนาทึบสำหรับหาอาหาร บางครั้งอาจพบเห็นออกหาอาหารเป็นกลุ่ม
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Bucorvus leadbeateri ที่วิกิสปีชีส์
นกเงือกคอแดง

| นกเงือกคอแดง |
| --- | --- |

นกเงือกคอแดงตัวผู้ในฤดูผสมพันธุ์

นกเงือกคอแดงตัวเมียในเขตอภัยทาน Mahananda
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
CITES Appendix I (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก Aves
อันดับ:: นกเงือก Bucerotiformes
วงศ์:: Bucerotidae Bucerotidae Gray, 1844
สกุล:: Aceros Aceros (Hodgson, 1829)
สปีชีส์:: Aceros nipalensis
ชื่อทวินาม
Aceros nipalensis (Hodgson, 1829)

นกเงือกคอแดง (อังกฤษ: Rufous-necked hornbill,  Rufous-cheeked hornbill; ชื่อวิทยาศาสตร์: Aceros nipalensis) นกเงือกชนิดหนึ่งที่สามารถพบได้ในประเทศไทย
มีขนาดลำตัวยาว 116 เซนติเมตร ทั้งสองเพศมีลักษณะแตกต่างกัน ตัวผู้มีส่วนหัว คอและหน้าอกส่วนบนสีสนิมเหล็ก หน้าอกส่วนล่างสีน้ำตาลแดง อันเป็นที่มาของชื่อเรียก หลังส่วนล่างและปีกสีดำเหลือบเขียว ขนปีกบินตอนปลายสีขาว หางยาวสีดำขาว ม่านตาสีแดง แผ่นหนังรอบตาสีฟ้าอมเขียวสดใส ถุงใต้คอสีแดงอมส้ม จะงอยปากสีขาวออกเหลืองเรื่อ ๆ ด้านข้างมีสันนูนขึ้นเป็นแนวเฉียงจำนวน 8 อัน ส่วนนกตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า ขนบนลำตัวสีดำโดยตลอด
นกเงือกคอแดง ได้ชื่อว่าเป็นนกเงือกชนิดที่มีความสวยงามที่สุดชนิดหนึ่ง เพราะมีสีที่แตกต่างไปจากนกเงือกชนิดอื่นที่มีสีแค่สองสี คือ สีขาวกับสีดำ
นกตัวผู้ขณะป้อนอาหารให้ลูกนกและนกตัวเมียในโพรง
นกเงือกคอแดง เป็นนกที่จะพบกระจายพันธุ์เฉพาะป่าดิบเขาที่ระดับความสูง 800-2,000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล พบตั้งแต่เนปาล, จีนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้, พม่า, ภาคเหนือของลาวและเวียดนามตอนเหนือ ในประเทศไทยพบได้ในเขตผืนป่าตะวันตก เช่น  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง, อุทยานแห่งชาติทุ่งใหญ่นเรศวร-ห้วยขาแข้ง และอุทยานแห่งชาติแม่วงก์

มีพฤติกรรมหากินผลไม้บนระดับเรือนยอดของป่า บางครั้งพบกระโดดเก็บผลไม้ที่ร่วงหล่นบนพื้นดิน เสียงร้องคล้ายเสียงเห่าของสุนัข ในประเทศไทยพบทำรังวางไข่ตั้งแต่เดือนมกราคมจนถึงเดือนพฤษภาคม นกเงือกทำรังบนโพรงไม้สูงราว 10-30 เมตร จากพื้นดิน นกตัวเมียจะปิดโพรงจากภายในโดยใช้มูล เศษผลไม้และอาหารที่นกสำรอกออกมาผสมกันดินโคลนที่นกตัวผู้นำมา วางไข่สีขาวครั้งละ 2 ฟอง ระยะฟักไข่ประมาณ 30 วัน นอกฤดูผสมพันธุ์นกเงือกคอแดงจะอยู่กันเป็นคู่ ๆ หรือเป็นฝูงเล็ก ๆ 4-5 ตัว
นกเงือกคอแดง จัดเป็นนกเงือกอีกชนิดหนึ่งที่ตกอยู่ในสภาวะถูกคุกคามใกล้สูญพันธุ์ เพราะต้องการป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์อย่างมากในการอยู่อาศัยและแพร่ขยายพันธุ์ ในประเทศไทย จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองเช่นเดียวกับนกเงือกชนิดอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

ARKive - images and movies of the rufous-necked hornbill (Aceros nipalensis)
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q924326  Wikispecies: Aceros nipalensis  ADW: Aceros_nipalensis  ARKive: aceros-nipalensis  Avibase: 01391B1AA817705E  BirdLife: 22682510  eBird: runhor1  EoL: 1047996  GBIF: 5228459  iNaturalist: 5523  IRMNG: 11304419  ITIS: 554438  IUCN: 22682510  NCBI: 866358  Species+: 4768  Xeno-canto: Aceros-nipalensis
นกปากกบยักษ์

| นกปากกบยักษ์ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Caprimulgiformes
วงศ์:: Podargidae
สกุล:: Batrachostomus
สปีชีส์:: B.  auritus
ชื่อทวินาม
Batrachostomus auritus (Gray, 1829)


แหล่งกระจายพันธุ์ของนกปากกบยักษ์ (B. auritus)
ภาพวาดประกอบ
นกปากกบยักษ์ (อังกฤษ: frogmouth; ชื่อวิทยาศาสตร์: Batrachostomus auritus) เป็นนกกลางคืนขนาดใหญ่ในวงศ์ Podargidae ลักษณะเด่นคือ ปากที่กว้าง อวบใหญ่ คล้ายปากกบ พบในบรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย และภาคใต้ของไทย มักอาศัยอยู่ในป่าเบญจพรรณเขตร้อนชื้น หรือป่าดิบที่ราบลุ่ม การทำลายแหล่งที่อยู่อาศัยทำให้ความเสี่ยงต่อการอยู่รอด และสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติได้ระบุสถานะใกล้ถูกคุกคาม
อนุกรมวิธานและศัพทมูลวิทยา

ชื่อสามัญภาษาอังกฤษ "frogmouth" จากภาษากรีก batracho (βατραχο) แปลว่า "กบ" และ stoma (στομα) "ปาก"
อนุกรมวิธานและศัพทมูลวิทยา > ชื่ออื่น

ภาษามลายู: Burung Segan Besar, Segan Besar, Sepn Besar
ภาษาอินโดนีเซีย: Burung Paruh-kodok Besar, Paruhkodok Besar, Paruh-kodok besar
ลักษณะทางกายวิภาค

นกปากกบยักษ์ (B. auritus) เป็นนกกลางคืนขนาดใหญ่ และใหญ่ที่สุดในสกุลนกปากกบ มีขนาดลำตัวประมาณ 42 เซนติเมตร (17 นิ้ว) ทั้งสองเพศมีลักษณะคล้ายคลึงกัน สีขนค่อนข้างหลากหลาย ลำตัวส่วนบนเป็นสีน้ำตาลแดงและน้ำตาลดำ ท้ายทอยคาดแถบขาว ปีก ลำตัวส่วนบนและอก ประด้วยจุดหรือแถบขาวหรือน้ำตาลอ่อน ซี่งจุดขาวสว่างเด่นชัดบริเวณโคนปีก ลำตัวส่วนล่างมีสีน้ำตาลเทาหรือน้ำตาลแดงซีด ท้องมีสีซีดกว่าอก
เปลือกตามีสีน้ำตาลอ่อน ดวงตาสีดำสนิท ขนคิ้วและหนวดสีขาวหม่นหรือเทาเป็นพู่ยาว จะงอยปากมีสีเทา ปลายปากสีเทาเข้มหรือดำ จะงอยปากด้านในและขอบเป็นสีเหลือง และขาเป็นสีเหลืองหม่น
ลูกนกเมื่ออายุ 2-3 วัน มีขนปุยสีขาวเทาทั้งตัว เมื่ออายุประมาณ 15 วัน สีขาวส่วนใหญ่ถูกแทนที่ด้วยขนสีน้ำตาล ยกเว้นเพียงบางส่วนของศีรษะและลำคอ
พฤติกรรม

แม้จะมีขนาดใหญ่ แต่สังเกตพบนกปากกบยักษ์ได้ยากมากในป่าดงดิบ จากพฤติกรรมนกกลางคืนซึ่งพักเกาะคอนในที่กำบังในเวลากลางวันและออกหากินในตอนกลางคืน อาหารหลักคือ แมลงเช่น ตั๊กแตน จักจั่น และผีเสื้อกลางคืน โดยใช้ปากที่กว้างใหญ่งับเหยื่อกลางอากาศ และบินหากินในระดับที่ค่อนข้างสูง แต่ในตอนกลางวันจะหาที่เกาะนอนพักสูงไม่เกิน 3 เมตร
มักร้องในเวลากลางคืนจากที่หลบซ่อนตามกิ่งไม้หรือซ่อนตัวอยู่ในโพรงโดยลำพังหรืออาจเป็นคู่ โดยปกติเสียงร้องแบบคลื่นรัว ๆ คล้ายการรัวลิ้น (คล้าย "วก ๆ ๆ ") ยาว 2 วินาทีเป็นช่วง ๆ ชุดละ 4-8 ครั้ง เสียงร้องแบบอื่นได้แก่ เสียงเห่าและเสียงกรีดร้อง อาจอ้าปากระบายความร้อนในช่วงกลางวัน