stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชิซาโตะ โยโกตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Vリーグ 公式プロフィール เก็บถาวร 2014-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
パイオニアレッドウィングスメンバー紹介 横田千里 เก็บถาวร 2014-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเจที มาร์เวลลัส ฤดูกาล 2014-2015 |
| --- | --- |
สตาฟฟ์โค้ช:  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: โค โอะซะกิ  ผู้ฝึกสอน: สึโทะมุ คิตะฮะระ  ผู้ฝึกสอน: โยะชิอะกิ ทันยะมะ 
ตัวเซ็ต:  15 ชิซะโตะ โยะโกะตะ  17 มิซะกิ ทะนะกะ 
ตัวตบหัวเสา:  2 มะซะมิ ทะกะฮะชิ  4 อะยุมิ นะกะมุระ  5 ไอ อินเด็น  6 อรอุมา สิทธิรักษ์  11 อะยะ คะมิยะชิกิ  12 โนะริโกะ อันโด  20 ยุกะ คะนะซุงิ  21 มิซุกิ ทะนะกะ 
ตัวบล็อกกลาง:  1 ไอกะ อะคุทะงะวะ  3 ไม โอะคุมุระ  18 ยุมิ เทะระอิ  19 แอนนา โอะงะวะ 
ตัวรับอิสระ:  10 โคะโตะเอะ อิโนะอุเอะ  13 ชิอะกิ โยะโกะเอะ  14 ชิฮิโระ อุซุอิ
ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์

ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์ (อังกฤษ: Children's Savings Accounts; อักษรย่อ: CSAs) เป็นบัญชีออมทรัพย์ประเภทหนึ่งในสหรัฐ ซึ่งโดยปกติจะออกแบบมาเพื่อการออมสำหรับอุดมศึกษา พวกเขามักจะสามารถใช้ได้ผ่านโครงการของรัฐหรือรัฐบาลท้องถิ่นหรือองค์การไม่แสวงหาผลกำไร ในความร่วมมือกับธนาคารและสหกรณ์เครดิตยูเนียน ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์สามารถอยู่ในแผน 529 ที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐหรือผลิตภัณฑ์การลงทุนอื่น ๆ เช่นบัญชีออมทรัพย์เพื่อการศึกษาคัฟเวอร์เดล และมักจะอนุญาตให้ฝากเงินจากเด็ก, ผู้ปกครองและญาติ ตลอดจนบุคคลที่สาม เช่น เขตโรงเรียนและโปรแกรมทุนการศึกษา ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์จำนวนมากเริ่มต้นด้วยเงินฝากเริ่มต้นจากรัฐบาลหรือองค์การไม่แสวงหาผลกำไรในชื่อของเด็กและเงินสมทบครอบครัวที่ตามมามักได้รับการสนับสนุนโดยการจับคู่เงินทุน ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์มักรวมแรงจูงใจเพื่อส่งเสริมการออมโดยเยาวชนและครอบครัวที่ด้อยโอกาส การถอนเงินจากชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์นั้น โดยทั่วไปจะจำกัดอยู่ที่ค่าใช้จ่ายในอุดมศึกษาหลังจากเด็กอายุครบ 18 ปี หลังจากสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัย เงินทุนที่ไม่ได้ใช้สามารถนำไปซื้อสินทรัพย์อื่นได้ (เจ้าของบ้านครั้งแรก, การพัฒนาธุรกิจขนาดเล็ก หรือรถยนต์บางครั้ง) หรือเพื่อการออมเพื่อการเกษียณ โครงการชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์ยังรวมถึงการศึกษาทางการเงินเพื่อสอนเด็กและครอบครัวเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ของสถาบันการเงิน, แนวทางปฏิบัติด้านการออมและการบริโภคอย่างชาญฉลาด รวมทั้งกลยุทธ์สำหรับการลงทุนระยะยาว
แรงจูงใจ

มีความแตกต่างที่สำคัญในความสำเร็จทางการศึกษาโดยความมั่งคั่งของครอบครัว เนื่องจากโครงการการออม เช่น อเมริกันดรีมเดโมสเตรชันได้เริ่มที่จะพิสูจน์ว่ามันเป็นไปได้ที่จะส่งเสริมให้บุคคลที่มีรายได้น้อยและครอบครัวที่จะเก็บเงิน ผู้กำหนดนโยบายเริ่มหันความสนใจไปที่ศักยภาพของความคิดริเริ่มด้านสินทรัพย์เพื่อแก้ไขปัญหาความไม่เท่าเทียมทางการศึกษา สินทรัพย์ครอบครัวสร้างความคาดหวังของเด็กเกี่ยวกับวิทยาลัย และในทางกลับกัน ก็มีอิทธิพลต่อความผูกพันของพวกเขากับโรงเรียน รวมทั้งพฤติกรรมการออมของผู้ปกครอง ตลอดจนการสนับสนุนด้านวิชาการ ผลกระทบเหล่านี้สามารถช่วยลดช่องว่างความสำเร็จระหว่างนักเรียนที่ร่ำรวยและนักเรียนที่ด้อยโอกาส โดยการเพิ่มโอกาสที่นักเรียนทุกคนต้องเข้าเรียนหลักสูตรเตรียมความพร้อมวิทยาลัยที่จำเป็น โดยทำแบบทดสอบเข้า เช่น เอซีที หรือเอสเอที ซึ่งใช้สำหรับวิทยาลัยและสำหรับความช่วยเหลือทางการเงินที่จำเป็น และไม่เช่นนั้นก็เป็น 'ติดตามวิทยาลัย'
แหล่งข้อมูลอื่น

Assets and Education Initiative
Center for Social Development เก็บถาวร 2013-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Child Trust Fund
Prosperity Now
New America Foundation
ชีวประวัติ

ชีวประวัติ (อังกฤษ: biography) คืองานเขียนชนิดหนึ่งที่เป็นการกล่าวถึงเรื่องราวของบุคคลในช่วงชีวิต ชีวประวัติของบุคคลหนึ่ง ๆ ไม่เพียงแต่กล่าวถึง วันเกิด อาชีพ การศึกษา แต่จะมีการเล่าถึงเรื่องราวของแต่ละช่วงชีวิต และเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในชีวิต ทั้งนี้หากเป็นประวัติของผู้เขียนเอง จะนิยมเรียกว่า อัตชีวประวัติ
ชีวประวัติ เป็นคำนาม มาจากคำว่า ชีวิต และ ประวัติ หมายถึง ประวัติชีวิตบุคคล  ส่วนคำว่า biography มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก คือคำว่า bíos (βίος) ที่หมายถึง ชีวิต (life) และ gráphein (γράφειν) ที่มีความหมายว่าการเขียน (to write)
ชีวประวัติ เป็นงานเขียนประเภทหนึ่งที่เป็นการนำเสนอข้อมูลและเรื่องราวเกี่ยวกับบุคคลอื่น โดยปกติจะนำเสนอในรูปแบบของหนังสือหรือบทความ บางครั้งอาจนำเสนอในรูปแบบของภาพยนตร์ก็ได้ ซึ่งองค์ประกอบของชีวประวัตินั้น อาจนอกเหนือไปจากข้อมูลส่วนบุคคล อาทิ การศึกษา การทำงาน ความสัมพันธ์ หรือ การเสียชีวิต ก็ได้ โดยลักษณะของชีวประวัติจะไม่เหมือนกับประวัติโดยย่อ (Profile) หรือประวัติส่วนตัวโดยสังเขป (Resume) ทั้งนี้อาจเป็นการนำเสนอเรื่องราวประสบการณ์ มุมมองของบุคคล รวมทั้ง เกร็ดต่าง ๆ ในชีวิต และการวิเคราะห์บุคลิกลักษณะของบุคคล
ส่วน อัตชีวประวัติ นั้น เป็นคำนาม มาจากคำว่า อัต ชีว และ ประวัติ หมายถึง ประวัติชีวิตที่เจ้าของเขียนหรือเล่าด้วยตนเอง  ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า Autobiography มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก คือคำว่า auto ที่หมายถึง ตนเอง ดังนั้น autobiography จึงหมายถึง การบอกเล่าชีวประวัติของตนเอง
การทำงานก็เป็นชีวประวัติได้หากครอบคลุมช่วงชีวิตของบุคคลนั้น เช่น ชีวประวัติการทำงาน โดยปกติจะเป็นงานเขียนที่ได้จากเรื่องจริง แต่บางครั้งก็สามารถใช้บันเทิงคดีในการนำเสนอชีวิตของบุคคลได้ หนึ่งในรูปแบบการเขียนจะชีวประวัติจะครอบคลุมไปถึงการเขียนที่สืบทอดมาจากคนรุ่นก่อน รวมทั้งชีวประวัติในวรรณกรรม ภาพยนตร์ และสื่อรูปแบบอื่น ๆ
ชีตา

| ชีตา Чита |
| --- | --- |
City
บ้านพ่อค้าชูมอฟ, พิพิธภัณฑ์ "คริสตจักรดีเซมบริสต์", สถาบันการสอนชีตา, สนามบิน, มหาวิหารคาซานไอคอนของพระมารดาแห่งพระเจ้า
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของชีตา 
ชีตาที่ตั้งของชีตาแสดงแผนที่รัสเซียชีตาชีตา (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  52°03′N 113°28′E﻿ / ﻿52.050°N 113.467°E﻿ / 52.050; 113.467
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: ดินแดนซาไบคัลสกี
เขตบริหาร: เขตชิตินสกี้
สถาปนา: 1653
จัดตั้งเป็นCity: 11 กรกฎาคม 1851
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เยฟเจนีย์ ยาริลอฟ
ความสูง: 650 เมตร (2,130 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 324,444 คน
 • ประมาณ (2018): 349,005 (+7.6%) คน
 • อันดับ: 56 ในปี 2010
สถานะการบริหาร
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: ดินแดนซาไบคัลสกี, เขตชิตินสกี้
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Chita Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Chita Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 672000–672051
รหัสโทรศัพท์: +7 3022
รหัส OKTMO: 76701000001
เว็บไซต์: www.admin.chita.ru
ชีตา (อังกฤษ: Chita; รัสเซีย: Чита, สัทอักษรสากล: [tɕɪˈta], บูเรียต: Шэтэ (Shete), มองโกเลีย: Чит (Chit)) เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของดินแดนซาไบคัลสกี ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนเส้นทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย ทางตะวันออกของอีร์คุตสค์ประมาณ 900 กิโลเมตร (560 ไมล์)
ภูมิศาสตร์

ชีตาตั้งอยู่ที่จุดบรรจบกันของแม่น้ำชีตาและแม่น้ำอินโกดา ซึ่งอยู่ระหว่างเทือกเขายาโบลนอยทางทิศตะวันตกและเชอร์สกีเรนจ์ไปทางทิศตะวันออก มีทะเลสาบกีนอนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกภายในเขตเมืองและระบบทะเลสาบอีวาน-อารัคลีย์ เป็นกลุ่มของทะเลสาบที่ตั้งอยู่ประมาณ  50 กิดลเมตร (31 ไมล์) ทางตะวันตกของชิตา
ชาร์ลี แชปลิน

| ชาร์ลี แชปลิน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 16 เมษายน ค.ศ. 1889(1889-04-16) Charles Spencer Chaplin, Jr.
เสียชีวิต: 25 ธันวาคม ค.ศ. 1977(1977-12-25) (88 ปี) เวอแว, สวิตเซอร์แลนด์
คู่สมรส: Mildred Harris  (1918–1920 บุตร 1 คน)   Lita Grey  (1924–1927 บุตร 2 คน)   Paulette Goddard  (1936–1942)   Oona O'Neill  (1943–1977 บุตร 8 คน)
ปีที่แสดง: 1899–1976
รางวัล
ออสการ์: Academy Honorary Award 1929 The Circus 1972 Lifetime Achievement   Best Original Music Score 1972 Limelight
เซอร์ชาลส์ สเปนเซอร์ แชปลิน จูเนียร์ (อังกฤษ: Sir Charles Spencer Chaplin, Jr., KBE) หรือรู้จักกันในชื่อ ชาร์ลี แชปลิน (Charlie Chaplin; 16 เมษายน ค.ศ. 1889–25 ธันวาคม ค.ศ. 1977) นักแสดงตลกชาวอังกฤษ ผู้มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่ง ในยุคต้นถึงยุคกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของฮอลลีวูด อีกทั้งยังเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ซึ่งมีผลงานโดดเด่นหลายเรื่องด้วยกัน ตัวละครที่เขาแสดงซึ่งมีผู้จดจำได้มากที่สุดคือ "คนจรจัด" (The Tramp) ซึ่งมักปรากฏตัวในลักษณะคนจรจัดซึ่งสวมเสื้อนอกคับตัว สวมกางเกงและรองเท้าหลวม สวมหมวกดาร์บีหรือหมวกโบว์เลอร์ ถือไม้เท้าซึ่งทำจากไม้ไผ่ และไว้หนวดจุ๋มจิ๋ม แชปลินเป็นบุคคลที่มีความคิดสร้างสรรค์มากที่สุดคนหนึ่งในยุคภาพยนตร์เงียบ ดังจะเห็นได้จากการที่เขาทั้งแสดง กำกับ เขียนบท อำนวยการสร้าง และรวมไปถึงประพันธ์ดนตรีประกอบในภาพยนตร์ของเขาเอง
ผลงานบางเรื่องของเขาเช่น  The Great Dictator, Monsieur Verdoux ทำให้เขาถูกโจมตีว่าเป็นผู้นิยมลัทธิคอมมิวนิสต์ เนื่องจากเขามีความคิดทางการเมืองที่ขัดกับรัฐบาล นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาถูกสั่งห้ามเข้าอเมริกาอีก
ประวัติ > ชีวิตวัยเด็ก

ชาร์ลี แชปลิน เกิดที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1889 โดยพ่อของแชปลิน (ชาร์ลี แชปลิน ซีเนียร์) เป็นนักร้องและนักแสดง แม่ชื่อลิลี ฮาร์ลีย์ เป็นนักแสดงและนักร้องโอเปรา แชปลินมีพี่ชายต่างพ่ออีกคนชื่อ ซิดนีย์ (Sydney) พ่อและแม่ของแชปลินหย่ากันตั้งแต่เขายังเล็ก ซึ่งทั้งหมดร่วมผจญชีวิตอันลำบากยากเข็ญมาด้วยกัน วันหนึ่งแม่ของแชปลินซึ่งป่วยเป็นโรคหลอดลมอักเสบ ต้องหยุดแสดงกลางคันเพราะเจ็บคอ ไม่มีเสียง ผู้ชมโห่ฮาไม่พอใจอย่างมาก ผู้จัดการเวทีไม่รู้จะ แก้ปัญหาอย่างไร บังเอิญเหลือบไปเห็นเด็กชายแชปลิน จึงพาออกมาแนะนำตัวต่อผู้ชมแล้วให้แชปลินแสดงแทนแชปลินร้องเพลงและเต้นระบำตามที่แม่หัดให้โดยไม่เคอะเขิน การแสดงของเขาเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชมอย่างไม่คาดฝัน และนั่นเป็นการแสดงบนเวทีครั้งแรกของเขา แต่เป็นครั้งสุดท้ายของแม่
เมื่อแม่ไม่สามารถยึดอาชีพนักแสดงได้ต่อไป ความเป็นอยู่ในครอบครัวก็ลำบากขึ้น แชปลินและพี่ชายต้องเร่ขายของและทำงานรับจ้างหาเงินมาจุนเจือครอบครัว ในที่สุดแม่ก็เสียสติ เขาและพี่ชายต้องเข้าพึ่งสถานสงเคราะห์เด็กอนาถา
แม้จะประสบปัญหาทางการเงิน แต่ความฝันของแชปลินก็ยังไม่หมดไป ทุกเย็นเขาจะไปเดินเตร่แถวสำนักจัดหานักแสดง เมื่ออายุ 12 ปี แชปลินได้งานแสดงงานแรกเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์ชื่อ บิลลี (Billy) ในละครเรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ และได้งานต่อมาในเรื่อง Jim, The Romance of a Cockney และเริ่มเป็นที่รู้จัก แชปลินได้เข้ากลุ่มนักแสดงที่ชื่อ The Eight Lancashire Lads และได้รับความนิยมมากขึ้นจากฝีมือการเต้นแท็ปของเขา  ซึ่งเพียงครั้งแรกที่แชปลินได้อวดฝีมือในการแสดง นักวิจารณ์ก็เขียนชมว่า แชปลิน เป็น... "ดาราที่อนาคตจะสุกใสแน่นอน"
ประวัติ > เข้าสู่วงการแสดง

แชปลินได้มีโอกาสเดินทางไปอเมริกาโดยร่วมไปกับคณะละครของเฟรด คาร์โน และได้รับการติดต่อให้แสดงภาพยนตร์ของบริษัทคีย์สโตน แชปลินสร้างความชื่นชอบให้แก่ผู้ชมด้วยภาพของตัวตลกที่สวมเสื้อคับ กางเกงหลวม รองเท้าขนาดใหญ่ สวมหมวกใบจิ๋ว ควงไม้เท้า และติดหนวดแปรงสีฟันเหนือริมฝีปากภาพยนตร์ทุกเรื่องของแชปลินทำรายได้อย่างงดงามเป็นที่กล่าวขวัญตามหน้าหนังสือพิมพ์และร้านกาแฟ หลังจากที่ประสบความสำเร็จทางด้านการแสดง แชปลินก็ขอเขียนบทและกำกับการแสดงเอง
ผลงานเรื่องแรกของเขาคือเรื่อง Caught in the Rain ในเวลา 1  ปี บริษัทคีย์สโตนก็มีหนังที่แชปลินแสดงถึง 35  เรื่อง แต่ละเรื่องทำรายได้สูงทั้งสิ้น ในระหว่างนี้แชปลินมีรายได้อาทิตย์ละ 200 เหรียญ เมื่อสัญญาครบ 1 ปี แชปลินก็ลาออกจากคีย์สโตนเพราะบริษัทฯ ไม่สามารถจ่ายค่าตอบแทนอาทิตย์ละ 1,000  เหรียญตามที่เขาเรียกร้องได้
แชปลินทำงานกับบริษัท เอสซันเนย์ และมิวชวล ฟิล์ม ตามลำดับ กับบริษัทหลังนี้ เขาได้ค่าจ้างอาทิตย์ละ 20,000 เหรียญและเงินโบนัสอีกปีละ 150,000 เหรียญ ค่าตัวของแชปลินเพิ่มเป็นปีละ 1 ล้าน 2  แสนเหรียญ เมื่อทำสัญญากับบริษัทเฟิสต์ เนชั่นแนล ในเวลานั้นแชปลิน กลายเป็นมหาเศรษฐีย่อย ๆ คนหนึ่ง และกลายเป็นอัจฉริยศิลปินของโลก
ประวัติ > ภาพยนตร์ของแชปลิน

ตัวละครที่มีชื่อเสียงที่สุดของแชปลินคือ "คนจรจัด" (The Tramp) ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง Kid Auto Races at Venice (1914) ส่วนหนังที่สร้างชื่อเสียงให้เขาคือ The Kid (1921) , City Light (1931) , Modern Times (1936) และ The Great Dictator (1940)
ภาพยนตร์เงียบของแชปลิน มิใช่ภาพยนตร์ตลกธรรมดา แต่เป็นภาพยนตร์ที่สะท้อนความคิดที่มีต่อสังคมและมนุษย์ โดยเฉพาะความคิดที่มีต่อสังคมในระบบทุนนิยม ดังจะเห็นได้จากผลงานเด่น ๆ เช่น The Gold Rush เป็นเรื่องของยุคคลั่งทองในอเมริกาสะท้อนภาพชีวิตของคนอเมริกันในยุคต้นของระบบทุนนิยมที่สังคมเต็มไปด้วยการแย่งชิงและฉวยโอกาส คนรวยยิ่งรวยขึ้น ในขณะที่คนจนไม่มีโอกาสที่จะยกระดับตัวเอง เรื่อง City Lights ชี้ถึงผลการเติบโตของสังคม เรื่อง Modern Times แสดงถึงชีวิตของคนในสังคมอุตสาหกรรมที่มีการแบ่งงานกันทำอย่างเป็นระเบียบเครื่องยนต์กลไกต่าง ๆ ได้รับการพัฒนา หนังเปรียบเทียบให้เห็นว่ามนุษย์ตกอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์และระบบการทำงานของสิ่งที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นเรื่อง Modern Times เป็นภาพยนตร์เสียงเรื่องแรกของแชปลิน(แต่ออกมาในฉากเสียงวิทยุในคุกและฉากที่ตัวเขาเองกำลังร้องเพลง)
ประวัติ > ประพันธ์เพลงและดนตรี

นอกจากบทบาทการแสดงเป็นนตัวตลกผู้ยิ่งใหญ่ในยุคภาพยนตร์เงียบแล้ว แชปลินยังได้แต่งเพลงประกอบในภาพยนตร์ต่างๆ ไว้หลายเพลงด้วยกัน  อาทิเพลง This is my song (ในภาพยนตร์ The Countess From Hong Kong), เพลง Smile (ในเรื่อง Modern Times   , Sing a song (เรื่อง The Gold Rush), Now that it’s ended, Mandolin Serenade, Without you, The spring song (จากเรื่อง  A King in New York) และ Beautiful, Wonderful Eyes (ใน City Lights), Weeping Willows เป็นต้น
ชาร์ลี แชปลินได้รับออสการ์สาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยมจากหนังเรื่อง Limelight ในปี 1972
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัวและครอบครัว

แชปลินไม่ประสบความสำเร็จในเรื่องความรัก เขาผ่านการหย่าร้างกับนักแสดงดาราสาวถึง 3 คน ได้แก่ มิตเลต ฮารีต (มีบุตร 1 คน), ลิตตา เกลต (มีบุตร 2 คน), พลาเล็ตส์ กล็อตดา จนมาพบกับ อูนา โอนีล ซึ่งเป็นการแต่งงานครั้งที่ 4 ชีวิตครอบครัวของเขาก็มีความสุขอย่างแท้จริง มีบุตรธิดารวมทั้งหมด 8 คน
เอ็ดน่า เพอร์เวียนซ์ นางเอกคู่บุญที่แสดงคู่กับชาร์ลีมากที่สุดถึงสี่สิบเรื่อง เอ็ดน่าเป็นรักแรกของชาร์ลีแต่ก็เป็นรักที่ไม่สมหวังเพราะว่าความเจ้าชู้ของชาร์ลี ทำให้เขาต้องเข้าพิธีวิวาห์กับมิตเลต ฮารีต แต่ยังไงก็ตามชาร์ลีและเอ็ดน่าก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอมา ถึงแม้ว่าเวลาที่ยุคของภาพยนตร์เสียงเข้ามาแทนที่ภาพยนตร์เงียบ ทำให้เอ็ดน่าไม่มีงานแสดงอีกและมีชีวิตค่อนข้างยากลำบาก แต่ชาร์ลีก็มักที่จะให้โอกาสเธอมาร่วมแสดงฉากสมทบเล็กๆ น้อยๆ ในภาพยนตร์เสียงยุคหลังของเขา และช่วยเหลือจุนเจือโดยส่งเงินเบี้ยเลี้ยงให้เธอใช้ทุกเดือนจนกระทั่งเมื่อเธอเสียชีวิตเมื่อปี 1958
บุตรของชาร์ลี แชปลิน ได้แก่ เจอรัลดีน แชปลิน, ซิดนี่ แชปลิน, โจเซฟิน แชปลิน, วิคทอเรีย แชปลิน, ไมเคิล แชปลิน, คริสโตเฟอร์ แชปลิน, ยูจีน แชปลิน, นอร์มัน สเปนเซอร์ แชปลิน, แอนเน็ต เอมิลี่ แชปลิน, เจน แชปลิน
ประวัติ > ถูกว่าเป็นลัทธิคอมมิวนิสต์

ในปี 1940 ชาร์ลี แชปลินสร้างภาพยนตร์เรื่อง The Great Dictator เป็นภาพยนตร์ล้อเลียนฮิตเลอร์ เป็นภาพยนตร์เสียงเรื่องต่อมาของชาร์ลี แชปลิน ซึ่งสอดแทรกความคิดทางการเมืองของเขาไปด้วย เป็นเรื่องของฮิงเกลผู้นำตลอดกาลแห่งรัฐโทมาเนีย ผู้นำที่บ้าคลั่งอำนาจและสงครามและมีความฝันสูงสุดคือการที่จะได้ครองโลก โดยเดินเรื่องคู่ไปกับ ช่างตัดผมชาวยิว ที่หน้าตาเหมือนกันกับผู้นำฮิงเกล ที่เคยไปออกรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและเมื่อกลับมาก็ป่วยอยู่ในโรงพยาบาลโรคจิตนับสิบปี จนเมื่อออกมาจากโรงพยาบาล ก็พบว่าบ้านเมืองของเขาภายใต้การปกครองของฮิงเกล ไม่ได้เหมือนเดิมอีกต่อไป
แชปลินในขณะนั้นถึงเป็นมหาเศรษฐีแต่ก็มีปัญหาอย่างหนักเรื่องทัศนคติทางการเมือง โดยเฉพาะเขากำลังถูกจับตามองจากรัฐบาลอเมริกาในข้อหาฝักใฝ่ลัทธิคอมมิวนิสต์  ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ประสบความสำเร็จด้านวิจารณ์และประสบความสำเร็จอย่างดีด้านรายได้
ในปี 1947 ชาลี แชปลิน ได้สร้าง กำกับ และแสดงภาพยนตร์ขาวดำออกมาเรื่อง Monsieur Verdoux เป็นภาพยนตร์ตลก เกี่ยวกับฆาตกรต่อเนื่องชาวฝรั่งเศส บทภาพยนตร์อ้างอิงมาจากเรื่องจริง ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้รับความนิยม อีกทั้งยังถูกต่อต้านจากหลายฝ่ายในประเทศสหรัฐอเมริกา ทั้งนี้เนื่องจากรัฐบาลสหรัฐอเมริกากล่าวหาว่าแชปลินเป็นพวกฝักใฝ่คอมมิวนิสต์ อีกทั้งก่อนที่ภาพยนตร์เรื่องนี้จะได้ฉาย แชปลินโดนแกล้งจากฝ่ายเซนเซอร์ของรัฐบาลอเมริกา และจากความผิดหวังกับประเทศสหรัฐอเมริกาในครั้งนี้ ทำให้เขาถูกโจมตีว่าเป็นผู้นิยมลัทธิคอมมิวนิสต์ เนื่องจากเขามีความคิดทางการเมืองที่ขัดกับรัฐบาล นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาพร้อมกับครอบครัวต้องถูกสั่งออกจากอเมริกาและห้ามเข้าอเมริกาอีก ในปี 1952
ประวัติ > ช่วงบั้นปลายชีวิต

ในปี 1972 ชาร์ลี แชปลินกลับมายังสหรัฐอเมริกาอีกครั้งในรอบ 20 ปี เพื่อมาได้รับรางวัลออสการ์เกียรติยศ (Academy Honorary Award) ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ครั้งที่ 44 ซึ่งเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตที่ได้ขึ้นรับรางวัลออสการ์ด้วยตนเอง เขากล่าวคำขอบคุณทุกคนที่ยังระลึกถึงเขาได้และเขารู้สึกซาบซึ้งใจมากจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ทุกคนในงานลุกขึ้นตบมือให้เขานานมากจนถึงกับบันทึกไว้ในสถิติของการจัดงานเลยว่าเป็นการสแตนดิ้งโอเวชั่นที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ของออสการ์
ช่วงบั้นปลายชีวิต ชาร์ลี แชปลิน พำนักอยู่กับอูนาและลูก ๆ ที่สวิตเชอร์แลนด์ ในปี 1975 เขาได้รับการแต่งตั้งจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ให้เป็น เซอร์ชาลส์ สเปนเซอร์ แชปลิน จูเนียร์ (Sir Charles Spencer Chaplin, Jr.)
ถัดมาอีก 2 ปี ในวันคริสต์มาส 25 ธันวาคม 1977 ชาร์ลี แชปปลิน ก็ถึงแก่กรรมอย่างสงบ ปิดฉากอัจฉริยนักแสดงดาวตลกระดับโลกผู้เป็นไอดอล ของนักแสดงหลายๆคน ไปด้วยวัย 88 ปี
ในวันที่ 1 มีนาคม 1978 โลงศพของ ชาร์ลี แชปปลิน ถูกขุดและถูกขโมยโดยคนว่างงาน คือ Roman Wardas และ Gantcho Ganev เพื่อเรียกค่าไถ่จากภรรยาของ ชาร์ลี แชปลิน ทั้งคู่ถูกจับจากการร่วมมือครั้งใหญ่ของตำรวจในเดือนพฤษภาคม โลงศพของ ชาร์ลี แชปปลิน ถูกขุดพบในสนามหญ้าใกล้กับหมู่บ้าน Noville และถูกกลับมาฝังใหม่ที่สุสานในเมือง Corsier โดยถูกล้อมรอบด้วยคอนกรีตเสริมใยเหล็ก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ by Association Chaplin
ชาร์ลี แชปลิน ที่สารานุกรมบริตานิกา
ชาร์ลี แชปลิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ผลงานของ Charlie Chaplin ที่โครงการกูเทินแบร์ค
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย ชาร์ลี แชปลิน ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
ผลงานโดย ชาร์ลี แชปลิน บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
ผลงานโดย ชาร์ลี แชปลิน บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
The Marvelous Boy of the Movies by Charlie Chaplin: Vanity Fair, 1922
Without The Cain and The Derby, a poem by Carl Sandburg: Vanity Fair, May, 1922
ในช่วงปี 1912–1913
ตัวละครที่มีชื่อเสียงที่สุดของแชปลินคือ "คนจรจัด" (The Tramp)
The Great Dictator (1940)
แจ็ก เลมมอน (ซ้าย) แชปลิน (ขวา) ขึ้นรับรางวัลออสการ์เกียรติยศ ในปี 1972
ชิงแชมป์โลก

การแข่งขันชิงแชมป์โลก (อังกฤษ: world championship) หรือ เวิลด์แชมเปียนชิป เป็นการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติที่เปิดให้ผู้เข้าแข่งขันระดับชั้นนำจากทั่วโลก โดยมีตัวแทนจากแต่ละประเทศ ผู้ที่ชนะการแข่งขันดังกล่าวนั้นจะถือว่าสูงที่สุดหรือใกล้เคียงความสำเร็จสูงสุดในกีฬาชนิดนั้น การแข่งขัน หรือความสามารถ
ประวัติศาสตร์

ในศตวรรษที่ 18 หรือ 19 มีกีฬาอยู่สองสามประเภทที่มีการแข่งขัน "ชิงแชมป์โลก" อยู่แล้ว ถึงแม้ว่ามันอาจจะแตกต่างกันไปตามการแข่งขันที่ "กระจายทั่วโลก" ก็ตาม ผู้เล่นชาวฝรั่งเศส Clergé ถือเป็นแชมป์ระดับนานาชาติคนแรกในกีฬาเรียลเทนนิส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1740 ในการแข่งขันหมากรุก มีการจัดการแข่งขันหมากรุกระดับนานาชาติมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ มักส่งผลให้ผู้เล่นบางคนถือว่าเก่งที่สุด และการแข่งขันแบบผู้เล่นหลายคนครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1851 (ลอนดอน 1851) อย่างไรก็ตาม Wilhelm Steinitz ในปี ค.ศ. 1886 เป็นนักหมากรุกคนแรกที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นแชมป์โลกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1886
กีฬาอื่น ๆ ที่มี "การแข่งขันชิงแชมป์โลก" ในช่วงแรกคือดราฟต์ภาษาอังกฤษ (1840) และสเกตความเร็ว
ภาพรวม

รายการต่อไปนี้เป็นกีฬาชนิดต่าง ๆ ที่มีการแข่งขันชิงแชมป์โลก
รายชื่อการแข่งขันกีฬาชิงแชมป์โลก สำหรับกีฬากายภาพ
รายชื่อการแข่งขันกีฬาที่ใช้ความคิดชิงแชมป์โลก รวมถึงกิจกรรมอื่น ๆ อีกหลายอย่าง เช่น การแข่งขันในกิจกรรมระดับมืออาชีพ
ดูเพิ่ม

List of world championships
World cup
List of world cups
List of world cups and world championships for juniors and youth
ชีทที่ระลึก

ชีทที่ระลึกแบบปรุรู
ชีทที่ระลึกแบบไม่ปรุรู
แผ่นตราไปรษณียากรที่ระลึก หรือ ชีทที่ระลึก (อังกฤษ: souvenir sheet หรือ miniature sheet) เป็นแผ่นแสตมป์อย่างหนึ่ง มีขนาดเล็ก ออกมาสำหรับการสะสมโดยเฉพาะ รอบ ๆ แสตมป์มักมีการพิมพ์ภาพหรือรายละเอียดต่าง ๆ เพิ่มเติมเพื่อความสวยงาม
การจัดเรียงแสตมป์บนชีทที่ระลึกมีมากมายหลายรูปแบบ เช่น
มีแสตมป์เพียงหนึ่งดวง
มีแสตมป์แบบเดียวสองหรือสี่ดวง
มีแสตมป์หลายแบบ แบบละดวงในแผ่นเดียวกัน ดังรูปตัวอย่างทางขวามือ
แสตมป์ในชีทที่ระลึกอาจมีการปรุรู (perforated) หรือไม่ปรุรู (imperforated) ก็ได้ และหลายครั้งมีการออกชีทที่ระลึกทั้งแบบปรุรูและไม่ปรุรูพร้อมกัน
ชีทที่ระลึกสามารถนำมาใช้ได้จริงทางไปรษณีย์ โดยการติดทั้งแผ่นลงบนซอง หรือ ฉีกเอาแสตมป์ออกมา กรณีที่เป็นแบบปรุรู (แต่สูญเสียคุณค่าการสะสมไป) แต่มูลค่าที่ส่ง จะเท่ากับราคาทั้งหมดบนหน้าดวงแสตมป์เท่านั้น ปกติไปรษณีย์จะจำหน่ายชีทที่ระลึกในราคาที่สูงกว่าราคาหน้าดวงทุกดวงในแผ่นรวมกัน
หลายครั้งที่แสตมป์หมดจากไปรษณีย์ แต่ชีทที่ระลึกของชุดเดียวกันยังมีจำหน่าย พ่อค้าขายแสตมป์อาจซื้อชีทที่ระลึกมาฉีกแยกและขายเหมือนแสตมป์ธรรมดา แต่ก็มีหลายชุดที่รายละเอียดบนแสตมป์จริงกับแสตมป์ที่ฉีกจากชีทต่างกันจนเป็นที่สังเกตได้ เช่น ขนาดของฟันแสตมป์ หรือ แนวของลายน้ำ ทำให้แสตมป์ที่ฉีกมาดังกล่าวมีคุณค่าต่อการสะสมต่ำ
ชีทที่ระลึก ถือเป็นของสะสมเกี่ยวข้องกับแสตมป์ที่เป็นที่นิยมมากที่สุดในประเทศไทย ในแต่ละชุดมักมีจำนวนพิมพ์ชีทที่ระลึกอยู่ที่หลักแสน ในขณะที่จำนวนพิมพ์แสตมป์อยู่ที่หลักล้านดวง ส่วนของสะสมอื่น ๆ เช่น ซองวันแรกจำหน่ายผลิตจำนวนเพียงหลักหมื่นเท่านั้น
แผ่นตราไปรษณียากรพิเศษ

แผ่นตราไปรษณียากรพิเศษ หรือที่นิยมเรียกว่า ชีทพิมพ์ทับ เป็นชีทที่ระลึกแบบหนึ่ง ซึ่งนำไปจำหน่ายตามงานต่าง ๆ ซึ่งมีไปรษณีย์หรือตัวแทนไปเปิดร้าน แทนที่จะออกแบบแสตมป์และชีทชุดใหม่ ก็พิมพ์โดยเอาแบบของชีทที่ระลึกของแสตมป์ที่เคยออกมาแล้ว มาเพิ่มตราสัญลักษณ์ของงานเข้าไป
สำหรับของไทย งานต่าง ๆ ที่ทำชีทนี้ มักเป็นงานที่จัดในต่างประเทศ แต่นักสะสมแสตมป์สามารถรับชีทดังกล่าวโดยการสมัครสมาชิกบัญชีเงินฝากและมีคำสั่งรับแผ่นตราไปรษณียากรพิเศษ จะได้ชีทคนละใบ โดยไม่ต้องเดินทางไปต่างประเทศ หรือซื้อจากร้านค้าในราคาที่สูงกว่า
ชาเอิร์ลเกรย์

ใบชาเอิร์ลเกรย์
ชาเอิร์ลเกรย์
ชาเอิร์ลเกรย์ (อังกฤษ: Earl Grey tea) คือ ชาแดงชนิดผสมประเภทหนึ่ง มีกลิ่นหอมของน้ำมันเบอร์กามอต (อังกฤษ: Bergamot) เป็นส่วนผสมหลักที่ทำให้ชาเอิร์ลเกรย์มีกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ ชาเอิร์ลเกรย์เป็นที่นิยมทั้งในสหราชอาณาจักรและทั่วทั้งโลก ในสหราชอาณาจักรซึ่งเป็นประเทศต้นกำเนิดชาเอิร์ลเกรย์นิยมดื่มชานี้กันอย่างแพร่หลายเป็นกิจวัตรประจำวัน
ชาเอิร์ลเกรย์แบบดั้งเดิมผลิตจากชาแดงจากประเทศจีน เช่น ชาคีมุน หรือ ชาเจิ้งซานเสียวจ่งซึ่งทำให้ชามีกลิ่นหอมของควันไม้ ในปัจจุบันผู้ผลิตชาเอิร์ลเกรย์ได้ผลิตชาเอิร์ลเกรย์ออกมาหลายรูปแบบมากขึ้นโดยมีการผลิตด้วย ชาอูหลง ชาเขียว ชาซีลอน ชาขาว และชารอยบอส
ชาเอิร์ลเกรย์สันนิษฐานว่าพยายามปรุงเพื่อเลียนแบบชาเจิ้งซานเสียวจ่ง (จีนตัวย่อ: 正山小种; จีนตัวเต็ม: 正山小種; พินอิน: zhèngshān xiǎozhǒng) หรืออาจเป็นความพยายามในการเพิ่มมูลค่าชาที่มีคุณภาพต่ำให้มีมูลค่ามากขึ้นด้วยการผสมน้ำมันเบอร์กามอตลงไป ทำให้พ่อค้าชาสามารถขายชาได้ในมูลค่าที่สูงขึ้น
ประวัติ > ชาลส์ เกรย์ เอิร์ลเกรย์ที่ 2

ชาเอิร์ลเกรย์เป็นชาที่ปรุงแต่งขึ้นให้แก่ ชาลส์ เกรย์ เอิร์ลเกรย์ที่ 2 นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ช่วงปี ค.ศ. 1830 ถึงปี ค.ศ. 1834 โดยการนำชาแดงผสมกับน้ำมันเบอร์กามอต ต่อมาได้รับความนิยมในหมู่ชนชั้นสูงและได้กลายเป็นที่นิยมจากทั่วทั้งโลก ชาเอิรล์เกรย์เป็นชาที่ปรุงขึ้นเพื่อเลียนแบบชาจีนซึ่งมีราคาสูง ชาเอิร์ลเกรย์เป็นที่รู้จักในประเทศอังกฤษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1820 ในช่วงแรกชาเอิร์ลเกรย์เป็นที่รู้จักในชื่อ "เกรยส์ (Grey's Tea)" จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1880 บริษัทชาร์ลตันแอนด์โค ได้โฆษณาชาในชื่อ "เอิร์ลเกรย์"
ในเดือนเมษายน ปี ค.ศ.  2011 บริษัททไวนิงส์ (อังกฤษ: Twinings) ผู้อ้างว่าเป็นต้นตำรับชาเอิร์ลเกรย์ ได้ประกาศการปรับเปลี่ยนสูตรชาเอิร์ลเกรย์ของบริษัท โดยมีการเพิ่มน้ำมันเบอร์กามอตและซิตรัส ชาเอิร์ลเกรย์ถือว่าเป็นชาตัวหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญและส่งผลต่อวัฒนธรรมการดื่มชาของชาวอังกฤษ ทำให้เกิดให้เกิดการคิดค้นชาสูตรใหม่ ๆ ขึ้น เช่น ชาเลดีเกรย์ ที่มีการใส่ผลไม้จำพวกมะนาวและส้ม
เรื่องราวของที่มาของชาเอิร์ลเกรย์ยังคงเป็นที่ถกเถียง มีเรื่องราวหนึ่งกล่าวว่า ผู้รับใช้ของลอร์ดเกรย์คนหนึ่งได้ช่วยชีวิตลูกชายของชาวจีนครอบครัวหนึ่งจากการจมน้ำ และเพื่อเป็นเกียรติแก่ลอร์ดเกรย์ ครอบครัวชาวจีนครอบครัวนั้นจึงได้ตอบแทนลอร์ดชาลส์ เกรย์ เอิร์ลเกรย์ที่ 2 โดยปรุงชาสูตรพิเศษขึ้นและมอบให้ในปี ค.ศ. 1803  เรื่องราวนี้ไม่มีหลักฐานที่น่าเชื่อถือและไม่สามารถพิสูจน์ข้อเท็จจริงได้ นอกจากนี้ยังพบข้อขัดแย้งทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากลอร์ดเกรย์ไม่เคยเดินทางไปประเทศจีน อีกทั้งในช่วงเวลาดังกล่าว การใช้น้ำมันเบอร์กามอตยังไม่เป็นที่ทราบกันในประเทศจีน จึงสรุปได้ว่าเรื่องเล่าเหล่านี้ไม่ถูกต้องและไม่สามารถยืนยันได้ว่าชาเอิร์ลเกรย์แท้จริงนั้นมีที่มาอย่างไร
เรื่องราวที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดถึงต้นกำเนิดของชาเอิร์ลเกรย์ถูกกล่าวโดยบริษัทชาทไวนิงส์ โดยทายาทของลอร์ดเกรย์ที่สอง ฟิลิป เคนต์ เกรย์ เอิร์ลเกรย์ที่ 7 ให้การรับรองว่าทไวนิงส์เป็นผู้คิดค้นสูตรชาเอิร์ลเกรย์ ด้วยการเซ็นชื่อรับรองลงบนกล่องของชาเอิร์ลเกรย์ของทไวนิงส์ที่จัดจำหน่ายในสหราชอาณาจักรอีกด้วย
ในเว็บไซต์ทไวนิงส์ได้ระบุว่า
" ราชทูตท่านหนึ่งได้เดินทางไปประเทศจีน ภายหลังเดินทางกลับมายังสหราชอาณาจักร ทูตท่านนี้ได้นำชาเอิร์ลเกรย์กลับมาด้วยและได้มอบให้แก่ ลอร์ดชาลส์ เกรย์ เอิร์ลเกรย์ที่ 2 " - ทไวนิงส์ ออฟ ลอนดอน
ร้านแจ็คสันออฟพิคคาดิลลี่ (อังกฤษ: Jacksons of Piccadilly) อ้างว่า ทางร้านเป็นผู้ริเริ่มขายสูตรชาเอิร์ลเกรย์นี้เป็นร้านแรก ลอร์ดเกรย์ได้มอบสูตรชานี้ให้แก่โรเบิร์ต แจ็คซัน (อังกฤษ: Robert Jackson & Co) และบริษัทหุ้นส่วนจอร์จ ชาร์ลตัน (อังกฤษ: Charlton & Co. of Jermyn Street)ในปี ค.ศ. 1830 ตามที่ตระกูลแจ็คซันกล่าวอ้าง พวกเขาผลิตชาเอิร์ลเกรย์นี้ขึ้นมาตั้งแต่ได้รับสูตรมา โดยแรกเริ่มชานี้มีพื้นฐานมาจากชาแดงจีน
ประวัติ > ความเห็นต่อชาเอิร์ลเกรย์ในปัจจุบัน

ในปี ค.ศ. 2010 ผลสำรวจความคิดเห็นของประชาชนในสหราชอาณาจักรต่อชาเอิร์ลเกรย์ พบว่าชาวสหราชอาณาจักรส่วนน้อยมีความเห็นว่า การดื่มชาเอิร์ลเกรย์มีความเชื่อมโยงกับความหรูหราและเกี่ยวข้องกับชนชั้นสูง ทว่า ในมุมมองต่างชาติมักมองว่าชาเอิร์ลเกรย์เป็นเครื่องดื่มที่แสดงถึงชนชั้นและความมีระดับ นอกจากนี้ ความคิดเห็นดังกล่าวยังครอบคลุมถึงวัฒนธรรมการดื่มชายามบ่ายแบบอังกฤษอีกด้วย