stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารีอา เด เมดีชี

| มารีอา เด เมดีชี |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและนาวาร์
ระหว่าง: 17 ธันวาคม ค.ศ. 1600 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1610
ราชาภิเษก: 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1610

พระราชสมภพ: 26 เมษายน ค.ศ. 1575 ฟลอเรนซ์ แกรนด์ดัชชีตอสคานา
สวรรคต: 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1642 (67 พรรษา) โคโลญ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
คู่อภิเษก: พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
พระราชบุตร: พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส เอลีซาแบ็ต สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน กริสตีน ดัชเชสแห่งซาวอย เมอซิเออร์แห่งออร์เลอ็อง อ็องเรียต มารี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ราชวงศ์: บูร์บง  เมดีชี
พระราชบิดา: ฟรันเชสโกที่ 1 เด เมดีชี
พระราชมารดา: อาร์ชดัชเชสโยฮันนาแห่งออสเตรีย
ลายพระอภิไธย: 
มารีอา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (อิตาลี: Maria de' Medici; 26 เมษายน ค.ศ. 1575 – 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1642) เสด็จพระราชสมภพที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เป็นพระธิดาของฟรันเชสโกที่ 1 เด เมดีชี และอาร์ชดัชเชสโยฮันนาแห่งออสเตรีย (Archduchess Joanna of Austria) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์บูร์บงระหว่างวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1600 ถึงวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1610 หลังจากพระสวามีถูกลอบปลงพระชนม์ มารีอา เด เมดีชีก็ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระราชโอรสพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีมารีอา เด เมดีชีสวรรคตเมื่อ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1642 ที่โคโลญในประเทศเยอรมนี
ดูเพิ่ม

ภาพชุดพระราชินีมารีอา เด เมดีชี
พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์บูร์บง
เฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ตระกูลเมดีชี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มารีอา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
ภาพเขียนชุดพระราชประวัติของมารีอา เด เมดีชีโดยรูเบินส์ เก็บถาวร 2003-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กราชินีและจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 Adelaide of Aquitaine  โรซาลาแห่งอิตาลี  แบร์ตแห่งบูร์กอญ  กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  Matilda of Frisia  อานแห่งเคียฟ  แบร์ตาแห่งฮอลแลนด์  Bertrade de Montfort  Adelaide of Maurienne  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา  อาแดลแห่งช็องปาญ  อิซาเบลลาแห่งเอโนลต์  อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก  Agnes of Merania  บลังกาแห่งกัสติยา  มาร์กาเร็ตแห่งโพรว็องซ์  อิซาเบลแห่งอารากอน  มาเรียแห่งบราบ็องต์  โจนที่ 1 แห่งนาวาร์  Margaret of Burgundy  Clementia of Hungary  Joan II of Burgundy  Blanche of Burgundy  มารีแห่งลักเซมเบิร์ก  ฌาน เดเวรอ  ฌานน์แห่งบูร์กอญ  บลานซ์แห่งนาวาร์  ฌานน์แห่งโอแวร์ญ  ฌานแห่งบูร์บง  อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย  มารีแห่งอ็องฌู  ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย  แอนน์แห่งบริตานี  ฌานแห่งฝรั่งเศส  แมรี ทิวดอร์  โกลดแห่งฝรั่งเศส  เอเลนอร์แห่งออสเตรีย  แคทเธอรีน เดอ เมดีชี  แมรี สจวต  เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย  หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง  มาร์เกอริตแห่งวาลัว  มารี เดอ เมดีซิส  อานน์แห่งออสเตรีย  มาเรีย เทเรซาแห่งสเปน  มารี เลชชินสกา  มารี อ็องตัวแน็ต  มารีอา จูเซปปินาแห่งซาวอย*  โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  มารี หลุยส์แห่งออสเตรีย  มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส*  มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี  เออเฌนี เดอ มอนตีโค 
*เป็นที่ถกเถียง
มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง

| มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง |
| --- | --- |
Papal Basilica of Saint Paul Outside the Walls
Basilica Papale di San Paolo fuori le Mura  (อิตาลี) Basilica Sancti Pauli extra mœnia  (ละติน)
ด้านหน้ามหาวิหาร
มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพงLocation of the Basilica of Saint Paul Outside the Walls in Rome
 41°51′31″N 12°28′38″E﻿ / ﻿41.85861°N 12.47722°E﻿ / 41.85861; 12.47722
ที่ตั้ง: Piazzale San Paolo, โรม
ประเทศ: อิตาลี
นิกาย: โรมันคาทอลิก
จารีต: คริสตจักรละติน
เว็บไซต์: Basillica of Saint Paul Outside the Walls
ประวัติ
สถานะ: มหาวิหารเอกของพระสันตะปาปา
อุทิศแก่: เปาโลอัครทูต
เสกเมื่อ: ศตวรรษที่ 4
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: Luigi Poletti (บูรณะ)
ประเภทสถาปัตย์: โบสถ์คริสต์
รูปแบบสถาปัตย์: ฟื้นฟูคลาสสิก
งานฐานราก: ศตวรรษที่ 4
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1840 (1840)
โครงสร้าง
อาคารยาว: 150 เมตร (490 ฟุต)
อาคารกว้าง: 80 เมตร (260 ฟุต)
เนฟกว้าง: 30 เมตร (98 ฟุต)
ความสูงอาคาร: 73 เมตร (240 ฟุต)
การปกครอง
มุขมณฑล: โรม
นักบวช
หัวหน้าบาทหลวง: James Michael Harvey

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Historic Centre of Rome, the Properties of the Holy See in that City Enjoying Extraterritorial Rights and San Paolo Fuori le Mura
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์: i, ii, iii, iv, vi
ขึ้นเมื่อ: 1980 (4th session)
เลขอ้างอิง: 91
State Party: อิตาลีและสันตะสำนัก
Region: ยุโรปแลอเมริกาเหนือ
 
 
มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง (อิตาลี: Basilica di San Paolo fuori le Mura; อังกฤษ: Basilica of St Paul Outside the Walls/St Paul-without-the-Walls) เป็นหนึ่งในสี่มหาวิหารเอกหรือมหาวิหารสันตะปาปา อีกสามแห่งที่เหลือ ได้แก่ มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร และมหาวิหารนักบุญเปโตร
ประวัติ

จักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1 โปรดให้สร้างมหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพงขึ้น ณ จุดที่เชื่อกันว่าเป็นที่ฝังศพของนักบุญเปาโลอัครทูตหลังจากที่ถูกตัดศีรษะ สาวกของท่านก็สร้างอนุสรณ์ที่เรียกว่า “cella memoriae” เหนือที่ฝังศพนั้น อนุสรณ์นี้ถูกขยับขยายในรัชสมัยจักรพรรดิวาเลนติเนียนที่ 1
ที่ฝังศพของนักบุญเปาโล

จดหมายเหตุของอารามคณะเบเนดิกตินที่ติดกับมหาวิหารกล่าวถึงการเสริมสร้างว่าได้พบโลงหินอ่อนบนโลงเป็นแผ่นหินสองแผ่นที่สลักด้วยคำว่า “Paulo Apostolo Mart (yri) ” ซึ่งแปลว่า “แด่เปาโลอัครทูตและมรณสักขี” แต่การพบนี้มิได้บันทึกไว้เป็นหลักฐานเช่นการพบโลงหินอื่น ๆ ในสมัยเดียวกัน
เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ทางสำนักวาติกันกล่าวว่านักโบราณคดีของสำนักขุดพบโลงหินภายใต้แท่นบูชาที่มหาวิหารนักบุญเปาโล ที่เชื่อว่ามีศพของนักบุญเปาโลอยู่ภายใน เมื่อวันที 11 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ทางสำนักวาติกันก็มีการแถลงข่าวอย่างเป็นทางการ ถึงรายละเอียดของการขุดค้น  ที่เริ่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 จนถึงวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นผลมาจากการที่นักแสวงบุญแสดงความไม่พึงพอใจที่ไม่สามารถเยี่ยมชมและจับต้องที่ฝังศพของท่านอัครทูตในมหาวิหารนักบุญเปาโลได้เมื่อปี ค.ศ. 2000  
 การตรวจดูว่าจะมีซากของนักบุญเปาโลอยู่ภายในโลงจริงหรือไม่ยังไม่เป็นที่ตกลงกัน ความจริงแล้วโลงหินที่พบก็ยังมิได้เคลื่อนย้ายไปจากที่ที่พบ ฉะนั้นจึงเห็นเพียงด้านแคบด้านเดียว
ส่วนโค้งทำด้วยอิฐที่แสดงว่าเป็นมุขตะวันออกของมหาวิหารที่จักรพรรดิคอนสแตนตินสร้างอยู่ทางตะวันตกของโลงหินพบไม่นานหลังจากนั้น แสดงให้เห็นว่าทางเข้ามหาวิหารแต่เดิมอยู่ทางตะวันออกเหมือนกับมหาวิหารนักบุญเปโตร มหาวิหารใหญ่กว่าที่สร้างเมื่อ ค.ศ. 386 บนมหาวิหารเดิมมี Via Ostiense อยู่ทางตะวันออกและขยายออกไปทางตะวันตกทางแม่น้ำไทเบอร์ทำให้การวางตัวมหาวิหารผิดไปจากการวางไว้เดิมมาก
ข้อมูลเพิ่มเติม

แผนผังมหาวิหาร
บาซิลิกา
นครรัฐวาติกัน
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา
สถาปัตยกรรมมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
สมุดภาพ

ทางเดินกลางภายในมหาวิหารเป็นทรงบาซิลิการายด้วยซุ้มโค้งสองด้านและมุขตะวันออกตกแต่งด้วยโมเสก
โมเสกตกแต่งภายใต้มุขตะวันออก
ภายใน
ซุ้มบริเวณคริสต์ศาสนพิธี
ระเบียงฉันนบถ
| ด ค กมหาวิหารในพระสันตะปาปา |
| --- | --- |
มหาวิหารเอก:  อัครมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน  มหาวิหารนักบุญเปโตร  มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร  มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง 
มหาวิหารรอง:  มหาวิหารซันลอเรนโซนอกกำแพง  มหาวิหารนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี  มหาวิหารซันตามาเรียแห่งอัสซีซี
ยิ้มไว้โลกนี้ไม่มีสิ้นหวัง

| ยิ้มไว้โลกนี้ไม่มีสิ้นหวัง |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาษาอิตาเลียน
กำกับ: โรแบร์โต เบนิญี่
เขียนบท: โรแบร์โต เบนิญี่ วิเซนโซ เครามี่
อำนวยการสร้าง: จิอันลุยจิ เบรสชี่ เอลดา เฟอร์รี่
นักแสดงนำ: โรแบร์โต เบนิญี่ นิโคเล็ตต้า บลานชี่ จิออร์จิโอ แคนทารินี่ กุสติโน ดูราโน
ตัดต่อ: ซิโมนา เป็กกี้
ผู้จัดจำหน่าย: มิราแมกซ์ (สหรัฐอเมริกา) 
วันฉาย:  20 ธันวาคม ค.ศ. 1997  23 ตุลาคม ค.ศ. 1998  19 มีนาคม ค.ศ. 1999
ความยาว: 116 นาที
ภาษา: ภาษาอิตาเลียน   ภาษาเยอรมัน   ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: $20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: $229.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ยิ้มไว้โลกนี้ไม่มีสิ้นหวัง (อังกฤษ: Life Is Beautiful, อิตาลี: La vita è bella) เป็นภาพยนตร์สัญชาติอิตาเลียนที่พูดถึงชาวยิวในอิตาลีที่ชื่อ กุยโด (แสดงโดย โรแบร์โต เบนิญี่ ที่ทั้งกำกับเองและร่วมเขียนบทในภาพยนตร์) ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 7 สาขา ในปี ค.ศ. 1998 คือ รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, รางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, รางวัลภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม, รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, รางวัลดนตรีประกอบยอดเยี่ยม , รางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม, รางวัลตัดต่อยอดเยี่ยม และได้รับรางวัล 3 สาขา คือ รางวัลภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม, รางวัลดนตรีประกอบยอดเยี่ยม และรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมโดย โรแบร์โต เบนิญี่
เรื่องย่อ

กุยโดชาวยิวในอิตาลี มีความฝันอยากจะเปิดร้านหนังสือของตัวเอง ในปี ค.ศ. 1939 เขาย้ายเข้ามาอยู่ที่อเรซโซและตกหลุมรักตอร่าที่มีอาชีพครู ทั้งคู่แต่งงานกันและมีลูกชายที่ชื่อว่าโจซัว กุยโดสามารถเปิดร้านขายหนังสือได้สำเร็จ แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่มีการกวาดล้างเผ่าพันธุ์ยิวในสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยนาซีเยอรมนีที่อิตาลีเมื่อโจซัวอายุได้ 5 ปี กุยโดและโจชัวถูกพาตัวไปเข้าค่ายกักกัน ส่วนตอร่าแม้จะไม่ใช่ชาวยิว แต่เธอก็ไปยังค่ายกักกันพร้อมกับครอบครัว กุยโดพยายามรักษาภาพอันสวยงามให้กับลูกชาย ในภาวะเหตุการณ์ที่เลวร้ายนี้ โดยต้องโกหกลูกชายอยู่ตลอดเวลาให้มีรอยยิ้ม มีความหวัง
ยาโกโปแห่งวารัซเซ

| บุญราศียาโกโปแห่งวารัซเซ |
| --- | --- |
บุญราศียาโกโปแห่งวารัซเซ กับ “ตำนานทอง” ในมือ
อัครมุขนายก
เกิด: ราว ค.ศ. 1230 ที่เมืองลีกูเรีย ในประเทศอิตาลี
เสียชีวิต: 13/16 กรกฎาคม ค.ศ. 1298
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เป็นนักบุญ: ค.ศ. 1816
บุญราศียาโกโปแห่งวารัซเซ (อิตาลี: Jacopo da Varazze; ละติน: Iacobus a Voragine) เป็นอาร์ชบิชอปแห่งเจนัว นักบันทึกเหตุการณ์ชาวอิตาลี ผู้ประพันธ์ “ตำนานทอง” ซึ่งเป็นชีวประวัตินักบุญสำคัญ ๆ รวบรวมขึ้นในปี ค.ศ. 1260 เป็นหนังสือที่นิยมแพร่หลายที่สุดเล่มหนึ่งในสมัยกลาง ท่านได้รับการประกาศเป็นบุญราศีที่เมืองเจนัวโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ในปี ค.ศ. 1816
ดูเพิ่ม

ตำนานทอง
รัฐตีชีโน

| รัฐตีชีโน Repubblica e Cantone Ticino |
| --- | --- |
รัฐของสวิตเซอร์แลนด์
   ตราอาร์ม

พิกัด: 46°19′N 8°49′E﻿ / ﻿46.317°N 8.817°E﻿ / 46.317; 8.817
เมืองหลวง: เบลลินโซนา
เมืองใหญ่สุด: ลูกาโน
การแบ่งย่อย: 157 เทศบาล, 8 distretti
การปกครอง
 • บริหาร: Executive Council (5)
 • นิติบัญญัติ: Grand Council (90)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,812 ตร.กม. (1,086 ตร.ไมล์)
ประชากร (12/2015)
 • ทั้งหมด: 351,946 คน
จุดต่ำสุด: 195 m (640 ft) - ทะเลสาบมัจโจเร
เข้าร่วมสมาพันธ์: 1803
ตัวย่อ: TI
ภาษา: อิตาลี
เว็บไซต์: TI.ch
ดูแผนที่ของรัฐตีชีโน
ตีชีโน (อิตาลี: Ticino, เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [tiˈtʃiːno]; เยอรมัน: Tessin [tɛˈsiːn]) เป็นรัฐทางใต้สุดของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ รัฐตีชีโนติดกับรัฐอูรีทางทิศเหนือ ติดกับรัฐวาเลทางทิศตะวันตก (ผ่านทางช่องเขาโนเวนา) ติดกับรัฐเกราบึนเดินทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดกับแคว้นปีเยมอนเตและแคว้นลอมบาร์เดียของอิตาลีทางทิศใต้ รัฐตั้งชื่อตามแม่น้ำตีชีโน เป็นรัฐเดียวของสวิตเซอร์แลนด์ที่ใช้ภาษาทางการเป็นภาษาอิตาลี
รัฐซังคท์กัลเลิน

| รัฐซังคท์กัลเลิน Kanton St>  Gallen |
| --- | --- |
รัฐของสวิตเซอร์แลนด์
   ตราอาร์ม

พิกัด: 47°20′N 9°10′E﻿ / ﻿47.333°N 9.167°E﻿ / 47.333; 9.167
เมืองหลวง: ซังคท์กัลเลิน
การแบ่งย่อย: 85 เทศบาล, 8 Wahlkreise
การปกครอง
 • บริหาร: Regierungsrat (7)
 • นิติบัญญัติ: Kantonsrat (180)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,026 ตร.กม. (782 ตร.ไมล์)
ประชากร (12/2015)
 • ทั้งหมด: 499,065 คน
จุดต่ำสุด: 396 m (1,299 ft) - ทะเลสาบโบเดิน
เข้าร่วมสมาพันธ์: 1803
ตัวย่อ: SG
ภาษา: German
เว็บไซต์: SG.ch
ดูแผนที่ของรัฐซังคท์กัลเลิน
ซังคท์กัลเลิน (เยอรมัน: St. Gallen, Sankt Gallen), แซ็งกาล (ฝรั่งเศส: Saint-Gall) หรือ ซันกัลโล (อิตาลี: San Gallo) เป็นรัฐของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีพื้นที่ 2,026 กม² มีประชากร 483,101 คน (ข้อมูลวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2011) จากข้อมูลปี ค.ศ. 2007 มีชาวต่างชาติ 97,461 คนหรือคิดเป็น 20.9% ของประชากรทั้งหมด
มอนแฟร์ราโต

| ภูมิทัศน์ไร่องุ่นของปีเยมอนเต : ลันเก-โรเอโรและมอนแฟร์ราโต * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ: อิตาลี
ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: iii, v
อ้างอิง: 1390
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2014 (คณะกรรมการสมัยที่ 38)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ทิวทัศน์มอนแฟร์ราโต
ธงมอนแฟร์ราโต
มอนแฟร์ราโต (อิตาลี: Monferrato), มอนฟรา (ปีเยมอนเต: Monfrà) หรือ มงแฟรา (ฝรั่งเศส: Montferrat) เป็นภูมิภาคที่เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นปีเยมอนเตทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ที่มีเนื้อที่ในบริเวณที่ในปัจจุบันคือจังหวัดอาเลสซานเดรียและจังหวัดอัสตี
ประวัติ

มอนแฟร์ราโตเดิมเป็นอาณาจักรเคานต์ที่ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอาณาจักรมาร์กราฟของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ภายในเคานต์อาเลราโมแห่งมอนแฟร์ราโตในปี ค.ศ. 961 หลังจากการเปลี่ยนแปลงอิทธิพลจากการครอบครองทางตอนเหนือของอิตาลีจากเบเรนการ์ที่ 2 แห่งอิตาลี ไปอยู่ภายใต้การปกครองของออตโตที่ 1 แห่งเยอรมนี มาร์ควิสหรือมาร์เคซิผู้ปกครองมอนแฟร์ราโตมีความเกี่ยวดองกับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสและกับพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และมักจะเข้าร่วมในสงครามครูเสด และมีการเสกสมรสกับเจ้านายของราชอาณาจักรเยรูซาเลม และราชวงศ์คอมเนนัสและพาเลโลกัสของจักรวรรดิไบแซนไทน์
มอนแฟร์ราโตอยู่ภายใต้การปกครองของสเปนอยู่ชั่วระยะหนึ่งระหว่างปี ค.ศ. 1533 จนถึง  ค.ศ. 1536 ก่อนที่จะตกไปเป็นของดุ๊กแห่งมานตัวตระกูลกอนซากา ระหว่างปี ค.ศ. 1536 จนถึง  ค.ศ. 1708 ในปี  ค.ศ. 1574 มอนแฟร์ราโตได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นดัชชี โดย สมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากสงครามสืบครองมานตัว (ค.ศ. 1628-1631) ส่วนหนึ่งของมอนแฟร์ราโตก็ตกไปเป็นของดัชชีแห่งซาวอย ส่วนที่เหลือตกไปเป็นของซาวอยในปี  ค.ศ. 1708 สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้ดินแดนกอนซากา ผู้สืบสายของตระกูลกอนซากาต่อมาได้รับดัชชีแห่งเทสเคนในไซลีเชียเป็นเครื่องตอบแทน
ดัชชีมอนแฟร์ราโตมีเนื้อที่  2750 ตารางกิโลเมตรที่แบ่งเป็นสองส่วนโดยมีพรมแดนติดกับดัชชีซาวอย, ดัชชีมิลาน และสาธารณรัฐเจนัว กาซาเลมอนแฟร์ราโตถือกันว่าเป็นเมืองหลวง แต่ในปัจจุบันอัสตีเป็นเมืองหลวงของมอนแฟร์ราโต
วัฒนธรรม > ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเครอา

บทความหลัก: ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเครอา
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเครอา (Sacro Monte di Crea) เป็นคริสต์ศาสนสถานโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ในมอนแฟร์ราโต ที่เป็นหนึ่งในเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดียที่ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเครอาเริ่มก่อตั้งในปี  ค.ศ. 1589 รอบคริสต์ศาสนสถานเซนต์แมรีเดิม ที่เชื่อกันว่าสร้างโดยนักบุญยูเซเบียสราว ปี  ค.ศ. 350
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเครอา
ชาเปลสวรรค์
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเครอา
ศักดิ์สิทธิ์สถาน
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเครอา
ชาเปลหมายเลข 19. อันโตนิโอ บริลลา "พบที่เก็บพระศพอันว่างเปล่าของพระเยซู"
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเครอา
ทิวทัศน์หน้าหนาว
ดูเพิ่ม

อาณาจักรมาร์ชแห่งมอนแฟร์ราโต
ดัชชีแห่งมอนแฟร์ราโต
มาร์เชลโล ลิปปี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์เชลโล โรเมโอ ลิปปี
ตำแหน่ง:  กองกลาง
 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ October 13, 2006
มาร์เชลโล ลิปปี (อิตาลี: Marcello Lippi) เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1948 เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอล สร้างชื่อในฐานะผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จสูงสุดคนหนึ่งในโลกกับสโมสรยูเวนตุส เขานำทีมชาติอิตาลี คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก ปี 2006
| ด ค กผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก |
| --- | --- |
 1930: ซุปปีซี  1934: ปอซโซ  1938: ปอซโซ  1950: โลเปซ  1954: เฮอร์เบอร์เจอร์  1958: เฟโอล่า  1962: Moreira  1966: แรมซีย์  1970: ซากาโล่  1974: ชอน  1978: เมโนติ  1982: เบียร์ซ็อต  1986: บีลาร์โด  1990: เบ็คเคินเบาเออร์  1994: ปาร์เรย์รา  1998: ฌาคเกต์  2002: สโคลารี  2006: ลิปปี  2010: เดล โบสเก  2014: เลิฟ  2018: เดช็อง  2022: เอสกาโลนิ 
| ด ค กผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศยูโรเปียนคัพและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก |
| --- | --- |
ยูโรเปียนคัพ:  1956: Villalonga  1957: Villalonga  1958: Carniglia  1959: Carniglia  1960: Muñoz  1961: Guttmann  1962: Guttmann  1963: Rocco  1964: Herrera  1965: Herrera  1966: Muñoz  1967: Stein  1968: Busby  1969: Rocco  1970: Happel  1971: มิเชลส์  1972: Kovács  1973: Kovács  1974: Lattek  1975: Cramer  1976: Cramer  1977: เพสลีย์  1978: เพสลีย์  1979: Clough  1980: Clough  1981: เพสลีย์  1982: Barton  1983: Happel  1984: Fagan  1985: ตราปัตโตนี  1986: Jenei  1987: Artur Jorge  1988: ฮิดดิงค์  1989: Sacchi  1990: Sacchi  1991: Petrović  1992: ไกรฟฟ์ 
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก:  1993: Goethals  1994: กาเปลโล  1995: ฟัน คาล  1996: ลิปปี  1997: Hitzfeld  1998: ไฮน์เคิส  1999: เฟอร์กูสัน  2000: เดล บอสเก  2001: Hitzfeld  2002: เดล บอสเก  2003: อันเชลอตตี  2004: มูรีนโย  2005: เบนิเตซ  2006: ไรการ์ด  2007: อันเชลอตตี  2008: เฟอร์กูสัน  2009: กวาร์ดิออลา  2010: มูรีนโย  2011: กวาร์ดิออลา  2012: ดี มัตเตโอ  2013: ไฮน์เคิส  2014: อันเชลอตตี  2015: เอนริเก  2016: ซีดาน  2017: ซีดาน  2018: ซีดาน  2019: คล็อพ  2020: ฟลิค  2021: ทุคเคิล  2022: อันเชลอตตี  2023: กวาร์ดิออลา  2024: อันเชลอตตี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 2006 (สมัยที่ 4) |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน  2 Zaccardo  3 Grosso  4 เด รอสซี  5 กันนาวาโร (c)  6 บาร์ซัลยี  7 เดล ปีเอโร  8 กัตตูโซ  9 Toni  10 ตอตตี  11 Gilardino  12 Peruzzi  13 เนสตา  14 Amelia  15 Iaquinta  16 Camoranesi  17 Barone  18 อินซากี  19 ซัมบรอตตา  20 Perrotta  21 ปีร์โล  22 ออดโด  23 มาเตรัซซี  ผู้ฝึกสอน: ลิปปี  |  1 บุฟฟอน  2 Zaccardo  3 Grosso  4 เด รอสซี  5 กันนาวาโร (c)  6 บาร์ซัลยี  7 เดล ปีเอโร  8 กัตตูโซ  9 Toni  10 ตอตตี  11 Gilardino  12 Peruzzi  13 เนสตา  14 Amelia  15 Iaquinta  16 Camoranesi  17 Barone  18 อินซากี  19 ซัมบรอตตา  20 Perrotta  21 ปีร์โล  22 ออดโด  23 มาเตรัซซี  ผู้ฝึกสอน: ลิปปี  |  |
มาร์โก ปานตานี

| มาร์โก ปานตานี |
| --- | --- |
ปานตานีในการแข่งขันตูร์เดอฟรองซ์ ปี 2000
เกิด: 13 มกราคม ค.ศ. 1970(1970-01-13) เชเซนา ประเทศอิตาลี
เสียชีวิต: 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004(2004-02-14) (34 ปี) รีมินิ ประเทศอิตาลี
สัญชาติ: อิตาลี
ชื่ออื่น: 'Il Pirata' (The pirate)
อาชีพ: นักจักรยาน
มาร์โก ปานตานี (อิตาลี: Marco Pantani) นักจักรยานชาวอิตาลี ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักจักรยานอาชีพที่ปั่นขึ้นภูเขาได้ดีที่สุด ปานตานีชนะเลิศทั้งตูร์เดอฟรองซ์และจีโรดีตาเลียในปี ค.ศ. 1998 เป็นนักกีฬาคนสุดท้ายที่ชนะทั้งสองรายการในปีเดียวกัน
ปานตานีมีเอกลักษณ์ในการแต่งกายโดยโกนศีรษะ โพกผ้า และสวมตุ้มหู ทำให้ได้รับฉายาว่า "โจรสลัด", 'Il Pirata' (The pirate) เขามีความสูงปานกลาง สูง 1.72 ม. หนัก 57 กก. ทำให้เหมาะกับการขี่จักรยานขึ้นภูเขา มีสไตล์การขี่จักรยานก้าวร้าว ดุดัน และมักถูกเปรียบเทียบกับมีเกล อินดูราอิน นักปั่นไทม์ไทรอัลที่มีบุคลิกเรียบเฉย
ในช่วงปลายของอาชีพ ปานตานีมีปัญหาเกี่ยวกับการใช้สารกระตุ้น เขาถูกขับออกจากการแข่งขันจีโรดีตาเลียปี 1999 ทั้งที่กำลังนำการแข่งขันอยู่ เนื่องจากผลการตรวจเลือดเป็นบวก ทำให้เกิดอาการซึมเศร้าจนหันไปเสพยาเสพติด  ปานตานีเสียชีวิตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 จากอาการช็อกเนื่องจากเสพโคเคนเกินขนาด
สถิติการแข่งขันรายการใหญ่

| แกรนด์ทัวร์ | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  Giro | WD | 2 | - | - | WD | 1 | WD | 28 | WD | WD | 14 |

|  Tour | - | 3 | 13 | - | 3 | 1 | - | WD | - | - | - |

|  Vuelta | - | - | WD | - | - | - | - | - | WD | - | - |

WD = ถอนตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Fondazione Marco Pantani
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ประชาชน:  ชาวอิตาลี 
อื่น ๆ:  IdRef
รัฐเกราบึนเดิน

| เกราบึนเดิน Repubblica e Cantone Graubünden |
| --- | --- |
รัฐของสวิตเซอร์แลนด์
   ตราอาร์ม

พิกัด: 46°45′N 9°30′E﻿ / ﻿46.750°N 9.500°E﻿ / 46.750; 9.500
เมืองหลวง: คูร์
การแบ่งย่อย: 180 เทศบาล, 11 Bezirke, District, Distretto
การปกครอง
 • บริหาร: Regierungsrat, Regenza, Governo (5)
 • นิติบัญญัติ: Grosser Rat, Cussegl Grond, Gran Consiglio (120)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7,105 ตร.กม. (2,743 ตร.ไมล์)
ประชากร (12/2014)
 • ทั้งหมด: 195,886 คน
จุดต่ำสุด: 260 m (853 ft) - border to Ticino at San Vittore
เข้าร่วมสมาพันธ์: 1803
ตัวย่อ: GR
ภาษา: เยอรมัน รูมันช์ และอิตาลี
เว็บไซต์: GR.ch
ดูแผนที่ของเกราบึนเดิน
รัฐเกราบึนเดิน (เยอรมัน: Graubünden; อิตาลี: Grigioni; รูมันช์: Grischun) เป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุด ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ อยู่ติดกับรัฐตีชีโน รัฐอูรี รัฐกลารุส รัฐซังคท์กัลเลิน มีเมืองหลวงชื่อคูร์ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นรีเชียแห่งจักรวรรดิโรมันโบราณ พวกแฟรงก์เข้ายึดครองในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 6 ต่อมากลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยอรมนี เข้าร่วมอยู่ในสมาพันธรัฐสวิสใน ค.ศ. 1803
มุขเสาเรียงแห่งโบโลญญา

| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: โบโลญญา แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ประเทศอิตาลี
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (iv)
อ้างอิง: 1650
ขึ้นทะเบียน: 2021 (สมัยที่ 44th)
พื้นที่: 52.18 ha (0.2015 sq mi)
พื้นที่กันชน: 1,225.62 ha (4.7321 sq mi)
พิกัด: 44°29′29″N 11°19′58″E﻿ / ﻿44.49139°N 11.33278°E﻿ / 44.49139; 11.33278
ที่ตั้งมุขเสาเรียงแห่งโบโลญญา ในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาแสดงแผนที่แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญามุขเสาเรียงแห่งโบโลญญา (ประเทศอิตาลี)แสดงแผนที่ประเทศอิตาลี
มุขเสาเรียงแห่งโบโลญญา (อิตาลี: Portici di Bologna) เป็นหมู่มรดกทางสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมที่สำคัญของเมืองโบโลญญา ประเทศอิตาลี ถือเป็นสัญลักษณ์สำคัญของเมืองควบคู่กับบรรดาหอคอยแห่งโบโลญญา มุขเสาเรียงในโบโลญญากินพื้นที่รวม 38 กิโลเมตร (24 ไมล์) เฉพาะในเขตเมืองเก่า และสูงถึง 53 กิโลเมตร (33 ไมล์) หากรวมพื้นที่นอกเขตกำแพงเมืองสมัยกลางด้วย
ในปี 2021 ยูเนสโกประกาศให้บรรดามุขเสาเรียงแห่งโบโลญญาเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

UNESCO World Heritage: The Porticoes of Bologna
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ศิลปะสกัดหินในวัลกาโมนีกา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์โรม ทรัพย์สินของสันตะสำนักในนครดังกล่าวซึ่งได้รับสิทธิสภาพนอกอาณาเขต และซานปาโอโลฟูโอรีเลมูรา1  โบสถ์และคอนแวนต์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอของคณะดอมินิกันพร้อมด้วยจิตรกรรม "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ฟลอเรนซ์  เวนิสและทะเลสาบน้ำเค็ม  จัตุรัสดูโอโม ปิซา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซานจีมิญญาโน  ซัสซีและอุทยานโบสถ์หินแห่งมาเตรา  นครวีเชนซาและคฤหาสน์แบบปัลลาดีโอแห่งแคว้นเวเนโต  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซีเอนา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์นาโปลี  เกรสปีดัดดา  แฟร์รารา นครแห่งสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโป  กัสเตลเดลมอนเต  ตรุลโลแห่งอัลเบโรเบลโล  โบราณสถานศิลปะคริสเตียนเริ่มแรกแห่งราเวนนา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์นครปีเอนซา  พระราชวังสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่กาแซร์ตา พร้อมด้วยอุทยาน สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี และกลุ่มอาคารซานเลอูโช  ที่ประทับของราชวงศ์ซาวอย  สวนพฤกษศาสตร์ (ออร์โตโบตานีโก) ปาโดวา  ปอร์โตเวเนเร, ชินเกวแตร์เร และหมู่เกาะ (ปัลมาเรีย, ตีโน และตีเนตโต)  อาสนวิหาร, ตอร์เรชีวีกา และปีอัซซากรันเด โมเดนา  พื้นที่โบราณคดีปอมเปอี, เฮอร์คิวเลเนียม และตอร์เรอันนุนซีอาตา  กอสตีเอราอามัลฟีตานา  พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต  วิลลาโรมานาเดลกาซาเล  ซูนูราฌีดีบารูมีนี  พื้นที่โบราณคดีและมหาวิหารอัครบิดรแห่งอากวีเลยา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์อูร์บีโน  อุทยานแห่งชาติชีเลนโตและวัลโลดีดีอาโน พร้อมด้วยแหล่งโบราณคดีไปส์ตูงและแวลิอา และแชร์โตซาดีปาดูลา  วิลลาอาดรีอานา (ตีโวลี)  นครเวโรนา  อัสซีซี มหาวิหารซานฟรันเชสโก และสถานที่อื่น ๆ ของคณะฟรันซิสกัน  วิลลาเดสเต ตีโวลี  เมืองสมัยบาโรกยุคปลายแห่งวัลดีโนโต (ซิซิลีตะวันออกเฉียงใต้)  ซากรีมอนตีแห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดีย  วัลดอร์ชา  สุสานอิทรัสกันแห่งแชร์เวเตรีและตาร์กวีเนีย  ซีรากูซาและสุสานหินแห่งปันตาลีกา  เจโนวา : เลสตราเดนูโอเวและระบบของปาลัซซีเดย์รอลลี  ทางรถไฟสายรีเชียในภูมิทัศน์อัลบูลา / แบร์นีนา2  มันโตวาและซับบีโอเนตา  ชาวลองโกบาร์ดในอิตาลี ศูนย์กลางแห่งอำนาจ (ค.ศ. 568–774)  แหล่งที่อยู่อาศัยแบบเรือนยกพื้นยุคก่อนประวัติศาสตร์โดยรอบเทือกเขาแอลป์3  คฤหาสน์และสวนของตระกูลเมดีชีในตอสคานา  ภูมิทัศน์ไร่องุ่นของปีเยมอนเต : ลันเก-โรเอโรและมอนแฟร์ราโต  อาคารศิลปะอาหรับ-นอร์มันแห่งปาแลร์โมกับอาสนวิหารเชฟาลุและอาสนวิหารมอนเรอาเล  งานป้องกันของสาธารณรัฐเวนิสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16–17 : สตาโตดาแตร์รา – สตาโตดามาร์ตะวันตก4  อีวเรอา นครอุตสาหกรรมแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20  เนินเขาไร่องุ่นไวน์โปรเซกโกแห่งโกเนลยาโนและวัลดอบบีอาเดเน  เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป5  ชุดภาพปูนเปียกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่ปาโดวา  มุขเสาเรียงแห่งโบโลญญา  วีอาอัปเปีย เรกีนาวิอารูง  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อีโซเลเอโอลีเอ (หมู่เกาะเอโอเลียน)  มอนเตซานจอร์โจ6  ป่าต้นบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป7  ทิวเขาโดโลไมต์  เขาเอตนา  คาสต์และถ้ำหินเกลือระเหยแห่งเทือกเขาแอเพนไนน์ตอนเหนือ  |  |
 หมายเหตุ 1ร่วมกับนครรัฐวาติกัน 2ร่วมกับสวิตเซอร์แลนด์ 3ร่วมกับฝรั่งเศส เยอรมนี สโลวีเนีย สวิตเซอร์แลนด์ และออสเตรีย 4ร่วมกับโครเอเชียและมอนเตเนโกร  5ร่วมกับเช็กเกีย เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี สหราชอาณาจักร และออสเตรีย) 6ร่วมกับสวิตเซอร์แลนด์ 7ร่วมกับอีก 17 ประเทศ
มัตตีอา เด ชิลโย

มัตตีอา เด ชิลโย (อิตาลี: Mattia De Sciglio; เกิดวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เล่นในตำแหน่งฟุลแบ็กให้กับยูเวนตุสในเซเรียอา และทีมชาติอิตาลี
เขาลงเล่นระดับอาชีพครั้งแรกให้กับมิลานใน ค.ศ. 2011 โดยเลื่อนขึ้นมาจากทีมเยาวชน ช่วงที่อยู่กับมิลาน เขาเป็นตัวหลักของสโมสรซึ่งส่วนมากแล้วเขาจะเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายหรือแบ็กขวา เขาพามิลานคว้าแชมป์ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2 สมัย ต่อมาใน ค.ศ. 2017 เขาย้ายไปร่วมทีมยูเวนตุส ซึ่งเขาพาทีมคว้าดับเบิลแชมป์ในประเทศได้ตั้งแต่ฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร
ในนามทีมชาติ เด ชิลโย ลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 และติดทีมชาติอิตาลีในการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 (ซึ่งเขาได้รับเหรียญทองแดง), ฟุตบอลโลก 2014 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
เกียรติประวัติ > สโมสร

ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2011, 2016
เซเรียอา: 2017–18, 2018–19
โกปปาอีตาเลีย: 2017–18
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2018
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: 2013 (อันดับที่สาม)
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีเซเรียอา: 2012–13