stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง
การลงคะแนน

การเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งจะลงคะแนนเสียงเป็นลำดับความนิยมส่วนบุคคล โดยอันดับ "1" คือผู้ที่นิยมมากที่สุด และลำดับ "2" คือผู้ที่นิยมรองลงมา และไล่ลำดับลงไปเรื่อย ๆ ตามตัวอย่างการลงคะแนนเสียงตามภาพด้านขวามือ ในทางปฎิบัติแล้วรายชื่อผู้สมัครจะถูกเรียงเป็นสดมภ์ตามสังกัดพรรคการเมือง รวมถึงในกรณีผู้สมัครอิสระซึ่งจะถูกแยกไว้อีกสดมภ์หนึ่งด้วย (อีกวิธีหนึ่งในการลงคะแนนตามลำดับความชอบนั้นคือการลงคะแนนในช่องถัดไปจากชื่อผู้สมัคร โดยสดมภ์แรกซึ่งอยู่ถัดจากชื่อจะเป็นสำหรับเลือกผู้สมัครที่ชอบเป็นลำดับแรก โดยผู้ลงคะแนนจะต้องกาเครื่องหมายกากบาทลงในสดมภ์นั้น ส่วนสดมภ์ถัดไปเป็นตัวเลือกในลำดับที่สอง ซึ่งหากจะทำเครื่องหมายให้ผู้สมัครรายใดเป็นลำดับสองจะต้องทำเครื่องหมายกากบาทลงในสดมภ์นี้ เป็นต้น)
ตัวอย่างการลงคะแนนเสียงแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง
การแข่งใหม่

การแข่งใหม่ (อังกฤษ: replay) คือการแข่งขัน ในกีฬาแต่ละประเภท ที่มีคะแนนเท่ากัน ในช่วงหลังต่อเวลาพิเศษ ในนัดแรกให้แข่งใหม่อีกรอบนัดสอง หากคะแนนเท่ากันอีก (ให้โยนเหรียญเสี่ยงทายในกฎรูปแบบเก่า) ซึ่งไม่เป็นธรรมต่อผู้พ่ายแพ้ แต่ก็ได้ยกเลิกกฎนี้ไปแล้ว นับตั้งแต่ได้เปลี่ยนกฎใหม่ ให้เป็นการดวลลูกโทษ ในปี ค.ศ. 1970 (ฟุตบอล) เพื่อให้มีความยุติธรรมต่อทุกฝ่าย หลังจากนั้นทุกๆ กีฬาก็เริ่มทำตามแบบในแต่ละกติกาของการแข่งขันกีฬานั้นๆ แต่การแข่งใหม่ก็ยังใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน
การเลือกตั้งทางอ้อม

การเลือกตั้งทางอ้อม (อังกฤษ: indirect election) หมายถึง การเลือกตั้งในสองระดับ กล่าวคือ ประชาชนผู้มีสิทธิการเลือกตั้งเลือกตัวแทนหรือคณะบุคคล จากนั้นตัวแทนหรือคณะบุคคลที่ได้รับการเลือกตั้งจะไปดำเนินการเลือกผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองนั้นๆ ต่อไป ลักษณะเช่นนี้จึงกล่าวได้ว่าการเลือกตั้งทางอ้อมเป็นรูปแบบที่ผู้ใช้สิทธิเลือกตั้งไม่ได้ลงคะแนนเลือกผู้สมัครให้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองนั้นได้โดยตรง แต่เป็นการมอบหมายสิทธิในการตัดสินใจให้กับตัวแทนหรือคณะบุคคลให้ทำหน้าที่แทน วัตถุประสงค์สำคัญของการเลือกตั้งทางอ้อม คือ การให้บุคคลหรือคณะบุคคลที่มีความเหมาะสมในการใช้วิจารณญาณ ทำการตัดสินใจแทนผู้ออกเสียงลงคะแนนในการเลือกผู้ที่มีความรู้ความสามารถในการทำหน้าที่ตามตำแหน่งทางการเมืองนั้น ๆ
ตัวอย่าง การเลือกตั้งทางอ้อม ได้แก่ การเลือกตั้งประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา ที่ใช้ระบบ คณะผู้เลือกตั้ง (Electoral College) ซึ่งหมายถึง ผู้แทนราษฎรของแต่ละรัฐที่จะเป็นผู้เลือกตั้งประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีแทนราษฎรในรัฐของตน ในอดีตพวกกลุ่มผู้แทนเหล่านี้ถือว่าเป็นชนชั้นนำและเป็นผู้มีโอกาสตัดสินใจในการเลือกตั้งอย่างแท้จริง แต่ในปัจจุบันพวกผู้แทนกลุ่มนี้ต้องทำตามนโยบายของพรรคของตน ถ้าพรรคของตนสนับสนุนใครก็ต้องเลือกคนนั้น จำนวนผู้แทนของรัฐใดจะมีผู้แทนเท่าใดถือเอาจำนวนของผู้แทนของรัฐนั้นในวุฒิสภา (the Senate)และสภาผู้แทนราษฎร(the House of Representatives) ร่วมกัน
นอกจากนี้แล้ว ยังพบรูปแบบการได้มาซึ่งผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองที่สำคัญ ๆ โดยวิธีการเลือกตั้งทางอ้อม ได้แก่ ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในระบบรัฐสภา ที่ประชาชนไม่ได้เป็นผู้เลือกนายกรัฐมนตรีได้โดยตรง แต่อาศัยการลงมติของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ประชาชนในแต่ละเขตหรือตามบัญชีรายชื่อได้เลือกไปแล้ว ให้ทำหน้าที่ในการลงมติเลือกบุคคลที่เหมาะสมเป็นนายกรัฐมนตรี ซึ่งโดยทั่วไปมักเป็นผู้นำพรรคเสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร เป็นต้น
การเลือกตั้งทางอ้อมในประเทศไทย

ประเทศไทย ได้มีการใช้รูปแบบการเลือกตั้งทางอ้อมครั้งเดียวเท่านั้น ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ที่เป็นไปตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2475 ซึ่งกำหนดให้รัฐสภาไทยเป็นระบบสภาเดียว (Single Cameral) ประกอบด้วยสมาชิก 2 ประเภท คือ ประเภทที่หนึ่งมาจากการเลือกตั้ง มีจำนวน 78 คน และสมาชิกประเภทที่สองมาจากการแต่งตั้งโดยพระมหากษัตรีย์ จำนวน 78 คน สมาชิกทั้งสองประเภทอยู่ในตำแหน่งคราวละ 4 ปีเท่ากัน การเลือกตั้งจึงเลือกเฉพาะสมาชิกประเภทที่หนึ่งเท่านั้น โดยให้ประชาชนเลือกผู้แทนตำบล จากนั้นจึงเลือกผู้แทนจังหวัดตามลำดับ ซึ่งมีการกำหนดสัดส่วนประชากร 200,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน ถ้าจังหวัดใดมีเศษประชากรเกิน 100,000 คน ให้มีผู้แทนราษฎรได้อีก 1 คน
ดูเพิ่ม

การเลือกตั้งในประเทศไทย
ที่มา

จรูญ สุภาพ.สารานุกรมรัฐศาสตร์.กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช, 2531 หน้า 104.
พิชัย เข็มทอง.ระบบการเลือกตั้งกับการปรับเปลี่ยนระบบพรรคการเมือง : กรณีศึกษาการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเทศไทย.วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546 หน้า 21.
ธโสธร ตู้ทองคำ,หน่วยที่ 8 กระบวนการเลือกตั้ง ใน เอกสารการสอนชุดวิชา สถาบันและกระบวนการทางการเมืองไทย หน่วยที่ 1-8.สาขาวิชารัฐศาสตร์ : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช,2548 หน้า 542 . สถาบันพระปกเกล้า. การเลือกตั้งทางอ้อม ใน คำศัพท์รัฐสภาและการเมืองไทย Retrieved from  เก็บถาวร 2008-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (5 มกราคม 2552). Frank Bealey, “indirect election” .The Blackwell dictionary of political science : A user's guide to its terms. Malden, Mass.: Blackwell, 1999 p.163.
การแข็งตัวกลายเป็นหิน

บทความนี้เกี่ยวกับการแข็งตัวกลายเป็นหินของตะกอน สำหรับการก่อตัวเป็นซากดึกดำบรรพ์ ดูที่ การกลายเป็นหิน
การแข็งตัวกลายเป็นหินหรือการกลายเป็นหิน (อังกฤษ: Lithification) คือกระบวนการที่ตะกอนอัดแน่นภายใต้ความดัน, การขับของเหลวออกจากหินแล้วค่อย ๆ กลายเป็นหินแข็ง ปกติแล้วการกลายเป็นหินเป็นกระบวนลดความเป็นรูพรุนด้วยการการอัดแน่นและการประสานรวมถึงกระบวนการอื่น ๆ ที่นำตะกอนต่าง ๆ มารวมกันจนกลายเป็นหินตะกอน แม้ว่าคำว่าการกลายเป็นหิน (Petrifaction) ที่ใช้เป็นคำพ้องบ่อยครั้งมักใช้เป็นคำเฉพาะในการอธิบายการเปลี่ยนสารประกอบอินทรีย์โดยซิลิกอนไดออกไซด์ให้เกิดการก่อตัวเป็นซากดึกดำบรรพ์
ดูเพิ่ม

กระบวนการก่อตัวใหม่
การแข่งขันฝีมือคนพิการนานาชาติ

การแข่งขันฝีมือคนพิการนานาชาติ (อังกฤษ: International Abilympics) เป็นการแข่งขันความสามารถและทักษะในการประกอบอาชีพสาขาต่างๆ ของคนพิการ เพื่อศึกษา เรียนรู้ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับบุคคลและองค์กรด้านอาชีพคนพิการในระดับสากลตลอดจนการแลกเปลี่ยนขนบธรรมเนียมประเพณีอันดีระหว่างคนพิการจากประเทศต่างๆ เพื่อเสริมสร้างมิตรภาพ ทั้งในระดับองค์กรและตัวบุคคลให้เกิดการพัฒนาเทคนิคในการทำงาน
องค์การสหประชาชาติ ได้กำหนดให้ ปี พ.ศ. 2524 เป็นปีคนพิการสากล เพื่อให้ประเทศต่างๆ ทั่วโลกเห็นความสำคัญของคนพิการ ได้จัดตั้ง "องค์การการแข่งขันฝีมือแรงงานนานาชาติ" ขึ้น และดำเนินการจัดการแข่งขันฝีมือแรงงานนานาชาติ ขึ้นเป็นครั้งแรกและในปี พ.ศ. 2528 ศาสตราจารย์ HARRY FANG ชาวฮ่องกง เสนอให้จัดตั้งสมาพันธ์การแข่งขันฝีมือคนพิการนานาชาติ ขึ้น เพื่อกำหนดข้อบังคับและมาตรฐานการจัดการแข่งขันให้เป็นมาตรฐานเดียวกันทั่วโลก ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ ประเทศญี่ปุ่น และกำหนดให้จัดการแข่งขันทุก 4 ปี
ผลการแข่งขันในประเทศไทย

ในประเทศไทย โดยสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นหน่วยงานในการดำเนินกิจกรรมเกี่ยวกับคนพิการ และได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกสมาพันธ์การแข่งขันฝีมือคนพิการนานาชาติตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 และได้จัดการแข่งขันฝีมือแรงงานนานาชาติ เพื่อคัดเลือกคนพิการที่มีความสามารถไปเข้าร่วมการแข่งขันระหว่างประเทศ ซึ่งปรากฏผลการแข่งขัน ดังนี้
ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2524 จัดการแข่งขันที่ประเทศญี่ปุ่น ไทยได้รับเหรียญทอง ในสาขาช่างไม้
ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2528 จัดการแข่งขันที่ประเทศโคลัมเบีย ไม่ได้รับรางวัล
ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2534 จัดการแข่งขันที่ประเทศฮ่องกง ได้รับเหรียญเงิน ในสาขาซ่อมโทรทัศน์ และสาขาสร้างแบบเสื้อผ้า
ครั้งที่ 4 พ.ศ. 2538 จัดแข่งขันที่ประเทศออสเตรเลีย ได้รับเหรียญทอง ในสาขาเขียนป้าย, สาขาการออกแบบโปสเตอร์ เหรียญเงิน ในสาขาประดิษฐ์เศษวัสดุเหลือใช้ เหรียญทองแดง ในสาขาการสานตะกร้าหวาย, สาขาการออกแบบโปสเตอร์, และสาขาซ่อมโทรทัศน์
ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2543 จัดแข่งขันที่สาธารณรัฐเช็ก ได้รับเหรียญเงิน จากสาขาการสร้าง เว็บเพจ และสาขาการประกอบวงจรอิเล็กทรอนิกส์
ครั้งที่ 6 พ.ศ. 2546 จัดแข่งขันที่ประเทศอินเดีย ได้รับเหรียญทอง จากสาขาการสร้างงานด้วยคอมพิวเตอร์ , การประกอบวงจรอิเล็กทรอนิกส์ , งานผลิตภัณฑ์จากวัสดุเหลือใช้ และการสร้างโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เหรียญเงิน จากสาขางานถักโครเชท์ และงานเซรามิก เหรียญทองแดง จากสาขาตัดเย็บเสื้อผ้าสตรี และงานถักนิตติ้ง รางวัลชมเชย การออกแบบโปสเตอร์
ครั้งที่ 7 พ.ศ. 2550 จะจัดแข่งขันที่ประเทศญี่ปุ่น จังหวัดชิชึโอกะ (静岡県)
การแตกล่า

การแตกล่า (อังกฤษ: rout) เป็นการร่นถอยหรือถอนกำลังจากสมรภูมิอย่างโกลาหลและไม่เป็นระเบียบ จนส่งผลให้อีกฝ่ายหนึ่งได้ชัย หรือเกิดหลังการปราชัย เสียวินัย หรือขวัญตกต่ำ
กองทัพแตกล่ามักสลายเป็น "ทุกคนช่วยตัวเอง" ขณะที่ผู้รอดชีวิตหนีให้ปลอดภัย การแตกล่ามักส่งผลให้กำลังที่ร่นถอยสูญเสียกำลังพลมากกว่าการร่นถอยอย่างเป็นระเบียบ ในหลายโอกาส มีทหารถูกฆ่าในการแตกล่ามากกว่าในการยุทธ์จริงเสียอีก โดยปกติ การแตกล่ามักยุติการยุทธ์หรือให้ขณะที่ผู้ชนะจำเป็นเพื่อชนะการยุทธ์อย่างเด็ดขาด
การแจกแจงไคกำลังสอง

| --- | --- |
ฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็น 
ฟังก์ชันแจกแจงสะสม 
สัญกรณ์::  \chi ^{2}(k)\! หรือ  \chi _{k}^{2}\!
ตัวแปรเสริม::  k\in \mathbb {N} _{>0}~~   (เรียก "องศาเสรี")
ฟังก์ชันค้ำจุน:: x ∈ [0, +∞)
pdf::  {\frac {1}{2^{\frac {k}{2}}\Gamma \left({\frac {k}{2}}\right)}}\;x^{{\frac {k}{2}}-1}e^{-{\frac {x}{2}}}\,
cdf::  {\frac {1}{\Gamma \left({\frac {k}{2}}\right)}}\;\gamma \left({\frac {k}{2}},\,{\frac {x}{2}}\right)
ค่าเฉลี่ย:: k
มัธยฐาน::  \approx k{\bigg (}1-{\frac {2}{9k}}{\bigg )}^{3}
ฐานนิยม:: max{ k − 2, 0 }
ความแปรปรวน:: 2k
ความเบ้::  \scriptstyle {\sqrt {8/k}}\,
ความโด่งส่วนเกิน:: 12 / k
เอนโทรปี::  {\begin{aligned}{\frac {k}{2}}&+\ln(2\Gamma (k/2))\\&\!+(1-k/2)\psi (k/2)\end{aligned}}
mgf:: (1 − 2 t)−k/2   เมื่อ  t  < ½
cf:: (1 − 2 i t)−k/2      
ในวิชาทฤษฎีความน่าจะเป็นและสถิติศาสตร์ การแจกแจงไคกำลังสอง (อังกฤษ: chi-squared distribution) ที่มี k องศาเสรี คือ การแจกแจงผลรวมของกำลังสองของตัวแปรสุ่มแจกแจงปรกติอิสระ k ตัว การแจกแจงไคกำลังสองเป็นการแจกแจงแกมมากรณีพิเศษและเป็นการแจกแจงความน่าจะเป็นที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดอย่างหนึ่งในการอนุมานทางสถิติ เช่น ในการทดสอบสมมุติฐานหรือในการสร้างช่วงความเชื่อมั่น
การแจกแจงไคกำลังสองใช้ในการทดสอบไคกำลังสองทั่วไปเพื่อทดสอบภาวะสารูปสนิทดี (goodness of fit) ของการแจกแจงที่สังเกตกับการแจกแจงทางทฤษฎี ความเป็นอิสระของสองเกณฑ์การจำแนก (criteria of classification) ข้อมูลเชิงคุณภาพ และในการประมาณช่วงความเชื่อมั่นสำหรับส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของประชากรจากส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวอย่าง ยังมีการทดสอบทางสถิติอีกมากที่ใช้การแจกแจงนี้ เช่น การวิเคราะห์ความแปรปรวนโดยการจัดอันดับของฟรีดแมน (Friedman's analysis of variance by ranks)
การแต่งกายวินเทจ

เสื้อผ้าวินเทจ (อังกฤษ: vintage clothing) เป็นการนำเอาเสื้อผ้าที่เป็นของยุคก่อนซึ่งอาจจะเป็นเสื้อผ้ามือสองหรือไม่ก็เป็นเสื้อผ้ามือหนึ่งที่ตกยุคมาหลายปีแล้ว ส่วนมากจะใช้เรียกเสื้อผ้าที่ผ่านกาลเวลามาไม่น้อยกว่า 20 ปี
ปัจจุบันทั่วโลกให้ความสนใจในสินค้าวินเทจเป็นอย่างมากไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช้และหมายรวมไปถึงแนวคิดในการออกแบบ ดังจะเห็นได้จากการออกแบบสถาปัตยกรรมภายในหรือการออกแบบผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่นำเอาเรื่องราวของยุคสมัยที่ผ่านมาแล้วเป็นแนวคิดหลักในการสร้างสรรค์ผลงาน
การแต่งกายวินเทจ เป็นอีกตัวอย่างที่ชัดเจนต่อการตระหนักถึงความสำคัญของการลดปริมาณขยะซึ่งเกิดจากการบริโภคสินค้าเครื่องนุ่งห่ม
ลักษณะอันเด่นชัดของวินเทจ เช่น กางเกงขาก้วย (ขากว้าง) พันทับด้วยผ้าขาวม้า ใส่เสื้อยันต์ ใช้กาบมะพร้าว การเคี้ยวหมากพลูแทนหมากฝรั่ง
ดังกล่าวข้างต้นนี้ ถือเป็นวินเทจแขนงใหม่ ซึ่งพัฒนามาจากวินเทจสายแข็ง
การแข่งขันแบบแพ้คัดออก

ตัวอย่างผังการแข่งขันแบบแพ้คัดออก
การแข่งขันแบบแพ้คัดออก (อังกฤษ: single-elimination tournament) หรือ การแข่งขันแบบแพ้ตกรอบ (อังกฤษ: sudden death tournament) หรือ น็อกเอาต์ทัวร์นาเมนต์ เป็นรูปแบบการแข่งขันประเภทหนึ่ง โดยผู้แพ้ในแต่ละการแข่งขันจะถูกคัดออกจากการแข่งขันทันที และรางวัลจะมีขึ้นสำหรับผู้ชนะคนสุดท้ายในการแข่งขัน ในบางครั้งการแข่งขันในรอบรองสุดท้ายไม่จำเป็นต้องคัดผู้แพ้ในรอบนั้นออก โดยอาจจะมีการแข่งขันใหม่เพื่อหาผู้ชนะอันดับ 3
จำนวนนัดของการแข่งขันที่จะต้องชนะทั้งหมดตั้งแต่รอบแรกเพื่อให้ได้ตำแหน่งชนะเลิศ จะขึ้นอยู่กับจำนวนผู้เข้าแข่งขัน โดยดูได้จากตาราง[ต้องการอ้างอิง]
| จำนวนผู้เข้าแข่งขัน | จำนวนนัดที่ผู้ชนะเลิศได้แข่งขัน |
| --- | --- |
2: 1
4: 2
8: 4
16: 8
32: 16
64: 32
128: 64
256: 128
512: 256
1024: 512
2048: 1024
4096: 2048
8192: 4096
16384: 8192
2n: n
ดูเพิ่ม

การแข่งขันแบบพบกันหมด
การเสียชีวิตของกลอเรีย รามิเรซ

| กลอเรีย รามิเรซ |
| --- | --- |
เกิด: กลอเรีย เซซิเลีย รามิเรซ 11 มกราคม ค.ศ. 1963(1963-01-11) ริเวอร์ไซด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
เสียชีวิต: 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994(1994-02-19) (31 ปี) ริเวอร์ไซด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
สาเหตุเสียชีวิต: หัวใจเต้นผิดจังหวะ เหตุจากมะเร็ง
มีชื่อเสียงจาก: เป็นสาเหตุอาการป่วยของบุคลากรทางการแพทย์หลายราย
กลอเรีย รามิเรซ (อังกฤษ: Gloria Ramirez, 11 มกราคม ค.ศ. 1963 – 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994) เป็นสตรีจากเมืองริเวอร์ไซด์ รัฐแคลิฟอร์เนียที่สื่อเรียกว่า สตรีผู้เป็นพิษ ("the Toxic Lady" หรือ "the Toxic Woman") หลังบุคลาการทางการแพทย์หลายรายมีอาการป่วยเมื่อสัมผัสร่างกายและเลือดของเธอ รามิเรซถูกส่งตัวมาที่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลริเวอร์ไซด์เพื่อรักษามะเร็งปากมดลูกระยะสุดท้าย ขณะทำการรักษา บุคลากรหลายรายหมดสติและอีกจำนวนหนึ่งมีอาการหายใจลำบากและกล้ามเนื้อหดเกร็ง ทำให้บุคลากร 5 รายต้องรักษาตัวในโรงพยาบาล โดยหนึ่งในนั้นรักษาตัวในหน่วยอภิบาลนาน 2 สัปดาห์
รามิเรซเสียชีวิตด้วยภาวะแทรกซ้อนจากมะเร็งไม่นานหลังมาถึงโรงพยาบาล ในขั้นต้นเชื่อว่าเป็นการอุปาทานหมู่ ต่อมามีการสอบสวนโดยห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรนซ์ลิเวอร์มอร์ที่สรุปว่ารามิเรซอาจใช้ไดเมทิลซัลฟอกไซด์ในการบรรเทาปวด ซึ่งเปลี่ยนเป็นสารพิษร้ายแรงไดเมทิลซัลเฟตผ่านหลายปฏิกิริยาในแผนกฉุกเฉิน แม้ทฤษฎีนี้จะได้รับการรับรองจากสำนักงานชันสูตรริเวอร์ไซด์ และตีพิมพ์ในวารสาร ฟอเรนซิกไซแอนซ์อินเตอร์เนชันแนล (Forensic Science International) แต่การเสียชีวิตของรามิเรซยังคงเป็นหัวข้อถกเถียงในชุมชนนักวิทยาศาสตร์
เหตุการณ์

ประมาณ 20:15 น. ของวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 นักปฏิบัติการฉุกเฉินการแพทย์ส่งตัวรามิเรซซึ่งมีอาการใจสั่นรุนแรงมาที่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลริเวอร์ไซด์ เธอมีอาการสับสนอย่างรุนแรง ร่วมด้วยภาวะหัวใจเต้นเร็วและการหายใจเชน-สโตกส์
ทีมแพทย์ฉีดไดแอซิแพม มิดาโซแลมและลอราเซแพมให้รามิเรซเพื่อระงับประสาท เมื่อเป็นที่แน่ชัดว่าเธอไม่ตอบสนองต่อการรักษา ทีมแพทย์ใช้การกระตุกหัวใจด้วยไฟฟ้า ในช่วงเวลานั้นหลายคนเห็นคราบมันวาวบนตัวรามิเรซ และบางคนได้กลิ่นฉุนคล้ายกระเทียม ซูซาน เคน พยาบาลวิชาชีพพยายามเจาะเลือดที่แขนรามิเรซและได้กลิ่นคล้ายแอมโมเนียมาจากหลอดเก็บเลือด
เคนส่งกระบอกฉีดยาให้จูลี กอร์ชินสกี แพทย์ประจำบ้านผู้สังเกตเห็นอนุภาคสีน้ำตาลอ่อนลอยอยู่ในเลือด ก่อนที่เคนจะหมดสติและถูกพาตัวออกไป ด้านกอร์ชินสกีเริ่มมีอาการคลื่นไส้และเวียนศีรษะได้ออกไปพักที่โต๊ะของพยาบาลและหมดสติ หลังจากนั้นมอรีน เวลช์ นักบำบัดทางเดินหายใจที่ช่วยงานอยู่ในห้องฉุกเฉินหมดสติเป็นคนที่สาม จึงมีคำสั่งอพยพบุคลากรและผู้ป่วยออกจากแผนกฉุกเฉิน โดยมีทีมแพทย์จำนวนหนึ่งอยู่รักษารามิเรซ รามิเรซถูกประกาศว่าเสียชีวิตจากภาวะไตวายเมื่อเวลา 20:50 น. หลังการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพและการกระตุกหัวใจด้วยไฟฟ้านาน 45 นาที
จากเหตุนี้มีผู้มีอาการป่วย 23 คนและต้องเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาล 5 คน
การสอบสวน

สำนักอนามัยท้องที่ติดต่อกระทรวงสุขภาพและบริการมนุษย์ของรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมอบหมายให้ดร. แอนา มาเรีย โอโซริโอและเคิร์สเตน วอลเลอร์ทำการสอบสวน พวกเขาสัมภาษณ์บุคลากรทางการแพทย์ 34 คนที่ทำงานที่แผนกฉุกเฉินในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ด้วยแบบสอบถาม โอโซริโอและวอลเลอร์พบว่าผู้ที่มีอาการรุนแรงเช่น หมดสติ หายใจถี่และกล้ามเนื้อหดเกร็งมีลักษณะร่วมกันคือ เป็นผู้ที่อยู่ใกล้รามิเรซ 2 ฟุตและเกี่ยวข้องกับหลอดเลือดดำของรามิเรซ นอกจากนี้ผู้หญิงยังได้รับผลกระทบมากกว่าผู้ชาย ซึ่งทั้งหมดมีผลเลือดปกติหลังเกิดเหตุ โอโซริโอและวอลเลอร์จึงเชื่อว่าเป็นการอุปาทานหมู่ ด้านกอร์ชินสกีปฏิเสธข้อสรุปนี้โดยอ้างประวัติการรักษาของเธอเอง กอร์ชินสกีรักษาระบบหายใจอยู่ในหน่วยอภิบาลนาน 2 สัปดาห์หลังเกิดเหตุ เธอยังพบว่าตนเองมีภาวะตับอักเสบและภาวะหัวกระดูกข้อสะโพกตายจากการขาดเลือด
สำนักงานชันสูตรริเวอร์ไซด์ติดต่อห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรนซ์ลิเวอร์มอร์ให้ทำการสอบสวน ห้องปฏิบัติการลิเวอร์มอร์ตั้งสมมติฐานว่ารามิเรซใช้สารล้างคราบไขมันไดเมทิลซัลฟอกไซด์ในการแก้ปวด ซึ่งมีรายงานว่าผู้ที่ใช้สารนี้จะมีกลิ่นคล้ายกระเทียม ไดเมทิลซัลฟอกไซด์วางขายในรูปเจล จึงอาจอธิบายถึงคราบมันวาวบนตัวได้ นักวิทยาศาสตร์ของลิเวอร์มอร์สันนิษฐานว่าไดเมทิลซัลฟอกไซด์ในร่างกายรามิเรซเกิดจากระบบปัสสาวะไม่สามารถขับออกได้เนื่องจากภาวะไตวาย และเปลี่ยนเป็นไดเมทิลซัลโฟนเมื่อไดเมทิลซัลฟอกไซด์ทำปฏิกิริยากับออกซิเจนขณะทำการรักษา ไดเมทิลซัลโฟนเป็นผลึกที่อุณหภูมิห้อง ซึ่งอาจเป็นอนุภาคที่พบในเลือดของรามิเรซ การกระตุกหัวใจด้วยไฟฟ้าทำให้ไดเมทิลซัลโฟนเปลี่ยนเป็นสารพิษร้ายแรงไดเมทิลซัลเฟตที่เป็นสาเหตุของอาการเจ็บป่วยของทีมแพทย์ นอกจากนี้นักวิทยาศาสตร์ของลิเวอร์มอร์ยังเสนอว่าอุณหภูมิของเลือดที่เปลี่ยนจาก 37°ซ ในร่างกายของรามิเรซเป็น 18°ซ ในห้องฉุกเฉินอาจมีส่วนในการเปลี่ยนแปลงของไดเมทิลซัลโฟนเป็นไดเมทิลซัลเฟต แต่ข้อสันนิษฐานนี้ไม่มีการยืนยัน
การเสียชีวิตของแบรนดอน เวดัส

การเสียชีวิตจากการใช้ยาเกินขนาด
| แบรนดอน เวดัส |
| --- | --- |
เกิด: แบรนดอน คาร์ล เวดัส 21 เมษายน ค.ศ. 1981(1981-04-21)
เสียชีวิต: 12 มกราคม ค.ศ. 2003(2003-01-12) (21 ปี) ฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา
สาเหตุเสียชีวิต: การใช้ยาเกินขนาด
อาชีพ: ผู้ชื่นชอบคอมพิวเตอร์, ผู้ใช้ยาผ่อนคลาย
มีชื่อเสียงจาก: พบเห็นการใช้ยาเกินขนาดในเว็บแคม
แบรนดอน คาร์ล เวดัส (อังกฤษ: Brandon Carl Vedas; 21 เมษายน ค.ศ. 1981 – 12 มกราคม ค.ศ. 2003) รู้จักกันในชื่อเล่นในไออาร์ซีว่า ริปเปอร์ เป็นผู้ชื่นชอบคอมพิวเตอร์ ผู้ใช้ยาผ่อนคลาย และสมาชิกสมาคม Shroomery.org ชาวอเมริกันที่เสียชีวิตจากการใช้ยาเกินขนาดหลายอันขณะพูดคุยผ่านแชทและเว็บแคม การเสยชีวิตของเขานำไปสู่ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมและบทบาทของชุมชนออนไลน์ในสถานการณ์ที่ถึงแก่ชีวิต
ดูเพิ่ม

สื่อสังคมและการฆ่าตัวตาย
การใช้ยาเกินขนาด
การฆ่าตัวตายของเควิน วิทริก
แหล่งข้อมูลอื่น

Memorial site created by his brother
IRC log of incident (part 1) ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร มิถุนายน 18, 2009)
IRC log of incident (part 2) ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร ตุลาคม 9, 2003)
การเหน็บแนม

การเหน็บแนม (อังกฤษ: sarcasm) เป็นการใช้ถ้อยคำถากถางหรือแดกดันเพื่อล้อเลียนหรือเยาะเย้ยบุคคลหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ซึ่งมักเป็นไปอย่างรุนแรงเพื่อสร้างความตลกขบขัน โดยมักพบได้ชัดในการพูดมากกว่าการเขียน และมักแยกความแตกต่างออกจากถ้อยคำปกติได้โดยสังเกตจากการใช้น้ำเสียงขณะพูด หรือการแสดงความคิดเห็นโดยการแฝงนัยในเชิงไม่สมเหตุสมผลหรือไม่สอดคล้องกันเมื่อเทียบกับความเป็นจริง ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วการเหน็บแนมจะขึ้นอยู่กับแต่ละบริบท
การเหน็บแนมกับการแฝงนัย

การเหน็บแนม (การล้อเลียนหรือเยาะเย้ยอย่างรุนแรง) มักจะเกี่ยวข้องโดยตรงกับการแฝงนัยด้วยถ้อยคำ (การใช้ถ้อยคำเพื่ออธิบายเหตุการณ์ในลักษณะที่ตรงกันข้ามกับความเป็นจริง) และทั้งสององค์ประกอบนี้มักจะใช้ควบคู่กัน แต่อย่างไรก็ตาม การเหน็บแนมไม่จำเป็นต้องมีการแฝงนัยเสมอไป และทั้งสององค์ประกอบนี้ก็สามารถใช้ได้โดยไม่จำเป็นต้องมีอีกองค์ประกอบหนึ่งเข้ามาเกี่ยวข้อง
ดูเพิ่ม

การแฝงนัย
ปฏิทรรศน์
การเสียชีวิตของซาราห์ เอเฟอราร์ด

| --- | --- |
ผู้คนวางดอกไม้ไว้อาลัยซาราห์ เอเฟอราร์ด ที่เชฟฟีลด์
วันที่: ป. 3 มีนาคม 2021
เวลา: นับตั้งแต่เวลา 21:30 (GMT)
ที่ตั้ง: ลอนดอนใต้, ประเทศอังกฤษ  เคินท์, ประเทศอังกฤษ
จับ: เวย์น เคาเซินส์
ข้อหา: ฆาตกรรม, ลักพาตัว
การเสียชีวิตของซาราห์ เอเฟอราร์ด (อังกฤษ: Sarah Everard) สตรีชาวอังกฤษวัย 33 ปี ผู้ประกอบอาชีพผู้บริหารการตลาด เกิดขึ้นหลังเธอหายตัวไปในพื้นที่ลอนดอนใต้ในเย็นวันที่ 3 มีนาคม 2021 เอเฟอราร์ดเป็นผู้อยู่อาศัยในพื้นที่บริกซ์เทินฮิลล์ของลอนดอน เธอหายตัวไปหลังเดินทางออกจากบ้านของเพื่อนเธอใกล้กับแคลพแฮมคอมมอนและกำลังเดินเท้ากลับบ้าน ในวันที่ 9 มีนาคม เวยน์ เคาเซินส์ (Wayne Couzens) ตำรวจนครบาลลอนดอนซึ่งในขณะนั้นรับหน้าที่ในหน่วยปกป้องสมาชิกรัฐสภาและทูต ถูกจับกุมในพื้นที่ดีลในเคินท์ในฐานผู้ต้องสงสัยด้วยข้อหาการลักพาตัวเอเฟอราร์ด และต่อมาด้วยข้อหาต้องสงสัยฆาตกรรม ในวันที่ 10 มีนาคม ซากของเอเฟอราดถูกพบในป่าไม้ใกล้กับอัชเฟิร์ด เคินท์ นายเคาเซินส์ถูกตั้งข้อหาลักพาตัวและฆาตกรรมในสองวันต่อมาภายหลังการตรวจสอบซากของเอเฟอราร์ดให้ผลเป็นบวก
ซาราห์ เอเฟอราร์ด

ซาราห์ เอเฟอราร์ด (Sarah Everard) เกิดเมื่อปี 1987 ที่เซอร์เรย์ เธอเติบโตในยอร์กที่ซึ่งเธอเข้าเรียนที่โรงเรียนฟุลเฟิร์ด ต่อมาเธอเข้าศึกษาต่อด้านภูมิศาสตร์มนุษย์ที่เซนท์คัธเบิร์ทส์โซไซที มหาวิทยาลัยเดอร์ฮัม ในปี 2005 ถึง 2008 ขณะที่เกิดเหตุฆาตกรรม เธอกำลังอาศัยอยู่ในย่านบริกซ์เทินฮิลล์ และประกอบอาชีพเป็นผู้บริหารการตลาดให้กับบริษัทเอเยนต์สื่อดิจิทัล
เหตุการณ์และการตรวจสอบ

เวลาราว 21:00 GMT ของวันที่ 3 มีนาคม 2021 เอเฟอราร์ดเดินทางออกจากบ้านเพื่อนเธอคนหนึ่งบนถนนลีธเวท (Leathwaite Road) ทางตะวันตกของแคลพแฮมคอมมอน เข้าใจว่าเธอเดินทะลุคอมมอนไปตามถนนสาย A205 วงแหวนทิศใต้มุ่งหน้าบ้านเธอ เอเฟอราร์ดพูดคุยกับแฟนหนุ่มของเธอทางโทรศัพท์เป็นเวลาสิบห้านาทีและตกลงว่าจะพบกันในวันถัดไป เมื่อเวลา 21:30 ได้มีหลักฐานพบเธอในฟุตเทจจากกล้องกริ่งประตูหนึ่งบนถนนพอยนเดอส์ (Poynders Road) และไม่พบเห็นเธออีก และจนถึงปัจจุบันยังไม่ทราบว่าเธอเดินทางถึงบ้านหรือไม่ ไม่มีการพบเธอบนฟุตเทจของกล้องวงจรปิดของเอเยนต์อสังหาริมทรัพย์แห่งหนึ่งบนถนนทางไปบ้านเธอ ส่วนฟุตเทจจากกล้องวงจรปินบนรถโดยสารประจำทางที่ผ่านเสินทางเดินของเธอได้ถูกนำมาใช้ในการดำเนินการตรวจสอบ แฟนหนุ่มของเธอได้ติดต่อตำรวจในวันที่ 4 มีนาคมหลังเธอขาดการติดต่อและไม่ได้เดินทางมาพบเขาตามนัด
ในวันที่ 10 มีนาคม เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตรวจสอบพื้นที่ป่าไม้ใกล้กับอดีตศูนย์นันทนาการในย่านเกรทชาร์ท อัชเฟิร์ด เคินท์ และพบซากมนุษย์ที่นั่น นอกจากนี้ยังมีกำลังตำรวจอีกส่วนหนึ่งเข้าตรวจค้นอดีตโรงรถของครอบครัวเธอบนยอดของผาขาวแห่งโดเวอร์ ใกล้กับเซนท์มาร์ทินส์แบทเทอรี (St Martin's Battery) ในวันที่ 12 มีนาคม ได้มีการยืนยันว่าซากมนุษย์ที่พบนั้นเป็นของเอเฟอราร์ดจริงภายหลังการตรวจระบุร่างกายของเธอโดยใช้ข้อมูลประวัติทางทันตกรรมของเธอ
การแถลงข่าว

งานแถลงข่าวที่ทำเนียบขาว
การแถลงข่าว (อังกฤษ: news conference หรือ press conference) การจัดงานสื่อมวลชนโดยผู้ให้ข่าวเชิญนักข่าวมารับข่าว
ในการแถลงข่าวนั้นอาจมีผู้ให้ข่าวจำนวนหนึ่งคนหรือมากกว่า ที่อาจให้ผู้รายงานข่าวถามคำถาม ในบางครั้งอาจเป็นงานที่จัดเพื่อตอบคำถามเพียงอย่างเดียว ในบางครั้งไม่เปิดโอกาสให้นักข่าวถามคำถาม ส่วนในงานที่ไม่มีการให้สัมภาษณ์ หรือตอบคำถามใด จะมีการให้ถ่ายรูปอย่างเดียว ที่เรียกว่า ภาพข่าว
งานแถลงข่าวนั้นโดยมากจะจัดขึ้นโดยนักการเมือง ทีมกีฬา สตูดิโอภาพยนตร์หรือผู้มีชื่อเสียง ผู้ประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์สินค้า นักกฎหมายเพื่อให้ข้อมูลคดีความ หรือโดยใครก็ได้ที่ต้องการหาผลประโยชน์จากสื่อ สถานที่จัดงานอาจจัดขึ้นที่ใดก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ที่เป็นทางการอย่างเช่น ทำเนียบขาว หรือสถานที่ไม่เป็นทางการอย่างเช่นท้องถนน เช่น สถานที่เกิดอาชญากรรม สถานที่มักใช้จัดงานแถลงข่าว คือ ห้องแถลงข่าวของโรงแรม และ สำนักงานศาล เป็นต้น
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรดอมินีกาเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2565

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรดอมินีกาเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2565 (อังกฤษ: 2022 Dominican general election) เป็นการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศดอมินีกา เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2565 โดยวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 (สามวันหลังจากวันประกาศอิสรภาพ) นายกรัฐมนตรี รูสเวลต์ สเกอร์ริต เรียกร้องให้มีการเลือกตั้งอย่างรวดเร็ว "เพื่อให้แน่ใจว่ารัฐบาลของเขาจะได้รับการต่ออายุอย่างต่อเนื่อง" วันเสนอชื่อจะเป็นวันที่ 18 พฤศจิกายน และเลือกตั้งในวันที่ 6 ธันวาคม พรรคแรงงานดอมินีกา (DLP) ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลได้ประกาศผู้สมัครเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน
พรรคฝ่ายค้าน รวมทั้งอดีตสมาชิกพรรคแรงงานรวม (UWP) พรรคเสรีภาพดอมินีกา (DFP) และองค์กรภาคประชาสังคมได้เผยแพร่จดหมายเปิดผนึกเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน เพื่อประณามการเรียกร้องให้มีการเลือกตั้งของสเกอร์ริต ผู้สังเกตการณ์ภายนอกรวมถึง OAS สำนักเลขาธิการเครือจักรภพ Caricom และศาลยุติธรรมแคริบเบียน ได้ให้คำแนะนำสำหรับการปฏิรูปการเลือกตั้งในดอมินีกาเพื่อบรรเทาความกังวลเกี่ยวกับการฉ้อโกงผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ท่ามกลางเหตุผลอื่น ๆ แต่ภายในปี 2565 สเกอร์ริตกลับไม่ได้ทำอะไรเลย ในสถานการณ์นี้ UWP และ DFP ตัดสินใจคว่ำบาตรการเลือกตั้งและเรียกร้องให้ประธานาธิบดีชาลส์ ซาวาริน เรียกประชุมสภาอีกครั้ง ในจดหมายอีกฉบับหนึ่ง มูลนิธิ Nature Island Dominica Civil Liberties Foundation (NIDCLF) ที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดชี้ให้เห็นถึงความผิดปกติในการเลือกตั้งที่ผ่านมาซึ่งเกิดขึ้นเนื่องจากขาดการปฏิรูป
พรรคอายุสามเดือนที่ไม่ได้ลงนามในจดหมายเปิดผนึก Team Unity Dominica (TUD) ประกาศความพร้อมเข้าร่วม DLP และขอการสนับสนุนจากพรรคฝ่ายค้านอื่น ๆ  อเล็กซ์ บรูโน เลขาธิการทั่วไปของ TUD อ้างว่าติดต่อกับผู้แปรพักตร์ที่มีศักยภาพจาก DLP ผู้สมัครอิสระรายบุคคลได้ประกาศแผนการลงสมัครรับเลือกตั้งเช่นกัน
ปีเตอร์ วิคแฮม นักรัฐศาสตร์ชี้ว่าการเรียกร้องให้มีการเลือกตั้งเกิดขึ้นไม่นานหลังจากที่หัวหน้าพรรค UWP ลาออก เพื่อที่สเกอร์ริตจะได้หลีกเลี่ยงการแข่งขันจากหัวหน้าฝ่ายค้านคนใหม่
ระบบเลือกตั้ง

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ได้รับการเลือกตั้ง 21 คนได้รับเลือกจากการเลือกตั้งแบบสมาชิกเดียวภายใต้การลงคะแนนเสียงก่อนหลัง สมาชิกอีกเก้าคนได้รับเลือกจากสภาหลังจากประชุมหรือแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี (5 คนตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี และ 4 คนตามคำแนะนำของหัวหน้าฝ่ายค้าน) ให้เป็นสมาชิกวุฒิสภา จากนั้นประธานาธิบดีจะถูกเลือกโดยสภาและประธานาธิบดีแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี
ผู้สมัคร

ผู้สมัครได้รับการเสนอชื่อ 45 คน โดย 19 คนเป็นผู้สมัครอิสระ สมาชิก DLP ที่ดำรงตำแหน่ง 10 คนไม่ได้รับการเสนอชื่อสำหรับวาระใหม่
ใน 6 เขตเลือกตั้ง ผู้ท้าชิงจากพรรค DLP เป็นผู้สมัครคนเดียวที่ชนะโดยปริยาย นายกรัฐมนตรีสเกอร์ริต และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขเออร์วิง แมคอินไทร์ ได้รับเลือกอีกครั้งในลักษณะนี้  และ 4 คนที่เหลือเป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อใหม่
การสังเกตุการณ์

สำนักเลขาธิการเครือจักรภพ องค์การรัฐอเมริกัน (OAS) ชุมชนแคริบเบียน (CARICOM) และสภาผู้เชี่ยวชาญด้านการเลือกตั้งในละตินอเมริกา (LACEE) ได้ส่งผู้สังเกตการณ์การเลือกตั้งร่วมกับเครือจักรภพแห่งชาติโดยสรุปว่า "วันเลือกตั้งและบรรยากาศก่อนการเลือกตั้งเป็นไปอย่างสงบสุข และผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีอิสระที่จะใช้สิทธิ์ของตนได้ ผลที่ได้คือเจตจำนงร่วมกันของผู้ลงคะแนน พวกเขายังชมเชยสำนักงานการเลือกตั้งและเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติงานในระหว่างกระบวนการเลือกตั้ง" ไม่ใช่ ระบุว่า "แม้ว่าจะสอดคล้องกับรัฐธรรมนูญทั้งหมด แต่การประกาศการเลือกตั้งอย่างรวดเร็วในวันที่ 6 พฤศจิกายนได้สร้างความท้าทายให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียบางส่วน"