stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สงครามเก้าปี

สงครามเก้าปี (อังกฤษ: Nine Years' War) หรือ สงครามมหาพันธมิตร (อังกฤษ: War of the Grand Alliance) หรือ สงครามสันนิบาตเอาคส์บวร์ค (อังกฤษ: War of the League of Augsburg) หรือที่เคยเรียกว่า สงครามสืบบัลลังก์พาลาทิเนต (อังกฤษ: War of the Palatine Succession) หรือ สงครามสืบราชบัลลังก์อังกฤษ (อังกฤษ: War of the English Succession) หรือบางครั้งก็เรียกว่า สงครามวิลเลียมไมท์ (อังกฤษ: Williamite War) ในไอร์แลนด์ หรือ สงครามพระเจ้าวิลเลียม (อังกฤษ: King William's War) ในทวีปอเมริกาเหนือ เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1688 จนถึงปี ค.ศ. 1697 ที่การต่อสู่ส่วนใหญ่เกิดขึ้นบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป แต่ก็มีบ้างที่เกิดขึ้นในไอร์แลนด์ และ ทวีปอเมริกาเหนือ สงครามเป็นความขัดแย้งระหว่างราชอาณาจักรฝรั่งเศสภายใต้การนำของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และจาโคไบต์ไอริชฝ่ายหนึ่ง กับมหาพันธมิตร (Grand Alliance) อีกฝ่ายหนึ่งที่นำโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ, สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, พระเจ้าคาร์โลสที่ 2 แห่งสเปน และ พระเจ้าวิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2 แห่งซาร์ดิเนีย
ในปี ค.ศ. 1678 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 กลายมาเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงอำนาจมากที่สุดในยุโรปตะวันตกหลังจากเสร็จสิ้นจากสงครามฝรั่งเศส-ดัตช์ แม้ว่าจะทรงขยายดินแดนเพิ่มเติมมาได้แต่พระองค์ก็ยังทรงไม่พอพระทัย พระองค์ทรงใช้ทั้งกำลังทหาร, การผนวกดินแดน และ กระบวนการทางกฎหมายในการได้มาซึ่งดินแดนต่างๆ ที่ทรงต้องการ สงครามการรวมตัว (War of the Reunions) ระหว่าง ค.ศ. 1683 ถึง ค.ศ. 1684 เพิ่มดินแดนให้พระเจ้าหลุยส์เพิ่มขึ้นอีก แต่การเพิกถอนพระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ (Edict of Nantes) ในปี ค.ศ. 1685 เป็นจุดที่เริ่มให้อำนาจทางการทหารและทางการเป็นผู้นำทางอำนาจทางการเมืองในยุโรปของฝรั่งเศสเสื่อมลง ความก้าวร้าวของพระองค์ในที่สุดก็ทำให้ประเทศอื่นๆ ในยุโรปรวมตัวกันเป็นมหาพันธมิตรในการหยุดยั้งการขยายอำนาจของฝรั่งเศส
สงครามส่วนใหญ่เป็นปฏิบัติการล้อมเมือง ที่สำคัญก็ได้แก่การล้อมเมือง มองส์, นาเมอร์, ชาร์เลอรัว และ บาร์เซโลนา การต่อสู้กลางสนามรบเช่นในยุทธการเฟลรูส์ และ ยุทธการเฟลรูส์มาร์ซาเกลียไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก การต่อสู้ลักษณะนี้เป็นการต่อสู้ที่ฝ่ายฝรั่งเศสได้เปรียบแต่ในปี ค.ศ. 1696 ก็อยู่ในช่วงที่ประสบปัญหาทางเศรษฐกิจอย่างหนัก ทางฝ่ายอังกฤษและเนเธอร์แลนด์ต่างก็สูญเสียเงินไปกับสงครามจำนวนมาก และเมื่อซาวอยถอนตัวจากการเป็นพันธมิตรในปี ค.ศ. 1696 ผู้ร่วมในสงครามทุกฝ่ายต่างก็พร้อมที่จะเจรจาสงบศึก
การลงนามในสนธิสัญญาริสวิคในเดือนกันยายน ค.ศ. 1697 เป็นการยุติสงครามที่ดำเนินมาเป็นเวลาเก้าปี แต่เมื่อพระเจ้าคาร์โลสที่ 2 แห่งสเปน เสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท ความขัดแย้งเกี่ยวกับการสืบราชบัลลังก์ของจักรวรรดิสเปนก็เริ่มขึ้น และในที่สุดก็นำไปสู่สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์ยุโรป
สงครามโลกครั้งที่สาม

การทำลายล้างด้วยอาวุธนิวเคลียร์มักถูกนำมาเชื่อมโยงกับสงครามโลกครั้งที่สาม
สงครามโลกครั้งที่สาม (อังกฤษ: World War III หรือ Third World War; มักย่อเป็น WWIII) เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงสงครามโลกที่ถูกสมมติขึ้นว่าจะเกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง มีการกล่าวถึงสงครามโลกครั้งที่สามมาตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1941 ในบางครั้ง คำว่า "สงครามโลกครั้งที่สาม" ก็ถูกนำไปใช้เพื่อกล่าวถึงความขัดแย้งขนาดย่อย เช่น สงครามเย็นหรือสงครามต่อต้านการก่อการร้าย อย่างไรก็ตาม มีการสันนิษฐานว่าหากความขัดแย้งขนาดใหญ่เช่นนั้นเกิดขึ้น จะส่งผลเสียหายเป็นวงกว้างกว่าสงครามโลกที่ผ่านมาทั้งสองครั้ง
จากการที่อาวุธนิวเคลียร์ถูกพัฒนาขึ้นในโครงการแมนแฮตตัน จนกระทั่งมีการนำไปใช้ที่เมืองฮิโระชิมะและนางาซากิ และการที่อาวุธนิวเคลียร์ถูกพัฒนาและเก็บสะสมไว้โดยหลายประเทศ ทำให้มีการจินตนาการถึงสงครามโลกครั้งที่สามว่าอาจเป็นหายนะนิวเคลียร์ที่ทำลายล้างอารยธรรมและสิ่งมีชีวิตทั่วโลกในวงกว้าง
ก่อนที่สงครามโลกครั้งที่สองจะเกิดขึ้น มีความเชื่อว่าสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเป็น "สงครามเพื่อยุติสงครามทั้งปวง" มีความเชื่อว่าสงครามที่ใหญ่ในระดับนี้ไม่มีทางจะเกิดขึ้นได้อีก ในช่วงเวลานั้น สงครามโลกครั้งที่หนึ่งถูกเรียกอย่างเรียบง่ายว่า "มหาสงคราม" มีความหวังว่า หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจบลงแล้ว มนุษยชาติจะสามารถก้าวข้ามความขัดแย้งและสงครามได้ อย่างไรก็ตาม การเกิดขึ้นของสงครามโลกครั้งที่สองทำให้ความหวังนี้หมดไป
การเริ่มต้นของสงครามเย็นใน ค.ศ. 1945 และการที่อาวุธนิวเคลียร์แพร่หลายไปถึงสหภาพโซเวียตทำให้โอกาสเกิดสงครามโลกครั้งที่สามเพิ่มสูงขึ้น ในช่วงสงครามเย็น กองทัพและรัฐบาลของหลาย ๆ ประเทศมีการวางแผนรับมือสงครามโลกครั้งที่สาม มีการคาดเดาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สามไว้อย่างหลากหลาย บ้างก็คาดว่าสงครามครั้งนี้จะเป็นสงครามตามแบบ (Conventional warfare) บ้างก็คาดว่าจะเป็นสงครามนิวเคลียร์ มีแนวคิดว่า หากเกิดสงครามนิวเคลียร์ขึ้น การสู้รบด้วยอาวุธนิวเคลยร์จะทำให้ชาติต่าง ๆ ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามถูกทำลายไปจนหมด แนวคิดดังกล่าวอาจมีผลทำให้ผู้นำของสหรัฐและสหภาพโซเวียตหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากันด้วยอาวุธนิวเคลียร์ จนสงครามเย็นสิ้นสุดลง
ความขัดแย้งระหว่างชาติต่าง ๆ ในศตวรรษที่ 21 (รวมถึงการรุกรานยูเครนโดยรัสเซียเมื่อ ค.ศ. 2022 ซึ่งเป็นความขัดแย้งครั้งล่าสุด) ทำให้เกิดความวิตกกังวลมาหลายครั้งว่าอาจเกิดการบานปลายจนกลายเป็นขนวนเหตุของสงครามโลกครั้งที่สาม
สงครามล่ามนุษย์กลายพันธุ์

| สงครามล่ามนุษย์กลายพันธุ์ |
| --- | --- |
ประเภท:   แอคชั่น  ผจญภัย  บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์  ซูเปอร์ฮีโร  ดราม่า 
สร้างโดย: แมตต์ นิกซ์
เค้าโครงจาก: มาร์เวลคอมิกส์ โดย สแตน ลี แจ็ค เคอร์บี
แสดงนำ:   สตีเฟน โมเยอร์  เอมี่ แอคเคอร์  ฌอน เทล  นาตาลี อลีน ลินด์  เพอร์ซี ไฮเนส-ไวต์  โคบี เบลล์  เจมี ชอง  แบลร์ เรดฟอร์ด  เอมมา ดูมอนต์  สไกเลอร์ ซามูเอลส์  เกรซ กลีย์ 
ผู้ประพันธ์เพลง:   จอห์น ออตต์แมน  เดวิด บักลีย์ 
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 13 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   สแตน ลี  อลัน ไฟน์  คาริม เซรอิค  โจ ควิซาด้า  จิม ชโรรี  เจป โลบ  เลน ไวส์แมน  ไซมอน คินเบิร์ก  ไบรอัน ซิงเกอร์  ลอเร็น ชูเลอร์ ดอนเนอร์  แมตต์ นิกซ์ 
ผู้อำนวยการสร้าง: นีล อเฮิร์น เจ. อาร์.
สถานที่ถ่ายทำ:   แดลลัส รัฐเท็กซัส  แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย 
ความยาวตอน: 45–47 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   Flying Glass of Milk Productions  The Donners' Company  Bad Hat Harry Productions  Kinberg Genre  Marvel Television  20th Century Fox Television 
ออกอากาศ
เครือข่าย: Fox
ออกอากาศ: 2 ตุลาคม ค.ศ. 2017 (2017-10-02) – present
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
Legion พลังจิตเหนือโลก
สงครามล่ามนุษย์กลายพันธุ์ (อังกฤษ: The Gifted) เป็นชุดละครโทรทัศน์จากค่ายมาร์เวลคอมมิกส์ ซึ่งมีเค้าโครงเรื่องมาจากหนังสือการ์ตูนของมาร์เวลคอมมิกส์ เรื่อง เอ็กซ์เมน ออกอากาศทางช่อง Fox ในสหรัฐอเมริกา นำแสดงโดย สตีเฟน โมเยอร์, เอมี่ แอคเคอร์,ฌอน เทล, นาตาลี อลีน ลินด์, เพอร์ซี ไฮเนส-ไวต์, โคบี เบลล์, เจมี ชอง, แบลร์ เรดฟอร์ด, เอมมา ดูมอนต์, สไกเลอร์ ซามูเอลส์, เกรซ กลีย์ ในไทยออกอากาศทางช่อง โมโน 29
เนื้อเรื่องย่อ > ฤดูกาลที่ 1

บทความหลัก: สงครามล่ามนุษย์กลายพันธุ์ ฤดูกาลที่ 1
นักแสดงนำ

สตีเฟน โมเยอร์ รับบท รีด สตรัคเกอร์
เอมี่ แอคเคอร์ รับบท ไคตลิน สตรัคเกอร์
ฌอน เทล รับบท มาร์คอส เดียซ
นาตาลี อลีน ลินด์ รับบท ลอว์เรน สตรัคเกอร์
เพอร์ซี ไฮเนส-ไวต์ รับบท แอนดี้ สตรัคเกอร์
โคบี เบลล์ รับบท เจซ เทิร์นเนอร์
เจมี ชอง รับบท คลาริส ฟง / บลิงก์
แบลร์ เรดฟอร์ด รับบท จอห์น พราวด์สตาร์ / ธันเดอร์เบิร์ด
เอมมา ดูมอนต์ รับบท ลอร์ร่า เดน / พอลาริส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สงครามล่ามนุษย์กลายพันธุ์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สงครามอสูรเหล็ก: สมรภูมิมืด

| Pสงครามอสูรเหล็ก: สมรภูมิมืด |
| --- | --- |
ประเภท:   Adult animation  เมคา  Cyberpunk  Science fiction  แอคชัน 
สร้างโดย:   Greg Johnson  Craig Kyle 
เค้าโครงจาก: แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก โดย Travis Beacham และ Guillermo del Toro
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   Greg Johnson  Craig Kyle 
ผู้อำนวยการสร้าง: Ken Duer
บริษัทผู้ผลิต: Legendary Television
ออกอากาศ
เครือข่าย: เน็ตฟลิกซ์
ออกอากาศ: 4 มีนาคม ค.ศ. 2021 (2021-03-04) – present-->
สงครามอสูรเหล็ก: สมรภูมิมืด (อังกฤษ: Pacific Rim: The Black)  เป็นละครชุดทางโทรทัศน์สตรีมมิงแบบอนิเมะสัญชาติอเมริกันที่สร้างจากภาพยนตร์ฉบับคนแสดงเรื่อง แปซิฟิค ริม สองเรื่องแรก  ผลิตโดยเลเจนดารีเทเลวิชัน  มีกำหนดฉาย 4 มีนาคม พ.ศ. 2564 ทางเน็ตฟลิกซ์
การฉาย

สงครามอสูรเหล็ก: สมรภูมิมืด มีกำหนดฉาย 4 มีนาคม พ.ศ. 2564 บนเน็ตฟลิกซ์   ตัวอย่างทีเซอร์ถูกปล่อยออกมาในวันที่ 1 กุมภาพันธ์  ตามด้วยตัวอย่างเต็มในวันที่ 5 กุมภาพันธ์
แหล่งข้อมูลอื่น

สงครามอสูรเหล็ก: สมรภูมิมืด ที่เน็ตฟลิกซ์
สงครามอสูรเหล็ก: สมรภูมิมืด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กแปซิฟิค ริม |
| --- | --- |
ภาพยนตร์:  แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก (2013)  แปซิฟิค ริม ปฏิวัติพลิกโลก (2018) 
ดนตรี:  Pacific Rim  Pacific Rim: Uprising 
วิดีโอเกมส์:  Pacific Rim 
โทรทัศน์:  สงครามอสูรเหล็ก: สมรภูมิมืด (2021) 
ดูเพิ่ม:  Travis Beacham  Guillermo del Toro
สงครามสันนิบาตกอญัก

สงครามสันนิบาตกอญัก (อังกฤษ: War of the League of Cognac)  เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1526 จนถึง ค.ศ. 1530 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นการต่อสู้ระหว่างสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (สเปนและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) กับสันนิบาตกอญัก ซึ่งเป็นกลุ่มที่ประกอบด้วยฝรั่งเศส สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 สาธารณรัฐเวนิส อังกฤษ อาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และฟลอเรนซ์
เบื้องต้น

หลังจากการพ่ายแพ้อันคาดไม่ถึงของฝรั่งเศสในสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521) สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 และสาธารณรัฐเวนิส ก็จัดการก่อตั้งสหพันธ์เพื่อการขับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ออกจากอิตาลี หลังจากที่ทรงลงพระนามในสนธิสัญญามาดริดแล้วพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสก็ทรงได้รับการปล่อยตัวกลับไปฝรั่งเศส ทันทีเดียวกันพระองค์ก็ทรงประกาศพระราชประสงค์ในการช่วยพระสันตะปาปาคลีเมนต์ ฉะนั้นในปี ค.ศ. 1526 สันนิบาตกอญักก็ได้รับการลงพระนามโดยภาคีที่ประกอบด้วยพระเจ้าฟรองซัวส์ พระสันตะปาปาคลีเมนต์ เวนิส ฟลอเรนซ์ และตระกูลสฟอร์ซาแห่งมิลาน แต่พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษผู้เลี่ยงการจัดการลงนามในอังกฤษ ไม่ทรงยอมลงพระนาม
บรรณานุกรม

Arfaioli, Maurizio. The Black Bands of Giovanni: Infantry and Diplomacy During the Italian Wars (1526–1528). Pisa: Pisa University Press, Edizioni Plus, 2005. ISBN 88-8492-231-3.
Baumgartner, Frederic J. Louis XII. New York: St. Martin's Press, 1994. ISBN 0-312-12072-9.
Black, Jeremy. "Dynasty Forged by Fire." MHQ: The Quarterly Journal of Military History 18, no. 3 (Spring 2006): 34–43. ISSN 1040-5992.
Blockmans, Wim. Emperor Charles V, 1500–1558. Translated by Isola van den Hoven-Vardon. New York: Oxford University Press, 2002. ISBN 0-340-73110-9.
Guicciardini, Francesco. The History of Italy. Translated by Sydney Alexander. Princeton: Princeton University Press, 1984. ISBN 0-691-00800-0.
Hackett, Francis. Francis the First. Garden City, New York: Doubleday, Doran & Co., 1937.
Hall, Bert. Weapons and Warfare in Renaissance Europe: Gunpowder, Technology, and Tactics. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1997. ISBN 0-8018-5531-4.
Hibbert, Christopher. Florence: The Biography of a City. New York: W. W. Norton & Company, 1993. ISBN 0-393-03563-8.
Konstam, Angus. Pavia 1525: The Climax of the Italian Wars. Oxford: Osprey Publishing, 1996. ISBN 1-85532-504-7.
Norwich, John Julius. A History of Venice. New York: Vintage Books, 1989. ISBN 0-679-72197-5.
Oman, Charles. A History of the Art of War in the Sixteenth Century. London: Methuen & Co., 1937.
Phillips, Charles and Alan Axelrod. Encyclopedia of Wars. 3 vols. New York: Facts on File, 2005. ISBN 0-8160-2851-6.
Taylor, Frederick Lewis. The Art of War in Italy, 1494–1529. Westport, Conn.: Greenwood Press, 1973. ISBN 0-8371-5025-6.
ดูเพิ่ม

มหาสงครามอิตาลี
ประวัติศาสตร์อิตาลี
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สจวร์ต บิงแฮม

| --- | --- |

เกิด:  (1976-05-21) 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1976 (48 ปี) แบซิลดัน เอสเซกซ์
สัญชาติ:  อังกฤษ
ฉายา: Ball-run
ปีที่เริ่มเล่นอาชีพ: 1995–
อันดับสูงสุด: 2 (พฤษภาคม 2015)
เบรกสูงสุด: 147 (9ครั้ง)
จำนวนเซนจูรีเบรก: 538
รายการแข่งขันที่ชนะ
รายการสะสมคะแนนที่ชนะ: 6
รายการสะสมคะแนนย่อยที่ชนะ: 4
รายการไม่สะสมคะแนนที่ชนะ: 8
เวิลด์แชมเปียน: 2015
สจวร์ต บิงแฮม (อังกฤษ: Stuart Bingham) เกิดวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวอังกฤษ เขาคว้าแชมป์สมัครเล่นในรายการไอบีเอสเอฟเวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิป (IBSF World Snooker Championship) ในปี 1996 แต่เขาก็ใช้เวลาหลายฤดูกาลกว่าฝีมือการเล่นของเขาจะดีขึ้นจนกลายเป็นผู้เล่นติดอันดับท็อปในวัยสามสิบ เขาได้ติดอันดับท็อป 32 ในฤดูกาล 2006/2007 และขึ้นสู่อันดับท็อป 16 ในระหว่างฤดูกาล 2011/2012 ตอนอายุ 35 เขาได้คว้าแชมป์ครั้งแรกในอาชีพของเขาในรายการออสเตรเลียนโกลด์ฟฟิลส์โอเพน 2011 และรายการเซี่ยงไฮ้มาสเตอส์ 2014 และแชมป์รายการเวิลด์แชมเปียนชิป 2015 ครั้งแรกของเขา ซึ่งสื่ออังกฤษกล่าวว่า "นี่เป็นความสำเร็จที่น่าประหลาดใจจนกลายเป็นคิงออฟเดอะครูซิเบิล" นอกจากนี้ได้ลองแชมป์ในรายการอู๋ซีคลาสสิก 2012 และเวลส์โอเพน 2013 และรวมทั้งได้คว้าแชมป์รายการชิงเงินรางวัล พรีเมียร์ลีกสนุกเกอร์ 2012 และ แชมเปียนชิปลีก 2015 เขาได้รวบรวมเซนจูรีเบรกกว่า 538 ครั้ง ในอาชีพของเขารวมทั้งเก้า แม็กซิมัมเบรก
สกุลแมว

| สกุลแมว ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ปีอาเซนเซียน – โฮโลซีน 3> 4–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |

สกุลแมวป่า 6 ชนิด จากบนซ้ายตามเข็มนาฬิกา: แมวป่ายุโรป (F. silvestris), แมวป่า (F. chaus), แมวป่าแอฟริกัน (F. lybica), แมวตีนดำ (F. nigripes), แมวทราย (F. margarita), แมวภูเขาจีน (F. bieti)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ Carnivora
อันดับย่อย:: เฟลิฟอเมีย Feliformia
วงศ์:: เสือและแมว Felidae
วงศ์ย่อย:: แมว Felinae
สกุล:: สกุลแมว Felis Linnaeus, 1758

ชนิดต้นแบบ
Felis catus Linnaeus, 1758
ชนิด
 ดู#อนุกรมวิธาน

แผนที่ขอบเขตของสกุลแมวตามธรรชาติ
สกุลแมว หรือ สกุลแมวเล็ก (อังกฤษ: Small cat; ชื่อวิทยาศาสตร์: Felis) เป็นสกุลของชนิดแมวขนาดเล็กถึงกลางที่เป็นสัตว์พื้นถิ่นในแอฟริกาส่วนใหญ่ ในยุโรปแถบละติจูด 60° ใต้ และในเอเชียถึงอินโดจีน สมาชิกในสกุลนี้ยังรวมถึงแมวบ้านด้วย สกุลแมวชนิดที่เล็กที่สุดคือแมวตีนดำ โดยมีความยาวระหว่างหัวถึงตัวที่ 38 ถึง 42 เซนติเมตร (15 ถึง 17 นิ้ว) ส่วนชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือแมวป่า โดยมีความยาวระหว่างหัวถึงตัวที่ 62 ถึง 76 เซนติเมตร (24 ถึง 30 นิ้ว)
จากการศึกษาทางพันธุกรรมพบว่า Otocolobus และ Prionailurus แยกจากบรรพบุรุษของวงศ์เสือและแมวในยูเรเชียเมื่อประมาณ 6.2 ล้านปีก่อน และชนิดใน Felis เริ่มแยกมาใน 3.04 ถึง 0.99 ล้านปีก่อน
ศัพทมูล

ชื่อสกุล Felis มาจากภาษาละตินคลาสสิกว่า fēlis หมายถึง "แมว, เฟร์ริต"
อนุกรมวิธาน

ก่อน ค.ศ. 1758 คาร์ล ลินเนียสจัดให้ Felis ประกอบด้วยแมวทุกชนิดเท่าที่รู้จัก ภายหลังนักอนุกรมวิธานเริ่มแยกวงศ์แมวออกเป็นหลายสกุล ใน ค.ศ. 1917 เรจินัลด์ อินเนส โพค็อก (Reginald Innes Pocock) นักสัตววิทยาชาวบริติช ได้ปรับปรุงสกุล Felis ไว้เฉพาะชนิดที่มีในตารางข้างล่างนี้ ช่วงเวลาที่มีการแยกตัวออกเป็นชนิดอยู่ในหน่วยล้านปี (Mya) โดยอิงจากการวิเคราะห์ส่วนของยีนออโตโซม, xDNA, yDNA และ mtDNA
| ชนิด | ภาพ | สถานะบัญชีแดงไอยูซีเอ็นและขอบเขต |
| --- | --- | --- |
| แมวบ้าน (F. catus) Linnaeus, 1758 |  | NE  ทั่วโลก อาศัยร่วมกับมนุษย์หรือเป็นสัตว์จรจัด |
| แมวป่ายุโรป (F. silvestris) Schreber, 1777 แยกตัวออกเมื่อ 1.62 ถึง 0.59 ล้านปีก่อน  |  | LC  |
| แมวป่า (F. chaus) Schreber, 1777 แยกตัวออกเมื่อ 4.88 ถึง 2.41 ล้านปีก่อน  |  | LC  |
| แมวป่าแอฟริกัน (F. lybica) Forster, 1780 แยกตัวออกเมื่อ 1.86 ถึง 0.72 ล้านปีก่อน  |  | LC  |
| แมวตีนดำ (F. nigripes) Burchell, 1824 แยกตัวออกเมื่อ 4.44 ถึง 2.16 ล้านปีก่อน  |  | VU  |
| แมวทราย (F. margarita) Loche, 1858 แยกตัวออกเมื่อ 3.67 ถึง 1.72 ล้านปีก่อน  |  | LC  |
| แมวภูเขาจีน (F. bieti) Milne-Edwards, 1892 แยกตัวออกเมื่อ 1.86 ถึง 0.72 ล้านปีก่อน  |  | VU  |
Pocock ยอมรับให้แมวพัลลัสเป็นแมวชนิดเดียวในสกุล Otocolobus นักวิทยาศาสตร์ส่วนหนึ่งจัดให้เป็นชนิดของสกุล Felis
นักวิทยาศาสตร์บางส่วนจัดให้แมวภูเขาจีนเป็นชนิดย่อยของ F. silvestris
อนุกรมวิธาน > วิวัฒนาการชาติพันธุ์

ความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของสกุล Felis ที่มีชีวิตอยู่เป็นไปตามแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์นี้:
อนุกรมวิธาน > ชนิดที่สูญพันธุ์

Felis attica (Wagner, 1857)
Felis lunensis (Martelli, 1906)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สกุลแมว
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ สกุลแมว ที่วิกิสปีชีส์
Ernest Ingersoll (1920). "Cat" . Encyclopedia Americana.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q228283  Wikispecies: Felis  ADW: Felis  BOLD: 4347  EoL: 20189  EPPO: 1FELIG  Fauna Europaea: 305358  Fossilworks: 41055  GBIF: 2435022  iNaturalist: 41956  IRMNG: 1012185  ITIS: 180586  MSW: 14000029  NBN: NBNSYS0000040788  NCBI: 9682  NZOR: d91fb83a-ba7b-4b92-aa33-f1702396977c  Plazi: 57A36FBB-7DD7-E812-74E5-2E49AB282A49  WoRMS: 1460007  ZooBank: D4B89A36-160B-4A48-B9A5-9767EAC23F79
สงครามอังกฤษ-สเปน (ค.ศ. 1585)

สงครามอังกฤษ-สเปน ค.ศ. 1585 (อังกฤษ: Anglo-Spanish War (1585))  เป็นส่วนหนึ่งของสงครามแปดสิบปีที่เป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราวระหว่างสเปนและอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1585 จนถึง ค.ศ. 1604 ที่มิได้มีการประกาศเป็นสงครามอย่างเป็นทางการ ในช่วงเวลานั้นก็มีการต่อสู้ในยุทธการต่างๆ เป็นบางครั้ง ที่เริ่มด้วยการรณรงค์ทางทหารของอังกฤษในเนเธอร์แลนด์ภายใต้การนำของโรเบิร์ต ดัดลีย์ เอิร์ลแห่งเลสเตอร์ที่ 1 ในการสนับสนุนฝ่ายต่อต้านการปกครองของราชวงศ์ฮับส์บวร์กในเนเธอร์แลนด์
ฝ่ายอังกฤษได้รับชัยชนะที่คาดิซ (Cádiz) ในปี ค.ศ. 1587 และชัยชนะต่อกองเรืออาร์มาดาสเปนในปี ค.ศ. 1588 แต่มาพ่ายแพ้ในกองเรืออาร์มาดาอังกฤษในปี ค.ศ. 1589 กองเรืออาร์มาดาสเปนอีกสองกองถูกส่งมาแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าใดนักเพราะสภาวะอากาศอันเลวร้าย
สิบปีหลังจากความพ่ายแพ้ของกองเรืออาร์มาดา สเปนก็สร้างเสริมกองทัพเรือให้แข็งแกร่งขึ้น และสามารถใช้ในการพิทักษ์การขนส่งโลหะมีค่าจากอเมริกากลับมายังสเปนได้อย่างมีประสิทธิภาพ หลังจากนั้นอังกฤษก็กลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบในยุทธการต่อๆ มา แต่เมื่อมาถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 สงครามก็มาถึงจุดที่ไม่มีฝ่ายใดแพ้ฝ่ายใดชนะระหว่างการรณรงค์ทางทหารในบริตานี และใน สงครามเก้าปี
ในที่สุดสงครามอังกฤษ-สเปนก็มาสิ้นสุดลงโดยการลงนามในสนธิสัญญาลอนดอน ที่เป็นผลมาจากการเจรจาต่อรองกันระหว่างอังกฤษกับสเปนในปี ค.ศ. 1604 ระหว่างผู้แทนในสมเด็จพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน และ  สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ตามสนธิสัญญาสเปนตกลงที่จะยุติการแทรกแซงทางทหารในไอร์แลนด์ ขณะที่อังกฤษตกลงที่จะยุติการแทรกแซงทางทหารในเนเธอร์แลนด์ของสเปน นอกจากนั้นอังกฤษก็ยอมตกลงยุติการใช้โจรสลัดในปล้นเรือในมหาสมุทร ทั้งสองฝ่ายต่างก็ได้รับผลประโยชน์บางส่วนจากการตกลงครั้งนี้ แต่ในขณะเดียวกันทั้งสองฝ่ายต่างก็ต้องเสียค่าใช้จ่ายอันมหาศาลไปกับการสงครามที่เกิดขึ้น
บรรณานุกรม

Winston Graham The Spanish Armadas (reprint 2001) ISBN 0-14-139020-4
Peter Earle The Last Fight of the Revenge (London, 2004) ISBN 0-413-77484-8
Wes Ulm The Defeat of the English Armada and the 16th-Century Spanish Naval Resurgence, © 2004 เก็บถาวร 2018-02-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูเพิ่ม

สงครามแปดสิบปี
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่หนึ่ง

| ด ค กสงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
 ครั้งที่หนึ่ง (1652–1654)  ครั้งที่สอง (1665–1667)  ครั้งที่สาม (1672–1674)  ครั้งที่สี่ (1780–1784) 
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่หนึ่ง (อังกฤษ: First Anglo-Dutch War หรือ First Dutch War หรือในเนเธอร์แลนด์ First English Sea-War; ค.ศ. 1652 - ค.ศ. 1654) เป็นสงครามระหว่างเครือจักรภพแห่งอังกฤษกับสาธารณรัฐเนเธอร์แลนด์ที่ต่อสู้กันทางทะเลโดยตลอดสงคราม สาเหตุของสงครามมาจากความขัดแย้งกันทางการค้าซึ่งเริ่มด้วยการที่อังกฤษขยายกองกำลังทางราชนาวีและเผยแพร่อำนาจมากยิ่งขึ้นบริเวณรอบเกาะอังกฤษ เป็นการทำให้สาธารณรัฐเนเธอร์แลนด์ต้องยอมรับความมีเอกสิทธิ์ของอังกฤษในการค้าขายกับอังกฤษและอาณานิคมของอังกฤษ
บรรณานุกรม

Boxer, Charles (1957). The Dutch In Brazil. Oxford: Clarendon Press.
Bruijn, Jaap R. (2011). The Dutch Navy of the Seventeenth and Eighteenth Centuries. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-1-78694-890-8.
Bruijn, Jaap R. (2016). The Raison d'Etre and Actual Employment of the Dutch Navy in Early Modern Times. Woodbridge: Boydell Press. ISBN 978-1-78327-098-9.
Coward, Barry (2002). The Cromwellian Protectorate. Manchester: Manchester University Press. ISBN 978-0-71904-317-8.
Davis, Ralph (2012). The Rise of the English Shipping Industry in the Seventeenth and Eighteenth Centuries. St. John's, Newfoundland: International Maritime Economic History Association. ISBN 978-0-98649-738-4.
Fox, Frank L. (2009). The Four Days' Battle of 1666. Barnsley: Seaforth Publishing. ISBN 978-1-52673-727-4.
Godwin, William (2009). History of the Commonwealth, Volune 3. London: Seaforth Publishing. ISBN 978-1-52673-727-4.
Groenveld, Simon (1987). "The English Civil Wars As a Cause of the First Anglo-Dutch War, 1640-1652". The Historical Journal. 66 (2): 83–109. JSTOR 2639159.
Israel, Jonathan I. (1995). The Dutch Republic: Its Rise, Greatness and Fall, 1477–1806. Oxford: Clarendon Press. ISBN 0-19-873072-1.
Israel, Jonathan I. (1997). "England, the Dutch Republic, and Europe in the Seventeenth Century". The Historical Journal. 40 (4): 541–566. doi:10.1017/S0018246X97007450.
Kennedy, Paul M. (1976). The Rise and Fall of British Sea Mastery. New York: Scribner. ISBN 0-684-14609-6.
Low, Charle R. (1872). The Great Battles of the British Navy. London: Routledge.
Palmer, . A. J (1987). "The 'Military Revolution' Afloat: The Era of the Anglo-Dutch Wars and the Transition to Modern Warfare at Sea". War in History. 4 (2): 123–149. doi:10.1177/096834459700400201. JSTOR 26004420.
Peifer, Douglas C. (2013). "Maritime Commerce Warfare: The Coercive Response of the Weak?". Naval War College Review. 30 (3): 83–109.
Pincus, Steven C. A (2002). Protestantism and Patriotism: Ideologies and the Making of English Foreign Policy, 1650-1688. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-52189-368-8.
Rommelse, Gijs (2006). The Second Anglo-Dutch War (1665–1667). Hilversum: Verloren. ISBN 978-9-06550-907-9.
Rowen, Herbert H. (1990). The Princes of Orange: The Stadholders in the Dutch Republic. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-52139-653-0.
ดูเพิ่ม

สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สอง
สงครามเหนือ

สงครามเหนือ (อังกฤษ: Northern Wars) เป็นคำที่ใช้บรรยายสงครามต่อเนื่องที่เกิดขึ้นทางตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของยุโรประหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชื่อที่ใช้เรียกยังไม่เป็นที่ตกลงกันอย่างนานาชาติได้ ขณะที่มหาสงครามเหนือโดยทั่วไปถือว่าเป็นสงครามครั้งสุดท้ายของสงครามเหนือ แต่สงครามเหนือครั้งใดที่ถือเป็นสงครามเหนือครั้งแรกยังไม่เป็นที่ตกลงกันในหมู่นักวิชาการ
สงครามเหนืออาจจะประกอบด้วย:
สงครามรัสเซีย-สวีเดน (ค.ศ. 1554-1557) (สงครามเหนือครั้งแรกตามความเห็นของ Arvo Viljanti)
สงครามลิโวเนีย (ค.ศ. 1558-1583) (สงครามเหนือครั้งแรกตามความเห็นของ  Klaus Zernack)
สงครามเหนือเจ็ดปี (ค.ศ. 1562-1570) (สงครามเหนือครั้งแรกตามความเห็นของนักประวัติศาสตร์โปแลนด์บางท่าน)
สงครามสิบสามปี (ค.ศ. 1654-1667) (สงครามเหนือครั้งแรกตามความเห็นของนักประวัติศาสตร์รัสเซียบางท่าน)
สงครามเหนือครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1655-1660) (สงครามเหนือครั้งแรกตามหลักประวัติศาสตร์ศึกษา (historiography) ของแองโกล-แซ็กซอน, เยอรมัน, รัสเซีย และสแกนดิเนเวีย)
สงครามสแกนเนีย (ค.ศ. 1674-1679)
มหาสงครามเหนือ (ค.ศ. 1700-1721) หรือ "สงครามเหนือครั้งที่ 3"
บรรณานุกรม

Frost, Robert I (2000). The Northern Wars. War, State and Society in Northeastern Europe 1558-1721. Longman. ISBN 978-0-582-06429-4.
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศจีน

ท่าอากาศยานในประเทศจีน
นี่คือรายชื่อท่าอากาศยานในสาธารณรัฐประชาชนจีน แบ่งกลุ่มตามการเขตการปกครองระดับมณฑล และจัดเรียงตามเมืองหลักหรือเทศมณฑลที่ให้บริการ  ในที่นี้จะนับเพียงท่าอากาศยานพลเรือนและท่าอากาศยานทั่วไปที่ได้รับการรับรอง ไม่รวมท่าอากาศยานทั่วไป ท่าอากาศยานที่เลิกใช้งาน และฐานทัพอากาศ
ชื่อที่กล่าวถึงในรูปนี้ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการโดยสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (ซีเอเอซี; CAAC) รหัสอ้างอิงสนามบิน (Aerodrome Reference Code; ARC) ได้รับการระบุอย่างเป็นทางการโดย "ใบอนุญาตสำหรับสนามบินพลเรือน/ทั่วไป" ตัวอักษรระหว่างท่าอากาศยานนานาชาติและท่าอากาศยานแห่งชาติได้รับการประกาศโดยกระทรวงการศุลกากรแห่งประเทศจีน (General Administration of Customs of the People's Republic of China; GACC)
ณ วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2566 มีท่าอากาศยานพลเรือนที่ได้รับการรับรอง 255 แห่ง และท่าอากาศยานทั่วไปที่ได้รับการรับรอง 102 แห่ง
วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 คณะมนตรีรัฐสาธารณรัฐประชาชนจีนได้จัดตั้งท่าเรือการบิน 83 แห่ง และสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีนได้อนุมัติให้ท่าอากาศยาน 60 แห่งเปลี่ยนชื่อเป็น "ท่าอากาศยานนานาชาติ" ตัวเลขนี้นับแค่ท่าอากาศยานที่อยู่ภายใต้การควบคุมของซีเอเอซีเท่านั้น ไม่นับของเขตบริหารพิเศษฮ่องกงและมาเก๊า (หรือไต้หวัน) เนื่องจากฮ่องกงและมาเก๊ามีหน่วยงานกำกับดูแลการบินพลเรือนของตนเอง (กรมการบินพลเรือนและสำนักงานการบินพลเรือนตามลำดับ)
เครื่องบินของสายการบินแอร์ไชนา สายการบินแห่งชาติของประเทศจีน
เครื่องบินของสายการบินคาเธ่ย์แปซิฟิค สายการบินแห่งชาติของฮ่องกง
เครื่องบินของสายการบินแอร์มาเก๊า สายการบินแห่งชาติของมาเก๊า
ดูเพิ่ม

การขนส่งในประเทศจีน