stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปลาหมูฮ่องเต้

| ปลาหมูฮ่องเต้ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Botiidae
สกุล:: Botia
สปีชีส์:: B.  udomritthiruji
ชื่อทวินาม
Botia udomritthiruji H. H. Ng, 2007

ปลาหมูฮ่องเต้ หรือ ปลาหมูกำพล (อังกฤษ: Emperor loach; ชื่อวิทยาศาสตร์: Botia udomritthiruji) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)
ปลาหมูฮ่องเต้มีสีพื้นผิวของลำตัวจะเป็นสีเหลืองคล้ายกับชุดของฮ่องเต้หรือจักรพรรดิจีนในสมัยโบราณ อันเป็นที่มาของชื่อ สลับลายคู่สีดำขนาดใหญ่ตลอดทั้งลำตัว  มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3 นิ้ว
จัดเป็นปลาที่มีสีสันและลวดลายสวยงามมาก จึงเป็นที่นิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม พบกระจายพันธุ์เฉพาะลุ่มแม่น้ำตะนาวศรีบริเวณชายแดนของไทยกับพม่า ในเขตตะนาวศรีของพม่าเท่านั้น เป็นปลาที่เพิ่งถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2550 และถูกตั้งชื่อสามัญและชื่อวิทยาศาสตร์เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ นายกำพล อุดมฤทธิรุจ นักธุรกิจด้านส่งออกปลาสวยงามชาวไทย
ปลาหมูฮ่องเต้ กลายเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญสำหรับเศรษฐกิจท้องถิ่น เมื่อเป็นปลาที่มีความต้องการของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม สร้างรายได้ให้แก่ชาวท้องถิ่นที่จับปลาชนิดนี้ส่งขาย และถูกเปิดตัวอย่างเป็นการครั้งแรกในงานประมงน้อมเกล้า ครั้งที่ 19 ที่ศูนย์ประชุมบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัลลาดพร้าว เมื่อปีเดียวกันกับที่มีการค้นพบ
แหล่งข้อมูลอื่น

Botia udomritthiruji (อังกฤษ)
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Botia udomritthiruji ที่วิกิสปีชีส์
ปลาหัวงอน

| ปลาหัวงอน |
| --- | --- |

ภาพวาดของปลาหัวตะกั่วทองคำ (A. lineatus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cyprinodontiformes
วงศ์:: Aplocheilidae
สกุล:: Aplocheilus McClelland, 1839

ชนิดต้นแบบ
Aplocheilus chrysostigmus McClelland, 1839
ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Panchax Valenciennes, 1846
ปลาหัวงอน หรือ ปลาหัวตะกั่ว (อังกฤษ: Panchax) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Aplocheilus (/แอ็พ-โล-โคล-อัส/; มาจากภาษากรีก "Aploe" หมายถึง "เดี่ยว" และ "cheilos" หมายถึง "ริมฝีปาก")
จัดอยู่ในวงศ์ปลาคิลลี่ (Aplocheilidae) มีลักษณะสำคัญคือ ปากยืดหดได้ มีฟันที่กระดูกเพดานปากชิ้นกลาง ฐานของครีบอกอยู่ต่ำกว่าระดับกึ่งกลางลำตัว ครีบหางมนกลม
เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วในทุกแหล่งน้ำอย่างกว้างขวางในอนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียอาคเนย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคซุนดา มีขนาดทั่วไปไม่เกิน 10 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าและสีสันสวยงามและหลากหลายกว่าตัวเมีย เป็นปลาที่ออกลูกเป็นไข่ โดยจะวางไข่ไว้กับไม้น้ำ ไข่จะฟักเป็นตัวใช้เวลาประมาณ 12-14 วัน
การที่มีถิ่นการแพร่ขยายพันธุ์อย่างกว้างขวางเช่นนี้ มีการสันนิษฐานจากนักวิทยาศาสตร์ว่า มิได้เกิดจากธรรมชาติ แต่เป็นด้วยมนุษย์ซึ่งได้เลี้ยงปลาสกุลนี้เป็นปลาสวยงามอยู่แล้ว อีกทั้งไข่ยังมีคุณลักษณะพิเศษ คือ ทนร้อน และทนแห้งได้เป็นอย่างดีเช่นเดียวกับปลาคิลลี่ฟิช (สามารถส่งไปในซองจดหมายได้ด้วย) จึงประมาณกันว่าการกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางนั้นเกิดจากการ่มีไข่ปลาติดไปกับการขนส่งต้นข้าว หรือพืชน้ำต่าง ๆ
แต่ตัวผู้มีอุปนิสัยก้าวร้าว มักชอบกัดกันเองคล้ายกับปลากัดหรือปลาเข็ม  ซึ่งเป็นปลาต่างวงศ์กัน ซึ่งคนไทยในสมัยโบราณมักจะจับมากัดกันเพื่อการพนัน
ชนิด

Aplocheilus blockii (Arnold, 1911)
Aplocheilus dayi (Steindachner, 1892)
Aplocheilus kirchmayeri Berkenkamp & Etzel, 1986
Aplocheilus lineatus (Valenciennes, 1846)
Aplocheilus panchax (Hamilton, 1822) เป็นชนิดที่พบได้เพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
Aplocheilus parvus (Sundara Raj, 1916)
Aplocheilus werneri Meinken, 1966
ปลาหางบ่วง

| ปลาหางบ่วง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Osteichthyes
ชั้นย่อย:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
วงศ์ย่อย:: Labeoninae
เผ่า:: Labeonini
สกุล:: Barbichthys Bleeker, 1860
สปีชีส์:: B.  laevis
ชื่อทวินาม
Barbichthys laevis (Valenciennes, 1842)

ชื่อพ้อง
 Barbichthys nitidus Sauvage, 1878  Barbus brachynemus Bleeker, 1850  Barbus gobioides Bleeker, 1852   Barbus laevis Valenciennes, 1842 
ปลาหางบ่วง (อังกฤษ: Golden carp, Sucker carp) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Barbichthys laevis อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างเพรียวยาว ส่วนหัวเล็ก ด้านหลังค่อนข้างลึก ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย จะงอยปากยื่น มีริมฝีปากหนาอยู่ด้านล่าง มีหนวดสั้น 2 คู่ ตาเล็ก ครีบหลังและครีบหางใหญ่ เกล็ดเล็ก ลำตัวสีเงินอมเทาหรือเหลืองอ่อน ที่ด้านข้างลำตัวใกล้ครีบอกมีแต้มเล็ก ๆ สีคล้ำ ครีบมีสีเหลืองอ่อนหรือชมพูเรื่อ ขอบบนและขอบล่างของครีบหางมีแถบสีคล้ำ มีขนาดประมาณ 35 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 40 เซนติเมตร
นับเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Barbichthys
อาศัยอยู่ในแม่น้ำที่ไหลแรงและลำธารในป่า พบตั้งแต่แม่น้ำแม่กลองถึงแม่น้ำโขง มีพฤติกรรมอพยพย้ายถิ่นเป็นครั้งคราวในฤดูน้ำหลาก โดยอาหารได้แก่ อินทรียสารและตะไคร่น้ำ พบขายเป็นครั้งคราวในตลาดสด นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปัจจุบัน พบได้เฉพาะลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาที่เดียวเท่านั้น และเป็นปลาที่ใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว ซึ่งในอดีตจะพบชุกชุมที่แม่น้ำสะแกกรัง
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาหางบ่วง
ปลาหัวตะกั่วทองคำ

| ปลาหัวตะกั่วทองคำ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cyprinodontiformes
วงศ์:: Aplocheilidae
สกุล:: Aplocheilus
สปีชีส์:: A.  lineatus
ชื่อทวินาม
Aplocheilus lineatus (Valenciennes, 1846)

ชื่อพ้อง
 Panchax lineatum Valenciennes, 1846
สำหรับปลาทะเล ดูที่ ปลามังกรน้อย
ปลาหัวตะกั่วทองคำ หรือชื่อที่เรียกในวงการปลาสวยงามว่า ปลามังกรน้อย (อังกฤษ: Striped panchax, Golden wonder killifish, Malabar killi) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Aplocheilus lineatus อยู่ในวงศ์ปลาหัวตะกั่ว หรือ วงศ์ปลาคิลลี่ (Aplocheilidae)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาหัวตะกั่ว (A. panchax) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน ซึ่งพบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ แต่สำหรับปลาหัวตะกั่วทองคำนั้นจะพบในตอนใต้ของประเทศอินเดีย และศรีลังกา
มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร จัดเป็นปลาชนิดหนึ่งในวงศ์นี้ที่มีขนาดใหญ่ ตัวผู้มีครีบที่แหลมยาวคล้ายหอกกว่าตัวเมีย และมีแถบสีแดงและดำบริเวณครีบ ซึ่งตัวเมียไม่มี
เป็นปลาที่มีสีสันสวยงามมากชนิดหนึ่ง โดยจะมีสีเหลืองทองสว่างไสวไปทั่วทั้งตัว อันเป็นที่มาของชื่อเรียก ขณะที่บางตัวที่มีสีซีดจะเป็นสีเขียวหรือขาวจาง ๆ
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ หรือเลี้ยงเดี่ยว ๆ ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว โดยเป็นปลาที่ออกไข่แพร่พันธุ์ง่าย ปลาจะวางไข่ติดกับไม้น้ำ ไข่จะมีเส้นใยพันอยู่รอบ ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 12-14 วัน ปลามีอายุยืนยาวได้ถึง 4 ปี โดยมีช่วงเว้นระยะการวางไข่ราว 2 สัปดาห์
แหล่งข้อมูลอื่น

Aplocheilus lineatus - Golden Wonder Panchax เก็บถาวร 2011-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปลาหมอแรมแดง

| ปลาหมอแรมแดง |
| --- | --- |

ปลาหมอแรมแดงไม่ทราบชนิด (Hemichromis sp.)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Cichlidae
วงศ์ย่อย:: Pseudocrenilabrinae
เผ่า:: Hemichromini
สกุล:: Hemichromis Peters, 1857

ชนิดต้นแบบ
Hemichromis fasciatus Peters, 1857
ชนิด
 13 ชนิด (ดูในเนื้อหา)
ปลาหมอแรมแดง หรือ ปลาหมอจีเวล (อังกฤษ: Jewel fish, Jewel cichild) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Hemichromis ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปลาซันฟิช (Lepomis spp.) ซึ่งเป็นปลาคนละวงศ์กัน เป็นปลาขนาดเล็ก ความยาวเต็มที่เฉลี่ยไม่เกิน 10-12 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 30 เซนติเมตร กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแหล่งน้ำต่าง ๆ ของทวีปแอฟริกา บริเวณชายฝั่งตะวันตกถึงแอฟริกากลาง ส่วนใหญ่มีสีลำตัวเป็นสีแดงสด หรือสดใสเป็นสีรุ้งสวยงาม มีทั้งตัวผู้สวยงามกว่าตัวเมีย และตัวเมียสวยงามกว่าตัวผู้
เป็นปลาอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง มีอุปนิสัยก้าวร้าว มีพฤติกรรมในการเลี้ยงดูลูกปลา ซึ่งในช่วงนี้จะมีนิสัยดุร้ายกว่าปกติ
การจำแนก

แบ่งออกเป็น 13 ชนิด (บางข้อมูลจัดเป็น 11 ชนิด และรอการอนุกรมวิธาน 6 ชนิด ในขณะที่บางข้อมูลจัดเพียง 7 ชนิด)
Hemichromis angolensis Steindachner, 1865
Hemichromis bimaculatus Gill, 1862
Hemichromis cerasogaster (Boulenger, 1899)
Hemichromis cristatus Loiselle, 1979
Hemichromis elongatus (Guichenot, 1861)
Hemichromis exsul (Trewavas, 1933)
Hemichromis fasciatus Peters, 1857
Hemichromis frempongi Loiselle, 1979
Hemichromis guttatus Günther, 1862
Hemichromis letourneuxi Sauvage, 1880
Hemichromis lifalili Loiselle, 1979
Hemichromis paynei Loiselle, 1979
Hemichromis stellifer Loiselle, 1979
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาที่เลี้ยงดูง่าย ควรจะเลี้ยงในตู้ที่มีขนาดจุน้ำได้มากกว่า 80 ลิตร และสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hemichromis ที่วิกิสปีชีส์
ปลาหัวตะกั่ว

| ปลาหัวตะกั่ว |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cyprinodontiformes
วงศ์:: Aplocheilidae
สกุล:: Aplocheilus
สปีชีส์:: A.  panchax
ชื่อทวินาม
Aplocheilus panchax (Hamilton, 1822)

ชื่อพ้อง
 ชื่อพ้อง Aplocheilus melanostigma McClelland, 1839  Aplocheilus melastigmus McClelland, 1839  Aplochelus melastigmus McClelland, 1839  Esox panchax Hamilton, 1822  Oryzias melastigmus  (McClelland, 1839)  
ระวังสับสนกับ ปลาซิวหัวตะกั่ว
ปลาหัวตะกั่ว หรือ ปลาหัวเงิน หรือ ปลาหัวงอน (อังกฤษ: Blue panchax, Whitespot panchax) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Aplocheilus panchax อยู่ในวงศ์ปลาหัวตะกั่ว (Aplocheilidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาซิวข้าวสาร (Adrianichthyidae) ซึ่งเป็นปลาต่างวงศ์กัน มีลำตัวกลมยาว หัวโตกว้าง มองด้านข้างเห็นปลายแหลม สันหัวแบน ปากซึ่งอยู่ปลายสุดเชิดขึ้น ตาโต และอยู่ชิดแนวสันหัว เกล็ดใหญ่ ครีบต่าง ๆ มีขอบกลม ครีบหลังมีขนาดเล็กอยู่ใกล้ครีบหาง พื้นลำตัวมีสีเทาอมเหลือง ครีบต่าง ๆ สีออกเหลือง โคนครีบหลังสีดำ มีจุดเด่น คือ มีจุดกลมสีเงินเหมือนสีของตะกั่วขนาดใหญ่โดดเด่นอยู่บนสันหัวระหว่างนัยน์ตา อันเป็นที่มาของชื่อเรียก
มีขนาดยาวประมาณ 8 เซนติเมตร แต่มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 3-6 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำจืดและน้ำกร่อยตั้งแต่อนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงอินโดนีเซีย สำหรับในประเทศไทยพบกระจายอยู่ทุกภาค จัดเป็นปลาที่หาได้ง่าย และเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในวงศ์นี้ที่พบได้ในประเทศ
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง กินตัวอ่อนของแมลงน้ำ เช่น ลูกน้ำและแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร ตัวผู้มีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าตัวเมีย ครีบใหญ่กว่าและสีสันต่าง ๆ ก็สดกว่า และมีนิสัยก้าวร้าวชอบกัดกันเองในฝูง ผู้คนในสมัยโบราณจึงนักนิยมจับมาเลี้ยงดูเพื่อการกัดกันเป็นการพนันเหมือนปลากัดหรือปลาเข็ม
หลวงมัศยจิตรการและโชติ สุวัตถิ ได้กล่าวถึงปลาหัวตะกั่วเมื่อปี พ.ศ. 2503 ไว้ว่า
ปลาชนิดนี้รู้จักกันในชื่อ หัวตะกั่ว มากกว่าชื่ออื่น แม้ว่าจะมีชื่อ หัวเงิน และ หัวงอน ก็ตาม เป็นปลาขนาดเล็ก ชอบอยู่ตามผิวน้ำ ซึ่งอาจจะแลเห็นจุดขาวตะกั่วบนหัวได้เสมอ เนื่องจากปลาชนิดนี้ชอบกินลูกน้ำ จึงนับว่าทำประโยชน์ให้แก่มนุษย์อย่างหนึ่ง
ปลาหัวตะกั่วมีชื่อเรียกในภาษาใต้ว่า "หัวกั่ว" ปัจจุบันมีการเพาะขยายพันธุ์กันเป็นปลาสวยงาม
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
ปลาหางแข็ง

| ปลาหางแข็ง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Carangidae
สกุล:: Megalaspis Bleeker, 1851
สปีชีส์:: M.  cordyla
ชื่อทวินาม
Megalaspis cordyla (Linnaeus, 1758)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Scomber cordyla,  Linnaeus, 1758  Scomber rottleri,  Bloch, 1793  Caranx rottleri,  (Bloch, 1793)  Scomber guara,  Lacepède 1800  Citula plumbea,  Quoy & Gaimard, 1825  Caranx besselii,  Agassiz 1874
ปลาหางแข็ง หรือ ปลาแข้งไก่ (อังกฤษ: Torpedo scad, Hardtail scad, Finny scad, Finletted mackerel scad, Cordyla scad; ชื่อวิทยาศาสตร์: Megalaspis cordyla) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Megalaspis
มีลำตัวเรียวยาวคล้ายกระสวย หัวค่อนข้างแหลมตากลมโต ปากกว้าง หางยาวเรียวและคอด บริเวณโคนหางมีเกล็ดแข็งที่มีลักษณะคล้ายขาไก่ หรือแข้งไก่ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก ครีบหลังและครีบก้นมีครีบฝอย ครีบหูเรียวโค้งคล้ายเคียว ลำตัวสีน้ำเงินปนเขียว ด้านหลังมีสีเขียวเข้ม
มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 80 เซนติเมตร และหนักได้ถึง 40 [กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 20-30 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูง  หากินทั้งบริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ โดยกินปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร
มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและเขตอบอุ่นของมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, อ่าวเปอร์เซีย, ทะเลแดง, อ่าวเอเดน, หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลจีนใต้, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลตะวันออก จนถึงออสเตรเลีย
จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมากชนิดหนึ่ง โดยนิยมนำไปแปรรูปเป็นปลาแห้งและปลากระป๋อง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ปลาหางแข็งบั้ง

| ปลาหางแข็งบั้ง |
| --- | --- |

ภาพวาดปลาหางแข็งบั้ง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Carangidae
สกุล:: Atule Jordan & Jordan, 1922
สปีชีส์:: A.  mate
ชื่อทวินาม
Atule mate (Cuvier, 1833)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
  Caranx mate,  Cuvier, 1833  Alepes mate,   (Cuvier, 1833)  Caranx xanthurus,  Cuvier, 1833  Caranx affinis,  Rüppell, 1836  Selar affinis,   (Rüppell, 1836)  Selar hasseltii,  Bleeker, 1851  Caranx hasseltii,   (Bleeker, 1851)  Carangus politus,  Jenkins, 1903  Decapterus politus,   (Jenkins, 1903)  Decapterus lundini,  Jordan & Seale, 1906  Decapterus normani,  Bertin & Dollfus, 1948 
ปลาหางแข็งบั้ง หรือ ปลาสีกุนกบ (อังกฤษ: Yellowtail scad, Banded crevalle, Deep trevally; ชื่อวิทยาศาสตร์: Atule mate) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Atule
มีลำตัวยาว แบนข้าง หัวโต จะงอยปากยาวและแหลม นัยน์ตาโตมีเยื่อไขมันหุ้มอยู่ ปากกว้างและเฉียงขึ้นเล็กน้อย มีฟันเล็ก บนขากรรไกร เกล็ดบริเวณเส้นข้างลำตัวแข็ง โดยเฉพาะส่วนหางดูเป็นสันแข็งกว่าส่วนอื่น ๆ ครีบหลังมีสองอัน แยกเป็นอิสระจากกัน อันแรกเป็นรูปสามเหลี่ยม อันที่สองตอนหน้าสูงแหลม ตอนท้ายสุดจรดโคนหาง ครีบก้นยาวปลายจรดโคนหาง เช่นกัน ลำตัวด้านบนสีน้ำเงินแกมเขียว ช่วงท้องสีขาว มีแถบสีเทาจาง ๆ พาดตัวลายใหญ่บ้างเล็กบ้างสลับกัน ครีบต่าง ๆ มีสีเหลือง
มีความยาวเต็มที่ 30 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ยที่พบ คือ 15-26 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งและน้ำกร่อยอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ทะเลแดง, หมู่เกาะฮาวาย, แอฟริกา, ซามัว, ตอนเหนือของญี่ปุ่น และออสเตรเลีย
เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญชนิดหนึ่ง เนื้อมีรสชาติดี จึงนิยมแปรรูปเป็นปลาเค็ม, ปลากระป๋อง เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาหางแข็งบั้ง  (เพิ่มเติม) (อังกฤษ)
ปลาหมูลายเสือสาละวิน

| ปลาหมูลายเสือสาละวิน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Botiidae
สกุล:: Syncrossus
สปีชีส์:: S.  berdmorei
ชื่อทวินาม
Syncrossus berdmorei Blyth, 1860

ชื่อพ้อง
 Botia berdmorei (Blyth, 1860)
ปลาหมูลายเสือสาละวิน (อังกฤษ: Tiger loach, Burmese peppered firetail botia, Blyth's loach) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Syncrossus berdmorei อยู่ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)
มีขนาดค่อนข้างใหญ่ ลำตัวยาวแบนข้าง มีจะงอยปากเรียวยาว นัยน์ตาเล็ก ครีบหลังมีฐานยาวและมีก้านครีบแขนง 10-11 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 7 ก้าน ครีบหางเว้าลึก สีพื้นลำตัวเป็นสีน้ำตาลอ่อนปนเหลือง มีแถบสีดำขวางลำตัวเป็นจุดเด่นและเป็นที่มาชื่อเรียก 9-10 แถบ หัวมีลายเป็นขีดสีดำ 3 เส้น แก้มและนัยน์ตามีแถบสีดำ บนลำตัวหลังช่องเหงือกและท้องมีจุดสีดำกระจายไปทั่ว ครีบหลังมีลายสีดำ ครีบหางมีจุดสีดำเรียงเป็นแถว ๆ ในแนวตั้ง โคนครีบอกมีจุดสีดำ ครีบท้องและครีบก้นเป็นสีเหลืองใส
มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร โดยเป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในลุ่มแม่น้ำสาละวินเท่านั้น โดยพบได้อีกที่ประเทศพม่า ไปจนถึงอินเดีย  นิยมใช้บริโภคกันในท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
อนึ่ง ยังมีปลาหมูอีกชนิดหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน คือ ปลาหมูลายเสือ (S. beaufori) ซึ่งจะพบได้กว้างขวางกว่า
ดูเพิ่ม

ปลาหมูลายเสือ
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลเพิ่มเติม
ปลาหมอไพค์

| ปลาหมอไพค์ |
| --- | --- |

ปลาหมอไพค์เลนติคูลาต้า (C. lenticulata)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้นใหญ่:: Osteichthyes
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Cichlidae
วงศ์ย่อย:: Cichlinae
สกุล:: Crenicichla Heckel, 1840 

ชนิดต้นแบบ
Crenicichla macrophthalma Heckel, 1840
ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ปลาหมอไพค์ (อังกฤษ: Pike cichild) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Crenicichla
มีรูปร่างโดยรวม เหมือนปลาเข็มหรือปลาไพค์ ซึ่งเป็นปลาต่างอันดับกัน คือ มีรูปร่างทรงกระบอกยาว หรือทรงกระสวย ลำตัวหนา ไม่มีเหมือนกับปลาหมอสีทั่วไป และปากสามารถยืดหดได้เวลาฮุบอาหารคล้ายกับปลาช่อน
กระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำของทวีปอเมริกาใต้ มีขนาดความยาวตั้งแต่ 3 นิ้ว จนถึงมากกว่า 30 เซนติเมตร ทุกชนิดเป็นปลากินเนื้อ ไล่ล่าปลาขนาดเล็กและลูกปลาต่าง ๆ รวมถึงกุ้งบริเวณผิวน้ำเป็นอาหาร  เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็กจะมีพฤติกรรมรวมตัวกันเป็นฝูง
ปัจจุบัน อนุกรมวิธานไปแล้วกว่า 88 ชนิด และมีอีกกว่า 47 ชนิดที่เพิ่งค้นพบใหม่ และไม่ได้บรรยายทางวิทยาศาสตร์ โดยมีการค้นพบชนิดใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นทุกปี นอกจากนี้แล้วยังพบมีการผสมข้ามพันธุ์กันด้วยในธรรมชาติ นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์กันได้ในที่เลี้ยง และกินอาหารสำเร็จรูปได้ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Crenicichla ที่วิกิสปีชีส์
ปลาเข็ม

| ปลาเข็ม |
| --- | --- |

ภาพถ่ายจากด้านบนที่เปรียบเทียบความแตกต่างกันระหว่างปลาเข็มในสกุล Hemirhamphodon (ซ้าย) กับปลาเข็มในสกุล Dermogenys (ขวา)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Beloniformes
วงศ์:: Hemiramphidae
วงศ์ย่อย:: Zenarchopterinae
สกุล:: Dermogenys van Hasselt, 1823

ชนิด
 ดูในเนิ้อหา
ปลาเข็ม (อังกฤษ: Wrestling halfbeak) เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดและปลาน้ำกร่อยขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Dermogenys อยู่ในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae)
มีลักษณะสำคัญทางอนุกรมวิธานคือ ครีบหางตัดตรงหรือเป็นทรงกลม จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่หลังจุดเริ่มต้นของครีบก้น จำนวนก้านครีบแขนงของครีบหลังน้อยกว่าก้านครีบแขนงของครีบก้น ในปลาตัวผู้ครีบก้นส่วนหน้าจะเปลี่ยนเป็นอวัยวะสืบพันธุ์
เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินแมลงเป็นอาหารหลัก ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ แต่ตัวผู้จะทำหน้าที่เป็นจ่าฝูง ออกลูกเป็นตัว ในตัวผู้มีพฤติกรรมก้าวร้าวมักใช้ปลายปากที่แหลมคมนี้ทิ่มแทงใส่กันอยู่บ่อย ๆ ซึ่งจากพฤติกรรมนี้ได้มีผู้นำเอามาเพาะเลี้ยงเพื่อใช้ต่อสู้กันเป็นการพนันและการละเล่นพื้นบ้านอย่างหนึ่ง ซึ่งเรียกกันว่า "ปลาเข็มหม้อ" เช่นเดียวกับปลากัด
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำต่าง ๆ ของทวีปเอเชีย ทั้ง เอเชียอาคเนย์ไปจนถึงแหลมมลายู และเกาะสุมาตรา
พบทั้งหมด 12 ชนิด
D. bispina
D. brachynotopterus
D. bruneiensis
D. burmanica
D. collettei
D. oreientalis
D. palawanensis
D. pusilla
D. robertsi
D. siamensis
D. sumatrana
D. vogti
ปลาหูช้าง

บทความนี้เกี่ยวกับปลาในวงศ์ Ephippidae สำหรับปลาค้างคาวจำพวกอื่น ดูที่ ปลาค้างคาว
| ปลาหูช้าง ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: อีโอซีน-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ปลาหูช้างครีบยาว (P. teira) ที่มอริเชียส

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Acanthuroidei
วงศ์:: Ephippidae
สกุล:: Platax Cuvier, 1816

ชนิดต้นแบบ
Chaetodon teira Bloch & Schneider, 1801
ชนิด
 ดูในเนื่้อหา
ปลาหูช้าง หรือ ปลาค้างคาว (อังกฤษ: Batfishes) เป็นสกุลของปลาทะเลในสกุล Platax จัดอยู่ในวงศ์ Ephippidae หรือวงศ์ปลาหูช้าง
คำว่า Platax มาจากคำว่า "Platys" ซึ่งเป็นภาษากรีก มีความหมายว่า "แบน" หมายถึงรูปร่างที่แบนข้างโดยทั่วไปของปลาสกุลนี้ โดยมีชื่อสามัญที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า "ปลาค้างคาว" อันเนื่องจากรูปร่างที่แลดูคล้ายค้างคาวมาก โดยเฉพาะเมื่อยามเป็นปลาวัยอ่อน
ปลาหูช้าง กระจายพันธุ์อยู่ตามแนวปะการังและซากเรือจมหรือเศษวัสดุต่าง ๆ ในท้องทะเล พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก, ทะเลแดง จนถึงภาคตะวันออกของออสเตรเลีย, ทางเหนือของเกาะริวกิว และพบได้ในมหาสมุทรแอตแลนติก และทะเลแคริบเบียน
ปลาหูช้าง ขยายพันธุ์ด้วยการออกไข่แบบปล่อยลอยตามน้ำ  เมื่อฟักเป็นตัวอ่อน จะใช้ชีวิตล่องลอยแบบแพลงก์ตอน จนเจริญเติบโตขึ้นมาอีกระดับลงสู่พื้น โดยมากจะอาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลในเขตที่เป็นรอยต่อระหว่างน้ำจืดและน้ำเค็ม มีรูปร่างลักษณะคล้ายค้างคาวหรือใบไม้สีน้ำตาลแก่มาก บางชนิดเข้ามาอยู่ในแนวปะการัง มีครีบหลังและครีบท้องยาวมาก ลูกปลาหูช้างมักอยู่ตามพื้นด้านนอกแนวปะการังตอนกลางวัน กลางคืนถึงเข้ามาในแนวปะการัง อยู่ตามชายขอบแนวในที่ลึก อยู่นิ่ง ๆ ตามพื้นเพื่อหลบผู้ล่าตอนกลางคืน เนื่องจากเป็นปลาที่หากินในเวลากลางวัน
ลูกปลาหูช้างที่มีลักษณะรูปร่างคล้ายค้างคาว
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามและเลี้ยงเพื่อแสดงตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และนิยมบริโภคกันในท้องถิ่น ทำให้ในปัจจุบัน ปลาหูช้างพบได้น้อยลง
แบ่งออกได้เป็น 5 ชนิด ได้แก่
Platax batavianus Cuvier, 1831
Platax boersii Bleeker, 1852
Platax orbicularis (Forsskål, 1775)
Platax pinnatus (Linnaeus, 1758)
Platax teira (Forsskål, 1775)
และพบเป็นซากฟอสซิล
Platax altissimus Agassiz, 1842
Platax macropterygious Agassiz, 1842
Platax papilio Agassiz, 1842
Platax woodwardii Agassiz, 1842
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Platax ที่วิกิสปีชีส์
ปลาเข็มป่า

| ปลาเข็มป่า |
| --- | --- |

ปลาเข็มงวง (H. pogonognathus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Beloniformes
วงศ์:: Hemiramphidae
วงศ์ย่อย:: Zenarchopterinae
สกุล:: Hemirhamphodon Bleeker, 1866

ชนิดต้นแบบ
Hemirhamphus phaiosoma Bleeker, 1852
ชนิด
 ดูในเนิ้อหา
ปลาเข็มป่า หรือ ปลาเข็มช้าง (อังกฤษ: Forest halfbeak) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อว่า Hemirhamphodon (/เฮม-อิ-แรม-โฟ-ดอน/) อยู่ในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae)
มีลักษณะสำคัญทางอนุกรมวิธาน คือ ลำตัวยาวปานกลาง ครีบหลังอยู่ด้านหน้าครีบก้น ฐานของครีบหลังยาวเป็นสองเท่าของครีบก้น ครีบหางมนกลม ฟันเป็นทรงกรวยปลายแหลม
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 10 เซนติเมตร พบได้ตั้งแต่ภาคใต้ของประเทศไทยในป่าพรุ ไปตลอดจนถึงแหลมมลายู
มีทั้งหมด 9 ชนิด ได้แก่
Hemirhamphodon byssus H. H. Tan & K. K. P. Lim, 2013
Hemirhamphodon chrysopunctatus Brembach, 1978
Hemirhamphodon kapuasensis Collette, 1991
Hemirhamphodon kecil H. H. Tan & K. K. P. Lim, 2013
Hemirhamphodon kuekenthali Steindachner, 1901
Hemirhamphodon phaiosoma (Bleeker, 1852)
Hemirhamphodon pogonognathus (Bleeker, 1853)
Hemirhamphodon sesamum H. H. Tan & K. K. P. Lim, 2013
Hemirhamphodon tengah Collette, 1991
ปลาอมไข่ตาแดง

| ปลาอมไข่ตาแดง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Percoidei
วงศ์ใหญ่:: Percoidea
วงศ์:: Apogonidae
สกุล:: Sphaeramia Fowler & Bean, 1930
สปีชีส์:: S.  nematoptera
ชื่อทวินาม
Sphaeramia nematoptera (Bleeker, 1856)

ปลาอมไข่ตาแดง (อังกฤษ: Spotted cardinalfish, Pajama cardinalfish, Pyjama cardinalfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: Sphaeramia nematoptera) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาอมไข่ (Apogonidae)
เป็นปลาที่มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5-6 เซนติเมตร โดยปกติแล้วจะพบในทะเลอันดามัน แต่ไม่พบในน่านน้ำไทย พบได้ตั้งแต่ฟิจิ, ฟิลิปปิน, หมู่เกาะริวกิว จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟ
เป็นปลาที่ไม่สามารถแยกเพศได้เมื่อมองจากลักษณะภายนอก นอกจากตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้เล็กน้อย
เป็นปลาที่มีความสวยงามอีกชนิดหนึ่ง จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว แต่ปลาที่มีขายกันอยู่มักเป็นปลาที่ถูกจับมาจากแหล่งธรรมชาติในฟิลิปปินส์และอินโดนีเซีย  เป็นปลาที่เมื่อเทียบกับปลาอมไข่ครีบยาว (Pterapogon kauderni) แล้ว ถือว่าเลี้ยงง่ายกว่ามาก เพราะราคาถูก และสามารถกินอาหารสำเร็จรูปได้แทบทุกตัว โดยเมื่อลูกปลาฟักออกจากไข่แล้ว พ่อปลาจะคายลูกออกจากปากทันที ลูกปลาแรกฟักจะมีชีวิตเหมือนแพลงก์ตอน และจะเริ่มกินอาหารได้เมื่อมีอายุเข้าวันที่ 2-3 วัน โดยกินโรติเฟอร์ในช่วงแรก
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปเพิ่มเติม
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Sphaeramia nematoptera ที่วิกิสปีชีส์