stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์ราชา ทินกร เกฬกร

| --- | --- |
राजा दिनकर केळकर
อาคารพิพิธภัณฑ์

ก่อตั้ง: 1920
ที่ตั้ง: ปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย
ขนาดผลงาน: 20000 ชิ้น
เว็บไซต์: rajakelkarmuseum.com
พิพิธภัณฑ์ราชา ทินกร เกฬกร (มราฐี: राजा दिनकर केळकर; อังกฤษ: Raja Dinkar Kelkar Museum) ในปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก็บรักษาของสะสมของ ดร. ทินกร เกฬกร (Dr. Dinkar G. Kelkar; 1896–1990) และอุทิศให้แก่บุตรคนเดียวของเขา ราชา (Raja) ของสะสมที่มีในพิพิธภัณฑ์ เช่น ของตกแต่งที่ทำจากงาช้าง, เงิน และทอง, เครื่องดนตรี, อาวุธ และยานพาหนะ
ของสะสมนั้นเริ่มสะสมมาตั้งแต่ปี 1920 และในปี 1960 มีของสะสมมากกว่า 15,000 ชิ้น ส่วนพิพิธภัณฑ์ตั้งขึ้นในปี 1962 และ ดร. เกฬกร ส่งมอบของสะสมให้แก่รัฐบาลของรัฐมหาราษฏระในปี 1975 และในปัจจุบันมีของสะสมมากกว่า 20,000 ชิ้น และจัดแสดงเพียง 2,500 ชิ้น ของสะสมส่วนใหญ่มากจากศตวรรษที่ 18-19 ในบรรดาของสะสมมีผลงานอันประณีตของบัณฑิต อภิชีต โชศี (Pandit Abhijeet Joshi)
ในพิพิธภัณฑ์มีส่วนจัดแสดง จันทรเศขร อาคาเศ (Chandrashekhar Agashe) ซึ่งประกอบด้วยของสะสมที่เป็นเครื่องดนตรีอินเดียของจันทรเศขร อาคาเศ และบริจาคให้แก่พิพิธภัณฑ์โดยญาเนศวร อาคาเศ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
18°30′39″N 73°51′16″E﻿ / ﻿18.51083°N 73.85444°E﻿ / 18.51083; 73.85444
บรัสเซลส์
สภาพภูมิอากาศ

จากการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน บรัสเซลส์อยู่ในเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (Oceanic climate - Cfb) อันเนื่องมาจากที่ตั้งนั้นอยู่ใกล้กับเขตชายฝั่งที่พัดพาลมทะเลเข้ามาจากมหาสมุทรแอตแลนติก ทำให้มีฝนตกสม่ำเสมอในอุณหภูมิที่อบอุ่น โดยจากค่าเฉลี่ย (วัดจากสถิติในรอบหนึ่งร้อยปี) นั้นแสดงให้เห็นว่าประมาณ 200 วันจะพบฝนตกในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ ส่วนหิมะนั้นพบได้ค่อนข้างยาก โดยปกติแล้วจะตกเพียงปีละครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น
| ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบรัสเซลส์> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 15.3 (59.5) | 20.0 (68) | 24.2 (75.6) | 28.7 (83.7) | 34.1 (93.4) | 38.8 (101.8) | 37.1 (98.8) | 36.5 (97.7) | 34.9 (94.8) | 27.8 (82) | 20.6 (69.1) | 16.7 (62.1) | 38.8 (101.8) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 5.7 (42.3) | 6.6 (43.9) | 10.4 (50.7) | 14.2 (57.6) | 18.1 (64.6) | 20.6 (69.1) | 23.0 (73.4) | 22.6 (72.7) | 19.0 (66.2) | 14.7 (58.5) | 9.5 (49.1) | 6.1 (43) | 14.2 (57.6) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 3.3 (37.9) | 3.7 (38.7) | 6.8 (44.2) | 9.8 (49.6) | 13.6 (56.5) | 16.2 (61.2) | 18.4 (65.1) | 18.0 (64.4) | 14.9 (58.8) | 11.1 (52) | 6.8 (44.2) | 3.9 (39) | 10.54 (50.98) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 0.7 (33.3) | 0.7 (33.3) | 3.1 (37.6) | 5.3 (41.5) | 9.2 (48.6) | 11.9 (53.4) | 14.0 (57.2) | 13.6 (56.5) | 10.9 (51.6) | 7.8 (46) | 4.1 (39.4) | 1.6 (34.9) | 6.9 (44.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -21.1 (-6) | -18.3 (-0.9) | -13.6 (7.5) | -5.7 (21.7) | -2.2 (28) | 0.3 (32.5) | 4.4 (39.9) | 3.9 (39) | 0.0 (32) | -6.8 (19.8) | -12.8 (9) | -17.7 (0.1) | −21.1 (−6) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 76.1 (2.996) | 63.1 (2.484) | 70.0 (2.756) | 51.3 (2.02) | 66.5 (2.618) | 71.8 (2.827) | 73.5 (2.894) | 79.3 (3.122) | 68.9 (2.713) | 74.9 (2.949) | 76.4 (3.008) | 81.0 (3.189) | 852.4 (33.559) |
| ความชื้นร้อยละ | 86.6 | 82.5 | 78.5 | 72.5 | 73.2 | 74.1 | 74.3 | 75.5 | 80.9 | 84.6 | 88.2 | 88.8 | 80 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 19.2 | 16.3 | 17.8 | 15.9 | 16.2 | 15.0 | 14.3 | 14.5 | 15.7 | 16.6 | 18.8 | 19.3 | 199 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 5.2 | 5.9 | 3.2 | 2.4 | 0.4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2.4 | 4.6 | 24.1 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 59 | 77 | 114 | 159 | 191 | 188 | 201 | 190 | 143 | 113 | 66 | 45 | 1,546 |
แหล่งที่มา: KMI/IRM
การปกครอง

แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์นั้นถือเป็นหนึ่งในสามแคว้น (region) ของประเทศเบลเยียม ในขณะที่บทบาทของประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมและประชาคมเฟลมิชนั้นจะเน้นด้านภาษาและวัฒนธรรมในแต่ละท้องถิ่น บรัสเซลส์นั้นเป็นเขตทวิภาษา ซึ่งใช้ทั้งภาษาฝรั่งเศสและภาษาดัตช์ ทำให้สถานบริการสาธารณะต่าง ๆ จะให้บริการทั้งสองภาษา ส่วนประชากรในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ประกอบด้วยผู้ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสประมาณร้อยละ 60–85 (รวมทั้งผู้อพยพและผู้ที่ใช้เป็นภาษาหลักในการสื่อสาร) และภาษาดัตช์ประมาณร้อยละ 10–15 ใน ค.ศ. 2006 จากการสำรวจประชากรที่อาศัยอยู่ทั้งหมด ประกอบด้วยชาวเบลเยียมร้อยละ 73.1, ชาวฝรั่งเศสร้อยละ 4.1, ผู้ถือสัญชาติในกลุ่มประเทศในสหภาพยุโรปร้อยละ 12, ชาวโมร็อกโกร้อยละ 4.0 และผู้ที่มิได้ถือสัญชาติในกลุ่มประเทศในสหภาพยุโรปร้อยละ 6.8
การปกครอง > สภาแคว้น

การปกครองในระดับแคว้นประกอบด้วยสภาแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ โดยมีสมาชิกสภาจำนวน 89 คน (แบ่งเป็นผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศส 72 คน และผู้ใช้ภาษาดัตช์ 17 คน) และรัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ ซึ่งนำโดยประธาน (minister-president) ซึ่งจะต้องเป็นกลางทางด้านภาษา แต่ในทางปฏิบัติแล้วผู้ที่ดำรงตำแหน่งประธานจะเป็นผู้ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส, รัฐมนตรีที่พูดภาษาฝรั่งเศส 2 คน และรัฐมนตรีที่พูดภาษาดัตช์อีก 2 คน, ผู้ช่วยรัฐมนตรี (secretary of state) จำนวน 3 คน (ภาษาฝรั่งเศส 2 คน และภาษาดัตช์ 1 คน) โดยสภาแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์นั้นมีอำนาจตามกฎหมายในการออกเทศบัญญัติ (ฝรั่งเศส: ordonnances; ดัตช์: ordonnanties) ซึ่งถือเป็นกฎหมายที่สามารถบังคับใช้ได้
แหล่งข้อมูลอื่น

บรัสเซลส์
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป |
| --- | --- |
 1985 เอเธนส์ 1986 ฟลอเรนซ์ 1987 อัมสเตอร์ดัม 1988 เบอร์ลินตะวันตก 1989 ปารีส 1990 กลาสโกว์ 1991 ดับลิน 1992 มาดริด 1993 แอนต์เวิร์ป 1994 ลิสบอน 1995 นครลักเซมเบิร์ก 1996 โคเปนเฮเกน 1997 เทสซาโลนีกี 1998 สต็อกโฮล์ม 1999 ไวมาร์ 2000 เรคยาวิก บาร์เกิน เฮลซิงกิ บรัสเซลส์ ปราก กรากุฟ ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา อาวีญง โบโลญญา 2001 รอตเทอร์ดาม โปร์ตู 2002 บรูช ซาลามังกา 2003 กราทซ์ ปลอฟดิฟ 2004 เจนัว ลีล 2005 คอร์ก 2006 แพทรัส 2007 นครลักเซมเบิร์ก ซีบิว 2008 ลิเวอร์พูล สตาวังเงอร์ 2009 ลินทซ์ วิลนีอัส 2010 เอ็สเซิน อิสตันบูล เปช 2011 ตุรกุ ทาลลินน์ 2012 มารีบอร์ กีมาไรช์ 2013 กอชิตเซ มาร์แซย์ 2014 อือมิยอ รีกา 2015 มงส์ เปิลแซ็ญ 2016 ซานเซบัสเตียน วรอตสวัฟ 2017 ออร์ฮูส แพฟอส 2018 วัลเลตตา เลวาร์เดิน 2019 ปลอฟดิฟ มาเตรา 2020–เมษายน 2021 ริเยกา กอลเวย์ 2022 เกานัส แอฌวลต์เซิชท์ นอวีซาด 2023 แว็สเปรม ตีมีชออารา เอเลฟซีนา 2024 ตาร์ตู บาทอิชเชิล บูเดอ 2025 นอวากอรีตซา / โกริตเซีย เค็มนิทซ์ 2026 โอวลุ เตรนชีน 2027 เลียปายา 
ศาลากลาง (ออแตลเดอวีล)
ชาร์ล ปีเก อดีตประธานแคว้นฯ สมัยที่แล้ว (ก.ค. 2004 – พ.ค. 2013)
พิพิธภัณฑ์เนเพียร์

| --- | --- |


ก่อตั้ง: ค.ศ. 1855 (1855)
ที่ตั้ง: ติรุวนันตปุรัม รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย
ประเภท: ศิลปะ, โบราณคดี
เว็บไซต์: www.napiermuseum.org
พิพิธภัณฑ์เนเพียร์ (อังกฤษ: Napier Museum) หรือ พิพิธภัณฑ์เนปิยัร (มลยาฬัม: നേപ്പിയർ മ്യൂസിയം) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะและประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ตั้งอยู่ในนครติรุวนันตปุรัม ประเทศอินเดีย
พิพิธภัณฑ์เนเพียร์ตั้งอยู่บนพื้นที่เดียวกับสวนสัตว์ตริวันทรัม ซึ่งเปิดให้บริการในปี 1857 บนพื้นที่กว่า 55 เอเคอร์ (220,000 ตารางเมตร) รวมถึงยังประกอบด้วยหอศิลป์ศรีจิตรซึ่งตั้งขึ้นในปี 1935
พิพิธภัณฑ์และสวนสัตว์ที่นี่อยู่ภายใต้การบริหารดูแลของสำนักพิพิธภัณฑ์และสวนสัตว์ กรมกิจการวัฒนธรรมรัฐเกรละ
อาคารมีองค์ประกอบของหลังคาอย่างกอธิก และมีหอมินาเรต การตกแต่งอาคารได้รับอิทธิพลที่ผสมผสานมาจากอินเดีย จีน เกรละ และโมกุล
ประวัติศาสตร์

อาคารพิพิธภัณฑ์แรกเริ่มก่อสร้างขึ้นในปี 1857 ในสมัยของอุตรัม ติรุนัล มรตันทะ วรรมา ก่อนจะถูกทำลายลงในปี 1874 เพื่อก่อสร้างอาคารหลังใหม่ขึ้นในสมัยของอยิลยัม ติรุนัล
ในปี 1872 รัฐบาลรัฐมัทราสได้มอบหมายให้รอเบิร์ต ชิสซอล์ม สถาปนิกประจำรัฐบาลรัฐมัทราส เป็นผู้ออกแบบอาคารพิพิธภัณฑ์ การก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1880 และเปิดสู่สาธารณชน ชื่อของพิพิธภัณฑ์มาจากชื่อของฟรันซิส เนพียร์ ลอร์ดเนเพียร์ที่สิบ
อาคารนี้ก่อสร้างขึ้นโดยไม่มีระบบปรับอากาศ กระนั้นไม่ปรากฏปัญหาใดมากนักเนื่องจากอาคารมีการระบายอากาศตามธรรมชาติเพียงพอ อย่างไรก็ตาม อาคารเสริมซึ่งต่อเติมเข้ามาในปี 2016 มีรายงานปัญหาหลายประการ ซึ่งรวมถึงรา แมลง และการกร่อน เนื่องมาจากไม่มีหน้าต่างและทางระบาย จนในปี 2017 ได้มีการทบทวนสภาพอาคารและการออกแบบ รวมถึงมีการออกแผนปรับปรุงอาคาร
บุดด้าแอร์

บุดด้าแอร์ Beechcraft 1900 at ท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน (2001)
บุดด้าแอร์ (อังกฤษ: Buddha Air, เนปาล: बुद्ध एयर) เป็นสายการบินสัญชาติเนปาล มีสำนักงานใหญ่ในเมือง Jawalakhel ในประเทศเนปาล ให้บริการเที่ยวบินทั้งภายในและระหว่างประเทศ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1997 เป็นสายการบินภายในประเทศที่ใหญ่ที่สุดในเนปาล มีฐานการบินหลักที่ ท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน ชานกรุงกาฐมาณฑุ และยังให้บริการเที่ยวบินกาฐมาณฑุ-เอเวอเรสต์อีกด้วย
ประวัติ

ก่อตั้งในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1996 โดย Surendra Bahadur Basnet และ Birendra Bahadur Basnet ในฐานะบริษัทเอกชน เปิดให้บริการเชิงพาณิชย์ในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1997 พร้อมกับเครื่องบิน Beechcraft 1900D มุ่งหน้าสู่ยอดเขาเอเวอเรสต์ และได้ซื้อเครื่องบินอีก 7 ปีลำในปี ค.ศ. 2007 ในปี ค.ศ. 2008 สายการบินใช้เงินกู้ซื้อเครื่องบิน เอทีอาร์ 42 จำนวนสองลำ และยังได้สั่งซื้อเครื่องบิน เอทีอาร์ 72 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010
จุดหมายปลายทาง

ข้อมูลเดือนเมษายน ค.ศ. 2014 สายการบินบุดด้าแอร์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางดังต่อไปนี้
ประเทศเนปาล
Bhadrapur - ท่าอากาศยาน Bhadrapur
ไภรหวา- ท่าอากาศยานโคตมพุทธะ
Bharatpur - ท่าอากาศยาน Bharatpur
Biratnagar - ท่าอากาศยาน Biratnagar
Dhangadhi - ท่าอากาศยาน Dhangadhi
ชนกปุระ - ท่าอากาศยานชนกปุระ
กาฐมาณฑุ - ท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน (ฐานการบินหลัก)
Nepalgunj - ท่าอากาศยาน Nepalgunj
โปขรา - ท่าอากาศยานโปขรา
Pipara Simara - ท่าอากาศยาน Simara
Tumlingtar - ท่าอากาศยาน Tumlingtar
ประเทศอินเดีย
พาราณสี - ท่าอากาศยานพาราณสี
ประเทศภูฏาน
พาโร - ท่าอากาศยานพาโร (เฉพาะฤดูกาล)
นอกจากนี้ยังให้บริการเที่ยวบินชมแนวเทือกเขาหิมาลัยอีกด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 2010 ได้เปิดบริการเที่ยวบินระหว่างประเทศเที่ยวแรก โดยมีจุดหมายปลายทางที่เมืองพาโร ประเทศภูฏาน
บุดด้าแอร์ นับได้ว่าเป็นสายการบินที่ปลอดภัยที่สุดในประเทศ ตลอดระยะเวลาที่เปิดทำการ มีอุบัติเหตุเกิดครั้งเดียวเท่านั้น
ฝูงบิน

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 สายการบินบุดด้าแอร์ มีฝูงบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | สั่งซื้อ | จำนวนที่นั่ง> C | จำนวนที่นั่ง> Y | จำนวนที่นั่ง> ทั้งหมด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอทีอาร์ 42-320 | 3 | 0 | 0 | 47 | 47 |  |
| เอทีอาร์ 72-500 | 3 | 0 | 0 | 70 | 70 |  |
| บีชคราฟต์ 1900D | 2 | 0 | 0 | 18 | 18 |  |
| ทั้งหมด | 8 | 0 |  |  |  |  |
อุบัติเหตุ

ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2011 บุดด้าแอร์ เที่ยวบินที่ 103 ตกลงไปในบริเวณยอดเขาเอเวอเรสต์ ผู้โดยสาร 19 คน เสียชีวิตทั้งหมด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เครื่องบินเอทีอาร์ 42-320 ขณะบินออกจากตูลูส ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012
ฟอร์ตือนาซิตตาร์ด

ฟอร์ตือนาซิตตาร์ด (ดัตช์: Fortuna Sittard) เป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่เมืองซิตตาร์ด จังหวัดลิมบูร์ก ทางตอนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันเล่นอยู่ในลีกเอเรอดีวีซี อันเป็นลีกสูงสุดของประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1968 โดยเป็นการรวมตัวกันระหว่างสโมสรฟอร์ตือนา 54 กับสโมสรซิตตาร์ดียา ประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ฟุตบอลรายการถ้วย 2 ครั้งในปี ค.ศ. 1957 และ 1964
ฟตีรา

| อิล-ฟตีรา ศิลปะการทำอาหาร และวัฒนธรรมขนมปังแบนแป้งเปรี้ยว ในมอลตา * |
| --- | --- |
  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมโดยยูเนสโก
ฟตีรา
ประเทศ:  มอลตา
ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
สาขา: แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรม และงานเทศกาล, งานช่างฝีมือดั้งเดิม
เกณฑ์พิจารณา: R.1, R.2, R.3, R.4, R.5
อ้างอิง: 01580
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2563 (คณะกรรมการสมัยที่ 15)
รายการ: ตัวแทนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมและการสงวนรักษาที่ดี ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ฟตีรา (มอลตา: ftira) คือขนมปังชนิดหนึ่งจากตำรับอาหารมอลตา มีลักษณะเป็นขนมปังรูปวงแหวนที่ผ่านกระบวนการทำให้ขึ้นฟู นิยมเสิร์ฟโดยหั่นให้เล็กลงแล้วยัดไส้ด้วยส่วนผสมต่าง ๆ เช่น ปลาซาร์ดีน ปลาทูน่า มันฝรั่ง มะเขือเทศ หัวหอม เคเปอร์ มะกอกออลิฟ เป็นต้น รูปแบบท้องถิ่นอย่างหนึ่งของฟตีราได้แก่ ฟตีราโกโซ (ftira Ghawdxija) วิธีทำคือการคลึงแป้งออกเป็นแผ่นกลม วางส่วนผสมตรงกลาง ยกขอบแป้งขึ้นปิดหน้าบางส่วน จากนั้นนำไปอบและเสิร์ฟแบบเปิดหน้า ฟตีรารูปแบบนี้จึงมีลักษณะคล้ายพิซซามากกว่าแซนด์วิช
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม

หลังจากที่รัฐสภามอลตามีมติเห็นชอบเป็นเอกฉันท์ในการให้สัตยาบันอนุสัญญาว่าด้วยการสงวนรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของยูเนสโก ใน พ.ศ. 2561 กรมวัฒนธรรมมอลตาก็ยื่นเรื่องเสนอให้มีการบรรจุฟตีราของมอลตาเป็นส่วนหนึ่งของรายการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมขององค์การดังกล่าว ผู้เชี่ยวชาญท้องถิ่นคนหนึ่งกล่าวว่า "การทำฟตีราของมอลตา" (ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีรายการมรดกแห่งชาติของกรมฯ) มีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 หลังจากการเรียกร้องอย่างแข็งขันจากสาธารณชน รัฐบาลมอลตาจึงประกาศว่าจะเสนอฟตีราของมอลตาให้ยูเนสโกพิจารณาขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม จากนั้นใน พ.ศ. 2563 ฟตีราของมอลตาก็ได้รับการบรรจุไว้ในรายการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมขององค์การ
ฟลายอิงดัตช์แมน

The Flying Dutchman ภาพเขียนโดย Albert Pinkham Ryder
ภาพแสดงการเกิดภาพลวงตาของเรือสองลำ
ฟลายอิงดัตช์แมน (อังกฤษ: Flying Dutchman; ดัตช์: De Vliegende Hollander) เป็นเรื่องเล่าขานในหมู่ชาวประมงในยุคกลาง ว่าเป็นเรือผีสิงที่ต้องคำสาปให้เดินทางในมหาสมุทรชั่วกัลปาวสาน ไม่สามารถเดินทางกลับบ้านได้  มักถูกพบเห็นในคืนที่มีหมอกหนาทึบ บางครั้งพบเห็นเป็นแสงประหลาดในเวลากลางคืน ว่ากันว่าเป็นแสงที่ลูกเรือลำนั้นส่งสัญญาณกับผู้พบเห็น เพื่อฝากข้อความถึงแผ่นดินใหญ่หรือคนรู้จัก [ต้องการอ้างอิง]
ฟลายอิงดัตช์แมนได้รับการบันทึกเป็นเอกสารมาตั้งแต่คริสต์สตวรรษที่ 17 และมีรายงานการพบเห็นเป็นครั้งคราวมาจนถึงคริสต์สตวรรษที่ 20  ครั้งหนึ่งที่ได้รับการบันทึก เป็นการพบเห็นโดยสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อ ค.ศ. 1880 ขณะทรงดำรงพระยศเป็นเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ ขณะนั้นทรงประจำการอยู่บนเรือรบ Bacchante นอกชายฝั่งออสเตรเลีย ระหว่างซิดนีย์ กับเมลเบิร์น  และจอมพลเรือคาร์ล เดอนิทซ์ แห่งกองทัพเรือเยอรมันได้บันทึกว่าฟลายอิงดัตช์แมนแล่นผ่านเรือของตนไปเมื่อปี ค.ศ. 1942
เรื่องเล่าของฟลายอิงดัตช์แมนนั้นมีมากมาย แต่เรื่องที่รู้จักกันดีที่สุด คือ กัปตันชาวดัตช์ ชื่อ ฟาน เดอร์ เดกเคน พยายามเดินเรือไปอัมสเตอร์ดัม แต่ระหว่างทางกลับพบสภาพอากาศที่เลวร้ายในแหลมกูดโฮป ประเทศแอฟริกาใต้ เขาพยายามนำเรือผ่าพายุทั้งที่หลายฝ่ายคัดค้านจนเรือชนโขดหินจนเรือใกล้ล่ม แต่กัปตันยังคงดื้อดึงพร้อมพ่นคำหยาบต่อสวรรค์ และนั้นเองทำให้เขาต้องคำสาปคือเขาจะต้องเดินเรือไปทั่วมหาสมุทรชั่วนิรันดร์พร้อมกับลูกเรือผีของเขา และเรือของเขาจะนำมาซึ่งหายนะแก่ผู้พบเห็น
นักวิทยาศาสตร์ในอดีตให้คำอธิบายปรากฏการณ์ฟลายอิงดัตช์แมน ว่าเป็นปรากฏการณ์ทางแสงที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เป็นมิราจหรือฟาตา มอร์กานา ที่เกิดจากการหักเห (refraction) และการสะท้อน (reflection) ที่พบเห็นในทะเล
เรื่องฟลายอิงดัตช์แมนถูกนำไปดัดแปลงเป็นบทละคร และนวนิยายหลายเรื่องในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถูกนำไปสร้างเป็นอุปรากร โดยริชาร์ด วากเนอร์ในปี ค.ศ. 1843  และปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก  รวมทั้งเป็นชื่อเรือโจรสลัดลำหนึ่งในภาพยนตร์ชุด Pirates of the Caribbean ของดิสนีย์
แหล่งข้อมูลอื่น

On the history and sightings of the Flying Dutchman
Mainly about Wagner's possible sources เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Source of the legend of the Flying Dutchman
Melodramatic Possessions: The Flying Dutchman, South Africa and the Imperial Stage ca. 1830
The Phantom Ship by Marryat at Project Gutenberg
พิพิธภัณฑ์ตาราคาว

| --- | --- |
तारागाउँ सङ्ग्रहालय
สิ่งก่อสร้างรูป "พ็อด" ของพิพิธภัณฑ์
th
ก่อตั้ง: 2014; 10 ปีที่แล้ว (2014)
ที่ตั้ง: กาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล
พิกัดภูมิศาสตร์: 27°43′14″N 85°21′22″E﻿ / ﻿27.72048054°N 85.356247°E﻿ / 27.72048054; 85.356247
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ศิลปะ
ผู้อำนวยการ: Roshan Mishra
ภัณฑารักษ์: Niels Gutschow
สถาปนิก: Carl Pruscha
เจ้าของ: Taragaon Regency Hotel
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์ตาราคาว (เนปาล: तारागाउँ सङ्ग्रहालय; ตาราคาวสังครหาลัย, อังกฤษ: The Taragaon Museum)  เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะเอกชนและหอสมุดศิลปะในกาฐมาณฑุ ตั้งอยู่ทางเหนือของเมือง ในแถบพุทธนาถ พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในโรงแรมตาราคาวรีเจนซี (Taragaon Regency Hotel) ผู้เป็นเจ้าขอบพิพิธภัณฑ์ นอกจากนี้พิพิธภัณฑ์ยังได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิซารัฟ (Saraf Foundation) พิพิธภัณฑ์มีของสะสมถาวรจัดแสดงในสามอาคาร และหอศิลป์โพธิสัตตวะ (Bodhisattva Gallery) ซึ่งจัดแสดงศิลปะเนวา, หอศิลป์ปฐิวารา (Pathivara Gallery) ซึ่งจัดแสดงธังกา และหอศิลปะร่วมสมัย
ประวัติศาสตร์

สิ่งปลูกสร้างนี้สร้างขึ้นด้วยอิฐแบบออสเตรีย เดิมทีสร้างขึ้นเป็นโฮสเทลให้กับศิลปินและนักวิทยาศาสตร์ในทศวรรษ 1970 หลังเนปาลเปิดรับนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศครั้งแรกในทศวรรษ 1950 โฮสเทบนี้สร้างขึ้นเพื่อสะท้อน "ความเป็นเนปาล" ให้กับแขกผู้มายังโรงแรม ที่ดินที่ตั้งโฮสเทลนี้ถูกซื้อไปโดยรัฐบาลปัญจยัตในปี 1969 ต่อมาถูกส่งมอบให้กับสมาคมสตรีเนปาล (Nepal Women’s Association) และในปี 1970 อางกูร บาบา โชษี นักวิจาการคนสำคัญของเนปาลได้พบกับสถาปนิกชาวออสเตรีย Carl Pruscha ซึ่งในตอนนั้นเป็นที่ปรึกษาจาก UN และ UNESCO ให้กับรัฐบาลเนปาล โชษีจึงได้จ้างให้เขามาออกแบบโรงแรมขึ้น โชษีต้องการจะสร้างหมู่บ้านวัฒนธรรมให้กับศิลปินในเนปาล การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี 1974 และมีพิธีเปิดในวันที่ 25 กันยายน 1974 โดยมีราชินีไอศวรรย์ ราชสะ ลักษมี เทวี ชาห์ ร่วมพิธี อาคารสร้างด้วยสถาปัตยกรรมผสมผสานแบบเนปาลและมอเดิร์นอย่างยุโรป
ในปี 1990 สมาคมสตรีเนปาลถูกยุบเลิกหลังการฟื้นฟูประชาธิปไตยในเนปาล และในปี 1997 โฮสเทลถูกทิ้งร้าง ต่อมาอรุณ ซารัฟ (Arun Saraf) เจ้าของโรงแรมไฮยอัต รีเจนซี ซึ่งตั้งอยู่ติดกัน ได้เข้าซื้อพื้นที่และพัฒนาขึ้นเป็นพิพิธภัณฑ์
งานจัดแสดง

พิพิธภัณฑ์มีขนาด 35,000 ตารางฟุต จัดแสดงภาพถ่าย งานสีน้ำ งานแกะสลัก ภาพร่าง แผนที่ แปลน ภาพเขียน และเอกสารมากมายจากศตวรรษที่ 18-19 ซึ่งเป็นของสะสมถาวรของพิพิธภัณฑ์ นอกจากนี้พิพิธภัณฑ์ยังมีหอศิลปะร่วมสมัย, โถงจัดกิจกรรม (Event Hall) และแอมฟิเธียเตอร์กลางแจ้งอีกสองแห่ง
ท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน

ท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน (อังกฤษ: Tribhuvan International Airport, เนปาล: त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल, (IATA: KTM, ICAO: VNKT)) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในเขตกรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ในหุบเขากาฐมาณฑุ ห่างจากใจกลางนครประมาณ 6 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานนานาชาติเพียงแห่งเดียวในเนปาล เริ่มต้นใช้งานในปี ค.ศ. 1949 ในฐานะสนามบินเล็ก และได้ทำพิธีเปิดทางการในปี ค.ศ. 1955 โดยสมเด็จพระเจ้ามเหนทระแห่งเนปาล และได้รับการตั้งชื่อ "ตริภูวัน" มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 แต่เดิมมีรันเวย์เป็นหญ้า และได้เปลี่ยนมาเป็นคอนกรีตในปี ค.ศ. 1957 เครื่องบินไอพ่นลงจอดที่นี่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1967
ท่าอากาศยานมีอาคารผู้โดยสารในประเทศกับระหว่างประเทศอย่างละ 1 แห่ง ในปัจจุบัน มีเที่ยวบินระหว่างประเทศ 30 เที่ยวบินลงจอดที่นี่ รวมถึงการบินไทยด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 สายการบินรอยัลเนปาลแอร์ไลน์ ได้ยกเลิกเที่ยวบินไปลอนดอนกับแฟรงค์เฟิร์ต ทำให้ไม่มีเที่ยวบินระหว่างเนปาลกับสหภาพยุโรปอีก อย่างไรก็ตาม สายการบินเตอร์กิชแอร์ไลน์ ยังคงให้บริการเที่ยวบินจากอิสตันบูลมายังกาฐมาณฑุ
ประวัติ

เดิมชื่อว่า ท่าอากาศยาน Gauchaur ซึ่งตั้งชื่อตามพื้นที่บริเวณนั้น การบินครั้งแรกเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1949 โดยเป็นการลงจอดของเครื่องบินบีชคราฟต์โบนันซาของเอกอัครราชทูตอินเดีย เที่ยวบินตามฤดูกาลเที่ยวแรกบินระหว่าง Gauchaur กับโกลกาตา โดยเครื่องบินดักลาส ดีซี-3 ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950
ในปี ค.ศ. 1955 ท่าอากาศยานได้ทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการโดยสมเด็จพระเจ้ามเหนทระแห่งเนปาล และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ท่าอากาศยานตริภูวัน เพื่อเป็นการรำลึกถึงสมเด็จพระเจ้าตริภูวันแห่งเนปาล และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น ท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน ในปี ค.ศ. 1964 รันเวย์ได้เปลี่ยนมาเป็นผิวคอนกรีตในปี ค.ศ. 1957 และได้ขยายจาก 3,750 ฟุต (1,140 เมตร) เป็น 6,600 ฟุต (2,000 เมตร) ในปี ค.ศ. 1967 และขยายเพิ่มขึ้นเป็น 10,000 ฟุต (3,000 เมตร) ในปี ค.ศ. 1975
เครื่องบินพาณิชย์ลำแรกที่ลงจอดคือ ลุฟต์ฮันซา โบอิง 707 ลงจอดในปี ค.ศ. 1967 ส่วนสายการบินรอยัลเนปาลแอร์ไลน์ ก็ให้บริการเที่ยวบินครั้งแรกในปี ค.ศ. 1972 โดยเครื่องบินโบอิง 727
ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 สายการบินรอยัลเนปาลแอร์ไลน์ ได้ยกเลิกเที่ยวบินไปลอนดอนกับแฟรงก์เฟิร์ต ทำให้ไม่มีเที่ยวบินระหว่างเนปาลกับสหภาพยุโรปอีก อย่างไรก็ตาม สายการบินเตอร์กิชแอร์ไลน์ ยังคงให้บริการเที่ยวบินจากอิสตันบูลมายังกาฐมาณฑุ
สิ่งอำนวยความสะดวก

ท่าอากาศยานมีรันเวย์คอนกรีตยาว 10,007 ฟุต (3,050 เมตร) ทิศทาง 02/20 แต่ไม่มีระบบตรวจจับเครื่องบิน มีอาคารผู้โดยสารภายในและระหว่างประเทศอย่างละ 1 แห่ง นอกจากนี้ยังมีอาคารสำหรับบุคคลสำคัญ และยังมีที่จอดเครื่องบินของหน่วยบริการกองทัพอากาศเนปาลอีกด้วย
โรงแรม Radisson สาขากาฐมาณฑุ ให้บริการที่พักสำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่งและชั้นธุรกิจ ของสายการบินบางส่วน รวมถึงการบินไทยด้วย
สิ่งอำนวยความสะดวก > ระบบขนส่งสาธารณะ

จากท่าอากาศยาน ต้องนั่งรถโดยสารประจำทางเพื่อเข้าไปยังกรุงกาฐมาณฑุ และเมือง Patan ซึ่งจะจอดอยู่ด้านหน้าอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ
สายการบิน

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | อาคารผู้โดยสาร |
| --- | --- | --- |
| แอร์อาระเบีย | เราะซุลคัยมะฮ์, ชัรญะฮ์ | ระหว่างประเทศ |
| แอร์เอเชีย เอกซ์ | กัวลาลัมเปอร์ | ระหว่างประเทศ |
| แอร์ไชนา | เฉิงตู, ลาซา | ระหว่างประเทศ |
| แอร์อินเดีย | เดลี, โกลกาตา, พาราณสี | ระหว่างประเทศ |
| บีบีแอร์เวย์ | ฮ่องกง, กัวลาลัมเปอร์ | ระหว่างประเทศ |
| บิมานบังกลาเทศแอร์ไลน์ | ธากา | ระหว่างประเทศ |
| บุดด้าแอร์ | Bhadrapur, Bhairahawa, Bharatpur, Biratnagar, Dhangadhi, ชนกปุระ, Nepalgunj, Pokhara, Simara, Tumlingtar | ในประเทศ |
| บุดด้าแอร์ | พาราณสี, ทิมพู/พาโร | ระหว่างประเทศ |
| ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ | คุนหมิง, เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง | ระหว่างประเทศ |
| ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ | กวางโจว | ระหว่างประเทศ |
| ดราก้อนแอร์ | ฮ่องกง | ระหว่างประเทศ |
| Druk Air | เดลี, ทิมพู/พาโร | ระหว่างประเทศ |
| สายการบินเอทิฮัด | อาบูดาบี | ระหว่างประเทศ |
| ฟลายดูไบ | ดูไบ | ระหว่างประเทศ |
| อินดิโก | เดลี | ระหว่างประเทศ |
| เจ็ตแอร์เวย์ | เดลี, มุมไบ | ระหว่างประเทศ |
| โคเรียนแอร์ | โซล-อินช็อน | ระหว่างประเทศ |
| มาเลเซียแอร์ไลน์ | กัวลาลัมเปอร์ | ระหว่างประเทศ |
| มาลินโดแอร์ | กัวลาลัมเปอร์ | ระหว่างประเทศ |
| เนปาลแอร์ไลน์ | Bhadrapur, Bhojpur, Biratnagar, Chaurjahari และ Rukumkot, Dhangadhi, Lamidanda, Lukla, Phaplu, Pokhara, Rumjatar, Tumlingtar | ในประเทศ |
| เนปาลแอร์ไลน์ | กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ, เดลี, โดฮา, ฮ่องกง, กัวลาลัมเปอร์ | ระหว่างประเทศ |
| โอมานแอร์ | มัสกัต | ระหว่างประเทศ |
| กาตาร์แอร์เวย์ | โดฮา | ระหว่างประเทศ |
| รีเจนต์แอร์เวย์ | ธากา | ระหว่างประเทศ |
| Saurya Airlines | Bhairahawa, Bharatpur, Biratnagar, Dhangadhi, Nepalgunj | ในประเทศ |
| เสฉวนแอร์ไลน์ | เฉิงตู, ลาซา | ระหว่างประเทศ |
| ซิลค์แอร์ | สิงคโปร์ | ระหว่างประเทศ |
| Simrik Airlines | Bhairahawa, Jomsom, Lukla, Pokhara, Simara | ในประเทศ |
| สีดาแอร์ | Biratnagar, Dang, Dhangadhi, ชนกปุระ, Jomsom, Lukla, Nepalgunj, Pokhara, Tumlingtar | ในประเทศ |
| สไปซ์เจ็ต | เดลี | ระหว่างประเทศ |
| Tara Air | Bhojpur, Lamidanda, Lukla, Nepalgunj, Phaplu, Ramechhap | ในประเทศ |
| ทาชิแอร์ | เดลี (เริ่ม 16 กันยายน ค.ศ. 2015), พาโร | ระหว่างประเทศ |
| ไทยสมายล์ | กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ | ระหว่างประเทศ |
| ไทยไลอ้อนแอร์​ | กรุงเทพฯ-ดอนเมือง | ระหว่างประเทศ |
| เตอร์กิชแอร์ไลน์ | อิสตันบูล | ระหว่างประเทศ |
| ยูไนเต็ดแอร์เวย์ | ธากา | ระหว่างประเทศ |
| เยติแอร์ไลน์ | Bhadrapur, Bhairahawa, Bharatpur, Biratnagar, Dhangadhi, ชนกปุระ, Nepalgunj, Pokhara, Tumlingtar | ในประเทศ |