stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เค้กกษัตริย์
แหล่งข้อมูลอื่น

"Bean-King's Festival" . New International Encyclopedia. 1905.
Recipes: Portugal’s Bolo Rei
EuroMaxx A La Carte Bolo Rei from Portugal recipe
A State Mandated Christmas Bonus, a blog post by the Law Library of Congress, makes reference to the Rosca de reyes.
เจ้าชายฌูเอา การ์ลุช เจ้าชายแห่งไบรา

เจ้าชายฌูเอา การ์ลุช เจ้าชายแห่งไบรา (โปรตุเกส: João Carlos) (6 มีนาคม พ.ศ. 2364 ในรีโอเดจาเนโร, บราซิล - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2365 ในรีโอเดจาเนโร, บราซิล) ทรงเป็นเจ้าชายโปรตุเกส เป็นพระราชโอรสในองค์รัชทายาท เจ้าชายเปดรู เจ้าชายแห่งบราซิล (อนาคตคือ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล)กับอาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย และเป็นพระบรมวงศานุวงศ์บราแกนซา เจ้าชายทรงสิ้นพระชนม์ในวันประสูติ
เจ้าหญิงโอลกา ดัชเชสแห่งอาพูเลีย

| เจ้าหญิงโอลกา |
| --- | --- |
ดัชเชสแห่งอาพูเลีย
ประสูติ: โอลกา อิสเบลล์ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 (52 ปี) กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ
พระสวามี: เจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลีย
พระบุตร: เจ้าชายอุมแบร์โตแห่งเพียดมอนด์ เจ้าชายอเมเดโอ ดยุกแห่งอาบรูซซี เจ้าหญิงอีซาเบลลา
ราชวงศ์: กลึคส์บวร์ค ซาวอย
พระบิดา: เจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก
พระมารดา: มารีนา พระชายาฯ
เจ้าหญิงโอลกา อิสเบลล์แห่งซาวอย-ออสตา, ดัชเชสแห่งอาพูเลีย หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงโอลกา อิสเบลล์แห่งกรีซ (กรีก: Πριγκίπισσα Όλγα της Ελλάδας; ประสูติ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514) เป็นพระธิดาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์กกับมารีนา กาเรลลา ด้วยเหตุที่พระบิดาและพระมารดาเป็นการสมรสแบบต่างฐานันดร ดังนั้นพระองค์จึงถูกตัดสิทธิในการสืบราชบัลลังก์กรีซซึ่งรวมไปถึงผู้สืบเชื้อสายด้วยและพระอิสริยยศเป็นเพียง เจ้าหญิงแห่งกรีซ ไม่ถูกยกเป็น Royal Highness ไม่มีสร้อยพระนาม เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นเชื้อสายขั้นต้นพระราชวงศ์กรีซ
พระองค์ทรงหมั้นกับเจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลียในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2548 สามปีต่อมาพระองค์จึงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2551 ณ สถานทูตอิตาลีในกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย โดยประกอบพิธีทางศาสนาเมื่อวันที่ 27 กันยายน ปีเดียวกัน ที่พัตมอส และได้ให้ประสูติกาลพระโอรสคือ เจ้าชายอุมแบร์โตแห่งซาวอย เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ปีต่อมา ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ต่อมาเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ทรงประสูติกาลพระโอรสพระนาม อเมเดโอ ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และหนึ่งวันหลังการประสูติกาลก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็น ดยุกแห่งอาบรูซซี จากพระปัยกาฝ่ายพระชนก
เจ้าชายน้อย

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Le Petit Prince
ผู้แปล: พงาพันธุ์ อริยา ไพฑูรย์ อำพรรณ โอตระกูล
ผู้วาดภาพประกอบ: อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ภาษา: ฝรั่งเศส
ประเภท: วรรณกรรมเยาวชน
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์ Gallimard   แพรวเยาวชน
วันที่พิมพ์:  ค.ศ. 1943  
เจ้าชายน้อย (ฝรั่งเศส: Le Petit Prince) เป็นนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของอ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี นักเขียนชาวฝรั่งเศส ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1943 อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี เขียนงานเขียนชิ้นนี้ขณะพำนักอยู่ที่นิวยอร์ก เจ้าชายน้อยถือได้ว่าเป็นหนังสือขายดีติดอันดับโลก นวนิยายชุดนี้ได้รับการแปลกว่า 255 (ภาษาและภาษาถิ่น) ภาษาและมียอดจำหน่ายกว่า 80 ล้านเล่มทั่วโลก ในหลายประเทศได้มีการนำเอาเนื้อเรื่องจากหนังสือไปสร้างเป็นการ์ตูน ภาพยนตร์ ละครเวที อุปรากร และการแสดงรูปแบบอื่น ๆ
ตัวละครสำคัญ

เจ้าชายน้อย (le Petit Prince)
เจ้าหมาจิ้งจอก (le Renard)
พระราชา (le roi)
ดอกกุหลาบ (la rose)
จอมหยิ่ง (le vaniteux)
ชายขี้เมา (le buveur)
นักธุรกิจจอมละโมบ (le businessman)
คนจุดแสงตะเกียง (l'allumeur de réverbères) (คนสำคัญ)
นักภูมิศาสตร์ (le géographe)
ฯลฯ
รูปแบบวรรณกรรม

แรกเริ่มเดิมที แซ็งแตกซูว์เปรี ผู้ประพันธ์ มีจุดประสงค์เขียนเพื่อเสียดสีสังคมเท่านั้น ทว่าเนื้อหาที่มีแง่คิดดี ๆ เหล่านี้ได้ถูกนักวิจัยจัดให้งานเขียนชิ้นนี้อยู่ในกลุ่มของวรรณกรรมเยาวชนแทนในเวลาต่อมา
แหล่งข้อมูลอื่น

Le Petit Prince เก็บถาวร 2011-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ฝรั่งเศส)
The Little Prince Full collection, more than 240 languages
List of different editions เก็บถาวร 2008-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Study Guide at MonkeyNotes
Study Guide at SparkNotes
The Museum of The Little Prince in Hakone เก็บถาวร 2012-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
LE PETIT PRINCE series in Indic Languages
Song written in the voice of the Little Prince
The Little Prince (public domain in Canada)
ฮีรา

| เฮร่า |
| --- | --- |
ราชินีแห่งพระเจ้า เทพเจ้าแห่งการสมรส สตรีและการเกิด
Campana Hera รูปถ่ายแบบโรมันของต้นฉบับเฮลเลนิสติก จากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
ที่ประทับ: ยอดเขาโอลิมปัส
สัญลักษณ์: ทับทิม, ขนนกยูง, รัดเกล้า, วัว, ลิลี
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: ซูส
บุตร - ธิดา: แอรีส, อิไนโอ, ฮีบี, อิลิไธอา, ฮิฟีสตัส และแอรีส
บิดา-มารดา: โครนัสและเรีย
พี่น้อง: โพไซดอน, เฮดีส, ดีมิเทอร์, เฮสเตีย, ซูส, ไครอน
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในโรมัน: จูโน
ฮีร่า หรือ เฮร่า (อังกฤษ: Hera /ˈhɪərə/, /ˈhɛrə/; กรีก: Ήρα, Ήρη,อีร่า) เป็นมเหสีและเชษฐภคินี (พี่สาว) ของซูสในพระเจ้าโอลิมปัสของเทพปกรณัมและศาสนากรีก เป็นธิดาของโครนัสและเรีย หน้าที่หลักของพระนางคือเป็นเทพเจ้าแห่งสตรีและการสมรส ภาคโรมัน คือ จูโน พิจารณาว่าวัว สิงโตและนกยูงเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ประจำพระองค์
ฮีร่าเป็นที่รู้จักจากธรรมชาติอิจฉาและพยาบาทของพระนาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อชายาองค์อื่น ๆ ของซูส และบุตรที่เกิดจากชายาเหล่านั้น ไม่ว่าพวกนางเป็นเทพเจ้าหรือมนุษย์ก็ตาม ตัวอย่างของผู้ที่ถูกฮีร่าปองร้ายมีมากมาย เช่น ลีโต มารดาของเทพอพอลโลและเทพีอาร์ทิมิส เฮราคลีส ไอโอ ลามิอา เกรานา ซิมิลี มารดาของเทพไดอะไนซัส ยูโรปา เป็นต้น ก็จะเจอจุดจบแบบไม่สวยงาม
ในมหากาพย์อีเลียด ของ โฮเมอร์ ได้กล่าวถึงพระนางว่า เทพีตาวัว (ox-eyed goddess) ซึ่งแสดงถึงสัตว์ประจำตัวของฮีรานั่นเอง
กำเนิดของฮีรา

ฮีราเป็นบุตรองค์ที่ 3 ของโครนัสและเรีย พระนางถูกโครนัสกลืนลงท้องไปตั้งแต่เพิ่งถือกำเนิดเนื่องจากคำสาปของไกอาที่ว่าบุตรของโครนัสจะโค่นอำนาจของโครนัสเหมือนกับที่โครนัสได้โค่นอำนาจของยูเรนัส แต่ต่อมาเทพีเรียได้ซ่อนซูสผู้เป็นบุตรองค์สุดท้องไว้และนำซีอุสกลับมาเพื่อแก้แค้นโครนัส และนำพี่ ๆ ที่ถูกกลืนเข้าไปอยู่ในท้องของโครนัสออกมา เทพีฮีราจึงปรากฏกายขึ้น
เชื่อกันว่าเทพีฮีราถูกเลี้ยงดูมาโดยไททันทีธิส และมหากาพย์อิเลียด ในครั้งที่ฝ่ายทรอยกำลังได้เปรียบเพราะซูสได้หนีจากเขาโอลิมปัสไปยังเขาไอดาเพื่อให้การช่วยเหลือชาวทรอย ฮีราได้อ้างว่าจะไปพบกับเทพีทีธิส เพื่อจะได้ขอยืมเครื่องแต่งกายที่สวยที่สุดจากอะธีน่าและสร้อยคอแห่งความปรารถนาจากอะโฟรไดท์ไปใช้ในการล่อลวงให้ซูสหันเหความสนใจจากสงครามแห่งทรอย เปิดทางให้โพไซดอนได้นำกำลังไปถล่มชายฝั่งทรอย
ฮีราและซูส

บางตำนานได้กล่าวว่าเมื่อเหล่าเทพโอลิมเปียนได้เอาชนะโครนัสและย้ายขึ้นมาสร้างวิมานบนเทือกเขาโอลิมปัสแล้ว ซูสก็ได้เสาะหาหญิงงามผู้คู่ควรกับตำแหน่งราชินีแห่งเทพทั้งมวล และในที่สุดพระองค์ก็ตัดสินใจเลือกเทพีฮีรา พระเชษฐ์ภคินีของตนเอง
ฮีราไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจนี้ และขังตนเองอยู่ในวิหารเพื่อหนีการสมรสกับมหาเทพแห่งโอลิมปัส ซูสจึงปลอมตัวเป็นนกเขาบาดเจ็บบินเข้าไปซบอุระของฮีรา และแน่นอนว่าเทพีผู้อ่อนหวานจะต้องนำนกตัวนั้นเข้าไปพยาบาลในวิหารแน่นอน เมื่อทั้งคู่เข้าไปในวิหารของฮีราแล้ว ซูสก็กลับร่างเป็นมหาเทพและรวบรัดฮีราเป็นราชินีของพระองค์
บุตรของฮีรา

ฮีรามีบุตรทั้งหมด ดังนี้
ฮีบี (Hebe) เทพธิดาแห่งความเยาว์วัย ได้รับหน้าที่ ให้ถือถ้วยของเทพเจ้า จนถูกปลด ให้เจ้าชาย แกนิมีดทำแทน เนื่องจากนาง แสดงความหยาบคาย ในงานที่จัดขึ้น ที่โอลิมปุสงานหนึ่ง
อิลิธียา (Eileithyia) ในตำนานโรมัน ซึ่งเป็นเทพีแห่งการให้กำเนิดทารก
แอรีส (Ares) เทพเจ้าแห่งสงคราม
อีริส (Eris) เทพธิดาแห่งการวิวาทบาดหมาง ฝาแฝดของแอรีส
ฮิฟีสตัส (Hephaestus) เทพแห่งการช่าง
บางตำนานกล่าวว่าฮีราอิจฉาที่ซูสสามารถให้กำเนิดบุตรด้วยตนเองได้ นั่นคืออะธีนา นางจึงสร้างฮิฟีสตัส ขึ้นมาด้วยตนเอง โดยไม่ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากซูส แต่เมื่อฮิฟีสตัสถือกำเนิดขึ้นนางก็โยนบุตรชายลงจากยอดเขาโอลิมปัสเนื่องจากรังเกียจรูปร่างหน้าตาอัปลักษณ์ของฮิฟีสตัส ซึ่งเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ฮิฟีสตัสกลายเป็นเทพที่มีขาพิการ
ภายหลังฮิฟีสตัสแก้แค้นพระมารดาด้วยการสร้างบัลลังก์ทองที่แสนสวยงามให้ฮีรา แต่เมื่อนางนั่งลงบนบัลลังก์ทองนั้นแล้วกลับลุกขึ้นมาไม่ได้อีกเลย
เทพโอลิมปัสร่วมกันอ้อนวอนให้ฮิฟีสตัสกลับขึ้นมาอยู่บนเทือกเขาโอลิมปัสและให้อภัยพระมารดา แต่ฮิฟีสตัสไม่ยอม ในที่สุดเหล่าเทพจึงส่งเทพไดอะไนซัส เทพแห่งเหล้าองุ่น ให้มอมเหล้าฮิฟีสตัสและนำเขาขึ้นมายังยอดเขาโอลิมปัส ทำให้คำสาปเรื่องบัลลังก์ทองเสื่อมไป เทพีฮีราจึงได้ลุกขึ้นจากบัลลังก์อีกครั้ง
เซบัสเตียง สกีลาซี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เซบัสเตียง สกีลาซี
วันเกิด:   (1980-08-11) 11 สิงหาคม ค.ศ. 1980 (44 ปี)
สถานที่เกิด:  ตูลง, ประเทศฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บัสตียา
หมายเลข:  5
สโมสรเยาวชน
1986–1996:  ซีนัวส์
1996–1997:  ตูลง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  สโมสร |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1997–1998 |  ตูลง |  6 |  (1) |
| 1998–2000 |  โมนาโก เบ |  48 |  (1) |
| 2000–2006 |  โมนาโก |  117 |  (11) |
| 2000–2002 |  → อาฌักซีโย (ยืมตัว) |  69 |  (7) |
| 2006–2008 |  ลียง |  62 |  (3) |
| 2008–2010 |  เซบิยา |  49 |  (1) |
| 2010–2013 |  อาร์เซนอล |  23 |  (1) |
| 2013– |  บัสตียา |  56 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 2004–2010 |  ฝรั่งเศส |  21 |  (0) |
| 2009– |  คอร์ซีกา |  3 |  (0) |
 นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 18:02, 31 December 2010 (UTC).  † ลงเล่น (ประตู).  ‡ นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมชาติ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 22 August 2010
เซบัสเตียง สกีลาซี (ฝรั่งเศส: Sébastien Squillaci) เกิดวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นกับบัสตียา ในตำแหน่งกองหลัง
เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ

| เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด>  เอ็งรีกึ |
| --- | --- |

ประเภท: อิสริยาภรณ์ห้าชั้น
วันสถาปนา: 2 มิถุนายน พ.ศ. 2503
ประเทศ:  โปรตุเกส
ผู้สมควรได้รับ: ชาวโปรตุเกสและชาวต่างชาติ ทั้งทหารและพลเรือน
มอบเพื่อ: ผู้ส่งเสิรมวัฒนธรรมและกระทำคุณประโยชน์แก่ประเทศโปรตุเกส
สถานะ: ยังมีการมอบ
ประธาน: ประธานาธิบดีโปรตุเกส
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์นักบุญยากอบและพระขรรค์
รองมา: เครื่องอิสริยาภรณ์เสรีภาพ
เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ (โปรตุเกส: Ordem do Infante D. Henrique) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ห้าชั้นของสาธารณรัฐโปรตุเกส เครื่องอิสริยาภรณ์นี้สร้างขึ้นในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2503 ในโอกาสครบรอบ 500 ปี การสิ้นพระชนม์ของเอ็งรีกึราชนาวิก เจ้าชายแห่งราชวงศ์อาวิช เครื่องอิสริยาภรณ์นี้บรรจุในบัญญัติเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งสาธารณรัฐโปรตุเกสของปี พ.ศ. 2503 และ พ.ศ. 2523 เครื่องอิสริยาภรณ์นี้มีทั้งสิ้นห้าชั้น และเครื่องอิสริยาภรณ์นี้มอบให้กับผู้กระทำคุณประโยชน์ให้กับสาธารณรัฐโปรตุเกส โดยเฉพาะในด้านวัฒนธรรมของประเทศ โดยประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโปรตุเกสเป็นประธานของอิสริยาภรณ์นี้
ลำดับชั้น

ชั้นมหาปรมาภรณ์ (Grande-Colar – GColIH)
ชั้นประถมาภรณ์ (Grã-Cruz – GCIH)
ชั้นทุติยาภรณ์ (Grande-Oficial – GOIH)
ชั้นตริตาภรณ์ (Comendador – ComIH)
ชั้นจัตุรถาภรณ์ (Oficial – OIH)
ชั้นเบญจมาภรณ์ (Cavaleiro – CvIH / Dama – DmIH)
สมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง > ชั้นสายสร้อย

พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
อูโก ชาเบซ
สมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง > ชั้นประถมาภรณ์

สุรินทร์ พิศสุวรรณ
สมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง > ชั้นทุติยาภรณ์

คริสเตียโน โรนัลโด
เจ็ดอาณาจักร

อังกฤษแสดงที่ตั้งของแองโกล-แซ็กซอนราวปี  ค.ศ. 600
อังกฤษราวปี  ค.ศ. 800 แสดงให้เห็นบริเวณเวสเซ็กซ์ทางตะวันตกเฉียงใต้; เมอร์เซียตอนกลาง; นอร์ทธัมเบรียทางตะวันออกเฉียงเหนือ; และ อีสแองเกลีย เอสเซ็กซ์ เค้นท์ และ ซัสเซ็กซ์ทางตะวันออกเฉียงใต้
เจ็ดอาณาจักร หรือ เครือจักรภพแองโกล-แซ็กซอน (อังกฤษ: Heptarchy; กรีก: ἑπτά + ἀρχή หรือ “เจ็ด” + “อาณาจักร”) เป็นชื่อที่ใช้เรียกรวมอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนต่าง ๆ ในบริเวณทางใต้ ตะวันออก และตอนกลางของสหราชอาณาจักรในปลายสมัยโบราณและต้นสมัยยุคกลาง ซึ่งต่อมารวมตัวกันเป็นดินแดนแองเกิล (อังกฤษ) (ในขณะนั้นดินแดนที่รู้จักกันในนาม สกอตแลนด์ และ เวลส์ ยังแยกตัวเป็นแคว้นเล็กแคว้นน้อย) หลักฐานแรกที่กล่าวถึง เครือจักรภพแองโกล-แซ็กซอนเป็นหลักฐานจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่บันทึกโดยนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ เฮนรี ฮันทิงดัน (Henry of Huntingdon) และเป็นคำที่ใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16
เครือจักรภพแองโกล-แซ็กซอนครอบคลุมระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 500 ถึง ค.ศ. 850 ซึ่งเป็นระยะเวลาตั้งแต่ทหารโรมันถอนตัวจากอังกฤษไปจนกระทั่งถึงรัชสมัยของการรวมอาณาจักรต่าง ๆ เข้าด้วยกันโดยพระเจ้าเอ็กเบิร์ตแห่งเวสเซ็กซ์
คำว่า “เจ็ดอาณาจักร” หมายถึงราชอาณาจักรเจ็ดราชอาณาจักรซึ่งต่อมารวมตัวกันเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ ซึ่งประกอบด้วยราชอาณาจักร: นอร์ทธัมเบรีย, เมอร์เซีย, อีสต์แองเกลีย, เอสเซ็กซ์, เค้นท์, ซัสเซ็กซ์ และ เวสเซ็กซ์ ในช่วงเวลานี้แต่ละอาณาจักรก็รวบรวมแคว้นเล็กแคว้นน้อยให้เป็นอาณาจักรที่มั่นคงขึ้นแต่เหตุการณ์สำคัญที่ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงนั้นยังเป็นที่ถกเถึยงกันอยู่ นอกจากนั้นแต่ละอาณาจักรประมุขบางคนเช่นประมุขของนอร์ทธัมเบรีย เมอร์เซีย และ เวสเซ็กซ์ก็พยายามอ้างสิทธิในดินแดนอื่นของอังกฤษ แม้ว่าจะรวมตัวกันแล้วแต่ในภาษาพูดในหมู่ประชาชนก็ยังมีการกล่าวถึงอาณาจักรต่าง ๆ เหล่านี้อย่างอิสระต่อกันมาจนถึงรัชสมัยของ พระเจ้าเอ็ดวี และ พระเจ้าเอ็ดการ์ ราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 10
ตามความเป็นจริงแล้วการรวมเจ็ดอาณาจักรเป็นกระบวนการต่อเนื่อง ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ไวกิงเข้ามารุกรานปล้นสดมภ์อังกฤษและตั้งถิ่นฐานบริเวณยอร์คซึ่งกลายมาเป็นบริเวณเดนลอว์ซึ่งมีความแข็งแกร่งพอที่จะเป็นอันตรายต่ออาณาจักร์ทางใต้ที่มักจะมีความขัดแย้งกัน อาณาจักรจึงจำเป็นต้องพยายามรวมตัวกันเพื่อต่อต้านศัตรูร่วมกัน ฉะนั้นเมื่อสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชทรงต่อต้านชนเดนมาร์กเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 ก็ทรงทำในฐานะผู้นำของแองโกล-แซ็กซอน พระเจ้าแผ่นดินแห่งเวสเซ็กซ์องค์ต่อ ๆ มาโดยเฉพาะสมเด็จพระเจ้าเอเธลสตันแห่งอังกฤษทรงเน้นความสำคัญของความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันจนกระทั่งการแยกเป็นอาณาจักรเล็กอาณาจักรน้อยอย่างที่เป็นมาก่อนหมดความหมายลง
เมื่อไม่นานมานี้จากหลักฐานการค้นคว้าพบว่าบางอาณาจักรในเครือจักรภพแองโกล-แซ็กซอนโดยเฉพาะเอสเซ็กซ์ และ ซัสเซ็กซ์ ไม่มีฐานะเท่าเทียมกับอาณาจักรอื่น ๆ นอกไปจากนั้นในบรรดาสมาชิกของเครือจักรภพก็มิได้มีเพียงเจ็ดแต่ยังมีอาณาจักรย่อยอีกหลายอาณาจักรที่มีบทบาทสำคัญมากกว่าที่เคยคาดไว้ เช่นอนุอาณาจักรเบอร์นิเซีย (Bernicia) และ อนุอาณาจักรไดรา (Deira) ภายในราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย หรือ อาณาจักรลินด์ซีย์ (Lindsey) ในลิงคอล์นเชอร์ และอื่นืๆ อีกมาก
ฉะนั้นคำว่า “เจ็ดอาณาจักร” จึงเป็นคำที่ไม่เหมาะสมที่จะใช้เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และนักประวัติศาสตร์บางคนก็ไม่ใช้คำนี้กันแล้วเนื่องด้วยเห็นว่าความหมายของคำไม่ตรงกับความเป็นจริง แต่ก็ยังมีการใช้เพื่อความสะดวกในการบรรยายการก่อตั้งราชอาณาจักรอังกฤษในสมัยนั้น
เจ็ดอาณาจักรของแองโกล-แซ็กซอน

ราชอาณาจักร 7 อาณาจักรของแองโกล-แซ็กซอนรวม
ราชอาณาจักรเค้นท์
ราชอาณาจักรซัสเซ็กซ์
ราชอาณาจักรเวสเซ็กซ์
ราชอาณาจักรเอสเซ็กซ์
ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย
ราชอาณาจักรเมอร์เซีย
ราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย รวมทั้งอนุอาณาจักรเบอร์นิเซีย และ อนุอาณาจักรไดรา
อาณาจักรย่อยและดินแดนปกครองภายในเจ็ดอาณาจักร

ราชอาณาจักรคอร์นวอลล์
ราชอาณาจักรเซอร์รี
Ynys Weith หรือ ไอล์ออฟไวท์ (Isle of Wight) หรือที่เรียกว่า  Wihtwara
Meonwara
Iclingas ก่อนที่จะมาเป็นเมอร์เซีย
ราชอาณาจักรลินซีย์
Hwicce
Magonsæte
Pecsæte
Wreocensæte
Tomsæte
Haestingas
ราชอาณาจักรมิดเดิลแองเกิล
ดูเพิ่ม

แองโกล-แซ็กซอน
ราชวงศ์เวสเซ็กซ์
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ
พระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ
อาณาจักรเวสเซ็กส์
บริเวณเดนลอว์
| ด ค กเจ็ดอาณาจักร |
| --- | --- |
อีสต์แองเกลีย ·  เอสเซ็กซ์ ·  เคนต์ ·  เมอร์เซีย ·  นอร์ทธัมเบรีย (เบอร์นิเซีย, ไดรา) ·  ซัสเซ็กซ์ ·  เวสเซ็กส์
เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวกางเขนใต้

| เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวกางเขนใต้ |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องอิสริยาภรณ์หกชั้น
วันสถาปนา: พ.ศ. 2365
ประเทศ:  บราซิล
จำนวนสำรับ: ไม่จำกัดจำนวน
แพรแถบ: 
ผู้สมควรได้รับ: ชาวต่างประเทศที่ทำคุณประโยชน์อย่างยิ่งแก่ประเทศบราซิลและชาวบราซิล
สถานะ: ยังมีการมอบ
ผู้สถาปนา: จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
ประธาน: ประธานาธิบดีเปรู
สถิติการมอบ
รายล่าสุด:  เบนจามิน เนทันยาฮู (2561)
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: ไม่มี
รองมา: เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งบราซิล
เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวกางเขนใต้ (โปรตุเกส: Ordem Nacional do Cruzeiro do Sul) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของประเทศบราซิล สำหรับมอบให้กับชาวต่างประเทศที่ทำคุณประโยชน์อย่างยิ่งแก่ประเทศบราซิลและชาวบราซิล เครื่องอิสริยาภรณ์นี้สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยจักรวรรดิบราซิล โดยจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล หลังได้รับเอกราชจากจักรวรรดิโปรตุเกส และมีการมอบครั้งแรกในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2365 โดยชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์ตั้งมาจากกางเขนใต้ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของประเทศบราซิลซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองริโอ เดจาเนโร เครื่องอิสริยาภรณ์นี้เคยถูกระงับไปในปี พ.ศ. 2436 และกลับมามอบอีกครั้งในปี พ.ศ. 2475 เดิมมีการมอบให้ทั้งชาวบราซิลและชาวต่างชาติ ต่อมาเมื่อมีการกลับมามอบอีกครั้งจึงได้ยกเลิกมอบเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ให้กับชาวบราซิลและมอบให้แก่ชาวต่างประเทศเสียส่วนใหญ่ และได้สร้างเครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งบราซิล สำหรับมอบให้แก่ชาวบราซิลแทน
ระดับชั้น

เครื่องอิสริยาภรณ์นี้มีชัเนสูงสุดสำหรับประธานาธิบดีบราซิล และมีอีก 6 ชั้นตามด้านล่าง ดังต่อไปนี้
ชั้นสายสร้อย (Grand Collar) สำหรับห้อยคอพร้อมดาราใช้ประดับบนอกซ้าย ชั้นนี้สำหรับผู้นำต่างประเทศ
ประถมาภรณ์ (Grand Cross) ดวงตราห้อยกับสายสะพายสีฟ้า ใช้สะพายจากบ่าขวาเฉียงลงทางซ้าย และดาราประดับบนอกซ้าย
ทุติยาภรณ์ (Grand Officer) ดวงตราห้อยกับแพรแถบสำหรับสวมคอ และดาราประดับบนอกซ้าย
ตริตาภรณ์ (Commander) ดวงตราใช้ห้อยกับแพรแถบสำหรับสวมคอ ไม่มีดารา
จัตุรถาภรณ์ (Officer) ดวงตราใช้ห้อยกับแพรแถบสำหรับประดับบนบ่าซ้าย มีดอกไม้จีบบนแพรแถบ
เบญจมาภรณ์ (Knight) ดวงตราใช้ห้อยกับแพรแถบสำหรับประดับบนบ่าซ้าย แต่ไม่มีดอกไม้จีบบนแพรแถบ
| แพรแถบย่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เบญจมาภรณ์ | จัตุรถาภรณ์ | ตริตาภรณ์ | ทุติยาภรณ์ | ประถมาภรณ์ | ชั้นสายสร้อย |
สมาชิกอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง > ชาวไทย

พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
สฤษดิ์ ธนะรัชต์
ถนัด คอมันตร์
สมาชิกอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง > ชาวต่างประเทศอื่น ๆ

สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
แอมานุแอล มาครง
สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน
นีล อาร์มสตรอง
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ
ฯลฯ
ดูเพิ่ม

รายชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์บราซิล
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ทรงสวมสายสร้อยและประดับดาราของเครื่องอิสริยาภรณ์กางเขนใต้เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2549
เซร์ชีอู ฟารีอัส

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เซร์ชีอู รีการ์ดู จี ไปวา ฟารีอัส
วันเกิด:   (1967-06-09) มิถุนายน 9, 1967 (57 ปี)
สถานที่เกิด:  ประเทศบราซิล
จัดการทีม
ปี:  ทีม
1993–1994:  เซามาตีอุส
1994–1995:  ดาห์รา
1995–1998:  ซีร์รานู
1998–1999:  บราซิล ยู 20
1999–2000:  ฌูวีนตุช
2000:  ซังตูช ยู 17
2000–2001:  บราซิล ยู 17
2001:  บราซิล ยู 20
2002:  ซังตูช ยู 17
2003–2004:  อูเนียว บาร์บารีนซี
2005–2009:  โปฮัง สตีลเลอส์
2010:  อัล-อาห์ลี
2010–2011:  อัลวาสล์
2012–2013:  กว่างโจวอาร์แอนด์เอฟ
2014:  ดุกจีกาซีอัส
2014–2015:  สุพรรณบุรี
2016:  นอร์ธอีสต์ยูไนเต็ด
2016–2017:  สุพรรณบุรี
เซร์ชีอู รีการ์ดู จี ไปวา ฟารีอัส (โปรตุเกส: Sérgio Ricardo de Paiva Farias; เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2510) เป็นผู้จัดการทีมชาวบราซิล เขาเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของสุพรรณบุรี ในไทยลีก
ฟารีอัสเคยได้แชมป์เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก กับโปฮัง สตีลเลอส์ ในปี พ.ศ. 2552
เจ้าหญิงลุยซา มาเรีย สทิวเวิร์ต

| เจ้าหญิงลุยซา มาเรีย สทิวเวิร์ต |
| --- | --- |

ประสูติ: 28 มิถุนายน พ.ศ. 2235 ชาโตในแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล
สิ้นพระชนม์: 18 เมษายน พ.ศ. 2255 (19 ปี) ชาโตในแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล
ราชวงศ์: สทิวเวิร์ต
พระราชบิดา: พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระราชมารดา: แมรีแห่งโมดีนา
เจ้าหญิงลุยซา มาเรีย เทเรซา สทิวเวิร์ต (อังกฤษ: Louisa Maria Teresa Stuart; 28 มิถุนายน พ.ศ. 2235 – 18 เมษายน พ.ศ. 2255) เรียกอย่างลำลองว่า ลุยซา มาเรีย (อังกฤษ: Louisa Maria) หรือ หลุยส์ มารี (ฝรั่งเศส: Louise Marie) หรือที่กลุ่มจาโคไบต์ออกพระอิสริยยศว่า พระราชกุมารี (The Princess Royal) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ประสูติแต่แมรีแห่งโมดีนา โดยพระองค์ประสูติหลังพระราชชนกและชนนีทรงลี้ภัยเนื่องจากถูกโค่นราชบัลลังก์
ในเอกสารของราชสมาคมสทิวเวิร์ต (Royal Stuart Society) เรียกพระองค์ว่า "เจ้าหญิงเหนือห้วงมหรรณพ" (Princess over the Water) ตามอย่างคำว่า "กษัตริย์เหนือห้วงมหรรณพ" (King over the Water) ที่ใช้เรียกผู้สืบราชสมบัติสายจาโคไบต์ ซึ่งไม่มีพระราชธิดาตามกฎหมายพระองค์ใดถูกเรียกเช่นนี้มาก่อน
เจ้าหญิงลุยซา มาเรีย สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2255 หลังประชวรด้วยโรคฝีดาษ สิริพระชันษา 19 ปี พระศพถูกฝังเคียงข้างหลุมฝังพระบรมศพพระราชชนก ณ คริสตจักรอังกฤษเบเนดิกไทนส์ (Church of the English Benedictines) ในปารีส ครั้นเกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส โบสถ์คริสต์หลายแห่งถูกทำลายเสียย่อยยับรวมทั้งคริสตจักรอังกฤษเบเนดิกไทนส์ ในงานเขียนของฌูลส์ ฌาแน็ง (Jules Janin) เมื่อปี พ.ศ. 2387 ระบุว่าพระบรมศพของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 และพระศพของเจ้าหญิงลุยซา มาเรียถูกเคลื่อนย้ายไปฝัง ณ โรงพยาบาลทหารวาล-เดอ-กรัซ (Val-de-Grâce)
ดูเพิ่ม

ขบวนการจาโคไบท์
พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลุยซา มาเรีย เทเรซา สทิวเวิร์ต
Portraits of Princess Louisa Maria Theresa Stuart เก็บถาวร 2008-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the web site of the National Portrait Gallery
Louisa Maria Theresa Stuart at thepeerage.com
| ด ค กราชกุมารี |
| --- | --- |
 เจ้าหญิงแมรี (พ.ศ. 2185-2203)  เจ้าหญิงแอนน์ (พ.ศ. 2270-2302)  เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ (พ.ศ. 2332-2371)  เจ้าหญิงวิกตอเรีย (พ.ศ. 2384-2444)  เจ้าหญิงลูอีส (พ.ศ. 2448-2474)  เจ้าหญิงแมรี (พ.ศ. 2475-2508)  เจ้าหญิงแอนน์ (พ.ศ. 2530-ปัจจุบัน) 
หมายเหตุ: บางแห่งว่า เจ้าหญิงลุยซา มาเรีย (พ.ศ. 2235-2255) เป็นราชกุมารีพระองค์หนึ่ง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญคาร์ล

| เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญคาร์ล |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องราชอิสริยาภรณ์ห้าชั้น
วันสถาปนา: พ.ศ. 2401
ประเทศ:  โมนาโก
ผู้สมควรได้รับ: ชาวโมนาโกและชาวต่างประเทศ
สถานะ: ยังพระราชทานอยู่
ประธาน: เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 เจ้าผู้ครองโมนาโก
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: ไม่มี
รองมา: เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎแห่งโมนาโก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญคาร์ล (ฝรั่งเศส: Ordre de Saint-Charles, โมนาโก: U̍rdine de San Carlu) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของราชรัฐโมนาโก โดยเจ้าผู้ครองโมนาโกเป็นประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ ซึ่งจะมอบให้แก่ชาวโมนาโกและชาวต่างประเทศที่กระทำคุณประโยชน์อย่างยิ่งยวดต่อประเทศโมนาโก เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2401 มีทั้งสิ้นห้าชั้น
การพระราชทาน

กรณีเป็นข้าราชการหรือชาวโมนาโก เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ต้องมีการเลื่อนขั้นตามลำดับซึ่งจะคล้ายคลึงกันกับระบบของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทยโดยจะเริ่มขอพระราชทานชั้นเบญจมาภรณ์ก่อนแล้วจึงสามารถขอพระราชทานในชั้นที่สูงกว่าต่อไปได้ ดังนี้
หากได้รับชั้นเบญจมาภรณ์ครบสี่ปี ให้เลื่อนขั้นไปที่ชั้นจัตุรถาภรณ์
หากได้รับชั้นจัตุรถาภรณ์ครบสามปี ให้เลื่อนขั้นไปที่ชั้นตริตาภรณ์
หากได้รับชั้นตริตาภรณ์ครบสี่ปี ให้เลื่อนขั้นไปที่ชั้นทวีติยาภรณ์
หากได้รับชั้นทวีติยาภรณ์ครบห้าปี ให้เลื่อนขั้นไปที่ชั้นประถมาภรณ์
โดยมักจะมีพิธีพระราชทานในวันชาติโมนาโก คือวันที่ 16 พฤศจิกายนของทุกปี
การพระราชทาน > เกียรติยศศพ

สำหรับชาวโมนาโก หากผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ถึงแก่กรรมลง
ชั้นตริตาภรณ์ลงไป : จะได้รับเกียรติโดยคณะประสานเสียงซึ่งจะขับร้องบทสวดหรือบทสดุดีแสดงความอาลัยภายในโบสถ์ และมีเจ้าหน้าที่คาราบิเนียร์สี่คนคอยอารักขาภายในโบสถ์ในระหว่างพิธีศพตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่
ชั้นประถมาภรณ์และทวีติยาภรณ์ : จะได้รับเกียรติระหว่างนำศพเข้าโบสถ์รวมถึงการเคลื่อนย้ายศพออกจากโบสถ์ โดยมีเจ้าหน้าที่คาราบิเนียร์ถึงยี่สิบสี่คนคอยอารักขาและแสดงความเคารพ
ลำดับชั้นและลักษณะ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มีทั้งสิ้นห้าชั้น ประกอบด้วย
ประถมาภรณ์: ประกอบด้วยดวงตราห้อยกับสายสะพายแถบสีขาวริ้วสีแดง โดยสะพายจากบ่าขวาเฉียงลงทางซ้าย และมีดาราสีทองสำหรับประดับบนอกซ้าย พร้อมกับสายสร้อยที่ประกอบด้วยดวงตราและมีลักษณะรูปไข่ลายหมกรุกสีแดงและสีขาวประกอบกับสายสร้อย
ทวีติยาภรณ์: ประกอบด้วยดวงตราห้อยกับแพรแถบสีขาวริ้วสีแดง สำหรับสวมคอ และมีดาราสีเงินสำหรับประดับบนอกขวา
ตริตาภรณ์: มีลักษณะเช่นเดียวกับชั้นทวีติยาภรณ์ แต่ไม่มีดารา
จัตุรถาภรณ์: ประกอบด้วยดวงตราห้อยกับแพรแถบสีขาวริ้วสีแดง ประดับบนอกด้านซ้าย โดยมีดอกไม้จีบติดบนแพรแถบ
เบญจมาภรณ์: มีลักษณะเช่นเดียวกับชั้นจัตุรถาภรณ์ แต่ไม่มีดอกไม้จีบติดบนแพรแถบ
| แพรแถบย่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประถมาภรณ์ | ทวีติยาภรณ์ | ตริตาภรณ์ | จัตุรถาภรณ์ | เบญจมาภรณ์ |

ชั้นประถมาภรณ์
ชั้นประถมาภรณ์ในกล่องของเครื่องราชอิสริยาภรณ์
สำรับของชั้นประมาภรณ์
ดาราของเครื่องราชอิสริยาภรณ์
แพรแถบชั้นเบญจมาภรณ์
สมาชิกแห่งราชอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง

: เกรซ เคลลี พระชายาในเจ้าชายแรนีเยที่ 3 เจ้าผู้ครองโมนาโก
: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 7 แห่งราชวงศ์จักรี
: สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลละฮ์แห่งปะหัง ยังดีเปอร์ตวนอากงคนที่ 16
: เติงกูฮัซซานัล อิบราฮิม อาลัม ชะฮ์ มกุฎราชกุมารแห่งรัฐปะหัง
: วลาดิมีร์ ปูติน ผู้นำรัสเซีย
เซสทอส

40°13′N 26°23′E﻿ / ﻿40.217°N 26.383°E﻿ / 40.217; 26.383
ที่ตั้งของเซสทอส
เซสทอส (อังกฤษ: Sestos, กรีก: Σηστός) หรือ เซสทัส (Sestus) เป็นนครกรีกโบราณที่ตั้งอยู่บนคาบสมุทรกัลลิโพลี อยู่ตรงข้ามเมืองอะไบดอส บริเวณช่องแคบเฮลเลสปอนต์ (ช่องแคบดาร์ดะเนลส์ในปัจจุบัน) เซสทอสก่อตั้งโดยชาวเมืองเลสบอส ปัจจุบันซากเมืองนี้อยู่ใกล้กับเมืองอีเซียบัต ประเทศตุรกี
ในช่วงที่ตกอยู่ใต้การปกครองของจักรวรรดิอะคีเมนิด เซสทอสและบิแซนเทียมเป็นสองเมืองท่าที่สำคัญของจักรวรรดิ ในปี 480 ก่อนคริสต์ศักราช กองทัพของจักรพรรดิเซิร์กซีสมหาราชใช้จุดนี้ข้ามช่องแคบเฮลเลสปอนต์ด้วยสะพานลอยน้ำเพื่อไปทำสงครามกับนครรัฐกรีซ เช่นเดียวกับกองทัพพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชที่ใช้จุดนี้ข้ามช่องแคบด้วยเรือในปี 334 ก่อนคริสต์ศักราช
ในปี ค.ศ. 1810 ลอร์ดไบรอน กวีชาวอังกฤษ ว่ายน้ำจากเมืองเซสทอสไปยังเมืองอะไบดอสด้วยเวลา 1 ชั่วโมง 10 นาที เพื่อทำตามตำนานฮีโรและลีอันเดอร์และเขียนเป็นบทกวีหลังจากนั้น ต่อมามีการจัดว่ายน้ำข้ามช่องแคบเฮลเลสปอนต์เป็นประจำทุกปีเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์นี้