stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ป๊อบ คำเกษม
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ซีรีส์ Gen Y The Series วัยรุ่นวุ่นYรัก เรต 13+
| ปี พ> ศ.  | เรื่อง  | รับบทเป็น  | หมายเหตุ  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2563  | Gen Y The Series วัยรุ่นวุ่นYรัก  |   | (นักแสดงรับเชิญ)  |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง MELLO
ซีรีส์ Love Lie Hide Fake แกล้งแอ๊บแอบรัก เป็นซีรีส์แนว เรต 13+
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2561 | love lie hide fake แกล้งแอ๊บแอบรัก | พี่เกมส์ | รีรันทางช่อง 33hd ทุกวันจันทร์ เวลา 23.20 - 00.20 น. 30 กรกฎาคม 2561 - 17 กันยายน 2561 |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง GMM25
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2559 | kiss the series | ชาช่า |  |
| 2561 | Kiss me again | ชาช่า |  |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องช่องโมเดิร์นไนน์
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2549 | หนึ่งมิตรชิดใกล้ | ธนา |  |
| 2558 | the school โรงเรียนป่วน ก๊วนนักเรียนแสบ | ครูปิ๊ก |  |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2551 | นารีสโมสร | บุริณย์ | ปี 2 |
| 2551 | เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ | ผู้กองยุทธ |  |
| 2551 | ความลับของ Superstar | ป๊อบ คำเกษม | (นักแสดงรับเชิญ) |
| 2552 | อาทิตย์ชิงดวง | เพียรสูรย์ |  |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2544 | เงาใจ | ไมตรี |  |
| 2561 | ระบำมาร | ทนายโยธิน | (นักแสดงรับเชิญ) |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องไอทีวี
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2547 | วัยซนคนมหัศจรรย์ | เจ |  |
ผลงาน > ละครสั้น

น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ช่อง 3 (นักแสดงรับเชิญ)
Love Balloon รักพองลม แบงแชนแนล (นักแสดงรับเชิญ)
รัก ลับ หลัง  แบงแชนแนล รับบทเป็น พี่โอม
ผลงาน > พิธีกร

รายการโลกใบใหญ่หัวใจดวงเล็ก ทุกวันพุธ 16:10-16:30 น. ช่อง 7
VJ OIC ทุกวันพฤหัส-ศุกร์ 13:10-13:40 น. ช่อง 5
DJ EFM จันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00-02.00 น.
DJ Banana จันทร์-ศุกร์ เวลา 13.00-15.00 น.
รายการ Honda live arcade แบงชาแนแบงแชนแนล
แหล่งข้อมูลอื่น

ป๊อบ คำเกษม ที่อินสตาแกรม
เส้นเมริเดียนที่ 65 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 65 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแอตแลนติก ทะเลแคริบเบียน ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 65 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 115 องศาตะวันออก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 64 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 66 องศาตะวันตก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
ประเทศเซเนกัล

บทความนี้เกี่ยวกับประเทศ สำหรับแม่น้ำ ดูที่ แม่น้ำเซเนกัล
| สาธารณรัฐเซเนกัล République du Sénégal (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: "Un Peuple, Un But, Une Foi" (ฝรั่งเศส) "หนึ่งชนชาติ หนึ่งเป้าหมาย หนึ่งศรัทธา"
เพลงชาติ: แป็งเซตูโวกอรา ฟราเปเลบาลาฟง 
ที่ตั้งของ ประเทศเซเนกัล  (เขียวเข้ม)
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: ดาการ์ 14°40′N 17°25′W﻿ / ﻿14.667°N 17.417°W﻿ / 14.667; -17.417
ภาษาราชการ: ฝรั่งเศส
ภาษากลาง: โวโลฟ
ภาษาประจำชาติ:  รายชื่อ: อาหรับ  Balanta Jola-Fonyi มานินกา Mandjak Mankanya Noon Pulaar เซเรอร์ โซนินเก 
กลุ่มชาติพันธุ์  (2019): โวโลฟ (41.3%) ฟูลา (17.8%) เซเรอร์ (15.7%) มันดินกา (14.0%) Jola (3.7%) Soninke (1.1%) อื่น ๆ (7.4%)
การปกครอง: รัฐเดี่ยว ประธานาธิบดีแบบสาธารณรัฐ

• ประธานาธิบดี : Bassirou Diomaye Faye
• นายกรัฐมนตรี : Ousmane Sonko
• ประธานรัฐสภา : Amadou Mame Diop
 
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภา
เป็นเอกราช

• ก่อตั้งสาธารณรัฐ : 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958
• จากฝรั่งเศสa : 4 เมษายน ค.ศ. 1960
• ถอนตัวจาก สหพันธรัฐมาลี : 20 สิงหาคม ค.ศ. 1960
 
พื้นที่
• รวม: 196,712 ตารางกิโลเมตร (75,951 ตารางไมล์) (อันดับที่ 86)
• แหล่งน้ำ (%): 2.1
ประชากร
• พ.ศ. 2560 ประมาณ: 15,411,614 (อันดับที่ 72)
• สำมะโนประชากร 2016: 16,624,000 (อันดับที่ 73)
• ความหนาแน่น: 68.7 ต่อตารางกิโลเมตร (177.9 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 134)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2020 (ประมาณ)
• รวม: 66.438 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 99)
• ต่อหัว: 3,675 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 158)
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2020 (ประมาณ)
• รวม: 28.02 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 105)
• ต่อหัว: 1,675 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 149)
จีนี (2011): 40.3 ปานกลาง
เอชดีไอ (2019):  0.512 ต่ำ · อันดับที่ 168
สกุลเงิน: West African CFA franc (XOF)
เขตเวลา: UTC  (เวลามาตรฐานกรีนิช)
ขับรถด้าน: ขวา
รหัสโทรศัพท์: +221
โดเมนบนสุด: .sn
 กับเฟรนช์ซูดาน ในฐานะสหพันธรัฐมาลี 
เซเนกัล (ฝรั่งเศส: Sénégal) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐเซเนกัล (ฝรั่งเศส: République du Sénégal) เป็นประเทศที่อยู่ในแอฟริกาตะวันตก มีพรมแดนทางตะวันตกจรดมหาสมุทรแอตแลนติก ทางเหนือจรดมอริเตเนีย ทางตะวันออกจรดมาลี และทางใต้จรดกินีและกินี-บิสเซา โดยล้อมแกมเบียซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศไว้เกือบทั้งหมด และมีหมู่เกาะกาบูเวร์ดีตั้งอยู่ห่างจากชายแดนตะวันตกไปราว 560 กิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มกึ่งทะเลทราย โดยค่อย ๆ ลาดสูงขึ้นไปจรดเชิงเขาบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ที่อุดมไปด้วยป่าไม้
ประวัติศาสตร์ > ศตวรรษที่ 19-20

บทความหลัก: การบุกครองเซเนกัลของฝรั่งเศส และ ซูดานของฝรั่งเศส
ยุคอาณานิคม ชาวยุโรปชาติแรกที่เข้ามาตั้งรกราก ได้แก่ ชาวโปรตุเกสในคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ต่อมาในศตวรรษที่ 17 อิทธิพลของฝรั่งเศสเริ่มเข้ามาและมีเพิ่มขึ้นเป็นลำดับ และสามารถสยบรัฐมุสลิมรัฐสุดท้ายได้ในปี  1893 เซเนกัลตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสนานถึง 300 ปี (1659-1960) และดาการ์กลายเป็นเมืองหลวงของอาณานิคมฝรั่งเศสในแอฟริกาตะวันตก เซเนกัลได้รับเอกราชโดยรวมอยู่ในสหพันธรัฐมาลีในวันที่ 20 มิถุนายน 1960 และได้ถอนตัวออกจากสหพันธรัฐเพื่อเป็นประเทศเอกราชอย่างแท้จริงเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 1960
ประวัติศาสตร์ > หลังการประกาศเอกราช

บทความหลัก: สหพันธรัฐมาลี
ยุคหลังได้รับเอกราช เมื่อเซเนกัลได้รับเอกราช นาย เลออปอล เซดาร์ ซ็องกอร์ เป็นประธานาธิบดีคนแรกและเป็นประมุขของประเทศ จนเมื่อปี 1980 นักการเมืองรุ่นใหม่ ได้กดดันให้เขาลาออกเนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจส่งผลให้นาย Abdou Diouf ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีขณะนั้นได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีคนที่สองของเซเนกัลแทน และดำรงตำแหน่งต่อมาเป็นเวลา 19 ปี โดยได้รับเลือกตั้งทั้งหมด 3 ครั้ง ในปี 1983, 1988 และ 1993 ในการเลือกตั้งเมื่อปี  2000 นาย Diouf พ่ายแพ้แก่ผู้นำฝ่ายค้าน นาย Abdoulaye Wade เนื่องจากชาวเซเนกัลอยากเห็นความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและเกิดความเบื่อหน่ายในพรรคสังคมนิยมของนาย Diouf ซึ่งครองอำนาจมานานถึง 40 ปี และมีความแตกแยกภายในพรรคสูง อนึ่ง เซเนกัลเคยรวมประเทศกับแกมเบียจัดตั้งสหพันธรัฐเซเนแกมเบียในปี 1982 แต่ก็กลับแยกกันดังเดิมอีกในปี 1989
การเมืองการปกครอง > บริหาร

การเมืองเซเนกัลมีความมั่นคงมากที่สุดประเทศหนึ่งในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก และ เป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศในแอฟริกาซึ่งไม่เคยประสบเหตุปฏิวัติรัฐประหาร พรรคร่วมรัฐบาล นำโดยพรรค Senegalese Democratic Party  ของประธานาธิบดี Wade คุมเสียงข้างมากในสภา  การเมืองจึงมีเสถียรภาพสูง นอกจากนี้ ยังสามารถสร้างแนวร่วมได้เพิ่มขึ้น
ปัญหาสำคัญของเซเนกัลคือการต่อต้านจากกลุ่มติดอาวุธ the Movement of Democratic Forces in Casamance  ของชนเผ่า Dioula ซึ่งไม่พอใจในการปกครองของชนเผ่า Wolof ซึ่งเป็นเผ่าใหญ่ที่สุดของเซเนกัล เนื่องจากเห็นว่า กลุ่มตนไม่ได้รับความสนใจจากรัฐบาลในอดีต แม้ว่าจะมีการลงนามความตกลงสันติภาพกันเมื่อเดือนธันวาคม 2004 แต่ก็ยังมีต่อต้านอยู่เสมอ แม้ว่าจะมีปัญหาภายในดังกล่าว แต่ก็ถือได้ว่าเซเนกัลเป็นหนึ่งในประเทศประชาธิปไตยที่มีเสถียรภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งในแอฟริกา
การแบ่งเขตการปกครอง

ประเทศเซเนกัลแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 เขตการปกครอง (regions) ได้แก่
เขตดาการ์
เขตดิอัวร์เบล
เขตฟาทิค
เขตคาฟฟรีน
เขตเคาแล็ค
เขตเคเดาเกา
เขตโคลดา
เขตลูกา
เขตมาตัม
เขตเซดิว
เขตเซนต์หลุยส์
เขตทัมบาเคาน์ดา
เขตทิเอส
เขตชิกูยน์ชอร์
เศรษฐกิจ > โครงสร้าง

เซเนกัลเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญของภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก แต่ใน ค.ศ. 1993 เซเนกัลประสบปัญหาความตกต่ำทางเศรษฐกิจอันเป็นผลมาจากการขาดดุลการค้าและมีหนี้สินต่างประเทศอยู่เป็นจำนวนมาก เป็นผลให้เศรษฐกิจขยายตัวเพียงร้อยละ 2.1  ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1994 รัฐบาลได้มีการปฏิรูปเศรษฐกิจโดยการสนับสนุนจากประเทศผู้บริจาค การปฏิรูปเริ่มจากการประกาศลดค่าเงินสกุลฟรังค์เซฟา (CFA) ลง 50 %  (ค่า CFA ได้ผูกค่าเงินตายตัวกับค่าเงินยูโร) การควบคุมราคาและการอุดหนุนได้ค่อย ๆ ยกเลิกไป ผลจากการปฏิรูปส่งผลให้เศรษฐกิจเซเนกัลปรับตัวดีขึ้น GDP ขยายตัวเฉลี่ยร้อยละ 5 ในช่วงปี 1995-2006 อัตราเงินเฟ้อลดลงเหลือร้อยละ 2 ในปี 2006
ในฐานะที่ เซเนกัลเป็นสมาชิกสหภาพเศรษฐกิจและการเงินแห่งแอฟริกาตะวันตก (WAEMU) เซเนกัลได้ดำเนินการในการรวมตัวให้เข้มข้นมากขึ้นโดยการปรับระบบภาษีที่คิดกับนอกกลุ่มให้เป็นหนึ่งเดียวกัน และดูแลนโยบายการเงินอย่างมีเสถียรภาพมากขึ้น ปัญหาการว่างงานยังคงเป็นแรงผลักดันให้มีคนเซเนกัลอพยพไปยุโรปเพื่อหางานทำอย่างต่อเนื่อง วิกฤติด้านพลังงานก็เป็นอีกปัญหาหนึ่งที่ส่งผลให้เกิดปัญหาไฟดับบ่อยครั้งในบริเวณที่กว้างขวางในปี 2006 นอกจากนั้น เซเนกัลยังพึ่งพาเงินช่วยเหลือจากต่างประเทศเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตามผลจากการประกาศโครงการยกหนี้ให้กับประเทศยากจนของ IMF นั้น เซเนกัลได้รับการปลดหนี้ไปถึง 2 ใน 3
เศรษฐกิจของเซเนกัลขึ้นอยู่กับภาคบริการ การค้า การขนส่ง และการท่องเที่ยวเป็นหลัก เนื่องจากจุดเด่นด้านทำเลที่ตั้งของเซเนกัลที่เป็นศูนย์กลางกระจายสินค้าและการขนส่งในแอฟริกาตะวันตก แต่ในด้านการเกษตรและอุตสาหกรรมกลับได้รับการพัฒนาน้อย อุตสาหกรรมที่สำคัญได้แก่ อุปกรณ์ก่อสร้าง และการแปรรูปทรัพยากรธรรมชาติ เช่น ปลา น้ำมันจากถั่วลิสง และฟอสเฟต
รายได้หลักของเซเนกัลมาจากการส่งออกสินค้าภาคเกษตร อาทิ ถั่วลิสง ประมง ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม ฟอสเฟต ฝ้าย การท่องเที่ยว การบริการ และพึ่งพาเงินช่วยเหลือจากต่างประเทศ ทั้งนี้ ประเทศและองค์กรที่ให้ความช่วยเหลือเซเนกัลในด้านการพัฒนามีหลายแหล่ง อาทิ ฝรั่งเศส กองทุนการเงินระหว่างประเทศ สหภาพยุโรป ธนาคารเพื่อการพัฒนาแอฟริกา USAID ญี่ปุ่น เยอรมนี แคนาดา และหน่วยงานของสหประชาติ  รัฐบาลเซเนกัลมีนโยบายเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจของประเทศจากสังคมนิยมเป็นทุนนิยม สนับสนุนการค้าเสรีโดยได้เริ่มผ่อนคลายมาตรการกีดกันทางการค้า และแปรรูปรัฐวิสาหกิจ เนื่องจากแรงกดดันจากองค์การระหว่างประเทศที่ให้ความช่วยเหลือ โดยเฉพาะ IMF และธนาคารโลก ซึ่งประสงค์ให้รัฐบาลเซเนกัลปฏิรูปนโยบายทางเศรษฐกิจเป็นแบบการค้าเสรี
ประชากรศาสตร์

จำนวนประชากร 14,354,690 คน (กรกฎาคม 2015)  อัตราขยายตัว 2.6 % (2007)
ประชากรศาสตร์ > เชื้อชาติ

เชื้อชาติ – โวลอฟ 43.3%, พูลาร์ 23.8%, เซเรร์ 14.7 %, โจล่า 3.7 %, แมนดินก้า 3 %, โซนินเก 1.1 %, ชาวยุโรปและเลบานอน 1 %, อื่น ๆ 9.4 %
ประชากรศาสตร์ > ศาสนา

ประชากรเซเนกัลส่วนใหญ่ นับถือศาสนามุสลิม 94 %, คริสเตียน 5 % (ส่วนใหญ่เป็นแคธอลิค, ความเชื่อท้องถิ่น 1 % พุทธ  0.01% ดูเพิ่มได้ในพุทธศาสนาในประเทศเซเนกัล
ประชากรศาสตร์ > ภาษา

ภาษาฝรั่งเศส (ภาษาทางการ), โวลอฟ, พูลาร์, โจล่า, แมนดินก้า
ดูเพิ่ม

ทวีปแอฟริกา
ดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ
ภาษาฝรั่งเศส
ปอล บียา
ฟุตบอลทีมชาติแคเมอรูน
อ่านเพิ่ม

Babou, Cheikh Anta, Fighting the Greater Jihad: Amadu Bamba and the Founding of the Muridiyya of Senegal, 1853–1913, (Ohio University Press, 2007)
Behrman, Lucy C, Muslim Brotherhood and Politics in Senegal, (iUniverse.com, 1999)
Buggenhage, Beth A, Muslim Families in Global Senegal: Money Takes Care of Shame, (Indiana University Press, 2012)
Bugul, Ken, The Abandoned Baobab: The Autobiography of a Senegalese Woman, (University of Virginia Press, 2008)
Foley, Ellen E, Your Pocket is What Cures You: The Politics of Health in Senegal, (Rutgers University Press, 2010)
Gellar, Sheldon, Democracy in Senegal: Tocquevillian Analytics in Africa, (Palgrave Macmillan, 2005)
Glover, John, Sufism and Jihad in Modern Senegal: The Murid Order, (University of Rochester Press, 2007)
Kane, Katharina, Lonely Planet Guide: The Gambia and Senegal, (Lonely Planet Publications, 2009)
Kueniza, Michelle, Education and Democracy in Senegal, (Palgrave Macmillan, 2011)
Mbacké, Khadim, Sufism and Religious Brotherhoods in Senegal, (Markus Wiener Publishing Inc., 2005)
Streissguth, Thomas, Senegal in Pictures, (Twentyfirst Century Books, 2009)
Various, Insight Guide: Gambia and Senegal, (APA Publications Pte Ltd., 2009)
Various, New Perspectives on Islam in Senegal: Conversion, Migration, Wealth, Power, and Femininity, (Palgrave Macmillan, 2009)
Various, Senegal: Essays in Statecraft, (Codesria, 2003)
Various, Street Children in Senegal, (GYAN France, 2006)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาฝรั่งเศส)
Country Profile from BBC News
Senegal. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
ประเทศเซเนกัล ที่เว็บไซต์ Curlie
Wikimedia Atlas of Senegal
Senegal Corruption Profile from the Business Anti-Corruption Portal
Senegal 2012 Summary Trade Statistics
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส 2  3  BnF data 2  3  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
นิ่ม สีฟ้า

| นิ่ม สีฟ้า |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: กัลยารัตน์ วารณะวัฒน์
รู้จักในชื่อ: นิ่ม
เกิด: 11 มกราคม พ.ศ. 2501 (66 ปี)
ที่เกิด:  ประเทศไทย
อาชีพ: นักแต่งเพลง
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่   บีบี เรคคอร์ด   อิสระ
กัลยารัตน์ วารณะวัฒน์ (ชื่อเล่น : นิ่ม) หรือที่เรียกกันที่รู้จักในชื่อ นิ่ม สีฟ้า เป็น นักร้อง, โปรดิวเซอร์ และ นักแต่งเพลงชาวไทย สังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ประวัติ

นิ่ม นักแต่งเพลงที่มีผลงานมากมาย เพลงส่วนใหญ่ของสีฟ้า จะถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกที่อ่อนไหว โดยเฉพาะเพลงที่มีเนื้อหาที่เศร้า เรียกได้ว่าใครที่กำลังอยู่ภาวะเหงา ปวดร้าว เดียวดาย ถ้าได้ฟังเพลงของสีฟ้า จะยิ่งรู้สึกเศร้าลึกลงไปอีกหลายเท่า มีคนกล่าวไว้ว่า เพลงของสีฟ้า เป็นการทรมานคนฟังด้วยตัวหนังสือ ถ้าเพลงเศร้าคือหายนะ เพลงของสีฟ้า ก็คือหายนะที่งดงามที่สุด ในช่วงที่อยู่จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เคยเป็นผู้ดูแลการผลิตงานเพลงและคอนเสิร์ต ของศิลปินในเครือด้วย ในปี พ.ศ. 2555 นิ่มลาออกจากสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ แล้วย้ายไปทำงานที่สังกัด บีบี เรคคอร์ด แต่ปัจจุบันได้ทำงานอิสระ
ที่มาของชื่อสีฟ้ามาจากการคอรัสในทัวร์คอนเสิร์ตของอัสนี-วสันต์ เพื่อคล้องจองกับสีส้ม เอี่ยมสรรพางค์ คอรัสประจำของวง
ผลงาน > เพลง

เพลงโฆษณาไทยชูรสตราชฎา (ปูน้อยหนีบมือ)
แค่ได้คิดถึง อัลบั้ม สีฟ้าโปรเจกต์ Deep Blue
หมอกหรือควัน (ร่วมร้อง) อัลบั้ม เบิร์ด 20 Memories
ผลงาน > คอรัส

อัสนี-วสันต์ (ร่วมร้องในอัลบั้ม + ร่วมทัวร์คอนเสิร์ต ตั้งแต่ 2529 - 2555 / ร่วมร้องในอัลบั้ม 2540 - 2549)
แอม เสาวลักษณ์ คอนเสิร์ต เปิดบันทึกดอกไม้เหล็ก (2536 เป็นแขกรับเชิญ)
ร้องประสานเสียงในคอนเสิร์ต จากเพื่อน พี่ และน้อง แด่เรวัต พุทธินันทน์ (2541)
อายะ ยามาเนะ

| อายะ ยามาเนะ |
| --- | --- |
山根 綺
เกิด:  (1997-02-04) 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 (27 ปี) จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์, ไอดอล
องค์การ: อาโอนิโปรดักชัน
อายะ ยามาเนะ (山根 綺,  4 กุมภาพันธ์ 1997 –) เป็นนักพากย์และไอดอลหญิงชาวญี่ปุ่น อดีตสมาชิกวง Kleissis เกิดที่ จังหวัดคานางาวะ เป็นลูกครึ่ง พ่อเป็นคนญี่ปุ่น แม่เป็นคนจีน สังกัดอาโอนิโปรดักชัน มีชื่อเล่นว่า ยายะ (やや) และ ยามะเนจัง (やま姉ちゃん)
ผลงานพากย์

ฮาเร็มวันสิ้นโลก (ยามาดะ ซุย)
ในใจของคุโนอิจิ สึบากิ (เบนิสึโมโมะ)
ครอบครัวซิลวาเนียน (แฟลร์)
ชูการ์แอปเปิ้ล แฟรี่เทล (แคชชี)
เหล่าผู้กล้าระแวงสังคมรวมตัวกู้โลก (เอมเบอร์)
ยามาดะคุง โตะ Lv999 โนะ โคอิ โอะ ซูรุ (เอริ)
คาเฟ่นี้มีนางฟ้ามาเสิร์ฟ (สึกิชิมะ ริโฮะ)
เจ้าหญิงผู้เสียสละกับราชาอสูร (โคล่า)
แคบหมู

แคบหมูในเม็กซิโกซิตี รับประทานกับพริกแห้ง, หัวหอม ต้นหอม ผักชี และมะนาวซอย, และซอสโมเล (Mole) ซึ่งทำจากพริกผสมช็อกโกแลต
แคบหมูที่จังหวัดเชียงใหม่ อยู่เคียงกับน้ำพริกหนุ่ม
แคบหมูซึ่งขายในสหราชอาณาจักร
แคบหมู คือ หนังหมูหรือหนังหมูติดมันทอดให้พองและกรอบ เป็นอาหารที่ปรากฏในทุกภูมิภาคของโลก ในภาษาอังกฤษเรียก pork snack, pork rind, pork scratching หรือ pork crackling
ในประเทศไทยพบในภาคเหนือ แล้วได้แพร่หลายไปทั่วประเทศและเรียกขานกันตามภาษาเหนือว่า แคบหมู เป็นที่รู้จักกันทั่วไป รวมทั้งถ้าใช้หนังสัตว์อื่น จะเปลี่ยนไปเรียกชื่อตามสัตว์นั้น ๆ เช่น แคบควาย ทำจากหนังกระบือ แต่ถ้าทำจากหนังโค จะเรียก หนังพอง มักใช้รับประทานเป็นเครื่องเคียงอาหารอื่น ๆ เช่น น้ำพริก ก๋วยเตี๋ยว น้ำเงี้ยว ฯลฯ หรือเป็นส่วนผสมประกอบอาหารอื่น ๆ เช่น พวกน้ำพริกหรือแกง
ภาพรวม

แคบหมูปรากฏในอาหารของทุกภูมิภาคที่บริโภคสุกร มักเป็นผลิตผลของการทำน้ำมันหมู และบางทีก็เป็นวิธีทำให้หนังสุกรที่หนาและแข็งนั้นรับประทานสะดวกขึ้น ในวัฒนธรรมโบราณหลายรูปแบบ น้ำมันสำหรับปรุงอาหารนั้นได้มาก็แต่โดยอาศัยไขมันสัตว์ นอกจากนี้ แคบหมูยังเคยใช้เป็นอาหารควบคุมน้ำหนัก จนกระทั่งมีการปฏิวัติอุตสาหกรรม น้ำมันพืชจึงค่อยแพร่หลายขึ้น
แคบหมูแบบอุ่นด้วยเตาไมโครเวฟก็มีขาย มีลักษณะทำนองเดียวกับข้าวโพดคั่วที่อุ่นด้วยเตาไมโครเวฟ และจะบริโภคเสียในขณะที่ยังอุ่นอยู่นั้นก็ได้ ส่วนแคบหมูหมักมักแช่เย็นและรับประทานกันเย็น ๆ แต่แคบหมูหมักนี้ต่างจากแคบหมูทอดตรงที่มีความมันและเค็มเป็นอันมาก คล้ายคลึงกับฟัวกรา (foie gras)
ประเด็นสุขภาพ

แคบหมูมีคาร์โบไฮเดรตต่ำ จึงใช้เป็นของคบเคี้ยวทางเลือกตามการควบคุมน้ำหนักแบบแอตกินส์ (Atkins diet) ทว่า แคบหมูมีไขมันและโซเดียมสูง ไขมันในแคบหมูนั้นทัดเทียมกับในมันฝรั่งทอด ขณะที่โซเดียมในแคบหมูซึ่งบริโภคแต่ละครั้งนั้นมีปริมาณมากกว่าที่ได้จากการบริโภคมันฝรั่งทอดครั้งหนึ่ง ๆ ถึงราวห้าเท่า นิตยสาร เมนส์เฮลธ์ (Men's Health) ประเมินว่า การบริโภคแคบหมูครั้งละยี่สิบแปดกรัม (หนึ่งออนซ์) จะได้โปรตีนมากกว่าการบริโภคมันฝรั่งทอดถุงหนึ่งราวเก้าเท่า และในแคบหมูชนิดไขมันต่ำ มีไขมันน้อยกว่ามันฝรั่งทอดชนิดไขมันสูง แต่ในขณะที่ 97% ของไขมันในมันฝรั่งทอดเป็นไขมันไม่อิ่มตัว  มีเพียงร้อยละ 43 ของไขมันแคบหมูนั้นไม่อิ่มตัว ส่วนใหญ่เป็นกรดโอเลอิก (oleic acid) อันเป็นไขมันที่เป็นผลดีต่อสุขภาพชนิดเดียวกับที่พบในน้ำมันมะกอก ขณะที่อีกร้อยละสิบสามของไขมันแคบหมูนั้นเป็นกรดสตีแอริก (stearic acid) อันเป็นไขมันอิ่มตัวที่เชื่อกันว่าไม่เพิ่มระดับคอเลสเทอรอล แต่ทั้งนี้เมื่อนับปริมาณไขมันอิ่มตัวในแคบหมู ก็มีถึง 53% ซึ่งยังนับว่าเป็นอาหารไขมันสูงอยู่ดี
ในภูมิภาคต่าง ๆ > ประเทศแคนาดา

ในประเทศแคนาดาเรียกแคบหมูต่าง ๆ กันไปตามภูมิภาค เช่น ในรัฐนิวฟันด์แลนด์เรียก "สกรันเชียน" (scrunchion) มักเป็นแคบหมูชิ้นเล็ก ๆ นิยมใช้เป็นเครื่องชูรสอาหารอื่น เช่น ปลาเค็ม และใช้ปรุงอาหารที่เรียก "ปลากับบรูอิส" (fish and brewis) ส่วนในรัฐเกแบ็กเรียกแคบหมูว่า "ออแรย์เดอคริสต์" (oreilles de Christ) แปลว่า พระกรรณพระคริสต์ เพราะมักใช้บริโภคเป็นส่วนหนึ่งของอาหารกาบานาซุคร์ (cabane à sucre) ตามประเพณี
นครรัฐวาติกัน

ระวังสับสนกับ สันตะสำนัก
| นครรัฐวาติกัน Stato della Città del Vaticano (อิตาลี) |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: อินโนเอมาร์ชาปอนตีฟีกาเล (เพลงสดุดีพระสังฆราช)  
ตราราชการ Sigillum Stati Civitatis Vaticanae (ละติน) Sigillo dello Stato della Città del Vaticano (อิตาลี)ตราราชการนครรัฐวาติกัน 

เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: นครวาติกัน 41°54′N 12°27′E﻿ / ﻿41.900°N 12.450°E﻿ / 41.900; 12.450
ภาษาราชการ: ภาษาอิตาลี
การปกครอง: รัฐเดี่ยว สมบูรณาญาสิทธิราชย์คริสเตียน (ภายใต้ศาสนวิทยา และ ราชาธิปไตยโดยเลือกตั้ง เทวาธิปไตย)

• พระสันตะปาปา : พระสันตะปาปาฟรานซิส
• ประธานสมณกรรมาธิการนครรัฐวาติกัน : พระคาร์ดินัล จูเซปเป มาร์เตลโล
 
เอกราช จากราชอาณาจักรอิตาลี

• สนธิสัญญาลาเตรัน : 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472
 
พื้นที่
• รวม: 0.44 ตารางกิโลเมตร (0.17 ตารางไมล์) (อันดับ 196)
• อันดับขนาดของพื้นที่: 1 E5
ประชากร
• 2017 ประมาณ: 1,000 (อันดับ 236)
• ความหนาแน่น: 2,272 ต่อตารางกิโลเมตร (5,884.5 ต่อตารางไมล์) (อันดับ 6)
สกุลเงิน: ยูโร (€) (EUR)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
ขับรถด้าน: ขวา
รหัสโทรศัพท์: 39
รหัส ISO 3166: VA
โดเมนบนสุด: .va
เว็บไซต์ https://www.vaticanstate.va/en/
| นครรัฐวาติกัน * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
เกณฑ์พิจารณา: (i), (ii), (iv), (vi)
อ้างอิง: 286
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2527 (คณะกรรมการสมัยที่ 8)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
นครรัฐวาติกัน (อังกฤษ: Vatican City State; อิตาลี: Stato della Città del Vaticano) เป็นนครรัฐที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลซึ่งน้อยที่สุดในโลกทั้งในแง่พื้นที่และประชากร ตั้งอยู่ในกรุงโรม ประเทศอิตาลี เป็นที่ประทับของพระสันตะปาปา ซึ่งเป็นประมุขสูงสุดแห่งศาสนจักรโรมันคาทอลิก ศูนย์กลางคือมหาวิหารนักบุญเปโตร ซึ่งออกแบบโดยมีเกลันเจโล
การปกครองเป็นแบบอำนาจเบ็ดเสร็จ อำนาจตกอยู่ที่พระสันตะปาปาเพียงผู้เดียว จะหมดวาระก็ต่อเมื่อสิ้นพระชนม์ พระองค์ปัจจุบันคือสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส ซึ่งได้รับเลือกเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2556
จัตุรัสด้านหน้ามหาวิหารนักบุญเปโตรเมื่อมองจากยอดโดมมีเกลันเจโล
ประวัติศาสตร์

เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 นครรัฐวาติกันและอิตาลีได้ลงนามสนธิสัญญา ยอมรับสถานะของนครรัฐวาติกันเป็นรัฐเอกราชมีอำนาจอธิปไตยของตนเอง ตั้งแต่ พ.ศ. 2503 นครรัฐวาติกันได้รับการจารึกให้เป็นดินแดน ที่จะต้องได้รับการปกป้องรักษาไว้เป็นพิเศษในสถานการณ์ที่มีความขัดแย้งทางอาวุธ (International Register of Cultural Works under Special Protection in Case of Armed Conflict) เนื่องจากเป็นแหล่งศิลปวัฒนธรรมของโลก มีหอสมุดอันเก่าแก่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 (the Apostolic Library of the Vatican)
ต่อมา ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการจัดตั้งหอจดหมายเหตุนครรัฐวาติกัน (Secret Archive of the Vatican) พิพิธภัณฑ์วาติกัน มหาวิหารนักบุญเปโตร และมีสำนักพิมพ์ของตนชื่อ the Vatican Polyglot Press ซึ่งเป็นที่จัดพิมพ์ผลงานภาษาต่าง ๆ รวมทั้งออกหนังสือพิมพ์รายวัน Observatore Romano ซึ่งตีพิมพ์เผยแพร่ตั้งแต่ พ.ศ. 2404 และตั้งแต่ พ.ศ. 2474 นครรัฐวาติกันได้จัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียง ถ่ายทอดเสียงภาษาต่าง ๆ ถึง 30 ภาษา ปัจจุบัน นครรัฐวาติกันมีสถานีวิทยุกระจายเสียง 3 สถานี สถานีโทรทัศน์ 1 สถานี
รัฐบาล > พระสันตะปาปา

พระสันตะปาปาทรงอำนาจสูงสุดทั้งด้านนิติบัญญัติ บริหาร และตุลาการ พระสันตะปาปาองค์ล่าสุดคือสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส ชาวอาร์เจนตินาเชื้อสายอิตาลี ทรงได้รับเลือกตั้งเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดยคณะพระคาร์ดินัล ซึ่งเป็นสภาที่ปรึกษาของสมเด็จพระสันตะปาปา โดยพระคาร์ดินัลที่มีอายุต่ำกว่า 80 ปีเท่านั้นจึงจะมีสิทธิออกเสียงเลือกตั้ง พระสันตะปาปาที่ทรงได้รับเลือกตั้งแล้วตามปกติจะอยู่ในตำแหน่งไปจนตลอดพระชนม์ชีพ เว้นแต่จะมีการสละตำแหน่งพระสันตะปาปา ซึ่งสมเด็จพระสันตะปาปาองค์ก่อนหน้านี้คือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้สละตำแหน่งเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
รัฐบาล > การบริหารศาสนจักร

การบริหารศาสนจักรเป็นหน้าที่ของสภาปกครองโรมัน (the Roman Curia) หรือสำนักงานบริหารศาสนจักรส่วนกลาง ซึ่งมักเรียกว่าสันตะสำนัก (Holy/Apostolic See) มีหน่วยงานหลักคือ สำนักเลขาธิการแห่งรัฐ (Secretariat of State) รับผิดชอบการบริหารประเทศ โดยมีพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ (Cardinal Secretary of State) เป็นหัวหน้า (เทียบเท่านายกรัฐมนตรี) มีหน้าที่รับผิดชอบกิจการด้านการเมืองและการทูตของนครรัฐวาติกัน
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2531 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ทรงปรับโครงสร้างของสำนักเลขาธิการแห่งรัฐ โดยแบ่งเป็น 2 หน่วยงาน คือ
The Section for General Affairs หรือ The First Section รับผิดชอบด้านการบริหารของศาสนจักรและดูแลสถานทูตต่าง ๆ ประจำนครรัฐวาติกัน หัวหน้าหน่วยงาน คือ The Substitute for General Affairs และมีผู้ช่วย คือ The Assessor for General Affairs
The Section for Relations with States รับผิดชอบด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และการแต่งตั้งบิชอปในประเทศต่าง ๆ หัวหน้าหน่วยงาน คือ The Secretary for Relations with States และมีผู้ช่วย คือ The Under-Secretary for Relations with States
นอกจากหน่วยงานทั้งสองข้างต้นแล้วยังมีสมณะกระทรวงต่าง ๆ ซึ่งเทียบได้กับกระทรวงรวม 9 กระทรวง เรียกชื่อตามลักษณะงานในความรับผิดชอบ ได้แก่
สมณะกระทรวงหลักความเชื่อ รับผิดชอบเกี่ยวกับการส่งเสริมศรัทธาและศีลธรรมทั่วโลก
สมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญ รับผิดชอบเกี่ยวกับขั้นตอนการประกาศเป็นนักบุญ
สมณะกระทรวงคริสตจักรตะวันออก รับผิดชอบเกี่ยวกับกิจกรรมของคริสตจักรคาทอลิกตะวันออก (ไบแซนไทน์)
สมณะกระทรวงมุขนายก รับผิดชอบเกี่ยวกับการตั้งมุขนายกและมุขมณฑล
สมณะกระทรวงพิธีกรรมและศีลศักดิ์สิทธิ์ รับผิดชอบเกี่ยวกับกิจกรรมการนมัสการในคริสต์ศาสนา
สมณะกระทรวงการประกาศพระวรสารสู่ปวงชน รับผิดชอบเกี่ยวกับกิจกรรมแพร่ธรรมของมิชชันนารีในศาสนจักรในทวีปแอฟริกาและเอเชีย ซึ่งรวมถึงประเทศไทยด้วย
สมณะกระทรวงสถาบันชีวิตที่ถวายแล้วและคณะชีวิตแพร่ธรรม รับผิดชอบเกี่ยวกับการส่งเสริมและกำกับดูแลคณะนักบวชคาทอลิกคณะต่าง ๆ
สมณะกระทรวงบาทหลวง รับผิดชอบเกี่ยวกับบาทหลวงและผู้ช่วยบาทหลวงที่มิใช่นักบวช รวมถึงกิจกรรมและวินัยของบาทหลวงประจำมุขมณฑล
สมณะกระทรวงการศึกษาคาทอลิก รับผิดชอบเกี่ยวกับเซมินารี รวมทั้งการส่งเสริมและการจัดตั้งสถานศึกษาคาทอลิก โดยเฉพาะ โรงเรียนและมหาวิทยาลัยต่าง ๆ