stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เสรีรัฐไอริช

เสรีรัฐไอริช (อังกฤษ: Irish Free State; ไอริช: Saorstát Éireann) เป็นเสรีรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ.  1922 ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาอังกฤษ-ไอร์แลนด์ที่ลงนามโดยรัฐบาลบริเตนและผู้แทนไอร์แลนด์สิบสองเดือนก่อนหน้านั้น ในวันที่ก่อตั้งเสรีรัฐประกอบด้วยเกาะไอร์แลนด์ทั้งเกาะยกเว้นแต่ไอร์แลนด์เหนือที่แยกตัวออกมาเกือบจะทันทีตามสิทธิ "แยกตัว" ที่ระบุไว้ในสนธิสัญญา เสรีรัฐไอริชมาแทนที่สาธารณรัฐไอร์แลนด์ที่ประกาศตนเป็นรัฐโดยพฤตินัยมาตั้งแต่ปี ค.ศ.  1919 เสรีรัฐไอริชมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ.  1937 เมื่อประชาชนออกเสียงสนับสนุนข้อเรียกร้องให้มีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่แทนฉบับ ค.ศ.  1922 แต่ยังไม่ประกาศตัวเป็นสาธารณรัฐจนกระทั่ง ค.ศ. 1949
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กราชอาณาจักรและประเทศในเครือจักรภพ |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอนติกาและบาร์บูดา  ออสเตรเลีย  บาฮามาส  เบลีซ  แคนาดา  เกรเนดา  จาเมกา  ราชอาณาจักรนิวซีแลนด์  ปาปัวนิวกินี  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  หมู่เกาะโซโลมอน  ตูวาลู 
อดีต:  ซีลอน  ฟีจี  แกมเบีย  กานา  กายอานา  อินเดีย  ไอร์แลนด์  เคนยา  มาลาวี  มอลตา  มอริเชียส  นิวฟันด์แลนด์  ไนจีเรีย  บาร์เบโดส  ปากีสถาน  โรดีเชีย  เซียร์ราลีโอน  แอฟริกาใต้  แทนกันยีกา  ตรินิแดดและโตเบโก  ยูกันดา
ไพเรทส์ออฟมาเลเซีย

| ไพเรทส์ออฟมาเลเซีย |
| --- | --- |

กำกับ: อุมแบร์โต เลนซี
บทภาพยนตร์:   วิกตอร์ อันเดรส กาเตนา  ไจเม โกมัส จิล  อูโก ลีเบราโตเร 
สร้างจาก: นวนิยายโดยเอมิลโล ซัลการี
อำนวยการสร้าง: ซอลลี วู เบียนโก
นักแสดงนำ:   สตีฟ รีฟส์  แจกเกอลีน ซัสซาด์  อันเดรอา โบโบซิก 
กำกับภาพ:   เฟเดรีโอ จี ลาร์รายา  อันเจโล ลอตตี 
ตัดต่อ: โจลันดา เบนเวนูตี
ดนตรีประกอบ: จีโอวันนี ฟุสโก
บริษัทผู้สร้าง:   ยูโรอินเตอร์เนชันแนลฟิล์ม  ลาโซเซียตีเดฟีมเซยูส์  เลซีอินเตอร์เนชันแนล 
วันฉาย:   16 ตุลาคม ค.ศ. 1964 (1964-10-16) (อิตาลี) 
ความยาว: 110 นาที
ประเทศ:   อิตาลี  ฝรั่งเศส  สเปน 
ไพเรทส์ออฟมาเลเซีย (ฝรั่งเศส: Les Pirates de la Malaisie; อิตาลี: I pirati della Malesia; สเปน: Los piratas de Malasia) เป็นภาพยนตร์แนวคนเกเร ค.ศ. 1964 กำกับโดยอุมแบร์โต เลนซี และนำแสดงโดยสตีฟ รีฟส์ ในบทซันโดกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของซันโดกันมหาราช ซึ่งได้รับการกำกับโดยเลนซีเช่นกัน
ไพเรทส์ออฟมาเลเซีย เป็นเรื่องราวของกบฏมาเลเซียนามว่าซันโดกัน ผู้ร่วมกับกลุ่มคนทรยศ โดยพยายามขัดขวางนายพลอังกฤษที่ชั่วร้ายจากการบังคับให้สุลต่านฮัสซิมที่ดีต้องสละราชบัลลังก์
เรื่องย่อ

ลอร์ดเจมส์ กิลลิงก์ ที่โหดร้าย ผู้ซื่อสัตย์ต่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เป็นผู้ปกครองดินแดนเกาะบอร์เนียวและมาเลเซีย ศัตรูตัวฉกาจของเขาคือโจรสลัดชาวอินเดียนามว่าซันโดกัน ผู้มาพร้อมกับ"เสือ"ในการโจมตีอย่างต่อเนื่องกับกองทัพอังกฤษ
เวลานี้ ซันโดกันปะทะกับข้าหลวงอีกครั้ง เพราะกิลลิงก์กำลังไล่ล่าเตรมัล-ไนก์ ซึ่งเป็นชาวฮินดูที่หนีการควบคุมโดยนโยบายอังกฤษ ผู้ที่อยู่ในการค้นหาความรักที่หายไป เตรมัล-ไนก์ พูดคุยกับซันโดกันเกี่ยวกับความลับของลัทธิฮินดูที่บูชาเทวีโลหิตกาลี เหล่าลัทธินี้ได้ลักพาตัวที่รักของเขา และซันโดกันกำลังเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้กับกิลลิงก์ใหม่ ผู้ลักพาตัวคนรักของเตรมัล-ไนก์ ซึ่งหลบหนีไปอย่างน่าสงสัยจากห้องใต้ตึกสำหรับขังนักโทษ
นักแสดงนำ

สตีฟ รีฟส์ รับบทเป็น ซันโดกัน
แจกเกอลีน ซัสซาด์ รับบทเป็น ฮาดา
อันเดรอา โบโบซิก รับบทเป็น ยาเนซ
มิมโม ปัลมารา รับบทเป็น เตรมัล-ไนก์
ปีแยร์ เครสซัว รับบทเป็น กัปตัน
เลโอ อันโชริซ รับบทเป็น ลอร์ดบรูก
ฟรันโก บัลดุชชี รับบทเป็น แซมบิกไลออง
จีอูเซปเป อัดดอบบาตี รับบทเป็น มูดา
ดาการ์ รับบทเป็น คัมมามูรี
ริก บัตตักเลีย รับบทเป็น แซมบิกไลออง
นันโด กัซโซโล รับบทเป็น คลินตัน
จอร์จ หวัง รับบทเป็น โชปา
นัซซาเรโน ซัมแปร์ลา รับบทเป็น ดูรันโก (เครดิตในฐานะนิก แอนเดอร์สัน)
การสร้าง

ได้มีการให้เครดิตบทภาพยนตร์ไพเรทส์ออฟมาเลเซีย แก่วิกตอร์ อันเดรส กาเตนา, ไจเม โกมัส จิล และอูโก ลีเบราโตเร ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงโดยลีเบราโตเร และอิงจากนิยายของเอมิลโล ซัลการี
การเปิดตัว

ไพเรทส์ออฟมาเลเซีย ได้รับการเปิดตัวในประเทศอิตาลีในวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1964 ซึ่งภาพยนตร์มีความยาว 110 นาที
แหล่งข้อมูลอื่น

The Pirates of Malaysia ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โลเรนโซ เปลเลกรีนี

โลเรนโซ เปลเลกรีนี (อิตาลี: Lorenzo Pellegrini, ออกเสียง: [loˈrɛntso pelleˈɡriːni]; เกิดวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2539) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับโรมาในเซเรียอา ซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นกัปตันทีม และเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | โกปปาอีตาเลีย> ลงเล่น | โกปปาอีตาเลีย> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โรมา | 2014–15 | เซเรียอา | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| ซัสซูโอโล | 2015–16 | เซเรียอา | 19 | 3 | 1 | 0 | — | — | 20 | 3 |
| ซัสซูโอโล | 2016–17 | เซเรียอา | 28 | 6 | 1 | 1 | 5 | 1 | 34 | 8 |
| ซัสซูโอโล | รวม | รวม | 47 | 9 | 2 | 1 | 5 | 1 | 54 | 11 |
| โรมา | 2017–18 | เซเรียอา | 28 | 3 | 1 | 0 | 8 | 0 | 37 | 3 |
| โรมา | 2018–19 | เซเรียอา | 25 | 2 | 2 | 0 | 6 | 1 | 33 | 3 |
| โรมา | 2019–20 | เซเรียอา | 27 | 1 | 2 | 2 | 5 | 0 | 34 | 3 |
| โรมา | 2020–21 | เซเรียอา | 34 | 7 | 1 | 1 | 12 | 3 | 47 | 11 |
| โรมา | 2021–22 | เซเรียอา | 28 | 9 | 1 | 0 | 12 | 5 | 41 | 14 |
| โรมา | 2022–23 | เซเรียอา | 32 | 4 | 2 | 0 | 14 | 4 | 48 | 8 |
| โรมา | 2023–24 | เซเรียอา | 29 | 8 | 2 | 0 | 10 | 2 | 41 | 10 |
| โรมา | 2024–25 | เซเรียอา | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
| โรมา | รวม | รวม | 203 | 34 | 11 | 3 | 67 | 15 | 281 | 52 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 250 | 42 | 13 | 4 | 72 | 16 | 335 | 62 |
1 2 3 4 5  ลงเล่นในยูฟ่ายูโรปาลีก
1 2  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
↑  ลงเล่นในยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| อิตาลี | 2017 | 1 | 0 |
| อิตาลี | 2018 | 8 | 0 |
| อิตาลี | 2019 | 3 | 1 |
| อิตาลี | 2020 | 3 | 1 |
| อิตาลี | 2021 | 5 | 1 |
| อิตาลี | 2022 | 4 | 2 |
| อิตาลี | 2023 | 2 | 0 |
| อิตาลี | 2024 | 7 | 1 |
| รวม | รวม | 33 | 6 |
เกียรติประวัติ

โรมา
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก: 2021–22
รองแชมป์ ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2022–23
ทีมชาติอิตาลี
อันดับสาม ยูฟ่าเนชันส์ลีก: 2020–21, 2022–23
ส่วนตัว
นักเตะยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล โรมา: 2020–21
ทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2020–21, 2022–23
ประตูยอดเยี่ยมประจำเดือน เซเรียอา: กันยายน 2021, มกราคม 2022, มีนาคม 2022
ทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก: 2021–22
นักเตะยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก: 2021–22
ทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล เซเรียอา: 2023–24
แหล่งข้อมูลอื่น

โลเรนโซ เปลเลกรีนี ที่เว็บไซต์ A.S. Roma
โลเรนโซ เปลเลกรีนี at FootballDatabase.eu
ข้อมูลของ โลเรนโซ เปลเลกรีนี ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
โลเรนโซ เปลเลกรีนี ที่เลกาเซเรียอา
โปรไฟล์ที่ FIGC (ในภาษาอิตาลี)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสมาคมกีฬาโรมา  |
| --- | --- |
 3 อังเคลินโญ่  4 กริสตันเต  5 เอ็นดิกก้า  7 เปลเลกรีนี (กัปตัน)  11 โดฟบิค  12 อับดุลฮามิด  14 โชมูโรดอฟ  15 ฮุมเมิลส์  16 ปาเรเดส  17 โคเน  18 โซว์เล  19 เชลิค  21 ดิบาลา  22 เอร์โมโซ  23 มันชีนี  26 ดาห์ล  28 เลอ ฟี  35 บัลดันซี  56 ซาเลอมาเกิร์ส  59 ซาลิวสกี  61 ปิซิลลี  66 ซังกาเร  89 มาริน  92 เอล ชาราวี  98 ไรอัน  99 สวิลาร์  ผู้จัดการ: - 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 |
| --- | --- | --- |
|  1 ดอนนารุมมา (กัปตัน)  2 ดี โลเรนโซ  3 ดีมาร์โก  4 บูออนจอร์โน  5 กาลาฟีโอรี  6 กัตตี  7 ฟรัตเตซี  8 ฌอร์ฌีญู  9 สกามักกา  10 เปลเลกรีนี  11 รัสปาโดรี  12 วีการีโอ  13 ดาร์มีอัน  14 กีเอซา  15 เบลลาโนวา  16 กริสตันเต  17 มันชีนี  18 บาเรลลา  19 เรเตกิ  20 ซักกัญญี  21 ฟาโจลี  22 เอล ชาราวี  23 บัสโตนี  24 กัมบีอาโซ  25 โฟโลรุนโช  26 เมเรต  ผู้ฝึกสอน: สปัลเลตตี  |  1 ดอนนารุมมา (กัปตัน)  2 ดี โลเรนโซ  3 ดีมาร์โก  4 บูออนจอร์โน  5 กาลาฟีโอรี  6 กัตตี  7 ฟรัตเตซี  8 ฌอร์ฌีญู  9 สกามักกา  10 เปลเลกรีนี  11 รัสปาโดรี  12 วีการีโอ  13 ดาร์มีอัน  14 กีเอซา  15 เบลลาโนวา  16 กริสตันเต  17 มันชีนี  18 บาเรลลา  19 เรเตกิ  20 ซักกัญญี  21 ฟาโจลี  22 เอล ชาราวี  23 บัสโตนี  24 กัมบีอาโซ  25 โฟโลรุนโช  26 เมเรต  ผู้ฝึกสอน: สปัลเลตตี  |  |
จอห์น มิทเชล

| จอห์น มิทเชล John Mitchel |
| --- | --- |
จอห์น มิทเชล
เกิด: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1815
เสียชีวิต: 20 มีนาคม ค.ศ. 1875
สัญชาติ: ชาวไอร์แลนด์
อาชีพ: ทนายความ
ตำแหน่ง: นักเขียน
นักการเมืองไอร์แลนด์
จอห์น มิทเชล (ไอริช: Seán Mistéil, อังกฤษ: John Mitchel) (3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1815 - (20 มีนาคม ค.ศ. 1875) จอห์น มิทเชลเป็นนักเขียนเรื่องการเมือง, นักชาตินิยมไอร์แลนด์ และ ทนายความคนสำคัญชาวไอร์แลนด์ จอห์น มิทเชลเป็นผู้นำคนสำคัญของขบวนการยังไอร์แลนด์ และ ขบวนการสันนิบาตไอร์แลนด์ (Irish Confederation) และต่อมาก็เป็นตัวแทนของเสียงของสาธารณชนของชาวอเมริกันทางตอนใต้ในสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1850 และ 1860 ก่อนที่จะมาได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกในสภาสามัญชนแต่ก็ถูกปลดเพราะเป็นผู้มีประวัติว่าเป็นอาชญากร Jail Journal (บันทึกคนคุก) ของมิทเชลเป็นงานเขียนสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ (Irish nationalism)
ครอบครัว

จอห์นพ่อของจอห์น มิทเชลได้รับการศึกษาส่วนใหญ่ที่มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ และต่อมาเข้าเป็นนักบวชผู้สอนศาสนาเพรสไบทีเรียน วิลเลียม ดิลลันผู้เขียนชีวประวัติกล่าวว่า “ราวปี ค.ศ. 1810 จอห์นก็ได้รับหน้าที่รับผิดชอบวัดไม่ไกลจากดันกิฟเวนในเคานตีเดอร์รี” และไปพบและแต่งงานกับแมรี แฮสเล็ทท์ที่นั่น ในปี ค.ศ. 1819 ก็ถูกเรียกตัวไปทำงานที่เดอร์รีและอยู่ที่นั่นอีกสี่ปี เมื่อได้รับเรียกจากนิวรี และ อาร์มาห์ จอห์นเลือกไปนิวรีและไปทำงานอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1840 หลังจากสามีเสียชีวิตแม่ของจอห์น มิทเชล มิสซิสมิทเชลก็ท่องเที่ยวอย่างกว้างไกล ในปี ค.ศ. 1853 เมื่อจอห์น มิทเชลหนีจากการไปลี้ภัยไปยังสหรัฐอเมริกา มิสซิสมิทเชลและลูกชายอีกคนหนึ่งกับลูกสาวอีกสองคนก็ไปรับจอห์น มิทเชลที่นั่น  มิสซิสมิทเชลไปพำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกาอยู่หลายปีก่อนที่จะข้ามกลับมาและย้ายไปอยู่ในกรุงลอนดอน จากนั้นก็ย้ายกลับมาอยู่ที่นิวรีและอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1865
หนังสือที่เขียน

An Apology for the British Government in Ireland, John Mitchel, O Donoghue & Company. 1905
Jail Journal, John Mitchel, M.H. Gill & Sons, LTD 1914
Jail Journal: with continuation in New York & Paris, John Mitchel, M.H. Gill & Son, Ltd
The Crusade of the Period, John Mitchel, Lynch, Cole & Meehan 1873
Last Conquest Of Ireland (Perhaps)], John Mitchel, Lynch, Cole & Meehan 1873
History of Ireland, from the Treaty of Limerick to the Present Time, John Mitchel, Cameron & Ferguson 1868
Reply to the Falsification of History by James Anthony Froude, Entitled 'The English in Ireland' or The Crusade of the Period, John Mitchel, Cameron & Ferguson n.d.
History of Ireland, from the Treaty of Limerick to the Present Time (2 Vol), John Mitchel, James Duffy 1869
Life of Hugh O'Neil  John Mitchel P.M. Haverty 1868
The Last Conquest of Ireland (Perhaps), John Mitchel, (Glasgow, 1876 - reprinted University College Dublin Press, 2005) ISBN I-905558-36-4
Davis, Poem's and Essays Complete, Introduction by John Mitchel, P. M. Haverty, P.J. Kenedy, 9/5 Barclay St. New York, 1876.
บรรณานุกรม

The life of John Mitchel,William Dillon, (London, 1888) 2 Vols.
Life of John Mitchel, P. A. Sillard, James Duffy and Co., Ltd 1908
John Mitchel, P. S. O'Hegarty, Maunsel & Company, Ltd 1917
Mitchel's Election a National Triumph, Charles J. Rosebault, J. Duffy, 1917
Irish Mitchel, Seamus MacCall, Thomas Nelson and Sons Ltd 1938
John Mitchel First Felon for Ireland, Edited By Brian O'Higgins, Brian O'Higgins 1947
John Mitchel Noted Irish Lives, Louis J. Walsh, The Talbot Press Ltd 1934
John Mitchel, A Cause Too Many, Aidan Hegarty, Camlane Press
ดูเพิ่ม

ขบวนการยังไอร์แลนด์
การ์ลอวัตส์

| การ์ลอวัตส์ |
| --- | --- |
City
Grad Karlovac  City of Karlovac
 บน: ศาลาว่าการการ์ลอวัตส์; กลางซ้าย: ปราสาทดูบอวัตส์; กลางขวา: Franciscan monastery and Church of Holy Trinity; ล่างซ้าย: Zorin dom theatre; ล่างขวา: สถานีรถไฟการ์ลอวัตส์
   ธง
การ์ลอวัตส์สถานที่ตั้งของการ์ลอวัตส์ในประเทศโครเอเชีย
พิกัด: 45°29′N 15°33′E﻿ / ﻿45.483°N 15.550°E﻿ / 45.483; 15.550
ประเทศ:  โครเอเชีย
เทศมณฑล:  การ์ลอวัตส์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Damir Mandić (HDZ)
 • สภาเทศบาล:  25 members • HDZ, HSLS (13) • ŽZ (5) • NL Davor Petračić (3) • SDP, HL (3) • AUZ-HSU (1) 
พื้นที่
 • City: 401 ตร.กม. (155 ตร.ไมล์)
ความสูง: 112 เมตร (367 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • City: 55,705 คน
 • ความหนาแน่น: 140 คน/ตร.กม. (360 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 46,833 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: HR-47 000
รหัสพื้นที่: +385 47
ทะเบียนพาหนะ: KA
เว็บไซต์: karlovac.hr
การ์ลอวัตส์ (โครเอเชีย: Karlovac, ออกเสียง: [kâːrloʋats]) เป็นนครและเทศบาลทางตอนกลางของประเทศโครเอเชีย จากข้อมูลสำรวจประชากรปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 55,705 คน
การ์ลอวัตส์เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลการ์ลอวัตส์ เมืองตั้งอยู่บนเส้นทางหลวงสายซาเกร็บ-ริเยกา และบนเส้นทางรถไฟ อยู่ห่างจากกรุงซาเกร็บทางทิศใต้-ตะวันตกราว 56 กิโลเมตร (35 ไมล์) และอยู่ห่างจากริเยกา 130 กิโลเมตร (81 ไมล์)
เดร์รี

ที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในไอร์แลนด์เหนือ
| เดร์รี/ลันดันเดร์รี สกอต: Derrie/Lunnonderrie  ไอริช: Doire/Doire Cholmcille  นครพรหมจารี |
| --- | --- |
 จากบนสุด ซ้ายไปขวา: ห้างสรรพสินค้าออสติน, กำแพงเมืองเดร์รี, ฟรีเดร์รีคอร์เนอร์, สะพานสันติ ข้ามแม่น้ำฟอยล์, เดร์รีในยามค่ำคืน, อนุสรณ์สงครามเพชร, รูปปั้น 'แฮนด์อะครอสเดอะดิไวด์'
 Vita Veritas Victoria "ชีพ สัตย์ ชัยชนะ" (ปรับจากงานบูรณะสะพานเครแกฟวัน)
ที่ตั้งในไอร์แลนด์เหนือ
ประชากร:   เดร์รี: 85,016  เขตเมือง: 93,512  มหานคร: 237,000  2008 est.
ไอริชกริด: C434166
อำเภอ: สภานครเดร์รีและเขตสแตรเบน
เคาน์ที: เทศมณฑลลันดันเดร์รี
ประเทศ: ไอร์แลนด์เหนือ
รัฐเอกราช: สหราชอาณาจักร
โพสท์ทาวน์: LONDONDERRY
เขตรหัสไปรษณีย์: BT47, BT48
รหัสโทรศัพท์: 028

ตำรวจ: ไอร์แลนด์เหนือ
ดับเพลิง: ไอร์แลนด์เหนือ
รถพยาบาล: ไอร์แลนด์เหนือ
 
รัฐสภาสหราชอาณาจักร: Foyle
สมัชชาไอร์แลนด์เหนือ: Foyle
 รายชื่อสถานที่ สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์เหนือ มณฑลลันดันเดร์รี 54°59′45″N 7°18′27″W﻿ / ﻿54.9958°N 7.3074°W﻿ / 54.9958; -7.3074
เดร์รี (อังกฤษ: Derry, ออกเสียง: /ˈdɛri/; ไอริช: Doire, ออกเสียง: [ˈd̪ˠɛɾʲə]) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ลันดันเดร์รี (อังกฤษ: Londonderry, ออกเสียง: /ˈlʌndəndɛri/) เป็นนครที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของไอร์แลนด์เหนือ และเป็นนครที่ใหญ่เป็นอันดับที่สี่ของเกาะไอร์แลนด์ ชื่อเมืองเดร์รีถูกแผลงจากชื่อในภาษาไอริชเก่าว่า Daire (ไอริชสมัยใหม่: Doire) ซึ่งหมายถึง "พุ่มไม้โอ๊ก" ใน ค.ศ. 1613 นครได้รับกฎบัตรหลวงจากพระเจ้าเจมส์ที่ 1 และได้รับคำว่า ลันดัน นำหน้าชื่อเมืองเดิม เพื่อสื่อถึงการระดมทุนจากกลุ่มในลอนดอน แต่ในปัจจุบันชื่อเมืองมักเรียกสั้น ๆ ว่า เดร์รี ส่วนชื่อ ลันดันเดร์รี มักใช้ในทางกฎหมาย
ตัวเมืองเก่าตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของแม่น้ำฟอยล์ ซึ่งมีสะพานรถยนต์สองแห่งและสะพานคนเดินหนึ่งแห่งข้ามผ่าน ในปัจจุบัน ตัวเมืองมีพื้นที่ทั้งสองฝั่งของแม่น้ำ ฝั่งตะวันตกเรียกว่าฝั่งนคร ส่วนฝั่งตะวันออกเรียกว่าฝั่งน้ำ จากการสำมะโนครัวในปี 2001 ประชากรในตัวนครมี 83,652 คน ในขณะที่พื้นที่เขตเมืองมีประชากร 90,736 คน นครอยู่ภายใต้การบริหารของสภานครเดร์รีและเขตสแตรเบน ซึ่งครอบคลุมท่าเรือลันดันเดร์รีและท่าอากาศยานนครเดร์รีด้วย
เดร์รีตั้งอยู่ใกล้กับพรมแดนเทศมณฑลดอนิกอลของประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งมีการเชื่อมต่อกันมาหลายศตวรรษ บุคคลที่เชื่อกันว่าเป็นผู้ก่อตั้งเดร์รี คือนักบุญโคล์มซิลล์จากทิคอนเนล ซึ่งเป็นชื่อเดิมของพื้นที่เทศมณฑลดอนิกอลทางทิศตะวันตกของแม่น้ำฟอยล์ในช่วงก่อน ค.ศ. 1610
ใน ค.ศ. 2013 เดร์รีถูกจัดตั้งให้เป็นนครแห่งวัฒนธรรมของสหราชอาณาจักร ซึ่งได้มีการมอบรางวัลใน ค.ศ. 2010
แหล่งข้อมูลอื่น

Derry, City of ที่เว็บไซต์ Curlie
Derry visitor information
Londonderry Chamber of Commerce
| ด ค กเทศมณฑลและนครของไอร์แลนด์เหนือ |
| --- | --- |
เทศมณฑล:  ดาวน์  ทิโรน  เฟอร์แมนา  ลันดันเดร์รี  อาร์มา  แอนทริม 
นคร:  เดร์รี  นิวรี  เบลฟาสต์  ลิสเบิร์น  อาร์มา 
| ด ค กนครในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
อังกฤษ:  กลอสเตอร์  คอเวนทรี  คาร์ไลล์  คิงส์ตันอะพอนฮัลล์  เคมบริดจ์  แคนเทอร์บรี  โคลเชสเตอร์  ชิชิสเตอร์  เชฟฟีลด์  เชสเตอร์  ซอลฟอร์ด  ซอลส์บรี  ซันเดอร์แลนด์  เซนต์ออลบันส์  เซาท์เอนด์-ออน-ซี  เซาแทมป์ตัน  ดองคัสเตอร์  ดาร์บี  เดอรัม  ทรูโร  นครเวสต์มินสเตอร์  นครหลวงลอนดอน  นอตทิงแฮม  นอริช  นิวคาสเซิลอะพอนไทน์  บริสตอล  บาธ  เบอร์มิงแฮม  แบรดฟอร์ด  ไบรตันและโฮฟ  พลิมัธ  พีเทอร์เบรอห์  เพรสตัน  มิลตันคีนส์  แมนเชสเตอร์  ยอร์ก  ริพพอน  ลิงคอล์น  ลิชฟีลด์  ลิเวอร์พูล  ลีดส์  เลสเตอร์  แลงคาสเตอร์  วินเชสเตอร์  วุร์สเตอร์  วุลเวอร์แฮมป์ตัน  เวกฟีลด์  เวลล์ส  สโตก-ออน-เทรนต์  ออกซฟอร์ด  อีลี  เอ็กซิเตอร์  เฮริฟอร์ด 
สกอตแลนด์:  กลาสโกว์  ดันดี  ดันเฟิร์มลีน  เพิร์ท  สเตอร์ลิง  อินเวอร์เนสส์  เอดินบะระ  แอเบอร์ดีน 
เวลส์:  คาร์ดิฟฟ์  เซนต์เดวิดส์  เซนต์แอซัฟ  นิวพอร์ต  แบงกอร์  เรกซัม  สวอนซี 
ไอร์แลนด์เหนือ:  เดร์รี  นิวรี  เบลฟาสต์  แบงเกอร์  ลิสเบิร์น  อาร์มา
ธงชาติไอร์แลนด์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ธงไตรรงค์ (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ ensign
สัดส่วนธง: 1ต่อ2
ประกาศใช้: ค.ศ. 1919
ลักษณะ: ธงแถบสีตามแนวตั้ง แต่ละแถบมีขนาดเท่ากัน เรียงตามลำดับ คือ สีเขียว สีขาว และสีส้ม
 
ธงชาติไอร์แลนด์ (แถบสีทอง)
ธงชาติไอร์แลนด์ (ไอริช: bratach na hÉireann / suaitheantas na hÉireann) เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งแถบสีตามแนวตั้ง แต่ละแถบมีขนาดเท่ากัน เรียงตามลำดับ คือ สีเขียว สีขาว และสีแสด  ธงนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ธงไตรรงค์ไอริช" หรือที่เรียกในภาษาอังกฤษว่า "Irish tricolour" สัดส่วนของธงกว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน  โดยทางการแล้ว ความหมายของธงชาติไอร์แลนด์มิได้มีการบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐ แต่โดยทั่วไปแล้ว ได้มีนิยามความหมายของธงไว้ว่า สีเขียวคือสีแห่งความเป็นชาตินิยมของชาวไอริชตามธรรมเนียมปฏิบัติ สีแสดเป็นสีของกลุ่มออเรนจ์อินสติติวชั่น (Orange Institution) ซึ่งเป็นชื่อขององค์กรศาสนาคริสต์นิกายโปรแตสแตนท์แห่งหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในทางการเมืองของไอร์แลนด์ ส่วนสีขาวซึ่งแทรกอยู่ระหว่างสีทั้งสองถือเป็นสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ สีขาวที่กลางธงนี้ยังอาจหมายถึงการสงบศึกครั้งสุดท้ายระหว่างฝ่ายสีเหลืองกับฝ่ายสีแสดก็ได้
การออกแบบ และ สัญลักษณ์ > โทนสี

| Scheme | สีเขียว | สีขาว | สีแสด |
| --- | --- | --- | --- |
| Pantone | 347 | White | 151 |
| Hex triplet | #009A49 | #FFFFFF | #FF7900 |
ประวัติ

ประวัติของธงนี้เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1848 เมื่อกลุ่มสตรีชาวฝรั่งเศสกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่งที่เห็นใจในการต่อสู้ของชาวไอริชได้มอบธงสามสีธงนี้เป็นของขวัญแก่โทมัส ฟรานซิส มีเกอร์ (Thomas Francis Meagher) ผู้นำขบวนการยังไอร์แลนด์ (Young Ireland) ซึ่งเป็นขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ที่สำคัญกลุ่มหนึ่ง อย่างไรก็ตามกว่าธงดังกล่าวจะได้ชักขึ้นครั้งแรกก็ล่วงเลยมาถึงปี ค.ศ. 1916 เมื่อชาวไอริชได้ลุกฮือต่อต้านสหราชอาณาจักรในวันอีสเตอร์ของปีนั้น ธงสามสีของไอร์แลนด์ได้ถูกชักขึ้นเหนือที่ทำการไปรษณีย์กลางที่กรุงดับลิน จึงถือกันว่าธงสามสี เขียว-ขาว-แสด เริ่มมีฐานะเป็นธงชาติไอร์แลนด์ครั้งแรกในเหตุการณ์ครั้งนั้น
ธงสามสีธงนี้ได้รับการยอมรับฐานะการเป็นธงชาติจากสาธารณรัฐไอริชเมื่อปี ค.ศ. 1919 ซึ่งเป็นช่วงเวลาระหว่างสงครามประกาศเอกราชไอร์แลนด์  หลังจากนั้นรัฐบาลของเสรีรัฐไอริช (ดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1922 - 1937) จึงได้ให้สถานะเป็นธงชาติตามรัฐธรรมนูญของไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1937  ด้วยเหตุว่ากลุ่มชาตินิยมไอร์แลนด์จำนวนมากถือกันว่าธงนี้คือธงชาติของเกาะไอร์แลนด์ทั้งหมด ทำให้กลุ่มชาตินิยมไอร์แลนด์เหนือจำนวนมากจึงใช้ธงชาติไอร์แลนด์เป็นสัญลักษณ์ของตนเช่นเดียวกับสมาคมนักกีฬาเกลิก (Gaelic Athletic Association) ซึ่งการใช้ธงดังกล่าวมักจะนำมาซึ่งความขัดแย้งอยู่เสมอ
ธงชาติไอร์แลนด์มีลักษณะที่ใกล้เคียงกับธงชาติของประเทศโกตดิวัวร์ แต่ธงของโกตดิวัวร์มีขนาดสั้นกว่าและเรียงสีสลับลำดับกัน
ดูเพิ่ม

ธงในสาธารณรัฐไอร์แลนด์
เพลงชาติไอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติไอร์แลนด์ ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
สหพันธ์โอลิมปิกไอร์แลนด์

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  ไอร์แลนด์
รหัสประเทศ: IRL
วันก่อตั้ง: เมษายน/พฤษภาคม 1920
วันรับรอง: 3 มิถุนายน 1922
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Howth, County Dublin, Ireland
ประธาน: Sarah Keane
เลขาธิการใหญ่: Sarah O'Shea
เว็บไซต์: olympics.ie
สหพันธ์โอลิมปิกแห่งไอร์แลนด์ (ไอริช: Cónaidhm Oilimpeach na hÉireann ใช้ชื่อ Irish Olympic Council จนถึง ค.ศ. 1952 และ Olympic Council of Ireland จนถึง ค.ศ. 2018, อังกฤษ: Olympic Federation of Ireland, รหัสไอโอซี: IRL) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศไอร์แลนด์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2463 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศไอร์แลนด์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากไอร์แลนด์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศไอร์แลนด์ในโอลิมปิก
ประเทศไอร์แลนด์ในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

สหพันธ์โอลิมปิกแห่งไอร์แลนด์
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
กลูมมีซันเดย์

เพลงตัวอย่าง:
| --- | --- |
"Gloomy Sunday": 

ความยาว 27 วินาที
หากไม่ได้ยินเสียง โปรดดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:วิธีใช้สื่อ
กลูมมีซันเดย์ (อังกฤษ: Gloomy Sunday) หรือ โซโมรูวอชาร์น็อป (ฮังการี: Szomorú vasárnap) เป็นเพลงที่แต่งโดยแรเฌอ แชแร็ชช์ นักแต่งเพลงชาวฮังการี ในปี พ.ศ. 2476 (ค.ศ. 1933) มีข่าวลือหลายกระแสว่าเป็นเพลงที่ก่อให้เกิดกระแสการฆ่าตัวตายนับร้อยคน
เพลง กลูมมีซันเดย์ ฉบับที่มีชื่อเสียงที่สุด ขับร้องโดยบิลลี ฮอลิเดย์ บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1941 โดยใช้เนื้อร้องของแซม ลิวอิส เพลงเวอร์ชันนี้ถูกห้ามออกอากาศทางบีบีซี
แหล่งข้อมูลอื่น

ตื่นเวบเพลงมรณะฟังแล้วฆ่าตัวตาย เก็บถาวร 2007-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บหรรษา
บทเพลงต้องห้าม ลือว่าฟังแล้วจะฆ่าตัวตาย เก็บถาวร 2007-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บเอ็มไทย
เกอร์รี เพย์ตัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เจอรัลด์ โจเซฟ เพย์ตัน
วันเกิด:   (1956-05-20) 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 (68 ปี)
สถานที่เกิด:  เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ
ส่วนสูง:  1.88 m (6 ft 2 in)*
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อาร์เซนอล (ผู้ฝึกสอนการรักษาประตู)
สโมสรเยาวชน
ค.ศ. 1974–1975:  แอทเตอร์สโตนทาวน์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 1975–1977 |  เบิร์นลีย์ |  30 |  (0) |
| ค.ศ. 1977–1986 |  ฟูลัม |  345 |  (0) |
| ค.ศ. 1983–1984 |  → เซาท์เอนด์ยูไนเต็ด (ให้ยืมตัว) |  10 |  (0) |
| ค.ศ. 1986–1993 |  บอร์นมัท |  202 |  (0) |
| ค.ศ. 1991–1993 |  เอฟเวอร์ตัน |  0 |  (0) |
| ค.ศ. 1991–1992 |  → โบลตันวอนเดอเรอส์ (ให้ยืมตัว) |  1 |  (0) |
| ค.ศ. 1992 |  → นอริชซิตี (ให้ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| ค.ศ. 1992–1993 |  → เบรนต์ฟอร์ด (ให้ยืมตัว) |  19 |  (0) |
| ค.ศ. 1993 |  → เชลซี (ให้ยืมตัว) |  1 |  (0) |
| ค.ศ. 1993–1994 |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| รวม |   |  608 |  (0) |
ทีมชาติ
| ค.ศ. 1977–1992 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ |  33 |  (0) |
| ค.ศ. 1983 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ยู-21 ปี |  2 |  (0) |
| ค.ศ. 1992 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ชุดบี |  1 |  (0) |
จัดการทีม
ค.ศ. 1995–1997:  จูบิโล อิวะตะ (ญี่ปุ่น) (ผู้ฝึกสอนการรักษาประตู)
ค.ศ. 1997–1998:  วิสเซล โคเบะ (ญี่ปุ่น) (ผู้ฝึกสอนการรักษาประตู)
ค.ศ. 1998–2000:  เอไอเค (สวีเดน) (ผู้ฝึกสอนการรักษาประตู)
:  ฟูลัม (ผู้ฝึกสอนการรักษาประตู)
ค.ศ. 2003–:  อาร์เซนอล (ผู้ฝึกสอนการรักษาประตู)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เจอรัลด์ "เกอร์รี" โจเซฟ เพย์ตัน (ไอริช: Gerald "Gerry" Joseph Peyton) เกิดวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 ที่เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตบอล และปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนการรักษาประตูให้แก่สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ประวัติ

เพย์ตันเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลของเขาที่สโมสรฟุตบอลเบิร์นลีย์ใน ค.ศ. 1975 โดยลงเล่น 30 นัดในช่วงสองฤดูกาลแข่งขัน เขาทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูมาอย่างยาวนานให้แก่หลายสโมสรในการแข่งขันของอังกฤษ ซึ่งโดดเด่นที่สุดเมื่อครั้งที่อยู่ร่วมกับเบิร์นมัธและฟูลัม เพย์ตันลงเล่นมากกว่าหกร้อยนัดของการปรากฏตัวในลีก ในขณะที่ลงเล่นให้แก่ทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์อีก 33 นัด ก่อนที่เขาจะร่วมงานกับสโมสรอาร์เซนอล เขาได้เป็นผู้ฝึกสอนในประเทศญี่ปุ่นและสวีเดน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เกอร์รี เพย์ตัน