แวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ค

| แวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ค |
| --- | --- |

เกิด: แวร์เนอร์ คาร์ล ไฮเซินแบร์ค 5 ธันวาคม ค.ศ. 1901(1901-12-05) เวือทซ์บวร์ค จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1976(1976-02-01) (74 ปี) มิวนิก เยอรมนีตะวันตก
สัญชาติ: เยอรมัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมิวนิก
มีชื่อเสียงจาก: หลักความไม่แน่นอน  Heisenberg's microscope  กลศาสตร์เมทริกซ์  Kramers-Heisenberg formula  Heisenberg group  Isospin
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ประจำปี พ.ศ. 2475 เหรียญรางวัลมัคส์ พลังค์ พ.ศ. 2476
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ฟิสิกส์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน  มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน  มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช  มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน  มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูว์  มหาวิทยาลัยมิวนิก
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: อาร์โนลด์ ซอมเมอร์เฟลด์
อาจารย์ที่ปรึกษาอื่น ๆ: นีลส์ บอร์  มัคส์ บอร์น
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: Felix Bloch  Edward Teller  Rudolph E. Peierls  Reinhard Oehme  Friedwardt Winterberg  Peter Mittelstaedt  Şerban Ţiţeica  Ivan Supek  Erich Bagge  Hermann Arthur Jahn  Raziuddin Siddiqui  Heimo Dolch  Hans Euler  Edwin Gora  Bernhard Kockel  Arnold Siegert  Wang Foh-san
ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ: William Vermillion Houston  Guido Beck  Ugo Fano
ได้รับอิทธิพลจาก: Robert Döpel Carl Friedrich von Weizsäcker
 
หมายเหตุ
เขาเป็นบิดาของ มาร์ติน ไฮเซินแบร์ค นักประสาทวิทยา และเป็นบุตรของ ออกัสต์ ไฮเซินแบร์ค
แวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ค (เยอรมัน: Werner Heisenberg) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวเยอรมันซึ่งเป็นหนึ่งในผู้วางหลักการพื้นฐานของกลศาสตร์ควอนตัม มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในฐานะผู้คิดค้นหลักความไม่แน่นอนของทฤษฎีควอนตัม นอกจากนี้ยังเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในสาขาวิชาฟิสิกส์นิวเคลียร์ ทฤษฎีสนามควอนตัม และฟิสิกส์อนุภาค
ไฮเซินแบร์ค ร่วมกับมัคส์ บอร์น และ พาสควอล จอร์แดน ได้ร่วมกันวางหลักการของเมทริกซ์เพื่อใช้ในกลศาสตร์ควอนตัมในปี พ.ศ. 2468 ไฮเซินแบร์คได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี พ.ศ. 2475
หลังจากที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นสู่อำนาจในปี พ.ศ. 2476 ไฮเซินแบร์คก็ถูกสื่อมวลชนโจมตีในฐานะผู้ริเริ่มเคลื่อนไหว deutsche Physik (ฟิสิกส์เยอรมัน) ต่อมาเขาถูกหน่วย Schutzstaffel สอบสวน และกลายเป็นคดีไฮเซินแบร์คโดยกล่าวหาว่าเขาเป็นผู้สืบทอดของ อาร์โนลด์ ซอมเมอร์เฟลด์ แห่งมหาวิทยาลัยมิวนิก ปี พ.ศ. 2481 เฮนริค ฮิมม์เลอร์ หัวหน้าหน่วย Schutzstaffel จึงได้คลี่คลายคดีนี้ ไฮเซินแบร์คไม่ได้เป็นผู้สืบทอดของซอมเมอร์เฟลด์ และกอบกู้ชื่อเสียงกลับคืนในวงการนักฟิสิกส์ของอาณาจักรไรค์ที่สาม
ปี พ.ศ. 2482 โครงการพลังงานนิวเคลียร์ของเยอรมัน หรือที่รู้จักอย่างไม่เป็นทางการในชื่อ คลับยูเรเนียม  ได้เริ่มก่อตั้งขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของกรมสรรพาวุธแห่งเยอรมนี ครั้นถึง พ.ศ. 2485 การควบคุมโครงการก็ตกอยู่ในมือของสภาวิจัยแห่งไรค์ (Reich Research Council) ตลอดระยะเวลาของโครงการทั้งหมดนี้ ไฮเซินแบร์คเป็นหนึ่งในผู้อำนวยการ 9 คนที่ดูแลและพัฒนางานวิจัยในโครงการ พ.ศ. 2485 ไฮเซินแบร์คได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการฝ่ายปกครองของสถาบันฟิสิกส์ไกเซอร์ วิลเฮล์ม
ไฮเซินแบร์คถูกจับกุมพร้อมนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมันรวม 10 คนในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างปฏิบัติการ Alsos ของสหรัฐอเมริกา เขาถูกควบคุมตัวอยู่ในประเทศอังกฤษตั้งแต่พฤษภาคม พ.ศ. 2488 ถึง มกราคม พ.ศ. 2489
เมื่อไฮเซินแบร์คได้กลับคืนสู่เยอรมนี เขาตั้งรกรากที่เมืองเกิททิงเงินในย่านอยู่อาศัยของชาวอังกฤษ และได้รับมอบหมายให้เป็นผู้อำนวยการสถาบันฟิสิกส์ไกเซอร์ วิลเฮล์ม ซึ่งในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันฟิสิกส์มัคส์ พลังค์ ไฮเซินแบร์คดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการที่สถาบันแห่งนี้จนกระทั่งสถาบันย้ายไปอยู่เมืองมิวนิกในปี พ.ศ. 2501 เนื่องจากการขยายขอบเขตงานและเปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันฟิสิกส์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์มัคส์ พลังค์ เขาได้เป็นผู้อำนวยการร่วมกับ ลุดวิก เบียร์มานน์ นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เป็นเวลา 2 ปี หลังจากนั้นจึงได้เป็นผู้อำนวยการสถาบันตั้งแต่ พ.ศ. 2503-2513
ไฮเซินแบร์ค ยังได้เป็นประธานสภาวิจัยแห่งเยอรมัน ประธานคณะกรรมาธิการฟิสิกส์อะตอม ประธานคณะทำงานฟิสิกส์นิวเคลียร์ และประธานมูลนิธิอเล็กซานเดอร์ ฟอน ฮัมโบลด์
ปี พ.ศ. 2500 ไฮเซินแบร์คเป็นผู้ลงนามในคำแถลงการณ์เกิททิงเงิน (Göttingen Manifesto) ซึ่งเป็นคำประกาศจากนักวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ชั้นแนวหน้าแห่งเยอรมันตะวันตก 18 คน ที่ต่อต้านการติดอาวุธกองทัพเยอรมันตะวันตกด้วยอาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธี