stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิเซซากิ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Isesaki, Gunma
เว็บไซต์ทางการนครอิเซซากิ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดกุมมะ |
| --- | --- | --- |
มาเอบาชิ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ทากาซากิ  มาเอบาชิ  |  |
| นครพิเศษ |  อิเซซากิ  โอตะ  |  |
| นคร |  คิรีว  ชิบูกาวะ  ทาเตบายาชิ  โทมิโอกะ  นูมาตะ  ฟูจิโอกะ  มิโดริ  อันนากะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคันระ คันระ  ชิโมนิตะ  นัมโมกุ  อำเภอคิตะกุมมะ โยชิโอกะ  ชินโต  อำเภอซาวะ ทามามูระ  อำเภอทาโนะ คันนะ  อูเอโนะ  อำเภอโทเนะ มินากามิ  คาตาชินะ  คาวาบะ  โชวะ  อำเภออางัตสึมะ คูซัตสึ  นากาโนโจ  นางาโนฮาระ  ฮิงาชิอางัตสึมะ  ทากายามะ  สึมาโงอิ  อำเภอโอระ ชิโยดะ  เมวะ  อิตากูระ  โอระ  โออิซูมิ  |  |
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
หลาวชะโอนทุ่ง

| หลาวชะโอนทุ่ง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Liliopsida
อันดับ:: Arecales
วงศ์:: Arecaceae
สกุล:: Oncosperma
สปีชีส์:: O.  tigillarium
ชื่อทวินาม
Oncosperma tigillarium (Jack.) Ridl.

หลาวชะโอนทุ่ง หรือ หลาโอน หรือ นิบง เป็นพรรณไม้ชนิดหนึ่งในวงศ์ปาล์ม โดยทั่วไป เมื่อพูดถึงหลาวชะโอน จะหมายถึงหลาวชะโอนทุ่ง ส่วนอีกชนิดพันธุ์จะเรียกว่าหลาวชะโอนเขา ชื่อหลาวชะโอน เป็นชื่อเรียกในภาษาไทยกลาง ขณะที่ไทยถิ่นใต้มักจะย่อเหลือ หลาโอน และในภาษามลายู เรียกว่า นิบง
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

หลาวชะโอนทุ่ง เป็นปาล์มขนาดใหญ่ แตกกอ เส้นผ่าศูนย์กลางลำต้นประมาณ 10-15 เซนติเมตร สูงได้ถึง 25 เมตร ขนาดของกอมักจะใหญ่กว่าหลาวชะโอนเขา  มีหนามสีดำปกคลุมทั่ว ลำต้น กาบใบ ก้านใบ และก้านช่อดอก ใบประกอบแบบขนนก ทางใบและใบย่อยอ่อนลู่ลง คอยอดสีเขียวเข้มเด่นชัด ทางใบยาว 3.5 - 4 เมตร ใบย่อยรูปรางน้ำคว่ำ เรียงตัวสม่ำเสมอ ใบย่อยขนาด 60 x 3 เซนติเมตร ช่อดอกเป็นช่อแยกแนง 2 ชั้น ออกใต้คอยอด ดอกแยกเพศอยู่ในช่อเดียวกัน ก้านแขนงช่อห้อยลง และมีจำนวนมากกว่าหลาวชะโอนเขา ออกดอกประมาณเดือนกรกฎาคม - กุมภาพันธ์ ผล กลม ขนาด 0.7-1 เซนติเมตร ผลอ่อนสีเขียว ผลสุกสีม่วง มี 1 เมล็ดต่อผล ผลติดเรียงเวียนรอบก้านช่อ
การใช้ประโยชน์ > ลำต้น

ลำต้นของหลาวชะโอน สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการทำเสาค้ำยัน และ รอ ได้ และเนื้อไม้เมื่อแปรรูปแล้ว สามารถนำไปประดับตกแต่งอาคารได้เช่นกัน
การใช้ประโยชน์ > กาบ

กาบของหลาวชะโอน สามารถนำมาพับ ตัด เย็บ ผูก หรือมัด เพื่อทำเป็นภาชนะที่มีขนาดและรูปทรงต่าง ๆ อาจเคลือบด้วยสารเคลือบเงาและอาจประกอบด้วยวัสดุอื่น เช่น ไม้ ลวด หวาย เชือก เป็น ผลิตภัณฑ์กาบหลาวชะโอน ได้ แต่ยังไม่เป็นที่แพร่หลายนัก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หลาวชะโอนทุ่ง
หงอนไก่ไทย

| หงอนไก่ไทย |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Amaranthaceae
สกุล:: Celosia
สปีชีส์:: C.  argentea
ชื่อทวินาม
Celosia argentea L.

ชื่อพ้อง
 Amaranthus cristatus Noronha  Amaranthus huttonii H.J.Veitch  Amaranthus purpureus Nieuwl.  Amaranthus pyramidalis Noronha  Celosia aurea T.Moore  Celosia castrensis L.  Celosia cernua Roxb. nom. illeg.  Celosia coccinea L.  Celosia comosa Retz.  Celosia cristata L.  Celosia debilis S.Moore  Celosia huttonii Mast.  Celosia japonica Houtt.  Celosia japonica Mart.  Celosia linearis Sweet ex Hook.f. nom. inval.  Celosia margaritacea L.  Celosia marylandica Retz.  Celosia pallida Salisb.  Celosia plumosa (Voss) Burv.  Celosia purpurea J.St.-Hil.  Celosia purpurea A.St.-Hil. ex Steud.  Celosia pyramidalis Burm.f.  Celosia splendens Schumach. & Thonn.  Celosia swinhoei Hemsl.  Chamissoa margaritacea (L.) Schouw
หงอนไก่ไทย ชื่อวิทยาศาสตร์:  Celosia argentea เป็นพืชล้มลุก ลำต้นตั้งตรง สีแดง ใบเดี่ยวสีแดง ดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็ก ริ้วประดับติดทนนาน สีขาวหรือชมพู ผลแห้ง เมล็ดกลมแบน สีดำมันวาว
สายพันธุ์

Celosia argentea var. cristata 'Flamingo Feathers' เป็นพันธุ์ที่สูงได้ถึง 2 ฟุต สีเป็นได้ตั้งแต่สีชมพูจนถึงม่วงอ่อน และใบเขียวเข้มกว่าพันธุ์อื่น สายพันธุ์ Century มักต้นสูง สีแดงสว่าง เหลือง ส้ม หรือชมพู สายพันธุ์ Kimono มีขนาดเล็ก ดอกมีหลายสี  ทั้งขาว ส้มอมแดงCelosia plumosa เป็นที่รู้จักในชื่อสายพันธุ์เจ้าชายแห่งเวลส์  จัดเป็นชื่อพ้องของ Celosia argentea บางครั้งเขียนว่า  C. plumosa 'Prince of Wales Feathers'
สายพันธุ์ > การจัดจำแนก

การจัดจำแนกพืชสปีชีส์นี้ในทางพืชสวนมีความสับสนมาก ในบางครั้งจะแยกใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ Celosia cristata หรือเป็นสายพันธุ์หนึ่งของC. argentea ชื่ออื่นๆของC. argentea var. plumosa ได้แก่ Celosia argenta var. pyrimidalis and C. spicata.[ต้องการอ้างอิง]
การจัดจำแนกโดยทั่วไปแบ่งเป็นสามสายพันธุ์ได้แก่:
C. argentea var. argentea
C. argentea var. cristata
C. argentea var. plumosa Voss
การใช้ประโยชน์

ในแอฟริกาใช้ควบคุมการเจริญของพืชปรสิต สกุลStriga และใช้ผสมใน สบู่ชาวขมุใช้ดอกในพิธีสู่ขวัญ ชาวถิ่นใช้ดอกในพิธีไหว้ผี
การใช้ประโยชน์ > อาหาร

ใบและดอกของพืชชนิดนี้กินได้ และมีปลูกในแอฟริกาและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  ในอินเดียใช้ดอกหงอนไก่แต่งสีแดงในแกงเนื้อแพะของแคชเมียร์ โดยใช้ดอกสดหรือเกสรดอกแห้งแช่ในน้ำอุ่นใส่ลงในแกงเป็นลำดับสุดท้าย ใบและดอกใช้กินเป็นผักในแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลาง ภาคใต้ของไนจีเรีย  Celosia argentea var. argentea หรือผักโขมลากอสเป็นผักที่สำคัญใน  แอฟริกาตะวันตกโดยในภาษาโยรูบาเรียกว่า soko yòkòtò และในภาษาฮัวซาเรียกว่า farar áláyyafó
ภาพ

Silver cockscomb Celosia argentea
Celosia cristata
ดอกของ Plumed cockscomb และมีแมลงเกาะ
ในทุ่งหญ้า ประเทศอินเดีย
หงอนไก่หลากสีสันในสวนพฤกษศาสตร์กูริตีบา ทางใต้ของบราซิล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Celosia argentea
General Information เก็บถาวร 2006-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
PROTAbase on Celosia argentea เก็บถาวร 2007-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายนามดับเบิลยูดับเบิลยูอี แชมเปียนส์

แชมป์คนปัจจุบัน โรแมน เรนส์
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แชมเปียนชิป (WWE Championship) เป็นเข็ดขัดแชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทเส้นแรกของWWEที่ใช้ขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 จนถึงปัจจุบัน โดยแชมป์คนแรกคือบัดดี โรเจอส์ ในยุคแรกได้ใช้ชือ WWF World Heavyweight Championship ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อมาเป็น WWF Heavyweight Championship, WWF World Heavyweight Championship, WWF Championship, Undisputed WWF Championship, Undisputed WWE Championship, WWE World Heavyweight Championship และ WWE World Championship ตามลำดับเข็มขัด WWE มีการเปลี่ยนเข็มขัดทั้งสิ้นดังนี้
ประวัติในการครองแชมป์

| --- | --- |
สมัย: สมัยที่ครองแชมป์ของนักมวยปล้ำ
#: ลำดับของการครอง
ศึก: เป็นศึกที่มีการชิงแชมป์
N/A: เป็นช่วงเวลาที่ไม่ปรากฏ
—: เป็นช่วงที่มีการว่างลงของแชมป์
+: เป็นแชมป์คนปัจจุบัน
ประวัติในการครองแชมป์ > ลำดับชื่อของแชมป์

| ชื่อ | ปีที่ใช้ |
| --- | --- |
WWWF World Heavyweight Championship: 25 เมษายน ค.ศ.1963 – 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1971
WWWF Heavyweight Championship: 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1971 – 1 มีนาคม ค.ศ.1979
WWF Heavyweight Championship: 1 มีนาคม ค.ศ.1979 – 26 ธันวาคม ค.ศ.1983
WWF World Heavyweight Championship: 26 ธันวาคม ค.ศ.1983 – 30 มีนาคม ค.ศ.1998
WWF Championship: 30 มีนาคม ค.ศ.1998 – 9 ธันวาคม ค.ศ.2001
Undisputed WWF Championship: 9 ธันวาคม ค.ศ. 2001 – 6 พฤษภาคม ค.ศ.2002
Undisputed WWE Championship: 6 พฤษภาคม ค.ศ.2002 – 19 พฤษภาคม ค.ศ.2002
WWE Undisputed Championship: 19 พฤษภาคม ค.ศ.2002 – 2 กันยายน ค.ศ.2002
WWE Championship: 2 กันยายน ค.ศ.2002 – 15 ธันวาคม ค.ศ.2013
WWE World Heavyweight Championship: 15 ธันวาคม ค.ศ.2013 – 27 มิถุนายน ต.ศ.2016
WWE Championship: 27 มิถุนายน ต.ศ.2016 – 25 กรกฎาคม ค.ศ.2016
WWE World Championship: 26 กรกฎาคม ค.ศ.2016 – 9 ธันวาคม ค.ศ.2016
WWE Championship: 10 ธันวาคม ค.ศ.2016 – ปัจจุบัน
ประวัติในการครองแชมป์ > รายชื่อและลำดับในการครองแชมป์

As of กันยายน 23, 2024.
| --- | --- |
No.: The overall championship reign
Reign: The reign number for the specific champion listed
Days: The number of the days that the champion held the title for
Days recog.: The number of days that the promotion officially recognizes the champion as having held the title for
†: The championship change is not officially recognized by the promotion
<1: The reign lasted less than a day
+: The current reign is changing daily
แหล่งข้อมูลอื่น

Official WWE Championship Title History
WWE Championship history at Wrestling Titles.com
| ด ค กรายชื่อแชมป์ WWE |
| --- | --- |
ยุค1960:  บัดดี โรเจอส์  บรูโน ซามมาร์ติโน 
ยุค1970:  อีแวน โคลอฟฟ์  เปโดร โมราเลส  สแตน สตาซิแอก  ซูเปอร์สตาร์ บิลลี แกรห์ม  บ็อบ แบ็กลันด์ 
ยุค1980:  ไอรอน ชีก  ฮัลก์ โฮแกน  อ็องเดรเดอะไจแอนต์  แรนดี ซาเวจ 
ยุค1990:  ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์  จ่าสลอจเตอร์  ดิอันเดอร์เทเกอร์  ริก แฟลร์  เบรต ฮาร์ต  โยโกซูนะ  ดีเซล  ชอว์น ไมเคิลส์  ไซโค ซิด  สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน  เคน  เดอะร็อก  แมนไคด์  ทริปเปิลเอช  วินซ์ แม็กแมน  บิ๊กโชว์ 
ยุค2000:  เคิร์ต แองเกิล  คริส เจริโค  บร็อก เลสเนอร์  เอ็ดดี เกร์เรโร  จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์  จอห์น ซีนา  เอดจ์  ร็อบ แวน แดม  แรนดี ออร์ตัน  เจฟฟ์ ฮาร์ดี  บาทิสตา  เชมัส 
ยุค2010:  เดอะมิซ  ซีเอ็มพังก์  เรย์ มิสเตริโอ  อัลเบร์โต เดล ริโอ  แดเนียล ไบรอัน  เซธ รอลลินส์  โรแมน เรนส์  ดีน แอมโบรส  เอเจ สไตลส์  เบรย์ ไวแอ็ตต์  จินเดอร์ มาฮาล  โคฟี คิงส์ตัน 
ยุค2020:  ดรูว์ แม็กอินไทร์  บ็อบบี แลชลีย์  บิ๊กอี  โคดี โรดส์ (ปัจจุบัน)
รายนามนักประพันธ์และรายชื่อวรรณกรรมที่ได้รับรางวัลพานแว่นฟ้า

รายนามนักประพันธ์และรายชื่อวรรณกรรมที่ได้รับรางวัลพานแว่นฟ้า  แสดงผลเริ่มจากปีล่าสุดไปถึงปีแรก โดยผู้ได้รับรางวัลจะเขียนด้วยตัวหนังสือหนาที่ตำแหน่งบนสุดของแต่ละปี เรียงตามประเภทผลงาน และระดับของการประกวด โดยจะแสดงข้อมูลรายชื่อผลงานตามด้วยรายนามนักเขียน ตามลำดับ
พ.ศ. 2560 - ครั้งที่ 15

รางวัลพานแว่นฟ้าประจำปี พ.ศ. 2560 ประกอบไปด้วย
ประเภทเรื่องสั้น
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ ภาพที่คอมโพสิชั่น (ไม่เคย) ลงตัว โดย ปะการัง
รางวัลรองชนะเลิศ 2 รางวัล ได้แก่
ชัยชนะของบุญยืน โดย กฤติศิลป์ ศักดิ์ศิริ
เหตุการณ์สามัญ (กรณีศึกชิงปลากระป๋อง) โดย นพดล พลกูล
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
กล่องสมบูรณ์แบบ โดย วุฒินันท์ ชัยศรี
คนคิดเลข โดย โฆษิต มโนมัยอุดม
ใครผิด ? โดย จิตประภัสสร
ใจในใจ โดย ชมัยพร มาลัยทัต
นายหน้ากับที่ดินบนดวงจันทร์ โดย รติธรณ ใจห้าว
ในหมอก โดย วัฒน์ ยวงแก้ว
มือฉกภาพเขียน โดย จันทรา รัศมีทอง
รูรั่วที่พื้นรองเท้าผ้าใบ โดย สุริยา แดนลำโขง
ประเภทบทกวี
รางวัลชนะเลิศ (ไม่มีผลงานใดถึงเกณฑ์ได้รับรางวัล)
รางวัลรองชนะเลิศ 3 รางวัล ได้แก่
ณ ร่มเงา โดย อรชร
ประชาธิปไตยคือชีวิตประชาชน โดย กิตติ อัมพรมหา
แสงของเราในเงาจารึกโบราณ โดย วิสุทธิ์ ขาวเนียม
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
เกมหมากรุกกับศึกปล้นเมือง โดย เสน รัตนะ
จักรยานคันเก่า โดย ฮอยล้อ
ดอกไม้วัยเยาว์ โดย มัณฑนา มาแม้น
ปฏิกิริยาในกระจก โดย อรินทร ผ่องแผ้ว
ประชาธิปไตยในโลกจำลอง โดย อนุวัฒน์ แก้วลอย
ผู้คนและประเทศชาติ โดย ขาล พฤษภ
พลเมือง 4.0 โดย ธัชชัย ธัญญาวัลย
รถไฟชั้นสาม โดย คมสันต์ รองคีรี
...เราจะเป็นความจริงได้อย่างไร... โดย นายทิวา
สิทธิอันชอบทำ โดย ธีระสันต์ พันธศิลป์
พ.ศ. 2559 - ครั้งที่ 14

รางวัลพานแว่นฟ้าประจำปี พ.ศ. 2559 ประกอบไปด้วย
ประเภทเรื่องสั้น
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ สงบงงในดงงู โดย จันทรา รัศมีทอง
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่ โปรดรักษากติกาและมารยาท โดย นพดล พลกูล
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
การเคลื่อนที่ของกระดูกผี โดย อธิวัฒน์ พงษ์สุระ
ด้วยมือนี้ โดย จรัญ ยั่งยืน
แนวรบด้านตะวันตก...ไม่เปลี่ยนแปลง โดย สุวิทย์ เสือกลิ่น
ในวันที่ห้องแห่งความลับถูกเปิด โดย ปองวุฒิ รุจิระชาคร
บ้านทาสีฟ้า โดย ดุสิต จักรศิวาทิตย์
ประชาธิปไตยในห้องเก็บศพ โดย กรวิก จันทร์วงศ์
เมืองไม่มีเงา โดย มนูญ ณ นคร
ลูกชายขาพิการของช่างไม้ โดย อุเทน พรมแดง
วิญญาณที่สาบสูญ โดย สาคร พูนสุข
สิ่งที่สมควรได้รับ โดย ชโย คุณาไทย
ประเภทบทกวี
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ พลเมืองคือพละกำลังเมือง โดย นรพัลลภ ประณุทนรพาล
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่ ประชาธิปไตยในใจแผ่น โดย รังสิมันต์ จุลหริก
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
คนปลูกต้นไม้ในสวนสาธารณะของบ้านจัดสรร โดย ยุคลวรรณ
ความสุขสีเทา โดย ตะวัน กองม่วง
ตอบแทนคุณแผ่นดินไทยไม่ยากเลย โดย ไพรินทร์ พันธวงศ์
ตามรอยพ่อสานต่องานแผ่นดิน โดย อนุวัฒน์ แก้วลอย
ในมุมมองของหนู โดย กิตติ อัมพรมหา
พลเมืองของความรัก โดย พจนาถ พจนาพิทักษ์
เมล็ดพันธุ์พลเมือง โดย ภูวดล ภูภัทรโยธิน
รุ่งอรุณ โดย จามรี ตันไพฑูรย์ดิถี
เส้นทางผ่านแห่งกาลเวลา โดย นารถ กิตติวรรณกร
ห้องเรียนประชาธิปไตย โดย รัศมี โยธิน
พ.ศ. 2558 - ครั้งที่ 13

รางวัลพานแว่นฟ้าประจำปี พ.ศ. 2558 รางวัลพานแว่นฟ้าเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในโอกาสครบรอบ 120 ปี แห่งวันพระบรมราชสมภพ  พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกฯ พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ประกอบไปด้วย
ประเภทกวีนิพนธ์
รางวัลชนะเลิศ - (ไม่มีผลงานใดถึงเกณฑ์ได้รับรางวัล)
รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 - (ไม่มีผลงานใดถึงเกณฑ์ได้รับรางวัล)
รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ได้แก่ หนึ่งร้อยยี่สิบปี พระบารมีปกเกล้าฯ โดย นายชมพร เพชรอนันต์กุล
ผลงานที่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การตัดสินรอบสุดท้าย ได้แก่
มหาประชาธิปกฯ มหากรุณานุสรณ์
คำฉันเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
สัตตมราชานุสรณ์
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว : พระผู้ปกหัวใจ ปกหล้า ปกแผ่นดิน
หนึ่งร้อยยี่สิบปี พระบารมีปกเกล้า
ลิลิตเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ลิลิตเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประเภทสารคดี
รางวัลชนะเลิศ - (ไม่มีผลงานใดถึงเกณฑ์ได้รับรางวัล)
รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 - (ไม่มีผลงานใดถึงเกณฑ์ได้รับรางวัล)
รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2  - (ไม่มีผลงานใดถึงเกณฑ์ได้รับรางวัล)
ผลงานที่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การตัดสินรอบสุดท้าย ได้แก่
สมเด็จเจ้าฟ้าฯ ประชาธิปกศักดิเดช : ข้าพเจ้าตั้งใจเช่นนั้น
รำลึก ๑๒๐ ปี แห่งวันพระบรมราชสมภพ : พระปกเกล้า...กษัตริย์นักประชาธิปไตย
พรบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระผู้ประทับในดวงใจราษฎร์
พ.ศ. 2557

(ยกเลิกการประกวด)
พ.ศ. 2556 - ครั้งที่ 12

รางวัลพานแว่นฟ้าประจำปี พ.ศ. 2556 (รางวัลพานแว่นฟ้าแห่งรัฐสภาไทย) ประกอบไปด้วย
ประเภทเรื่องสั้น
เรื่องสั้นยอดเยี่ยม ได้แก่ การยืนยันอีกครั้งหนึ่งของสาวแม่ฮ้างแห่งหมู่บ้านตาเอกทะไม โดย ลูเธอร์-เทอรัว แอนนาแบปติสต์ส
เรื่องสั้นดีเด่น ได้แก่ ถนนสู่ทุ่งหญ้า โดย รุ่งฤทธิ์ เพ็ชรรัตน์
เรื่องสั้นที่เข้ารอบสุดท้าย ได้แก่
เกมประชาธิปไตย โดย วรณัฐ นามสมมติ
อาณาจักรใต้ดิน โดย จักษณ์ จันทร
บันทึกของอรชุน โดย วิกรานต์ ปอแก้ว
ผู้แปลกวิถี โดย กร ศิริวัฒโณ
รอยแผลจากเมืองพิกล โดย สมุด ทีทรรศน์
ผู้บุกรุก โดย จารุพัฒน์ เพชราเวช
อิสรภาพไม่มีหมายเลข โดย วิชชา ลุนาชัย
ภาพลวงในโลกละครสัตว์ โดย ปองวุฒิ รุจิระชาคร
บังชุกบอกว่า โทรทัศน์พัง โดย เหลี่ยม พระสมุทรฯ
ตุลย์จันทร์ ๒๕๑๙ โดย จันทร์เคียว
ประเภทบทกวี
บทกวียอดเยี่ยม ได้แก่ เบี้ย โดย อรุณรุ่ง สัตย์สวี
บทกวีดีเด่น ได้แก่ ความตายของนกฟีนิกซ์ โดย รางชางฯ
บทกวีที่เข้ารอบสุดท้าย ได้แก่
ในมือกำหมัดหยัดชู ในเสียงกู่ก้องตะโกน โดย อังคาร จันทาทิพย์
ความยุติธรรมทางจิตวิญญาณ โดย ถนอม ไชยวงษ์แก้ว
เพียงเล่นอย่างเด็กเล่น โดย สองขา
ตัวอักษรเจ้าอยู่ในทุกที่ โดย ประสานต์ พรหมทอง
พิราบ โดย ภาคิน นิมมานนรวงศ์
พื้นที่สันติภาพ โดย นายเงา
อาณานิคมของความเศร้า โดย วิสุทธิ์ ขาวเนียม
เงา โดย ณัฐกานต์ ลิ่มสถาพร
สรรพนาม โดย ชัชชล อัจนากิตติ
ส่วนเสี้ยวของความเศร้า โดย สุขุมพจน์ คำสุขุม
พ.ศ. 2555 - ครั้งที่ 11

รางวัลพานแว่นฟ้าประจำปี พ.ศ. 2555 ประกอบไปด้วย
ประเภทเรื่องสั้น
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ หมวกที่หายไป โดย วิชชา ลุนาชัย (ประชาคม ลุนาชัย)
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่ นี่คือการต่อสู้ครั้งสุดท้าย โดย มนตรี ศรียงค์
รางวัลชมเชย ได้แก่
ติดธง โดย อรรถพงษ์ ศักดิ์สงวนมนูญ
กาฬยุค โดย รัชศักดิ์ จิรวัฒน์
น้ำ(ท่วม)ใจ โดย ทัศนาวดี
บุหรง ตันหยง ตานี โดย สรวงอัปสร
กลับไปบ้านเกิด โดย วันเสาร์ เชิงศรี
ความลับในสวนยาง โดย พีรเดช นวลสาย
นกปากส้อม โดย ชัยกร หาญไฟฟ้า
ปลาที่ว่ายตามเศษอาหารไปทุกสายน้ำ โดย ปลายแปรง
กระสุนปืนนัดเดียว โดย อุเทน พรมแดง
เมืองอมร 2312 โดย ปองวุฒิ รุจิระชาคร
ประเภทกวีนิพนธ์
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ โลกของหนู โดย นรพัลลภ ประณุทนรพาล
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่ วางธงลงแล้วนั่งล้อมวงคุยกัน โดย ยุคลวรรณ (สุธีร์ พุ่มกุมาร)
รางวัลชมเชย ได้แก่
หนึ่งเสียงที่มากกว่าหนึ่งเสียง โดย เชษฐภัทร วิสัยจร
พระเอกคนเดิม...ของป้า โดย นนทวรรณ บุญวงษ์
ตาบอดคลำช้าง โดย จำลอง สวนะคุณานนท์
ดอกไม้การเมือง โดย พีรพัฒน์ คงเพ็ชร
ดวงไฟแห่งกิยามะห์ โดย จันทร์ รำไร
จดหมายเปิดผนึก โดย เพิงแหงน
มันมาในคลื่นอากาศ! โดย ดำรงศักดิ์ บุญสู่
สยามคีตา (ท่อนอวสาน) โดย โอรสิทธิ์
สถานการณ์หมอกควัน โดย จามรี ตันไพฑูรย์ดิถี
เงา โดย วิษณุ พุ่มสว่าง
พ.ศ. 2554 - ครั้งที่ 10

รางวัลพานแว่นฟ้าประจำปี พ.ศ. 2554 ประกอบไปด้วย
ประเภทเรื่องสั้น
รางวัลชนะเลิศ (ไม่มีผลงานใดถึงเกณฑ์ได้รับรางวัล)
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่ ผีดิบ โดย ไมเคิ้ล  เลียไฮ และ ไม่มีแผ่นดินอยู่ โดย นรพัลลภ  ประณุทนรพาล
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
ของขวัญข้อเก้า โดย จันทรา รัศมีทอง
ข้าราชการ โดย พุ่มพวง วรสันติวงศ์
คนรักเก่าเก่า... โดย จิตติมา ธมชยากร
ความฝันและความตายของชายต่างด้าว โดย วันเสาร์ เชิงศรี
คำอธิษฐาน โดย เชาวเรส บุณยพานิช
ป้าแฉล้ม โดย ซีแอตเทิล
ผาไส้ขาด โดย ปราจิณ คงคะจันทร์
ยุงก้นปล่อง โดย อนุสรณ์ มาราสา
เรื่องของจานดำ จานแดง เสื้อเหลือง เสื้อแดง และบอลโลก โดย วุฒินันท์ ชัยศรี
ละครหลังตอนจบ โดย ถนอม ขุนเพ็ชร์
ประเภทบทกวีการเมือง
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ มนุษย์เหวย เหวยมนุษย์ โดย นรพัลลภ  ประณุทนรพาล
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่  นี่หรือคือประเทศของข้าพเจ้า โดย เจริญขวัญ
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
ครอบครัวเล็ก ๆ ครอบครัวหนึ่ง โดย ปณิธิ ภูศรีเทศ
ใช่ไหมเธอ โดย อรพิน การะกูล
ประชาธิปไตยในหัวใจนาง โดย กอนกูย
ประเทศไทยในสนามเด็กเล่น โดย กฤตย์ดิศร กรเกศกมล
ประเทศไทยสีไหนดี โดย อิสระ ลายสือ
ภาพสุดท้ายที่ปลายปืน โดย วุฒิวโรดม
โรงเรียนใหม่ โดย พัฒนะ ปฐมพงศ์
วงแหวนแห่งไฟ โดย จามรี ตันไพฑูรย์ดิถี
สันติภาพ-ภราดรภาพ โดย ธนิต ธนะกุลมาส
อื่ออาจา โดย สุรพันธุ์ สมสีดา
พ.ศ. 2553 - ครั้งที่ 9

รางวัลพานแว่นฟ้าประจำปี พ.ศ. 2553 ประกอบไปด้วย
ประเภทเรื่องสั้น
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ ครอบครัวของผม(ในสังคมสองสี) โดย รัชศักดิ์ จิระวัฒน์
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่ พ่อจ๋า...อุกามาแล้ว โดย เริงณรงค์ เกตุพินิจ
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
ก่อนสายหมอกเลือน โดย ประดิษฐ์ สุรสีห์เรืองชัย
ดอกเบี้ยนอกระบบ โดย จันทรา รัศมีทอง
โทรทัศน์ขาว-ดำ โดย สุชาติ สุขประสิทธิ์
ปลาดุกกินเด็ก โดย กรกช บุตรสิม
โปรดทิ้งขยะให้ลงถัง โดย มนตรี ศรียงค์
มือปืน, หลวงพ่อ โดย ไชยา วรรณศรี
เราต่างก็แปลกหน้าอยู่ท่ามกลางหมอกควันสงคราม โดย จรรยา อำนาจพันธุ์พงศ์
หน้าต่าง โดย กันต์ธร อักษรนำ
หลำไม่ใส่เสื้อ โดย การันต์ วรรณยุกต์
ไอ้มดแดง โดย ศราศิต
ประเภทบทกวีการเมือง
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ เงา(ไม่มีใครอยากไปปัตตานี) โดย อภิชาต จันทร์แดง
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่  น้ำตาแม่ไหลในสวนหม่อน โดย โกสินทร์ ขาวงาม
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
การเมืองหน้าหาบขนม โดย โสภณ เปียสนิท
ต่าง-ไม่ต่าง โดย ดิษฐิยา แก้วเสถียร
ที่สายรุ้งเรืองรองสาดส่องถึง โดย กระบี่ใบไม้
บทบันทึกแทนคำสั่งเสีย โดย พัฒนะ ปฐมพงษ์
ประชาธิปไตยตั้งไข่ล้ม โดย แจ้ง วัชรกมล
เราลองมารักกันสักวันไหม โดย กฤตย์ดิศร กรเกศกมล
ศพาธิปไตย โดย ตะวัน กองม่วง
สัมผัส โดย ภูษิต ศรีมณี
หลัง 10 เมษายน 2553 โดย ปณิธิ พจนาพิทักษ์
เหยื่อกระสุน โดย สุขุมพจน์ คำสุขุม
พ.ศ. 2552 - ครั้งที่ 8

รางวัลพานแว่นฟ้าประจำปี พ.ศ. 2552 ประกอบไปด้วย
ประเภทเรื่องสั้น
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ พี่สาวของผม โดย  ประกาศิต  คนไว
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่  ผมกับผมอีกคน (ข้ามให้พ้นหุบเหวแห่งความเกลียดชัง) โดย  ช. โชนแสง
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
คนหาปลา โดย  ดนัย  อู่ทรัพย์
เจ้า (หน้า) ที่ โดย  ทัศนาวดี
เช็คช่วยด้วย โดย  ประเทือง  ตรีเพ็ชร
ทุเรียนการเมือง โดย  เชษฐพล  มานิตย์
นักตกปลาในงานเลี้ยง โดย  กิติวัฒน์  ตันทะนันท์
แผนพึ่งตัวเอง โดย  นรพัลลภ  ประณุทนรพาล
ยึดอำนาจ โดย  สิริมงคล  แท้สูงเนิน
รถด่วนสายประชาธิปไตย โดย  คำปัน  สิงสูงเนิน
เวียงล่มที่หนองหล่ม โดย  ปลายแปรง
เอาละวะขัดขืน  โดย  ณัฐวัฒน์  อุทธังกร
ประเภทบทกวีการเมือง
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ กระดาษแผ่นดิน โดย  นิตยา  พูนเพิ่ม
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่ กู่ฝันของนกพิราบสีขาว  โดย  เพ็ญพักตร์ อิบรอยีห์ นินเราะห์
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
กระดานชื่อประเทศชาติ โดย  ธีรภัทร  เจริญสุข
การผลัดใบอันยาวนาน โดย  นายเงา
เกิดการเปลี่ยนแปลงแห่งการเป็นไป โดย  ภูวดล  ภูภัทรโยธิน
ขอเพียงแผ่นดินไทยเป็นผืนเดียว โดย  จามรี  ตันไพฑูรย์ดิถี
เทียนของแม่ โดย  กัมปนาท  แสงทอง
ในนามของความเข้าใจ โดย  กัญจนพร  ยุระตา
ในป่าหิมพานต์ โดย  กันต์ธร  อักษรนำ
ในสายตาของคางคก โดย  โกสินทร์  ขาวงาม
หน้าที่ของกู โดย  สงวน  กลิ่นหอม
อีกไม่นาน..ทหารหนุ่ม โดย  สุขุมพจน์  คำสุขุม
พ.ศ. 2551 - ครั้งที่ 7

รางวัลพานแว่นฟ้าประจำปี พ.ศ. 2551 ประกอบไปด้วย
ประเภทเรื่องสั้น
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ สะพาน โดย วัฒน์ ยวงแก้ว
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่ มหากรรมคอนเสิร์ตของคนเฒ่าคนแก่ โดย วีรพงษ์ สุนทรฉัตราวัฒน์
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
ข้อพิพาทระหว่างนายกเทศมนตรีกับช่างตัดผม โดย ชัยพร ศรีโบราณ
เด็กหญิงผู้ฝันอยากเป็นนายกรัฐมนตรี โดย ประกาศิต คนไว
ตามปกติ โดย นรพัลลภ ประณุทนรพาล
ในที่สุด โดย สิริมงคล แท้สูงเนิน
ประชาธิปไตยในคอกไม้ไผ่ โดย บำเพ็ญ ไมตรีโสภณ
ปีกแห่งเสรีภาพ โดย เกริกศิษฎ์ พละมาตร์
ไปให้ถึงจุดหมาย โดย ชมัยพร มาลัยทัต
เพราะธงผืนนั้น โดย จันทรา รัศมีทอง
มีกองวัสดุบนไหล่ทาง โดย มนตรี ศรียงค์
หนานบุญขายข้าว โดย ณัฐวัฒน์ อุทธังกร
ประเภทบทกวีการเมือง
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ แบบนี้ไหม โดย สายฝน ตรีณาวงษ์
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่  สามัคคีมีช่องว่าง โดย ทิพย์ ญาดา
รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่
การแสวงหา โดย ณรงค์ อิ่มเย็น
เคารพธง โดย พัฒนะ ปฐมพงศ์
ต้นไม้และฝูงนกบนแผ่นดินเดียวกัน โดย ภูวดล ภูภัทรโยธิน
ใต้ผืนธง โดย กัญจนพร ยุระตา
ใบหน้า (เปื้อนเลือดของ) อารยะ โดย อังคาร จันทาทิพย์
ประชาธิปไตยในครอบครัว โดย นนทวรรณ บุญวงษ์
พื้นที่...การเมืองในหัวใจ โดย อภินันท์ สิริรัตนจิตต์
แผ่นดินของเรา โดย จามรี ตันไพฑูรย์ดิถี
มลพิษทางการเมือง โดย ชัยพร ศรีโบราณ
รอคอยวันฝันเป็นจริง โดย มลฤดี คำภูมี
พ.ศ. 2550 - ครั้งที่ 6

รางวัลพานแว่นฟ้าประจำปี พ.ศ. 2550 ประกอบไปด้วย
ประเภทเรื่องสั้น
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ เราติดอยู่ในแนวรบเสียแล้ว  แม่มัน โดย ดุสิต  หวันฯ
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่ แมวป่วย โดย วารุ  วิชญรัฐ
รางวัลชมเชย ๑๐ รางวัล ได้แก่
แกง โดย กันต์ธร อักษรนำ
ไข่ประชาธิปไตย โดย กัมปนาท แสงทอง
ในทัศนะของคนบาป โ ดย เดช อัคร
ผู้ถูกเช็คเด้ง โดย ชัยพร ศรีโบราณ
ผู้ล่า โดย เริงณรงค์ เกตุพินิจ
ผู้ว่าฯ กินก๋วยเตี๋ยว โดย พจนารถ พจนปกรณ์
ลมหายใจของแม่ โดย วันเสาร์ เชิงศรี
วันใหม่ โดย คชคณาธิป
สี่แยกสมมุติ โดย สิริมงคล แท้สูงเนิน
หมู่บ้านสีแดง โดย อนุสรณ์ มาราสา
ประเภทบทกวีการเมือง
รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ จดหมายจากแม่  โดย ปัณณ์  เลิศธนกุล
รางวัลรองชนะเลิศ ได้แก่ เพลงละเมอของเด็กชายและเพลงกล่อมของแม่ โดย อันวาร์ หะซัน
รางวัลชมเชย ๑๐ รางวัล ได้แก่
กาลเวลาแห่งประชาธิปไตย โดย สิชล สะอิมิ
คือสิทธิ์ อันศักดิ์สิทธิ์ โดย สุระ พิริยะพงศ์
ตำนานประชาธิปไตย โดย เชาว์ศิลป์ จินดาละออง
บทสนทนาลุงเคล้ากับรอหีมกลางศาลาชนแดน โดย ธาร ธรรมโฆษณ์
ปรัชญาของยาย โดย นายทิวา
ปลุก ! ประชาธิปไตย โดย พัฒนะ ปฐมพงศ์
เปลวเทียนแห่งแผ่นดิน โดย ภูวดล ภูภัทรโยธิน
มือ โดย มุกจันทร์ ฉาย
ยิ่งตื่นเช้ายิ่งพบศพความรัก โดย วิสุทธิ์ ขาวเนียม
วีรกรรมซึ่งไม่มีวีรชน โดย เสกสรร โรจนเมธากุล