stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สุนทรียศาสตร์
ประวัติ

บรรดานักคิดทั้งหลายได้ครุ่นคิดถึงประเด็นเรื่องความงามและศิลปะมานานนับพัน ๆ ปีแล้ว แต่ประเด็นดังกล่าวเพิ่งถูกแยกเป็นหลักปรัชญาอิสระ เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 18 นี้โดยกลุ่มนักปรัชญาชาวเยอรมัน ก่อนหน้านี้นักคิดนักเขียนจะมองประเด็นดังกล่าวรวมกับประเด็นหลักอื่น ๆ เช่น จริยศาสตร์ ในหลักปรัชญาตะวันตก และเรื่องศาสนาในหลักปรัชญาตะวันออก
สีดา ราม ศึกรักมหาลงกา

| สีดา ราม ศึกรักมหาลงกา |
| --- | --- |
โปสเตอร์ละครภาษาไทย
ประเภท: อิงประวัติศาสตร์
สร้างโดย: อนิรุทธิ์ พัททัค
เค้าโครงจาก: รามายณะ
เขียนโดย: เรื่อง   ซี. แอล. ไซนี   บทละคร   สุพรัต สิงหา   บทโทรทัศน์   ซี. แอล. ไซนี   Bhavna Vyas
กำกับโดย: นิคีล ซินฮา   ธาร์เมช ชาห์
แสดงนำ: อาร์ชิส ชาร์มา  มาดิรักศรี มันเดิล
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: สันดีป มูเคอร์จี  ตราบนิรันดร์ - ธนพร แวกประยูร
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Siya Ram
ผู้ประพันธ์เพลง: ซันนี่ เบาว์รา   อินเทอร์ เบาร์รา ชิเทศ พันจา   สุเชนท์ พาวาร์
ประเทศแหล่งกำเนิด: อินเดีย
ภาษาต้นฉบับ: ฮินดี
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 304
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: นิคีล ซินฮา
ความยาวตอน: 20 นาที
บริษัทผู้ผลิต: Triangle Film Company
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 8
ออกอากาศ: 23 มกราคม ค.ศ. 2017 (2017-01-23) – 4 สิงหาคม ค.ศ. 2017 (2017-08-04)
สีดา ราม ศึกรักมหาลงกา หรือ สีดาราม ศึกรักมหาลงกา (อังกฤษ: Siya Ke Ram) เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงสงครามครั้งสำคัญในวรรณกรรมเรื่องยิ่งใหญ่ รามายณะ ที่กล่าวการยกทัพของพระรามกับพญาทศกัณฐ์ เพื่อชิงเอานางสีดาคืนมา นำแสดงโดย อาร์ชิส ชาร์มา, มาดิรักศรี มันเดิล ออกอากาศทาง ช่อง 8  ออกอากาศ ทุกวันเสาร์- อาทิตย์ เวลา 10.00 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2560 ละครเรื่องนี้มีภาคต่อคือ สีดา มหารานีแห่งแผ่นดิน
เนื้อเรื่อง

ละครเรื่องนี้จะบอกเล่าเรื่องราวความรักอันยิ่งใหญ่ระหว่างพระรามซึ่งก็คือพระนารายณ์ผู้อวตารลงมาเกิดยังโลกและพระชายาของพระองค์นามว่าพระลักษมีซึ่งอวตารลงมาเกิดเป็นนางสีดา เพื่อมาเป็นคู่ครองของพระราม โดยเรื่องนี้ ได้เล่าเรื่องผ่านมุมมองของนางสีดายอดสตรีที่มีความงามเป็นเลิศ จนพาให้เกิดสงครามระหว่างมนุษย์และยักษ์อุปสรรคต่างๆนาๆที่จะพิสูจน์ความมั่นคงในรักของนางและพระราม ที่พาให้ผู้คนซาบซึ้งในความรักอันบริสุทธิ์ระหว่างพระรามกับนางสีดาที่จารึกเป็นตำนานอันยิ่งใหญ่มาจนถึงทุกวันนี้
นักแสดงนำ > นักแสดงหลัก

อาชิช ชาร์มา รับบท พระราม/พระนารายณ์
มาดิรักศรี มันเดิล รับบท นางสีดา/พระลักษมี
นักแสดงนำ > นักแสดงรอง

อูเซีย บาดา รับบท พระลพ (วัยเด็ก)
ฮาชา ชาร์มา รับบท พระมงกุฏ
แดนิช อัคตาร์ ไซฟิ รับบท หนุมาน
ดาลิป ทาฮิล รับบท ท้าวทศรถ
สนิกธา อโกการ์ รับบท นางเกาสุริยา
คุชา กาปูร์ รับบท นางไกยเกษี
ซัมปาดา เวส รับบท นางสุมิตรา
บิเจย์ อนานด์ รับบท ท้าวชนก
คาราน ซูชัค รับบท พระลักษมณ์
สัญชัย ริว รับบท พระพรต
ประถม คุณวาร์ รับบท พระสัตรุด
ยัคติ คาปูร์ รับบท พระนางอูมิลา
คาร์ทิค จายาราม รับบท พญาทศกัณฐ์
ปิยารี มันศรี รับบท นางมณโฑ
ชัคติ ซิงห์ รับบท ฤๅษีวาลมิกิ
โรหิต บัคชี รับบท พระศิวะ
ริมปี ดาส รับบท พระนางอุมาเทวี
ศันกีตา กันยายัต รับบท พระแม่คงคา
ราช โลกนี รับบท เทวราชอินทรา
รัททะ กฤษณะ ดุทท์ รับบท พระพรหม
ไชเลช ดาตาร์ รับบท ฤๅษีนารทมุนี
ปฏิมา กัสมิ รับบท พระนางไกยเกษี
เซอเรนดรา พาล รับบท ท้าวลัสเตียน
ไซเลศ กูลาบานี รับบท พิเภก
เการาพ วัลเลีย รับบท กุมภกรรณ
อันคูร์ เนเยเยอร์ รับบท อินทรชิต
ปันกัจ เบอร์รี/สัญชัย สุวราชย์ รับบท มายาสูร
มานิช วัททวะ รับบท ฤษีวิศวามิตร
ซูเดช เบอร์รี รับบท ปรศุราม
ซาฮิด้า พาร์วีน รับบท นางเบญกาย
เยช์ มิสตรี รับบท เจ้าชายราม /พระราม (วัยเด็ก)
อนันญา อการ์วาล รับบท เจ้าหญิงสีดา /สีดา (วัยเด็ก)
วีเดนท์ สวรรท์ รับบท เจ้าชายราม /พระราม (วัยรุ่น)
สุมาชร์ มิชรา  รับบท เจ้าชายลักษมณ์ /พระลักษมณ์ (วัยรุ่น)
ประวิช มิชรา  รับบท เจ้าชายพรต /พระพรต (วัยรุ่น)
ชารัด โจชี่ รับบท เจ้าชายสัตรุด /พระสัตรุด (วัยรุ่น)
ซูแบร์ อลี รับบท พญาพาลี/สุครีพ
มนัฟ ชาร์มา รับบท องคต
ชิตันยา อดิบ รับบท สดายุ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ช่อง 8: ซีรีส์ภารตะ วันจันทร์- พฤหัสบดี เวลา 19:00 - 20:30 น> , 23:45 - 01:00 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | สีดา ราม ศึกรักมหาลงกา | ถัดไป |
| - | สีดา ราม ศึกรักมหาลงกา | หนุมาน สงครามมหาเทพ |
สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 1

| สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 1 |
| --- | --- |

สุลต่านองค์ที่ 5 แห่ง รัฐสุลต่านออตโตมัน
ครองราชย์: 1413–1421
ก่อนหน้า: ว่างกษัตริย์ (1402–1413)   สุลต่านบาเยซิดที่ 1
ถัดไป: สุลต่านมูรัดที่ 2

ประสูติ: ค.ศ. 1386 หรือ 1387 บูร์ซา, รัฐสุลต่านออตโตมัน
สวรรคต: 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1421 บูร์ซา, รัฐสุลต่านออตโตมัน
ราชวงศ์: ราชวงศ์ออสมัน
พระราชบิดา: สุลต่านบาเยซิดที่ 1
พระราชมารดา: เดฟเล็ต ฮาตุน
ศาสนา: สุหนี่ อิสลาม
ทูกรา: 
สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 1 (อังกฤษ: Mehmet I,  1386/1387 – 26 พฤษภาคม 1421) สุลต่านองค์ที่ 5 แห่ง รัฐสุลต่านออตโตมัน จาก ค.ศ. 1413 ถึง 1421 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของ สุลต่านบาเยซิดที่ 1 สุลต่านองค์ที่ 4 ที่ประสูติแต่ทาสรับใช้และชายาองค์สุดท้าย เดฟเล็ต ฮาตุน
เมื่อพระราชบิดาพ่ายแพ้และถูกจับเป็นเชลยใน ยุทธการที่อังการา เมื่อ ค.ศ. 1402 พระองค์ต้องต่อสู้กับพระเชษฐาและพระอนุชาทั้ง 4 พระองค์ในช่วงสงครามกลางเมืองระหว่าง ค.ศ. 1402 ถึง 1413 ซึ่งพระองค์เป็นสุลต่านพระองค์แรกที่ปกครองจาก คาบสมุทรอนาโตเลีย ไปจนถึงพรมแดนของยุโรปภายใต้การปกครองของพระองค์และพระองค์สามารถรวมออตโตมันให้เป็นหนึ่งเดียวอีกครั้งเมื่อ ค.ศ. 1413 กระทั่งพระองค์สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1421
| ด ค กสุลต่านแห่งออตโตมัน / เคาะลีฟะฮ์ |
| --- | --- |
 ราชวงศ์ 
 ออสมันที่ 1  ออร์ฮานที่ 1  มูรัดที่ 1  บาเยซิดที่ 1  ช่วงว่างระหว่างรัชกาล  เมห์เหม็ดที่ 1  มูรัดที่ 2  เมห์เหม็ดที่ 2  มูรัดที่ 2  เมห์เหม็ดที่ 2  บาเยซิดที่ 2  เซลิมที่ 1§  สุลัยมานที่ 1  เซลิมที่ 2  มูรัดที่ 3  เมห์เหม็ดที่ 3  อาเหม็ดที่ 1  มุสตาฟาที่ 1  ออสมันที่ 2  มุสตาฟาที่ 1  มูรัดที่ 4  อิบราฮิม  เมห์เหม็ดที่ 4  สุลัยมานที่ 2  อาเหม็ดที่ 2  มุสตาฟาที่ 2  อาเหม็ดที่ 3  มะห์มูดที่ 1  ออสมันที่ 3  มุสตาฟาที่ 3  อับดุล ฮามิดที่ 1  เซลิมที่ 3  มุสตาฟาที่ 4  มะห์มูดที่ 2  อับดุล เมจิดที่ 1  อับดุล อะซีซ  มูรัดที่ 5  อับดุล ฮามิดที่ 2  เมห์เหม็ดที่ 5  เมห์เหม็ดที่ 6  อับดุล เมจิดที่ 2 (ดํารงตําแหน่งเคาะลีฟะฮ์เท่านั้น) 
§ เคาะลีฟะฮ์แห่งออตโตมันพระองค์แรก
สุนิสา ลี

สุนิสา "ซูนี" ลี (อังกฤษ: Sunisa "Suni" Lee; เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักยิมนาสติกสากลชาวอเมริกันเชื้อสายม้ง ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 สุนิสาได้รับเหรียญทองใน ประเภทรวมอุปกรณ์ และเหรียญทองแดง ในประเภทบาร์ต่างระดับ ส่วนในประเภททีม สุนิสาได้รับเหรียญทองในการแข่งขันยิมนาสติกลีลาชิงแชมป์โลก 2019 และเหรียญเงินในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เธอเป็นนักกีฬายิมนาสติกทีมชาติสหรัฐยาวนานหกสมัย และเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายม้งคนแรกที่ได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
ประวัติ

สุนิสา ลี มีนามเดิมว่า สุนิสา ผาบชมพู (Sunisa Phabsomphou) เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2003 ณ เมืองเซนต์พอล รัฐมินนิโซตา มีมารดาชื่อ เย้ง ท่อ (Yeev Thoj) เป็นม้งอพยพ ประกอบอาชีพเจ้าหน้าที่สาธารณสุข มารดาลี้ภัยออกจากประเทศลาว ไปอาศัยอยู่ที่ศูนย์รับผู้อพยพบ้านวินัย อำเภอปากชม จังหวัดเลย ราว 10 ปี ก่อนอพยพสู่สหรัฐ โดยชื่อ "สุนิสา" ซึ่งแปลกไปจากชาวม้งในสหรัฐคนอื่น มารดาของเธออธิบายว่าตั้งตามสุนิสา เจทท์ นักแสดงหญิงชาวไทยจากละครโทรทัศน์เรื่อง สะใภ้จ้าว (2002) ซึ่งมารดาชื่นชอบ สุนิสาอาศัยอยู่กับมารดา และพ่อเลี้ยงชื่อ ฮัว ลี หรือ จอห์น ลี (John Lee) ชาวอเมริกันเชื้อสายม้งแต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรส ตั้งแต่สุนิสาอายุได้สองขวบ ครั้นเมื่อเข้าสู่วัยรุ่น เธอจึงเปลี่ยนไปใช้ชื่อสกุลของจอห์น เธอมีพี่น้องได้แก่ โจนาห์ (Jonah) และไชแอน (Shyenne) เป็นลูกติดของจอห์น ส่วนเอวิออน (Evionn) ลักกี (Lucky) และโนอาห์ (Noah) เป็นน้องร่วมมารดาที่เกิดกับจอห์น โดยเฉพาะเอวิออน เป็นนักกีฬายิมนาสติกลีลาระดับภูมิภาค
เมื่ออายุหกขวบ สุนิสาเริ่มหัดกีฬายิมนาสติกที่ศูนย์ยิมนาสติกมิดเวสต์ในลิตเติลแคนาดา รัฐมินนิโซตา และปัจจุบันเธอก็ยังฝึกซ้อมที่ศูนย์ยิมนาสติกแห่งนี้ สุนิสาเริ่มลงแข่งขันยิมนาสติกประเภทรวมอุปกรณ์ระดับรัฐ เมื่ออายุได้แปดขวบ เธอเลื่อนขั้นเป็นระดับสาม และเลื่อนเป็นระดับสูงเมื่ออายุ 11 ปี โดยช่วงตั้งแต่อายุ 6-12 ปี สุนิสาได้รับการฝึกซ้อมโดยปุนนาริต กอย (Punnarith Koy) ชาวอเมริกันเชื้อสายกัมพูชา
ค.ศ. 2019 ก่อนการแข่งขันยิมนาสติกชิงแชมป์สหรัฐ (USA Gymnastics National Championships) จอห์น พ่อเลี้ยงของเธอพลัดตกต้นไม้ขณะไปช่วยเพื่อนคนหนึ่ง ทำให้เขาเป็นอัมพาตตั้งแต่ช่วงเอวลงไป ปีถัดมาป้าและลุงของเธอเสียชีวิตจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) สุนิสากล่าวถึงเรื่องเศร้าที่รุมเร้านี้ว่า "มันทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้น" (I am tougher because of it.)
สุริยวิถี

สุริยวิถี (อังกฤษ: Ecliptic) คือ ระนาบทางเรขาคณิตที่เป็นระนาบวงโคจรของโลก ดาวเคราะห์ส่วนใหญ่ในระบบสุริยะมีระนาบวงโคจรใกล้เคียงกับระนาบนี้ เมื่อมองจากโลก สุริยวิถีเป็นวงกลมใหญ่บนทรงกลมท้องฟ้าที่แทนเส้นทางการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ตลอดทั้งปีท่ามกลางดาวฤกษ์ที่เป็นฉากหลัง ระนาบนี้ทำมุมเอียงกับเส้นศูนย์สูตรฟ้าเป็นมุมประมาณ 23.5° ซึ่งเป็นผลจากความเอียงของแกนหมุนของโลก ระนาบวงโคจรของดวงจันทร์เอียงกับระนาบสุริยวิถีเป็นมุมประมาณ 5°
เนื่องจากดวงอาทิตย์ปรากฏเคลื่อนที่ไปตามสุริยวิถีเป็นมุม 360 องศา ในระยะเวลาประมาณ 365.25 วัน หรือ 1 ปี ดวงอาทิตย์จึงเคลื่อนที่ไปด้วยอัตราประมาณ 1° ต่อวัน โดยมีทิศทางจากทิศตะวันตกไปยังทิศตะวันออก ตรงข้ามกับการหมุนของทรงกลมท้องฟ้า
สุริยวิถีกับเส้นศูนย์สูตรฟ้าตัดกันที่จุด 2 จุด ซึ่งอยู่ตรงข้ามกัน คือ จุดวสันตวิษุวัตและจุดศารทวิษุวัต เมื่อดวงอาทิตย์เคลื่อนมาถึง 2 ตำแหน่งนี้ กลางวันกับกลางคืนจะยาวนานเท่ากันสำหรับผู้สังเกตบนผิวโลก (อย่างน้อยก็ในทางทฤษฎี เพราะมีปัจจัยอื่นที่ส่งผลต่อความยาวนานของกลางวัน-กลางคืน เช่น บรรยากาศโลก)
จุดที่สุริยวิถีอยู่ห่างจากเส้นศูนย์สูตรฟ้ามากที่สุดขึ้นไปทางเหนือ เรียกว่า จุดครีษมายัน และลงไปทางใต้เรียกว่า จุดเหมายัน หากดวงจันทร์ผ่านแนวสุริยวิถีขณะจันทร์เพ็ญหรือจันทร์ดับ จะมีโอกาสเกิดอุปราคาขึ้นได้
แหล่งข้อมูลอื่น

ระวี ภาวิไล, ระบบกำหนดตำแหน่งวัตถุท้องฟ้า จาก สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ เล่มที่ 1
สุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง

| สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

พิกัด: 39°22′06″N 115°20′43″E﻿ / ﻿39.368395°N 115.345159°E﻿ / 39.368395; 115.345159
ประเทศ:  จีน
ภูมิภาค **: เอเชีย-แปซิฟิก
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: i , ii , iii , iv , v , vi
อ้างอิง: 1004ter-003
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2000 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
เพิ่มเติม: 2003;2004
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
สุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง (จีน: 清西陵; พินอิน: Qīng Xī líng; แมนจู:ᠸᠠᡵᡤᡳ 
ᡝᡵᡤᡳ 
ᠮᡠᠩᡤᠠᠨ; wargi ergi munggan; อังกฤษ: Western Qing tombs) หรือ "ชิงซีหลิง" เป็นสถานที่ฝังพระศพจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง อยู่ห่างจากกรุงปักกิ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 140 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่เมืองเป่าติ้ง มณฑลเหอเป่ย ประเทศจีน สุสานแห่งนี้เริ่มต้นสร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง ประกอบด้วยสุสานหลวงสี่แห่งที่ฝังพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์ 78 พระองค์ รวมถึงจักรพรรดิราชวงศ์ชิง 4 พระองค์ คือ จักรพรรดิยงเจิ้ง จักรพรรดิเจียชิ่ง จักรพรรดิเต้ากวง จักรพรรดิกวังซวี่ พระจักรพรรดินี พระสนม องค์ชายและองค์หญิง รวมถึงข้าราชการอื่น ๆ
สุสานหลวงแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการสมัยที่ 24 ของยูเนสโก เมื่อปี ค.ศ. 2000 และได้มีการขึ้นทะเบียนเพิ่มเติมเมื่อปี ค.ศ. 2003 และ ค.ศ. 2004
สุสานหลวงเจา (ราชวงศ์ถัง)

สุสานหลวงเจาแห่งจักรพรรดิถังไท่จง
สุสานหลวงเจา (อังกฤษ: Zhao Mausoleum) ที่ฝั่งพระศพของ จักรพรรดิถังไท่จง จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่ง ราชวงศ์ถัง ตั้งอยู่ที่ มณฑลส่านซี
สุสานหลวงตะวันออกแห่งราชวงศ์ชิง

| สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

พิกัด: 40°11′09″N 117°38′49″E﻿ / ﻿40.185783°N 117.646923°E﻿ / 40.185783; 117.646923
ประเทศ:  จีน
ภูมิภาค **: เอเชีย-แปซิฟิก
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: i , ii , iii , iv , v , vi
อ้างอิง: 1004ter-002
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2000 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
เพิ่มเติม: 2003;2004
พื้นที่: 224 ha (550 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 7,800 ha (19,000 เอเคอร์)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
สุสานหลวงตะวันออกแห่งราชวงศ์ชิง (จีน: 清東陵; พินอิน: Qīng Dōng líng; แมนจู:ᡩᡝᡵᡤᡳ 
ᡝᡵᡤᡳ 
ᠮᡠᠩᡤᠠᠨ; dergi ergi munggan; อังกฤษ: Eastern Qing tombs) หรือ "ชิงตงหลิง" เป็นสถานที่ฝังพระศพจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง อยู่ห่างจากกรุงปักกิ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 125 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่เมืองจวินฮว่า มณฑลเหอเป่ย เป็นสุสานที่มีขนาดใหญ่ที่สุด สมบูรณ์ที่สุดและได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีที่สุดในประเทศจีน สุสานแห่งนี้เริ่มต้นสร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิซุ่นจื้อ เป็นที่ฝังพระบรมศพของจักรพรรดิ 5 พระองค์ คือ จักรพรรดิซุ่นจื้อ จักรพรรดิคังซี จักรพรรดิเฉียนหลง จักรพรรดิเสียนเฟิง จักรพรรดิถงจื้อ พระจักรพรรดินี 15 พระองค์ เช่น ซูสีไทเฮา ซูอันไทเฮา และจักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง (พระมารดาของจักรพรรดิซุ่นจื้อ) พระสนม 136 คน องค์ชายอีก 3 องค์และองค์หญิงอีก 2 องค์
สุสานล้อมรอบด้วยภูเขา Changrui, Jinxing , Huanghua และ Yingfei Daoyang  สุสานซับซ้อนทอดยาวไปทั่วพื้นที่ทั้งหมด 80 ตารางกิโลเมตร (31 ตารางไมล์)
สุสานหลวงแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการสมัยที่ 24 ของยูเนสโก เมื่อปี ค.ศ. 2000 และได้มีการขึ้นทะเบียนเพิ่มเติมเมื่อปี ค.ศ. 2003 และ ค.ศ. 2004
สี่ทุ่มสแควร์

| สี่ทุ่มสแควร์ |
| --- | --- |
ประเภท: วาไรตี้, ทอล์กโชว์
สร้างโดย: บริษัท คอนแสตนท์ แอดเวอร์ไทซิ่ง จำกัด
พิธีกร: วิทวัจน์ สุนทรวิเนตร์ เด๋อ ดอกสะเดา ดวงตา ตุงคะมณี อรนภา กฤษฎี ชัญญา ศรีเฟื่องฟุ้ง (พิธีกรภาคสนาม)
เสียงของ: วิทวัจน์ สุนทรวิเนตร์ วัชรี คุปตารักษ์ ทีมงาน
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: 22 น.
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: สุรางค์ เปรมปรีดิ์
ผู้อำนวยการสร้าง: วิทวัจน์ สุนทรวิเนตร์
สถานที่ถ่ายทำ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ความยาวตอน: 90 นาที (ยุคแรก) 120 นาที (ยุคหลัง)
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ออกอากาศ: 3 สิงหาคม พ.ศ. 2532 – 27 มีนาคม พ.ศ. 2540
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ตีสิบ   ที่นี่กรุงเทพฯ
สี่ทุ่มสแควร์ (อังกฤษ: 10PM Square) เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทวาไรตี้ทอล์กโชว์ยอดนิยมในอดีตของไทย ผลิตและดำเนินรายการโดย วิทวัจน์ สุนทรวิเนตร์ ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 22.00 - 24.00 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2532 ปัจจุบันเลิกผลิตไปแล้ว โดยออกอากาศเทปสุดท้ายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2540 และทีมงานรายการส่วนหนึ่งแยกตัวไปอยู่ในรายการตีสิบ  โดยเป็นรายการโทรทัศน์รายการแรกของ บริษัท คอนแสตนท์ แอดเวอร์ไทซิ่ง จำกัด ซึ่งวิทวัสดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ
รูปแบบรายการ

สี่ทุ่มสแควร์ มีรูปแบบรายการเป็นปกิณกะที่ให้ความบันเทิงและเป็นกันเองกับผู้ชมทุกเพศ ทุกวัย ด้วยเนื้อหาสาระอันหลากหลายเรื่องราว แต่บางเรื่องที่นำเสนออาจเหมาะกับผู้ชมเฉพาะกลุ่ม  รายการนี้ไม่เน้นคุณภาพในการผลิตมากนัก แต่เน้นความสด เป็นธรรมชาติ ทันต่อเหตุการณ์ จึงมีการบันทึกเทปรายการในทุกวันอังคารก่อนออกอากาศเพียงสองวัน ที่ห้องส่งช่อง 7 สี   นั่นมีส่วนที่ทำให้รายการนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก
พิธีกร

นับตั้งแต่ "สี่ทุ่มสแควร์" ออกอากาศครั้งแรกจนถึงครั้งสุดท้าย วิทวัจน์ สุนทรวิเนตร์ (ชื่อขณะนั้นเขียนว่า วิทวัส) เป็นพิธีกรหลักมาโดยตลอด โดยทำหน้าที่ในทุกช่วง นอกจากนี้ยังมีผู้ช่วยพิธีกรอีก 2 คน มาทำหน้าที่เสริมในช่วงเปิดรายการ ปิดรายการ และช่วงอื่นๆ เป็นบางโอกาส โดยมีคุณอรนภา กฤษฎี รับหน้าที่ตั้งแต่เทปแรก  แต่ทำหน้าที่เพียงไม่ถึงปีจึงเปลี่ยนมาเป็น เด๋อ ดอกสะเดา และ ดวงตา ตุงคะมณี ซึ่งยืนคู่กับ วิทวัส ตราบจนถึงเทปสุดท้าย
ชื่อรายการ

ตลอดระยะเวลาที่มีรายการสี่ทุ่มสแควร์นั้น ได้มีการเปลี่ยนรูปแบบรายการ ฉากรายการ แม้กระทั่งชื่อรายการ โดยมีการปรับเปลี่ยนตามการดำเนินทางธุรกิจ หรือตามกระแสสังคม  ดังต่อไปนี้
สี่ทุ่มสแควร์ (2532-2534)
วาไรตี้ 4 ทุ่มสแควร์ (2535-2539) ชื่อ "วาไรตี้" คือชื่อนิตยสารรายเดือนประเภทไลฟ์สไตล์ที่ทางรายการจัดทำขึ้นเพื่อออกจำหน่าย
ไอดี 4 ทุ่มสแควร์ (ก.ย.2539-2540) ตั้งชื่อตามภาพยนตร์จากต่างประเทศเรื่อง ID 4
ช่วงต่างๆ ของรายการ

รายการสี่ทุ่มสแควร์ แบ่งช่วงเวลาของรายการออกเป็นหลายช่วง บางช่วงดำเนินได้ระยะหนึ่ง แต่มีช่วงเด่นๆ ที่อยู่มาตลอดดังต่อไปนี้
เปิดรายการ (monologue)
สารพันโชว์
บุคคลวันนี้ เป็นช่วงสำคัญของรายการ
โฮมวิดีโอ
ฟรีสไตล์
ID Game
แหล่งข้อมูลอื่น

4 ทุ่มสแควร์ เล่าเรื่องผี
ตัวอย่างช่วงหนึ่งของรายการ : ชัคกี้ ธัญญรัตน์ พูดถึงศิลปินในดวงใจ
สุนัขตรวจจับ

การฝึกสุนัขตรวจจับในกองทัพเรือสหรัฐสำหรับการตรวจหายาเสพติด
อิงลิชสปริงเกอร์สเปเนียลทำหน้าที่เป็นสุนัขตรวจจับ กับตำรวจขนส่งอังกฤษ ที่สถานีวอเตอร์ลู
สุนัขตรวจจับ (อังกฤษ: detection dog) หรือ สุนัขดมกลิ่น (อังกฤษ: sniffer dog) เป็นสุนัขที่ได้รับการฝึกให้ใช้ประสาทสัมผัสในการตรวจจับสารต่าง ๆ เช่น วัตถุระเบิด, ยาเสพติดที่ผิดกฎหมาย, สัตว์ป่าโกยอ้าว, เงินตรา, เลือด และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของเถื่อน เช่น โทรศัพท์มือถือที่ผิดกฎหมาย ประสาทสัมผัสที่สุนัขใช้ในการตรวจจับมากที่สุดคือกลิ่น สุนัขล่าเนื้อที่ค้นหาสำหรับเกม และสุนัขค้นหาที่ทำงานเพื่อค้นหามนุษย์ที่หายไปโดยทั่วไปจะไม่ถือว่าสุนัขตรวจจับ แต่ก็มีการทับซ้อนกันบางอย่าง เช่น ในกรณีของสุนัขค้นหาผู้เสียชีวิต ที่ได้รับการฝึกให้ค้นหาศพมนุษย์ ส่วนสุนัขตำรวจเป็นสุนัขที่ใช้ในการตรวจจับซึ่งเป็นวิธีการสำหรับตำรวจในสถานการณ์เฉพาะ เช่น การตรวจค้นยาเสพติด, ค้นหาอาชญากรที่หายไป และค้นหาเงินตราที่ถูกซ่อน
บ่อยครั้ง ที่สุนัขตรวจจับถูกใช้เพื่อจุดประสงค์ในการบังคับใช้กฎหมาย อย่างไรก็ตาม พวกมันยังใช้เป็นเครื่องมือในการวิจัยที่มีประโยชน์สำหรับนักชีววิทยาสัตว์ป่า ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สุนัขตรวจจับได้รับการฝึกให้ค้นหาหอยควอกกาบนเรือที่ทางลาดเรือสาธารณะเนื่องจากเป็นสปีชีส์ต่างถิ่นรุกรานที่เป็นอันตรายต่อสภาพแวดล้อม สุนัขตรวจจับยังมีแนวโน้มที่จะถูกใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการค้นหาและเก็บอุจจาระของสิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิด รวมถึงกวางแคริบู, เฟร์ริตเท้าดำ, วาฬเพชฌฆาต และกบหลังจุดออริกอน กระบวนการนี้เรียกว่าการตรวจจับสัตว์ป่า
สุนัขตรวจจับยังพบการใช้ในอุตสาหกรรมการแพทย์ด้วย เนื่องจากมีการศึกษาพบว่าสุนัขสามารถตรวจจับกลิ่นเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับเงื่อนไขทางการแพทย์หลายอย่าง เช่น มะเร็ง
ดูเพิ่ม

สุนัขตำรวจ
อ่านเพิ่ม

NPR's All Things Considered: Using Dogs to Sniff Out Bed Bugs
Fox Philadelphia: "Bed Bug Dog and Bed Bug Control Experts discussing use of Bed Bug Dogs" เก็บถาวร 2012-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สุนัขตรวจจับ
สุสานหลวงหมิงเซี่ยว

| สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

พิกัด: 32°03′37″N 118°50′04″E﻿ / ﻿32.060305°N 118.834568°E﻿ / 32.060305; 118.834568
ประเทศ: เขตเสวียนอู่ นครหนานจิง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
ภูมิภาค **: เอเชีย-แปซิฟิก
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: i , ii , iii , iv , v , vi
อ้างอิง: 1004
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2000 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
เพิ่มเติม: 2003;2004
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
สุสานหลวงหมิงเซี่ยว (จีน: 明孝陵; พินอิน: Míng Xiào Líng; อังกฤษ: Ming Xiaoling Mausoleum) เป็นที่ฝังพระศพจักรพรรดิหงอู่ หรือ "จูหยวนจาง" ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิง ตั้งอยู่ที่เชิงเขาจื่อจินชาน (紫金山) อยู่ทางตะวันออกของศูนย์กลางเมืองหนานจิง มณฑลเจียงซู เริ่มก่อสร้างในรัชสมัยจักรพรรดิหงอู่ เมื่อปี ค.ศ. 1381 และมาเสร็จสมบูรณ์เมื่อปี ค.ศ. 1405 ในรัชสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อ รวมเวลาก่อสร้างทั้งสิ้น 24 ปี ใช้แรงงานในการก่อสร้างกว่า 100,000 คนและมีสิ่งสำคัญคือป้ายศิลาจารึกที่จักรพรรดิหย่งเล่อโปรดเกล้า ฯ ให้จารึกคำสรรเสริญพระเกียรติยศของจักรพรรดิหงอู่พระราชบิดากว่า 2,746 ตัวอักษร
สุสานหลวงแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการสมัยที่ 24 ของยูเนสโก เมื่อปี ค.ศ. 2000 และได้มีการขึ้นทะเบียนเพิ่มเติมเมื่อปี ค.ศ. 2003 และ ค.ศ. 2004
สุสานแห่งอเล็กซานเดรีย

| --- | --- |
Lofus Kiramaikos (กรีก) Ra-Qedil (อียิปต์)

th
พิกัด: 31°10′43″N 29°53′35″E﻿ / ﻿31.178558°N 29.892954°E﻿ / 31.178558; 29.892954
ที่ตั้ง: อะเล็กซานเดรีย, อียิปต์
ประเภท: สุสาน, burial chamber, necropolis
ความสูง: 100 ฟุต
เริ่มก่อสร้าง: ศตวรรษที่ 2
สุสานแห่งอเล็กซานเดรีย (อังกฤษ: Catacombs of Kom el Shoqafa) เป็นสถานที่ฝังศพใต้ดินของกษัตริย์อียิปต์โบราณอีกแบบหนึ่งนอกเหนือไปจากปิรามิด อยู่ที่เมืองอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ อุโมงค์แห่งนี้มีชื่อเรียกว่า คาตาโกมบ์ (catacombs)  โดยขุดลึกเข้าไปในภูเขาหินทรายเป็นขั้นๆ บางตอนมีความลึกถึง 70-80 ฟุต มีทางเดินกว้าง 3-4 ฟุต ทางเดินจะวกไปเวียนมาเป็นระยะทางนับร้อยไมล์ ผนังอุโมงค์ถูกเจาะเป็นช่อง ๆ ลึกเข้าไปเพื่อใช้เป็นที่บรรจุศพ มีแท่นบูชาและตะเกียงดวงเล็ก ๆ แขวนไว้ บางส่วนของอุโมงค์แห่งนี้ได้ตบแต่งเอาไว้อย่างวิจิตรพิสดารสภาพในปัจจุบันยังคงความสมบูรณ์เอาไว้พอที่จะให้ผู้สนใจเข้าไปเที่ยวชมได้
สื่อใหม่

สื่อใหม่, สื่อนฤมิต, นิวมีเดีย (อังกฤษ: new media) หมายถึงการเข้าถึงเนื้อหาตามความต้องการ ทุกที่ทุกเวลาและทุกอุปกรณ์ดิจิทัล ซึ่งรวมไปถึงข้อมูลป้อนกลับของผู้ใช้ที่โต้ตอบระหว่างกัน การมีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์ และการรวมตัวเป็นชุมชนที่แวดล้อมเนื้อหาสื่อนั้น คำมั่นของสื่อใหม่อย่างหนึ่งที่สำคัญคือ การทำให้การสร้างสรรค์ การเผยแพร่ การกระจาย และการบริโภคเนื้อหาสื่อ เป็นประชาธิปไตย (democratization) ความคาดหวังของสื่อใหม่อีกอย่างหนึ่งคือการสร้างเนื้อหาที่สดใหม่และไร้ข้อจำกัดในเวลาจริง
เทคโนโลยีส่วนมากอธิบายลักษณะของสื่อใหม่ว่าเป็นดิจิทัล บ่อยครั้งที่มีลักษณะเฉพาะว่าถูกจัดดำเนินการมาแล้ว โยงใยเครือข่ายได้ หนาแน่น บีบอัดได้ และโต้ตอบระหว่างกัน  ตัวอย่างของสื่อใหม่อาจเป็นอินเทอร์เน็ต เว็บไซต์ สื่อประสมในคอมพิวเตอร์ วิดีโอเกม ซีดีรอม และดีวีดี แต่ไม่รวมไปถึงรายการโทรทัศน์ ภาพยนตร์ นิตยสาร หนังสือ หรือสิ่งอื่นที่เผยแพร่แบบตีพิมพ์บนกระดาษ เว้นแต่พวกมันจะมีเทคโนโลยีที่ทำให้ใช้งานการโต้ตอบดิจิทัลได้  วิกิพีเดียเป็นสื่อใหม่ตัวอย่างหนึ่ง ที่รวมข้อความดิจิทัล รูปภาพ และวิดีโอพร้อมด้วยเว็บลิงก์ที่เข้าถึงได้ทางอินเทอร์เน็ต อาสาสมัครมีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์ มีข้อมูลป้อนกลับที่โต้ตอบระหว่างผู้ใช้ และการรวมตัวเป็นชุมชนผู้เข้าร่วมของผู้เขียนและผู้บริจาค เพื่อประโยชน์แก่ผู้อ่านที่ไม่ได้อยู่ในชุมชน เฟซบุ๊กก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งที่ใช้ตัวแบบสื่อเชิงสังคม (social media) ซึ่งผู้ใช้ส่วนใหญ่เป็นผู้มีส่วนร่วม
การศึกษาเกี่ยวกับสื่อใหม่ในประเทศไทย

ในประเทศไทย มีสถาบันอุดมศึกษาที่เปิดสอนในสาขาที่เกี่ยวข้องกับสื่อใหม่ ดังต่อไปนี้
ภาควิชานิเทศศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
สาขาวารสารศาสตร์และสื่อใหม่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
แขนงวิชาสื่อใหม่ คณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
สาขาสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
สาขาสื่อนฤมิต คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สาขาวิชามัลติมีเดีย คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
วิชาเอกการออกแบบสื่อปฏิสัมพันธ์และมัลติมีเดีย วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
สาขาวิชาการสื่อสารสื่อใหม่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
สาขาวิชาการสื่อสารสื่อใหม่ คณะวิทยาการจัดการจัดการ สาขานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย เก็บถาวร 2015-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สาขาการสื่อสารผ่านสื่อใหม่ คณะวิทยาการจัดการ สาขาการสื่อสารผ่านสื่อใหม่ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา เก็บถาวร 2014-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน หน้าเฟสบุ๊คของสาขาการสื่อสารผ่านสื่อใหม่
สาขาวิชาการสื่อสารสื่อใหม่ คณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สาขาวิชานิเทศศาสตร์และสารสนเทศ คณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ NIDA
กลุ่มวิชาวารสารศาสตร์ดิจิทัล สาขานิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการสื่อสาร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี เก็บถาวร 2017-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สาขานวัตกรรมการออกแบบและสร้างสรรค์สื่อ คณะวิทยาการสื่อสาร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี เก็บถาวร 2017-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
สาขาออกแบบสื่อนวัตกรรม ภาควิชาศิลปะและการออกแบบ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปะ และการออกแบบ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ดูเพิ่ม

สื่อเก่า
ศิลปะดิจิทัล
เว็บ 2.0
สื่อรักจากต่างดาว

| --- | --- |
สื่อรักจากต่างดาว

だぁ!だぁ!だぁ!
ชื่อภาษาอังกฤษ: UFO Baby
แนว: ตลก, โรแมนซ์, ไซไฟ
มังงะ
สื่อรักจากต่างดาว (Daa! Daa! Daa!)
เขียนโดย: มิกะ คาวามูระ
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ    บงกช พับลิชชิ่ง
มังงะ
สื่อรักจากต่างดาว ภาค 2 (Shin Daa! Daa! Daa!)
เขียนโดย: มิกะ คาวามูระ
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ    บงกช พับลิชชิ่ง
อนิเมะ
ลู เบบี้น้อยจากต่างดาว
กำกับโดย: ฮิโรคาอิ ซาคุราอิ
สตูดิโอ: J.C.Staff
สื่อรักจากต่างดาว (ญี่ปุ่น: だぁ!だぁ!だぁ!; โรมาจิ: Dā! Dā! Dā!) (อังกฤษ: UFO Baby) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะเขียนโดย  มิกะ คาวามูระ ตีพิมพ์ลงสำนักพิมพ์ โคดันฉะ และตีพิมพ์ในนิตยสาร นาคาโยชิ ตั้งแต่ปี 2541-2546 รวมเล่ม ภาคแรก 9 เล่ม และภาคสอง อีก 2 เล่ม ส่วนอนิเมะออกอากาศ 78 ตอน ทางช่อง NHK-BS2 ผลิตโดย J.C.Staff ตั้งแต่ปี 2543-2545
และการ์ตูนอนิเมะเรื่องนี้ออกอากาศและครองเรตติ้งได้มากสุด
สื่อรักจากต่างดาว เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กนักเรียนมัธยมต้นสอนคน นั้นคือ มิยู และ คานาตะ ที่พบเด็กทารกจากต่างดาว และต้องมาดูแลเด็กทารกคนนี้ร่วมกัน
เนื้อเรื่อง

มิยู เด็กผู้หญิงชั้น ม. 2 ธรรมดาๆ จนกระทั่งพ่อแม่ของเธอได้ไปเป็นอยู่ที่นาซ่า และพวกเขา ตัดสินใจฝากมิยูให้อยู่กับ ครอบครัวของเพื่อนคือ วัดไซออนจิ ทิ้งเธอไว้แล้วไปอเมริกา เมื่อเธอ
ไปถึงวัดไซออนจิ เธอเห็นว่ามันเป็นวัดแบบชาวพุทธ แต่ทว่าคุณไซออนจิตัดสินใจว่า จะไปที่อินเดียเป็นเวลา 1 ปี ปล่อยให้มิยูอยู่กับลูกชาย คานาตะ แต่ทุกสิ่งกลับแย่ลงเมื่อหนูน้อยจากต่างดาวกับสัตว์พี่เลี้ยง ตกลงมาที่บ้าน ทำให้ทุกๆ อย่างแย่ยิ่งขึ้นไปอีกและแย่กว่าเดิม เมื่อหนูน้อยเรียกมิยูและคานาตะว่า ปะป๊า ม่าม๊า และเริ่มแสดงพลังพิเศษด้วยการลอยตัวไปรอบๆ และเรื่องราวต่างๆ ก็เริ่มต้นขึ้น
เพลงประกอบ > เพลงเปิด

Heart no Tsubasa ร้องโดย Reika Nakajima
HAPPY FLOWER ร้องโดย Saori Nara
เพลงประกอบ > เพลงปิด

BOY MEETS GIRL ร้องโดย TRF
Yukkuri ร้องโดย Hitomi Mieno
เพลงประกอบ > เกร็ดน่ารู้เกี่ยวกับเพลงประกอบ

เพลง HAPPY FLOWER ซึงเป็นเพลงเปิดที่ 2 ได้ถูกนำไปใช้เป็นIntro ของรายการ "โมเดิร์นไนน์การ์ตูน สเปเชียล" ด้วย โดยจะใช้ช่วงต้นของเพลง ก่อนขึ้นเนื้อร้อง
เว็บไซต์

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการของ NHK เก็บถาวร 2007-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการของ J.C. Staff เก็บถาวร 2013-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)