stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หนังสือเพลงซาโลมอน
แหล่งข้อมูลอื่น

The original Hebrew version, vowelized, with side-by-side English translation เก็บถาวร 2013-04-15 ที่ archive.today by Mamre Institute (Mechon Mamre)
Full English text
Song of Songs at Bible Gateway (various translations)
Song of Solomon หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า โยบ | หนังสือเพลงซาโลมอนคัมภีร์ฮีบรู | ถัดไป นางรูธ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า ปัญญาจารย์ | หนังสือเพลงซาโลมอนพันธสัญญาเดิม ของโปรเตสแตนต์ | ถัดไป อิสยาห์ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า ปัญญาจารย์ | หนังสือเพลงซาโลมอนพันธสัญญาเดิม ของโรมันคาทอลิก และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ | ถัดไป ปรีชาญาณ |
| ด ค กหนังสือเพลงซาโลมอน |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  เพลงซาโลมอน 1  2  3  4  5  6  7  8 
สถานที่:  กิเลอาด  ดามัสกัส  เคดาร์  ทีรซาห์  ทุ่งชาโรน  ภูเขาคารเมล  ภูเขาเฮอร์โมน  ยิสเรเอล  เยรูซาเล็ม  ศิโยน  เลบานอน  เอนเกดี  เฮชโบน 
บุคคล:  ซาโลมอน  ดาวิด  พระราชินีแห่งเชบา  แม่ชาวชูเลม  อามมินาดิบ 
วลี:  ดอกลิลลี่ในหุบเขา  ดอกหญ้าฝรั่นในทุ่งชาโรน  หอคอยสร้างด้วยงาช้าง  Veniat dilectus meus 
วิเคราะห์:  Shir HaShirim Rabbah  Shir ha-Shirim Zutta  Israelian Hebrew  Five Megillot  Poetic Books 
ในศิลปะ:  The Beloved (Rossetti)  Sponsa de Libano  Song of Songs (Tschirch) 
สำเนาต้นฉบับ:  4Q106  4Q107  4Q108  6Q6  4Q240 (pesher) 
ต้นฉบับ:  Hebrew Bible  Septuagint  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version 
← หนังสือปัญญาจารย์ (บทที่ 12) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์     หนังสือโยบ (บทที่ 42) ในคัมภีร์ฮีบรูหนังสืออิสยาห์ (บทที่ 1) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์       หนังสือนางรูธ (บทที่ 1) ในคัมภีร์ฮีบรู →
จังหวัดมากินดาเนาเดลซูร์

| จังหวัดมากินดาเนาเดลซูร์ Lalawigan ng Maguindanao del Sur (ฟิลิปปินส์) Province of Maguindanao del Sur (อังกฤษ) |
| --- | --- |
จังหวัด
ศาลากลางจังหวัดที่บูลูอัน
   ตรา
ที่ตั้งจังหวัดมากินดาเนาเดลซูร์ในประเทศฟิลิปปินส์
พิกัด:  06°55′N 124°34′E﻿ / ﻿6.917°N 124.567°E﻿ / 6.917; 124.567
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: บังซาโมโร
ประชามติ: 17 กันยายน พ.ศ. 2565
ช่วงเปลี่ยนผ่าน: 18 กันยายน พ.ศ. 2565 – 9 มกราคม พ.ศ. 2566
เมืองหลัก และเทศบาลใหญ่สุด: บูลูอัน
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: Bai Mariam Sangki-Mangudadatu
 • รองผู้ว่าการ: Datu Nathaniel S. Midtimbang
 • ผู้แทน: Mohamad P. Paglas Sr.
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,973.48 ตร.กม. (1,920.27 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2563)
 • ทั้งหมด: 741,221 คน
 • ความหนาแน่น: 1,369 คน/ตร.กม. (3,550 คน/ตร.ไมล์)
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 0
 • นครองค์ประกอบ: 0
 • เทศบาล:  24  Ampatuan   Buluan   Datu Abdullah Sangki   Datu Anggal Midtimbang   Datu Hoffer Ampatuan   Datu Montawal   Datu Paglas   Datu Piang   Datu Salibo   Datu Saudi Ampatuan   Datu Unsay   General Salipada K. Pendatun   Guindulungan   Mamasapano   Mangudadatu   Pagalungan   Paglat   Pandag   Rajah Buayan   Shariff Aguak   Shariff Saydona Mustapha   South Upi   Sultan sa Barongis   Talayan  
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานฟิลิปปิน)
ภาษาพูด: มากินดาเนา ตีรูไร ตากาล็อก อังกฤษ
มากินดาเนาเดลซูร์ (ฟิลิปปินส์: Maguindanao del Sur; มากินดาเนา: Pagabagatan Magindanaw / ڤاڬابڬتنن ماڬينداناو) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ในเขตปกครองตนเองบังซาโมโรในมินดาเนามุสลิมทางภาคใต้ของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโคตาบาโตทางทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดซุลตันคูดารัตทางทิศใต้ และติดต่อกับจังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เตทางทิศตะวันตก เมืองหลักของจังหวัดคือเทศบาลบูลูอัน ใกล้กับนครตาคูโรงในจังหวัดซุลตันคูดารัต
บูกิตติงงี

| นครบูกิตติงงี Kota Bukittinggi |
| --- | --- |
นคร
การถอดเสียงอื่น ๆ
 • ยาวี: بوكيق تيڠڬي
ทิวนครบูกิตติงงี แลเห็นจัมกาดัง ศาลาว่าการนครบูกิตติงงี ถนนอะฮ์มัดยานี เจินจังโกโตกาดัง [id; min] งาไรซียานก [id; min]
   ตราอาร์ม
คำขวัญ: Saayun Salangkah   (มีนังกาเบา: Same turn, same step)

นครบูกิตติงงี Kota Bukittinggiแสดงแผนที่สุมาตราตอนใต้นครบูกิตติงงี Kota Bukittinggiแสดงแผนที่เกาะสุมาตรานครบูกิตติงงี Kota Bukittinggiแสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 0°18′20″S 100°22′9″E﻿ / ﻿0.30556°S 100.36917°E﻿ / -0.30556; 100.36917
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด:  จังหวัดสุมาตราตะวันตก
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เอร์มัน ซาฟาร์
 • รองนายกเทศมนตรี: มาร์เฟนดี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 25.24 ตร.กม. (9.75 ตร.ไมล์)
ความสูง: 930 เมตร (3,050 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนปี 2020)
 • ทั้งหมด: 121,028 คน
 • ความหนาแน่น: 4,800 คน/ตร.กม. (12,000 คน/ตร.ไมล์)
 : 
เขตเวลา: UTC+7 (Indonesia Western Time)
รหัสโทศัพท์: (+62) 752
เว็บไซต์: bukittinggikota.go.id
บูกิตติงงี (อินโดนีเซีย: Kota Bukittinggi, มีนังกาเบา: Bukiktinggi, ยาวี: بوكيق تيڠڬي) เป็นนครในจังหวัดสุมาตราตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย มีประชากรตามสำมะโนปี 2020 อยู่ที่ 121,028 คน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากสุดอันดับสามของจังหวัด และมีพื้นที่อาณาเขต 25.24 กม2. บูกิตติงงีตั้งอยู่ในภูมิภาคที่ราบสูงมีนังกาเบา ราว 90 กิโลเมตรจากปาดัง เมืองหลวงของจังหวัด นครบูกิตติงงีมีอาณาเขตทั้งหมดล้อมรอบด้วยอำเภออากัม ที่ซึ่งบูกิตติงงีเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอจนถึงปี นครบูกิตติงงีตั้งอยู่ใกล้กับเขาซิงงาลัง และภูเขาไฟมาราปี นครตั้งอยู่ที่ความสูง 930 เมตรจากระดับน้ำทะเล และมีอุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 16.1° ถึง 24.9 °c
เดิมที บูกิตติงงีเป็นที่รู้ตักในชื่อ Fort de Kock ในอดีตเคยใช้นครบูกิตติงงีเป็นเมืองหลวงของอินโดนีเซียระหว่างสมัยรัฐบาลฉุกเฉินแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย (PDRI) ก่อนหน้าที่จะมาเป็นเมืองหลวงของ PDRI ยังเป็นเมืองหลวงของดัตช์อีสต์อินเดีส และในสมัยญี่ปุ่นยึดครองอินโดนีเซียในสงครามโลกครั้งที่สอง เหล่าทัพที่ 25 ญี่ปุ่น ซึ่งเป็นกองกำลังที่ยึดครองเกาะสุมาตรา ใช้บูกิตติงงีเป็นศูนย์กลางกิจการของกองทัพ และในปี 1943 ได้ย้ายกองบังคับบัญชาทั้งหมดจากสิงคโปร์มาที่บูกิตติงงี เรื่อยมาจนญี่ปุ่นยอมแพ้สงครามในปี 1945 ปัจจุบัน บูกิตติงงีเป็นเมืองท่องเที่ยวแนวหน้าของสุมาตราตะวันตก โดยมีสถานที่หมายตาสำคัญคือหอนาฬิกาจัมกาดัง
อิมผาล

| อิมผาล |
| --- | --- |
เมืองหลวง
ตามเข็มจากบนซ้าย   ทิวนครอิมผาล, โนงชาบา, อาสนวิหารนักบุญโยเซฟ, ศูนย์คอนเวอร์เซชั่น, ป้อมกังคลา, วิหารสนมหี
อิมผาลแสดงแผนที่มณีปุระอิมผาลแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  24°48′27″N 93°56′18″E﻿ / ﻿24.8074°N 93.9384°E﻿ / 24.8074; 93.9384
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: มณีปุระ
อำเภอ: อิมผาลตะวันออก, อิมผาลตะวันตก
การปกครอง
 • องค์กร: องค์การเทศบาลอิมผาล
 • นายกเทศบาล: L. Lokeshwor Singh
ความสูง: 786 เมตร (2,579 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 268,243 คน
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 795001
รหัสโทรศัพท์: 3852
ทะเบียนพาหนะ: MN-01
เว็บไซต์: imc.mn.gov.in
อิมผาล (ฮินดี: इम्फाल; มณีปุระ: ꯏꯝꯐꯥꯜ) เป็นเมืองหลวงของรัฐมณีปุระ ประเทศอินเดีย ในอดีตเคยเป็นราชธานีของราชอาณาจักรมณีปุระซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่พระราชวังกังคลา พื้นที่นครของอิมผาลกินพื้นที่อำเภออิมผาลตะวันตกและอำเภออิมผาลตะวันออก โดยประชากรและพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในอิมผาลตะวันตก ในปี 2020 อิมผาลเป็นหนึ่งในนครภายใต้นโยบายสมาร์ตซิตีของกระทรวงการเคหะและกิจการเขตเมือง
จังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เต

| จังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เต Lalawigan ng Maguindanao del Norte (ฟิลิปปินส์) Province of Maguindanao del Norte (อังกฤษ) |
| --- | --- |
จังหวัด
ที่ตั้งจังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เตในประเทศฟิลิปปินส์
พิกัด:  07°08′N 124°16′E﻿ / ﻿7.133°N 124.267°E﻿ / 7.133; 124.267
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: บังซาโมโร
ประชามติ: 17 กันยายน พ.ศ. 2565
ช่วงเปลี่ยนผ่าน: 18 กันยายน พ.ศ. 2565 – 9 มกราคม พ.ศ. 2566
เมืองหลัก: ดาตู โอดิน ซินซวต
เมืองใหญ่สุด: โคตาบาโต
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: Bai Fatima Ainee L. Sinsuat
 • รองผู้ว่าการ: Sharifudin Tucao P. Mastura, CPA
 • ผู้แทน: Sittie Shahara I. Mastura
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,653.64 ตร.กม. (1,410.68 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2563)
 • ทั้งหมด: 926,037 คน
 • ความหนาแน่น: 156 คน/ตร.กม. (400 คน/ตร.ไมล์)
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ:  1  โคตาบาโต (นครองค์ประกอบอิสระ)  
 • นครองค์ประกอบ: 0
 • เทศบาล:  12  Barira   Buldon   Datu Blah T. Sinsuat   Datu Odin Sinsuat   Kabuntalan   Matanog   Northern Kabuntalan   Parang   Sultan Kudarat   Sultan Mastura   Talitay   Upi  
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานฟิลิปปิน)
ภาษาพูด: มากินดาเนา ตีรูไร อีรานุน ตากาล็อก อังกฤษ
มากินดาเนาเดลนอร์เต (ฟิลิปปินส์: Maguindanao del Norte; มากินดาเนา: Pangutaran Magindanaw / ڤڠوترن ماڬينداناو; อีรานุน: Pangutaran Magindanao / ڤڠوترن ماڬينداناو) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ในเขตปกครองตนเองบังซาโมโรในมินดาเนามุสลิมทางภาคใต้ของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดลาเนาเดลซูร์ทางทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดโคตาบาโตทางทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดมากินดาเนาเดลซูร์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และติดต่อกับจังหวัดซุลตันคูดารัตทางทิศใต้ เมืองหลักของจังหวัดคือดาตู โอดิน ซินซวต ส่วนเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดคือโคตาบาโต มีการปกครองที่เป็นอิสระจากจังหวัด แต่ได้รับการจัดกลุ่มรวมกับจังหวัดในการเลือกตั้งผู้แทนเข้าสู่รัฐสภา
มะริด

| มะริด မြိတ် |
| --- | --- |
เมือง
ภาพถ่ายมุมสูงเมืองมะริด
มะริดที่ตั้งภายในประเทศพม่า
พิกัด: 12°26′N 98°36′E﻿ / ﻿12.433°N 98.600°E﻿ / 12.433; 98.600
ประเทศ:  พม่า
ภาค:  ภาคตะนาวศรี
จังหวัด: จังหวัดมะริด
อำเภอ: อำเภอมะริด
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 284,498 คน
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
มะริด (พม่า: မြိတ်, ออกเสียง: [mjeɪ̯ʔ] มเยะ หรือ [beɪ̯ʔ] เบะ; มอญ: ဗိက်) มีชื่อเดิมเป็นภาษาอังกฤษว่า เมอร์กวี (อังกฤษ: Mergui) เป็นเมืองหนึ่งในภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางตอนใต้บริเวณชายฝั่งทะเลอันดามัน มีประชากรราว 209,000 คนใน พ.ศ. 2553
ฆ้องมอญ

| --- | --- |

ชื่ออื่น: Pat kon La gyan hsaing
ประเภท:  เครื่องตี
ฆ้องมอญ (มอญ: ဗာတ်ကွေန်) เป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับอิทธิพลมาจากมอญ มีลักษณะตั้งโค้งขึ้นไป ไม่ตั้งราบกับพื้นแบบฆ้องไทย วงฆ้องทำจากไม้แกะสลักปิดทองอย่างสวยงาม ทางโค้งด้านซ้ายของผู้ตีแกะเป็นรูปต่างๆ  ตามต้องการ แต่ส่วนใหญ่จะนิยมรูปกินนรและเทวดา ทางโค้งด้านขวาทำเป็นรูปปลายหาง มีเท้ารองตรงกลางเหมือนระนาดเอก ฆ้องมอญมีสองขนาดดังนี้
1. ฆ้องมอญวงใหญ่ มีลักษณะตั้งโค้งขึ้นไป ไม่ตั้งราบกับพื้นแบบฆ้องไทย วงฆ้องทำจากไม้แกะสลักปิดทองอย่างสวยงาม ทางโค้งด้านซ้ายของผู้ตีแกะเป็นรูปต่าง ๆ ตามต้องการ แต่ส่วนใหญ่จะนิยมรูปกินนรและเทวดา ทางโค้งด้านขวาทำเป็นรูปปลายหาง มีเท้ารองตรงกลางเหมือนระนาดเอก มีลูกฆ้องทั้งหมด 15 ลูก แต่จะมีการข้ามเสียงไปสองลูกแรก กล่าวคือจะขึ้นต้นด้วยเสียง ซอล ลา ข้ามเสียงทีไปขึ้นเสียงโด เร มี ข้ามเสียงฟาไปขึ้นเสียงซอล แล้วไล่เสียงไปจนถึงลูกที่ 15 คือเสียงที
ตัวอย่างผังเสียงฆ้องมอญวงใหญ่
ซ ล ด ร ม ซ ล ท ด ร ม ฟ ซ ล ท
2. ฆ้องมอญวงเล็ก มีลักษณะเหมือนฆ้องมอญวงใหญ่ทุกประการ เพียงแต่มีลูกฆ้องที่เล็กกว่า มีทั้งหมด 17 ลูก ไม่มีการข้ามเสียง
ตัวอย่างผังเสียงฆ้องมอญวงเล็ก
ร ม ฟ ซ ล ท ด ร ม ฟ ซ ล ท ด ร ม ฟ
ฆ้องมอญทำหน้าที่เดินทำนองเพลงเช่นเดียวกับฆ้องวงใหญ่ และฆ้องวงเล็กของไทย ใช้ประสมวงในวงปี่พาทย์มอญ
อักษรวรังจิติ

| อักษรวรังจิติ 𑢹𑣗𑣁𑣜𑣊 𑢯𑣂𑣕𑣂 |
| --- | --- |
ตัวพิมพ์ใหญ่ตัวพิมพ์เล็กศัพท์ 'Warang Citi (Hbårŋ citi-รูปเขียนไม่ตาย)' ในอักษรตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็ก
ชนิด:  อักษร 
ผู้ประดิษฐ์: ลาโก โพทรา
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: ภาษาโฮ
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ไฮเออโลกลิฟต์อียิปต์ไซนายดั้งเดิมฟินิเชียแอราเมอิกพราหมีคุฟตะสิทธัมอักษรนาครีอักษรเทวนาครีอักษรวรังจิติ
ISO 15924
ISO 15924: Wara (262), ​Warang Citi (Varang Kshiti)
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Warang Citi
ช่วงยูนิโคด: U+118A0–U+118FF  Final Accepted Script Proposal
อักษรวรังจิติ  (โฮ: 𑢹𑣗𑣁𑣜𑣊 𑣏𑣂𑣕𑣂‎, IPA: /wɐrɐŋ ʧɪt̪ɪ/) หรือ อักษรวรังกษิติ  เป็นอักษรที่ประดิษฐ์ขึ้นโดยผู้นำชุมชน ลาโก โพทรา เพื่อใช้แทนระบบการเขียนที่คิดโดยมิชชันนารี โพทรากล่าวว่าเขาปรับปรุงมาจากอักษรที่เขาค้นพบในเอกสารทางไสยศาสตร์ โดยอักษรที่พบนั้น ประดิษฐ์โดย ธวัน ตูรี เมื่อราว พ.ศ. 1800
ลักษณะ

เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน พยัญชนะส่วนใหญ่มีเสียงอะ แต่บางตัวมีเสียงออหรือเอ
| ตัวพิมพ์ใหญ่ | ตัวพิมพ์เล็ก | ชื่อ | ทับศัพท์> เทว.(1) | ทับศัพท์> เบง.(1) | ทับศัพท์> โอริยา(1) | เสียง>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 𑣿 |  | Ong | อักษรศักดิ์สิทธิ์ | อักษรศักดิ์สิทธิ์ | อักษรศักดิ์สิทธิ์ | om |
| 𑢠 | 𑣀 | Ngaa |  |  |  | ṃ, ŋ (เสียงขึ้นจมูก) |
| 𑢡 | 𑣁 | A | आ | আ | ଆ | a |
| 𑢢 | 𑣂 | Wi | ि | ি | ି | i |
| 𑢣 | 𑣃 | Yu | ु | ু | ୁ | u |
| 𑢤 | 𑣄 | Ya | : | ঃ | ଃ | ʔ (เสียงหยุด เส้นเสียง) |
| 𑢥 | 𑣅 | Yo | य | য | ୟ | y |
| 𑢦 | 𑣆 | Ii | इ | ই | ଇ | ī |
| 𑢧 | 𑣇 | Uu | उ | উ | ଉ | ū |
| 𑢨 | 𑣈 | E | ए | এ | ଏ | e |
| 𑢩 | 𑣉 | O | ओ | অ | ଅ | o |
| 𑢪 | 𑣊 | Ang | ं | ং | ଂ | ṅ |
| 𑢫 | 𑣋 | Ga | ग | গ | ଗ୍ | g |
| 𑢬 | 𑣌 | Ko | क | ক | କ୍ | k |
| 𑢭 | 𑣍 | Eny | ञ | ঞ | ଞ୍ | ñ |
| 𑢮 | 𑣎 | Yuj | ज | জ | ଜ୍ | j |
| 𑢯 | 𑣏 | Uc | च | চ | ଚ୍ | c |
| 𑢰 | 𑣐 | Enn | ण | ণ | ଣ | ṇ |
| 𑢱 | 𑣑 | Odd | ड | ড় | ଡ଼୍ | ḍ |
| 𑢲 | 𑣒 | Tte | ट | ট | ଟ୍ | ṭ |
| 𑢳 | 𑣓 | Nung | न | ন | ନ୍ | n |
| 𑢴 | 𑣔 | Da: | द | দ | ଦ୍ | d |
| 𑢵 | 𑣕 | Ot | त | ত | ତ୍ | t |
| 𑢶 | 𑣖 | Am | म | ম | ମ୍ | m |
| 𑢷 | 𑣗 | Bu | ब | ব | ବ୍ | b |
| 𑢸 | 𑣘 | Pu | प | প | ପ୍ | p |
| 𑢹 | 𑣙 | Hiyo | ह | হ | ହ୍ | h |
| 𑢺 | 𑣚 | Holo | ल | ল | ଲ୍ | l |
| 𑢻 | 𑣛 | Horr | ड़ | ড় | ଳ | ṛ |
| 𑢼 | 𑣜 | Har | र | র | ର୍ | r |
| 𑢽 | 𑣝 | Ssuu | श,ष | শ,ষ | ଶ,ଷ | ṣ |
| 𑢾 | 𑣞 | Sii | स | স | ସ୍ | s |
| 𑢿 | 𑣟 | (Viyo) | व | ওয় | ୱ | ตัวแฝดของ  𑢡 (a) กับ 𑢹 (hiyo) |
อักษรนี้ยังมีตัวเลขเป็นของตนเอง สัญลักษณ์ที่มากกว่า 9 ขึ้นไปไม่มีการใช้งานในงานเขียนสมัยใหม่
| หน่วย | วรังจิติ | เทวนาครี | เบงกอล | โอริยา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 0 | 𑣠‎ | ० | ০ | ୦ |
| 1 | 𑣡‎ | १ | ১ | ୧ |
| 2 | 𑣢‎ | २ | ২ | ୨ |
| 3 | 𑣣‎ | ३ | ৩ | ୩ |
| 4 | 𑣤‎ | ४ | ৪ | ୪ |
| 5 | 𑣥‎ | ५ | ৫ | ୫ |
| 6 | 𑣦‎ | ६ | ৬ | ୬ |
| 7 | 𑣧‎ | ७ | ৭ | ୭ |
| 8 | 𑣨‎ | ८ | ৮ | ୮ |
| 9 | 𑣩‎ | ९ | ৯ | ୯ |
| 10 | 𑣪‎ | १० | ১০ | ୧୦ |
| 20 | 𑣫‎ | २० | ২০ | ୨୦ |
| 30 | 𑣬‎ | ३० | ৩০ | ୩୦ |
| 40 | 𑣭‎ | ४० | ৪০ | ୪୦ |
| 50 | 𑣮‎ | ५० | ৫০ | ୫୦ |
| 60 | 𑣯‎ | ६० | ৬০ | ୬୦ |
| 70 | 𑣰‎ | ७० | ৭০ | ୭୦ |
| 80 | 𑣱‎ | ८० | ৮০ | ୮୦ |
| 90 | 𑣲‎ | ९० | ৯০ | ୯୦ |
ตาน-ลยีน

| ตาน-ลยีน |
| --- | --- |
เมือง
ตาน-ลยีนที่ตั้งเมืองตาน-ลยีนในประเทศพม่า
พิกัด: 16°44′0″N 96°15′0″E﻿ / ﻿16.73333°N 96.25000°E﻿ / 16.73333; 96.25000
ประเทศ:  พม่า
เขต:  ภาคย่างกุ้ง
จังหวัด: ย่างกุ้งใต้
อำเภอ: ตาน-ลยีน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 350.49 ตร.กม. (135.324 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2009)
 • ทั้งหมด: 181,000 คน
เขตเวลา: UTC6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
Postal codes: 11291-11293
รหัสพื้นที่: 1 (โทรศัพท์เคลื่อนที่: 80, 99)
ตาน-ลยีน (พม่า: သန်လျင်, ออกเสียง: [θàɰ̃.ljɪ̀ɰ̃]) หรือ เซอัง (มอญ: သေၚ်, ออกเสียง: [seaŋ]) ในอดีตไทยเรียก เสี้ยง มีชื่อเดิมที่เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า สิเรียม (อังกฤษ: Syriam) เป็นเมืองท่าสำคัญของภาคย่างกุ้ง ประเทศพม่า ตั้งอยู่ปากแม่น้ำอิรวดี อดีตเป็นเมืองท่าชั้นนอกของพะโคหรือหงสาวดี เคยเป็นที่มั่นของทหารโปรตุเกสที่ช่วยเหลือชาวมอญทำสงครามกับพม่าตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่ตั้งอยู่ตอนปลายของแม่น้ำพะโคและอาณาจักรมอญ มีสภาพเป็นเมืองที่เป็นตลิ่งสูงชันริมฝั่งแม่น้ำ จัดเป็นเมืองที่มีทัศนียภาพสวยงาม
ปัจจุบัน ตาน-ลยีนมีโครงการก่อสร้างท่าเรือน้ำลึกและทางรถไฟสำหรับขนส่งสินค้า
ภาษาการากัลปัก

| ภาษาการากัลปัก |
| --- | --- |
Qaraqalpaq tili, Қарақалпақ тили, قاراقالپاق تىلى
ประเทศที่มีการพูด: อุซเบกิสถาน, คาซัคสถาน, เติร์กเมนิสถาน
ภูมิภาค: การากัลปักสถาน
จำนวนผู้พูด: 583,410  (2553)
ตระกูลภาษา: เตอร์กิก  เตอร์กิกทั่วไปเคียปชักเคียปชัก–โนไกภาษาการากัลปัก
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  การากัลปักสถาน (อุซเบกิสถาน)
รหัสภาษา
ISO 639-2: kaa
ISO 639-3: kaa
บริเวณที่มีการพูดภาษาการากัลปักเป็นหลัก (สีแดง) ในอุซเบกิสถาน
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาการากัลปัก (การากัลปัก: Qaraqalpaq tili/Қарақалпақ тили) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก พูดโดยชาวการากัลปักที่อยู่ในสาธารณรัฐการากัลปักสถาน ประเทศอุซเบกิสถาน ใกล้เคียงกับภาษาคาซัคและภาษาโนไก คำศัพท์และไวยากรณ์ส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอุซเบก เป็นภาษารูปคำติดต่อที่มีการเปลี่ยนเสียงสระเช่นเดียวกับภาษาฮังการีและภาษาตุรกี ไม่มีการแบ่งเพศทางไวยากรณ์ เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
เริ่มแรกภาษานี้เขียนด้วยอักษรอาหรับจนถึง พ.ศ. 2471 แล้วเปลี่ยนมาใช้อักษรละตินจนถึง พ.ศ. 2483 หลังจากนั้นใช้อักษรซีริลลิกจนกระทั่งอุซเบกิสถานได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2534 จึงกลับมาเขียนด้วยอักษรละตินอีกครั้ง
การกระจายตามเขตภูมิศาสตร์

ภาษาการากัลปักนี้พูดเป็นส่วนใหญ่ในสาธารณรัฐปกครองตนเองการากัลปักสถานของอุซเบกิสถาน ผู้คนประมาณ 2,000 คนในอัฟกานิสถานและผู้พลัดถิ่นกลุ่มเล็ก ๆ ผู้คนในในพื้นที่ของรัสเซีย คาซัคสถาน ตุรกี และส่วนอื่น ๆ ของโลกสามารถพูดภาษาคารากัลปักได้
การกระจายตามเขตภูมิศาสตร์ > สถานะทางการ

ภาษาการากัลปักมีสถานะเป็นทางการในสาธารณรัฐปกครองตนเองการากัลปักสถาน
ตัวอย่างข้อความ

ข้อแรกของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน
| อักษรซีริลลิก | อักษรละติน | คำแปล |
| --- | --- | --- |
| Ҳәмме адамлар өз қәдир-қымбаты және ҳуқықларында еркин ҳәм тең болып туўылады. Оларға ақыл ҳәм ҳүждан берилген болып, бир-бирине туўысқанлық руўхындағы қатнаста болыўы тийис. | Hámme adamlar óz qádir-qımbatı jáne huqıqlarında erkin hám teń bolyp tuwıladı. Olarǵa aqıl hám hújdan berilgen bolıp, bir-birine tuwısqanlıq ruwxındaǵı qatnasta bolıwı tiyis. | มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรีและสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ |
สทราซบูร์

| สทราซบูร์ |
| --- | --- |
Prefecture และเทศบาล
จากบนซ้าย: สถานีรถไฟสทราซบูร์; อาสนวิหารสทราซบูร์ และเมืองเก่า; Ponts Couverts; Palais Rohan; Petite France; Palais du Rhin; Hôtel Brion; ห้องประชุมรัฐสภายุโรป; ตึกระฟ้าสทราซบูร์ใน ค.ศ. 2014
   ธง ตราอาร์ม

ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: กร็องแต็สต์
จังหวัด: บา-แร็ง
เขต: สทราซบูร์
อำเภอ: 6 แคนทอน
สหเทศบาล: Eurométropole de Strasbourg
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020-2026) : Jeanne Barseghian (The Greens)
พื้นที่1: 78.26 ตร.กม. (30.22 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2017): 240.2 ตร.กม. (92.7 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (2017): 2,197.7 ตร.กม. (848.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 284,677 คน
 • อันดับ: อันดับ 8 ในฝรั่งเศส
 • ความหนาแน่น: 3,600 คน/ตร.กม. (9,400 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2017): 467,438 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,900 คน/ตร.กม. (5,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (2017): 790,087 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 360 คน/ตร.กม. (930 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 67482 /
รหัสเขตโทรศัพท์: 0388, 0390, 0368
สูงจากระดับน้ำทะเล: 132–151 m (433–495 ft)
เว็บไซต์: www.strasbourg.eu
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
สทราซบูร์ (ฝรั่งเศส: Strasbourg, ออกเสียง: [stʁazbuʁ], [stʁasbuʁ] ( ฟังเสียง)) หรือ ชตราสบวร์ค (เยอรมัน: Straßburg, ออกเสียง: [ˈʃtʁaːsbʊʁk] ( ฟังเสียง); อาลซัสถิ่นบา-แร็ง: Strossburi, ออกเสียง [ˈʃd̥ʁɔːsb̥uʁi] ( ฟังเสียง); อาลซัสถิ่นโอ-แร็ง: Strossburig, ออกเสียง [ˈʃd̥ʁɔːsb̥uʁiɡ̊] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองในแคว้นกร็องแต็สต์ ประเทศฝรั่งเศส และเป็นเมืองหลักของจังหวัดบา-แร็ง ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำอีลตั้งอยู่ใกล้ชายแดนประเทศเยอรมนี
เป็นเมืองสำคัญด้านอุตสาหกรรมและการค้า ศูนย์กลางการขนส่ง และเมืองท่าริมฝั่งแม่น้ำที่สำคัญ ผลิตตับห่านบด สิ่งทอ สินค้าโลหะ เบียร์ ผลิตภัณฑ์เครื่องหนัง เคมีภัณฑ์ มีอุตสาหกรรมการพิมพ์ การแปรรูปอาหาร และการท่องเที่ยว มีอาคารที่สำคัญ อย่างเช่น มหาวิหารสร้างในสมัยกลาง ซึ่งติดตั้งนาฬิกาดาราศาสตร์สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 หอการค้า วังของผู้ว่าราชการจังหวัด ศาลาว่าการ พิพิธภัณฑ์ เป็นสถานที่ประชุมของรัฐสภายุโรปมาตั้งแต่ ค.ศ. 1979
เมืองมีความสำคัญมาตั้งแต่สมัยโบราณ เนื่องจากเป็นที่ตั้งทางยุทธศาสตร์ มีการตั้งถิ่นฐานของพวกเคลต์ เคยตกเป็นของโรมัน ถูกทำลายโดยพวกฮั่น พวกแฟรงก์ได้ปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ ในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 5 ใน ค.ศ. 1697 ตกอยู่ภายใต้การปกครองของเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1871–1918 ในสงครามโลกครั้งที่สองถูกเยอรมันยึดครองระหว่าง ค.ศ. 1940–1944 และได้รับความเสียหายอย่างมาก
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ถึงแม้ว่าตัวเมืองตั้งอยู่บนที่ดอน สทราซบูร์มีสภาพภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (Cfb) แม้ว่าจะมีอิทธิพลทางทะเลน้อยกว่าฝรั่งเศสใต้และตะวันตกที่มีสภาพภูมิอากาศแบบอ่อน
อุณหภูมิสูงสุดอันดับสองเท่าที่บันทึกคือ 38.5 °C (101.3 °F) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2003 ในช่วงคลื่นความร้อนในยุโรป ค.ศ. 2003 จากนั้นมีการทำลายสถิติในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2019 โดยมีอุณหภูมิสูงสุดใหม่ที่ 38.8 องศาเซลเซียส (101.8 องศาฟาเรนไฮต์) ส่วนอุณหภูมิต่ำสุดเท่าที่บันทึกอยู่ที่ −23.4 องศาเซลเซียส (−10.1 องศาฟาเรนไฮต์) ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1938
| ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสทราซบูร์ (ค> ศ. 1981–2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 17.5 (63.5) | 21.1 (70) | 25.7 (78.3) | 30.0 (86) | 33.4 (92.1) | 37.0 (98.6) | 38.3 (100.9) | 38.5 (101.3) | 33.4 (92.1) | 29.1 (84.4) | 22.1 (71.8) | 18.3 (64.9) | 38.5 (101.3) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 4.5 (40.1) | 6.4 (43.5) | 11.4 (52.5) | 15.7 (60.3) | 20.2 (68.4) | 23.4 (74.1) | 25.7 (78.3) | 25.4 (77.7) | 21.0 (69.8) | 15.3 (59.5) | 8.8 (47.8) | 5.2 (41.4) | 15.3 (59.5) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 1.8 (35.2) | 2.9 (37.2) | 7 (45) | 10.5 (50.9) | 15 (59) | 18.1 (64.6) | 20.1 (68.2) | 19.8 (67.6) | 15.8 (60.4) | 11.2 (52.2) | 5.8 (42.4) | 2.8 (37) | 11 (52) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -0.8 (30.6) | -0.6 (30.9) | 2.5 (36.5) | 5.2 (41.4) | 9.8 (49.6) | 12.8 (55) | 14.5 (58.1) | 14.1 (57.4) | 10.6 (51.1) | 7.1 (44.8) | 2.8 (37) | 0.3 (32.5) | 6.6 (43.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -23.6 (-10.5) | -22.3 (-8.1) | -16.7 (1.9) | -5.6 (21.9) | -2.4 (27.7) | 1.1 (34) | 4.9 (40.8) | 4.8 (40.6) | -1.3 (29.7) | -7.6 (18.3) | -10.8 (12.6) | -23.4 (-10.1) | −23.6 (−10.5) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 32.2 (1.268) | 34.5 (1.358) | 42.8 (1.685) | 45.9 (1.807) | 81.9 (3.224) | 71.6 (2.819) | 72.7 (2.862) | 61.4 (2.417) | 63.5 (2.5) | 61.5 (2.421) | 47.0 (1.85) | 50.0 (1.969) | 665.0 (26.181) |
| ความชื้นร้อยละ | 86 | 82 | 76 | 72 | 73 | 74 | 72 | 76 | 80 | 85 | 86 | 86 | 79 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 8.4 | 8.1 | 9.1 | 9.2 | 11.5 | 10.7 | 10.8 | 9.9 | 8.6 | 9.5 | 9.3 | 9.8 | 114.9 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 7.8 | 6.7 | 4.0 | 1.5 | 0.1 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 3.4 | 6.3 | 29.8 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 58.1 | 83.8 | 134.8 | 180.0 | 202.5 | 223.8 | 228.6 | 219.6 | 164.5 | 98.7 | 55.3 | 43.1 | 1,692.7 |
แหล่งที่มา 1: Meteo France
แหล่งที่มา 2: Infoclimat.fr (humidity, snowy days 1961–1990)
เมืองพี่น้อง

สทราซบูร์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
บอสตัน สหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1960
เลสเตอร์ สหราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 1960
ชตุทการ์ท ประเทศเยอรมนีตั้งแต่ ค.ศ. 1962
เดรสเดิน ประเทศเยอรมนีตั้งแต่ ค.ศ. 1990
รามาตกัน ประเทศอิสราเอลตั้งแต่ ค.ศ. 1991
ออราน ประเทศแอลจีเรียตั้งแต่ ค.ศ. 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

Strasbourg municipality website
Tourist office of Strasbourg
CTS – Compagnie des transports strasbourgeois
The museums of Strasbourg
The city archives of Strasbourg เก็บถาวร 2011-03-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาฝรั่งเศส)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef
โนงชาบา

| โนงชาบา |
| --- | --- |
เทพเจ้าสิงห์-มังกร
ส่วนหนึ่งของ อูมังไล และ ปรัมปราเมเต

ส่วนเกี่ยวข้อง: สะนามะหี และ ปรัมปรามณีปุระ
คัมภีร์: ปูยา
โนงชาบา (มณีปุระ: ꯅꯣꯡꯁꯥꯕ; Nongshaba หรือ นัญศวาวา) หรือ กังกลาชา (มณีปุระ: ꯀꯪꯂꯥꯥꯁꯥ; Kanglasha) เป็นเทพเจ้าสิงห์-มังกร ในศาสนาสะนามะหี (ศาสนามณีปุระ) และในปรัมปราวิทยามณีปุระ เป็นที่บูชาทั้งในจักรวรรดินิงโตจา และ โมยลาง โนงชาบาเป็นที่บูชาในฐานะอูมังไล (เทพเจ้าแห่งป่าศักดิ์สิทธิ์) สูงสุดใน กังเกลปักหรือมณีปุระ ปัจจุบันมีเทวรูปขนาดใหญ่ของโนงชาบาสององค์ประดิษฐานอยู่ด้านหน้าวังกังคลา ในเมืองอิมผาล รัฐมณีปุระ
โนงชาบาเป็นที่บูชาในหมู่บ้านมันตัก (Mantak) ในช่วงฤดูร้อน โดยเชื่อว่าจะบันดาลพรคือการมีชีวิตยืนยาว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โนงชาบา
Nongshaba ที่ e-pao.net
Nongshaba ที่ xobdo.org
วิกิพจนานุกรม