stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลตำบลหางดง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลหางดง
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดเชียงใหม่ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  เชียงใหม่  |  |
| เทศบาลเมือง |  ต้นเปา  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่เหียะ  |  |
| เทศบาลตำบล |  ขัวมุง  ขี้เหล็ก (อำเภอแม่ริม)  จอมแจ้ง  จอมทอง  เจดีย์แม่ครัว  ชมภู  ช้างเผือก  เชิงดอย  เชียงดาว  ไชยปราการ  ไชยสถาน  ดอนแก้ว  ดอยแก้ว  ดอยสะเก็ด  ตลาดขวัญ  ตลาดใหญ่  ท่ากว้าง  ท่าข้าม  ท่าเดื่อ-มืดกา  ท่าผา  ท่าวังตาล  ท่าศาลา  ทุ่งข้าวพวง  ทุ่งต้อม  ทุ่งสะโตก  น้ำแพร่  น้ำแพร่พัฒนา  บวกค้าง  บ่อหลวง  บ้านกลาง  บ้านตาล  บ้านปง  บ้านแปะ  บ้านโป่ง  บ้านแม  บ้านแม่ข่า  บ้านหลวง  บ้านแหวน  ป่าแดด  ป่าตุ้ม  ป่าบง  ป่าป้อง  ป่าไผ่  ป่าเมี่ยง  ป่าไหน่  ปิงโค้ง  พระธาตุปู่ก่ำ  ฟ้าฮ่าม  เมืองงาย  เมืองนะ  เมืองเล็น  แม่ข่า  แม่คือ  แม่แจ่ม  แม่แตง  แม่ท่าช้าง  แม่นะ  แม่ปั๋ง  แม่ปูคา  แม่โป่ง  แม่แฝก  แม่ริม  แม่แรม  แม่วาง  แม่สอย  แม่หอพระ  แม่อาย  แม่ฮ้อยเงิน  ยางคราม  ยางเนิ้ง  ยุหว่า  ริมเหนือ  ลวงเหนือ  เวียงฝาง  เวียงพร้าว  สง่าบ้าน  สบเตี๊ยะ  สองแคว  สะเมิงใต้  สันกลาง  สันกำแพง  สันติสุข  สันทราย  สันทรายมหาวงศ์  สันทรายหลวง  สันนาเม็ง  สันป่าตอง  สันป่าเปา  สันปูเลย  สันโป่ง  สันผักหวาน  สันผีเสื้อ  สันพระเนตร  สันมหาพน  สารภี  สำราญราษฎร์  สุเทพ  แสนไห  หนองแก๋ว  หนองควาย  หนองจ๊อม  หนองตองพัฒนา  หนองบัว  หนองป่าครั่ง  หนองผึ้ง  หนองแฝก  หนองหอย  หนองหาร  หนองแหย่ง  ห้วยทราย  หางดง  หารแก้ว  เหมืองแก้ว  อมก๋อย  ออนใต้  อินทขิล  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กองแขก  กื้ดช้าง  ข่วงเปา  ขุนคง  เขื่อนผาก  แจ่มหลวง  ช่างเคิ่ง  ช้างเผือก  เชียงดาว  แช่ช้าง  ดอนแก้ว  ดอนเปา  ดอยเต่า  ดอยลาง  ดอยหล่อ  ท่าเดื่อ  ท่าตอน  ท่าวังพร้าว  ทาเหนือ  ทุ่งปี๊  ทุ่งรวงทอง  เทพเสด็จ  นาเกียน  นาคอเรือ  น้ำบ่อหลวง  บงตัน  บ่อแก้ว  บ่อสลี  บ้านกาด  บ้านจันทร์  บ้านช้าง  บ้านทับ  บ้านเป้า  บ้านสหกรณ์  บ้านหลวง  บ้านแอ่น  ปางหินฝน  ป่าแป๋  เปียงหลวง  โปงทุ่ง  โป่งน้ำร้อน  โป่งแยง  ม่อนจอง  ม่อนปิ่น  มะขามหลวง  มะขุนหวาน  เมืองก๋าย  เมืองคอง  เมืองแหง  แม่ก๊า  แม่คะ  แม่งอน  แม่แดด  แม่ตื่น  แม่ทะลบ  แม่ทา  แม่นาจร  แม่นาวาง  แม่วิน  แม่แวน  แม่ศึก  แม่สา  แม่สาบ  แม่สาว  แม่สูน  ยั้งเมิน  ยางเปียง  ร้องวัวแดง  เวียง  เวียงท่ากาน  ศรีดงเย็น  แม่หลอง  สบเปิง  สบแม่ข่า  สะเมิงเหนือ  สะลวง  สันกลาง  สันกำแพง  สันต้นหมื้อ  สันทราย  สันป่ายาง  ห้วยแก้ว  ห้วยทราย  หางดง  โหล่งขอด  อมก๋อย  ออนกลาง  ออนเหนือ  ฮอด  |  |
เกาะพะลวย

แผนที่เกาะพะลวย
เกาะพะลวย อยู่ในหมู่ที่ 6 ของตำบลอ่างทอง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นเกาะขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองรองจากเกาะวัวตาหลับซึ่งบางส่วนของเกาะอยู่ใน เขตอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง ประมาณครึ่งเกาะ เมื่อวันที่  12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 กรมอุทยาน ได้ประกาศหมู่เกาะอ่างทองเป็นอุทยานแห่งชาติ เป็นแห่งที่ 21 ของประเทศ ส่วนเหลือเป็นที่อยู่ในความดูแลของกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง
ที่ตั้ง

เกาะพะลวยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี หรือตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอเกาะสมุย อยู่ห่างจากเกาะสมุยประมาณ 20 กิโลเมตร หรืออยู่ห่างจากอำเภอดอนสักประมาณ 18 กิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศ

สภาพของเกาะพะลวยส่วนมากเป็นเขาหินปูนเกือบทั้งหมด จะมีการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยาอย่างรุนแรง รวมทั้งการกร่อนทางกายภาพและดินฟ้าอากาศ ทำให้เกิดถ้ำและหน้าผาและรูปร่างของเกาะมีลักษณะแปลก ๆ เช่น บางแห่งคล้ายกับปราสาทหินพิมาย หรือนครวัดอันเก่าแก่
ลักษณะภูมิอากาศ

มีลมมรสุมพัดผ่านทำให้ฝนตกชุก คลื่นพายุรุนแรง ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 2,000 มิลลิเมตรต่อปี อุณหภูมิเฉลี่ย 23 องศาเซลเซียส
ลักษณะประชากร

ประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่บนเกาะแห่งนี้มาประมาณ 8 รุ่น โดยอพยพมาจากส่วนต่าง ๆ ของประเทศ ส่วนใหญ่เป็นชาวอำเภอเกาะสมุย อำเภอดอนสัก อำเภอกาญจนดิษฐ์ อำเภอท่าฉาง อำเภอไชยา อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดชุมพร จังหวัดเพชรบุรี เป็นต้น มีครัวเรือน 102 ครัวเรือน   ประชากร  438  คน   นับถือศาสนาพุทธ  มีสำนักสงฆ์  2  แห่ง   เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวเกาะพะลวย
ลักษณะการประกอบอาชีพ    อาชีพของชาวเกาะพะลวยส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมงขนาดเล็ก อาชีพหารังนกนางแอ่น อาชีพทำสวนยาง มีประมาณ 300 ไร่ อาชีพสวนมะพร้าว สวนผลไม้ อาชีพปศุสัตว์เลี้ยงโค ประมาณ 200 ตัว
ผลิตภัณฑ์ที่น่าสนใจของหมู่บ้าน

เป็นผลิตภัณฑ์ปลากระบอกร้าซึ่งมีชื่อเสียงมากของเกาะพะลวย ปลาแห้ง ปลาหมึกแห้ง เป็นต้น
สถานที่ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์

เกาะพะลวยมีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง เช่น ถ้ำสามบ่อซึ่งเป็นถ้ำที่มีขนาดใหญ่สวยงามมาก ยาวประมาณ 1 กิโลเมตร แต่เดิมถ้ำแห่งนี้เปรียบเสมือนเส้นเลือดใหญ่ของผู้ที่อาศัยอยู่บนเกาะ เนื่องจากมีธารน้ำจืดไหลมาจากหุบเขาที่เป็นทางน้ำ ชาวบ้านอาศัยแหล่งน้ำนี้ใช้อุปโภคและบริโภค  ทางด้านทิศตะวันออกของเกาะมีหาดทรายขาวสะอาดขนาดเล็กหลายแห่ง เช่น หาดสองพี่-น้อง หาดตาโย หาดสน เป็นต้น นอกจากถ้ำและหาดทรายที่สวยงามแล้วยังมีสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นธรรมชาติอีก ดังนี้
ป่าดิบแล้ง เป็นป่าขนาดใหญ่มีสภาพสมบูรณ์ มีไม้ที่สำคัญ เช่น พลอง จิกเขา รักเขา เซียด เต่าร้าง หวาย และกล้วยไม้นารีช่องอ่างทอง เป็นต้น
ป่าชาดหาด เป็นป่าโปร่งขนาดเล็กตามชายหาดและชายทะเลทั่วไป
ป่าเขาหินปูน พบในบริเวณเขาหินปูนที่มีชั้นดินน้อย
ป่าชายเลน พบอยู่บางแห่งตามซอกหินที่มีหาดทรายหรือหาดเลน
สัตว์ป่าที่พบเห็นทั่วไป เช่น นากใหญ่หัวปลาดุก ค่างแว่นถิ่นใต้ ลิงแสม หมูป่า และวาฬ
นกมีไม่น้อยกว่า 50 ชนิด เช่น นกยางเขียว เหยี่ยวแดง นกออก นกเต้าดิน นกแอ่นกินรัง
นกแก๊ก เป็นต้น
สัตว์เลื้อยคลาน เช่น แย้ ตะกวด เต่าตนุ งูเหลือม งูจงอาง เป็นต้น
สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ เช่น คางคกบ้าน กบบัว กบหนอง ปาด เป็นต้น
สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเกาะพะลวย คือ หมู่เกาะอ่างทอง
การคมนาคม

การเดินทางสู่เกาะพะลวยด้วยเรือสารประจำทาง มีเฉพาะวันคู่ ออกจากฝั่งท่าเรือดอนสัก เวลา 13.00 น. ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1.30-2 ชั่วโมง และขาออกจากท่าเรือเกาะพะลวย เวลาเช้า 7.30 น. อัตราค่าโดยสารเรือคนละ 150 บาท หรือเดินทางโดยเรือของชาวประมงที่นำผลผลิตมาจำหน่ายที่อำเภอดอนสักได้เช่นกัน เส้นทางเรือเมล์ อ.ดอนสัก-เกาะนกเภา-เกาะเชือก-เกาะส้ม-เกาะพะลวย เลาะตามแนวเกาะที่เรียงตัวกันเพื่อหลบคลื่นลม ร้านอาหารบนเกาะพะลวยขณะนี้มีแห่งเดียว คือ  พะลวยซีฟู้ด
สถานที่พักแรม จะเป็นแบบ Home Stay หรือกางเต็นท์นอน หรือเป็นรีสอร์ท  ได้สัมผัสถึงวิถีชีวิตชาวบ้านและธรรมชาติอย่างแท้จริง
ติดต่อประสานงานได้ดังนี้
พี่เข๊ง รับผิดชอบดูแลพื้นที อช.หมู่เกาะอ่างทอง ให้บริการ speed boat 10-35 ที่นั่ง ติดต่อ 0862715162
เรือเมล์ ดอนสัก-พะลวย สอบถามน้าพร 0828123593
ร้านพะลวยซีฟูด เรือหางยาวลำใหญ่ พี่จุ๋ม-พี่น้อย 0869497184
เรือคยัค สำหรับเช่ารายวัน-รายชม. พี่จุ๋ม-พี่น้อย 0869497184
พี่บัวบริการรีสอร์ท 3 หลัง  อ่าว 2 (ใกล้ท่าเรือเมล์บนเกาะ) 0807001699,0892921103
ที่พักเกาะพะลวย ผอ.พล 7 หลัง มีเรือหางยาวให้บริการทัวร์รอบเกาะ  อ่าว 2 (ใกล้ท่าเรือเมล์บนเกาะ) 0854784035
อ่างทองรีสอร์ท 5+3 หลังที่พัก มีเต็นท์บริการ อ่าว 1 พี่กุย-กิต 0908624335
เกาะนกเภา ลุงสุรินทร์ ที่พักหาดล่องหนอ่าวกรวดหลังเดียว 0814155533
ทร-มดเกาะนกเภาติดต่อที่พัก เรือใหญ่ มีเก๊ง เช่า เหมา 0816070463
เกาะนกเภาติดต่อที่พักเรือหางยาวเหมา ผู้ใหญ่โกดี 0876274594
Facebook เกาะพะลวย
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เกาะพะลวย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
9°31′40″N 99°41′04″E﻿ / ﻿9.527778°N 99.684444°E﻿ / 9.527778; 99.684444
เทศบาลตำบลศรีนคร

| เทศบาลตำบลศรีนคร |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุโขทัย
อำเภอ: ศรีนคร
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: นายกฤตภัค  ชุนนะวรรณ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6 ตร.กม. (2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2553)
 • ทั้งหมด: 7,958 คน
 • ความหนาแน่น: 1,128.95 คน/ตร.กม. (2,924.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05640801
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลตำบลศรีนคร หมู่ที่ 3 ถนนจงพัฒนา ตำบลศรีนคร อำเภอศรีนคร จังหวัดสุโขทัย 64180
โทรศัพท์: 0 55 652 715
เว็บไซต์: www.sinakhon.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลศรีนคร เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในท้องที่ตำบลศรีนคร อำเภอศรีนคร จังหวัดสุโขทัย
ประวัติ

8 พฤศจิกายน 2499 ประกาศกระทรวงมหาดไทย ให้เป็นสุขาภิบาลคลองมะพลับ
22 ธันวาคม 2530 เปลี่ยนนามสุขาภิบาลคลองมะพลับ เป็นสุขาภิบาลศรีนคร
ปี 2542 ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลศรีนคร ตามพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2542
ภูมิศาสตร์

ทิศเหนือ ติดต่อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
ทิศใต้ ติดต่อ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
ทิศตะวันออก ติดต่อ อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์
ทิศตะวันตก ติดต่อ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
การปกครอง

หมู่ที่ 2 บางส่วน
หมู่ที่ 3 บางส่วน
หมู่ที่ 4
หมู่ที่ 5 บางส่วน
หมู่ที่ 9
การคมนาคม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1180
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1255
สถานีรถไฟคลองมะพลับ
ท่าอากาศยานสุโขทัย ระยะทาง 32 กิโลเมตร
เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น

| เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ: มณฑลเสฉวน  จีน
ประเภท: มรดกโลกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iv) (vi)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2543 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น (จีน: 青城山与都江堰) คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในมณฑลเสฉวน ประเทศจีน
ระบบชลประทานตูเจียงยั่นซึ่งยังคงใช้ได้อยู่ในปัจจุบันนี้ได้เริ่มก่อสร้างในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 3 เพื่อกั้นแม่น้ำหมินและจัดการระบบน้ำในที่ราบสูงเฉิงตู ส่วนเขาชิงเฉิงนั้นเป็นจุดกำเนิดของลัทธิเต๋า มีสิ่งก่อสร้างโบราณเป็นจำนวนมากบนเขาแห่งนี้
มรดกโลก

เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่นได้ร่วมกันลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 24 เมื่อปี พ.ศ. 2543 ที่เมืองแคนส์ ประเทศออสเตรเลีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
เดวิด รัมซีย์ (นักการเมือง)

เดวิด รัมซีย์
เดวิด รัมซีย์ (เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1810 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1883) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา เกิดที่เมืองซาเลม รัฐวอชิงตัน จบการศึกษาปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ที่วิทยาลัยฮอบาร์ต ภายหลังจบการศึกษาได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากรัฐนิวยอร์ก เขตที่ 30 ตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1847 จนถึงวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1873 และในปี ค.ศ. 1873 ได้รับการแต่งตั้งจากสมาคมยุติธรรมของศาลสูงสุดนิวยอร์ก
เจนนิเฟอร์ เฮล

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เจนนิเฟอร์
| Jennifer Hale |
| --- | --- |
Hale in June 2012
เกิด: Happy Valley-Goose Bay, Newfoundland and Labrador, Canada
ชื่ออื่น: Carren Learning
อาชีพ: Voice actress
ปีปฏิบัติงาน: 1988–present
บุตร: 1
เว็บไซต์: jenniferhale.com
เจนนิเฟอร์ เฮล (Jennifer Hale) เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2515 ในตอนเหนือของแคนาดา เป็นนักพากย์วิดีโอเกม ภาพยนตร์ การ์ตูน และวิทยุมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 เรื่องที่พากย์ได้แก่
ภาพยนตร์

เดอะพาวเวอร์พัฟเกิร์ลส์มูฟวี่ เป็น มิสคีน
Scooby-Doo and the Alien Invaders เป็น Dottie
Scooby-Doo and the Legend of the Vampire เป็น Thorn and Queen
Scooby-Doo and the Witch's Ghost เป็น Thorn
การ์ตูน

สปายสาวคูณสาม เป็น แซม/แมนดี้
เดอะพาวเวอร์พัฟเกิร์ลส์ เป็น Princess Morbucks
เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย เป็น แค้ทแนปเป้
การผจญภัยของบิลลี่และแมนดี้ เป็น แม่ของบิลลี่
เบ็น เท็น เป็น ครู/เจมมี่/โจอี้
รหัสลับเด็กข้างบ้าน เป็น Numbuh 86
วิดีโอเกม

สไปเดอร์แมน
Finding Nemo
Justice League Heroes
The Matrix: Path of Neo
Shadow of Rome
Samurai Western
Scooby Doo: Mystery Mayhem
Samurai Jack: The Shadow of Aku
Star Wars: Knights of the Old Republic
Star Trek: Starfleet Command III
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไชต์อย่างเป็นทางการของ "เจนนิเฟอร์ เฮล"
เขาซานชิง

| อุทยานแห่งชาติเขาซานชิง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ: มณฑลเจียงซี  จีน
ประเภท: มรดกโลกทางธรรมชาติ
เกณฑ์พิจารณา: (vii)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2551 (คณะกรรมการสมัยที่ 32)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
อุทยานแห่งชาติเขาซานชิง (จีน: 三清山國家公園; พินอิน: Sānqīng Shān, ซานชิงชานกั๋วเจียกงยฺเหวียน) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเจียงซี ประเทศจีน งดงามด้วยภูมิทัศน์เสาหินแกรนิต (89 เสา) และยอดเขา (48 ยอด) ที่มีรูปร่างประหลาด ยอดเขาสูงสุดคือยอดเขาหยู่จิง (玉京) สูง 1,817 เมตร
มรดกโลก

อุทยานแห่งชาติเขาซานชิงได้จดทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 32 เมื่อปี พ.ศ. 2551 ที่นครเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(vii) - เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดของการเป็นตัวแทนในวิวัฒนาการสำคัญต่าง ๆ ในอดีตของโลก เช่น ยุคสัตว์เลื้อยคลาน ยุคน้ำแข็ง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาความหลากหลายทางธรรมชาติบนพื้นโลก
อำเภอร่องคำ

| อำเภอร่องคำ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Rong Kham
คำขวัญ: ใต้สุดกาฬสินธุ์ ดินแดนพระเก่ง กลองเส็งคู่บ้าน เบ่งบานประชาธิปไตย
แผนที่จังหวัดกาฬสินธุ์ เน้นอำเภอร่องคำ
พิกัด: 16°16′0″N 103°44′26″E﻿ / ﻿16.26667°N 103.74056°E﻿ / 16.26667; 103.74056
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กาฬสินธุ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 82.137 ตร.กม. (31.713 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 16,492 คน
 • ความหนาแน่น: 200.79 คน/ตร.กม. (520.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 46210
รหัสภูมิศาสตร์: 4604
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอร่องคำ หมู่ที่ 13 ตำบลร่องคำ อำเภอร่องคำ จังหวัดกาฬสินธุ์ 46210
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ร่องคำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์ แยกตัวเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2516 และจัดตั้งในปี พ.ศ. 2536
ประวัติ

เมื่อประมาณพุทธศักราช ๒๓๖๓ ในสมัยสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ ได้มีราษฎรกลุ่มหนึ่งอพยพครอบครัวมาจากจังหวัดอุบลราชธานี มาตั้งถิ่นฐานอยู่ทางทิศตะวันตกของลำห้วยทราย และได้จับจองหักร้างถางพล เพราะเห็นว่าจะทำให้นาได้ ผลดี เนื่องจากเป็นบริเวณที่มีร่องน้ำไหลซึม เรียกว่าแหล่งที่ซึมชาวบ้าน เรียกว่า (ร่องคำหรือฮ่อมคำ) เรียกกันต่อมาว่า "ร่องคำ" อำเภอร่องคำเดิมชื่อบ้านกุดลิง หมู่บ้านเดิมตั้งอยู่ริมห้วยทราย ซึ่งมีกุดอยู่กุดหนึ่งมีลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกว่ากุดลิง จึงขนานนามว่าบ้านกุดลิง ต่อมาชาวบ้านกุดลิงมีพลเมืองหนาแน่นมากขึ้น จึงได้ขยายหมู่บ้านออกไปทางทิศเหนืออีกหมู่บ้านหนึ่ง ต่อมาราษฎรอพยพมาตั้งบ้านเรือนมากขึ้นการติดต่อราชการกับอำเภอกมลาไสยยากลำบากเพราะท้องถิ่นอยู่ห่างไกลตัวอำเภอ การคมนาคมไม่สะดวก เพื่อเป็นการแก้ปัญหาดังกล่าว กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศตั้งเป็นกิ่งอำเภอร่องคำขึ้น เมื่อวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๖ ให้มีเขตการปกครองรวม ๒ ตำบล คือ ตำบลร่องคำ และ ตำบลสามัคคี ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอที่ตำบลร่องคำ ให้ขึ้นอยู่เขตการปกครองอำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ และวันที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๓๖ ได้รับแต่งตั้งเป็นอำเภอร่องคำ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอร่องคำตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอกมลาไสย และอำเภอโพธิ์ชัย (จังหวัดร้อยเอ็ด)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ชัย (จังหวัดร้อยเอ็ด)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเชียงขวัญและอำเภอจังหาร (จังหวัดร้อยเอ็ด)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกมลาไสย
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอร่องคำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 40 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | ร่องคำ |  | (Rong Kham) |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 2. |  | สามัคคี |  | (Samakkhi) |  | 15 หมู่บ้าน |  |
| 3. |  | เหล่าอ้อย |  | (Lao Oi) |  | 12 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอร่องคำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลร่องคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่องคำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสามัคคี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามัคคีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าอ้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่าอ้อยทั้งตำบล
รายชื่อโรงเรียน > โรงเรียนรัฐบาล

โรงเรียนกุดลิงวิทยาคม
โรงเรียนสองห้องราษฎรณ์บูรณะ
โรงเรียนเหล่าเขืองโนนเสียววิทยา
โรงเรียนสำเริงวิทยา
โรงเรียนสามัคคีสำราญวิทย์
โรงเรียนด่านใต้วิทยา
โรงเรียนเหล่าอ้อยบำรุงวิทย์
โรงเรียนดงพะยอมหนองคูสามัคคีวิทยา
โรงเรียนเทศบาลตำบลร่องคำ
โรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลร่องคำ
รายชื่อโรงเรียน > โรงเรียนเอกชน

โรงเรียนบุญมีวิทยา
โรงเรียนอนุบาลบุญมี
รายชื่อวัด > วัดในเขตตำบลร่องคำ

วัดร่องคำ
วัดปฐมแพงศรี
วัดสว่างใต้
วัดดอนปู่ตา
วัดสองห้อง
ที่พักสงฆ์ป่าดงเมือง
ที่พักสงฆ์ป่าสองห้อง
ประเพณี

ประเพณีเส็งกลองร่องคำ เป็นประเพณีแข่งขันกลองพื้นบ้าน ที่ชาวบ้านในอำเภอร่องคำมีการละเล่นมาแต่โบราณ คำว่า"เส็ง"ในภาษาอีสานแปลว่า แข่งขัน ซึ่งประเพณีเส็งกลองร่องคำจัดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี
ประเพณีบุญบั้งไฟ บุญบั้งไฟของอำเภอร่องคำมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างจากที่อื่น คือเป็นบั้งไฟเลาไม้แบบโบราณการแข่งขันเป็นแบบทางไกล จัดขึ้นในเดือนมิถุนายนของทุกปี
อำเภออาซากูจิ

ที่ตั้งของอำเภออาซากูจิ (เน้นสีเหลืองซ้ายล่าง) ในจังหวัดโอกายามะ
อำเภออาซากูจิ (ญี่ปุ่น: 浅口郡; โรมาจิ: Asakuchi-gun) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 อำเภออาซากูจิมีจำนวนประชากรประมาณ 10,731 มีความหนาแน่นของประชากร 877 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 12.23 ตารางกิโลเมตร
อำเภออาซาอูจิประกอบด้วยเทศบาลเพียงแห่งเดียว คือ เมืองซาโตโช พื้นที่ในปัจจุบันที่อำเภออาซากูจิเคยครอบคลุมในอดีต ได้แก่ ส่วนหนึ่งของนครคูราชิกิ ส่วนหนึ่งของนครคาซาโอกะ และพื้นที่ทั้งหมดของนครอาซากูจิ
เทศบาลเมืองควนลัง

| เทศบาลเมืองควนลัง |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
ทม.ควนลังที่ตั้งของเทศบาลเมืองควนลัง
พิกัด: 6°59′17″N 100°25′29″E﻿ / ﻿6.988036°N 100.424610°E﻿ / 6.988036; 100.424610
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สงขลา
อำเภอ: หาดใหญ่
จัดตั้ง:   ??? (อบต.)  พ.ศ. 2546 (เทศบาลตำบล)  พ.ศ. 2550 (เทศบาลเมือง) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สมบูรณ์ ปัญญาธนกร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 66.76 ตร.กม. (25.78 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2562)
 • ทั้งหมด: 48,211 คน
 • ความหนาแน่น: 722.15 คน/ตร.กม. (1,870.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04901105
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 706 หมู่ที่ 3 ถนนเลี่ยงเมือง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
เว็บไซต์: www.khuanlang.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ควนลัง เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนลังในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีลักษณะเป็นเมืองปริมณฑลที่รองรับการขยายตัวของเทศบาลนครหาดใหญ่ เพราะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเทศบาลนครหาดใหญ่โดยมีเพียงคลองอู่ตะเภากั้น เดิมมีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2546 แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2550 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 52,018 คน
ภูมิประเทศมีลักษณะเป็นที่ราบสูงบริเวณทางด้านทิศใต้และค่อย ๆ ลาดต่ำไปทางทิศเหนือ มีคลองที่สำคัญได้แก่ คลองวาด คลองต่ำ คลองนนท์ และคลองสอ ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมและปศุสัตว์ การศึกษามีโรงเรียนทั้งหมด 8 แห่ง ศาสนสถานมีวัดและมัสยิดอย่างละ 6 แห่ง การขนส่งมีถนนเพชรเกษม และทางหลวงจังหวัดหมายเลข 4135 ซึ่งเป็นเส้นทางไปสู่ท่าอากาศยานหาดใหญ่
เทศบาลเมืองคลองแห

| เทศบาลเมืองคลองแห |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
มัสยิดกลางจังหวัดสงขลา
ทม.คลองแห
พิกัด: 07°04′05.2″N 100°28′44.0″E﻿ / ﻿7.068111°N 100.478889°E﻿ / 7.068111; 100.478889
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สงขลา
อำเภอ: หาดใหญ่
จัดตั้ง:  พ.ศ. 2538 (อบต.)  พ.ศ. 2546 (เทศบาลตำบล)  พ.ศ. 2550 (เทศบาลเมือง) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สันติ เหมมันต์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 24.50 ตร.กม. (9.46 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 39,379 คน
 • ความหนาแน่น: 1,607.31 คน/ตร.กม. (4,162.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04901104
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 60 หมู่ที่ 7 ถนนคลองแห–คูเต่า ตำบลคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขล
เว็บไซต์: www.klonghaecity.go.th/frontpage
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
คลองแห เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองแหในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอหาดใหญ่ประมาณ 10 กิโลเมตร  เดิมถูกจัดตั้งขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2538 ต่อมาได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2546 และยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2550 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 39,379 คน
สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มสลับเนินสวนยางพารา มีคลองสองสายคือ คลองแหและคลองอู่ตะเภา ศาสนสถานที่สำคัญในเขตเทศบาลได้แก่ วัดอัมพวัน วัดคลองแห และมัสยิดกลางจังหวัดสงขลา การขนส่งมีถนนสายสำคัญคือ ถนนคลองแห–คูเต่า ซึ่งผ่านสำนักงานเทศบาล และถนนลพบุรีราเมศวร์ โดยถนนทั้งสองสายตัดกันที่แยกคลองแห
เทศบาลเมืองคลองแหแบ่งเป็น 11 หมู่บ้าน
อำเภอเวียงเก่า

| อำเภอเวียงเก่า |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Wiang Kao
คำขวัญ: ศาลเจ้าจอมนรินทร์ ถิ่นไดโนเสาร์ล้านปี อากาศดี อุทยานเด่น เป็นแหล่งอารยธรรม เลิศล้ำภูตากา ตาดฟ้าผาชมตะวัน มหัศจรรย์ขุนเขา เวียงเก่าน่าอยู่
แผนที่จังหวัดขอนแก่น เน้นอำเภอเวียงเก่า
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 286.0 ตร.กม. (110.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 19,822 คน
 • ความหนาแน่น: 69.30 คน/ตร.กม. (179.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 40150
รหัสภูมิศาสตร์: 4029
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเวียงเก่า ตำบลในเมือง อำเภอเวียงเก่า จังหวัดขอนแก่น 40150
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เวียงเก่า เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น มีพื้นที่บางส่วนอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติภูเวียง ซึ่งเป็นสถานที่ที่มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ไดโนเสาร์ชนิดใหม่ของโลก ไดแก่ สยามโมไทรันนัส อิสานเอนซิส, ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน, สยามโมซอรัส สุธีธรนี และกินรีไมมัส ทำให้อำเภอเวียงเก่าเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญในการขุดหาและค้นคว้าซากบรรพชีวินต่าง ๆ ตลอดมา
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเวียงเก่าตั้งอยู่บริเวณที่ราบหุบเขาในทิวเขาภูเวียง ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองนาคำ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอภูเวียง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอชุมแพ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชุมแพและอำเภอสีชมพู
ประวัติ

ท้องที่อำเภอเวียงเก่าเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอภูเวียง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอเวียงเก่า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2549 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ถือเป็นกิ่งอำเภอล่าสุดเป็นอันดับที่ 81 ของประเทศในขณะนั้น และในปีต่อมาก็ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเวียงเก่า ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเวียงเก่ามีเขตการปกครองรวม 3 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้านรวม 36 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | ในเมือง |  |  | (Nai Mueang) |  |  | 15 หมู่บ้าน |  |  | 8,967 คน |  |
| 2. |  | เมืองเก่าพัฒนา |  |  | (Mueang Kao Phatthana) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |  | 5,897 คน |  |
| 3. |  | เขาน้อย |  |  | (Khao Noi) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |  | 4,940 คน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเวียงเก่าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลในเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมืองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเก่าพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองเก่าพัฒนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาน้อยทั้งตำบล
สถานที่ท่องเที่ยว

อุทยานแห่งชาติภูเวียง
แหล่งขุดค้นไดโนเสาร์ในอุทยานแห่งชาติภูเวียง
อุทยานไดโนเสาร์ศรีเวียง
น้ำตกตาดฟ้า
น้ำตกทับพระยาเสือ
น้ำตกวังสักสิ่ว
ต้นยางยักษ์
ภูไผ่ฟ้า
ลายสลักนูนสูงพระพุทธไสยาสน์ภูเวียง
ถ้ำฝ่ามือแดง
ร่องน้ำจั้น
พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูเวียง
วัดจันทร์เขมาราม
วัดถ้ำผาเกิ้ง
วัดถ้ำกวาง
เดวิด รอบินสัน

เดวิด รอบินสัน
เดวิด มัวรีส รอบินสัน(David Maurice Robinson)เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ 1965 เป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลที่รีไทร์แล้ว เล่นตำแหน่ง เซนเตอร์ (Center)ให้กับทีม ซานอันโตนิโอ สเปอร์ส(San Antonio Spurs) ตลอดชีวิตกาลเป็นนักกีฬา ซึ่งก่อนที่เขาจะเข้ามาเล่นในลีก เอ็นบีเอ เขาได้เข้ารับราชการทหารในสังกัด ทหารเรือ จึงเป็นที่มาของฉายาในขณะเล่นว่า "The Admiral" หรือ "พลเรือเอก"นั้นเอง เขาและเพื่อนร่วมทีมในตำแหน่งพาวเวอร์ ฟอร์เวิด ทิม ดังแคน(Tim Duncan)ถูกเรียกว่า "หอคอยคู่" ประจำทีม ชื่อของเขาได้รับเลือกให้เข้าไปอยู่ในหอเกียรติยศ ร่วมกับ ไมเคิล จอร์แดน (Micheal Jordan)แห่ง ชิคาโก้ บูลส์ (Chicago Bulls), จอห์น สต็อกตัน (John Stockton)แห่ง ยูท่าห์ แจ๊ส(Utah Jazz)ในวันที่ 1 กันยายน 2009 เขาถูกพูดถึงในฐานะที่เป็นผู้เล่นในตำแหน่ง เซนเตอร์ ที่ยอดเยี่ยมตลอดกาล ของ ลีก Nba
ชีวิตในวัยเยาว์

เดวิด มัวรีส รอบินสัน เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1965 ในฟลอริดา เป็นบุตรคนที่สองของครอบครัว ซึ่งพ่อของเค้าได้รับราชการทหารในกองทัพเรือ ทำให้ต้องถูกย้ายที่บ่อย หลังจากพ่อของเขาเกษียณออกจากราชการ ครอบครัวของเขาก็ได้ลงหลักปักฐานที่ วู้ด บริดจ์ รัฐ เวอร์จิเนีย(Woodbridge Verginia)ซึ่งเป็นที่ๆรอบินสันได้แสดงศักยภาพทั้งการเรียน และการกีฬาทุกอย่างยกเว้นบาสเก็ตบอล ในขณะที่อยู่มัธยมต้น เขามีส่วนสูงถึง 5ฟุต9นิ้ว เขาได้ลองเล่นบาสเก็ตบอลดูแต่สุดท้ายก็หยุดเล่น แต่เมื่อเขาได้เข้าเรียนมํธยมปลาย เขาสูงถึง 6ฟุต7นิ้ว โดยโค้ชได้จับเขาซึ่งตัวสูงเข้ามาอยู่ในทีมแต่ก็ยังไม่ได้เล่นบาสเก็ตบอลอย่างจริงจังเนื่องจากขาดการแข่งขันเพราะพื้นที่เขตที่เขาอยู่เป็นพื้นที่นอกเมืองวอชิงตัน ซึ่งรอบินสันได้รับรางวัลชมเชยเล็กๆน้อยๆจากภายในพื้นที่ชุมชนและเขตที่เขาอาศัยอยู่เท่านั้น ซึ่งเขาก็ไม่ได้รับความสนใจจากโค้ชบาสเก็ตบอลในมหาวิทยาลัยดังๆเท่าไหร่นัก รอบินสันสอบวัดระดับเข้ามหาวิทยาลัยได้คะแนนสูงถึง 1320 เขาจึงเลือกที่จะเข้า โรงเรียนนายเรือของกองทัพเรือสหรัฐ (U.S. Naval Academy)