stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024
กิจกรรมการประกวด > กิจกรรมที่ 3 กิจกรรมการประกวดหลัก > กิจกรรม 3.4 การประกวดรอบชุดชุดว่ายน้ำ > กิจกรรม 3.4.1  Best in Swimsuit by La glace Thailand

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ผลการประกวด | การคัดเลือก | ผู้เข้าประกวด | รางวัล |
| ผู้ชนะ | ผู้ชนะ |   ชุมพร – กิตติยาพร ฟุ้งมี |  เงินสด 50,000 บาท |
|  10 คนสุดท้าย | โหวต |   กรุงเทพมหานคร – ยุวภรณ์ ทรงงาม §   ปทุมธานี – กัญภัสภร รุ่งเรือง §   ภูเก็ต – มาลิน ชระอนันต์ §   มหาสารคาม – อรทัย พังจันทร์ §   สตูล – เอ็มม่า มาร์ตินี § |  |
|  10 คนสุดท้าย | กรรมการ |   สุโขทัย –  ลพัฏร์ฐิดา คงกระพันธ์   สมุทรสงคราม – วิกานดา โคตรคำ   ชลบุรี – นัทกาญจน์ กุลชยวณัฐ   อำนาจเจริญ – อภิชา ยารังษีสกุล |  |
§ ได้รับการโหวตเข้ามาอยู่ใน 10 คนสุดท้าย โดยอัตโนมัติ
กิจกรรมการประกวด > กิจกรรมที่ 3 กิจกรรมการประกวดหลัก > กิจกรรม 3.5 การประกวดรอบ "มิสแกรนด์ขวัญใจภูเก็ต"

โดยมีการประกวดใน วันที่ 19 มีนาคม 2567  คัดประกาศผลผู้ชนะเลิศบนเวทีในวันประกวดเลย ณ จังหวัดภูเก็ต
ผู้ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย “มิสแกรนด์ขวัญใจภูเก็ต“ แบ่งตามหัวข้อ 4B โดยมี B ละ 5 คน
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ผลการประกวด | การคัดเลือก | ผู้เข้าประกวด | รางวัล |
| ผู้ชนะ | ผู้ชนะ |   ปทุมธานี – กัญภัสภร รุ่งเรือง |  มงกุฎ 𝗪𝗵𝗶𝘁𝗲 𝗣𝗵𝗼𝗲𝗻𝗶𝘅 𝗼𝗳 𝗔𝗻𝗱𝗮𝗺𝗮𝗻  เงินสด 200,000 บาท |
| รองอันดับ 1 | รองอันดับ 1 |   กรุงเทพมหานคร – ยุวภรณ์ ทรงงาม § |  เงินสด 50,000 บาท |
| รองอันดับ 2 | รองอันดับ 2 |   ภูเก็ต –  มาลิน ชระอนันต์ $ |  เงินสด 50,000 บาท |
| รองอันดับ 3 | รองอันดับ 3 |   มหาสารคาม – อรทัย พังจันทร์ $ |  เงินสด 10,000 บาท |
| รองอันดับ 4 | รองอันดับ 4 |   มุกดาหาร – ณัฎฐา อินต๊ะซาว |  เงินสด 10,000 บาท |
|  10 คนสุดท้าย |  10 คนสุดท้าย |   สตูล – เอ็มม่า มาร์ตินี   สกลนคร – ณปภัช รุ่งโรจน์   พังงา – สุพรรณิการ์ นพรัตน์   ชุมพร – กิตติยาพร ฟุ้งมี   สระบุรี – สุนทรี อ้วนอินทร์ |  |
|  20 คนสุดท้าย | Beauty |   หนองบัวลำภู – อนิพรรณ เฉลิมบูรณะวงศ์ |  |
|  20 คนสุดท้าย | Body |   สุโขทัย –  ลพัฏร์ฐิดา คงกระพันธ์   ชลบุรี – นัทกาญจน์ กุลชยวณัฐ   น่าน – ประกายเพชร อุมากร   สุพรรณบุรี – กนกวรรณ นันสูงเนิน   แม่ฮ่องสอน – เปรมิกา วงษ์กวีวัธน์ สุรสิทธิ์ |  |
|  20 คนสุดท้าย | Brain |   นครพนม – ศศิชา ดวงเกตุ   ระนอง – ณัฐวิกาญจน์ พฤกษ์อมรกุล |  |
|  20 คนสุดท้าย | Business |   พิจิตร – ปิยะรดา วายุเวช   ชัยภูมิ – กฤติยาภรณ์ ลานนท์ |  |
รางวัลพิเศษ
| มิสแกรนด์ขวัญใจมหาชนชาวภูเก็ต |   กรุงเทพมหานคร – ยุวภรณ์ ทรงงาม |   กรุงเทพมหานคร – ยุวภรณ์ ทรงงาม |  เงินสด 50,000 บาท |
| Blue Tree Social Media Super Star |   ภูเก็ต – มาลิน ชระอนันต์ |   ภูเก็ต – มาลิน ชระอนันต์ |  เงินสด 20,000 บาท |
| ผมสวยหน้าใสไร้สิว by หมอยา |   พัทลุง – สุพรรณิการ์ นพรัตน์ |   พัทลุง – สุพรรณิการ์ นพรัตน์ |  เงินสด 10,000 บาท |
| miss wow factor |   ภูเก็ต – มาลิน ชระอนันต์ |   ภูเก็ต – มาลิน ชระอนันต์ |  เงินสด 10,000 บาท |
| ขวัญใจ Bellevue Beachfront |   ร้อยเอ็ด – ฐาสุปางค์ เดชะอัครอนันต์ |   ร้อยเอ็ด – ฐาสุปางค์ เดชะอัครอนันต์ |  เงินสด 10,000 บาท |
|   IDL Grand IDOL |   มหาสารคาม – อรทัย พังจันทร์   ภูเก็ต – มาลิน ชระอนันต์ |   มหาสารคาม – อรทัย พังจันทร์   ภูเก็ต – มาลิน ชระอนันต์ |  เงินสด 10,000 บาท |
§ ได้รับรางวัลมิสแกรนด์ขวัญใจมหาชนชาวภูเก็ต เข้ามาอยู่ใน 5 คนสุดท้าย โดยอัตโนมัติ
$ ได้รับรางวัล IDL Grand IDOL เข้ามาอยู่ใน 10 คนสุดท้าย โดยอัตโนมัติ
กิจกรรมการประกวด > กิจกรรมที่ 3 กิจกรรมการประกวดหลัก > กิจกรรม 3.6 Director Of The Year 2024

วันที่ 21 มีนาคม เป็นการประกวดผู้อำนวยการกองประกวดระดับจังหวัด จัดโดยจังหวัดภูเก็ต (เจ้าภาพ) เป็นการประกวดสนุกๆเฮฮาไม่ได้ซีเลือด
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ผลการประกวด | การคัดเลือก | ผู้เข้าประกวด | รางวัล |
| ผู้ชนะ | ผู้ชนะ |   อุดรธานี &  ร้อยเอ็ด – ยุรนันท์ จันทยา | เงินสด 20,000 บาท |
| รองอันดับ 1 | รองอันดับ 1 |   ฉะเชิงเทรา – ฐิตาภัทร์ ขุยรักขิต | เงินสด 10,000 บาท |
| รองอันดับ 2 | รองอันดับ 2 |   กรุงเทพมหานคร &  สระบุรี – พงศกร สถิตยารักษ์ | เงินสด 10,000 บาท |
| รองอันดับ 3 | รองอันดับ 3 |   พัทลุง &  สตูล – กิตติกรณ์ สังข์แก้ว | เงินสด 10,000 บาท |
| รองอันดับ 4 | รองอันดับ 4 |   สระแก้ว – ธนากร เสียงเพลิน $ | เงินสด 10,000 บาท |
| 11 คนสุดท้าย | 11 คนสุดท้าย |   นครสวรรค์ &  พะเยา –  ทัศนัย โคตรทอง   ตรัง – ทรงกิต จูพัฒนาสิน   พังงา – อารยา โต๊ะกะสุบ   สมุทรปราการ – พงศกร เอี่ยมปฐม   สงขลา – จันทร์เพ็ญ ปริสุทโธนามจันดา   นราธิวาส,  ปัตตานี,  ยะลา &  กระบี่– รุ่งนภา บุญรินทร์ |  |
|  20 คนสุดท้าย | ผู้เข้าประกวด MGT 2024 โหวต |   นครปฐม – พัฒนพิสิชญ์ อุทัย   ประจวบคีรีขันธ์ – กิติยา ละอายทุกข์   นครพนม – นันทิช มานิตกูล   นครศรีธรรมราช – ศุภฤกษ์ ภักดีอักษณ   เชียงใหม่ – อรรถพันธ์ ยะสง่า   สุราษฎร์ธานี – ฤชากร เมษสุวรรณ   ลำพูน &  ลำปาง – กฤษฎา ภิณโญจิตร์   ชัยนาท – ยุทธภูมิ แก้วเข้ม   สุพรรณบุรี – มานิตย์ สลายทอง |  |
|  20 คนสุดท้าย | กรรมการ | ผ่านเข้ารอบ 11 คนสุดท้าย ทั้งหมด |  |
รางวัลพิเศษ
| ชุดประจำจังหวัดยอดเยี่ยม |   สุราษฎร์ธานี – ฤชากร เมษสุวรรณ |   สุราษฎร์ธานี – ฤชากร เมษสุวรรณ | เงินสด 5,000 บาท |
| ชุดสีทองยอดเยี่ยม |   สงขลา – จันทร์เพ็ญ ปริสุทโธนามจันดา |   สงขลา – จันทร์เพ็ญ ปริสุทโธนามจันดา | เงินสด 5,000 บาท |
| แนะนำตัวยอดเยี่ยม |   พัทลุง &  สตูล – กิตติกรณ์ สังข์แก้ว |   พัทลุง &  สตูล – กิตติกรณ์ สังข์แก้ว | เงินสด 5,000 บาท |
| ทีมซัพพอร์ตยอดเยี่ยม |   กรุงเทพมหานคร &  สระบุรี – พงศกร สถิตยารักษ์ |   กรุงเทพมหานคร &  สระบุรี – พงศกร สถิตยารักษ์ | เงินสด 5,000 บาท |
§ ได้รับการโหวตจากผู้เข้าประกวด MGT 2024 เข้ามาอยู่ใน 20 คนสุดท้าย โดยอัตโนมัติ
$ คิม ช้อยส์เข้ามาอยู่ใน 11 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ
กิจกรรมการประกวด > กิจกรรมที่ 3 กิจกรรมการประกวดหลัก > กิจกรรม 3.7 การประกวดรอบชุดประจำชาติ

วันที่ 30 มีนาคม และจะประกาศผล บนเวทีรอบตัดสินในวันที่ 6 เมษายนนี้ ณ MGI HALL, พระราม9 กรุงเทพมหานคร
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ผลการประกวด | การคัดเลือก | ผู้เข้าประกวด |
| ผู้ชนะเลิศ | ผู้ชนะเลิศ |   นครราชสีมา – นันทิชา ยังวัฒนา § $ |
| รองชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |   ศรีสะเกษ –  กฤษฎาภรณ์ นาใคร § $   นครนายก – ทิพยาภรณ์ อัครพล §   สุพรรณบุรี – กนกวรรณ นันสูงเนิน   หนองคาย – พิชาภา จิณณะฑิกากุล   นครสวรรค์ – ศิรินธร วัชรโชติธาดา   ขอนแก่น – กฤติยาภรณ์ ลานนท์   ชัยภูมิ – กฤติยาภรณ์ ลานนท์   สมุทรปราการ – เจสิตา อร่ามคำ   สระบุรี – สุนทรี อ้วนอินทร์ § $ |
15 คนสุดท้าย: 
| 15 คนสุดท้าย | 8 ชุดจากการโหวต |   ภูเก็ต – มาลิน ชระอนันต์ § $   กรุงเทพมหานคร – ยุวภรณ์ ทรงงาม § $   ชุมพร – กิตติยาพร ฟุ้งมี § $   มหาสารคาม – อรทัย พังจันทร์ § $   สกลนคร – ณปภัช รุ่งโรจน์ § $ |
| 15 คนสุดท้าย | 7 ชุดจากกรรมการ | ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศทุกคน |
30 คนสุดท้าย: 
| 30 คนสุดท้าย | 15 ชุดจากการโหวต |   นครพนม – ศศิชา ดวงเกตุ §   หนองบัวลำภู – อนิพรรณ เฉลิมบูรณะวงศ์ §   กาฬสินธุ์ – อลิสา เข็มนาค §   ปทุมธานี – กัญภัสภร รุ่งเรือง §   บุรีรัมย์ – วิรัญญา เบอร์รี่ §   สตูล – เอ็มม่า มาร์ตินี § |
| 30 คนสุดท้าย | 15 ชุดจากกรรมการ |   ฉะเชิงเทรา – กวินตา พรหมมาตร์   ตรัง – นริสา ยี่สุ้น   พระนครศรีอยุธยา – จิรณัฏฐ์ จิรภัทรภูวนนท์   พัทลุง – พราววรา ศตรัตพะยูน   เพชรบูรณ์ – ณิชารีย์ สุกิจประเสริฐ   แม่ฮ่องสอน – เปรมิกา วงษ์กวีวัธน์ สุรสิทธิ์   ร้อยเอ็ด – ฐาสุปางค์ เดชะอัครอนันต์   ลำพูน – รัตนระพี ธรรมใจกุล   ระยอง – กันตพัฒน์ จรัสโรจน์ธนเดช |
§ ได้รับการโหวต เข้ามาอยู่ใน 30 คนสุดท้าย โดยอัตโนมัติ
$ ได้รับการโหวต เข้ามาอยู่ใน 15 คนสุดท้าย โดยอัตโนมัติ
กิจกรรมการประกวด > กิจกรรมที่ 3 กิจกรรมการประกวดหลัก > กิจกรรมที่ 3.8 Best Sellers Award

เพื่อผ่านเข้ารอบ 11 คนสุดท้าย Miss Grand Thailand 2024 โดยอัตโนมัติ
| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
ผู้ชนะ:   สระบุรี – สุนทรี อ้วนอินทร์
10 คนสุดท้าย:   กรุงเทพมหานคร – ยุวภรณ์ ทรงงาม   ชุมพร – กิตติยาพร ฟุ้งมี   ปทุมธานี – กัญภัสภร รุ่งเรือง   พังงา – สุพรรณิการ์ นพรัตน์   พิจิตร – ปิยะรดา วายุเวช   ภูเก็ต – มาลิน ชระอนันต์   มหาสารคาม – อรทัย พังจันทร์   แม่ฮ่องสอน – เปรมิกา วงษ์กวีวัธน์ สุรสิทธิ์   สกลนคร – ณปภัช รุ่งโรจน์
20 คนสุดท้าย:   มุกดาหาร – ณัฎฐา อินต๊ะซาว   สตูล – เอ็มม่า มาร์ตินี   ลำพูน – รัตนระพี ธรรมใจกุล   สุโขทัย –  ลพัฏร์ฐิดา คงกระพันธ์   ชลบุรี – นัทกาญจน์ กุลชยวณัฐ   บุรีรัมย์ – วิรัญญา เบอร์รี่   ลำปาง – ธันย์สิตา ดิลกอนันต์สกุล   นครพนม – ศศิชา ดวงเกตุ   ร้อยเอ็ด – ฐาสุปางค์ เดชะอัครอนันต์   หนองบัวลำภู – อนิพรรณ เฉลิมบูรณะวงศ์   ชัยภูมิ – กฤติยาภรณ์ ลานนท์   ศรีสะเกษ – กฤษฎาภรณ์ นาใคร
สัญลักษณ์สี:
| --- | --- |
 : 10 อันดับแรกที่ขึ้นมาครั้งแรก
 : กลับเข้ามา 10 อันดับอีกครั้ง
กิจกรรมการประกวด > กิจกรรมที่ 3 กิจกรรมการประกวดหลัก > กิจกรรม 3.9 เบสต์ดิไซเนอร์

มีการประกาศผลในรอบตัดสิน วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2567
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ผลการประกวด | ผู้ชนะ | ห้องเสื้อ |
| ผู้ชนะ |   ตรัง – นริสา ยี่สุ้น | NARIN |
| รองชนะเลิศ |   สระบุรี – สุนทรี อ้วนอินทร์ | THEE-SI COUTURE |
| รองชนะเลิศ |   นครปฐม – สุวพิชชา สมบัติ | JARAS ATELIER |
กิจกรรมการประกวด > กิจกรรมที่ 3 กิจกรรมการประกวดหลัก > กิจกรรม 3.10 ผู้อำนวยการกองประกวดยอดเยี่ยม

มีการประกาศผลในรอบตัดสิน วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2567
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ผลการประกวด | จังหวัด | ชื่อผู้อำนวยการกองประกวด |
| ผู้ชนะ |   ภูเก็ต | ธีระศักดิ์ ผลงาม |
| รองชนะเลิศ |   สระบุรี &  กรุงเทพมหานคร – | รัชรินทร์ อุดเมืองคํา |
| รองชนะเลิศ |   กำแพงเพชร | วิลาวรรณ ตั้งตัวดี |
| รองชนะเลิศ |   พังงา &  พัทลุง &  สตูล | อารยา โต๊ะกะสุบ |
| รองชนะเลิศ |  นครพนม | นันทิช มานิตกูล |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ ที่ยูทูบ
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ ที่อินสตาแกรม
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ ที่เฟซบุ๊ก
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ ที่ติ๊กต็อก
| ด ค กมิสแกรนด์ไทยแลนด์ |
| --- | --- |
 2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024  2025 
 ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ  จังหวัด 
| ด ค กจังหวัดที่เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ |
| --- | --- |
เมืองหลวง:  กรุงเทพมหานคร 
ภาคเหนือ:  เชียงราย  เชียงใหม่  น่าน  พะเยา  แพร่  แม่ฮ่องสอน  ลำปาง  ลำพูน  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กาฬสินธุ์  ขอนแก่น  ชัยภูมิ  นครพนม  นครราชสีมา  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  มหาสารคาม  มุกดาหาร  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุบลราชธานี 
ภาคกลาง:  กำแพงเพชร  ชัยนาท  นครนายก  นครปฐม  นครสวรรค์  นนทบุรี  ปทุมธานี  พระนครศรีอยุธยา  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบูรณ์  ลพบุรี  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ปราจีนบุรี  ระยอง  สระแก้ว 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  ตาก  ประจวบคีรีขันธ์  เพชรบุรี  ราชบุรี 
ภาคใต้:  กระบี่  ชุมพร  ตรัง  นครศรีธรรมราช  นราธิวาส  ปัตตานี  พังงา  พัทลุง  ภูเก็ต  ยะลา  ระนอง  สงขลา  สตูล  สุราษฎร์ธานี 
แผนที่แสดงระบบกลุ่มภูมิภาคในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์:

  ภาคเหนือ
  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (อีสาน)
  ภาคกลาง
  ภาคใต้
พิพิธภัณฑ์มังงะนานาชาติเกียวโต

พิพิธภัณฑ์ในเกียวโต
| --- | --- |
京都国際マンガミュージアム

th
ก่อตั้ง: 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ที่ตั้ง: นครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°00′42″N 135°45′33″E﻿ / ﻿35.011649°N 135.759243°E﻿ / 35.011649; 135.759243
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ศิลปะ, ห้องสมุด
ผลงาน: การ์ตูนช่อง
ขนาดผลงาน: 300,000 ชิ้น (พ.ศ. 2559)
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 290,000 คน (พ.ศ. 2559)
ผู้อำนวยการ: ฮิโรชิ อารามาตะ
เว็บไซต์: www.kyotomm.jp/en/
นิทรรศการ
พิพิธภัณฑ์มังงะนานาชาติเกียวโต (ญี่ปุ่น: 京都国際マンガミュージアム; โรมาจิ: Kyōto Kokusai Manga Myūjiamu) ตั้งอยู่ในเขตนากาเงียว นครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น สิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์มีประมาณ 300,000 ชิ้นในปี พ.ศ. 2559 โดยมีมังงะ 50,000 เล่มที่ผู้เยี่ยมชมสามารถเข้าถึงและอ่านได้ และสิ่งสะสมที่เก็บแบบปิดประมาณ 250,000 รายการซึ่งสามารถเข้าถึงผ่านห้องวิจัยโดยเฉพาะที่พิพิธภัณฑ์อำนวยความสะดวกด้านการอ้างอิงเพื่อใช้ในงานวิจัย วัตถุที่สะสมได้แก่ ภาพพิมพ์แกะไม้ยุคเอโดะ, นิตยสารยุคก่อนสงคราม, หนังสือเช่ายุคหลังสงคราม และซีรีส์ยุคปัจจุบันที่ได้รับความนิยมจากทั่วโลก
พิพิธภัณฑ์เป็นหุ้นส่วนมหาชน-เอกชนของมหาวิทยาลัยเกียวโตเซกะและนครเกียวโต ทางนครเกียวโตจัดหาอาคารและที่ดิน ส่วนมหาวิทยาลัยดำเนินการด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการร่วม พิพิธภัณฑ์ทำหน้าที่เป็นห้องสมุดมังงะและแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์สำหรับสาธารณะ ตลอดจนให้บริหารงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับมังงะของศูนย์วิจัยมังงะนานาชาติของมหาวิทยาลัยเกียวโตเซกะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Kyoto International Manga Museum English site
Video of Past events Japanese site
Visiting the Kyoto International Manga Museum at Panels website
The Japan Society for Studies in Cartoons and Comics The office is located in the museum.
MM Blog
Kyoto Seika Faculty of Manga เก็บถาวร 2021-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทาเกฮิโกะ อิโนอูเอะ

ทาเกฮิโกะ อิโนอูเอะ (ญี่ปุ่น: 井上雄彦; โรมาจิ: Inoue Takehiko) เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2510 ที่จังหวัดคาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เขาเริ่มเป็นนักวาดการ์ตูนและได้รับรางวัล "Tezuka Prize" จากผลงานเรื่อง "Kaede Purple" ในปี 1988 จากนั้นในปี 1989 "คาเมเลียนเจล" ผลงานเรื่องยาวเรื่องแรกซึ่งเป็นแนวสืบสวนเบาสมองของเขาก็ได้ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นรายสัปดาห์ ทว่าตีพิมพ์ได้เพียง 12 สัปดาห์ก็ถูกตัดจบ
ผลงานที่ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักจนเริ่มโด่งดังคือการ์ตูนเกี่ยวกับกีฬาบาสเกตบอลเรื่อง "สแลมดังก์" ที่จำหน่ายได้กว่า 100 ล้านเล่มทั่วโลก ต่อมาจึงออกผลงานชิ้นเอกตามมาอีกคือ "วากาบอนด์" เป็นเรื่องราวชีวิตของซามูไรผู้เลื่องชื่อระดับตำนานของญี่ปุ่น มิยาโมโตะ มุซาชิ และ ซาซากิ โคจิโร่ และการ์ตูนเกี่ยวกับบาสเกตบอลอีกเรื่องของเขา "เรียล" แต่เรื่องนี้ไม่ใช่บาสเกตบอลธรรมดาแต่เป็นเรื่องของ วีลแชร์บาสเกตบอล ซึ่งจะเป็นการ์ตูนออกไปแนวชีวิตที่ค่อนข้างหนักสักหน่อย เพราะตัวเอก 3 คน ที่ต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับวงการกีฬาวีลแชร์บาสเกตบอลนั้น 2 ใน 3 เป็นคน พิการ แต่ไม่ได้เป็นความพิการที่มีมาแต่กำเนิด คนหนึ่งพิการเพราะโรคร้ายแต่อีกคนหนึ่งพิการจากอุบัติเหตุ ซึ่งต้องผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากกว่าจะยอมรับสภาพของตนได้ ส่วนตัวเอกอีกคนถึงแม้จะไม่ได้พิการแต่ก็เป็นสาเหตุให้คนใกล้ตัวต้องพิการจนเกือบจะไม่สามารถอภัยให้ตัวเองได้ โดยทั้ง 2 เรื่องหลังนี้ปัจจุบันยังเขียนไม่จบ ทำให้แฟนๆ ที่ติดตามผลงานของเขายังคงเฝ้ารอตอนต่อไปที่จะยังคงตามออกมารวมถึงผลงานเรื่องต่อไปของเขาด้วย
ผลงาน

คาเมเลียนเจล
สแลมดังก์
บาสอวกาศทะลุโลก
วากาบอนด์
เรียล
แหล่งข้อมูลอื่น

Takehiko Inoue on the Web
ทาเกฮิโกะ อิโนอูเอะ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กสแลมดังก์ โดยทาเกฮิโกะ อิโนอูเอะ |
| --- | --- |
 มังงะ  อนิเมะ  ตัวละคร  เดอะ เฟิสต์ สแลมดังก์
การพนันในประเทศไทย

คนขายสลากกินแบ่งรัฐบาลในอ่างทอง
การแข่งม้าที่เชียงใหม่
การพนัน นอกเหนือจากการพนันม้าแข่งหรือสลากกินแบ่งรัฐบาลที่รัฐบาลให้การสนับสนุน เป็นสิ่งต้องห้ามในประเทศไทย ข้อห้ามดังกล่าวย้อนกลับไปถึงพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 พระราชบัญญัติไพ่ห้ามมิให้มีการครอบครองไพ่ส่วนตัวมากกว่า 120 ใบโดยไม่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาล อย่างไรก็ตาม การพนันที่ผิดกฎหมายในบ่อนการพนัน และรูปแบบอื่น ๆ ของการพนันยังคงมีอยู่ในกรุงเทพมหานครและบางจังหวัด
ประวัติ

การพนันเป็นลักษณะเฉพาะของสังคมไทยมายาวนาน ชาวไทยสยามในพื้นที่เข้าร่วมในเกมการพนันที่รู้จักกันดีกว่า 100 เกม รูปแบบการพนันบางรูปแบบ เช่น การเดิมพันในไก่ชน, วัวชน และการแข่งความเร็วเรือเป็นวัฒนธรรมของสยาม
ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นการเพิ่มระดับการพนันในสยามอย่างมีนัยสำคัญ ผู้คนเริ่มเล่นการพนันบ่อยขึ้นและมีการแนะนำเกมที่หลากหลายจากผู้ค้าชาวต่างชาติและผู้อพยพ รวมถึงการพนันเริ่มเข้าสู่กระแสหลัก โดยเป็นช่วงที่หวยลอตเตอรีได้รับการแนะนำจากประเทศจีนและเป็นที่นิยมในสยาม
ในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมารัฐบาลไทยอนุญาตให้มีบ่อนพนันที่ถูกกฎหมาย ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัฐบาลไทยได้ส่งเสริมการพนันอย่างถูกกฎหมายเพื่อเป็นแหล่งรายได้ จากนั้นบ่อนถูกกฎหมายเหล่านี้ก็ถูกปิดลงเพื่อลดกิจกรรมทางอาญาและการล้มละลายที่เกี่ยวข้องกับการพนัน ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวการพนันเป็นสิ่งต้องห้ามในภาคใต้และสถานที่เล่นการพนันที่เหลือทั้งหมดปิดให้บริการในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2460
มีการออกพระราชบัญญัติการพนันครั้งแรกใน พ.ศ. 2473 และแก้ไขใน พ.ศ. 2478 ในสมัยนายกรัฐมนตรี ควง อภัยวงศ์ โดยกระทรวงการคลังได้รับมอบหมายจากรัฐบาลให้ออกกฎหมายการพนันในอำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และกลายเป็นผู้สนับสนุนการพนันอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาของการทำให้กาสิโนถูกต้องตามกฎหมายนี้อยู่ไม่นาน ตลอดจนภายใต้การโจมตีจากสื่อและโดยส่วนรวม รัฐบาลได้ละทิ้งความพยายามที่จะหารายได้เพิ่มเติมจากกาสิโนและการพนันที่ต้องห้ามอีกครั้ง
รูปแบบของการพนัน > กาสิโน

แม้จะมีกฎหมายต่อต้านการพนัน แต่กาสิโนที่ผิดกฎหมายก็ยังแพร่หลายในประเทศไทย ซึ่งบ่อนการพนันขนาดใหญ่แห่งแรกก่อตั้งขึ้นในอยุธยาโดยรัฐบาลในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 อันเป็นผลมาจากการเติบโตอย่างต่อเนื่องของประชากรชาวจีน และในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 จำนวนบ่อนการพนันได้เพิ่มขึ้นตามจำนวนประชากรชาวจีนอพยพ เพื่อส่งเสริมการตั้งถิ่นฐานและการเก็บภาษีของประชากรชาวจีนในประเทศไทย รัฐบาลไทยจึงเมินเฉยต่อการพนันในหมู่ชาวจีนอพยพ ผลจากการรับรองโดยไม่ได้ตั้งใจนี้ ชาวสยามในท้องถิ่นจึงได้รับการสนับสนุนให้เล่นการพนันเช่นกัน กระทั่งหลังจากที่พระราชบัญญัติการพนันเกิดขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2473 บรรดากาสิโนก็ถูกห้ามโดยสิ้นเชิงและการพนันเป็นสิ่งต้องห้ามในสังคมไทย
รูปแบบของการพนัน > สลากกินแบ่ง

สลากกินแบ่งนี้เข้ามาในประเทศไทยโดยชาวจีนอพยพใน พ.ศ. 2363 ซึ่งคนท้องถิ่นรู้จักกันทั่วไปว่า "หวย" และคำนี้เป็นคำแปลโดยตรงจากคำภาษาจีนคือฮวา (จีน: 花) ที่หมายถึงดอกไม้ ในตอนแรก หวยส่วนใหญ่จะเล่นในหมู่ชุมชนชาวจีนอพยพในประเทศไทย โดยต่อมาได้เป็นที่ยอมรับอย่างเป็นทางการในสมัยรัชกาลที่ 3 เพื่อกระตุ้นการหมุนเวียนของเงินตราและสร้างรายได้ให้แก่ประเทศ
อ่านเพิ่ม

Apinuntavech S (n.d.) เยาวชนกับการพนันในมุมมองของจิตแพทย์เด็กและวัยรุ่น Thailand:(n.p.).
Oxford Dictionary(2010) Manser, M.H., Yuan, Z., Liangbi, W., Yongchang, R., Jingrong, W. (Eds.): Pocket Oxford Chinese Dictionary. Oxford: OUP Oxford.
Apinuntavech S. (2012). Consequences and Associated Factors of Youth Gambling. Retrieved from http://www2.ph.mahidol.ac.th/research/thai/jmedassocthai/Vol95_Suppl6/S21-S29_MD31.pdf%5Bลิงก์เสีย%5D
Phongpaichit,P (1999). THAILAND'S ILLEGAL ECONOMY AND PUBLIC POLICY. Paper presented at Centre of Southeast Asian Studies: Kyoto University.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การพนันในประเทศไทย
The Government Lottery Office
แผงหวยในวัดนครหลวง จังหวัดอยุธยา
โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์

| --- | --- |
หน้าปกของหนังสือการ์ตูนโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ เล่ม 1
บรรณาธิการ: โยชิฮิสะ เฮชิ
หมวดหมู่: โชเน็ง
นิตยสารราย: รายปักษ์ (พ.ศ. 2511–พ.ศ. 2512) รายสัปดาห์ (ตุลาคม พ.ศ. 2511–ปัจจุบัน)
ยอดพิมพ์: 2.4 ล้านเล่ม (พ.ศ. 2558)
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
ฉบับแรก: 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2511
บริษัท: ชูเอชะ
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
เว็บไซต์: shonenjump.com/e/
โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (ญี่ปุ่น: 週刊少年ジャンプ; โรมาจิ: Shūkan Shōnen Janpu; อังกฤษ: Weekly Shōnen Jump) หนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ที่ขายดีที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ยอดจำหน่ายมากกว่า 3 ล้านเล่ม โชเน็งจัมป์จำหน่ายรายสัปดาห์ในประเทศญี่ปุ่น และจำหน่ายรายเดือนในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปยุโรป
ตลาดเป้าหมายหลักของโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์อยู่ที่เด็กผู้ชาย (โชเน็ง แปลว่า เด็กชาย หรือผู้ชาย) เนื้อหาภายในหนังสือการ์ตูนจะเป็นลักษณะการต่อสู้ และการผจญภัย โดยตัวละครหลักจะมีพลังพิเศษต่างๆ โชเน็งจัมป์เริ่มตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2511 โดยบริษัทชูเอชะ เคยมียอดจำหน่ายสูงถึง 6 ล้านเล่ม โชเน็งจัมป์ได้มีนำมาจำหน่ายภายใต้ชื่อโชเนนจัมป์ ในสหรัฐอเมริกา เยอรมัน สวีเดน นอร์เวย์ และการ์ตูนหลายเรื่องภายในเล่มได้มีการนำมาแปลและจำหน่ายในหลายประเทศในทวีปเอเชีย รวมทั้งประเทศเกาหลีใต้ ฮ่องกง ไต้หวัน และไทย
ช่วงกลางปีทศวรรษ 1980 ถึงกลางทศวรรษ 1990 เป็นยุคที่นิตยสารมีอัตราการเติบโตไหลเวียนสูงที่สุด อย่างไรก็ตามการเติบโตนั้นก็ได้ลดลงอย่างมากในเวลาต่อมาเมื่อเข้าทศวรรษ 2000
รายชื่อการ์ตูนที่ตีพิมพ์ในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ในปัจจุบัน

ดูเพิ่ม: รายชื่อการ์ตูนที่ตีพิมพ์ในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
| ชื่อการ์ตูน | นักเขียนการ์ตูน | ตีพิมพ์ตอนแรก |
| --- | --- | --- |
| วันพีซ (ญี่ปุ่น: ワンピース; โรมาจิ: Wan Pīsu; อังกฤษ: One Piece) | เออิจิโร่ โอดะ | 000000001997-07-01-0000กรกฎาคม 1997 |
| ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์ (ญี่ปุ่น: ハンター×ハンター; โรมาจิ: Hantā × Hantā; อังกฤษ: Hunter x Hunter) | โยชิฮิโร โตกาชิ | 000000001998-03-01-0000มีนาคม 1998 |
| แบล็คโคลเวอร์ (ญี่ปุ่น: ブラッククローバー; โรมาจิ: Burakku Kurōbā; อังกฤษ: Black Clover) | ยูกิ ทาบาตะ | 000000002015-02-01-0000กุมภาพันธ์ 2015 |
| ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ (ญี่ปุ่น: 夜桜さんちの大作戦; โรมาจิ: Yozakura-san Chi no Daisakusen) | ฮิตสึจิ กนไดระ | 000000002019-08-01-0000สิงหาคม 2019 |
| ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม (ญี่ปุ่น: マッシュル-MASHLE-; โรมาจิ: Masshuru) | ฮาจิเมะ โคโมโตะ | 000000002020-01-01-0000มกราคม 2020 |
| อันเดด อันลัค (ญี่ปุ่น: アンデッドアンラック; โรมาจิ: Andeddo Anrakku) | โยชิฟูมิ โทซูกะ | 000000002020-01-01-0000มกราคม 2020 |
| ผมกับโรโบโกะ หุ่นเมดพันธุ์ซ่า (ญี่ปุ่น: 僕とロボコ; โรมาจิ: Boku to Roboko) | ชูเฮ มิยาซากิ | 000000002020-07-01-0000กรกฎาคม 2020 |
| เบิร์นเดอะวิตช์ (อังกฤษ: Burn the Witch) | ไทโตะ คูโบะ | 000000002020-08-01-0000สิงหาคม 2020 |
| ซาคาโมโตะเดส์ (อังกฤษ: Sakamoto Days) | เรียว นากามะ | 000000002020-11-01-0000พฤศจิกายน 2020 |
| นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ (ญี่ปุ่น: 逃げ上手の若君; โรมาจิ: Nige Jōzu no Wakagimi) | ยูเซ มัตสึอิ | 000000002021-01-01-0000มกราคม 2021 |
| วิทช์วอทช์ (ญี่ปุ่น: ウィッチウォッチ; โรมาจิ: Witchi Wotchi) | เค็นตะ ชิโนฮาระ | 000000002021-02-01-0000กุมภาพันธ์ 2021 |
| กล่องรักวัยใส (ญี่ปุ่น: アオのハコ; โรมาจิ: Ao no Hako) | โคจิ มิอูระ | 000000002021-04-01-0000เมษายน 2021 |
| อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ (ญี่ปุ่น: あかね噺; โรมาจิ: Akane-banashi) | ยูกิ ซูเอนางะ, ทากามาสะ โมอุเอะ | 000000002022-02-01-0000กุมภาพันธ์ 2022 |
| รูริดรากอน (ญี่ปุ่น: ルリドラゴン; โรมาจิ: Ruridoragon; อังกฤษ: RuriDragon) | มาซาโอกิ ชินโด | 000000002022-06-01-0000มิถุนายน 2022 |
| Ginka & Glüna (ญี่ปุ่น: ギンカとリューナ; โรมาจิ: Ginka to Ryūna) | ชินเปอิ วาตานาเบะ | 000000002022-09-01-0000กันยายน 2022 |
| Tokyo Demon Bride Story (ญี่ปุ่น: 大東京鬼嫁伝; โรมาจิ: Dai Tōkyō Oniyome Den) | ทาไดจิ นากามะ | 000000002022-09-01-0000กันยายน 2022 |
| Cipher Academy (ญี่ปุ่น: 暗号学園のいろは; โรมาจิ: Angō Gakuen no Iroha) | Nisio Isin, Yuji Iwasaki | 000000002022-11-01-0000พฤศจิกายน 2022 |
| Ichigoki's Under Control!! (ญี่ปุ่น: イチゴーキ！操縦中; โรมาจิ: Ichigōki! Sōjūchū) | Seiji Hayashi | 000000002022-11-01-0000พฤศจิกายน 2022 |
| The Ichinose Family's Deadly Sins (ญี่ปุ่น: 一ノ瀬家の大罪; โรมาจิ: Ichinose-ke no Taizai) | Taizan 5 | 000000002022-11-01-0000พฤศจิกายน 2022 |
| Fabricant 100 (ญี่ปุ่น: 人造人間100; โรมาจิ: Jinzō Ningen 100) | Daisuke Enoshima | 000000002022-12-01-0000ธันวาคม 2022 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กมังงะในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ลงใน โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ |
| --- | --- |
 วันพีซ  ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์  ผมกับโรโบโกะ หุ่นเมดพันธุ์ซ่า  ซาคาโมโตะเดส์  นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ  วิทช์วอทช์  กล่องรักวัยใส  อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ  รุริดราก้อน  คิลบลู  องเมียวจิแห่งปีศาจนุเอะ  คากุระบาจิ  โชจุน! โชโจ เซ็มไป  เนงาอิ โนะ แอสโตร  ฮิมะ-เทน!  มาดัง โนะ อิจิ  ชิโดะ คุราฟุโตะ โนะ ไซชู ซุยริ 
เว็บไซต์: โชเน็งจัมป์ดอทคอม
ฮิโตชิ อิวาอากิ

Japanese manga artist
| ฮิโตชิ อิวาอากิ |
| --- | --- |

เกิด:  (1960-07-28) 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1960 (64 ปี) กรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักวาดการ์ตูน
มีชื่อเสียงจาก: ปรสิต, ยูเมเนส จอมคนพลิกโลก
รางวัล: Tezuka Osamu Cultural Prize - Grand Prize (2012)
ฮิโตชิ อิวาอากิ หรือ ฮิโตชิ อิวาอางิ (ญี่ปุ่น: 岩明 均; โรมาจิ: Iwaaki Hitoshi) เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2503) เป็นนักวาดการ์ตูน ชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีผลงานวาดการ์ตูนแนววิทยาศาสตร์และสยองขวัญ มังงะที่ยอดนิยมมากที่สุดเขาคือเรื่องปรสิต
ประวัติการทำงาน

ขณะที่เขาอยู่ในระดับชั้นมัธยมปลาย เขาเริ่มอ่านมังงะของ โอซามุ เทซึกะ ซึ่งได้เป็นแรงบันดาลใจให้เขาเริ่มวาดมังงะ ในปี ค.ศ. 1984 เขาเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยของศิลปินมังงะ Kazuo Kamimura ในปี 1985 เรื่องสั้นของเขา "Gomi no Umi" ได้รับรางวัล Tetsuya Chiba Award สำหรับนักเขียนหน้าใหม่และได้รับการตีพิมพ์ในฉบับพิเศษของนิตยสาร Morning ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาได้ทำงานให้กับ สำนักพิมพ์โคดันชะ เป็นหลักโดยเฉพาะในนิตยสาร Monthly Afternoon
ในปี ค.ศ. 1993 อิวาอากิได้รับรางวัล Kodansha Manga Award จากเรื่อง Parasyte ในปี 2010 มังงะ Historieที่เขาเขียนได้รับรางวัลใหญ่ในประเภทมังงะของJapan Media Arts Festival Historie ยัง ทำให้เขาได้รับรางวัล Tezuka Osamu Cultural Prize Grand Prize ในปี ค.ศ. 2012 อีกด้วย และ
เขายังได้รับรางวัลSaito Takao Award ในปี 2020 สำหรับผลงานเรื่องReiri
ผลงาน

Gomi no Umi (ゴミの海) (1985; ตีพิมพ์ใน นิตยสารMorning Open Zōkanของสำนักพิมพ์โคดันชะ)
Fūko no Iru Mise [ja] (風子のいる店) (1986–1988- ตีพิมพ์ต่อเนื่องกันในนิตยสาร Morning ของ สำนักพิมพ์โคดันชะ; 4 เล่ม)
ปรสิต (寄生獣, Kiseijū) (1989–1994; ตีพิมพ์ต่อเนื่องกันในนิตยสาร Morning Open Zōkan ของ สำนักพิมพ์โคดันชะ (1989) และ นิตยสาร Monthly Afternoon Sonya (1989–1994) ; 10 เล่ม)
Hone no Oto [ja] (骨の音) (1990; เล่มรวมเรื่องสั้นจัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์โคดันชะ)
ทานาบาตะ โนะ คุนิ (七夕の国) (1996–1999; ตีพิมพ์ต่อเนื่องกันในนิตนสารBig Comic Spirits สำนักพิมพ์โชงากูกัง; 4 เล่ม)
Yuki no Tōge, Tsurugi no Mai [ja] (雪の峠・剣の舞) (2001; รวบรวมเรื่องราวสองเรื่องที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร Morning Shin-Magnum Zōkan ของ สำนักพิมพ์โคดันชะ (1999) และนิตยสาร Akita Shoten Young Champion (2000))
Heureka [ja] (ヘウレーカ) (2001–2002; ตีพิมพ์ต่อเนื่องกันในนิตยสาร Hakusenshaของสำนักพิมพ์Young Animal Arashi; 1 volume)
ยูเมเนส จอมคนพลิกโลก (ヒストリエ, Hisutorie) (2003–ปัจจุบัน (เว้นไปตั้งแต่ปี  2022) ; ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสาร Kodansha's Monthly Afternoon ; 11 เล่ม)
Reiri [ja] (レイリ) (ภาพประกอบโดย ไดสุเกะ มูโรอิ) (2015–2018; ต่อเนื่องในนิตยสาร  Bessatsu Shōnen Champion [ja]ของ สำนักพิมพ์ Akita Shoten's 6 เล่ม)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮิโตชิ อิวาอากิ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ