stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ ซีซั่นที่ 2

นักแสดงรับเชิญหลัก
กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม รับบทเป็น ท็อป (แฟนเก่าของกัส)
กรรณ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา รับบทเป็น วิน (แฟนของกัส)
ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์ รับบทเป็น ธาม
ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล รับบทเป็น คุณวิสิษฐ์ เตชะสุปิน (พี่วิศิษฐ์/แฟนของกอล์ฟ)
EP.1
นิติ ชัยชิตาทร รับบทเป็น ป๋อมแป๋ม (เจ้าของรายการ ทอล์ก กะ เทย)
ลลนา ก้องธรนินทร์ รับบทเป็น คุณหมู (แฟนทอมของแนตตี้)
คิริน ไซม่อน ยัง รับบทเป็น ผู้โดยสารบนเครื่องบิน
EP.2
ดาวิกา โฮร์เน่  รับบทเป็น เจนนี่ (คู่กัดแนตตี้)
เจเน็ต เขียว รับบทเป็น ป้าขายส้มตำ
EP.3
มณีรัตน์ คำอ้วน รับบทเป็น นุ๊กนิก (เพื่อนของแนตตี้)
ปาณิสรา อารยะสกุล รับบทเป็น เจ๊หนิง (รุ่นพี่แอร์ของคิม)
สมิทธิ์ อารยะสกุล รับบทเป็น ทิดชาติ (ผัวเจ๊หนิง)
ปัฏฐา ทองปาน รับบทเป็น คนซื้อบริการ
EP.4
รวีโรจน์ เลิศพิภพเมธา รับบทเป็น หนุ่มไอติมโคน
วชิรวิชญ์ จารุเรืองพงศ์ รับบทเป็น พิชชี่ เก้งในผับ(หน้าเรืองแสง)
EP.5
มาดามมด รับบทเป็น เจ๊ปุ๊ย (ช่างตัดผมร้านเรืองลดา SALON)
หนูเล็ก ก่อนบ่าย รับบทเป็น เรืองลดา (ทอมเรือง/ผัวทอมของแนตตี้)
EP.6
ธัชปชา เศรฐไชย รับบทเป็น พวงทิพย์ นาคะหิรัญขนบ (ธิดาจำแลงคลองหก ปี 2559)
EP.7
วิชญาณี เปียกลิ่น รับบทเป็น แก้ม วิชญาณี เปียกลิ่น (ตัวเองสมัยประกวด The Star ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 4)
เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ์ รับบทเป็น ดีเจพี่เอก (เอกกี้)
เฉลิมพล ฑิฆัมพรธีรวงศ์ รับบทเป็น เด็กแว๊นที่ขับรถบนฟุตบาท
EP.8
EP.9
กนกวรรณ บุรานนท์ รับบทเป็น  แม่ของแนตตี้
หรรษา จึงวิวัฒนวงศ์ รับบทเป็น กุ๊ก (แฟนเก่าธาม)
EP.10
วรัทยา นิลคูหา รับบทเป็น หมอพิงค์ (แฟนทอมคนปัจจุบันของแนตตี้)
EP.11
ญาณี ตราโมท รับบทเป็น หมอวีระเกียรติ (หมอในคลีนิค)
ปวีณ์นุช แพ่งนคร รับบทเป็น พยาบาลผู้ช่วยหมอวีระเกียรติ
วรัทยา นิลคูหา รับบทเป็น หมอพิงค์ แฟนคนปัจจุบันของแนตตี้)
หรรษา จึงวิวัฒนวงศ์ รับบทเป็น กุ๊ก (แฟนเก่าธาม)
EP.12
ศรัณยู วงษ์กระจ่าง รับบทเป็น พ่อของวิน
หัทยา วงษ์กระจ่าง รับบทเป็น แม่ของวิน
วรัทยา นิลคูหา รับบทเป็น หมอพิงค์ (แฟนทอมของแนตตี้)
มณีรัตน์ คำอ้วน รับบทเป็น นุ๊กนิก (เพื่อนของแนตตี้)
หรรษา จึงวิวัฒนวงศ์ รับบทเป็น กุ๊ก (แฟนเก่าธาม)
กรรณ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา รับบทเป็น วิน (แฟนกัส)
EP.13
ตอนพิเศษเบื้องหลังการถ่ายทำ ออกอากาศวันเสาที่ 6 พฤษภาคม 2560
เพลงประกอบซีรีส์ > ซีซั่น1

เพลง Music Lover (Cover Version) (เพลงเปิดเรื่อง) ขับร้องโดย เพชร,ปิงปอง,เต๋อ,พีค (ต้นฉบับเดิม มาช่า วัฒนพานิช)
เพลง สองคนในร่างเดียว (Cover Version) (เพลงปิดเรื่อง) ขับร้องโดย จีน กษิดิศ (ต้นฉบับเดิม Nuvo)
เพลงประกอบซีรีส์ > ซีซั่น2

เพลง ประวัติศาสตร์ (Cover Version) (เพลงเปิดเรื่อง) ขับร้องโดย เพชร,ปิงปอง,เต๋อ,พีค (ต้นฉบับเดิม คริสติน่า อากีล่าร์)
เพลง ไม่มีสิทธิ์ (sympathy) (เพลงปิดเรื่อง) ขับร้องโดย  จีน กษิดิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ที่เฟซบุ๊ก
ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ที่สยามโซน
ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ที่สยามโซน
ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ที่อินสตาแกรม
ไดอารี่ตุ๊ดซีส์ ซีซั่น 2 : linetv เก็บถาวร 2019-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไดอารี่ตุ๊ดซีส์ ซีซั่น 1 : linetv เก็บถาวร 2019-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พวงแก้วมณี

| พวงแก้วมณี |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
อันดับ:: Ranunculales
วงศ์:: Ranunculaceae
สกุล:: Clematis
สปีชีส์:: C.  paniculata
ชื่อทวินาม
Clematis paniculata J.F.Gmel.

ชื่อพ้อง
 Clematis indivisa Willd.  Clematis indivisa var. lobata Hook.  Clematis integrifolia Forst. fil. 
พวงแก้วมณี หรือ พวงวิวาห์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Clematis paniculata) เป็นไม้ดอกในสกุลพวงแก้วกุดั่น มีถิ่นกำเนิดในประเทศนิวซีแลนด์ ลักษณะเป็นไม้เลื้อยอายุหลายปี เมื่ออายุมากขึ้นมีเนื้อไม้แข็ง ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ออกตรงข้าม ใบย่อยรูปไข่ 3–5 ใบ กว้าง 3–5 เซนติเมตร ยาว 5–7 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบสอบหรือเว้า ดอกออกเป็นช่อแยกแขนงตามซอกใบ 4–8 ดอก ดอกเป็นแบบแยกเพศอยู่ในช่อเดียวกัน กลีบเลี้ยงสีขาว รูปขอบขนาน 4–6 กลีบ ไม่มีกลีบดอก ดอกบานพร้อมกันทั้งช่อแล้วโรย มีกลิ่นหอม ผลเป็นแบบผลแห้งเมล็ดล่อน ยาว 2–4 มิลลิเมตร เมื่อแก่สีน้ำตาล มีขนสีขาวเป็นพู่
พวงแก้วมณีเป็นไม้ประดับที่ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือปักชำกิ่ง ปลูกในดินร่วน ระบายน้ำดี ต้องการแสงแดดเต็มวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พวงแก้วมณี
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Clematis paniculata ที่วิกิสปีชีส์
วัดไทร (จังหวัดสมุทรสงคราม)

สำหรับวัดไทรแห่งอื่น ดูที่ วัดไทร
| วัดไทร |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดไทรเป็นวัดโบราณ น่าจะเป็นวัดที่ใหญ่มากวัดหนึ่ง กล่าวว่าเป็นวัดร้างมาช้านาน จนกระทั่งขุนวิเศษฯ นายด่านมะขามเตี้ย ซึ่งเป็นนายด่านเจดีย์สามองค์ เมืองกาญจนบุรี ได้มาปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2023 และมีพระจำพรรษานับแต่นั้นมา แต่ไม่มีเจ้าอาวาสรูปใดปฏิสังขรณ์วัดนี้ไว้เป็นชิ้นเป็นอัน จนถึง พ.ศ. 2460 พระอธิการนวลเป็นเจ้าอาวาสได้ทำการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ มีพระศักดิ์ ฐิตธมฺโม เป็นหัวแรง หลังจากพระอธิการนวลมรณภาพ เจ้าอาวาสต่อ ๆ มาได้ดำเนินตามท่าน บูรณปฏิสังขรณ์และสร้างขึ้นใหม่ จากหลักฐานปรากฏว่า ประชาชนในถิ่นนี้ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ร่วมกันบริจาคทรัพย์ และก่อสร้างสิ่งต่าง ๆ ให้แก่วัดมากมาย จนมีเสนาสนะและถาวรวัตถุต่าง ๆ ครบบริบูรณ์มากกว่าวัดใกล้เคียงในอดีต ตั้งแต่อุโบสถ วิหาร หอสวดมนต์ หอฉัน กุฏิสงฆ์ โรงจาร (โรงเขียนหนังสือ) โรงควง (โรงที่มีเครื่องตีหนังสือใบลาน เพื่อทำให้ใบลานเรียบ) สระน้ำ ตลอดจนโรงเรียนสอนปริยัติธรรม และโรงเรียนประถมศึกษา โรงเรียนมัธยมศึกษา
จากบันทึกเมื่อ พ.ศ. 2525 เสนาสนะได้แก่ อุโบสถเก่าแบบมหาอุดก่อด้วยอิฐโบราณ หลังคามุงกระเบื้องรางหลังโบสถ์มีรูปกากบาท เจาะลึกเข้าไปในกำแพง เจดีย์โบราณ 8 องค์ คู่มากับอุโบสถ ด้านหน้าอุโบสถ 4 องค์ หลังอุโบสถ 4 องค์ หน้าอุโบสถมีพระปรางค์สมัยอยุธยา 1 องค์ เจดีย์องค์ใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางวัด เหลือแต่ฐานล่าง ภายในอุโบสถมีพระประธาน 2 องค์ และพระพุทธรูปอื่น ๆ  รวมทั้งสิ้น 23 องค์ ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงพระแวดล้อม 4 องค์ อาคารเสนาสนะที่กล่าวมาข้างต้น เก่าแก่ผุพังบ้าน โจรผู้ร้ายขุดเจาะทำลายร้างบ้าง และทางวัดได้รื้อถอนไปบ้าง  วัดไทรไดรับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2502
โยฮันเนิส กูเทินแบร์ค

| โยฮันเนิส กูเทินแบร์ค |
| --- | --- |

เกิด: ประมาณ ค.ศ. 1400 ไมนทซ์ รัฐผู้คัดเลือกไมนทซ์ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เสียชีวิต: 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1468 (ประมาณ 68 ปี) ไมนทซ์ รัฐผู้คัดเลือกไมนทซ์ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
อาชีพ: ช่างแกะลาย, ช่างพิมพ์, นักประดิษฐ์
โยฮันเนิส เก็นส์ไฟลช์ ซัวร์ ลาเดิน ซุม กูเทินแบร์ค ( ประมาณ ค.ศ.1400-ค.ศ.1468) เป็นช่างเหล็ก ช่างทอง ช่างพิมพ์ และนักประดิษฐ์ชาวเยอรมัน มีชื่อเสียงจากการมีส่วนพัฒนาเทคโนโลยีการพิมพ์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1450 ซึ่งรวมถึงตัวพิมพ์โลหะอัลลอย และหมึกพิมพ์ที่ใช้น้ำมันเป็นฐาน แม่พิมพ์สำหรับหล่อตัวพิมพ์ได้อย่างแม่นยำ และแท่นพิมพ์แบบกดแบบใหม่ ซึ่งพัฒนาจากเครื่องกดที่ใช้ในการทำไวน์
กูเทินแบร์คได้ชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์ตัวพิมพ์ที่ถอดได้ขึ้นในยุโรป ซึ่งเป็นการพัฒนาต่อจากการพิมพ์แบบบล็อกที่ใช้กันอยู่ในขณะนั้น เมื่อรวมส่วนประกอบต่าง ๆ ดังกล่าวเข้าด้วยกันในระบบการผลิตแล้ว เขาได้ทำให้การพิมพ์อย่างรวดเร็วเป็นไปได้ และทำให้ข้อมูลข่าวสารแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของยุโรป
กูเทินแบร์คเกิดที่เมืองไมนทซ์ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเยอรมนี) เป็นบุตรชายของพ่อค้าชื่อ ฟรีเลอ เก็นส์ไฟลช์ ซัวร์ ลาเดิน (Friele Gensfleisch zur Laden) ซึ่งต่อมาได้รับเอาชื่อ "ซุม กูเทินแบร์ค" (zum Gutenberg) ซึ่งเป็นชื่อบริเวณที่ครอบครัวของเขาย้ายเข้าไปอยู่อาศัย มาใช้เป็นนามสกุล
ภาพยนตร์เสียงศรีกรุง

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: โรงถ่ายภาพยนตร์เสียง
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2478
สำนักงานใหญ่: ทุ่งบางกะปิ กรุงเทพ
บุคลากรหลัก: พี่น้องสกุลวสุวัต
ผลิตภัณฑ์: ภาพยนตร์เสียงในฟิล์ม    พ.ศ. 2475-2485
เจ้าของ: มานิต วสุวัต
ภาพยนตร์เสียงศรีกรุง หรือ ศรีกรุงภาพยนตร์  (สัญลักษณ์ พระปรางค์วัดอรุณราชวราราม) เป็นบริษัทสร้างภาพยนตร์ไทย สมัยรัชกาลที่ 7
กิจการแห่งเดียวที่สร้าง "หนังพูด" อัดเสียงลงฟิล์มขณะถ่ายทำพร้อมกัน (ซาวด์ออนฟิล์ม) ของพี่น้องตระกูลวสุวัต เจ้าของโรงพิมพ์และหนังสือพิมพ์รายวัน ศรีกรุง  ซึ่งชอบเรื่องสิ่งประดิษฐ์ใหม่ ๆ ตั้งแต่วัยเยาว์  นำโดย มานิต วสุวัต เจ้าของโรงถ่ายภาพยนตร์มาตรฐานสากลแห่งแรกของไทยที่ทุ่งบางกะปิ ซึ่งได้ฉายา ฮอลลีวู้ดเมืองไทย (ติดด้านหลังสยามสมาคมซึ่งถูกเพลิงไหม้ในเวลาต่อมาหรือใกล้สถานีรถไฟฟ้า ถ.อโศก ในปัจจุบัน)
ถ่ายทำหนังข่าวและสารคดีที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ หลายเรื่อง ตลอดจนสร้างหนังที่มีชื่อเสียงและเพลงอมตะไว้อีกมาก รวมทั้งหนังชั้น ซูเปอร์ ใช้ทุนและฉากมโหฬาร 2 เรื่อง คือ เลือดทหารไทย และ เพลงหวานใจ
ผู้นำความคิดริเริ่มใหม่และนวัตกรรม หลาย ๆ ด้านในยุคบุกเบิกของวงการหนังไทย
นวัตกรรม > ช่วงแรกตอนต้น (พ.ศ. 2470 - 2473)

หนังเงียบ ในนาม กรุงเทพภาพยนตร์บริษัท / หนังศรีกรุง / หนังหลวงกล
โชคสองชั้น (2470) หนังเงียบฝีมือคนไทยเรื่องแรก
นวัตกรรม > ช่วงแรกตอนต้น (พ.ศ. 2470 - 2473) > ผู้ประพันธ์

หลวงบุณยมานพพานิชย์ (อรุณ บุณยมานพ) เจ้าของนาม "แสงทอง"
นวัตกรรม > ช่วงแรกตอนต้น (พ.ศ. 2470 - 2473) > ผู้กำกับการแสดง

หลวงอนุรักษ์รัถการ (เปล่ง สุขวิริยะ)
นวัตกรรม > ช่วงแรกตอนต้น (พ.ศ. 2470 - 2473) > ผู้ถ่ายภาพ

หลวงกลการเจนจิต (เภา วสุวัต)
นวัตกรรม > ช่วงแรกตอนต้น (พ.ศ. 2470 - 2473) > ตัวแสดง

มานพ ประภารักษ์, หม่อมหลวงสุดจิตร์ อิศรางกูร และ หลวงภรตกรรมโกศล
นวัตกรรม > ช่วงแรกตอนหลัง (พ.ศ. 2474 - 2478)

หนังพูด ในนาม หนังเสียงศรีกรุง แบบวสุวัต
นวัตกรรม > ช่วงแรกตอนหลัง (พ.ศ. 2474 - 2478) > โรงถ่ายสะพานขาว

หรือ โรงโถงกลางสนามในลานบ้านวสุวัต ย่านสะพานขาวติดถนนกรุงเกษม ภายในกั้นเป็น 3 ห้องบุฝาเซ็ลโลเท็กซ์เก็บเสียงสะท้อน ใช้เป็นฉากภายในเรื่อง หลงทาง (2474) ได้แก่ ฉากห้องกินข้าว, ห้องนอนของพระเอก และ ห้องรับแขกใหญ่ของเพื่อนพระเอก
นวัตกรรม > ช่วงแรกตอนหลัง (พ.ศ. 2474 - 2478) > ผู้ประพันธ์ และ กำกับการแสดง

ขุนวิจิตรมาตรา / กาญจนาคพันธุ์ (หลงทาง, ปู่โสมเฝ้าทรัพย์, เลือดทหารไทย )
นวัตกรรม > ช่วงแรกตอนหลัง (พ.ศ. 2474 - 2478) > ตัวแสดง

แม่น ชลานุเคราะห์, ศรี, วาสนา ทองศรี, ชื่นใจ, ปลั่ง ชูเทศะ และ ชลัช อัลบูรณ์ (หลงทาง )
เสน่ห์ นิลพันธ์, ปลอบ ผลาชีวะ, มณี มุญจนานนท์ และ องุ่น เครือพันธ์ (ปู่โสมเฝ้าทรัพย์)
ร้อยเอก หม่อมหลวงขาบ กุญชร, จมื่นมานิตย์นเรศ, ร้อยโท เขียน ธีมากร และ จำรุ กรรณสูตร (เลือดทหารไทย)
นวัตกรรม > ช่วงกลาง (พ.ศ. 2478 - 2485)

หนังพูด ในนาม บริษัทภาพยนตร์เสียงศรีกรุง จำกัด - โรงถ่ายบางกะปิ สร้างปีละ 2-3 เรื่อง รวม 17 เรื่อง
ยุคทองของกิจการ มีดารานักแสดงในสังกัดและ ดารายอดนิยม มานี - จำรัส คู่แรกของวงการหนังไทย
ปลายปี พ.ศ. 2476 ทีมงานซื้อที่ดินผืนใหญ่สุดถนนสายปากน้ำ (ใกล้โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) เตรียมสร้างโรงถ่ายภาพยนตร์ (Studio)
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2477 เริ่มสร้างโรงถ่ายภาพยนตร์พูด เสียงศรีกรุง  ที่ทุ่งบางกะปิ จนเสร็จสมบูรณ์ก่อนปลายปีเดียวกัน (ทันใช้ถ่ายทำฉากเพลงปิดกล้อง เรื่อง เลือดทหารไทย)
เมื่อแรกเปิดโรงถ่าย ได้ประกาศรับนักแสดง มีผู้สนใจสมัคร หญิงราว 400 คนเศษ และชาย อีก 1,000 คนเศษ
สตูดิโอเป็นตึกคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาโค้ง (เข้าถนนอโศกไปราว 50 เมตรจากถนนสุขุมวิท ปัจจุบันเป็นที่ตั้งสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินสุขุมวิท) เขียนแบบและก่อสร้างโดย บริษัทคริสเตียนนีแอนด์เนียลเสน ติดตั้งอุปกรณ์ทันสมัย วางระเบียบตามแบบโรงถ่ายฮอลลีวู้ด แบ่งเป็นแผนกพร้อมเจ้าหน้าที่ประจำ แผนกอำนวยการ
มานิต วสุวัต (ผู้อำนวยการทั่วไป) เชื้อ อินทรทูต ฯลฯ แผนกกล้อง หลวงกลการเจนจิต (เภา วสุวัต), ศรีสุข - พอใจ วสุวัต (ช่างกล้อง), ศรีสุข - เชื้อ (เสมียนจดบันทึก), แผนกแสง หลวงกลการเจนจิต, แผนกเสียง กระเศียร วสุวัต, แผนกอัดจานเสียง กระเศียร วสุวัต, แผนกล้างและพิมพ์ กระเศียร วสุวัต, ประจวบ อมาตยกุล,  แผนกลำดับภาพ กระเศียร วสุวัต,  แผนกเครื่องแต่งกาย นิตชลอ - อุ่นจิต วสุวัต, แผนกฉาก แนม สุวรรณแพทย์,  แผนกดนตรี เรือโทมานิต เสนะวีณิน (คนแรก), นารถ ถาวรบุตร (คนถัดมา), จำรัส รวยนิรันดร์, แผนกธุรการทั่วไป (รวมกับ แผนกโฆษณา) กระแส วสุวัต, ผัน นาคสุวรรณ โดยมี ขุนวิจิตรมาตรา /กาญจนาคพันธุ์ เป็นที่ปรึกษาทั่วไป นอกจากผู้ประพันธ์เรื่องและคำร้องเพลงประกอบ
นวัตกรรม > ช่วงกลาง (พ.ศ. 2478 - 2485) > ผู้ประพันธ์

ขุนวิจิตรมาตรา (เพลงหวานใจ)
หลวงอนุรักษ์รัถการ (เมืองแม่หม้าย, กลัวเมีย, หลอกเมีย)
หลวงกลการเจนจิต (แก่นกะลาสี)
ศรีสุข วสุวัต กับ เชื้อ อินทรทูต (เลือดชาวนา)
ผัน นาคสุวรรณ (เลือดชนบท)
จวงจันทร์ จันทร์คณา / พรานบูรพ์ (ในสวนรัก, อ้ายค่อม, ค่ายบางระจัน, ไม่เคยรัก)
นวัตกรรม > ช่วงกลาง (พ.ศ. 2478 - 2485) > ผู้กำกับการแสดง

ขุนวิจิตรมาตรา (เพลงหวานใจ)
หลวงอนุรักษ์รัถการ (พญาน้อยชมตลาด, เมืองแม่หม้าย, กลัวเมีย, หลอกเมีย)
ศรีสุข วสุวัต กับ เชื้อ อินทรทูต (เลือดชาวนา)
หลวงกลการเจนจิต กับ พอใจ วสุวัต (แก่นกะลาสี)
หลวงกลการเจนจิต (เลือดชนบท)
จวงจันทร์ จันทร์คณา / พรานบูรพ์ (ในสวนรัก, อ้ายค่อม, ค่ายบางระจัน, ไม่เคยรัก)
นวัตกรรม > ช่วงกลาง (พ.ศ. 2478 - 2485) > ดาราศรีกรุง

หลวงพรตกรรมโกศล / มงคล สุมนนัฎ (พญาน้อยชมตลาด, แก่นกะลาสี)
มานี สุมนนัฎ (พญาน้อยชมตลาด, เมืองแม่หม้าย, กลัวเมีย, เพลงหวานใจ, หลอกเมีย)
เขียน ไกรกุล (กลัวเมีย)
ประมวล รัศมิทัต, นัยนา วาณีวัฒน์, เชิญ ศิวเสน, สมยศ ทัศนพันธ์, สวัสดิ์ วิธีเทศ (เพลงหวานใจ)
เกษม มิลินทจินดา (เมืองแม่หม้าย, แก่นกะลาสี, เพลงหวานใจ, หวานใจนายเรือ)
จำรัส สุวคนธ์ (เลือดชาวนา, กลัวเมีย, เพลงหวานใจ, หลอกเมีย, ในสวนรัก, ไม่เคยรัก, น้ำท่วมดีกว่าฝนแล้ง)
ปลอบ ผลาชีวะ, ราศรี เพ็ญงาม, บังอร อินทุโสภณ (เลือดชาวนา)
ชั้น ไชยนันท์ (เลือดชนบท)
เบ็ญจา รัตนกุล (เลือดชนบท, อ้ายค่อม, ไม่เคยรัก)
ทองคำ มาติน (เพลงหวานใจ, ตื่นเขย)
สายสนม วีรานุวัต, จิตรา สุมนนัฏ (หลอกเมีย)
จุรี รัตนหัตถ์ (หวานใจนายเรือ)
เลิศล้วน อมาตยกุล, วาสนา สุวรรณทัต (ตื่นเขย)
สมพงษ์ จันทรประภา (อ้ายค่อม, ค่ายบางระจัน, แผลเก่า)
นรา พานิชพัฒน์ (ในสวนรัก, น้ำท่วมดีกว่าฝนแล้ง)
เจือ จักษุรักษ์, ไพพรรณ บูรณพิมพ์ (ค่ายบางระจัน)
ฯลฯ
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง พักงานสร้างหนังพูด แล้วปรับปรุงโรงถ่ายเป็นโรงภาพยนตร์ชั้นสอง ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 ฉายหนังฝรั่งชั้นนำที่เพิ่งออกจากโรงใหญ่ เสียงในฟิล์ม มีผู้ชมขาประจำทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศที่อาศัยในย่านซอยอโศกและใกล้เคียงตลอดมา หนังดังที่ฉายในช่วง พ.ศ. 2506 - 2507 ไม่นานก่อนเลิกโรงหนัง เช่น 55 วันในปักกิ่ง (55 Days at Peking), แม่ยอดดวงยิหวา (What a Way to Go!) ฯลฯ เพื่อทำเป็นโรงถ่ายเตรียมสร้างหนังเสียงอีกครั้ง รวมทั้งรับงานบันทึกเทป 1/4" และ  1/2" กับทำแผ่นเสียงไวนิลขนาด 4", 7" และ 12" ในนาม บริษัทแผ่นเสียงศรีกรุง จำกัด
นวัตกรรม > ช่วงท้าย (พ.ศ. 2514 - 2515)

หนังพูด สีธรรมชาติ ในนาม ศรีกรุงภาพยนตร์ รวม 3 เรื่อง ขณะที่วงการกำลังนิยมทำหนังสโคป เสียงพากย์ในฟิล์ม โดยมี ชายชาญ วสุวัต เป็นผู้อำนวยการสร้าง และ มานิต วสุวัต เป็นที่ปรึกษา
นวัตกรรม > ช่วงท้าย (พ.ศ. 2514 - 2515) > ผู้กำกับการแสดง

ขุนวิจิตรมาตรา (กลัวเมีย)
สมบัติ เมทะนี - รุจน์ รณภพ (ในสวนรัก)
ประกอบ แก้วประเสริฐ (หัวใจมีตีน)
ชายชาญ วสุวัต (แม่ยาย)
นวัตกรรม > ช่วงท้าย (พ.ศ. 2514 - 2515) > ดารา /นักแสดง

สมบัติ เมทะนี (กลัวเมีย, ในสวนรัก)
อรัญญา นามวงศ์ (กลัวเมีย, ในสวนรัก)
สุคนธ์ทิพย์ เสนะวงศ์ (หัวใจมีตีน, แม่ยาย)
เมตตา รุ่งรัตน์ (ในสวนรัก, หัวใจมีตีน)
ไพโรจน์ ใจสิงห์ (หัวใจมีตีน, แม่ยาย)
ฯลฯ
ยุติงานสร้างหนังอีกครั้ง เหลือเพียงบริษัทแผ่นเสียง ต่อมาถึง พ.ศ. 2518 และเลิกกิจการถาวรเมื่อความนิยมลดลงในยุคแถบเสียงตลับ (Casette) กำลังได้รับความนิยมสูงขึ้นเรื่อย ๆ แทนที่แผ่นไวนิล
ปัจจุบัน หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน) ต.ศาลายา อ.พุทธมณฑล จ.นครปฐม สร้างโรงถ่ายบางกะปิจำลอง ภายในจัดเป็นพิพิธภัณฑ์หนังไทย เปิดเข้าชมทุกวันเสาร์-อาทิตย์
นวัตกรรม > เครื่องมือถ่ายทำ

ฟิล์ม 35 มม.ไวด์สกรีน (จอกว้าง) ขาวดำ (2478-2485), สีธรรมชาติ (2514-2515)
กล้องใหญ่มิตเชล, กล้องเบลโฮเวล และกล้องมืออายโม ตั้งแต่ยุคโรงถ่ายสะพานขาว
สร้างกล้องภาพยนตร์และเสียงรวมกัน ระบบฟิล์มเดียว (Single System) แบบ วสุวัต สำเร็จ (ดัดแปลงจากกล้องถ่ายหนังเงียบ) ใช้ถ่ายทำหนังข่าว พิธีรับเสด็จรัชกาลที่ 7 และพระราชินี นิวัติพระนครจากสหรัฐอเมริกา และหนังพูด หลงทาง (2474)
สร้างกล้องภาพยนตร์และกล้องเสียงแยกกัน ระบบฟิล์มคู่ (Double System) สำเร็จ ใช้ถ่ายทำหนัง ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ (2476) เป็นสี (บางฉาก) และใช้แบบฟอร์มจดรายละเอียดทุกเทค เรื่องแรกของเมืองไทย
รถบรรทุกติดตั้งอุปกรณ์อัดเสียงชั่วคราว (ถอดจากโรงถ่ายบางกะปิ) ใช้ถ่ายทำ ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ (2476)
โทรศัพท์พิเศษเพื่อติดต่อกองถ่ายแต่ละชุด ฉากสนามรบ (บริเวณโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) ใน เลือดทหารไทย (2478)
รถติดตั้งอุปกรณ์อัดเสียง (ด้วยความช่วยเหลือ) จากฮอลลีวู้ด ใช้ถ่ายทำ  เลือดชนบท (2480)
นวัตกรรม > อื่น ๆ

กำเนิดเพลงไทยโน้ตสากลจังหวะรัมบ้า "กล้วยไม้" และ นางเอกร้องเพลงบนเวทีโรงภาพยนตร์ (ศาลาเฉลิมกรุง, พัฒนากร) เรื่อง ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ (2476)
เก้าอี้พิเศษ แบบโรงถ่ายในฮอลลีวู้ด สำหรับนักแสดงที่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็น ดาราภาพยนตร์ ในเรื่องต่อมา เริ่มจาก มานี สุมนนัฎ ใน เมืองแม่หม้าย (2478)
กีต้าร์โปร่ง เครื่องดนตรีใหม่ล่าสุดที่เพิ่งเข้ามาเมืองไทยช่วงต้นปี ใช้ในฉาก จำรัส สุวคนธ์ เดินร้องเพลง "ตะวันยอแสง" เรื่อง เลือดชาวนา (2479)
หนังพูดถ่ายทำในประเทศอิตาลี แก่นกะลาสี (2479)
เครื่องอาบน้ำแบบใหม่ล่าสุด "ชุดทูพีซ", จังหวะเต้นรำ "คองก้า" และปฏิวัติคำร้องจากเดิมใช้ "พี่" กับ "น้อง" เป็นใช้ "ฉัน" และ "เธอ" ใน เพลงหวานใจ (2480)
หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ ปรากฏตัวพิเศษในฉากเพลง ยามรัก เรื่อง กลัวเมีย (2514)
ผลงาน

พี่น้องสกุลวสุวัต
2465: น้ำท่วมเมืองซัวเถา (ถ่ายทำจากภาพนิ่งเอามาต่อกันเป็นเรื่องยาว), การชนช้างในงานยุทธกีฬาของทหาร, ไทรโยก จังหวัดกาญจนบุรี, รัชกาลที่ 6 ทรงกอล์ฟที่หัวหิน
2466: นางสาวสุวรรณ (ช่วยงานด้านสถานที่และล้างพิมพ์ฟิล์มให้ทีมงานยูนิเวอร์แซล)
กรุงเทพภาพยนตร์บริษัท
2470: โชคสองชั้น (Double Luck), ใครดีใครได้ (None But the Brave)
2471: ใครเป็นบ้า
2473: การแสดงคณะจำอวด ทิ้ง มาฬมงคล และ อบ บุญติด, การเดี่ยวซอสามสายโดยพระยาภูมิเสวิน และ จะเข้โดยนางสนิทบรรเลงการ (กล้องทีมงานฟ๊อกซ์มูวี่โทน)
ภาพยนตร์เสียงศรีกรุง แบบวสุวัต
2474: พิธีรับเสด็จรัชกาลที่ 7 และพระราชินี นิวัตพระนคร จากสหรัฐอเมริกา, หลงทาง (Going Astray)
2475: ข่าวงานฉลองพระนครครบ 150 ปี  (ถ่ายทำพร้อมกับทีมงานพาราเม้าท์), ข่าวรัชกาลที่ 7 พระราชทานรัฐธรรมนูญ ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม
2476: ปู่โสมเฝ้าทรัพย์, ความรักในเมืองไทย (ทุนของกลุ่มพ่อค้าชาวจีนในสยาม พูดกวางตุ้ง)
2478: เลือดทหารไทย (ตามความประสงค์ของ กระทรวงกลาโหม)
บริษัทภาพยนตร์เสียงศรีกรุง จำกัด
2478: สัตตหีบ, พญาน้อยชมตลาด (Phya Noi), เมืองแม่หม้าย
2479: เลือดชาวนา, กลัวเมีย (Henpecked Husband), แก่นกะลาสี
2480: วิวาห์เที่ยงคืน (Midnight Wedding), เลือดชนบท, เพลงหวานใจ (His Sweet Melody)
2481: หลอกเมีย (The Husband Misbeheaves), หวานใจนายเรือ (Love in the Navy), ตื่นเขย (Tit for Tat), จ๊ะเอ๋, อ้ายค่อม (Ai Gom), ในสวนรัก (Garden of Love)
2482: ค่ายบางระจัน, ใครผิดใครถูก
2483: แผลเก่า, ไม่เคยรัก (Bachelor in Love)
2485: น้ำท่วมดีกว่าฝนแล้ง (ถ่ายทำช่วงน้ำท่วมพระนคร ตุลาคม 2485)
ศรีกรุงภาพยนตร์
2514: กลัวเมีย (สร้างใหม่), ในสวนรัก (สร้างใหม่)
2515: หัวใจมีตีน, แม่ยาย
รางวัล

รางวัลตุ๊กตาทองพระสุรัสวดี เกียรติยศ ประจำปี พ.ศ. 2525 แด่ นายมานิต วสุวัต ในฐานะผู้บุกเบิกวงการภาพยนตร์ไทย
วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร

| วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร |
| --- | --- |
วัดกัลยาณมิตร มุมมองหันออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา

ชื่อสามัญ: วัดกัลยาณ์, วัดกัลยาณมิตร
ที่ตั้ง: เลขที่ 371 ซอยอรุณอมรินทร์ 6 ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร 10600
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรมหาวิหาร
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ฝั่งธนบุรี บริเวณปากคลองบางกอกใหญ่ฝั่งใต้
ประวัติ

เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต กัลยาณมิตร) ต้นสกุลกัลยาณมิตร ว่าที่สมุหนายก ได้อุทิศบ้านและที่ดินบริเวณใกล้เคียง ซึ่งแต่เดิมเป็นหมู่บ้านที่มีภิกษุจีนพำนักอยู่ และเรียกกันต่อมาว่า "หมู่บ้านกุฎีจีน" สร้างเป็นวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2368 และน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นพระอารามหลวง พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 พระราชทานนามว่า "วัดกัลยาณมิตร" และทรงสร้างพระวิหารหลวงและพระประธานพระราชทาน เป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ ชื่อ พระพุทธไตรรัตนนายก หรือ หลวงพ่อโต ด้วยมีพระประสงค์จะให้เหมือนกรุงเก่า คือมีพระโตอยู่นอกกำแพงเมืองอย่างเช่นวัดพนัญเชิงวรวิหาร
หลวงพ่อโตเป็นที่เคารพสักการะอย่างสูง โดยเฉพาะในหมู่ชาวจีน เรียกชื่อแบบจีนว่า ซำปอฮุดกง หรือ ซำปอกง เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 5 วา 3 ศอกคืบ สูง 7 วา 2 ศอกคืบ 10 นิ้ว พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯให้สร้างพระราชทานช่วยเจ้าพระยานิกรบดินทร์ เสด็จก่อพระฤกษ์เมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2380 อยู่ภายในพระวิหารขนาดใหญ่อยู่กลางวัด  ตรงกลางระหว่างวิหารเล็กและพระอุโบสถ
พระอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางปาลิไลยก์ (ป่าเลไลย์) ซึ่งรัชกาลที่ 3 ทรงสร้างพระราชทาน  เป็น 1 ใน 2 วัดของกรุงเทพมหานครที่มีพระประธานของพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางปาลิไลยก์ อีกแห่งคืออุโบสถวัดบางขุนเทียนใน ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงพุทธประวัติ และแสดงชีวิตชาวบ้านในสมัยรัชกาลที่ 3  และยังมีหอพระธรรมมณเฑียรเถลิงพระเกียรติ เป็นที่เก็บพระไตรปิฎกสมัยรัชกาลที่ 4
หน้าวิหารหลวงเป็นหอระฆังที่เพิ่งสร้างใหม่ เก็บระฆังยักษ์ที่ใหญ่ที่สุดของไทย [ต้องการอ้างอิง]
งานศิลปกรรม > พระวิหารหลวง

เริ่มสร้างในปี พ.ศ.2380 โดย พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชทานช่วยเจ้าพระยานิกรบดินทร์สำหรับประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ เป็นการสร้างทำตามแบบครั้งกรุงศรีอยุธยา ซึ่งมีพระพุทธรูปขนาดใหญ่อยู่นอกพระนครสำหรับให้ราษฏรได้สักการะบูชา พระวิหารหลวงจัดเป็นอาคารแบบไทยประเพณี โดยแบบไทยประเพณีคือส่วนหลังคาที่เป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง มีเครื่องลำยองประกอบด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้ง หน้าบันเป็นไม้เเกะสลักประดับกระจกรูปพรรณพฤกษา ส่วนที่พัฒนาแบบพระราชนิยมคือการใช้เสารับน้ำหนักหลังคาทรงเหลี่ยมทึบลบมุมขนาดใหญ่ ไม่ประดับบัวหัวเสา ไม่มีคันทวย มีเฉลียงรอบอาคาร นับเป็นอาคารเครื่องไม้มุงกระเบื้องที่ใหญ่เเละสูงที่สุดในกรุงเทพมหานคร มีการสร้างมุขลดทั้งด้านหน้าเเละหลังเพื่อให้อาคารมีสัดส่วนที่สวยงาม ซุ้มประตูเเละหน้าต่างเป็นซุ้มแบบไทยประเพณี เป็นการผสมกันระหว่างซุ้มแบบบรรพเเถลงเเละซุ้มปราสาทยอด บางครั้งเรียกว่า "ซุ้มยอดมงกุฏ" เป็นอีกหนึ่งรูปแบบศิลปกรรมที่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3
งานศิลปกรรม > พระวิหารหลวง > พระพุทธไตรรัตนนายก

พระพุทธรูปในพระวิหารหลวงเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 5 วา 3 ศอกคืบ (11.75 เมตร) สูง 7 วา 2 ศอกคืบ 10 นิ้ว (15.45 เมตร) พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จก่อพระฤกษ์ด้วยพระองค์เองเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2380 เมื่อเเรกสร้างคนทั่วไปเรีนกว่า พระโต หรือ หลวงพ่อโต ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงถวายพระนาม "พระพุทธไตรรัตนนายก" เเต่ชาวจีนเรียก ซำปอกง หรือ ซำปอฮุดกง เป็นที่เคารพบูชาของคนจีนอย่างมาก ลักษณะของพระพุทธไตรรัตนนายกเป็นรูปแบบของพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 คือ พระวรกายเพรียวบาง พระพักตร์ค่อนขข้างกลมกึ่งรูปไข่ ขมวดพระเกศาเล็ก พระรัศมีเป็นเปลว พระขนงโก่ง เส้นขอบเปลือกพระเนตรพระขนงป้ายเป็นแผ่น พระเนตรเปิดเเละมองตรง พระนาสิกค่อนข้างเล็กเเละโด่ง พระโอษฐ์เล็ก แย้มพระโอษฐ์เล็กน้อย เส้นพระโอษฐ์โค้งเล็กน้อยเกือบเป็นเส้นตรง สังฆาฏิเป็นแผ่นใหญ่อยู่กึ่งกลางพระวรกาย ลักษณะการแย้มพระโอษฐ์เล็กน้อยเช่นนี้ทำให้สีพระพักตร์คล้ายกับหุ่นละคร หรือเรียกว่า "พระพักตร์อย่างหุ่น"
งานศิลปกรรม > พระอุโบสถ

สร้างขึ้นราว พ.ศ.2478 โดยตั้งอยู่บริเวณที่เป็นบ้านเดิมของเจ้าพระยานิกรบดินทร์ เป็นอาคารแบบพระราชนิยมไทยผสมจีน โครงสร้างอาคารใช้เสาสี่เหลี่ยมทึบไม่ย่อมุมรับน้ำหนักหลังคา มีเฉลียงรอบอาคาร การใช้เสาที่มีลักษณะสี่เหลี่ยมทึบที่มีขนาดใหญ่ทำให้สามารถรับน้ำหนักส่วนหลังคาได้เป็นอย่างดี จึงทำให้ไม่มีคันทวยเเละบัวหัวเสา หน้าบันเป็นงานก่ออิฐถือปูนไม่มีเครื่องลำยอง ซุ้มประตูหน้าต่างทำลวดลายเป็นลายอย่างเทศใบรูปแบบเดียวกัน พื้นกรอบประตูหน้าต่างประดับด้วยกระจกเกรียบสีน้ำเงินปั้นลวดลายอย่างเทศลงรักปิดทอง เป็นลายก้าน ใบ ออกช่อดอกอย่างศิลปกรรมตะวันตก หน้าบันกรอบซุ้มประตูเป็นกรอบวงกลมที่ตรงกลางประดับรูปดอกไม้พื้นประดับกระจกเกรียบสีแดง ซึ่งมีลักษณะลวดลายเหมือนกับกรอบรูปในศิลปะตะวันตก
งานศิลปกรรม > พระอุโบสถ > หน้าบัน

หน้าบันพระอุโบสถเป็นหน้าบันแบบพระราชนิยมคือ เป็นหน้าบันก่ออิฐถือปูนไม่มีเครื่องลำยอง ลักษณะหน้าบันของพระอุโบสถวัดกัลยาณมิตรมีลักษณะคือ เหมือนจะทำเป็นหน้าบันแบบ 2 ชั้น เเต่ภายในหน้าบันกลับประดับลวดลายต่อเนื่องไม่มีขอบแบ่งชั้นหน้าบันออกจากกัน วัดอื่นที่ทำหน้าบันแบบพระราชนิยมลักษณะเช่นนี้เช่น วัดโปรดเกศเชษฐาราม วัดไพชยนต์พลเสพ สันนิษฐานว่าเป็นลักษณะหน้าบันของวัดแบบพระราชนิยมที่เจ้านายหรือขุนนางเป็นผู้สร้างเเละอุทิศถวายรัชกาลที่ 3 รายละเอียดของหน้าบันมีการเเบ่งเป็นแถบของกรอบหน้าบันส่วนกรอบปิดพื้นด้วยกระเบื้องสีแดง ประดับด้วยกระเบื้องเป็นลายดอกไม้ ใบไม้ ส่วนของด้านในปิดพื้นด้วยกระเบื้องสีเหลืองอ่อน ผูกลวดลายเป็นลายก้านแยก ประดับด้วยกระเบื้องเคลือบและกระเบื้องถ้วย ส่วนกลางของหน้าบันแทรกรูปนก 2 ตัวที่หันหน้าเข้าหากันแต่ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่สมมาตรกัน
งานศิลปกรรม > พระอุโบสถ > พระประธานในพระอุโบสถ

พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางปาลิไลยก์ เป็น 1 ใน 2 วัดของกรุงเทพมหานครที่มีพระประธานของพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางปาลิไลยก์ อีกแห่งคือพระประธานในอุโบสถวัดบางขุนเทียนใน พระประธานในพระอุโบสถวัดกัลยาณมิตรสร้างขึ้นโดยเจ้าพระยานิกรบดินทร์ ตามพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หล่อด้วยสำริด มีความสูงตั้งเเต่พระบาทถึงพระเกตุ 5.65 เมตร มีลักษณะห้อยพระบาทวางพระหัตถ์ไว้บนพระชานุ พระหัตถ์ขวาหงายขึ้นเพื่อรับของถวาย มีประติมากรรมช้างหมอบถวายน้ำเเละลิงถวายรวงผึ้งอยู่ด้านหน้า ลักษณะพระพุทธรูปเป็นแบบที่นิยมสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 คือ มีลักษณะพระพัตร์แบบอย่างหุ่น พระโอษฐ์เล็ก สังฆาฏิเป็นแผ่นใหญ่อยู่กึ่งกลางพระวรกาย
งานศิลปกรรม > ศาลาการเปรียญ

ศาลาการเปรียญ บางตำราเรียกพระวิหารน้อย มีลักษณะอาคารเเละขนาดแบบเดียวกับพระอุโบสถทุกประการคือ เป็นอาคารเเบบพระราชนิยมไทยผสมจีน โครงสร้างอาคารใช้เสาสี่เหลี่ยมทึบไม่ย่อมุมรับน้ำหนักหลังคา มีเฉลียงรอบอาคาร การใช้เสาที่มีลักษณะสี่เหลี่ยมทึบที่มีขนาดใหญ่ทำให้สามารถรับน้ำหนักส่วนหลังคาได้เป็นอย่างดี จึงทำให้ไม่มีคันทวยเเละบัวหัวเสา หน้าบันเป็นงานก่ออิฐถือปูนไม่มีเครื่องลำยอง จุดเเต่งต่างของศาลาการเปรียญที่แตกต่างจากพระอุโบสถ คือสีบนกรอบหน้าบันที่จะเป็นสีเหลืองอ่อนเหมือนกันทั้งหน้าบันแต่สีบนกรอบหน้าบันของพระอุโบสถจะมีลักษณะสีแดง ซุ้มประตูเเละซุ้มหน้าต่างเป็นซุ้มที่ตกเเต่งประดับลวดลายอย่างเทศเช่นเดียวกับพระอุโบสถ