stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2 พงศาวดาร 10
บรรณานุกรม

Ackroyd, Peter R (1993). "Chronicles, Books of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 113–116. ISBN 978-0195046458.
Bennett, William (2018). The Expositor's Bible: The Books of Chronicles. Litres. ISBN 978-5040825196.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Mabie, Frederick (2017). "I. The Chronicler's Genealogical Survey of All Israel".  ใน Longman III, Tremper; Garland, David E (บ.ก.). 1 and 2 Chronicles. The Expositor's Bible Commentary. Zondervan. pp. 267–308. ISBN 978-0310531814. สืบค้นเมื่อ December 6, 2019.
Mathys, H. P. (2007). "14. 1 and 2 Chronicles".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 267–308. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Divrei Hayamim II - II Chronicles - Chapter 10 (Judaica Press) in Hebrew and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
2 Chronicles Chapter 10. Bible Gateway
2 พงศาวดาร 10. YouVersion
ชวาบัค

| ชวาบัค   |
| --- | --- |
เมือง (Stadt)
จตุรัสตลาด
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของชวาบัค 
ชวาบัค  แสดงแผนที่เยอรมนีชวาบัค  แสดงแผนที่รัฐบาวาเรีย
พิกัด:  49°19′45″N 11°1′15″E﻿ / ﻿49.32917°N 11.02083°E﻿ / 49.32917; 11.02083
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไบเอิร์น
จังหวัด: ฟรังโกเนียกลาง
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–26) : Peter Reiß (SPD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 40.71 ตร.กม. (15.72 ตร.ไมล์)
ความสูง: 326 เมตร (1,070 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 41,056 คน
 • ความหนาแน่น: 1,000 คน/ตร.กม. (2,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 91101–91126
รหัสโทรศัพท์: 09122, 0911
ทะเบียนพาหนะ: SC
เว็บไซต์: www.schwabach.de
ชวาบัค (เยอรมัน: Schwabachเสียงอ่านภาษาเยอรมัน: [ˈʃvaːbax] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองในประเทศเยอรมนีที่มีประชากรประมาณ 40,000 คน ใกล้กับเนือร์นแบร์ค ในใจกลางภูมิภาคฟรังโกเนีย ทางตอนเหนือของรัฐไบเอิร์น ชวาบัคเป็นหนึ่งในสามเขตมหานครของรัฐไบเอิร์น ร่วมกับเมืองใกล้เคียงอย่าง เนือร์นแบร์ค เฟือร์ท และแอร์ลังเงิน เมืองนี้เป็นเขตปกครองตนเอง (kreisfreie Stadt) ชวาบัคยังเป็นชื่อแม่น้ำที่ไหลผ่านเมืองนี้ก่อนที่จะไปรวมกับแม่น้ำ Rednitz ด้วย
เมืองชวาบัคมีชื่อเสียงด้านงานหัตถกรรมที่ทำจากทองคำ โดยเฉพาะแผ่นทอง ในปี ค.ศ. 2004 เมืองชวาบัคได้เฉลิมฉลองประเพณีนี้ด้วยเทศกาลครบรอบ ซึ่งจัดขึ้นเพื่อรำลึกถึง "แผ่นทองคำเปลว 500 ปีในเมืองชวาบัค"
ประมาณปี ค.ศ. 1500 ช่างเรียงพิมพ์ในท้องถิ่นได้พัฒนาแบบอักษร "ชวาบัคฆา" ขึ้นมา แบบอักษรนี้ใช้ในการพิมพ์พระคัมภีร์ไบเบิลภาษาเยอรมันเป็นฉบับแรก ซึ่งคิดค้นโดยมาร์ติน ลูเทอร์
นิรุกติศาสตร์

ชื่อนี้มาจากชื่อภาษาฟรังโกเนียเก่าว่า Suapaha (ต่อมาคือ Suabaha และต่อมาก็คือ Villa Suabach) ซึ่งแปลว่า "Schwaben-Bach" ในภาษาเยอรมันสมัยใหม่ ซึ่งแปลว่า "ลำธาร Swabian" ส่วนแรกของชื่อนั้นตั้งโดยชาวฟรังโกเนียที่เดินทางมาถึงพื้นที่นี้ประมาณหนึ่งพันปีหลังวัฒนธรรมฮัลล์สตัทท์ของผู้คนที่อาศัยอยู่ริมฝั่งลำธารนั้น ซึ่งพวกเขามองว่าเป็น "ชาว Swabian" ส่วนส่วนที่สองของชื่อนั้นอ้างอิงถึงลำธารที่ไหลผ่านเมือง
เมืองแฝด

ชวาบัคถือเป็นเมืองแฝดกับ:
เลส์ ซาเบลอส์-โดล็อนน์ (Les Sables-d'Olonne), ฝรั่งเศส (1975)
เคเมอร์ (Kemer), ตุรกี (1998)
กาลาบากา (Kalabaka), กรีซ (2002)
โคโรเนล ซัวเรซ ปาร์ติโด (Coronel Suárez), อาร์เจนตินา (2018)
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ฌอง-ฟิลิปป์ บาราติเยร์ (1721 - 1740) นักวิชาการชาวเยอรมัน เด็กอัจฉริยะ
โยฮันน์ กอตต์ฟรีด ซินน์ (ค.ศ. 1727–1759) นักกายวิภาคศาสตร์และนักพฤกษศาสตร์
อดอล์ฟ ฟอน เฮนเซลต์ (พ.ศ. 2357–2432) นักแต่งเพลงและนักเปียโน
ฮันส์ ชูเบิร์ธ (พ.ศ. 2440–2519) นักการเมือง (CSU) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการโทรคมนาคมของรัฐบาลกลาง
มัธเธียส์ โวลส์ (1910–2004) นักกายกรรมศิลป์ แชมป์โอลิมปิก
มานเฟรด ริตเชล (เกิด พ.ศ. 2489) นักฟุตบอล
วอลเตอร์ ซิมเมอร์มันน์ (เกิด พ.ศ. 2492) นักแต่งเพลง
ราล์ฟ โบไมสเตอร์ (เกิด พ.ศ. 2504) ศาสตราจารย์ด้านชีวสารสนเทศศาสตร์และพันธุศาสตร์ระดับโมเลกุล
เบิรน์ฮาร์ด กริลล์ (เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2504) วิศวกรไฟฟ้าผู้พัฒนา MP3
แหล่งข้อมูลอื่น

"Schwabach" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). 1911.
| ด ค กอำเภอในเสรีรัฐไบเอิร์น  |
| --- | --- |
นครนอกอำเภอ:  อัมแบร์ค  อันส์บัค  อชัฟเฟินบวร์ค  เอาคส์บวร์ค  บัมแบร์ค  ไบร็อยท์  โคบวร์ค  แอร์ลังเงิน  เฟือร์ท  โฮฟ  อิงก็อลชตัท  เคาฟ์บ็อยเริน  เค็มพ์เทิน  ลันทซ์ฮูท  เม็มมิงเงิน  มิวนิก (มึนเชิน)  เนือร์นแบร์ค  พัสเซา  เรเกินส์บวร์ค  โรเซินไฮม์  ชวาบัค  ชไวน์ฟวร์ท  ชเตราบิง  ไวเดิน  เวือทซ์บวร์ค 
อำเภอภูธร:  Aichach-Friedberg  Altötting  Amberg-Sulzbach  Ansbach  Aschaffenburg  Augsburg  Bad Kissingen  Bad Tölz-Wolfratshausen  Bamberg  Bayreuth  Berchtesgadener Land  Cham  Coburg  Dachau  Deggendorf  Dillingen  Dingolfing-Landau  Donau-Ries  Ebersberg  Eichstätt  Erding  Erlangen-Höchstadt  Forchheim  Freising  Freyung-Grafenau  Fürstenfeldbruck  Fürth  Garmisch-Partenkirchen  Günzburg  Haßberge  Hof  Kelheim  Kitzingen  Kronach  Kulmbach  Landsberg  Landshut  Lichtenfels  Lindau  Main-Spessart  Miesbach  Miltenberg  Mühldorf  München (Munich)  Neuburg-Schrobenhausen  Neumarkt  Neustadt (Aisch)-Bad Windsheim  Neustadt an der Waldnaab  Neu-Ulm  Nürnberger Land  Oberallgäu  Ostallgäu  Passau  Pfaffenhofen  Regen  Regensburg  Rhön-Grabfeld  Rosenheim  Roth  Rottal-Inn  Schwandorf  Schweinfurt  Starnberg  Straubing-Bogen  Tirschenreuth  Traunstein  Unterallgäu  Weilheim-Schongau  Weißenburg-Gunzenhausen  Wunsiedel  Würzburg 
อำเภอของประเทศเยอรมนี
| ด ค กเมืองในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
1,000,000+ คน:  โคโลญ  เบอร์ลิน  มิวนิก  ฮัมบวร์ค 
500,000+ คน:  ชตุทการ์ท  ดอร์ทมุนท์  ดึสเซิลดอร์ฟ  เดรสเดิน  เนือร์นแบร์ค  เบรเมิน  ไลพ์ซิช  แฟรงก์เฟิร์ต  เอ็สเซิน  ฮันโนเฟอร์ 
200,000+ คน:  เก็ลเซินเคียร์เชิน  คีล  เค็มนิทซ์  เครเฟ็ลท์  คาลส์รูเออ  ดืสบวร์ค  บ็อน  บีเลอเฟ็ลท์  เบราน์ชไวค์  โบคุม  ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา  มัคเดอบวร์ค  มันไฮม์  มึนส์เทอร์  เมินเชินกลัทบัค  ไมนทซ์  ร็อสท็อค  ลือเบ็ค  วีสบาเดิน  วุพเพอร์ทาล  อาเคิน  เอาคส์บวร์ค  แอร์ฟวร์ท  โอเบอร์เฮาเซิน  ฮัลเลอ (ซาเลอ) 
100,000+ คน:  เกิททิงเงิน  ค็อทบุส  คัสเซิล  โคเบล็นทซ์  ซัลทซ์กิทเทอร์  ซาร์บรึคเคิน  ซีเกิน  โซลิงเงิน  ดาร์มชตัท  เทรียร์  น็อยส์  บ็อทร็อพ  เบรเมอร์ฮาเฟิน  แบร์กิชกลัทบัค  พ็อทซ์ดัม  พาเดอร์บอร์น  ฟอทซ์ไฮม์  เฟือร์ท  มืลไฮม์  เมอส์  เยนา  ร็อยท์ลิงเงิน  เร็คลิงเฮาเซิน  เร็มไชท์  เรเกินส์บวร์ค  ลูทวิชส์ฮาเฟิน  เลเวอร์คูเซิน  ว็อลฟส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค  อ็อฟเฟินบัคอัมไมน์  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  อิงก็อลชตัท  อุล์ม  แอร์ลังเงิน  ฮัม  ฮาเกิน  ฮิลเดิสไฮม์  แฮร์เนอ  ไฮล์บร็อน  ไฮเดิลแบร์ค 
อื่น ๆ:  ชวาบัค  บัมแบร์ค 
หลังคาศาลากลางที่มีสีทอง
ชาวแซกซัน

รูปแกะนูนแซกซันของ "irminsul" ที่เชื่อกันว่าเชื่อมระหว่างโลกกับสวรรค์ที่เอ็กซ์เทิร์นชไตเนอ (Externsteine) ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเยอรมนีปัจจุบัน
ชาวแซกซัน (อังกฤษ: Saxon) หรือ ชาวซัคเซิน (เยอรมัน: Sachsen) คือกลุ่มชนเผ่าเจอร์แมนิก ในปัจจุบันเป็นบรรพบุรุษของชนทางภาคเหนือของประเทศเยอรมนีที่เรียกว่าชาวเยอรมัน, ชนทางภาคตะวันออกของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่เรียกว่าชาวดัตช์ และชนทางภาคใต้ของประเทศอังกฤษที่เรียกว่าชาวอังกฤษ ที่ตั้งถิ่นฐานเดิมที่สุดเท่าที่ทราบของชาวแซกซันคือบริเวณทางตอนเหนือของอัลบินเจียในบริเวณฮ็อลชไตน์ (Holstein) ทางตอนเหนือสุดของประเทศเยอรมนีปัจจุบัน
ชาวแซกซันมีบทบาทสำคัญในการตั้งถิ่นฐานในประเทศอังกฤษโดยเฉพาะทางภาคใต้ที่ประชาชนที่อยู่อาศัยในปัจจุบันเชื่อกันว่าสีบเชี้อสายมาจากชาวแซกซันโบราณ ระหว่างสองร้อยปีที่ผ่านมาชาวแซกซันก็ไปตั้งถิ่นฐานในบริเวณต่าง ๆ ทั่วโลกโดยเฉพาะในทวีปอเมริกา ออสเตรเลีย แอฟริกา และในบริเวณที่เป็นสหภาพโซเวียตแต่เดิม ซึ่งในบางชุมชน ชาวแซกซันยังรักษาประเพณีและภาษาของตนที่เรียกกันทั่วไปว่า "ชาวเยอรมัน" และ "ชาวดัตช์"
ความมีอิทธิพลทางภาษาและวัฒนธรรมของชาวแซกซันที่มีต่อบริเวณสแกนดิเนเวีย บริเวณบอลติก และต่อชาวโพเลเบียและชาวพอเมอเรเนียซึ่งเป็นชนสลาฟตะวันตก เป็นผลมาจากเส้นทางการค้าในยุคกลางของสันนิบาตฮันเซียติก
ทอเลมีเป็นนักภูมิศาสตร์กรึกคนแรกที่กล่าวถึงการตั้งถิ่นฐานของชาวแซกซันยุคก่อนคริสเตียนว่าตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือและบางส่วนทางใต้ของคาบสมุทรจัตแลนด์, แคว้นแซกโซนีเก่า, และบางส่วนทางตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 5 ชาวแซกซันเป็นส่วนหนึ่งของผู้รุกรานมณฑลบริตันนิอา (Britannia) ของจักรวรรดิโรมัน ชนเผ่าหนึ่งของชาวเจอร์แมนิกที่รุกรานคือ ชาวแองเกิล ซึ่งเมื่อรวมกับ "แซกซัน" จึงกลายเป็นคำว่า "แองโกล-แซกซัน" ที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้
ดูเพิ่ม

แองโกล-แซกซัน
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์
2 พงศาวดาร 13

หนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 บทที่ 13
| 2 พงศาวดาร 13 |
| --- | --- |
← 2 พงศาวดาร 122 พงศาวดาร 14 →
หน้าของหนังสือพงศาวดาร (1 และ 2 พงศาวดาร) ในฉบับเลนินกราด (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือพงศาวดาร
หมวดหมู่: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 14
2 พงศาวดาร 13 (อังกฤษ: 2 Chronicles 13) เป็นบทที่ 13 ของหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่ 2 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 13 ของ 2 พงศาวดารเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่ราชอาณาจักรยูดาห์จนกระทั่งถูกทำลายโดยชาวบาบิโลนภายใต้กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ และการเริ่มต้นฟื้นฟูใหม่ภายใต้กษัตริย์ไซรัสมหาราชแห่งเปอร์เซีย (2 พงศาวดาร 10 ถึง 36) จุดเน้นของบทนี้คือรัชสมัยของอาบียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 22 วรรคในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ แต่แบ่งเป็น 23 วรรคในคัมภีร์ฮีบรู ดังการเปรียบเทียบเลขวรรคต่อไปนี้:
| ไทย/อังกฤษ | ฮีบรู |
| --- | --- |
14:1: 13:23
14:2-15: 14:1-14
บทความนี้อิงตามกำหนดเลขวรรคในคัมภีร์ไบเบิลภาษาไทยและภาษาอังกฤษของศาสนาคริสต์โดยทั่วไป
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

2 พงศาวดาร 13:1–3: 1 พงศ์กษัตริย์ 15:1–8
ดูเพิ่ม

เชเคม
เยรูซาเล็ม
เยโรโบอัม
เรโหโบอัม
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: อพยพ 25; อพยพ 29; อพยพ 30; เลวีนิติ 24; กันดารวิถี 8; 1 พงศ์กษัตริย์ 1, 1 พงศ์กษัตริย์ 10, 1 พงศ์กษัตริย์ 11, 1 พงศ์กษัตริย์ 12, 1 พงศ์กษัตริย์ 14, 1 พงศาวดาร 6, 1 พงศาวดาร 18, 1 พงศาวดาร 22, 1 พงศาวดาร 29
บรรณานุกรม

Ackroyd, Peter R (1993). "Chronicles, Books of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 113–116. ISBN 978-0195046458.
Bennett, William (2018). The Expositor's Bible: The Books of Chronicles. Litres. ISBN 978-5040825196.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Mabie, Frederick (2017). "I. The Chronicler's Genealogical Survey of All Israel".  ใน Longman III, Tremper; Garland, David E (บ.ก.). 1 and 2 Chronicles. The Expositor's Bible Commentary. Zondervan. pp. 267–308. ISBN 978-0310531814. สืบค้นเมื่อ December 6, 2019.
Mathys, H. P. (2007). "14. 1 and 2 Chronicles".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 267–308. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
McFall, Leslie (1991), "Translation Guide to the Chronological Data in Kings and Chronicles" (PDF), Bibliotheca Sacra, 148: 3-45, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-08-27
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Divrei Hayamim II - II Chronicles - Chapter 13 (Judaica Press) in Hebrew and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
2 Chronicles Chapter 13. Bible Gateway
2 พงศาวดาร 13. YouVersion
ชิลท์ฮอร์น

| ชิลท์ฮอร์น |
| --- | --- |
ชิลท์ฮอร์น มีภัตตาคาร Piz Gloria ตั้งอยู่ พร้อมทัศนียภาพของเขาไอเกอร์, เขาเมินช์ และเขายุงเฟรา
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,970 เมตร (9,744 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 358 เมตร (1,175 ฟุต) 
ระยะถึงภูเขา ถัดไปที่สูงกว่า: 3.6 กม. (2 ไมล์) 
ยอดเขาแม่: ฟินส์เทอร์อาร์ฮอร์น
รายชื่อ: ภูเขาในเทือกเขาแอลป์ (2,500-2,999 เมตร)
พิกัด: 46°33′26″N 7°50′07″E﻿ / ﻿46.55722°N 7.83528°E﻿ / 46.55722; 7.83528 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ชิลท์ฮอร์นที่ตั้งในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 
ที่ตั้ง: ที่สูงแบร์น, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เทือกเขา: เทือกเขาแอลป์
ชิลท์ฮอร์น (เยอรมัน: Schilthorn) เป็นภูเขาในเทือกเขาแอลป์ ตั้งอยู่ในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีความสูง 2,970 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ชิลท์ฮอร์นตั้งอยู่ทางตะวันตกของหุบเขาเลาเทอร์บรุนเนินถัดจากหมู่บ้านมือเริน โดยมีกระเช้าลอยฟ้าจากมือเรินมายังภูเขาแห่งนี้ บริเวณจุดยอด สามารถมองเห็นได้ทัศนียภาพของเขาทิทลิส, เขาไอเกอร์, เขาเมินช์, เขายุงเฟรา และยังสามารถเห็นไปถึงป่าดำทางทิศเหนือ ตลอดจนมงบล็องทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
2 พงศาวดาร 17

หนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 บทที่ 17
| 2 พงศาวดาร 17 |
| --- | --- |
← 2 พงศาวดาร 162 พงศาวดาร 18 →
หน้าของหนังสือพงศาวดาร (1 และ 2 พงศาวดาร) ในฉบับเลนินกราด (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือพงศาวดาร
หมวดหมู่: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 14
2 พงศาวดาร 17 (อังกฤษ: 2 Chronicles 17) เป็นบทที่ 17 ของหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่ 2 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 17 ของ 2 พงศาวดารเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่ราชอาณาจักรยูดาห์จนกระทั่งถูกทำลายโดยชาวบาบิโลนภายใต้กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ และการเริ่มต้นฟื้นฟูใหม่ภายใต้กษัตริย์ไซรัสมหาราชแห่งเปอร์เซีย (2 พงศาวดาร 10 ถึง 36) จุดเน้นของบทนี้ (และบทถัด ๆ ไปจนถึงบทที่ 20) คือรัชสมัยของเยโฮชาฟัทกษัตริย์แห่งยูดาห์
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 19 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

2 พงศาวดาร 17:1–19: 1 พงศ์กษัตริย์ 15:23–24
2 พงศาวดาร 17:1: 1 พงศ์กษัตริย์ 15:24
2 พงศาวดาร 17:2: 2 พงศาวดาร 11:5; 2 พงศาวดาร 15:8
2 พงศาวดาร 17:4: 1 พงศ์กษัตริย์ 12:28
2 พงศาวดาร 17:5: 2 พงศาวดาร 18:1
2 พงศาวดาร 17:6: 2 พงศาวดาร 14:2–3; 2 พงศาวดาร 15:17
2 พงศาวดาร 17:9: เฉลยธรรมบัญญัติ 6:4 -9; เฉลยธรรมบัญญัติ 17:18 ; เฉลยธรรมบัญญัติ 28:58 , 61; เฉลยธรรมบัญญัติ 29:21 ; เฉลยธรรมบัญญัติ 30:10 ; เฉลยธรรมบัญญัติ 31:24 , 26; โยชูวา 1:8 ;  โยชูวา 8:31 , 34; โยชูวา 23:6 ; โยชูวา 24:26
2 พงศาวดาร 17:10: 2 พงศาวดาร 14:14
ดูเพิ่ม

เบนฮาดัดที่ 1
พลับพลา
เยฮู (ผู้เผยพระวจนะ)
เอลียาห์
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เฉลยธรรมบัญญัติ 17, 2 พงศาวดาร 14, 2 พงศาวดาร 15, 2 พงศาวดาร 21, อิสยาห์ 7, อิสยาห์ 10, อิสยาห์ 31, เยเรมีห์ 20, เศคาริยาห์ 4
บรรณานุกรม

Ackroyd, Peter R (1993). "Chronicles, Books of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 113–116. ISBN 978-0195046458.
Bennett, William (2018). The Expositor's Bible: The Books of Chronicles. Litres. ISBN 978-5040825196.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Mabie, Frederick (2017). "I. The Chronicler's Genealogical Survey of All Israel".  ใน Longman III, Tremper; Garland, David E (บ.ก.). 1 and 2 Chronicles. The Expositor's Bible Commentary. Zondervan. pp. 267–308. ISBN 978-0310531814. สืบค้นเมื่อ December 6, 2019.
Mathys, H. P. (2007). "14. 1 and 2 Chronicles".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 267–308. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
McFall, Leslie (1991), "Translation Guide to the Chronological Data in Kings and Chronicles" (PDF), Bibliotheca Sacra, 148: 3-45, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-08-27
Thiele, Edwin R., The Mysterious Numbers of the Hebrew Kings, (1st ed.; New York: Macmillan, 1951; 2d ed.; Grand Rapids: Eerdmans, 1965; 3rd ed.; Grand Rapids: Zondervan/Kregel, 1983). ISBN 9780825438257
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Divrei Hayamim II - II Chronicles - Chapter 17 (Judaica Press) in Hebrew and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
2 Chronicles Chapter 17. Bible Gateway
2 พงศาวดาร 17. YouVersion
2 ซามูเอล 11

หนังสือซามูเอล ฉบับที่ 2 บทที่ 11
| 2 ซามูเอล 11 |
| --- | --- |
← 2 ซามูเอล 102 ซามูเอล 12 →
หน้าของหนังสือซามูเอล (1 และ 2 ซามูเอล) ใน Leningrad Codex (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือซามูเอล ฉบับที่ 2
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 3
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคต้น
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 10
2 ซามูเอล 11 (อังกฤษ: 2 Samuel 11) เป็นบทที่ 11 ของหนังสือซามูเอล ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่สองของหนังสือซามูเอลในคัมภีร์ฮีบรู ตามธรรมเนียมของศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือซามูเอลเขึยนขึ้นโดยผู้เผยพระวจนะซามูเอลและเพิ่มเติมโดยผู้เผยพระวจนะกาดและนาธัน แต่นักวิชาการยุคปัจจุบันมองว่าหนังสือซามูเอลประกอบขึ้นจากต้นฉบับที่แยกจากกันเป็นอิสระจำนวนหนึ่งของหลายช่วงเวลาตั้งแต่ราว 630–540 ปีก่อนคริสตกาล บทที่ 10 ของ 2 ซามูเอลประกอบด้วยเรื่องราวรัชสมัยดาวิดในเยรูซาเล็ม เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่ประกอบด้วย 2 ซามูเอล 9–20 และต่อด้วย 1 พงศ์กษัตริย์ 1-2 ซึ่งเล่าถึงการแย่งชิงอำนาจระหว่างราชโอรสของดาวิดเพื่อช่วงชิงสิทธิ์ในการสืบทอดราชบัลลังก์ของดาวิด จนกระทั่ง 'ราชอาณาจักรก็ตั้งมั่นคงอยู่ในพระหัตถ์ของซาโลมอน'
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 27 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูเป็น Masoretic Text ได้แก่ Codex Cairensis (ค.ศ. 895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) and Codex Leningradensis (ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q51 (4QSama; 100–50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 2–12, 15–20
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ Codex Vaticanus (B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และ Codex Alexandrinus (A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
วิเคราะห์

บทที่ 11 และ 12 เกี่ยวข้องกับดาวิด, บัทเชบา และอุรียาห์ รวมกันเป็นหนึ่งตอนที่มีโครงสร้างจากศูนย์กลางเป็น 11 ฉาก:
ทั้งตอนขนาบหน้าหลังด้วยยุทธการที่รบที่รับบาห์เมืองหลวงของชาวอัมโมน เริ่มต้นด้วยการที่ดาวิดส่งโยอาบและกองทัพเข้าล้อมเมือง และจบลงด้วยการยึดเมืองของดาวิด (A/A') ฉาก B/B' ทั้งสองฉากเล่าถึงเรื่องที่ดาวิดหลับนอนกับบัทเชบา ซึ่งแต่ละครั้งบัทเชบาก็ตั้งครรภ์ ฉาก C และ D เล่าถึงแผนการที่จะทำให้อุรียาห์ถูกสังหาร ในขณะที่ C' และ D' เล่าถึงการทรงตอบสนองของพระเจ้าต่อการกระทำผิดของดาวิด คือพระกุมารของดาวิดจะต้องสิ้นพระชนม์ ส่วน E/E' เปรียบเทียบปฏิกิริยาของดาวิดต่อการตายของอุรียาห์และปฏิกิริยาของพระองค์ต่อการฆ่าลูกแกะตัวเมียในอุปมาของนาธัน จุดพลิกผันในตอนนี้ (F) ระบุถึงความไม่พอพระทัยของพระเจ้าต่อเหตุการณ์เหล่านี้
เรื่องอัปยศของดาวิดในตอนนี้มีผลอย่างลึกซึ้งต่อบันทึกในเวลาต่อมาเกี่ยวกับความซื่อสัตย์ของดาวิดต่อพระยาห์เวห์: "ดาวิดทรงทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ และไม่ได้หันไปจากสิ่งใด ซึ่งพระเจ้าทรงบัญชาตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ นอกจากเรื่องอุรียาห์คนฮิตไทต์" (1 พงศ์กษัตริย์ 15:5) ในขณะที่เรื่องราวเหล่านี้ถูกข้ามไปทั้งหมดในหนังสือพงศาวดาร (ดู 1 พงศาวดาร 20:1–2)
ดูเพิ่ม

ความเมา
เผ่ายูดาห์
เยรุบเบเชท
เยรูซาเล็ม
หีบแห่งพันธสัญญา
อาบีเมเลค
อัมโมน
อิสราเอล
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เลวีนิติ 20, เฉลยธรรมบัญญัติ 22, 2 ซามูเอล 23, 1 พงศ์กษัตริย์ 15
บรรณานุกรม > คำอธิบายของหนังสือซามูเอล

Auld, Graeme (2003). "1 & 2 Samuel".  ใน James D. G. Dunn and John William Rogerson (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 9780802837110.
Bergen, David T. (1996). 1, 2 Samuel. B&H Publishing Group. ISBN 9780805401073.
Chapman, Stephen B. (2016). 1 Samuel as Christian Scripture: A Theological Commentary. Wm. B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 978-1467445160.
Collins, John J. (2014). "Chapter 14: 1 Samuel 12 – 2 Samuel 25". Introduction to the Hebrew Scriptures. Fortress Press. pp. 277–296. ISBN 978-1451469233.
Evans, Paul (2018).  Longman, Tremper (บ.ก.). 1-2 Samuel. The Story of God Bible Commentary. Zondervan Academic. ISBN 978-0310490944.
Gordon, Robert (1986). I & II Samuel, A Commentary. Paternoster Press. ISBN 9780310230229.
Hertzberg, Hans Wilhelm (1964). I & II Samuel, A Commentary (trans. from German 2nd edition 1960 ed.). Westminster John Knox Press. p. 19. ISBN 978-0664223182.
Morrison, Craig E. (2013). Berit Olam: 2 Samuel. Liturgical Press. ISBN 978-0814682913.
Steinmann, Andrew (2017). 2 Samuel. Concordia commentary: a theological exposition of sacred scripture. Concordia Publishing House. ISBN 9780758650061.