stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรวรรดิซาเซเนียน
ยุคเสื่อมถอย

จักรพรรดิเฮราคลิออสใช้เวลาสิบปีสร้างกองทัพขึ้นมาใหม่ ทรงยกทัพข้ามไปยึดคืนเมืองชาลซีดอน ล่องเรือสู่ทะเลดำ ข้ามอาร์เมเนีย ไปโจมตีเปอร์เซีย จักรพรรดิเฮราคลิออสเอาคืนการหยามเกียรติกรุงเยรูซาเล็มของพระเจ้าโคสเราด้วยการทำลายโครอมเมีย สถานที่เกิดของโซโรอัสเตอร์ และดับเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่ห้ามดับของชาวโซโรอัสเตอร์ในปี ค.ศ. 624 พระเจ้าโคสเราจึงยกทัพมาปราบแต่พ่ายแพ้ ทัพกรีกเดินหน้าต่อไป ขณะที่พระเจ้าโคสเราหนีกลับกรุงเตซีโฟน เหล่าแม่ทัพร่วมมือกับกลุ่มขุนนางถอดพระองค์ออกจากตำแหน่ง พระองค์ถูกจับขังคุก ได้รับเพียงขนมปังและน้ำประทังชีวิต พระโอรสสิบแปดคนถูกสังหารต่อหน้าพระองค์ สุดท้ายในปี ค.ศ. 628 พระองค์ถูกสังหารด้วยน้ำมือของเชรูยา พระโอรสของพระองค์เอง
หลังสังหารพระบิดา เชรูยาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าคาวาดที่ 2 ทรงสงบศึกกับจักรพรรดิเฮราคลิออส ถอนตัวออกจากอียิปต์ ปาเลสไตน์ ซีเรีย อานาโตเลีย และเมโสโปเตเมียตะวันตก คืนดินแดนที่ยึดมาให้ชาวไบแซนไทน์ และคืนส่วนที่เหลือของกางเขนแท้ให้กรุงเยรูซาเล็ม ในปี ค.ศ. 629 เมื่อกางเขนแท้เดินทางถึงวิหารเดิม กลุ่มชาวอาหรับได้เข้าโจมตีทหารยามชาวกรีกที่บริเวณใกล้กับแม่น้ำจอร์แดน ในปีเดียวกันได้เกิดโรคระบาดรุนแรงในเปอร์เซีย คร่าชีวิตประชาชนหลายพันคนรวมถึงกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย พระโอรสวัย 7 พรรษาของพระองค์ได้รับการประกาศให้เป็นกษัตริย์คนใหม่นามว่าพระเจ้าอาร์ดาเชร์ที่ 3 แม่ทัพชอร์-วาราซสังหารกษัตริย์น้อย แย่งชิงบัลลังก์มาเป็นของตน แต่ถูกทหารของตนเองสังหารในเวลาต่อมา ศพถูกลากประจานไปตามท้องถนนในกรุงเตซีโฟน นับแต่นั้นได้เกิดภาวะอนาธิปไตยขึ้น เปอร์เซียอ่อนแอลงเนื่องจากสงครามภายในยาวนาน 26 ปี ในรอบสี่ปีมีกษัตริย์ขึ้นครองบัลลังก์เก้าคน บางคนถูกลอบสังหาร บางคนหนีหายไป และบางคนสวรรคตด้วยสาเหตุทางธรรมชาติ มณฑลและเมืองต่างๆ แยกตัวเป็นอิสระ ไม่ขึ้นกับการบริหารส่วนกลางอีกต่อไป ในปี ค.ศ. 634 ราชบัลลังก์ตกเป็นของพระเจ้าเย็ซเดเกิร์ดที่ 3 ทายาทแห่งราชวงศ์ซาซานและบุตรชายของหญิงผิวสี
การพิชิตของชาวอาหรับ

ในปี ค.ศ. 632 มุฮัมมัดถึงแก่มรณกรรมหลังก่อตั้งรัฐอาหรับใหม่ขึ้นมา ผู้สืบทอดตำแหน่งคนต่อมาคือเคาะลีฟะห์อุมัร ในปี ค.ศ. 634 อุมัรได้รับสาส์นจากมุตชันนา แม่ทัพในซีเรีย แจ้งว่าเปอร์เซียกำลังวุ่นวายง่ายต่อการพิชิต อุมัรจึงมอบหมายหน้าที่ให้คอลิด แม่ทัพฝีมือดีที่สุดของตน คอลิดนำทัพเบดูอินอาหรับเดินทางเลียบชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย เอาชนะทุกการต้านทานขัดขวางจนไปถึงแม่น้ำยูเฟรติส แต่คอลิดถูกเรียกตัวกลับ มุตชันนาถูกส่งมาทำหน้าที่แทนพร้อมกองกำลังเสริม ทัพมุสลิมต่อเรือเป็นสะพานเพื่อข้ามแม่น้ำยูเฟรติส พระเจ้าเย็ซเดเกิร์ด กษัตริย์หนุ่มวัยเพียง 22 พรรษา มอบอำนาจในการสั่งการให้โรสตาม ข้าหลวงแห่งโครอซาน และสั่งให้ตั้งทัพใหญ่ขึ้นมารักษาดินแดน
ชาวเปอร์เซียปะทะกับชาวอาหรับในยุทธการที่เดอะบริดจ์ ฝ่ายเปอร์เซียเอาชนะได้และตามไล่ล่าตัวฝ่ายอาหรับโดยไม่คิดให้ถี่ถ้วน มุตชันนาปรับทัพใหม่และเอาชนะฝ่ายเปอร์เซียได้ในยุทธการที่เอล-โบเวบ์ในปี ค.ศ. 624 แม้ชนะแต่ฝ่ายมุสลิมเสียหายหนัก มุตชันนาได้รับบาดเจ็บจนถึงแก่กรรม แต่คอลิดได้ส่งซาด แม่ทัพฝีมือดีมาพร้อมกับกองกำลังใหม่ 30,000 นาย พระเจ้าเย็ซเดเกิร์ดโต้ตอบด้วยการจัดตั้งกองกำลัง 120,000 นายให้โรสตามพาข้ามแม่น้ำยูเฟรติสไปยังกอดิซียะห์ในปี ค.ศ. 636 เกิดเป็นยุทธการสี่วันที่คร่าชีวิตผู้คนมากที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์อิสลาม ในวันที่สี่พายุทรายพัดไปทางฝ่ายเปอร์เซีย ฝ่ายอาหรับจึงชิงความได้เปรียบในช่วงที่ศัตรูมองไม่เห็น โรสตามถูกสังหาร ทัพเปอร์เซียแตกกระเจิง ซาดนำทัพข้ามแม่น้ำไทกริสเข้าสู่กรุงเตซีโฟน
ซาดใช้เวลาสามปีสถาปนาการปกครองอาหรับขึ้นในดินแดนเมโสโปเตเมีย ขณะที่พระเจ้าเย็ซเดเกิร์ดตั้งทัพใหม่ที่มีกองกำลัง 150,000 นาย อุมัรส่งกำลังพล 30,000 นายมาสู้รบ ในยุทธการที่นะฮาวันด์ในปี ค.ศ. 641 ฝ่ายอาหรับใช้ยุทธวิธีอันยอดเยี่ยม ระดมยิงธนูใส่จนฝ่ายเปอร์เซียนับแสนแตกกระเจิงและถูกสังหารหมู่ ชาวอาหรับเป็นฝ่ายชนะ หลังจากนั้นไม่นานดินแดนเปอร์เซียทั้งหมดถูกชาวอาหรับยึดครอง พระเจ้าเย็ซเดเกิร์ดหนีไปเมืองบอลข์ ทรงร้องขอความช่วยเหลือจากจีนแต่ถูกปฏิเสธ ทรงร้องขอความช่วยเหลือจากชาวเติร์กแต่ได้มาเพียงกองทัพเล็กๆ ในปี ค.ศ. 652 ระหว่างที่กำลังเตรียมการเปิดศึกครั้งใหม่ พระองค์ถูกทหารเติร์กสังหารเพื่อปล้นชิงอัญมณี เป็นอันจบสิ้นราชวงศ์ซาสซานิยะห์ของเปอร์เซีย
นาดีเอม อามีรี

นาดีเอม อามีรี (เปอร์เซีย: ندیم امیری) เกิดเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1996 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมันเชื้อสายอัฟกานิสถาน ปัจจุบันเล่นให้กับไมนทซ์ 05 ในตำแหน่งกองกลางตัวรุก
สโมสรอาชีพ

อามีรีย้ายเข้ามายัง1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ ในปี ค.ศ. 2012 จากวัลด์ฮอฟมันไฮม์ ลงเล่นในบุนเดิสลีกาครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 พ่ายให้กับเฟาเอฟเอล ว็อลฟส์บูร์ก 3–0
เกียรติประวัติ

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

Nadiem Amiri เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
นาดีเอม อามีรี ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กฟุตบอลชายทีมชาติเยอรมนี – โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 มึลเลอร์  2 เฮ็นริชส์  3 Raum  4 Uduokhai  5 Pieper  6 Ache  7 ริคเทอร์  8 อาร์โนลด์  9 Teuchert  10 ครูเซ  11 อามีรี  12 Brodersen  13 Maier  14 Jakobs  15 Torunarigha  16 Schlotterbeck  17 Stach  18 Löwen  22 Plogmann  ผู้ฝึกสอน: Kuntz  |  1 มึลเลอร์  2 เฮ็นริชส์  3 Raum  4 Uduokhai  5 Pieper  6 Ache  7 ริคเทอร์  8 อาร์โนลด์  9 Teuchert  10 ครูเซ  11 อามีรี  12 Brodersen  13 Maier  14 Jakobs  15 Torunarigha  16 Schlotterbeck  17 Stach  18 Löwen  22 Plogmann  ผู้ฝึกสอน: Kuntz  |  |
สภาอารักษ์

| สภาอารักษ์> ประเภท |
| --- | --- |
ประเภท: คณะผู้จัดการเลือกตั้ง ศาลรัฐธรรมนูญ คณะผู้ตรวจสอบรัฐสภา 
ผู้บริหาร
เลขาธิการ: Ahmad Jannati  ตั้งแต่ 17 กรกฎาคม 1992 
สมาชิก: 12 คน
ที่ประชุม
เตหะราน ประเทศอิหร่าน
เว็บไซต์
Official website
สภาอารักษ์ (เปอร์เซีย: شورای نگهبان‎ Guardian Council) เป็นองค์กรตามรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน ประกอบด้วยสมาชิกสิบสองคนซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่มีอำนาจและอิทธิพลกว้างขวางในประเทศ และมีอำนาจยับยั้งร่างกฎหมายของรัฐสภา
รัฐธรรมนูญอิสลามของอิหร่านบัญญัติให้สภาอารักษ์ประกอบด้วยสมาชิกสองประเภท ประเภทละหกคน ได้แก่:
ปราชญ์กฎหมายอิสลาม (ฟากิฮ์) ได้รับเลือกโดยผู้นำสูงสุด
นักกฎหมายที่มีความเชี่ยวชาญกฎหมายหลายสาขา ถูกเสนอชื่อโดยประธานศาลสูงสุด และได้รับเลือกโดยรัฐสภาอิหร่าน
สภาอารักษ์รับผิดชอบการวินิจฉัยบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญของอิหร่าน, กำกับดูแลการเลือกตั้ง, อนุมัติผู้ถูกเสนอชื่อเป็นสมาชิกสมัชชาปราชญ์และประธานรัฐสภา ตลอดจนตรวจพิจารณาว่าบรรดาร่างกฎหมายที่ผ่านรัฐสภา ไม่ขัดกับหลักศาสนาอิสลามและรัฐธรรมนูญ
สภาอารักษ์เป็นสภาที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชน แต่กลับมีอำนาจเด็ดขาดเหนือรัฐสภาที่มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชน ตลอดเวลาที่ผ่านมา กฎหมายที่เอื้อสิทธิสตรี, การปฏิรูประบบเลือกตั้ง, กฎหมายห้ามการทรมาณกรรม และการให้สัตยาบันในสนธิสัญญาว่าด้วยสิทธิมนุษยชนกับนานาชาติ ตลอดจนกฎหมายที่มีความเปิดกว้างอย่างอื่น ต่างถูกยับยั้งโดยสภาอารักษ์
ราชวงศ์ซัฟฟาริด

ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์ (เปอร์เซีย: سلسله صفاریان, อังกฤษ: Saffarid dynasty) เป็นจักรวรรดิเปอร์เชีย ที่ปกครองในซิสถาน (Sistan) ระหว่างปี ค.ศ. 861 และรุ่งเรืองมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1003 ในบริเวณประวัติศาสตร์ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของอิหร่าน และทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของอัฟกานิสถาน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซารันจ์ (Zaranj)
ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์ก่อตั้งโดย และได้ชื่อมาจากยะอกูป อิบนุ ลัยษ อัส-ซาฟฟาร์ (یعقوب لیث صفاری - Ya'qub bin Laith as-Saffar) ผู้มาจากชนชั้นรองในสังคมที่เริ่มจากการเป็นช่างทองแดง และค่อยสร้างฐานะจนกลายเป็นขุนศึก (warlord) ยะอกูปยึดอำนาจในบริเวณซิสถาน และยึดอัฟกานิสถานได้ทั้งหมด, อิหร่านปัจจุบัน และบางส่วนของปากีสถาน และมาใช้ซารันจ์เป็นฐานในการขยายดินแดนครั้งใหญ่ไปทางตะวันออกและตะวันตก ต่อมายะอกูปก็โค่นราชวงศ์ทาฮิริยะห์ (Tahirid dynasty) และผนวกบริเวณเกรตเตอร์โคราซาน (greater Khorasan) ในปี ค.ศ. 873 เมื่อเสียชีวิตยะอกูปก็พิชิตดินแดนต่างๆ ได้มากมายที่รวมทั้งหุบเขาคาบูล (Kabulistan) สินธ์, ตอคาริสถาน (Tocharistan), มาครัน (บาโบคิสถาน), เคอร์มัน, ฟาร์ส, โคราสถาน จนเกือบถึงแบกแดด แต่ก็มาได้รับความพ่ายแพ้
จักรวรรดิซาฟฟาริยะห์รุ่งเรืองอยู่เพียงระยะเวลาอันสั้นหลังจากการเสียชีวิตของยะอกูป อัมร บิน ลัยษ (عمرو لیث صفاری - Amr bin Laith) ผู้เป็นผู้นำต่อจากพี่ชายพ่ายแพ้ต่อราชวงศ์ซามานิยะห์ (Samanids) ในปี ค.ศ. 900 อัมรจึงจำต้องยกดินแดนทั้งหมดให้แก่ผู้ชนะคนใหม่ ต่อมาอาณาบริเวณของซาฟฟาริยะห์ก็จำกัดอยู่แต่ในบริเวณใจกลางของซิสถานและต้องลดฐานะลงเป็นเพียงรัฐบริวารของราชวงศ์ซามานิยะห์และผู้มีอำนาจต่อมา
ราชวงศ์เซลจุค

"เซลจุคเติร์ก" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับดินแดนที่ราชวงศ์ปกครอง ดูที่ จักรวรรดิเซลจุค
| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ:  สุลต่านแห่งจักรวรรดิเซลจุค  สุลต่านแห่งรูม  สุลต่านแห่งเคร์มอน  เอมีร์แห่งดามัสกัส  เอมีร์แห่งอะเลปโป 
ปกครอง: จักรวรรดิเซลจุค รัฐสุลต่านรูม
สถาปนา: คริสต์ศตวรรษที่ 10 – เซลจุค
สิ้นสุด: ดามัสกัส: 1104 – Toghtekin โค่นล้ม Baktāsh (Ertaş) จักรวรรดิเซลจุค: 1194 – โทฆรูลที่ 3 สวรรคตในสงครามร่วมกับ Tekish รูม: 1308 – เมซุดที่ 2 สวรรคต
ด ค ก
ราชวงศ์เซลจุค (เปอร์เซีย: سلجوقیان, Saljuqian) มีอีกชื่อว่า เซลจุคเติร์ก (Seljuk Turks) หรือ เซลจุคเตอร์โกมัน (Seljuk Turkomans) เป็นราชวงศ์ซุนนีเชื้อสายเติร์กโอคุซที่ถูกแผลงเป็นเปอร์เซีย และมีส่วนต่อจารีตเติร์ก-เปอร์เซีย (Turco-Persian tradition) ในตะวันออกกลางถึงเอเชียกลางสมัยกลาง พวกเซลจุคจัดตั้งจักรวรรดิเซลจุค (1037–1194) รัฐสุลต่านเคร์มอน (1041–1186) และรัฐสุลต่านรูม (1074–1308) ซึ่งมีจุดสูงสุดกินพื้นที่ตั้งแต่อิหร่านถึงอานาโตเลีย และเป็นเป้าหมายหลักในสงครามครูเสดครั้งที่หนึ่ง
ดูเพิ่ม

ตะวันออกกลาง
สงครามครูเสด
Dietrich, Richard (2018). "The Names of Seljuk's Sons as Evidence for the Pre-Islamic Religion of the Seljuks". Turkish Historical Review. 9 (1): 54–70. doi:10.1163/18775462-00901002.
Grousset, Rene (1988). The Empire of the Steppes: a History of Central Asia. New Brunswick: Rutgers University Press. p. 147. ISBN 0813506271.
Peacock, A.C.S., Early Seljuq History: A New Interpretation; New York, NY; Routledge; 2010
Previté-Orton, C. W. (1971). The Shorter Cambridge Medieval History. Cambridge: Cambridge University Press.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2  เวิลด์แคต 2 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  ญี่ปุ่น 
อื่น ๆ:  İslâm Ansiklopedisi
มัสยิดแวคีล

| มัสยิดแวคีล |
| --- | --- |
مسجد وکیل Masjed e Vakil
เอย์วอนทิศใต้
ศาสนา
ศาสนา: อิสลาม
จังหวัด: ฟอร์ส
สถานะ: เปิด
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ชีรอซ ประเทศอิหร่าน
เทศบาล: ชีรอซ
ที่ตั้งในประเทศอิหร่าน
พิกัดภูมิศาสตร์: 29°36′51.01″N 52°32′42.6″E﻿ / ﻿29.6141694°N 52.545167°E﻿ / 29.6141694; 52.545167
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
รูปแบบ: สถาปัตยกรรมอิหร่าน
ลงเสาเข็ม: 1751
เสร็จสมบูรณ์: 1773
หอคอย: 2
มัสยิดแวคีล (เปอร์เซีย: مسجد وکیل - Masjed-e Vakil) เป็นมัสยิดในชีรอซ ประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทางตะวันตกของปสานแวคีล มัสยิดสร้างขึ้นในระหว่างปี 1751 ถึง 1773 ในสมัยแซนด์ และได้รับการทำนุบำรุงใหญ่ในศตวรรษที่ 19 ในสมัยกาจาร์ ชื่อ Vakil แปลว่า อุปราช ซึ่งหมายถึงแครีม ข่าน ฟ้ก่อตั้งจักรวรรดิแซนด์ ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่ชีรอซนี้
มัสยิดมีขนาด 8,660 จารางเมตร มีเอย์วอนเพียงสองอัน ในขณะที่ที่อื่น ๆ มีสี่อัน อยู่ทางเหนือกับใต้ ประดับด้วยกระเบื้อง haft rangi แบบชีรอซ โถงละหมาดกลางคืน (Shabestan) มีขนาดพื้นที่ประมาณ 2,700 ตารางเมตร ประกอบด้วยเสาที่แกะจากหินก่ช้อยเดียว 48 เสา เป็นรูปเกลียว โดยมีหัวเสาเป็นอาคันตัส ส่วนของมินบัรแกะสลักมาจากหินอ่อนสีเชียว และมีบันได 14 ขั้น
ระเบียงภาพ

ทางเข้า
เพดานเหนือทางเข้า
ฟาซาดทางเข้า
Shabestan (โถงละหมาด)
เสาใน Shabestan
เพดานของ Shabestan
เอย์วอนเหนือ
หนึ่งในหออะษาน
เอย์วอนเหนือ
เพดานของเอย์วอนเหนือ
บันไดขึ้นมินบัร
แหล่งข้อมูลอื่น

360 Panoramic Image of Vakil Mosque
Vakil Mosque Pictures
3D Vakil Mosque : Monshizadeh
ออกแกลอ

สำหรับเขตการปกครอง ดูที่ เทศมณฑลออกแกลอ
| ออกแกลอ |
| --- | --- |
เมือง
ออกแกลอที่ตั้งเมืองออกแกลอในประเทศอิหร่าน
พิกัด: 37°00′50″N 54°27′18″E﻿ / ﻿37.01389°N 54.45500°E﻿ / 37.01389; 54.45500
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: โกเลสถาน
เทศมณฑล: ออกแกลอ
อำเภอ: กลาง
ประชากร (สำมะโน พ.ศ. 2559)
 • ทั้งหมด: 35,116  คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+4:30 (เวลาออมแสงอิหร่าน)
ออกแกลอ ที่ GEOnet Names Server
ออกแกลอ (เปอร์เซีย: آق قلا) เป็นเมืองและเมืองหลักในเทศมณฑลออกแกลอ จังหวัดโกเลสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 27,402 คนใน 5,811 ครัวเรือน
ออบอน

เดือนที่ 8 ในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
<<              ออบอน              >>

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 |  |  |  |  |  |
1403 SH
ออบอน (เปอร์เซีย: آبان, ออกเสียง: [ɒːˈbɒːn]) เป็นเดือนที่แปดในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 30 วัน โดยเริ่มต้นในเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายนตามปฏิทินกริกอเรียน[ต้องการอ้างอิง]
ออบอนเป็นเดือนที่สองในฤดูใบไม้ร่วง ถัดจากเดือนนี้คือออแซร์
ออเบแชฮ์แมด

สำหรับเขตการปกครอง ดูที่ อำเภอออเบแชฮ์แมด และ ตำบลออเบแชฮ์แมด
| ออเบแชฮ์แมด |
| --- | --- |
เมือง
ออเบแชฮ์แมดที่ตั้งเมืองออเบแชฮ์แมดในประเทศอิหร่าน
พิกัด: 39°02′33″N 47°18′59″E﻿ / ﻿39.04250°N 47.31639°E﻿ / 39.04250; 47.31639
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: อาเซอร์ไบจานตะวันออก
เทศมณฑล: แคเลย์แบร์
อำเภอ: ออเบแชฮ์แมด
ประชากร (สำมะโน พ.ศ. 2559)
 • ทั้งหมด: 2,715 คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+4:30 (เวลาออมแสงอิหร่าน)
ภูมิอากาศ: Cfa
ออเบแชฮ์แมด (เปอร์เซีย: آبش احمد) เป็นเมืองและเมืองหลักของอำเภอออเบแชฮ์แมด เทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน ตามสำมะโน พ.ศ. 2549 ตัวเมืองมีประชากร 2,329 คน 526 ครัวเรือน
ศุกร์ทมิฬ

| ศุกร์ทมิฬ |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ การปฏิวัติอิสลาม

สถานที่: เตหะราน ประเทศอิหร่าน
วันที่: 8 กันยายน ค.ศ. 1978  (GMT+3.30)
ตาย: 64 คน    หรือ 94 คน (เจ้าหน้าที่ความมั่นคง 30 คน และผู้ประท้วง 64 คน)   หรือไมเกินละร้อยคน (88 คน)
เจ็บ: 205 คน
ผู้ก่อเหตุ: กองทัพจักรพรรดิอิหร่าน   โกลอมแอลี โอเวย์ซี   ผู้ว่าราชการในเตหะราน
ศุกร์ทมิฬ (เปอร์เซีย: جمعه سیاه, อักษรโรมัน: Jom'e-ye Siyāh, Black Friday) เป็นชื่อของเหตุการณ์ในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1978 (พ.ศ. 2521) (17 แชฮ์รีแวร์ 1357 ตามปฏิทินของอิหร่าน) ในประเทศอิหร่าน ซึ่งประชาชน 64 คนหรือไม่น้อยกว่าร้อย ถูกฆ่าและถูกสังหารอย่างโหดร้ายทารุณและมีผู้บาดเจ็บกว่า 205 คนโดยทหารของกองทัพรัฐบาลอิหร่าน (Imperial Iranian Army) ในจัตุรัสจาเลห์ (เปอร์เซีย: میدان ژاله, อักษรโรมัน: Meydān-e Jāleh) ในกรุงเตหะราน ซึ่งตามข้อมูลนักประวัติศาสตร์ทางทหารสเปนเซอร์ ซี. ทักเกอร์ซึ่งมีกล่าวว่าประชาชน 64 คนถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมซึ่งมีผู้ประท้วง 64 คนและเจ้าหน้าความมั่นคง 30 คนถูกสังหารเช่นกันการเสียชีวิตของประชาชนถูกอธิบายว่าเป็นเหตุการณ์สำคัญของการปฏิวัติอิสลามที่ยุติความหวังและการประนีประนอมใดๆ ทั้งสิ้นของระบอบการปกครองของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
แหล่งอ้างอิง

↑  Foltz, Richard (2016). Iran in World History. Oxford University Press. p. 108.
↑  Tucker, Spencer C. (2017). The Roots and Consequences of Civil Wars and Revolutions: Conflicts that Changed World History. ABC-CLIO. p. 439.
↑
↑  Shakman Hurd, Elizabeth (2009). The Politics of Secularism in International Relations (ภาษาอังกฤษ). Princeton University Press. ISBN 978-1400828012.
↑  Berg-Sørensen, Anders (2016). Contesting Secularism: Comparative Perspectives (ภาษาอังกฤษ). Routledge. ISBN 9781317160243.
↑  Thiessen, Mark (2008). An Island of Stability: The Islamic Revolution of Iran and the Dutch Opinion (ภาษาอังกฤษ). Sidestone Press. ISBN 9789088900198.
1 2  "Emad Baghi :: English". emadbaghi.com. สืบค้นเมื่อ 2018-09-08.
↑  Andrew Scott Cooper,The Fall of Heaven: The Pahlavis and the Final Days of Imperial Iran Hardcover – 19 July 2016 ISBN 0805098976
↑  Ervand Abrahamian (1983). Iran between two revolutions. Internet Archive. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-10134-7.
↑  https://www.brookings.edu/blog/order-from-chaos/2019/01/24/the-iranian-revolution-a-timeline-of-events/
↑  "Timeline of the Iranian revolution". Reuters (ภาษาอังกฤษ). 2019-02-11. สืบค้นเมื่อ 2022-08-09.
↑  Bashiriyeh, Hossein (2012-04-27). The State and Revolution in Iran (RLE Iran D) (ภาษาอังกฤษ). Taylor & Francis. ISBN 978-1-136-82089-2.
↑  Fischer, Michael M. J. (2003-07-15). Iran: From Religious Dispute to Revolution (ภาษาอังกฤษ). Univ of Wisconsin Press. ISBN 978-0-299-18473-5.
↑  NEWS, TOJO. "8 กันยายน 2521 วันศุกร์ทมิฬของอิหร่าน เมื่อผู้ชุมนุมประท้วงถูกกราดยิงโดยทหารของกองทัพ | TOJO NEWS". LINE TODAY.
↑  Abrahamian, Ervand, History of Modern Iran, Cambridge University Press, 2008, p. 160–1
สนามกีฬาในร่มออซอดี

| --- | --- |


ชื่อเต็ม: ฮอลล์ออซอดีความจุ 12,000
ชื่อเดิม: สปอร์ตฮอลล์
ที่ตั้ง: เตหะราน ประเทศอิหร่าน
เจ้าของ: กระทรวงกีฬา
ผู้ดำเนินการ: เทศบาลเตหะราน
ความจุ: 12,000 (จุดยืน) 6,583 (ที่นั่ง)
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 3 ตุลาคม ค.ศ. 1970
ก่อสร้าง: 1970–1971 (1 ปี)
เปิดใช้สนาม: 1 กันยายน ค.ศ. 1974 (เอเชียนเกมส์ 1974)
สถาปนิก: แอบโดล-แอซีซ แฟร์มอนแฟร์มออียอน
การใช้งาน
ฟุตซอลทีมชาติอิหร่าน วอลเลย์บอลชายทีมชาติอิหร่าน
สนามกีฬาในร่มออซอดี - สิงหาคม ค.ศ. 2015
สนามกีฬาในร่มออซอดี มีชื่อทางการว่า ฮอลล์ออซอดีความจุ 12,000 (เปอร์เซีย: سالن دوازده هزار نفری آزادی) เป็นสนามกีฬาในร่มในกรุงเตหะราน,ประเทศอิหร่าน มีความจุในบริเวณที่นั่ง 6,583 ที่นั่ง และในพื้นที่จุดยืน 12,000 ที่ สนามกีฬาในร่มตั้งอยู่ภายในออซอดีสปอร์ตคอมเพล็กซ์ ส่วนใหญ่จะใช้สำหรับแข่งวอลเลย์บอล, มวยปล้ำและฟุตซอล แต่บางครั้งจะใช้แข่งบาสเกตบอล
สนามกีฬาในร่มออซอดีได้รับการใช้งานเป็นสนามหลักในการแข่งขันมวยปล้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

Photo of arena เก็บถาวร 2020-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
35°43′20″N 51°16′10″E﻿ / ﻿35.72222°N 51.26944°E﻿ / 35.72222; 51.26944
อำเภอกลาง (เทศมณฑลจอสก์)

อำเภอกลางของเทศมณฑลจอสก์ (เปอร์เซีย: بخش مرکزی شهرستان جاسک) เป็นอำเภอในเทศมณฑลจอสก์ จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 28,807 คนใน 5,854 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือจอสก์ และมี 3 ตำบล คือ ตำบลกอบรีก ตำบลจอสก์ และตำบลแคงกอน
มัสยิดชาห์ (เอสแฟฮอน)

| มัสยิดชาห์ |
| --- | --- |
مسجد شاه

ศาสนา
ศาสนา: ชีอะฮ์
สถานะ: เปิด
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: เอสแฟฮอน, ประเทศอิหร่าน
รัฐ: เอสแฟฮอน
ที่ตั้งในประเทศอิหร่าน
พิกัดภูมิศาสตร์: 32°39′16″N 51°40′39″E﻿ / ﻿32.65444°N 51.67750°E﻿ / 32.65444; 51.67750
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: อะลี อัคบัร อิสฟะฮานี
รูปแบบ: ซาฟาวิด
ลงเสาเข็ม: 1611
เสร็จสมบูรณ์: 1629
ค่าก่อสร้าง: 20,000 โทมัน
ลักษณะจำเพาะ
ความยาว: 100 เมตร
ความกว้าง: 130 เมตร
ความสูงสูงสุด: 56 เมตรรวมกับเสาทอง
โดม: 3
ความสูงโดม (ภายนอก): 53 เมตร
ความสูงโดม (ภายใต้): 38 เมตร
ขนาดโดม (ภายนอก): 25
ขนาดโดม (ภายใน): 23
หอคอย: 4
ความสูงหอคอย: 48 เมตร
มัสยิดชาห์ (เปอร์เซีย: مسجد شاه) รู้จักกันในชื่อ มัสยิดอับบาซีแห่งใหม่ (Masjed-e Jadid-e Abbasi) หรือ มัสยิดหลวง เป็นมัสยิดที่ตั้งอยู่ในเอสแฟฮอน, ประเทศอิหร่าน โดยอยู่บริเวณทางตอนใต้ของจตุรัสนักช์อี ญะฮัน (Naghsh-e Jahan Square) มันถูกสร้างในสมัยราชวงศ์ซาฟาวิดภายใต้คำสั่งของชาห์อับบาสที่ 1 แห่งเปอร์เซีย และกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ มัสยิดอิหม่าม ตั้งแต่หลังเหตุการณ์การปฏิวัติอิหร่าน.
มัสยิดมองจากจตุรัสนักช์อี ญะฮัน
เนื่องจากว่ามันเป็นหนึ่งในผลงานสำคัญของสถาปัตยกรรมเปอร์เซียในสมัยอิสลาม จึงทำให้มัสยิดหลวง กับจัตุรัสนักช์อี ญะฮัน กลายเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
ตัวมัสยิดได้ปรากฏอยู่บนธนบัตร 20,000 เรียลของอิหร่าน.
ภาพ

มัสยิดในเวลากลางคืน
ทางเข้าด้านหน้าอาคารที่มีหลังคาเป็นรูปโค้ง
ด้านในอาคารหลัก
บริเวณรอบในของมัสยิด
มุมมองข้างล่างของอิวานที่ทางเข้าหลัก
รายละเอียดที่ทางเข้า
ดูเพิ่ม

พระราชวังเชเฮล โซเตาน์ (Chehel Sotoun Palace)
ศิลปะซาฟาวิด
ดูวิดีโอ

A Documentary on Isfahan's Royal Mosque (Produced by ARTE)
อำเภอกลาง (เทศมณฑลชอลโดรอน)

อำเภอกลางของเทศมณฑลชอลโดรอน (เปอร์เซีย: بخش مرکزی شهرستان چالدران) เป็นอำเภอในเทศมณฑลชอลโดรอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 35,503 คนใน 7,121 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองแค่เมืองเดียวคือซีเยเชชเม และมีตำบลถึง 3 ตำบลคือตำบลแบเบจีก, ตำบลชอลโดรอเนโจนูบี และตำบลชอลโดรอเนโชมอลี
ราชวงศ์เตมือร์

| ราชวงศ์เตมือร์ گورکانیان |
| --- | --- |

ตระกูลบรรพบุรุษ: แบร์ลอส
ประเทศ:   จักรวรรดิเตมือร์  จักรวรรดิโมกุล 
ถิ่นพำนักปัจจุบัน: เอเชียกลาง เกรตเตอร์อิหร่าน อนุทวีปอินเดีย
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1370
ต้นตระกูล: เตมือร์
ผู้ปกครองคนสุดท้าย: บาฮาดูร์ ชาฮ์ที่ 2
ตำแหน่ง:  อะมีร  เบก  กุรข่าน  มีร์ซา  Sahib Qiran  สุลต่าน  ชาฮ์  พอดีชอฮ์ 
ประเพณี: อิสลามนิกายซุนนี (ฮะนะฟี)
ล่มสลาย: ค.ศ. 1857
สิ้นสุด:   ค.ศ. 1507 (จักรวรรดิเตมือร์)  ค.ศ. 1857 (จักรวรรดิโมกุล) 
ตระกูลสาขา: ราชวงศ์โมกุล
ราชวงศ์เตมือร์ (เปอร์เซีย: تیموریان) เรียกตนเองว่า กูร์คอนี (เปอร์เซีย: گورکانیان, อักษรโรมัน: Gūrkāniyān) เป็นราชวงศ์หรือตระกูลมุสลิมนิกายซุนนีที่มีวัฒนธรรมแผลงเป็นเปอร์เซีย ซึ่งมีต้นกำเนิดจากเติร์ก-มองโกล โดบสืบตระกูลจากขุนศึกนามเตมือร์ (แทเมอร์เลน) ศัพท์ "Gurkani" มาจากคำว่า "Gurkan" ซึ่งเป็นรูปแผลงเปอร์เซียจากศัพท์ภาษามองโกลว่า "Kuragan" หมายถึง "ลูกเขย" โดยเป็นชื่อตำแหน่งของราชวงศ์ เนื่องจากราชวงศ์เตมือร์เป็นเขยของเจงกิส ข่าน ผู้ก่อตั้งจักรวรรดิมองโกล เนื่องจากเตมือร์อภิเษกสมรสกับ Saray Mulk Khanum ลูกหลานโดยตรงของเจงกิส ข่าน สมาชิกราชวงศ์เตมือร์เป็นผู้จัดตั้งสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเตมือร์ โดยได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมเปอร์เซียอย่างมาก และจัดตั้งสองจักรวรรดิที่มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ คือ จักรวรรดิเตมือร์ (1370–1507) ที่มีฐานในเปอร์เซียและเอเชียกลาง และจักรวรรดิโมกุล (1526–1857) ที่มีฐานในอนุทวีปอินเดีย
อ่านเพิ่ม

BĀYSONḠORĪ ŠĀH-NĀMA in Encyclopædia Iranica
Elliot, Sir H. M.; edited by Dowson, John. The History of India, as Told by Its Own Historians. The Muhammadan Period; published by London Trubner Company 1867–77. (Online Copy: The History of India, as Told by Its Own Historians. The Muhammadan Period; by Sir H. M. Elliot; Edited by John Dowson; London Trubner Company 1867–1877 — This online copy has been posted by: The Packard Humanities Institute; Persian Texts in Translation; Also find other historical books: Author List and Title List)
แหล่งข้อมูลอื่น

Timurid Dynasty
Virtual Art Exhibit
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  เช็กเกีย
หอดักลม

อับอันบาร์ (ที่เก็บน้ำ) กับโดมคู่และหอดักลม (มีช่องเปิดด้านบนของหอ) ตั้งอยู่ที่เมืองแยซด์ ประเทศอิหร่าน
หอดักลม (เปอร์เซีย: بادگیر bâdgir: bâd "ลม" + gir "ตัวดัก") เป็นองค์ประกอบสถาปัตยกรรมอิหร่านดั้งเดิมที่สร้างการไหลเวียนลมธรรมชาติให้แก่อาคาร หอดักลมมีหลายรูปแบบ ทั้งแบบหนึ่งทิศทาง สองทิศทาง และหลายทิศทาง หอนี้มีใช้ในสถาปัตยกรรมอิหร่านโบราณ ในปัจจุบันยังคงมีการใช้หอดักลมในอิหร่านและสามารถพบได้ในสถาปัตยกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมเปอร์เซียดั้งเดิมทั่วทั้งเอเชียตะวันตก รวมถึงในในกลุ่มประเทศอ่าวเปอร์เซีย ปากีสถาน และอัฟกานิสถาน
โครงสร้างและสถาปัตยกรรม

หอดักลมอาจมีช่องเปิดหนึ่งช่อง สี่ช่อง หรือแปดช่อง ที่เมืองแยซด์ หอดักลมทั้งหมดที่นี่มีสี่หรือแปดด้าน การก่อสร้างหอดักลมขึ้นกับทิศทางการไหลของลมของแต่ละสถานที่นั้น ๆ หากลมไหลผ่านเพียงด้านเดียว ก็จะสร้างเพียงอันเดียวตามทิศทางช่องเปิดของลม รูปแบบนี้เห็นได้โดยทั่วไปที่เมืองเมย์บอด ตั้งอยู่ห่างจากแยซด์ 50 กิโลเมตร โดยหอดักลมมีลักษณะสั้นและมีช่องเปิดเพียงด้านเดียว
ฟีรูซอบอด (จังหวัดฟอร์ส)

| ฟีรูซอบอด |
| --- | --- |
เมือง
พระราชวังแอร์แดชีร์
ฟีรูซอบอด
พิกัด: 28°50′38″N 52°34′15″E﻿ / ﻿28.84389°N 52.57083°E﻿ / 28.84389; 52.57083
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: ฟอร์ส
เทศมณฑล: ฟีรูซอบอด
อำเภอ: กลาง
ความสูง: 1,467 เมตร (4,813 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน พ.ศ. 2559)
 • ทั้งหมด: 65,417  คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+4:30 (เวลาออมแสงอิหร่าน)
ฟีรูซอบอด (เปอร์เซีย: فيروزآباد; เปอร์เซียกลาง: Gōr หรือ Ardashir-Khwarrah, แปลว่า "ความรุ่งโรจน์ของแอร์แดชีร์"; หรือ แชฮ์เรกูร์ شهر گور) เป็นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลฟีรูซอบอด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 58,210 คนใน 12,888 ครัวเรือน
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟีรูซอบอด> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 13.6 (56.5) | 15.0 (59) | 19.3 (66.7) | 22.5 (72.5) | 29.6 (85.3) | 34.2 (93.6) | 36.7 (98.1) | 36.6 (97.9) | 33.9 (93) | 29.0 (84.2) | 22.4 (72.3) | 16.9 (62.4) | 25.81 (78.46) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 7.8 (46) | 9.0 (48.2) | 12.4 (54.3) | 15.6 (60.1) | 21.8 (71.2) | 26.0 (78.8) | 29.0 (84.2) | 28.8 (83.8) | 25.7 (78.3) | 20.8 (69.4) | 15.0 (59) | 10.7 (51.3) | 18.55 (65.39) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 2.0 (35.6) | 3.0 (37.4) | 5.6 (42.1) | 8.8 (47.8) | 14.1 (57.4) | 17.8 (64) | 21.4 (70.5) | 21.0 (69.8) | 17.5 (63.5) | 12.8 (55) | 7.7 (45.9) | 4.5 (40.1) | 11.35 (52.43) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 72 (2.83) | 55 (2.17) | 35 (1.38) | 25 (0.98) | 1 (0.04) | 0 (0) | 1 (0.04) | 0 (0) | 0 (0) | 7 (0.28) | 24 (0.94) | 48 (1.89) | 268 (10.55) |
แหล่งที่มา: Climate-data.org