stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต
แชมป์ซูเปอร์ฟลายเวท

เมื่อเสียตำแหน่งแชมป์ไปแล้ว เด่นเก้าแสนได้กลับมาครองแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุนฟลายเวทอีกครั้ง และได้ไปชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ที่สหรัฐ แต่ไปแพ้น็อค หลุยส์ คอนเซบซิโอนในยกแรก ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น เด่นเก้าแสนจึงเลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
เด่นเก้าแสนคว้าแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทมาครองได้ใน พ.ศ. 2554 และได้ครองแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA มาได้ ด้วยการเอาชนะคะแนน โนบุโอะ นาชิโร่ นักมวยชาวญี่ปุ่นเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2556 ด้วยวัยที่มากถึง 37 ปี และต่อมาก็ได้รับสถาปนาให้เป็นแชมป์โลกตัวจริง แต่ต่อมาทาง WBA ได้กำหนดให้เด่นเก้าแสนขึ้นชกชิงแชมป์โลกตัวจริงอีกครั้งในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2557 กับ โคเฮอิ โคโนะ นักมวยชาวญี่ปุ่น ผู้ได้แชมป์โลกมาจากการเอาชนะทีเคโอ เทพฤทธิ์ ก่อเกียรติยิม นักมวยชาวไทย  ซึ่งโคโนะได้ชกแพ้คะแนน ลิโบริโอ โซลิส แชมป์โลกตัวจริงชาวเวเนซุเอลา ที่ขึ้นชกล้มแชมป์กับแชมป์รุ่นเดียวกันของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) คือ ไดกิ คาเมดะ ปรากฏว่าแม้โซลิสเป็นฝ่ายชนะ แต่ก็ต้องเสียแชมป์โลกเพราะทำน้ำหนักไม่ผ่าน ในส่วนการชกกับโคโนะก่อนหน้านั้น ฝ่ายโคโนะได้ทำหนังสือประท้วงไปยัง WBA ว่าผลการตัดสินไม่เป็นธรรม WBA จึงกำหนดให้เด่นเก้าแสนที่ได้รับสถาปนาไปแล้ว ต้องมาชกชิงแชมป์โลกตัวจริงกับ โคเฮอิ โคโนะ อีกครั้ง ซึ่งผลการชกออกมาปรากฏว่า เด่นเก้าแสนเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในเวลา 40 วินาทีของยกที่ 8 ซึ่งก่อนนั้น เด่นเก้าแสนก็พลาดโดนนับ 8 ในยกที่ 4 ทำให้หมดโอกาสได้เป็นแชมป์โลกตัวจริง
หลังการชกเด่นเก้าแสนเปิดเผยว่าต้องการแขวนนวมตามที่ตั้งใจ เนื่องจากอายุมากถึง 37 ปีย่าง 38 ปีแล้ว โดยหันไปเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักมวยรุ่นน้องในสังกัดแกแล็คซี่ต่อไป และจะนำเงินส่วนตัวที่เก็บได้จากการชกมวยทั้งหมดเปิดร้านขายเสื้อผ้ากีฬา โดยให้ลูกชายคนโตเป็นผู้ดูแล แต่หลังจากนั้นเพียง 3 เดือน เด่นเก้าแสนก็กลับมาชกเคลื่อนไหวอีก โดยเอาชนะคะแนนนักมวยชาวอินโดนีเซียไปได้ จากนั้น เด่นเก้าแสนเดินทางไปชกที่ญี่ปุ่นและออสเตรเลียอีก 3 ครั้ง แพ้รวด โดยหนึ่งในนั้นเป็นการขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทด้วย ก่อนจะแขวนนวมใน พ.ศ. 2559
ชีวิตครอบครัว เด่นเก้าแสนมีลูกทั้งหมด 6 คนจากภรรยาทั้งหมด 4 คน
รูปภาพ

กับพูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม นักมวยในสังกัดเดียวกัน ที่ทำเนียบรัฐบาล
เด่นเก้าแสนและพูนสวัสดิ์ เข้าพบนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ที่ห้องสีม่วง ภายในทำเนียบรัฐบาล เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2552
ชื่ออื่น

เด่นเก้าแสน กระทิงแดงยิม
เด่นเก้าแสน ส.ท่าอิฐ (ชื่อเฉพาะตอนที่ชกป้องกันแชมป์ฟลายเวท PABA กับ ทอดด์ มาเคลิน ที่จังหวัดนนทบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2540)
เด่นเก้าแสน สิงห์วังชา
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กแชมเปียนโลกชาวไทย (เฉพาะ 4 สถาบันหลัก) |
| --- | --- |
เดอะริง:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  สด จิตรลดา  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย 
สภามวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์  เนตรน้อย ศ.วรสิงห์  พเยาว์ พูลธรัตน์  สด จิตรลดา  สามารถ พยัคฆ์อรุณ  นภา เกียรติวันชัย  เมืองชัย กิตติเกษม  สมาน ส.จาตุรงค์  ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์  ฉัตรชัย สาสะกุล  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  วันดี สิงห์วังชา  เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  อีเกิล เด่น จุลพันธ์  โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย  สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย  คมพยัคฆ์ ป.ประมุข  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย  วันเฮง มีนะโยธิน  เพชรมณี ก่อเกียรติยิม 
สมาคมมวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย  เขาทราย แกแล็คซี่  เขาค้อ แกแล็คซี่  ชนะ ป.เปาอินทร์  แสน ส.เพลินจิต  ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  หยกไท ศิษย์ อ.  พิชิต ช.ศิริวัฒน์  ศรพิชัย พิษณุราชันย์  ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง  ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่  พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม  สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์  เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต  ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง  พรสวรรค์ ป.ประมุข  เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา  น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท 
องค์กรมวยโลก:  รัตนชัย ส.วรพิน  ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ 
สหพันธ์มวยนานาชาติ:  สมุทร ศิษย์นฤพนธ์  เมืองชัย กิตติเกษม  ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ  พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์  รัตนพล ส.วรพิน  สมาน ส.จาตุรงค์  อำนาจ รื่นเริง
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสงขลา

หน้านี้รวบรวมรายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสงขลา โรงเรียนที่รวมรวมในหน้านี้ได้แก่สถานศึกษาที่เปิดสอนการศึกษาในระบบในระดับปฐมวัย (เตรียมอนุบาลและอนุบาล) ประถมศึกษา และมัธยมศึกษา ซึ่งอาจจะเปิดสอนเพียงระดับใดระดับหนึ่งเพียงระดับเดียว มากกว่าหนึ่งระดับ หรือทุกระดับ รายชื่อโรงเรียนที่แสดงในหน้านี้จะจำแนกโรงเรียนตามสังกัด และจำแนกโรงเรียนตามอำเภอที่ตั้ง
ภาพรวม

โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่เปิดสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สหวิทยาเขตสองทะเล)
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สหวิทยาเขตนครหาดใหญ่)
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สหวิทยาเขตทักษิณสงขลา)
 สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา
 สังกัดเทศบาลนครสงขลา
 สังกัดเทศบาลนครหาดใหญ่
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสงขลาแบ่งตามสังกัด

ในส่วนนี้จะจำแนกโรงเรียนในจังหวัดสงขลาตามสังกัดของโรงเรียน ได้แก่
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) จังหวัดสงขลาอยู่ในพื้นที่ของเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสงขลา สตูล และมีเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจำนวน 3 เขต
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.)
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน (สช.)
โรงเรียนสาธิตของมหาวิทยาลัย ซึ่งอยู่ในสังกัดของมหาวิทยาลัยนั้น ๆ
โรงเรียนสังกัดอื่น ๆ เช่น โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน โรงเรียนพระปริยัติธรรม และโรงเรียนกีฬาในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ เป็นต้น
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสงขลาแบ่งตามสังกัด > สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดสงขลาแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1 (สพป.สงขลา เขต 1) ประกอบด้วยอำเภอเมืองสงขลา อำเภอระโนด อำเภอกระแสสินธุ์ อำเภอสทิงพระ อำเภอสิงหนคร และอำเภอนาหม่อม
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 2 (สพป.สงขลา เขต 2) ประกอบด้วยอำเภอหาดใหญ่ อำเภอรัตภูมิ อำเภอควนเนียง อำเภอบางกล่ำ และอำเภอคลองหอยโข่ง
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 3 (สพป.สงขลา เขต 3) ประกอบด้วยอำเภอนาทวี อำเภอจะนะ อำเภอเทพา อำเภอสะเดา และอำเภอสะบ้าย้อย
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสงขลาแบ่งตามสังกัด > สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน > สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ

จังหวัดสงขลามีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 3 โรงเรียนได้แก่
| โรงเรียน | ตำบล | อำเภอ | ระดับชั้น |
| --- | --- | --- | --- |
| โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 43 | ฉาง | นาทวี |  |
| โรงเรียนสงขลาพัฒนาปัญญา | พะวง | เมืองสงขลา |  |
| โรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดสงขลา | หาดใหญ่ | หาดใหญ่ |  |
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสงขลาแบ่งตามสังกัด > โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา

จังหวัดสงขลามีโรงเรียนสาธิต 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา ตั้งอยู๋ที่ตำบลเขารูปช้าง อำเภอเมืองสงขลา เปิดสอนในระดับเตรียมอนุบาลถึงประถมศึกษา
อองเหงียบ

ขุนนางของรัฐวุยก๊ก
| อองเหงียบ (หวาง เย่) |
| --- | --- |
王業

รองราชเลขาธิการฝ่ายซ้าย (尚書左僕射 ช่างชูจั่วผูเย่)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 271 (271) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
ผู้พิทักษ์ทัพกลาง (中護軍 จงฮู่จฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 265 หรือหลังจากนั้น (265 หรือหลังจากนั้น) – ค.ศ. 271 (271)
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
นายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซานฉีฉางชื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 265 (265)
กษัตริย์: โจมอ / โจฮวน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครฉางเต๋อ มณฑลหูหนาน
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
บุตร: หวาง หง หวาง ปี้
บุพการี: หวาง ข่าย (บิดา) บุตรสาวของเล่าเปียว (มารดา)
อาชีพ: ขุนนาง

อองเหงียบ (ราว ค.ศ. 260–271) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หวาง เย่ (จีน: 王業; พินอิน: Wáng Yè) เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน อองเหงียบรับราชการต่อไปกับราชวงศ์จิ้นหลังสิ้นสุดยุคสามก๊ก
ประวัติ

อองเหงียบเป็นชาวเมืองบุหลิง (武陵郡 อู่หลิงจฺวิ้น) ซึ่งอยู่บริเวณนครฉางเต๋อ มณฑลหูหนานในปัจจุบัน อองเหงียบเริ่มรับราชการเป็นข้าราชการในรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กและมีตำแหน่งเป็นนายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซานฉีฉางชื่อ)
ในปี ค.ศ. 260 โจมอจักรพรรดิวุยก๊กทรงเรียกอองซิม อองเก๋ง และอองเหงียบมาเข้าเฝ้าเพื่อร่วมกันวางแผนโค่นล้มผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาเจียวออกจากอำนาจ แต่อองซิมและอองเหงียบปฏิเสธที่จะเข้าร่วมแผนการและกลับไปรายงานเรื่องนี้ให้สุมาเจียว โจมอก่อรัฐประหารต่อสุมาเจียวไม่สำเร็จและสุดท้ายถูกปลงพระชนม์
อองเหงียบรับราชการต่อไปกับราชวงศ์จิ้นซึ่งขึ้นมาแทนที่รัฐวุยก๊กหลังสุมาเอี๋ยนบุตรชายของสุมาเจียวปลดโจฮวนจักรพรรดิลำดับสุดท้ายของวุยก๊กลงจากราชบัลลังก์ ในช่วงต้นของรัชสมัยของสุมาเอี๋ยน อองเหงียบได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้พิทักษ์ทัพกลาง (中護軍 จงฮู่จฺวิน)
ในปี ค.ศ. 271 สุมาเอี๋ยนทรงแต่งตั้งอองเหงียบและซือหม่า กุย (司馬珪) ให้เป็นรองราชเลขาธิการฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาตามลำดับ
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ฝาน เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ซุนโจย  เซียวค้า  เซียวหลวน  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลิว ฉือ  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เคาหงี  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกิ๋น  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  เอียวหัว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
เปาต้าน

ขุนนางของรัฐวุยก๊ก (ค.ศ. 209-255)
| เปาต้าน (ฟู่ กู่) |
| --- | --- |
傅嘏

ผู้กำกับกิจการสำนักราชเลขาธิการ (錄尚書事 ลู่ช่างชูชื่อ) (ภายใต้มหาขุนพล)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 255 (255) – ค.ศ. 255 (255)
กษัตริย์: โจฮอง
ราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 249 (249) – ค.ศ. 255 (255)
กษัตริย์: โจฮอง
เจ้าเมืองโห้หล้ำ (河南尹 เหอหนานอิ่น)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 249 (249) – ค.ศ. 255 (255)
กษัตริย์: โจฮอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 209 เขตเย่าโจว นครถงชฺวาน มณฑลฉ่านซี
เสียชีวิต: ค.ศ. 255 (46 ปี)
บุตร: ฟู่ จือ
บุพการี: ฟู่ ชง (บิดา)
ญาติ: ฟู่ เจี้ยจื่อ (บรรพบุรุษ) ฟู่ รุ่ย (ปู่) ฮูสวน (ลุง)
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: หลานฉือ (蘭石) / เจาเซียน (昭先)
สมัญญานาม: ยฺเหวียนโหว (元侯)
บรรดาศักดิ์: หยางเซียงโหว (陽鄉侯)

เปาต้าน หรือเหาตวน (ค.ศ. 209–255) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ฟู่ กู่ (จีน: 傅嘏; พินอิน: Fù Gǔ) ชื่อรอง หลานฉือ (จีน: 蘭石; พินอิน: Lánshí) เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

ปู่ของเปาต้านคือฟู่ รุ่ย (傅睿) ดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองไตกุ๋น (代郡 ไต้จฺวิ้น) ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก บิดาของเปาต้านคือฟู่ ชง (傅充) รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่สำนักประตูเหลือง (黃門侍郎 หฺวางเหมินชื่อหลาง) เปาต้านมีบุตรชายคือฟู่ จือ (傅祗) มีหลานชายคือฟู่ เซฺวียน (傅宣) และฟู่ ช่าง (傅暢) เปาต้านมีชื่อเสียงตั้งแต่วัยอยู่ในวัยยี่สิบปี เปาต้านได้รับการเสนอชื่อจากตันกุ๋นให้รับราชการกับราชสำนักวุยก๊กและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นข้าราชการระดับล่าง
ในช่วงเวลานั้น ขุนนางที่มีชื่อเสียงที่สุดในวุยก๊กคือโฮอั๋น, เตงเหยียง และแฮเฮาเหียน เปาต้านไม่ชอบทั้งสามคนนี้ ตีตัวออกห่างจากพวกเขา และเลือกคบหากับสฺวิน ช่าน (荀粲) แทน แม้ว่าลิฮองเป็นชาวมณฑลเดียวกันกับเปาต้าน แต่เปาต้านไม่ถูกกันกับลิฮองและเปาต้านคาดการณ์ว่าในที่สุดลิฮองจะทำลายชื่อเสียงของตนเอง
ในปี ค.ศ. 240 เปาต้านได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 ช่างชูหลาง) และขุนนางสำนักประตูเหลือง (黃門侍郎 หฺวางเหมินชื่อหลาง)
ในช่วงเวลานั้น โจซองแต่งตั้งให้โฮอั๋นเป็นราชเลขาธิการกรมบุคลากร (吏部尚書 ลี่ปู้ช่างชู) และมอบหมายให้โฮอั๋นรับผิดชอบในการคัดเลือกบุคลากร เปาต้านแนะนำโจอี้ (曹羲 เฉา ซี) น้องชายของโจซองว่าไม่อาจไว้วางใจโฮอั๋นในความรับผิดชอบสำคัญได้ แต่หลังจากนั้นไม่นาน คำแนะนำที่เปาต้านเสนอกับโจอี้ก็รู้ไปถึงโฮอั๋น เปาต้านจึงถูกปลดจากตำแหน่ง หลังจากนั้นเปาต้านก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองเอ๊งหยง (滎陽 สิงหยาง) แต่เปาต้านปฏิเสธการแต่งตั้ง ภายหลังเปาต้านได้รับคำเชิญจากสุมาอี้ให้มารับราชการเป็นขุนนางผู้ช่วย (從事中郎 ฉงชื่อจงหลาง) หลังจากโจซองสิ้นอำนาจ เปาต้านได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองโห้หล้ำ (河南尹 เหอหนานอิ่น) และราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)
ในปี ค.ศ. 252 หลังการสวรรคตของซุนกวนจักรพรรดิแห่งง่อก๊ก ขุนพลวุยก๊กในแนวหน้าอย่างอ้าวจุ๋น, อองซอง และบู๊ขิวเขียมตั้งใจจะใช้โอกาสนี้โจมตีง่อก๊กที่เป็นรัฐอริ เมื่อมีการถามความเห็นของเปาต้าน เปาต้านคัดค้านการทำศึกกับง่อก๊ก แม้ว่าท้ายที่สุดก็มีการรบเกิดขึ้น ทัพวุยก๊กนำโดยอ้าวจุ๋นและจูกัดเอี๋ยนพ่ายแพ้ในยุทธการที่ตังหินในปี ค.ศ. 253 ต่อทัพง่อก๊กที่นำโดยจูกัดเก๊ก ภายหลังเปาต้นได้รับบรรดาศักดิ์ระดับกวนไล่เหา (關內侯 กวานเน่ย์โหว)
ในปี ค.ศ. 254 สุมาสูปลดโจฮองจักรพรรดิแห่งวุยก๊กและตั้งโจมอขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน เปาต้านได้เลื่อนบรรดาศักดิ์ขึ้นเป็นอู่เซียงถิงโหว (武鄉亭侯)
ในปี ค.ศ. 255 บู๊ขิวเขียมและบุนขิมไม่พอใจผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาสูที่ปลดจักรพรรดิโจฮอง ทั้งคู่จึงก่อกบฏในฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน; อยู่บริเวณอำเภอโช่ว มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) ต่อต้านสุมาสู เวลานั้นสุมาสูป่วยด้วยโรคตา เหล่าขุนนางเสนอให้ตั้งสุมาหูเป็นผู้นำทัพหลวงไปปราบปรามกบฏ แต่เปาต้าน, อองซก และจงโฮยแนะนำให้สุมาสูนำทัพด้วยตนเองแทน สุมาสูทำตามคำแนะนำของทั้งสาม เปาต้านเข้าร่วมในการทัพในตำแหน่งรองหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書僕射 ช่างชูผูเย่) สุมาเจียวน้องชายของสุมาสูก็ได้เข้าร่วมในการทัพด้วย เปาต้านมีส่วนร่วมในการปราบกบฏ ในระหว่างการทัพ อาการป่วยที่ตาของสุมาสูแย่ลงและทำให้สุมาสูเสียชีวิตในอีกหลายวันต่อมา
หลังสุมาสูเสียชีวิตในฮูโต๋ สุมาเจียวเข้าดำรงตำแหน่งแทนพี่ชายในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊ก โจมอจักรพรรดิแห่งวุยก๊กทรงพยายามจะป้องกันการถ่ายโอนอำนาจจากสุมาสูมายังสุมาเจียว จึงทรงมีรับสั่งให้สุมาเจียวยังคงอยู่ที่ฮูโต๋และให้เปาต้านนำทัพกลับมานครหลวงลกเอี๋ยง แต่เปาต้านและจงโฮยเข้าพบสุมาเจียวและเสนอให้สุมาเจียวไม่ทำตามรับสั่ง และกลับไปนครหลวงด้วยกัน
ภายหลังเปาต้านได้รับบรรดาศักดิ์หยางเซียงโหว (陽鄉侯) เปาต้านเสียชีวิตในปีเดียวกันนั้นขณะอายุ 47 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ซุนโจย  เซียวค้า  เซียวหลวน  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลิว ฉือ  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เคาหงี  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกิ๋น  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  เอียวหัว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
มูเควตซี มาซีซี

| ฮิสเอ็กเซลเลนซีมูเควตซี มาซีซี |
| --- | --- |
มาซีซีใน ค.ศ. 2023

ประธานาธิบดีบอตสวานาคนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 1 เมษายน ค.ศ. 2018 – 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024
รองประธานาธิบดี: Slumber Tsogwane
ก่อนหน้า: เอียน คามา
ถัดไป: Duma Boko
หัวหน้าพรรคประชาธิปไตยบอตสวานา
ดำรงตำแหน่ง 1 เมษายน ค.ศ. 2017 – 4 เมษายน ค.ศ. 2018
ก่อนหน้า: เอียน คามา
ถัดไป: Slumber Tsogwane
รองประธานาธิบดีบอตสวานาคนที่ 8
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 – 1 เมษายน ค.ศ. 2018
ประธานาธิบดี: เอียน คามา
ก่อนหน้า: Ponatshego Kedikilwe
ถัดไป: Slumber Tsogwane
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจาก โมชูปา / Manyana
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 2009 – 1 เมษายน ค.ศ. 2018
ประธานาธิบดี: เอียน คามา
ก่อนหน้า: Maitlhoko Mooka
ถัดไป: กาบาโร กาเร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มูเควตซี อีริก เกอาเบตสเว มาซีซี  (1961-07-21) 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1961 (63 ปี) โมชูปา เบชวานาแลนด์ (ปัจจุบันคือประเทศบอตสวานา)
พรรคการเมือง: พรรคประชาธิปไตยบอตสวานา
คู่สมรส: นีโอ มาสวาบี (สมรส 2002)
บุตร: 1
ที่อยู่อาศัย: Botswana State House
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยบอตสวานา  มหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต
อาชีพ: นักการเมือง ครู นักเขียน
วิชาชีพ: ครู
ชื่อเล่น: ซีซีบอย (Sisiboy)

มูเควตซี อีริก เกอาเบตสเว มาซีซี (อังกฤษ: Mokgweetsi Eric Keabetswe Masisi) เป็นประธานาธิบดีคนที่ห้าและปัจจุบันของบอตสวานารับตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 2018
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

มูเควตซี มาซีซีเป็นบุตรของเอดิสัน มาซีซี (1921–2003) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากโมชูปาและสมาชิกคณะรัฐมนตรีหลายครั้ง มาซีซ๊เติบโตที่กาโบโรเน แล้วเข้าเรียนที่ Thornhill Primary School และ Maru-a-Pula School.
แหล่งข้อมูลอื่น

Government of Botswana. "His Excellency President Dr. Mokgweetsi Eric Keabetswe Masisi". International Data Week. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-09. สืบค้นเมื่อ 2024-10-27.
| ด ค ก ประธานาธิบดีบอตสวานา |
| --- | --- |
 เซเรตเซ คามา  Quett Masire  Festus Mogae  เอียน คามา  มูเควตซี มาซีซี 
| ด ค กหัวหน้ารัฐบาลเครือจักรภพ |
| --- | --- |
  กัสตอน บราวนี   แอนโทนี แอลบานีส   ฮิวเบิร์ต มินนิส   เศข หาสินา   มีอา ม็อต์ลีย์   ดีน แบร์โรว   มูเควตซี มาซีซี   ฮัสซานัล โบลเกียห์   ปอล บียา   จัสติน ทรูโด   นิคอส คริสโตอูลิเดส   รูสเวลต์ สเกอร์ริต   แฟรงก์ ไบนีมารามา   อาดามา บาร์โรว์   นานา อากูโฟ-อัดโด   คีท มิตเชลล์   เดวิด แกรงเจอร์   นเรนทระ โมที   แอนดรูว์ โฮลเนส   วิลเลียม รูโต   ทาเนตี มาเมา   แซม เมทเคน   ลาซารัส ชาเควรา   อันวาร์ อิบราฮิม   อีบราฮิม โมฮัมเหม็ด โซลีห์   โจเซฟ มัสกัต   ปราวินด์ จุกเนาธ์   ฟีลีปึ ญูซี   นันโกโล เอ็มบุมบา   ลิโอเนล ไอน์กิเมอา   คริสโตเฟอร์ ลักซัน   โบลา ตินูบู   เชห์บาซ ชารีฟ   เจมส์ มาราปี   พอล คากาเม   ทิโมธี ฮาร์ริส   แอลเลน แชสตาเนท   แรลฟ์ กอนซัลเวส   นาโอมี มาตาอาฟา   ดานี ฟอร์   จูเลียส มาดา บิโอ   ลอว์เรนซ์ หว่อง   มนาสเซ โซกาวร์   ไซริล รามาโฟซา   โคฐาภยะ ราชปักษะ   รัสเซลล์ ดาลามินี   ซาเมีย ซาลูฮู   อากีลิสิ ปอฮิวา   เคธ โรว์เลย์   อีเนเล โซโปอากา   โยเวรี มูเซเวนี   เคียร์ สตาร์เมอร์   บ็อบ ลัฟแมน   ฮาเคนเด ฮิชิเลมา 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
ช้าง เอฟเอคัพ 2563–64

| --- | --- |
เอฟเอคัพ
ประเทศ: ประเทศไทย
วันที่แข่งขัน: 30 กันยายน 2563 – 11 เมษายน 2564
จำนวนทีม: 91
ชนะเลิศฤดูกาลที่แล้ว: การท่าเรือ
ชนะเลิศ: สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด  (สมัยที่ 3)
รองชนะเลิศ: ชลบุรี เอฟซี
จำนวนนัด: 90
จำนวนประตู: 368 (4.09 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: บิล, เอลียังดรู (8 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม: วรชิต กนิตศรีบำเพ็ญ
← 2562 2564–65 → 
การแข่งขัน ไทยเอฟเอคัพ 2563–64 (หรือ ช้าง เอฟเอคัพ 2563–64 ตามชื่อผู้สนับสนุนหลัก) เป็นการแข่งขันไทยเอฟเอคัพ ฤดูกาลที่ 25 โดยจัดการแข่งขันแบบแพ้คัดออก จัดขึ้นโดยสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์เป็นตัวแทนจากไทยในการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม รวมไปถึงการแข่งขันไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ กับทีมชนะเลิศการแข่งขันไทยลีก ฤดูกาล 2563–64 โดยในรอบชิงชนะเลิศของฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่สองที่ใช้วีเออาร์
ปฏิทินการแข่งขัน

| รอบ | วันที่แข่งขัน | จำนวนนัด | สโมสร | ทีมใหม่ที่เข้าสู่รอบนี้ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือก | 30 กันยายน 2563 | 27 | 8 + 25 + 21 → 27 | 8 ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2563–64 25 ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2563 21 ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก |
| รอบแรก | 7–8 พฤศจิกายน 2563 | 32 | 27 + 16 + 5 + 7 + 9 → 32 | 16 ไทยลีก ฤดูกาล 2563–64 5 ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2563–64 7 ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2563 9 ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก |
| รอบสอง | 5–6 ธันวาคม 2563 | 16 | 32 → 16 |  |
| รอบสาม | 13 มกราคม 2564 | 8 | 16 → 8 |  |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ | 3 เมษายน 2564 | 4 | 8 → 4 |  |
| รอบรองชนะเลิศ | 31 มีนาคม 2564 | 2 | 4 → 2 |  |
| รอบชิงชนะเลิศ | 10 เมษายน 2564 | 1 | 2 → แชมเปียนส์ |  |

| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 91 สโมสร |