stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไลโอเนล ลูเธอร์
การสังหารบุพการี

ไลโอเนล ลูเธอร์ได้ร่วมมือกับมอร์แกน เอดจ์ในการสังหารบุพการีของเขา เพื่อที่จะเอาเงินประกันชีวิตของพ่อแม่เขามาตั้งบริษัทลูเธอร์คอร์ป รวมทั้งปกปิดคดี สร้างตึกใหม่ทับสลัมที่เป็นบ้านของพ่อแม่ของเขาเดิม
ภาคที่ 3 ตอนที่ 6 Relic คลาร์ก เค้นท์, โคลอี้ ซัลลิแวน และ ลาน่า แลงก์ ได้ร่วมกันสืบสวนหาผู้ที่ยิงภรรยาของเด็กซ์เตอร์ แม็กคัลลัม ซึ่งเป็นตาของลาน่า และเด็กซ์เตอร์ต้องติดคุกแทน ระหว่างนั้น พวกเขาได้เจอบันทึกคดีเก่าของสมอลวิลล์ ที่พบว่ามีชื่อของแลชลาน ลูเธอร์ซึ่งเคยถูกจับในสมอลวิลล์มาก่อน โคลอี้จึงนำเรื่องนี้ไปถามเล็กซ์และเล็กซ์ก็ลองไปถามไลโอเนล ไลโอเนลได้ตอบว่าพวกเขาเคยอยู่ในสลัมมาก่อน และพ่อแม่เขาเองตายด้วยอุบัติเหตุไฟไหม้บ้าน ที่ไลโอเนลรอดมาได้เพราะว่าเขาไปทำงานในโรงพิมพ์
"เขา (ไลโอเนล) เรียกการระเบิดสองช่วงตึกว่าไฟไหม้"

นักสืบเมสัน, ภาคที่ 3 ตอนที่ 6 Relic
แต่พอเล็กซ์ไปหานักสืบเมสัน นักสืบที่เคยสืบเรื่องการฆาตกรรมของลูเธอร์มาก่อน เล็กซ์กลับพบว่าที่แท้ปู่กับย่าของเขาตายด้วยระเบิด และพยายามที่จะสืบหาความจริงให้ได้ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ไลโอเนลลบความจำของเล็กซ์ทิ้ง เป็นสาเหตุที่ทำให้เล็กซ์ร่วมมือกับโคลอี้ในการหาหลักฐานเอาผิดไลโอเนลให้ได้ เพราะว่าทั้งสองคนก็ต่างมีความแค้นต่อไลโอเนลทั้งคู่
ความลับของคลาร์ก เค้นท์ ,สายสัมพันธ์กับโคลอี้ และร่างทรงของจอร์เอล

ไลโอเนล ลูเธอร์ เป็นคนที่สร้างหลักฐานให้โจนาธาน เค้นท์ และมาร์ธ่า เค้นท์สามารถที่จะรับเลี้ยงคลาร์กได้ และก็สงสัยถึงที่มาของคลาร์ก เค้นท์ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
เมื่อคลาร์ก เค้นท์และไคล่า วิลโล่ว์บรุค ได้ค้นพบถ้ำคาวัชชี่ ในสมอลวิลล์ภาคที่ 2 ตอนที่ 10 Skinwalker เล็กซ์สนใจในถ้ำนี้มากและสั่งให้ยกเลิกการสร้างห้างสรรพสินค้าทับถ้ำทันที รวมทั้งส่งคนมาวิจัย และไลโอเนลได้จัดการโอนกรรมสิทธิ์ถ้ำไปให้กับลูเธอร์คอร์ป ทำให้เขามีสิทธิ์ที่จะวิจัยถ้ำได้
ไลโอเนลสงสัยในตัวคลาร์ก เค้นท์ จึงให้โคลอี้ ซัลลิแวน ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของคลาร์ก เค้นท์สืบความลับของคลาร์ก โดยแลกกับตำแหน่งนักหนังสือพิมพ์ที่เด็กที่สุดในประวัติศาสตร์ของการก่อตั้งเดลี่แพลเน็ตมาในรอบ 200 ปี แต่เมื่อโคลอี้แตกหักกับไลโอเนล ไลโอเนลจึงจัดการปลดโคลอี้ รวมทั้งปลดพ่อของโคลอี้ออกจากตำแหน่งผู้ควบคุมโรงงานปุ๋ยลูเธอร์คอร์ป ซึ่งนั่นเป็นแรงผลักดันที่ทำให้โคลอี้กล้าลุกขึ้นมาสู้กับไลโอเนล ซึ่งไม่เคยมีใครนอกครอบครัวลูเธอร์ที่กล้าทำมาก่อน โคลอี้ได้ร่วมมือและส่งหลักฐานการเอาผิดไลโอเนล ลูเธอร์ให้กับเล็กซ์ และทำให้ไลโอเนลต้องติดคุกในที่สุด
เมื่อไลโอเนลพบตัวคลาร์ก เค้นท์ในถ้ำคาวัชชี่ เขาจึงจัดการวิจัยถ้ำอีกครั้ง โดยพยายามโน้มน้าวกับดอกเตอร์เวอร์จิ้น สวอนน์ซึ่งสัญญากับคลาร์กที่จะปกปิดความลับของเขาให้มาเป็นพวก แต่ก็ไม่สำเร็จ
ในภาคที่ 4 ตอนที่ 6 Transference คลาร์กและไลโอเนลสลับร่างกัน ไลโอเนลได้รู้ความลับและความสามารถของคลาร์กทั้งหมด แต่เมื่อคืนร่างกันเหมือนเดิม ไลโอเนลก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่างไปหมดสิ้น สิ่งที่เขาสงสัยอย่างเดียวคือทำไมโรคตับอักเสบระยะสุดท้ายของเขาถึงหายไปอย่างฉับพลัน ซึ่งนั่นเป็นผลกระทบจากวิญญาณคลาร์กที่สลับเข้ามาอยู่ร่างไลโอเนลชั่วคราว และวิญญาณของคลาร์กก็คงจะช่วยชำระล้างมลทินในจิตใจและร่างกายของไลโอเนลไปเสีย
ในภาคที่ 4 ตอนที่ 22 Commencent ไลโอเนลได้รับพลังจากจอร์เอลในการติดต่อสื่อสารกับคลาร์ก ซึ่งจอร์เอลจะใช้ร่างกายของไลโอเนลในการติดต่อ ทำให้ไลโอเนลได้ทราบถึงต้นกำเนิดที่แท้จริงและพลังของคลาร์ก เค้นท์ที่เขาใฝ่ฝันถึงมายาวนานหลากหลายปี เขายังเป็นผู้ที่ส่งข้อความจากจอร์เอลที่เขาเก็บไว้ในตู้เซฟของเขาเป็นปึก ๆ ให้กับโคลอี้และคลาร์กใช้ไขปริศนา รวมทั้งเขากับโคลอี้ยังพยายามหาวิธีที่จะสกัดเล็กซ์ ลูเธอร์ซึ่งอยู่ในร่างปีศาจซอดด้วย
ในภาคที่ 5 และ 6 ไลโอเนลได้รู้ความจริงคลาร์ก พยายามช่วยเขาร่วมกับโคลอี้ ในการไขปริศนาภาษาลึกลับที่จอร์เอลส่งผ่านมายังร่างของไลโอเนลซึ่งตอนหลังเรารู้กันว่าแปลได้ว่า "Zod is coming" รวมทั้งการที่ไลโอเนลกลายเป็นจอร์เอลเพื่อมาคืนชีพคลาร์กในป้อมสันโดษ ล้วนแสดงว่าไลโอเนลได้รู้ความลับของคลาร์กแล้วทั้งสิ้น
ความรัก

ไลโอเนลมีความสัมพันธ์ครั้งแรกกับลิไลแอน ลูเธอร์ มีลูกสองคนคือเล็กซ์และจูเลี่ยน ก่อนที่ลิไลแอนจะสังหารจูเลี่ยนขณะที่เล็กซ์ยังอายุได้เพียงแค่ 5 ขวบเท่านั้น และลิไลแอนก็เสียชีวิตขณะเล็กซ์อายุได้เพียง 13 ขวบ
ไลโอเนลมีความสัมพันธ์ครั้งที่สองกับราเชล ดันเลวี่ซึ่งมีลูกหนึ่งคนชื่อลูคัส แต่เธอเสียสติและนึกว่าลูกของเธอคือคลาร์กและเล็กซ์ ส่วนลูคัสก็เป็นลูกผู้เอาแต่ใจ หลังจากร่วมมือกับไลโอเนลในการขับเล็กซ์ออกจากคฤหาสน์ทำให้เล็กซ์ต้องไปอยู่ที่ไร่เค้นท์และช่วยงานจนโจนาธานและมาร์ธ่าซึ่งเป็นพ่อแม่ของคลาร์กพอใจในที่สุด เขาก็หันมาคบกับเล็กซ์อีกครั้งก่อนที่เขาจะหายตัวไปอย่างลึกลับ
ปัจจุบันไลโอเนลมีความสัมพันธ์กับมาร์ธ่า เค้นท์ ไลโอเนลเริ่มเข้ามาในชีวิตของเธอและคลาร์กมากขึ้นตั้งแต่โจนาธาน เค้นท์เสียชีวิตจากโรคหัวใจ ให้การสนับสนุนเธอเป็นสมาชิกวุฒิสภาของรัฐคันซัส รวมทั้งให้คำปรึกษาคลาร์กเรื่องเล็กซ์ ซึ่งตอนแรกเขาเข้ามาหมายที่จะรู้เรื่องคลาร์กให้มากขึ้น แต่ทว่าตอนหลังเขาเริ่มมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นกับมาร์ธ่า เค้นท์มากขึ้น
ดูเพิ่ม

ตัวละครในสมอลวิลล์
จอห์น โกลเวอร์
พลังของคลาร์ก เค้นท์
โคลอี้ ซัลลิแวน
สมอลวิลล์
ลิงก์เชื่อมโยง

สมอลวิลล์แอทไทยแลนด์ เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไลโอเนล ลูเธอร์ ใน สมอลล์วิลล์ วิกิ
| ด ค กสมอลล์วิลล์ |
| --- | --- |
ปี:  ปี 1  ปี 2  ปี 3  ปี 4  ปี 5  ปี 6  ปี 7  ปี 8  ปี 9  ปี 10 
ตอน:  รายชื่อตอน  "Pilot"  "Tempest"  "Reckoning"  "Absolute Justice" 
ตัวละคร:  ตัวละครใน"สมอลวิลล์"  คลาร์ค เคนท์  เล็กซ์ ลูเธอร์  ลาน่า แลงก์  โคลอี้ ซัลลิแวน  ไลโอเนล ลูเธอร์  โลอิส เลน  จัสติสลีก 
หัวข้อที่เกี่ยวข้อง:  พลังของคลาร์ก เค้นท์  คริปโตไนท์ 
  Book   Category
หลินฮุ่ย

| --- | --- |
ฉายาอื่น ๆ: เทวี คำเอื้อย
สปีชีส์: Ailuropoda melanoleuca
สายพันธุ์: แพนด้ายักษ์
เพศ: เมีย
เกิด: 28 กันยายน พ.ศ. 2544 ศูนย์วิจัยและอนุรักษ์แพนด้ายักษ์ เขตอนุรักษ์วู่หลง เฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน
ตาย: 19 เมษายน พ.ศ. 2566 (21 ปี) สวนสัตว์เชียงใหม่ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2546–2566
เป็นที่รู้จักสำหรับ: ทูตสันถวไมตรีไทย-จีน
เจ้าของ: องค์การแพนด้าแห่งประเทศจีน
พ่อแม่: พันพัน (พ่อ) ตังตัง (แม่)
ทายาท: หลินปิง
หลินฮุ่ย กำลังหยอกล้อกับช่วงช่วง ภายในอาคารจัดแสดง ที่สวนสัตว์เชียงใหม่
ผู้เชี่ยวชาญจากประเทศจีน กำลังตรวจสุขภาพลูกแพนด้าเพศเมีย ที่เกิดจากการผสมเทียม ระหว่างช่วงช่วงกับหลินฮุ่ย
อาคารจัดแสดงช่วงช่วง และหลินฮุ่ย ในสวนสัตว์เชียงใหม่
หลินฮุ่ย (ภาษาจีน: 林惠, Lin Hui) เป็นชื่อของแพนด้ายักษ์เพศเมีย ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน ให้ประเทศไทยยืมจัดแสดงที่สวนสัตว์เชียงใหม่ ในฐานะทูตสันถวไมตรีไทย-จีน เป็นเวลา 10 ปี โดยจัดแสดงคู่กับช่วงช่วง แพนด้ายักษ์เพศผู้ ตั้งแต่วันที่ 12 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 มีชื่อไทยว่า "เทวี" และมีชื่อล้านนาว่า "คำเอื้อย" ปัจจุบันตายแล้วเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2566
หลินฮุ่ย เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2544 ที่ศูนย์วิจัยและอนุรักษ์แพนด้ายักษ์ เขตอนุรักษ์วู่หลง นครเฉิงตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน เกิดจากแพนด้าตัวผู้ชื่อ Pan Pan (Studbook number:308) และแพนด้าตัวเมียชื่อ Tang Tang (Studbook number:446) ปัจจุบันน้ำหนัก 110 กิโลกรัม
เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 หลินฮุ่ยได้ให้กำเนิดลูกแพนด้า น้ำหนักประมาณ 200 กรัม จำนวน 1 ตัว ซึ่งเป็นผลจากการผสมเทียมเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 อายุครรภ์ประมาณ 3 เดือน มีชื่อว่า หลินปิง
พฤติกรรมการเป็นสัด

พบว่าหลินฮุ่ย มีอาการเป็นสัดเกิดขึ้น ทีมพี่เลี้ยงเริ่มสังเกตเห็นการบวมของอวัยวะเพศในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2556 และมีการบวมอย่างต่อเนื่องจนขยายขนาดชัดเจนว่าเป็นสีชมพู เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2556 จากนั้นก็เริ่มมีพฤติกรรมที่แสดงถึงการเป็นสัดคือ เดินวนไปมา กินอาหารลดลง ไม่สนใจแอปเปิ้ล แครอท และอาหารเสริม ทีมงานเริ่มพบพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงในวันที่ 23 - 24 กันยายน และเริ่มพบพฤติกรรมการร้องเสียงสูง ซึ่งมักพบในช่วงใกล้วันตกไข่เพิ่มด้วย และเมื่อตรวจดูฮอร์โมนเอสโตรเจนก็พบว่ามีค่าสูงขึ้น มีการเริ่มเอาอวัยวะเพศถูกับกำแพง ต้นไม้และขอนไม้ เพื่อให้แพนด้าช่วงช่วงสนใจ ดังนั้นทางทีมวิจัยคาดการว่าอาจจะตกไข่ในช่วงระหว่างวันที่ 28 - 30 กันยายน
ดูเพิ่ม

แพนด้ายักษ์
แหล่งข้อมูลอื่น

โครงการวิจัยและจัดแสดงหมีแพนด้า ในประเทศไทย เก็บถาวร 2008-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์วิจัยและอนุรักษ์แพนด้ายักษ์ เขตอนุรักษ์วู่หลง เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
องค์การหมีแพนด้าแห่งประเทศจีน
ลูกหมีแพนด้ายักษ์ตัวแรกที่เกิดในประเทศไทยที่สวนสัตว์เชียงใหม่ เก็บถาวร 2009-06-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กแพนด้ายักษ์ที่มีชื่อเสียง |
| --- | --- |
ไป๋ยหวิน • ชิชิ • ช่วงช่วง • เกาเกา • กู๋กู่ • ฮวาเหม่ย • หลินปิง • หลินฮุ่ย • หลิงหลิง (ค.ศ. 1985) • หลิงหลิง (ค.ศ. 1969) • ซิงซิง • หลุนหลุน • เหม่ยหลัน • เหม่ยเซิง • เหม่ยเซียง • หมิงหมิง • ซือซือ • ซูหลิน (ค.ศ. 1936) • ซูหลิน (ค.ศ. 2005) • ไท่ซาน • เทาเทา • เทียนเทียน • ถวนถวน • ยเหวียนยเหวียน • สี่หลัน • เซียงเซียง • ซินซิน • หวางหวาง • ฝูนี • หยังหยัง • ยหวินจื่อ • เจินเจิน
ลิฟ (ฟอร์เดอะวันไอเลิฟ)

Error ซิงเกิลโดยเซลีน ดิออน
"ลิฟ (ฟอร์เดอะวันไอเลิฟ) " (อังกฤษ: Live (for the One I Love)) คือซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง  ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ในแคนาดาและบางประเทศในยุโรป
"ลิฟ (ฟอร์เดอะวันไอเลิฟ)" เป็นเพลงที่ดัดแปลงมาจากเพลงภาษาฝรั่งเศส "วีฟวร์" ของ Noa และขับร้องใหม่อีกครั้งโดย Hélène Ségara ในงานดนตรีอาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส Richard Cocciante ประพันธ์เพลงนี้ และลุก ปลามงดง ประพันธ์เนื้อเพลง Will Jennings แปลคำร้องเป็นภาษาอังกฤษ (ผู้ประพันธ์คำร้องเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน")
เซลีนแสดงเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์ฝรั่งเศสและท้าย ปี พ.ศ. 2542 ในคอนเสิร์ตมิลลิเนียม (คอนเสิร์ตสุดท้ายของทัวร์คอนเสิร์ตเล็ตส์ทอล์กอะเบาท์เลิฟ)
มิวสิกวิดีโอเพลง "ลิฟ (ฟอร์เดอะวันไอเลิฟ)" อำนวยการสร้างโดย Bille Woodruff แพร่ภาพเมื่อ พ.ศ. 2543 และบรรจุในดีวีดี ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ
ซิงเกิลนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 23 ในแคนาดา, 47 ในเบลเยี่ยม, 63 ในฝรั่งเศส, 82 ในสวิตเซอร์แลนด์ และ 89 ในเนเธอร์แลนด์
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ยุโรป)
"ลิฟ (ฟอร์เดอะวันไอเลิฟ)" – 3:58
"เด็นยูลุกแอตมี" – 4:11
ซิงเกิลซีดี 3 เพลง - (ยุโรป)
"ลิฟ (ฟอร์เดอะวันไอเลิฟ)" – 3:58
"เด็นยูลุกแตดมี" – 4:11
"เอิงการ์ซงปาก็อมเลโซตร์ (ซิกกี)" (สด) – 3:19
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2543) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Belgium Wallonie Singles Chart: 47
Belgium Wallonie Airplay Chart: 138
Belgium Flanders Singles Chart: 95
Belgium Flanders Airplay Chart: 82
Canadian Singles Chart: 23
Dutch Singles Chart: 89
French Singles Chart: 63
Swiss Singles Chart: 82
พร้อมพงษ์

พร้อมพงษ์ มุมมองจากเอ็มควอเทียร์
เอ็มสเฟียร์
พร้อมพงษ์ หรือ ซอยสุขุมวิท 39 เป็นชื่อย่านและซอยหนึ่งบนถนนสุขุมวิท ในพื้นที่แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา และแขวงคลองตัน เขตคลองเตยกรุงเทพมหานคร โดยย่านพร้อมพงษ์ครอบคลุมถึงช่วงต้นของซอยสุขุมวิท 24 ด้วย
ประวัติ

แต่เดิมบริเวณนี้เรียกว่า ทุ่งบางกะปิ ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางมาก ครอบคลุมตั้งแต่บริเวณถนนสุขุมวิทในปัจจุบันไปถึงย่านบางกะปิในปัจจุบันและไกลไปกว่านั้น จนเมื่อมีการเปิดใช้ถนนสุขุมวิทเมื่อ พ.ศ. 2479 จึงเริ่มเกิดชุมชนเรียงรายไปตามถนนสุขุมวิท ที่ดินบริเวณทุ่งบางกะปิมีราคาถูกกว่าที่ดินฝั่งตะวันตกของกรุงเทพที่เป็นสวนผลไม้ เริ่มแรกมีเจ้านายในพระราชวงศ์ ข้าราชการชั้นสูง และคหบดี เข้ามาจับจองพื้นที่ ชื่อของซอย "พร้อมพงษ์" ก็มาจากพระนามของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงษ์อธิราช ต้นสกุล "สนิทวงศ์" ซึ่งทรงเคยทรงสร้างวังอยู่ในซอยสุขุมวิท 39
พ.ศ. 2484 โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ย้ายมาเปิดการเรียนการสอนในย่านนี้เป็นการชั่วคราว โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนกรุงเทพสเถียรวิทยาลัย" ปีต่อมามีการตั้งกรมอุตุนิยมวิทยา มีสำนักงานตั้งอยู่บริเวณอุทยานเบญจสิริในปัจจุบัน ภายหลังที่มีการตัดถนนเพชรบุรีจึงมีการสร้างสะพานข้ามคลองแสนแสบเชื่อมต่อไปยังถนนเพชรบุรี ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2523 มีโรงภาพยนตร์วิลล่า (ปัจจุบันคือ วิลล่ามาร์เก็ท)
พ.ศ. 2535 สร้างอุทยานเบญจสิริบริเวณซอยสุขุมวิท 24 จนเมื่อ พ.ศ. 2540 กลุ่มเดอะมอลล์ร่วมกับกลุ่มโสภณพนิชได้สร้างห้างเอ็มโพเรียม เป็นศูนย์การค้าแบรนด์หรูหรา ถัดจากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2542 เปิดดำเนินการรถไฟฟ้าบีทีเอส มีสถานีพร้อมพงษ์ของสายสุขุมวิทในย่านนี้ ทำให้ทำเลพร้อมพงษ์ได้รับความสนใจจากบรรดานักลงทุนอสังหาริมทรัพย์ ทั้งคนไทยและชาวต่างชาติ โดยเฉพาะชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาอยู่อาศัยในบริเวณนี้ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2558 กลุ่มเดอะมอลล์เปิดเอ็มควอเทียร์ และได้เริ่มพัฒนาขึ้นเป็นโครงการดิ เอ็มดิสทริค จนกระทั่งล่าสุดกลุ่มเดอะมอลล์ได้เปิดศูนย์การค้าเอ็มสเฟียร์ ซึ่งสร้างบนพื้นที่เดิมของวอชิงตันสแควร์ เป็นส่วนสุดท้ายของโครงการดังกล่าวเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566
ปัจจุบันย่านพร้อมพงษ์ถือเป็นย่านมีกิจกรรมทางเศรษฐกิจหนาแน่นและมีพื้นที่พาณิชยกรรมที่สำคัญ มีอุทยานเบญจสิริ และห้างสรรพสินค้า มีคอนโดเกิดขึ้นมากเพื่อตอบสนองชาวต่างชาติที่เข้ามาพำนักในประเทศไทย ร้านอาหารญี่ปุ่น ซุปเปอร์มาร์เก็ตหลายแห่ง ภายในซอยสุขุมวิท 39 ยังปรากฏบ้านเดี่ยวซึ่งเป็นบ้านเจ้านายเก่า มีชุมชนชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่ในย่านนี้เป็นจำนวนมากในซอยสุขุมวิท 33/1 จึงทำให้รู้จักย่านนี้ในอีกชื่อว่า Little Japan
ลิขิตแค้นแสนรัก

| ลิขิตแค้นแสนรัก |
| --- | --- |
ประเภท: ดราม่า   แอคชั่น   วีรคติ   ทริลเลอร์
เขียนโดย: ซอรับห์ เทวรี  โคตมะ เฮกดี   ศิวนี ชาห์   ราฮิล ชาซี  รากูเวียร์ เสกวัต
เนื้อเรื่องโดย: ซอรับห์ เทวรี
กำกับโดย: สิทธัตถะ แซงคุปต์
ประเทศแหล่งกำเนิด: อินเดีย
ภาษาต้นฉบับ: ฮินดี
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 188
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ซอรับห์ เทวรี
สถานที่ถ่ายทำ: Andheri, มุมไบ
บริษัทผู้ผลิต: Tequila Shots Productions
ออกอากาศ
เครือข่าย: Colors TV, antv (อินเดีย) ช่อง 8 (ไทย)
ออกอากาศ: 30 ธันวาคม ค.ศ. 2013 (2013-12-30) – 19 กันยายน ค.ศ. 2014 (2014-09-19)
ลิขิตแค้นแสนรัก (อังกฤษ: Rangrasiya) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2013 ออกอากาศทาง ช่อง 8 ออกอากาศ ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 21.00 น. นำแสดงโดย อาศิษ ศรมา, ซานายา อะรานี ซึ่งเมื่อละครเรื่องนี้อวสานลง ละครเรื่องต่อไปที่ออกอากาศต่อก็คือ อภินิหารเจ้าหญิงจันตระการตา (ออกอากาศวันจันทร์ - พุธ) และ เล่ห์ร้ายพ่ายรัก (ออกอากาศวันพฤหัสบดี - ศุกร์)
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวถ่ายทอดความรัก ความเข้มแข็ง ความเร่าร้อน กิเลส ราคะ และ ความรักที่ห้าวหาญ สาวน้อยชาวบ้านชื่อปารวตี และเจ้าหน้าที่รักษาดินแดน ชื่อ รุทธระ ทั้งสองต่างมีอุดมคติในชีวิตต่างกัน คนหนึ่งเชื่อในความรัก และอีกคนหนึ่งเกลียดทุกคนที่คิดแบบนั้น แต่เส้นทางชีวิตก็ลิขิตให้ทั้งสองได้มาพบกัน จุดเริ่มด้วยเกลียดชัง ที่ภายหลังค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นความรัก เหตุการณ์ต่างๆ ที่นำพาหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาๆ อย่างปารวตีที่รอคอยรักแท้มาตลอดชีวิต มีพรหมลิขิตขีดเส้นของโชคชะตาให้มาพบรุทธระ ในวันวิวาห์ของเธอ แต่เขาก็ทำให้สามีของเธอต้องเสียชีวิตในวันวิวาห์ เธอถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับ วรุณ สามีที่ทางป้าเธอหามาให้แต่งงานกับเธอ โดยไม่รู้ว่าเขาใช้งานวิวาห์ของเธอเป็นทางผ่านในการลักลอบค้าอาวุธข้ามแดน สำหรับ รุทธระ ความรักคือความต้องการ ความงามคือการหลอกลวง งานคือหน้าที่ ในขณะที่ปารวตี มองความรักคือความหวัง งานคือสิ่งที่สุดโต่ง
นักแสดงนำ

อาศิษ ศรมา รับบท รุทระ ประตาป ราณาวัต
ซานายา อะรานี รับบท ปารวตี รุทระ ประตาป ราณาวัต/ไมราห์ เมฮรา
อันคิตตา ชาร์มา รับบท ไลลา
ริชิ โซเนชา/คาพิช ชอว์ลา รับบท ดรุป รุทระ ประตาป ราณาวัต
กาลี ปราสาท มัจเจอฮี รับบท ดิลเชอร์ รานาวัต
สาธิยา ชิดดิคุย รับบท ทากุเรน มาลา
สัญชีพ โจตันเจีย รับบท ธันเวีย รานาวัต
อนันยา แคลร์ รับบท โมหินี ธันเวีย รานาวัต
ปราสาน เจาว์ลา รับบท สามารถ ธันเวีย รานาวัต
กีตันยาลิ มิชราป รับบท เมธิลี สามารถ รานาวัต
อุดิด จุกลา รับบท ซูเมอร์ ธันเวีย รานาวัต
มนัสวี วยาส รับบท สตปตี ซูเมอร์ รานาวัต
คุชกู ทักการ์ รับบท สุเนห์รี ธันเวีย รานาวัต
ธารัน กรรณะ รับบท ทากัว ปารัม ซิงห์ เทจาวัต
ปาดัม บอห์ลา รับบท อามานทีป 'อามาน' ซิงห์
ชเยส ซาฟาร์ อาลี รับบท นายพล วี. เค. ซิงห์
เนฮา นาราง รับบท บินดิย่า
วิชาล คาร์วาล รับบท ชาตะนุ กุมาร
กัวพรีต ซิงห์ รับบท โรหิต
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ลิขิตแค้นแสนรัก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฟุชิกิโซ

| ฟุชิกิโซ |
| --- | --- |
ตัวละครใน ซีรีส์โปเกมอน 
ปรากฏครั้งแรก: โปเกมอน เรด และ บลู (1996)
ฟุชิกิโซ (ญี่ปุ่น: フシギソウ; โรมาจิ: Fushigisō; ทับศัพท์: Fushigisou) หรือ ไอวีซอร์ (อังกฤษ: Ivysaur) โปเกมอนเมล็ด เป็นร่างพัฒนาของฟุชิกิดาเนะ หนึ่งในโปเกมอนเริ่มต้นให้ผู้เล่นเลือกในโปเกมอนภาคเรดและบลู และเกมฉบับทำใหม่ ร่างพัฒนาสุดท้ายคือฟุชิกิบานะ นอกจากฟุชิกิโซจะตัวสูงกว่าและหนักกว่าฟุชิกิดาเนะ ดอกตูมบนหลังได้หลายเป็นช่อดอกไม้สีชมพู และใบไม้สี่ใบรองเป็นฐาน ขาของมันจะอ้วนขึ้น เพื่อให้รองรับดอกตูมบนหลังได้ แต่กลับทำให้ยืนด้วยขาหลังไม่ได้ ตาของฟุชิกิโซดูก้าวร้าวขึ้นและดุดันขึ้น เช่นเดียวกับฟุชิกิดาเนะ ฟุชิกิโซและดอกตูมของมันมีลักษณะเป็นภาวะพึ่งพากัน กล่าวคือ การอาบแสงแดดจะทำให้ทั้งคู่เจริญเติบโต ท้ายที่สุด ช่อดอกไม้จะส่งกลิ่นหอม เป็นสัญญาณว่าดอกไม้จะบานในอีกไม่ช้า และตัวฟุชิกิโซจะพัฒนาร่าง ฟุชิกิโซจะใช้เวลาอาบแสงแดดนานขึ้นเพื่อพัฒนาร่าง
ในเกมซูเปอร์สแมชบราเธอส์ บรอล ฟุชิกิโซเป็นหนึ่งในตัวละครที่เล่นได้ ภายใต้คำสั่งของผู้ฝึกโปเกมอน หรือโปเกมอนเทรนเนอร์ เทรนเนอร์ยังสามารถครอบครองเซนิกาเมะ และลิซาร์ดอน ได้ โดยที่สามตัวนี้สามารถใช้สลับกันได้ แต่นักสู้คนอื่น ๆ โปเกมอนพวกนี้สามารถเหนื่อยล้าและอ่อนแอลงได้ และต้องถูกสลับตัวออกไปนานระยะหนึ่งเพื่อฟื้นพลัง ในอนิเมะ ฟุชิกิโซปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 51 (ความลับของฟูชิกิดาเนะ) ในซีรีส์ออริจินัล ฟุชิกิดาเนะหลายตัวพัฒนาร่างเป็นฟุชิกิโซ ยกเว้นฟุชิกิดาเนะของซาโตชิ ฮารุกะ เพื่อนของซาโตชิ มีฟุชิกิดาเนะเพศเมียพัฒนาร่างเป็นฟุชิกิโซ และเป็นฟุชิกิบานะ ในเวลาต่อมา
ในมังงะ โปเกมอนสเปเชียล ตัวละคร เรด ได้รับฟุชิกิดาเนะจากศาสตราจารย์โอคิโดะ ตั้งชื่อให้มันว่า ฟุชชี่ (フッシー) ในบทที่ 15 "Wartortle Wars" ฟุชิกิดาเนะพัฒนาร่างเป็นฟุชิกิโซหลังต่อสู้กับแมนคีป่าตัวหนึ่ง ในบทที่ 30 "Zap, Zap, Zapdos!" เรดใช้ฟุชชี่ต่อสู้กับธันเดอร์ของผู้หมวดมาชิสุ ในบทที่ 33 "The Winged Legends" ฟุชิกิโซของเรดโดะพัฒนาร่างเป็นฟุชิกิบานะ และรวมตัวกับลิซาร์ดอนของกรีน โอคิโดะ และคาเม็กซ์ของบลู
บรรณาธิการของเกมส์เรดาร์ เบร็ตต์ เอลสตัน เรียกฟุชิกิโซว่าเป็น "ลูกคนกลาง" ในสายวิวัฒนาการของฟุชิกิดาเนะ เนื่องจากไม่ได้น่ารักเท่าฟุชิกิดาเนะ และไม่ดุดันเท่าฟุชิกิบานะ อย่างไรก็ตาม เขามองว่าฟุชิกิโซเป็นขั้นตอนสำคัญในสาย บรรณาธิการของยูจีโอเน็ตเวิกส์ มองว่าฟุชิกิโซเชย ในเกมบรอล และกล่าวว่า ฟุชิกิโซดีกว่าเซนิกาเมะ แต่ด้อยกว่าลิซาร์ดอน นิก กิลเลสพาย จากซาลอน เรียกฟุชิกิโซว่า "คางคกสีเขียวอมฟ้าที่มีกลีบหัวหอมบนหลัง" ลูคัส เอ็ม. โธมัส และแมตต์ คาซาแมสซินา เขียนว่า เพราะว่าชิโกริตา ใช้ท่าคัตเตอร์ใบไม้ (Razor Leaf) ในเกมบรอล ฟุชิกิโซดูเหมือนจะไม่ได้ใช้ ทำให้ดูแปลกเนื่องจากฟุชิกิโซเป็น "สัตว์ประหลาดที่แก่และแข็งแกร่ง" กว่าชิโกริตา โธมัสเขียนว่าฟุชิกิโซเป็นบทพิสูจน์ว่าตัวละครสี่ขาสามารถใช้งานได้ในเกมซูเปอร์สแมชบราเธอส์ ริชาร์ด จอร์จ จากไอจีเอ็น เขียนว่าฟุชิกิโซ "ถูกประเมินต่ำไปในทีแรก แต่เมื่อนำมาใช้งานอย่างเหมาะสม มันกลับมีท่ายอดเยี่ยมหลายท่า" บรรณาธิการของไอจีเอ็น ลูคัส เอ็ม. โธมัส เขียนว่า ฟุชิกิโซเป็นที่จดจำน้อยกว่าฟุชิกิดาเนะและฟุชิกิโซ จนกระทั่งมันมาปรากฏในเกมบรอล เขาบรรยายว่าเป็น "สัตว์ร้านที่ต้องรับมือ" และ "ไม่อ้วนเกินไปที่จะเป็นสัตว์ประหลาดที่เดิมถือว่าเป็นโปเกมอนที่อยู่กลางสายวิวัฒนาการ"
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟุชิกิโซ ใน bulbagarden วิกิโปเกมอน ฟุชิกิโซ ใน Pokedex Thailand Official
| ด ค กสายพันธุ์โปเกมอน |
| --- | --- | --- |
| รุ่นที่ 1 |  ฟุชิกิดาเนะ  ฟุชิกิโซ  ฟุชิกิบานะ  ฮิโตคาเงะ  ลิซาร์โดะ  ลิซาร์ดอน  เซนิกาเมะ  คาเมล  คาเม็กซ์  คาเตอร์ปี  ทรานเซล  บัตเตอร์ฟรี  บีเดิล  โคคูน  สเปียร์  พีเจียต  อาร์บ็อก  พิคาชู  ไรชู  พูริน  เนียส  โคดัก  อุซึบ็อท  ยาดง  เก็งกา  มาตาโดกัซ  ลัคกี  บาร์เรียด  สไตรค์  รูจูลา  ไคลอส  คอยคิง  เกียราดอส  ลาพลาซ  เมตามอน  อีวุย  คาบิกอน  มิวทู  มิว  MissingNo. (glitch)  |  |
| รุ่นที่ 2 |  พิชู  อูปา  อันโนน  โซนานส์  เฮราครอส  เดลิเบิร์ด  ลูเกีย  เซเลบี  |  |
| รุ่นที่ 3 |  คิโมริ  อาเกฮันท์  โดคุเคล  เซอไนท์  พราเซิล  ไมนัน  ซาโบเนีย  ฮาบูเนค  ชิรีน  |  |
| รุ่นที่ 4 |  ฮิโกซารุ  กาเมล  พาจิริซึ  มาเนเน  กาเบรียส  ลูคาริโอ  มัสคิปปา  เมกะยันมา  กิราติน่า  อาร์เซอุส  |  |
| รุ่นที่ 5 |  โคโรโมริ  เดธมาส  เอมอนกา  แชนเดลา  |  |
| รุ่นที่ 6 |  เก็คโคกะ  วิวิญอง  มาอีกะ  เดเด็นเนะ  เคลฟฟี  พัมพ์จิน  |  |
| รุ่นที่ 7 |  โทเกะเดมารุ  มิมิคคิว  |  |
| รุ่นที่ 8 |  วูลู  โมรุเปโกะ  |  |
| รุ่นที่ 9 |  เดคานุจัง  |  |
  หมวดหมู่
ลิมนาเดส คาสะ

ลิมนาเดส คาสะ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก
บทบาท

ขณะที่ชิริวสามารถล้มคริสซาออร์ กฤษณะ และทำลายเสาค้ำมหาสมุทรอินเดียได้แล้วนั้น ซีดราก้อน คาน่อนพูดกับไซเรน โซเรนต์ว่า พวกบรอนเซนต์สามารถทำลายเสาค้ำมหาสมุทรไปได้ถึง 3 เสาแล้ว แต่โซเรนท์บอกว่า อย่าห่วง ตราบใดที่ยังมีลิมนาเดส คาสะ อยู่ เพราะคาสะจัดว่าเป็นขุนพลมารีนเนอร์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในบรรดา 7 ขุนพลมารีนเนอร์
เมื่อซิกนัส เฮียวกะ วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก ได้พบกับอควอเรียส คามิว อาจารย์ของตนที่เสียชีวิตไปแล้วในศึก 12 ปราสาทแซงค์ทัวรี่ เฮียวกะไม่เชื่อว่าคามิวยังมีชีวิตอยู่ คามิวจึงต้องใช้ท่าไม้ตายสุงสุด ออโรร่า เอ็กคิวชั่น จัดการกับเฮียวกะ เฮียวกะจึงเชื่ออย่างสนิทใจว่า บุคคลที่อยู่ตรงหน้าเป็นคามิวจริงๆ และเมื่อเฮียวกะเผลอ คามิวก็โจมตีใส่เฮียวกะจนสลบไป
ต่อมาเพกาซัส เซย่า มาถึงก็ได้พบกับมารีน อาจารย์ของตนที่เซย่าสงสัยว่าเป็นเซกะ พี่สาวของตนที่หายสาบสูญไป มารีนถอดหน้ากากออก ปรากฏว่าเป็นเซกะจริงๆ เมื่อเซย่าโผเข้ากอด และเมื่อเผลอเซกะก็โจมตีใส่เซย่าทันที
ชุนเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง เมื่อมาถึงก็ได้พบร่างของเฮียวกะและเซย่านอนอยู่ ลิมนาเดส คาสะ จึงได้ปรากฏตัวขึ้น และบอกว่าตนเป็นคนโจมตีใส่ทั้ง 2 เอง ด้วยการแปลงร่างเป็นคนรักของคนทั้ง 2 ชุนแค้นในพฤติกรรมของคาสะมาก จึงโจมตีใส่ด้วยธันเดอร์ เวฟ แต่คาสะได้เปลี่ยนร่างเป็นอิคคิ พี่ชายของชุนที่ชุนผูกพันมาก ชุนแม้จะรู้ว่าเป็นร่างแปลงของคาสะ แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้ จึงโดนโจมตีจนสลบไปอีกคน คาสะจึงคืนร่างเดิมและหัวเราะด้วยความลำพองที่สามารถกำจัดบรอนเซนต์ลงได้ถึง 3 คนพร้อมกัน แต่ขณะนั้นจู่ ๆ ก็ได้พลังคอสโม่อย่างรุนแรงขึ้นมาโจมตีคาสะโดยไม่รู้ตัว เจ้าของคอสโม่นั้นคือ ฟีนิกซ์ อิคคิ แม้คาสะจะพยายามสู้กับอิคคิด้วยท่าไม้ตาย ซาลาแมนเดอร์ ช็อก แต่ก็ไม่อาจทำอะไรอิคคิได้ จนต้องกลายร่างเป็นชุน แต่อิคคิก็ไม่หลงกลและต่อยทะลวงหัวใจของคาสะในร่างชุนโดยไม่ลังเล ก่อนตายคาสะล้วงลึกเข้าไปในความทรงจำของอิคคิ และได้เจอเอสเมรัลด้า อดีตคนรักของอิคคิที่เกาะเดธ ควีน แต่พอได้ทราบว่าคนไร้หัวใจอย่างอิคคิก็ยังมีจุดอ่อนในจิตใจคาสะก็สิ้นลม อิคคิทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติกลงได้ในที่สุด
สเกล

คาสะสวมชุดสเกลรูปลิมนาเดส ซึ่งเป็นพรายน้ำในเทพนิยายกรีกชนิดหนึ่ง ที่สามารถแปลงร่างเป็นคนรักของผู้ที่ถูกล่อลวง และเมื่อเหยื่อถูกล่อลงน้ำมันก็จะกระชากลงไปฆ่าในน้ำทันที  แต่รูปร่างของสเกลในเรื่อง กลับมีรูปร่างคล้ายซาลาแมนเดอร์ยักษ์
ศาลเจ้าชินโตศรีราชา

| ศาลเจ้าชินโตศรีราชา |
| --- | --- |
真楽茶神社
ศาสนา
ศาสนา: ชินโต
เทพ: อามาเตราซุ อูกาโนมิตามะ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: 106/10 ถนนสุรศักดิ์สงวน ตำบลศรีราชา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
ที่ตั้งในจังหวัดชลบุรี
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°09′48″N 100°55′38.5″E﻿ / ﻿13.16333°N 100.927361°E﻿ / 13.16333; 100.927361
สถาปัตยกรรม
รูปแบบ: ญี่ปุ่น
ผู้ก่อตั้ง: สมาคมศาลเจ้าชินโต ศรีราชา
เริ่มก่อตั้ง: 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
เว็บไซต์
http://sriracha.jp
 อภิธานศัพท์ชินโต
ศาลเจ้าชินโตศรีราชา (ญี่ปุ่น: 真楽茶神社; โรมาจิ: Shiracha Jinja) เป็นศาลเจ้าของลัทธิชินโต ตั้งอยู่ถนนสุรศักดิ์สงวน ตำบลศรีราชา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ภายในประดิษฐานสุริยเทวีอามาเตราซุ และอูกาโนมิตามะ เพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจของประชาคมญี่ปุ่นในศรีราชาซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนมาก และถือเป็นศาลเจ้าชินโตแห่งที่สองในประเทศไทย
ประวัติ

ก่อนหน้านี้เคยมีการก่อสร้างศาลเจ้าชินโตแห่งแรกในประเทศไทย ภายในมูลนิธิเพื่อการศึกษาและวัฒนธรรม จังหวัดกาญจนบุรี เพื่อรำลึกถึงความสูญเสียในสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมามาซาฮิโระ อาเบะ นายกสมาคมศาลเจ้าชินโต ศรีราชา มีแนวคิดที่จะสร้างศาลเจ้าชินโต ในท้องที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เพราะเป็นแหล่งอาศัยของชาวญี่ปุ่นกลุ่มใหญ่ และทางสมาคมอยากเห็นเยาวชนญี่ปุ่นเข้าร่วมพิธีแห่มิโกชิ (神輿) หรือพระเกี้ยว รอบเมืองศรีราชา ซึ่งเป็นธรรมเนียมสำคัญของชาวญี่ปุ่น
ทางสมาคมได้เริ่มการก่อสร้างศาลตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 โดยใช้สถาปัตยกรรมญี่ปุ่น นำเข้าวัสดุการก่อสร้างและนำช่างก่อสร้างมาจากประเทศญี่ปุ่นทั้งหมด รวมถึงเชือกชิเมนาวะน้ำหนัก 130 กิโลกรัม ซึ่งแขวนไว้หน้าศาลเจ้าเพื่อป้องกันสิ่งชั่วร้าย ก็ถูกสร้างขึ้นจากความร่วมมือของสมาคมนักธุรกิจชิเมนาวะจากจังหวัดชิมาเนะ ศาลเจ้าก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 แต่พิธีเปิดศาลเจ้าถูกเลื่อนเรื่อยมาจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19
วันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีการเชิญนักบวชชินโต คือกูชิและคันนูชิจากประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำพิธีเปิด และวันที่ 22 กรกฎาคมปีเดียวกัน ศาลเจ้าชินโตศรีราชาได้จัดพิธีอัญเชิญเทพเจ้ามาประดิษฐาน ณ ที่ตั้งใหม่ มีเทพเจ้าสำคัญสองพระองค์ คือ อามาเตราซุ สุริยเทวีแห่งแสงสว่าง และอูกาโนมิตามะ เทพแห่งความอุดมสมบูรณ์ โดยมีฉัตรชัย ทิมกระจ่าง นายกเทศมนตรีเมืองศรีราชาเป็นประธานในพิธี
ศาลเจ้าชินโตศรีราชามีการจ้างหญิงสาวชาวไทยทำงานเป็นมิโกะแบบไม่เต็มเวลา ทำหน้าที่ให้ข้อมูล ทำความสะอาด และขายเครื่องรางแก่ผู้ที่มาสักการะศาลเจ้า
วอลเลย์บอลหญิง ถ้วย ก. 2558

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  ศรีสะเกษ ประเทศไทย
วันที่: 25 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2558
ทีม: 8 ทีม
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ: พีอีเอศรีสะเกษ  (สมัยที่ 4th)
← ก่อนหน้าถัดไป →
การแข่งขันวอลเลย์บอล "ซีเล็คทูน่า" ประชาชนหญิง ก. ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2558 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มีทีมเข้าร่วมด้วยกันทั้งสิ้น 8 ทีม ประกอบไปด้วย PEA ศรีสะเกษ, เทศบาลนนทบุรี, เวียดนาม, สโมสรบางกอกกล๊าส, สโมสรคิง-กรุงเทพมหานคร, ฮ่องกง, สโมสรไทยเดนมาร์ค - หนองเรือ และ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
การแบ่งกลุ่ม

| กลุ่มเอ | กลุ่มบี |
| --- | --- |
  บางกอกกล๊าส    PEA ศรีสะเกษ    ไทยเดนมาร์ค หนองเรือ    เวียดนาม :   มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต    คิง-กรุงเทพมหานคร    เทศบาลนครนนทบุรี    ฮ่องกง