stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วุฒิสภาฝรั่งเศส
องค์ประกอบและการเลือกตั้ง

ก่อนเดือนกันยายน ค.ศ. 2004 สมาชิกวุฒิสภาฝรั่งเศสประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมด 321 คน โดยดำรงตำแหน่งวาระละ 9 ปี ซึ่งต่อมาได้ถูกปรับลดเหลือเพียง 6 ปี ในขณะที่จำนวนสมาชิกวุฒิสภาได้เพิ่มขึ้นทีละเล็กน้อยจนถึง 348 คนในปีค.ศ. 2011 เพื่อให้สอดคล้องกับจำนวนประชากร ในอดีตการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจะมีขึ้นทุก ๆ 3 ปีโดยเลือกตั้งทีละหนึ่งในสามของสมาชิกทั้งหมด ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนเป็นครึ่งหนึ่งของสมาชิกทั้งหมดในทุก ๆ 3 ปี
การได้มาของสมาชิกวุฒิสภาจะผ่านการเลือกตั้งทางอ้อม โดยผู้มีสิทธิเลือกตั้ง (ฝรั่งเศส: grands électeurs จำนวนประมาณ 150,000 คน ซึ่งเป็นข้าราชการจากหน่วยงานปกครองต่าง ๆ ได้แก่ สมาชิกสภาภาค, สมาชิกสภาจังหวัด นายกเทศมนตรี สมาชิกเทศบาลในเมืองขนาดใหญ่ รวมทั้งสภาผู้แทนราษฎร อย่างไรก็ตาม 90% ของผู้มีสิทธิเลือกตั้งเป็นผู้แทนที่เลือกโดยสมาชิกสภาที่ปรึกษาต่าง ๆ ซึ่งเป็นการทำให้วุฒิสภานั้นมักจะออกเสียงเข้าข้างบริเวณที่ห่างไกลความเจริญ
ในขณะที่พรรคการเมืองที่มีเสียงนำในสภาผู้แทนราษฎรมักจะเปลี่ยนพรรคได้อยู่เสมอ แต่วุฒิสภามักจะไม่ค่อยพบการเปลี่ยนแปลงมากนักนับตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ซึ่งมักจะนำโดยสมาชิกพรรคสังคมนิยม จนกระทั่งเมื่อการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งล่าสุดในปีค.ศ. 2009 ถึงแม้ว่าพรรคฝ่ายซ้ายอย่างพรรคสังคมนิยมซึ่งเคยเป็นเสียงข้างมากมาตลอดจากการชนะการเลือกตั้งของภาคต่าง ๆ ในฝรั่งเศส (ยกเว้นเพียงสองภาค) รวมทั้งเมืองใหญ่และเล็กส่วนใหญ่ซึ่งถือเป็นเสียงมากกว่า 50% ของประชากรทั้งหมด ยังไม่สามารถได้เสียงข้างมากในครั้งนี้ นอกจากนี้วุฒิสภายังถูกครหาว่าเป็นสถานที่ลี้ภัยของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรซึ่งสอบตกจากการเลือกตั้งทั่วไป
ชาวฝรั่งเศสที่พักอาศัยอยู่นอกประเทศหรือเขตการปกครองของประเทศฝรั่งเศสมีผู้แทนในวุฒิสภาจำนวน 12 คน
ที่นั่งในสภาถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติมาตั้งแต่การประชุมสภาครั้งแรกในสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งสมาชิกพรรคฝ่ายซ้ายจะนั่งทางซีกซ้ายของประธานวุฒิสภา และสมาชิกพรรคฝ่ายขวาจะนั่งอยู่ทางซีกขวา
ประธานวุฒิสภา

ตำแหน่งประธานวุฒิสภานั้นมาจากการเลือกตั้งของสมาชิกวุฒิสภา โดยภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 แล้ว ตามตำแหน่งประธานวุฒิสภา จะเป็นบุคคลถัดมาในการสืบตำแหน่ง "รักษาการประธานาธิบดี" ในกรณีที่ประธานาธิบดีในขณะนั้นถึงแห่อสัญกรรม ลาออก หรือถูกถอดถอนจากตำแหน่ง (เฉพาะกรณีปัญหาสุขภาพ) จนกว่าจะมีการเลือกตั้งครั้งใหม่เสร็จสิ้นลง โดยเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นแล้วสองครั้งกับ อาแล็ง ปอแอร์ (Alain Poher) หลังจากการลาออกของประธานาธิบดีชาร์ล เดอ โกล (Charles de Gaulle) และอีกครั้งหนึ่งภายหลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของประธานาธิบดีฌอร์ฌ ปงปีดู (Georges Pompidou)
ประธานวุฒิสภาคนปัจจุบัน ได้แก่ ฌ็อง-ปีแยร์ แบล (Jean-Pierre Bel)
อำนาจตามรัฐธรรมนูญ

ภายใต้รัฐธรรมนูญ วุฒิสภานั้นเกือบจะมีอำนาจใกล้เคียงกับสภาผู้แทนราษฎร กระบวนการร่างกฎหมาย เริ่มต้นจากพิจารณาโดยคณะรัฐมนตรี (เรียกว่า projets de loi) หรือโดยสมาชิกรัฐสภา (เรียกว่า propositions de loi) เพื่อตรากฎหมาย การร่างกฎหมายก็ต้องผ่านการพิจารณาจากทั้งสองสภาเพื่อให้ทั้งสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาได้พิจารณาร่างกฎหมายที่มีเนื้อหาเดียวกัน หากทั้ง 2 สภามีความเห็นตรงกันก็ถือว่าร่างกฎหมายนั้นได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา โดยขั้นตอนนี้จะกินเวลานานกว่าทั้งสองสภาจะบรรลุข้อยุติในร่างกฎหมายนั้น ๆ แต่ในกรณีที่ทั้ง 2 สภามีความเห็นไม่ตรงกัน ร่างกฎหมายฉบับนั้นก็จะถูกส่งกลับไปกลับมาระหว่าง 2 สภา (navette) ซึ่งนายกรัฐมนตรีสามารถขอให้มีการตั้ง "คณะกรรมาธิการ" (commission mixte paritaire) ประกอบด้วยสมาชิกได้แก่ คณะกรรมาธิการร่วม ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกวุฒิสภา 7 คนและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 7 คน ทำหน้าที่พิจารณาร่างกฎหมายเพื่อให้ได้ข้อยุติ แต่หากคณะกรรมาธิการร่วมกันไม่สามารถตกลงกันได้อีก ร่างกฎหมายนั้นจะถูกส่งไปให้ทั้งสองสภาพิจารณาอีกครั้ง และหลังจากนั้นสภาผู้แทนราษฎรจะเป็นผู้ตัดสินชี้ขาด ซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นส่วนข้างมากฝั่งรัฐบาล ซึ่งกรณีนั้นไม่เกิดขึ้นบ่อย โดยปกติแล้วทั้งสองสภานั้นจะสามารถหาข้อยุติได้ในที่สุด หรือมิฉะนั้นคณะรัฐมนตรีก็จะถอดเรื่องออกจากการพิจารณา
อย่างไรก็ตาม อำนาจในการตรากฎหมายนั้นจึงเสมือนตกอยู่ในมือของสภาผู้แทนราษฎร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคณะรัฐมนตรีนั้นมาจากพรรคเสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร นอกจากนี้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรยังสามารถเสนอญัตติการอภิปรายไม่ไว้วางใจคณะรัฐมนตรี (motion de censure) ได้ แต่อำนาจที่จะผ่านการลงมติไม่ไว้วางใจนั้นค่อนข้างจำกัด โดยเฉพาะในกรณีรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 นั้น คณะรัฐมนตรีที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งนั้นถูกสงวนสิทธิ์การถูกลงมติไม่ไว้วางใจ นอกจากนี้ สมาชิกรัฐสภาจะสามารถยื่นมติไม่ไว้วางใจได้ก็ต่อเมื่อมีสมาชิกอย่างน้อยจำนวนร้อยละสิบของสมาชิกทั้งหมดลงชื่อร่วมกัน หากการลงมติไม่ไว้วางใจครั้งนั้นไม่ผ่านการรับรองจากเสียงส่วนใหญ่แล้ว สมาชิกที่ร่วมลงชื่อนั้นจะไม่สามารถยื่นมติไม่ไว้วางใจได้อีกจนกระทั่งปิดสมัยประชุม หากการลงมตินั้นได้รับการสนับสนุน การจะลงมติไม่ไว้วางใจผ่านได้นั้นต้องได้เสียงส่วนใหญ่เกินกึ่งหนึ่งของสภา มิใช่เพียงเสียงข้างมากดั่งกรณีการออกเสียงรับรองทั่วไป  โดยทั่วไปแล้วหากสภาผู้แทนราษฎรกับวุฒิสภานั้นมีเสียงส่วนมากคนละพรรคกัน สภาผู้แทนราษฎรมักจะมีอำนาจเหนือกว่า และการขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่างสองสภานั้นยังไม่เคยพบมาก่อนในรัฐสภาฝรั่งเศส
วุฒิสภายังมีหน้าท่สอดส่องดูแลการปฏิบัติหน้าที่ของคณะรัฐมนตรีโดยจัดพิมพ์เป็นรายงานต่าง ๆ ประจำในแต่ละปี
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
การเมืองประเทศฝรั่งเศส
ระบบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาฝรั่งเศส) ของวุฒิสภาฝรั่งเศส
French Senate ที่ Google Cultural Institute
ยลปิยา เทศถมทรัพย์ (มกราคม 2004), รัฐสภาสาธารณรัฐฝรั่งเศส, กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร หน้า 29–43
Hans J. Tümmer (2006), "eine Einführung",  ใน C. H. Beck (บ.ก.), Das politische System Frankreichs (ภาษาเยอรมัน), München, ISBN 3-406-52839-2
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 2 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef
สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต (ค.ศ. 1871)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต
| สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต |
| --- | --- |

สร้าง: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1871
ที่ตั้ง: Archiv der Otto-von-Bismarck-Stiftung ที่ฟรีดริชรูฮ์
วัตถุประสงค์: ยุติสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย
สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต (ฝรั่งเศส: Traité de Francfort; เยอรมัน: Friede von Frankfurt; อังกฤษ: Treaty of Frankfurt) เป็นสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 กับจักรวรรดิเยอรมัน ลงนามเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1871 ณ นครแฟรงก์เฟิร์ต ซึ่งเป็นการยุติสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย
สาระสำคัญ

สาระสำคัญของสนธิสัญญามีดังนี้:
รับรองแนวพรมแดนใหม่ของฝรั่งเศส-จักรวรรดิเยอรมัน แนวพรมแดนใหม่นี้ได้ขีดให้ 1,694 หมู่บ้านและเมืองของฝรั่งเศสตกอยู่ในอาณาเขตจักรวรรดิเยอรมัน อันได้แก่:
แคว้นอาลซัส: จังหวัดบา-แร็ง (Bas-Rhin) กับจังหวัดโอ-แร็ง (Haut-Rhin) ยกเว้นอาณาเขตของเมืองแบลฟอร์ (Belfort)
แคว้นลอแรน: จังหวัดมอแซล (Moselle), หนึ่งในสามของจังหวัดเมิร์ต (Meurthe) ซึ่งรวมถึงเมืองชาโต-ซาแล็ง (Château-Salins) และซาร์บูร์ (Sarrebourg), อำเภอซาล (Saales) และอำเภอชีร์เม็ก (Schirmeck) ในจังหวัดโวฌ (Vosges)
ให้สิทธิแก่พลเมืองอาลซัส-ลอแรนในการย้ายออกจากดินแดนที่ว่านี้ก่อนวันที่ 1 ตุลาคม 1872 หลังจากนั้นจะถือว่าพลเมืองเหล่านี้เป็นพลเมืองเยอรมัน
ตั้งแผนให้ถอนกำลังทัพเยอรมันจากบางพื้นที่
ค่าปฏิกรรมสงครามที่ฝรั่งเศสต้องจ่ายแก่เยอรมันจำนวนห้าพันล้านฟรังค์ภายในกำหนดห้าปี (ทั้งจำนวนให้จ่ายเป็นทองคำ)
ให้การยอมรับนับถือพระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย เป็นจักรพรรดิเยอรมัน
ทหารเยอรมันจะยังคงประจำการอยู่ในดินแดนที่ว่านี้จนกว่าฝรั่งเศสจะชำระค่าปฏิกรรมสงครามครบถ้วน (ฝรั่งเศสจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามเสร็จเร็วกว่าเวลาที่กำหนด)
สนธิสัญญานี้ยังได้กล่าวถึงเงื่อนไขเพิ่มเดิม ดังนี้:
การใช้น่านน้ำการเดินเรือเชื่อมเข้ากับอาลซัส-ลอแรน
การค้าระหว่างสองประเทศ
คืนเชลยศึก
ฝรั่งเศสได้รับอาลซัส-ลอแรนคืนหลังทำสนธิสัญญาแวร์ซายใน ค.ศ. 1919
ปัจจัยที่ส่งผลต่อชายแดน > ยุทธวิธี

กองทัพเยอรมันพูดถึงการควบคุมภูมิภาคอาลซัลจนถึงโวฌ (เทือกเขา) และพื้นที่ระหว่างตียงวีล (ดีเดินโฮเฟิน) ถึงแม็สต้องได้รับความคุ้มครองจากเยอรมนี และที่สำคัญที่สุด กองทัพเยอรมันถือว่าเส้นทางระหว่างตียงวีลกับแม็สเป็นพื้นที่ควบคุมที่สำคัญที่สุดถ้าเกิดมีสงครามในอนาคตต่อฝรั่งเศส
ข้อมูล

Hartshorne, Richard (Jan, 1950). "The Franco-German Boundary of 1871", World Politics, pp. 209–250.
Eckhardt, C.C. (May, 1918). "The Alsace-Lorraine Question", The Scientific Monthly, Vol. 6, No. 5, pp. 431–443.
| ด ค กการทูตของมหาอำนาจ 1871–1913 |
| --- | --- |
มหาอำนาจ:  ออสเตรีย-ฮังการี  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  อิตาลี  ญี่ปุ่น  รัสเซีย  สหราชอาณาจักร  สหรัฐ 
พันธมิตร:  ไตรพันธมิตร (ทวิพันธมิตร)  ไตรภาคี (พันธมิตรฝรั่งเศส-รัสเซีย  ความตกลงฉันทไมตรี  ความตกลงอังกฤษ-รัสเซีย)  พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น  สันนิบาตสามจักรพรรดิ  พันธมิตรแปดชาติ  สันนิบาตบอลข่าน 
แนวโน้ม:  การล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมัน (ปัญหาตะวันออก)  ลัทธิจักรวรรดินิยมใหม่ (ลัทธิอาณานิคมในทวีปแอฟริกา)  อุดมการณ์รวมกลุ่มสลาฟ  เดอะเกรตเกม  การฟื้นสัมพันธไมตรีใหญ่ 
สนธิสัญญา ข้อตกลง:  สนธิสัญญาแวร์ซาย  สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต  สนธิสัญญาเบอร์ลิน  สนธิสัญญาประกันพันธไมตรี  สนธิสัญญาปารีส  สนธิสัญญาโควิสโท  ข้อตกลงทาฟต์-คะสึระ  สนธิสัญญาอึลซา  สนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น–เกาหลี  ความตกลงรักโกนีจี 
เหตุการณ์:  การรวมชาติเยอรมัน  การรวมชาติอิตาลี  การประชุมใหญ่เบอร์ลิน  การประชุมเบอร์ลิน  เวลโพลีทิค  การแข่งขันอาวุธนาวี อังกฤษ-เยอรมนี เดรดนอต  กฎหมายนาวิกเยอรมัน  ออสเตรีย-อิตาลี  อเมริกาใต้  เหตุการณ์ฟาโชดา  ผนวกดินแดนฮาวาย  วิกฤตการณ์โมร็อกโกครั้งที่หนึ่ง  การประชุมอัลเจอซิรัส  วิกฤตการณ์อกาดีร์  วิกฤตการณ์บอสเนีย 
สงคราม:  รัสเซีย-ตุรกี  อังกฤษ-อียิปต์  จีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง  สเปน–สหรัฐ  สงครามกล้วย  ฟิลิปปินส์–สหรัฐ  กบฏนักมวย  บูร์ครั้งที่สอง  รัสเซีย–ญี่ปุ่น  อิตาลี-ตุรกี  บอลข่าน ครั้งที่หนึ่ง  ครั้งที่สอง 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี 
แคว้นอาลซัส-ลอแรนที่ฝรั่งเศสเสียให้แก่เยอรมัน
Jules Favre รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศฝรั่งเศส ประทับตราบนสนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต โดยที่บิสมาร์คเฝ้าดูอยู่ข้าง ๆ
ลีกเอิง

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 1932 1932–1933 (นานาชาติ) 1933–2002 (ดิวิชัน)
ประเทศ:  ฝรั่งเศส (17 ทีม)
สโมสรอื่นจาก:  โมนาโก (1 ทีม)
สมาพันธ์: ยูฟ่า
จำนวนทีม: 18
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: ลีกเดอ
ถ้วยระดับประเทศ: กุปเดอฟร็องส์ ทรอเฟเดช็องปียง
ถ้วยระดับลีก: กุปเดอลาลีก
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ยูฟ่ายูโรปาลีก ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (12 สมัย)  (2023–24)
ชนะเลิศมากที่สุด: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (12 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: กานาลปลุสและบีอินสปอตส์ บีอินสปอตส์ (ในประเทศไทย)
เว็บไซต์: www.ligue1.com
ปัจจุบัน: 2024–25
ลีกเอิง (ฝรั่งเศส: Ligue 1) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของฟุตบอลในประเทศฝรั่งเศส โดยมีลีกรองลงมาคือ ลีกเดอ (League 2) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2475 (ค.ศ. 1932) อยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศส โดยมีการเล่นต่อเนื่องมาทุกปียกเว้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยในอดีตจำนวนทีมที่เล่นในลีกเอิงจะเปลี่ยนไปมาระหว่าง 18 และ 20 ทีม ซึ่งปัจจุบันมีทีมทั้งหมด 20 ทีม และมีการเล่นในแบบการแข่งเหย้าและเยือน ทีมละ 38 นัด
เมื่อจบฤดูกาล 2 ทีมอันดับสุดท้ายของตารางจะตกชั้นลงในเล่นในลีกเดอ และทีม2อันดับแรกจากลีกเดอจะเลื่อนขึ้นมา และทีมอันดับ 18 จากลีกเอิงจะต้องไปตัดสินรอดตกชั้นกับทีมอันดับ 3-6 ของลีกเดอที่ชนะเลิศเพย์ออฟขึ้นมา ทีมใดมีผลคะแนนเหย้าเยือนมากกว่า ได้อยู่บนลีกสูงสุดต่อไป ส่วน 3 ทีมที่อันดับดีสุดจะได้ผ่านเข้าไปเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยสองทีมอันดับแรกจะผ่านเข้าไปรอในรอบแบ่งกลุ่ม(ทีมชนะเลิศได้อยู่โถ 1) ในขณะที่ทีมอันดับ 3 จะต้องแข่งรอบเพลย์ออฟอีกทีหนึ่ง ส่วนอันดับ 4 จะมีสิทธิเข้าไปเล่นในยูฟ่ายูโรปาลีก ตามอัตโนมัติ 
ทีมที่ชนะลีกเอิงมากที่สุดคือ ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (Paris Saint-Germain) ชนะเลิศ 12 สมัย ในขณะที่ทีมชนะเลิศติดต่อกันมากที่สุดคือ ลียง (Olympique Lyonnais) ชนะเลิศ 7 สมัยติดต่อกัน ฤดูกาล (2002-2008)
สโมสรที่เข้าร่วม (ฤดูกาล 2023–24)

แบร็สต์
แกลร์มง
เลออาฟวร์
ล็องส์
ลีล
ลอรีย็อง
ลียง
มาร์แซย์
แม็ส
มอนาโก
มงเปอลีเย
น็องต์
นิส
เปแอ็สเฌ
แร็งส์
แรน
สทราซบูร์
ตูลูซ
| สโมสร | ที่ตั้ง | สนาม | ความจุ (ที่นั่ง) | ฤดูกาล 2022–23 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แบร็สต์ !แบร็สต์ | แบร็สต์ | ฟร็องซิส เลอ เบล | 15,931 | อันดับที่ 14 |
| Clermont !แกลร์มง | แกลร์มง-แฟร็อง | สนามกีฬากาบรีเยลมงปิเอด์ | 11,980 | อันดับที่ 8 |
| Le Havre !เลออาฟวร์ | เลอ อาฟวร์ | สตาด โอเซอาเนอ | 25,178 | 17 !ลีกเดอ, อันดับที่ 1 |
| ล็องส์ !ล็องส์ | ล็องส์ | บอลาร์ต-เดอเลลิส | 37,705 | อันดับที่ 2 |
| ลีล !ลีล | วีลเนิฟว์-ดัสก์ | ดีแคทลอนอารีนา ปีแยร์ โมรัว สเตเดียม | 50,186 | อันดับที่ 5 |
| ลอรีย็อง !ลอรีย็อง | ลอรีย็อง | สตาดดูว์มุสตัวร์ | 18,890 | อันดับที่ 10 |
| ลียง !ลียง | ลียง | กรูปามาสเตเดียม | 59,186 | อันดับที่ 7 |
| มาร์แซย์ !มาร์แซย์ | มาร์แซย์ | ออร็องฌ์เวลอดรอม | 67,394 | อันดับที่ 3 |
| แม็ส !แม็ส | ล็อนเกวิลเลอ-เลส์-แม็ส | สตาด แซ็ง-ซีมโฟเรียง | 28,786 | ลีกเดอ, อันดับที่ 2 |
| มอนาโก !มอนาโก |  มอนาโก | สตาดลูย-เดอ | 18,523 | อันดับที่ 6 |
| มงเปอลีเย !มงเปอลีเย | มงเปอลีเย | สตาดเดอลามอซง | 32,900 | อันดับที่ 12 |
| น็องต์ !น็องต์ | น็องต์ | สตาดเดอลาโบฌัวร์ | 35,322 | อันดับที่ 16 |
| นิส !นิส | นิส | อลิอันซ์ริวีเอรา | 35,624 | อันดับที่ 9 |
| ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง !ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง | ปารีส | ปาร์กเดแพร็งส์ | 48,583 | อันดับที่ 1 |
| แร็งส์ !แร็งส์ | แร็งส์ | สนามกีฬาโอกุสต์ เดอโลน | 21,684 | อันดับที่ 11 |
| แรน !แรน | แรน | โรอาซงปาร์ก | 29,778 | อันดับที่ 4 |
| สทราซบูร์ !สทราซบูร์ | สทราซบูร์ | สตาดเดอลาแมโน | 29,230 | อันดับที่ 15 |
| ตูลูซ !ตูลูซ | ตูลูซ | สนามกีฬาเทศบาล | 33,150 | อันดับที่ 13 |
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ

ดูเพิ่ม: รายชื่อผู้ชนะการแข่งขันฟุตบอลฝรั่งเศส
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ > ผู้ชนะเลิศแบ่งตามปี

| ฤดูกาล | ทีมชนะเลิศ |
| --- | --- |
1932–33: ออแล็งปิกลีลัว
1933–34: แซ็ต
1934–35: ซอโช-มงเบลียาร์
1935–36: แอร์เซ ปารี
1936–37: มาร์แซย์
1937–38: ซอโซ-มงเบลียาร์
1938–39: แซ็ต
1940–45: งดการแข่งขันเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง
1945–46: ลีล
1946–47: รูแบ-ตูร์กวง
1947–48: มาร์แซย์
1948–49: แร็งส์
1949–50: บอร์โด
1950–51: นิส
1951–52: นิส
1952–53: แร็งส์
1953–54: ลีล
1954–55: แร็งส์
1955–56: นิส
1956–57: แซ็งเตเตียน
1957–58: แร็งส์
1958–59: นิส
1959–60: แร็งส์
1960–61: มอนาโก
1961–62: แร็งส์
1962–63: มอนาโก
1963–64: แซ็งเตเตียน
1964–65: น็องต์
1965–66: น็องต์
1966–67: แซ็งเตเตียน
1967–68: แซ็งเตเตียน
1968–69: แซ็งเตเตียน
1969–70: แซ็งเตเตียน
1970–71: มาร์แซย์
1971–72: มาร์แซย์
1972–73: น็องต์
1973–74: แซ็งเตเตียน
1974–75: แซ็งเตเตียน
1975–76: แซ็งเตเตียน
1976–77: น็องต์
1977–78: มอนาโก
1978–79: สทราซบูร์
1979–80: น็องต์
1980–81: แซ็งเตเตียน
1981–82: มอนาโก
1982–83: น็องต์
1983–84: บอร์โด
1984–85: บอร์โด
1985–86: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
1986–87: บอร์โด
1987–88: มอนาโก
1988–89: มาร์แซย์
1989–90: มาร์แซย์
1990–91: มาร์แซย์
1991–92: มาร์แซย์
1992–93: ไม่มีแชมป์เนื่องจากมาร์แซย์ถูกริบแชมป์ในกรณีล้มบอล
1993–94: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
1994–95: น็องต์
1995–96: โอแซร์
1996–97: มอนาโก
1997–98: ล็องส์
1998–99: บอร์โด
1999–00: มอนาโก
2000–01: น็องต์
2001–02: ลียง
2002–03: ลียง
2003–04: ลียง
2004–05: ลียง
2005–06: ลียง
2006–07: ลียง
2007–08: ลียง
2008–09: บอร์โด
2009–10: มาร์แซย์
2010–11: ลีล
2011–12: มงปอลีเย
2012–13: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2013–14: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2014–15: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2015–16: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2016–17: มอนาโก
2017–18: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2018–19: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2019–20: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2020–21: ลีล
2021–22: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2022–23: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2023–24: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ > ผู้ชนะเลิศแบ่งตามสโมสร

| สโมสร | ชนะเลิศ (สมัย) | ปีที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง | 12 | 1985–86, 1993–94, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2021–22, 2022–23, 2023–24 |
| แซ็งเตเตียน | 10 | 1956–57, 1963–64, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1973–74, 1974–75, 1975–76, 1980–81 |
| มาร์แซย์ | 9 | 1936–37, 1947–48, 1970–71, 1971–72, 1988–89, 1989–90, 1990–91, 1991–92, 2009–10 |
| มอนาโก | 8 | 1960–61, 1962–63, 1977–78, 1981–82, 1987–88, 1996–97, 1999–2000, 2016–17 |
| น็องต์ | 8 | 1964–65, 1965–66, 1972–73, 1976–77, 1979–80, 1982–83, 1994–95, 2000–01 |
| ลียง | 7 | 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08 |
| บอร์โด | 6 | 1949–50, 1983–84, 1984–85, 1986–87, 1998–99, 2008–09 |
| แรงส์ | 6 | 1948–49, 1952–53, 1954–55, 1957–58, 1959–60, 1961–62 |
| นิส | 4 | 1950–51, 1951–52, 1955–56, 1958–59 |
| ลีล | 4 | 1945–46, 1953–54, 2010–11, 2020–21 |
| ซอโช-มงเบลียาร์ | 2 | 1934–35, 1937–38 |
| แซ็ต | 2 | 1933–34, 1938–39 |
| ล็องส์ | 1 | 1997–98 |
| แอร์เซ ปารี | 1 | 1935–36 |
| สทราซบูร์ | 1 | 1978–79 |
| ออแล็งปิกลีลัว | 1 | 1932–33 |
| รูแบ-ตูร์กวง | 1 | 1946–47 |
| โอแซร์ | 1 | 1995–96 |
| มงเปอลีเย | 1 | 2011–12 |
สถิติผู้ชนะเลิศ > ผู้ชนะเลิศแบ่งตามแคว้น

| แคว้น | สมัย | ทีมชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| โอแวร์ญ-โรนาลป์ | 17 | แซ็งเตเตียน (10), ลียง (7) |
| พรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ | 13 | มาร์แซย์ (9), นิส (4) |
| อีล-เดอ-ฟร็องส์ | 13 | ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (12), แอร์เซ ปารี (1) |
| กร็องแต็สต์ | 9 | แร็งส์ (6), ซอโช-มงเบลียาร์ (2), สทราซบูร์ (1) |
| โมนาโก | 8 | มอนาโก (8) |
| เปอีเดอลาลัวร์ | 8 | น็องต์ (8) |
| นูแวลากีแตน | 7 | บอร์โด (6) ล็องส์ (1) |
| โอดฟร็องส์ | 6 | ลีล (4), รูแบ-ตูร์กวง (1), ออแล็งปิกลีลัว (1) |
| อ็อกซีตานี | 3 | แซ็ต (2), มงเปอลีเย (1) |
| ซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ | 1 | โอแซร์ (1) |
สถิติผู้ชนะเลิศ > ผู้ชนะเลิศแบ่งตามเมือง

| เมือง | สมัย | ทีมชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| ปารีส | 13 | ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (12), แอร์เซ ปารี (1) |
| แซ็งเตเตียน | 10 | แซ็งเตเตียน (10) |
| มาร์แซย์ | 9 | มาร์แซย์ (9) |
| โมนาโก | 8 | มอนาโก (8) |
| น็องต์ | 8 | น็องต์ (8) |
| ลียง | 7 | ลียง (7) |
| บอร์โด | 7 | บอร์โด (6), ล็องส์ (1) |
| แร็งส์ | 6 | แร็งส์ (6) |
| ลีล | 6 | ลีล (4), รูแบ-ตูร์กวง (1), ออแล็งปิกลีลัว (1) |
| นิส | 4 | นิส (4) |
| สทราซบูร์ | 3 | ซอโช-มงเบลียาร์ (2),  สทราซบูร์ (1) |
| มงเปอลีเย | 3 | แซ็ต (2), มงเปอลีเย (1) |
| โอแซร์ | 1 | โอแซร์ (1) |
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศฝรั่งเศส
ฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
สนามกีฬาฌอฟรัว กีชาร์

| --- | --- |
เลอโชดรง
th
ชื่อเต็ม: สนามกีฬาฌอฟรัว กีชาร์
ที่ตั้ง: แซ็งเตเตียน จังหวัดลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 45°27′39″N 4°23′25″E﻿ / ﻿45.46083°N 4.39028°E﻿ / 45.46083; 4.39028
ความจุ: 41,965 คน
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2473
เปิดใช้สนาม: 13 กันยายน พ.ศ. 2474
ปรับปรุง: พ.ศ. 2526–2527, พ.ศ. 2539–2541, พ.ศ. 2554–2557
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลแซ็งเตเตียน (ค.ศ. 1931–ปัจจุบัน)
สนามกีฬาฌอฟรัว กีชาร์ (ฝรั่งเศส: Stade Geoffroy-Guichard) เป็นสนามกีฬา ในเมืองแซ็งเตเตียน ประเทศฝรั่งเศส โดยใช้งานจัดการแข่งขันฟุตบอลเป็นหลัก โดยเคยจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984, ฟุตบอลโลก 1998, คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 และจัดการแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 อีกทั้งยังใช้จัดการแข่งขันรักบี้ยูเนียน โดยเป็นสนามแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลก 2007 สนามนี้มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการคือ "เลอโชดรง" หรือ "ล็องแฟร์แวร์" ซึ่งหมายถึงสีชุดแข่งขันของสโมสรฟุตบอลแซ็งเตเตียน ซึ่งเคยได้รับความนิยมมากในปี พ.ศ. 2528 ด้วยผู้ชมที่มากกว่า 47,000 ในสนามแห่งนี้ แต่ในปัจจุบันสามารถจุผู้ชมได้ 35,616 คน ก่อนจากการปรับปรุงครั้งล่าสุดที่เริ่มในปี พ.ศ. 2554 และปรับให้เหลือ 26,747 ที่นั่งชั่วคราว แต่เมื่อปรับปรุงเสร็จ สนามนี้จะสามารถจุผู้ชมได้เกือบถึง 42,000 คน
สนามได้เปิดใช้งานครั้งแรกในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2474 และ แซ็งเตเตียนลงแข่งขันครั้งแรกในวันที่ 17 กันยายน ซึ่งชื่อของสนามในปัจจุบันตั้งตามฌอฟรัว กีชาร์ ผู้ก่อตั้งธุรกิจกาสิโนที่เป็นผู้ซื้อพื้นที่ในช่วงที่ก่อสร้างสนาม
การแข่งขัน > ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984

สนามนี้เป็นหนึ่งในสนามจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984 ในนัดต่อไปนี้:
| วันที่ | เวลา (CET) | ทีม | ผลการแข่งขัน | ทีม | รอบ | ผู้ชม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 มิถุนายน 2527 | 20:30 |  โรมาเนีย | 1–1 |  สเปน | กลุ่มบี | 16,972 |
| 19 มิถุนายน 2527 | 20:30 |  ฝรั่งเศส | 3–2 |  ยูโกสลาเวีย | กลุ่มเอ | 47,589 |
การแข่งขัน > ฟุตบอลโลก 1998

สนามนี้เป็นหนึ่งในสนามจัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 1998 ในนัดต่อไปนี้:
| วันที่ | เวลา (CET) | ทีม | ผลการแข่งขัน | ทีม | รอบ | ผู้ชม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 มิถุนายน 2541 | 17:30 |  ยูโกสลาเวีย | 1–0 |  อิหร่าน | กลุ่มเอฟ | 30,600 |
| 17 มิถุนายน 2541 | 17:30 |  ชิลี | 1–1 |  ออสเตรีย | กลุ่มบี | 30,600 |
| 19 มิถุนายน 2541 | 21:00 |  สเปน | 0–0 |  ปารากวัย | กลุ่มดี | 30,600 |
| 23 มิถุนายน 2541 | 21:00 |  สกอตแลนด์ | 0–3 |  โมร็อกโก | กลุ่มเอ | 30,600 |
| 25 มิถุนายน 2541 | 16:00 |  เนเธอร์แลนด์ | 2–2 |  เม็กซิโก | กลุ่มอี | 30,600 |
| 30 มิถุนายน 2541 | 21:00 |  อาร์เจนตินา | 2–2 (4–3 ในการดวลจุดโทษ) |  อังกฤษ | รอบ 16 ทีม | 30,600 |
การแข่งขัน > ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016

สนามนี้เป็นหนึ่งในสนามจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ในนัดต่อไปนี้:
| วันที่ | เวลา (CET) | ทีม | ผลการแข่งขัน | ทีม | รอบ | ผู้ชม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 มิถุนายน 2559 | 21:00 |  โปรตุเกส | 1-1 |  ไอซ์แลนด์ | กลุ่มเอฟ | 38,742 |
| 17 มิถุนายน 2559 | 18:00 |  เช็กเกีย | 2-2 |  โครเอเชีย | กลุ่มดี | 38,376 |
| 20 มิถุนายน 2559 | 21:00 |  สโลวาเกีย | 0-0 |  อังกฤษ | กลุ่มบี | 39,051 |
| 25 มิถุนายน 2016 | 15:00 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 1–1 (4–5 pen.) |  โปแลนด์ | รอบ 16 ทีม | 38,842 |
วีว็องรีกัทร์

| --- | --- |
Vive Henri IV
พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
เนื้อร้อง: ไม่ทราบ, คริสต์ทศวรรษที่ 1590
ทำนอง: ไม่ทราบ, คริสต์ทศวรรษที่ 1590
รับไปใช้: 1590
เลิกใช้: 1830
วีว็องรีกัทร์ (ฝรั่งเศส: Vive Henri IV, อ็องรีที่ 4 จงเจริญ), มาร์ช็องรีกัทร์ (Marche Henri IV, มาร์ชอ็องรีที่ 4) หรือ วีฟว์เลอรัวอ็องรี (Vive le roi Henri, พระเจ้าอ็องรีจงเจริญ) เป็นเพลงยอดนิยมในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งมีเนื้อหาเป็นการเฉลิมฉลองพระเจ้าอ็องรีที่ 4  (พระสมัญญานาม "อ็องรีผู้ประเสริฐ") เพลงนี้ได้ประพันธ์ขึ้นในราวคริสต์ทศวรรษที่ 1590 และอ้างอิงถึงปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์บูร์บง พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (พระเจ้าเอนริเกที่ 3 แห่งนาบาร์รา) ผู้ทรงยุติสงครามสงครามศาสนาและฟื้นฟูสันติภาพของฝรั่งเศส (อันเป็นที่มาแห่งพระสมัญญานามของพระองค์)
ในสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้มีการนำเอาทำนองของเพลงนี้มาใส่เนื้อร้องใหม่ซึ่งมีชื่อว่า เลอเรอตูร์เดแพร็งส์ฟร็องแซอาปารี (Le Retour des Princes français à Paris, การนิวัติกรุงปารีสของบรรดาเจ้าฝรั่งเศส) เพื่อใช้เฉลิมฉลองในการกลับมามีอำนาจในฝรั่งเศสของราชวงศ์บูร์บงอีกครั้งหนึ่ง
บทร้องต้นฉบับ

| ภาษาฝรั่งเศส | คำแปล |
| --- | --- |
 1 Vive Henri IV !  Vive ce roi vaillant !  Ce diable à quatre  A le triple talent  De boire et de battre  Et d'être un vert galant.:  1 ขอพระเจ้าอองรีทรงพระเจริญ!  ทรงพระเจริญ ราชาผู้แกล้วกล้าองค์นี้  ปีศาจร้ายจตุรคูณตนนี้  มีพรสวรรค์สามอย่าง  คือการดื่ม การต่อสู้  และสุภาพนุ่มนวลกับอิสตรี
 2 Au diable guerres,  Rancunes et partis !  Comme nos pères  Chantons en vrais amis,  Au choc des verres  Les roses et les lys.  Au choc des verres  Les roses et les lys.:  2 สงครามจงพินาศ!  ความเป็นอริและความแตกแยก!  เฉกเช่นบรรพชน  เราจงร้องเพลงกันฉันมิตรแท้  ชนแก้วด้วยกัน  ทั้งดอกกุหลาบและดอกลิลี  ชนแก้วด้วยกัน  ทั้งดอกกุหลาบและดอกลิลี
 3 Chantons l'antienne   Qu'on chantera dans mille ans ;  Chantons l'antienne  Qu'on chantera dans mille ans ;  Que Dieu maintienne  En paix ses descendants  Jusqu'à ce qu'on prenne  La Lune avec les dents.:  3 เราจักร้องเพลงกัน  จักร้องไปตราบชั่วพันปี  เราจักร้องเพลงกัน  จักร้องไปตราบชั่วพันปี  ของพระเจ้าโปรดธำรง  ความสันติไว้แก่เหล่าลูกหลาน  จนกว่าพวกเรา  จะคาบดวงจันทร์ไว้ด้วยฟันได้
 4 Vive la France !  Vive le roi Henri !  Vive la France !  Vive le roi Henri !  Qu'à Reims on danse,  En disant comme Paris :  Vive la France !  Vive le roi Henri !:  4 จงเจริญ ประเทศฝรั่งเศส!  พระเจ้าอองรี ทรงพระเจริญ!  จงเจริญ ประเทศฝรั่งเศส!  พระเจ้าอองรี ทรงพระเจริญ!  ที่เมืองแร็งส์ เราเต้นรำ  พลางโห่ร้องอย่างที่ปารีส  จงเจริญ ประเทศฝรั่งเศส!  พระเจ้าอองรี ทรงพระเจริญ!
แหล่งข้อมูลอื่น

Danserie "Vive Henri IV"
Marche d'Henri IV, version militaire de Vive Henri IV sur Musique-militaire.fr
Le texte et une version au format midi. เก็บถาวร 2010-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Une autre version du texte page 515 เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Le final "Viva il diletto" du Voyage à Reims de Rossini.
Apothéose du ballet de Tchaikovsky La Belle au bois dormant.
Vive Henri IV ! Page du site du ministère de la Culture consacré à la célébration du 400e anniversaire de la mort du roi. เก็บถาวร 2020-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hymne "Où peut-on être mieux qu'au sein de sa famille" extrait de l'opéra Lucile de Grétry
Analyse de la chanson faite en 1850 par P. Rémi sur Gallica
Variations de Dussek sur "Vive Henri IV"
Harmonisation de Liszt sur "Vive Henri IV"
Une harmonisation en partition de "Vive Henri IV" เก็บถาวร 2016-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน