stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คอนเสิร์ตวอยเซสมิวสิกฟรอมไฟนอลแฟนตาซี
รายละเอียด

คอนเสิร์ต VOICES music from FINAL FANTASY เป็นคอนเสิร์ตที่นำเพลงประกอบของเกมไฟนอลแฟนตาซีหลายๆ ภาค มาเรียบเรียงดนตรีใหม่ในแนวออร์เคสตรา ซึ่งแตกต่างจากคอนเสิร์ตที่เคยจัดขึ้นมาแล้วอย่าง 20020220 music from FINAL FANTASY และ TOUR de JAPON music from FINAL FANTASY เพราะทุกเพลงต่างมี "เสียงของคน" ซึ่งในที่นี้หมายถึงนักร้องและวงประสานเสียง เข้ามาร่วมขับร้องด้วย ตามชื่อคอนเสิร์ต "VOICES" นั่นเอง
นอกจากนี้ เนื่องจากคอนเสิร์ตได้จัดขึ้นในช่วงที่เกมไฟนอลแฟนตาซี XII กำลังจะออกวางจำหน่าย ทางผู้จัดงานจึงได้จัดกิจกรรมหลายอย่างเพื่อเป็นการโปรโมตไฟนอลแฟนตาซี XII ตรงส่วนล็อบบี้ของสถานที่แสดง เช่น การนำฟิกเกอร์ตัวจัดจ์เมนท์ขนาดเท่าคนจริงมาตั้งโชว์, จัดมุมทดลองเล่นเกมไฟนอลแฟนตาซี XII, มุมทดลองชิมเครื่องดื่มไฟนอลแฟนตาซี XII โพชั่น และช่วงแนะนำเหล่านักพากย์ผู้ให้เสียงตัวละครในเกมไฟนอลแฟนตาซี XII
ผู้แสดง

พิธีกร
โนบุโอะ อุเอมัตสึ
ริเอโกะ คาตายามะ
นักร้อง
เอมิโกะ ชิราโทริ
RIKKI
อิซุมิ มาสุดะ
แองเจลา อากิ
นักร้องโอเปร่า
เอสึโยะ โอตะ (เสียงโซปราโน่)
สุมิอากิ วาตานาเบะ (เสียงเทนเนอร์)
เท็ตสึยะ โอดางาวะ (เสียงเบส)
วาทยกร
อาร์นี่ รอธ
บรรเลงดนตรี
พริม่าวิสต้า ฟิลฮาร์โมนิก ออร์เคสตรา (Prima Vista Philharmonic Orchestra)
เดอะโมกลีส์ (The Moogles)
เดอะแบล็กเมจส์ (THE BLACK MAGES)
การแสดง

ครึ่งแรก
Prelude (ญี่ปุ่น: プレュード)
Liberi Fatali จาก FF8
Fisherman's Horizon จาก FF8
Inori no Uta (ญี่ปุ่น: 祈りの歌) จาก FF10
Suteki da ne (ญี่ปุ่น: 素敵だね) จาก FF10
Final Fantasy Doo-Wop Medley (ญี่ปุ่น: ファイナルファンタジー ドゥワップメドレー)
Itsuka Kaeru Tokoro~Melodies of Life (ญี่ปุ่น: いつか帰るところ〜Melodies of Life) จาก FF9
Final Fantasy (ญี่ปุ่น: ファイナルファンタジー)
ครึ่งหลัง
Prima Vista Band (ญี่ปุ่น: プリマビスタ楽団; โรมาจิ: Purima Bisuta Gakudan) จาก FF9
The Promised Land (ญี่ปุ่น: 約束の地; โรมาจิ: Yakusoku no Chi) จาก FF7AC
Memoro de la Ŝtono~Distant Worlds จาก FF11
Eyes On Me จาก FF8
Kiss Me Good-Bye จาก FF12
Opera "Maria and Draco" (ญี่ปุ่น: オペラ「マリアとドラクゥ」) จาก FF6
อังกอร์
Swing de Chocobo
Advent: One-Winged Angel (ญี่ปุ่น: 再臨: 片翼の天使; โรมาจิ: Sairin: Katatsubasa no Tenshi) จาก FF7AC
เกร็ด

ตั๋วคอนเสิร์ตขายหมดเกลี้ยงภายในเวลา 15 นาที
วงพริม่าวิสต้า ฟิลฮาร์โมนิก ออร์เคสตรา เป็นวงออร์เคสตราที่ถูกจัดตั้งขึ้นเพื่อบรรเลงดนตรีในคอนเสิร์ตครั้งนี้โดยเฉพาะ ซึ่งชื่อของวง นำมาจากวงพริม่าวิสต้า ที่ปรากฏในเกมไฟนอลแฟนตาซี IX
ในการแสดงครั้งนี้ ทั้ง RIKKI และ อิซุมิ มาสุดะ ต่างก็กำลังตั้งครรภ์อยู่ โนบุโอะ อุเอมัตสึ ผู้เป็นพิธีกรจึงกล่าวติดตลกว่า "วันนี้เป็นวันรวมพลคนท้อง"
เพลงสุดท้าย Advent: One-Winged Angel มีการแสดงรวม 2 ครั้ง เพราะหลังจากแสดงจบแล้ว ผู้ชมได้เรียกร้องให้แสดงอีก โนบุโอะ อุเอมัตสึ จึงตัดสินใจให้แสดงเพลงนี้อีกครั้ง
การแสดงคอนเสิร์ตครั้งนี้ ได้ถูกบันทึกและออกวางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ซึ่งถ้าหากไม่นับดีวีดีคอนเสิร์ตที่จำหน่ายเฉพาะแฟนคลับ นี่ก็ถือเป็นดีวีดีคอนเสิร์ตแนวออร์เคสตราของไฟนอลแฟนตาซี ที่ออกวางจำหน่ายเป็นครั้งแรก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2006-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
จอห์นนี เดปป์

| จอห์นนี เดปป์ |
| --- | --- |
เดปป์ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน 2020
เกิด: จอห์น คริสโตเฟอร์ เดปป์ ที่ 2  (1963-06-09) 9 มิถุนายน ค.ศ. 1963 (61 ปี) โอเวนสโบโร รัฐเคนทักกี สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง นักดนตรี ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: 1984–ปัจจุบัน
คู่สมรส: ลอรี อัลลิสัน (สมรส 1983; หย่า 1985) แอมเบอร์ เฮิร์ด (สมรส 2015; หย่า 2017)
คู่รัก: เชริลิน เฟนน์  (1985–1988)  วิโนนา ไรเดอร์ (1989–1993) เคต มอส (1994–1998)  วาเนสซา พาราดีส์   (1998–2012)
บุตร: 2 คน รวมถึงลิลี-โรส
รางวัล: รายการทั้งหมด
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ออลเทอร์นาทิฟร็อก ฮาร์ดร็อก
เครื่องดนตรี: กีต้าร์ เสียงร้อง
ค่ายเพลง: รีพับลิก แคปิตอล
สมาชิกของ: ฮอลลีวูดแวมไพร์ส
อดีตสมาชิก: ร็อกซิตีแองเจิลส์ พี
 นักดนตรี
ลายมือชื่อ

จอห์น คริสโตเฟอร์ เดปป์ ที่ 2 (อังกฤษ: John Christopher Depp II; เกิด 9 มิถุนายน ค.ศ. 1963) เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลลูกโลกทองคำหนึ่งรางวัล และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สามครั้ง และรางวัลแบฟตาอีกสองครั้ง ผลงานการแสดงของเขา มักแสดงเป็นตัวละครที่มีความผิดปกติอยู่บ่อยครั้ง โดยทำรายได้มากกว่า 8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก ทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในดาราที่มีรายได้มากที่สุดในฮอลลีวูด
เดปป์เป็นที่รู้จักในบทแจ็ก สแปร์โรว์ในภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน, แมด แฮทเทอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง อลิซในแดนมหัศจรรย์ และวิลลี่ วองก้า ในภาพยนตร์เรื่อง Charlie and the Chocolate Factory นอกจากนั้น เขายังได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 3 ครั้ง และนิตยสารพีเพิลยังคัดเลือกให้เขาเป็น "ผู้ชายที่เซ็กซี่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่" ประจำปี 2003 และ 2009 อีกด้วย
ประวัติ

จอห์นนี เดปป์ เกิดวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1963 เมืองโอเวนสโบโร รัฐเคนทักกี สหรัฐอเมริกา เขา เป็นลูกชายคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 4 คนของ จอห์น คริสโตเฟอร์ เดปป์ ซีเนียร์ ซึ่งเป็นวิศวกรโยธา และ เบตตี้ ซู ปาล์มเมอร์ (นามสกุลเดิม เวลส์) ซึ่งมีอาชีพเป็นบริกรหญิง เดปป์มีเชื้อสายเยอรมัน อินเดียนแดง เชอโรกี ไอริช ไอริชเหนือ สกอตติช เวลช์ ฝรั่งเศส ดัตช์ เบลเยียม เยอรมัน แอฟริกา และเขายังมีเชื้อสายของ เอลิซาเบธ คีย์ กรินสเตด ซึ่งเป็นชาวแอฟริกาคนแรกที่เรียกร้องสิทธิเสรีภาพของตัวเองและถูกปลดจากการเป็นทาสของคนขาวได้ นอกจากนั้น ถ้าหากนับตระกูลของเดปป์ขึ้นไปอีก 19 รุ่นจะพบว่าเขาสืบทอดเชื้อสายมาจาก มาร์กาเร็ต เพอร์ซี และ เซอร์วิลเลียม แกสคอยน์ที่ 1 ซึ่งเพอร์ซีเป็นลูกสาวของเฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 3 และสืบเชื้อสายโดยตรงมาจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ นั่นหมายถึงว่าเขามีทวดคนเดียวกันกับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ส่วนพี่ชายและพี่สาวคนโตของเดปป์เป็นพี่น้องต่างพ่อ คือ
แดเนียล พี. เดปป์  (แดนนี่) ปัจจุบันใช้นามปากกาว่า DP และเป็นนักเขียนบทละคร
เดโบราห์ เจ. เดปป์ (เดบบี้) ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่ Lexington และเป็นคุณครูในโรงเรียนประถม
และพี่สาวที่มีพ่อแม่เดียวกันคือ
เอลิซ่า คริสตี้ เดปป์ - เด็มโบรวสกี้ (คริสตี้) ปัจจุบันเธอทำหน้าที่เป็นเหมือนผู้จัดการส่วนตัวของจอห์นนี่ เดปป์และเป็นประธานบริษัท Infinitum Nihil ของเขาด้วย
เดปป์มีความพิการติดตัวมาตั้งแต่เกิด นั่นคือดวงตาข้างซ้ายของเขาเบลอจนมองอะไรไม่เห็นตั้งแต่เกิด แทบจะเรียกได้ว่าบอดสนิท แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการใช้ชีวิตของเขา ในวัยเด็ก เขาเป็นเด็กที่หลงใหลในการไล่จับแมลง วิ่งเล่นในไร่ยาสูบและชอบฟังนิทานจาก Paw Paw ซึ่งเป็นปู่ของเขา จนกระทั่งปู่ของเขาเสียชีวิตในตอนที่เขาอายุได้เพียง 7 ขวบ หลังจากนั้นครอบครัวของเขาก็ได้ย้ายไปที่เมืองมิรามาร์ รัฐฟลอริดา และเดปป์ก็ได้เข้าเรียนที่โรงเรียน มิรามาร์ไฮสคูล (Miramar High School) ครอบครัวเขาก็ต้องอาศัยอยู่ในโมเทลจนกระทั่งพ่อของเขาหางานที่มั่นคงได้นั่นคือเป็นหัวหน้าวิศวกรประจำเมือง แต่ครอบครัวเขาก็ยังคงต้องย้ายบ้านอยู่บ่อย ๆ โดยที่เขาเองก็ไม่ทราบสาเหตุ
การย้ายบ้านบ่อย ๆ เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เดปป์เริ่มเป็นเด็กที่มีพฤติกรรมแปลก ๆ เพราะความรู้สึกไม่มั่นคงในชีวิต เขาใช้ชีวิตวัยเด็กอย่างโลดโผน เขามีเรื่องชกต่อยกับเด็กคนอื่น ๆ อยู่บ่อยครั้ง รวมถึงวีรกรรมที่ร่วมกันกับเพื่อนขุดอุโมงค์จากห้องนอนตัวเองมาเชื่อมกับสวนในบ้าน หรือแม้กระทั่งการอมน้ำมันไว้และพ่นไฟจนลุกไหม้บนหน้าตัวเองแต่โชคดีที่เพื่อน ๆ ของเขาช่วยกันดับไว้ทัน
แต่กิจกรรมโปรดของเดปป์นอกจากเล่นผาดโผนก็คือการช่วยแม่ที่เป็นบริกรคิดเงินที่เคาธ์เตอร์ถึงแม้จะยังเป็นเด็กตัวเล็กและต้องนั่งตักแม่อยู่ตลอดเวลา และเมื่อถึงเวลาที่มีซีรีส์เรื่องโปรดฉายทางโทรทัศน์เขาก็จะรีบวิ่งกลับบ้านไปดูในทันที
ชีวิตของเดปป์ในวัยเด็กเป็นชีวิตที่ไม่ได้มีเหตุการณ์สำคัญให้จดจำนัก จนกระทั่งพ่อและแม่ของเขาหย่าร้างกันในตอนที่เขาอายุ 15 ปี หลังจากนั้นไม่กี่ปีแม่ของเขาก็แต่งงานใหม่กับ โรเบิร์ต ปาล์มเมอร์
ประวัติ > เริ่มเป็นนักดนตรี

เนื่องจากที่ลุงของเขาเป็นบาทหลวง ทำให้เดปป์มีโอกาสเข้าโบสถ์อยู่บ่อยครั้ง ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้มีความศรัทธาในพระเจ้ามากนัก แต่สิ่งที่ทำให้เขาสนใจก็คือวงดนตรีที่เล่นในโบสถ์ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาสนใจในดนตรี จนกระทั่งในตอนที่เขาอายุ 12 ปี เขาได้รับของขวัญเป็นกีต้าร์มือสองที่ซื้อต่อจากญาติของเขาในราคา 25 เหรียญดอลลาร์ เขาเริ่มตั้งวงของตัวเอง วงดนตรีวงแรกของจอห์นนี่ชื่อว่า เฟลม ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ทุ่มเทเวลาทั้งหมดไปกับการเล่นดนตรี รับจ้างเล่นดนตรีตามผับถึงแม้ว่าในตอนนั้นเขาจะยังเด็กเกินกว่าที่จะเข้าผับได้ และยังทดลองเสพยาเสพติดแทบทุกชนิด จนไม่สนใจการเรียน
จนกระทั่งอายุ 15 ปี เดปป์ตัดสินใจที่จะกลับมาตั้งใจเรียนอีกครั้ง แต่พ่อแม่ของเขาก็หย่าร้างกัน ทำให้แม่ของเขาเป็นโรคซึมเศร้า ประกอบกับที่ครูที่โรงเรียนแนะนำให้เขากลับไปใช้ชีวิตตามความฝันที่อยากเป็นนักดนตรี เขาจึงลาออกจากโรงเรียนและตัดสินใจตั้งวงดนตรีวงใหม่โดยใช้ชื่อว่าวง The Kids ประกอบกับการทำงานในปั๊มน้ำมันไปด้วย
The Kids ได้เล่นเป็นวงเปิดให้นักดนตรีชื่อดังหลายคนที่มาทัวร์คอนเสิร์ตอยู่ที่ Miramar จนทำให้เริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาในเมืองนั้น จอห์นนี่และเพื่อนนักดนตรีของเขาจึงตัดสินใจเดินทางไป แคลิฟอร์เนีย และเมื่อไปถึงที่นั่นเขาก็เปลี่ยนชื่อวงเป็น Six Gun Method แต่ดูเหมือนว่าโชคชะตาจะไม่เข้าข้างเขา ทำให้จอห์นนี่ต้องหารายได้เสริมโดยการรับทำงานพิเศษไม่ว่าจะเป็นกรรมกร, พนักงานถ่ายเอกสาร, นักมวยสมัครเล่น และช่างซ่อมรถ
ชีวิตในวงการบันเทิง

ในตอนที่เดปป์เป็นมือกีต้าร์ให้กับวง The Kids เขาได้คบหาดูใจกับ Lori Anne Allison พี่สะใภ้ของ Bruce Witkin มือเบสและนักร้องนำของวง จนกระทั่งวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1983 ทั้งคู่ก็ได้แต่งงานกัน จอห์นนี่ เดปป์ได้เปลี่ยนอาชีพหลักจากการเป็นนักดนตรีมาเป็นเซลล์แมนขายปากกาทางโทรศัพท์ ซึ่งเขาบอกว่านั่นเป็นครั้งแรกที่ถือเป็น การแสดง สำหรับเขา เพราะเขาต้องเปลี่ยนเสียงไปเรื่อย ๆ ในการโทรศัพท์หาลูกค้าแต่ละคน
หลังจากที่ใช้ชีวิตร่วมกันได้เพียง 2 ปี ทั้งคู่ก็หย่าร้างกันใน ค.ศ. 1985 แต่ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันอยู่ ลอรี่เชื่อว่าเดปป์มีพรสวรรค์ เธอจึงได้แนะนำเขาให้รู้จักกับนิโคลัส เคจ ผู้ที่กำลังมีผลงานการแสดงในเรื่อง Rumble Fish และเป็นผู้ที่ผลักดันให้จอห์นนี่ เดปป์เข้าสู่วงการบันเทิง
ชีวิตในวงการบันเทิง > ค.ศ. 1984 - 1994

นิโคลัส เคจ ได้พาเดปป์ไปทำความรู้จักกับ Tracey Jacobs ซึ่งเป็นเอเย่นส์ที่เขารู้จัก เมื่อเทรซี่เห็นจอห์นนีเป็นครั้งแรก เธอก็เกิดความเอ็นดูเขาทันที ประจวบเหมาะกับที่ผู้กำกับอย่าง Wes Craven กำลังจะถ่ายทำหนังเรื่องใหม่โดยที่กำลังแคสติ้งนักแสดงนำ เทรซี่จึงได้ชักชวนจอห์นนี่ให้ลองไปแคสบทนำ ทั้ง ๆ ที่บุคลิกของเขาในตอนนั้นไม่ได้ตรงกับตัวละครเลย แต่โชคเข้าข้างเขาเมื่อลูกสาวของ Wes Craven และเพื่อน ๆ ของเธอ ต่างถูกใจในตัวเขา ทำให้เขาได้รับบทนำในหนังสยองขวัญปี 1984 เรื่อง A Nightmare on Elm Street และถือเป็นหนังเรื่องแรกของเดปป์
จากนั้นเดปป์ก็ได้รับบทเล็ก ๆ ในหนังหลายเรื่อง จนกระทั่งเขาถูกอ้อนวอนให้รับบท Officer Tom Hanson นายตำรวจหนุ่มนอกเครื่องแบบที่ปลอมตัวเป็นนักเรียนไฮสคูลในซีรีส์เรื่อง 21 Jump Street (ออกอากาศในปี 1987 - 1991) ซึ่งทำให้เขาโด่งดังและเป็นขวัญใจวัยรุ่นในอเมริกาเพียงชั่วข้ามคืน
จอห์นนี่ตัดสินใจสลัดคราบขวัญใจวัยรุ่น โดยการเลือกรับบทนำในเรื่อง Cry-Baby (ค.ศ. 1990) และในปีเดียวกันนั้นเขาก็ได้ร่วมงานกับ ทิม เบอร์ตัน ในเรื่อง Edward Scissorhands    ซึ่งเป็นบทบาทที่ทำให้ชื่อเสียงของจอห์นนี เดปป์เริ่มโด่งดังมากขึ้นในต่างประเทศ หลังจากนั้นเขาก็รับบทในหนังเล็ก ๆ อีกหลายเรื่องซึ่งถึงแม้จะไม่ใช่หนังทำเงิน แต่ก็ได้รับกระแสวิพากษ์วิจารณ์ออกมาในแง่บวกเป็นส่วนใหญ่ไม่ว่าจะเป็น Arizona Dream (ค.ศ. 1992) , Benny & Joon และ What's Eating Gilbert Grape (ค.ศ. 1993) ก่อนจะกลับมาร่วมงานกับ ทิม เบอร์ตัน อีกครั้งในเรื่อง Ed Wood (film) ในปี 1994 รวมถึงรับบทนำในเรื่อง Don Juan DeMarco อีกด้วย
ชีวิตในวงการบันเทิง > ค.ศ. 1995 - 2004

ใน ค.ศ. 1995 เดปป์ได้ร่วมงานกับ จิม จาร์มุช ผู้กำกับหนังอินดี้ ในหนังขาวดำเรื่อง Dead Man และได้รับบทนำในหนังอาชญากรรมระทึกขวัญเรื่อง Nick of Time ที่มีรายได้และคำวิจารณ์ออกมาไม่ดีนัก จอห์นนี่ไม่มีผลงานออกมาใน ค.ศ. 1996 ต่อมาในปี 1997 เขาก็ได้รับบทนำในเรื่อง Donnie Brasco ซึ่งสร้างจากเรื่องจริงของ FBI ที่ปลอมตัวไปอยู่ในแก๊งค์มาเฟียนานถึง 6 ปี ผลงานอีกเรื่องในปี 1997 ของเดปป์คือเรื่อง The Brave ผลงานที่เขาร่วมเขียนบทกับพี่ชาย และกำกับภาพยนตร์ด้วยตัวเอง The Brave เป็นหนึ่งในหนังที่ถูกคัดเลือกให้ฉายในเทศกาลหนังเมืองคานส์ในปีนั้น แต่กลับได้รับกระแสตอบรับไม่ดีจากนักวิจารณ์ในอเมริกา ทำให้เขาตัดสินใจไม่นำหนังเรื่องนี้เข้าฉายในอเมริกา
ใน ค.ศ. 1998 เดปป์ได้รับบทบาทที่น่าสนใจอีกเรื่อง นั่นคือเรื่อง Fear and Loathing in Las Vegas (film) จากนิยายในชื่อเรื่องเดียวกันของนักเขียนชื่อดังอย่าง Hunter S. Thompson ซึ่งเป็นหนึ่งในนักเขียนที่จอห์นนี่โปรดปรานมากที่สุด และในปี 1999 จอห์นนีก็รับบทนำในภาพยนตร์ถึง 3 เรื่องซึ่งเป็นหนังแนวสยองขวัญทั้งหมด คือ The Ninth Gate , The Astronaunt's Wife และการกลับมาร่วมงานกับทิม เบอร์ตัน อีกครั้งใน Sleepy Hollow
ใน ค.ศ. 2000 มีภาพยนตร์ที่เขาแสดงออกฉาย 3 เรื่อง แต่แต่ละเรื่องก็เป็นแค่บทเล็ก ๆ เท่านั้น คือบทยิปซีใน The Man Who Cried , บทสาวประเภทสองใน Before Night Falls และนักแสดงสมทบใน Chocolat ซึ่งเป็นหนังที่ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ในปีนั้นด้วย นอกจากนั้นเขายังเป็นนักแสดงรับเชิญในซีรีส์เรื่อง The Fast Show ในตอนที่มีชื่อว่า The Last Ever Fast Show ก่อนที่จะรับบทนำในหนังปี 2001 อีกสองเรื่อง Blow ซึ่งเป็นเรื่องจริงของพ่อค้ายาเสพติดข้ามชาติ และอีกเรื่องคือ From Hell ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับอาชญากรชื่อดังอย่าง Jack the Ripper
เดปป์ไม่มีผลงานออกมาใน ค.ศ. 2002 แต่ในปี 2003 กลับกลายเป็นปีที่มีการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตนักแสดงของเขาเมื่อจอห์นนี่ เดปป์ตัดสินใจรับบทกัปตันแจ็ก สแปร์โรว ในเรื่อง Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl ซึ่งกลายเป็นบทบาทที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในชีวิตการแสดงของเขา และทำให้เขาได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะ นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เป็นครั้งแรก รวมถึงยังเป็นหนังคนแสดงเรื่องแรกของค่ายดิสนีย์ที่ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์อีกด้วย นอกจากเรื่อง Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl แล้ว จอห์นนี่ เดปป์ก็มีผลงานแอ็กชั่นอีกเรื่องในปี 2003 นั่นคือ Once Upon A Time in Mexico
ใน ค.ศ. 2004 เดปป์มีผลงานสยองขวัญเรื่อง Secret Window และได้ให้เสียงตัวละครในการ์ตูนซีรีส์ที่ฉายทางโทรทัศน์เรื่อง King of the Hill ก่อนจะเป็นนักแสดงรับเชิญในหนังฝรั่งเศสเรื่อง Ils se marièrent et eurent beaucoup d'enfants รวมถึงรับบทนำในเรื่อง Finding Neverland และ The Libertine และบทบาทใน Finding Neverland ก็ทำให้เขาได้เข้าชิงออสการ์เป็นครั้งที่ 2 อีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว > การเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของโคมันชี

จอห์นนี เดปป์ได้เข้าพิธีเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของชาวอินเดียนแดงเผ่าโคมันชี่ และถือว่าเป็นลูกบุญธรรมของ LaDonna Harris หัวหน้าเผ่าโคมันชีในวันที่ 22 พฤษภาคม 2012 โดยเขาถูกเชิญชวนจาก LaDonna หลังจากที่เธอรู้ว่าเขาจะรับบท Tonto ชาวอินเดียนแดงในภาพยนตร์ปี 2013 เรื่อง The Lone Ranger พิธีนี้จัดขึ้นในบ้านของ LaDonna และ Johnny Wauqua ประธานของชนเผ่าโคมันชีก็ได้รับเชิญไปร่วมงานด้วย นอกจากนั้นเขายังได้รับเชิญไปงาน Comanche Nation Fair ในปี 2012 ซึ่งเป็นงานเทศกาลเฉลิมฉลองประจำปีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชาวอินเดียนแดงและในปี 2013 เขาก็ได้จัดให้มีการเปิดตัวภาพยนตร์เรื่อง The Lone Ranger ใน Oklahoma เป็นแห่งแรก และเป็นวันเดียวกันกับเทศกาล Comanche Nation Fair ในปีนั้นเพื่อเป็นการให้เกียรติชาวอินเดียนแดงที่ถูกนำไปอ้างอิงในภาพยนตร์ย รวมถึงในงานเปิดตัวรอบ world premiere ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ทางผู้จัดก็ได้บริจาครายได้จากการจำหน่ายบัตรเข้างานส่วนหนึ่งให้กับมูลนิธิของชาวอินเดียนแดงอีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว > เพื่อนสนิท

จอห์นนี เดปป์มีเพื่อนสนิทในวงการอยู่หลายคน โดยส่วนใหญ่แล้วจะเป็นนักแสดงในยุคเก่า ด้วยความที่เขาชื่นชอบภาพยนตร์ยุคเก่าเป็นทุนเดิม ทำให้เขาเข้ากับนักแสดงในยุคนั้นได้ดี ไม่ว่าจะเป็น มาร์ลอน แบรนโด, อัล ปาชิโน หรือ เฟย์ ดันนาเวย์ โดยเฉพาะมาร์ลอน แบรนโด จอห์นนีได้ให้สัมภาษณ์ว่าเขานับถือมาร์ลอนเป็นทั้งพ่อ ครูและเพื่อนในคนคนเดียวกัน แต่หากจะพูดถึงเพื่อนสนิทของจอห์นนีในวงการภาพยนตร์นั้น ก็คงจะขาด ทิม เบอร์ตัน และ เฮเลน่า บอนแฮม คาร์เตอร์ ไปไม่ได้ เนื่องจากทั้งสามคนได้ร่วมงานกันในภาพยนตร์หลายเรื่องทำให้เกิดความสนิทสนมกันจนกระทั่งทิม เบอร์ตันและเฮเลน่าได้ยกให้จอห์นนี เดปป์เป็นพ่อทูนหัวของลูกชายคนแรกของพวกเขา
จอห์นนียังมีเพื่อนสนิทในวงการเพลงอยู่หลายคน เช่น มาริลีน แมนสัน, อลิซ คูเปอร์, คีธ ริชาร์ดส์, พอล แม็กคาร์ตนีย์ และสมาชิกในวง แอโรสมิธ เป็นต้น นอกจากในวงการภาพยนตร์และเพลงแล้ว เพื่อนสนิทอีกคนของเขาก็คือ Hunter S. Thompson ซึ่งเป็นนักเขียนชื่อดังที่มีภูมิลำเนาอยู่ในรัฐเคนทักกี้เช่นเดียวกันกับเขาด้วย
ชีวิตส่วนตัว > คดีความ

ปี 1994 จอห์นนี เดปป์ถูกจับในข้อหาทำลายข้าวของในโรงแรม Mark ในนิวยอร์ก โดยในตอนนั้น Roger Daltrey นักร้องนำวง Who คือคนที่เข้าพักอยู่ในห้องข้าง ๆ ห้องพักของจอห์นนี โรเจอร์ได้โทรเรียกตำรวจเพราะได้ยินเสียงดังมาจากในห้องพักของจอห์นนี และเมื่อตำรวจมาถึงก็พบว่าข้าวของบางส่วนในห้องพักถูกทำลาย เขาถูกปรับเป็นเงินราว ๆ 1200 เหรียญและจำคุกเป็นเวลาไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่จะถูกปล่อยตัวออกไป
ปี 1999 จอห์นนี เดปป์ถูกจับในข้อหาทำร้ายร่างกายปาปารัซซี่ หลังจากที่เขาทานข้าวกับวาเนสซ่า ปาราดีส์ซึ่งเป็นคนรักของเขาในขณะนั้น ทั้งคู่ก็ได้ออกมาจากร้านอาหาร โดยที่ในตอนนั้นปาราดีส์กำลังตั้งท้องได้หลายเดือน จอห์นนีจึงกลัวเธอได้รับอันตรายและได้ขอร้องให้ปาปารัซซีอยู่ให้ห่างจากปาราดีส์ แต่มีปาปารัซซีคนหนึ่งได้เดินตามปาราดีส์ไปถึงรถและพยายามฉุดเธอออกมา จอห์นนีจึงได้คว้าท่อนไม้ใกล้ตัวและฟาดไปที่แขนของปาปารัซซี่คนนั้นทำให้เขาถูกจับในที่สุด
ปี 2012 เขาถูกฟ้องจาก Robin Eckert ในข้อหาโดนการ์ดของจอห์นนีทำร้ายร่างกายในคอนเสิร์ตที่ลอสแอนเจลิสโดยที่เขายืนดูอยู่เฉย ๆ และไม่ได้เข้าไปห้ามการ์ดของตัวเอง จากการสืบพยานทำให้ทราบว่าโรบินมีพฤติกรรมคล้ายคนเสียสติและดูเหมือนจงใจก่อความวุ่นวายให้กับจอห์นนี จนกระทั่งการ์ดของผู้จัดงานคอนเสิร์ตได้เข้ามาดึงตัวเธอออกไป คดีนี้ยืดเยื้อมาจนกระทั่งเดือนตุลาคม ปี 2012 ศาลจึงตัดสินให้โรบินสามารถเรียกค่าเสียหายจากจอห์นนีได้เพื่อแสดงความยุติธรรมต่อทั้งสองฝ่าย และปิดคดีลงในวันที่ 12 สิงหาคม 2013
ปี 2014 จอห์นนีโดนหมายศาลในคดีแปลก ๆ เพราะทนายความอยากให้เขาช่วยไปเป็นพยานว่าลูกความของเขามีความผิดปกติทางจิต เนื่องจาก Nancy Lekon ลูกความของทนายความคนนั้น กำลังขับรถลีมูซีนของตัวเองอยู่ที่ย่านดาวน์ทาวน์ใน LA ในปี 2009 จู่ ๆ เธอก็ขับขึ้นไปบนทางเท้าทั้ง ๆ ที่มีคนเดินอยู่ ก่อนที่ร่างของเหยื่อจะถูกลากติดกับรถไปหลายไมล์และเสียชีวิตในที่สุด Lekon ถูกตั้งข้อหาในคดีฆาตกรรม และคดีของเธอจะถูกตัดสินในเมษายน 2014 ในตอนที่โดนตำรวจจับ เธอได้อ้างตัวว่าเธอคือแฟนสาวของจอห์นนี เดปป์และกำลังจะไปหาเขาเพราะได้นัดกันไว้ ตำรวจและทนายจึงได้ขอให้จอห์นนีช่วยเป็นพยานว่าเธอเสียสติ แต่ในที่สุดทุก ๆ ฝ่ายที่มีส่วนร่วมในคดีนี้ก็ได้ลงความเห็นว่าเธอมีความผิดปกติทางจิต ทำให้เขาไม่ต้องเป็นพยานในคดีนี้ในที่สุด
ชีวิตส่วนตัว > ศาสนา

จอห์นนีประกาศตัวว่าเขาไม่มีศาสนาถึงแม้ครอบครัวของเขาจะเป็นคาทอลิคก็ตาม โดยเขาให้เหตุผลว่าเขาไม่มีศาสนาแต่สนใจในทุกศาสนา เขาเชื่อว่าขนบธรรมเนียมทั้งเก่าและใหม่นั้นมีทั้งข้อดีและข้อเสีย และเราควรจะนำข้อดีของทั้งสองอย่างมาปรับใช้ในชีวิตมากกว่าที่จะยึดติดกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือต้องเข่นฆ่ากันเพราะเห็นต่างในด้านศาสนา เขาเชื่อในสิ่งที่เป็นเหตุเป็นผลหรืออไญยนิยม
ในวันที่ 16 ตุลาคม 2011 รายการLarry King Liveได้ไปสัมภาษณ์เขาที่ออฟฟิศและถามถึงเรื่องความเชื่อหรือสิ่งยึดเหนี่ยวทางจิตใจของเขา จอห์นนีได้ให้คำตอบว่า เขาเชื่อมั่นในลูก ๆ ของเขา และเชื่อมั่นในเรื่องของความมุ่งมั่นตั้งใจทำสิ่งต่าง ๆ ถึงแม้จะมีอุปสรรค แต่เขาไม่มีความเชื่อในด้านศาสนา
ชีวิตส่วนตัว > รอยสัก

ปัจจุบันจอห์นนี เดปป์มีรอยสักทั้งหมด 32 รอย โดยรอยสักที่สำคัญ ๆ คือรอยสักคำว่า Lily-Rose ซึ่งเป็นชื่อลูกสาวของเขาบนหน้าอกซ้าย รอยสักคำว่า Jack และรูปนกกระจอกบนข้อมือขวาซึ่งคล้ายคลึงกับรอยสักของกัปตันแจ็ก สแปร์โร่วแต่เขาสักให้ลูกชายของเขาซึ่งมีชื่อเดียวกันกับตัวละครตัวนี้ รอยสักหัวใจสามดวงที่ต้นแขนซ้าย ซึ่งเขาหมายถึงวาเนสซ่าและลูก ๆ และถึงแม้ในตอนนี้เขาจะเลิกรากับวาเนสซ่าไปแล้วแต่จอห์นนีก็ยังไม่ได้ลบรอยสักนี้ออก รอยสักคำว่า Betty Sue บนรูปหัวใจซึ่งเป็นชื่อแม่ของเขาบนต้นแขนขวา และรอยสักรูปแม่ของเขาในตอนที่เป็นบริกรหญิงอยู่ที่แขนซ้าย และรอยสักรูปตาของเขาในชุดชาวประมงอยู่ที่แขนขวา นอกจากนี้จอห์นนี เดปป์ยังมีรอยสัก matching tattoo กับมาริลีน แมนสันที่หลังอีกด้วย
ธุรกิจ > The Viper Room

ในปี 1993 จอห์นนี เดปป์เคยเปิดไนท์คลับในชื่อ The Viper Room บน Sunset Strip เพื่อเป็นแหล่งสังสรรค์ของบรรดาเพื่อนฝูงของเขาไม่ว่าจะเป็น Jennifer Aniston, Lisa Marie Presley, Jared Leto, Christina Applegate, Angelina Jolie, Rosario Dawson, Tobey Maguire และ Leonardo DiCaprio  ก็เคยมาสังสรรค์กันที่นี่ ในวันแรกที่จอห์นนีเปิดคลับ เขาได้บริจาครายได้ทั้งหมดให้กับมูลนิธิ Starlight Foundation ซึ่งเป็นมูลนิธิช่วยเหลือเด็กที่ป่วยในระยะสุดท้าย และโดยส่วนใหญ่แล้ว จอห์นนีมักจะเชิญนักดนตรียุคเก่ามาแสดงในคลับของเขาด้วย
ในคืนวันฮาโลวีนปี 1993 ได้เกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้น เมื่อริเวอร์ ฟินิกซ์ นักแสดงดาวรุ่งได้มาสังสรรค์ที่คลับและเสียชีวิตอยู่บริเวณหน้าคลับด้วยวัยเพียง 23 ปี จอห์นนีได้ทำการปิดคลับเพื่อเป็นการไว้อาลัยให้กับการเสียชีวิตของเขาเป็นเวลาสองสัปดาห์ต่อจากนั้น และตั้งแต่นั้นมา The Viper Room จะปิดในทุก ๆ วันที่ครบรอบการจากไปของริเวอร์ จอห์นนี เดปป์เป็นเจ้าของคลับนี้อยู่หลายปี จนกระทั่งในปี 2001 หุ้นส่วนของเขาที่ชื่อว่า Anthony Fox ได้หายตัวไปอย่างลึกลับ และในที่สุดจอห์นนี่ก็ตัดสินใจปล่อยทิ้งคลับให้ร้างไปในปี 2004 และได้ขายหุ้นที่เหลือให้กับ Amanda ลูกสาวของฟ็อกซ์ ก่อนที่คลับจะถูกซื้อโดย Darin Feinstein ในเวลาต่อมา
ธุรกิจ > Man Ray

แมน เรย์คือร้านอาหารที่ตกแต่งและขายอาหารแนวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ตั้งอยู่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเมื่อก่อนเคยเป็นโรงภาพยนตร์ และครั้งหนึ่งจอห์นนีก็เคยเป็นหุ้นส่วนในร้านนี้ร่วมกับ Sean Penn, John Malkovich และ Mick Hucknall Man Ray ตั้งอยู่บนถนน 34 Rue Marbeuf ใกล้ ๆ กับช็องเซลีเซ
ธุรกิจ > Infinitum Nihil

ปี 2004 จอห์นนีได้ก่อตั้งบริษัท Infinitum Nihil ซึ่งเป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์ จอห์นนีมีรายชื่อเป็นผู้ก่อตั้งและ CEO ของบริษัท ในขณะที่คริสตี้ พี่สาวของเขามีตำแหน่งเป็นประธานบริษัท
หนังเรื่องแรกที่บริษัทรับหน้าที่เป็นผู้ผลิตจริง ๆ คือเรื่อง The Rum Diary ที่ออกฉายในปี 2011 และในปีเดียวกันนั้นบริษัทก็ได้ร่วมผลิตภาพยนตร์เรื่อง Hugo ต่อมาในปี 2012 บริษัทก็ได้ร่วมผลิตภาพยนตร์เรื่อง Dark Shadows อีกด้วย
ในปี 2011 Infinitum Nihil ได้ครอบคลุมไปถึงอุตสาหกรรมเพลง และในปี 2012 จอห์นนี เดปป์ก็ได้ขยายบริษัทเป็นสำนักพิมพ์อีกด้วย
ผลงานในวงการภาพยนตร์ > โทรทัศน์

| ปี | รายการ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1985 | Lady Blue | ไลโอเนล วีแลนด์ | ตอน "Beasts of Prey" |
| 1986 | Slow Burn | ดอนนี่ ฟเลซ์เชอร์ | ภาพยนตร์ทางโทรทัศน์ |
| 1987–1990 | ซีรีส์ 21 Jump Street | เจ้าหน้าที่โทมัส "ทอม" แฮนซัน จูเนียร์ | บทนำ (ซีซั่น 1–4); 82 ตอน |
| 1987 | ซีรีส์ Hotel | ร็อบ คาเมร่อน | ตอน "Unfinished Business" |
| 1999 | ซีรีส์ The Vicar of Dibley | จอห์นนี เดปป์ | ตอน "Celebrity Party" |
| 2000 | ซีรีส์ The Fast Show | จอห์นนี เดปป์ | ตอน "The Last Ever Fast Show" |
| 2004 | King of the Hill | โยกิ วิกเตอร์ | พากย์เสียงตอน "Hank's Back" |
| 2009 | SpongeBob SquarePants | แจ็ก คาฮูน่า ลากูน่า/JKL | พากย์เสียงตอน "SpongeBob vs. The Big One" |
| 2011 | Life's Too Short | จอห์นนี เดปป์ | ตอน "Episode 2" |
| 2012 | Family Guy | เอ็ดเวิร์ดมือกรรไกร | พากย์เสียงตอน "Lois Comes Out of Her Shell" |
ผลงานในวงการภาพยนตร์ > ในฐานะโปรดิวเซอร์

| ปี | เรื่อง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2011 | The Rum Diary |  |
| 2011 | Hugo |  |
| 2012 | Dark Shadows |  |
| 2013 | The Lone Ranger | Executive Producer |
| 2014 | LaDonna Harris: Indian 101 | Executive Producer |
| 2015 | Mortdecai | Post - Production |
ผลงานในวงการภาพยนตร์ > ในฐานะผู้กำกับ

| ปี | เรื่อง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 1993 | Stuff | หนังสั้น |
| 1997 | The Brave |  |
| ยังไม่ระบุปีเข้าฉาย | สารคดีชีวิตของคีธ ริชาร์ดที่ยังไม่ระบุชื่อ |  |
ผลงานในวงการภาพยนตร์ > ในฐานะคนเขียนบท

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1997: The Brave
ผลงานในวงการภาพยนตร์ > ภาพยนตร์สารคดี

| ปี | เรื่อง | บทบาท | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | The Source | แจ็ค เคอรูแอค |  |
| 2000 | Lowell Blues | จอห์นนี เดปป์ |  |
| 2002 | Lost in La Mancha | จอห์นนี เดปป์ | ไม่มีชื่อในเครดิต |
| 2006 | Deep Sea 3D | พากย์เสียง | พากย์เสียงเท่านั้น |
| 2007 | Joe Strummer: The Future Is Unwritten | จอห์นนี เดปป์ |  |
| 2007 | Runnin' Down a Dream | จอห์นนี เดปป์ |  |
| 2008 | Gonzo: The Life and Work of Dr. Hunter S. Thompson | พากย์เสียง |  |
| 2010 | When You're Strange | พากย์เสียง |  |
| 2011 | Pearl Jam Twenty | จอห์นนี เดปป์ | ไม่มีชื่อในเครดิต |
| 2012 | For No Good Reason | จอห์นนี เดปป์ |  |
ผลงานในวงการภาพยนตร์ > เพลงประกอบภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | เพลง |
| --- | --- | --- |
| 2000 | Chocolat | เล่นกีต้าร์ในเพลง "Minor Swing", "They're Red Hot", "Caravan" |
| 2003 | Once Upon a Time in Mexico | แต่งเพลง "Sands' Theme" |
| 2007 | Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street | ร้องเพลง "No Place Like London", "My Friends", "Pirelli's Miracle Elixir", "Pretty Women", "Epiphany", "A Little Priest", "Johanna (Act II)", "By The Sea", "The Judge's Return", "Final Scene (Part 1)", "Final Scene (Part 2)" |
| 2011 | The Rum Diary | เล่นกีต้าร์และแต่งเพลง "Kemp In The Villagen", เล่นเปียโนเพลง "The Mermaid Song (Instrumental)" |
ผลงานในวงการเพลง > ในฐานะนักแต่งเพลง

| ปี | เพลง | อัลบั้ม | ศิลปินเจ้าของอัลบั้ม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1986 | Mary | Young Man's Blues | Shane MacGowan & the Popes |  |
| 1995 | ทุกเพลงในอัลบั้มยกเว้นเพลง I Save Cigarette Butts และเพลง Dancing Queen | P | P | แต่งรวมกับ Bill Carter, Johnny Depp, Gibby Haynes และ Sal Jenco |
| 1999 | Hollywood Affair | A Virgin | Iggy Pop |  |
| 2000 | St. Germain และ Bliss | Bliss | Vanessa Paradis | แต่งทำนองร่วมกับ Vanessa Paradis |
| 2003 | Sands Theme |  |  | อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Once Upon A Time In Mexico |
| 2011 | Kemp in the Village |  |  | อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง The Rum Diary, แต่งร่วมกับ Jeffrey J. Poskin |
| 2013 | New Year | Love Songs | Vanessa Paradis | แต่งร่วมกับ Vanessa Paradis และ Lily-Rose Melody Depp |
| 2015 | No Shadows | ซิงเกิล No Shadows | Ryan Adams | แต่งร่วมกับ Ryan Adams |