stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยร์โกส ซามารัส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โยร์โกส ซามารัส
เกิด:   (1985-02-21) 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 (39 ปี)
เกิดที่:  ฮีราคลีออน กรีซ
สูง:  193 เมตร
ตำแหน่ง:  กองหน้า, ปีกขวา
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เซลติก
หมายเลข:  9
ชุดเยาวชน
1994–2000:  โอเอฟไอครีต
2000–2002:  เฮเรนเวน
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2002–2006 |  เฮเรนเวน |  88 |  (25) |
| 2006–2008 |  แมนเชสเตอร์ซิตี |  55 |  (8) |
| 2008 |  → เซลติก (ยืม) |  16 |  (5) |
| 2008–2014 |  เซลติก |  156 |  (48) |
ทีมชาติ‡
| 2004–2006 |  กรีซ 21 ปี |  5 |  (0) |
| 2006– |  กรีซ |  52 |  (7) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 7 April 2012.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 29 February 2012
โยร์โกส ซามารัส (กรีก: Γιώργος Σαμαράς) เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวกรีก ซามารัสเริ่มค้าแข้งฟุตบอลในรุ่นเยาวชนกับสโมสรในบ้านเกิด 2 สโมสร แล้วเริ่มค้าแข้งอย่างจริงจังในมืออาชีพในวัย 17 ปี กับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีในอังกฤษ ในช่วงปี 2006 ถึง 2008 แล้วซามารัสได้ถูกสโมสรฟุตบอลเซลติกในสกอตแลนด์ยืมไปเล่นในช่วงปี 2008 แล้วกลายเป็นว่าเซลติกสนใจในตัวเขาเลยขอคืนสัญญากับแมนเชสเตอร์ซิตี ดึงเอาตัวซามารัสมาเล่นให้เซลติกถาวร ในปี 2008 จนถึงปัจจุบันซามารัสเล่นได้สองตำแหน้งคือกองหน้าและปีกขวา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สถิติของ Georgios Samaras ที่ Soccerbase
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติกรีซ – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 Karnezis  2 Maniatis  3 Tzavellas  4 Manolas  5 Moras  6 Tziolis  7 ซามารัส  8 Kone  9 Mitroglou  10 Karagounis (c)  11 Vyntra  12 Glykos  13 Kapino  14 Salpingidis  15 Torosidis  16 Christodoulopoulos  17 Gekas  18 Fetfatzidis  19 ปาปัสตาโทปูโลส  20 โฮเลบัส  21 Katsouranis  22 Samaris  23 Tachtsidis  ผู้ฝึกสอน: ซังตุช  |  1 Karnezis  2 Maniatis  3 Tzavellas  4 Manolas  5 Moras  6 Tziolis  7 ซามารัส  8 Kone  9 Mitroglou  10 Karagounis (c)  11 Vyntra  12 Glykos  13 Kapino  14 Salpingidis  15 Torosidis  16 Christodoulopoulos  17 Gekas  18 Fetfatzidis  19 ปาปัสตาโทปูโลส  20 โฮเลบัส  21 Katsouranis  22 Samaris  23 Tachtsidis  ผู้ฝึกสอน: ซังตุช  |  |
โดกลัส (นักฟุตบอล)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โดกลัส ขณะฉลองแชมป์ ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2015 กับเพื่อนร่วมทีม บาร์เซโลน่า
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โดกลัส เปเรย์รา ดุส ซังตุส
วันเกิด:   (1990-08-06) 6 สิงหาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  Monte Alegre ประเทศบราซิล
ส่วนสูง:  1.71 m (5 ft 7 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เบชิกทัช
หมายเลข:  5
สโมสรเยาวชน
2002–2009:  โกยาช
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2011 |  โกยาช |  64 |  (5) |
| 2012–2014 |  เซาเปาลู |  69 |  (4) |
| 2014–2016 |  บาร์เซโลนา |  3 |  (0) |
| 2016–2019 |  เอสปอร์ตินฆิฆอน |  21 |  (3) |
| 2017–2018 |  → ไบฟีกา (ยืมตัว) |  5 |  (0) |
| 2018–2019 |  → ชีวาสสปอร์ (ยืมตัว) |  29 |  (3) |
| 2019– |  เบชิกทัช |  5 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2009–2010 |  บราซิล รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี |  13 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2020
โดกลัส เปเรย์รา ดุส ซังตุส (เกิด 6 สิงหาคม ค.ศ. 1990)  (โปรตุเกส: douglas Pereira dos Santos)  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า โดกลัส (สำเนียงบราซิล: [ˈdowɡlɐs]) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเบชิกทัช ในซือเปร์ลีก ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศตุรกี ในตำแหน่งกองหลังด้านขวา
สถิติอาชีพ

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ระดับทวีป> ลงเล่น | ระดับทวีป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โกยาช | 2009 | 14 | 0 | — | — | 1 | 0 | — | — | 15 | 0 |
| โกยาช | 2010 | 24 | 0 | 5 | 0 | 0 | 0 | 8 | 0 | 37 | 0 |
| โกยาช | 2011 | 26 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 26 | 5 |
| โกยาช | ทั้งหมด | 64 | 5 | 5 | 0 | 9 | 0 | 0 | 0 | 78 | 5 |
| เซาเปาลู | 2012 | 33 | 2 | 5 | 1 | 6 | 0 | 0 | 0 | 44 | 3 |
| เซาเปาลู | 2013 | 26 | 1 | 0 | 0 | 16 | 0 | 15 | 0 | 57 | 1 |
| เซาเปาลู | 2014 | 10 | 1 | 4 | 0 | 0 | 0 | 9 | 1 | 23 | 2 |
| เซาเปาลู | รวม | 69 | 4 | 9 | 1 | 22 | 0 | 24 | 1 | 124 | 6 |
| บาร์เซโลนา | 2014–15 | 2 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | 5 | 0 |
| บาร์เซโลนา | 2015–16 | 1 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 |
| บาร์เซโลนา | รวม | 3 | 0 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 8 | 0 |
| เอสปอร์ตินเดฆิฆอน | 2016–17 | 21 | 3 | 2 | 0 | — | — | — | — | 23 | 3 |
| ไบฟีกา | 2017–18 | 5 | 0 | 1 | 0 | 3 | 0 | 1 | 0 | 10 | 0 |
| ชีวาสสปอร์ | 2018–19 | 32 | 3 | 0 | 0 | — | — | — | — | 32 | 3 |
| เบชิกทัช | 2019–20 | 5 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | — | — | 7 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 206 | 15 | 24 | 1 | 25 | 0 | 24 | 1 | 289 | 17 |

1 2  ลงเล่นใน โกปาซูดาเมริกานา
↑  ลงเล่น 2 นัดในเรโกปาซูดาเมริกานา, 9 นัดในโกปาลิเบร์ตาโดเรส, 5 นัดในโกปาซูดาเมริกานา
↑  ลงเล่นใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
↑  ลงเล่นใน ยูฟ่ายูโรปาลีก
เกียรติประวัติ > สโมสร

เซาเปาลู
โกปาซูดาเมริกานา: 2012
เรโกปาซูดาเมริกานา: รองชนะเลิศ 2013
เจลีกคัพ โกปาซูดาเมริกานา ซูเปอร์คัพ: รองชนะเลิศ 2013
บาร์เซโลนา
ลาลิกา: 2014–15, 2015–16
โกปาเดลเรย์: 2014–15, 2015–16
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2015
บราซิล
ฟุตบอลเยาวชนโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี รองชนะเลิศ: 2009
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ โดกลัส ที่ BDFutbol
โดกลัส (นักฟุตบอล) – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
โดกลัส (นักฟุตบอล) – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเบชิกทัชฌิมนัสติกคูลือบือ  |
| --- | --- |
 1 คารีอุส  3 Roco  4 Ruiz  5 โดกลัส  6 Medel  7 กวาแรฌมา  8 Umut  9 Yalçın  10 Özyakup  11 Boyd  13 Hutchinson  14 Orkan  15 Isimat-Mirin  17 Burak (c)  20 Uysal  21 Oktay  22 Ljajić  23 Rebocho  24 Vida  26 Toköz  27 เลนส์  30 Ersin  33 Rıdvan  34 Kerem  37 Mertcan  41 Kartal  44 Erdem  53 Doğukan  55 Oguzhan  77 Gökhan  88 Caner  97 Utku  Manager: อัฟเจอ
โยฮัน เบาฮีน

| โยฮัน เบาฮีน |
| --- | --- |

เกิด: 12 ธันวาคม ค.ศ. 1541(1541-12-12) บาเซิล รัฐเจ้าชายมุขนายกแห่งบาเซิล
เสียชีวิต: 26 ตุลาคม ค.ศ. 1613(1613-10-26) (71 ปี) มงเบลียาร์ เคาน์ตีมงเบลียาร์
สัญชาติ: สวิส
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: พฤกษศาสตร์
ชื่อย่อที่ใช้ทางพฤกษศาสตร์: J.Bauhin
 
โยฮัน เบาฮีน (เยอรมัน: Johann Bauhin; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1541 – 26 ตุลาคม ค.ศ. 1613) หรือ ฌ็อง โบแอ็ง (ฝรั่งเศส: Jean Bauhin) เป็นนักพฤกษศาสตร์ชาวสวิส เป็นบุตรของฌ็อง โบแอ็ง แพทย์ชาวฝรั่งเศสที่ย้ายมาอยู่ที่เมืองบาเซิลหลังเปลี่ยนมานับถือนิกายโปรเตสแตนต์ โยฮันมีน้องชายที่เป็นนักพฤกษศาสตร์เหมือนกันคือคัสพาร์ เบาฮีน โยฮันเรียนวิชาพฤกษศาสตร์กับเลออนฮาร์ท ฟุคส์ที่เมืองทือบิงเงินและร่วมเดินทางไปกับค็อนราท เก็สส์เนอร์ ก่อนจะทำงานเป็นแพทย์ที่บาเซิล ในปี ค.ศ. 1570 เขาได้รับเชิญให้ไปเป็นแพทย์ประจำตัวดยุกเฟรเดริกที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ที่เมืองมงเบลียาร์ โยฮันทำงานอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1613
โยฮันมีผลงานสำคัญคือ Historia plantarum universalis ("ประวัติศาสตร์ทั่วไปของพืช") ที่รวบรวมความรู้ทางพฤกษศาสตร์ทั้งหมดในขณะนั้น แต่เขาเสียชีวิตก่อนผลงานจะเสร็จสมบูรณ์ ตำรานี้ตีพิมพ์ระหว่างปี ค.ศ. 1650-1651
ต่อมาลินเนียสนำชื่อของโยฮันและคัสพาร์ เบาฮีน ไปตั้งเป็นชื่อของสกุลชงโค (Bauhinia)
Historia plantarum universalis, 1650
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โยฮัน เบาฮีน
โฌแซ็ฟ ฟูรีเย

| โฌแซ็ฟ ฟูรีเย |
| --- | --- |

เกิด: 21 มีนาคม ค.ศ. 1768(1768-03-21) โอแซร์ แคว้นบูร์กอญ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส (ปัจจุบันอยู่ที่จังหวัดยอน ประเทศฝรั่งเศส)
เสียชีวิต: 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1830(1830-05-16) (62 ปี) ปารีส ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
ศิษย์เก่า: École Normale Supérieure
มีชื่อเสียงจาก: (ดูรายชื่อ) จำนวนฟูรีเย อนุกรมฟูรีเย การแปลงฟูรีเย กฎการนำความร้อนของฟูรีเย Fourier–Motzkin elimination ปรากฏการณ์เรือนกระจก
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์, ฟิสิกส์, ประวัติศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: École Normale Supérieure École Polytechnique
อาจารย์ที่ปรึกษา: ฌ็อง-บาติสต์ บีโย โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์
ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียง: Peter Gustav Lejeune Dirichlet Claude-Louis Navier โจวันนี ปลานา
 
ฌ็อง บาติสต์ โฌแซ็ฟ ฟูรีเย (ฝรั่งเศส: Jean Baptiste Joseph Fourier, ภาษาฝรั่งเศส: [fuʁje]; 21 มีนาคม ค.ศ. 1768 – 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1830) เป็นนักคณิตศาสตร์ เกิดที่เมืองโอแซร์ ประเทศฝรั่งเศส ฟูรีเยได้เดินทางติดตามนโปเลียนไปประเทศอียิปต์ในปี พ.ศ. 2341 หลังจากเดินทางกลับในปี พ.ศ. 2345 ฟูรีเยได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองเกรอนอบล์ และต่อมาในปี พ.ศ. 2351 ได้รับบรรดาศักดิ์ชั้นบารอน
ฟูรีเยได้หันมาสนใจคณิตศาสตร์ประยุกต์เป็นครั้งแรก ในขณะที่กำลังทดลองเกี่ยวกับการไหลของความร้อน ฟูรีเยก็ได้ค้นพบสมการการไหลนี้ ซึ่งต่อมาได้ตั้งชื่อเป็น "สมการฟูรีเย" เพื่อแก้ปัญหาและพิสูจน์สมการนี้ ฟูรีเยได้แสดงให้เห็นว่าฟังก์ชันหลายฟังก์ชันของตัวแปรเดี่ยวสามารถขยายออกเป็นอนุกรมของไซน์ (sines) เชิงซ้อนของตัวแปร ที่เรียกในภายหลังว่า "อนุกรมฟูรีเย" โดยทั่วไปฟูรีเยมักได้รับการกล่าวถึงจากการค้นพบปรากฏการณ์เรือนกระจก
ฌ็อง บาติสต์ โฌแซ็ฟ ฟูรีเย มีชีวิตอยู่ตรงกับสมัยระหว่างสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชและพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผลงาน

"Sur l'usage du théorème de Descartes dans la recherche des limites des racines". Bulletin des Sciences, Par la Société Philomatique de Paris: 156–165. 1820.
Théorie analytique de la chaleur (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Firmin Didot Père et Fils. 1822. OCLC 2688081.
Théorie analitique de la chaleur (ภาษาฝรั่งเศส). Vol. 1. Paris: Gauthier-Villars. 1888.
"Remarques Générales Sur Les Températures Du Globe Terrestre Et Des Espaces Planétaires". Annales de Chimie et de Physique. 27: 136–167. 1824a.
Gay-Lussac, Joseph Louis; Arago, François, บ.ก. (1824b). "Resume theorique des Proprietes de la chaleur rayonette". Annales de Chimie et de Physique. Paris. 27: 236–281.
Mémoire sur la température du globe terrestre et des espaces planétaires. Vol. 7. Mémoires de l'Académie Royale des Sciences. 1827a. pp. 569–604. Translation by W M Connolley
Mémoire sur la distinction des racines imaginaires, et sur l'application des théorèmes d'analyse algébrique aux équations transcendantes qui dépendant de la théorie de la chaleur. Vol. 7. Memoirs of the Royal Academy of Sciences of the Institut de France. 1827b. pp. 605–624.
Analyse des équations déterminées. Vol. 10. Firmin Didot frères. 1827c. pp. 119–146. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-30. สืบค้นเมื่อ 2011-04-20.
Remarques générales sur l'application du principe de l'analyse algébrique aux équations transcendantes. Vol. 10. Paris: Memoirs of the Royal Academy of Sciences of the Institut de France. 1827d. pp. 119–146.
Mémoire d'analyse sur le mouvement de la chaleur dans les fluides. Vol. 12. Paris: Memoirs of the Royal Academy of Sciences of the Institut de France. 1833. pp. 507–530.
Rapport sur les tontines. Vol. 5. Paris: Memoirs of the Royal Academy of Sciences of the Institut de France. 1821. pp. 26–43.
อ่านเพิ่ม

Initial text from the public domain Rouse History of Mathematics
Fourier, Joseph. (1822). Theorie Analytique de la Chaleur. Firmin Didot (reissued by Cambridge University Press, 2009; ISBN 978-1-108-00180-9)
Fourier, Joseph. (1878). The Analytical Theory of Heat. Cambridge University Press (reissued by Cambridge University Press, 2009; ISBN 978-1-108-00178-6)
Fourier, J.-B.-J. (1824). Mémoires de l'Académie Royale des Sciences de l'Institut de France VII. 570–604 (Mémoire sur Les Temperatures du Globe Terrestre et Des Espaces Planetaires – greenhouse effect essay published in 1827)
Fourier, J. Éloge historique de Sir William Herschel, prononcé dans la séance publique de l'Académie royale des sciences le 7 Juin, 1824. Historie de l'Académie Royale des Sciences de l'Institut de France, tome vi., année 1823, p. lxi.[Pg 227]
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Joseph Fourier
วิกิซอร์ซมีข้อความของบทความเกี่ยวกับ "" จาก  ฉบับ ค.ศ. 1906
O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F., "โฌแซ็ฟ ฟูรีเย", MacTutor History of Mathematics archive, University of St Andrews.
Fourier, J. B. J., 1824, Remarques Générales Sur Les Températures Du Globe Terrestre Et Des Espaces Planétaires., in Annales de Chimie et de Physique, Vol. 27, pp. 136–167 – translation by Burgess (1837).
Université Joseph Fourier, Grenoble, France เก็บถาวร 2006-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Joseph Fourier and the Vuvuzela on MathsBank.co.uk เก็บถาวร 2012-04-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โฌแซ็ฟ ฟูรีเย at the Mathematics Genealogy Project
Joseph Fourier – Œuvres complètes, tome 2 Gallican-Math
"Episode 2 - Joseph Fourier". YouTube. École polytechnique. 16 January 2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-15.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii  MathSciNet  Mathematics Genealogy Project  zbMATH 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef 
Théorie analitique de la chaleur, ค.ศ. 1888
โนอาหส์ อาร์ค

| โนอาหส์ อาร์ค |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์

โปรตุเกสแบบบราซิล: A Arca de Noé
 
กำกับ:   เซร์ชีอู มาชาดู  อโลส ดิ เลโอ 
เขียนบท: เซร์ชีอู มาชาดู
อำนวยการสร้าง: Walter Salles Fabiano Gullane Walter Salles โอ. นเรศ กุมาร์
นักแสดงนำ:   โรดรีกู ซานโตรู  มาร์เซลู อาดแน  อลิซ บรากา 
ตัดต่อ: Marcelo Junqueira
ดนตรีประกอบ: ปาตริเซีย ปอร์ตาโร
บริษัทผู้สร้าง: Gullane วีดีโอฟิลเมส โกลบู ฟิลเมส เอ็นไอพี Symbiosys Technologies  
ผู้จัดจำหน่าย: ซินีมาแมเนจเมนต์กรุ๊ป (นานาชาติ) อิมาเจม ฟิลเมส (บราซิล)
วันฉาย: 5 มกราคม พ.ศ. 2567 (แอฟริกาใต้) 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 (บราซิล)
ความยาว: 96 นาที
ประเทศ:  บราซิล  อินเดีย
ภาษา:   อังกฤษ  โปรตุเกส 
โนอาหส์ อาร์ค (อังกฤษ: Noah's Ark หรือ Noah's Ark – A Musical Adventure, โปรตุเกส: A Arca de Noé) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันบราซิล-อินเดียที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567 ผลิตโดย วีดีโอฟิลเมส และโกลบู ฟิลเมส กำกับโดย เซร์ชีอู มาชาดู และอโลส ดิ เลโอ และแสดงนำโดย โรดรีกู ซานโตรู, มาร์เซลู อาดแน และอลิซ บรากา
ตัวละครและเสียงพากย์

โรดรีกู ซานโตรู รับบท วินี (Vini)
มาร์เซลู อาดแน รับบท ทอม (Tom)
อลิซ บรากา รับบท นินา (Nina)
คีธ ซิลเวอร์สไตน์ รับบท บารุค (Baruk) / บ็อบ (Bob) / แคนการู (Kangaroo)
เอียน เจมส์ คอร์เล็ตต์ รับบท โนอาห์ (Noah) / เพนกวิน (Penguin)
ลุยส์ เบร์มูเดซ รับบท คิลกอร์ (Kilgore) / ก็อด (God) / ไฮยีนา #1 (Hyena #1) / เอลลิแฟนท์ (Elephant) / กินี พิก (Guinea Pig) / วูดแพ็กเกอร์ (Woodpecker)
ไลลา แม็คแคน รับบท ซูซานา (Susana)
เดบรา วิลสัน รับบท รูธ (Ruth) / คาว (Cow)
คริสโตเฟอร์ คอรีย์ สมิธ รับบท อัลฟอนโซ (Alfonso)
ตรียา ลีออง รับบท โซเนีย (Sonia) / เบ๊บ (Babe)
ราเชล บูเทรา รับบท มรส. เฟร์ริต (Mrs. Ferret) / มร. เฟร์ริต (Mr. Ferret) / เซอร์เพนท์ #2 (Serpent #2) / ไฮยีนา #2 (Hyena #2) / เดียร์ (Deer) / เอมี (Amy)
มิสตี้ ลี รับบท เวล (Whale) / เชย์ลา (Sheyla) / เทอร์คี (Turkey)
ริก ซีฟฟ์ รับบท เซอร์เพนท์ #1 (Serpent #1) / ไรโนเซอรอส (Rhinoceros) / แบดเจอร์ (Badger)
เดวิด ลอดจ์ รับบท กอริลลา (Gorilla) / พีค็อค (Peacock) / คร็อคโคไดล์ (Crocodile)
คาเรน สตราสแมน รับบท ไลออนเนส (Lioness) / จากัวร์ (Jaguar) / ยีราฟ (Giraffe)
มาร์ค ลูวิส รับบท โกท (Goat)
บิล โรเจอร์ส รับบท แบร์ (Bear)
การตอบรับ

ในอัลโลซีนี (AlloCiné) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 2,7 จาก 5 ในเซนซาซิเน (SensaCine) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 2,6 จาก 5 ในเบยาซเปร์เด (Beyazperde) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 3 จาก 5
แหล่งข้อมูลอื่น

โนอาหส์ อาร์ค ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โนอาหส์ อาร์ค ที่รอตเทนโทเมโทส์
โนอาหส์ อาร์ค ที่ฟิล์มอะฟินนีตี
โนอาหส์ อาร์ค ที่โต้วป้าน (ในภาษาจีน)
โรงละครเซาเปาลู

โรงละครเซาเปาลู
โรงละครเทศบาลเมืองเซาเปาลู (โปรตุเกส: Theatro Municipal de São Paulo)  เป็นโรงละครอุปรากรและบัลเลต์ ตั้งอยู่ในเมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1911
แหล่งข้อมูลอื่น

โรงละครเทศบาลเมืองเซาเปาลู -  Official Website
23°32′42″S 46°38′18″W﻿ / ﻿23.54500°S 46.63833°W﻿ / -23.54500; -46.63833
โรบินยู

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ร็อบซง จี โซซา
วันเกิด:   (1984-01-25) 25 มกราคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  เซาวีเซนตี, ประเทศบราซิล
ส่วนสูง:  5 ฟุต 8 นิ้ว (1.73 เมตร)
ตำแหน่ง:  กองหน้า, มิดฟีลด์ริมเส้น
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  สโมสร |  ลงเล่น† |   |
| 2002–2005 |  ซังตุส |  108 |  (47) |
| 2005–2008 |  เรอัลมาดริด |  101 |  (25) |
| 2008–2010 |  แมนเชสเตอร์ซิตี |  41 |  (14) |
| 2010 |  → ซังตุส (ยืมตัว) |  2 |  (0) |
| 2010–2015 |  เอซีมิลาน |  108 |  (25) |
| 2014–2015 |  → ซังตุส (ยืมตัว) |  20 |  (6) |
| 2015–2016 |  กว่างโจวเอเวอร์แกรนด์ |  10 |  (3) |
| 2016–2017 |  Atlético Mineiro |  60 |  (19) |
| 2018–2019 |  Sivasspor |  30 |  (12) |
| 2019–2020 |  อิสตันบูลบาชัคเชฮีร์ |  23 |  (4) |
ทีมชาติ
| 2004 |  บราซิลชุดยู 23 |  8 |  (3) |
| 2003–2017 |  บราซิล |  100 |  (28) |
 นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ.  † ลงเล่น (ประตู). 
ร็อบซง จี โซซา (โปรตุเกส: Róbson de Souza) หรือที่รู้จักกันในชื่อ โรบินยู (โปรตุเกส: Robinho) หรือ โรบินโญ นักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล เกิดที่เมืองเซาวีเซนตี (São Vicente) รัฐเซาเปาลู เขาเคยเป็นผู้เล่นให้กับซังตุส, สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด, สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี และ สโมสรฟุตบอลเอซีมิลาน
โลร็อง บากโบ

| โลร็อง บากโบ |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีโกตดิวัวร์ คนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง 26 ตุลาคม พ.ศ. 2543 – 11 เมษายน พ.ศ. 2554
นายกรัฐมนตรี: Seydou Diarra Pascal Affi N'Guessan Seydou Diarra Charles Konan Banny Guillaume Soro Gilbert Aké
ก่อนหน้า: รอแบร์ เกอี
ถัดไป: อาลาซาน วาตารา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: กูดู โลร็อง บากโบ  (1945-05-31) 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 (79 ปี) Gagnoa, แอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส
เชื้อชาติ: โกตดิวัวร์
พรรคการเมือง: Ivorian Popular Front
คู่สมรส: Simone Gbagbo
ศิษย์เก่า: Paris Diderot University
เว็บไซต์: Official website

กูดู โลร็อง บากโบ (ฝรั่งเศส: Koudou Laurent  Gbagbo, เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2488) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 4 แห่งโกตดิวัวร์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2543 จนกระทั่งถูกจับกุมในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 มีอาชีพเป็นครูสอนประวัติศาสตร์ ตลอดจนเป็นนักเคมีและนักฟิสิกส์สมัครเล่น
บากโบเคยถูกจำคุกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 และอีกครั้งในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 และเขาได้ในชีวิตพลัดถิ่นในฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 ส่วนใหญ่ อันเป็นผลมาจากการเคลื่อนไหวสหภาพของเขา บากโบก่อตั้งแนวหน้าประชาชนไอวอเรียน (FPI) ขึ้น ใน พ.ศ. 2525 และลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับเฟลิกซ์ อูฟูแว็ต-บัวญี (Félix Houphouët-Boigny) ซึ่งไม่ประสบผลสำเร็จ ในยุคเริ่มต้นของการเมืองแบบหลายพรรคใน พ.ศ. 2533 แต่ก็ชนะได้ที่นั่งในสภานิติบัญญัติแห่งโกตดิวัวร์
บากโบดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีหลังรอแบร์ เกอี (Robert Guéï) หัวหน้าคณะรัฐประหาร ห้ามนักการเมืองชั้นนำคนอื่นมิให้ลงแข่งกับบากโบในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 บากโบอ้างชัยชนะหลังการเลือกตั้งและผู้สนับสนุนยึดท้องถนนและโค่นเกอี บากโบเป็นประธานาธิบดีหลังจากนั้น
หลังการเลือกตั้งประธานาธิบดี พ.ศ. 2553 บากโบท้าทายการนับผลคะแนนเลือกตั้ง กล่าวหาว่ามีการโกง และปฏิเสธจะลงจากตำแหน่ง เขาเรียกร้องให้ประกาศให้ผลการเลือกตั้งจากเก้าภูมิภาคของประเทศเป็นโมฆะ อาลาซาน วาตารา (Alassane Ouattara) ถูกประกาศว่าเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง และได้รับการรับรองเช่นนั้นจากผู้สังเกตการณ์เลือกตั้ง และประชาคมระหว่างประเทศ หลังความขัดแย้งภายในช่วงสั้น ๆ บากโบถูกจับกุมโดยกองทัพสาธารณรัฐนิยมแห่งไอวอรีโคสต์
| ด ค กประธานาธิบดีแห่งโกตดิวัวร์ |
| --- | --- | --- |
|  เฟลิกซ์ อูฟูแว็ต-บัวญี  Henri Konan Bédié  รอแบร์ เกอี  โลร็อง บากโบ  อาลาซาน วาตารา  |  เฟลิกซ์ อูฟูแว็ต-บัวญี  Henri Konan Bédié  รอแบร์ เกอี  โลร็อง บากโบ  อาลาซาน วาตารา  |  |
แองเตอร์นาซิอองนาล

| --- | --- |
L'Internationale
โน้ตเพลงแองเตอร์นาซิอองนาล (เนื้อร้องในภาพเป็นฉบับภาษาฝรั่งเศส)
เพลงชาติของอนาธิปไตย, คอมมิวนิสต์ และสังคมนิยม
ชื่ออื่น: อังกฤษ: The Internationale, ไทย: แองเตอร์นาซิอองนาล, สามัคคีนานาชาติ, อินเตอร์เนชั่นแนล
เนื้อร้อง: เออแฌน ปอตีเย, ค.ศ. 1871
ทำนอง: ปีแยร์ เดอ แฌเต, ค.ศ. 1888

ตัวอย่างเสียง
แองเตอร์นาซิอองนาล (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เออแฌน ปอตีเย ผู้ประพันธ์คำร้องของเพลงแล็งแตร์นาซียอนาล
แองเตอร์นาซิอองนาล (ฝรั่งเศส: L'Internationale; [l‿ɛ̃.tɛʁ.na.sjɔ.nal(ə)], อังกฤษ: The Internationale) เป็นเพลงสรรเสริญ (anthem) ของการเมืองฝ่ายซ้าย และเป็นเพลงมาตรฐานของขบวนการสังคมนิยมมาตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อสากลที่สอง (Second international) ได้รับมาใช้เป็นเพลงประจำองค์การ ชื่อของเพลงมาจาก "สากลที่หนึ่ง" (International Workingmen's Association) ซึ่งเป็นพันธมิตรระหว่างกรรมกรซึ่งได้มีการจัดประชุมใหญ่ใน ค.ศ. 1864 ผู้แต่งเนื้อเพลงของเพลงสรรเสริญนี้ นักอนาธิปัตย์ เออแฌน ปอตีเย ได้เข้าร่วมการประชุมครั้งนั้นด้วย ต่อมาทำนองเพลงถูกแต่งโดยมากซิสต์ ปีแยร์ เดอ แฌเต (Pierre De Geyter)
เพลงนี้มีที่มาจากบทกวีต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสของ เออแฌน ปอตีเย ในปี ค.ศ. 1871 (พ.ศ. 2414) แต่งทำนองโดยปีแยร์ เดอ แฌเต ในปี ค.ศ. 1888 (พ.ศ. 2431) ใช้ในการต่อสู้ของฝ่ายซ้ายต่อฝ่ายขวาในฝรั่งเศส และแพร่หลายไปทั่วโลก ถูกใช้เป็นเพลงของขบวนการอนาธิปไตย, คอมมิวนิสต์, สังคมนิยม, สังคมนิยมประชาธิปไตย และประชาธิปไตยสังคมนิยม ถูกแปลเป็นภาษาต่าง ๆ หลายภาษา และถูกใช้เป็นเพลงชาติของสหภาพโซเวียต
เพลงนี้มีคำร้องภาษาไทยสองฉบับ ฉบับหนึ่งโดยจิตร ภูมิศักดิ์ แปลมาจากฉบับภาษาอังกฤษ มีชื่อไทยว่า อินเตอร์เนชั่นแนล และอีกฉบับหนึ่งแปลมาจากภาษาจีน มีชื่อไทยว่า แองเตอร์นาซิอองนาล หรือ สามัคคีนานาชาติ
ฉบับภาษาเยอรมัน

เนื้อร้องฉบับภาษาเยอรมันซึ่งโด่งดังและแพร่หลายที่สุดคือของ Emil Luckhardt แต่งในปี ค.ศ. 1910 (พ.ศ. 2453) โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส นอกจากฉบับนี้แล้วยังมีฉบับภาษาเยอรมันอื่น ๆ อีก 7 ฉบับซึ่งเนื้อร้องเปลี่ยนแปลงไปตามอุดมการณ์ของผู้แต่ง ไม่ว่าจะเป็นสังคมนิยม คอมมิวนิสต์หรืออนาธิปไตย เช่น ฉบับของ Franz Diederich ที่แต่งในปี ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) ฉบับของ Sigmar Mehring ฉบับของ Erich Mühsam ที่แต่งในปี ค.ศ. 1919 (พ.ศ. 2462) หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฉบับของ Erich Weinert ที่แต่งในปี ค.ศ. 1937 (พ.ศ. 2480) ให้สมาชิกกองพลเทลมัน กองทหารอาสาสัญชาติเยอรมันซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกองพลน้อยนานาชาติที่เข้าร่วมรบในสงครามกลางเมืองสเปน เป็นต้น แต่ไม่มีฉบับใดแพร่หลายเท่าฉบับของ Luckhardt ซึ่งมีเนื้อร้องดังต่อไปนี้
| ภาษาเยอรมัน | คำแปล |
| --- | --- |
 Wacht auf, Verdammte dieser Erde,  die stets man noch zum Hungern zwingt!  Das Recht wie Glut im Kraterherde  nun mit Macht zum Durchbruch dringt.  Reinen Tisch macht mit dem Bedränger!  Heer der Sklaven, wache auf!  Ein Nichts zu sein, tragt es nicht länger  Alles zu werden, strömt zuhauf!   |: Völker, hört die Signale!    Auf zum letzten Gefecht!    Die Internationale    erkämpft das Menschenrecht. :| :  ตื่นขึ้นเถิด! เหล่าผู้ทุกระทมทั่วแผ่นดิน  เหล่าผู้อดอยากหิวโหย  กฎที่ทำให้ดวงใจเราเดือดปะทุ  และตอนนี้พร้อมที่จะต่อสู้  เราจะกำจัดเหล่านักขูดรีดนั้น  ตื่นขึ้นเถิด! นักรบประชา  ในตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นไดแล้ว  ที่ทำให้ความไพบูลย์กลับมา   |:ประชาชน! ฟัง! เสียงสัญญาณ!    แห่งสงครามครั้งสุดท้าย    ดิดอินเทอร์นาโชนาล    รวมมนุษย์ให้เป็นปึกแผ่น:| 
 Es rettet uns kein höh'res Wesen,  kein Gott, kein Kaiser noch Tribun  Uns aus dem Elend zu erlösen  können wir nur selber tun!  Leeres Wort: des Armen Rechte,  Leeres Wort: des Reichen Pflicht!  Unmündig nennt man uns und Knechte,  duldet die Schmach nun länger nicht!   |: Völker, hört die Signale!    Auf zum letzten Gefecht!    Die Internationale    erkämpft das Menschenrecht. :| :  ไม่มีผู้ใดที่มาช่วยเราได้  ไม่ใช่พระเจ้า ไม่ใช่ไกเซอร์หรือวีรบุรุษ  ที่มาช่วยเราให้พ้นจากความทุกข์ทน  เราต้องช่วยเหลือตัวเราเองเท่านั้น  คำขวัญ : คนจนได้รับสิทธิ  คำขวัญ : ร่ำรวยด้วยการขูดรีด  พวกคนรวยที่มองพวกเราเป็นทาส  เราจะไม่ทนพวกมันอีกแล้ว   |:ประชาชน! ฟัง! เสียงสัญญาณ!    แห่งสงครามครั้งสุดท้าย    ดิดอินเทอร์นาโชนาล    รวมมนุษย์ให้เป็นปึกแผ่น:| 
 In Stadt und Land, ihr Arbeitsleute,  wir sind die stärkste der Partei'n  Die Müßiggänger schiebt beiseite!  Diese Welt muss unser sein;  Unser Blut sei nicht mehr der Raben,  Nicht der mächt'gen Geier Fraß!  Erst wenn wir sie vertrieben haben  dann scheint die Sonn' ohn' Unterlass!   |: Völker, hört die Signale!    Auf zum letzten Gefecht!    Die Internationale    erkämpft das Menschenrecht. :| :  ผู้คนในเมืองและทั่วทั้งแผ่นดิน  คือ ความเข้มแข็งแห่งพลพรรค  เป็นสิ่งที่คอยช่วยผลักดันให้  ทั่วทั้งโลกต้องเป็นของเรา  เลือดของเราไม่ใช่อาหารให้กา  ไม่ใช่อาหารให้แร้งกิน  เราจะกำจัดเหล่านักขูดรีดนั้น  มองดูตะวันสาดแสงสีทอง   |:ประชาชน! ฟัง! เสียงสัญญาณ!    แห่งสงครามครั้งสุดท้าย    ดิดอินเทอร์นาโชนาล    รวมมนุษย์ให้เป็นปึกแผ่น:|
ฉบับภาษาไทย

ในประเทศไทย มีการแปลเพลงแองเตอร์นาซิอองนาลออกเป็น 2 สำนวน  สำนวนแรก จิตร ภูมิศักดิ์ แปลออกมาจากฉบับภาษาอังกฤษ ซึ่งแปลจากเพียงบทแรกของงานต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส  เมื่อประมาณ พ.ศ. 2501-2505 และให้ชื่อว่า "อินเตอร์เนชั่นแนล" ตามเสียงภาษาอังกฤษ [ต้องการอ้างอิง] ส่วนอีกสำนวนหนึ่งแปลมาจากฉบับภาษาจีน (แปลเฉพาะบทที่ 1 บทที่ 2 และบทที่ 6 ของต้นฉบับเดิม) เมื่อประมาณ พ.ศ. 2517 ใช้ชื่อเพลงว่า "แองเตอร์นาซิอองนาล" หรือ "สามัคคีนานาชาติ"  สำนวนหลังนี้วงดนตรี "กงล้อ" นำมาขับร้องในช่วง พ.ศ. 2518-2519 [ต้องการอ้างอิง] ต่อมาวงไฟเย็น นำกลับมาร้องใหม่ในปี พ.ศ. 2559 ในอัลบั้ม "บทเพลงของมิตรสหายท่านหนึ่ง"