stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มัมมา มีอา! วิวาห์วุ่น ลุ้นหาพ่อ

| มัมมา มีอา! วิวาห์วุ่น ลุ้นหาพ่อ |
| --- | --- |
กำกับ: Phyllida Lloyd
เขียนบท: Catherine Johnson Benny Andersson Björn Ulvaeus
อำนวยการสร้าง: Benny Andersson Björn Ulvaeus (executive) Gary Goetzman Tom Hanks (executive) Rita Wilson (executive)
นักแสดงนำ: Meryl Streep Amanda Seyfried Pierce Brosnan Colin Firth Stellan Skarsgård Dominic Cooper Julie Walters Christine Baranski
กำกับภาพ: Haris Zambarloukos
ตัดต่อ: Lesley Walker
ดนตรีประกอบ: Stig Anderson Benny Andersson Björn Ulvaeus
ผู้จัดจำหน่าย: Universal Pictures Playtone ลิตเติ้ลสตาร์
วันฉาย: 3 กรกฎาคม, 2008 (GRE) 10 กรกฎาคม, 2008 (AUS,UK, NZL)  11 กรกฎาคม, 2008 (SWE) 18 กรกฎาคม, 2008 (USA)  24 กรกฎาคม, 2008 (ISR)
ความยาว: 108 min.
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $52,000,000
ทำเงิน: Domestic:   $104,017,000 Worldwide:   $277,417,000 
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
มัมมา มีอา! วิวาห์วุ่น ลุ้นหาพ่อ (อังกฤษ: Mamma Mia!) ออกฉายเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากละครเพลงในชื่อเดียวกัน ที่แสดงในย่านเวสต์เอนด์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2542  โดยใช้เพลงประกอบจากเพลงของวง ABBA ที่เป็นเพลงฮิตในช่วงทศวรรษ 1970 โดยเฉพาะเพลง Mamma Mia ที่เป็นเพลงฮิตติดอันดับหนึ่งทั้งในสหราชอาณาจักร ประเทศออสเตรเลีย เยอรมันตะวันตก ประเทศไอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ เมื่อ พ.ศ. 2519
เรื่องย่อ

สาวน้อยวัย 20 ปี โซฟี และคู่หมั้นของเธอ สกาย เตรียมตัวจะแต่งงานกันที่โรงแรมวิลลาดอนนา ในประเทศกรีซ ที่ดำเนินธุรกิจโดย ดอนนา คุณแม่ของเธอเอง โซฟีได้ส่งบัตรเชิญงานแต่งงานของเธอไปให้ชาย 3 คน เพราะโซฟีได้อ่านบันทึกส่วนตัวของคุณแม่ และเชื่อว่าชาย 1 ใน 3 คนนี้ อาจเป็นคุณพ่อบังเกิดเกล้าของเธอ
นักธุรกิจ แซม คาร์ไมเคิล นักผจญภัย บิลล์ แอนเดอร์สัน และนายธนาคาร แฮร์รี่ ไบรต์ เดินทางจาก 3 นครใหญ่ในอีกฟากโลกกลับมาเยือนเกาะสวรรค์แห่งนี้ และได้พบกับผู้หญิงที่เคยทำให้พวกเขาหลงใหลเมื่อ 20 ปีก่อน
นักแสดง

เมอริล สตรีพ  แสดงเป็น ดอนน่า
เพียซ บรอสแนน  แสดงเป็น แซม
โคลิน เฟิร์ธ แสดงเป็น แฮร์รี่
สเตลแลน สคาร์การ์ด แสดงเป็น บิลล์
จูลี่ วอลเตอร์ส แสดงเป็น โรซี่
โดมินิค คูเปอร์  แสดงเป็น สกาย
อาแมนด้า ไซเฟร็ด แสดงเป็น โซฟี
คริสติน บาแรนสกี้  แสดงเป็น ทันย่า
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์ทางการ
Mamma Mia! ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่อง Mamma Mia!
มาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ

มาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ (อังกฤษ: Quantitative Easing) หรือเรียกสั้นๆ ว่า “QE” เป็นหนึ่งในวิธีการของนโยบายการเงินแบบพิเศษที่มีเป้าหมายไม่ต่างกับนโยบายการเงินแบบปกติ คือ เพื่อรักษาเสถียรภาพโดยรวมของเศรษฐกิจ ทั้งในแง่เสถียรภาพด้านการเงินและการกระตุ้นด้านอุปสงค์เพื่อให้เกิดการจ้างงานและให้เศรษฐกิจกลับมาขยายตัวได้
มาตรการ QE นั้น เป็นมาตรการทางการเงินที่ไม่ได้ใช้ในช่วงเวลาปกติ (Unconventional Monetary Policy) กล่าวคือ เมื่อเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ธนาคารกลางจะใช้นโยบายทางการเงินต่าง ๆ เพื่อมากระตุ้นเศรษฐกิจ มาตรการทางการเงินที่ถูกใช้มากที่สุดคือคือการลดอัตราดอกเบี้ยนโยบายให้อยู่ในระดับที่ต่ำ เพื่อลดต้นทุนการกู้ยืมของภาคธุรกิจให้อยู่ในระดับที่ต่ำลง โดยมาตรการ QE เป็นมาตรการที่ใช้เพื่อเพิ่มสภาพคล่องเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจ เพื่อกระตุ้นให้เกิดการใช้จ่ายภาคเอกชน นอกจากนั้นยังใช้เพื่อลดอัตราผลตอบแทนพันธบัตร (Yield) ให้อยู่ในระดับต่ำลงมา โดยที่ธนาคารกลางจะเข้าไปซื้อตราสารหนี้ทั้งของภาครัฐและเอกชน ทั้งนี้เพื่อก่อให้เกิดการลดต้นทุนในการกู้ยืมของภาคธุรกิจลง ซึ่งเป็นการช่วยให้การผลิต และการจ้างงานสามารถดำเนินต่อไปได้ แต่อย่างไรก็ตาม มาตรการนี้ก็ก่อให้เกิดผลกระทบในด้านต่างๆด้วยเช่นกัน อาทิ เกิดแรงกดดันทางด้านเงินเฟ้อ เนื่องจากมีการอัดฉีดปริมาณเงินเข้าสู่ระบบ และยังส่งผลกระทบต่อค่าเงินที่อ่อนค่าลงด้วยเช่นกัน
อย่างไรก็ดีการดำเนินนโยบายการเงินแบบพิเศษนี้ ไม่สามารถทำได้เป็นระยะเวลานาน เพราะมีต้นทุนสูง โดยเฉพาะในด้านการสร้างความบิดเบือนในระบบเศรษฐกิจและการเงินจนอาจกระทบต่อเสถียรภาพโดยรวมของเศรษฐกิจได้ อีกทั้งผลกระทบจากการดำเนินนโยบายเหล่านี้ไม่เพียงจำกัดในประเทศผู้ใช้เท่านั้น แต่ยังส่งผ่านไปยังประเทศอื่นๆ อีกด้วยในระยะข้างหน้า การดำเนินนโยบายการเงินจึงจำเป็นต้องกลับเข้าสู่ปกติ ซึ่งการถอนมาตรการเหล่านี้ก็จะส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจการเงินทั้งในประเทศและต่างประเทศด้วยเช่นกัน
มาซาลา

เครื่องเทศทั้งหมดที่ใช้ทำมาซาลา
มสาลา หรือที่นิยมเรียกว่า มาซาลา (อังกฤษ: Masala, Massala) เป็นเครื่องปรุงรสหรือเครื่องเทศอย่างหนึ่ง ที่ใช้ในการปรุงอาหารอินเดีย รวมถึงอาหารอื่น ๆ ในภูมิภาคเดียวกัน โดยคำว่า "มาซาลา" หรือ "มาซซาลา" เป็นภาษาอูรดู หมายถึง "เครื่องเทศผสม"
มาซาลา ไม่ได้มีรสเผ็ดจัดแบบพริกขี้หนู หากแต่มีความจัดจ้านด้วยเครื่องเทศหลากหลายชนิด มาซาลาทำจากเครื่องเทศหลายชนิด เช่น กระวาน, กานพลู, ขมิ้น, ยี่หร่า, หญ้าฝรั่น, อบเชย, พริก, เม็ดพริกไทย หรืออื่น ๆ อีกหลากหลายเพราะมาซาลามีความหลากหลายกันออกไปตามสูตร
อาหารอินเดียหลายชนิดที่มีส่วนผสมของมาซาลา เช่น โดไซ รวมถึงผสมเข้าไปในอาหารหรือของหวานหรือขนมขบเคี้ยวชนิดต่าง ๆ เช่น มันฝรั่งทอดมาซาลา, ข้าวโอ๊ตมาซาลา, ขนมปังอบกรอบมาซาลา หรือแม้แต่ไอศกรีม หรือน้ำอัดลมกลิ่นมาซาลาที่หาซื้อทั่วไปตามร้านสะดวกซื้อหรือซูเปอร์มาร์เก็ต
แม้มาซาลาจะอยู่ในวัฒนธรรมอาหารอินเดียมากมาย แต่ชาวอินเดียก็ใช่ว่าทุกคนจะชื่นชอบมาซาลาไม่ และในปัจจุบันมีการผลิตมาซาลาสังเคราะห์ออกจำหน่าย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Spice mixtures
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
มัสยิดพาร์เธนอน

มุมมองอัครปุระใน ค.ศ. 1670 โดยมีพาร์เธนอนที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ทำหน้าที่เป็นมัสยิด
มัสยิดหลังที่สองในซากพาร์เธนอน ภาพวาดโดย Pierre Peytier ในคริสต์ทศวรรษ 1830
มัสยิดพาร์เธนอน (อังกฤษ: Parthenon mosque) สื่อถึงหนึ่งในสองมัสยิดที่สร้างข้างในพาร์เธนอนในสมัยที่กรีซอยู่ภายใต้การครอบครองของออตโตมัน แรกเริ่มเป็นมัสยิดที่ดัดแปลงจากโบสถ์พระแม่มารีย์แห่งเอเธนส์ ซึ่งถูกทำลายด้วยการระดมยิงของฝ่ายเวนิสใน ค.ศ. 1687 ส่วนอาคารหลังที่สองสร้างขึ้นบนพื้นที่เปิด ตรงบริเวณที่เคยเป็นnaosของซากพาร์เธนอน ภายหลังจึงถูกรื้อทำลายใน ค.ศ. 1843
ประวัติ

ไม่มีการบันทึกว่าในช่วงใดที่พาร์เธนอนกลายเป็นมัสยิดใหญ่ครั้งแรก อย่างไรก็ตาม เป็นที่รู้จักว่าสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 เสด็จไปเอเธนส์ใน ค.ศ. 1458 หลังการยอมจำนนนของอัครปุระต่อจักรวรรดิออตโตมัน และอีกครั้งใน ค.ศ. 1460 และมีการสันนิษฐานว่าการเปลี่ยนแปลงสถานที่อาจเกิดขึ้นในช่วงเวลานั้นหรือหลังจากนั้นไม่นาน เนื่องจากโดยทั่วไปแล้วโบสถ์ที่โดดเด่นในดินแดนที่ถูกยึดครองมักถูกเปลี่ยนแปลง มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างอาคารเล็กน้อย โดยที่หอแฟรงก์ทางมุมตะวันตกเฉียงใต้ของ pronaos ซึ่งอาจทำหน้าที่เป็นหอระฆัง ถูกแปลงเป็นหออะษาน มีการถอนฉากแท่นบูชา, แท่นบูชาสูง และแท่นบูชาที่มุขโค้งด้านสกัดออก โมเสกพระนางมารีย์พรหมจารีที่มุขโค้งด้านสกัดเห็นได้ชัดว่ารอดจากการแปลง ไม่มีใครทราบชะตากรรมของแท่นเทศน์ คาทีดราที่ไม่ทราบว่าถูกถอนหรือไม่ และที่ตั้งของมินบัรและเมียะห์รอบ อาคารนี้ถูกทำายจากการระดมยิงของฝ่สยเวนิสในการล้อมอัครปุระใน ค.ศ. 1687 และแทนที่ด้วยมัสยิดหลังคาโดมเดี่ยวขนาดเล็กกว่าตรงบริเวณพื้นที่ว่างของ naos น่าจะสร้างขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ภายหลังถูกรื้อทำลายใน ค.ศ. 1843 พร้อมกับการเริ่มต้นของกิจกรรมทางโบราณคดีบนอัครปุระ
บรรณานุกรม

Fowden, Elizabeth Key (2018). "The Parthenon, Pericles and King Solomon: a case study of Ottoman archaeological imagination in Greece". Byzantine and Modern Greek Studies. 42 (2): 261–274. doi:10.1017/byz.2018.8. S2CID 165918625.
Fowden, Elizabeth Key (2019). "The Parthenon Mosque, King Solomon and the Greek Sages".  ใน Georgopoulou, M.; Thanasakis, K. (บ.ก.). Ottoman Athens: Archaeology, Topography, History. Athens.
Tournikiotis, Panayotis, บ.ก. (2009). The Parthenon and Its Impact in Modern Times. Abrams.
Ousterhout, Robert (2005). ""Bestride the Very Peak of Heaven": The Parthenon after Antiquity".  ใน Neils, J. (บ.ก.). The Parthenon: From Antiquity to the Present. Cambridge.
มันนีแชนแนล
ผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าวและผู้ดำเนินรายการ > ในอดีต

เนาวรัตน์ เจริญประพิณ
จิรัฐติ ขันติพะโล (ปัจจุบันอยู่ทีเอ็นเอ็น 16)
วรรณวณิช ภัสสรธนาพิชัย (ชื่อเดิม: สินินาถ สวัสดิพูน) (ปัจจุบันอยู่ทีเอ็นเอ็น 16)
โสภา ฉันทารุมัย
ศรวณีย์ พรมเสน (ปัจจุบันอยู่เอ็นบีที 2 เอชดี)
วรวรรณ ตินะลา
กมลชนก พุคยากรณ์
รตะ โพอุทัย
อนุสรณ์ ธรรมใจ (พ.ศ. 2548-2550)
กอบศักดิ์ ภูตระกูล (พ.ศ. 2551-2552) (ปัจจุบันเป็นกรรมการรองผู้จัดการใหญ่ และเลขานุการบริษัท ธนาคารกรุงเทพ)
บัญชา ชุมชัยเวทย์ (พ.ศ. 2550-2551) (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่ช่อง 3 เอชดี และทำยูทูป Btimes)
เฉลิมพร ตันติกาญจนากุล (พ.ศ. 2548-2561)  (ปัจจุบันอยู่ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ในนาม Money and Banking Channel)
สุภัททกิจ เกตทวีกิจ (พ.ศ. 2554-2560) (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่ Money Chat)
พชร ปัญญายงค์ (พ.ศ. 2548-2554) (ปัจจุบันเป็นพิธีกรอิสระ)
พิชญุตม์ จงใจพิพัฒน์ (พ.ศ. 2548-2555)
ชนิดา ประสมสุข (พ.ศ. 2548-2553) (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่เจเคเอ็นซีเอ็นบีซี)
ศิรัถยา อิศรภักดี (พ.ศ. 2551-2557) (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่เดอะสแตนดาร์ด)
ธีรัตถ์ รัตนเสวี (พ.ศ. 2553) (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่วอยซ์ทีวี)
บรรพต ธนาเพิ่มสุข (พ.ศ. 2554-2557) (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่ทีเอ็นเอ็น 16 และทำยูทูป ถามอีก กับอิก TAM-EIG)
ชารีฎา พรหมโยธี (ชื่อเดิม: ปาริชาต) (พ.ศ. 2548-2557) (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่เจเคเอ็นซีเอ็นบีซี)
พนิตพิมพ์ สิทธิพงศ์ (พ.ศ. 2548-2552)
พีระวัฒน์ อัฐนาค (พ.ศ. 2553-2556) (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่ไทยรัฐทีวี และจัดรายการที่สถานีวิทยุ MCOT News FM 100.5)
สินิดา เพชรวีระกุล (พ.ศ. 2556-2558)  (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่ทีเอ็นเอ็น 16)
อณูวรรณ ปรียานนท์ (พ.ศ. 2548-2551) (ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ)
สมคะเน ยอดพราหมณ์ (พ.ศ. 2548-2552)
นิศารัตน์ รัตนศักดิ์โสภณะ (พ.ศ 2549-2557) (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่เจเคเอ็นซีเอ็นบีซี)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2018-09-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ช่องโทรทัศน์ผ่านระบบเคเบิล ระบบดาวเทียม และอินเทอร์เน็ตในประเทศไทย |
| --- | --- |
สารคดี:  ทรูเอ็กซ์พลอร์  สำรวจโลก 
กีฬา:  ทรูสปอร์ต 
ดนตรี:  ไทไชโย 
ละครชุด:  ทรูซีรีส์  ทรูเอเชียนซีรีส์ 
ภาพยนตร์:  ทรูมูฟวีฮิตส์  ทรูไทยฟิล์ม 
รายการสำหรับเด็ก:  บูมเมอแรง  ทรูสปาร์กเพลย์  การ์ตูนคลับแชนเนล  อนิพลัส  เน็กซ์ คิด 
บันเทิง:  ทรูเอ็กไซต์  ทรูเรียลิตี 
ปกิณกะ:  ไม่มีช่องออกอากาศ 
การศึกษา:  สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา  สถานีวิทยุโทรทัศน์การศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม  อาร์ยูทีวี  เอสทีโอยูแชนเนล  อาร์เอสยูวิสดอมทีวี  บีทียูทีวี 
ศาสนา:  ธรรมะทีวี  ทีวีมุสลิม  ทีบีซี 
ภาษาต่างประเทศ:  เอ็นบีทีเวิลด์ 
การเมือง:  วอยซ์ทีวี  นิวส์วัน  สถานีสุวรรณภูมิ  เอ็มวีทีวีแชนแนล  พีซทีวี  ไทยไทแชนแนล  ท็อปนิวส์ 
ในอดีต:  เอเอฟ แชนแนล  มะจังทีวี  เอเอสทีวี  กรีนแชนแนล  แอ็กซ์แชนแนล  จีเอ็มเอ็ม มิวสิค  อาร์เอสสปอร์ตลาลิกา/ซันแชนเนล  ช่อง 6  สาระแนแชนแนล  เจเอสแอลแชนแนล  บางกอกซิตีแชนแนล  ทีแชนแนล  มีเดียส์นิวส์ แชนแนล  ไทยอาเซียนนิวส์เน็ตเวิร์ค  อินแชนแนล  อาเซียนทีวี  พีทีวี  สถานีประชาธิปไตย/สถานีประชาชน  จีทีเอชออนแอร์  แบงแชนแนล  เอ็มคอตวัน  ดีเอ็มซี  ตูนแชนแนล  จีเอ็มเอ็มสปอร์ต  ซีทีเอช สเตเดียม  ซีทีเอช สปอร์ตส สปิริต  ทีนิวส์  สยามสปอร์ตแชนเนล  ทูนามิ  แอนิแมกซ์  ช็อคโกแลตทีวี  มันนีแชนแนล  แก๊งการ์ตูนแชนเนล  ทรูสปาร์กจัมพ์  ดีเอ็นซี  ทีวี 24  แฟนทีวี  ยูแชนแนล  สบายดีทีวี  เพลินทีวี  ช่อง 2  ทรูเฮฮา  ทรูมิวสิก  ไทยไทยแชนแนล  เวรีทีวี  แชนแนลวีไทยแลนด์  เอ็มคอตเวิลด์  ยูทูเพลย์ทีวี  ป๊อปทีวี  ทีสปอร์ตส  เอ็มแชนเนล  ตูนนี่  ตูนตูน  จ๊ะทิงจา  เบบี้ทีวี  ไทยทีวีโกลบอลเน็ตเวิร์ก  มิราเคิล  เอ็มวีทีวีแฟมิลี  พีเอสไอ สาระดี  ทรูอินไซด์
ภัชชาวีร์ รัตนใหม่

| พิมพลอย ภัชชาวีร์ |
| --- | --- |
เกิด: ภัชชาวีร์ รัตนใหม่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2541 (26 ปี) บ้านหนองโพธิ์ ตำบลหนองพระ อำเภอวังทรายพูน, จังหวัดพิจิตร, ประเทศไทย
การศึกษา: มหาวิทยาลัยนเรศวร
อาชีพ: นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เพลงลูกทุ่ง 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ค่ายเพลง: ไวท์ไลน์ มิวสิค
 นักดนตรี
ภัชชาวีร์ รัตนใหม่ (11 มิถุนายน พ.ศ. 2541 –) หรือชื่อในวงการคือ พิมพลอย ภัชชาวีร์ เป็นนักร้องลูกทุ่งธชยสังกัดไวท์ไลน์ มิวสิค เธอเป็นที่รู้จักจากผู้ชนะเลิศ 21 สมัยจากรายการประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง มาสเตอร์คีย์ เวทีแจ้งเกิด, ชิงช้าสวรรค์ รวมไปถึงรายการ ชุมทางดาวทอง, เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 6, เดอะวอยซ์ ออล สตาร์ส ไทยแลนด์, นักสู้คู่ดาว ทางช่อง 3 เอชดี และมีผลงานเพลงหลังจากการประกวดในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 ในชื่อ ตราบธุลีดิน
ประวัติ

เธอเกิดวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ที่ตำบลหนองพระ อำเภอวังทรายพูน จังหวัดพิจิตร เป็นบุตรของนางสมพร รัตนใหม่ เกิดที่บ้านหนองโพธิ์ ตำบลหนองพระ อำเภอวังทรายพูน จังหวัดพิจิตร และนายเฉลิมพร รัตนใหม่เกิดที่บ้านวังทรายพูนนอก ตำบลวังทรายพูน อำเภอวังทรายพูน จังหวัดพิจิตร เธอจบประถมศึกษา โรงเรียนอนุบาลวชิร จบมัธยมต้น โรงเรียนอนุบาลวชิร จบมัธยมปลาย โรงเรียนเฉลิมขวัญสตรี จบปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
มาซิโดเนีย (ภูมิภาค)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มาซิโดเนีย
ภูมิภาคมาซิโดเนียปัจจุบันที่แบ่งโดยเขตแดนกรีซ (มาซิโดเนียอีเจียน), นอร์ทมาซิโดเนีย (มาซิโดเนียวาร์ดา), บัลแกเรีย (จังหวัดบลาโกฟกราด), แอลเบเนีย (มาลาเพรสพา และ โกโลบรโด), เซอร์เบีย (Prohor Pčinjski), และคอซอวอ (บริเวณโกรา)
ภูมิภาคมาซิโดเนีย (อังกฤษ: Macedonia region) เป็นบริเวณภูมิศาสตร์และบริเวณประวัติศาสตร์ของคาบสมุทรบอลข่านทางตะวันออกเฉียงใต้ของยุโรป เขตแดนของมาซิโดเนียเปลี่ยนแปลงตลอดมาในประวัติศาสตร์แต่โดยทั่วไปแล้วจะรวมประเทศห้าประเทศในคาบสมุทรบอลข่าน: กรีซ, นอร์ทมาซิโดเนีย, บัลแกเรีย, แอลเบเนีย และเซอร์เบีย และมีเนื้อที่ราว 67,000 ตารางกิโลเมตรโดยมีประชากรราว 4.76 ล้านคน
มาซิโดเนียเป็นบริเวณที่ตั้งถิ่นฐานที่เก่ที่สุดที่ตั้งกันมาราวตั้งแต่ 9,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช และกลายมาเป็นศูนย์กลางของอำนาจของกรีซโบราณ และเป็นบริเวณของความขัดแย้งตลอดมาในประวัติศาสตร์จนกระทั่งถึงทุกวันนี้
ดูเพิ่ม

นอร์ทมาซิโดเนีย
กรีซ
มัลคอล์ม บราวน์

| มัลคอล์ม บราวน์ |
| --- | --- |
บราวน์ใน ค.ศ. 1964
เกิด: มัลคอล์ม ไวล์ด บราวน์ 17 เมษายน ค.ศ. 1931(1931-04-17) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
เสียชีวิต: 27 สิงหาคม ค.ศ. 2012(2012-08-27) (81 ปี) แฮโนเวอร์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์ สหรัฐ
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยสวาร์ธมอร์
อาชีพ: นักวารสารศาสตร์, ช่างภาพ
คู่สมรส: Le Lieu
บุตร: 2
มัลคอล์ม ไวล์ด บราวน์ (อังกฤษ: Malcolm Wilde Brown, 17 เมษายน ค.ศ. 1931 – 27 สิงหาคม ค.ศ. 2012) เป็นช่างภาพและนักวารสารศาสตร์ชาวอเมริกันที่เป็นที่รู้จักจากภาพถ่ายชนะรางวัลเกี่ยวกับการเผาตนเองของพระสงฆ์ทิก กว๋าง ดึ๊กใน ค.ศ. 1963
ประวัติ

มัลคอล์ม บราวน์เกิดเมื่อ ค.ศ. 1931 ที่นครนิวยอร์ก เขาเข้าเรียนที่ Friends Seminary ก่อนจะเรียนต่อที่ Swarthmore College โดยเลือกเรียนวิชาเคมี บราวน์เริ่มต้นอาชีพนักหนังสือพิมพ์เมื่อเข้าร่วมในสงครามเกาหลี โดยเขามีหน้าที่เขียนข่าวให้หนังสือพิมพ์ทหาร หลังสงคราม บราวน์ทำงานกับสำนักข่าวเอพี และเป็นหัวหน้าผู้สื่อข่าวในอินโดจีน ที่นั่นเองที่เขาได้ถ่ายภาพการเผาตัวเองของภิกษุ ทิก กว๋าง ดึ๊ก และได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ สาขารายงานข่าวนานาชาติ ในปี ค.ศ. 1964 ปีต่อมา บราวน์ก็ย้ายไปทำงานกับ ABC TV เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนจะทำงานกับเดอะนิวยอร์กไทมส์ เป็นผู้สื่อข่าวในทวีปอเมริกาใต้และในสงครามอ่าวเปอร์เซีย
มัลคอล์ม บราวน์เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 2012 ด้วยโรคแทรกซ้อนจากพาร์กินสัน ขณะมีอายุได้ 81 ปี
ผลงาน

Browne, Malcolm W. Muddy Boots and Red Socks, Random House: New York, 1993, ISBN 0-8129-6352-0 (autobiography)
Saigon's Finale (article on U.S. military defeat in Vietnam)
The New Face of War (Bobbs-Merrill, Indianapolis, 1965) ISBN 0-553-25894-X.  Ground-breaking account of tactics in the Vietnam War.
แหล่งข้อมูลอื่น

มัลคอล์ม บราวน์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Malcolm Browne interviewed by Charlie Rose, 1995.
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
Booknotes interview with Browne on Muddy Boots and Red Socks, September 26, 1993.
USA Today
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  รัฐเซาท์ออสเตรเลีย  Photographers' Identities  RKD Artists 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef 
ภาพภิกษุทิก กว๋าง ดึ๊ก เผาตัวเอง ถ่ายโดยมัลคอล์ม บราวน์
มอเตอร์ครอสเวิลด์แชมเปี้ยนชิพ

| มอเตอร์ครอสเวิลด์แชมเปี้ยนชิพ |
| --- | --- |
 เอฟไอเอ็มมอเตอร์ครอสเวิลด์แชมเปี้ยนชิพ ซีซั่น 2015

ประเภท: มอเตอร์ครอส
ประเทศหรือภูมิภาค: International
MXGP World Championship
ผู้ผลิต: ยามาฮ่า, KTM, ฮอนด้า, ซูซูกิ, คาวาซากิ, TM, Husqvarna
ผู้ขี่แชมป์:  Antonio Cairoli
ผู้ผลิตแชมป์:  KTM
MX2 World Championship
ผู้ผลิต: KTM, คาวาซากิ, ยามาฮ่า, ซูซูกิ, ฮอนด้า, Husqvarna, TM
ผู้ขี่แชมป์:  Jordi Tixier
ผู้ผลิตแชมป์:  KTM
เว็บไซต์ทางการ: www.motocrossmx1.com
เอฟไอเอ็มมอเตอร์ครอสเวิลด์แชมเปี้ยนชิพ (อังกฤษ: FIM Motocross World Championship) เป็นการแข่งขันชิงแชมป์ของการแข่งรถมอเตอร์ครอส ซึ่งถูกสนับสนุนโดยสมาพันธ์จักรยานยนต์นานาชาติ ซึ่งในปัจจุบันมีการแข่ง 3 ชั้น คือ MX1, MX2, และ MX3
แชมป์โลกแบ่งตามประเทศ

| ประเทศ | 500cc / MX3 | ประเทศ | 250cc / MX1 | ประเทศ | 125cc / MX2 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Belgium | 24 |  Belgium | 18 |  Belgium | 10 |
|  Sweden | 10 |  Italy | 8 |  Italy | 7 |
|  United Kingdom | 6 |  France | 7 |  France | 7 |
|  France | 4 |  Sweden | 6 |  Netherlands | 5 |
|  East Germany | 3 |  USSR | 4 |  South Africa | 3 |
|  Finland | 3 |  United States | 3 |  United States | 3 |
|  Italy | 1 |  Austria | 2 |  Finland | 1 |
|  New Zealand | 1 |  South Africa | 2 |  Japan | 1 |
|  United States | 1 |  Finland | 1 |  New Zealand | 1 |
|  Spain | 1 |  Netherlands | 1 |  United Kingdom | 1 |
|  Switzerland | 1 |  United Kingdom | 1 |  Germany | 1 |
|  Austria | 1 |  |  |  |  |
|  Slovenia | 1 |  |  |  |  |
แชมป์โลกแบ่งตามผู้ขี่

| ผู้ขี่ | Titles |
| --- | --- |
 Stefan Everts: 10 (3 x MX1, 1 x MXGP, 2 x 500cc, 3 x 250cc, 1 x 125cc)
 Antonio Cairoli: 8 (5 x MX1, 1 x MXGP, 2 x MX2)
 Joël Robert: 6 (6 x 250cc)

 Roger De Coster: 5 (5 x 500cc)
 Joël Smets: 5 (4 x 500cc, 1 x 650cc)
 Eric Geboers: 5 (2 x 500cc, 1 x 250cc, 2 x 125cc)
 Georges Jobé: 5 (3 x 500cc, 2 x 250cc)

 Heikki Mikkola: 4 (3 x 500cc, 1 x 250cc)
 Torsten Hallman: 4 (4 x 250cc)
 Harry Everts: 4 (1 x 250cc, 3 x 125cc)


 André Malherbe: 3 (3 x 500cc)
 David Thorpe: 3 (3 x 500cc)
 Paul Friedrichs: 3 (3 x 500cc)
 Guennady Moisseev: 3 (3 x 250cc)
 Greg Albertyn: 3 (2 x 250cc, 1 x 125cc)
 Gaston Rahier: 3 (3 x 125cc)
 Alessio Chiodi: 3 (3 x 125cc)
 Yves Demaria: 3 (3 x MX3)

 Bengt Aberg: 2 ( 2 x 500cc)
 Jean-Michel Bayle: 2 (1 x 250cc, 1 x 125cc)
 John Van den Berk: 2 (1 x 250 cc, 1 x 125 cc)
 Frédéric Bolley: 2 (2 x 250cc)
 Sven Breugelmans: 2 (2 x MX3 )
 Håkan Carlqvist: 2 (1 x 500cc, 1 x 250cc)
 Heinz Kinigadner: 2 (2 x 250cc)
 Sten Lundin: 2 (2 x 500cc)
 Marvin Musquin: 2 (2 x MX2)
 Bill Nilsson: 2 (2 x 500cc)
 Trampas Parker: 2 (1 x 250cc, 1 x 125cc)
 Mickael Pichon: 2 (2 x 250cc)
 Alessandro Puzar: 2 (1 x 250cc, 1 x 125cc)
 Steve Ramon: 2 (1 x MX1, 1 x 125cc)
 Donny Schmit: 2 (1 x 250cc, 1 x 125cc)
 Jeff Smith: 2 (2 x 500cc)
 Rolf Tibblin: 2 (2 x 500cc)
 Sebastien Tortelli: 2 (1 x 250cc, 1 x 125cc)
 Jeffrey Herlings: 2 (2 x MX2)
 Bob Moore: 1 (1 x 125cc)
 Jordi Tixier: 1 (1 x MX2)
สรุปเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เบลเยียม | 55 | 46 | 34 | 135 |
| 2 |  ฝรั่งเศส | 18 | 10 | 13 | 41 |
| 3 |  สวีเดน | 17 | 20 | 18 | 55 |
| 4 |  อิตาลี | 16 | 15 | 14 | 45 |
| 5 |  บริเตนใหญ่ | 12 | 19 | 15 | 46 |
| 6 |  สหรัฐ | 7 | 8 | 10 | 25 |
| 7 |  เนเธอร์แลนด์ | 6 | 11 | 19 | 36 |
| 8 |  เยอรมนี | 5 | 8 | 11 | 24 |
| 9 |  ฟินแลนด์ | 5 | 5 | 4 | 14 |
| 10 |  แอฟริกาใต้ | 5 | 1 | 0 | 6 |
| 11 |  รัสเซีย | 4 | 1 | 2 | 7 |
| 12 |  ออสเตรีย | 3 | 0 | 2 | 5 |
| 13 |  นิวซีแลนด์ | 2 | 4 | 5 | 11 |
| 14 |  เช็กเกีย | 1 | 5 | 6 | 12 |
| 15 |  สเปน | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 16 |  ญี่ปุ่น | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 17 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 18 |  สโลวีเนีย | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 19 |  ออสเตรเลีย | 0 | 3 | 0 | 3 |
| 20 |  ยูเครน | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 21 |  โปรตุเกส | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 22 |  บัลแกเรีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 23 |  ไอร์แลนด์ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Total | Total | 160 | 160 | 161 | 481 |
ดูเพิ่ม

ซูเปอร์ครอสเวิลด์แชมเปี้ยนชิพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แม่แบบ:มอเตอร์ครอสเวิลด์แชมเปี้ยนชิพ
มังกรหยก ตอน กำเนิดเอี้ยก้วย (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2538)

| มังกรหยก ตอน กำเนิดเอี้ยก้วย |
| --- | --- |
ปกวีซีดี
ประเภท: บันเทิงคดีกำลังภายใน
เขียนโดย: กิมย้ง (แบบดั้งเดิม)  หว่อง กัวไฟ ชิว ชิงยุง
กำกับโดย: หยวน หยิงหมิง เล่า ชุนเอิน ซิน หยินฟง เล่า กัวเหอ กง กำหง
แสดงนำ: กู่ เทียนเล่อ หลี่ ยั่วถง
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: กวางตุ้ง: San Wa Ching Wa (神話情話) ขับร้องโดย วากิน เจ้า และ ชิ หยู แมนดาริน: Gui Qu Lai (歸去來) ขับร้องโดย วากิน เจ้า
ผู้ประพันธ์เพลง: วากิน เจ้า ลาม ซาย
ประเทศแหล่งกำเนิด: ฮ่องกง
ภาษาต้นฉบับ: จีน
จำนวนตอน: 32
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: หลี่ ทิมชิง
สถานที่ถ่ายทำ: ฮ่องกง
ความยาวตอน: 45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: TVB
ออกอากาศ
เครือข่าย: TVB Jade
ออกอากาศ: 31 กรกฎาคม 1994 – 9 กันยายน 1995
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
มังกรหยก
มังกรหยก ตอน กำเนิดเอี้ยก้วย (อังกฤษ: The Condor Heroes 95) เป็นละครโทรทัศน์ที่อิงเรื่องราวมาจากวรรณกรรมชิ้นเอกของจีนเรื่อง มังกรหยก ภาค 2 ของกิมย้ง นำแสดงโดย กู่ เทียนเล่อ, หลี่ ยั่วถง, ไป่ เปียว, เว่ย ชิวหัว ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี่ เมื่อออกอากาศในจีน มีเรตติงชนะ มังกรหยก ภาค2 ฉบับ หลิวเต๋อหัว โดยเวอร์ชันนี้ (กู่เทียนเล่อ) เป็นแชมป์เรตติงในจีนอยู่หลายสัปดาห์ ทำให้กลายเป็น มังกรหยก ภาค 2 (เอี้ยก้วย) งานสร้างของฮ่องกงที่ประสบความสำเร็จในจีนมากที่สุดมาจนถึงทุกวันนี้
นักแสดง

กู่ เทียนเล่อ รับบท เอี้ยก้วย
หลี่ ยั่วถง รับบท เซียวเหล่งนึ่ง
ไป่ เปียว รับบท ก๊วยเจ๋ง (วัยกลางคน)
เว่ย ชิวหัว รับบท อึ้งย้ง (วัยกลางคน)
ฟู่ หมิงเสียน รับบท ก๊วยพู้
หลี ฉี่หง รับบท ก๊วยเซียง
หลิว ตัน รับบท อั้งฉิกกง
เซียะ หลี รับบท ลี้มกโช้ว
เนื้อเรื่องย่อ

ในวัยเด็กเอี้ยก้วยไปเป็นศิษย์ก๊วยเจ๋งที่เกาะดอกท้อ แต่เอี้ยก้วยมักโดนกลั่นแกล้งประจำ ก๊วยเจ๋ง จึงได้ฝากให้เป็นศิษย์สำนักช้วนจินก่า แต่ก็โดนอาจารย์กับศิษย์ดุด่ากลั่นแกล้งต่าง ๆ นานา จนได้มาพบกับยายซุนและเซียวเล่งนึ่ง ที่สำนักสุสานโบราณ เมื่อเอี้ยก้วย ได้พบเซียวเหล่งนึ่ง ที่สุสานโบราณ เอี้ยก้วยนับถือนางเป็นอาจารย์ ทว่าความสนิทสนมและความห่วงใยทำให้ทั้งคู่รักกัน ทั้งสองได้ฟันฝ่าอุปสรรคมากมายเป็นความรักที่คงมั่นไม่มีวันแปรผัน และไม่ไหวหวั่นต่อคำคัดค้านของคนรอบข้าง แต่ทั้งสองก็ต้องพรากจากกัน ก๊วยเจ๋ง และอึ้งย้ง ตกลงยกกั๊วะฟู่ ให้แก่เอี้ยก้วย แต่เอี้ยก้วยมิได้รักนางแบบคู่รักจึงไม่ยอมรับ กั๊วะฟู่เสียใจจนก่อเกิดเป็นความเจ็บแค้น พลั้งมือฟันแขนซ้ายของเอี้ยก้วยขาด แต่เขาไม่ถือสา มุ่งมั่นตามหาเซียวเหล่งนึ่ง โดยมีนางมารบูรพาน้อย กั๊วะเอี้ยง คอยช่วยเหลือ เอี้ยก้วยจะได้พบเซียวเหล่งนึ่งหรือไม่ ฟ้าดินเท่านั้นที่จะเป็นผู้กำหนดชะตาของทั้งสอง
เรตติง > ในฮ่องกง

เวอร์ชันนี้ ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งในฮ่องกง แต่ไม่เท่า มังกรหยก ภาค 2 (1983) เวอร์ชัน หลิวเต๋อหัว และได้เรตติ้งดังนี้
1. เรตติงเฉลี่ย คือ 29 จุด
2. เรตติงสูงสุด คือ 31 จุด
ตอนออกอากาศครั้งแรกในฮ่องกง เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์เยอะมาก ถึงแม้พระเอก (กู่เทียนเล่อ) และ นางเอก (หลี่ยั่วถง) จะได้รับคำชมว่าเป็นคู่พระ-นาง ที่หล่อสวยมากก็ตาม แต่ผู้คนส่วนใหญ่ในฮ่องกงให้ความเห็นว่า การแสดงของทั้งคู่ไม่ตราตรึงเท่าเวอร์ชันเก่าของ หลิว เต๋อหัว และ เฉิน ยฺวี่เหลียน
เรตติง > ในจีน

ตรงข้ามความนิยมในฮ่องกง เพราะได้รับความนิยมในจีน ถึงแม้ในฮ่องกงจะประสบความสำเร็จน้อยกว่า เวอร์ชันเก่าของยุค 80s คือ มังกรหยก ภาค 2 ฉบับ หลิว เต๋อหัว และ เฉิน ยฺวี่เหลียน นำแสดง ก็ตาม
แต่เรตติงในจีน กลับได้รับความนิยมมากกว่าเวอร์ชัน หลิวเต๋อหัว เพราะเวอร์ชัน กู่เทียนเล่อ ได้แชมป์เรตติงสูงสุดในจีนหลายสัปดาห์ ทำให้กลายเป็นมังกรหยกภาคสอง (เวอร์ชันภาคเอี้ยก้วย) ของเกาะฮ่องกงที่ประสบความสำเร็จในจีนมากที่สุด มาจนถึงปัจจุบัน
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย

สำหรับในจีนแผ่นดินใหญ่ ถึงแม้ภาคก๊วยเจ๋ง คือ มังกรหยก ภาค 1 (1994) ซึ่งนำแสดงโดยจู อิน จะไม่ประสบความสำเร็จเท่า มังกรหยก ภาค 1 (1983) ซึ่งนำแสดงโดยองเหม่ยหลิง
แต่ตรงข้ามกับภาคเอี้ยก้วย เนื่องจาก มังกรหยก ภาค 2 (1995) ซึ่งนำแสดงโดยหลี่ยั่วถง กลับเป็นที่นิยมในจีนแผ่นดินใหญ่ และสามารถประสบความสำเร็จทางด้านเรตติงในจีน มากกว่า มังกรหยก ภาค 2 (1983) เวอร์ชันเก่าของยุค 80s ได้สำเร็จ
กล่าวโดยสรุป
ภาคก๊วยเจ๋ง: มังกรหยก ภาค 1 (1983) มีเรตติงชนะ มังกรหยก ภาค 1 (1994)
ภาคเอี้ยก้วย: มังกรหยก ภาค 2 (1983) มีเรตติงแพ้ มังกรหยก ภาค 2 (1995)
ส่งผลให้ทั้ง หลี่ยั่วถง และ องเหม่ยหลิง กลายเป็น เซียวเหล่งนึ่ง และ อึ้งย้ง ฉบับฮ่องกงที่ประสบความสำเร็จในจีนมากที่สุด มาจนถึงทุกวันนี้