stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุทกภัยในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา พ.ศ. 2566
ประวัติ

หลังจากที่แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาประสบกับภาวะแล้งมาหลายเดือน ฝนก็ได้ตกลงมาอย่างหนักในพื้นที่ระหว่างวันที่ 2 ถึง 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 โดยเฉพาะในจังหวัดโบโลญญาและจังหวัดราเวนนา น้ำในแม่น้ำบางสายเอ่อท้นฝั่งในภูมิภาคโรมัญญา ก่อให้เกิดความเสียหายเป็นวงกว้างในพื้นที่ราบและคร่าชีวิตผู้คนไป 2 คน ในวันที่ 12 พฤษภาคม เกิดฝนกระโชกที่จังหวัดโบโลญญา ทำให้เกิดอุทกภัยเล็กน้อย
ภัยแล้งที่กินเวลานานและสภาพอากาศที่เลวร้ายอย่างต่อเนื่องส่งผลกระทบทำให้ดินไม่สามารถระบายน้ำได้ เมื่อถึงวันที่ 16 พฤษภาคม พายุอีกลูกหนึ่ง (ซึ่งได้รับการตั้งชื่อว่ามิเนอร์วา) ได้พัดกระหน่ำพื้นที่และทำให้มีฝนตกหนักติดต่อกันเกือบ 2 วัน น้ำในแม่น้ำลำธาร 23 ทั่วแคว้นไหลทะลักตลิ่ง มีผู้เสียชีวิต 14 คนระหว่างเกิดเหตุอุทกภัย 7 คนในจำนวนนี้เสียชีวิตที่จังหวัดฟอร์ลิ-เชเซนา ในขณะที่ 6 คนเสียชีวิตที่จังหวัดราเวนนา และอีก 1 คนเสียชีวิตที่จังหวัดโบโลญญา นอกจากนี้ยังเกิดความเสียหายขึ้นในแถบเทือกเขาแอเพนไนน์ โดยนับเหตุดินถล่มได้กว่า 300 ครั้งในพื้นที่ 4 จังหวัด ประชาชนจำนวนกว่า 50,000 คนต้องอพยพออกจากพื้นที่ โดยกว่า 4,800 คนในจำนวนนี้ต้องใช้โรงแรมและโรงฝึกพลศึกษาที่หน่วยงานท้องถิ่นกำหนดไว้ให้เป็นที่พักพิงชั่วคราว
พายุสลายตัวไปในช่วงบ่ายของวันที่ 17 พฤษภาคม อย่างไรก็ตาม ก็ยังเกิดเหตุอุทกภัยอื่น ๆ ขึ้นในวันถัดมาเช่นกัน ตัวอย่างเช่น เมืองลูโก (ใกล้กับเมืองราเวนนา) ถูกน้ำไหลเข้าท่วมทั้งเมืองในช่วงเช้าของวันที่ 18 พฤษภาคม ส่วนประชาชนในเมืองรุสซีซึ่งอยู่ในบริเวณเดียวกันต้องอพยพออกไปในวันที่ 19 พฤษภาคม เนื่องจากน้ำที่เอ่อล้นคลองชลประทานเอมีเลีย-โรมัญญา ในขณะเดียวกัน ฝนเริ่มตกอีกครั้งในวันที่ 19 พฤษภาคม และวันที่ 20 พฤษภาคม การเตือนภัยในพื้นที่ราเวนนายังคงอยู่ในระดับสูง โดยมีการอพยพประชาชน 36,000 คนออกจากพื้นที่ไปแล้ว
ผลกระทบ

เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม สเตฟาโน โบนัชชีนี ประธานแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา แถลงว่า "ในช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา มีฝนตกลงมามากกว่า 300 มิลลิเมตร" และระบุว่าอุทกภัยครั้งนี้เป็น "ภัยพิบัติที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน" ในเวลาต่อมาโบนัชชีนียังเปรียบเทียบผลกระทบจากอุทกภัยครั้งนี้กับผลกระทบจากแผ่นดินไหวในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา พ.ศ. 2555 โดยระบุว่าถึงแม้ความเสียหายจากอุทกภัยอาจจะน้อยกว่า แต่ก็ยังคิดเป็นมูลค่าหลายพันล้านยูโร
ลูกา แมร์กัลลี ประธานสมาคมอุตุนิยมวิทยาอิตาลี ระบุว่า "สถิติ 2 รายการได้ถูกทำลายในเวลา 15 วันในแคว้นเดียวกัน เหตุการณ์แบบที่เกิดในวันที่ 2 พฤษภาคม อาจเกิดขึ้นครั้งเดียวในรอบศตวรรษ แต่กลายเป็นว่าเหตุการณ์แบบเดียวกันนั้นได้เกิดขึ้นอีกในพื้นที่เดียวกันในอีก 15 วันให้หลัง" ระหว่างการให้สัมภาษณ์ทางไรราดีโอ 1 เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 จิลแบร์โต ปีเกตโต ฟราติน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสิ่งแวดล้อม กล่าวว่ารัฐบาลอิตาลีจะประกาศสถานการณ์ภัยพิบัติในพื้นที่ทั้งหมดที่ได้รับความเสียหายจากอุทกภัยตั้งแต่วันที่ 23 พฤษภาคม เป็นต้นไป การตัดสินใจซึ่งรอการอนุมัติอย่างเป็นทางการจากกระทรวงเกษตรครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อช่วยให้แรงงานในไร่นาเข้าถึงการเยียวยาและมาตรการช่วยเหลือทางเศรษฐกิจอื่น ๆ ได้ง่ายขึ้น จากการให้สัมภาษณ์คราวเดียวกัน ปีเกตโต ฟราติน ประกาศใช้แผนฟื้นฟูเศรษฐกิจแห่งชาติซึ่งมีผลบังคับใช้ทันที โดยระงับการชำระภาษีและสัญญาเงินกู้สำหรับประชาชนและธุรกิจทั้งหมดที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัย นอกจากนี้เขายังเกริ่นถึงการใช้แผนปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในระดับชาติ โดยยอมรับถึงผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อความถี่ที่เพิ่มขึ้นของภัยพิบัติทางธรรมชาติในอิตาลีและทั่วโลก
งานกิจกรรมหลายงานในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาถูกยกเลิกหรือเลื่อนการจัดออกไปเนื่องจากเหตุอุทกภัย ในเขตมหานครโบโลญญา ถนนหลายสายถูกปิดหรือใช้การไม่ได้ กิจกรรมการเรียนการสอนและกิจกรรมทางวัฒนธรรมทั้งหมดถูกยกเลิกโดยประชาชนได้รับการสนับสนุนให้ทำงานจากที่บ้าน เทศกาลวิ่งเพื่อการกุศล "สตราโบโลญญา" ประจำปีของเมืองก็ถูกเลื่อนออกไปเช่นกัน
ปฏิกิริยา

ในช่วงเย็นของวันที่ 16 พฤษภาคม มัตเตโอ ซัลวีนี รองนายกรัฐมนตรีอิตาลีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโครงสร้างพื้นฐานและการขนส่ง โพสต์ทวีตเชื่อมโยงผลกระทบอันน่าสลดใจของอุทกภัยกับความพ่ายแพ้ของเอซี มิลาน (ทีมที่เขาสนับสนุน) ต่ออินเตอร์มิลานในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบรองชนะเลิศ โดยเขียนว่า "ขออุทิศหัวใจและความมุ่งมั่นแด่ชาวเอมีเลีย-โรมัญญาที่กำลังสู้กับน้ำและโคลน ส่วนเอซี มิลาน ที่ไม่มีใจ ไม่มีความมุ่งมั่น และไม่มีหัวคิดนั้นไม่คู่ควรแม้แต่การนึกถึง" ภายหลังซัลวีนี (ซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการจัดการเหตุฉุกเฉินเนื่องจากตำแหน่งทางการเมืองของเขา) ได้ลบทวีตดังกล่าว แต่ก็ยังถูกวิจารณ์อย่างหนักเนื่องจากความไร้รสนิยมและการขาดความเห็นอกเห็นใจอย่างเห็นได้ชัดของเขา
สมาชิกบางคนของพรรคชั้นนำของประเทศในเวลานั้นอย่างพรรคพี่น้องอิตาลี รวมถึงหนังสือพิมพ์ฝ่ายขวาอย่าง ลีเบโร และ ลาเวรีตะ กล่าวหาว่ารัฐบาลแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาซึ่งนำโดยพรรคประชาธิปไตยนั้นมีส่วนรับผิดชอบโดยตรงต่อเหตุอุทกภัย เนื่องจากจัดการบำรุงรักษาตลิ่งลำน้ำเพื่อบรรเทาความเสี่ยงได้ไม่ดีพอ
มีเกเล เด ปัสกาเล นายกเทศมนตรีเมืองราเวนนา ระบุว่าอุทกภัยครั้งนี้เป็น "ภัยพิบัติที่เลวร้ายที่สุดในรอบศตวรรษ" และระบุว่าคืนระหว่างวันที่ 16 ต่อวันที่ 17 พฤษภาคม เป็น "คืนที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์โรมัญญา"
โจร์จา เมโลนี นายกรัฐมนตรีอิตาลี ออกจากการประชุมสุดยอดของกลุ่ม 7 ในญี่ปุ่นก่อนกำหนดเพื่อกลับมายังอิตาลีและช่วยเหลือในสถานการณ์ฉุกเฉิน ก่อนออกเดินทาง เมโลนีกล่าวขอบคุณผู้นำคนอื่น ๆ ของกลุ่ม 7 ที่เสนอความช่วยเหลือในพื้นที่ประสบอุทกภัย เธอมีแผนจะไปเยี่ยมพื้นที่ที่ประสบอุทกภัยหนักที่สุดเมื่อกลับมาถึง
ความพยายามด้านมนุษยธรรม

ผู้เข้าร่วมปฏิบัติการฉุกเฉินทั่วแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาประกอบด้วยทรัพยากรบุคคลจากหน่วยงานต่าง ๆ เช่น หน่วยคุ้มครองพลเรือนอิตาลี กาชาดอิตาลี ตลอดจนกองกำลังทหารและตำรวจต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงกองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศ และ การาบีนีเอรี[ต้องการอ้างอิง] เอเนล บริษัทพลังงานของรัฐ ได้จัดตั้งทีมงานที่จะร่วมมือกับหน่วยงานท้องถิ่นในการซ่อมแซมและฟื้นฟูระบบจ่ายไฟฟ้าที่เสียหายจากน้ำท่วม มัตเตโอ เลโปเร นายกเทศมนตรีเมืองโบโลญญา แชร์กูเกิลฟอร์มสาธารณะทางสื่อสังคมโดยมุ่งเป้าไปที่อาสาสมัครพลเรือนทุกคนที่ต้องการมีส่วนร่วมในปฏิบัติการเหล่านี้ ผู้เล่นและเจ้าหน้าที่ของสโมสรฟุตบอลเชเซนาอาสาช่วยเหลือประชาชนในหลายพื้นที่ของเมืองซึ่งได้รับผลกระทบโดยตรงจากอุทกภัย
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 สภาแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาได้เปิดบัญชีธนาคารสาธารณะอย่างเป็นทางการเพื่อระดมทุนสำหรับเหตุฉุกเฉินจากทั่วประเทศอิตาลี (ผ่านรหัสไอแบน) และจากต่างประเทศ (ผ่านสวิฟต์) ผู้บริจาคให้แก่บัญชีการกุศลนี้มีสโมสรฟุตบอลอาชีพอย่างโบโลญญา เกรโมเนเซ ปาร์มา และโมเดนาเป็นต้น กาชาดอิตาลี และหน่วยงานท้องถิ่นหลายแห่ง (เช่น สภาเมืองโมเดนา ฟาเอนซา อีโมลา และฟอร์ลิ) ยังจัดการรณรงค์ระดมทุนเพื่อการกุศล ส่วนมูลนิธิกระจกอิตาลีซึ่งเป็นองค์การนอกภาครัฐที่สังกัดกลุ่มสื่อเกดี และมอนริฟ ได้ริเริ่มการรณรงค์อื่น ๆ ขนานกันไป
พายุมิเนอร์วาเหนืออิตาลีในวันที่ 16 พฤษภาคม
ภาพถ่ายดาวเทียมแลนด์แซต 8 แสดงให้เห็นตะกอนน้ำท่วมที่ไหลลงสู่ทะเลเอเดรียติกเมื่อวันที่ 4 พฤษภาม
หน่วยกู้ภัยกำลังขุดดินถล่มใกล้เมืองโบโลญญา
การแสดงเสมือนเป็นเหยื่อ

การแสดงเสมือนเป็นเหยื่อ (อังกฤษ: Victim playing หรือ playing the victim) หรือ การ์ดเหยื่อ (อังกฤษ: victim card) หรือ การทำตนเองให้กลายเป็นเหยื่อ (อังกฤษ: self-victimization) เป็นการสร้างเรื่องของความถูกตกเป็นเหยื่อ (fabrication of victimhood) เพื่อสนองเหตุผลต่าง ๆ เช่น เพื่อเป็นเหตุผลแสดงการมุ่งร้ายของผู้กอื่น ไปจนถึงการยักย้ายความคิดของผู้อื่น, เป็นยุทธวิธีรับมือ หรือ การเรียกร้องความสนใจ
สำหรับการกระทำในทางที่ไม่ถูกต้อง

การแสดงเป็นเหยื่อของผู้ที่กระทำในทางที่ไม่ถูกต้อง (abusers) นั้นเพื่อ:
ลดทอนความเป็นมุนษย์, เบี่ยงเบนความสนใจไปจากการกระทำที่ไปในทางที่ไม่ถูกต้องผ่านการอ้างว่าการกระทำที่ไม่ถูกต้องนี้ยอมรับได้เพราะพฤติกรรมเลวร้ายของอีกบุคคลหนึ่ง (โดยทั่วไปคือเหนื่อ)
เงื่อนไขกำหนดสำหรับการใช้อำนาจในทางที่ผิดโดยการเรียกร้องความสงสารจากผู้อื่นเพื่อได้รับความช่วยเหลือหรือสนับสนุนการใช้อำนาจในทางที่ผิดต่อผู้อื่น (เรียกว่าพร็อกซีอะบิวส์: proxy abuse)
แหล่งข้อมูลอื่น

Booknotes interview with Charles Sykes on A Nation of Victims: The Decay of the American Character, November 29, 1992
| ด ค กการชักจูงทางจิตวิทยา |
| --- | --- |
การชักจูงทางบวก:  โกหกคำโต  การล้างสมอง  การติดสินบน  การเตรียมเด็กเพื่อทารุณกรรมทางเพศ  การเยินยอ  การทุ่มเทความรักอย่างหนัก  การแต่งงานหวังมรดก  การล่อลวง 
การชักจูงทางลบ:  การข่มเหงรังแก  การสังหารภาพลักษณ์  การคุกคาม  การขู่ขวัญ  เกมปั่นหัว  การกลั่นแกล้งในที่ทำงาน  การใส่ร้ายป้ายสี  การถูกปฏิเสธจากสังคม 
การชักจูงรูปแบบอื่น:  การล่อให้สารภาพ  การหลอกปั่นหัว  ตำรวจดี/ตำรวจเลว  การปลูกฝังความเชื่อ  อิทธิพลเพื่อการรับจ้าง  การสอบปากคำ  Spin (propaganda) 
หัวข้อที่เกี่ยวข้อง:  Crowd manipulation  Confidence trick  Internet manipulation  การควบคุมตลาด  การควบคุมสื่อ  Nudge theory  Shill  Undue influence 
แม่แบบ:Bullying
| ด ค กAbuse |
| --- | --- |
Types:  Abuse during childbirth  Anti-social behaviour  Bullying  Child abuse (neglect, sexual)  Cruelty to animals  Domestic abuse  Elder abuse  Gaslighting  Harassment  Humiliation  Incivility  Institutional abuse  Intimidation  Neglect  Persecution  Professional abuse  Proxy abuse  Psychological abuse  Physical abuse  Religious abuse  Sexual abuse  Stalking  Structural abuse  Verbal abuse  more... 
Related topics:  Abusive power and control  Child grooming  Complex post-traumatic stress disorder  Dehumanization  Denial  Destabilisation  Disengaging from an abuser  Exaggeration  Isolation  Just-world hypothesis  Lying  Manipulation  Minimisation  Narcissism  Psychological projection  Psychological trauma  Psychopathy  การใช้เหตุผลโดยเข้าข้าง  Traumatic bonding  Victim blaming  Victim playing  Victimisation
พระสุนทรราชเดช (แข้ ปะทุมชาติ)

| อำมาตย์ตรี พระสุนทรราชเดช (แข้ ปะทุมชาติ) |
| --- | --- |

ผู้ว่าราชการเมืองยโสธร
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2440 - พ.ศ. 2456
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: นายร้อยโท ขุนราญอริพล (สอน)
ถัดไป: ยุบเมืองยะโสธรลงเป็นอำเภอปจิมยะโสธร และอำเภออุทัยยะโสธร จังหวัดอุบลราชธานี มณฑลอีสาน
ผู้ช่วยราชการเมืองยโสธร
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2438 - พ.ศ. 2440
ก่อนหน้า: หลวงศรีวรราช
ถัดไป: ไม่มี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เมืองยะโสธร
เสียชีวิต: เมืองอุบลราชธานี
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: ไม่ทราบข้อมูล
บุตร: ไม่ทราบข้อมูล
บุพการี: ท้าวจันทร์ชมภู (ทุน) (บิดา) ไม่ทราบข้อมูล (มารดา)
สกุล: ปะทุมชาติ

อำมาตย์ตรี พระสุนทรราชเดช นามเดิม แข้ ปะทุมชาติ เป็นขุนนางชาวสยาม ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการเมืองยะโสธร คนที่ 3 เป็นบุตรของท้าวจันทร์ชมภู (ทุน) กรมการเมืองยะโสธร อันสืบเชื้อสายเจ้านายราชวงศ์เเสนทิพย์นาบัวจากเมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน
รับราชการเมืองยะโสธร

พ.ศ. 2437 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ เสด็จขึ้นมาเป็นข้าหลวงต่างพระองค์ผู้สำเร็จราชการมณฑลลาวกาว ประทับที่เมืองอุบลราชธานี ทรงโปรดเกล้าฯ ตั้งให้นายร้อยโทสอน เป็นที่ข้าหลวงจัดราชการเมืองยะโสธร และตั้งให้อุปราช (แก่) ขึ้นเป็นที่พระสุนทรราชเดช ผู้ว่าราชการเมืองยะโสธร คนที่ 1 ตั้งให้ราชบุตร (หนู / หุน) ขึ้นเป็นที่ราชวงศ์เมืองยะโสธร และตั้งให้ท้าวจันทร์ศรีสุราช (แข้) ผู้ช่วยพิเศษ ขึ้นเป็นที่ราชบุตรเมืองยะโสธร
พ.ศ. 2438 พระสุนทรราชเดช (แก) ถึงแก่อนิจกรรมลง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์  ทรงโปรดเกล้าฯ ตั้งให้นายร้อยโทสอน ขึ้นเป็นที่ขุนราญอริพล (สอน) ผู้ว่าราชการเมืองยะโสธร คนที่ 2 และตั้งให้ท้าวจันทร์ศรีสุราช (แข้) ขึ้นเป็นที่หลวงศรีวรราช ผู้ช่วยราชการเมืองยะโสธร
พ.ศ. 2442 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ เสด็จขึ้นมาประทับที่เมืองยะโสธร ทรงโปรดเกล้าฯ ตั้งให้
ราชวงศ์เมืองยะโสธร (ทองดี โพธิ์ศรี) เป็นที่ หลวงยศไกรเกรียงเดช ตำแหน่งยกบัตรเมือง
ท้าวโพธิสาร (ตา ไนยกุล) เป็นที่ หลวงยศเยศร์รามฤทธิ์ ตำแหน่งนายอำเภออุทัยยะโสธร
ท้าวสิทธิสาร (สมเพศ) เป็นที่ หลวงยศวิทยธำรง ตำแหน่งผู้ช่วยราชการเมืองยะโสธร
เมืองจันทร์ (ฉิม) เป็นที่ หลวงยศเขตร์วิมลคุณ ตำแหน่งนายอำเภอปจิมยะโสธร
พ.ศ. 2443 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดการปกครองในรูปแบบมณฑลเทศาภิบาล เมืองยโสธรจึงถูกจัดอยู่ในมณฑลตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งกองบัญชาการมณฑลที่เมืองอุบลราชธานี และ พ.ศ. 2445 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ทรงโปรดเกล้าฯ ตั้งให้
ซานนท์ (ชาย) เป็นที่ หลวงยศอดุลยผริดเดช ตำแหน่งพลเมืองยะโสธร
วันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2453 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 27 หน้า 1413 ตำแหน่งข้าราชการกระทรวงมหาดไทย มณฑลอิสาณ
พระสุนทรราชเดช (แข่) เป็นที่ ผู้ว่าราชการเมืองยะโสธร
หลวงยศไกรเกรียงเดช (ทองดี โพธิ์ศรี) เป็นที่ ยกบัตรเมือง
หลวงยศเยศร์รามฤทธิ์ (ตา ไนยกุล) เป็นที่ ผู้ช่วยราชการเมือง
หลวงยศเขตร์วิมลคุณ'(ฉิม) เป็นที่ มหาดไทย
หลวงยศอดุลยผริดเดช (ชาย) เป็นที่ พลเมือง
กบฏผีบุญผีบาป

พ.ศ. 2443 เกิดกบฎผีบุญผีบาปขึ้นจนเป็นที่เล่าลือกันทั่วทั้งมณฑลตะวันออกเฉียงเหนือว่า ผู้มีบุญจะมาเกิดเพื่อปราบยุคเข็ญ โดยให้ชาวบ้านทำบุญ สวดมนต์ ปฏิบัติธรรม เพราะโค กระบือ สุกร จะกลายเป็นยักษ์มากินคนบาป ฟักทอง ฟักเขียว จะกลายเป็นสัตว์ร้ายมาทำอันตรายมนุษย์ หินแร่จะกลายเป็นทองคำ ทองคำจะกลายเป็นหิน จนมีผู้คนหลงเชื่อมากมายนำโค กระบือ สุกรไปฆ่าทิ้ง ทำลายต้นฟักทองฟักเขียวจนหมดสิ้น และทองคำก็นำไปทิ้งลงแม่น้ำชีบริเวณพระธาตุเก่า (ปัจจุบันคือ วัดพระธาตุเก่า ตำบลค้อเหนือ อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร) แล้วเก็บเอาหินแร่ที่เมืองเสลภูมิมาบูชาหวังจะให้กลายเป็นทองคำ
ในเหตุการณ์นี้ได้มีผู้ตั้งตนเป็นผีบุญอยู่หลายคน แสดงตนเป็นพระยาธรรมิกราช เคร่งครัดในพระพุทธศาสนา มีฤทธิ์ดำดินบินบนล่องหนหายตัว อาทิ พระครูอินทร์บ้านหนองอีตุ้ม พระครูอนันตนิคมเขตวัดสิงห์ท่า องค์ผ้าขาวบ้านหนองแซง องค์มั่นบ้านสะพือ องค์พรหมมาบ้านแวง และองค์ลิ้นก่าน เป็นต้น มีผู้นิยมเข้าพวกผีบุญเป็นจำนวนมาก และรวมตัวกันเป็นกองทัพพร้อมอาวุธเข้าโจมตีเมืองอุบลราชธานี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ทรงขอกองทัพจากกรุงเทพฯ ปราบปรามกบฏผีบุญผีบาป จับตัวผีบุญทั้งหลายไปจองจำ และประหารชีวิตที่ทุ่งศรีเมือง เมืองอุบลราชธานี กบฏผีบุญผีบาปจึงสงบลง
ปฏิรูปการปกครอง

พ.ศ. 2452 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยุบเมืองเขมราฐ ลงเป็นอำเภออุทัยเขมราฐ ยุบอำเภอคำเขื่อนแก้วลงเป็นตำบลคำเขื่อนแก้ว และยุบอำเภอปจิมเขมราฐรวมกับอำเภออุทัยเขมราฐ ส่วนอำเภอที่อยู่ในเขตการปกครองเมืองเขมราฐเดิมนั้น ให้มารวมอยู่ในเขตการปกครองของเมืองยะโสธร รวม 6 อำเภอ ได้แก่
อำเภออุทัยยะโสธร มีท้าวสิทธิกุมาร (ทุม) เป็นนายอำเภอ
อำเภอปจิมยะโสธร มีท้าวอุเทนวงษา (เขียน) เป็นนายอำเภอ
อำเภออุทัยเขมราฐ มีหลวงเขมรัฐการอุตส่าห์ (แสง) เป็นนายอำเภอ
อำเภออำนาจเจริญ มีราชวงศ์ (ซาว) เป็นนายอำเภอ
อำเภอโขงเจียม มีท้าวบุญธิสาร (คำบ่อ) เป็นนายอำเภอ
อำเภอวารินทร์ชำราบ มีอุปราช (บุญ) เป็นนายอำเภอ
พ.ศ. 2454 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยุบอำเภอวารินทร์ชำราบ เมืองยะโสธร บริเวณอุบลราชธานี โดยให้ท้องที่ตำบลต่าง ๆ ของอำเภอวารินทร์ชำราบนั้น ไปรวมกับอำเภอพิมูลมังษาหาร และตำบลอีกส่วนหนึ่งไปรวมกับอำเภอบูรพูปลนิคม (อำเภอเมืองอุบลราชธานี)
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช ผู้บัญชาการกองพลที่ 10 เสด็จขึ้นมาตรวจราชการที่เมืองยะโสธร และปีนี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แยกมณฑลอีสาน เป็น 2 มณฑล คือ มณฑลอุบลราชธานี และมณฑลร้อยเอ็ด โดยกำหนดให้มณฑลอุบลราชธานี มี 3 จังหวัด คือ จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดขุขันธ์ และจังหวัดสุรินทร์ จึงทำให้เมืองยะโสธรก็ถูกยุบลงเป็น 2 อำเภอ ได้แก่ อำเภอปจิมยโสธร และอำเภออุทัยยะโสธร ส่งผลให้อำเภอต่าง ๆ ที่เคยขึ้นกับเมืองยะโสธร ถูกโอนย้ายให้อยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดอุบลราชธานีตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
พ.ศ. 2456  กระทรวงมหาดไทยได้ดำเนินการเปลี่ยนชื่ออำเภอในจังหวัดอุบลราชธานีให้เหมาะสม การนี้จึงได้เปลี่ยนชื่ออำเภออุไทยยะโสธร เป็นอำเภอคำเขื่อนแก้ว และอำเภอปจิมยะโสธร เป็นอำเภอยะโสธร
ตำแหน่งและหน้าที่

ไม่ปรากฏ - พ.ศ. 2437 ท้าวจันทร์ศรีสุราช
พ.ศ. 2437 - 2438 ราชบุตรเมืองยะโสธร
พ.ศ. 2438 - 2440 ผู้ช่วยราชการเมืองยะโสธร
พ.ศ. 2440 - 2453 ผู้ว่าราชการเมืองยะโสธร
พ.ศ. 2453 พระสุนทรราชเดช
20 สิงหาคม พ.ศ. 2455 อำมาตย์ตรี กรมการพิเศษ อำเภอยะโสธร จังหวัดอุบลราชธานี
พระราชทานนามสกุล

๏ ลำดับที่ 3289 ขอให้นามสกุลของอำมาตย์ตรี พระสุนทรราชเดช (แข้) กรมการพิเศษอำเภอยะโสธร จังหวัดอุบลราชธานี บิดาชื่อท้าวจันทร์ชมภู (ทุน) ตามที่ขอมานั้นว่า ปะทุมชาติ (เขียนเป็นตัวอักษรโรมันว่า Padumajati) อันเป็นมงคลนาม
ขอให้สกุล ปะทุมชาติ มีความเจริญรุ่งเรืองมั่นคงอยู่ในกรุงสยามชั่วกัลปาวสาน ๏๚ะ๛
ผลงาน

พงศาวดารภาคอีสาน พ.ศ. 2472 ฉบับพระสุนทรราชเดช (แข้ ปะทุมชาติ)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | พระสุนทรราชเดช (แข้ ปะทุมชาติ) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นายร้อยโท ขุนราญอริพล (สอน) |  |   ผู้ว่าราชการเมืองยะโสธร คนที่ 3   (พ.ศ. 2440 - พ.ศ. 2456) |  | ไม่มี |
โนริ

| --- | --- |
แผ่นโนริ
ประเภท: สาหร่ายที่รับประทานได้
ส่วนผสมหลัก: สาหร่ายสีแดงแห้ง
 ตำราอาหาร: โนริ   สื่อ: โนริ
โนริ (ญี่ปุ่น: 海苔; โรมาจิ: nori) เป็นสาหร่ายที่รับประทานได้แห้งที่ใช้ในอาหารญี่ปุ่น ทำมาจากสาหร่ายสีแดงในสกุล Pyropia ได้แก่ P. yezoensis และ P. tenera มีรสชาติที่เข้มข้นและโดดเด่น และมักใช้ห่อซูชิหรือโอนิงิริ (ข้าวปั้น)
กระบวนการทำแผ่นโนริชเริ่มต้นด้วยการหั่นย่อยและตากไว้บนชั้น กระบวนการนี้คล้ายกับการทำกระดาษ หลังทำเสร็จแล้วจะนำไปขายเป็นแพ็คในร้านขายของชำสำหรับใช้ในการทำอาหาร เนื่องจากแผ่นโนริดูดซับน้ำจากอากาศและย่อยสลายได้ง่าย จึงจำเป็นต้องใช้สารดูดความชื้นเมื่อต้องการเก็บโนริเป็นเวลานาน
การใช้ในการทำอาหาร

โดยทั่วไปจะใช้โนริจะใช้ห่อซูชิและโอนิงิริ นอกจากนี้ยังเป็นเครื่องปรุงในการเตรียมเส้นก๋วยเตี๋ยวและซุป โดยทั่วไปแล้วโนริจะถูกนำไปย่างก่อนบริโภค (yaki-nori) ผลิตภัณฑ์รองที่พบได้ทั่วไปคือโนริปิ้งและปรุงรส (ajitsuke-nori) ซึ่งมาจากการใส่เครื่องปรุง (ไม่แน่นอน แต่โดยทั่วไปแล้วคือ ซอสถั่วเหลือง น้ำตาล สาเก มิริง และเครื่องปรุงรสอื่น ๆ) ระหว่างกระบวนการย่าง โนริบางครั้งยังใช้สำหรับตกแต่งอาหาร
นอกจากนี้ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องซึ่งเตรียมจากสาหร่ายสีเขียว Monostroma และ Enteromorpha แทนสาหร่ายสีแดงที่ใช้ในโนริ เรียกว่าอาโอโนริ (ญี่ปุ่น: 青海苔; โรมาจิ: aonori) ใช้เป็นสมุนไพรในอาหารประจำวัน เช่น โอโกโนมิยากิและยากิโซบะ
โจว ฮุ่ยหมิ่น

| โจว ฮุ่ยหมิ่น |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1967-11-10) 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967 (57 ปี) 周慧敏, Zhōu Huìmǐn ฮ่องกง
คู่สมรส: หนีเจิ้น (2009-ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง
ปีที่แสดง: 1986–1997, 2004–ปัจจุบัน
ฐานข้อมูล
IMDb
โจว ฮุ่ยหมิ่น (จีน: 周慧敏, พินอิน: Zhōu Huìmǐn) หรือในชื่อภาษาอังกฤษ วิเวียน โจว (Vivian Chow) นักแสดงและนักร้องที่มีชื่อเสียงโด่งดังของฮ่องกงในช่วงปี 1990 แฟนคลับของเธอและสื่อต่างขนานนามเธอว่า “ดรุณีหยก” (玉女掌門人) วิเวียนเข้าสู่วงการการแสดงครั้งแรกเมื่อปี 1988 และแม้ว่าเธอจะมีชื่อเสียงมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ตลอดมาเธอยังคงความถ่อมตนไว้อย่างเสอมตนเสมอปลาย 
เป็นที่น่าเสียดาย สิ่งที่มาพร้อมกับชื่อเสียงคือพวกปาปารัสซี่ ที่มักคอยรุกรานความเป็นส่วนตัวของเธอ วิเวียนไม่สามารถรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้ได้ ทำให้มีช่วงเวลาหนึ่งที่เธอปิดตัวเองจากสื่อทุกชนิด หลังจากคอนเสิร์ตในปี 1994 วิเวียนตระหนักว่า สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเธอคือชีวิตที่เป็นส่วนตัว ไม่ใช่ชื่อเสียงหรือความรุ่งเรืองแต่อย่างใด ดังนั้นเธอจึงบอกลาวงการบันเทิงฮ่องกง และอพยพไปอยู่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา พร้อมกับ หนีเจิ้น คนรักในปลายปี 1997
หลังออกจากวงการบันเทิง โจวฮุ่ยหมิ่นทุ่มเทเวลาให้กับการวาดภาพ งานเขียน และสนุ้กเกอร์ โดยภาพวาดของเธอหลายภาพได้รับรางวัล และในปี 2004 งานเขียน "Bengal Cat" (我的貓兒子周慧豹) เกี่ยวกับแมว สัตว์เลี้ยงแสนรักของเธอ ก็ออกวางจำหน่ายและได้รับการตอบรับอย่างท่วมท้นในฮ่องกง นอกจากนี้ ทั้งวิเวียนและหนีเจิ้น ซึ่งเป็นสมาชิกสมาคมสนุ้กเกอร์ฮ่องกง ยังเป็นตัวแทนฮ่องกงไปแข่งขันบ่อยครั้ง
อย่างไรก็ตาม เมื่อปีที่แล้ว วิเวียน และ หนีเจิ้น ได้ตัดสินใจกลับมาแสวงหาความก้าวหน้าที่ฮ่องกง โดยเธอเริ่มรับงานโฆษณา และเป็นพรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์ต่างๆ อีกครั้ง ขณะที่หนีเจิ้นออกหนังสือ เป็นพิธีกร และเปิดร้านขายโต๊ะปิงปอง ซึ่งการงานของทั้งคู่กำลังไปได้สวย
และล่าสุดเมื่อปลายเดือนที่แล้ว วันที่ 25-27 พ.ค. โจวฮุ่ยหมิ่นได้หวนคืนเวทีอีกครั้งในคอนเสิร์ตรอบพิเศษที่ชื่อว่า “Back For You” ที่ฮ่องกงโคลีเซียม เพื่อระดมทุนให้แก่คลินิกสัตว์ที่ไม่หวังผลกำไรของฮ่องกง ถึงกระนั้นก็ตาม โจวฮุ่ยหมิ่นยังคงปฏิเสธการคืนวงการบันเทิงอย่างเต็มตัว
สำหรับความสำเร็จในอาชีพการงานของโจวฮุ่ยหมิ่นไม่ใช่เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน เธอต้องทำงานอย่างหนักและฝ่าฟันอุปสรรคนานับประการกว่าจะมายืนอยู่ ณ จุดนี้
ประวัติ

หลังจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา​ โจวฮุ่ยหมิ่นซึ่งมีความฝันต้องการเป็นดาราและนักร้อง ได้ร่วมการแข่งขัน "New Talent Singers' Contest" ในปี 1985 ด้วยบทเพลง “รักที่สุด” (最愛) ซึ่งเป็นเพลงญี่ปุ่น โดยผู้เข้าแข่งขันรุ่นเดียวกันและมีชื่อเสียงในปัจจุบัน ได้แก่ ซูหย่งคัง และหลี่เค่อฉิน แม้การแข่งครั้งนั้น โจวฮุ่ยหมิ่นจะไม่ได้รางวัลใดๆ เลย แต่ก็ไม่สามารถดับฝันของเธอได้ หลังจากนั้น เธอได้บรรลุก้าวแรกของความฝันด้วยการเข้าทำงานที่ Radio Television Hong Kong หรือ RTHK (หน่วยงานผลิตรายการวิทยุและโทรทัศน์ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาลฮ่องกง) ในปี 1987
ชาวฮ่องกงเริ่มได้ยินเสียงหวานใสแต่มีพลังของโจวฮุ่ยหมิ่นผ่านทางละครวิทยุ ซึ่งเธอได้พากย์เสียงของตัวแสดงนำถึง 3 เรื่องด้วยกัน ในขณะนั้นมีเพียง RTHK ผู้เดียวที่ให้ความบันเทิงผ่านสาย การได้ยินเสียงของโจวฮุ่ยหมิ่นทุกวันๆ ทำให้ชื่อเสียงของเธอเป็นที่รู้จักไปทั่วฮ่องกง เรียกได้ว่าแทบจะประสบความสำเร็จในทันที
และในปีถัดมานั้นเอง วิญญาณนักแสดงของโจวฮุ่ยหมิ่นได้ถูกปลุกขึ้นมา จากการได้แสดงนำในภาพยนตร์แนวคอมเมอดี้เรื่องดัง "Heart to Hearts" (三人世界) ยิ้มสดใสและการแสดงที่เป็นธรรมชาติทำให้เธอคว้ารางวัล “นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม” ประจำปี 1989 ไปครอง นับเป็นก้าวสำคัญในการมุ่งหน้าบรรลุความฝันวัยเยาว์ของเธอ
ในปีเดียวกันนั้นเอง ความฝันของโจวฮุ่ยหมิ่นก็เป็นจริง ด้วยการออกอัลบั้มแรกของตัวเองโดยใช้ชื่อเธอเป็นชื่ออัลบั้ม ประกอบด้วยเพลง 4 เพลง เป้าหมายเพื่อทดสอบการตอบรับจากประชาชน และไม่เป็นที่ผิดหวัง เธอเริ่มมีแฟนคลับ และออกอัลบั้มชุดที่ 2 มาในปี 1990 จากนั้นออกอีก 5 อัลบั้มภายในปี 1991 และอีก 6 อัลบั้มช่วงปี 1992-1993 นอกจากนี้ เธอยังต้องคร่ำเคร่งเรียนภาษาจีนกลางเพื่อออกอัลบั้ม “หลิวเหยียน” (流言)
ซูเปอร์สตาร์ดวงใหม่ได้เกิดขึ้นแล้ว รูปของโจวฮุ่ยหมิ่นขึ้นปกนิตยสารแทบทุกฉบับ ไม่มีใครในฮ่องกงไม่เคยได้ยินชื่อเธอ ถึงกระนั้น ความมีชื่อเสียงก็ไม่ได้ทำให้โจวฮุ่ยหมิ่นลืมเลือนเพื่อนจำนวนมากที่พานพบระหว่างเส้นทางสู่ดวงดาว ทั้งไม่ได้ทำให้เธอกลายเป็นคนเย่อหยิ่ง จึงเป็นที่มาของสมญานาม “ดรุณีหยก” ที่หมายถึงหน้าตาที่สวยงาม จิตใจที่งดงาม และท่าทีที่สง่างามของเธอ
ผลงานเพลง

โจวฮุ่ยหมิ่น 周慧敏 (1989)
วิเวียน Vivian (1990)
ฉิงหมี 情迷 (1990)
A Long & Lasting Love (1991)
เลี่ยนฉี่ว์ ชา ลา ลา 恋曲 Sha La La (1991)
ชือซินห้วนฉิงเซิน 痴心还情深 (1991)
หยูกั่วหนี่เหอหว่อขู่จง 如果你知我苦衷 (1991)
เทียนฮวงอ้ายเว่ยเหล่า天荒爱未老 (1991)
Endless Dream (1992)
ตงยื่อลั่งม่าน 冬日浪漫 (1993)
หลิวเหยียน 流言 (1993)
จิ้นไจ้ปู้เหยียนจง 尽在不言中 (1993)
จุ้ยอ้าย 最爱 (1993)
ซินซื่อฉงฉง 心事重重 (1994)
หลีไคโยวอี้ว์เตอสีกว้น 离开忧郁的习惯 (1994)
จือจี่จือปี่ 知己知彼对唱精选转辑 (1994)
ก่านฉิงเตอเฟินหลี่ 感情的分礼 (1994)
ฉิงหมีซินเชี่ยว 情迷心窍 (1994)
เฉิงจ่าง 成長 (1994)
เจี่ยจวง 假装 (1994)
หงเยี่ยลั่วโส่วเตอฉือโฮ่ว红叶落索的时候 (1994)
ตัวอีเตี่ยนเลี่ยนอ้าย 多一点恋爱 (1995)
ชู่ชู่หลิงฉิง 处处留情 (1995)
โจวฮุ่ยหมิ่นเตอหมินกั่นตี้ไต้ 周慧敏的敏感地带 (1997)
Back For You (2006)
ผลงานเพลง > คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ตเหม่ยเตอฮ่าวเซินปี 1994 周慧敏'94美的化身演唱会 (1995)
ผลงานด้านการแสดง > ละคร

กระบี่เลือดเหล็กไหล / 乌金血剑 / The Hunter's Prey (1990)
มังกรหยก ตอน เฮ่งเต้งเอี๊ยง / 中神通王重阳 / Rage and Passion (1992)
武林幸运星 / The Commandments (1992)
เจ้าพ่อตลาดหุ้น / 大时代 / The Greed of Man (1992)
สงครามรักเวทีชีวิต / 刀马旦 / A Stage of Turbulence (1995)
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

三人世界/ Heart to Hearts (1988)
沖天小子/ Path of Glory (1989)
คนเล็กตัดใหญ่ / 风雨同路 / The Unmatchable Match (1989)
ยกเครื่องเรื่องจุ๊ 3 / 狼 之 一 族 / The Romancing Star III (1989)
相見好 / Happy Together (1989)
玩命双雄 / Goodbye Hero (1990)
痴情快婿 / Fun & Fury (1991)
女校风云之邪教入侵 / Angel Hunter (1991)
三人新世界 / Heart Against Hearts (1991)
妖魔道 / Devil's Vindata (1991)
Yes!一族 / Fruit Bowl (1991)
วัยรุ่น วุ่นต้องปราบ / 蓝江传之反飞组风云 / Arrest the Restless (1992)
现代应召女郎 / Girls Without Tomorrow 1992 (1992)
夏日情人 / Summer Lovers (1992)
石头记 / Stone Man (1992)
血染黎明 / Fire on Ice (1992)
กังหันเลือด / 八月郁金香 / Tulips in August (1992)
风尘三峡 / Tom, Dick, and Hairy (1993)
伦文叙老点柳先开 / Flirting Scholar 2 (1993)
爱上不归路 / No Regret, No Return (1993)
清官难审/ Family Affairs (1994)
金装香蕉俱乐部 / Top Banana Club (1996)
废话小说 / Out of the Blur (1996)
คำสาปห้องสีแดง

ภาพโฆษณาแบบป๊อปอัป ถามว่า "คุณชอบห้องสีแดงหรือไม่?""
คำสาปห้องแดง (ญี่ปุ่น: 赤い部屋; โรมาจิ: Akai heya) เป็นตำนานพื้นบ้านทางอินเทอร์เน็ตของญี่ปุ่นในยุคแรก ๆ เกี่ยวกับโฆษณาแบบป๊อปอัปสีแดงที่ประกาศการเสียชีวิตของผู้ที่พบเจอโฆษณาดังกล่าวบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ตำนานนี้อาจมีต้นกำเนิดจากแอนิเมชันแนวสยองขวัญที่สร้างขึ้นด้วยอะโดบี แฟลชในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ซึ่งเล่าเรื่องราวของตำนานนี้
ตำนาน

ขณะท่องอินเทอร์เน็ต เหยื่อจะเห็นป๊อปอัปสีแดงพร้อมข้อความว่า "คุณชอบ | ?" (ญี่ปุ่น: あなたな~好しですか?, อักษรโรมัน: Anata wa ~ sukidesuka?) ป๊อปอัปจะปรากฏขึ้นอีกครั้งหลังจากพยายามปิด โดยมีข้อความปรากฏออกมา เมื่อเวลาผ่านไปประโยคก็จะเสร็จสมบูรณ์ อ่านว่า "คุณชอบห้องสีแดงไหม?" (ญี่ปุ่น: あなたな赤い部屋が好しですか?, อักษรโรมัน: Anata wa akai heya ga sukidesuka?)
เรื่องราวในตำนานจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้น แบบที่พบบ่อยที่สุด หน้าจอจะเปลี่ยนเป็นสีแดง พร้อมแสดงรายชื่อเหยื่อในห้องแดง เป้าหมายจะสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของความลึกลับเบื้องหลังพวกเขา หลังจากนั้นพวกเขาจะหมดสติ ต่อมามีการพบศพพวกเขานอนเสียชีวิตอยู่ในบ้าน โดยผนังห้องที่พบศพ "ถูกทาสีแดงด้วยเลือด"