stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิธีสวนสนามวันชาติจีน
การสวนสนามแต่ละปี

พิธีสวนสนามต่อไปนี้จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492:
| ปี (พ> ศ.) | ครบรอบ (ปี) | ผู้นำสูงสูด | ผู้บัญชาการสวนสนาม | ผู้ตรวจพลสวนสนาม | กำลังพล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2492 | – | เหมา เจ๋อตง | จอมพล เนี่ย หรงเจิน (ผู้บัญชาากรมณฑลทหารภาคเหนือ) | จอมพล จู เต๋อ (ผู้บัญชาการกองทัพปลดปล่อยประชาชน) | 16,000 | การประกาศสถาปนาประเทศเกิดขึ้นก่อนหน้าพิธีสวนสนามไม่กี่นาที |
| 2493 | 1 | เหมา เจ๋อตง | จอมพล เนี่ย หรงเจิน (ผู้บัญชาากรมณฑลทหารภาคเหนือ) | จอมพล จู เต๋อ (ผู้บัญชาการกองทัพปลดปล่อยประชาชน) | 24,200 |  |
| 2494 | 2 | เหมา เจ๋อตง | จอมพล เนี่ย หรงเจิน (ผู้บัญชาากรมณฑลทหารภาคเหนือ) | จอมพล จู เต๋อ (ผู้บัญชาการกองทัพปลดปล่อยประชาชน) | 13,350 |  |
| 2495 | 3 | เหมา เจ๋อตง | จอมพล เนี่ย หรงเจิน (ผู้บัญชาากรมณฑลทหารภาคเหนือ) | จอมพล จู เต๋อ (ผู้บัญชาการกองทัพปลดปล่อยประชาชน) | 11,300 |  |
| 2496 | 4 | เหมา เจ๋อตง | จอมพล เนี่ย หรงเจิน (ผู้บัญชาากรมณฑลทหารภาคเหนือ) | จอมพล จู เต๋อ (ผู้บัญชาการกองทัพปลดปล่อยประชาชน) | 10,050 |  |
| 2497 | 5 | เหมา เจ๋อตง | พลเอก หยาง เฉิงอู่ (ผู้บัญชาการมณฑลทหารปักกิ่ง) | จอมพล เผิง เต๋อหวย (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม) | 10,400 | มีผู้นำโซเวียต นิกิตา ครุชชอฟ และผู้นำเกาหลีเหนือ คิม อิล-ซ็อง เข้าร่วม นอกจากนี้ ยังเป็นครั้งสุดท้ายที่กองทัพทหารม้าจีน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม "คอสแซ็กแห่งจีน" ได้ปรากฏต่อสาธารณะ[ต้องการอ้างอิง] |
| 2498 | 6 | เหมา เจ๋อตง | พลเอก หยาง เฉิงอู่ (ผู้บัญชาการมณฑลทหารปักกิ่ง) | จอมพล เผิง เต๋อหวย (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม) | 10,300 | เป็นพิธีสวนสนามที่สั้นที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยใช้เวลาเพียง 50 นาทีเท่านั้น |
| 2499 | 7 | เหมา เจ๋อตง | พลเอก หยาง เฉิงอู่ (ผู้บัญชาการมณฑลทหารปักกิ่ง) | จอมพล เผิง เต๋อหวย (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม) | 12,000 |  |
| 2500 | 8 | เหมา เจ๋อตง | พลเอก หยาง เฉิงอู่ (ผู้บัญชาการมณฑลทหารปักกิ่ง) | จอมพล เผิง เต๋อหวย (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม) | 7,100 | มีประธานาธิบดีซูการ์โนของอินโดนีเซีย และนายกรัฐมนตรีเนปาล ทันกา ปราสาท อาจารยา เข้าร่วมด้วย |
| 2501 | 9 | เหมา เจ๋อตง | พลเอก หยาง เฉิงอู่ (ผู้บัญชาการมณฑลทหารปักกิ่ง) | จอมพล เผิง เต๋อหวย (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม) | 10,000 |  |
| 2502 | 10 | เหมา เจ๋อตง | พลเอก หยาง หย่ง (ผู้บัญชาการมณฑลทหารปักกิ่ง) | จอมพล หลิน เปียว (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม) | 11,000 |  |
| 2527 | 35 | เติ้ง เสี่ยวผิง | พลเอก ฉิน จีเหว่ย์ (ผู้บัญชาการมณฑลทหารปักกิ่ง) | เติ้ง เสี่ยวผิง (ประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง) | 10,400 | เป็นครั้งแรกที่มีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ |
| 2542 | 50 | เจียง เจ๋อหมิน | พลเอก หลี่ ซินเหลียง (ผู้บัญชาการมณฑลทหารปักกิ่ง) | เจียง เจ๋อหมิน (ประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง) | 11,000 |  |
| 2552 | 60 | หู จิ่นเทา | พลเอก ฝาง เฟิงฮุย (ผู้บัญชาการมณฑลทหารปักกิ่ง) | หู จิ่นเทา (ประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง) | 11,000 |  |
| 2562 | 70 | สี จิ้นผิง | พลอากาศเอก อี๋ เสี่ยวกวง (ผู้บัญชาการยุทธเวณภาคกลาง) | สี จิ้นผิง (ประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง) | 19,000  |  |
การสวนสนามแต่ละปี > พิธีสวนสนามที่ถูกยกเลิก

พ.ศ. 2512 (ครบรอบ 20 ปี) – ได้รับการอนุมัติในช่วงสุดท้าย แต่ไม่มีการสวนสนามยานยนต์และอากาศยาน มีเพียงขบวนพลเรือนและทหารเท่านั้น
พ.ศ. 2514 (ครบรอบ 22 ปี) – เนื่องจากเหตุการณ์หลินเปียว
พ.ศ. 2522 (ครบรอบ 30 ปี) – เนื่องจากผลกระทบของการปฏิวัติทางวัฒนธรรม
พ.ศ. 2532 (ครบรอบ 40 ปี) – เนื่องจากเหตุการณ์การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน
แกลเลอรี

ทหารกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนในพิธีสวนสนามปี พ.ศ. 2502
รถถังไทป์ 99
เครื่องบินของกองทัพปลดปล่อยประชาชนในพิธีสวนสนามวันชาติปี พ.ศ. 2562
ZBD-05 ในการซ้อมสวนสนามที่กรุงปักกิ่ง
วิดีโอการซ้อมสวนสนามปี พ.ศ. 2562
จอมพลหลิน เปียว ตรวจพลสวนสนามในพิธีสวนสนามครบรอบ 10 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2502
ระเบิด

ระเบิด
ระเบิด คือวัตถุที่ทำให้เกิดการระเบิด จะบรรจุวัตถุระเบิดไว้ภายใน
วัตถุระเบิด

บทความหลัก: วัตถุระเบิด
วัตถุระเบิดนั้น มีการใช้สารที่ทำให้ระเบิด (Explosive materials) เป็นดินระเบิด (bursting charges) ในระเบิด หัวรบจรวด ระเบิดมือ และกับระเบิด และเป็นดินส่ง (propellants) เพื่อยิงกระสุนและเปลือกกระสุนปืนใหญ่ มีการใช้เป็นเชื้อประทุระเบิด (blasting cap) ในการระเบิดทางทหารหรือกิจการพลเรือน เพื่อระเบิดดินในงานด้านวิศวกรรม และการระเบิดอาคาร และสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ
วัตถุระเบิดจำแนกออกเป็นหลายประเภท โดยส่วนประกอบ (สารประกอบ), อำนาจของการระเบิด, วัตถุประสงค์ในการใช้งาน ฯลฯ
ระเบิดอำนาจต่ำ Low - Explosive โดยทั่วไปแล้วปฏิกิริยาการระเบิดวัตถุระเบิดประเภทนี้ จะเป็นการลุกไหม้อย่างรวดเร็ว (deflagration) ทำให้เกิดความร้อนและความดันก๊าซ โดยที่คลื่นกระแทก (shock wave) ที่เกิดจากการระเบิด  มีความเร็วในการแล่นผ่านตัววัตถุระเบิดเอง น้อยกว่า 1000 เมตรต่อวินาที่ วัตถุระเบิดที่จัดอยู่ในประเภทนี้ ได้แก่ ดินปืน
ระเบิดอำนาจสูง high - Explosive โดยทั่วไปแล้วปฏิกิริยาการระเบิดวัตถุระเบิดประเภทนี้ จะเป็นการสลายตัวรวดเร็วของสารระเบิด (detonation) ทำให้เกิดพลังงานที่เกิดความดันก๊าซ และคลื่นกระแทก (shock wave) ที่สูงมาก โดยที่คลื่นกระแทก (shock wave) มีความเร็วในการแล่นผ่านตัววัตถุระเบิดเอง มากกว่า 1000 เมตรต่อวินาที่  วัตถุระเบิดที่จัดอยู่ในประเภทนี้ ได้แก่ TNT, P.E.T.N., Dynamite, RDX
ระเบิดนั้นยังอาจจัดกลุ่มตามปริมาณพลังงานที่ปล่อยออกมาเมื่อจุดระเบิด และจากผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น ระเบิดอำนาจสูงในยุคใหม่ส่วนใหญ่จะเป็นแบบเสถียร และไม่มีความไว นั่นหมายความว่า จะเกิดการระเบิดโดยบังเอิญได้ยาก ประทุระเบิดที่มีอำนาจสูงมักจะอาศัยชนวนที่จุดง่าย เพื่อทำให้เกิดการระเบิด บางครั้งอาจต้องการชนวนเร่งระเบิดสองชั้น เพื่อการระเบิดอย่างฉับไว ซึ่งจะถูกขับจากชนวนให้ระเบิดเต็มที่ดินส่ง ก็ต้องการใช้ชนวนท้ายพอ ๆ กัน และบางครั้งก็ต้องการประทุจุดระเบิดขั้นทุติยภูมิเพื่อการส่ง
ระเบิดยังนำมาใช้งานด้านวิศวกรรม เช่น การระเบิดหินเพื่อทำถนน การระเบิดในเหมืองเพื่อเปิดหน้าเหมือง การระเบิดในงานเจาะหลุมผลิตปิโตรเลียม
ชนิด

ผู้เชี่ยวชาญโดยทั่วไปได้จำแนกความแตกต่างระหว่างระเบิดของพลเรือนและระเบิดของทหารออกจากกัน  ต่อมาภายหลังเกือบจะเป็นอาวุธที่ผลิตโดยทั่วไป, โดยได้รับการพัฒนาและสร้างขึ้นเพื่อการออกแบบตามมาตรฐานจากส่วนประกอบมาตรฐานและตั้งใจจะนำไปใช้ในอุปกรณ์ระเบิดมาตรฐาน
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนผังของระเบิดเวลาแบบง่ายในรูปแบบของ ระเบิดท่อ (pipe bomb)
ระเบิดนิวเคลียร์แบบ B61 (B61 nuclear bomb) ของสหรัฐอเมริกาขณะถูกบรรทุกลำเลียงอยู่บนรถบรรทุกลำเลียง
ย่านเสาชิงช้า

ย่านเสาชิงช้า
ย่านเสาชิงช้า เป็นย่านที่ตั้งอยู่บริเวณเกาะรัตนโกสินทร์ชั้นนอก ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร โดยมีเสาชิงช้าเป็นศูนย์กลางของย่าน พื้นที่ครอบคลุมแขวงเสาชิงช้า แขวงวัดราชบพิธ (บางส่วน) แขวงสำราญราษฎร์ และแขวงบวรนิเวศ (บางส่วน) มีพื้นที่ประมาณ 0.675 ตารางกิโลเมตร
ประวัติ > สร้างเสาชิงช้า

พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเสาชิงช้า เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2357 เพื่อประกอบพระราชพิธีตรียัมพวาย ตรีปวาย (เดิมที่ตั้งของเสาชิงช้าตั้งหน้าเทวสถานโบสถ์พราหมณ์) จึงมีอิทธิพลการตั้งถิ่นฐานของกลุ่มชาวพราหมณ์ที่มีบทบาทสำคัญในการทำพิธีราชสำนัก แล้วได้ช่วยกันสร้างโบสถ์พราหมณ์จนสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2357 จนมีชุมชนที่เรียกว่า ตรอกโบสถ์พราหมณ์ นอกจากนั้นยังมีคนไทย คนจีนและคนต่างชาติ เช่น พวกแขกฮินดู อาศัยอยู่รอบ ๆ พื้นที่เสาชิงช้า
ประวัติ > ขุดคลอง

เมื่อมีการขุดคลองคูเมืองเดิมเชื่อมกับคลองหลอดสองสาย ลัดเข้าสู่พื้นที่เสาชิงช้า ได้แก่ คลองขุดจากในบริเวณในด้านเหนือขึ้นไปของโบสถ์พราหมณ์ (ปัจจุบันคือ วัดมหรรณพารามและชุมชนตรอกตึกดิน-ตรอกศิลป์) เลียบไปจนถึงพื้นที่ที่เคยเป็นสวนผลไม้ (ปัจจุบันคือ วัดราชนัดดาและวัดเทพธิดา) ชื่อว่า คลอดหลอดวัดราชนัดดาและคลองหลอดวัดเทพธิดา แล้วไปบรรจบกับคลองรอบกรุง ประชากรจึงเริ่มเข้ามาอยู่อาศัยมากขึ้น มีตลาดน้ำที่ใกล้ที่สุดคือ ตลาดน้ำคลองมหานาค อยู่ทางแยกคลองมหานาคเชื่อมกับคลองรอบกรุง อยู่ติดกับวัดสระเกศ
สภาพของย่านเสาชิงช้าในสมัยนี้เต็มไปด้วยศาสนสถาน วังของพระราชโอรส บ้านของขุนนางและตลาด ย่านการค้า ผู้คนอาศัยกระจุกตัวอยู่รอบ ๆ วัด และแนวลำคลองหลอดสองสาย มีการสร้างบ้านเรือนสลับกับพื้นที่เกษตรกรรม ทำให้พื้นที่ในย่านมีความไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย
ประวัติ > ตัดถนน

รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บริเวณเสาชิงช้าได้กลายเป็นชุมชนขนาดใหญ่ขึ้น บริเวณนี้ได้กลายเป็นตลาดของชาวพระนคร ที่เรียกว่า ตลาดเสาชิงช้า อีกทั้งยังเป็นสวนดอกไม้นานาพันธุ์สำหรับพระนคร พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำริให้ขยายถนนให้กว้างขวางขึ้น แล้วพระราชทานนามใหม่ว่า ถนนบำรุงเมือง สองข้างถนนจึงค่อย ๆ มีผู้คนเข้ามาปลูกอาคารบ้านเรือน อีกทั้งเจ้านายก็ขยับขยายมาสร้างวังขึ้นตามสองข้างถนน เมื่อปลายรัชกาลก็มีร้านโรงและตึกแถวตลอดทั้งถนน
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ขยายถนนบำรุงเมืองให้กว้างขวางมากขึ้นไปอีก พร้อมทั้งทรงโปรดเกล้าฯ ให้รื้อตึกและบ้านเรือนที่อยู่ริมถนนบำรุงเมืองแล้วสร้างขึ้นใหม่ตามแบบที่กำหนด ซึ่งถ่ายแบบมาจากสิงคโปร์
ตลาดเสาชิงช้า มีลักษณะของตลาดตึกสามชั้นอยู่มุมถนนบำรุงเมือง เป็นตลาดทันสมัยและสะอาด มีชื่อเสียงเรื่อง ทองเสาชิงช้า มีกิจกรรมเกิดขึ้นในตลาดเช่น ละคร มีโรงบ่อน มีร้านเล็ก ๆ เกี่ยวกับสังฆภัณฑ์บริเวณสองข้างทางบริเวณประตูผี เสาชิงช้า สำราญราษฎร์ กระจายไปถึงถนนบำรุงเมือง ถนนวัดราชบพิธ ถนนตะนาว ทำให้ย่านเสาชิงช้าเป็นย่านที่มีการจำหน่ายสังฆภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในพระนคร และยังมีห้าง และร้านค้าชาวจีน ชาวต่างประเทศ รวมถึงมีการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ เช่น เครื่องประดับ เครื่องแต่งกาย ของตกแต่งบ้าน ภายในตึกแถวสองฟากถนนบำรุงเมือง ถนนเฟื่องนคร และถนนตะนาว
ในสมัยรัชกาลที่ 4 มีการตั้งโรงแก๊สหน้าวัดสุทัศน์ พอถึงสมัยรัชกาลที่ 5 เริ่มใช้ไฟฟ้าแทนแก๊ส จึงโปรดฯ ให้รื้อโรงแก๊สออก แล้วย้ายเสาชิงช้ามายังที่ตั้งในปัจจุบัน
พ.ศ. 2484 ได้รื้อตลาดเสาชิงช้าออก จากนั้นจึงได้สร้างศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2516 ทำให้กิจกรรมด้านเศรษฐกิจเปลี่ยนมาเป็นการค้าใหม่ ๆ เช่น ร้านอาหาร แหล่งรวมสินค้าของข้าราชการ โรงพิมพ์ ร้านตัดชุด คงเหลือแต่การค้าดั้งเดิมคือ จำหน่ายสังฆภัณฑ์
การใช้พื้นที่

สถานที่ราชการที่ตั้งอยู่บริเวณเสาชิงช้า ได้แก่ ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร ด้านหน้าคือ ลานคนเมือง จัดสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ระลึกในงานฉลอง 220 ปี กรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2545 สถานีตำรวจนครบาลสำราญราษฎร์ สำนักงานสรรพากรพื้นที่กรุงเทพมหานคร 1 และสำนักงานสรรพากรสาขาพระนคร 2
ศาสนสถานได้แก่ วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร วัดเทพมณเฑียรซึ่งตั้งอยู่ภายในโรงเรียนภารตะวิทยา ข้างโรงเรียนเบญจมราชาลัยและเทวสถานโบสถ์พราหมณ์
ตลาดตรอกหม้ออยู่ในตรอกหม้อ หรือซอยเทศา ซึ่งเป็นซอยที่เชื่อมระหว่างถนนบำรุงเมืองกับถนนราชบพิธ เปิดขายทุกวัน ตั้งแต่ช่วงตี 5 ไปจนถึงราว 9 โมงเช้า
บริเวณถนนดินสอเป็นแหล่งร้านอาหารและร้านขนม โรงเรียนกวดวิชา ร้านเบ็ดเตล็ด ร้านสะดวกซื้อ ด้านหลังของศาลาว่าการกรุงเทพมหานครเป็นหาบเร่แผงลอย ถนนมหาไชยบริเวณวัดราชนัดดาเป็นตลาดพระเครื่อง ถัดมาซอยข้างในมีโรงพิมพ์ โรงงานต่าง ๆ ถนนตะนาวมีร้านอาหาร ร้านเสริมสวย ร้านสังฆภัณฑ์ ร้านตัดเสื้อ ฯลฯ ถนนมหรรณพเป็นแหล่งอาหารขึ้นชื่อ เช่น ก๋วยเตี๋ยว ข้าวมันไก่ ผัดไทย แทรกด้วยร้านค้าสังฆภัณฑ์ ถนนบำรุงเมืองเป็นแหล่งขายเครื่องสังฆภัณฑ์ ส่วนมากอยู่บริเวณสี่กั๊กเสาชิงช้าจนถึงประตูผี
เทวสถานโบสถ์พราหมณ์
อาคารเทศบาลนครกรุงเทพ (ปัจจุบันคือ ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร) (ภาพถ่ายจากเครื่องบินบริเวณวัดสุทัศน์ โดย ปีเตอร์ วิลเลียมส์ ฮันต์ นักบินฝ่ายสัมพันธมิตร ถ่ายเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2489)
ตึกแถวบริเวณลานเสาชิงช้า โค้งถนนบำรุงเมือง
ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร
พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ (เตี้ยม บุนนาค)

| พลตรี พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ (เตี้ยม บุนนาค) ม> ว.ม., ป.ช., ท.จ.ว. |
| --- | --- |
เกิด: เตี้ยม 20 ธันวาคม พ.ศ. 2422 บ้านตลาดแขก เมืองธนบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 25 มิถุนายน พ.ศ. 2505 (82 ปี) โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
ศิษย์เก่า: โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ โรงเรียนมาลเวิร์น โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์
อาชีพ: ทหารบก ขุนนาง ข้าราชการ
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2441 – พ.ศ. 2505
คู่สมรส: หม่อมหลวงวงศ์ ฉัตรกุล
บุตร: 5 คน
บิดามารดา: เจ้าพระยาสุรวงศ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค) (บิดา) ท่านผู้หญิงตลับ สุรวงศ์วัฒนศักดิ์ (มารดา)
ครอบครัว: บุนนาค

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด:  กองทัพบกไทย
ประจำการ: พ.ศ. 2441 – พ.ศ. 2470
ยศ:  พลตรี
บังคับบัญชา: กองพลที่ 1 รักษาพระองค์ กรมทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 3

 
พลตรี พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ นามเดิม เตี้ยม บุนนาค (20 ธันวาคม พ.ศ. 2422 – 25 มิถุนายน พ.ศ. 2505) เป็นนายทหาร ขุนนางและข้าราชการชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่น สมุหพระราชมณเฑียร, ปลัดกรมเสนาธิการทหารบก, ผู้ช่วยทูตทหารบกประจำประเทศเยอรมนี, ออสเตรีย, รัสเซีย, สวีเดน, นอร์เวย์, เดนมาร์ก, เนเธอร์แลนด์, เบลเยียม และอิตาลี เป็นบิดาของวรันดับ ฉัตรกุล ณ อยุธยา อดีตนางกำนัลในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

พลตรี พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ (เตี้ยม บุนนาค) เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2422 ที่บ้านตลาดแขก เมืองธนบุรี เป็นบุตรคนที่ 3 ของพลโท เจ้าพระยาสุรวงศ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค) กับท่านผู้หญิงตลับ สุรวงศ์วัฒนศักดิ์ (สกุลเดิม โอสถานนท์) มีพี่น้องทั้งหมด 27 คน
เมื่ออายุได้ 3 ปี บิดาได้ถวายเป็นโอรสบุญธรรมในสมเด็จเจ้าฟ้า ฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เนื่องด้วยในเวลานั้นพระองค์ยังไม่มีพระโอรสและพระธิดา จึงอยู่ที่วังบูรพาภิรมย์เรื่อยมาจนกระทั่งไปศึกษาวิชาการที่ต่างประเทศ เมื่ออายุได้ 13 ปี
พลตรี พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ (เตี้ยม บุนนาค) สมรสกับหม่อมหลวงวงศ์ ฉัตรกุล ธิดาคนใหญ่ของจอมพล เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (หม่อมราชวงศ์อรุณ ฉัตรกุล) กับท่านผู้หญิงวร บดินทรเดชานุชิต มีบุตรธิดารวม 5 คนคือ
ศาสตราจารย์ แพทย์หญิง ท่านผู้หญิงตวันสุรวงศ์ บุนนาค
วรันดับ ฉัตรกุล ณ อยุธยา
นาวาโท ตัปนวงศ์ บุนนาค
ต่อพงศ์ภัสสร์ บุนนาค
ภาวาส บุนนาค
ประวัติ > การศึกษา

พลตรี พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ ได้เข้าเรียนในโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบเป็นปฐม พอสอบได้ประโยคหนึ่ง และเจริญวัยพอที่จะออกไปศึกษา ณ ต่างประเทศได้แล้ว สมเด็จเจ้าฟ้า ฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช จึงโปรดส่งไปประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2435 เข้าเรีบนวิชาสามัญที่โรงเรียนมาลเวิร์น เมืองวุร์สเตอร์เชอร์ จนจบหลักสูตร แล้วเข้าศึกษาต่อ เป็นนักเรียนนายร้อยทหารบกที่ โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์ เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2441 ถึงเดือนธันวาคม สอบไล่ได้ ได้รับยศเป็นนายร้อยตรี ประเภทนายทหารนอกกอง สังกัดกองร้อยที่ 2 แห่งกรมทหารแมนเชสเตอร์ที่อัลเดอร์ช็อต แต่ยังศึกษาต่อไปจนถึงปี พ.ศ. 2444 สมเด็จเจ้าฟ้า ฯ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เมื่อทรงยังดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เสด็จออกไปทรงศึกษาวิชาการทหาร ณ ประเทศเยอรมนี จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ไปเป็นราชองครักษ์ประจำพระองค์สมเด็จเจ้าฟ้าฯ พระองค์นั้น
การทำงาน > ราชการทหาร

พลตรี พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ เริ่มเข้ารับราชการในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2441 เป็นนักเรียนนายร้อยทหารบกออกไปศึกษาวิชาการทหาร ณ ประเทศอังกฤษ เป็นนายทหารสัญญาบัตรครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442 แต่ยังคงศึกษาอยู่ต่อไปจนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2444 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายไปเป็นราชองครักษ์ประจำพระองค์สมเด็จเจ้าฟ้า ฯ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ที่ประเทศเยอรมนี จนถึงปี พ.ศ. 2446 จึงเดินทางกลับประเทศไทย รับราชการเป็นหัวหน้าแผนก 2 กรมเสนาธิการทหารบก ดำรงตำแนห่งสำคัญ ๆ เช่น
พ.ศ. 2449 – ปลัดกรมบัญชาการมณฑลทหารบก
เมษายน พ.ศ. 2450 – เสนาธิการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ แต่ยังคงรั้งตำแหน่งปลัดกรมบัญชามณฑลทหารบก อยู่ด้วย
มีนาคม พ.ศ. 2451 – ผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 3
มีนาคม พ.ศ. 2452 – ผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 2
พ.ศ. 2453 – ผู้ช่วยทูตทหารบก สังกัดกรมเสนาธิการทหารบก ประจำประเทศเยอรมนี ออสเตรีย รัสเซีย สวีเดน นอร์เวย์ เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม และอิตาลี ประจำที่กรุงเบอร์ลิน
พ.ศ. 2456 – ผู้ช่วยจเรทหารราบ ประจำกรมจเรทหารบก และเป็นนายทหารคนสนิทของจเรทหารบก
27 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 – ผู้ช่วยสมุหราชองครักษ์ แต่ยังสังกัดกรมจเรทหารบก จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2463 ถึงย้ายประจำที่กรมราชองครักษ์
23 ธันวาคม พ.ศ. 2468 – ปลัดกรมเสนาธิการทหารบก
และตำแหน่งสุดท้ายในราชการ คือ ปลัดกรมเสนาธิการทหารบก จนถึงสิ้นปี พ.ศ. 2470 จึงโอนมารับราชการในกระทรวงวัง
การทำงาน > ราชการในวัง

ต่อมา พลตรี พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ โอนมารับราชการที่กระทรวงวัง ในตำแหน่งเจ้ากรม กรมวัง ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2471 แล้วทำการแทนสมุหพระราชมณเฑียรด้วยอีกตำแหน่งหนึ่งในปี พ.ศ. 2472
วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2473 ย้ายจากตำแหน่งเจ้ากรมวังของสมเด็จพระบรมราชินี มาเป็นสมุหพระราชมณเฑียร และดำรงตำแหน่งนี้ต่อมาจนออกรับบำนาญเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2478 ในคราวการปรับปรุงกระทรวงวังเป็นสำนักพระราชวัง
ถึงปี พ.ศ. 2489 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กลับมาดำรงตำแหน่งสมุหพระราชมณเฑียร ในคณะกรรมการพระราชสำนักอีกครั้งหนึ่ง ต่อมาจึงกราบบังคมทูลขอลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2499 แต่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อยู่ในตำแหน่งไปก่อน จึงอยู่ในตำแหน่งสมุหพระราชมณเฑียรจนตลอดชีวิต
การทำงาน > ราชการพิเศษ

ระหว่างที่พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ เป็นเจ้ากรมวังนั้น ได้ตามเสด็จประพาสสิงคโปร์ ชวา และบาหลีคราวหนึ่ง ในเดือนกรกฎาคมถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2472 ต่อมาเสด็จพระราชดำเนินประพาสอินโดจีนก็ได้ตามเสด็จอีกครั้งหนึ่ง เมื่อต้นปี พ.ศ. 2473 คราวนี้ได้ประสพอุปัทวเหตุรถยนต์คว่ำที่เมืองกำปงธม ระหว่างทางเสด็จพระราชดำเนินจากไซ่ง่อนไปเสียมราฐ แต่ไม่เป็นอันตราย
และระหว่างที่ดำรงตำแหน่งสมุหพระราชมณเฑียร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นพระยายืนชิงช้าในการพระราชพิธีตรียัมปวายเมื่อปี พ.ศ. 2475 กับเป็นพระยาแรกนาในการพระราชพิธีพืชมงคลจรดพระนังคัลแรกนาขวัญในปีต่อมา นับเป็นการณ์พิเศษ เพราะน้อยคนนักที่จะได้เป็นทั้งพระยายืนชิงช้าและพระยาแรกนา
พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ ดำรงตำแหน่งในราชการพิเศษ เช่น
พ.ศ. 2451 – ราชองครักษ์พิเศษ
พ.ศ. 2490 – สมาชิกวุฒิสภา
ถึงแก่อนิจกรรม

พลตรี พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ (เตี้ยม บุนนาค) ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2505 เวลา 11.30 น. ด้วยโรคกระเพาะปัสสาวะอักเสบ สิริอายุ 82 ปี 187 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพที่ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เกียรติยศ > ยศทหาร

22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442 – เป็นร้อยตรี
26 พฤษภาคม พ.ศ. 2446 – เป็นร้อยโท
23 ตุลาคม พ.ศ. 2447 – เป็นร้อยเอก
21 กันยายน พ.ศ. 2449 – เป็นพันตรี
10 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 – เป็นพันโท
23 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 – เป็นพันเอก
24 เมษายน พ.ศ. 2463 – เป็นพลตรี
เกียรติยศ > ยศในพระราชสำนัก

4 เมษายน พ.ศ. 2471 – เป็นมหาเสวกตรี
เกียรติยศ > บรรดาศักดิ์

13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2447 – เป็นหลวงจัตุรงควิไชย
6 มกราคม พ.ศ. 2453 – เป็นพระทรงสุรเดช ถือศักดินา 1000
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 – เป็นพระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ ถือศักดินา 1500
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พลตรี พระยาสุรวงศ์วิวัฒน์ (เตี้ยม บุนนาค) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2499 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2495 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2467 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2460 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลา (ว.ม.ล.)
พ.ศ. 2457 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2462 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 3 (ป.ป.ร.3)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 3 (อ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2496 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
พ.ศ. 2443 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2494 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

บาเดิน :
พ.ศ. 2445 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตแซริงเงอร์ ชั้นที่ 2
ปรัสเซีย :
พ.ศ. 2446 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นกอินทรีแดง ชั้นที่ 4
พ.ศ. 2456 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎปรัสเซีย ชั้นที่ 3
อิตาลี :
พ.ศ. 2450 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎอิตาลี ชั้นที่ 3
บาวาเรีย :
พ.ศ. 2450 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญมิชชาเอล ชั้นที่ 3
เบราน์ชไวค์ :
พ.ศ. 2452 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตไฮน์ริช ชั้นที่ 4
ซัคเซิน :
พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อัลเบร็ชท์ ชั้นที่ 4
เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน :
พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไกร์เฟิน ชั้นที่ 2
สวีเดน :
พ.ศ. 2456 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วาซา ชั้นที่ 3
รัสเซีย :
พ.ศ. 2457 –  เหรียญที่ระลึกครบรอบ 300 ปี การสถาปนาราชวงศ์โรมานอฟ
ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2464 –  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นที่ 3
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2473 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 2
เนเธอร์แลนด์ :
พ.ศ. 2474 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 2
ราชวงศ์แบร์นาด็อต

| ราชวงศ์แบร์นาด็อต |
| --- | --- |
ตราอาร์มแบร์นาด็อต
ประเทศ:  สวีเดน  นอร์เวย์ 
ก่อตั้ง: 1818; 206 ปีที่แล้ว (1818)
ต้นตระกูล: สมเด็จพระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮัน
ผู้นำคนปัจจุบัน: สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ
ผู้ปกครองคนสุดท้าย: นอร์เวย์ : สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2
ตำแหน่ง:  พระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน "By the Grace of God, King of the Swedes, the Goths and the Wends" (ใช้จนถึง 1973) ตำแหน่งอดีต พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ (1818–1905) "By the Grace of God, King of Norway"
ที่ดิน: สวีเดน, นอร์เวย์
สิ้นสุด: นอร์เวย์ : 1905 การสลายตัวของสหภาพของนอร์เวย์และสวีเดน
ราชวงศ์แบร์นาด็อต เป็นราชวงศ์ปัจจุบันระหว่างปี ค.ศ. 1818 และ ค.ศ. 1905 เป็นราชวงศ์ที่ปกครองสวีเดนในปัจจุบัน
รายพระนามพระมหากษัตริย์

| พระนาม | พระฉายาลักษณ์ | พระราชสมภพ | พระมเหสี | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮัน  (ภาษาอังกฤษ : Karl XIV Johan)  (5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1818 - 8 มีนาคม ค.ศ. 1844)  พิธีบรมราชาภิเษก 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1818 (สวีเดน) 7 กันยายน ค.ศ. 1818 (นอร์เวย์) |  | 26 มกราคม ค.ศ. 1763  พอล ฝรั่งเศส  บุตรของนายอ็องรี แบร์นาด็อต และนางแฌน เดอ แซ็ง-ฌ็อง | สมเด็จพระราชินีเดซีเร คลารี  ซีอัส   16 สิงหาคม ค.ศ. 1798   พระราชโอรส 1 พระองค์ | 8 มีนาคม ค.ศ. 1844   กรุงสต็อกโฮล์ม สวีเดน   รวมพระชนมายุ 81 พรรษา |
| พระเจ้าออสการ์ที่ 1  (ภาษาอังกฤษ : Oscar I)  (8 มีนาคม ค.ศ. 1844 - 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1859) |  | 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1799   ปารีส ฝรั่งเศส   พระราชโอรสพระองค์เดียวในพระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮัน และสมเด็จพระราชินีเดซีเร คลารี | สมเด็จพระราชินีโจเซฟิน  กรุงสต็อกโฮล์ม  19 มิถุนายน ค.ศ. 1823   5 พระองค์ | 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1859  กรุงสต็อกโฮล์ม สวีเดน   รวมพระชนมายุ 60 พรรษา |
| พระเจ้าคาร์ลที่ 15 (ภาษาอังกฤษ : Charles XV)  (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1859 - 18 กันยายน ค.ศ. 1872) |  | 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1826   กรุงสต็อกโฮล์ม สวีเดน   พระราชโอรสในพระเจ้าออสการ์ที่ 1 และสมเด็จพระราชินีโจเซฟิน | สมเด็จพระราชินีลูอีส  กรุงสต็อกโฮล์ม  19 มิถุนายน ค.ศ. 1850   2 พระองค์ | 18 กันยายน ค.ศ. 1872  เมืองมาลโม   รวมพระชนมายุ 46 พรรษา |
| สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 (ภาษาอังกฤษ : Oscar II)   (สวีเดน : 18 กันยายน ค.ศ. 1872 - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907)  (นอร์เวย์ : 18 กันยายน ค.ศ. 1872 - 26 ตุลาคม ค.ศ. 1905) |  | 21 มกราคม ค.ศ. 1829   กรุงสต็อกโฮล์ม สวีเดน   พระราชโอรสในพระเจ้าออสการ์ที่ 1 และสมเด็จพระราชินีโจเซฟิน | สมเด็จพระราชินีโซเฟีย  ไวส์บาเดน-บีบรีช  6 มิถุนายน ค.ศ. 1857   4 พระองค์ | 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907  กรุงสต็อกโฮล์ม   รวมพระชนมายุ 78 พรรษา |
| สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 (ภาษาอังกฤษ : Gustaf V)   (8 ธันวาคม ค.ศ. 1907 - 29 ตุลาคม ค.ศ. 1950) |  | 16 มิถุนายน ค.ศ. 1858   พระราชวังดรอทนิงโฮล์ม   พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 และสมเด็จพระราชินีโซเฟีย | สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย  คาร์ลชรู  20 กันยายน ค.ศ. 1881   3 พระองค์ | 29 ตุลาคม ค.ศ. 1950  พระราชวังดรอทนิงโฮล์ม   รวมพระชนมายุ 92 พรรษา |
| สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟ  (ภาษาอังกฤษ : Gustaf VI Adolf)   (29 ตุลาคม ค.ศ. 1950 - 15 กันยายน ค.ศ. 1973) |  | 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1882   กรุงสต็อกโฮล์ม   พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 และสมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย | สมเด็จพระราชินีมาร์กาเรต  โบสถ์เซนต์จอร์จ  15 มิถุนายน ค.ศ. 1905   5 พระองค์  สมเด็จพระราชินีลูอีส  พระราชวังเซนต์เจมส์   3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923   ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา | 15 กันยายน ค.ศ. 1973  เมืองเฮลซิงเบิร์ก   รวมพระชนมายุ 90 พรรษา |
| สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ  (ภาษาอังกฤษ : Karl XVI Gustaf)   (15 กันยายน ค.ศ. 1973) |  | 30 เมษายน ค.ศ. 1946   พระราชวังฮากา   พระโอรสในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งวอสเตอร์บอตเตินและเจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา | สมเด็จพระราชินีซิลเวีย  โบสถ์สต็อกโฮล์ม  19 มิถุนายน ค.ศ. 1976   3 พระองค์  | ยังทรงพระชนม์ |
รัสแอร์ เที่ยวบินที่ 9605

รัสแอร์ เที่ยวบินที่ 9605 (หรือ รัสไลน์ เที่ยวบินที่ 243) เป็นเที่ยวบินตามกำหนดการของสายการบินรัสแอร์ ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของบริการรัสไลน์ ระหว่างท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว และท่าอากาศยานเปโตรซาวอดสก์ อากาศยานที่ใช้เป็นแบบตูโปเลฟ ตู 134-เอ3 เลขทะเบียน RA-65691 ซึ่งประสบอุบัติเหตุตกขณะกำลังเดินทางเข้าสู่เปโตรซาวอดสก์ไม่นานหลังจาก 23.40 น. ตามเวลาท้องถิ่น (19:40 UTC) ของวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 44 คน และอีกแปดคนได้รับบาดเจ็บ ในจำนวนนี้มีผู้ได้รับบาดเจ็บหนึ่งคนเสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บนั้น