stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สะพานฉะเชิงเทรา
การจราจร > การจัดการจราจร

สะพานฉะเชิงเทรา มีการจัดช่องจราจรเป็น 2 ช่วง ประกอบไปด้วย
ช่วงข้ามแม่น้ำบางปะกง เริ่มต้นจากถนนศุขประยูรซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ในทิศตะวันตกของแม่น้ำ จำนวน 4 ช่องจราจร ทิศทางละ 2 ช่องจราจร ข้ามแม่น้ำบางปะกงไปยังฝั่งตะวันตกของแม่น้ำบางปะกงและพาดข้ามถนนมรุพงษ์ช่วงเลียบแม่น้ำบางปะกง ซึ่งอนุญาตให้รถความสูงไม่เกิน 3.20 เมตรผ่านเท่านั้น เนื่องจากเป็นช่วงต่อเนื่องกับทางลาดซึ่งมีความสูงเพียง 3.50 เมตร
ช่วงแยกมหาจักรพรรดิ์ หลังจากข้ามแม่น้ำบางปะกงและถนนมรุพงษ์ช่วงเลียบแม่น้ำมาแล้ว สะพานจะแบ่งช่องจราจรด้านริมนอกทั้ง 2 ทิศทาง เป็นทางลาดลงมาสู่แยกมหาจักรพรรดิ์ เพื่อเชื่อมต่อกับถนนมรุพงษ์ซึ่งมุ่งหน้าไปทางทิศใต้ และถนนชุมพลซึ่งมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนอีก 2 ช่องจราจรจะทอดข้ามแยกมหาจักรพรรดิ์ และลาดลงบนถนนมหาจักรพรรดิ์ในฝั่งตะวันตกของแม่น้ำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 เช่นกัน
การจราจร > จำกัดยานพาหนะ

สะพานฉะเชิงเทรานั้น ได้มีการประกาศจากกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 จำกัดไม่ให้รถมากกว่า 6 ล้อขึ้นไป ยกเว้นรถโดยสารประจำทาง ขึ้นใช้งานสะพานฉะเชิงเทรา เพื่อรักษาสภาพโครงสร้างของสะพานและพื้นผิวจราจรให้มีความปลอดภัยต่อการใช้งาน นอกจากนี้ยังมีการประกาศจากสถานีตำรวจภูธรเมืองฉะเชิงเทราและเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราห้ามรถตั้งแต่ 6 ล้อขึ้นไปเดินรถเข้าไปในเขตเทศบาลในชั่วโมงเร่งด่วน ในช่วงเวลา 07.00 - 09.00 น. และเวลา 15.00 - 17.00 น. ซึ่งสะพานฉะเชิงเทราก็อยู่ในเขตของเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราเช่นกัน แต่ยังคงมีการฝ่าฝืนข้อห้ามดังกล่าวโดยเฉพาะในช่วงเวลากลางคืน ซึ่งไม่มีเจ้าหน้าที่ตำรวจคอยกวดขัน ทำให้สร้างความเสียหายให้กับตัวสะพาน พื้นผิวถนนเนื่องจากน้ำหนักที่มากเกินว่าที่กำหนดตามกฎหมายจนเกิดการสั่นสะเทือน รวมถึงก่อให้เกิดอุบัติเหตุให้กับผู้ใช้เส้นทางสัญจรในการข้ามสะพาน
โทรมาตร

สะพานฉะเชิงเทรามีการติดตั้งระบบโทรมาตร โดยกรมทรัพยากรน้ำ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เพื่อติดตามสถานการณ์น้ำของลุ่มน้ำบางปะกง ซึ่งร่วมมือกับเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราในการติดตั้งอุปกรณ์ตรวจวัด
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์
โรงเรียนดัดดรุณี
วิทยาลัยอาชีวศึกษาฉะเชิงเทรา
วัดปิตุลาธิราชรังสฤษฎิ์
คลินิกศูนย์แพทย์พัฒนา ฉะเชิงเทรา
สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
ระเบียงภาพ

เชิงสะพานฉะเชิงเทราฝั่งตะวันตกที่เหลือเพียง 2 ช่องจราจรหลังจากทอดข้ามแยกมหาจักรพรรดิ์มา
ป้ายชื่อสะพานฉะเชิงเทรา บริเวณหัวสะพานฝั่งตะวันออก
ถนนขนาด 4 ช่องจราจร ทิศทางละ 2 ช่องจราจรบนสะพานฉะเชิงเทรา
โครงสร้างคอนกรีตอัดแรงของสะพานฉะเชิงเทรา
ป้ายแสดงระบบโทรมาตรบริเวณสะพานฉะเชิงเทรา
สะพานฉะเชิงเทรามักถูกประดับประดาด้วยไฟเพื่อความสวยงามในเทศกาลต่าง ๆ อาทิ วันขึ้นปีใหม่
สะพานฉะเชิงเทราช่วงทางลาดลงไปสู่แยกมหาจักรพรรดิ์ ขนานไปกับสะพานอีกส่วนซึ่งข้ามไปบรรจบถนนมหาจักรพรรดิ์
อาหารเสฉวน

อาหารเสฉวน หรือ ชวนไช่ (/ˈsɛʃwɒn/ หรือ /ˈsɛtʃwɒn/) เป็นรูปแบบหนึ่งของอาหารจีนที่มีต้นกำเนิดจากมณฑลเสฉวน มีรสชาติที่จัดจ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยรสเผ็ดร้อนและกลิ่นฉุนซึ่งเป็นผลมาจากการใช้กระเทียมและพริกได้อย่างอิสระ รวมทั้งรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของพริกไทยเสฉวน มีรูปแบบท้องถิ่นมากมายภายในมณฑลเสฉวน และเทศบาลเมืองฉงชิ่งที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเสฉวนจนถึงปี ค.ศ. 1997 มีสี่รูปแบบย่อยของอาหารเสฉวน ได้แก่ รูปแบบของฉงชิ่ง เฉิงตู จือกง และอาหารมังสวิรัติของชาวพุทธ
ยูเนสโกประกาศให้เมืองเฉิงตูซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลเสฉวน เป็นเมืองแห่งวิธีการทำอาหารในปี ค.ศ. 2011 เพื่อยกย่องถึงความซับซ้อนของการทำอาหาร
อาหารไทยภาคใต้

อาหารพื้นบ้านภาคใต้
อาหารพื้นบ้านภาคใต้มีรสชาติโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ สืบเนื่องจากดินแดนของภาคใต้เคยเป็นศูนย์กลางการเดินเรือค้าขายของพ่อค้าจากอินเดีย จีนและชวา ทำให้วัฒนธรรมของชาวต่างชาติโดยเฉพาะอินเดียใต้ ซึ่งเป็นต้นตำรับในการใช้เครื่องเทศปรุงอาหารได้เข้ามามีอิทธิพลเป็นอย่างมาก
อาหารพื้นบ้านภาคใต้ทั่วไป มีลักษณะผสมผสานระหว่างอาหารไทยพื้นบ้านกับอาหารอินเดียใต้เช่น น้ำบูดู ซึ่งได้มาจากการหมักปลาทะเลสดผสมกับเม็ดเกลือ และมีความคล้ายคลึงกับอาหารมาเลเซีย อาหารของภาคใต้จึงมีรสเผ็ดมากกว่าภาคอื่นๆ และด้วยสภาพภูมิศาสตร์ที่อยู่ติดทะเลทั้งสองด้านจึงมีอาหารทะเลอุดมสมบูรณ์ แต่สภาพอากาศร้อนชื้น ฝนตกตลอดปี อาหารประเภทแกงและเครื่องจิ้มจึงมีรสจัด ช่วยให้ร่างกายอบอุ่น ป้องกันการเจ็บป่วยได้อีกด้วย
ความหลากหลายในสำรับอาหารปักษ์ใต้ได้รับอิทธิพลจากอินเดียใต้ ทำให้เกิดตำรับอาหารใหม่มากมาย ล้วนผ่านวิธีการดัดแปลง ปรับปรุงเป็นวัฒนธรรมอาหารการกินที่ถ่ายทอดมาสู่รุ่นลูกรุ่นหลานในปัจจุบัน ทำให้มีลักษณะพิเศษแตกต่างจากภาคอื่นอย่างชัดเจนคือ รสชาติจัด เน้นเครื่องเทศและมีผักสารพัดชนิดที่เรียกว่า "ผักเหนาะ" ซึ่งเป็นพืชพื้นบ้านหาได้ในท้องถิ่นภาคใต้ เช่น สะตอ ลูกเหนียง ยอดกระถิน มากินร่วมด้วย เพื่อบรรเทารสเผ็ดของอาหาร ทั้งมีสรรพคุณเป็นยาอีกด้วย เนื้อสัตว์ที่นำมาปรุงเป็นอาหารส่วนมากนิยมสัตว์ทะเล เช่น ปลากระบอก ปลาทู ปูทะเล กุ้งหอย ซึ่งหาได้ในท้องถิ่น
อาหารพื้นบ้านของภาคใต้ เช่น แกงเหลือง แกงไตปลา นิยมใส่ขมิ้นปรุงอาหารเพื่อแก้รสคาว เครื่องจิ้มคือน้ำบูดูอาหารพื้นบ้านภาคใต้ที่มีชื่อเสียง เช่น
ไก่ต้มขมิ้น
ไก่ต้มขมิ้น เป็นอาหารที่มีรสเปรี้ยวนำ เหมาะสำหรับคนธาตุน้ำ เป็นหวัดเรื้อรัง รับประทานเผ็ด แก้ไอ ขับเสมหะ เพิ่มความสดชื่นให้กับร่างกาย
แกงส้ม
แกงที่มีรสชาติเผ็ด จึงให้ความสดชื่นแก่ร่างกาย
อาหารโยชนา

| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: "ଆହାର ଯୋଜନା"
ประเภท: ร้านอาหารของรัฐบาล
ก่อตั้ง: 2015
ผู้ก่อตั้ง: รัฐบาลรัฐโอฑิศา
สำนักงานใหญ่: ภุพเนศวร
พื้นที่ให้บริการ: รัฐโอฑิศา
บุคลากรหลัก: นวีน ปัฏนายิก
ผลิตภัณฑ์: อาหาร
รายได้: องค์การไม่แสวงผลกำไร
เจ้าของ: กระทรวงอุปทานอาหารและสวัสดิการผู้บริโภค รัฐบาลรัฐโอฑิศา
เว็บไซต์: http://164.100.141.236/AAHAAR/
อาหารโยชนา (โอฑิศา: ଆହାର ଯୋଜନା, Āhār Yojanā) เป็นโครงการอุดหนุนที่ดำเนินการโดยกระทรวงอุปทานอาหารและสวัสดิการผู้บริภาคและสหกรณ์ รัฐบาลรัฐโอฑิศา ในประเทศอินเดีย เพื่อให้บริการอาหารเที่ยงแก่ผู้ยากไร้ในสังคมเมืองในราคาจำหน่ายห้ารูปี โครงการนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากอัมมาอุนวกัมของรัฐทมิฬนาฑู โครงการอาหารโยชนาเริ่มต้นในปี 2015 โดยผู้ว่าการรัฐโอฑิศา นวีน ปัฏนายิก โดยเริ่มต้นในวันที่ตรงกับวันอุตกัลทิวาส โครงการนี้มีบริการในห้าเมืองใหญ่ของรัฐโอฑิศา ต้นทุนค่าอาหารต่อมื้ออยู่ที่ราว 20 รูปี แต่วางจำหน่ายในราคา 5 รูปี โดยใช้เงินสนับสนุนจากองค์การเหมืองแร่รัฐโอฑิศา
โครงการทดลองมีเริ่มต้นใน 5 เทศบาล ได้แก่ ภุพเนศวร, สัมพัลปุระ, เพรหมปุระ, รุรเกละ และ กัตตัก ประกอบด้วยศูนย์อาหาร (Āhār centers) 21 แห่ง ปัจจุบันมีศูนย์อาหารกว่า 100 แห่ง ใน 30 อำเภอ ครอบคลุมพื้นที่ของ 73 เมือง ศูนย์อาหารส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในพื้นที่หรือละแวกพื้นที่โรงพยาบาล, ป้ายรถประจำทาง และสถานีรถไฟ ให้บริการอาหารที่ปรุงสุกในวันนั้น ๆ ด้วยราคา 5 รูปี โดยมาตรฐานความสะอาดของอาหารมีการตรวจสอบโดยโรงพยาบาลในพื้นที่ นอกจากนี้ยังมีศูนย์อาหาา 54 แห่งในบริเวณโรงพยาบาลซึ่งให้บริการอาหารมื้อดึกเช่นกัน
ออทูไนต์

| ออทูไนต์ |
| --- | --- |

การจำแนก
ประเภท: แร่ฟอสเฟต
สูตรเคมี: Ca (UO2) 2 (PO4) 2·10-12H2O
คุณสมบัติ
สี: สีเขียวอมเหลือง
รูปแบบผลึก: ผลึกมีลักษณะเป็นแผ่นๆ หรือเป็นชั้น
โครงสร้างผลึก: รูปผลึกระบบเททราโกนาล
ค่าความแข็ง: 2-2.5
สีผงละเอียด: สีเหลือง
ความถ่วงจำเพาะ: 3.1-3.2
อ้างอิง: 
ออทูไนต์ (Autunite) (Ca (UO2) 2 (PO4) 2·10-12H2O) เป็นแร่ในกลุ่มฟอสเฟต
ประวัติ

มาจากชื่อเมืองโอเติง (Autun) ในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งที่พบ

ในประเทศไทย
พบได้ในจังหวัดเชียงใหม่
ในต่างประเทศ
แหล่งที่สำคัญพบอยู่ใกล้เมืองออทูน ประเทศฝรั่งเศส
แหล่งอื่นๆ พบในประเทศเยอรมนี อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา
ประโยชน์

เป็นสินแร่ยูเรเนียม
วัลเทอร์ ลองโก

| Valter Daniel Longo |
| --- | --- |
เกิด: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2510 (56 ปี) เจนัว ประเทศอิตาลี
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ชีววิทยาของเซลล์ ชีวพฤฒาวิทยา
สถาบันที่ทำงาน: วิทยาลัยพฤฒาวิทยาเลนเนิร์ด เดวิส แห่งมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: โจน วาเลนไทน์
 
เว็บไซต์: valterlongo.com/fondazione
วัลเทอร์ แดเนียล ลองโก (Valter Daniel Longo) เป็นนักชีวพฤฒาวิทยาและนักชีววิทยาของเซลล์ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี ซึ่งมีชื่อเสียงจากการศึกษาเกี่ยวกับบทบาทของยีนที่ตอบสนองต่อสารอาหารและการอดอาหารในการป้องกันการเปลี่ยนตามวัยและโรคระดับเซลล์ และเสนอว่าการมีอายุยืนยาวนั้นควบคุมโดยยีนและกลไกที่คล้ายคลึงกันในเซลล์ยูคาริโอตหลายชนิด ปัจจุบันเขาเป็นศาสตราจารย์ที่วิทยาลัยพฤฒาวิทยาเลนเนิร์ด เดวิส แห่งมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย (USC Leonard Davis School of Gerontology) โดยดำรงตำแหน่งในภาควิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพ และเป็นผู้อำนวยการของสถาบันการมีอายุยืนแห่งมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย (USC Longevity Institute)
ปฐมวัยและการศึกษา

ลองโกเกิดที่เมืองเจนัวประเทศอิตาลี โดยบิดามารดาเป็นชาวแคว้นคาลาเบรีย เขาย้ายไปนครชิคาโกในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นเพราะต้องการที่จะเป็นนักกีตาร์ดนตรีร็อกมืออาชีพ โดยอาศัยอยู่กับญาติสนิท ขณะอยู่ที่นั่น เขาสังเกตเห็นว่าญาติของเขาในสหรัฐซึ่งรับประทานอาหารที่มีไขมันสูง เนื้อสัตว์ และน้ำตาลปริมาณมากทุกข์ทรมานจากโรคหัวใจและหลอดเลือด ซึ่งหาได้ยากในญาติของเขาในอิตาลี เขาได้เข้าร่วมกองกำลังสำรองของกองทัพสหรัฐเพื่อเป็นช่องทางรายได้ในการจ่ายค่าเล่าเรียน และได้เข้าร่วมการฝึกทางทหารในฟอร์ตน็อกซ์ จากนั้นเขาเข้าเรียนที่วิทยาลัยดนตรีแห่งมหาวิทยาลัยนอร์ทเทกซัสซึ่งมีชื่อในด้านโรงเรียนสอนดนตรีแจ๊ส โดยมีอาจารย์ที่มีชื่อเสียงเช่น แดน เฮร์ล (Dan Haerle) และแจ็ค ปีเตอร์เซน (Jack Petersen) เป็นต้น ขณะเรียนลองโก ได้เปลี่ยนความสนใจและหันไปศึกษาเรื่องโภชนาการและการมีอายุยืนยาวแทน โดยได้แรงบันดาลใจส่วนหนึ่งมาจากการสังเกตเกี่ยวกับญาติของเขา ตลอดจนประสบการณ์การฝึกทหาร เขาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยนอร์ทเทกซัสใน พ.ศ. 2535 ด้วยปริญญาตรีสาขาชีวเคมี
ใน พ.ศ. 2535 เขาเข้าร่วมห้องปฏิบัติการ "การจำกัดแคลอรี" ของรอย วัลฟอร์ด (Roy Walford) ผู้บุกเบิกในเรื่องนี้ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส ซึ่งเขาได้ศึกษาการจำกัดแคลอรีและการเปลี่ยนตามวัยของระบบภูมิคุ้มกัน เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาชีวเคมีที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส ใน พ.ศ. 2540 โดยวิจัยเกี่ยวกับเอนไซม์ต้านอนุมูลอิสระและยีนต่อต้านการเปลี่ยนตามวัยโดยมี โจน เอส. วาเลนไทน์ (Joan Selverstone Valentine) เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา และเข้ารับการฝึกอบรมหลังปริญญาเอกในสาขาประสาทชีววิทยาของโรคอัลไซเมอร์ภายใต้การดูแลของเคเล็บ ฟินช์ (Caleb Finch) ที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
อาชีพ

ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ลองโกเป็นอาจารย์ประจำของวิทยาลัยพฤฒาวิทยาเลนเนิร์ด เดวิส แห่งมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียและศูนย์พฤฒาวิทยาอีเทล เพอร์ซี แอนดรัส (Ethel Percy Andrus Gerontology Center) เขาเป็นสมาชิกของการจัดตั้งโครงการชีววิทยาของการเปลี่ยนตามวัย (Biology of Aging) ของมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และเป็นผู้อำนวยการของสถาบันการมีอายุยืนแห่งมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย นอกจากนี้ เขายังได้เปิดโครงการการศึกษาในต่างประเทศของวิทยาลัยพฤฒาวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียเป็นแห่งแรก โดยเป็นชั้นเรียนภาคฤดูร้อนด้านโภชนาการและพันธุศาสตร์ของการเปลี่ยนตามวัยในประเทศอิตาลี
ใน พ.ศ. 2554 ประวัติของเขาได้รับการกล่าวถึงในสารคดีโทรทัศน์เรื่อง ไขความลับจักรวาลกับมอร์แกน ฟรีแมน (Through the Wormhole with Morgan Freeman) สำหรับงานวิจัยของเขาที่เกี่ยวข้องกับการมีอายุยืน
Fasting mimicking diet

Fasting-mimicking diet (FMD) ของลองโกเป็นโปรแกรมอาหารที่มีแคลอรีต่ำ โปรตีนต่ำ คาร์โบไฮเดรตปานกลาง และไขมันปานกลาง ซึ่งอ้างว่าเลียนแบบผลของการอดอาหารหรือการอดน้ำในช่วงระยะห้าวัน ในขณะที่ยังคงมุ่งเป้าให้ร่างกายได้รับสารอาหาร FMD ถือเป็นการอดอาหารเป็นระยะ
ลองโกพัฒนาโปรแกรมอาหารที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย เขาเชื่อว่าเป็นไปได้ที่จะเลียนแบบผลของการอดอาหารด้วยโปรแกรมมื้ออาหารที่ออกแบบมาเพื่อยับยั้งวิถีเมแทบอลิซึมในแบบเดียวกันกับการอดอาหาร ขณะที่ยังคงให้สารอาหารแก่ร่างกายโดยไม่กระตุ้นการตอบสนองต่อการเจริญเติบโตของร่างกาย
บริษัทแอล-นูทรา (L-Nutra) ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของ Fasting-mimicking diet โดยบริษัทดังกล่าวมีลองโกเป็นเจ้าของบางส่วน และมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียได้รับผลประโยชน์ทางการเงิน
รางวัล

ลองโกได้รับรางวัลนาทาน ช็อก เล็กเชอร์ (Nathan Shock Lecture Award) ใน พ.ศ. 2553 จากสถาบันการเปลี่ยนตามวัยแห่งชาติ (National Institute on Aging) ในสังกัดสถาบันสุขภาพแห่งชาติสหรัฐ
ผลงาน

รายการผลงานของวัลเทอร์ ลองโก ที่หอสมุดแพทย์แห่งชาติอเมริกัน
Longo, Valter (2 มกราคม 2018). The Longevity Diet: Discover the New Science Behind Stem Cell Activation and Regeneration to Slow Aging, Fight Disease, and Optimize Weight. New York: Avery. ISBN 978-0-525-53407-5.
Longo, Valter (15 กันยายน 2016). La dieta della longevità. Dallo scienziato che ha rivoluzionato la ricerca su staminali e invecchiamento, la DIETA MIMA-DIGIUNO per vivere sani fino a 110 anni (ภาษาอิตาลี). แปลโดย De Tomasi, Laura. Milan: Antonio Vallardi Editore. ISBN 978-88-6987-116-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

วัลเทอร์ ลองโก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  โปแลนด์ 
วิชาการ:  ORCID 
อื่น ๆ:  IdRef
สมุทร ศิษย์นฤพนธ์

| สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ |
| --- | --- |
เกิด: จ.ส.อ.วัชรชัย ศรประเสริฐ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2502
สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ (ขวา) ในการชกที่แพ้ นีโก โทมัส เสียแชมป์โลก
สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ อดีตแชมป์โลกคนที่ 11 ของไทย  มีชื่อจริงว่า วัชรชัย ศรประเสริฐ เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2502  ที่อำเภอดุสิต จังหวัดพระนคร
แชมป์ OPBF

สมุทร เริ่มฝึกมวยไทยกับครูประทีป โชคดี ใช้ชื่อว่า "เกรียงไกร สิงห์อิตาเลียน" ในขณะที่น้ำหนักยังไม่ถึง 100 ปอนด์ แต่ทว่าการชกมวยไทยไม่ประสบความสำเร็จ แพ้มากกว่าชนะ จึงเปลี่ยนมาชกในแบบสากล โดยมี ส.ท.พัฒน์ บุญเปี่ยมใจ เป็นผู้ฝึกสอน และเปลี่ยนชื่อเป็น "มหาสมุทร ศิษย์นฤพนธ์" ต่อมา พ.อ.บรรจุ อ่องแสงคุณ โปรโมเตอร์ประจำเวทีราชดำเนินเห็นฟอร์มการชกเข้า จึงให้การสนับสนุน จนได้ครองแชมป์ 105 ปอนด์ของเวที  และเปลี่ยนชื่อเป็น  "สมุทร ศิษย์นฤพนธ์"
พ.ศ. 2529 OPBF จัดตั้งแชมป์รุ่น 105 ปอนด์ขึ้น เฉลิมพงษ์ เชี่ยวสกุลที่เป็นกรรมการจัดอันดับในขณะนั้นผลักดันสมุทรขึ้นเป็นรองอันดับ 1 ได้ชิงแชมป์สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) รุ่นนี้ที่ว่าง ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่นสมุทรชนะคะแนนนักมวยชาวญี่ปุ่นไปได้ด้วยคะแนนขาดลอย ต่อจากนั้นได้ป้องกันตำแหน่งแชมป์ OPBF นี้ได้ถึง 4 ครั้งด้วยกัน
แชมป์โลกคนที่ 11

ต่อมา พ.อ.บรรจุ อ่องแสงคุณ ได้นำสถาบันสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) เข้ามาในเมืองไทย และตำแหน่งแชมป์โลกรุ่น 105 ปอนดฺยังว่างอยู่ เนื่องจาก ลี คยุงยุน  นักมวยเกาหลีใต้สละแชมป์ไป จึงผลักดันให้สมุทรขึ้นชิงแชมป์ที่ว่างอยู่นี้กับ พริตตี้ บอย ลูกัส นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ที่เวทีมวยราชดำเนิน สมุทรชนะ TKO ลูคัสได้ไปในยกที่ 11 เนื่องจากลูคัสคิ้วแตกเป็นแผลยาว
แชมป์โลกผู้อาภัพ

หลังจากเป็นแชมป์โลกแล้ว ชื่อของสมุทรค่อนข้างอับเฉาไม่โด่งดังเหมือนแชมป์โลกยุคเดียวกันอย่างสด จิตรลดา หรือ  เขาค้อ - เขาทราย แกแล็คซี่ สมุทรป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้อีก 2 ครั้ง ด้วยการชนะ ฮวาง อิน เคียว นักมวยชาวเกาหลีใต้ ที่เวทีราชดำเนิน และเสมอกับ นีโก โทมัส นักมวยชาวอินโดนีเซีย ที่อินโดนีเซีย และในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 พบกับนีโก โทมัส คู่ปรับเดิมอีก คราวนี้ปรากฏว่า สมุทรเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป รวมเวลาครองตำแหน่งแชมป์โลกด้วยระยะเวลาสั้น ๆ เพียง 1 ปี กับ 3 เดือน  หลังจากเสียแชมป์โลกไปแล้ว สมุทร ก็แขวนนวมทันที และรับราชการเป็นทหารชั้นประทวน ที่กรมการขนส่งทหารบก (สข.ทบ.) สะพานแดง เขตบางซื่อ
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นมินิฟลายเวท (2528-2529)
ชิง, 26 ธันวาคม 2528 ชนะคะแนน พัฒน์ อ.ยุทธนากร
แชมป์ OPBF รุ่นมินิฟลายเวท (2529 – 2531)
ชิง, 27 เมษายน 2529  ชนะคะแนน เค็นจิ โอโนะ ( ญี่ปุ่น) ที่ กรุงโตเกียว
ป้องกันครั้งที่ 1, 20 มิถุนายน 2529 ชนะน็อกยก 12 ลิตเติล โปโน่ ( อินโดนีเซีย) ที่ กรุงจาการ์ตา
ป้องกันครั้งที่ 2, 19 กุมภาพันธ์ 2530 ชนะน็อกยก 5 โนริกาซุ คาวานะ (ญี่ปุ่น) ที่ กรุงเทพฯ
ป้องกันครั้งที่ 3, 1 มิถุนายน 2530 เสมอ จอห์น อารีฟ (อินโดนีเซีย) ที่ กรุงจาการ์ตา
ป้องกันครั้งที่ 4, 31 ธันวาคม 2530 ชนะน็อคยก 7 เด่น ส.ธนิกุล ที่ กรุงเทพฯ
แชมป์โลก IBF รุ่นมินิฟลายเวท (2531 – 2532)
ชิง (ที่ว่าง) , 24 มีนาคม 2531 ชนะ TKO ยก 11 พริตตี้ บอย ลูกัส (ฟิลิปปินส์) ที่ สนามมวยราชดำเนิน
ป้องกันครั้งที่ 1, 29 สิงหาคม 2531 ชนะคะแนน ฮวาง อินเคียว ( เกาหลีใต้) ที่ สนามมวยราชดำ​เนิน​ (เป็นการชกชิงแชมป์โลกมวยสากล คู่สุดท้ายของโลก ที่ชก 15 ยก)
ป้องกันครั้งที่ 2, 24 มีนาคม 2532 เสมอ นีโก โทมัส (อินโดนีเซีย) ที่ สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน กรุงจาการ์ตา
เสียแชมป์, 17 มิถุนายน 2532 แพ้คะแนน นีโก โทมัส (อินโดนีเซีย) ที่ กรุงจาการ์ตา
สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย

สถาบันอุดมศึกษาเอกชน คือ สถาบันอุดมศึกษาที่เปิดทำการเรียนการสอนภายใต้การบริหารของหน่วยงานเอกชน
ปัจจุบัน สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย อยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ซึ่งมีวัตถุประสงค์ในการจัดการศึกษา การวิจัย ให้บริการทางวิชาการแก่สังคม และทำนุบำรุง ศิลปวัฒนธรรม โดยหลักสูตรที่ได้รับอนุญาตให้เปิดสอนนั้น หลังจากได้รับการรับรองจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาแล้ว จะส่งหลักสูตรดังกล่าวให้สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนพิจารณารับรองคุณวุฒิ เพื่อให้ผู้สำเร็จการศึกษาสามารถบรรจุเข้ารับราชการในอัตราเงินเดือนเทียบเท่ากับสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
ดูเพิ่ม

สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐบาล
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
สำนักประสานและส่งเสริมกิจการอุดมศึกษา เก็บถาวร 2006-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ

สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ หรือที่เรียกกันติดปากว่า มหาวิทยาลัยนอกระบบ คือ สถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่มีการบริหารการจัดการอิสระแยกจากระบบราชการ (autonomous university) แต่ยังได้รับเงินอุดหนุนทั่วไป (block grant) ที่รัฐจัดสรรให้เป็นรายปีโดยตรง เพื่อใช้จ่ายตามความจำเป็นในการดำเนินการตามวัตถุประสงค์ของมหาวิทยาลัย และเพื่อประกันคุณภาพการศึกษา
ประวัติ

แนวความคิดที่จะนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบนั้นมีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2507 จากกลุ่มผู้บริหารมหาวิทยาลัยกลุ่มหนึ่ง และได้เสนอเข้าคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 แต่เรื่องก็ชะงักลงเพราะบุคลากรในมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย จอมพล ถนอม กิตติขจร ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีจากการปฏิวัติในสมัยนั้น ก็เลื่อนการพิจารณาไป เพียงแต่ได้มีการจัดตั้ง "ทบวงมหาวิทยาลัย" (ปัจจุบันคือ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ) ขึ้น เพื่อดูแลมหาวิทยาลัยต่าง ๆ แทนสำนักนายกรัฐมนตรี ดังนั้นในยุคนี้ มหาวิทยาลัยต่าง ๆ จึงได้ย้ายไปสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย จากเดิมที่สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี แต่อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยก็ยังคงอยู่ภายใต้กฎหมายระเบียบของระบบราชการเช่นเดิม ซึ่งทำให้ขาดความคล่องตัวในการดำเนินงาน จึงได้มีความพยายามที่จะนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบราชการเรื่อยมา ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 แนวคิดดังกล่าวก็ถูกรื้อฟื้นอีกครั้งเมื่อมีการแต่งตั้งคณะกรรมการวางพื้นฐานเพื่อการปฏิรูปการศึกษา แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
จนกระทั่ง พ.ศ. 2530 ทบวงมหาวิทยาลัยริเริ่มโครงการจัดทำแผนอุดมศึกษาระยะยาว 15 ปี (พ.ศ. 2533–2547) ขึ้น ซึ่ง 1 ใน 6 ข้อเสนอระบุว่า "รัฐบาลพึงให้การสนับสนุนการปฏิรูปความสัมพันธ์ระหว่างสถาบันอุดมศึกษาระดับปริญญากับรัฐ โดยพัฒนาสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในสังกัดทบวงมหาวิทยาลัยที่มีอยู่แล้วให้มีความเป็นอิสระ คล่องตัว มีประสิทธิภาพ และสามารถบรรลุความเป็นเลิศทางวิชาการ โดยปรับเปลี่ยนไปเป็นมหาวิทยาลัยที่ไม่เป็นส่วนราชการ ส่วนสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่จะจัดตั้งใหม่ ให้มีฐานะและรูปแบบเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการตั้งแต่แรกตั้ง"
จากแผนดังกล่าว ประเทศไทยจึงเกิดมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแต่แรกตั้งอยู่ 3 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2533 สมัยพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี, มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เมื่อวันที่ 7 เมษายน 2534 สมัยพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี และมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2541 สมัย นายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี
และในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจเมื่อปี พ.ศ. 2541 นโยบายการออกนอกระบบก็ได้เป็นข้อตกลงหนึ่งที่ผูกพันกับสัญญาการกู้ยืมเงินกับธนาคารพัฒนาเอเชีย โดยรัฐบาลมุ่งหมายลดงบประมาณในส่วนราชการให้สามารถเลี้ยงตนเองและบริหารงบประมาณเองได้ ในช่วงปี พ.ศ. 2542 เริ่มมีการเสนอให้มหาวิทยาลัยหรือคณะวิชาที่ตั้งขึ้นใหม่ "ออกนอกระบบ" ราชการ และมีการหยุดรับข้าราชการเข้ามาในมหาวิทยาลัยรัฐเดิมทั้งหมด ตำแหน่งที่บรรจุเข้ามาใหม่ เรียกว่า "พนักงานในสถาบันอุดมศึกษา" ซึ่งมีกรอบเงินเดือนและสวัสดิการแตกต่างจากข้าราชการเดิม และหากผู้ที่เกษียณราชการไปให้ตำแหน่งและเงินเดือนนั้นเปลี่ยนเป็นตำแหน่งพนักงานในสถาบันอุดมศึกษาในตำแหน่งเริ่มบรรจุใหม่เท่านั้น
ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร เริ่มมีความพยายามนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบอีกครั้งแต่มีการคัดค้าน ดังนั้นจึงยังไม่มีการนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบในช่วงนี้ ต่อมาในสมัยรัฐบาลสุรยุทธ์ จุลานนท์ โดยวิจิตร ศรีสอ้าน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ก็ได้เสนอคณะรัฐมนตรีและสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ให้ผ่านร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐของแต่ละมหาวิทยาลัยอีกครั้ง
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ

ในประเทศไทยมีสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ 29 แห่งที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับระบบราชการหรือไม่อยู่ในสายการบังคับบัญชาของกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม โดยในจำนวนนี้มี 7 แห่งที่เป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐตั้งแต่ก่อตั้ง ส่วนที่เหลือนั้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐโดยการแปรสภาพด้วยผลของกฎหมาย ทั้งนี้มีเฉพาะมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราชแห่งเดียวที่อยู่ในกำกับของกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นราชการส่วนท้องถิ่น ขณะที่สถาบันอุดมศึกษาอื่น ๆ จะอยู่ในกำกับของกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ซึ่งเป็นราชการส่วนกลาง
| ลำดับที่ | ชื่อสถาบันอุดมศึกษา | วันที่มีผลบังคับ | มหาวิทยาลัยในกำกับฯ ตั้งแต่ก่อตั้ง | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี | 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 | ใช่ |  |
| 2 | มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ | 8 เมษายน พ.ศ. 2535 | ใช่ |  |
| 3 | มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2540 |  |  |
| 4 | มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2540 |  |  |
| 5 | มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง | 26 กันยายน พ.ศ. 2541 | ใช่ |  |
| 6 | มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี | 7 มีนาคม พ.ศ. 2541 |  |  |
| 7 | มหาวิทยาลัยมหิดล | 17 ตุลาคม พ.ศ. 2550 |  |  |
| 8 | มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ | 27 ธันวาคม พ.ศ. 2550 |  |  |
| 9 | มหาวิทยาลัยบูรพา | 10 มกราคม พ.ศ. 2551 |  |  |
| 10 | มหาวิทยาลัยทักษิณ | 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 |  |  |
| 11 | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย | 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 |  |  |
| 12 | มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ | 7 มีนาคม พ.ศ. 2551 |  |  |
| 13 | สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง | 8 มีนาคม พ.ศ. 2551 |  |  |
| 14 | มหาวิทยาลัยพะเยา | 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 | ใช่ |  |
| 15 | มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช | 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 | ใช่ |  |
| 16 | สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา | 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 | ใช่ |  |
| 17 | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ | 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 |  |  |
| 18 | มหาวิทยาลัยขอนแก่น | 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 |  |  |
| 19 | มหาวิทยาลัยสวนดุสิต | 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 |  |  |
| 20 | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ | 16 สิงหาคม พ.ศ. 2558 |  |  |
| 21 | สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ | 18 เมษายน พ.ศ. 2559 |  |  |
| 22 | วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ | 18 เมษายน พ.ศ. 2559 | ใช่ |  |
| 23 | มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ | 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 |  |  |
| 24 | มหาวิทยาลัยศิลปากร | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 |  |  |
| 25 | มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ | 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 |  |  |
| 26 | มหาวิทยาลัยแม่โจ้ | 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 |  |  |
| 27 | สถาบันการพยาบาลศรีสวรินทิรา สภากาชาดไทย | 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 |  |  |
| 28 | สถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา | 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 |  |  |
| 29 | สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ | 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 |  |  |
สถาบันอุดมศึกษาที่อยู่ในขั้นตอนการนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบ

สถาบันอุดมศึกษาที่มีร่างพระราชบัญญัติของสถาบันอยู่ในขั้นตอนต่าง ๆ ดังนี้
| ร่างพระราชบัญญัติ | อยู่ระหว่างการพิจารณาของรัฐสภา | คณะรัฐมนตรีรับหลักการแล้ว | อยู่ระหว่างเสนอคณะรัฐมนตรี | อยู่ระหว่างการพิจารณาของมหาวิทยาลัย | สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. ... |  |  |  |   |  |
| ร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช พ.ศ. ... |  |  |  |   |  |
| ร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. ... |  |   |  |  |  |
| ร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. ... |   |  |  |  |  |
| ร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. ... |  |  |  |   |  |
| ร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. ... |  |  |  |   |  |
| ร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. ... |  |   |  |  |  |
ร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยเพชรบูรณ์ พ.ศ. ...: 
| ร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ พ.ศ. ... |  |   |  |  |  |
การวิพากษ์วิจารณ์

การนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบนั้น เป็นประเด็นขัดแย้ง มีการล่ารายชื่อคัดค้าน จนกระทั่งวาระสุดท้ายของการพิจารณาในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่กรรมการสภาคณาจารย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมกับตุลย์ สิทธิสมวงศ์ ในฐานะกรรมาธิการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คัดค้านสภานิติบัญญัติแห่งชาติในการผ่านร่างพระราชบัญญัติ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ... อย่างเร่งรีบโดยไม่ฟังเสียงประชาคมจุฬาฯ นอกจากนี้ยังเกิดการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางทั้งนักวิชาการ นักการศึกษา รวมถึงนิสิต นักศึกษา ประชาชนโดยทั่วไป โดยประเด็นที่วิพากษ์วิจารณ์นั้นจะวิเคราะห์ถึงข้อดีและข้อเสียของการนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบ
การวิพากษ์วิจารณ์ > ข้อดี

เพื่อเกิดความคล่องตัวในการบริหารมหาวิทยาลัยมากขึ้น
เป็นการลดภาระค่าใช้จ่ายของรัฐบาล
มหาวิทยาลัยสามารถเปิดหลักสูตรเพื่อตอบสนองความต้องการของตลาดแรงงานได้
การวิพากษ์วิจารณ์ > ข้อเสีย

ค่าเล่าเรียนอาจเพิ่มสูงขึ้น ซึ่งอาจจะเป็นการตัดโอกาสทางการศึกษาของผู้มีรายได้น้อยทางอ้อม
คณะหรือหลักสูตรที่ไม่คุ้มทุนในการเปิดสอนอาจจะต้องปิดตัวลง
การบริหารงานของฝ่ายบริหารอาจจะไม่โปร่งใส ตรวจสอบได้ยาก
เนื้อหาของร่างพระราชบัญญัติมีลักษณะเป็นกฎหมายบริหารจัดการ "ทรัพย์สินที่ดิน" ไม่ได้เป็นการบริหารจัดการ "การศึกษา" แต่อย่างใด
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยรัฐ
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
รายชื่อมหาวิทยาลัยของรัฐในประเทศไทยเรียงตามการสถาปนา