จื๋อโกว๊กหงือ
การออกเสียง > พยัญชนะ

ตัวอักษรในจื๋อโกว๊กหงือ ได้แก่ อักษรเดี่ยวและทวิอักษร มีอักษรเดี่ยวทั้งหมด 17 ตัว ได้แก่ (b, c, d, d, g, h, k, l, m, n, p, q, r, s, t,  v, x) และทวิอักษรรวมทั้งสิ้น 11 ตัว ได้แก่ (ch, gh, gi, kh, ng, ngh , nh, ph, qu, th, tr) ทั้งอักษรเดี่ยวและทวิอักษรทุกตัวในจื๋อโกว๊กหงือสามารถใช้เป็นพยัญชนะในการเขียนได้
| อักษร | พยัญชนะ (IPA)> สำเนียงถิ่นเหนือ | พยัญชนะ (IPA)> สำเนียงถิ่นใต้ | ตัวสะกด> สำเนียงถิ่นเหนือ | ตัวสะกด> สำเนียงถิ่นใต้ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | /ʔ/ | /ʔ/ |  |  | - เสียงเริ่มต้น ไม่แสดงรูปเวลาสะกด |
| B b | /ɓ/ | /ɓ/ |  |  | - เสียงคล้ายกับ ⟨บ⟩ ในภาษาไทย |
| C c | /k/ | /k/ | /k̚/ | /k̚/ | - เสียงเหมือนกับ ⟨ก⟩ ในภาษาไทย - ใช้ ⟨k⟩ แทน เมื่อนำหน้าด้วย ⟨i, y, e, ê⟩ - ใช้ ⟨qu⟩ แทนคำควบกล้ำ /w/ เมื่อสะกดด้วยสระ ⟨o, u⟩ - หากสะกดด้วย ⟨u, ô, o⟩ จะเปลี่ยนเป็นเสียง /k͡p/ |
| Ch ch | /t͡ɕ/ | /c/ | /ʲk/ | /t̚/ | - เสียงในสำเนียงถิ่นเหนือเหมือนกับ ⟨จ⟩ ในภาษาไทย - รวมเป็นเสียงเดียวกับ ⟨tr⟩ ในสำเนียงถิ่นเหนือ |
| D d | /z/ | /j/ |  |  | - เสียงในสำเนียงถิ่นเหนือเหมือนกับ ⟨z⟩ ในภาษาอังกฤษ - เสียงในสำเนียงถิ่นใต้เหมือนกับ ⟨ย⟩ ในภาษาไทย - เคยสะกดด้วยเสียง /ð/ ในภาษาเวียดนามยุคกลาง - รวมเป็นเสียงเดียวกับ ⟨gi, r⟩ ในสำเนียงถิ่นเหนือ - รวมเป็นเสียงเดียวกับ ⟨gi, v⟩ ในสำเนียงถิ่นใต้ |
| Đ đ | /ɗ/ | /ɗ/ |  |  | - เสียงคล้ายกับ ⟨ด⟩ ในภาษาไทย |
| G g | /ɣ/ | /ɣ/ |  |  | - เสียงเหมือนกับ ⟨g⟩ ในภาษาดัตช์ - ใช้ ⟨gh⟩ แทน เมื่อนำหน้าด้วย ⟨i, y, e, ê⟩ |
| Gh gh | /ɣ/ | /ɣ/ |  |  | - ใช้นำหน้าเฉพาะ ⟨i, e, ê⟩ เท่านั้น - อ้างอิงมาจากระบบการเขียนของภาษาอิตาลี |
| Gi gi | /z/ | /j/ |  |  | - เคยสะกดด้วยเสียง /ʝ/ ในภาษาเวียดนามยุคกลาง - รวมเป็นเสียงเดียวกับ ⟨d, r⟩ ในสำเนียงถิ่นเหนือ - ในสำเนียงถิ่นใต้ สถาบันอุดมศึกษามักสอนให้ออกเสียง ⟨d⟩ เป็น /j/ และออกเสียง ⟨gi⟩ เป็น /z/ ถึงอย่างไรก็ตามรูปแบบดังกล่าว ประสงค์ก็เพื่อช่วยให้สามารถแยกความต่างระหว่างทั้งสองตัวอักษรข้างต้นเท่านั้น และไม่ค่อยพบเห็นได้บ่อยนักในภาษาพูด |
| H h | /h/~/∅/ | /h/~/∅/ |  |  | มักไม่ออกเสียง ⟨h⟩ ในสำเนียงถิ่นใต้ หากควบกล้ำด้วยเสียง /w/ โดยแบ่งเป็นทั้งหมดสองกรณีดังนี้: หากใช้ ⟨u⟩ จะต้องตามหลังด้วยสระ ⟨â, ê, ơ, y⟩ เท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น: huân, huênh, huơ, huýt  หากใช้ ⟨o⟩ จะต้องตามหลังด้วยสระ ⟨a, ă, e⟩ เท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น: hoàng, hoặc, hoè |
| K k | /k/ | /k/ |  |  | - ใช้นำหน้าเฉพาะ ⟨i, e, ê⟩ เท่านั้น (อ้างอิงมาจากระบบการเขียนของกลุ่มภาษาโรมานซ์) |
| Kh kh | /x/ | /x/ |  |  | - เสียงเหมือนกับ ⟨ฃ, ฅ⟩ ในภาษาไทยถิ่นเหนือ - เคยสะกดด้วยเสียง /kʰ/ ในภาษาเวียดนามยุคกลาง |
| L l | /l/ | /l/ |  |  | - เสียงเหมือนกับ ⟨ล⟩ ในภาษาไทย |
| M m | /m/ | /m/ | /m/ | /m/ | - เสียงเหมือนกับ ⟨ม⟩ ในภาษาไทย |
| N n | /n/ | /n/ | /n/ | /ŋ/ | - เสียงเหมือนกับ ⟨น⟩ ในภาษาไทย - หากสะกดด้วย ⟨i, ê⟩ ในสำเนียงถิ่นใต้จะเปลี่ยนเป็นเสียง /ŋ/ |
| Ng ng | /ŋ/ | /ŋ/ | /ŋ/ | /ŋ/ | - เสียงเหมือนกับ ⟨ง⟩ ในภาษาไทย - ใช้ ⟨ngh⟩ แทน เมื่อนำหน้าด้วย ⟨i, e, ê⟩ - หากสะกดด้วย ⟨u, ô, o⟩ จะเปลี่ยนเป็นเสียง /ŋ͡m/ |
| Ngh ngh | /ŋ/ | /ŋ/ |  |  | - ใช้นำหน้าเฉพาะ ⟨i, e, ê⟩ เท่านั้น |
| Nh nh | /ɲ/ | /ɲ/ | /ʲŋ/ | /n/ | - เสียงเหมือนกับ ⟨ญ⟩ ในภาษาไทยถิ่นเหนือ (เสียงนาสิก) |
| P p | /p/ | /p/ | /p̚/ | /p̚/ | - เสียงเหมือนกับ ⟨ป⟩ ในภาษาไทย - เสียงพยัญชนะพบได้ในคำยืมเท่านั้น คำส่วนใหญ่ถูกแทนที่ด้วย ⟨b⟩ (กรณีเดียวกันกับ ภาษาอาหรับ) |
| Ph ph | /f/ | /f/ |  |  | - เสียงเหมือนกับ ⟨ฝ, ฟ⟩ ในภาษาไทย - เคยสะกดด้วยเสียง /pʰ/ ในภาษาเวียดนามยุคกลาง เหมือนกับ ⟨พ⟩ ในภาษาไทย การออกเสียงยังพบได้ในชุมชนผู้สูงอายุในชนบททางตอนเหนือของเวียดนาม |
| Qu qu | /kʷ/ | /w/ |  |  | - เสียงในสำเนียงถิ่นใต้เหมือนกับ ⟨ว⟩ ในภาษาไทย - ใช้แทนคำควบกล้ำ /kʷ/ ในสำเนียงถิ่นเหนือ |
| R r | z | r |  |  | - เสียงในสำเนียงถิ่นเหนือเหมือนกับ ⟨z⟩ ในภาษาอังกฤษ - เสียงในสำเนียงถิ่นใต้เหมือนกับ ⟨ร⟩ ในภาษาไทย - รวมเป็นเสียงเดียวกับ ⟨d, gi⟩ ในสำเนียงถิ่นเหนือ |
| S s | /s/ | /ʂ/ |  |  | - เสียงในสำเนียงถิ่นเหนือเหมือนกับ ⟨ซ, ส⟩ ในภาษาไทย - เสียงในสำเนียงใต้เหนือเหมือนกับ ⟨ษ⟩ ในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน - รวมเป็นเสียงเดียวกับ ⟨x⟩ ในสำเนียงถิ่นเหนือ |
| T t | /t/ | /t/ | /t̚/ | /k̚/ | - เสียงเหมือนกับ ⟨ต⟩ ในภาษาไทย - นอกเหนือจากการสะกดด้วย ⟨i, ê⟩ ในสำเนียงถิ่นใต้จะเปลี่ยนเป็นเสียง /k̚/ เสียงเหมือนกับ ⟨แม่กก⟩ ในภาษาไทย |
| Th th | /tʰ/ | /tʰ/ |  |  | - เสียงเหมือนกับ ⟨ถ, ท⟩ ในภาษาไทย |
| Tr tr | /t͡ɕ/ | /ʈ/ |  |  | - เสียงในสำเนียงใต้เหนือเหมือนกับ ⟨ฏ⟩ ในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน - รวมเป็นเสียงเดียวกับ ⟨ch⟩ ในสำเนียงถิ่นเหนือ |
| V v | /v/ | /v/~/j/ |  |  | - เสียงในสำเนียงถิ่นเหนือเหมือนกับ ⟨v⟩ ในภาษาอังกฤษ - เสียงในสำเนียงถิ่นใต้เหมือนกับ ⟨ย⟩ ในภาษาไทย - เคยสะกดด้วยเสียง /β/ ในภาษาเวียดนามยุคกลาง - ในสำเนียงถื่นใต้มักออกเสียง ⟨v⟩ เป็น /vj/ หรือ /ɓj/ อย่างไรก็ตามรูปแบบดังกล่าว ประสงค์ก็เพื่อช่วยให้สามารถแยกความต่างระหว่างเสียง ⟨d, gi⟩ ทั้งสองตัวอักษรข้างต้นเท่านั้น |
| X x | /s/ | /s/ |  |  | - เสียงในสำเนียงถิ่นเหนือเหมือนกับ ⟨ซ, ส⟩ ในภาษาไทย - เคยสะกดด้วยเสียง /ɕ/ ในภาษาเวียดนามยุคกลาง - รวมเป็นเสียงเดียวกับ ⟨s⟩ ในสำเนียงถิ่นเหนือ |
↑  "สำเนียงถิ่นเหนือ" ในที่นี้หมายถึงสำเนียงฮานอย สำเนียงนี้เป็นสำเนียงท้องถิ่นของจังหวัดนามดิ่ญ - จังหวัดท้ายบิ่ญ โดยถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของสำเนียงมาตรฐานในภาษาเวียดนาม ทำให้ในแวดวงภาษาศาสตร์มักเกิดความสับสนระหว่างสำเนียงฮานอยกับสำเนียงถิ่นทางเหนือ