stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การรวมประเทศเยอรมนี

บทความนี้เกี่ยวกับการรวมประเทศเยอรมนีตะวันออกและตะวันตกในปี ค.ศ. 1990 สำหรับการรวมกันเป็นจักรวรรดิเยอรมันในปี ค.ศ. 1871 ดูที่ การรวมชาติเยอรมัน
ผู้คนออกมารวมตัว ณ กำแพงเบอร์ลิน
การรวมประเทศเยอรมนี (เยอรมัน: Deutsche Wiedervereinigung) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1990 เมื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก) และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) รวมประเทศกันเป็นเยอรมนีเดียวที่ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย และได้รวมเบอร์ลินตะวันออกและเบอร์ลินตะวันตกเป็นนครหนึ่งเดียวด้วยเช่นกัน กระบวนการนี้ถูกระบุไว้โดยรัฐธรรมนูญ กรุนด์เกอเซทซ์ (เยอรมัน: Grundgesetz) มาตรา 23 และเมื่อกระบวนการนี้สิ้นสุดลงก็ถูกขนานนามว่า เอกภาพเยอรมนี (เยอรมัน: Deutsche Einheit) ซึ่งจัดการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 3 ตุลาคมของทุกปีในฐานะ วันเอกภาพเยอรมนี (เยอรมัน: Tag der deutschen Einheit) จากการรวมประเทศในครั้งนี้ ส่งผลให้กรุงเบอร์ลินถูกยกฐานะขึ้นเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีอีกครั้งหนึ่ง
จุดเริ่มต้นของการรวมประเทศเกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1989 เมื่อระบอบการปกครองของเยอรมนีตะวันออกเริ่มสั่นคลอนจากการที่สาธารณรัฐประชาชนฮังการีเปิดพรมแดนด้านที่ติดกับออสเตรีย ส่งผลให้เกิดช่องโหว่ในแนวม่านเหล็กและเกิดการอพยพขนานใหญ่ของชาวเยอรมันตะวันออกจำนวนหลายพันคน ซึ่งหลบหนีออกจากประเทศไปยังฝั่งตะวันตกและออสเตรียโดยใช้ฮังการีเป็นทางผ่าน นอกจากนี้การปฏิวัติอย่างสงบ (Peaceful Revolution) ซึ่งเป็นระลอกการประท้วงของชาวเยอรมันตะวันออกยังส่งผลให้เกิดการจัดการเลือกตั้งเสรีขึ้นเป็นครั้งแรกในเยอรมนีตะวันออกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1990 และนำไปสู่การเจรจาระหว่างเยอรมนีทั้งสองประเทศถึงประเด็นสนธิสัญญารวมประเทศอีกด้วย ต่อมามีการเจรจาเพิ่มเติมซึ่งชาติมหาอำนาจอีกสี่ชาติที่เคยยึดครองเยอรมนีในอดีตได้มีส่วนร่วมด้วย จึงก่อให้เกิดการลงนามในข้อตกลงของ สนธิสัญญาสองบวกสี่ (สนธิสัญญาว่าด้วยการตกลงขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับดินแดนเยอรมนี) ณ กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1990 โดยให้อำนาจอธิปไตยอย่างสมบูรณ์แก่ประเทศเยอรมนีที่รวมกันใหม่ อีกทั้งเป็นการปลดปล่อยเยอรมนีทั้งสองประเทศจากภาระเกี่ยวพันจากข้อจำกัดหลายประการที่เกิดขึ้นในสมัยที่ยังเป็นเขตปกครองของชาติมหาอำนาจด้วยเช่นกัน
หอประชาชนประกาศการภาคยานุวัติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี เข้าสู่ขอบเขตแห่งกฎหมายพื้นฐานสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ตามมาตรา 23 แห่งกฎหมายพื้นฐาน พร้อมให้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่ 3 ตุลาคม 1990
ในทางกฎหมายถือว่าเยอรมนีตะวันออกละทิ้งอธิปไตยของตนเอง และยอมถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) เยอรมนีภายหลังการรวมประเทศ ถือเป็นองค์ภาวะเดียวกันกับเยอรมนีที่ดำรงอยู่ก่อนหน้า มิใช่ประเทศเกิดใหม่ หรือประเทศผู้สืบสิทธิ์ ด้วยเหตุนี้ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีสามารถดำรงสมาชิกภาพของตนในองค์การระหว่างประเทศอยู่ได้เช่นเดิม เช่น ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป, เนโท ฯลฯ ในขณะที่สมาชิกภาพของเยอรมนีตะวันออกที่มีอยู่ในองค์การระหว่างประเทศ เช่น องค์การสนธิสัญญาวอร์ซอ ฯลฯ ถือเป็นอันสิ้นสุดลง
บรรณานุกรม

Maier, Charles S., Dissolution: The Crisis of Communism and the End of East Germany (Princeton University Press, 1997).
Zelikow, Philip and Condoleezza Rice, Germany Unified and Europe Transformed: A Study in Statecraft (Harvard University Press, 1995 & 1997).
Jarausch, Konrad H., and Volker Gransow, eds. Uniting Germany: Documents and Debates, 1944–1993 (1994), primary sources in English translation
คณะรัฐมนตรีเกิบเบิลส์

| คณะรัฐมนตรีเกิบเบิลส์ |
| --- | --- |
 คณะรัฐมนตรีคณะที่ 2 แห่งนาซีเยอรมนี
30 เมษายน 1945 – 2 พฤษภาคม 1945
เพาล์ โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์
วันแต่งตั้ง: 30 เมษายน ค.ศ. 1945 (1945-04-30)
วันสิ้นสุด: 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 (1945-05-02)
บุคคลและองค์กร
ประมุขแห่งรัฐ: คาร์ล เดอนิทซ์
หัวหน้ารัฐบาล: โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์
พรรคร่วมรัฐบาล: พรรคนาซี
สถานะในสภานิติบัญญัติ: พรรคเดี่ยว 855 / 855 (100%)
ประวัติ
ก่อนหน้า: คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์
ถัดไป: รัฐบาลเฟล็นส์บวร์ค
คณะรัฐมนตรีเกิบเบลส์ (เยอรมัน: Kabinett Goebbels) เป็นคณะรัฐมนตรีของนาซีเยอรมนีที่ได้รับการแต่งตั้งโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในพินัยกรรมทางการเมืองของเขาเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 เพื่อแทนที่ตำแหน่งของตัวฮิตเลอร์เอง ฮิตเลอร์แต่งตั้งให้พลเรือเอกคาร์ล เดอนิทซ์ เป็นประธานาธิบดีแห่งไรช์ และโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ ที่ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาชวนเชื่อ ณ ขณะนั้น เป็นนายกรัฐมนตรีไรช์ คณะรัฐมนตรีมีอายุงานได้ไม่นานเนื่องจากเกิบเบลส์ได้ฆ่าตัวตายพร้อมกับครอบครัวของเขาในวันที่ 1 พฤษภาคม รัฐบาลของเขาถูกส่งไม้ต่อไปให้รัฐบาลเฟล็นส์บวร์คภายใต้การนำของเดอนิทซ์แทน
คนอร์

| --- | --- |

ชนิดสินค้า: อาหาร
เจ้าของปัจจุบัน: ยูนิลีเวอร์
ประเทศ: เยอรมนี
เริ่มจำหน่าย: ค.ศ. 1838 ในไฮล์บร็อน
ตลาด: ทั่วโลก
ทูตประชาสัมพันธ์: คาร์ล ไฮน์ริช คนอร์
เว็บไซต์: www.knorr.com
คนอร์ (เยอรมัน: Knorr) เป็นตราสินค้าอาหารและเครื่องดื่มของเยอรมนี ก่อตั้งในปีค.ศ. 1838 โดยนายคาร์ล ไฮน์ริช คนอร์ ชาวเมืองไฮล์บร็อน ซึ่งเป็นผู้คิดค้นซุบก้อนรายแรกของโลก บริษัทผลิตสินค้าจำพวกเครื่องปรุงรส ซุปแห้ง ซุบก้อน เป็นต้น บริษัทคนอร์ถูกยูนิลีเวอร์เข้าซื้อกิจการในปี ค.ศ. 2000 และถือเป็นแบรนด์ที่ทำยอดขายสูงสุดในเครือยูนิลีเวอร์ อย่างไรก็ตาม มีเพียงในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้นที่แบรนด์คนอร์ถูกบริหารโดยอายิโนโมโตะ
แอฮ์แมด เรซอ แจลอลี

| แอฮ์แมด เรซอ แจลอลี احمدرضا جلالی |
| --- | --- |
เกิด:  (1971-09-15) 15 กันยายน ค.ศ. 1971 (53 ปี) แซรอบ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน
สัญชาติ: อิหร่าน-สวีเดน
อาชีพ: แพทย์ อาจารย์ นักวิจัย 
นายจ้าง: สถาบันแคโรลินสกา University of Eastern Piedmont Vrije Universiteit Brussel
คู่สมรส: Vida Mehrannia
บิดามารดา: Najibeh Mortazavi (แม่)

ถูกกล่าวหา: จารกรรม
รับโทษ: โทษประหารชีวิต
สถานะทางคดี: รอประหาร
 
แอฮ์แมด เรซอ แจลอลี (เปอร์เซีย: احمدرضا جلالی; เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2514) เป็นอาจารย์แพทย์และนักวิจัยด้านภัยพิบัติชาวสวีดิช-อิหร่าน เขาถูกกล่าวหาว่าเป็นสายลับสืบความให้รัฐบาล อิสราเอล และต้องโทษประหารชีวิต ฌาลาลีเคยทำงานในมหาวิทยาลัยในยุโรปหลายแห่ง อาทิ สถาบันแคโรลินสกา ประเทศสวีเดน ซึ่งเขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกที่นั่น มหาวิทยาลัยเสรีแห่งบรัสเซลล์ ประเทศเบลเยียม มหาวิทยาลัยปิเอดมนเต้ โอเรียนตาเล่ ประเทศอิตาลี เขายังร่วมงานกับมหาวิทยาลัยในอิหร่านและติดต่อประสานงานกับมหาวิทยาลัยทั่วโลก เช่น มหาวิทยาลัยในประเทศอิสราเอล ซาอุดิอาระเบีย และสหรัฐอเมริกาด้วย
การจับกุมและคุมขัง

ในเดือนเมษายน 2559 เมื่อเขาเดินทางไปอิหร่านตามคำเชิญของ มหาวิทยาลัยเตหะราน (Teharan University) และมหาวิทยาลัยชีราซ (Shiraz University) เขาถูกจับกุมภายใต้คำสั่งของกระทรวงข่าวกรองและความมั่นคง โดยไม่มีหมายจับหรือเหตุใด ๆ ที่จะถูกจับกุม สองสัปดาห์ต่อมาเขาถูกตั้งข้อหาว่าเป็นผู้สืบราชการลับและร่วมมือกับอิสราเอลจารกรรมข้อมูลราชการของรัฐบาลอิหร่าน โดยอ้างอิงหลักฐานจากจดหมายของภรรยา สิบวันภายหลังจากที่ถูกควบคุมตัว ครอบครัวของเขาไม่ทราบข้อมูลและไม่ได้รับแจ้งที่อยู่ของ ณาลาลี แม้ว่าทางครอบครัวทราบแล้วว่า ฌาลาลี ถูกจับกุม หลังจากถูกคุมขังในสถานที่ที่ไม่เปิดเผยเป็นเวลา 7 วัน เขาถูกย้ายไปยังหน่วย 209 ของเรือนจำเอวิน (Evin Prison) ซึ่งเขาถูกกักตัวไว้เป็นเวลา 7 เดือน ฌาลาลีมีโอกาสติดต่อครอบครัว และได้แจ้งแก่ครอบครัวว่า เขาถูกจำคุกเดี่ยวเป็นเวลา 3 เดือน และจำคุกกึ่งเดี่ยวกึ่งหมู่ในเวลาถัดมา
คำตัดสิน

ในวันที่ 31 มกราคม 2560 หลังจากถูกจำคุกเป็นเวลา 9 เดือน ฌาลาลี ถูกนำตัวไปที่ ศาลปฏิวัติอิสลาม (Islamic Revolutionary Court) ในกรุงเตหะราน ซึ่งเขาถูกตั้งข้อหาอย่างเป็นทางการว่าเป็นหน่วยสืบราชการลับให้ชาวต่างชาติ แม้จะไม่มีหลักฐานชี้ต่อความผิด ฌาลาลีต้องโทษประหาร มีรายงานว่าทนายของเขาถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าถึงการไต่สวนและถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าถึงข้อมูลคดี
หลังจากถูกจองจำอย่างอยุติธรรมเป็นเวลาหลายเดือน เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2560 เขาถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อหา "สร้างมลทินให้แก่โลก"  (Corruption on Earth หรือ ifsad fil-arz)  เขาถูกต้องขังอยู่ใน เรือนจำเอวิน ในเดือนพฤศจิกายน 2560 คณะทำงานของสหประชาชาติว่าด้วยการควบคุมตัวโดยพลการ (UN Working Group on Arbitration Detention) ขอให้รัฐบาลอิหร่านให้ชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวกับการควบคุมตัว ฌาลาลี แต่ไม่ได้รับการตอบรับ ในช่วงปลายปี 2561 โทรทัศน์ท้องถิ่นอิหร่านได้ออกอากาศ รายงานคดีของเขา โดยระบุว่าเขาเป็นผู้สืบราชการลับให้รัฐบาลต่างชาติและได้สารภาพกับรัฐบาลอิหร่าน ซึ่งตามจดหมายของ ฌาลาลี ที่ขียนไว้ล่วงหน้า เขากล่าวว่าเขาถูกบังคับให้อ่านคำรับสารภาพที่เตรียมโดยรัฐบาลอิหร่าน ภายใต้การข่มขู่ว่าจะทำร้ายคนในครอบครัว ทนายความส่วนตัวของเขาได้พยายามอุทธรณ์คำตัดสินแต่ก็ถูกปฏิเสธ
ในวันที่ 29 กรกฎาคม 2562 ฌาลาลี ถูกส่งตัวอีกครั้ง ไปยังที่ที่ไม่ได้มีการเปิดเผย เขาถูกทรมานอย่างทารุณและถูกข่มขู่โทษประหารประหาร ถ้าเขาไม่สารภาพออกมาอีก
ข้อมูลด้านสุขภาพ

สุขภาพของ ฌาลาลี แย่ลงตั้งแต่ถูกจับกุม โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลตรวจเลือดในปี 2561 ที่ระบุว่า เขามีเม็ดเลือดขาวในระดับต่ำ ฌาลาลีได้รับการตรวจโดยแพทย์ในต้นปี 2562 ที่เรือนจำเอวินโดยเขาได้รับคำแนะนำให้ตรวจเพิ่มเติมโดยนักโลหิตวิทยาที่โรงพยาบาล แต่คำขอนี้ถูกปฏิเสธ นอกจากนี้ยังมีรายงานว่า ฌาลาลี น้ำหนักลดลงกว่า 24 กิโลกรัมนับตั้งแต่ถูกจับกุม สมาคมการแพทยสมาคมโลก ได้ยกเอาประเด็นของ ฌาลาลี ขึ้น เคตาน ดีไซ (Ketan Desai) ประธานแพทยสมาคมโลก ได้ระบุว่าการกระทำของเจ้าหน้าที่อิหร่านนั้นละเมิดหลักจริยธรรมทางการแพทย์และสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐาน
ความกดดันระหว่างประเทศ > องค์การสหประชาชาติ

ในเดือนพฤศจิกายน 2560 คณะทำงานของสหประชาชาติว่าด้วยการควบคุมตัวโดยพลการ (UN Working Group on Arbitration Detention) ได้เรียกร้องอย่างเป็นทางการต่อรัฐบาลอิหร่านให้ชี้แจ้งรายละเอียดเกี่ยวกับการจับกุม แต่ทางการอิหร่านไม่ให้คำตอบ เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 ผู้เชี่ยวชาญด้านสิทธิมนุษยชนของสหประชาชาติเรียกร้องให้อิหร่านยกเลิกการประหารชีวิตฌาลาลีอย่างเร่งด่วน
ผู้เชี่ยวชาญด้านสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติได้ยื่นอุทธรณ์ต่อรัฐบาลอิหร่านให้ยกเลิกโทษประหารชีวิตแก่ฌาลาลีในปี 2560 อุทธรณ์นี้ได้รับการสนับสนุนโดย นาย โฆเซ่ อันโตนิโอ เกวารา แบร์มูเดส (José Antonio Guevara Bermúdez) โฆษกคณะทำงานสหประชาชาติว่าด้วยการควบคุมตัวโดยพลการ นาย นิลส์ เมลเซอร์ (Nils Melzer) ผู้รายงานพิเศษเรื่องการทรมานและการปฏิบัติหรือการลงโทษที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรมหรือย่ำยีศักดิ์ศรี (Special Rapporteur on torture and other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment) นางสาว อังเญส คาลามาร์ (Agnes Kallamar) ผู้แทนรายงานพิเศษด้านการสังหารนอกกระบวนการกฎหมาย การสังหารอย่างรวบรัด หรือ โดยพลการ และ นางอัสมา ญาฮางีร์ (Asma Jahagir) ผู้แทนรายงานพิเศษด้านสิทธิมนุษยชนในสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน
สหประชาชาติได้ถือเอาข้อสรุป หมายเลข 92/2017 เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2560 คณะทำงานได้ยื่นคำแถลงต่อรัฐบาลอิหร่าน แต่ไม่ได้การตอบรับ เอกสารฉบับนี้ได้อธิบายว่าเหตุใดการจำคุกของ ฌาลาลี จึงขัดกับมาตรา 3, 5, 8, 9, 10 และ 11 ของ ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน และมาตรา 7, 9, 10 และ 14 ของ กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมือง "สิทธิทางการเมือง" ซึ่งระบุอย่างชัดเจนว่าการปล่อยตัวฌาลาลี ในทันทีและชดเชยค่าเสียหาย ตามกฎหมายระหว่างประเทศ เป็นสิ่งอันพึงกระทำ
ปี 2561 ผู้เชี่ยวชาญด้านสิทธิมนุษยชนของสหประชาชาติย้ำถึงความจำเป็นเร่งด่วนของคดีฌาลาลี
ปี 2563 รายงานประจำปีของสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ และรายงานของสำนักงานข้าหลวงใหญ่และเลขาธิการสหประชาชาติระบุถึง "ความกังวลอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับสถานการณ์ของชาวต่างชาติที่ยังคงถูกจำคุกในอิหร่าน [... ] อาหมัด รีซา ฌาลาลี ซึ่งถูกตัดสินประหารชีวิตเมื่อเดือนตุลาคม 2560 ในข้อหาจารกรรมข้อมูล ถูกย้ายไปยังสถานที่ที่ไม่ได้มีการเปิดเผยในวันที่ 29 กรกฎาคม 2562 ประมาณ 10 วันก่อนที่เขาจะถูกคุมตัวกลับไปที่เรือนจำเอวิน ในช่วงเวลาดังกล่าว เขาถูกบังคับให้สารภาพเพิ่มเติม ฌาลาลเช่นเดียวกับชาวต่างชาติคนอื่น ๆ รวมถึงนายการ์ดิริ (Ghadiri) ถูกปฏิเสธการเข้าถึงการรักษา ทั้งๆที่บุคคลดังกล่าวมีสุขภาพที่ทรุดโทรม"
รายงานของผู้รายงานพิเศษเกี่ยวกับสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในสาธารณรัฐอิสลามแห่งอิหร่านในปี 2563 ย้ำว่า "เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยและหน่วยข่าวกรองรวมถึงกระทรวงข่าวกรองและกองกำลังรักษาความปลอดภัยคณะปฏิวัติอิสลามในหลายกรณี ได้ปฏิเสธการเข้าถึงการรักษา และบริการสาธารณสุข ของผู้ต้องขังในเรือนจำ จนกว่าผู้ต้องหาจะสารภาพ นอกจากนี้ผู้รายงานพิเศษมีความกังวลเกี่ยวกับการบังคับให้ผู้ต้องหาสารภาพตามสื่อสาธารณะ มีรายงานว่า ฌาลาลี ถูกบังคับให้สารภาพภายใต้การข่มขู่จากผู้ถูกสอบสวน นอกจากนี้ยังกล่าวว่า ฌาลาลี จะได้รับการปล่อยตัวจากการถูกขังเดี่ยวถ้าเขาสารภาพเช่นนั้น
ความกดดันระหว่างประเทศ > ผู้ได้รับรางวัลโนเบล

ในเดือนธันวาคม 2561 ผู้ได้รับรางวัลโนเบล 121 คน ได้เขียนจดหมายเปิดผนึกถึงผู้นำสูงสุดของอิหร่านคือ อะญาโตลาฮ์ แอลี ฆอเมเนอี (Ayatollah Ali Khamenei) เรียกร้องให้ ฌาลาลี เข้าถึงการรักษาพยาบาลและขอให้ปล่อยตัวเขาในทันที
ความกดดันระหว่างประเทศ > แอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนล

แอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนล ได้ติดตามและรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่และสุขภาพของ ฌาลาลี อย่างใกล้ชิดโดยเฉพาะอย่างการประติบัติอย่างไร้มนุษยธรรมที่มีต่อ ฌาลาลี ระหว่างการคุมขัง
ตั้งแต่ปี 2560 แอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนลได้เปิดตัวแคมเปญสนับสนุนให้สาธารณชนเขียนคำร้องไปยังผู้นำสูงสุดของอิหร่านประธานาธิบดีอิหร่านและหัวหน้าผู้พิพากษาอิหร่าน เรียกร้องให้มีการช่วยเหลือ การรักษาความปลอดภัย การเข้าถึงทนายความและครอบครัว รวมถึงอนุญาตให้สถานกงสุลสวีเดนเข้าพบ ฌาลาลี
แคมเปญ โนรุส (Noruz) 2020 เป็นแคมเปญเพื่อสนับสนุนนักโทษทางความคิด (Prisoners of Conscience)ในอิหร่านเนื่องในเทศกาลวันขึ้นปีใหม่ตามประเพณีของอิหร่าน แอมเนสตี้สนับสนุนให้สาธารณชนส่งข้อความและกำลังใจให้กับผู้ต้องหาและครอบครัวของผู้ต้องหา ในปีนี้แอมเนสตี้อินเตอร์เนชันแนลได้คัดเลือกผู้ต้องโทษทางการเมืองและนักโทษทางความคิด เจ็ดคน รวมถึง ฌาลาลีเพื่อแสดงถึงแคมเปญของแอมเนสตี้ในเทศกาลโนรุส
ความกดดันระหว่างประเทศ > เครือข่ายสกอลาร์ แอท ริสก์ (SAR)

สกอลาร์ แอท ริสก์ (Scholars at Risk) เป็นเครือข่ายระหว่างประเทศ ประกอบด้วยองค์กร สถาบันและปัจเจกบุคคลที่ส่งเสริมเสรีภาพทางวิชาการและปกป้องนักวิชาการจากภัยคุกคามต่อเสรีภาพทางวิชาการ SAR มีส่วนร่วมและสนับสนุน ฌาลาลี โดยการออกจดหมายถึงหน่วยงานรัฐบาลในอิหร่าน และดำเนินกิจกรรแคมเปญมออนไลน์ผ่านโซเชียลเน็ตเวิร์ก ในเดือนมกราคม 2561 สกอลาร์ แอท ริสก์ ได้เผยแพร่แคมเปญ "#SaveAhmad" ผ่านโซเชียลมีเดีย เพื่อสร้างแรงกดดันต่อหน่วยงานภาครัฐเพื่อสนับสนุนการปล่อยตัว ฌาลาลี ในเดือนมีนาคม 2563  ภายใต้การระบาดของ COVID-19 SAR ได้ส่ง จดหมายไปยังเจ้าหน้าที่ของอิหร่านให้ปล่อยตัว ฌาลาลีโดยไม่มีเงื่อนไข
ความกดดันระหว่างประเทศ > มหาวิทยาลัยในยุโรป

ในเดือนพฤศจิกายน 2560 สหภาพมหาวิทยาลัยในยุโรป (EUA) ได้กดดันเจ้าหน้าที่ทางการอิหร่านให้ยกเลิกคำตัดสินในคดี ฌาลาลี และเรียกร้องให้มีการปล่อยตัวในทันที EUA เขียนจดหมายถึงผู้นำสูงสุดของอิหร่านและแสดงความกังวลอย่างจริงจังเกี่ยวกับความปลอดภัยของฌาลาลีและครอบครัวของเขา
ในเดือนเมษายน 2018 สภามหาวิทยาลัยเฟลมมิช (VLIR) ได้ตัดสินใจที่จะระงับความร่วมมือทางวิชาการทั้งหมดกับมหาวิทยาลัยและสถาบันการศึกษาของอิหร่าน เพื่อตอบโต้รัฐบาลอิหร่านในการจำคุกและดำเนินคดีของ ฌาลาลี ซึ่งเคยดำรงตำแหน่ง อาจารย์ ในมหาวิทยาลัยเสรีแห่งบรัสเซลส์ สภามหาวิทยาลัยเป็นกังวลอย่างมากต่อการจับกุมฌาลาลี และขอให้เจ้าหน้าที่อิหร่านให้ความช่วยเหลือทางการแพทย์แก่เขา สภามหาวิทยาลัยได้กล่าวต่อว่าความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยในเนเธอร์แลนด์กับสถาบันการศึกษาของอิหร่านจะไม่ดำเนินต่อ จนกว่ารัฐบาลอิหร่านจะดำเนินการใดๆ เพื่อสนับสนุนฌาลาลี
เมื่อวันที่ 31 ตุลาคมมหาวิทยาลัยปิเอดมอนเต้ มหาวิทยาลัยแคโรลินสกา และ มหาวิทยาลัยเสรีแห่งบรัสเซลส์ ได้ส่งจดหมายถึงประธานศาลยุติธรรมอิหร่าน ซาเดฮ์ ลาริฌานิ (Sadeh Larijani)  ในจดหมายฉบับนี้มหาวิทยาลัยได้ระลึกถึงคุณความดีของของดร.ฌาลาลี และเน้นย้ำถึงสิทธิและเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น
ความคืบหน้าของคดี > 2020

วันที่ 24 พฤษจิกายน เครือข่ายแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล รายงานว่าทางการอิหร่านได้คุมตัว ฌาลาลี ไปคุมขังเดี่ยวที่เรือนจำเอวิน นอกจากนี้ ทางการยังแจ้งกับฌาลาลีว่า เขาจะถูกประหารชีวิตในไม่ช้า
หลังจากการระบาดใหญ่ของ COVID-19 ในเดือนมีนาคม 2563 ทางการอิหร่านได้ปล่อยตัวนักโทษ 85,000 คน รวมถึงนักโทษการเมือง อย่างไรก็ตามไม่มีชื่อของ ฌาลาลี ปรากฏในรายการนี้
ความคืบหน้าของคดี > 2018

คณะทำงานของคณะมนตรีสิทธิมนุษยชนว่าด้วยการควบคุมตัวโดยพลการแห่งสหประชาชาติ กล่าวย้ำถึงการปล่อยตัว ฌาลาลี อย่างเร่งด่วน
เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ สมาพันธ์สิทธิมนุษยชนอิตาลี (Federazione Italiana Diritti umani) องค์การสิทธิมนุษยชนอิหร่าน (Iran Human Rights), องค์การ ECPM (Hands of Cain) ได้ส่งจดหมายถึง ผู้แทนระดับสูงของสหภาพยุโรปว่าด้วยการต่างประเทศและความมั่นคง เฟเดริก้า โมเกรินี (Federica Mogherini) เพื่อขอให้ดำเนินการและกดดันให้มีการยุติโทษประหารในทันที
ในวันที่ 3 พฤษภาคม เครือข่ายสกอลาร์ แอท ริสก์ ได้เขียนจดหมายถึงผู้นำสูงสุดของสาธารณรัฐอิสลามอิหร่านคือ อะญาโตลาฮ์ แอลี ฆอเมเนอี
ความคืบหน้าของคดี > 2017

ริเริ่มแคมเปญสนับสนุนดร. ฌาลาลี ที่เว็บไซด์ change.org ซึ่งมีผู้ลงชื่อสนับสนุนมากกว่า 320,000 คน รายชื่อได้ส่งไปยังทางการอิหร่านและอดีตประธานรัฐสภายุโรป อันโตนิโอ ทาญานี
ในวันที่ 31 ตุลาคม มหาวิทยาลัยปิเอดมอนเต้ โอเรียลตาเล  สถาบันแคโรลินสกา และมหาวิทยาลัยเสรีแห่งบรัสเซลส์ ได้ส่งจดหมายถึงศาลยุติธรรมอิหร่าน ในจดหมายฉบับนี้มหาวิทยาลัยได้ระลึกถึงคุณความดีของดร. ฌาลาลี และเสรีภาพการแสดงความคิดเห็น
วันที่ 13 พฤศจิกายน สหภาพมหาวิทยาลัยในยุโรปได้ส่งจดหมายถึงผู้นำสูงสุดของสาธารณรัฐอิสลามแห่งอิหร่าน
คณะทำงานของคณะมนตรีสิทธิมนุษยชนว่าด้วยการควบคุมตัวโดยพลการ (UN) ได้นำความเห็นที่ 92/2017 มาประชุมในวันที่ 20-24 พฤศจิกายน คณะทำงานส่งต่อเรียกร้องหาไปยังรัฐบาลอิหร่านและขอให้รัฐบาลอิหร่านให้ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับดร. ฌาลาลี ภายในวันที่ 17 พฤศจิกายน แต่ไม่ได้รับการตอบรับแต่อย่างใด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ahmad Reza Jalali
จดหมาย EUA เรียกร้องให้ปล่อยตัว
ข้อมูลเกี่ยวกับ SAR เกี่ยวกับ Jalali
สิทธิมนุษยชนในอิหร่าน (หน้า UN)
วิดีโอของหอดูดาวระหว่างประเทศเพื่อสิทธิมนุษยชนในกรณีนี้ เก็บถาวร 2020-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สวีเดน 
วิชาการ:  Google Scholar  ORCID
คชตาท

หมู่บ้านคชตาท
คชตาท (เยอรมัน: Gstaad, ออกเสียง: [kʃtaːd̥]) เป็นหมู่บ้านในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีประชากรราว 9,200 คน คชตาทได้รับการพัฒนาเป็นแหล่งเล่นสกีในปี ค.ศ. 1905 ปัจจุบันถือเป็นสถานตากอากาศสกีหลักแห่งหนึ่งในเทือกเขาแอลป์และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในหมู่สังคมชั้นสูง บุคคลมีชื่อเสียงมากมายต่างเคยมาเยี่ยมชมเมืองแห่งนี้ แม้จะเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ แต่ก็มีร้านเครื่องประดับชื่อก้องโลกอยู่อย่างหลุยส์ วิตตอง, แอร์แม็ส, ปราดา, ราล์ฟ ลอเรน, การ์ตีเย เป็นต้น
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคชตาท (ค> ศ. 1981–2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 2.9 (37.2) | 4.6 (40.3) | 8.5 (47.3) | 12.3 (54.1) | 17.3 (63.1) | 20.7 (69.3) | 23.3 (73.9) | 22.6 (72.7) | 19.0 (66.2) | 14.7 (58.5) | 7.8 (46) | 3.5 (38.3) | 13.1 (55.6) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -3.3 (26.1) | -2.1 (28.2) | 1.9 (35.4) | 5.8 (42.4) | 10.4 (50.7) | 13.6 (56.5) | 15.7 (60.3) | 15.2 (59.4) | 11.8 (53.2) | 7.5 (45.5) | 1.4 (34.5) | -2.4 (27.7) | 6.3 (43.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -7.8 (18) | -7.2 (19) | -3.5 (25.7) | -0.1 (31.8) | 4.2 (39.6) | 7.0 (44.6) | 9.3 (48.7) | 8.9 (48) | 5.9 (42.6) | 2.3 (36.1) | -2.8 (27) | -6.2 (20.8) | 0.8 (33.4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 108 (4.25) | 105 (4.13) | 98 (3.86) | 89 (3.5) | 125 (4.92) | 151 (5.94) | 143 (5.63) | 144 (5.67) | 104 (4.09) | 98 (3.86) | 98 (3.86) | 118 (4.65) | 1,382 (54.41) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 10.8 | 9.9 | 11.9 | 11.2 | 14.4 | 13.9 | 12.8 | 13.0 | 10.5 | 10.5 | 10.4 | 11.3 | 140.6 |
แหล่งที่มา: MeteoSwiss
กุสทัฟ คลิมท์

กุสทัฟ คลิมท์
กุสทัฟ คลิมท์ (เยอรมัน: Gustav Klimt; 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1862 – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918) เป็นจิตรกรชาวออสเตรียและมัณฑนากรหัวก้าวหน้าแห่งออสเตรียในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 อันเป็นช่วงเวลาที่นวศิลป์หรือศิลปะแนวใหม่กำลังงอกงามในยุโรป ผลงานของเขาแสดงให้เห็นถึงจุดเหลื่อมระหว่างศิลปะประยุกต์ที่สร้างเพื่อการตกแต่ง กับงานวิจิตรศิลป์ที่ศิลปินสร้างขึ้นเพื่อเสนอสาระและคุณค่าในตัวงาน
ผลงานที่มีชื่อเสียง

ผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น จิตรกรรมสีน้ำมัน จูบ
แหล่งข้อมูลอื่น

จูบ ของกุสทัฟ คลิมท์
คณะกรรมาธิการแห่งชาติเพื่อการปลดปล่อยเยอรมนี

สมาชิก NKFD เมื่อปี ค.ศ. 1943 เรียงจากซ้ายไปขวา: พันเอก van Hooven, ร้อยโท Heinrich Graf von Einsiedel, พันตรี Karl Hetz, พลเอก Walther von Seydlitz-Kurzbach, พลทหาร Zippel, Erich Weinert, พันเอก Steidle, พลเอก Lattmann
คณะกรรมาธิการแห่งชาติเพื่อการปลดปล่อยเยอรมนี (เยอรมัน: Nationalkomitee Freies Deutschland, NKFD) เป็นองค์การต่อต้านนาซีที่ก่อตั้งโดยเจ้าหน้าที่และทหารเชลยศึกรวมทั้งผู้ลี้ภัยที่ฝักใฝ่ในคอมมิวนิสต์ชาวเยอรมัน องค์การนี้ก่อตั้งขึ้นในสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
หน้าที่ของคณะกรรมาธิการแห่งชาติเพื่อการปลดปล่อยเยอรมนีคือการปลดปล่อยนาซีเยอรมนีเป็นคอมมิวนิสต์โดยได้กำลังจากเชลยศึกทหารในแนวรบด้านตะวันออกโดยมีหนังสือพิมพ์ Freies Deutschland เป็นสื่อกลาง
หลังสงครามโลกครั้งที่สองจบลงสมาชิกของคณะกรรมาธิการแห่งชาติเพื่อการปลดปล่อยเยอรมนีได้เข้าไปทำงานให้กับรัฐบาลเยอรมนีตะวันออกและกองทัพประชาชนแห่งชาติ
หนังสือเพิ่มเติม

Lev Kopelev, To Be Preserved Forever ("Хранить вечно"), 1976
การรถไฟสหพันธรัฐออสเตรีย

| --- | --- |

ประเภท: รัฐวิสาหกิจ
อุตสาหกรรม: การขนส่งทางราง
ก่อนหน้า: Erste Eisenbahnwagen-Leihgesellschaft Imperial Royal Austrian State Railways 
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1923
สำนักงานใหญ่: เวียนนา ประเทศออสเตรีย
พื้นที่ให้บริการ: ออสเตรียและลีชเทินชไตน์
ผลิตภัณฑ์: การขนส่งทางราง
รายได้: 5.75 พันล้านยูโร (2009) 
รายได้จากการดำเนินงาน: 313 ล้านยูโร (2009)
พนักงาน: 45,186 คน (2009)
เว็บไซต์: www.oebb.at
รถไฟความเร็วสูง เรลเจต
การรถไฟสหพันธรัฐออสเตรีย (เยอรมัน: Österreichische Bundesbahnen) หรือ เออเบเบ (ÖBB) เป็นองค์กรรถไฟแห่งชาติของประเทศออสเตรีย และยังดูแลในส่วนของรถไฟในประเทศลีชเทินชไตน์อีกด้วย การรถไฟสหพันธรัฐออสเตรีย ได้แบ่งการทำงานออกเป็นหลายแผนกด้วยกัน ปัจจุบัน การรถไฟสหพันธรัฐออสเตรีย อยู่ในระหว่างการพัฒนาโครงข่ายรถไฟประเทศ เช่น การสร้างสถานีรถไฟกลางในเมืองสำคัญ การสร้างอุโมงค์เพื่อเชื่อมไปยังอิตาลี เป็นต้น
สถิติ

อ้างอิงจากรายงานประจำปี ค.ศ. 2007 การรถไฟสหพันธรัฐออสเตรีย มีลูกจ้างทั้งสิ้น 42,893 คน และมีผู้โดยสาร 447 ล้านคน
การเชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน

เช็กเกีย — กระแสไฟฟ้า 25 kV 50 Hz AC
เยอรมนี — กระแสไฟฟ้า 15 kV AC
ฮังการี — กระแสไฟฟ้า 25 kV 50 Hz AC
อิตาลี — กระแสไฟฟ้า 3 kV DC
ลีชเทินชไตน์ — กระแสไฟฟ้า 15 kV AC
สโลวาเกีย — กระแสไฟฟ้า 25 kV 50 Hz AC
สโลวีเนีย — กระแสไฟฟ้า 3 kV DC
สวิตเซอร์แลนด์ — กระแสไฟฟ้า 15 kV AC
ดูเพิ่ม

การขนส่งระบบรางในประเทศออสเตรีย
สถานีรถไฟในประเทศออสเตรีย
กรมรถไฟจักรพรรดิออสเตรีย
รถจักรของการรถไฟสหพันธรัฐออสเตรีย
การขนส่งระบบรางในประเทศลีชเทินชไตน์
เรลเจต
การคมนาคมในประเทศออสเตรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Austrian Federal Railways website
Rail Cargo Austria website
International relations UIC
International relations CER
report of audit court 2006 เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
modification of railroad law 2004
passenger traffic tariffs of ÖBB in 2008 เก็บถาวร 2012-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คริสทา เชเพอร์เทินส์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
วันเกิด:   (1981-05-18) 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี)
ทีมชาติ
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2002 |  เยอรมนี |  1 |  (0) |
คริสทา เชเพอร์เทินส์ (เยอรมัน: Christa Schäpertöns; เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2524) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เธอลงเล่นในนัดเดียวให้กับฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนีในปี พ.ศ. 2545
การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน

| การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน  |
| --- | --- |
เทศบาล
การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชินในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 โดยมีAlpspitzeและซูคชปิทเซอเป็นฉากหลังข้างซ้าย
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของการ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน ในอำเภอการ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน  
การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน แสดงแผนที่เยอรมนีการ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน แสดงแผนที่รัฐบาวาเรีย
พิกัด:  47°30′N 11°5′E﻿ / ﻿47.500°N 11.083°E﻿ / 47.500; 11.083
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไบเอิร์น
จังหวัด: โอเบอร์ไบเอิร์น  
อำเภอ: การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน  
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020-26) : Elisabeth Koch (CSU)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 205.66 ตร.กม. (79.41 ตร.ไมล์)
ความสูง: 708 เมตร (2,323 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 27,253 คน
 • ความหนาแน่น: 130 คน/ตร.กม. (340 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 82467
รหัสโทรศัพท์: 08821
ทะเบียนพาหนะ: GAP
เว็บไซต์: www.gapa.de
การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน (เยอรมัน: Garmisch-Partenkirchen, เสียงอ่านภาษาเยอรมัน: [ˈɡaʁmɪʃ paʁtn̩ˈkɪʁçn̩] ( ฟังเสียง); บาวาเรีย: Garmasch-Partakurch) เป็นเมืองชนบททางใต้ของรัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี ติดกับพรมแดนประเทศออสเตรีย ถือเป็นแหล่งเล่นสกีที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง เมืองแห่งนี้เคยเป็นสถานที่จัดโอลิมปิกฤดูหนาว 1936 บริเวณใกล้เคียงยังเป็นที่ตั้งของซุกชปิทเซอ (2,962 เมตร) ภูเขาที่สูงที่สุดในเยอรมนี และยังเป็นบ้านเกิดของคีตกวีชื่อดังอย่างริชชาร์ท ชเตราส์ ซึ่งจะมีการจัดเทศกาลดนตรีริชชาร์ท-ชเตราส์ในเดือนมิถุนายนของทุกปี
เมืองแห่งนี้เคยมีชื่อว่า พาร์ทานุม (Partanum) ในสมัยจักรวรรดิโรมัน ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นทางค้าขายระหว่างนครเวนิสกับเอาคส์บวร์ค ก่อนที่ราว 800 ปีต่อมาจะถูกเรียกว่า แกร์มาเนสเกา (Germaneskau) ซึ่งแปลว่า "แขวงเยอรมัน"
การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชินเป็นที่ตั้งของแกรนด์โฮเทลโซนเนินบิชเชิล หนึ่งในที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวในประเทศเยอรมนี