stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซียว เป่าเจวียน

เซียว เป่าเจวียน (อักษรโรมัน: Xiao Baojuan จีน: 蕭寶卷) (483–501) หรือ เซียว หมิงเซียน (อักษรโรมัน: Xiao Mingxian จีน: 蕭明賢)(483–501) รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ต้งห้วนโหว (อักษรโรมัน: Marquess of Donghun จีน: 東昏侯) ซึ่งถูกปลดจากตำแหน่งหลังมรณกรรม ชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า จื้อจาง (อักษรโรมัน: Zhizang จีน: 智藏) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีใต้ของจีน ในช่วงยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ พระองค์เป็นผู้ปกครองที่มีความรุนแรงที่จงใจสั่งประหารชีวิตขุนนางขั้นสูง และสิ่งนี้ทำให้เกิดการกบฏครั้งใหญ่หลายครั้ง ซึ่งครั้งสุดท้าย เซียว หยาน ได้โค่นล้มพระองค์ และล้มราชวงศ์ฉีใต้ลง โดยเซียวหยานเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์เหลียง เขาเป็นที่รู้จักในนามมาร์ควิสแห่งตงห้วน เนื่องจากเซียว หยาน ปลดออกจากตำแหน่งนั้นหลังจากที่พระองค์ถูกปลงพระชนม์ในการปิดล้อมเมืองหลวงเจี้ยนคัง
เซียว หยวนหมิง

เซียว หยวนหมิง (อักษรโรมัน: Xiao Yuanming จีน: 蕭淵明 (สวรรคตในปี ค.ศ. 556) ชื่อรัชศกว่า จิงตง (靖通), มักเป็นที่รู้จักในชื่อก่อนขึ้นครองราชย์ว่า เจิ้นหยาง โหว (貞陽侯) บางครั้งเป็นที่รู้จักในชื่อหลังการขึ้นครองราชย์ เจี้ยนอันกง (建安公) หรือ จักรพรรดิเหลียงหมิน (閔皇帝) โดย เซียว จวง ถวายพระยศให้เป็น จักรพรรดิ ของ จีน ในราชวงศ์เหลียง เขาเป็นพระราชนัดดาของปฐมจักรพรรดิ จักรพรรดิเหลียงอู่ ในปี 555 ราชวงศ์เหลียงเกิดความระส่ำระสายหลังจากที่กองทัพ เว่ย์ตะวันตก จับและสังหารจักรพรรดิเหลียงยฺเหวียนลง แม่ทัพแห่งราชวงศ์ฉีเหนือซึ่งจับเซียว หยวนหมิงเป็นเชลยศักดิ์ตั้งแต่ปี 547 บังคับให้นายพล หวัง เสิงเปียน ยอมรับเซียว หยวนหมิงเป็นจักรพรรดิ อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้า เฉิน ปาเสียน ผู้ใต้บังคับบัญชาของแม่ทัพหวังได้สังหารเขา และปลดเซียว หยวนหมิงออกจากบัลลังก์ สถาปนา เซียว เฟิงสือ พระโอรสของจักรพรรดิเหลียงยฺเหวียนขึ้นครองราชย์ต่อ ในปีต่อมา พระองค์ก็เสด็จสวรรคต
เซียว เจาเย่

เซียว เจาเย่ (蕭昭業; 473–494) หรือรู้จักกันในพระนาม เจ้าชายแห่งยฺหวี่หลิน (鬱林王) พระนามจีน เยฺหวียนชาง (元尚) พระนามลำลอง ฝ่าเชิน (法身) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีใต้ พระองค์เป็นที่รู้จักในพระนามเจ้าชายแห่งอวี่หลิน เพราะนั่นเป็นตำแหน่งที่พระองค์ถูกลดตำแหน่งหลังจากสวรรคต หลังจากพระอัยกา เซียว หลวนลอบปลงพระชนม์พระองค์ในปี 494 ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ทรงเป็นที่รู้จักว่าอุทิศเวลาให้กับการละเล่นและความสุขมากเกินไปโดย ไม่ทรงรู้ว่ามีความทะเยอทะยานโดย เซียว หลวนตั้งเป้าหมายให้พระองค์ถูกปลดออก และหลังจากที่พระองค์สวรรคต เซียว หลวนก็ได้สร้างเซียว เจาเหวิน พระอนุชาของพระองค์เป็นจักรพรรดิ แต่แล้วเซียว หลวนก็ทรงยึดราชบัลลังก์เอง
อำเภอมมเบ็ตสึ

สำหรับนครที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ มมเบ็ตสึ
ตำแหน่งของอำเภอมมเบ็ตสึ (สีฟ้า) ในกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์
อำเภอมมเบ็ตสึ (ญี่ปุ่น: 紋別郡) เป็นอำเภอในกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2004 มีประชากรทั้งสิ้น 49,851 คน มีความหนาแน่นประชากร 12.74 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 3,912.51 ตารางกิโลเมตร
เซียว จ้วง

| อ๋องแห่งหยงเจี๋ย (永嘉王) |
| --- | --- |
Family name:: เซียว (蕭, xiāo)
Given name:: จ้วง (莊, zhuāng)
Posthumous name:: None

เซียว จ้วง (อักษรโรมัน: Xiao Zhuang จีน: 蕭莊; 548–577?) เป็นที่รู้จักในชื่อ อ๋องแห่งหยงเจี๋ย (อักษรโรมัน: Prince of Yongjia จีน: 永嘉王) เป็นพระราชนัดดาของ จักรพรรดิเหลียงหยวน แม่ทัพหวัง หลินเป็นผู้สถาปนาให้เป็นจักรพรรดิโดยชอบธรรมของราชวงศ์เหลียง ในปี ค.ศ. 558 ภายใต้ความช่วยเหลือทางทหาร โดยราชวงศ์ฉีเหนือ ดังนั้นพระองค์จึงเป็นหนึ่งในสามผู้อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ ยุคราชวงศ์ใต้ แข่งขันกับ จักรพรรดิเหลียงซวน ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก ราชวงศ์โจวเหนือ และ ราชวงศ์เฉิน โดย จักรพรรดิเฉินอู่ ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์เฉิน และจักรพรรดิเฉินเหวิน พระนัดดาของจักรพรรดิเฉินอู่ ในปี ค.ศ. 560 เมื่อหวังหลินพ่ายแพ้ต่อกองทหารของเฉิน ทั้งแม่ทัพหวังและเซียว จ้วงหนีไปทางราชวงศ์ฉีเหนือ ยุติการสู้รบกับเฉิน และเหลียงตะวันออก ในขณะที่จักรพรรดิฉีเหนือให้สัญญาว่าจะคืนเซียว จ้วง กลับสู่บัลลังก์ราชวงศ์เหลียง แต่ฉีเหนือก็ไม่สามารถทำตามสัญญานั้นได้และเซียว จ้วง ก็สิ้นพระชนม์ในเวลาไม่นานหลังจากการทำลายล้างของฉีเหนือ ในปี ค.ศ. 577
แม่แบบ:S-ref
| ก่อนหน้า>  |  | เซียว จ้วง>  |  | ถัดไป>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมัยก่อนหน้า จักรพรรดิเหลียงจิง | จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เหลียง (ตะวันออก) 558–560 | สมัยต่อมา ไม่มี (ราชวงศ์เหลียงล่มสลาย)1 |  |  |
| สมัยก่อนหน้า จักรพรรดิเหลียงจิง | จักรพรรดิจีน (หูเป่ยตะวันออก/ เจียงซีเหนือ) 558–560 | สมัยต่อมา จักรพรรดิเฉินเหวิน |  |  |
| สมัยก่อนหน้า จักรพรรดิเหลียงจิง | จักรพรรดิจีน (เหอหนาน) 558–560 | สมัยต่อมา จักรพรรดิเหลียงซวน |  |  |
เนนโดรอยด์

| --- | --- |
วางจำหน่ายครั้งแรก: กุมภาพันธ์ 2549
ผลิตโดย: Good Smile Company
จัดจำหน่ายโดย: Good Smile Company
ผู้สร้าง: Tsuyoshi Oda (Oda-P)
รายละเอียด: ลงสี ABS&PVC สัดส่วนไม่ตามจริง มีข้อต่อชัดเจน. ความสูงประมาณ 100 มิลลิเมตร.
ด ค ก
เนนโดรอยด์ (ญี่ปุ่น: ねんどろいど; โรมาจิ: nendoroido) เป็นฟิกเกอร์พลาสติก ความสูงประมาณ 10 เซนติเมตร จากบริษัท Good Smile Company ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 เนนโดรอยด์จะมีต้นแบบมากจากตัวละครในการ์ตูนอนิเมะ มังงะ และรวมถึงตัวละครจากวิดีโอเกม โดยจะถูกออกแบบให้มีลักษณะศีรษะใหญ่ ส่วนลำตัวเล็ก เพื่อให้ดูมีลักษณะน่ารัก ส่วนใบหน้ารวมถึงส่วนอื่นๆ ของร่างกายสามารถถอดสับเปลี่ยนได้ ทำให้สามารถเปลี่ยนการแสดงสีหน้า จัดวางท่าได้
ภายใต้ชื่อแบรนด์เนนโดรอยด์มีแยกเป็นหลายผลิตภัณฑ์ย่อย เช่น พีทีทเนนโดรอยด์ อุปกรณ์เสริมอื่นๆ รวมถึงตุ๊กตายัดนุ่น นอกจากนี้ยังมีหลายวิดีโอเกมที่ใช้เนนโดรอยด์เป็นตัวละครในการเดินเรื่องด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Nendoroid เก็บถาวร 2014-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Official English Site
Good Smile Company - Manufacturer Site: English version
Nendoroid Generation - Official Site (ญี่ปุ่น)
อุทยานแห่งชาติซาเรค

อุทยานแห่งชาติซาเรค   (Sarek National Park)     เป็นส่วนหนึ่งของแลปแลนด์ ในประเทศสวีเดนทางตอนเหนือ มีเนื้อที่ 1,940 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,212,500 ไร่
ภายในอุทยานมีภูเขามากกว่า 90 ลูก ส่วนใหญ่สูงเกิน 1,800 เมตร มีธารน้ำแข็งกว่า 100 แห่ง เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ต่างๆ เช่น นกอินทรีทอง หมาจิ้งจอกอาร์กติก หมี หมาป่า
Sarek National Park ตั้งอยู่บริเวณทางเหนือของประเทศสวีเดนเป็นหนึ่งในอุทยานแห่งชาติที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด ที่นี่เป็นแหล่งดึงดูดนักผจญภัยเป็นอย่างเนื่องจากเส้นทางการเดินทางที่ยากลำบากเหมาะสำหรับนักเดินเขาที่มีประสบการณ์เท่านั้น แต่รางวัลที่จะได้รับในการผจญภัยครั้งนี้คือ ได้รับชมทัศนียภาพของยอดเขาที่มีความสูงกว่า 2,000 เมตรและธารน้ำแข็งกว่า 100 แห่งที่ยังคงความอุดมสมบูรณ์ในเทือกเขาแห่งนี้
สิ่งที่น่าสนใจอีกแห่งของอุทยานแห่งชาติซาเรคคือ การชมยอดเขา Skierfe และชมน้ำใสของแม่น้ำ Rapa ที่ยังความบริสุทธิ์ไหลคดเคี้ยวไปตามแนวเทือกเขา และที่นี่ก็เป็นอีกจุดหนึ่งที่คุณจะได้ชมปรากฏการณ์แสงเหนือได้อีกที่ค่ะ
แต่ขอเตือนก่อนว่า ที่นี่ไม่เหมาะสำหรับนักผจญภัยหน้าใหม่หรือไม่มีประสบการณ์เพราะว่าการเดินทางค่อนข้างลำบากและไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกเลย
เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก

บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์รัก สำหรับภาพยนตร์สยองขวัญ ดูที่ เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย
| เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก |
| --- | --- |

กำกับ: ผอูน จันทรศิริ
บทภาพยนตร์: คงเดช จาตุรันต์รัศมี
อำนวยการสร้าง: ดวงกมล ลิ่มเจริญ นนทรีย์ นิมิบุตร
นักแสดงนำ: แอน ทองประสม อรรถพร ธีมากร สุพิชญา จุลวัฒฑะกะ เรวัฒน์ พรหมรักษ์
กำกับภาพ: นฤพล โชคคณาพิทักษ์
ตัดต่อ: หม่อมราชวงศ์ปัทมนัดดา ยุคล
ดนตรีประกอบ: บอย โกสิยพงษ์ ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 24 มิถุนายน พ.ศ. 2547
ความยาว: 109 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 45.44 ล้านบาท
ต่อจากนี้: Timeline จดหมาย ความทรงจำ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก เป็นภาพยนตร์รักที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 โดยดัดแปลงมาจากภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540 เรื่อง Pyeon ji  ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ ดวงกมล ลิ่มเจริญ ผู้อำนวยการสร้างชื่นชอบเป็นพิเศษ และซื้อลิขสิทธิ์นำมาสร้างใหม่
เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก เขียนบทภาพยนตร์โดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของ ผอูน จันทรศิริ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับดวงกมล ลิ่มเจริญ และถูกเจาะจงให้เป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้  การถ่ายทำใช้เวลา 3 เดือน ที่อำเภอแม่ริม อำเภอสะเมิง อำเภอเชียงดาว และอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ภาพยนตร์ทำรายได้ 45 ล้านบาท
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของดวงกมล ซึ่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ด้วยโรคมะเร็งปอด ก่อนการถ่ายทำจะเสร็จสิ้น
เรื่องย่อ

ดิว (แอน ทองประสม) เป็นโปรแกรมเมอร์ที่ทำงานอยู่ในกรุงเทพ มีเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวคือ เกด (สุพิชญา จุลวัฒฑะกะ) ดิวต้องเดินทางไปเชียงใหม่ เพื่อไปงานศพของยายเล็ก ญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ เธอได้พบกับ ต้น (อรรถพร ธีมากร) นักวิจัยหนุ่มที่ทำงานอยู่ที่โครงการหลวง ดอยอ่างขาง  ดิวได้ใช้เวลาสั้นๆ แวะเยี่ยมชมที่ทำงานของต้น เมื่อเธอพลาดรถโดยสารและต้องรอรถเที่ยวถัดไปกลับกรุงเทพ
ดิวเดินทางกลับกรุงเทพ ได้ติดต่อทางโทรศัพท์กับต้นทุกวัน  ในขณะที่เพื่อนร่วมห้อง เกดกำลังสนุกสนานกับการนัดบอดทางอินเทอร์เน็ต
ในคืนวันวาเลนไทน์ เกดนัดพบกับหนุ่มที่คบกันทางอินเทอร์เน็ต เธอชวนดิวไปเป็นเพื่อนแต่ดิวปฏิเสธเพราะติดงาน  บังเอิญวันนั้นต้นมากรุงเทพ และแวะมาเยี่ยมดิวที่อพาร์ทเมนท์ ทั้งคู่นั่งคุยกันอยู่นานจนดิวไม่ได้สังเกตว่ามีโทรศัพท์มาจากเกด  โทรมาบอกว่าชายหนุ่มที่นัดพบ ไม่ได้เป็นหนุ่มหล่ออย่างที่คิด เกดพยายามตัดความสัมพันธ์ ทำให้ชายคนนั้นบรรดาลโทสะ ฆ่าเกดตาย
จากความตายของเพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ดิวตัดสินใจย้ายไปอยู่บ้านยายเล็กที่เชียงใหม่ และพัฒนาความสนิทสนมกับต้นจนกลายเป็นความรัก ทั้งคู่แต่งงานกันหลังจากนั้นไม่นาน ต้นย้ายมาอยู่กับดิว วันหนึ่งเขาได้พบกับจดหมายรักในอดีตของยายเล็ก ในจดหมายฉบับนั้นถ่ายทอดความรักของชายคนหนึ่งที่มีต่อยายเล็ก ต้นประทับใจมากและมีความคิดว่าสักวันหนึ่งอยากจะเขียนจดหมายแบบนี้บ้าง
จากนั้นไม่นาน ต้นเกิดไม่สบายอย่างหนัก หมอตรวจพบว่าต้นมีเนื้องอกในสมองและมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงไม่กี่เดือน ดิวต้องพบกับความสูญเสียอีกครั้งในชีวิต  เธอต้องใช้ชีวิตเพียงลำพังด้วยหัวใจที่แตกสลาย เธอตัดสินใจจะย้ายกลับกรุงเทพ  แต่แล้วเธอก็เปลี่ยนใจ เมื่อได้รับจดหมายลึกลับที่เขียนด้วยลายมือของต้น ซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว
ในที่สุดดิวก็พบว่า ต้นได้ใช้เวลาช่วงสุดท้าย เขียนจดหมายรักถึงดิว  โดยตั้งใจจะให้ดิวได้รับทุกวันหลังจากเขาเสียชีวิตไปแล้ว ด้วยจดหมายนั้น ทำให้ดิวมีกำลังใจ ใช้ชีวิตต่อไปในเชียงใหม่ เลี้ยงดูตั้ม ลูกชายคนเดียวที่กำเนิดออกมา หลังการตายของต้น
ต้นเคยเล่าให้ฟังว่า เขาอยู่ที่โครงการหลวงมาตั้งแต่เกิด พ่อกับแม่ก็ทำงานอยู่ที่นี่ วันที่ต้นเกิด พ่อของเขาปลูกต้นบ๊วยไว้บนยอดเนิน ตั้งชื่อว่า ต้น หลังจากพ่อแม่ตายเขาก็ถือว่าต้นบ๊วยต้นนี้เป็นญาติคนเดียวที่เหลืออยู่   ในวันที่ตั้มเกิด ดิวก็ให้คนมาปลูกต้นบ๊วยต้นเล็ก ชื่อ ตั้ม ไว้บนเนิน อยู่ข้างต้นไม้ของต้น
นักแสดง

แอน ทองประสม รับบท ดิว
อรรถพร ธีมากร รับบท ต้น
สุพิชญา จุลวัฒฑะกะ รับบท เกด
เรวัฒน์ พรหมรักษ์ รับบท ลุงโย
ปราณี วันทะยะ รับบท เมียลุงโย
รณรงค์ บูรณัติ รับบท ป๋อง
นพเก้า อุทัยศรี รับบท หัวหน้าต้น
ศรีใจ พุทธราช รับบท ลุงขายโปสการ์ด
ด.ช.เทียนชัย เสาวพนธ์ รับบท ตั้ม
บัวตอง แก้วฝั้น รับบท ยายเล็ก
เพลงประกอบภาพยนตร์

เพลง ไม่มี..ใช่ไหม คำร้อง/ทำนอง: ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์  และณรงค์ สุพรรณเภสัช, ขับร้อง: แอน ทองประสม และ อรรถพร ธีมากร
เพลง จดหมาย คำร้อง/ทำนอง: บอย โกสิยพงษ์, ขับร้อง: นภ พรชำนิ
รางวัล

แอน ทองประสม ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2547 จากทั้งสามรางวัลใหญ่ คือ รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ และรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง รวมทั้งคมชัดลึก อวอร์ด และ สตาร์เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ อวอร์ด
อรรถพร ธีมากร ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากทั้งสามสถาบัน แต่ไม่ได้รับเลือก
ผอูน จันทรศิริ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์
คงเดช จาตุรันต์รัศมี ได้รับรางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง
เพลงไม่มีใช่ไหม โดย ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์ ได้รับรางวัลเพลงนำยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์
นฤพล โชคคณาพิทักษ์ ได้รับรางวัลกำกับภาพยอดเยี่ยม สตาร์เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ อวอร์ด
นอกจากนั้น ภาพยนตร์ยังได้ไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน ประจำปี 2007
ภาพเบื้องหลังการถ่ายทำ

สถานที่ถ่ายบางฉากนั้นใช้อำเภอสะเมิง เป็นสถานที่ถ่ายทำ เช่น บ้านของดิว ซึ่งบ้านที่เห็นนั้น เป็นบ้านที่สร้างเป็นแบบวัฒนธรรมของไทลื้อ จะมีครัวและที่ปรุงอาหารอยู่ภายในบ้านเลย
แหล่งข้อมูลอื่น

**..เดอะ เลตเตอร์..จดหมายรัก..** จาก bloggang
เรื่องย่อ เก็บถาวร 2009-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากกระทู้ใน chaliang.com
ชวนกันไปดู "The Letter จดหมายรัก" เก็บถาวร 2009-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก  Cinema Paradiso's Board
เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก (2004) ที่สยามโซน
| ด ค กผลงานโดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี |
| --- | --- |
กำกับภาพยนตร์:  สยิว (2546)  เฉิ่ม (2548)  กอด (2551)  สโนว์ (2552)  แต่เพียงผู้เดียว (2555)  ตั้งวง (2556)  เอวัง (2557)  Snap แค่ได้..คิดถึง (2558)  Where We Belong ที่ตรงนั้น มีฉันหรือเปล่า (2562)  แอน (2565) 
บทภาพยนตร์:  สยิว (2546)  เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก (2547)  เฉิ่ม (2548)  ต้มยำกุ้ง (2548)  หนูหิ่น เดอะมูฟวี่ (2549)  Me...Myself ขอให้รักจงเจริญ (2550)  กอด (2551)  ปืนใหญ่จอมสลัด (2551)  Happy Birthday (2551)  สโนว์ (2552)  แต่เพียงผู้เดียว (2555)  ตั้งวง (2556)  เอวัง (2557)  Snap แค่ได้..คิดถึง (2558)  Where We Belong ที่ตรงนั้น มีฉันหรือเปล่า (2562)  แอน (2565) 
| ด ค กผลงานโดย ดวงกมล ลิ่มเจริญ |
| --- | --- |
อำนวยการสร้าง: จัน ดารา (2544) • มนต์รักทรานซิสเตอร์ (2544) • อารมณ์ อาถรรพณ์ อาฆาต  (2545) • เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (2546) • โอเค เบตง (2546) • โหมโรง (2547) • เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก (2547)
| ด ค กผลงานโดย นนทรีย์ นิมิบุตร |
| --- | --- |
กำกับภาพยนตร์: 2499 อันธพาลครองเมือง (2540) • นางนาก (2542) • จัน ดารา (2544) • อารมณ์ อาถรรพณ์ อาฆาต (2545) • โอเค เบตง (2546) • ปืนใหญ่จอมสลัด (2551) • คน-โลก-จิต (2555)  • ไทม์ไลน์ จดหมาย ความทรงจำ (2557) • มนต์รักนักพากย์ (2566)
อำนวยการสร้าง ภาพยนตร์: เสือ โจรพันธุ์เสือ (2541) • บางกอกแดนเจอรัส (2542) • ฟ้าทะลายโจร (2543) • บางระจัน (2543) • จัน ดารา (2544) • มนต์รักทรานซิสเตอร์ (2544) • อารมณ์ อาถรรพณ์ อาฆาต  (2545) • เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (2546) • เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก (2547) • โหมโรง (2547) • คนเห็นผี 2 (2547) • หนูหิ่น เดอะมูฟวี่ (2549) • ปืนใหญ่จอมสลัด (2551)
ละครโทรทัศน์: ดิน น้ำ ลม ไฟ (2552) • เหนือเมฆ (2553)
เบนจามิน เชียส์

| เบนจามิน เชียส์ |
| --- | --- |
Benjamin Sheares

ประธานาธิบดีสิงคโปร์
ดำรงตำแหน่ง 2 มกราคม พ.ศ. 2514 – 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2524
นายกรัฐมนตรี: ลี กวนยู
ก่อนหน้า: ยูซฟ บิน อิซฮัก
ถัดไป: เทวัน นายัร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 สิงหาคม พ.ศ. 2450 นิคมช่องแคบ
เสียชีวิต: 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 (73 ปี) ประเทศสิงคโปร์
เชื้อชาติ: สิงคโปร์
ศาสนา: โปรเตสแตนต์

เบนจามิน เฮนรี เชียส์ (12 สิงหาคม พ.ศ. 2450 – 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2524) เป็นประธานาธิบดีสิงคโปร์คนที่ 2 สะพานเบนจามิน เชียส์ ได้ชื่อตามเขา
เบนจามิน เชียส์ เข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสิงคโปร์เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2514 แม่ของเขาอายุ 91 ปีตอนที่ทราบว่าเขาได้เป็นประธานาธิบดีสิงคโปร์ และเป็นไปได้ว่า เขาบริจาคเงินเดือนทั้งหมดให้การกุศล
เชียส์ดำรงตำแหน่งจนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 เทวัน นายัร สืบตำแหน่งจากเขา
อาโมส-ซิทามุน

อาโมส-ซิทอามุน หรือ ซิทามุน เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ที่สิบแปดตอนต้นของอียิปต์โบราณ
นิรุกติศาสตร์

พระนามของพระองค์หมายถึง "บุตรแห่งดวงจันทร์, ธิดาแห่งเทพอามุน"
พระประวัติ

ซิทามุนเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่งและเป็นพระขนิษฐานของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่หนึ่ง พระองค์เป็นที่รู้จักจากรูปปั้นมหึมาของพระองค์ยืนอยู่ตรงหน้าเสาที่แปดที่คาร์นัค
พระศพของพระองค์ถูกค้นพบใน Deir el-Bahari (DB320) และในปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ในกรุงไคโร
เรดิโอแอ็กทีฟ (เพลงอิแมจินดรากอนส์)

| "เรดิโอแอ็กทีฟ" |
| --- | --- |

เพลงโดยอิแมจินดรากอนส์
จากอัลบั้มไนต์วิชันส์
วางจำหน่าย: 3 พฤษภาคม 2013
บันทึกเสียง: สิงหาคม 2011 - มกราคม 2012 ที่  สตูดิโอบันทึกเสียงเวสต์เลก  (เวสต์ฮอลลิวูด, แคลิฟอร์เนีย) 
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟ, อิเล็กทรอนิกส์ร็อก
ความยาว: 3:05
ค่ายเพลง: KIDinaKORNER, อินเตอร์สโคป
โปรดิวเซอร์: Alex da Kid
"เรดิโอแอ็กทีฟ" เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน อิแมจินดรากอนส์ จากอัลบั้มอีพี คอนทินิวด์ไซเลนซ์ และต่อมาอยู่ในสตูดิโออัลบั้ม ไนต์วิชันส์ เพลงเป็นลำดับแรกในอัลบั้ม "เรดิโอแอ็กทีฟ" ถูกปล่อยทางวิทยุครั้งแรกวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2012 และอีกครั้งในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ในด้านดนตรี "เรดิโอแอ็กทีฟ" เป็นเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟที่มีส่วนผสมของดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ร็อกและดั๊บสเตป เนื้อเพลงธีมเกี่ยวกับโลกหลังพยากรณ์และนักปฏิวัติแบบกำกวม
เพลงได้รับคำยกย่องจากเหล่านักวิจารณ์ โดยยกย่องเรื่องการผลิต เนื้อเพลงและเสียงร้อง กล่าวว่าเป็นไฮไลต์ของอัลบั้ม เนื่องจากมีการโฆษณาอย่างหนักหน่วง เพลงกลายเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จอย่างยาวนาน (sleeper hit) ขึ้นสูงสุดที่อันดับ 3 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และอยู่บนชาร์ตได้นานมากกว่า 1 ปีครึ่ง กลายเป็นซิงเกิลแรกที่ติดสิบอันดับแรกและทำลายสถิติเพลงที่ใช้เวลานานที่สุดในการขึ้นถึงห้าอันดับแรก ปัจจุบันเป็นเพลงที่อยู่บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ได้มากที่สุดถึง 87 สัปดาห์ เป็นซิงเกิลที่ขายดีอันดับ 3 ในปี ค.ศ. 2013 และเป็นเพลงอันดับที่ 3 จากการจัดอันดับเพลงสิ้นปีของบิลบอร์ดในปี ค.ศ. 2013 รองจากเพลง "ธริฟต์ช็อป" และ "เบลอด์ลายส์" เพลงขึ้นอันดับหนึ่งในสวีเดน และติดยี่สิบอันดับแรกในหลายประเทศ เช่น ออสเตรเลีย แคนาดา นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร กลายเป็นซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดจนปัจจุบัน
"เรดิโอแอ็กทีฟ" ได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี 2 สาขา ได้แก่ Record of the Year และ Best Rock Performance และชนะรางวัลสาขา Best Rock Performance เป็นครั้งแรกที่เพลงของอิแมจินดรากอนส์ได้เข้าชิงรางวัล นอกจากนี้ยังมีเพลงเวอร์ชันทำใหม่ที่ได้เพื่อนร่วมค่ายเพลงและแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน เคนดริก ลามาร์ มาร้องร่วม และถูกออกจำหน่ายทางไอทูนส์
แผ่นดินไหวในลมบก พ.ศ. 2561

แผ่นดินไหวในลมบก พ.ศ. 2561 อาจหมายถึง
แผ่นดินไหวในลมบก กรกฎาคม พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวในลมบก สิงหาคม พ.ศ. 2561
เซียวจับอิดนึ้ง

| เซียวจับอิดนึ้ง   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: โกวเล้ง
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 蕭十一郎系列
ผู้แปล: น.นพรัตน์
ภาษา: แปลจากฉบับภาษาจีน
ชุด: บุตรที่สิบเอ็ด
ประเภท: นิยายกำลังภายใน
ชนิดสื่อ: นิยาย
เซียวจับอิดนึ้ง  (จีน: 萧十一郎; Xiao Shi Yi Lang - The Eleventh Son) เป็นนิยายกำลังภายใน แต่งโดยโก้วเล้ง และมีชื่อเดียวกับชุดนิยายนี้
เนื้อเรื่องย่อ

เซียวจับอิดนึ้งเป็นนวนิยายจีนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักโรแมนติกที่สุดของโก้วเล้ง ว่าด้วยเรื่องราวของจอมโจรที่เกิดและเติบโตท่ามกลางป่าเขา จึงมีสัญชาตญาณของสุนัขป่า เขาเป็นลูกคนที่ 11 ของครอบครัว ว่ากันว่าเขามีฝีมือรวบรัดชัดเจนที่สุดในรอบ 500 ปี พฤติการณ์ของเขาคือเป็นโจรที่ปล้นคนเลวช่วยคนจน  และสุดท้ายได้พบรักกับคนที่มีคู่หมั้นหมายแล้ว ทำให้ต้องเจ็บปวดใจ รวมทั้งต้องเผชิญหน้ากับเทพเจ้าสำราญผู้มีฝีมือลึกล้ำสุดหยั่งคาดที่แม้กระทั่งเขาก็มิใช่คู่มือ ถึงแม้ว่าจะมีดาบวิเศษที่ชือว่า ดาบล่ากวาง อยู่ในมือก็ตาม
| ด ค กจักรวาลของโกวเล้ง |
| --- | --- |
ชุด ชอลิ้วเฮียง:  ศึกวังค้างคาว  พายุทะเลทราย  กลิ่นหอมกลางธารเลือด  ยืมศพคืนวิญญาณ  กล้วยไม้เที่ยงคืน  ตำนานกระบี่หยก  ดวงชะตาดอกท้อ  ศึกวังน้ำทิพย์ 
ชุด ฤทธิ์มีดสั้น:  เซียวลี้ปวยตอ (ฤทธิ์มีดสั้น)  จอมเสเพลชายแดน (ดาบจอมภพ)  เหยี่ยวทมิฬ (เหยี่ยวเดือนเก้า)  ขอบฟ้า จันทรา ดาบ (จอมดาบหิมะแดง)  มีดบินกรีดฟ้า 
ชุด หงส์ผงาดฟ้า:  ตอนหงส์ผงาดฟ้า  จอมโจรปักดอกไม้  สองนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่  บ่อนพนันเบ็ดเงิน  หมู่ตึกภูตพราย  เกาะมหาภัย  กระบี่พิโรธ 
ชุด อาวุธของโกวเล้ง:  กระบี่อมตะ  เดชขนนกยูง  ดาบมรกต  แค้นสั่งฟ้า  ตะขอจำพราก  ทวนทมิฬ  ยอดมือปราบ 
ชุด บุตรที่สิบเอ็ด:  เซียวจับอิดนึ้ง  ยอดขุนโจร 
ชุด หกเรื่องสยองขวัญ:  นกแก้วสยองขวัญ  ดาบเทพมรณะ (天魔刀)  จิ้งเหลนทมิฬ (黑蜥蜴)  มนุษย์ผลึกแก้ว (水晶人)  โครงกระดูกแป้ง (粉骷髏)  สาวพรหมจรรย์แห่งลั่วซา (羅剎女)  ค้างคาวไร้ปีก (無翼蝙蝠) 
ชุด ยอดบุรุษเหนือกาล:  นายพราน เขี้ยวหมาป่า อัญมณี (賭局、狼牙、追殺)  ฝูงหมาป่า ควันมรณะ (紫煙、群狐)  สมุทรเทพ อินทรีเงิน (銀雕、海神) 
นิยายเรื่องเดียว:  ผู้ยิ่งใหญ่  ล่าสุดขีด  ศึกเสือหยกขาว  เทพกระบี่โพยม (苍穹神剑)  บทเพลงห่วงหลากสี (彩环曲)  บันทึกจอมยุทธ์พเนจร (游侠录)  วีรบุรุษสำราญ  ธวัชล้ำฟ้า  ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่  พยัคฆ์ร้ายบู๊ลิ้ม  นุ่มละมุนคมกระบี่ (那一剑的风情)  กระดึง สายลม คมดาบ  ศึกทะเลทราย  ดาวเดียวไม่เดียวดาย  วีรบุรุษไร้น้ำตา  นักสู้ผู้พิชิต  ลูกปลาน้อย  จริยะมือกระบี่ (剑客行)  บันทึกกระบี่พิสดาร (剑玄录)  ไม่มีวันก้มหัวให้ (绝不低头)  กระบี่กระจายหอม  กระบี่กระจายหอม ภาค 2 (飘香剑雨续)  พญามังกรเจ็ดดาว  สื่อสิ้นวิญญาณ (失魂引)  ดาบทมิฬ (边城浪子)  หมัดพิฆาต (拳头)  ซาเสี่ยวเอี้ย  ราชายุทธจักร  เทพบุตรมือสังหาร  เพลิงอาฆาต
เชอรี่ ส.วานิช

| เชอรี่ ส> วานิช |
| --- | --- |
เกิด: สุริยัน ศรีกัน 30 มิถุนายน พ.ศ. 2512 (55 ปี)
เชอรี่ ส.วานิช เป็นนักมวยไทยชาวไทยที่มีชื่อเสียงระดับโลก เขาเป็นผู้สร้างผลงานจากการปะทะกับนักมวยไทยชาวฝรั่งเศสอย่างโจ เพรสเตีย (Jo Prestia) และโจเอล ซีซาร์ (Joel Cesar) ในแบบ 2 ต่อ 1
นอกจากนี้ เขายังเป็นฝ่ายผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะกับนักมวยไทยชาวดัตช์ผู้มีนามว่ารามอน เดกเกอร์ (Ramon Dekkers)
ประวัติ

เชอรี่ เริ่มชกมวยตั้งแต่อายุ 12 ปี โดยได้ค่าตัวเพียงไม่กี่ร้อยบาท แต่ก็แข่งขันเรื่อยมาจนได้ค่าตัวสูงสุดที่ 250,000 บาท
เขาเคยปะทะกับนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงอย่างนำพล หนองกี่พาหุยุทธ และเจริญทอง เกียรติบ้านช่อง
ในภายหลัง เขาได้เดินทางไปประกอบอาชีพเป็นบอดีการ์ดที่มาเก๊า
ชีวิตส่วนตัว

เชอรี่ เป็นเพื่อนรักของเพ็ญพักตร์ ช.โชคชัย ซึ่งเป็นนักมวยไทย และเชอรี่ยังเป็นผู้ชักชวนให้เพ็ญพักตร์มาเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยที่มาเก๊า
เกียรติประวัติ

แชมป์สนามมวยเวทีลุมพินี
แชมป์มวยโลกพลังเสือ
แชมป์โลกมวยไทยคนแรก
กระแสตอบรับ

เว็บไซต์ข่าวสด ได้ให้การยกย่องถึงการต่อสู้ระหว่างเชอรี่ ส.วานิช กับบัวขาว ป.พิสิษฐ์เชษฐ์ ว่าเป็นการต่อสู้ที่มีความสนุกเร้าใจทุกยก
สถิติการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| วันที่ | ผล | คู่ชก | รายการ | สถานที่จัด | วิธีชนะ | ยก |

| พ.ศ. 2538 | ชนะ |  รามอน เดกเกอร์ | สนามมวยเวทีลุมพินี | กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย | ชนะคะแนน |  |

| 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 | ชนะ |  บัวขาว ป.พิสิษฐ์เชษฐ์ | ศึกจ้าวเมืองชล | สนามมวยราชดำเนิน | ชนะคะแนน |  |

| 8 มกราคม พ.ศ. 2536 | ชนะ |  โอโรโน่ พ.เมืองอุบล |  | สนามมวยเวทีลุมพินี | ชนะคะแนน |  |

| 25 กันยายน พ.ศ. 2535 | ชนะ |  เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง |  | สนามมวยเวทีลุมพินี | ชนะคะแนน |  |

| 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 | แพ้ |  แสงเทียนน้อย ส.รุ่งโรจน์ |  | สนามมวยเวทีลุมพินี | แพ้คะแนน |  |

| พ.ศ. 2535 | แพ้ |  เทอดเกียรติ ศิษย์เทพพิทักษ์ |  | สนามมวยเวทีลุมพินี | แพ้คะแนน |  |

| พ.ศ. 2535 | แพ้ |  ซุปเปอร์เล็ก ช.สวัสดิ์ (ศรอีสาน) |  | สนามมวยเวทีลุมพินี | แพ้น็อก | 2 |

| 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 |  |  โอโรโน่ พ.เมืองอุบล | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี |  |  |

| 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 | แพ้ |  นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี | แพ้คะแนน |  |

| 4 มกราคม พ.ศ. 2534 | แพ้ |  แสงเทียนน้อย ศิษย์สุรพงษ์ (ส.รุ่งโรจน์) | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี | แพ้น็อก (เข่าซ้ายเข้าปลายคาง) | 3 |

| 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 | แพ้ |  ซุปเปอร์เล็ก ศรอีสาน | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี | แพ้น็อก | 5 |

| 12 ตุลาคม พ.ศ. 2533 | ชนะ |  ซุปเปอร์เล็ก ช.สวัสดิ์ (ศรอีสาน) | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี | ชนะคะแนน |  |

| 31 สิงหาคม พ.ศ. 2533 | ชนะ |  เทอดเกียรติ ศิษย์เทพพิทักษ์ | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี | ชนะคะแนน (เป็นเอกฉันท์) |  |

| 30 มีนาคม พ.ศ. 2533 | ชนะ |  ซุปเปอร์เล็ก ศรอีสาน | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี | กรรมการนับสิบ | 4 |

| 27 มีนาคม พ.ศ. 2533 | แพ้ |  รามอน เดกเกอร์ |  | กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ | แพ้น็อก (ฮุกซ้าย) | 1 |

| 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 | ชนะ |  นำพล หนองกี่พาหุยุทธ | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี | ชนะคะแนน |  |

| 19 มกราคม พ.ศ. 2533 | เสมอ |  นำพล หนองกี่พาหุยุทธ |  | สนามมวยเวทีลุมพินี | เสมอ |  |

| 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 | เสมอ |  นำพล หนองกี่พาหุยุทธ |  | สนามมวยเวทีลุมพินี | เสมอ |  |

| 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 | เสมอ |  นำพล หนองกี่พาหุยุทธ |  | สนามมวยเวทีลุมพินี | เสมอ |  |

| 15 สิงหาคม พ.ศ. 2532 | แพ้ |  เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง |  | สนามมวยเวทีลุมพินี |  |  |

| 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 | ชนะ |  แสนเชิง ปิ่นสินชัย | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี | ชนะคะแนน |  |

| 26 มิถุนายน พ.ศ. 2532 | ชนะ |  นำพล หนองกี่พาหุยุทธ | ศึกเกียรติสิงห์น้อย | สนามมวยราชดำเนิน | ชนะคะแนน |  |

| 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 | ชนะ |  สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์ | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี | ชนะคะแนน |  |

| 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 |  |  สรรเพชร ลูกรังษี | ศึกวันทรงชัย | สนามมวยเวทีลุมพินี |  |  |

| 7 ธันวาคม พ.ศ. 2531 |  |  บูรณ์ชัย ธ.ทุวานนท์ | มวยรอบ 8 เจ้าพลังเสือ เอ็กซ์ดี-3 |  |  |  |

| ไม่ทราบ | ชนะ |  โจเอล ซีซาร์  โจ เพรสเตีย | 2 ต่อ 1 | กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส | ชนะคะแนน |  |
ฮั่ว เย้าหลิง

ฮั่ว เย้าหลิง (霍耀良) เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1955 เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์จากออตตาวา, รัฐออนแทรีโอ, ประเทศแคนาดา. เคยได้รับรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกงอวาร์ต จากเรื่อง Let's Make Laugh II ในปี ค.ศ. 1986
ผลงาน > ผู้กำกับ

Special ID (2013)
Dating a Vampire in Bed (2006)
Don't Open Your Eyes (2006)
"Everybody Loves Mike Hock" (2005) TV Series
"Ow, My Balls!" (2004) TV Series
Martial Angels (2001) (as Clarence Ford)
Snakeheads (2001)
Queen of Kowloon (2000)
Don't Look Back... Or You'll Be Sorry in Bed (2000) (as Clarence Ford)
Century of the Dragon (1999)
The H.K. Triad (1999)
Her Name Is Cat (1998) (as Clarence Ford)
Cheap Killers (1998)
On Fire (1996)
Thunder Cop (1996)
Passion (1995)
The Black Panther Warriors (1993) (as Clarence Ford)
Remains of a Woman (1993)
Naked Killer (1992)
Gun and Rose (1992)
Crying Freeman: Dragon from Russia (1990)
Chicken à la Queen (1990)
The Iceman Cometh (1989)
They Came to Rob Hong Kong (1989)
The Greatest Lover (1988)
Before Dawn (1984)
Wrong Wedding Trail (1984)
On the Wrong Track (1983)
Job Hunter (1981)
ผลงาน > นักแสดง

Body Weapon (1999)
Project A, Part II (1987) (as Clarence Fok)
Enchanting Night (1987)
Armour of God (1987) - Singer
Let's Make Laugh II (1985)
แหล่งข้อมูลอื่น

Clarence Fok Yiu-leung ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส