stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายพระนามเทพเจ้าอียิปต์โบราณ
รายพระนามเทพเจ้าที่สำคัญ > P

พาเคต – เทพธิดาสิงโตที่ส่วนใหญ่บูชาในบริเวณรอบ ๆ บริเวณบะนิ ฮะซัน
พทาห์ – เทพผู้สร้างและเทพแห่งช่างฝีมือ เทพผู้ทรงอุปถัมภ์แห่งเมมฟิส
รายพระนามเทพเจ้าที่สำคัญ > R

รา (เร) – เทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ที่สำคัญที่สุดของอียิปต์ มีความเกี่ยวข้องกับการสร้างและชีวิตหลังความตาย ทรงเป็นผู้ปกครองเทพเจ้าในตำนาน พระบิดาแห่งฟาโรห์อียิปต์ทุกพระองค์ และเทพเจ้าผู้ทรงอุปถัมภ์แห่งเฮลิโอโพลิส
เรเนนูเทต – เทพีแห่งเกษตรกรรม
รายพระนามเทพเจ้าที่สำคัญ > S

ซาเทต – เทพีแห่งดินแดนชายแดนทางใต้ของอียิปต์
เซคเมต – เทพสตรีที่ทรงมีทั้งพลังทำลายล้างและรุนแรง รวมถึงสามารถปัดเป่าโรคร้ายได้ ทรงเป็นผู้พิทักษ์แห่งฟาโรห์ที่นำพระองค์เข้าสู่สงคราม เป็นพระมเหสีของเทพพทาห์ และทรงเป็นหนึ่งในหลายรูปจำแลงแห่งพระเนตรแห่งรา
เซธ – ทรงเป็นเทพเจ้าที่ทรงลึกลับ ซึ่งโดดเด่นด้วยความรุนแรง ความโกลาหล และพละกำลัง พระองค์ทรงเกี่ยวข้องกับทะเลทราย และทรงเป็นผู้สังหารเทพโอซิริสในตำนานและทรงเป็นศัตรูของเทพฮอรัส แต่ยังทรงเป็นผู้สนับสนุนกษัตริย์อีกด้วย
ชู – ทรงเป็นบุคลาธิษฐานของลมหรืออากาศ และทรงเป็นเทพสมาชิกแห่งเอนนีด
โซเบค – เทพเจ้าจระเข้ ซึ่งบูชาที่ฟัยยูมและที่คอม ออมโบ
ซอปดู – เทพเจ้าแห่งท้องฟ้าและดินแดนชายแดนตะวันออกของอียิปต์
รายพระนามเทพเจ้าที่สำคัญ > T

ทาเทเนน – ทรงเป็นบุคลาธิษฐานของกองดินก้อนแรกที่โผล่ออกมาจากความโกลาหลในตำนานการสร้างโลกของอียิปต์โบราณ
เทฟนุต – เทพีสิงโตแห่งความชุ่มชื้น และทรงเป็นเทพสมาชิกแห่งเอนนีด
ธอธ – เทพแห่งดวงจันทร์ เทพแห่งการเขียนและอาลักษณ์ และเป็นเทพผู้ทรงอุปถัมภ์ของเฮอร์โมโพลิส
รายพระนามเทพเจ้าที่สำคัญ > W

วัดจ์เอต (อูอาชิต) – เทพีงูเห่า เทพผู้ทรงปกครองแห่งอียิปต์ล่าง
วัดจ์-เวอร์ – ทรงเป็นบุคลาธิษฐานของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนหรือทะเลสาบในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์
วอสเรต (อียิปต์: อูสเรต) – เทพีแห่งธีบส์
บรรณานุกรม

Allen, James P. (2000). Middle Egyptian: An Introduction to the Language and Culture of Hieroglyphs. Cambridge University Press. ISBN 0-521-77483-7.
Hart, George (2005). The Routledge Dictionary of Egyptian Gods and Goddesses, Second Edition. Routledge. ISBN 0-203-02362-5.
Porter, Bertha; Moss, Rosalind (1991). Topographical Bibliography of Ancient Egyptian Hieroglyphic Texts, Reliefs, and Paintings. Griffith Institute, Ashmolean Museum Oxford. ISBN 978-0900416828.
Wilkinson, Richard H. (2003). The Complete Gods and Goddesses of Ancient Egypt. Thames & Hudson. ISBN 0-500-05120-8.
Lorton, Claude Traunecker. Transl. from the French by David (2001). The gods of Egypt (1st English-language edn, enhanced and expanded). Ithaca, N.Y [u.a.]: Cornell University Press. ISBN 0-8014-3834-9.
Budge, Sir Ernest A. Wallis (2010). An Egyptian hieroglyphic dictionary (in two volumes, with an index of English words, king list and geographical list with indexes, list of hieroglyphic characters, Coptic and Semitic alphabets). New York: Cosimo Classics. ISBN 978-1-61640-460-4.
"Aswan History Facts and Timeline: Aswan, Egypt". http://www.world-guides.com/africa/egypt/aswan/aswan_history.html.
Petry, Alan W. Shorter; with a new bibliography by Bonnie L. (1994). The Egyptian gods : a handbook (rev. edn). San Bernardino (Calif.): The Borgo Press. ISBN 0-89370-535-7.
"Gods of Egypt". http://www.touregypt.net/godsofegypt/.
Willockx, Sjef. "Amentet, Andjeti and Anubis: Three Ancient Egyptian Gods (2007)".
Mark, Joshua J. "Egyptian Gods - The Complete List". https://www.worldhistory.org/article/885/egyptian-gods---the-complete-list/.
Nelson, Thomas (2017). The Woman's Study Bible: Receiving God's Truth for Balance, Hope, and Transformation. Biblica, Inc.
"GVC09-24: Mystical creatures and gods -Egyptian".
Durdin-Robertson, Lawrence (1979). Communion With The Goddess: Idols, Images, and Symbols of the Goddesses; Egypt Part III. Cesara Publications.
translations, translated by Raymond O. Faulkner; with additional; Wasserman, a commentary by Ogden Goelet JR.; with color illustrations from the facsimile volume produced in 1890 under the supervision of E.A. Wallis Budge; introduced by Carol A. R. Andrews; edited by Eva Von Dassow; in an edition conceived by James (1994). The Egyptian Book of the dead : the Book of going forth by day : being the Papyrus of Ani (royal scribe of the divine offerings), written and illustrated circa 1250 B.C.E., by scribes and artists unknown, including the balance of chapters of the books of the dead known as the theban recension, compiled from ancient texts, dating back to the roots of Egyptian civilization (1st edn). San Francisco: Chronicle Books. ISBN 0-8118-0767-3.
คิกาลี

เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศรวันดา
| คิกาลี |
| --- | --- |
เมืองหลวง
ตามเข็มนาฬิกาจากบน: ตึกระฟ้าในคิกาลี, ชานเมืองเรเมราและสนามกีฬาอามาโฮโร, ถนนในย่านธุรกิจของคิกาลี, โบสถ์แซ็งต์-ฟามีย์
คิกาลีแสดงแผนที่ประเทศรวันดาคิกาลีแสดงแผนที่แอฟริกา
พิกัด: 1°56′38″S 30°3′34″E﻿ / ﻿1.94389°S 30.05944°E﻿ / -1.94389; 30.05944
ประเทศ:  รวันดา
จังหวัด: คิกาลี
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1907
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Pudence Rubingisa
พื้นที่
 • เมืองหลวง: 730 ตร.กม. (280 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,567 เมตร (5,141 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2012)
 • เมืองหลวง: 1,132,686 คน
 • ความหนาแน่น: 1,552 คน/ตร.กม. (4,020 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 859,332 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลาแอฟริกากลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (ไม่มี)
อำเภอ1. กาซาโบ 2. กิจูกิโร 3. ญารูเกเง: 
ดัชนีการพัฒนามนุษย์ (2018): 0.632 ปานกลาง · อันดับ 1 จาก 5
เว็บไซต์: www.kigalicity.gov.rw
คิกาลี (คินยาเรอวานดา: Kigali, [ci.ɡɑ́.ɾi]) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศรวันดา ตั้งอยู่เกือบใจกลางของประเทศ เป็นเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการเดินทาง เป็นเมืองหลวงของประเทศใน ค.ศ. 1962 เป็นเมืองที่พักและทำงานของประธานาธิบดีแห่งรวันดา
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคิกาลี ประเทศรวันดา> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 26.9 (80.4) | 27.4 (81.3) | 26.9 (80.4) | 26.2 (79.2) | 25.9 (78.6) | 26.4 (79.5) | 27.1 (80.8) | 28.0 (82.4) | 28.2 (82.8) | 27.2 (81) | 26.1 (79) | 26.4 (79.5) | 26.89 (80.41) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 15.6 (60.1) | 15.8 (60.4) | 15.7 (60.3) | 16.1 (61) | 16.2 (61.2) | 15.3 (59.5) | 15.0 (59) | 16.0 (60.8) | 16.0 (60.8) | 15.9 (60.6) | 15.5 (59.9) | 15.6 (60.1) | 15.73 (60.31) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 76.9 (3.028) | 91.0 (3.583) | 114.2 (4.496) | 154.2 (6.071) | 88.1 (3.469) | 18.6 (0.732) | 11.4 (0.449) | 31.1 (1.224) | 69.6 (2.74) | 105.7 (4.161) | 112.7 (4.437) | 77.4 (3.047) | 950.9 (37.437) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 11 | 11 | 15 | 18 | 13 | 2 | 1 | 4 | 10 | 17 | 17 | 14 | 133 |
แหล่งที่มา: องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก
ประชากร

จากสำมะโนรวันดา ค.ศ. 2012 เมืองคิกาลีมีประชากร 1,132,686 คน โดยอาศัยอยู่ในเมือง 859,332 คน มีความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 1,552 คนต่อตารางกิโลเมตร (4,020 คนต่อตารางไมล์) ตอนเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1962 คิกาลีมีประชากร 6,000 คน ส่วนใหญ่มีส่วนเกี่ยวข้องกับถิ่นที่อยู่อาณานิคมของเบลเยียม หลังมีสถานะเป็นเมืองหลวง ประชากรในเมืองจึงเพิ่มขึ้น ถึงแม้ว่ามันยังคงเป็นเมืองเล็กจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1970 เนื่องจากนโยบายกีดกั้นการอพยพจากชนบทเข้าเมืองของรัฐบาล ใน ค.ศ. 1978 เมืองนี้มีประชากร 115,000 คน และใน ค.ศ. 1991 มีประชากร 235,000 คน ตัวเมืองเริ่มเสียประชากรจำนวนมากในช่วงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ใน ค.ศ. 1994 จาก ค.ศ. 1995 เศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัวและผู้อพยพชาวตุตซีเริ่มเดินทางกลับมาจากยูกันดา ด้วยปรากฏการณ์นี้ควบคู่กับอัตราการเกิดสูงและการอพยพจากชนบทเข้าเมืองมากขึ้น ทำให้คิกาลีเพิ่มประชากรอย่างรวดเร็วและเติบโตเร็วกว่าแต่ก่อน
จากสำมะโน ค.ศ. 2012 ร้อยละ 51.7 ของประชากรเป็นเพศชาย Rwanda Environment Management Authority สันนิษฐานว่าอัตราชายหญิงที่ต่างมากอาจจะมาจากผู้ชายมีแนวโน้มที่จะอพยพเข้าเมืองเพื่อหางาน ในขณะที่ผู้หญิงยังคงอยู่ในชนบท ร้อยละ 73 ของประชากรมีอายุน้อยกว่า 30 ปี และร้อยละ 94 มีอายุน้อยกว่า 50 ปี ใน ค.ศ. 2018 คะแนนดัชนีการพัฒนามนุษย์ของคิกาลีอยู่ที่ 0.632
ศาสนาในเมืองคิกาลี (สำมะโน ค.ศ. 2012)
โปรเตสแตนต์ (42.1%)
โรมันคาทอลิก (36.8%)
เซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ (9.1%)
อิสลาม (5.7%)
พยานพระยะโฮวา (1.2%)
ไม่มีศาสนา (3.2%)
อื่น ๆ (0.3%)
ไม่ระบุ (1.6%)
จากสำมะโน ค.ศ. 2012 ประชากรส่วนใหญ่ในเมืองนับถือศาสนาคริสต์ โดยร้อยละ 42.1 ระบุว่านับถือนิกายโปรเตสแตนต์ ร้อยละ 36.8 นับถือนิกายโรมันคาทอลิก ศาสนาอิสลามร้อยละ 5.7 พยานพระยะโฮวาร้อยละ 1.2 และนับถือศาสนาอื่นร้อยละ 0.3 ส่วนคนที่ไม่นับถือศาสนามีร้อยละ 3.0
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของเมืองคิกาลี
Satellite Image of Kigali from Google Earth
Living in Kigali
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef 
มัสยิดสีเขียวที่ญามิรัมโบ (Nyamirambo)
เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล

1987 ซิงเกิลโดยไมเคิล แจ็กสัน
เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล (อังกฤษ: The Way You Make Me Feel) เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน เขียนและแต่งโดยแจ็กสัน ร่วมผลิตโดยวินซีโจนส์และแจ็กสัน วางจำหน่ายโดยอีพิก เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 เป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้มสตูดิโอชุดที่เจ็ด "แบด"
นอกเหนือจากการปรากฏในอัลบั้มแบด เพลงยังได้รับการบรรจุอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงชุดแรกของแจ็กสัน "HIStory: Past, Present and Future, Book I" ในปี 1995  อัลบั้ม "Number Ones" ในปี 2003 "The Ultimate Collection" ในปี 2004 "The Essential Michael Jackson" ในปี 2005 "Visionary: The Video Singles" ในปี 2006 และ "Michael Jackson's This Is It" ในปี 2009  เพลง "The Way You Make Me Feel" ยังเป็นเพลงที่ได้รับการคัฟเวอร์จากศิลปินเป็นจำนวนมาก
เพลงได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ร่วมสมัย "The Way You Make Me Feel" กลายเป็นซิงเกิลที่สามที่ขึ้นสูงสุดอันดับ 1 ติดต่อกันบน Billboard Hot 100 และขึ้นชาร์ตท็อป 10 และท็อป 20 ทั่วโลก มิวสิกวิดีโอเพลง "The Way You Make Me Feel" ได้รับการปล่อยตัวเป็นเรื่องราวที่แสดงให้เห็นถึงการติดตามและการเต้นรำของแจ็กสัน กับอดีตนางแบบ Tatiana Thumbtzen นับตั้งแต่เปิดตัว มิวสิกวิดีโอนั้นได้แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลต่อเนื้อหาของศิลปินคนอื่น ๆ เพลงนี้ได้รับการดำเนินการในทัวร์คอนเสิร์ตทั่วโลกของแจ็กสันในฐานะศิลปินเดี่ยว และได้รับการวางแผนที่จะนำมาแสดงในระหว่าง "This Is It" ตั้งแต่ปี 2009 ถึง 2010 ผลงานการแสดงสดของแจ็กสันที่มีชื่อเสียง ได้แก่ การแสดงในพิธีมอบรางวัลแกรมมี่ในปี ค.ศ 1988
รายชื่อเพลงและรูปแบบ

| --- | --- |
 7" single "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (เวอร์ชัน 7 นิ้ว) – 4:25  "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (เสียงดนตรี) – 4:25 UK 12" single "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (แดนซ์เอกซ์เทนเดดมิกซ์) – 7:53  "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (เวอร์ชันดั๊บ) – 5:06  "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (อะแคปเปลลา) – 4:30 US 12" Single "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (แดนซ์เอกซ์เทนเดดมิกซ์) – 7:53  "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (แดนซ์รีมิกซ์เรดิโออีดิต) – 5:20  "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (เวอร์ชันดั๊บ) – 5:06  "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (อะแคปเปลลา) – 4:30:  Visionary single CD side "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (เวอร์ชัน 7 นิ้ว) – 4:25  "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (แดนซ์รีมิกซ์เรดิโออีดิต) – 7:53 DVD side "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล" (มิวสิกวิดีโอ) – 6:43
ชาร์ต > ชาร์ตสิ้นปี

| ชาร์ต (1987) | ตำแหน่ง |
| --- | --- |
Belgium (Ultratop 50 Flanders): 92
| ชาร์ต (1988) | ตำแหน่ง |
| --- | --- |
Australia (Kent Music Report): 86
US Billboard Hot 100: 36
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | Gold | 35,000^ |
| Denmark (IFPI Danmark) | Gold | 45,000‡ |
| United Kingdom (BPI) | Platinum | 600,000‡ |
| United States (RIAA) | 2× Platinum | 2,000,000‡ |
 ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ‡ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ฟเตหปุระสีกรี
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม

ฟเตหปุระสีกรีนั้นตั้งอยู่บนบริเวณสันเขา ที่มีขนาดความยาว 3 กิโลเมตร (1.9 ไมล์) และกว้าง 1 km (0.62 mi) อาคารภายในนั้นถูกล้อมรอบด้วยกำแพงเมืองยาว 6 km (3.7 mi) ครอบคลุมทั้งสามด้าน อีกด้านหนึ่งเป็นทะเลสาบธรรมชาติ (ในสมัยนั้น) สถาปนิกหลักได้แก่ ตูฮีร์ ดาส (Tuhir Das) โดยออกแบบอย่างอินเดียซึ่งผสมผสานงานศิลปะแบบเบงกอลและคุชราต และยังพบองค์ประกอบสำคัญของสถาปัตยกรรมฮินดูและเชนผนวกเข้ากับองค์ประกอบแบบศิลปะอิสลามอย่างกลมกลืน วัตถุดิบหลักที่ใช้สร้างได้แก่หินทรายสีแดง ที่ขุดได้ในบริเวณใกล้เคียง จึงเรียกกันว่า "หินทรายสีกรี" ตัวกำแพงเมืองนั้นประกอบด้วยประตูหลักทั้งหมด 9 แห่ง ได้แก่ ประตูเดลี ประตูลาล ประตูอัคระ ประตูบีร์บาล ประตูชันดันปาล ประตูกวาลิออร์ ประตูเทห์รา ประตูคอร์ และประตูอัชเมียร์
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > บุลันด์ ดรวาซา

บทความหลัก: บุลันด์ดรวาซา
บุลันด์ ดรวาซา ประตูชัยตั้งอยู่บริเวณกำแพงฝั่งทิศใต้ของมัสยิดจามาภายในบริเวณของฟเตหปุระสีกรี โดยมีขนาดใหญ่โตถึง 54 เมตรจากบริเวณด้านนอกและค่อย ๆ ลดหลั่นลงมาจนเหลือขนาดเพียงเท่ามนุษย์ปกติบริเวณด้านใน บริเวณประตูแห่งนี้ถูกต่อเติมขึ้นภายหลังถัดจากมัสยิดประมาณ 5 ปี ประมาณช่วงปี ค.ศ. 1576-1577  เพื่อใช้เป็น "ประตูชัย" สำหรับชัยชนะของสมเด็จพระจักรพรรดิอักบัรต่ออาณาจักรคุชราต บริเวณส่วนคานโค้งด้านในจะพบจารึกว่า "อีซา (พระเยซู) บุตรแห่งมารีกล่าวไว้ว่า: โลกนี้เหมือนดั่งสะพานซึ่งไว้ใช้ผ่านทางเท่านั้น แต่ไม่สามารถสร้างบ้านบนนี้ได้ เขาซึ่งหวังเพียงแค่ชั่วโมงหนึ่งอาจจะหมายถึงความหวังชั่วนิจนิรันดร ถ้าโลกนี้สามารถทนได้แค่เพียงหนึ่งชั่วโมง ให้ใช้เวลานี่เพื่อสวดมนต์วิงวอนสำหรับอนาคตที่ยังมองไม่เห็น" 
 บริเวณซุ้มประตูทางเข้าประกอบด้วยช่องโค้งจำนวนสามแห่ง โดยช่องกลางนั้นมีขนาดใหญ่ที่สุด นิยมเรียกกันว่า "ประตูเกือกม้า" เนื่องจากเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่มักจะตอกเกือกม้าติดลงบนบานประตูขนาดใหญ่เพื่อเป็นการนำโชค
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > มัสยิดจามา

บทความหลัก: มัสยิดจามา (ฟเตหปุระสีกรี)
มัสยิดจามา คือมัสยิดซึ่งสันนิษฐานจากหลักฐานว่าเป็นสิ่งก่อสร้างแรก ๆ ที่สร้างขึ้นในฟเตหปุระสีกรี เนื่องจากหลักจารึกได้ระบุว่าสร้างเสร็จราวปี ค.ศ. 1571-1572 ส่วนบริเวณประตูที่นำไปสู่สวนด้านหน้านั้น ได้แก่บูลันด์ ดาร์วาซาสร้างเสร็จราว ๆ 5 ปีต่อมา การก่อสร้างนั้นอิงตามหลักของมัสยิดแบบอินเดีย ซึ่งมีโถงอิวันตั้งอยู่ตรงกลางลาน พร้อมทั้งฉัตรี (บุษบกแบบอินเดีย) ที่เรียงรายกันเป็นแถวเหนือบริเวณกำแพงอาคาร ในมัสยิดประกอบด้วยมิหร็อบ (สถาปัตยกรรมที่เป็นเครื่องหมายระบุทิศทางสู่ศูนย์รวมศรัทธาของมุสลิม)จำนวนสามแห่งโดยห่างกันจำนวน 7 ช่วงโค้ง มิหร็อบหลักตรงกลางนั้นมีโดมครอบอยู่ โดยตกแต่งด้วยงานอินเลย์หินอ่อนขาวประดับอย่างวิจิตรในรูปทรงเรขาคณิต
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > สุสานนักบุญซาลิม คิชติ

สุสานนักบุญซาลิม คิชติ เป็นอาคารสร้างด้วยหินอ่อนสีขาวครอบบริเวณสุสานของนักบุญซาลิม คิชติ (ค.ศ. 1478-1572) ตั้งอยู่ภายในลานกลางของมัสยิดชามา ตัวสุสานมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสชั้นเดียว  บริเวณทางเข้ามีบันไดหินอ่อนเตี้ย ๆ นำเข้าไปยังภายในของอาคาร บริเวณตรงกลางอาคารซึ่งเป็นที่ตั้งของหลุมฝังศพนักบุญ ตกแต่งครอบด้วยด้วยบุษบกทำเป็นงานไม้แกะสลักประดับโมเสกมุก โดยรอบของอาคารนั้นไม่ได้เป็นผนังทึบ แต่ใช้ "จาลี" หรือฉากหินแกะสลักอย่างวิจิตรพิศดารด้วยทรวดทรงเรขาคณิตอย่างกลมกลืนโดยรอบอาคารแทน
สุสานแห่งนี้ออกแบบโดยอิทธิพลจากมอโซเลียมในยุคต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 (สมัยสุลต่านแห่งคุชราต) นอกจากนี้ยังมีคันทวยทำด้วยหินอ่อนสลักเป็นทรวดทรงอ่อนช้อยคล้ายงู ซึ่งรองรับส่วนของชายคาโดยรอบ
 บริเวณซ้ายมือของสุสาน ทางทิศตะวันออกเป็นที่ตั้งของสุสานอีกแห่งหนึ่งสร้างจากหินทรายสีแดง โดยเป็นสุสานหลักของอิสลาม คาน ที่ 1 บุตรของชีคบัดรุดดิน คิชติ และหลานของชีคซาลิม คิชติ ซึ่งเคยเป็นนายพลประจำกองทัพโมกุลในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันกีร์ ด้านบนของสุสานนั้นประดับยอดด้วยโดม และฉัตรีจำนวน 36 หลัง นอกจากนี้ยังเป็นที่ฝังศพของอีกหลายบุคคล บางสุสานนั้นไม่สามารถระบุได้ ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นผู้สืบตระกูลของชีคซาลิม คิชติ
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > ดิวัน-อิ-อัม

ดิวัน-อิ-อัม ท้องพระโรงกลางซึ่งพบได้ในเมืองสำคัญของอาณาจักรโดยทั่ว เพื่อใช้สำหรับประมุขของแคว้นประทับว่าราชการ ซึ่งสำหรับที่นี่ มีลักษณะเป็นหมู่อาคารโดยมีอาคารหลักทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าซึ่งเปิดสู่สนามหญ้ากว้างใหญ่บริเวณด้านหน้า ใกล้กันทางทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นที่ตั้งของที่ประทับของสุลต่านเตอร์กิก ซึ่งด้านในมีอ่างน้ำแบบเตอร์กิกอยู่
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > ดิวัน-อิ-กัส

ดิวัน-อิ-กัส ท้องพระโรงส่วนพระองค์ มีลักษณะเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมประกอบด้วยยอดแบบฉัตรีทั้งสี่มุมด้านบนของอาคาร ท้องพระโรงแห่งนี้มีชื่อที่บริเวณเสากลางซึ่งมีฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส ตัวเสานั้นเป็นทรงแปดเหลี่ยม ซึ่งตกแต่งด้วยงานแกะอย่างวิจิตรเป็นลายเรขาคณิตและบุปผชาติ หัวเสาเป็นกลีบคานจำนวน 36 กลีบซึ่งรองรับบริเวณที่ประทับของสมเด็จพระจักรพรรดิอักบัร  และยังเชื่อมกับคานทั้งสี่มุมของอาคารบริเวณชั้นบน ซึ่งบนคานนั้นเป็นทางเดินไปยังที่ประทับ บริเวณที่แห่งนี้ใช้เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิอักบัรเสด็จออกพบแขกต่างศาสนาที่มักจะแลกเปลี่ยนความเชื่อซึ่งกันและกัน และยังเป็นสถานที่ออกพบแขกสำคัญเป็นการส่วนพระองค์อีกด้วย
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > ปัญจมหัล

ปัญจมหัล เป็นตำหนักสูงห้าชั้นซึ่งสร้างลดหลั่นหลังคาขึ้นไปทีละชั้น โดยมีลักษณะเล็กลงเรื่อยจนกระทั่งชั้นบนสุด ซึ่งเป็นเพียงบุษบกแบบฉัตรี เมื่อตอนแรกสร้างภายในตกแต่งและกั้นห้องด้วยฉากหินฉลุ นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าตำหนักแห่งนี้เป็นที่ประทับของพระสนมและนางใน บริเวณพื้นของแต่ละชั้นรองรับด้วยเสาหินแกะสลักโดยรอบรวมทั้งสิ้นจำนวน 176 ต้น
ลักษณะประชากร

ฟเตหปุระสีกรี มีประชากรทั้งสิ้น 28,754 คน ประกอบด้วยประชากรชายร้อยละ 53 และหญิงร้อยละ 47 มีอัตราการรู้หนังสือร้อยละ 46 (แบ่งเป็นชายร้อยละ 57 และหญิงร้อยละ 34) ซึ่งต่ำกว่าอัตราเฉลี่ยรวมของชาติที่ร้อยละ 59.50
ร้อยละ 19 ของประชากรทั้งหมดมีอายุต่ำกว่า 19 ปี
การคมนาคม

ฟเตหปุระสีกรี ตั้งอยู่ 39 กิโลเมตรจากเมืองอัคระ สนามบินที่ใกล้ที่สุดคือสนามบินกองทัพอากาศอัคระ (รหัส AGA) ตั้งอยู่ห่างไป 40 กิโลเมตร สถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดคือสถานีรถไฟฟเตหปุระสีกรี ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 1 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังสามารถใช้ถนนหลวงเพื่อเดินทางไปยังเมืองอัคระ และเมืองอื่น ๆ ได้ ผ่านทางรถประจำทางขนส่งอุตตรประเทศ (Uttar Pradesh State Road Transport Corporation) และยังมีแท็กซี่เอกชนต่าง ๆ ให้บริการด้วย
ระเบียงภาพ

ซุ้มประตูทางเข้า (Buland Darwaza)
หลุมฝังศพ (Nawab Islam Khan's Tomb)
ประตูราชา (King's Gate)
ประตูราชา (King's Gate)
ทางเข้าพระตำหนักพระมเหสี
ท้องพระโรง (Diwan-i-Khas)
Mariam-uz-Zamani House
สระน้ำ (Anup talao) แท่นกลางน้ำ
ใช้สำหรับประกวดร้องเพลง
ฝ่ายรักษาความปลอดภัย
ดูเพิ่ม

อัคระ
ป้อมอัคระ
จักรพรรดิอักบัร
อ่านเพิ่ม

Latif, Muḥammad (1896). Agra, Historical & Descriptive. Calcutta Central Press.
Fazl, Abul (1897–1939). The Akbarnama (Vol. I-III). แปลโดย H. Beveridge. Calcutta: Asiatic Society. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 June 2010. สืบค้นเมื่อ 6 November 2010.
Keene, Henry George (1899). "Fatehpur Sikri". A Handbook for Visitors to Agra and Its Neighbourhood (Sixth ed.). Thacker, Spink & Co. p. 53.
Malleson, G. B., Colonel (1899). Akbar and the rise of the Mughal Empire. Rulers of India series. Oxford at the Clarendon Press.
Havell, E. B. (1904). A handbook to Agra and the Taj, Sikandra, Fatehpur-Sikri and the neighbourhood (1904). London: Longmans, Greens & Co.
Garbe, Dr.Richard von (1909). Akbar – Emperor of India. A picture of life and customs from the sixteenth century. Chicago: The Opencourt Publishing Company.
Smith, Vincent Arthur (1917). Akbar the Great Mogul, 1542-1605. Oxford at The Clarendon Press.
Hussain, Muhammad Ashraf (1947). A Guide To Fatehpur Sikri. The Manager, Government of India Press.
Rezavi, S. Ali Nadeem (1998). Exploring Mughal Gardens at Fathpur Sikri. Indian History Congress.
Petruccioli, Attilio (1992). Fatehpur Sikri. Ernst & Sohn.
Rizvi, Athar Abbas (2002). Fatehpur Sikri (World heritage series). Archaeological Survey of India. ISBN 81-87780-09-6.
Rezavi, Syed Ali Nadeem (2002). "Iranian Influence on Medieval Indian Architecture", The Growth of Civilizations in India and Iran. Tulika.
Jain, Kulbhushan (2003). Fatehpur Sikri: where spaces touch perfection. VDG. ISBN 3-89739-363-8.
Rezavi, Dr. Syed Ali Nadeem (2008). Religious Disputation and Imperial Ideology: The Purpose and Location of Akbar's Ibadatkhana. SAGE Publications.
Havell, E. B. (1904). A handbook to Agra and the Taj, Sikandra, Fatehpur-Sikri and the neighbourhood (1904). Longmans, Greens & Co., London.
Smith, Vincent Arthur (1917). Akbar the Great Mogul, 1542-1605. Oxford at The Clarendon Press.
Asher, Catherine Ella Blanshard (1992). "Age of Akbar". Architecture of Mughal India, (Part 1). Cambridge University Press. ISBN 0-521-26728-5.
Fatehpur Sikri, Detailed study Arch Net Digital Library
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟเตหปุระสีกรี ที่ Archaeological Survey of India
แผนที่เชิงโต้ตอบของฟเตหปุระสีกรี
ประวัติของฟเตหปุระสีกรี เก็บถาวร 2020-01-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพ 360 องศาภายในฟเตหปุระสีกรี
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ป้อมอาครา  ถ้ำอชันตา  ทัชมาฮาล  ถ้ำเอลโลรา  กลุ่มโบราณสถานแห่งมหาพลิปุรัม  เทวาลัยพระอาทิตย์ โกณารัก  โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว  กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห  กลุ่มศาสนสถานแห่งหัมปี  ฟเตหปุระสีกรี  ถ้ำเอลิฟันตา  หมู่มหาเทวสถานโจฬะที่มีชีวิต  กลุ่มโบราณสถานแห่งปัฏฏทกัล  พุทธสถานที่สาญจี  ที่ไว้พระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง  กุตุบมีนาร์และโบราณสถาน เดลี  ทางรถไฟสายภูเขาแห่งอินเดีย  กลุ่มวัดมหาโพธิที่พุทธคยา  เพิงหินภีมเพฏกา  สถานีปลายทางฉัตรปติศิวาจี (สถานีปลายทางวิกตอเรียเดิม)  อุทยานโบราณคดีจัมปาเนร์-ปาวาครห์  ป้อมแดง  ชันตรมันตระ ชัยปุระ  หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน  รานี-กี-วาว (บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี) ที่ปาฏัณ รัฐคุชราต  แหล่งโบราณคดีนาลันทามหาวิหาร (มหาวิทยาลัยนาลันทา) นาลันทา พิหาร  จัณฑีครห์แคปิตอลคอมเพล็กซ์ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  นครประวัติศาสตร์อะหมดาบาด  กลุ่มอาคารกอทิกวิกตอเรียและอลังการศิลป์แห่งมุมไบ  เมืองชัยปุระ ราชสถาน  กากติยารุทเรศวรมนเทียร (รามัปปามนเทียร) เตลังคานา  โธฬาวีรา นครอารยธรรมฮารัปปา  ศานตินิเกตัน  กลุ่มปูชนียสถานของชาวโหยสฬะ  ไมดาม – ระบบเนินดินฝังศพของราชวงศ์อาหม  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา  อุทยานแห่งชาติเกวลาเทวะ  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามานสะ  อุทยานแห่งชาติสุนทรวัน  อุทยานแห่งชาตินันทาเทวีและพนมบุปผา  เทือกเขาฆาฏตะวันตก  อุทยานแห่งชาติหิมาลัยใหญ่  |  |
| ผสม |  อุทยานแห่งชาติคังเซนซุงกา  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
แผนผังภายในแสดงที่ตั้งของกลุ่มอาคาร
วิวแบบพาโนรามาของพระราชวัง
ประตูชัยบูลันด์ ดาร์วาซา (Buland Darwaza) ที่มีความสูง 54 เมตร
มัสยิดจามา (Jama Masjid)
สุสานของนักบุญซาลิม คิชติ (Salim Chishti) (ซ้ายมือ) ตั้งอยู่ในมัสยิดจามา (Jama Masjid) ภายในสวนของ
ฟเตหปุระสีกรี
เสากลางของท้องพระโรงเล็ก (Diwan-i-khas)
ปัญจมหัล (Panch Mahal) ตำหนักสูงห้าชั้น
ไซโทสเกเลตัน

| ชีววิทยาเซลล์ |
| --- | --- |
เซลล์สัตว์
องค์ประกอบของเซลล์สัตว์โดยทั่วไป: นิวคลีโอลัส  นิวเคลียส  ไรโบโซม (จุดเล็ก ๆ)  เวสิเคิล  ร่างแหเอนโดพลาสมิกแบบขรุขระ  กอลไจแอปพาราตัส (หรือ กอลไจบอดี)  ไซโทสเกเลตัน  ร่างแหเอนโดพลาสมิกแบบเรียบ  ไมโทคอนเดรียน  แวคิวโอล  ไซโทซอล (ของเหลวที่บรรจุออร์แกเนลล์ต่าง ๆ ที่รวมกันเป็นไซโทพลาสซึม)  ไลโซโซม  เซนโทรโซม  เยื่อหุ้มเซลล์ 
ไซโทสเกเลตอนในสิ่งมีชีวิตยูคารีโอต โดยแอกตินฟีลาเมนต์แสดงเป็นสีแดง และไมโครทิวบูล ซึ่งประกอบด้วยเบตาทิวบูลินแสดงเป็นสีเขียว
สารโครงร่างของเซลล์ หรือนิยมทับศัพท์เป็น ไซโทสเกเลตอน, ไซโทสเกเลตัน (อังกฤษ: Cytoskeleton) เป็นเครือข่ายที่ซับซ้อนและมีพลวัต (dynamic) ของฟิลาเมนต์โปรตีนที่เชื่อมต่อกัน อยู่ภายในไซโทพลาซึมของทุกเซลล์ รวมถึงพวกแบคทีเรียและอาร์เคีย ไซโทสเกเลตันนั้นครอบคลุมส่วนต่าง ๆ ของเซลล์จากนิวเคลียสของเซลล์ไปถึงเยื่อหุ้มเซลล์ และประกอบด้วยโปรตีนที่คล้ายคลึงกันในสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ในยูแคริโอต ประกอบด้วยองค์ประกอบหลักสามอย่าง คือ ไมโครฟิลาเมนต์, อินเทอร์มีเดียตฟีลาเมนต์ และไมโครทิวบูล ซึ่งทั้งหมดสามารถเจริญเติบโตหรือถูกตอนสั้นลงได้อย่างรวดเร็ว ตามความต้องการของเซลล์
หน้าที่หลักของไซโทสเกเลตันคือเพื่อให้เซลล์คงรูปและมีความทนทานเชิงกลต่อการเปลี่ยนรูปร่างของเซลล์ แล้วด้วยการร่วมกับเนื้อเยื่อเกี่ยวพันอื่น ๆ ช่วยคงเสถียรภาพให้กับเซลล์ต่าง ๆ ที่ประกอบกันเป็นเนื้อเยื่อ ไซโทสเกเลตันสามารถหดตัวได้ ดังนั้นสามารถเปลี่ยนรูปร่างของเซลล์และสภาพแวดล้อมของเซลล์ ซึ่งทำให้เซลล์สามารถเคลื่อนอพยพ (cell migration) นอกจากนี้ไซโทสเกเลตันยังมีหน้าที่ในวิถีการส่งสัญญาณของเซลล์ (cell signaling), ในกระบวนการนำเข้าสารจากนอกเซลล์ผ่านทางเอนโดไซโทซิส, ในการดึงแยกโครโมโซมระหว่างการแบ่งเซลล์, ในขั้นไซโทคิเนซิสของการแบ่งเซลล์, ในฐานะนั่งร้านในการจัดการกับองค์ประกอบในเซลล์ และในการเคลื่อนย้ายสารภายในเซลล์ (เช่น การเคลื่อนย้ายเวซิเคิล และออร์แกเนลล์ต่าง ๆ ภายในเซลล์) และเป็นแม่แบบในการสร้างผนังเซลล์ นอกไปจากนี้ไซโทสเกเลตันยังสามารถช่วยประกอบสร้างโครงสร้างพิเศษ เช่น แฟลกเจลลา, ซิเลีย, ลาเมลลีโพเดีย และ โพโดโซม โครงสร้าง หน้าที่ และลักษณะพลวัต (dynamic) ของไซโทสเกเลตันนั้นสามารถแตกต่างกันไปตามลักษณะและหน้าที่ของเซลล์ แม่แต่ภายในเซลล์เดียวกัน ไซโทสเกเลตันยังสามารถเปลี่ยนไปตามหน้าที่หรือความเกี่ยวข้องกับโปรตีนอื่นหรือแม้แต่ประวัติในอดีตของโครงข่ายนั้น ๆ