stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โตโยต้า พรีเมียร์คัพ

| --- | --- |
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2554
ภูมิภาค:  ประเทศไทย
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ซานเฟรซเซ ฮิโรชิม่า
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (3)
 โตโยต้า พรีเมียร์คัพ
โตโยต้า พรีเมียร์คัพ (อังกฤษ: Toyota Premier Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยนัดพิเศษที่จัดขึ้นในประเทศไทย จัดขึ้นโดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เริ่มเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2554 โดยมีบริษัท โตโยต้ามอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด รูปแบบการแข่งขันเป็นการแข่งขันนัดเดียวรู้ผลหาทีมผู้ชนะ โดยเชิญทีมในเจลีกจากประเทศญี่ปุ่นมาแข่งขัน ล่าสุดทางบริษัท โตโยต้า ได้ยกเลิกการจัดการแข่งขันในปี 2561 ไป
ทีมชนะเลิศ

| ปี | ชนะเลิศ | ผลการแข่งขัน | รองชนะเลิศ | สนามแข่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
2561: ยกเลิกการแข่งขัน
| 2560 | ซานเฟรซ ฮิโระชิมะ | 3 : 1 | เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด | สนามศุภชลาศัย |
| 2559 | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | 2 : 1 | อัลบิเร็กซ์ นีงะตะ | ไอ-โมบาย สเตเดียม |
| 2558 | บีอีซี เทโรศาสน | 0 : 0 (บีอีซี เทโรศาสน ชนะจุดโทษ 4 : 3) | ซะงัน โทะสุ | สนามศุภชลาศัย |
| 2557 | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | 1 : 1 (บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ชนะจุดโทษ 4 : 3) | นาโกยา แกรมปัส | สนามฟุตบอลธรรมศาสตร์ รังสิต |
| 2556 | นาโกยา แกรมปัส | 2 : 0 | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | สนามศุภชลาศัย |
| 2555 | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | 1 : 1 (บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ชนะจุดโทษ 4 : 2) | เวกัลตะ เซนได | สนามศุภชลาศัย |
| 2554 | การท่าเรือไทย เอฟซี | 2 : 1 | โชนัน เบลล์มาเร่ | สนามศุภชลาศัย |
สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันมากที่สุด > สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขัน

| สโมสร | จำนวนครั้ง | ปีที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
|  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  3  | 2555, 2557, 2559 |
|  การท่าเรือ |  1  | 2554 |
|  นาโกยา แกรมปัส |  1  | 2556 |
|  บีอีซี เทโรศาสน |  1  | 2558 |
|  ซานเฟรซเซ ฮิโรชิม่า |  1  | 2560 |
สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันมากที่สุด > สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขัน-แยกตามประเทศ

| ประเทศ | ครั้ง | สโมสร |
| --- | --- | --- |
| ไทย |  5 | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (3), การท่าเรือ (1), บีอีซี เทโรศาสน (1) |
| ญี่ปุ่น |  2 | นาโกยา แกรมปัส (1), ซานเฟรซเซ ฮิโรชิม่า (1) |
สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันมากที่สุด > แชมป์ (จำแนกตามสโมสร)

| ทีม | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีชนะเลิศ | ปีรองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | 3 | 1 | (2555, 2557, 2559) | (2556) |
|  นาโกยา แกรมปัส | 1 | 1 | (2556) | (2557) |
|  การท่าเรือ | 1 | 0 | (2554) |  |
|  บีอีซี เทโรศาสน | 1 | 0 | (2558) |  |
|  ซานเฟรซเซ ฮิโรชิม่า | 1 | 0 | (2560) |  |
|  โชนัน เบลล์มาเร่ | 0 | 1 |  | (2554) |
|  เวกัลตะ เซนได | 0 | 1 |  | (2555) |
|  ซากัน โทสุ | 0 | 1 |  | (2558) |
|  อัลบิเร็กซ์ นิงาตะ | 0 | 1 |  | (2559) |
|  เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด | 0 | 1 |  | (2560) |
แหล่งข้อมูลอื่น

โตโยต้า พรีเมียร์คัพ เก็บถาวร 2015-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตโยต้า พลัตซ์

| โตโยต้า พลัตซ์ (XP10) |
| --- | --- |
โตโยต้า พลัตซ์ (XP10; ก่อนปรับโฉม, ประเทศญี่ปุ่น)
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: โตโยต้า
เรียกอีกชื่อ: โตโยต้า ยาริส โตโยต้า เอ็กโค (โอเชียเนียและอเมริกาเหนือ) เซี่ยลี่ 2000/ยากุ/เวล่า (ประเทศจีน)
เริ่มผลิตเมื่อ: สิงหาคม พ.ศ. 2542 – พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 พ.ศ. 2543–2555 (ประเทศจีน)
รุ่นปี: 2000–2005
แหล่งผลิต: ประเทศญี่ปุ่น: โทโยตะ, จังหวัดไอจิ (โรงงานทาคาโอกะ) ประเทศจีน: เทียนจิน (ภายใต้เทียนจิน เอฟเอดับเบิ้ลยู)
ผู้ออกแบบ: โยชิฮารุ นากาจิมะ
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก
รูปแบบตัวถัง: รถเก๋ง 4 ประตู คูเพ 2 ประตู  (เฉพาะอเมริกาเหนือ)
โครงสร้าง: เครื่องวางหน้า ขับเคลื่อนล้อหน้า เครื่องวางหน้า ขับเคลื่อนสี่ล้อ (เฉพาะญี่ปุ่น)
แพลตฟอร์ม: พื้นฐาน Toyota NBC
รุ่นที่คล้ายกัน: โตโยต้า วิตซ์ (XP10) โตโยต้า ยาริส เวอร์โซ่/ฟัน คาร์โก้ โตโยต้า วีออส (XP40) โตโยต้า อิสต์/ไซออน เอ็กซ์เอ (XP60)
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: Petrol: 1.0 L 1SZ-FE I4 1.3 L 8A-FE I4 (ประเทศจีน) 1.3 L 2NZ-FE I4 1.5 L 5A-FE I4 (ประเทศจีน) 1.5 L 1NZ-FE I4 1.6 L CA4GB2 I4 (ประเทศจีน)
ระบบเกียร์: เกียร์ธรรมดา 5 จังหวะ เกียร์อัตโนมัติ 4 จังหวะ
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,370 mm (93.3 in)
ความยาว: รุ่นปี 1999–2002: 4,145 mm (163.2 in) รุ่นปี 2002–2005: 4,180 mm (164.6 in)
ความกว้าง: 1,660 mm (65.4 in)
ความสูง: 1,500 mm (59.1 in) (FWD) 1,510 mm (59.4 in) (4WD)
น้ำหนัก: รุ่นเก๋ง: 850–1,010 kg (1,874–2,227 lb) รุ่นคูเพ: 923 kg (2,035 lb)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: โตโยต้า เทอร์เซล โตโยต้า พาเซโอ (คูเพ)
รุ่นต่อไป: โตโยต้า เบลต้า/ยาริส ซีดาน/วีออส (XP90)
โตโยต้า พลัตซ์ (อังกฤษ: Toyota Platz) เป็น รถยนต์นั่งขนาดเล็กมากที่ผลิตในญี่ปุ่นโดยโตโยต้าตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ถึง พ.ศ. 2548 และถูกแทนที่รุ่นต่อไปด้วยโตโยต้า เบลต้า โตโยต้ากำหนดให้พลัตซ์รุ่นนี้มีรหัสเป็น "XP10" และจำหน่ายในตลาดส่งออกในชื่อ "ยาริส" หรือ "เอ็กโค" ชื่อ "Yaris" และ "Echo"
นิรุกติศาสตร์

ชื่อ "พลัตซ์ (Platz)" มีความหมายในภาษาเยอรมันว่า "พื้นที่" (โดยนิยามว่าเป็น "พื้นที่ห้องโดยสารภายในที่กว้างขวาง") โดยมีเพียงเครื่องยนต์สี่สูบเรียงเท่านั้นที่ติดตั้งมากับโตโยต้า พลัตซ์ โดยในประเทศญี่ปุ่นมีขายเป็นรถเก๋งสี่ประตูเท่านั้น นอกจากนี้มีรุ่นคูเพที่ขายในอเมริกาเหนือภายใต้ชื่อ "เอ็กโค (Echo)"
ประวัติศาสตร์

โตโยต้า พลัตซ์ถูกเปิดตัวเมื่อ พ.ศ. 2542 และจำหน่ายไปยังทั่วโลกในรุ่นเก๋งภายใต้รุ่นปี 1999 ส่วนรุ่นคูเพที่ตามมาเป็นรุ่นปี 2000 นั้นจะถูกจำกัดไว้จำหน่ายในอเมริกาเหนือเท่านั้น โตโยต้า พลัตซ์นั้นมีความใกล้เคียงกับโตโยต้า วิตซ์ที่เป็นรุ่นแฮตช์แบ็กอย่างมาก ซึ่งทั้งสองรุ่นนี้ใช้ชิ้นส่วนประตูหน้า ภายใน และชิ้นส่วนต่าง ๆ ร่วมกัน
ในสหรัฐอเมริกา โตโยต้า เอ็กโคขายได้เกือบ 50,000 หน่วยในปีแรกที่จำหน่าย โดยเอ็กโคได้เป็นส่วนหนึ่งของโตโยต้า โปรเจ็กต์ เจเนซิส แต่กลับล้มเหลวในการชักชวนผู้ที่มีอายุน้อยมาซื้อรถยนต์โตโยต้าในอเมริกา โตโยต้า เอ็กโคขายได้เป็นปริมาณมากในแคนาดา โดยโตโยต้าได้ขายโตโยต้า วิตซ์รุ่น 3 และ 5 ประตูในชื่อโตโยต้า เอ็กโคในรุ่นปี 2004 แทนที่เอ็กโค คูเพที่เลิกขายไปแล้วเมื่อ พ.ศ. 2546 ส่วนในอเมริการุ่นสองประตูยังขายควบคู่ไปกับรุ่นซีดานอยู่จนกระทั่งถึงรุ่นปี 2005 ส่วนรุ่นแฮตช์แบ็กนั้นไม่เคยถูกขายในอเมริกา โดยโตโยต้า เอ็กโคเป็นรุ่นก่อนหน้าของโตโยต้า ยาริสในอเมริกาเหนือเนื่องจากมีการใช้ชิ้นส่วนต่าง ๆ ร่วมกันเป็นจำนวนมาก เช่น คอนโซลหน้า
รุ่นก่อนปรับโฉม: โตโยต้า พลัตซ์ รุ่นเก๋ง (ประเทศญี่ปุ่น)
รุ่นก่อนปรับโฉม: โตโยต้า เอ็กโค รุ่นคูเพ (สหรัฐฯ)
รุ่นปรับโฉม: โตโยต้า เอ็กโค รุ่นเก๋ง (ประเทศออสเตรเลีย)
รุ่นปรับโฉม: โตโยต้า เอ็กโค รุ่นเก๋ง (ประเทศออสเตรเลีย)
รุ่นปรับโฉม: โตโยต้า เอ็กโค รุ่นคูเพ (สหรัฐฯ)
ภายในห้องโดยสาร
เซี่ยลี่ 2000/เวล่า

ในประเทศจีน โตโยต้า พลัตซ์ได้จำหน้าในชื่อเซี่ยลี่ 2000 ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2543 จนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 ต่อมาได้มีการปรับโฉมเล็กน้อยและเปลี่ยนชื่อเป็นเซี่ยลี่ เวล่า เริ่มขายเทื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 จนถึง พ.ศ. 2555 โดยใช้เครื่องยนต์ 1.3 ลิตร รหัส 8A-FE, 1.5 ลิตร รหัส 5A-FE และเครื่องยนต์ 1.6 ลิตรที่จีนทำเองในรหัส  CA4GB2 โดยมาพร้อมกับเกียร์ธรรมดา 5 จังหวะในทุกรุ่น และจากมี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2546 มีรุ่นลิมิเต็ดจำหน่ายในชื่อเซี่ยลี่ ยากุซึ่งมาพร้อมกับเกียร์อัตโนมัติ 4 จังหวะ
เซี่ยลี่ 2000
เซี่ยลี่ 2000
เทียนจิน เวล่า
เทียนจิน เวล่า
เซี่ยลี่ ยากุ
เซี่ยลี่ ยากุ
ความปลอดภัย

ในงายวิจัย ระดับความปลอดภัยรถยนต์ที่ใช้แล้ว (UCSR) เมื่อ พ.ศ. 2553 ของมหาวิทยาลัยโมนาชได้มีรายงานว่าความปลอดภัยของโตโยต้า เอ็กโคให้ระดับ "แย่" (สองในห้าดาว) ของการป้องกันความปลอดภัยของผู้โดยสารในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุ
ยอดขาย

| ปี (พ> ศ.).ปี (พ.ศ.) | สหรัญอเมริกา |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2542 | 10,490 |  |  |  |
| 2543 | 48,876 |  |  |  |
| 2544 | 42,464 |  |  |  |
| 2545 | 27,985 |  |  |  |
| 2546 | 26,167 |  |  |  |
| 2547 | 3,899 |  |  |  |
| 2548 | 1,544 |  |  |  |
| 2549 | 27 |  |  |  |
| 2550 | 7 |  |  |  |
ยอดขายรวมทั้งหมด (หน่วย): 161,459
แด็กเกอร์ซีรีส์

แด็กเกอร์ (ญี่ปุ่น: ダガー; อังกฤษ: Dagger) เป็นรุ่นของโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ กันดั้มซึ่งใช้ระบบปฏิทิน Cosmic Era บทบาทและลักษณะของแด็กเกอร์ซีรีส์จะคล้ายกับจิมซีรีส์ในภาค Universal Century โดยแด็กเกอร์ซีรีส์เครื่องแรกที่ปรากฏตัวก็คือ GAT-01 สไตรค์แด็กเกอร์ในโมบิลสูทกันดั้มซี้ด แด็กเกอร์ซีรีส์ทั้งหมดได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
สไตรค์แด็กเกอร์

| GAT-01 สไตรค์แด็กเกอร์ > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทเอนกประสงค์รุ่นผลิตจำนวนมาก
ความสูง: 18.02 เมตร
น้ำหนัก: 55.31 ตัน
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน 75 มม. "อิเกลชเตลลุงก์" บีมไรเฟิล 57 มม. บีมเซเบอร์ โล่
นักบินสำคัญ: เอ็ดเวิร์ด ฮาเรลสัน มอร์แกน ชูวาเลียร์ แบรี่ โฮ เจน ฮิวส์ตัน
ด ค ก
สไตรค์แด็กเกอร์เป็นโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากรุ่นแรกของกลุ่มพันธมิตรโลกโดยใช้โครงสร้างพื้นฐานของสไตรค์กันดั้มและมีระบบปฏิบัติการที่จำลองมาจากของสไตรค์กันดั้มซึ่งทำให้คนธรรมดาสามารถควบคุมได้ เนื่องจากต้องลดค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างและเร่งผลิตให้ทันใช้งานเพื่อต่อสู้กับโมบิลสูทของซาฟท์ ระบบสไตรเกอร์แพ็คและเกราะเฟสชิฟท์จึงถูกตัดไป สไตรค์แด็กเกอร์ติดตั้งอาวุธบีมไว้และมีพลังในการต่อสู้สูงกว่าจินน์ของซาฟท์มาก สไตรค์แด็กเกอร์มีครอบแก้วปิดเซนเซอร์ที่ตาและบีมเซเบอร์ด้านหลังเล่มเดียวเหมือนกับ RGM-79 จิมในโมบิลสูทกันดั้ม ใช้เสาอากาศแบบปกติติดข้างหัว
สไตรค์แด็กเกอร์ได้รับการใช้งานครั้งแรกในการรบที่ปานามา ซึ่งสไตรค์แด็กเกอร์รุ่นแรกถูก กุงนีล ซึ่งเป็นระบบปล่อยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแรงสูงของซาฟท์ทำลายระบบทั้งหมด ถึงกระนั้น สไตรค์แด็กเกอร์ก็ได้รับการผลิตต่อมาและเป็นกำลังหลักของกลุ่มพันธมิตรโลกแทนโมบิลอาเมอร์ TS-MA2 โมเบียส จนจบสงครามครั้งแรก
แด็กเกอร์

| GAT-01A1 แด็กเกอร์ > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทเอนกประสงค์รุ่นผลิตจำนวนมาก
ความสูง: 18 เมตร
น้ำหนัก: 57.05 ตัน
เกราะ: ลามิเน็ตอาเมอร์
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน 40 มม. "อิเกลชเตลลุงก์ ซไว" บีมไรเฟิล 57 มม. บีมเซเบอร์ ปืนกล 52 มม. ปืนกลต่อต้านทหารราบ 12.5 มม. โล่
คุณสมบัติพิเศษ: ฮาร์ดพ้อยสำหรับติดตั้งสไตรเกอร์แพ็ค
นักบินสำคัญ: มอร์แกน ชูวาเลียร์
ด ค ก
แด็กเกอร์เป็นรุ่นที่สมบูรณ์ของสไตรค์แด็กเกอร์ มีอีกชื่อหนึ่งว่า 105แด็กเกอร์ แด็กเกอร์ได้รับการเพิ่มสมรรถนะและสามารถใช้งานสไตรเกอร์แพ็คได้เช่นเดียวกับสไตรค์กันดั้ม ในส่วนที่เป็นจุดสำคัญเช่นห้องควบคุมและเครื่องยนต์ของแด็กเกอร์จะใช้เจลลดความร้อนที่ทำเป็นเกราะลามิเน็ตป้องกันไว้เพื่อให้ทนบีมที่ไม่รุนแรงนักได้ บีมเซเบอร์ของแด็กเกอร์จะติดไว้ที่เอวสองเล่มและมีปืนกลสำหรับยิงทหารราบที่เท้า
ในช่วงแรกเริ่มผลิตนั้นนั้น แด็กเกอร์จะเป็นโมบิลสูทประจำตัวของนักบินระดับจ่าฝูงขึ้นไปโดยเฉพาะ โดยเครื่องที่มีชื่อเสียงที่สุดเป็นของมอร์แกน ชูวาเลียร์ ผู้มีฉายาว่าหมาบ้าแห่งแสงจันทร์ซึ่งได้ใช้กันบาเรลแด็กเกอร์ในการต่อสู้ที่โบอาส มอร์แกนยังได้ต่อสู้กับไฮเปอเรียนกันดั้มของคานาร์ด พาสบนดวงจันทร์ในภาค กันดั้มซี้ด X แอสเทรย์ และหลังสงครามได้ต่อสู้กับ GAT-333 เรดเดอร์ร่างสมบูรณ์ ของเอ็ดเวิร์ด ฮาเรลสันในภาค กันดั้มซี้ด เดสทินีแอสเทรย์ ซึ่งในช่วงหลังสงครามนี้แด็กเกอร์ได้เป็นกำลังหลักแทนสไตรค์แด็กเกอร์ก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วย GAT-02L2 แด็กเกอร์ L ในภายหลัง
แด็กเกอร์ปรากฏตัวครั้งแรกในดีไซน์ต้นฉบับ SEED-MSV และได้ปรากฏตัวในอะนิเมะ กันดั้มซี้ดเดสทินี
แด็กเกอร์ > GAT-01A2R สลอทเทอร์แด็กเกอร์

ปรากฏตัวในโมบิลสูทกันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ สลอทเทอร์แด็กเกอร์เป็นรุ่นปรับปรุงเล็กน้อยของแด็กเกอร์และมีเอลสไตรเกอร์เป็นอุปกรณ์มาตรฐาน แต่ยังสามารถเปลี่ยนใช้สไตรเกอร์แพ็คแบบอื่นได้ตามปกติ สลอทเทอร์แด็กเกอร์จะทาสีดำและเป็นโมบิลสูทมาตรฐานประจำหน่วยแฟนท่อมเพนคู่กับ GAT-04 วินดั้ม
บัสเตอร์แด็กเกอร์

| GAT-A01/E2 บัสเตอร์แด็กเกอร์ > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทยิงสนับสนุนระยะไกลรุ่นผลิตจำนวนมาก
ความสูง: 17.81 เมตร
น้ำหนัก: 80.7 ตัน
เกราะ: ลามิเน็ตอาเมอร์
อุปกรณ์: มิสไซล์พ็อด 220 มม. สามลำกล้อง ไรเฟิลพลังงานสูง 94 มม. กันลันเชอร์ 350 มม. บีมเซเบอร์
คุณสมบัติพิเศษ: ฮาร์ดพ้อยสำหรับติดตั้งสไตรเกอร์แพ็ค
นักบินสำคัญ: เรน่า อิเมเลีย
ด ค ก
ปรากฏตัวครั้งแรกในดีไซน์ต้นฉบับ SEED-MSV เดิมทีออกแบบให้เป็นสไตรเกอร์แพ็คของแด็กเกอร์โดยจำลองรูปแบบมาจากบัสเตอร์กันดั้ม แต่ต่อมาได้พัฒนาเป็นโมบิลสูทรุ่นใหม่เพื่อให้มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิม บัสเตอร์แด็กเกอร์ใช้โครงสร้างหลักของแด็กเกอร์จึงมีเกราะลามิเน็ตป้องกันบริเวณสำคัญไว้ทั้งยังเสริมเกราะที่ส่วนต่างๆเพื่อปรับโครงสร้างให้รับแรงถีบขณะยิงปืนได้ดีขึ้น อาวุธหลักของบัสเตอร์เป็นปืนที่สามารถประกอบกันได้แบบเดียวกับของบัสเตอร์กันดั้ม แต่จำนวนมิสไซล์ในมิสไซล์พ็อดลดลงเหลือสามลำกล้องและติดตั้งบีมเซเบอร์ไว้เพื่อให้สามารถต่อสู้ในระยะประชิดตัวได้ดีกว่าเดิม
บัสเตอร์แด็กเกอร์ที่มีชื่อเสียงเป็นของเรน่า อิเมเลีย ผู้มีฉายาว่า ซากุระสะพรั่ง
แด็กเกอร์L

| GAT-02L2 แด็กเกอร์L > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทเอนกประสงค์รุ่นผลิตจำนวนมาก
ความสูง: 18.4 เมตร
น้ำหนัก: 55.05 ตัน
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน 12.5 มม. "โทเดสเชรคเคน" บีมคาไบน์ บีมเซเบอร์ ลูกดอกระเบิดเจาะเกราะ "สติลเล็ตโต" ปืนใหญ่แรงสะท้อนต่ำ โล่
คุณสมบัติพิเศษ: ฮาร์ดพ้อยสำหรับติดตั้งสไตรเกอร์แพ็ค
ด ค ก
ปรากฏตัวในอะนิเมะ กันดั้มซี้ดเดสทินี แด็กเกอร์Lเป็นโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากซึ่งเข้าประจำการเป็นกำลังหลักของกลุ่มพันธมิตรโลกแทนแด็กเกอร์ ลักษณะโดยทั่วไปจะคล้ายกับแด็กเกอร์แต่ไม่มีเกราะลามิเน็ตป้องกันบริเวณสำคัญ แด็กเกอร์Lใช้ปืนบีมคาไบน์หรือปืนใหญ่แรงสะท้อนต่ำเป็นอาวุธปืนหลักแทนบีมไรเฟิลและมีลูกดอกระเบิดซึ่งใช้ซัดเจาะเกราะของศัตรู นอกจากรุ่นปกติแล้ว แด็กเกอร์Lยังมีรุ่นดาร์คแด็กเกอร์Lของหน่วยแฟนธ่อมเพนที่ทาสีดำเพื่อใช้พรางตัว
รูปแบบอื่นๆ > GAT-01D ลองแด็กเกอร์

ปรากฏตัวครั้งแรกในดีไซน์ต้นฉบับ SEED-MSV ลองแด็กเกอร์เป็นโมบิลสูทรุ่นสมรรถนะสูงสำหรับให้โคออดิเนเตอร์ใช้งานและมีต้นแบบมาจากดูเอลกันดั้ม มีสมรรถนะสูงกว่าสไตรค์แด็กเกอร์และติดบีมเซเบอร์สองเล่ม เนื่องจากใช้ข้อมูลที่ได้จากการต่อสู้ระหว่างสไตรค์กันดั้มและดูเอลกันดั้มด้วย จึงได้สร้างเกราะ ฟอร์เทสทรา ที่จำลองมาจากเกราะแอสซอล์ทชราวด์ของดูเอลกันดั้ม เกราะนี้มีอาวุธเสริมเป็นลิเนียร์แคนน่อน115มม.ติดไหล่ขวาและมิสไซล์พ็อดแปดลำกล้องติดไหล่ซ้าย
ลองแด็กเกอร์ส่วนใหญ่เป็นโมบิลสูทที่ใช้งานโดยคอมแบทโคออดิเนเตอร์ โซเคียสซีรีส์ และมีเครื่องสีขาวของ ฌอน แครี่ ผู้มีฉายา ดาราจรัสแสง J ซึ่งได้ต่อสู้กับดูเอลกันดั้มของอิซาค จูลที่ปานามา ลองแด็กเกอร์ของฌอนนั้นหมดสภาพเมื่อถูกคลื่นแม่เหล็กของกุงนีล แต่อิซาคไม่ยอมสังหารฌอน ซึ่งฌอนได้ออกจากกองทัพพันธมิตรโลกไปเข้ากับอาณาจักรอ็อบหลังเหตุการณ์นี้
รูปแบบอื่นๆ > GAT-01D1 ดูเอลแด็กเกอร์

ปรากฏตัวครั้งแรกในดีไซน์ต้นฉบับ SEED-MSV เป็นรุ่นผลิตใช้งานของลองแด็กเกอร์ซึ่งมีคุณสมบัติเหมือนกันเกือบทุกประการ แต่ใช้ระบบปฏิบัติการที่ทำให้คนธรรมดาใช้งานได้
รูปแบบอื่นๆ > GAT-SO2R Nแด็กเกอร์N

ปรากฏตัวครั้งแรกในดีไซน์ต้นฉบับ SEED DESTINY-MSV เป็นแด็กเกอร์ซีรีส์ที่ใช้พื้นฐานของบลิทซ์กันดั้มและมีลักษณะคล้ายกับนินจา Nแด็กเกอร์Nติดตั้งระบบพรางตัวด้วยอนุภาคมิราจคอลลอยด์ ซึ่งสามารถทำให้เซนเซอร์ทุกชนิดไม่สามารถตรวจจับบลิทซ์กันดั้มได้ รวมถึงไม่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า Nแด็กเกอร์Nยังใช้นิวตรอนแจมเมอร์แคนเซลเลอร์ซึ่งทำให้ไม่ได้รับผลจากนิวตรอนแจมเมอร์ จึงใช้เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิชชั่นเป็นแหล่งพลังงานและสามารถใช้งานมิราจคอลลอยด์ได้โดยไม่จำกัดเวลา เนื่องจากสนธิสัญญายูเนียสห้ามใช้งานเทคโนโลยีทั้งสองในการทหาร การพัฒนา Nแด็กเกอร์Nจึงถูกยกเลิกไป แต่แท้จริงแล้วกลุ่มพันธมิตรโลกได้แอบพัฒนาต่อมาอย่างลับๆ
โล่"ชิลด์เกเวอร์"ที่แขนขวามีบีมไรเฟิลติดตั้งไว้และใช้ดาบคาตานะและกงเล็บติดแขน"ฮาเคนฟาวสต์"ซึ่งสามารถยิงออกไปได้เป็นอาวุธระยะประชิด ทั้งยังมีช่องเอนกประสงค์ทั่วร่างซึ่งปกติจะใช้เก็บสายเคเบิลเพื่อใช้เคลื่อนไหวโดยการโหนตัวกับอุกกาบาต จึงไม่ต้องใช้ท่อขับดันให้ศัตรูจับความร้อนได้
รูปแบบอื่นๆ > GAT-X399/Q ไวลด์แด็กเกอร์

ปรากฏตัวครั้งแรกในดีไซน์ต้นฉบับ SEED DESTINY-MSV เป็นแด็กเกอร์ซีรีส์ที่ใช้พื้นฐานของไกอากันดั้มจึงสามารถแปลงร่างเป็นแบบสัตว์สี่เท้าได้ ไวลด์แด็กเกอร์ใช้อาวุธแบบเดียวกับแด็กเกอร์L แต่มีปืนกลแก็ตลิ่งและปืนใหญ่ 175 มม.อยู่ด้านหลังสำหรับใช้งานในร่างสัตว์สี่เท้า ซึ่งในร่างนี้บีมเซเบอร์จะหันออกไปด้านข้างเพื่อให้ใช้โจมตีศัตรูขณะวิ่งอยู่ได้ ไวลด์แด็กเกอร์เป็นโมบิลสูทรุ่นต้นแบบแต่ก็มีการผลิตมาถึง 72 เครื่อง
ดูเพิ่ม

รายชื่อหุ่นยนต์ใน Cosmic Era
ไดแอน เลน

| ไดแอน เลน |
| --- | --- |
เลนที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลินครั้งที่ 61 ปี 2011
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1965-01-22) 22 มกราคม ค.ศ. 1965 (59 ปี) ไดแอน เลน
คู่สมรส: คริสโตเฟอร์ แลมเบิร์ท (1988-1994) จอช โบรลิน (2004-2013)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1979 - ปัจจุบัน
ไดแอน เลน (อังกฤษ: Diane Lane) นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน ที่มีผลงานแสดงมาเป็นเวลา 30 ปี  มีผลงานแสดงครั้งแรกเมื่ออายุเพียง 14 ปี โดยรับบทนำในเรื่อง A Little Romance คู่กับลอว์เรนซ์ โอลิเวียร์ ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงจนได้ตีพิมพ์ขึ้นหน้าปกนิตยสารไทม์ ในฐานะนักแสดงเด็กชั้นนำ
ไดแอน เลนเกิดและเติบโตในนิวยอร์ก บิดาชื่อ เบอร์ตัน ยูยีน เลน เป็นผู้ฝึกสอนการแสดง มารดาชื่อ คอลลีน แฟริงตัน เคยเป็นนางแบบหน้ากลางของนิตยสารเพลย์บอย บิดามารดาหย่าขาดกันตั้งแต่เธอยังเด็ก และฟ้องร้องแย่งสิทธิการเลี้ยงดูเธอจนกระทั่งเธอบรรลุนิติภาวะ
ไดแอน เลน  เริ่มชีวิตการแสดงตั้งแต่อายุ 6 ปี ได้รับอิทธิพลในการแสดงมาจากยาย เธอเริ่มจากการแสดงละครเวที และเริ่มมีชื่อเสียงอย่างกว้างขวางจากการแสดงภาพยนตร์คู่กับลอว์เรนซ์ โอลิเวียร์ ใน A Little Romance และได้ขึ้นปกนิตยสารไทม์เมื่ออายุเพียง 14 ปี จากนั้นได้แสดงภาพยนตร์ The Outsiders คู่กับนักแสดงเด็กหลายคน ที่กลายเป็นนักแสดงดังในอนาคต คือ แมทท์ ดิลลอน ทอม ครูซ ร็อบ โลว์ และแพทริก สเวย์ซี  และภาพยนตร์ Rumble Fish คู่กับ มิคกี รูร์ค นิโคลัส เคจ และแมทท์ ดิลลอน
ภาพยนตร์สองเรื่องถัดมา ได้รับการคาดหมายว่าจะทำให้เธอกลายเป็นนักแสดงชั้นนำ คือภาพยนตร์เพลง Streets of Fire ของวอลเทอร์ ฮิลล์ และ The Cotton Club ของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา  แต่ปรากฏว่าภาพยนตร์กลับไม่ประสบความสำเร็จ ทำให้เธอหันหลังให้กับวงการแสดง และกลับไปอาศัยกับมารดา
ภาพยนตร์ที่ทำให้เธอกลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้ง คือเรื่อง Unfaithful ในปี ค.ศ. 2002 กำกับโดยเอเดรียน ไลน์ และ Under the Tuscan Sun ในปี 2003 สร้างจากหนังสือขายดีของ Frances Mayes
แหล่งข้อมูลอื่น

Diane Lane ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ไตตัส บรัมเบิล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ไตตัส มาลาไค บรัมเบิ้ล (Titus Malachi Bramble)
ส่วนสูง:  185 ซ.ม. (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ซันเดอร์แลนด์
หมายเลข:  19
 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15:48, 1 November 2008 (UTC)
ไตตัส มาลาไค บรัมเบิ้ล (อังกฤษ: Titus Malachi Bramble) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ตำแหน่งกองหลัง
บรัมเบิ้ลเป็นนักฟุตบอลฝึกหัดของสโมสรอิปสวิชทาวน์ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 ซึ่งตอนแรกเล่นเป็นกองหน้า แต่ภายหลังหันมาเปลี่ยนเป็นกองหลังจนปัจจุบัน บรัมเบิ้ลได้ลงเล่นเป็นนัดแรกในฤดูกาล 1998–1999 โดยไปเยือนเชฟฟิลด์ยูไนเต็ด และจากนั้นก็ได้รับการยกย่องว่า จะเป็นกองหลังอนาคตไกล แต่เมื่อย้ายมาอยู่สโมสรนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในปี ค.ศ. 2002 เขากลับเป็นที่จดจำจากแฟนบอลเสียมากกว่าในเรื่องของความผิดพลาดในสนาม โดยเฉพาะการจับคู่แผงหลังกับ ฌอง อแล็ง บูมซง อย่างไรก็ตาม หลังจากย้ายมาอยู่วีแกน บรัมเบิ้ลก็เริ่มค่อย ๆ กลับมามีผลงานดีอีกครั้ง จนสามารถยึดเป็นตัวจริงของทีมได้ จนสตีฟ บรูซ ซึ่งทำงานกับเขาสมัยที่อยู่วีแกนในตอนนั้น ได้ซื้อไปอยู่ตามที่ซันเดอร์แลนด์ด้วย
ไตรกีฬาคนพิการ

ไตรกีฬาคนพิการ (อังกฤษ: Paratriathlon) เป็นรูปแบบของไตรกีฬาสำหรับนักกีฬาที่มีความพิการทางร่างกาย กีฬานี้ได้รับการดูแลโดยสหพันธ์ไตรกีฬานานาชาติ (ITU) และจัดขึ้นในฐานะอีเวนต์กีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
ไตรกีฬาชิงแชมป์โลกประจำปีรวมถึงการวิ่งไตรกีฬาคนพิการระยะทางสั้น ๆ กับการว่ายน้ำ 750 เมตร, ขี่จักรยาน 20 กิโลเมตรโดยใช้แฮนด์ไซเคิล, จักรยานหรือจักรยานตีคู่พร้อมกับผู้นำทาง และวีลแชร์ 5 กิโลเมตรหรือวิ่งแข่ง มีนักกีฬาแข่งขันในหกประเภทตามลักษณะของความบกพร่องทางกายภาพของพวกเขา กับรูปแบบต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับโครงสร้างอีเวนต์ดั้งเดิมที่ใช้ร่วมกับความพิการของพวกเขา
ไตรกีฬาคนพิการในพาราลิมปิกฤดูร้อนจะเป็นการแข่งความเร็วระยะทางสั้น ๆ ประกอบด้วยว่ายน้ำ 750 เมตร, ขี่จักรยาน 20 กิโลเมตร และวิ่งระยะ 5 กิโลเมตร
ในกีฬาเครือจักรภพ 2018 ไตรกีฬาคนพิการได้รับการจัดร่วมกับนักกีฬาในหลายประเภท กับการเริ่มต้นที่ได้รับการแนะนำเพื่อให้แน่ใจว่ามีการแข่งขันที่เป็นธรรมระหว่างประเภทต่าง ๆ
ไดโคลฟีแนค

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: M01AB05 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 3033
DrugBank: APRD00527
ECHA InfoCard: 100.035.755 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ไดโคลฟีแนค (อังกฤษ: Diclofenac) เป็นยาประเภท เอ็นเซด (NSAID) มีฤทธิ์ลด การอักเสบ ในโรค ข้ออักเสบ (arthritis) หรือ การบาดเจ็บ ชนิดเฉียบพลัน และสามารถใช้ลดอาการปวด ประจำเดือน
ชื่อทางการค้า

ในท้องตลาดมีชื่อทางการค้าดังนี้
โวลทาเรน® (Voltaren)
โวลทารอล® (Voltarol)
คาทาแฟลม® (Cataflam)
โวลทาเรน (Voltaren) และ โวลทารอล (Voltarol) มีเกลือ โซเดียม ของไดโคลฟีแนค ในท้องตลาดของ ประเทศอังกฤษ โวทารอลจะมีทั้งในรูปของเกลือ โซเดียม และ โพแทสเซียม ขณะที่ คาทาแฟลมในประเทศอื่น ๆ จะมีแต่เฉพาะเกลือ โพแทสเซียม เท่านั้น ไดโคลฟีแนคจะเป็นสูตรตำรับยาดังนี้ยา
ชนิดป้องกันการถูกทำลายโดยกรดในกระเพาะ (25 and 50 มก),
สูตรกระจายตัวเร็ว (50 มก),
สูตรควบคุมการปล่อยตัวยาช้า ๆ (75, 100 or 150 มก),
ยาเหน็บ (50 and 100 มก),
ยาฉีด (50 and 75 มก)
ไดโคลฟีแนคมีจำหน่ายในรูป OTC ในบางประเทศได้แก่:
โวลทาเรน® โดโล (Voltaren® dolo 12.5 mg) ซึ่งไดโคลฟีแนคจะอยู่ในรูปของเกลือโซเดียม ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และ เยอรมนี
ตำรับที่เป็น OTC ซึ่งมีไดโคลฟีแนค 25 mg ประเทศนิวซีแลนด์
ไดเมนไฮดริเนท

| --- | --- |

ส่วนผสมประกอบด้วย
Diphenhydramine: ยาต้านฮิสตามีน
8-chlorotheophylline: ยากระตุ้น
ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้า: Draminate, Gravol, Navamin, Dimin, Demin, อื่น ๆ
AHFS/Drugs.com: โมโนกราฟ
MedlinePlus: a607046
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  AU: A   
ช่องทางการรับยา: ปาก, ทวาร, หลอดเลือด, ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ
รหัส ATC: R06AA11 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: S2 (ในร้านยาเท่านั้น)   US: OTC  
ตัวบ่งชี้
เลขทะเบียน CAS: 523-87-5 Y
PubChem CID: 10660
DrugBank: DB00985 Y
ChemSpider: 10210 Y
UNII: JB937PER5C
KEGG: D00520 Y
ChEBI: CHEBI:94848
ChEMBL: CHEMBL1200406 N
ECHA InfoCard: 100.007.593 
  7Y (what is this?)  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ไดเมนไฮดริเนท (อังกฤษ: Dimenhydrinate) จำหน่ายในชื่อ ดรามามีน (อังกฤษ: Dramamine) และชื่ออื่น ๆ เป็นยาทั่วไปที่ใช้รักษาอาการเมารถเมาเรือ และ คลื่นเหียนอาเจียน ไดเมนไฮดริเนทเป็นยาปกระกอบซึ่งประกอบด้วยไดเฟนไฮดรามีน กับ 8-คลอโรทีโอฟิลลีน
การใช้งาน

ไดเมนไฮไดรเนทเป็นยาทั่วไปกลุ่มยาต้านฮิสตามีนที่มีข้อบ่งใช้เพื่อป้องกันและบรรเทาอาการคลื่นเหียนและอาเจียนจากสาเหตุต่าง ๆ โดยเฉพาะจากการเมารถเมาเรือ ยานี้จัดเป็นกลุ่มยายับยั้งตัวรับสัญญาณ H1 (H1 receptor antagonist) ที่มีฤทธิ์ต้านตัวส่งสัญญาณแบบคอลิเนอร์จิก (anticholinergic)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Dimenhydrinate
"Diphenhydramine". Drug Information Portal. U.S. National Library of Medicine.
"8-Chlorotheophylline". Drug Information Portal. U.S. National Library of Medicine.
ไดแซ็กคาไรด์

ซูโครส ไดแซ็กคาไรด์ ที่เกิดจากปฏิกิริยาการควบแน่นของโมเลกุลกลูโคสกับโมเลกุลฟรักโทส
ไดแซ็กคาไรด์ หรือ น้ำตาลโมเลกุลคู่ (อังกฤษ: disaccharide) หรือ ไบโอส (อังกฤษ: biose) เป็นน้ำตาลที่เป็นสารประกอบประเภทคาร์โบไฮเดรต ไดแซ็กคาไรด์ สร้างขึ้นจากโมเลกุลของโมโนแซ็กคาไรด์ 2 โมเลกุล รวมกันด้วยพันธะไกลโคซิดิก โดยได้ผลลัพธ์เป็น ไดแซ็กคาไรด์ และน้ำ อย่างละ 1 โมเลกุล
คุณสมบัติทางเคมี

โมเลกุลของโมโนแซ็กคาไรด์ 2 โมเลกุล มีพันธะต่อกันโดยปฏิกิริยาการควบแน่น (condensation reaction)  พันธะนี้สามารถเกิดขึ้นได้ที่ตำแหน่งระหว่าง 1–4 หรือ 6 คาร์บอน ในแต่ละโมเลกุลของโมโนแซ็กคาไรด์  ดังนั้นถ้าโมโนแซ็กคาไรด์ทั้งสองเป็นโมเลกุลชนิดเดียวกัน เช่น กลูโคส การเชื่อมต่อด้วยพันธะที่แตกต่างกันจะทำให้คุณสมบัติทั้งทางฟิสิกส์และเคมีแตกต่างกันด้วย
ไดแซ็กคาไรด์ จะมีลักษณะเป็นผลึกของแข็งละลายน้ำได้ดีมีรสหวานเช่นเดียวกับโมโนแซ็กคาไรด์
ไดแซ็กคาไรด์สามัญ

| ไดแซ็กคาไรด์ | หน่วยที่ 1 | หน่วยที่ 2 | พันธะ |
| --- | --- | --- | --- |
| ซูโครส (น้ำตาลทราย, น้ำตาลอ้อย, น้ำตาลบีต, หรือ แซ็กคาโรส) | กลูโคส | ฟรักโทส | α(1→2)β |
| แล็กทูโลส | กาแล็กโทส | ฟรักโทส | β(1→4) |
| แล็กโทส (น้ำตาลนม) | กาแล็กโทส | กลูโคส | β(1→4) |
| มอลโทส | กลูโคส | กลูโคส | α(1→4) |
| ทรีฮาโลส | กลูโคส | กลูโคส | α(1→1)α |
| เซลโลไบโอส | กลูโคส | กลูโคส | β(1→4) |
ไดเทอร์พีน

โครงสร้างของเจรานิลเจรานิลไพโรฟอสเฟต
ไดเทอร์พีน (อังกฤษ: diterpene) เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนที่ประกอบด้วยเทอร์พีน 2 หน่วยหรือไอโซพีน 4 หน่วย มีสูตรโมเลกุลคือ C20H32 พืช สัตว์และเห็ดราสังเคราะห์ไดเทอร์พีนจากวิถีเมวาโลเนต (Mevalonate pathway) โดยมีเจรานิลเจรานิลไพโรฟอสเฟตเป็นสารมัธยันตร์หลัก ไดเทอร์พีนมีคุณสมบัติต้านจุลชีพและแก้อักเสบ สามารถแบ่งได้ตามจำนวนวงแหวน ตัวอย่างในตาราง
แทกซาดีอีนเป็นไดเทอร์พีนที่มี 3 วงแหวน
| จำนวนวงแหวน | ตัวอย่าง |
| --- | --- |
0: ไฟเทน
1: เซมบรีนเอ
2: สคลารีน, แลบเดน
3: อะบีอิเทน, แทกซาดีอีน
4: สเทมารีน, สเทโมดีน
ไดเทอร์พีนอยด์

โครงสร้างของเรตินอล
โครงสร้างของไฟทอล
ไดเทอร์พีนอยด์ (diterpenoid) เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนเช่นเดียวกับไดเทอร์พีน แต่จับกับหมู่ฟังก์ชัน บางครั้งสองคำนี้ใช้แทนกันได้ สารไดเทอร์พีนอยด์ที่สำคัญ ได้แก่ เรตินอล ไฟทอล
ไดเทอร์พีนอยด์ > แทกเซน

แทกเซน (taxane) เป็นกลุ่มไดเทอร์พีนอยด์ที่มีแกนเป็นแทกซาดีอีน พบในพืชสกุล Taxus (สนยิว) ใช้ในด้านเคมีบำบัด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ไดเทอร์พีน
ไดนาไมต์ (เพลงของบีทีเอส)

Error ซิงเกิลโดยบีทีเอส
"ไดนาไมต์" (อังกฤษ: Dynamite) เป็นเพลงที่บันทึกโดยวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ บีทีเอส ที่เผยแพร่ในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ผ่านบิกฮิตเอนเตอร์เทนเมนต์และโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นเพลงแรกของวงที่ร้องภาษาอังกฤษทั้งเพลง เดวิด สจวต กับเจสสิกา อะกอมบาร์ เป็นผู้เขียนเพลงนี้และผลิตโดยสจวต
ต่อมา ได้มีการรวม "ไดนาไมต์" อยู่ในอัลบั้มที่ 5 ของบีทีเอสที่มีชื่อว่า บี (2020) ซึ่งเผยแพร่ในวันที่ 20 พฤศจิกายน