stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศรีนาถ สุริยะ
คุณข้าหลวงและพระอาจารย์

ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ  เป็นทั้งคุณข้าหลวงในพระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี และพระอาจารย์ในพระองค์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี พระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวใน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว กับ พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี และ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ซึ่งทรงไว้วางพระทัยมาก ท่านผู้หญิงเคยตามเสด็จ พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี และ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ประพาสสหรัฐอเมริกา
เมื่อครั้น สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ยังทรงพระเยาว์ทรงเคยตรัสกับท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ ความว่า
...ฟ้าหญิงรักทูลกระหม่อมก๊ะมาก ชาติหน้าขอให้ได้เกิดเป็นลูกทูลกระหม่อมก๊ะ ขอให้นับถือพระพุทธศาสนา และขอให้ได้เกิดเป็นคนไทย
แต่เมื่อมีพระชันษาสูงได้มีผู้เข้าเฝ้าถามถึงการจำชื่อและวันเดือนปีเกิดที่เคยโปรดได้ไหม พระองค์จึงรับสั่งว่า "สมองฟ้าหญิงแก่แล้ว ทำ (คิดเลข) ไม่ได้แล้ว" แต่กระนั้นพระองค์ก็ทรงใฝ่รู้อยู่เสมอ มีรับสั่งกับคุณหญิงศรีนาถ สุริยะ พระอาจารย์ที่เข้าเฝ้าประจำว่า "ฟ้าหญิงอยากเรียนหนังสือ" คุณหญิงศรีนาถจึงถวายบทเรียนง่าย ๆ แก่พระองค์
งานประพันธ์

งานประพันธ์ของท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ ส่วนใหญ่เป็นประเภทสารคดีและตำราที่เกี่ยวกับวิชาสังคมศึกษาโดยเฉพาะวิชาประวัติศาสตร์ไทย งานเขียนและงานค้นคว้าที่อยู่ในความสนใจคืองานที่เกี่ยวกับชีวประวัติบุคคลที่ได้กระทำคุณงามความดีแก่ชาติบ้านเมือง เช่น
ท้าวเทพสตรี ท้าวศรีสุนทร
พระยาไชยบูรณ์และพระยาพิชัยดาบหัก
ส่วนงานเขียนอื่น ได้แก่
ลำดับราชวงศ์ กษัตริย์ลานนาไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
อนุสรณ์ดอนเจดีย์
ชีวิตครอบครัว

ท่านผู้หญิง ศรีนาถ สุริยะ สมรสกับ พลอากาศโท มานพ สุริยะ  มีบุตร-ธิดา คือ
นางมานวี จัตตารีส์ สมรสกับ พลตำรวจโท ปิยะวัฒน์ จัตตารีส์
รองศาสตราจารย์ นพนิธิ สุริยะ สมรสกับ นางศรีมนา สุริยะ
นางศศินี หงษ์หยก สมรสกับ ร้อยโท ภูมิศักดิ์ หงษ์หยก
อนิจกรรม

ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ  ถึงแก่อนิจกรรมเนื่องจากติดเชื้อในกระแสโลหิต เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 สิริอายุ 94 ปี พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพ ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ เป็นเวลา 3 วัน และ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ทรงพระกรุณาพระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพ 4 วัน
และในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินในการพระราชทานเพลิงศพ ท่านผู้หญิง ศรีนาถ สุริยะ ป.ม. ท.จ.ว. ต.ช. ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ท่านผู้หญิงศรีนาถ สุริยะ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2510 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
อัลบิดายะฮ์ วันนิฮายะฮ์

| --- | --- |
ภาพปกของอัลบิดายะฮ์ วันนิฮายะฮ์
ผู้ประพันธ์: อิบน์ กะษีร
ประเทศ: รัฐสุลต่านมัมลูก
ภาษา: ภาษาอาหรับ
ประเภท: ประวัติศาสตร์อิสลาม
วันที่พิมพ์: ฮ.ศ. 768
หน้า: 10125 หน้า (14 เล่ม)
ISBN: 978-9953520841
อัลบิดายะฮ์ วันนิฮายะฮ์ (อาหรับ: البداية والنهاية "ปฐมบทและปัจฉิมบท") หรือ ตารีค อิบน์ กะษีร ("ประวัติศาสตร์ โดย อิบน์ กะษีร") เป็นผลงานตำราคลาสสิกของนักวิชาการซุนนะฮ์ อิบน์ กะษีร
ภาพรวม

ผลงานของอิบน์ กะษีร ถือเป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือที่สุดในประวัติศาสตร์อิสลาม ลักษณะพิเศษของหนังสือเล่มนี้คือไม่เพียงแต่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอดีตเท่านั้น แต่ยังกล่าวถึงเหตุการณ์ในอนาคตที่นบีมุฮัมมัด กล่าวถึงอีกด้วย หนังสือหลายเล่มกล่าวถึงจุดเริ่มต้นของการสร้างและการส่งมนุษย์มายังโลกตามแนวทางของศาสนาอิสลาม ชีวิตของบรรดานบีในศาสนาอิสลาม และยุคสมัยของบรรดาเศาะฮาบะฮ์ (สาวกของมุฮัมมัด) จนถึงศตวรรษที่ 8  เล่มสุดท้ายบันทึกการทำนายเหตุการณ์ในอนาคต เช่น สัญญาณของวันพิพากษา (วันกิยามะฮ์) เมื่อชาวมุสลิม เชื่อว่าผู้คนเข้าสู่ ญันนะฮ์ (สวรรค์) หรือ ญะฮันนัม (นรก)
ความนิยม

หนังสือเล่มนี้มักใช้เป็นหนังสืออ้างอิงสำหรับประวัติศาสตร์อิสลาม อิบน์ กะษีร สามารถรวบรวมข้อมูลมากมายด้วยแหล่งข้อมูลหลักที่เชื่อถือได้ หนังสือเล่มนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ และต่อมา หนังสือเล่มนี้ได้รับการแปลเป็นหลายภาษา
อัลอัคฟะชุลอักบัร

นักไวยากรณ์และนักวิชาการชาวอาหรับในสมัยเคาะลีฟะฮ์
อะบูลค็อฏฏอบ อับดุลฮะมีด อิบน์ อับดุลมะญีด (อาหรับ: أبو الخطاب عبد الحميد بن عبد المجيد; เสียชีวิต ฮ.ศ. 177 / ค.ศ. 793) รู้จักกันทั่วไปในชื่อ อัลอัคฟะชุลอักบัร (الأخفش الأكبر) เป็นนักไวยากรณ์ชาวอาหรับ อาศัยอยู่ที่บัสรา และมีส่วนเกี่ยวข้องกับระเบียบไวยากรณ์ภาษาอาหรับของนักภาษาศาสตร์ และเป็นสมาชิกเผ่าก็อยส์
ลูกศิษย์คนสำคัญของเขา ได้แก่ ซีบะวัยฮ์, ยูนุส อิบน์ ฮะบีบ, อะบูอุบัยดะฮ์, อะบูซัยด์ อัลอันศอรี และอัลอัศมะอี อัลอัคฟัชปรับปรุง กิตาบ ซึ่งเป็นหนังสือเล่มแรกของซีบะวัยฮ์ที่เขียนถึงไวยากรณ์ภาษาอาหรับ และเป็นผู้เวียนส่งเอกสารตัวเขียนชุดแรกของหนังสือนี้หลังจากที่นักเรียนของเขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควร อัลอัคฟัชเป็นหนึ่งในนักภาษาศาสตร์กลุ่มแรกที่มีส่วนสำคัญในการวิจารณ์และวิเคราะห์กวีนิพนธ์ภาษาอาหรับ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีส่วนร่วมในนิรุกติศาสตร์และศัพทานุกรมศาสตร์อาหรับ โดยบันทึกศัพท์และสำนวนของเผ่าเบดูอินซึ่งไม่เคยได้รับการบันทึกมาก่อน
อัลอะเกาะบะฮ์

| อัลอะเกาะบะฮ์ |
| --- | --- |
นคร
ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: ทิวนครอัลอะเกาะบะฮ์, ป้อมอัลอะเกาะบะฮ์, ถยย Al-Hammamat Al-Tunisyya ในย่านกลางเมือง, สถานตากอากาศแห่งหนึ่ง, นครเก่า Ayla, ท่าอัลอะเกาะบะฮ์, เสาธงอัลอะเกาะบะฮ์
สมญา: เจ้าสาวทะเลแดง

อัลอะเกาะบะฮ์
พิกัด: 29°31′55″N 35°00′20″E﻿ / ﻿29.53194°N 35.00556°E﻿ / 29.53194; 35.00556
ประเทศ:  จอร์แดน
เขตผู้ว่าราชการ: อัลอะเกาะบะฮ์
ตั้งนคร: 4000 ปีก่อน ค.ศ.
จัดตั้งรัฐบาล: 2001
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 375 ตร.กม. (145 ตร.ไมล์)
ความสูง: 6 เมตร (20 ฟุต)
ประชากร (2015)
 • ทั้งหมด: 148,398 คน
 • ความหนาแน่น: 502 คน/ตร.กม. (1,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: +2 เวลายุโรปตะวันออก
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): +3 เวลากลางอาหรับ
รหัสไปรษณีย์: 77110
รหัสพื้นที่: +(962)3
อัลอะเกาะบะฮ์ (อาหรับ: العقبة, อักษรโรมัน: al-ʿAqaba, al-ʿAgaba, ออกเสียง: [æl ˈʕæqaba, alˈʕagaba]) เป็นเมืองชายฝั่งแห่งเดียวของประเทศจอร์แดน และเป็นเมืองใหญ่สุดที่ตั้งอยู่บนอ่าวอัลอะเกาะบะฮ์ เมืองตั้งอยู่ทางใต้ของประเทศ และเป็นศูนย์กลางการปกครองของเขตผู้ว่าราชการอัลอะเกาะบะฮ์ เมืองมีประชากร 148,398 คน (ปี 2015) และมีพื้นที่รวม 375 ตารางกิโลเมตร (144.8 ตารางไมล์) ปัจจุบัน อัลอะเกาะบะฮ์เป็นเมืองที่มีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจจอร์แดนทั้งจากการค้าขายและการท่องเที่ยว ท่าเรืออัลอะเกาะบะฮ์ยังถือเป็นท่าเรือสำคัญของทั้งจอร์แดนและประเทศอื่นในภูมิภาค
ที่ตั้งของอัลอะเกาะบะฮ์มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์มาก เนื่องจากตั้งอยู่บนปลายตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลแดงระหว่างทวีปเอเชียกับแอฟริกา รวมถึงทำให้อัลอะเกาะบะฮ์มีความสำคัญมายาวนานตั้งแต่ในประวัติศาสตร์
อันนาส

سورۃ ٱلنَّاس
ซูเราะฮ์อันนาส (อาหรับ: سورة الناس, "มวลมนุษย์") เป็นซูเราะฮ์ที่ 114 หรือซูเราะฮ์สุดท้ายของอัลกุรอาน มีจำนวน6อายะฮ์ที่กล่าวถึงการขอให้พระเจ้า (อัลลอฮ์) ปกป้องตนเองจากชัยฏอน. มีซุนนะฮ์ให้อ่านซูเราะฮ์นี้ในตอนที่ป่วยหรือก่อนเข้านอน
รายละเอียด

ในซูเราะฮ์นี้ได้กล่าวถึง พระผู้เป็นเจ้า (อัลลอฮ์) ผู้ทรงเป็นพระเป็นเจ้าแห่งมนุษย์ชาติ และให้ขอให้พระองค์ปกป้องตนเองจากเสียงกระซิบของชัยฏอน (ซาตาน) และบรรดามนุษย์กับญินที่ชั่วร้าย
ข้อความและความหมาย > ข้อความและการทับศัพท์

ฮัฟซ์จากอาศิม อิบน์ อบีอัลนะญูด
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ‎


Bismi l-lāhi r-raḥmāni r-raḥīm(i)


قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ۝‎


1 Qul ’a‘ūdhu birabbi n-nās(i)


مَلِكِ ٱلنَّاسِ ۝‎


2 Maliki n-nās(i)


إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ۝‎


3 ’ilāhi n-nās(i)


مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ ۝‎


4 Min sharri l-waswāsi l-khannās(i)


ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ ۝‎


5 ’al ladhī yuwaswisu fī ṣudūri n-nās(i)


مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ۝‎


6 Mina l-jinnati wannās(i)
วัรช์จากนาฟิอ์ อัลมะดะนี
بِسۡمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحۡمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ‎


Bismi l-lāhi r-raḥmāni r-raḥīm(i)


قُلَ اَعُوذُ بِرَبِّ اِ۬لنَّاسِ ۝‎


1 Qula ‘ūdhu birabbi n-nās(i)


مَلِكِ اِ۬لنَّاسِ ۝‎


2 Maliki n-nās(i)


إِلَٰهِ اِ۬لنَّاسِ ۝‎


3 ’ilāhi n-nās(i)


مِن شَرِّ اِ۬لۡوَسۡوَاسِ اِ۬لۡخَنَّاسِ ۝‎


4 Min sharri l-waswāsi l-khannās(i)


اِ۬لَّذِے يُوَسۡوِسُ فِے صُدُورِ اِ۬لنَّاس ۝‎


5 ’al ladhī yuwaswisu fī ṣudūri n-nās(i)


مِنَ اَ۬لۡجِنَّةِ وَالنَّاسِ ص۝‎


6 Mina l-jinnati wannās(i)
ข้อความและความหมาย > ความหมาย

1) จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) "ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งมนุษย์ชาติ


2) "พระราชาแห่งมนุษย์ชาติ


3) "พระเป็นเจ้าแห่งมนุษย์ชาติ


4) "ให้พ้นจากความชั่วร้ายของผู้กระซิบกระซาบ (มารที่กระซิบในหัวใจของมนุษย์) ที่หลอกล่อ (จากการกระซิบของมันในการรำลึกถึงอัลลอฮ์)


5) "ที่กระซิบกระซาบในหัวอกของมนุษย์


6) "จากหมู่ญินและมนุษย์"
การใช้ซูเราะฮ์นี้

รายงานจากตัฟซีร อิบน์ คอติร ว่า มีบันทึกจากอบูซัยด์ว่า: ศาสดามุฮัมมัดได้ใช้ซูเราะฮ์นี้เพื่อปกป้องตนเองจากสายตาที่ชั่วร้ายจากญินและมนุษย์... บันทึกโดยอัต-ติรมีซีย์, อันนิซาอี และอิบน์ มาญะฮ์
การใช้ซูเราะฮ์นี้ > ฮะดีษที่เกี่ยวกับผลประโยชน์ที่ได้จากซูเราะฮ์นี้

| ประเภท | ซุนนี | ชีอะฮ์ | ซูฟี |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สองซูเราะฮ์ที่ดีที่สุด | น่าเชื่อถือ อีหม่ามอะฮ์หมัดบันทึกจากอุกบะฮ์ บิน อะมีร ได้กล่าวว่า "ในขณะที่ฉันนำทางมุฮัมมัดบนเส้นทางหนึ่ง ท่านได้กล่าวว่า โอ้ อุกบะฮ์! ทำไมเจ้าถึงไม่ขี่ล่ะ ฉันจึงรู้สึกกลัวโดยคิดว่าเป็นการกระทำที่เสียมารยาท ดังนั้นมุฮัมมัดจึงลงจากม้าแล้วให้ฉันขี่ต่อสักครู่ แล้วให้ท่านขี่ต่อ ท่านจึงกล่าวว่า โอ้ อุกบะฮ์! ฉันควรสอนสองซูเราะฮ์ที่เป็นซูเราะฮ์ที่ดีที่สุดที่ผู้คนอ่านหรือไม่? ฉันจึงกล่าวว่า 'ได้ครับ มุฮัมมัด' ดังนั้น ท่านจึงสอนให้กล่าวว่า: "ข้าขอความคุ้มครองจากพระเจ้าแห่งแสงอรุณ  (ซูเราะฮ์อัลฟาลัก) และ: "ข้าขอความคุ้มครองจากพระเจ้าแห่งมวลมนุษยชาติ (ซูเราะฮ์อันนาส) หลังจากมีเสียงเรียกให้ผู้คนละหมาด แล้วมุฮัมมัดเดินไปข้างหน้า (เพื่อชักจูงผู้คน) และอ่านซูเราะฮ์นี้ในช่วงละหมาด หลังจากนั้นฉันได้พบท่านผ่านฉันไปพร้อมกับกล่าวว่า เจ้าคิดได้อย่างไรบ้าง โอ้อุก็อยบ์! "อ่านทั้งสองซูเราะฮ์เมื่อคุณกำลังจะนอนและเมื่อคุณตื่นนอน [บันทึกโดยอันนาซาอี และอบูดาวูด] |  ? |  ? |  |
| อ่านก่อนที่จะนอน | ดูที่ "สองซูเราะฮ์ที่ดีที่สุด" | ไม่ถูกจัดอันดับ การอ่านมุเอาวิดาตัยน์ก่อนนอนคือวิธีที่ทำให้คุณปลอดภัย และถ้าคุณอ่านสิ่งนี้บนร่างกายที่บาดเจ็บนั้น บาดแผลก็จะได้รับการรักษา |  ? |  |
| อ่านหลังละหมาดทุกครั้ง | น่าเชื่อถือ รายงานจากอุกบะฮ์ บิน อะมีร: มุฮัมมัดได้สั่งฉันให้อ่านมุเอาวิดาตัยน์ (สองซูเราะฮ์สุดท้ายของอัลกุรอาน) ทุกครั้งหลังละหมาด (สุนันอบูดาวูด Bk.8 No.1518) และเรื่องเดียวกันใน [ซิลซิลาฮ์ อะฮาดีษ ซาฮีฮา:645] |  ? |  ? |  |
| อ่านสองซูเราะฮ์ 3 ครั้งในช่วงเช้าและช่วงเย็นสามารถปกป้องคุณจากทุกสิ่ง | น่าเชื่อถือ การอ่านซูเราะฮ์อัลอิคลาสและมุเอาวิดาตัยน์ (ซูเราะฮ์อัลฟะลัก และอันนาส) สามครั้งในช่วงเช้าและช่วงเย็น สามารถปกป้องคุณจากทุกสิ่ง บันทึกโดยอัต-ติรฺมีซี และอิหม่ามอัลบานี: 2829 |  ? |  ? |  |
| อ่านตอนกลางคืน |  ? | ไม่ถูกจัดอันดับ อิหม่ามญะฟัร อัส-ซอดิกได้กล่าวว่าใครก็ตามที่อ่านซูเราะฮ์นี้ในตอนกลางคืน เขาจะถูกปกป้องจากญินเลวและสิ่งที่ไม่ดีจากชัยฏอน |  ? |  |
| อ่านตอนที่คุณตื่นนอน | ดูที่ "สองซูเราะฮ์ที่ดีที่สุด" |  ? |  ? |  |
| การเดินทาง |  ? | ไม่ถูกจัดอันดับ ห้าซูเราะฮ์ที่แนะนำให้อ่านในระหว่างการเดินทางคือซูเราะฮ์อันนัสร์, กาฟิรูน, อัต-เตาฮีด (อัลอิคลาส), อัลฟะลัก และอันนาส |  ? |  |
| เรื่องราวเกี่ยวกับการปกป้องตนเองของมุฮัมมัด | น่าเชื่อถือ รายงานจากอาอิชะฮ์: "เมื่อไหร่ก็ตามที่มุฮัมมัดป่วย ท่านจะอ่านมุเอาวิดาตัยน์ (ซูเราะฮ์อัลฟาลัก และซูเราะฮ์อันนาส) และเป่าลมหายใจแล้วลูบทั้งร่างกาย เมื่อท่านมีอาการป่วยอย่างหนัก ฉันจึงถูกใช้ให้อ่าน (สองซูเราะฮ์นี้) และลูบมือของท่านให้ทั่วร่างกาย... (ซอฮิหฺ อัลบุคอรี Vol.6 Bk.6 No.535) รายงานจากอาอิชะฮ์: "เมื่อไหร่ก็ตามที่มุฮัมมัดจะไปนอนทุกคืน ท่านจะแบมือและอ่านซูเราะฮ์อัลอิคลาส, อัลฟะลัก และอันนาส แล้วลูบทั่วร่างกาย โดยเริ่มที่หัว ใบหน้า และส่วนหน้าของร่างกาย ท่านจะทำอย่างนี้สามครั้ง (ซอฮิหฺ อัลบุคอรี Vol.6 Bk.6 No.536) |  ? |  ? |  |
ดูเพิ่ม

อัลฟาติฮะฮ์
อายัต อัลกุรซีย์
อัลฟะลัก
อัลอิคลาส
ดุอา
แหล่งข้อมูลอื่น

Surah Nas Recitation Mp3 By Abdul Rahman Al Sudais
อัลอันดะลุส

ฮิสเปเนียของราชวงศ์อุมัยยฮ์ในช่วงสูงสุดเมื่อ ค.ศ. 719
รัฐเคาะลีฟะฮ์กอร์โดบา  ค.ศ. 1000 ในรัชสมัยของอัลมันศูร
อัลอันดะลุส (อาหรับ: الأندلس; อังกฤษ: Al-Andalus) คือบริเวณคาบสมุทรไอบีเรียและเซ็พติเมเนียที่ปกครองโดยอาหรับและชาวมุสลิมในแอฟริกาเหนือ (ที่เรียกโดยทั่วไปว่ามัวร์) ในช่วงเวลาต่าง ๆ กันระหว่าง ค.ศ. 711 จนถึง ค.ศ. 1492
หลังจากการพิชิตคาบสมุทรไอบีเรีย อัลอันดะลุสก็ถูกแบ่งออกเป็นเขตบริหาร 5 เขตที่ใกล้เคียงกับเขตในปัจจุบันที่เป็นแคว้นอันดาลูซิอา, แคว้นกาลิเซียและลูซิตาเนีย, คาสตีลและเลออน, แคว้นอารากอนและแคว้นกาตาลุญญา และเซ็พติเมเนีย ซึ่งถือว่าเป็นเขตการบริหารของจักรวรรดิต่าง ๆ ที่ตามกันมา เริ่มด้วยจักรวรรดิกาหลิปอุมัยยะห์ที่ก่อตั้งโดยอัลวะลิดที่ 1 (ค.ศ. 711-ค.ศ. 750); อาณาจักรเอมีร์แห่งกอร์โดบา (ราว ค.ศ. 750-ค.ศ. 929); อาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา (ค.ศ. 929-ค.ศ. 1031); และของราชอาณาจักรย่อย ๆ ที่ตามมาจากอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา
ในช่วงเวลาหลายร้อยปีต่อมาอัลอันดะลุสก็กลายเป็นจังหวัดของราชวงศ์เบอร์เบอร์มุสลิมแห่งอัลมอราวิยะห์และอัลโมฮัด ต่อมาก็แบ่งออกเป็นรัฐย่อย ๆ แต่สำคัญที่สุดคืออาณาจักรเอมีร์แห่งกรานาดา ตลอดช่วงเวลาต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์โดยเฉพาะภายใต้การปกครองของอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา อัลอันดะลุสก็เป็นศูนย์กลางของการศึกษา และเมืองกอร์โดบาก็กลายเป็นเมืองศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจของทั้งบริเวณเมดิเตอเรเนียนและโลกอิสลาม
อัลอันดะลุสก็มีความขัดแย้งกับอาณาจักรของชาวคริสต์ทางตอนเหนือตลอดมาในสมัยประวัติศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1085 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลก็ทรงยึดเมืองโตเลโดได้ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความเสื่อมโทรมของอำนาจของมุสลิมในไอบีเรีย เมื่อมาถึง ค.ศ. 1236 หลังจากเสียกอร์โดบา ราชอาณาจักรกรานาดาก็กลายเป็นเพียงดินแดนเดียวที่ยังเหลือเป็นของมุสลิมในดินแดนที่มารู้จักกันในปัจจุบันว่าสเปน
การพิชิตดินแดนคืนของโปรตุเกสเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1249 โดยการยึดอัลการ์วีโดยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 ในปี ค.ศ. 1238 กรานาดาก็กลายเป็นอาณาจักรบริวารของราชอาณาจักรคาสตีลที่ขณะนั้นปกครองโดยพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 3 และเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1492 มุฮัมมัดที่ 12 แห่งกรานาดาก็ยอมแพ้ยกการปกครองกรานาดาให้แก่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอน และสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล ผู้ทรงได้รับสมญานามร่วมกันว่า “Los Reyes Católicos” (พระมหากษัตริย์คาทอลิก)
อะบูฮะนีฟะฮ์

| อะบูฮะนีฟะฮ์ |
| --- | --- |
ชื่ออะบูฮะนีฟะฮ์ในอักษรวิจิตรอิสลาม
คำนำหน้าชื่อ: อิหม่ามผู้ยิ่งใหญ่
ส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 699 (ฮ.ศ. 80) อัลกูฟะฮ์ รัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์
มรณภาพ: ค.ศ. 767 (ฮ.ศ. 150) แบกแดด รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์
ที่ฝังศพ: มัสยิดอะบูฮะนีฟะฮ์ แบกแดด ประเทศอิรัก
ศาสนา: อิสลาม
บุตร: ฮัมมาด
ชาติพันธุ์: เปอร์เซีย
ยุค: ยุคทองของอิสลาม
ภูมิภาค: อัลกูฟะฮ์
นิกาย: ซุนนี
สำนักคิด: อิจญ์ติฮาด
ความสนใจหลัก: นิติศาสตร์
แนวคิดโดดเด่น: อิสติห์ซาน
ผลงานโดดเด่น: อัลฟิกฮุลอักบัร
อาจารย์: ฮัมมาด อิบน์ อะบีซุลัยมาน; ญะอ์ฟัร อัศศอดิก
ตำแหน่งชั้นสูง
 ศิษย์ อะบูยูซุฟ, มุฮัมมัด อัชชัยบานี, ฟุฎ็อยล์ อิบน์ อิยาฎ, อับดุลลอฮ์ อิบน์ อัลมุบาร็อก 
 ได้รับอิทธิจาก ฮัมมาด อิบน์ อะบีซุลัยมาน อะฏออ์ อิบน์ อะบีเราะบาห์, ซัยด์ อัชชะฮีด, ญะอ์ฟัร อัศศอดิก และตาบิอีนอื่น ๆ 
 มีอิทธิพลต่อ มาลิก อิบน์ อะนัส, อัชชาฟิอี, มุฮัมมัด อัชชัยบานี, อะบูยูซุฟ, อัฏเฏาะฮาวี, อะฮ์หมัด ซิรฮินดี, ชาฮ์ วะลียุลลอฮ์ อัดดะฮ์ละวี อะลี อัลกอรี, อิบน์ อาบิดีน, บัดรุดดีน อัลอัยนี, อิบน์ อะบีลอิซ, ออรังเซพ, สุลัยมาน อัลกอนูนี, อะบูมันศูร อัลมาตุรีดี, 
อะบูฮะนีฟะฮ์ อันนัวะอ์มาน อิบน์ ษาบิต อิบน์ ซูฏอ อิบน์ มัรซุบาน (อาหรับ: أبو حنيفة نعمان بن ثابت بن زوطا بن مرزبان; ป. 699 – ค.ศ. 767) รู้จักกันในชื่อสั้น ๆ ว่า อะบูฮะนีฟะฮ์ หรือแบบให้ความเคารพตามซุนนีว่า อิหม่ามอะบูฮะนีฟะฮ์ เป็นนักเทววิทยาและนักกฎหมายซุนนีในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ที่มีต้นกำเนิดเป็นชาวเปอร์เซีย โดยเป็นผู้ก่อตั้งมัซฮับฮะนะฟี ซึ่งเป็นสำนักที่มีผู้นับถือกว้างขวางที่สุดในนิกายซุนนี และมีผู้นับถือส่วนใหญ่ในเอเชียกลาง, อัฟกานิสถาน, เปอร์เซีย (จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16), บอลข่าน, รัสเซีย, สาธารณรัฐเชเชน, ปากีสถาน, บังกลาเทศ, มุสลิมในประเทศอินเดีย, ตุรกี และโลกอาหรับบางส่วน
ผู้ติดตามซุนนีบางส่วนเรียกเขาว่า อัลอิมามุลอะอ์ซ็อม ("อิหม่ามที่ยิ่งใหญ่") และ ซิรอญุลอะอิมมะฮ์ ("ตะเกียงของเหล่าอิหม่าม")
อะบูฮะนีฟะฮ์เกิดในครอบครัวมุสลิมที่กูฟะฮ์ ในวัยหนุ่ม เขาเดินทางไปศึกษาที่มักกะฮ์และมะดีนะฮ์ในภูมิภาคฮิญาซในอาระเบีย เมื่ออาชีพนักเทววิทยาและนักนิติศาสตร์ของเขาพัฒนาขึ้น อะบูฮะนีฟะฮ์กลายเป็นที่รู้จักจากการใช้เหตุผลในคำวินิจฉัยทางกฎหมาย และแม้แต่หลักเทววิทยาของเขา มีผู้อ้างว่าสำนักอัลมาตุรีดียะฮ์ในหลักเทววิทยาซุนนีพัฒนามาจากสำนักเทววิทยาอะบูฮะนีฟะฮ์
ชีวิต > พื้นฐานครอบครัว

อะบูฮะนีฟะฮ์ เกิดที่กูฟะฮ์ ในปี ฮ.ศ. 80,   ฮ.ศ. 77,  ฮ.ศ. 70,  หรือ ฮ.ศ. 61,  ในรัชสมัยของรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เลือกทัศนะล่าสุดคือ ฮ.ศ. 80 ตามหลักการเลือกวันที่มรณะล่าสุด ทั้งนี้ เพื่อความรอบคอบ
บรรพบุรุษของเขาเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป มีต้นกำเนิดจากเปอร์เซีย ตามคำแนะนำของนิรุกติศาสตร์ของชื่อปู่ของเขา (ซูตา) และปู่ทวด (มะฮ์)  นักประวัติศาสตร์อัลกิตาบุลบัฆดีดา บันทึกคำกล่าวของอิสมาอีล อิบน์ ฮัมมาด หลานชายของอะบูฮะนีฟะฮ์ ผู้ซึ่งให้เชื้อสายของอะบูฮะนีฟะฮ์ว่า นุอ์มาน อิบน์ ษาบิต อิบน์ มัรซะบาน และอ้างว่ามีต้นกำเนิดจากเปอร์เซีย [ไม่อยู่ในแหล่งอ้างอิง] [ การตรวจสอบล้มเหลว ]
ชีวิต > ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา

มีข้อมูลชีวประวัติเกี่ยวกับอะบูฮะนีฟะฮ์ ไม่เพียงพอ เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าเขาทำงานเป็นผู้ผลิตและจำหน่าย "ค็อซ" ซึ่งเป็นวัสดุประเภทเสื้อผ้าไหม เขาเข้าร่วมการรายงานเกี่ยวกับหลักนิติศาสตร์โดยนักวิชาการชาวกูฟะฮ์คือ ฮัมมาด อิบน์ อะบีสุลัยมาน (เสียชีวิต 737) นอกจากนี้เขายังอาจเรียนรู้หลักนิติศาสตร์ (ฟิกฮ์) โดยนักวิชาการชาวมักกะฮ์คือ อะฏออ์ อิบน์ อะบีเราะบาฮ์ (เสียชีวิต 733) ขณะประกอบ พิธีฮัจญ์
อะบูฮะนีฟะฮ์ สืบต่อจากฮัมมาด เมื่อคนหลังเสียชีวิตในฐานะผู้มีอำนาจหลักในกฎหมายอิสลามในกูฟะฮ์ และหัวหน้าตัวแทนของสำนักกูฟะฮ์ด้านนิติศาสตร์ อะบูฮะนีฟะฮ์ ค่อยๆ ได้รับอิทธิพลในฐานะผู้มีอำนาจในคำถามทางกฎหมาย โดยก่อตั้งโรงเรียนสอนฟิกฮ์ ที่มีเหตุผลในระดับปานกลางซึ่งได้รับการตั้งชื่อตามเขา
ชีวิต > ความเป็นผู้ใหญ่และความตาย

ในปี ค.ศ. 763 อัลมันศูร เคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ ได้เสนอให้อะบูฮะนีฟะฮ์ ดำรงตำแหน่งกอฎี อัลกุดาต (หัวหน้าผู้พิพากษาของรัฐ) แต่เขาปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว โดยเลือกที่จะเป็นอิสระ อะบูยูซุฟ ลูกศิษย์ของเขาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งโดย เคาะลีฟะฮ์ ฮารูน อัรเราะชีด
ในการตอบกลับอัลมันศูร อะบูฮะนีฟะฮ์ กล่าวว่าเขาไม่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้ อัลมันศูร ซึ่งมีแนวคิดและเหตุผลของตัวเองในการเสนอโพสต์ เสียอารมณ์และกล่าวหาว่าอะบูฮะนีฟะฮ์โกหก
“ถ้าข้าโกหก” อะบูฮะนีฟะฮ์ กล่าวว่า “คำพูดของข้าก็ถูกต้องเป็นทวีคูณ ท่านจะแต่งตั้งคนโกหกให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้ากอฎี (ผู้พิพากษา) อันสูงส่งได้อย่างไร"
ด้วยความโกรธเคืองจากคำตอบนี้ ผู้ปกครองจึงให้อะบูฮะนีฟะฮ์ ถูกจับกุม คุมขังและทรมาน เขาไม่เคยได้รับอาหารหรือการดูแล  แม้ที่นั่น นักกฎหมายยังคงสอนผู้ที่ได้รับอนุญาตให้มาหาเขา
เมื่อวันที่ 15 เราะญับ ฮ.ศ. 150,  (15 สิงหาคม ค.ศ.767 ) อะบูฮะนีฟะฮ์ เสียชีวิตในคุก สาเหตุการเสียชีวิตของเขาไม่ชัดเจน เนื่องจากบางคนบอกว่า อะบูฮะนีฟะฮ์ออกความเห็นทางกฎหมายในการถืออาวุธต่อต้าน อัลมันศูร และคนก็วางยาพิษให้เขา ว่ากันว่ามีผู้คนมากมายมาร่วมละหมาดญะนาซะฮฺของเขาจนมีพิธีศพซ้ำถึง 6 ครั้งสำหรับผู้คนมากกว่า 50,000 คนที่มารวมกันก่อนที่เขาจะฝังจริง หลังจากนั้นหลายปีมัสยิดอะบูฮะนีฟะฮ์ ก็ถูกสร้างขึ้นในย่านอัลอะซอมียะฮ์ ของกรุงแบกแดด
นักเรียน

ยูซุฟ อิบน์ อับดิรเราะห์มาน อัลมิซซี ระบุรายชื่อนักวิชาการหะดีษ 97 คนซึ่งเป็นลูกศิษย์ของเขา ส่วนใหญ่เป็นนักวิชาการหะดีษที่มีชื่อเสียง และหะดีษที่รายงานโดยพวกเขาถูกรวบรวมไว้ในเศาะฮีฮ์ อัลบุคอรี, เศาะฮีฮ์ มุสลิม และหนังสือหะดีษที่มีชื่อเสียงอื่นๆ  อิมามบัดรุดดีน อัลอัยนี รวมนักเรียนอีก 260 คนที่ศึกษาหะดีษ และ ฟิกฮ์ กับอะบูฮะนีฟะฮ์
ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ได้แก่ อิมาม อะบูยูซุฟ ซึ่งดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้พิพากษาคนแรกในโลกมุสลิม และอิมาม มุฮัมมัด อัชชัยบานี ซึ่งเป็นอาจารย์ของผู้ก่อตั้งมัซฮับชาฟิอี แห่งนิติศาสตร์ของอิมาม อัชชาฟิอี นักเรียนคนอื่นๆ ของเขา ได้แก่:
อับดุลลอฮ์ อิบน์ มุบาร็อก
อะบูนุอัยม์ ฟัฎล์ อิบน์ ดูกัยน์
มาลิก อิบน์ มิฆวาล
ดาวูด ฏออี
มันดีล อิบน์ อะลี
กอซิม อิบน์ มะอ์น
ฮัยยาจญ์ อิบน์ บิสตาม
ฮุชัยม์ อิบน์ บะชีร สุลามีย์
ฟุฎ็อยล์ อิบน์ อิยาฎ
อะลี อิบน์ ติบยาน
วะกีอ์ บิน ญัรเราะฮ์
อัมร์ บิน มัยมูน
อะบูอิสมาฮ์
ซุฮัยร์ บิน มูอาวียะฮ์
อาฟียะฮ์ อิบน์ ยะซีด
ต่อต้านการเบี่ยงเบนในความเชื่อ

อิหม่ามอะบูฮะนีฟะฮ์ อ้างว่า ญะฮ์มิ อิบน์ ศ็อฟวาน (ปี 128/745) ดำเนินไปไกลในการปฏิเสธมานุษยวิทยา (ตัชบิฮ์) ถึงกับประกาศว่า 'อัลลอฮ์ไม่เป็นสิ่งใด (อัลลอฮ์ ลัยสะบิชัยอ์)' และความคลั่งไคล้ของมุกอติล อิบน์ สุลัยมาน (ปี 150/767) ในอีกด้านหนึ่งเปรียบพระเจ้ากับสิ่งมีชีวิตของพระองค์
อัลเคาฏีบ อัลบัฆดาดี รายงานในตารีคบัฆดาด (ประวัติของแบกแดด) ของเขาว่า อิหม่ามอะบูฮะนีฟะฮ์ กล่าวว่า:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | สองกลุ่มที่เป็นกลุ่มคนที่แย่ที่สุดจากคุรอซาน: กลุ่มอัลญะฮ์มียะฮฺ (ผู้ติดตามของญะฮ์มิ อิบน์ ศ็อฟวาน) และกลุ่มอัลมุชับบิฮะฮ์ (กลุ่มต่อต้านมนุษย์นิยม), และเขาอาจกล่าวว่า (แทนที่จะเป็นมัชับบิฮะฮ์) ควรถูกเรียกว่า "มุกอติลียะฮ์" (ผู้ติดตามของมุกอติล อิบน์ สุลัยมาน). | ” |
ผลงาน

| ชื่อ | คำอธิบาย |
| --- | --- |
อัลฟิกฮุลอักบัร: หลักศรัทธาของศาสนาอิสลาม
อัลฟิกฮุลอับซัฏ: 
อัลวาซียะฮ์: 
มุสนัด อะบูฮะนีฟะฮ์ : หนังสือที่รวบรวมหะดีษ 500 หะดีษ และ ถูกรวบรวมและเขียนเป็นเล่ม
ผลงาน > ความสับสนเกี่ยวกับอัลฟิกฮุลอักบัร

นักวิชาการคนอื่นๆ ยืนยันว่า อะบูฮะนีฟะฮ์ เป็นผู้เขียนเช่น มุฮัมมัด ซาฮิด อัลเกาะษะรี, อัลบัซดะวี และ อับดุลอะซีซ อัลบุคอรี
นักวิชาการในอดีตคือ อิบน์ อะบีลอิซ อัลฮะนะฟี ปฏิเสธหนังสือเล่มนี้ว่าไม่ใช่ของอะบูฮะนีฟะฮ์ รวมถึงหนังสือเล่มอืนๆ ซึ่งชัยค์มุกบิล อิบน์ ฮาดี อัลวาฎิอี นักวิชาการสะละฟีย์ก็เห็นด้วย
อ่านเพิ่ม

al-Quduri, Ahmad ibn Muhammad (2010). Mukhtasar al-Quduri. Translated by Tahir Mahmood al-Kiani (First ed.). Ta-Ha Publishers Ltd. ISBN 978-1842001189.
Nu'mani, Shibli (1998). Imām Abū Ḥanīfah – Life and Works. Translated by M. Hadi Hussain. Islamic Book Service, New Delhi. ISBN 81-85738-59-9.
Abdur-Rahman ibn Yusuf, Imam Abu Hanifa's Al-Fiqh Al-Akbar Explained
อ่านเพิ่ม > ออนไลน์

Abū Ḥanīfah: Muslim jurist and theologian, in Encyclopædia Britannica Online, by Zafar Ishaq Ansari, The Editors of Encyclopaedia Britannica, Thinley Kalsang Bhutia, Surabhi Sinha and Adam Zeidan
แหล่งข้อมูลอื่น

The Life of Imam Abu Hanifa Biography at Lost Islamic History.
Imam Abu Hanifa by Jamil Ahmad.
Al-Wasiyyah of Imam Abu Hanifah Translated into English by Shaykh Imam Tahir Mahmood al-Kiani.
Book on Imam e Azam Abu Hanifa (Urdu)
Abu Hanifa on Muslim heritage
Imām Abū Ḥanīfah By Shiekh G. F. Haddad
Some teachers and students of Imam Abu Hanifa
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
มัสยิดอะบูฮะนีฟะฮ์ ในกรุงแบกแดด ประเทศอิรัก
อัลฮัจญาม อัลฮะซัน อิบน์ มุฮัมมัด อิบน์ อัลกอซิม

อัลฮัจญาม อัลฮะซัน อิบน์ มุฮัมมัด อิบน์ อัลกอซิม (อาหรับ: الحجام الحسن بن محمد بن القاسم) ทรงเป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์อิดรีสิดและสุลต่านแห่งโมร็อกโกองค์ที่ 10 พระองค์มีอำนาจเป็นเวลาสั้น ๆ ภายใต้การปกครองของอุบัยดุลลอฮ์ อัลมะฮ์ดี บิลลาฮ์ใน ค.ศ. 925 และถูกโค่นใน ค.ศ. 927 พระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 944
อัลฮัจญาม (ภาษาอาหรับหมายถึง เบอร์เบอร์) เป็นผู้นำราชวงศ์อิดรีสิดองค์สุดท้ายที่พำนักอยู่ที่แฟ็ส
หลังขับไล่อัลฮัจญามแล้ว พวกฟาฏิมิดได้ปกครองไปอีก 10 ปี จนกระทั่งถูกโค่นล้มโดยอัลกอซิม กะนูน
อัลอามรอต

| อัลอามรอต العامرات Al Amirat |
| --- | --- |
วิลายัต
อัลอามรอตที่ตั้งในประเทศโอมาน
พิกัด: 23°31′27″N 58°29′56″E﻿ / ﻿23.52417°N 58.49889°E﻿ / 23.52417; 58.49889
ประเทศ:  โอมาน
เขตผู้ว่าราชการ: เขตผู้ว่าราชการมัสกัต
ประชากร (2017)
 • ทั้งหมด: 70,000 คน
เขตเวลา: UTC+4 (เวลามาตรฐานโอมาน)
อัลอามรอต (อาหรับ: العامرات) หรือ อัลอามิรอต เป็นเมืองในเขตผู้ว่าราชการมัสกัตทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศโอมาน
อัลฮะซัน อิบน์ กะนูน

อัลฮะซันที่ 2 อิบน์ อัลกอซิม กะนูน (อาหรับ: الحسن الثاني بن القاسم كنون) ทรงเป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์อิดรีสิดองค์ที่ 13 และเป็นสุลต่านแห่งโมร็อกโกองค์สุดท้าย พระองค์ครองราชย์หลังจากอบูลอัยช์ อะฮ์มัดสวรรคตใน ค.ศ. 954 จนกระทั่งพระองค์ถูกพวกอุมัยยะฮ์จับกุมใน ค.ศ. 974 แล้วถูกเนรเทศไปที่กอร์โดบา และสวรรคตใน ค.ศ. 985
อัลมัชริก

ส่วนตะวันออกของโลกอาหรับ
| อัลมัชริก |
| --- | --- |

ประเทศและดินแดน:    กาตาร์   คูเวต   จอร์แดน   ซาอุดีอาระเบีย   ซีเรีย   ซูดาน   บาห์เรน   ปาเลสไตน์   เยเมน   เลบานอน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อิรัก   อียิปต์   โอมาน 
แผนที่แสดงพื้นที่อัลมัชริกตามนิยามแบบอนุรักษนิยม
อัลมัชริก (อาหรับ: ٱلْمَشْرِق; "ตะวันออก") เป็นส่วนตะวันออกของโลกอาหรับที่ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันตกกับแอฟริกาเหนือฝั่งตะวันออก ประกอบด้วยรัฐอาหรับต่าง ๆ ได้แก่ กาตาร์, คูเวต, จอร์แดน, ซาอุดีอาระเบีย, ซีเรีย, ซูดาน, บาห์เรน, ปาเลสไตน์, เยเมน, เลบานอน, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, อิรัก, อียิปต์ และโอมาน แต่ไม่รวมรัฐที่ไม่ใช่อาหรับอย่างคอโมโรส, จิบูตี และโซมาเลียซึ่งเป็นสมาชิกสันนิบาตอาหรับ
อัลมัชริก มีความหมายเชิงกวีว่า "แดนอาทิตย์อุทัย" โดยมาจากรูปกริยาว่า ชะเราะเกาะ (شرق; "ส่องแสง" "สว่างไสว" "แผ่รังสี" หรือ "ขึ้น") สื่อถึงทิศตะวันออกซึ่งเป็นทิศที่พระอาทิตย์ขึ้น
ภูมิศาสตร์

ศัพท์ อัลมัชริก สื่อถึงประเทศที่อยู่ระหว่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับประเทศอิหร่าน เป็นศัพท์คู่กับ อัลมัฆริบ (ٱلْمَغْرِب) ซึ่งสื่อถึงส่วนตะวันตกของแอฟริกาเหนือ ลิเบียอาจแบ่งเป็นสองส่วนระหว่างเขตอิทธิพลอัลมัชริกกับเขตอิทธิพลอัลมัฆริบ โดยภาคตะวันออก (ไซราเนกา) มีความเชื่อมโยงกับอียิปต์และอัลมัชริกมากกว่า
ศัพท์ทางภูมิศาสตร์ทั้งสองมีมาตั้งแต่การขยายตัวของศาสนาอิสลามยุคเริ่มแรก ภูมิภาคนี้มีความคล้ายกับการนำบิลาดุชชามและเมโสโปเตเมียรวมกัน ข้อมูลเมื่อ 2014 อัลมัชริกเป็นที่อยู่อาศัยของประชากรร้อยละ 1.7 ของประชากรโลก