stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารีอาแห่งเท็ค
ดัชเชสแห่งยอร์ก

ภายหลังจากการอภิเษกสมรส เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรีทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงดัชเชสแห่งยอร์ก (HRH The Duchess of York) ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กประทับอยู่ที่ตำหนักยอร์ก ซึ่งเป็นเรือนหลังเล็กในเขตพระราชฐานแซนดริงแฮม ในมณฑลนอร์โฟล์ค ทั้งสองพระองคก็ยังทรงมีห้องชุดในพระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอนอีกด้วย ตำหนักยอร์คเป็นเรือนที่สมถะสำหรับเชื้อพระวงศ์ แต่เป็นที่โปรดปรานของเจ้าชายจอร์จ ซึ่งโปรดชีวิตแบบเรียบง่าย ทั้งสองพระองค์ได้ประทับร่วมกับพระโอรสและธิดาหกพระองค์คือ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าหญิงแมรี เจ้าชายเฮนรี เจ้าชายจอร์จ และเจ้าชายจอห์น
ดัชเชสทรงทุ่มเทให้กับพระโอรสและธิดามาก แต่ทรงให้อยู่ในความดูแลของพระพี่เลี้ยง ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาของครอบครัวระดับสูงในสมัยนั้น พระพี่เลี้ยงคนแรกโดนไล่ออกจากความไร้มารยาท และคนที่สองถูกจับได้ว่าทารุณข่มเหงพระโอรสและพระธิดา พระพี่เลี้ยงจะหยิกเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดก่อนที่นำพระองค์ไปเฝ้าดยุกและดัชเชส โดยทำให้ทรงกันแสงอย่างจงใจเพื่อจะได้เสด็จกลับมากับเธอโดยเร็ว เธอก็โดนไล่ออกเช่นกัน และมีผู้ช่วยคนใหม่ที่มีประสิทธิภาพและเป็นที่รักอย่างมากมาแทนคือ นางบิลล์
ประวัติศาสตร์ได้จดจำสมเด็จพระราชินีแมรีในฐานะพระชนนีที่เฉยเมย พระองค์มิเคยทรงสังเกตเห็นถึงความละเลยของพระพี่เลี้ยงต่อเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดและเจ้าชายอัลเบิร์ต และเจ้าชายจอห์น พระโอรสองค์เล็กทรงถูกทอดทิ้งอยู่ห่างไกลอยู่ที่พระราชวังแซนดริงแฮม ในความดูแลของนางบิลล์ ดังนั้นสาธารณชนจึงไม่เคยได้เห็นพระโรคลมชักของพระองค์ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะทรงมีภาพพจน์ต่อสาธารณชนที่ขึงขังและชีวิตพระส่วนพระองค์ที่เคร่งครัดในศีลธรรม พระองค์ก็เป็นพระชนนีที่เอาใจใส่ในหลายเรื่อง โดยทรงเผยให้เป็นถึงด้านความรักและขี้เล่นต่อพระโอรสและธิดาและทรงสอนประวัติศาสตร์และดนตรีให้กับทุกพระองค์
ในฐานะดยุกและดัชเชสแห่งยอร์ค เจ้าชายจอร์จและเจ้าหญิงมาเรียทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจด้านสาธารณะมากมาย เมื่อในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1901 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสด็จสวรรคตและเจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด พระสัสสุระของดัชเชสแห่งยอร์ค เสวยราชสมบัติสืบต่อเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 นับแต่นั้นทั้งสองพระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายดยุกและเจ้าหญิงดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์และยอร์ก (TRH The Duke and Duchess of Cornwall and York) และก็ได้เสด็จประพาสทั่วจักรวรรดิอังกฤษ โดยเสด็จเยือนยิบรอลตาร์ มอลตา อียิปต์ ลังกา สิงคโปร์ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ มอริเชียส แอฟริกาใต้ และแคนาดาเป็นเวลาแปดเดือน ไม่เคยมีเชื้อพระวงศ์องค์ใดเสด็จต่างประเทศแบบหมายมาดเช่นนี้มาก่อน ดัชเชสทรงกันแสงน้ำพระเนตรหลั่งไหลออกมาเมื่อทรงทราบว่าจะต้องจากพระโอรสและธิดาไป (ทุกพระองค์ทรงอยู่ในความดูแลของพระอัยกาและพระอัยยิกา) เป็นช่วงเวลาอันนาน ในระหว่างการเสด็จประพาส ทั้งสองพระองค์ทรงเปิดวาระการประชุมแรกของรัฐสภาออสเตรเลีย เมื่อเครือรัฐออสเตรเลียได้ก่อตั้งขึ้น
เจ้าหญิงแห่งเวลส์

ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 เก้าวันหลังการเสด็จกลับถึงสหราชอาณาจักรและการเฉลิมพระชนมพรรษา 60 พรรษาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เจ้าชายจอร์จทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ และเจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรีก็ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งเวลส์ (HRH The Princess of Wales) ทั้งสองพระองค์ได้เสด็จจากพระราชวังเซนต์เจมส์ไปประทับยังตำหนักมาร์ลโบโร พระราชฐานในกรุงลอนดอน ขณะที่ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ พระองค์ได้โดยเสด็จพระสวามีไปในการเยือนจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีและราชอาณาจักรเวือร์ทเท็มแบร์กเมื่อปี ค.ศ. 1904 และในปีต่อมาก็มีพระประสูติกาลเจ้าชายจอห์น พระโอรสองค์สุดท้าย ซึ่งเป็นการประสูติที่ยากลำบากและแม้ว่าพระองค์จะทรงฟื้นพระองค์ได้รวดเร็ว แต่พระโอรสองค์ใหม่ก็ทรงทุกข์ทรมานกับปัญหาต่างๆ ที่ที่เกี่ยวกับระบบหายใจ
ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 1905 เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์เสด็จประพาสต่างประเทศอีกครั้งเป็นเวลาแปดเดือน ครั้งนี้ก็เป็นการเสด็จประพาสอินเดีย และพระโอรสและธิดาทรงอยู่ในการดูแลของพระอัยกาและพระอัยยิกาอีกครั้งหนึ่ง ทั้งสองพระองค์ผ่านทางอียิปต์ทั้งขาไปและกลับ โดยขากลับได้เสด็จประพาสประเทศกรีซ ตามมาด้วยการเสด็จเยือนประเทศสเปนเกือบจะทันทีเพื่อไปร่วมงานพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปนและเจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก ซึ่งทั้งเจ้าบ่าวและเจ้าสาวทรงรอดพ้นจากการลอบปลงพระชนม์ได้อย่างหวุดหวิด อีกครั้งหนึ่งเพียงหนึ่งสัปดาห์หลังจากการเสด็จกลับถึงสหราชอาณาจักร ทั้งสองพระองค์ก็เสด็จยังประเทศนอร์เวย์เพื่อไปร่วมในงานพระราชพธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 และสมเด็จพระราชินีม็อด (พระขนิษฐาในเจ้าชายจอร์จ)
สปอตส์เฮลธ์

| --- | --- |

สาขาวิชา: เวชศาสตร์การกีฬา
ภาษา: อังกฤษ
บรรณาธิการ: เอ็ดเวิร์ด เอ็ม. วอยตีส์
รายละเอียดการตีพิมพ์
ประวัติการตีพิมพ์: ค.ศ. 2009–ปัจจุบัน
ผู้พิมพ์: เซจพับลิเคชันส์
ความถี่ในการตีพิมพ์: ทุกสองเดือน
ชื่อย่อมาตรฐาน ISO 4 (alt) · Bluebook (alt1 · alt2) NLM (alt) · MathSciNet (alt )
ISO 4: สปอตส์เฮลธ์
การจัดทำดรรชนี
ISSN: 1941-7381 1941-0921 
LCCN: 2008214446
OCLC: 213413999
การเชื่อมโยง
 โฮมเพจของวารสาร  Online access  Online archive 
สปอตส์เฮลธ์ (อังกฤษ: Sports Health) เป็นวารสารทางการแพทย์พิชญพิจารณ์รายสองเดือน ซึ่งครอบคลุมถึงการวิจัยในสาขาเวชศาสตร์การกีฬา บรรณาธิการบริหารวารสารนี้คือเอ็ดเวิร์ด เอ็ม. วอยตีส์ (มหาวิทยาลัยมิชิแกน) วารสารนี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2009 และปัจจุบันได้รับการตีพิมพ์โดยเซจพับลิเคชันส์ร่วมกับสมาคมออร์โทพีดิกอเมริกันเพื่อเวชศาสตร์การกีฬา
สาระสังเขปและดัชนี

สปอตส์เฮลธ์ได้รับการจัดทำสาระสังเขปและดัชนีในแค็บอินเตอร์เนชันแนล, เซฟตีลิต และสโกปัส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
กูลู

| กูลู |
| --- | --- |
นคร
บ้านเรือนในเมืองกูลู
กูลู
พิกัด: 02°46′54″N 32°17′57″E﻿ / ﻿2.78167°N 32.29917°E﻿ / 2.78167; 32.29917
ประเทศ: ยูกันดา
แคว้น: แคว้นเหนือ
Sub-region: Acholi sub-region
เขต: กูลู
ความสูง: 1,100 เมตร (3,600 ฟุต)
ประชากร (2014 Census)
 • ทั้งหมด: 152,276 คน
เว็บไซต์: Official website
กูลู (Gulu) เป็นนครในภูมิภาคเหนือของประเทศยูกันดา เป็นศูนย์กลางทางการค้าและการปกครองของ เขตกูลู
พิกัดของเมืองตั้งอยู่ที่ 2°46'54.0"N 32°17'57.0"E.  ตั้งอยู่ห่างจากกัมปาลา เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของยูกันดา ระยะทาง 333 กิโลเมตร (207 ไมล์) โดยทางถนน กูลูมีให้บริการสนามบินกูลู
กีฬาคาราเต้โดในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41

"กีฬาคาราเต้โด้" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
มีการชิงชัย 18 เหรียญทอง ประกอบด้วย
ประเภทชาย 10 เหรียญทอง
ประเภทหญิง 8 เหรียญทอง
เริ่มแข่งขันวันที่ 15-19 ธันวาคม 2555
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่
สรุปเหรียญรางวัล คาราเต้โด้

| อันดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ชุมพร | 5 | 0 | 1 | 6 |
| 2 | กรุงเทพมหานคร | 4 | 2 | 3 | 9 |
| 3 | สุโขทัย | 3 | 0 | 5 | 8 |
| 4 | ภูเก็ต | 1 | 3 | 4 | 8 |
| 5 | กาญจนบุรี | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 6 | เลย | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 7 | ร้อยเอ็ด | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 7 | หนองคาย | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 7 | อำนาจเจริญ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 10 | กระบี่ | 0 | 2 | 4 | 6 |
| 11 | อุบลราชธานี | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 12 | นนทบุรี | 0 | 1 | 6 | 7 |
| 13 | เชียงราย | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 13 | นครศรีธรรมราช | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 15 | ปัตตานี | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 | ระยอง | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 | ลำพูน | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 18 | ขอนแก่น | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 19 | สมุทรปราการ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 | สุพรรณบุรี | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  | รวม | 18 | 18 | 36 | 72 |
สรุปผลการแข่งขัน > ประเภทหญิง

| รุ่น | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ท่าต่อสู้ (Kumite)-ทีม(3+1) | ชุมพร ญาณิศา  ต่อรัตนวัฒนา ทิพวัลย์  คำศรี มนิษา  ปุลววัน อาร์ม  สุขเขียว | นครศรีธรรมราช กรรนิภา  อารีกุล เจนจิรา  ชูอินทร์ พุทธรัตน์  อุดมเศรษฐ์ เมทินี  หมื่นละม้าย | กรุงเทพมหานคร ชนาธิป  พิมละมาต กรวรรณ  ดีวาจา ปวีณา  รักษาชาติ รัตนวรรณ  ลำลือไตรภพ วิภวา  เจริญศาสนกุล |
| ท่าต่อสู้ (Kumite)-ทีม(3+1) | ชุมพร ญาณิศา  ต่อรัตนวัฒนา ทิพวัลย์  คำศรี มนิษา  ปุลววัน อาร์ม  สุขเขียว | นครศรีธรรมราช กรรนิภา  อารีกุล เจนจิรา  ชูอินทร์ พุทธรัตน์  อุดมเศรษฐ์ เมทินี  หมื่นละม้าย | ภูเก็ต ชนกันต์  กูล้อนิกชกร  วิจิตรนาวี เจนจิรา  มุขพันธ์ บุญญธิดา  ชูวงศ์ สาวรีย์  คชพลาย |
| ท่ารำ ทีม | เลย จริยา  วรรณทอง ณัฐกานต์  บัวระบัน นฤมล  จันทร์สม | เชียงราย กติกา  ใจกล้า ก้องนภา  ใจกล้า กีฬารักษ์  ใจกล้า | กาญจนบุรี ธิติยา  ภักดีสม ปรางอทิตา  บางเชย ศุวภัทร  ถนอมชาติ |
| ท่ารำ ทีม | เลย จริยา  วรรณทอง ณัฐกานต์  บัวระบัน นฤมล  จันทร์สม | เชียงราย กติกา  ใจกล้า ก้องนภา  ใจกล้า กีฬารักษ์  ใจกล้า | นนทบุรี ประภัทสนันท์  นางาม พรสวรรค์  ทองนวล อารดา  ศรีสงค์ |
| ท่ารำ บุคคล | ชุมพร ญาณิศา  ต่อรัตนวัฒนา | เลย นฤมล  จันทร์สม | เชียงราย กีฬารักษ์  ใจกล้า |
| ท่ารำ บุคคล | ชุมพร ญาณิศา  ต่อรัตนวัฒนา | เลย นฤมล  จันทร์สม | ภูเก็ต เจนจิรา  มุขพันธ์ |
| รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 50 กิโลกรัม | ชุมพร ทิพวัลย์  คำศรี | ภูเก็ต เจนจิรา  มุขพันธ์ | กรุงเทพมหานคร ปวีณา  รักษาชาติ |
| รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 50 กิโลกรัม | ชุมพร ทิพวัลย์  คำศรี | ภูเก็ต เจนจิรา  มุขพันธ์ | เลย ณัฐกานต์  บัวระบัน |
| รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 55 กิโลกรัม | ชุมพร ญาณิศา  ต่อรัตนวัฒนา | อุบลราชธานี ธิดารัตน์  นนทการ | นครศรีธรรมราช เมทินี  หมื่นละม้าย |
| รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 55 กิโลกรัม | ชุมพร ญาณิศา  ต่อรัตนวัฒนา | อุบลราชธานี ธิดารัตน์  นนทการ | เลย นฤมล  จันทร์สม |
| รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 61 กิโลกรัม | กรุงเทพมหานคร กรวรรณ  ดีวาจา | ลำพูน นักษัตร  ธวัชวิเชียร | นครศรีธรรมราช พุทธรัตน์  อุดมเศรษฐ์ |
| รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 61 กิโลกรัม | กรุงเทพมหานคร กรวรรณ  ดีวาจา | ลำพูน นักษัตร  ธวัชวิเชียร | เชียราย กีฬารักษ์  ใจกล้า |
| รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 68 กิโลกรัม | หนองคาย กนกพร  ทิพย์นาวา | กรุงเทพมหานคร อลิษา  ไพสิฐธราดล | ภูเก็ต สาวรีย์  คชพลาย |
| รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 68 กิโลกรัม | หนองคาย กนกพร  ทิพย์นาวา | กรุงเทพมหานคร อลิษา  ไพสิฐธราดล | ขอนแก่น ศรัญพร  บุราณ |
| รุ่นน้ำหนัก 68 กิโลกรัม ขึ้นไป | กรุงเทพมหานคร วิภวา  เจริญศาสนกุล | กระบี่ จิราภรณ์  วิเชียรฉาย | ภูเก็ต ปิยวรรณ  แก่นแก้ว |
| รุ่นน้ำหนัก 68 กิโลกรัม ขึ้นไป | กรุงเทพมหานคร วิภวา  เจริญศาสนกุล | กระบี่ จิราภรณ์  วิเชียรฉาย | ชุมพร มนิษา  ปุลววัน |
ผลการแข่งขัน > ประเภทชาย > ท่าต่อสู้ (Kumite)-ทีมชาย(5+2)

รอบชิงเหรียญทองแดง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก | รอบแรก |   |   | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
 : 

|  เชียงใหม่ | 0 |   |   |   |   |
|  อุบลราชธานี | 3 |   |   |  อุบลราชธานี | 0 |
|   |   |   |   |  สุโขทัย | 3 |
 
|   |   |   |   |  อ่างทอง | 0 |
|   |  |   |   |  นนทบุรี | 3 |
|   |  |   |   |   |   |
ผลการแข่งขัน > ประเภทชาย > ท่ารำ ทีมชาย

รอบชิงเหรียญทองแดง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก | รอบแรก |   |   | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
 : 

|   |  |   |   |   |   |
|   |  |   |   |  ขอนแก่น | - |
|   |   |   |   |  นนทบุรี | ชนะบาย |
 
|   |   |   |   |  กรุงเทพมหานคร | - |
|   |  |   |   |  สุโขทัย | ชนะบาย |
|   |  |   |   |   |   |
ผลการแข่งขัน > ประเภทชาย > ท่ารำ บุคคลชาย

รอบชิงเหรียญทองแดง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก | รอบแรก |   |   | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
 : 

|  เชียงราย - ปรเมศวร์  เลิศเกษม | 0 |   |   |   |   |
|  กรุงเทพมหานคร - ทาคายูกิ  อิศรางกูร ณ อยุธยา | 5 |   |   |  กรุงเทพมหานคร - ทาคายูกิ  อิศรางกูร ณ อยุธยา | ชนะบาย |
|   |   |   |   |  อุบลราชธานี - สินชัย  ธรรมรักษ์ | - |
 
|   |   |   |   |  สุโขทัย - หิรัญนิธิชัชพล  สารธรรม | 2 |
|  กระบี่ - วรพล  เกื้อผล | 5 |   |   |  กระบี่ - วรพล  เกื้อผล | 3 |
|  พิษณุโลก - สรวัตร  ประภานิติเสถียร | 0 |   |   |   |   |
ผลการแข่งขัน > ประเภทหญิง > ท่าต่อสู้ (Kumite)-ทีม(3+1)

รอบชิงเหรียญทองแดง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก | รอบแรก |   |   | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
 : 

|   |  |   |   |   |   |
|   |  |   |   |  กรุงเทพมหานคร | 2 |
|   |   |   |   |  กาญจนบุรี | 0 |
 
|   |   |   |   |  ภูเก็ต | 2 |
|  นครปฐม | - |   |   |  นนทบุรี | 1 |
|  นนทบุรี | ชนะบาย |   |   |   |   |
ผลการแข่งขัน > ประเภทหญิง > ท่ารำทีม

รอบชิงเหรียญทองแดง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก | รอบแรก |   |   | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
 : 

|  นครศรีธรรมราช | 5 |   |   |   |   |
|  อุบลราชธานี | 0 |   |   |  นครศรีธรรมราช | 2 |
|   |   |   |   |  นนทบุรี | 3 |
 
|   |   |   |   |  กาญจนบุรี | 4 |
|   |  |   |   |  ภูเก็ต | 1 |
|   |  |   |   |   |   |
ผลการแข่งขัน > ประเภทหญิง > ท่ารำบุคคล

รอบชิงเหรียญทองแดง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก | รอบแรก |   |   | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
 : 

|  สกลนคร - สินีนาถ  บุตรสีผา |  |   |   |   |   |
|  ฉะเชิงเทรา - จันทร์จิรา  กาบตุ้ม | ชนะบาย |   |   |  ฉะเชิงเทรา - จันทร์จิรา  กาบตุ้ม | 0 |
|   |   |   |   |  เชียงราย - กีฬารักษ์  ใจกล้า | 5 |
 
|   |   |   |   |  นครศรีธรรมราช - เมทินี  หมื่นละม้าย | 0 |
|  นครปฐม - ฉัตรแก้ว  ไทยบันเทิง |  |   |   |  ภูเก็ต - นจิรา  มุขพันธ์ | 5 |
|  ภูเก็ต - นจิรา  มุขพันธ์ | ชนะบาย |   |   |   |   |
พระเทพวงศา (ท้าวก่ำ)

พระเทพวงศา หรือ เจ้าอุปราชก่ำ ซึ่งเป็นพระโอรสของ เจ้าพระวรราชภักดีพระนัดดาในเจ้าปางคำ ที่สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์แสนทิพย์นาบัว ขึ้นเป็น พระเทพวงศา ( เจ้าก่ำ ) เจ้าผู้ครอง เมืองเขมราษฎร์ธานี พระองค์แรก
พระประวัติ

พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งบ้านโคกก่งดงพะเนียง เป็นเมืองเขมราษฎร์ธานี มีฐานะเทียบเท่าหัวเมืองชั้นเอกขึ้นตรงต่อกรุงเทพมหานคร ตามที่ พระพรหมวรราชสิริยวงศากราบทูล และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อุปฮาดก่ำ บุตรชายคนโตของพระวอจากเมืองอุบลราชธานี มาเป็นเจ้าเมืองเขมราษฎร์ธานี ได้รับสถาปนาเป็นพระเทพวงศา (ก่ำ) มีบุตร 4 คน คือ
1.พระเทพวงศา (บุญจันทร์)(2371-2395) มีบุตรชาย 2 คน คือ ท้าวบุญสิงห์ และท้าวบุญชัย ต่อมา ท้าวบุญสิงห์ได้เป็นเจ้าเมืองเขมราษฎร์ธานี ลำดับที่ 4 มียศเป็นพระเทพวงศา (บุญสิงห์)(2408-2428)(ต้นตระกูล อมรสิน และ อมรสิงห์) มีบุตรชาย 2 คน คือ ท้าวเสือและท้าวพ่วย ซึ่ง ท้าวพ่วย ได้รับแต่งตั้งเป็น ท้าวขัตติยะ และเป็นเจ้าเมืองเขมราษฎร์ธานี ลำดับที่ 5 ที่ตำแหน่ง พระเทพวงศา (พ่วย)(2428-2435) ส่วน ท้าวเสือ ได้รับยศเป็น ท้าวจันทบุฮมหรือจันทบรม และได้รับโปรดเกล้า เป็น พระอมรอำนาจ เจ้าเมืองอำนาจเจริญ ในปี พ.ศ. 2401
2.พระเทพวงศา (บุญเฮ้า)(2396-2408)
3. ท้าวชำนาญไพรสณฑ์ (แดง) มียศเป็นพระกำจรจาตุรงค์ ได้เป็นเจ้าเมืองวารินชำราบ(บ้านนากอนจอ)
4.เจ้านางหมาแพง
คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

| --- | --- |
Faculty of Tourism and Hotel Management, Mahasarakham University

ชื่อย่อ: THM MSU
คติพจน์: มุ่งมั่นวิชาการ เชี่ยวชาญวิชาชีพ บูรณาการสู่สังคม
สถาปนา: 16 มิถุนายน พ.ศ. 2543 (24 ปี)
คณบดี: ผศ.ดร.ปารณีย์ บุญไชย
ที่อยู่: อาคารคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม เลขที่ 269 หมู่ 2 ถนนถีนานนท์ ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม 44000
วารสาร: วารสารอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและโรงแรมร่วมสมัย
สี:   สีม่วงดอกชบา
มาสคอต: ดอกชบา
เว็บไซต์: https://thm.msu.ac.th/
คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (อังกฤษ : Faculty of Tourism and Hotel Management, Mahasarakham University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นคณะวิชาลำดับที่ 10 ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ก่อตั้งในปี 2543 โดยในปัจจุบัน คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรมของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นหนึ่งในคณะด้านการท่องเที่ยวและการบริการที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของไทย และเป็นที่ 1 ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ประวัติ

คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม เป็นหน่วยงานในกำกับของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม โดยการยกร่างหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.)สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม(หลักสูตร 4 ปี) ในวันที่ 16 มิถุนายน 2543 ภายใต้ชื่อ "โครงการจัดตั้งคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม" เปิดรับนิสิตรุ่นแรก ในระบบพิเศษและระบบพิเศษโดยวิธีเทียบเข้า ในเดือนมิถุนายน 2544 มีนิสิตรุ่น 1 จำนวน 185 คน อาจารย์และเจ้าหน้าที่ฝ่ายสนับสนุนการเรียนการสอน จำนวน 11 คน โดยมีนายธเนศ ศรีสถิตย์ เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้ง โครงการจัดตั้งคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้รักษาการคณบดี
ต่อมาโครงการจัดตั้งคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม ได้รับความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัย ครั้งที่ 10/2547 เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2547 อนุมัติการจัดตั้ง “คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม” ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Tourism and Hotel Management, Mahasarakham University” และอนุมัติให้ใช้ระเบียบมหาวิทยาลัยมหาสารคามว่าด้วยคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม พุทธศักราช 2547 ณ วันที่ 10 พฤศจิกายน 2547 มีคำสั่งแต่งตั้งให้นายธเนศ ศรีสถิตย์ ดำรงตำแหน่งคณบดีคนแรกของคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม
ปัจจุบัน คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม เป็นหน่วยงานนอกระบบราชการในกำกับของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม แบ่งการบริหารงานออกเป็นสำนักเลขานุการคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม สำนักวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม และสำนักบัณฑิตศึกษา จัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี โทและเอกใน 3 หลักสูตร 6 สาขาวิชา ในปีการศึกษา 2563 คณะมีบุคลากรจำนวน 65 คนและนิสิตจำนวน 2,973 คน
หน่วยงานภายใน

คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม แบ่งการบริหารหน่วยงานภายในดังนี้
| การบริหารงานภายในคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ด้านการบริหารงาน | การบริหารงานภายในคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ด้านการเรียนการสอน | การบริหารงานภายในคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ด้านการวิจัยและพัฒนา | การบริหารงานภายในคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม>  |
| --- | --- | --- | --- |
|  สำนักงานเลขานุการคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม งานบริหารทั่วไป  งานการเงิน บัญชีและพัสดุ  งานบริการการศึกษาและพัฒนาคุณภาพนิสิต  งานบริหารงานวิจัย บริการวิชาการและวิเทศสัมพันธ์  งานนโยบาย แผนและประกันคุณภาพการศึกษา |  สำนักวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม (เทียบเท่าภาควิชา) สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว  สาขาวิชาการจัดการโรงแรม  สาขาวิชาศิลปะการปรุงอาหารและการจัดการบริการ  สำนักบัณฑิตศึกษา (เทียบเท่าภาควิชา)  สาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยวและการโรงแรม |  หน่วยวิจัยคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม  งานวารสารอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและโรงแรมร่วมสมัย |  |
หลักสูตรการศึกษา

คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เปิดทำการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี โท และเอกทั้งสิ้น 3 หลักสูตร 6 สาขาวิชา ดังนี้
| หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ระดับปริญญาบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ระดับปริญญามหาบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม>  |
| --- | --- | --- | --- |
|  หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว  สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว (หลักสูตรภาษาอังกฤษ)  สาขาวิชาการจัดการโรงแรม  สาขาวิชาศิลปะการปรุงอาหารและการจัดการบริการ |  หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.) สาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยวและการโรงแรม วิชาเอกการจัดการท่องเที่ยว  วิชาเอกการจัดการโรงแรม |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)  สาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยวและการโรงแรม วิชาเอกการจัดการท่องเที่ยว  วิชาเอกการจัดการโรงแรม |  |
สถานที่ตั้งและพื้นที่

อาคารคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม
ด้านหน้าอาคารคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม
คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งอยู่ที่เขตพื้นที่ในเมือง (ม.เก่า) บริเวณประตูทางเข้ามหาวิทยาลัยฝั้งถนนถีนานนท์ ด้านข้างเป็นหอประชุมเฉลิมพระเกียรติฯ ห่างจากเขตพื้นที่ขามเรียง (ม.ใหม่) ประมาณ 7 กิโลเมตร มีลักษณะเป็นอาคารโรงแรมขนาดใหญ่
ทำเนียบคณบดี

| ทำเนียบคณบดีคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> รายนามคณบดี | ทำเนียบคณบดีคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> วาระการดำรงตำแหน่ง | ทำเนียบคณบดีคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม>  |
| --- | --- | --- |
| 1. ผศ.ธเนศ ศรีสถิตย์ | พ.ศ. 2544-2547 (รักษาการคณบดี) |  |
| 2. ผศ.ธเนศ ศรีสถิตย์ | พ.ศ. 2547-2551 |  |
| 3. อาจารย์ยุวดี ตปนียากร | พ.ศ. 2552 (รักษาการคณบดี)  |  |
| 4. ผศ.ดร.สมชาติ มณีโชติ | พ.ศ. 2552  |  |
| 5. อาจารย์ยุวดี ตปนียากร | พ.ศ. 2551-2552 (รักษาการคณบดี 2 เดือน)  |  |
| 6. ผศ.สุรเชษฏ์ เชษฐมาส | พ.ศ. 2552-2555 |  |
| 7. ผศ.ดร.สมเกียรติ ภู่พัฒน์วิบูลย์ | พ.ศ. 2555 (รักษาการคณบดี 2 เดือน) |  |
| 8. ผศ.ดร.สมเกียรติ ภู่พัฒน์วิบูลย์ | พ.ศ. 2555-2559 |  |
| 9. ดร.อรรถวิท ศิลาน้อย | พ.ศ. 2559- 2563 |  |
| 10. ผศ.ดร.มลฤดี เชาวรัตน์ | พ.ศ. 2563 (รักษาการคณบดี 1 เดือน) |  |
| 11. ศ.ดร.ปฐม หงษ์สุวรรณ | พ.ศ. 2563 - 2567 |  |
| 12.ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.มลฤดี  เชาวรัตน์ | รักษาการคณบดี	พ.ศ.2567 |  |
| 13.ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ปารณีย์  บุญไชย | พ.ศ.2567-ปัจจุบัน |  |
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

อาณัตพล ศิริชุมแสง หรือ อาร์ เดอะสตาร์ เป็นนักแสดง/เดอะ สตาร์ 3 ศิษย์เก่าคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
เว็บไซต์ทางการของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
หนอนผีเสื้อ

หนอนผีเสื้อทั่วไป
Proleg Papilio machaon
บุ้งผีเสื้อยิปซี
หนอนผีเสื้อ หรือ หนอนแก้ว หมายถึงตัวอ่อนของผีเสื้อ หนอนผีเสื้อจะกินแต่ใบไม้สด ลักษณะของมันเป็นตัวสีเขียวมีลายกลมๆ เป็นสีดำๆมันคลานอย่างเชื่องช้ามันใช้เวลาเดิน 1 ไม้บรรทัดใช้เวลาเพียง 1-2 นาที เป็นระยะเวลาที่มันใช้ชีวิตด้วยการกินใบไม้ ขนาดของลำตัวประมาณ 6-8 ซม. ตัวอ้วนกลม เป็นหนอนที่กินอย่างเดียว
หนอนผีเสื้อชนิดที่มีขนยาวปกคลุมทั้งตัวเรียกว่า บุ้ง หรือ ร่าน ขนเหล่านี้มีพิษ ถ้าสัมผัสจะทำให้เกิดอาการแสบร้อนและคัน บุ้งเป็นหนอนผีเสื้อหลายชนิดและหลายวงศ์เช่นในวงศ์ Arctiidae, Lymantriidae, Lasiocampidae
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2566

| ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ> ศ. 2566 |
| --- | --- |
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว: 4 มีนาคม พ.ศ. 2566
ระบบสุดท้ายสลายตัว: ฤดูกาลดำเนินอยู่
พายุมีกำลังมากที่สุด

ชื่อ: มาวาร์ และ บอละเวน
 • ลมแรงสูงสุด: 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด: 900 hPa (มิลลิบาร์)
 
สถิติฤดูกาล
พายุดีเปรสชันทั้งหมด: 26 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมด: 15 ลูก
พายุไต้ฝุ่น: 10 ลูก
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น: 4 ลูก (ไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด: 187 คน
ความเสียหายทั้งหมด: 1.73 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงิน USD ปี พ.ศ. 2566)
 
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก 2564, 2565, 2566, 2567 , 2568
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2566 เป็นเหตุการณ์ในรอบวัฎจักรของการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในปัจจุบันของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวลากยาวตลอด พ.ศ. 2566 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของสหรัฐอเมริกายังได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย
การพยากรณ์ฤดูกาล

| วันที่พยากรณ์โดย TSR | จำนวน พายุโซนร้อน | จำนวน พายุไต้ฝุ่น | จำนวน พายุรุนแรง | ดัชนีเอซีอี | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เฉลี่ย (2508–2565) | 25.7 ลูก | 16.1 ลูก | 8.7 ลูก | 290 หน่วย |  |
| 5 พฤษภาคม 2565 | 29 ลูก | 19 ลูก | 13 ลูก | 394 หน่วย |  |
| 7 กรกฎาคม 2565 | 29 ลูก | 19 ลูก | 12 ลูก | 382 หน่วย |  |
| วันที่พยากรณ์โดย ศูนย์พยากรณ์อื่น | ศูนย์พยากรณ์ | ช่วงเวลา | ช่วงเวลา | ระบบพายุ | อ้างอิง |
| 13 มกราคม 2566 | PAGASA | มกราคม–มีนาคม | มกราคม–มีนาคม | 0–2 ลูก |  |
| 13 มกราคม 2564 | PAGASA | เมษายน–มิถุนายน | เมษายน–มิถุนายน | 2–4 ลูก |  |
| ฤดูกาล 2566 | ศูนย์พยากรณ์ | พายุหมุน เขตร้อน | พายุโซนร้อน | พายุไต้ฝุ่น | อ้างอิง |
| เกิดขึ้นจริง: | JMA | 9 ลูก | 5 ลูก | 2 ลูก |  |
| เกิดขึ้นจริง: | JTWC | 5 ลูก | 5 ลูก | 3 ลูก |  |
ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการคาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์กรความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย การพยากรณ์แรกของปีได้รับการเผยแพร่โดย PAGASA เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2566 ในคาดการณ์ภูมิอากาศรายฤดูประจำเดือนเป็นการคาดการณ์ช่วงครึ่งแรกของฤดูกาล 2566 หน่วยงานคาดการณ์ว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนเพียง 0–2 ลูกที่เข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ในระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม ขณะเดือนเมษายนถึงมิถุนายนจะมีพายุหมุนเขตร้อน 2–4 ลูก นอกจากนี้ยังระบุด้วยว่าสภาวะลานีญากำลังอ่อนนั้นจะดำเนินต่อไปและจะเปลี่ยนกลับไปเป็นสภาวะเป็นกลางในภายหลัง
วันที่ 5 พฤษภาคม องค์กรความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ออกการคาดการณ์ฉบับแรกของฤดูกาล 2566 ซึ่งคาดว่าสภาวะเอลนีโญกำลังปานกลางถึงแรงจะพัฒนาชึ้นและคงอยู่ไปตลอดเดือนตุลาคม โดย TSR คาดว่ากิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนในฤดูกาล 2566 จะสูงกว่าค่าเฉลี่ย มีพายุโซนร้อนเกิดขึ้นจำนวน 29 ลูก ในจำนวนนั้นมีกำลังเป็นถึงพายุไต้ฝุ่นได้ 19 ลูก และในจำนวนนั้นจะเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีความรุนแรง 13 ลูก โดย TSR ยังคงไว้ที่การคาดการณ์นี้ในการคาดการณ์ฉบับเดือนกรกฎาคม เว้นแต่ปรับลดจำนวนพายุรุนแรงลงเหลือ 12 ลูก