stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษากอกบอรอก
แหล่งข้อมูลอื่น

Kok Dictionary เก็บถาวร 2021-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: Online Kokborok Dictionary
ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
| ด ค กกลุ่มภาษาหลักในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า |
| --- | --- |
ภาษาในพม่าและไทย:  ก่อ (อึมปี้)  กะชีน  กะเหรี่ยง  กฺ๋อง  พม่า  มูเซอ  เมี่ยน  ล่าหู่ (มูเซอ)  ลีซอ  อาข่า  ฮานี 
ภาษาในจีน:  ไป๋  ตังกุต  ทิเบต  น่าซี  ล่าหู่ (มูเซอ)  ลีซอ  อี๋  เอ้อซู 
ภาษาในเอเชียใต้:  กอกโบรอก  กินเนารี  คาม  ชันเตียล  ซองคา  ทูลุง  นัรพู  เนวาร์  บัลติ  บาฮิง  เบลฮาเร  โบโด  ปูมา  มณีปุระ  มีโซ  ลาดัก  ลิมบู  เลปชา  โลทา  วัมบูเล  เศรปา  สิกขิม  องามี  เอา  ฮมาร์ 
| ด ค กภาษาทางการของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
ระดับสหภาพ:  ฮินดี  อังกฤษ 
ตามรัฐธรรมนูญอินเดีย:  กงกัณ  กันนาดา  กัศมีร์  คุชราต  โดกรี  เตลูกู  ทมิฬ  เนปาล  เบงกอล  โบโด  ปัญจาบ  มณีปุระ  มราฐี  มลยาฬัม  ไมถิลี  สันถาลี  สันสกฤต  สินธ์  อัสสัม  อูรดู  โอริยะ  ฮินดี 
ระดับรัฐ:  อังคิกา  โภชปุระ  ฉัตตีสครห์  กาโร  กูรุง  โฮ  Kamatapuri  Kharia  คาซี  Khortha  กอกบอรอก  Kurmali  Kurukh  เลปชา  ลิมบู  มคธ  มาคัร  มีโซ  มุนดารี  เนวาร์  Rai  รังปุระ  Sadri  เศรปา  สิกขิม  สุนุวาร์  ตามาง 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
วัดสราภิมุข

| วัดสราภิมุข |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดสราภิมุข, วัดน้ำลอย, วัดสระ, วัดสระตามเดิม, วัดประพาสประจิมเขต
ที่ตั้ง: ตำบลถ้ำน้ำผุด อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสราภิมุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลถ้ำน้ำผุด อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา
วัดสราภิมุขสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2330 เดิมนั้นวัดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกหน้าวัดสราภิมุขปัจจุบัน มีนามว่า วัดน้ำลอย เนื่องจากวัดตั้งอยู่ริมคลองพังงา จึงถูกน้ำเซาะตลิ่งพังจนอาคารเสนาสนะต่าง ๆ เสียหายหมด พระสงฆ์จึงได้ย้ายเสนาสนะมาสร้างวัดขึ้น ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ขนานนามว่า วัดสระ ต่อมา พ.ศ. 2414 ปีมะแม วันอังคาร เดือน 4 แรม 11 ค่ำ ตามหลักศิลาจารึกที่ฐานชุกชี พระประธานในอุโบสถปรากฏว่า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสใต้มาถึงวัดสระ ทอดพระเนตรเห็นอุโบสถชำรุดทรุดโทรมมาก พระองค์จึงพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ และโปรดเกล้าฯ ให้พระยาบริรักษ์ภูธร (ขำ ณ นคร) ผู้ว่าราชการเมืองพังงา เป็นผู้ดำเนินการบูรณะวัดสระขึ้นใหม่ พร้อมทั้งสถาปนาเป็นพระอารามหลวง พระราชทานนามว่า วัดประพาสประจิมเขต อันเป็นที่ประชุมถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการตลอดมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ถึงรัชกาลที่ 7
ในกาลต่อมา วัดขาดการทำนุบำรุง เป็นเหตุให้ทรุดโทรมลงมาก สุดที่จะบูรณะให้มั่นคงดังเดิมได้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพจึงมีรับสั่งให้สร้างวัดถ้ำพุงช้างขึ้นมา และประทานนามว่า วัดประพาสประจิมเขตแทน สำหรับวัดนี้จึงได้มีนามว่า วัดสระตามเดิม จน พ.ศ. 2486 ได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดสราภิมุข" และใช้มาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2415 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 39 เมตร
วัดสระแก้ว (จังหวัดกาญจนบุรี)

สำหรับวัดสระแก้วแห่งอื่น ดูที่ วัดสระแก้ว
| วัดสระแก้ว |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลพนมทวน อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสระแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพนมทวน อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี มีเนื้อที่รวมประมาณ 10 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวา
วัดสระแก้ว แต่เดิมเป็นวัดร้างมาประมาณ 300 กว่าปี มีบ่อน้ำ เจดีย์ และฐานอุโบสถเก่า สำหรับเจดีย์เป็นเจดีย์ทรงปรางค์ จากคำบอกเล่ากล่าวกันว่า เดิมเจดีย์มีลักษณะคล้ายพระปรางค์ที่วัดทานกัณฑ์ อำเภอพนมทวน แต่ได้ถูกขุดรื้อทำลายลงมาบางส่วน ปัจจุบันเหลือเพียงองค์เจดีย์บางส่วน ตั้งแต่ฐานสูงขึ้นไปประมาณ 3–4 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางราว 2–3 เมตร ฐานชั้นล่างชำรุด ทางวัดก่ออิฐขึ้นใหม่และฉาบปูนทับ ต่อมาชาวบ้านได้ใช้สถานที่นี้เป็นที่ทิ้งขยะ ซากสัตว์ จนกระทั่งสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ประกาศยกวัดสระแก้ว (ร้าง) ขั้นเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษาเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2557
สิ่งก่อสร้างภายในวัด ได้แก่ ศาลาเฉลิมพระเกียรติ (หลังเก่า) ศาลาพระศรีศากยมุณี (หลังใหม่) สถานที่ปฏิบัติธรรม สถานที่ทำการมูลนิธิผู้สูงอายุ ศาลาอุบาสก อุบาสิกา ศาลประจำวัด ศาลรัชกาลที่ 5 หอระฆัง บ่อน้ำ เจดีย์เก่า กุฏิพระสงฆ์ 1 หลัง จำนวน 5 ห้อง
วัดสระแก้ว (อำเภอเมืองนครราชสีมา)

สำหรับวัดสระแก้วแห่งอื่น ดูที่ วัดสระแก้ว
| วัดสระแก้ว |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสระแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
วัดสระแก้วเป็นวัดที่สร้างมาพร้อมเมืองนครราชสีมา เมื่อครั้งสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงโปรดให้สร้างเมืองหน้าด่านขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2205 ชื่อของวัดมาจากการที่วัดตั้งอยู่ใกล้สระแก้ว สระน้ำเก่าแก่ที่มีมานาน เป็นสระน้ำคู่บ้านคู่เมือง น้ำในสระแก้วใช้ประกอบพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา วัดสร้างขึ้นโดยกลุ่มขุนนาง ในสมัยท้าวสุรนารี ท่านได้ทำนุบำรุงและปฏิสังขรณ์เสนาสนะเป็นประจำ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505
อุโบสถหลังเก่าก่อสร้างด้วยศิลปะอยุธยา ภายหลังอุโบสถมีควาทรุดโทรมจึงสร้างอุโบสถหลังใหม่ สร้างขึ้นสมัยใดไม่แน่ชัด อุโบสถไม่มีเสา กรอบหน้าต่างจะมีผนังที่หนามาก สลับกับเสาใหญ่ระหว่างช่องหน้าต่าง ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประธาน เป็นพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัยปางมารวิชัย นอกจากนั้นยังมี หลวงพ่อติกขวโร หรือพระติกข์  พระพุทธรูปเก่าแก่ปางถวายเนตรที่ได้อัญเชิญมาจากอยุธยา และยังมีพิพิธภัณฑ์หลวงพ่อคูณ  ซึ่งมีหุ่นขี้ผึ้งหลวงพ่อคูณประดิษฐานอยู่ภายในพิพิธภัณฑ์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสหรัฐ

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสหรัฐทั้งสิ้น 26 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 13 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 12 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| อุทยานแห่งชาติเมซาเวอร์ดี |  | รัฐโคโลราโด | วัฒนธรรม:  (iii) | 21,043 | 2521/1978 |  | 27 |
| อินดิเพนเดนซ์ฮอลล์ |  | รัฐเพนซิลเวเนีย | วัฒนธรรม:  (vi) | 2 | 2522/1979 |  | 78 |
| แหล่งประวัติศาสตร์แห่งรัฐคะโฮเกียเมานดส์ |  | รัฐอิลลินอย | วัฒนธรรม:  (iii), (iv) | 541 | 2525/1982 |  | 198 |
| ลาฟอร์ตาเลซาและแหล่งประวัติศาสตร์แห่งชาติซานฮวนในปวยร์โตรีโก |  | ปวยร์โตรีโก | วัฒนธรรม:  (vi) | 33.39 | 2526/1983 | ในฐานะดินแดนของสหรัฐ | 266 |
| อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ |  | รัฐนิวยอร์ก | วัฒนธรรม:  (i), (vi) | 5.95 | 2527/1984 |  | 307 |
| วัฒนธรรมชาโก |  | รัฐนิวเม็กซิโก | วัฒนธรรม:  (iii) | 14,261 | 2530/1987 |  | 353 |
| มอนติเซลโลและมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียในชาร์ลอตส์วิลล์ |  | รัฐเวอร์จิเนีย | วัฒนธรรม: (i), (iv), (vi) | 795.96 | 2530/1987 |  | 442 |
| ชุมชนพื้นเมืองตาโอส |  | รัฐนิวเม็กซิโก | วัฒนธรรม:  (iv) | 19.01 | 2535/1992 |  | 492 |
| งานดินเชิงโบราณสถานพอเวอร์ตีพ็อยนต์ |  | รัฐลุยเซียนา | วัฒนธรรม:  (iii) | 163 | 2557/2014 |  | 1435 |
| ศูนย์เผยแผ่ศาสนาแห่งแซนแอนโทนีโอ |  | รัฐเท็กซัส | วัฒนธรรม:  (ii) | 300.8; พื้นที่กันชน 2,068 | 2558/2015 |  | 1466 |
| สถาปัตยกรรมศตวรรษที่ 20 ของแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ |  | รัฐแคลิฟอร์เนีย, รัฐนิวยอร์ก, รัฐเพนซิลเวเนีย, รัฐวิสคอนซิน, รัฐอิลลินอย และรัฐแอริโซนา | วัฒนธรรม:  (ii) | 25.723; พื้นที่กันชน 710.103 | 2562/2019 |  | 1496 |
| งานดินเชิงพิธีการโฮปเวลล์ |  | รัฐโอไฮโอ | วัฒนธรรม:  (i), (iii) | 320.7; พื้นที่กันชน 561.8 | 2566/2023 |  | 1689 |
| นิคมคริสตจักรมอเรเวีย (ร่วมกับเดนมาร์ก, เยอรมนี และสหราชอาณาจักร) |  | รัฐเพนซิลเวเนีย | วัฒนธรรม: (iii), (iv) |  | 2558/2015; เพิ่มเติม 2567/2024 | นิคมคริสตจักรมอเรเวียที่เบทลิเฮมได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2567 | 1468 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน |  | รัฐมอนแทนา, รัฐไวโอมิง และรัฐไอดาโฮ | ธรรมชาติ:  (vii), (viii), (ix), (x) | 898,349 | 2521/1978 |  | 28 |
| อุทยานแห่งชาติแกรนด์แคนยอน |  | รัฐแอริโซนา | ธรรมชาติ:  (vii), (viii), (ix), (x) | 493,270 | 2522/1979 |  | 75 |
| อุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ |  | รัฐฟลอริดา | ธรรมชาติ:  (viii), (ix), (x) | 567,017 | 2522/1979 | เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย | 76 |
| คลูอานี / แรงเกลล์-เซนต์อิไลอัส / เกลเชอร์เบย์ / แทตเชนชีนี-แอลเซก    (ร่วมกับแคนาดา)  |  | รัฐอะแลสกา | ธรรมชาติ:  (vii), (viii), (ix), (x) | 9,839,121 | 2522/1979;   เพิ่มเติม 2535/1992 และ 2537/1994 |  | 72 |
| อุทยานแห่งชาติและอุทยานแห่งรัฐเรดวุด |  | รัฐแคลิฟอร์เนีย | ธรรมชาติ:  (vii), (ix) | 41,571 | 2523/1980 |  | 134 |
| อุทยานแห่งชาติแมมมอทเคฟ |  | รัฐเคนทักกี | ธรรมชาติ:  (vii), (viii), (x) | 21,191 | 2524/1981 |  | 150 |
| อุทยานแห่งชาติโอลิมปิก |  | รัฐวอชิงตัน | ธรรมชาติ:  (vii), (ix) | 369,659.8 | 2524/1981 |  | 151 |
| อุทยานแห่งชาติทิวเขาเกรตสโมกกี |  | รัฐเทนเนสซี และรัฐนอร์ทแคโรไลนา | ธรรมชาติ:  (vii), (viii), (ix), (x) | 209,000 | 2526/1983 |  | 259 |
| อุทยานแห่งชาติโยเซมิตี |  | รัฐแคลิฟอร์เนีย | ธรรมชาติ:  (vii), (viii) | 307,934 | 2527/1984 |  | 308 |
| อุทยานแห่งชาติภูเขาไฟฮาวาย |  | รัฐฮาวาย | ธรรมชาติ:  (viii) | 87,940 | 2530/1987 | ตั้งอยู่ในเขตโอเชียเนีย | 409 |
| อุทยานแห่งชาติคาร์ลสแบดแคเวินส์ |  | รัฐนิวเม็กซิโก | ธรรมชาติ:  (vii), (viii) | 18,926 | 2538/1995 |  | 721 |
| อุทยานสันติภาพระหว่างประเทศวอเตอร์ตัน-เกลเชอร์    (ร่วมกับแคนาดา)  |  | รัฐมอนแทนา | ธรรมชาติ:  (vii), (ix) | 457,614 | 2538/1995 |  | 354 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกแบบผสม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปาปาฮาเนาโมกูวาเกยา |  | รัฐฮาวายและเกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐ | ผสม:  (iii), (vi), (viii), (ix), (x) | 36,207,499 | 2553/2010 | ตั้งอยู่ในเขตโอเชียเนีย | 1326 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

สหรัฐมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 17 แห่ง
วัดสระแก้ว (จังหวัดสระแก้ว)

| วัดสระแก้ว |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดสระแก้ว, วัดหัวหนอง, วัดศาลานอก
ที่ตั้ง: ตำบลสระแก้ว อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสระแก้ว เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในตำบลสระแก้ว อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว
เดิมที่ตั้งวัดสระแก้ว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของที่ตั้งในปัจจุบัน ประมาณ 500 เมตร โดยวัดตั้งอยู่ติดกับหนองน้ำด้านทิศตะวันออก จึงถูกเรียกว่า วัดหัวหนอง หรือ วัดศาลานอก ปัจจุบันหนองน้ำดังกล่าวได้เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชสระแก้ว วัดสระแก้วสร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2453 ถึงปี พ.ศ. 2466 ได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2543 และได้รับการยกย่องเป็น วัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่น สำนักเรียนดีเด่น เป็นโรงเรียนปริยัติธรรมของอำเภอเมือง ปัจจุบันเป็นศูนย์หลักสูตรประกาศนียบัตรบริหารกิจการคณะสงฆ์ ของมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย
วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อทอง หรือ พระครูรัตนสราธิคุณ เป็นที่เคารพรักของประชาชนทั่วไป อบรมเผยแพร่หลักธรรมของพระพุทธศาสนา และมีความรู้ความสามารถด้านวิชาแพทย์แผนโบราณ และยังเป็นพระภิกษุผู้ทรงวิทยาคุณด้านไสยศาสตร์ แม้ท่านจะมรณภาพแล้วตั้งแต่ พ.ศ.2523 ประชาชนทั่วไปก็ยังเคารพนับถือท่าน คณะลูกศิษย์จึงได้ร่วมใจกันสร้างรูปปั้นของหลวงพ่อไว้ ณ วิหารหลวงพ่อทอง
วัดสร่างโศก (จังหวัดสมุทรปราการ)

| วัดสร่างโศก |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดสร่างโศก, วัดปากอ่าว, วัดมอญ, วัดอัฎฐวราราม, วัดอัศวราราม, วัดเตลงรมณ์, วัดทะเลงลม, วัดโพธิ์ทอง
ที่ตั้ง: ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสร่างโศก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ทั้งหมด 11 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา
วัดสร่างโศกสร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2300 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ให้สมบูรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2360 ตามหลักฐานของกรมที่ดิน ระวางที่ 41 ระบุชื่อวัดนี้ว่า วัดปากอ่าว แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดมอญ เพราะอยู่ใกล้คลองมอญและบริเวณนี้มีชาวมอญอาศัยอยู่มาก บ้างว่าวัดนี้มีชื่อ วัดอัฎฐวราราม  เพราะมีกุฏิ 8 หลัง บ้างก็เรียกว่า วัดอัศวราราม เพราะวัดนี้เป็นที่ตั้งกองทัพม้าของพระเจ้าตากสินมหาราช ต่อมาภายหลังได้รับการเปลี่ยนแปลงนามวัดใหม่ โดยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ เป็น วัดเตลงรมณ์ หรือ วัดทะเลงลม ในปี พ.ศ. 2482 เปลี่ยนนามใหม่เป็น วัดโพธิ์ทอง จนในที่สุดทางราชการได้เปลี่ยนนามวัดเสียใหม่เป็น "วัดสร่างโศก" เพื่อให้สอดคล้องกับพระนามของพระองค์หญิงโศกสว่าง พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
ทางด้านการศึกษา วัดได้สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมสำหรับพระภิกษุและสามเณร และให้ทางราชการสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาในที่ดินวัด ในสมัยที่พระครูวิมลญาณ เป็นเจ้าอาวาส พ.ศ. 2537 ได้ทำการย้ายวัดจากฝั่งติดคลอง ข้ามมาอยู่อีกฝั่งถนนหนึ่ง เนื่องจากเกิดน้ำท่วมตลอด จนถึงทุกวันนี้ และในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการสร้างอนุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชขึ้น
รัฐทาสและรัฐเสรี

รัฐทาสและรัฐเสรีในสหรัฐตั้งแต่ปีค.ศ.1789-1861 สงครามกลางเมืองอเมริกาเกิดขึ้นในปีค.ศ.1861. การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 13 ซึ่งมีผลในเดือนธันวาคม ค.ศ.1865 ได้เลิกความเป็นทาสทั่วทั้งสหรัฐ
ในประวัติศาสตร์สหรัฐ รัฐทาส หมายถึง รัฐของสหรัฐที่ความเป็นทาสชอบด้วยกฎหมาย และรัฐเสรี หมายถึง รัฐที่ห้ามความเป็นทาสหรือกำลังเลิกทาสตามกฎหมาย ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ความเป็นทาสชอบด้วยกฎหมายทั่วทั้งจักรวรรดิบริติช ความเป็นทาสมีอยู่ในอาณานิคมบริติชทุกแห่งในทวีปอเมริกาเหนือ ในสิบสามอาณานิคม ความแตกต่างระหว่างรัฐทาสและรัฐเสรีเริ่มระหว่างการปฏิวัติอเมริกา (ปี 1775–1783) ความเป็นทาสกลายเป็นประเด็นแตกแยกและเป็นสาเหตุหลักของสงครามกลางเมืองอเมริกา การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 13 ซึ่งมีการให้สัตยาบันในปี 1865 เลิกความเป็นทาสทั่วทั้งสหรัฐ และข้อแตกต่างระหว่างรัฐเสรีและรัฐทาสยุติ
ลักษิกา คำขำ

| --- | --- |

ประเทศ (กีฬา):  ไทย
ถิ่นพำนัก: จังหวัดจันทบุรี ประเทศไทย
วันเกิด: 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 (31 ปี) จังหวัดจันทบุรี ประเทศไทย
ส่วนสูง: 1.67 m (5 ft 6 in)
การเล่น: ถนัดขวา (ใช้มือทั้งสองข้าง)
เงินรางวัล: 1,159,997 ดอลลาร์สหรัฐ
เดี่ยว
สถิติอาชีพ: 353–177
รายการอาชีพที่ชนะ: 0 WTA 125K, 15 ITF
อันดับสูงสุด: 66 (19 พฤศจิกายน 2018)
อันดับปัจจุบัน: 333 (14 พฤศจิกายน 2022)
ผลแกรนด์สแลมเดี่ยว
ออสเตรเลียนโอเพน: 3R (2018)
เฟรนช์โอเพน: 1R (2014, 2018)
วิมเบิลดัน: 2R (2018)
ยูเอสโอเพน: Q2 (2014)
คู่
สถิติอาชีพ: 80–54
รายการอาชีพที่ชนะ: 0 WTA, 12 ITF
อันดับสูงสุด: No. 86 (16 กรกฎาคม 2018)
อันดับปัจจุบัน: No. 96 (14 มกราคม 2019)
ผลแกรนด์สแลมคู่
ออสเตรเลียนโอเพน: 1R (2019)
วิมเบิลดัน: —
วิมเบิลดันจูเนียร์: 1R (2010)
อัปเดตล่าสุดเมื่อ: 18 พฤศจิกายน 2022
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> เทนนิส.เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  อินชอน 2014  | หญิงคู่ |
|  |  อินชอน 2014  | หญิงเดี่ยว |
|  |  จาการ์ตา-ปาเล็มบัง 2018  | คู่ผสม |
ซีเกมส์
|  | 2015 สิงค์โปร์ | ทีมหญิง |
|  | 2017 กัวลาลัมเปอร์ | หญิงเดี่ยว |
|  |  2021 เวียดนาม  | หญิงเดี่ยว |
|  |  2021 เวียดนาม  | ทีมหญิง |
|  |  2023 พนมเปญ  | หญิงคู่ |
|  | 2017 กัวลาลัมเปอร์ | หญิงคู่ |
|  |  2023 พนมเปญ  | ทีมหญิง |
|  |  2021 เวียดนาม  | คู่ผสม |
|  |  2023 พนมเปญ  | คู่ผสม |
ลักษิกา คำขำ (ชื่อเล่น:; เกิด: 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2536) เป็นนักเทนนิสชาวไทย อันดับสูงสุดของเทนนิสเยาวชนโลก คือ อันดับ 50 ในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2553 เธอได้จับคู่กับ Eugenie Bouchard นักเทนนิสเยาวชนชาวแคนาดา และเข้ารอบรองชนะเลิศในรายการเทนนิสเยาวชนหญิงคู่ของเทนนิสออสเตรเลียนโอเพน
ลักษิกา คำขำ สามารถสร้างผลงานเป็นที่ฮือฮา จากการแข่งขันเทนนิสออสเตรเลียนโอเพน 2014 ประเภทหญิงเดี่ยว รอบแรก ด้วยการเป็นฝ่ายชนะเปตรา ควิโตวา นักเทนนิสจากสาธารณรัฐเช็ก ผู้เป็นมือวางอันดับ 6 ของโลก
ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2014 ที่อินชอน ประเทศเกาหลีใต้ ลักษิกาสามารถทำได้ 1 เหรียญทองในประเภทหญิงคู่ เมื่อจับคู่กับ แทมมารีน ธนสุกาญจน์ และ 1 เหรียญเงินในประเภทหญิงเดี่ยว
รางวัลที่ได้รับ

พ.ศ. 2558 - รางวัลนักกีฬาหญิงที่ได้รับการกล่าวถึงมากที่สุดในรอบปีที่ผ่านมา (MThai Top Talk-About Sportswomen)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
วัดสลักเพชร

| วัดสลักเพชร |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลเกาะช้างใต้ อำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสลักเพชร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะช้างใต้ อำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 11 ไร่
วัดสลักเพชรตั้งเมื่อ พ.ศ. 2449 มีชาวบ้านช่วยกันสร้างที่พักสงฆ์ขึ้นมาที่บ้านนาใน แต่เนื่องจากพื้นที่นั้นมีลมพัดแรงมากจนเป็นเหตุให้หลังคาอาคารเสียหาย และขาดแคลนน้ำดื่มด้วย จึงได้ย้ายมาสร้างตรงกลางหมุ่บ้านโดยมี คุณเชื่อม พันธ์เพ็ญ บริจาคที่ดินริมทะเลบนพื้นที่ราว 2 ไร่เศษ ต่อมาในสมัย อาจารย์พิมพ์ ได้เริ่มสร้างอุโบสถ มี คุณพื้น สลักเพชร เป็นผู้บริจาคทรัพย์ และได้ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2449 ใช้ชื่อวัดตามสกุลผู้บริจาคทรัพย์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 13 เมตร ?ยาว 20 เมตร ปัจจุบัน การศึกษาได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม ภายในวัดมีนพิพิธภัณฑ์ ที่ได้รวบรวมวัตถุ ของใช้ สมัยโบราณและมีการจัดนิทรรศการเหตุการณ์ยุทธนาวีเกาะช้างเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2484 ไว้ด้วย ภายในพิพิธภัณธ์มีภาพฝาผนังเป็นเรื่องราวการเสด็จประพาสต้นของรัชกาลที่ 5 มาที่เกาะช้าง
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 อุโบสถหลังใหม่ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลอง ศาลาการเปรียญ ศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียยวัตถุ มีพระพุทธรูปปางสมาธิ หลวงพ่อเพชร ขนาดหน้าตัก กว้าง 65 เซนติเมตร สูง 113 เซนติเมตร เนื้อสำริดศิลปะรัตนโกสินทร์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโรมาเนีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโรมาเนียทั้งสิ้น 11 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 9 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง
ที่ตั้ง

ซีกีชออารา
อารามฮอเรซู
รอชียามอนตาเนอ
ปากแม่น้ำดานูบ
กลุ่มโบราณสถานบรึงกุช
ที่ตั้งแหล่งมรดกโลกในประเทศโรมาเนีย จุดสีเขียวคือที่ตั้งของป่าบีช จุดสีเหลืองคือที่ตั้งของป้อมของชาวดากิอา, จุดสีน้ำเงินคือที่ตั้งของหมู่บ้านพร้อมด้วยโบสถ์ที่มีป้อมปราการ, จุดสีเทาคือที่ตั้งของโบสถ์ไม้แห่งมารามูเรช และจุดสีส้มคือที่ตั้งของโบสถ์แห่งมอลเดเวีย
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| หมู่บ้านพร้อมด้วยโบสถ์ที่มีป้อมปราการในทรานซิลเวเนีย |  | เทศมณฑลซีบิว, เทศมณฑลบราชอฟ, เทศมณฑลมูเรช, เทศมณฑลอัลบา และเทศมณฑลฮาร์กีตา 46°08′06.6″N 24°31′16.7″E﻿ / ﻿46.135167°N 24.521306°E﻿ / 46.135167; 24.521306﻿ (Villages with Fortified Churches in Transylvania) | วัฒนธรรม: (iv) | 553; พื้นที่กันชน 3,727.87 | 2536/1993;  เพิ่มเติม 2542/1999 |  | 596 |
| อารามฮอเรซู |  | เทศมณฑลวึลชา 45°10′11.5″N 24°00′26.1″E﻿ / ﻿45.169861°N 24.007250°E﻿ / 45.169861; 24.007250﻿ (Monastery of Horezu) | วัฒนธรรม: (ii) | 22.48; พื้นที่กันชน 57.29 | 2536/1993 |  | 597 |
| โบสถ์แห่งมอลเดเวีย |  | เทศมณฑลซูชาวา 47°46′41.3″N 25°42′40.2″E﻿ / ﻿47.778139°N 25.711167°E﻿ / 47.778139; 25.711167﻿ (Churches of Moldavia) | วัฒนธรรม: (i), (iv) |  | 2536/1993; เพิ่มเติม 2553/2010 |  | 598 |
| ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซีกีชออารา |  | เทศมณฑลมูเรช 46°13′04.3″N 24°47′27.1″E﻿ / ﻿46.217861°N 24.790861°E﻿ / 46.217861; 24.790861﻿ (Historic Centre of Sighişoara) | วัฒนธรรม: (iii), (v) | 33; พื้นที่กันชน 145 | 2542/1999 |  | 902 |
| โบสถ์ไม้แห่งมารามูเรช |  | เทศมณฑลมารามูเรช 47°49′14.0″N 24°03′15.5″E﻿ / ﻿47.820556°N 24.054306°E﻿ / 47.820556; 24.054306﻿ (Wooden Churches of Maramureş) | วัฒนธรรม: (iv) |  | 2542/1999 |  | 904 |
| ป้อมของชาวดากิอาแห่งภูเขาออเริชตีเย |  | เทศมณฑลอัลบาและเทศมณฑลฮูเนดออารา 45°37′22.3″N 23°18′38.7″E﻿ / ﻿45.622861°N 23.310750°E﻿ / 45.622861; 23.310750﻿ (Dacian Fortresses of the Orastie Mountains) | วัฒนธรรม: (ii), (iii), (iv) |  | 2542/1999 |  | 906 |
| ภูมิทัศน์เหมืองรอชียามอนตาเนอ |  | เทศมณฑลอัลบา 46°18′22.0″N 23°07′50.0″E﻿ / ﻿46.306111°N 23.130556°E﻿ / 46.306111; 23.130556﻿ (Roșia Montană Mining Landscape) | วัฒนธรรม: (ii), (iii), (iv) | 341.42 | 2564/2021 | เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย | 1552 |
| กลุ่มโบราณสถานบรึงกุชแห่งตือร์กูฌิว |  | เทศมณฑลกอร์ฌ 45°02′14.7″N 23°17′08.6″E﻿ / ﻿45.037417°N 23.285722°E﻿ / 45.037417; 23.285722﻿ (Brâncusi Monumental Ensemble of Târgu Jiu) | วัฒนธรรม: (i), (ii) | 26.58; พื้นที่กันชน 78.05 | 2567/2024 |  | 1473 |
| แนวพรมแดนของจักรวรรดิโรมัน – ดากิอา |  | 47°10′46.1″N 23°09′27.1″E﻿ / ﻿47.179472°N 23.157528°E﻿ / 47.179472; 23.157528﻿ (Frontiers of the Roman Empire – Dacia) | วัฒนธรรม: (ii), (iii), (iv) | 1,491.6; พื้นที่กันชน 14,197.61 | 2567/2024 |  | 1718 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูบ |  | เทศมณฑลตุลชา 44°51′40.1″N 29°34′21.6″E﻿ / ﻿44.861139°N 29.572667°E﻿ / 44.861139; 29.572667﻿ (Danube Delta) | ธรรมชาติ: (vii), (x) | 312,440 | 2534/1991 |  | 588 |
| ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป (ร่วมกับโครเอเชีย, เช็กเกีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, เบลเยียม, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, มาซิโดเนียเหนือ, ยูเครน, เยอรมนี, สเปน, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์, ออสเตรีย, อิตาลี และแอลเบเนีย) |  | เทศมณฑลกอร์ฌ, เทศมณฑลการัช-เซเวริน, เทศมณฑลซูชาวา, เทศมณฑลบราชอฟ, เทศมณฑลมารามูเรช, เทศมณฑลเมเฮดินตส์ และเทศมณฑลวึลชา 45°19′22.1″N 24°18′32.0″E﻿ / ﻿45.322806°N 24.308889°E﻿ / 45.322806; 24.308889﻿ (Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe) | ธรรมชาติ: (ix) | 99,947.81; พื้นที่กันชน 296,275.8 | 2550/2007; เพิ่มเติม 2554/2011, 2560/2017, 2564/2021 และ 2566/2023 | ป่าต้นบีชในประเทศโรมาเนียได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2560 | 1133 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศโรมาเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 17 แห่ง
วัดสามพราน

| วัดสามพราน |
| --- | --- |
วัดสามพราน

ชื่อสามัญ: วัดสามพราน
ที่ตั้ง: ตำบลสามพราน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูปฐมวรวัฒน์ (ดร.พระมหาทองศรี เอกวังโส )
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสามพราน เป็นวัดในตำบลสามพราน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม มีสถาปัตยกรรมที่แปลกตา คือผสมผสานศิลปะไทยและจีนไว้ด้วยกัน เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมโดยเฉพาะในช่วงตรุษจีน พุทธศาสนิกชนเดินทางมาทำบุญ กราบสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ถือศีล และปฏิบัติธรรม รวมทั้งเที่ยวชมสิ่งก่อสร้างสำคัญของวัด คือ กุฏิพญามังกรตะกายฟ้า สูง 80 เมตรเปรียมเสมือนพรรษาที่พระพุทธเจ้าปรินิพพาน มี 16 ชั้น เป็นกุฏิทรงกลม ด้านนอกของกุฏิ มีมังกรสีเขียวขนาดใหญ่ พันรอบตัวอาคารจากด้านล่างไปจนถึงยอดตึก บันไดทางเดินเป็นลักษณะอุโมงค์ ด้านบนเป็นจุดชมวิว นอกจากนั้นภายในวัดยังมีพระพุทธรูปหลวงพ่อพุทโธภาวนา มีองค์สีทองปางประทานพร ประดิษฐานอยู่บนอาคารปฏิบัติธรรม ส่วนในพระอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานของพระประธานองค์เล็กที่สุดและมากที่สุดในโลก 1,250 องค์
ปี พ.ศ. 2538 มีข่าวดัง เมื่อพระภาวนาพุทโธ ถูกดำเนินคดีข่มขืนบรรดาเด็กสาวชาวเขา ที่มาพักอาศัยภายในวัด ศาลพิพากษาจำคุกเป็นเวลาถึง 160 ปี แต่ตามกฎหมายสามารถจำคุกจำเลยได้เพียง 50 ปีเท่านั้น โทษจึงคงเหลือจำคุก 50 ปี หลังจากที่ผู้คนทราบข่าวนี้จึงไม่ค่อยมีใครไปเที่ยวนัก แต่ปัจจุบันมีผู้คนไปเที่ยวมากขึ้น
ภาษาเลอเวือะ

| ภาษาเลอเวือะ |
| --- | --- |
เลอเวือะ
ออกเสียง: /l.wɨaʔ/
ประเทศที่มีการพูด: ไทย
ภูมิภาค: จังหวัดแม่ฮ่องสอน, จังหวัดเชียงใหม่
ชาติพันธุ์: ชาวเลอเวือะ (ละว้า)
จำนวนผู้พูด: 15,000 คน  (2550)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรปะหล่องว้าภาษาเลอเวือะ
ระบบการเขียน: อักษรไทย
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ไทย
รหัสภาษา
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: lcp – ภาษาเลอเวือะตะวันตก lwl – ภาษาเลอเวือะตะวันออก
ภาษาเลอเวือะ หรือ ภาษาละว้า เป็นภาษาหนึ่งในตระกูลออสโตรเอเชียติก สาขามอญ-เขมร สาขาย่อยปะหล่อง ในประเทศไทยมีผู้พูดในจังหวัดแม่ฮ่องสอนและเชียงใหม่ ตามรายงานของอี. ดับเบิลยู. ฮัตชินสัน เมื่อ พ.ศ. 2477 พบว่ามีผู้พูดในจังหวัดลำปาง เชียงราย และแพร่ด้วย แต่จากการสำรวจเมื่อ พ.ศ. 2527 ไม่พบผู้พูดภาษาเลอเวือะในจังหวัดดังกล่าว คงพูดภาษาไทยถิ่นเหนือทั้งหมด
ภาษาเลอเวือะประกอบด้วยวิธภาษาหรือภาษาย่อยที่แตกต่างกันสองกลุ่มซึ่งแหล่งข้อมูลบางแหล่งถือว่าเป็นภาษาแยกจากกัน ได้แก่ ภาษาเลอเวือะตะวันตกและภาษาเลอเวือะตะวันออก ภาษาทั้งสองมีความแตกต่างกันพอสมควร (แม้ว่าจะมีความสัมพันธ์ทางเชื้อสายอย่างสูง) เนื่องจากไม่สามารถเข้าใจซึ่งกันและกันได้จากคำให้การที่สอดคล้องกันของผู้พูดภาษาเลอเวือะตะวันตกและผู้พูดภาษาเลอเวือะตะวันออกและจากการทดสอบโดยสถาบันภาษาศาสตร์ฤดูร้อน นอกจากนี้บรรดาหมู่บ้านที่พูดภาษาเลอเวือะของแต่ละกลุ่มก็ยังมีสำเนียงภาษาที่แตกต่างกันออกไปอีก มิชชันนารีที่เคยเข้าไปเผยแพร่ศาสนาคริสต์ได้พัฒนาการเขียนภาษาเลอเวือะตะวันตกด้วยอักษรละตินและอักษรไทย
ภาษาเลอเวือะตะวันออกมีความมีชีวิตชีวาทางภาษาในระดับสูงและใช้สื่อสารกันในบ้านโดยผู้พูดทุกวัย การศึกษาของรัฐ ประกาศของหมู่บ้าน และธุรกิจทางการมักใช้ภาษาไทยกลาง ผู้พูดภาษาเลอเวือะตะวันออกส่วนใหญ่พูดคำเมืองได้เป็นอย่างน้อย แต่มีผู้พูดสูงอายุบางคนตอบเป็นภาษาเลอเวือะเมื่อมีผู้พูดคำเมืองด้วย ผู้พูดรุ่นใหม่มีแนวโน้มที่จะพูดภาษาไทยกลางได้คล่องเนื่องจากระบบการศึกษา และส่วนใหญ่พูดคำเมืองได้คล่องเนื่องจากการแต่งงานระหว่างชาวเลอเวือะกับชาวยวน