stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เครื่องมือวัด
รังสี ("คลื่น" และ "อนุภาค") > การแผ่รังสี กับ มวลนิ่ง, การแผ่รังสีของอนุภาค > รังสีแคโทด

Crookes tube
หลอดรังสีแคโทด, แอโหนดเคลือบด้วยฟอสฟอรัส
รังสี ("คลื่น" และ "อนุภาค") > การแผ่รังสี กับ มวลนิ่ง, การแผ่รังสีของอนุภาค > Atom polarization and electron polarization

Stern–Gerlach experiment
รังสี ("คลื่น" และ "อนุภาค") > การแผ่รังสีจากการแตกตัวเป็นไอออน

การแผ่รังสีจากการแตกตัวเป็นไอออนจะรวมทั้งรังสีของ "อนุภาพ" และรังสีของ "คลื่น" โดยเฉพาะอย่างยิ่ง รังสีเอกซ์ และ รังสีแกมมา ถ่ายโอนพลังงานพอเพียงในกระบวนการชน (ครั้งเดียว) ที่ไม่ใช้ความร้อนเพื่อแยกอิเล็กตรอนจากอะตอม
รังสี ("คลื่น" และ "อนุภาค") > การแผ่รังสีจากการแตกตัวเป็นไอออน > ฟลักซ์ ของอนุภาคและรังสี

Bubble chamber
Cloud chamber
Dosimeter, อุปกรณ์ทางเทคนิคที่ใช้วัดหลักการทำงานที่แตกต่างกัน
Geiger counter
Microchannel plate detector
Photographic plate
Photostimulable phosphors
Scintillation counter, Lucas cell
Semiconductor detector
proportional counter
ionisation chamber
การระบุตัวตนและเนื้อสาร

นี่อาจรวมถึง สารเคมี, รังสีชนิดใด ๆ, อนุภาคมูลฐาน, และ quasiparticle อุปกรณ์วัดจำนวนมากที่อยู่นอกส่วนนี้อาจถูกนำมาใช้หรืออย่างน้อยก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการระบุตัวตน สำหรับการระบุตัวตนและเนื้อสารเคมี ดูเพิ่มเติม เคมีวิเคราะห์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง รายการของวิธีการวิเคราะห์ทางเคมี และ รายชื่อของวิธีการวิเคราะห์วัสดุ
การระบุตัวตนและเนื้อสาร > เนื้อของ สารเคมี ใน สารผสม, การระบุสาร

Carbon dioxide sensor
chromatographic device, gas chromatograph แยกสารผสมออกจากสารหลัก ความเร็วที่แตกต่างกันของแต่ละชนิดของสารหลักทำให้การแยกทำสำเร็จ
แคลอรีมิเตอร์ (วัดการดูดกลืน จึงได้ ความเข้มข้น)
เครื่องตรวจจับก็าซ
Gas chromatography-mass spectrometry เครื่องตรวจจับก๊าซที่ทำร่วมกับ แมสสเปกโตรเมทรี,
แมสสเปกโตรเมทรี ใช้บ่งชี้ส่วนผสมทางเคมีของสารตัวอย่างบนพื้นฐานของอัตราส่วนมวลต่อประจุของอนุภาคที่มีประจุ
Nephelometer หรือ turbidimeter
oxygen sensor (= lambda sound)
Refractometer, เป็นการวัดทางอ้อมโดยการกำหนด ดัชนีหักเห ของสารหลัก
เครื่องตรวจจับควัน
Ultracentrifuge, ใช้แยกสารผสมออกจากสารหลัก ด้วยแรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลาง สารที่มีความหนาแน่นต่างกันจะแยกออกจากกัน
การระบุตัวตนและเนื้อสาร > เนื้อของ สารเคมี ใน สารผสม, การระบุสาร > pH: ความเข้มข้น ของโปรตอนในสารละลาย

pH meter
Saturated calomel electrode
การระบุตัวตนและเนื้อสาร > เนื้อของ สารเคมี ใน สารผสม, การระบุสาร > ความชื้น

Hygrometer ใช้วัด ความหนาแน่น ของน้ำในอากาศ
Lysimeter ใช้วัดความสมดุลย์ของน้ำในดิน
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > การรับรู้ทางสายตา > ความสว่าง: การวัดความสว่างหรือระดับความเข้มของแสง

การวัดความสว่างหรือระดับความเข้มของแสง (อังกฤษ: Photometry) เป็นการวัดแสงในแง่ของความสว่างที่รับรู้ได้ของ ตามนุษย์ ปริมาณของมันจะหาได้จากปริมาณที่เหมือนกับ การวัดคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (อังกฤษ: radiometry) โดยการให้น้ำหนักการมีส่วนร่วมของแต่ละ ความยาวคลื่น โดย ประสิทธิภาพต่อความสว่าง (อังกฤษ: luminosity function) ที่จำลองมาจาก ความไวต่อแสง (อังกฤษ: spectral sensitivity) ของตา สำหรับช่วงค่าที่เป็นไปได้ ดูค่าเป็นเลขฐานสิบใน:
ฟลักซ์ของแสงสว่างต่อหน่วยพื้นที่ (อังกฤษ: illuminance),
ความเข้มของแสงสว่าง (อังกฤษ: luminance), และ
ฟลักซ์ของแสงสว่าง (อังกฤษ: luminous flux)
Photometers มีหลายชนิด:
Lux meter สำหรับวัด illuminance, เช่นฟลักซ์ความสว่างที่ตกกระทบต่อหน่วยพื้นที่
Luminance meter สำหรับวัด luminance, เช่นฟลักซ์ของแสงสว่างต่อหน่วยพื้นที่และหน่วยมุม
Light meter, เครื่องมือที่ใช้เพื่อตั้งระบบการถ่ายภาพ มันอาจเป็นได้ทั้ง lux meter (มิเตอร์วัดแสงกระทบ) หรือ luminance meter (มิเตอร์วัดแสงสะท้อน), และถูกปรับเทียบในเครื่องถ่ายภาพ
Integrating sphere สำหรับเก็บรวบรวม ฟลักซ์ของแสงสว่าง ทั้งหมดของแหล่งจ่ายแสงซึ่งจะสามารถถูกวัดโดยเครื่องวัดแสงต่อไป
Densitometer สำหรับวัดปริมาณการสะท้อนแสงของวัสดุที่ใช้สร้างภาพ
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > การรับรู้ทางสายตา > สี: มิเตอร์วัดสี

Tristimulus colorimeter สำหรับหาปริมาณสีและการปรับเทียบขั้นตอนการทำงานในการสร้างภาพ
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > การได้ยิน > ความดัง ใน phon (หน่วยวัด)

หูฟัง, ลำโพง, เครื่องมือวัด ความดันเสียง สำหรับวัด equal-loudness contour ของ หูมนุษย์
มิเตอร์วัดระดับเสียง ที่ได้รับการปรับเทียบกับ equal-loudness contour ของ auditory system ที่อยู่หลังหูของมนุษย์
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > กลิ่น

Olfactometer, อ่านเพิ่มเติมในบทความเกี่ยวกับ olfaction.
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > อุณหภูมิ (ความรู้สึกและร่างกาย) > อุณหภูมิร่างกาย หรือ อุณหภูมิหลัก

เทอร์โมมิเตอร์ทางการแพทย์, ดูเพิ่มเติม เทอร์โมมิเตอร์อินฟราเรด
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > ระบบไหลเวียน (หัวใจ และ หลอดเลือด เป็นหลักสำหรับการกระจายสารอาหารได้อย่างรวดเร็ว)

พารามิเตอร์ทั้งหลายที่เกี่ยวกับเลือดจะอยู่ในรายการ การทดสอบเลือด.
การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ใช้บันทึกกิจกรรมทางไฟฟ้าของหัวใจ
มิเตอร์วัดกลูโคส สำหรับวัดสถานะของ น้ำตาลในเลือด
Sphygmomanometer เป็นมิเตอร์วัดความดันเลือดเพื่อตรวจสอบ ความดันเลือด ในทางการแพทย์ ดูเพิ่มเติม การทดสอบเลือด
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > ระบบหายใจ (ปอด และ ทางเดินหายใจ ที่ควบคุมกระบวนการหายใจ)

Spirometer
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > ระบบหายใจ (ปอด และ ทางเดินหายใจ ที่ควบคุมกระบวนการหายใจ) > ความเข้มข้น หรือ ความดันบางส่วน ของ คาร์บอนไดออกไซด์ ในแก๊สที่ใช้หายใจ

Capnograph
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > ระบบประสาท (เส้นประสาท ที่ส่งและประมวลข้อมูลทางไฟฟ้า)

Electroencephalograph ใช้บันทึกกิจกรรมทางไฟฟ้าของสมอง
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > ะบบกล้ามเนื้อสันหลัง (กล้ามเนื่อและกระดูกสำหรับการเคลื่อนไหว) > พลังงาน, งาน ของ กล้ามเนื้อ

Ergometer
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > กระบวนการเผาผลาญอาหาร

มิเตอร์วัดไขมันในร่างกาย
ประสาทสัมผ้สของมนุษย์และร่างกายมนุษย์ > การถ่ายภาพทางการแพทย์

CT Scan
การสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก
Medical ultrasonography
Radiology
Tomograph, อุปกรณ์และวิธืการสำหรับทำการวิเคราะห์แบบไม่ทำลายของการวัดซ้ำ ๆ ที่กระทำบนวัสดุที่มีรูปทรงเรขาคณิต และสำหรับสร้างภาพสองหรือสามมิติ เพื่อแสดงโครงสร้างภายในของวัสดุดังกล่าว
ดูเพิ่มเติม: Category:Physiological instruments และ Category:Medical testing equipment
อุตุนิยมวิทยา

ดูเพิ่มเติม Category:Meteorological instrumentation and equipment.
การเดินเรือ และ การสำรวจ

ดูเพิ่มเติม Category:Navigational equipment และ Category:Navigation และ Surveying instrument
ดาราศาสตร์

Radio antenna
กล้องดูดาว
ดูเพิ่มเติม Astronomical instruments and Category:Astronomical observatories.
การทหาร

เครื่องมือบางอย่าง เช่นกล้องส่องทางไกลและอุปกรณ์เดินเรือทะเล ได้มีการประยุกต์ใช้ในกิจการของกองทัพมาหลายศตวรรษแล้ว อย่างไรก็ตาม บทบาทของเครื่องมือในกิจการทางทหารได้เพิ่มขึ้นเร็วเป็นจรวดหลังการพัฒนาเทคโนโลยีผ่านทางวิทยาสาสตร์ประยุกต์ ซึ่งเริ่มตอนกลางศตวรรษที่ 19 และต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน เครื่องมือดังกล่าวอยู่ในส่วนใหญ่ของประเภทเครื่องมือวัดที่ได้อธิบานตลอดบทความนี้ เช่น การเดินเรือ, ดาราศาสตร์, ออพติกและการถ่ายภาพ, และพลังงานจลน์ของวัตถุเคลื่อนที่ ประเด็นสำคัญทั่วไปที่รวมอยู่ในเครื่องมือทางการทหารคือการมองเห็นในระยะไกล การมองเห็นในที่มีด การหาตำแหน่งของวัตถุ และการควบคุมเส้นทางการเคลื่อนที่ของวัตถุและเป้าหมายของการเคลื่อนที่นั้น รูปแบบของเครื่องมือเหล่านี้จะต้องเป็นแบบที่ ใช้งานง่าย ความเร็ว ความน่าเชื่อถือ และ ความแม่นยำ.
การประยุกต์ใช้ไม่เข้าหมวดหมู่หรือในด้านวิชาชีพหรือแบบทั่วไป

Aktograph ใช้วัดและบันทึกกิจกรรมของสัตว์ภายในหอทดลอง
Checkweigher ใช้วัดอย่างแม่นยำของวัตถุในสายพานการผลิต แยกพวกน้ำหนักขาดหรือเกินออก
Densitometer ใช้วัดการส่งลำแสงผ่านแผ่นฟีล์มภาพที่ผ่านการล้างแล้วหรือวัสดุโปร่งใสหรือการสะท้อนของแสงจากวัสดุสะท้อนแสง
Force platform ใช้วัด ground reaction force.
Gauge (engineering) เครื่องมือวัดแม่นยำแบบหนึ่ง ยังสามารถนำมาใช้ใน การสอบเทียบ เครื่องมือตัวอื่นที่เป็นชนืดเดียวกันได้อีกด้วย มักจะพบได้ในการทำงานร่วมกันเพื่อกำหนดหรือเสนอขอ มาตรฐานทางเทคนิค
Gradiometer อุปกรณ์ใด ๆ ที่ใช้วัดการแปรเปลี่ยนในที่ว่างของ ปริมาณทางกายภาพ ยกตัวอย่างเช่น อย่างที่ทำใน gravity gradiometry
มืเตอร์จอดรถ ใช้วัดเวลาที่รถนั้นถูกนำมาจอด ณ จุดเฉพาะ ปกติจะมีค่าธรรมเนียมในการจอด
Postage meter ใช้วัดการวัดการใช้งานของลูกค้าประเภทจ่ายล่วงหน้า
S meter ใช้วัดความแรงของสัญญาณที่ทำการประมวลโดย เครื่องรับสื่อสาร
ตัวรับรู้, hypernym สำหรับอุปกรณ์ที่วัดแบบมีปฏิสัมพันธ์เพียงเล็กน้อย โดยทั่วไปถูกใช้ในการใช้งานด้านเทคนิค
Spectroscope เป็น เครื่องมือ สำคัญสำหรับนักฟิสิกส์
SWR meter ตรวจสอบคุณภาพของการแมทชิงระหว่าง สายอากาศ และ สายส่ง
Time-domain reflectometer หาตำแหน่งผิดพลาดในสายเคเบิ้ล
Universal measuring machine ใช้วัดตำแหน่งทางภูมิศาสตร์สำหรับการตรวจสอบ tolerances.
สถาปัตยกรรมกอทิกแบบอิตาลี

มหาวิหารเซนต์ฟรานซิสแห่งอาซิซิ
มหาวิหารเซียนา
สถาปัตยกรรมกอธิคอิตาลี (อังกฤษ: Italian Gothic architecture) สถาปัตยกรรมกอธิคมาถึงอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ลักษณะสถาปัตยกรรมกอธิคของอิตาลีเป็นลักษณะที่แปลกออกไปจากลักษณะที่วิวัฒนาการในฝรั่งเศสที่เป็นต้นตอของสถาปัตยกรรมกอธิค และ ในประเทศยุโรปอื่นๆ การแก้ปัญหาหรือวิวัฒนาการทางเทคนิคของการก่อสร้างมหาวิหารของฝรั่งเศสมิได้เข้ามาถึงอิตาลี สถาปนิกอิตาลีพอใจที่จะรักษาประเพณีการก่อสร้างที่วางกันไว้ในคริสต์ศตวรรษก่อนหน้านั้น ในด้านความสวยงามการสร้างสิ่งก่อสร้างให้สูงขึ้นไม่ใช่หัวใจสำคัญของการก่อสร้างในอิตาลี
ลำดับสมัยของสถาปัตยกรรมกอธิคอิตาลี

สมัยของสถาปัตยกรรมกอธิคอิตาลีแบ่งออกเป็น:
การวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมซิสเตอร์เชียน
สถาปัตยกรรมกอธิคตอนต้น (Early Gothic) (ราว ค.ศ. 1228-ค.ศ. 1290)
สถาปัตยกรรมกอธิคตอนกลาง (Mature Gothic) (ราว ค.ศ. 1290-ค.ศ. 1385)
สถาปัตยกรรมกอธิคตอนปลาย หรือ (ราว ค.ศ. 1385-คริสต์ศตวรรษที่ 16)
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมกอธิค
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถาปัตยกรรมกอธิคอิตาลี
| ด ค กประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม |
| --- | --- |
 สถาปัตยกรรมตะวันตก/ศิลปะตะวันตก  สถาปัตยกรรมตะวันออก/ศิลปะตะวันออก 
 ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม  ลำดับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม  ประวัติศาสตร์การก่อสร้าง 
 ยุคหินใหม่  อียิปต์โบราณ  อาร์มีเนีย  คอปติก  จีน  ญี่ปุ่น  ทราวิฑ  มายา  ซูเมอร์  คลาสสิก  เมโสอเมริกา  กรีกโบราณ  โรมัน  อินคา  ซาสซานิยะห์  ไบแซนไทน์  อิสลาม  เนวารี  พุทธศาสนา  โซมาลี  ก่อนโรมาเนสก์  เปอร์เซีย  โรมาเนสก์ นอร์มัน  โรมัน-กอทิก  กอทิก  โหยสละ  วิชัยนคร  จาลุกยะตะวันตก  เรอแนซ็องส์ ปัลลาดีโอ  ออตโตมัน  บารอก  ฟื้นฟูคลาสสิก  ฟื้นฟูเรอแนซ็องส์  ฟื้นฟูกอทิก  เหตุผลนิยม  สมัยใหม่  เบาเฮาส์  บรูทัลลิสต์  หลังสมัยใหม่ 
 หัวข้อที่เกี่ยวข้อง สถาปัตยกรรมแบบอิตาลี ศาสนสถาน ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง สิ่งตกแต่ง 
| ด ค กสถาปัตยกรรมกอทิกของประเทศต่าง ๆ |
| --- | --- |
 อังกฤษ  ฝรั่งเศส  อิตาลี  โปแลนด์  โปรตุเกส  สเปน
สถาปัตยกรรมกูกี

นอร์มส์เรสเตอรองส์สาขาถนนลาซีเนกาบูเลเวิร์ด ลอสแอนเจลิส
สถาปัตยกรรมกูกี (อังกฤษ: Googie architecture; /ˈɡuːɡi/ goo-ghee) เป็นรูปแบบหนึ่งของสถาปัตยกรรมฟิวเชอริสต์ ที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมรถยนต์, เครื่องบินเจ็ต และ สเปซเอจ กับ อะทอมิกเอจ โดยเริ่มต้นในแคลิฟอร์เนียใต้ควบคู่ไปกับสถาปัตยกรรมแบบสตรีมไลน์มอเดอร์นของทศวรรษ 1930s กูกีเริ่มเป็นที่นิยมไปทั่วสหรัฐในปี 1945 ถึงต้นทศวรรษ 1970s
สถาปัตยกรรมแบบกูกีเป็นที่นิยมในโมเต็ล, คอฟฟีเฮาส์ และปั๊มน้ำมัน ต่อมารูปแบบกูกีกลายเป็นที่รู้จักในวงกว้างในฐานะสไตล์มิดเซนจูรีมอเดิร์น ด้วยองค์ประกอบที่เป็นตัวแทนของสุนทรียภาพแบบพอพพูลูกซ์ ดังที่พบในทีดับเบิลยูเอเทอร์มินอล โดยเอโร ซาริเนน คำว่า Googie มาจากกูกีส์คอฟฟีช็อป (ปัจจุบันปิดกิจการไปแล้ว) ในฮอลลีวูด designed by John Lautner. รูปแบบสถาปัตยกรรมที่คล้ายคลึงกันนี้จึงอาจเรียกว่า พ็อพพูลูกซ์ (Populuxe) หรือ ดูว็อพ (Doo Wop)
องค์ประกอบของกูกีประกอบด้วยหลังคาโค้งขึ้นบน (upswept roofs), เส้นโค้ง (curvaceous), รูปเรขาคณิต และการใช้กระจก, เหล็กกล้า กับ ไฟนีออนเป็นหลัก นอกจากนี้ลักษณะของกูกียังมีลักษณะของการออกแบบแบบสเปซเอจ และสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหว เช่น บูมเมอแรง, จานบิน, ภาพไดอาแกรมของอะตอมและพาราโบลา ไปถึงการออกแบบแบบไร้รูปแบบเช่น พาราลเลโลแกรมแบบ "ซอฟต์" และพาเลทมอทิฟของศิลปิน ลักษณะทางศิลปะเช่นนี้เป็นตัวแทนถึงความตื่นเต้นของสังคมอเมริกันต่อสเปซเอจ และความมุ่งเน้นทางการตลาดต่อการออกแบบแบบล้ำยุค เช่นเดียวกับรูปแบบอาร์ตเดโกแห่งทศวรรษ 1910s–1930s สถาปัตยกรรมกูกีเริ่มเสื่อมมูลค่าลงไปตามกาลเวลา และอาคารหลายแห่งที่สร้างด้วยแบบกูกีก็ถูกทิ้งร้างและทำลาย ตัวอย่างของสถาปัตยกรรมกูกีบางส่วนที่ยังได้รับการอนุรักษ์อยู่ เช่น แมคดอนัลด์สาขาแรกในเมืองดาวนี รัฐแคลิฟอร์เนีย
อ่านเพิ่ม

Learning from Las Vegas, by Robert Venturi 1972 (ISBN 978-0262720069)
Populuxe: the Look and Life of Midcentury America by Thomas Hine, 1986 (ISBN 978-1585679102)
LA Lost and Found: An Architectural History of Los Angeles by Sam Hall Kaplan 1987 Pages 145-155
Southern California in the 50s by Charles Phoenix 2001
Los Angeles Neon by Nathan Marsak and Nigel Cox 2002
Mimo: Miami Modern Revealed by Eric P. Nash and Randall C. Robinson, Jr. 2004
The Leisure Architecture of Wayne McAllister by Chris Nichols, 2007 (ISBN 978-1586856991)
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Wikt
Lotta Living เก็บถาวร 2008-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Googie architecture message board for the LAC Modern Committee and Recent Past Preservation Network
Chris Jepsen. Googie Architecture
Roadside Peek: Googie Central
The 1964-1965 New York World's Fair
สถาปัตยกรรมกูกี ที่เว็บไซต์ Curlie
Synthetrix Photos Of The Forgotten - Documenting Googie style motels surrounding Disneyland in Anaheim, California
Seattle Googie เก็บถาวร 2007-12-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Documenting Googie architecture in Seattle, WA
Wildwood Doo Wop เก็บถาวร 2021-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Documenting "Doo Wop" (Googie) architecture in Wildwood, NJ
Wildwood, NJ Doo Wop
Googie style Satellite Hotel in Colorado Springs, Colorado
Googie definition on Phorio Standards
Video: "Populuxe in Niagara Falls (feat. Skylon Tower)". YouTube. August 20, 2012.
องค์การและกลุ่มอนุรักษ์กูกี เช่น
Los Angeles Conservancy Modern Committee[ลิงก์เสีย]
Palm Springs Modern Committee
Doo Wop Preservation League
Recent นี่Past Preservation Network
DOCOMOMO, Dutch-founded DOcumentation and COnservation of buildings, sites and neighborhoods of the MOdern MOvement
Los Angeles Conservancy home
John Lautner Foundation, Googie architect site
แม่แบบ:Modern architecture
สถาปัตยกรรมแบบควีนแอนน์

วินสโลว์ฮอลล์ ใน บักกิงแฮมเชอร์ ค.ศ. 1700 คาดว่าออกแบบโดย คริสโตเฟอร์ เรน
บลูโคตแชมเบอส์ ใน ลิเวอร์พูล ค.ศ. 1717
สถาปัตยกรรมแบบควีนแอนน์ (อังกฤษ: Queen Anne style architecture)ในอังกฤษหมายถึงสถาปัตยกรรมบาโรกแบบอังกฤษ ในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งเกรตบริเตน (ครองราชย์ ค.ศ. 1702–1714) หรือรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูในช่วงท้ายของศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 (อาจเรียกได้ว่า สถาปัตยกรรมฟื้นฟูแบบควีนแอนน์) ในอังกฤษโดยมากหมายถึงอาคารพักอาศัยที่มีขนาดใหญ่ถึงคฤหาสน์ และมักออกแบบอย่างงดงามแต่เรียบง่ายโดยช่างก่อสร้างท้องถิ่นหรือสถาปนิกท้องถิ่น
นักวิจารณ์และนักเขียนแนวสถาปัตยกรรม มาร์คัส บินนีย์ เขียนไว้ใน The Times ในปี ค.ศ. 2006 อธิบายบ้านพอลตันที่สร้างในปี ค.ศ. 1706 ในช่วงรัชสมัยสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งเกรตบริเตน ไว้ว่า "เป็นสถาปัตยกรรมที่น่าปลาบปลื้ม" บินนีย์อธิบายแนวทางของสถาปัตยกรรมไว้ว่า
มีขั้นบันไดนำทางไปยังประตูหินแกะสลัก
แถวกรอบหน้าต่างที่เรียงรายในกล่องในระดับเดียวกันด้วยงานอิฐ
มีจั่วสามเหลี่ยมอยู่ตรงกลาง ที่ยื่นมาจากหลังคาปั้นหยา โดยมีหน้าต่างหลังคา
ผังโดยทั่วไปจะดูเหมือนกล่องที่ซ้อนกัน 2 ใบ มีห้องลึก 2 ห้อง
สถานีเพชรเกษม 48

สถานีเพชรเกษม 48 (อังกฤษ: Phetkasem 48 station; รหัส: BL35) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล โดยยกระดับเหนือถนนเพชรเกษมในย่านบางหว้าดั้งเดิมของเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร และมีศูนย์ซ่อมบำรุงย่อยตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันออกเฉียงใต้ของสถานี
ที่ตั้ง

สถานีเพชรเกษม 48 ตั้งอยู่เหนือถนนเพชรเกษม บริเวณระหว่างซอยเพชรเกษม 31/1 กับซอยเพชรเกษม 46/2 ใกล้กับคลองบางหว้า ในพื้นที่แขวงบางหว้า เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด > สัญลักษณ์

ใช้สีน้ำเงินตกแต่งบริเวณเสาสถานี ประตูกั้นชานชาลา ทางขึ้น–ลงสถานี และป้ายบอกทางต่าง ๆ ในสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ส่วนหลังคาใช้สีเทาเพื่อสื่อว่าเป็นสถานีรายทาง
รายละเอียด > รูปแบบ

เป็นสถานีลอยฟ้า มีชานชาลาแบบข้าง มีประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง
รายละเอียด > ทางเข้า–ออก

1 ซอยเพชรเกษม 46/2 (ลิฟต์)
2 ถนนเพชรเกษม, โรงงานน้ำตาล นิวกว้างสุ้นหลี จำกัด (บันไดเลื่อน)
3 ซอยเพชรเกษม 46/3, วัดจันทร์ประดิษฐาราม (ลิฟต์)
4 ซอยเพชรเกษม 31/1 (บันไดเลื่อน)
รายละเอียด > การจัดพื้นที่

แบ่งเป็น 2 ชั้น ประกอบด้วย
2 ชั้นชานชาลา
1 ชั้นออกบัตรโดยสาร
ชานชาลาที่ 1 มุ่งหน้าสถานีหลักสอง
ซอยเพชรเกษม 46/3 ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับสถานี
ลิฟต์ทางออกที่ 1
รายละเอียด > แผนผัง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| U3 ชานชาลา | – | ศูนย์ซ่อมบำรุงย่อยเพชรเกษม |
U3 ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา | ชานชาลา 2 | สายสีน้ำเงิน มุ่งหน้า ท่าพระ (ผ่าน บางซื่อ) |
| U3 ชานชาลา | ชานชาลา 1 | สายสีน้ำเงิน มุ่งหน้า หลักสอง |
U3 ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1–4, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า |
| G ระดับถนน  | – | ป้ายรถประจำทาง, วัดจันทร์ประดิษฐาราม |
รายละเอียด > เวลาให้บริการ

| ปลายทาง> สายเฉลิมรัชมงคล.ชานชาลาที่ 1 | ปลายทาง> สายเฉลิมรัชมงคล.ชานชาลาที่ 1 | วัน> สายเฉลิมรัชมงคล.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนแรก> สายเฉลิมรัชมงคล.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนสุดท้าย> สายเฉลิมรัชมงคล.ชานชาลาที่ 1 | สายเฉลิมรัชมงคล> ชานชาลาที่ 1 | สายเฉลิมรัชมงคล> ชานชาลาที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| BL38 | หลักสอง | จันทร์–ศุกร์ | 05:44 | 00:23 |  |  |
| BL38 | หลักสอง |  |  |  |  |  |
| BL38 | หลักสอง | เสาร์–อาทิตย์ นักขัตฤกษ์ | 05:57 | 00:23 |  |  |
ชานชาลาที่ 2
| BL01 | ท่าพระ   (ผ่านบางซื่อ) | จันทร์–ศุกร์ | 05:36 | 23:14 |  |  |
| BL01 | ท่าพระ   (ผ่านบางซื่อ) |  |  |  |  |  |
| BL01 | ท่าพระ   (ผ่านบางซื่อ) | เสาร์–อาทิตย์ นักขัตฤกษ์ | 06:02 | 23:14 |  |  |
| BL01 | ท่าพระ   (ผ่านบางซื่อ) |  |  |  |  |  |
| BL01 | ท่าพระ   (ผ่านบางซื่อ) |  |  |  |  |  |
| ขบวนสุดท้ายเชื่อมต่อสายสีม่วง | – | 22:28 |  |  |  |  |
ศูนย์ซ่อมบำรุง

ศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้ามีพื้นที่ประมาณ 79 ไร่ มีโครงสร้างทางวิ่งยกระดับสำหรับรถไฟฟ้าเข้า–ออกศูนย์ฯ บริเวณปลายสถานีทั้งด้านตะวันตก และด้านตะวันออกของสถานีนี้ ประกอบด้วยศูนย์ควบคุมการเดินรถ, กลุ่มอาคารซ่อมบำรุง, อาคารสำหรับพนักงานขับ และรางทดสอบ อยู่บริเวณรอยต่อพื้นที่แขวงบางหว้า เขตภาษีเจริญ และแขวงบางขุนเทียน เขตจอมทอง
รางรถไฟระหว่างสถานีกับศูนย์ซ่อมบำรุง
รางจากศูนย์ซ่อมบำรุงเชื่อมต่อกับเส้นทางหลักบนถถนเพชรเกษมฝั่งหลักสอง
สถานที่ใกล้เคียง

คลองบางหว้า
วัดจันทร์ประดิษฐาราม
โรงเรียนวัดจันทร์ประดิษฐาราม
โรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม
รถโดยสารประจำทาง

ถนนเพชรเกษม สาย 7 7ก 80 80ก 81 84 84ก 91 91ก 101 147 165 189 509 547
เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

| สายที่ | เขตการเดินรถที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 7ก | 6 (กปด.36) |  อู่บรมราชชนนี | พาหุรัด | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 80 | 6 (กปด.16) | วัดศรีนวลธรรมวิมล | สนามหลวง | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) | ขสมก. |  |
| 80 | 6 (กปด.16) | สน.หนองแขม | สนามหลวง | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. | รถบริการตลอดคืน |
| 80ก | 6 (กปด.16) | หมู่บ้าน วปอ.11 | สำนักงานเขตบางกอกใหญ่ | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 84 | 6 (กปด.16) | อ้อมใหญ่ | บีทีเอสกรุงธนบุรี | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. | รถบริการตลอดคืน |
| 84 | 6 (กปด.16) | วัดไร่ขิง | บีทีเอสกรุงธนบุรี | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) | ขสมก. |  |
| 84ก | 6 (กปด.26) | บ้านเอื้ออาทรศาลายา | วงเวียนใหญ่ | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 91 | 6 (กปด.36) | หมู่บ้านเศรษฐกิจ | สนามหลวง | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) | ขสมก. |  |
| 91ก | 6 (กปด.36) | สนามหลวง 2 (ตลาดธนบุรี) | สนามหลวง | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 101 | 6 (กปด.26) |  อู่บรมราชชนนี | วัดยายร่ม | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 165 | 6 (กปด.36) |  อู่บรมราชชนนี | สำนักงานเขตบางกอกใหญ่ | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 189 | 6 (กปด.16) | กระทุ่มแบน (วัดบางยาง) | สนามหลวง | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 509 | 6 (กปด.26) |  อู่บรมราชชนนี |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) | ขสมก. |  |
รถโดยสารประจำทาง > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 (4-36)  |  อู่เอกชัย |  สถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ต.มานิตย์ การเดินรถ (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 81 (4-45)  | พุทธมณฑล สาย 5 | สนามหลวง | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 84 (4-46)  | วัดไร่ขิง | บีทีเอสกรุงธนบุรี | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 89 (4-47)  |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ตลิ่งชัน) | มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 146 (4-52)  |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ตลิ่งชัน) | บางแค | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส | เส้นทางรถวิ่งเป็นวงกลม |
| 147 (4-25)  | เคหะธนบุรี | บางแค | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) | เส้นทางรถวิ่งเป็นวงกลม |
| 165 (4-56)  | ศาลาธรรมสพน์ | บีทีเอสกรุงธนบุรี | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 547 (4-63)  | บ้านเอื้ออาทรศาลายา | ถนนตก | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 547 (4-63) | บ้านเอื้ออาทรศาลายา | ถนนตก | รถโดยสารประจำทางสีส้ม (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็ม[ลิงก์เสีย]
| ด ค ก สถานีของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล |
| --- | --- |
ท่าพระ–บางซื่อ:  ท่าพระ   จรัญฯ 13  ไฟฉาย  บางขุนนนท์   บางยี่ขัน  สิรินธร  บางพลัด  บางอ้อ  บางโพ  เตาปูน  
บางซื่อ–หัวลำโพง:  บางซื่อ   กำแพงเพชร  สวนจตุจักร   พหลโยธิน   ลาดพร้าว   รัชดาภิเษก  สุทธิสาร  ห้วยขวาง  ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย   พระราม 9  เพชรบุรี   สุขุมวิท   ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  คลองเตย  ลุมพินี  สีลม   สามย่าน  หัวลำโพง 
หัวลำโพง–หลักสอง:  วัดมังกร  สามยอด   สนามไชย  อิสรภาพ  ท่าพระ   บางไผ่  บางหว้า   เพชรเกษม 48  ภาษีเจริญ  บางแค  หลักสอง 
หลักสอง–พุทธมณฑล สาย 4 (โครงการ):  พุทธมณฑล สาย 2  ทวีวัฒนา  หนองแขม  พุทธมณฑล สาย 4 
ป้ายรถเมล์ฝั่งขาออกเมือง
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2002 ครั้งที่ 1

สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2002 ครั้งที่ 1 (อังกฤษ: Star Entertainment Awards 2002) หรือรางวัลผลงานบันเทิงยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2544 คืองานจัดประกาศผลรางวัลผลงานบันเทิงยอดเยี่ยม ประจำปีพ.ศ. 2544 จัดโดย สมาคมนักข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย ซึ่งปีนี้จัดงานเป็นปีแรก (ปีนี้ใช้ปีที่จัดงาน (2002) เป็นชื่องาน แต่ในครั้งต่อๆ มา จะใช้ปีที่พิจารณาผลงานเข้าชิงเป็นชื่องาน อย่างเช่น สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2003 ใช้ชื่อปี 2003 เป็นชื่องาน แต่งานจัดในปี 2004) โดยงานในปีนี้ได้จัดขึ้นที่อาคารใหม่สวนอัมพรเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2545 ณ ห้องบางกอก คอนเวนเชั่น เซ็นเตอร์ เซ็นทรัลพลาซ่า ลาดพร้าว ถ่ายทอดสดทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5
สาขาเพลง > ประเภทเพลงไทยสากล > รางวัลแต่งคำร้องยอดเยี่ยม

เพลง รักเธอทื่สุด คําร้อง สีฟ้า ขับร้องโดย อรรถวดี จิรมณีกุล จากอัลบั้ม มิ้นท์ อรรถวดี
สาขาเพลง > ประเภทเพลงไทยสากล > รางวัลแต่งทำนองยอดเยี่ยม

เพลง คนเก่งของฉัน ทํานอง พิเชษฐ์ เครือวัลย์ ขับร้องโดย หฤทัย ม่วงบุญศรี จากอัลบั้ม เดอะวอยซ์
สาขาเพลง > ประเภทเพลงไทยสากล > รางวัลเรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม

เพลง รักเธอที่สุด ผู้เรียบเรียง ทวี ศรีประดิษฐ์ ขับร้องโดย อรรถวดี จิรมณีกุล จากอัลบั้ม มิ้นท์ อรรถวดี
สาขาเพลง > ประเภทเพลงไทยสากล > รางวัลนักร้องกลุ่มยอดเยี่ยม

พรู จากอัลบั้ม พรู ของเบเกอรี่ มิวสิค
สาขาเพลง > ประเภทเพลงไทยสากล > รางวัลนักร้องชายเดี่ยวยอดเยี่ยม

พลพล พลกองเส็ง จากอัลบั้ม รักเอย ของจีนี่เรคอร์ดส
สาขาเพลง > ประเภทเพลงไทยสากล > รางวัลนักร้องหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม

ธนพร แวกประยูร จากอัลบั้ม ขวานผ่าซาก ของอาร์เอส
สาขาเพลง > ประเภทเพลงไทยสากล > รางวัลเพลงยอดเยี่ยม

เพลง รักเธอที่สุด ขับร้องโดย อรรถวดี จิรมณีกุล จากอัลบั้ม มิ้นท์ อรรถวดี ของเมกเกอร์เฮด
สาขาเพลง > ประเภทเพลงไทยสากล > รางวัลเพลงยอดนิยม

เพลง ฝนตกที่หน้าต่าง ขับร้องโดย โลโซ จากอัลบั้ม โลโซ ปกแดง ของมอร์มิวสิค
สาขาเพลง > ประเภทเพลงไทยลูกทุ่ง > รางวัลแต่งคำร้องยอดเยี่ยม

เพลง ตํานานบ้านเรา คําร้อง มนัส อาจสกุล ขับร้องโดย ดํารง วงศ์ทอง จากอัลบั้ม จงเก็บใจรอ
สาขาเพลง > ประเภทเพลงไทยลูกทุ่ง > รางวัลแต่งทำนองยอดเยี่ยม

เพลง แรงใจรายวัน ทํานองโดย สลา คุณวุฒิ ขับร้องโดย ศิริพร อำไพพงษ์ จากอัลบั้ม แรงใจรายวัน