stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทือง กีรติบุตร

| ศาสตราจารย์พิเศษประเทือง กีรติบุตรม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 – 3 มีนาคม พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ก่อนหน้า: พลเอก เล็ก แนวมาลี
ดำรงตำแหน่ง 21 มีนาคม พ.ศ. 2523 – 23 มิถุนายน พ.ศ. 2524
นายกรัฐมนตรี: พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์
ถัดไป: พลเอก สิทธิ จิรโรจน์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 เมษายน พ.ศ. 2464 ตําบลตลาดน้อย อําเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนคร
เสียชีวิต: 4 มิถุนายน พ.ศ. 2541 (77 ปี)

ศาสตราจารย์พิเศษ นายกองใหญ่ ประเทือง กีรติบุตร (20 เมษายน พ.ศ. 2464 – 4 มิถุนายน พ.ศ. 2541) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ (ครม.42) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ (ครม.41) อดีตตุลาการรัฐธรรมนูญ อดีตสมาชิกวุฒิสภา และอดีตประธานกรรมการอัยการ
ประวัติ

ประเทือง กีรติบุตร เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2464 ที่ตำบลตลาดน้อย อำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตร พระพิพิธพัสดุการ (เส็ง กีรติบุตร) กับเหลี่ยม พิพิธพัสดุการเป็นบุตรคนที่ 5 ในจํานวนพี่น้อง 8 คน เป็นชาย 5 คน เป็นหญิง 3 คน ชีวิตครอบครัว สมรสกับ คุณหญิง วนิดา สุริยกุล มีบุตร-ธิดา 3 คน เคยรับราชการเป็นข้าราชการฝ่ายอัยการ ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และในปี พ.ศ. 2520 เป็นรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ คนที่ 2 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในปี พ.ศ. 2522 ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย แทนพลเอก เล็ก แนวมาลี ซึ่งได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี แต่ยังมิทันได้ปฏิบัติหน้าที่นายกรัฐมนตรี ได้ลาออกจากตำแหน่งในวันที่รัฐบาลจะแถลงนโยบายต่อสภา เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 โดยเหตุผลในการลาออกว่า "ได้เกิดการขัดแย้งระหว่างรัฐบาลกับรัฐสภาในปัญหาที่สำคัญหลายเรื่องและหลายครั้งจนยากที่จะบริหารงานของชาติ ให้ดำเนินการไปสู่เป้าหมายที่กำหนดไว้ได้" ส่งผลให้คณะรัฐมนตรีสิ้นสุดลงในทันที
ต่อมาในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 42 นำโดยพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และได้ลาออกในเวลาต่อมา
ในปี พ.ศ. 2539 ได้รับแต่งตั้งเป็นตุลาการรัฐธรรมนูญ จากผู้แทนซึ่งคัดเลือกโดยวุฒิสภา และได้เป็นประธานกรรมการอัยการ ในปี พ.ศ. 2540
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2522 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2520 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2524 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
Nepenthes carunculata

| Nepenthes carunculata |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช (Plantae)
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Nepenthaceae
สกุล:: Nepenthes
สปีชีส์:: N.  carunculata
ชื่อทวินาม
Nepenthes carunculata Danser (1928)

ชื่อพ้อง
 Nepenthes singalana auct. non Becc.: Tamin & M.Hotta in M.Hotta (1986) [=N. carunculata/N. densiflora?/N. gymnamphora/N. pectinata/N. singalana/N. spathulata]
Nepenthes carunculata (ละติน: caruncula เล็ก/แคระ caro = เนื้อ; อ้างถึงรยางค์บนเมล็ด ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดพื้นสูง พบบนเกาะสุมาตรา มีลักษณะคล้ายกับ N. bongso ซึ่งยังมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับ 2 ชนิดนี้ว่าควรแยกออกเป็นคนละชนิดหรือไม่
ลูกผสมตามธรรมชาติของ N. carunculata ยังไม่มีการบันทึกไว้ ถึงแม้ว่าอาจจะมีการผสมข้ามชนิดกับ N. bongso ก็ตาม
หน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิด

Nepenthes carunculata var. robusta Nerz & Wistuba, 1994
N. carunculata var. robusta เป็นพันธุ์ที่โดดเด่นของชนิดนี้ด้วยความใหญ่และมีเพอริสโตมที่แวววาว
90482 ออร์กัส

| --- | --- |
 
การค้นพบ
ค้นพบโดย:: ไมเคิล อี. บราวน์, คาด ทรูจิลโล, เดวิด เรบินโนวิทซ์
ค้นพบเมื่อ:: 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004
ชื่ออื่น ๆ:: 2004 DW
ชนิดของดาวเคราะห์น้อย:: พลูติโน
ลักษณะของวงโคจร
 ต้นยุคอ้างอิง 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 (JD 2 454 800)
ระยะจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด:: 7 188.17 Gm (48.05 AU)
ระยะจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 4 535.80 Gm (30.32 AU)
กึ่งแกนเอก:: 5 862.44 Gm (39.188 AU)
ความเยื้องศูนย์กลาง:: 0.226 18
คาบการโคจร:: 89 606 d (245.33 yr)
อัตราเร็วเฉลี่ยในวงโคจร:: 4.68 km/s
มุมกวาดเฉลี่ย:: 164.68°
ความเอียง:: 20.593°
ลองจิจูดของจุดโหนดขึ้น:: 268.722°
จำนวนดาวบริวาร:: 1 (92-432 km)
ลักษณะทางกายภาพ
มิติ:: 946.3 +74.1 −72.3 km (diameter)
มวล:: ~7.5×1020 kg
ความหนาแน่นเฉลี่ย:: ~1.5 g/cm³ (คาดการณ์)
ความโน้มถ่วง ที่ศูนย์สูตร:: ~0.2 m/s²
ความเร็วหลุดพ้น:: ~0.44 km/s
คาบการหมุนรอบตัวเอง:: 13.19h
อุณหภูมิ:: ~45 K
90482 ออร์กัส (อังกฤษ: 90482 Orcus; ละติน: Orcus) ชื่อรหัสเดิมว่า 2004 DW เป็นวัตถุในแถบไคเปอร์ที่อาจจะเป็นดาวเคราะห์แคระ ค้นพบโดย ไมเคิล อี. บราวน์ แห่งสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย (แคลเทค), คาด ทรูจิลโล แห่งหอดูดาวเจมินี และ เดวิด เรบินโนวิทซ์ แห่งมหาวิทยาลัยเยล ภาพถ่ายวัตถุที่ทำให้เกิดการค้นพบ คือการถ่ายภาพเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2004 โดยมีภาพที่เก่าแก่กว่านั้นถ่ายไว้เมื่อ 8 พฤศจิกายน 1951 แต่เพิ่งมาทำความเข้าใจได้ในภายหลัง
ดาวบริวาร

ออร์กัสมีดาวบริวารชื่อ แวนธ์ (อังกฤษ: Vanth) เป็นดาวบริวารดวงเดียวของออร์กัส มีขนาดประมาณ ⅓ ถึง ¼ ของออร์กัส มันถูกค้นพบโดย ไมเคิล อี. บราวน์ และ ท. อ. ซีเออร์ เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
การลอบสังหารจูเลียส ซีซาร์

| การลอบสังหารจูเลียส ซีซาร์ |
| --- | --- |
Death of Caesar โดยVincenzo Camuccini
สถานที่: โรงละครแห่งปอมเปย์, โรม, สาธารณรัฐโรมัน
วันที่: 15 มีนาคม ค.ศ. 44 ก่อนคริสตกาล (44 ก่อนคริสตกาล-03-15)
เป้าหมาย: จูเลียส ซีซาร์
ประเภท: การลอบสังหาร, การแทง
ผู้ก่อเหตุ: กาอิอุส กัสซิอุส ล็องกีนุส, มาร์กุส ยูนิอุส บรูตุสผู้ลูก, Decimus Junius Brutus Albinus และวุฒิสมาชิกของสาธารณรัฐโรมันมากว่า 30.
ภาพวาดการลอบสังหารซีซาร์ โดยฌอง-เลออง เจอโรม
กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ผู้เป็นเผด็จการแห่งโรมัน ถูกลอบสังหารโดยเป็นผลจากการคบคิดโดยสมาชิกวุฒิสภาโรมันหลายคน มีไกอัส แคสซัส ลอนไจนัสกับมาร์คัส จูนิอัส บรูตัสเป็นผู้นำ สมาชิกวุฒิสภาเหล่านี้ใช้มีดแทงจูเลียส ซีซาร์จนเสียชีวิต ณ ที่ติดกับโรงละครปอมปีย์ในวันไอดส์มีนาคม (15 มีนาคม) 44 ปีก่อนคริสตกาล ขณะนั้นซีซาร์เป็นผู้เผด็จการแห่งสาธารณรัฐโรมัน โดยวุฒิสภาเพิ่งประกาศให้เป็นผู้เผด็จการตลอดกาล (ละติน: dictator perpetuo) การประกาศดังกล่าวทำให้สมาชิกวุฒิสภาหลายคนเกรงว่าซีซาร์ต้องการโค่นล้มวุฒิสภาแล้วเป็นทรราชแทน ทว่าผู้คบคิดไม่สามารถฟื้นฟูสาธารณรัฐโรมัน ผลของการลอบสังหารนี้นำไปสู่สงครามกลางเมืองผู้ปลดปล่อย และการกำเนิดจักรวรรดิโรมันในบั้นปลาย
เจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ (เชย กัลยาณมิตร)

| มหาอำมาตย์เอก เจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ (เชย กัลยาณมิตร) ป> จ., ป.ช., ป.ม. |
| --- | --- |

เกิด: พ.ศ. 2406
ถึงแก่กรรม: 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 (80 ปี)
ตำแหน่ง: เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
วาระ: 1 มกราคม พ.ศ. 2459 - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2465
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
ผู้สืบตำแหน่ง: เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)
ภรรยาเอก: ท่านผู้หญิงพุ่ม สุรสีห์วิสิษฐศักดิ์
บุตร: พระยากัลยาณวัฒนวิศิษฎ์ (เชียร กัลยาณมิตร)  ชัด กัลยาณมิตร
บิดามารดา: พระยามหาอำมาตยาธิบดี (ชื่น กัลยาณมิตร) (บิดา)
ยศพลเรือน: มหาอำมาตย์เอก
ภาพล้อเจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ ฝีพระหัตถ์ รัชกาลที่ 6
มหาอำมาตย์เอก เจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ (เชย กัลยาณมิตร) เป็นอดีตเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย และอดีตข้าหลวงใหญ่แห่งมณฑลพายัพในสมัยรัชกาลที่ 5
ประวัติ

เจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ มีนามเดิมว่า เชย เกิดเมื่อปีกุน พ.ศ. 2406 เป็นบุตรพระยามหาอำมาตยาธิบดี (ชื่น กัลยาณมิตร) (บุตรเจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต กัลยาณมิตร)) เริ่มเข้ารับราชการเป็นมหาดเล็ก มีบรรดาศักดิ์เป็นนายรองพิจิตรสรรพการ จ่าเร่งงานรัดรุด พระยาศรีสุริยราชวรานุวัตร และพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ ตามลำดับ
วันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2452 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์เป็นเจ้าพระยา มีราชทินนามว่า เจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ อรรคราชวโรปกร บดินทรเทพยภักดี ราชกรณียกิจจำนง มหามัตยพงษ์ประพัทธ์ กัลยาณวัตรวิบุลย์ อดุลยอาชวาธยาไศรย อภัยพิริยบรากรมพาหุ ดำรงศักดินา 10,000
ต่อมาวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2461 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สถาปนาเป็นเจ้าพระยาหิรัญบัฏ มีราชทินนามว่า เจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ อรรคราชวโรปกร บดินทรเทพยภักดี ราชกรณียกิจจำนง มหามัตยพงศ์ประพัทธ์ กัลยาณวัตรวิบุลย์ อดุลยอาชวาธยาศรัย อภัยพิริยบรากรมพาหุ ดำรงศักดินา 10,000
20 มกราคม พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรง­พระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้พระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ (เชย กัลยาณมิตร) ข้าหลวงเทศาภิบาล มณฑลพิษณุโลก ขึ้นมารับราชการตำแหน่ง ข้าหลวงใหญ่มณฑลพายัพ เจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ได้ปฏิรูปการปกครอง การศึกษา การแพทย์ การคมนาคม จนมณฑลพายัพเปลี่ยนไปสู่ความทันสมัย เมื่อพ้นจากตำแหน่งข้าหลวงใหญ่แห่งมณฑลพายัพแล้ว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรง­พระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยเมื่อ พ.ศ. 2458 จนกระทั่งกราบบังคมทูลลาออกจากราชการในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2465
เจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 บุตรธิดาของท่าน ได้แก่ พระยากัลยาณวัฒนวิศิษฎ์ (เชียร กัลยาณมิตร) และหม่อมชื้น ประวิตร ณ อยุธยา ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงปราจิณกิติบดี เป็นต้น
บรรดาศักดิ์

นายรองพิจิตรสรรพการ
พ.ศ. 2428 จ่าเร่งงานรัดรุด ถือศักดินา 600
25 มีนาคม พ.ศ. 2432 พระยาศรีสุริยราชวรานุวัตติพิพัฒน์
20 ตุลาคม พ.ศ. 2444 พระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ ถือศักดินา
ยศและตำแหน่ง

25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - นายหมู่ใหญ่
20 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 - นายกองตรี
10 มิถุนายน พ.ศ. 2456 - นายกองโท
1 มกราคม พ.ศ. 2458 - เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
– ผู้ช่วยเสนาธิการเสือป่า
2 มกราคม พ.ศ. 2459 - นายกองเอก
1 สิงหาคม พ.ศ. 2465 - กราบถวายบังคมลาออกจากราชการ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2444 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2438 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2444 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2452 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนวราภรณ์ (ร.ว.) (ฝ่ายหน้า)‎
1 ธันวาคม พ.ศ. 2452 - หีบหมากทองคำหลังตราราชสีห์
8 มีนาคม 2452 – เข็มพระชนมายุสมมงคล ชั้นที่ 2 ทอง (ส่งไปพระราชทาน)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
กิแกโร

| มาร์กุส ตุลลิอุส กิแกโร |
| --- | --- |
มาร์กุส ตุลลิอุส กิแกโร
เกิด: 3 มกราคม 106 ปีก่อนคริสต์ศักราช อาร์ปีนูง (ปัจจุบันคืออาร์ปีโน), อิตาลี
เสียชีวิต: 7 ธันวาคม 43 ปีก่อนคริสต์ศักราช (อายุ 63 ปี) ฟอร์มิอา (ปัจจุบันคือฟอร์มียา), อิตาลี
อาชีพ: นักการเมือง, นักกฎหมาย, นักพูด และนักปรัชญา
สัญชาติ: โรมันโบราณ
หัวข้อ: การเมือง, กฎหมาย, ปรัชญา, การพูด
แนวร่วมในทางวรรณคดี: Golden Age Latin
ผลงานที่สำคัญ: Politics: In Verrem, Catiline Orations, Philippics Philosophy: De Inventione
มาร์กุส ตุลลิอุส กิแกโร (ละติน: Marcvs Tvllivs Cicero; 3 มกราคม 106 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 7 ธันวาคม 43 ปีก่อนคริสต์ศักราช) คือนักปรัชญา รัฐบุรุษ นักกฎหมาย นักทฤษฎีการเมือง และนักนิยมรัฐธรรมนูญชาวโรมันโบราณ เขาเกิดในตระกูลขุนนางอันมั่งคั่งในตำแหน่งขุนคลัง เป็นที่รู้จักแพร่หลายในฐานะนักพูดและกวีที่มีชื่อเสียงที่สุดของโรมัน
เขาเป็นผู้ริเริ่มโรงเรียนผู้นำด้านปรัชญากรีกในโรมัน และสร้างศัพท์ทางปรัชญาในภาษาละตินขึ้นใหม่หลายคำ (เช่น humanitas, qualitas, quantitas, และ essentia) ทำให้เขาโดดเด่นในฐานะนักภาษาศาสตร์ นักแปล และนักปรัชญาด้วย กิแกโรเป็นทั้งนักพูดที่มีพลัง และเป็นนักกฎหมายผู้ประสบความสำเร็จ ปัจจุบันเขาเป็นที่ยกย่องจากงานเขียนเชิงมนุษยนิยม ปรัชญา และการเมือง ทั้งสุนทรพจน์และจดหมายของกิแกโรหลายฉบับยังคงหลงเหลือตกทอดมาถึงปัจจุบัน เป็นแหล่งข้อมูลชั้นต้นที่สำคัญที่สุดในช่วงยุคท้าย ๆ ของสาธารณรัฐโรมัน
โอบาดีห์

ผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ไบเบิลผู้ถือว่าเป็นผู้เขียนหนังสือโอบาดีห์
| โอบาดีห์ |
| --- | --- |
รูปของผู้เผยพระวจนะโอบาดีห์ในรัสเซียเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 18
ผู้เผยพระวจนะ
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
นับถือ ใน: ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์  ศาสนาอิสลาม
วันฉลอง: 19 พฤศจิกายน (คริสตจักรคาทอลิก, ลูเทอแรน และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์)  15 Tobi (Coptic)
สัญลักษณ์: ผู้เผยพระวจนะผู้ที่นิ้วชี้ของมือข้างขวาชี้ขึ้นด้านบน
ผลงานหลัก: หนังสือโอบาดีห์
โอบาดีห์ (อังกฤษ: Obadiah, /oʊbəˈdaɪ.ə/; ฮีบรู: עֹבַדְיָה – ʿŌḇaḏyā หรือ עֹבַדְיָהוּ‎ – ʿŌḇaḏyāhū; "ผู้รับใช้หรือทาสของยาห์") หรือ Abdias เป็นผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ไบเบิล ตามประเพณีนิยมถือว่าผู้เผยพระวจนะโอบาดีห์เป็นผู้เขียนของหนังสือโอบาดีห์
บรรณานุกรม

บทความนี้นำข้อความมาจากสิ่งพิมพ์ที่ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Hirsch, Emil G.; Ochser, Schulim (1905). "Obadiah".  ใน Singer, Isidore;  และคณะ (บ.ก.). The Jewish Encyclopedia. Vol. 9. New York: Funk & Wagnalls. p. 369.
Holweck, F. G., A Biographical Dictionary of the Saints. St. Louis, MO: B. Herder Book Co., 1924.
แหล่งข้อมูลอื่น

Prophet Obadiah (Abdias) Orthodox icon and synaxarion
| ด ค กผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู / พันธสัญญาเดิม |
| --- | --- |
ยุคก่อนปฐมบรรพบุรุษ:  อาเบล‡  เอโนค‡  โนอาห์‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ปฐมบรรพบุรุษ / ปฐมบรรพสตรี:  อับราฮัม  อิสอัค  ยาโคบ  ซาราห์ฺ 
ผู้เผยพระวจนะ ของวงศ์วานอิสลาเอลในโทราห์:  โมเสส (ในวรรณกรรมรับบี)  อาโรน  มิเรียม  เอลดาดและเมดาด  ฟีเนหัส 
ถูกกล่าวถึงใน หมวดผู้เผยพระวจนะยุคแรก:  โยชูวา  เดโบราห์  กิเดโอน  แซมสัน  เอลคานาห์  ฮันนาห์  อาบีกายิล  ซามูเอล  กาด  นาธัน  ดาวิด  ซาโลมอน  เยดูธูน  อาหิยาห์  เชไมยาห์  เอลียาห์  เอลีชา  อิดโด  ฮานานี  เยฮู  มีคายาห์  ยาฮาซีเอล  เอลีเอเซอร์บุตรโดดาวาหุ  เศคาริยาห์บุตรเยโฮยาดา  ฮุลดาห์ 
ผู้เผยพระวจนะใหญ่:  อิสยาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เยเรมีย์  เอเสเคียล  ดาเนียล‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ผู้เผยพระวจนะน้อย:  โฮเชยา  โยเอล  อาโมส  โอบาดีห์  โยนาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  มีคาห์  นาฮูม  ฮาบากุก  เศฟันยาห์  ฮักกัย  เศคาริยาห์  มาลาคี 
ลัทธิโนอาห์:  เบโอร์  บาลาอัม  โยบ (ในวรรณกรรมรับบี) 
อื่น ๆ:  อามอส  เบเออรี  บารุค  อากูร์  อุรียาห์  บุซี  โมรเดคัย  เอสเธอร์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เอสรา  เนหะมีย์  รูธ  โอเดด  อาซาริยาห์ 
 ชื่อเอียงแสดงถึงบุคคลที่สถานะผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล  ‡ แสดงถึงบุคคลที่มีสถานะผู้เผยพระวจนะเฉพาะในศาสนาคริสต์
กุยบอโน

กุยบอโน (ละติน: cvi bono, cui bonō) ความหมายตามอักษรว่า "เพื่อประโยชน์ผู้ใด" (to whose profit?) เป็นวลีภาษาละตินที่ยังใช้กันอยู่ เป็นคำถามนิติเวชสำคัญในการสืบสวนทางกฎหมายและตำรวจ คือ การหาว่าผู้ใดมีเหตุจูงใจอาชญากรรม กุยบอโนเป็นภาษิตที่ใช้เพื่อแนะเหตุจูงใจเร้นหรือเพื่อชี้ว่าผู้ที่รับผิดชอบบางสิ่งอาจไม่เป็นผู้ที่ดูเหมือนเป็นในตอนแรก
โดยทั่วไปวลีนี้ใช้แนะว่าอาจพบบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่มีความผิดฐานก่ออาชญากรรมในหมู่ผู้ที่ได้ประโยชน์ โดยมุ่งหาประโยชน์ทางการเงินเป็นหลัก ผู้ที่ได้ประโยชน์อาจไม่ประจักษ์เสมอไป ตัวอย่างเช่น อาจเบี่ยงความสนใจไปแพะรับบาปได้สำเร็จ เป็นต้น
กษัตริย์แห่งโรม

แม่หมาป่าคาปิโตลีนา สัญลักษณ์อำนาจของกษัตริย์แห่งโรม
กษัตริย์แห่งโรม (ละติน: Rex Romae) เป็นตำแหน่งผู้ปกครองสูงสุดของราชอาณาจักรโรมัน มีอำนาจในฐานะหัวหน้าฝ่ายบริหาร ตุลาการ และนิติบัญญัติ ตามตำนานแล้ว กษัตริย์คนแรกคือโรมุลุส ซึ่งได้สร้างกรุงโรมขึ้นเมื่อ 753 ปีก่อนคริสต์ศักราชบนเขาแพละไทน์ กรุงโรมมีกษัตริย์ทั้งหมด 7 คนซึ่งปกครองกรุงโรมจนถึง 509 ปีก่อนคริสต์ศักราช กษัตริย์คนที่เจ็ดถูกโค่นจากอำนาจจากเหตุข่มขืนลูเครเชีย แม้จะมีชื่อตำแหน่งว่าเป็นกษัตริย์แต่ก็เป็นเพียงชื่อตำแหน่งในทางปกครองเท่านั้น กษัตริย์แต่ละคนมาจากการเลือกตั้งแบบปลอดการแข่งขัน และไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องทางสายเลือดกับกษัตริย์คนก่อน ระบอบการปกครองเช่นนี้จึงไม่มีชนชั้นราชวงศ์
ตำแหน่งกษัตริย์เป็นตำแหน่งที่มีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดเหนือผู้คน แม้กรุงโรมจะมีวุฒิสภาแต่ก็เป็นเพียงสภาที่มีอำนาจน้อยนิดในทางปกครองเท่านั้น หน้าที่หลักของวุฒิสภาคือการสนองความปรารถนาของกษัตริย์ นอกจากโรมุลุสผู้เป็นกษัตริย์คนแรกแล้ว กษัตริย์คนต่อมามาจากการเลือกตั้งโดยประชาชนกรุงโรม วุฒิสภาจะแต่งตั้งวุฒิสมาชิกกลุ่มหนึ่งเป็นคณะอินแตร์เรกส์ (Interrex) ซึ่งจะเป็นคณะที่สรรหาและเสนอชื่อผู้ลงสมัครรับเลือกหนึ่งคนเป็นกษัตริย์ หากผู้สมัครคนนั้นแพ้การเลือกตั้ง คณะอินแตร์เรกส์ก็จะสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกคนใหม่ ผู้ที่ถูกเสนอชื่ออาจจะเป็นใครก็ได้โดยไม่เกี่ยงที่มา อาทิ ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ปริสกุส กษัตริย์คนที่ 5 มีต้นกำเนิดเป็นเพียงสามัญชนผู้อพยพมาจากอีทรัสคัน นครรัฐเพื่อนบ้าน อย่างไรก็ตาม ในตอนปลายยุคได้เกิดการแก่งแย่งอำนาจกันขึ้น ทำให้กษัตริย์องค์ที่ 6 และ 7 ไม่ได้มีที่มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชน แต่มาจากการลงมติแต่งตั้งของวุฒิสภาเท่านั้น
รายชื่อกษัตริย์แห่งโรม

| ภาพ | ชื่อ | ช่วงชีวิต | ครองราชย์ | สิ้นสุดรัชสมัย | ที่มา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | โรมุลุส (ROMVLVS)  | 771 – 716 ปีก่อน ค.ศ.  (อายุ 53 ปี) | 753 ปีก่อน ค.ศ. | 716 ปีก่อน ค.ศ. | ประกาศตนเป็นกษัตริย์หลังแรมุสผู้เป็นพี่ชายถูกสังหาร |
|  | นุมา ป็อมปิลิอุส (NVMA POMPILIVS) | 753 – 672 ปีก่อน ค.ศ.  (อายุ 80 ปี) | 716 ปีก่อน ค.ศ. | 672 ปีก่อน ค.ศ. | มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชน |
|  | ตุลลุส ฮ็อสตีลิอุส (TVLLVS HOSTILIVS) | ? – 640 ปีก่อน ค.ศ. | 672 ปีก่อน ค.ศ. | 640 ปีก่อน ค.ศ. | มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชน |
|  | อังกุส มาร์กิอุส (ANCVS  MARCIVS) | ประมาณ 677 – 616 ปีก่อน ค.ศ. | 640 ปีก่อน ค.ศ. | 616 ปีก่อน ค.ศ. | มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชน |
|  | ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ปริสกุส (LVCIVS TARQVINIVS PRISCVS) | ? – 578 ปีก่อน ค.ศ. | 616 ปีก่อน ค.ศ. | 578 ปีก่อน ค.ศ. | หลังมาร์กิอุสตายเขาก็เป็นผู้สำเร็จราชการ  ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งและได้รับการเลือกตั้ง |
|  | แซร์วิอุส ตุลลิอุส (SERVIVS TVLLIVS) | ? – 534 ปีก่อน ค.ศ. | 578 ปีก่อน ค.ศ. | 534 ปีก่อน ค.ศ. | เป็นเสมือนลูกบุญธรรมของลูกิอุส เข้ายึดอำนาจหลังจากที่บุตรของอังกุสทำการสังหารลูกิอุส   ครองราชย์โดยการลงมติของวุฒิสภา |
|  | ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส (LVCIVS TARQVINIVS SVPERBVS) | ? – 495 ปีก่อน ค.ศ. | 534 ปีก่อน ค.ศ. | 509 ปีก่อน ค.ศ. | เป็นลูกหรือหลานของลูกิอุส เข้ายึดอำนาจหลังแซร์วิอุสถูกสังหาร ซึ่งเป็นการจัดฉากโดยเขากับภริยา (ซึ่งเธอเป็นลูกสาวแซร์วิอุส) |
กัลไลกิอา

จังหวัดกัลไลกิอาหลังจากการจัดเขตการปกครองโดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียนในปี ค.ศ. 260
กัลไลกิอา (ละติน: Gallaecia หรือ Callaecia) เป็นหนึ่งในจังหวัด ของจักรวรรดิโรมันที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรไอบีเรียในบริเวณที่เป็นแคว้นกาลิเซีย แคว้นอัสตูเรียส จังหวัดเลออนในประเทศสเปนปัจจุบัน และทางตอนเหนือของประเทศโปรตุเกส
โรมันตั้งชื่อจังหวัดตามชื่อชาวแกลเลซี (Gallaeci) ที่มาจากภาษากรีก “Kallaikoi” ซึ่งคือชาวเคลต์ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณคาบสมุทรไอบีเรียในบริเวณลุ่มแม่น้ำโดรูโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่คาโร ในบริเวณที่ต่อมาเป็นเมืองโปร์ตุสกาเล (Portus Cale) ที่ในปัจจุบันคือเมืองโปร์ตู แต่ก็ยังไม่เป็นที่ทราบแน่นอนว่าชาวแกลเลซีเป็นชนที่มีอยู่จริงหรือไม่ เพราะกลุ่มชนหลักที่ตั้งถิ่นฐานระหว่างลุ่มแม่น้ำโดรูกับลุ่มแม่น้ำลีมาคือกลุ่มชนที่เรียกว่าชาวบราการี (Bracari)
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมัน
ฮิสปานิอา
กัลลิอานาร์โบเนงซิส

กัลลิอานาร์โบเนงซิส (สีเหลือง)
กัลลิอานาร์โบเนงซิส (ละติน: Gallia Narbonensis) เป็นมณฑลหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน ตั้งอยู่ในบริเวณที่เป็นภูมิภาคล็องก์ด็อกและพรอว็องส์ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน เรียกกันอีกชื่อหนึ่งว่า กัลลิอาตรางซัลปีนา (Gallia Transalpina) ซึ่งเดิมเป็นชื่อเรียกบริเวณกอล ที่อยู่บริเวณเทือกเขาแอลป์จากอีตาลิอา
กัลลิอานาร์โบเนงซิสมีฐานะเป็นมณฑลโรมันเมื่อปลายศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช และเป็นดินแดนสำคัญนอกคาบสมุทรอิตาลีดินแดนแรกของจักรวรรดิ ทางตอนใต้ของมณฑลจรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ส่วนทางตอนเหนือและทางตะวันตกจรดทิวเขาเซแวนและเทือกเขาแอลป์
ต่อมากัลลิอาตรางซัลปีนาเปลี่ยนชื่อเป็น "กัลลิอานาร์โบเนงซิส" ตามชื่อของนาร์โบมาร์ติอุส (นาร์บอน) เมืองหลวงที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 118 ก่อนคริสต์ศักราช โรมันเรียกมณฑลนี้ว่า "โปรวิงกิอาน็อสตรา" (มณฑลของเรา) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "โปรวิงกิอา" ต่อมาแผลงมาเป็นชื่อภูมิภาคหนึ่งของฝรั่งเศสคือ "พรอว็องส์"
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมัน
| ด ค กมณฑลโรมันใน ค> ศ. 120 |
| --- | --- | --- |
|  อะเคีย  ไอกึปตุส  อาฟริกาโปรโกงซูลาริส  อัลเปสก็อตติไอ  อัลเปสมาริติไม  อัลเปสป็อยนีไน  อาราบิอาแปไตรอา  อาร์แมนิอา  อาซิอา  อัสซือริอา  บิทิเนียและพอนทัส  บริตันนิอา  แคปพะโดเชีย  ซิลิเชีย  คอร์ซิกาและซาร์ดิเนีย  เครตาและไซริเนกา  ไซปรัส  เดเชีย  ดัลเมเชีย  อิไพรัส  กาเลเชีย  กัลลิอาอากวีตานิอา  กัลลิอาแบ็ลกิกา  กัลลิอาลุกดูเนงซิส  กัลลิอานาร์โบเนงซิส  แกร์มานิอาอีงแฟริออร์  แกร์มานิอาซูแปริออร์  ฮิสปานิอาไบติกา  ฮิสปานิอาตาร์ราโกเนงซิส  อิตาลี  ยูเดีย  ลูซีตานิอา  ลิเชียและแพมฟิเลีย  มาซิโดเนีย  เมารีตานิอาไกซาริเองซิส  เมารีตานิอาติงกีตานา  เมโสโปเตเมีย  ม็อยซิอาอีงแฟริออร์  ม็อยซิอาซูแปริออร์  โนริกูง  ปันนอนิอาอีงแฟริออร์  ปันนอนิอาซูแปริออร์  ไรติอา  ซิกิลิอา  ซือริอา  เทรเชีย  |  อะเคีย  ไอกึปตุส  อาฟริกาโปรโกงซูลาริส  อัลเปสก็อตติไอ  อัลเปสมาริติไม  อัลเปสป็อยนีไน  อาราบิอาแปไตรอา  อาร์แมนิอา  อาซิอา  อัสซือริอา  บิทิเนียและพอนทัส  บริตันนิอา  แคปพะโดเชีย  ซิลิเชีย  คอร์ซิกาและซาร์ดิเนีย  เครตาและไซริเนกา  ไซปรัส  เดเชีย  ดัลเมเชีย  อิไพรัส  กาเลเชีย  กัลลิอาอากวีตานิอา  กัลลิอาแบ็ลกิกา  กัลลิอาลุกดูเนงซิส  กัลลิอานาร์โบเนงซิส  แกร์มานิอาอีงแฟริออร์  แกร์มานิอาซูแปริออร์  ฮิสปานิอาไบติกา  ฮิสปานิอาตาร์ราโกเนงซิส  อิตาลี  ยูเดีย  ลูซีตานิอา  ลิเชียและแพมฟิเลีย  มาซิโดเนีย  เมารีตานิอาไกซาริเองซิส  เมารีตานิอาติงกีตานา  เมโสโปเตเมีย  ม็อยซิอาอีงแฟริออร์  ม็อยซิอาซูแปริออร์  โนริกูง  ปันนอนิอาอีงแฟริออร์  ปันนอนิอาซูแปริออร์  ไรติอา  ซิกิลิอา  ซือริอา  เทรเชีย  |  |
กัลลิอาอากวีตานิอา

กัลลิอาอากวีตานิอา (ละติน: Gallia Aquitania, ออกเสียง: [ˈɡalːi.a akᶣiːˈtaːni.a]) เป็นมณฑลหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน มีเขตแดนติดต่อกับมณฑลกัลลิอาลุกดูเนงซิส, กัลลิอานาร์โบเนงซิส และฮิสปานิอาตาร์ราโกเนงซิส ปัจจุบันคือทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสและเป็นที่มาของชื่อแคว้นอากีแตน
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมัน
| ด ค กมณฑลโรมันใน ค> ศ. 120 |
| --- | --- | --- |
|  อะเคีย  ไอกึปตุส  อาฟริกาโปรโกงซูลาริส  อัลเปสก็อตติไอ  อัลเปสมาริติไม  อัลเปสป็อยนีไน  อาราบิอาแปไตรอา  อาร์แมนิอา  อาซิอา  อัสซือริอา  บิทิเนียและพอนทัส  บริตันนิอา  แคปพะโดเชีย  ซิลิเชีย  คอร์ซิกาและซาร์ดิเนีย  เครตาและไซริเนกา  ไซปรัส  เดเชีย  ดัลเมเชีย  อิไพรัส  กาเลเชีย  กัลลิอาอากวีตานิอา  กัลลิอาแบ็ลกิกา  กัลลิอาลุกดูเนงซิส  กัลลิอานาร์โบเนงซิส  แกร์มานิอาอีงแฟริออร์  แกร์มานิอาซูแปริออร์  ฮิสปานิอาไบติกา  ฮิสปานิอาตาร์ราโกเนงซิส  อิตาลี  ยูเดีย  ลูซีตานิอา  ลิเชียและแพมฟิเลีย  มาซิโดเนีย  เมารีตานิอาไกซาริเองซิส  เมารีตานิอาติงกีตานา  เมโสโปเตเมีย  ม็อยซิอาอีงแฟริออร์  ม็อยซิอาซูแปริออร์  โนริกูง  ปันนอนิอาอีงแฟริออร์  ปันนอนิอาซูแปริออร์  ไรติอา  ซิกิลิอา  ซือริอา  เทรเชีย  |  อะเคีย  ไอกึปตุส  อาฟริกาโปรโกงซูลาริส  อัลเปสก็อตติไอ  อัลเปสมาริติไม  อัลเปสป็อยนีไน  อาราบิอาแปไตรอา  อาร์แมนิอา  อาซิอา  อัสซือริอา  บิทิเนียและพอนทัส  บริตันนิอา  แคปพะโดเชีย  ซิลิเชีย  คอร์ซิกาและซาร์ดิเนีย  เครตาและไซริเนกา  ไซปรัส  เดเชีย  ดัลเมเชีย  อิไพรัส  กาเลเชีย  กัลลิอาอากวีตานิอา  กัลลิอาแบ็ลกิกา  กัลลิอาลุกดูเนงซิส  กัลลิอานาร์โบเนงซิส  แกร์มานิอาอีงแฟริออร์  แกร์มานิอาซูแปริออร์  ฮิสปานิอาไบติกา  ฮิสปานิอาตาร์ราโกเนงซิส  อิตาลี  ยูเดีย  ลูซีตานิอา  ลิเชียและแพมฟิเลีย  มาซิโดเนีย  เมารีตานิอาไกซาริเองซิส  เมารีตานิอาติงกีตานา  เมโสโปเตเมีย  ม็อยซิอาอีงแฟริออร์  ม็อยซิอาซูแปริออร์  โนริกูง  ปันนอนิอาอีงแฟริออร์  ปันนอนิอาซูแปริออร์  ไรติอา  ซิกิลิอา  ซือริอา  เทรเชีย  |  |
กูริอาป็อมแปย์ยุส

ห้องประชุมของวุฒิสภาโรมัน
| --- | --- |
ภาพจำลองกูริอาป็อมแปย์ยุสแบบสามมิติ
กูริอาป็อมแปย์ยุสแสดงที่ตั้งภายในโรม
ที่ตั้ง: เขต 9 กีร์กุสฟลามินิอุส
พิกัด: 41°53′42″N 12°28′26″E﻿ / ﻿41.895°N 12.474°E﻿ / 41.895; 12.474
ประเภท: แอ็กแซดรา
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: งไนอุส ป็อมแปย์ยุส มังนุส
สร้าง: 62 ปีก่อน ค.ศ.
กูริอาป็อมแปย์ยุส (ละติน: Curia Pompeia) เป็นหนึ่งในห้องประชุมที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์จากสมัยสาธารณรัฐโรมัน กูริอา คือสิ่งก่อสร้างที่ได้รับการกำหนดให้เป็นสถานที่ประชุมวุฒิสภา กูริอาป็อมแปย์ยุสตั้งอยู่ที่ทางเข้าโรงละครป็อมแปย์ยุส
แอล. ริชาร์ดสัน จูเนียร์ ระบุไว้ในหนังสือ A New Topographical Dictionary of Ancient Rome ของเขาเองว่า หลังการสังหารจูเลียส ซีซาร์ เอากุสตุส ไกซาร์ ถอนรูปปั้นขนาดใหญ่ของป็อมแปย์ยุสออกและให้ก่อกำแพงปิดห้อง ริชาร์ดสันอ้างถึงซุเอโตนิอุสว่า ภายหลังห้องนี้ถูกนำไปดัดแปลงเป็นห้องส้วม ตามที่กัสซิอุส ดีโอ ได้กล่าวไว้
โมเช อิฟกี

| โมเช อิฟกี   משה איבגי |
| --- | --- |

เกิด:  (1953-11-29) 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953 (70 ปี) กาซาบล็องกา โมร็อกโก
อาชีพ: นักแสดง
โมเช อิฟกี (ฮีบรู: משה איבגי, อังกฤษ: Moshe Ivgy; เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวโมร็อกโกเชื้อสาวยิว
ประวัติ

โมเช อิฟกี เกิดในกาซาบล็องกา ประเทศโมร็อกโก เมื่อโตขึ้นเขาแต่งงานกับ Irit Sheleg พวกเขามีลูกสาว 1 คนชื่อ "Dana Ivgy" และเป็นนักแสดงในวงการเช่นกัน ต่อมาเขาหย่ากับ Irit Sheleg และแต่งงานกับ Oreet พวกเขามีลูก 2 คนชื่อ "เอลลา" และ "ลิลลี"
ปัจจุบันเขาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง And on the Third Day และเขาได้ร่วมงานกับ Dana ลูกสาวของเขาในภาพยนตร์เรื่อง Haiu Leilot ในปี ค.ศ. 2010
ภาพยนตร์

The Arbitrator (Ha-Borer, ค.ศ. 2007)
Haiu Leilot (There Were Nights, ค.ศ. 2010)
Restless (2008) (Amos Kollek's film)
Munich (2005) (สตีเวน สปีลเบิร์ก's film)
Medurat Hashevet (ค.ศ. 2004)
Aaron Cohen's Debt (ค.ศ. 1999)
Day After Day (Yom Yom, ค.ศ. 1998)
Love Sick (Hole Ahava B'Shikun Gimel, ค.ศ. 1995)
The Revenge of Itzik Finkelstein (Nikmato Shel Itzik Finkelstein, ค.ศ. 1993)
Cup Final (Gmar Gavi'a, ค.ศ. 1991)
Bread (Lehem, ค.ศ. 1986)
Mitahat La'af (Under the Nose, ค.ศ. 1982); a.k.a. Big Shots[ต้องการอ้างอิง] (Jacob Goldwasser's film)
รางวัลอคาเดมีอิสราเอล

ค.ศ. 2004, Nominated, นักแสดงยอดเยี่ยม—Campfire (Medurat Hashevet)
ค.ศ. 2004, Won, นักแสดงสมทบยอดเยี่ยม—Metallic Blues
ค.ศ. 2000, Nominated, นักแสดงสมทบยอดเยี่ยม—The Investigation Must Go On (Haboleshet Hokeret)
แหล่งข้อมูลอื่น

Moshe Ivgy ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โมเช อิฟกี