stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บิง ครอสบี
แหล่งข้อมูลอื่น

Bing Crosby's Official Site
Bing Crosby on Facebook
Bing Crosby on Twitter
Bing Crosby ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เอมีล ยันนิงส์ (1928)  วอร์เนอร์ แบ็กซ์เตอร์ (1929)  จอร์จ อาร์ลิสส์ (1930)  ลิโอเนล แบร์รีมัวร์ (1931)  เฟรดริก มาร์ช/วอลเลซ บีรี (1932)  ชาลส์ ลาฟตัน (1933)  คลาร์ก เกเบิล (1934)  วิกเตอร์ แม็กลาเกล็น (1935)  พอล มุนี (1936)  สเปนเซอร์ เทรซี (1937)  สเปนเซอร์ เทรซี (1938)  รอเบิร์ต ดอแนต (1939)  เจมส์ สจวร์ต (1940) 
1941–1960:  แกรี คูเปอร์ (1941)  เจมส์ แคกนีย์ (1942)  พอล ลูคัส (1943)  บิง ครอสบี (1944)  เรย์ มิลแลนด์ (1945)  เฟรดริก มาร์ช (1946)  โรนัลด์ คอลแมน (1947)  ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ (1948)  บรอเดริก ครอว์ฟอร์ด (1949)  โฮเซ เฟร์เรร์ (1950)  ฮัมฟรีย์ โบการ์ต (1951)  แกรี คูเปอร์ (1952)  วิลเลียม โฮลเดน (1953)  มาร์ลอน แบรนโด (1954)  เออร์เนสต์ บอร์กไนน์ (1955)  ยูล บรีนเนอร์ (1956)  อเล็ก กินเนสส์ (1957)  เดวิด นิเวน (1958)  ชาร์ลตัน เฮสตัน (1959)  เบิร์ต แลนแคสเตอร์ (1960) 
1961–1980:  มักซีมีเลียน เชลล์ (1961)  เกรกอรี เพก (1962)  ซิดนีย์ พอยเทียร์ (1963)  เรกซ์ แฮร์ริสัน (1964)  ลี มาร์วิน (1965)  พอล สโกฟีลด์ (1966)  ร็อด ชไตเกอร์ (1967)  คลิฟฟ์ รอเบิร์ตสัน (1968)  จอห์น เวย์น (1969)  จอร์จ ซี. สกอตต์ (1970)  จีน แฮกแมน (1971)  มาร์ลอน แบรนโด (1972)  แจ็ก เลมมอน (1973)  อาร์ต คาร์นีย์ (1974)  แจ็ก นิโคลสัน (1975)  ปีเตอร์ ฟินช์ (1976)  ริชาร์ด เดรย์ฟัส (1977)  จอน วอยต์ (1978)  ดัสติน ฮอฟแมน (1979)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1980) 
1981–2000:  เฮนรี ฟอนดา (1981)  เบน คิงสลีย์ (1982)  โรเบิร์ต ดูวัล (1983)  เอฟ. เมอร์รีย์ เอบราฮัม (1984)  วิลเลียม เฮิร์ต (1985)  พอล นิวแมน (1986)  ไมเคิล ดักลาส (1987)  ดัสติน ฮอฟแมน (1988)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (1989)  เจเรมี ไอเอินส์ (1990)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (1991)  อัล ปาชิโน (1992)  ทอม แฮงส์ (1993)  ทอม แฮงส์ (1994)  นิโคลัส เคจ (1995)  เจฟฟรีย์ รัช (1996)  แจ็ก นิโคลสัน (1997)  โรแบร์โต เบนิญญี (1998)  เควิน สเปซีย์ (1999)  รัสเซล โครว์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  เดนเซล วอชิงตัน (2001)  เอเดรียน โบรดี (2002)  ฌอน เพนน์ (2003)  เจมี ฟ็อกซ์ (2004)  ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน (2005)  ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์ (2006)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2007)  ฌอน เพนน์ (2008)  เจฟฟ์ บริดเจส (2009)  โคลิน เฟิร์ธ (2010)  ฌ็อง ดูว์ฌาร์แด็ง (2011)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2012)  แมทธิว แม็คคอนาเฮย์ (2013)  เอดดี เรดเมน (2014)  ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ (2015)  เคซีย์ แอฟเฟล็ก (2016)  แกรี โอลด์แมน (2017)  รามี แมลิก (2018)  วาคีน ฟีนิกซ์ (2019)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (2020)  วิลล์ สมิธ (2021)  เบรนแดน เฟรเซอร์ (2022)  คิลเลียน เมอร์ฟี (2023)
กระทรวงการคลัง (สหราชอาณาจักร)

| --- | --- |
ตรากระทรวงธนารักษ์
 เลขที่ 1 ถนนฮอร์สการ์ดส เวสต์มินสเตอร์
ภาพรวมกระทรวง
ก่อตั้ง: ก่อน ค.ศ. 1086
เขตอำนาจ: รัฐบาลสหราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 1 ถนนฮอร์สการ์ดส์ เวสต์มินสเตอร์ กรุงลอนดอน
บุคลากร: 1,967 คน
งบประมาณต่อปี: 279.5 ล้านปอนด์ (ปัจจุบัน) และ 8.3 ล้านปอนด์ (เงินต้น) ในปี 2021–22
ฝ่ายบริหารกระทรวง: เซอร์ เคียร์ สตาร์เมอร์, นายธนารักษ์เอก เรเชล รีฟส์, นายธนารักษ์โทและสมุหพระคลัง แดเรน โจนส์, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงธนารักษ์
ลูกสังกัดกระทรวง: สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ
เว็บไซต์: gov.uk/hm-treasury 
กระทรวงธนารักษ์ในสมเด็จพระเจ้าแผ่นดิน (อังกฤษ: His Majesty's Treasury) บางครั้งเรียก พระคลัง (the Exchequer) หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า ธนารักษ์ (the Treasury) เป็นหน่วยงานระดับกระทรวงของรัฐบาลสหราชอาณาจักร เทียบได้กับกระทรวงการคลังในประเทศอื่น รับผิดชอบการพัฒนาและดำเนินการนโยบายทางการเงินสาธารณะ และนโยบายทางเศรษฐกิจ ธนารักษ์เป็นหน่วยงานดูแลระบบรายงานและการบัญชีกลางออนไลน์ (Online System for Central Accounting and Reporting; OSCAR) ซึ่งมาแทนที่ระบบสารสนเทศออนไลน์รวม (Combined Online Information System; COINS) ซึ่งรายงานการใช้จ่ายของหน่วยงานแต่ละกระทรวงโดยแบ่งเป็นหมวดหมู่หลายพันประเภท และเป็นแหล่งข้อมูลสำหรับรายงานการเงินรวมภาครัฐประจำปี
คณะผู้บริหาร

คณะผู้บริหารกระทรวงซึ่งเป็นตำแหน่งข้าราชการการเมือง
นายธนารักษ์เอก (First Lord of the Treasury) ซึ่งก็คือนายกรัฐมนตรี
นายธนารักษ์โท (Second Lord of the Treasury) ซึ่งก็คือสมุหพระคลัง
สมาชิกรัฐสภาผู้ทำการรัฐมนตรีประจำกระทรวงธนารักษ์ (Parliamentary Secretary to the Treasury)
หัวหน้าผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงธนารักษ์ (Chief Secretary to the Treasury)
ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงธนารักษ์ฝ่ายการเงิน (Financial Secretary to the Treasury)
ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงธนารักษ์ฝ่ายเศรษฐกิจ (Economic Secretary to the Treasury)
ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงธนารักษ์ฝ่ายการคลัง (Exchequer Secretary to the Treasury)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กกระทรวงของรัฐบาลสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
หน่วยงานระดับกระทรวง:  สำนักอัยการสูงสุดสกอตแลนด์  สำนักอัยการสูงสุด  ธุรกิจและการค้า  สำนักคณะรัฐมนตรี  กลาโหม  วัฒนธรรม สื่อ และกีฬา  ศึกษาธิการ  ความมั่นคงทางพลังงานและการปล่อยแก๊สเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์  สิ่งแวดล้อม อาหาร และกิจการชนบท  การต่างประเทศ เครือจักรภพ และการพัฒนา  สุขภาพและดูแลสังคม  มหาดไทย  ยุติธรรม  สำนักผู้นำสภาสามัญชน  สำนักผู้นำสภาขุนนาง  การยกระดับ การเคหะ และชุมชน  สำนักไอร์แลนด์เหนือ  สำนักสกอตแลนด์  วิทยาศาสตร์ นวัตกรรม และเทคโนโลยี  คมนาคม  ธนารักษ์  สินเชื่อเพื่อการส่งออก  สำนักเวลส์  งานและบำนาญ 
↑  "HMT workforce management information: February 2015". GOV.UK. 2015-03-27. สืบค้นเมื่อ 2017-03-04.
วิลเฮ็ล์ม ลิสท์

| จอมพล วิลเฮ็ล์ม ลิสท์ |
| --- | --- |
จอมพลลิสท์
เกิด: 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1880(1880-05-14) อุล์ม, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 17 สิงหาคม ค.ศ. 1971(1971-08-17) (91 ปี) การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน, เยอรมนีตะวันตก
รับใช้:  เยอรมนี   เยอรมนี   ไรช์เยอรมัน
ประจำการ: 1898–1942
ชั้นยศ:  จอมพล
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  สงครามโลกครั้งที่สอง การบุกครองโปแลนด์  ยุทธการที่ฝรั่งเศส  การบุกครองยูโกสลาเวีย  ยุทธการที่กรีซ  กรณีสีน้ำเงิน 
บำเหน็จ: กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก
ลายมือชื่อ: 
วิลเฮ็ล์ม ลิสท์ (เยอรมัน: Wilhelm List) เป็นจอมพลเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปี ค.ศ. 1939  ลิสท์ได้บัญชาการกองทัพที่ 14 ในการบุกครองโปแลนด์ ตั้งแต่ปี 1939-1941 เขาได้บัญชาการในกองทัพเยอรมันที่ 12 ในฝรั่งเศสและกรีซ ในปี ค.ศ. 1941 เขาได้เป็นผู้บัญชาการใหญ่แดนใต้-ตะวันออก (Commander-in-Chief South-East) ในเดือนกรกฎาคม 1942 เขาได้เป็นผู้บัญชาการกลุ่มทัพ A ในแนวรบด้านตะวันออกในสหภาพโซเวียต
ภายหลังสงคราม ลิสท์ได้ถูกตั้งข้อหาก่ออาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติและต่อสู้คดีในการพิจารณาคดีตัวประกัน (Hostages Trial) ในปี ค.ศ. 1947 เขาได้ถูกตัดสินว่ามีความผิดจริงและให้จำคุกตลอดชีวิต จากนั้นไม่นานลิสท์ได้รับการปล่อยตัวและเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1971
| ก่อนหน้า |  | วิลเฮ็ล์ม ลิสท์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จอมพล แกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท |  | ผู้บัญชาการกลุ่มทัพ A   (10 กรกฎาคม – 9 กันยายน 1942) |  | ขึ้นตรงบก.ทบ. ภายใต้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ |
หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล

| หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล |
| --- | --- |
ประสูติ: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2479
สิ้นชีพิตักษัย: 1 กันยายน พ.ศ. 2565 (85 ปี) โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
หม่อม: หม่อมบงกชปริยา ยุคล ณ อยุธยา
พระบุตร: หม่อมราชวงศ์ศรีเฉลิม กาญจนภู หม่อมราชวงศ์อุรรัตน ยุคล พระราชวชิราภินันท์ (หม่อมราชวงศ์นันทวัฒน์ ชยวฑฺฒโน)
ราชสกุล: ยุคล
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร
พระมารดา: สมเชื้อ มุกสิกบุตร
หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล (31 ธันวาคม พ.ศ. 2479 – 1 กันยายน พ.ศ. 2565) เป็นพระโอรสในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร ประสูติแต่สมเชื้อ มุกสิกบุตร​ และเป็นพระราชวงศ์ที่เสด็จแทนพระองค์ในพระราชพิธีสำคัญอยู่บ่อยครั้ง
พระประวัติ

หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล มีพระนามลำลองว่า ท่านชายอ้วน เป็นพระโอรสในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร ประสูติแต่สมเชื้อ มุกสิกบุตร (สกุลเดิม ชมเสวี) ธิดาของพระนิเวศน์วิสุทธิ์ (เอิบ ชมเสวี) มีพี่น้องต่างพระบิดา 2 คน และต่างมารดาอีก 6 องค์ มีพระอนุชาร่วมพระบิดาที่สำคัญหนึ่งองค์คือ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมศึกยุคล
หม่อมเจ้ามงคลเฉลิมเสกสมรสกับหม่อมบงกชปริยา ยุคล ณ อยุธยา (นามเดิม เบ็ตตี คอลค์สตีน) มีโอรส-ธิดาสามคน คือ
หม่อมราชวงศ์ศรีเฉลิม กาญจนภู อดีตผู้ช่วยเลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา สมรสกับวรุณ กาญจนภู ผู้บริหารระดับสูง ธนาคารทหารไทย จำกัด (มหาชน) มีบุตรสองคน
หม่อมราชวงศ์อุรรัตนา ยุคล
พระเทพวชิราภินันท์ (หม่อมราชวงศ์นันทวัฒน์ ชยวฑฺฒโน)
หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล ยังเป็นหนึ่งในพระอนุวงศ์ผู้ใหญ่ที่ ครั้นถึงเทศกาลสงกรานต์ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ข้าราชสำนักผู้ใหญ่ เชิญเครื่องสรงน้ำสงกรานต์ไปพระราชทาน เป็นการแสดงพระราชกตัญญุตาธรรมตามโบราณราชประเพณีที่สืบทอดกันมาแต่โบราณ โดยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ผู้แทนพระองค์เชิญเครื่องสรงน้ำสงกรานต์ไปพระราชทาน
การศึกษา

ระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา, วชิราวุธวิทยาลัย
บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนอร์ทอีสเทิร์น, สหรัฐ
พาณิชยศาสตรบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทรงงาน

ภายหลังทรงสำเร็จการศึกษา หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล ทรงปฏิบัติงานที่ ธนาคารกรุงเทพ ในตำแหน่งต่าง ๆ ดังนี้
2547 - 2565: กรรมการตรวจสอบ บริษัท ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)
เมษายน 2546 - 2565: กรรมการอิสระ บริษัท ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)
2543 - 2546: ที่ปรึกษาประจำฝ่ายการประชาสัมพันธ์ บริษัท ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)
2509 - 2542: ผู้บริหาร บริษัท ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)
กรณียกิจ

หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล ทรงร่วมงานพระราชพิธีและเคยเสด็จแทนพระองค์หลายครั้ง เช่น พระราชพิธีสังเวยพระป้าย เนื่องในเทศกาลตรุษจีน พระราชพิธีวิสาขบูชา เป็นต้น
ในการบำเพ็ญพระราชกุศลพิธีกงเต๊ก ถวายพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ทำหน้าที่อัญเชิญเครื่องทองน้อย ในพิธีข้ามสะพานโอฆสงสาร โดยพระสงฆ์จีนสวดพระพุทธมนต์ นำเสด็จดวงพระวิญญาณลงจากพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท พร้อมเชิญเครื่องทองน้อย และธงพุ่มดวงพระวิญญาณลงมาประดิษฐาน ณ มณฑลพิธี พระสงฆ์จีนสวดพระพุทธมนต์ นำดวงพระวิญญาณ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินข้ามสะพานโอฆสงสาร 3 รอบ โดยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินตามเครื่องทองน้อยที่อัญเชิญโดยหม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล และธงพุ่มดวงพระวิญญาณ อัญเชิญโดย พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมศึกยุคล พร้อมกันนั้นได้ทรงโปรยเหรียญลงในขันสาครที่หัวสะพานและท้ายสะพาน เมื่อครบ 3 รอบ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงจุดธูปเทียนเครื่องทองน้อยเพื่อบูชาเทพรักษาสะพานที่ท้ายสะพาน ทรงรับกระดาษเงิน กระดาษทอง แล้วพระราชทานแก่เจ้าพนักงานนำไปเผา พระสงฆ์จีนสวดพระพุทธมนต์นำดวงพระวิญญาณ เสด็จพระราชดำเนินข้ามสะพานโอฆสงสาร เที่ยวกลับ 3 รอบจนครบ จึงเชิญดวงพระวิญญาณเสด็จขึ้นพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท
ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562 หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล เป็นหนึ่งในผู้ทูลเกล้าฯ ถวายน้ำอภิเษกแด่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ระหว่างประทับเหนือพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ โดยหม่อมเจ้ามงคลเฉลิมทรงเป็นผู้แทนประจำทิศอาคเนย์
ในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 เวลา 16.59 น. พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล เสด็จแทนพระองค์ ไปยังศาลาสหทัยสมาคม พระบรมมหาราชวัง ในการทรงพระสุหร่าย ทรงเจิมเทียนรุ่ง เทียนเดิน และธูปที่ทรงพระราชอุทิศพระราชทาน ไปจุดบูชาพระรัตนตรัย ตามพระอารามหลวงต่าง ๆ เนื่องในวันวิสาขบูชา จำนวน 6 วัด และเนื่องในวันอัฏฐมีบูชา อีก 7 วัด และในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 เวลา 16.51 น. ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เสด็จแทนพระองค์ ไปทรงจุดเทียนรุ่งที่ทรงพระราชอุทิศบูชาพระรัตนตรัยตามพระอารามหลวงต่าง ๆ เนื่องในวันอัฏฐมีบูชา ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล ยังได้ถวายงานสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ในการเสด็จไปทรงประกอบพระกรณียกิจแทนพระองค์อยู่บ่อยครั้ง
นอกจากนี้ หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล ยังโปรดสนทนาธรรมกับพระเถระชั้นผู้ใหญ่อยู่เสมอ หม่อมเจ้ามงคลเฉลิมทรงแขวนพระเครื่องติดตัวประจำหลายองค์ ส่วนใหญ่เป็นพระกริ่ง โดยได้รับประทานจากสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร
หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล เคยประทานสัมภาษณ์ว่า "ชีวิตตั้งแต่เกิดมา มีเหตุการณ์เฉียดตายมาตลอด ขนาดรถพลิกคว่ำหลายตลบยังไม่เป็นอะไรเลย ยิ่งสมัยเด็ก ๆ เป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 อยู่ที่วังลดาวัลย์ ซึ่งเป็นบ้านเก่าของปู่ (สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์) มีลูกระเบิดเพลิงลงหน้าบ้านหลังบ้านก็ไม่ระเบิด"
ในการพระศพสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร พ.ศ. 2556 หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล ได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการอำนวยการจัดงานพระศพในตำแหน่งคณะที่ปรึกษาฝ่ายฆราวาส
หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก มหาวชิรมงกุฎ และตติยจุลจอมเกล้า ฝ่ายหน้า สืบตระกูลพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร
สิ้นชีพิตักษัย

หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล สิ้นชีพิตักษัยด้วยพระอาการหทัยเต้นผิดจังหวะรุนแรง ณ โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2565 เวลา 15.17 น. สิริชันษา 85 ปี ในการนี้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ ณ ศาลา 100 ปี วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2565
ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เลื่อนชั้นเกียรติยศประกอบศพ จากโกศราชวงศ์เป็นโกศมณฑป ฉัตรเครื่องสูงทองแผ่ลวดตั้งประดับ แตรงอน แตรฝรั่ง ปี่ กลองชนะ ประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ และทรงรับศพอยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 7 คืน
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และ ท่านผู้หญิงพลอยไพลิน เจนเซน ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล |
| --- | --- |
การทูล: ฝ่าพระบาท
การแทนตน: กระหม่อม/หม่อมฉัน
การขานรับ: กระหม่อม/เพคะ
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2562 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2562 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 10 ชั้นที่ ๓ (ว.ป.ร.๓)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
โรแบร์ท ฟ็อน ไกรม์

| จอมพล โรแบร์ท ริทเทอร์ ฟ็อน ไกรม์ |
| --- | --- |
โรแบร์ท ริทเทอร์ ฟ็อน ไกรม์ ใน ค.ศ. 1940
เกิด: 22 June 1892 ไบร็อยท์, ราชอาณาจักรบาวาเรีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1945(1945-05-24) (52 ปี) ซัลทซ์บวร์ค ประเทศออสเตรีย
รับใช้:  เยอรมนี   เยอรมนี   ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด:   เยอรมนี  กองทัพบกบาวาเรีย   Luftstreitkräfte  ลุฟท์วัฟเฟอ
ประจำการ: ค.ศ. 1911–1918 ค.ศ. 1934–1945
ชั้นยศ: จอมพล (Generalfeldmarschall)
บังคับบัญชา: ลุฟท์วัฟเฟอ
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  สงครามโลกครั้งที่สอง  (เชลย) 
บำเหน็จ: กางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊กและดาบ เหรียญพัวร์เลอเมรีท Military Order of Max Joseph
โรแบร์ท ริทเทอร์ ฟ็อน ไกรม์ (เยอรมัน: Robert Ritter von Greim) เป็นจอมพลและนักบินเยอรมันในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ฮิตเลอร์ได้มอบหมายแต่งตั้งให้ไกรม์เป็นผู้บัญชาการแห่งลุฟท์วัฟเฟอ (กองทัพอากาศ) แทนที่แฮร์มัน เกอริง ซึ่งถูกปลดออกจากตำแหน่งโทษฐานทรยศ และเมื่อเยอรมันได้ยอมจำนนต่อสัมพันธมิตร ไกรม์ถูกจับเป็นเชลยโดยกองทัพสหรัฐ เขาฆ่าตัวตายในเรือนจำเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ

สำหรับภาพยนตร์ฉบับทำใหม่ใน ค.ศ. 2006 ดูที่ โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ เดอะมูฟวี่
| โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ |
| --- | --- |

กำกับ: ฮิโรชิ ฟูกูโตมิ
เขียนบท: ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ
อำนวยการสร้าง: ซังกิชิโร คูซูเบะ โซอิจิ เบซโช
นักแสดงนำ: โนบูโยะ โอยามะ โนริโกะ โอฮาระ มิชิโกะ โนมูระ กาเนตะ คิโมสึกิ คาซูยะ ทาเทกาเบะ
กำกับภาพ: คัตสึจิ มิซาวะ
ตัดต่อ: คาซูโอะ อิโนอูเอะ เซจิ โมริตะ
ดนตรีประกอบ: ชุนซูเกะ คิกูจิ
ผู้จัดจำหน่าย: โตโฮ
วันฉาย: 15 มีนาคม ค.ศ. 1980 (ญี่ปุ่น)
ความยาว: 92 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 1.55 พันล้านเยน 
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: ไดโนเสาร์ของโนบิตะ (ญี่ปุ่น: ドラえもん のび太の恐竜; โรมาจิ: Doraemon Nobita no Kyōryū) เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ มีความยาวทั้งสิ้น 92 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนแรกของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1980 และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) โดยใช้ชื่อตอนว่า "โดเรม่อนผจญไดโนเสาร์" (สะกดตามต้นฉบับ) โดยผู้นำเข้ามาฉาย คือ สมโพธิ แสงเดือนฉาย โดยเข้าฉายใน 2 โรงภาพยนตร์ คือ เมโทร และ สามย่าน นับเป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์เรื่องยาวที่เข้ามาฉายในประเทศไทยเป็นเรื่องแรก ได้รับความนิยมมากเมื่อเข้าฉาย ด้วยการทำรายได้มากถึง 2 ล้านบาท  และในส่วนฉบับหนังสือการ์ตูน ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยเนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์
ประวัติ

ในปี 1975 ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ ได้วาด "โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ" เป็นการ์ตูนเรื่องสั้น ความยาว 25 หน้า ลงในนิตยสารโชเน็งซันเดย์ ฉบับพิเศษ และในภายหลังก็ได้ลงตีพิมพ์ใน โดราเอมอน ฉบับรวมเล่มของเทงโทมุชิคอมิกส์ ฉบับที่ 10 ด้วย ซึ่ง ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ เขียนโดราเอมอนตอนนี้ขึ้นมาโดยได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่อง "Born Free" ที่เป็นผลงานการประพันธ์ของจอย อดัมสัน ต่อมาในเดือนตุลาคม ปี 1979 นิตยสารโคโรโคโรคอมิกก็ลงประกาศในเล่มว่า โดราเอมอนตอนนี้ จะได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว จากนั้นในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ ก็เขียนโดราเอมอนตอนนี้เป็นแบบเรื่องยาว ลงในนิตยสารโคโรโคโรคอมิกรายเดือน โดยแบ่งเป็น 3 ตอนใหญ่ ๆ ลงตีพิมพ์เดือนละตอน เป็นเวลา 3 เดือนด้วยกัน
"โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ" ฉบับภาพยนตร์การ์ตูนที่สร้างโดยชินเอโดงะกับโชงะกุกัง ออกฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ปี 1980 ทำรายได้ไป 15.5 ร้อยล้านเยน โดยฉายควบกับภาพยนตร์เรื่อง "มอธรา ปะทะ กอตซิล่า" หลังจากนั้นในปี 1994 โดราเอมอนภาคนี้ก็ถูกนำไปดัดแปลงเป็นละครเพลง และได้ไปแสดงที่ประเทศฮ่องกงกับมาเลเซียด้วย
ในปี 1983 "โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ" แบบเรื่องยาวที่ได้รับการปรับปรุงเนื้อหาใหม่ ก็ออกวางจำหน่ายในรูปแบบหนังสือการ์ตูนฉบับรวมเล่มของเทงโทมุชิคอมิกส์ ในเครือสำนักพิมพ์โชงะกุกัง และจากนั้นอีก 23 ปีให้หลัง "โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ" ก็ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเพื่อออกฉายในโรงภาพยนตร์อีกครั้ง โดยใช้ชื่อตอนว่า "โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ เดอะมูฟวี่" ซึ่งได้มีการเปลี่ยนแปลงลายเส้นการวาดให้ใกล้เคียงกับต้นฉบับเดิมของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ มากขึ้น และเปลี่ยนตัวนักพากย์ผู้ให้เสียงตัวละครทั้งหมด
เรื่องย่อ

โนบิตะรู้สึกเจ็บใจที่ซึเนะโอะไม่ยอมให้ตนเองได้ดูฟอสซิลเล็บไดโนเสาร์แบบชัดๆ เลยเผลอหลุดปากประกาศต่อหน้าพวกซึเนะโอะว่า จะขุดฟอสซิลไดโนเสาร์มาให้ดูเป็นขวัญตา ทว่าเมื่อนำเรื่องนี้ไปบอกโดราเอมอน ก็กลับถูกโดราเอมอนต่อว่าเสียยกใหญ่ ดังนั้นโนบิตะจึงตั้งใจที่จะพึ่งพากำลังของตนเอง ด้วยการไปขุดหาฟอสซิลไดโนเสาร์ตามที่ต่างๆ และในระหว่างนั้น เขาก็ขุดพบหินประหลาดโดยเชื่อว่าเป็นไข่ของไดโนเสาร์ เมื่อนำกลับไปบ้าน โดราเอมอนก็เอาผ้าคลุมกาลเวลาออกมาให้ใช้ เพื่อย้อนเวลาให้สภาพของไข่ใบนั้นกลับคืนเหมือนในอดีต แล้วไข่ก็ฟักออกมาเป็นตัวไดโนเสาร์พันธุ์ฟุตาบะซึซึกิ โนบิตะตั้งชื่อให้ไดโนเสาร์ตัวนั้นว่า "พีสุเกะ"
แม้จะได้ไดโนเสาร์ตัวจริงมาสมใจอยาก แต่โนบิตะก็ยังไม่ยอมเอาพีสุเกะไปอวดพวกซึเนะโอะ เพราะอยากเลี้ยงให้ตัวโตมากๆ เสียก่อน ทว่าเมื่อเลี้ยงไปเรื่อยๆ พีสุเกะก็ตัวใหญ่มากขึ้นจนไม่สามารถเลี้ยงในบ้านได้อีกต่อไป โนบิตะจึงต้องพาพีสุเกะไปแอบซ่อนตัวอยู่ในสระน้ำของสวนสาธารณะแทน แต่ความลับไม่มีในโลก เมื่อเกิดข่าวลือว่า มีคนพบสัตว์ประหลาดในสระน้ำของสวนสาธารณะ และจะมีการส่งนักประดาน้ำลงไปสำรวจในสระนั้น ทำให้โนบิตะกลุ้มใจอย่างหนัก เพราะไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อไม่ให้เรื่องของพีสุเกะถูกเปิดเผย ในขณะนั้นเอง บุรุษชุดดำก็ได้ปรากฏตัวขึ้น เขาบอกกับโนบิตะว่าอยากจะขอซื้อตัวพีสุเกะ แต่โนบิตะยืนกรานว่าไม่ยอมขาย เมื่อบุรุษชุดดำกลับไป โนบิตะจึงตัดสินใจที่จะเอาตัวพีสุเกะกลับไปไว้ที่โลกดึกดำบรรพ์
หลายวันต่อมา โนบิตะก็สุดจะอดกลั้น เนื่องจากไม่มีใครยอมเชื่อว่าโนบิตะเลี้ยงไดโนเสาร์ไว้จริงๆ เขาเลยขอร้องให้โดราเอมอนเอาทีวีกาลเวลาออกมาให้พวกซึเนะโอะได้เห็นพีสุเกะที่อยู่ในโลกดึกดำบรรพ์ เมื่อได้ดูภาพจากทีวี ก็พบว่าพีสุเกะไม่สามารถเข้ากับไดโนเสาร์ตัวอื่นได้ ทำให้โดราเอมอนรู้ว่า พวกตนได้พาพีสุเกะไปส่งในแถบอเมริกาเหนือ ซึ่งที่นั่นไม่ใช่ถิ่นกำเนิดของไดโนเสาร์พันธุ์ฟุตาบะซึซึกิอย่างพีสุเกะ เมื่อได้ยินดังนั้น โนบิตะจึงรีบขอให้โดราเอมอนนั่งไทม์แมชชีนไปพาตัวพีสุเกะกลับมาทันที ส่วนชิซุกะ ไจแอนท์ และซึเนะโอะก็ได้ขอตามไปด้วย ส่งผลให้จำนวนบรรทุกเกินอัตรา แถมระหว่างทางยังถูกบุรุษชุดดำตามมายิงปืนใส่อีก 1 ที ทำให้ไทม์แมชชีนพังเสียหายจนไม่สามารถซ่อมแซมให้ใช้การเหมือนเดิมได้ ด้วยเหตุนี้ พวกโนบิตะจึงต้องออกเดินทางผจญภัยในโลกดึกดำบรรพ์ ต่อสู้กับเหล่าวายร้ายบุรษชุดดำ ซึ่งเป็นนักล่าไดโนเสาร์ที่จ้องจะจับพีสุเกะไปเป็นสัตว์เลี้ยงของอัครมหาเศรษฐีในโลกอนาคต และพยายามหาทางกลับไปประเทศญี่ปุ่นในยุคปัจจุบันให้ได้
เพลงประกอบ

เพลงเปิด "โบคุ โดราเอมอน" (ญี่ปุ่น: ぼくドラえもん; โรมาจิ: Boku Doraemon, โดราเอมอนของฉัน)
เพลงปิด "พ็อกเก็ต โนะ นากะ นิ" (ญี่ปุ่น: ポケットの中に; โรมาจิ: Poketto no Naka ni, ในกระเป๋าเสื้อ)
แหล่งข้อมูลอื่น

โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ Film History (ญี่ปุ่น)
| ด ค กโดราเอมอน โดย ฟูจิโกะ เอฟ>  ฟูจิโอะ |
| --- | --- |
แฟรนไชส์:  มังงะ โดราเอมอนพลัส  แก๊งป่วนก๊วนโดราเอมอน  โดราเบส  อนิเมะ 
ตัวละคร:  โดราเอมอน  โนบิตะ  ชิซุกะ  ไจแอนท์  ซึเนโอะ  โดเรมี  ตัวละครรอง 
ภาพยนตร์:  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ  นักบุกเบิกอวกาศ  ตะลุยแดนมหัศจรรย์  ผจญภัยใต้สมุทร  ท่องแดนเวทมนตร์  สงครามอวกาศ  สงครามหุ่นเหล็ก  เผชิญอัศวินไดโนเสาร์  ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว  ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ  ตะลุยดาวต่างมิติ  ตะลุยแดนอาหรับราตรี  บุกอาณาจักรเมฆ  ฝ่าแดนเขาวงกต  สามอัศวินในจินตนาการ  บันทึกการสร้างโลก  ผจญภัยสายกาแล็คซี่  ตะลุยเมืองตุ๊กตาไขลาน  ผจญภัยเกาะมหาสมบัติ  ตะลุยอวกาศ  ตำนานสุริยกษัตริย์  อัศวินแดนวิหค  ตะลุยอาณาจักรหุ่นยนต์  มหัศจรรย์ดินแดนแห่งสายลม  ท่องอาณาจักรโฮ่งเหมียว  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ (2006)  ตะลุยแดนปีศาจกับ 7 ผู้วิเศษ  ตำนานยักษ์พฤกษา  นักบุกเบิกอวกาศ (2009)  สงครามเงือกใต้สมุทร  ผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~  ผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์  ล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ  บุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับ 5 สหายนักสำรวจ  ผู้กล้าแห่งอวกาศ  กำเนิดประเทศญี่ปุ่น  คาชิ-โคชิ การผจญภัยขั้วโลกใต้ของโนบิตะ  เกาะมหาสมบัติของโนบิตะ  สำรวจดินแดนจันทรา  ไดโนเสาร์ตัวใหม่ของโนบิตะ  สงครามอวกาศจิ๋วของโนบิตะ  ฟากฟ้าแห่งยูโทเปียของโนบิตะ  โลกแห่งซิมโฟนี่ของโนบิตะ 
ภาพยนตร์ 3DCG:  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป 2 
วิดีโอเกม:  โดราเอมอน  โดราเอมง: เมกิว ไดซากุเซ็น  Giga Zombie no Gyakushū  Doraemon 3D Movie Maker  SOS! Otogi no Kuni  Nobita to Mittsu no Seireiseki  Nobita to Hikari no Shinden  Nobita no Machi SOS!  Makai no Dungeon  Doraemon no Quiz Boy 2  Minna de Asobō! Minidorando  Nobita's Dinosaur 2006 DS  Nobita no Shin Makai Daibouken DS  Doraemon Wii  Nobita and the Green Giant Legend DS  โดรางานะ  โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน 
  หมวดหมู่
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ

สำหรับภาพยนตร์ฉบับทำใหม่ใน ค.ศ. 2009 ดูที่ โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ 2009
| โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ |
| --- | --- |
Film poster
กำกับ: Hideo Nishimaki
เขียนบท: Fujiko F. Fujio
อำนวยการสร้าง: Sankichiro Kusube Soichi Bessho
นักแสดงนำ: Nobuyo Oyama Noriko Ohara Michiko Nomura Kaneta Kimotsuki Kazuya Tatekabe Eiko Yamada Mami Koyama Emiko Tsukada Hidekatsu Shibata Kazuko Sugiyama Kenji Utsumi Koichi Kitamura Masahiro Sakuramoto Masako Sugaya Masao Imanashi Masayuki Sato Sachiko Chijimatsu Tadao Futami
กำกับภาพ: Akihiko Takahashi Akira Koike
ตัดต่อ: Kazuo Inoue Seiji Morita
ดนตรีประกอบ: Shunsuke Kikuchi
ผู้จัดจำหน่าย: Toho
วันฉาย: 14 มีนาคม 1981
ความยาว: 90 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 1.75 พันล้านเยน
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ (ญี่ปุ่น: ドラえもん のび太の宇宙開拓史; โรมาจิ: Doraemon Nobita no Uchūkaitakushi) เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ สร้างโดยชินเอโดงะ โชงะกุกัง และทีวีอาซาฮี มีความยาวทั้งสิ้น 90 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 2 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1981 โดยฉายควบกับเรื่อง "ไคบุทสึคุง ตอน ขอเชิญชวนสู่ไคบุทสึแลนด์" (怪物くん 怪物ランドへの招待) และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ซึ่งใช้ชื่อตอนว่า " โดเรม่อนบุกพิภพอวกาศ" ส่วนฉบับหนังสือการ์ตูน ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยเนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ ทำรายได้ในประเทศญี่ปุ่นไป 1,750 ล้านเยน แต่สำหรับการฉายในประเทศไทย กลับไม่ได้รับการตอบรับจากผู้ชมมากเท่าที่ควร เนื่องจากในขณะนั้น โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี ได้เริ่มออกอากาศทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. แล้ว  ทำให้ไม่ค่อยมีผู้สนใจเดินทางไปชมที่โรงภาพยนตร์มากนัก