stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮัลชตัท
จุดท่องเที่ยว

พิพิธภัณฑ์เหมืองเกลือ (Salzwelten) และชะง่อนชมทิวทัศน์
บ้านกระดูก (Beinhaus)
จัตุรัสกลางเมืองและร้านค้า (Market Square)
โบสถ์ (Evangelische Pfarrkirche Hallstatt)
โบสถ์ Evangelische Pfarrkirche Hallstatt
จังหวัดซีสถานและบาโลชิสถาน

| จังหวัดซีสถานและบาโลชิสถาน استان سیستان و بلوچستان |
| --- | --- |
จังหวัด
ปราสาทซีบและซูรอน
ที่ตั้งของจังหวัดซีสถานและบาโลชิสถาน
พิกัด: 29°29′33″N 60°52′01″E﻿ / ﻿29.4924°N 60.8669°E﻿ / 29.4924; 60.8669
ประเทศ:  อิหร่าน
เมืองหลัก: ซอเฮดอน
เทศมณฑล: 26
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: Mohammad Karami
 • ส.ส. ใน Assembly of Experts: Abbas-Ali Soleimani กับ  Ali Ahmad Salami
 • ตัวแทนของผู้นำสูงสุด: Mostafa Mahami
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 180,726 ตร.กม. (69,779 ตร.ไมล์)
ประชากร (2016)
 • ทั้งหมด: 2,775,014 คน
 • ความหนาแน่น: 15 คน/ตร.กม. (40 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+03:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
รหัส ISO 3166: IR-11
ภาษาหลัก: บาโลจ เปอร์เซีย
เอชดีไอ (2017): 0.688 ปานกลาง · ที่ 31
จังหวัดซีสถานและบาโลชิสถาน (เปอร์เซีย: استان سيستان و بلوچستان, อักษรโรมัน: Ostân-e Sistân wa Balučestân; บาโลจ: سیستان ءُ بلۏچستان اوستان, อักษรโรมัน: Sistàn o Balòcestàn ostàn) เป้นจังหวัดที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 จากทั้งหมด 31 จังหวัด โดยพื้นที่ 180,726 ตารางกิโลเมตร เป็นรองเพียงจังหวัดเคร์มอน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ซึ่งมีชายแดนติดประเทศอัฟกานิสถานและปากีสถาน และมีนครซอเฮดอนเป็นเมืองหลัก
ในช่วงที่มีการเก็บสำมะโนแห่งชาติใน ค.ศ. 2006 จังหวัดนี้มีประชากร 2,349,049 คนใน 468,025 ครัวเรือน จากนั้นสำมะโนใน ค.ศ. 2011 ระบุจำนวนไว้ที่ 2,534,327 คนใน 587,921 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 ประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 2,775,014 คนใน 704,888 ครัวเรือน
ชาวบาโลจเป็นประชากรส่วนใหญ่และชาวเปอร์เซียซีสถานเป็นชนกลุ่มน้อย มีชุมชนชาวเคิร์ดขนาดเล็ก (ที่ราบสูงตะวันออกและใกล้อีรอนแชฮร์)
เขตบริหาร

| เขตบริหาร | 2006 | 2011 | 2016 |
| --- | --- | --- | --- |
เทศมณฑลแบมพูร์1: —
| เทศมณฑลชอร์แบฮอร์ | 214,017 | 264,051 | 283,204 |
| เทศมณฑลแดลกอน1 | — | 62,813 | 67,857 |
เทศมณฑลแดชทียอรี2: —
| เทศมณฑลแฟนูจ3 | — | — | 49,161 |
เทศมณฑลโกลแชน4: —
| เทศมณฑลฮอมูน5 | — | — | 41,017 |
| เทศมณฑลฮีร์แมนด์5 | — | 65,471 | 63,979 |
| เทศมณฑลอีรอนแชฮร์ | 264,226 | 219,796 | 254,314 |
| เทศมณฑลฆอช | 161,918 | 155,652 | 173,821 |
| เทศมณฑลโคนอแรก | 68,605 | 82,001 | 98,212 |
เทศมณฑลลอชอร์3: —
| เทศมณฑลเมฮ์เรสถาน6 | — | 62,756 | 70,579 |
| เทศมณฑลมีร์จอเวฮ์7 | — | — | 45,357 |
| เทศมณฑลนีกแชฮร์ | 185,355 | 212,963 | 141,894 |
| เทศมณฑลนีมรูซ5 | — | — | 48,471 |
| เทศมณฑลแกสเรแกนด์8 | — | — | 61,076 |
เทศมณฑลรอสก์9: —
| เทศมณฑลแซรอวอน | 239,950 | 175,728 | 191,661 |
| เทศมณฑลแซร์บอซ | 162,960 | 164,557 | 186,165 |
| เทศมณฑลซีบและซูรอน4 | — | 73,189 | 85,095 |
เทศมณฑลแทฟทอน10: —
| เทศมณฑลซอโบล | 317,357 | 259,356 | 165,666 |
| เทศมณฑลซอเฮดอน | 663,822 | 660,575 | 672,589 |
เทศมณฑลแซรอบอด11: —
| เทศมณฑลเซแฮก | 70,839 | 75,419 | 74,896 |
| รวม | 2,349,049 | 2,534,327 | 2,775,014 |
1แยกจากเทศมณฑลอีรอนแชฮร์ 2แยกจากเทศมณฑลชอร์แบฮอร์ 3แยกจากเทศมณฑลนีกแชฮร์ 4แยกจากเทศมณฑลแซรอวอน 5แยกจากเทศมณฑลซอโบล 6แยกจากเทศมณฑลแซรอวอนกับเทศมณฑลแซร์บอซ 7แยกจากเทศมณฑลซอเฮดอน 8แยกจากเทศมณฑลชอร์แบฮอร์กับเทศมณฑลนีกแชฮร์ 9แยกจากเทศมณฑลแซร์บอซ 10แยกจากเทศมณฑลฆอช 11แยกจากทศมณฑลโคนอแรก
ดูเพิ่ม

แคว้นบาโลชิสถาน
บรรณานุกรม

W. Barthold (1984). "Sistan, the Southern Part of Afghanistan, and Baluchistan". An Historical Geography of Iran. Translated by Svat Soucek. Princeton University Press. pp. 64–86. ISBN 978-1-4008-5322-9.
Kameel Ahmady (2019). From border to border. Comprehensive research study on identity and ethnicity in Iran. London: Mehri publication. ISBN 9781914165221.
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Sistan and Baluchestan Governorship
Chabahar Free Trading Zone, Sistan and Baluchistan เก็บถาวร 2011-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจังหวัดของประเทศอิหร่าน |
| --- | --- | --- |
|  กีลอน  แกซวีน  โกม  โกเลสถาน  เคร์มอน  เคร์มอนชอฮ์  เคอร์ดิสถาน  โคฮ์กีลูเยและบูเยแรฮ์แมด  ฆูเซสถาน  โฆรอซอนใต้  โฆรอซอนเหนือ  โฆรอซอเนแรแซวี  แชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี  ซีสถานและบาโลชิสถาน  เซมนอน  แซนจอน  เตหะราน  บูเชฮร์  ฟอร์ส  มอแซนแดรอน  แมร์แคซี  แยซด์  โลเรสถาน  อาเซอร์ไบจานตะวันตก  อาเซอร์ไบจานตะวันออก  อีลอม  เอสแฟฮอน  แอร์แดบีล  แอลโบร์ซ  แฮเมดอน  โฮร์โมซกอน  |  กีลอน  แกซวีน  โกม  โกเลสถาน  เคร์มอน  เคร์มอนชอฮ์  เคอร์ดิสถาน  โคฮ์กีลูเยและบูเยแรฮ์แมด  ฆูเซสถาน  โฆรอซอนใต้  โฆรอซอนเหนือ  โฆรอซอเนแรแซวี  แชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี  ซีสถานและบาโลชิสถาน  เซมนอน  แซนจอน  เตหะราน  บูเชฮร์  ฟอร์ส  มอแซนแดรอน  แมร์แคซี  แยซด์  โลเรสถาน  อาเซอร์ไบจานตะวันตก  อาเซอร์ไบจานตะวันออก  อีลอม  เอสแฟฮอน  แอร์แดบีล  แอลโบร์ซ  แฮเมดอน  โฮร์โมซกอน  |  |
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
ภาษากะเหรี่ยงปะโอ

| ภาษากะเหรี่ยงปะโอ |
| --- | --- |
ต่องสู่
ပအိုဝ်ႏ
เอกสารตัวเขียนภาษากะเหรี่ยงปะโอ
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศพม่า, ไทย
ชาติพันธุ์: ปะโอ
จำนวนผู้พูด: 860,000 คน  (2000–2017)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  ทิเบต-พม่ากะเหรี่ยงภาษากะเหรี่ยงปะโอ
ระบบการเขียน: อักษรพม่า (ชุดตัวอักษรปะโอ) อักษรเบรลล์กะเหรี่ยง
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  พม่า
รหัสภาษา
ISO 639-3: blk
ภาษาปะโอ (กะเหรี่ยงปะโอ: ပအိုဝ်ႏဘာႏသာႏ, listenไฟล์:Blk-ပအိုဝ်ႏဘာႏသာႏ.wav; พม่า: ပအိုဝ်းဘာသာ) บางครั้งเรียก ต่องสู้ เป็นภาษากะเหรี่ยงที่ชาวปะโอพูดในประเทศพม่าถึง 900,000 คน มักเรียกว่าภาษาปะโอใต้หรือภาษากะเหรี่ยงดำ พบในไทย 743 คน (พ.ศ. 2543) ในแม่ฮ่องสอน มักเรียกว่าภาษาปะโอเหนือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขากะเหรี่ยง เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม
ภาษานี้โดยหลักเขียนด้วยอักษรพม่าที่มิชชันนารีคริสเตียนประดิษฐ์ขึ้น และสื่อต่าง ๆ มากมายที่มีอยู่บนอินเทอร์เน็ตในปัจจุบัน มาจากการมีส่วนร่วมของมิชชันนารีคริสเตียน แม้ว่ามีรายงานโดยทั่วไปว่าชาวปะโอส่วนใหญ่เป็นชาวพุทธ (โดยไม่มีสถิติจริง ฯลฯ)
เกรกอร์ ชตรัสเซอร์

| เกรกอร์ ชตรัสเซอร์ |
| --- | --- |


สมาชิกไรชส์ทาค
ดำรงตำแหน่ง 7 ธันวาคม 1924 – 6 พฤศจิกายน 1932
เขตเลือกตั้ง: โอเบอร์ไบเอิร์น
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1892(1892-05-31) ไกเซินเฟลด์, บาวาเรีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 30 มิถุนายน ค.ศ. 1934(1934-06-30) (42 ปี) เบอร์ลิน, เยอรมนี
วิชาชีพ: เภสัชกร
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  เยอรมนี  เยอรมนี
สังกัด:  กองทักบกบาวาเรีย
ประจำการ: ค.ศ. 1914–1919
ยศ: ร้อยโท
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การปฏิวัติเยอรมัน

เกรกอร์ ชตรัสเซอร์ (เยอรมัน: Gregor Strasser) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมันและเป็นหนึ่งในผู้นิยมนาซี
เกิดในปี 1892 ในราชอาณาจักรบาวาเรีย ชตรัสเซอร์รับใช้ในกองทหารปืนใหญ่ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง.ได้รับการเลื่อนขั้นยศเป็นนายร้อยตรี.เขาได้เข้าร่วมกับพรรคนาซี(NSDAP)ในปี 1920 และกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลและมีความสำคัญได้อย่างรวดเร็ว.เขาได้มีส่วนร่วมในการก่อรัฐประหารในมิวนิกในปี 1923 และถูกจับเข้าคุก,แต่ได้รับการปล่อยตัวในช่วงต้นด้วยเหตุผลทางการเมือง.
ชตรัสเซอร์ได้เข้าร่วมพรรคนาซีอีกครั้งหลังจากได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ในปี 1925 และได้ตั้งตัวเองขึ้นอีกครั้งในฐานะสมาชิกที่มีอำนาจและโด่นเด่นที่สุด,สามารถเพิ่มสมาชิกพรรคได้จำนวนมากและมีชื่อเสียงในทางภาคเหนือของเยอรมนี.ด้วยความขัดแย้งด้านส่วนตัวและการเมืองกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์จนทำให้ถูกสังหารในปี 1934 ในช่วงเหตุการณ์คืนแห่งมีดยาว
เกรัลท์ เกิททิง

| เกรัลท์ เกิททิง |
| --- | --- |
Gerald Götting


ประธานหอประชาชน
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤษพาคม 1969 – 29 ตุลาคม 1976
ก่อนหน้า: โยฮันเนิส ดีคมัน
ถัดไป: ฮอสท์ ซินเดอร์มัน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 มิถุนายน ค.ศ. 1923(1923-06-09) นีทเลเบิน มณฑลซัคเซิน ประเทศเยอรมนี
เสียชีวิต: 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2015(2015-05-19) (91 ปี) เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
วิชาชีพ: นักการเมือง

เกรัลท์ เกิททิง (เยอรมัน: Gerald Götting) เป็นนักการเมืองเยอรมันและเป็นประธานสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียนของเยอรมนีตะวันออกระหว่าง ค.ศ. 1966 ถึง 1989 เขาทำหน้าที่เป็นประธานหอประชาชนระหว่าง ค.ศ. 1969 ถึง 1976 และรองประธานคณะมนตรีประเทศเยอรมนีตะวันออกระหว่าง ค.ศ. 1960 ถึง 1989
ฮันโนเฟอร์

| ฮันโนเฟอร์  |
| --- | --- |
นคร
เรียงจากบนตามเข็มนาฬิกา: ทัศนียภาพใจกลางเมือง; โบสถ์มาร์คท์เคียร์เชอ; ศาลากลางใหม่; มหาวิทยาลัยฮันโนเฟอร์; สวนแฮร์เรินเฮาเซิน; ศาลากลางเก่า
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของฮันโนเฟอร์ ในอำเภอฮันโนเฟอร์  
ฮันโนเฟอร์ แสดงแผนที่เยอรมนีฮันโนเฟอร์ แสดงแผนที่รัฐนีเดอร์ซัคเซิน
พิกัด:  52°22′N 9°43′E﻿ / ﻿52.367°N 9.717°E﻿ / 52.367; 9.717
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นีเดอร์ซัคเซิน
อำเภอ: ฮันโนเฟอร์
เขตการปกครอง: 13 เขต
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2019–27) : Belit Onay (Greens)
 • พรรคที่บริหาร: SPD / Greens
พื้นที่
 • นคร: 204.01 ตร.กม. (78.77 ตร.ไมล์)
ความสูง: 55 เมตร (180 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • นคร: 534,049 คน
 • ความหนาแน่น: 2,600 คน/ตร.กม. (6,800 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,119,032 คน
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 30001 - 30669
รหัสโทรศัพท์: 0511
ทะเบียนพาหนะ: H
เว็บไซต์: www.hannover.de 
ฮันโนเฟอร์ (เยอรมัน: Hannover) เป็นเมืองหลวงของรัฐนีเดอร์ซัคเซินในประเทศเยอรมนี
ในอดีต ฮันโนเฟอร์เคยเป็นเมืองหลวงของราชรัฐเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค ซึ่งต่อมาในปี 1714 เจ้าผู้ครองราชรัฐแห่งนี้ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ภายใต้นามว่า พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ ถือเป็นกษัตริย์จากราชวงศ์ฮันโนเฟอร์องค์แรกในแผ่นดินอังกฤษ ราชรัฐเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คกับบริเตนใหญ่จึงมีพระประมุของค์เดียวกันนับแต่นั้นจนถึงปี 1837 แล้วจึงแยกกันปกครอง
ในปี 1866 กษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์เลือกเข้าข้างจักรวรรดิออสเตรียในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย ท้ายที่สุดออสเตรียก็พ่ายแพ้สงครามดังกล่าว ฮันโนเฟอร์ถูกผนวกเป็นมณฑลหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซีย
ปัจจุบัน ฮันโนเฟอร์เป็นศูนย์กลางในการจัดงานแสดงสินค้าและการประชุม เป็นเจ้าภาพในการจัดงานแสดงนิทรรศการนานาชาติหรือเอ็กซ์โป 2000 และจัดงาน CeBIT กับ Hanover Fair เป็นประจำทุกปี ฮันโนเฟอร์เป็นอีกเมืองหนึ่งที่จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เมืองฮันโนเฟอร์
| ด ค กเมืองในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
1,000,000+ คน:  โคโลญ  เบอร์ลิน  มิวนิก  ฮัมบวร์ค 
500,000+ คน:  ชตุทการ์ท  ดอร์ทมุนท์  ดึสเซิลดอร์ฟ  เดรสเดิน  เนือร์นแบร์ค  เบรเมิน  ไลพ์ซิช  แฟรงก์เฟิร์ต  เอ็สเซิน  ฮันโนเฟอร์ 
200,000+ คน:  เก็ลเซินเคียร์เชิน  คีล  เค็มนิทซ์  เครเฟ็ลท์  คาลส์รูเออ  ดืสบวร์ค  บ็อน  บีเลอเฟ็ลท์  เบราน์ชไวค์  โบคุม  ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา  มัคเดอบวร์ค  มันไฮม์  มึนส์เทอร์  เมินเชินกลัทบัค  ไมนทซ์  ร็อสท็อค  ลือเบ็ค  วีสบาเดิน  วุพเพอร์ทาล  อาเคิน  เอาคส์บวร์ค  แอร์ฟวร์ท  โอเบอร์เฮาเซิน  ฮัลเลอ (ซาเลอ) 
100,000+ คน:  เกิททิงเงิน  ค็อทบุส  คัสเซิล  โคเบล็นทซ์  ซัลทซ์กิทเทอร์  ซาร์บรึคเคิน  ซีเกิน  โซลิงเงิน  ดาร์มชตัท  เทรียร์  น็อยส์  บ็อทร็อพ  เบรเมอร์ฮาเฟิน  แบร์กิชกลัทบัค  พ็อทซ์ดัม  พาเดอร์บอร์น  ฟอทซ์ไฮม์  เฟือร์ท  มืลไฮม์  เมอส์  เยนา  ร็อยท์ลิงเงิน  เร็คลิงเฮาเซิน  เร็มไชท์  เรเกินส์บวร์ค  ลูทวิชส์ฮาเฟิน  เลเวอร์คูเซิน  ว็อลฟส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค  อ็อฟเฟินบัคอัมไมน์  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  อิงก็อลชตัท  อุล์ม  แอร์ลังเงิน  ฮัม  ฮาเกิน  ฮิลเดิสไฮม์  แฮร์เนอ  ไฮล์บร็อน  ไฮเดิลแบร์ค 
อื่น ๆ:  ชวาบัค  บัมแบร์ค
ฮันส์ ฮ็อลไบน์ (ผู้ลูก)
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพเขียนของ ฮันส์ ฮ็อลไบน์ ผู้ลูก ที่ MuseumSyndicate เก็บถาวร 2008-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
สมุดภาพ

กัททีน เอ็ลส์เบ็ท บินเซินชต็อค กับฟิลลิพและคาทารีนา, พิพิธภัณฑ์บาเซิล สวิตเซอร์แลนด์
พระแม่มารีและพระบุตรและนักบุญนิโคลัสแห่งไมราและนักบุญเออซัส (ค.ศ. 1522), พิพิธภัณฑ์ศิลปะโซโลทวร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ภาพเหมือนเอรัสมุส
ภาพเหมือนพระเจ้าเฮนรีที่ 8
ภาพเหมือนแอนแห่งคลีฟ
พระชายาองค์ที่  4
ของพระเจ้าเฮนรีที่ 8
ฮันเนอ บริงค์มัน

ฮันเนอ บริงค์มัน (เยอรมัน: Hanne Brinkmann; 22 กันยายน ค.ศ. 1895 – 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน โดยแสดงภาพยนตร์มากกว่า 24 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1915 ถึง ค.ศ. 1929
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Devoted Artists (1919)
Catherine the Great (1920)
Mother and Child (1924)
The Weavers (1927)
แหล่งข้อมูลอื่น

Hanne Brinkmann ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อ็อสนาบรึค

| อ็อสนาบรึค   |
| --- | --- |
เมือง
ใจกลางเมืองอ็อสนาบรึค
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของอ็อสนาบรึค 
อ็อสนาบรึค  แสดงแผนที่เยอรมนีอ็อสนาบรึค  แสดงแผนที่รัฐนีเดอร์ซัคเซิน
พิกัด: 52°17′N 8°3′E﻿ / ﻿52.283°N 8.050°E﻿ / 52.283; 8.050
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นีเดอร์ซัคเซิน
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2021-26) : Katharina Pötter (CDU)
พื้นที่
 • เมือง: 119.80 ตร.กม. (46.26 ตร.ไมล์)
ความสูง: 63 เมตร (207 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • เมือง: 164,223 คน
 • ความหนาแน่น: 1,400 คน/ตร.กม. (3,600 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 272,674 คน
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 49074–49090
รหัสโทรศัพท์: 0541
ทะเบียนพาหนะ: OS
เว็บไซต์: www.osnabrueck.de
อ็อสนาบรึค (เยอรมัน: Osnabrück, ออกเสียง: [ˈɔsnaˌbʁʏk]; เว็สท์ฟาเลิน: Ossenbrügge) เป็นเมืองในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมึนส์เทอร์ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 45 กิโลเมตร ด้วยจำนวนประชากร 168,145 คน ทำให้เมืองนี้เป็นหนึ่งในสี่เมืองใหญ่ของรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
เมืองพี่น้อง

อ็อสนาบรึคเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
ฮาร์เลม ประเทศเนเธอร์แลนด์ (1961)
อ็องเฌ ประเทศฝรั่งเศส (1964)
กมุนด์ ประเทศออสเตรีย (1971)
ดาร์บี สหราชอาณาจักร (1976)
ไกรฟส์วัลท์ ประเทศเยอรมนี (1988)
ตเวียร์ ประเทศรัสเซีย (1991)
เอวันส์วิลล์ สหรัฐ (1991)
ควังมย็อง ประเทศเกาหลีใต้ (1997)
ชานักคาแล ประเทศตุรกี (2004)
วีลาเรียล ประเทศโปรตุเกส (2005)
เหอเฝย์ ประเทศจีน (2006)
บรรณานุกรม

Panayi, P. (2007), Life and Death in a German Town: Osnabrück from the Weimar Republic to World War II and Beyond, New York: Tauris Academic Studies ISBN 978-0-85771-440-4
Team Strategische Stadtentwicklung und Statistik (สิงหาคม 2013), 02001 Amtliche Einwohnerzahlen der Stadt Osnabrück und der angrenzenden Gemeinden Stand: Volkszählung 25.5.1987 und jeweils 31.12. (PDF) (ภาษาเยอรมัน), City of Osnabrück, p. 1, สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2014
อ่านเพิ่ม

Gerd Steinwascher (editor): Geschichte der Stadt Osnabrück Meinders & Elstermann, Belm 2006, ISBN 3-88926-007-1
Bettina Meckel: Osnabrück und Umland. Wenner, Osnabrück, 2010. An excellent picture book includes translation to English by Nick Woods. ISBN 978-3-87898-417-7
John M. Jeep, บ.ก. (2001). "Osnabruck". Medieval Germany: an Encyclopedia. Garland Publishing. ISBN 0-8240-7644-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาเยอรมัน)
"Osnabrück" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). 1911.
| ด ค กเมืองในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
1,000,000+ คน:  โคโลญ  เบอร์ลิน  มิวนิก  ฮัมบวร์ค 
500,000+ คน:  ชตุทการ์ท  ดอร์ทมุนท์  ดึสเซิลดอร์ฟ  เดรสเดิน  เนือร์นแบร์ค  เบรเมิน  ไลพ์ซิช  แฟรงก์เฟิร์ต  เอ็สเซิน  ฮันโนเฟอร์ 
200,000+ คน:  เก็ลเซินเคียร์เชิน  คีล  เค็มนิทซ์  เครเฟ็ลท์  คาลส์รูเออ  ดืสบวร์ค  บ็อน  บีเลอเฟ็ลท์  เบราน์ชไวค์  โบคุม  ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา  มัคเดอบวร์ค  มันไฮม์  มึนส์เทอร์  เมินเชินกลัทบัค  ไมนทซ์  ร็อสท็อค  ลือเบ็ค  วีสบาเดิน  วุพเพอร์ทาล  อาเคิน  เอาคส์บวร์ค  แอร์ฟวร์ท  โอเบอร์เฮาเซิน  ฮัลเลอ (ซาเลอ) 
100,000+ คน:  เกิททิงเงิน  ค็อทบุส  คัสเซิล  โคเบล็นทซ์  ซัลทซ์กิทเทอร์  ซาร์บรึคเคิน  ซีเกิน  โซลิงเงิน  ดาร์มชตัท  เทรียร์  น็อยส์  บ็อทร็อพ  เบรเมอร์ฮาเฟิน  แบร์กิชกลัทบัค  พ็อทซ์ดัม  พาเดอร์บอร์น  ฟอทซ์ไฮม์  เฟือร์ท  มืลไฮม์  เมอส์  เยนา  ร็อยท์ลิงเงิน  เร็คลิงเฮาเซิน  เร็มไชท์  เรเกินส์บวร์ค  ลูทวิชส์ฮาเฟิน  เลเวอร์คูเซิน  ว็อลฟส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค  อ็อฟเฟินบัคอัมไมน์  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  อิงก็อลชตัท  อุล์ม  แอร์ลังเงิน  ฮัม  ฮาเกิน  ฮิลเดิสไฮม์  แฮร์เนอ  ไฮล์บร็อน  ไฮเดิลแบร์ค 
อื่น ๆ:  ชวาบัค  บัมแบร์ค 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
อินเตอร์ซิตี-เอ็กซ์เพรส

| --- | --- |

อีเซเอ 3 สองขบวนที่สถานีรถไฟโคโลญ
ภาพรวม
ที่ตั้ง: เยอรมนี, เนเธอร์แลนด์, เบลเยียม, ออสเตรีย, สวิตเซอร์แลนด์, เดนมาร์ก, รัสเซีย และฝรั่งเศส
ข้อมูลเทคนิค
ช่วงกว้างราง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) 1,520 mm (4 ft 11 27⁄32 in)
อื่น ๆ
เว็บไซต์: bahn.com
อินเตอร์ซิตี-เอ็กซ์เพรส (อังกฤษ: Intercity-Express) หรือ อีเซเอ (เยอรมัน: ICE) เป็นชื่อของรถไฟความเร็วสูงที่มีชื่อเสียงในประเทศเยอรมนีและยุโรปตะวันตก ทำรายได้สูงสุดในกลุ่มของด็อยท์เชอบาน โดยรู้จักกันกว้างขวางที่สุดในเยอรมนี
ปัจจุบัน อีเซเอมีรถไฟฟ้าทั้งหมด 259 ขบวน ในรูปแบบที่แตกต่างกัน 5 รุ่น ได้แก่ อีเซเอ 1 (ปรับใช้งานใน ค.ศ. 1991), อีเซเอ 2 (ค.ศ. 1996), อีเซเอ ที (ค.ศ. 1999), อีเซเอ 3 (ค.ศ. 1999) และอีเซเอ ทีดี (ค.ศ. 2001–2003 กลับมาให้บริการอีกครั้งใน ค.ศ. 2007) โดยอีซีเอ 3 มีรุ่นย่อยมากที่สุด ผลิตโดยการขนส่งบอมบาร์ดิเออร์และซีเมนส์
นอกจากในเยอรมนีแล้ว อีเซเอยังให้บริการในประเทศใกล้เคียงอีกด้วย เช่น อีเซเอ 1 วิ่งไปถึงเมืองบาเซิลและซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กับอีเซเอ 3 วิ่งไปถึงเมืองลีแยฌและบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม และวิ่งไปไกลถึงกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ทางรถไฟความเร็วสูงสายใหม่ระหว่างปารีส–แฟรงก์เฟิร์ต–ชตุทท์การ์ทได้เปิดใช้งาน ร่วมกับอีเซเอและเตเฌเว และในอนาคต อีเซเออาจให้บริการรถไฟลอดใต้อุโมงค์ช่องแคบอังกฤษไปถึงกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
รายละเอียด > อีเซเอ 1

บทความหลัก: อีเซเอ 1
อีเซเอ 1 เป็นรถไฟความเร็วสูงรุ่นแรกของประเทศเยอรมนี และเป็นหนึ่งในตระกูลอีเซเอ ความเร็วสูงสุด 250 km/h (155.3 mph) โดยเปิดให้บริการตั้งแต่ ค.ศ. 1991 และเพิ่มขึ้นเป็น 280 km/h (174.0 mph) ในปี ค.ศ. 1995 และลดเหลือเพียง 250 km/h (155.3 mph) อีกครั้ง โดยมีเพียงสายเนือร์นแบร์ก-มิวนิก สายเดียว ที่ใช้ความเร็ว 280 km/h (174.0 mph).
รถไฟมีจำนวนทั้งหมด 14 คัน โดยเป็นคันที่ใช้ขับ 2 คัน และอีก 12 คัน เป็นรถโดยสาร
รายละเอียด > อีเซเอ 2

บทความหลัก: อีเซเอ 2
อีเซเอ 2 เป็นรถไฟความเร็วสูงรุ่นที่ 2 ของประเทศเยอรมนี เริ่มใช้งานตั้งแต่ ค.ศ. 1995 มีความคล้ายคลึงกับอีเซเอ 1 ต่างกันที่อีเซเอ 2 จะมีความยาวขบวนรถเป็นครึ่งหนึ่งของอีเซเอ 1 นั่นเอง
รายละเอียด > อีเซเอ 3

บทความหลัก: อีเซเอ 3
อีเซเอ 3 เป็นรถไฟความเร็วสูงของด็อยท์เชอบาน ประเทศเยอรมนี แบ่งเป็น 2 รุ่น คือรุ่น 403 และรุ่น 406 ซึ่งรู้จักกันในชื่อ อีเซเอ 3 และ อีเซเอ 3เอ็ม ตามลำดับ ผลิตโดยซีเมนส์
รายละเอียด > อีเซเอ ที

บทความหลัก: อีเซเอ ที
ด็อยท์เชอบาน รุ่น 411 และ 415 ที่ใช้งานในรถไฟ อีเซเอ ที เป็นรถไฟความเร็วสูงของด็อยท์เชอบาน ประเทศเยอรมนี มีความเร็วสูงสุด 230 km/h (140 mph) มีรูปร่างคล้ายคลึงกับอีเซเอ 3 แต่ต่างกันที่ขอบหน้าต่างหน้าของอีเซเอ ที จะเรียวยาวกว่า และนอกจากนั้น อีเซเอ ที ยังเป็นรถไฟความเร็วสูงรุ่นแรกของเยอรมนี ที่สามารถเอียงเวลาเข้าโค้งได้
รายละเอียด > อีเซเอ ทีดี

บทความหลัก: อีเซเอ ทีดี
อีเซเอ ทีดี เป็นรถไฟความเร็วสูงรุ่นที่ 5 ของด็อยท์เชอบาน เริ่มใช้งานในปี ค.ศ. 2001 มีความคล้ายคลึงกับอีเซเอ ที คือ เป็นรถไฟที่สามารถเอียงได้ เพียงแต่ว่าอีเซเอ ทีดี เป็นรถดีเซลราง รถไฟผลิตโดยบริษัทบอมบาร์ดิเออร์และซีเมนส์
สถิติการใช้งาน

ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1991–2006 อีเซเอ มีผู้โดยสารรวมกว่า 550 ล้านคน
ดูเพิ่ม

รายชื่อสายรถไฟอินเตอร์ซิตี-เอ็กซ์เพรส
รายชื่อสถานีรถไฟอินเตอร์ซิตี-เอ็กซ์เพรส
รถไฟความเร็วสูงในประเทศเยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

Railfaneurope.net, The ICE Pages – Unofficial website
Railfaneurope.net – Pictures of ICE trains
(เยอรมัน) DB.de, hochgeschwindigkeit – DB corporate web site celebrating 15 years of ICE traffic
(เยอรมัน) Fernbahn.de – Coach alignment of all DB long-distance trains
Bahn.de เก็บถาวร 2016-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Long-distance network maps – Network maps of both IC and ICE networks
| ด ค กอีเซเอ ผลิตในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
เยอรมนี:  อีเซเอ 1  อีเซเอ 2  อีเซเอ 3  อีเซเอที  อีเซเอทีดี 
ประเทศอื่น ๆ:   China CRH3   Spain AVE.S103   Russia Sapsan 
อีเซเอ 1
อีเซเอ 2
อีเซเอ 3
อีเซเอ ที
อีเซเอ ทีดี
ฮูโก กูทมัน

| ฮูโก กูทมัน |
| --- | --- |
กูทมัน ประมาณ ค.ศ. 1918
เกิด: 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1880(1880-11-19) เนือร์นแบร์ค จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 22 มิถุนายน ค.ศ. 1962(1962-06-22) (81 ปี) แซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
รับใช้:  เยอรมนี
แผนก/สังกัด: หน่วยปืนใหญ่, กองทัพบาวาเรีย
ประจำการ: ค.ศ. 1902–1919
ชั้นยศ: ร้อยโท
หน่วย: Regiment "List"
บังคับบัญชา: 16th Bavarian Reserve Regiment
บำเหน็จ: กางเขนเหล็ก (ชั้นที่ 1 และ 2)
ฮูโก กูทมัน (เยอรมัน: Hugo Gutmann) หรือชื่อหลังย้ายไปอยู่ในสหรัฐคือ เฮนรี จี. แกรนต์ (อังกฤษ: Henry G. Grant) เป็นทหารเยอรมันเชื้อสายยิวซึ่งเป็นหนึ่งในผู้บังคับบัญชาของสิบตรี ฮิตเลอร์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาเป็นผู้เสนอชื่อสิบตรี ฮิตเลอร์ เพื่อรับมอบเหรียญกางเขนเหล็ก ฮิตเลอร์ภูมิใจกับเครื่องหมายนี้มาก ฮิตเลอร์ประดับเครื่องหมายนี้ในทุกโอกาสแม้กระทั่งหลังเขาได้ครองอำนาจจนกระทั่งนาซีล่มสลาย และแม้กูทมันจะเป็นยิว แต่เนื่องจากประธานาธิบดีเพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค ได้เคยออกกฎหมายคุ้มครองทหารผ่านศึกเชื้อสายยิวไว้ ทำให้กูทมันยังคงอาศัยอยู่ในเยอรมนีได้ท่ามกลางกระแสการต่อต้านยิว และเมื่อมีการตรากฎหมายเนือร์นแบร์คขึ้นมาใน ค.ศ. 1935 ทำให้ชาวเยอรมันเชื้อสายยิวทั้งหมดต้องสูญเสียสัญชาติเยอรมัน ถึงกระนั้น กูทมันก็ยังคงอาศัยในเยอรมนีโดยยังคงรับเงินเบี้ยหวัดทหารผ่านศึก เชื่อว่าที่เขายังอยู่ในเยอรมนีได้เพราะบารมีของฮิตเลอร์
ต่อมาใน ค.ศ. 1938 กูทมันถูกตำรวจเกสตาโพจับกุม แต่ก็ได้รับการปล่อยตัวออกมาหลังเจ้าหน้าที่เอ็สเอ็สทราบประวัติของเขา ถึงกระนั้น เขาไม่มีความมั่นใจที่จะอยู่ในเยอรมนีอีกต่อไป และอพยพครอบครัวไปเบลเยียมใน ค.ศ. 1939 และย้ายไปยังสหรัฐใน ค.ศ. 1940
แหล่งข้อมูลอื่น

Kershaw 2008, p. 59.
According to the historian Werner Maser, Gutmann received, by Hitler's intervention, a pension from the Third Reich down to the end of the war.
Thomas Weber. Hitler's First War. Oxford University Press 2010 p 344 ff
เกออร์ค คริสท็อฟ ลิชเทินแบร์ค

| เกออร์ค คริสท็อฟ ลิชเทินแบร์ค Georg Christoph Lichtenberg |
| --- | --- |

เกิด: 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1742(1742-07-01) โอเบอร์-รัมชตัท แคว้นเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เสียชีวิต: 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799(1799-02-24) (56 ปี) เกิททิงเงิน จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน (ค.ศ. 1763–1767)
เกออร์ค คริสท็อฟ ลิชเทินแบร์ค (เยอรมัน: Georg Christoph Lichtenberg) เป็นนักฟิสิกส์ นักเสียดสี และผู้ชอบความเป็นอังกฤษชาวเยอรมัน มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ศึกษาปรากฏการณ์และลักษณะของฟ้าผ่า ซึ่งนำไปสู่การค้นพบลักษณะการไหลของกระแสฟ้าผ่าที่เรียกว่า ลักษณภาพลิชเทินแบร์ค (Lichtenberg figure)
เกออร์คเกิดในเมืองโอเบอร์-รัมชตัท ใกล้กับนครดาร์มชตัท เป็นบุตรคนเล็กในบรรดาสิบเจ็ดคนของบาทหลวงโยฮัน ค็อนราท ลิชเทินแบร์ค เขาเป็นเด็กหัวดีและต้องการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ในระดับมหาวิทยาลัย แต่ครอบครัวไม่สามารถส่งเสีย ใน ค.ศ. 1762 มารดาของเขาจึงร้องขอไปยังลันท์กราฟลูทวิชที่ 8 ผู้ครองแคว้นเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท เพื่อขอสนับสนุนค่าเล่าเรียน ทำให้ในปีต่อมา เกออร์คสามารถเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
ใน ค.ศ. 1769 เขากลายเป็นอาจารย์พิเศษในวิชาฟิสิกส์ และได้บรรจุเป็นอาจารย์สามัญในอีกหกปีต่อมา และทำหน้าที่อาจารย์จวบจนเสียชีวิต
เกสตาโพ

| --- | --- |
Gestapo
 สายลับเกสตาโพ
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 26 เมษายน ค.ศ.1933
หน่วยงานก่อนหน้า: ทบวงตำรวจลับปรัสเซีย
ยุบเลิก: 8 พฤษภาคม ค.ศ.1945
ประเภท: ตำรวจลับ
เขตอำนาจ:  เยอรมนี และเขตที่เยอรมนียึดครอง
สำนักงานใหญ่: Prinz-Albrecht-Straße, เบอร์ลิน 52°30′26″N 13°22′57″E﻿ / ﻿52.50722°N 13.38250°E﻿ / 52.50722; 13.38250
บุคลากร: 32,000 นาย ป. 1944
รัฐมนตรี: แฮร์มัน เกอริง ค.ศ.1933–1934, ในตำแหน่งมุขมนตรีปรัสเซีย วิลเฮ็ล์ม ฟริค ค.ศ.1936–1943 (มีอำนาจหน้าที่เล็กน้อย), ในตำแหน่งรมว.มหาดไทย ไฮน์ริช ฮิมเลอร์, ในตำแหน่งอธิบดีตำรวจเยอรมัน ค.ศ.1936–1945
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: รูดอล์ฟ ดีลส์ 1933–1934, ผู้บังคับการตำรวจลับปรัสเซีย ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช, ผู้บังคับการเกสตาโพ ค.ศ.1934–1936; ผู้บังคับการตำรวจความมั่นคง ค.ศ.1936–1939; ผู้อำนวยการทบวงกลางความมั่นคงไรช์ ค.ศ.1939–1942 ไฮน์ริช มึลเลอร์, ผู้บังคับการฝ่ายปฏิบัติการเกสตาโพ ค.ศ.1936–1939; ผู้บังคับการเกสตาโพ (RSHA Amt IV) ค.ศ.1939–1945
ต้นสังกัดหน่วยงาน:  อัลเกอไมเนอ เอ็สเอ็ส ทบวงกลางความมั่นคงไรช์  ซีแชร์ไฮท์สโพลีไซ
เกสตาโพ (เยอรมัน: Gestapo) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ เกไฮเมอชตาทส์โพลิไซ (Geheime Staatspolizei) แปลว่า ตำรวจลับแห่งชาติ เป็นตำรวจลับอย่างเป็นทางการของนาซีเยอรมนีและในยุโรปที่ถูกเยอรมนียึดครอง
เกสตาโพถูกก่อตั้งขึ้นโดยแฮร์มัน เกอริง ในปี 1933 โดยทำการประสมประสานหน่วยงานตำรวจทางการเมืองต่าง ๆ ของปรัสเซียเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งองค์กร เมื่อวันที่ 20 เมษายน 1934 การควบคุมดูแลของเกสตาโพถูกส่งต่อไปยังหัวหน้าหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส) ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิบดีตำรวจเยอรมันโดยฮิตเลอร์ใน 1936 แทนที่จะเป็นหน่วยงานของรัฐปรัสเซียโดยเฉพาะ
เกสตาโพกลายเป็นหน่วยงานระดับชาติแห่งหนึ่งซึ่งเป็นลูกสังกัดของตำรวจความมั่นคง (หรือซีโพ) แต่หลังวันที่ 27 กันยายน  1939 เกสตาโพอยู่ภายใต้สังกัดศูนย์อำนวยการความมั่นคงไรช์ (RSHA) และถือว่าเป็นองค์กรพี่น้องของสำนักอำนวยความปลอกภัย (หรือเอ็สเด)
เกสตาโพได้กระทำการทารุณกรรมอย่างกว้างขวางในช่วงที่ดำรงอยู่ อำนาจของเกสตาโพถูกใช้ต่อเป้าหมายอันเป็นศัตรูทางการเมือง ผู้เห็นต่างทางอุดมการณ์(องค์กรนักบวชและศาสนา) พวกอาชญากร ประชากรชาวซินติและโรมา ผู้พิการ พวกรักร่วมเพศ และเหนือทุกข้อคือชาวยิว ผู้ที่ถูกเกสตาโพจับกุมมักถูกควบคุมตัวโดยไม่ผ่านกระบวนการยุติธรรมและนักโทษการเมืองทั่วทั้งเยอรมนี -และตั้งแต่ปั 1941 ทั่วทั้งดินแดนที่ถูกยึดครองภายใต้กฤษฏีกาค่ำคืนและสายหมอก (ที่เรียกว่านัคท์อุนท์เนเบิล) -เพียงแค่ทำให้หายตัวไปในขณะอยู่ในการควบคุมตัวของเกสตาโพ ตรงกันข้ามกับการรับรู้ของประชาชนส่วนใหญ่ ๆ แท้จริงแล้วเกสตาโพเป็นองค์กรที่ค่อนข้างเล็กและมีความสามารถในการเฝ้าระวังที่จำกัด อย่างไรก็ตาม เกสตาโพได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพอย่างมาก เนื่องจากชาวเยอรมันทั่วไปเต็มใจที่จะรายงานถึงเรื่องเพื่อนร่วมชาติ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เกสตาโพมีบทบาทที่สำคัญในฮอโลคอสต์ ภายหลังสงครามยุติลง เกสตาโพได้ถูกประกาศให้เป็นองค์กรอาชญากรรมโดยศาลทหารระหว่างประเทศ(IMT) และสมาชิกเกสตาโพระดับสูงหลายคนถูกตัดสินลงโทษด้วยการประหารชีวิต