stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สกุลทาร์เซียร์
การจำแนก

สกุลทาร์เซียร์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว
สกุลทาร์เซียร์มีทั้งหมด 14 ชนิด รวมที่สูญพันธุ์ไปแล้ว แต่ไม่นับทาร์เซียร์ฟิลิปปิน เนื่องจากถูกแยกออกไปในปี พ.ศ.2553 ย้ายไปสกุล Carlito และ ทาร์เซียร์ตะวันตก เนื่องจากถูกแยกออกไปในปี พ.ศ.2553 ย้ายไปสกุล Cephalopachus
Tarsius dentatus พบได้ที่ตอนกลางของเกาะซูลาเวซี
Tarsius fuscus พบได้ที่ตอนใต้ของเกาะซูลาเวซี
Tarsius lariang พบได้ที่ตอนกลางของเกาะซูลาเวซี
Tarsius niemitzi พบได้ที่ตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี
Tarsius pelengensis พบได้ที่เกาะเปเลง ของอินโดนีเซีย
Tarsius pumilus เป็นขนาดเล็กที่สุด พบได้ที่ตอนกลางของเกาะซูลาเวซี
Tarsius sangirensis พบได้ที่เกาะซังไก อยู่ห่างไปประมาณ 200 กิโลเมตร ทางตอนตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะซูลาเวซี
Tasius spectrumgurskyae พบได้บริเวณตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะซูลาเวซี
Tarsius supriatnai พบได้ที่ตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี
Tarsius tarsier ถือเป็นต้นแบบของสกุลทาร์เซียร์ทั้งหมด พบได้ทางใต้ของเกาะซูลาเวซี
Tarsius tumpara เป็นชนิดที่ค้นพบใหม่ พบได้ที่เกาะเซียว
Tarsius wallacei พบได้ที่ตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี
† Tarsius eocaenus (มีชีวิตอยู่ในสมัยอีโอซีนตอนกลาง พบที่ประเทศจีน)
† Tarsius sirindhornae (มีชีวิตอยู่ในสมัยไมโอซีนตอนปลาย พบที่อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Tarsius
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tarsius ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q60205  Wikispecies: Tarsius  ADW: Tarsiiformes  BioLib: 32090  BOLD: 3108  EoL: 13757  Fossilworks: 101390  GBIF: 2436483  iNaturalist: 43685  IRMNG: 1439082  ITIS: 572805  MSW: 12100166  NCBI: 9476  Plazi: 7D9165E9-EFAB-1D06-AFEC-1329E614A174  uBio: 108920  ZooBank: 3805462D-86E4-46F3-877E-231410D0F750
หวัง อาหะหมัด

หวัง อาหะหมัด เป็นนักมวยไทยที่ได้ตำแหน่งแชมป์แห่งสยามคนแรกตั้งแต่ยังชกแบบคาดเชือก เขาชกมวยคาดเชือกมาตั้งแต่สมัยเวทีสวนกุหลาบในสังกัดคณะลูกศร ชกชนะทั้งนักมวยไทยและจีน เมื่อมาถึงสมัยเวทีมวยท่าช้าง พระยาเทพหัสดินทร์นายสนามได้จัดให้ชกชิงแชมป์แห่งสยาม หวังได้รับเลือกให้ชกกับ ศุข สมบูรณ์ ซึ่งหวังเป็นฝ่ายชกชนะน็อคในยกแรก ได้เงินเดือนเดือนละ 40 บาท หลังจากได้แชมป์ มีนักมวยไทยมาขอท้าชิงแชมป์จากหวัง 2 คน คนแรกคือ ชุ่ม ดีจรรย์ ซึ่งหวังใช้เวลาเพียง 50 วินาทีก็ชนะน็อคชุ่มได้ อีกคนหนึ่งคือ ประดิษฐ์ ลิ้มประยูร ซึ่งหวังเป็นฝ่ายแพ้ไปเพราะเสียเปรียบที่อายุมากกว่าและตัวเล็กกว่า
หลังจากชกแพ้ประดิษฐ์แล้ว หวังไม่ได้ขึ้นชกอีก จน พ.ศ. 2492 หวังขอขึ้นชกกับสุข ปราสาทหินพิมาย แต่ทางสนามมวยก็ไม่ได้จัดให้หวังขึ้นชก ทำให้หวังต้องแขวนนวมไปโดยปริยาย
หวัง สีเจี่ย

| หวัง สีเจี่ย |
| --- | --- |
 เซี่ยวตฺวันเสี่ยน

ประสูติ: ค.ศ. 1565
สวรรคต: เมษายน ค.ศ. 1620
พระราชสวามี: ว่านลี่
ราชวงศ์: หมิง
จักรพรรดินีเซี่ยวตฺวันเสี่ยน (จีน: 孝端顯皇后; พินอิน: Xiàoduānxiǎn Huánghòu; ค.ศ. 1565 – เมษายน ค.ศ. 1620) ชื่อตัวว่า หวัง สีเจี่ย (王喜姐) เป็นมเหสีของจักรพรรดิว่านลี่ (萬曆) แห่งราชวงศ์หมิง ดำรงตำแหน่งจักรพรรดินี 44 ปี นับว่ายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติจีน
| ก่อนหน้า |  | หวัง สีเจี่ย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวอัน |  | จักรพรรดินีแห่งจีน  (ราชวงศ์หมิง)    |  | สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวอ้ายเจ๋อ |
| ด ค กจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หมิง |
| --- | --- |
ในฐานันดรแห่งพระอัครมเหสี
 เซี่ยวฉีเกา  เซี่ยวหมินร่าง  รันเซี่ยวเหวิน  เฉินเซี่ยวเจา  กงหรางจาง  เซี่ยวกงจาง  ฉื่ออี้ไทเฮา  จักรพรรดินีซู้เซี่ยว  ฉื่ออี้ไทเฮา  จักรพรรดินีอู๋  เซี่ยวเจินฉุน  เซี่ยวคังจิ้ง  เซี่ยวจิ้งอี้  เซี่ยวเจี๋ยซู่  จักรพรรดินีจาง  จักรพรรดินีเซี่ยวเลี่ย  จักรพรรดินีเซี่ยวอัน  เซี่ยวตวนเสียน  เซี่ยวอายเจ๋อ  จวงเลี่ยหมิน
หวัง หงเหวิน

หวัง หงเหวิน (6 ธันวาคม ค.ศ. 1935 – 3 สิงหาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักเคลื่อนไหวด้านแรงงานและนักการเมืองชาวจีนที่ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในเซี่ยงไฮ้ เขาเป็นบุคคลสำคัญทางการเมืองในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม(ค.ศ. 1966-76) เขาเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของกลุ่มทางการเมืองที่เรียกว่า "แก๊งออฟโฟร์" ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม หวังได้ก้าวขึ้นจากสมาชิกของชนชั้นแรงงานเพื่อเป็นหนึ่งในสมาชิกที่สำคัญในการเป็นผู้นำชาติของพรรคคอมมิวนิสต์จีน
เมื่อถึงจุดสูงสุดของอำนาจ เขาได้เป็นรองประธานคนที่สองของสาธารณรัฐประชาชนจีน และอยู่ในอันดับที่สามในลำดับชั้นของพรรคคอมมิวนิสต์ ภายหลังการถึงแก่อสัญกรรมของเหมาในปี ค.ศ. 1976 หวังได้ถูกจับและถูกตั้งข้อกล่าวหาว่า "ทำการเคลื่อนไหวต่อต้านการปฏิวัติ" จากนั้นก็ถูกตัดสินโทษด้วยการจำคุกตลอดชีวิตในปี ค.ศ. 1981
สโมสรฟุตบอลเพชรบูรณ์

สโมสรฟุตบอลเพชรบูรณ์ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นทีมจากจังหวัดเพชรบูรณ์ ปัจจุบันเล่นในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก
ประวัติสโมสร

การถือกำเนิดในรูปแบบสโมสรฟุตบอลอาชีพเพชรบูรณ์ เอฟซี นั้นก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาอย่างเป็นทางการเมื่อฤดูกาล 2009  โดยจบซีซั่นแรกกับการแข่งขันลีกภูมิภาคดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2009 กับอันดับที่ 5 ด้วยผลงานลงสนาม 20 นัดเก็บได้ถึง 30 คะแนน นับได้ว่าถือเป็นผลงานอันยอดเยี่ยม และในปี 2010 สโมสรได้มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างทั้งในส่วนของโลโก้, ระบบการเล่นต่าง ๆ ที่สำคัญนั้นคือตัวผู้เล่นภายในทีมที่เน้นเรื่องของความเป็นท้องถิ่นนิยมเพื่อเอาใจแฟนคลับมากเป็นพิเศษ โดยเฉพาะในส่วนของโลโก้ที่นำตราสัญลักษณ์รูปพ่อขุนผาเมืองประดิษฐานอยู่ภายในเพชร ฐานล่างเป็นรูปฟุตบอลมีรัศมีเปร่งประกาย ประดับอยู่บนโล่สีเขียวมีมงกุฎพ่อขุนผาเมือง คือบุคคลสำคัญที่มีประวัติสำคัญกับเมืองเพชรบูรณ์ในอดีต “เพชร” คือความแข็งเกร่งเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดเพชรบูรณ์ ส่วนลูกฟุตบอลเป็นการประกาศศักดาเรื่องฟุตบอล ในส่วนของมงกุฎ แสดงถึงความสำเร็จยิ่งใหญ่ของสโมสร ขณะเดียวกันเป็นที่คาดกันว่างบประมาณในการสร้างทีมฟุตบอลอาชีพเพชรบูรณ์ เอฟซี ประจำฤดูกาล 2010 น่าจะตกอยู่ที่จำนวน 5 ล้านบาท โดยมาจากการกีฬาแห่งประเทศไทยจำนวน 1 ล้านบาท รวมถึงองค์การบริหารส่วจังหวัดเพชรบูรณ์, ป้ายโฆษณาต่าง ๆ, สปอนเซอร์ที่จะเข้ามาสนับสนุนทีม
ประวัติสโมสร > ฉายา

เดิมคือ นักสู้เมืองมะขามหวาน เป็น นักสู้หัวใจสิงห์
สถิติต่าง ๆ ของสโมสร

ลีก ดิวิชั่น 2 โซนภาคเหนือ แข่ง 20 ชนะ 9 เสมอ 3 แพ้ 8 ได้ 32 เสีย 28 คะแนนรวม 30
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลจังหวัดเพชรบูรณ์ เก็บถาวร 2010-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หวัง หมั่ง

| หวัง หมั่ง  王莽 |
| --- | --- |
จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ซิน

จักรพรรดิจีน
ครองราชย์: ค.ศ. 9 - 23
รัชกาลก่อนหน้า: หยูจื่ออิง แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
รัชกาลถัดไป: เกิงสือ  แห่งเสวียนฮั่น
ประสูติ: 45 ปีก่อนคริสตกาล
สวรรคต: 6 ตุลาคม ค.ศ. 23 (68 พรรษา)
พระมเหสี: Empress Wang Empress Shi
พระราชบุตร: Wang Yu (王宇) Wang Hue (王獲) Wang An (王安) Wang Lin (王臨) Wang Xin (王興) Wang Kang (王匡) Empess Xiaoping (孝平皇后) Wang Hua (王曄) Wang Jie (王捷)
ราชวงศ์: ซิน
พระราชบิดา: Wang Man (王曼)
จักรพรรดิซินเกาจู่ พระนามเดิม หวัง หมั่ง หรือ อองมัง (王莽) ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เป็นจักรพรรดิองค์แรกและองค์เดียวแห่งราชวงศ์ซิน เป็นพระญาติทางฝ่ายไทเฮาของจักรพรรดิฮั่นเฉิง
ในรัชกาลจักรพรรดิฮั่นเฉิงนี้ ตระกูลหวังมีอำนาจอย่างมาก เมื่อหวังหมั่งเห็นราชวงศ์ฮั่นเริ่มอ่อนแอลงก็พยายามจะยึดอำนาจ แต่ล้มเหลวเพราะจักรพรรดิฮั่นเฉิงสวรรคตเสียก่อน จักรพรรดิฮั่นผิงจึงขึ้นครองราชย์แทน แต่บ้านเมืองก็ยิ่งอ่อนแอลงกว่าเก่า และอำนาจของสกุลหวังยิ่งมีมากขึ้น เมื่อจักรพรรดิฮั่นผิงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 8 (พ.ศ. 551) หยูจื่ออิงพระญาติชันษา 1 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์ ต่อมาหวังหมั่งเห็นเป็นโอกาสจึงปลดหยูจื่ออิงออกจากราชสมบัติ ทำให้ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกล่มสลายลง
หวังหมั่งจึงสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดิซินเกาจู่ จักรพรรดิองค์แรกและองค์เดียวแห่งราชวงศ์ซิน ในรัชกาลนี้ทรงปกครองอย่างเหี้ยมโหด เมื่อสวรรคตลงในปีค.ศ. 24 (พ.ศ. 567) ราชวงศ์ซินก็ล่มสลายลง บ้านเมืองก็เกิดกลียุค หลิวซิ่วราชนิกูลในราชวงศ์ฮั่น รบได้ชัยชนะ และสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิฮั่นกวังอู่ จักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
| ก่อนหน้า |  | หวัง หมั่ง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| หยูจื่ออิง  ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก |  | จักรพรรดิจีน  (พ.ศ. 551 - พ.ศ. 567) |  | จักรพรรดิฮั่นเกิงฉื่อตี้  ฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่น  |
| ด ค กจักรพรรดิราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- | --- |
ราชวงศ์ฮั่น
| ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก |  เกาจู่  ฮุ่ย  จักรพรรดินีลฺหวี่ เฉียนเฉ่า  โฮ่วเฉ่า  เหวิน  จิง  อู่  เจา  หลิว เฮ่อ  เซฺวียน  ยฺเหวียน  เฉิง  ไอ  ผิง  หรูจึ  | 漢 |
| (ราชวงศ์ซิน) |  (หวัง หมั่ง)  | 漢 |
| กบฏลู่หลินและกบฏคิ้วแดง |  เกิงฉื่อ  หลิว เผินจึ  | 漢 |
| ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก |  กวังอู่  หมิง  จาง  เหอ  ชาง  อัน  เป่ย์เซียงโหว  ชุน  ฉง  จื้อ  หฺวัน  หลิง (เลนเต้)  หลิว เปี้ยน (หองจูเปียน)  เซี่ยน (เหี้ยนเต้)  | 漢 |
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
สกุลทิลาเพีย

| สกุลทิลาเพีย |
| --- | --- |

ปลาทิลาเพียสี (T. sparrmanii)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Cichlidae
วงศ์ย่อย:: Pseudocrenilabrinae
เผ่า:: Tilapiini
สกุล:: Tilapia Smith, 1840

ชนิด
 4 ชนิด (ดูในเนื้อหา)
ชื่อพ้อง
 Chromis Günther, 1862 (ไม่ใช่ Cuvier, 1814)
สกุลทิลาเพีย เป็นสกุลของปลาน้ำจืด ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichildae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tilapia (/ทิลาเพีย/)
ประวัติ

ปลาสกุลนี้เป็นสกุลใหญ่ พบกระจายพันธุ์เฉพาะทวีปแอฟริกา เดิมถูกตั้งชื่อโดยแอนดรูว์ สมิท ในปี ค.ศ. 1840 ต่อมาในปี ค.ศ. 1915 จอร์จ อัลเบิร์ต บุลเลเยอร์ ได้ทำการปรับปรุงขึ้นมาใหม่ โดยรวมปลาชนิดอื่น ๆ เข้ามารวมกัน แต่ต่อมาได้มีการแยกเป็นสกุลต่าง ๆ ออกมาใหม่ โดย อีเทลเวนน์ เทรวาวาส ในปี ค.ศ. 1983
ปลาในสกุลนี้มีลักษณะคล้ายคลึงกับปลาในสกุล Oreochromis หรือปลานิล และSarotherodon และมีลักษณะทางโครโมโซมและพันธุกรรมคล้ายคลึงกันมาก ต่างกันตรงที่สกุล Tilapia เป็นปลาที่วางไข่ติดกับวัสดุในน้ำเป็นกลุ่มรวมกัน  มีการสร้างรัง แต่ไม่มีพฤติกรรมการอมไข่และดูแลลูกปลาเหมือนปลาในสองสกุลนั้น
การจำแนก

เดิมทีปลาในสกุลนี้ได้ถูกจำแนกไว้มากมาย โดยมีชื่อเรียกสามัญรวม ๆ กันว่า "ปลาทิลาเพีย" (ซึ่งรวมถึงสกุล Oreochromis และSarotherodon) แต่ปัจจุบันนี้ได้มีการแยกออกจากกันเมื่อปี ค.ศ. 2013 ทำให้ปลาในสกุลทิลาเพียเหลือเพียงแค่ 4 ชนิด ดังนี้
Tilapia baloni Trewavas & Stewart, 1975
Tilapia guinasana Trewavas, 1936
Tilapia ruweti (Poll & Thys van den Audenaerde, 1965)
Tilapia sparrmanii Smith, 1840
และที่ยังคงไว้ในสกุลนี้อยู่ แต่อาจเป็นไปได้ว่าอยู่ในสกุลอื่น:
"Tilapia" brevimanus Boulenger, 1911 – ใกล้เคียงกับ "Steatocranus" irvinei (โดยไม่เกี่ยวกับชนิดอื่นของ Steatocranus) และ Gobiocichla
"Tilapia" busumana (Günther, 1903) – ใกล้เคียงกับ "Steatocranus" irvinei (โดยไม่เกี่ยวกับชนิดอื่นของ Steatocranus) และ Gobiocichla
"Tilapia" pra Dunz & Schliewen, 2010 – ใกล้เคียงกับ "Steatocranus" irvinei (โดยไม่เกี่ยวกับชนิดอื่นของ Steatocranus) และ Gobiocichla
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tilapia ที่วิกิสปีชีส์
อิงเง ลีแมน

| อิงเง ลีแมน |
| --- | --- |
เกิด: 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2431 โคเปนเฮเกน, เดนมาร์ก
เสียชีวิต: 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 (104 ปี) โคเปนเฮเกน, เดนมาร์ก 
สัญชาติ: เดนมาร์ก
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน, มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: วิทยาแผ่นดินไหว
 
อิงเง ลีแมน (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2431 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536) เป็นนักวิทยาแผ่นดินไหวชาวเดนมาร์ก และเป็นคนที่คิดค้นแกนของโลกคนแรก
หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ จิรประวัติ

| หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ จิรประวัติ |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 5

ประสูติ: 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444
สิ้นชีพิตักษัย: 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 (39 ปี)
ราชสกุล: จิรประวัติ
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช
พระมารดา: หม่อมเจ้าประวาศสวัสดี จิรประวัติ
ศาสนา: พุทธ

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
แผนก/สังกัด: กองทัพบกไทย
ชั้นยศ:  พันตรี
 
พันตรี หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ จิรประวัติ (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช กับหม่อมเจ้าประวาศสวัสดี จิรประวัติ
พระประวัติ

หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ จิรประวัติ มีพระนามลำลองว่า ท่านชายใหญ่ ประสูติเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช กับหม่อมเจ้าประวาศสวัสดี จิรประวัติ (ราชสกุลเดิม โสณกุล) มีโสทรภคินี 3 องค์ ได้แก่
หม่อมเจ้าวิมลปัทมราช จิรประวัติ (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2442 - 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508)
หม่อมเจ้านิวาศสวัสดี จิรประวัติ (16 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2519)
หม่อมเจ้าหญิง ไม่ปรากฏพระนาม
และมีอนุชาต่างพระมารดาอีก 2 องค์ คือ
หม่อมเจ้านิทัศนาธร จิรประวัติ (8 มกราคม พ.ศ. 2449 - 3 มีนาคม พ.ศ. 2506)
หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ (19 ตุลาคม พ.ศ. 2455 - 15 สิงหาคม พ.ศ. 2514)
หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ เป็นราชองครักษ์ประจำพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี มียศที่ "พันตรี" ทรงได้รับการไว้วางพระราชหฤทัยมาก  แม้กระทั่งเมื่อพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินประพาสทวีปยุโรปเป็นเวลาประมาณเจ็ดเดือนครึ่ง หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติก็ได้โดยเสด็จและคอยบันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ไว้โดยตลอด
หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติได้ถวายการอารักขาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี อยู่ที่วังไกลกังวล เมื่อครั้งเกิดเหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475  ก่อนพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีจะเสด็จแปรพระราชฐาน ประทับเรือศรวรุณไปจังหวัดสงขลา พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์, พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภาพรรณี, พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช, หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล, หม่อมเจ้านนทิยาวัด สวัสดิวัตน์, หม่อมเจ้าครรชิตพล อาภากร, หม่อมเจ้าเสรฐพันธุ์ จักรพันธุ์ และหลวงศักดิ์นายเวร (มหาดเล็ก) โดยหม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติได้ตามเสด็จถวายการอารักขาด้วย
หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ จิรประวัติ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 สิริชันษา 39 ปี
พระเกียรติยศ

พันตรี หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ จิรประวัติ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่าง ๆ ดังนี้
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2466 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2474 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
พ.ศ. 2474 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 3 (ป.ป.ร.3)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เชโกสโลวาเกีย :
พ.ศ. 2477 –  เครื่องอิสริยาภรณ์สิงโตขาว ชั้นที่ 3
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2477 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 3
ฮังการี :
พ.ศ. 2477 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งราชอาณาจักรฮังการี ชั้นที่ 3
พระเกียรติยศ > พระยศ > พระยศทางทหาร

12 สิงหาคม พ.ศ. 2465: นายร้อยตรี
7 พฤษภาคม พ.ศ. 2470: นายร้อยเอก
อลิตา แบทเทิล แองเจิ้ล

| อลิตา แบทเทิล แองเจิ้ล |
| --- | --- |
โปสเตอร์ปิดภาพยนตร์
กำกับ: โรเบิร์ต รอดริเกซ
บทภาพยนตร์: James Cameron Laeta Kalogridis
สร้างจาก: Gunnm โดย Yukito Kishiro
อำนวยการสร้าง: เจมส์ แคเมรอน จอน แลนเดา
นักแสดงนำ:   Rosa Salazar  Christoph Waltz  Jennifer Connelly  Mahershala Ali  Ed Skrein  Jackie Earle Haley  Keean Johnson 
กำกับภาพ: Bill Pope
ตัดต่อ: Stephen E. Rivkin
ดนตรีประกอบ: Tom Holkenborg
บริษัทผู้สร้าง:   20th Century Fox  Lightstorm Entertainment  Troublemaker Studios  
ผู้จัดจำหน่าย: 20th Century Fox
วันฉาย:   5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 (2019-02-05) (สิงค์โปร์)  14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 (2019-02-14) (สหรัฐอเมริกา) 
ความยาว: 122 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $150–200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
อลิตา แบทเทิล แองเจิ้ล เป็นภาพยนตร์แนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ไซเบอร์พังก์แอ็กชัน จากประเทศสหรัฐอเมริกา โดยออกฉายในปี พ.ศ. 2562 ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เพชฌฆาตไซบอร์ก (Gunnm หรือ Battle Angel Alita) เขียนโดย ยูกิโตะ คิชิโระ อำนวยการสร้างโดย เจมส์ แคเมรอน และ จอน แลนเดา กำกับโดย โรเบิร์ต รอดริเกซ เขียนบทโดย แคเมรอน และ Laeta Kalogridis
ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า

| ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า |
| --- | --- |
เกิด: นายออมทรัพย์ จันทรีย์ พ.ศ. 2476
ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า หรือนายออมทรัพย์ จันทรีย์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2476 เสียขีวิตเมื่อ พ.ศ. 2523 รวมอายุได้ 47 ปีสถิติการชก 11 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 9
เกียรติประวัติ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า |  | ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า |  | ถัดไป | ชนะ 2 ครั้ง (ชนะน็อค 0 ครั้ง, ชนะคะแนน 2 ครั้ง), แพ้ 9 ครั้ง (แพ้น็อค 7 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ 1 ครั้ง | ชนะ 2 ครั้ง (ชนะน็อค 0 ครั้ง, ชนะคะแนน 2 ครั้ง), แพ้ 9 ครั้ง (แพ้น็อค 7 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ 1 ครั้ง | ชนะ 2 ครั้ง (ชนะน็อค 0 ครั้ง, ชนะคะแนน 2 ครั้ง), แพ้ 9 ครั้ง (แพ้น็อค 7 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ 1 ครั้ง | ชนะ 2 ครั้ง (ชนะน็อค 0 ครั้ง, ชนะคะแนน 2 ครั้ง), แพ้ 9 ครั้ง (แพ้น็อค 7 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ 1 ครั้ง | ชนะ 2 ครั้ง (ชนะน็อค 0 ครั้ง, ชนะคะแนน 2 ครั้ง), แพ้ 9 ครั้ง (แพ้น็อค 7 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ 1 ครั้ง | ชนะ 2 ครั้ง (ชนะน็อค 0 ครั้ง, ชนะคะแนน 2 ครั้ง), แพ้ 9 ครั้ง (แพ้น็อค 7 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ 1 ครั้ง | ชนะ 2 ครั้ง (ชนะน็อค 0 ครั้ง, ชนะคะแนน 2 ครั้ง), แพ้ 9 ครั้ง (แพ้น็อค 7 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ 1 ครั้ง | ชนะ 2 ครั้ง (ชนะน็อค 0 ครั้ง, ชนะคะแนน 2 ครั้ง), แพ้ 9 ครั้ง (แพ้น็อค 7 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ 1 ครั้ง | ชนะ 2 ครั้ง (ชนะน็อค 0 ครั้ง, ชนะคะแนน 2 ครั้ง), แพ้ 9 ครั้ง (แพ้น็อค 7 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ 1 ครั้ง |
| แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498) |  |  |  |  |  |
| ชิง | ชนะ | 12-7-3 |  กาเบรียล อิลอร์เด | ชนะคะแนน | 15 | 1955-04-10 | () เวทีราชดำเนิน, เขตพระนคร |  |  |  |  |  |  |
| เสียแชมป์ | แม่แบบ:Loss2แพ้ | 73-27-8 |  มิซาอิ อากิยามา | แพ้น็อค | (6) 15 | 1955-07-15 | () ... โอซากา |  |  |  |  |  |  |
| แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท  (2500) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท  (2500) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท  (2500) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท  (2500) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท  (2500) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท  (2500) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท  (2500) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท  (2500) | แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท  (2500) |  |  |  |  |  |
| ชิง | ชนะ | 39-12-2 |  แฟลซ อีลอสเด้ | ชนะคะแนน | 15 | 1957-06-23 | () เวทีราชดำเนิน |  |  |  |  |  |  |
| เสียแชมป์ | แม่แบบ:Loss2แพ้ | 55-16-1 |  ฮิโรชิ โอกาว่า | แพ้คะแนน | 15 | 1957-11-20 | () ... โตเกียว |  |  |  |  |  |  |
| เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ | เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ | เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ | เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ | เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ | เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ | เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ | เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ | เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ |  |  |  |  |  |
| ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท | แม่แบบ:Loss2แพ้ | 12-1-1 |  เลียว อลอนโซ่ | แพ้คะแนน | 15 | 1956-02-22 | () ... มะนิลา |  |  |  |  |  |  |
| ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท | แม่แบบ:Loss2แพ้ | 11-4-1 |  เบิร์ต โซโมดิโอ | แพ้น็อค | 12 (15), 1:20 | 1960-05-07 | () ที่ เบซาบ๊อกซิ่งอารีน่า มะนิลา |  |  |  |  |  |  |
หม่า ซู

| หม่า ซู |
| --- | --- |
เกิด: 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981(1981-02-17) หม่าซู
ปีที่แสดง: 2003-ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: เลี่ยนหนีชาง จาก เดชนางพญาผมขาว
ฐานข้อมูล
IMDb
หม่า ซู  (จีนตัวย่อ: 马苏; จีนตัวเต็ม: 馬蘇; พินอิน: Mǎ Sū) เป็นนักแสดงสาวชาวจีน เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 ที่ฮาร์บิน ประเทศจีน
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

เดชนางพญาผมขาว
ซิตี้ฮันเตอร์
ชีวิตที่งดงามของฉัน
ฯลฯ
ผลงาน > ภาพยนตร์

Tian Shang Diao Xian Bing / 天上掉馅饼 as Bao Er (2005)
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวิตที่งดงามของฉัน《我的美丽人生》...แล้วฉันจะรักและคอยปกป้องคุ้มครองเธอเอง[ลิงก์เสีย]
เรื่องย่อ เดชนางพญาผมขาว 2012 (The Bride with White Hair)
อลิส กัว

อลิส ลีล กัว (อักษรโรมัน: Alice Leal Guo, จีน: 郭華萍; พินอิน: Guō Huápíng; เวด-ไจลส์: Kuo1 Hua2-p'ing2; IPA: /kwo˥ xwa˧˥ pʰiŋ˧˥/) เป็นนักธุรกิจและอดีตนักการเมืองในประเทศฟิลิปปินส์ อดีตนายกเทศบาลนครบัมบัน จังหวัดตาร์ลัก ระหว่าง ต.ศ. 2022 ถึง 2024
เธอถูกกล่าวหาว่าเป็นสายลับจีน และมีส่วนร่วมในกิจกรรมการพนันและในกิจกรรมอาชญากรรมอื่น ๆ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 เธอถูกพักงานจากตำแหน่งนายกเทศบาลนานหกเดือนโดยคำสั่งจากคณะผู้ตรวจการแผ่นดินหลังกรมกิจการภายในและรัฐบาลท้องถิ่น (DILG) ตั้งข้อหารับสินบนเนื่องมาจากความสัมพันธ์ที่เธอมีกับกิจกรรมของผู้ให้บริการเกมนอกดินแดนฟิลิปปินส์ (POGO) ในเขตเทศบาลที่เธอดูแล และท้ายที่สุดในเดือนสิงหาคม 2024 คณะผู้ตรวจการแผ่นดินปลดเธอจากตำแหน่ง สมาชิกวุฒิสภา รีซา ฮอนตีเวอรอส และ วิน กัตชาเลียน กล่าวหาว่าเธอมีส่วนร่วมกับกิจกรรมผิดกฎหมายของ POGO หลังการบุกค้นในบัมบันใน ค.ศ. 2023 และ 2024 นอกจากนี้การมีสัญชาติฟิลิปปินส์ของเธอยังถูกตั้งคำถามเนื่องมาจากความไม่สอดคล้องกันของข้อมูลเอกสารและข้อมูลที่ให้ภายใต้การสอบสวนของเธอ
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 ทรัพย์สินทั้งหมดของเธอถูกแช่แข็ง และมีการออกประกาศจับกุมเธอ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีรายงานว่ากัวได้เดินทางหลบหนีออกจากฟิลิปปินส์ไปเมื่อ 17 กรกฎาคม ไปยังประเทศมาเลเซีย และตามด้วยประเทศสิงคโปร์ ท้ายที่สุดในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2024 เธอถูกจับกุมในประเทศอินโดนีเซีย และถูกเนรเทศกลับไปยังฟิลิปปินส์ในสองวันถัดมา
สะพานฉะเชิงเทรา

| สะพานฉะเชิงเทรา |
| --- | --- |
สะพานฉะเชิงเทรามองจากหอนาฬิกาฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ
พิกัด: 13°41′16″N 101°04′38″E﻿ / ﻿13.6879°N 101.0771°E﻿ / 13.6879; 101.0771
เส้นทาง:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 กม. 71+600
ข้าม: แม่น้ำบางปะกง
ที่ตั้ง: ตำบลบางตีนเป็ด และ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ชื่อทางการ: สะพานฉะเชิงเทรา
ชื่ออื่น:  • สะพานฉะเชิงเทรา เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา 5 ธันวาคม 2542  • สะพานเฉลิมพระเกียรติ
ผู้ดูแล: แขวงทางหลวงฉะเชิงเทรา, กรมทางหลวง
เหนือน้ำ: สะพานทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออก
ท้ายน้ำ: สะพานทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 365
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานแบบคอนกรีตอัดแรงรูปกล่อง (Box Girder)
วัสดุ: คอนกรีตเสริมเหล็ก
ความยาว: 340 เมตร (1,120 ฟุต) (สะพานเดิม) 647 เมตร (2,123 ฟุต) (สะพานใหม่)
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497
วันสร้างเสร็จ: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2498
วันเปิด: 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 (สะพานใหม่)
สร้างใหม่: พ.ศ. 2539
ที่ตั้ง
th
สะพานฉะเชิงเทรา หรือ สะพานฉะเชิงเทรา เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา 5 ธันวาคม 2542 หรือ สะพานเฉลิมพระเกียรติ เป็นสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ตั้งอยู่ในพื้นที่ ตำบลบางตีนเป็ด และตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ขนาด 4 ช่องจราจร ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรมทางหลวง
ประวัติ > สะพานฉะเชิงเทรา

สะพานฉะเชิงเทรา เป็นสะพานที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อข้ามแม่น้ำบางปะกงหลังจากการสร้างสะพานเทพหัสดิน สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 และสร้างเสร็จในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ซึ่งก่อนหน้านี้การข้ามแม่น้ำของประชาชนในต่างอำเภอจะต้องเดินทางด้วยรถโดยสารไปยังท่าเรือท่าข้าม เพื่อนั่งเรือข้ามฝากไปยังท่าเรือฝั่งตัวเมือง หากจะรับส่งสินค้าหรือของขนาดใหญ่จะต้องใช้เรือที่ผูกโยงกันติดเครื่องยนต์ หรือที่เรียกกันว่าเรือโยง
ในปี พ.ศ. 2498 นายจวน กุลละวณิชย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทราในขณะนั้นจึงได้เสนอของบประมาณในการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ขนาด 2 ช่องจราจร เพื่อเชื่อมต่อถนนศุขประยูรในฝั่งตะวันออกของแม่น้ำกับถนนมหาจักรพรรดิ์ในฝั่งตะวันตก โดยจากเอกสารของทางราชการซึ่งประกาศไว้ในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2499 สะพานฉะเชิงเทราได้รับการตั้งชื่อจาก จอมพล แปลก พิบูลสงคราม ซึ่งระบุความยาวของสะพานขณะนั้นว่ามีความยาว 340.00 เมตร และปรากฎอีกครั้งในประกาศผู้อำนวยการทางหลวงแผ่นดิน เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2524 ซึ่งเป็นตำแหน่งของอธิบดีกรมทางหลวงในขณะนั้น ในการจำกัดน้ำหนักรถที่วิ่งบนสะพานฉะเชิงเทราไม่เกิน 12 ตันเนื่องจากสะพานชำรุด และเพิ่มเติมห้ามรถตั้งแต่หกล้อขึ้นไปวิ่งขึ้นบนสะพานในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2525
ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการออกพระราชกฤษฎีกาเวนคืนพื้นที่บริเวณสะพานฉะเชิงเทราเพิ่มเติม  เพื่อขยายความกว้างของเส้นทาง โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2537 และมีประกาศเร่งรัดการเวนคืนให้มีความจำเป็นเร่งด่วนอีกครั้งเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2538
ประวัติ > สะพานฉะเชิงเทรา เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา 5 ธันวาคม 2542

หลังจากสะพานเดิมใช้งานมาเป็นระยะเวลายาวนาน และขนาดความกว้างของช่องจราจรที่มีเพียง 2 ช่อง รวมถึงตัวสะพานนั้นผ่านการซ่อมแซมมาหลายครั้งจนไม่สามารถที่จะใช้งานได้อย่างปลอดภัย ประกอบกับปริมาณการจราจรที่เพิ่มขึ้นจากความต้องการในการใช้เส้นทาง ในปี พ.ศ. 2538 กรมทางหลวงจึงได้ดำเนินการรื้อถอนสะพานเดิม และสร้างสะพานขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2539 โดยผ่านความเห็นชอบจาก นายฐิระวัตร กุลละวณิชย์ ผู้ว่าราชการจังหวัดฉะเชิงเทราในขณะนั้น เพื่อรองรับปริมาณการจราจรที่จะเพิ่มสูงขึ้นอีกในอนาคตและความปลอดภัยของผู้ใช้เส้นทางในการใช้งานสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง และสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2542
ตัวสะพานฉะเชิงเทรามีโครงสร้างเป็นสะพานคอนกรีตอัดแรง ขนาด 4 ช่องจราจร มีความยาว 647.00 เมตร ซึ่งในปีที่สะพานสร้างแล้วเสร็จนั้นตรงกับพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542 จึงได้ใช้ชื่อสะพานที่สร้างใหม่ว่า "สะพานฉะเชิงเทรา เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา 5 ธันวาคม 2542" และทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 โดยนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในเวลานั้น
การจราจร

สะพานฉะเชิงเทรา เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 มีขนาด 4 ช่องจราจร เชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ที่ถูกเรียกในชื่อท้องถิ่นในฝั่งตะวันออกของสะพานว่าถนนศุขประยูร ขนาด 6 ช่องจราจร และฝั่งตะวันตกของสะพานคือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ที่ถูกเรียกชื่อท้องถิ่นว่าถนนมหาจักรพรรดิ์ ขนาด 6 ช่องจราจร