stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มงเบลียาร์

| มงเบลียาร์ |
| --- | --- |
Château de Montbéliard
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต
จังหวัด: ดู
เขต: Montbéliard
อำเภอ: Montbéliard-Est and Montbéliard-Ouest
สหเทศบาล: Pays de Montbéliard
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2008–2014) : Jacques Hélias
พื้นที่1: 15.01 ตร.กม. (5.80 ตร.ไมล์)
ประชากร (2008)2: 26,207 คน
 • ความหนาแน่น: 1,700 คน/ตร.กม. (4,500 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 25388 /25200
สูงจากระดับน้ำทะเล: 311–454 m (1,020–1,490 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
มงเบลียาร์ (ฝรั่งเศส: Montbéliard) เป็นเมืองในจังหวัดดู ในแคว้นฟร็องช์-กงเต ทางตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส ได้รับการเอ่ยถึงครั้งแรกในปี ค.ศ. 985 ในชื่อ Mons Beliardae
ฟือร์นังดู ซังตุช

ฟือร์นังดู มานูแวล ฟือร์นังดึช ดา กอชตา ซังตุช (โปรตุเกส: Fernando Manuel Fernandes da Costa Santos GOM; เกิดวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1954) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวโปรตุเกสซึ่งในตำแหน่งกองหลัง และอดีตผู้จัดการของทีมชาติโปรตุเกส มีผลงานที่โดดเด่นคือการพาโปรตุเกสชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการ

โปร์ตู
ปรีไมราลีกา: 1998–99
ตาซาดึปูร์ตูกัล: 1999–2000, 2000–01
ซูแปร์ตาซากังดีดูดึออลีไวรา: 1998, 1999
อาเอกเอเธนส์
กรีกฟุตบอลคัพ: 2001–02
โปรตุเกส
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2016
ยูฟ่าเนชันส์ลีก: 2018–19
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: อันดับที่สาม 2017
รางวัลส่วนตัว
ผู้จัดการแห่งปีซูเปอร์ลีกกรีซ: 2001–02, 2004–05, 2008–09, 2009–10
ผู้จัดการแห่งทศวรรษซูเปอร์ลีกกรีซ: 2000–10
IFFHS World's Best National Coach: 2016, 2019
The Best FIFA Men's Coach: 2016 (อันดับที่สาม)
Globos de Ouro – Best Male Coach: 2017
PFA Platinum Quinas: 2019
เกียรติประวัติ > เครื่องอิสริยาภรณ์

Grand Officer of the Order of Merit (10 July 2016)
มงแซเญอร์

ในภาษาฝรั่งเศส มงแซเญอร์ (ฝรั่งเศส: Monseigneur) เป็นคำนำหน้าชื่อและคำเรียกมุขนายก อัครมุขนายก พระคาร์ดินัล และเจ้าชาย ชาวโรมันคาทอลิกในประเทศไทยแปลคำนี้ว่าพระคุณเจ้า มักใช้ในการสนทนาหรือการเขียน
ฟุตบอลหญิงทีมชาติบราซิล

ฟุตบอลหญิงทีมชาติบราซิล (โปรตุเกส: Seleção Brasileira de Futebol Feminino) เป็นตัวแทนฟุตบอลหญิงจากประเทศบราซิล อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลทีมชาติบราซิล
ฟุตซอลทีมชาติบราซิล
ฟุตซอลทีมชาติบราซิล

ฟุตซอลทีมชาติบราซิล (อังกฤษ: Brazil national futsal team,โปรตุเกส: Seleção Brasileira de Futsal)เป็นทีมฟุตซอลตัวแทนจากประเทศบราซิลร่วมแข่งขันในระดับนานาชาติ ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตซอลบราซิล ถือเป็นชาติที่แข็งแกร่งในกีฬาฟุตซอลชาติหนึ่งของโลก โดยเฉพาะการชนะเลิศฟุตซอลชิงแชมป์โลก 3 สมัยติดต่อกัน และชนะเลิศรายการฟุตซอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ หรือ โกปาอาเมริกา ถึง 12 สมัย และสามารถติดหนึ่งในสามทีมสุดท้ายในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกในทุกรายการที่เข้าร่วม
ผลงานการแข่งขัน > ฟุตซอลชิงแชมป์โลก

1989 –  ชนะเลิศ
1992 –  ชนะเลิศ
1996 –  ชนะเลิศ
2000 –  อันดับ 2
2004 –  อันดับ 3
2008 –  ชนะเลิศ
2012 -  ชนะเลิศ
2016 -         รอบ 16 ทีมสุดท้าย
2021 –  อันดับ 3
2024 -  ชนะเลิศ
ผลงานการแข่งขัน > ฟุตซอลชิงแชมป์อเมริกาใต้

1964 –  2อันดับ2
1969 –  ชนะเลิศ
1971 –  ชนะเลิศ
1973 –  ชนะเลิศ
1975 –  ชนะเลิศ
1976 –  ชนะเลิศ
1977 –  ชนะเลิศ
1979 –  ชนะเลิศ
1983 –  ชนะเลิศ
1986 –  ชนะเลิศ
1989 –  ชนะเลิศ
1992 –  ชนะเลิศ
1995 –  ชนะเลิศ
1996 –  ชนะเลิศ
1997 –  ชนะเลิศ
1998 –  ชนะเลิศ
1999 –  ชนะเลิศ
2000 –  ชนะเลิศ
2003 –  อันดับ 2
2008 –  ชนะเลิศ
2011 –  ชนะเลิศ
2015 –  อันดับ3
2017 –  ชนะเลิศ
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

ผู้เล่นชุดปัจจบันในศึก ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012
| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 | 3MF | วินิซิอุส อีเลียส ตีซีรา () |  (1977-12-31) 31 ธันวาคม ค.ศ. 1977 (46 ปี) |  | {{{goals}}} |  เอลโปโซมูเซีย |
ดูเพิ่ม

ฟุตซอลหญิงทีมชาติบราซิล
ฟุตซอลคนหูหนวกทีมชาติบราซิล
ฟุตบอลทีมชาติบราซิล
มรณกรรมของมารา

| มรณกรรมของมารา |
| --- | --- |
ฝรั่งเศส: La Mort de Marat

ศิลปิน: ฌัก-หลุยส์ ดาวีด
ปี: 1793
สื่อ: สีน้ำมันบนผ้าใบ
มิติ: 162 cm × 128 cm (64 นิ้ว × 50 นิ้ว)
สถานที่: ราชพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งเบลเยียม
มรณกรรมของมารา (ฝรั่งเศส: La Mort de Marat) เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันโดยฌัก-หลุยส์ ดาวีด ซึ่งวาดขึ้นในค.ศ. 1783 เพื่อสื่อถึงการตายของฌ็อง-ปอล มารา ผู้นำคนสำคัญของคณะปฏิวัติฝรั่งเศสตลอดจนเป็นสหายของผู้วาด มาราถูกลอบสังหารในที่พักโดยฝีมือของหญิงสาวที่ชื่อว่าชาร์ล็อต กอร์แด ซึ่งไม่เห็นด้วยกับการประหารพระเจ้าหลุยส์ที่ 16​ และต่อต้านการปฏิวัติแบบสุดโต่งของมารา
จิตรกรรมนี้เป็นหนึ่งในจิตรกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ปัจจุบัน ของจริงถูกจัดแสดงที่ราชพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งเบลเยียม และมีของเลียนแบบถูกจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
ฟุตบอลหญิงทีมชาติโกตดิวัวร์

ฟุตบอลหญิงทีมชาติโกตดิวัวร์ (ฝรั่งเศส: Équipe de Côte d'Ivoire de football féminin) หรือ ฟุตบอลหญิงทีมชาติไอวอรีโคสต์ (อังกฤษ: Ivory Coast women's national football team) เป็นทีมชาติฟุตบอลหญิงของประเทศโกตดิวัวร์ซึ่งเข้าแข่งขันรายการระหว่างประเทศครั้งแรกในปี ค.ศ. 1988 ปัจจุบันทีมของพวกเธอได้รับการจัดให้อยู่ในทีมที่ดีที่สุดอันดับที่ 67 ของโลก และเป็นทีมที่ดีที่สุดอันดับ 6 ของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 1985 เกือบทุกประเทศในโลกไม่ได้มีทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติ ซึ่งรวมถึงประเทศโกตดิวัวร์ที่ไม่ได้มีการแข่งขันที่ทางฟีฟ่าให้การยอมรับจนกระทั่งปี ค.ศ. 1988  เมื่อทีมได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันวีเมนส์ฟีฟ่าอินวิเตชันแนลทัวร์นาเมนต์ 1988 ซึ่งทีมนี้อยู่ในกลุ่มเอ โดยในวันที่ 1 มิถุนายน ทีมนี้ได้เป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมชาติเนเธอร์แลนด์ 0 ต่อ 3 ประตูในเกมการแข่งที่ฝูซาน ส่วนในการแข่งขัน ณ วันที่ 5 มิถุนายน ทีมนี้ได้แพ้ต่อทีมชาติจีน 1 ต่อ 7 ประตูที่กว่างโจว ในปี ค.ศ. 1992 ทีมนี้ได้เข้าแข่งขันรายการลียงเนอคัพครั้งที่ 1 ของประเภทหญิง ซึ่งจัดขึ้น ณ ลียง ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 17 ถึง 20 เมษายน โดยแพ้ต่อทีมชาติสหรัฐอเมริการุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีที่ 0 ประตูต่อ 4 แพ้ต่อทีมเครือรัฐเอกราชที่ 0 ประตูต่อ 3 และแพ้ต่อทีมชาติฝรั่งเศสที่ 1 ประตูต่อ 6  ในปี ค.ศ. 2002 ทีมนี้ได้ลงแข่ง 2 นัด ส่วนในปี ค.ศ. 2003 ทีมนี้ไม่ได้ลงแข่ง เช่นเดียวกับปี ค.ศ. 2004  ครั้นปี ค.ศ. 2005 ทีมนี้ก็ได้ลงแข่งใน 3 นัด ตามด้วยปี ค.ศ. 2006 ที่ได้ลงแข่ง 2 นัด ซึ่งในปีดังกล่าว ทีมนี้ได้ทำการประชุมประจำสัปดาห์เพื่อการฝึกซ้อมร่วม 3 ครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2016-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
FIFA profile เก็บถาวร 2017-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กฟุตบอลหญิงทีมชาติในสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกาเหนือ (UNAF) |  ตูนิเซีย  โมร็อกโก  ลิเบีย  อียิปต์  แอลจีเรีย  |  |
| แอฟริกาตะวันตก (WAFU) |  กานา  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเตเนีย  มาลี  ไลบีเรีย  |  |
| แอฟริกาตะวันออก (CECAFA) |  เคนยา  จิบูตี  ซูดาน  เซาท์ซูดาน  แซนซิบาร์1  โซมาเลีย  แทนซาเนีย  บุรุนดี  รวันดา  ยูกันดา  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  |  |
| แอฟริกากลาง (UNIFFAC) |  กาบอง  คองโก  แคเมอรูน  ชาด  เซาตูเมและปรินซิปี  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  |  |
| แอฟริกาใต้ (COSAFA) |  คอโมโรส  ซิมบับเว  เซเชลส์  แซมเบีย  นามิเบีย  บอตสวานา  มอริเชียส  มาดากัสการ์  มาลาวี  โมซัมบิก  เลโซโท  เอสวาตีนี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  |  |
| สมาชิกไม่เจาะจงภูมิภาค |  เรอูว์นียง1  |  |
1 เป็นสมาชิกของซีเอเอฟ แต่ไม่ได้เป็นสมาชิกฟีฟ่า
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในฟุตบอลโลกหญิง 2015 |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:   สหรัฐ 
รองชนะเลิศ:   ญี่ปุ่น 
อันดับที่สาม:   อังกฤษ 
อันดับที่สี่:   เยอรมนี 
รอบก่อนรองชนะเลิศ:   ออสเตรเลีย   แคนาดา   จีน   ฝรั่งเศส 
รอบ 16 ทีมสุดท้าย:   บราซิล   แคเมอรูน   โคลอมเบีย   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   เกาหลีใต้   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์ 
รอบแบ่งกลุ่ม:   คอสตาริกา   เอกวาดอร์   โกตดิวัวร์   เม็กซิโก   นิวซีแลนด์   ไนจีเรีย   สเปน   ไทย
มหาวิทยาลัยบราซีเลีย

มหาวิทยาลัยบราซีเลีย
มหาวิทยาลัยบราซีเลีย (โปรตุเกส: Universidade de Brasília, UnB) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐในบราซีเลีย ก่อตั้งใน 1960 และได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศและอเมริกาใต้จากรายงานของ Times Higher Education (THE)
ภูมิภาคของประเทศกรีซ

ภูมิภาคในประเทศกรีซ (กรีก: γεωγραφικά διαμερίσματα หรือ หน่วยบริหารทางภูมิศาสตร์, อังกฤษ: Regions of Greece) เป็นเขตการบริหารแบบดั้งเดิมมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1987 เมื่อเกิดการปฏิรูประบบการบริหารรัฐกิจแผ่นดินขึ้น
เดิมกรีซแบ่งออกเป็น 10 ภูมิภาค (Regions) (7 ภูมิภาคอยู่บนแผ่นดินใหญ่ และอีก 3 แคว้นอยู่บนหมู่เกาะ) ภูมิภาคทั้งสิบแบ่งย่อยออกเป็น 54 จังหวัด (Prefectures) แม้ว่าจะถูกยุบเลิกไปเมื่อปี ค.ศ. 1987 แต่ภูมิภาคเหล่านี้ยังคงใช้ในการอ้างอิงกันอยู่
| --- | --- |
 เธรซ  มาซิโดเนีย   เธสซาลี  เอพิรัส  เซนทรัลกรีซ  อัตติกะ  เพโลพอนนีส  หมู่เกาะอีเจียน  หมู่เกาะไอโอเนียน  ครีต :  Map showing Regions of Greece
ดูเพิ่ม

ประเทศกรีซ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภูมิภาคในประเทศกรีซ
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แผนที่ของภูมิภาคในประเทศกรีซ
| ด ค กภูมิภาคในประเทศกรีซ |
| --- | --- | --- |
|  เธรซ  มาซิโดเนีย  เธสซาลี  ภูมิภาคเอพิรัส  เซนทรัลกรีซ  อัตติคา  เพโลพอนนีส  หมู่เกาะอีเจียน  หมู่เกาะไอโอเนียน  ครีต  |  เธรซ  มาซิโดเนีย  เธสซาลี  ภูมิภาคเอพิรัส  เซนทรัลกรีซ  อัตติคา  เพโลพอนนีส  หมู่เกาะอีเจียน  หมู่เกาะไอโอเนียน  ครีต  | ธงชาติกรีซ |
 หน่วยการบริหาร แคว้น จังหวัด ภูมิภาค เมือง เมืองโบราณ 
| ด ค กแคว้นของประเทศกรีซ |
| --- | --- | --- |
|  กรีซกลาง  กรีซตะวันตก  ครีต  เทสซาลี  เพโลพอนนีส  มาซิโดเนียกลาง  มาซิโดเนียตะวันตก  มาซิโดเนียตะวันออกและเทรซ  หมู่เกาะไอโอเนียน  อิไพรัส  อีเจียนใต้  อีเจียนเหนือ  แอตติกา  แอทอส (เขตปกครองอิสระในมาซิโดเนีย)  |  กรีซกลาง  กรีซตะวันตก  ครีต  เทสซาลี  เพโลพอนนีส  มาซิโดเนียกลาง  มาซิโดเนียตะวันตก  มาซิโดเนียตะวันออกและเทรซ  หมู่เกาะไอโอเนียน  อิไพรัส  อีเจียนใต้  อีเจียนเหนือ  แอตติกา  แอทอส (เขตปกครองอิสระในมาซิโดเนีย)  | Flag of Greece |
 หน่วยการบริหาร แคว้น จังหวัด ภูมิภาค เมือง เมืองโบราณ
มวนดา

| มวนดา Abu Bakry Sidik |
| --- | --- |
เมือง

มวนดาที่ตั้งเมืองมวนดาในประเทศกาบอง
พิกัด: 1°34′0″S 13°12′0″E﻿ / ﻿1.56667°S 13.20000°E﻿ / -1.56667; 13.20000
ประเทศ:  กาบอง
จังหวัด: โอโตกูเอ
อำเภอ: Lemboumbi-Leyou
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 39,298 คน
มวนดา (ฝรั่งเศส: Moanda) เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศกาบอง ตั้งอยู่ริมถนนแอน3 ของจังหวัดโอโตกูเอ เป็นเมืองสำคัญด้านการทำเหมืองแร่แมงกานีสของโลก จากการสนับสนุนของ Compagnie Minière de l'Ogooué (COMILOG) ซึ่งเริ่มทำเหมืองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1957 มวนดามีประชากรราว 39,298 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของจังหวัดรองจากฟร็องส์วีล เมืองยังอยู่ไม่ไกลจากชายแดนของสาธารณรัฐคองโก อยู่ห่างราว 100 กิโลเมตร
ฟาโรห์อไมร์เตอุส

อไมร์เตอุส (กรีก: Ἀμυρταῖος Amyrtaios ซึ่งเป็นพระนามภาษากรีก โดยมีพระนามภาษาอียิปต์โบราณว่า อเมนอิร์ดิซู) แห่งซาอิส เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณเพียงพระองค์เดียวจากราชวงศ์ที่ยี่สิบแปดแห่งอียิปต์ และสันนิษฐานว่าน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเชื้อพระวงศ์ที่มาจากราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์ (ระหว่าง 664 – 525 ปีก่อนคริสตกาล) พระองค์ทรงต่อต้านการยึดครองของชาวเปอร์เซียครั้งแรกเหนือราชอาณาจักรอียิปต์ได้สำเร็จ (ราชวงศ์ที่ยี่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์ ซึ่งปกครองระหว่าง 525 – 404 ปีก่อนคริสตกาล) และทรงครองราชย์ตั้งแต่ 404 จนถึง 399 ปีก่อนคริสตกาล การที่ฟาโรห์อไมร์เตอุสได้ทรงลุกฮือต่อต้านจักรวรรดิอะคีเมนิดและทรงประสบความสำเร็จนั้น ได้ทำให้ราชอาณาจักรอียิปต์กลับมามีอิสรภาพอีกครั้งและเป็นครั้งสุดท้ายในนามของรัฐอิสระของชนพื้นเมืองชาวอียิปต์ ซึ่งได้กินระยะเวลาไปประมาณ 60 ปี จนกระทั่งชาวเปอร์เซียยึดครองราชอาณาจักรอียิปต์อีกครั้ง
พระราชประวัติ > หลักฐานและการมีตนตัว

เซกตัส จูเลียส แอฟริกานัส ได้ขานพระนามของพระองค์ว่า "อไมร์ทีออส (Amyrteos)" แต่ในขณะที่ยูเซเบียสแห่งซีซาเรีย ได้ขานพระนามของพระองค์ว่า "อมิร์ไทออส (Amirtaios)" ซึ่งทั้งคู่บันทึกว่า พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 6 ปี ในบันทึกคำพยากรณ์อียิปต์โบราณหรือประชุมพงศาวดารเดมอติก (เขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 3/2 ก่อนคริสตกาล) ได้กล่าวว่า:
ผู้ปกครองพระองค์แรกที่ปกครองต่อจากชาวต่างชาติที่เป็นชาวมีเดีย [เปอร์เซีย] คือฟาโรห์อเมนอิร์ดาอิส [อมิร์ไทออส]
ฟาโรห์อไมร์เตอุสน่าจะเป็นหลานชายของอไมร์เตอุสแห่งซาอิส ซึ่งเป็นผู้นำการก่อกบฏระหว่าง 465 ปีก่อนคริสตกาล และ 463 ปีก่อนคริสตกาล ต่อผู้ปกครองท้องถิ่นของกษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 1 ร่วมกับผู้ปกครองกบฏนามว่า อินารอสที่ 2 ผู้ซึ่งเป็นพระราชนัดดาของฟาโรห์พซัมเตกที่ 3 พระองค์เป็นที่ทราบจากแหล่งบันทึกภาษาอาราเมคและกรีกโบราณ และถูกกล่าวถึงในประชุมพงศาวดารเดมอติกว่าเป็น "ผู้ปกครองที่แทบจะไม่มีใครทราบเลย" ไม่ทราบว่าพระองค์ทรงมีอนุสาวรีย์ใดบ้าง และพระนามของพระองค์ในภาษาอียิปต์ได้รับการขนานพระนามขึ้นใหม่จากคำบอกกล่าวในประชุมพงศาวดารเดมอติกเท่านั้น ไม่พบการเขียนพระนามของพระองค์แบบอักษรอียิปต์โบราณ
พระราชประวัติ > การก่อกบฏและการครองราชย์

ก่อนหน้าที่พระองค์จะทรงขึ้นครองพระราชบัลลังก์แห่งอียิปต์นั้น ฟาโรห์อไมร์เตอุสได้ทรงก่อกบฏต่อกษัตริย์ดาริอัสที่ 2 แห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด (ปกครองระหว่าง 423 – 404 ปีก่อนคริสตกาล) ในช่วงเวลาที่เร็วที่สุดประมาณ 411 ปีก่อนคริสตกาล โดยทรงเป็นผู้นำการรบแบบกองโจรในบริเวณดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งทางตะวันตกรอบ ๆ เมืองซาอิส ซึ่งเป็นสถานที่พระราชสมภพของพระองค์
หลังจากการเสด็จสวรรคตของกษัตริย์ดาริอัส ฟาโรห์อไมร์เตอุสก็ทรงประกาศพระองค์ขึ้นเป็นฟาโรห์ในช่วง 404 ปีก่อนคริสตกาล ตามคำกล่าวของไอโซเครติส กษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 2 ได้ทรงรวบรวมกองทัพในฟีนิเซียภายใต้บัญชาการของอาโบรโคมัส เพื่อยึดอียิปต์คืนหลังจากขึ้นครองพระราชบัลลังก์เปอร์เซียได้เพียงระยะเวลาไม่นาน แต่ปัญหาทางการเมืองกับไซรัส ผู้เยาว์ ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระองค์ได้ขัดขวางไม่ให้เกิดการปราบปรามกบฏในอียิปต์ จึงปล่อยให้ชาวอียิปต์มีเวลาเพียงพอที่จะทำให้ตนเองหลุดออกจากการปกครองของจักรววรดิอะคีเมนิด ในขณะที่การปกครองของฟาโรห์อไมร์เตอุสในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฝั่งตะวันตกได้สถาปนาขึ้นในช่วง 404 ปีก่อนคริสตกาล แต่กษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 2 ก็ยังคงทรงได้รับการยอมรับว่าเป็นฟาโรห์ที่แอลเลเฟนไทน์จนถึงช่วง 401 ปีก่อนคริสตกาล แต่ในบันทึกภาษาอรามาอิกจากบริเวณดังกล่าวได้กล่าวถึง ปีที่ 5 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อไมร์เตอุสในช่วงเดือนกันยายน ราว 400 ปีก่อนคริสตกาล และบันทึกแห่งแอลเลเฟนไทน์ยังได้แสดงให้เห็นด้วยว่าในช่วงระหว่าง 404 ถึง 400 ปีก่อนคริสตกาล (หรือ 398 ปีก่อนคริสตกาล) อียิปต์บนยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิเปอร์เซียอยู่ ในขณะที่กองกำลังของฟาโรห์อไมร์เตอุสนั้นปกครองอยู่ในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์
ในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกนามว่า ดิโอโดรัส ซิคูลัส ได้บันทึกไว้ใน Bibliotheca Historicala (XIV, 35.3–5) ว่า กษัตริย์พระองค์หนึ่งพระนามว่า พซัมเตก (Psamtik) ซึ่งดูเหมือนจะระบุถึงฟาโรห์อไมร์เตอุส บางทีอาจเป็น "พซัมเตก" พระนามที่สูญหายหายไปของพระองค์ ซึ่งได้ทรงสังหารนายพลชาวกรีกนามว่า ทามอส ผู้ซึ่งได้ลี้ภัยในราชอาณาจักรอียิปต์หลังจากความพ่ายแพ้ของการก่อกบฏของไซรัส หากข้อเท็จจริงนั้นถูกต้องจะทำให้ดูเหมือนว่า ฟาโรห์อไมร์เตอุสจะทรงกระทำในลักษณะนี้เพื่อทรงเอาใจกษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 2 และเป็นไปได้ว่าฟาโรห์อไมร์เตอุสทรงเข้าไปเป็นพันธมิตรกับชาวสปาร์ตาโดยนัยว่า อียิปต์ได้รับความช่วยเหลือทางทหารจากสปาร์ตาเพื่อแลกกับเมล็ดธัญพืช
พระราชประวัติ > การล่มสลายและการสวรรคต

ฟาโรห์อไมร์เตอุสได้ทรงพ่ายแพ้ในการต่อสู้เปิดโดยผู้ปกครองต่อจากพระองค์นามว่า ฟาโรห์เนเฟริเตสที่ 1 แห่งเมนเดส และทรงถูกสำเร็จโทษที่เมืองเมมฟิส  ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ปรากฏในบันทึกปาปิรุสอราเมอิกบรูคลินหมายเลข 13 ได้กล่าวเป็นนัยว่าน่าจะเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม ราว 399 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากนั้น ฟาโรห์เนเฟริเตสที่ 1 ก็ทรงย้ายเมืองหลวงไปยังเมืองเมนเดส (บริเวณอียิปต์ล่าง) ไม่ทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการปกครอง การล่มสลายและการสวรรคตของ ฟาโรห์อไมร์เตอุสอีกเลย โดยฟาโรห์เนเฟริเตสที่ 1 ทรงครองราชย์จนถึง 393 ปีก่อนคริสตกาล และมีพระราชโอรสทรงสืบทอดราชสมบัติต่อในพระนามฟาโรห์ฮาคอร์
บรรณานุกรม

Cimmino, Franco (2003). Dizionario delle Dinastie Faraoniche. Milan: Bompiani. ISBN 978-8845255311.
Clayton, Peter A. (1999). Chronicles of the Pharaohs. London: Thames and Hudson. ISBN 978-0500050743.
Lemaire, A. (1995). La fin de la première période perse in Égypte et la chronologie judéene vers 400 av. J.-C., Transeuphratène 9, Leuven: Peeters Publishers. pp. 51–61.
Lloyd, Alan B. (2003). The Late Period, in The Oxford History of Ancient Egypt, edited by I. Shaw. Oxford: University Press. ISBN 978-0192804587.
Perdu, O. (2010). Saites and Persians (664—332), in A.B. Lloyd (ed.), A Companion to Ancient Egypt Chichester: Wiley-Blackwell. ISBN 978-1118785140. pp. 140–58 (at pp. 153–7).
Ray, J.D. (1987). Egypt: Dependence and Independence (425-343 B.C.), in: Achaemenid History I: Sources, Structures, and Syntheses, edited by H. Sancisi-Weerdenburg. Leiden: Nederlands Instituutvoor het Nabije Oosten. pp. 79–95.
เหรียญดาริกของกษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 2 ซึ่งเป็นกษัตริย์ที่ฟาโรห์อไมร์เตอุสทรงก่อกบฏจากกาบิเนต์ เด เมไดลล์ กรุงปารีส
สฟิงซ์ของฟาโรห์เนเฟริเตสที่ 1 จากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ กรุงปารีส
ฟันดาบ

| --- | --- |
การแข่งขันฟันดาบเวิลด์คัพ 2012 รอบชิงชนะเลิศ ที่ปารีส
สมาพันธ์สูงสุด: สหพันธ์ฟันดาบนานาชาติ
เล่นครั้งแรก: ระหว่างศตวรรษที่ 17 และ 19 ยุโรป
ลักษณะเฉพาะ
การปะทะ: กึ่งสัมผัส
ผู้เล่นในทีม: เดี่ยวหรือผลัดทีม
แข่งรวมชายหญิง: ผสม และแยก
หมวดหมู่: ในร่ม
อุปกรณ์: เอเป้, ฟอยล์, เซเบอร์, สายไฟฟ้าประจำตัว, เสื้อไฟฟ้า, ด้ามจับ
สถานที่: สนามประลอง (ปริ้สท์)
จัดแข่งขัน
ประเทศ ภูมิภาค: ทั่วโลก
โอลิมปิก: ตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
พาราลิมปิก: วีลแชร์ฟันดาบ ตั้งแต่พาราลิมปิกฤดูร้อน 1960
| --- | --- |

ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ: ฟันดาบเอเป้, ฟันดาบฟอยล์, ฟันดาบเซเบอร์
มุ่งเน้น: อาวุธ
Hardness: กึ่งสัมผัส
เว็บไซต์ทางการ: fie.org
ฟันดาบ เป็นกีฬาต่อสู้ที่มีการต่อสู้ด้วยดาบ การแข่งขันฟันดาบสมัยใหม่มีด้วยกัน 3 ประเภท ได้แก่ ฟอยล์ เอเป้ และเซเบอร์ ใช้วัสดุของดาบแบ่งประเภทตามชื่อ แต่ละประเภทมีกติกาต่างกันออกไป นักกีฬาฟันดาบส่วนใหญ่มีความถนัดในประเภทเดียว กีฬาฟันดาบสมัยใหม่มีความนิยมมากขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โดยมีพื้นฐานมาจากศิลปะการฟันดาบแบบดั้งเดิม สำนักฟันดาบอิตาลีนำเอาการฟันดาบแบบดังเดิมซึ่งเป็นศิลปะการต่อสู้ในอดีตของยุโรปนำมาปรับปรุง และต่อมาสำนักฟันดาบฝรั่งเศสก็ได้ปรับปรุงให้มีระบบที่ดียิ่งขึ้น การทำคะแนนในการแข่งขันฟันดาบทำได้โดยการสัมผัสกับคู่ต่อสู้
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 มีการเพิ่มประเภทที่ 4 ของฟันดาบที่เรียกว่าซิงเกิลสติก แต่ถูกยกเลิกหลังจากการแข่งขันครั้งนั้นและไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของฟันดาบสมัยใหม่ ฟันดาบแข่งขันเป็นหนึ่งในกีฬาแรก ๆ ที่เสนอในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ควบคู่ไปกับกรีฑา จักรยาน ว่ายน้ำ และยิมนาสติก ถูกบรรจุในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ทุกครั้ง
การแข่งขันฟันดาบ > หน่วยงานกำกับดูแล

บทความหลัก: สหพันธ์ฟันดาบนานาชาติ
การฟันดาบอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสหพันธ์ฟันดาบนานาชาติ (ฝรั่งเศส: Fédération Internationale d'Escrime; FIE) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีสมาชิกจาก 155 สมาคมระดับชาติ ซึ่งแต่ละแห่งได้รับรับรองจากรัฐบาล คณะกรรมการโอลิมปิก ให้เป็นตัวแทนหนึ่งเดียวของกีฬาฟันดาบประเภทโอลิมปิกในประเทศนั้น ๆ
การแข่งขันฟันดาบ > กฎ

สหพันธ์ยังคงใช้กฎปัจจุบันที่ใช้ในการแข่งขันระดับนานาชาติหลัก ประกอบด้วยการแข่งขันฟันดาบเวิลด์คัพ ฟันดาบชิงแชมป์โลก และกีฬาฟันดาบในกีฬาโอลิมปิก สหพันธ์สามารถให้มีการเสนอเพื่อเปลี่ยนแปลงกฎได้ในการประชุมประจำปี
ประวัติ

กีฬาฟันดาบมีรากฐานมาจากการพัฒนาทักษะการใช้ดาบสำหรับการดวลต่อสู้และการป้องกันตัว ถือได้ว่าเป็น "หมากรุกความเร็วสูง" โดยแต่ละการต่อสู้จะเริ่มต้นและสิ้นสุดด้วยการชูมือ การมีน้ำใจนักกีฬาและการให้เกียรติมีความเข้มงวดในทุกระดับของการฝึกฝนและการแข่งขัน
เค้าโครงของฟันดาบสมัยใหม่มีต้นกำเนิดในศตวรรษ 18 สำนักฟันดาบของอิตาลีในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และภายใต้อิทธิพลของสำนักดังกล่าวก็ได้พัฒนาโดยสำนักฟันดาบของฝรั่งเศส สำนักฟันดาบของสเปนหยุดพัฒนาและถูกแทนที่ด้วยสำนักของอิตาลีและฝรั่งเศส
ประวัติ > การพัฒนาสู่กีฬา

การเปลี่ยนจากการฝึกในรูปแบบทหารสู่การเป็นกีฬาฟันดาบ เกิดขึ้นตั้งแต่กลางศตวรรษ 18 นำโดยโดเมนิโก แองเจโล ซึ่งก่อตั้งสำนักวิชาฟันดาบชื่อว่า สำนักอาวุธแองเจโล (Angelo's School of Arms) ในคาร์ไลล์เฮาส์ โซโห ลอนดอน ในปี 1763 
ใช้เป็นที่ศิลปะการฟันดาบอันเป็นกระแสนิยมแก่ชนชั้นสูง สำนักของแองเจโลบริหารงานโดยครอบครัวผ่านสามชั่วอายุคน และครองศิลปะการฟันดาบของยุโรปมาเกือบศตวรรษ
แองเจโลวางกฎเกณฑ์สำคัญเกี่ยวกับท่าทางและจังหวะเท้าในวงการฟันดาบมาถึงปัจจุบัน แม้ว่าวิธีการโจมตีและป้องกันจะยังแตกต่างจากปัจจุบันมากก็ตาม แม้ในการสอนเป็นการตั้งใจที่เตรียมนักเรียนให้พร้อมสู่การต่อสู้จริง แต่แองเจโลก็เป็นปรมาจารย์ด้านการฟันดาบคนแรกที่เน้นย้ำถึงประโยชน์ต่อสุขภาพและการกีฬาของฟันดาบมากกว่าการใช้เป็นศิลปะการสังหาร โดยเน้นย้ำในหนังสือที่มีอิทธิพลของเขาชื่อ L'École des armes (สำนักแห่งการฟันดาบ) ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1763
กติกาพื้นฐานรวบรวมและกำหนดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1880 โดยปรมาจารย์ด้านการฟันดาบชาวฝรั่งเศส กามีย์ เพรวอสต์ ในช่วงเวลานี้เองที่สมาคมฟันดาบที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการหลายแห่งเริ่มก่อตั้งขึ้นในภูมิภาคต่าง ๆ เช่น สมาคมฟันดาบสมัครเล่นแห่งอเมริกาก่อตั้งขึ้นในปี 1891 สมาคมฟันดาบสมัครเล่นแห่งบริเตนใหญ่ก่อตั้งขึ้นในปี 1902 และสหพันธ์สมาคมฟันดาบและหออาวุธแห่งชาติของฝรั่งเศสก่อตั้งขึ้นในปี 1906
การแข่งขันฟันดาบอย่างเป็นทางการครั้งแรกจัดขึ้นที่การแข่งขัน Grand Military Tournament and Assault at Arms ครั้งแรกในปี 1880 ซึ่งจัดขึ้นที่ Royal Agricultural Hall ในอิสลิงตัน ประเทศอังกฤษ ในเดือนมิถุนายน การแข่งขันครั้งนี้ประกอบด้วยการแข่งขันระหว่างเจ้าหน้าที่กองทัพและทหาร การแข่งขันแต่ละครั้งต่อสู้สัมผัสกันห้าครั้งและปลายดาบฟอยล์ทาด้วยสีดำเพื่อให้ผู้ตัดสินมองเห็นอย่างชัดเจน สมาคมยิมนาสติกและฟันดาบสมัครเล่นได้จัดทำกฎกติกาฟันดาบอย่างเป็นทางการขึ้นในปี 1896
กีฬาฟันดาบเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 ประเภทเซเบอร์จัดขึ้นในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ประเภทฟอยล์จัดขึ้นในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 การแข่งขันเอเป้จัดขึ้นในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 โดยไม่ทราบแน่ชัด
เริ่มขึ้นด้วยประเภทเอเป้ในปี 1933 ที่ผู้ตัดสินข้างสนามถูกแทนที่ด้วยโลร็อง-พาแกน เครื่องนับคะแนนไฟฟ้า พร้อมเสียงสัญญาณและไฟสีแดงหรือสีเขียวที่แสดงเมื่อใดที่สัมผัสได้ ประเภทฟอยล์ถูกนำมาใช้ในปี 1956 และประเภทเซเบอร์ในปี 1988 กล่องบันทึกคะแนนช่วยลดความลำเอียงในการตัดสิน และช่วยให้นับคะแนนได้แม่นยำยิ่งขึ้นสำหรับการโจมตีที่เร็วขึ้น การสัมผัสที่เบากว่า และสัมผัสจากด้านหลังและด้านข้างมากกว่าเดิม
บรรณานุกรม

Amberger, Johann Christoph (1999). The Secret History of the Sword. Burbank: Multi-Media. ISBN 1-892515-04-0
Barbasetti, Luigi (1936). The Art of the Sabre and the Epee. 1936. reprint 2019. ISBN 9783964010056
British Fencing (September 2008). "FIE Competition Rules (English)". Official document. Retrieved 2008-12-16.
Evangelista, Nick (1996). The Art and Science of Fencing. Indianapolis: Masters Press. ISBN 1-57028-075-4.
Evangelista, Nick (2000). The Inner Game of Fencing: Excellence in Form, Technique, Strategy, and Spirit. Chicago: Masters Press. ISBN 1-57028-230-7.
Gaugler, William M. (2004). "The Science of Fencing: A Comprehensive Training Manual for Master and Student: Including Lesson Plans for Foil, Sabre and Epee Instruction". Laureate Press. ISBN 1884528309.
United States Fencing Association (September 2010). United States Fencing Association Rules for Competition. Retrieved 2011-10-03.
Vass, Imre (2011). "Epee Fencing: A Complete System". SKA SwordPlay Books. ISBN 0978902270.
แหล่งข้อมูลอื่น

FIE statutes (PDF)
Fencing ที่เว็บไซต์ Curlie
Fencing – FAQ from rec.sport.fencing
Links to videos of basic fencing moves from MIT OpenCourseWare as taught in Spring 2007
| ด ค ก กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
กีฬาบังคับ:  กีฬาทางน้ำ ระบำใต้น้ำ  กระโดดน้ำ  ว่ายน้ำมาราธอน  ว่ายน้ำ  โปโลน้ำ  ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  บาสเกตบอล 3x3  มวยสากล  เรือแคนู สลาลม  สปรินท์  จักรยาน บีเอ็มเอ็กซ์  บีเอ็มเอ็กซ์ฟรีสไตล์  เสือภูเขา  ถนน  ลู่  ขี่ม้า ศิลปะบังคับม้า  อีเวนติง  กระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยิมนาสติก สากล  ลีลา  แทรมโพลีน  แฮนด์บอล  ยูโด  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  ยิงปืน  สเกตบอร์ด  ปีนหน้าผา  โต้คลื่น  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล วอลเลย์บอลชายหาด  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ ฟรีสไตล์  เกรโก-โรมัน 
กีฬาเลือก:  เบรกกิ้ง  เบสบอล / ซอฟต์บอล  คริกเกต  แฟลกฟุตบอล  คาราเต้  ลาครอส  สควอช 
 ดูเพิ่ม: กีฬาในพาราลิมปิก และกีฬาในโอลิมปิกฤดูหนาว 
สำนักวิชาฟันดาบ มหาวิทยาลัยไลเดิน ประเทศเนเธอร์แลนด์ ปี 1610
ภาพพิมพ์ ปี 1763 ฟันดาบจากหนังสือคู่มือของโดเมนิโก แองเจโล มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนการฟันดาบให้กลายเป็นกีฬา
ฟุตซอลทีมชาติโปรตุเกส

ฟุตซอลทีมชาติโปรตุเกส (โปรตุเกส: Seleção Portuguesa de Futsal Masculino) เป็นทีมฟุตซอลตัวแทนจากประเทศโปรตุเกสร่วมแข่งขันในระดับนานาชาติ ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตซอลโปรตุเกส โปรตุเกสได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตซอลโลกมาแล้ว 5 ครั้ง เคยได้อันดับ 3 ในปี ค.ศ. 2000
รายการที่เข้าร่วม > ฟุตซอลชิงแชมป์โลก

ดูเพิ่ม: ฟุตซอลโลก
| ฟุตซอลโลก> ปี | ฟุตซอลโลก> รอบ | ฟุตซอลโลก> อันดับ | ฟุตซอลโลก> แข่ง | ฟุตซอลโลก> ชนะ | ฟุตซอลโลก> เสมอ | ฟุตซอลโลก> แพ้ | ฟุตซอลโลก> GS | ฟุตซอลโลก> GA |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  1989 | ไม่ได้เข้าร่วม | – | – | – | – | – | – | – |
|  1992 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | – | – | – | – | – | – | – |
|  1996 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | – | – | – | – | – | – | – |
|  2000 | อันดับ 3 | 3 | 8 | 5 | 0 | 3 | 23 | 23 |
|  2004 | รอบที่สอง | 16 | 6 | 3 | 1 | 2 | 18 | 8 |
|  2008 | รอบแรก | – | 4 | 3 | 0 | 1 | 15 | 8 |
|  2012 | รอบ 8 ทีม | 7 | 5 | 4 | 0 | 1 | 32 | 3 |
|  2016 | อันดับ 4 | 4 | 7 | 4 | 2 | 1 | 26 | 11 |
|  2021 | ชนะเลิศ | 1 | 7 | 5 | 2 | 0 | 26 | 12 |
| สรุป | 6/9 |  | 41 | 24 | 4 | 13 | 224 | 109 |