stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โบอิง
แผนก

บริษัทโบอิงแบ่งออกเป็น 2 ส่วนใหญ่ คือ ฝ่ายเครื่องบินพาณิชย์โบอิง (Boeing Commercial Airplanes) และฝ่ายยุทโธปกรณ์โบอิง (Integrated Defense Systems) ซึ่งดูแลเรื่องการผลิตชิ้นส่วนยานอวกาศและอาวุธยุทโธปกรณ์ทางทหาร
Boeing Australia, Ltd.
Boeing Capital
Boeing Commercial Airplanes
Airplane Programs
787 Program
Commercial Aviation Services
บริษัทลูก:
Aeroinfo Systems
Alteon Training เก็บถาวร 2006-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เดิมคือ FlightSafetyBoeing
Aviall, Inc.
Aviation Partners Boeing, ถือหุ้น 50/50 ร่วมกับ Aviation Partners Inc.
Continental Datagraphics
Jeppesen, เดิมคือ Jeppesen Sanderson
Preston Aviation Solutions
Boeing Integrated Defense Systems
Advanced Systems
Network & Space Systems
Boeing Satellite Development Center, เดิมคือหน่วยงานของ Hughes Electronics
Precision Engagement & Mobility Systems
Support Systems
Joint Ventures
Sea Launch (40% โบอิง)
United Launch Alliance (ร่วมกับ Lockheed Martin)
United Space Alliance (ร่วมกับ Lockheed Martin)
Phantom Works
Intellectual Property Management
Corporate Engineering & Technology
Boeing Shared Services Group
Information Technology
Boeing Realty
Boeing Travel Management Company
ดูเพิ่ม

แอร์บัส
แหล่งข้อมูลอื่น

บริษัทโบอิง จำกัด (อังกฤษ)
โบอิง 707

| โบอิง 707 |
| --- | --- |
   โบอิง 707-138บี ของควอนตัส
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานลำตัวแคบ
ชาติกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต: เครื่องบินพาณิชย์โบอิง
สถานะ: ในประจำการอย่างจำกัดมาก
ผู้ใช้งานหลัก: แพนแอม (ในอดีต)   ทรานส์เวิร์ลดแอร์ไลน์ (ในอดีต)  อเมริกันแอร์ไลน์ (ในอดีต)  แอร์ฟรานซ์ (ในอดีต)
จำนวนที่ผลิต: 865 ลำ  (ไม่รวมรุ่นของโบอิง 720)
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 1956 – 1978
เริ่มใช้งาน: 26 ตุลาคม ค.ศ. 1958 โดยแพนแอม
เที่ยวบินแรก: 20 ธันวาคม ค.ศ. 1957
ปลดประจำการ: ค.ศ. 2019  (เชิงพาณิชย์) 
พัฒนาจาก: โบอิง 367-80
สายการผลิต: โบอิง 720   โบอิง เคซี-135 สตาร์โตแทงค์เกอร์
พัฒนาเป็น: โบอิง E-3 เซ็นทรี   โบอิง E-6 เมอร์คิวรี่   นอร์ทธรอป กรัมแมน E-8 จอยน์ทสตาร์
โบอิง 707 (อังกฤษ: Boeing 707) เป็นเครื่องบินโดยสารไอพ่นรุ่นแรกของสหรัฐ เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 และบินโดยสารเป็นครั้งแรกโดยสายการบินแพนแอม เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1958 และมีการผลิตมากกว่า 10 รุ่น
ข้อมูลจำเพาะ

มีดังต่อไปนี้
ผู้สร้าง บริษัท โบอิง คอมเมอร์เชียล แอร์เพลน (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท เจ๊ตโดยสาร พิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 3-5 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 195 ที่นั่ง
เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจที 3 ดี-7 แรงขับ เครื่องละ 8,618 กิโลกรัม
กางปีก 44.61 เมตร
ยาว 46.61 เมตร
สูง 12.94 เมตร
พื้นที่ปีก 268.6 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 64,000 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 151,315 กิโลกรัม
อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง 965 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทางประหยัด 886 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราไต่ 20.3 เมตร/วินาที
เพดานบินใช้งาน 11,885 เมตร
พิสัยบิน 10,040 กิโลเมตร
12,030 กิโลเมตร
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

โบอิง 367-80
โบอิง เคซี-135 สตาร์โตแทงค์เกอร์
โบอิง 720
โบอิง 727
โบอิง 737
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

เดอ ฮาวิลแลนด์ คอมเม็ต
คอนแวร์ 880
คอนแวร์ 990
ดักลาส ดีซี-8
อิลยูชิน อิล-62
ช่างไห่ วาย-10
วิกเกอร์ส วีซี10
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2016

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  เปรู
วันที่: 24–28 สิงหาคม
ทีม: 8
สถานที่: 1
ชนะเลิศ:  บราซิล (สมัยที่ 16th)
รางวัล
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  ไตนารา ซังตูส (BRA)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Website
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2016 (อังกฤษ: 2016 Girls' Youth South American Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 20 ของการแข่งขัน โดยอยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ (ซีเอสวี)
ประเทศที่เข้าร่วม

ประเทศต่อไปนี้คือประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน:
อาร์เจนตินา
โบลิเวีย
บราซิล
ชิลี
โคลอมเบีย
เปรู
อุรุกวัย
เวเนซุเอลา
รอบแบ่งกลุ่ม

| --- | --- |
: ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ
: ผ่านเข้าสู่รอบจัดอันดับ 5–8
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม A

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บราซิล | 3 | 0 | 9 | 9 | 1 | 9.000 | 246 | 146 | 1.685  |
| 2 |  โคลอมเบีย | 2 | 1 | 5 | 7 | 5 | 1.400 | 260 | 254 | 1.024  |
| 3 |  ชิลี | 1 | 2 | 4 | 5 | 6 | 0.833 | 208 | 234 | 0.889  |
| 4 |  โบลิเวีย | 0 | 3 | 0 | 0 | 9 | 0.000 | 145 | 225 | 0.644 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 ส.ค. | 10:30 | โคลอมเบีย   | 3–2 |   ชิลี  | 25–17 | 19–25 | 21–25 | 25–21 | 15–10 | 105–98 | Result |
| 24 ส.ค. | 15:00 | บราซิล   | 3–0 |   โบลิเวีย  | 25–7 | 25–12 | 25–12 |   |   | 75–31 | Result |
| 25 ส.ค. | 10:30 | โบลิเวีย   | 0–3 |   โคลอมเบีย  | 16–25 | 21–25 | 23–25 |   |   | 60–75 | Result |
| 25 ส.ค. | 15:00 | ชิลี   | 0–3 |   บราซิล  | 12–25 | 14–25 | 9–25 |   |   | 35–75 | Result |
| 26 ส.ค. | 10:30 | ชิลี   | 3–0 |   โบลิเวีย  | 25–14 | 25–23 | 25–17 |   |   | 75–54 | Result |
| 26 ส.ค. | 15:00 | บราซิล   | 3–1 |   โคลอมเบีย  | 25–15 | 21–25 | 25–22 | 25–18 |   | 96–80 | Result |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม B

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เปรู | 3 | 0 | 9 | 9 | 0 | MAX | 225 | 133 | 1.692  |
| 2 |  อาร์เจนตินา | 2 | 1 | 6 | 6 | 3 | 2.000 | 202 | 146 | 1.384  |
| 3 |  อุรุกวัย | 1 | 2 | 3 | 3 | 7 | 0.429 | 179 | 232 | 0.772  |
| 4 |  เวเนซุเอลา | 0 | 3 | 0 | 1 | 9 | 0.111 | 149 | 244 | 0.611 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 ส.ค. | 12:45 | อาร์เจนตินา   | 3–0 |   อุรุกวัย  | 25–13 | 25–14 | 25–18 |   |   | 75–45 | Result |
| 24 ส.ค. | 17:05 | เปรู   | 3–0 |   เวเนซุเอลา  | 25–16 | 25–12 | 25–13 |   |   | 75–41 | Result |
| 25 ส.ค. | 12:45 | เวเนซุเอลา   | 0–3 |   อาร์เจนตินา  | 5–25 | 7–25 | 14–25 |   |   | 26–75 | Result |
| 25 ส.ค. | 17:05 | อุรุกวัย   | 0–3 |   เปรู  | 15–25 | 12–25 | 13–25 |   |   | 40–75 | Result |
| 26 ส.ค. | 12:45 | อุรุกวัย   | 3–1 |   เวเนซุเอลา  | 25–7 | 15–25 | 27–25 | 27–25 |   | 94–82 | Result |
| 26 ส.ค. | 17:05 | เปรู   | 3–0 |   อาร์เจนตินา  | 25–19 | 25–12 | 25–21 |   |   | 75–52 | Result |
รอบสุดท้าย > รอบจัดอันดับ 5–8

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบจัดอันดับ 5–8 | รอบจัดอันดับ 5–8 |  |  | รอบชิงอันดับที่ 5 | รอบชิงอันดับที่ 5 |  |

|  | 27 สิงหาคม | 27 สิงหาคม |  |  |  |  |  |
|  |   ชิลี |  3 |   |  |  |  |  |
|  |   เวเนซุเอลา |  1 |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 28 สิงหาคม | 28 สิงหาคม |  |
|  |   |   |   |   |   ชิลี |  3 |  |
|  |   |   |   |   |   โบลิเวีย |  0 |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | รอบชิงอันดับที่ 7 | รอบชิงอันดับที่ 7 |  |
|  | 27 สิงหาคม | 27 สิงหาคม |   |  | 28 สิงหาคม | 28 สิงหาคม |  |
|  |   โบลิเวีย |  3 |   |  |   เวเนซุเอลา |  0 |  |
|  |   อุรุกวัย |  0 |   |  |   อุรุกวัย |  3 |  |
รอบสุดท้าย > รอบจัดอันดับ 5–8 > รอบจัดอันดับ 5–8

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ส.ค. | 11:30 | ชิลี   | 3–1 |   เวเนซุเอลา  | 25–16 | 25–17 | 17–25 | 25–16 |   | 92–74 | Result |
| 27 ส.ค. | 13:30 | โบลิเวีย   | 3–0 |   อุรุกวัย  | 25–23 | 25–15 | 25–21 |   |   | 75–59 | Result |
รอบสุดท้าย > รอบจัดอันดับ 5–8 > รอบชิงอันดับที่ 7

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ส.ค. | 12:30 | เวเนซุเอลา   | 0–3 |   อุรุกวัย  | 16–25 | 17–25 | 9–25 |   |   | 42–75 | Result |
รอบสุดท้าย > รอบจัดอันดับ 5–8 > รอบชิงอันดับที่ 5

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ส.ค. | 14:30 | ชิลี   | 3–0 |   โบลิเวีย  | 25–17 | 25–20 | 25–16 |   |   | 75–53 | Result |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |  |

|  | 27 สิงหาคม | 27 สิงหาคม |  |  |  |  |  |
|  |   บราซิล |  3 |   |  |  |  |  |
|  |   อาร์เจนตินา |  0 |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 28 สิงหาคม | 28 สิงหาคม |  |
|  |   |   |   |   |   บราซิล |  3 |  |
|  |   |   |   |   |   เปรู |  0 |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | รอบชิงอันดับที่ 3 | รอบชิงอันดับที่ 3 |  |
|  | 27 สิงหาคม | 27 สิงหาคม |   |  | 28 สิงหาคม | 28 สิงหาคม |  |
|  |   เปรู |  3 |   |  |   อาร์เจนตินา |  3 |  |
|  |   โคลอมเบีย |  1 |   |  |   โคลอมเบีย |  1 |  |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ > รอบรองชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ส.ค. | 15:45 | บราซิล   | 3–0 |   อาร์เจนตินา  | 25–18 | 25–16 | 25–18 |   |   | 75–52 | Result |
| 27 ส.ค. | 18:05 | เปรู   | 3–1 |   โคลอมเบีย  | 25–21 | 22–25 | 25–18 | 25–20 |   | 97–84 | Result |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ > รอบชิงอันดับที่ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ส.ค. | 16:45 | อาร์เจนตินา   | 3–1 |   โคลอมเบีย  | 27–25 | 23–25 | 25–14 | 25–14 |   | 100–78 | Result |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ส.ค. | 19:05 | บราซิล   | 3–0 |   เปรู  | 25–16 | 25–16 | 25–22 |   |   | 75–54 | Result |
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  บราซิล
2 !:  เปรู
3 !:  อาร์เจนตินา
4:  โคลอมเบีย
5:  ชิลี
6:  โบลิเวีย
7:  อุรุกวัย
8:  เวเนซุเอลา

| --- | --- |
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขัน วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์โลก 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2016-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โบลว์ฟิช

Diagram of Blowfish
Diagram of Blowfish's F function
โบลว์ฟิช (อังกฤษ: Blowfish) ในวิทยาการเข้ารหัสลับนั้น เป็นการเข้ารหัสวิธีหนึ่งซึ่งใช้วิธีการเข้ารหัสแบบบล็อก (Block Cipher) และคีย์แบบสมมาตร (Symmetric Key) ซึ่งได้รับการออกแบบในปี ค.ศ. 1993 โดยนายบรูค ชไนย์เออร์ (Bruce Schneier) ซึ่งเป็นเจ้าพ่อแห่งวิทยาการเข้ารหัสลับ และการเข้ารหัสแบบ Blowfish นี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่งในการนำมาใช้ทางด้านการเข้ารหัสกับผลิตภัณฑ์ของซอฟต์แวร์ต่าง ๆ ทั้งยังยากต่อการโจมตีและถูกเจาะวิเคราะห์จาก Cryptanalysis อีกด้วย ยิ่งไปกว่านั้นในปัจจุบัน ขั้นตอนวิธี Blowfish นี้ก็ยังเป็นที่นิยมในบรรดาวิธีการเข้ารหัสแบบ Block Cipher เช่นเดียวกับ ขั้นตอนวิธีอื่น ๆ เช่น AES และ Twofish
ต้นกำเนิดของขั้นตอนวิธี Blowfish เกิดขึ้นจากการนำออกมาเผยแพร่ในการแสดงผลงานทางด้านวิทยาการเข้ารหัสลับในงาน First Fast Software Encryption Workshop ที่เมือง Cambridge ประเทศอังกฤษในปี ค.ศ. 1994 และในเดือนเมษายนในปีเดียวกัน Blowfish ก็ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารของ Dr. Dobb จนเมื่อ 1 ปีต่อมา Blowfish ก็ได้ปรากฏอีกครั้งในวารสารฉบับเดือนกันยายนของปี 1995 ของ Dr. Dobb
นาย Bruce Schneier ได้ออกแบบขั้นตอนวิธี Blowfish โดยใช้ขั้นตอนวิธีทั่ว ๆ ไปในการ ออกแบบ และ Blowfish นี้ก็ได้เข้ามาแทนที่ขั้นตอนวิธี DES และ IDEA ที่เป็นขั้นตอนวิธีที่ได้รับความนิยมในอดีต ทั้งยังไม่มีปัญหาในการทำงานเหมือนอย่างที่ขั้นตอนวิธีในอดีตประสบกัน จึงทำให้หลาย ๆ หน่วยงานและบริษัททางด้านซอฟต์แวร์ต่าง ๆ หันมาใช้ขั้นตอนวิธี Blowfish กันมากยิ่งขึ้น จากที่เมื่อก่อนนั้นขั้นตอนวิธีในการเข้ารหัสนั้นจะต้องมีการจดลิขสิทธิ์ในการนำมาใช้งาน และเจ้าของผู้ที่จะอนุญาตให้ใช้งานคือหน่วยงานของรัฐบาลเท่านั้น แต่ขั้นตอนวิธี Blowfish นี้ได้เป็นขั้นตอนวิธีตัวแรกที่ได้มีการนำออกมาให้ใช้ได้อย่างเสรี โดยไม่มีลิขสิทธิ์ในการใช้งานใด ๆ ทั้งสิ้น สิ่งนี้เลยเป็นสิ่งที่จุดประกายให้ขั้นตอนวิธี Blowfish ได้เป็นที่นิยมกันอย่างรวดเร็ว และต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน
ขั้นตอนวิธี Blowfish เป็นการใช้คีย์แบบ Variable-Length Key โดยมีขนาดความยาวของคีย์ตั้งแต่ขนาด 32 Bit จนถึง 448 Bit ซึ่งจะทำให้เกิดความยืดหยุ่นในการเลือกใช้คีย์กับการเข้ารหัสแบบ Block Cipher มากยิ่งขึ้นซึ่งจะดีกว่าวิธีการแบบ DES หรือ IDEA ซึ่งมีการ Fixed-Length Key โดยใช้คีย์ขนาด 32 Bit เท่านั้น
นาย Bruce Schneier: ผู้คิดค้นขั้นตอนวิธี Blowfish

นาย Bruce Schneier ผู้คิดออกแบบวิธีการเข้ารหัสลับแบบ Blowfish เกิดเมื่อวันที่ 15 เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1963 ในประเทศสหรัฐอเมริกา เขาทำงานเป็นนัก Cryptographer เป็นผู้ดูแลความปลอดภัยทางคอมพิวเตอร์ (Computer Security Specialist) และยังเป็นนักเขียนอีกด้วย, Bruce ยังได้เขียนหนังสือหลาย ๆ เล่มในเรื่องของ Computer Security และ Cryptography และเขายังเป็นผู้ก่อตั้งและเป็นผู้บริหารของสำนักงานเทคโนโลยี Counterpane Internet Security อีกด้วย
ปัจจุบันนาย Bruce Schneier อาศัยอยู่ในเมือง Minneapolis, Minnesota กับภรรยาของเขาคือ นาง Karen Cooper, นาย Bruce Schneier จบการศึกษาระดับปริญญาตรีทางด้านฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยโรเชสเตอร์ (University of Rochester) และจบการศึกษาในระดับปริญญาโททางด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยชาวอเมริกัน (American University) โดยก่อนหน้าที่เขาจะมาเป็นผู้ก่อตั้งสำนักงานเทคโนโลยี Counterpane Internet Security นั้น เข้าได้ทำงานในหน่วยงานกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกา (United States Department of Defense) และในหน่วยงานของ Bell Labs มาก่อน
การศึกษาทางด้าน Applied Cryptography เป็นสิ่งที่ได้รับความนิยมและทำให้เขามีชื่อเสียงทางด้านวิทยาการเข้ารหัสลับ หรือ Cryptography เป็นอย่างมาก, Schneier ได้ออกแบบ และร่วมออกแบบในเทคนิควิธีการเข้ารหัสในหลาย ๆ ขั้นตอนวิธีซึ่งได้แก่ Blowfish, Twofish และ MacGuffin ทั้งยังออกแบบเทคนิคการสุ่มและสร้างตัวเลขในการเข้ารหัสแบบ Yarrow และ Fortuna อีกด้วย
ขั้นตอนวิธี Blowfish

Blowfish จะเป็นการเข้ารหัสแบบ 64 Bit Block Cipher โดยข้อมูลในการเข้ารหัสจะถูกแบ่งออกเป็นบล็อก บล็อกละ 64 Bit และใช้คีย์แบบ Variable-Length Key โดยจะมีขนาดตั้งแต่ 32 Bit ไปจนถึง 448 Bit โดยขั้นตอนการทำงานนั้นจะมีการทำเป็นรอบทั้งหมด 16 รอบ ซึ่งเรียกว่าวิธีการแบบ Feistel Network และเลือกใช้คีย์ที่เหมาะสมกับ S-boxes ในการเข้ารหัส โดยจะมีโครงสร้างคล้ายกับการทำงานของขั้นตอนวิธี CAST-128 ที่เป็นแบบ Fixed S-boxes
ตาม Diagram ทางขวามือนั้นจะเป็นการแสดงการทำงานของขั้นตอนวิธี Blowfish ซึ่ง 1 เส้นจะแทนด้วยข้อมูลขนาด 32 Bit ที่เรียกว่า P-entries โดย ขั้นตอนวิธี ในการเลือก Key หรือ Subkey นั้นจะประกอบด้วย 2 ส่วนคือ 18-entry P-array และ 4 ของ 256-entry S-boxes โดยที่ S-boxes นั้นจะเป็นการรับข้อมูลเข้า (Input) ขนาด 8 Bit เข้าไปเพื่อทำงานในกระบวนการต่าง ๆ และจะให้ข้อมูลขนาด 32 Bit ออกมา (Output) โดยในแต่ละ P-array จะนำมาใช้ในแต่ระรอบตั้งแต่ P1 จนถึง P16 และหลังจากที่มีการเสร็จสิ้นการทำงาน 16 รอบ แล้วในแต่ละ 32 Bit ของ Data Block จะถูกทำการ XORed (Exclusive OR) กับ P-array อีก 2 ตัว คือ P17 และ P18
ตาม Diagram ทางขวามือจะเป็นการแสดงการทำงานภายในของฟังก์ชัน F (F-function) ซึ่งปรากฏอยู่จาก Diagram ด้านบน โดยการทำงานของฟังก์ชัน F นั้นจะเริ่มต้นโดยจะแบ่งข้อมูลขนาด 32 Bit เป็น 4 ส่วน ส่วนละ 8 Bit เพื่อเป็น Input ในการเข้าไปทำงานของ 4 S-boxes ที่อยู่ภายในฟังก์ชัน F นั้น และเมื่อทำการผ่าน S-box ไปแล้วจะได้ Output ออกมาเป็นข้อมูลที่มีขนาด 32 Bit ในทุก ๆ S-box โดยจะนำมาทำการบวก แล้วหารเอาเศษด้วย 232 และการ XOR จนได้ข้อมูลสุดท้ายที่มีขนาด 32 Bit เช่นเดิม
ตารางคีย์ของขั้นตอนวิธี Blowfish จะเริ่มทำการกำหนดค่าเป็น Subkey ที่เรียกว่า P-array และ S-box ซึ่งประกอบไปด้วยค่าของตัวเลขฐานสิบหกของค่า Pi ซึ่งเป็นค่าที่ไม่เป็นระเบียบและยากต่อการจัดเรียง โดยที่คีย์ลับนี้จะทำการ XORed กับ P-entries หรือข้อมูลที่เป็น 32 bit ทางซ้ายมือในทุก ๆ รอบตั้งแต่ P1 จนถึง P16 และในทุก ๆ รอบจะมีการ Generate Subkey ขึ้นมาใหม่ทุกครั้ง เมื่อทำการ XORed ในรอบนั้น ๆ แล้วก็จะเข้าสู่การทำงานในฟังก์ชัน F ซึ่งประกอบไปด้วย 4 S-box จากนั้นก็จะทำการ XORed อีกครั้งกับ P-entries หรือ Data Block ที่มีขนาด 32 Bit ที่อยู่ทางฝั่งขวามือ จากนั้นจะมีการสลับข้อมูลโดยที่ 32 Bit P-entries ทางขวามือจะถูกสลับไปทางซ้ายมือ และ 32 Bit P-entries ทางซ้ายมือจะถึงสลับไปทางขวามือ ก็เป็นการสิ้นสุดการทำงานในแต่ละรอบ โดยจะทำงานแบบนี้ไปเรื่อย ๆ จนครบ 16 รอบ และเมื่อครบ 16 รอบแล้วก็จะทำการ XORed อีกครั้งกับ P-array ตัวที่ 17 และ 18 ซึ่งเป็น Subkey 2 ตัวสุดท้าย ก็จะสิ้นสุดขั้นตอนการเข้ารหัส และจะมีขั้นตอนการรวมกันของ 32 Bit Block Cipher ทั้ง 2 ฝั่งเข้าด้วยกันเป็น Cipher text ขนาด 64 Bit เช่นเดิม ซึ่งการเข้ารหัสแบบ Blowfish นี้จะมีการทำงาน (Run) ทั้งหมด 521 ครั้งเพื่อทำการ Generate ค่าของทุก ๆ Subkey ที่เกิดขึ้น ซึ่งจะใช้เนื้อของ CPU ที่มีขนาดเป็น 4 KB ในการ Process เท่านั้นซึ่งถือว่าน้อยมาก
การวิเคราะห์และตรวจสอบขั้นตอนวิธี Blowfish

เมื่อขั้นตอนวิธี Blowfish ซึ่งไม่มีการกำหนดลิขสิทธิ์ใด ๆ เกิดขึ้นมาได้ 1 ปี ก็ได้มีผู้สนับสนุนของวารสาร Dr. Dobb's Journal ที่เป็น Cryptanalysis ได้ให้ข้อมูลเอาไว้ 5 ส่วนด้วยกันโดยทั้ง 5 ส่วนนั้นได้ข้อสรุปออกมาดังนี้คือ
นาย John Kelsey ได้ทำการโจมตีโดยเข้าไปขัดขวางการทำงานในรอบที่ 3 ในการทำงานของ Blowfish แต่ปรากฏว่าไม่สามรถหยุดการทำงานลงได้ การโจมตีในการทำงานของฟังก์ชัน F และการทำงานแบบ Addition mod 232 and XOR ยากต่อการแปรค่าออกไปจากเดิม นาย Vikramjit Singh Chhabra พบว่าการสร้าง Key ของ Blowfish จะใช้เครื่องในการทำงานซึ่งเป็นการทำงานที่มีประสิทธิภาพเป็นอย่างมาก
นาย Serge Vaudenay ได้ตรวจสอบถึงการแปรผันของขั้นตอนวิธี Blowfish โดยใช้ S-boxes ที่ไม่ขึ้นอยู่กับค่า key เพื่อนำมาเป็นตัวแปรผัน ซึ่งค่าความแตกต่างจากการโจมตีสามารถแสดงให้เห็นว่าค่า P-array ที่เป็น 28r+1 จะมีค่าใกล้เคียงกับ ข้อความธรรมดา (โดยที่ r คือจำนวนรอบ) ซึ่งการโจมตีนี้เป็นไปได้ในรอบที่ 8 ของ Blowfish หรือสูงกว่านั้น
สำหรับค่าคีย์ที่เป็น Weak Key และ Weak S-box จะถูกทำการสร้างขึ้นมาได้โดยการกำหนดเลขคี่เพื่อมาสุ่มตัวเลข 1 ตัวใน 214 ตัว และการโจมตีต้องการเพียง 24r+1 ของ plaintext เพื่อจะทำการหาค่าของ P-array ออกมากได้และทำให้รู้ถึงค่าของ S-box ด้วย เมื่อรู้ค่าของ S-box แล้วก็จะสามารถย้อนรอยไปจนถึงข้อมูลต้นตอได้ และการทำงานโดยการโจมตีแบบนี้สามารถที่จะลดรอบการทำงานลงได้ และก็จะได้ค่าข้อมูลที่เหมือน 16 รอบ
ในปีค.ศ. 2005 นาย Dieter Schmidt ได้ตรวจสอบถึงตารางคีย์ของขั้นตอนวิธี Blowfish และพบว่า Subkeys ที่ใช้ในรอบที่ 3 และ 4 นั้นจะไม่ขึ้นกับ 64 bits แรกของ key เดิม
การทำงานกับ Blowfish

Blowfish เป็นหนึ่งในการเข้ารหัสแบบ Block Cipher ที่ทำงานได้รวดเร็วและปลอดภัยสูง โดยมีการกำหนดค่าของ Subkey ใหม่อยู่ตลอดเวลา และใช้เนื้อที่ในการสร้าง Key ขึ้นมาโดยใช้เนื้อที่ของ CPU เพียง 4 KB เท่านั้นซึ่งน้อยมากเมื่อเทียบกับการเข้ารหัสของขั้นตอนวิธีตัวอื่น ๆ ดังนั้นจึงได้นำมาใช้ในด้านการทำงานของ Application โปรแกรมต่าง ๆ มากมายเช่น การทำ Password-hashing ใน OpenBSD ก็จะใช้ขั้นตอนวิธีของ Blowfish ในการสร้างตาราง Key ขึ้นมาเป็นต้น
ในการเขียนโปรแกรมหรือ Implement โปรแกรมต่าง ๆ นั้นก็จะใช้การทำงานของ Blowfish เข้ามาเกี่ยวข้องอีกด้วยโดยเฉพาะการนำมาใช้กับโปรแกรมที่ใช้ในอุปกรณ์ขนาดเล็กอย่างเช่น PlamOS หรือ เครื่อง PDAs เป็นต้น และยังนำมาใช้ในเครื่องคอมพิวเตอร์แบบ Laptop มากมาย แต่ก็ยังใช้งานไม่ได้กับอุปกรณ์ที่มีขนาดเล็กมาก ๆ ไปกว่านี้ ยกตัวอย่างเช่นบัตร Smartcards เป็นต้น
Blowfish เป็นขั้นตอนวิธีที่ไม่มีการจดลิขสิทธิ์ใด ๆ ทั้งสิ้น เป็นขั้นตอนวิธีที่มีให้ฟรีและ สามารถหาได้โดยทั่วไป สิ่งนี้เลยเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนสนใจและหันมาใช้ขั้นตอนวิธี Blowfish กันอย่างแพร่หลายและได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่งในปัจจุบันเพื่อใช้เป็นเทคนิคการเข้ารหัสกับผลิตภัณฑ์ของซอฟต์แวร์ต่าง ๆ นั่นเอง
ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ขั้นตอนวิธี Blowfish

Blowfish Advanced CS by Markus Hahn: เป็นการเข้ารหัสของ File encryption โดยจะเป็น Win32 systems ซึ่งประกอบไปด้วยการแสดง File browser, การทำ job automation, การกำหนด auto password, การรักษาความปลอกภัยกับ key setup ด้วย SHA-1, และการทำ data compression ด้วย LZSS
96Crypt by fever.link: เป็นการเข้ารหัสและถอดรหัสของ file และ folder
Access Manager by Citi-Software Ltd: เป็นการจัดการ password สำหรับระบบ Windows และมีให้ใช้ฟรี
AEdit: เป็นฟรีโปรแกรม word processorในระบบ Windows ที่มีการเข้ารหัส
Coolfish: เป็นการ encrypting ข้อมูลหรือข้อความใน editor สำหรับระบบ Windows
Foopchat: เป็นโปรแกรม Encrypted chat และโปรแกรมแชร์ไฟล์แบบ client/server
JFile by Land-J Technologies: เป็นโปรแกรมทำงานเกี่ยวกับฐานข้อมูลในระบบของ PalmOS
Freedom by Zero-Knowledge: เป็นโปรแกรมใช้ทางด้าน web browsing, การส่งอีเมล, การ chat, คำสั่ง telnet, และการทำ newsgroups
โบโนโบ (นักดนตรี)

สำหรับความหมายอื่นดูที่ โบโนโบ
| โบโนโบ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ไซมอน กรีน
แนวเพลง: ทริปฮอป ดาวน์เทมโป
ช่วงปี: ค.ศ. 2000 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Tru Thoughts นินจาจูน
โบโนโบ (อังกฤษ: Bonobo) ชื่อจริง ไซมอน กรีน (อังกฤษ: Simon Green) เป็นนักดนตรีและโปรดิวเซอร์เพลงชาวอังกฤษ พออายุได้ 18 ปี เขาก็ได้ย้ายไปที่ไบรตันซึ่งเขาจะไปจำหน่ายขายอัลบั้มแรกของเขา ที่มีชื่อ Animal Magic อยู่ต้นสังกัด Tru Thoughts ในปี 2001 เขาก็ได้ไปเซ็นสัญยากับค่ายเพลง นินจาจูน ต่อมาก็ออก อัลบั้ม ชุดที่สองที่มีชื่อ Dial 'M' For Monkey ในปี 2003 และ อัลบั้มล่าสุด คือ Days to Come จำหน่ายเมือปี 2006 โดยมีซิงเกิลแรก "Nightlite" รวมกับ Bajka ต่อมาก็ประสบความสำเร็จ กับเพลง Days to Come เพลงนี้ได้รับความนิยมในอินเทอร์เน็ต และได้รับการคัดเลือกอัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2006 โดย ชิลส์ ปีเตอร์สัน
ผลงาน > อัลบั้ม

Animal Magic (2000, Tru Thoughts; 2001, Ninja Tune)
Dial 'M' For Monkey (2003, Ninja Tune)
Days To Come (2006, Ninja Tune)
Black Sands (2010, Ninja Tune)
The North Borders (2013, Ninja Tune)
Migration (2017, Ninja Tune)
Fragments (2022, Ninja Tune)
แหล่งข้อมูลอื่น

bonobomusic.com
ผลงานของโบโนโบ้ ที่ Discogs
โบอิง บี-17 ฟลายอิงฟอร์เทรส

| บี-17 ฟลายอิงฟอร์เทรส |
| --- | --- |

หน้าที่: เครื่องบินทิ้งระเบิดหนัก
ประเทศผู้ผลิต:  สหรัฐอเมริกา
ผู้ผลิต: โบอิง
เที่ยวบินแรก: 28 กรกฎาคม 1935; 89 ปีก่อน (1935-07-28)
เริ่มใช้: เมษายน 1938; 86 ปีที่แล้ว (1938-04)
ปลดระวาง: 1968 (กองทัพอากาศบราซิล)
ผู้ใช้หลัก:  กองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ  กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร
การผลิต: 1936–1945
จำนวนที่ถูกผลิต: 12,731
ค่าใช้จ่ายต่อลำ:  US$238,329 (1945)
รุ่น:   XB-38 Flying Fortress  YB-40 Flying Fortress  C-108 Flying Fortress 
พัฒนาเป็น: Boeing 307 Stratoliner
โบอิง บี-17 ฟลายอิงฟอร์เทรส (อังกฤษ: Boeing B-17 Flying Fortress) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดหนักที่ขับเคลื่อนด้วยสี่เครื่องยนต์ที่ถูกพัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1930 สำหรับกองบินอากาศทหารบกสหรัฐ(USAAC) ด้วยการแข่งขันกับบริษัทดักลาสและบริษัทมาร์ตินเพื่อทำสัญญาในการสร้างเครื่องบินทิ้งระเบิดจำนวน 200 ลำ เครื่องบินของโบอิง(รุ่นต้นแบบ 299/เอ็กซ์บี-17) มีประสิทธิภาพเหนือกว่าคู่แข่งทั้งสองบริษัทและมีประสิทธิภาพสูงกว่าข้อกำหนดของกองบิน แม้ว่าโบอิงจะพลาดในการทำสัญญา(ให้กับเครื่องบิน ดักลาส บี-18 โบโล) เนื่องจากเครื่องบินรุ่นต้นแบบเกิดตกลงมา แต่กองบินได้สั่งซื้อบี-17 มาอีก 13 ลำ เพื่อประเมินผลต่อไป จากการแนะนำเสนอในปี ค.ศ. 1938 บี-17 ฟลายอิงฟอร์เทรสได้พัฒนาผ่านความก้าวหน้าในการออกแบบมากมาย กลายเป็นเรื่องบินทิ้งระเบิดที่ผลิตมากที่สุดเป็นอันดับสามตลอดกาล รองลงจากเครื่องบินคันซอลลิเดท บี-24 ลิเบอร์เรเตอร์ ที่ขับเคลื่อนด้วยสี่เครื่องยนต์ และเครื่องบินยุงเคิร์ส ยู 88 ที่ขับเคลื่อนด้วยสองเครื่องยนต์ สามารถทำได้หลายบทบาท
บี-17 ถูกใช้งานเป็นหลักโดยกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ(USAAF) ในการทัพทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ในเวลากลางวันในสงครามโลกครั้งที่สองต่อเป้าหมายเขตอุตสาหกรรมและทางทหารของเยอรมัน กองทัพอากาศที่ 8 ของสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ที่สนามบินหลายแห่งในภาคกลาง ตะวันออก และภาคใต้ของเกาะอังกฤษ และกองทัพอากาศที่สิบห้า ซึ่งตั้งอยู่ในอิตาลี เสริมเพิ่มเติมด้วยกองบัญชาการทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร ซึ่งจะทำการทิ้งระเบิดในเวลากลางคืนในการรุกทิ้งระเบิดแบบผสม เพื่อช่วยให้รักษาความได้เปรียบทางอากาศในเมือง โรงงาน และสนามรบของยุโรปตะวันตกเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการบุกครองฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1944 บี-17 ยังได้เข้าร่วมในจำนวนครั้งที่น้อยกว่าในสงครามในแปซืฟิก ในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งจะทำการโจมตีต่อกองเรือและสนามบินของญี่ปุ่น
จากจุดเริ่มต้นก่อนสงคราม กองบินอากาศทหารบกสหรัฐ(โดยเดือนมิถุนายน ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น USAAF) ได้ส่งเสริมเครื่องบินให้เป็นอาวุธทางยุทธศาสตร์ มันเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดในระยะพิสัยไกล บินได้สูงกว่า และค่อนข้างเร็ว ด้วยอาวุธป้องกันตัวที่หนักโดยหลังจากที่ได้ทำการทิ้งลูกระเบิดแล้ว มันได้มีชื่อเสียงในด้านความทนทานจากเรื่องราวและภาพถ่ายของ บี-17 ที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก ซึ่งบินกลับฐานได้อย่างปลอดภัย เครื่องบินบี-17 ได้ทำการทิ้งระเบิดมากกว่าเครื่องบินรบอื่น ๆ ของสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง จำนวนลูกระเบิดประมาณ 1.5 ล้านตันที่ได้ทำการทิ้งระเบิดลงสู่นาซีเยอรมนีและดินแดนที่ถูกยึดครองโดยเครื่องบินสหรัฐ กว่า 640,000 ตันซึ่งถูกทิ้งมาจากเครื่องบิน บี-17 นอกเหนือจากบทบาทในฐานะเครื่องบินทิ้งระเบิด บี-17 ยังถูกใช้สำหรับเครื่องบินขนส่ง เครื่องบินต่อต้านเรือดำน้ำ เครื่องบินบังคับวิทยุ และเครื่องบินค้นหาและกู้ภัย