stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม่น้ำเทกัส

| แม่น้ำเทกัส |
| --- | --- |
เส้นทางของแม่น้ำเทกัสในคาบสมุทรไอบีเรีย
ระบบอุทกวิทยา
ลุ่มน้ำ: ลุ่มน้ำเทกัส
ชื่อแหล่งน้ำ: แม่น้ำเทกัส
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: แม่น้ำ
ที่ตั้ง: สเปนและโปรตุเกส
ความยาว: 1,038 กิโลเมตร
เทกัส (อังกฤษ: Tagus), ตาโฆ (สเปน: Tajo) หรือ แตฌู (โปรตุเกส: Tejo) เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในคาบสมุทรไอบีเรีย มีความยาว 1,038 กิโลเมตร โดยอยู่ในสเปน 716 กิโลเมตร เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างโปรตุเกสกับสเปน 47 กิโลเมตร ส่วนระยะทางที่เหลือ 275 กิโลเมตรอยู่ในโปรตุเกส แม่น้ำเทกัสมีบริเวณลุ่มน้ำ 80,100 ตารางกิโลเมตร (ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 รองจากลุ่มน้ำโดรู) ช่วงที่อยู่ในสเปนมีความกว้างไม่มากนัก แต่เมื่อเลยปราสาทอัลโมรอลในโปรตุเกสไปแล้วจึงเริ่มกว้างขึ้น ปัจจุบันมีเขื่อนอัลกันตาราคอยควบคุมปริมาณน้ำของแม่น้ำสายนี้อยู่
แม่น้ำเทกัสมีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาอัลบาร์ราซินในทิวเขาซิสเตมาอิเบริโก แคว้นอารากอน และไหลไปลงมหาสมุทรแอตแลนติกที่กรุงลิสบอน สะพานที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างข้ามแม่น้ำสายนี้คือสะพานวัชกู ดา กามา (กรุงลิสบอน) ความยาวรวม 17.2 กิโลเมตร ซึ่งเป็นสะพานที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรปด้วย เมืองสำคัญที่แม่น้ำเทกัสไหลผ่าน ได้แก่ อารังฆูเอซ, โตเลโด และตาลาเบราเดลาเรย์นาในสเปน ซังตาไรและลิสบอนในโปรตุเกส
แม่น้ำเทกัสที่เมืองโตเลโด ประเทศสเปน
ท่าเรือกรุงลิสบอนที่ปากน้ำเทกัส
แคว้นกาลิเซีย

| กาลิเซีย Galicia (กาลิเซีย) (สเปน) |
| --- | --- |
แคว้นปกครองตนเอง
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: โอสปิโนส
แผนที่ประเทศสเปนแสดงที่ตั้งแคว้นกาลิเซีย
พิกัด:  42°45′N 7°53′W﻿ / ﻿42.750°N 7.883°W﻿ / 42.750; -7.883
ประเทศ:  สเปน
ธรรมนูญการปกครองตนเอง: 2479 2524
เมืองหลัก: ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา
เมืองใหญ่สุด: บีโก
จังหวัด: โปนเตแบดรา, ลูโก, อาโกรุญญา, โอว์แรนเซ
การปกครอง
 • ประเภท: รัฐบาลที่ได้รับมอบอำนาจปกครองตนเองในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
 • องค์กร: สภาบริหารกาลิเซีย
 • ประธาน: อัลเบร์โต นุญเญซ เฟย์โฆ (พรรคประชาชนกาลิเซีย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 29,575 ตร.กม. (11,419 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 7
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 2,718,525 คน
 • ความหนาแน่น: 92 คน/ตร.กม. (240 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับประชากร: ที่ 5
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัส ISO 3166: ES-GA
ภาษาราชการ: ภาษากาลิเซียและภาษาสเปน
นักบุญองค์อุปถัมภ์: นักบุญยากอบ
สภานิติบัญญัติ: สภานิติบัญญัติกาลิเซีย
ที่นั่ง ส.ส.: 25 คน (จากทั้งหมด 350 คน)
ที่นั่ง ส.ว.: 19 คน (จากทั้งหมด 264 คน)
เว็บไซต์: สภาบริหารกาลิเซีย
กาลิเซีย (กาลิเซียและสเปน: Galicia) เป็นภูมิภาคหนึ่งของประเทศสเปนที่มีฐานะเป็นแคว้นปกครองตนเองตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรไอบีเรีย มีพรมแดนร่วมกับประเทศโปรตุเกสทางทิศใต้ และมีพรมแดนร่วมกับแคว้นกัสติยาและเลออนและแคว้นอัสตูเรียสทางทิศตะวันออก
ที่มาของชื่อแคว้น

คำว่า กาลิเซีย ในภาษาไทยนั้น มาภาษาคำว่า Galicia ซึ่งมีรากศัพท์จากคำว่า Callaecia ในภาษาละติน ซึ่งภายหลังเปลี่ยนเป็น Gallaecia เป็นชื่อที่มีความเกี่ยวข้องกับชนเผ่าเชื้อชาติเคลต์โบราณ ที่เคยอาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำโดรู ซึ่งมีชื่อว่า Gallaeci (กัลไลกี) ในภาษาละติน หรือ Καλλαϊκoί (Kallaïkoí) ในภาษากรีกโบราณ ชาวกัลไลกีเป็นกลุ่มผู้คนกลุ่มแรก ซึ่งอาศัยอยู่ในเขตแม่น้ำโดรู ที่ช่วยเหลือชาวลูซิตาเนียสู้รบกับชาวโรมันที่กำลังบุกรุกบริเวณแม่น้ำโดรู ชาวโรมันจึงใช้คำว่า กัลไลกี  เป็นชื่อเรียกชนเผ่าต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำโดรู ซึ่งพูดภาษากัลไลกี และมีวัฒนธรรมและประเพณีที่คล้ายคลึงกัน
ในศตวรรษที่ 7 นักวิชาการหลายคน ได้แก่ นักวิชาการอิซิโดโรแห่งเซบิยา ได้บันทึกไว้ว่า ชื่อชาวกาลิเซียนั้น มีชื่อที่มีรากศัพท์เดียวกับชาวกอล ซึ่งเป็นชื่อที่แปลว่า น้ำนม ในภาษากรีก เนื่องจากเหตุที่ว่าชาวกาลิเซียมีผิวที่ขาวเหมือนชาวกอล แต่อย่างใดก็ตาม นักวิชาการปัจจุบันเสนอว่าคำว่ากาลิเซียนั้น เป็นชื่อโบราณของชาวกัลไลกี ซึ่งอาจเพี้ยนมาจากคำว่า *kal-n-eH ซึ่งแปลว่า เนินเขา ในภาษาอินโดยุโรเปียนโบราณ หรือ *kallī- ซึ่งแปลว่า ป่าไม้ หรือ ชาวป่าไม้ ในภาษาเคลต์โบราณ
ในช่วงยุคกลาง คำว่า กาลิเซีย นั้นได้เพี้ยนมาจากคำว่า Gallaecia หรือบางครั้งเขียน Galletia หรือ Gallicia ในศตวรรษที่ 13 การสะกดที่ใช้บ่อยที่สุดคือ Galiza จนมาถึงศตวรรษที่ 15 และ 16 ซึ่งเปลี่ยนมานิยมเขียนว่า  Galicia ซึ่งตรงกับภาษากัสเตยาโน (ภาษาสเปน) ปัจจุบัน ในศตวรรษที่ 19 ตอนปลายและศตวรรษที่ 20 ตอนต้น การสะกด Galiza ก็กลับมาเป็นการสะกดนิยมอีกครั้งสำหรับผู้ที่อยู่อาศัยในบริเวณแคว้นกาลิเซียปัจจุบัน แต่ปัจจุบันนี้ ราชบัณฑิตยสถานกาลิเซีย (Real Academia Galega) ซึ่งเป็นสถาบันที่กำหนดมาตรฐานในการเขียนภาษากาลิเซีย ได้กำหนดว่าชื่ออย่างเป็นทางการของแคว้นกาลิเซีย ต้องเขียนว่า Galicia
ประเพณี > วันหยุดสาธารณะ

Día de San Xosé (วันนักบุญโยเซฟ) วันที่ 19 มีนาคม (วันหยุดทางศาสนา)
Día do Traballo (วันทำงาน) วันที่ 1 พฤษภาคม
Día das Letras Galegas (วันวรรณคดีกาลิเซีย) วันที่ 17 พฤษภาคม
Día da Patria Galega (วันชาติแห่งกาลิเซีย) วันที่ 25 กรกฎาคม
Día da Nosa Señora (วันพระแม่) วันที่ 15 สิงหาคม (วันหยุดทางศาสนา)
สื่อ > โทรทัศน์

เตเลบิซิออนเดกาลิเซีย เป็นสถานีโทรทัศน์สาธารณะของแคว้นกาลิเซีย ซึ่งเริ่มเปิดบริการเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 เป็นสถานีโทรทัศน์เครือข่ายเดียวกับบริษัทวิทยุโทรทัศน์กาลิเซีย (CRTVG) นอกจากนี้ ช่องเตเลบิซิออนเดกาลิเซียยังมีอีกสองช่องที่ฉายนอกประเทศสเปน คือ Galicia Televisión Europa ซึ่งฉายในประเทศที่อยู่ในสหภาพยุโรป และ Galicia Televisión América ซึ่งฉายในทวีปอเมริกา
ภาพถ่ายดาวเทียม
แดดดีแยงกี

| แดดดีแยงกี |
| --- | --- |
แดดดีแยงกีใน ค.ศ. 2015
เกิด: รามอน ลุยส์ อายาลา โรดริเกซ  (1976-02-03) กุมภาพันธ์ 3, 1976 (48 ปี) ซานฮวน ปวยร์โตรีโก
อาชีพ:  แรปเปอร์  นักร้อง  นักแต่งเพลง  นักแสดง 
ปีปฏิบัติงาน: 1990–2022
คู่สมรส: มิเรดดีส กอนซาเลซ (สมรส 1995)
บุตร: 3
รางวัล: ดูรายชื่อ
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เรเกตอน  ฮิพฮอพ  ละตินป๊อป  แทร็ป  แดนซ์ฮอลล์ 
ค่ายเพลง:  เอล คาร์เทล  มีดมาเชเต้  ยูนิเวอร์แซล  อินเตอร์สโคปเรเคิดส์  แคปปิตอล ละติน 
 นักดนตรี
เว็บไซต์: daddyyankee.com 
ลายมือชื่อ

รามอน ลุยส์ อายาลา โรดริเกซ (สเปน: Ramón Luis Ayala Rodríguez) หรือที่รู้จักกันในนาม แดดดีแยงกี (อังกฤษ: Daddy Yankee; เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1976) เป็นนักร้องชาวปวยร์โตรีโกแนวเรเกตอน ซึ่งเป็นแนวเพลงผสมระหว่างเร็กเก ลาติน และฮิปฮอป และในปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับการยกย่องจากนิตยสารไทม์ว่าเป็น 1 ใน 100 บุคคลที่มีอิทธิพลที่สุดในโลก และซิงเกิลในปี 2004 ที่ชื่อว่า "กาโซลีนา" กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2023
ประวัติ

รามอน เกิดที่ซานฮวน ปวยร์โตรีโก เขามีผลงานเพลงดังชุด "บาร์ริโอฟิโน(ES"Barrio Fino")" ที่มีเพลงดังอย่าง "กาโซลินา" หลังจากนั้นได้ออกอัลบั้มชุด Cartel: The Big Boss หลังจากหายไป 3 ปี โดยเขาได้ให้เหตุผลว่าเป็นเพราะเขารักในการทำเพลง ไม่ใช่แค่โยนจังหวะใส่คนฟังเท่านั้น รามอน ได้แต่งงานกับ มิเรดิส กอนซาเลซ เมื่ออายุ 17 ปี และมีลูกด้วยกัน 3 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แดดดีแยงกี ที่ออลมิวสิก
แดดดีแยงกี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แดดดีแยงกี ที่ออลมูวี
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI 2  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  ฟินแลนด์  สหรัฐ  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์ 
ศิลปิน:  รางวัลแกรมมี  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef
แหลมโฟรเวิร์ด

สถานที่ตั้งของแหลมโฟรเวิร์ดในแคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ตีกาชีเลนา
แหลมโฟรเวิร์ด (สเปน: Cabo Froward; อังกฤษ: Cape Froward) (53°53′35″S 71°18′23″W﻿ / ﻿53.8929535°S 71.3064158°W﻿ / -53.8929535; -71.3064158) เป็นจุดทางใต้สุดของแผ่นดินใหญ่ของทวีปอเมริกาใต้ อยู่ในแคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ตีกาชีเลนาของประเทศชิลี
เดือนมกราคม ค.ศ. 1587 โจรสลัดชาวอังกฤษ ทอมัส คาเวนดิช ตั้งชื่อแหลมนี้ตามสภาพภูมิอากาศอันโหดร้ายที่มีฝนตกหนักและลมแรง
มีการสร้างกางเขนโลหะขนาดใหญ่ (Cruz de los Mares, Cross of the Seas) ที่เนินเขาบริเวณแหลมเพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2ที่เสด็จเยือนชิลีเมื่อปี 1987 กางเขนอันแรกสร้างบริเวณนี้เมื่อปี 1913 และถูกเปลี่ยนมาหลายครั้งเนื่องจากสภาพภูมิอากาศอันเลวร้าย
แอนตาร์กติกาของอาร์เจนตินา

| อาร์เจนไทน์แอนตาร์กติกา Argentine Antarctica |
| --- | --- |
แผนที่อาร์เจนไทน์แอนตาร์กติกาตั้งแต่ปีคริสต์ศักราช 1950
   ธง ตราอาร์ม
ตำแหน่งในทวีปแอนตาร์กติกา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 965,597 ตร.กม. (372,819 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 30,086,774 คน
 • ความหนาแน่น: 30,086.78 คน/ตร.กม. (77,924.4 คน/ตร.ไมล์)
อาร์เจนไทน์แอนตาร์กติกา (อังกฤษ: Argentine Antarctica) หรือ อันตาร์ตีดาอาร์เฮนตินา (สเปน: Antártida Argentina) เป็นส่วนหนึ่งของแอนตาร์กติกาที่อาร์เจนตินาใช้อ้างสิทธิ์ว่าเป็นของตน ประกอบด้วยคาบสมุทรแอนตาร์กติกและส่วนที่เป็นสามเหลี่ยมยื่นไปถึงขั้วโลกใต้ จำกัดขนาดโดยเมอริเดียน 25° ตะวันตก และ 74° ตะวันตก และเส้นขนาน 60° ใต้
แม่น้ำโดรู

| แม่น้ำโดรู |
| --- | --- |
แม่น้ำโดรูระหว่างเมืองโปร์ตู (ขวา) กับเมืองวีลานอวาดึไกยา (ซ้าย)
ระบบอุทกวิทยา
ลุ่มน้ำ: ลุ่มน้ำโดรู
ชื่อแหล่งน้ำ: แม่น้ำโดรู
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: แม่น้ำ
ที่ตั้ง: สเปนและโปรตุเกส
ความยาว: 897 กิโลเมตร
โดรู (โปรตุเกส: Douro) หรือ ดูเอโร  (สเปน: Duero) เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายหลักของคาบสมุทรไอบีเรีย ไหลจากต้นน้ำใกล้กับเมืองดูรูเอโลเดลาซิเอร์ราในจังหวัดโซเรีย ผ่านภาคกลางตอนบนของประเทศสเปนและภาคเหนือของประเทศโปรตุเกสไปออกทะเลที่เมืองโปร์ตู ความยาวทั้งหมด 897 กิโลเมตร ใช้เดินเรือได้เฉพาะตอนที่อยู่ในโปรตุเกสเท่านั้น ชื่อของแม่น้ำสายนี้อาจมาจากชาวเคลต์ซึ่งเคยอาศัยในดินแดนแถบนี้ก่อนสมัยโรมัน
ส่วนแม่น้ำดูเอโร (ตอนที่อยู่ในสเปน) ไหลผ่านที่ราบสูงเมเซตาของภูมิภาคกัสติยาและลัดเลาะไปตามพื้นที่ของจังหวัดต่าง ๆ ในแคว้นกัสติยาและเลออน ได้แก่ จังหวัดโซเรีย จังหวัดบูร์โกส จังหวัดบายาโดลิด จังหวัดซาโมรา และจังหวัดซาลามังกา ผ่านเมืองโซเรีย อัลมาซัน อารันดาเดดูเอโร ตอร์เดซิยัส และซาโมรา โดยแม่น้ำดูเอโรในแถบนี้มีลำน้ำสาขาขนาดใหญ่อยู่บ้างเล็กน้อย ที่สำคัญได้แก่แม่น้ำปิซูเอร์กาไหลผ่านเมืองบายาโดลิด และแม่น้ำเอสลาที่ไหลผ่านเมืองเบนาเบนเต
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตดังกล่าวเป็นพื้นที่ราบ อากาศแห้ง ใช้ปลูกข้าวสาลี และบางแห่งใช้ปลูกองุ่นสำหรับทำไวน์ด้วย โดยเฉพาะที่เขตริเบราเดลดูเอโร นอกจากนี้การเลี้ยงแกะก็มีความสำคัญเช่นกัน
จากนั้น แม่น้ำได้กลายเป็นพรมแดนระหว่างสเปนกับโปรตุเกสเป็นระยะทาง 112 กิโลเมตร เนื่องจากแม่น้ำช่วงนี้ถูกขนาบด้วยหุบผาชัน (canyon) จึงเป็นปราการป้องกันการรุกรานจากภายนอกในอดีตและยังเป็นเส้นแบ่งเขตของภาษาอีกด้วย ปัจจุบันพื้นที่ที่ห่างไกลนี้ได้รับการคุ้มครองในฐานะ อุทยานธรรมชาตินานาชาติโดรู เมื่อไหลผ่านเข้าสู่โปรตุเกส จะพบเขตเมืองใหญ่ได้น้อยลงตามเส้นทางแม่น้ำสายนี้ (ยกเว้นเมืองโปร์ตูและวีลานอวาดึไกยา) ลำน้ำสาขาจะเป็นสายสั้น ๆ ไหลผ่านหุบผาชันแล้วจึงไหลลงสู่แม่น้ำโดรู ลำน้ำเหล่านี้มีกระแสน้ำไหลแรงและใช้เดินเรือไม่ได้
อุทยานธรรมชาติสากลโดรู ใกล้เมืองมีรังดา
แม่น้ำดูเอโร (โดรู) เมืองซาโมรา (สเปน)
แม่น้ำปิซูเอร์กา (ลำน้ำสาขา) ที่เมืองบายาโดลิด
หุบเขาโดรูบริเวณที่ปลูกองุ่นสำหรับทำไวน์พอร์ต
ปากแม่น้ำโดรู มองจาก Crystal Palace Gardens เมืองโปร์ตู
46°08′N 6°33′E﻿ / ﻿46.133°N 6.550°E﻿ / 46.133; 6.550
แพนอเมริกันเกมส์ 2011

| การแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ครั้งที่ 16 |
| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  กวาดาลาฮารา
จำนวนประเทศ: 42 ประเทศ
จำนวนนักกีฬา: 5,996 คน
ประเภทกีฬา: 361 รายการใน 35 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 14 ตุลาคม ค.ศ. 2011
พิธีปิด: 30 ตุลาคม ค.ศ. 2011
ประธานพิธี: ฟีลิป คาลดรอน
ผู้จุดคบเพลิง: ปาโอลา เอสปีโนซา
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาออมนีไลฟ์
←  รีโอเดจาเนโร 2007  โทรอนโต 2015 → 
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2011 (สเปน: 2011 Juegos Panamericanos) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่กวาดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก ระหว่างวันที่ 14 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 2011
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ ( เม็กซิโก)
| ลำดับที่ | NOC | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 92 | 79 | 66 | 237 |
| 2 |  คิวบา | 58 | 35 | 43 | 136 |
| 3 |  บราซิล | 48 | 35 | 58 | 141 |
| 4 |  เม็กซิโก* | 42 | 41 | 50 | 133 |
| 5 |  แคนาดา | 30 | 40 | 49 | 119 |
| 6 |  โคลอมเบีย | 24 | 25 | 35 | 84 |
| 7 |  อาร์เจนตินา | 21 | 19 | 34 | 74 |
| 8 |  เวเนซุเอลา | 11 | 27 | 33 | 71 |
| 9 |  สาธารณรัฐโดมินิกัน | 7 | 9 | 17 | 33 |
| 10 |  เอกวาดอร์ | 7 | 8 | 9 | 24 |
| 11 |  กัวเตมาลา | 7 | 3 | 5 | 15 |
| 12 |  ปวยร์โตรีโก | 6 | 8 | 8 | 22 |
| 13 |  ชิลี | 3 | 16 | 24 | 43 |
| 14 |  จาเมกา | 1 | 5 | 1 | 7 |
| 15 |  หมู่เกาะเคย์แมน | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 15 |  บาฮามาส | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 17 |  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส (PASO) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 18 |  คอสตาริกา | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 19 |  อุรุกวัย | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 20 |  เปรู | 0 | 2 | 5 | 7 |
| 21 |  ตรินิแดดและโตเบโก | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 22 |  เซนต์คิตส์และเนวิส | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 23 |  เอลซัลวาดอร์ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 24 |  ดอมินีกา | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 25 |  โบลิเวีย | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 25 |  ปารากวัย | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 25 |  บาร์เบโดส | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 28 |  กายอานา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 28 |  ปานามา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (29 NOC) | รวม (29 NOC) | 361 | 363 | 453 | 1177 |
^[a]  เหรียญทองแรก
^[b]  เหรียญรางวัลแรก
| ด ค กแพนอเมริกันเกมส์ |
| --- | --- |
 กีฬา  แพนแอมสปอร์ต (อดีต PASO)  ตารางเหรียญรางวัล  ผู้ได้รับเหรียญ  NOCs  การถ่ายทอด 
ฤดูร้อน:  1951 บัวโนสไอเรส  1955 เม็กซิโกซิตี  1959 ชิคาโก  1963 เซาเปาลู  1967 วินนิเพก  1971 กาลี  1975 เม็กซิโกซิตี  1979 ซานฮวน  1983 การากัส  1987 อินเดียแนโพลิส  1991 ฮาวานา  1995 มาร์เดลปลาตา  1999 วินนิเพก  2003 ซันโตโดมิงโก  2007 รีโอเดจาเนโร  2011 กวาดาลาฮารา  2015 โทรอนโต  2019 ลิมา  2023 ซันติอาโก  2027 ลิมา  2031 TBD
ฤดูหนาว:  1990 ลัสเลญัส 
เยาวชน:  2021 กาลิ–บาเย  2025 อาซุนซิออน 
 พาราแพนอเมริกันเกมส์
แพนอเมริกันเกมส์ 1995

| การแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ครั้งที่ 12 |
| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  มาร์เดลปลาตา
จำนวนประเทศ: 42 ประเทศ
จำนวนนักกีฬา: 5,144 คน
ประเภทกีฬา: 309 รายการใน 34 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 12 มีนาคม ค.ศ. 1995
พิธีปิด: 26 มีนาคม ค.ศ. 1995
ประธานพิธี: การ์โลส เมเยม ประธานาธิบดีอาร์เจนตินา
นักกีฬากล่าวนำปฏิญานตน: เลโอนาโด้ มาลกอร์
ผู้จุดคบเพลิง: โนรา เวกา
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาโยเซมาเรียมีเนลลา
←  ฮาวานา 1991  วินนิเพก 1999 → 
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 1995 (สเปน: 1995 Juegos Panamericanos) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่มาร์เดลปลาตา ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 12 – 26 มีนาคม ค.ศ. 1995
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

หากต้องการจัดเรียงตารางนี้ตามประเทศ จำนวนเหรียญรางวัลทั้งหมด หรือคอลัมน์อื่นๆ ให้คลิกที่ไอคอน  ถัดจากชื่อคอลัมน์
| อันดับ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ  | 170 | 145/144 | 110 | 425/424 |
| 2 |  คิวบา | 112 | 66 | 60 | 238 |
| 3 |  แคนาดา | 47 | 61 | 69 | 177 |
| 4 |  อาร์เจนตินา 1 | 40 | 45 | 74 | 159 |
| 5 |  เม็กซิโก | 23 | 20 | 37 | 80 |
^  การนับเหรียญรางวัลสำหรับสหรัฐมีข้อโต้แย้ง
มาสคอต

ตัวมาสคอตก็คือสิงโตทะเลชื่อว่า "โลบี้"
| ด ค กแพนอเมริกันเกมส์ |
| --- | --- |
 กีฬา  แพนแอมสปอร์ต (อดีต PASO)  ตารางเหรียญรางวัล  ผู้ได้รับเหรียญ  NOCs  การถ่ายทอด 
ฤดูร้อน:  1951 บัวโนสไอเรส  1955 เม็กซิโกซิตี  1959 ชิคาโก  1963 เซาเปาลู  1967 วินนิเพก  1971 กาลี  1975 เม็กซิโกซิตี  1979 ซานฮวน  1983 การากัส  1987 อินเดียแนโพลิส  1991 ฮาวานา  1995 มาร์เดลปลาตา  1999 วินนิเพก  2003 ซันโตโดมิงโก  2007 รีโอเดจาเนโร  2011 กวาดาลาฮารา  2015 โทรอนโต  2019 ลิมา  2023 ซันติอาโก  2027 ลิมา  2031 TBD
ฤดูหนาว:  1990 ลัสเลญัส 
เยาวชน:  2021 กาลิ–บาเย  2025 อาซุนซิออน 
 พาราแพนอเมริกันเกมส์
เอเลนอร์แห่งอังกฤษ สมเด็จพระราชินีแห่งกัสติยา

| เอเลนอร์แห่งอังกฤษ |
| --- | --- |

พระราชินีคู่สมรสแห่งกัสติยา
ครองราชย์: กันยายน ค.ศ. 1170 – 5 ตุลาคม ค.ศ. 1214
ประสูติ: 13 ตุลาคม ค.ศ. 1161 ปราสาทดมฟรงต์ ดัชชีนอร์ม็องดี
สิ้นพระชนม์: 31 ตุลาคม ค.ศ. 1214 (53 พรรษา)
ฝังพระศพ: อารามซันตามาเรียลาเรอัลเดอูเอสกา บูร์โกส
พระสวามี: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา
พระบุตร: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา อูร์รากาแห่งกัสติยา พระราชินีแห่งโปรตุเกส บลังกาแห่งกัสติยา เลโอนอร์แห่งกัสติยา พระเจ้าเอนริเกที่ 1 แห่งกัสติยา
ราชวงศ์: แพลนทาเจเนต/อ็องฌูแว็ง
พระบิดา: พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระมารดา: อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน
เอเลนอร์แห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Eleanor of England; สเปน: Leonor de Inglaterra) หรือ เอเลนอร์ แพลนทาเจเนต เป็นพระราชินีแห่งกัสติยาและโตเลโด ในฐานะพระมเหสีของอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา พระองค์เป็นพระโอรสธิดาคนที่หกและพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน
ชีวิตช่วงแรกและครอบครัว

เอเลนอร์เสด็จพระราชสมภพในปราสาทที่ดงฟรง ดัชชีนอร์ม็องดี ในปี ค.ศ. 1161 เป็นพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับพระมเหสี อาลีเยนอร์ ดัชเชสแห่งอากีแตน และมีอ็องรีแห่งมาร์ซีเป็นผู้ทำพิธีศีลล้างบาป พระเชษฐภคินีต่างบิดาของพระองค์คือเคาน์เตสมารีกับเคาน์เตสอาลิกซ์ ส่วนพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน คือ เฮนรียุวกษัตริย์, ดัชเชสมาทิลดา, พระเจ้าริชาร์ด, ดยุคเจฟฟรี, พระราชินีโจน และพระเจ้าจอห์น เอเลนอร์มีพระเชษฐาอีกหนึ่งคนคือวิลเลียม พระโอรสคนโตของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 กับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนที่สิ้นพระชนม์ในการยึดปราสาทวอลลองฟอร์ด และถูกฝังในอาสนวิหารเรดิงที่ปลายเท้าของพระปัยกา พระเจ้าเฮนรีที่ 1
การเป็นพระราชินี

ในปี ค.ศ. 1170 เอเลนอร์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยาในบูร์โกส พระบิดามารดาของพระองค์จัดแจงการแต่งงานครั้งนี้ขึ้นมาเพื่อรักษาความปลอดภัยให้กับพรมแดนเทือกเขาพิรินีของอากีแตน ขณะที่พระเจ้าอัลฟอนโซกำลังมองหาพันธมิตรมาช่วยต่อสู้กับพระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์ ในปี ค.ศ. 1177 ทำให้พระเจ้าเฮนรีได้เข้ามากำกับดูแลการชี้ขาดเรื่องความขัดแย้งด้านพรมแดน
การแต่งงานของเอเลนอร์กับอัลฟอนโซให้กำเนิดพระโอรสธิดามากมาย พระโอรสหลายพระองค์ที่ถูกคาดหวังให้เป็นรัชทายาทของพระบิดาสิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก พระโอรสคนสุดท้อง เอนริเก มีชีวิตอยู่จนได้สืบทอดตำแหน่งของพระบิดา
อัลฟอนโซอ้างสิทธิ์ในกัสกอญที่เป็นส่วนหนึ่งในสินสอดของเอเลนอร์ ทรงรุกรานดัชชีในนามของพระมเหสีในปี ค.ศ. 1205 และล้มเลิกการอ้างสิทธิ์ไปในปี ค.ศ. 1208
เอเลนอร์ใช้อำนาจที่พระองค์มี และยังเป็นผู้อุปถัมภ์สถานที่และสถาบันทางศาสนาหลายแห่ง รวมถึงซานตามาริอาลาเรอัลเดลัสอูเอลกัสที่ครอบครัวของพระองค์หลายคนเป็นแม่ชีที่นี่
พระองค์สนับสนุนนักขับลำนำทรูบาดูร์ให้เข้ามาในราชสำนัก ทรงช่วยจัดแจงให้เบเรงเกลา พระธิดา อภิเษกสมรสกับกษัตริย์แห่งเลออน
อูร์รากา พระธิดาอีกพระองค์ ทรงถูกจับแต่งงานกับอนาคตกษัตริย์แห่งโปรตุเกส พระเจ้าอาฟงซูที่ 2, บลังกา พระธิดาคนที่สาม ทรงถูกจับแต่งงานกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส, เลโอนอร์ พระธิดาคนที่สี่ แต่งงานกับกษัตริย์แห่งอารากอน (แม้ต่อมาศาสนจักรจะล้มเลิกการแต่งงาน) พระธิดาคนอื่น ๆ อย่างมาฟัลดาแต่งงานกับพระโอรสเลี้ยงของเบเรงเกลา (พระเชษฐภคินี) ส่วนกอนส์ตันซากลายเป็นพระอธิการิณี
พระสวามีของพระองค์แต่งตั้งให้พระองค์เป็นผู้ปกครองคู่กับพระโอรสหลังพระองค์สิ้นพระชนม์ ทั้งยังแต่งตั้งให้พระองค์ทรวเป็นผู้จัดการมรดก
การสิ้นพระชนม์

แม้เอเลนอร์จะกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระโอรส เอนริเก เมื่อพระสวามีสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1214 เอนริเกพระชนมายุเพียง 10 พรรษา เอเลนอร์โทมนัสจนพระธิดา เบเรงเกลา ต้องเป็นคนจัดการเรื่องพิธีฝังศพของพระเจ้าอัลฟอนโซ เอเลนอร์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1214 หลังพระเจ้าอัลฟอนโซสิ้นพระชนม์ไม่ถึงเดือน ทิ้งให้เบเรงเกลาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระอนุชา เอนริเกสิ้นพระชนม์ตอนพระชนมายุ 13 พรรษาจากกระเบื้องหลังคาที่ตกลงมา
ทายาท

เอเลนอร์กับอัลฟอนโซมีพระโอรสธิดาสิบสองคน คือ
เบเรงเกลา พระราชินีแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1180–1246) แต่งงานกับ (1) ค็อนราทที่ 2 ดยุคแห่งสเวเบีย ไม่มีทายาท การแต่งงานถูกประกาศเป็นโมฆะ (2) พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งเลออน มีทายาท ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้แก่พระเจ้าเอนริเกที่ 1 พระอนุชาผู้เยาว์วัย จากนั้นเป็นพระราชินีแห่งกัสติยาด้วยสิทธิ์ของพระองค์เองหลังการสิ้นพระชนม์ของเอนริเก ทรงสละราชสมบัติเพื่อหลีกทางให้เฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา พระโอรสผู้ที่จะรวมราชอาณาจักรกัสติยาและเลออนเข้าด้วยกันอีกครั้ง
ซันโช (ประสูติและสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1181)
ซันชา (ค.ศ. 1182–1184)
เอนริเก (ประสูติและสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1184)
อูร์รากาแห่งกัสติยา พระราชินีแห่งโปรตุเกส (ค.ศ. 1186–1220) อภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งโปรตุเกส มีทายาท
บลังกา (ค.ศ. 1188–1252) อภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส มีทายาท
เฟร์นันโด (ค.ศ. 1189–1211) ไม่แต่งงาน
มาฟัลดา (ค.ศ. 1191–1204) ไม่แต่งงาน
เลโอนอร์ (ค.ศ. 1200–1244) แต่งงานกับพระเจ้าไชเมที่ 1 แห่งอารากอน มีทายาท การแต่งงานถูกประกาศเป็นโมฆะ
กอนสตันซา (ค.ศ. 1202–1243) แม่ชีที่อารามนิกายซิสเตอร์เชียน ซานตามาริอาลาเรอัลเดลัสอูเอลกัส
พระเจ้าเอนริเกที่ 1 กษัตริย์แห่งกัสติยา (ค.ศ. 1204–1217) ไม่แต่งงาน พระโอรสคนเดียวที่รอดชีวิต สืบทอดต่อจากพระบิดาภายใต้การสำเร็จราชการแผ่นดินของพระมารดาตามด้วยพระเชษฐภคินี สิ้นพระชนม์ในตอนที่กระเบื้องจากหลังคาตกใส่
แหล่งข้อมูลอื่น

Eleanor, Queen of Castile (1162 - 1214)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef
แคว้นกานาเรียส

| กานาเรียส Canarias (สเปน) |
| --- | --- |
แคว้นปกครองตนเอง
แคว้นปกครองตนเองกานาเรียส Comunidad Autónoma de Canarias (สเปน)
ภูเขาเตย์เดบนเกาะเตเนริเฟ เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศสเปน และยังเป็นหนึ่งในอุทยานแห่งชาติที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในโลกอีกด้วย
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: อาร์รอร์โร
แผนที่ประเทศสเปนแสดงที่ตั้งแคว้นกานาเรียส
พิกัด:  28°06′N 15°24′W﻿ / ﻿28.100°N 15.400°W﻿ / 28.100; -15.400
ประเทศ:  สเปน
ธรรมนูญการปกครองตนเอง: 16 สิงหาคม 2525
เมืองหลัก: ซานตากรุซเดเตเนริเฟและลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย
เมืองใหญ่สุด: ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย
จังหวัด: ซานตากรุซเดเตเนริเฟ, ลัสปัลมัส
การปกครอง
 • ประเภท: รัฐบาลที่ได้รับมอบอำนาจปกครองตนเองในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
 • องค์กร: ฝ่ายบริหารกานาเรียส
 • ประธาน: เฟร์นันโด กลาบิโฆ บัตเย (พรรคผสมกานาเรีย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7,447 ตร.กม. (2,875 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 13
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 2,101,924 คน
 • ความหนาแน่น: 280 คน/ตร.กม. (730 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับประชากร: ที่ 8
กลุ่มชาติพันธุ์
 • ชาวสเปน: ร้อยละ 85.7
 • ชาวต่างชาติ: ร้อยละ 14.3 (ส่วนใหญ่เป็นชาวเยอรมัน, ชาวอิตาลี, ชาวบริติช และชาวลาตินอเมริกา)
เขตเวลา: UTC+0 (เวลายุโรปตะวันตก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+1 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันตก)
รหัส ISO 3166: ES-CN
ภาษาราชการ: ภาษาสเปน
นักบุญองค์อุปถัมภ์: แม่พระแห่งกันเดลาเรีย
สภานิติบัญญัติ: สภานิติบัญญัติกานาเรียส
ที่นั่ง ส.ส.: 15 คน (จากทั้งหมด 350 คน)
ที่นั่ง ส.ว.: 13 คน (จากทั้งหมด 264 คน)
เว็บไซต์: ฝ่ายบริหารกานาเรียส
กานาเรียส
ที่ตั้งกานาเรียสในมหาสมุทรแอตแลนติก
กานาเรียส (สเปน: Canarias) หรือ คะแนรีส์ (อังกฤษ: Canaries) เป็นแคว้นปกครองตนเองหมู่เกาะของสเปน ประกอบด้วยเกาะภูเขาไฟ 7 เกาะในมหาสมุทรแอตแลนติก ตั้งอยู่นอกชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา (โมร็อกโกและเวสเทิร์นสะฮารา)
กานาเรียสมีเกาะใหญ่อยู่แปดเกาะ (เรียงจากใหญ่ไปเล็ก) ได้แก่ เตเนริเฟ, ฟูเอร์เตเบนตูรา, กรันกานาเรีย, ลันซาโรเต, ลาปัลมา, ลาโกเมรา, เอลอิเอร์โร และลากราซิโอซา หมู่เกาะยังมีเกาะเล็กได้แก่ อาเลกรันซา, อิสลาเดโลโบส, มอนตัญญากลารา, โรเกเดลโอเอสเต และโรเกเดลเอสเต ในอดีตกานาเรียสถือเป็นทางเชื่อมระหว่าง 4 ทวีป คือแอฟริกา อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และยุโรป
จากข้อมูลปี ค.ศ. 2019 กานาเรียสมีประชากร 2,153,389 คน มีความหนาแน่นประชากร 287.39 คน/ตารางกิโลเมตร
ดูเพิ่ม

อุทยานแห่งชาติเตย์เด
หนังสืออ่านเพิ่ม

Borgesen, F. 1929. Marine algae from the Canary Islands. III Rhodophyceae. Part II. Cryptonemiales, Gigartinales, and Rhodymeniales. Det Kongelige Danske Videnskabernes Selskabs Biologiske Meddelelser. 8: 1 – 97.
Paegelow, Claus: Bibliography Canary Islands, 2009, ISBN 978-300028676-6
แหล่งข้อมูลอื่น

Canary Islands Government
Official Tourism Website of the Canary Islands เก็บถาวร 2015-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กแคว้นปกครองตนเองของประเทศสเปน |
| --- | --- | --- |
| แคว้นปกครองตนเอง |   กันตาเบรีย   กัสติยา-ลามันชา   กัสติยาและเลออน   กาตาลุญญา   กาลิเซีย   กานาเรียส   นาวาร์   บาเลนเซีย   ประเทศบาสก์   ภูมิภาคมูร์เซีย   มาดริด   ลาริโอฆา   หมู่เกาะแบลีแอริก   อันดาลูซิอา   อัสตูเรียส   อารากอน   เอซเตรมาดูรา  |  |
| นครปกครองตนเอง |   เซวตา   เมลียา  |  |
| ปลาซัสเดโซเบรานิอา |  เปญญอนเดเบเลซเดลาโกเมรา  หมู่เกาะชาฟารินัส  หมู่เกาะอาลูเซมัส  |  |
| ด ค กดินแดนห่างไกลของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ดินแดนภายใต้อำนาจอธิปไตยของชาติในยุโรป แต่ตั้งอยู่ใกล้กับหรือตั้งอยู่บนทวีปอื่นที่ไม่ใช่ยุโรป
เดนมาร์ก: กรีนแลนด์
เนเธอร์แลนด์: กือราเซา  ·  แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ (ซาบา · ซินต์เอิสตาซียึส · โบแนเรอ)  ·  ซินต์มาร์เติน  ·  อารูบา
นอร์เวย์: ควีนมอดแลนด์  ·  เกาะบูเว  ·  เกาะปีเตอร์ที่ 1
โปรตุเกส: มาเดรา  ·  อะโซร์ส
ฝรั่งเศส:  กัวเดอลุป  ·  เกาะกลีแปร์ตอน  ·  แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  ·  แซ็ง-บาร์เตเลมี  ·  แซ็ง-มาร์แต็ง  ·  นิวแคลิโดเนีย  ·  เฟรนช์เกียนา  ·  เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์ (เกาะแซ็ง-ปอล · เกาะอัมสเตอร์ดัม · หมู่เกาะกระจายในมหาสมุทรอินเดีย · หมู่เกาะแกร์เกแลน · หมู่เกาะครอแซ · อาเดลีแลนด์)  ·  เฟรนช์พอลินีเชีย  ·  มายอต  ·  มาร์ตีนิก  ·  เรอูว์นียง  ·   วอลิสและฟูตูนา 
สเปน: กานาเรียส  · เซวตา  ·  ปลาซัสเดโซเบรานิอา (เปญญอนเดเบเลซเดลาโกเมรา · เปญญอนเดอาลูเซมัส · หมู่เกาะชาฟารินัส)  ·  เมลียา
สหราชอาณาจักร:  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  ·  เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา  ·  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  ·  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  ·  เบอร์มิวดา  ·  มอนต์เซอร์รัต  ·  หมู่เกาะเคย์แมน  ·  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  ·  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  ·  หมู่เกาะพิตแคร์น  ·  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  ·  แองกวิลลา 
อิตาลี: เกาะปันเตลเลรีอา  ·   หมู่เกาะเปลาเจ (เกาะลัมปีโอเน • เกาะลัมเปดูซา • เกาะลีโนซา)
แพนอเมริกันเกมส์ 1951

| การแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ครั้งที่ 1 |
| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ:  บัวโนสไอเรส
จำนวนประเทศ: 21 ประเทศ
จำนวนนักกีฬา: 2,513 คน
ประเภทกีฬา: 140 รายการใน 17 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951
พิธีปิด: 9 มีนาคม ค.ศ. 1951
ประธานพิธี: ฆวน เปรอน
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาอนุสรณ์
 เม็กซิโกซิตี 1955 → 
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 1951 (สเปน: Juegos Panamericanos de 1951) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 25 กุมภาพันธ์ – 9 มีนาคม ค.ศ. 1951