stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม่น้ำเชินเจิ้น

| แม่น้ำเชินเจิ้น   แม่น้ำซั้มจัน |
| --- | --- |
แม่น้ำเชินเจิ้นเป็นแม่น้ำเขตแดนระหว่างฮ่องกงและเชินเจิ้น (ซ้ายในภาพ) และถนนตรงกลางคือถนนเชินเจิ้นปินเหอ
ชื่อท้องถิ่น: 深圳河
ที่ตั้ง
ประเทศ:  จีน
มณฑล: กวางตุ้ง และ  ฮ่องกง
นครระดับกิ่งมณฑล: เชินเจิ้น
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: เขาอู่ถง
 • ตำแหน่ง: ระหว่างเขตหลัวหูและเขตหยานเถียน ในเชินเจิ้น
 
ปากน้ำ: อ่าวเชินเจิ้น
 • ระดับความสูง: 0 เมตร
ความยาว: 37 km (23 mi)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 312.5 ตารางกิโลเมตร (120.7 ตารางไมล์)
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: แม่น้ำเหลียนถัง (蓮塘河), แม่น้ำอู๋ถง (梧桐河), แม่น้ำผิงหยวน (平原河)
 • ขวา: แม่น้ำชาวาน (沙灣河), แม่น้ำปู้จี๋ (布吉河), แม่น้ำฝูเถียน (福田河), แม่น้ำซินโจว (新洲河), แม่น้ำหฺวางกั่ง (皇崗河)
แม่น้ำเชินเจิ้นช่วงที่แบ่งเขต เมืองเชินเจิ้นและ เขตเหยิ่นหล่อง ของฮ่องกง
แม่น้ำเชินเจิ้น, ลำน้ำเชินเจิ้น หรือ แม่น้ำซั้มจัน (ในสำเนียงกวางตุ้ง) (จีน: 深圳河; พินอิน: Shēnzhèn Hé; ยฺหวิดเพ็ง: sam1 zan3 ho4; อังกฤษ: Sham Chun River, Shum Chum River, หรือ Shenzhen River) เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างฮ่องกงและจีนแผ่นดินใหญ่ ร่วมกับแม่น้ำชาโถวเจี่ยว (Sha Tau Kok River), อ่าวเมิร์ส (Mirs Bay) และอ่าวลึก (Deep Bay; หรือเรียกอ่าวเชินเจิ้น)
แม่น้ำเชินเจิ้นเป็นส่วนหนึ่งของการจำกัดอาณาเขตการเช่า ‘เขตดินแดนใหม่’ (เขตนิวเทร์ริทอรีส์) ซึ่งสหราชอาณาจักรได้บีบบังคับให้จีนทำสัญญา ‘เช่าซื้อ’ พื้นที่ทางตอนใต้ของลำน้ำเชินเจิ้นใน ค.ศ. 1898 (เรียก อนุสัญญาว่าด้วยการขยายดินแดนฮ่องกง (中英展拓香港界址专条) หรือที่รู้จักในชื่ออนุสัญญาปักกิ่งครั้งที่สอง)
ภูมิประเทศ

แม่น้ำเชินเจิ้นแบ่งเขตเหยิ่นหล่อง เขตเหนือ ของฮ่องกง และเมืองเชินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง มีแหล่งต้นน้ำอยู่ที่เขาอู่ถง ในเชินเจิ้นแม่น้ำสาขา ได้แก่ แม่น้ำเหลียนถัง (蓮塘河), แม่น้ำอู๋ถง (梧桐河), แม่น้ำผิงหยวน (平原河), แม่น้ำชาวาน (沙灣河), แม่น้ำปู้จี๋ (布吉河), แม่น้ำฝูเถียน (福田河), แม่น้ำซินโจว (新洲河) และแม่น้ำหฺวางกั่ง (皇崗河) น้ำล้นระบายจากอ่างเก็บน้ำเสินเจิ้นไหลลงสู่แม่น้ำนี้เช่นกัน ปากแม่น้ำไหลลงสู่อ่าวเชินเจิ้น (Shenzhen Bay หรือเรียก Deep Bay และ Hau Hoi Wan) ที่ชะวากทะเลของแม่น้ำมีพื้นที่ชุ่มน้ำอนุรักษ์หมี่ผู่ (米埔自然护理区)
ประวัติ

แม่น้ำเชินเจิ้นมีชื่อเดิมว่า ลำน้ำหมิง (明溪) และได้เปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบันตั้งแต่ "อนุสัญญาว่าด้วยการขยายดินแดนฮ่องกง" ใน ค.ศ. 1898 ซึ่งเป็นแม่น้ำเขตแดนของการเช่าฮ่องกงของอังกฤษ ในระยะเวลา 99 ปี (เขตนิวเทร์ริทอรีส์) และยังเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในฮ่องกงอีกด้วย ในช่วงสงครามเย็น ผู้อยู่อาศัยบนแผ่นดินใหญ่จำนวนมากหนีไปฮ่องกงผ่านทางแม่น้ำเชินเจิ้น ดังนั้นจึงถูกเรียกว่า "กำแพงเบอร์ลินแห่งประเทศจีน"
ปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 โค้งน้ำลั่วหม่าโจว (Lok Ma Chau Loop) เป็นส่วนหนึ่งของจีนแผ่นดินใหญ่ ต่อมาเมื่อมีความพยายามในการบรรเทาปัญหาน้ำท่วมและปัญหามลพิษด้วยงานวิศวกรรมชลประทาน เพื่อปรับแม่น้ำแม่น้ำเชินเจิ้นในช่วงนี้ที่คดเคี้ยวให้ตรง ทำให้พื้นที่ส่วนนี้เป็นข้อพิพาทในการครองที่ดิน เนื่องเขตแดนทางธรรมชาติเคลื่อนไปทางเหนือจากลำน้ำที่ตัดใหม่ ด้วยข้อยุติจากการพัฒนาข้อตกลงของอุทยานนวัตกรรมและเทคโนโลยีฮ่องกง-เชินเจิ้น (จีน: 港深创新及科技园; Hong Kong-Shenzhen Innovation and Technology Park) รัฐบาลจีนได้โอนที่ราบภายในโค้งน้ำลั่วหม่าโจวให้แก่ฮ่องกงเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2017 ซึ่งจะเพิ่มพื้นที่เขตสำนักงาน 1.2 ล้านตารางเมตรสำหรับบริษัทในฮ่องกงและเชินเจิ้นอุทยานเทคโนโลยีนี้คาดว่าจะบริหารจัดการโดยองค์การอุทยานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีฮ่องกง (Hong Kong Science and Technology Parks Corporation)
ระเบียงภาพ

แม่น้ำเชินเจิ้นเดิมเมื่อปี ค.ศ. 1898 บริเวณโค้งน้ำลั่วหม่าโจว (Lok Ma Chau Loop หรือ Lok-Ma-Chü ในแผนที่) ที่ต่างจากปัจจุบัน
แม่น้ำเชินเจิ้น (กลาง-บน), โค้งน้ำลั่วหม่าโจว (บนซ้าย) เป็นที่ดินเปล่าไร้ประโยชน์และเป็นข้อพิพาทดินแดน จากการตัดแม่น้ำใหม่ จนกระทั่งโอนให้แก่ฮ่องกงเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2017
โมเซอิก (พันธุศาสตร์)

ในเวชพันธุศาสตร์ ภาวะโมเซอิก (อังกฤษ: mosaisc, mosaicism) หมายถึงภาวะที่สิ่งมีชีวิตหนึ่งๆ มีเซลล์ซึ่งมีจีโนไทป์แตกต่างกันสองแบบที่เจริญมาจากไข่ที่ผสมแล้วใบเดียว mosaicism อาจเป็นผลจากการกลายพันธุ์ระหว่างการเจริญของตัวอ่อนซึ่งเจริญต่อมาเป็นเซลล์เพียงส่วนหนึ่งของเซลล์ที่เจริญเต็มที่แล้ว
นิยามของโมเซอิกอาจคล้ายคลึงกับภาวะไคมีราทางพันธุศาสตร์ ซึ่งทำให้สิ่งมีชีวิตตัวเดียวมีจีโนทัยป์มากกว่าหนึ่งชนิดได้คล้ายกัน ความแตกต่างอยู่ตรงที่ว่าจีโนทัยป์หลายชนิดที่พบในไคมีรามาจากการผสานรวมกันของไซโกตที่ปฏิสนธิแล้วมากกว่าหนึ่งตัว แทนที่จะเกิดจากการกลายพันธุ์หรือการสูญเสียโครโมโซมไปอย่างที่พบในโมเซอิก
โมนีกา เบลลุชชี

| โมนีกา เบลลุชชี |
| --- | --- |
เบลลุชซีในปี 2022
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1964-09-30) 30 กันยายน ค.ศ. 1964 (60 ปี) โมนีกา อันนา มารีอา เบลลุชชี
คู่สมรส: แว็งซ็อง กาแซล (1999 - 2013)
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1992 - ปัจจุบัน
โมนีกา อันนา มารีอา เบลลุชชี (อังกฤษ: Monica Anna Maria Bellucci) เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1964 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอิตาลี
โมนีกา เบลลุชชี เกิดที่เมืองซิตตาดีกัสเตลโล แคว้นอุมเบรีย ทางตอนกลางของอิตาลี เริ่มทำงานเป็นนางแบบตั้งแต่อายุ 16 ปี ขณะกำลังเรียนวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยเปรูจา  เธอเริ่มมีชื่อเสียงในแวดวงนางแบบตั้งแต่ ค.ศ. 1989 หลังจากย้ายไปอยู่ที่เมืองมิลาน เป็นนางแบบในสังกัดอีลิท โมเดล และมีชื่อเสียงในปารีสและนิวยอร์ก
โมนีกา เบลลุชชี เริ่มมีผลงานแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 แสดงประกอบเป็นเจ้าสาวของแดรกคิวลา ในภาพยนตร์เรื่อง Bram Stoker's Dracula กำกับโดยฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา  เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากบทนำในภาพยนตร์ Malèna (มาเลน่า ผู้หญิงสะกดโลก) กำกับโดยจูเซปเป ทอร์นาทอเร   และบทบาทที่เป็นที่จดจำ คือบทเพอร์ซิโฟเน ใน เดอะ เมทริกซ์ รีโหลดเดด และ เดอะ เมทริกซ์ เรฟโวลูชั่นส์ กำกับโดยพี่น้องวาชอฟสกี  และบทแมรี แมกดาลีน ใน เดอะ แพสชั่น ออฟ เดอะ ไครสต์ กำกับโดยเมล กิบสัน
ในปี 2015 โมนีกา เบลลุชชีได้รับเลือกให้แสดงใน องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย ภาพยนตร์ในชุดเจมส์ บอนด์ ลำดับที่ 24 โดยเธอจะเป็นสาวบอนด์ที่มีอายุมากที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น

Monica Bellucci ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชีวประวัติ Monica Bellucci ที่ Fashion Model Directory
แม่น้ำไทกริส

| แม่น้ำไทกริส |
| --- | --- |
แม่น้ำไทกริส ช่วงที่ไหลผ่านพื้นที่เกษตรกรรมนอกเมืองดียาร์บาคือร์ ประเทศตุรกี
แผนที่ระบบลำธารไทกริส–ยูเฟรติส
ที่ตั้ง
ประเทศ: ตุรกี, ซีเรีย, อิรัก
ภูมิภาคต้นน้ำ: ที่สูงอาร์มีเนีย
เมือง: เอลาซือ, ดียาร์บาคือร์, โมซูล, แบกแดด
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: ทะเลสาบฮาซาร์
 • ตำแหน่ง: เกอลาร์ดือ ประเทศตุรกี
 • พิกัด: 38°29′0″N 39°25′0″E﻿ / ﻿38.48333°N 39.41667°E﻿ / 38.48333; 39.41667
 • ระดับความสูง: 1,150 m (3,770 ft)
 
ปากน้ำ: ชัฏฏุลอะร็อบ
 • ตำแหน่ง: อัลกุรนะฮ์ ประเทศอิรัก
 • พิกัด: 31°0′18″N 47°26′31″E﻿ / ﻿31.00500°N 47.44194°E﻿ / 31.00500; 47.44194
 • ระดับความสูง: 1 m (3.3 ft)
ความยาว: 1,900 km (1,200 mi)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 375,000 km2 (145,000 sq mi)

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: แบกแดด
 • เฉลี่ย: 1,014 m3/s (35,800 cu ft/s)
 • ต่ำสุด: 337 m3/s (11,900 cu ft/s)
 • สูงสุด: 2,779 m3/s (98,100 cu ft/s)
 
ลุ่มน้ำ
ลำดับแม่น้ำ: ชัฏฏุลอะร็อบ → อ่าวเปอร์เซีย
ระบบแม่น้ำ: ระบบลำธารไทกริส–ยูเฟรติส
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: การ์ซัน, โบตัน, คาบูร์, ซาบใหญ่, ซาบน้อย, อะซ็อยม์, จิซเร, ดิยาลา
 • ขวา: ทะเลสาบษัรษาร

ไทกริส (อังกฤษ: Tigris) เป็นแม่น้ำที่มีต้นน้ำอยู่ในเทือกเขาทางตะวันออกของประเทศตุรกี ยาวประมาณ 1,900 กิโลเมตร ไหลผ่านชายแดนประเทศซีเรีย เข้าดินแดนอารยธรรมเมโสโปเตเมียเดิมหรือประเทศอิรักในปัจจุบัน แล้วมารวมกับแม่น้ำยูเฟรทีสใกล้เมืองบัสรา เกิดเป็นแม่น้ำใหม่คือ ชัฏฏุลอะร็อบ มีความยาวประมาณ 200 กิโลเมตร ก่อนไหลลงสู่อ่าวเปอร์เซีย
การเดินเรือ

แม่น้ำไทกริสเป็นเส้นทางที่สำคัญในประเทศทะเลทรายขนาดใหญ่เป็นเวลายาวนาน เรือน้ำตื้นสามารถเดินทางไปไกลถึงกรุงแบกแดด แต่ในการขนส่งทวนน้ำไปยังโมซูลจำเป็นต้องใช้แพ
ศาสนาและเทพปกรณัม

ในเทพปกรณัมซูเมอร์ แม่น้ำไทกริสสร้างขึ้นโดยเทพเอ็นกี ผู้ทรงให้น้ำไหลเต็มแม่น้ำ
แม่น้ำไทกริสยังปรากฏในพันธสัญญาเก่าสองครั้ง โดยครั้งแรกปรากฏในหนังสือปฐมกาล ซึ่งระบุเป็นแม่น้ำที่สามจากแม่น้ำทั้งสี่ที่ไหลออกจากแม่น้ำที่มีต้นตอจากสวนเอเดน ส่วนครั้งที่สองปรากฏในหนังสือดาเนียล ที่ดาเนียลกล่าวว่าตน "ยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไทกริสซึ่งเป็นแม่น้ำใหญ่"
ในศาสนาอิสลามกล่าวถึงแม่น้ำนี้ในฮะดีษเศาะฮีฮ์บุคอรีและมุสลิมว่า ในช่วงใกล้วันสิ้นโลก แม่น้ำจะแห้งลงและเปิดเผยกองทองคำ และจะมีการห้ามไม่ให้ใครเอาสิ่งนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:EB9 Poster
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades
โมบิดิก

| --- | --- |
ปกหน้าฉบับพิมพ์ครั้งแรก
ผู้ประพันธ์: เฮอร์มัน เมลวิลล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Whale
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: 8
ประเภท: นวนิยายผจญภัย
สำนักพิมพ์: ริชาร์ด เบนท์ลีย์
วันที่พิมพ์: 18 ตุลาคม ค.ศ. 1851
หน้า: 822
ISBN: NA ข้อผิดพลาดพารามิเตอร์ใน {{ISBNT}}: invalid character
โมบิดิก (อังกฤษ: Moby-Dick) คือนวนิยายของ เฮอร์มัน เมลวิลล์ ในปี ค.ศ. 1851 เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทางผจญภัยของกะลาสีชื่อ อิชมาเอล ในเรือล่าวาฬ Pequod และกัปตันเรือชื่อ อาฮับ ไม่นานอิชมาเอลก็ทราบว่า อาฮับกำลังออกติดตามหาวาฬตัวหนึ่งชื่อ โมบิดิก ซึ่งเป็นวาฬสีขาวขนาดมหึมาที่ดุร้ายมาก ไม่ค่อยมีเรือล่าวาฬลำใดรู้จักโมบิดิก ยิ่งที่เคยได้เจอตัวมันยิ่งน้อยนัก เมื่ออาฮับเจอมันคราวก่อน วาฬยักษ์ทำลายเรือของอาฮับและยังกัดขาเขาขาด อาฮับจึงคิดจะตามแก้แค้น
ในเรื่อง โมบิดิก เมลวิลล์ได้ใช้กลวิธีทางภาษา สัญลักษณ์ และการเปรียบเทียบต่างๆ ในการนำเสนอโครงเรื่องอันซับซ้อน ผ่านทางตัวละครหลัก โดยสื่อถึงเรื่องของชนชั้นและฐานะทางสังคม ความดี ความชั่ว และยังสื่อมุมมองต่อพระเจ้ากับศาสนาคริสต์ ผ่านความเชื่อส่วนตัวของอิชมาเอล กับ เควเคว็ก พลฉมวกคู่หูซึ่งเป็นชาวเกาะนอกศาสนา รวมถึงบุคลิกเกรี้ยวกราดเหนือธรรมชาติของกัปตันอาฮับ เมลวิลล์สะท้อนเรื่องราวผ่านวิธีการเล่าของผู้เล่าเรื่อง การบรรยายสภาพชีวิตของกะลาสีบนเรือล่าวาฬ ค่อยๆ ถักทอเรื่องราวไปพร้อมกับการใช้ภาษาแบบเชกสเปียร์ และคิงเจมส์ไบเบิ้ล ซึ่งล้วนเป็น ภาษาอังกฤษปลายสมัยราชีนีอลิซาเบธที่ 1 (Elisabethan English) และเป็นภาษามีอิทธิพลอย่างยิ่งต่องานวรรณคดีของทั้งฝั่งอังกฤษ และอเมริกัน นอกจากนี้เมลวิลล์ยังใช้เทคนิคทางวรรณกรรมหลายรูปแบบ ไม่ว่าเป็น บทกวี บทเพลง การเล่าเรื่องผ่านมุมมองเหมือนละครเวที และใช้วิธีการรำพึงกับตัวเองของตัวละครเพื่อบอกเล่าความนึกคิด
นักวิจารณ์เห็นว่างานชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งในการขับเคลื่อนยุคจินตนิยมในสหรัฐอเมริกา โมบิดิก ตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ริชาร์ด เบนท์ลีย์ ในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1851 โดยแบ่งพิมพ์ออกเป็น 3 เล่มชุด ใช้ชื่อเรื่องว่า The Whale ต่อมาจึงพิมพ์รวมเป็นเล่มเดียวกันโดยสำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์และพี่น้อง ในนครนิวยอร์ก ใช้ชื่อเรื่องว่า Moby-Dick; or, The Whale เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1851 ประโยคแรกในบทที่หนึ่งคือ —"Call me Ishmael."— ("เรียกข้าพเจ้าว่า อิชมาเอล") ถือเป็นหนึ่งในประโยคเปิดเรื่องที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในบรรดางานวรรณกรรมทั้งปวง
อย่างไรก็ดีเนื่องจาก โมบิดิก มีเนื้อหาแฝงคำวิจารณ์ทางศาสนาไว้มากมาย เช่น การที่แต่งให้อิชมาเอลเป็นคนไม่เชื่อศาสนา และมีความสัมพันธ์เชิงรักร่วมเพศกับ เควเคว็ก เพื่อนผิวสีที่นับถือจารีตของชนเผ่าป่าเถื่อน เมื่อหนังสือออกตีพิมพ์คราวแรก จึงได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบมากมาย แม้ว่าทางสำนักพิมพ์ในอังกฤษจะเซ็นเซ่อร์ข้อความที่แสดงทัศนะหมิ่นศาสนาคริสต์ออกไปมากแล้วก็ตาม โมบิดิก กลายเป็นหนังสือที่ขายไม่ได้ และเป็นเหตุผลหนึ่งที่ยุติอาชีพทางการประพันธ์ของเมลวิลล์ นิยายเล่มนี้ถูกผู้อ่านลืมเลือนไปจน ดี. เอช. ลอว์เรนซ์ นักวิจารณ์วรรณกรรมชื่อดังมาค้นพบเข้าในช่วงทศวรรษที่ 1920s และให้คำนิยมว่าเป็นวรรณกรรมสำคัญ นับแต่นั้นมา โมบิดิก ก็ได้รับการยกย่องให้เป็นวรรณกรรมเอกของอเมริกา ควบคู่ไปกับบทกวีของ วอล์ท วิทแมน กวีเอกชาวอเมริกันผู้มีชีวิตอยู่ร่วมสมัยกับเมลวิลล์ นักวิจารณ์วรรณกรรมชื่อดัง ศ.แฮโรลด์ บลูม ให้ความเห็นว่า โมบิดิก เป็น "มหากาพย์ร้อยแก้ว" (epic prose) ประจำชาติอเมริกา และเป็นหนังสือนิยายที่ดีที่สุดจากปลายปากกาของนักเขียนอเมริกันตราบจนปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Moby-Dick ที่ โครงการกูเตนเบิร์ก
Moby-Dick; or, The White Whale ฉบับออนไลน์
โมเพด

Honda Hobbit PA 50/Camino moped หรือ mofa (European market)
โมเพด (อังกฤษ: moped) คือจักรยานยนต์เบาที่ออกแบบมาเพื่อคำนึงถึงความประหยัดและสามารถใช้งานค่อนข้างปลอดภัยกับความต้องการขั้นต่ำของใบอนุญาต
เดิมทีโมเพดมีอุปกรณ์เหมือนจักรยานครบครัน คือมีที่ถีบด้วย (ที่มาของคำว่า moped มาจาก motor + pedal) แต่ต่อมาได้มีการประยุกต์ไปอย่างมาก โดยไม่มีที่ถีบเหมือนจักรยาน โดยคำนึงถึงเรื่องเครื่องยนต์ ความเร็วและการให้กำลัง
ในหลายประเทศ อายุขั้นต่ำที่สามารถขับโมเพดได้จะน้อยกว่าจักรยานยนต์ทั่วไป โดยทั่วไปจะจำกัดความเร็วที่ 45 km/h (28 mph) หรือ 50 km/h (31 mph)
โมบิลสูท กันดั้ม ดับเบิ้ลเซต้า

โมบิลซูทเซต้ากันดั้ม
โมบิลสูท กันดั้ม ดับเบิ้ลเซต้า (ญี่ปุ่น: 機動戦士ガンダムZZ; โรมาจิ: คิโดเซนชิ กันดั้มดับเบิ้ลเซต้า) ;อังกฤษ: Mobile Suit Gundam Double Zeta) เป็นโมบิลซูทกันดั้มที่สร้างต่อจากภาคเซต้า เนื้อเรื่องหลังจากที่หน่วยทีทานส์ได้ล่มสลายลงในสงครามกริปส์วอร์เนื่องจากการที่เสียผู้บัญชาการสูงสุด แปปติมุส ซิร็อกโก้ ไปนั้น แต่ว่าจากผลกระทบของสงครามในครั้งนี้ทำให้ คามิล บีดัน เอซไพล็อทของเอวโก้กองกำลังต่อต้านทีทานส์นั้นไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ อันเป็นเพราะผลที่เนื่องมาจากพลังนิวไทป์ของในช่วงสุดท้ายที่ แปปติมุส ซีร็อกโก้ได้ใช้ก่อนที่ตัวเองจะตายนั้น ในการขับเคี่ยวกันในการต่อสู้ของทั้งสองคน ซึ่งหลังจากศึกครั้งนั้นเอวโก้ก็เสียหายเป็นอย่างมากจึงต้องซ่อมแซมที่โคโลนี่ไซด์วัน
รายชื่อตอน

| ด ค กรายชื่อตัวละครในกันดั้ม โดย โยชิยูกิ โทมิโนะ |
| --- | --- |
สหพันธ์โลก:  อามุโร่ เรย์  ฟลาว โบว์  ไบรท์ โนอา  ไค ชิเด็น  ฮายาโตะ โคบายาชิ  ริว โฮเซ่  เซล่า มาส  มิไร ยาชิมะ  คิกกะ คัตสึและเร็ตสึ  ฮาโล่  โค อุรากิ 
อาณาจักรซีอ้อน:  ชาร์ อัสนาเบิล  เดกิน โซโด ซาบี้  กิเลน ซาบี้  กัลม่า ซาบี้  รัมบะ ราล  สามดาวดำ  ลาล่า ซูน  มา คุเบะ 
เอวโก้ (A.E.U.G.):  คามิล บีดัน  จูโด้ อาชิตะ  ฟา ยุยรี  ควาโทร บาจิน่า  ไบรท์ โนอา  เอมม่า ชีน  เรคคอร์ ลอนด์  เอรุปิ พุรุ  เอล เปียนโน่  อิโน่ อับบาบุ  บีช่า โอเรกุ  ลู ลูก้า  มอนโด อกาเคะ  ทอร์เรส 
ทีทานส์ (Titans):  โฟว์ มุราซาเมะ  เจริด เมซซ่า  แป็ปติมุส ซิร็อกโก้  บรูรัล บลูตัช  โมอา ฟาโรห์  โรซาเมีย บาดัม  จามิทอฟ ไฮมาน  บาสค์ โอม  ยาซัน เกเบิ้ล 
แอกซิส,เนโอซีออน:  ฮามาน คาห์น  มิเนว่า ซาบี้  เกลมี้ โตโต้  เอรุปิ พุรุ  คาร่า ซูน  มาชูมะ ซีโร่  กอนท์ โก  ราคาน ดาคาราน  พุรุ ทูว์
แม่หอบ

| แม่หอบ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไมโอซีน ถึง ปัจจุบัน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea
ชั้น:: Malacostraca
อันดับ:: Decapoda
อันดับฐาน:: Gebiidea
วงศ์:: Thalassinidae Latreille, 1831
สกุล:: Thalassina Latreille, 1806

ชนิดต้นแบบ
Thalassina scorpionides Latreille, 1806
ชนิด
 Thalassina anomala  † Thalassina emerii  Thalassina gracilis  Thalassina kelanang  Thalassina krempfi  Thalassina pratas  Thalassina spinirostris  Thalassina spinosa  Thalassina squamifera
แม่หอบ หรือ จอมหอบ (อังกฤษ: Mud lobster, Mangrove lobster ) เป็นสัตว์น้ำประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกครัสเตเชียนชนิดหนึ่ง  เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในสกุล Thalassina และวงศ์ Thalassinidae  จัดเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณหรือซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตที่ดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน โดยถือกำเนิดมาตั้งแต่ยุคไมโอซีนยาวนานถึง 16 ล้านปี
มีรูปร่างคล้ายกุ้งผสมกับปูโดยขาคู่แรกขนาดใหญ่คล้ายก้ามปู นอกจากใช้เดินแล้วยังทำหน้าที่ขุดรูและขนดินออกมากองคล้ายจอมปลวก แต่มีขนาดเล็กกว่า หัวเหมือนกุ้งมีขนาดใหญ่ ลำตัวสีแดงเข้มเป็นปล้อง ๆ คล้ายกั้ง ท้องขนาดเล็กยาวเรียวไม่มีแพนหาง ลักษณะคล้ายแมงป่อง มีขนาดความยาวประมาณ  20–30 เซนติเมตร (7.9–12 นิ้ว)
อาศัยโดยการขุดรูอยู่ตามพื้นป่าชายเลน โดยขนดินขึ้นมากองทับถมกันเป็นเนินสูง และอาศัยอยู่ด้านใต้กองดินนั้น สามารถอยู่บนบกได้เป็นเวลานานกว่าครัสตาเซียนจำพวกอื่น ๆ  กินอาหารจำพวกอินทรีย์สารที่อยู่ในดินเลนในเวลากลางคืน  ในประเทศไทยพบเฉพาะป่าชายเลนทางภาคใต้ โดยเฉพาะภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามัน ในต่างประเทศพบได้ที่รัฐเกรละ ในอินเดีย, ศรีลังกาจรดถึงเวียดนาม, หมู่เกาะริวกิวของญี่ปุ่น จนถึงชายฝั่งทะเลของปาปัวนิวกินีและออสเตรเลียทางตอนเหนือและตะวันตก รวมถึงฟิจิและซามัว พบได้รอบ ๆ พื้นที่เกษตรกรรม เช่น พื้นที่เพาะเลี้ยงปลาหรือกุ้ง โดยถือว่าเป็นสัตว์คุกคาม
การที่ได้ชื่อในภาษาไทยว่า "แม่หอบ" เนื่องจากมีความเชื่อว่า เนื้อของแม่หอบสามารถรักษาอาการหอบหืดได้ จึงนิยมนำมาเผาไฟรับประทานกันในอดีต สอดคล้องกับชื่อวิทยาศาสตร์ Thalassina ที่หมายถึง "การย้อนกลับทางเดินหายใจ" เพื่อให้เหงือกไม่มีสิ่งสกปรก
สถานะปัจจุบันของแม่หอบ ถือได้ว่าเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ อันเนื่องจากสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ประกอบกับเป็นสัตว์ที่ค่อนข้างบอบบางตายง่าย เช่น ในช่วงฤดูมรสุมน้ำทะเลอาจท่วมรูของแม่หอบ จนทำให้แม่หอบตายได้
การจำแนก

ในอดีตเคยเชื่อว่า แม่หอบ มีเพียงชนิดเดียว คือ Thalassina anomala มาอย่างยาวนาน แต่ปัจจุบันได้มีการศึกษาเพิ่มเติมในปี ค.ศ. 2009 โดยนักวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาด้านครัสเตเชียนชาวเวียดนาม เหงียน หง็อก-โฮ และมิเชลล์ เดอ แซงต์ ลอรองต์ ชาวฝรั่งเศส พบว่ามีแปดชนิดและพบซากดึกดำบรรพ์ โดยจัดให้วงศ์ Thalassinidae อยู่ในอันดับฐาน Gebiidea พร้อมกับวงศ์ Upogebiidae,
Axianassidae และLaomediidae
ประกอบไปด้วย:
Thalassina anomala Herbst, 1804 – อินโด-เวสต์แปซิฟิก, ชื่อพ้อง T. maxima
Thalassina gracilis Dana, 1852 – ประเทศไทย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย และตะวันตกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย
Thalassina kelanang Moh & Chong, 2009 – มาเลเซีย
Thalassina krempfi Ngoc-Ho & de Saint Laurent, 2009 – เวียดนาม, สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย
Thalassina pratas Lin, Komani & Chan, 2016 – จีน
Thalassina spinirostris Ngoc-Ho & de Saint Laurent, 2009 – สิงคโปร์, มาเลเซีย
Thalassina spinosa Ngoc-Ho & de Saint Laurent, 2009 – อินโดนีเซีย, อินเดีย และปาปัวนิวกินี
Thalassina squamifera de Man, 1915 – ประเทศไทย, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, ปาปัวนิวกินี, หมู่เกาะโซโลมอน, ฟิจิ, ตอนเหนือของออสเตรเลีย
และซากดึกดำบรรพ์, Thalassina emerii พบที่ทางตอนเหนือของออสเตรเลีย, ปาปัวนิวกินี และอินโดนีเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Thalassina ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q2698435  Wikispecies: Thalassina  ADW: Thalassina  BOLD: 675465  EoL: 46517163  Fossilworks: 22727  GBIF: 9375966  iNaturalist: 342937  ITIS: 553059  NCBI: 288659  Plazi: BC5F87DE-D478-FFB0-0D94-5222FC1F127B  WoRMS: 465352 
ซากดึกดำบรรพ์ที่นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ออสเตรเลีย
แม็ปส์ (เพลงมารูนไฟฟ์)

| "แม็ปส์" |
| --- | --- |

เพลงโดยมารูนไฟฟ์
จากอัลบั้มไฟฟ์
วางจำหน่าย: 16 มิถุนายน ค.ศ. 2014 (2014-06-16)
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ความยาว: 3:10
ค่ายเพลง:  อินเตอร์สโคป  222 
ผู้ประพันธ์เพลง: แอดัม เลอวีน, ไรอัน เท็ดเดอร์, เบนจามิน เลวิน, อัมมาร์ มาลิก, โนล ซานคาเนลลา
โปรดิวเซอร์: เบนนี บลังโก, ไรอัน เท็ดเดอร์, โนล ซานคาเนลลา
"แม็ปส์" (อังกฤษ: Maps) เป็นเพลงของวงดนตรีแนวป็อปร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ห้า ไฟฟ์  (V)  เพลงถูกปล่อยวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2014 เป็นซิงเกิลเปิดตัว เพลงเขียนโดยแอดัม เลอวีน ไรอัน เท็ดเดอร์ เบนนี บลังโก อัมมาร์ มาลิก และโนล ซานคาเนลลา และโปรดิวซ์โดยบลังโก เท็ดเดอร์ และซานคาเนลลา
การเขียนเพลง

"แม็ปส์" เป็นเพลงเร็ว (up-tempo) แนวป็อป/ป็อปร็อก ที่บรรเลงโดยการ "จิ้มสายกีตาร์เบา ๆ" (breezy guitar lick) เป็นการบ่งบอกว่าแนวเพลงของมารูนไฟฟ์ได้ทิ้งความเป็นฟังก์อย่างที่เคยรู้จัก ในด้านเนื้อร้อง เพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับ "การตามหาความรัก โดยเฉพาะรักที่เพิ่งหายไปและจำเป็นต้องหาให้เจอ" ในท่อนคอรัส แอดัม เลอวีนร้องว่า "ไม่ว่าถนนเส้นใดก็พาเธอมาหาฉัน/ฉันจึงตามแผนที่ที่นำทางไปหาเธอ" (All the roads you took came back to me / So I'm following the map that leads to you.)
การตอบรับ

รอบบี ดอว์ แห่งไอโดเลเตอร์กล่าวว่าเพลงมี "กลิ่นอายของสติง และเดอะโพลิซ คล้ายกับเพลงล็อกต์เอาต์ออฟเฮเวน ของบรูโน มาร์ส โดยเฉพาะเสียงจิ้มกีตาร์และเสียงร้องหลายระดับของเลอวีนในท่อนคอรัส" เขายังเสริมว่ามีไรอัน เท็ดเดอร์ (และดนตรีป็อปร็อกของวันรีพับบลิกที่เป็นเอกลักษณ์เช่น "เคาน์ติงสตาร์ส" และ "เลิฟรันส์เอาต์") มีอิทธิพลกับเพลงนี้อย่างชัดเจน เจฟฟ์ เบนจามิน จากช่องฟิวส์ เปรียบเทียบเสียงจิ้มกีตาร์กับเสียงเจ๋งรูปแบบแคลิฟอร์เนีย (California-cool sound) ของเรดฮ็อตชิลิเป็ปเปอร์ส
มิวสิกไทมส์ให้ความเห็นว่า "ด้วยระดับเสียงของเขา [เลอวีน] ร้องไปกับเสียงดึงสายกีตาร์อย่างผ่อนคลายและเสียงกลองคลอเบา ๆ มารูนไฟฟ์สร้างอารมณ์เพลงเย็นสบายก่อนจะทำให้เพลงมีพลังมากขึ้นทีละนิด แม้ว่าเสียงของเลอวีนจะยังอยู่กับที่ ไม่นานเสียงเพลงก็เพิ่มระดับสูงขึ้นจนเต็มเสียง พร้อมกับท่อนคอรัสที่ไม่ได้ระเบิดมากพอจนเต้นได้" และเทียบเพลงนี้กับเพลง "เพย์โฟน" ซิงเกิลเปิดตัวจากอัลบั้มชุดที่สี่ โอเวอร์เอกซ์โพสท์ ว่า "ยิ่งคุณนำเพลงสองเพลงนี้มาเทียบหาข้อแตกต่างมากเท่าใด คุณจะยิ่งคิดว่ามันเหมือนกันมากเท่านั้น"
บนชาร์ตเพลง

หลังจากปล่อยเพลง "แม็ปส์" ได้ไม่นาน เพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดทวิตเตอร์เรียลไทม์เทรนดิง 140 และอยู่ในอันดับสูง ๆ อยู่หลายชั่วโมง มีการบันทึกว่าเพลงถูกเปิดในวิทยุ 1,800 ครั้งในวันแรก จากข้อมูลของนีลเซน บีดีเอส (Nielsen Broadcast Data Systems) สร้างความประทับใจให้ผู้ฟังในหนึ่งวันถึง 17 ล้านคน เพลงขึ้นสูงสุดที่อันดับที่ 6 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เพลงขายได้ถึง 1 ล้านหน่วยในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 และขายได้ 1.6 ล้านชุดภายในสิ้นปี
เพลงเปิดตัวที่อันดับที่สองบนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร ในปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014
เนื่องจากเพลง "แม็ปส์" ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตใหญ่ ๆ ในเกาหลีใต้ ทำให้มารูนไฟฟ์กลายเป็นศิลปินต่างชาติกลุ่มแรกที่ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตหลายชาร์ตในเวลาเดียวกัน ในประวัติศาสตร์วงการเพลงในเกาหลี
มิวสิกวิดีโอ

วงประกาศยืนยันเรื่องมิวสิกวิดีโอทางทวิตเตอร์ และโพสต์ตัวอย่างบนหน้าเฟซบุ๊กของวง วิดีโอออกฉายครั้งแรกทางช่องเอ็มทีวี และวีเอชวันในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 กำกับโดยปีเตอร์ เบิร์ก (เคยกำกับมิวสิกวิดีโอให้กับเพลง "วันมอร์ไนต์")และอัปโหลดขึ้นที่ช่องมารูนไฟฟ์วีโวในวันต่อมา วิดีโอเริ่มต้นที่แอดัม เลอวีนแวะโรงพยาบาลเพื่อตามหาคนรัก (แสดงโดย คอร์ตนีย์ แบกซ์เตอร์) และเธอเสียชีวิตลง ในฉากต่อมา เลอวีนและแฟนสาวกำลังมีปาร์ตี้ในบ้าน เขาจูบผู้หญิงอีกคน (แสดงโดย เมแกน วิกกินส์) เมื่อแฟนสาวของเขาจับได้จึงหนีออกมาและถูกรถชน ในตอนท้ายของวิดีโอ เลอวีนมองไปที่ผู้หญิงคนเดียวกับตอนต้นวิดีโอใส่ชุดสีแดง และโอบกอดกันขณะดูโทรทัศน์ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนเรื่องราวทั้งหมด เนื้อเรื่องได้แรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง ภาพหลอนซ่อนรอยมรณะ (Memento)ในปี ค.ศ. 2000 โดยเหตุการณ์ในวิดีโอเป็นการเล่าเรื่องแบบย้อนหลัง
การแสดงสด

วงแสดงเพลงนี้เป็นครั้งแรกในวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ขณะเล่นคอนเสิร์ตที่โบเวอรีบอลรูมในนครนิวยอร์ก ห้าวันต่อมา ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2014 มารูนไฟฟ์เล่นเพลง "แม็ปส์" ในรายการเดอะทูเดย์โชว์ เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม ไฟฟ์
โมริทซ์ ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน

โมริทซ์ ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน (อังกฤษ: Moritz, Landgrave of Hesse) ประสูติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1926 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในฟิลิป ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน กับเจ้าหญิงมาเฟลดาแห่งซาวอย เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี ระหว่างที่พระองค์ประสูตินั้น ช่วงที่สงครามโลกครั้งที่สอง ครอบครัวของพระองค์นั้นได้ถูกกักกันในค่ายกักกันบูเคินวัลท์ในปี ค.ศ. 1935
เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1980 พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ ทำให้พระองค์กลายเป็นพระประมุขแห่งราชวงศ์เฮ็สเซิน พระองค์ทรงเป็นนักสะสมผลงานศิลปะชื่อเสียงระดับโลก ทั้งนี้ยังทรงเป็นเจ้าของโรงแรมสกอต์ตอล คอร์นเบิร์ก
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค พระขนิษฐาในเจ้าชายริชชาร์ทแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค ในปี ค.ศ. 1964 และมีพระบุตรดังนี้
มาเฟลดา ฟอน เฮ็สเซิน
โดนาทุส ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน
เจ้าหญิงเอเลนา
เจ้าชายฟิลลิพ
ทั้ง 2 หย่าขาดจากกันในปี ค.ศ. 1974 ก่อนจะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 สิริพระชันษา 86 ปีด้วยพระโรคพระปัพผาสะ
โมบีล (รัฐแอละแบมา)

| โมบีล Mobile |
| --- | --- |
นคร
นครโมบีล City of Mobile

   ธง ตรา
สมญา: "The Port City", "Azalea City", "The City of Six Flags"
ที่ตั้งในเทศมณฑลโมบีล รัฐแอละแบมา
โมบีลที่ตั้งในสหรัฐอเมริกา
พิกัด:  30°41′40″N 88°02′35″W﻿ / ﻿30.69444°N 88.04306°W﻿ / 30.69444; -88.04306
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: แอละแบมา
เทศมณฑล: โมบีล
ก่อตั้ง: 1702
ยกฐานะ (เมือง): 20 มกราคม 1814
ยกฐานะ (นคร): 17 ธันวาคม 1819
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Sandy Stimpson
พื้นที่
 • นคร: 180.07 ตร.ไมล์ (466.37 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 139.40 ตร.ไมล์ (361.04 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 40.67 ตร.ไมล์ (105.33 ตร.กม.)
 • เขตเมือง: 222.8 ตร.ไมล์ (577 ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 1,644 ตร.ไมล์ (4,260 ตร.กม.)
ความสูง (ต่ำสุด): 10 ฟุต (3 เมตร)
ประชากร (2010)
 • นคร: 195,111 คน
 • ประมาณ (2016): 192,904 คน
 • อันดับ: US: 122nd AL: 3rd
 • ความหนาแน่น: 1,383.82 คน/ตร.ไมล์ (534.29 คน/ตร.กม.)
 • เขตเมือง: 326,183 (US: 115th) คน
 • รวมปริมณฑล: 414,079 (US: 127th) คน
 • CSA: 619,104 (US: 79th)
เดมะนิม: Mobilian (โมบีลเลียน)
เขตเวลา: UTC-6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-5 (CDT)
ZIP Codes:  Zip codes 36601-36612, 36615-36619, 36625, 36628, 36630, 36633, 36640-36641, 36644, 36652, 36660, 36663, 36670-36671, 36675, 36685, 36688-36689, 36691, 36693, 36695 
รหัสพื้นที่: 251
FIPS code: 01-50000
GNIS feature ID: 0155153
เว็บไซต์: City of Mobile
โมบีล (อังกฤษ: Mobile) เป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลโมบีล รัฐแอละแบมา สหรัฐอเมริกา ประชากรภายในเขตเมืองมีจำนวน 195,111 คน ตามสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2010 ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ในรัฐแอละแบมา มากที่สุดในเทศมณฑลโมบีล และเป็นเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนชายฝั่งอ่าวเม็กซิโก ในบรรดาเมืองที่อยู่ระหว่างนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา, และเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก รัฐฟลอริดา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของนครโมบีล