stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แฮแรร์

| แฮแรร์ |
| --- | --- |
เมืองหลวง
จากบนและซ้ายไปขวา: ประตูบาโดร; พิพิธภัณฑ์เชอรีฟ; มัสยิดญาเมียะอ์; โบสถ์ Chesa Selassie; ภาพรวมเมืองจากระยะไกล
สมญา: นครแห่งนักบุญ
แฮแรร์แสดงแผนที่เอธิโอเปียแฮแรร์แสดงแผนที่จะงอยแอฟริกาแฮแรร์แสดงแผนที่แอฟริกา
พิกัด: 9°18′40″N 42°7′40″E﻿ / ﻿9.31111°N 42.12778°E﻿ / 9.31111; 42.12778
ประเทศ:  เอธิโอเปีย
รัฐ: แฮแรรี
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Ordin Bedri
ความสูง: 1,885 เมตร (6,184 ฟุต)
ประชากร (2007)
 • ทั้งหมด: 99,368 คน
 • ประมาณ (2021): 153,000 คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลาแอฟริกาตะวันออก)

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อทางการ: แฮแรร์ญูกอล เมืองโบราณในกำแพงเมือง
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: ii, iii, iv, v
อ้างอิง: 1189
ขึ้นทะเบียน: 2006 (สมัยที่ 30th)
พื้นที่: 48 ha
 
แฮแรร์ (แฮแรรี: ሀረር; โอโรโม: Adare Biyyo; อามารา: ሐረር; โซมาลี: Herer; อาหรับ: هرر) หรือชื่อในอดีต แฮแรร์เกย์ (แฮแรรี: ሀረርጌይ) หรือ เกย์ (แฮแรรี: ጌይ; แปลว่า นคร) เป็นเมืองในกำแพงเมืองทางตะวันออกของประเทศเอธิโอเปีย เมืองยังมีสมญานามในภาษาอาหรับว่า "นครแห่งนักบุญ" (อาหรับ: مدينة الأَوْلِيَا) แฮแรร์เป็นเมืองหลวงของรัฐแฮแรรี เมืองโบราณแฮแรร์ตั้งอยู่บนยอดเขาทางตะวันออกของเอธิโอเปีย ห่างจากกรุงอาดดิสอาบาบาออกไปราว 5,000 กิโลเมตร ที่ความสูง 1,885 เมตร (6,184 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล
เป็นเวลาหลายศตวรรษที่แฮแรร์เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ เชื่อมต่อเส้นทางการค้าเข้ากับส่วนที่เหลือของเอธิโอเปีย รัฐจะงอยแอฟริกา คาบสมุทรอาหรับ เอเชีย และทั่วโลกผ่านทางท่าเรือของเมือง ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเมืองเก่าภายในกำแพงเมือง (ซึ่งเรียกว่า "แฮแรร์ยูโกล") เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี 2006 โดย และรัฐบาลเอธิโอเปียยังออกคำสั่งให้การทำลายหรือรบกวนสิ่งปลูกสร้างโบราณสถานในแฮแรร์เป็นความผิดตามกฎหมาย สิ่งปลูกสร้างที่ว่านี้รวมถึงบ้านหิน พิพิธภัณฑ์ และวัตถุที่ทิ้งจากสมัยสงคราม ยูเนสโกระบุว่าเมืองแฮแรร์ถือเป็น "เมืองศักดิ์สิทธิ์ที่สุดอันดับที่ 4 ของศาสนาอิสลาม" ในเมืองประกอบด้วยมัสยิดรวม 82 แห่ง (สามแห่งในจำนวนนี้สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10) และศาลเจ้ามุสลิมอีก 102 แห่ง
เอกสาร Fatḥ Madīnat Harar ที่ไม่ได้รับการตีพิมพ์ของ Yahyá Naṣrallāh ซึ่งว่าด้วยประวัติศาสตร์ของนครแฮแรร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 บันทึกไว้ว่า นักบุญ Abadir Umar ar-Rida ในตำนาน และผู้นำทางศาสนาคนอื่น ๆ ได้มาตั้งรกรากในที่ราบสูงแฮแรร์เมื่อประมาณ ค.ศ. 1216 (ฮ.ศ. 612) ต่อมาแฮแรร์กลายมาเป็นราชธานีแห่งใหม่ของรัฐสุลต่านอาดัลใน ค.ศ. 1520 โดยสุลต่าน Abu Bakr ibn Muhammad เป็นผู้สถาปนา
ทารีน่า โบเทส

| ทารีน่า โบเทส |
| --- | --- |
เกิด: ทารีน่า โบเทส 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 (28 ปี) โรเดอโปร์ต ประเทศแอฟริกาใต้
ชื่ออื่น: ขนม
ศิษย์เก่า: University of South Africa
อาชีพ: นางแบบ นางงาม
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2561-ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 180
รางวัล: มิสอินเตอร์เนชันแนล 2016 (ไม่ผ่านเข้ารอบ)  (เป็นตัวแทนแอฟริกาใต้ )  มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์ 2018 (ไม่ผ่านเข้ารอบ)  (เป็นตัวแทนแอฟริกาใต้ ) มิสแอฟริกาใต้ 2018 (12 คนสุดท้าย) มิสแกรนด์ภูเก็ต​ 2019 (ชนะเลิศ) มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2019 (10 คนสุดท้าย) มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2564 (รองอันดับ 1) มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2566 (ชนะเลิศ) มิสเวิลด์ 2023 (ไม่ผ่านเข้ารอบ)
ทารีน่า โบเทส (ชื่อเล่น: ขนม) เป็นนางงามชาวไทย-แอฟริกาใต้ ผู้ได้รับตำแหน่งมิสไทยแลนด์เวิลด์ 2566 และรองอันดับ 1 มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2564 รวมทั้งยังเคยเข้าร่วมการประกวดอื่น ๆ เช่น มิสแอฟริกาใต้, มิสแกรนด์ไทยแลนด์ และนางงามนานาชาติ
ประวัติ

ทารีน่าเกิดที่เมืองโรเดอโปร์ต ประเทศแอฟริกาใต้ มีบิดาเป็นชาวแอฟริกาใต้เชื้อสายดัตช์ และมารดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน ทารีน่าจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งแอฟริกาใต้
การประกวด > มิสแอฟริกาใต้ 2018

ทารีน่าเคยเข้าร่วมการประกวดมิสแอฟริกาใต้ และผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้าย
การประกวด > มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2019

ทารีน่าชนะการประกวดมิสแกรนด์ภูเก็ต และเป็นตัวแทนของจังหวัดภูเก็ตในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2019 และได้ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย
การประกวด > มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2564

ทารีน่าได้เข้าร่วมประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2021 โดยได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 พร้อมด้วยรางวัลพิเศษ Miss People's Choice By Bota-p, Miss Spectacular Top Vote by True 5G และ Miss Real Passion
การประกวด > มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2566

ทารีน่าได้ประกาศเข้าร่วมประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ 2023 เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2566 และได้รับรางวัลชนะเลิศ เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าประกวดมิสเวิลด์ 2023 ที่ประเทศอินเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ทารีน่า โบเทส ที่เฟซบุ๊ก
ทารีน่า โบเทส ที่อินสตาแกรม
ทารีน่า โบเทส ที่ติ๊กต็อก
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ทารีน่า โบเทส> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นรินทร ชฎาภัทรวรโชติ |  |  มิสไทยแลนด์เวิลด์  (2023) |  | TBA |
| ปวีนา ซิงห์ |  |  รองอันดับ 1 มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  (2021) |  | กัญญาลักษณ์ หนูแก้ว |
| น้ำอ้อย ชนะพาล |  |  มิสแกรนด์ภูเก็ต  (2019) |  | อรณัญช์ภัสร์ อินทะรังษี |
| ซินดี รอสลินด์ |  |  มิสอินเตอร์เนชันแนลแอฟริกาใต้   (2016) |  | เทย์ลา สกาย โรบินสัน |
| ด ค กมิสไทยแลนด์เวิลด์ |
| --- | --- |
มิสไทยแลนด์เวิลด์: 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998-2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020-2022 · 2023
รายนาม: ปานเลขา ว่านม่วง  · แสงระวี อัศวรักษ์ · เบญจวรรณ ศรีละพันธ์ · ปภัสรา ชุตานุพงษ์ · ปทุมรัตน์ วรมาลี · ชนากานต์ ชัยศรี · อิสริยะ อภิชัย · เมทินี กิ่งโพยม · มธุรส เลิศศักดา · ปติญญา ทองศรี · สิรินยา วินศิริ · ธัญญา สื่อสันติสุข · ลดา เองชวเดชาศิลป์ · ทิชา เหลืองไพโรจน์ · เจนจิรา เกิดประสพ · นิกัลยา ดุลยา · สิรินดา เจนเซน · เมลิสา มหาพล · กนกกร ใจชื่น ·  พงศ์ชนก กันกลับ · สิริรัตน เรืองศรี · พัชริดา รอดคงคา · วัลเณซ่า เมืองโคตร · กัญญาภัค โภคสมบูรณ์ · นนธวรรณ ทองเหล็ง· ธันยชนก มูลนิลตา· จิณณ์ณิตา บุดดี · พิชาภา ลิมศนุกาญจน์ · นรินทร ชฎาภัทรวรโชติ · ทารีน่า โบเทส
แต่งตั้ง ภัทลดา กุลภัคธนภัทร์ รองอันดับ 1 มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2016 เป็นตัวแทนไปประกวดมิสเวิลด์ 2017 · อัมราภัสร์ จุลกะเศียน รองอันดับ 1 มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2007 เป็นตัวแทนไปประกวดมิสเวิลด์ 2008 · กมลา กำภู ณ อยุธยา รองอันดับ 3 มิสไทยแลนด์เวิลด์ 1997 เป็นตัวแทนไปประกวดมิสเวิลด์ 1999 · ญาสุมินทร์ เลิศอมรวัฒนา รองอันดับ 1 มิสไทยแลนด์เวิลด์ 1994 เป็นตัวแทนไปประกวดมิสเวิลด์ 1995
จูกัดสง

ขุนพลของรัฐจ๊กก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 263)
| จูกัดสง (จูเก่อ ช่าง) |
| --- | --- |
諸葛尚
ประติมากรรมรูปจูกัดสงในศาลอู่โหวที่นครเฉิงตู
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: คริสต์ทศวรรษ 240
เสียชีวิต: ป. พฤศจิกายน ค.ศ. 263 นครเหมียนจู๋ มณฑลเสฉวน
บุพการี: จูกัดเจี๋ยม (บิดา)
อาชีพ: ขุนพล

จูกัดสง (คริสต์ทศวรรษ 240 - ป. พฤศจิกายน ค.ศ. 263) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จูเก่อ ช่าง (จีน: 諸葛尚; พินอิน: Zhūgě Shàng) เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายคนโตของจูกัดเจี๋ยมขุนพลจ๊กก๊ก และเป็นหลานปู่ของจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีคนแรกของจ๊กก๊ก
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลจากวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊กนำกำลังทหารโจมตีจ๊กก๊ก และปรากฏที่อำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน; ในนครเหมียนหยาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) หลังจากใช้ทางลัดจากอิมเป๋ง (陰平 อินผิง; ปัจจุบันคืออำเภอเหวิน นครหล่งหนาน มณฑลกานซู่) จูกัดเจี๋ยมนำทัพจ๊กก๊กมาที่อำเภอโปยเสียเพื่อต้านข้าศึกแต่ล่าถอยมายังอำเภอกิมก๊ก (緜竹 เหมียนจู๋) หลังทราบข่าวว่าทัพหน้าของจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย เตงงายส่งคนนำสารไปเกลี้ยกล่อมจูกัดเจี๋ยมให้ยอมจำนน แต่จูกัดเจี๋ยมปฏิเสธและสั่งให้ประหารชีวิตคนนำสาร ในการรบที่ตามมาที่กิมก๊ก ทัพจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย ทั้งจูกัดเจี๋ยมและจูกัดสงถูกสังหารในที่รบ หฺวาหยางกั๋วจื้อ (華陽國志) บันทึกว่าจูกัดสงถอนใจกล่าวว่า "บิดาและข้าได้รับความเมตตาจากรัฐ การที่เราล้มเหลวที่จะกำจัดฮุยโฮก่อนหน้านี้ส่งผลทำให้บัดนี้รัฐของเราติดอยู่ในสถานการณ์หายนะเช่นนี้ เราจะทำประการใดกับชีวิตเราได้บ้างเล่า" จากนั้นจูกัดสงจึงขับม้าพุ่งเข้าท่ามกลางทหารของวุยก๊กแล้วเสียชีวิตในที่รบ
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
ฉาง ฉฺวี (คริสต์ศตวรรษที่ 4). หฺวาหยางกั๋วจื้อ.
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
| ด ค กบุคคลสำคัญในจ๊กก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  เล่าปี่  เล่าเสี้ยน 
จักรพรรดินี:  งอซี  เตียวซี  จักรพรรดินีจาง 
เจ้าชายและราชนิกูลชาย:  เล่ากี๋  เล่าขำ  เล่าจ้อง  เล่าจ้าน  เล่ายอย  เล่าลี  เล่าสุน  เล่าเอ๋ง  เล่าเอียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  จูกัดเหลียง  เจียวอ้วน  ตั๋งอุ๋น  บิฮุย  เกียงอุย 
ข้าราชการฝ่ายพลเรือน:  กวนหิน  กุยฮิวจี๋  ขับเจ้ง  เคาจู  เคาเจ้ง  จินปิด  จูเก่อ จื้อ  จูเก่อ เฉียว  เจาจิ๋ว  เจียวเอี๋ยน  ฉาง จี้  ฉาง ซฺวี่  เฉิน จือ  เช่อ ยฺเหวียน  โช่ว เหลียง  ซือหม่า เชิ่งจือ  ตังควด  ตั๋งโห  ตันจิ๋น  ตันซิ่ว  ตู้ เจิ่น  เตงเลียง  เตาเขง  เตียวจุ๋น  เตียวเซีย  เตียวติด  เตียวเปา  โตบี  เบงกอง  บิสี  เฟ่ย์ ลี่  ม้าเชียว  ม้าเลี้ยง  เริ่น ซี  ลิคี  ลิจวน  ลิหงี  ลิฮก  เล่าป๋า  เลี้ยงเขียน  เลี้ยงซี  เลี่ยว ลี่  ไลบิน  หวาง ฉง  หยาง ซี่  เหยา โจ้ว  หลี่ เซียง  หลี่ มี่  หลี เหมี่ยว  หวาง ฮฺว่า  เหวิน ลี่  เหอ จือ  เหอ พาน  เหอ สุย  อองเมา  อองเลี้ยน  อองฮู  อินเบก  อินเชียง  อีเจี้ย  เอี่ยงลอง  เอียวหู  เอียวหงี  เอียวฮอง  ฮวนเกี๋ยน  ฮุยโฮ 
ข้าราชการฝ่ายทหาร:  กง ลู่  กัว ซิว  กัวหยง  กุอั๋น  โกเสียง  งอปั้น  งออี้  เงียมอู  จฺวี้ ฝู  จองอี้  เจียวปิน  เฉิน เต้า  จูกัดเจี๋ยม  จูกัดสง  เจียวสี  ตันเซ็ก  เตงจี๋  เตียวจูล่ง  เตียวหงี  เตียวหุย  เตียวอี้  เตียวเอ๊ก  เทียกี  ปองสิบ  ปอเฉียม  เปาเตียว  ม้าเจ๊ก  ม้าเฉียว  ม้าตง  ม้าต้าย  ลิเงียม  ลิหิม  ลิอ๋อง  ลิอิ๋น  เล่าตำ  เลียวฮัว  หลัว เซี่ยน  หลิว อิ่น  หลี่ ฉิว  อองเป๋ง  อองหำ  อุยก๋วน  อุยเอี๋ยน  เอาเจ้  ฮั่ว อี้  เฮียงทง  แฮหัวป๋า 
สตรีที่มีชื่อเสียง:  กวานชื่อ  กำฮูหยิน  เฉิง เจินเจฺว๋  เซี่ยโหวชื่อ  บิฮูหยิน  ยฺเหวียน ฝู  หลี่เจาอี๋  หูชื่อ  อุ๋ยซี 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  เบ้งเฮ็ก  สะโมโข
รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ร-ฤ

รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ร และ ฤ
| --- | --- |
เนื้อหา:: ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ฤ ล ฦ ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ
ฤ

ฤ.ร. - โรงเรียนฤทธิณรงค์รอน
ฤ.ว. - โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย กรุงเทพมหานคร
ฤ.ว.๒ - โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย ๒ กรุงเทพมหานคร
ปลาสวาย

| ปลาสวาย |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
CITES Appendix I (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: ปลาหนัง Siluriformes
วงศ์:: ปลาสวาย Pangasiidae
สกุล:: ปลาบึก Pangasianodon (Sauvage, 1878)
สปีชีส์:: Pangasianodon hypophthalmus
ชื่อทวินาม
Pangasianodon hypophthalmus (Sauvage, 1878)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์และอพยพย้ายถิ่นของปลาสวาย
ชื่อพ้อง
 Helicophagus hypophthalmus Sauvage, 1878  Pangasius sutchi Fowler, 1937  Pangasius hypophthalmus (Sauvage, 1878)
ปลาสวาย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Pangasianodon hypophthalmus) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) มีส่วนหัวค่อนข้างเล็ก แนวบริเวณหัวถึงครีบหลังลาดตรง ตาอยู่เสมอหรือสูงกว่ามุมปาก ปากแคบกว่าปลาบึก ที่อยู่สกุลเดียวกัน รูปร่างเพรียวแต่ป้อมสั้นในปลาขนาดใหญ่ ก้านครีบท้องมี 8–9 เส้น ครีบก้นยาว ปลาขนาดเล็กมีสีคล้ำเหลือบเงิน ด้านข้างลำตัวสีจางและมีแถบสีคล้ำตามยาว ครีบสีจาง ครีบหางมีแถบสีคล้ำตามแนวยาวทั้งตอนบนและล่าง ปลาขนาดใหญ่มีสีเทาหรือคล้ำอมน้ำตาล ด้านข้างลำตัวสีจาง มีขนาดประมาณ 50 เซนติเมตร ใหญ่สุด 1.5 เมตร
พบในแม่น้ำและลำคลองสายใหญ่ ทั่วประเทศไทย เป็นปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจชนิดหนึ่งซึ่งมีการเพาะเลี้ยงกันมานานกว่า 50 ปี แล้ว โดยเพาะขยายพันธุ์ได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2509 โดยถือเป็นสัตว์น้ำชนิดแรกที่กรมประมงของไทยผสมเทียมประสบความสำเร็จเป็นชนิดแรกด้วย  ปลาในธรรมชาติมีฤดูวางไข่ในเดือนกรกฎาคม นิยมบริโภคโดยปรุงสุก ทำปลาแดดเดียวและรมควัน ในธรรมชาติมักพบชุกชุมตามอุทยานปลาหรือหน้าวัดต่าง ๆ ที่ติดริมแม่น้ำอาทิเช่น วัดจันทาราม (ท่าซุง) โดยในบางพื้นที่อาจมีปลาเทโพเข้ามาร่วมฝูงด้วย
และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับปลาที่สีกลายเป็นสีเผือก และจากการศึกษาล่าสุดพบว่า ในเนื้อปลาสวายนั้นมีโอเมกา 3 คิดเป็นปริมาณแล้วสูงกว่าในปลาทะเลเสียอีก โดยมีถึง  2,570 มิลลิกรัม ต่อน้ำหนัก 100 กรัม
รูปภาพ

เนื้อปลาสวาย
ลูกปลาวัยอ่อน
ลูกพันธุ์ปลาสวาย
แหล่งข้อมูลอื่น

Planet Catfish
| ด ค กสัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  ปลาบึก (เชียงราย, พะเยา)  ปลากา (เชียงใหม่, แพร่)  ปลาปากหนวด (น่าน)  กบทูด (แม่ฮ่องสอน)  ปลารากกล้วยชนิด Acantopsis choirorhynchos (ลำปาง)  อึ่งปากขวด (ลำพูน)  ปลาตะโกก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ปลาเกล็ดถี่ (กาฬสินธุ์)  ปลาพรม (ขอนแก่น)  ปลาสลาด (ชัยภูมิ)  ปลาเผาะ (นครพนม)  ปลาบ้า (นครราชสีมา)  ปลาบู่กุดทิง (บึงกาฬ)  กุ้งฝอยชนิด Macrobrachium lanchesteri (บุรีรัมย์)  ปูทูลกระหม่อม (มหาสารคาม)  ปลากดคัง (มุกดาหาร)  ปลาชะโอน (ยโสธร)  ปลาหลดจุด (ร้อยเอ็ด)  ปลาเพ้าชนิด Bangana lippus (เลย)  กบนา (ศรีสะเกษ)  ปลากา (สกลนคร)  ปลานวลจันทร์น้ำจืด (สุรินทร์)  ปลายี่สก (หนองคาย)  ปลาสร้อยขาว (หนองบัวลำภู, อำนาจเจริญ)  ปลาสร้อยลูกกล้วย (อุดรธานี)  ปลาเทโพ (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ปลากระโห้ (กรุงเทพมหานคร)  ปลาตะพากเหลือง (กำแพงเพชร)  ปลาแดง (ชัยนาท)  ปลาตะเพียนทอง (นครนายก, อ่างทอง)  กุ้งก้ามกราม (นครปฐม, พระนครศรีอยุธยา)  ปลาสวาย (นครสวรรค์)  ปลาเทพา (นนทบุรี)  ปลาบู่ทราย (ปทุมธานี)  จระเข้น้ำจืด (พิจิตร)  ปลากดคัง (พิษณุโลก)  แมงกะพรุนน้ำจืดชนิด Craspedacusta sowerbii (เพชรบูรณ์)  ปลาตะเพียนขาว (ลพบุรี)  ปลาสลิด (สมุทรปราการ)  หอยหลอดชนิด Solen regularis (สมุทรสงคราม)  ปลาทู (สมุทรสาคร)  ปูน้ำตกสระบุรี (สระบุรี)  ปลาช่อน (สิงห์บุรี)  ปลาก้างพระร่วง (สุโขทัย)  ปลาม้า (สุพรรณบุรี)  ปลาแรด (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  ปลาบู่มหิดล (จันทบุรี)  ปลากะพงขาว (ฉะเชิงเทรา)  ปลาฉลามกบ (ชลบุรี)  ปลากะรังจุดฟ้าจุดเล็ก (ตราด)  ปลาตะโกก (ปราจีนบุรี)  ปลาพลวงทอง (ระยอง)  ปลาบ้า (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ปลายี่สก (กาญจนบุรี, ราชบุรี)  ปลาตะพากส้ม (ตาก)  ปลานวลจันทร์ทะเล (ประจวบคีรีขันธ์)  ปลาเวียน (เพชรบุรี) 
ภาคใต้:  หอยชักตีน (กระบี่)  ปลาทู (ชุมพร)  พะยูน (ตรัง)  ปลาหมอ (นครศรีธรรมราช)  ปลาซิวข้างขวานใหญ่ (นราธิวาส)  ปลาสลิด (ปัตตานี)  เต่าตนุ (พังงา)  ปลากระแห (พัทลุง)  หอยมุกจาน (ภูเก็ต)  ปลาพลวงชมพู (ยะลา)  ปูเจ้าฟ้า (ระนอง)  ปลาตะกรับ (สงขลา)  ปลาการ์ตูนส้มขาว (สตูล)  ปลาตะพัดเขียว (สุราษฎร์ธานี) 
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q312296  Wikispecies: Pangasianodon hypophthalmus  ADW: Pangasius_sutchi  BioLib: 125423  BOLD: 302657  EoL: 570181  FishBase: 14154  GBIF: 2340714  iNaturalist: 108332  IRMNG: 11443118  IUCN: 180689  NCBI: 310915  WoRMS: 1015096
โกงกางเขา

| โกงกางเขา |
| --- | --- |

ดอก

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Gentianaceae
สกุล:: Fagraea
สปีชีส์:: F.  ceilanica
ชื่อทวินาม
Fagraea ceilanica Thunb.

ชื่อพ้อง
  Fagraea coromandelina Wight  Fagraea gardneri Thwaites  Fagraea khasiana Benth.  Fagraea malabarica Blume  Fagraea malabarica Wight [Illegitimate]  Fagraea obovata Wall.  Fagraea prainii Gand.  Fagraea rostrata Blume  Fagraea sasakii Hayata  Gardenia heteroclyta J.König ex Blume  Hillia longiflora hort. ex Lem.  Solandra oppositifolia Moon  Willughbeia ceilanica Spreng.  Willughbeia obovata Spreng.  Winchia cirrhifera Gardner ex Thwaites 
โกงกางเขา ชื่อวิทยาศาสตร์: Fagraea ceilanica Thunb. เป็นพืชในวงศ์ดอกหรีดเขา ชื่ออื่นๆคือ ฝ่ามือผี (มหาสารคาม)คันโซ่ (อุบลราชธานี)นางสวรรค์ นิ้วนางสวรรค์ (ใต้)เป็นไม้ยืนต้น หรือไม้พุ่ม ไม่ผลัดใบ มีรากอากาศ เปลือกต้นสีเทา บาง เปลือกชั้นในสีขาว ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม เนื้อใบหนาและเหนียว ใบแก่หนาอุ้มน้ำ มีหูใบหนาเป็นวงแหวน  ดอกช่อ เป็นช่อสั้นๆ ที่ซอกใบหรือปลายกิ่ง กลีบดอกสีขาวหรือเหลืองอ่อน กลีบเชื่อมติดกันเป็นรูปปากแตร ปลายแยกออกเป็น 5 พู โค้งไปด้านหลัง กลิ่นหอม  เกสรตัวผู้ 5 อัน ติดกับหลอดของกลีบและสั้นกว่า ชั้นกลีบเลี้ยง แยกเป็นพูป้านๆ ติดทนจนเป็นผล ผลสด รีหรือกลม สีขาวหม่นแกมเขียว เป็นมัน เหนียว ปลายแหลม สุกเป็นสีม่วงเข้ม หรือดำ เกลี้ยง เนื้อผลนิ่มฉ่ำน้ำ มีเมล็ดมาก ขนาดเล็ก
ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย ใช้โกงกางเขาเป็นพืชสมุนไพร โดยนำมารากมาต้มน้ำดื่ม บำรุงเลือด ในเอเชียนิยมปลูกเป็นไม้จัดสวน
ผล
แหล่งข้อมูลอื่น

Fagraea ceilanica. India Biodiversity.
Qasim, M. A., et al. (1987). A new glycosyl flavone from Fagraea obovata wall. Phytochemistry 26(10) 2871-72.
เจ้าพระยาโกษาธิบดี (เหล็ก)

| เจ้าพระยาโกษาธิบดี (เหล็ก) |
| --- | --- |


เจ้าพระยาโกษาธิบดี
กษัตริย์: สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เหล็ก พ.ศ. 2175 กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
เสียชีวิต: พ.ศ. 2226 (51 ปี) กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
เชื้อชาติ: ชาวไทยเชื้อสายมอญ
ศาสนา: เถรวาท
บุพการี: เจ้าแม่วัดดุสิต (มารดา)
ความสัมพันธ์: เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) (น้องชาย)

เจ้าพระยาโกษาธิบดี นามเดิม เหล็ก เป็นบุตรคนโตของเจ้าแม่วัดดุสิต พระนมชั้นเอกในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
ประวัติ

เจ้าพระยาโกษาธิบดี มีนามเดิมว่า เหล็ก เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2175 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง มีน้องชาย 1 คน คือ เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) และน้องสาว 1 คน ชื่อ แจ่ม แช่ม หรือ ฉ่ำ
เจ้าพระยาโกษาธิบดีและน้องชายต่างเป็นข้าหลวงคนสำคัญของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช กล่าวคือ เมื่อกลุ่มขุนนางอาวุโสซึ่งเป็นกลุ่มที่ให้การช่วยเหลือให้สมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้ขึ้นครองราชย์หมดอำนาจลง กลุ่มขุนนางหนุ่มซึ่งนำโดยท่านและน้องชายจึงขึ้นมามีอำนาจแทน ท่านได้เป็นแม่ทัพในการสงครามหลายครั้งในต้นแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
เจ้าพระยาโกษาธิบดีถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2226 โดยถูกเฆี่ยนด้วยไม้หวายจนเสียใจและตรอมใจจนสิ้นชีวิต สาเหตุเพราะไม่เห็นด้วยกับการสร้างป้อมปราการ และมีบันทึกจากชาวฝรั่งเศสร่วมสมัยว่า เจ้าพระยาโกษาธิบดีรับสินบนเป็นเงิน 50 ชั่ง (ประมาณ 4,000 บาทเมื่อเทียบกับสมัยปัจจุบัน)
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ละครโทรทัศน์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง บุพเพสันนิวาส ออกฉายครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มีตัวละครหนึ่งชื่อ "โกษาเหล็ก" หรือ "เจ้าพระยาโกษาธิบดี" รับบทโดยสุรศักดิ์ ชัยอรรถ
หนึ่งในทรวง (ภาพยนตร์)

| หนึ่งในทรวง |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์โดยเปี๊ยก โปสเตอร์
กำกับ: ศิริ ศิริจินดา
บทภาพยนตร์: ดอกดิน กัญญามาลย์
อำนวยการสร้าง: วงศ์ทอง ผลานุสนธิ์
นักแสดงนำ: ไชยา สุริยัน  เพชรา เชาวราษฎร์
กำกับภาพ: สมาน ทองทรัพย์สิน
ดนตรีประกอบ: สง่า อารัมภีร
บริษัทผู้สร้าง: จินดาวรรณภาพยนตร์  
ผู้จัดจำหน่าย: วัชรภาพยนตร์
วันฉาย: 2 สิงหาคม พ.ศ. 2506
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
หนึ่งในทรวง เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2506 ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของบุษยมาส ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เป็นครั้งแรกและเพียงครั้งเดียวด้วยฟิล์ม 16 มิลลิเมตร สร้างโดยจินดาวรรณภาพยนตร์ กำกับโดยศิริ ศิริจินดา นำแสดงโดย  ไชยา สุริยัน และ เพชรา เชาวราษฎร์ เข้าฉายวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ที่โรงภาพยนตร์คาเธ่ย์
ภาพยนตร์มีเพลงประกอบชื่อ "หนึ่งในทรวง" ประพันธ์โดยชาลี อินทรวิจิตร ทำนองโดยสมาน กาญจนผลิน และขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร
นักแสดง

ไชยา สุริยัน รับบทเป็น อนวัช พัชรพจนาถ (หนึ่ง)
เพชรา เชาวราษฎร์ รับบทเป็น หทัยรัตน์ ราชพิทักษ์ (ปุ้ม)
อดุลย์ ดุลยรัตน์ รับบทเป็น หม่อมราชวงศ์ประสาทพร จรูญลักษณ์
สักรินทร์ ปุญญฤทธิ์ รับบทเป็น สัทธา เดือนประดับ (ปุ๊)
ขวัญใจ สอาดรักษ์ รับบทเป็น สุดา เดือนประดับ (แป้น)
ชฎาพร วชิรปรานี รับบทเป็น ส่องแสง พิเศษกุล (ส่อง)
วงศ์ทอง ผลานุสนธิ์ รับบทเป็น พรรณี พรหมประเสริฐ (ณี)
สุวิน สว่างรัตน์ รับบทเป็น วิทย์ พัชรพจนาถ
ดอกดิน กัญญามาลย์
ดาวน้อย ดวงใหญ่
ทัศนีย์ ส่องศรีสุข
ประยูร ภมรมนตรี

| พลโทประยูร ภมรมนตรีม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 – 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 (2 ปี 287 วัน)
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: พระยาบริรักษ์เวชชการ
ถัดไป: ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 10 มีนาคม พ.ศ. 2485 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 (2 ปี 144 วัน)
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: แปลก พิบูลสงคราม
ถัดไป: ทวี บุณยเกตุ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 เบอร์ลิน จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 12 สิงหาคม พ.ศ. 2525 (85 ปี) เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: คณะราษฎร เสรีมนังคศิลา
คู่สมรส: สุวรรณ ภมรมนตรี คุณหญิงราษี ภมรมนตรี จันทร์ทิพย์ ภมรมนตรี สมถวิล ภมรมนตรี เรณู ภมรมนตรี
บุตร: 17 คน
บุพการี: พระชำนาญคุรุวิทย์ (แย้ม ภมรมนตรี) แพทย์หญิงแอนเนลี ไฟร์
วิชาชีพ: ทหารบก, นักการเมือง
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองทัพบกไทย
ยศ:  พลโท

พลโท ประยูร ภมรมนตรี ราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ เป็นหนึ่งในคณะราษฎรชุดผู้ก่อการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ฝ่ายพลเรือน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เป็นเหลนของพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) เสนาบดีพระคลังในรัชกาลที่ 3
นอกจากนี้ พลโทประยูรยังเป็นผู้เสนอจัดตั้งโรงแรมขนาดใหญ่ เพื่อรองรับความเจริญของกรุงเทพมหานคร หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อปี พ.ศ. 2496 และได้จดทะเบียนเป็นบริษัทของรัฐบาลไทย คือ บริษัท สหโรงแรมไทยและการท่องเที่ยว จำกัด หรือ "โรงแรมเอราวัณ"
ประวัติ

พลโท ประยูร ภมรมนตรี เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 (นับแบบปัจจุบัน พ.ศ. 2441) ที่กรุงเบอร์ลิน จักรวรรดิเยอรมัน ขณะที่บิดารับราชการเป็นทูตทหารไทยประจำจักรวรรดิเยอรมัน เป็นบุตรของพันตรี พระชำนาญคุรุวิทย์ (แย้ม ภมรมนตรี) ทูตทหารประจำจักรวรรดิเยอรมัน กับแพทย์หญิงแอนเนลี ชำนาญคุรุวิทย์ หรือนามเดิม แอนเนลี ไฟร์ สตรีชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นครูสอนภาษาเยอรมันให้กับนักเรียนในจักรวรรดิเยอรมันขณะนั้น มีพี่สาวคือ อำพันธ์ และอรุณวดี ภมรมนตรี ประยูรมีพี่ชายฝาแฝด ซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิตทรงรับขวัญเมื่อยามเกิด โดยประทานชื่อให้ว่า "ประยงค์-ประยูร" คู่กัน ต่อมาได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นนาคหลวง ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม พร้อมกับข้าราชการอีกหลายคนเมื่อวันเสาร์ที่ 24 กรกฎาคม 2463 ขณะนั้นพลโทประยูรมียศเป็นนายร้อยโท
ประยูรสมรสครั้งแรกกับสุวรรณ ภมรมนตรี อดีตนางข้าหลวงในพระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเทวีวิไลยวรรณ มีบุตร 2 คน คือ
เยาวภา ตู้จินดา
ยุวดี ภมรมนตรี
ต่อมาประยูรสมรสครั้งที่สองกับคุณหญิงราษี ภมรมนตรี (นามเดิม มากาเร็ต พิรัชโยธิน) มีบุตร 3 คน คือ
โยธิน ภมรมนตรี อดีตนักบิน และอดีตผู้บริหารระดับสูงของ บมจ.การบินไทย
ยุพาพรรณ ภมรมนตรี
ไพชยนต์ ภมรมนตรี
ประยูรสมรสครั้งที่สามกับจันทร์ทิพย์ ภมรมนตรี มีบุตร 5 คน คือ
ทิพยา กิติขจร เจ้าของร้านอาหาร สวนทิพย์ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ที่ได้รางวัลมิชลิน
ยุคล ภมรมนตรี อดีตผู้บริหาร
รัชยา ภมรมนตรี อดีตผู้บริหารระดับสูง บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)
เรืองยศ ภมรมนตรี อดีตผู้บริหารระดับสูง บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน)
พล.ต. ยงยุทธ ภมรมนตรี
ประยูรสมรสครั้งที่สี่กับสมถวิล ภมรมนตรี (สกุลเดิม สุวรรณฑัต) มีบุตร 3 คน คือ
วิไลวรรณ ภมรมนตรี
ร.ต. จูลส์ ภมรมนตรี อดีต นักบินขับไล่ F16 ประจำกองทัพอากาศ
ชาลี ภมรมนตรี อดีตผู้บริหารบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน)
ประยูรสมรสครั้งที่ห้ากับเรณู ภมรมนตรี (สกุลเดิม พิบูลภานุวัฒน์) รองนางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2491 มีบุตรอีก 4 คน ซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วไป คือ
ยอดมนู ภมรมนตรี​ อดีตพิธีกรร่วม รายการบ้านเลขที่ 5 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 และอดีตผู้ประกาศข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ยิ่งมณี ภมรมนตรี
ยุรนันท์ ภมรมนตรี​ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคไทยรักไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตพิธีกรหลายรายการ อดีตนักแสดงภาพยนตร์ไทย และละครโทรทัศน์หลายเรื่อง
งานราชการ

รับราชการเป็นมหาดเล็ก ตำแหน่ง รองหุ้มแพร (เทียบเท่ายศ ร้อยโท) ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยบิดาและมารดานำเข้าเฝ้าถวายตัวตั้งแต่เด็ก ๆ อายุเพียง 7-8 ขวบ พร้อมกับพี่ชายฝาแฝด และเป็นข้าหลวง ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต แต่ต่อมาได้ลาออกจากราชการเพื่อไปศึกษาต่อด้านรัฐศาสตร์ ที่ประเทศฝรั่งเศส ต่อมาหลังจากเปลี่ยนแปลงการปกครอง พลโทประยูรขณะมียศเป็นนายร้อยโทก็ได้รับพระราชทานยศนายพันตรีเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2479
งานการเมือง

พลโท ประยูร ภมรมนตรี เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
เคยเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง ในรัฐบาลชั่วคราว พ.ศ. 2494 และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในคณะรัฐมนตรีคณะต่อมา (ครม.24)