stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย

ภายในอาคารท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย
ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย หรือ สนามบินเชียงราย (อังกฤษ: Mae Fah Luang – Chiang Rai International Airport) (IATA: CEI, ICAO: VTCT) ตั้งอยู่เลขที่ 404 หมู่ 10 ตำบลบ้านดู่ อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ห่างจากถนนพหลโยธิน (เชียงราย - แม่จัน) ทางทิศตะวันออกประมาณ 2.6 กิโลเมตร และห่างจากตัวเมืองเชียงราย ประมาณ 8 กิโลเมตร โดยมีเส้นทางหลักคือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1418 มีพื้นที่ทั้งหมด ประมาณ 3,042 ไร่ เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ (International Airport) และเป็นท่าอากาศยานนานาชาติ 1 ใน 6 แห่ง ที่บริหารงานโดยบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)
ข้อมูลทั่วไป

ท่าอากาศยานเชียงรายเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2535 สังกัดกรมการบินพาณิชย์ (บพ.) กระทรวงคมนาคม ใช้ชื่อว่า "สนามบินบ้านดู่" ต่อมา บพ.ได้ถูกโอนมาขึ้นอยู่กับการบริหารของ "การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย” เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2541 และ "การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย” ได้แปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชน ตามแนวนโยบายของรัฐบาล ภายใต้ชื่อ "บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) (ทอท.)” เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2545 ถึงปัจจุบัน
ต่อมา คณะกรรมการ ทอท. มีมติเห็นชอบให้เพิ่มชื่อท่าอากาศยานเชียงรายเป็น ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย เพื่อเทิดพระเกียรติและน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และเป็นอนุสรณ์สถานแห่งความจงรักภักดีที่มีต่อสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ตามที่ได้มีการร้องขอจากหน่วยงานภาครัฐ เอกชน และประชาชนในจังหวัดเชียงราย ดังนั้น ทอท. จึงได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ใช้ชื่อดังกล่าวตั้งแต่วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา
ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย เป็นสนามบินที่มีขีดความสามารถในการรองรับผู้โดยสารได้ 3 ล้านคนต่อปี และสามารถรองรับอากาศยานขนาดใหญ่ เช่น Boeing 777, Boeing 787, Airbus A330 series, Airbus A340 series และอากาศยานขนาดใหญ่มาก เช่น Boeing 747 series ในอดีต บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) เคยนำเครื่องบินขนาดใหญ่แบบ แอร์บัส เอ340 Airbus A340-642 และขนาดใหญ่มากแบบ Boeing 747 ทำการบินจาก ท่าอากาศยานดอนเมือง ไป-กลับ ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย อีกด้วย
ปัจจุบันมีสายการบินให้บริการที่ ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย จำนวน 6 สายการบิน แบ่งเป็นเส้นทางภายในประเทศ 5 สายการบิน (สายการบิน การบินไทย, ไทยเวียดเจ็ทแอร์, ไทยไลออนแอร์, ไทยแอร์เอเชีย, และสายการบินนกแอร์) 
และระหว่างประเทศ 1 สายการบิน ได้แก่แอร์เอเชีย
โดยตารางบินข้างต้นอาจเพิ่มหรือลดได้ตามตารางบินของสายการบินนั้น ทั้งนี้ ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงรายมีศักยภาพพร้อมที่จะรองรับสายการบินระหว่างประเทศให้มากขึ้น เพื่อกระตุ้นการค้าและเศรษฐกิจของจังหวัดเชียงราย
Boeing 737-800 ของสายการบินนกแอร์ ทะเบียน HS-DBP ที่ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย
รายชื่อสายการบิน

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | ทำการบิน | ประเภทเส้นทาง |
| --- | --- | --- | --- |
| การบินไทย | กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ | ทุกวัน | ภายในประเทศ |
| ไทยเวียดเจ็ทแอร์ | กรุงเทพ-สุวรรณภูมิ | ทุกวัน | ภายในประเทศ |
| ไทยเวียดเจ็ทแอร์ | ภูเก็ต | ทุกวัน | ภายในประเทศ  |
| ไทยแอร์เอเชีย | กรุงเทพ-ดอนเมือง | ทุกวัน | ภายในประเทศ |
| นกแอร์ | กรุงเทพ-ดอนเมือง | ทุกวัน | ภายในประเทศ |
| ไทยไลอ้อนแอร์ | กรุงเทพฯ-ดอนเมือง | ทุกวัน | ภายในประเทศ |
| แอร์เอเชีย | กัวลาลัมเปอร์ | จะกลับมาบินอีกครั้งในช่วง High Season 2025 | ระหว่างประเทศ |
| สกู๊ต | สิงคโปร์ | Coming soon | ระหว่างประเทศ |
รายชื่อสายการบิน > เส้นทางบินที่เคยให้บริการ

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง |
| --- | --- |
การบินไทย: ดอนเมือง,เชียงใหม่
แองเจิลแอร์ไลน์: ดอนเมือง
ภูเก็ตแอร์ไลน์: ดอนเมือง
วัน-ทู-โก: ดอนเมือง
โอเรียนต์ไทยแอร์ไลน์: ดอนเมือง
นกมินิ: เชียงใหม่
กานต์แอร์: เชียงใหม่
สายการบินทีเวย์: อินชอน
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์: คุณหมิง
ไทยแอร์เอเชีย: สุวรรณภูมิ, ภูเก็ต, หาดใหญ่, มาเก๊า, สิงคโปร์, กัวลาลัมเปอร์, เซินเจิ้น
ฮ่องกงเอ็กซเพรส: ฮ่องกง
ไห่หนานแอร์ไลน์: ไหโข่ว
เป่ยจิงแคปิตอลแอร์ไลน์: ไหโข่ว
บางกอกแอร์เวย์: สุวรรณภูมิ
ไทยเวียดเจ็ทแอร์: อุดรธานี, หาดใหญ่
ไทยไลอ้อนแอร์: ฉางชา
รุ่ยลี่แอร์ไลน์: เชียงรุ่ง
เสฉวนแอร์ไลน์: เฉิงตู
ไทยสมายล์: สุวรรณภูมิ
สถิติ

| ปี (พ> ศ.) | ผู้ใช้บริการ (คน) | เปลี่ยนแปลง | จำนวนเที่ยวบิน |
| --- | --- | --- | --- |
| 2551 | 682,512 | — | — |
| 2552 | 718,536 |  05.28% | — |
| 2553 | 726,127 |  01.06% | — |
| 2554 | 818,163 |  12.67% | 5,819 |
| 2555 | 986,436 |  20.57% | — |
| 2556 | 1,089,202 |  10.42% | — |
| 2557 | 1,291,708 |  18.59% | 10,029 |
| 2558 | 1,639,829 |  26.98% | 12,799 |
| 2559 | 2,059,675 |  21.74% | 14,590 |
| 2560 | 2,503,375 |  21.51% | 17,661 |
| 2561 | 2,867,289 |  14.54% | 20,072 |
| 2562 | 2,928,884 |  02.15% | 20,128 |
| 2563 | 1,513,047 |  51.66% | 12,126 |
| 2564 | 710,408 |  53.06% | 9,337 |
| 2565 | 1,686,726 |  137.43% | 11,920 |
| 2566 | 1,920,228 |  13.84% | 12,485 |
| 2567 | 1,912,859 |  0.29% | 12,449 |
ที่มา: บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)
ข้อมูลจำเพาะของท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย ตั้งอยู่ละติจูดที่ 19 องศา 57 ลิปดา 8 ฟิลิปดาเหนือ ลองติจูด 99 องศา 52 ลิปดา 59 ฟิลิปดาตะวันออก สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,279 ฟุต หรือ 390.23 เมตร
เปิดบริการ 24 ชั่วโมง.
ทางวิ่งอากาศยาน (RUN WAY)

ทางวิ่งมีหนึ่งเส้นทาง เป็นแอสฟัลติกคอนกรีตในทิศทาง 03/21 ค่าความแข็งของพื้นผิวทางวิ่ง PCN 84/F/D/X/T มีความยาว 3,000 เมตร กว้าง 45 เมตร ไหล่ทางวิ่งข้างละ 7.5 เมตร และ STOP WAY ปลายทางวิ่งทั้ง 2 ด้าน ยาวด้านละ 60 เมตร สามารถรองรับอากาศยาน CODE E (กางปีกตั้งแต่ 52 เมตร ไม่เกิน 65 เมตร ฐานล้อหลักกว้างตั้งแต่ 9 ถึง 14 เมตร) เช่น B-777, B-787 and A330
| รหัสอักษร | ระยะระหว่างปลายปีก | ระยะห่างพวงล้อหลัก | แบบของเครื่องบิน |
| --- | --- | --- | --- |
| A | < 15 ม. | < 4.5 ม. | PIPER PA-31/CESSNA 404 Titan |
| B | 15 ม. แต่ < 24 ม. | 4.5 ม. แต่ < 6 ม. | BOMBARDIER Regional Jet CRJ-200/DE HAVILLAND CANADA DHC-6 |
| C | 24 ม. แต่ < 36 ม. | 6 ม. แต่ < 9 ม. | BOEING 737-700/AIRBUS A-320/EMBRAER ERJ 190-100 |
| D | 36 ม. แต่ < 52 ม. | 9 ม. แต่ < 14 ม. | B767 Series/AIRBUS A-310 |
| E | 52 ม. แต่ < 65 ม. | 9 ม. แต่ < 14 ม. | B777 Series/B787 Series/A330 Family/A340 Family/A350 Family |
| F | 65 ม. แต่ < 80 ม. | 14 ม. แต่ < 16 ม. | BOEING 747-8/AIRBUS A-380-800 |
ICAO Aerodrome Reference Code
ทางขับ (TAXI WAY)

TAXIWAY มี 7 เส้นทาง คือ TAXI WAY A, B, C, D, E, F และ P โดย TAXI WAY P เป็นทางขับคู่ขนานไปกับ RUNWAY 21 ไปทางทิศเหนือ โดยอยู่ทางด้านขวาของ RUNWAY 21
Taxiway width, surface and strength
Taxiway A: 27.5 M, Concrete surface, PCN 85/R/B/X/T
Taxiway B: 30 M, Concrete surface, PCN 85/R/B/X/T
Taxiway C: 35 M, Concrete surface, PCN 85/R/B/X/T
Taxiway D: 23 M, Concrete surface, PCN 85/R/B/X/T
Taxiway E: 23 M, Concrete and Asphalt surface, PCN 84/F/D/X/T
Taxiway F: 23 M, Concrete and Asphalt surface, PCN 84/F/D/X/T
Taxiway P: 23 M, Concrete surface, PCN 85/R/B/X/T
ลานจอดอากาศยาน

มีจำนวนเนื้อที่โดยประมาณ 45,330 ตารางเมตร ขนาด 120 x 337 เมตร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก ของทางวิ่ง ห่างจาก RUN WAY CENTER LINE 280 เมตรพื้นผิวเป็นคอนกรีต ค่าความแข็ง 73 R/D/X/T มีจำนวน หลุมจอดอากาศยาน จำนวน 7 หลุมจอด และมีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ จำนวน 12 หลุมจอด
หลุมจอดอากาศยาน

จำนวน 7 หลุมจอด แบ่งเป็น
CONTACT GATE มีจำนวน 3 หลุมจอด สามารถรองรับอากาศยานขนาดใหญ่สุดถึง B-737, A-320
REMOTE มีจำนวน 4 หลุมจอด สามารถรองรับอากาศยานขนาดใหญ่สุดถึง B-747
ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ จำนวน 12 หลุมจอด
อาคารผู้โดยสาร

เป็นอาคารเดี่ยวคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น พื้นที่ขนาด 60 x 180 เมตร พื้นที่ใช้ประโยชน์ 22,960 ตารางเมตร ลักษณะอาคารเป็นแบบ Linear Terminal ซึ่งจะมีลักษณะเหมือนอาคารผู้โดยสารของท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน (อดีตคือกรมการบินพานิชย์/กรมการบินพลเรือน) อาทิ สนามบินอุดรธานี อุบลราชธานี นครรศรีธรรมราช กระบี่ ขอนแก่น ฯลฯ ซึ่งคาดว่าจะใช้แบบการก่อสร้างอาคารใกล้เคียงกัน ตั้งแต่สมัยอยู่ในความรับผิดชอบของกรมการบินพานิชย์ (บพ.) ลักษณะพิเศษของอาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย คือ ผู้โดยสารขาเข้าและผู้โดยสารขาออกจะต้องใช้พื้นที่บริเวณชั้น 2 ของอาคารร่วมกัน (ขาเข้าเดินจากบนลงล่าง ขาออกเดินจากล่างขึ้นบน) ประกอบกับถูกออกแบบมาให้มีห้องรับรองพิเศษอยู่ตรงกึ่งกลางอาคาร (อาคารผู้โดยสารปัจจุบันมีอายุการใช้งาน 31 ปี) สามารถรองรับผู้โดยสารในชั่วโมงคับคั่งได้ถึง 1,250 คน โดยพื้นที่ใช้ประโยชน์ประกอบด้วย
| พื้นที่รวม | 22,960 ตารางเมตร |
| --- | --- |
ห้องผู้โดยสารขาเข้าภายในประเทศและระหว่างประเทศ: 1,520 ตารางเมตร
ห้องผู้โดยสารขาออกภายในประเทศและระหว่างประเทศ: 1,520 ตารางเมตร
สำนักงานท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย: 470 ตารางเมตร
พื้นที่เช่าผู้ประกอบการ: 1,730 ตารางเมตร
พื้นที่สำนักงานเจ้าหน้าที่หน่วยราชการ: 250 ตารางเมตร
พื้นที่สาธารณะอื่น ๆ: 17,927 ตารางเมตร
บริการที่จอดรถยนต์

พื้นที่รองรับการจอดรถ 1,200 คัน
| ระยะเวลาใช้บริการ | รถยนต์ 4 ล้อ | รถยนต์ 6 ล้อขึ้นไป |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1  ชั่วโมง | 10 บาท | 20 บาท |  |  |
| 2  ชั่วโมง | 20 บาท | 40 บาท |  |  |
| 3  ชั่วโมง | 35 บาท | 70 บาท |  |  |
| 4–24  ชั่วโมง | 150 บาท | 200 บาท |  |  |
หมายเหตุ เศษของชั่วโมงตั้งแต่ 5 นาทีขึ้นไปคิดเป็น 1 ชั่วโมง
โครงการพัฒนาท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย

ในปัจจุบัน อาคารผู้โดยสารถูกออกแบบมาให้สามารถรองรับผู้โดยสารสูงสุดคือ 3,000,000 คนต่อปี ซึ่งในช่วงก่อนสถานการณ์โควิด-19 ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย มีปริมาณผู้โดยสารสูงสุดเกือบ 3,000,000 คนส่งผลทำให้เกิดความหนาแน่น แอดอัด คับคั่ง และความไม่สะดวกต่อการให้บริการผู้โดยสารและสายการบินที่เข้ามาใช้บริการ
ดังนั้น จึงได้มีการวางแผนพัฒนาขยายขีดความสามารถของท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงรายเพื่อให้สามารถรองรับต่อการให้บริการในอนาคตข้างหน้าที่คาดว่าจะสามารถรองรับ ผดส.ได้สูงสุด คือ 8 ล้านคนต่อปี ใน พ.ศ. 2578  โดยแบ่งการพัฒนาเป็น 3 ระยะ
โครงการพัฒนาท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย > แผนพัฒนาระยะที่หนึ่ง ปี พ.ศ. 2564-2568

สร้างทางขับคู่ขนานทางทิศเหนือ*
ปรับปรุง RESA**
ก่อสร้างอาคารดับเพลิงกู้ภัยอากาศยาน
ปรับปรุงอาคารผู้โดยสาร ห้องน้ำ สิ่งอำนวยความสะดวก ฯลฯ
ก่อสร้างอาคาร VIP
ก่อสร้างอาคารสำนักงาน (ย้ายสำนักงานออกนอกอาคารผู้โดยสาร เพิ่มพื้นที่ให้ผู้โดยสาร)
*สมชนก เทียมเทียบรัตน์ ผู้อำนวยการการท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย (ผชร.) เปิดเผยว่า เพื่อรองรับการเติบโตในอนาคตหลายด้าน ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงรายจึงมีโครงการก่อสร้างระบบทางขับขนานด้านทิศเหนือและปรับปรุงทางขับซ้ายหลุมจอด พร้อมทางขับเอและบี เริ่มก่อสร้าง 4 ต.ค. 64
ทชร.ได้ทำสัญญากับผู้รับเหมา เมื่อช่วงเดือน ก.พ. 64 ที่ผ่านมา โดยมีระยะเวลาสัญญาก่อสร้างให้แล้วเสร็จภายใน 660 วัน (4 ต.ค. 64–26 ก.ค. 66) รายละเอียดโครงการประกอบด้วยการปรับปรุงพื้นผิวทางวิ่งเดิม (Existing taxiways), เส้นนำจอด (Apron taxilane) และทางวิ่งคู่ขนาน (Parallel taxiway) พร้อมจุดเชื่อมต่อกับทางวิ่งหลัก โดยมีกรอบการทำงานแบ่งออกเป็น 3 ระยะ (ในการก่อสร้างบางพิ้นที่อาจจะมีการปิดสนามบินช่วงเวลา 15.01–22.59 ของทุกวัน ทำให้ตารางบินอาจมีการเปลี่ยนแปลง)
ระยะที่ 1 (Phase 1, ช่วงเวลาก่อสร้าง 3 เดือนหลังจากเริ่มก่อสร้าง) ทำการปรับระดับพื้นผิวก่อสร้างและถอดถอนอุปกรณ์บางส่วนของทางวิ่งหมายเลข 21 (RWY 21) เช่น ไฟสัญญาณ PAPI (Precision Approach Path Indicator), ระบบ AWOS (Automated Weather Observing System)
ระยะที่ 2 (Phase 2, ช่วงเวลาก่อสร้าง 12 เดือน หลังจากเสร็จระยะที่ 1) ทำการก่อสร้างทางขับ (Taxiway) A, B, C, D, P และ G โดยที่ C คือทางขับออกด่วน (Rapid exit taxiway) และ P คือทางขับคู่ขนาน (Parallel taxiway), ระบบท่อระบายน้ำ, ระบบไฟสัญญาณ รวมถึงการถอดถอนและติดตั้งอุปกรณ์บางส่วนของทางวิ่งหมายเลข 21 (RWY 21)
ระยะที่ 3 (Phase 3, ช่วงเวลาก่อสร้าง 7 เดือน หลังจากเสร็จระยะที่ 2) ทำการปรับปรุงและก่อสร้างเพิ่มเติมทางขับประชิด (Closer taxiway) E, F และ G รวมถึงทำการติดตั้งอุปกรณ์อำนวยความสะดวก เช่น ไฟสัญญาณ, PAPI และระบบท่อระบายน้ำ
** ช่วงปลายปี 2565 ทอท.ได้มีการอนุมัติเพิ่มเติมโครงการก่อสร้างพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง (Runway End Safety Area: RESA) ซึ่งเป็นหนึ่งในกายภาพของสนามบินที่มีวัตถุประสงค์ไว้เพื่อลดความเสี่ยง (Risk) ที่จะเกิดความเสียหาย (Severity) ของอากาศยานที่ลงถึงก่อนทางวิ่ง (Undershooting) หรือร่อนลงบนทางวิ่งแล้ววิ่ง ทะลุออกนอกทางวิ่งด้านหัว/ปลาย (Overrunning) ออกไป ซึ่งโครงการได้เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ต้นปี 2566 โดยระยะที่ 1 จะทำการก่อสร้างที่ปลาย Runway 21 ก่อน จากนั้นในระยะที่ 2 จะดำเนินการก่อสร้างที่ปลาย Runway 03 ถัดไป โดยจะทำการขยายระยะทางจากปลาย Runway แต่ละด้านออกไปด้านละ 240 เมตร ทั้งนี้แผนการดำเนินการดังกล่าวมีกำหนดแล้วเสร็จภายใน พ.ย. 66
โครงการพัฒนาท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย > แผนพัฒนาระยะที่สอง ปี พ.ศ. 2568-2571

ทางขับขนานด้านทางทิศใต้
เพิ่มลานจอดอากาศยานด้านทิศใต้ และระบบเติมน้ำมันอากาศยานทางท่อ
สร้างอาคารผู้โดยสารภายในประเทศ
ปรับปรุงอาคารผู้โดยสารเดิมเป็นอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ
สร้างอาคารจอดรถยนต์
สร้างอาคารศูนย์ซ่อมแซมอุปกรณ์สนับสนุนภาคพื้น
สร้างลานจอดอุปกรณ์สนับสนุนภาคพื้น Ground Support Equipment
โครงการพัฒนาท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย > แผนพัฒนาระยะที่สาม ปี พ.ศ. 2576-2578

เพิ่มลานจอดอากาศยานด้านทิศใต้ และระบบเติมน้ำมันอากาศยานทางท่อ
ปรับปรุงและต่อเติมอาคารผู้โดยสารภายในประเทศ และต่างประเทศ (โครงการต่อเนื่อง)
รองรับเที่ยวบินได้ 30 เที่ยวบิน/ชั่วโมง
หลุมจอดอากาศยาน 13 หลุมจอด
งานปรับปรุงอาคารจอดรถ
งานปรับปรุงระบบสาธารณูปโภค
ในขณะเดียวกันเมื่อช่วงปี 2563 ทอท. ได้อนุมัติสัญญาเช่าระยะยาวให้แก่บริษัท เชียงราย เอเวชั่น โฮลดิ้ง จำกัด (Chiang Rai Aviation Holding Co., Ltd. : CAH) เพื่อก่อสร้างศูนย์ซ่อมอากาศยาน (Maintenance Repair and Overhaul : MRO) เครื่องบินลำตัวแคบ (Narrowbody) ประกอบด้วยอาคารซ่อมบำรุงอากาศยาน จำนวน 2 หลัง แต่ละหลังมี 4 หลุมจอด, ลานจอดอากาศยานภายนอก 7 หลุมจอด, อาคาร Workshop และอาคารสำนักงาน บนพื้นที่ 50 ไร่ บริเวณด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของ ทชร. ภายใต้กรอบการพัฒนาร่วมของ ทอท. โดยได้มีการเริ่มดำเนินการปรับพื้นที่เพื่อก่อสร้างเมื่อวันที่ 1 เม.ย. 65 คาดว่าการก่อสร้างจะแล้วเสร็จภายในปี 2568 (ณ วันที่ 5 ส.ค. 67 ยังอยู่ในขั้นตอนการจัดทำ EIA คาดว่าจะเริ่มดำเนินการก่อสร้างหลังเสร็จสิ้นกระบวนการ EIA)
ดูเพิ่ม

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศไทย
โครงการพัฒนาท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย เก็บถาวร 2021-05-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลท่าอากาศยาน เก็บถาวร 2010-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตารางการบินประจำฤดูกาล เก็บถาวร 2010-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ท่าอากาศยานเชิงพาณิชย์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานครและปริมณฑล:  สุวรรณภูมิ (BKK)☆  ดอนเมือง (DMK)☆ 
ภาคกลาง:  พิษณุโลก (PHS)  สุโขทัย (THS) 
ภาคตะวันออก:  อู่ตะเภา ระยอง–พัทยา (UTP)☆  ตราด (TDX) 
ภาคตะวันตก:  แม่สอด (MAQ)☆  หัวหิน (HHQ) 
ภาคเหนือ:  เชียงใหม่ (CNX)☆  แม่ฟ้าหลวง เชียงราย (CEI)☆  ลำปาง (LPT)  แม่ฮ่องสอน (HGN)  น่านนคร (NNT)  แพร่ (PRH) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ขอนแก่น (KKC)☆  อุดรธานี (UTH)☆  อุบลราชธานี (UBP)☆  นครพนม (KOP)  บุรีรัมย์ (BFV)  เลย (LOE)  ร้อยเอ็ด (ROI)  สกลนคร (SNO) 
ภาคใต้:  ภูเก็ต (HKT)☆  หาดใหญ่ (HDY)☆  กระบี่ (KBV)☆  สมุย (USM)☆  สุราษฎร์ธานี (URT)☆  นครศรีธรรมราช (NST)☆  ตรัง (TST)  นราธิวาส (NAW)  ชุมพร (CJM)  ระนอง (UNN) 
ไม่มีบริการเที่ยวบินพาณิชย์:  ปาย (PYY)  ปัตตานี (PAN)  สุรินทร์ภักดี (PXR)  ตาก (TKT)  แม่สะเรียง (MSR)  เพชรบูรณ์ (PHY)  นครราชสีมา (NAK)  เบตง (BTZ)☆ 
ยุติการใช้งาน:  อุตรดิตถ์ (UTR)  เชียงรายเก่า  เกาะพะงัน 
ระหว่างการก่อสร้างและอยู่ในแผน:  นครปฐม  บึงกาฬ  มุกดาหาร  เชียงใหม่ แห่งที่ 2  อันดามัน  พัทลุง 
☆ หมายถึง ท่าอากาศยานนานาชาติ
| ด ค กท่าอากาศยานภายใต้การบริหารงานของบมจ>  ท่าอากาศยานไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพและปริมณฑล:  สุวรรณภูมิ  ดอนเมือง 
ภาคเหนือ:  แม่ฟ้าหลวง เชียงราย  เชียงใหม่ 
ภาคใต้:  ภูเก็ต  หาดใหญ่ 
บมจ. ท่าอากาศยานไทย • กระทรวงคมนาคม
เจ้าองค์คำ

พระบรมเชษฐขัตติยสุริยวงศา  มีพระนามเดิมว่า เจ้าองค์คำ เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 2 แห่งราชอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง ต่อจาก เจ้ากิ่งกิสราช พระองค์มีนามแรกประสูติว่า หม่อมน้อยเป็นโอรสใน เจ้าอินทกุมาร เจ้าเมืองศรีฟ้าวาหะหัวขาวเชื้อสายกษัตริย์เมืองเชียงรุ้ง กับ หม่อมคำแล พระธิดาของพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช เมื่อแรกพระบิดาของพระองค์ทรงลี้ภัยสงครามลงมาขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารใน พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช ที่อาณาจักรล้านช้าง
เมื่อ เจ้ากิ่งกิสราช สวรรคตลง เจ้ากิ่งกิสราช ไม่มีพระโอรสสืบบัลลังค์ อันจะมีแต่พระธิดา 2 องค์ เหล่าบรรดาขุนนาได้อัญเชิญพระองค์ขึ้นครองราช และให้ เจ้านางแทนสาว เจ้านางแทนคำ ขึ้นเป็นเทวี คู่กับพระองค์ แต่เมือ เจ้าอินทโฉม ซึ่งตอนนั้นอยู่ที่เมืองล่าเมืองพง ทราบข่าวการสวรรคตของ เจ้ากิ่งกิสราช จึงได้รวบรวมไพล่พลลงมาตีเอาเมืองคืน เจ้าองค์คำ เห็นว่าสู้ไม่ได้จึงได้จึงได้พาบริวาลส่วนหนึ่งเดินทางหนีไปผนวชอยู่ที่วัดช้างเผือกในเมืองเชียงใหม่
ครองเมืองเชียงใหม่

พระองค์ได้ร่วมมือกับพม่าขับไล่ เทพสิงห์ แล้วตั้งตนขึ้นครองเมืองเชียงใหม่ หลังจากเจ้าองค์คำได้เป็นเจ้าเมืองเชียงใหม่ได้ไม่นานก็เกิดมีแม่ทัพพม่านามว่า สะแคงพญา ยกกองทัพมาจากกรุง อังวะ มาประชิดเมืองเชียงใหม่  ขณะนั้นทัพพม่าตั้งอยู่ที่หนองหมอน เจ้าองค์คำจึงแต่งกองทัพยกไปรบกับพม่า ทัพพม่าก็แตกหนีไปอยู่เมืองพะเยา
องค์คำครองเมืองเชียงใหม่ตั้งแต่ พ.ศ. 2270 - พ.ศ. 2302 รวมระยะเวลาได้ 32 ปี  องค์จันทร์ ได้ครองเมืองเชียงใหม่ ต่อมา
ข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับราชวงศ์ของพระองค์

นักวิชาการและนักประวัติศาสตร์ต่างลงความเห็นราชวงศ์ของพระองค์ให้เป็นราชวงศ์ล้านช้างสายเชียงใหม่แต่ถ้าจะนับจากสายเลือดแล้วพระองค์มีเชื้อสายฝั่งบิดาจากราชวงศ์เชียงรุ้งหรือราชวงศ์อาฬโวสวนต๋าน เพราะพระองค์ทรงเป็นโอรสในเจ้าอินทรกุมาร เจ้าเมืองเชียงรุ้ง ส่วนทางฝั่งมารดามีเชื้อสายจากทางราชวงศ์ล้านช้างซึ่งเป็นพระธิดาของพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราชมหาราชแห่งกรุงล้านช้าง ซึ่งกล่าวได้ว่าท่านมีเชื้อสายเลือดผสมระหว่างทั้งสองราชวงศ์นั้นเอง
พระราชสันตติวงศ์

เมื่อเจ้าองค์คำถูกยึดเมืองคืน พระองค์ได้หนีไปกับผู้ติดตามไม่กี่คน โดยทิ้งให้ เจ้านางแทนสาว เจ้านางแทนคำ เจ้านางดวงบุบผา อยู่ที่หลวงพระบาง เมื่อครั้งพระองค์ได้ปกครองเชียงใหม่ พระองค์ได้มีหม่อม1ท่าน ได้แก่ หม่อมยวน และมีโอรสกับ หม่อมยวน ทั้งหมด 10 องค์ ได้แก่
เจ้าต้น สิ้นพระชนม์ ก่อนพระบิดา
เจ้าวงษ์สิ้นพระชนม์ ก่อนพระบิดา
เจ้าทิศ สิ้นพระชนม์ ก่อนพระบิดา
เจ้าสุวรรณ มีโอรสธิดา คือ เจ้าอุ่น เจ้าเทพ เจ้านางเทพ
เจ้าแก้ว  สิ้นพระชนม์ ก่อนพระบิดา
เจ้าฟู    สิ้นพระชนม์ ก่อนพระบิดา
เจ้าชายใหญ่  สิ้นพระชนม์ ก่อนพระบิดา
เจ้าพรม   สิ้นพระชนม์ ก่อนพระบิดา
เจ้าไชยน้อย หนีไปอยู่เมืองเถินบุรี
เจ้าจันทราชา องค์จันทร์ มีโอรสธิดา คือ เจ้านางเทพ เจ้านางทุม เจ้าอินทร์ เจ้าสุภา เจ้าสุพรรณ เจ้าคำเครื่อง
เจ้าอโนชา
สายสกุล​ที่สืบเชื้อสาย​มาจากพระองค์​

สุวรรณ​วงศ์
ขุนพรมวงศ์
จันทรวงศ์​
ไชย​มูล​วงศ์​
อินทรวงศ์
เทพวงศ์
คำภิระวงศ์​
คำภิระแปง
แป้งโกะ

| จินตนัดดา ลัมะกานนท์ แป้งโกะ |
| --- | --- |
จินตนัดดาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2554
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 (38 ปี) จินตนัดดา ลัมะกานนท์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นางแบบ นักแสดง นักร้อง นักดนตรี จิตรกรแอนิเมชัน นักออกแบบกราฟิก ยูทูบเบอร์
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2553–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: จ๋อม – เคหาสน์ดาว (2558) ธิชา – ตะวันตัดบูรพา (2558) อิน  – ปีกทอง (2559) แสนสวย – Kiss Me Again จูบให้ได้ถ้านายแน่จริง (2561)
สังกัด: บีลีฟ เรคคอร์ด (2553–2557)  วอทเดอะดัก (2557–ปัจจุบัน)
จินตนัดดา ลัมะกานนท์ (เกิด 2 พฤษภาคม 2529) ชื่อเล่นว่า แป้งหอม(ก) เป็นที่รู้จักในชื่อ แป้งโกะ เป็นนักร้อง นักดนตรี นักประพันธ์ดนตรี นักแสดง นางแบบ นักออกแบบกราฟิก และจิตรกรแอนิเมชันหญิงชาวไทย มีชื่อเสียงมาจากการเป็นเน็ตไอดอล และจากอินเทอร์เน็ตมีมที่ภายในเวลาไม่นานมีผู้คนมากกว่าหนึ่งล้านคนเข้าชมวีดิทัศน์เธอขับร้องและเล่นดนตรีในเว็บไซต์ยูทูบ
ชื่อ

ชื่อตัวและชื่อสกุลของเธอนั้น อ่านว่า "จินนัดดา ลำมะกานน"
ส่วนชื่อเล่นของจินตนัดดานั้น แหล่งข้อมูลหลายแห่งรายงานไว้ผิดแผกกัน บ้างว่าชื่อ "แป้ง" บ้างว่า "แป้งหอม" เช่น บทความในเว็บไซต์ เด็กดี (21 กุมภาพันธ์ 2554), ผู้จัดการออนไลน์ (22 เมษายน 2554), และ กระปุก (30 พฤษภาคม 2554) รายงานพ้องกัน โดยอ้างคำให้สัมภาษณ์ของเธอว่า เธอชื่อเล่นจริงว่า "แป้ง" แต่เป็นที่รู้จักในชื่อ "แป้งโกะ" มากกว่า ชื่อดังกล่าวนี้ มาจากการที่วัยเยาว์มีเพื่อนร่วมชั้นเรียนชื่อ "แป้ง" หลายคน เพื่อประโยชน์ในการจำแนกตัว เธอจึงเรียกตนเองว่า "แป้งโกกิ" (ชื่อแป้งทำอาหารยี่ห้อหนึ่ง) แล้วต่อมา กร่อนเป็น "แป้งโกะ"
ขณะที่ เว็บไซต์ เอ็มไทย (23 พฤษภาคม 2554) อ้างคำกล่าวของเธอว่า "[ชื่อ 'แป้งโกะ'] เป็นเหมือนฉายา...เพราะจริง ๆ แล้ว ชื่อ 'แป้งหอม' แต่เพื่อน ๆ เรียก 'แป้ง' เฉย ๆ ส่วน 'โกะ' เพื่อน ๆ เรียกกันไปเรียกกันมา ก็เลยกลายเป็นคำติดปากไปเลย"
อย่างไรก็ดี จินตนัดดาให้สัมภาษณ์เองในรายการ เซเว็บบริที (Cewebrity)  ของวอยซ์ทีวี เมื่อเดือนสิงหาคม 2554 ว่า ชื่อเล่นจริง ๆ คือ "แป้งหอม" แต่ตัดเหลือ "แป้ง" เพราะเข้าใจว่า "แป้งหอม" ฟังแล้วเชย ต่อมาจึงเติม "โกะ" เข้าไปให้น่ารัก
อนึ่ง จินตนัดดายังได้รับฉายาว่า "สาวล้านวิว" อันเนื่องมาจากมีผู้เข้าชมวีดิทัศน์ของเธอในเว็บไซต์ยูทูบมากกว่าหนึ่งล้านคน ขณะที่สังคมออนไลน์จีนให้ฉายาเธอว่า "เลี่ยง นฺหวี่" (จีน: 靓女; พินอิน: liàng nǚ; มลายู: leng lui) หมายความว่า สาวสวย และญี่ปุ่นเรียกเธอว่า "คะวะอีบังโกะกุ" (かわいいバンコク, Kawaii Bankoku) หมายความว่า สาวกรุงเทพฯ ที่น่ารัก
ประวัติ > วัยเยาว์

จินตนัดดาเป็นชาวกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรีของณรงค์ ลัมะกานนท์ นักจัดรายการวิทยุ และทำธุรกิจด้านอาหาร ร้านอาหารชื่อ บ้านประพักตร์ ซึ่งนำเอาชื่อมารดาของคุณณรงค์มาตั้ง
ในวัยเด็ก จินตนัดดาชอบร้องเพลง และฝันใฝ่การเป็นนักร้อง ซึ่งบิดามารดาสนับสนุน แต่ไม่เคยประกวดประชันเป็นกิจจะลักษณะ ต่อมาจึงเรียนทั้งดนตรีไทยและดนตรีสากล โดยเฉพาะการเล่นซออู้ ซอด้วง และเปียโน
จินตนัดดาศึกษามัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนหญิงล้วน โรงเรียนราชินีบน ณ ที่นั้น เธอมักขลุกตัวอยู่ในวงดุริยางค์ของโรงเรียน เพราะสนุกสนานกับเครื่องดนตรีต่าง ๆ ในโอกาสหนึ่ง เธอเห็นรุ่นพี่เล่นกีตาร์แล้วชอบใจ จึงหัดเล่นเองระยะหนึ่ง แต่ทิ้งไป โดยเธอให้เหตุผลว่า "...รู้สึกว่ากีตาร์มันตัวใหญ่ เราเล่นไม่ได้หรอก..." ต่อมาเมื่อเรียนมหาวิทยาลัย จึงหัดกีตาร์อีกครั้งจนเล่นเป็น
นอกจากความชอบดนตรีแล้ว จินตนัดดายังใฝ่ใจในศิลปะ เธอว่า ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะบิดาก็ชอบศิลปะเช่นกัน เมื่อเรียนที่โรงเรียนราชินีบน จินตนัดดาอยู่ชมรมศิลปะ และวาดรูปประกวดหลายครั้ง เธอกล่าวว่า "...[ศิลปะ] เป็นวิชาเดียวที่ได้เกรดเอตลอด แม้จะจำไม่ได้ว่าตัวเองวาดรูปไหนเป็นรูปแรก"
ประวัติ > การศึกษาต่างประเทศ และเน็ตไอดอล

เมื่อจบมัธยมศึกษาตอนต้น บิดามารดาเห็นว่า เธอมีทักษะภาษาต่างประเทศต่ำ จึงให้ไปเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายต่อที่วิทยาลัยเวล์ลิงเทินอีสต์เกิลส์ (Wellington East Girls' College) กรุงเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ เป็นเวลาสามปี จินตนัดดาเลือกเรียนสาขาศิลปะเป็นหลัก เธอกล่าวว่าการเรียนต่างประเทศทำให้เธอเป็นผู้ใหญ่ กล้าแสดงออก และพึ่งพาตนเองได้มากขึ้น เพราะช่วงเวลาสามปีนั้นต้องอาศัยอยู่กับชาวนิวซีแลนด์ซึ่งเธอบรรยายไว้ดังนี้
"...ไม่ค่อยดูแลประคบประหงมเหมือนคนไทย...เราต้องทำตัวให้ทรหดเมื่ออยู่กับเขา...เพราะว่าไปเขาก็ไม่ใส่ใจแป้ง เป็นครอบครัวฝรั่ง มีพ่อแม่ แล้วก็ลูกหนึ่งคน ข้าวกลางวันเขาคลุกข้าวโพดกับน้ำตาลให้เรากิน เราก็กินแบบนี้อยู่เป็นปีเลยค่ะ พอกลางวัน เราต้องทำข้าวกลางวันไปกินเองที่โรงเรียน เขาก็ให้ทูน่ากระป๋องและให้ข้าวมา เราก็ต้องกินแบบนั้น...แป้งจะกลับเมืองไทย...เราก็ออกตั้งแต่หกโมงเช้า ออกจากบ้านตอนตีสี่ เขาก็ไม่ไปส่งเรา [ที่สนามบิน]...ตอนหลัง โรงเรียนก็คอมเพลน [ตำหนิ] ไป...ปีต่อมาเราก็ขอเปลี่ยนโฮสต์ [เจ้าบ้าน]...เป็นครอบครัวจีน ก็ได้กินอิ่ม สบายไป..."
แม้วัยเยาว์ชอบแสดงออก แต่เมื่อเติบโตขึ้นแล้ว ความกล้าแสดงออกเริ่มลดลงตามวัย ในระหว่างเรียนที่ประเทศนิวซีแลนด์ จึงหันไปเขียนอนุทินลงบล็อก เพื่อส่งเรื่องราวและรูปภาพให้ครอบครัว ครั้งหนึ่งเธอให้สัมภาษณ์เรื่องนี้ว่า "...พอได้เขียนไดอารี ก็เริ่มมีความกล้าเขียนกล้าพูดมากขึ้น แต่ถ้าให้ขึ้นโชว์ก็จะไม่ค่อยกล้า...ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราต้องขี้อายตอนโต...ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง..." มีผู้ติดตามอ่านและชื่นชอบบล็อกของจินตนัดดาพอสมควร เขาเหล่านั้นเผยแพร่รูปภาพของเธอต่อไปในอินเทอร์เน็ตอย่างกว้างขวาง ทำให้เธอได้รับความนิยมในสังคมออนไลน์
ประวัติ > อุดมศึกษา

หลังสำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลาย จินตนัดดากลับมาศึกษาระดับอุดมศึกษาต่อในประเทศไทย คณะโรงแรมและการท่องเที่ยว ภาคอังกฤษ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล เพราะเห็นว่า ครอบครัวทำธุรกิจอาหาร ประกอบตนเองชอบเที่ยว วิชาการสาขานี้คงเป็นประโยชน์ต่อตนเองและครอบครัว แต่เมื่อเรียนไประยะหนึ่ง เธอเห็นว่าสาขานี้ไม่ต้องตรงความประสงค์ที่แท้จริงของตน จึงลาออกไปสอบเข้าและศึกษาสาขานิเทศศิลป์ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ซึ่งเธอเห็นว่า เป็นแนวทางที่ถูกต้องสำหรับตนแล้ว
ในระหว่างศึกษาที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีนั้น จินตนัดดาเป็นนางแบบนิตยสารด้วย และราว พ.ศ. 2552–2553 เธอได้ฝึกงานที่ เอ็มพี กราฟิกเฮ้าส์ มีหน้าที่ออกแบบตราสัญลักษณ์และรูปลักษณ์สำหรับผลิตภัณฑ์ บรรจุภัณฑ์ และเว็บไซต์ต่าง ๆ งานแรกของเธอคือรับจ้างชาวอังกฤษออกแบบแฟลชเกม (flash game)
จินตนัดดาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะสถาปัตยกรรม สาขานิเทศศิลป์ เมื่อปี พ.ศ. 2553 แล้วศึกษาปริญญาโทสาขาเดียวกันนั้นต่อ เวลาที่จินตนัดดาสำเร็จเป็นบัณฑิตนั้น เป็นช่วงเดียวกับวงดนตรีซิงกูล่าร์ สังกัดโซนีมิวสิก เปิดตัวพร้อมเพลงแรกของวงคือ "เบาเบา" ซึ่งเป็นเพลงแนวอคูสติก ขณะนั้น ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอเพลงดังกล่าวได้พบรูปภาพของจินตนัดดาที่มีอยู่ทั่วไปในอินเทอร์เน็ตเข้าก็ต้องใจ จึงติดต่อหา จินตนัดดากล่าวว่า ตอนนั้นเป็นเวลาแปดโมงเช้า และเธอหลับอยู่ จึงลุกขึ้นมารับโทรศัพท์ด้วยความสลึมสลือ เมื่อมิวสิกวิดีโอเพลง "เบาเบา" เผยแพร่แล้ว เพลงดังกล่าวได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ในปี 2553 นั้น จินตนัดดาจึงได้แสดงมิวสิกวิดีโอเพลง "เธอบอก" ของ นำโชค ทะนัดรัมย์ และปีต่อมา เพลง "สิวเม็ดใหญ่" ของ พาที สารสิน อีก