stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สงครามกลางเมืองซีเรีย
ความพยายามสันติภาพ

ระหว่างสงคราม มีการริเริ่มสันติภาพระหว่างประเทศหลายครั้งที่สันนิบาตอาหรับ สหประชาชาติและตัวแสดงอื่นจัดการ รัฐบาลซีเรียปฏิเสธความพยายามเจรจากับฝ่ายที่เรียกว่ากลุ่มก่อการร้ายติดอาวุธ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 ยูเอ็นประกาศเริ่มการเจรจาสันติภาพซีเรียเจนีวาที่ยูเอ็นเป็นตัวกลางอย่างเป็นทางการ ซึ่งกลุ่มสนับสนุนซีเรียนานาชาติ (International Syria Support Group) ในกรุงเวียนนาตกลงกัน วันที่ 3 กุมภาพันธ์ ตัวกลางสันติภาพซีเรียของยูเอ็นระงับการเจรจา วันที่ 14 มีนาคม การเจรจาสันติภาพเจนีวาเริ่มอีกครั้ง รัฐบาลซีเรียยืนกรานว่าการอภิปรายเรื่องประธานาธิบดีบัชชาร อัลอะซัด "เป็นเส้นแดง" ทว่า ประธานาธิบดีซีเรียบัชชาร อัลอะซัดกล่าวว่าเขาหวังว่าการเจรจาสันติภาพในเจนีวาจะยังผลจับต้องได้ และเน้นความจำเป็นของกระบวนการทางการเมืองในประเทศซีเรีย
การเจรจารอบใหม่ระหว่างรัฐบาลาซีเรียและกลุ่มกบฏซีเรียบางกลุ่มได้ข้อสรุปในวันที่ 24 มกราคม 2560 ในกรุงอัสตานา ประเทศคาซัคสถาน โดยรัสเซีย อิหร่านและตุรกีสนับสนุนความตกลงหยุดยิงที่เป็นนายหน้าในปลายเดือนธันวาคม 2559 เจ้าหน้าที่รัสเซียอธิบายการเจรจากระบวนการอัสตานาว่าเป็นการเสริมการเจรจากระบวนการเจนีวาที่สหประชาชาตินำ วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 ในการประชุมกรุงอัสตานารอบสี่ ผู้แทนรัสเซีย อิหร่านและตุรกีลงนามบันทึกความเข้าใจซึ่งมีการตั้ง "เขตลดขอบเขตสงคราม" ในซีเรีย มีผลวันที่ 6 พฤษภาคม 2560
การพรรณนา > วิดีโอเกม

เอนด์เกม: ซีเรีย (ค.ศ. 2012)
1000 เดส์ออฟซีเรีย (ค.ศ. 2014)
ซีเรียนวอร์แฟร์ (ค.ศ. 2017)
โฮลีดีเฟนส์ (ค.ศ. 2018)
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยสงครามกลางเมืองซีเรีย
การใช้อาวุธเคมีในสงครามกลางเมืองซีเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

องค์กรเหนือรัฐ
FAO – Syria crisis เก็บถาวร 2019-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
องค์กรสิทธิมนุษยชน
The ICRC in Syria เก็บถาวร 2013-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, International Committee of the Red Cross
สื่อ
Syria's war at BBC News
Syria collected news and commentary at The New York Times
Syria collected coverage at Al Jazeera English
↑   ดินแดนที่อิสราเอลยึดครองอยู่ในสีเทาอ่อน ที่ราบสูงโกลันอยู่ภายใต้การควบคุมของอิสราเอลโดยพฤตินัยตั้งแต่ ค.ศ. 1967 สหรัฐรับรองอธิปไตยของอิสราเอลใน ค.ศ. 2019 แต่ไม่มีรัฐสมาชิกใดหรือสหประชาชาติที่รับรองนอกจากสหรัฐและอิสราเอล
↑  ข้อมูลหลายแหล่ง:
↑  ช่วงที่ระบอบบะอษ์ยังคงอยู่ ความขัดแย้งส่วนใหญ่ถูกหยุดชั่วคราวในช่วง 6 มีนาคม 2020 ถึง 27 พฤศจิกายน 2024 เมื่อฝ่ายค้านซีเรียทำการรุกรานอย่างรวดเร็วในซีเรียตะวันตกเฉียงเหนือ ทำให้ระบอบอัลอะซัดล่มสลายในวันที่ 8 ธันวาคม ชะตาของความขัดแย้งหลังจากนั้นยังไม่เป็นที่กระจ่าง
↑  SOHR รายงานว่า พลเมืองร้อยละ 88 ถูกสังหารจากรัฐบาลหรือกองทัพรัสเซีย
ภาพเด็กชายที่เสียชีวิตในการควบคุมของรัฐบาลซีเรีย ตามตัวมีกระดูกหัก แผลกระสุนปืน รอยไหม้และอวัยวะเพศถูกตัด
นายทหารใน FSA ประกาศการก่อตั้งสาขาของ FSA ในตัลริฟอัต (Tell Rifaat) ทางเหนือของอะเลปโป เมื่อ 31 กรกฎาคม 2555
ซากรถถังที่ถูกทำลายบนถนนในอะเลปโป เดือนตุลาคม 2555
ศพผู้เสียชีวิตจากการโจมตีเคมีที่กูตา
การโจมตีทางอากาศของกำลังผสมในโคบานีต่อที่ตั้งของ ISIL เดือนตุลาคม 2557
คลิปกองทัพเรือรัสเซียยิงขีปนาวุธร่อนจากทะเลแคสเปียนใส่เป้าหมาย ISIL เมื่อเดือนตุลาคม 2558
รัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐ รัสเซีย ซาอุดีอาระเบียและตุรกีประชุมในกรุงเวียนนา 29 ตุลาคม 2558
การโจมตีแพลไมราโดยแนวร่วมรัสเซีย-ซีเรีย-อิหร่าน-อิรักในเดือนมีนาคม 2559
ทหารเคิร์ดและอาหรับแห่ง SDF ขณะบุกเข้าใจกลางนครมันบิจที่ ISIL ถือครองอยู่
ควันลอยขึ้นจากอาคารในโญบัรหลังถูกระเบิดระหว่างการตีโต้ตอบของกบฏระหว่างการบุกกาบวน (Qaboun)
ขณะปล่อยขีปนาวุธจากยูเอสเอส พอร์เตอร์
กบฏยิงปืนใหญ่และจรวดใส่ที่ตั้งของรัฐบาลระหว่างยุทธการที่ฮะมาฮ์เหนือ
ทหารซีเรียต่อสู้ตามถนนในดัยรุซซูร 2 พฤศจิกายน
พื้นที่ส่วนใหญ่ของร็อกเกาะฮ์ได้รับความเสียหายอย่างหนักระหว่างการยุทธ์
รถถังกองทัพบกตุรกีบนถนนสู่อะฟริน
แผนที่ปฏิบัติการกิ่งมะกอกแสดงการเปลี่ยนแปลงแนวรบตั้งแต่วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561
การระเบิดใกล้กับดุมมัร ประเทศซีเรีย
แผนภาพกลุ่มแยกหลักในสงครามกลางเมืองซเรียและฝ่ายต่าง ๆ ในปี 2561
ศพของทหารอิหร่านกลับคืนประเทศอิหร่าน เดือนสิงหาคม 2559
ซู-34 ของรัสเซียทิ้งระเบิดเหนือประเทศซีเรีย
ป้อมปืนป้องกันภัยทางอากาศรัสเซียในเดือนธันวาคม 2558 ประกอบด้วยระบบป้องกันพิสัยใกล้ปันซีร์-เอส1 และพาหนะปล่อยสองคันสำหรับขีปนาวุธบินพิสัยไกลเอส-400 ที่ลาษิกียะฮ์
สมาชิกแนวร่วมแห่งชาติซีเรียในโดฮา 11 พฤศจิกายน 2555
ทหารหญิงของหน่วยคุ้มครองหญิงยิงปืนอัตโนมัติจากที่กำบัง
อาสาสมัครตะวันตกจากกำลังกองโจรประชาชนปฏิวัตินานาชาติ (International Revolutionary People's Guerrilla Forces) ต่อสู้ในตับเกาะ กลุ่มนี้ต่อสู้ร่วมกับ SDF
ประเทศที่เข้าร่วมในกำลังเฉพาะกิจร่วมผสม ไม่ใช่ทั้งหมดที่ปฏิบัติการอยู่ในประเทศซีเรีย
แผนที่ประเทศแวดล้อมซีเรีย (สีแดง) แบ่งตามการเกี่ยวข้องทางทหาร
  ประเทศที่สนับสนุนรัฐบาลซีเรีย
  ประเทศที่สนับสนุนกบฏซีเรีย
  ประเทศที่สนับสนุนสองฝ่าย
การเจรจาสันติภาพในกรุงเวียนนา 30 ตุลาคม 2558
ทำเนียบองคมนตรี

| ทำเนียบองคมนตรี |
| --- | --- |
Privy Council Chambers

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: ที่ทำการองคมนตรี
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมไทยร่วมสมัย
เมือง: เขตพระนคร, กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2545
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: สุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา
ทำเนียบองคมนตรี เป็นสถานที่ทำงานของคณะองคมนตรีไทย ตั้งอยู่ในบริเวณสวนสราญรมย์ ถนนสราญรมย์ ตรงกันข้ามกับพระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท พระบรมมหาราชวัง
เดิมคณะองคมนตรี ใช้สถานที่ทำงานอยู่ในบริเวณสำนักราชเลขาธิการ ซึ่งคับแคบไม่เพียงพอต่อการปฏิบัติงานของคณะองคมนตรีซึ่งมีจำนวนถึง 19 คน และต้องใช้ห้องทำงานรวมกัน ไม่มีห้องทำงานเป็นสัดส่วน จึงได้ก่อสร้างที่ทำการของคณะองคมนตรี ในบริเวณพระราชอุทยานสราญรมย์ เมื่อ พ.ศ. 2545 เป็นอาคารรูปตัวยู สูง 3 ชั้น มีชั้นใต้ดิน ออกแบบโดย สุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานชื่ออาคารว่า ทำเนียบองคมนตรี และเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดอาคารเมื่อวันอังคารที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2547
เอ. ซี. ภักติเวทานตะ สวามี ปรภุปาทะ

| พระกรุณาธิคุณเจ้า เอ>  ซี. ภักติเวทานตะ สวามี ปรภุปาทะ |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: อภยะ จรณะ เท 01 กันยายน ค.ศ. 1896(1896-09-01) โกลกาตา Bengal Presidency บริติชราช
มรณภาพ: 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977(1977-11-14) (81 ปี) วรินดาวัน รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย
ที่ฝังศพ: Srila Prabhupada's Samadhi Mandir, ISKCON Vrindavan 27°34′19″N 77°40′38″E﻿ / ﻿27.57196°N 77.67729°E﻿ / 27.57196; 77.67729
ศาสนา: ฮินดู
คู่สมรส: ราธารานี เดวี
บุตร: 1 คน
บุพการี: ชรีมัน โกร มหัน เท (บิดา) ชรีมาตรี ราชนี เท (มารดา)
นิกาย: ลัทธิไวษณพ
นิกาย: Gaudiya Vaishnavism
ผลงานโดดเด่น: Bhagavad-Gītā As It Is, Śrīmad Bhāgavatam (แปล), Caitanya Caritāmṛta (แปล)
สำนักศึกษา: วิทยาลัยสกอตเชิร์ช มหาวิทยาลัยโกลกาตา
ฉายาทางศาสนา: อภยะ จรณารวินทะ ภักติเวทานตะ สวามี
วัด: Gaudiya Math, ISKCON
ปรัชญา: ภักติโยคะ
ตำแหน่งชั้นสูง
ช่วงที่ดำรงตำแหน่ง: 1966–1977
บรรพชา: Diksha, 1933 (โดยBhaktisiddhanta Sarasvati) Sannyasa, 1959 (โดยBhakti Prajnan Keshava)
ตำแหน่ง: ผู้ก่อตั้ง-อาจารย์ประจำสมาคมนานาชาติเพื่อกฤษณะจิตสำนึก
เว็บไซต์: prabhupada.krishna.com
อภยะ จรณารวินทะ ภักติเวทานตะ สวามี ปรภุปาทะ (เบงกอล: অভয চরণারবিন্দ ভক্তিবেদান্ত স্বামীপ্রভুপাদ; สันสกฤต: अभय चरणारविन्द भक्तिवेदान्त स्वामी प्रभुपादः, อภย จรณาวินท ภกฺติเวทานฺต สฺวามี ปฺรภุปาท; 1 กันยายน ค.ศ. 1896 - 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977) เป็นผู้ก่อตั้ง สมาคมนานาชาติเพื่อกฤษณะจิตสำนึก (หเร กฤษณะ) หรือ ISKCON และนำวัฒนธรรมทางจิตวิญญาณของชาวอินเดียเผยแพร่ไปในวัฒนธรรมตะวันตก และก่อตั้งสมาคม ISKCON ขึ้นที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ท่ารถือกำเนิดที่โกลกาตา ในตระกูล Suvarna Banik จบการศึกษามาจากวิทยาลัยสกอตเชิร์ช และได้แต่งงานกับเด็กหญิงคนหนึ่ง และเปิดร้านขายยาเล็ก ๆ แต่ใน ค.ศ. 1959 ท่านได้สละชีวิตทางโลก แล้วบวชเป็นนักบวชในลัทธิไวษณพนิกาย และออกเผยแพร่คำสอนของพระกฤษณะและคัมภีร์พระเวทภควัทคีตา โดยได้เดินทางไปที่นิวยอร์ก และเผยแพร่คำสอน และก่อตั้ง สมาคมนานาชาติคริชณะเพื่อจิตสำนึกขึ้นใน ค.ศ. 1966 ท่านได้เริ่มต้นวัฒนธรรมศาสนาผ่านทางวัยรุ่นชาวตะวันตกนับพันในยุคนั้น แม้มีกลุ่มต่อต้านท่าน แต่ท่านก็ยังได้รับการต้อนรับอย่างดีเมื่อมาที่สหรัฐอเมริกา
ท่านเป็นผู้นำที่มีความสามารถในการเผยแพร่ มีผู้นับถือ และเป็นศิษย์มากมายทั้งในอเมริกา, ยุโรป, อินเดีย และที่อื่นๆ หลังจากการมรณภาพของท่าน ISKCON ได้เติบโตและเป็นที่ยอมรับในอินเดีย และทั่วโลกจนปัจจุบัน
ประวัติ > ช่วงแรกของชีวิต

พระกรุณาธิคุณเจ้า เอ.ซี.ภักติเวทานตะ สวามี ปรภุปาทะ หรือ อภยะ จรณะ เกิดในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1896 ที่ โกลกาตา, บริติชราช หลังจากวันงานเทศกาลจันมาชทะมี และถือกำเนิดในวันงานนันทศวะ หรืองานฉลองแด่วาสุเทพ พระบิดาของพระกฤษณะ โดยได้เกิดที่หมู่บ้าน โทรีกุนเก ชานเมืองตอนใต้ของโกลกาตา เป็นบุตรของ ชรีมัน โกร มหัน เท และ ชรีมะธี ราชนี เท ซึ่งนับถือพระวิชณุ โดยตามประเพณีของชาวอินเดีย แม่ของท่านได้กลับมาคลอดท่านที่บ้านของแม่ท่าน และเมื่อคลอดเสร็จ ก็ได้พาท่านกลับมาที่บ้านหลังที่พ่อกับแม่ของท่านอยู่
ท่านได้รับการศึกษาจากวิทยาลัยสกอตเชิร์ช เพื่อนำทางไปสู่ยุโรป วิทยาลัยแห่งนี้มีชื่อเสียงในหมู่ชาวเบงกอล และผู้นับถือพระวิชณุหลายครอบครัวได้ส่งบุตรหลานเข้ามาเรียนที่นี้ อาจารย์ในวิทยาลัยส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรป และมีศีลธรรม และทำให้ศิษย์ที่นี่มีการศึกษา วิทยาลัยแห่งนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากบ้านของท่าน ระหว่างที่เรียนที่นี่ อภยะเป็นสมาชิกที่ดีของชมรมอังกฤษ และกลุ่มชมรมภาษาสันสกฤต และชี้ให้เห็นว่าการศึกษาของที่นี่ ส่งผลถึงอนาคตของท่าน ท่านจบที่นี่เมื่อ ค.ศ. 1920 โดยจบเอกภาษาอังกฤษ, ปรัชญา และเศรษฐศาสตร์ อย่างไรก็ตาม ท่านได้ปฏิเสธประกาศนียบัตรเพื่อเข้าร่วมต่อสู้การประกาศเอกราชกับคานธี ท่านปฏิเสธที่จะยอมรับประกาศนียบัตรเพื่อเป็นการประท้วงชาวอังกฤษ นอกจากนี้ ท่านยังสวมผ้าฝ้ายพื้นเมืองตามอย่างคานธี เพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมพื้นบ้านของอินเดีย และการประท้วงชาวอังกฤษ
เมื่ออายุได้ 22 ปี ท่านได้แต่งงานกับ ราดารานี เดวี อายุ 11 ปี  และเมื่อเธอมีอายุ 14 ปี ก็ได้กำเนิดบุตรชายคนแรกขึ้น
ประวัติ > การเข้าร่วมทางศาสนา

อภยะได้พบกับ พระอาจารย์ชรีละ บัคธิสิดดานธะ สะรัสวะที โกสวามี มะฮาราจะ ในปี ค.ศ. 1920 โดยท่าน ชรีละ บัคธิสิดดานธะ สะรัสวะที โกสวามี ขอให้อภยะเผยแพร่คำสอนขององค์ไชธันญะ มหาปรภูเป็นภาษาอังกฤษ หลังจากนั้น ในปี ค.ศ. 1932 อภยะได้เข้ารับอุปสมบทเป็นศิษย์ของ พระอาจารย์บัคธิสิดดานธะ สะรัสวะที อย่างเป็นทางการ และในปี ค.ศ. 1944 ท่านได้เริ่มทำหนังสือ Back to Godhead หรือ กลับคืนสู่พระเจ้า เป็นภาษาอังกฤษ ด้วยตัวคนเดียว ท่านเป็นทั้งบรรณาธิการ พิมพ์ต้นฉบับ พิสูจน์อักษร และแจกจ่ายแต่ละฉบับด้วยตัวท่านเอง การเขียนครั้งแรก ท่านได้เขียนว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | นับตั้งแต่การสังเกตสถานการณ์จากปี 1936 จนถึงตอนนี้ ข้าพเจ้าได้แต่เพียงคาดเดาว่า ข้าพเจ้าจะทำงานนี้ได้ยาก และคงไม่มีวิธีการใด หรือความสามารถใด แต่คงไม่มีสิ่งใดที่ทำให้ข้าพเจ้าหมดกำลังใจไปได้ และข้าพเจ้าจะทำงานนี้ด้วยความกล้าหาญที่มี | ” |
|   | — เอ.ซี.บัคธิเวดันธะ สวะมิ, นิตยสาร Back to Godhead (เล่มที่ 1,หน้า 1-4,1944) |  |
ในปี 1947 สมาคมเกาติยะ ไวษณพ ยอมรับท่าน และให้ฉายานามว่า "ภักติเวทานตะ" หมายถึง "ผู้จงรักภักดีต่อพระเจ้าเป็นที่สุดของพระเวท" (ภักติ หมายถึง "ความจงรักภักดี" ส่วน เวทานตะ หมายถึง "ที่สุดของพระเวท" ) และนามต่อท้ายว่า "ปรภุปาทะ" หมายถึง "ผู้อาศัยในพระบาทรูปดอกบัวของพระผู้เป็นเจ้า" ปรภุหมายถึง "พระเจ้า" ปาทะ หมายถึง "อาศัยอยู่") และได้เป็นคำเรียกขานท่านในเวลาต่อมา ว่า ศรีลา ปรภุปาทะ ตั้งแต่ปี 1950 ท่านได้พำนักอยู่ที่วัด ชรี-ชรี ราดา ดาโมดระ ในเมืองวรินดาวัน และเริ่มต้นแปลคัมภีร์ ภควัต-คีตาในขณะนั้น วัดชรี-ชรี ราดา ดาโมดระ รวบรวมคัมภีร์ไว้มากที่สุดในอินเดียตอนนั้น ซึ่งเขียนโดย 6 โกสวามี แห่ง วรินดาวะนะ และสาวก มีมากกว่า 2 พันฉบับที่แยกจากกัน มีอายุประมาณ 300-400 ปี พระอาจารย์ทิพย์ของท่านสนับสนุน และบอกเสมอว่า "ถ้าเธอเคยได้รับเงิน จงพิมพ์หนังสือเสีย" ซึ่งหมายถึง การนำเสนองานวรรณกรรมพระเวทแบบไวษณพนิกาย
ประวัติ > การสละทางโลก

เกาติยะ มาฐา เป็นสถานที่ท่านสวามิได้พำนัก ณ ที่แห่งนี้ ท่านได้ศึกษา และเขียนในห้องสมุดของสถานที่นี้ โดยท่านได้ปรับปรุงแก้ไขหนังสือ เกาติยะ ปาตรีกา และสถานที่แห่งนี้ ท่านได้บริจาครูปเคารพของ ชรีเชธันญะ ที่ยืนอยู่ด้านหลังของรูปเคารพ พระคริชณะ และราดาราณี ระหว่างที่ท่านเยือนสถานที่แห่งนี้ในเดือนกันยายน ปี 1959 ท่านได้เข้าประตูอาศรม ด้วยชุดสีขาว ซึ่งยังอยู่ในฐานะ อภยะ พระบุ แต่เมื่อท่านออกมาแล้ว ท่านได้ห่มเป็นผ้าเหลือง และท่านได้เป็นสวามิโดยสมบูรณ์ ซึ่งท่านได้สละชีวิตทางโลกแล้ว ที่มธุรา ท่านได้สาบานเป็นสันยาสีต่อหน้า บัคธิ ประจนานะ เคชะวา โกสวามี ผู้เป็นสันยาสีอาวุโส หลังจากนั้น ท่านได้ตีพิมพ์หนังสือสามเล่มแรก และเจ็ดบทของคัมภีร์ ภควัต-คีตา โดยทำสามเล่ม เล่มละสี่ร้อยหน้า พร้อมคำอธิบายที่ละเอียด การแนะนำในช่วงแรกจะเป็นชีวประวัติของ เชธันญะ มหาพระบุ จากนั้น ท่านได้ออกจากประเทศอินเดียด้วยตั๋วฟรีและขึ้นเรือขนสินค้าที่ชื่อว่า ชลาดูตา โดยมีจุดมุ่งหมายและความหวังของพระอาจารย์ทิพย์ของท่านเพื่อเผยแพร่คำสอนของ เชธันญะ มหาพระบุ โดยที่ตัวของท่านนั้นมีเพียงกระเป๋าเดินทาง, ร่ม, ธัญพืชแห้ง, เงินประมาณ 80 รูปี และกล่องหนังสืออีกหลายกล่อง
ประวัติ > การเผยแพร่ในตะวันตก

เรือของท่านสวามิได้เดินทางถึงสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1965 การเดินทางของท่านไม่ได้มีการสนับสนุนจากองค์กรทางศาสนาใดๆ ไม่ได้ถูกนัดพบโดยกลุ่มสาวกผู้ภักดี ในขณะที่ท่านเดินทางใกล้ถึงปลายทางบนเรือขนสินค้าชลาดูตา ความยิ่งใหญ่ของงานที่ท่านได้ทำ ได้ถูกวางบนตัวท่านแล้ว วันที่ 13 กันยายน ท่านได้บันทึกไว้ว่า "วันนี้ข้าพเจ้าได้เปิดเผยความในของข้าพเจ้าต่อเพื่อนที่ดีที่สุดของข้าพเจ้า องค์ชรีคริชณะ" ในโอกาสที่ท่านอยู่กับคนอื่นๆ ท่านได้สวดภาวนามหามนต์ ต่อพระคริชณะอยู่เสมอ การทดสอบนี้ เหล่านักวิชาการที่เกี่ยวข้องอธิบายว่าเป็น "การบันทึกเรื่องใกล้ชิด ในการเตรียมอธิษฐานสำหรับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า" และ "วิธีที่ท่านสวามิทำความเข้าใจกับตัวท่าน และภารกิจของท่าน"
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าทำไมพระองค์จึงนำข้าพเจ้ามาในที่ๆ น่ากลัวแห่งนี้? ข้าพเจ้าจะสามารถทำให้พวกเขาเข้าใจสารของคริชณะจิตสำนึกนี้ได้อย่างไร? ข้าพเจ้ารู้สึกโชคร้าย ไม่มีเงื่อนไข และรู้สึกเหมือนตัวเองจะล้มลงไม่ว่าอย่างไรก็ตาม โอ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ได้นำข้าพเจ้ามาที่นี่ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับพระองค์ ฉะนั้นแล้วพระผู้เป็นเจ้า ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับพระองค์ ที่จะทำให้ข้าพเจ้าประสบความสำเร็จ หรือล้มเหลว ในแบบที่พระองค์ต้องการ | ” |
โดยการเดินทางไปอเมริกา ท่านได้พยายามตอบสนองความปรารถนาของพระอาจารย์ทิพย์ของท่าน ความเป็นไปได้มีเพียงความสง่างามของพระคริชณะเท่านั้น ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1966 คณะนักบวชนิกายไวษณพ ได้เดินทางไปแถบตะวันตก นำโดยตัวของท่านสวามิ "ผู้นำทางจิตวิญญาณ" และก่อตั้ง "สมาคมนานาชาติเพื่อคริชณะจิตสำนึก" ที่ นิวยอร์ก ท่านสวามิใช้เวลาส่วนใหญ่ในทศวรรษที่ผ่านมาในการก่อร่างสร้างตัวของสมาคมฯ ตั้งแต่การได้เป็นผู้นำของท่าน บุคลิกภาพ และการจัดการของท่านมีความรับผิดชอบมาก ของการเจริญเติบโตของสมาคมฯ และการเข้าถึงภารกิจของท่าน มีผู้รู้แนะนำให้ท่านใช้ชื่อว่า "พระเจ้าเพื่อจิตสำนึก" แต่ท่านสวามิบ่ายเบี่ยง โดยให้เหตุผลว่า คริชณะ คือ รูปแบบ และแนวคิดโดยรวมของพระเจ้า จึงให้ชื่อว่า "คริชณะจิตสำนึก"
หลังจากที่กลุ่มสาวก และตัวท่านได้ก่อตั้งสมาคม ISKCON แล้ว ท่านได้เดินทางไปก่อตั้งอีกที่ ณ ซานฟรานซิสโก ใน ค.ศ. 1967 และได้จารึกบุญบารมีทั่วอเมริกา โดยการร้องรำสวดภาวนามหามนต์ ฮะเร คริชณะ ตามท้องถนน, การแจกหนังสือ, และการเทศนาของท่าน
ผลงาน > งานเขียนภาษาเบงกอล

Gītār Gān (ภาษาเบงกอล). c. 1973.
Vairāgya-vidyā (ภาษาเบงกอล). 1977.
Buddhi-yoga (ภาษาเบงกอล).
Bhakti-ratna-boli (ภาษาเบงกอล).
ผลงาน > หนีงสือแปลกับอรรถกถา

Srimad Bhagwatam. Vol. 3 vols. Delhi: League of Devotees. 1962–1965. LCCN sa64001457. OCLC 64215631.
แม่แบบ:Cite q
แม่แบบ:Cite q
Śrīmad-Bhāgavatam. Vol. 30 vols. New York: Bhaktivedanta Book Trust. 1972–1977. LCCN 73169353.
แม่แบบ:Cite q
The Nectar of Instruction. New York: Bhaktivedanta Book Trust. 1975. LCCN 75039755.
Teachings of Lord Kapila, the Son of Devahūtī. New York: Bhaktivedanta Book Trust. 1977. LCCN 77011077.
ผลงาน > สรุปการศึกษา

Teachings of Lord Caitanya, a treatise on factual spiritual life. New York: International Society for Krishna Consciousness. 1968. LCCN 68029320.
แม่แบบ:Cite q
The Nectar of Devotion: The Complete Science of Bhakti-yoga. New York: Bhaktivedanta Book Trust. 1970. LCCN 78118082.
ผลงาน > ผลงานเพลง

Krishna Consciousness (12 in. LP record). New York, NY: Happening Records. 1966. OCLC 11402285. CA2210.
Govinda (12 in. LP record). Los Angeles, CA: Golden Avatar Productions. 1973. LCCN 94748438. OCLC 12622399. GOPI-108.
Kṛṣṇa Meditation (2 x 12 in. LP records). Germany: Radha Krsna Productions. 1974. OCLC 17247069. RKP-1005.
ผลงาน > ผลงานอื่น ๆ

Back to Godhead (magazine). 1944–1966. LCCN 45002240.
แม่แบบ:Cite q
แม่แบบ:Cite q
Kṛṣṇa, the Reservoir of Pleasure. Boston, Mass.: ISKCON Press. 1970. ISBN 0-89213-149-7. OCLC 1086768968.
แม่แบบ:Cite q
แม่แบบ:Cite q
Elevation to Kṛṣṇa Consciousness. New York: Bhaktivedanta Book Trust. 1973. LCCN 73076635.
On the Way to Kṛṣṇa. New York: Bhaktivedanta Book Trust. 1973. LCCN 72084842.
Rāja-vidyā: The King of Knowledge. New York: Bhaktivedanta Book Trust. 1973. LCCN 72084845.
Kṛṣṇa Consciousness: The Matchless Gift. New York: Bhaktivedanta Book Trust. 1974. LCCN 73076634.
Perfect Questions, Perfect Answers. New York: Bhaktivedanta Book Trust. 1977. LCCN 74027525.
แม่แบบ:Cite q
อ่านเพิ่ม

Goswami, Satsvarupa dasa (2002). Srila Prabhupada Lilamrta Vol 1–2 (2nd ed.). Los Angeles: Bhaktivedanta Book Trust. ISBN 0-89213-357-0.
Ekstrand, Maria; Bryant, Edwin H. (2004). The Hare Krishna movement: the postcharismatic fate of a religious transplant. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-12256-X.
Rhodes, Linda (2001). The challenge of the cults and new religions. Grand Rapids, Mich: Zondervan. ISBN 0-310-23217-1.
Vasan, Mildred; Lewis, James P. (2005). Cults (contemporary world issues). Santa Barbara, Calif: ABC-CLIO. ISBN 1-85109-618-3.
Cole, Richard; Dwayer, Graham (2007). The Hare Krishna movement: forty years of chant and change. London: I. B. Tauris. ISBN 978-1-84511-407-7.
Goswami, Satsvarupa dasa (1984). Prabhupada: he built a house in which the whole world can live (abr ed.). Los Angeles: Bhaktivedanta Book Trust. ISBN 0-89213-133-0.
Harvey Cox; Larry D. Shinn; Thomas J. Hopkins; A.L. Basham; Shrivatsa Goswami (1983).  Gelberg, Steven J (บ.ก.). Hare Krishna, Hare Krishna: five distinguished scholars on the Krishna movement in the West. New York: Grove Press.
Klostermaier, Klaus K. (2000). Hinduism: a short history. Oxford: Oneworld Publications. ISBN 1-85168-213-9.
Klostermaier, Klaus K (2007). A survey of Hinduism (3rd ed.). New York: State University of New York Press. ISBN 978-0-7914-7081-7.
Bhaktivedanta, A. C. (2003). The Science of self-realization. Los Angeles: Bhaktivedanta Book Trust. ISBN 91-7149-447-2.
Shinn, Larry D (1987).  Bromley, David G (บ.ก.). "The future of an old man's vision. ISKCON in the twenty-first century". The Future of New Religious Movements: 123–140. ISBN 978-0-86554-238-9.
Knott, Kim (1997). "Insider and outsider perceptions of Prabhupada". ISKCON Communications Journal: 5: 1.
Knott, Kim (2005). "Insider/outsider perspectives in the study of religions".  ใน Hinnells, John (บ.ก.). The Routledge companion to the study of religion. Routledge. p. 243. ISBN 978-0-415-33311-5.
Shinn, Larry D. (1987). The dark lord: cult images and the Hare Krishnas in America. Philadelphia: Westminster Press. ISBN 0-664-24170-0. OCLC 15017927. OL 2737873M.
Goswami, Srivatsa; Dasa Goswami, Satsvarupa; Cox, Harvey; Hopkins, Thomas J.; Judah, J. Stillson (1983). "Review: Srila Prabhupada-Lilamrta". Journal of Asian Studies. 42 (4): 986–988. doi:10.2307/2054828. ISSN 0021-9118. JSTOR 2054828.
Sharma, Jagdish Saran, บ.ก. (1981). Encyclopaedia Indica. OCLC 8033900. OL 13760440M.
Shinn, Larry D; Bromley, David G (1989). Krishna consciousness in the West. Lewisburg [Pa.]: Bucknell University Press. ISBN 0-8387-5144-X.
แหล่งข้อมูลอื่น

Bhaktivedanta Vedabase – Official online multilingual library of A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada
Srila Prabhupada – Biography, Books, Hare Krishna Movement, Teachings, Samadhi
Who is Srila Prabhupada
เอ. ซี. ภักติเวทานตะ สวามี ปรภุปาทะ ที่เว็บไซต์ Curlie
เอ. ซี. ภักติเวทานตะ สวามี ปรภุปาทะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:BNF – Bhaktivedanta Swami, A. C. (1896–1977)
แม่แบบ:Worldcat author
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย เอ. ซี. ภักติเวทานตะ สวามี ปรภุปาทะ ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  อาร์เจนตินา  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  ฟินแลนด์  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef 
ปรภุปาทะไปสมาธิที่วฤนทาวัน
วิทยุเสียงอเมริกา

| --- | --- |

ชื่อย่อ: VoA
ก่อตั้ง: 1 กุมภาพันธ์ 1942; 83 ปีก่อน (1942-02-01)
ประเภท: การกระจายเสียงและการแพร่ภาพระหว่างประเทศ
สํานักงานใหญ่: Wilbur J. Cohen Federal Building  
ที่ตั้ง: วอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐ
ผู้อำนวยการ: Yolanda López (รักษาการ ตั้งแต่มกราคม ค.ศ. 2021)
งบประมาณ (Fiscal year 2021) : 252 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
พนักงาน (2021) : 961
เว็บไซต์: voanews.com
วิทยุเสียงอเมริกา (อังกฤษ: Voice of America หรือ VOA หรือ VoA) เป็นหน่วยงานจัดรายการวิทยุนานาชาติของสหรัฐที่ถือครองโดยรัฐ เป็นสื่อกระจายเสียงและการแพร่ภาพระหว่างประเทศที่ใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดที่ได้รับทุนของสหรัฐ VOA ผลิตเนื้อหาทางดิจิทัล ทีวี และวิทยุใน 48 ภาษา ซึ่งมีการถ่ายทอดไปยังสถานีที่เกี่ยวข้องทั่วโลก ผู้ชมและรับฟังส่วนใหญ่ไม่ใช่ชาวอเมริกัน
VOA ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1942 และมีการลงนามกฎบัตร VOA (Public Laws 94-350 and 103–415) เข้าในกฎหมายเมื่อ ค.ศ. 1976 โดยประธานาธิบดี เจอรัลด์ ฟอร์ด
VOA มีสำนักงานใหญ่ที่วอชิงตัน ดี.ซี. และสังเกตการณ์โดย U.S. Agency for Global Media (USAGM) กองทุนมีการจัดสรรทุกปีภายใต้งบประมาณของสถานทูตและสถานกงสุล ใน ค.ศ. 2016 VOA ออกอากาศบนวิทยุและรายการโทรทัศน์ประมาณ 1,800 ชั่วโมงในแต่ละสัปดาห์ ให้แก่ผู้ฟัง/ชมประมาณ 236.6 ล้านคนทั่วโลกด้วยพนักงานประมาณ 1,050 คน และงบประมาณประจำปีของผู้เสียภาษีอากรที่ 218.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ผู้ฟังต่างประเทศบางส่วนมองวิทยุเสียงอเมริกาในทางบวก ในขณะที่อีกส่วนหนึ่งมองเป็นรูปแบบหนึ่งของโฆษณาชวนเชื่อและปากเสียงแก่รัฐบาลสหรัฐ
ภาษาที่ให้บริการ

เว็บไซต์ของวิทยุเสียงอเมริกา มีการออกอากาศภาษาอังกฤษ 5 ภาษาในปี 2014 (ทั่วโลก ภาษาอังกฤษพิเศษ กัมพูชา ซิมบับเว และทิเบต) นอกจากนี้เว็บไซต์ของวิทยุเสียงอเมริกามีภาษาต่างประเทศอีก 47 ภาษา (รายการวิทยุ กำกับด้วย "R"; รายการโทรทัศน์ กำกับด้วย "T")
ภาษาโอโรโม R
ภาษาแอลเบเนีย R, T
ภาษาอามารา R
ภาษาอาร์เมเนีย T
ภาษาอาเซอร์ไบจาน T
ภาษาบัมบารา R
ภาษาเบงกอล R, T
ภาษาบอสเนีย T
ภาษาพม่า R, T
ภาษากวางตุ้งมาตรฐาน R, T
ภาษาจีนกลาง R, T
ภาษาดารี R, T
ภาษาฝรั่งเศส R, T
ภาษาจอร์เจีย R
ภาษาครีโอลเฮติ R
ภาษาฮัวซา R
ภาษาอินโดนีเซีย R, T
ภาษาเขมร R, T
ภาษาคินยาร์วันดา R
ภาษากีรุนดี R
ภาษาเกาหลี R
ภาษาเคิร์ด R
ภาษาลาว R
ภาษาลิงกาลา R
ภาษามาซิโดเนีย T
ภาษาเอ็นเดเบเลเหนือ R
ภาษาปาทาน T
ภาษาเปอร์เซีย R, T
ภาษาโปรตุเกส R
ภาษาโรฮีนจา R
ภาษารัสเซีย T
ภาษาซันโก R
ภาษาเซอร์เบีย T
ภาษาโชนา R
ภาษาสินธ์
ภาษาโซมาลี R
ภาษาสเปน R, T
ภาษาสวาฮีลี R
ภาษาตากาล็อก R
ภาษาไทย R
ภาษาทิเบต R, T
ภาษาทือกรึญญา R
ภาษาตุรกี T
ภาษายูเครน T
ภาษาอูรดู R, T
ภาษาอุซเบก R, T
ภาษาเวียดนาม R, T
ภาษาโวลอฟ
ภาษาอังกฤษ R, T
จำนวนภาษาขึ้นอยู่กับลำดับความสำคัญของรัฐบาลสหรัฐและสถานการณ์โลก
ดูเพิ่ม

บีบีซีเวิลด์เซอร์วิส
ไชนามีเดียกรุป
ด็อยท์เชอเว็ลเลอ
ฟร็องส์แว็งต์-กัทร์
โฆษณาชวนเชื่อวิทยุ
Telesur
วอยซ์ออฟอเมริกาอินโดนีเซีย
วอยซ์ออฟรัสเซีย
แหล่ข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Voice of America
เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  NARA  SNAC  IdRef
ยุทธการที่อู่ฮั่น

ยุทธการที่อู่ฮั่น เป็นที่ชาวจีนรู้จักกันดีว่า การป้องกันอู่ฮั่น และที่ญี่ปุ่นได้เรียกว่า การยึดครองอู่ฮั่น เป็นการสู้รบขนาดใหญ่ในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง การต่อสู้รบครั้งนี้ได้เกิดขึ้นในบริเวณหลายพื้นที่ของมณฑลอันฮุย เหอหนาน เจียงซี เจ้อเจียง และหูเป่ย ซึ่งกินเป็นเวลานานกว่าสี่เดือนครึ่ง ยุทธการนี้เป็นการรบที่ยือเยื้อยาวนาน ขนาดใหญ่ และสำคัญมากที่สุดในช่วงระยะแรกในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ทหารของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนจำนวนกว่าหนึ่งล้านนายจากเขตสงครามที่ห้าและเก้าซึ่งอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงจากเจียงไคเชก การป้องกันอู่ฮั่นจากกองทัพพื้นที่จีนตอนกลางของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นภายใต้การนำโดยชุนโรกุ ฮาตะ ฝ่ายกองทัพจีนยังได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มทหารอาสาสมัครโซเวียต, กลุ่มนักบินอาสาสมัครจากกองทัพอากาศโซเวียต
แม้ว่าการสู้รบได้จบลงด้วยการเข้ายึดครองอู่ฮั่นในที่สุดโดยกองทัพญี่ปุ่น แต่ก็ได้ส่งผลให้เกิดการบาดเจ็บและล้มตายอย่างมากต่อทั้งสองฝ่าย ซึ่งมีจำนวนสูงถึง 1.2 ล้านนายที่ได้มีการรวมกันโดยการประมาณ