stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาวะสมองตาย

ภาวะสมองตาย (อังกฤษ: brain death) เป็นบทนิยามที่ทางนิติศาสตร์และทางแพทยศาสตร์ใช้หมายเอาการตายของบุคคล ซึ่งได้ริเริ่มขึ้นในช่วง พ.ศ. 2503 ทั้งนี้ โดยทั่วไปมักหมายเอาภาวะที่ไม่สามารถฟื้นฟูระบบการทำงานของสมองของบุคคลได้อีกแล้ว อันเป็นผลมาจากการตายหมดแล้วทุกส่วนของเซลล์ประสาทในสมอง (อังกฤษ: total necrosis of cerebral neurons) เพราะเหตุที่ได้ขาดเลือดและออกซิเจนหล่อเลี้ยง
ทั้งนี้ พึงไม่สับสนภาวะสมองตายกับสภาพร่างกายทำงานนอกบังคับจิตใจเป็นการเรื้อรัง หรือสภาพผักเรื้อรังของผู้ป่วย (อังกฤษ: persistent vegetative state)
ประวัติ

แต่เดิมทั้งทางนิติศาสตร์และทางแพทยศาสตร์หมายเอาการตายของบุคคลว่าได้แก่การสิ้นสุดลงของการทำงานของอวัยวะสำคัญบางส่วน โดยเฉพาะการหายใจและการเต้นของหัวใจ ต่อเมื่อโลกทางแพทยศาสตร์พัฒนาตามลำดับ ความสามารถในการกู้ชีพ (resuscitation) บุคคลซึ่งหัวใจหยุดทำงานแล้ว ไม่หายใจแล้ว หรือไร้ซึ่งสัญญาณว่ามีชีวิตอยู่ก็พัฒนาไปด้วย จึงจำเป็นต้องมีการปรับปรุงบทนิยามของการตายเสียใหม่เพื่อให้สอดคล้องกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งความจำเป็นเช่นว่านี้เกิดต้องกระทำรีบด่วนขึ้นเมื่ออุปกรณ์การพยุงชีวิต เช่น การปลูกถ่ายอวัยวะ (organ transplantation) ได้แพร่หลายยิ่งขึ้น อันเป็นผลให้อวัยวะของมนุษย์หลายชิ้นทำงานต่อไปได้อีก
ในสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2511 คณะกรรมการเฉพาะกิจ (ad hoc committee) ที่วิทยาลัยการแพทย์ฮาร์วาร์ด (Harvard Medical School) แต่งตั้งขึ้นได้จัดพิมพ์รายงานชิ้นสำคัญเกี่ยวกับการให้นิยามของอาการโคม่าเหลือจะเยียวยา (irreversible coma) ซึ่งได้กลายมาเป็นความเข้าใจเกี่ยวกับภาวะสมองตายของผู้คนส่วนใหญ่ในปัจจุบันนี้
ใน พ.ศ. 2519 สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งสหรัฐอเมริกาได้มีมติเห็นชอบด้วยที่จะกำหนดให้ภาวะสมองตายเป็นการส่อว่าบุคคลได้ถึงแก่ความตายแล้ว  ต่อมาใน พ.ศ. 2524 คณะกรรมาธิการในประธานาธิบดีเพื่อการศึกษาปัญหาทางจริยธรรมในการวิจัยทางแพทยศาสตร์ และทางชีววิทยา และทางพฤติกรรมศาสตร์ (President's Commission for the Study of Ethnical Problem in Medicine and Biomedical and Behavioral Reseach) ได้จัดเผยแพร่รายงานสำคัญชื่อ "นิยามความตาย : ประเด็นทางแพทยศาสตร์ นิติศาสตร์ และจริยศาสตร์ในการกำหนดนิยามของความตาย" (Defin­ing Death: Medical, Legal, and Ethical Issues in the Determination of Death) ซึ่งมีสาระสำคัญเป็นการปฏิเสธว่า สมองส่วนบน (higher brain หรือ upper brain) ตาย สมองทั้งมวลก็ตายไปด้วย ซึ่งรายงานฉบับได้กลายเป็นมูลฐานในการกำหนดบทอธิบายศัพท์ว่า "ความตาย" ในรัฐบัญญัติจัดระเบียบการกำหนดนิยามของความตาย (Uniform Determination of Death Act) อันยังใช้บังคับอยู่ในรัฐกว่าห้าสิบรัฐ
ปัจจุบัน ทั้งทางนิติศาสตร์และทางแพทยศาสตร์กำหนดให้ภาวะสมองตายเป็นการตายในทางกฎหมายของบุคคล ซึ่งตรงกับข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ที่ว่าระบบร่างกายทั้งปวงจะค่อย ๆ สิ้นสุดลงซึ่งการทำงานตามลำดับภายหลังจากที่สมองสิ้นสุดการทำงานลง
ด้วยเหตุนี้ แม้บุคคลที่สมองตายแล้วจะดำรงอยู่ได้ด้วยอุปกรณ์ช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน เช่น การให้ออกซิเจน การใช้เครื่องเปลี่ยนถ่ายโลหิต แต่แพทย์ก็สามารถประกาศได้ว่าบุคคลนี้ถึงแก่ความตายแล้ว
ชาติแรกที่กำหนดให้ภาวะสมองตายเป็นการตายทางกฎหมายของบุคคลคือประเทศฟินแลนด์ ใน พ.ศ. 2514 ซึ่งต่อมาอีกไม่นาน รัฐแคนซัสแห่งสหรัฐอเมริกาก็ประกาศใช้กฎหมายในทำนองเดียวกัน สำหรับประเทศไทยยังไม่มีการกำหนดเช่นนี้
ข้อเท็จจริงทางแพทยศาสตร์

หลังจากที่สมองของบุคคลตาย กล่าวคือ หยุดการทำงานลงโดยสิ้นเชิง ร่างกายของบุคคลจะไม่ตอบสนองต่อการกระทบกระทั่งภายนอกอีก โดยระบบการทำงานอื่น ๆ ในร่างกายและชีวิตของบุคคลนั้นจะค่อย ๆ สิ้นสุดลงตามกาลและตามลำดับ เว้นแต่จะมีการประทังชีวิตด้วยอุปกรณ์ทางการแพทย์ เป็นต้นว่า เครื่องช่วยหายใจ เครื่องช่วยฟอกเลือด เครื่องช่วยสูบฉีดโลหิตแทนหัวใจ
หลังจากที่หัวใจหยุดเต้น เซลล์ในสมองบางส่วนจะหยุดทำงานภายในสามถึงห้านาที แต่บางส่วนอาจทำงานได้อีกประมาณสิบห้านาที ไตจะอยู่ได้อีกหนึ่งชั่วโมง กล้ามเนื้อมีชีวิตอยู่ได้อีกสี่ถึงห้าชั่วโมง นอกจากนี้ ผมและเล็บก็ออกได้อีกหลายวัน
การรู้ว่าสมองของบุคคลตายแล้วอาจกระทำได้โดยดูจากการตรวจวิเคราะห์ทางกายภาพ เช่น บุคคลที่สมองตายแล้วไม่มีอาการตอบสนองต่อความเจ็บปวด และไม่มีรีเฟล็กซ์ของประสาทที่โพรงกะโหลก (cranial nerve reflexes) ทั้งนี้ ยังสามารถตรวจได้โดยเครื่องฉายภาพคลื่นไฟฟ้าสมอง หรืออีอีจี (electroencephalogramme หรือ EEG) โดยหากกราฟในจอเครื่องปรากฏราบเรียบแสดงว่าสมองของผู้รับการฉายภาพสิ้นสุดการทำงานลงแล้ว
พึงสังวรว่าควรแยกความต่างระหว่างภาวะสมองตายกับภาวะอื่นที่อาจดูคล้ายสมองตายให้ได้ ภาวะอื่นดังกล่าว เช่น ภาวะเป็นพิษเหตุยากดประสาท (barbiturate intoxication) ภาวะเป็นพิษเหตุสุรา (alcohol intoxication) การได้รับยาระงับประสาทเกินขนาด (sedative overdose) ภาวะตัวเย็นเกิน (hypothermia) ภาวะน้ำตาลต่ำในเลือด (hypoglycaemia) และสภาพผักเรื้อรังของผู้ป่วย (chronic vegetative states)
มีกรณีที่ผู้ป่วยบางรายแม้อยู่ในขั้นตรีทูตก็อาจประทังความเจ็บไข้ถึงขั้นรักษาหายได้ และบางรายแม้บรรดาประสาทจะเสียการทำงานถึงขั้นตรีทูตแล้วก็อาจประทังความเจ็บไข้ได้เช่นกัน หากไม่ได้สูญเสียเปลือกสมอง (cortex cerebri) และระบบการทำงานของก้านสมอง (brainstem)  ด้วยเหตุเช่นว่านี้ ถึงแม้ผู้ป่วยอยู่ในสภาพไร้สมองใหญ่ (anencephaly) หากไม่ได้สูญเสียสิ่งทั้งสอง ก็ยังไม่ถือว่าประสบภาวะสมองตาย แต่ผู้มีสภาพไร้สมองใหญ่ก็อาจถูกกระทำแพทยานุเคราะหฆาตได้ตามเหมาะสม
ประเด็นการรับรู้ของร่างกายในเมื่อสมองตาย

เป็นที่เข้าใจกันว่า การสิ้นสุดลงของกิจกรรมของสมอง หรือที่เรียก "กิจกรรมทางศักย์" (electrical activity) ก็หมายถึงการรับรู้ต่าง ๆ ของมนุษย์สิ้นสุดลงด้วย
สำหรับผู้เห็นว่า เปลือกสมอง (cortex cerebri) เป็นเพียงส่วนเดียวในร่างกายที่มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการรับรู้ต่าง ๆ ของมนุษย์ มักเห็นว่าการสิ้นสุดลงของกิจกรรมทางศักย์ดังกล่าวควรใช้เป็นที่ตัดสินว่าบุคคลตายแล้วเพียงประการเดียว อย่างไรก็ดี มีหลายกรณีที่เลือดไม่ไปหล่อเลี้ยงสมองเพราะความกดดันในกะโหลกศีรษะ อันเป็นผลให้สมองทั้งส่วนไม่ทำงาน และร่างกายขาดการรับรู้ในที่สุด ซึ่งหมายความว่าไม่ได้มีแค่เปลือกสมองเท่านั้นที่อาจส่งผลต่อการรับรู้ของร่างกาย
มีกรณีตัวอย่าง คือ กรณีของนายซัค ดันแลป (Zach Dunlap) ชายวัยยี่สิบเอ็ดปี (พ.ศ. 2550) ผู้ซึ่งแพทย์แถลงว่าสมองตายแล้ว[ต้องการอ้างอิง]เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2550 แต่สี่ชั่วโมงต่อมากลับฟื้นคืนสติและไม่ได้สูญเสียความทรงจำใด ๆ โดยยังให้สัมภาษณ์ในภายหลังอีกว่ายังได้ยินเสียงแพทย์ประกาศว่าสมองของตนตายแล้วอย่างแม่นชัด ซึ่งในระหว่างที่นายซัคหมดสติไปนั้น นางแดน คอฟฟิน (Dan Coffin) ญาติของนายซัคและเป็นนางพยาบาลด้วย พบว่าร่างกายของนายซัคยังตอบสนองต่ออาการเจ็บปวดซึ่งน่าจะหมายความว่าเขายังมีชีวิตอยู่แม้สมองจะตายแล้วตามที่มีการแถลงอย่างเป็นทางการ เป็นเหตุให้เกิดข้อกังขาในขณะนี้เกี่ยวกับความเข้าใจว่ามนุษย์สิ้นสุดการรับรู้เมื่อสมองหยุดทำงานดังข้างต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10-CM: G93.82 ICD-9-CM: 348.82 MeSH: D001926 DiseasesDB: 1572
รายงานนิยามความตาย : ประเด็นทางแพทยศาสตร์ นิติศาสตร์ และจริยศาสตร์ในการกำหนดนิยามของความตาย
ภาษาโซ่ (ทะวืง)

ระวังสับสนกับ ภาษาโส้
| ภาษาโซ่ (ทะวืง) |
| --- | --- |
พาซา โซ่ (ทะวืง)
ออกเสียง: /pʰasa¹ so³ tʰawɨŋ¹/ [pʰaːˈsâː ˈsô̰ː tʰaˈwɨ̂ːŋ]
ประเทศที่มีการพูด: ไทย, ลาว
จำนวนผู้พูด: 700 คน  (2550)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรเวียตติกภาษาโซ่ (ทะวืง)
ระบบการเขียน: อักษรไทย (ในไทย)
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ไทย
รหัสภาษา
ISO 639-3: thm
ภาษาโซ่ (ทะวืง) หรือ ภาษาทะวืง มีผู้พูดทั้งหมด 2,520 คน พบในไทย 750 คน (พ.ศ. 2539) ในจังหวัดสกลนคร พูดภาษาลาวได้ด้วย ในลาวมี 1,770 คน (พ.ศ. 2543) จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มมอญ-เขมร สาขาเวียตติก ในประเทศไทยบางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาโซ่
สัทวิทยา > พยัญชนะ

| ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง> ริมฝีปาก | ตำแหน่งเกิดเสียง> ปุ่มเหงือก | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานแข็ง | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานอ่อน | ตำแหน่งเกิดเสียง> เส้นเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงนาสิก | เสียงนาสิก | เสียงนาสิก | m | n | ɲ | ŋ |  |  |
| เสียงหยุด | ก้อง | ก้อง | b | d |  |  |  |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | ไม่พ่นลม | p | t | c | k | ʔ |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | พ่นลม | pʰ | tʰ |  | kʰ |  |  |
| เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | (f) | s |  |  | h |  |
| เสียงข้างลิ้น | เสียงข้างลิ้น | เสียงข้างลิ้น |  | l |  |  |  |  |
| เสียงกึ่งสระ | เสียงกึ่งสระ | เสียงกึ่งสระ | w |  | j |  |  |  |
หน่วยเสียงที่เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะท้ายมี 11 หน่วยเสียง ได้แก่ /m/, /n/, /ŋ/, /p/, /t/, /k/, /ʔ/, /s/, /h/, /w/ และ /j/
หน่วยเสียง /c/ อาจออกเสียงเป็น [c] หรือ [t͡ɕ]
หน่วยเสียง /f/ พบเฉพาะในคำยืมจากภาษาไทย ผู้พูดรุ่นเก่ามักออกเสียงพยัญชนะนี้เป็น [pʰ]
หน่วยเสียง /s/ เมื่ออยู่ในตำแหน่งต้นพยางค์ออกเสียงเป็น [s] หรือ [ʃ] และเมื่ออยู่ในตำแหน่งท้ายพยางค์ออกเสียงเป็น [ç]
สัทวิทยา > สระ > สระเดี่ยว

| ระดับลิ้น | ตำแหน่งลิ้น> หน้า | ตำแหน่งลิ้น> กลาง | ตำแหน่งลิ้น> หลัง |
| --- | --- | --- | --- |
| สูง | i | ɨ | u |
| กึ่งสูง | e | ə | o |
| กึ่งต่ำ |  | ʌ |  |
| ต่ำ | ɛ | a | ɔ |
สัทวิทยา > สระ > สระประสม

หน่วยเสียงสระประสมภาษาโซ่ (ทะวืง) ถิ่นหนองม่วงและหนองแวงมี 2 หน่วยเสียง ได้แก่ /ia/ และ /ua/
สัทวิทยา > ลักษณะน้ำเสียง

ภาษาโซ่ (ทะวืง) ถิ่นหนองม่วงและหนองแวงมีลักษณะน้ำเสียง 3 ลักษณะ ได้แก่
ลักษณะน้ำเสียงปกติ มีเสียงย่อย 3 ระดับ ได้แก่ ระดับเสียงกึ่งสูงระดับ [V] ระดับเสียงกึ่งสูง-ตก [V̂] และระดับเสียงกึ่งสูง-ขึ้น [V́])
ลักษณะน้ำเสียงทุ้มต่ำ [V̤̀]
ลักษณะน้ำเสียงสูงบีบ [V̰̂]
ในปัจจุบันลักษณะน้ำเสียงเหล่านี้อยู่ระหว่างการพัฒนาขึ้นมาเป็นเสียงวรรณยุกต์
ระบบการเขียน

ตัวเขียนภาษาโซ่ (ทะวืง) อักษรไทยตามที่คณะกรรมการจัดทำระบบเขียนภาษาท้องถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ด้วยอักษรไทย สำนักงานราชบัณฑิตยสภา ได้กำหนดไว้ มีดังนี้
พีเอ็ม 5544

ภาพทดสอบ ฟิลิปส์ พีเอ็ม 5544
พีเอ็ม 5544 คือภาพทดสอบซึ่งเป็นรูปวงกลม ข้างในจะมีแถบสีทั้งหมด 6 สี ตรงกลางจะมีเส้นตัดกันอยู่ทั้งหมด 12 เส้น ส่วนตรงกลางจะมีเส้นบาร์โค้ดทั้งหมด 50 เส้น ส่วนล่างจะมีแถบสีขาวดำทั้งหมด 6 ระดับ ส่วนล่างจะเป็นแถบสีเหลืองทั้ง 2 ข้าง และมีสีแดงอยู่ตรงกลาง ส่วนข้างนอกจะมีตารางทั้งหมด
ภาพทดสอบนี้พัฒนาโดยบริษัทฟิลิปส์ สำหรับโทรทัศน์สีระบบ PAL ในระหว่างปี พ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2513 และยังคงนิยมใช้งานมาจนถึงปัจจุบัน
ประเทศที่เคยใช้ พีเอ็ม 5544

ประเทศทุกประเทศในนี้เคยใช้ พีเอ็ม 5544 บางประเทศเลิกใช้ไปแล้ว บางประเทศยังใช้อยู่ บางประเทศในนี้ใช้แค่ช่องเดียว
ประเทศที่เคยใช้ พีเอ็ม 5544 > ยุโรป

สหราชอาณาจักร (ไม่แสดงเวลา)
เนเธอร์แลนด์ (เวลา/วันที่)
เดนมาร์ก (เวลา/วันที่)
โปแลนด์ (เวลา/วันที่)
สวีเดน (เวลา)
กรีซ (เวลา)
แอลเบเนีย (เวลา)
เซอร์เบีย (ไม่แสดงเวลา)
สโลวีเนีย (ไม่แสดงเวลา)
สโลวาเกีย (เวลา)
นอร์เวย์ (เวลา)
ออสเตรีย (ไม่แสดงเวลา)
เยอรมนี (เวลา)
อิตาลี (เวลา)
สเปน (เวลา)
ฝรั่งเศส (เวลา)
เบลเยี่ยม (ไม่แสดงเวลา)
ไอร์แลนด์ (ไม่แสดงเวลา)
ตุรกี (เวลา)
ฮังการี (เวลา/วันที่)
ประเทศที่เคยใช้ พีเอ็ม 5544 > ตะวันออกกลาง

ซีเรีย (เวลา/วันที่)
ซาอุดิอาราเบีย (เวลา)
เยเมน (เวลา)
ประเทศที่เคยใช้ พีเอ็ม 5544 > แอฟริกา

โมร็อกโค (ไม่แสดงเวลา)
แอลจีเรีย (เวลา)
อียิปต์ (ไม่แสดงเวลา)
ตูนิเซีย (เวลา)
ซิมบับเว (เวลา)
แองโกล่า (เวลา)
ประเทศที่เคยใช้ พีเอ็ม 5544 > เอเชีย

ไทย (เวลา; บางช่องแสดงวันที่)
กัมพูชา (ไม่แสดงเวลา)
เวียดนาม (เวลา/วันที่)
ไต้หวัน (เวลา/วันที่)
ฮ่องกง (เวลา/วันที่)
ซาอุดิอาราเบีย (เวลา)
ซีเรีย (เวลา/วันที่)
คูเวต (เวลา)
กาตาร์ (เวลา)
เกาหลีเหนือ (เวลา)
ประเทศที่เคยใช้ พีเอ็ม 5544 > อเมริกา

สหรัฐอเมริกา (เวลา/วันที่)
แคนาดา (เวลา)
โบลิเวีย (เวลา)
เฮติ (เวลา)
อาร์เจนตินา (สภาพอากาศ)
| ด ค กภาพทดสอบ |
| --- | --- | --- |
| รูปแบบภาพทดสอบ | PM5544 • FuBK • แถบสี • TCF • Indian Head • ภาพทดสอบบีบีซี สมัยขาวดำ • 1956 |  |
| อื่นๆ | เพลงออกอากาศ |  |
รักเธอประเทศไทย

| รักเธอประเทศไทย |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัทโกลเด้น อายส์ วิว จำกัด
กำกับโดย: พุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร
แสดงนำ: ศรัณยู วินัยพานิช มารี เบิร์นเนอร์ ภุชิสสะ ศุภธนพัฒน์ ณฐอร อินทรสกุล
จำนวนตอน: 26  ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ศุภชัย เจียรวนนท์
ผู้อำนวยการสร้าง: นนทพัฒท์ ศรีวิชัย
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทรูโฟร์ยู
ออกอากาศ: พ.ศ. 2560 – พ.ศ. 2560
รักเธอประเทศไทย เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว โรแมนติก-ดราม่า นำแสดงโดย ศรัณยู วินัยพานิช, มารี เบิร์นเนอร์, ภุชิสสะ ศุภธนพัฒน์, ณฐอร อินทรสกุล และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ พ.ศ. 2560–พ.ศ. 2560 ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.00 - 21.00 น. ทางช่อง ทรูโฟร์ยู ผลิตโดย บริษัท โกลเด้น อายส์ วิว จำกัด โดย บทประพันธ์ของ บทโทรทัศน์โดย  กำกับการแสดงโดย พุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร
รายชื่อนักแสดงและการสร้าง

| ปี | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่องทรูโฟร์ยู
ผู้สร้าง: บริษัท โกลเด้น อายส์ วิว จำกัด
ผู้กำกับการแสดง: พุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร
บทโทรทัศน์: 
วันเวลาออกอากาศ: วัน
อาหลง: ศรัณยู วินัยพานิช
อาหงส์: มารี เบิร์นเนอร์
อาคัง: ภุชิสสะ ศุภธนพัฒน์
: ณฐอร อินทรสกุล
: คณิต แผ้วไพรี (โอ๊ต อาร์สยาม)
: เอมมิกา มานะลอ
: อริษรา วิทวัส
: สรวิศ บุญมาก
: อนันต์ เสมาทอง (อ้วน รีเทิร์น)
: วัชระ ปานเอี่ยม
: กัณพล ปรีดามาโนช
นักแสดงรับเชิญ
เพลงประกอบละคร

เพลง    -  ขับร้องโดย
เพลง    -  ขับร้องโดย
เพลง    -  ขับร้องโดย
เพลง    -  ขับร้องโดย
แหล่งข้อมูลอื่น

ไอซ์-มารี นำทีมน้องๆ เอเอฟบวงสรวง รักเธอประเทศไทย : manager.co.th[ลิงก์เสีย]
ละคร รักเธอประเทศไทย ช่องtrue4u 6 พ.ย. 57 : facebook.com
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ทรูโฟร์ยู: ละคร |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | รักเธอประเทศไทย | ถัดไป |
|  | รักเธอประเทศไทย |  |
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2377

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2377 (ค.ศ. 1834) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 53 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ แห่งราชวงศ์จักรี และเป็นปีที่ 11 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี จ.ศ. 1195 (1 มกราคม - 9 มีนาคม) และ 1196 (10 มีนาคม - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว
สมุหนายก: เจ้าพระยาบดินทรเดชา
สมุหพระกลาโหม: เจ้าพระยาพระคลัง
เหตุการณ์

2 ธันวาคม - การปลูกฝีป้องกันไข้ทรพิษ มีขึ้นครั้งแรกในประเทศไทย โดยพวกมิชชันนารี
ผู้เกิด > มิถุนายน

24 มิถุนายน – พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามงคลเลิศ พระอนุวงศ์ (สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 2404)
ผู้เกิด > กรกฎาคม

17 กรกฎาคม – สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี พระอัครมเหสีในรัชกาลที่ 4 (สวรรคต พ.ศ. 2404)
ผู้เกิด > ธันวาคม

21 ธันวาคม – สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี พระอัครมเหสีในรัชกาลที่ 4 (สวรรคต พ.ศ. 2395)
ผู้เกิด > ไม่ทราบวัน

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชมชื่น พระอนุวงศ์ (สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 2436)
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ (เนตร) พระราชาคณะ (สิ้นชีพิตักษัย พ.ศ. 2457)
ผู้เสียชีวิต > มิถุนายน

7 มิถุนายน – พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2320)
ผู้เสียชีวิต > ไม่ทราบวัน

พระยาอภัยภูเบศร (เชด) ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบองคนที่ 4 (ไม่ทราบปีเกิด)
ยากิโทริ: หน่วยทหารกล้าตาย

ซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น
| --- | --- |
ยากิโทริ: หน่วยทหารกล้าตาย
ヤキトリ (Yakitori)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Yakitori: Soldiers of Misfortune
แนว: บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
นวนิยายชุด
เขียนโดย: คาร์โล เซ็ง
วาดภาพโดย: so-bin
สำนักพิมพ์: ฮายากาวะพับลิชชิง
ในเครือ: ฮายากาวะบุงโกะเจเอ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 2
โอเอ็นเอ
กำกับโดย: ฮิเดกิ อัมโบะ
เขียนบทโดย: มิตสึยาซุ ซากาอิ
ดนตรีโดย: เค็ง อิชิอิ
สตูดิโอ: อาเร็กต์
ถือสิทธิ์โดย: เน็ตฟลิกซ์
ฉาย: 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
ความยาว: 28-45 นาที
ตอน: 6
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ยากิโทริ: หน่วยทหารกล้าตาย (ญี่ปุ่น: ヤキトリ; โรมาจิ: Yakitori) เป็นซีรีส์นวนิยายญี่ปุ่นเขียนโดยคาร์โล เซ็ง และวาดภาพประกอบโดย so-bin เริ่มตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฮายากาวะพับลิชชิงในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 ซีรีส์ออริจินัลเน็ตแอนิเมชันดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโออาเร็กต์ ถือลิขสิทธิ์เผยแพร่โดยเน็ตฟลิกซ์ ฉายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2566
สื่อ > นวนิยาย

ซีรีส์นวนิยายเขียนโดยคาร์โล เซ็ง และวาดภาพประกอบโดย so-bin เริ่มตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฮายากาวะพับลิชชิงในวันทีี่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 2 เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2561
สื่อ > นวนิยาย > หนังสือนวนิยาย

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  8 สิงหาคม พ.ศ. 2560 | 978-4-15-031280-0 |
| 2 |  18 เมษายน พ.ศ. 2561 | 978-4-15-031318-0 |
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างเป็นออริจินัลเน็ตแอนิเมชันในงานอนิเมะเจแปนเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2566 ผลิตโดยสตูดิโออาเร็กต์ กำกับโดยฮิเดกิ อัมโบะ เขียนบทโดยมิตสึยาซุ ซากาอิ ออกแบบตัวละครโดยอัตสึชิ ยามางาตะ และแต่งดนตรีประกอบโดยเค็ง อิชิอิ ฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
ดูเพิ่ม

โอเวอร์ลอร์ด ซีรีส์ไลต์โนเวลที่มีผู้วาดภาพประกอบเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ยากิโทริ: หน่วยทหารกล้าตาย ที่เน็ตฟลิกซ์
รศ.

รศ. เป็นอักษรย่อที่อาจหมายถึง
รองศาสตราจารย์ ตำแหน่งทางวิชาการ
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2392

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2392 (ค.ศ. 1849) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 68 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ แห่งราชวงศ์จักรี และเป็นปีที่ 26 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี จ.ศ. 1210 (1 มกราคม - 23 มีนาคม) และ 1211 (24 มีนาคม - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์: เจ้าพระยาพระคลัง
สมุหนายก :
เจ้าพระยาบดินทรเดชา (จนถึง 24 มิถุนายน)
เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (ตั้งแต่ ?)
สมุหพระกลาโหม: เจ้าพระยาพระคลัง
เหตุการณ์

มีอหิวาตกโรคระบาดทั่วพระนครอีกครั้ง หลังจากในปี พ.ศ. 2363 ซึ่งในเหตุการณ์ครั้งนี้ ถูกเรียกว่า ห่าปีระกา หนึ่งในผู้เสียชีวิตมี เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) รวมอยู่ด้วย
ผู้เกิด > เมษายน

10 เมษายน – พระสี ฉนฺทสิริ พระเถระ (มรณภาพ พ.ศ. 2520)
ผู้เกิด > พฤษภาคม

26 พฤษภาคม – เอมีล โอกุสต์ กอลงแบ เจ้าอาวาสอาสนวิหารอัสสัมชัญ (มรณภาพ พ.ศ. 2476)
ผู้เกิด > มิถุนายน

14 มิถุนายน – เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) เสนาบดีกระทรวงธรรมการคนที่ 1 (อสัญกรรม พ.ศ. 2463)
ผู้เกิด > กันยายน

24 กันยายน – หม่อมเทวาธิราช (หม่อมราชวงศ์แดง อิศรเสนา) ขุนนาง (อนิจกรรม พ.ศ. 2461)
ผู้เกิด > ไม่ทราบวัน

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี พระอนุวงศ์ (สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 2456)
ผู้เสียชีวิต > มิถุนายน

24 มิถุนายน – เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สมุหนายกคนที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ (เกิด พ.ศ. 2319)
ผู้เสียชีวิต > ไม่ทราบวัน

สมเด็จพระอริยวงษญาณ (นาค) สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 6 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ (ประสูติ พ.ศ. 2301)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประชุมวงศ์ พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2337)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพวงแก้ว พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2364)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์ พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2368)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจินดา พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2370)
รวิทาส

| รวิทาส |
| --- | --- |
เกิด: ราวปี 1450 พาราณสี รัฐสุลต่านเดลี
เสียชีวิต: ราวปี 1520 พาราณสี รัฐสุลต่านเดลี
รวิทาส หรือ ไรทาส เป็นกวีและสันตะในขบวนการภักติระหว่างศตวรรษที่ 15 ถึง 16 รวิทาสได้รับการเคารพในฐานะ คุรุ ในแถบอุตตรประเทศ, ราชสถาน, มหาราษฏระ, คุชราต, มัธยประเทศ, ปัญจาบ และหรยาณา รวิทาสมีหลักคำสอนที่สำคัญคือการยุติระบบชนชั้นวรรณะและหารแบ่งแยกเพศ ไปจนถึงการสนับสนุนความสามัคคีและการมุ่งสู่อิสระเสรีทางจิตวิญญาณของบุคคล
บทประพันธ์ของรวิทาสยังปรากฏอยู่ในคุรุครันถ์สาหิพ ซึ่งเป็นคัมภีร์สูงสุดของศาสนาซิกข์ คุรุรวิทาสเป็นเทวบุคคลสำคัญของลัทธิรวิทาสสิยาปันฐ์
มาสค์ไรเดอร์ไกมุ เดอะมูวี่ ศึกชิงถ้วยผลไม้ทองคำ

| มาสค์ไรเดอร์ไกมุ เดอะมูวี่ ศึกชิงถ้วยผลไม้ทองคำ |
| --- | --- |
กำกับ: Osamu Kaneda
เขียนบท: Jin Haganeya
สร้างจาก: มาสค์ไรเดอร์ไกมุ โดย เกน อุโรบุจิ
นักแสดงนำ: ซาโนะ กาคุ โคบายาชิ ยูทากะ ทาคาซึงิ มาฮิโระ ชิดะ ยูมิ Yuki Kubota Kataoka Ainosuke VI
กำกับภาพ: Koji Kurata
ตัดต่อ: Naoki Osada
ดนตรีประกอบ: Kousuke Yamashita
บริษัทผู้สร้าง: โตเอ 
วันฉาย:    19 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 (2014-07-19) 
ความยาว: 65 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: US$8.4 ล้าน
มาสค์ไรเดอร์ไกมุ THE MOVIE: ศึกชิงถ้วยผลไม้ทองคำ (ญี่ปุ่น: 劇場版 仮面ライダー鎧武 サッカー大決戦!黄金の果実争奪杯（カップ）!; โรมาจิ: Gekijōban Kamen Raidā Gaimu Sakkā Daikessen! Ōgon no Kajitsu Sōdatsu Kappu!; Kamen Rider Gaim the Movie: Great Soccer Battle! Golden Fruits Cup!) เป็นภาพยนตร์ของซีรีส์โทรทัศน์มาสค์ไรเดอร์ไกมุ เริ่มออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 โดยออกฉายคู่กับ Ressha Sentai ToQger the Movie: Galaxy Line S.O.S.
เนื้อเรื่อง

ในระหว่างการต่อสู้เพื่อปกป้องเมืองซาวาเมะนั้น คาซึราบะ โคตะ ก็ได้ถูกดึงเข้าไปสู่การแข่งขันฟุตบอล "ออลไรเดอร์คัพ" ที่รวมไรเดอร์จากทุกทีมมาแแข่งขันกันเพื่อแย่งชิง "ผลไม้ทองคำ" ที่ลือกันว่าสามารถมอบพลังดั่งพระเจ้าให้กับผู้ใช้ในเมืองซาวาเมะแห่งนี้ ขณะเดียวกันโคตะเองก็ได้พบกับ ยูยะ อดีตหัวหน้าทีมไกมุที่น่าจะเสียชีวิตไปแล้ว รวมไปถึง เด็กชายปริศนา "ลาปิส" ผู้ปรากฏตัวลึกลับหลังเหตุการณ์การหายตัวไปของเหล่าไรเดอร์ จนนำมาสู่ความขัดแย้งของเหล่าไรเดอร์ และนำมาสู่สงครามในการแช่งยิงผลไม้ทองคำ
เพลงประกอบ

"YOUR SONG"
คำร้อง: Shoko Fujibayashi
ทำนอง & เรียบเรียง: Shuhei Naruse
ศิลปิน: ญี่ปุ่น: Gaimu no Kaze; โรมาจิ: 鎧武乃風; ทับศัพท์: Gaimu no Kaze
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
รส

รสหรือรสชาติ เป็นความประทับรับความรู้สึกของอาหารหรือสารอื่น และส่วนใหญ่ตัดสินจากสัมผัสเคมีของการรับรู้รสและกลิ่น "ประสาทไทรเจมินัล" ซึ่งตรวจจับยาระคายเคมีในปากและลำคอ ตลอดจนอุณหภูมิและเนื้อ (texture) ยังสำคัญต่อเกสทัลท์การรับรู้รสโดยรวม รสของอาหารดังกล่าวสามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยสารปรุงรส (flavorant) ธรรมชาติหรือสังเคราะห์ ซึ่งมีผลต่อสัมผัสเหล่านี้
ในสามสัมผัสเคมีเหล่านี้ กลิ่นเป็นตัวกำหนดหลักของรสอาหารหนึ่ง ๆ ขณะที่การรับรู้รสอาหารจำกัดอยู่เพียงหวาน เปรี้ยว ขม เค็ม และอุมะมิ อันเป็นห้าการรับรู้รสพื้นฐาน
วงศ์วัวและควาย

| วงศ์วัวและควาย ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไมโอซีนตอนต้น-ปัจจุบัน  20–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Artiodactyla
อันดับย่อย:: Ruminantia
วงศ์:: Bovidae Gray, 1821

วงศ์ย่อย
 Aepycerotinae  Alcelaphinae  Antilopinae  Bovinae  Caprinae  Cephalophinae  Hippotraginae  Peleinae  Reduncinae
วงศ์วัวและควาย เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ในอันดับสัตว์กีบคู่ (Artiodactyla) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Bovidae จัดเป็นสัตว์กินพืช
ลักษณะเด่นของสัตว์ในวงศ์นี้ จะมีเขาที่ไม่มีการแตกกิ่ง ไม่มีการหลุดหรือเปลี่ยนในตลอดช่วงอายุขัย มีกระเพาะอาหารแบ่งเป็น 4 ห้องหรือ 4 ส่วน และมีการหมักย่อย โดยการหมักของกระเพาะอาหารจะอาศัยแบคทีเรียในท่อทางเดินอาหาร โดยส่วนใหญ่ค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ในกระเพาะอาหารจะอยู่ที่ 6.7+0.5  มีถุงน้ำดี นอกจากนั้นสัตว์ในตระกูลนี้สามารถสำรอก อาหารออกมาจากกระเพาะหมัก เพื่อทำการเคี้ยวใหม่ได้ ที่เรียกว่า "เคี้ยวเอื้อง" ลูกที่เกิดใหม่จะใช้เวลาไม่นานในการเดินและวิ่งได้ อันเนื่องจากการวิวัฒนาการเพื่อให้เอาตัวรอดจากสัตว์กินเนื้อที่เป็นผู้ล่าในห่วงโซ่อาหาร
สัตว์ที่อยู่ในวงศ์นี้ เป็นสัตว์ที่มนุษย์คุ้นเคยและผูกพันอย่างดีในฐานะเป็นสัตว์เศรษฐกิจและปศุสัตว์ ได้แก่ วัว, ควาย, แพะ, แกะ เป็นต้น
สำหรับสัตว์ป่า มีการกระจายพันธุ์ไปในทุกทวีปทั่วโลก ยกเว้นทวีปออสเตรเลีย ในแอฟริกาและบางส่วนของทวีปเอเชีย จะมีบางชนิดที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับกวาง (Cervidae) เช่น อิมพาลาหรือแอนทีโลป แต่ความเป็นจริงแล้วเป็นสัตว์ในวงศ์นี้
วงศ์ย่อย

ยังสามารถแบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อย อีก 9 วงศ์ ได้แก่
Aepycerotinae Gray, 1872
Alcelaphinae Brooke, 1876
Antilopinae Gray, 1821
Bovinae Gray, 1821
Caprinae Gray, 1821
Cephalophinae Gray, 1871
Hippotraginae Brooke, 1876
Peleinae Gray, 1872
Reduncinae  Knottnerus-Meyer, 1907
สำหรับในประเทศไทย มีสัตว์ป่าที่อยู่ในวงศ์นี้ 7 ชนิด ได้แก่ ควายป่า (Bubalus arnee), กระทิง (Bos gaurus), วัวแดง (B. javanicus), กูปรี (B. sauveli), เลียงผาเหนือ (Capricornis milneedwardsii), เลียงผาใต้ (C. sumatraensis), กวางผาจีน (Naemorhaedus griseus) ซึ่งทุกชนิดเป็นสัตว์ป่าสงวนและสัตว์ป่าคุ้มครองทั้งหมด
สำหรับสัตว์ในวงศ์นี้ ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่ยังมีการดำรงเผ่าพันธุ์จนถึงปัจจุบัน ก็คือ กระทิง ที่พบในอนุทวีปอินเดีย, อินโดจีน และในไทย ซึ่งสามารถโตเต็มที่สูงได้กว่า 6 ฟุต ในตัวผู้ และน้ำหนักเกือบ 900 กิโลกรัม หรือ 1 ตัน
โดยที่คำว่า Bovidae นั้นมาจากคำว่า Bos เป็นภาษาละตินแปลว่า "วัว"
รามาซัน เอิซจัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เอิซจันกับออสเตรียใน ค.ศ. 2016
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1984-06-28) 28 มิถุนายน ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  โฮเฮเนมส์ ออสเตรีย
ส่วนสูง:  1.88 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรเยาวชน
:  BNZ Vorarlberg
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2003–2006 |  Austria Lustenau |  86 |  (0) |
| 2006–2007 |  เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค |  2 |  (0) |
| 2007 |  เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค 2 |  8 |  (0) |
| 2008 |  → 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ (ยืม) |  17 |  (0) |
| 2008–2010 |  1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ |  8 |  (0) |
| 2010 |  → เบชิกทัช (ยืม) |  0 |  (0) |
| 2011–2016 |  อิงโกลสตัดต์ |  147 |  (0) |
| 2016–2020 |  ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน |  3 |  (0) |
ทีมชาติ
|  |  ออสเตรีย รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  24 |  (0) |
| 2008–2017 |  ออสเตรีย |  10 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 12:08, 9 กุมภาพันธ์ 2019 (UTC)
รามาซัน เอิซจัน (เกิดวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1984) เป็นผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวออสเตรีย เชื้อสายตุรกี
สโมสรอาชีพ

เอิซจันเริ่มต้นเล่นฟุตบอลอาชีพกับสโมสรเอาส์ทรีอาลุสต์นอใน ค.ศ. 2003 และได้ย้ายไปเร็ดบุลซัลทซ์บวร์คในฤดูร้อนปี 2006 เขาทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูมือสามตลอดระยะเวลาหนึ่งฤดูกาลครึ่งกับสโมสร โดยได้ลงเล่นเพียงไม่กี่นัดเท่านั้น เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับฮ็อฟเฟินไฮม์ในซไวเทอบุนเดิสลีกาในช่วงตลาดฤดูหนาว 2007–08 เขาได้ลงเล่นให้กับฮ็อฟเฟินไฮม์ครบทั้ง 17 นัดในช่วงครึ่งฤดูกาลหลัง ช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นสู่บุนเดิสลีกาได้สำเร็จ โดยใน 17 นัดนั้น เขาเสียประตูเพียง 20 ลูกเท่านั้น ทำให้ได้เซ็นสัญญาถาวรกับฮ็อฟเฟินไฮม์ แต่ในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2009 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับเบชิกทัชในตุรกี