stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เรนาโต โคโรนา
การศึกษา > ข้อโต้เถียงเรื่องปริญญาดุษฎีบัณฑิต

วันที่ 22 ธันวาคม 2554 มาริเตส วีทัก (Marites Vitug) นักข่าวออนไลน์ประจำเว็บไซต์แร็ปเปลอร์.คอม (Rappler.com) ลงบทความอ้างว่า มหาวิทยาลัยซันโตโทมัส "คงแหกระเบียบตัวเองเสียแล้ว" ในการที่ได้มอบปริญญาดุษฎีบัณฑิตสาขากฎหมายแพ่งให้แก่โคโรนา ทั้งยังได้อนุมัติคุณวุฒิต่าง ๆ ให้แก่เขาด้วย วีทักว่า โคโรนาไม่ได้ส่งวาทนิพนธ์สำหรับสำเร็จการศึกษาชั้นดุษฎีบัณฑิตของเขาตามที่มหาวิทยาลัยกำหนดไว้เป็นระเบียบสำหรับคนทั้งปวงที่ประสงค์จะได้ปริญญาดุษฎีบัณฑิต เธอยังว่า โคโรนาเรียนนานเกินอนุญาต เพราะมหาวิทยาลัยกำหนดว่า ผู้ศึกษาชั้นดุษฎีบัณฑิตต้องสำเร็จการศึกษาภายในห้าปีแต่ไม่เกินเจ็ดปีเป็นอย่างสูง แต่ตามที่โคโรนาให้สัมภาษณ์ไว้เองปรากฏว่า เขาเริ่มทำงานส่งอาจารย์ในชั้นดุษฎีบัณฑิตเมื่อปี 2543 หรือ 2544 ทว่า มาจบการศึกษาเอาในเดือนเมษายน 2554 ทั้งยังได้เป็นหนึ่งในบัณฑิตหกคนที่ได้รับเกียรติยศสูงสุดในพิธีเฉลิมฉลองวันครบรอบสี่ร้อยปีของมหาวิทยาลัยด้วย
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยซันโตโทมัส ออกแถลงการณ์บอกปัดว่ามิได้ละเมิดระเบียบตนเองเพื่อเอื้อประโยชน์ให้แก่โคโรนา โดยเสริมว่า โคโรนาได้ลงทะเบียนเรียนวิชาบังคับทั้งปวงเพื่อสำเร็จเป็นดุษฎีบัณฑิต ได้เข้าเรียนและผ่านวิชาทั้งนั้น และได้ส่ง "ศาสตรนิพนธ์ทางการศึกษา" เป็นวาทนิพนธ์ในระหว่างบรรยายรวมแล้ว มหาวิทยาลัยยังว่า นับแต่คณะกรรมการการอุดมศึกษาประกาศให้มหาวิทยาลัยเป็น "สถาบันอุดมศึกษาที่ปกครองตนเอง" สืบมา มหาวิทยาลัยย่อมมีเสรีภาพทางการศึกษาประจำสถาบันในอันที่จะวางมาตรฐานคุณลักษณะและความเป็นเลิศของตนเอง และกำหนดเองว่าจะประสาทปริญญาใดให้แก่ผู้ใดตามสมควร มหาวิทยาลัยกล่าวด้วยว่า ประเด็นระยะเวลาการเป็นนักศึกษาของโคโรนากับประเด็นเรื่องเกียรติยศที่เขาได้รับนั้นเป็นแต่เรื่องมโนสาเร่ เพราะเรื่องเหล่านี้ย่อมเป็น "เสรีภาพทางการศึกษาประจำสถาบัน" ของมหาวิทยาลัย ขณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยซันโตโทมัสก็อ้างว่า วีทักผิดใจกับโคโรนาและศาลสูงสุดอยู่ จึงสงสัยว่า เธอเขียนบทความเพื่อวัตถุประสงค์อันใด
ฝ่ายวีทักนั้น เมื่อมีผู้ขอให้วิจารณ์แถลงการณ์ของมหาวิทยาลัย ก็ตอบว่า ในแถลงการณ์นั้น มหาวิทยาลัย "บอกอยู่เป็นพื้นแล้วว่า เรามีระเบียบ แต่เราจะฝืนมันก็ได้โดยเอาเสรีภาพทางการศึกษาและอำนาจในการปกครองตนเองเข้าอ้าง" เธอยังเขียนหนังสือชื่อ แชโดว์ออฟเดาบต์: โพรบิงเดอะสุพรีมคอร์ต (Shadow of Doubt: Probing the Supreme Court) ตอนหนึ่งว่า ที่โคโรนาอ้างว่าได้ปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยอาเตเนโอเดมะนิลาพร้อมด้วยเกียรติยศต่าง ๆ นั้น ไม่มีบันทึกไว้ในบรรณสารของมหาวิทยาลัยแต่ประการใด
ตำแหน่งประธานศาลสูงสุด > การเข้าสู่ตำแหน่ง

วันที่ 12 พฤษภาคม 2553 อันเป็นวันที่สองหลังจากมีการเลือกตั้งทั่วไป และเป็นเวลาหนึ่งเดือนก่อนกลอเรีย อาร์โรโย พ้นจากตำแหน่งประธานาธิบดี นางได้ตั้งโคโรนาเป็นประธานศาลสูงสุดคนที่ยี่สิบสาม หลังจากเรย์นาโต ปูโน ประธานศาลคนก่อน เกษียณอายุราชการไป
ตำแหน่งประธานศาลสูงสุด > การถูกร้องขับจากตำแหน่ง

วันที่ 12 ธันวาคม 2554 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนหนึ่งร้อยแปดสิบคนเข้าชื่อในคำร้องขับโคโรนาจากตำแหน่งประธานศาลสูงสุด เมื่อพิจารณาแล้วว่า รัฐธรรมนูญบัญญัติให้มีสมาชิกเข้าชื่อไม่ต่ำกว่าเก้าสิบห้าคนขึ้นไป ประธานสภาผู้แทนราษฎรจึงส่งคำร้องนั้นให้วุฒิสภาพิจารณา
คำร้องนั้นว่า คดีทั้งหลายอันว่าด้วยการบริหารราชการของกลอเรีย อาร์โรโยนั้น โคโรนาได้ชี้ขาดตัดสินอย่างไม่เป็นกลางโดยต่อเนื่องสืบ ๆ มา อนึ่ง โคโรนายังมิได้แถลงทรัพย์สินตามที่รัฐธรรมนูญกำหนดด้วย โคโรนาแก้ว่า ทรัพย์สินจำนวนสองล้านสี่แสนดอลลาร์สหรัฐของเขานั้นหาจำต้องเปิดเผยไม่ เพราะรัฐธรรมนูญว่า เงินตราต่างประเทศซึ่งฝากอยู่นั้นไม่ต้องรายงาน ส่วนทรัพย์สินจำนวนที่เหลือซึ่งเป็นเงินเปโซนั้นเป็นของญาติ เขายังว่า ที่เป็นความขึ้นมาครั้งนี้ล้วนแต่ถูกแรงขับเคลื่อนทางการเมืองอันเนื่องมาจากการที่เบนิกโน อากีโนที่ 3 รณรงค์ต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง
ต่อมาวันที่ 29 พฤษภาคม 2555 วุฒิสภาพิจารณาเป็นสัตย์แล้วเห็นว่า โคโรนามีความผิดโดยฝ่าฝืนบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญที่ให้แถลงทรัพย์สิน หนี้สิน และมูลค่าสุทธิต่อสาธารณชน ตามความในข้อ 2 แห่งคำร้องของสภาผู้แทนราษฎร
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) โคโรนาตงฉินหรือเปล่า?: แผนที่ทรัพย์สินเชิงปฏิสัมพันธ์แสดงการแถลงทรัพย์สินของเรนาโต โคโรนา ประธานศาล เก็บถาวร 2012-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ แร็ปเปลอร์.คอม
(อังกฤษ) รายการพิเศษว่าด้วยการชำระคดีโคโรนา เก็บถาวร 2012-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ แร็ปเปลอร์.คอม
(อังกฤษ) ตุลาการเรนาโต ซี. โคโรนา เก็บถาวร 2007-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ เว็บไซต์ศาลสูงสุด เก็บถาวร 2008-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) คำร้องขับเรนาโต ซี. โคโรนา ออกจากตำแหน่งประธานศาลสูงสุด โดย เซ็นเซรีพอร์ต
(อังกฤษ) คำแก้คำร้องของเรนาโต ซี. โคโรนา โดย เซ็นเซรีพอร์ต
(อังกฤษ) รายงานการร้องขับโคโรนาออกจากตำแหน่ง โดย เซ็นเซรีพอร์ต
(อังกฤษ) สรุปการตัดสินคดีโคโรนา โดย เซ็นเซรีพอร์ต
เยื่อจมูกอักเสบ

| เยื่อจมูกอักเสบ |
| --- | --- |
ละอองเรณูจากพืชชนิดต่างๆอาจเป็นสาเหตุของไข้หวัดภูมิแพ้
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: J00, J30, J31.0
ICD-9: 472.0, 477
OMIM: 607154
DiseasesDB: 26380
MedlinePlus: 000813 001648
eMedicine: ent/194 med/104, ped/2560
MeSH: D012220
เยื่อจมูกอักเสบ (Rhinitis) หรือ ไข้หวัดอักเสบ (Coryza) เป็นการระคายเคืองและการอักเสบของเยื่อเมือกภายในจมูก มักจะแสดงอาการทั่วไปเช่นคัดจมูก, มีน้ำมูก, จาม และ น้ำเมือกหยด  โรคนี้ถือเป็นโรคสามัญที่ประชากรส่วนใหญ่ในหลายประเทศมักจะป่วยเป็นประจำ
การอักเสบอาจเกิดจากเชื้อไวรัส, แบคทีเรีย, จุลปรสิต หรือ ละออง นอกจากนี้ อากาศหนาวก็เป็นสาเหตุได้เช่นเดียวกัน ซึ่งในบรรดาสาเหตุทั้งหมดนี้ เยื่อจมูกอักเสบจากภูมิแพ้เป็นกรณีที่พบได้มากที่สุด ภาวะเยื่อจมูกอักเสบอาจแสดงอาการอื่นร่วมด้วยอาทิ คันจมูก, ไอ, ปวดหัว, ล้า, ละเหี่ย และรับรู้ช้าลง และยังอาจส่งผลให้มองเห็นพร่ามัวและเกิดการบวมบริเวณรอบดวงตา นอกจากนี้ การอักเสบยังก่อให้เกิดเมือกจำนวนมาก ซึ่งนำมาซึ่งภาวะคัดจมูกและมีน้ำมูก ในกรณีของการอักเสบจากภูมิแพ้นั้นมีสาเหตุมาจากการสลายเกล็ดของแมสต์เซลล์ ซึ่งเมื่อเซลล์ถูกสลายเกล็ดจะปล่อยฮิสตามีนและสารอื่นๆออกมาที่ทำร่างกายเมื่อยล้าและละเหี่ย
สามารถทำการป้องกันการเป็นเยื่อจมูกอักเสบได้โดยรับวัคซีนจำพวกวัคซีนไข้หวัดใหญ่, วัคซีนต้านอดีโนไวรัส, วัคซีนโรคหัด, วัคซีนโรคหัดเยอรมัน, วัคซีนต้านเยื่อหุ้มสมองอักเสบ, วัคซีนป้องกันเชื้อฮีโมฟิลุสชนิดบี, วัคซีนโรคคอตีบ และหากเป็นโรคนี้แล้ว ยาทานจำพวกสารต้านฮิสทามีนหรือคอร์ดิโคสเตียรอยด์จะช่วยทุเลาอาการลงได้
เพาะกาย

นักเพาะกายขณะอยู่บนเวทีแข่งขัน
เพาะกาย เป็นหนึ่งในกีฬาชนิดหนึ่งที่เป็นการพัฒนากล้ามเนื้อโดยการฝึกน้ำหนัก, การเพิ่มปริมาณอาหาร, และการพักผ่อน ผู้ที่เล่นกีฬาหรือชื่นชอบการเพาะกายนี้จะเรียกว่านักเพาะกาย
ในด้านการแข่งขัน นักเพาะกายจะแสดงร่างกายให้คณะกรรมการได้เห็น โดยคะแนนจะขึ้นอยู่กับความสวยงามของกล้ามเนื้อของนักเพาะกายแต่ละคน โดยมีนักเพาะกายชาวต่างประเทศที่มีชื่อเสียงได้แก่ Larry Scott, อาร์โนลด์ ชวาร์เซเนกเกอร์, Lou Ferrigno, Steve Reeves, Serge Nubret, Ronnie Coleman, Jay Cutler,Kai Greene,Phil Heath ส่วนนักเพาะกายไทยที่มีชื่อเสียงได้แก่ สิทธิ เจริญฤทธิ์ และคนอื่นๆ อีกมากมาย
ประวัติกีฬาเพาะกาย > ยุคแรก

ยุคแรกของกีฬาเพาะกายจะอยู่ระหว่างปีค.ศ. 1880 ถึง 1930
เพาะกาย เป็นกีฬาที่เริ่มต้นประมาณปลายศตวรรษที่ 19 โดยได้รับการสนับสนุนจากชายชาวเยอรมันชื่อ ยูจีน แซนดาว (Eugene Sandow) ผู้ที่ในปัจจุบันเรียกว่า “บิดาแห่งกีฬาเพาะกายยุคใหม่” เขาได้บุกเบิกกีฬาชนิดและได้ความช่วยเหลือในการสร้างเวทีแสดงจาก Florenz Ziegfeld  ซึ่งเป็นผู้จัดการของเขา นายแซนดาว ได้ประสบความสำเร็จอย่างมาก หลังจากนั้นเขาก็ทำธุรกิจหลายอย่างทำให้เขามีชื่อเสียง และเขาก็ได้ทำการตลาดโดยใช้ชื่อของเขาเอง ทำให้เขายิ่งโด่งดังมากขึ้น และเขาก็ได้รับความนิยมจากเครื่องออกกำลังกายที่เขาทำขึ้นมาเองอีกด้วย
ยูจีน แซนดาว ได้จัดการแข่งขันเพาะกายเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 กันยายน 1901 โดยเรียกการแข่งครั้งนั้นว่า “Great Competition” โดยจัดการแข่งขันที่ Royal Albert Hall ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ โดยมีกรรมการตัดสินคือ Sandow, Sir Charles Lawes, และ Sir Arthur Conan Doyle โดยการแข่งครั้งนั้นประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก รางวัลในครั้งนั้นจะเป็นรูปหล่อสีทองแดงของนายแซนดาวเอง แกะสลักโดย Frederick Pomeroy โดยผู้ชนะในครั้งนั้นคือ William L. Murray จาก Nottingham ประเทศอังกฤษ โดยในปัจจุบันการแข่งขันที่มีเกียรติมากที่สุดคือ Mr. Olympia และตั้งแต่ปี 1977 ผู้ชนะจะได้รับรางวัลรูปหล่อสีทองแดงของนายแซนดาวเช่นเดียวกัน
เมื่อวันที่ 16 มกราคม 1904 ได้มีการแข่งเพาะกายครั้งใหญ่ที่ Madison Square Garden ในนครนิวยอร์ก โดยมีผู้ชนะคือนาย Al Treloar และเขาได้ถูกประกาศว่าเป็นคนที่พัฒนาร่างกายดีที่สุดในโลก และยังได้รับรางวัล 1,000 ดอลลาร์อีกด้วย ต่อมา 2 สัปดาห์หลังจากนั้น โทมัส เอดิสันก็ได้สร้างหนังเกี่ยวกับการโพสของ Al Treloar และยังทำหนังอีก 2 เรื่องเกี่ยวกับนายแซนดาวในไม่กี่ปีก่อน ทำให้นั่นเป็นครั้งแรกที่มีการนำนักเพาะกายเข้าไปในภาพยนตร์ ในช่วงต้นศตวรรษ 20 นาย Bernarr Macfadden และ Charles Atlas เริ่มต้นที่จะส่งเสริมกีฬาเพาะกายไปทั่วโลก นาย Alois P. Swoboda ได้บุกเบิกในอเมริกาและเป็นคนที่นาย Charles Atlas กล่าวถึงความประสบความสำเร็จของเขาว่า “ทุกๆ สิ่งที่ผมรู้ ผมรู้มาจาก A. P. (Alois) Swoboda”
นักเพาะกายที่สำคัญในยุคแรกในช่วงปี 1930 คือ Earle Liederman (ผู้แต่งหนังสือเกี่ยวกับคู่มือการเพาะกายในยุกแรก) , Seigmund Breitbart (นักเพาะกายชาวยิวที่มีชื่อเสียง) , Georg Hackenschmidt, George F. Jowett, Maxick (ผู้บุกเบิกศิลปะในการโพสกล้ามเนื้อ) , Monte Saldo, Launceston Elliot, Sig Klein, Sgt. Alfred Moss, Joe Nordquist, Lionel Strongfort , Gustav Fristensky (แช็มป์ชาวเช็ค) , และ Alan C. Mead, ผู้ที่เป็นผู้ชนะการแข่งเพาะกายถึงแม้ว่าจะเสียขาข้างหนึ่งในสงครามโลก
ประวัติกีฬาเพาะกาย > ยุคทอง

ในช่วงเวลาประมาณปี 1940 ถึง 1970 มักจะถูกเรียกว่า ยุคทอง ของกีฬาเพาะกาย เพราะว่ามีการเปลี่ยนแปลงในหลายอย่าง กีฬาเพาะกายก็ได้รับการสนับสนุนจากหลายฝ่ายและมีการจัดการแข่งขันมากขึ้นอย่างมากมาย
ในยุคนี้จะมีสถานที่สำคัญคือ Muscle Beach ใน Venice, ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย วึ่งในสมัยนั้นจะมีนักเพาะกายจำนวนมากรวมกันอยู่ที่นั่น โดยนักเพาะกายที่มีชื่อเสียงในยุคนี้ได้แก่ สตีฟ รีฟฟ์ (Steve Reeves) (นักแสดงเรื่อง เฮอร์คิวลิส) , เร็ก ปาร์ค (Reg Park) , จอห์น  กริเม็ค (John Grimek) , ลารี่ สก๊อทท์ (Larry Scott) , บิลล์ เพิร์ล (Bill Pearl) , และ Irvin "Zabo" Koszewski
Amateur Athletic Union (AAU) ได้มีการใส่การแข่งขันกีฬาเพาะกายรวมกับกีฬายกน้ำหนักในปี 1939 และในปีต่อมาการแข่งขันได้เปลี่ยนชื่อเป็น AAU Mr. America และประมาณกลางทศวรรษที่ 1940 นักเพาะกายส่วนใหญ่ไม่พอใจ AAU ตั้งแต่พวกเขาสนใจกีฬายกน้ำหนักซึ่งได้เข้าร่วมในกีฬาโอลิมปิกมากกว่า ด้วยเหตุนี้ 2 พี่น้อง เบน ไวเดอร์ (Ben Weider) และโจ ไวเดอร์ (Joe Weider) จึงได้ก่อตั้ง International Federation of BodyBuilders (IFBB) และจัดตั้งการแข่งขันขึ้นมาเองเรียกว่า IFBB Mr. America ที่เปิดนักกีฬามืออาชีพมาลงแข่งได้
ในปี 1950 ในอีกสมาพันธ์หนึ่ง คือ National Amateur Bodybuilders Association (NABBA) ได้เริ่มต้นการแข่งขัน NABBA Mr. Universe ในอังกฤษ และการแข่งขันหลักอื่นๆ Mr. Olympia ได้เริ่มต้นขึ้นในปี 1965 และตอนนี้เป็นตำแหน่งที่มีเกียรติสูงสุด และมีงบประมาณมากที่สุดในวงการเพาะกาย
ในช่วงแรกนั้นมีการแข่งขันเฉพาะเพาะกายชายเท่านั้น ทาง NABBA จึงมีการใส่ตำแหน่ง Miss Universe ลงไปในปี 1965 (ในที่นี้หมายถึงเพาะกายหญิง) และ Ms. Olympia ซึ่งเริ่มต้นในปี 1980
ประวัติกีฬาเพาะกาย > หลังจากทศวรรษที่ 1970

ในทศวรรษที่ 1970 วงการเพาะกายต้องยกย่องให้กับอาร์โนลด์ ชวาร์เซเนกเกอร์และภาพยนตร์ปี 1977 เรื่อง Pumping Iron โดยในช่วงเวลานี้ IFBB เริ่มมีบทบาทมากขึ้นและทำให้ AAU ต้องรั้งท้าย
National Physique Committee (NPC) ได้ถูกก่อตั้งในปี 1981 โดย Jim Manion คนที่เป็นประธานของกลุ่ม AAU Physique Committee ในช่วงนี้ NPC กลายเป็นองค์กรเพาะกายที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในอเมริกา และเป็นกลุ่มย่อยของ IFBB ในช่วงปลาย 1980s และช่วงต้นของ 1990s AAU เริ่มทรุดลง ในปี 1999 กรรมการของ AAU มีมติให้หยุดกิจการเกี่ยวกับกีฬาเพาะกาย
ในยุคนี้จะเริ่มเห็นการใช้ Anabolic steroid ซึ่งใช้ในทั้งเพาะกายและกีฬาอื่นๆ เพื่อต่อสู้กับการใช้ยานี้ IFBB จึงจะมีการตรวจร่างกายหาสารนี้ในร่างกายรวมถึงสารอื่นๆ แต่นักเพาะกายส่วนใหญ่ยังใช้ anabolic steroid ในการแข่งขัน อย่างไรก็ตาม Congress of the United States ได้มีการควบคุมการใช้ยาชนิดนี้ในปี 1990 และมีการจัดหมวดหมู่ให้อยู่ใน Schedule III of the Controlled Substances Act (CSA)
ในปี 1990 ผู้ก่อตั้งบริษัทมวยปล้ำ Vince McMahon ได้ก่อตั้งองค์กรเพาะกายใหม่ขึ้นมาชื่อ World Bodybuilding Federation (WBF) นาย McMahon ได้นำการแสดงแบบมวยปล้ำมาผสมกับกีฬาเพาะกาย ทำให้กีฬาเพาะกายเริ่มสั่นคลอน ส่วนการตอบโต้การกระทำของ WBF นั้น Ben Weider ประธานของ IFBB ได้ทำการขึ้นบัญชีดำกับนักเพาะกายที่ได้เซ็นสัญญากับ WBF และในปีนั้นเอง ทาง  IFBB ได้ระงับการตรวจสอบสาร anabolic steroid ในนักกีฬาเนื่องมีการใช้กันเป็นจำนวนมากทำให้มีปัญหาในการตรวจสอบ ในปี 1992 นาย Vince McMahon จัดการตรวจสอบการใช้ยาในนักกีฬา WBF เนื่องจากเขาและ WWF กำลังอยู่ภายใต้การสืบสวนจากรัฐบาลกลางเนื่องจากข้อหาการค้าขาย anabolic steroid โดยผลสุดท้ายนั้นคือในการแข่งขันของ WBF ในปี 1992 โดยกรรมการผู้บริหารของ McMahon เห็นพ้องต้องกัน McMahon จึงทำการยุบ WBF ในเดือนกรกฎาคม ปี 1992 เหตุผลในการยุบครั้งนี้เป็นไปได้ว่ามาจากการขาดรายได้จากการ pay-per-view broadcasts จากการแข่งขันของ WBF และจากการขาดรายได้จากการขายนิตยสาร Bodybuilding Lifestyles (ในตอนหลังกลายเป็น WBF Magazine) และจากความเสียหายจากด้านอื่นๆ อีก แต่อย่างไรก็ตามการยุบ WBF ในครั้งนี้ก็มีผลต่อ IFBB เช่นกัน แต่สุดท้ายโจ ไวเดอร์ก็ยอมรับนักเพาะกายจาก WBF กลับมา IFBB อีกครั้ง
ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 ทาง IFBB พยายามที่จะทำให้กีฬาเพาะกายเข้าสู่กีฬาโอลิมปิกให้ได้ และได้จำนวนสมาชิกของ IOC ได้เต็มที่ในปี 2000 แต่ผลสุดท้ายทางคณะกรรมการโอลิมปิกก็ไม่ได้บรรจุกีฬานี้ไว้โดยให้เหตุผลว่า “การเพาะกายนั้นขณะแข่งขันไม่ต้องใช้ความพยายามอะไร นอกจากมาโพสร่างกายให้กรรมการเห็นเท่านั้น” แต่นักกีฬาก็ยังแย้งว่า”ก่อนที่พวกเขาจะมาแข่งขันนั้นจะต้องเตรียมตัวมาเป็นอย่างดีทั้งใจและกาย ฉะนั้นเพาะกายควรได้ถูกบรรจุในกีฬาโอลิมปิก”
ในปี 2003 โจ ไวเดอร์ได้ขาย Weider Publications ไปให้ American Media ซึ่งเป็นเจ้าของ The National Enquirer เบน ไวเดอร์ยังคงเป็นประธาน IFBB ในปี 2004 ผู้ส่งเสริมการแข่งขัน Wayne DeMilia ได้รับตำแหน่งในการส่งเสริม Mr. Olympia ต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น

BicepMAX.com เว็บไซต์รวมบทความเพาะกาย เจาะลึกเท็คนิคเพาะกาย เก็บถาวร 2014-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์เพื่อผู้สนใจการเพาะกาย, สร้างกล้ามเนื้อ และปรับปรุงรูปร่างของตนเอง เก็บถาวร 2009-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Muscle.in.th
StrongLife เก็บถาวร 2014-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์เพาะกาย เล่นกล้าม เล่นเวท ฟิตเนส ไทย
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคมกีฬาเพาะกายแห่งประเทศไทย
thaimuscle.net เก็บถาวร 2007-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนเว็บไซต์ศูนย์รวมบทความ, รูปภาพ, และเว็บบอร์ด ของผู้สนใจในกีฬาเพาะกาย
ifbb.comสหพันธ์เพาะกายโลก
เว็บไซต์รวมของข้อมูลและบทความเกี่ยวกับกีฬาเพาะกาย
รวมข้อมูลสำหรับคนสนใจเล่นกล้าม เพาะกาย MuscleTH.com  เก็บถาวร 2014-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน คนเล่นกล้าม MuscleTH.com
ยูจีน แซนดาว ในปีค.ศ. 1894
แคริดี อิงลิช

| แคริดี อิงลิช |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1984-09-23) 23 กันยายน ค.ศ. 1984 (40 ปี) แคริดี อิงลิช
อาชีพ: นางแบบ
แคริดี อิงลิช คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 7 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
| ด ค กอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล |
| --- | --- |
กรรมการปัจจุบัน: ริต้า โอรา  ·  แอชลีย์ กราแฮม  ·  ดรูว์ เอลเลียต  ·  ดรูว์ เอลเลียต
อดีตกรรมการ: ไทรา แบงส์  ·   เคลลี่ ครูโทน  · เจ.อเล็กซานเดอร์  ·   ยู ไซ  ·  เจนิส ดิคคินสัน  ·  โบว์ คิลเลียน  ·  คิโมร่า ลี ซิมมอนส์  ·  อีริค นิโคลสัน  ·  โนเล่ แมริน  ·  ทวิกกี้  ·  พอลลิน่า โพริซโคว่า  ·  อังเดร ลีออน ทอลลีย์   ·  ไนเจล บาร์คเกอร์  ·  เจย์ แมนูเอล  · ร็อบ อีวานส์  ·  จอห์นนี่ วูเจ็ค  ·  ไบรอันบอย
ฤดูกาล : ผู้ชนะ: 1 : เอเดรียนน์ เคอร์รี่  ·  2 : โยอันนา เฮาสว์  ·  3 : อีวา พิกฟอร์ด  ·  4 : นาอิมา โมร่า  ·  5 : นิโคล ลิงก์เลทเทอร์  ·  6 : แดเนียลล์ อีวานส์  ·  7 : แคริดี อิงลิช  ·  8 : แจสลีน กอนซาเลซ  ·  9 : ซาลีช่า สโตเวอร์  ·  10 : วิทนีย์ ทอมป์สัน  ·  11 : แม็กคีย์ ซัลลีแวน  ·  12 : ทีโยน่า แอนเดอร์สัน  ·  13 : นิโคล ฟ็อกซ์  ·  14 : คริสต้า ไวท์  ·  15 : แอน วอร์ด  ·  16 : บริททานี่ ไคลน์  ·  17 : ลิซ่า ดามาโต้  ·  18 : โซฟี่ ซัมเนอร์  ·  19 : ลอร่า เจมส์  ·  20 : จอร์แดน มิลเลอร์  ·  21 : คีธ คาร์ลอส ·  22 : ไนล์ ดิมาร์โค่ · 23 : อินเดีย แกนส์ ·  24 : ไคล่า โคลแมน
ฮ่องกงในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017

| ฮ่องกง ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: HKG
เอ็นโอซี: สหพันธ์กีฬาและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งฮ่องกง
ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ 19–26 กุมภาพันธ์
นักกีฬา: 50 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
1986 1990 1996 1999 2003 2007 2011 2017
ฮ่องกง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

นักกีฬาฮ่องกงมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการดังต่อไปนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  วิ่งสเกตลู่สั้น | 2 | 0 | 2 |
|  สเกตลีลา | 2 | 2 | 4 |
|  ฮอกกี้น้ำแข็ง | 23 | 21 | 44 |
| รวม | 27 | 23 | 50 |
กีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น

บทความหลัก: กีฬาวิ่งสเกตลู่สั้นในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
นักกีฬาวิ่งสเกตลู่สั้นของฮ่องกงมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น ประเภทชาย
กีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น > ประเภทชาย

ซิดนีย์ ชู
เคลวิน จาง
กีฬาสเกตลีลา

นักกีฬาสเกตลีลาของฮ่องกงมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสเกตลีลา ประเภทหญิง
กีฬาสเกตลีลา > ประเภทชาย

เลือง ควุน-ฮุง
แฮร์รี่ ลี
กีฬาสเกตลีลา > ประเภทหญิง

ไมซี หม่า
โจอันนา โซ
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง

นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของฮ่องกงมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่น 1 และประเภทหญิง
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง > ประเภททีมชาย

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | OW | OL | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 |  ฮ่องกง | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 6 |  จีนไทเป | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 7 |  มองโกเลีย | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 8 |  สิงคโปร์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 9 |  ไทย | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 10 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  12:00 9:00 (เวลาไทย) | สิงคโปร์  | 12:00 9:00 (เวลาไทย) |  ฮ่องกง | สนามกีฬาในร่มมิกะโฮะ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  19:00 17:00 (เวลาไทย) | ฮ่องกง  | 19:00 17:00 (เวลาไทย) |  จีนไทเป | สนามกีฬาในร่มมิกะโฮะ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  15:30 13:30 (เวลาไทย) | ฮ่องกง  | 15:30 13:30 (เวลาไทย) |  ไทย | สนามกีฬาในร่มมิกะโฮะ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  15:30 13:30 (เวลาไทย) | มองโกเลีย  | 15:30 13:30 (เวลาไทย) |  ฮ่องกง | สนามกีฬาในร่มมิกะโฮะ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  19:00 17:00 (เวลาไทย) | ฮ่องกง  | 19:00 17:00 (เวลาไทย) |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | สนามกีฬาในร่มมิกะโฮะ ด |
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง > ประเภททีมหญิง

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | OW | OL | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 3 |  คาซัคสถาน | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 4 |  เกาหลีใต้ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 5 |  ฮ่องกง | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 6 |  ไทย | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  19:00 17:00 (เวลาไทย) | จีน  | 19:00 17:00 (เวลาไทย) |  ฮ่องกง | สนามกีฬาในร่มสึกิซะมุ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  12:00 10:00 (เวลาไทย) | ฮ่องกง  | 12:00 10:00 (เวลาไทย) |  ไทย | สนามกีฬาในร่มสึกิซะมุ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  19:00 17:00 (เวลาไทย) | ญี่ปุ่น  | 19:00 17:00 (เวลาไทย) |  ฮ่องกง | สนามกีฬาในร่มสึกิซะมุ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  15:30 13:30 (เวลาไทย) | ฮ่องกง  | 15:30 13:30 (เวลาไทย) |  คาซัคสถาน | สนามกีฬาในร่มสึกิซะมุ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  15:30 13:30 (เวลาไทย) | เกาหลีใต้  | 15:30 13:30 (เวลาไทย) |  ฮ่องกง | สนามกีฬาในร่มสึกิซะมุ ด |
เหตุระเบิดในลอนดอน 21 กรกฎาคม 2548

| เหตุระเบิดในลอนดอน 21 กรกฎาคม 2548 |
| --- | --- |
เชพเพิร์ดส์บุชโอวัลวอร์เรนสตรีทเบธนัลกรีนเหตุระเบิดในลอนดอน 21 กรกฎาคม 2548 (เกรเทอร์ลอนดอน)แสดงแผนที่เกรเทอร์ลอนดอนโอวัลวอร์เรนสตรีทเบธนัลกรีนเหตุระเบิดในลอนดอน 21 กรกฎาคม 2548 (สหราชอาณาจักร)แสดงแผนที่สหราชอาณาจักร
สถานที่: บนรถไฟของรถไฟใต้ดินลอนดอน และบัสในเบธนัลกรีน
วันที่: 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 (2005-July-21)  12:26-13:30 (BST)
เป้าหมาย: ประชาชนทั่วไป
ประเภท: การก่อการร้าย, จงใจวางระเบิด
อาวุธ: ระเบิดไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์
เจ็บ: 1
ผู้ก่อเหตุ: มุคตัร ซะอีด อิบรอฮีม ยาซีน ฮัสซัน โอมาร์ รอมซี โมฮัมเหม็ด ฮุสซัยน์ โอสมัน มันโฟ ควากู อเซดู อเดล ยะฮ์ยา
ในวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ได้เกิดเหตุระเบิดเล็ก ๆ ต่อเนื่องสี่ครั้ง ที่กรุงลอนดอน เหตุการณ์ครั้งนี้เกิดขึ้นสองอาทิตย์ถัดจากเหตุระเบิดที่ลอนดอน วันที่ 7 กรกฎาคม 2548 โดยทั้งหมดเกิดขึ้นในช่วงกลางวัน ณ สถานีรถไฟใต้ดินเชพเฟิร์ดส์บุช, สถานีรถไฟใต้ดินวอร์เรนสตรีท และสถานีรถไฟใต้ดินโอวอล และบนรถประจำทางสาย 26 บริเวณ เบธนาล กรีน
มีรายงานจากตำรวจว่า การระเบิดสามครั้งที่ลอนดอน อันเดอร์กราวน์ดนั้น เกิดขึ้นแทบจะในเวลาเดียวกัน และทำให้เกิดการระงับการใช้งานระบบรถไฟสายใกล้เคียงชั่วคราว ทางตำรวจได้ให้ข้อมูลว่า ระเบิดในที่เกิดเหตุนั้น มีเป้าหมายเพื่อจะทำให้เกิดความเสียหายในระดับกว้าง แต่โชคดีที่ส่วนที่ระเบิดนั้นเป็นแค่อุปกรณ์จุดระเบิดเท่านั้น   ความเสียหายที่เกิดขึ้นจึงเล็กน้อย มีรายงานผู้บาดเจ็บแค่คนเดียว   ข้อมูลเกี่ยวกับผู้วางระเบิดนั้นยังไม่ทราบ และทางตำรวจกล่าวว่าการจับกุมสองครั้งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น ไม่เกี่ยวข้องโดยสิ้นเชิงกับการระเบิด
เหตุกราดยิงโรงเรียนประถมวลาดีสลาฟ ริบนีการ์

| เหตุกราดยิงโรงเรียนประถมวลาดีสลาฟ ริบนีการ์ |
| --- | --- |
โรงเรียนประถมวลาดีสลาฟ ริบนีการ์ ภาพถ่ายเมื่อมกราคม 2023
 th Show interactive map of BelgradeBelgradeBelgrade (เซอร์เบีย) Show map of Serbia
สถานที่: โรงเรียนประถมวลาดีสลาฟ ริบนีการ์ กรุนสกีเวนัก วรัชชาร์ เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย
พิกัด: 44°48′20″N 20°28′04″E﻿ / ﻿44.80556°N 20.46778°E﻿ / 44.80556; 20.46778
วันที่: 3 May 2023; 17 เดือนก่อน (3 May 2023)  (CEST, UTC+02:00)
เป้าหมาย: นักเรียนและเจ้าหน้าที่ของโรงเรียนประถมวลาดีสลาฟ ริบนีการ์
ประเภท: กราดยิงหมู่, กราดยิงโรงเรียน, กุมารฆาต
อาวุธ: ปืนพก Zastava CZ99 สองกระบอก
ตาย: 10
เจ็บ: 6
ผู้ก่อเหตุ: คอสตา เคซมานอวิช (Kosta Kecmanović)
เหตุจูงใจ: ไม่ทราบ (กำลังสืบสวน)
เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 นักเรียนคนหนึ่งก่อเหตุกราดยิงหมู่นักเรียนและเจ้าหน้าที่ของโรงเรียนประถมวลาดีสลาฟ ริบนีการ์ [sr] ในเทศบาลวรัชชาร์ เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตสิบราย ในจำนวนนี้เป็นนักเรียน9คน และหนึ่งคนเป็นยามรักษาความปลอดภัย ตำรวจจับกุมผู้ต้องสงสัยก่อเหตุเป็นเด็กนักเรียนวัย 13 ปี
ภูมิหลัง

เซอร์เบียมีกฎหมายปืนที่เคร่งครัด แต่กระนั้นก็เป็นหนึ่งในประเทศที่มีอัตราการถือครองอาวุธปืนมากที่สุด ในปี 2018 ประมาณการณ์จำนวนปืนส่วนบุคคลอยู่ที่ 39.1 กระบอกต่อ 100 คน สูงเป็นที่สามของโลกในสถิตินี้ (เท่ากับมอนเตเนโกร) เป็นรองเพียงสหรัฐอเมริกากับเยเมน อาวุธผิดกฎหมายสามารถพบแพร่หลายในบอลข่านตะวันตกนับตั้งแต่ยุคสงครามยูโกสลาเวียในทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา
การกราดยิงหมู่เกิดขึ้นน้อยครั้งมากในประเทศเซอร์เบีน ในศตวรรษที่ 21 เกิดเหตุกราดยิงหมู่ในเซอร์เบียขึ้นเพียง 3 ครั้งก่อนหน้าเท่านั้น ได้แก่ ปี 2007 ที่ยาบูโกวัซ เสียชีวิตเก้าราย บาดเจ็บห้าคน, ปี 2013 ที่เวลีกา อีวังซา เสียชีวิต 14 ราย และในปี 2016 ที่ชีทิชเต เสียชีวิตห้าราย บาดเจ็บ 22 คน ในปี 2019 เคยเกิดเหตุพยายามกราดยิงโรงเรียนในเวลีกา ปลานา แต่ผู้ก่อเหตุถูกระงับไว้ได้หลังยิงกระสุนขึ้นเพดานไปแค่สองนัด
เหตุกราดยิง

เหตุกราดยิงเริ่มต้นในเวลาราว 8:30 นาฬิกา ข้อมูลของกระทรวงมหาดไทย ระบุว่าหลังเข้าไปในโรงเรียนแล้ว ผู้ก่อเหตุเริ่มจากการยิงยามรักษาความปลอดภัย ตามด้วยเด็กนักเรียนที่เขาเจอในโถงทางเดิน จากนั้นจึงเข้าไปในห้องเรียนวิชาประวัติศาสตร์ เขาเริ่มยิงครูและตามด้วยกราดยิงนักเรียนในห้องโดยสุ่ม ก่อนจะเผชิญหน้ากับตำรวจที่เวลา 8:42 น. ขณะอยู่ที่ลานโรงเรียน ตามข้อมูลของตำรวจ ผู้ต้องสงสัยถือครองปืนพก Zastava CZ99 สองกระบอก คอสต้ายิงเสร็จเมื่อ 09:40 ตามเวลาไทย
เหตุรถโดยสารประจำทางพุ่งตกอ่างเก็บน้ำในอันชุ่น

| อุบัติเหตุรถบัสที่อันชุ่น |
| --- | --- |

รายละเอียด
วันที่: 7 กรกฎาคม 2563  12:17 p.m. เวลามาตรฐานจีน (UTC+8)
สถานที่: ถนนหงชานหู (虹山湖路, Hongshan Lake Road), เขตซีซิ่ว, อันชุ่น, มณฑลกุ้ยโจว
ประเทศ: ประเทศจีน
สาย: รถโดยสารประจำทางหมายเลข 2 เมืองอันชุ่น (安顺公交2路, No. 2 Anshun Public Bus)
เหตุ: ไม่ทราบ
จำนวน
ผู้โดยสาร: 36
ลูกเรือ: 1
เสียชีวิต: 21
บาดเจ็บ: 16
เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เวลา 12:17 นาฬิกา ที่เขตซีซิ่ว (西秀区) นครอันชุ่น (安顺市) มณฑลกุ้ยโจว (贵州省) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน รถโดยสารประจำทางในท้องที่คันหนึ่งได้หักเลี้ยวอย่างรุนแรงโดยไม่ทราบสาเหตุ และพุ่งตกลงไปในอ่างเก็บน้ำหงชาน (虹山水库 [zh]) ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 21 ราย และบาดเจ็บ 16 ราย ผู้โดยสารของรถนั้นเป็นนักเรียนที่เข้าสอบคัดเลือกเพื่อเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยระดับชาติ (จีน: 高考; พินอิน: gāokǎo)