stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดี่ยนบ่าน

| เดี่ยนบ่าน Điện Bàn |
| --- | --- |
เมืองระดับอำเภอ (ชั้น 4)
เมืองเดี่ยนบ่าน  Thị xã Điện Bàn
ถนนสายหนึ่งในแขวงหวิญเดี่ยน ใจกลางเมืองเดี่ยนบ่าน
   ตรา

ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ชายฝั่งตอนกลางใต้
จังหวัด: กว๋างนาม
ศูนย์กลาง: แขวงหวิญเดี่ยน
พื้นที่
 • เมืองระดับอำเภอ (ชั้น 4): 82.90 ตร.ไมล์ (214.71 ตร.กม.)
 • เขตเมือง: 28.4575 ตร.ไมล์ (73.7046 ตร.กม.)
ประชากร (2019)
 • เมืองระดับอำเภอ (ชั้น 4): 251,400 คน
 • ความหนาแน่น: 2,773 คน/ตร.ไมล์ (1,070.7 คน/ตร.กม.)
 • เขตเมือง: 101,450 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 3,565 คน/ตร.ไมล์ (1,376.4 คน/ตร.กม.)
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
เดี่ยนบ่าน (เวียดนาม: Điện Bàn; ฟังไฟล์:Dien Ban.ogg) เป็นเมืองระดับอำเภอของจังหวัดกว๋างนาม บริเวณภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม อำเภอนี้มีเนื้อที่ทั้งหมด 214.71 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรเมื่อ ค.ศ. 2015 จำนวน 229,907 คน มีศูนย์กลางอยู่ที่แขวงหวิญเดี่ยน
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2015 ได้มีการจัดตั้งเมืองเดี่ยนบ่านขึ้นโดยใช้อาณาเขตของอำเภอเดี่ยนบ่านเดิม
แผนที่เขตการปกครองของเมืองเดี่ยนบ่าน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เล วัน เฟื้อก

| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
วันเกิด:  (1929-10-15) 15 ตุลาคม ค.ศ. 1929 (95 ปี)
ข้อมูลล่าสุด: 10 ธันวาคม 2558
เล วัน เฟื้อก (เวียดนาม: Lê Văn Phước) เป็นนักจักรยานชาวเวียดนาม เขาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และ1956
แหล่งข้อมูลอื่น

profile at sports-reference.com เก็บถาวร 2012-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หมู่เกาะซีชา

แผนที่ทางทะเลของหมู่เกาะซีชา
หมู่เกาะซีชา (จีนตัวย่อ: 西沙群岛; จีนตัวเต็ม: 西沙群島; พินอิน: xīshā qúndǎo; แปลตรงตัว: "กลุ่มเกาะทรายตะวันตก", ซีชาฉฺวินเต่า), หมู่เกาะฮหว่างซา (เวียดนาม: Quần đảo Hoàng Sa, แปลตรงตัว 'กลุ่มเกาะทรายเหลือง') หรือ หมู่เกาะพาราเซล (อังกฤษ: Paracel Islands) เป็นกลุ่มเกาะอยู่ในเขตมณฑลไห่หนาน ประเทศจีน และเป็นดินแดนพิพาทที่ถูกอ้างสิทธิโดยประเทศเวียดนามและไต้หวัน พื้นที่หมู่เกาะถูกครอบครองบางส่วนโดยจีนมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ในสมัยราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่ง และบางส่วนโดยเวียดนามมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ต่อมาเมื่อเกิดการสู้รบกันเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2517 ระหว่างสาธารณรัฐประชาชนจีนกับเวียดนามใต้ จีนได้ครอบครองพื้นที่ทั้งหมด แต่ก็ยังถูกโต้แย้งโดยเวียดนาม
พื้นที่หมู่เกาะประกอบด้วยหินโสโครก เนินทราย และเกาะขนาดเล็กมากกว่า 30 แห่ง ตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งทะเลของเวียดนาม จีน ห่างจากเกาะไห่หนานไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 180 ไมล์ทะเล ครอบคลุมพื้นที่มหาสมุทรประมาณ 15,000 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 16°40′N 112°20′E﻿ / ﻿16.667°N 112.333°E﻿ / 16.667; 112.333
ชายฝั่ง: 518 กิโลเมตร (322 ไมล์)
ภูมิอากาศ: เขตร้อน
ระดับความสูง:
จุดต่ำสุด: ทะเลจีนใต้ ความสูงที่ระดับน้ำทะเล
จุดสูงสุด: ไม่ทราบสถานที่ตั้งบนเกาะร็อกกี ความสูง 14 เมตร (46 ฟุต)
ทรัพยากรณ์ธรรมชาติ: ปลา, ปะการัง, อาจมีน้ำมันและก๊าซสำรอง
ภัยพิบัติธรรมชาติ: ไต้ฝุ่น
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะแพตเติล> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 31.3 (88.3) | 30.8 (87.4) | 33.1 (91.6) | 34.3 (93.7) | 35.9 (96.6) | 35.9 (96.6) | 35.1 (95.2) | 35.0 (95) | 34.0 (93.2) | 34.1 (93.4) | 32.8 (91) | 30.4 (86.7) | 35.9 (96.6) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 25.7 (78.3) | 26.7 (80.1) | 28.5 (83.3) | 30.6 (87.1) | 32.1 (89.8) | 31.8 (89.2) | 31.5 (88.7) | 31.0 (87.8) | 30.4 (86.7) | 29.2 (84.6) | 27.7 (81.9) | 26.8 (80.2) | 29.3 (84.7) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 23.2 (73.8) | 23.9 (75) | 25.5 (77.9) | 27.5 (81.5) | 29.1 (84.4) | 29.2 (84.6) | 28.9 (84) | 28.7 (83.7) | 28.0 (82.4) | 27.0 (80.6) | 25.7 (78.3) | 24.9 (76.8) | 26.8 (80.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 21.7 (71.1) | 22.2 (72) | 23.6 (74.5) | 25.6 (78.1) | 27.1 (80.8) | 27.4 (81.3) | 27.1 (80.8) | 26.8 (80.2) | 26.1 (79) | 25.3 (77.5) | 24.4 (75.9) | 22.9 (73.2) | 25.0 (77) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 14.9 (58.8) | 18.1 (64.6) | 18.7 (65.7) | 19.1 (66.4) | 21.7 (71.1) | 23.0 (73.4) | 22.4 (72.3) | 21.0 (69.8) | 21.6 (70.9) | 21.2 (70.2) | 18.9 (66) | 13.8 (56.8) | 13.8 (56.8) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 13 (0.51) | 12 (0.47) | 23 (0.91) | 44 (1.73) | 74 (2.91) | 117 (4.61) | 225 (8.86) | 162 (6.38) | 216 (8.5) | 241 (9.49) | 152 (5.98) | 30 (1.18) | 1,308 (51.5) |
| ความชื้นร้อยละ | 80.6 | 81.6 | 81.5 | 81.8 | 82.2 | 84.2 | 84.6 | 85.3 | 85.7 | 84.5 | 83.8 | 81.9 | 83.1 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 7.5 | 5.5 | 4.8 | 2.4 | 6.7 | 7.1 | 7.8 | 9.0 | 11.4 | 13.3 | 14.0 | 7.9 | 97.2 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 207 | 226 | 248 | 276 | 298 | 245 | 238 | 245 | 193 | 223 | 191 | 199 | 2,788 |
แหล่งที่มา: Vietnam Institute for Building Science and Technology
แหล่งข้อมูลอื่น

CIA World Factbook for Paracel Islands
Territorial claims in the Spratly and Paracel Islands
Wikimedia Atlas of Paracel Islands
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef 
ที่ตั้งของหมู่เกาะซีชาที่แสดงนิคมที่สำคัญของสาธารณรัฐประชาชนจีน
เหงียน ฮวี เถียป

เหงียน ฮวี เถียป (เวียดนาม: Nguyễn Huy Thiệp) เกิดเมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 หรือ 29 เมษายน พ.ศ. 2493 ที่กรุงฮานอย ในครอบครัวแม่ค้าหาบเร่ ในช่วงที่เกิดสงครามซึ่งฮานอยไม่มีความปลอดภัย ครอบครัวของเขาได้อพยพออกไปรับจ้างทำสวนทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ จน พ.ศ. 2503 จึงกลับมายังฮานอยเพื่อให้เถียปได้เรียนหนังสือ เถียปสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยฝึกหัดครูเมื่อ พ.ศ. 2513 และได้บรรจุเป็นครูทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจน พ.ศ. 2523 จึงได้ย้ายกลับฮานอย
เถียปเริ่มเขียนหนังสือเมื่อ พ.ศ. 2530 โดยผลงานของเขาที่ก่อให้เกิดกระแสในวงการวรรณกรรมอย่างกว้างขวางคือเรื่องสั้นอิงประวัติศาสตร์ 3 เรื่องได้แก่ “พรหมจรรย์”, “ดาบคม” และ “ทองกับไฟ” ซึ่งกล่าวถึงประวัติศาสตร์เวียดนามในสมัยของจักรพรรดิกวางจุง จักรพรรดิซาล็อง (ยาล็อง) และกวีเอกเหงียน ซู โดยแสดงมุมมองต่อบุคคลในประวัติศาสตร์เหล่านี้ต่างไปจากเดิม
นอกจากนั้น เรื่องสั้นเรื่อง “นายพลเกษียณ” ของเถียปยังเป็นการสะท้อนภาพของสังคมเวียดนามที่เปลี่ยนไปหลังสงคราม ผลงานเหล่านี้ของเขาทำให้การวิจารณ์วรรณกรรมในเวียดนามคึกคักขึ้น จนเรียกว่าเป็น ปรากฏการณ์เหงียน ฮวี เถียป
เบียนฮหว่า

| เบียนฮหว่า |
| --- | --- |
นครภายใต้จังหวัด (ชั้น 1)
เบียนฮหว่าที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 10°57′N 106°49′E﻿ / ﻿10.950°N 106.817°E﻿ / 10.950; 106.817
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: ด่งนาย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 268 ตร.กม. (103 ตร.ไมล์)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 1,119,190 คน
 • ความหนาแน่น: 4,182 คน/ตร.กม. (10,830 คน/ตร.ไมล์)
ภูมิอากาศ: Aw
เบียนฮหว่า (เวียดนาม: Biên Hòa) เป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดด่งนาย ทางภาคใต้ของประเทศเวียดนาม อยู่ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 32 กิโลเมตร (20 ไมล์) โดยมีทางหลวงแห่งชาติสาย 1 เชื่อมต่อระหว่างเมืองทั้งสอง เมืองนี้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของประเทศเวียดนาม
เมืองพี่น้อง

กิมแฮ จังหวัดคย็องซังใต้ ประเทศเกาหลีใต้
เหงียน เท้ หลก

| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด:  (1935-09-05) 5 กันยายน ค.ศ. 1935 (89 ปี) นครโฮจิมินห์, ประเทศเวียดนาม
กีฬา
กีฬา: ฟันดาบสากล
เหงียน เท้ หลก (เวียดนาม: Nguyễn Thế Lộc) เป็นนักฟันดาบสากลชาวเวียดนาม เขาเข้าร่วมในประเภทกระบี่บุคคลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และ1968
อุบัติการณ์อ่าวตังเกี๋ย
บรรณานุกรม

Doyle, Edward; Lipsman, Samuel & Weiss, Stephen (1981). Passing the Torch. Boston: Boston Publishing Company. ISBN 0-939526-01-8.
Ellsberg, Daniel (2002). Secrets: A Memoir of Vietnam and the Pentagon Papers. New York: Viking. ISBN 0-670-03030-9.
Fletcher, Martin (November 7, 2001). "LBJ tape 'confirms Vietnam war error'". The Times. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 1, 2001.
Sanger, David E. (November 6, 2001). "New Tapes Indicate Johnson Doubted Attack in Tonkin Gulf". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ December 12, 2021.,
Starry, Donn A., General. Mounted Combat in Vietnam. Department of the Army, Washington, D.C. (1978)
Hanyok, Robert J. (2002). Spartans In Darkness: American SIGINT and the Indochina War, 1945–1975. Center for Cryptologic History, National Security Agency. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 2, 2016. สืบค้นเมื่อ December 17, 2018.
Moïse, Edwin E. (1996). Tonkin Gulf and the Escalation of the Vietnam War. Chapel Hill: University of North Carolina Press. ISBN 0-8078-2300-7.
Moïse, Edwin E. (2019). Tonkin Gulf and the Escalation of the Vietnam War (revised ed.). Annapolis: Naval Institute Press. ISBN 978-1-68247-424-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
เหงียน วัน ลิญ

| เหงียน วัน ลิญ Nguyễn Văn Linh |
| --- | --- |

เลขาธิการใหญ่คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามคนที่ 8
ดำรงตำแหน่ง 18 ธันวาคม พ.ศ. 2529 – 28 มิถุนายน พ.ศ. 2534 (4 ปี 192 วัน)
ก่อนหน้า: เจื่อง จิญ
ถัดไป: โด๋ เหมื่อย
เลขาธิการคณะกรรมาธิการทหารส่วนกลางพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
ดำรงตำแหน่ง 18 ธันวาคม พ.ศ. 2529 – 27 มิถุนายน พ.ศ. 2534  (4 ปี 191 วัน)
ก่อนหน้า: เจื่อง จิญ
ถัดไป: โด๋ เหมื่อย
สมาชิกโปลิตบูโร
ดำรงตำแหน่ง มิถุนายน พ.ศ. 2528 – 27 มิถุนายน พ.ศ. 2534 (6 ปี 27 วัน)
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2519 – พ.ศ. 2525 (6 ปี 0 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 จังหวัดฮึงเอียน, ตังเกี๋ย, อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 27 เมษายน พ.ศ. 2541 (82 ปี) นครโฮจิมินห์, ประเทศเวียดนาม
พรรคการเมือง:  พรรคคอมมิวนิสต์

เหงียน วัน ลิญ (เวียดนาม: Nguyễn Văn Linh) เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2529 – มิถุนายน พ.ศ. 2534 เขามีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนนโยบายปฏิรูปเศรษฐกิจหรือโด๋ยเม้ย และริเริ่มให้ถอนทหารเวียดนามออกจากกัมพูชา
ลิญเกิดในฮานอยเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 มีชื่อเดิมว่าเหงียน วัน กุ๊ก เขาไปเติบโตที่ภาคใต้และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาถูกฝรั่งเศสจับขังไว้ เมื่อพ้นโทษเขาได้ทำงานกับเล สวน ซึ่งเป็นสมาชิกพรรคที่โดดเด่นในภาคใต้ หลังการรวมเวียดนาม เขาได้เป็นคณะกรรมการเมืองโฮจิมินห์ซิตี แต่ต่อมาได้หมดบทบาททางการเมือง เมื่อ พ.ศ. 2521–2522 เพราะคัดค้านการใช้นโยบายสังคมนิยมในดินแดนที่เป็นเวียดนามใต้เดิม เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2541 ในโฮจิมินห์ซิตี
เวียดนาม (ภาพยนตร์)

| เวียดนาม |
| --- | --- |
ฉากชื่อเรื่องภาพยนตร์
กำกับ: โรมัน คาร์เมน
บทภาพยนตร์: โรมัน คาร์เมน
กำกับภาพ: โรมัน คาร์เมน Vladimir Yeshurin Yevgeniy Mukhin ตากล้องชาวเวียตนาม
ดนตรีประกอบ: Gara Garayev
บริษัทผู้สร้าง: สตูดิโอภาพยนตร์สารคดีกลาง 
วันฉาย: 1955
ความยาว: 69 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต เวียดนาม
ภาษา: รัสเซีย, เวียดนาม
เวียดนาม (รัสเซีย: Вьетнам, เวียดนาม: Việt Nam) เป็นภาพยนตร์สารคดีเรื่องยาวระหว่างสหภาพโซเวียต และ เวียดนาม เรื่องแรก กำกับโดย โรมัน คาร์เมน โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้ฟิล์มสี เนื้อหาของภาพยนตร์จะเล่าเกี่ยวกับการต่อสู้ของทหารเวียตนามต่อจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสในช่วงยุทธการที่เดียนเบียนฟูระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง
ในเวียดนามเหนือและเวียดนามที่รวมประเทศแล้ว มีเพียงฟิล์มสำเนาขาวดำของภาพยนตร์เรื่องนี้เท่านั้นและเข้าฉายในชื่อ เวียดนามนาปูตีคโปเบเด (เวียดนาม: Việt Nam trên đường thắng lợi) ในปี 2004 ก่อนที่ฟิล์มสีของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเผยแพร่เป็นครั้งแรกทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศเวียดนามในปีเดียวกัน เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีแห่งชัยชนะที่เดียนเบียนฟู
แหล่งข้อมูลอื่น

Фильм «Вьетнам» เก็บถาวร 2013-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน на сайте AsiaFilm.TV
เกิ๋มฝา

| เกิ๋มฝา Thành phố Cẩm Phả |
| --- | --- |
นครภายใต้จังหวัด (ชั้น 2)

เกิ๋มฝา
พิกัด:  21°01′N 107°19′E﻿ / ﻿21.017°N 107.317°E﻿ / 21.017; 107.317
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ตะวันออกเฉียงเหนือ
จังหวัด: กว๋างนิญ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 486.45 ตร.กม. (187.82 ตร.ไมล์)
ความสูง: 70 เมตร (230 ฟุต)
ประชากร (2015)
 • ทั้งหมด: 203,435 คน
 • ความหนาแน่น: 418 คน/ตร.กม. (1,080 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (UTC + 7)
ภูมิอากาศ: Cwa
เว็บไซต์: Cẩm Phả city
เกิ๋มฝา (เวียดนาม: Cẩm Phả) เป็นนครภายใต้จังหวัดในจังหวัดกว๋างนิญ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม เกิ๋มฝามีประชากร 195,800 คน (กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555) และมีพื้นที่ 486 ตารางกิโลเมตร เกิ๋มฝายกฐานะขึ้นจากอำเภอเกิ๋มฝาขึ้นเป็นเมืองในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เกิ๋มฝาเป็นเมืองท่าส่งออกถ่านหินที่สำคัญของเวียดนาม และเคยมีเหมืองถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ดำเนินการมากว่าหนึ่งศตวรรษ และปรากฏบนตราไปรษณียากรที่ระลึกของเวียดนามในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2502 เศรษฐกิจของเกิ๋มฝายังคงพึ่งพาการทำเหมืองแร่และเหมืองหิน รวมทั้งเกษตรกรรม การท่องเที่ยว และการประมง
เขตการปกครอง

เกิ๋มฝาแบ่งการปกครองออกเป็น 12 แขวงหรือเฝื่อง (เวียดนาม: phường) และ 4 ตำบลหรือสา (เวียดนาม: xã) ได้แก่
เขตการปกครอง > แขวง (เฝื่อง)

กวางฮัญ (เวียดนาม: Quang Hanh)
เกิ๋มจุง (เวียดนาม: Cẩm Trung)
เกิ๋มเซิน (เวียดนาม: Cẩm Sơn)
เกิ๋มดง (เวียดนาม: Cẩm Đông)
เกิ๋มเต็ย (เวียดนาม: Cẩm Tây)
เกิ๋มถวี (เวียดนาม: Cẩm Thuỷ)
เกิ๋มถัจ (เวียดนาม: Cẩm Thạch)
เกิ๋มถั่ญ (เวียดนาม: Cẩm Thành)
เกิ๋มถิ่ญ (เวียดนาม: Cẩm Thịnh)
เกิ๋มฟู้ (เวียดนาม: Cẩm Phú)
เกื๋ออง (เวียดนาม: Cửa Ông)
มงเซือง (เวียดนาม: Mông Dương)
เขตการปกครอง > ตำบล (สา)

ก่งฮหว่า (เวียดนาม: Cộng Hoà)
เกิ๋มปิ่ญ (เวียดนาม: Cẩm Bình)
เกิ๋มหาย (เวียดนาม: Cẩm Hải)
เซืองฮวี (เวียดนาม: Dương Huy)
เหลิวมั้ม

| --- | --- |
มื้อ: จานหลัก
แหล่งกำเนิด: เวียดนาม
ภูมิภาค: ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ปลาร้า หมูสามชั้นต้มกับเนื้อสัตว์และผัก รับประทานแบบหม้อไฟ
รูปแบบอื่น: กินกับขนมจีน
 ตำราอาหาร: เหลิวมั้ม
เหลิวมั้ม หรือ ปลาร้าหม้อไฟ (เวียดนาม: lẩu mắm) เป็นอาหารเวียดนามชนิดหนึ่ง นิยมมากในเวียดนามภาคใต้ โดยเฉพาะบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง เป็นการนำปลาร้าไปต้มกับหมูสามชั้น หอม กระเทียม ตะไคร้ พริกสับ กระชาย ต้มให้เดือด ใส่เนื้อสัตว์ลงไป ที่นิยมได้แก่ ปลาช่อน ปลาไหล กุ้ง หมึก หอยตลับ ผักที่นิยมคือมะเขือม่วง สะเดาดิน สายบัว ไหลบัว ผักพาย หัวปลี ผักบุ้ง ถั่วพู มะระ ดอกโสน ดอกแค และเห็ด ถ้านำไปรับประทานกับขนมจีนเรียก "บู๊นมั้ม" (bún mắm)
อ๊าวส่าย

อ๊าวส่าย
อ๊าวส่าย หรือ อ๊าวหย่าย (เวียดนาม: áo dài) คือชุดประจำชาติชุดหนึ่งของชาวเวียดนาม ซึ่งห่มนุ่งโดยผู้หญิงเวียดนามมิว่าจะเป็นในหรือนอกประเทศเวียดนาม อ๊าวส่ายในรูปแบบปัจจุบัน เป็นชุดทอจากผ้าไหมซึ่งสวมใส่แนบตัว โดยมีกางเกงขายาวอยู่ชั้นใน
ความหมายของคำ

ในประเทศเวียดนาม อ๊าวส่ายมีชื่อที่เรียกแตกต่างกันไปเล็กน้อยตามแต่สำเนียงท้องถิ่น คำว่า "อ๊าวส่าย" [ʔǎːw zàːj] เป็นสำเนียงเวียดนามเหนือ ส่วน "อ๊าวหย่าย" [ʔǎːw jâːj] เป็นสำเนียงของเวียดนามใต้ คำว่า "อ๊าว" แปลว่า "ผืน" ส่วนคำว่า "ส่าย" แปลว่า "ยาว"  ดังนั้นถ้าหากแปลคำต่อคำ "อ๊าวส่าย" จะมีความหมายว่า "ผืนยาว"
ดูเพิ่ม

กี่เพ้า
บรรณานุกรม

Lieu, Nhi T.. "Remembering "The Nation" through Pageantry: Femininity and the Politics of Vietnamese Womanhood in the "Hoa Hau Ao Dai" Contest." Frontiers: A Journal of Women Studies. Vol. 21, No. 1/2, Asian American Women (2000), pp. 127-151. Published by: University of Nebraska Press. Article Stable URL:
Nilan, Pam. "Young People and Globalizing Trends in Vietnam." Journal of Youth Studies 2.3 (1999): 353-370. Print.
แหล่งข้อมูลอื่น

ชุดอ๊าวส่าย (Ao Dai) ของสตรีชาวเวียดนาม เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชุดประจำชาติสตรีเวียดนาม เก็บถาวร 2019-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เหงียน เติ๊น สุง

| เหงียน เติ๊น สุง  Nguyễn Tấn Dũng |
| --- | --- |
เหงียน เติ๊น สุง ในปี พ.ศ. 2557

นายกรัฐมนตรีเวียดนามคนที่ 6
ดำรงตำแหน่ง 27 มิถุนายน พ.ศ. 2549 – 7 เมษายน พ.ศ. 2559 9 ปี 285 วัน
ก่อนหน้า: ฟาน วัน ขาย
ถัดไป: เหงียน ซวน ฟุก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

เหงียน เติ๊น สุง (เวียดนาม: Nguyễn Tấn Dũng; 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 — ) คืออดีตนายกรัฐมนตรีของเวียดนาม ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐสภาเวียดนาม เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีหลังจากที่ฟาน วัน ขาย นายกรัฐมนตรีคนก่อนหน้าลาออก เหงียน เติ๊น สุงได้รับเลือกให้เป็นผู้นำอันดับสามของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามต่อจากประธานาธิบดีเจือง เติ๊น ซาง และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมฝุ่ง กวาง ทัญ
เหงียน ดึ๊ก เหี่ยน

| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
วันเกิด: 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925(1925-11-14)
ข้อมูลล่าสุด: 11 ธันวาคม 3101
เหงียน ดึ๊ก เหี่ยน (เวียดนาม: Nguyễn Đức Hiền) เป็นนักจักรยานชาวเวียดนาม เขาเข้าแข่งขันในรายการจักรยานทางไกลบุคคลชาย และประเภททีม ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
แหล่งข้อมูลอื่น

profile at sports-reference.com เก็บถาวร 2012-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่น้ำกูเด

แม่น้ำกูเด
แม่น้ำกูเด (เวียดนาม: Sông Cu Đê) หรือชื่ออื่น แม่น้ำเจื่องดิ่ญ เป็นแม่น้ำในเมืองดานัง, ประเทศเวียดนาม
เหงียน ซวน วั้ญ

| เหงียน ซวน วั้ญ |
| --- | --- |

เกิด: 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 บั๊กซาง
เสียชีวิต: 29 สิงหาคม พ.ศ. 2546 (82 ปี) นครโฮจิมินห์
ศิษย์เก่า: Lycee Albert   มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
อาชีพ: นักเศรษฐศาสตร์   นักการเมือง
พรรคการเมือง: อิสระ
คู่สมรส: เถิม ทวี้ หั่ง
เหงียน ซวน วั้ญ (เวียดนาม: Nguyễn Xuân Oánh, 14 กรกฎาคม 2464 -29 สิงหาคม 2546) นักเศรษฐศาสตร์ชาวเวียดนาม เขาเคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็น นายกรัฐมนตรีแห่งเวียดนามใต้ ใน พ.ศ. 2507 และ 2508 นอกจากนี้เขายังเป็นอดีตสามีของอดีตนางเอกชื่อดัง เถิม ทวี้ หั่ง
วั้ญเกิดที่ บั๊กซาง  เขาจบการศึกษาที่ Lycee Albert และฝึกเป็นนักเศรษฐศาสตร์ เขาได้รับปริญญาเอกจาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ต่อมาเขาสอนเศรษฐศาสตร์ที่ วิทยาลัยฮาร์ทฟอร์ด (คอนเนคทิกัต) และได้เริ่มทำงานกับ กองทุนการเงินระหว่างประเทศ หรือ ไอเอ็มเอฟ ก่อนเดินทางกลับเวียดนามในฐานะ ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ
แหล่งข้อมูลอื่น

Obituary on BBC news site
| ด ค กนายกรัฐมนตรีเวียดนาม |
| --- | --- |
จักรวรรดิเวียดนาม (1945): จักรวรรดิเวียดนาม เจิ่น จ่อง กีม
สาธารณรัฐโคชินไชนา (1946–49): สาธารณรัฐโคชินไชนา เหงียน วัน ทิญ  เล วัน หว่าก  เหงียน วัน ซวน  เจิ่น วัน หืว
รัฐบาลกลางเฉพาะกาลเวียดนาม (1948–49): เหงียน วัน ซวน
รัฐเวียดนาม (1949–55): เวียดนามใต้ บ๋าว ดั่ย  เหงียน ฟาน ล็อง  เจิ่น วัน หืว  เหงียน วัน เติม  บืว หลก  ฟาน ฮวี กว๊าต  โง ดิ่ญ เสี่ยม
สาธารณรัฐเวียดนาม (1955–75): เวียดนามใต้ เหงียน หง็อก เทอ2  เหงียน คั้ญ2  เหงียน ซวน วั้ญ1, 2  เหงียน คั้ญ2  เจิ่น วัน เฮือง2  เหงียน ซวน วั้ญ1, 2  ฟาน ฮวี กว๊าต2  เหงียน กาว กี่2  เหงียน วัน หลก  เจิ่น วัน เฮือง  เจิ่น เถี่ยน เคียม  เหงียน บ๊า เกิ๋น  หวู วัน เหมิว
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม (1945–76): เวียดนามเหนือ โฮจิมินห์  ฝั่ม วัน ด่ง
สาธารณรัฐเวียดนามใต้ (1975–76): สาธารณรัฐเวียดนามใต้ ฮหวิ่ญ เติ๊น ฟ้าต
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม (1976–): เวียดนาม ฝั่ม วัน ด่ง  ฝั่ม หุ่ง  หวอ วัน เกียต1  โด๋ เหมื่อย  หวอ วัน เกียต  ฟาน วัน ขาย  เหงียน เติ๊น สุง  เหงียน ซวน ฟุก  ฝั่ม มิญ จิ๊ญ
 1 รักษาการ  2 ผู้นำของรัฐบาลทหาร
แนมก๊วน

| --- | --- |
แนมก๊วนซึ่งห่อด้วย บั๊ญจ๊าง
ชื่ออื่น: ก๋อยก๊วน, เปาะเปี๊ยะสดเวียดนาม
มื้อ: อาหารเรียกน้ำย่อย
แหล่งกำเนิด: เวียดนาม
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
อุณหภูมิเสิร์ฟ: อุณหภูมิห้อง
ส่วนผสมหลัก: เนื้อหมู, กุ้ง, ผัก, บู๊น และใบเมี่ยงญวน
 ตำราอาหาร: แนมก๊วน   สื่อ: แนมก๊วน
แนมก๊วน (เวียดนาม: nem cuốn; เวียดนามเหนือ), ก๋อยก๊วน (เวียดนาม: gỏi cuốn; เวียดนามใต้) หรือ เปาะเปี๊ยะสดเวียดนาม เป็นอาหารเวียดนามชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยเนื้อหมู กุ้ง ผัก บู๊น (เส้นหมี่ชนิดหนึ่ง) และส่วนผสมอื่น ๆ นำมาห่อด้วยใบเมี่ยงญวน
แนมก๊วนจะถูกเสิร์ฟแบบสดที่อุณหภูมิห้อง (หรือทำให้เย็น) โดยไม่ทอดหรือปรุงใบเมี่ยงให้สุก ในขณะที่เปาะเปี๊ยะชนิดอื่น ๆ จะถูกเสิร์ฟแบบทอด (เช่น แนมซ้าน) แนมก๊วนถือเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างมากจากลูกค้าในร้านอาหารเวียดนาม
แม่น้ำก่าโหล่

แม่น้ำก่าโหล่
แม่น้ำก่าโหล่ (เวียดนาม: Sông Cà Lồ) เป็นแม่น้ำในประเทศเวียดนาม ไหลผ่านจังหวัดหวิญฟุก เขตเทศบาลกรุงฮานอย และจังหวัดบั๊กนิญ มีความยาวทั้งสิ้น 89 กิโลเมตร และมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 880 ตารางกิโลเมตร
เหวียตจี่

| เหวียตจี่ |
| --- | --- |
นครประจำจังหวัด

สมญา: Lâm Thao City
เหวียตจี่ที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 21°18′N 105°26′E﻿ / ﻿21.300°N 105.433°E﻿ / 21.300; 105.433
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: ฟู้เถาะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 110 ตร.กม. (40 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 260,288 คน
เหวียตจี่ (เวียดนาม: Việt Trì) เป็นนครประจำจังหวัดและเมืองหลักของจังหวัดฟู้เถาะ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ประมาณ 110 ตารางกิโลเมตร (42 ตารางไมล์) และมีประชากร 260,288 คนในปี พ.ศ. 2553 เหวียตจี่เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัด มีโรงงานอุตสาหกรรมและอุตสาหกรรมการบริการอยู่เป็นจำนวนมาก
เหงียน มิญ เจี๊ยต

| เหงียน มิญ เจี๊ยด |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีเวียดนาม
ดำรงตำแหน่ง 27 มิถุนายน พ.ศ. 2549 – 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
ก่อนหน้า: เจิ่น ดึ๊ก เลือง
ถัดไป: เจือง เติ๊น ซาง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 ตุลาคม พ.ศ. 2485
ศาสนา: ไม่มี
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

เหงียน มิญ เจี๊ยต (เวียดนาม: Nguyễn Minh Triết) เป็นอดีตประธานาธิบดีเวียดนาม เกิดเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2485 และอดีตผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม ได้รับการเลือกตั้งจากรัฐสภาเวียดนาม ให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเวียดนามเมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2549
ความสัมพันธ์กับสหรัฐ

เหงียน มิญ เจี๊ยต เป็นประมุขแห่งรัฐคนแรกจากเวียดนามที่ไปเยือนสหรัฐ นับตั้งแต่สงครามเวียดนามได้สิ้นสุดลงเมื่อ 32 ปีก่อน ได้รับความสนใจจากสื่อและประชาคมธุรกิจในสหรัฐอย่างมาก
แม่น้ำซัย

แม่น้ำซัย (เวียดนาม: Sông Ray) เป็นแม่น้ำในประเทศเวียดนาม มีความยาวทั้งสิ้น 55 กิโลเมตร (34 ไมล์) ไหลผ่านจังหวัดด่งนายและจังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า
แม่น้ำซำ

แม่น้ำซำบนแผนที่
แม่น้ำซำ (ลาว: ນ້ຳຊຳ) ซึ่งเป็นชื่อเรียกในประเทศลาว หรือ แม่น้ำจู (เวียดนาม: Sông Chu) ซึ่งเป็นชื่อเรียกในประเทศเวียดนาม เป็นสาขาที่สำคัญของแม่น้ำม้า ต้นน้ำมาจากยอดเขาในเมืองซำเหนือ แขวงหัวพัน จากนั้นไหลผ่านจังหวัดเหงะอานและจังหวัดทัญฮว้า แล้วจึงรวมกับแม่น้ำหมา แม่น้ำสายนี้ยาว 325 กิโลเมตร โดยในลาวยาว 165 กิโลเมตร และในเวียดนามยาว 160 กิโลเมตร
ฮหว่าง กวี๊ เฟื้อก

ฮหว่าง กวี๊ เฟื้อก (เวียดนาม: Hoàng Quý Phước; 24 มีนาคม ค.ศ. 1993 –) เป็นนักว่ายน้ำชายจากประเทศเวียดนาม
การว่ายน้ำระดับอาชีพ

ในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 2010 ฮหว่าง ได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่ ประเทศสิงคโปร์ ในการแข่งขันครั้งนี้เขาได้ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศในประเภทผีเสื้อ 100 เมตร และประเภทฟรีสไตล์ 100 เมตร เขาได้เปิดตัวกับทีมชาติเวียดนามในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010 ที่ กว่างโจว, ประเทศจีน แต่เขาการแข่งขันครั้งนี้ไม่สามารถผ่านสู่รอบชิงชนะเลิศได้
ในการแข่งขันมาเลเซียสวิมมิงแชมเปียนชิป 2011 เขาได้ลงแข่งขันในประเภท ผีเสื้อ 100 เมตร ด้วยเวลา 53.56 และ การแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2011 ที่ เซี่ยงไฮ้ เป็นการเริ่มต้นการแข่งขันในระดับซีรีส์ของเขา นอกจากนี้เขายังสามารถผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน เขาเป็นนักกีฬาว่ายน้ำคนเดียวของประเทศเวียดนามที่ผ่านการคัดเลือกกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
การแข่งขันกีฬาทางน้ำระหว่างประเทศ

| ปี | กีฬาโอลิมปิก | กีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก | ว่ายน้ำชิงแชมป์โลก | ว่ายน้ำแพนแปซิฟิกแชมเปียนชิป | เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 |  |  | ไม่มีส่วนร่วม | ไม่มีส่วนร่วม | อันดับที่ 25 ฟรีสไตล์ 100 เมตร อันดับที่ 18 ผีเสื้อ 100 เมตร |
| 2011 |  | อันดับที่ 55 ฟรีสไตล์ 100 เมตร อันดับที่  39 ผีเสื้อ 100 เมตร อันดับที่ 38 ผีเสื้อ 200 เมตร |  |  |  |
สถิติที่ดีที่สุด

| การแข่งขัน | เวลา | รายการ | วันที่ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ฟรีสไตล์ 100 เมตร | 51.82 | กัวลาลัมเปอร์ | 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 |  |
| ผีเสื้อ 100 เมตร | 53.56  | กัวลาลัมเปอร์ | 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 |  |
| ผีเสื้อ 200 เมตร | 2:05.42 | เซี่ยงไฮ้ | 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮหว่าง กวี๊ เฟื้อก at Swimrankings.net
Profile on the 2010 Asian Games[ลิงก์เสีย] (อังกฤษ)
แม่น้ำฟ้อดั๊ย

แม่น้ำฟ้อดั๊ย
แม่น้ำฟ้อดั๊ย (เวียดนาม: Sông Phó Đáy) เป็นแม่น้ำในประเทศเวียดนาม มีความยาวทั้งสิ้น 200 กิโลเมตร ไหลผ่านจังหวัดบั๊กกั่น จังหวัดเตวียนกวาง และจังหวัดหวิญฟุก
หวุงเต่า

| หวุงเต่า Thành phố Vũng Tàu |
| --- | --- |
นคร
สถานที่ต่าง ๆ ในหวุงเต่า
คำขวัญ: เมืองชายหาดงาม
แผนที่หวุงเต่า
หวุงเต่าตำแหน่งเมืองหวุงเต่าอยู่ตอนใต้ของประเทศ
พิกัด: 10°23′N 107°7′E﻿ / ﻿10.383°N 107.117°E﻿ / 10.383; 107.117
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: บ่าเสียะ-หวุงเต่า
การปกครอง
 • เลขาธิการ CPV: Trần Đình Khoa
 • ประธานสภาประชาชน: Lê Thị Thanh Bình
พื้นที่
 • พื้นดิน: 141.1 ตร.กม. (54.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2019)[ไม่อยู่ในแหล่งอ้างอิง]
 • นคร: 357,124 คน
 • เขตเมือง: 341,552 (96%) คน
 • กลุ่มชาติพันธุ์:  เวียดนาม  ส่วนน้อย: เกาหลี, รัสเซีย, ออสเตรเลีย 
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
หวุงเต่า (เวียดนาม: Vũng Tàu) เป็นเมืองในจังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม หวุงเต่าเป็นเมืองชายทะเลที่มีสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และถือว่าเป็นเมืองศูนย์กลางของอุตสาหกรรมน้ำมันและแก๊สธรรมชาติ รวมถึงอุตสาหกรรมต่อเรือของประเทศเวียดนามอีกด้วย
เศรษฐกิจ

หวุงเต่าเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมปิโตรเลียมนอกชายฝั่งของประเทศ ที่ตั้งอยู่ติดทะเลทางภาคใต้ตอนปลายแหลมของประเทศ และอยู่ใกล้กับนครโฮจิมินห์ จึงเป็นเมืองหนึ่งที่ช่วยผลักดันเศรษฐกิจของเวียดนาม