stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บีออฟยู
ผลงานเพลง > อัลบั้ม

| ชื่อ | วันที่ปล่อย | รายชื่อเพลงในอัลบั้ม |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Phase 1 : You | 7 มกราคม 2020 |  Starlight (ยูบิน กุกฮอนร่วมแต่ง)  My Angel  Got Your Back  Clock  Lighthouse |  |  |  |  |  |  |
| Phase 2 : We | 15 กันยายน 2020 |  We (ยูบินร่วมแต่ง)  Blank  Butterfly  PS  Miss you (กุกฮอนร่วมออกแบบท่าเต้น) |  |  |  |  |  |  |
ตัวหนา หมายถึง เป็นเพลงโปรโมทของอัลบัม
ผลงานเพลง > เพลงอื่นๆ

| วันที่ปล่อย | ชื่อเพลง | นักร้อง |
| --- | --- | --- |
| 24 สิงหาคม 2019 | Blurry | กุกฮอน & ยูบิน |
| 19 กรกฎาคม 2020 | Through love | ยูบิน |
| 9 สิงหาคม 2020 | Dry flower | กุกฮอน |
ผลงานเพลง > เพลงประกอบซีรีส์

| นักร้อง | ชื่อเพลง | ประกอบซีรีส์เรื่อง |
| --- | --- | --- |
| กุกฮอน | As If To Love | Stranger (Secret Forest) |
| กุกฮอน | Only You Know | Jugglers |
| กุกฮอน | Butterfly | Navillera |
| ยูบิน | Shouting These Words | Love & Secret |
| ยูบิน | The Common People | Be positive |
| ยูบิน | Ordinary Farewell | A Girl Who Sees Smells |
| ยูบิน | Perhaps This Is | Goodbye Mr. Black |
| ยูบิน | Starlight Night | Chief Kim |
| ยูบิน | Coincidence | Let's fight ghost |
| ยูบิน | The First Words | What’s Wrong with Secretary Kim? |
| ยูบิน | The Last Letter | Loss:Time:Life |
| ยูบิน | Reload | Pegasus Market |
| ยูบิน | Love Is Danger | Once Again |
ผลงานอื่นๆ > DJ & MC & Reality

| ปี | วันที่ | รายการ | สมาชิกที่ร่วม | ช่องทางการรับชม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | 1 กันยายน | งาน The Show with Pohang K-pop Concert 2019 | ยูบิน (MC) |  |
| 2019 | 6 ตุลาคม | งาน SMUF K-POP festival 2019 | ยูบิน (MC) |  |
| 2019 | 7 ตุลาคม - 9 ธันวาคม | Ban Ban Show ep1-9 | ยูบิน (MC) | youtube: The K-POP |
| 2019 | 19 ตุลาคม | IDOL RADIO ep381 | กุกฮอน & ยูบิน (DJ) | vlive: IDOL RADIO |
| 2020 | 21 มกราคม - 28 กุมภาพันธ์ | HoneySong Trip | กุกฮอน & ยูบิน (reality) | seezn |
| 2020 | 24 เมษายน | The Show | ยูบิน (MC) | youtube: The K-POP |
| 2021 | 11 ตุลาคม 63 - 06 มิถุนายน | Inssa oppa S4 | กุกฮอน | youtube: INSSAOPPA G [인싸오빠] |
ผลงานอื่นๆ > การแสดง

| ปี | สมาชิกที่ร่วม | ชื่อเรื่อง | ประเภท | รับบท | ช่องทางการรับชม | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | ยูบิน | Age Of Youth | ทีวีซีรีส์ | (นักแสดงรับเชิญ ep3) | Netflix | จบแล้ว |
| 2019 | ยูบิน | Loss:Time:Life | เว็บซีรีส์ | คิมยูกอน (นักแสดงนำชาย) | True id | จบแล้ว |
| 2020 | ยูบิน | 절찬 제작중 | เว็บมูฟวี่ | ซงยูบิน | youtube: 보라고 Vorago | จบแล้ว |
| 2020 | กุกฮอน | 절찬 제작중 | เว็บมูฟวี่ | คิมกุกฮอน (นักแสดงรับเชิญ ep7) | youtube: 보라고 Vorago | จบแล้ว |
| 2020 | กุกฮอน | 애랑 있을 때 좋아 (Acoustic collabo with 김국헌) | Music video |  | youtube: 1theK (원더케이) |  |
| 2021 | กุกฮอน | Back to the 2008 | เว็บซีรีส์ | ควอนแจโฮ (นักแสดงนำชาย) | youtube: 픽고 PickGo | จบแล้ว |
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติบราซิล
รายชื่อนักกีฬาชุดปัจจุบัน

หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  โจเซ่ โรเบอร์โต กิมาเรส
อ้างอิงรายชื่อนักกีฬาชุดปัจจุบันจาก : การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2021
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| เบอร์ | ชื่อ | วันเกิด | ส่วนสูง | น้ำหนัก | จุดตบ | จุดบล็อก | สโมสร 2021-2022 | ตำแหน่ง |
| 2. | คาโรล กัททัซ | 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 | 192 | 78 | 315 | 299 |  อิตัมเบ/มินาส | บอลเร็ว |
| 3. | นาตาเลีย อาราโฮ | 10 เมษายน ค.ศ. 1997 | 165 | 72 | 228 | 215 |  เซส ฟลาเมงโก | ตัวรับอิสระ |
| 6. | นาเอมี คอสตา | 11 ตุลาคม ค.ศ. 1998 | 175 | 79 | 297 | 280 |  เซซิ วอลเลย์ เบารู | ตัวรับอิสระ |
| 7. | โรซามาเรีย มงชีเบลเลร์ | 9 เมษายน ค.ศ. 1994 | 185 | 76 | 291 | 285 |  อีกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา | บีหลัง |
| 8. | มาคริส คาร์เนโร | 3 มีนาคม ค.ศ. 1989 | 178 | 68 | 292 | 275 |  อิตัมเบ/มินาส | ตัวเซ็ต |
| 9. | โรเบอร์ตา ราซเก | 28 เมษายน ค.ศ. 1990 | 185 | 71 | 287 | 278 |  แอลกาเอส คอมแมร์แซคอน วุดช์ | ตัวเซ็ต |
| 10. | กาเบรียลา กิมาเรส  | 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 | 180 | 65 | 305 | 289 |  วากิฟแบงค์ อิสตันบูล | ตัวตบหัวเสา |
| 11. | ลอเรนเน เทเซย์รา | 8 มกราคม ค.ศ. 1996 | 187 | 72 | 306 | 289 |  อาเงโอะเมดิกส์ | บีหลัง |
| 12. | นาตาเลีย เปเรย์รา | 4 เมษายน ค.ศ. 1989 | 186 | 83 | 311 | 295 |  ซาวีโน เดล เบเน สแกนดิชชี | ตัวตบหัวเสา |
| 15. | อนา คาโรลินา ดา ซิลวา | 8 เมษายน ค.ศ. 1991 | 183 | 73 | 290 | 290 |  เดนทิล/ไปรอา คลับ | บอลเร็ว |
| 16. | อนา คริสตินา โซซา | 7 เมษายน ค.ศ. 2004 | 192 | 79 | 309 | 296 |  เฟแนร์บาห์แช อิสตันบูล | ตัวตบหัวเสา |
| 17. | คาเซียลี เคลเมนเต | 6 ธันวาคม ค.ศ. 1993 | 182 | 62 | 294 | 281 |  เดนทิล/ไปรอา คลับ | ตัวตบหัวเสา |
| 18. | มายานี โซซา | 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 | 185 | 62 | 293 | 282 |  เซซิ วอลเลย์ เบารู | บอลเร็ว |
| 20. | อนา เบียทริซ กอร์เรอา | 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 | 187 | 70 | 298 | 292 |  ซาวีโน เดล เบเน สแกนดิชชี | บอลเร็ว |
รางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| สถิติการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน> ปี | สถิติการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน> เข้าถึงรอบ | สถิติการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน> อันดับที่ | สถิติการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน> แข่ง | สถิติการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน> ชนะ | สถิติการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน> แพ้ | สถิติการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน>  | สถิติการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน>  | สถิติการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน>  | สถิติการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  1964 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก |  |  |  |
|  1968 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก |  |  |  |
|  1972 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก |  |  |  |
|  1976 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก |  |  |  |
|  1980 | รอบก่อนรองชนะเลิศ | 7 | 5 | 1 | 4 |  |  |  |  |
|  1984 | รอบก่อนรองชนะเลิศ | 7 | 5 | 1 | 4 |  |  |  |  |
|  1988 | รอบก่อนรองชนะเลิศ | 6 | 5 | 1 | 4 |  |  |  |  |
|  1992 | รอบรองชนะเลิศ | 4 | 6 | 3 | 3 |  |  |  |  |
|  1996 | รอบรองชนะเลิศ | 3 ! | 8 | 7 | 1 |  |  |  |  |
|  2000 | รอบรองชนะเลิศ | 3 ! | 8 | 7 | 1 |  |  |  |  |
|  2004 | รอบรองชนะเลิศ | 4 | 8 | 6 | 2 |  |  |  |  |
|  2008 | รอบชิงชนะเลิศ | 1 ! | 8 | 8 | 0 |  |  |  |  |
|  2012 | รอบชิงชนะเลิศ | 1 ! | 8 | 6 | 2 |  |  |  |  |
|  2016 | รอบก่อนรองชนะเลิศ | 5 | 6 | 5 | 1 |  |  |  |  |

|  2020 | รอบชิงชนะเลิศ | 2 ! | 8 | 7 | 1 |  |  |  |  |
| รวม | 2 สมัย | 11/15 | 75 | 52 | 23 |  |  |  |  |
รางวัล > วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก

| สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> ปี | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> อันดับที่ | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> แข่ง | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> ชนะ | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> แพ้ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
 1952: ไม่ผ่านการคัดเลือก
|  1956 | 11 | 8 | 6 | 2 |
|  1960 | 5 | 6 | 2 | 4 |
|  1962 | 8 | 8 | 1 | 7 |
 1967: ไม่ผ่านการคัดเลือก
|  1970 | 13 | 9 | 4 | 5 |
|  1974 | 15 | 11 | 7 | 4 |
|  1978 | 7 | 9 | 5 | 4 |
|  1982 | 8 | 9 | 4 | 5 |
|  1986 | 5 | 8 | 5 | 3 |
|  1990 | 7 | 7 | 4 | 3 |
|  1994 | 2 ! | 7 | 6 | 1 |
|  1998 | 4 | 8 | 5 | 3 |
|  2002 | 7 | 11 | 7 | 4 |
|  2006 | 2 ! | 11 | 10 | 1 |
|  2010 | 2 ! | 11 | 10 | 1 |
|  2014 | 3 ! | 13 | 12 | 1 |
|  2018 | 7 | 9 | 7 | 2 |
| รวม | 16/18 | 144 | 95 | 50 |
รางวัล > วอลเลย์บอลเวิลด์คัพ

| สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์คัพ> ปี | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์คัพ> อันดับที่ | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์คัพ> แข่ง | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์คัพ> ชนะ | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์คัพ> แพ้ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  1973 | 9 | 5 | 1 | 4 |
 1977: ไม่ผ่านการคัดเลือก
|  1981 | 8 | 7 | 0 | 7 |
|  1985 | 6 | 7 | 2 | 5 |
 1989: ไม่ผ่านการคัดเลือก
|  1991 | 8 | 5 | 2 | 3 |
|  1995 | 2 ! | 11 | 10 | 1 |
|  1999 | 3 ! | 11 | 9 | 2 |
|  2003 | 2 ! | 11 | 10 | 1 |
|  2007 | 2 ! | 11 | 9 | 2 |
|  2011 | 5 | 11 | 8 | 3 |
 2015: ไม่ต้องเข้าแข่งขันเนื่องจากเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก
|  2019 | 4 | 11 | 7 | 4 |
| สรุป | 11/13 | 90 | 58 | 32 |
รางวัล > วอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ

| สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ> ปี | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ> ตำแหน่ง | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ> แข่ง | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ> ชนะ | สถิติการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ> แพ้ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
 1993: ไม่ผ่านการคัดเลือก
|  1997 | 3 ! | 5 | 3 | 2 |
|  2001 | 4 | 5 | 2 | 3 |
|  2005 | 1 ! | 5 | 5 | 0 |
|  2009 | 2 ! | 5 | 4 | 1 |
|  2013 | 1 ! | 5 | 5 | 0 |
|  2017 | 2 ! | 5 | 3 | 2 |
| รวม | 6/7 | 30 | 22 | 8 |
โบรแมนซ์

แบรด พิตต์, จอร์จ คลูนีย์ และแม็ตต์ เดม่อน
โบรแมนซ์ (อังกฤษ: bromance) หรือ "ผู้ชายถูกชะตากัน" เป็นคำที่มีความหมายถึงความสัมพันธ์ระหว่างชายสองคนที่ไม่มีเพศสัมพันธ์มาเกี่ยวข้อง เกิดขึ้นในทศวรรษ 1990 ในประวัติศาสตร์แล้วหมายถึงความสัมพันธ์ระหว่างชายแท้ แต่ปัจจุบันขยายกว้างขึ้น สามารถอธิบายถึงความสัมพันธ์ของชายที่เป็นเกย์ด้วย
ที่มาของคำ

"โบรแมนซ์" (Bromance) เป็นคำผสมระหว่าง "brother" (พี่ชาย น้องชาย) และ "romance" (ความรักใคร่) เดฟ คาร์นีย์ บรรณาธิการอธิบายถึงคำนี้ว่าเกิดขึ้นในนิตยสารเกี่ยวกับสเกตบอร์ด ที่ชื่อ Big Brother ในทศวรรษ 1990 มีความหมายถึงความสัมพันธ์พิเศษที่พัฒนา และเกิดขึ้นระหว่างนักสเกตที่มีเวลาร่วมกันพิเศษด้วยกัน ทัวร์ร่วมกัน นอนโรงแรมห้องเดียวกัน
ในเว็บไซต์เออร์เบิร์นดิกชันนารี ยังระบุความหมายว่า คำว่าโบรแมนซ์ ที่มีความหมายส่วนหนึ่งเป็นการแสดงความสัมพันธ์กัน โดยมักแสดงออกอย่างการปล้ำกัน ล็อกคอ กอด ซุกในอ้อมกอด หรือแม้แต่จูบกัน
ในแง่สังคม

อริสโตเติล อธิบายแนวคิดคล้าย ๆ กับคำว่าโบรแมนซ์มาตั้งแต่ช่วงต้น 300 BCE โดยเขียนไว้ว่า "มีบางคนที่ต้องการสหายดี ๆ ที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อมิตรแท้ เพราะพวกเขารักกัน โดยเกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ" ในการสำรวจเรื่องความเป็นเพื่อนและความเป็นชาย พบว่าผู้ชายส่วนใหญ่โตมากับแม่ในทศวรรษ 1970 มีการเปิดเผยอารมณ์มากกว่าและกล้าที่เผยความรู้สึกออกมา ยังไม่ได้ตระหนักถึงแนวคิดหรือความเชื่อเกี่ยวกับเกย์ในยุคนั้น และผู้ชายก็รู้สึกสบายใจที่แสดงความสัมพันธ์กับเพื่อนลึก ๆ ได้ กับชายอื่น ผู้ชายยุคนี้จะเริ่มแต่งงานครั้งแรกเมื่อพอมีอายุแล้ว และจากการศึกษาในปี 2007 โดย  Rutgers University National Marriage Project ผู้ชายรอที่จะแต่งงานจนกระทั่งอายุ 27 ปี แตกต่างจากในปี 1960 ที่มีค่าเฉลี่ยที่อายุ 23 ปี และผู้ชายที่มีการศึกษารอแต่งงานเมื่ออายุ 30 แล้วจึงจะแต่ง ด้วยเรื่องความกดดันทางการเงิน ความมั่นคง จะครองโสดยาวขึ้น และอาจทำให้พวกเขามีเพื่อนร่วมห้องระหว่างนั้น ในระยะเวลายาว ทำให้พวกเขาอยู่ในมีความสัมพันธ์โบรแมนซ์ได้
เจฟฟรีย์ กรีฟ ศาสตราจารย์จาก  University of Maryland School of Social Work อธิบายว่าความสัมพันธ์ของผู้ชายในปัจจุบันนี้ ชายหนุ่มในยุคปัจจุบันมีส่วนร่วมกันมากขึ้นและเปิดเผยอารมณ์กันมากขึ้นกว่ารุ่นพ่อของเขา และยอมรับความเป็นเกย์มากขึ้น ไม่ใช่ว่าเพราะพวกเขาเป็นแต่ผู้ชายสมัยนี้มีความกลัวน้อยลงที่คนอื่นจะมองเป็นเกย์
โบรแมนซ์ในคนดัง

มีคนดังหลายคู่ที่มีความสัมพันธ์โบรแมนซ์ อย่างเช่น เบ็น แอฟเฟล็ก และแม็ตต์ เดม่อน "ซึ่งอาจจะเป็นโบรแมนซ์รุ่นแรกในวงการบันเทิงก็ได้" ที่ยังมีละครออฟบรอดเวย์มีละครเกี่ยวกับพวกเขาที่ชื่อ Matt and Ben และยังมีความสัมพันธ์สามเส้าของ แลนซ์ อาร์มสตรอง, เจค จิลเลนฮอล และแมทธิว แม็คคอนาเฮย์ ที่มีปรากฏในภาพถ่ายด้วยกันบ่อย ๆ ในระหว่างการปั่นจักรยานในฤดูร้อนปี 2006 รวมถึงการวิ่งออกกำลังกายและการสังสรรค์ปาร์ตี้ และในที่สุดความสัมพันธ์มิตรแท้ระหว่างจอร์จ คลูนีย์ และ แบรด พิตต์ ที่บางคนบอกว่า "ถือเป็นความสัมพันธ์ที่ยาวนานที่สุดในชีวิตจอร์จเลย" ซึ่งเรื่องราวของคลูนีย์ยังถูกนำไปล้อเลียนในซีรีส์แอนิเมชันอเมริกันที่ชื่อ American Dad! ตอน "Tears of a Clooney" ที่ล้อโดยตัวละครนำ สแตน สมิธ มีความสัมพันธ์โบรแมนซ์กับคลูนีย์ในเนื้อเรื่อง
ด้านการเมือง ความสัมพันธ์ระหว่าง บิล คลินตัน และอัล กอร์ ก็ยังถือว่าเป็นโบรแมนซ์ในขั้นต้น ความสัมพันธ์ระหว่าง จอร์จ ดับเบิลยู. บุช กับอดีตโฆษกรัฐบาล สก็อตต์ แม็กเคลแลน ที่แม็กเคลแลนพูดในหนังสือ What Happened ไว้ว่า "the tale of one long, failed bromance". และการเปิดตัวในออนทาริโอและควิเบก ดัลทัน แม็กกินทีและฌอง ชาเรสต์ ก็ถูกอธิบายว่า "เป็นการแตกหน่อโบรแมนซ์"
โบรดี เจนเนอร์ ในรายการเรียลลิตี้ทางช่องเอ็มทีวี รายการ The Hills สนทนาให้หัวข้อเกี่ยวกับโบรแมนซ์ในความสัมพันธ์ของเพื่อนร่วมแสดง ของจัสทิน บ็อบบี และสเปนเซอร์ แพร็ตต์ และเขาก็ได้มีซีรีส์ของตัวเองทางเอ็มทีวีเช่นกัน ที่ชื่อ Bromance ออกฉาย 29 ธันวาคม ค.ศ. 2008 เป็นเหมือนรายการเรียลลิตี้ในลักษณะเดทอื่น ที่มี 6 ตอน มีการนำเสนอเกี่ยวกับเจนเนอร์หาผู้เข้าแข่งขันที่จะเป็นส่วนหนึ่งของผู้ติดตามของเขา
ในปี ค.ศ. 2008 มีภาพยนตร์เกี่ยวกับโบรแมนซ์เรื่อง Pineapple Express ที่แสดงความสัมพันธ์ของชายกับชายอย่างใกล้ชิดกัน ในปี 2009 มีภาพยนตร์โรแมนติกคอเมดี้เกี่ยวข้องกับเรื่องโบรแมนซ์ ชื่อเรื่อง I Love You, Man ที่นำแสดงโดยพอล รัดด์และเจสัน ซีกัล
โบรแมนซ์ระหว่างเกย์กับชายแท้

ในขณะที่ความหมายโดยทั่วไปจะอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างชายแท้ แต่ก็มีความสัมพันธ์ระหว่าง เกย์และชายแท้ ก็ถูกตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับโบรแมนซ์เช่นกัน อย่างเช่น ความสัมพันธ์ เกย์-ชายแท้ โบรแมนซ์ (บางครั้งอาจเรียก โฮโมแมนซ์ หรือ โฮโบรแมนซ์) ของคู่ รอนนีย์ โครเอลล์ และเบน ดิเชียร่า จากรายการเรียลลิตี้ทางช่องบราโว่ที่ชื่อ Make Me a Supermodel ที่ทั้งคู่มีชื่อเล่นว่า  "Bronnie" และในความสัมพันธ์ในรายการ เซอร์ไวเวอร์ กาบอง ของชาร์ลีย์ เฮร์สเชล และ มาร์คัส เลห์แมน
โบรฟอร์ซ

| โบรฟอร์ซ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ฟรีไลฟส์
ผู้จัดจำหน่าย: ดีโวลเวอร์ดิจิทัล
กำกับ: เอวาน กรีนวูด
อำนวยการผลิต: ชาซ กรีนวูด
ออกแบบ: เอวาน กรีนวูด ดอรีอัน ดูทรู
โปรแกรมเมอร์: เอวาน กรีนวูด รูอัน โรทมัน ริชาร์ด พีเทอร์เซอ
ศิลปิน: จาร์เรด ลันต์ ดาวิด ชเตราส์ ฟิลิป โอเรคอฟ โจนาธาน เฮา-ยูน ดอรีอัน ดูทรู ดันแคน กรีนวูด ฟีลิป ริโอส
แต่งเพลง: ดีออน ฟัน เฮียเดน
เอนจิน: ยูนิตี
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, โอเอส เอ็กซ์, ลินุกซ์, เพลย์สเตชัน 4, นินเท็นโด สวิตช์
วางจำหน่าย: วินโดวส์, โอเอส เอ็กซ์ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2015 ลินุกซ์ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2015 เพลย์สเตชัน 4 1 มีนาคม ค.ศ. 2016 นินเท็นโด สวิตช์ 6 กันยายน พ.ศ. 2018
แนว: แพลตฟอร์มรันแอนด์กัน
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
โบรฟอร์ซ (อังกฤษ: Broforce) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มรันแอนด์กันเลื่อนด้านข้างที่ได้รับการพัฒนาโดยฟรีไลฟส์ และเผยแพร่โดยดีโวลเวอร์ดิจิทัล การพัฒนาเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 ในฐานะเกมแจม และดำเนินการต่อด้วยนักพัฒนารวมถึงการสนับสนุนอย่างแพร่หลาย ซึ่งปรากฏอยู่ในฐานะเออร์ลีแอกเซสเกม เกมดังกล่าวเปิดตัวเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2015 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และโอเอส เอกซ์ ตลอดจนพอร์ตลินุกซ์ในอีกสองวันต่อมา ส่วนเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 4 ได้รับการเปิดตัวในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2016 และพอร์ตนินเท็นโด สวิตช์ ได้รับการเปิดตัวในวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2018
รูปแบบการเล่น

ตัวละครผู้เล่นเป็นโบร ซึ่งเป็นคอมมานโดสไตล์แอ็กชันฮีโรอกสามศอกแบบสุดขั้ว ผู้ต่อสู้กับผู้ก่อการร้าย และช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีม รวมถึงเชลยศึกจากการกักขัง สภาพแวดล้อมที่ทำลายล้างได้ของเกมสึกหรอด้วยปืนของผู้เล่น ด่านจะสิ้นสุดลงเมื่อผู้เล่นเอาชนะบอสปีศาจ, ชักธงชาติสหรัฐ และจากไปโดยทางเฮลิคอปเตอร์ในขณะที่ฉากระเบิด
แรกเริ่มเดิมทีโบรฟอร์ซประกอบด้วยตัวละครหลายตัว และผู้เล่นจะได้รับมากขึ้นเมื่อพวกเขาช่วยชีวิตเชลยศึกจำนวนหนึ่ง ตัวละครโบรฟอร์ซเหล่านี้ อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของ "เนลสัน โบรเดลา" โดยเป็นการล้อเลียนแอ็คชันฮีโรในบันเทิงคดี รวมถึงแรมโบ้, จอห์น แมคเคลน ของดาย ฮาร์ด, ชัค นอร์ริส, มิสเตอร์ที, เอลเลน ริปลีย์ ของเอเลียน และเทอร์มิเนเตอร์ ของฅนเหล็ก พวกเขามักจะได้รับการตั้งชื่อโดยเพิ่มคำว่า "โบร" ให้กับชื่อเดิมในบางลักษณะ (เช่น แรมโบร, โบรมิเนเตอร์) ผู้เล่นไม่สามารถควบคุมได้ว่าตัวละครของโบรฟอร์ซจะเริ่มเล่นในด่านใด และทุกครั้งที่ตัวละครนั้นตายหรือเชลยศึกได้รับการช่วยเหลือ พวกเขาจะได้รับการเปลี่ยนเป็นตัวละครโบรฟอร์ซอื่น ตัวละครแต่ละตัวมีการโจมตีและการเคลื่อนไหวที่ไม่ซ้ำกันโดยอิงจากตัวละครในบันเทิงคดี ตัวอย่างเช่น ตัวละครของริปลีย์มีความสามารถพิเศษของเครื่องพ่นไฟที่ใช้ในสงคราม ในขณะที่ตัวละครที่อิงจากอินเดียนา โจนส์ ใช้แส้เป็นหลัก
การพัฒนา

ฟรีไลฟส์ได้เสนอแรมโบร เป็นรายการในลูดัมแดร์ 23 เกมแจมเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 ซึ่งได้รับรางวัลที่หนึ่งสำหรับ"ความสนุก" และได้รับการตอบรับเชิงบวกมากพอที่จะดำเนินโครงการของทีมต่อไป ผู้พัฒนาคิดว่าจะเพิ่มโหมดความร่วมมือกับตัวละครอื่น บรอมมานโด ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นแนวคิดหลักของเกมในการรวบรวม"เหล่าโบร" ด้วย"ความรู้สึกภาพยนตร์แอ็กชันที่รุนแรง"
ความน่าสนใจของเกมในเรื่อง "โบ" เกิดขึ้นจากผู้กำกับเกม เอวาน กรีนวูด ชื่นชอบภาพยนตร์แอ็กชันในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และคริสต์ทศวรรษ 1990 ซึ่งนำไปสู่สุนทรียภาพของเกม, ธีม และรูปแบบการเล่น เช่น เดินทางไปอวกาศ, ต่อสู้กับไดโนเสาร์ และฉลามแข่งความเร็ว บรรดาโบรมีส่วนเป็นเครือญาติในการป้องกันตัวของกันและกัน รวมทั้งเมื่อต้องต่อสู้กับการก่อการร้ายด้วยกัน กรีนวูดได้เรียกโบรฟอร์ซว่าเป็น "การแสดงออกถึงความรักของแอ็กชันฮีโร" นักพัฒนาได้ถกเถียงกันถึงการเพิ่มของฮีโรหญิง และตำแหน่งของพวกเธอควบคู่ไปกับคำเปรียบเทียบที่มีอยู่ของเกม พวกเขาเลือกที่จะไม่เพิ่ม "ลักษณะเฉพาะเพศหญิง" หรือสร้างโบรฟอร์ซคู่ปรับเพศหญิงสำหรับโครงเรื่องหรือวัตถุประสงค์ด้านความรัก และแทนที่จะทำให้ตัวละครหญิงเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่มีอยู่ เพื่อไม่ให้แยกความแตกต่างตามเพศ
เกมดังกล่าวได้รับการออกแบบให้เป็นอติพจน์เบาสมองของภาพยนตร์แนวแอ็กชันในคริสต์ทศวรรษ 1980 กรีนวูดกล่าวถึงความยากลำบากในการแปลความหมายเปรียบเทียบของประเภทจากความรุนแรงไร้ความปราณี สู่แนวโน้มทั่วไปของสังคมโดยรอบความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ค.ศ. 2013 และมนุษย์ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องราวของฮีโรแต่ละคนที่เข้าร่วมสงครามข้างเดียวในดินแดน ทีมสร้างสมดุลให้กับสิ่งที่เห็นว่าเป็นมุมมองสมัยใหม่เกี่ยวกับการทำสงคราม ด้วยมรดกทางวัฒนธรรมของพวกเขาจากภาพยนตร์คริสต์ทศวรรษ 1980 และหวังว่าเกมของพวกเขาจะท้าทายแบบแผน "วัฒนธรรมโบร" ของความไม่รับผิดชอบและความมึนเมาด้วยความรู้สึกชอบธรรม รวมทั้งความเป็นลูกผู้ชายในเชิงบวก
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 กรีนวูดให้ความเห็นว่าทีมต้องการสร้างบันเทิงคดีแนวอวกาศด้วยองค์ประกอบโรกไลค์, เอเลียนสไตล์คอนทรา, ธีมของซาตานในวิสาหกิจขนาดใหญ่, การทรยศ, เอกลักษณ์ของโบร, การระเบิดที่สร้างสภาพไร้น้ำหนัก และเรื่องราวที่โบรฟอร์ซได้รับการช่วยชีวิต เขาพูดถึงโบรไซบอร์กที่ตั้งคำถามเรื่องสถานะมนุษย์ของเขาเพราะไม่มีความรู้สึกก่อนที่จะรู้ว่าพี่น้องคนอื่น ๆ ก็ไม่รู้สึกเช่นกัน
ตัวอย่างเกมโบรฟอร์ซฟรีที่ชื่อว่า "โบรโตไทป์" ได้รับการเปิดตัวจากเว็บไซต์ของผู้พัฒนา ซึ่งให้เล่นเกมตัวอย่างแต่ไม่ใช่การบรรยายของเกม เกมดังกล่าวได้รับการอนุมัติบนสตีมกรีนไลต์เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 และเปิดสำหรับสตีมเออร์ลีแอ็คเซสในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2014 พร้อมวางจำหน่ายเต็มรูปแบบตามแผนในไตรมาสที่ 2 ปี ค.ศ. 2014 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และคอนโซล คาดว่าในที่สุดเกมจะประกอบด้วยผู้เล่นหลายคนออนไลน์, สมรภูมิเดธแมตช์กับกระดานผู้นำ, การลำดับด่าน และกราฟิกที่ดีกว่า
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 ภาคเสริมแบบสแตนด์อโลนที่อิงจากภาพยนตร์ดิ เอ็กซ์เพ็นเดเบิลส์ โคตรคนทีมมหากาฬ 3 ซึ่งเรียกว่าดิเอ็กซ์เพ็นเดโบรส์ ได้รับการเปิดตัว ต่อมา ดิเอ็กซ์เพ็นเดโบรส์ ก็ได้เปิดให้เล่นฟรีเพื่อโปรโมตภาพยนตร์ดังกล่าว และยังคงอยู่จนถึงวันที่ 31 ธันวาคมของปีนั้น
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 เกมได้ขยายออกไปพร้อมกับการเพิ่มเอเลียนอินเฟสเตชัน เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2015 เกมเปิดตัวเต็มและขยายตัวอีกครั้ง ด้วยความสามารถในการต่อสู้กับซาตาน เกมเต็ม โดยไม่มีการขยายตัวของดิเอ็กซ์เพ็นเดโบรได้รับการย้ายไปยังเพลย์สเตชัน 4 และวางจำหน่ายวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2016 สำหรับพอร์ตนินเท็นโด สวิตช์ ได้รับการประกาศในเดือนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018
การตอบรับ

เจฟฟรีย์ มาทูเลฟ จากยูโรเกมเมอร์ ได้อธิบายตัวอย่างเกมว่าเป็น "การเสพติดได้ทันทีต่อการเล่นเกมย้อนยุค" และสังเกตเห็นเอกลักษณ์ของสภาพแวดล้อมที่ถูกทำลายได้ ผู้สื่อข่าวหลายคนได้เปรียบเทียบเกมกับเทอราเรีย ส่วนเว็บไซต์ไอจีเอ็นให้คะแนน 8.8 เต็ม 10 โดยกล่าวว่า "ภายใต้การเล่นที่เลวร้ายของโบรฟอร์ซ และปูดลูกหนูที่ตั้งอยู่ เป็นบทกวีสรรเสริญที่ยอดเยี่ยมสำหรับภาพยนตร์แอ็กชันและเกมย้อนยุค" ขณะที่นิตยสารพีซี เกมเมอร์ ได้ตัดสินเป็น 78 เปอร์เซ็นต์ โดยกล่าวว่า "เฮฮา, ต่อเนื่อง, รันแอนด์กันที่น่าหัวเราะภายใต้การกระทำ จะเป็นความแจ่มอย่างแท้จริง" และนิตยสารดิเอสเคปิสต์ ตัดสินให้สี่ดาวครึ่งจากห้าดาว โดยบอกว่า "โบรฟอร์ซไร้สาระ แต่เป็นจดหมายรักที่บริสุทธิ์ต่อภาพยนตร์แอ็กชันที่โดดเด่น เติมเต็มความสมบูรณ์แบบด้วยสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย และศัตรูที่สร้างขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์"
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แอนิเมชันของการต่อสู้ของมินิบอส ซึ่งแสดงการเล่นเกมและสภาพแวดล้อมที่ทำลายล้างได้ของเกม
ภาพหน้าจอแสดงตอนจบ ที่ผู้เล่นจะต้องไปถึงเฮลิคอปเตอร์ขณะออกจากพื้นที่ด้วยการระเบิด
โบอิง 747เอสพี

| โบอิง 747เอสพี |
| --- | --- |
   โบอิง 747เอสพีของอิหร่านแอร์
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานลำตัวกว้าง
ชาติกำเนิด: สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิต: เครื่องบินพาณิชย์โบอิง
สถานะ: ในประจำการอย่างจำกัด
ผู้ใช้งานหลัก: แพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวย์ (ในอดีต)   ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (ในอดีต)   เซาท์แอฟริกันแอร์เวส์ (อดีต)   อิหร่านแอร์ (อดีต)   ควอนตัส (อดีต)
จำนวนที่ผลิต: 45 ลำ
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ.	1976–1982 และค.ศ. 1987–1989
เริ่มใช้งาน: 25 เมษายน ค.ศ. 1976   โดยแพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวย์
เที่ยวบินแรก: 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1975
พัฒนาจาก: โบอิง 747-100
สายการผลิต: โซเฟีย
โบอิง 747เอสพี (อังกฤษ: Boeing 747SP)  เป็นเครื่อง 747 ที่มีลักษณะพิเศษ (SP=Special Performance) คือง่ายในการร่อนขึ้นร่อนลงบ่อย ๆ มีความทนทานมากกว่า พิสัยการบินไกลแต่มีพิสัยบินสั้นกว่า โบอิง 747
ข้อมูลจำเพาะ

มีดังต่อไปนี้
ผู้สร้าง บริษัทโบอิง คอมเมอร์เชียล แอร์เพลน (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท เจ๊ตโดยสารลำตัวกว้าง พิสัยการบินไกล เจ้าหน้าที่ 3 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 360 ที่นั่ง
เครื่องยนต์ เทอร์โบแพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจที 9 ดี-7 เอ ให้แรงขับ 21,296 กิโลกรัม
กางปีก 59.31 เมตร
ยาว 56.31 เมตร
สูง 19.94 เมตร
พื้นที่ปีก 511 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 144,923 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 312,979 กิโลกรัม
น้ำหนักร่อนลงสูงสุด 204,117 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 980 กิโลเมตร
เพดานบินใช้งาน 12,500 เมตร
ระยะทางวิ่งขึ้น 2,637 เมตร
ระยะร่อนลง 1,594 เมตร
พิสัยบิน 11,397 กิโลเมตร
โบอิง 727

| โบอิง 727 |
| --- | --- |
      โบอิง 727-200 ของไอบีเรีย
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานลำตัวแคบ
ชาติกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต: เครื่องบินพาณิชย์โบอิง
สถานะ: ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: ลิเนอัสอาเอริอัสซูราเมริกานาส   คาลิตตาชาร์เตอร์   โตตัลลิเนอัสอาเอริอัส
จำนวนที่ผลิต: 1,832 ลำ
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 1962–1984
เริ่มใช้งาน: 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1964 โดยอีสเทิร์นแอร์ไลน์
เที่ยวบินแรก: 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963
โบอิง 727 (อังกฤษ: Boeing 727) เป็นเครื่องบินโดยสารที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดลำหนึ่ง มียอดขายสูงสุดกว่า 1832 ลำ มียอดการจำหน่ายกว่า 90 สายการบิน สายการบินยูไนเต็ด เป็นสายการบินแรกที่ใช้โบอิง 727 เมื่อ ปี ค.ศ.1963
โบอิง 727 ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงเพราะได้รับการออกแบบให้สามารถบรรทุกผู้โดยสารและสัมภาระได้เป็นจำนวนมาก และบินขึ้นลงได้ที่สนามบินที่มีรันเวย์สั้น เหมาะสำหรับการบินในเส้นทางบินระยะสั้น  โดยออกแบบให้มีเครื่องยนต์จำนวน 3 เครื่อง ติดตั้งอยู่บริเวณตอนท้ายของลำดัวเครื่องบิน
ข้อมูลจำเพาะ

มีดังต่อไปนี้
ผู้สร้าง บริษัท โบอิง คอมเมอร์เชียล แอร์เพลน (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท เจ๊ตโดยสารพิสัยบินใกล้-ปานกลาง เจ้าหน้าที่ 3 นาย
อัตราผู้โดยสารสูงสุด 125 ที่นั่ง รุ่น 727-100
อัตราผู้โดยสารสูงสุด 189 ที่นั่ง รุ่น 727-200
เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ 3 เครื่องยนต์
รุ่น 727-100
เจดี 8 ดี-7 แรงขับ 6,350 กิโลกรัม
เจที 8 ดี-9 แรงขับ 6,577 กิโลกรัม
รุ่น 727-200
เจดี 8 ดี-9 แรงขับ 6,577 กิโลกรัม
เจดี 8 ดี-11 แรงขับ 6,804 กิโลกรัม
เจดี 8 ดี-15 แรงขับ 7,030 กิโลกรัม
กางปีก 32.92 เมตร
ยาว
40.57 เมตร รุ่น 727-100
43.69 เมตร รุ่น 727-200
สูง 10.36 เมตร
พื้นที่ปีก 157.9 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า
40,370 กิโลกรัม รุ่น 727-100
45,360 กิโลกรัม รุ่น 727-200
น้ำหนักบรรทุกสูงสุด
16,284 กิโลกรัม รุ่น 727-100
19,414 กิโลกรัม รุ่น 727-200
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด
76,655 กิโลกรัม รุ่น 727-100
94,120 กิโลกรัม รุ่น 727-200
อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง
979 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,400 เมตร รุ่น 727-100
964 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 7,530 เมตร รุ่น 727-200
อัตราเร็วเดินทางประหยัด 917 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 9,145 เมตร
เพดานบินใช้งาน
11,125 เมตร รุ่น 727-100
10,210 เมตร รุ่น 727-100
พิสัยบินเมื่อภารกรรมบรรทุกสูงสุด
3,260 กิโลเมตร รุ่น 727-100
4,500 กิโลเมตร รุ่น 727-200
วอลเลย์บอลชายแชลเลนเจอร์คัพ 2018

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  โปรตุเกส
วันที่: 20–24 มิถุนายน
ทีม: 6
ชนะเลิศ:  โปรตุเกส (สมัยที่ 1st)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Volleyball Challenger Cup
ครั้งแรกถัดไป →
วอลเลย์บอลชายแชลเลนเจอร์คัพ 2018 (อังกฤษ: 2018 FIVB Volleyball Men's Challenger Cup) เป็นการแข่งขันครั้งแรกของวอลเลย์บอลชายแชลเลนเจอร์คัพ และเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระหว่างประเทศ จำนวน 6 ทีม ซึ่งการแข่งขันนี้จะทำหน้าที่เป็นการคัดเลือกทีมเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก การแข่งขันกำหนดจัดขึ้นที่มาตูซิญญุช, ประเทศโปรตุเกส ระหว่างวันที่ 20–24 มิถุนายน ค.ศ. 2018
การคัดเลือก

| วิธีการคัดเลือก | วันที่ | สนาม | จำนวน | ทีมที่ผ่านการคัดเลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าภาพ | มิถุนายน 2018 |  โลซาน | 1 |  โปรตุเกส |
| รอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้ | 18–20 พฤษภาคม 2018 |  ซานเตียโก | 1 |  ชิลี |
| รอบคัดเลือกโซนเอเชีย | 18–20 พฤษภาคม 2018 |  อัลมาเตอ | 1 |  คาซัคสถาน |
| รอบคัดเลือกโซนอเมริกาเหนือ | 5–9 มิถุนายน 2018 |  ปินาร์ เดล ริโอ | 1 |  คิวบา |
| โกลเดนยูโรเปียนลีก | 19 พฤษภาคม – 14 มิถุนายน 2018 |  การ์ลอวีวารี | 2 |  เอสโตเนีย |
| โกลเดนยูโรเปียนลีก | 19 พฤษภาคม – 14 มิถุนายน 2018 |  การ์ลอวีวารี | 2 |  เช็กเกีย |
| รวม | รวม | รวม | 6 |  |