stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
ดัชเชสแห่งลอแรน

ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1541 เจ้าหญิงคริสตินาเสกสมรสกับฟรานซิส ดยุกแห่งบาร์ที่บรัสเซลส์ ฟรานซิสเคยหมั้นกับแอนน์แห่งคลีฟส์ ผู้ซึ่งต่อมาเป็นพระมเหสีองค์ที่สี่ในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ในเดือนสิงหาคม เจ้าหญิงคริสตินาและดยุกฟรานซิสได้เสด็จมาถึงปงอามัวส์ซงในลอแรน  โดยเสด็จไปเข้าเฝ้าดัชเชสพระพันปีหลวงฟิลิปปา จากนั้นก็เดินทางต่อไปยังเมืองหลวง คือ นองซี ชบวนเสด็จได้รับการอารักขาจากตระกูลกีส์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1541 เจ้าหญิงคริสตินา พร้อมพระสวามี และอองตวน ดยุกแห่งลอแรน พระสัสสุระได้เสด็จไปเยือนราชสำนักฝรั่งเศสที่ฟองแตนโบล ซึ่งพระสัสสุระได้ทรงถูกบีบบังคับให้ยกป้อมปราการสเตอเนแก่ฝรั่งเศส เจ้าหญิงคริสตินาทรงป้องกันไม่ให้เหตุการณ์นี้สร้างความแตกฉานระหว่างลอแรนกับจักรพรรดิ ในระหว่างสงครามฝรั่งเศสกับจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1542 เจ้าหญิงประทับที่ราชสำนักฝรั่งเศสในหลายโอกาส โดยทรงเข้าเฝ้า สมเด็จพระราชินีเอเลนอร์ พระปิตุจฉา ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1544 เจ้าหญิงคริสตินาและเจ้าหญิงโดโรเทีย พระเชษฐภคินีได้เสด็จไปเข้าเฝ้าจักรพรรดิที่ชไปเออร์ มีรายงานว่าทรงพยายามโน้มน้าวให้จักรพรรดิสงบศึกกับฝรั่งเศส แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ
ในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1544 ฟรานซิสสืบตำแหน่งดยุกแห่งลอแรนต่อจากพระบิดา ในเดือนกรกฎาคม พระองค์และเจ้าหญิงคริสตินาได้เชิญจักรพรรดิให้เสด็จมาที่ลอแรน แต่ล้มเหลวที่จะโน้มน้าวให้พระองค์สงบศึก ในเดือนสิงหาคม จักรพรรดิทรงมีพระบัญชาให้สถานที่พำนักของตระกูลกีส์ในโจอินวิลล์ให้สำรองพื้นที่ไว้สำหรับกองทัพของจักรวรรดิตามคำขอของเจ้าหญิงคริสตินา ซึ่งพระองค์ทรงเคยทูลขอจักรพรรดิไว้เพื่อตอบแทนแอนนาแห่งลอแรน ในเดือนเดียวกัน จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ได้ขอให้เจ้าหญิงคริสตินาหลีกเลี่ยงที่จะพบพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ขณะเสด็จเยือนราชสำนักฝรั่งเศส ซึ่งพระองค์อาจจะพยายามหาทางสงบศึก แต่เจ้าหญิงก็ทรงตอบไปว่าพระเจ้าฟร็องซัวเสด็จกลับไปแล้ว เมื่อสงครามสิ้นสุดลงในปลายปีเดียวกัน เจ้าหญิงคริสตินาทรงเฉลิมฉลองสันติภาพในบรัสเซลส์ เจ้าหญิงคริสตินาทรงกลายเป็นที่ปรึกษาทางการเมืองของพระเจ้าฟร็องซัว การทำเช่นนี้ถูกตั้งข้อสังเกตในสภาแห่งชไปเออร์ ปี ค.ศ. 1544 ซึ่งความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์เป็นไปได้ด้วยดี ทั้งสองพระองค์ทรงแลกเปลี่ยนความสนพระทัยซึ่งกันและกันในด้านดนตรีและสถาปัตยกรรม และทรงช่วยกันวางแผนตกแต่งพระราชวังในน็องซี ในช่วงชีวิตการอภิเษกสมรสของพระองค์ครั้งนี้ เจ้าหญิงคริสตินาทรงเรียกพระองค์เองว่าเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก
พระโอรสธิดา

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา |
|  | ชาร์ลที่ 3 ดยุกแห่งลอแรน | 154315 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1543 | 160814 พฤษภาคม ค.ศ. 1608 | อภิเษกสมรส วันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1559 กับ เจ้าหญิงโคลดแห่งฝรั่งเศส มีพระโอรสธิดา 9 พระองค์ ได้แก่ อ็องรีที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน คริสตินาแห่งลอแรน แกรนด์ดัชเชสแห่งทัสคานี ชาร์ลแห่งลอแรน บิช็อปแห่งเม็ทส์และสตราสบูร์ก แอนโทเนียแห่งลอแรน ดัชเชสแห่งยือลิช-คลีฟส์-แบร์ก แอนนาแห่งลอแรน ฟรานซิสที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน แคทเทอรีนแห่งลอแรน เอลิซาเบธแห่งลอแรน อีเล็กเตรสพาลาทีน โคลดแห่งลอแรน |

|  | เรนาตาแห่งลอแรน | 154420 เมษายน ค.ศ. 1544 | 160222 พฤษภาคม ค.ศ. 1602 | อภิเษกสมรส วันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1568 กับ วิลเฮล์มที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย มีพระโอรสธิดา 10 พระองค์ ได้แก่ คริสตอฟแห่งบาวาเรีย คริสทีนแห่งบาวาเรีย มักซีมีเลียนที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย มาเรีย แอนนาแห่งบาวาเรีย อาร์คดัชเชสแห่งออสเตรียใน ฟิลิปป์แห่งบาวาเรีย แฟร์ดีนันด์แห่งบาวาเรีย เอเลโอนอ มักดาเลนแห่งบาวาเรีย คาร์ลแห่งบาวาเรีย อัลเบรชท์ที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย มักดาเลนแห่งบาวาเรีย |

|  | โดโรเธียแห่งลอแรน | 154524 พฤษภาคม ค.ศ. 1545 | 16212 มิถุนายน ค.ศ. 1621 | อภิเษกสมรสครั้งที่ 1 วันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1575 กับ อีริคที่ 2 ดยุกแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์ก ไม่มีพระโอรสธิดา  อภิเษกสมรสครั้งที่ 2 ปีค.ศ. 1597 กับ มาร์ก เดอ รี มาควิสเดอวารัมบอน ไม่มีพระโอรสธิดา |
ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ > โทรทัศน์

ในซีรีส์เรื่อง The Tudors บทของเจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งมิลาน แสดงโดย ซอนยา คาสซิดี
ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ > วรรณกรรม

Helle Stangerup, In the Courts of Power, 1987.
Marianne Malone, The Sixty-Eight Rooms, 2010.
พระโอรสธิดาทั้งสามในพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 (จากซ้าย) : เจ้าหญิงโดโรเธีย, เจ้าชายจอห์นและเจ้าหญิงคริสตินา วาดโดย จาน กอซเซิท ราวค.ศ. 1526
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก ราวปีค.ศ. 1533
เรเนแห่งชาลอน เจ้าชายแห่งออเรนจ์
ฟรานซิสที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งมิลานและลอแรน ขณะมีพระชนมายุ 37 พรรษา ในปีค.ศ. 1558 วาดโดยฟรองซัวส์ โคลเอท
เจ้าหญิงคริสตินาราวปี ค.ศ. 1575 พระชนมายุราว 54 พรรษา
เลณยาทรี

หมู่ถ้ำเลนยาทรี
เลณยาทรี (มราฐี: लेण्याद्री, Leṇyādri; Lenyadri) หรือบางครั้งเรียกว่า ถ้ำคเณศเลณ (Ganesa Lena), คเณศปหร์ (Ganesh Pahar) หรือ ถ้ำสุเลมาน (Suleman Caves) เป็นหมู่ถ้ำเจาะหินกว่า 30 แห่งในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ 5 กิโลเมตรทางเหนือของชุนนร (Junnar) ในอำเภอปูเน รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ถ้ำอื่น ๆ ที่รายล้อมเมืองชุนนรได้แก่ถ้ำมนโมที (Manmodi Caves), ถ้ำศิวเนรี (Shivneri Caves) และ ถ้ำตุลชา (Tulja Caves)
ถ้ำหมายเลข 7 ดั้งเดิมแล้วเป็นเป็นวิหารในศาสนาพุทธได้กลายเป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระพิฆเนศ และเป็นหนึ่งในแปดโบสถ์พระคเณศอันยิ่งใหญ่ อัษฏวินายก ถ้ำจำนวน 26 ถ้ำมีการระบุตัวเลข เรียงจากตะวันออกไปตะวันตก โดยที่ทุกถ้ำหันหน้าออกไปทางทิศใต้ ถ้ำหมายเลข 6 และ 14 เป็นเจดียคฤห์ (chaitya-griha - ที่ประกอบพิธีกรรม) ส่วนที่เหลือเป็นวิหาร (vihara - กุฏิสงฆ์)
ถ้ำต่าง ๆ สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 1-3 โดยมนเทียรของพระคเณศในถ้ำหมายเลข 7 สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ทุกถ้ำล้วนมีรากฐานมาจากศาสนาพุทธหินยาน และไม่ทราบชัดเจนว่าวิหารพุทธในถ้ำ 7 กลายเป็นโบสถ์พราหมณ์ตั้งแต่เมื่อใด
ชื่อ

"เลณยาทรี" (Lenyadri) แปลตรงตัวว่า "ถ้ำเขา" ("mountain cave") มาจากภาษามราฐี คำว่า 'เลณ' ('Lena') แปลว่าถ้ำ และ 'อทรี' ('Adri') ในภาษาสันสกฤต แปลว่า "เขา" หรือ "หิน" พบชื่อของเลณยาทรีอยู่ในทั้งคัมภีร์คเณศปุราณะและสถลปุราณะ (Sthala Purana) ในลักษณะเกี่ยวข้องกับตำนานของพระคเณศ It is also called Jeernapur and Lekhan parvat ("Lekhan mountain").
ในอดีตเขานี้มีชื่อว่า คเณศปหร (Ganesh Pahar) ("เขาพระคเณศ") ในจารึกโบราณเรียกที่นี่ว่า กปิจิต (กปิจิตต) (Kapichita (Kapichitta)) ชื่ออื่น ๆ ของถ้ำเช่น คเณศเลณ (Ganesh Lena) หรือถ้ำพระคเณศ
ถ้ำหมายเลข 7

| เลณยาทรีคเณศมนเทียร (ศรีคีรีชาตมัชมนเทียร) |
| --- | --- |
ถ้ำหมายเลข 7 เลณยาทรี
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: อำเภอปูเน
เทพ: พระพิฆเนศ "คีรีชาตมัช" (Girijatmaja; गिरीजात्मज)
เทศกาล: คเณศจตุรถี และ คเณศชยันตี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ถ้ำเลณยาทรี
รัฐ: รัฐมหาราษฏระ
ประเทศ: ประเทศอินเดีย
สถาปัตยกรรม
เสร็จสมบูรณ์: วิหาร: คริสต์ศตวรรษที่ 1  การแปลงเป็นมนเทียร: ไม่ทราบ
ถ้ำหมายเลข 7 > สถาปัตยกรรม

คเณศมนเทียรตั้งอยู่ในถ้ำหมายเลข 7 ซึ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาการเจาะถ้ำรอบ ๆ ชุนนร (Junnar) ตั้งอยู่ที่ความสูงประมาณ 100 ฟุต (30 เมตร) จากพื้นดิน ดั้งเดิมแล้วที่นี่เป็นวิหารในศาสนาพุทธ ที่ซึ่งสงฆ์ใช้อยู่อาศัยและทำสมาธิ โถงมีความยาวราม 17.37 เมตร (57.0 ฟุต) กว้าง 15.54 เมตร (51.0 ฟุต) และสูง 3.38 เมตร (11.1 ฟุต) มีหน้าต่างอยู่ 2 บาน บานละข้างของทางเข้า ปัจจุบันโถงนี้ใช้เป็นสภามณฑป (sabha-mandapa - โถงรวมตัว) ของมนเทียร ("assembly hall") ทางเข้ามนเทียรเข้าถึงได้ผ่านบันได 283 ขั้น บันไดเหล่านี้เชื่อว่าเป็นตัวแทนถึงความสุขทางราคะ ที่ซึ่งพระคเณศสามารถพ้นผ่านมาได้
ถ้ำหมายเลข 7 > เทวรูป

พระพิฆเนศที่ประดิษฐานที่นี่เรียกว่า "คีรีชาตมัช" (สันสกฤต: गिरिजात्मज) แปลว่า "เกิด (ชาตะ) แก่ภูเขา (คีรี)" ("mountain-born") หรือ "อาตมัชแห่งคีรีชา" ("Atmaja of Girija") พระบุตรแห่งพระปารวตี ผู้ซึ่งทรงเป็นพระธิดาของหิมวาน (Himavan) บุคลาธิสถานของเทือกเขาหิมาลัย เช่นเดียวกันกับอัษฏวินายกแห่งอื่น ๆ ทั้งแปดแห่ง พระคเณศแห่งคีรีชาตมัชนั้นเชื่อว่าเป็น สวยัมภู (svayambhu) คือหินที่เกิดขึ้นเป็นรูปลักษณะของพระคเณศเองตามธรรมชาติ
ด้านในถ้ำหมายเลข 7
ด้านในมนเทียร
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน

| คำแปล: เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน |
| --- | --- |
Госуда́рственный гимн Азербайджанской ССР

เพลงชาติของ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน
เนื้อร้อง: สึเลย์มาน รึสแต็ม (Süleyman Rüstəm),  แซแม็ด วุร์ฆุน (Səməd Vurğun),  ฮึเซย์น อารีฟ (Hüseyn Arif)
ทำนอง: อือเซยีร์ ฮาเจอแบโยฟ (Üzeyir Hacıbəyov)
รับไปใช้: ค.ศ. 1944
เลิกใช้: ค.ศ. 1992

ตัวอย่างเสียง
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน (ขับร้อง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน (อาเซอร์ไบจาน: Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikasının Himni) เป็นเพลงชาติของอาเซอร์ไบจานสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต
ประวัติ

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1944 จนถึงปี ค.ศ. 1992. เรียบเรียงทำนองโดย อือเซยีร์ ฮาเจอแบโยฟ (Üzeyir Hacıbəyov), ซึ่งเป็นผู้เรียบเรียงทำนองมาร์ชอาเซอร์ไบจาน เพลงชาติฉบับที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน และ ประพันธ์เนื้อร้องโดย สึเลย์มาน รึสแต็ม (Süleyman Rüstəm), แซแม็ด วุร์ฆุน (Səməd Vurğun) และ ฮึเซย์น อารีฟ (Hüseyn Arif) ในปี ค.ศ. 1978, ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง (เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลิน) เนื้อร้องฉบับภาษายูเครนที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี ค.ศ. 1977.
บทร้อง > คำแปล

| บทร้อง พ> ศ. 2487 (สมัยสตาลิน) | บทร้อง พ> ศ. 2520 (ฉบับแก้ไข) |
| --- | --- |
    อาเซอร์ไบจาน! ดินแดนอันรุ่งโรจน์มีเกียรติอย่างที่โลกได้เห็น ความรักชาติคืออนุสรณ์ที่รักแห่งบรรพบุรุษเรา วันสีขาวที่เราสร้างขึ้นบนยุทธภูมินองเลือด -, ประเทศของเรามีเกียรติจากรุ่นสู่รุ่น       จงเจริญอาเซอร์ไบจาน ดินแดนแห่งไฟคือมาตุภูมิ! ดวงอาทิตย์ขึ้นทางตะวันออกมาครั้นก่อนเก่า จากอำนาจประเทศของเรา ธงของเราคือโลกแห่งสังคมนิยมแบบพี่น้อง มาตุภูมิจงเจริญเถิด! เธอคือเกียรติและศักดิ์ศรีของปวงชนของผองเรา!          นายของเราเลนินผู้ยิ่งใหญ่ - ธงแห่งชัยชนะอันรุ่งโรจน์ของเรา ผู้นำของเราคือสตาลินซึ่งเป็นวิถีชีวิตของเรา เมืองบากูอันแสนงดงาม! แรงบันดาลใจจากอำนาจอาเซอร์ไบจาน -, เพื่อนร่วมชาติอันเสรี, ในวันที่ดินแดนโซเวียตของเราเป็นเสรี       จงเจริญอาเซอร์ไบจาน ดินแดนแห่งไฟคือมาตุภูมิ! ดวงอาทิตย์ขึ้นทางตะวันออก จากอำนาจประเทศของเรา ธงของเราคือโลกแห่งสังคมนิยมแบบพี่น้อง มาตุภูมิจงเจริญเถิด! เธอคือเกียรติและศักดิ์ศรีของปวงชนของผองเรา!         พี่น้องของเราคือชาวรัสเซียผู้ถือธงแห่งเสรีภาพ เราได้รดน้ำมิตรภาพนี้ด้วยเลือดของเราและความภักดีนี้ ดินแดนโซเวียตอันรุ่งโรจน์ของเราคือความรุ่งโรจน์แห่งโลกใบนี้ -, ปฐมวสันต์ของมนุษยชาติเบ่งบานในดินแดนแห่งนี้ ...       จงเจริญอาเซอร์ไบจาน ดินแดนแห่งไฟคือมาตุภูมิ! ดวงอาทิตย์ขึ้นทางตะวันออก จากอำนาจประเทศของเรา ธงของเราคือโลกแห่งสังคมนิยมแบบพี่น้อง มาตุภูมิจงเจริญเถิด! เธอคือเกียรติและศักดิ์ศรีของปวงชนของผองเรา!  :  อาเซอร์ไบจาน! สาธารณรัฐอันรุ่งเรือง ประเทศอันรุ่งโรจน์! เธอมีทั้งอิสระและความสุขในดินแดนโซเวียตอันยิ่งใหญ่ เธอพบความสุข เธอรับความแข็งแกร่งจากเดือนตุลาคม สรรเสริญแด่ความกล้าหาญนี้ สรรเสริญแด่พลังนี้!   ทางของเราคือทางของเลนิน, พรรคของเราคือผู้นำของเรา รุ่งอรุณของเราจะส่องแสงด้วยดวงอาทิตย์ของคอมมิวนิสต์ เรากำลังก้าวไปสู่อนาคตท่ามกลางผู้ชนะ จงเจริญ, จงเจริญ, อาเซอร์ไบจาน ในประเทศโซเวียตอันยิ่งใหญ่! ดินแดนแห่งไฟ, วันสีขาวคือผลมาจากพลังของปวงชน ความเป็นวีรบุรุษและความกล้าหาญคือปรารถนาของมนุษย์อันเสรี คืออนุสรณ์แห่งความแน่วแน่ของเธอจากรุ่นสู่รุ่น เราจะก้าวไปสู่ลัทธิคอมมิวนิสต์อย่างมั่นคงทีละก้าว ทางของผองเราคือทางของเลนิน, พรรคของเราคือผู้นำของเรา รุ่งอรุณของเราจะส่องแสงด้วยดวงอาทิตย์ของคอมมิวนิสต์ เรากำลังก้าวไปสู่อนาคตท่ามกลางผู้ชนะ จงเจริญ, จงเจริญ, อาเซอร์ไบจาน ในประเทศโซเวียตอันยิ่งใหญ่!  ชาวรัสเซียที่กล้าหาญ คือธงแห่งมิตรภาพและเอกภาพ ความภักดีนั้นศักดิ์สิทธิ์และไม่สั่นคลอนในดินแดนแห่งมิตร เราได้รับพลังและพลังจากการรวมตัวกันแห่งภราดรประชา จงเจริญเถิดสหภาพแห่งนี้ - มาตุภูมิโซเวียตอันรุ่งโรจน์ของเรา!  ทางของเราคือทางของเลนิน, พรรคของเราคือผู้นำของเรา รุ่งอรุณของเราจะส่องแสงด้วยดวงอาทิตย์ของคอมมิวนิสต์ เรากำลังก้าวไปสู่อนาคตท่ามกลางผู้ชนะ จงเจริญ, จงเจริญ, อาเซอร์ไบจาน ในประเทศโซเวียตอันยิ่งใหญ่!
ดูเพิ่ม

| ธงชาติอาร์เซอร์ไบจาน เพลงชาติอาเซอร์ไบจานสมัยต่างๆ |
| --- | --- |
เพลงชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน   (พ.ศ. 2461 - 2465): 
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน   (พ.ศ. 2487 - 2534): 
เพลงชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน   (พ.ศ. 2534 - ปัจจุบัน) กล่องนี้:  ดู คุย แก้: 
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน
แหล่งข้อมูลอื่น

MIDI file เก็บถาวร 2010-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน (ขับร้อง)
เนื้อร้อง (เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน) - nationalanthems.info เก็บถาวร 2008-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเพลงชาติสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐโซเวียตต่าง ๆ |
| --- | --- | --- |
| ทางการ |  แองเตอร์นาซิอองนาล (1922–1944)  เพลงชาติสหภาพโซเวียต (1944–1991)  |  |
| สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต |  อาร์เมเนีย  อาเซอร์ไบจาน  เบียโลรัสเซีย  เอสโตเนีย  จอร์เจีย  คาซัคสถาน  เคอร์กิเซีย  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  มอลเดเวีย  รัสเซีย  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ยูเครน  อุซเบกิสถาน  |  |
| สาธารณรัฐโซเวียตอายุสั้น |  คารีโล-ฟินนิช (2483-2499)  |  |
แคร์ซอน

| แคร์ซอน |
| --- | --- |
นคร

   ธง ตราอาร์ม
แคร์ซอนที่ตั้งนครแคร์ซอนในประเทศยูเครน
พิกัด: 46°38′0″N 32°35′0″E﻿ / ﻿46.63333°N 32.58333°E﻿ / 46.63333; 32.58333
ประเทศ:  ยูเครน
แคว้น: แคร์ซอน
ก่อตั้ง: 18 มิถุนายน ค.ศ. 1778
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อีฮอร์ กอลือคาแยว (นัมตุตฌือตือ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 135.7 ตร.กม. (52.4 ตร.ไมล์)
ความสูง: 46.6 เมตร (152.9 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 283,649 คน
 • ความหนาแน่น: 2,100 คน/ตร.กม. (5,400 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 73000
รหัสพื้นที่: +380 552
เว็บไซต์: miskrada.kherson.ua
แคร์ซอน (ยูเครน: Херсо́н, ออกเสียง: [xerˈsɔn] ( ฟังเสียง)) เป็นนครทางทิศใต้ของประเทศยูเครน เป็นเมืองหลักของแคว้นแคร์ซอน เป็นเมืองท่าที่สำคัญริมฝั่งทะเลดำ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนีเปอร์ มีอุตสาหกรรมต่อเรือเดินสมุทร จากข้อมูล ค.ศ. 2021 นครนี้มีประชากร 283,649 คน
เบอาตริวแห่งพรอว็องส์

| เบอาตริวแห่งพรอว็องส์ |
| --- | --- |
พระราชินีเบอาตริวจาก "ไบเบิ้ลแห่งเนเปิลส์"
เคาน์เตสแห่งพรอว็องส์และฟอร์กาลกีเย
ครองราชย์: 19 สิงหาคม ค.ศ. 1245 – 23 กันยายน ค.ศ. 1267
ก่อนหน้า: ราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งพรอว็องส์
ถัดไป: ชาร์ลที่ 2
พระราชินีคู่สมรสแห่งซิซิลี
Tenure: 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1266 – 23 กันยายน ค.ศ. 1267

ประสูติ: ค.ศ. 1229
สวรรคต: 23 กันยายน ค.ศ. 1267 (พระชันษา 37-38 ปี)
คู่อภิเษก: ชาร์ลที่ 1 แห่งซิซิลี
พระราชบุตร: บล็องช์ เลดี้แห่งเบธุนและเดนเดอม็องด์ เบอาตริว จักรพรรดินีแห่งคอนสแตนติโนเปิล ชาร์ลที่ 2 แห่งเนเปิลส์ ฟิลิป เจ้าชายแห่งอาชายเยีย อิซาเบลล์ ราชินีแห่งฮังการี
ราชวงศ์: บาร์เซโลนา
พระราชบิดา: ราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งพรอว็องส์
พระราชมารดา: เบียทริซแห่งซาวัว
เบอาตริวแห่งพรอว็องส์ (กาตาลา: Beatriu de Provença; ค.ศ. 1229 – 23 กันยายน ค.ศ. 1267) เป็นเคาน์เตสผู้ปกครองพรอว็องส์และฟอร์กาลกีเยตั้งแต่ ค.ศ. 1245 จนสิ้นพระชนม์ ทั้งยังเป็นเคาน์เตสแห่งอ็องฌูและเมน, ราชินีแห่งซิซิลีและเนเปิลส์ จากการเสกสมรสกับพระเจ้าการ์โลที่ 1 แห่งเนเปิลส์
พระองค์เป็นบุตรสาวคนที่สี่และคนสุดท้องของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งพรอว็องส์และฟอร์กาลกีเย ที่มีกับภรรยา เบียทริซ บุตรสาวของเคานต์โธมัสที่ 1 แห่งซาวัว กับมาร์กาเร็ตแห่งเจนีวา
ชีวประวัติ > การสืบทอดพรอว็องส์และฟอร์กาลกีเย

เบอาตริวนั้น เช่นเดียวกับพี่น้องหญิง, มารดา และยาย ทรงเป็นที่รู้จักในด้านความงาม บุตรสาวคนโตทั้งสามคนของราโมน บารังเกแต่งงานกับผู้สูงศักดิ์: คนโต มาร์กาเร็ต เป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสจากการอภิเษกสมรสกับหลุยส์ที่ 9; คนที่สอง เอเลนอร์ เป็นราชินีแห่งอังกฤษจากการอภิเษกสมรสกับเฮนรี่ที่ 3 ส่วนคนที่สาม ซันซา เป็นราชินีแห่งเยอรมนีแต่ในนามจากการเสกสมรสกับพระอนุชาของเฮนรี่ ริชาร์ด เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์ การอภิเษกสมรสกับมาร์กาเร็ตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ได้ถูกจัดแจงโดยพระมารดาของพระองค์ บล็องช์แห่งคาสตีล ด้วยความหวังว่าพระองค์จะได้สืบทอดต่อพรอว็องส์และฟอร์กาลกีเยเมื่อบิดาของมาร์กาเร็ตตาย
ทว่าในพินัยของเขาที่ลงนามเมื่อ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1238 ที่ซิสเตอโรน ราโมน บารังเกที่ 4 ยกอาณาจักรเคานต์พรอว็องส์และฟอร์กาลกีเยให้บุตรสาวคนเล็กที่ยังไม่แต่งงาน เบอาตริว อย่างที่ไม่มีใครคาดคิด
ชีวประวัติ > ครูเสดครั้งที่เจ็ด

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1247 ชาร์ลกับเบอาตริวถูกบันทึกไว้ว่าอยู่ในเมอลัน ที่ซึ่งชาร์ลได้รับแต่งตั้งเป็นอัศวินโดยพระเชษฐา หลุยส์ เบอาตริวร่วมเดินทางไปกับชาร์ลในสงครามครูเสดครั้งที่เจ็ดใน ค.ศ. 1248 ด้วยการนำของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ผู้ทำครูเสดเดินทัพออกจากฝรั่งเศส ก่อนออกเดินทาง ชาร์ลกับเบอาตริวไปพบเคาน์เตสม่ายในบัวแคร์เพื่อพยายามทำข้อตกลงเรื่องพรอว็องส์ที่จะถูกทิ้งไว้จนกว่าชาร์ลกับเบอาตริวจะกลับมา มีการตกลงกันว่าเบอาตริวแห่งซาวัวจะยอมวางมือจากสิทธิ์ใน "ปราสาทที่เอ็กซ์แลกกับส่วนแบ่งในรายได้ของอาณาจักรเคานต์"
ในนิโคเซีย เบอาตริวให้กำเนิดบุตรคนแรก พระโอรส ทว่าเด็กน้อยมีอายุได้เพียงไม่กี่วัน เบอาตริวอยู่กับพี่สาว มาร์กาเร็ต ในแดมิเอ็ตต้าในตอนที่สูญเสียการติดต่อกับกษัตริย์และกองทัพของพระองค์ ที่นี่ เบอาตริวให้กำเนิดบุตรคนที่สอง ในขณะที่พี่สาวของพระองค์ก็ประสูติพระราชบุตรเช่นกัน ต่อมาใน ค.ศ. 1250 ทั้งคู่กลับมารวมตัวกับคนที่เหลืออีกครั้งที่อาเคร ที่ซึ่งค่าไถ่ตัวของกษัตริย์ได้รับการจ่าย ชาร์ลกับเบอาตริว พร้อมกับขุนนางอีกหลายคน จากไปหลังจากนั้นไม่นานและเดินทางไปราชสำนักของจักรพรรดิเฟรเดอริคที่ 2 เพื่อขอให้พระองค์ส่งคนมาช่วยกษัตริย์ฝรั่งเศสทำครูเสดเพิ่ม ทว่าจักรพรรดิที่ถูกตัดออกจากศาสนา จำเป็นต้องใช้กองทัพต่อสู้กับพระสันตะปาปาจึงปฏิเสธไป
เบอาตริวกับชาร์ลกลับไปพรอว็องส์ใน ค.ศ. 1251 เกิดความวุ่นวายขึ้นที่อาร์ลส์และอาวินญง ซึ่งปลุกปั่นโดยมารดาของเบอาตริวที่รู้สึกว่าชาร์ลไม่เคารพในการอ้างสิทธิ์ในโพรว็องของตน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1252 ชาร์ลจัดการปราบการปฏิวัติได้และใช้อำนาจในฐานะเคานต์แห่งพรอว็องส์ ทว่าในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน บล็องช์แห่งคาสตีล ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งฝรั่งเศสในช่วงที่พระโอรส หลุยส์ที่ 9 อยู่ในครูเสด สิ้นพระชนม์ ชาร์ลกับเบอาตริวต้องไปปารีส ที่ซึ่งชาร์ลกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ร่วมแห่งฝรั่งเศสร่วมกับพระเชษฐา อัลฟ็องซ์ พระสันตะปาปาเสนออาณาจักรซิซิลีให้ชาร์ลใน ค.ศ. 1252 แต่ชาร์ลจำเป็นต้องปฏิเสธข้อเสนอ เนื่องจากพระองค์มีเรื่องอื่นที่ต้องจัดการและมีเงินทุนไม่มากพอ
ผู้ทำครูเสดกลับมาใน ค.ศ. 1254 ปีนั้นชาร์ลกับเบอาตริวใช้เวลาช่วงคริสต์มาสในปารีส ที่ซึ่งพี่สาวของเบอาตริวทุกคนกับมารดาของพระองค์มาร่วมด้วย มีการบันทึกไว้ว่าพี่สาวอีกสามคนปฏิบัติต่อน้องสาวคนเล็ก เบอาตริว อย่างเย็นชา เนื่องจากพินัยกรรมของเรย์มงด์ เบเรนเกร์
ชีวประวัติ > ราชินีแห่งซิซิลี

พี่สาวของเบอาตริว มาร์กาเร็ต พระราชินีคนใหม่ของฝรั่งเศส แสดงความโกรธเคืองต่อพระองค์อย่างเปิดเผยใน ค.ศ. 1259 โดยการไม่ให้นั่งร่วมโต๊ะกับครอบครัว ทรงอ้างว่าเป็นเพราะเบอาตริวไม่ได้เป็นราชินีเหมือนพี่น้องคนอื่นๆ จึงนั่งร่วมโต๊ะกับพวกพระองค์ไม่ได้ มาร์การเร็ตหวังไว้ว่าการยั่วยุน้องสาวด้วยพฤติกรรมที่คิดคดนี้จะสร้างเหตุผลอันชอบธรรมในการบุกพรอว็องส์ เบอาตริว "ที่โศกเศร้าเป็นอย่างมาก" กลับไปกับชาร์ลที่บอกกับพระองค์ว่า
"อย่าใส่ใจไปเลย เพราะอีกไม่นานข้าจะทำให้เจ้าเป็นราชินีที่ยิ่งใหญ่กว่าพวกนาง"
เมื่อพระสันตะปาปาเคลม็องต์ที่ 4 ที่ได้รับเลือกคนใหม่มอบอาณาจักรซิซิลีให้ชาร์ล พระองค์ต้องปราบพระเจ้ามันเฟรดที่ไม่เป็นที่โปรดปรานของพระสันตะปาปา คู่แข่งในการท้าชิงบัลลังก์แห่งซิซิลีอีกคนคือหลานชายของเบอาตริว เอ็ดมุนด์หลังกางเขน แต่ไม่นานก็เป็นที่ชัดเจนว่าชาร์ลเป็นผู้ท้าชิงที่มีความหวังมากกว่า เพื่อให้มาได้ซึ่งสิ่งที่ต้องการ ชาร์ลจำเป็นต้องมีกองทัพและเบอาตริวช่วยพระสวามีสร้างมันขึ้นมา พระองค์เรียกอัศวินทุกคนของตนรวมถึงชายหนุ่มของฝรั่งเศสมา และตามที่นักประวัติศาสตร์ในเวลาต่อมา แองเจโล คอสตันโซ เล่า พระองค์ขายอัญมณีทุกชิ้นที่มีอยู่เพื่อให้พวกจะเข้าร่วมของทัพของพระสวามี
ใน ค.ศ. 1265 ชาร์ลแห่งอ็องฌู พร้อมกับคณะเล็กๆ ลงเรือข้ามทะเลไปถึงโรม ที่ซึ่งพระองค์ได้รับแต่งตั้งจากพระสันตะปาปาให้เป็นกษัตริย์แห่งซิซิลี อ้างอิงตาม สตอเรีย ดิ มันเฟรดิ, เร ดิ ซิชิเลีบ เอ ดิ ปุเกลีย ของจูเซ็ปเป ดิ เชซาเร ที่เล่าตาม สตอเรีย ดิ ซาบา มาลาสปินา ว่าเบียทริวตามพระสวามีไปพร้อมกับกองทัพที่ยังเหลือ ไปถึงอิตาลีในสี่เดือนต่อมา ในเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น กองทัพของชาร์ล ประกอบด้วยทหาร 5,000 นายกับพลเดินเท้า 25,000 นายเข้าสู่อิตาลีและมาถึงโรมในเดือนมกราคม ค.ศ. 1266 ที่ซึ่งในวันที่ 6 มกราคม ทั้งชาร์ลและเบอาตริวได้รับการสวมมงกุฎกษัตริย์และราชินีแห่งซิซิลีโดยพระคาร์ดินัลห้าคนที่ถูกส่งมาโดยพระสันตะปาปา (ผู้ซึ่งหลบภัยอยู่ในเปรูจา) ทันทีที่การเฉลิมฉลองการราชาภิเษกจบสิ้นลง เบอาตริวอยู่ในโรมกับกองทัพเล็กๆเพื่อครองเมือง ขณะที่ชาร์ลขี่ม้าออกไปทำสมรภูมิแห่งเบเนเวนโต หลังชัยชนะของพระสวามี เบอาตริวเลือกปราสาทแห่งเมลฟิเป็นที่พักของทั้งคู่
ชีวประวัติ > การสิ้นพระชนม์

เบอาตริวสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1267 ไม่กี่ปีหลังได้เป็นพระราชินี ที่คาสเตลโล เดล ปาร์โกที่โนเชรา อินเฟรีโอเร ไม่ก็ในเนเปิลส์ (อ้างอิงตาม สตอเรีย ดิ ซาบา มาลาสปินา) สาเหตุของการสิ้นพระชนม์ไม่ได้ถูกบันทึกไว้ แม้จะเชื่อกันว่าภาวะแทรกซ้อนหลังการตั้งครรภ์อาจเป็นสาเหตุ ตอนแรกพระองค์ถูกฝังที่มหาวิหารแห่งซาน เจนนาโร ในเนเปิลส์ แต่ใน ค.ศ. 1277 พระสวามีของพระองค์ย้ายศพของพระองค์ไปเอ็กซ์-อ็อง-พรอว็องส์ ที่โบสถ์แห่งแซ็งต์-ฌ็อง-เดอ- แมลตา
เบอาตริวเป็นเคาน์เตสผู้ปกครองโพรว็องส์และฟอร์กาลกีเยคนสุดท้ายที่มาจากตระกูลบาร์เซโลนา หลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ อาณาจักรเคานต์ตกเป็นของพระสวามีของพระองค์ ชาร์ล
พระโอรสธิดา

ชาร์ลกัลเบอาตริวมีพระโอรสธิดาด้วยกัน ดังนี้
หลุยส์ (ประสูติและสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1248 ที่นิโกเซีย)
บล็องช์ (ค.ศ. 1250 - ก่อน 10 มกราคม ค.ศ. 1270) แต่งงานใน ค.ศ. 1265 กับโรแบต์แห่งฟลานเดอส์ ลอร์ดแห่งเบธุนและเดนเดอร์ม็องด์ (ต่อมากลายเป็นเคานต์โรแบต์ที่ 3 ใน ค.ศ. 1350 หลังการตายของบล็องช์) ที่มีลูกชายกับเธอหนึ่งคน ชาร์ล ซึ่งตายตั้งแต่ยังเด็ก
เบอาตริว (ค.ศ. 1252 - 17 พฤศจิกายน/12 ธันวาคม ค.ศ. 1275) แต่งงานใน ค.ศ. 1273 กับฟิลิปแห่งคอร์ตเนย์ จักรพรรดิแห่งคอนสแตนติโนเปิลแต่ในนาม ที่มีพระธิดากับเธอหนึ่งคน แคทเธอรีนที่ 1 แห่งคอร์ตเนย์ จักรพรรดินีแห่งคอนสเตนติโนเปิลแต่ในนาม
ชาร์ลที่ 2 (ค.ศ. 1254 - 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1309) เคานต์แห่งอ็องฌูและพรอว็องส์, กษัตริย์แห่งเนเปิลส์ เสกสมรสกับมาเรียแห่งฮังการี ที่มีพระโอรสธิดากับพระองค์
โรแบต์ (ค.ศ. 1258 - ก่อน 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1265)
อิซาเบลล์ (ค.ศ. 1261 - ตุลาคม ค.ศ. 1303) อภิเษกสมรสกับลาดิสเลาส์ที่ 4 แห่งฮังการี ไม่มีพระโอรสธิดา
ลูกหลานของทั้งคู่ยังรวมไปถึง โยลันด์แห่งอารากอน, ฟิลิปปาแห่งเอโนลต์, อิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล, เฮนรี่ที่ 8 แห่งอังกฤษ, แคโรลีนแห่งอันส์บาค, พระราชินีวิคตอเรีย และอลิซาเบธที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
แหล่งข้อมูล

Bruzelius, Caroline Astrid (2004). The Stones of Naples: Church Building in Angevin Italy, 1266-1343. Yale University Press.20
Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0691052166.
Davin, Emmanuel (1963). "Béatrice de Savoie, Comtesse de Provence, mère de quatre reines (1198-1267)". Bulletin de l'Association Guillaume Budé (in French). n°2 juin.
http://epistolae.ccnmtl.columbia.edu/woman/69.html เก็บถาวร 2016-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://libro.uca.edu/chaytor/hac6.htm
Hopkins, T.C.F. (2008). Empires, Wars, and Battles: The Middle East from Antiquity to the Rise of the New World. Macmillan. p. 174. ISBN 1466841710.
The Plantagenets, The Magnificent Century, Thomas B Costain 1951
Runciman, Steven (1958). The Sicilian Vespers: A History of the Mediterranean World in the Later Thirteenth Century. London: Cambridge University Press. OCLC 315065012.
Abulafia, David (1995). The New Cambridge Medieval History. Volume 5, C.1198-c.1300. Cambridge: Cambridge University Press.
Lane Poole, Austin: The Interregnum in Germany in: History of the Medieval World, vol. V, 1999, pp. 128–152. ISBN 052136289X.
Petit-Dutaillis, Charles: Louis IX the Saint in: History of the Medieval World, vol. V, 1999, pp. 829–864.
Johnstone, Hilda: France: the last Capetians, in: History of the Medieval World, vol. VI, 1999, pp. 569–607.
Previté-Orton: Italy in the second half of the 13th century, in: History of the Medieval World, vol. V, 1999, pp. 198–244.
พิมพ์แกะสลักของตราประทับของเบอาตริว: เบอาตริวถือเฟลอร์-เดอ-ลีส์; อีกด้านเป็นตราประจำพรอว็องส์
รูปปั้นของเบอาตริวแห่งโพรว็องส์ คริสตศตวรรษที่ 13 ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่มูซี ดิสทัวร์ เดอ มาร์กเซย (พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์แห่งมาร์กเซย)
แคว้นกีรอวอฮรัด

| แคว้นกีรอวอฮรัด Кіровогра́дська о́бласть (ยูเครน) |
| --- | --- |
แคว้น
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: กีรอวอฮรัดช์ชือนา
ที่ตั้งแคว้นกีรอวอฮรัดในประเทศยูเครน
พิกัด: 48°27′36.0″N 32°16′12.0″E﻿ / ﻿48.460000°N 32.270000°E﻿ / 48.460000; 32.270000
ประเทศ:  ยูเครน
ศูนย์กลางการบริหาร: กรอปึวนึตสกึย
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: อันดรีย์ รัยกอวึช
 • สภา: 64 ที่นั่ง
 • ประธานสภา: ออแลกซันดร์ ชอร์นอยวาแนนกอ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 24,588 ตร.กม. (9,493 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 15
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2022)
 • ทั้งหมด: 903,712 คน
 • ความหนาแน่น: 37 คน/ตร.กม. (95 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 25xxx–28xxx
รหัสโทรศัพท์: +380 52
รหัส ISO 3166: UA-35
ทะเบียนพาหนะ: BA, HA
จำนวนเขต: 4
จำนวนนคร: 12
จำนวนนิคมประเภทเมือง: 26
จำนวนหมู่บ้าน: 1,015
รหัส FIPS 10-4: UP10
เว็บไซต์: www.kr-admin.gov.ua
แคว้นกีรอวอฮรัด (ยูเครน: Кіровогра́дська о́бласть) หรือที่บางครั้งเรียกว่า กีรอวอฮรัดช์ชือนา (Кіровогра́дщина) เป็นแคว้นทางภาคกลางตอนล่างของประเทศยูเครน ศูนย์กลางการปกครองของแคว้นอยู่ที่กรอปึวนึตสกึย แคว้นนี้มีประชากร 903,712 คน (ประมาณการ ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022) แคว้นนี้เป็นแคว้นที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดของประเทศรองจากแคว้นแชร์นิวต์ซี