stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไฮนทซ์ กูเดรีอัน
ประวัติ > เข้ารับราชการทหาร

เมื่อเขาสำเร็จการศึกษานายร้อยในเดือนกุมภาพันธ์ 1907 เขาก็ได้รับการบรรจุเข้ารับราชการทหารจักรวรรดิเยอรมัน ที่กองพันทหารราบเบาที่ 10 แห่งฮันโนเฟอร์ ซึ่งเป็นกองพันที่บิดาของเขาเป็นผู้บังคับกองพัน ใน 1908 เขาก็ได้รับการประดับยศร้อยตรี ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาถูกส่งไปปฏิบัติหน้าที่ในการป้องกันชายแดนด้านตะวันออกของจักรวรรดิเยอรมัน ตั้งแต่ไซลีเชียไปจนถึงทะเลบอลติก เขามีความคิดเหมือนกับทหารหลาย ๆ คนว่าเยอรมนีไม่ควรลงนามในสัญญาสงบศึก 1918 เขาคิดว่าจักรวรรดิเยอรมันควรสู้ต่อ
หลังสงคราม เขาเป็นหนึ่งในทหารสี่พันคนที่ยังคงได้รับราชการต่อในกองทัพเยอรมันที่ถูกลดขนาดลง เขาไปประจำการยังชายแดนด้านตะวันออกของประเทศเป็นเวลาห้าเดือนเพื่อรับมือความวุ่นวายจากสงครามกลางเมืองรัสเซีย ก่อนที่จะถูกส่งไปปฏิบัติหน้าที่ในกองพลน้อยที่ 10 แห่งไรชส์แวร์ ในเมืองฮันโนเฟอร์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนที่ใน 1920 เขาจะได้รับการเลื่อนขั้นให้เป็นผู้บังคับการกองพันทหารราบเบาที่ 10 แห่งฮันโนเฟอร์ ต่อมาใน 1922 เขาได้รับการทาบทามให้เป็นนายทหารฝ่ายเสนาธิการ โดยได้รับมอบหมายหน้าที่ตรวจสอบการลำเลียงกำลังพลประจำกองพันยานยนต์ขนส่งที่ 7 แห่งบาวาเรีย ในนครมิวนิก ภายใต้สังกัดกรมยานยนต์ขนส่ง
ประวัติ > ผู้เชี่ยวชาญยานเกราะ

ด้วยหน้าที่นี้เอง ที่ทำให้เขาได้มีโอกาสศึกษาค้นคว้าด้านยานยนต์และยานเกราะ หนังสือที่เขาศึกษาส่วนมากเป็นหนังสือที่เขียนโดยร้อยเอก ลิดเดิลล์ ฮาร์ต (Liddell Hart) ทหารอังกฤษผู้มากประสบการณ์ด้านยานเกราะ ร้อยเอก ฮาร์ต ให้ความสำคัญกับการใช้กำลังรถถังและยานเกราะในการรบระยะไกล รวมทั้งได้เสนอแนวคิดการรุกแบบประสานงานระหว่างยานเกราะและทหารราบ ซึ่งในยุคนั้น ความรู้เกี่ยวกับการพัฒนารถถังและยานเกราะยังถือเป็นเรื่องใหม่สำหรับกองทัพเยอรมัน การค้นคว้าอย่างจริงจังของกูเดรีอันทำให้เขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ไปโดยปริยาย บทความด้านยานเกราะของเขาได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกองทัพเป็นประจำ ซึ่งได้ทำให้ชื่อของเขาเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น
ในปี 1923–1924 พันโทวัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์ จำลองการรบที่มีการประสานงานกันระหว่างรถถัง ยานเกราะ ทหารราบ และอากาศยาน การฝึกนี้เป็นที่สนใจของกรมการฝึกทหารบกอย่างมาก กูเดรีอันได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ฝึกสอนด้านยุทธวิธีและประวัติศาสตร์การทหาร ทำหน้าที่เผยแพร่การรบแบบใหม่ให้แก่หน่วยทหารทั่วประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสอนยุทธวิธีให้กับกองรถถัง ถือเป็นครั้งแรกที่เขามีโอกาสได้เห็นรถถังอย่างใกล้ชิดโดยเฉพาะอุปกรณ์ภายในรถถัง เกิดเป็นแนวความคิดที่ว่า :
การใช้รถถังรบอย่างเพียงลำพังหรือรบพร้อมทหารราบนั้น จะประสบความสำเร็จได้ยากยิ่ง จุดเด่นที่รถถังควรมีในการรบสมัยใหม่คือความเร็ว และสามารถเคลื่อนผ่านภูมิประเทศที่หลากหลายได้เป็นอย่างดี การรุกด้วยรถถังจำเป็นต้องมียุทโธปกรณ์อื่น ๆ คอยสนับสนุน รถถังทำหน้าที่ในการรุก และยุทโธปกรณ์อื่น ๆ ทำหน้าที่รองลงไป
กองทัพเยอรมันตอบรับแนวคิดของเขาเป็นอย่างดี โดยเฉพาะการจัดตั้งกองพลยานเกราะ แม้จะมีนายพลหัวเก่าบางคนที่ยังคงมองว่าแนวคิดของเขาเป็นเรื่องเพ้อฝัน กูเดรีอันก็ยังคงมุ่งเสนอความคิดที่จะทำการรบโดยใช้รถถังและยานเกราะในแบบฉบับของเขา
ประวัติ > สมัยนาซีเยอรมนี

ในปี 1933 เมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นดำรงตำแหน่งฟือเรอร์ กูเดรีอันได้มีโอกาสฟังสุนทรพจน์ของฮิตเลอร์ในงานแสดงรถยนต์ในกรุงเบอร์ลิน เขามีความประทับใจมากที่ฮิตเลอร์ประกาศว่าจะยกเลิกภาษีรถยนต์ และสร้างทางหลวงเอาโทบาน รวมทั้งจะสร้างรถยนต์ราคาย่อมเยาสำหรับประชาชน นั่นคือรถฟ็อลคส์วาเกิน นอกจากนี้ ฮิตเลอร์ยังแต่งตั้งพลเอก แวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม บล็อมแบร์คเป็นบุคคลหัวสมัยใหม่ ตรงกับแนวทางการพัฒนาการรบโดยใช้รถถังเป็นหลักของกูเดรีอัน นอกจากนั้น ฮิตเลอร์ซึ่งเป็นทหารเก่าก็สนใจเรื่องการเคลื่อนย้ายกำลังพลและการใช้ยานเกราะในการรบอยู่มากพอควร ในห้วงเวลานี้เองที่เยอรมันได้ร่วมกับสหภาพโซเวียตทำการพัฒนารถถังอย่างลับ ๆ ในดินแดนของโซเวียต
ในเดือนเมษายน 1933 กูเดรีอันได้รับการเลื่อนยศเป็นพันเอก และสองเดือนต่อมาได้รับตำแหน่งเป็นเสนาธิการกองบัญชาการทหารยานเกราะ และมีโอกาสได้นำเสนออาวุธยุทโธปกรณ์ที่เยอรมันพัฒนาขึ้นต่อฮิตเลอร์เป็นครั้งแรก เขาได้สาธิตการเข้าตีของหมวดจักรยานยนต์, หมวดต่อสู้รถถัง, หมวดรถถังพันท์เซอร์ 1, หมวดรถหุ้มเกราะเบา และหมวดยานเกราะลาดตระเวน ฮิตเลอร์ประทับใจการสาธิตของกูเดรีอันอย่างมาก ถึงกลับกล่าวว่า "นี่แหละสิ่งที่ฉันต้องการ นี่แหล่ะสิ่งที่ฉันอยากจะมี" ตั้งแต่นั้นมาการฝึกจู่โจมโดยหน่วยรถถังก็เริ่มขึ้นอย่างจริงจัง แม้ระยะแรกจะเป็นเพียงการใช้รถถังจำลองจากไม้ในการฝึกก็ตาม แต่ก็ถือเป็นนิมิตหมายที่ดี ในขณะที่อังกฤษและฝรั่งเศสยังคงมองรถถังและยานเกราะเป็นเพียงเครื่องมือสนับสนุนทหารราบเท่านั้น
ในช่วงเดือนมีนาคม 1938 กูเดรีอันในยศพลโทเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการในการส่งกำลังเข้าผนวกประเทศออสเตรีย กองพลยานเกราะที่ 2 ของเขาใช้เวลาไม่ถึง 48 ชั่วโมงกับระยะทาง 670 กิโลเมตรถึงกรุงเวียนนา ซึ่งในการเคลื่อนพลครั้งนี้ เขาพบจุดอ่อนของกองพลยานเกราะ นั่นคือการบำรุงรักษายุทโธปกรณ์มีไม่เพียงพอ โดยเฉพาะกับรถถัง ทำให้ต้องประสบปัญหาเครื่องยนต์ขัดข้องระหว่างเดินทาง นอกจากนี้ยังพบปัญหาด้านการส่งกำลังบำรุงโดยเฉพาะน้ำมัน ถือเป็นอุปสรรคใหญ่อีกข้อหนึ่ง เนื่องจากรถบรรทุกน้ำมันไม่สามารถตามขบวนยานเกราะได้ทัน ทำให้เกิดการขาดแคลนน้ำมัน ภายหลังการผนวกออสเตรีย ฮิตเลอร์ตระหนักดีว่ากองพลยานเกราะมีความสำคัญเพียงใด ฮิตเลอร์ได้สั่งการให้จัดตั้งกองพลยานเกราะที่ 4 ขึ้นเพิ่มเติม พร้อมทั้งเตรียมการจัดตั้งกองพลยานเกราะที่ 5 และกองพลเบาที่ 4 ทำให้ขีดความสามารถของกองพลยานเกราะเยอรมันเพิ่มสูงขึ้นจนทิ้งห่างชาติอื่น ๆ อย่างขาดลอย
ในการบุกฝรั่งเศส หน่วยยานเกราะของเขาและของร็อมเมิลเลือกบุกต่อเข้าไปฝรั่งเศสโดยไม่สนคำสั่งของพลเอกไคลสท์ที่ให้หยุดรอทหารราบ กูเดรีอันใช้เวลาไปถึงเซด็องเพียงสามวัน(จากสองสัปดาห์) กองทัพที่หกในเซด็องยอมจำนน เขารีบรุดนำหน่วยยานเกราะหน้าข้ามแม่น้ำเมิซและมุ่งหน้าไปที่ช่องแคบอังกฤษ
ยศทหาร

กุมภาพันธ์ 1907 : นักเรียนทำการนายร้อย (Fähnrich)
มกราคม 1908 : ร้อยตรี (Leutnant)
พฤศจิกายน 1914 : ร้อยโท (Oberleutnant)
ธันวาคม 1915 : ร้อยเอก (Hauptman)
กุมภาพันธ์ 1927 : พันตรี (Major)
กุมภาพันธ์ 1931 : พันโท (Oberstleutnant)
เมษายน 1933 : พันเอก (Oberst)
สิงหาคม 1936 : พลตรี (Generalmajor)
กุมภาพันธ์ 1938 : พลโท (Generalleutnant)
พฤศจิกายน 1938 : พลเอกทหารยานเกราะ (General der Panzertruppe)
กรกฎาคม 1940 : พลเอกอาวุโส (Generaloberst)
กูเดรีอันขณะตรวจจถถังทีเกอร์ 1 ในปี 1943
กูเดรีอันระหว่างเดินทางไปแนวรบด้านตะวันออก 1943
เอ็มไอที โอเพนคอร์สแวร์

เอ็มไอที โอเพนคอร์สแวร์ (MIT OpenCourseWare หรือ MIT OCW) เป็นโครงการของสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (เอ็มไอที) ที่ให้เอกสารการเรียนทุกชนิดสำหรับเด็กนักเรียนปริญญาตรี โทและเอก สามารถให้ทุกคนสามารถอ่านได้ฟรีผ่านทางเว็บไซต์ โดยกำหนดจะสามารถให้บริการทั้งหมดได้ในปี พ.ศ. 2550 โครงการนี้ได้เริ่มประกาศในปี พ.ศ. 2544 โครงการเอ็มไอที โอเพนคอร์สแวร์ ได้รับทุนสนับสนุนโดย องค์กรวิลเลียมแอนด์ฟลอราฮิวเลตต์ องค์กรแอนดรูว์ ดับเบิลยู. เมลลอน และทางสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ โดยลิขสิทธิ์ของเอกสารทั้งหมดอยู่ภายใต้คณาจารย์และสมาชิกของสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์
ในเดือน สิงหาคม พ.ศ. 2548 มีวิชาเรียนทั้งหมด 1,435 วิชาที่สามารถเข้าดูได้ ซึ่งวิชาต่างๆ จะมีเนื้อหาการเรียน การบ้าน และข้อสอบพร้อมคำเฉลย โดยในบางวิชาจะมีการเรียนแบบโต้ตอบผ่านทางเว็บไซต์ หรือแม้แต่วิดีโอที่สามารถดูการเรียนการสอนโดยอาจารย์จากเอ็มไอที
ในเมืองไทย คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้มีโครงการแปลเนื้อหาเป็นภาษาไทยบางส่วน
แหล่งข้อมูลอื่น

โอเพนคอร์สแวร์จากเว็บเอ็มไอที
โอเพนคอร์สแวร์จากเว็บวิศวกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เก็บถาวร 2007-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โอเพนคอร์สแวร์ฉบับแปลในภาษาไทย เก็บถาวร 2006-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์

ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์ เป็นตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์
บทบาท

ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์ ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อม อราวเน่ ควีน, มิโนทอรัส กอร์ดอนและบาซิลิสค์ ซิลฟิด ที่ปราสาทฮาเดสของโลกมนุษย์ เพื่อจัดการพวกเซย่าแทนไวเวิร์น ราดาแมนทีส ก่อนจะบอกว่า ถ้าแน่จริงให้ตามไปลงตัดสินแพ้-ชนะกันในยมโลก ขณะที่เหล่าสเป็คเตอร์กำลังกระโดดลงไปในบ่อที่เชื่อมต่อกับยมโลก เซย่าได้กระโดดกอดวาเลนไทน์ลงไปในยมโลกด้วย
แต่เมื่อเซย่าถึงพื้นยมโลกแล้ว กลับไม่เห็นวาเลนไทน์  วาเลนไทน์ปรากฏตัวอีกครั้งที่ปราสาทชูดิกเกอร์ หลังจากที่แพนโดร่าและฮาเดสที่เข้าชิงร่างชุนจัดการอิคคิเรียบร้อยแล้ว แพนโดร่าใช้ให้วาเลนไทน์นำร่างของอิคคิไปฝังที่นรกขุมน้ำแข็งโคคิวโทส ณ ที่นั่น เซย่าซึ่งถูกฝังอยู่ก่อนแล้วได้สติฟื้นคืนมา เมื่อเห็นวาเลนไทน์อุ้มอิคคิมา จึงร้องท้าทายวาเลนไทน์ให้ดึงร่างของตนขึ้นมา เพราะตนมีคล็อธแห่งอาเทน่าอยู่  วาเลนไทน์เมื่อดึงเซย่าขึ้นมา ทั้งคู่ได้สู้กัน แม้เซย่าจะได้รับบาดเจ็บที่ขาเพราะถูกน้ำแข็งกัด แต่ก็รวบรวมพลังคอสโม่เตะวาเลนไทน์สวนไปจนเซอร์พลิสแตกสลาย และจบชีวิตลงในที่สุด
เซอร์พลิส

วาเลนไทน์ สวมชุดเซอร์พลิสฮาร์ปี้ ซึ่งเป็นอสูรกายในเทพนิยายกรีก ที่มีรูปร่างเป็นนกแต่มีใบหน้าเป็นผู้หญิง
หทัยภัทร สมรรถวิทยาเวช

| หทัยภัทร สมรรถวิทยาเวช |
| --- | --- |
เกิด: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2533 (34 ปี) หทัยภัทร สมรรถวิทยาเวช
คู่สมรส: เติมตระกูล กมลวิศิษฎ์ (2562–ปัจจุบัน)
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2555 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: แตง จาก แผนรัก แผนร้าย   แก้วตา จาก จ้าวพายุ   อรวิภา จาก เล่ห์นางฟ้า   แพรพรรณ จาก สื่อริษยา   ชมพูนุช จาก เพื่อเธอ   ถวิล จาก แต่ปางก่อน
สังกัด: ช่องวัน เอ็กแซ็กท์ เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ แกรมมี่ (พ.ศ. 2555 – ปัจจุบัน)
หทัยภัทร สมรรถวิทยาเวช ชื่อเล่น ซี เกิดวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2533 เป็นนักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้าน Tourism and Hotel Management Mahidol University International College (MUIC) ชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันสมรสกับ เติมตระกูล กมลวิศิษฎ์ (เติม)  บุตรชายคนที่ 2 ของ ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ ที่เกิดด้วยกันกับ นางงามตา กมลวิศิษฎ์
มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน คือ เพิ่มตระกูล กมลวิศิษฏ์ ชื่อเล่น น้องเพิ่ม เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
และ พร้อมตระกูล กมลวิศิษฏ์ ชื่อเล่น น้องพร้อม เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2566
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | เครือข่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2555 |  ลิขิตฟ้าชะตาดิน  | ทรายทอง | ช่อง 5 |
| 2555 |  บ่วงรัก  | พรรณี (วัยสาว) (รับเชิญ) | ช่อง 5 |
| 2556 |  แผนรัก แผนร้าย  | แตง | ช่อง 5 |
| 2556 |  จ้าวพายุ  | แก้วตา (นางร้าย) | ช่อง 5 |
| 2557 |  บ้านนี้มีรัก  | อบเชย (รับเชิญ) | ช่อง 9 |
| 2557 |  เล่ห์นางฟ้า  | อรวิภา | ช่อง 5 |
| 2558 |  สื่อริษยา  | แพรพรรณ | ช่องวัน |
| 2559 |  เพื่อเธอ  | ชมพูนุช | ช่องวัน |
| 2559 |  เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์  | สาวน้อยชาวเขา | ช่องวัน |
| 2560 |  แต่ปางก่อน  | สุดถวิล วาดภรีย์/ถวิล กุลมาธร | ช่องวัน |
แหล่งข้อมูลอื่น

หทัยภัทร สมรรถวิทยาเวช ที่อินสตาแกรม
เอริช ฟ็อน มันชไตน์

| เอริช ฟ็อน มันชไตน์ |
| --- | --- |
จอมพล เอริช ฟ็อน มันสไตน์ในปีค.ศ. 1938
ชื่อเกิด: ฟริทซ์ เอริช เกออร์ค เอดูอาร์ท ฟ็อน เลวินสกี
เกิด: 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887(1887-11-24) เบอร์ลิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 9 มิถุนายน ค.ศ. 1973(1973-06-09) (85 ปี) เอียร์เชินเฮาเซิน รัฐบาวาเรีย, เยอรมนีตะวันตก
รับใช้:    เยอรมนี (ถึง 1918)   เยอรมนี (ถึง 1933)   ไรช์เยอรมัน (ถึง 1945)   เยอรมนีตะวันตก (ถึง 1956 ในฐานะที่ปรึกษา NATO) 
ประจำการ: ค.ศ. 1906–1944 ค.ศ. 1949–56
ชั้นยศ:  จอมพล
การยุทธ์:   สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง การบุกครองโปแลนด์ ยุทธการที่ฝรั่งเศส ปฏิบัติการบาร์บารอสซา การล้อมเซวัสโตปอล การล้อมเลนินกราด ยุทธการที่สตาลินกราด ยุทธการที่คาร์คอฟครั้งที่ 3 ยุทธการเคิสก์ ยุทธการที่นีเปอร์ 
บำเหน็จ: กางเขนอัศวินติดใบโอ็คคาดดาบ
งานอื่น: ที่ปรึกษาทางทหารของเยอรมนีตะวันตก
ลายมือชื่อ: 
ฟริทซ์ เอริช เกออร์ค เอดูอาร์ท ฟ็อน เลวินสกี (เยอรมัน: Fritz Erich Georg Eduard von Lewinski) หรือเป็นที่รู้จักกันคือ เอริช ฟ็อน มันชไตน์ (เยอรมัน: Erich von Manstein) เป็นนายทหารบกและจอมพลเยอรมัน เป็นผู้บัญชาการทหารแวร์มัคท์ของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนายพลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของไรช์ที่สาม หลังสงครามยุติ เขาเป็นที่ปรึกษาทางทหารของเนโท
ภูมิหลัง

มันชไตน์เกิดในตระกูลขุนนางปรัสเซีย ตระกูลเลวินสกีมีประวัติการรับราชการทหารมาอย่างยาวนาน มันชไตน์เข้ารับราชการทหารในช่วงวัยเยาว์และเคยปฏิบัติหน้าที่ในแนวรบด้านตะวันตกและด้านตะวันออกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และมียศร้อยเอกในตอนที่สงครามยุติ ต่อมาในช่วงเว้นว่างสงคราม  มันชไตน์ยังคงประจำการอยู่ในกองทัพ โดยมีส่วนในการฟื้นแสนยานุภาพของเยอรมนี
สงครามโลกครั้งที่สอง

กันยายน 1939 การบุกครองโปแลนด์จุดชนวนสงครามโลกครั้งที่สอง ขณะนั้นมันชไตน์มียศพลเอก ตำแหน่งเป็นเสนาธิการกลุ่มทัพใต้ของพลเอกอาวุโสแกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท แผนยุทธศาสตร์ของมันชไตน์ถูกเลือกโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เพื่อใช้ในการบุกครองฝรั่งเศสในเดือนพฤษภาคม 1940 ซึ่งต่อมา แผนนี้ถูกขัดเกลาโดยพลเอกอาวุโสฟรันทซ์ ฮัลเดอร์ และนายทหารคนอื่นในกองบัญชาการใหญ่กองทัพบกเยอรมัน
กองทัพเยอรมันความคาดหมายว่า พวกเขาจะเผชิญการต่อต้านอย่างรุนแรงเมื่อเข้ารุกรานประเทศเนเธอร์แลนด์ ด้วยเหตุนี้ มันชไตน์จึงคิดแผนยุทธขึ้นใหม่ซึ่งต่อมาเรียกว่า "เคียวตัด" (Sichelschnitt) ซึ่งจะเข้าตีทางป่าอาร์แดนและรีบเจาะไปยังช่องแคบอังกฤษ เพื่อปิดล้อมกองทัพฝรั่งเศสและสัมพันธมิตรที่อยู่ในเบลเยียมและแฟลนเดอส์ ต่อมามันชไตน์เข้าร่วมในการรุกรานสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน  1941 และการล้อมเซวัสโตปอล (ค.ศ. 1941–1942) และได้รับยศจอมพลในปี 1942 เขายังได้มีส่วนร่วมในการล้อมเลนินกราด
โชคชะตาของเยอรมนีในช่วงสงครามพลิกกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบในปี 1942 โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยความพินาศย่อยยับจากยุทธการที่สตาลินกราด ที่มันชไตน์ได้ล้มเหลวในการบังคัญชาเพื่อการบรรเทาวงล้อม (ปฏิบัติการพายุฤดูหนาว) ในเดือนธันวาคม ต่อมาได้เป็นที่รู้จักกันคือ "การตีหลังมือ" (backhand blow) มันชไตน์ได้ทำโจมตีตอบโต้กลับในยุทธการที่คาร์คอฟครั้งที่ 3 (กุมภาพันธ์–มีนาคม ค.ศ. 1943) ได้เข้ายึดชิงดินแดนที่สำคัญกลับคืนและส่งผลทำให้เกิดการล้างผลาญของกองทัพโซเวียตไปสามกองทัพและการล่าถอยไปอีกสามกองทัพ เขาได้เป็นหนึ่งในผู้บัญชาการหลักที่ยุทธการที่คูสค์ (กรกฎาคม–สิงหาคม ค.ศ. 1943) หนึ่งในการรบของรถถังที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ด้วยความไม่ลงรอยกันอย่างต่อเนืองของเขากับฮิตเลอร์ในการดำเนินสงครามต่อไปจนทำให้เขาต้องถูกปลดออกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1944 เขาไม่ได้รับคำสั่งอีกเลยและถูกจับกุมเป็นเชลยโดยอังกฤษในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 หลายเดือนหลังความพ่ายแพ้ของเยอรมนี
หลังสงคราม

มันชไตน์เข้าให้ปากคำในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์คหลักที่เกี่ยวกับข้อหาอาชญากรสงครามในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1946 และได้เตรียมเอกสาร, ที่พร้อมกับความทรงจำของเขาในภายหลัง, ได้ช่วยทำให้เกิดการปลูกฝังตำนานของ "แวร์มัคท์บริสุทธิ์"—เป็นตำนานที่เชื่อว่ากองทัพเยอรมันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับความโหดร้ายของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซี
ในปี 1949 เขาถูกนำตัวขึ้นพิจารณาคดีในฮัมบวร์ค ในข้อหาก่ออาชญากรรมสงครามและถูกมีความผิดจากเก้าในสิบเจ็ดข้อหา รวมทั้งการรักษาชีวิตเชลยศึกที่ไม่ดีและความล้มเหลวในการปกป้องชีวิตพลเรือนในพื้นที่ใต้ความควบคุมของเขา เขาถูกพิพากษาโทษจำคุกเป็นเวลา 18 ปี ต่อมาได้รับอภัยลดโทษเหลือ 12 ปี แต่ติดคุกจริงเพียงสี่ปีแล้วจึงได้รับการปล่อยตัวในปี 1953
หลังถูกปล่อยตัว เขาได้เป็นที่ปรึกษาทางทหารให้แก่รัฐบาลเยอรมนีตะวันตกในช่วงปลายทศวรรษที่ 1950 เขาได้ช่วยสร้างกองทัพขึ้นมาใหม่อีกครั้ง บันทึกของเขา Verlorene Siege (ค.ศ. 1955) ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า Lost Victories ("ชัยชนะที่หายไป") มีเนื้อหาวิพากษ์วิจารณ์ภาวะผู้นำของฮิตเลอร์ และการบริหารกับเพียงด้านการทหารในช่วงยามสงคราม โดยไม่คำนึงถึงด้านการเมืองและศีลธรรม มันชไตน์ได้ถึงแก่กรรมใกล้กับมิวนิกในปี 1973
เกียรติยศ > อิสริยาภรณ์เยอรมัน

กางเขนเหล็ก ชั้นสอง และชั้นหนึ่ง
เครื่องอิสริยาภรณ์ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นคาดดาบ ชั้นอัศวิน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ฟรีดริชคาดดาบ ชั้นอัศวิน และชั้นหนึ่ง
กางเขนฮันเซอ (แบบฮัมบวร์ค)
กางเขนเกียรติยศสงครามโลก 1914/1918
เข็มกลัดกางเขนเหล็ก (1939) ชั้นสอง และชั้นหนึ่ง
กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก
กางเขนอัศวิน เมื่อ 19 กรกฎาคม 1940
ติดใบโอ็ค เมื่อ 14 มีนาคม 1943
คาดดาบ เมื่อ 30 มีนาคม 1944
เกียรติยศ > ยศทหาร

มีนาคม 1906: นักเรียนทำการนายร้อย (Fähnrich)
มกราคม 1907: ร้อยตรี (Leutnant)
มิถุนายน 1914: ร้อยโท (Oberleutnant)
กรกฎาคม 1915: ร้อยเอก (Hauptman)
กุมภาพันธ์ 1927: พันตรี (Major)
เมษายน 1932: พันโท (Oberstleutnant)
ธันวาคม 1933: พันเอก (Oberst)
ตุลาคม 1936: พลตรี (Generalmajor)
เมษายน 1939: พลโท (Generalleutnant)
มิถุนายน 1940: พลเอกทหารราบ (General der Infanterie)
มีนาคม 1942: พลเอกอาวุโส (Generaloberst)
กรกฎาคม 1942: จอมพล (Generalfeldmarschall)
วัลเทอร์ โมเดิล

| วัลเทอร์ โมเดิล |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: อ็อทโท โมริทซ์ วัลเทอร์ โมเดิล
ชื่อเล่น: Master of Defence, Lion of Defence, The Saviour of the Eastern Font, Führer's Fireman, The Frontline Pig
เกิด: 24 มกราคม ค.ศ. 1891(1891-01-24)
เสียชีวิต: 21 เมษายน ค.ศ. 1945(1945-04-21) (54 ปี)
รับใช้:    เยอรมนี (ถึงปี 1918)   เยอรมนี (ถึงปี 1933)   ไรช์เยอรมัน 
ประจำการ: 1910–1945
ชั้นยศ:  จอมพล
บังคับบัญชา:   กองพลยานเกราะที่ 3  กองทัพน้อยยานเกราะที่ 41  กองทัพที่ 9  กลุ่มทัพเหนือ  กลุ่มทัพยูเครนเหนือ  กลุ่มทัพกลาง  กลุ่มทัพ B  บก.ตะวันตก 
การยุทธ์: ดูรายชื่อ สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง Western Front  สงครามโลกครั้งที่สอง แนวรบด้านตะวันออก ปฏิบัติการบาร์บารอสซา  ยุทธการที่มอสโก  Battles of Rzhev  ยุทธการที่เคิสก์  ยุทธการที่นาร์วา  ปฏิบัติการบากราติออน  แนวรบด้านตะวันตก การยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี  ปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดน  ยุทธการที่ป่าเฮือร์ทเกิน  ยุทธการตอกลิ่ม  วงล้อมรูร์ 
บำเหน็จ:   กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็กประดับใบโอ๊กและดาบประดับเพชร  กางเขนเหล็กชั้น 1 
ลายมือชื่อ: 
อ็อทโท โมริทซ์ วัลเทอร์ โมเดิล (เยอรมัน: Otto Moritz Walter Model) เป็นนายทหารบกชาวเยอรมันในสงครามโลกทั้งสองครั้ง เขามีชื่อเสียงในการรบป้องกันในช่วงครึ่งหลังของสงครามครั้งที่สอง ส่วนใหญ่ในแนวรบตะวันออกแต่อยู่ในด้านตะตะวันตก เขาได้ถูกเรียกว่า ผู้บัญชาการยุทธวิธีป้องกันที่ดีที่สุดของไรช์ที่สาม
ในช่วงปลายสงคราม โมเดิลได้ล้มเหลวในป้องกันการบุกเข้าสู่เยอรมนีของกองทัพสัมพันธมิตรในด้านตะวันตกและกองทัพของเขาถูกล้อมอย่างสิ้นเชิงในรัวร์ เขาจึงตัดสินใจฆ่าตัวตายเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับนำตัวไปพิจารณาคดีในข้อหาอาชญากรสงครามเมื่อ 21 เมษายน ค.ศ. 1945
ช่วงชีวิตแรกและอาชีพ

การตัดสินใจของโมเดิลในการเผาทำลายเอกสารส่วนตัวทั้งหมดของเขาเมื่อสงครามใกล้จะยุติลง ซึ่งหมายความว่าไม่ค่อยมีใครรู้จักเกี่ยวกับช่วงชีวิตแรกของเขา เขาเกิดในบ้านครูสอนดนตรีในเมือง Genthin จังหวัดแซ็กโซนี เขาเป็นคนชนชั้นกลาง ซึ่งครอบครัวของเขาที่ไม่ใช่ทหาร ต่อมาเขาได้เข้าเรียนที่ Bürgerschule (โรงเรียนพลเมือง) ใน Genthin เขาได้จบการศึกษาด้วยวุฒิการศึกษาระดับอบิทัวร์ (Abitur) จาก Domgymnasium Naumburg โรงเรียนการสอนระดับมัธยมที่เน้นการศึกษาทางด้านมนุษยศาสตร์ในช่วงวันเทศกาลอีสเตอร์ ค.ศ. 1909  เขาได้เข้าศึกษาในโรงเรียนนักเรียนนายร้อยทหารบก (Kriegsschule) ใน Neisse (ปัจจุบันคือ นือซา ประเทศโปแลนด์) ใน ค.ศ. 1909 ซึ่งที่นั่นเขาได้เป็นนักศึกษาที่ไม่ได้ดีเด่นมากนัก และได้รับมอบหมายหน้าที่ด้วยยศตำแหน่งเป็น ร้อยโท (Leutnant) ในกรมทหารราบที่ 52 ฟ็อน อัลเฟนส์เลเบินใน ค.ศ. 1910 เขามีเพื่อนสหายเพียงไม่กี่คนในท่ามกลางหมู่เพื่อนเจ้าหน้าที่ของเขาและในไม่ช้าก็กลายเป็นที่รู้จักกันในเรื่องความทะเยอทะยาน แรงผลักดัน และการพูดจาโผงผางของเขา นี่เป็นลักษณะเฉพาะที่บ่งบอกถึงอาชีพการงานของเขาทั้งหมด
ช่วงชีวิตแรกและอาชีพ > สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง กรมทหารราบที่ 52 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกองพลที่ 5 ซึ่งต่อสู้รบในแนวรบด้านตะวันตก โมเดิลได้ทำหน้าที่เป็นนายทหารผู้ช่วยของกรมทหารราบของเขาในกองพันที่ 1 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1915 เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสใกล้กับเมืองอารัส และในเดือนตุลาคม เขาได้รับเหรียญกางเขนเหล็ก ชั้นที่หนึ่ง วีรกรรมของเขาได้นำเขาเข้าสู่ความสนใจของผู้บัญชาการกองพล ซึ่งถึงแม้ว่าจะมีกังวลเรื่องที่ว่า "ผู้ใต้บังคับบัญชาที่น่าอึดอัด"ก็ตาม การแนะนำฝากฝังโมเดิลในการติดป้ายประกาศของคณะเสนาธิการใหญ่ของกองทัพเยอรมัน ด้วยเหนือสิ่งอื่นใด นี่หมายความว่าโมเดิลได้เข้ามามีส่วนร่วมในช่วงเริ่มต้นของยุทธการที่แวร์เดิงและรอดพ้นจากการถูกสังหารในยุทธการที่แม่น้ำซอม ซึ่งกองพลของเขาได้เข้าร่วมรบโดยที่เขาไม่ได้อยู่ด้วย
โมเดิลได้จบหลักสูตรเจ้าหน้าที่เสนาธิการทหารบกในระยะเวลาสั้น ๆ และถูกส่งกลับไปยังกองพลที่ 5 ในตำแหน่งนายทหารผู้ช่วยของกองพลน้อยที่ 10 ตามมาด้วยในการติดป้ายประกาศในการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองร้องทั้งในกรมทหารราบที่ 52 และไลฟ์ แกรนาเดียร์ที่ 8 เขาได้รับเลื่อนตำแหน่งยศร้อยเอก ในพฤศจิกายน ค.ศ. 1917 และใน ค.ศ. 1918 ได้รับมอบหมายให้เป็นเจ้าหน้าที่เสนาธิการแห่งกองพลการ์ดเออร์ซัตซ์  ซึ่งได้เข้าต่อสู้รบในการรุกฤดูใบไม้ผลิของเยอรมันในปีนั้น เขาได้ยุติสงครามพร้อมกับกองพลสำรองที่ 36
ช่วงชีวิตแรกและอาชีพ > ช่วงปีระหว่างสงคราม

เมื่อสงครามยุติลง โมเดิลได้มีชื่อเสียงในฐานะเจ้าหน้าที่นายทหารที่มีความสามารถพร้อมด้วยศักยภาพสูง ในช่วงต้นของอาชีพทหารของเขา โมเดิลได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับนายพลปรัสเซียนามว่า เอากุสท์ ไนท์ฮาร์ท ฟ็อน กไนเซอเนา นอกจากนี้ เขายังเป็นที่รู้จักของพลเอกฮันส์ ฟ็อน เซคท์ หัวหน้าของกองกำลังไรชส์แวร์ที่ดูด้อยลง จากการติดป้ายประกาศเสนาธิการของเขาในช่วงสงคราม และเขาได้รับอุปกรณ์ด้วยการอ้างอิงที่ดีเยี่ยมจากพลตรี Franz von Rantau ผู้บัญชาการแห่งกองพลสำรองที่ 36 จึงไม่แปลกใจเลยที่เขาได้เป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่นายทหาร 4,000 นายที่ถูกสงวนเอาไว้ในไรชส์แวร์ โมเดิลโดยทั่วไปมักจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองในช่วงที่เกิดความวุ่นวายซึ่งเป็นจุดกำเนิดของสาธารณรัฐไวมาร์ ถึงแม้ว่าจะอยู่ในฐานะเจ้าหน้าที่นายทหารแห่งกองทัพบก เขาได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการปราบปรามอันนองเลือดของการก่อการกำเริบของฝ่ายคอมมิวนิสต์ ค.ศ. 1920 ในรัวร์[ต้องการอ้างอิง]
ปีต่อมา เขาได้แต่งงานกับ แฮร์ทา ฮูสเซิน (Herta Huyssen) มีบุตรด้วยกันสามคน ได้แก่ คริสทา, เฮ็ลลา, และฮันส์เกออร์ค โมเดิลเกลียดเรื่องราวสงครามและไม่เคยคุยเรื่องการเมืองหรือสงครามกับภรรยาของเขาเลย
ในปี 1925 โมเดิลได้ถูกส่งไปยังกองพลทหารราบที่ 3 ซึ่งเป็นรูปแบบทหารระดับหัวกะทิของไรชส์แวร์ และหนึ่งในหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างมากในการทดสอบนวัตกรรมทางเทคนิดของยุคสมัยนั้น ตั้งแต่ปี 1928 เขาได้บรรยายเรื่องยุทธวิธีและการศึกษาสงครามสำหรับหลักสูตรการฝึกอบรมเสนาธิการทหารทั่วไปแบบขั้นพื้นฐาน และในปี 1930 เขาได้ถูกย้ายไปยังสาขาการฝึกอบรมของ Truppenamt เขากลายเป็นที่รู้จักกันทั้งในด้านการสนับสนุนทางทหารที่มีความทันสมัยอย่างมีศรัทธาแรงกล้าและการขาดไหวพริบอย่างสมบูรณ์ ในปี 1938 ปีนั้นที่เขาได้รับยศตำแหน่งเป็น พลตรี(Generalmajor) เขาได้นำการทดสองการยิงปืนใหญ่หนักฮาวอิตเซอร์รุ่น Mörser 18 ใส่เป้าหมายที่เป็นป้อมปราการแบบจำลองของเช็กซึ่งไม่ได้ทำให้ฮิตเลอร์ประทับใจ เช่นเดียวกับเจ้าหน้าที่นายทหารหลายคนในช่วงเวลานั้น โมเดิลได้สนับสนุนแก่รัฐบาลนาซี ช่วงเวลาของเขาในกรุงเบอร์ลินทำให้เขาได้ติดต่อกับสมาชิกระดับอาวุโสของระบอบนาซี ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับเกิบเบิลส์และชแปร์ที่กำลังก่อตัวขึ้นในช่วงสงคราม
ยศทหาร

พฤศจิกายน 1909: นักเรียนทำการนายร้อย (Fähnrich)
สิงหาคม 1910: ร้อยตรี (Leutnant)
กุมภาพันธ์ 1915: ร้อยโท (Oberleutnant)
ธันวาคม 1917: ร้อยเอก (Hauptman)
ตุลาคม 1929: พันตรี (Major)
พฤศจิกายน 1932: พันโท (Oberstleutnant)
ตุลาคม 1934: พันเอก (Oberst)
มีนาคม 1938: พลตรี (Generalmajor)
เมษายน 1940: พลโท (Generalleutnant)
ตุลาคม 1941: พลเอกทหารยานเกราะ (General der Panzertruppe)
กุมภาพันธ์ 1942: พลเอกอาวุโส (Generaloberst)
มีนาคม 1944: จอมพล (Generalfeldmarschall)
แหล่งข้อมูลอื่น

"Walter Model 1891–1945". LeMO at Deutsches Historisches Museum (ภาษาเยอรมัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มิถุนายน 2016. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
| ก่อนหน้า |  | วัลเทอร์ โมเดิล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จอมพล เกออร์ค ฟ็อน คึชเลอร์ |  | ผู้บัญชาการกลุ่มทัพเหนือ   (9 มกราคม – 31 มีนาคม 1944) |  | พลเอกอาวุโส เกออร์ค ลินเดอมัน |
| ไม่มี |  | ผู้บัญชาการกลุ่มทัพยูเครนเหนือ   (31 มีนาคม 1944 – 16 สิงหาคม 1944) |  | พลเอกอาวุโส โยเซ็ฟ ฮาร์เพอ |
| จอมพล แอ็นสท์ บุช |  | ผู้บัญชาการกลุ่มทัพกลาง   (28 มิถุนายน – 16 สิงหาคม 1944) |  | พลเอกอาวุโส เกออร์ค ฮันส์ ไรน์ฮาร์ท |
| จอมพล กึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ |  | ผู้บัญชาการใหญ่ตะวันตก (รักษาการแทน)   (16 สิงหาคม 1944 – 3 กันยายน 1944) |  | จอมพล แกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท |
| จอมพล กึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ |  | ผู้บัญชาการกลุ่มทัพ B   (17 สิงหาคม 1944 – 21 เมษายน 1945) |  | ไม่มี |
| ด ค กผู้ได้รับกางเขนอัศวินติดใบโอ๊กคาดดาบประดับเพชรแห่งกางเขนเหล็ก |
| --- | --- | --- |
| 1941 | แวร์เนอร์ เมิลเดิร์ส |  |
| 1942 |  อาด็อล์ฟ กัลลันท์  Gordon Gollob  ฮันส์-โยอาคิม มาร์เซย์  แฮร์มัน กราฟ  |  |
| 1943 |  แอร์วีน ร็อมเมิล  Wolfgang Lüth  Walter Nowotny  อาเดลแบร์ท ชูลทซ์  อิโซโรกุ ยามาโมโตะ  |  |
| 1944 |  ฮันส์-อุลริช รูเดิล (เคลือบทอง)  Hyacinth Graf von Strachwitz  เฮอร์เบิร์ อ็อตโต กิลส์  ฮันส์-วาเล็นทีน ฮูเบอ  อัลแบร์ท เค็สเซิลริง  เฮลมูท เลนท์  เซ็พ ดีทริช  วัลเทอร์ โมเดิล  เอริช ฮาร์ทมัน  แฮร์มันน์ บัลก์  Hermann-Bernhard Ramcke  Heinz-Wolfgang Schnaufer  อัลเบรคชท์ แบรนดี้  |  |
| 1945 |  แฟร์ดีนันท์ เชอร์เนอร์  ฮัสโซ ฟ็อน มันท็อยเฟิล  Theodor Tolsdorff  Karl Mauss  เดรทริค ฟอน ซอคเค็น  |  |
ตามลำดับเวลา
อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77

| --- | --- |
ภาพจากกล้องรักษาความปลอดภัย ขณะเครื่องบินพุ่งชนอาคารแพนตากอน
สรุปอุบัติการณ์
วันที่: 11 กันยายน พ.ศ. 2544
สรุป: ถูกจี้เครื่องบิน
จุดเกิดเหตุ: อาคารเพนตากอน
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 757-223
ดําเนินการโดย: อเมริกันแอร์ไลน์
ทะเบียน: N644AAdisaster
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตัน ดัลเลส
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส
ผู้โดยสาร: 58 (รวมสลัดอากาศ 5 คน)
ลูกเรือ: 6
เสียชีวิต: 64 (ในเครื่องบิน) และ 125 (ในอาคารเพนตากอน)
บาดเจ็บ: 106 (ในอาคารเพนตากอน)
รอดชีวิต: 0
อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77 เป็นเครื่องบินโดยสารที่ถูกจี้โดยผู้ก่อการร้ายห้าคนซึ่งเป็นสมาชิกกลุ่มอัลกออิดะฮ์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544 เป็นส่วนหนึ่งของวินาศกรรม 11 กันยายน โดยพวกเขาจงใจขับเครื่องบินชนเข้าไปในอาคารเพนตากอน ในรัฐเวอร์จิเนีย ใกล้วอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อเวลา 09.38 น. ตามเวลาท้องถิ่นในวอชิงตัน ดี.ซี ผู้โดยสารบนเครื่องซึ่งรวมทั้งลูกเรือและสลัดอากาศ 64 คนและผู้ที่อยู่ในอาคาร 125 คนเสียชีวิตจากการชน
เส้นทางการบิน