stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แอลัน ทัวริง
เกียรติยศ / เชิดชู > ภาพยนตร์

ภาพยนตร์ ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก (The Imitation Game) เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์/ชีวิต/ระทึกขวัญ กำกับโดยมอร์เทน ทิลดัม เขียนบทโดยเกรแฮม มัวร์ โดยดัดแปลงจากหนังสือ Alan Turing: The Enigma โดยแอนดรูว์ ฮอดจ์ส นำแสดงโดย เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์
เกียรติยศ / เชิดชู > โลโก้

ได้มีการคาดเดาว่าโลโก้ปัจจุบันของแบรนด์ "Apple" ที่ก่อตั้งขึ้นโดย สตีฟ จอบส์ มีลักษณะเป็นลูกแอปเปิ้ลแหว่ง ซึ่งตรงกับการตายของแอลัน ทัวริง ที่กัดแอปเปิ้ลที่มีสารพิษอยู่ไป 1 คำ เนื่องจากแบรนด์ Apple ก็ได้ผลิตคอมพิวเตอร์ ซึ่งตรงกับแอลัน ทัวริง ที่ถูกยกย่องว่าเป็นบิดาของวิทยาการคอมพิวเตอร์ ดังนั้นบริษัท Apple ได้ออกแบบโลโก้เพื่อเคารพต่อ แอลัน ทัวริง หรือไม่ แต่อย่างไรก็ตาม ก็ได้มีการถามหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับแรงบรรดารใจของโลโก้ Rob Janoff นักออกแบบผู้สร้างโลโก้ กล่าว “ผมเกรงว่ามันจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกัน” แต่สตีฟ จ็อบส์ ได้กล่าวว่า “พระเจ้า! เราหวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น”
เปลือกโลกภาคพื้นทวีป

ความหนาของเปลือกโลก (กม.)
เปลือกโลกภาคพื้นทวีป เป็นชั้นของหินอัคนี หินตะกอน หินแปรที่ก่อตัวขึ้นเป็นทวีปและไหล่ทวีป บางครั้งชั้นนี้ว่าชั้นไซอัลเพราะประกอบด้วยซิลิกาและอะลูมิเนียมเป็นจำนวนมาก เปลือกโลกภาคพื้นทวีปมีความหนาแน่นต่ำกว่าเปลือกโลกภาคพื้นสมุทร ชั้นไม่ต่อเนื่องของคอนราดเป็นชั้นระหว่างเปลือกโลกภาคพื้นทวีป (เปลือกโลกชั้นบน) และ เปลือกโลกภาคพื้นสมุทร (เปลือกโลกชั้นล่าง)  ทำให้สามารถวัดความลึกของแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปโดยตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงความเร็วของคลื่นไหวสะเทือน
เปลือกโลกภาคพื้นทวีปแบ่งออกเป็นหลายชั้น ส่วนมากประกอบหินประเภทอินเทอมีเดียท (SiO2 wt% = 60.6) มีความหนาแน่นเฉลี่ยอยู่ที่ 2.83 กรัม/ซม.3  หนาแน่นน้อยกว่าเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรที่มีความหนาแน่นประมาณ 2.9 กรัม/ซม.3 และอัตราเมฟิกที่เป็นส่วนประกอบในเนื้อโลกที่มีความหนาแน่นประมาณ 3.3 กรัม/ซม.3 เปลือกโลกภาคพื้นทวีปมีความหนาอยู่ที่ 25–70 กิโลเมตร หนากว่าเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรที่มีความหนาประมาณ 7–10 กิโลกเมตร ครอบคลุม 40% พื้นผิวโลก และมีปริมาตรคิดเป็น 70% ของเปลือกโลกทั้งหมด
เปลือกโลกภาคพื้นทวีปส่วนมากเป็นพื้นที่ดินเหนือระดับน้ำทะเล ยกเว้นแต่ทวีปซีแลนเดียที่จมอยู่ใต้มหาสมุทรแปซิฟิกกว่า 94% โดยนิวซีแลนด์เป็นพื้นที่ 93% ของพื้นที่ ๆ อยู่เหนือผิวน้ำ
ความสำคัญ

เนื่องจากเปลือกโลกภาคพื้นทวีปทอดตัวเหนือระดับน้ำทะเล ทำให้สิ่งมีชีวิตบนบกวิวัฒนาการมาจากสิ่งมีชีวิตในทะเล การมีอยู่ของพื้นดินทำให้เกิดทะเลภายในและไหล่ทวีป ส่งผลให้สิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนเกิดขึ้นเป็นจำนวนมากในเหตุการ์ณแคมเบรียน เอ็กโพลชั่นช่วงมหายุคพาลีโอโซอิก
กำเนิด

เปลือกโลกทั้งหมดเกิดจากการแข็งตัวของหินหลอมละลายในเนื้อโลกที่ผ่านการตกผลึกลำดับส่วนของหินบะซอลต์ กับการหลอมและขึ้นรูปใหม่ของเปลือกโลกที่มีอยู่เดิม การสร้างเปลือกโลก 2 กระบวนการนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่คาดกันว่าการตกผลึกลำดับส่วนน่าจะเป็นปัจจัยสำคัญ กระบวนการเหล่านี้มักเกินในบริเวณภูเขาไฟรูปโค้งที่เป็นเขตมุดตัวของเปลือกโลก
20% ของเปลือกโลกปัจจุบันก่อตัวขึ้นเมื่อ 3.0 พันล้านปีก่อน หลักฐานตัวอย่างของเปลือกโลกที่มีอายุมากกว่า 3.5 พันล้านปีมีน้อยมาก ช่วง 3.0 ถึง 2.5 พันล้านปีที่แล้วมีการก่อตัวอย่างรวดเร็วของหินฐานทวีป ทำให้ช่วงเวลานี้เกิดการก่อตัวเปลือกโลกเป็นปริมาตรประมาณ 60% ของปัจจุบัน ส่วนอีก 20% ก่อตัวขึ้นในช่วง 2.5 พันล้านปีที่แล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

Average composition of Continental Crust
Crust 5.1
Evolution of the Continental Crust
แพลงก์ตอน

แพลงก์ตอน
แพลงก์ตอน (อังกฤษ: plankton) มาจากคำว่า πλανκτος ("planktos") ในภาษากรีกแปลว่า wanderer หรือผู้ท่องเที่ยวไปโดยไร้จุดหมาย คือสิ่งมีชีวิต ทั้งพืชและสัตว์ที่ล่องลอยไปตามกระแสน้ำ ไม่สามารถว่ายน้ำไปยังทิศทางที่ต้องการอย่างอิสระ
ประเภทของแพลงก์ตอน

แพลงก์ตอนพืช (อังกฤษ: Phytoplankton มาจากคำว่า phyton ในภาษากรีกแปลว่า พืช) คือ น้ำสีเขียว แพลงก์ตอนเป็นพืชเซลล์เดียว เป็นสาหร่ายชนิดหนึ่ง พวกนี้สามารถสร้างอาหารเองได้ คือสาหร่ายต่างๆ เช่น ไดอะตอม และสาหร่ายเปลวไฟ ในน้ำทุกชนิดมีแพลงก์ตอนชนิดนี้อาศัยอยู่
แพลงก์ตอนสัตว์ (อังกฤษ: Zooplankton มาจากคำว่า zoon ในภาษากรีกแปลว่า สัตว์) คือโพรทิสต์พวกโพรโทซัว แมงกะพรุน หวีวุ้น ตัวอ่อนของสัตว์หลายชนิด เช่น กุ้ง ปู กั้ง หอย ปลาบางชนิด พวกจุลินทรีย์ พวกบาซิลัสเป็นต้น
เวนเดล เพียร์ซ

| เวนเดลล์ เพียร์ซ |
| --- | --- |
เพียร์ซในปี ค.ศ. 2022
เกิด: เวนเดลล์ เอ็ดเวิร์ด เพียร์ซ  (1962-12-08) ธันวาคม 8, 1962 (62 ปี) นิวออร์ลีนส์, ลุยเซียนา, สหรัฐ
การศึกษา: โรงเรียนจูลิอาร์ด (ศศ.บ.)
อาชีพ: นักแสดง, นักธุรกิจ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1985–ปัจจุบัน
เวนเดลล์ เอ็ดเวิร์ด เพียร์ซ (เกิด 8 ธันวาคม ค.ศ. 1962) เป็นนักแสดงและนักธุรกิจชาวอเมริกัน หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนจูลิอาร์ด เพียร์ซมีชื่อเสียงในฐานะนักแสดงสมทบทั้งในละครเวทีและภาพยนตร์ เขาแสดงครั้งแรกจากบทนักสืบชื่อบังค์ มอร์แลนด์ ในละครชุดดราม่าของเอชบีโอเรื่อง ดิ ไวร์ (ค.ศ. 2002–2008)
ผลงานโทรทัศน์ที่โดดเด่นของเขา ได้แก่ บทนักทรอมโบนชื่อ อองตวน บาติสเต ในเรื่อง เทรเม (ค.ศ. 2010–2013), เจมส์ เกรียร์ ในเรื่อง ทอม แคลนซีส์ แจ็ค ไรอัน (ค.ศ. 2018–2023), ทนายความโรเบิร์ต เซน ในเรื่อง ซูทส์ (ค.ศ. 2013–2019) และ คลาเรนซ์ โธมัส ในเรื่อง คอนเฟิร์เมชัน (ค.ศ. 2016) เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอินดีเพนเดนต์สปิริตจากบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง โฟร์ (ค.ศ. 2012) และ เบิร์นนิง เคน (ค.ศ. 2019) ซึ่งเขายังทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างด้วย ผลงานภาพยนตร์ที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่ มัลคอล์ม เอ็กซ์ (ค.ศ. 1992), เวติงทูเอ็กซ์เฮล (ค.ศ. 1995), เรย์ (ค.ศ. 2004), เซลมา (ค.ศ. 2014), เดอะกิฟต์ (ค.ศ. 2015) และ เคลเมนซี (ค.ศ. 2019)
เพียร์ซเปิดตัวในบรอดเวย์ ด้วยบทบาทในละครเวทีเรื่อง The Boys of Winter ของ จอห์น พีลไมเออร์ ในปี ค.ศ. 1985 ตามมาด้วย ซีเรียส มันนี ของ แครอล เชอร์ชิลล์ ในปี ค.ศ. 1988 ในฐานะผู้อำนวยการสร้างละครเวที เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี สาขาละครเวดียอดเยี่ยม จากเรื่อง เรดิโอ กอล์ฟ (ค.ศ. 2007) ของ ออกัสต์ วิลสัน และได้รับรางวัลจากเรื่อง ไคลบอร์นพาร์ก (ค.ศ. 2012) ของ บรูซ นอร์ริส เขายังรับบทนำเป็น วิลลี โลแมน ในละครเวทีเรื่อง เดธออฟอะเซลส์แมน ฉบับฟื้นฟูการแสดงที่เวสต์เอนด์ ลอนดอน ในปี ค.ศ. 2019 และที่บรอดเวย์ นิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 2022 ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลอเรนซ์โอลิวิเยร์ และรางวัลโทนี
แหล่งข้อมูลอื่น

Wendell Pierce ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
{{IBDB name}} template missing ID and not present in Wikidata.
แม่แบบ:Iobdb name
Wendell Pierce Opens Up About 'Treme', Jazz and New Orleans (interview with Wendell Pierce). Retrieved May 3, 2014
คราบหินปูน

คราบหินปูน
คราบหินปูน (อังกฤษ: calculus หรือ tartar) เป็นคราบที่ปรากฏบนฟัน ก่อตัวขึ้นจากน้ำลายและเศษอาหารที่ตกค้างอยู่ตามตัวฟันรวมถึงแร่ธาตุอื่น โดยเมื่อคราบจุลินทรีย์(ซึ่งจะเปลี่ยนน้ำตาลจากอาหารให้กลายเป็นกรด และสารพิษ) เกาะเป็นเวลานาน จะเปลี่ยนกลายมาเป็นคราบหินปูน และทำให้เกิดการสะสมของแบคทีเรียได้ง่าย และก่อให้เกิดปัญหากับสุขภาพเหงือกและทำให้สุขภาพฟันอ่อนแอลง
คราบหินปูนเมื่อก่อตัวขึ้นในช่องปากแล้ว ไม่สามารถที่จะนำออกได้เองนอกจากจะให้หมอฟันขูดออกให้เท่านั้น คราบหินปูนเป็นตัวที่ก่อให้เกิดสุขภาพเหงือกอ่อนแอ เลือดออกเวลาแปรงฟัน และอาจนำไปสู่โรคเหงือกอักเสบได้ นอกจากนี้ยังทำให้เกิดเป็นโพรงใต้เหงือกเป็นที่สะสมของจุลินทรีย์
ในปัจจุบันจึงมักเรียกว่าหินน้ำลาย บนหินน้ำลายนี้จะถูกปกคลุมด้วยคราบจุลินทรีย์อีกชั้นหนึ่ง ทำให้เกิดการสะสมของหินน้ำลายได้ บางครั้งเราจะพบบางคนมีหินน้ำลายอยู่มากจนปิดตัวฟันทั้งหมด เราสามารถพบหินน้ำลายมากบริเวณด้านหลังของฟันหน้าล่าง และบริเวณที่ทำความสะอาดได้ไม่ทั่วถึง หินน้ำลายนี้มีโทษต่อฟันของเรา เพราะเป็นสาเหตุทำให้กระดูกเบ้าฟันมีการละลายตัว
เหงือกบวมเป็นหนอง ฟันโยกครอน และหลวม บางครั้งอาจหลุดออกจากกระดูกเบ้าฟันในที่สุด ซึ่งเป็นอาการของโรคปริทันตอักเสบ
การป้องกันคราบหินปูนหรือหินน้ำลายที่ดีที่สุด คื่อการแปรงฟันอย่างน้อยวันละสองครั้งและใช้ไหมขัดฟันภายหลังการแปรงฟัน และพบหมอฟันทุกๆ 6 เดือน เพื่อขุดหินน้ำลาย หรือหินปูนออก
แหล่งข้อมูลอื่น

คำถามตอบและวิธีป้องกันรักษาคราบหินปูนจาก พบแพทย์ศิริราช  เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไดอะมิกไทต์

ไดอะมิกไทต์ที่เยอรมันตะวันออก
ไดอะมิกไทต์ (อังกฤษ: diamictite) คือ หินกรวดมน หรือหินกรวดเหลี่ยม (หินตะกอนชนิดหนึ่ง) ที่มีการคัดขนาดของตะกอนที่แย่มาก หรือไม่มีเลย โดยมีขนาดของเม็ดตะกอนที่หลากหลาย ซึ่ง 25% ของหินชนิดนี้เป็นเม็ดตะกอนขนาดกรวด (gravel sized; ใหญ่กว่า 2 มม.) ไดอะมิกไทต์ประกอบไปด้วยเศษหิน หรือเม็ดตะกอนขนาดใหญ่ (clast) ที่มีความหยาบ หรือกลมมนก็ได้ และเศษหินใหญ่เหล่านี้จะถูกรองรับ พยุงด้วยเศษหิน หรือเม็ดตะกอนที่เล็กกว่า (matrix) โดยที่เศษหินเหล่านี้เป็นได้ทั้งหินตะกอน หินอัคนี และหินแปร
ศัพท์คำนี้ถูกบัญญัติขึ้นในปี ค.ศ. 1960 โดย ฟลินท์ (Flint) ซึ่งได้อธิบายไว้อย่างชัดเจนว่าเป็นหินตะกอนที่มีการคัดขนาดของเม็ดตะกอนที่ต่ำ (poorly sorted) และไม่สามารถบอกแหล่งต้นกำเนิดที่แน่นอนได้
ส่วนใหญ่แล้ว ไดอะมิกไทต์ จะถูกเข้าใจ หรือตีความว่าเป็นหินที่เกิดจากผลของธารน้ำแข็ง แต่โดยแท้จริงแล้วหินชนิดนี้สามารถเกิดได้จากหลายกระบวนการ คือ ธารน้ำแข็ง, ภูเขาไฟระเบิด, กระบวนการใต้ทะเล, ธรณีแปรสัณฐาน, การกัดกร่อนผุพัง และการพุ่งชนโลกของหินอุกกาบาต
หนังสืออ่านเพิ่ม

Deynoux, M., et al. (Editors) (2004) Earth's Glacial Record, Cambridge University Press, pp. 34–39 ISBN 0-521-54803-9
แหล่งข้อมูลอื่น

Illustration of a Canadian diamictite
ลัทธิอาณานิคม

ลัทธิอาณานิคม (อังกฤษ: colonialism) เป็นการสถาปนา แสวงหาประโยชน์จากพื้นที่อื่น ธำรงรักษา ได้มาซึ่งและขยายอาณานิคมในดินแดนหนึ่งจากประชากรอีกดินแดนหนึ่ง ลัทธิอาณานิคมเป็นชุดความสัมพันธ์ไม่เท่ากันระหว่างเจ้าอาณานิคมและอาณานิคม และมักระหว่างผู้อยู่ในนิคมและประชากรพื้นเมือง
สมัยอาณานิคมยุโรปอยู่ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อชาติยุโรปหลายชาติสถาปนาอาณานิคมในทวีปเอเชีย แอฟริกาและอเมริกา ทีแรก ประเทศต่าง ๆ ดำเนินนโยบายแบบพาณิชยนิยมซึ่งออกแบบมาเพื่อเสริมเศรษฐกิจของประเทศแม่โดยแลกกับเศรษฐกิจของคู่แข่ง ฉะนั้น ปกติอาณานิคมจึงได้รับอนุญาตให้ค้าขายเฉพาะกับประเทศแม่เท่านั้น ทว่า เมื่อถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 จักรวรรดิบริติชยกเลิกนโยบายพาณิชยนิยมและการจำกัดการค้า และเริ่มใช้หลักการค้าเสรี โดยมีการจำกัดหรือภาษีศุลกากรน้อย
ประวัติ

กิจกรรมซึ่งเรียกได้ว่าลัทธิอาณานิคมนั้นมีประวัติศาสตร์ยาวนาน เริ่มจากจักวรรดิแอฟริกาก่อนสมัยอาณานิคมซึ่งนำให้ชาวอียิปต์ ฟินีเซีย กรีกและโรมันล้วนสร้างอาณานิคมในสมัยโบราณ
ลัทธิอาณานิคมสมัยใหม่เริ่มด้วยยุคแห่งการสำรวจ โปรตุเกสและสเปนค้นพบดินแดนใหม่ทั่วทั้งมหาสมุทรและสร้างสถานีการค้าหรือพิชิตดินแดนกว้างใหญ่ไพศาล บางคนถือว่าการสร้างอาณานิคมทั่วทั้งมหาสมุทรนี้เองที่แยกแยะลัทธิอาณานิคมจากลัทธิการขยายอาณาเขต (expansionism) แบบอื่น มีการแบ่งดินแดนใหม่เหล่านี้ระหว่างจักรวรรดิโปรตุเกสและสเปนครั้งแรกโดยสารตราพระสันตะปาปาอินเทอร์เซเทอรา และต่อมาโดยสนธิสัญญาทอร์เดสซิลลาสและสนธิสัญญาซาราโกซา (ค.ศ. 1529)
สมัยนี้ยังสัมพันธ์กับการปฏิวัติพาณิชย์ สมัยกลางตอนปลายมีการปฏิรูปการบัญชีและการธนาคารในอิตาลีและเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ยุโรปตะวันตกรับและนำมาปรับใช้กับความเสี่ยงและรางวัลสูงที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนอาณานิคม
ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีการสร้างจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสและจักรวรรดิดัตช์ เช่นเดียวกับกรรมสิทธิ์โพ้นทะเลของอังกฤษ ซึ่งต่อมากลายเป็นจักรวรรดิบริติช นอกจากนี้ ยังมีการสถาปนาจักรวรรดิอาณานิคมเดนมาร์กและอาณานิคมโพ้นทะเลของสวีเดนบ้าง
การแพร่กระจายของจักรวรรดิอาณานิคมลดลงในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยสงครามปฏิวัติอเมริกาและสงครามประกาศอิสรภาพละตินอเมริกา อย่างไรก็ตาม มีการสถาปนาอาณานิคมใหม่จำนวนมากหลังช่วงนี้ รวมทั้งจักรวรรดิอาณานิคมเยอรมันและจักรวรรดิอาณานิคมเบลเยียม ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลายชาติยุโรปเกี่ยวข้องในลัทธิอาณานิคมในทวีปแอฟริกา
จักรวรรดิรัสเซีย จักรวรรดิออตโตมันและจักรวรรดิออสเตรียมีอยู่ในห้วงเวลาเดียวกันกับจักรวรรดิข้างต้น แต่มิได้แผ่ข้ามมหาสมุทร จักรวรรดิเหล่านี้ขยายผ่านช่องทางแต่เดิมโดยการพิชิตอาณาเขตเพื่อนบ้านแทน จักรวรรดิญี่ปุ่นจำลองตนเองตามจักรวรรดิอาณานิคมยุโรป สหรัฐได้ดินแดนโพ้นทะเล
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝ่ายสัมพันธมิตรผู้คว้าชัยแบ่งจักรวรรดิอาณานิคมเยอรมันและจักรวรรดิออตโตมันส่วนใหญ่ระหว่างพวกตนในฐานะอาณัติสันนิบาตชาติ ดินแดนเหล่านี้ถูกแบ่งออกเป็นสามระดับตามความพร้อมได้รับเอกราช ทว่า การปลดปล่อยอาณานิคมนอกทวีปอเมริกาล่าไปจนหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ใน ค.ศ. 1972 สหประชาชาติตั้งคณะกรรมาธิการพิเศษการปลดปล่อยอาณานิคม หรือมักเรียกว่า คณะกรรมาธิการ 24 เพื่อส่งเสริมกระบวนการนี้
ยิ่งไปกว่านั้น มีขบวนการเอกราชและโครงการความเป็นปึกแผ่นการเมืองโลก เช่น ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด มีส่วนสำคัญในความพยายามปลดล่อยอาณานิคมในอดีตอาณานิคม
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20

เป็นจักรวรรดิของประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร > ทวีปอเมริกาเหนือ

ประเทศบาฮามาส
ประเทศบาร์เบโดส
หมู่เกาะเบ (บางส่วนของประเทศฮอนดูรัส)
บริติชอเมริกา (บางส่วนของประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา)
อาณานิคมแคนาดา
เกาะเซนต์จอห์น (รัฐพรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์)
รูเพิตส์แลนด์ (หลายรัฐในแคนาดาและสหรัฐอเมริกา)
โลเวอร์แคนาดา
จังหวัดควิเบก (รัฐควิเบก)
อัปเปอร์แคนาดา
อาณานิคมนิวฟันด์แลนด์ (รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์)
สิบสามอาณานิคม
อาณานิคมนิวอิงแลนด์:
จังหวัดอ่าวแมสซาชูเซตส์ (รัฐแมสซาชูเซตส์ และรัฐโนวาสโกเชีย)
จังหวัดนิวแฮมป์เชียร์ (รัฐนิวแฮมป์เชียร์)
อาณานิคมโรดไอแลนด์ (รัฐโรดไอแลนด์)
อาณานิคมคอนเนตทิคัต (รัฐคอนเนตทิคัต)
จังหวัดนิวยอร์ก (รัฐนิวยอร์กและรัฐเวอร์มอนต์)
จังหวัดนิวเจอร์ซีย์ (รัฐนิวเจอร์ซีย์)
จังหวัดเพนซิลเวเนีย (รัฐเพนซิลเวเนีย)
อาณานิคมเดลาแวร์ (รัฐเดลาแวร์)
จังหวัดแมริแลนด์ (รัฐแมริแลนด์และวอชิงตัน ดี.ซี.)
อาณานิคมเวอร์จิเนีย (รัฐเวอร์จิเนีย)
จังหวัดนอร์ทแคโรไลนา (รัฐนอร์ทแคโรไลนา)
จังหวัดเซาท์แคโรไลนา (รัฐเซาท์แคโรไลนา)
จังหวัดจอร์เจีย (รัฐจอร์เจีย)
อาณานิคมอื่น ๆ
จังหวัดฟลอริดาตะวันออก (รัฐฟลอริดา)
จังหวัดฟลอริดาตะวันตก (รัฐฟลอริดา)
บริติชฮอนดูรัส (ประเทศเบลีซ)
อาณานิคมจาเมกา  (ประเทศจาเมกา)
หมู่เกาะลีเวิร์ด
ประเทศแอนติกาและบาร์บูดา
ประเทศดอมินีกา
เกาะเซนต์คิตส์และเกาะเนวิส (ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส)
ชายฝั่งมอสคีโท (บางส่วนของประเทศนิการากัวและประเทศฮอนดูรัส)
หมู่เกาะวินด์เวิร์ด
ประเทศเกรเนดา
ประเทศเซนต์ลูเชีย
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร > ทวีปอเมริกาใต้

บริติชกายอานา (ประเทศกายอานา)
หมู่เกาะฟอล์กแลนด์
เกาะเซาท์จอร์เจีย
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร > ทวีปแอฟริกา

แองโกล-อียิปต์ ซูดาน (ประเทศซูดาน)
บาโซโทแลนด์ (ประเทศเลโซโท)
เบชวานาแลนด์ (ประเทศบอตสวานา)
บริติชแคเมอรูนส์ (บางส่วนของประเทศไนจีเรียและประเทศแคเมอรูน)
บริติชแอฟริกาตะวันออก (ประเทศเคนยา)
บริติชอียิปต์ (ประเทศอียิปต์)
บริติชมอริเชียส (ประเทศมอริเชียส)
บริติชโซมาลีแลนด์ (ภาคเหนือของประเทศโซมาเลีย)
บริติชโตโกแลนด์ (ภาคตะวันออกของประเทศกานา)
อาณานิคมแกมเบีย (ประเทศแกมเบีย)
โกลด์โคสต์ (ประเทศกานา)
ไนแอซาแลนด์ (ประเทศมาลาวี)
อาณานิคมไนจีเรีย (ประเทศไนจีเรีย)
โรดีเซียเหนือ (ประเทศแซมเบีย)
ประเทศเซเชลส์
อาณานิคมเซียร์ราลีโอน (ประเทศเซียร์ราลีโอน)
สหภาพแอฟริกาใต้ (ประเทศแอฟริกาใต้)
อาณานิคมบริติชเคป
อาณานิคมเนทาล
เสรีรัฐออเรนจ์
อาณานิคมทรานส์วาล
เซาเทิร์นโรดีเชีย (ประเทศซิมบับเว)
แอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ (ประเทศนามิเบีย)
สวาซิแลนด์ (ประเทศเอสวาตีนี)
ดินแดนแทนกันยีกา (ประเทศแทนซาเนียแผ่นดินใหญ่)
รัฐในอารักขายูกันดา (ประเทศยูกันดา)
แซนซิบาร์ (เกาะของประเทศแทนซาเนีย)
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร > ทวีปยุโรป

คอร์ซิกา (เกาะของประเทศฝรั่งเศส)
บริติชไซปรัส (ประเทศไซปรัส)
สาธารณรัฐดัตช์ (ประเทศเนเธอร์แลนด์และบางส่วนของประเทศเบลเยียม)
ยิบรอลตาร์
เฮ็ลโกลันท์ (บางส่วนของประเทศเยอรมนี)
ราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ (บางส่วนของประเทศเยอรมนี)
หมู่เกาะไอโอเนียน (บางส่วนของประเทศกรีซ)
ราชอาณาจักรไอร์แลนด์ (ประเทศไอร์แลนด์)
ประเทศมอลตา
มินอร์กา (เกาะของประเทศสเปน)
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร > ทวีปเอเชีย

อาณานิคมเอเดน (บางส่วนของประเทศเยเมน)
ประเทศบาห์เรน
หมู่เกาะโบนิน (หมู่เกาะของประเทศญี่ปุ่น)
บริติชเบอร์มา (ประเทศพม่า)
บริติชอินเดีย
ประเทศบังกลาเทศ
ประเทศอินเดีย
ประเทศปากีสถาน
บริติชซีลอน (ประเทศศรีลังกา)
ประเทศบรูไน
ประเทศจีน
บริติชฮ่องกง (ฮ่องกง)
เวยไห่เวย
ชุมชนนานาชาติเซี่ยงไฮ้
แคนตัน (กว่างโจว)
เอมิเรตส์ทรานส์จอร์แดน (ประเทศจอร์แดน)
อิรักในอาณัติ (ประเทศอิรัก)
ประเทศคูเวต
ประเทศมาเลเซีย
บริติชมาลายา
สหพันธรัฐมลายู
นิคมช่องแคบ
บริติชบอร์เนียว
บอร์เนียวเหนือ
ราชอาณาจักรซาราวัก
ประเทศมัลดีฟส์
มัสกัตและโอมาน (บางส่วนของประเทศโอมาน ประเทศแทนซาเนีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์)
ปาเลสไตน์ในอาณัติ (บางส่วนของประเทศอิสราเอลและรัฐปาเลสไตน์)
ประเทศกาตาร์
อาณานิคมสิงคโปร์ (ประเทศสิงคโปร์)
อาระเบียใต้ (บางส่วนของประเทศโอมาน ประเทศซาอุดีอาระเบีย และประเทศเยเมน)
รัฐทรูเชียล (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์)
บางส่วนของประเทศไทย
ภาคเหนือหรือล้านนาไทย
ภาคใต้
ภาคกลางเกือบทั้งหมด(ยกเว้นจันทบุรี และ ตราด)
ราชอาณาจักรทิเบต
ประเทศอัฟกานิสถาน
ประเทศเนปาล
ประเทศภูฏาน
บางส่วนของประเทศอิหร่าน
ตอนใต้ของอิหร่าน
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร > ทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย

ประเทศออสเตรเลีย
ดินแดนบริติชแปซิฟิกตะวันตก
ประเทศคิริบาส
ประเทศนาอูรู
ประเทศตองงา
ประเทศตูวาลู
ประเทศวานูอาตู
อาณานิคมฟีจี (ประเทศฟีจี)
ประเทศนิวซีแลนด์
นีวเว
ดินแดนปาปัวและนิวกินี (ประเทศปาปัวนิวกินี)
ราชอาณาจักรราโรตองกา (หมู่เกาะคุก)
ซามัวตะวันตก (ประเทศซามัว
หมู่เกาะโซโลมอน
โทเคอเลา
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส > ทวีปอเมริกาเหนือ

แอนติกา (ประเทศแอนติกาและบาร์บูดา) ปี ค.ศ. 1666
บางส่วนของประเทศแคนาดา
ฝรั่งเศสใหม่ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1534–1763
อ่าวฮัดสัน
นิวฟันด์แลนด์
แม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์
เกรตเลกส์
ควิเบก
ประเทศดอมินีกา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1625–1763, 1778–1783
สาธารณรัฐโดมินิกัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1795–1809
ประเทศเกรเนดา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1650–1762, 1779–1783
กัวเดอลุป ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1635–ปัจจุบัน
ประเทศเฮติ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1627–1804
ลาเดซีราด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1635–ปัจจุบัน
มาร์ตีนิก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1635–ปัจจุบัน
เนวิส (ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1782–1784
แซ็ง-บาร์เตเลมี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1648–1784, 1878–ปัจจุบัน)
เซนต์คริสโตเฟอร์ (ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1628–1690, 1698–1702, 1706, 1782–1783
ประเทศเซนต์ลูเชีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1650–1723, 1756–1778, 1784–1803
แซ็ง-มาร์แต็ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1624–ปัจจุบัน
แซ็งปีแยร์และมีเกอลง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1604–1713, 1763–ปัจจุบัน
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1719–1763, 1779–1783
โตเบโก (ประเทศตรินิแดดและโตเบโก) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1666–1667, 1781–1793, 1802–1803
บางส่วนของสหรัฐอเมริกา
ป้อมเซนต์หลุยส์ (รัฐเท็กซัส) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1685–1689
เซนต์ครอย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1650–1733
ป้อมแคโรไลน์ (เฟรนช์ฟลอริดา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1562–1565
เฟรนช์ลุยเซียนา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1764–1804 (ขายโดย จักรพรรดินโปเลียนที่ 1)
ลุยเซียนา (ฝรั่งเศสใหม่) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1672–1764
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส > ทวีปอเมริกาใต้

บางส่วนของประเทศบราซิล
อ่าวเซาลูอีส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1610–1615
ดินแดนอามาปา ปี ค.ศ. 1897
อ่าวรีโอเดจาเนโร ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1555–1567
เกาะในเฟร์นันดูจีนอโรนยา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1736–1737
เฟรนช์เกียนา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1604–ปัจจุบัน
ประเทศกายอานา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1782–1784
ประเทศซูรินาม
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส > ทวีปแอฟริกา > เฟรนช์แอฟริกาเหนือ

เฟรนช์แอลจีเรีย (ประเทศแอลจีเรีย) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1830–1962
เฟรนช์โมร็อกโก (รัฐในอารักขา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1912–1956 (พื้นที่ 89% ของประเทศโมร็อกโกในปัจจุบัน)
เฟรนช์ตูนิเซีย (รัฐในอารักขา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1881–1956 (ประเทศตูนิเซีย)
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส > ทวีปแอฟริกา > เฟรนช์แอฟริกาตะวันตก

ประเทศบูร์กินาฟาโซ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896–1960
ประเทศโกตดิวัวร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1843–1960
ดาโฮมีย์ (ประเทศเบนิน) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1883–1960
ปอร์โต-โนโว (รัฐในอารักขา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1863–1865, 1882
โคโทนู (รัฐในอารักขา) ปี ค.ศ. 1868
เฟรนช์กินี (ประเทศกินี) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1891–1958
เฟรนช์ซูดาน (ประเทศมาลี) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1883–1960
เฟรนช์โตโกแลนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1918–1960 (ประเทศโตโก)
บางส่วนของประเทศแกมเบีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1681–1702
ประเทศมอริเตเนีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1902–1960
ประเทศไนเจอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1890–1960
ซินเดอร์ (รัฐในอารักขา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1899
บางส่วนของประเทศไนจีเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1892–1927
ประเทศเซเนกัล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1677–1960
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส > ทวีปแอฟริกา > เฟรนช์อิเควทอเรียลแอฟริกา

สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1905–1960
ประเทศชาด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1900–1960
เฟรนช์แคเมอรูน  ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1918–1960 (พื้นที่ 91% ของประเทศแคเมอรูนในปัจจุบัน)
เฟรนช์คองโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1875–1960 (สาธารณรัฐคองโก)
ประเทศกาบอง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1839–1960
ประเทศเซาตูเมและปรินซีปี ปี ค.ศ. 1709
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส > ทวีปแอฟริกา > แอฟริกาตะวันออกและมหาสมุทรอินเดีย

กลุ่มเกาะชากอส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1721–1745, 1768–1814
ประเทศคอโมโรส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1866–1975
เฟรนช์โซมาลีแลนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1862–1977 (ประเทศจิบูตี)
ประเทศมาดากัสการ์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896–1960
ราชอาณาจักรเมรีนา (รัฐในอารักขา) ปี ค.ศ. 1896
ประเทศมอริเชียส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1715–1810
มายอต ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1841–ปัจจุบัน
เรอูนียง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1710–ปัจจุบัน
ประเทศเซเชลส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1756–1810
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส > ทวีปเอเชีย

บางส่วนของประเทศจีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1849–1949
เฟรนช์เลบานอน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920–1946 (ประเทศเลบานอน)
เฟรนช์ซีเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920–1946 (ประเทศซีเรีย)
บางส่วนของประเทศอินเดีย
เฟรนช์อินเดีย
จันทนนคร ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1673–1952
อินโดจีนของฝรั่งเศส
สหภาพอินโดจีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1887–1954
ประเทศลาว (รัฐในอารักขา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1893–1953
ประเทศกัมพูชา (รัฐในอารักขา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1863–1953
ประเทศเวียดนาม
โคชินไชนา (เวียดนามใต้) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1858–1949
รัฐในอารักขาอันนัม (เวียดนามกลาง) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1883–1949
รัฐในอารักขาตังเกี๋ย (เวียดนามเหนือ) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884–1949
รัฐเวียดนาม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949–1954
หมู่เกาะสแปรตลี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933–1939
หมู่เกาะซีชา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933–1939
บางส่วนของประเทศฟิลิปปินส์
บาซีลัน ปี ค.ศ. 1845
บางส่วนของประเทศศรีลังกา
ตรินโคมาลี ปี ค.ศ. 1796
บางส่วนของไต้หวัน
จีหลง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884–1885
เผิงหู ปี ค.ศ. 1885
บางส่วนของประเทศเยเมน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1868–1936
บางส่วนของประเทศไทย
จันทบุรี
ตราด
เลย
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส > ทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย

บางส่วนของประเทศออสเตรเลีย
เกาะเดิร์กฮาร์ตอก ปี ค.ศ. 1772
เกาะกลีแปร์ตอน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1858–ปัจจุบัน
เฟรนช์พอลินีเชีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1789–ปัจจุบัน
หมู่เกาะโซไซเอตี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1843
ตาฮีตี (รัฐในอารักขา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1842–1880
ราอีอาเตอา (รัฐในอารักขา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1880
ตูอาโมตัส
หมู่เกาะมาร์เคซัส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1870
หมู่เกาะฮาวาย ปี ค.ศ. 1837
นิวแคลิโดเนีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1853–ปัจจุบัน
บางส่วนของประเทศปาปัวนิวกินี
เกาะนิวไอร์แลนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1880–1882
ประเทศวานูอาตู ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1906–1980
วาลิสและฟูตูนา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1887–ปัจจุบัน
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส > ทวีปแอนตาร์กติกา

เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1772–ปัจจุบัน
แตร์อาเดลี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1840–ปัจจุบัน
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของรัสเซีย > ทวีปอเมริกาเหนือ

อเมริกาของรัสเซีย (บางส่วนของสหรัฐอเมริกา)
รัฐอะแลสกา
รัฐแคลิฟอร์เนีย
บางส่วนของรัฐฮาวาย
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของรัสเซีย > ทวีปยุโรป

ประเทศเบลารุส
ราชรัฐฟินแลนด์ (ประเทศฟินแลนด์)
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตผู้ว่าการบอลติก
ดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลีย (บางส่วนของประเทศลัตเวีย)
เอสโตเนียภายใต้การปกครองของสวีเดน (บางส่วนของประเทศเอสโตเนีย)
พื้นที่ส่วนใหญ่ของราชอาณาจักรโปแลนด์ (บางส่วนของประเทศเบลารุส ประเทศลิทัวเนีย และประเทศโปแลนด์)
ประเทศมอลโดวา
หมู่เกาะนิวไซบีเรีย
พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศยูเครน
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของรัสเซีย > ทวีปเอเชีย

ประเทศอาร์มีเนีย
ประเทศอาเซอร์ไบจาน
ประเทศจอร์เจีย
ประเทศคาซัคสถาน
ประเทศคีร์กีซสถาน
บางส่วนของจักรวรรดิออตโตมัน (ประเทศตุรกี)
อาร์ดาฮัน
อาร์ตวิน
อือดือร์
คาร์ส
แอร์ซูรุม
ประเทศทาจิกิสถาน
ประเทศเติร์กเมนิสถาน
เตอร์กิสถานของรัสเซีย (ภาคตะวันตกของเตอร์กิสถาน)
ประเทศมองโกเลีย
บางส่วนของประเทศจีน
แมนจูเรีย
เตอร์กิสถานตะวันออก
บางส่วนของประเทศอิหร่าน
ตอนเหนือของอิหร่าน
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของเยอรมนี > ทวีปอเมริกาเหนือ

เกาะแคร์บส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1689–1693 (เกาะของปวยร์โตรีโก)
เกาะเซนต์ทอมัส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1685–1720 (เกาะของหมู่เกาะเวอร์จิน)
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของเยอรมนี > ทวีปอเมริกาใต้

เยอรมันเวเนซุเอลา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1528–1546 (บางส่วนของประเทศโคลอมเบียและประเทศเวเนซุเอลา)
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของเยอรมนี > ทวีปแอฟริกา

อาร์กวิน (เกาะของประเทศมอริเตเนีย) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1685–1721
โกลด์โคสต์ของบรันเดินบวร์ค (บางส่วนของประเทศกานา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1683–1718
แอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1885–1919 (ประเทศบุรุนดี ประเทศรวันดา และประเทศแทนซาเนีย)
แอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884–1915 (ประเทศนามิเบียและบางส่วนของประเทศบอตสวานา)
แอฟริกาตะวันตก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884–1914 (ประเทศแคเมอรูน และประเทศโตโก)
จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 > อาณานิคมและรัฐในอารักขาของเยอรมนี > ทวีปเอเชีย

ประเทศจีน (ให้เช่าโดยราชวงศ์ชิง)
อ่าวเจียวโซว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1898–1914
ชิงเต่า ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1891–1914
เทียนจิน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1901–1917
ยานไท่ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1901–1918
หมู่เกาะนิโคบาร์ของประเทศอินเดีย