stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2014–15 รอบแพ้คัดออก
รอบ 16 ทีมสุดท้าย > นัดที่สอง

19 มีนาคม ค.ศ. 2015
00:00
| ดีนาโมมอสโก  | 0–0 |  นาโปลี |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 17,356 คน
ผู้ตัดสิน: บัส นีจ์ฮูอิส (เนเธอร์แลนด์)
รวมผลสองนัด นาโปลี ชนะ 3–1.
19 มีนาคม ค.ศ. 2015
01:00
| ดีนาโมเคียฟ  | 5–2 |  เอฟเวอร์ตัน |
| --- | --- | --- |
| ยาร์โมเลนโก  21' เตโอโดร์เชียก  35' เวโลโซ  37' ฮุสเยฟ  56' อันตูเนส  76' | รายงาน | ลูกากู  29' แจกีเอลกา  82' |
ผู้ชม: 67,553 คน
ผู้ตัดสิน: เดนิซ อายเตกิน (เยอรมัน)
รวมผลสองนัด ดีนาโมเคียฟ ชนะ 6–4.
19 มีนาคม ค.ศ. 2015
01:00
| โรมา  | 0–3 |  ฟีโอเรนตีนา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | กอนซาโล  10' (จุดโทษ) อาลอนโซ  18' บาซานตา  22' |
ผู้ชม: 30,591 คน
ผู้ตัดสิน: คือเนย์ต ชาคือร์ (ตุรกี)
รวมผลสองนัด ฟิออเรนตินา ชนะ 4–1.
19 มีนาคม ค.ศ. 2015
03:05
| อาแจ็กซ์  | 2–1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ |
| --- | --- | --- |
| บาโซเออร์  60' ฟาน เดอร์ ฮูร์น  117' | รายงาน | โกโนปลียันกา  97' |
ผู้ชม: 51,756 คน
ผู้ตัดสิน: อเล็กเซ กุลบากอฟ (เบลารุส)
รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ ชนะด้วยกฏยิงประตูทีมเยือน.
19 มีนาคม ค.ศ. 2015
03:05
| โตรีโน  | 1–0 |  เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก |
| --- | --- | --- |
| กลิค  90' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 24,736 คน
ผู้ตัดสิน: มาเตจ จัก (สโลวีเนีย)
รวมผลสองนัด เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ชนะ 2–1.
19 มีนาคม ค.ศ. 2015
03:05
| อินเตอร์มิลาน  | 1–2 |  ว็อลฟส์บูร์ก |
| --- | --- | --- |
| ปาลาซีโอ  71' | รายงาน | คาลีกีอูรี  24' เบนท์เนอร์  89' |
ผู้ชม: 38,800 คน
ผู้ตัดสิน: มาร์ก แคลตเทนเบิร์ก (อังกฤษ)
รวมผลสองนัด ว็อลฟส์บูร์ก ชนะ 5–2.
19 มีนาคม ค.ศ. 2015
03:05
| เซบิยา  | 2–1 |  บิยาร์เรอัล |
| --- | --- | --- |
| อีบอร์รา  69' ซัวเรซ  83' | รายงาน | จ. โดส ซานโตส  73' |
ผู้ชม: 35,000 คน
ผู้ตัดสิน: มาร์ติน แอตกินสัน (อังกฤษ)
รวมผลสองนัด เซบิยา ชนะ 5–2.
19 มีนาคม ค.ศ. 2015
03:05
| เบชิกตัช  | 1–3 |  คลับ บรูซ |
| --- | --- | --- |
| รามอน  48' | รายงาน | เดอ ซุตเตอร์  61' โบลินโกลี-เอ็มบอมโบ  80', 90' |
ผู้ชม: 65,110 คน
ผู้ตัดสิน: เซอร์เก การาเซฟ (รัสเซีย)
รวมผลสองนัด คลับ บรูซ ชนะ 5–2.
รอบก่อนรองชนะเลิศ

การจับสลากประกบคู่รอบก่อนรองชนะเลิศมีขึ้นในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2015. รอบก่อนรองชนะเลิศ นัดแรก จะลงทำการแข่งขันในวันที่ 16 เมษายน, และรอบก่อนรองชนะเลิศ นัดที่สอง จะลงทำการแข่งขันในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2015.
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง |   นัดแรก   |   นัดที่สอง   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เซบิยา  | 4–3 |  เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก | 2–1 | 2–2  |
| คลับ บรูซ  | 0–1 |  ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ | 0–0 | 0–1  |
| ดีนาโมเคียฟ  | 1–3 |  ฟีโอเรนตีนา | 1–1 | 0–2  |
| ว็อลฟส์บูร์ก  | 3–6 |  นาโปลี | 1–4 | 2–2 |
^ ตามคำสั่งของเลกจึงได้สลับโปรแกรมหลังจากการจับสลากปกติเกิดขึ้น.
รอบก่อนรองชนะเลิศ > นัดแรก

16 เมษายน ค.ศ. 2015
02:05
| เซบิยา  | 2–1 |  เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก |
| --- | --- | --- |
| บักกา  73' ซัวเรซ  88' | รายงาน | รยาซานต์เซฟ  29' |
ผู้ชม: 28,450 คน
ผู้ตัดสิน: บัส นิจฮุยส์ (เนเธอร์แลนด์)
16 เมษายน ค.ศ. 2015
02:05
| คลับ บรูซ  | 0–0 |  ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 29,000 คน
ผู้ตัดสิน: ดามีร์ สโกมีนา (สโลวีเนีย)
16 เมษายน ค.ศ. 2015
02:05
| ดีนาโมเคียฟ  | 1–1 |  ฟีโอเรนตีนา |
| --- | --- | --- |
| เลนส์  36' | รายงาน | บาบาการ์  90+2' |
ผู้ชม: 65,535 คน
ผู้ตัดสิน: ไสซมอน มาร์ชีเนียก (โปแลนด์)
16 เมษายน ค.ศ. 2015
02:05
| ว็อลฟส์บูร์ก  | 1–4 |  นาโปลี |
| --- | --- | --- |
| เบนท์เนอร์  80' | รายงาน | อีกวาอิน  15' ฮัมชีก  23', 64' กับเบียดินี  77' |
ผู้ชม: 25,112 คน
ผู้ตัดสิน: อันโตนีโอ มาเตอู ลาโฮซ (สเปน)
รอบก่อนรองชนะเลิศ > นัดที่สอง

23 เมษายน ค.ศ. 2015
02:05
| เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก  | 2–2 |  เซบิยา |
| --- | --- | --- |
| รอนโดน  48' ฮัลค์  72' | รายงาน | บักกา  6' (จุดโทษ) กาไมโร  85' |
ผู้ชม: 18,121 คน
ผู้ตัดสิน: นิโกลา ริซโซลี (อิตาลี)
รวมผลสองนัด เซบิยา ชนะ 4–3.
23 เมษายน ค.ศ. 2015
02:05
| ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์  | 1–0 |  คลับ บรูซ |
| --- | --- | --- |
| ชาคอฟ  82' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 16,234 คน
ผู้ตัดสิน: อัลเบร์โต อุนเดียโน มาเยนโก (สเปน)
รวมผลสองนัด ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ ชนะ 1–0.
23 เมษายน ค.ศ. 2015
02:05
| ฟีโอเรนตีนา  | 2–0 |  ดีนาโมเคียฟ |
| --- | --- | --- |
| โกเมซ  43' บาร์กัส  90+4' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 28,058 คน
ผู้ตัดสิน: ยูนัส เอริกซอน (สวีเดน)
รวมผลสองนัด ฟิออเรนตินา ชนะ 3–1.
23 เมษายน ค.ศ. 2015
02:05
| นาโปลี  | 2–2 |  ว็อลฟส์บูร์ก |
| --- | --- | --- |
| กาเยคอน  50' แมร์เทนส์  65' | รายงาน | โคลเซ  72' เปริซิช  73' |
ผู้ชม: 27,262 คน
ผู้ตัดสิน: จือเนย์ต ชากือร์ (ตุรกี)
รวมผลสองนัด นาโปลี ชนะ 6–3.
^ ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ จะได้ลงเล่นในเกมเหย้าของพวกเขาที่ สนามกีฬาโอลิมปิก, เคียฟ แทนสนามปกติของพวกเขา, ดนิโปร-อารีนา, ดนิโปรเปตรอฟส์ค, เนื่องมาจาก เงื่อนไขสงครามในภาคตะวันออกของยูเครน.
รอบรองชนะเลิศ

การจับสลากประกบคู่รอบรองชนะเลิศมีขึ้นในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2015. รอบรองชนะเลิศ นัดแรก จะลงทำการแข่งขันในวันที่ 7 พฤษภาคม, และรอบรองชนะเลิศ นัดที่สอง จะลงทำการแข่งขันในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2015.
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง |   นัดแรก   |   นัดที่สอง   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นาโปลี  | 1–2 |  ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ | 1–1 | 0–1  |
| เซบิยา  | 5–0 |  ฟีโอเรนตีนา | 3–0 | 2–0 |
รอบรองชนะเลิศ > นัดแรก

7 พฤษภาคม ค.ศ. 2015
02:05
| นาโปลี  | 1–1 |  ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ |
| --- | --- | --- |
| โลเปซ  50' | รายงาน | เซเลซนียอฟ  81' |
ผู้ชม: 41,095 คน
ผู้ตัดสิน: สเวอิน ออดวาร์ โมเอน (นอร์เวย์)
7 พฤษภาคม ค.ศ. 2015
02:05
| เซบิยา  | 3–0 |  ฟีโอเรนตีนา |
| --- | --- | --- |
| วีดัล  17', 52' กาไมย์โร  75' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 35,840 คน
ผู้ตัดสิน: เฟลิกซ์ บรึช (เยอรมนี)
รอบรองชนะเลิศ > นัดที่สอง

14 พฤษภาคม ค.ศ. 2015
02:05
| ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์  | 1–0 |  นาโปลี |
| --- | --- | --- |
| เซเลซนียอฟ  58' | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: มิโลราด มาซิช (เซอร์เบีย)
รวมผลสองนัด ดนีโปร ดนีโปรเปตรอฟสค์ ชนะ 2–1.
14 พฤษภาคม ค.ศ. 2015
02:05
| ฟีโอเรนตีนา  | 0–2 |  เซบิยา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: ดามีร์ สโกมีนา (สโลวีเนีย)
รวมผลสองนัด เซบิยา ชนะ 5–0.
^ ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ จะได้ลงเล่นในเกมเหย้าของพวกเขาที่ สนามกีฬาโอลิมปิก, เคียฟ แทนสนามปกติของพวกเขา, ดนิโปร-อารีนา, ดนิโปรเปตรอฟส์ค, เนื่องมาจาก เงื่อนไขสงครามในภาคตะวันออกของยูเครน.
รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2015
รอบชิงชนะเลิศจัดขึ้นในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ที่ สตาดียอนนารอดอวือ ใน วอร์ซอ, โปแลนด์. ทีม "เจ้าบ้าน" (สำหรับวัตถุประสงค์ในการบริหาร) จะถูกกำหนดโดยการจับสลากเพิ่มเติมหลังจากการจับสลากรอบรองชนะเลิศจัดขึ้น.
27 พฤษภาคม ค.ศ. 2015
01:45
| ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์  | 2–3 |  เซบิยา |
| --- | --- | --- |
| คาลีนิช  7' โรตัน  44' | รายงาน | กรือคอเวียก  28' บักกา  31', 73' |
ผู้ชม: 45,000 คน
ผู้ตัดสิน: มาร์ติน แอตกินสัน (อังกฤษ)
แหล่งข้อมูลอื่น

UEFA Europa League (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ)
ไชยา ยิ้มวิไล

| ไชยา ยิ้มวิไลม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 9 ตุลาคม พ.ศ. 2550 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551   (0 ปี 120 วัน)
นายกรัฐมนตรี: สุรยุทธ์ จุลานนท์
ก่อนหน้า: ยงยุทธ มัยลาภ
ถัดไป: วิเชียรโชติ สุกโชติรัตน์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 สิงหาคม พ.ศ. 2510 (57 ปี) อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม
คู่สมรส: ทิพย์สุดา ยิ้มวิไล

ศาสตราจารย์ ไชยา ยิ้มวิไล อดีตกรรมการผู้ช่วยรองนายกรัฐมนตรี (วิษณุ เครืองาม) ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการปฏิรูปประเทศ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560  อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ สังกัดวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้อำนวยการ หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบันฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ด้านครอบครัวสมรส กับทิพย์สุดา ยิ้มวิไล มีบุตรชื่อ เอกลักษณ์ ยิ้มวิไล ผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดและพัฒนาธุรกิจ บริษัท แบงคอก เมโทร เน็ทเวิร์คส์ จำกัด
การศึกษา

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี และปริญญาโท ด้านบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต (Ohio State University) และระดับปริญญาเอก ด้านการบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยโกลเดนเกต (Golden Gate University)
การทำงาน

เป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ต่อมาได้เข้ามารับหน้าที่ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ก่อนจะมารับตำแหน่งโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ แทนร้อยเอก นายแพทย์ ยงยุทธ มัยลาภ ตั้งแต่วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 หลังจากสิ้นสุดวาระการดำรงตำแหน่งในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์แล้ว ก็กลับไปทำงานเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยศรีปทุมคอลัมนิสต์ หนังสือพิมพ์สยามรัฐ
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาได้รับแต่งตั้งเป็น กรรมการผู้ช่วยรองนายกรัฐมนตรี (ศาสตราจารย์ ดร.วิษณุ เครืองาม) และ ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการปฏิรูปประเทศ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2557 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
หาดหัวหิน

หาดหัวหิน
หาดหัวหิน เป็นชายหาดตามธรรมชาติของอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีความยาวราว 20 กิโลเมตร
ประวัติ

ชายหาดอันเป็นแหล่งท่องเที่ยวพักตากอากาศที่มีชื่อเสียงแห่งแรกของเมืองไทย ด้วยน้ำทะเลใส ทรายสะอาด บรรยากาศดี จึงเป็นที่ใฝ่ฝันและได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวมานาน ทุกยุคทุกสมัย โดยเป็นที่มาของ นวนิยายแและละครหลากเรือง เช่น ปริศนา รวมทั้งยังมีวังไกลกังวลสำหรับแปรพระราชฐานในฤดูร้อน โดยจุดสังเกตพิเศษ ชายหาดจะมีเขื่อนหินซีเมนต์ซึ่งถุกก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503  ก่อนการเริ่มก่อสร้างพระราชวัง ในรัชกาลที่ 5 และไม่มีถนนเลียบหาดเนื่องจาก ชายหาดในสมัยโบราณจำเป็นจำต้องให้มีบ้านพักของขุนนางและพระญาติ เพื่อมิให้มีผู้บุกรุกทางชาดหาดและทะเล จึงทำให้ที่ดินในปัจจุบันสามารถมีหาดติดส่วนของที่ดินได้ แต่มิใช้ หาดจะเป็นสถานที่ส่วนตัวยังถูกดูแลโดยส่วนเทศบาลโดยยังมีโรงแรมซึ่งเดิมเป็นของเชื้อพระวงศ์คือวังจักรพงศ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงศ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถปัจจุบันเป็นโรงแรมฮิลตัน หัวหิน และโรงแรมรถไฟ ซึ่งเป็นโรงแรมดั้งเดิมของหัวหิน และยังมีบ้านพักตากอากาศส่วนตัว เช่น บ้านประเสริฐ บ้านสายนัดดา บ้านกิติก้อง บ้านรวมสุข บ้านกินนอน บ้านล่ำซำ บ้านสามสุข บ้านฮุนซุยโห อาคารบ้านพักเล่านี้ได้รับการดูแลและบูรณะขึ้นใหม่ จึงยังสวยงามน่าชม นักท่องเที่ยวยืนชมได้จากชายหาดเท่านั้น
สถานที่ตั้ง

หาดหัวหิน อยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอหัวหิน และมีความยาวพาดผ่านตลอดอำเภอ ในความยาวราว 20 กิโลเมตร
ทางลงชายหาดเทศบาลหัวหิน

ทางลงชายหาดมีอยู่ประปราย ตามรายถนนเล็ก แต่ที่เป็นที่นิยม บริเวณทางลงชายหาดห่างจากเทศบาลหัวหินไปเพียง 2.5 กิโลเมตร ก็จะพบหาดทรายขาวสะอาดโดยประมาณ 5 กิโลเมตร ยาวไปจรดเข้าตะเกียบ โดยการจัดบำรุงของเทศบาลหัวหิน จึงไม่มีกิจกรรมทางน้ำ ยกเว้นกีฬาทางน้ำบางประเภทเช่น สกีไดร์ และเรือใบ โดยจะมีการจัดแข่งขันกันปีละครั้ง
ทางลงหาดมีสองจุด คือ ปลายถนนดำเนินเกษม บริเวณโรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ บีช รีสอร์ท และวิลลา หัวหิน (โรงแรมรถไฟเดิม) ซึ่งเป็นจุดหลักที่มีนักท่องนิยมกันมาก ส่วนอีกจุดคือบริเวณศาลเจ้าแม่ทับทิม-ศาลเจ้าพ่อสายน้ำเขียว ถนนนเรศดำริ ซึ่งสามารถนำรถไปจอดได้ที่หน้าลานศาลเจ้าแม่ทับทิม
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ หาดหัวหิน
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
7°34′26″N 99°17′23″E﻿ / ﻿7.573797°N 99.289635°E﻿ / 7.573797; 99.289635
สมศักดิ์ ชูโต

| ศาสตราจารย์สมศักดิ์ ชูโตม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 21 มีนาคม พ.ศ. 2523 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2524
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 3 มีนาคม พ.ศ. 2523 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2526
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 มิถุนายน พ.ศ. 2474 (93 ปี)

ศาสตราจารย์ สมศักดิ์ ชูโต อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ อดีตอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2516
การทำงาน

ศ.สมศักดิ์ ชูโต หรือ ศ.ดร.สมศักดิ์ ชูโต ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 ซึ่งเป็นสภานิติบัญญัติแต่งตั้งขึ้นในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ หลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA) ดำรงตำแหน่งจนครบวาระในปี พ.ศ. 2521
ต่อมาในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ (ครม.42) ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีอีกตำแหน่งหนึ่ง จนกระทั่งในอีก 1 ปีถัดมาจึงถูกปรับออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีดังกล่าว แต่ยังคงปฏิบัติหน้าที่โฆษกรัฐบาลเช่นเดิม
สมศักดิ์ ชูโต เข้ารับตำแหน่งอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ อีกครั้งในปี พ.ศ. 2530
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2523 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2526 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
สวัสดิ์ มหาผล

| สวัสดิ์ มหาผล |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
ดำรงตำแหน่ง 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 – 26 สิงหาคม พ.ศ. 2502
นายกรัฐมนตรี: สฤษดิ์ ธนะรัชต์
ก่อนหน้า: วิบูลย์ ธรรมบุตร
ถัดไป: สุรจิต จารุเศรนี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 เมษายน พ.ศ. 2454 จังหวัดศรีสะเกษ ประเทศไทย
เสียชีวิต: 26 สิงหาคม พ.ศ. 2502 (48 ปี)
คู่สมรส: มณีพรรณ มหาผล

สวัสดิ์ มหาผล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์  ธนะรัชต์ และอดีตนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติ

สวัสดิ์ มหาผล เกิดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2454 ที่จังหวัดศรีสะเกษ เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับเตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อเป็นนักเรียนทุนที่โรงเรียนป่าไม้ เมืองปินมานา ประเทศพม่า ได้รับประกาศนียบัตรวิชาการป่าไม้ชั้นสูง (เทียบเท่าปริญญาตรี)
สวัสดิ์ มหาผล สมรสกับนางมณีพรรณ (บัณฑุวงศ์) มหาผล
การทำงาน

สวัสดิ์ มหาผล เข้ารับราชการในสังกัดกรมป่าไม้ กระทรวงเกษตร เมื่อปี พ.ศ. 2475 ในตำแหน่งผู้ช่วยนายด่านป่าไม้อำเภอปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์ ในปีต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นป่าไม้จังหวัดสุโขทัย และเป็นอาจารย์สอนในโรงเรียนการป่าไม้ จังหวัดแพร่ ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นป่าไม้เขตปราจีนบุรี (พ.ศ. 2485 - พ.ศ. 2486) ป่าไม้เขตลำปาง (พ.ศ. 2486 - พ.ศ. 2493) ประจำกรมป่าไม้ (พ.ศ. 2493 - พ.ศ. 2496) เป็นข้าหลวงตรวจการป่าไม้ภาคเหนือ (พ.ศ. 2496) และลาออกจากราชการกรมป่าไม้ในปีเดียวกัน เพื่อไปปฏิบัติงานในองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ เป็นผู้จัดการแผนกไม้สัก ปฏิบัติงานที่จังหวัดลำปาง (พ.ศ. 2496 - พ.ศ. 2502)
สวัสดิ์ มหาผล เป็นนายกสมาคมศิษย์เก่าเซนต์คาเบรียล ระหว่างปี พ.ศ. 2499 จนถึงปี พ.ศ. 2502
ในปี พ.ศ. 2502 เขาได้ออกจากองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ และเข้ารับตำแหน่งทางการเมืองในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี โดยได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 และในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร เขาจึงเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์โดยตำแหน่งอีกด้วย
สวัสดิ์ มหาผล ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2502 ในขณะที่ยังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
สวัสดิ์ มหาผล ขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
สุตสาย หัสดิน

| พลตรีสุตสาย หัสดินม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |
สุตสาย ในปี พ.ศ. 2517

รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม – 19 ธันวาคม พ.ศ. 2524  (0 ปี 283 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เปรม ติณสูลานนท์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 สิงหาคม พ.ศ. 2463
เสียชีวิต: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 (80 ปี)

พลตรี สุตสาย หัสดิน อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ อดีตหัวหน้าขบวนการกระทิงแดง ในช่วงเหตุการณ์ 6 ตุลา
สุตสาย ได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร วันเสาร์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2544
การทำงาน

พล.ต.สุตสาย เคยรับราชการทหาร และเคยเป็นแกนนำก่อตั้งขบวนการกระทิงแดง ในช่วงปี พ.ศ. 2517 ในขณะดำรงตำแหน่งนายทหารกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร ซึ่งในช่วงกลางปี พ.ศ. 2518 พล.ต.สุตสาย ได้รวบรวมสมาชิกกว่า 25,000 คน ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาอาชีวะ เข้าไปมีบทบาทสำคัญในการเดินขบวนประท้วงจอมพลถนอม กิตติขจร แต่แตกกับศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย เพราะเห็นว่ากลุ่มดังกล่าวรับแนวคิดคอมมิวนิสต์มาอย่างชัดเจน ขบวนการกระทิงแดง นำโดย พล.ต.สุตสาย เป็นกองเยาวชนของขบวนการนวพล
ในปี พ.ศ. 2524 พล.ต.สุตสาย ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ต่อมาในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน พล.ต.สุตสาย พร้อมกับรัฐมนตรีอีก 7 คน ได้ลาออกจากตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีคณะดังกล่าว
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2510 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2505 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2503 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
ศุลี มหาสันทนะ

| เรืออากาศโทศุลี มหาสันทนะม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม พ.ศ. 2524 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2526
นายกรัฐมนตรี: พลเอกเปรม ติณสูลานนท์
ดำรงตำแหน่ง 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529
นายกรัฐมนตรี: พลเอกเปรม ติณสูลานนท์
ดำรงตำแหน่ง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2529 – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2531
นายกรัฐมนตรี: พลเอกเปรม ติณสูลานนท์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 มีนาคม พ.ศ. 2462
เสียชีวิต: 22 สิงหาคม พ.ศ. 2551 (89 ปี)

เรืออากาศโท ศุลี มหาสันทนะ (19 มีนาคม พ.ศ. 2462 - 22 สิงหาคม พ.ศ. 2551) อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นผู้กำกับนโยบายด้านพลังงานและน้ำมันเชื้อเพลิง ตลอดอายุรัฐบาลพลเอกเปรม ระหว่าง พ.ศ. 2524 - 2531 และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทน้ำมัน บางจากปิโตรเลียม
ประวัติ

ศุลี มหาสันทนะ เป็นบุตรของพระศรีปริญญา (ล้วน มหาสันทนะ) กับนางระฤก ศรีปริญญา จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และจบวิศวกรรมเครื่องกล จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หลังเรียนจบได้รับราชการกรมช่างทหารอากาศเป็นเวลา 6 ปี  จากนั้นจึงลาออกจากราชการไปทำงานบริษัทน้ำมันเอสโซ่ ในตำแหน่งวิศวกรปฏิบัติการ จนได้รับตำแหน่งสูงสุดเป็นกรรมการบริษัทและผู้จัดการขายทั่วไป หลังจากทำงานเป็นเวลา 20 ปี ได้ลาออกไปทำงานกับบริษัทปูนซีเมนต์นครหลวงเป็นเวลา 13 ปี ตำแหน่งสูงสุดเป็นกรรมการอำนวยการและผู้จัดการทั่วไป  และได้รับการชักชวนจากพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2524 ถึงปี พ.ศ. 2531 (3 คณะรัฐมนตรี) เป็นประธานอนุกรรมการนโยบายปิโตรเลียม ทำหน้าที่พิจารณาและกลั่นกรองนโยบายเกี่ยวกับปิโตรเลียม เพื่อเสนอกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ ที่มีนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน
ตลอดเวลา 8 ปีที่ดูแลนโยบายพลังงาน เรืออากาศโทศุลี เป็นผู้วางแนวนโยบายราคาน้ำมันเสรี นโยบายพัฒนาแหล่งพลังงานในประเทศ ทั้งแหล่งแก๊สธรรมชาติและน้ำมันดิบ ปรับปรุงการจัดเก็บเงินกองทุนน้ำมัน  และเป็นผู้ผลักดันให้แยกโรงกลั่นน้ำมันบางจาก ซึ่งอยู่ในสังกัดกรมการพลังงานทหาร ภายใต้การดูแลของการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย (ปตท.) ซึ่งเดิมมีการบริหารแบบราชการ ให้มีรูปแบบการบริหารแบบเอกชน เพื่อให้มีประสิทธิภาพสูงสุด โดยแยกออกมาเป็น บริษัท บางจากปิโตรเลียม เมื่อ พ.ศ. 2528
นอกจากตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เรืออากาศโทศุลี ยังดำรงตำแหน่ง สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, วุฒิสมาชิก, ประธานกรรมการทุนธนชาตคนที่ 2,ผู้ก่อตั้งและกรรมการทีไอจีเอ,กรรมาธิการในสหภาพรัฐสภาอาเซียน และกรรมการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
เรืออากาศโทศุลี ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็งปอด เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ด้วยวัย 89 ปี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2526 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2525 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2478 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
สุวิทย์ ยอดมณี

| สุวิทย์ ยอดมณีม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ., จ.ภ. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
ดำรงตำแหน่ง 9 ตุลาคม พ.ศ. 2549 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
นายกรัฐมนตรี: สุรยุทธ์ จุลานนท์
ก่อนหน้า: ประชา มาลีนนท์
ถัดไป: วีระศักดิ์ โควสุรัตน์
โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 4 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533
นายกรัฐมนตรี: ชาติชาย ชุณหะวัณ
ก่อนหน้า: มีชัย วีระไวทยะ
ถัดไป: หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 สิงหาคม พ.ศ. 2485 (82 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: คุณหญิงทรงสุดา ยอดมณี

สุวิทย์ ยอดมณี (เกิด 25 สิงหาคม พ.ศ. 2485) เป็นนักการเมืองและนักวิชาการชาวไทย กรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิของสถาบันพระปกเกล้า กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยแห่งชาติ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในรัฐบาลพลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ
ประวัติ

สุวิทย์ ยอดมณี เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2485 เป็นบุตรของนายอุดม กับนางสายสวาท ยอดมณี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีทางประวัติศาสตร์และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ในปี พ.ศ. 2506 ระดับปริญญาโท สาขาการบริหารการอุดมศึกษา ในปี พ.ศ. 2512 จากมหาวิทยาลัยบอสตัน สหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก (เกียรตินิยม) สาขาการพัฒนาชุมชน จาก สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ในปี พ.ศ. 2515
นอกจากนี้ยังสำเร็จการศึกษาหลักสูตรชั้นนายร้อยทหารราบ รุ่นแรกของศูนย์การทหารราบลพบุรี 1 และหลักสูตรจู่โจม รุ่น 13 จากศูนย์สงครามพิเศษลพบุรี 1
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ คุณหญิงทรงสุดา ยอดมณี นายกสมาคมนักเรียนเก่าสหรัฐอเมริกา สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2557 (สกุลเดิม กิตติขจร) บุตรสาวของจอมพลถนอม กิตติขจร กับท่านผู้หญิงจงกล กิตติขจร มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ นายสุวงศ์ ยอดมณี ผู้อำนวยการสำนักกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ดร.ก้องศักด ยอดมณี ผู้ว่าการการกีฬาแห่งประเทศไทย และร้อยตรี จักรา ยอดมณี รองปลัดกระทรวงพาณิชย์
การทำงาน

เริ่มรับราชการตำแหน่ง อาจารย์เอก สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) ระหว่างปี พ.ศ. 2510-2512 จากนั้นในปี พ.ศ. 2515 จึงมารับราชการในตำแหน่งรองเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ (สยช.) และเป็นรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2521-2523
ในปี พ.ศ. 2531 ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ได้รับตำแหน่งโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2533 จากนั้นก็ได้ทำงานในหน่วยงานต่างๆ อาทิ รองอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย ผู้อำนวยการโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ  ผู้อำนวยการบริหารศูนย์เตรียมความพร้อมป้องกันภัยพิบัติแห่งเอเชีย ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภาสถาบันพระปกเกล้า
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2535 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
กระทรวงแรงงาน (ประเทศไทย)

| --- | --- |
Ministry of Labour
เครื่องหมายราชการ ตราพระเทพบดี
ภาพรวมกระทรวง
ก่อตั้ง: 23 กันยายน พ.ศ. 2536; 31 ปีก่อน (2536-09-23)
กระทรวงก่อนหน้า: กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ประเภท: กระทรวง
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: ถนนมิตรไมตรี แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร 10400
บุคลากร: 11,246 คน (พ.ศ. 2565)
งบประมาณต่อปี: 68,048,432,100 บาท (พ.ศ. 2568)
รัฐมนตรี: พิพัฒน์ รัชกิจประการ, รัฐมนตรีว่าการ
ฝ่ายบริหารกระทรวง: บุญสงค์ ทัพชัยยุทธ์, ปลัดกระทรวง บุปผา เรืองสุด, รองปลัดกระทรวง สมาสภ์ ปัทมะสุคนธ์, รองปลัดกระทรวง สันติ นันตสุวรรณ, รองปลัดกระทรวง
ต้นสังกัดกระทรวง: รัฐบาลไทย
ลูกสังกัดกระทรวง: ดูในบทความ
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
กระทรวงแรงงาน (อังกฤษ: Ministry of Labour) เป็นหน่วยงานราชการส่วนกลางประเภทกระทรวงของไทย เดิมคือ กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการบริหารและคุ้มครอง แรงงาน พัฒนาฝีมือแรงงาน ส่งเสริมให้ประชาชนมีงานทำ และราชการอื่นตามที่มีกฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกระทรวงแรงงานหรือส่วนราชการที่สังกัดกระทรวงแรงงาน
ประวัติ

การดำเนินนโยบายด้านแรงงานของประเทศไทย เริ่มต้นภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 รัฐบาลสมัยนั้น ได้เล็งเห็นความสำคัญของปัญหาแรงงานที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ประกอบกับในระยะนั้นเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก ประชาชนจึงเกิดภาวะการว่างงานจำนวนมาก หน่วยงานของรัฐบาลที่ปฏิบัติงานบริหารแรงงาน ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก โดยคณะผู้ก่อการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้กำหนดนโยบายประการหนึ่งระบุว่า "จะต้องบำรุงความสุขของราษฎรในทางเศรษฐกิจและหางานให้ราษฎรทุกคนทำ" จึงได้ตราพระราชบัญญัติว่าด้วยสำนักจัดหางาน พ.ศ. 2475 ขึ้นบังคับใช้เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ให้สิทธิแก่เอกชนที่จะจัดตั้งสำนักงานรับจัดหางานให้แก่ประชาชนได้ โดยเรียกค่าบริการจากประชาชน ผู้มาใช้บริการภายในขอบเขตที่กฎหมายกำหนด และในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2475 ก็ได้ตรา พระราชบัญญัติสำนักงานจัดหางานประจำท้องถิ่น พ.ศ. 2475 ขึ้นบังคับใช้ พระราชบัญญัติ ฉบับนี้กำหนดให้จัดตั้งสำนักงานกลางจัดหางาน ขึ้นในจังหวัดพระนคร และธนบุรี ทำหน้าที่จัดหางานให้แก่ประชาชนโดยไม่คิดค่าบริการ ซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้นของภารกิจด้านแรงงานของรัฐบาลไทย
ต่อมาจึงได้มีการจัดตั้งกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ขึ้นในปี พ.ศ. 2536 โดยการโอนภารกิจบางส่วนจากกรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย มีพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นรัฐมนตรีว่าการคนแรก และได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อกระทรวงอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2545 โดยใช้ชื่อใหม่ว่า กระทรวงแรงงาน วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2567 นายบุญสงค์ ทัพชัยยุทธ์ เป็นปลัดกระทรวงแรงงาน
หน่วยงานในสังกัด

กระทรวงแรงงาน มีหน่วยงานในสังกัด ได้แก่