stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทอร์คอยส์

| เทอร์คอยส์ |
| --- | --- |

การจำแนก
ประเภท: แร่ฟอสเฟต
สูตรเคมี: CuAl6(PO4)4(OH)8·4H2O
คุณสมบัติ
รูปแบบผลึก: แน่น, กลม
โครงสร้างผลึก: Triclinic
แนวแตกเรียบ: แร่มีแนวแตกสมบูรณ์แบบตามระนาบ {001}, แร่มีแนวแตกดีตามระนาบ {010} แต่อาจไม่พบเห็นได้ง่าย
รอยแตก: Conchoidal
ค่าความแข็ง: 5–6
ความวาว: มีความวาวใกล้เคียงกับแก้ว
ดรรชนีหักเห: nα = 1.610 nβ = 1.615 nγ = 1.650
คุณสมบัติทางแสง: Biaxial (+)
ค่าแสงหักเหสองแนว: +0.040
การเปลี่ยนสี: Weak
สีผงละเอียด: สีน้ำเงินขาว
ความถ่วงจำเพาะ: 2.6–2.9
การหลอมตัว: สามารถหลอมได้ใน HCl
สภาพละลายได้: สามารถละลายได้ใน HCl
ความโปร่ง: ทีบ
อ้างอิง: 
เทอร์คอยส์ (อังกฤษ: Turquoise) เป็นแร่ทึบแสง สีน้ำเงินออกเขียว ที่เป็นไฮดรัสฟอสเฟตของ ทองแดงและอะลูมิเนียม โดยมีสูตรเคมีCuAl6(PO4)4(OH)8·4H2O เป็นอัญมณีที่หายากและมีค่าเมื่ออยู่ในเกรดดี และถือว่าเป็นอัญมณี มาหลายพันปีเนื่องจากสีสันของแร่
เช่นเดียวกับอัญมณีทึบแสงชนิดอื่น ๆ ส่วนใหญ่ เทอร์คอยส์มีมูลค่าลดน้อยลงเนื่องจากมีการนำการปรับปรุงคุณภาพ ทำเลียนแบบ และวัสดุสังเคราะห์เข้ามาสู่ตลาด สีฟ้าไข่นกโรบินหรือสีฟ้าท้องฟ้า ของเทอร์คอยส์เปอร์เซีย ที่ขุดได้ใกล้กับเมืองนีชอบูร์ ในปัจจุบันของประเทศอิหร่าน ถูกนำมาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการประเมินคุณภาพของเทอร์คอยส์
ศิลปะอู่ทอง

เจดีย์วัดพระบรมธาตุวรวิหาร จังหวัดชัยนาท
หลวงพ่อโต วัดป่าเลไลยก์ พระพุทธรูปอู่ทอง รุ่นที่ 2
เศียรธรรมิกราช ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระพุทธรูปอู่ทองรุ่นที่ 1
พระพุทธไตรรัตนนายก วัดพนัญเชิง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระพุทธรูปอู่ทอง รุ่นที่ 2
ศิลปะอู่ทอง หรือ ศิลปะยุคอู่ทอง บ้างเรียก ศิลปะสุพรรณภูมิ-อโยธยา เป็นศิลปะที่เกิดขึ้นบริเวณภาคกลางของประเทศไทย ช่วงพุทธศตวรรษที่ 17–20 ในระยะเวลาไล่เลี่ยกับศิลปะเชียงแสนและศิลปะสุโขทัย เป็นศิลปะก่อนการสร้างกรุงศรีอยุธยา
นิยาม

เหตุที่เรียกว่า "อู่ทอง" เพราะแต่เดิมถือว่าศูนย์กลางอาณาจักรอู่ทองอยู่ที่อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ที่รู้จักและขนานนามกันมากที่สุดคือ พระพุทธรูป โดยกำหนดเอาพระพุทธรูปแบบหนึ่งซึ่งได้รับอิทธิพลจากศิลปะสกุลช่างสมัยทวารวดี ลพบุรี และสุโขทัย เรียกว่า ศิลปะแบบอู่ทอง โดยได้รับอิทธิพลศิลปะทวารวดีมากที่สุด
คำว่า "ศิลปะอู่ทอง" ปรากฏขึ้นครั้งแรกในหนังสือ โบราณวัตถุในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ที่เขียนขึ้นโดยนักอ่านจารึก ศาสตราจารย์ยอร์ช เซเดส์ และตีพิมพ์ออกมาเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2472 โดยเขียนไว้ว่า "พระพุทธรูปแบบนี้จะเริ่มทำตั้งแต่ก่อนพระเจ้าอู่ทองได้สร้างกรุงศรีอยุธยา (เมื่อ พ.ศ. 1893) หรือภายหลัง ข้อนี้ที่ยังสงสัยอยู่ พิพิธภัณฑสถานฯ จึงได้ตั้งชื่อพระพุทธรูปเหล่านี้ว่า สมัยอู่ทอง แปลว่าสมัยพระเจ้าอู่ทอง จะเปนก่อนสร้างกรุงศรีอยุธยาหรือหลังก็ตาม"
แม้อาณาจักรอู่ทองมีขอบเขตแค่ไหนยังไม่เป็นที่ยุติ แต่เท่าที่พบสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมแบบที่เรียกว่าอู่ทอง มีอยู่ในบริเวณจังหวัดสุพรรณบุรี นครปฐม ชัยนาท ลพบุรี อยุธยา ที่ถือกันว่าเป็นศูนย์กลางอาณาจักรอู่ทองซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามฝั่งเกาะเมืองอยุธยา โดยเรียกว่า เมืองอโยธยา
น. ณ ปากน้ำ เขียนในงานหลายชิ้นว่า ส้าหรับเขาแล้วศิลปะอู่ทองไม่มี ที่มีนั้นได้แก่ ศิลปะแบบอโยธยา-สุพรรณภูมิ หรือ ศิลปะอโยธยา เพราะคำว่า "ศิลปะอู่ทอง" มีต้นก้าเนิดมาจากความเชื่อที่ว่าพระเจ้าอู่ทองหนีโรคห่ามาจากเมืองอู่ทอง แต่เมื่อการดำเนินงานทางโบราณคดีที่เมืองอู่ทอง กลับพบศิลปกรรมที่เก่าแก่ไปถึงพุทธศตวรรษที่ 11–12 อยู่ในช่วงสมัยทวารวดี และถึงแม้เมืองอู่ทองจะมิได้ร้างไปก่อนพระเจ้าอู่ทองราว 200–300 ปี เพราะปรากฏชุมชนโบราณร่วมสมัยอยุธยาตอนต้นอยู่ที่รอบนอกตัวเมือง แต่ก็ยังไม่อาจทราบได้แน่ชัดว่า พระเจ้าอู่ทองจะเสด็จมาจากบริเวณดังกล่าวนั้นได้อย่างไร
สถาปัตยกรรม

การก่อสร้างสถาปัตยกรรมมีความเกี่ยวข้องกับศาสนาพุทธลัทธิเถรวาท สืบเนื่องจากศิลปะทวารวดี
การสร้างวัดมีระบียบการจัดแผนผังเข้มงวดเช่นเดียวกับสมัยสุโขทัย คือมีการแบ่งเขตพุทธาวาสและสังฆาวาสอย่างชัดเจน สถูปยังคงเป็นองค์ประธานของวัด โดยวิหารมีความสำคัญรองมา ส่วนอุโบสถสร้างขนาดเล็กและไม่อยู่ในแนวแกนประธานวัด
ลักษณะโบสถ์ วิหาร ไม่เจาะหน้าต่าง แต่สร้างเป็นทรงยาว ชั้นหลังคาเตี้ย เจดีย์แบบอู่ทองได้รับอิทธิพลจากศิลปะศรีวิชัย ตัวอย่างเช่น วัดพระบรมธาตุวรวิหาร จังหวัดชัยนาท และมีลักษณะเจดีย์ฐาน 8 เหลี่ยม เรือนธาตุ 8 เหลี่ยม มีซุ้มจรนำรับฐานลูกบัวแก้วและองค์ระฆัง
ด้านเทคนิคการก่อสร้างเจดีย์ น. ณ ปากน้ำกล่าวว่า อิฐฝนจนหน้าสัมผัสเรียบ ใช้วิธีสอด้วยดินผสมยางไม้ อิฐต่อกันแนบสนิท นับว่าเป็นวิธีการก่อสร้างชั้นสูง เมื่อเทียบกับศิลปะการก่อสร้างรุ่นหลังเช่นสมัยอยุธยาจะเห็นข้อแตกต่างกันมาก
สถาปัตยกรรมอีกแห่งที่จัดว่าเป็นสถาปัตยกรรมอู่ทองคือ พระปรางค์องค์ใหญ่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จังหวัดลพบุรี มีความแตกต่างจากปรางค์ศิลปะลพบุรีเพราะย่อมุมมากและลวดลายบนฐานปรางค์ก็สูงขึ้นกว่าแต่ก่อน
ประติมากรรม

งานประติมากรรมที่หล่อด้วยสำริดมีความประณีตและบาง เป็นศิลปะสืบต่อจากทวารวดี ต่อมาผสมกับศิลปะสุโขทัย ลักษณะองค์พระพุทธรูปมีความบางเบาขึ้น พุทธลักษณะเด่นชัดคือ วงพระพักตร์เป็นสี่เหลี่ยม มีไรพระศกเป็นกรอบ ดูเขร่งขรึม คิ้วต่อกันไม่โก่งอย่างสุโขทัยและเชียงแสน พระศกนิยมทำเป็นแบบหนามขนุน มีไรพระศก สังฆาฏิยาว จรดพระนาภี ปลายตัดตรง พระเกตุมาลาหรืออุษณีษะทำเป็นทรงแบบฝาชีอย่างศิลปะลพบุรี ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของ พระพุทธรูปแบบอู่ทองรุ่นที่ 1 ตัวอย่างของพระพุทธรูปอู่ทองรุ่นที่ 1 เช่น เศียรธรรมิกราช หรือเศียรพระพุทธรูปอู่ทองหล่อสำริดขนาดใหญ่ที่ได้จากวัดธรรมิกราช พระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และพระพุทธรูปศิลปะอู่ทองที่ได้จากกรุ พระปรางค์วัดราชบูรณะ
ต่อมาทำอุษณีษะและขมวดพระเกศาหรือขึ้นไปเป็นพระรัศมีแบบเปลวเพลิงตามแบบศิลปะสุโขทัย พัฒนาการคลายความเคร่ง ขรึมที่พระพักตร์ลง มีลักษณะคล้ายมนุษย์สามัญมากขึ้น แสดงให้เห็นถึงการค่อยๆ ลดอิทธิพลทางศิลปะแบบขอมลง เรียกว่าเป็นแบบอู่ทองรุ่นที่ 2 ตัวอย่างได้แก่ พระเจ้าพนัญเชิง หรือ พระพุทธไตรรัตนนายก วัดพนัญเชิง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ส่วนภาพสลักศิลาและภาพปูนปั้นต่าง ๆ ลักษณะลายเป็นแบบประดิษฐ์มากกว่าสมัยลพบุรี
พระพุทธรูปอู่ทอง รุ่น 3 หรือ อู่ทองหน้าหนุ่ม มีอิทธิพลของศิลปะสุโขทัยมากขึ้น พระพักตร์รูปไข่ พระนลาฏแคบ พระวรกายเพรียวบางครั้งพบในลักษณะแข้งคมเป็นสัน เรียกว่า แข้งสัน
นายโดดเดี่ยวพิชิตต่างโลก

| --- | --- |
นายโดดเดี่ยวพิชิตต่างโลก
ひとりぼっちの異世界攻略 (Hitoribotchi no Isekai Kōryaku)
แนว: ต่างโลก
นวนิยายชุด
เขียนโดย: โชจิ โกจิ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร Nocturne Novels
วางจำหน่ายตั้งแต่: 12 ตุลาคม พ.ศ. 2559 – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: โชจิ โกจิ
วาดภาพโดย: Booota (เล่ม 1-2) ซากุ เอโนะกิมารุ  (เล่ม 3+)
สำนักพิมพ์: โอเวอร์แลป
ในเครือ: โอเวอร์แลป บุนโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 มกราคม พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 14
มังงะ
เขียนโดย: โชจิ โกจิ
วาดภาพโดย: Bibi
สำนักพิมพ์: โอเวอร์แลป
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: เซ็นชู
นิตยสาร: Comic Gardo
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 มกราคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 19
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: อากิโอะ คาซูมิ
เขียนบทโดย: เคนตะ อิฮาระ
ดนตรีโดย: ชูจิ คาตายามะ
สตูดิโอ: ฮายาบูสะฟิล์ม ปัสซีโอเน
ถือสิทธิ์โดย: มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์ , บีเอส ฟูจิ
เครือข่ายภาษาไทย: Muse Thailand บิลิบิลิ 
ฉาย:  4 ตุลาคม พ.ศ. 2567  –  20 ธันวาคม พ.ศ. 2567
ตอน: 12
นายโดดเดี่ยวพิชิตต่างโลก (ญี่ปุ่น: ひとりぼっちの異世界攻略, โรมาจิ: Hitoribotchi no Isekai Kōryaku) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยโชจิ โกจิ ซีรีส์นี้เริ่มต้นเผยแพร่ที่เว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบโดย Booota และซากุ เอโนะกิมารุโดย โอเวอร์แลป เริ่มตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2561 มังงะที่วาดภาพประกอบโดย Bibi เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนๆ ในเว็บไซต์ Comic Gardo ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอฮายาบูสะฟิล์มและปัสซิโอเน ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2567
เรื่องย่อ

เรื่องราวของทั้งห้องเรียนที่ถูกอัญเชิญไปยังต่างโลกโดยเทพเจ้าซึ่งเลือกพวกเขาให้เป็นวีรบุรุษ พระเจ้าอนุญาตให้นักเรียนแต่ละคนเลือกทักษะพิเศษที่ต้องการ แต่ฮารุกะ นักเรียนผู้โดดเดี่ยว พลาดโอกาสในการเลือกทักษะ และพระเจ้าก็มอบทักษะที่เหลือทั้งหมดที่นักเรียนคนอื่นไม่ได้เลือกให้กับเขา แม้เขาจะไม่ได้รับพลังวิเศษที่ทรงพลังเหมือนผู้อื่น แต่ด้วยความสามารถหลากหลายที่ได้รับมา ฮารุกะก็สามารถสร้างชีวิตที่สงบสุขและเป็นอิสระในต่างโลก อย่างไรก็ตาม ความสงบสุขของฮารุกะต้องมาถึงจุดเปลี่ยนเมื่อเพื่อนร่วมชั้นของเขาเริ่มประสบปัญหาและความขัดแย้งในโลกแฟนตาซีแห่งนี้ ฮารุกะจึงตัดสินใจเข้าไปช่วยเหลือเพื่อน ๆ โดยใช้ความสามารถที่เขามีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
สื่อต่างๆ > ไลต์โนเวล

ซีรีส์นี้เขียนโดยโชจิ โกจิ และเริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ต่อมาซีรีส์นี้ได้ถูกนำมาตีพิมพ์โดยโอเวอร์เลป ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ซีรีส์นี้พร้อมภาพประกอบโดย Booota และซากุ เอโนะกิมารุ ในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2561 ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2567 มีการออกเล่มทั้งหมด 14 เล่ม
สื่อต่างๆ > ไลต์โนเวล > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  25 มกราคม พ.ศ. 2561 | 978-4-86-554302-5 |
| 2 |  25 มิถุนายน พ.ศ. 2561 | 978-4-86-554362-9 |
| 3 |  25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 | 978-4-86-554478-7 |
| 4 |  25 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-86-554661-3 |
| 5 |  25 ตุลาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-86-554761-0 |
| 6 |  25 มกราคม พ.ศ. 2564 | 978-4-86-554824-2 |
| 7 |  25 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-86-554910-2 |
| 8 |  25 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-82-400001-9 |
| 9 |  25 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-82-400130-6 |
| 10 |  25 สิงหาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-82-400270-9 |
| 11 |  25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 978-4-82-400414-7 |
| 12 |  25 มิถุนายน พ.ศ. 2566 | 978-4-82-400501-4 |
| 13 |  25 มกราคม พ.ศ. 2567 | 978-4-8240-0712-4 |
| 14 |  25 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-4-8240-0796-4 |
สื่อต่างๆ > มังงะ

มังงะที่วาดภาพประกอบโดย Bibi เริ่มลงตีพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์มังงะ Comic Gardo เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2562 ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2567 ตอนต่าง ๆ ของมังงะได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) จำนวน 19 เล่ม ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู
สื่อต่างๆ > มังงะ > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  25 กันยายน พ.ศ. 2562 | 978-4-8655-4550-0 | 22 กันยายน พ.ศ. 2563 | 978-616-561-132-9 |
| 2 |  25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 | 978-4-8655-4617-0 | 23 มีนาคม พ.ศ. 2564 | 978-616-561-173-2 |
| 3 |  25 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-8655-4670-5 | 11 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 978-616-561-246-3 |
| 4 |  25 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-8655-4709-2 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-616-561-284-5 |
| 5 |  25 ตุลาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-8655-4773-3 | 26 กันยายน พ.ศ. 2565 | 978-616-561-385-9 |
| 6 |  25 มกราคม พ.ศ. 2564 | 978-4-8655-4837-2 | 11 มกราคม พ.ศ. 2566 | 978-616-561-424-5 |
| 7 |  25 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-8655-4924-9 | 13 มิถุนายน พ.ศ. 2566 | 978-616-561-462-7 |
| 8 |  25 สิงหาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-8655-4991-1 | 2 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-561-485-6 |
| 9 |  25 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-8240-0035-4 | 4 กันยายน พ.ศ. 2566 | 978-616-561-492-4 |
| 10 |  25 มกราคม พ.ศ. 2565 | 978-4-8240-0099-6 | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-561-549-5 |
| 11 |  25 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-8240-0143-6 | 7 มีนาคม พ.ศ. 2564 | 978-616-561-580-8 |
| 12 |  23 สิงหาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-8240-0202-0 | 18 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-616-561-620-1 |
| 13 |  25 สิงหาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-8240-0284-6 | — | — |
| 14 |  25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 978-4-8240-0348-5 | — | — |
| 15 |  25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 978-4-8240-0429-1 | — | — |
| 16 |  25 มิถุนายน พ.ศ. 2566 | 978-4-8240-0540-3 | — | — |
| 17 |  25 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-8240-0596-0 | — | — |
| 18 |  25 มกราคม พ.ศ. 2567 | 978-4-8240-0724-7 | — | — |
| 19 |  25 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-4-8240-0814-5 | — | — |
สื่อต่างๆ > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ระหว่างการถ่ายทอดสดครั้งที่สองในงาน "10th Anniversary Memorial Overlap Bunko All-Star Assemble Special" เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2567 เรื่องนี้จะได้รับการผลิตโดยสตูดิโอฮายาบูสะฟิล์มและปัสซิโอเนร่วมกับฟรอนเทียร์เอนจิน และกำกับโดยอากิโอะ คาซึมิ เขียนบทโดยเคนตะ อิฮาระ ออกแบบตัวละครโดยเคย์ยะ นากาโนะ และแต่งเพลงโดยชูจิ คาตะยามะ ซีรีส์นี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม ถึงวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และบีเอส ฟูจิ เพลงเปิดคือ "ODD NUMBER" ร้องโดยโยชิโนะ ในขณะที่เพลงปิดคือ "Hello and Good-bye" ร้องโดยคูจิรากิ มิวส์ คอมมิวนิเคชันเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สื่อต่างๆ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรี่บอร์ดโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "นายโดดเดี่ยว​กับสกิลกากเหลือ​" Transliteration: "Bocchi to Baddo Sukiru" (ญี่ปุ่น: ぼっちとバッドスキル) | ยูตะ คิดะ | เคนตะ อิฮาระ | อากิโอะ คาซูมิ | 4 ตุลาคม 2567 (2567-10-04) |
| 2 | "พบกันอีกครั้ง" Transliteration: "Saikai" (ญี่ปุ่น: 再会) | ชิคาโยะ นากามูระ | เคนตะ อิฮาระ | อากิโอะ คาซูมิ | 11 ตุลาคม 2567 (2567-10-11) |
| 3 | "ใช้ชีวิตกับพวกผู้หญิง" Transliteration: "On'nanoko-tachi to no Seikatsu" (ญี่ปุ่น: 女の子たちとの生活) | ยู ยาบุอุจิ | เคนตะ อิฮาระ | อากิโอะ คาซึมิ | 18 ตุลาคม 2567 (2567-10-18) |
| 4 | "มุ่งหน้าสู่เมือง" Transliteration: "Machi o Mezashite" (ญี่ปุ่น: 街を目指して) | เรียว ยาซุมูระ | เคนตะ อิฮาระ | อากิโอะ คาซูมิ | 25 ตุลาคม 2567 (2567-10-25) |
| 5 | "ใช้ชีวิตในเมือง" Transliteration: "Machi de no Seikatsu" (ญี่ปุ่น: 街での生活) | ยูสุเกะ โอโนดะ | เคนตะ อิฮาระ | อิจิโซ โคบายาชิ | 1 พฤศจิกายน 2567 (2567-11-01) |
| 6 | "โดดเดี่ยวอีกครั้ง" Transliteration: "Futatabi Bocchi e" (ญี่ปุ่น: 再びぼっちへ) | ชิคาโยะ นากามูระ | เคนตะ อิฮาระ | ชิคาโยะ นากามูระ  อากิโอะ คาซูมิ | 8 พฤศจิกายน 2567 (2567-11-08) |
| 7 | "ฮารุกะกับชายสวมฮู้ด" Transliteration: "Haruka to Fūdo no Otoko" (ญี่ปุ่น: 遥とフードの男) | ยูตะ คิดะ | ซาโตชิ โอซากิ | โทชิคัตสึ โทโกโระ | 15 พฤศจิกายน 2567 (2567-11-15) |
| 8 | "สำรวจเขาวงกต"  | ฮิโรโตะ คาโต | เคนตะ อิฮาระ | ฮิโรโตะ คาโต | 22 พฤศจิกายน 2567 (2567-11-22) |
| 9 | "นายโดดเดี่ยวกับจักรพรรดิเขาวงกต"  | ฮิโรโตะ คาโต | เคนตะ อิฮาระ | ฮิโรโตะ คาโต | 29 พฤศจิกายน 2567 (2567-11-29) |
| 10 | "สแตมปีด" Transliteration: "Sutanpīdo" (ญี่ปุ่น: スタンピード) | ยูสุเกะ โอโนดะ | ซาโตชิ โอซากิ | ทากาชิ คาเมอิ | 6 ธันวาคม 2567 (2567-12-06) |
| 11 | "หลบหนีจากเขาวงกต" Transliteration: "Meikyū Dasshutsu" (ญี่ปุ่น: 迷宮脱出) | ยู ยาบูอูจิ | เคนตะ อิฮาระ | อากิโอะ คาซูมิ | 13 ธันวาคม 2567 (2567-12-13) |
| 12 | "โดดเดี่ยวกับโดดเดี่ยว" Transliteration: "Botchi to Botchi" (ญี่ปุ่น: ぼっちとぼっち) | ทากาฮิเดะ เอจิริ | เคนตะ อิฮาระ | อากิโอะ คาซูมิ | 20 ธันวาคม 2567 (2567-12-20) |
การตอบรับ

ซีรีส์นี้มียอดจำหน่าย 1.9 ล้านเล่มทั้งในรูปแบบดิจิทัลและสิ่งพิมพ์
ดูเพิ่ม

โกนหนวดไปทำงานแล้วกลับบ้านมาพบเธอ เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลภาพประกอบโดยนักวาดภาพประกอบเล่ม 1 และเล่ม 2 ของไลต์โนเวลของมังงะเรื่องนี้
หมายเหตุ ​

1 2  โตเกียวเอ็มเอ็กซ์กำหนดออกอากาศซีรีส์นี้ในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 25657 เวลา 24:00 น. ซึ่งตรงกับวันที่ 4 ตุลาคม เวลาเที่ยงคืนตามเวลามาตรฐาน​ญี่ปุ่น
↑  รายชื่อตอนต่างๆ ในภาษาไทยนำมาจากช่อง Muse Thailand
↑  ตอนต่างๆ จะถูกเผยแพร่บนแพลตฟอร์ม ABEMA, HIDIVE และแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดของมิวส์​ หนึ่งสัปดาห์ก่อนการออกอากาศทางโทรทัศน์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโนเวล ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Comic Gardo (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
นายโดดเดี่ยวพิชิตต่างโลก (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กปัสซีโอเน |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Haitai Nanafa (พ.ศ. 2555–2556)  สาวสวยตำรวจรถไฟ (พ.ศ. 2557)  รกกะ ตำนานผู้กล้าหกบุปผา (พ.ศ. 2558)  ฮินาโกะ โน๊ต (พ.ศ. 2560)  ซีตรัส (พ.ศ. 2561)  ไฮสคูล DXD Hero (พ.ศ. 2561)  โจชิ โคเซ โนะ มูดาซูไก (พ.ศ. 2562)  Z/X Code reunion (พ.ศ. 2562)  เผ่าสยิวกับนักรีวิวสายหื่น (พ.ศ. 2563)  ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง – กรรมสนอง (พ.ศ. 2563–2564)  ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง – จบการศึกษา (พ.ศ. 2564)  มิเอรุโกะจัง ใครว่าหนูเห็นผี (พ.ศ. 2564)  ฮาเร็มนี้พี่ขอสร้างที่ต่างโลก (พ.ศ. 2565)  เร็นไอฟล็อปส์ (พ.ศ. 2565)  ลิลี่ผลิบานเพราะเป็นงานหรอกนะคะ! (พ.ศ. 2566)  จอมมารเกิดใหม่ วิทยาลัยผู้พิทักษ์ (พ.ศ. 2566)  อิชูร่า (พ.ศ. 2567)  สาวหมาป่ากับนายเครื่องเทศ: Merchant Meets the Wise Wolf (พ.ศ. 2567)  นายโดดเดี่ยวพิชิตต่างโลก (พ.ศ. 2567)  ทาสสุดแกร่งแห่งหน่วยป้องกันอสูร ฤดูกาลที่ 2 (TBA)  นุคิตาชิ ดิ แอนิเมชั่น (TBA) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  God Eater Rezo Nantoka Gekijou (พ.ศ. 2561)  The Island of Giant Insects (พ.ศ. 2562)  Bean Bandit (พ.ศ. 2564) 
ภาพยนตร์:  The Island of Giant Insects (พ.ศ. 2563)  Ōmuro-ke: Dear Sisters (พ.ศ. 2567)  Ōmuro-ke: Dear Friends (พ.ศ. 2567) 
ทีมงาน:  ทาเกโอะ ทากาฮาชิ  นาโอยูกิ ทัตสึวะ 
 หมวดหมู่
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลซูเปอร์คัพ

| --- | --- |
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2009
จำนวนทีม: 2
ประเทศ:  ตุรกี
ทวีป:  ยุโรป
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เฟแนร์บาห์แช (5 สมัย)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: วาคึฟบังค์ เอจซาจือบาซือ เฟแนร์บาห์แช (5 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: TRT Spor
สปอนเซอร์: แอกซ่า
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
เตอร์กิชวูแมนส์วอลเลย์บอลซูเปอร์คัพ (ตุรกี: Türkiye Voleybol Kadınlar Şampiyonlar Kupası) เป็นเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลซูเปอร์คัพประจำปีของประเทศตุรกี โดยเป็นการพบกันระหว่างทีมชนะเลิศซุลตันลาร์ลีกีกับทีมชนะเลิศเตอร์กิชคัพในฤดูกาลก่อนหน้า ในกรณีที่ทีมชนะเลิศทั้งสองรายการเป็นทีมเดียวกัน (ซุลตันลาร์ลีกีและเตอร์กิชคัพ) ทีมรองชนะเลิศเตอร์กิชคัพจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันแทน การแข่งขันอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลตุรกี และจัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 2009
สโมสรที่ชนะเลิศในปัจจุบันคือ เฟแนร์บาห์แช และสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ เอจซาจือบาซือ ซึ่งชนะเลิศ 5 สมัย
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ

| ฤดูกาล | ชนะเลิศ | คะแนน | รองชนะเลิศ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 2009 | เฟแนร์บาห์แชอากีบาเดม | 3–0 | เอจซาจือบาซือ แซนทีวา |  |
| 2010 | เฟแนร์บาห์แชอากีบาเดม | 3–1 | วาคึฟบังค์กือเนชซีกอร์ตาตืร์กเตเลกอม |  |
| 2011 | เอจซาจือบาซือ วีตรา | 3–1 | เฟแนร์บาห์แชยูนิเวอร์แซล |  |
| 2012 | เอจซาจือบาซือ วีตรา | 3–0 | กาลาทาซาไรไดกิน |  |
| 2013 | วาคึฟบังค์ | 3–2 | เอจซาจือบาซือ วีตรา |  |
| 2014 | วาคึฟบังค์ | 3–0 | เฟแนร์บาห์แชกรุนดิก |  |
| 2015 | เฟแนร์บาห์แชกรุนดิก | 3–2 | วาคึฟบังค์ |  |
2016: ไม่จัดขึ้น
| 2017 | วาคึฟบังค์ | 3–0 | เฟแนร์บาห์แช |  |
| 2018 | เอจซาจือบาซือ วีตรา | 3–1 | วาคึฟบังค์ |  |
| 2019 | เอจซาจือบาซือ วีตรา | 3–2 | วาคึฟบังค์ |  |
| 2020 | เอจซาจือบาซือ วีตรา | 3–2 | วาคึฟบังค์ |  |
| 2021 | วาคึฟบังค์ | 3–0 | เอจซาจือบาซือ วีตรา |  |
| 2022 | เฟแนร์บาห์แช โอแพต | 3–0 | วาคึฟบังค์ |  |
| 2023 | วาคึฟบังค์ | 3–2 | เฟแนร์บาห์แช โอแพต |  |
| 2024 | เฟแนร์บาห์แช เมดีคานา | 3–1 | เอจซาจือบาซือ ไดนาวิต |  |
จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ

| ทีม | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปี |
| --- | --- | --- | --- |
| วาคึฟบังค์ | 5 | 5 | 2013, 2014, 2017, 2021, 2023 |
| เอจซาจือบาซือ | 5 | 4 | 2011, 2012, 2018, 2019, 2020 |
| เฟแนร์บาห์แช | 5 | 3 | 2009, 2010, 2015, 2022, 2024 |
| กาลาทาซาไร | 0 | 1 | – |
ผู้เล่นทรงคุณค่า

2014 –  เกิซเด เคอร์ดาร์ (วาคึฟบังค์)
2015 –  คิม ย็อน-คย็อง (เฟแนร์บาห์แช)
2017 –  แนซ อายเดเมียร์ (วาคึฟบังค์)
2018 –  จอร์แดน ลาร์สัน (เอจซาจือบาซือ)
2019 –  ตียานา บอชคอวิช (เอจซาจือบาซือ)
2020 –  ตียานา บอชคอวิช (เอจซาจือบาซือ)
2021 –  จันซู เอิซบัย (วาคึฟบังค์)
2022 –  อารีนา เฟโดรอฟเซวา (เฟแนร์บาห์แช)
2023 –  จอร์แดน ทอมป์สัน (วาคึฟบังค์)
2024 –  เมลิสซา วาร์กัส (เฟแนร์บาห์แช)
ดูเพิ่ม

เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลลีก
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลคัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Turkish Volleyball Federastion official web page เก็บถาวร 2010-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โนโซมิ นิชิดะ

| โนโซมิ นิชิดะ |
| --- | --- |
西田 望見

เกิด:  (1990-07-22) 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: โนโซมิรุ (のぞみる)
อาชีพ: นักพากย์, นักร้อง
โนโซมิ นิชิดะ (西田 望見,  22 กรกฎาคม 1990 -) เป็นนักพากย์ และนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น ไม่ได้สังกัดสำนักงานนักพากย์ที่ไหน อยู่ค่ายเพลง Flying Dog เกิดที่จังหวัดกิฟุ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมจิ มีชื่อเล่นว่า โนโซมิรุ (のぞみる)
ผลงานพากย์

มาครอสเดลตา  (มากินะ นากาจิมะ)
บุโซโชโจะมาเคียเวลิสม์ (ทามาบะ ซาโตริ)
กิงโนะการ์เดียน (หัวหลิง)
ฮาจิงัตสึโนะซินเดอเรลลาไนน์ (อาริฮาระ สึบาสะ)
WIXOSS DIVA(A)LIVE (เนโกซาวะ นานะ)
พระมหาธรรมราชาที่ 4

| พระมหาธรรมราชาที่ 4> พระมหากษัตริย์สุโขทัย |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 1962–1981
ก่อนหน้า: พระมหาธรรมราชาที่ 3
ถัดไป: สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (อุปราชแห่งกรุงศรีอยุธยา)
ผู้ครองเมืองพิษณุโลก
ก่อนหน้า: สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2
ถัดไป: สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

พระราชสมภพ: ไม่ปรากฏ
สวรรคต: พ.ศ. 1981
พระราชบุตร: พระยายุทธิษเฐียร
ราชวงศ์: พระร่วง
พระราชบิดา: พระมหาธรรมราชาที่ 2
พระราชมารดา: แม่นางษาขา
พระมหาธรรมราชาที่ 4 (สวรรคต พ.ศ. 1981) พระนามเดิมว่า พระยาบาลเมือง หรือ บรมปาล เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยในราชวงศ์พระร่วง ครองราชย์ พ.ศ. 1962–1981
พระราชประวัติ

|  พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พระร่วง |
| --- | --- |
: พ่อขุนศรีอินทราทิตย์
: พ่อขุนบานเมือง
: พ่อขุนรามคำแหงมหาราช
: พระยาเลอไทย
: พระยางั่วนำถุม
: พระมหาธรรมราชาที่ 1
: พระมหาธรรมราชาที่ 2
: พระมหาธรรมราชาที่ 3
: พระมหาธรรมราชาที่ 4
ด ค ก
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่า พระยาบาลเมืองเป็นพระราชโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 3 แต่นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ เช่น ประเสริฐ ณ นคร แย้งว่า พระยาบาลเมืองควรเป็นพระราชโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 2 เพราะธรรมเนียมการนำชื่อปู่มาตั้งชื่อหลาน แสดงว่า พระมหาธรรมราชาที่ 3 และที่ 4 (พระยาบาลเมือง) เป็นพี่น้องกัน โดยมีพระราชบิดาคือพระมหาธรรมราชาที่ 2
พระยาบาลเมืองมีพระราชมารดาคือแม่นางษาขา และมีพระเชษฐภคินีพระองค์หนึ่งเป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าเมื่อพระมหาธรรมราชาธิราชเจ้าเมืองพิษณุโลก (พระมหาธรรมราชาที่ 3) สวรรคตในปี พ.ศ. 1962 หัวเมืองเหนือเกิดจลาจล เพราะพระยาบาลเมืองและพระยารามแห่งสุโขทัยแย่งชิงอำนาจกัน สมเด็จพระอินทราชาแห่งกรุงศรีอยุธยาจึงเสด็จมาเมืองพระบาง (นครสวรรค์) ทั้งพระยาบาลเมืองและพระยารามทรงทราบก็เสด็จออกมาถวายบังคม เมื่อสมเด็จพระอินทราชาเสด็จกลับกรุงศรีอยุธยาแล้วจึงโปรดให้เจ้าสามพระยามาครองกรุงพิษณุโลก
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับปลีก หมายเลข 2/ก 104 ระบุว่าเมื่อเจ้าสามพระยาได้ครองราชย์เป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช ขณะนั้นพระยาบาลเมืองเจ้าเมืองพิษณุโลกได้ลงมาเข้าเฝ้า จึงพระราชทานสุพรรณบัฏเครื่องราชูปโภคและเฉลิมพระนามเป็นมหาธรรมราชาธิราช มีการมหรสพเฉลิมฉลองที่เมืองพิษณุโลก และโปรดให้พระยารามราช พระยาเชลียง และพระยาแสนสอยดาว มาช่วยงานด้วย
การสวรรคตและสิ้นสุดอาณาจักรสุโขทัย

พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชโปรดให้สมเด็จพระราเมศวรเจ้าพระราชโอรสไปครองเมืองพิษณุโลกในปี พ.ศ. 1981 จึงสันนิษฐานว่าพระมหาธรรมราชาที่ 4 อาจสวรรคตในปีนี้ นับแต่นั้นราชวงศ์สุพรรณภูมิก็ปกครองเมืองพิษณุโลกต่อมาอีกหลายสมัยและอาณาจักรสุโขทัยกับอาณาจักรอยุธยาก็รวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
| ก่อนหน้า |  | พระมหาธรรมราชาที่ 4 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าสามพระยา |  | ผู้ครองเมืองพิษณุโลก   (พ.ศ. 1962–1981) |  | สมเด็จพระราเมศวรเจ้า |
อาณาจักรละโว้

อาณาจักรละโว้ บ้างเรียก ลวรัฐ หรือ ละโว้โยทิยา เป็นอาณาจักรโบราณในมณฑลอำนาจแห่งหนึ่งในอดีต ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของลุ่มน้ำเจ้าพระยา สถาปนาขึ้นราวปลายยุคทวารวดี มีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่ลวปุระ (ปัจจุบันคือเมืองลพบุรี) หลังการสถาปนาอาณาจักรอยุธยา อาณาจักรละโว้ได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา ชื่อเรียกของอาณาจักรละโว้ในเอกสารจีนคือ หลอหู
รายพระนามพระมหากษัตริย์

รายพระนามตามพงศาวดารโยนก ดังนี้
พระเจ้าสินทรอมรินทร
พระเจ้าจันทโชติ
พระนารายณ์
พระเจ้าหลวง
พระเจ้าสายน้ำผึ้ง
พระยาธรรมิกราช
การเปลี่ยนแปลงดินแดน

พื้นที่อาณาจักรละโว้จะระบายด้วยสีฟ้า
ประมาณ พ.ศ. 1543–1643
ประมาณ พ.ศ. 1843
รักล้น ๆ ของคนเคยสวย

| รักล้น ๆ ของคนเคยสวย |
| --- | --- |
그녀는 예뻤다
แสดงนำ: ฮวัง จ็อง-อึม พัก ซอ-จุน โก จุน-ฮี ชเว ชี-ว็อน
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 16
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็มบีซี
ออกอากาศ: 16 กันยายน ค.ศ. 2015 (2015-09-16) – 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 (2015-11-11)
รักล้น ๆ ของคนเคยสวย (เกาหลี: 그녀는 예뻤다) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2015 นำแสดงโดย ฮวัง จ็อง-อึม, พัก ซอ-จุน, โก จุน-ฮี และ ชเว ชี-ว็อน  ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ เอ็มบีซี ตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ถึง 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 22:00 น.
ซีรีส์เรื่องนี้ได้รับความนิยมทั้งในประเทศ ด้วยคะแนนเรตติ้งสูงสุด 18.4% และต่างประเทศ โดยเฉพาะในประเทศจีน
เรื่องย่อ

โรแมนติกคอมมาดี้ที่สร้างจากเรื่องจริงเกี่ยวกับคนรู้จักสองคนที่พบกันอีกครั้งหลังจากที่พวกเขาได้ผ่านพ้นชะตากรรมและรูปลักษณ์ที่พลิกผัน โดยมีฉากหลังเป็นสำนักพิมพ์ที่ตีพิมพ์นิตยสารแฟชั่นชื่อ The Most
คิม ฮเย-จิน เป็นสาวสวยจากครอบครัวที่ร่ำรวย  หลังจากที่สำนักพิมพ์ของครอบครัวเธอล้มละลาย เธอก็พบกับความทุกข์ยากและสูญเสียความงามไปด้วย จี ซ็อง-จุน เป็นเด็กอ้วนที่ไม่มีความมั่นใจในตนเอง แต่เติบโตขึ้นมาเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาและเป็นบรรณาธิการที่ประสบความสำเร็จ
ทั้งสองตัดสินใจที่จะพบกันอีกครั้ง แต่ ซ็อง-จุน จำ ฮเย-จิน ไม่ได้ เธอละอายใจที่ได้พบกับรักแรกและทำลายความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอ ฮเย-จิน ขอให้เพื่อนสนิทของเธอ มิน ฮา-รี ซึ่งเกลียด ซ็อง-จุน ตั้งแต่เด็กให้มาแทนที่เธอ อย่างไรก็ตาม สิ่งต่างๆ ก็เริ่มซับซ้อนขึ้นในไม่ช้า เนื่องจาก ฮเย-จิน ได้ทำงานที่สำนักพิมพ์นิตยสาร The Most ซึ่ง ซ็อง-จุน ทำงานเป็นรองหัวหน้าบรรณาธิการ เขาดูถูกความเงอะงะของเธออย่างเปิดเผยโดยไม่รู้ว่าเธอเป็นรักแรกและเป็นเพื่อนในวัยเด็กที่แท้จริงของเขา ฮา-รี ยังคงพบกับ ซ็อง-จุน และในไม่ช้าก็พัฒนาความรู้สึกที่มีต่อเขา ในทางกลับกัน ฮเย-จิน ก็พบเพื่อนที่ดีในที่ทำงานของเธอ คิม ชิน-ฮย็อก นักเขียนที่ตกหลุมรักเธออย่างช้า ๆ