stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หนังสือสุภาษิต

หนังสือของคัมภีร์ไบเบิล
หนังสือสุภาษิต (อังกฤษ: Book of Proverbs; ฮีบรู: מִשְלֵי, Mišlê; กรีก: Παροιμίαι; ละติน: Liber Proverbiorum, "สุภาษิต (ของซาโลมอน)") เป็นหนังสือในส่วนที่ 3 (ที่เรียกว่าเคทูวีม) ของคัมภีร์ฮีบรู ตามธรรมเนียมถือกันว่าเป็นผลงานของกษัตริย์ซาโลมอนและนักศึกษาของพระองค์ ภายหลังปรากฏในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ เมื่อหนังสือสุภาษาิตได้รับการแปลเป็นภาษากรีกและภาษาละติน ชื่อของหนังสือก็มีรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป ในเซปทัวจินต์ (LXX) ภาษากรีกชื่อกลายเป็น Παροιμίαι (Paroimiai, "สุภาษิต"); ในวัลเกตภาษาละตินชื่อกลายเป็น Proverbia ซึ่งเป็นที่มาของชื่อหนังสือในภาษาอังกฤษว่า Book of Proverbs
หนังสือสุภาษิตไม่เป็นเพียงประชุมบทนิพนธ์ แต่ยังเป็น "รวมผลงานของรวมผลงาน" ที่เกี่ยวข้องกับรูปแบบของชีวิตที่คงอยู่มานานมากกว่าสหัสวรรษ เป็นตัวอย่างของปัญญานิพนธ์ในคัมภีร์ไบเบิล และเป็นการตั้งคำถามเกี่ยวกับค่านิยม พฤติกรรมทางศีลธรรม ความหมายของชีวิตมนุษย์ และการประพฤติที่ถูกต้อง และรากฐานของเทววิทยาของหนังสือสุภาษิตคือ "ความยำเกรงพระเจ้า (มีความหมายถึงการยอมจำนนต่อพระประสงค์ของพระเจ้า) เป็นจุดเริ่มต้นของปัญญา" ปัญญาได้รับการยกย่องจากบทบาทในการทรงสร้างของพระเจ้า พระเจ้าทรงครอบครองปัญญาก่อนสิ่งอื่นใด และพระองค์ทรงควบคุมความวุ่นวายผ่านทางปัญญา และด้วยเหตุที่มนุษย์มีชีวิตและความเจริญรุ่งเรืองจากการทรงสร้างของพระเจ้า การแสวงปัญญาจึงเป็นแก่นแท้และเป้าหมายของชีวิต
หนังสือสุภาษิตแบ่งออกเป็นส่วนต่าง ๆ ได้แก่ การเชื้อเชิญเริ่มต้นให้เข้าหาปัญญา ความแตกต่างระหว่างคนฉลาดกับคนโง่ และวจนิพนธ์ทางศีลธรรมในหัวข้อต่าง ๆ บทที่ 25–29 กล่าวถึงความยุติธรรม คนชั่วร้าย คนรวย และคนจน ส่วนบทที่ 30 เกี่ยวกับ "ถ้อยคำของอากูร์" เกี่ยวกับสิ่งทรงสร้างและพระกำลัง
โครงสร้าง

หนังสือสุภาษิตแบ่งกลุ่มสุภาษิตตามคำนำขึ้นต้นดังต่อไปนี้:
สุภาษิต 1–9: "บรรดาสุภาษิตของซาโลมอน ผู้เป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลและโอรสของดาวิด"
สุภาษิต 10–22:16: "บรรดาสุภาษิตของซาโลมอน"
สุภาษิต 22:17–24:22: "ถ้อยคำของคนมีปัญญา"
สุภาษิต 24:23–34: "ข้อความเหล่านี้เป็นคำกล่าวของคนมีปัญญาด้วย"
สุภาษิต 25–29: "ต่อไปนี้เป็นบรรดาสุภาษิตของซาโลมอนด้วยเหมือนกัน ซึ่งคนของเฮเซคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ได้คัดลอกไว้"
สุภาษิต 30: "ถ้อยคำของอากูร์"
สุภาษิต 31:1–9: "ถ้อยคำของเลมูเอล พระราชาแห่งมัสสา พระราชชนนีตรัสสอนคำนี้แก่พระองค์"
สุภาษิต 31:10–31: ภรรยาที่เลิศประเสริฐ
ดูเพิ่ม

"คนโง่ที่ทำความโง่ซ้ำแล้วซ้ำอีก ก็เหมือนสุนัขที่กลับไปหาสิ่งที่มันสำรอกออกมา"
สุภาษิต 30
สุภาษิต 31
บรรณานุกรม

Alter, Robert (2010). The Wisdom Books: Job, Proverbs, and Ecclesiastes: A Translation with Commentary. W.W. Norton & Co. ISBN 978-0-39308073-5.
Berlin, Adele (2011). "Cosmology and creation".  ใน Berlin, Adele; Grossman, Maxine (บ.ก.). The Oxford Dictionary of the Jewish Religion. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-973004-9.
Boccaccini, Gabriele (2002). Roots of Rabbinic Judaism: An Intellectual History, from Ezekiel to Daniel. Eerdmans. ISBN 978-0-80284361-6.
Clements, Ronald E. (2003). "Proverbs".  ใน Dunn, James D. G.; Rogerson, John William (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 9780802837110.
Crenshaw, James (2000). "Unresolved Issues in the Wisdom Literature".  ใน Tate, Marvin E.; Ballard, Harold Wayne; Tucker, W. Dennis (บ.ก.). An Introduction to Wisdom Literature and the Psalms. Mercer University Press. ISBN 978-0-86554652-3.
Farmer, Kathleen A. (1991). Who knows what is good? : a commentary on the Books of Proverbs and Ecclesiastes. Wm. B. Eerdmans Publishing. ISBN 978-0-80280161-6.
Farmer, Kathleen A. (1998). "The Wisdom Books".  ใน McKenzie, Steven L.; Graham, Matt Patrick (บ.ก.). The Hebrew Bible Today: An Introduction to Critical Issues. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-66425652-4.
Fox, Michael V. (2000). Proverbs 1–9.
——— (2009). Proverbs 10–31. Yale University Press. ISBN 978-0-30015556-3.
Grabbe, Lester L. (2006). A History of the Jews and Judaism in the Second Temple Period. Vol. 1: The Persian Period (539–331 BCE). Continuum. ISBN 978-0-56704352-8.
Kaiser, Christopher B. (1997). Creational theology and the history of physical science. Brill. ISBN 90-0410669-3.
Keown, Gerald (2000). "The Canonical Shape of the Wisdom Literature".  ใน Tate, Marvin E.; Ballard, Harold Wayne; Tucker, W. Dennis (บ.ก.). An Introduction to Wisdom Literature and the Psalms. Mercer University Press. ISBN 978-0-86554652-3.
Longman, Tremper; Garland, David E. (2009). Proverbs—Isaiah. Zondervan. ISBN 978-0-31059058-3.
Page Lee, H. (1990). "Council, Heavenly".  ใน Watson E. Mills (บ.ก.). Mercer Dictionary of the Bible. Mercer University Press. ISBN 9780865543737.
Parrish, V. Steven (1990). "Creation".  ใน Mills, Watson E. (บ.ก.). Mercer Dictionary of the Bible. Mercer University Press. ISBN 9780865543737.
Perdue, Leo G. (2007). Wisdom Literature: A Theological History. Presbyterian Publishing. ISBN 978-0-66422919-1.
Perdue, Leo G. (2012). Proverbs. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-66423884-1.
Sinnott, Alice M. (2005). The Personification of Wisdom. Ashgate Publishing. ISBN 978-0-75465124-6.
Smothers, Thomas (2000). "Biblical Wisdom in its Ancient Middle Eastern Context".  ใน Tate, Marvin E.; Ballard, Harold Wayne; Tucker, Karl Smith (บ.ก.). An Introduction to Wisdom Literature and the Psalms. Mercer University Press. ISBN 9780865546523.
Tucker, W. Dennis (2000). "Literary Forms in the Wisdom Literature".  ใน Tate, Marvin E.; Ballard, Harold Wayne; Tucker, W. Dennis (บ.ก.). An Introduction to Wisdom Literature and the Psalms. Mercer University Press. ISBN 978-0-86554652-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแแปลหนังสือสุภาษิต ออนไลน์:
คำแปลของศาสนายูดาห์:
Mishlei – Proverbs (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลของศาสนาคริสต์:
Bible Gateway 35 languages/50 versions
Unbound Bible 100+ languages/versions at Biola University
แนะนำ:
Introduction to the Book of Proverbs a Forward Movement publication
Proverbs หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox – Various versions
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า สดุดี | หนังสือสุภาษิต (ปัญญานิพนธ์หรือปรีชาญาณ)คัมภีร์ฮีบรู | ถัดไป โยบ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า สดุดี | หนังสือสุภาษิต (ปัญญานิพนธ์หรือปรีชาญาณ)พันธสัญญาเดิม ของศาสนาคริสต์ตะวันตก | ถัดไป ปัญญาจารย์ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า เพลงสรรเสริญ | หนังสือสุภาษิต (ปัญญานิพนธ์หรือปรีชาญาณ)พันธสัญญาเดิม ของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ | ถัดไป ปัญญาจารย์ |
| ด ค กหนังสือสุภาษิต |
| --- | --- |
สุภาษิต:  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31 
บุคคล:  ซาโลมอน  ดาวิด  เลมูเอล  อากูร์  อิธีเอล  อิสราเอล  เฮเซคียาห์ 
คำศัพท์:  การเป็นบิดามารดา  การพิพากษา  คนโง่ที่ทำความโง่ซ้ำแล้วซ้ำอีก ก็เหมือนสุนัขที่กลับไปหาสิ่งที่มันสำรอกออกมา  ความกระตือรือร้น  ความกรุณา  ความเกียดคร้าน  ความเข้าใจ  ความโง่  ความจริง  ความชอบธรรม  ความชั่วร้าย  ความตะกละ  ความถ่อมใจ  ความมั่งคั่ง  ความเมา  ความเมตตา  ความยากจน  ความยุติธรรม  ความรู้  ความโหดร้าย  ความอิจฉา  เทวาลิขิต  เนเฟช  บาป  ปัญญา  พระผู้สร้าง  วิญญาณในคัมภีร์ไบเบิล  ศัตรู  ศาสนาและเพศวิถี  แอลกอฮอล์ในคัมภีร์ไบเบิล  Alukah (ปลิง)  Eisheth Khayil 
ต้นฉบับ:  Hebrew Bible  Septuagint  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version 
← หนังสือเพลงสดุดี (สดุดี 150)หนังสือปัญญาจารย์ (บทที่ 1) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์     หนังสือโยบ (บทที่ 1) ในคัมภีร์ฮีบรู →
ม้วนหนังสือสุภาษิต
ตริทิว ราย

| Tridev Roy 𑄖𑄳𑄢𑄨𑄘𑄨𑄝𑄴 𑄢𑄧𑄠𑄴 |
| --- | --- |
ราชา
ราชาเผ่าชากมา
ครองราชย์: 2 พฤษภาคม 1953 - 1971
นลินักษา ราย
เทวสิษ ราย

ประสูติ: 14 พฤษภาคม 1933 อำเภอรังคมตี จิตตากองฮิลล์แทร็ก บริติชอินเดีย
สวรรคต: 17 กันยายน ค.ศ. 2012(2012-09-17) (79 ปี) อิสลามาบาด ประเทศปากีสถาน
พระราชบิดา: นลินักษา ราย
พระราชมารดา: เบนิตา ราย
อาชีพ: นักเขียน
ราชา ตริทิว ราย (อูรดู: راجہ تری دیو رائے; เบงกอล: ত্রিদিব রায়;  𑄌𑄋𑄴𑄟𑄳𑄦: 𑄖𑄳𑄢𑄨𑄘𑄨𑄝𑄴 𑄢𑄧𑄠𑄴; Raja Tridiv Roy หรือ Tridev Roy, 14 พฤษภาคม 1933 – 17 กันยายน 2012) เป็นนักการเมือง, ทูต และนักเขียนชาวปากีสถาน อดีตรัฐมนตรีกระทรวงกิจการชนกลุ่มน้อยในคณะรัฐมนตรีของซุลฟีการ์ อะลี ภุตโต เขาเป็นราชาลำดับที่ 50 ขิงชนเผ่าชากมาในภูมิภาคจิตตากองฮิลล์แทร็ก ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศบังกลาเทศ นับตั้งแต่ 2 พฤษภาคม 1953 จนกระทั่งสละราชบัลลังก์ในปี 1971 หลังเกิดสงครามเอกราชบังกลาเทศ หลังบังกลาเทศได้รับเอกราชในปี 1971 ตริทิว ราย เลือกที่จะคงสัญชาติปากีสถาน เขาเป็นที่รู้จักในภายหลังในฐานะนักเขียน, ทูต, ผู้นำชาวพุทธ และนักการเมืองในประเทศปากีสถาน
ในปี 1981 ถึง 1995 เขาเคยเป็นทูตปากีสถานประจำอาร์เจนตินา, ชิลี, อุรุกวัย, เปรู และ เอกวาดอร์ ตริทิว ราย เสียชีวิตในปี 2012
ซัลมาน ข่าน

| ซัลมาน ข่าน |
| --- | --- |
ข่านที่งาน Filmfare Awards ในปี ค.ศ. 2016
สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: อับดุล ราชิด ซาลิม ซัลมาน ข่าน
เกิด:  (1965-12-27) 27 ธันวาคม ค.ศ. 1965 (58 ปี) เมืองอินทร รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย
บิดา: Salim Khan
อาชีพ: นักแสดง ผู้ผลิตภาพยนตร์ ผู้จัดรายการโทรทัศน์
ปีที่แสดง: 1988–ปัจจุบัน
ซัลมาน ข่าน (เบงกอล: সালমান খান, ฮินดี: सलमान ख़ान, อูรดู: سلمان خان; เกิด 27 ธันวาคม พ.ศ. 2508) เป็นนักแสดงบอลลีวู้ดชื่อดัง ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้เขา คือ MAINE PYAAR KIYA : ด้วยแรงแห่งรัก , HUM AAPKE HAIN KOUN , HUM DIL DE CHUKE SANAM, PARTNER , LUCKY NO TIME FOR LOVE , WANTED , VEER , DABANGG , READY (เรื่องนี้มาถ่ายทำในประเทศไทยด้วย) และเรื่องล่าสุด BODYGUARD หนังใหม่ของ Sallu ที่กำลังจะเข้าโรงฉาย วันที่ 15 สิงหาคม 2555 คือเรื่อง EK THA TIGER   ซัลมานได้เป็นนักแสดงรับเชิญในเรื่อง โอม ศานติ โอม ในปี พ.ศ. 2550
แหล่งข้อมูลอื่น

ซัลมาน ข่าน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ซัลมาน ข่าน ที่เฟซบุ๊ก
ซัลมาน ข่าน ที่รอตเทนโทเมโทส์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
ชาวเบงกอล

บทความนี้เกี่ยวกับกลุ่มชาติพันธุ์เบงกอลจากประเทศต่าง ๆ สำหรับพลเมืองของประเทศบังกลาเทศ ดูที่ ชาวบังกลาเทศ
| বাঙ্গালী বাঙালি> ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
ป. 285 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 บังกลาเทศ: 166,840,302
 อินเดีย: 107,228,917
ภาษา
ภาษาและภาษาย่อยเบงกอล
ศาสนา
อิสลาม  : 200 ล้านคน (~71%) ฮินดู   : 80 ล้านคน (~28%) พุทธ  : 1.5 ล้านคน (~1%) คริสต์  : 1.4 ล้านคน (~1%)
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวอินโด-อารยัน 
ชาวเบงกอล (อังกฤษ: Bengali, Bangalee; เบงกอล: বাঙ্গালী/বাঙালি, ออกเสียง: [baŋgali, baŋali]( ฟังเสียง)) คือกลุ่มชาติพันธุ์อินโด-อารยันกลุ่มหนึ่งที่เป็นชนพื้นเมืองของภูมิภาคเบงกอลในเอเชียใต้ หรือระบุให้แคบลงคือ ส่วนตะวันออกของอนุทวีปอินเดียซึ่งปัจจุบันถูกแบ่งระหว่างประเทศบังกลาเทศกับรัฐเบงกอลตะวันตก, รัฐตริปุระ และบางส่วนของรัฐอัสสัม รัฐเมฆาลัย และรัฐมณีปุระของประเทศอินเดีย ชาวเบงกอลพูดภาษาเบงกอลซึ่งเป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน
ชาวเบงกอลเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของโลก รองจากชาวฮั่นและชาวอาหรับ นอกเหนือจากบังกลาเทศและรัฐเบงกอลตะวันตก, รัฐตริปุระ และหุบเขาพรากในรัฐอัสสัมของอินเดียแล้ว ประชากรชาวเบงกอลส่วนใหญ่ยังอาศัยอยู่ในดินแดนสหภาพหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ของอินเดีย เช่นเดียวกับเขตเนินเขาจิตตะกองของบังกลาเทศ (ซึ่งแต่เดิมไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเบงกอล) โดยมีประชากรอย่างมีนัยสำคัญในเดลี, รัฐอรุณาจัลประเทศ, รัฐฉัตตีสครห์, รัฐฌารขัณฑ์, รัฐเมฆาลัย, รัฐมิโซรัม, รัฐนาคาแลนด์ และรัฐอุตตราขัณฑ์ของอินเดีย ชาวเบงกอลพลัดถิ่นทั่วโลก (ชาวบังกลาเทศพลัดถิ่นและชาวอินเดียเชื้อสายเบงกอล) มีชุมชนถาวรในปากีสถาน, สหรัฐ, สหราชอาณาจักร, แคนาดา, ตะวันออกกลาง, ญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และอิตาลี
ชาวเบงกอลมีกลุ่มย่อยทางศาสนาที่สำคัญสี่กลุ่ม ได้แก่ ชาวมุสลิมเบงกอล, ชาวฮินดูเบงกอล, ชาวคริสต์เบงกอล และชาวพุทธเบงกอล
แหล่งข้อมูลอื่น

Bengalis Encyclopædia Britannica entry
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
ตำบลสีตากุณฑะ

| สีตากุณฑะ |
| --- | --- |
ตำบล

สีตากุณฑะ
พิกัด:  22°37′N 91°39.7′E﻿ / ﻿22.617°N 91.6617°E﻿ / 22.617; 91.6617
ประเทศ:  บังกลาเทศ
ภาค: จิตตะกอง
อำเภอ: จิตตะกอง
ศูนย์กลางปกครอง: สีตากุณฑะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 273.47 ตร.กม. (105.59 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 335,178 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+6 (BST)
รหัสไปรษณีย์: 4310
เว็บไซต์: Sitakund
สีตากุณฑะ (เบงกอล: সীতাকুণ্ড, ออกเสียง: [ʂitakunɖo]) เป็นตำบลในอำเภอจิตตะกอง ภาคจิตตะกอง ประเทศบังกลาเทศ
สีตากุณฑะเป็นที่รู้จักจากศาสนสถานหลายแห่ง ในตำบลมีมัสยิด 280 แห่ง, มะซาร์ 8 แห่ง, โบสถ์พราหมณ์ 49 แห่ง, อาศรม 4 แห่ง และวัดพุทธ 3 แห่ง ในจำนวนนี้มีศาสนสถานสำคัญคือจันทรนาถมนเทียร ซึ่งเป็น ศากติปีฐ ในคติฮินดู, วิทรรศนารามวิหาร (Vidarshanaram Vihara) ซึ่งก่อตั้งโดยปราชนโลก มหัสตวีระ และมัสยิดฮัมมัดยาร์ (Hammadyar Mosque) ซึ่งก่อตั้งโดยฆียาซุดดีน มะห์มูด ชาห์ นอกจากนี้ในตำบลยังมีทิวเขาและอุทยานต่าง ๆ ถึงแม้จะมีประชากรที่หลากหลาย ในพื้นที่กลับมีความขัดแย้งระหว่างชุมชน การโจมตีศาสนสถาน และยังมีรายงานว่ามีกลุ่มก่อการร้ายอิสลาม จามะอาตุลมุจาฮิดีน มาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 2000
ซาร์อีวัยลอแห่งบัลแกเรีย

| อีวัยลอ |
| --- | --- |
ซาร์แห่งบัลแกเรีย
ครองราชย์: 1278–79
ก่อนหน้า: ซาร์กอนสตันตินที่ 1 แห่งบัลแกเรีย
ถัดไป: ซาร์อีวัน อาแซนที่ 3 แห่งบัลแกเรีย
สวรรคต: 1281
คู่อภิเษก: มาเรีย ปาลาอีโอโลกีนา คันตาคูเซเน
พระราชบุตร: พระธิดาไม่ปรากฎพระนาม 1 พระองค์
ซาร์อีวัยลอ (บัลแกเรีย: Ивайло), ฉายา Bardokva ("แรดิช" หรือ "ผักกาดหอม" ในภาษาบัลแกเรีย) หรือ Lakhanas (Λαχανᾶς, "กะหล่ำปลี") ในภาษากรีก เป็นหัวหน้ากบฎและซาร์แห่งบัลแกเรีย พระองค์เป็นผู้นำคนสำคัญของการก่อกำเริบของชาวนา และบีบให้ขุนนางยอมรับพระองค์เป็นจักรพรรดิ พระองค์ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1278 ถึง 1279 โดยสามารถมีชัยเหนือจักรวรรดิไบแซนไทน์และชาวมองโกล อย่างไรก็ตามพระองค์ถูกรุมล้อมด้วยศัตรูจากภายในและภายนอก ซึ่งขุนนางบัลแกเรียเป็นส่วนหนึ่งของศัตรูเหล่านั้น พระองค์ถูกบีบให้ลี้ภัยไปกับมองโกล แม้จะแสดงตนเป็นข้าราชบริพารที่ไร้บัลลังก์ของมองโกล ทว่ามองโกลได้สังหารพระองค์ใน ค.ศ. 1280 ในฐานะที่เป็นศัตรูของจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส การดำรงตำแหน่งพระมหากษัตริย์ของพระองค์ถูกนำไปใช้เป็นตัวอย่างของช่วงแรกเริ่มสงครามการต่อต้านชนชั้นตามระบบฟิวดัลโดยนักประวัติศาสตร์มาร์กซิสต์ นอกจากนี้ยังดัดแปลงช่วงชีวิตของพระองค์เป็นเพลงพื้นบ้านและตำนานเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้กับกองโจรบัลแกเรียในการต่อต้านการปกครองออตโตมันในบัลแกเรีย
บรรณานุกรม

John V. A. Fine, Jr., The Late Medieval Balkans, Ann Arbor, 1987.
Jordan, Andrej (1999), History of the Second Bulgarian Kingdom - A Lecture Course, Veliko Tarnovo
| ก่อนหน้า |  | ซาร์อีวัยลอแห่งบัลแกเรีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ซาร์กอนสตันตินที่ 1 แห่งบัลแกเรีย |  |   ซาร์แห่งบัลแกเรีย  (ค.ศ. 1278–1279) |  | ซาร์อีวัน อาแซนที่ 3 แห่งบัลแกเรีย |
| ด ค กพระมหากษัตริย์บัลแกเรีย |
| --- | --- |
จักรวรรดิที่ 1 (681–1018):  อัสปารุค  แตร์แวล  กอร์แมซีย์  แซวาร์  กอร์มีซอช  วีแนค  แตแลตส์  ซาบิน  อูมอร์  ตอกตู  ปากัน  แตแลริก  การ์ดัม  กรุม  ออมูร์ตัก  มาลามีร์  แปรซีอันที่ 1  บอริสที่ 1  วลาดีมีร์  ซีแมออนที่ 1  แปเตอร์ที่ 1  บอริสที่ 2  รอมัน  ซามูอิล  กาวริล ราดอมีร์  อีวัน วลาดิสลัฟ  แปรซีอันที่ 2 
ผู้นำของกบฏต่อต้านไบแซนไทน์:  แปเตอร์ที่ 2  แปเตอร์ที่ 3 
จักรวรรดิที่ 2 (1186–1396):  แปเตอร์ที่ 4  อีวัน อาแซนที่ 1  กาลอยัน  บอริล  อีวัน อาแซนที่ 2  กาลีมัน อาแซนที่ 1  มีคาอิลที่ 2 อาแซน  กาลีมัน อาแซนที่ 2  มิตซอ อาแซน  กอนสตันตินที่ 1  อีวัยลอ  อีวัน อาแซนที่ 3  แกออร์กีที่ 1 แตร์แตร์  สมีแลตส์  อีวันที่ 2  ชากา  ตอดอร์ สแวตอสลัฟ  แกออร์กีที่ 2 แตร์แตร์  มีคาอิล ชิชมัน  อีวัน สแตฟัน  อีวัน อาแลกซันเดอร์  อีวัน ชิชมัน  อีวัน สรัตซีมีร์  กอนสตันตินที่ 2 
ราชรัฐ (1878–1908) และ ราชอาณาจักร (1908–1946):  อาแลกซันเดอร์ที่ 1  แฟร์ดีนันต์ที่ 1  บอริสที่ 3  ซีแมออนที่ 2
ซาร์มีคาอิล ชิชมันแห่งบัลแกเรีย

| มีคาอิลที่ 3 ชิชมัน อาแซน |
| --- | --- |

ซาร์แห่งบัลแกเรีย
ครองราชย์: 1323–1330
ก่อนหน้า: แกออร์กีที่ 2
ถัดไป: อีวัน สแตฟัน

ประสูติ: หลังปี 1280
สวรรคต: 31 กรกฎาคม 1330 เวลบาซด์
คู่อภิเษก: แอนนา เนดาแห่งเซอร์เบีย ธีโอโดรา พาลาโอโลกีนา
พระราชบุตร: อีวัน สแตฟัน   มีคาอิล   ชิชมัน
ราชวงศ์: ราชวงศ์ชิชมัน
พระราชบิดา: ชิชมันแห่งวีดิน
ศาสนา: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
มีคาอิล อาแซนที่ 3 (บัลแกเรีย: Михаил Асен III) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มีคาอิล ชิชมัน เป็นซาร์แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 ระหว่าง ค.ศ. 1323–1330 วันพระราชสมภพไม่แน่ชัด คาดว่าน่าจะอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1280–1292 หลังจากที่พระองค์ได้รับราชสมบัติ พระองค์ทรงใช้พระนาม อาแซน เพื่อสร้างความเชื่อมโยงราชวงศ์อาแซน พระองค์ทรงมีความทะเยอทะยานที่จะขยายอำนาจในคาบสมุทรบอลข่าน แต่สิ้นพระชนม์ในยุทธการที่แวลเบิชด์ พระโอรสคือซาร์อีวัน สแตฟันแห่งบัลแกเรียจึงสืบราชสมับติต่อจากพระราชบิดา
เชิงอรรถ

↑  Kazhdan, "Michael III Šišman", p. 1365
ตุซลา

| Tuzla |
| --- | --- |
นคร
From the top: Panorama of Tuzla, Panorama from the Pannonian Lakes towards the Mellain building, Pannonian Lakes in winter time, Trg Slobode, Residential Zone Stupine, Tuzla nightlife.
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของตุซลาในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (สีน้ำเงินเข้ม)
พิกัด: 44°32′17″N 18°40′34″E﻿ / ﻿44.53806°N 18.67611°E﻿ / 44.53806; 18.67611
ประเทศ: บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ประเทศย่อย: สหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
รัฐ: รัฐตุซลา
การปกครอง
 • Mayor: Jasmin Imamović (SDP)
พื้นที่
 • นคร: 294 ตร.กม. (114 ตร.ไมล์)
ความสูง: 245 เมตร (804 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • นคร: 142,486 คน
 • ความหนาแน่น: 377.5 คน/ตร.กม. (978 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 110,979 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal code: 75 000
รหัสพื้นที่: (+387) 35
เว็บไซต์: www.tuzla.ba
ตุซลา (บอสเนีย: Tuzla) เป็นเมืองใหญ่อันดับสามของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาและเป็นศูนย์กลางการปกครองของรัฐตุซลาในสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ในปี 2013 มีประชากร 110,979 คน
ตุซลาเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม การศึกษา สุขภาพ และการท่องเที่ยวของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบอสเนีย เป็นศูนย์การศึกษาและเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยสองแห่ง นอกจากนี้ยังเป็นเครื่องจักรอุตสาหกรรมหลักและเป็นหนึ่งในฐานเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งของบอสเนีย พร้อมด้วยภาคอุตสาหกรรมที่หลากหลาย รวมถึงภาคบริการที่ขยายตัวเนื่องจากการท่องเที่ยวทะเลสาบน้ำเค็มเมืองตุซลาเป็นที่ตั้งของทะเลสาบน้ำเค็มเพียงแห่งเดียวในยุโรปซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสวนสาธารณะกลางและมีผู้คนมากกว่า 350,000 คนเข้าเยี่ยมชมชายฝั่งทุกปี
ในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตุซลายังได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในเมืองที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมมากที่สุดในประเทศ และยังเก็บการเป็นพหุนิยมของเมืองตลอดสงครามบอสเนียทั้งก่อนและหลัง มีทั้งชาวบอสเนีย เซอร์เบีย โครแอต และชาวยิวบอสเนียส่วนน้อย พำนักอยู่ที่ตุซลา
ทอร์กอวีชเต

| ทอร์กอวีชเต Търговище |
| --- | --- |
City

   ตราอาร์ม
ทอร์กอวีชเตLocation of Targovishte
พิกัด: 43°15′N 26°35′E﻿ / ﻿43.250°N 26.583°E﻿ / 43.250; 26.583
ประเทศ: บัลแกเรีย
จังหวัด (Oblast): ทอร์กอวีชเต
เทศบาล: ทอร์กอวีชเต
การปกครอง
 • Mayor: Darin Dimitrov (GERB)
พื้นที่
 • City: 87.427 ตร.กม. (33.756 ตร.ไมล์)
ความสูง: 170 เมตร (560 ฟุต)
ประชากร (2012)
 • City: 37,341 คน
 • ความหนาแน่น: 430 คน/ตร.กม. (1,100 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 56,868 คน
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
Postal Code: 7700
รหัสพื้นที่: 0601
License Plate: T
เว็บไซต์: Official website
ทอร์กอวีชเต (บัลแกเรีย: Търговище; also transliterated Tǎrgovište; อังกฤษ: Targovishte) เป็นนครในประเทศบัลแกเรีย เป็นเมืองหลักและศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัดทอร์กอวีชเต
เมืองตั้งอยู่บริเวณตีนเขาภูเขาเพรสลัฟและตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำวรานา เมืองอยู่่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองหลวงประเทศ กรุงโซเฟีย ราว 335 กิโลเมตร (208 ไมล์) และตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองวาร์นาราว  125 km (78 mi) และอยู่บนชายฝั่งทะเลดำของประเทศบัลแกเรีย ทอร์กอวีชเตยังเป็นที่รู้จักจากการมีตลาดเก่า
ซาร์อีวัน สแตฟันแห่งบัลแกเรีย

| อีวัน สแตฟัน |
| --- | --- |

ซาร์แห่งบัลแกเรีย
ครองราชย์: 1330–1331
ก่อนหน้า: มีคาอิล ชิชมัน
ถัดไป: อีวัน อาแลกซันเดอร์

ประสูติ: 1300/1301
สวรรคต: 1373 (?) นาโปลี ราชอาณาจักรนาโปลี (?)
พระราชบิดา: มีคาอิล ชิชมัน
พระราชมารดา: แอนนา เนดาแห่งเซอร์เบีย
อีวัน สแตฟัน (บัลแกเรีย: Иван Стефан; หรือ จอห์น สตีเฟน; ประมาณ ค.ศ. 1300/1301–1373 (?)) ปกครองในฐานะซาร์แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2เป็นระยะเวลา 8 เดือน ระหว่างปี ค.ศ. 1330–1331 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในซาร์มีคาอิล ชิชมันแห่งบัลแกเรียและแอนนา เนดาแห่งเซอร์เบีย  พระองค์สืบเชื้อสายจากราชวงศ์เตรเตร ราชวงศ์อาแซน และราชวงศ์ชิชมัน หลังจากที่พระบิดาของพระองค์ได้ขึ้นเป็นซาร์ พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นรองจักรพรรดิ เมื่อพระบิดาตัดสินพระทัยหย่ากับพระมารดาของพระองค์ เพื่ออภิเษฏสมรสกับเจ้าหญิงแห่งไบแซนไทน์ พระองค์ถูกพระบิดาเนรเทศไปอยู่อาราม พร้อมกับพระมารดาและพระอนุชา พระองค์ได้สืบราชบัลลังก์ตอจากพระบิดาจากความช่วยเหลือของพระเจ้าสแตฟัน ยูรอสที่ 3 แห่งเซอร์เบีย แต่อีก 8 เดือนต่อมาพระองค์ถูกรัฐประหารโดยขุนนางในเตอร์โนโว และได้ลี้ภัยไปอยู่กับเบเลาร์ พระอนุชาของพระบิดาที่เมืองนีช และต่อมาย้ายไปประทับที่ดูบรอฟนีก และย้ายไปพำนักที่นาโปลีจากแรงกดดันของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรียจนกระทั่งสวรรคต
แหล่งข้อมูล

Andreev, Jordan; Milcho Lalkov (1996). The Bulgarian Khans and Tsars (ภาษาบัลแกเรีย). Abagar. ISBN 954-427-216-X.
Fine, John, V. A. (1987). The Late Medieval Balkans, A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor.
| ก่อนหน้า |  | ซาร์อีวัน สแตฟันแห่งบัลแกเรีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ซาร์มีคาอิล ชิชมันแห่งบัลแกเรีย |  |   ซาร์แห่งบัลแกเรีย (ราชวงศ์ชิชมัน)   (ค.ศ. 1330 - 1331) |  | ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย |
| ด ค กพระมหากษัตริย์บัลแกเรีย |
| --- | --- |
จักรวรรดิที่ 1 (681–1018):  อัสปารุค  แตร์แวล  กอร์แมซีย์  แซวาร์  กอร์มีซอช  วีแนค  แตแลตส์  ซาบิน  อูมอร์  ตอกตู  ปากัน  แตแลริก  การ์ดัม  กรุม  ออมูร์ตัก  มาลามีร์  แปรซีอันที่ 1  บอริสที่ 1  วลาดีมีร์  ซีแมออนที่ 1  แปเตอร์ที่ 1  บอริสที่ 2  รอมัน  ซามูอิล  กาวริล ราดอมีร์  อีวัน วลาดิสลัฟ  แปรซีอันที่ 2 
ผู้นำของกบฏต่อต้านไบแซนไทน์:  แปเตอร์ที่ 2  แปเตอร์ที่ 3 
จักรวรรดิที่ 2 (1186–1396):  แปเตอร์ที่ 4  อีวัน อาแซนที่ 1  กาลอยัน  บอริล  อีวัน อาแซนที่ 2  กาลีมัน อาแซนที่ 1  มีคาอิลที่ 2 อาแซน  กาลีมัน อาแซนที่ 2  มิตซอ อาแซน  กอนสตันตินที่ 1  อีวัยลอ  อีวัน อาแซนที่ 3  แกออร์กีที่ 1 แตร์แตร์  สมีแลตส์  อีวันที่ 2  ชากา  ตอดอร์ สแวตอสลัฟ  แกออร์กีที่ 2 แตร์แตร์  มีคาอิล ชิชมัน  อีวัน สแตฟัน  อีวัน อาแลกซันเดอร์  อีวัน ชิชมัน  อีวัน สรัตซีมีร์  กอนสตันตินที่ 2 
ราชรัฐ (1878–1908) และ ราชอาณาจักร (1908–1946):  อาแลกซันเดอร์ที่ 1  แฟร์ดีนันต์ที่ 1  บอริสที่ 3  ซีแมออนที่ 2
จังหวัดว็องเด

| จังหวัดว็องเด Département de la Vendée (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |
จังหวัด
อาคารศาลากลางจังหวัดที่ลาร็อชซูว์รียง
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของจังหวัดว็องเดในประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 46°40′14″N 1°25′36″W﻿ / ﻿46.67056°N 1.42667°W﻿ / 46.67056; -1.42667
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
แคว้น: เปอีเดอลาลัวร์
เมืองหลัก: ลาร็อชซูว์รียง
เมืองรอง: ฟงเตอแน-เลอ-กงต์ เลซาบล์-ดอลอน
การปกครอง
 • ประธานสภาจังหวัด: อีฟว์ โอวีแน (เดเวเด)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6,720 ตร.กม. (2,590 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)
 • ทั้งหมด: 679,991 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 35
 • ความหนาแน่น: 100 คน/ตร.กม. (260 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
หมายเลขจังหวัด: 85
เขต: 3
อำเภอ: 17
เทศบาล: 257
เว็บไซต์: www.vendee.fr
ว็องเด (ฝรั่งเศส: Vendée, ออกเสียง: [vɑ̃de] ( ฟังเสียง); เบรอตาญ: Vande) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดว็องเดตั้งตามชื่อแม่น้ำว็องเด ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศ โดยมีลาร็อชซูว์รียงเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 685,442 คน
ดูเพิ่ม

แคว้นเปอีเดอลาลัวร์
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์สภาจังหวัด
(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์จังหวัด เก็บถาวร 2007-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ในภาษาฝรั่งเศส) Vendee Tourist Board
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ด ค กจังหวัดของประเทศฝรั่งเศส |
| --- | --- |
แผ่นดินแม่:  01 แอ็ง  02 แอน  03 อาลีเย  04 อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์  05 โอตซาลป์  06 อาลป์-มารีตีม  07 อาร์แด็ช  08 อาร์แดน  09 อาเรียฌ  10 โอบ  11 โอด  12 อาแวรง  13 บุช-ดูว์-โรน  14 กาลวาโดส  15 ก็องตาล  16 ชาร็องต์  17 ชาร็องต์-มารีตีม  18 แชร์  19 กอแรซ  2A กอร์ส-ดูว์-ซูด  2B โอต-กอร์ส  21 โกต-ดอร์  22 โกต-ดาร์มอร์  23 เคริซ  24 ดอร์ดอญ  25 ดู  26 โดรม  27 เออร์  28 เออเรลัวร์  29 ฟีนิสแตร์  30 การ์  31 โอต-การอน  32 แฌร์  33 ฌีรงด์  34 เอโร  35 อีเลวีแลน  36 แอ็งดร์  37 แอ็งเดรลัวร์  38 อีแซร์  39 ฌูว์รา  40 ล็องด์  41 ลัวเรแชร์  42 ลัวร์  43 โอต-ลัวร์  44 ลัวรัตล็องติก  45 ลัวแร  46 ล็อต  47 ลอเตการอน  48 ลอแซร์  49 แมเนลัวร์  50 ม็องช์  51 มาร์น  52 โอต-มาร์น  53 มาแยน  54 เมอร์เตมอแซล  55 เมิซ  56 มอร์บีอ็อง  57 มอแซล  58 เนียฟวร์  59 นอร์  60 อวซ  61 ออร์น  62 ปาดกาแล  63 ปุย-เดอ-โดม  64 ปีเรเน-อัตล็องติก  65 โอต-ปีเรเน  66 ปีเรเน-ออรีย็องตาล  67 บา-แร็ง  68 โอ-แร็ง  69 โรน  70 โอต-โซน  71 โซเนลัวร์  72 ซาร์ต  73 ซาวัว  74 โอต-ซาวัว  75 ปารีส  76 แซน-มารีตีม  77 แซเนมาร์น  78 อีฟว์ลีน  79 เดอ-แซฟวร์  80 ซอม  81 ตาร์น  82 ตาร์เนการอน  83 วาร์  84 โวกลูซ  85 ว็องเด  86 เวียน  87 โอต-เวียน  88 โวฌ  89 อียอน  90 แตรีตัวร์เดอแบลฟอร์  91 เอซอน  92 โอดแซน  93 แซน-แซ็ง-เดอนี  94 วาล-เดอ-มาร์น  95 วาล-ดวซ 
โพ้นทะเล:  971 กัวเดอลุป  972 มาร์ตีนิก  973 เฟรนช์เกียนา  974 เรอูว์นียง  976 มายอต 
 หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส แคว้น จังหวัด เมือง เมืองแบ่งตามจังหวัด 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef