stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บัชชาร์ชิยา

| บัชชาร์ชิยา Башчаршија |
| --- | --- |
ย่าน

ประเทศ: บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสพื้นที่: +387
บัชชาร์ชิยา (บอสเนีย: Baščaršija / Башчаршија, ออกเสียง: [baʃ.tʃǎr.ʃi.ja]) เป็นตลาดเก่าแก่ในซาราเยโว และศูนย์กลางด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมือง บัชชาร์ชิยาสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 15 เมื่ออีซาเบก อีซาโกวิช ตั้งเมืองซาราเยโว
บัชชาร์ชิยาตั้งอยู่บนฝั่งทางเหนือของแม่น้ำมิลยัตสกาในเทศบาลเมืองเก่าซาราเยโว อาคารสำคัญบริเวณรอบบัชชาร์ชิยา เช่น มัสยิดกาซี ฮุสเรฟเบก, มัสยิดจักรพรรดิ, โมรีชาฮาน, โบสถ์เก่าซาราเยโว, วิเยชนิตซา, หอนาฬิกา และเซบิลย์
จังหวัดลัวรัตล็องติก

| จังหวัดลัวรัตล็องติก Département de Loire-Atlantique (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |
จังหวัด
อาคารศาลากลางจังหวัดที่น็องต์
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของจังหวัดลัวรัตล็องติกในประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 47°20′N 1°40′W﻿ / ﻿47.333°N 1.667°W﻿ / 47.333; -1.667
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
แคว้น: เปอีเดอลาลัวร์
เมืองหลัก: น็องต์
เมืองรอง: ชาโตบรีย็อง แซ็ง-นาแซร์
การปกครอง
 • ประธานสภาจังหวัด: ฟีลิป โกรวาแล (เปแอ็ส)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6,881 ตร.กม. (2,657 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)
 • ทั้งหมด: 1,412,502 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 9
 • ความหนาแน่น: 210 คน/ตร.กม. (530 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
หมายเลขจังหวัด: 44
เขต: 3
อำเภอ: 31
เทศบาล: 207
เว็บไซต์: www.loire-atlantique.fr
ลัวรัตล็องติก (ฝรั่งเศส: Loire-Atlantique, ออกเสียง: [lwaʁ atlɑ̃tik]; เบรอตาญ: Liger-Atlantel) ซึ่งก่อน ค.ศ. 1957 ใช้ชื่อว่า ลัวแร็งเฟรีเยอร์ (ฝรั่งเศส: Loire-Inférieure; เบรอตาญ: Liger-Izelañ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดลัวรัตล็องติกตั้งตามชื่อแม่น้ำลัวร์และมหาสมุทรแอตแลนติก ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ โดยมีน็องต์เป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 มีประชากรในจังหวัดนี้ 1,429,272 คน
ลัวรัตล็องติกเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 เดิม Loire-Inférieure แต่มาเปลี่ยนมาเป็นลัวรัตล็องติก ในปี ค.ศ. 1957 เดิมลัวรัตล็องติกเป็นส่วนหนึ่งของเบรอตาญ
ประชากร

พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:
ดูเพิ่ม

แคว้นเปอีเดอลาลัวร์
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์จังหวัด
(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์สภาจังหวัด
(ในภาษาอังกฤษ) Loire Atlantic Tourism
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ด ค กจังหวัดของประเทศฝรั่งเศส |
| --- | --- |
แผ่นดินแม่:  01 แอ็ง  02 แอน  03 อาลีเย  04 อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์  05 โอตซาลป์  06 อาลป์-มารีตีม  07 อาร์แด็ช  08 อาร์แดน  09 อาเรียฌ  10 โอบ  11 โอด  12 อาแวรง  13 บุช-ดูว์-โรน  14 กาลวาโดส  15 ก็องตาล  16 ชาร็องต์  17 ชาร็องต์-มารีตีม  18 แชร์  19 กอแรซ  2A กอร์ส-ดูว์-ซูด  2B โอต-กอร์ส  21 โกต-ดอร์  22 โกต-ดาร์มอร์  23 เคริซ  24 ดอร์ดอญ  25 ดู  26 โดรม  27 เออร์  28 เออเรลัวร์  29 ฟีนิสแตร์  30 การ์  31 โอต-การอน  32 แฌร์  33 ฌีรงด์  34 เอโร  35 อีเลวีแลน  36 แอ็งดร์  37 แอ็งเดรลัวร์  38 อีแซร์  39 ฌูว์รา  40 ล็องด์  41 ลัวเรแชร์  42 ลัวร์  43 โอต-ลัวร์  44 ลัวรัตล็องติก  45 ลัวแร  46 ล็อต  47 ลอเตการอน  48 ลอแซร์  49 แมเนลัวร์  50 ม็องช์  51 มาร์น  52 โอต-มาร์น  53 มาแยน  54 เมอร์เตมอแซล  55 เมิซ  56 มอร์บีอ็อง  57 มอแซล  58 เนียฟวร์  59 นอร์  60 อวซ  61 ออร์น  62 ปาดกาแล  63 ปุย-เดอ-โดม  64 ปีเรเน-อัตล็องติก  65 โอต-ปีเรเน  66 ปีเรเน-ออรีย็องตาล  67 บา-แร็ง  68 โอ-แร็ง  69 โรน  70 โอต-โซน  71 โซเนลัวร์  72 ซาร์ต  73 ซาวัว  74 โอต-ซาวัว  75 ปารีส  76 แซน-มารีตีม  77 แซเนมาร์น  78 อีฟว์ลีน  79 เดอ-แซฟวร์  80 ซอม  81 ตาร์น  82 ตาร์เนการอน  83 วาร์  84 โวกลูซ  85 ว็องเด  86 เวียน  87 โอต-เวียน  88 โวฌ  89 อียอน  90 แตรีตัวร์เดอแบลฟอร์  91 เอซอน  92 โอดแซน  93 แซน-แซ็ง-เดอนี  94 วาล-เดอ-มาร์น  95 วาล-ดวซ 
โพ้นทะเล:  971 กัวเดอลุป  972 มาร์ตีนิก  973 เฟรนช์เกียนา  974 เรอูว์นียง  976 มายอต 
 หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส แคว้น จังหวัด เมือง เมืองแบ่งตามจังหวัด 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ซูฮูมี

| ซูฮูมี Аҟәа (Abkhaz) სოხუმი (จอร์เจีย) Сухум(и) (รัสเซีย) ซอฆูมี, อักวา |
| --- | --- |
นคร

   ตราอาร์ม
ซูฮูมีที่ตั้งในอับคาเซียแสดงแผนที่อับคาเซียซูฮูมีที่ตั้งในประเทศจอร์เจียแสดงแผนที่ประเทศจอร์เจีย
พิกัด: 43°00′12″N 41°00′55″E﻿ / ﻿43.00333°N 41.01528°E﻿ / 43.00333; 41.01528
ประเทศ (โดยนิตินัย):  จอร์เจีย
ประเทศ (โดยพฤตินัย):  อับฮาเซีย
ตั้งถิ่นฐาน: ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช
สถานะนคร: ค.ศ. 1848
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Beslan Eshba
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 372 ตร.กม. (144 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 140 เมตร (460 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 5 เมตร (16 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 65,439 คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลามอสโก)
รหัสไปรษณีย์: 384900
รหัสพื้นที่: +7 840 22x-xx-xx
ทะเบียนพาหนะ: ABH
เว็บไซต์: www.sukhumcity.ru
ซูฮูมี (รัสเซีย: Суху́м(и), Sukhum(i) [sʊˈxum(ʲɪ)]) มีชื่อในภาษาจอร์เจียว่า ซอฆูมี (จอร์เจีย: სოხუმი, [ˈsɔχumi] ( ฟังเสียง)) หรือภาษาอับคาเซียว่า อักวา (Abkhaz: Аҟәа, Aqwa) เป็นนครที่ริมอ่าวกว้างในชายฝั่งตะวันออกของทะเลดำ โดยเป็นทั้งเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของสาธารณรัฐอับคาเซีย รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์ ซึ่งส่วนมากถือเป็นส่วนหนึ่งของประเทศจอร์เจีย
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูฮูมี> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 10.0 (50) | 10.7 (51.3) | 12.8 (55) | 16.8 (62.2) | 20.4 (68.7) | 24.2 (75.6) | 26.5 (79.7) | 26.8 (80.2) | 24.1 (75.4) | 20.3 (68.5) | 15.6 (60.1) | 12.0 (53.6) | 18.35 (65.03) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 2.2 (36) | 2.7 (36.9) | 4.5 (40.1) | 8.3 (46.9) | 12.2 (54) | 16.2 (61.2) | 19.0 (66.2) | 18.6 (65.5) | 14.8 (58.6) | 10.4 (50.7) | 6.6 (43.9) | 3.9 (39) | 9.95 (49.91) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 102 (4.02) | 76 (2.99) | 102 (4.02) | 102 (4.02) | 92 (3.62) | 89 (3.5) | 83 (3.27) | 107 (4.21) | 120 (4.72) | 114 (4.49) | 104 (4.09) | 108 (4.25) | 1,199 (47.2) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 17 | 15 | 16 | 15 | 12 | 11 | 10 | 10 | 10 | 12 | 16 | 16 | 160 |
แหล่งที่มา 1: climatebase.ru
แหล่งที่มา 2: Georgia Travel Climate Information
แหล่งข้อมูลอื่น

GigaCatholic for the titular see, linking to incumbent biographies
UNOMIG photo gallery of Sukhumi
43°00′N 41°01′E﻿ / ﻿43.000°N 41.017°E﻿ / 43.000; 41.017
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ทะเลเคลติก

แผนที่บริเวณทะเลเคลติก, มหาสมุทรแอตแลนติก และบริเวณใกล้เคียง
ทะเลเคลติก (อังกฤษ: Celtic Sea; ไอริช: An Mhuir Cheilteach; เวลส์: Y Môr Celtaidd; คอร์นวอลล์: An Mor Keltek; เบรอตาญ: Ar Mor Keltiek; ฝรั่งเศส: La mer Celtique) เป็นบริเวณพื้นที่มหาสมุทรแอตแลนติก ทางตอนใต้ของชายฝั่งไอร์แลนด์ไปทางทิศตะวันออกจรดช่องแคบเซ็นต์จอร์จ ช่องแคบบริสตอล ช่องแคบอังกฤษ และอ่าวบิสเคย์
พื้นที่ชายฝั่งส่วนหนึ่งอยู่ในเขตของเวลส์ คอร์นวอลล์และเดวอนของอังกฤษ และเบรอตาญของฝรั่งเศส ทางทิศใต้และทิศตะวันตกจรดแนวไหล่ทวีป
แหล่งข้อมูลอื่น

Coccoliths in the Celtic Sea เก็บถาวร 2005-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: a bloom of phytoplankton in the Celtic Sea, visible from outer space in an MISR image, 4 June 2001
บอยกอ บอรีซอฟ

บอยกอ บอรีซอฟ
บอยกอ แมตอดีแอฟ บอรีซอฟ (บัลแกเรีย: Бойко Методиев Борисов) เป็นนักการเมืองชาวบัลแกเรียซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 50 และคนปัจจุบันของประเทศบัลแกเรียตั้งแต่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสองครั้ง ระหว่าง พ.ศ. 2552–2556 และระหว่าง พ.ศ. 2557–2560 นอกจากนี้เขายังเป็นนายกเทศมนตรีกรุงโซเฟียระหว่าง พ.ศ. 2548–2552
| ด ค กคณะมนตรียุโรป |
| --- | --- | --- |
|   ชาร์ล มีแชล, ประธานคณะมนตรียุโรป  Karl Nehammer   อาเล็กซันเดอร์ เดอ โกร   บอยกอ บอรีซอฟ   อันเดรย์ เปลงกอวิช   นีโกส อานัสตาซีอาดิส   อันแดรย์ บาบิช   เมตเต เฟรเดอริกเซน   ไคยา คาลลัส   ซันนา มาริน   แอมานุแอล มาครง   โอลัฟ ช็อลทซ์   Kyriakos Mitsotakis   วิกโตร์ โอร์บาน   ไมเคิล มาร์ติน   จอร์จา เมโลนี   Arturs Krišjānis Kariņš   กีทานัส เนาเซดา   ซาวีเอ เบิทเทิล   โรเบิร์ต อาเบลา   ดิก ชูฟ   ดอนัลต์ ตุสก์   อังตอนียู กอชตา   เกลาส์ โยฮานิส   รอเบร์ต ฟิตซอ   ยาแน็ส ยานชา   เปโดร ซันเชซ   อุล์ฟ คริสเตอช็อน  อัวร์ซูลา ฟ็อน แดร์ ไลเอิน, ประธานคณะกรรมาธิการ (ไม่ลงคะแนน)  Josep Borrell (ผู้แทนระดับสูง) (ไม่ลงคะแนน, ปัจจุบันไม่ใช่สมาชิก)  David Sassoli (ประธานรัฐสภา) (เข้าร่วมบางส่วน, ที่ไม่ใช่สมาชิก, ไม่ลงคะแนน)  |   ชาร์ล มีแชล, ประธานคณะมนตรียุโรป  Karl Nehammer   อาเล็กซันเดอร์ เดอ โกร   บอยกอ บอรีซอฟ   อันเดรย์ เปลงกอวิช   นีโกส อานัสตาซีอาดิส   อันแดรย์ บาบิช   เมตเต เฟรเดอริกเซน   ไคยา คาลลัส   ซันนา มาริน   แอมานุแอล มาครง   โอลัฟ ช็อลทซ์   Kyriakos Mitsotakis   วิกโตร์ โอร์บาน   ไมเคิล มาร์ติน   จอร์จา เมโลนี   Arturs Krišjānis Kariņš   กีทานัส เนาเซดา   ซาวีเอ เบิทเทิล   โรเบิร์ต อาเบลา   ดิก ชูฟ   ดอนัลต์ ตุสก์   อังตอนียู กอชตา   เกลาส์ โยฮานิส   รอเบร์ต ฟิตซอ   ยาแน็ส ยานชา   เปโดร ซันเชซ   อุล์ฟ คริสเตอช็อน  อัวร์ซูลา ฟ็อน แดร์ ไลเอิน, ประธานคณะกรรมาธิการ (ไม่ลงคะแนน)  Josep Borrell (ผู้แทนระดับสูง) (ไม่ลงคะแนน, ปัจจุบันไม่ใช่สมาชิก)  David Sassoli (ประธานรัฐสภา) (เข้าร่วมบางส่วน, ที่ไม่ใช่สมาชิก, ไม่ลงคะแนน)  |  |
| ด ค กผู้นำประเทศในองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ |
| --- | --- | --- |
| เลขาธิการ  มาร์ก รึตเตอ | เลขาธิการ  มาร์ก รึตเตอ |  |
|   เอดี รามา   อาเล็กซันเดอร์ เดอ โกร   คิริล เพ็ตคอฟ   จัสติน ทรูโด   อันเดรย์ เปลงกอวิช   ปีเตอร์ เฟียลา   เมตเต เฟรเดอริกเซน   ไคยา คาลลัส   ซันนา มาริน   แอมานุแอล มาครง   โอลัฟ ช็อลทซ์   คิรีอาคอส มิตโซตากิส   วิกโตร์ โอร์บาน   คาตริน ยาคอปสโตว์ทีร์   จอร์จา เมโลนี   กริชยานิส การิญส์   กีทานัส เนาเซดา   ซาวีเอ เบิทเทิล   ซดราฟโก คริโวคาปิช   ดิก ชูฟ   โยนาส การ์ สเตอร์   ซอรัน ซาแอฟ   อันด์แชย์ ดูดา   อังตอนียู กอชตา   เกลาส์ โยฮานิส   รอเบร์ต ฟิตซอ   ยาแน็ส ยานชา   เปโดร ซันเชซ   อุล์ฟ คริสเตอช็อน   เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน   เคียร์ สตาร์เมอร์   โจ ไบเดิน  |   เอดี รามา   อาเล็กซันเดอร์ เดอ โกร   คิริล เพ็ตคอฟ   จัสติน ทรูโด   อันเดรย์ เปลงกอวิช   ปีเตอร์ เฟียลา   เมตเต เฟรเดอริกเซน   ไคยา คาลลัส   ซันนา มาริน   แอมานุแอล มาครง   โอลัฟ ช็อลทซ์   คิรีอาคอส มิตโซตากิส   วิกโตร์ โอร์บาน   คาตริน ยาคอปสโตว์ทีร์   จอร์จา เมโลนี   กริชยานิส การิญส์   กีทานัส เนาเซดา   ซาวีเอ เบิทเทิล   ซดราฟโก คริโวคาปิช   ดิก ชูฟ   โยนาส การ์ สเตอร์   ซอรัน ซาแอฟ   อันด์แชย์ ดูดา   อังตอนียู กอชตา   เกลาส์ โยฮานิส   รอเบร์ต ฟิตซอ   ยาแน็ส ยานชา   เปโดร ซันเชซ   อุล์ฟ คริสเตอช็อน   เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน   เคียร์ สตาร์เมอร์   โจ ไบเดิน  |  |
ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์แห่งบัลแกเรีย

| อีวัน สรัตซีมีร์> ซาร์แห่งบัลแกเรีย |
| --- | --- |
ครองราชย์: 1356–1396
ก่อนหน้า: ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์
ถัดไป: ซาร์กอนสตันตินที่ 2

ประสูติ: 1324/1325 ลอแวช
สวรรคต: 1397
คู่อภิเษก: อันนาแห่งวอเลเคีย
พระราชบุตร: ดอรอแตยาแห่งบัลแกเรีย ซาร์กอนสตันตินที่ 2 แห่งบัลแกเรีย
ราชวงศ์: สรัตซีมีร์
พระราชบิดา: ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์
พระราชมารดา: แตออดอราแห่งวอเลเคีย
ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ (บัลแกเรีย: Иван Срацимир) เป็นซาร์แห่งบัลแกเรียในวีดินตั้งแค่ ค.ศ. 1356 - 1396 คาดว่าพระองค์น่าจะประสูติใน ค.ศ. 1324 หรือ 1325 และน่าจะสวรรคตใน ค.ศ. 1397 แม้ว่าจะเป็นพระราชโอรสองค์โตในซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ไม่ได้เป็นผู้สืบราชสมบัติโดยตรงของบิดา แต่เป็นพระอนุชาต่างพระมารดาคืออีวัน ชิชมันที่ได้สืบทอดต่อจากพระบิดาแทนพระองค์ ดังนั้นพระองค์จึงสถาปนาตนเป็นซาร์ในวีดิน เมื่อราชอาณาจักรฮังการีเข้าโจมตีและยึดครองวีดิน พระองค์ได้รับความช่วยเหลือจากพระบิดาในการชับไล่กองทัพของฮังการี
ภายหลังจากการสวรรคตของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ใน ค.ศ. 1371 ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ได้ตัดความสัมพันธ์กับเตอร์โนโว และให้อาร์คบิชอปแห่งวีดินขึ้นตรงกับอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลเพื่อแสดงถึงความเป็นอิสระ ด้วยตำแหน่งที่ตั้งของวีดิน ส่งผลให้ดินแดนของพระองค์ปลอดภัยจากการรุกรานของจักรวรรดิออตโตมันซึ่งกำลังรุกรานพื้นที่ทางใต้ของคาบสมุทรบอลข่าน และพระองค์มิได้ส่งความช่วยเหลือใดๆแก่พระอนุชาของพระองค์ในการป้องกันดินแดนจากการรุกรานของออตโตมัน จนกระทั่งหลังสงครามการเสียกรุงเตอร์นอวอใน ค.ศ. 1393 พระองค์จึงให้ความสำคัญกับการต่อต้านออตโตมันมากขึ้น และได้เข้าร่วมในกองทัพครูเสดของพระเจ้าซีกิสมุนท์แห่งฮังการี อย่างไรก็ตามหลังจากการรบที่นิกอปอล กองทัพออตโตมันสามารถเข้ายึดเมืองวีดินได้ และจับตัวซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ไปจองจำไว้ในเมืองบูร์ซา ซึ่งพระองค์อาจถูกรัดคอจนสวรรคตที่นั่น แม้ว่าพระโอรสของพระองค์ เจ้าชายกอนสตันตินจะอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งซาร์และปกครองดินแดนบางส่วนของพระบิดาของพระองค์ แต่โดยทั่วไปแล้วนักประวัติศาสตร์มักนับซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ เป็นซาร์พระองค์สุดท้ายของบัลแกเรียยุคกลาง
เนินเขาสรัตซีมีร์บนคาบสมุทรตรีนิตีในแอนตาร์กติกาเป็นสถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระองค์
วัยเยาว์

ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ประสูติที่เมืองลอแวชใน ค.ศ. 1324 หรือ 1325 โดยเป็นพระโอรสพระองค์ที่สองของซารีนาแตออดอราและซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ (ครองราชย์ ค.ศ. 1331–1371) ซึ่งขณะนั้นพระบิดาของพระองค์ยังดำรงตำแหน่งเป็นเดสเปิตแห่งลอแวช ต่อมาพระบิดาสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิร่วมใน ค.ศ. 1337 ขณะมีพระชนมายุสิบกว่าพรรษา ร่วมกับพระเชษฐาของพระองค์คือมีคาอิล อาแซนที่ 4และอีวัน อาแซนที่ 4 การสถาปนาในครั้งนี้พิสูจน์แล้วว่าเป็นหายนะแก่บัลแกเรีย เนื่องจากไม่มีการระบุอย่างชัดเจนถึงสิทธิพระราชอำนาจของพระโอรส นำไปสู่ความเป็นปรปักษ์ระหว่างกัน
อีวัน สรัตซีมีร์ขึ้นมามีบทบาทอย่างโดดเด่นในคริสต์ทศวรรษ 1340 เนื่องจากพระองค์อภิเษกสมรสกับอันนาแห่งวอเลเคียและมีพระราชบุตรแล้ว ขณะที่พระเชษฐาพระองค์ใหญ่อย่างมีคาอิล อาแซนและพระชายายังไม่มีพระราชบุตรทั้งที่เสกสมรสมากว่าสิบปี ต่อมาซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้ตั้งตำแหน่งใหม่คือ ยุวจักรพรรดิ (junior emperor) ใน ค.ศ. 1352 เพื่อให้เกิดการถ่ายโอนพระราชบัลลังก์อย่างราบรื่นและปลอดภัย และนับแต่นั้นอีวัน สรัตซีมีร์ก็เป็นที่รู้จักในฐานะยุวจักรพรรดิ ทว่าประมาณช่วงปลาย ค.ศ. 1347 หรือช่วงต้น ค.ศ. 1348 ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ตัดสินพระทัยหย่ากับพระมเหสีพระองค์แรก และส่งไปพำนักที่อาราม จากนั้นได้อภิเษกสมรสใหม่กับซารีนาซาราซึ่งเป็นชาวยิว เหตุการณ์ครั้งนี้ทำลายความสัมพันธ์ของอีวัน สรัตซีมีร์และพระบิดาของพระองค์ ยิ่งไปกว่านั้นความขัดแย้งยิ่งมีมากขึ้น เมื่ออีวัน ชิชมันประสูติจากพระมเหสีพระองค์ที่สองใน ค.ศ. 1350/1351 ความขัดแย้งถึงจุดสูงสุดใน ค.ศ. 1355–1356 เมื่อมีคาอิล อาแซนที่ 4 ซึ่งเป็นรัชทายาทที่ไม่อาจโต้แย้งได้สิ้นพระชนม์จากการรบกับออตโตมันใน ตามระบบมาฌอรา อีวัน สรัตซีมีร์จะเป็นลำดับถัดไปในการสืบราชสมบัติ แต่การที่อีวัน ชิชมันเป็นผู้กำเนิดในสีม่วงคือประสูติในสมัยครองราชย์ของพระบิดา ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์และซารีนาซารา-แตออดอราได้ประกาศให้อีวัน ชิชมันเป็นรัชทายาทสืบราชสมบัติ สิ่งที่บอกใบ้ถึงความบาดหมางระหว่างพระองค์กับพระบิดาคือพระวรสารซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ที่ไม่ปรากฎภาพของพระองค์ ขณะที่พระบรมวงศานุวงศ์ทั้งหมดปรากฎในพระวรสารนั้น อันรวมถึงพระชามาดาของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ด้วย ดังนั้นจึงอาจหมายความได้ว่าอีวัน สรัตซีมีร์ถูกตัดออกจากราชบัลลังก์และสถาปนาพระองค์เองเป็นจักรพรรดิในวีดินหรือพระองค์ถูกปฏิเสธตำแหน่งยุวจักรพรรดิและได้รับตำแหน่งผู้ปกครองวีดินเป็นการชดเชย
แหล่งข้อมูล

Андреев (Andreev), Йордан (Jordan); Лалков, Милчо (Milcho Lalkov) (1996). Българските ханове и царе (The Bulgarian Khans and Tsars) (ภาษาบัลแกเรีย). Велико Търново (Veliko Tarnovo): Абагар (Abagar). ISBN 954-427-216-X.
Андреев, Йордан; Лазаров, Иван; Павлов, Пламен (1999). Кой кой е в средновековна България [Who is Who in Medieval Bulgaria] (ภาษาบัลแกเรีย). Петър Берон. ISBN 978-954-402-047-7.
Вожилов (Bozhilov), Иван (Ivan); Гюзелев, Васил (1999). История на средновековна България VII-XIV век (History of Medieval Bulgaria 7th-14th centuries) (ภาษาบัลแกเรีย). София (Sofia): Анубис (Anubis). ISBN 954-426-204-0.
Вожилов (Bozhilov), Иван (Ivan). Фамилията на Асеневци (1186–1460). Генеалогия и просопография (The House of Asen (1186-1460). Genealogy and Prosopography.) (ภาษาบัลแกเรีย). София (Sofia): Българска академия на науките (Bulgarian Academy of Sciences). ISBN 954-430-264-6.
Fine, J. (1987). The Late Medieval Balkans, A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. The University of Michigan Press. ISBN 0-472-10079-3.
Георгиева (Georgieva), Цветана (Tsvetana); Генчев, Николай (Nikolay Genchev) (1999). История на България XV-XIX век (History of Bulgaria 15th-19th centuries) (ภาษาบัลแกเรีย). София (Sofia): Анубис (Anubis). ISBN 954-426-205-9.
Иречек (Jireček), Константин (Konstantin) (1978). "XXIII Завладяване на България от турците (Conquest of Bulgaria by the Turks)".  ใน Петър Петров (บ.ก.). История на българите с поправки и добавки от самия автор (History of the Bulgarians with corrections and additions by the author) (ภาษาบัลแกเรีย). София (Sofia): Издателство Наука и изкуство.
| ก่อนหน้า |  | ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์แห่งบัลแกเรีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย |  |   ซาร์แห่งบัลแกเรีย (ราชวงศ์สรัตซีมีร์)   (ค.ศ. 1356 - 1396) |  | ซาร์กอนสตันตินที่ 2 แห่งบัลแกเรีย |
| ด ค กพระมหากษัตริย์บัลแกเรีย |
| --- | --- |
จักรวรรดิที่ 1 (681–1018):  อัสปารุค  แตร์แวล  กอร์แมซีย์  แซวาร์  กอร์มีซอช  วีแนค  แตแลตส์  ซาบิน  อูมอร์  ตอกตู  ปากัน  แตแลริก  การ์ดัม  กรุม  ออมูร์ตัก  มาลามีร์  แปรซีอันที่ 1  บอริสที่ 1  วลาดีมีร์  ซีแมออนที่ 1  แปเตอร์ที่ 1  บอริสที่ 2  รอมัน  ซามูอิล  กาวริล ราดอมีร์  อีวัน วลาดิสลัฟ  แปรซีอันที่ 2 
ผู้นำของกบฏต่อต้านไบแซนไทน์:  แปเตอร์ที่ 2  แปเตอร์ที่ 3 
จักรวรรดิที่ 2 (1186–1396):  แปเตอร์ที่ 4  อีวัน อาแซนที่ 1  กาลอยัน  บอริล  อีวัน อาแซนที่ 2  กาลีมัน อาแซนที่ 1  มีคาอิลที่ 2 อาแซน  กาลีมัน อาแซนที่ 2  มิตซอ อาแซน  กอนสตันตินที่ 1  อีวัยลอ  อีวัน อาแซนที่ 3  แกออร์กีที่ 1 แตร์แตร์  สมีแลตส์  อีวันที่ 2  ชากา  ตอดอร์ สแวตอสลัฟ  แกออร์กีที่ 2 แตร์แตร์  มีคาอิล ชิชมัน  อีวัน สแตฟัน  อีวัน อาแลกซันเดอร์  อีวัน ชิชมัน  อีวัน สรัตซีมีร์  กอนสตันตินที่ 2 
ราชรัฐ (1878–1908) และ ราชอาณาจักร (1908–1946):  อาแลกซันเดอร์ที่ 1  แฟร์ดีนันต์ที่ 1  บอริสที่ 3  ซีแมออนที่ 2 
พระบรมสาทิศลักษณ์ของพระองค์จากพงศาวดารมานัสเสส ฉบับแปลภาษาบัลแกเรีย
ซีหนิง

| นครซีหนิง 西宁市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
ตามเข็มนาฬิกาจากบน: คฤหาสน์หม่า ปู้ฟาง, มัสยิดตัวปา, มัสยิดตงกวาน, วัดกูปุม (วัดถาเอ่อร์)
ที่ตั้งของซีหนิง (น้ำเงินเข้ม) ในมณฑลชิงไห่
นครซีหนิงที่ตั้งของเมืองในมณฑลชิงไห่แสดงแผนที่มณฑลชิงไห่นครซีหนิงนครซีหนิง (ประเทศจีน)แสดงแผนที่ประเทศจีน
พิกัด (รัฐบาลประชาชนชิงไห่): 36°37′21″N 101°46′49″E﻿ / ﻿36.6224°N 101.7804°E﻿ / 36.6224; 101.7804
ประเทศ: จีน
มณฑล: ชิงไห่
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตเฉิงจง
การปกครอง
 • ประเภท: นครระดับจังหวัด
 • องค์กร: สภาประชาชนนครซีหนิง
 • เลขาธิการพรรค: Chen Ruifeng
 • ประธานสภาประชาชน: Cao Jiansong
 • นายกเทศมนตรี: Kong Lingdong
 • ประธานสภาที่ปรึกษาการเมือง: Duan Fada
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 7,596 ตร.กม. (2,933 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2018): 2,892.7 ตร.กม. (1,116.9 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,892.7 ตร.กม. (1,116.9 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2,275 เมตร (7,464 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2020)
 • นครระดับจังหวัด: 2,467,965 คน
 • ความหนาแน่น: 320 คน/ตร.กม. (840 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 1,954,795 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 680 คน/ตร.กม. (1,800 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,954,795 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 680 คน/ตร.กม. (1,800 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 810000
รหัสพื้นที่: 971
รหัส ISO 3166: CN-QH-01
ตัวหน้าป้ายทะเบียน: 青A
เว็บไซต์: www.xining.gov.cn (ในภาษาจีน)
ซีหนิง (จีนตัวย่อ: 西宁; จีนตัวเต็ม: 西寧; พินอิน: Xīníng; ทิเบต: ཟི་ལིང་། Ziling) เป็นเมืองหลวงของมณฑลชิงไห่ในทางตะวันตกของประเทศจีน และเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนที่ราบสูงทิเบต จากการสำรวจสำมะโนประชากในรปี 2020 ซีหนิงมีประชากร 2,467,965 คน โดยอาศัยอยู่ในตัวเมือง 1,954,795 คน ซึ่งประกอบด้วย 5 เขต
เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการค้าตามเส้นทางสายไหมเหนือทางเหอชีมานานกว่า 2,000 ปีและเป็นที่มั่นของราชวงศ์ฮั่น สุย ถัง และซ่ง เพื่อต่อต้านการโจมตีของชนเผ่าเร่ร่อนจากตะวันตก แม้ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลกานซู่มานาน แต่ซีหนิงก็ได้เพิ่มลงในมณฑลชิงไห่ในปี ค.ศ. 1928 (พ.ศ. 2471) ซีหนิงถือเป็นสถานที่สำคัญทางศาสนาสำหรับชาวมุสลิมและชาวพุทธเนื่องจากมีมัสยิดตงกวนและวัดถาเอ่อร์ เมืองนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาแม่น้ำหวงฉุ่ยและเนื่องจากความสูงทำให้มีภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้งที่เย็นสบาย มีการเชื่อมต่อโดยรถไฟไปยังลาซา ทิเบต และเชื่อมต่อด้วยรถไฟความเร็วสูงไปยังหลานโจวและอุรุมชี
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซีหนิง (ค> ศ. 1981–2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 13.9 (57) | 20.8 (69.4) | 26.2 (79.2) | 31.8 (89.2) | 30.7 (87.3) | 31.9 (89.4) | 36.5 (97.7) | 34.0 (93.2) | 29.9 (85.8) | 25.2 (77.4) | 19.3 (66.7) | 13.3 (55.9) | 36.5 (97.7) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 2.0 (35.6) | 5.2 (41.4) | 10.1 (50.2) | 16.0 (60.8) | 19.9 (67.8) | 22.7 (72.9) | 24.8 (76.6) | 24.1 (75.4) | 19.3 (66.7) | 14.1 (57.4) | 8.4 (47.1) | 3.2 (37.8) | 14.15 (57.47) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | −7.3 (18.9) | −3.5 (25.7) | 2.0 (35.6) | 8.1 (46.6) | 12.4 (54.3) | 15.4 (59.7) | 17.4 (63.3) | 16.5 (61.7) | 12.3 (54.1) | 6.4 (43.5) | −0.3 (31.5) | −5.9 (21.4) | 6.13 (43.03) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −13.8 (7.2) | -10.0 (14) | -4.0 (24.8) | 1.6 (34.9) | 6.1 (43) | 9.4 (48.9) | 11.6 (52.9) | 11.0 (51.8) | 7.5 (45.5) | 1.3 (34.3) | -6.0 (21.2) | −11.9 (10.6) | 0.23 (32.42) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −24.9 (-12.8) | −20.7 (-5.3) | −16.9 (1.6) | −12.5 (9.5) | −2.3 (27.9) | 0.2 (32.4) | 4.2 (39.6) | 3.7 (38.7) | −1.1 (30) | −12.5 (9.5) | -19.0 (-2.2) | −26.6 (-15.9) | −26.6 (−15.9) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 1.8 (0.071) | 2.1 (0.083) | 8.5 (0.335) | 21.2 (0.835) | 51.4 (2.024) | 62.9 (2.476) | 82.3 (3.24) | 80.8 (3.181) | 61.4 (2.417) | 21.1 (0.831) | 3.6 (0.142) | 1.6 (0.063) | 398.7 (15.697) |
| ความชื้นร้อยละ | 47 | 44 | 46 | 48 | 54 | 61 | 66 | 67 | 70 | 65 | 55 | 50 | 56.1 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 2.7 | 3.4 | 5.2 | 6.5 | 10.7 | 14.6 | 15.0 | 13.8 | 13.1 | 7.3 | 2.4 | 2.2 | 96.9 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 209.8 | 204.9 | 222.5 | 241.0 | 253.9 | 236.5 | 243.8 | 244.4 | 196.9 | 208.1 | 212.7 | 201.2 | 2,675.7 |
แหล่งที่มา: China Meteorological Administration (precipitation days and sunshine 1971-2000)
แหล่งข้อมูลอื่น

Xining Government Website เก็บถาวร 2019-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
บิคาช

| บิคาช |
| --- | --- |
เทศบาลและเมือง

   ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
บิคาชสถานที่ตั้งในประเทศประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
พิกัด: 44°49′N 15°52′E﻿ / ﻿44.817°N 15.867°E﻿ / 44.817; 15.867
ประเทศ:  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
เขตการบริหาร: สหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
รัฐ: อูนา-ซานา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี​: Šuhret Fazlić (พรรค POMAK)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 900 ตร.กม. (300 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนประชากร 2013)
 • ทั้งหมด: 56,261 คน
 • ความหนาแน่น: 63 คน/ตร.กม. (160 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
ZIP code: 77000
รหัสพื้นที่: +387 37
เว็บไซต์: Official website
บิคาช (บอสเนีย: Bihać) เป็นเมืองและเทศบาลในรัฐอูนา-ซานา ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ-ตะวันตกของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำอูนา ใกล้ชายแดนประเทศโครเอเชีย เคยอยู่ใต้การปกครองของประเทศตุรกีจนถึง ค.ศ. 1878