stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) Great Britain — บริเตนใหญ่ (สหราชอาณาจักร) เก็บถาวร 2013-01-03 ที่ archive.today, จากเว็บไซด์อย่างเป็นทางการ London2012.com เก็บถาวร 2013-02-28 ที่ UK Government Web Archive
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
สะพานแขวน

ระวังสับสนกับ สะพานขึง
สะพานอะกะชิไคเกียวในญี่ปุ่น ในอดีตเป็นสะพานแขวนที่ยาวที่สุดในโลก
สะพานแขวน (อังกฤษ: Suspension bridge) คือ รูปแบบของสะพานแบบหนึ่ง ซึ่งพื้นสะพานถูกแขวนด้วยสายเคเบิลในแนวตั้ง ตัวอย่างสะพานแขวนแห่งแรกถูกสร้างขึ้นในทิเบตและภูฏาน[ต้องการอ้างอิง]ในคริสศตวรรษที่ 15 ในรูปแบบที่เรียบง่าย ซึ่งกลายเป็นรูปแบบของสะพานแขวนในศตวรรษที่ 19 สะพานที่ไม่มีสายแขวนในแนวตั้งมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานในเขตภูเขาหลายๆ แห่งทั่วโลก
สะพานแขวนมีสายเคเบิลแขวนระหว่างเสาหรือหอคอย และมีสายแขวนในแนวตั้ง ซึ่งถือน้ำหนักของพื้นสะพานด้านล่างและมีการจราจรอยู่ด้านบน โดยการก่อสร้างสะพานรูปแบบนี้ไม่ค่อยมีงานก่อสร้างที่ผิดพลาด สายเคเบิลหลักต้องถูกยึดติดที่แต่ละด้านและปลายสุดของสะพาน น้ำหนักถ่วงของสะพานจะเปลี่ยนเป็นความตึงของสายเคเบิลหลักๆ สายเคเบิลจะดึงหอคอยทั้งสองด้านไปจนถึงการรับน้ำหนักบนพื้นด้านล่าง ในบางครั้งหอคอยอาจจะตั้งอยู่บนขอบตลิ่งกว้างหรือหุบเขาที่ถนนสามารถเข้าถึงได้โดยตรง หรืออาจจะใช้สะพานที่มีเสาค้ำ (Truss bridge) ในการเชื่อมต่อกับสะพานแขวน
ดูเพิ่ม

สะพาน
สะพานขึง
สะพานพีซ

| สะพานพีซ |
| --- | --- |
สะพานพีซเมื่อมองจากฝั่งแคนาดา
พิกัด: 42°54′25″N 78°54′20″W﻿ / ﻿42.90694°N 78.90556°W﻿ / 42.90694; -78.90556
เส้นทาง: ถนน 3 ช่องทางที่เชื่อมต่อกับทางหลวงควีนเอลิซาเบธในแคนาดา และทางหลวงอินเตอร์สเตตหมายเลข 190 ในสหรัฐ
ข้าม: แม่น้ำไนแอการา
ที่ตั้ง: ฟอร์ตอีรี ออนแทรีโอ และบัฟฟาโล นิวยอร์ก
ผู้ดูแล: องค์การสะพานสาธารณะบัฟฟาโลและฟอร์ตอีรี (องค์การสะพานพีซ)
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานแบบโครงและสะพานโค้ง
ความยาว: 5,800 ฟุต (1.77 กิโลเมตร)
ช่วงยาวที่สุด: 130 เมตร
ประวัติ
วันเปิด: 1 มิถุนายน 1927; 97 ปีก่อน (1927-06-01)
สถิติ
ค่าผ่าน: $3.75 USD, $5 CAD, เฉพาะฝั่งตะวันตก
ที่ตั้ง
th
สะพานพีซ (อังกฤษ: Peace Bridge) เป็นสะพานนานาชาติที่เชื่อมต่อระหว่างแคนาดากับสหรัฐ ตั้งอยู่บริเวณทางตะวันออกของทะเลสาบอีรี ซึ่งเป็นที่ตั้งของต้นแม่น้ำไนแอการา อยู่ห่างจากน้ำตกไนแอการาไปประมาณ 20 กิโลเมตร (12.4 ไมล์) สะพานเชื่อมต่อระหว่างบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์กในสหรัฐ กับฟอร์ตอีรี รัฐออนแทรีโอในแคนาดา สะพานอยู่ภายใต้การควบคุมขององค์การสะพานสาธารณะบัฟฟาโลและฟอร์ตอีรี สะพานพีซเป็นสะพานโค้งแบบโครงห้าช่วง ยกตัวข้ามแม่น้ำไนแอการาและคลองแบล็กร็อกบนฝั่งอเมริกา ความยาวของสะพานอยู่ที่ 5,800 ฟุต (1.77 กิโลเมตร)
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Peter R. Eisenstadt; Laura-Eve Moss (2005). The Encyclopedia Of New York State. Syracuse University Press. p. 240. ISBN 9780815608080.
แหล่งข้อมูลอื่น

Peace Bridge Authority
Peace Bridge ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
Images from the Historic Niagara Digital Collections
สังคมนิยมแบบเสรีนิยม

ระวังสับสนกับ สังคมนิยมแบบอิสรนิยม
สังคมนิยมแบบเสรีนิยม (อังกฤษ: liberal socialism) เป็นปรัชญาการเมืองสังคมนิยมซึ่งรวมหลักการเสรีนิยมไว้ด้วย สังคมนิยมแบบเสรีนิยมไม่มีเป้าหมายยกเลิกทุนนิยมแล้วใช้เศรษฐกิจแบบสังคมนิยมแทน แต่สนับสนุนเศรษฐกิจแบบผสมซึ่งมีทั้งทรัพย์สินสาธารณะและส่วนบุคคลในสินค้าทุน
แม้สังคมนิยมแบบเสรีนิยมสนับสนุนเศรษฐกิจแบบตลาดอย่างไม่มีข้อสงสัย แต่ระบุการผูกขาดทางกฎหมายและที่ทำขึ้นว่าเป็นความผิดของทุนนิยม ฉะนั้นจึงคัดค้านเสรีนิยมทางเศรษฐกิจปล่อยให้ทำไปที่ไม่มีการควบคุมทั้งหมด สังคมนิยมแบบเสรีนิยมถือว่าทั้งเสรีภาพและความเสมอภาคเข้ากันได้และพึ่งพาอาศัยกัน หลักการซึ่งสามารถอธิบายได้ว่าเป็น "สังคมนิยมแบบเสรีนิยม" ยึดหรือพัฒนาโดยนักปรัชญา เช่น จอห์น สจวต มิล, จอห์น ดูอี เป็นต้น สังคมนิยมแบบเสรีนิยมโดดเด่นเป็นพิเศษในการเมืองอังกฤษและอิตาลี
สะพานแบบคาน

สะพานคานแผ่นเหล็กที่วางบนเสาคอนกรีต
สะพานแบบคาน (อังกฤษ: beam bridge) คือสะพานรูปหนึ่งที่มีโครงสร้างเรียบง่ายที่สุด ซึ่งพื้นสะพานถูกหนุนโดยเครื่องค้ำและเสาสะพานในแต่ละด้าน ไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการค้ำตลอดสะพานนี้ ดังนั้นรูปแบบโครงสร้างจึงรู้จักในการค้ำสะพานที่เรียบง่าย สะพานแบบคานที่เรียบง่ายที่สุดอาจเป็นแผ่นหินหนาหรือแผ่นกระดานไม้วางข้ามลำธาร สะพานที่ออกแบบสำหรับโครงสร้างพื้นฐานสมัยใหม่ จะถูกสร้างโดยใช้เหล็กหรือคอนกรีตเสริมแรง หรือรวมทั้งสองอย่าง องค์ประกอบของคอนกรีตอาจเป็นคอนกรีตเสริมแรง หรือคอนกรีตอัดแรง
ดูเพิ่ม

สะพาน
สะพานขึง
สะพานแขวน
| ด ค กบทความที่เกี่ยวข้องกับสะพาน |
| --- | --- | --- |
| รูปแบบ |  สะพานแขวน  สะพานขึง  สะพานยื่น  สะพานแบบคาน  สะพานแบบโครง  สะพานแบบโค้ง  สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก  สะพานลอยน้ำ  สะพานชัก  สะพาน–อุโมงค์  สะพานคานรูปกล่อง  |  |
| รายชื่อ |  รายชื่อสะพาน  สะพานแขวน  สะพานขึง  ยาวที่สุด  ใหญ่ที่สุด  สูงที่สุด  |  |
สะพานยื่น

สะพาน Pierre Pflimlin ข้ามแม่น้ำไรน์ ระหว่างเยอรมนีกับฝรั่งเศส
สะพานยื่น (อังกฤษ: cantilever bridge) คือ สะพานรูปแบบหนึ่งที่ใช้คานยื่น และใช้โครงสร้างแนวนอนในการยึดเสาค้ำหรือคานต่าง ๆ เข้าด้วยกัน เพื่อรองรับน้ำหนักของสะพาน สะพานยื่นอาจเป็นรูปแบบที่เรียบง่ายสำหรับสะพานลอย แต่สะพานยื่นขนาดใหญ่ที่มีการออกแบบสำหรับถนนหรือทางรถไฟจะใช้เสาค้ำซึ่งสร้างจากเหล็ก หรือคานขนาดใหญ่ซึ่งสร้างจากคอนกรีตอัดแรง สะพานยื่นเหล็กคือการพัฒนาและการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ทางวิศวกรรม เพราะสะพานรูปแบบนี้สามารถยืดขยายระยะทางกว่า 1,500 ฟุต (460 เมตร) และสามารถสร้างอย่างง่าย ๆ ด้วยคุณสมบัติของสะพานที่มีความผิดพลาดเล็กน้อยหรือไม่ผิดพลาดเลย และเป็นสะพานที่แข็งแรงที่สุดโดยธรรมชาติ
สมุดภาพ

สะพานฌัก การ์ตีเย (Jacques Cartier Bridge) รัฐเกแบ็ก แคนาดา
สะพานเกแบ็ก เกแบ็ก แคนาดา
สะพานฟอร์ท ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร
สะพานมินะโตะ เมืองโอซะกะ ญี่ปุ่น
สะพานควีนส์โบโร (Queensboro Bridge) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
ดูเพิ่ม

สะพานขึง
สะพานแขวน
รายชื่อสะพานยื่นที่ยาวที่สุดในโลก
| ด ค กบทความที่เกี่ยวข้องกับสะพาน |
| --- | --- | --- |
| รูปแบบ |  สะพานแขวน  สะพานขึง  สะพานยื่น  สะพานแบบคาน  สะพานแบบโครง  สะพานแบบโค้ง  สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก  สะพานลอยน้ำ  สะพานชัก  สะพาน–อุโมงค์  สะพานคานรูปกล่อง  |  |
| รายชื่อ |  รายชื่อสะพาน  สะพานแขวน  สะพานขึง  ยาวที่สุด  ใหญ่ที่สุด  สูงที่สุด  |  |
สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก

สะพานฟรีมอนต์ พอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็กที่ยาวเป็นอันดับ 2 ของโลก
สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก (อังกฤษ: tied-arch bridge) คือสะพานโค้งแบบหนึ่งซึ่งที่มีแรงผลักตามแนวนอนของช่องโค้งไปยังด้านนอกโดยตรง สะพานถูกพยุงโดยความตึงมากกว่าฐานสะพานบนพื้นดิน ในหลายกรณีรูปแบบภายนอกนั้นไม่เหมาะหรือไม่สามารถใช้งานได้แต่สะพานสามารถถูกแทนที่โดยสายเคเบิลของช่องโค้งนั้น ๆ เป็นการสร้างโค้งที่ใช้สายเคเบิลพยุงสะพานเอาไว้
สมุดภาพ

สะพานฟอร์ตพิตต์ พิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย
สะพานบลูวอเตอร์ รัฐมิชิแกน รัฐออนแทรีโอ
สะพานเลกแชมเพน รัฐนิวยอร์ก รัฐเวอร์มอนต์
| ด ค กบทความที่เกี่ยวข้องกับสะพาน |
| --- | --- | --- |
| รูปแบบ |  สะพานแขวน  สะพานขึง  สะพานยื่น  สะพานแบบคาน  สะพานแบบโครง  สะพานแบบโค้ง  สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก  สะพานลอยน้ำ  สะพานชัก  สะพาน–อุโมงค์  สะพานคานรูปกล่อง  |  |
| รายชื่อ |  รายชื่อสะพาน  สะพานแขวน  สะพานขึง  ยาวที่สุด  ใหญ่ที่สุด  สูงที่สุด  |  |
สะพานอัลเบิร์ท (ลอนดอน)

| สะพานอัลเบิร์ท |
| --- | --- |

พิกัด: 51°28′56″N 0°10′00″W﻿ / ﻿51.4823°N 0.1667°W﻿ / 51.4823; -0.1667
เส้นทาง: ถนนสาย A3031
ข้าม: แม่น้ำเทมส์
ที่ตั้ง: แบทเทอร์ซี และ เชลซี
ผู้ดูแล: สภาบะระเคนซิงทันแอนด์เชลซี
สถานะ: เกรด II*
เหนือน้ำ: สะพานแบทเทอร์ซี
ท้ายน้ำ: สะพานเชลซี
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: ระบบออร์ดิช-เลอฟูรฟ์ ในภายหลังเสริมระบบสะพานแขวน / คาน ผสมผสาน
ความยาว: 710 ฟุต (220 เมตร)
ความกว้าง: 41 ฟุต (12 เมตร)
ความสูง: 66 ฟุต (20 เมตร)
ช่วงยาวที่สุด: 384 ฟุต 9 นิ้ว (117.27 เมตร) (before 1973) 185 ฟุต (56 เมตร) (after 1973)
จำนวนช่วง: 4 (3 กระทั่งปี 1973)
จำนวนตอม่อ: 6 (4 กระทั่งปี 1973)
เคลียร์ตอนล่าง: 37 ฟุต 9 นิ้ว (11.5 เมตร) ขณะน้ำลงทางดาราศาสตร์
ประวัติ
ผู้ออกแบบ: โรวลันด์ เมเซิน ออร์ดิช, จอเซฟ บะซัลเกทท์
วันเปิด: 23 สิงหาคม 1873; 151 ปีก่อน (1873-08-23)
สถิติ
การจราจรโดยเฉลี่ย: 19,821 คัน (2004)
ที่ตั้ง
th
สะพานอัลเบิร์ท (อังกฤษ: Albert Bridge) เป็นสะพานถนนข้ามแม่น้ำเทมส์ เชื่อมต่อระหว่างย่านเชลซีในลอนดอนกลาง ทางทิศเหนือของสะพานเข้ากับแบทเทอร์ซีทางทิศใต้ สะพานเป็นผลงานก่อสร้างและออกแบบของโรวแลนด์ เมเซิน ออร์ดิชในปี 1873 โดยใช้ระบบออร์ดิช-เลอฟูร์ฟผสมผสานเคเบิล แต่ภายหลังพบว่าไม่มั่นคง ทำให้ในปี 1884 ถึง 1887 เซอร์จอเซฟ บะซาลเกทท์ผสมผสานองค์ประกอบบางประการของสะพานแขวนเข้าไป และในปี 1973 สภาเกรเทอร์ลอนดอนสร้างเสาสะพานเพิ่มสองเสา ทำให้สะพานช่วงตรงกลางมีลักษณะเป็นสะพานแบบคาน ในปัจจุบัน สะพานนี้จึงมีลักษณะอันโดดเด่นจากการผสมผสานรูปแบบสะพานสามรูปแบบเข้าด้วยกัน และในปัจจุบันเป็นอาคารอนุรักษ์จดทะเบียนระดับ II*
ด้วยความไม่มั่นคงสูงของโครงสร้างสะพาน รัฐบาลท้องถิ่นของลอนดอนได้ประกาศจำกัดจำนวนจราจรบนสะพาน จนในปัจจุบันสะพานอัลเบิร์ทเป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์ในลอนดอนที่มีการจราจรทางรถต่ำที่สุดเป็นอันดับสอง เป็นรองลงมาจากสะพานซัทเทิร์ค
อ่านเพิ่ม

Loobet, Patrick (2002). Battersea Past. Historical Publications Ltd. pp. 48–49. ISBN 978-0-948667-76-3.
สะพานส่งน้ำ

ปองต์ดูการ์ด (Pont du Gard) ในฝรั่งเศส เป็นสะพานส่งน้ำโรมันที่สร้างราว 19 ก่อนคริสต์ศักราช (มรดกโลก)
สะพานส่งน้ำ หรือ ลำรางส่งน้ำ (อังกฤษ: Aqueduct) คือช่องทางที่สร้างขึ้นในการส่งน้ำ ในทางวิศวกรรมสมัยใหม่อาจจะหมายถึงท่อ, คู, คลองขุด, อุโมงค์ และสิ่งก่อสร้างอื่นที่ใช้สำหรับจุดประสงค์ที่ว่า แต่ในความหมายที่เฉพาะเจาะจง “สะพานส่งน้ำ” หรือ “สะพานน้ำ” (water bridge) หมายถึงสะพาน หรือ สะพานไวอะดัคท์ (viaduct) หรือสะพานที่ใช้ในการขนส่งน้ำ—แทนที่จะเป็น ทาง ถนน หรือ รถไฟ—ที่ข้ามช่อง ถ้าสะพานส่งน้ำมีขนาดใหญ่พอก็อาจจะใช้ในการล่องเรือเล็กและใหญ่ สะพานส่งน้ำต้องเชื่อมระหว่างช่วงสองช่วงที่มีระดับน้ำเดียวกัน คำว่า “Aqueduct” มาจากภาษาละตินว่า “aqua” ที่แปลว่า “น้ำ” บวกกับคำว่า “ducere” ที่แปลว่า “นำ”
ดูเพิ่ม

ท่อน้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สะพานส่งน้ำ
สหวิริยาสตีลอินดัสตรี

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมเหล็ก
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2533
สำนักงานใหญ่: อาคารประภาวิทย์ ชั้น 2-3, 28/1 ถนนสุรศักดิ์ แขวงสีลม เขตบางรัก กทม.
บุคลากรหลัก: กมล จันทิมา ประธานกรรมการ นาวา จันทนสุรคน  กรรมการผู้จัดการใหญ่   วิน วิริยประไพกิจ  ประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่ม
ผลิตภัณฑ์: เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน, เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนประเภทปรับผิวและเคลือบน้ำมัน
พนักงาน: 1,271 คน (ข้อมูล ณ วันที่ 31 ธ.ค. 2564)
เว็บไซต์: www.ssi-steel.com
บริษัท สหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน)  (SSI) (อังกฤษ: Sahaviriya Steel Industries Public Company Limited เป็นกลุ่มธุรกิจผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนรายแรกและรายใหญ่ที่สุดของประเทศไทย โดยมีกำลังการผลิตสูงสุดที่ 4 ล้านตันต่อปี และมีธุรกิจหลักสามด้านได้แก่ธุรกิจเหล็ก ธุรกิจท่าเรือ และ ธุรกิจวิศวกรรม
ประวัติ

บริษัทสหวิริยาสตีลอินดัสตรีจดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2533 และจดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนจำกัดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
ผลิตภัณฑ์และการผลิต

โรงงานผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนของเอสเอสไอมีกำลังการผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนที่ 4 ล้านตันต่อปี ซึ่งเป็นกำลังการผลิตที่มากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยใช้เทคโนโลยีการผลิตอันทันสมัยมุ่งผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนที่มีมาตรฐานสูง ผ่านการรับรองคุณภาพมาตรฐานสากลทั้งในประเทศและต่างประเทศ เพื่อตอบสนองความต้องการหลากหลายแบบของกลุ่มลูกค้าในอุตสาหกรรมต่าง ๆ
เอสเอสไอได้ลงทุนเพิ่มเติมในโครงการเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนประเภทล้างผิวและเคลือบน้ำมันด้วยกำลังการผลิตสูงสุด 1,000,000 ตันต่อปี ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ในอาณาเขตเดียวกันกับโรงงานผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน ณ อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
การฟื้นฟูกิจการ

เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 บริษัท สหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน) ได้ส่งหนังสือสารสนเทศมาที่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เพื่อแจ้งการผิดนัดชำระหนี้และการยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการต่อศาล เนื่องจาก SSI ต้องเป็นผู้รับผิดชอบหนี้แทนบริษัทลูกในฐานะผู้ค้ำประกัน มูลค่าราว 2.8 หมื่นล้านบาท ภายหลังจากที่ธนาคารเจ้าหนี้ 3 รายใหญ่เรียกให้ชำระหนี้ที่ค้างตามเงื่อนไขการกู้ยืม และพบว่าไม่สามารถที่จะชำระหนี้ได้จึงยื่นเรื่องต่อศาลล้มละลายเพื่อขอฟื้นฟูกิจการ
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.ssi-steel.com/
สะพานโค้งพระจันทร์

| --- | --- |
Moon bridge
สะพานตกแต่งในสวนญี่ปุ่น แม้ว่าจะมีรูปทรงโค้งแต่ทางด้านเทคนิคแล้วสะพานถ้าสร้างด้วยไม้ก็จะไม่ถือว่าเป็นสะพานโค้ง แต่เป็น beam bridge
ก่อนหน้า: สะพานโค้ง, Beam bridge
เกี่ยวข้อง: ไม่มี
ตามหลัง: ไม่มี
สำหรับ: คนเดินเท้า
ช่วงยาว: สั้น
วัสดุ: หิน, อิฐ, ไม้ และ อื่นๆ
การเคลื่อนย้าย: ไม่ได้
การออกแบบ: ต่ำหรือกลาง
ใช้ค้ำยันระหว่างสร้าง: ไม่ต้อง
เมื่อสร้างจากหินสะพานโค้งพระจันทร์ก็จะถือว่าเป็นสะพานโค้ง (arch bridge) ที่ต้องสร้างทางนำเพื่อให้สะพานมีความมั่นคงขึ้น สะพานในภาพตั้งอยู่ที่ Yangzhou
สะพานโค้งพระจันทร์ (อังกฤษ: Moon bridge) เป็นสะพานเดินเท้าที่มีลักษณะโค้งแบบโก่ง ที่ถ้าสร้างด้วยไม้ผู้ข้ามก็อาจจะต้อง "ปีน" ขึ้นเหมือนกับการปีนบันได และเมื่อลงจากสะพานก็ต้องไต่ลง สะพานประเภทนี้มักจะสร้างกันในสวนในประเทศจีนและญี่ปุ่น และเรียกว่า "สะพานกลอง" (drum bridge) ซึ่งมาจากเมื่อมองด้านตัดแล้วก็จะมีลักษณะคล้ายกลอง
สะพานประเภทนี้เดิมออกแบบให้คนเดินเท้าเดินข้ามสะพานได้ ขณะเดียวกันเรือก็สามารถลอดใต้สะพานได้ด้วย การสร้างโค้งให้สูงทำให้ใช้เนื้อที่ในการสร้างสะพานน้อยลง การวางสะพานในสวนภูมิทัศน์ก็มักจะวางในตำแหน่งที่น้ำนิ่งที่ทำให้สามารถเห็นเงาสะท้อนในน้ำได้อย่างงดงาม โค้งครึ่งวงกลมทำให้เมื่อสะท้อนลงในน้ำแล้วก็ทำให้เห็นเป็นวงกลมทั้งวงเหมือนพระจันทร์เต็มดวง
ดูเพิ่ม

สะพาน
สะพานมาร์โก โปโล

| สะพานหลูโกว |
| --- | --- |
盧溝橋

พิกัด: 39°50′57″N 116°12′47″E﻿ / ﻿39.84917°N 116.21306°E﻿ / 39.84917; 116.21306
ที่ตั้ง: เขตเฟิงไถ ปักกิ่ง
ชื่ออื่น: สะพานมาร์โก โปโล
ข้อมูลจำเพาะ
ความยาว: 266.5 เมตร
ความกว้าง: 9.3 เมตร
จำนวนช่วง: 11
จำนวนตอม่อ: 10
ประวัติ
วันสร้างเสร็จ: ค.ศ. 1192 (สะพานเดิม) ค.ศ. 1698 (สร้างใหม่)
ที่ตั้ง
th
ภาพสะพานมาร์โก โปโลในอดีต
สะพานมาร์โก โปโล หรือ สะพานหลูโกว (อังกฤษ: Marco Polo Bridge, Lugou Bridge; จีนตัวย่อ: 卢沟桥; จีนตัวเต็ม: 盧溝橋; พินอิน: Lúgōu Qiáo) เป็นสะพานหินโค้งเชื่อมต่อที่เก่าแก่ที่สุดของกรุงปักกิ่ง  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำหย่งติ้ง (永定河; ปัจจุบันแม่น้ำแห่งนี้ได้เหือดแห้งไปหมดแล้ว) ตั้งในเขตเฟิงไถ  (丰台区)  ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงปักกิ่ง ห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 15 กิโลเมตร เริ่มสร้างในสมัยจักรพรรดิจินซีจง ในยุคราชวงศ์จิน (ค.ศ. 1189) ได้รับการบูรณะซ่อมแซมในสมัยราชวงศ์หมิง  หลังได้รับความเสียหายจากอุทกภัยก็มีการบูรณะใหม่อีกครั้งในสมัยจักรพรรดิคังซี แห่งราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1698)  โดยที่มาของชื่อ มาจากมาร์โก โปโล นักเดินทางชาวอิตาเลียนในศตวรรษที่ 13 ที่ได้เดินทางมายังประเทศจีนในขณะนั้น และได้พรรณาถึงความงามของสะพานแห่งนี้จนมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก
สะพานมาร์โก โปโลมีความยาว 266.5 เมตร กว้าง 7.5 เมตร ประกอบด้วยตอม่อหิน 11 ต้น และช่องโค้งใต้สะพาน 11 ช่อง ตัวสะพานทั้งหมดทำด้วยแท่งหิน โดยใช้ตะขอเงินเชื่อมต่อในจุดที่สำคัญ นับว่าเป็นสะพานหินโบราณที่ยาวที่ในพื้นที่ภาคเหนือของจีน บนราวสะพานจะมีการแกะสลักหินเป็นลวดลายที่วิจิตรงดงาม และสิงโตหินแกะสลักที่ขึงขังอยู่เต็มราวสะพาน นับได้ว่าเป็นสิ่งปลูกสร้างโบราณที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์และศิลปะอย่างยิ่ง
ในด้านประวัติศาสตร์ สะพานมาร์โก โปโลยังเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 2 ที่กินระยะเวลายาวนานกว่า 8 ปี  โดยเริ่มต้นจากปืนที่ทหารแห่งกองทัพคณะปฏิวัติแห่งชาติจีนยิงใส่ทหารแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 ซึ่งเหตุการณ์นี้เรียกว่า "เหตุการณ์สะพานมาร์โก โปโล" (盧溝橋事變)
รูปภาพ

สะพานมาร์โก โปโล
สะพานมาร์โก โปโลในปัจจุบัน
สิงโตหินบนสะพาน
ด้านข้างของสะพาน
อนุสรณ์สถานจักรพรรดิคังซีบูรณะสะพานจากเหตุการณ์อุทกภัย
ภาพสลักด้านตะวันออกของสะพาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

Lugou Bridge (หมวดหมู่)
สะพานมาร์โก โปโล ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
Marco Polo Bridge at China.org.cn
Marco Polo Bridge at Travel China
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ภูมิศาสตร์:  Structurae
สังคมหลังอุตสาหกรรม

แบบจำลองภาคเศรษฐกิจสหรัฐของคลาร์ก ค.ศ. 1850–2009
ในวิชาสังคมวิทยา สังคมหลังอุตสาหกรรม (อังกฤษ: post-industrial society) เป็นขั้นพัฒนาการทางสังคมเมื่อภาคบริการสร้างความมั่งคั่งมากกว่าภาคเศรษฐกิจการผลิต
อาแล็ง ตูเรน นักสังคมวิทยาชาวฝรั่งเศส เป็นผู้ให้กำเนิดคำนี้ และคำนี้มีความสมัมพันธ์ใกล้ชิดกับสิ่งสร้างทางทฤษฎีสังคมวิทยาที่คล้ายกันอย่างยุคหลังฟอร์ด (post-Fordism), สังคมสารสนเทศ, เศรษฐกิจความรู้, เศรษฐกิจหลังอุตสาหกรรม, สมัยใหม่ไหล (liquid modernity) และสังคมเครือข่าย ซึ่งคำทั้งหมดใช้ได้ในสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์หรือสังคมศาสตร์เป็นฉากหลังทางทฤษฎีทั่วไปในการออกแบบนโยบาย
เมื่อมีการใช้คำนี้ แก่นพบบ่อยบางอย่างเช่นด้านล่างนี้ก็เริ่มปรากฏ
เศรษฐกิจมีการเปลี่ยนผ่านการการผลิตสินค้าเป็นการจัดหาบริการ
ความรู้กลายเป็นทุนที่มีมูลค่ารูปแบบหนึ่ง (ดู ทุนมนุษย์)
การผลิตความคิดเป็นวิธีหลักในการทำให้เศรษฐกิจเติบโต
คุณค่าและความสำคัญของเศรษฐกิจของเสื้อน้ำเงิน งานที่ตั้งสหภาพ รวมทั้งงานฝีมือ (เช่น งานสายการผลิต) เสื่อมถอยลง ส่วนงานวิชาชีพ (เช่น นักวิทยาศาสตร์ วิชาชีพอุตสาหกรรมสร้างสรรค์และวิชาชีพไอที) มีคุณค่าและพบมากขึ้น
มีการพัฒนาและรับไปใช้ซึ่งวิทยาศาสตร์และทคโนโลยีด้านพฤติกรรมและสารสนเทศ (เช่น เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม สถาปัตยกรรมสารสนเทศ ไซเบอร์เนติกส์ ทฤษฎีเกมและทฤษฎีสารสนเทศ)
สังคมศึกษา

สังคมศึกษา (อังกฤษ: Social Studies) เป็นศาสตร์บูรณาการทางด้านสังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์ รวมทั้งประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ รัฐศาสตร์และศาสตร์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยนักการศึกษาชาวอเมริกันเป็นผู้คิดค้นและให้นิยามของสังคมศึกษาเป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 20  ซึ่งมีจุดมุ่งหมายให้ผู้เรียนมีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการดำรงชีวิตของมนุษย์ การมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้คนและระหว่างคนกับสิ่งแวดล้อม รวมไปถึงการรู้จักอดทน อดกลั้น ยอมรับความแตกต่างระหว่างบุคคล อันจะส่งผลให้ผู้เรียนสามารถดำรงชีวิตในสังคมได้อย่างมีความสุข เป็นพลเมืองที่ดีของประเทศและโลกต่อไป
สหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ

| --- | --- |

ชื่อย่อ: ไอยูแพ็ก, ยูแพ็ก
คําขวัญ: Advancing Chemistry Worldwide
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1919; 105 ปีที่แล้ว (1919)
ประเภท: องค์การนอกภาครัฐระหว่างประเทศ, องค์กรกำหนดมาตรฐาน
สํานักงานใหญ่: รีเซิร์ชไทรแองเกิลพาร์ก นอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทั่วโลก
สมาชิก  : สภาวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศ
ภาษาทางการ : อังกฤษ
ประธาน:  ฆาบิเอร์ การ์ซิอา-มาร์ติเนซ
เลขาธิการ:  ริชาร์ด ฮาตส์ฮอร์น
เว็บไซต์: iupac.org
สหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Union of Pure and Applied Chemistry) หรือ ไอยูแพ็ก (IUPAC, /ˈaɪjuːpæk, ˈjuː-/) เป็นสหพันธ์ระหว่างประเทศซึ่งประกอบด้วยองค์กรที่เป็นตัวแทนของนักเคมีในแต่ละประเทศ สหภาพฯ เป็นสมาชิกของสภาสหภาพวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศ (ICSU) มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สำนักงานบริหาร หรือที่รู้จักกันในชื่อ "สำนักเลขาธิการไอยูแพ็ก" ตั้งอยู่ที่อุทยานสามเหลี่ยมวิจัย รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา สำนักงานบริหารแห่งนี้นำโดยผู้อำนวยการบริหารของ IUPAC
ไอยูแพ็กก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1919 ให้ทำหน้าที่สืบต่อจากสภาเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศเพื่อการพัฒนาวิชาเคมี สมาชิกของสหภาพฯ ซึ่งได้แก่ National Adhering Organization อาจเป็นสมาคมเคมีประจำประเทศ สถาบันวิทยาศาสตร์ประจำประเทศ หรือองค์การอื่นที่เป็นตัวแทนของนักเคมีก็ได้ ระบบการเรียกชื่อสารเคมีของ IUPAC ได้รับการยอมรับจากนักวิชาการทั่วโลกในการพัฒนามาตรฐานสำหรับการตั้งชื่อธาตุเคมีและสารประกอบ นับตั้งแต่ก่อตั้งขึ้นมา ไอยูแพ็กได้มีคณะกรรมการหลายชุดซึ่งมีความรับผิดชอบแตกต่างกัน คณะกรรมการเหล่านี้ต่างทำงานในหลายโครงการซึ่งรวมไปถึงการวางมาตรฐานระบบการตั้งชื่อ ค้นหาวิธีในการนำเคมีมาสู่โลก และตีพิมพ์ผลงานต่าง ๆ
ไอยูแพ็กเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในผลงานด้านการวางมาตรฐานระบบการตั้งชื่อในวิชาเคมีและวิทยาศาสตร์สาขาอื่น แต่ไอยูแพ็กยังได้มีผลงานตีพิมพ์ในหลายสาขา ทั้งในด้านเคมี ชีววิทยาและฟิสิกส์ ผลงานที่สำคัญของไอยูแพ็กในสาขาเหล่านี้รวมไปถึงการวางมาตรฐานชื่อรหัสลำดับเบสนิวคลีโอไทด์
ระบบการเรียกชื่อสารเคมี

บทความหลัก: การเรียกชื่อสารเคมีตามระบบไอยูแพ็ก
คณะกรรมการไอยูแพ็กมีประวัติยาวนานในการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการของสารประกอบอินทรีย์และอนินทรีย์ ระบบการตั้งชื่อได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อที่ว่าสารประกอบใด ๆ จะสามารถเรียกชื่อได้ภายใต้กฎมาตรฐานเดียวกันเพื่อหลีกเลี่ยงชื่อซ้ำกัน ผลงานตีพิมพ์แรก ซึ่งเป็นข้อมูลจากสภาเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ ว่าด้วยระบบการเรียกชื่อสารประกอบอินทรีย์ของไอยูแพ็กสามารถพบได้ตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในหนังสือ A Guide to IUPAC Nomenclature of Organic Compounds
ระบบการเรียกชื่อสารเคมี > ระบบการเรียกชื่อสารอินทรีย์

ระบบการเรียกชื่อสารอินทรีย์ของไอยูแพ็กนั้นแบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก ได้แก่ หมู่แทนที่ ความยาวโซ่คาร์บอนและชื่อเคมีลงท้าย หมู่แทนที่หมายถึงหมู่ฟังก์ชันใด ๆ ที่เกาะเข้ากับโซ่คาร์บอนหลัก โซ่คาร์บอนหลักเป็นโซ่ที่ประกอบด้วยคาร์บอนเกาะกันเป็นแถวที่ยาวที่สุดที่เป็นไปได้ ส่วนชื่อเคมีลงท้ายเป็นการระบุว่าโมเลกุลของสารนั้นเป็นประเภทใด ยกตัวอย่างเช่น ชื่อลงท้าย "เอน" หมายความว่า ในโซ่คาร์บอนนั้นเกาะกันด้วยพันธะเดี่ยวทั้งหมด เช่นใน "เฮกเซน" (C6H14)
อีกตัวอย่างหนึ่งของระบบการเรียกชื่อสารอินทรีย์ของไอยูแพ็กคือ ไซโคลเฮกซานอล
ชื่อหมู่แทนที่สำหรับสารประกอบรูปวง คือ "ไซโคล"
ตัวบ่งชี้ว่าในโซ่คาร์บอนมีคาร์บอนอยู่หกอะตอม คือ "เฮกซ"
ชื่อเคมีลงท้ายสำหรับโซ่คาร์บอนที่เกาะกันด้วยพันธะเดี่ยวทั้งหมด คือ "เ-น"
ชื่อเคมีลงท้ายสำหรับแอลกอฮอล์ คือ "-อล"
ชื่อเคมีลงท้ายทั้งสองเมื่อประกอบกันแล้วได้เป็น "-านอล" ซึ่งหมายถึงโซ่คาร์บอนที่เกาะกันด้วยพันธะเดี่ยวทั้งหมดและมีแอลกอฮอล์มาเกาะโซ่คาร์บอนนั้นด้วย
ระบบการเรียกชื่อสารเคมี > ระบบการเรียกชื่อสารอนินทรีย์

ระบบการเรียกชื่อสารอนินทรีย์พื้นฐานของไอยูแพ็กนั้นมีสองส่วนหลัก คือ ไอออนบวกและไอออนลบ ไอออนบวกเป็นชื่อสำหรับไอออนที่มีประจุบวกและไอออนลบเป็นชื่อสำหรับไอออนที่มีประจุลบ
ตัวอย่างของระบบการเรียกชื่อสารอนินทรีย์ของไอยูแพ็กคือ โพแทสเซียมคลอไรด์ ซึ่งโพแทสเซียมเป็นชื่อไอออนบวก และคลอไรด์เป็นไอออนลบ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI 2  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โปแลนด์  โปรตุเกส 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef 
ไซโคลเฮกซานอล
สะพานอลามูชี-เบลลามี

| สะพานอลามูชี-เบลลามี Alamuchee-Bellamy Covered Bridge |
| --- | --- |
สะพานอลามูชี-เบลลามีภายในบริเวณมหาวิทยาลัยเวสต์แอละแบมาที่ลิฟวิงสตัน, แอละแบมา
พิกัด: 32°35′37.42″N 88°11′8.97″W﻿ / ﻿32.5937278°N 88.1858250°W﻿ / 32.5937278; -88.1858250
เส้นทาง: สะพานเดินเท้า
ข้าม: Duck Pond (UWA)
ที่ตั้ง: ลิฟวิงสตัน, แอละแบมา
ผู้ดูแล: Sumter County Historical Society
รหัส: 01-60-01 (WGCB)
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: Town Lattice truss
ความยาว: 88 ft (27 m)
ประวัติ
วันสร้างเสร็จ: ค.ศ. 1861
ที่ตั้ง
th
สะพานอลามูชี-เบลลามี (อังกฤษ: Alamuchee-Bellamy Covered Bridge) เป็นสะพานมุงหลังคาข้ามดัคพอนด์ในthat spans the northeast corner of Duck Pond in เคานตี้ซัมเทอร์, แอละแบมาในสหรัฐอเมริกา ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณมหาวิทยาลัยเวสต์แอละแบมาที่ลิฟวิงสตัน สะพานอลามูชี-เบลลามีสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1861 มีความยาว 27 เมตร และเป็นสะพานที่เก่าแก่ที่สุดสะพานหนึ่งในแอละแบมา
แหล่งข้อมูลอื่น

Bridges to the Past: Alabama's Covered Bridges เก็บถาวร 2007-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Alamuchee-Bellamy Covered Bridge (Dale J. Travis)
ดูเพิ่ม

สะพาน