stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สงครามอ่าว
บรรณานุกรม > ภาพยนตร์

Dawn of the World (2008)
Bravo Two Zero (1999)
Courage Under Fire (1996)
The Finest Hour (1991)
The Heroes of Desert Storm (1991)
Lessons of Darkness (1992) (a documentary)
Live from Baghdad (2002)
Towelhead (2007)
Three Kings (1999)
The Manchurian Candidate (2004)
Used as a back drop for the film The Big Lebowski (1998). It is frequently discussed as well.
Used in retconned backstory for The Punisher (2004)
Airlift (2016) –  A Bollywood film based on the true story of the evacuation of 170,000 Indians stranded in the war zone.
บรรณานุกรม > นวนิยาย

Braving the Fear – The True Story of Rowdy US Marines in the Gulf War (by Douglas Foster) ISBN 978-1-4137-9902-6
Bravo Two Zero (by Andy McNab) ISBN 0-440-21880-2
The Fist of God (by Frederick Forsyth) ISBN 0-553-09126-3
Glass (Pray the Electrons Back to Sand) (by James Chapman)
Gulf in the War Story: A US Navy Personnel Manager Confides in You (diary from inside the real Top Gun, VF-1 "Wolfpack" by Bob Graham) ISBN 978-1-4751-4705-6
Hogs dime novel series by James Ferro
Jarhead (by Anthony Swofford) ISBN 0-7432-3535-5
Savant (by James Follett)
Summer 1990 (by Firyal AlShalabi)
Third Graders at War (by Felix G)
To Die in Babylon by Harold Livingston
M60 vs T-62 Cold War Combatants 1956–92 (by Lon Nordeen & David Isby)
ฝนดาวตกสิงโต

ภาพวาดพายุฝนดาวตกสิงโตครั้งใหญ่ ค.ศ. 1833 วาดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1889 เพื่อบรรจุในหนังสือ Bible Readings for the Home Circle อ้างอิงจากผู้ประสบเหตุพายุฝนดาวตกคนแรก โจเซฟ ฮาร์วีย์ วากอนเนอร์ ระหว่างทางที่เขาเดินทางจากฟลอริดาไปนิวออร์ลีนส์
ฝนดาวตกสิงโต หรือ ฝนดาวตกลีโอนิดส์ (อังกฤษ: Leonids) เป็นฝนดาวตกหนาแน่น เกิดจากเศษดาวหาง เทมเพล-ทัตเติล ได้ชื่อว่าฝนดาวตกสิงโตเนื่องจากตำแหน่งของรัศมีของฝนดาวตกอยู่ในบริเวณกลุ่มดาวสิงโต กระแสของฝนดาวตกจะเริ่มต้นจากบริเวณนี้บนท้องฟ้า
สามารถมองเห็นฝนดาวตกนี้ได้ด้วยตาเปล่าในราวเดือนพฤศจิกายนทุกปี ซึ่งเป็นช่วงที่โลกโคจรผ่านกระแสอนุภาคของฝนดาวตกที่เป็นเศษซากเหลืออยู่ของในเส้นทางโคจรของดาวหาง กระแสอนุภาคนี้ประกอบด้วยชิ้นส่วนขนาดเล็ก เรียกว่า สะเก็ดดาว ที่แตกตัวออกมาจากดาวหางเมื่อแก๊สแข็งของดาวหางเกิดระเหยขึ้นเนื่องจากความร้อนของดวงอาทิตย์ขณะที่ดาวหางโคจรเข้ามาถึงบริเวณวงโคจรของดาวพฤหัสบดี
ฝนดาวตกสิงโตมีชื่อเสียงมากเนื่องจากเป็นฝนดาวตกที่ค่อนข้างสว่าง สะเก็ดดาวที่หลงเหลืออยู่จากซากดาวหางยังคงล่องลอยอยู่ในแนววงโคจรใกล้เคียงกับวงโคจรเดิมของดาวหาง แต่ถูกรบกวนจากดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ โดยเฉพาะดาวพฤหัสบดี (อ่านคำอธิบายเพิ่มเติมใน McNaught & Asher (1999)) และกลายไปเป็นกระแสอนุภาค หางสะเก็ดดาวแต่เดิมจะไม่หนาแน่นและเป็นเพียงฉากหลังของฝนดาวตก (เกิดเพียงไม่กี่ดวงต่อนาที) วันที่เกิดฝนดาวตกคือประมาณวันที่ 17 พฤศจิกายน โดยอาจเปลี่ยนไปบ้างในแต่ละปี ในทางกลับกันหางสะเก็ดดาวชุดใหม่จะหนาแน่นมากและทำให้เกิดพายุฝนดาวตกเมื่อโลกเคลื่อนผ่านบริเวณเหล่านั้น สามารถนับได้สูงถึงมากกว่า 1000 ดวงต่อชั่วโมง
แหล่งข้อมูลอื่น

Leonid Historyเก็บถาวร 2013-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Gary W. Kronk
Leonid dust trails by David Asher
The Great Leonid Meteor Storm of 1833. เก็บถาวร 2009-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A first-hand account by Elder Samuel Rogers
The Discovery of the Perseid Meteors[ลิงก์เสีย] (after the Leonids and) Prior to 1837, nobody realized the Perseids were an annual event, by Mark Littmann
The Night the Stars Fell My Search for Amanda Young a slave narrative.
Winter Counts เก็บถาวร 2009-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The Native Voice By Lise Balk King
Lunar Leonids:  Encounters of the Moon with Leonid dust trails by Robert H. McNaught
Brilliant Leonid storm likely fodder for later Lincoln speech เก็บถาวร 2008-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Jim Vertuno
NASA: Background facts on meteors and meteor showers
NASA: Estimate the best viewing times for your part of the world
Science@NASA: Leonids 2006 เก็บถาวร 2009-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
How to hear the Leonid Meteor Shower
Observatorio ARVAL - The Leonid Meteors เก็บถาวร 2015-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พรรคพัฒนาชาติไทย

| พรรคพัฒนาชาติไทย  |
| --- | --- |
หัวหน้า: บุญทวีศักดิ์ อมรสินธุ์
เลขาธิการ: ประพัฒน์ เพชรทอง
ก่อตั้ง: 29 ธันวาคม พ.ศ. 2546
ถูกยุบ: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 (3 ปี 152 วัน)
การเมืองไทย    รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคพัฒนาชาติไทย (อังกฤษ: Pattana Chartthai Party, อักษรย่อ พ.ช.ท. - P.C.T.) จัดตั้งเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2546 นายบุญทวีศักดิ์ อมรสินธุ์ เป็นหัวหน้าพรรค  นายประพัฒน์ เพชรทอง เป็นเลขาธิการพรรค สมาชิกพรรคที่แจ้งต่อนายทะเบียนพรรคการเมือง ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 มีจำนวน 7,568 คน
ยุบพรรค

จากคดียุบพรรค ตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าพรรคพัฒนาชาติไทยมีความผิดจริงตามข้อกล่าวหาของอัยการสูงสุด โดยนายบุญทวีศักดิ์ อมรสินธุ์ หัวหน้าพรรค ได้เกี่ยวข้องกับการแก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อมูลสมาชิกพรรคและการรับเงินจากพลเอก ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา กรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย การกระทำของนายบุญทวีศักดิ์เป็นการกระทำและมีผลผูกพันพรรคพัฒนาชาติไทย คณะตุลาการรัฐธรรมนูญจึงมีคำสั่งให้ยุบพรรคพัฒนาชาติไทย กับให้เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของกรรมการบริหารพรรคพัฒนาชาติไทย 19 คน มีกำหนด 5 ปี นับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง
ดูเพิ่ม

รายชื่อพรรคการเมืองไทย
ชินบุตสึชูโง

ตัวอย่างการผสานความเชื่อ สังเกตจากรูปปีศาจจิ้งจอกผู้เดินสารของเทพอินาริ, โทริอิ, เจดีย์ญี่ปุ่น และบุคคลในศาสนาพุทธ ณ วัดโจเกียว
ชินบุตสึชูโง (ญี่ปุ่น: 神仏習合; โรมาจิ: Shinbutsu-shūgō) หรือ ชินบุตสึคงโก (ญี่ปุ่น: 神仏混淆; โรมาจิ: Shinbutsu-konkō) เป็นการผสานความเชื่อระหว่างลัทธิชินโตกับศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น กระทั่งยุคเมจิเมื่อ ค.ศ. 1868 มีการออกกฎหมายแยกการบูชาเทพเจ้าพื้นเมืองญี่ปุ่นออกจากศาสนาพุทธ
ศาสนาพุทธซึ่งมีต้นสายจากดินแดนชมพูทวีป เผยแผ่เรื่อยมาผ่านจีนและเกาหลีจากนักบวชเกาหลี เข้าประดิษฐานในแผ่นดินญี่ปุ่นในยุคอาซูกะ ตรงกับคริสต์ศตวรรษที่ 6 เมื่อชาวญี่ปุ่นรับศาสนาใหม่เข้ามา ก็มีการปรับความเชื่อระหว่างลัทธิชินโตที่เป็นความเชื่อพื้นเมืองกับศาสนาพุทธที่เป็นความเชื่อใหม่ มีการสร้างพุทธสถาน (寺) รวมเข้ากับศาลเจ้าชินโต (神社) เรียกว่าจิงงูจิ (神宮寺) รวมทั้งมีการเคารพบูชาทั้งเทวรูปชินโตและพระพุทธรูปอย่างกลมเกลียว จะเห็นได้ว่าศาสนาพุทธส่งอิทธิพลอย่างสูงต่อศาสนาพื้นเมือง อย่างชื่อและโครงสร้างศาลเจ้านั้นได้รับอิทธิพลจากอารามในศาสนาพุทธ การแยกศาสนาพุทธออกจากลัทธิชินโตเกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่การนับถือศาสนาอย่างปะปนกันของชาวญี่ปุ่นยังดำรงอยู่จนถึงปัจจุบัน จากการสำรวจของทบวงวัฒนธรรมญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2558 พบว่าชาวญี่ปุ่นนับถือลัทธิชินโตร้อยละ 70.4 และศาสนาพุทธร้อยละ 69.8 หรือก็คือชาวญี่ปุ่นยังคงนับถือทั้งสองศาสนาปะปนกัน
ชื่อ "ชินบุตสึชูโง" เกิดขึ้นช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพื่อกล่าวถึงการผสานความเชื่อระหว่างเทพเจ้าชินโตกับพระพุทธเจ้า ที่แตกต่างออกไปจากศาสนาพุทธในปัจจุบัน นอกจากนี้คำนี้ยังมีความหมายเชิงลบ เช่น "การเปลี่ยนแปลงจนต่างไปจากเดิม" (bastardization) หรือ "การนับถืออย่างไม่เฉพาะเจาะจง" (randomness)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ชินบุตสึชูโง
ฟอร์ด มัสแตง

| ฟอร์ด มัสแตง |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ฟอร์ด
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2507 - ปัจจุบัน
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: มัสเซิล (Muscle car)/ โพนี (Pony car)
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง คูเป้     2 ประตู แฮทช์แบ็ก   2 ประตู ฟาสต์แบ็ก    2 ประตู คอนเวอร์ทิเบิล   
รุ่นที่คล้ายกัน: นิสสัน จีที-อาร์ เฟอร์รารี่ เอฟ430  ปอร์เช่ 911 เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอสแอล-คลาส ลัมโบร์กินี กัลลาร์โด เฟอร์รารี่ 458 อิตาเลีย เฟอร์รารี่ แคลิฟอร์เนีย ลัมโบร์กีนี เซสโต เอเลเมนโต  แอสตันมาร์ติน แวนเทจ   ไลแคน ไฮเปอร์สปอร์ต   อาวดี้ อาร์8   ฮอนด้า/แอคิวรา เอ็นเอสเอ็กซ์
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 2.8 ลิตร V6-7.0 ลิตร V8
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: -
รุ่นต่อไป: -
ฟอร์ด มัสแตง (Ford Mustang) เป็นรถนั่งสมถรรนะสูง เครื่องยนต์หน้าลำ 2 ประตู ขับเคลื่อน 2 ล้อหลัง 2+2,2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอเมริกัน ฟอร์ด ได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 17 เมษายน 1964ปัจจุบันฟอร์ดมัสแตง ได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในรถที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของฟอร์ด
ฟอร์ด มัสแตง เป็นรถที่ได้รับความนิยมพอสมควรในแถบอเมริกาและยุโรปบางส่วน ในปีเดียวกับการเปิดตัวครั้งแรก รถมัสแตง ถูกนำไปใช้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง จอมมฤตยู 007 มัสแตงมีจุดเด่นในความที่เป็นรถที่ ฝาครอบเครื่องยนต์ด้านหน้าจะยาวเมื่อเทียบสัดส่วนกับรถทั่วไป
มัสแตง มียอดขายเฉลี่ย 1 ล้านคัน ทุกๆ 18 เดือน (ใกล้เคียงกับ โตโยต้า โคโรลล่า "อัลติส") จากอดีตถึงปัจจุบัน มัสแตง ซึ่งมีราคาแพงกว่ารถเก๋งขนาดเล็ก แต่กลับมียอดขายใกล้เคียงกับรถเก๋งขนาดเล็กราคาถูกยอดนิยมของญี่ปุ่น แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพและความนิยมในมัสแตง
มัสแตง จัดเป็นรถประเภท มัสเซิลคาร์ (Muscle car ซึ่งถือเป็นเอกลักษณ์การออกแบบรถ 2 ประตูที่ใช้เครื่องยนต์เครื่องยนต์ V8 ของอเมริกัน ซึ่งเน้นรูปทรงเหลี่ยม นอกจากนี้ยังจัดเป็น Pony Car คือ เป็นได้ทั้งรถสปอร์ตและรถ Compact ทั่วไป ซึ่งเป็นรถที่เอนกประสงค์สำหรับผู้ที่ชื่นชอบรถสปอร์ต
Generation ที่ 1 (รุ่นปี ค.ศ. 1964-1973)

ในโฉมนี้ ช่วงแรกๆ หลังจากเริ่มเป็นที่นิยม จะใช้เครื่องยนต์ straight-6 ขนาด 2.8 ลิตร ถึง V8 ขนาด 4.7 ลิตร เกียร์ธรรมดา 3 สปีด เป็นมาตรฐาน ขายในราคา 2,368 ดอลลาร์สหรัฐ (เทียบเท่าเงินประมาณ 16,000 ดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน) แต่ต่อมาได้มีการพัฒนาให้มีความแรงมากยิ่งขึ้น และเพิ่มขนาดเครื่องยนต์ และราคาแพงขึ้น
ในปีแรกหลังเปิดตัว รถมัสแตงมียอดขายถึง 478,812 คัน และในปีเดียวกับการเปิดตัวครั้งแรก มัสแตงถูกนำไปใช้แสดงในภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่อง จอมมฤตยู 007 ด้วย
เครื่องยนต์รุ่นท็อปของฟอร์ด มัสแตง โฉมที่ 1 นี้ เห็นจะได้แก่ เครื่องยนต์ Super Cobra Jet V8 7.0 ลิตร 375 แรงม้า ซึ่งถือเป็นแรงม้าที่สูงมากเมื่อเทียบกับรถอื่นๆ ในยุคเดียวกัน ซึ่งเครื่องยนต์รุ่นท็อปนี้ ถูกผลิตใช้เป็นครั้งแรกในรุ่นปี ค.ศ. 1971
รถมัสแตงในโฉมนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นรถ 2 ที่นั่ง ตัวถัง 3 แบบ convertible , hardtop , fastback 2 ประตู คละกันไป แต่ในช่วงปลายๆ ของโฉม รถประเภท pony car ขายไม่ดี เนื่องจากผู้บริโภคเริ่มไม่สนใจรถยนต์ประเภทนี้ เพราะราคาแพงเกินไป จึงเริ่มหันไปซื้อรถที่ราคาถูกและประหยัดกว่า ยอดขายฟอร์ดมัสแตงจึงลดลง ทางฟอร์ดจึงเร่งผลิตรถโฉมที่ 2 ออกมา
Generation ที่ 2 (รุ่นปี ค.ศ. 1974-1978)

หลังจากรถยนต์โฉมที่ 1 เริ่มขายไม่ออก เพราะขนาดเครื่องยนต์ ความแรง และราคาที่เกินพอดีของคนในยุคนั้น มัสแตง โฉมที่ 2 จึงถูกออกแบบมาให้มีขนาดเล็กลง ราคาถูกลง ลูกสูบเล็กลง และเครื่องยนต์ใช้เชื้อเพลิงอย่างคุ้มค่ามากขึ้น เพื่อฟื้นฟูให้รถยนต์ประเภท pony car ไม่เกินกำลังของผู้บริโภคทั่วๆไปที่จะหาซื้อ
มัสแตงโฉมที่ 2 มีขนาดลูกสูบเริ่มต้นที่ 2.8 ลิตร SOHC I4 และสูงสุดที่เครื่องขนาด 4.9 ลิตร V8 ซึ่งมีราคาถูกลงมาก ทำให้เกิดการซื้อรถมัสแตงเพิ่มขึ้น หลังจากโฉมที่ 2 เปิดตัวได้ครบ 1 ปี ขอดขายมัสแตงเฉพาะโฉมที่ 2 รวมขายได้ 385,993 คัน
มัสแตงโฉมนี้ มีรูปแบบบอดี้ภายนอก 2 แบบพื้นฐาน คือ coupe 2 ประตู และ hatchback 3 ประตู
เวลาผ่านไป ประชาชนเริ่มต้องการซื้อรถสปอร์ตขนาดใหญ่ขึ้น บรรจุคนได้มากขึ้น ยอดขายของมัสแตงจึงเริ่มหล่นลงอีก ทางฟอร์ด จึงต้องออกแบบมัสแตง โฉมที่ 3 ออกมา
Generation ที่ 3 (รุ่นปี ค.ศ. 1979-1993)

โฉมที่ 3 มีความใหญ่มากกว่าในโฉมที่ 2 และในโฉมที่ 3 นี้ มีการผลิตรถ 4 ที่นั่งออกมาขายรวมๆ กับมัสแตง 2 ที่นั่งทั่วๆ ไป (ก่อนหน้านี้มัสแตงไม่มีรถ 4 ที่นั่งเลย) โดยรถ 4 ที่นั่งนั้น ที่นั่งแถวหลังจะมีขนาดเล็กกว่าแถวหน้า
มัสแตงโฉมที่ 3 มีการเปลี่ยนแปลงจำนวนสปีดในเกียร์ โดยรถเกียร์ธรรมดา จะมี 4 หรือ 5 สปีด (ของเดิม 3 กับ 4 สปีด) แล้วแต่รุ่น ส่วนเกียร์อัตโนมัติ จะมี 3 หรือ 4 สปีด (ของเดิม 2 กับ 3 สปีด) แล้วแต่รุ่นรถเช่นกัน และบอดี้รถก็มี 3 รูปแบบ คือ coupe , hatchback , convertible 2 ประตู
เครื่องยนต์แทบทุกระบบ นำรูปแบบมาจากมัสแตงในโฉมที่ 2 โดยมีตั้งแต่ 85-140 แรงม้า ลูกสูบ 2.3-4.9 ลิตร แต่ก็มีการผลิตเครื่องยนต์ชนิดใหม่ขึ้นบ้าง เช่น เครื่องยนต์ประเภท SVO
ในยุคกลางๆของโฉม ยอดขายของมัสแตงลดลงอีกครั้ง เนื่องด้วยช่วงนั้น รถสปอร์ตขับเคลื่อนล้อหน้าเริ่มเป็นที่นิยมแทนรถขับเคลื่อนล้อหลังแบบเก่า รถสปอร์ตยอดนิยมของประชาชนดูจะเปลี่ยนจากมัสแตงเป็นรถสปอร์ตมาสด้า ทางฟอร์ดคิดจะเปลี่ยนมัสแตงเป็นระบบขับเคลื่อนล้อหน้า แต่เมื่อแฟนพันธุ์แท้ของรถมัสแตงทราบ ก็ได้เขียนจดหมายมาต่อว่า เพราะการขับเคลื่อนล้อหลังถือเป็นเสน่ห์อีกอย่างของมัสแตง ทางฟอร์ดจึงต้องหาทางออกอื่น
Generation ที่ 4 (SN-95; รุ่นปี ค.ศ. 1994-2004)

โฉมนี้ เป็นโฉมที่มีความแตกต่างจากโฉมที่แล้วเป็นอย่างมาก (การเปลี่ยนโฉมครั้งก่อนๆ ตัวรถจะไม่เปลี่ยนแปลงมากถึงขนาดนี้) โดยรถดีไซน์ใหม่นี้ ยังเป็นรถขับเคลื่อนล้อหลังตามสไตล์ของมัสแตงดั้งเดิม แต่ระบบขับเคลื่อนล้อ ได้เปลี่ยนไปใช้ระบบที่ทันสมัย ตอบสนองได้ดีไม่แพ้รถขับเคลื่อนล้อหน้า และยกเลิกการผลิตบอดี้แบบ hatchback
เครื่องยนต์ตัวท็อปของโฉมที่ 4 เห็นจะได้แก่ เครื่องรุ่น Cobra หรือเครื่อง DOHC 4.6 ลิตร supercharged 390 แรงม้า และทอร์ก 529 นิวตันเมตร แต่ผู้ที่เป็นเจ้าของรถ Cobra หลายคนกล่าวว่า รถรุ่น Cobra เวลาใช้จริงจะมีแรงมากกว่า 390 แรงม้า ซึ่งอาจแรงถึง 425 แรงม้าก็เป็นไปได้ และรถรุ่น Cobra สามารถวิ่งได้เร็วกว่า 180 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
มัสแตงโฉมที่ 4 เกียร์ธรรมดา จะมี 5 หรือ 6 สปีด (ของเดิม 4 หรือ 5 สปีด) และเกียร์อัตโนมัติจะมี 4 สปีด
เครื่อง Cobra อันที่จริงนี้มีหลายรุ่นหลายแบบ แต่ตัวท็อปสุดนั้น ออกมาในรุ่นปี ค.ศ. 2003 ไม่นานหลังจากนั้น มัสแตง ก็เข้าสู่โฉมที่ 5
Generation ที่ 5 (S197; รุ่นปี ค.ศ. 2005-2014)

ในช่วงออกแบบ กระแสความนิยมย้อนยุค (Retro) มาแรง การออกแบบมัสแตงโฉมที่ 5 จึงออกแบบตัวรถให้มีความคลาสสิก โดยออกแบบใหม่ทั้งคัน แทบไม่เหลือเค้าโครงของมัสแตงโฉมที่ 4 เลย โดยการออกแบบมัสแตงโฉมนี้ ได้ผสมสไตล์ของมัสแตงโฉมแรกเข้าไปพอสมควร จนมีผู้ตั้งฉายาให้มัสแตงโฉมที่ 5 ว่า "retro-futurism" หรือ ลัทธิย้อนยุค
เครื่องยนต์ตัวท็อปของโฉมนี้ ได้รับรางวัลเครื่องยนต์ยอดเยี่ยม ด้วยการทดสอบความเร่ง พบว่าเครื่องรุ่นท็อปของมัสแตงโฉมนี้ สามารถเร่งความเร็วจาก 0 ไปถึง 96.56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (60 ไมล์ต่อชั่วโมง) ใน 4.9 วินาที
เครื่องยนต์ตัวนั้นคือ Modular V8 4.6 ลิตร ดัดแปลงมาจากเครื่อง Cobra รุ่นท็อปของโฉมที่ 4 นอกจากนี้ มัสแตงโฉมที่ 5 ได้เพิ่มความจุของถังน้ำมันขึ้นเป็น 60.6 ลิตร (จากเดิม 58.3 ลิตร)
ในปี ค.ศ. 2010 ได้มีการปรับโฉมเกิดขึ้น โดยการเปลี่ยนแปลงภายนอกได้มีการเปลี่ยนกระจังหน้าแบบใหม่ ลดขนาดของไฟหน้าและไฟตัดหมอกให้มีขนาดเล็กลง ฝากระโปรงแบบใหม่ ไฟท้าย LED แบบสามเลนส์ แต่ภายนอกโดยรวมยังคล้ายแบบรุ่นปี 2005-2009 อยู่ ภายในได้เพิ่มความพรีเมี่ยมมากขึ้น
Generation ที่ 7 (S650; รุ่นปี ค.ศ. 2024)

มีการยืนยันอย่างเป็นทางการแล้วว่า Ford เตรียมจะเปิดตัว Mustang เจเนอเรชั่นที่ 7 ในวันที่ 14 กันยายนนี้ โดยงานเปิดตัวจะจัดขึ้นที่งานมหกรรมยานยนต์ North American International Detroit Auto Show 2022 โดยข่าวนี้หลุดออกมาจาก Twitter ของ Jim Farley CEO Ford พร้อมกับ hashtag #savethemanuals จึงเป็นการยืนยันว่า Ford Mustang รุ่นใหม่จะยังมีเกียร์ธรรมดา 6 จังหวะให้เลือก
นอกจากนี้ยังมีการยืนยันจากอีกแหล่งข่าวว่าเครื่องยนต์ที่จะนำมาใช้รุ่นใหม่นี้จะยังคงมีเบนซิน V8 460 แรงม้าในรุ่น GT ให้เลือก รวมทั้งเสียงเครื่องยนต์ในคลิปสั้นที่ CEO ได้ลงเอาไว้ ก็มีความเป็นไปได้ที่จะอัดเสียงมาจากเครื่องยนต์ V8
ในขณะที่อีกแหล่งข่าว มีการคาดการณ์ว่า อาจมีเครื่องยนต์ เบนซิน EcoBoost 5.0 ลิตร มาเสริมทัพ พร้อมทั้งเครื่องยนต์เบนซิน EcoBoost 2.3 ลิตร 310 แรงม้า เทอร์โบในรุ่นเริ่มต้น และที่เป็นไฮไลท์สำคัญ ก็คือขุมพลัง Hybrid ที่เตรียมเปิดตัวใน Mustang เป็นครั้งแรก โดยใช้เครื่องยนต์สันดาปภายในขับเคลื่อนล้อคู่หลัง ในขณะที่ติดตั้งมอเตอร์ขับเคลื่อนล้อคู่หน้า อาจกลายเป็น Mustang ขับเคลื่อน 4 ล้อ รุ่นแรกในประวัติศาสตร์ โดยขุมพลังที่นำมาใช้ร่วมกับมอเตอร์ไฟฟ้าอาจเป็นเครื่องยนต์เบนซิน V8 แบบ OHV ขนาด 6.8 ลิตร รุ่น 'Windsor' Pushrod V8 เนื่องจากมีขนาดเล็กกว่าเครื่อง DOHC ทั่วไป
ข้อมูลอย่างละเอียด ตลอดจนราคาจำหน่ายอย่างเป็นทางการของ All NEW Ford Mustang จะถูกเผยออกมาให้ทุกท่านได้ทราบ ก่อนจะถูกส่งขึ้นโชว์รูมในสหรัฐอเมริกาช่วงกลางปี 2023
นอกจากนี้ สำหรับแฟนม้าป่าชาวไทยยังได้เตรียมเฮ เมื่อ Ford Sales & Services (ประเทศไทย) มีแผนเตรียมนำ Mustang ใหม่ เข้ามาจำหน่าย แต่จะมีรุ่นย่อยใดบ้าง และราคาจำหน่ายจะเป็นอย่างไร คงต้องรอติดตามกันต่อไป
Mustane Mach-E (รุ่นปี 2020 - ปัจจุบัน)

รถยนต์ไฟฟ้า EV SUV คันแรกของค่าย ชื่อ Ford Mustang คือตำนานของวงการรถยนต์อเมริกัน มานานกว่า 55 ปี ล่าสุด Pony Car ได้แตกสาขาใหม่เป็นรถยนต์ SUV ท้ายลาด ขับเคลื่อนด้วยพลังไฟฟ้า EV คันแรกของค่ายในชื่อ Ford Mustang Mach-E พร้อมสานต่อเจตนารมณ์ของ Mustang ต้นตำรับ ในเรื่องของดีไซน์สปอร์ตและสมรรถนะการขับขี่เหนือชั้น
การออกแบบภายนอกของ Ford Mustang Mach-E ที่กลายร่างจาก 2 ประตู เป็น SUV Coupe ท้ายลาด แต่ยังคงรักษาเอกลักษณ์ของ Mustang ไว้ไม่ว่าจะเป็น สัดส่วนตัวถังหน้ายาว – ท้ายสั้น, ฝากระโปรงหน้าดึงสันขึ้นมา, ไฟหน้าทรงตาเหยี่ยว และ ไฟท้ายแบบ 3 บั้ง ส่วนกระจังหน้าเป็นแบบปิดตายสไตล์ EV ชายล่างตัวถังตัดด้วยสีดำรอบคัน จุดชาร์จอยู่แก้มหน้าซ้าย ปิดท้ายด้วยล้อขนาด 18 – 20 นิ้ว
ขุมพลังของ Ford Mustang Mach-E เปิดเผยเพียงแค่ว่าเป็นระบบไฟฟ้า EV และมีข้อมูลดังนี้
รุ่นปกติ มีสมรรถนะคาดหวัง กำลังสูงสุด 332 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 582 นิวตันเมตร อัตราเร่ง 0 – 96 กิโลเมตร/ชั่วโมง ไวกว่า Porsche Macan รุ่นเริ่มต้น
รุ่น GT มีสมรรถนะคาดหวัง กำลังสูงสุด 459 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 830 นิวตันเมตร อัตราเร่ง 0 – 96 กิโลเมตร/ชั่วโมง อยู่ในพิกัด 3 วินาทีกลางๆ เทียบเท่า Porsche 911 GTS
มีแบตเตอรี่ lithium-ion ให้เลือก 2 ขนาด ระหว่าง 75.7 kWh และ 98.8 kWh
มีให้เลือกทั้งรุ่นขับเคลื่อนล้อหลัง และ ขับเคลื่อนสี่ล้อ
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟอร์ดมัสแตง
ต้นแบบฟอร์ดมัสแตง
ฟอร์ด มัสแตง โฉมที่ 1
ฟอร์ด มัสแตง โฉมที่ 2
ฟอร์ด มัสแตง โฉมที่ 3
ฟอร์ด มัสแตง โฉมที่ 4
ฟอร์ด มัสแตง โฉมที่ 5
ฟอร์ด มัสแตง รุ่นที่ 6 ด้านหน้า
ฟอร์ด มัสแตง รุ่นที่ 6 ด้านหลัง
ฟอร์ด มัสแตง รุ่นที่ 6 (ปรับโฉม) ด้านหน้า
ฟอร์ด มัสแตง รุ่นที่ 6 (ปรับโฉม) ด้านหลัง
ฟอร์ด มัสแตง รุ่นที่ 7
ฟอร์ด มัสแตง มาร์ช-อี
จักรพรรดิเล ทั้ญ ตง

| --- | --- |
พระนามส่วนพระองค์
จื๋อโกว๊กหงือ: Lê Hạo
จื๋อฮ้าน: 黎灝
| --- | --- |
พระอารามนาม
จื๋อโกว๊กหงือ: Lê Thánh Tông
จื๋อฮ้าน: 黎聖宗
จักรพรรดิเล ทั้ญ ตง (เวียดนาม: Lê Thánh Tông, 黎聖宗; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1442 – 30 มกราคม ค.ศ. 1497) มีพระนามเดิมว่า เล เหา (Lê Hạo, 黎灝) หรือ เล ตือ ถั่ญ (Lê Tư Thành, 黎思誠) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์เหิ่วเลของเวียดนาม ทรงครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1460–1497
พระนาม

เล ทั้ญ ตงมีพระนามหลายแบบ เช่น พระนามตอนเสด็จพระราชสมภพว่า เล เหา (黎灝), พระนามรอง Tư Thành (思誠), พระนามแฝง Đạo Am chủ nhân (道庵主人), พระนามคล้องจอง Tao Đàn nguyên súy (騷壇元帥), ตำแหน่งทางการ Thiên Nam động chủ (天南洞主)
พระชนม์ชีพช่วงต้น

เล ตือ ถั่ญเสด็จพระราชสมภพในวันที่ 20 เดือน 7 ทางจันทรคติ (25 สิงหาคมในปฏิทินกริกอเรียน) ในปีที่ 3 ของ Đại Bảo (1442)[ต้องการอ้างอิง] พระองค์เป็นพระราชนัดดาองค์ที่ 4 ของเล เหล่ย
เมื่อตือ ถั่ญมีพระชนม์พรรษาเพียงสามพรรษา พระองค์ถูกนำตัวไปยังพระราชวังและได้รับการศึกษาที่Đông Kinh (東京).
ขึ้นครองราชย์

เมื่อวันที่ 3 เดือน 10 ทางจันทรคติ ค.ศ. 1459 ปีที่ 6 ของ Diên Ninh Lê Nghi Dân พระราชโอรสหัวปีของ Lê Thái Tông ก่อรัฐประหารในช่วงกลางคืน ลอบปลงพระชนม์จักรพรรดิ Lê Nhân Tông Nghi Dân จึงประกาศตนเองเป็นจักรพรรดิ เก้าเดือนต่อมา เกิดรัฐประหารกลับต่อ Lê Nghi Dân ที่นำโดย Nguyễn Xí และ Đinh Liệt ซึ่งประสบความสำเร็จ และตัว Nghi Dân ถูกสังหารในพระราชวัง ผู้วางแผนขอให้เจ้าชาย Tư Thanh ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ และพระองค์ก็ยอมรับ Lê Nghi Dân สวรรคตเพียงสองวัน เล เหาจึงขึ้นเป็นจักรพรรดิ
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา: Lê Thái Tông
พระราชมารดา: จักรพรรดินี Quang Thuc Ngo Thi Ngoc Dao (光淑文皇后吳氏; 1421 - 1496)
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดาตามแต่ละพระนาง:
จักรพรรดินี Huy Gia (จักรพรรดินี Truong Lac) Nguyễn Thị Hằng แห่งตระกูลเหงียน (徽嘉皇后阮氏; 1441 - 1505)
มกุฎราชกุมาร Le Tranh ภายหลังเป็นจักรพรรดิ Lê Hiến Tông
จักรพรรดินี Nhu Huy แห่งตระกูล Phung (柔徽皇后馮氏; 1444 - 1489)
เจ้าชาย Le Tan พระราชบิดาของจักรพรรดิ Lê Tương Dực
พระมเหสีหลวง Minh แห่งตระกูล Pham (明妃范氏; 1448 - 1498)
เจ้าชาย Le Tung
เจ้าหญิง Loi Y Lê Oánh Ngọc (雷懿公主黎莹玉)
เจ้าหญิง Lan Minh Lê Lan Khuê (兰明公主黎兰圭; 1470 - 14??)
พระมเหสีหลวง Kinh แห่งตระกูลเหงียน (敬妃阮氏; 1444 - 1485)
เจ้าหญิง Minh Kinh Lê Thụy Hoa (明敬公主黎瑞华)
พระมเหสี Nguyen thi (貴妃阮氏)
เจ้าชาย Le Thoan
พระนางเหงียน (修容阮氏)
พระนางเหงียน (才人阮氏; 1444 - 1479)
จักรพรรดิเล ทั้ญ ตงอาจมีสตรีชาวจามเป็นพระสนม นักระบำ และนักร้องในราชสำนัก
อ่านเพิ่ม

Maybon, Charles B.; Russier, Henri (1921), Lectures Sur L'histoire D'Annam: Depuis L'avènement Des Lê Suivies de Notions Élémentaires D'administration, Impr. d'Extrême-Orient
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Lê Thánh Tông
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิเล ทั้ญ ตง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิเล งี เดิน |  | สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเวียดนาม (ราชวงศ์เหิ่วเล)   (ค.ศ. 1460–1497) |  | จักรพรรดิเล เฮี้ยน ตง |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
เนโมฟีลา

| เนโมฟีลา |
| --- | --- |

เบบีบลูอายส์ (baby blue eyes) Nemophila menziesii

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: (unplaced)
วงศ์:: Boraginaceae
วงศ์ย่อย:: Hydrophylloideae
สกุล:: Nemophila Nutt.

เนโมฟีลา (Nemophila) เป็นชื่อสกุลไม้ดอกในวงศ์หญ้างวงช้าง
ไม้ชนิดต่าง ๆ ในสกุล เนโมฟีลา โดยเฉพาะชนิด N. menziesii มีชื่อสามัญในภาษาอังกฤษว่า "baby blue-eyes" (นัยน์ตาสีฟ้าของทารก) ส่วนชนิด N. parviflora มีชื่อสามัญว่า "Smallflower baby blue-eyes" และชนิด N. spatulata มีชื่อสามัญว่า "Sierra baby blue-eyes" ข้อยกเว้นมีชนิดเดียวคือ N. maculata ที่ใช้ชื่อสามัญว่า "ไฟฟ์สปอต" (Fivespot)
ไม้ส่วนใหญ่ในสกุลนี้ส่วนใหญ่เป็นไม้ประจำถิ่นของภาคตะวันตกสหรัฐอเมริกา บางชนิดพบได้ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ในภาคตะวันตกของประเทศแคนาดา และในประเทศเม็กซิโก ปรกติแล้ว ไม้สกุลนี้โดยเฉพาะชนิด N. menziesii มักขายสำหรับใช้ทำสวน
นาม

คำว่า เนโมฟีลา มีความหมายว่า รักป่าละเมาะ (woodland loving หรือ a grove to love) มาจากคำในภาษาละตินว่า "เนมัส" (nemus) แปลว่า ป่าละเมาะ และคำในภาษากรีกว่า "ฟีลอส" (philos) แปลว่า รัก
ลักษณะ

ไม้ทุกชนิดในสกุลนี้เป็นไม้ปีเดียวและส่วนใหญ่บานในฤดูใบไม้ผลิ โดยทั่วไปมีองค์ประกอบดังนี้
ดอกประกอบด้วยกลีบห้ากลีบ มีสัณฐานดังระฆังหรือถ้วย มีสีม่วง ฟ้า หรือขาว บางทีก็มีแต้มหรือจุด และมีเกสรเพศผู้อยู่ในตัว
ใบนั้นเลี้ยงเดี่ยว เรียงสลับและเรียงตรงกันข้าม ก้านใบมีหนาม และตัวใบมีผิวหยาบ
ผลนั้นกว้างราว ๆ สองถึงเจ็ดมิลลิเมตร มีสัณฐานรีจนถึงกลม มีขน และมักมีกระเปาะหุ้ม
เมล็ดนั้นกลม เรียบ แต่ยับย่นหรือบุ๋ม ที่ปลายหนึ่งมีติ่ง (appendage) ทรงกรวยไร้สีด้วย
การขึ้น

ไม้ในสกุล เนโมฟีลา ส่วนใหญ่เป็นไม้ประจำถิ่นของสหรัฐอเมริกา, (ในรัฐแอละแบมา อาร์คันซอ แคลิฟอร์เนีย โคโลราโด เดลาแวร์ ฟลอริดา จอร์เจีย ไอดาโฮ อิลลินอยส์ เคนตักกี้ ลุยเซียนา แมริแลนด์ มิสซิสซิปปี้ มอนแทนา เนวาดา ภาคเหนือ แคโรไลนา โอคลาโฮมา ออริกอน เซาท์แคโรไลนา เทนเนสซี เท็กซัส ยูทาห์ เวอร์จิเนีย วอชิงตัน เวสต์เวอร์จิเนีย และไวโอมิง) แคนาดา (ในจังหวัดอัลเบอร์ตาและบริติชโคลัมเบีย) และเม็กซิโก
ไม้ในสกุลนี้บางชนิดมีการกระจายตัวที่จำกัด เช่น ชนิด Nemophila menziesii นั้นถูกพบที่ภาคตะวันตกของสหรัฐอเมริกาเท่านั้น โดยเฉพาะในแคลิฟอร์เนีย ชนิด Nemophila heterophylla ถูกพบแค่ในตอนเหนือและตอนกลางของแคลิฟอร์เนีย ส่วนชนิด N. heterophylla นั้นขึ้นมากที่สุดในเทศมณฑลมาริน เช่นที่เขาแหวน เป็นต้น
ชนิด

สกุล เนโมฟีลา ประกอบด้วยไม้สิบสามชนิดดังนี้
| # | ชื่อ | ชื่อสามัญ |
| --- | --- | --- |
| 1 | Nemophila aphylla | Smallflower baby blue-eyes |
| 2 | Nemophila breviflora | Great Basin nemophila, Basin nemophila |
| 3 | Nemophila heterophylla | Small baby blue-eyes |
| 4 | Nemophila hoplandensis |  |
| 5 | Nemophila kirtleyi | Kirtley's nemophila |
| 6 | Nemophila maculata | Fivespot, Five-spot |
| 7 | Nemophila menziesii | Baby blue-eyes |
| 8 | Nemophila parviflora | Smallflower nemophila, Small-flowered nemophila |
| 9 | Nemophila pedunculata | Littlefoot nemophila, Meadow nemophila |
| 10 | Nemophila phacelioides | Largeflower baby blue eyes |
| 11 | Nemophila pulchella | Eastwood's nemophila, Eastwood's baby blue-eyes |
| 12 | Nemophila sayersensis |  |
| 13 | Nemophila spatulata | Sierra Nemophila, Sierra baby blue-eyes |

นอกจากนี้ชนิด N. menziesii, N. parviflora และ N. pulchella ยังมีพันธุ์ย่อยอีกเป็นอันมาก
ระเบียงภาพ

ณ ศูนย์บุปฝชาติจังหวัดเฮียวโงะ (Hyogo Prefectural Flower Center) ประเทศญี่ปุ่น
ณ เมืองฮิตะชินะกะ จังหวัดอิบะระกิ ประเทศญี่ปุ่น
ณ เมืองฮิตะชินะกะ จังหวัดอิบะระกิ ประเทศญี่ปุ่น
ในสหรัฐอเมริกา
เชิงอรรถ

↑  Harrison, Lorraine (2012). RHS Latin for Gardeners. United Kingdom: Mitchell Beazley. ISBN 978-1845337315.
1 2  "Nemophila Nutt. ex W.P.C.Barton | Plants of the World Online | Kew Science". Plants of the World Online (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 9 January 2022.
↑  Calflora, Nemophila menziesii
↑  C. Michael Hogan (2008) Ring Mountain, The Megalithic Portal, ed. Andy Burnham