stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เค็นโด
แหล่งข้อมูลอื่น

All Japan Kendo Federation (AJKF) (ญี่ปุ่น)
International Kendo Federation (FIK) (อังกฤษ)
สอนเค็นโด เก็บถาวร 2011-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กศิลปะการต่อสู้ |
| --- | --- |
 รายชื่อสไตล์  ประวัติศาสตร์  Timeline  Hard and Soft 
Regional origin:  จีน  ยุโรป  อินเดีย  อินโดนีเซีย  ญี่ปุ่น  เกาหลี  ฟิลิปปินส์ 
Unarmed techniques:  Punch  Kick  Hold  Clinch  Elbow  Knee  Headbutt  Trap  Sweep  Throw  Takedown  Joint lock  Chokehold 
อาวุธ:  การยิงธนู  Shooting  Knife fighting  Stick fighting  Swordsmanship  Melee weapons 
Training:  Sparring  Randori  Forms  Pushing hands  Punching bag  Practice weapon 
Grappling:  บราซิลเลียนยิวยิตสู  เยอรมันยิวยิตสู  ยูโด  ยิวยิตสู  ซามบะ  ซูโม่  มวยปล้ำ  สตอฟ 
Striking:  มวยสากล  กาโปเอย์รา  คาราเต้  คิกบอกซิง  กังฟู  มวยไทย  และเหว่  มวยลาว  ซ่านโฉ่ว  ซาวัต  เทควันโด  โววีนัม  ชินเดนไค  กุนเขมร 
Internal:  ไอกิโด  Aikijutsu  ปา-กว้าจ่าง  ไท่เก๊ก  สิงอี้เฉวียน  ชี่กง 
Full contact / Combat sports:  Professional boxing  Professional kickboxing  Knockdown karate  ศิลปะการต่อสู้แบบผสม  Submission wrestling 
Self-defense / Combatives:  อาร์นิส  บาร์ติตสู  ฮับกีโด  คาจูเคนโบ  คราฟมากา  MCMAP  ปันจักสีลัต  ซิสเตมา  หย่งชุน  Legal aspects 
Eclectic / Hybrids:  อเมริกันเคนโป  ชุนคุคโด  เจี๋ยฉวนเต้า  Shooto  Shorinji Kempo  Unifight  ชินเดนไค 
Entertainment:  เกมต่อสู้  Martial arts film (Chanbara)  มวยปล้ำอาชีพ  นักฆ่าเทวดาแขนเดียว 
 The Martial Arts Portal
ฮิคาริ (โปเกมอน)

| ฮิคาริ |
| --- | --- |
ตัวละครใน 'โปเกมอน'
ปรากฏครั้งแรก: Pokémon Diamond and Pearl
เสียงอังกฤษ: Emily Jenness
เสียงญี่ปุ่น: Megumi Toyoguchi
ฮิคาริ (ญี่ปุ่น: ヒカリ Hikari) หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า ดอว์น (อังกฤษ: Dawn) เป็นตัวละครเอกของโปเกมอนฉบับอนิเมะ
ประวัติ

เป็นโปเกมอนโคออดิเนเตอร์ผู้มีบ้านเกิดอยู่ที่ฟุตาบะทาวน์ เพื่อนๆให้ฉายาว่าพิคาริ เธอเป็นลูกของท็อปโคออดิเนเตอร์ มีนิสัยชอบแต่งตัวสวย แต่ชอบคิดมาก
โปเกมอนของฮิคาริ > อยู่ที่ตัว

พจจามะ
มิมิโรล
พาจิริซึ
อูริมู → อิโนมู → แมมมู
ไข่โปเกมอน → ฮิโนอาราชิ → แม็กมาราชิ
โทเงคิส
โปเกมอนของฮิคาริ > อยู่ระหว่างการฝึกฝน

เอพาม → เอเทโบส
โปเกมอนของฮิคาริ > แลกเปลี่ยน

บุยเซล
หมายเหตุ: เครื่องหมาย → หมายถึง พัฒนาร่างเป็น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลฮิคาริ ใน Bulbapedia
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น

วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: バレーボール全日本女子; อังกฤษ: Japan women's national volleyball team หรือ All-Japan women's volleyball team) เป็นทีมชาติวอลเลย์บอลของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันอยู่ในอันดับ 6 ของโลก โดยสหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ และมีหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนปัจจุบันคือคูมิ นากาดะ
หนึ่งในความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทีมคือชนะการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่กรุงโตเกียว โดยทีมชาติญี่ปุ่นเป็นฝ่ายชนะทีมชาติสหภาพโซเวียตและได้รับรางวัลเหรียญทอง
ทีมชาติญี่ปุ่นได้รับเลือกให้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 จากการเป็นฝ่ายชนะรอบคัดเลือกทีมโอลิมปิกหญิง ตั้งแต่วันที่ 8 ถึง 16 พฤษภาคม ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ทีมดังกล่าวได้อันดับห้าจากการแข่งขัน
และในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2013 ทีมชาติญี่ปุ่นได้พบกับทีมชาติไทย ในรอบชิงชนะเลิศ โดยเป็นฝ่ายแพ้ให้กับทีมชาติไทยที่ 3-0 เซต
ประวัติ > ผลงานในกีฬาโอลิมปิก 2012

ทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นผ่านการคัดเลือกในฐานะที่สุดของเอเชีย ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มเอ สายเดียวกับรัสเซียอิตาลี สาธารณรัฐโดมินิกัน สหราชอาณาจักร และแอลจีเรีย และก็ทำผลงานได้ดี เข้ารอบเป็นที่สามของกลุ่มนี้ และในรอบก่อนรองชนะเลิศ ญี่ปุ่น พบกับทีมชาติจีน และเอาชนะไปได้อย่างสนุก 3-2 เซต สร้างปรากฏการณ์ชนะจีนเป็นครั้งแรกในรอบ 11 ปีในการแข่งขันภายใต้สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ และในแมตช์นี้ ซะโอะริ คิมุระ และยุกิโกะ เอะบะตะ ทำคะแนนสูงสุด 33 คะแนนภายในแมตช์นี้แมตช์เดียว หลังจากนั้นก็มาแพ้บราซิล อันดับ 1 ของโลก 0-3 เซต และสุดท้ายในการแข่งขันชิงเหรียญทองแดงกับเกาหลีใต้ ที่ไปชนะอิตาลี อันดับ 4 ของโลกในปัจจุบัน 3-1 เซต ญี่ปุ่นก็สามารถชนะเกาหลีใต้ไปได้อย่างขาดลอย 3-0 เซต คว้าเหรียญทองแดงมาให้กับญี่ปุ่นได้สำเร็จในมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประวัติ > ผลงานเหรียญทองระดับโลก

| ปี | รายการ | เจ้าภาพ | รองชนะเลิศ | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1962 | วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1962 |  สหภาพโซเวียต |  สหภาพโซเวียต |  โปแลนด์ |
| 1964 | โอลิมปิกฤดูร้อน 1964 |  ญี่ปุ่น |  สหภาพโซเวียต |  โปแลนด์ |
| 1967 | วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1967 |  ญี่ปุ่น |  สหภาพโซเวียต |  เกาหลีใต้ |
| 1974 | วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1974 |  เม็กซิโก |  สหภาพโซเวียต |  เกาหลีใต้ |
| 1976 | โอลิมปิกฤดูร้อน 1976 |  แคนาดา |  สหภาพโซเวียต |  เกาหลีใต้ |
| 1977 | วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 1977 |  ญี่ปุ่น |  คิวบา |  เกาหลีใต้ |
รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  มาซาโยชิ มานาเบะ
อ้างอิงรายชื่อนักกีฬาชุดปัจจุบันจาก : สมาคมวอลเลย์บอลแห่งประเทศญี่ปุ่น สำหรับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| เบอร์ | ชื่อ | วันเกิด | ส่วนสูง | น้ำหนัก | ตบ | บล็อก | ตำแหน่ง | สโมสร 2021-2022 |
| 1. | ไอ คูโรโงะ | 14 มิถุนายน ค.ศ. 1998 | 180 | 69 | 306 | 295 | บีหลัง |  โทเรย์ แอร์โรส์ |
| 2. | ซารินะ โคกะ | 21 พฤษภาคม ค.ศ 1996 | 183 | 68 | 307 | 290 | ตัวตบหัวเสา |  เอ็นอีซี เรด ร็อกเก็ตส์ |
| 3. | คานามิ ทาชิโระ | 25 มีนาคม ค.ศ. 1991 | 173 | 68 | 280 | 273 | ตัวเซต |  วีบี น็องต์ |
| 4. | มายู อิชิกาวะ | 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 | 173 | 66 | 300 | 285 | ตัวตบหัวเสา |  โทเรย์ แอร์โรส์ |
| 5. | ฮารูโยะ ชิมามูระ | 4 มีนาคม ค.ศ. 1992 | 182 | 78 | 313 | 300 | บอลเร็ว |  เอ็นอีซี เรด ร็อกเก็ตส์ |
| 6. | มาโกะ โคบาตะ  (L) | 15 สิงหาคม ค.ศ. 1992 | 164 | 56 | 281 | 274 | ตัวรับอิสระ |  เจที มาร์เวลลัส |
| 8. | ยูกิ อิชิอิ | 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 | 180 | 68 | 302 | 287 | ตัวตบหัวเสา |  ฮิซามิตสึ สปริงส์ |
| 9. | ไม โอคุมูระ | 31 ตุลาคม ค.ศ. 1990 | 177 | 69 | 297 | 285 | บอลเร็ว |  |
| 11. | เอริกะ อารากิ (C) | 3 สิงหาคม ค.ศ. 1984 | 186 | 81 | 305 | 297 | บอลเร็ว |  |
| 12. | อากิ โมมิอิ | 7 ตุลาคม ค.ศ. 2000 | 176 | 65 | 285 |  | ตัวเซต |  เจที มาร์เวลลัส |
| 15. | โคโตนะ ฮายาชิ | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 | 173 | 62 | 292 | 280 | ตัวตบหัวเสา/บีหลัง |  เจที มาร์เวลลัส |
| 19. | นิชิกะ ยามาดะ | 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 | 184 | 73 | 310 | 288 | บอลเร็ว |  เอ็นอีซี เรด ร็อกเก็ตส์ |
รางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

1964 –  เหรียญทอง
1968 –  เหรียญเงิน
1972 –  เหรียญเงิน
1976 –  เหรียญทอง
1984 –  เหรียญทองแดง
1988 – อันดับที่ 4
1992 – อันดับที่ 5
1996 – อันดับที่ 9
2000 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
2004 – อันดับที่ 5
2008 – อันดับที่ 5
2012 –  เหรียญทองแดง
2016 – อันดับที่ 5
2020 – อันดับที่ 10
รางวัล > วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก

1960 :  เหรียญเงิน
1962 :  เหรียญทอง
1967 :  เหรียญทอง
1970 :  เหรียญเงิน
1974 :  เหรียญทอง
1978 :  เหรียญเงิน
1982 : อันดับที่ 4
1986 : อันดับที่ 7
1990 : อันดับที่ 8
1994 : อันดับที่ 7
1998 : อันดับที่ 8
2002 : อันดับที่ 7
2006 : อันดับที่ 6
2010 :  เหรียญทองแดง
2014 : อันดับที่ 7
2018 : อันดับที่ 6
รางวัล > เวิลด์คัพ

1973 :  เหรียญเงิน
1977 :  เหรียญทอง
1981 :  เหรียญเงิน
1985 : อันดับที่ 4
1989 : อันดับที่ 4
1991 : อันดับที่ 7
1995 : อันดับที่ 6
1999 : อันดับที่ 6
2003 : อันดับที่ 5
2007 : อันดับที่ 7
2011 : อันดับที่ 4
2015 : อันดับที่ 5
2019 : อันดับที่ 5
รางวัล > วอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ

1993 : อันดับที่ 4
1997 : อันดับที่ 5
2001 :  เหรียญทองแดง
2005 : อันดับที่ 5
2009 : อันดับที่ 4
2013 :  เหรียญทองแดง
2017 : อันดับที่ 5
รางวัล > เวิลด์กรังด์ปรีซ์

1993 : อันดับที่ 6
1994 : อันดับที่ 4
1995 : อันดับที่ 7
1996 : อันดับที่ 8
1997 : อันดับที่ 4
1998 : อันดับที่ 7
1999 : อันดับที่ 7
2000 : อันดับที่ 8
2001 : อันดับที่ 6
2002 : อันดับที่ 5
2003 : อันดับที่ 9
2004 : อันดับที่ 9
2005 : อันดับที่ 5
2006 : อันดับที่ 6
2007 : อันดับที่ 9
2008 : อันดับที่ 6
2009 : อันดับที่ 6
2010 : อันดับที่ 6
2011 : อันดับที่ 5
2012 : อันดับที่ 9
2013 : อันดับที่ 4
2014 :  เหรียญเงิน
2015 : อันดับที่ 6
2016 : อันดับที่ 9
2017 : อันดับที่ 7
รางวัล > เนชันส์ลีก

2018 : อันดับ 10
2019 : อันดับ 9
2021 : อันดับ 4
รางวัล > เอเชียนเกมส์

1962 :  เหรียญทอง
1966 :  เหรียญทอง
1970 :  เหรียญทอง
1974 :  เหรียญทอง
1978 :  เหรียญทอง
1982 :  เหรียญเงิน
1986 :  เหรียญเงิน
1990 :  เหรียญทองแดง
1994 :  เหรียญทองแดง
1998 :  เหรียญทองแดง
2002 :  เหรียญทองแดง
2006 :  เหรียญเงิน
2010 : อันดับที่ 6
2014 : อันดับที่ 4
2018 : อันดับที่ 4
รางวัล > ชิงแชมป์เอเชีย

1975 :  เหรียญทอง
1979 :  เหรียญเงิน
1983 :  เหรียญทอง
1987 :  เหรียญเงิน
1989 :  เหรียญทองแดง
1991 :  เหรียญเงิน
1993 :  เหรียญเงิน
1995 :  เหรียญทองแดง
1997 :  เหรียญทองแดง
1999 :  เหรียญทองแดง
2001 : อันดับที่ 4
2003 :  เหรียญเงิน
2005 :  เหรียญเงิน
2007 :  เหรียญทอง
2009 :  เหรียญทองแดง
2011 :  เหรียญเงิน
2013 :  เหรียญเงิน
2015 : อันดับที่ 6
2017 :  เหรียญทอง
2019 :  เหรียญทอง
รางวัล > เอเชียนคัพ

2008 : อันดับที่ 4
2010 : อันดับที่ 4
2012 : อันดับที่ 5
2014 : อันดับที่ 4
2016 : อันดับที่ 4
2018 :  เหรียญเงิน
นักวอลเลย์บอลในอดีต

| --- | --- |
 คูมิ นากาดะ  เคโกะ ฮาระ (ค.ศ. 2001–2002)  เมงูมิ คูริฮาระ  ไอ อินเด็น (ค.ศ. 2008, 2010)  มิซาโตะ คิมูระ (ชุดเอเชียนเกมส์-น้องสาวซาโอริ คิมูระ)  โคโตเอะ อิโนอูเอะ (เยาวชน-ยุวชน-ชุดใหญ่)  ชิโฮะ โยชิมูระ (ชุดกีฬามหาวิทยาลัยโลก)  คาโอริ โคไดระ (ชุดเอเชียนคัพ)  ทาเคชิตะ โยชิเอะ (ค.ศ. 1998–2012):  คาโอริ อิโนอูเอะ  ไอ โอโทโมะ  ยูโกะ ซาโนะ  ไมโกะ คาโนะ  อากิโกะ ไอโนะ  ฮิโตมิ นากามิชิ (ค.ศ.2010-2013)  อาริซะ ซาโต (ค.ศ.2012-2013)  ริซะ ชินนาเบะ (ค.ศ.2011-2014)  คานะ โอโนะ (ค.ศ.2013-2014)  ซาโอริ คิมูระ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
FIVB profile
วอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่น
| ด ค กวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นชุดปัจจุบัน |
| --- | --- |
 1 นะงะโอะกะ • 2 นากามิชิ • 4 ฮิระอิ • 5 นะงะมัตสึ • 6 มิยะชิตะ • 7 ซะโตะ • 8 ซะยะสุ • 9 อิชิดะ • 10 อิวะซะกะ • 12 อิชิอิ • 13 ริซะ • 14 เอะบะตะ • 16 ซาโกดะ • 17 โอะอุมิ • 19 โอะตะเกะ • ผู้ฝึกสอน:  มะซะโยะชิ มะนะเบะ
| ด ค กวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติในทวีปเอเชีย (เอวีซี) |
| --- | --- |
สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย
เอเชียตะวันตก:  บาห์เรน  อิรัก  จอร์แดน  คูเวต  เลบานอน  โอมาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
เอเชียกลาง:  อัฟกานิสถาน  บังกลาเทศ  ภูฏาน  อินเดีย  อิหร่าน  คาซัคสถาน  คีร์กีสถาน  มัลดีฟส์  เนปาล  ปากีสถาน  ศรีลังกา  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมนิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียตะวันออก:  จีน  จีนไทเป  ฮ่องกง  ญี่ปุ่น  มาเก๊า  มองโกเลีย  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้ 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  บรูไน  กัมพูชา  อินโดนีเซีย  ลาว  มาเลเซีย  พม่า  ฟิลิปปินส์  สิงคโปร์  ไทย  ติมอร์-เลสเต  เวียดนาม 
โอเชียเนีย:  อเมริกันซามัว  ออสเตรเลีย  หมู่เกาะคุก  ไมโครนีเซีย  ฟีจี  เฟรนช์โปลินีเซีย  กวม  คิริบาส  หมู่เกาะมาร์แชลล์  นาอูรู  นิวซีแลนด์  นีอูเอ  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  ปาเลา  ปาปัวนิวกินี  ซามัว  หมู่เกาะโซโลมอน  ตองงา  ตูวาลู  วานูอาตู 
| ด ค ก ผู้ชนะการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
 1964:  ญี่ปุ่น  1968:  สหภาพโซเวียต  1972:  สหภาพโซเวียต  1976:  ญี่ปุ่น  1980:  สหภาพโซเวียต  1984:  จีน  1988:  สหภาพโซเวียต  1992:  คิวบา  1996:  คิวบา  2000:  คิวบา  2004:  จีน  2008:  บราซิล  2012:  บราซิล  2016:  จีน  2020:  สหรัฐ  2024: TBA 
| ด ค กทีมชาติที่ชนะเลิศวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย |
| --- | --- |
 1975:  ญี่ปุ่น  1979:  จีน  1983:  ญี่ปุ่น  1987:  จีน  1989:  จีน  1991:  จีน  1993:  จีน  1995:  จีน  1997:  จีน  1999:  จีน  2001:  จีน  2003:  จีน  2005:  จีน  2007:  ญี่ปุ่น  2009:  ไทย  2011:  จีน  2013:  ไทย  2015:  จีน  2017:  ญี่ปุ่น  2019:  ญี่ปุ่น  2023:  ไทย
ฮิคารุเซียนโกะ (เกม)

| ฮิคารุเซียนโกะ |
| --- | --- |
  ภาพปกเกมฮิคารุเซียนโกะ ทั้ง 3 ภาค
ผู้พัฒนา: โคนามิ
ผู้จัดจำหน่าย: โคนามิ
ชุด: ฮิคารุเซียนโกะ
เครื่องเล่น: เกมบอยแอดวานซ์ เกมคิวบ์
วางจำหน่าย: เกมบอยแอดวานซ์ เกมคิวบ์ 
แนว: หมากล้อม
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว หลายผู้เล่น
ฮิคารุเซียนโกะ (ญี่ปุ่น: ヒカルの碁; อังกฤษ: Hikaru no Go) เป็นซอฟต์แวร์เกมสำหรับเกมบอยแอดวานซ์ ที่ได้รับการเปิดตัวจากโคนามิเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2001
โดยเป็นคาแรคเตอร์เกม ที่อิงมาจากซีรีส์ฮิคารุเซียนโกะ ซึ่งเป็นการ์ตูนที่เกี่ยวกับหมากล้อม และได้มีเกมภาคต่อคือฮิคารุเซียนโกะ 2 ที่ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2002  และฮิคารุเซียนโกะ 3 ที่ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2003
ฮิคารุเซียนโกะ ภาคแรก

เรื่องราวของเกมภาคนี้จะมีความสอดคล้องกับการ์ตูนต้นฉบับ ผู้เล่นจะเป็นฮิคารุ ผู้เป็นนักเรียนของโรงเรียนมัธยมต้นฮาเซะ เขาได้เข้าร่วมชมรมหมากล้อมและได้มีโอกาสแข่งขันกับโทยะ อากิระ
เกมภาคนี้ประกอบไปด้วยโหมดเนื้อเรื่อง โหมดเลือกคู่แข่ง และโหมดฝึกฝน (ขนาดของกระดานสามารถเลือกได้ทั้ง 9 เส้น, 13 เส้น และ 19 เส้น), โหมดเชื่อมต่อกับคู่แข่งอื่น (จำเป็นต้องมีสายเคเบิลเชื่อมต่อ), โจทย์หมากล้อม (ระดับแรกเริ่ม, ระดับกลาง, ระดับสูง 100 คำถาม+α) และโหมดตั้งค่า ซึ่งในระดับยาก ซีพียูฝ่ายตรงข้ามจะใช้เวลาคิดค่อนข้างนาน
ฮิคารุเซียนโกะ 2

ฮิคารุได้กลายเป็นนักศึกษาวัยหนุ่มผู้มีความมุ่งมั่น ภาคนี้มีการปรับปรุงเอฟเฟกต์เสียงเพิ่มเติม รวมถึงมีรูปแบบของคอลเลกชันหมากล้อม
เหตุการณ์เรื่องราวต่าง ๆ ในภาคนี้จะมีความใกล้ชิดกับตัวละครแต่ละตัว ตลอดจนมีโหมดเอาตัวรอดและโหมดการแข่งขัน
ฮิคารุเซียนโกะ 3

เป็นซอฟต์แวร์เกมที่จัดทำขึ้นสำหรับระบบเกมคิวบ์ และได้มีการทำเป็นตลับเกมบอยแอดวานซ์สำหรับดาวน์โหลดโดยเฉพาะ ที่สามารถดาวน์โหลดและเล่นได้จากการเชื่อมโยงโดยจอยแครี
โหมดเนื้อเรื่องจะเป็นการรวมจากภาคแรก และภาค 2 นอกจากนี้ ในภาค 3 ยังสามารถเล่นแบบจับคู่ ซึ่งเป็นการเล่นแบบ 2 ต่อ 2 ได้ถึง 4 คน
การตอบรับ

ตามข้อมูลที่ปรากฏบนเว็บไซต์นินเท็นโดเวิลด์รีพอร์ต ณ วันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2002 ได้มีการเผยว่า ฮิคารุเซียนโกะ สำหรับระบบเกมบอยแอดวานซ์ สามารถทำยอดจำหน่ายติดอันดับของตารางเดอะแฟมิซือท็อป 30 โดยเกมนี้สามารถทำยอดจำหน่ายรวมในช่วงนั้นได้ถึง 119,341 ชุด
แหล่งข้อมูลอื่น

ヒカルの碁（任天堂） เก็บถาวร 2013-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ヒカルの碁2（任天堂） เก็บถาวร 2013-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ヒカルの碁3（任天堂） เก็บถาวร 2013-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กฮิคารุเซียนโกะ |
| --- | --- | --- |
| สื่อ |  ฮิคารุเซียนโกะ  |  |
| เกม |  ฮิคารุเซียนโกะ  ฮิคารุเซียนโกะ: เฮอันเก็นโซอิบุนโระคุ  ฮิคารุเซียนโกะ 2 เป้าหมายสู่การเป็นผู้เล่นระดับอาชีพ!!  ฮิคารุเซียนโกะ 3  |  |
| ส่วนเกี่ยวข้อง |  ยูมิ ฮตตะ  ทาเกชิ โอบาตะ  ยูการิ โยชิฮาระ  จัมพ์ซูเปอร์สตาร์ส  |  |
ฮิโตดามะ

ภาพวาดฮิโตดามะ
ฮิโตดามะ (ญี่ปุ่น: 人魂; หมายถึง "วิญญาณมนุษย์") เป็นคำที่มาจากตำนานพื้นบ้านญี่ปุ่น เป็นความเชื่อเรื่องผีและวิญญาณ
คำอธิบาย

ฮิโตดามะ ถูกอธิบายว่าเป็นดวงไฟสีฟ้าหรือสีเขียวลอยไปมา และมีหางยาว บ้างก็ว่าสามารถเปลี่ยนสภาพเป็นแมลงปีกแข็งสีดำหรือถ่านหินจำนวนนับไม่ถ้วนได้ ถ้าหากเฉียดใกล้พื้นดิน
คติชนวิทยา

ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าสามารถมองเห็นฮิโตดามะได้ในความมืดในป่าช้าหรือสุสาน ฮิโตดะมะไม่ทำอันตรายต่อมนุษย์ แต่บางครั้งจะมีการเล่นแผลง ๆ กับบางคนที่เป็นผู้เดินทางหรือผู้ที่มีกรรมหนัก และมีฮิโตดามะบางดวงที่ได้รับความชั่วร้ายและก้าวร้าวโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นของผู้ที่ถูกฆ่าตาย ไม่ว่าจะโดยบังเอิญหรือตั้งใจก็ตาม โดยทั่วไปแล้ว เชื่อว่าฮิโตดามะเป็นดวงวิญญาณของมนุษย์ที่โชคร้ายที่ไม่สามารถพบความสงบสุขหลังจากเสียชีวิตไปแล้ว
คำอธิบายทางวิทยาศาสตร์

มีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับฮิโตดามะว่า เป็นแมลงจำพวกหิ่งห้อยชนิด Luciola cruciata,  L. lateralis หรือ Colophotia praeusta ที่เป็นแมลงพื้นบ้านของญี่ปุ่น ซึ่งเมื่อเป็นตัวอ่อนจะกินหอยทากและสามารถเรืองแสงได้ในความมืด
โอตสึ โยชิฮิโกะ นักวิชาการผู้ศึกษาเรื่องราวเหนือธรรมชาติ แห่งมหาวิทยาลัยวาเซดะ เห็นว่าปรากฏการณ์ฮิโตดามะเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ คือ พลาสมา เป็นไฟฟ้าสถิตที่ไหลเวียนวนอยู่ในอากาศ เช่นเดียวกับปรากฏการณ์โพลเทอร์ไกสท์ ในโลกตะวันตก
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

เช่นเดียวกับผีญี่ปุ่นอื่น ๆ ฮิโตดามะได้ถูกอ้างถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยของญี่ปุ่นหลายอย่าง เช่น การ์ตูนอาทิ อินุยาฉะ, ชาแมนคิง, โปเกมอน ภาพยนตร์และซีรีส์เรื่องต่าง ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

Hitodama at The Obakemono Project (อังกฤษ)
อิโอริ ยางามิ

| อิโอริ ยางามิ |
| --- | --- |
ตัวละครใน 'เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส ซีรีส์ SNK vs. แคปคอม ซีรีส์
อิโอริ ยางามิ จากเกมเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส
ปรากฏครั้งแรก: เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส '95 (1995)
เสียงอังกฤษ: เอริค ซัมเมอร์เรอร์ (แมกซิมัมอิมแพคต์ ซีรีส์)
เสียงญี่ปุ่น: คุนิฮิโกะ ยาสุอิ (KOF'95 - KOF XIII)  ทาคาโนริ โฮชิโนะ (KOF XIV)
อิโอริ ยางามิ (ญี่ปุ่น: 八神 庵 (ยางามิ อิโอริ); อังกฤษ: Iori Yagami) เป็นตัวละครจากเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส ของบริษัทเอสเอ็นเค อิโอริปรากฏตัวครั้งแรกในเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส '95 อิโอริเป็นหนึ่งในตัวละครหลักของซีรี่ยส์และได้รับความนิยมในลำดับต้นๆจากผู้เล่น นอกจากนี้เขายังมีคู่ปรับและศัตรูคู่อาฆาตตลอดกาลคือ เคียว คุซานางิ
อิโอริเป็นลูกหลานของตระกูลยางามิซึ่งเป็นหนึ่งในสามตระกูลที่ทำการสะกดปีศาจอสรพิษในตำนานคือ ยามาตะ โนะ โอโรจิ เมื่อ 1,800 ปีก่อน ชื่อเดิมของตระกูลยางามิคือ ยาซาคานิ (八尺瓊) ตระกูลยาซาคานิมีความสามารถในการสร้างเปลวเพลิงเพื่อใช้ในการต่อสู้ บรรพบุรุษตระกูลยาซาคานิช่วยกันปราบโอโรจิและทำการผนึกร่วมกับตระกูลคุซานางิและตระกูลยาตะ สมบัติประจำตระกูลของอิโอริก็คือ หยกเขี้ยวยาซาคานิ (八尺瓊曲玉, Yasakani no Magatama) ตราประจำตระกูลยางามิจะเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ซึ่งปรากฏอยู่ที่ด้านหลังเสื้อนอกของอิโอริ นอกจากนี้อิโอริยังสวมแหวนเงินที่นิ้วกลางซ้าย โดยที่ความหมายของแหวนนั้นไม่ได้ระบุถึงความหมายที่แท้จริง
อิโอริเป็นคนที่จริงจัง รุนแรง และเป็นคนที่ตรงไปตรงมา เขาดูเหมือนคนที่สามารถฆ่าคู่ต่อสู้ได้ทุกคนเมื่อมีโอกาส แต่เขาไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไมต้องเกลียดเคียว อิโอริไม่สนใจเรื่องของความแค้นของตระกูลที่มีมาอย่างยาวนาน เป็นไปได้ว่าความแค้นของตระกูลนั้นได้ฝังลึกมาทางสายเลือดมาหลายชั่วอายุคนจนมาถึงรุ่นปัจจุบันคืออิโอริและเคียว
ประวัติตามท้องเรื่อง

เมื่อ 660 ปีก่อน ผนึกของโอโรจิมีพลังอ่อนแอลง ทั้ง 3 ตระกูลตั้งใจว่าจะย้ายผนึกดังกล่าวไปไว้ที่อื่น แต่ว่า 1 ในแปดขุนพลของโอโรจิได้สังหารภรรยาของยาซาคานิเพื่อให้เกิดความเข้าใจผิดของทั้ง 3 ตระกูล ตัวของฆาตกรนั้นได้ปลอมตัวมาบอกยาซาคานิว่าคุซานางิเป็นคนทำและได้นำศพไปไว้ที่บ้านเกิดของคุซานางิ ยาซาคานิแค้นมากจึงได้ทำสัญญาเลือดกับโอโรจิเพื่อให้ได้พลังของโอโรจิมาไว้ในครอบครอง และได้วิชาลับนั่นก็คือ "แบบ 1211 ต้องห้าม: แปดอนงค์" และต้องเปลี่ยนนามสกุลจากยาซาคานิเป็นยางามิ
ผลข้างเคียงจากคำสาปของโอโรจิทำให้เปลวไฟของตระกูลยางามิเป็นสีม่วงน้ำเงิน (เคยเป็นสีแดง) และคำสาปนี้ทำให้แม่ที่ให้กำเนิดบุตรในตระกูลยางามินั้นจะต้องเสียชีวิตหลังจากให้กำเนิด
ภาคโอโรจิ

ก่อนการแข่งขัน KOF'95 จะเริ่มต้นขึ้น หลังจากที่ บิลลี่ คาน กับเอย์จิ คิราซากิ ต่อสู้กันแต่ว่าผลออกมาเสมอกัน ต่อมาบิลลี่ได้แนะนำให้เอย์จิได้รู้จักกับอิโอริเพื่อให้เขาเป็นหนึ่งในมือสังหารของ กีส โฮเวิร์ด บิลลี่ได้เชิญทั้งเอย์จิและอิโอริเพื่อร่วมทีมเข้าร่วมการแข่งขัน อิโอริเข้าร่วมทีมกับพวกเขาด้วยหมายที่จะพบกับเคียว คุซานางิ ศัตรูคู่อาฆาตของตระกูล ในตอนท้ายของการแข่งขัน อิโอริได้รวมมือกับทีมตัวเอกเพื่อโค่นรูกัล ก่อนที่รูกัลจะตาย อิโอริได้ยุให้เขาใช้พลังของโอโรจิ โดยอ้างว่าพลังนั้นเป็นของตนเอง ต่อมาอิโอริได้เล่นงานเพื่อนร่วมทีมของตนจนบาดเจ็บสาหัส เขาประกาศว่าเคียวและตระกูลคุซานางินั้นจะเป็นเป้าหมายของเขาต่อไป
ก่อนการแข่งขัน KOF'96 จะเริ่มต้นขึ้น อิโอริได้พบกับหญิงปริศนา 2 คนก็คือไวส์และมาชัวร์ พวกเธอบอกว่าเคียวได้เข้าร่วมการแข่งขันและทั้ง 2 คนอยากจะร่วมทีมกับอิโอริเพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน อิโอริตอบรับทั้ง 2 คนเพื่อให้พวกเธอช่วยอิโอริในการฆ่าเคียว แต่ผู้หญิงทั้ง 2 คนนั้นก็เป็นเพียงนางนกต่อให้กับเกนิตส์ เพื่อที่จะให้แผนการณ์ต่างๆ สำเร็จ ในระหว่างการแข่งขัน อิโอริ เคียวและจิสึรุได้ช่วยกันโค่นเกนิตส์ ก่อนที่เกนิตส์จะหายไปได้พูดถึงพลังแห่งโอโรจิกับอิโอริ ทันใดนั้นอิโอริก็เกิดอาการคลุ้มคลั่งเนื่องจากไม่สามารถควบคุมพลังโอโรจิในตัวได้ อิโอริในสภาพคลุ้มคลั่งได้สังหารทั้งไวส์และมาชัวร์อย่างโหดเหี้ยม
ก่อนการแข่งขัน KOF'97 จะเริ่มต้นขึ้น อิโอริรับรู้ข่าวคราวของเคียวว่าจะร่วมการแข่งขัน ในคืนหนึ่งอิโอริฝันร้ายว่ามีหญิงสาว 2 คนได้สบประมาทว่าเขานั้นไร้ความสามารถที่จะเอาชนะเคียว หญิงสาวทั้ง 2 ได้ให้คำมั่นว่าจะกลับมาพบกับอิโอริอีกครั้งก่อนที่จะหายไป อิโอริตื่นขึ้นมาพร้อมกับไอเป็นเลือด ด้วยความโกรธเกลียดเคียดแค้น อิโอริประกาศว่าจะต้องเอาชนะเคียวให้ได้ อย่างไรก็ตามในตอนท้ายของการแข่งขัน เขาได้ร่วมมือกับเคียวและจิสึรุอีกครั้ง
อิโอริได้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ และได้เผชิญหน้ากับ"สี่จตุรเทพแห่งโอโรจิ"ที่ยังเหลืออีก 3 คน ได้แก่ ยาชิโร่ นานาคาเสะ, เชอร์มี่ และ คริส หลังจากเอาชนะทั้ง 3 คนแล้ว โอโรจิได้ใช้ร่างกายของคริสเพื่อการกลับมาจุติและทำลายไตรเทวภัณฑ์(เคียว,อิโอริ,จิสึรุ)ให้สิ้นซาก ในครั้งอดีตนั้นตระกูลทั้ง 3 สามารถกำจัดโอโรจิลงได้ พอมายุคปัจจุบันก็ยังสามารถเอาชนะโอโรจิอีกครั้งได้เช่นกัน ในขณะนั้นโอโรจิได้ใช้พลังในการกระตุ้นเลือดโอโรจิในตัวของอิโอริให้คลุ้มคลั่งขึ้นเพื่อให้กำจัดเคียวและจิสึรุ แต่ว่าอิโอริกลับไปโจมตีใส่โอโรจิแทน และเคียวก็ได้ช่วยอิโอริจัดการโอโรจิลงได้ในที่สุดและจิสึรุก็ทำการผนึกได้สำเร็จ
ภาคองค์กร NESTS

ก่อนที่จะมีการค้นพบกระบวนการโคลนนิ่งเคียว คุซานางิ อิโอริได้ทราบข่าวของการจัดงาน KOF และเขาเริ่มสงสัยว่าคนที่ทำการโคลนนิ่งเคียวอาจจะอยู่ที่งาน KOF อิโอริลอบเข้าไปยังโกดังร้างที่ที่คริซาลิดกำลังต่อสู้กับทีมพระเอกใหม่และเคียว
หลังจากงานแข่ง KOF'99 สิ้นสุดลงก็ไม่มีใครทราบว่าอิโอริอยู่ที่ไหน แต่มีการสันนิษฐานว่าอิโอรินั้นอาจจะอยู่ในเซาท์ทาวน์ ต่อมาเมื่อมีข่าวการแข่งขัน KOF 2000 อิโอริก็มุ่งหมายที่จะหาโอกาสเพื่อต่อสู้กับเคียวอีกครั้ง
ปีถัดมา เซธได้เชิญอิโอริเพื่อมาร่วมทีมของเขาในการแข่งขัน KOF ครั้งต่อไป อิโอริสันนิษฐานว่าหากเขาได้ร่วมงานในครั้งนี้ก็อาจจะมีโอกาสได้พบกับเคียวก็ได้ อิโอริตกลงที่จะร่วมทีมกับเซธเพื่อเข้าแข่งขันและก็ขอเป็นผู้นำทีมเอง อย่างไรก็ตามในช่วงท้ายของการแข่งขัน อิโอริได้ร่วมมือกับ K', คูล่าและเคียวเพื่อที่จะโค่นอิกนิสที่สถานีอวกาศขนาดใหญ่ขององค์กร NESTS ภายหลังอิโอริรอดจากการที่สถานีอวกาศนั้นตกสู่พื้นโลก
ภาคแอช คริมสัน

ในภาค KOF 2003 อิโอริไม่เต็มใจนักที่จะร่วมทีมกับเคียวและจิสึรุ การแข่งขันครั้งนี้ได้มีการเชื่อมโยงไปยังโอโรจิอีกครั้ง หลังจากที่พวกเขาได้สู้กับมุไคแล้ว จิสึรุก็ถูกขโมยพลังและ "กระจกยาตะ" ไตรเทวภัณฑ์ประจำตัวของตระกูลยาตะ โดยแอช คริมสัน แอชประกาศว่าเป้าหมายต่อไปของเขาก็คืออิโอริ แต่อิโอริก็จะเข้ามาโจมตีแอชทว่าเขาหายตัวไปซะก่อน ในขณะที่เคียวกำลังแค้นเนื่องจากจิสึรุถูกเล่นงานไปก่อนหน้านี้ ภายหลังผนึกแห่งโอโรจิกำลังเสื่อมและภัยพิบัติต่างๆกำลังจะเกิดขึ้น ดูเหมือนว่าตระกูลยางามินั้นจะต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล
ต่อมาในภาค KOF XI อิโอริตกลงที่จะร่วมมือกับเคียวและชินโง ยาบุกิเพื่อที่จะเผชิญหน้าแอช ในตอนท้ายของการแข่งขัน ด้วยมนต์สะกดแห่งโอโรจิทำให้อิโอริอยู่ในสภาพคลุ้มคลั่งด้วยพลังแห่งโอโรจิอีกครั้งและเล่นงานเคียวกับชินโงจนบาดเจ็บสาหัส ทันใดนั้นแอชปรากฏตัวและขโมยไตรเทวภัณฑ์ประจำตัวของตระกูลยางามิ "หยกเขี้ยวยาซาคานิ" รวมไปถึงพลังไฟสีม่วงของอิโอริด้วย
ก่อนการแข่งขัน KOF XIII อิโอริได้ไปเยี่ยมจิสึรุ เธอต้องการไตรเทวภัณฑ์ของเธอคืนเพื่อที่จะใช้พลังของเธอได้อีก เธอบอกอิโอริว่าหากต้องการขจัดคำสาปแห่งโอโรจิที่มาจากสายเลือดของตระกูลให้หมดไปจะต้องมีหยกเขี้ยวยาซาคานิด้วยแต่ทว่าตอนนี้ไม่มีแล้ว อย่างไรก็ตามอิโอริก็ไม่ได้สนใจเรื่องราวความผิดพลาดต่างๆของตระกูลในครั้งอดีตอยู่แล้ว เขาได้ให้คำมั่นกับจิสึรุในการทวงกระจกยาตะของเธอกลับคืนมา ต่อมาไวส์และมาชัวร์ออกตามหาอิโอริเพื่อที่จะรวมทีมไปแข่งขันใน KOF ครั้งใหม่ ทั้ง 2 สาวต่างรู้สึกดีที่อิโอรินั้นมุ่งมั่นที่จะไล่ล่าแอชให้จงได้
ในตอนท้ายของการแข่งขัน อิโอริได้หยกเขี้ยวยาซาคานิกลับคืนมาจากแอชที่อันตรธานไปแล้ว ไวส์และมาชัวร์เห็นว่าอิโอริยังคงสามารถที่จะปฏิเสธไตรเทวภัณฑ์นั้นได้ เพื่อที่จะอยู่ภายใต้พลังอำนาจแห่งโอโรจิตลอดไป อิโอริถามว่าถ้าเขายอมที่จะรับพลังจากหยกเขี้ยวแล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเขา แต่คำตอบยังไม่ทันหลุดมาจาก 2 สาว อิโอริก็เลือกที่จะใช้พลังของไตรเทวภัณฑ์นั้นเพราะเขาคิดว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ด้วยเหตุนี้อิโอริจึงได้รับพลังไฟสีม่วงของเขากลับคืนมาอีกครั้งและส่งให้ 2 สาวนั้นไปกลับสู่โลกมืดอีกครั้ง ต่อมาอิโอริได้ไปพบกับเคียวและท้าทายกันเพื่อที่จะต่อสู้ในศึกอมตะของทั้ง 2 อีกครั้งนั่นเอง
ภาค XIV (14)

ไวส์และมาชัวร์เตือนอิโอริถึงเรื่องมหันตภัยครั้งใหม่ ระหว่างที่เวิร์ส(บอสใหญ่ของภาค XIV)ปรากฏตัวออกมานั้น อิโอริรู้สึกได้ถึงวิญญาณที่ถูกผนึกไว้ในร่างของเวิร์ส หลังจากที่โค่นเวิร์สลงได้ อิโอริและเคียวพร้อมด้วยจิสึรุได้เดินทางไปยังฮังการีเพื่อไปผนึกวิญญาณที่ยังหลงเหลืออยู่ของโอโรจิ
พลัง ความสามารถ และทักษะพิเศษ

ฝ่ามือกรงเล็บ ในการต่อสู้อิโอริจะใช้ฝ่ามือกรงเล็บเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นรูปแบบการต่อสู้ประจำตระกูลยางามิ
เปลวไฟ อิโอริสามารถสร้างเปลวไฟได้ซึ่งเปลวไฟของอิโอรินั้นจะมีสีม่วงน้ำเงิน เขาสามารถใช้เปลวไฟนั้นๆเพื่อโจมตีคู่ต่อสู้เช่นการทำเป็นลูกไฟ หรือสร้างไฟในอากาศได้ ที่จริงแล้วอิโอริสามารถใช้เปลวไฟสีแดงได้แต่ว่าไม่อยากที่จะใช้เพราะจะไปเหมือนกับเปลวไฟของเคียวนั่นเอง ในภาค KOFXI อิโอริถูกขโมยพลังไฟโดยแอช คริมสัน อย่างไรก็ตามอิโอริก็ได้พลังไฟกลับคืนมาหลังจบการแข่งขัน KOFXIII
สภาวะคลุ้มคลั่ง เมื่อใดก็ตามที่พลังโอโรจิในร่างอิโอรินั้นมีมากจนควบคุมไม่ได้ อิโอริจะอยู่ในสภาพที่คลุ้มคลั่งไร้สติ สภาพร่างกายและท่าทางจะแตกต่างไปจากปกติ นอกจากนี้พละกำลังจะเพิ่มขึ้นมหาศาลรวมถึงความเร็วที่เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว
เล่นดนตรี อิโอริสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้ดีนั่นก็คือ กีต้าร์เบส รวมไปถึงกีต้าร์ธรรมดาก็สามารถเล่นได้เช่นกัน
ข้อมูลจำเพาะ

ชื่อสกุล : อิโอริ ยางามิ
สัญชาติ :  ญี่ปุ่น
เกิดวันที่ : 25 มีนาคม (KOF ซีรีส์: 20 ปี)
ส่วนสูง : 182 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 76 กิโลกรัม
กรุ๊ปเลือด : O
อาชีพ : นักดนตรี
สิ่งที่ชอบ : แหวน, นาฬิกา, แฟนสาว, สร้อยคอ, กีตาร์คลาสสิค
สิ่งที่ไม่ชอบ : ความรุนแรง
งานอดิเรก : เล่นดนตรีกับวง
อาหารที่ชอบ : เนื้อ
กีฬาที่ถนัด : ทุกอย่าง
ดนตรีที่ชอบ : แจ๊ส
รูปแบบการต่อสู้ : วิชาการต่อสู้ของตระกูลยางามิผสมกับสัญชาตญาณของตัวเอง