stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ป้ายฮอลลีวูด

| ป้ายฮอลลีวูด |
| --- | --- |
ป้ายฮอลลีวูด ค.ศ. 2015
th
ชื่อเดิม: ป้ายฮอลลีวูดแลนด์ (1923–1949)
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: กริฟฟิทพาร์ก เมาต์ลี ฮอลลีวูดฮิลส์ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
ประเทศ: สหรัฐ
พิกัด: 34°8′2.62″N 118°19′17.73″W﻿ / ﻿34.1340611°N 118.3215917°W﻿ / 34.1340611; -118.3215917
แล้วเสร็จ: 1923
ปรับปรุง: ซ่อมแซม 1949 สร้างใหม่ 1978 ทาสีใหม่ 2005
ค่าก่อสร้าง: $21,000
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: ไม้และแผ่นโลหะ (1923–1978) เหล็ก (1978–ปัจจุบัน)
พื้นที่: สูง 13.7 เมตร (45 ฟุต) ยาว 106.7 เมตร (350 ฟุต)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: โธมัส ฟิสก์ กอฟฟ์
ป้ายฮอลลีวูด (อังกฤษ: Hollywood Sign) เดิมชื่อ ป้ายฮอลลีวูดแลนด์ (อังกฤษ: Hollywoodland Sign) เป็นสถานที่สำคัญและสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของอเมริกาที่มองเห็นจากฮอลลีวูด ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ตั้งอยู่บนเมาต์ลี ในพื้นที่บีชวูดแคนยอน บนเทือกเขาซานตาโมนิกา สะกดด้วยคำว่า Hollywood (อ่านว่า ฮอลลีวูด) อักษรตัวพิมพ์ใหญ่สีขาวสูง 13.7 เมตร (45 ฟุต) และยาว 106.7 เมตร (350 ฟุต) สร้างขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2466 เพื่อโฆษณาชั่วคราวสำหรับการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในท้องถิ่น แต่เนื่องจากเป็นที่นิยมเพิ่มมากขึ้นจึงไม่ได้ทำการรื้อถอนต่อมา และในปี พ.ศ. 2521 จึงแทนที่ด้วยโครงสร้างเหล็กทั้งหมดที่มีความทนทานมากขึ้น
ในบรรดาสถานที่สำคัญที่รู้จักกันดีทั้งในแคลิฟอร์เนียและสหรัฐอเมริกา ป้ายดังกล่าวมักปรากฏในวัฒนธรรมประชานิยมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการถ่ายทำภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ ที่ถ่ายทำบรรยากาศรอบ ๆ ฮอลลีวูด โดยบางครั้งถูกล้อเลียนการใช้สัญลักษณ์และรูปแบบที่คล้ายกัน แต่สะกดคำต่างกัน และหอการค้าฮอลลีวูดเป็นผู้ถือสิทธิ์ในเครื่องหมายการค้าป้ายฮอลลีวูด
เนื่องจากเป็นป้ายที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางและมองเห็นได้จากหลายจุดทั่วลอสแอนเจลิส ป้ายจึงเป็นเป้าหมายของการแกล้งและการก่อกวนตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา จึงได้รับการบูรณะตั้งแต่นั้นมา รวมถึงการติดตั้งระบบรักษาความปลอดภัยเพื่อป้องกันความเสียหาย ป้ายนี้ได้รับการคุ้มครองและส่งเสริมโดยองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร เดอะฮอลลีวูดไซต์ทรัสต์ ในขณะสถานที่และที่ดินโดยรอบเป็นส่วนหนึ่งของสวนสาธารณะกริฟฟิทพาร์ก
ผู้เข้าชมสามารถเดินขึ้นไปที่ป้ายได้จากทางเข้าบรอนสันแคนยอน ไปยังกริฟฟิทพาร์ก หรือหอดูดาวกริฟฟิท นอกจากนี้ยังมีทางเดินใกล้กับอ่างเก็บน้ำทะเลสาบฮอลลีวูดนอกกริฟฟิทพาร์ก และถึงแม้จะไม่ใช่จุดเชื่อมต่อในตัวเองก็ตาม แต่ก็มีจุดชมวิวยอดนิยมรอบ ๆ ทะเลสาบฮอลลีวูดพาร์กใกล้กับกับทางเดิน
ป่าเคลป์

ป่าเคลป์
การกระจายของป่าเคลป์ทั่วโลก
ป่าเคลป์ (อังกฤษ: kelp forest) เป็นพื้นที่ใต้น้ำที่มีสาหร่ายเคลป์หนาแน่น ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของชายฝั่งทะเลของโลก ป่าเคลป์ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในระบบนิเวศที่มีประสิทธิผลมากที่สุดในโลก  ป่าเคลป์เกิดขึ้นได้ทั่วโลกตามชายฝั่งของมหาสมุทรในเขตอบอุ่นและเขตขั้วโลก ในปี 2007 มีการค้นพบป่าเคลป์ในน่านน้ำเขตร้อนใกล้เอกวาดอร์ ป่าสาหร่ายเคลป์รวมกับแนวปะการังมีสัดส่วนน้อยกว่า 1% ของผลผลิตขั้นต้นทั่วโลก
ป่าเคลป์ที่ก่อตัวโดยสาหร่ายสีน้ำตาล เป็นที่อยู่อาศัยพิเศษของสิ่งมีชีวิตในทะเล และเป็นแหล่งที่มาในการทำความเข้าใจกระบวนการทางนิเวศวิทยาหลายอย่าง ตลอดศตวรรษที่ผ่านมา ป่าเคลป์เป็นจุดสนใจของการวิจัยอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในนิเวศวิทยาเกี่ยวกับสายใยอาหาร และยังคงกระตุ้นแนวคิดที่สำคัญที่เกี่ยวข้องนอกเหนือจากระบบนิเวศที่มีเอกลักษณ์นี้ ตัวอย่างเช่น ป่าเคลป์สามารถมีอิทธิพลต่อรูปแบบสมุทรศาสตร์ชายฝั่งและให้บริการจากระบบนิเวศมากมาย
อย่างไรก็ตาม อิทธิพลของมนุษย์มักมีส่วนทำให้ป่าเคลป์เสื่อมโทรม สิ่งที่น่ากังวลเป็นพิเศษคือผลกระทบของการจับปลามากเกินไปในระบบนิเวศใกล้ชายฝั่ง ซึ่งสามารถทำให้ไม่สามารถควบคุมสัตว์กินพืชได้ตามปกติ และส่งผลให้เคลป์และสาหร่ายอื่น ๆ ถูกกินมากเกินไป ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสู่ภูมิประเทศที่ไม่อุดมสมบูรณ์อย่างรวดเร็ว ซึ่งจะทำให้เหลือสปีชีส์เพียงน้อยนิดที่คงอยู่ จากผลกระทบร่วมกันของการจับปลามากเกินไปและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ป่าเคลป์ได้หายไปในสถานที่เสี่ยงหลายแห่ง เช่น ชายฝั่งตะวันออกของแทสเมเนียและชายฝั่งทางตอนเหนือของแคลิฟอร์เนีย  การสร้างพื้นที่คุ้มครองทางทะเลเป็นกลยุทธ์การหนึ่งที่สามารถใช้แก้ไขปัญหาดังกล่าว เนื่องจากจำกัดผลกระทบของการทำประมงและป้องกันระบบนิเวศจากผลกระทบเพิ่มเติมที่มาจากแรงกดดันด้านสิ่งแวดล้อมอื่นๆ
"ฉันทำได้แค่เปรียบเทียบป่าน้ำขนาดใหญ่เหล่านี้...กับป่าบนผืนดินในเขตร้อน แต่ถ้าในประเทศใดป่าถูกทำลาย ฉันไม่เชื่อว่าสัตว์หลายชนิดจะพินาศเหมือนที่นี่ จากการทำลายของสาหร่ายทะเล ท่ามกลางใบไม้ของต้นไม้นี้ มีปลาหลายสายพันธุ์อาศัยอยู่ ซึ่งไม่มีที่ไหนอื่นเลยที่จะหาอาหารหรือที่พักพิงได้ ด้วยการทำลายล้างของนกกาน้ำและนกหาปลาอื่นๆ นาก แมวน้ำ และปลาโลมา ในไม่ช้าก็จะพินาศด้วย และสุดท้ายชาว Fuegian...จะ...ลดจำนวนลงและอาจหมดไปในที่สุด
– ชาลส์ ดาร์วิน, 1 มิถุนายน 1834, ติเอร์ราเดลฟูเอโก, ชิลี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Kelp forests
"Kelp Forest & Rocky Subtidal Habitats". noaa.gov. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-03-22.
"Kelp Watch". tas.gov.au. Tasmania, Australia: Department of Primary Industries, Water & Environment. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2004-12-04. Excellent general information on kelp forests, as well as specific information on Tasmanian kelp forests.
"Monterey Bay Aquarium Kelp Cam". mbayaq.org. Monterey Bay Aquarium. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1999-11-28. Watch a live feed from the kelp forest exhibit.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ญี่ปุ่น
ป่าพรุ

ป่าพรุ
ป่าพรุ (อังกฤษ: Swamp forest, Peat swamp forest) เป็นประเภทของป่าดิบชื้นประเภทหนึ่ง ที่อยู่ในพื้นที่ราบลุ่ม เกิดจากแอ่งน้ำจืดเกิดขังตัวติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน มีการสะสมของชั้นดินอินทรีย์วัตถุ เช่น ซากพืช, ซากสัตว์, เศษซากของต้นไม้ ใบไม้ ต่าง ๆ จนย่อยสลายช้า ๆ กลายเป็นดินพีตหรือดินอินทรีย์ที่มีลักษณะหยุ่นยวบเหมือนฟองน้ำที่มีความหนาแน่นน้อยอุ้มน้ำได้มาก และพบว่ามีการสะสมระหว่างดินพีตกับดินตะกอนทะเลสลับกันชั้นกัน 2-3 ชั้น เนื่องจากน้ำทะเลเคยมีระดับสูงขึ้นจนท่วมป่าพรุ เกิดการสะสมของตะกอนน้ำทะเลถูกขังอยู่ด้านใน พันธุ์ไม้ในป่าพรุตายลงไป และเกิดเป็นป่าชายเลนขึ้นมาแทนที่ เมื่อระดับน้ำทะเลลดลง และมีฝนตกลงมาสะสมน้ำที่ขังอยู่จึงจืดจางลง และเกิดป่าพรุขึ้นมาอีกครั้ง ดินพรุชั้นล่างมีอายุถึง 6,000-7,000 ปี ส่วนดินพรุชั้นบนอยู่ระหว่าง 700-1,000 ปี
สภาพโดยทั่วไปของป่าพรุ นั้น คือ พื้นด้านล่างจะเป็นพรุมีน้ำขังตลอดทั้งปี น้ำจะมีสีเขียวหรือน้ำตาลเข้ม อันเกิดจากการหมักหมมตัวมาอย่างยาวนานของซากพืช ซากสัตว์ น้ำจะมีสภาพเป็นกรดมากกว่าค่าของน้ำปกติ (pH ต่ำกว่า 7)
ระบบนิเวศในป่าพรุนั้นมีความหลากหลาย และเกี่ยวเนื่องเกี่ยวพันกัน ไม้ยืนต้นจะมีระบบรากแขนงแข็งแรงแผ่ออกไปเกาะเกี่ยวกันเพื่อจะได้ช่วยพยุงลำต้นของกันและกัน และให้ยืนตัวทรงอยู่ได้ ดังนั้นต้นไม้ในป่าพรุจึงอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม หากต้นใดต้นหนึ่งล้ม ต้นอื่นจะล้มตามไปด้วย
สำหรับในประเทศไทย พื้นที่ที่มีป่าพรุเกิดขึ้นนั้น มักจะเป็นที่ภาคตะวันออก และภาคใต้ตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไป และพบในบางส่วนบ้างของภาคกลาง ในปัจจุบัน พื้นที่ป่าพรุที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย คือ ป่าพรุสิรินธร หรือป่าพรุโต๊ะแดง ในจังหวัดนราธิวาส มีเนื้อที่กว่า 125,625 ไร่ หรือ 201 ตารางกิโลเมตร
ในอดีต เคยมีป่าพรุในประเทศไทยมากถึงกว่า 400,000 ไร่ กินเนื้อที่กว่า 50 ล้านไร่ แต่ได้ค่อย ๆ ลดปริมาณลงจากการถูกบุกรุกแผ้วถางทำการเกษตร จนปัจจุบันเหลือไม่ถึง 60,000 ไร่
ดูเพิ่ม

พรุ
พีต
ป่าชายเลน
เปปไทด์

เปปไทด์
เปปไทด์ (อังกฤษ: peptide มาจากภาษากรีก πεπτίδια) คือสายพอลิเมอร์ของกรดอะมิโนที่มาเชื่อมต่อกันด้วยพันธะเปปไทด์ ปลายด้านที่มีหมู่อะมิโนเป็นอิสระเรียกว่าปลายเอ็น (N-terminal) ส่วนปลายที่มีหมู่คาร์บอกซิลเป็นอิสระเรียกว่าปลายซี (C-terminal) การเรียกชื่อเปปไทด์จะเรียกตามลำดับกรดอะมิโนจากปลายเอ็นไปหาปลายซี เปปไทด์ขนาดเล็กหลายชนิดมีความสำคัญในสิ่งมีชีวิต เช่น
ฮอร์โมนหลายชนิดเป็นเปปไทด์ เช่น อินซูลิน กลูคากอน คอร์ติโคโทรฟิน
แอสปาแตมที่ใช้ให้ความหวานแทนน้ำตาลในอุตสาหกรรมอาหารเป็นเปปไทด์ของแอสพาราจีนกับฟีนิลอะลานีน
สารพิษจากเห็ด เช่น อะมานิติน (amanitin) เป็นเปปไทด์ เช่นเดียวกับยาปฏิชีวนะอีกหลายชนิด
เครื่องดื่มบำรุงสมอง ที่ทำมาจากถั่วเหลือง
ปีพิธีกรรม

วันสำคัญในศาสนาคริสต์ (อังกฤษ: Liturgical year) ส่วนใหญ่กำหนดตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน มีบ้างที่กำหนดโดยอิงปฏิทินจันทรคติ สำหรับวันสำคัญที่มีมาแต่ศาสนายูดาห์
เรียงตามวันที่ > วันสำคัญของคริสต์ศาสนาทุกนิกาย

วันอาทิตย์ ของทุกสัปดาห์ - วันสะบาโต (Sabbath) - วันบริสุทธิ์ หยุดเพื่อพักผ่อนและร่วมทำกิจกรรมที่โบสถ์ แต่เดิมตามหลักของชาวยิวคือ ช่วงเวลาตั้งแต่ตะวันตกดินของวันศุกร์ ถึงก่อนตะวันตกดินของวันเสาร์
21 มีนาคม ถึง 25 เมษายน - วันอีสเตอร์ (Easter) และวันสมโภชปัสกา - สมโภชการคืนพระชนม์ของพระเยซู และตรงกับการระลึกถึงเหตุการณ์ที่พระเจ้าทรงนำชาวยิวออกจากการเป็นทาสในอียิปต์ ในวันอาทิตย์แรกหลังจากพระจันทร์เต็มดวง วันใดวันหนึ่ง ระหว่าง 21 มีนาคม ถึง 25 เมษายน
4 เมษายน จนถึง วันที่ 8 พฤษภาคม - สำหรับนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ เทศกาลอีสเตอร์ศักดิ์สิทธิ์ วันแห่งการคืนพระชนม์ของพระเยซู ซึ่งเป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองวันอาทิตย์แรกของสุริยะคติ จันทรคติแรกแห่งฤดูใบไม้ผลิ
25 ธันวาคม - วันคริสต์มาส - วันสมโภชพระคริสตสมภพ (การประสูติของพระเยซู)
7 ธันวาคม - วันคริสต์มาส - เทศกาลฉลองวันประสูติของพระเยซูคริสต์เจ้า นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
เรียงตามวันที่ > วันสำคัญของนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์

นิกายออร์ทอดอกซ์มีวันสำคัญ อีกหลายวันตามปฏิทินจูเลียน ดังนี้
7 มกราคม  - วันฉลองวันประสูติของพระเยซูคริสต์เจ้า (วันคริสต์มาส)
19 มกราคม -  วันฉลองวันเข้ารับบัพติศมาของพระเยซูคริสต์เจ้า (การทรงปรากฏของพระจิตเจ้า)
15 กุมภาพันธ์  - วันฉลองวันเข้าสุหนัตของพระเยซูคริสต์เจ้า
เทศกาลฉลองวันแห่งการเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มของพระเยซูคริสต์เจ้า (วันอาทิตย์แห่งใบปาล์ม) วันอาทิตย์สุดท้ายก่อนวันอีสเตอร์
เทศกาลอีสเตอร์ศักดิ์สิทธิ์" ซึ่งเป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองวันอาทิตย์แรกของสุริยะคติ จันทรคติแรกแห่งฤดูใบไม้ผลิ จากระหว่างวันที่ 4 เมษายน จนถึง วันที่ 8 พฤษภาคม ของแต่ละปี
7 เมษายน  - วันฉลองวันแจ้งข่าวประเสริฐ คือการแจ้งข่าวประเสริฐของทูตสวรรค์ต่อพระนางมารีย์พรหมจารีย์เจ้า เกี่ยวกับการเสด็จมาจุติสมภพของพระเยซูคริสต์พระบุตรแห่งพระเจ้าในพระครรภ์ของพระนาง
เทศกาลฉลองวันแห่งการเสด็จลงมาสถิตของพระจิตเจ้าต่อเหล่าอัครสาวก หรือ วันแห่งพระตรีเอกานุภาพ (สิบวันหลังจากการเสด็จขึ้นสู่สรวงสวรรค์ของพระเยซูคริสต์เจ้า) ในวันที่ห้าสิบหลังเทศกาลอีสเตอร์
19 สิงหาคม - วันฉลองแห่งวันจำแลงพระวรกายของพระเยซูคริสต์เจ้า
28 สิงหาคม - เทศกาลฉลองวันแห่งการสวรรคตของพระนางมารีย์พรหมจารีย์เจ้า
21 กันยายน - วันฉลองวันประสูติของพระแม่มารีย์เจ้า
27 กันยายน -  เทศกาลฉลองวันแห่งการค้นพบพระกางเขนที่ตรึงพระเยซูคริสต์เจ้า
4 ธันวาคม - วันฉลองแห่งการนำส่งพระกุมารีมารีย์เจ้าแด่อภิสุทธิสถานแห่งพระเจ้า
เรียงตามวันที่ > วันสำคัญเฉพาะท้องถิ่น

พฤหัสบดีที่สี่ของพฤศจิกายน, จันทร์ที่สองของตุลาคม - วันขอบคุณพระเจ้า (Thanksgiving Day) (เฉพาะทวีปอเมริกา) - การระลึกถึงและขอบคุณพระเจ้าในช่วงสิ้นฤดูเก็บเกี่ยว ตรงกับ จันทร์ที่สองของตุลาคม ในประเทศแคนาดา และพฤหัสบดีที่สี่ของพฤศจิกายน ในสหรัฐอเมริกา
เรียงตามที่มา > ที่มีแต่ดั้งเดิมจากศาสนายูดาห์

วันสะบาโต (Sabbath) - วันอาทิตย์ ของทุกสัปดาห์ - วันบริสุทธิ์ หยุดเพื่อพักผ่อนและร่วมทำกิกรรมที่โบสถ์
วันฉลองปัสกา (Pasqua) หรือเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ - อาทิตย์แรก หลังจากวันพระจันทร์เต็มดวง วันใดวันหนึ่ง ระหว่าง 21 มีนาคม ถึง 25 เมษายน - การระลึกถึงเหตุการณ์ที่พระเจ้าทรงนำชาวยิวออกจากการเป็นทาสในอียิปต์
เรียงตามที่มา > เกี่ยวกับพระเยซูและพระเจ้า

วันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์  - วันอาทิตย์แรกของเดือนมกราคม - (หากตรงกับวันที่ 1 จะเลื่อนไปสมโภชในวันอาทิตย์ถัดไป)
วันฉลองพระนามศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู - 3 มกราคม -
วันฉลองพระเยซูทรงรับพิธีล้าง - วันอาทิตย์ที่สองของเดือนมกราคม - ระลึกถึงการรับพิธีบัพติศมาจากนักบุญยอห์นแบปติสต์
วันฉลองการถวายพระกุมารในพระวิหาร - 2 กุมภาพันธ์ -
วันพุธรับเถ้า - วันพุธในช่วงเดือนมีนาคม - เมษายน (40 วันก่อนวันอาทิตย์มหาทรมาน) - เตรียมจิตใจเริ่มเทศกาลมหาพรต
วันอาทิตย์มหาทรมาน (วันแห่ใบลาน) - วันอาทิตย์ก่อนวันสมโภชปัสคา - ระลึกถึงการเข้ารับพระทรมานของพระเยซูคริสต์
วันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ - วันพฤหัสบดีก่อนวันสมโภชปัสกา - ระลึกถึงพระเยซูคริสต์ทรงตั้งศีลมหาสนิท ศีลอนุกรม พิธีล้างเท้า และอาหารค่ำมื้อสุดท้าย
วันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ (วันพระตาย)- วันศุกร์ก่อนวันสมโภชปัสกา - ระลึกถึงพระทรมานของพระเยซู และการสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน
วันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ - วันเสาร์ก่อนวันสมโภชปัสกา - ระลึกถึงชัยชนะและความหวังที่จะชนะต่ออำนาจบาป ความมืด และความชั่วทั้งหลาย (เสกไฟ เสกน้ำสำหรับล้างบาป เสกเทียนปัสกา)
วันสมโภชการกลับคืนพระชนมชีพของพระเยซูคริสตเจ้า (สมโภชปัสคา) -วันอาทิตย์แรกหลังพระจันทร์เต็มดวงในเดือน 4 - ฉลองการคืนพระชนม์ของพระเยซู
วันฉลองพระเมตตาของพระเยซู - วันอาทิตย์ 1 สัปดาห์หลังวันสมโภชปัสกา -
วันสมโภชพระเยซูเจ้าเสด็จขึ้นสวรรค์ - วันอาทิตย์ 6 สัปดาห์หลังวันสมโภชปัสกา -
วันสมโภชพระจิตเจ้า (Pentecost) - วันอาทิตย์ 7 สัปดาห์หลังวันสมโภชปัสกา -
วันสมโภชพระตรีเอกภาพ - วันอาทิตย์ 8 สัปดาห์หลังวันสมโภชปัสกา -  ฉลองพระเจ้าในคริสต์ศาสนาซึ่งประกอบไปด้วยพระบิดา พระบุตร และพระจิต ที่รวมกันเป็นหนึ่ง
วันสมโภชพระวรกายและพระโลหิตพระคริสตเจ้า - วันอาทิตย์ 9 สัปดาห์หลังวันสมโภชปัสกา - ระลึกถึงพระเยซูคริสต์ภายใต้ รูปลักษณ์ของขนมปังและเหล้าองุ่นในพิธีศีลมหาสนิท
วันสมโภชพระหฤทัยของพระเยซู - วันศุกร์ต้นเดือนกรกฎาคม -
วันฉลองเทิดทูนไม้กางเขน - 14 กันยายน -
วันสมโภชพระเยซูเจ้ากษัตริย์แห่งสากลจักรวาล - วันอาทิตย์ 5 สัปดาห์ก่อนสมโภชพระคริสตสมภพ -
วันสมโภชพระคริสตสมภพ - 25 ธันวาคม - ฉลองวัน ประสูติของพระเยซูเจ้า
วันฉลองครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู - 31 ธันวาคม -
เรียงตามที่มา > เกี่ยวกับพระแม่มารีย์

วันสมโภชพระนางมารีย์พระชนนีพระเป็นเจ้า - 1 มกราคม -
วันฉลองแม่พระประจักษ์ที่เมืองลูร์ด -11 กุมภาพันธ์ -
วันสมโภชพระนางมารีย์รับสารจากอัครเทวดาคาเบรียล (Annunciation of the Blessed Virgin Mary) - 25 มีนาคม - ทูตสวรรค์แจ้งข่าวการประสูติของพระกุมารเยซู
วันฉลองแม่พระประจักษ์ที่ฟาติมา - 13 พฤษภาคม -
วันฉลองพระนางมารีย์เสด็จเยี่ยมเยียน - 31 พฤษภาคม - ระลึกถึงการเสด็จเยี่ยมนักบุญเอลิซาเบธ (มารดาของนักบุญยอห์น บัพติส)
วันฉลองดวงหทัยนิรมลของพระนางมารีย์ - วันเสาร์ต้นเดือนกรกฎาคม -
วันสมโภชพระนางมารีย์รับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ (Mary Assumption Day) - 15 สิงหาคม -
วันฉลองพระนางมารีย์ ราชินีแห่งสกลโลก - 22 สิงหาคม -
วันฉลองแม่พระบังเกิด - 8 กันยายน -
วันฉลองนามศักดิ์สิทธิ์ของพระนางมารีย์ - 12 กันยายน -
วันฉลองแม่พระแห่งสายประคำ - 7 ตุลาคม -
วันฉลองพระนางมารีย์ถวายองค์ในพระวิหาร - 21 พฤศจิกายน -
วันสมโภชแม่พระปฏิสนธินิรมล (Mary Immaculate Conception Day) - 8 ธันวาคม -
วันฉลองแม่พระประจักษ์ที่กวาดาลูป - 12 ธันวาคม -
เรียงตามที่มา > เกี่ยวกับนักบุญและทูตสวรรค์

วันสมโภชนักบุญโยเซฟ - 19 มีนาคม - ภัสดาของพระนางมารีย์พรหมจารี
วันสมโภชนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโล - 29 มิถุนายน -
วันฉลองอัครทูตสวรรค์มีคาเอล กาเบรียล และราฟาเอล - 29 กันยายน -
วันสมโภชนักบุญทั้งหลาย (All Saints day) - 1 พฤศจิกายน -
วันวิญญาณในไฟชำระ - 2 พฤศจิกายน -
วันฉลองทารกผู้วิมล - 28 ธันวาคม - ระลึกถึงเด็กชาวยิวที่ถูกสั่งประหารโดยกษัตริย์เฮโรดในคืนที่นักบุญโยเซฟพา พระกุมารหนีไปประเทศอียิปต์
ดูเพิ่ม

รายชื่อวันสำคัญ
เปอร์ซิวัล โลเวลล์

เปอร์ซิวัล โลเวลล์ กำลังสังเกตการณ์ดาวอังคารที่หอดูดาวของเขาเอง
เปอร์ซิวัล โลเวลล์
เปอร์ซิวัล โลเวลล์ (อังกฤษ: Percival Lowell; ค.ศ. 1855 - 1916) นักธุรกิจผู้มั่งคั่ง ได้หลงเสน่ห์ของดาวอังคาร เขาจึงสร้างหอดูดาวของตนเองที่เมืองแฟล็กสตาฟฟ์ รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา เพื่อศึกษาดาวอังคารโดยเฉพาะ โลเวลล์เชื่อว่า เขาเห็นระบบของเส้นที่ลากโยงไปมาจำนวนมากบนผิวของดาวอังคาร และคิดว่าเป็นคลองขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นมาสำหรับส่งน้ำ โดยชาวดาวอังคารผู้มีความรู้ความสามารถ คนทั่วไปเห็นด้วยกับความคิดของโลเวลล์ เป็นเวลานับแรมปีที่ผู้คนคิดว่าบนดาวอังคารอาจมีคนอยู่ ใน ค.ศ. 1897 เอช.จี. เวลส์ ได้เขียนนวนิยายเรื่อง วอร์ออฟเดอะเวิลด์ส (War of the Worlds) โดยมีเค้าโครงเรื่องตามความเชื่อของโลเวลล์ ทุกวันนี้เรารู้ว่าเส้นสายต่าง ๆ ที่โลเวลล์เห็นบนดาวอังคารนั้นไม่มีอยู่จริง
ปูม้า (สกุล)

| ปูม้า |
| --- | --- |

ปูม้า (P. pelagicus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea
ชั้น:: Malacostraca
อันดับ:: Decapoda
อันดับฐาน:: Brachyura
วงศ์:: Portunidae
สกุล:: Portunus Weber, 1795

ชนิดต้นแบบ
Cancer pelagicus Linnaeus, 1758
ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ปูม้า (อังกฤษ: Swimming crab) เป็นสกุลของปูสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปูว่ายน้ำ (Portunidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Portunus (/ปอร์-ทู-นัส/)
มีลักษณะกระดองแบนราบและกว้าง ขาคู่สุดท้ายแพเป็นใบพาย ใช้สำหรับว่ายน้ำ ซึ่งจะว่ายน้ำได้ดีและเร็วมาก ปกติจะหากินในเวลากลางคืน ส่วนเวลากลางวันจะฝังตัวอยู่ใต้ทราย ในระดับความลึกประมาณ 7-30 เมตร โดยโผล่มาเพียงตาและหนวดเพื่อสังเกตการณ์ จัดเป็นปูที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ เนื่องจากใช้บริโภคเป็นอาหาร เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 3 เดือน หลังจากตัวผู้ลอกคราบแล้ว สามารถออกไข่ได้ครั้งละ 120,000-2,300,000 ฟอง พบในน่านน้ำไทย 19 ชนิด
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Portunus ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q3399586  Wikispecies: Portunus  ADW: Portunus  BOLD: 4990  Fossilworks: 22654  GBIF: 2225661  iNaturalist: 127705  ITIS: 98717  NCBI: 80835  NZOR: 045aa9ba-28f0-4fbb-a878-bc019d488955  WoRMS: 106930
ปีเตอร์ รีด

ปีเตอร์ รีด (อังกฤษ: Peter Reid) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตผู้เล่นฟุตบอลชาวอังกฤษ
สมัยเป็นนักเตะเคยเล่นให้สโมสรโบลตัน วันเดอเรอร์ส,เอฟเวอร์ตัน,ควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส,แมนเชสเตอร์ซิตี เซาธ์แฮมป์ตัน,น็อตต์ส เคาน์ตี้และสโมสรบิวรี่ 
หลังจากแขวนสตั๊ดเคยทำหน้าที่ผู้จัดการทีมให้ทีมชาติอังกฤษชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ซันเดอร์แลนด์ ลีดส์ ยูไนเต็ด และโคเวนทรี อดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชาติไทย ล่าสุดเขาเป็นผู้จัดการทีมพลิมัธ อาร์กายล์ ในลีกวัน ประเทศอังกฤษ
ประวัติ

ปีเตอร์ รีด เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1956 ที่แขวงฮายตัน เมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ ขึ้นทะเบียนเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรโบลตัน วันเดอเรอร์สในปี 1974 โดยได้รับเหรียญรางวัลครั้งแรกเมื่อสโมสรโบลตันคว้าแชมป์ ดิวิชั่น2ในปี 1978 และได้เลื่อนชั้นแต่ปีเตอร์ รีดได้เล่นในลีกสูงสุดกับสโมสรแค่ 2 ฤดูกาล ก่อนที่โบลตันจะตกชั้นในเวลาต่อมา
หลังจากนั้นเขาได้ย้ายไปร่วมทีมเอฟเวอร์ตันในปี 1982 ภายใต้การคุมทีมของโฮเวิร์ด เคนดัลล์ ด้วยค่าตัว 6 แสนปอนด์และประสบความสำเร็จกับสโมสรใหม่อย่างมากเมื่อเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดที่ได้แชมป์เอฟเอคัพและแชมป์ยูฟ่า คัพ วินเนอร์สคัพในปี 1985 ก่อนจะพาสโมสรได้แชมป์ลีกสูงสุดในปี 1987
ในช่วงที่ประสบความสำเร็จนั้น รีดได้ชื่อว่าเป็นมิดฟิลด์ที่มากความสามารถและได้รับการยอมรับในยุโรป โดยได้รับเลือกให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอในปี 1985 และทำสถิติลงสนามให้เอฟเวอร์ตันถึง 159 นัด ซึ่งภายหลังในปี 2003 รีด ได้รับการโหวตจากแฟนของสโมสรให้ติดอยู่ในทีม Greatest Everton XI และ รางวัล Everton Giants ในปี 2006 อีกด้วย
ในทีมชาติอังกฤษ ปีเตอร์ รีดลงสนามให้ทีมชาติชุดใหญ่ทั้งสิ้น 13นัด เป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษชุดฟุตบอลโลก ปี 1986 ที่เม็กซิโกและเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่อยู่ในเกมส์ที่อังกฤษแพ้อาร์เจนติน่าจากลูกยิงของดีเอโก้ มาราโดน่า
หลังจากออกจากสโมสรเอฟเวอร์ตันเขาได้ย้ายไปสู่สโมสรควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์สและเล่นอยู่หนึ่งฤดูกาลก็ย้ายไปเล่นให้แมนเชสเตอร์ซิตีภายใต้การคุมทีมของโฮเวิร์ด เคนดัลล์ เจ้านายเก่าสมัยเล่นให้เอฟเวอร์ตัน
บทบาทอื่น

ปีเตอร์ รีด เป็นเอเยนต์นักฟุตบอลที่ได้รับการจดทะเบียนอย่างถูกต้องโดยทำงานร่วมกับฌอน รีดน้องชายของเขา และเคยเป็นผู้วิเคราะห์เกมส์ทางโทรทัศน์กับบีบีซีในช่วงฟุตบอลโลก 2006 ร่วมกับลี ดิ๊กซั่นอดีตกองหลังทีมชาติอังกฤษ นอกจากนี้ยังเคยทำงานกับสกาย สปอร์ตในปี 2007
ผลงาน > สมัยเป็นผู้เล่น

โบลตัน วันดอร์เรอร์ส
ดิวิชั่น 2(เดิม) แชมป์: ฤดูกาล 1977-1978
เอฟเวอร์ตัน
เอฟเอ คัพ แชมป์: ปี 1984
ดิวิชั่น 1(เดิม) ปัจจุบันคือ พรีเมียร์ลีก แชมป์: ฤดูกาล 1984-1985, 1986-1987
เอฟเอ คัพ รองแชมป์: ปี 1985
ยูฟ่า คัพ วินเนอร์สคัพ แชมป์: 1985
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ ปี 1985
ผลงาน > สมัยเป็นผู้จัดการ

ซันเดอร์แลนด์
ดิวิชั่น 1 (ปัจจุบันคือ ลีก เดอะ แชมเปี้ยนชิพ) แชมป์: ฤดูกาล 1995-1996, 1998-1999
ทีมชาติไทย
ซูซูกิ คัพ รองแชมป์:2008
สโมสรที่เคยเล่น

ค.ศ. 1974 - ค.ศ. 1982 โบลตัน
ค.ศ. 1982 - ค.ศ. 1989 เอฟเวอร์ตัน
ค.ศ. 1989 - ค.ศ. 1990 ควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส
ค.ศ. 1990 - ค.ศ. 1993 แมนฯ ซิตี้
ค.ศ. 1993 - ค.ศ. 1994 เซาแธมป์ตัน
ค.ศ. 1994 น็อตต์ส เคาน์ตี้
ค.ศ. 1994 - ค.ศ. 1995 บิวรี่
ประวัติการคุมทีม

ค.ศ. 1990 - ค.ศ. 1993 แมนเชสเตอร์ซิตี
ค.ศ. 1995 ทีมชาติอังกฤษ ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี
ค.ศ. 1995 - ค.ศ. 2002 ซันเดอร์แลนด์
ค.ศ. 2003 ลีดส์ ยูไนเต็ด
ค.ศ. 2004 - ค.ศ. 2005 โคเวนทรี
ค.ศ. 2008 - ค.ศ. 2009 ทีมชาติไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ ปีเตอร์ รีด ที่ Soccerbase
ปีเตอร์ รีด สถิติอาชีพผู้จัดการ ที่ Soccerbase
Peter Reid England career stats[ลิงก์เสีย] at The Football Association
List of FIFA-registered agents in England ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 28 พฤษภาคม 2007)
Full Managerial Stats for Leeds United from WAFLL
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
ป่าดิบชื้น

ป่าดิบชื้นที่อุทยานแห่งชาติไทรโยค
ป่าดิบชื้น หรือ ป่าฝนเขตร้อน (อังกฤษ: tropical rain forest) จัดเป็นป่าประเภทไม่ผลัดใบ เป็นป่าที่มีสีเขียวตลอดทั้งปี ต้นไม้จะไม่ผลัดใบในช่วงฤดูแล้ง เนื่องจากปริมาณน้ำฝนค่อนข้างมาก ต้นไม้ไม่มีความจำเป็นต้องผลัดใบเพื่อลดการคายน้ำ
ป่าชนิดนี้มักจะเรียกกันว่า ป่าดงดิบ เป็นป่าที่อยู่ในเขตมรสุมพัดผ่านเกือบตลอดทั้งปี ขึ้นอยู่ตามที่ราบลุ่ม ที่ราบเชิงเขาที่มีระดับความสูงตั้งแต่ 0-100 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง (บางครั้งอาจพบอยู่สูงถึงระดับ 250 เมตร) และมีปริมาณน้ำฝนที่ไม่น้อยกว่า 2,000 มม./ปี พบมากทางภาคใต้และแถบจังหวัดชายทะเลภาคตะวันออก เช่น จังหวัดระยอง จันทบุรี และตราด
ทรัพยากรสัตว์ป่า

สัตว์ป่าเลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่มีอยู่ในป่าดงดิบชื้น ได้แก่
สมเสร็จ  (En:Tapirus indicus)
แรด  (En:Rhinoceros sondaicus)
กระจงควาย  (En:Tragulus napu)
กระจงเล็ก  (En:T. javanicus)
เก้งหม้อ  (En:Muntiacus feae)
แมวป่าหัวแบน  (En:Felis planiceps)
ทรัพยากรป่าไม้

ลักษณะทั่วไปเป็นป่ารกทึบ ประกอบด้วยพันธุ์ไม้มากมายหลายร้อยชนิด ต้นไม้ชั้นบนส่วนใหญ่เป็นพันธุ์ไม้ในวงศ์ยางนา (En:Dipterocarpaceae) ซึ่งมีลำต้นสูงใหญ่ตั้งตรง ตั้งแต่ 30-50 เมตร พืชสำคัญที่พบเห็นได้ตามป่าดิบชิ้นทั่วไป ได้แก่
| --- | --- |
 ยางมันหมู (En:Dipterocarpus kerrii)  ยางยูง (En:D. grandiflorus)  ยางเสียน (En:D. gracilis)  ยางวาด (En:D. chartaceus)  ยางกล่อง (En:D. dyeri)  ยางเกลี้ยง (En:D. hasseltii)  กะบาก (En:Anisoptera curtisii)  ตะเคียนชันตาแมว (En:Neobalanocarpus heimii)  เคี่ยม (En:Cotylelobium lanceolatum)  ไข่เขียว (En:Parashorea stellata)  ตะเคียนทอง (En:Hopea odorata)  ตะเคียนขาว (En:H. pedicellata)  ตะเคียนแก้ว (En:H. sangal)  ตะเคียนราก (En:H. latifolia):  แอ๊ก (En:Shorea glauca)  สยา (En:S. laevis)  กาลอ (En:S. faguetiana)  ตะเคียนสามพอน (En:S. gratissima)  กะบากหิน (En:S. hypochra)  สยาเหลือง (En:S. curtisii)  มารันตี (En:S. dasyphylla)  สยาขาว (En:S. leprosula)  ชันหอย (En:S. macroptera)  สยาเหลือง (En:S. parvifolia)  มารันตีเสงวาง (En:S. singkawang)  พันจำดง (En:Vatica lowii)  พันจำ (En:V. odorata)  
ถัดมาไม้ชั้นกลาง เป็นไม้ต้นขนาดกลางและเล็ก ได้แก่ หลุมพอ สะตอ ยวน หยี สัตบรรณ ชันรูจี อินทนิล ปาล์มบังสูรย์ พุงทะลาย ท้ายเภาขาว พระเจ้าห้าองค์ ส่วนพืชชั้นล่างเป็นพืชล้มลุกต่างๆ เช่น ระกำ หวาย ไผ่ เถาวัลย์ นอกจากนี้มักพบ พืชอิงอาศัย จำพวกเฟิร์น และมอสส์ และอาจพบเห็ดรา ชนิดต่าง ๆ ด้วย
เปอโยต์ 406

| เปอโยต์ 406 |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: เปอโยต์
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2539 - 2548
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดกลาง (Mid-Size Car)
รูปแบบตัวถัง: ซีดาน 4 ประตู คูเป้ 2 ประตู สเตชันวากอน 5 ประตู
รุ่นที่คล้ายกัน: ซีตรอง C5 โตโยต้า โคโรน่า/คัมรี่ ฮอนด้า แอคคอร์ด นิสสัน เซฟิโร่/เทียน่า มิตซูบิชิ กาแลนต์ โฟล์กสวาเกน พัสสาท มาสด้า 626/6 ฟอร์ด ทอรัส/มอนดิโอ เชฟโรเลต มาลีบู ซูซูกิ คิซาชิ ฮุนได โซนาต้า
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 1.6 L I4 (petrol) 1.8 L I4 (petrol) 2.0 L I4 (petrol) 2.0 L I4 turbo (petrol) 2.2 L I4 (petrol) 2.9 L V6 (petrol) 1.9 L I4 (diesel) 2.0 L I4 (diesel) 2.1 L I4 (diesel) 2.2 L I4 (diesel)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: เปอโยต์ 405
รุ่นต่อไป: เปอโยต์ 407
เปอโยต์ 406 (อังกฤษ: Peugeot 406) เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางรุ่นหนึ่งของเปอโยต์ เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2539 โดยมาทดแทนเปอโยต์ 405 และเลิกผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยมีเปอโยต์ 407 เข้ามาทดแทน แต่เริ่มจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2541-2548 โดยบริษัทยนตรกิจ คอร์เปอเรชั่น ถือเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางของเปอโยต์รุ่นสุดท้ายที่ประกอบในประเทศไทย โดยเป็นรถประกอบแบบ CKD (Complete Knock-Down) ซึ่งเป็นรถเปอโยต์อีกรุ่นหนึ่งที่ขายดีในประเทศไทย และมีให้เห็นอยู่บ้างตามท้องถนนในประเทศไทย
เปอโยต์ 406 มีเครื่องยนต์ 7 ขนาด คือ 1.6 ,1.8 ,1.9 ,2.0 ,2.1 ,2.2 และ 2.9 ลิตร และมีตัวถัง 3 แบบ คือ ซีดาน 4 ประตู ,คูเป้ 2 ประตู และสเตชันวากอน 5 ประตู โดยในประเทศไทยจะมีให้เห็นเฉพาะรุ่น 4 ประตูเท่านั้น
ในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการปรับโฉม Minorchange เล็กน้อยก่อนที่จะยุติการผลิตในปี พ.ศ. 2548
เปดรู การ์ลุสแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา

เปดรู การ์ลุสแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา (อังกฤษ: Pedro Carlos of Orléans-Braganza) ประสูติเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2488 ณ บราซิล เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายเปดรู กัสเตาแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซาและเจ้าหญิงมารีอา เด ลา เอสเปรันซา แห่งบูร์บง-ซิชิลีทั้งสอง พระองค์เป็นพระเชษฐาแท้ ๆ ในเจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ เป็นพระประมุขแห่งราชวงศ์บราซิล ผู้อ้างสิทธิ์สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งบราซิล พระองค์ทรงงานเป็นวิศวกรด้านป่าไม้ของประเทศ
ตามลัทธิกษัตริย์นิยม พระองค์ทรงมีสิทธิ์ที่ถูกต้องในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์แห่งบราซิล พระองค์เป็นพระญาติของเจ้าชายฌ็อง เคานต์แห่งปารีส และเป็นพระมาตุลา (ลุงฝ่ายแม่) ในเจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบีย และยังเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน ด้วยพระมารดาของพระองค์เป็นพระภคินีของพระราชมารดาของสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมครั้งแรกกับโรนี คูน จี โซซา เมื่อวันที่ 2 กันยายน 2518 มีพระโอรส 1 พระองค์คือ
เจ้าชายเปดรู ชียากูแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา
หลังจากนั้นเพียง 2 วัน พระชายาคนแรกก็ถึงแก่กรรมเนื่องจากคลอดพระบุตร พระองค์จึงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับพาทริชา อเล็กซานดรา บรันส์คัม เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2524 มีพระโอรส 1 พระองค์คือ
เจ้าชายฟีลีปี
ต่อมาไม่นาน พระชายาพระองค์ที่ 2 ก็ถึงแก่กรรมอย่างกะทันหัน