stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แมงดาจาน

| แมงดาจาน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มีข้อมูล  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Chelicerata
ชั้น:: Merostomata
อันดับ:: Xiphosura
วงศ์:: Limulidae
สกุล:: Tachypleus
สปีชีส์:: T.  gigas
ชื่อทวินาม
Tachypleus gigas (Müller, 1785)

ชื่อพ้อง
 Limulus gigas Müller, 1785  Limulus moluccanus Latreille, 1802
แมงดาจาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Tachypleus gigas) เป็นแมงดาเพียงหนึ่งในสองชนิดที่พบได้ในประเทศไทย [อีกชนิดคือ แมงดาถ้วย (Carcinoscorpius rotundicauda)] และจัดเป็นหนึ่งในสองชนิดที่อยู่ในสกุล Tachypleus [อีกชนิดคือ แมงดาญี่ปุ่น (T. tridentatus)]
แมงดาจานมีลักษณะกระดองแบนราบและกว้างกว่าแมงดาถ้วย หางมีลักษณะเป็นสันนูนขึ้นมาเป็นสามเหลี่ยม มีสันซึ่งมีหนามเล็ก ๆ เรียงเป็นแถวตามความยาวอยู่ตรงกลางด้านบนของหาง ตัวผู้มีขอจับพองออกเป็นกระเปาะ 2 คู่ ตัวเมียมีหนามบริเวณขอบด้านข้างของส่วนท้องขนาดยาว 3 คู่แรก และสั้น 3 คู่หลังในตัวผู้มีขนาดความยาวใกล้เคียงกัน ด้านท้องมีสีน้ำตาลอ่อนและมีสีเข้มตอนขอบหน้า ขนาดใหญ่สุดมีความกว้างของกระดอง ไม่เกิน 25 เซนติเมตร หรือประมาณเท่าจานข้าวใบใหญ่  อันเป็นที่มาของชื่อ  สีของกระดองอ่อนกว่าแมงดาถ้วย ความยาวของกระดองประมาณ 35–40 เซนติเมตร พบกระจายทั่วไปในเขตชายฝั่งของมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย, ทางตะวันออกของอ่าวเบงกอล, อินโดนีเซีย, เวียดนาม, ซาราวัก, มาเลเซีย, สิงคโปร์, ไทย ไปจนถึงจีน สำหรับในประเทศไทยซึ่งพบแพร่กระจายชุกชุมทั้ง 2 ฟาก ในฝั่งทะเลอันดามันพบได้ตั้งแต่บริเวณจังหวัดสมุทรสาคร, สมุทรสงคราม, เพชรบุรีถึงชุมพร  ในฝั่งอ่าวไทยพบได้ที่ จังหวัดสมุทรปราการ, ฉะเชิงเทรา, ชลบุรีจนถึงจันทบุรี
แมงดาจานนั้น มีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า แมงดาทะเลหางเหลี่ยม หรือ แมงดาทะเลหางสามเหลี่ยม ตามลักษณะของหาง จัดเป็นแมงดาชนิดที่รับประทานได้ โดยนิยมนำไข่และเนื้อมาย่าง หรือทำเป็นห่อหมก โดยที่พิษของแมงดาจานนั้น ในประเทศไทยยังไม่เคยมีรายงานพบ แต่ทว่าในต่างประเทศ มีรายงานพบประมาณร้อยละ 10 เช่นที่ สิงคโปร์
แมงดาจานอาศัยอยู่บริเวณน้ำตื้นตามชายฝั่งทะเล โดยวางไข่ไว้บนหาดทรายด้วยการขุดหลุมประมาณ 8–12 หลุม วางไข่แต่ละครั้งประมาณ 9,000 ฟอง ช่วงต้นฤดูร้อนประมาณตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนกันยายน โดยจะวางไข่ในช่วงน้ำขึ้นสูงสุดประมาณ 2–3 วัน ทุก ๆ รอบ 15 วัน ไข่มีสีเหลืองอ่อน และมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 3-4 มิลลิเมตร
รูปภาพ

แมงดาจานพร้อมรับประทานที่ศรีราชา
ภาพวาดแมงดาจาน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ แมงดาจาน ที่วิกิสปีชีส์
ไคท์

ไคท์ เป็นลูกศิษย์ของจิน ฟรีคส์ พ่อของกอร์น เคยเจอกับกอร์นตอนเด็กและได้ช่วยชีวิตกอร์นไว้จากหมี และได้มอบพวงกุญแจการ์ดฮันเตอร์ของพ่อของกอร์นไว้ให้ด้วย 
และต่อจากนั้น ได้เจอกันกอร์น และได้ร่วมต่อสู้ กำจัด  คิเมร่าแอ๊นท์ และคิดว่า คิรัว และกอร์น นั้นเก่ง แต่ความจริงแล้วไม่สามารถช่วยไคท์ได้เลย ไคท์เลยต้องสละชีวิตตัวเองลง ในตอนที่ 85 Hunter x Hunter 2012
แต่ร่างของไคท์นั้นยัง โดน คิเมร่าแอ๊นท์ ทำเป็นหุ่นเชิด แต่ความจริงนั้นได้ตายไปแล้ว ทำให้กอร์น มีความหวังที่จะช่วยอีกครั้ง แต่เมื่อรู้ว่าช่วยไม่ใด้แล้ว กอร์นก็ได้ระเบิดพลัง ด้วยสัญญา ของ ฮัตสึ ที่รุนแรง
และกำจัด หัวหน้าหน่วย คิเมร่าแอ๊นท์ ตัวที่ ฆ่า ไคท์ ลงในหมัดเดียว และกอร์นก็ตั้งรับผลของฮัตสึ ทำให้ปางตาย ร่างกายแทบดูไม่เหลือความเป็น มนุษย์ มือเหลือแต่กระดูก
คิรัวเลยตัดสินใจใช้พลังของน้องสาวของคิรัว 
ความสามารถของน้องชายคิรัวคือ เขาจะให้เราช่วย 3 อย่าง และจะให้พรเรา 1 อย่าง ปัญาหาอยู่ที่ พรที่น้อยชายขอ เราต้องทำให้ได้ ไม่เช่นนั้นเราต้องตาย
แม่สื่อ

แม่สื่อ หรือ พ่อสื่อ คือผู้ทำหน้าที่จับคู่ให้หนุ่ม-สาวให้ได้พบ นัดเที่ยว หรือแต่งงานกัน โดยบุคคลที่เป็นแม่สื่อมีวาทศิลป์และมนุษยสัมพันธ์ที่ดี รู้จักคนมาก และมองโลกในแง่ดี
นอกจากมีการจับคู่ระหว่างหนุ่มสาวแล้ว ยังมีการจับคู่ระหว่างเกย์ให้มาทำความรู้จักกันอีกด้วย
เหตุผลที่ยังมีแม่สื่อ

สมัยก่อนนั้นแม่สื่อถือเป็นอาชีพยอดนิยมของเหล่าบรรดาคนเฒ่าคนแก่[ต้องการอ้างอิง] (โดยเฉพาะชาวจีน) ที่อยากเห็นลูกหลานเป็นฝั่งเป็นฝา เลยทำตัวหูตากว้างไกล เห็นหนุ่ม-สาวคนไหน โสด ดี มีฐานะ เป็นไม่ได้ ต้องจับคู่ให้มาเกี่ยวดองกับลูกหลานในตระกูลของตัวเองอยู่เสมอ แม่สื่อในปัจจุบันอาจจะเป็นญาติผู้ใหญ่ของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็ได้
คนจีนจะถือเรื่องแซ่เป็นสำคัญ หากเป็นเครือญาติหรือใช้แซ่เดียวกันห้ามแต่งงานกันเองเด็ดขาด เพราะฉะนั้นระบบแม่สื่อจึงช่วยตรวจสอบรายละเอียดหลักๆ นี้ก่อนในเบื้องต้น อย่างในแวดวงของคนที่มีฐานะดีเขาไม่อยากได้คนที่ฐานะแย่กว่าแล้วมากอบโกย เขาก็จะใช้วิธีจัดปาร์ตี้ที่บ้านแล้วผู้ใหญ่จะช่วยดู ช่วยแนะนำ ฐานะต้องเข้ากันได้
ฝ่ายชายที่อิ่มตัวกับการหวงแหนความโสดของตนมานาน พ่อแม่ของฝ่ายหญิงและฝ่ายชายที่ต้องการเห็นลูกหลานมีคู่ครอง
วิธีการจับคู่

วิธีการจับคู่ของแม่สื่อนั้นเริ่มด้วยความเหมาะสมในแบบต่างๆ (เช่น ฐานะ ความดี ความสามารถ) ที่สำคัญฝ่ายชายต้องดีเพราะถ้าผู้ชายดีครอบครัวก็อยู่ได้ ถ้าฝ่ายชายดีบ้างไม่ดีบ้างแม่สื่อจะบอกฝ่ายหญิงว่าเขาดีแล้วให้ทั้งสองลองคบกัน ถ้าปรับตัวได้ก็ดีถ้าไม่ได้ก็แยก
แนะให้ไปดูตัวโดยที่แม่สื่อจะบอกเพียงแค่ฝ่ายเดียวเท่านั้น เช่น แม่สื่อจะให้ข้อมูลของฝ่ายหญิงให้ฝ่ายชายเท่านั้นว่าผู้หญิงคนนี้ดียังไง เมื่อทั้งสองฝ่ายมาดูตัวกันโดยที่ฝ่ายหญิงไม่รู้ตัวเมื่อดูตัวเสร็จหากฝ่ายชายปฏิเสธ แม่สื่อจะยกจุดเด่นของฝ่ายหญิงมาพูดโดยการโน้มน้าวและชักแม่น้ำทั้งห้าแล้วจบท้ายประโยคว่าผู้หญิงดีๆ แบบนี้จะหาจากที่ไหนได้อีก ด้วยเหตุนี้ฝ่ายชายหลายคนใจอ่อนลองคบทุกราย
การทำงานของแม่สื่อจะสำเร็จได้ผู้ใหญ่ทั้งสองบ้านต้องรับรู้และให้การสนับสนุน ดังนั้นแม่สื่อจะคุยกับผู้ใหญ่ก่อนเมื่อถึงวันดูตัวผู้ใหญ่ก็ไปด้วย (ส่วนใหญ่ผู้ใหญ่จะไปดูเรื่องของบุคลิกลักษณะ รวมไปถึงโหงวเฮ้งของผู้ที่จะมาเป็นคู่กัน คนจีนให้ความสำคัญมาก เพราะฉะนั้นเวลาเจอกันในวันนัดดูตัว หากฝ่ายใดมีญาติผู้ใหญ่มาด้วย ก็จะช่วยเป็นหูเป็นตาพากันสำรวจโหงวเฮ้งของอีกฝ่าย)[ต้องการอ้างอิง] แม่สื่อจะค่อยๆ ถามฝ่ายฝ่ายหนึ่ง ถามไปเรื่อยๆ โดยไม่ให้รู้ตัว
หากทั้งสองฝ่ายไม่ได้เกิดมาคู่กันแม่สื่อก็จะหาให้ใหม่ แต่ส่วนมากจะไม่พลาด
ผลตอบแทนของแม่สื่อ

เมื่อหนุ่มสาวได้ตกลงปลงใจแต่งงานกัน ตามธรรมเนียมเมื่อก่อนแม่สื่อจะได้ค่าตอบแทนเป็นเงิน 3% จากเงินสินสอด[ต้องการอ้างอิง] ของขวัญหรืออั่งเปา ส่วนปัจจุบันอาจจะมีการเปลี่ยนแปลง
โทโซะ

โอโตโซะ พร้อมด้วย ซากาซูกิ (ถ้วยเคลือบชาด) 3 ใบ
โทโซะ (ญี่ปุ่น: 屠蘇; โรมาจิ: toso) หรือ โอโตโซะ (ญี่ปุ่น: お屠蘇; โรมาจิ: o-toso) เป็นชุดสาเกแบบพิเศษที่ผสมสมุนไพรและเครื่องเทศลงไป ซึ่งชาวญี่ปุ่นจะนำมาดื่มกันในเทศกาลปีใหม่ของญี่ปุ่น
ตามธรรมเนียมปฏิบัติ ชาวญี่ปุ่นจะดื่มโทโซะจนเมา ซึ่งเชื่อว่าจะช่วยล้างโรคภัยไข้เจ็บของปีก่อนหน้าให้ออกไป และปรารถนาชีวิตที่ยืนยาว ในผู้สูงวัยนั้นมีคำกล่าวที่ว่า "หากใครดื่มสิ่งนี้แล้วครอบครัวของเขาจะไม่ล้มป่วย" และโทโซะนี้เองก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของโอเซจิ อาหารสำหรับปีใหม่ของชาวญี่ปุ่น
โทโซะได้จากการรวบรวมสมุนไพรหลากหลายอย่างมารวมกัน เรียกว่า โทโซซัง (ญี่ปุ่น: 屠蘇散; โรมาจิ: tososan) มีรสเผ็ดเล็กน้อย หลังจากนั้นก็จะนำไปแช่ในสาเกหรือมิริง หากแช่ในมิริงนั้น มิริงจะมีรสหวาน เหมาะสำหรับการดื่ม
ถ้วยเคลือบ 3 ใบตามภาพนั้นเรียกว่า ซากาซูกิ (盃) เริ่มต้นด้วยขนาดเล็กสุดไปจนใหญ่สุด สำหรับนำมาใช้กับสมาชิกในครอบครัวหรือแขก การจิบนั้นจะจิบทีละเล็กน้อย ซึ่งวิธีการจิบจะแตกต่างกันไปตามภูมิภาค แต่โดยพิธีการที่เป็นทางการแล้ว จะให้คนอายุน้อยที่สุดจิบก่อนไปจนถึงคนที่อายุมากที่สุด
ในปัจจุบันจะพบโอโตโซะส่วนมากได้เฉพาะภูมิภาคคันไซและภาคตะวันตกของญี่ปุ่นเท่านั้น การฉลองในภูมิภาคอื่น ๆ อาจจะจะพบโอโตโซะได้แต่ไม่มีโทโซซัง
ที่มา

บทความภาษาอังกฤษ ซึ่งแปลจาก บทความปีใหม่ญี่ปุ่น วันที่ 6 มกราคม 2007
โคอิโซระ

| --- | --- |
โคอิโซระ

恋空―切ナイ恋物語 (Koizora: Setsunai Koi Monogatari)
แนว: โรแมนซ์, โศกนาฏกรรม
นวนิยายชุด
เขียนโดย: มิกะ
สำนักพิมพ์: Starts Publications
ตีพิมพ์: 2548 (ออนไลน์) ตุลาคม พ.ศ. 2549 (ตีพิมพ์)
มังงะ
เขียนโดย: [Cleofe] อิบูกิ ฮาเนดะ
สำนักพิมพ์: ฟูตาบาชะ
นิตยสาร: Comic Mahou no iland
กลุ่มเป้าหมาย: โจเซ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2550 – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
จำนวนเล่ม: 8
ละครโทรทัศน์
เครือข่าย: TBS
ฉาย:  2 สิงหาคม พ.ศ. 2551  –  13 กันยายน พ.ศ. 2551
ตอน: 6
ดูเพิ่ม
 โคอิโซระ 
โคอิโซระ: เซ็ตสึไนโคอิโมโนงาตาริ (ญี่ปุ่น: 恋空―切ナイ恋物語; โรมาจิ: Koizora: Setsunai Koi Monogatari; "ท้องนภาแห่งความรัก: เรื่องราวรักรันทด") หรือเรียกโดยย่อว่า โคอิโซระ เป็นชื่อนวนิยายแนวเรียนรู้เติบโตและวีรคติ ซึ่งมิกะ (Mika) เขียนขึ้นเมื่อปี 2548 โดยเริ่มเผยแพร่ทางเว็บไซต์ "มาโฮโนะไอแลนด์" (Mahō no iLand)[ต้องการอ้างอิง] ให้อ่านทางโทรศัพท์เคลื่อนที่ ต่อมา สำนักพิมพ์สตาตส์ (Starts Publications) จึงตีพิมพ์เป็นหนังสือสองเล่มจำหน่ายตั้งแต่เดือนตุลาคม 2549
ผู้เขียนอ้างว่า เนื้อหานิยายอิงชีวประวัติของตน นิยายเรื่องนี้ได้รับความนิยมเป็นอันมากภายในเวลาไม่ช้าจนเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม ต่อมา นิยายจึงได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ ตลอดจนภาพยนตร์ทั้งจอเงินและจอแก้ว สำหรับภาพยนตร์โทรทัศน์นั้นชื่อภาษาไทยว่า รักเรานิรันดร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ภาพยนตร์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ละครทางการ เก็บถาวร 2017-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
แฮงแมน (เพลง)

บทความนี้เกี่ยวกับเพลง สำหรับวงดนตรีในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูที่ แฮงแมน
| "Hangman" |
| --- | --- |

เพลงโดยแฮงแมน
จากอัลบั้มแฮงแมน
วางจำหน่าย: 7 ตุลาคม พ.ศ. 2550
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟร็อก
ความยาว: 4:54
ค่ายเพลง: ดั๊กบาร์ (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: ณัฐพล พุทธภาวนา

แฮงแมน เป็นซิงเกิลจากอัลบั้มของวงดนตรี แฮงแมน จากอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียว "แฮงแมน" ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ณัฐพล พุทธภาวนา ออกจำหน่ายในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2550
การตอบรับ

เพลง "Hangman" ได้คว้าอันดับสูงสุดที่ 24 จากการจัดอันดับของ แฟต 104.5 ในชาร์ตของ 104.5 เอฟเอ็ม แฟตเรดิโอ ท็อป 75 ชาร์ต ประจำวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2551) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
104.5 เอฟเอ็ม แฟตเรดิโอ ท็อป 75 ชาร์ต: 7
แม่เจ้าบัวไหล

| บัวไหล |
| --- | --- |
แม่เจ้า

ชายาเจ้าเมืองแพร่
ดำรงพระยศ: ? – 25 กันยายน พ.ศ. 2445
ก่อนหน้า: แม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา

เกิด: พ.ศ. 2390 นครน่าน อาณาจักรรัตนโกสินทร์
ถึงแก่กรรม: พ.ศ. 2475 จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย
พระสวามี: น้อยเทพวงษ์
พระบุตร: เจ้ากาบคำ วราราช เจ้าเวียงชื่น บุตรรัตน์ เจ้าสุพรรณวดี ณ น่าน เจ้ายวงคำ เตมิยานนท์ เจ้ายวงแก้ว เทพวงศ์ เจ้าหอมนวล ศรุตานนท์ เจ้าอินทร์แปลง เทพวงศ์
พระบิดา: เจ้าไชยสงคราม
พระมารดา: แม่เจ้าอิ่นคำ
บัวไหล (พ.ศ. พ.ศ. 2390–2475) บ้างเรียก แม่เจ้าหลวง หรือ บัวไหล เทพวงศ์ เป็นชายาคนที่สองของเจ้าพิริยเทพวงษ์ อดีตเจ้าผู้ครองเมืองแพร่ และยังเป็นย่าของโชติ แพร่พันธุ์ หรือยาขอบ นักเขียนนวนิยายชื่อดัง
ประวัติ

แม่เจ้าบัวไหล เกิดที่เมืองน่าน เป็นธิดาคนเล็กจากทั้งหมดสี่คนของเจ้าไชยสงคราม (หรือ แสนไชยสงคราม) จากหนังสือ เชื้อสายเจ้าหลวงเมืองแพร่ 4 สมัย ระบุว่าเขามีเชื้อสายเจ้าเจ็ดตนจากเมืองพะเยา ส่วนมารดาชื่ออิ่นคำ เป็นภรรยาคนที่สอง และเป็นเชลยศึกเชื้อสายยอง ซึ่งถูกกวาดไปไว้ที่อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน (บางแห่งว่าบ้านถิ่น จังหวัดแพร่) บัวไหลมีพี่ชายฝาแฝด คือ เจ้าจอมแปง กับเจ้าเทพรส และมีพี่สาวชื่อเจ้าสามผิว ซึ่งเจ้าเทพรส พี่ชาย เป็นต้นสกุลรสเข้ม ในวัยเยาว์บัวไหลได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบเจ้านายตามขนบธรรมเนียมล้านนามาเป็นอย่างดี
ส่วนที่มาของชื่อ บัวไหล มีหลายสำนวน สำนวนหนึ่งว่า เมื่อแรกเกิด เจ้าไชยสงครามต้องคดีกับกงสุลอังกฤษ เขาต้องนำลูกสาวคนเล็กนี้ล่องเรือลงใต้ไปด้วยเพื่อแก้คดีที่กรุงเทพมหานคร จึงตั้งชื่อดังกล่าว อีกสำนวนหนึ่งอธิบายว่า เพราะบุตรสาวคนนี้เกิดขึ้นมาในช่วงที่บิดาจะต้องติดต่อราชการไปมาระหว่างเมืองน่านกับพะเยาอยู่เนือง ๆ จึงตั้งชื่อดังกล่าว
บัวไหลเข้าเป็นชายาคนที่สองของเจ้าพิริยเทพวงษ์ เจ้าผู้ครองเมืองแพร่ ซึ่งเป็นประเทศราชขนาดน้อยที่สุดในบรรดาประเทศราชทั้งห้าทางตอนเหนือของสยาม ทั้งสองมีบุตรด้วยกันเจ็ดคน ได้แก่ เจ้ากาบคำ เจ้าเวียงชื่น เจ้าสุพรรณวดี เจ้ายวงคำ เจ้ายวงแก้ว เจ้าหอมนวล และเจ้าอินทร์แปลง (หรืออินทร์แปง) บัวไหลเคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนเจ้าพิริยเทพวงศ์ ปกครองเมืองแพร่อยู่เจ็ดวัน จึงถูกเรียกขานอย่างยกย่องว่า แม่เจ้าหลวง
หลังเกิดกบฏเงี้ยวขึ้นเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2445 และถูกทางการสยามปราบปราม เจ้าพิริยเทพวงษ์หนีออกจากเมืองแพร่ไปหลวงพระบาง ฝ่ายสยามได้ทำการปลดเจ้าพิริยเทพวงษ์ลงเป็นไพร่ ให้เรียกว่า น้อยเทพวงษ์ พร้อมกับยึดคุ้มหลวงและทรัพย์สมบัติ ส่วนบัวไหลถูกถอดและถูกริบเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า หลังเหตุการณ์ดังกล่าว เจ้าเวียงชื่น พระธิดา และพระยาราชวงศ์ (น้อยบุญศรี) พระชามาดา ก่ออัตวินิบาตกรรมด้วยการดื่มยาพิษจนเสียชีวิตทั้งคู่ ส่วนบัวไหลถูกควบคุมตัวไปกักไว้ที่กรุงเทพมหานคร พร้อมกับบุตรธิดา โดยอยู่ภายใต้การดูแลของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย เป็นระยะเวลา 4-5 ปี จึงได้รับพระบรมราชานุญาตให้กลับภูมิลำเนาได้
ในบั้นปลาย บัวไหลอาศัยอยู่กับคุณหญิงหอมนวล ราชเดชดำรง ธิดาคนเล็กและลูกเขยที่จวนข้าหลวงจังหวัดเชียงราย จนถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2475
ความสนใจ

บัวไหลมีฝีมือในเชิงเย็บปักถักร้อย ซึ่งได้รับการถ่ายทอดจากอิ่นคำ พระมารดาซึ่งเป็นเชลยชาวยอง โดยเฉพาะการนำปีกแมลงทับมาประดับร่วมกับผ้าลูกไม้ ทั้งเคยปักผ้าม่านและหมอนขวาน รวมถึงเครื่องใช้ต่าง ๆ ถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นที่โปรดปรานยิ่งนัก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้จัดห้องไว้โดยเฉพาะ แล้วพระราชทานนามว่า ห้องบัวไหล ถือเป็นเกียรติยศที่สูงส่ง และมีผลงานสำคัญอีกหนึ่งชิ้น คือ ผ้าปักไหมคำเป็นตัวอักษรธรรมล้านนาบนพระคัมภีร์ยาวต่อเนื่องกันหลายแผ่น ทำขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2416 หรือเมื่อบัวไหลมีอายุได้ 23 ปี ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่วัดพระพุทธบาทมิ่งเมือง ซึ่งสำนักหอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร เคยมีแนวคิดที่จะยื่นเสนอให้เป็นมรดกความทรงจำแห่งโลก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2443 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายใน) ต่อมาวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2446 ถูกเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์
ราชกิจจานุเบกษา ถอดบัวไหลออกจากสามัญสมาชิกตติยจุลจอมเกล้า
โจเกินเชอกยาพักปา

โจเกินเชอกยาพักปา (ทิเบต: འགྲོ་མགོན་ཆོས་རྒྱལ་འཕགས་པ་, ไวลี: ʼgro mgon chos rgyal ʼphags pa, พินอินทิเบต: zhogön qögyä pagba, 6 มีนาคม 1235 - 22 พฤศจิกายน 1280) หรือ พักปา เป็นพระทิเบตในนิกายซากยา และเป็นผู้ปกครองทิเบตภายใต้อำนาจของจักรวรรดิมองโกล โดยได้รับการแต่งตั้งจากกุบไล ข่าน จักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์หยวน ชื่อในภาษาจีนมักเขียนว่า ปาซือปา (八思巴)

พักปาเป็นผู้ที่คิดประดิษฐ์อักษรพักปาขึ้นมาตามคำสั่งของกุบไลข่านโดยดัดแปลงจากอักษรทิเบต เพื่อใช้เขียนภาษามองโกเลียในแนวตั้ง และอักษรนี้ได้ถูกใช้จนตลอดช่วงยุคราชวงศ์หยวน
โจเซ ซูลูตา

โจเซ ซูลูตา (23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 – 6 ธันวาคม ค.ศ. 1972) เป็นทนายความและนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่วันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1945 จนถึงวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1945 และเป็นประธานวุฒิสภาตั้งแต่วันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 จนถึงวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1953
โทโชไดจิ

| โทโชไดจิ Tōshōdai-ji 唐招提寺 |
| --- | --- |
วิหาร (คนโด) หนึ่งในสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น
ข้อมูลทั่วไป
นิกาย: เคงง
ศรัทธาต่อ: พระไวโรจนพุทธะ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 759
บรรพชิตแรก: ภิกษุเจียนเจิน (กันจิน)
ที่อยู่: 13–46 Gojō-chō, เมืองนาระ จังหวัดนาระ
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
เว็บไซต์: www.toshodaiji.jp
โทโชไดจิ หรือ วัดโทโชได (ญี่ปุ่น: 唐招提寺; โรมาจิ: Tōshōdai-ji) คือวัดพุทธมหายานนิกายริชชู ตั้งอยู่ในเมืองนาระ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1302 ในสมัยนาระ โดยพระภิกษุเจียนเจินสมัยราชวงศ์ถังของจีน (หรือ กันจิน ในภาษาญี่ปุ่น) และเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในนาม "อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ" เมื่อ พ.ศ. 2541 มรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก
ประมวลภาพ

Memorial in front of Toushoudai-ji
Shichidō garan
Korō
Raidō
Hōzō และ Kyōzō
แหล่งข้อมูลอื่น

Toshodaii Temple, from The Official Nara Travel Guide เก็บถาวร 2017-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Toshodaiji Temple[ลิงก์เสีย] Guide GoJapanGo
34°40′32.11″N 135°47′5.40″E﻿ / ﻿34.6755861°N 135.7848333°E﻿ / 34.6755861; 135.7848333
| ด ค กอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ |
| --- | --- |
 โทไดจิ  โคฟูกูจิ  ศาลเจ้าคาซูงะ  กังโงจิ  ยากูชิจิ  โทโชไดจิ  เฮโจเกียว  ป่าดึกดำบรรพ์คาซูงายามะ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef
เซเรียอา ฤดูกาล 2019–20

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2019–20
ชนะเลิศ: ยูเวนตุส สมัยที่ 36
ตกชั้น: เลชเช เบรชชา สปัล
แชมเปียนส์ลีก: ยูเวนตุส อินเตอร์ มิลาน อาตาลันตา ลาซีโอ
ยูโรปาลีก: นาโปลี โรมา มิลาน
จำนวนการแข่งขันทั้งหมด: 380
จำนวนประตูทั้งหมด: 1154 (3.04 ต่อนัด)
ผู้ยิงประตูสูงสุด: ชีโร อิมโมบีเล (36 ประตู)
ทีมเหย้าชนะสูงสุด: อาตาลันตา 7–1 อูดีเนเซ (27 ตุลาคม ค.ศ. 2019) อินเตอร์ มิลาน 6–0 เบรชชา (1 กรกฎาคม ค.ศ. 2020)
ทีมเยือนชนะสูงสุด: โตรีโน 0–7 อาตาลันตา (25 มกราคม ค.ศ. 2020)
ประตูสูงสุด: เลชเช 2–7 อาตาลันตา (1 มีนาคม ค.ศ. 2020)
สถิติชนะติดต่อกันสูงสุด: ลาซีโอ (11 นัด)
สถิติไม่แพ้ติดต่อกันสูงสุด: ลาซีโอ (21 นัด)
สถิติไม่ชนะติดต่อกันสูงสุด: เบรชชา (14 นัด)
สถิติแพ้ติดต่อกันสูงสุด: เบรชชา เลชเช สปัล โตรีโน (6 นัด)
ผู้เข้าชมมากที่สุด: 75,923 คน อินเตอร์ มิลาน 1–2 ยูเวนตุส (6 ตุลาคม ค.ศ. 2019)
ผู้เข้าชมน้อยที่สุด: 8,182 คน อาตาลันตา 2–3 โตรีโน (1 กันยายน ค.ศ. 2019)
ผู้เข้าชมทั้งหมด: 6,610,983 คน
ผู้เข้าชมโดยเฉลี่ย: 27,205 คน
← 2018–19 2020–21 →
เซเรียอา ฤดูกาล 2019–20 (หรือที่รู้จักในชื่อ เซเรียอา ติม ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นฤดูกาลที่ 118 ของลีกสูงสุดฟุตบอลอิตาลี, และเป็นฤดูกาลที่ 10 นับตั้งแต่ถอนตัวออกจากลีกเซเรียเบ. ยูเวนตุส เป็นแชมป์เก่าที่จะมาป้องกันแชมป์. ฤดูกาลจะเริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ถึงวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2020. อย่างไรก็ตาม, เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2020, รัฐบาลอิตาลีหยุดการแข่งขันลีกจนถึงวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2020 เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอิตาลี. เซเรียอาไม่สามารถกลับมาลงเล่นกันต่อไปได้ในวันนี้, อ้างว่ามันกำลังจะกลับมาทำงานเพียงครั้งนึง "เงื่อนไขสุขภาพได้รับอนุญาต". เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม, ได้มีการประกาศว่าฟุตบอลอิตาลีจะถูกระงับการแข่งขันจนถึงวันที่ 14 มิถุนายน. เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม, ได้ประกาศว่าเซเรียอาจะกลับมาเริ่มต้นแข่งขันกันต่อในวันที่ 20 มิถุนายน.
ทีม

มี 20 ทีมที่ลงแข่งขันในลีก โดย 17 ทีมมาจากฤดูกาล 2018–19 และอีก 3 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาจากเซเรียเบ ฤดูกาล 2018–19 มีรายชื่อเรียงลำดับตามตัวอักษรดังนี้
ทีม > ที่ตั้งและสนามแข่งขัน

อาตาลันตา
โบโลญญา
เบรชชา
คัลยารี
ฟีออเรนตีนา
ยูเวนตุส
มิลาน
อินเตอร์ มิลาน
ลาซีโอ
โรมา
นาโปลี
ปาร์มา
เจนัว
ซัมป์โดเรีย
สปาล
ซัสซูโอโล
โตรีโน
เลชเช
อูดีเนเซ
เฮลแลสเวโรนา
ที่ตั้งของสโมสรที่ลงแข่งขันใน เซเรียอา ฤดูกาล 2019–20
| สโมสร | เมือง | สนาม | ความจุ (คน) | ผลงานเมื่อฤดูกาล 2018–19 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาตาลันตา | แบร์กาโม | สนามกีฬาเจวิสส์ | 21,300 | อันดับที่ 3 ในเซเรียอา |
| โบโลญญา | โบโลญญา | สนามกีฬาเรนาโต ดัลลารา | 38,279 | อันดับที่ 10 ในเซเรียอา |
| เบรชชา | เบรชชา | สตาดีโอมารีโอรีกามอนตี | 16,743 | ชนะเลิศ เซเรียเบ |
| คัลยารี | คัลยารี | ซาร์เดกนา อารีนา | 16,233 | อันดับที่ 15 ในเซเรียอา |
| ฟีออเรนตีนา | ฟลอเรนซ์ | สนามกีฬาอาร์เตมีโอ ฟรังกี | 43,147 | อันดับที่ 16 ในเซเรียอา |
| เจนัว | เจนัว | สนามกีฬาลุยจิ แฟร์ราริส | 36,685 | อันดับที่ 17 ในเซเรียอา |
| เฮลแลส เวโรนา | เวโรนา | สตาดีโอ มาร์กันโตนีโอ เบนเตโกดี | 39,211 | ชนะเลิศเพลย์ออฟ เซเรียเบ |
| อินเตอร์ มิลาน | มิลาน | ซานซีโร | 80,018 | อันดับที่ 4 ในเซเรียอา |
| ยูเวนตุส | ตูริน | สนามกีฬาอัลลิอันซ์ | 41,507 | ชนะเลิศ เซเรียอา |
| ลาซีโอ | โรม | สตาดีโอโอลิมปีโก | 72,698 | อันดับที่ 8 ในเซเรียอา |
| เลชเช | เลชเช | สตาดีโอเวียเดลมาเร | 33,876 | อันดับที่ 2 ในเซเรียเบ |
| มิลาน | มิลาน | ซานซีโร | 80,018 | อันดับที่ 5 ในเซเรียอา |
| นาโปลี | เนเปิลส์ | สตาดีโอซานเปาโล | 60,240 | อันดับที่ 2 ในเซเรียอา |
| ปาร์มา | ปาร์มา | สนามกีฬาเอนนีโอตาร์ดีนี | 27,906 | อันดับที่ 14 ในเซเรียอา |
| โรมา | โรม | สตาดีโอโอลิมปีโก | 72,698 | อันดับที่ 6 ในเซเรียอา |
| ซัมป์โดเรีย | เจนัว | สนามกีฬาลุยจี แฟร์ราริส | 36,685 | อันดับที่ 9 ในเซเรียอา |
| ซัสซูโอโล | ซัสซูโอโล | สนามกีฬามาเปย์-ชิตตาเดลตรีโกโลเร (เรจโจเอมีเลีย) | 23,717 | อันดับที่ 11 ในเซเรียอา |
| สปัล | แฟร์รารา | สตาดีโอ ปาโอโล มัซซา | 16,164 | อันดับที่ 13 ในเซเรียอา |
| โตรีโน | ตูริน | สตาดีโอโอลิมปีโกกรันเดโตรีโน | 27,994 | อันดับที่ 7 ในเซเรียอา |
| อูดีเนเซ | อูดีเน | สตาดีโอฟรีอูลี | 25,132 | อันดับที่ 12 ในเซเรียอา |
ทีม > รายละเอียดทีมและชุดแข่งขัน

| ทีม | ผู้จัดการทีม | กัปตัน | ผู้ผลิตเสื้อ | สปอนเซอร์เสื้อ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาตาลันตา |  จันปิเอโร กัสเปรินี |  อาเลฆันโดร โกเมซ | Joma | Radici Group |
| โบโลญญา |  ซีนีชา มิไฮโลวิช |  เบลรีม เจไมลี | Macron | Liu·Jo |
| เบรชชา |  เดียโก โลเปซ |  ดานีเอเล กัสตัลเดลโล | Kappa | UBI Banca |
| คัลยารี |  วัลเตร์ เซนกา |  ลูกา เซปปิเตลลี | Macron | Ichnusa |
| ฟีออเรนตีนา |  จูเซปเป ยาคินี |  เกร์มัน เปซเซลลา | Le Coq Sportif | Save The Children |
| เจนัว |  ดาวีเด นิโคลา |  โดเมนิโก กริสซิโต | Kappa | Giocheria |
| เฮลแลส เวโรนา |  อิวัน จูริช |  จัมปาโอโล ปัซซินี | Macron | Air Dolomiti |
| อินเตอร์ มิลาน |  อันโตนีโอ กอนเต |  ซามีร์ ฮันดานอวิช | Nike | Pirelli |
| ยูเวนตุส |  เมารีซีโอ ซาร์รี |  จอร์โจ กีเอลลีนี | Adidas | Jeep |
| ลาซีโอ |  ซิโมเน อินซากี |  เซนัด ลูลิช | Macron | Marathonbet |
| เลชเช |  ฟาบิโอ ลิเวรานี |  มาร์โค มันโคซู | M908 | Moby Lines |
| มิลาน |  สเตฟาโน ปิโอลี |  อาเลสซีโอ โรมัญโญลี | Puma | Fly Emirates |
| นาโปลี |  เกนนาโร กัตตูโซ |  โลเรนโซ อินซิญเญ | Kappa | Lete |
| ปาร์มา |  โรแบร์โต ดาเวอร์ซา |  บรูนู อัลวึช | Erreà | Cetilar |
| โรมา |  เปาโล ฟอนเซกา |  อาเลสซันโดร โฟลเรนซี | Nike | Qatar Airways |
| ซัมป์โดเรีย |  เกลาดีโอ รานีเอรี |  ฟาบีโอ กวาลยาเรลลา | Joma | Invent Energy |
| ซัสซูโอโล |  โรแบร์โต เด แซร์บี |  ฟรันเชสโก มัญญาเนลลี | Kappa | Mapei |
| สปาล |  ลุยจิ ดิ เบียจิโอ |  แซร์จิโอ ฟลอคคารี | Macron | Tassi Group |
| โตรีโน |  โมเรโน ลอนโก |  อันเดรอา เบลอตตี | Joma | Suzuki |
| อูดีเนเซ |  ลูกา ก็อตติ (รักษาการ) |  เควิน ลาซัญญา | Macron | Dacia |
ทีม > เปลี่ยนผู้จัดการทีม

| ทีม | ผู้จัดการคนก่อน | เหตุที่ออก | วันที่ออก | อันดับในตารางคะแนน | ผู้จัดการคนใหม่ | วันที่ได้รับการแต่งตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โรมา |  เกลาดีโอ รานีเอรี | หมดสัญญา | 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 | ก่อนเปิดฤดูกาล |  เปาลู ฟอนเซกา | 11 มิถุนายน ค.ศ. 2019 |
| ยูเวนตุส |  มัสซีมีเลียโน อัลเลกรี | ได้รับความยินยอมร่วมกัน | 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 | ก่อนเปิดฤดูกาล |  เมารีซีโอ ซาร์รี | 16 มิถุนายน ค.ศ. 2019 |
| เอซีมิลาน |  เกนนาโร กัตตูโซ | ได้รับความยินยอมร่วมกัน | 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 | ก่อนเปิดฤดูกาล |  มาร์โก จิอัมปาโอโล | 19 มิถุนายน ค.ศ. 2019 |
| อินเตอร์มิลาน |  ลูเซียโน สปัลเล็ตติ | ถูกไล่ออก | 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 | ก่อนเปิดฤดูกาล |  อันโตนีโอ กอนเต | 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 |
| ซัมป์โดเรีย |  มาร์โก จิอัมปาโอโล | ได้รับความยินยอมร่วมกัน, เซ็นสัญญากับ มิลาน | 15 มิถุนายน ค.ศ. 2019 | ก่อนเปิดฤดูกาล |  ยูเซบิโอ ดี ฟรันเชสโก | 22 มิถุนายน ค.ศ. 2019 |
| เจนัว |  เชซาเร ปรันเดลลี | ได้รับความยินยอมร่วมกัน | 20 มิถุนายน ค.ศ. 2019 | ก่อนเปิดฤดูกาล |  ออเรลิโอ อันเดรอัซโซลี | 14 มิถุนายน ค.ศ. 2019 |
| เฮลแลสเวโรนา |  อัลเฟรโด อากลีเอตติ | หมดสัญญา | 30 มิถุนายน ค.ศ. 2019 | ก่อนเปิดฤดูกาล |  อิวัน ยูริช | 14 มิถุนายน ค.ศ. 2019 |
| ซัมป์โดเรีย |  ยูเซบิโอ ดี ฟรันเชสโก | ได้รับความยินยอมร่วมกัน | 7 ตุลาคม ค.ศ. 2019 | อันดับที่ 20 |  เกลาดีโอ รานีเอรี | 12 ตุลาคม ค.ศ. 2019 |
| เอซี มิลาน |  มาร์โก จิอัมปาโอโล | ถูกไล่ออก | 8 ตุลาคม ค.ศ. 2019 | อันดับที่ 13 |  สเตฟาโน ปิโอลี | 9 ตุลาคม ค.ศ. 2019 |
| เจนัว |  ออเรลิโอ อันเดรอัซโซลี | ถูกไล่ออก | 22 ตุลาคม ค.ศ. 2019 | อันดับที่ 19 |  ตีอาโก มอตตา | 22 ตุลาคม ค.ศ. 2019 |
| อูดีเนเซ |  อิกอร์ ทูดอร์ | ถูกไล่ออก | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 | อันดับที่ 14 |  ลูกา กอตติ (รักษาการ) | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 |
| เบรชชา |  ยูเจนิโอ โครินี | ถูกไล่ออก | 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 | อันดับที่ 18 |  ฟาบิโอ กรอสโซ | 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 |
| เบรชชา |  ฟาบิโอ กรอสโซ | ถูกไล่ออก | 2 ธันวาคม ค.ศ. 2019 | อันดับที่ 20 |  ยูเจนิโอ โครินี | 2 ธันวาคม ค.ศ. 2019 |
| นาโปลี |  การ์โล อันเชลอตตี | ถูกไล่ออก | 10 ธันวาคม ค.ศ. 2019 | อันดับที่ 7 |  เกนนาโร กัตตูโซ | 11 ธันวาคม ค.ศ. 2019 |
| ฟีออเรนตีนา |  วินเชนโซ มอนเตลลา | ถูกไล่ออก | 21 ธันวาคม ค.ศ. 2019 | อันดับที่ 14 |  จูเซปเป ยาคินี | 23 ธันวาคม ค.ศ. 2019 |
| เจนัว |  ตีอาโก มอตตา | ถูกไล่ออก | 28 ธันวาคม ค.ศ. 2019 | อันดับที่ 20 |  ดาวีเด นิโคลา | 28 ธันวาคม ค.ศ. 2019 |
| โตรีโน |  วัลเตร์ มัซซาร์รี | ได้รับความยินยอมร่วมกัน | 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 | อันดับที่ 12 |  โมเรโน ลอนโก | 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 |
| เบรชชา |  ยูเจนิโอ โครินี | ถูกไล่ออก | 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 | อันดับที่ 19 |  เดียโก โลเปซ | 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 |
| สปาล |  เลโอนาร์โด เซมปลิชี | ถูกไล่ออก | 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 | อันดับที่ 20 |  ลุยจิ ดิ เบียจิโอ | 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 |
| คัลยารี |  โรลันโด มารัน | ถูกไล่ออก | 3 มีนาคม ค.ศ. 2020 | อันดับที่ 11 |  วัลเตร์ เซนกา | 3 มีนาคม ค.ศ. 2020 |