stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บีร์กีร์การา

| บีร์กีร์การา |
| --- | --- |
สภาท้องถิ่น
โบสถ์เซนต์เฮเลนส์แบซิลิกา–แพริช
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: In hoc signo vinces

พิกัด: 35°53′48″N 14°27′45″E﻿ / ﻿35.89667°N 14.46250°E﻿ / 35.89667; 14.46250
ประเทศ: มอลตา
ภูมิภาค: ภาคกลาง
เขต: นอร์เทิร์นฮาร์เบอร์
อาณาเขตติดต่อ: Balzan, Iklin, Lija, Msida, Qormi, San Ġwann, Santa Venera
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Joanne Debono Grech (PL)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.7 ตร.กม. (1.0 ตร.ไมล์)
ความสูง: 40 เมตร (130 ฟุต)
ประชากร (มกราคม 2019)
 • ทั้งหมด: 24,356 คน
เดมะนิม: Karkariż (m), Karkariża (f), Karkariżi (pl)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal code: BKR
Dialing code: 356
รหัส ISO 3166: MT-04
นักบุญ: เฮเลนา; โยเซฟ; อาวร์เลดีออฟเมาท์คาร์เมล; แอนโทนีแห่งปาดัว
วันเฟสตา: นักบุญเฮเลน: 18 สิงหาคม (หรือวันอาทิตย์วันแรกหลังจากนั้น); วันอาทิตย์หลัง 15 สิงหาคม; 1 พฤษภาคม; วันอาทิตย์แรกของเดือนกรกฎาคม; วันอาทิตย์แรกของเดือนมิถุนายน
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
บีร์กีร์การา (มอลตา: Birkirkara) หรือชื่อย่อ บีการา (B'Kara) เป็นเมืองแห่งหนึ่งในภาคกลางของประเทศมอลตา นับเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่สองของเกาะมอลตา ด้วยจำนวนประชากร 23,034 คนเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 ตัวเมืองประกอบด้วยเขตนักบุญทั้งหมดสี่เขต ได้แก่ นักบุญเฮเลน, นักบุญโยเซฟผู้ทรงงาน, อาวร์เลดีออฟเมาท์คาร์เมล และนักบุญแมรี คำขวัญประจำเมืองคือ In hoc signo vinces ตราสัญลักษณ์เป็นรูปกากบาทสีแดงซึ่งมีมงกุฎประดับข้างบน
แหล่งข้อมูลอื่น

Birkirkara Football Club
Birkirkara Ultras 1997
Birkirkara St. Joseph Sports Club
บัส โดสต์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โดสต์ขณะเล่นให้กับว็อลฟส์บูร์กในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  บัส โดสต์ (Bas Dost)
วันเกิด:   (1989-05-31) 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  เดเวนเตอร์, เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.96 m (6 ft 5 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท
หมายเลข:  9
สโมสรเยาวชน
1995–2001:  เซเฟเฟแคร์มานีกึส
2001–2007:  เอฟเซแอ็มเมิน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2008 |  เอฟเซแอ็มเมิน |  23 |  (6) |
| 2008–2010 |  เฮราคลีสอัลเมอโล |  61 |  (17) |
| 2010–2012 |  เอสเซเฮเรินเฟน |  66 |  (45) |
| 2012–2016 |  ว็อลฟส์บูร์ก |  80 |  (36) |
| 2016–2019 |  สปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล |  84 |  (76) |
| 2019– |  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท |  13 |  (5) |
ทีมชาติ
| 2009–2011 |  เนเธอร์แลนด์อายุไม่เกิน 21 ปี |  10 |  (5) |
| 2015–2018 |  เนเธอร์แลนด์ |  18 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 25 มกราคม 2020
บัส โดสต์ (ดัตช์: Bas Dost; เกิด: 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าของไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท ในเยอรมนี และเป็นอดีตผู้เล่นทีมชาติเนเธอร์แลนด์ จัดเป็นกองหน้าที่มีรูปร่างสูงถึง 196 เซนติเมตร มีความสามารถในการเล่นลูกกลางอากาศและหาพื้นที่ยิงประตูได้ดี
ในฤดูกาล 2015–16 หลังจากที่โดสต์ได้ย้ายมาสู่ว็อลฟส์บูร์ก 3 ปี โดสต์ได้สร้างชื่อขึ้นมาด้วยการยิงประตูไปทั้งหมด 20 ประตูจากการลงเล่นทั้งหมด  36 นัด โดยยิงประตูไปถึง 11 ลูก จากการลงเล่น 6 นัด (โดยเฉลี่ยแล้ว 1 ลูก ต่อทุก ๆ 63 นาที หรือ 1 นัด ต่อ 1 ลูกครึ่ง)  และนำพาว็อลฟส์บูร์กจบฤดูกาลลงด้วยการเป็นรองแชมป์ และเป็นผู้เล่นที่ทำประตูได้มากที่สุดของทุกลีกสูงสุดของทวีปยุโรป รวมทั้งเป็นการทำลายสถิติเดิมที่คลาวดีโอ ปีซาร์โร ของบาเยิร์นมิวนิกเคยทำไว้ 4 ประตู ต่อการลงเล่น 684 นาที เมื่อฤดูกาล 2014–15  และก่อนหน้านั้นฤดูกาลเดียวก็พาว็อลฟส์บูร์กได้แชมป์เดเอ็ฟเบ-โพคาล
ในระดับทีมชาติ โดสต์ติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2012 ในช่วงที่มีลูวี ฟัน คาล เป็นผู้จัดการทีม ในนัดกระชิบมิตรกับเบลเยียมที่สนามคิงโบดวงสเตเดียม แต่ไม่ได้ถูกส่งลงเล่น ต่อมาในนัดกระชับมิตรกับเวลส์ที่สนามคาร์ดิฟฟ์ซิตีสเตเดียม โดสต์ก็ยิงประตูแรกในนามทีมชาติได้ในนาทีที่ 32 นับเป็นลูกแรก ผลการแข่งขันเนเธอร์แลนด์ชนะไป 3–2
ในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2016 โดสต์ย้ายไปสู่สปอร์ติงลิสบอน ในปรีไมราลีกา ของโปตุเกส ด้วยไม่เปิดเผยค่าตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติจากว็อลฟส์บูร์ก เก็บถาวร 2015-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท  |
| --- | --- |
 1 ทรัพ  3 Pacho  4 Koch  5 Smolčić  6 Jakić  7 Marmoush  8 Chaïbi  15 Larsson  17 โรเดอ (c)  18 Ngankam  20 ฮาเซเบะ  21 Alario  22 Chandler  23 Hauge  24 Buta  25 ฟัน เดอ เบก  26 Dina Ebimbe  27 เกิทเซ  28 Wenig  29 Nkounkou  30 Aaronson  31 Max  33 Grahl  34 Collins  35 Tuta  36 Knauff  37 Raebiger  40 Santos  41 ซีโมนี  43 Futkeu  44 Bautista  45 Loune  46 Gebuhr  48 Ferri  49 Ghotra  ผู้จัดการ: Toppmöller 
| ด ค กผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล (สตรอมพ์อะวอร์ด) |
| --- | --- |
 1992: Balakov  1993: Valckx  1994: ฟีกู  1995: Oceano  1996: Sá Pinto  1997: M. Aurélio  1998: Yordanov  1999: Delfim  2000: Acosta  2001: Beto  2002: J. Pinto  2003: Barbosa  2004: R. Jorge  2005: โมตีญู  2006: Ricardo  2007: Liédson  2008: Tonel  2009: Liédson  2010: Carriço  2011: ปาตรีซียู  2012: ปาตรีซียู  2013: อาดรียัน  2014: วีลียัม  2015: นานี  2016: ฌอตา. มารียู  2017: โดสต์  2018: ฟือร์นังดึช  2019: ฟือร์นังดึช
ปรีเลป

| ปรีเลป Прилеп |
| --- | --- |
ภาพจากหอคอยมาร์โค
   ธง
สมญา: "the city under Marko's Towers"
ปรีเลปสถานที่ตั้งในมาซิโดเนียเหนือ
พิกัด: 41°20′N 21°35′E﻿ / ﻿41.333°N 21.583°E﻿ / 41.333; 21.583
Country:  มาซิโดเนียเหนือ
Municipality: Prilep Municipality
การปกครอง
 • Mayor: Marjan Risteski
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 1,194.44 ตร.กม. (461.18 ตร.ไมล์)
ความสูง: 620 เมตร (2,030 ฟุต)
ประชากร (2002)
 • ตัวเมือง: 66,246 คน
 • ความหนาแน่น: 64.27 คน/ตร.กม. (166.5 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 79,834 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
Postal codes: 7500
รหัสพื้นที่: 389 048
Patron saints: Saint Nicholas
เว็บไซต์: http://www.Prilep.gov.mk
ปรีเลป (มาซิโดเนีย: Прилеп; อังกฤษ: Prilep) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศมาซิโดเนียเหนือ มีประชากร 66,246 คน เมืองนี้มีความสำคัญในสมัยกลาง ชาวบัลแกเรียได้เข้ายึดครองระหว่าง ค.ศ. 1916-1918 เป็นสถานที่เกิดของวีรบุรุษชาวเซอร์เบีย ชื่อ มาร์โค คราลเชวิก
บิชเวชวาร์ พราซาด คอยราลา

บิชเวชวาร์ พราซาด คยราลา
บิชเวชวาร์ พราซาด คอยราลา (เนปาล: विश्वेश्वरप्रसाद कोइराला; 8 กันยายน ค.ศ. 1914 – 21 กรกฎาคม ค.ศ.1982), รู้จักกันในชื่อ บี. พี. คอยราลา เป็นนักการเมืองชาวเนปาล เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 22 แห่งประเทศเนปาลตั้งแต่วันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 จนถึงวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1960 สังกัดพรรคเนปาลคองเกรส
บรรณานุกรม

Doshi Chasma
แหล่งข้อมูลอื่น

Bisheshwor Prasad Koirala by Rupesh Udash
Permanent rebellion: The story of B.P. Koirala เก็บถาวร 2005-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นิตีศ ภารทวาช

| นิตีศ ภารทวาช Nitish Bharadwaj |
| --- | --- |
เกิด:  (1963-06-02) 2 มิถุนายน ค.ศ. 1963 (61 ปี) มุมไบ, รัฐมหาราษฏระ, ประเทศอินเดีย
สัญชาติ: ชาวอินเดีย
อาชีพ: นักแสดง, ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้สร้างภาพยนตร์, ผู้เขียนบทภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: 1987- ปัจจุบัน
นิตีศ ภารทวาช  (มราฐี: नितीश भारद्वाज) เป็นนักแสดงละครทางโทรทัศน์ของอินเดีย ละครเด่น ๆ ของเขา คือ มหาภารตะ และ พระมหาวิษณุ ผู้หยั่งรู้ ซึ่งบทบาทการแสดงที่ทำให้เขาภูมิใจและมีชื่อเสียงจนทุกคนจำเขาได้จนถึงทุกวันนี้ก็คือ บทบาทที่เขา แสดงเป็น พระกฤษณะ ในเรื่องมหาภารตะ
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

Trishagni (1988)
Njan Gandharvan (1991, Malayalam)
Sangeet (1992)
Prem Daan (1991)
Prem Shakti (1994)
Nacehe Nagin Gali Gali (1991)
Khatyal Sasu Nathal Soon (1987)
Pasant Aahe Mulgi (1989)
Tujhi Majhi Jamli Jodi (1990)
Nashibwaan (1988)
Pitruroon (2013)
Mohenjo Daro (2016)
Yaksh (awaiting worldwide release)
Kedarnath
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์

Mahabharat (1988)
Geeta Rahasya
Vishnu Puran (2003)
Ramayan (2003)
Man Mein Hai Visshwas (2006-2007)
Ajab Gajab Ghar Jamai (2014)
แหล่งข้อมูลอื่น

นิตีศ ภารทวาช ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Official Facebook page
ปารามาริโบ

| ปารามาริโบ |
| --- | --- |
เมืองหลวง
ถนนริมน้ำวาเตอร์กันต์ในปารามาริโบ
สมญา: Par'bo
ประเทศ:  ซูรินาม
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1603
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 182 ตร.กม. (70 ตร.ไมล์)
ประชากร (2012)
 • ทั้งหมด: 240,924 คน
 • ความหนาแน่น: 1,300 คน/ตร.กม. (3,400 คน/ตร.ไมล์)
ปารามาริโบ หรือ ปารามารีโบ (ดัตช์: Paramaribo, ออกเสียง: [ˌpaːraˈmaːriboː])  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศซูรินาม ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ มีพื้นที่ติดกับทะเล มีประชากรราว 250,000 คน มากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรในประเทศ เมืองเก่าของปารามาริโบได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโกในปี ค.ศ. 2002
ดีร์ก ฟัน บาบือเริน

ดีร์ก ยัสเปิร์สโซน ฟัน บาบือเริน (ดัตช์: Dirck Jasperszoon van Baburen) หรือ เตโอดูร์ ฟัน บาบือเริน (Teodoer van Baburen; ราว ค.ศ. 1595 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1624) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพประวัติศาสตร์, คริสต์ศาสนา และชีวิตประจำวัน
ชีวิต

ดีร์ก ฟัน บาบือเริน อาจจะเกิดที่เมืองไวก์ไบดืร์สเตเดอ (Wijk bij Duurstede) แต่ครอบครัวย้ายไปยูเทรกต์เมื่อบาบือเรินยังเป็นเด็ก เอกสารแรกที่กล่าวถึงเป็นบันทึกจากปี ค.ศ. 1611 ของสมาคมช่างนักบุญลูกาของเมืองยูเทรกต์ว่าเป็นลูกศิษย์ของเปาลึส โมเรลเซอ (Paulus Moreelse) ราวระหว่าง ค.ศ. 1612 ถึง ค.ศ. 1615 บาบือเรินเดินทางไปกรุงโรม และที่นั่นทำงานร่วมกับดาฟิด เดอ ฮาน (David de Haen) และเป็นทั้งเพื่อนและผู้ติดตามของการาวัจโจ และบาร์โตโลเมโอ มันเฟรดี (Bartolomeo Manfredi) นอกจากนั้นงานของบาบือเรินยังเป็นที่สนใจของนักสะสมศิลปะและผู้อุปถัมภ์วินเชนโซ จุสตีนีอานี และคาร์ดินัลชีปีโอเน บอร์เกเซ และอาจจะเป็นเพราะอิทธิพลของสองคนนี้ที่ทำให้ได้รับงานเขียนฉากแท่นบูชา "ชะลอร่างจากกางเขน" สำหรับชาเปลในโบสถ์ปีเอโตรอินมอนโตรีโอในกรุงโรมราว ค.ศ. 1617 บาบือเรินเป็นศิลปินรุ่นแรกที่เป็นกลุ่มผู้มาจากเนเธอร์แลนด์ที่มาทำงานในโรมในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่เรียกตัวเองว่า "กลุ่มแบ็นต์ฟือเคิลส์" (Bentvueghels) บาบือเรินได้รับชื่อเล่นว่า "เจ้าขี้เมา" (Biervlieg)
ในปลายปี ค.ศ. 1620 บาบือเรินก็กลับไปยูเทรกต์และเริ่มเขียนภาพชีวิตประจำวันจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1624 เมื่อมีอายุเพียงสามสิบปี บาบือเริน, แฮ็นดริก เตอร์บรึคเคิน และเคราร์ด ฟัน โฮนต์ฮอสต์ ร่วมกันก่อตั้งลักษณะการเขียนภาพที่ปัจจุบันเรียกกันว่า "ตระกูลการเขียนภาพแบบการาวัจโจแห่งยูเทรกต์" ร่างของบาบือเรินถูกฝังเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1624 ในโบสถ์บืร์ (Buurkerk) ซึ่งเป็นโบสถ์ยุคกลางที่ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์เครื่องดนตรีลาน (Museum Van Speelklok tot Pierement) ราว ค.ศ. 1629 กวีและคีตกวีโกนสตันไตน์ เฮยเคินส์ (Constantijn Huygens) ตั้งข้อสังเกตว่าบาบือเรินเป็นจิตรกรคนสำคัญคนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ที่มีงานเขียนในต้น ๆ คริสต์ทศวรรษของคริสต์ศตวรรษที่ 17
อาชีพ

เวลาการเขียนภาพของบาบือเรินเป็นเพียงระยะเวลาอันสั้นและมีภาพเขียนเหลืออยู่เพียงไม่กี่ภาพ งานเขียนมักจะเป็นศิลปะคริสเตียนในกรุงโรมรวมทั้งฉากแท่นบูชา "ชะลอร่างจากกางเขน" สำหรับชาเปลในโบสถ์ซานปีเอโตรอินมอนโตรีโอในกรุงโรม ซึ่งเป็นภาพที่เป็นหนี้ภาพหัวเรื่องเดียวกัน -- "ชะลอร่างจากกางเขน" ของการาวัจโจ ในพิพิธภัณฑ์วาติกัน นอกจากนั้นบาบือเรินก็เขียน "พระเยซูถูกจับ" (หอศิลป์บอร์เกเซ) สำหรับชีปีโอเน บอร์เกเซ และภาพ "พระเยซูล้างเท้าให้อัครสาวก" (Gemäldegalerie, กรุงเบอร์ลิน) สำหรับวินเชนโซ จุสตีนีอานี
งานในยูเทรกต์ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1621 เมื่อ ค.ศ. 1624 เป็นปีสุดท้ายของการเขียนภาพเป็นลักษณะการเขียนที่ผสมระหว่างการาวัจโจกับบาร์โตโลเมโอ มันเฟรดี ในงานเขียนภาพจากตำนานเทพ และจิตรกรรมประวัติศาสตร์ เช่นภาพ "โพรมีเทียสถูกล่ามโดยวัลกัน" (พิพิธภัณฑ์ไรก์ กรุงอัมสเตอร์ดัม) ที่ใช้ภาพนักบุญพอลแห่งทาซัสนอนหงายจากภาพ "มโนทัศน์ของนักบุญพอลบนถนนสู่ดามัสกัส" (วัดซานตามารีอาเดลโปโปโล กรุงโรม) ของการาวัจโจ ในการวางท่าเทพโพรมีเทียสล้มหงายหลังเมื่อถูกจับ เพราะไปขโมยไฟจากพระเจ้ามาให้มนุษย์เดินดิน
บาบือเรินเป็นหนึ่งในจิตรกรกลุ่มแรกที่เผยแพร่การเขียนภาพชีวิตประจำวันเช่นภาพนักดนตรีและคนเล่นไพ่ งานชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดชิ้นหนึ่งก็ได้แก่ภาพ "โสเภณี" (Procuress) (พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งบอสตัน) ที่เป็นภาพชายยื่นเงินสำหรับการบริการให้โสเภณีที่กำลังเล่นลูตขณะที่แม่เล้าด้านขวาของภาพตรวจจำนวนเงิน ภาพเขียนนี้ (หรือก๊อบปี้ของภาพเขียนนี้) เป็นของแม่ยายของโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ และเป็นภาพที่ปรากฏในภาพเขียนของเฟอร์เมร์สองภาพ : ภาพ "เล่นดนตรี"  (ถูกขโมยจากพิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์, บอสตัน) และภาพ "สตรีนั่งหน้าเครื่องดนตรี" (หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน))
ผลงานบางชิ้น

"ชะลอร่างจากกางเขน" (The Entombment) ราว ค.ศ. 1617, (โบสถ์ซานปีเอโตรอินมอนโตรีโอ, โรม)
"พระเยซูถูกจับ" (Capture of Christ) ก่อน ค.ศ. 1621 (หอศิลป์บอร์เกเซ, โรม)
"พระเยซูล้างเท้าให้อัครสาวก" (Christ Washing the Feet of the Apostles) ก่อน ค.ศ. 1621 (Gemäldegalerie, เบอร์ลิน)
"ความตายของยูไรอาห์ในสนามรบ" (Uriah's Death in Battle) ก่อน ค.ศ. 1621 (งานสะสมส่วนบุคคล)
"เด็กเป่านกหวีด" (Youth Playing a Small Whistle) ค.ศ. 1621 (Centraal Museum, ยูเทรกต์)
"โสเภณี" (The Procuress) ค.ศ. 1622 (พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งบอสตัน)
"พระเยซูในหมู่นักปราชญ์" (Christ among the Doctors) ค.ศ. 1622 (หอศิลป์แห่งชาติ (นอร์เวย์), ออสโล)
"คนเล่นแบ็กแกมมอน" (Backgammon Players) ราว ค.ศ. 1622 (หอศิลป์เรซิเดนซ์, บัมแบร์ก)
"Loose Company" ค.ศ. 1623 (Gemäldegalerie, ไมนทซ์)
"โพรมีเทียสถูกล่ามโดยวัลกัน" (Prometheus Being Chained by Vulcan) ค.ศ. 1623 (พิพิธภัณฑ์ไรก์, อัมสเตอร์ดัม)
"พระเยซูทรงมงกุฏหนาม" (Crowning with Thorns) ค.ศ. 1623 (คอนแวนต์แคเทอริน, ยูเทรกต์)
"พระเยซูทรงมงกุฏหนาม" (Crowning with Thorns) ค.ศ. 1623 (พิพิธภัณฑ์ศิลปะเนลสัน-แอตคินส์, แคนซัสซิตี (รัฐมิสซูรี))
"กีมอนและเปโร" (Cimon and Pero (Roman Charity)) ราว ค.ศ. 1623 (หอศิลป์แห่งเมืองยอร์ก)
"ไอรีนรักษานักบุญเซแบสเตียน" (Saint Sebastian Tended by Irene) ราว ค.ศ. 1623 (หอศิลป์ (ฮัมบวร์ค), ฮัมบวร์ค)
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมประวัติศาสตร์
ศิลปะคริสเตียน
ภาพชีวิตประจำวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ดีร์ก ฟัน บาบือเริน
ชีวประวัติของดีร์ก ฟัน บาบือเรินที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของดีร์ก ฟัน บาบือเรินที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ระเบียงภาพ

"นักบุญฟรานซิส"
ค.ศ. 1618
"โสเภณี"
ค.ศ. 1622
"เล่นดนตรี"
ราว ค.ศ. 1623
"พระเยซูทรงมงกุฎหนาม"
ค.ศ. 1623
"กีมอนและเปโร"
ราว ค.ศ. 1623
ปศุปตินาถมนเทียร

ปศุปตินาถมนเทียร
ปศุปตินาถมนเทียร (เนปาล: पशुपतिनाथ मन्दिर) เป็นโบสถ์พราหมณ์ในประเทศเนปาล สร้างถวายพระปศุบดี ซึ่งเป็นเทพเจ้าประจำชาติเนปาล
เทวสถานนี้ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำพาคมตีทางด้านตะวันออกของกรุงกาฐมาณฑุ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของหุบเขากาฐมาณฑุราว 5 กิโลเมตร ชาวฮินดูถือว่าเทวสถานแห่งนี้เป็นเทวสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแห่งหนึ่ง ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี 1979 มีเทศกาลสำคัญคือมหาศิวราตรี ซึ่งมีผู้เข้าร่วมกว่า 700,000 คน ในแต่ละปี
บิลเซิน

| บิลเซิน |
| --- | --- |
เมือง
ปราสาทอัลเดินบีเซิน ในเมืองบิลเซิน
   ธง ตรา
ที่ตั้งของบิลเซินในเขตโตงเงอเริน (สีเทาเข้ม)
บิลเซินที่ตั้งของบิลเซินในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  50°52′15″N 05°30′57″E﻿ / ﻿50.87083°N 5.51583°E﻿ / 50.87083; 5.51583
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นเฟลมิช
ชุมชน:  เฟลมิช
มณฑล:  ลิมเบิร์ก
เขตท้องถิ่น: เขตโตงเงอเริน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Frieda Brepoels
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 75.90 ตร.กม. (29.31 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 31,460 คน
 • ความหนาแน่น: 414.52 คน/ตร.กม. (1,073.6 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 3740, 3742, 3746
รหัสพื้นที่: 089
เว็บไซต์: www.bilzen.be
บิลเซิน (ดัตช์: Bilzen) เป็นเมืองและเทศบาลที่อยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ประมาณครึ่งทางระหว่างเมืองฮัสเซิลต์กับเมืองมาสทริชท์ บิลเซินมีประชากรกว่า 30,000 คนอาศัยอยู่ในทั้ง 13 เขตย่อย โดยประชากรเกือบ 1 ใน 3 อาศัยอยู่ที่ตัวเมือง บิลเซินมีทางหลวงยุโรปสาย E313 (แอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ) ตัดผ่าน นอกจากนี้ยังมีคลองอัลเบิร์ตและทางรถไฟระหว่างฮัสเซิลต์กับลีแยฌผ่านด้วย
เมืองที่อยู่รอบข้างบิลเซิน ได้แก่ ฮุเซิลต์ทางตะวันตก, ดีเปินเบกทางตะวันตกเฉียงเหนือ, ซือเตินดาลและเคงก์ทางเหนือ, ลานาเกินทางตะวันออก และรีมสต์ทางใต้ บิลเซินเกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของบิลเซินกับอีก 12 เขตย่อยขึ้นเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1977
เมืองพี่น้อง

บิลเซินมีเมืองพี่น้องอยู่ 1 เมือง
เยอรมนี : บิลเซิน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บิลเซิน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบิลเซิน (ดัตช์)
| ด ค กเทศบาลในจังหวัดลิมบืร์ค |
| --- | --- | --- |
| เขตฮัสเซิลต์ |  อัส  เบอริงเคน  ดีเปินเบก  เคงก์  คิงเคอโลม  ฮาเลิน  ฮัม  ฮัสเซิลต์  แฮร์ก-เดอ-สตัด  เฮิสเดิน-โซลเดอร์  เลโอโปลด์สบืร์ค  ลึมเมิน  นีวเวอร์แกร์เกิน  โอปคลับเบก  ซินต์-เตรยเดิน  เทิสเซินเดอร์โล  โซนโฮเฟิน  ซือเตินดาล  |  |
| เขตมาไซก์ |  โบโคลต์  เบร  ดิลเซิน-สโตกเกม  ฮาโมนต์-อาเคิล  แฮ็คเติล-แอ็กเซิล  เฮาต์ฮาเลิน-แฮ็ลค์เตอเริน  กินโรย  โลมเมิล  มาไซก์  เมวเวิน-เครยโตรเดอ  เนียร์เพลต์  โอเวอร์เพลต์  เปร์  |  |
| เขตโตงเงอเริน |  อัลเกิน  บิลเซิน  บอร์คโลน  เฮียร์ส  แฮร์สตัปเปอ  ฮุเซิลต์  กอร์เตสเซม  ลานาเกิน  มาสเมเคอเลิน  รีมสต์  โตงเงอเริน  ฟุเริน  แว็ลเลิน  |  |
ประธานาธิบดีมอลตา

| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐมอลตา |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน Myriam Spiteri Debono ตั้งแต่ 4 เมษายน พ.ศ. 2567
การเรียกขาน: ฯพณฯ
จวน: พระราชวังซานแอนตัน
ผู้แต่งตั้ง: สภาผู้แทนราษฎร
วาระ: 5 ปี
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: เซอร์ แอนโธนี มาโม
สถาปนา: 13 ธันวาคม 1974; 49 ปีก่อน (1974-12-13)
เงินตอบแทน: €68,936 ต่อปี
เว็บไซต์: https://president.gov.mt/
รายชื่อประธานาธิบดีมอลตา ณ พระราชวังซานแอนตัน ในปี 2557
ประธานาธิบดีมอลตา (มอลตา: President ta' Malta) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐมอลตา เป็นประมุขแห่งรัฐตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐมอลตา ประธานาธิบดีได้รับการเลือกตั้งทางอ้อมโดยสภาผู้แทนราษฎรมอลตา ซึ่งเป็นผู้แต่งตั้งประธานาธิบดีในวาระ 5 ปี และกำหนดให้ประธานาธิบดีต้องเข้าสาบานตนว่าจะทำการปกป้องรัฐธรรมนูญ ประธานาธิบดีมอลตายังดำรงอยู่ทั้งโดยตรงหรือโดยอ้อมในทั้งสามสาขาของรัฐ เป็นส่วนหนึ่งของรัฐสภา รับผิดชอบในการแต่งตั้งตุลาการ และอำนาจบริหารจะตกเป็นของประธานาธิบดีในนาม แต่ในทางปฏิบัติแล้ว นายกรัฐมนตรีเป็นผู้ดำเนินการ
ประวัติ

ตำแหน่งประธานาธิบดีมอลตา (มอลตา: President ta' Malta) เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2517 เมื่อมอลตากลายเป็นสาธารณรัฐในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงยุติการเป็นประมุขและสมเด็จพระราชินีนาถแห่งมอลตา (มอลตา: Reġina ta' Malta) ทำให้ผู้สำเร็จราชการคนสุดท้าย เซอร์ แอนโธนี มาโม กลายเป็นประธานาธิบดีคนแรกของมอลตา
ปูวาร์

| ปูวาร์ |
| --- | --- |
เมือง
ชายหาดของเมืองปูวาร์
ปูวาร์แสดงแผนที่รัฐเกรละปูวาร์แสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  8°19′3″N 77°4′17″E﻿ / ﻿8.31750°N 77.07139°E﻿ / 8.31750; 77.07139
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: เกรละ
อำเภอ: ติรุวนันตปุรัม
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
ทะเบียนพาหนะ: KL-20
ปูวาร์ (มลยาฬัม: പൂവാർ; อักษรโรมัน: Poovar) เป็นเมืองท่องเที่ยวในเนยยัตตินกระ อำเภอติรุวนันตปุรัม รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่ปลายเกือบทางใต้สุดของติรุวนันตปุรัม เป็นรองแค่หมู่บ้านโปจิยูร์ ซึ่งอยู่ถัดไปทางใต้ ชื่อเมือง poo-var เป็นการเชื่อมกันของคำภาษามลยาฬัมคำว่า "ดอกไม้" และ "แม่น้ำ"
ปูวาร์ในอดีตเป็นศูนย์กลางการค้าของไม้, ไม้หอม, งาช้าง และเครื่องเทศ เชื่อกันว่ากองเรือที่มีกษัตริย์โซโลมอนแห่งอิสราเอลเป็นเจ้าของ ได้มาจอดเทียบท่าในโอเฟียร์ ที่ซึ่งนักวิชาการบางส่วนเชื่อว่าหมายถึงปูวาร์
ป้อมรายครห์

| ป้อมรายครห์ |
| --- | --- |
อำเภอรายครห์ รัฐมหาราษฏระ 
หอคอยของป้อม
ป้อมรายครห์แสดงแผนที่รัฐมหาราษฏระป้อมรายครห์แสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด: 18°14′01″N 73°26′26″E﻿ / ﻿18.2335°N 73.4406°E﻿ / 18.2335; 73.4406
ประเภท: ป้อมเนินเขา
ความสูง: 1356 เมตร
ข้อมูล
เปิดสู่ สาธารณะ: ใช่
ประวัติศาสตร์
วัสดุ: หิน
รายครห์ (มราฐี: रायगड किल्ला; Raigad) เป็นป้อมปราการในเมืองมหัท อำเภอรายครห์ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในป่อมปรากการที่แน่นหนาที่สุดในที่ราบสูงเดกกัน
ฉากแท่นบูชาเกนต์

วิวเมื่อเปิดบานพับภาพ
วิวเมื่อปิดบานพับภาพ
ฉากประดับแท่นบูชาเกนต์ (ดัตช์: Gents altaarstuk; อังกฤษ: Ghent Altarpiece) หรือ ลูกแกะของพระเจ้า (ดัตช์: Het Lam Gods; อังกฤษ: Adoration of the Mystic Lamb) เป็นบานพับภาพเขียนเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1432 ที่เขียนแบบตระกูลการเขียนภาพแบบเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกซึ่งเคยตั้งอยู่ที่โบสถ์น้อยโยสต์ ไฟต์ (Joost Vijdt) ในมหาวิหารเซนต์บาโวที่เมืองเกนต์ในประเทศเบลเยียม แต่ต่อมาย้ายไปอยู่อีกส่วนหนึ่งของมหาวิหารเพื่อความปลอดภัย
ประวัติ

บานพับภาพเกนต์จ้างให้ทำโดยโยโดกึสหรือโยสต์ ไฟต์ (Jodocus Vijdt) ผู้เป็นพ่อค้าผู้มีฐานะดี งานเขียนเริ่มโดยฮือเบิร์ต ฟัน ไอก์ (Hubert van Eyck) ผู้เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1426 ขณะที่ยังเขียนภาพนี้อยู่ งานนี้จึงมาเสร็จโดยยัน ฟัน ไอก์ ผู้เป็นน้องชาย บานพับภาพนี้ถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของการเขียนภาพแบบใหม่ซึ่งเป็นการเขียนที่นิยมความเป็นธรรมชาติแทนที่จะเป็นเขียนแบบจินตนาการนิยมศิลปะคลาสสิก
ตัวบานพับภาพประกอบด้วยฉากทั้งหมด 24 ฉากซึ่งมองได้เป็นสองชุด ชุดเมื่อเปิดบานภาพและชุดเมื่อปิดบานภาพ  แถวบนของบานเปิดตรงกลางเป็นภาพพระคริสตราชา สองข้างเป็นพระนางมารีย์พรหมจารีและยอห์นผู้ให้บัพติศมา ปีกถัดไปจากพระแม่มารีและนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาเป็นภาพทูตสวรรค์ร้องเพลงสรรเสริญและเล่นดนตรี ด้านนอกสุดจากทูตสวรรค์เป็นอาดัมและอีฟ แถวที่สองตรงกลางเป็นภาพการชื่นชมของ "ลูกแกะของพระเจ้า" ซึ่งมีผู้ร่วมชื่นชมหลั่งไหลกันมามากมายภายใต้นกพิราบที่เป็นสัญลักษณ์ของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ในวันทำงานบานพับภาพจะปิดให้เห็นภาพด้านนอก "แม่พระรับสาร" และโยสต์ ไฟต์ ผู้อุทิศเงินสร้าง และลึสแบ็ตเตอ บอร์ลืต (Lysbette Borluut) ผู้ภรรยา
บนกรอบเคยมีตัวอักษรบ่งว่าฮือเบิร์ต ฟัน ไอก์ ผู้ "เหนือกว่าผู้ใด" (maior quo nemo repertus) เป็นผู้เริ่มเขียนภาพ และยัน ฟัน ไอก์ เรียกตนเองว่า "ช่างเขียนมือรอง" (arte secundus) เป็นผู้เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1432 แต่กรอบที่แกะสลักอย่างสวยงามรอบบานพับถูกทำลายระหว่างการปฏิรูปคริสตจักร สันนิษฐานกันว่าส่วนที่สูญหายไปอาจจะรวมทั้งกลไกที่ใช้ปิดเปิดบานพับซึ่งอาจจะรวมทั้งดนตรีประกอบด้วย
กรอบล่างทางด้านซ้ายที่รู้จักกันในนาม "The Just Judges" ถูกขโมยไปเมื่อปี ค.ศ. 1934 กรอบที่เห็นเป็นภาพลอกโดยแย็ฟ ฟันเดอร์เฟเกิน (Jef Vanderveken) เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1945 ภาพที่ถูกขโมยเป็นส่วนสำคัญของนวนิยายเรื่อง "La chute" โดยอาลแบร์ กามูว์
แผงบนตอนหน้า > ภาพสำคัญกลางสามภาพ

ภาพของบุคคลสำคัญสามคนด้านหน้าก็ได้แก่พระแม่มารีย์ทางด้านซ้ายและยอห์นผู้ให้บัพติศมาทางด้านขวา แต่ใครคือบุคคลตรงกลางยังไม่ทราบเป็นที่แน่นอนและยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่  บางทฤษฏีกล่าวว่าเป็นภาพพระเยซูผู้มีชัย (Christ in trumph) ทรงเครื่องอย่างนักบวช หรืออาจจะเป็น[[พระเจ้าrit[bfk]] หรืออาจจะเป็นพระตรีเอกภาพที่รวมอยู่ในภาพเดียวกันซึ่งจะเห็นได้จากมงกุฎที่สวมที่เป็นมงกุฏสามชั้นซึ่งอาจจะเป็นการสนับสนุนทฤษฏีหลังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| พระแม่มารีย์ | พระเจ้าและพระเยซู | นักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา |
แผงบนตอนหน้า > ทูตสวรรค์ร้องเพลงสรรเสริญ

รอบบุคคลทั้งสามเป็นทูตสวรรค์เล่นดนตรีและร้องเพลงสรรเสริญ รายละเอียดของเครื่องดนตรีและเสื้อผ้าวาดอย่างละเอียด บทสอนเพลงสรรเสริญในสมัยนั้นจะบ่งได้ว่าใบหน้าทูตสวรรค์องค์ใดร้องตัวโน้ตใด เมื่อนักประวัติศาสตร์ศึกษารายละเอียดของใบหน้าก็สามารถบอกได้เช่นเดียวกัน และแม้แต่ออร์แกนที่นักบุญเซซีลีอานั่งเล่นก็มีรายละเอียดสมบูรณ์พอที่จะให้นักศึกษาการดนตรีสามารถสร้างออร์แกนจำลองจากภาพได้
แผงบนตอนหน้า > อาดัมและอีฟ, เคนและเอเบล

ด้านบนของบานพับทางปีกข้างซ้ายขวาเป็นภาพของอาดัมและเอวาที่มองมาทางกลางบานพับ ร่างคลุมด้วยใบไม้ อีฟถือผลไม้แต่ไม่ใช่แอปเปิลตามปกติแต่เป็นส้มผลเล็กที่รู้จักกันว่า "แอปเปิลของอาดัมแห่งสวนเอเดน" (Adam's Apple Garden of Eden) ตัวอาดัมแสดงท่าราวกับก้าวออกมาจากภาพได้ซึ่งทำให้ผู้ดูมีความรู้สึกว่าเป็นภาพสามมิติ
เหนืออาดัมและอีฟเป็นภาพเอกรงค์ (grisaille) ของเอเบลสังเวยแกะตัวแรกในฝูงแก่พระเจ้า และเคนถวายสิ่งที่เก็บเกี่ยว จากนั้นก็เป็นภาพเคนสังหารเอเบลด้วยกระดูกกรามของลาตามคัมภีร์ไบเบิลที่ว่าเคนอิจฉาที่พระเจ้ารับเครื่องสังเวยจากเอเบลก่อน ฟัน ไอก์วาดแบบรูปปั้นซึ่งทำให้ภาพมีรู้สึกว่าลึก
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 รูปเปลือยของอาดัม และ อีฟไม่เป็นที่ยอมรับภายในคริสตจักร ฉะนั้นแผงจึงถูกเขียนแทนด้วยภาพอาดัมและเอวาที่มีเครื่องปิดบังที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ในมหาวิหารนอกโบสถ์น้อย Vijdt
อาดัมและเอวามีเครื่องปกปิด
อาดัม
อีฟ
การสังเวยของเอเบลและเคน
เคนฆ่าเอเบล
แผงล่างด้านหน้า > แผงกลางตอนล่าง

ตอนล่างของแผงเป็นภาพการชื่นชมของลูกแกะของพระเจ้า โดยมีผู้คนมากมายจากทุกมุมมาสักการะ เหนือลูกแกะเป็นนกพิราบซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของ[พระวิญญาณบริสุทธิ์]ที่ส่องแสงสว่างไปทั่วภาพ  รอบแกะเป็นทูตสวรรค์สิบสี่องค์ ด้านหน้าเป็นน้ำพุแห่งชีวิต (fountain of life) ที่ไหลลงมาเป็นลำธารที่พื้นที่เต็มไปด้วยอัญมณี
ด้านหน้าทางซ้ายด้านล่างเป็นกลุ่มประกาศกชาวยิวคุกเข่าถือคัมภีร์ไบเบิลหรือหนังสือที่เกี่ยวกับพันธสัญญา ด้านหลังเป็นนักปรัชญาในลัทธินอกศาสนา และนักเขียนที่มาจากทั่วโลกซึ่งจะเห็นได้จากใบหน้าบางคนที่ออกไปทางตะวันออก และหมวกและเครื่องสวมหัวที่ต่าง ๆ กัน ผู้ที่แต่งเสื้อขาวอาจจะเป็นเวอร์จิล (Virgil) ผู้ที่เห็นกันว่าเป็น "Christian avant-la-lettre" ทางด้านขวาเป็นอัครทูต ด้านหลังของอัครทูตเป็นนักบุญชายและพระสันตะปาปาและนักบวชอยู่ด้านหน้า ในบรรดานักบุญก็มีนักบุญสเทเฟนที่ถือก้อนหินที่ถูกขว้าง
ด้านหลังของภาพจะเห็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์, นักบวชทางซ้ายและผู้หญิงทางขวาต่างก็ถือใบปาล์ม ผู้หญิงบางคนก็ทราบได้ว่าเป็นใครจากสิ่งที่ถือ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  มรณสักขีชาย นักเขียนและผู้เผยพระวจนะชาวยิว |  การนมัสการลูกแกะ |  มรณสักขีหญิง นักบุญชาย, พระสันตะปาปาด้านหน้า |
แผงล่างด้านหน้า > บานข้างตอนล่าง

จากแผงกลางจะเห็นเป็นผู้คนหลายกลุ่ม แผงสองแผงทางซ้ายเป็นภาพ "Just Judges" และ "อัศวินของพระคริสต์" (Knights of Christ) ทางด้านขวาเป็นฤๅษี, ผู้แสวงบุญรวมทั้งนักบุญคริสโตเฟอร์ผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์ผู้เดินทาง
แผงล่างทางซ้ายสุด "Just Judges" ถูกขโมยเมื่องปี ค.ศ. 1934 แต่แม้ว่าจะมีคนอ้างว่าทราบที่ซ่อนแต่ก็ยังไม่พบและเชื่อกันว่าถูกทำลายไปแล้ว ภาพที่หายถูกแทนด้วยงานลอกโดย Jef Vanderveken ในปี ค.ศ. 1945
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| งานเลียนแบบ "Just Judges" | "อัศวินของพระเยซู" | เฮอร์มิต | ผู้แสวงบุญ |
แผงล่างด้านหน้า > รายละเอียด

ยัน ฟัน ไอก์ ตั้งใจเขียนรายละเอียดต่าง ๆ อย่างละเอียดไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าหรือเครื่องตกแต่ง น้ำพุ และธรรมชาติรอบ ๆ หรือโบสถ์และภูมิทัศน์ที่เป็นฉากหลังโดยเฉพาะภูมิทัศน์ที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยพฤกษานานาพันธุ์ซึ่งรวมทั้งพืชพันธุ์นอกยุโรป