stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที
นิยาม

ในการลงคะแนนแบบนี้นำชื่อมาจากการนับบัตรลงคะแนนที่แบ่งเป็นรอบ ๆ จำนวนหลายรอบ คล้ายกับในระบบบัตรลงคะแนนหลายรอบ (exhaustive ballot) ยกเว้นแต่ตัวเลือกที่ผู้ลงคะแนนได้ลงลำดับไว้ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในแต่ละรอบ โดยชื่อเรียกอื่น ๆ ของการลงคะแนนระบบนี้ ได้แก่ การลงคะแนนแบบโอนเสียง การลงคะแนนแบบมีตัวแทน การลงคะแนนแบบจัดลำดับตัวเลือก การลงคะแนนแบบจัดลำดับตัวเลือกที่นั่งเดียว และการลงคะแนนแบบจัดลำดับความชอบ
ในอังกฤษและนิวซีแลนด์เรียกระบบนี้ว่า "การลงคะแนนระบบจัดลำดับตัวแทน" ในแคนาดาเรียกว่า "การลงคะแนนระบบจัดลำดับตัวเลือก" ในออสเตรเลียซึ่งใช้การลงคะแนนแบบนี้ในการเลือกตั้งส่วนใหญ่ เรียกว่า "การลงคะแนนระบบจัดลำดับความชอบ"  ส่วนองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรแฟร์โวตของสหรัฐเรียกว่า "การลงคะแนนระบบจัดลำดับตัวเลือก" สำหรับกรณีหาผู้ชนะเพียงคนเดียว และ "การลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง" สำหรับการหาผู้ชนะมากกว่าหนึ่งคน
การลำเลียงแบบใช้พลังงาน

การลำเลียงแบบใช้พลังงาน หรือ แอคทีฟทรานสปอร์ต หรือ การขนส่งแบบกัมมันต์ (อังกฤษ: active tranport) เป็นการเคลื่อนสารจากบริเวณที่มีความเข้มข้นของสารต่ำไปยังบริเวณที่มีความเข้มข้นสูง การลำเลียงแบบใช้พลังงานในทุกเซลล์โดยปกติเกี่ยวข้องกับการสะสมโมเลกุลความเข้มข้นสูงที่เซลล์ต้องการ เช่น ไอออน กลูโคสและกรดอะมิโน หากกระบวนการลำเลียงนั้นใช้พลังงานเคมี เช่น จากอะดีโนซีนไตรฟอสเฟต (ATP) จะเรียกว่า การลำเลียงแบบใช้พลังงานปฐมภูมิ อีกแบบหนึ่งเป็นการใช้ความแตกต่างทางศักย์ไฟฟ้าเคมี เรียกว่า การลำเลียงแบบใช้พลังงานทุติยภูมิ การลำเลียงแบบใช้พลังงานต่างจากการลำเลียงแบบ พาสซีฟ หรือ การลำเลียงแบบไม่ใช้พลังงาน (อังกฤษ: passive transport) ในเรื่องของการใช้พลังงานในการเคลื่อนสาร การลำเลียงแบบใช้พลังงานเป็นตัวอย่างที่ดีอันหนึ่งของกระบวนการที่เซลล์ต้องอาศัยพลังงาน ตัวอย่างการลำเลียงแบบใช้พลังงานมี การดูดซึมกลูโคสในลำไส้ของมนุษย์ และการดูดซึมไอออนแร่ธาตุเข้าไปในเซลล์ขนรากของพืช
การมีคนรักหลายคน

หัวใจที่ไม่สิ้นสุด
การมีคนรักหลายคน หรือ พอลีแอเมอรี (อังกฤษ: polyamory, จาก ภาษากรีก πολύ poly แปลว่า "หลากหลาย"และ ภาษาละติน amor แปลว่า "ความรัก") เป็นการปฏิบัติหรือความปรารถนา จะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิด กันมากกว่าหนึ่งคนโดยที่ทุกคนที่เกี่ยวข้องรับรู้ มีการอธิบายไว้ว่า เป็น "ความยินยอม จริยธรรม และการมีคู่ครองหลายคนอย่างมีความรับผิดชอบ" คนที่แสดงตัวเป็น พอลีแอเมอรี ปฏิเสธว่า มุมมองทางเพศและการมีความสัมพันธ์กับบุคคลเดียว เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับความรัก และความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง ในระยะยาว
รูปแบบของพอลีแอเมอรีมีความหลากหลาย สะท้อนถึงทางเลือกและปรัชญาของบุคคลที่เกี่ยวข้อง แต่ด้วยแก่นหรือค่านิยม เช่น ความรัก ความสนิทสนม ความซื่อสัตย์สุจริตความเท่าเทียมกัน การสื่อสารและข้อผูกมัด
ความสับสนเกิดขึ้นเมื่อใช้พอลีแอเมอรีในความหมายที่กว้างขึ้น โดยใช้เป็นคำที่ครอบคลุมรูปแบบต่าง ๆ ของการมีหลายคู่ครองโดยสมัครใจ ความสัมพันธ์หลายคู่ (รวมถึงพอลีแอเมอรี) หรือความสัมพันธ์ทางเพศหรือโรแมนติกที่ไม่ผูกขาดกับบุคคลเดียว
พอลีแอเมอรีในขบวนไพรด์พาเรดที่ลอนดอน ปี 2016
รูปแบบ

พอลีแอเมอรีมีมาตรฐานสูงในการรักอย่างมีจริยธรรม การซื่อสัตย์ การเปิดเผยและการให้ความเคารพต่อกันและกัน พอลีแอเมอรีมีหลากหลายรูปแบบได้แก่
อินทิเมตเน็ตเวิกส์ — เครือข่ายใกล้ชิดที่เชื่อมต่อความรักความสัมพันธ์ที่บุคคลอื่นอีกหลายคนและมีระดับความใกล้ชิดที่หลากหลาย
พอลีแอเมอรีเดียว — คนที่ไม่มีความปรารถนาจะสร้างครอบครัวกับคู่รักคนอื่น
ความสัมพันธ์แบบ"เรขาคณิต" เช่น
วี— หนึ่งคนที่มีคู่รักสองคน โดยคู่รักสองคนไม่ได้มีเพศสัมพันธ์กัน
ไทรแอด — สามคนที่รักใคร่กัน โดยอาจจะเริ่มจากคู่รักตัดสินใจเพิ่มอีกคนเข้ามาในความสัมพันธ์
ควอด — สี่คน มันเริ่มจากสองคู่ที่คบกันอยู่แล้ว
เอ็น (N) — ความเป็นไปได้ที่คู่รักแต่ละคนจะมีคนรักเพิ่ม
ศาสนา

ชุมชนโอเนดะ (Oneida Community) เป็นชุมชนศาสนาคริสต์ในนิวยอร์ก ในช่วงศตวรรษที่ 19 เชื่อมั่นในระบบรักอิสระ (free love) และการแต่งงานที่ซับซ้อน (complex marriage) โดนสมาชิกมีอิสระในการมีเซ็กส์กับทุกคนที่ยินยอม การยึดครอง ความเป็นเจ้าของ และการคบหาดูใจกับคนใดแค่คนเดียวมักไม่ได้รับการยอมรับจากชุมชน
บางคนคิดว่าตัวเองเป็นคริสเตียนและเป็นพอลีแอเมอรี แต่หลักศาสนาคริสต์ส่วนใหญ่ไม่ยอมรับ
เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2560 คณะมนตรีเกี่ยวกับพระคัมภีร์ไบเบิ้ลบุรุษและสตรีได้ออกแถลงการณ์เกี่ยวกับเรื่องเพศของมนุษย์ที่เรียกว่า "แถลงการณ์แนชวิลล์" ข้อความดังกล่าวได้รับการลงนามโดยผู้นำศาสนา 150 คนและรวมถึงความเชื่อ 14 ข้อ หนึ่งในนั้นกล่าวว่า "เราปฏิเสธว่าพระเจ้าได้ออกแบบการแต่งงานไว้ สำหรับพวกรักร่วมเพศ พวกที่มีคู่ครองหลายคนหรือ พวกที่มีความสัมพันธ์แบบพอลีแอเมอรี"
หลักปฏิบัติ

นอกจากปรัชญาพื้นฐานสำหรับความสัมพันธ์แล้ว พอลีแอเมอรียังมีหลักปฏิบัติที่รับมือ และจัดการกับปัญหาบางอย่างไม่ต่างจากการมีคู่สมรสเพียงคนเดียวที่ได้รับการยอมรับจากสังคม
หลักปฏิบัติ > ความเชื่อหลัก

ความซื่อสัตย์ พอลีแอเมอรีจำนวนมาก นิยามความซื่อสัตย์ว่าไม่ได้เป็นความผูกขาดทางเพศ แต่เป็นความสัตย์ซื่อต่อสัญญาและข้อตกลงที่ทำไว้เมื่อคบกัน พอลีแอเมอรี สนับสนุนความสัมพันธ์แบบเปิดกว้างหรือการมีคนรักหลายคน โดยต่างกันไปตามระดับความใกล้ชิดและข้อตกลงร่วมกันของกลุ่ม ความสัมพันธ์ทางเพศที่เป็นความลับจะนับว่าละเมิดข้อตกลงและจะถูกมองว่าเป็นความไม่ซื่อสัตย์ คำนิยามของข้อตกลงร่วมกันของกลุ่มจะพิจารณานอกเหนือจากการผูกขาดทางเพศ เช่น "ความไว้วางใจและความซื่อสัตย์"
การสื่อสารและการเจรจาต่อรอง เนื่องจากไม่มี "โมเดลมาตรฐาน" สำหรับความสัมพันธ์แบบพอลีแอเมอรี การเจรจาอย่างชัดเจนกับทุกฝ่ายในการกำหนดเงื่อนไขของความสัมพันธ์ของพวกเขามักเป็นสิ่งที่ถูกเน้นย้ำให้ทำอย่างสม่ำเสมอ เขาเชื่อว่าบางครั้งคนรักก็อาจทำผิดพลาด และการสื่อสารก็เป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยแก้ไขปัญหาได้.
ความเชื่อถือ ความซื่อสัตย์ ศักดิ์ศรี และความเคารพ พอลีแอเมอรีส่วนใหญ่เน้นความเคารพ ความไว้วางใจ และความซื่อสัตย์ระหว่างคนรักทั้งหมด
ขอบเขตและข้อตกลง ความสัมพันธ์แบบพอลีแอเมอรีมักเกี่ยวข้องกับการเจรจาข้อตกลงและการกำหนดขอบเขตที่ชัดเจน โดยมี"กฎพื้นฐาน" ที่แตกต่างกันไปและอาจมีการเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลา
ความเสมอภาคทางเพศ พอลีแอเมอรีเชื่อในความเสมอภาคทางเพศ ต่างจากบางศาสนาที่ผู้ชายเป็นใหญ่
ความไม่เป็นเจ้าของ: พอลีแอเมอรีสนับสนุนให้การที่คนรักของตนมีตนรักอีกคนเป็๋นสิ่งที่ดี ทำให้ตนรักของเรามีความสุขมากขึ้น ไม่ใช่การถูกแย่ง ความหึงหวงหรือความรู้สึกเป็นเจ้านั้นควรแก้ไข โดยมีเป้าหมายคือคอมเพอชัน (compersion)
หลักปฏิบัติ > คอมเพอชัน (compersion)

คอมเพอร์ชัน (หรือในสหราชอาณาจักรใช้คำว่า ฟรับเบิล (frubble)) ใช้เพื่ออธิบายว่าคนหนึ่งมีประสบการณ์ในแง่บวก เมื่อคนรักของตนกำลังมีความสุขกับความสัมพันธ์กับผู้อื่น
การยิงสลุต

ทหารเรือแห่งกองทัพเรือสหรัฐอเมริกายิงสลุตเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ว่าการรัฐฟลอริดาบนเรือรบ USS MOMSEN
การยิงสลุต (อังกฤษ: gun-salute) คำว่า “สลุต” นั้นมาจากรากศัพท์ของคำว่า “Salutio” ในภาษาลาติน จุดเริ่มต้นของธรรมเนียมการยิงสลุตนี้กล่าวกันว่า ในสมัยโบราณ เรือสินค้าที่ต้องเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลในระยะทางไกลจำเป็นที่จะต้องมีปืนใหญ่ไว้คุ้มครองสินค้าบนเรือ และจะต้องมีการบรรจุดินปืนในกระบอกปืนไว้ก่อนเพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมเผื่อไว้ในกรณีฉุกเฉิน แต่เมื่อเรือได้เดินทางไปถึงท่าเรือของประเทศที่เรือลำดังกล่าวต้องเข้าไปทำการค้าด้วย จึงต้องยิงปืนใหญ่ที่บรรจุแต่ดินปืนออกไปให้หมดเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่ามาอย่างมิตร มิใช่ศัตรู ตั้งแต่นั้นมาจึงได้เกิดเป็นประเพณีการยิงสลุตขึ้น เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อกันระหว่างเจ้าบ้านและผู้มาเยือน อันเป็นประเพณีที่ชาวเรือได้สืบทอดกันต่อมา
ตามธรรมเนียมของทหารเรือ การยิงสลุตจำนวน 21 นัดจะยิงเพื่อเป็นเกียรติยศแก่ประมุขแห่งรัฐ จำนวนกระสุนที่ใช้ยิงสลุตจะลดหลั่นลงมาตามลำดับยศของนายทหารและข้าราชการผู้รับการสลุต กรณีที่มีการยิงสลุตจำนวนมากกว่า 21 นัด จะยิงขึ้นในโอกาสพิเศษเท่านั้น
การยิงสลุตในโลก

การยิงสลุต ถือเป็นธรรมเนียมที่ทุกอารยประเทศทั่วโลก ได้ยึดถือสืบทอดกันมาแต่ครั้งโบราณ เพื่อเป็นการแสดงความเคารพให้แก่ชาติ หรือ ธง หรือ บุคคล โดยยิงปืนใหญ่ด้วยดินดำ หรือดินไม่มีควัน มีจำนวนนัดเป็นเกณฑ์ตามควรแก่เกียรติ หรือสิ่งที่ควรรับความเคารพนั้น
จุดเริ่มต้นของธรรมเนียมการยิงสลุตนี้กล่าวกันว่า ในสมัยโบราณ เรือสินค้าที่ต้องเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลในระยะทางไกลจำเป็นที่จะต้องมีปืนใหญ่ไว้คุ้มครองสินค้าบนเรือ และจะต้องมีการบรรจุดินปืนในกระบอกปืนไว้ก่อนเพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมเผื่อไว้ในกรณีฉุกเฉิน แต่เมื่อเรือได้เดินทางไปถึงท่าเรือของประเทศที่เรือลำดังกล่าวต้องเข้าไปทำการค้าด้วย จึงต้องยิงปืนใหญ่ที่บรรจุแต่ดินปืนออกไปให้หมดเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่ามาอย่างมิตร มิใช่ศัตรู ตั้งแต่นั้นมาจึงได้เกิดเป็นประเพณีการยิงสลุตขึ้น เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อกันระหว่างเจ้าบ้านและผู้มาเยือน อันเป็นประเพณีที่ชาวเรือได้สืบทอดกันต่อมา แต่เดิมประเพณีการยิงสลุตได้กำหนดตัวเลขการยิงเอาไว้ที่จำนวน 7 นัด ซึ่งในขณะนั้นทางทวีปยุโรปถือว่าเป็นเลขดี เพราะเชื่อกันตามคัมภีร์ฝรั่งที่ถือว่าพระเจ้าสร้างโลกใน 7 วัน หรือเหตุผลอีกกระแสหนึ่งที่ว่าบนเรือรบแต่ละลำมีปืนใหญ่ลำละ 7 กระบอก จึงต้องยิงให้เคลียร์หมดทุกกระบอกๆ ละ 1 นัด และยังมีธรรมเนียมต่อไปอีกว่า เมื่อเรือสินค้าได้ยิงให้แก่เจ้าของจำนวน 7 นัดแล้ว ทางป้อมปืนใหญ่ของชาติเจ้าของท่าจึงต้องยิงตอบออกมาเป็นจำนวน 3 เท่า ซึ่งก็คือ 21 นัด ในเวลาต่อมาได้มีการทำความตกลงกันใหม่ว่าควรให้ทั้งสองฝ่ายยิงในจำนวน 21 นัดเท่ากัน โดยมีประเทศอังกฤษเป็นชาติแรกในการวางกฎระเบียบการยิงสลุต 21 นัด และได้ถือเป็นกติกาสากลสืบต่อกันมา เพื่อเป็นการให้เกียรติแก่ชาติและพระมหากษัตริย์ของประเทศนั้น ๆ
ระเบียงภาพ

การยิงสลุต 6 นัด ฉลองพระประสูติการของเจ้าชายสแวร์เรอ มักนุสแห่งนอร์เวย์ โอรสในเจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (1 วันหลังการประสูติ)
การยิงสลุตเฉลิมพระเกียรติ 21 นัด เนื่องในวันฉัตรมงคลในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ณ ท้องสนามหลวง
ทหารปืนใหญ่จากกองพันทหารปืนใหญ่ที่ 1 กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ ปฏิบัติหน้าที่ยิงสลุตเพื่อถวายพระเกียรติ­แก่พระศพ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2555
ดูเพิ่ม

การยิงสลุตเอาฤกษ์เอาชัย
แหล่งข้อมูลอื่น

ระเบียบกองทัพเรือว่าด้วยการปฏิบัติในการยิงสลุต พ.ศ. ๒๕๑๘
ตำนานการยิงสลุต (ป.พัน.๑ รอ.) เก็บถาวร 2011-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การพิมพ์ 3 มิติ

การพิมพ์ 3 มิติ (อังกฤษ: 3D Printing) คือ กระบวนการสร้างวัตถุสามมิติซึ่งมีขั้นตอนในลักษณะเดียวกันกับการพิมพ์โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อใช้ในการสร้างต้นแบบอย่างรวดเร็ว (rapid prototype) และการผลิตแบบเรียงชั้น (additive manufacturing) วัสดุจะถูกขึ้นรูปหรือวางเชื่อมต่อกันภายใต้การควบคุมของคอมพิวเตอร์ วัตถุสามมิตินี้สร้างขึ้นจากข้อมูลดิจิทัลของแบบจำลองคอมพิวเตอร์ ทั้งในรูปแบบข้อมูล3มิติ (3D model) หรือ ในรูปแบบชุดข้อมูล2มิติที่เรียงซ้อนเป็นชั้นๆ (sequential layers) ซึ่งทำให้สามารถขึ้นรูปได้เกือบทุกรูปทรง
MakerBot เครื่องพิมพ์3มิติ
หลักการทำงานของการพิมพ์ 3 มิติ

ก่อนที่จะพิมพ์งาน 3 มิติต้องมีการสร้างข้อมูล3 มิติในรูปแบบของดิจิทัล ที่สามารถนำไปใช้งานกับเครื่องพิมพ์ 3 มิติ จากการออกแบบร่วมกับการใช้ซอฟแวร์คอมพิวเตอร์ช่วยการออกแบบ (Computer Aided Design, CAD) นอกจากจะใช้คอมพิวเตอร์ช่วยในการออกแบบแล้ว ยังสามารถใช้ สแกนเนอร์ 3 มิติ ในการสร้างข้อมูลโดยการอ่านแบบวัตถุจริงที่นำมาทำสำเนา3 มิติได้ ไฟล์ดิจิทัลที่สามารถนำไปใช้งานกับเครื่องพิมพ์ 3 มิติโดยทั่วไป คือ ไฟล์ STL
เมือได้แบบจำลองหรือชิ้นงาน3 มิติในรูปของไฟล์ดิจิทัลแล้ว ซอฟแวร์ของการพิมพ์ก็จะนำไฟล์นั้นไปทำการตัดออกมาให้เป็นชั้นในลักษณะแผ่นงาน 2 มิติ จำนวนชั้นหรือแผ่นงานขึ้นกับความละเอียดในการพิมพ์  เพื่อที่จะสั่งให้เครื่องพิมพ์พิมพ์ชุดแผ่นงานทับต่อกันเป็นชั้นๆ จนเกิดเป็นวัตถุ 3 มิติขึ้นมา หากยังนึกไม่ออกลองนึกถึง ก้อนขนมปังก้อนยาวๆ แล้วถูกหั่นเป็นแผ่นบางๆ ซึ่งถ้าเราเอาแผ่นบางๆ มาวางเรียงซ้อนกันแล้วทาแยม ลงระหว่างแผ่นขนมปัง ก็จะทำให้เกิดเป็นขนมปังก้อนยาว ก้อนเดียว ซึ่งตัวแยมนั้น ก็เปรียบเสมือนกาว ที่เอาไว้ยึดระว่างแผ่นขนมปัง
หลังการพิมพ์จะมีการตกแต่งผิวงาน ซึ่งหากการพิมพ์มีความละเอียดสูง และหรือ ลักษณะการนำงานพิมพ์ 3 มิติไปใช้อย่างเรียบง่าย อาจไม่มีความจำเป็นต้องตกแต่งผิวงาน แต่ทั้งนี้ในการพิมพ์ระบบฉีดเส้นวัสดุบางครั้งมีการใช้วัสดุรองรับ(support material) เพื่อรับน้ำหนักวัสดุพิมพ์ที่ยื่นออกมาในลักษณะนั่งร้าน ซึ่งจำเป็นต้องขจัดวัสดุรองรับออกก่อนการนำงานพิมพ์ไปใช้งาน
ซึ่งวัสดุรองรับนั้นส่วนใหญ่จะเป็นวัสดุเดียวกันกับวัสดุที่ใช้พิมพ์ แต่มีเครื่องพิมพ์ 3 มิติบางรุ่นที่ใช้วัสดุอื่นๆ เพื่อเพิ่มความสามารถในการพิมพ์ให้ได้รูปร่างหลากหลายและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น
หลักการทำงานเครื่องพิมพ์ 3 มิติ (3D Printer) ในปัจจุบันมี 2 รูปแบบคือ
หลักการทำงานของการพิมพ์ 3 มิติ > การพิมพ์2มิติเรียงซ้อนกันเป็นชั้นๆ

ใช้หลักการเดียวกับการพิมพ์ 2มิติในแนวนอน แล้วนำมาต่อซ้อนกันเป็นชั้นๆ แต่ละชั้นที่พิมพ์คือภาพตัดขวาง (cross section) ของวัตถุนั้น เมื่อพิมพ์เสร็จในสองมิติในชั้นแรกแล้วเครื่องพิมพ์จะเลื่อนแท่นรับงานพิมพ์ขึ้นหรือลงในแนวตั้ง เพื่อพิมพ์ชั้นถัดไป จากนั้นการพิมพ์ซ้อนและเลื่อนแท่นรับงานลงในแนวตั้งที่ละชั้นอย่างต่อเนื่องจนออกมาเป็นรูปร่าง 3 มิติ
หลักการทำงานของการพิมพ์ 3 มิติ > การพิมพ์3มิติโดยตรง

การพิมพ์ที่ไม่อาศัยการพิมพ์ซ้อนกันชั้นๆ อาจเป็นลักษณะการวาดขึ้นรูปวัสดุสามมิติด้วยมืออย่างอิสระ (3D pen)
ประเภทของการพิมพ์ 3มิติ

ปัจจุบันประเภทของการพิมพ์ 3มิติ แบ่งตามวัสดุและเทคโนโลยีการขึ้นรูปได้เป็น
| ประเภท | เทคโนโลยี | วัสดุ |
| --- | --- | --- |
| ระบบฉีดเส้นวัสดุ (Extrusion) | Fused deposition modeling (FDM) or Fused filament fabrication (FFF) | เทอร์โมพลาสติก, วัสดุที่กินได้, ยาง, ดินปั้น |
| ระบบฉีดเส้นวัสดุ (Extrusion) | Robocasting or Direct Ink Writing (DIW) | วัสดุเซรามิก, โลหะผสม, วัสดุผสมเซรามิกโลหะ (cermet) |
| ระบบฉีดเส้นวัสดุ (Extrusion) | Composite Filament Fabrication (CFF) | ไนลอน หรือไนลอนที่มีเส้นใยคาร์บอนเสริมแรง, เคฟลาร์, แก้ว |
| ระบบเรซิ่น (Light polymerized) | Stereolithography (SLA) | พลาสติกพอลิเมอร์ไวแสง |
| ระบบเรซิ่น (Light polymerized) | Digital Light Processing (DLP) | พลาสติกพอลิเมอร์ไวแสง |
| ระบบเรซิ่น (Light polymerized) | Continuous Liquid Interface Production (CLIP) | พลาสติกพอลิเมอร์ไวแสง |
| ระบบผงวัสดุ (Powder Bed, Powder Fed) | Powder bed and inkjet head 3D printing (3DP) | โลหะผสม, ผงพอลิเมอร์, พลาสเตอร์ |
| ระบบผงวัสดุ (Powder Bed, Powder Fed) | Electron-beam melting (EBM) | โลหะผสม รวมทั้ง ไทเทเนียมอัลลอย |
| ระบบผงวัสดุ (Powder Bed, Powder Fed) | Selective laser melting (SLM) | ไทเทเนียมอัลลอย, โครเมียมอัลลอย, เหล็กกล้าไร้สนิม, อะลูมิเนียม |
| ระบบผงวัสดุ (Powder Bed, Powder Fed) | Selective heat sintering (SHS) | ผงเทอร์โมพลาสติก |
| ระบบผงวัสดุ (Powder Bed, Powder Fed) | Selective laser sintering (SLS) | เทอร์โมพลาสติก, ผงโลหะ, ผงเซรามิก |
| ระบบผงวัสดุ (Powder Bed, Powder Fed) | Direct metal laser sintering (DMLS) | โลหะผสม |
| ระบบผงวัสดุ (Powder Bed, Powder Fed) | Directed Energy Deposition | โลหะผสม |
| ระบบอัดลามิเนต (Laminated) | Laminated object manufacturing (LOM) | กระดาษ, แผ่นฟิล์มโลหะ, แผ่นฟิล์มพลาสติก |
ประเภทของการพิมพ์ 3มิติ > ระบบฉีดเส้นวัสดุ

ระบบฉีดเส้นวัสดุ (extrusion deposition) ได้แก่ FDM (Fused Deposit Modeling) หรือ FFF (Fused Filament Fabrication) เป็นรูปแบบการพิมพ์ 3มิติ ที่นิยมใช้กันมากที่สุดในปัจจุบันเนื่องจากการใช้งานที่ง่าย มีหลักการทำงานคือ การหลอมเส้นวัสดุให้กลายเป็นของเหลวแล้วฉีดออกมาเป็นเส้นผ่านหัวฉีด (Nozzle) (ในลักษณะเดียวกับปืนกาวที่ใช้กันทั่วไป) หัวฉีดของเครื่องพิมพ์จะวาดเส้นพลาสติกที่ถูกฉีดออกมาเป็นรูปร่างในระนาบแนวนอน เมื่อเสร็จชั้นหนึ่งๆก็จะพิมพ์ในชั้นต่อๆไป (layers) จำนวนชั้นเป็นไปตามความสูงของแบบ และ ความละเอียดในการพิมพ์
พลาสติกเป็นวัสดุที่ใช้กันมากที่สุดสำหรับการพิมพ์ระบบนี้ ได้แก่ โพลีเอทิลีนอะครีโลไนไตรล์ (ABS), โพลีคาร์บอเนต (PC), โพลีคลอรีน (PLA), โพลีเอทิลีนความหนาแน่นสูง (HDPE), PC / ABS polyphenylsulfone (PPSU) และโพลิสไตรีนรับแรงกระแทกสูง (HIPS) ทั้งนี้วัสดุรองรับต้องมีส่วนผสมที่ทำให้ละลายน้ำได้หรือสามารถแกะออกจากวัสดุพิมพ์ได้ง่าย
ประเภทของการพิมพ์ 3มิติ > ระบบเรซิ่น

ระบบเรซิ่น หรือ ระบบถาดเรซิ่น ได้แก่ SLA (Stereolithography) หรือ DLP (Digital Light Processing) เป็นระบบที่ใช้การฉายแสงไปที่ตัววัสดุพอลิเมอร์ไวแสง (Photo Resin, Photopolymer)บรรจุในถาดที่เคลื่อนที่ขึ้นลงได้ เมื่อเรซิ่นถูกแสงจะแข็งตัวเฉพาะจุดที่โดนแสง จึงใช้หลักการแข็งตัวของเรซิ่นนี้ในการทำชิ้นงานให้เกิดรูปร่างขึ้นมา เมื่อทำให้เกิดรูปร่างขึ้นในชั้นหนึ่งๆแล้วเครื่องก็จะเริ่มทำให้แข็งเป็นรูปร่างในชั้นต่อๆไปโดยการเคลื่อนถาดลงไปทีละชั้น จนเกินเป็นชิ้นงานวัตถุที่จับต้องได้
ประเภทของการพิมพ์ 3มิติ > ระบบผงวัสดุ

ระบบผงวัสดุ มีการพิมพ์ 2 รูปแบบคือ การพิมพ์ตัวยึดจับ (Binder) หรือ กาว ลงไปรวมผงวัสดุ เพื่อผสานยึดตัวเข้าด้วยกันเป็นรูปร่าง เมื่อสร้างเสร็จในชั้นหนึ่ง เครื่องพิมพ์จะเกลี่ยผงวัสดุมาทับเป็นชั้นบางๆในชั้นต่อไป ได้แก่ 3DP (Powder Bed and Inkjet Printer) เป็นระบบที่ใช้ผงยิปซั่ม+สี Ink Jet (Powder 3D Printer หรือ ColorJet Printing) เป็นระบบใช้ผงยิปซั่ม/ผงพลาสติก เป็นตัวกลางในการขึ้นชิ้นงาน โดยจะพิมพ์สีลงไปเป็นตัวยึดจับ
การพิมพ์ด้วยการหลอมผงวัสดุ SLS (Selective Laser Sintering) หรือ SLM (Selective Laser Melting) วัสดุที่ใช้ได้แก่ ผงเทอร์โมพลาสติก, ผงโลหะ, ผงเซรามิก เป็นรูปแบบการพิมพ์ที่มีหลักการทำงานคล้ายระบบ SLA ต่างกันตรงแทนที่จะทำให้เรซิ่นแข็งตัวโดยการฉายแสง SLS จะใช้ความร้อนจากการฉายแสงเพื่อหลอมละลายทำให้ผงวัสดุหลอมละลายเป็นเนื้อเดียวกัน
ประเภทของการพิมพ์ 3มิติ > ระบบอัดลามิเนต

ระบบอัดลามิเนตไม่เป็นที่แพร่หลาย มีหลักการคือ ใช้การตัดรูปกระดาษเคลือบพลาสติก, แผ่นฟิล์มโลหะ หรือแผ่นฟิล์มพลาสติก ด้วยมีดหรือเครื่องตัดด้วยเลเซอร์และติดกาวต่อกันเป็นชั้นๆ วัตถุที่พิมพ์ด้วยเทคนิคนี้อาจได้รับการแก้ไขเพิ่มเติมโดยการตัดเฉือนหรือการเจาะหลังจากการพิมพ์
งานพิมพ์ 3 มิติที่มาจากสแกนเนอร์ 3มิติ เรียกว่า 3D Photo ณ มารูโดรัมพาร์ค
แบบเครื่องบินจากปากกา3มิติ
ภาพแสดงหลักการทำงานในระบบฉีดเส้นวัสดุ; a) เส้นวัสดุ ถูกป้อนไปยัง b) ชุดหัวพิมพ์ที่เคลื่อนที่ในแนวนอน จากนั้นจะถูกหลอมด้วยความร้อน ฉีดออกมาเป็นเส้นผ่านหัวฉีดและวาดเส้นตามรูปทรง c) ที่กำหนดเป็นชั้นๆ โดยอาศัยการเคลื่อนที่ขึ้นหรือลงของ e) แท่นรับ, การพิมพ์ในระบบนี้อาจจำเป็นต้องใช้ d) วัสดุรองรับเพื่อรับน้ำหนักวัสดุพิมพ์ที่ยื่นออกมาในลักษณะนั่งร้าน
ภาพแสดงหลักการทำงานในระบบเรซิ่น; a) เครื่องฉายแสงอาจเป็นได้ทั้งเลเซอร์หรือลำแสงUV จะฉายแสงไปตัววัสดุผ่านถาดที่โปร่งแสงที่บรรจุเรซิ่นเหลว b) จากนั้นเรซิ่นเหลวจะแข็งตัวเฉพาะจุดที่โดนแสงที่กำหนดไว้ c) จากนั้นอาศัยการเลื่อนขึ้นของแท่นจับงาน e) ยกส่วนที่แข็งตัวแล้ว d) สำหรับการพิมพ์ทีละชั้นถัดไป
ภาพแสดงหลักการทำงานในระบบผงวัสดุ; a) ชุดหัวพิมพ์เคลื่อนที่ในแนวนอน ไปยังจุดที่กำหนดในแท่นจับงานที่บรรจุผงวัสดุ e) เพื่อฉีดตัวยึดจับให้ผงวัสดุยึดตัว หรือ ฉายแสงเลเซอร์เพื่อหลอมผงวัสดุให้ยึดตัว d) วัสดุที่ยึดตัวกันเป็นรูปร่างจะถูกเลื่อนลงทีละชั้นไปตามแท่นจับงาน f) จากนั้นจะมีการเติม b) ผงวัสดุใหม่ลงไปอย่างต่อเนื่องจาก c) ถาดเก็บผงวัสดุ
ภาพแสดงหลักการทำงานในระบบอัดลามิเนต; 1) ม้วนวัสดุแผ่นฟิล์ม, 2) ลูกกลิ้งความร้อน, 3) แสงเลเซอร์, 4) หัวฉายแสงเลเซอร์, 5) เครื่องปฏิกรณ์, 6) ชั้นงานที่ยึดตัวแล้ว, 7) แท่นจับงานเคลื่อนที่ในแนวตั้ง, 8) ม้วนวัสดุใช้แล้ว
การลงคะแนนแบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน

การลงคะแนนแบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน (อังกฤษ: proportional approval voting, ย่อ: PAV) เป็นระบบการลงคะแนนซึ่งเพิ่มลักษณะพิเศษจากแบบคะแนนอนุมัติเพื่อเลือกผู้แทนมากกว่าหนึ่งคน โดยใช้หลักการของระบบสัดส่วนโดยการใช้บัตรลงคะแนนที่ไม่ซับซ้อนไปกว่าบัตรลงคะแนนทั่วไปที่ใช้กันในแบบคะแนนนำ/เสียงข้างมาก โดยให้ผู้ลงคะแนนเลือกตั้งลงคะแนนให้ผู้สมัครได้ตามต้องการ (ไม่จำกัด) ระบบการลงคะแนนนี้แรกเริ่มได้รับการคิดค้นโดยทอร์แวล นีโกไล ทีเลอ ต่อมาได้รับการปรับปรุงโดยฟอเรสต์ ซิมมอนส์ ซึ่งให้ชื่อระบบนี้ว่า "คะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน" ใน ค.ศ. 2001
คำอธิบาย

ในระบบนี้มีวัตถุประสงค์ในการวัด "ความพึงพอใจ" ของแต่ละผู้ลงคะแนนเพื่อหาผู้ชนะการเลือกตั้ง การคำนวณความพึงพอใจในผู้ลงคะแนนมีผลต่อตัวผู้สมัครแค่ที่ได้ลงคะแนนไปเท่านั้น โดยการคำนวณคะแนนความพึงพอใจในผู้สมัครแต่ละคนจะนับแต่เฉพาะผู้สมัครแค่ที่มีการลงคะแนนให้เท่านั้น ให้สมมุติว่าผู้ลงคะแนนลงคะแนนเลือกผู้สมัครจำนวน n คน คะแนนความพึงพอใจจะคำนวณใช้สูตรดังนี้
เมื่อรวมคะแนนความพึงพอใจของผู้ลงคะแนนทุกคนแล้วจะได้ผลรวมของคะแนนความพึงพอใจทั้งหมดจากผู้ลงคะแนนทุกคน คะแนนรวมนั้นจะคิดสำหรับทุกความเป็นไปได้ของกลุ่มผู้สมัคร และกลุ่มผู้สมัครชุดที่ได้คะแนนความพึงพอใจสูงสุดจะเป็นชุดที่ชนะการเลือกตั้ง
ในกรณีที่เป็นการเลือกตั้งเพื่อหาผู้แทนเพียงคนเดียวจะให้ผลลัพธ์แบบเดียวกับระบบคะแนนอนุมัติแบบปกติ หรือหากถ้าผู้ลงคะแนนลงคะแนนให้เฉพาะผู้สมัครสังกัดพรรคเดียวกันทั้งหมดนั้น ระบบการลงคะแนนนี้จะคำนวณเหมือนแบบบัญชีรายชื่อโดยวิธีการคำนวณของโดนต์
การนับคะแนนในระบบนี้ซับซ้อนระดับยาก (NP-Hard) จึงจำเป็นต้องใช้คอมพิวเตอร์ในการคำนวณผลรวมโดยเฉพาะเมื่อมีจำนวนผู้สมัครมาก และจำนวนที่นั่งมากขึ้น เช่น หากมีผู้สมัคร C คน และ S ที่นั่ง นั้นจะมีคำตอบถึง
ชุด เพื่อนำมาเปรียบเทียบภายหลังการเลือกตั้ง ตัวอย่างเช่น หากมีผู้สมัคร 24 คน สำหรับ 4 ที่นั่ง จะทำให้มีชุดคำตอบถึง 10,626 ชุดในการคำนวณคะแนนความพึงพอใจ ซึ่งจำเป็นจะต้องใช้การนับคะแนนด้วยคอมพิวเตอร์
ตัวอย่าง

ในเขตเลือกตั้งหนึ่งมีผู้แทนได้สองคน ประกอบด้วยผู้สมัครจำนวน 4 คน ได้แก่ A B C และ D โดยมีผู้ลงคะแนนจำนวน 30 คน ผลการเลือกตั้งประกอบด้วยบัตรลงคะแนนดังนี้
5 ใบ เลือก A และ B
17 ใบ เลือก A และ C
8 ใบ เลือก D
ตามหลักความเป็นไปได้จะมีผลลัพธ์ 6 ทาง ได้แก่ AB, AC, AD, BC, BD และ CD
|  | AB | AC | AD | BC | BD | CD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ผู้ลงคะแนนรับรองผู้สมัครอย่างน้อย 1 คน (ความพึงพอใจ = 1 สำหรับผู้สมัครที่ได้รับการอนุมัติคนแรก) | 22 | 22 | 30 | 22 | 13 | 25 |
| ผู้ลงคะแนนรับรองผู้สมัครอย่างน้อย 2 คน (ความพึงพอใจ = 1/2 สำหรับผู้สมัครที่ได้รับการอนุมัติคนที่สอง) | 5 | 17 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| คะแนนความพึงพอใจทั้งหมด | 24.5 | 30.5 | 30 | 22 | 13 | 25 |
ดังนั้น A และ C ชนะการเลือกตั้ง
การล่วงประเวณี

การล่วงประเวณี (อังกฤษ: fornication) โดยทั่วไปเป็นการมีเพศสัมพันธ์แบบยินยอมระหว่างบุคคลสองคนที่ไม่ได้สมรสกัน ส่วนถ้าเป็นการมีเพศสัมพันธ์กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสมรสกับบุคคลอื่นแล้ว เรียกว่า การทำชู้ (adultery)
สำหรับหลายคนคำนี้มีความหมายแฝงแบบไม่ยอมรับในทางศีลธรรมหรอศาสนา แต่จะมีความสำคัญแตกต่างกันไปในแต่ละศาสนา สังคมและวัฒนธรรม ในสมัยใหม่ มักไม่ใช่คำนี้และหันไปใช้คำที่ไม่ตัดสินแทน เช่น เพศสัมพันธ์ก่อนสมรส เพศสัมพันธ์นอกสมรส หรือเพศสัมพันธ์เพื่อสันทนาการ
การลวงสัมผัสตะแกรงเหล็กร้อน

การลวงสัมผัสตะแกรงเหล็กร้อน  (อังกฤษ: thermal grill illusion) เป็นการลวงประสาทสัมผัสที่ค้นพบในปี ค.ศ. 1896 โดยแพทย์ชาวสวีเดนชื่อว่า  ที. ธันเบอร์ก 
เป็นการลวงสัมผัสที่สร้างขึ้นโดยวางสลับตะแกรงเหล็กอุ่น ๆ ที่มีอุณหภูมิ 40° เซลเซียส กับเหล็กเย็นที่มีอุณหภูมิ 20° เซลเซียส
เมื่อจับตะแกรงที่อุ่นและเย็นพร้อม ๆ กัน  ก็จะรู้สึกเหมือนกับจับวัตถุที่ร้อนมาก
แต่ถ้าจับตะแกรงที่เย็นเท่านั้น  ก็จะรู้สึกเพียงแค่เย็น
หรือถ้าจับตะแกรงที่อุ่นเท่านั้น  ก็จะรู้สึกเพียงแค่อุ่น
สรุปแล้วก็คือ  การรับรู้ทางสัมผัสอย่างผิด ๆ (ว่าร้อนมาก)  เกิดขึ้นเมื่อมีสัญญาณความรู้สึกที่ผิดพลาด  แทนที่สัญญาณความรู้สึกที่ถูกต้อง  ส่งไปถึงสมองก่อน
นักวิจัยได้ใช้การลวงประสาทสัมผัสนี้เพื่อแสดงให้เห็นว่า  ความรู้สึกเจ็บปวดเนื่องจากความร้อน
เป็นความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเนื่องจากทั้งความเย็นและทั้งความร้อน
และว่า  เมื่อระงับข้อมูลเกี่ยวกับความเย็นแล้วเท่านั้น  ที่ความร้อนจึงจะปรากฏ
ในการทดลองที่ใช้ fMRI เพื่อศึกษาการลวงสัมผัสประเภทนี้กับการทำงานของระบบประสาท  นักวิจัยพบว่าเกิดการทำงานในทาลามัสในสมอง  ที่จะไม่มีเมื่อใช้ตัวกระตุ้นที่เป็นตัวควบคุม
นอกจากนั้นแล้ว  การทำงานใน insular cortex ระหว่างส่วนหน้าและส่วนกลาง  (mid/anterior) ซีกขวา  มีสหสัมพันธ์กับความรู้สึกไม่เป็นสุขที่เกิดจากตะแกรงลวงสัมผัส
เชิงอรรถ

↑  Thunberg T (1896). "Förnimmelserne vid till samma ställe lokaliserad, samtidigt pägäende köld-och värmeretning". Uppsala Läkfören Förh (1): 489–95.
↑  insular cortex เป็นส่วนในเปลือกสมองของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม  เป็นส่วนพับฝังลึกอยู่ในร่องด้านข้าง  เชื่อกันว่า  มีบทบาทในความรู้สึกตัว  (consciousness)  ในหน้าที่ต่าง ๆ เกี่ยวกับอารมณ์ความรู้สึก  และในการควบคุมภาวะธำรงดุล  หน้าที่ปลีกย่อยอื่นรวมทั้งการรับรู้  หน้าที่การสั่งการ  (motor control)  ความรู้สึกตน  และหน้าที่ทางประชานต่าง ๆ
การลงคะแนนแบบเสียงเดียวโอนไม่ได้

การลงคะแนนแบบเสียงเดียวโอนไม่ได้ (อังกฤษ: single non-transferable vote; ย่อ SNTV) เป็นระบบการลงคะแนนที่ใช้ในเขตเลือกตั้งที่มีผู้แทนมากกว่าหนึ่งคน พรรคการเมืองสามารถส่งผู้สมัครมากกว่าหนึ่งคนเพื่อชิงที่นั่งทั้งหมดก็ได้ โดยใช้หลักการนับคะแนนคล้ายกับระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด เว้นแต่ผู้ลงคะแนนเสียงมีเพียงเสียงเดียว ซึ่งต่างจากการลงคะแนนแบบยกชุด (block vote) ที่ผู้ลงคะแนนสามารถเลือกผู้สมัครได้หลายคน (หลายเสียง) การลงคะแนนแบบเสียงเดียวโอนไม่ได้นี้ ทำให้ได้จำนวนผู้แทนที่เป็นสัดส่วนกับคะแนนของผู้สมัครในระดับเขตเลือกตั้ง หรือเรียกว่า "กึ่งสัดส่วน" (semi-proportional representation)
การลงคะแนน

ในการเลือกตั้งแบบนี้ ผู้มีสิทธิเลือกตั้งลงคะแนนเสียงเพียงเสียงเดียวให้กับผู้สมัครในเขตเลือกตั้งที่มีหลายที่นั่ง โดยผู้สมัครที่มีคะแนนสูงสุดตามลำดับเท่ากับจำนวนที่นั่งในเขตจะเป็นผู้ชนะ เช่น ในเขตเลือกตั้งที่มีสามที่นั่ง จะมีผู้สมัครสามคนได้รับคะแนนเสียงสูงสุดนั้นชนะการเลือกตั้ง การลงคะแนนระบบนี้สามารถใช้ได้กับผู้สมัครอิสระที่ไม่สังกัดพรรคการเมืองใด
การลงคะแนน > ตัวอย่าง

ในกรณีเขตเลือกตั้งที่มีสามที่นั่ง และมีผู้สมัครห้าคน จากสามพรรคการเมือง
| คะแนน | ผู้สมัคร | พรรคการเมือง |
| --- | --- | --- |
| 819 | ก | X |
| 1,804 | ข | Y |
| 1,996 | ค | Z |
| 1,999 | ง | Z |
| 2,718 | จ | Y |
ในกรณีนี้ผู้สมัคร ค (พรรค Z) ง (พรรค Z) และ จ (พรรค Y) เป็นผู้มีคะแนนสูงสุดสามลำดับ แต่เมื่อทำการนับคะแนนเสียงเป็นรายพรรคการเมืองจะได้ผลลัพธ์ดังนี้
| พรรคการเมือง | คะแนน |  % | ที่นั่ง (รวม 3) |
| --- | --- | --- | --- |
| Y | 4,522 | 48% | 1 |
| Z | 3,995 | 43% | 2 |
| X | 819 | 9% | 0 |
จะเห็นได้ว่า พรรค Y มีคะแนนเสียงรวมมากกว่าพรรค Z แต่ได้ที่นั่งน้อยกว่าอันมีเหตุมาจากจำนวนคะแนนที่แบ่งกันในแต่ละผู้สมัคร หากพรรคการเมืองใดพยายามส่งผู้สมัครสามคนโดยหวังที่จะชนะทั้งสามที่นั่ง จะเป็นการทำให้คะแนนเสียงของผู้สนับสนุนพรรค Y และ Z นั้นแตกออกไปอีก (ภาวะเสียงแตก) ดังนั้นนาย ก จากพรรค X อาจจะชนะการเลือกตั้งแทนหนึ่งที่นั่งในขณะที่พรรค Y หรือ Z อาจจะมีที่นั่งน้อยลงหนึ่งที่นั่งแทนได้