stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มัตตีอา เด ชิลโย
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ มัตตีอา เด ชิลโย ที่ Soccerbase
มัตตีอา เด ชิลโย – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
Mattia De Sciglio profile at acmilan.com
Mattia De Sciglio international caps เก็บถาวร 2015-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at figc.it
Mattia De Sciglio Serie A stats at legaseriea.it
Mattia De Sciglio Italian league stats at aic.football.it
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 มอตตา  6 กันเดรวา  7 อาบาเต  8 มาร์กีซีโอ  9 บาโลเตลลี  10 กัสซาโน  11 Cerci  12 ซีรีกู  13 เปริน  14 อากวีลานี  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 อิมโมบีเล  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 Paletta  21 ปีร์โล  22 อินซิญเญ  23 แวร์รัตตี  ผู้ฝึกสอน: Prandelli  |  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 มอตตา  6 กันเดรวา  7 อาบาเต  8 มาร์กีซีโอ  9 บาโลเตลลี  10 กัสซาโน  11 Cerci  12 ซีรีกู  13 เปริน  14 อากวีลานี  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 อิมโมบีเล  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 Paletta  21 ปีร์โล  22 อินซิญเญ  23 แวร์รัตตี  ผู้ฝึกสอน: Prandelli  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 อ็อกบอนนา  6 กันเดรวา  7 ซาซา  8 โฟลเรนซี  9 เปลและ  10 มอตตา  11 อิมโมบีเล  12 ซีรีกู  13 มาร์เกตตี  14 สตูราโร  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 แอเดร์  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 อินซิญเญ  21 แบร์นาร์เดสกี  22 เอล ชาราวี  23 จักเกรีนี  ผู้ฝึกสอน: กอนเต  |  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 อ็อกบอนนา  6 กันเดรวา  7 ซาซา  8 โฟลเรนซี  9 เปลและ  10 มอตตา  11 อิมโมบีเล  12 ซีรีกู  13 มาร์เกตตี  14 สตูราโร  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 แอเดร์  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 อินซิญเญ  21 แบร์นาร์เดสกี  22 เอล ชาราวี  23 จักเกรีนี  ผู้ฝึกสอน: กอนเต  |  |
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส  |
| --- | --- |
 1 ชแชนส์นือ  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี (c).  4 เดอ ลิคต์  5 เพียนิช  6 เคดีรา  8 แรมซีย์  9 วลาคอวิช  10 ปอกบา  11 กัวดราโด  12 อาแลกส์ ซังดรู  14 มาตุยดี  17 มันจูกิช  18 เกน  19 โบนุชชี  20 กังเซลู  21 ปินโซโญ  22 ดิ มาริอา  23 จัน  24 รูกานี  25 ราบีโย  30 เบนตังกูร์  33 แบร์นาร์เดสกี  มันกูโซ  เปลเลกรีนี  ปิยัตซา  ผู้จัดการ: อัลเลกรี
มิลลิทรีเวิลด์เกมส์ 2003

| การแข่งขันมิลิทรีเวิลด์เกมส์ครั้งที่ 3 |
| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: กาตาเนีย
ประเทศ:  อิตาลี
จำนวนประเทศ: 87
จำนวนนักกีฬา: 2,800
ประเภทกีฬา: 13 ประเภท
พิธีเปิด: 4 ธันวาคม ค.ศ. 2003
พิธีปิด: 11 ธันวาคม ค.ศ. 2003
ประธานพิธี: ประธานาธิบดีการ์โล อาเซลโย ชัมปี
สนามกีฬาหลัก: ชีบาลี
←  ซาเกร็บ 1999  ไฮเดอราบาด 2007 → 
มิลิทรีเวิลด์เกมส์ 2003 (อิตาลี: Giochi Mondiali Militari 2003) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่กาตาเนีย อิตาลี
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   อัฟกานิสถาน   แอลเบเนีย   แอลจีเรีย   แองโกลา   อาร์เจนตินา   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   บาห์เรน   บาร์เบโดส   เบลารุส   เบลเยียม   บอตสวานา   บราซิล   บัลแกเรีย   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   แคนาดา   ชาด   ชิลี   จีน |   โคลอมเบีย   สาธารณรัฐคองโก   โกตดิวัวร์   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   อียิปต์   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   กาบอง   กรีซ   กินี   ฮังการี   อินเดีย   ไอร์แลนด์   อิตาลี   จาเมกา   จอร์แดน   คาซัคสถาน |   เคนยา   คูเวต   ลัตเวีย   เลบานอน   ลิเบีย   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาลี   โมร็อกโก   นามิเบีย   เนเธอร์แลนด์   ไนเจอร์   เกาหลีเหนือ   นอร์เวย์   ปากีสถาน   โปแลนด์   โปรตุเกส   กาตาร์   โรมาเนีย   รัสเซีย   รวันดา |   เซเนกัล   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร   แอฟริกาใต้   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซูดาน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ซีเรีย   แทนซาเนีย   ไทย   ตูนิเซีย   ตุรกี   ยูเครน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   สหรัฐ   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน   |
ประเภทกีฬา

| --- | --- |
 บาสเกตบอล  ชกมวย  ขี่จักรยาน  ดำน้ำ  ฟันดาบ  ฟุตบอล  ยูโด:  ช่วยชีวิต  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  ขี่เรือใบ  ว่ายน้ำ  ลู่และลาน  วอลเลย์บอล
มีห์รีมาห์ ซุลตาน

| มีห์รีมาห์ ซุลตาน |
| --- | --- |

วาลีเดซุลตานแห่งออตโตมัน
ครองราชย์: 7 กันยายน 1566 – 15 ธันวาคม 1574
ก่อนหน้า: ฮัฟซา ซุลตาน
ถัดไป: นูร์บานู ซุลตาน

ประสูติ: ราว ค.ศ. 1522 คอนสแตนติโนเปิล จักรวรรดิออตโตมัน
สิ้นพระชนม์: 25 มกราคม ค.ศ. 1578 (ราว 55–56 ปี) คอนสแตนติโนเปิล จักรวรรดิออตโตมัน
พระสวามี: ริวซเตม พาชา
พระบุตร: อัยเช ฮิวมาชาห์ ซุลตาน ซุลตานซาเด โอสมาน
ราชวงศ์: ออตโตมัน
พระบิดา: สุลัยมานผู้เกรียงไกร
พระมารดา: ร็อกเซลานา
ศาสนา: อิสลาม
มีห์รีมาห์ ซุลตาน (ตุรกีออตโตมัน: مهر ماه سلطان, เสียงอ่านภาษาตุรกี: [mihɾiˈmah suɫˈtan]; ราว ค.ศ. 1522 – 25 มกราคม ค.ศ. 1578) หรือเป็นที่รู้จักในโลกตะวันตกว่า กาเมเรีย โซลีมานี (อิตาลี: Cameria Solimani) เป็นเจ้าหญิงออตโตมัน พระราชธิดาของสุลต่านสุลัยมานผู้เกรียงไกรกับร็อกเซลานา พระนาม "มีห์รีมาห์" เป็นคำเปอร์เซีย แปลว่า "รัศมีจันทร์" ส่วนโลกตะวันตกจะออกพระนามว่า "กาเมเรีย" มาจากคำอาหรับว่า "กอมาริยะฮ์" ที่แปลว่า "จากดวงจันทร์"
พระองค์ถือเป็นเจ้านายฝ่ายในผู้ทรงอิทธิพลสูงสุดในราชสำนักพระองค์หนึ่งในยุครัฐสุลต่านของฝ่ายใน และเป็นเจ้าหญิงออตโตมันเพียงพระองค์เดียวที่ได้รับการสถาปนาเป็นวาลีเดซุลตาน (Valide Sultan "พระราชชนนี") ในรัชสมัยสุลต่านเซลิมที่ 2 พระอนุชา
พระประวัติ

มีห์รีมาห์ประสูติในคอนสแตนติโนเปิลเมื่อ ค.ศ. 1522 เป็นพระราชธิดาของสุลต่านสุลัยมานผู้เกรียงไกร ประสูติแต่บาทบริจาริกาชื่อฮิวร์เรม ซุลตาน หรือเป็นที่รู้จักในสมัญญาร็อกเซลานา ธิดานักบวชออร์ทอดอกซ์ กระทั่ง ค.ศ. 1533 หรือ ค.ศ. 1534 พระชนนีได้รับการแต่งตั้งเป็นพระชายาเอกขององค์สุลต่าน
26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1539 ขณะพระชันษา 17 ปี มีห์รีมาห์เสกสมรสกับริวซเตม พาชา (Rüstem Pasha) อดีตเด็กหนุ่มโครเอเชียที่ถูกทหารออตโตมันเกณฑ์เป็นบรรณาการเลือด (Devshirme) ต่อมาได้ไต่เต้าเป็นผู้ว่าราชการเมืองดียาร์บากึร์ (Diyarbakır) ก่อนเลื่อนเป็นมหาเสนาบดีในรัชกาลสุลต่านสุลัยมาน พระราชพีธีเสกสมรสถูกจัดขึ้นพร้อมกับพระราชพิธีสุหนัตของเชห์ซาเด บาเยซิด พระอนุชา
ห้าปีหลังการเสกสมรส สุลต่านสุลัยมานโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งให้ริวซเตมเป็นมหาเสนาบดีประจำรัชกาล แม้ชีวิตรักของพระองค์จะไม่สุขสมนัก แต่พระองค์ได้ทรงอุปถัมภ์งานศิลป์ และหลังการเสียชีวิตของพระภัสดา พระองค์ก็ตามเสด็จพระชนกนาถตามที่ต่าง ๆ มีห์รีมาห์และพระภัสดามีพระบุตรด้วยกันสองพระองค์คือโอสมาน และฮิวมาชาห์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มีห์รีมาห์ ซุลตาน
Photos of Mihrimah Sultan Mosque in Edirnekapi
Photos of Iskele Mosque (aka Mihrimah) in Uskudar
Mihrimah Sultan Mosque in Edirnekapi
Mihrimah Sultan -- an Ottoman princess' legacy survives
ราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง

| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ: กษัตริย์แห่งเนเปิลส์, กษัตริย์แห่งซิซิลี, กษัตริย์แห่งซิซิลีทั้งสอง
ปกครอง: ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง
ประมุขพระองค์แรก: พระเจ้าแฟร์ดีนันโดที่ 1
ผู้นำสกุลองค์ปัจจุบัน: เป็นที่โต้แย้ง: เจ้าชายคาร์โล ดยุกแห่งกัสโตร เจ้าชายเปรโด ดยุกแห่งกาลาเบรีย
ประมุขพระองค์สุดท้าย: พระเจ้าฟรันเชสโกที่ 2
สถาปนา: ค.ศ. 1759
ล่มสลาย: ค.ศ. 1861
ด ค ก
ราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง (สเปน: Casa de Borbón-Dos Sicilias; อิตาลี: dinastia dei Borbone delle Due Sicilies) เป็นราชวงศ์สาขารองของราชวงศ์สเปนซึ่งปกครองอิตาลีตอนใต้และซิซิลีอย่างยาวนานกว่าร้อยปีในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 โดยเป็นราชวงศ์ที่สืบต่อมาจากราชวงศ์กาเปเซียงผ่านทางสายบุรุษฝั่งฟีลิปแห่งบูร์บง ดยุกแห่งอ็องฌู พระราชนัดดาพระองค์เล็กในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1638–1715) ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของราชวงศ์บูร์บงในสเปนใน ค.ศ. 1700 ในพระปรมาภิไธยว่าพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 (ค.ศ. 1683–1746) ต่อมาใน ค.ศ. 1759 พระราชนัดดาพระองค์เล็กในพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 ได้รับพระราชทานราชอาณาจักรเนเปิลส์และราชอาณาจักรซิซิลีไปปกครองเป็นพระเจ้าแฟร์ดีนันโดที่ 4 และ 3 (ค.ศ. 1751–1825) ตามลำดับ โดยต่อมารัชทายาทที่ปกครองสองอาณาจักรร่วมกันได้เรียกรวมกันเป็น "ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง" ใน ค.ศ. 1816 จนถึง ค.ศ. 1861
มีโน ราโยลา

| มีโน ราโยลา |
| --- | --- |
ราโยลาใน ค.ศ. 1994
เกิด: การ์มีเน ราโยลา 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967(1967-11-04) แคว้นคัมปาเนีย อิตาลี
เสียชีวิต: 30 เมษายน ค.ศ. 2022(2022-04-30) (54 ปี) มิลาน แคว้นลอมบาร์เดีย อิตาลี
อาชีพ: นายหน้าฟุตบอล
การ์มีเน "มีโน" ราโยลา (อิตาลี: Carmine "Mino" Raiola; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967 – 30 เมษายน ค.ศ. 2022) เป็นนายหน้าฟุตบอลชาวอิตาลีที่รู้จักกันในการเป็นนายหน้าของผู้เล่นอย่างซลาตัน อิบราฮีมอวิช, ปอล ปอกบา, แฮนริค มะคีทาเรียน, มาร์โก แวร์รัตตี, จันลุยจี ดอนนารุมมา, มัตไตส์ เดอ ลิคต์, อาลิง โฮลัน, มารีโอ บาโลเตลลี และปาเวล เนดเวต เป็นต้น
ชีวิตในวัยเด็ก

ราโยลาเกิดเมื่อ ค.ศ. 1967 ที่โนเชราอินเฟรีโอเร แคว้นคัมปาเนีย ทางตอนใต้ของอิตาลี เขาย้ายไปอยู่ที่เมืองฮาร์เลมของเนเธอร์แลนด์ในอีกหนึ่งปีต่อมากับพ่อแม่ของเขา เติบโตขึ้นมาในเนเธอร์แลนด์ พ่อของเขาเปิดธุรกิจร้านอาหารที่ประสบความสำเร็จโดยที่ราโยลาใช้เวลาในวัยเด็กของเขาทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟ ในเวลาเดียวกัน เขาได้รับประกาศนียบัตรจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาและเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเป็นเวลาสองปี โดยลงทะเบียนเรียนในคณะนิติศาสตร์ เขาเริ่มเล่นฟุตบอลให้แก่ทีมเยาวชนของฮาเอฟเซ ฮาร์เลม แต่หยุดเมื่ออายุ 18 ปีใน ค.ศ. 1987 เพื่อเป็นหัวหน้าทีมเยาวชน
อาชีพตัวแทน

หลังจากช่วงสั้น ๆ ในอาชีพนักฟุตบอลของเขา ราโยลายังคงเกี่ยวข้องกับโลกฟุตบอล คราวนี้ในฐานะตัวแทนนักฟุตบอล เขาเริ่มทำงานที่สปอตส์โพรโมชันซึ่งเป็นบริษัทตัวแทนด้านกีฬา และช่วยในการย้ายตัวผู้เล่นชาวดัตช์ที่มีชื่อเสียงหลายคนไปยังสโมสรในอิตาลี อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน เขาตัดสินใจลาออกจากบริษัทและเริ่มต้นธุรกิจของตัวเอง การย้ายทีมครั้งใหญ่ครั้งแรกของเขาคือการเซ็นสัญญาของปาเวล เนดเวต จากสปาร์ตาปรากไปยังลาซีโอ จากฟอร์มที่น่าประทับใจของเขาในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 ซึ่งทีมฟุตบอลชาติสาธารณรัฐเช็กของเนดเวตไปถึงรอบชิงชนะเลิศก่อนที่จะแพ้ทีมฟุตบอลชาติเยอรมนีที่สนามกีฬาเวมบลีย์
ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา

| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ: ปัจจุบัน: แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก  เจ้าชายแห่งบูร์บง-ปาร์มา อดีต: กษัตริย์แห่งอิทรูเรีย  กษัตริย์แห่งนอร์เทิร์นลูซิตาเนีย  ดยุกแห่งปาร์มา  ดยุกแห่งปียาเชนซา  ดยุกแห่งกวัสตัลลา  ดัชชีลุกกา 
ปกครอง:  อิตาลี  เนเธอร์แลนด์  อาณาจักรในอดีต   ปาร์มา   ราชอาณาจักรอิทรูเรีย   ดัชชีลุกกา 
บรรพบุรุษ: ราชวงศ์บูร์บง-อ็องฌู (สายบุรุษ)   ราชวงศ์ฟาร์เนเซ (สายโลหิต)
ประมุขพระองค์แรก: เฟลิเป
ผู้นำสกุลองค์ปัจจุบัน: เจ้าชายคาลอส
ประมุขพระองค์สุดท้าย: ปาร์มา: โรแบร์โตที่ 1 (1854–1859)
สถาปนา: 18 ตุลาคม ค.ศ. 1748
ล่มสลาย: 9 มิถุนายน ค.ศ. 1859: ดัชชีปาร์มาถูกผนวกรวมกับราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย
ด ค ก
ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา (สเปน: Casa de Borbón-Parma; อิตาลี: Casa di Borbone di Parma) เป็นสาขารองของราชวงศ์สเปน สมาชิกในพระราชวงศ์นี้เคยเป็นกษัตริย์แห่งอิทรูเรีย และดยุกแห่งปาร์มา ปียาเชนซา กวัสตัลลา และลุกกา ราชวงศ์นี้สืบตระกูลมาจากราชวงศ์กาเปเซียงผ่านทางสายบุรุษ โดยมีชื่อราชวงศ์นั้นมาจากชื่อหลัก (ราชวงศ์บูร์บง) และอีกราชวงศ์ (ปาร์มา) ซึ่งเป็นอิสสริยยศของดยุกแห่งปาร์มาโดยตรง โดยอิสสริยยศนี้เป็นของราชวงศ์สเปนเนื่องจากต้นตระกูลนั้นเป็นเหลนของรานุชโช ฟาร์เนเซที่ 2
ราชอาณาจักรนาโปลี (นโปเลียน)

ธงพลเรือน
ราชอาณาจักรนาโปลี (อิตาลี: Regno di Napoli; นาโปลี: Regno 'e Napule; ฝรั่งเศส: Royaume de Naples) หรือ ราชอาณาจักรเนเปิลส์ (อังกฤษ: Kingdom of Naples) เป็นรัฐบริวารของฝรั่งเศส เมื่อพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 และ 7 แห่งนาโปลีและซิซิลี แห่งราชวงศ์บูร์บง อยู่ฝ่ายของสหสัมพันธมิตร ต่อกรกับจักรพรรดินโปเลียน และผลลัพธ์ในทางกลับกันคือพระองค์ถูกขับไล่ออกจากราชอาณาจักรโดยการรุกรานของฝรั่งเศส โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต พี่ชายของจักรพรรดินโปเลียน ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาโปลี แทนที่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ โฌแซ็ฟได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "เจ้าชายแห่งนาโปลี" เพื่อเป็นมรดกแก่ลูกหลานของโฌแซ็ฟ เมื่อโฌแซ็ฟกลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสเปนใน ค.ศ. 1808 นโปเลียนแต่งตั้งน้องเขยของเขา ฌออากีม มูว์รา ให้ขึ้นมาเป็นพระมหากษัตริย์แทน ภายหลังมูว์ราโดนถอดถอนโดยการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ใน ค.ศ. 1815 ภายหลังปะทะกับจักรวรรดิออสเตรียในสงครามนาโปลี ซึ่งเขาได้รับความปราชัยอย่างเด็ดขาดในยุทธการตูแร็งติโน
ถึงแม้ว่าพระมหากษัตริย์ของนโปเลียน จะมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า พระมหากษัตริย์แห่งนาโปลีและซิซิลี ก็ตาม แต่การที่บริเตนมีอำนาจในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนนั้น ทำให้ฝรั่งเศสไม่สามารถเข้าควบคุมดินแดนซิซิลี ที่ซึ่งพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ได้หลบหนีไป และอำนาจของจักรวรรดิฯ ถูกจำกัดขอบเขตอยู่ในราชอาณาจักรนาโปลีบนแผ่นดินใหญ่อยู่อย่างเพียงลำพัง ในขณะที่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ ยังคงพำนักอยู่และได้ปกครองดินแดนของราชอาณาจักรซิซิลี
ด้วยจิตวิญญาณแห่งการปรับปรุงให้ทันสมัยในสมัยของการปฏิวัติฝรั่งเศส ระบอบการปกครองของโฌแซ็ฟและมูว์รา จึงได้ดำเนินแผนงานการปฏิรูปอย่างกว้างขว้าง ต่อองค์กรและโครงสร้างของราชอาณาจักรศักดินาโบราณ ในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1806 ได้มีการยกเลิกระบบศักดินา และสิทธิ์และอภิสิทธิ์ทั้งหมดของชนชั้นขุนนางถูกยกเลิก การเก็บภาษีที่นาก็ได้สิ้นสุดลง และการจัดเก็บภาษีทั้งหมด ก็ค่อย ๆ ถูกควบคุมจากส่วนกลางโดยตรง ในขณะเดียวกัน รัฐบาลก็ได้นำผู้รับจ้างออกจากระบบการจัดเก็บภาษี และชดเชยผู้ที่สูญเสียอภิสิทธิ์ของการเก็บภาษีจากระบบศักดินาด้วยพันธบัตร ระบบไฟถนนสาธารณะระบบแรก ซึ่งจำลองมาจากกรุงปารีส ก็ถูกติดตั้งในเมืองนาโปลีในรัชสมัยของโฌแซ็ฟ เช่นกัน
ฟีลิปโป ตอมมาโซ มารีเนตตี

| ฟิลิปโป ทอมมาโซ มาริเนตติ |
| --- | --- |

เกิด: ฟิลิปโป ทอมมาโซ มาริเนตติ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1876(1876-12-22) อะเล็กซานเดรีย, อียิปต์
เสียชีวิต: ผิดพลาด: ต้องการวันเกิดที่ถูกต้อง (วันที่สอง): ปี เดือน วัน เบลลาโจ, อิตาลี
อาชีพ: นักเขียน, กวี
แนวร่วมในทางวรรณคดี: ฟิวเจอริสม์
ฟิลิปโป ตอมมาโซ เอมิลิโอ มาริเนตติ (อิตาลี: Filippo Tommaso Emilio Marinetti) (22 ธันวาคม 1876 – 
2 ธันวาคม 1944) เป็นนักเขียนและกวีชาวอิตาลี เขาเป็นที่จดจำในฐานะผู้ก่อตั้งกลุ่มเคลื่อนไหวทางศิลปะในกระแสฟิวเจอริสม์ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยการเคลื่อนไหวดังกล่าวเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศอิตาลี
มาริเนตติ ได้รับการศึกษาจากนักบวชคณะเยซูอิตในอะเล็กซานเดรีย ก่อนที่จะย้ายมาศึกษาวิชากฎหมายที่ปารีส ในปี 1893 และสำเร็จการศึกษาในปี 1899 อย่างไรก็ตาม มาริเนตติตัดสินใจที่จะเป็นนักเขียนแทนที่จะเป็นทนายความ โดยงานเขียนของเขานั้นมีอิทธิพลต่อความคิดของศิลปินอิตาลีในช่วงเวลานั้นเป็นอย่างมาก และเขายังเป็นหนึ่งในผู้ที่ให้การสนับสนุนพรรคสันนิบาตการต่อสู้แห่งอิตาลี (Fasci Italiani di Combattimento) ของเบนิโต มุสโสลินีอีกด้วย
ผลงาน

ผลงานชิ้นแรกๆ ที่ทำให้มาริเนตติเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง คือ "คำแถลงการณ์ฟิวเจอริสม์" (Manifeste de fondation du Futurisme) ตีพิมพ์บนหนังสือพิมพ์รายวัน "เลอ ฟิกาโร" (Le Figaro) ของฝรั่งเศส ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 1909 โดยแถลงการณ์นั้นได้แสดงถึงความไม่พอใจต่อรูปแบบทางการเมืองและศิลปะแบบเก่าๆ โดยแนวคิดแบบฟิวเจอริสม์นั้นให้คุณค่าและชื่นชมในเทคโนโลยี เครื่องยนต์ และความเป็นอุตสาหกรรม ซึ่งในทัศนะของเขา สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นตัวแทนแห่งชัยชนะทางด้านเทคโนโลยีของมนุษย์ที่มีเหนือธรรมชาติ
ในปี 1912 มาริเนตติได้ตีพิมพ์ "แถลงการณ์ว่าด้วยวิธีการประพันธ์แนวฟิวเจอริสม์" (Manifesto tecnico della letteratura Futurista) ซึ่งว่าด้วยวิธีการเขียนบทกวีและการประพันธ์ร้อยแก้วแบบร่วมสมัยด้วยการยกเลิกการใช้วากยสัมพันธ์ คำคุณศัพท์ และคำวิเศษณ์ แล้วแทนที่ด้วยการใช้คำนามแบบสุ่มขึ้นมา อีกทั้งยังใช้คำกริยาที่ไม่ผันตามประธาน (infinitive) และบอกเวลาของการกระทำนั้นๆ (tense) โดยวิธีการนี้เรียกว่า "ถ้อยคำในอิสรภาพ" (parole in libertà) เป็นการเขียนบทกวีที่ถ่ายทอดออกมาเป็นภาพ ตัวอย่างบทกวีภาพของมาริเนตติ เช่น "Une assemblée tumultueuse. Sensibilité numérique" และ "Zang Tumb Tumb" เป็นต้น
อิทธิพลของมาริเนตติ

แนวคิดฟิวเจอริสม์ของมาริเนตตินั้น ได้กลายมาเป็นที่ยอมรับของศิลปินอิตาลีรุ่นใหม่ เช่น อุมแบร์โต บอชโชนี, คาร์โร คารา, จีโน เซเวรินี โดยพวกเขาได้ร่วมกันออกแถลงการณ์เกี่ยวกับจิตรกรฟิวเจอริสม์ (Manifesto dei pittori futurist) ในปี 1910 พร้อมกันนั้นในช่วงระหว่างปี 1910 - 1913 มาริเนตติยังได้มีโอกาสเดินทางไปบรรยายแนวคิดฟิวเจอริสม์ทั้งในรัสเซียและอังกฤษ ซึ่งถือว่ามีอิทธิพลอย่างมากต่อการทำงานของศิลปินในกระแสฟิวเจอริสม์ของทั้งสองประเทศในเวลาต่อมา เช่น รูปแบบศิลปะแบบคูโบ-ฟิวเจอริสม์ (Cubo-Futurism) ในรัสเซีย และกระแสแบบคติวัฏฏารมณ์ (Vorticism) ในอังกฤษ เป็นต้น
ในช่วง"สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง" มาริเนตติถูกจับกุมในปี 1915 พร้อมกันนั้นเขายังได้ส่งเสริมให้ศิลปินในกระแสฟิวเจอริสม์สร้างสรรค์งานศิลปะที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงคราม ตัวอย่างเช่น "Canon en action" ของจีโน เซเวรินี นอกจากนี้ บทกวีของมาริเนตติยังเป็นแรงบันดาลใจให้นักแต่งเพลงอย่าง ลุยจี รุสโซโล ได้เริ่มทดลองประพันธ์เพลงแนวใหม่ที่เรียกว่า "นอยส์มิวสิค" (noise music) พร้อมกับออกแถลงการณ์ " L'Arte dei Rumori" ในปี 1913 และตีพิมพ์ครั้งแรกโดยกลุ่มศิลปินดาด้า (Dada) ในปี 1916
อาจกล่าวได้ว่าแนวคิดฟิวเจอริสม์ของมาริเนตตินั้น เป็นกระแสความเคลื่อนไหวหนึ่งที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อวงการศิลปะสมัยใหม่และวัฒนธรรมตะวันตกในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทั้งยังคงปรากฏให้เห็นในวัฒนธรรมร่วมสมัยในปัจจุบัน เช่น งานวรรณกรรมแนวไซเบอร์พังก์ เป็นต้น
ความสัมพันธ์กับฟาสซิสม์

ในระหว่างที่มาริเนตติถูกจับกุมนั้น เขาได้พบกับมุสโสลินีเป็นครั้งแรก ภายหลังจากได้อิสรภาพแล้ว เขาได้ก่อตั้งพรรคการเมืองฟิวเจอริสม์ (Partito Politico Futurista) ขึ้นในปี 1918 โดยสนับสนุนแนวคิดแบบชาตินิยม และต่อต้านแนวคิดแบบราชาธิปไตย ซึ่งมุสโสลินีได้ใช้เป็นเครื่องมือและสนับสนุนตัวเขาให้ขึ้นสู่อำนาจในปี 1922 ในช่วงเวลานี้มาริเนตติพยายามสนับสนุนให้ศิลปะฟิวเจอริสม์ให้เป็นศิลปะของรัฐอย่างเป็นทางการ แต่ก็ประสบความล้มเหลว โดยมุสโสลินีนั้นให้การสนับสนุนศิลปะในหลากหลายรูปแบบเพื่อให้ศิลปินนั้นสนับสนุนแนวคิดทางการเมืองของเขาและยังคงทำงานให้กับรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

Carlo Belloli, Bio notes, MoMA Collection
ราชรัฐซาแลร์โน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อาณาจักร
ราชรัฐซาแลร์โน ในปี ค.ศ. 1077
ราชรัฐซาแลร์โน (อังกฤษ: Principality of Salerno; อิตาลี: Principato di Salerno) ที่เดิมเป็นราชรัฐลอมบาร์ดที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศอิตาลีในบริเวณเมืองท่าซาแลร์โน ราชรัฐซาแลร์โนก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 851 จากราชรัฐเบเนเวนโตหลังจากสงครามกลางเมืองที่เนิ่นนานราวสิบปี จากที่มาดั้งเดิมราชรัฐซาแลร์โนสวามิภักดิ์ต่อจักรวรรดิคาโรแล็งเชียง แต่ตลอดมาในประวัติศาสตร์ของราชรัฐ ซาแลร์โนก็ปกครองตนเองเหมือนเป็นราชรัฐอิสระนอกจากชั่วระยะหนึ่งที่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิไบแซนไทน์
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรวรรดิไบแซนไทน์
| ด ค กอดีตอาณาจักรในคาบสมุทรอิตาลี ซิซิลี และซาร์ดิเนีย |
| --- | --- |
 อาณาจักรพระสันตะปาปา  อิตาลี  จักรวรรดิโรมัน  ซาร์ดิเนีย  ซิซิลีทั้งสอง  ซิซิลี  เนเปิลส์  ลอมบาร์ด  ลอมบาร์ดี-เวเนเชีย  ทัสกานี  มิลาน  ปาร์มา  โมเดนาและเรจโจ  อูร์บีโน  มัสซาและการ์รารา  ลูคคา  เพรซิดิ  โซรา  เทรนต์  มานตัว  มอนต์เฟอร์รัต  ซาลุซโซ  สโปเลโต  จักรวรรดิไบแซนไทน์  อิตาลี (นโปเลียน)  อิตาลี (ยุคกลาง)  อิทรูเรีย  ซาแลร์โน  เบเนเวนโต
มาร์โก แวร์รัตตี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 แวร์รัตตีขณะเล่นให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ในปี 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์โก แวร์รัตตี
วันเกิด:   (1992-11-05) 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  เปสการา อิตาลี
ส่วนสูง:  1.65 m (5 ft 5 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อัลอะเราะบี
หมายเลข:  7
สโมสรเยาวชน
2000–2001:  มานอปเปลโล
2001–2006:  มานอปเปลโลอาราโบนา
2006–2008:  เปสการา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2012 |  เปสการา |  74 |  (2) |
| 2012– |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง |  276 |  (7) |
| 2023– |  อัลอะเราะบี |  17 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2010–2011 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 19 ปี |  4 |  (0) |
| 2011–2012 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 20 ปี |  4 |  (0) |
| 2012–2013 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (0) |
| 2012– |  อิตาลี |  55 |  (3) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2021
มาร์โก แวร์รัตตี (อิตาลี: Marco Verratti; เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [ˈmarko verˈratti]; เกิดวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับอัลอะเราะบีในกาตาร์สตาส์ลีกของประเทศกาตาร์ และทีมชาติอิตาลี
แวร์รัตตีเป็นเพลย์เมกเกอร์ที่มีพรสวรรค์และทำงานหนัก เขาเริ่มต้นอาชีพกับเปสการาในอิตาลีเมื่อ ค.ศ. 2008 ซึ่งเขาถูกมองว่าเป็นหนึ่งในกองกลางดาวรุ่งที่ดีที่สุดในยุโรป เขามีส่วนช่วยให้สโมสรชนะเลิศเซเรียบีในฤดูกาล 2011–12 และตัวเขาเองได้รับรางวัลบราโวใน ค.ศ. 2012 รูปแบบการเล่นของเขามักถูกเปรียบเทียบกับอันเดรอา ปีร์โลในด้านการผ่านบอล การมองเห็น และการควบคุม เช่นเดียวกันกับการเปลี่ยนแปลงบทบาทจาก trequartista (กองกลางตัวรุก) ไปเป็น regista (เพลย์เมกเกอร์ตัวลึก) เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 เขาย้ายไปปารีแซ็ง-แฌร์แม็งในลีกเอิง โดยเขามีส่วนช่วยให้สโมสรชนะเลิศลีกเอิง 7 สมัยตั้งแต่ ค.ศ. 2013 ถึง 2020 รวมถึงรางวัลในประเทศและรางวัลส่วนตัวอื่น ๆ เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดในโลก
ในระดับทีมชาติ เขาเป็นตัวแทนของทีมชาติอิตาลีรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2013 โดยเขาได้รับเหรียญรางวัลรองชนะเลิศและติดทีมรวมดาราในรายการแข่งขันนั้น เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2012 และเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014
เกียรติประวัติ

ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
Ligue 1: 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2021–22, 2022–23
Coupe de France: 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2019–20, 2020–21
Coupe de la Ligue: 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2019–20
Trophée des Champions: 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2022
UEFA Champions League runner-up: 2019–20
ทีมชาติอิตาลี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2020
ยูฟ่าเนชันส์ลีก อันดับที่ 3: 2020–21, 2022–23
แหล่งข้อมูลอื่น

AIC profile
FIGC profile
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 มอตตา  6 กันเดรวา  7 อาบาเต  8 มาร์กีซีโอ  9 บาโลเตลลี  10 กัสซาโน  11 Cerci  12 ซีรีกู  13 เปริน  14 อากวีลานี  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 อิมโมบีเล  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 Paletta  21 ปีร์โล  22 อินซิญเญ  23 แวร์รัตตี  ผู้ฝึกสอน: Prandelli  |  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 มอตตา  6 กันเดรวา  7 อาบาเต  8 มาร์กีซีโอ  9 บาโลเตลลี  10 กัสซาโน  11 Cerci  12 ซีรีกู  13 เปริน  14 อากวีลานี  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 อิมโมบีเล  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 Paletta  21 ปีร์โล  22 อินซิญเญ  23 แวร์รัตตี  ผู้ฝึกสอน: Prandelli  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 (สมัยที่ 2) |
| --- | --- | --- |
|  1 ซีรีกู  2 ดี โลเรนโซ  3 กีเอลลีนี (c)  4 สปีนัซโซลา  5 โลกาเตลลี  6 แวร์รัตตี  7 กัสโตรวิลลี  8 ฌอร์ฌีญู  9 เบลอตตี  10 อินซิญเญ  11 เบราร์ดี  12 เปสซีนา  13 แอแมร์ซง  14 กีเอซา  15 อาแชร์บี  16 กริสตันเต  17 อิมโมบีเล  18 บาเรลลา  19 โบนุชชี  20 แบร์นาร์เดสกี  21 ดอนนารุมมา  22 รัสปาโดรี  23 บัสโตนี  24 โฟลเรนซี  25 โตลอย  26 เมเรต  ผู้ฝึกสอน: มันชีนี  |  1 ซีรีกู  2 ดี โลเรนโซ  3 กีเอลลีนี (c)  4 สปีนัซโซลา  5 โลกาเตลลี  6 แวร์รัตตี  7 กัสโตรวิลลี  8 ฌอร์ฌีญู  9 เบลอตตี  10 อินซิญเญ  11 เบราร์ดี  12 เปสซีนา  13 แอแมร์ซง  14 กีเอซา  15 อาแชร์บี  16 กริสตันเต  17 อิมโมบีเล  18 บาเรลลา  19 โบนุชชี  20 แบร์นาร์เดสกี  21 ดอนนารุมมา  22 รัสปาโดรี  23 บัสโตนี  24 โฟลเรนซี  25 โตลอย  26 เมเรต  ผู้ฝึกสอน: มันชีนี  |  |
มาร์โก ซีโมเน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์โก ซีโมเน
วันเกิด:   (1969-01-07) 7 มกราคม ค.ศ. 1969 (55 ปี)
สถานที่เกิด:  กัสเตลลันซา ประเทศอิตาลี
ส่วนสูง:  1.70 m (5 ft 7 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า / ปีก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1986–1989 |  โกโม |  36 |  (6) |
| 1987–1988 |  → วีเรสซิต (ยืมตัว) |  33 |  (15) |
| 1989–1997 |  มิลาน |  168 |  (49) |
| 1997–1999 |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง |  59 |  (22) |
| 1999–2001 |  มอนาโก |  69 |  (28) |
| 2001–2002 |  มิลาน |  9 |  (0) |
| 2002–2003 |  มอนาโก |  5 |  (0) |
| 2004 |  นิส |  7 |  (0) |
| 2005–2006 |  เลกนาโน |  1 |  (0) |
| รวม |   |  387 |  (120) |
ทีมชาติ
| 1988–1990 |  อิตาลี ยู 21 |  16 |  (7) |
| 1989 |  อิตาลี บี |  1 |  (0) |
| 1992–1996 |  อิตาลี |  4 |  (0) |
จัดการทีม
2011–2012:  มอนาโก
2014–2015:  โลซาน-สปอร์ต
2015–2016:  ตูร์
2016–2017:  ลาวาล
2017–2018:  คลับอาฟริเซียน
2019:  ราชบุรี มิตรผล
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มาร์โก ซีโมเน (อิตาลี: Marco Simone; เกิดวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2512) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี เล่นในตำแหน่งกองหน้า และปีก เขาเคยได้แชมป์เซเรียอา 4 สมัยและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2 สมัยกับเอซี มิลาน อีกทั้งยังเคยลงเล่นให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และ มอนาโก รวมถึงทีมชาติอิตาลี มาร์โกเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของราชบุรี มิตรผล ในไทยลีก
เกียรติประวัติ > สโมสร

เซเรียอา: 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1995–96
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 1993, 1994
ยูโรเปียนคัพ และ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 1989–90, 1993–94
ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ และ ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 1989, 1994
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้: 1989
กุปเดอฟร็องส์: 1997–98
กุปเดอลาลีก: 1997–98
ดิวิชัน 1: 1999–2000
เกียรติประวัติ > ส่วนตัว

ผู้เล่นทรงคุณค่าเอซี มิลาน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กสโมสรฟุตบอลราชบุรี – ผู้จัดการทีม |
| --- | --- |
 สมชาย (2552–53)  ประพล (2553)  สมชาย (2553–56)  ปาเลนโก (2556)  ริการ์โด (2557)  โกเมซ (2557)  เฟร์เร (2558)  ปาเชตา (2559–60)  ซีเกอ (2561)  เดอซาแยร์ (2561)  ชับบี (2561)  มาร์เกซ โรกา (2561–62)  บอช (2562)  ซีโมเน (2562)  สมชายร (2562)  หนึ่งฤทัย (2562)  ชัยธัช (2563)  สมชายร (2563)  ยอกซิช (2563)  สมชาย (2563–64)  เศกสรรชปล. (2564)  สมชาย (2564–65)  ปึไรรา (2565)  โมโร (2565–66)  ดักกลาส (2566)  เปญญา (2566–67)  สุรพงษ์ (2567)  สมชาย (2567–)  (ร) = รักษาการ, (ชปล.) = เฉพาะการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
รีกาโตนี

| --- | --- |
รีกาโตนียี่ห้อบาริลลา
ประเภท: พาสตา
แหล่งกำเนิด: อิตาลี
 ตำราอาหาร: รีกาโตนี   สื่อ: รีกาโตนี
รีกาโตนี (อิตาลี: rigatoni) เป็นพาสตาลักษณะหลอดหรือท่อชนิดหนึ่ง มีความยาวและเส้นผ่านศูนย์กลางหลากหลาย และมีต้นกำเนิดในอิตาลี รีกาโตนีมีขนาดใหญ่กว่าเปนเนและซีตี บางครั้งอาจโค้งเล็กน้อย (แต่ไม่ถึงกับโค้งมากอย่างมักกะโรนีข้องอ) โดยทั่วไปบากเป็นร่องตามยาว บางครั้งบากเป็นเกลียวรอบหลอด มีปลายตัดตรง ต่างกับเปนเนซึ่งมีปลายตัดเฉียง