stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โบนโตก (จังหวัดบูลูบุนดูคิน)
แหล่งข้อมูลอื่น

Bontoc local government website เก็บถาวร 2008-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
More photos and information on Bontoc Municipality
Philippine Standard Geographic Code
Philippine census information
โบนี่ เอสปิโนซา

โบนี่ เอสปีโนซ่า นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 13
ประวัติ

เอสปีโนซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 แพ้คะแนน เดวิด กุยกองยัง ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยไปชกชนะที่ฮาวายหลายครั้ง จนกระทั่งได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา ที่ ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนน มาซาชิ อากิยามา ที่ ญี่ปุ่น ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวเมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนนโดยเทคนิค คัตสุมิ โกซากะ ที่ ญี่ปุ่น ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่ กรุงเทพฯ
เอสปีโนซายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทอีกครั้งเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2501 ชนะคะแนน ทอมมี โรมูโล ที่ ฟิลิปปินส์ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งก็เสียแชมป์ แพ้น็อค เบิร์ต โซโมดิโอ ยก 7 เมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2502 จากนั้น ขึ้นชกแก้มือ ชนะคะแนน โซโมดิโอ ได้แชมป์คืนเมื่อ 6  กันยายน ปีเดียวกัน แต่เมื่อให้โซโมดิโอแก้มืออีกครั้ง ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9 เสียแชมป์ไปอีกเมื่อ 7 มีนาคม พ.ศ. 2503 จากนั้น เอสปีโนซาขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 ชนะคะแนน เทดดี ดาวิด แล้วก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2497 – 2498)
ชิง, 20 กันยายน 2497 ชนะคะแนน มิซาอิ อากิยามา (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 พฤศจิกายน 2497 ชนะน็อค คัตสุมิ โกซาก้า (ญี่ปุ่น) ยก 7 ที่ โตเกียว
เสียแชมป์, 10 เมษายน 2498 แพ้คะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่กรุงเทพฯ
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2502 - 2503)
โคเซ ฟูกูนางะ

โคเซ ฟูกูนางะ (ญี่ปุ่น: 福永 嫮生; โรมาจิ: Fukunaga Kosei; ประสูติ 13 มีนาคม พ.ศ. 2483) มีพระนามเดิมว่า อ้ายซินเจว๋หลัว ฮู่เซิง (จีนตัวย่อ: 爱新觉罗•嫮生; จีนตัวเต็ม: 愛新覺羅•嫮生; พินอิน: Àixīn-Juéluó Hùshēng) หรือ โคเซ ไอชิงกากูระ (ญี่ปุ่น: 愛新覚羅•嫮生; โรมาจิ: Aishinkakura Kosei) เป็นหญิงชนชั้นมูลนายชาวญี่ปุ่นที่สืบเชื้อสายมาแต่ราชวงศ์ชิงของจีน เป็นพระธิดาพระองค์เล็กของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย พระราชอนุชาในจักรพรรดิผู่อี๋ กับฮิโระ ซางะ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่นซึ่งเป็นญาติห่าง ๆ ของจักรพรรดิโชวะ
พระประวัติ

โคเซ ฟูกูนางะ มีพระนามเดิมว่า อ้ายซินเจว๋หลัว ฮู่เซิง ประสูติเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2483 ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยจุนเต็นโด กรุงโตเกียว เป็นพระธิดาพระองค์เล็กของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย กับฮิโระ ซางะ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น และเป็นพระภาคิไนยในจักรพรรดิผู่อี๋ผู้ครองราชบัลลังก์แมนจูภายใต้การการควบคุมของจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (2480–2488) มีพระเชษฐภคินีพระองค์หนึ่งคือ ฮุ่ยเซิง (嫮生; พ.ศ. 2481–2500) ประสูติที่เมืองซินจิง เมืองหลวงของประเทศแมนจู (ปัจจุบันคือเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน) หลังประสูติได้ไม่นาน ครอบครัวของพระองค์ย้ายกลับประเทศแมนจูในเดือนมิถุนายนปีเดียวกับที่เจ้าหญิงฮู่เซิงประสูติ ส่วนเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงอยู่ในการดูแลของมาร์ควิสซาเนโตะ ซางะ พระอัยกาฝ่ายพระชนนี
หลังสิ้นสุดสงคราม ผู่เจี๋ยพระชนกถูกกองกำลังโซเวียตควบคุมพระองค์และถูกจองจำในทัณฑสถานเป็นเวลาห้าปีก่อนถูกส่งตัวไปยังประเทศจีนเมื่อปี พ.ศ. 2493 ซึ่งทรงถูกควบคุมตัวอยู่ภายในศูนย์จัดการอาชญากรสงครามฝู่ฉุน (Fushun War Criminals Management Centre) ส่วนเจ้าหญิงฮู่เซิง ฮิโระพระชนนี และจักรพรรดินีวั่นหรง พระปิตุลานีถูกควบคุมพระองค์ในเมืองซินจิง ซึ่งเวลาต่อมาจักรพรรดินีวั่นหรงเสด็จสวรรคตเพราะทรงขาดสารอาหารและทรงติดฝิ่นใน พ.ศ. 2489 เจ้าหญิงฮู่เซิงและฮิโระถูกย้ายไปจองจำที่เมืองเซี่ยงไฮ้ก่อนถูกส่งกลับประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2490 แต่ผู่เจี๋ยพระชนกนั้นยังถูกคุมขังและขาดการติดต่อ หลังเสด็จนิวัตประเทศญี่ปุ่น พระองค์และพระชนนีประทับอยู่ที่เรือนของมาร์ควิสซาเนโตะ ซางะ และได้พบกับเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงอีกครั้ง ครั้น พ.ศ. 2500 เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงก็ทรงกระทำอัตวินิบาตกรรมพร้อมกับชายคนรักบนเขาอามางิ
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2503 ผู่เจี๋ยได้รับการอภัยโทษจากรัฐบาลจีน หลังจากนั้นทรงเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีน เจ้าหญิงฮู่เซิงและฮิโระซึ่งไม่ได้พบกับผู่เจี๋ยมานาน 16 ปี ได้เสด็จไปเยี่ยมพระบิดาในปีถัดมา ฮิโระตกลงใจที่จะตั้งรกรากอยู่กับผู่เจี๋ยในปักกิ่ง ส่วนเจ้าหญิงฮู่เซิงเสด็จกลับญี่ปุ่นและได้รับสัญชาติญี่ปุ่น ครั้น พ.ศ. 2506 เจ้าหญิงฮู่เซิงเสด็จไปประทับร่วมกับพระชนกชนนีที่ปักกิ่งเป็นเวลาหนึ่งปี ก่อนเสด็จกลับญี่ปุ่น
ชีวิตส่วนพระองค์

เจ้าหญิงฮู่เซิงเสกสมรสกับเค็นจิ ฟูกูนางะ (ญี่ปุ่น: 福永 健治; โรมาจิ: Fukunaga Kenji) เมื่อ พ.ศ. 2511 ซึ่งตระกูลของทั้งสองมีความสนิทสนมกัน หลังเสกสมรส พระองค์ใช้พระนามว่า โคเซ ฟูกูนางะ (ญี่ปุ่น: 福永 嫮生; โรมาจิ: Fukunaga Kosei) และมีพระบุตรด้วยกัน 5 คน ได้แก่
มาซาโกะ ฟูกูนางะ (ญี่ปุ่น: 福永 雅子; โรมาจิ: Fukunaga Masako)
สึเนอากิ ฟูกูนางะ (ญี่ปุ่น: 福永 恒明; โรมาจิ: Fukunaga Tsuneaki)
ยูกิโยชิ ฟูกูนางะ (ญี่ปุ่น: 福永 行良; โรมาจิ: Fukunaga Yukiyoshi)
ฮิโรโนบุ ฟูกูนางะ (ญี่ปุ่น: 福永 浩伸; โรมาจิ: Fukunaga Hironobu)
โนริโกะ ฟูกูนางะ (ญี่ปุ่น: 福永 典子; โรมาจิ: Fukunaga Noriko)
บทบาท

ฟูกูนางะมีบทบาทในการส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างจีนกับญี่ปุ่น ปัจจุบันพระองค์ประทับอยู่ในเมืองนิชิโนมิยะ จังหวัดเฮียวโงะ
พ.ศ. 2556 พระองค์บริจาคและสิ่งของของผู่เจี๋ยกับฮิโระแก่มหาวิทยาลัยควันเซกากูอิง
แอดัม เลอ ฟอนเดร

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เลอ ฟอนเดร ในปี 2010
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เกลนวิลล์ แอดัม เจมส์ เลอ ฟอนเดร
วันเกิด:   (1986-12-02) 2 ธันวาคม ค.ศ. 1986 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  สต็อกพอร์ต อังกฤษ
ส่วนสูง:  5 ft 9 in (1.75 m)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ซิดนีย์ เอฟซี
หมายเลข:  9
สโมสรเยาวชน
0000–2004:  สต็อกพอร์ตเคาน์ตี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2007 |  สต็อกพอร์ตเคาน์ตี |  63 |  (18) |
| 2007 |  → รอชเดล (ยืมตัว) |  7 |  (4) |
| 2007–2009 |  รอชเดล |  91 |  (34) |
| 2009–2011 |  รอเทอรัมยูไนเต็ด |  93 |  (52) |
| 2011–2014 |  เรดิง |  104 |  (39) |
| 2014–2017 |  คาร์ดิฟฟ์ซิตี |  23 |  (3) |
| 2015 |  → โบลตันวอนเดอเรอส์ (ยืมตัว) |  17 |  (8) |
| 2015–2016 |  → วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (ยืมตัว) |  26 |  (3) |
| 2016–2017 |  → วีแกนแอทเลติก (ยืมตัว) |  12 |  (1) |
| 2017 |  → โบลตันวอนเดอเรอส์ (ยืมตัว) |  19 |  (6) |
| 2017–2018 |  โบลตันวอนเดอเรอส์ |  36 |  (7) |
| 2018– |  ซิดนีย์ เอฟซี |  29 |  (20) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 11 ตุลาคม 2019
เกลนวิลล์ แอดัม เจมส์ เลอ ฟอนเดร (เกิดวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1986) หรือ แอดัม เลอ ฟอนเดร เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับซิดนีย์ เอฟซี ในเอลีก สโมสรแรกเริ่มของเขาคือสโมสรในเมืองบ้านเกิดอย่างสต็อกพอร์ตเคาน์ตี ต่อมาเขาก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับรอชเดล, รอเทอรัมยูไนเต็ด และเรดิง เขามีชื่อเรียกย่อว่า เอแอลเอฟ หรือ แอลฟี
สโมสร

ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เลอ ฟอนเดร ย้ายไปร่วมทีม ซิดนีย์ เอฟซี สโมสรในเอลีก หลังจากที่เขาหมดสัญญากับโบลตันวอนเดอเรอส์เมื่อสามวันก่อนหน้านี้ โดยในเอลีกฤดูกาล 2018–19 นั้น เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่สามารถเอาชนะเพิร์ท กลอรี ในแกรนด์ไฟนอลประจำฤดูกาลนั้น
ชีวิตส่วนตัว

เลอ ฟอนเดร มีคุณปู่เป็นชาวฝรั่งเศส ทำให้เขาสามารถลงเล่นได้ทั้งทีมชาติอังกฤษและทีมชาติฝรั่งเศส เขาเป็นแฟนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด โดยผู้เล่นที่เขาชื่นชอบคือ เอริก ก็องโตนา และ อูเลอ กึนนาร์ ซูลชาร์
เกียรติประวัติ

เรดิง
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป: 2011–12
ซิดนีย์ เอฟซี
เอลีก: 2018–19
รางวัลส่วนตัว
Premier League Player of the Month: มกราคม 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ แอดัม เลอ ฟอนเดร ที่ Soccerbase
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5

| เจ้าจอม หม่อมราชวงศ์ สดับ ในรัชกาลที่ 5 |
| --- | --- |

เกิด: หม่อมราชวงศ์สั้น 6 มีนาคม พ.ศ. 2434 ตำบลปากคลองตลาด อำเภอพระราชวัง จังหวัดพระนคร
เสียชีวิต: 3 มิถุนายน พ.ศ. 2526 (92 ปี)   โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพมหานคร
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (พ.ศ. 2449–2453)
บิดามารดา: หม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ หม่อมช้อย ลดาวัลย์ ณ อยุธยา
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ (6 มีนาคม พ.ศ. 2434 – 3 มิถุนายน พ.ศ. 2526) นามเดิม หม่อมราชวงศ์สั้น เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ร้องเพลง นางร้องไห้ ถวายเป็นชุดสุดท้าย และเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 ที่มีชีวิตอยู่เป็นคนสุดท้ายก่อนถึงแก่อนิจกรรมในปี พ.ศ. 2526
ประวัติ > วัยเยาว์

เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์สั้น เกิดเมื่อวันศุกร์ แรม 11 ค่ำ เดือนสาม ตรงกับวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2433 (นับแบบปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2434) ณ วังกรมหมื่นภูมินทรภักดี ตำบลปากคลองตลาด อำเภอพระราชวัง จังหวัดพระนคร เป็นธิดาในหม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ กับหม่อมช้อย ลดาวัลย์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม นครานนท์)
เมื่อท่านมีอายุได้ 11 ปี หม่อมยายได้พาท่านไปถวายตัวเป็นข้าหลวงในตำหนักพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา หลังจากนั้นไม่นานนัก สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ พระราชธิดาในพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ได้ประทานนามให้ใหม่ว่า "สดับ" ซึ่งกรมพระสุทธาสินีนาฏทรงอบรมเลี้ยงดูหม่อมราชวงศ์สดับในฐานะพระญาติ และยังโปรดให้เรียนหนังสือทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ รวมทั้งหัดงานฝีมือ ตลอดจนการอาหารคาวหวานจนเชี่ยวชาญ นอกจากความอัจฉริยภาพและความงามแล้ว ความมีเสียงอันไพเราะของท่าน ยังเป็นคุณสมบัติที่โดดเด่นด้วย ดังใน บทพระราชนิพนธ์เงาะป่า ว่า
ประวัติ > ถวายตัว

เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2449 หม่อมราชวงศ์สดับได้เข้าปฏิบัติหน้าที่เป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วันนี้ท่านได้รับพระราชทาน "กำไลมาศ" จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นกำไลทองคำแท้จากบางสะพาน หนักสี่บาท ทำเป็นรูปตาปูโบราณสองดอกไขว้กัน ปลายตาปูเป็นดอกเดียวกัน มีตัวอักษรซึ่งเป็นบทกลอนพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสลักไว้บริเวณด้านบนของกำไลว่า
| --- | --- |
กำไลมาศชาตินพคุณแท้: ไม่ปรวนแปรเป็นอื่นยั่งยืนสี
เหมือนใจตรงคงคำร่ำพาที: จะร้ายดีขอให้เห็นเช่นเสี่ยงทาย
ตาปูทองสองดอกตอกสลัก: ตรึงความรักรัดไว้อย่าให้หาย
แม้รักร่วมสวมใส่ไว้ติดกาย: เมื่อใดวายสวาสดิ์วอดจึงถอดเอย
คราวที่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่นี้ เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับได้บันทึกไว้ว่า "ในวันเฉลิมพระที่นั่งนี้ทรงพระมหากรุณาสวมกำไลทองรูปตาปูพระราชทานข้าพเจ้า ทรงสวมโดยไม่มีเครื่องมือ บีบด้วยพระหัตถ์ รุ่งขึ้นจึงต้องรับสั่งให้กรมหลวงสรรพศาสตร์พาช่างทองแกรเลิตฝรั่งชาติเยอรมันนำเครื่องมือมาบีบให้เรียบร้อย"
วันนี้ถือว่าเป็นวันที่ท่านมีความสุขมากที่สุด และทั้งตลอดชีวิตของท่าน เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับมิได้ถอดออกจากข้อมือเลย จวบจนชีวิตท่านหาไม่แล้ว หม่อมหลวงพูนแสง สูตะบุตร ผู้เป็นหลานสาวจึงเป็นผู้ที่ถอดออกให้ และได้ถวาย "กำไลมาศ" แด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในงานพระราชทานเพลิงศพของเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับนั้นเอง
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ได้รับพระราชทานเครื่องยศ ประกอบด้วย หีบหมากทองคำลงยาราชาวดี พานทอง เป็นพานหมากมีเครื่องในทองคำกับกระโถนทองคำ และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า ฝ่ายใน ซึ่งเป็นเครื่องยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นพระสนมเอก ท่านจึงเป็น พระสนมเอก ท่านสุดท้ายในรัชกาล
ประวัติ > รัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสยุโรป

วันที่หม่อมราชวงศ์สดับได้เล่าว่าเป็นวันที่ทุกข์ที่สุดก็คือ วันที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวประพาสยุโรป เมื่อปี พ.ศ. 2450 เนื่องจากก่อนรัชกาลที่ 5 จะเสด็จพระราชดำเนินนั้น มีพระราชดำริที่จะให้เจ้าจอมสดับตามเสด็จไปยุโรปด้วย ในฐานะข้าหลวงในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารี ถึงกับสอนภาษาอังกฤษพระราชทานเองก่อนเสวยพระกระยาหารทุกคืน แต่มีเหตุขัดข้อง จึงมิอาจเป็นไปตามพระราชดำรินั้นได้
แม้กระนั้น พระองค์ก็ได้มีพระราชหัตเลขามาถึงทุกสัปดาห์ เมื่อได้รับลายพระราชหัตถเลขาแล้ว ท่านก็แสดงอาการดีใจออกมาทุกครั้ง แต่อาการนั้นทำให้เกิดความรู้สึกริษยาจากคนรอบข้างโดยที่ท่านไม่รู้ตัว ทำให้พระวิมาดาเธอฯ ในฐานะผู้ปกครองจึงทรงต้องเข้มงวดกวดขันกิริยาอาการ ตลอดไปถึงข้อความในจดหมาย ด้วยเกรงว่าจะเขียนกราบทูลในเรื่องไม่สมควรไป
ครั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จกลับถึงพระนคร ก็ทรงซื้อเครื่องเพชรมาพระราชทาน โปรดให้แต่งเครื่องเพชรแล้วให้ช่างถ่ายรูปชาวต่างชาติมาถ่ายรูป โดยทรงพระกรุณาจัดท่าพระราชทาน และโปรดพระราชทานตู้ที่ระลึก ยังทรงจัดของตั้งแต่งในตู้นั้นอีกด้วย อีกทั้งยังได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาท่านขึ้นเป็นพระสนมเอก อันเป็นตำแหน่งที่แม้เจ้าจอมมารดาบางท่านรับราชการมาช้านานยังไม่ได้รับพระราชทาน แต่ท่านซึ่งเป็นเพียงเด็กสาวรุ่น และเพิ่งเข้ามารับราชการไม่นานนักกลับได้รับพระเมตตาไว้ในตำแหน่งที่สูงถึงเพียงนี้ ยิ่งก่อให้เกิดความริษยาจากคนรอบข้าง ด้วยวัยเพียง 17 ปี ท่านจึงได้เล่าถึงความรู้สึกครั้งนั้นว่า
ด้วยความที่เจ้าจอม ม.ร.ว. สดับยังอายุน้อย บวกกับความคับแค้นใจ ทำให้ขาดความยั้งคิด ดื่มน้ำยาล้างรูปหมายจะทำลายชีวิตตนเอง แต่แพทย์ประจำพระองค์ช่วยชีวิตไว้ได้ทัน
ประวัติ > ปลายรัชกาล

ครั้นเมื่อท่านมีอายุได้ 20 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต ท่านมีความทุกข์ และเศร้าโศกอย่างยิ่ง ท่านได้กล่าวไว้ว่า
"..ใจคิดจะเสียสละได้ทุกอย่าง จะอวัยวะหรือเลือดเนื้อ หรือชีวิตถ้าเสด็จกลับคืนมาได้ ข้าพเจ้าคิดว่าเป็นใจที่คิดแน่วแน่ว่าตายแทนได้ไม่ใช่แค่พูดเพราะ ๆ ...คุณจอมเชื้อเอาผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งมาให้ข้าพเจ้า บอกว่าท่านได้ประทานไว้ซับพระบาท ข้าพเจ้าจึงเอาผ้าที่ซับพระบาทนั้นแล้วพันมวยผมไว้ แล้วก็นั่งร้องไห้กันต่อไปอีก..."
ครั้งสุดท้ายที่เจ้าจอมสดับได้มีโอกาสสนองพระเดชพระคุณคือ การเป็นต้นเสียงนางร้องไห้หน้าพระบรมศพ
บทเพลง นางร้องไห้ มีอยู่ทั้งหมด 5 บท ดังนี้
สิ้นรัชกาล

ในปีที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสวรรคตนั้น เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับมีอายุเพียง 20 ปี ทำให้ท่านเป็นที่จับตามองจากคนรอบข้างว่าจะสามารถครองตัวครองใจเป็นหม้ายได้ต่อไปตลอดหรือไม่
หลังจากนั้นอีกไม่นาน ท่านได้ถวายคืนเครื่องเพชรทั้งหลายที่ได้รับพระราชทานมาแด่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จนหมดสิ้น สมเด็จฯ ก็ได้ทรงรับไว้แล้วโปรดเกล้าฯ ให้นำไปขายที่ยุโรป แล้วนำเงินมาสมทบทุนสร้างโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ทั้งสิ้น นอกจากนั้นท่านยังหันไปยึดมั่นในพระพุทธศาสนา เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลอีกด้วย
จนเมื่อท่านเจ้าจอมนั้นมีวัยชราแล้ว พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้พระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์ให้ท่านกลับเข้ามาอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ในช่วงเวลานี้นี่เอง ที่ท่านได้มีโอกาสทำคุณประโยชน์อีกครั้ง โดยการถ่ายทอดความรู้ต่าง ๆ ให้แก่ชนรุ่นหลัง เช่น
วิธีถักตาชุนหรือ ถักสไบ ที่เรียกกันว่า กรองทอง
วิธีทำน้ำอบ น้ำปรุง
ยาดมส้มโอมือ ฯลฯ
ตลอดจนถ่ายทอดเรื่องราวต่าง ๆ ในพระราชสำนักเมื่อครั้งกระนั้น ให้ชนรุ่นหลังได้ฟังและจดบันทึกไว้ นับเป็นประโยชน์มาก เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2526 สิริอายุได้ 92 ปี
ห้องพระเครื่องต้นแห่งราชสำนัก

สุดท้ายแล้วนั้น เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ รับสนองพระมหากรุณาธิคุณในกิจการห้องพระเครื่องต้นแห่งราชสำนัก ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทำให้เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับมีความชำนาญในการปรุงอาหารคาวหวาน และยังเป็นผู้ที่มีรสนิยมในการรับประทานอาหารเป็นอย่างยิ่ง มีความสุขที่จะเป็นผู้ทำอาหารให้ผู้อื่นรับประทานมาตั้งแต่ยังสาว จนกระทั่งแม้อายุ 92 ปี ก็ยังไม่งดที่จะลงมือตำน้ำพริกเองยามมีหลานหรือแขกไปรับประทานอาหารด้วย วันหนึ่งสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมที่ในพระบรมมหาราชวังชั้นใน ประจวบเป็นเวลาที่เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับกำลังจะรับประทานอาหารกลางวัน จึงได้กราบบังคมทูลเชิญเสด็จ พร้อมทั้งกราบบังคมทูลว่า “ แหม นี่ถ้าประทานรับสั่งมาก่อนล่วงหน้าสัก 10 นาทีว่าจะเสด็จฯ มา จะตำน้ำพริกตั้งเครื่องทันที ” เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับนอกจากจะเป็นผู้ที่มีรสมือหาตัวจับยากแล้ว ยังเป็นผู้ไม่ปิดบังตำรา ตรงกันข้ามกลับมีความยินดีที่จะถ่ายทอดสิ่งเหล่านั้น และทุกครั้งที่ได้ถ่ายทอดแก่ผู้ใดแล้วก็ตามก็จะต้องพูดติดปากเสมอว่า “ เป็นตำราพระวิมาดา ” แสดงถึงความยกย่องในพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา ในฐานะที่ทรงเป็นต้นตำรับ และแสดงถึงความเป็นผู้ไม่แอบอ้างว่าอาหารอร่อยเพราะเพียงฝีมือผู้ปรุงเท่า นั้น ตำรับเป็นส่วนสำคัญด้วย
เกียรติยศ

| ธรรมเนียมยศของ เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5 |
| --- | --- |
การเรียน: กราบเรียน
การแทนตน: กระผม/ดิฉัน
การขานรับ: ครับผม/ค่ะ
เกียรติยศ > บรรดาศักดิ์

พ.ศ. 2434 : หม่อมราชวงศ์สั้น ลดาวัลย์
ไม่ปรากฏ : หม่อมราชวงศ์สดับ ลดาวัลย์
พ.ศ. 2448 : เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5
เกียรติยศ > ตราประจำตัว

ตราประจำตัวเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ ๕ นั้น เป็นรูปอักษรย่อ S.B.C. ซึ่งเป็นอักษรย่อที่ รัชกาลที่ ๕ ทรงประทานไว้ให้ มาจากคำว่า
S คือ สดับ
B คือ ภูมินทรภัคดี
C คือ จุฬาลงกรณ์
หรือ ตราสัญลักษณ์พิณภายใต้พระจุลมงกุฎกำกับ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
แขวงวังใหม่

| แขวงวังใหม่ |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Wang Mai
อุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แผนที่เขตปทุมวัน เน้นแขวงวังใหม่
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: ปทุมวัน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.403 ตร.กม. (0.542 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 5,093 คน
 • ความหนาแน่น: 3,630.08 คน/ตร.กม. (9,401.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10330
รหัสภูมิศาสตร์: 100702
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
วังใหม่ เป็นแขวงหนึ่งของเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
ที่มาของชื่อแขวง

ชื่อแขวง "วังใหม่" มีที่มาจากชื่อของวังวินด์เซอร์ ซึ่งเดิมพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเป็นวังพระราชทานให้เป็นที่ประทับแห่งใหม่ของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร ปัจจุบันถูกรื้อออกเพื่อก่อสร้างสนามศุภชลาศัย
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงวังใหม่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงถนนเพชรบุรี (เขตราชเทวี) มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติตต่อกับแขวงปทุมวัน (เขตปทุมวัน) มีถนนพญาไทเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติตต่อกับแขวงมหาพฤฒาราม (เขตบางรัก) มีถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติตต่อกับแขวงรองเมือง (เขตปทุมวัน) มีถนนบรรทัดทองเป็นเส้นแบ่งเขต
สถานที่สำคัญ

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อุทยาน 100 ปี
สนามกีฬา
โรงเรียนสาธิต
สามย่านมิตรทาวน์
เอ็มบีเคเซ็นเตอร์
หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน
สยามกลการ
กรีฑาสถานแห่งชาติ
กรมพลศึกษา
สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
สถานีตำรวจนครบาลปทุมวัน
.gov

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากคงไว้ตามต้นฉบับ
.gov เป็นโดเมนระดับบนสุดตามหมวด (gTLD) ในระบบการตั้งชื่อโดเมนบนอินเทอร์เน็ต ย่อมาจากคำว่า government
ปัจจุบัน .gov ได้รับการสงวนไว้สำหรับหน่วยงานรัฐบาลของสหรัฐอเมริกาเท่านั้น อย่างไรก็ตามมีบางหน่วยงานที่ใช้ .us แทน หรือใช้ทั้งสองอย่าง
โมบิลสูทกันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค

โมบิลสูทกันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค (ญี่ปุ่น: 機動戦士ガンダム 逆襲のシャア คิโดเซนชิ กันดั้ม เกียคุชู โนะ ชาร์ ; อังกฤษ: Mobile Suit Gundam Char's Counter Attack) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันซึ่งออกฉายเป็นครั้งแรกในโรงภาพยนตร์ของประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1988 และเป็นแอนิเมชันกันดั้มเรื่องแรกที่สร้างขึ้นเพื่อฉายในโรงภาพยนตร์โดยเฉพาะ (แอนิเมชันกันดั้มเรื่องต่อมาที่สร้างขึ้นเพื่อฉายในโรงภาพยนตร์คือ โมบิลสูทกันดั้ม F91 ซึ่งออกฉายในญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1991) โดยเป็นผลงานกำกับของ "โยชิยูกิ โทมิโนะ" บุคคลซึ่งถือว่าเป็นบิดาของกันดั้ม ผู้มีชื่อเล่นตามเว็บไซต์ของฝั่งอเมริกาว่า "ฆ่ามันให้เหี้ยน โทมิโนะ" เนื่องจากงานส่วนใหญ่ของเขามักจะให้ตัวละครตายอย่างไม่ปราณีคนดู
ในปี พ.ศ. 2562 เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองการครบรอบ 40 ปีของกันดั้ม ได้มีการนำภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาฉายในรูปแบบ 4DX เป็นครั้งแรก โดยออกฉายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2562
ในประเทศไทย โมบิลสูทกันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค ไม่เคยฉายในโรงภาพยนตร์ แต่ได้ออกจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีในช่วงปลายปี พ.ศ. 2548 โดยบริษัท ดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์)แปลคำบรรยายภาษาไทยโดยดร.เค.  อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2563 เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองการครบรอบ 40 ปีของกันดั้มเช่นเดียวกับทางญี่ปุ่นในปีก่อนหน้า จึงได้มีการนำภาพยนตร์เรื่องนี้เข้ามาฉายในประเทศไทยเป็นครั้งแรก โดยฉายรอบพิเศษวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ในระบบ 4DX และรอบปกติในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 แบบจำกัดโรงฉาย
เนื้อเรื่อง

สาธารณรัฐซีออนที่ซึ่งกำลังอ่อนแอเนื่องจากเสียผู้นำไปจากครั้งการก่อกบฏในซีออนนั้น ได้รับการจุดประกายความหวังอีกครั้งเมื่อชายที่ชื่อ ชาร์ อัสนาเบิ้ล ซึ่งแท้จริงแล้วเขาคือ "แคสวัล เลม ไดคุน" ผู้สืบทอดของซีออนที่แท้จริงได้ปรากฏตัวขึ้นมาและนำกองทัพนีโอ ซีออน บุกโจมตีโลกอีกครั้ง โดยครั้งนี้พวกเขามีแผนที่จะใช้ ทิ้งลูน่าที่ 5 ซึ่งเป็นสถานีอวกาศที่เคยใช้ในการสร้างโคโลนี่เมื่อครั้งมนุษย์เริ่มออกเดินทางสู่อวกาศ, ลงสู่บนพื่นโลกซึ่งเป็นฐานทัพของกองทัพโลกซึ่งตั้งอยู่ ณ ทิเบต เมืองลาซา ทำให้หน่วยลอนโด เบลล์ กองกำลังอิสระภายใต้สังกัดกองทัพโลก ซึ่งมี อามุโร่ เรย์ ศัตรูคู่แค้นของชาร์ในสงครามหนึ่งปี ชายผู้นำชัยชนะมาสู่กองทัพโลก ซึ่งรับรู้ถึงแผนการอันชั่วร้ายของชาห์ ดังนั้นอามุโร่จึงต้องร่วมมือกับ ไบรท์ โนอา อดีตกัปตันไวท์เบสเมื่อครั้งสงครามหนึ่งปี ในการที่จะหยุดการกระทำครั้งนี้ รวมไปถึงการตัดสินขั้นเด็ดขาดกับชาร์อีกด้วย
ตัวละครหลัก > ฝ่ายโลก

อามุโร่ เรย์
ไบรท์ โนอา
เชน อากิ
เคร่า ชู
ตัวละครหลัก > ฝ่ายนีโอซีออน

ชาร์ อัสนาเบิ้ล
เควส ปาราย่า
กิวเน่ กัส
นาไน มิเกล
ตัวละครหลัก > พลเรือน

ฮาซาเวย์ โนอา
เซมิ่ง โนอา
มิไร โนอา
ลาล่า ซูน
โมบิลสูทที่สำคัญในภาคนี้

MSN-04 ซาซาบี (Sazabi)
RX-93 นิว กันดั้ม (Nu-Gundam)
ดูเพิ่ม

mahq.net (ภาษาอังกฤษ)
gundamofficial.com (ภาษาอังกฤษ)
โบบอยบอย เดอะมูฟวี่

| โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ |
| --- | --- |
กำกับ: Nizam Razak
เขียนบท: Nizam Razak Anas Abdul Aziz
นักแสดงนำ: Nur Fathiah Diaz Anas Abdul Aziz Dzubir Mohamed Zakaria Azman Zulkiply Nur Sarah Alisya Yap Ee Jean
ดนตรีประกอบ: Yuri Wong
บริษัทผู้สร้าง: Animonsta Studios 
ผู้จัดจำหน่าย: Primeworks Studios
วันฉาย:   3 มีนาคม ค.ศ. 2016 (2016-03-03) (ประเทศมาเลเซียกับประเทศบรูไน)  18 มีนาคม ค.ศ. 2016 (2016-03-18) (ประเทศสิงค์โปร์)  13 เมษายน ค.ศ. 2016 (2016-04-13) (ประเทศอินโดนิเซีย)  1 มีนาคม ค.ศ. 2017 (2017-03-01) (เกาหลีใต้) 
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: มาเลเซีย
ภาษา: มลายู, อังกฤษ
ทุนสร้าง: 5,000,000 ริงกิต
ทำเงิน: 16,000,000 ริงกิต
ต่อจากนี้: โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ 2
โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ (อังกฤษ: BoBoiBoy The Movie) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรของชาวมาเลเซียที่ออกในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2559 ในโรงภาพยนตร์มาเลเซียและวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2559 ในโรงภาพยนตร์อินโดนีเซีย ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานการสร้างภาพยนตร์เรื่องแรกของ Animonsta Studios โดยอิงจากซีรีส์ทางทีวีที่ประสบความสำเร็จของพวกเขา BoBoiBoy พล็อตตาม BoBoiBoy และเพื่อน ๆ ของเขาในการผจญภัยบนเกาะลึกลับเพื่อหา Ochobot หลังจากที่กลุ่มนักล่าสมบัติคนต่างด้าวลักพาตัวหุ่นยนต์เพื่อให้พวกเขาสามารถค้นหาพลัง "Power Spheres" ("พาวเวอร์สเฟียร์") แก่กว่า Ochobot โดยไม่บอกเล่า อำนาจ ภารกิจนี้ยังทำให้ Boboiboy พบกับศัตรูที่ยากที่สุดของเขาซึ่งเป็นนักล่าสมบัติคนต่างด้าวที่ต้องการควบคุมพลังจากพาวเวอร์สเฟียร์สำหรับความต้องการโลภของเขา
ผู้สร้างรายการ Nizam Razak กล่าวในแถลงการณ์ว่าหนังเรื่องนี้ไม่ใช่ความต่อเนื่องของซีรีส์ทีวี BoBoiBoy นอกจากนี้เขายังระบุด้วยว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะรวมถึงการกระทำและความขบขันมากกว่าละครทีวีอีกด้วย
เพลงประกอบ

Masih Di Sini
Di Bawah Langit Yang Sama
มายฮาร์ตวิลโกออน (ปรากฎเพลงนี้ในช่องดิสนีย์แชลแนล)
โคเซ ทานากะ

นักมวยชาวญี่ปุ่น
โคเซ ทานากะ (ญี่ปุ่น: 田中恒成; โรมาจิ: Tanaka Kōsei) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นที่ชกน้อยครั้งที่สุดแล้วได้ตำแหน่งแชมป์โลกในปัจจุบัน และเป็นนักมวยชาวเอเชียคนแรกที่ชกน้อยครั้งที่สุดที่สามารถคว้าแชมป์โลกได้ 3 รุ่น
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวท
ชิง, 30 ตุลาคม 2557 ชนะทีเคโอยก 10 รีวจิ ฮาระ ( ญี่ปุ่น) ที่โครากูเอ็งฮอล, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBO รุ่นมินิฟลายเวท
ชิง (ที่ว่าง), 30 พฤษภาคม​ 2558 ชนะคะแนน ฆูเลียน เยดรัส ( เม็กซิโก) ที่พาร์กอารีนาโคมากิ, โคมากิ, ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 1, 31 ธันวาคม 2558 ชนะน็อกยก 6 วิก ซาลูดาร์ ( ฟิลิปปินส์) ที่ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดไอจิ, นาโงยะ, ประเทศญี่ปุ่น
สละตำแหน่ง 7 เมษายน 2559
แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
ชิง (ที่ว่าง), 31 ธันวาคม 2559 ชนะทีเคโอยก 5 มอยเซส ฟูเอนเตส ( เม็กซิโก) ที่เดไอโดม, กิฟุ, ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 1, 20 พฤษภาคม​ 2560 ชนะคะแนน อังเฮล อาโกสตา​ ( ปวยร์โตรีโก) ที่ทาเกดะเทวะโอเชียนอารีนา, นาโงยะ, ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 2, 13 กันยายน 2560 ชนะทีเคโอยก 9 พลังพล ซีพีเฟรชมาร์ท ( ไทย) ที่ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดโอซากะ, โอซากะ, ประเทศญี่ปุ่น
สละตำแหน่ง 30 พฤศจิกายน 2560
แชมป์โลก WBO รุ่นฟลายเวท
ชิง, 24 กันยายน 2561 ชนะคะแนน โช คิมูระ​ ( ญี่ปุ่น) ที่ทาเกดะเทวะโอเชียนอารีนา, นาโงยะ, ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 1, 16 มีนาคม 2562 ชนะคะแนน เรียวอิจิ ทางูจิ ( ญี่ปุ่น) ที่เดไอโดม, กิฟุ, ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 2, 24 สิงหาคม 2562 ชนะทีเคโอยก 7 โยนาตัน กอนซาเลซ​ ( ปวยร์โตรีโก) ที่ทาเกดะเทวะโอเชียนอารีนา, นาโงยะ, ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 3, 31 ธันวาคม 2562 ชนะน็อกยก 3 อูหลัน ตัวเหล่อฮาจื่อ ( จีน) ที่ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
สละตำแหน่ง 31 มกราคม 2563
แชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
ชิง , 29 มิถุนายน 2565 ชนะทีเคโอยก 5 มาซาโยชิ ฮาชิซูเมะ ( ญี่ปุ่น) ที่โครากูเอ็งฮอล, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
สละตำแหน่ง 23 สิงหาคม 2565
ชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท, 31 ธันวาคม 2563 แพ้ทีเคโอยก 8 คาซูโตะ อิโอกะ ( ญี่ปุ่น) ที่ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติการชก boxrec.com
วิดีโอการชกของโคเซ ทานากะ ยูทูบ