stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซกเตอร์วงกลม
พื้นที่

พื้นที่ทั้งหมดของวงกลมคือ  \pi r^{2} พื้นที่เซกเตอร์สามารถหาได้โดยการคูณพื้นที่ของวงกลมโดยอัตราส่วนของมุมและ  2\pi  (เพราะพื้นที่เซกเตอร์เป็นสัดส่วนกับมุมและ  2\pi  คือมุมสำหรับตลอดทั้งวงกลม):
พื้นที่ของเซกเตอร์ในแง่ของ  L  สามารถหาได้โดยการคูณพื้นที่โดยรวมทั้งหมด  \pi r^{2} ด้วยอัตราส่วนโดยรวมของ  L กับเส้นรอบวงโดยรวม  2\pi r
อีกวิธีหนึ่งคือการพิจารณาพื้นที่นี้อันเป็นผลมาจากอินทิกรัลดังต่อไปนี้:
การแปลงมุมศูนย์กลางให้กลายเป็นองศา ทำได้โดย
เส้นรอบรูป

ความยาวของเส้นรอบรูปของเซกเตอร์คือผลรวมของความยาวส่วนโค้งและรัศมีทั้งสอง:
เมื่อ θ เป็นเรเดียน
แหล่งข้อมูลอื่น

Definition and properties of a circle sector with interactive animation
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Circular sector" จากแมทเวิลด์.
อำเภอน้ำขุ่น

| อำเภอน้ำขุ่น |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Nam Khun
คำขวัญ: เขตถิ่นดินดี มีเงาะทุเรียนข้าวโพดหวาน นับล้านนกกระยางขาว ชนเผ่าสามภาษา ล้ำค่าอัญมณี ของดีศิลาดำ งามล้ำน้ำตกตาดไฮ สวยซึ้งใจพลาญฮึม
แผนที่จังหวัดอุบลราชธานี เน้นอำเภอน้ำขุ่น
พิกัด: 14°35′0″N 104°55′30″E﻿ / ﻿14.58333°N 104.92500°E﻿ / 14.58333; 104.92500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุบลราชธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 377.5 ตร.กม. (145.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 33,332 คน
 • ความหนาแน่น: 88.30 คน/ตร.กม. (228.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 34260
รหัสภูมิศาสตร์: 3433
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอน้ำขุ่น หมู่ที่ 9 ตำบลตาเกา อำเภอน้ำขุ่น จังหวัดอุบลราชธานี 34260
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
น้ำขุ่น เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุบลราชธานี อยู่ในเขตชายแดนไทย-กัมพูชา ประชาชนในพื้นที่มีการใช้ภาษาท้องถิ่นที่มีทั้งภาษาไทย ภาษาอีสาน และภาษาเขมร อำเภอน้ำขุ่นเป็นพื้นที่สำคัญเนื่องจากอยู่ใกล้อุทยานแห่งชาติเขาพระวิหารจากฝั่งจังหวัดอุบลราชธานีมากที่สุด โดยอุทยานแห่งชาติเขาพระวิหารมีบริเวณรอยต่อที่อยู่ในพื้นที่อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ อำเภอน้ำขุ่นและอำเภอน้ำยืนที่เชื่อมต่อกันตามแนวเทือกเขาพนมดงรัก โดยพื้นที่ป่าของเขตอุทยานแห่งชาติฝั่งจังหวัดอุบลราชธานีมีพื้นที่ป่ามากถึง 40,000 ไร่
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอน้ำขุ่นตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอกันทรลักษ์ (จังหวัดศรีสะเกษ) อำเภอทุ่งศรีอุดม และอำเภอเดชอุดม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอน้ำยืน
ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดพระวิหาร (ประเทศกัมพูชา)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกันทรลักษ์ (จังหวัดศรีสะเกษ)
ประวัติ

ท้องที่อำเภอน้ำขุ่นเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอน้ำยืน ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอน้ำขุ่น ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอน้ำขุ่น โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอน้ำขุ่นแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ตาเกา |  |  | (Ta Kao) |  |  | 15 หมู่บ้าน |
| 2. | ไพบูลย์ |  |  | (Phaibun) |  |  | 15 หมู่บ้าน |
| 3. | ขี้เหล็ก |  |  | (Khilek) |  |  | 13 หมู่บ้าน |
| 4. | โคกสะอาด |  |  | (Khok Sa-at) |  |  | 12 หมู่บ้าน |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอน้ำขุ่นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลขี้เหล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขี้เหล็กทั้งตำบล
เทศบาลตำบลตาเกา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาเกาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไพบูลย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไพบูลย์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสะอาดทั้งตำบล
เวียเดลโกร์โซ

Via del Corso มองจาก Altare della Patria
Galleria Alberto Sordi
เวียเดลโกร์โซ (อิตาลี: Via del Corso) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อว่า โกร์โซ (Corso) เป็นถนนสายหลักที่ตัดผ่านศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของกรุงโรม อิตาลี มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นถนนเส้นตรงในย่านที่เต็มไปด้วยตรอกคดเคี้ยวแคบๆและ จัตุรัส เล็กๆ นอกจากนี้ยังกว้างมากกว่าถนนส่วนใหญ่ในใจกลางกรุงโรม แต่ก็มีพื้นที่เพียงสำหรับช่องทางเดินรถสองช่องและทางเท้าแคบๆสองฝั่งเท่านั้น พื้นที่ถนนทางด้านทิศเหนือเป็นพื้นที่ถนนคนเดิน ความยาวของถนนอยู่ที่ประมาณ 1.5 กิโลเมตร
โกร์โซ ทอดตัวในแนวทิศเหนือ-ใต้ ทางทิศเหนือบรรจบกับ ปีอัซซาเดลโปโปโล ตรงระหว่างโบสถ์ซานตามาเรียเดมิราโกลีกับซานตามาเรียอินมอนเตซาโน ทางทิศใต้บรรจบกับ ปีอัซซาเวเนเซีย แม้ตามถนนจะไม่มีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ แต่ในบริเวณใกล้เคียงก็มีสถานที่ท่องเที่ยวอยู่มากมาย ตัวอย่างเช่น Ara Pacis, แพนธีออน, บันไดสเปน, น้ำพุเทรวี, Il Vittoriano และ จัตุรัสโรมัน
เอ็นอาร์เค2

| --- | --- |

ประเทศ:  นอร์เวย์
แบบรายการ
ระบบภาพ: 16:9
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: เอ็นอาร์เค
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 1 กันยายน ค.ศ. 1996
ลิงก์
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ออกอากาศ

ทีวีดาวเทียม
ช่องดิจิตอล: ช่อง 2
 
เอ็นอาร์เค2 เป็นสถานีของประเทศนอร์เวย์ ดำเนินการโดยนอร์เวย์บรอดคาสติ้งคอร์ปอเรชั่น (เอ็นอาร์เค) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1996 มีสถานีพี่น้อง คือ เอ็นอาร์เค1 ออกอากาศรายการประเภทละคร คอมเมดี้ และข่าวสาร
เอ็นอาร์เค1

| --- | --- |

ประเทศ: ประเทศนอร์เวย์
แบบรายการ
ระบบภาพ: 16:9 / HD 720p
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: เอ็นอาร์เค
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: ค.ศ. 1954 (ทดลองออกอากาศl); ค.ศ. 1958 (ทดลองออกอากาศ); 20 สิงหาคม ค.ศ. 1960 (ออกอากาศอย่างเป็นทางการ)
ชื่อเดิม: เอ็นอาร์เค (จนถึง 1996)
ลิงก์
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ออกอากาศ

ภาคพื้นดิน
RiksTV: ช่อง 1
ทีวีดาวเทียม
ช่องดิจิตอล: ช่อง 01 (200-209 ข่าวท้องถิ่น)
 
เอ็นอาร์เค1 เป็นสถานีของประเทศนอร์เวย์ ดำเนินการโดยนอร์เวย์บรอดคาสติ้งคอร์ปอเรชั่น (เอ็นอาร์เค) เป็นสถานีหลัก ทดลองออกอากาศ เมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1954 และ 13 เมษายน ค.ศ. 1958 และออกอากาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1960 เป็นสถานีโ?รทัศน์ที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในประเทศนอร์เวย์ แต่ก่อนหน้านี้มีเพียงสถานี "เอ็นอาร์เค" เพียงสถานีเดียว ก่อนที่จะแยกเป็น "เอ็นอาร์เค1" และ "เอ็นอาร์เค2" ในปี 1996 เอ็นอาร์เค ได้ออกอากาศ ในระบบ เฮสดี ด้วยความละเอียด 720p ในปี 2010
อันดับมหาเศรษฐีจีน

อันดับมหาเศรษฐีจีน ต่อไปนี้มาจากการจัดอันดับมหาเศรษฐีโลกของนิตยสารฟอบส์ ประเมินจากมูลค่าสินทรัพย์สุทธิ (net worth) ในหน่วยดอลลาร์สหรัฐ โดยรวมรวมเฉพาะชาวจีนที่มีทรัพย์สินมูลค่าเกิน 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐขึ้นไป
พ.ศ. 2562

| อันดับ | ชื่อ | มูลค่าทรัพย์สิน (พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) | สัญชาติ | แหล่งที่มาของความมั่งคั่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | หม่า ฮั่วเถิง | 40.5 |  จีน | สื่ออินเทอร์เน็ต |
| 2 | แจ็ก หม่า | 37.2 |  จีน | อีคอมเมิร์ซ |
| 3 | สวี่ เจียอิ้น | 36.2 |  จีน | อสังหาริมทรัพย์ |
| 4 | หวัง เจี้ยนหลิน | 22.6 |  จีน | อสังหาริมทรัพย์ |
| 5 | หยาง ฮุ่ยหยัน | 22.1 |  จีน | อสังหาริมทรัพย์ |
| 6 | เหอ เสี่ยงเจี้ยน | 19.8 |  จีน | เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้าน |
| 7 | จาง อี้หมิง | 16.2 |  จีน | สื่ออินเทอร์เน็ต |
| 8 | ติง เหล่ย | 14.7 |  จีน | เกมออนไลน์ |
| 9 | หลี่ ซูฝู | 13.6 |  จีน | รถยนต์ |
| 10 | หวง เจิ้ง | 13.5 |  จีน | อีคอมเมิร์ซ |
| 11 | จาง จื้อตง | 13.3 |  จีน | สื่ออินเทอร์เน็ต |
| 12 | หวาง เว่ย์ | 12.1 |  จีน | ขนส่งพัสดุ |
| 13 | หวาง เหวินหยิน | 11 |  จีน | เหมือง, ผลิตภัณฑ์ทองแดง |
| 14 | เหลย์ จุน | 9.6 |  จีน | ธุรกิจอินเทอร์เน็ต |
| 15 | โรบิน หลี่ | 9.6 |  จีน | การค้นหาในอินเทอร์เน็ต |
พ.ศ. 2560

| อันดับ | ชื่อ | มูลค่าทรัพย์สิน (พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) | สัญชาติ | แหล่งที่มาของความมั่งคั่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | สวี่ เจียอิ้น (Hui Ka Yan) | 42.5 |  จีน | อสังหาริมทรัพย์ |
| 2 | หม่า ฮั่วเถิง | 39 |  จีน | สื่ออินเทอร์เน็ต |
| 3 | แจ็ก หม่า | 38.6 |  จีน | อีคอมเมิร์ซ |
| 4 | หวัง เจี้ยนหลิน | 25.2 |  จีน | อสังหาริมทรัพย์ |
| 5 | หวาง เว่ย์ | 22.3 |  จีน | ขนส่งพัสดุ |
| 6 | หยาง ฮุ่ยหยัน | 20.7 |  จีน | อสังหาริมทรัพย์ |
| 7 | เหอ เสี่ยงเจี้ยน | 18.7 |  จีน | เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้าน |
| 8 | โรบิน หลี่ | 17.1 |  จีน | การค้นหาในอินเทอร์เน็ต |
| 9 | ติง เหล่ย | 16.9 |  จีน | เกมออนไลน์ |
| 10 | หลี่ ซูฝู | 16.5 |  จีน | รถยนต์ |
| 11 | หวาง เหวินหยิน | 13.5 |  จีน | เหมือง, ผลิตภัณฑ์ทองแดง |
| 12 | จาง จื้อตง | 13.4 |  จีน | สื่ออินเทอร์เน็ต |
| 13 | Zhou Qunfei | 10.6 |  จีน | smartphone screens |
| 14 | Sun Hongbin | 10.4 |  จีน | อสังหาริมทรัพย์ |
| 15 | Gong Hongjia | 10.3 |  จีน | การลงทุน |
พ.ศ. 2558

| อันดับ | ชื่อ | มูลค่าทรัพย์สิน (พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) | สัญชาติ | แหล่งที่มาของความมั่งคั่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 1 | แจ็ก หม่า | 40 |  จีน | อีคอมเมิร์ซ |
| 2 | หวัง เจี้ยนหลิน | 24.2 |  จีน | อสังหาริมทรัพย์ |
| 3 | Li Hejun | 21.1 |  จีน | อุปกรณ์พลังงานแสงอาทิตย์ |
| 4 | หม่า ฮั่วเถิง | 16.1 |  จีน | สื่ออินเทอร์เน็ต |
| 5 | โรบิน หลี่ | 15.3 |  จีน | การค้นหาในอินเทอร์เน็ต |
| 6 | เหลย์ จุน | 13.2 |  จีน | สมาร์ตโฟน |
| 7 | จง ชิ่งโฮ่ว | 10.3 |  จีน | เครื่องดื่ม |
| 8 | เหอ เสี่ยงเจี้ยน | 9.9 |  จีน | เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้าน |
| 9 | หวาง เหวินหยิน | 9.9 |  จีน | เหมือง, ผลิตภัณฑ์ทองแดง |
| 10 | Wei Jianjun | 8.9 |  จีน | รถยนต์ |
| 11 | Liu Qiangdong | 7.4 |  จีน | อีคอมเมิร์ซ |
| 12 | Wang Jing | 6.9 |  จีน | โทรคมนาคม |
| 13 | ติง เหล่ย | 6.6 |  จีน | เกมออนไลน์ |
| 14 | Liu Yongxing | 6.6 |  จีน | การเกษตร |
| 15 | สวี่ เจียอิ้น | 6.2 |  จีน | อสังหาริมทรัพย์ |
พ.ศ. 2557

| อันดับ | ชื่อ | มูลค่าทรัพย์สิน (พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) | แหล่งที่มาของความมั่งคั่ง | อายุ | อันดับโลกในปีนั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | แจ็ก หม่า | 20.1  | อีคอมเมิร์ซ | 50 | 36 |
| 2 | หวัง เจี้ยนหลิน | 16.4  | อสังหาริมทรัพย์ | 59 | 57 |
| 3 | โรบิน หลี่ | 15.5  | การค้นหาในอินเทอร์เน็ต | 45 | 62 |
| 4 | หม่า ฮั่วเถิง | 15  | สื่ออินเทอร์เน็ต | 42 | 69 |
| 5 | จง ชิ่งโฮ่ว | 12.2  | เครื่องดื่ม | 68 | 98 |
| 6 | หวาง เหวินหยิน | 10.6  | โลหะ | 46 | 118 |
| 7 | Li Hejun | 7.8 | พลังงานหมุนเวียน | 47 | 171 |
| 8 | Liu Qiangdong | 7.6 | อีคอมเมิร์ซ | 40 | 176 |
| 9 | เหอ เสี่ยงเจี้ยน | 7.6  | เครื่องใช้ไฟฟ้า | 72 | 178 |
| 10 | Liu Yongxing | 7.3 | การเกษตร | 66 | 187 |
พ.ศ. 2555

| อันดับ | ชื่อ | มูลค่าทรัพย์สิน (พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) | แหล่งที่มาของความมั่งคั่ง | อายุ | อันดับโลกในปี 2556 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | จง ชิ่งโฮ่ว | 10 | Wahaha | 67 | 86 |
| 2 | โรบิน หลี่ | 8.1 | ไป่ตู้ | 44 | 172 |
| 3 | หวัง เจี้ยนหลิน | 8 | Dalian Wanda Group | 58 | 128 |
| 4 | หม่า ฮั่วเถิง | 6.4 | เทนเซ็นต์ | 41 | 173 |
| 5 | อู๋ ย่าจุน | 6.2 | Longfor Properties | 49 | 299 |
| 6 | Liang Wengen | 5.9 | Sany | 56 | 158 |
| 7 | Liu Yongxing | 5.8 | Hope Group | 65 | 198 |
| 8 | สวี่ เจียอิ้น | 4.9 | Evergrande Group | 54 | 209 |
| 9 | หยาง ฮุ่ยหยัน | 4.4 | Country Garden Holdings | 31 | 211 |
| 10 | Xu Rongmao | 4 | Shimao Property | 63 | 262 |
| 11 | แจ็ก หม่า | 3.4 | Alibaba Group | 48 | 395 |
| 12 | เหอ เสี่ยงเจี้ยน | 3.3 | Midea Group | 70 | 262 |
| 13 | Zhang Jindong | 3.2 | Suning Appliance | 50 | 412 |
| 14 | Sun Guangxin | 3.1 | Xinjiang Guanghui Industry | 50 | 329 |
| 15 | ติง เหล่ย | 2.95 | Netease | 41 | 458 |
พ.ศ. 2554

| อันดับ | ชื่อ | มูลค่าทรัพย์สิน (พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) | แหล่งที่มาของความมั่งคั่ง | อายุ | อันดับโลกในปี 2556 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Liang Wengen | 9.3 | Sany | 54 | 158 |
| 2 | โรบิน หลี่ | 9.2 | ไป่ตู้ | 42 | 172 |
| 3 | Liu Yongxing | 6.8 | Hope Group | 63 | 198 |
| 4 | Liu Yonghao | 6.6 | New Hope Group | 60 | - |
| 5 | จง ชิ่งโฮ่ว | 6.5 | Wahaha | 66 | 86 |
| 6 | สวี่ เจียอิ้น | 6.2 | Evergrande Group | 52 | 209 |
| 7 | อู๋ ย่าจุน | 6.2 | Longfor Properties | 49 | 299 |
| 8 | Zhang Jindong | 5.6 | Suning Appliance | 48 | - |
| 9 | เหอ เสี่ยงเจี้ยน | 5.5 | Midea Group | 69 | 262 |
| 10 | Qiu Guanghe | 4.8 | Zhejiang Semir Garment | 59 | - |
| 11 | หยาง ฮุ่ยหยัน | 4.5 | Country Garden | 29 | - |
| 12 | Zhou Chengjian | 4.4 | Shanghai Metersbonwe Fashion & Accessories | 46 | - |
| 13 | หม่า ฮั่วเถิง | 4.3 | เทนเซ็นต์ | 39 | - |
| 14 | Zhang Shiping | 4.2 | China Hongqiao Group, Weiqiao Textile | 64 | - |
| 15 | หวัง เจี้ยนหลิน | 4 | Dalian Wanda Commercial Properties | 57 | - |
ดูเพิ่ม

อันดับมหาเศรษฐีโลก
รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนเศรษฐีพันล้าน
หงสาจอมราชันย์

| หงสาจอมราชันย์ |
| --- | --- |
หน้าปกหนังสือ หงสาจอมราชันย์ ฉบับที่ 16
火鳳燎原
แนว: ปรัชญา, จิตวิทยา, กำลังภายใน
เขียนโดย: เฉิน โหม่ว
สำนักพิมพ์: ตงลี่คอมิกส์ (ฮ่องกงและไต้หวัน)
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: บุรพัฒน์
 สำนักพิมพ์อื่น เมเดียแฟกทอรี (ญี่ปุ่น) 
นิตยสาร: ซินเช่าเหนียนรายสัปดาห์ (ฮ่องกง) ซินเช่าเหยียนไคว่เป้า (ไต้หวัน) ซังโงกูชิแมกกาซีน (ญี่ปุ่น)
วางจำหน่ายตั้งแต่: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2544
จำนวนเล่ม: 75 (ฮ่องกง) 73 (ไทย)
หงสาจอมราชันย์ เป็นซีรีส์การ์ตูนช่องฮ่องกงที่สร้างสรรค์โดยเฉิน โหม่ว เป็นการนำเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์จีนช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นและยุคสามก๊กมาเล่าใหม่ เรื่องราวส่วนใหญ่มีความเกี่ยวพันกับการแสวงผลประโยชน์ของสุมาอี้ตั้งแต่วัยเยาว์
ซีรีส์การ์ตูนหงสาจอมราชันย์ขึ้นชื่อเรื่องการใช้ความคิดสร้างสรรค์ตีความเหตุการณ์และบุคคลในสามก๊กในหลายแง่มุม ในขณะที่รายละเอียดหลักของเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ไม่เปลี่ยนแปลงจากประวัติศาสตร์ (เช่น ผลลัพธ์ของยุทธการครั้งสำคัญ การเสียชีวิตของบางตัวละคร) รายละเอียดปลีกย่อยหลายอย่างถูกเปลี่ยนแปลงและสมมติขึ้นใหม่ ยกตัวอย่างเช่นสุมาอี้ซึ่งในเรื่องมีอายุมากกว่าสุมาอี้ตัวจริงในประวัติศาสตร์ ตัวละครอื่น ๆ เช่น เล่าปี่ เตียวจูล่ง เตียวหุย เตียวเสียน และลิโป้ก็มีบทบาทที่แตกต่างจากในบันทึกประวัติศาสตร์และจากแนวคิดนิยมของตัวละคร
เนื้อเรื่องให้ความสำคัญกับการเมืองและการสงครามในยุคสามก๊ก เนื่องจากหนึ่งในจุดเด่นหลักของซีรีส์คือการประลองทางจิตวิทยา การใช้กลยุทธ์และยุทธวิธีทางการทหาร แต่เฉิน โหม่วก็ยังให้ความสำคัญกับการติดตามพัฒนาการของกลุ่มตัวละครเอกโดยตลอด โดยให้รายละเอียดเกี่ยวกับการตอบสนองและทัศนคติต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบตัวตัวละครเหล่านี้
ปัจจุบันหงสาจอมราชันย์ตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนของฮ่องกง ไต้หวัน และญี่ปุ่น และมีตีพิมพ์หนังสือการ์ตูนรวมเล่มในจีนแผ่นดินใหญ่ เกาหลี ไทย เวียดนาม และสิงคโปร์เช่นกัน ในประเทศไทยมีลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์บุรพัฒน์
ซีรีส์การ์ตูนหงสาจอมราชันย์ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์แอนิเมชัน ฉายทางปีลีปีลีตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2566
เนื้อเรื่อง

หงสาจอมราชันย์ เป็นเรื่องที่ดัดแปลงมาจากวรรณกรรมสามก๊กของ หลอ กว้านจง เนื่องจากบันทึกสามก๊กหลายส่วนมีความคลุมเครือ จึงเป็นช่องให้มีการเสริมแต่งเรื่องราวได้จากการอ้างอิงประวัติศาสตร์ เช่น การที่สกุลพ่อค้าที่ทรงอิทธิพล จะชุบเลี้ยงกองทหารและมือสังหาร ในเรื่องจึงให้สกุลสุมามีกลุ่มมือสังหารชื่อซากทัพ ซึ่งรับคนพิการให้มาฝึกเป็นสมาชิก และคอยกระทำการเบื้องหลังประวัติศาสตร์ เช่น การลอบสังหารบุคคลสำคัญ
นอกจากนั้นยังมีการสร้างเรื่องราวว่ากุนซือผู้โด่งดังในยุคนั้น ล้วนแต่เป็นศิษย์ของสุมาเต็กโชผู้เปิดสำนักคันฉ่องวารี โดยมีผู้ที่ความสามารถสูงสุด 8 คน มีชื่อเสียงโด่งดังว่า 8 พิสดาร ได้แก่ อ้วนปึง (ตัวละครที่สร้างขึ้นใหม่ให้เป็นกุนซือของอ้วนเสี้ยว) ซุนฮก กาเซี่ยง กุยแก จิวยี่ บังทอง ขงเบ้ง และสมาชิกคนที่แปดที่ยังไม่เผยตัว ซึ่งกุนซือเหล่านี้ต่างก็แยกย้ายไปรับใช้นายของตน หรือให้คำแนะนำและการสนับสนุนแผนการในเหตุการณ์ต่าง ๆ
เรื่องราวเริ่มขึ้นในช่วงการเข้ายึดเมืองหลวงของตั๋งโต๊ะ โดยเปิดประเด็นไปที่กุนซือของตั๋งโต๊ะชื่อฮือหลิน เดินทางมาสกุลสุมาพ่อค้าที่ทรงอิทธิพลในเมืองโห้ลาย เพื่อเจรจา (ข่มขู่) ให้สนับสนุนตั๋งโต๊ะ สุมาอี้คุณชายรองของสกุลสุมาตระกูลเศรษฐีพอค้า จึงแอบทำการว่าจ้างกลุ่มนักฆ่าซากทัพ ให้ดำเนินภารกิจลอบสังหารฮือหลิน และเป็นจุดเริ่มเรื่องที่สร้างบุญคุณความแค้นต่อตั๋งโต๊ะและลิโป้ ที่สร้างเรื่องราวซับซ้อนต่อมา เช่น สุมาล่งพี่ชายของสุมาอี้รับราชการในเมืองหลวง จึงถูกตั๋งโต๊ะคุมขัง ขบวนการซากทัพส่งสมาชิกชื่อเสี่ยวม่านปลอมตัวเป็นเตียวเสี้ยนเข้ามาเป็นสายลับ และเหลี่ยวหยวนหว่อผู้นำแห่งซากทัพปลอมตัวในชื่อเตียวหุน(เตียวหยุน) เพื่อช่วยสุมาล่ง และได้พบกับเล่าปี่ หลังจากนั้นซากทัพก็ส่งเตียวเสี้ยนปลอมตัวมาเป็นบุตรีบุญธรรมของอ้องอุ้นและร่วมมือกับลิโป้ในการสังหารตั๋งโต๊ะ
เนื้อเรื่องเริ่มจากความสัมพันธ์ฉันท์มิตรที่สนิทสนมของสุมาอี้และเหลี่ยวหยวนหว่อ จนกระทั่งเกิดความไม่ลงรอย เหตุการณ์แตกหัก จนถึงช่วงเวลาที่สุมาอี้ได้ไปรับใช้โจโฉ ขณะที่เหลี่ยวหยวนหว่อทิ้งชื่อตัวเองเพื่อไปรับใช้เล่าปี่ แต่มีการดำเนินเรื่องไปหลากหลายทิศทางในที่ต่าง ๆ แบ่งเป็นช่วงคร่าว ๆ ดังนี้
ช่วงเวลาเรืองอำนาจของตั๋งโต๊ะ
การก้าวขึ้นสู่อำนาจของโจโฉ
เล่าปี่เข้าช่วยซีจิ๋วจากการรุกรานของโจโฉ
ซุนเซ็กขึ้นมีอิทธิพลเหนือกังตั๋ง
ศึกระหว่างลิโป้และโจโฉที่ซีจิ๋ว
จุดจบของซุนเซ็กและอิเกียด
ศึกแห่งกัวต๋อระหว่างโจโฉกับอ้วนเสี้ยว (ฉบับล่าสุด)
ศึกพาแดงระหว่างโจโฉกับตระกูลเล่า ซุน (ฉบับล่าสุด)
ศึกอิเหลงระหว่างเล่าปี่กับซุนกวน
การรบครั้งสุดท้ายของสุมาอี้กับขงเบ้ง
ตัวละคร > ตระกูลสุมาและซากทัพ

สุมาอี้
เหลียวหยวนหว่อ
เสี่ยวม่าน
เตียวลุย
ก้วยงัง
ซันอู๋หลิน
สุมาล่ง
มิฟูเน่
ตัวละคร > ฝ่ายลิโป้

ลิโป้
ตันก๋ง
เตียวเลี้ยว
เสี่ยวม่าน
กอสุ้น
เฉินอี้ลู่
จั่นปา
โจเสง
ตัวละคร > ฝ่ายเล่าปี่

เล่าปี่
กวนอู
เตียวหุย
เหลียวหยวนหว่อ แยกตัวออกมาจากซากทัพ
บิต๊ก
เจียนโอว
เลียวหัว
ตัวละคร > ฝ่ายโจโฉ

โจโฉ
แฮหัวตุ้น
แฮหัวเอี๋ยน
กุยแก
ซุนฮก
ซุนฮิว
โจหยิน
โจหอง
เทียหยก
อิกิ๋ม
งักจิ้น
ลิเตียน
เคาทู
เตียวเลี้ยว มาอยู่หลังจากลิโป้ตาย
โจซุ่ง หัวหน้าหน่วยอาชาเสือดาว
ฮั่นเฮา
เคาเต็ง พี่ชายของเคาทู
ตัวละคร > ฝ่ายสำนักคันฉ่องวารี

คันฉ่องวารี
อ้วนปึง
ซุนฮก
กาเซี่ยง
กุยแก
จิวยี่
บังทอง
ขงเบ้ง
ตัวละคร > ฝ่ายอ้วนเสี้ยว

อ้วนเสี้ยว
อ้วนปึง
งันเหลียง
บุนทิว
เตียวคับ
กอหลำ
เขาฮิว
ตัวละคร > ฝ่ายซุนเซ็ก

ซุนเซ็ก
ซุนกวน
จิวยี่
เล่งโฉ
เล่งทอง
ซุนสก
จิวท่าย
อุยกาย
ฮันต๋ง
ไทสูจู้
ลกซุน
ลิบอง
ตัวละคร > อื่น ๆ

เล่าเปี๋ยน
เล่าเหียบ
ตั๋งโต๊ะ
กองซุนจ้าน
อ้องอุ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

List of volumes in the series on Tongli Comics website เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หงสาจอมราชันย์ : สามก๊กในมุมมองใหม่ที่ไม่เหมือนใคร บทความจาก kartoon-discovery.com
ซีรีส์แอนิเมชัน หงสาจอมราชันย์ ที่ปีลีปีลี
เอ็นโซ อมอเร

| เอ็นโซ อมอเร |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Eric Arndt
เกิด:  (1986-12-08) 8 ธันวาคม ค.ศ. 1986 (37 ปี) Hackensack, New Jersey, U.S.
ที่พัก: Los Angeles, California, U.S.
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Enzo Amore Eric Anthony Real1
ส่วนสูง: 5 ft 11 in (1.80 m)
น้ำหนัก: 200 lb (91 kg)
มาจาก: Hackensack, New Jersey
ฝึกหัดโดย: WWE Performance Center
เปิดตัว: October 25, 2012
เอริก อานต์ (Eric Arndt; 8 ธันวาคม ค.ศ. 1986) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เคยสังกัดWWEภายใต้ชื่อ เอ็นโซ อมอเร (Enzo Amore) อดีตแท็กทีมร่วมกับบิ๊กแคส เป็นแชมป์ครุยเซอร์เวท WWE 2สมัย
แชมป์และรางวัล

Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 110 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2017
WWE
WWE Cruiserweight Championship (2 times)
NXT Year-End Award for Tag Team of the Year (2015) – with Colin Cassady
นัดที่เดิมพัน

| Winner (wager) | Loser (wager) | Location | Event | Date | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Enzo Amore (hair) | Sylvester Lefort (hair) | Orlando, Florida | NXT TakeOver: Fatal 4-Way | 000000002014-09-11-000011 กันยายน 2014 |  |
↑  Lefort's ally Marcus Louis lost his hair after Lefort ran away.
แหล่งข้อมูลอื่น

เอ็นโซ อมอเร ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เอ็นโซ อมอเร ที่อินสตาแกรม
Enzo on WrestlingOrder เก็บถาวร 2018-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อแชมป์ครุยเซอร์เวท NXT |
| --- | --- |
 ทีเจพี  ไบรอัน เคนดริก  ริช ซวอนน์  เนวิลล์  อากิระ โทซาวะ  เอ็นโซ อมอเร  คาลิสโต  เซดริก อเล็กซานเดอร์  บัดดี เมอร์ฟี  โทนี นีส  ดรูว์ กูแล็ก  ลีโอ รัช  อังเฆล  จอร์แดน เดฟลิน  ซานโตส เอสโกบาร์  คูชิดะ  รอดริก สตรอง  คาร์เมโล เฮย์ส
เจ้าหญิงมาซาโกะ พระชายาในเจ้าชายสึเนฮิซะ

| เจ้าหญิงมาซาโกะ |
| --- | --- |
สึเนะโนะมิยะ เจ้าหญิงพระชายา
เจ้าหญิงมาซาโกะ เมื่อ พ.ศ. 2469
ประสูติ: 30 กันยายน พ.ศ. 2431 โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
สิ้นพระชนม์: 8 มีนาคม พ.ศ. 2483 (51 ปี) โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
พระภัสดา: เจ้าชายสึเนฮิซะ ทาเกดะโนะมิยะ (พ.ศ. 2451–2483)
พระบุตร: สึเนโยชิ ทาเกดะ อายาโกะ ซาโนะ
ราชวงศ์: ญี่ปุ่น
พระบิดา: จักรพรรดิเมจิ
พระมารดา: ซาจิโกะ โซโนะ
เจ้าหญิงมาซาโกะ พระชายาในเจ้าชายสึเนฮิซะ (ญี่ปุ่น: 恒久王妃昌子内親王; โรมาจิ: Tsunehisa Ōhi Masako naishinnō; 30 กันยายน พ.ศ. 2431 — 8 มีนาคม พ.ศ. 2483) หรือพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงมาซาโกะ สึเนะโนะมิยะ (ญี่ปุ่น: 常宮昌子内親王; โรมาจิ: Tsune-no-miya Masako Naishinnō) เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิเมจิ ที่ประสูติแต่พระสนมซาจิโกะ
พระประวัติ

เจ้าหญิงมาซาโกะประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2431 เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิเมจิ ประสูติแต่พระสนมซาจิโกะ โซโนะ มีบรรดาศักดิ์เดิมว่า สึเนะโนะมิยะ
พระองค์มีพระสวามีในอนาคตที่ถูกวางตัวไว้คือ เจ้าชายสึเนฮิซะ ทาเกดะโนะมิยะ, เจ้าชายโยชิฮิซะ คิตาชิรากาวะโนะมิยะ และเจ้าชายนารูฮิซะ คิตาชิรากาวะโนะมิยะ จักรพรรดิเมจิได้สร้างพระตำหนักใหม่แก่เจ้าชายสึเนฮิซะในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2449 ที่กว้างขวางและเหมาะสมกับพระราชธิดาของพระองค์ ที่สุดเจ้าชายสึเนฮิซะและเจ้าหญิงมาซาโกะเสกสมรสเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2451 มีพระโอรสและพระธิดา คือ
เจ้าชายสึเนโยชิ ทาเกดาโนมิยะ (ญี่ปุ่น: 竹田宮恒徳王; โรมาจิ: Takeda-no-miya Tsuneyoshi Ō; พ.ศ. 2452–2535) เสกสมรสกับมิตสึโกะ ซันโจ มีพระบุตรห้าคน
เจ้าหญิงอายาโกะ (ญี่ปุ่น: 禮子女王; โรมาจิ: Ayako Joō; พ.ศ. 2454–2546) เสกสมรสกับเคานต์สึเนมิตสึ ซาโนะ มีพระบุตรสี่คน
เจ้าหญิงมาซาโกะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2483 สิริพระชนมายุ 51 พรรษา
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

30 กันยายน พ.ศ. 2431 – 30 เมษายน พ.ศ. 2451 : เจ้าหญิงมาซาโกะ สึเนะโนะมิยะ
30 เมษายน พ.ศ. 2451 – 8 มีนาคม พ.ศ. 2483 : เจ้าหญิงมาซาโกะ พระชายาในเจ้าชายสึเนฮิซะ
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าหญิงมาซาโกะ พระชายาฯ
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
นับตั้งแต่รัชกาลของจักรพรรดิเมจิเป็นต้นไป
| รุ่นที่ 1 |  เจ้าหญิงชิเงโกะ อูเมะโนะมิยะ  เจ้าหญิงอากิโกะ ชิเงะโนะมิยะ  เจ้าหญิงฟูมิโกะ มาซุโนะมิยะ  เจ้าหญิงชิซูโกะ ฮิซะโนะมิยะ  เจ้าหญิงมาซาโกะ สึเนะโนะมิยะ  เจ้าหญิงฟูซาโกะ คาเนะโนะมิยะ*  เจ้าหญิงโนบูโกะ ฟูมิโนะมิยะ  เจ้าหญิงโทชิโกะ ยาซุโนะมิยะ*  เจ้าหญิงทากิโกะ ซาดะโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 2 | ไม่มี |  |
| รุ่นที่ 3 |  เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ*  เจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซะโนะมิยะ  เจ้าหญิงคาซูโกะ ทากะโนะมิยะ†  เจ้าหญิงอัตสึโกะ โยริโนะมิยะ†  เจ้าหญิงทากาโกะ ซูงะโนะมิยะ†  เจ้าหญิงยาซูโกะแห่งมิกาซะ†  เจ้าหญิงมาซาโกะแห่งมิกาซะ†  |  |
| รุ่นที่ 4 |  เจ้าหญิงซายาโกะ โนริโนะมิยะ†  เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ  เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ  เจ้าหญิงสึงูโกะแห่งทากามาโดะ  เจ้าหญิงโนริโกะแห่งทากามาโดะ†  เจ้าหญิงอายาโกะแห่งทากามาโดะ†  |  |
| รุ่นที่ 5 |  เจ้าหญิงไอโกะ โทชิโนะมิยะ  เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ†  เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ  |  |
* ถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ตามข้อกำหนดของสหรัฐอเมริกา † ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรส
อำเภอน้ำหนาว

| อำเภอน้ำหนาว |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Nam Nao
อุทยานแห่งชาติน้ำหนาวในเขตตำบลหลักด่าน
คำขวัญ: แผ่นดินสูงเฉียดฟ้า แหล่งป่าไม้นานาพันธุ์ มหัศจรรย์ถ้ำใหญ่น้ำหนาว รอยเท้าสัตว์ล้านปี ประเพณีเผาข้าวหลาม เลื่องลือนามข้าวพญาลืมแกง
แผนที่จังหวัดเพชรบูรณ์ เน้นอำเภอน้ำหนาว
พิกัด: 16°46′6″N 101°40′18″E﻿ / ﻿16.76833°N 101.67167°E﻿ / 16.76833; 101.67167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เพชรบูรณ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 620.0 ตร.กม. (239.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 18,667 คน
 • ความหนาแน่น: 30.11 คน/ตร.กม. (78.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 67260
รหัสภูมิศาสตร์: 6709
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอน้ำหนาว หมู่ที่ 5 ตำบลน้ำหนาว อำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ 67260
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
น้ำหนาว เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเพชรบูรณ์ ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ภูเขาสูง มีเขตป่าอุทยานแห่งชาติน้ำหนาว ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษา "ไทหล่ม" เช่นเดียวกับ อำเภอหล่มเก่า และ อำเภอหล่มสัก
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอน้ำหนาวมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหล่มเก่า และอำเภอภูหลวง (จังหวัดเลย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอภูกระดึง (จังหวัดเลย) และอำเภอภูผาม่าน (จังหวัดขอนแก่น)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคอนสาร (จังหวัดชัยภูมิ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหล่มสักและอำเภอหล่มเก่า