stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การระบาดทั่วของโควิด-19 เรียงตามประเทศและดินแดน
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > แอฟริกา

ในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2563 นายกรัฐมนตรีประเทศเอสวาตีนี ถึงแก่อสัญกรรมจากการติดเชื้อโควิด 19
ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567​ จำนวนผู้ติดเชื้อพบทั้ง 58 ดินแดน ทั้ง ทวีปแอฟริกา ขณะที่ จำนวนผู้เสียชีวิตพบทั้ง 57 ดินแดน ทั้ง ทวีปแอฟริกา เนื่องจาก เซนต์เฮเลนา ไม่มีผู้เสียชีวิต จำนวนผู้เสียชีวิตมากกว่า 20000 ราย มีจำนวน 3 ประเทศ และจำนวนผู้เสียชีวิตมากกว่า 16,300 ราย มีทั้งหมด 4 ประเทศ
สัดส่วนผู้เสียชีวิตคิดเป็น 3.69 % จากจำนวนผู้เสียชีวิตทั่วโลก
ศูนย์กลางการแพร่ระบาดอยู่ที่ ประเทศแอฟริกาใต้ ประเทศอียิปต์ และ ประเทศตูนิเซีย​
พื้นที่ไม่พบผู้เสียชีวิตได้แก่ เซนต์เฮเลนา
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > แอฟริกา > ประเทศแอฟริกาใต้

ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นประเทศพบผู้ป่วยรายแรก 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
ณ​ วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2567​ ​มีผู้เสียชีวิต 102,595 ผู้ติดเชื้อ 4,076,463 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > แอฟริกา > ประเทศอียิปต์​

ประเทศอียิปต์วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 อียิปต์ได้ยืนยันติดเชื้อผู้ป่วย มีผู้ชายชาวจีนอายุ 30 ปี ใด้เดินทางมาจาก ประเทศจีน ต้องหา ไวรัสโคโรน่าสายพันธุ์ใหม่ เป็นบวก ทำไห้ชาวอียิปต์ถูกติดเชิ้อโควิด-19 ต้องสั่งไปเข้าโรงพยาบาลในไคโร
วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2563 สายการบิน อียิปต์แอร์ ถูกยกเลิกเที่ยวบินแล้ว ต่อมา วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2563 ท่าอากาศยานนานาชาติไคโรได้ปิดทำการ อียิปต์ได้ประกาศปิดแดนทะเลประเทศซาอุดีอาระเบีย
ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567​ มีผู้เสียชีวิต 24,613 ผู้ติดเชื้อ 516,023 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > แอฟริกา > ประเทศโมร็อกโก

ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567​ มีผู้เสียชีวิต 16,303 ผู้ติดเชื้อ 1,278,992 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > แอฟริกา > ประเทศตูนิเซีย

ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567​ มีผู้เสียชีวิต 29,423 ราย ผู้ติดเชื้อ 1,153,361 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > แอฟริกา > ประเทศเอธิโอเปีย

ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567​ ประเทศเอธิโอเปีย ผู้เสียชีวิต 7,574 ผู้ติดเชื้อ 501,157 ราย
ประเทศที่พบผู้ต้องสงสัย > เอเชีย > ประเทศเติร์กเมนิสถาน

แผนที่ภาพเคลื่อนไหวการแพร่ของผู้ป่วย 2019-nCoV ยืนยันแล้วตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2563
แผนที่การแพร่ระบาดในประเทศกัมพูชา

(ณ วันที่ 22 มีนาคม 2563):   พบผู้ป่วยยืนยันแล้ว  พบผู้ต้องสงสัย
แผนที่การแพร่ระบาดในประเทศเนปาล

(ณ วันที่ 26 มกราคม 2563):   พบผู้ป่วยยืนยันแล้ว  พบผู้ต้องสงสัย
แผนที่การแพร่ระบาดในประเทศปากีสถาน

(ณ วันที่ 9 เมษายน 2563):   พบผู้ป่วยยืนยันแล้ว  พบผู้ต้องสงสัย
แผนที่การแพร่ระบาดในประเทศอินเดีย

(ณ วันที่ 9 เมษายน 2563):   พบผู้ป่วยยืนยันแล้ว  พบผู้ต้องสงสัย
แผนที่การแพร่ระบาดในประเทศออสเตรเลีย

(ณ วันที่ 9 เมษายน​ 2563):   มีรายงานยืนยันผู้ป่วย
แผนที่การแพร่ระบาดในประเทศอียิปต์

(ณ วันที่ 31 มีนาคม 2563):   มีรายงานยืนยันผู้ป่วย  มีการรายงานผู้ต้องสงสัย
แผนที่การแพร่ระบาดในประเทศเกาหลีเหนือ

(ณ วันที่ 31 มกราคม 2563):   มีรายงานยืนยันผู้ป่วย  มีการรายงานผู้ต้องสงสัย
ภูเขาซีนาย (คัมภีร์ไบเบิล)

ภูเขาซีนายในพระคำภีร์
ในคำภีร์ไบเบิล ภูเขาซีนาย (อังกฤษ: Mount Sinai; ฮีบรู: הַר סִינַי
‎, Har Sinai) เป็นภูเขาที่พระเจ้าทรงประทานบัญญัติ 10 ประการแก่โมเสส ในหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่ภูเขาโฮเรบ โดยทั่วไปแล้ว นักวิชาการถือว่า "ซีนาย" กับ "โฮเรบ" เป็นที่เดียวกัน
ที่ตั้งของภูเขาซีนายในไบเบิลยังคงเป็นที่โต้แย้ง โดยมีการโต้แย้งมากสุดในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 โองการจากคัมภีร์ฮีบรูอธิบายว่ามีการประกาศของพระเจ้า (theophany) ที่ภูเขาซีนาย โดยนักวิชาการส่วนน้อย เช่น ชาลส์ ทิลสโตน เบค (1873) แนะนำว่าอาจแปลตรงตัวเป็นภูเขาไฟ
ภูเขาซีนายถือเป็นหนึ่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนายูดาห์, ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม
ประวัติ

ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ หนังสืออพยพ ได้กล่าวไว้ว่า ภูเขาแห่งนี้แต่ก่อนชื่อว่า "โฮเรบ" พระเป็นเจ้าได้ปรากฏแก่โมเสสครั้งแรกที่นี่ โดยปรากฏในรูปแบบไฟลุกบนต้นไม้ แต่ไม่ไหม้ โดยตรัสกับโมเสสว่าให้ปลดปล่อยชาวอิสราเอลที่เป็นทาสอยู่ในอียิปต์ หลังจากปลดปล่อยทาสให้เป็นไทได้สำเร็จ พระเป็นเจ้าทรงเรียกโมเสสให้ไปเข้าเฝ้าสี่สิบวันสี่สิบคืนบนภูเขาซีนาย จากนั้นพระเป็นเจ้าทรงประทานแผ่นศิลา ซึ่งบันทึกบัญญัติสิบประการแก่โมเสส
ดูเพิ่ม

กฎหมายที่มอบให้กับโมเสสที่ซีนาย
ฐานในหนังสืออพยพ
บรรณานุกรม

Hoffmeier, J.K. (6 October 2005). Ancient Israel in Sinai: The evidence for the authenticity of the wilderness tradition. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-988260-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Sinai", The Catholic Encyclopedia via New Advent
"The Lost Mountain" เก็บถาวร 2008-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, 1956-12-03, TIME
| ด ค กหีบแห่งพันธสัญญา |
| --- | --- |
บุคคล:  โมเสส  ปุโรหิต  มหาปุโรหิตแห่งอิสราเอล  ชาวอิสราเอล  ชาวเลวี  เบซาเลล  เผ่ายูดาห์  โอโฮลีอับ  โคฮาท  เผ่าเลวี  เยเรมีย์  โยชูวา  ซามูเอล  อุสซาห์  โซโลมอน  จักรพรรดิเมเนลิกที่ 1 
ฝาหีบ:  พระที่นั่งกรุณา  เครูบ 
เนื้อหา:  แผ่นศิลาพระโอวาท  บัญญัติ 10 ประการ  มานา  ไม้เท้าอาโรน 
สถานที่:  ภูเขาซีนาย ภูเขาซีนายในคัมภีร์ไบเบิล  ภูเขาโฮเรบ  เยรีโค  แม่น้ำจอร์แดน  อภิสุทธิสถาน  พลับพลา  อัย  ชิโลห์  กิเบอาห์  กิลกาล  เอเบนเอเซอร์  ฟีลิสเตีย  เบธเชเมช  คีริยาทเยอาริม  เนินพระวิหาร  โดมแห่งศิลา  บ่อวิญญาณ  อาสนวิหารชาทร์  Tana Qirqos  โบสถ์พระนางมารีแห่งไซออน 
ที่เกี่ยวข้อง:  The Sign and the Seal (หนังสือปี ค.ศ. 1992) 
พระเจ้าปรากฏแก่โมเสสที่เขาซีนาย
พระเป็นเจ้าประทานแผ่นศิลาบัญญัติสิบประการแก่โมเสสที่ภูเขาซีนาย
ภูเขาไฟใหญ่

แผนที่ภูเขาไฟใหญ่ทั่วโลก:
  ดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟระดับ 8
  ดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟระดับ 7
ภูเขาไฟใหญ่ หรือ ซูเปอร์วอลเคโน (อังกฤษ: Supervolcano) คือภูเขาไฟขนาดใหญ่ที่มีมวลการปะทุอยู่ในระดับ 8 ซึ่งเป็นค่าสูงสุดในดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟที่มีค่าปริมาตรมวลสารปะทุมากกว่า 1,000 ลูกบาศก์กิโลเมตร
ภูเขาไฟใหญ่เกิดขึ้นเมื่อหินหนืดจากเนื้อโลกดันตัวขึ้นไปด้านบนแต่ยังไม่ประทุสู่บนเปลือกโลกแต่จะขังตัวเป็นแอ่งใต้เปลือกโลกแทน จนเวลาผ่านไปแอ่งแมกมาก็จะใหญ่จนมีแรงดันมากขึ้นจนเปลือกโลกรับแรงดันไม่ไหวจึงปะทุออกมา ซึ่งเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดบริเวณจุดร้อนเช่นแอ่งภูเขาไฟเยลโลว์สโตนหรือในเขตมุดตัวของเปลือกโลกอย่างทะเลสาบโตบา และลักษณะอื่นที่ทำให้มีการปะทุปริมาตรมวลสารจำนวนมากจะอยู่บริเวณที่มีการสะสมหินอัคนีเป็นจำนวนมาก ซึ่งสามารถคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ด้วยลาวา, เถ้าภูเขาไฟ และทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอย่างเช่นการเกิดยุคน้ำแข็งขนาดเล็กที่ทำให้เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ได้ การระเบิดที่ใหญ่ที่สุดของภูเขาไฟใหญ่คือการปะทุโอรัวนุเมื่อ 26,500 ปีก่อนซึ่งเป็นการระเบิดของภูเขาไฟตาอูโปในประเทศนิวซีแลนด์
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตเพชรบูรณ์

| --- | --- |
ตราพระพลบดีทรงช้างเอราวัณ  สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
ชื่อย่อ: มกช.พช. / TNSU.PNB
ประเภท: มหาวิทยาลัยรัฐ
รองอธิการบดี: ผศ.ดร.โกศล รอดมา
ที่ตั้ง: 30 หมู่ที่ 11 ถนนสระบุรี-หล่มสัก ตำบลสะเดียง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ 67000   ประเทศไทย โทรศัพท์ 056-737089   โทรสาร 056-737091
เว็บไซต์: http://www.tnsupnb.ac.th
บทความหลัก: มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตเพชรบูรณ์ (อังกฤษ: Thailand National Sports University Phetchabun Campus) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยเป็น 1 ใน 17 วิทยาเขต ของมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ และใน 4 วิทยาเขต ในภาคเหนือ  ปัจจุบันเปิดสอนในหลักสูตรปริญญาตรี ในคณะศึกษาศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตเพชรบูรณ์ เป็นสถาบันอุดมศึกษามีวัตถุประสงค์ในการผลิตและพัฒนาบุคลากรทางพลศึกษา การกีฬา วิทยาศาสตร์การกีฬา วิทยาศาสตร์สุขภาพ นันทนาการและบุคลากรในด้านที่เกี่ยวข้อง มีภารกิจทำการสอน ทำการวิจัย ให้บริการทางวิชาการ การให้บริการชุมชน การใช้และการจัดการศึกษาสำหรับบุคคลที่มีความสามารถพิเศษทางกีฬา นันทนาการ และบุคคลที่มีความบกพร่องทางร่างกาย รวมถึงการทะนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม การเล่นพื้นบ้านและกีฬาไทยและการประกันคุณภาพการศึกษา
ประวัติ

เมื่อพ.ศ. 2514 นายปอ ขาวสะอาด ศึกษาธิการเขตการศึกษา 7 นายปัญจะ เกสรทอง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ นายเกษม พาณิชการ นายกสมาคมพ่อค้าชาวอำเภอหล่มสัก อำเภอหล่มเก่า อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ และผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความสนใจการกีฬาในจังหวัดเพชรบูรณ์ ได้ดำเนินการขอเปิดวิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยยื่นเรื่องต่อ ศาสตราจารย์นายแพทย์บุญสม มาร์ติน อธิบดีกรมพลศึกษา พ.ศ. 2525 นายปัญจะ เกสรทอง ได้ดำเนินการติดต่อประสานงานกับผู้ว่าราชการเพชรบูรณ์และคณะรัฐมนตรี ในเรื่องที่ดินและงบประมาณการก่อสร้างอาคารต่างๆ พร้อมทั้งประสานงานกับกรมพลศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เพื่อขอเปิดวิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์ ต่อมาผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบูรณ์ นายจำเนียร ปฏิเวชวรรณกิจ ได้จัดที่ดินสำหรับก่อสร้าง คือ บริเวณถนนสระบุรี - หล่มสัก ซึ่งมีความกว้าง 160 เมตร รวมเนื้อที่ทั้งสิ้น 159 ไร่ นายเกษม ศิริสัมพันธ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการได้ลงนามในประกาศเปิดวิทยาลัยพลศึกษา ให้ชื่อว่า "วิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์" เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2525 โดยเปิดเรียนตั้งแต่ปีการศึกษา 2526 เป็นต้นไป ในหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ. สูง พลศึกษา) โดยปีแรกรับนักศึกษาจำนวน 50 คน
คณะและหลักสูตร > ระดับปริญญาตรี

หลักสูตรที่เปิดสอน
คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ
คณะศิลปศาสตร์
คณะศึกษาศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

สถาบันการพลศึกษา เก็บถาวร 2018-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ | พระพลบดีทรงช้างเอราวัณ |  |
| วิทยาเขต | ชลบุรี (วิทยาเขตหลัก) • กระบี่ • กรุงเทพ • ชัยภูมิ • ชุมพร • เชียงใหม่ • ตรัง • เพชรบูรณ์ • มหาสารคาม • ยะลา • ลำปาง • ศรีสะเกษ • สมุทรสาคร • สุโขทัย • สุพรรณบุรี • อ่างทอง • อุดรธานี |  |
| คณะ | วิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ • ศิลปศาสตร์ • ศึกษาศาสตร์ |  |
| วิทยาลัย | บัณฑิตวิทยาลัย |  |
| โรงเรียน | ขอนแก่น • ชลบุรี • เชียงใหม่ • ตรัง • นครนายก • นครศรีธรรมราช • นครสวรรค์ • ยะลา • ลำปาง • ศรีสะเกษ • สุพรรณบุรี • อ่างทอง • อุบลราชธานี |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดเพชรบูรณ์ |
| --- | --- |
มหาวิทยาลัยของรัฐ: ราชภัฏเพชรบูรณ์ • การกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตเพชรบูรณ์
สถาบันอุดมศึกษาระบบเปิด: รามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดเพชรบูรณ์
มหาวิทยาลัยเอกชน: เฉลิมกาญจนา วิทยาเขตเพชรบูรณ์
วิทยาลัย: วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ยอดคนสืบระห่ำ

| ยอดคนสืบระห่ำ |
| --- | --- |
กำกับ: คริสโตเฟอร์ แม็คควอรี่
บทภาพยนตร์:  ทอม ครูซ 
สร้างจาก: เล็งจุดตาย โดย ลี ไชลด์
อำนวยการสร้าง: ทอม ครูซ
นักแสดงนำ: ทอม ครูซ
ลำดับภาพ:  ทอม ครูซ 
ผู้จัดจำหน่าย: พาราเมาท์ พิกเจอร์ส (สหรัฐ) บ.ยูไนเต็ด โฮมส์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (ไทย)
วันฉาย: 21 ธันวาคม พ.ศ. 2555
ความยาว: 130 นาที
ประเทศ:  สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $ 60 ล้าน
ทำเงิน: $ 218.3 ล้าน
ต่อจากนี้: Jack Reacher ยอดคนสืบระห่ำ 2
Jack Reacher ยอดคนสืบระห่ำ (อังกฤษ: Jack Reacher) ภาพยนตร์ฮอลลีวูดแนวแอคชั่นจากการกำกับของ คริสโตเฟอร์ แม็คควอรี่ นำแสดงโดย ทอม ครูซ ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ดัดแปลงจากนวนิยายชุด Jack Reacher ของ Lee Child เรื่อง เล็งจุดตาย (One Shot) ซึ่งตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2548 จากทุนสร้าง 60 ล้านดอลลาร์ ตีเป็นค่าตัว  ทอม ครูซ  ไปแล้ว 55 ล้านดอลลาร์
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวของ แจ๊ค รีชเชอร์ (ทอม ครูซ) อดีตผู้พันแห่งกองทัพบกสหรัฐที่เข้ามาช่วยสืบหาความจริงในคดีที่อดีตทหารที่เกี่ยวพันกับแจ็ค รีชเชอร์ ถูกกล่าวหาว่าฆ่าคนตาย โดยรีชเชอร์ได้รับความช่วยเหลือจาก เฮเลน โรดิน (โรซามุนด์ ไพค์) ทนายความของบาร์ทำให้รีชเชอร์ได้รู้ความจริงว่าทั้งหมดเป็นการจัดฉากและสมรู้ร่วมคิดรีชเชอร์จึงตัดสินใจหยุดยั้งแผนการนี้
นักแสดง

ทอม ครูซ  -  แจ๊ค รีชเชอร์
โรซามันด์ ไพค์  -  เฮเลน โรดิน
มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย)

| --- | --- |

ชื่อย่อ: ม.ว.ท. / WTUT
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
สถาปนา: 18 ธันวาคม พ.ศ. 2540
อธิการบดี: ดร. เอลิซาเบ็ท (เบ็ท) เจ. สโตรเบิล
ผู้ศึกษา: 178 คน (2551)
ที่ตั้ง: วิทยาเขตชะอำ/หัวหิน  เลขที่ 143 หมู่ 5 ตำบลสามพระยา อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี 76120  ศูนย์วิชาการกรุงเทพฯ  เลขที่ 1 เอ็มไพร์ทาวเวอร์ ชั้น 4 (เอ็ม สเปซ โซน) ถนนสาทร แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร 10120
สี: ████ สีน้ำเงิน สีเหลือง
เว็บไซต์: www.webster.ac.th
มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย) (อังกฤษ: Webster University Thailand) เป็นมหาวิทยาลัยของสหรัฐอเมริกาที่มาเปิดสาขาในประเทศไทย โดยผ่านการรับรองจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยเปิดสอนทั้งในระดับปริญญาตรี และบัณฑิตศึกษา และได้เลิกกิจการตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2564
ประวัติ

มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งมีสาขาในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก ได้แก่ ออสเตรีย, เบอร์มิวดา, จีน, อังกฤษ, สวิตเซอร์แลนด์, เนเธอร์แลนด์, สหรัฐอเมริกา และประเทศไทย สำหรับในประเทศไทย มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์เคยเปิดทำการเรียนการสอนใน 2 แห่ง ได้แก่
มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ ศูนย์วิชาการกรุงเทพฯ
มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ วิทยาเขตชะอำ/หัวหิน
โดยมหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ ต้นสังกัดตั้งอยู่ที่เมือง เว็บสเตอร์โกรฟซ์ (ชานเมืองเซ็นต์หลุยส์) ในรัฐมิสซูรี
หลักสูตร

มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ เคยเปิดสอนในประเทศไทย ดังนี้
| หลักสูตรที่เปิดสอนในมหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย)> ที่ตั้งสาขาวิชา | หลักสูตรที่เปิดสอนในมหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย)> ระดับปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในมหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย)> ระดับปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในมหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย)> ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- | --- |
|  ศูนย์วิชาการกรุงเทพฯ |  หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) สาขาวิชาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ |  หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.) สาขาวิชาการบริหารธุรกิจ หลักสูตรศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต (ศศ.ม.) สาขาวิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ  สาขาวิชาการสื่อสารมวลชน |  |
|  วิทยาเขตชะอำ/หัวหิน |  หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ.) สาขาวิชาการบริหารธุรกิจ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) สาขาวิชาการจัดการ  สาขาวิชาการจัดการการตลาด  สาขาวิชาการจัดการการบริหารทรัพยากรบุคคล  สาขาวิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ  สาขาวิชาการสื่อสารมวลชน  สาขาวิชาจิตวิทยา |  หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.) สาขาวิชาการบริหารธุรกิจ หลักสูตรศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต (ศศ.ม.) สาขาวิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ  สาขาวิชาการสื่อสารมวลชน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ (ประเทศไทย) เก็บถาวร 2014-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสถาบันอุดมศึกษานานาชาติในประเทศไทย |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ:  การบินนานาชาติ นครพนม  นานาชาติ นเรศวร  การศึกษานานาชาติ รามคำแหง 
สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ:  เกษตรศาสตร์ เกษตรเขตร้อน (นานาชาติ)  บริหารธุรกิจบัณฑิต (นานาชาติ)  บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการตลาด (นานาชาติ)  ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับชาวต่างประเทศ (นานาชาติ)  การจัดการการท่องเที่ยวเชิงบูรณาการ (นานาชาติ)  เศรษฐศาสตร์การประกอบการ (นานาชาติ)  เศรษฐศาสตร์ (ภาษาอังกฤษ)  เคมีบูรณาการ (นานาชาติ)  วิทยาศาสตร์ชีวภาพและเทคโนโลยี (หลักสูตรนานาชาติ)  วิทยาการและเทคโนโลยีพอลิเมอร์ (นานาชาติ)  นวัตกรรมและเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร (นานาชาติ)  นานาชาติ ขอนแก่น  จุฬาลงกรณ์ วิทยาศาสตร์สาธารณสุข  บัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์  นานาชาติ ทักษิณ  นานาชาติ เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง  นานาชาติ เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ  ธรรมศาสตร์ นานาชาติปรีดี พนมยงค์  แพทยศาสตร์นานาชาติจุฬาภรณ์  เทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร  นานาชาติ มหิดล  วลัยลักษณ์ ทันตแพทยศาสตร์นานาชาติ  สัตวแพทยศาสตร์อัครราชกุมารี  นานาชาติ  นานาชาติเพื่อศึกษาความยั่งยืน ศรีนครินทรวิโรฒ  นานาชาติ ศิลปากร  สงขลานครินทร์ นานาชาติหาดใหญ่  นานาชาติสุราษฎร์ธานี 
มหาวิทยาลัยราชภัฏ: นานาชาติ สวนสุนันทา
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน:  กรุงเทพ  ธุรกิจบัณฑิตย์  นานาชาติเซนต์เทเรซา  นานาชาติแสตมฟอร์ด  นานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก  พุทธศาสนานานาชาติ  รังสิต  นานาชาติ ศรีปทุม  บริติช ศรีปทุม  อัสสัมชัญ 
สถาบันอุดมศึกษาอิสระ:  เอไอที  ซีเอ็มเคแอล 
 รายชื่อ  หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
ยอดขุนศึกวีรบุรุษตระกูลหยาง

| ยอดขุนศึกวีรบุรุษตระกูลหยาง |
| --- | --- |
ภาพโปสเตอร์ยอดขุนศึกวีรบุรุษตระกูลหยาง
ประเภท: ดรามา
แสดงนำ: ตี้หลุง จ้าวหยาจือ ซูโหย่วเผิง แชริม
ประเทศแหล่งกำเนิด: จีน
ภาษาต้นฉบับ: จีนกลาง
จำนวนตอน: 33 ตอน / 36 ตอน (เฉพาะในประเทศจีน)
ออกอากาศ
เครือข่าย: CTV / Sina
ออกอากาศ: พ.ศ. 2547
ยอดขุนศึกวีรบุรุษตระกูลหยาง หรือ วีรบุรุษตระกูลหยาง (อังกฤษ: Warriors of The Yang Clan) เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 ผลิตโดย ซีทีวี ของจีน ร่วมมือกับผู้ผลิตจากสามชาติ โดยใช้ทั้งแสดงทั้งชาวจีน ไต้หวัน ฮ่องกง และเกาหลี โดยมีโครงเรื่องจากขุนศึกตระกูลหยาง
ในประเทศไทยออกอากาศทางช่อง 3 ในวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 02.30-04.00น. ตั้งแต่วันที่ 4 กันยายน ถึง 20 ตุลาคม พ.ศ. 2551
เรื่องย่อ

หยางเย่ แม่ทัพของ เป่ยฮั่น ซึ่งถูกใส่ร้ายเขาจึงพาภรรยาและลูกทั้ง 7 คนมาสวามิภักดิ์ต่อ จักรพรรดิซ่งไท่จง แห่ง ราชวงศ์ซ่งเหนือ และเนื่องจากการป้องกันการรุกรานของ ต้าเหลียว อย่างแข็งขันของ หยางเย่ ซ่งไท่จู่จึงแต่งตั้งหยางเย่เป็นแม่ทัพใหญ่ฝ่ายขวา
ด้วยความจงรักภักดีต่อชาติบ้านเมืองเขาจึงอบรมสั่งสอนและปลูกฝังจิตสำนึกความกล้าหาญ ความยุติธรรมและความรักชาติให้กับบุตรชายทั้ง 7 ของเขาแต่เพราะความซื่อสัตย์ ความจงรักภักดีและความยุติธรรมของหยางเย่นี้เองทำให้ พานเหรินเหม่ย อัครมหาเสนาบดีผู้มักใหญ่ใฝ่สูงในอำนาจ ไม่พอใจทำให้ทั้งสองตระกูลกลายเป็นศัตรูกันในที่สุดแต่ หยางซื่อหลาง บุตรชายคนที่ 4 ของหยางเย่ได้หลงรัก พานอี่เยียน บุตรสาวของอัครเสนาพาน
ส่วน พานเป้า บุตรชายคนโตของท่านอัครเสนาซึ่งชอบก่อกวนและรังแกชาวบ้านได้เกิดหลงรัก ฉูฉู่ สาวใช้ในบ้านตระกูลหยางแต่ หยางซีหลาง บุตรชายคนสุดท้องของตระกูลหยางนั้นก็แอบหลงรักฉูฉู่ด้วยเช่นกัน   แต่ในขณะที่ทั้งสองรักกัน พานเป้า ได้ลอบทำร้าย หยางชีหลาง ด้วยยาพิษ  ทำให้ฉูฉู่ ซึ่งรัก หยางชีหลาง ต้องยอมพลีกายให้ พานเป้า เพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งยาถอนพิษ
แหล่งข้อมูลอื่น

(จีน) เว็บไซต์ทางการ
ยอดขุนศึกวีรบุรุษตระกูลหยาง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน

| --- | --- |
國立臺灣大學

ชื่อเดิม: มหาวิทยาลัยจักรวรรดิไทโฮกุ
คติพจน์: 敦品勵學，愛國愛人 (อักษรจีน) ศึกษาด้วยความสุจริตใจ รักประเทศรักประชาชน
ประเภท: มหาวิทยาลัยนอกระบบ
สถาปนา: พ.ศ 2471 (มหาวิทยาลัยจักรวรรดิ์ไทโฮกุ) พ.ศ 2488 (มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน)
ปริญญาตรี: 17,706
บัณฑิตศึกษา: 15,710
ที่ตั้ง: ไทเป, ไต้หวัน
สี: Maroon and gold   
เครือข่าย: สมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก
เว็บไซต์: www.ntu.edu.tw/english
มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน (จีนตัวย่อ: 国立臺湾大学; จีนตัวเต็ม: 國立臺灣大學, กั๋วลี่ไถวานต้าเสวีย นิยมเรียกย่อว่า ไถต้า; อังกฤษ: National Taiwan University ย่อว่า NTU) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติที่มีชื่อเสียงมากสุดในไต้หวันมีวิทยาเขตกลางตั้งอยู่ในนครไทเป จากการรายงานของคอกโครัลลีไซมอนส์ ประจำปี ค.ศ. 2020 มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวันได้รับการจัดอันดับให้อยู่อันดับที่ 1 ของไต้หวัน และอันดับที่ 69 ของโลก
ประวัติ

ก่อนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง มหาวิทยาลัยเป็นที่รู้จักในชื่อมหาวิทยาลัยจักรวรรดิไทโฮกุ(臺北帝國大學 ; Taihoku Imperial University) เป็นหนึ่งในเก้ามหาวิทยาลัยจักรวรรดิ (Imperial University) ของจักรวรรดิญี่ปุ่น(大日本帝国) ก่อตั้งโดยรัฐบาลญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1928 โดยมีคณะศิลปศาสตร์และกฎหมาย และคณะวิทยาศาสตร์และการเกษตร เป็นคณะแรกตั้ง ต่อมาได้มีการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์และคณะแพทย์ศาสตร์เพิ่มขึ้นเพื่อรองรับจำนวนนักศึกษาที่เพิ่มขึ้น   
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง รัฐบาลจีนคณะชาติพรรคก๊กมินตั๋งได้เข้ามามีบทบาทต่อการจัดการเรียนการสอน เปลี่ยนชื่อจากมหาวิทยาลัยจักรววรดิ์ไทโฮกุเป็น มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 หลังจากที่ญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามและก๊กมินตั๋งย้ายมาตั้งหลักที่เกาะไต้หวัน มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน เป็นสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำของไต้หวัน ตั้งอยู่ใจกลางกรุงไทเป มหาวิทยาลัยเป็นลำดับหนึ่งจากการสอบแข่งขันของเด็กมัธยมปลายทั่วไต้หวัน  และมีศิษย์เก่ามากมายที่มีชื่อเสียง ปัจจัยเหล่านี้ล้วนเอื้อให้มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวันเป็นมหาวิทยาลัยที่โดดเด่นและได้รับการยอมรับในสังคมไต้หวัน[ต้องการอ้างอิง]
วิทยาลัย/สาขาวิชาที่เปิดสอน

รวมทั้งสิ้น 11 วิทยาลัย 54 ภาควิชา 105 หลักสูตรบัณฑิตศึกษา
วิทยาลัยศิลปศาสตร์
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์
วิทยาลัยสังคมศาสตร์
วิทยาลัยแพทยศาสตร์
วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์
วิทยาลัยทรัพยากรชีวภาพและการเกษตร
วิทยาลัยการจัดการ
วิทยาลัยสาธารณสุขศาสตร์
วิทยาลัยวิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาการคอมพิวเตอร์
วิทยาลัยนิติศาสตร์
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพ
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

ไช่ อิงเหวิน ประธานาธิบดีไต้หวัน (2016-ปัจจุปัน)
Yuan Tseh Lee นักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลสาขาเคมี
หม่า อิงจิ่ว อดีตประธานาธิบดีไต้หวัน (2008-2016)
เฉิน ฉุ่ยเปี่ยน อดีตประธานาธิบดีไต้หวัน (2000-2008)
ลี เติงฮุย อดีตประธานาธิบดีไต้หวัน (1988-2000)
วิกรม กรมดิษฐ์ นักธุรกิจชาวไทย
อาคารหอสมุดกลางมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน เป็นอาคารที่ตั้งอยู่บริเวณปลายจุดแกนถนนหลักของมหาวิทยาลัย
ร.พ มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน อาคารสถาปัตยกรรมมรดกจากอาณานิคมของญี่ปุ่น
ยกน้ำหนักโลก 2024

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: จังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย
วันที่: 31 มีนาคม – 11 เมษายน
สนามกีฬาหลัก: โรงยิม มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต
เว็บไซต์ทางการ: https://tawa.or.th/2024iwfworldcup
← 2020
การแข่งขันยกน้ำหนักโลก 2024 (อังกฤษ: 2024 IWF World Cup) เป็นการแข่งขันกีฬายกน้ำหนัก ที่จัดขึ้นในจังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคมถึง 11 เมษายน พ.ศ. 2567
การแข่งขันนี้ถือเป็นรายการบังคับเพื่อคัดเลือกสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
กำหนดการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานของประเทศไทย(UTC+07:00)
| วันที่ →> รายการ ↓ | จ>  1.11:30 | จ>  1.19:00 | อ>  2.13:30 | อ>  2.16:00 | พ>  3.11:30 | พฤ>  4.11:00 | พฤ>  4.13:30 | พฤ>  4.16:00 | พฤ>  4.19:00 | ศ>  5.14:30 | ศ>  5.16:30 | ส>  6.13:30 | ส>  6.16:00 | ส>  6.19:00 | อา>  7.11:00 | อา>  7.16:00 | จ>  8.11:00 | จ>  8.13:30 | จ>  8.19:00 | พ>  10.19:00 | พฤ>  11.11:00 | พฤ>  11.13:30 | พฤ>  11.16:00 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 55 kg |  | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 61 kg | C |  | B | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 67 kg |  |  |  |  |  |  |  | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 73 kg |  |  |  |  | D | C | B |  | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 81 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 89 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  | D | C | B |  | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 96 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | A |  |  |  |  |  |  |  |
| 102 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | D |  | C | B | A |  |  |  |  |
| 109 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | A |  |  |  |
| +109 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | C | B | A |
| วันที่ →> รายการ ↓ | อา>  31.14:30 | อา>  31.19:00 | จ>  1.13:30 | จ>  1.16:00 | อ>  2.11:00 | อ>  2.19:00 | พ>  3.13:30 | พ>  3.16:00 | พ>  3.19:00 | ศ>  5.19:00 | ส>  6.09:00 | ส>  6.11:00 | อา>  7.13:30 | อา>  7.19:00 | จ>  8.16:00 | อ>  9.11:00 | อ>  9.13:30 | อ>  9.16:00 | อ>  9.19:00 | พ>  10.13:30 | พ>  10.16:00 }} |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 45 kg |  | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 49 kg | C |  | B | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 55 kg |  |  |  |  |  | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 59 kg |  |  |  |  | D |  | C | B | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 64 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  | A |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 71 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | D | C | B | A |  |  |  |  |  |  |  |
| 76 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | A |  |  |  |  |  |  |
| 81 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | C | B | A |  |  |  |
| 87 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | A |  |  |
| +87 kg |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | B | A |
แหล่งข้อมูลอื่น

Results Book
ยงอินเอ็มบีซีดราเมีย

MBC Dramia
ยงอินเอ็มบีซีดราเมีย หรือ ยงอินแดจังกึมพาร์ก ตั้งอยู่ในเขตชออิน เมืองยงอิน จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ เป็นฉากกึ่งถาวรกลางแจ้ง สำหรับถ่ายทำละครหรือภาพยนตร์ มีละครแนวประวัติศาสตร์เกาหลีจำนวนมากถ่ายทำที่นี่ เช่น จูมง มหาบุรุษกู้บัลลังก์ ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ เป็นต้น เกิดขึ้นจากความร่วมมือระหว่างเอ็มบีซีกับเมืองยงอินที่ตกลงกันสร้างฉากกลางแจ้งเพื่อใช้ในการถ่ายทำละคร เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) และเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) มีพื้นที่ขนาด 2,500,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยอาคารต่าง ๆ ที่จำลองมาจากยุคสามราชอาณาจักรเกาหลี ยุคราชวงศ์โครยอ และยุคราชวงศ์โชซ็อน
สิ่งที่จัดแสดง

ฉากกึ่งถาวร ประกอบด้วยกลุ่มอาคารที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการถ่ายทำ เช่น พระที่นั่งอินจ็องจ็อนและลานหน้าพระที่นั่ง ตำหนักจังกุงจ็อนหรือตำหนักพระมเหสี สระบัวในพระราชวัง สำนักหมอหลวง ลานประลองยุทธ์ เป็นต้น
กลุ่มฉากละครแดจังกึม เป็นฉากที่ใช้ถ่ายทำละครเรื่องแดจังกึมที่ออกอากาศช่วงปลายปี ค.ศ. 2003 ถึงต้นปี ค.ศ. 2004 กลุ่มฉากนี้ย้ายมาจากโรงถ่ายในเมืองยางจู จังหวัดคย็องกี
โซนจัดแสดงลายเซ็นนักแสดง จัดแสดงลายเซ็นของนักแสดงที่เข้ามาถ่ายทำละครที่นี่
โซนจัดแสดงเครื่องแต่งกายนักแสดง จัดแสดงเครื่องแต่งกายที่ใช้ในละครที่มีสวยงามและความโดดเด่น เป็นที่คุ้นตาของผู้ชมละคร