stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สวนสนามชัยกรุงมอสโก ค.ศ. 1945
ผู้เข้าร่วมและหน่วยทหารในพิธีสวนสนาม

จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต เกออร์กี จูคอฟ (ผู้ตรวจพิธีสวนสนาม)
จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต คอนสตันติน โรคอสซอฟสกี (ผู้บังคับพิธีสวนสนาม)
วงดุริยางค์
วงดุริยางค์จากมณฑลทหารมอสโก
Moscow A. Surovov Military Music School Corps of Drums
แนวรบคาเรเลีย
แนวรบเลนินกราด
แนวรบบอลติกที่ 1
แนวรบเบียโลรัสเซียที่ 1
แนวรบเบียโลรัสเซียที่ 2
แนวรบเบียโลรัสเซียที่ 3
กองทัพโปแลนด์ที่ 1
แนวรบยูเครนที่ 1
แนวรบยูเครนที่ 2
แนวรบยูเครนที่ 3
แนวรบยูเครนที่ 4
กองเรืออาร์กติก
กองเรือบอลติก
กองเรือรบเล็กนีเปอร์
กองเรือรบเล็กดานูบ
กองเรือรบเล็กแคสเปียน
กองเรือทะเลดำ
Flag Disposal regiment of the 1st Internal Troops Division of the USSR NKVD "Felix Dzerzhinsky" composed of captured enemy standards and colors carried by the fronts
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site for the 65th anniversary of the original Victory Parade of June 24, 1945
German Flags at the 1945 Soviet Victory Parade
Official site of the 2005 Russian 60th celebration of the 1945 Victory Parade เก็บถาวร 2020-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Russian site from where the short video of the parade can be downloaded เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ archive.today
Video of the parade
ธงชัยเฉลิมพลของนาซีเยอรมนีที่สหภาพโซเวียตยึดมาได้
จูคอฟขี่ม้าในระหว่างการตรวจพลสวนสนาม ปัจจุบันมีอนุสาวรีย์จูคอฟขี่ม้าตั้งอยู่ในบริเวณนี้
นายทหารสังกัด แนวรบยูเครนที่ 1 ในพิธีสวนสนาม
สายคาคอฟสกายา

สายคาคอฟสกายา (รัสเซีย: Кахо́вская ли́ния, สัทอักษรสากล: [kɐˈxofskɐjə ˈlʲinʲijə]) (สาย 11) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินมอสโก เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1969 เป็นเส้นทางที่มีระยะทางสั้นที่สุดในระบบ เพียง 3.4 กิโลเมตร (2.1 ไมล์) และมีเพียง 3 สถานีเท่านั้น
| ด ค ก รถไฟใต้ดินมอสโก |
| --- | --- | --- |
|   โซคอลนีเชสกายา   ซามอสคโวเรตสกายา   อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา   ฟีลิออฟสกายา   คอลเซวายา ("วงกลม")   คาลุชสโค-ริชสกายา   ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา   คาลีนินสกายา   เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา   ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา   คาคอฟสกายา   บูตอฟสกายา  |   โซคอลนีเชสกายา   ซามอสคโวเรตสกายา   อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา   ฟีลิออฟสกายา   คอลเซวายา ("วงกลม")   คาลุชสโค-ริชสกายา   ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา   คาลีนินสกายา   เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา   ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา   คาคอฟสกายา   บูตอฟสกายา  |  |
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินมอสโก
สายคาลุชสโค-ริชสกายา

สายคาลุชสโค-ริชสกายา เป็นเส้นทางหนึ่งของรถไฟใต้ดินมอสโก โดยครั้งแรกเปิดใช้งานแบบแยกเส้นทางเป็น 2 ส่วน และรวมเส้นทางในปี ค.ศ. 1971 เป็นเส้นทางที่มีผู้โดยสารมากที่สุด เป็นอันดับที่ 3 ในระบบ คือ 1.015 ล้านคนต่อวัน มีระยะทาง 37.6 กิโลเมตร (23.4 ไมล์) เวลาเดินทาง 56 นาที สีบนแผนที่ใช้สีส้ม
ภัฏฏิโปรลุ

| ภัฏฏิโปรลุ |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
พุทธมหาสถูปแห่งภัฏฏิโปรลุ
ภัฏฏิโปรลุแสดงแผนที่ประเทศอินเดียภัฏฏิโปรลุแสดงแผนที่รัฐอานธรประเทศ
พิกัด: 16°06′09″N 80°46′51″E﻿ / ﻿16.1026°N 80.7807°E﻿ / 16.1026; 80.7807
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: อานธรประเทศ
อำเภอ: พปัตละ
มณฑล: ภัฏฏิโปรลุ
การปกครอง
 • ประเภท: ปัญจยตีราช
 • องค์กร: ภัฏฏิโปรลุ ครามปัญจยัต
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,515 ha (6,215 เอเคอร์)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 11,092 คน
 • ความหนาแน่น: 440 คน/ตร.กม. (1,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 522256
รหัสพื้นที่: +91–
ทะเบียนพาหนะ: AP
ภัฏฏิโปรลุ (เตลูกู: భట్టిప్రోలు; Bhattiprolu) เป็นหมู่บ้านในอำเภอพปัตละ รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของภัฏฏิโปรลุมณฑล ในบู่บ้านเป็นที่ตั้งของ พุทธมหาสถูป ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนอนุสรณ์ความสำคัญระดับชาติ หนึ่งในหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดของอักษรพราหมีในอินเดียใต้มาจากภัฏฏิโปรลุ อักษรดังกล่าวปรากฏบนผอบที่เชื่อว่าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และเรียกว่าอักษรภัฏฏิโปรลุ
ในสมัยโบราณ ภัฏฏิโปรลุมีชื่อว่าประติปาลปุระ (Pratipalapura) เป็นเมืองพุทธที่เจริญรุ่งเรือง ส่วนกนึ่งของอาณาจัดรสาละโบราณที่มีอยู่ก่อนอานธรสตวาหนะ หลักฐานจารึกเสนอว่ากษัตริย์นามว่ากุเพรกะ (Kuberaka) เป็นผู้ปกครองภัฏฏิโปรลุใน 230 ปีก่อนคริสต์กาล พุทธมหาสถูปแห่งภัฏฏิโปรลุมีชื่อว่า วิกรมารกะโกฏทิพพะ (Vikramarka Kota Dibba) เข้าใจว่าสร้างขึ้นในระหว่าง 300-200 ปีก่อนคริสต์กาล การขุดค้นที่ภัฏฏิโปรลุพบหลักฐานที่มีความสำคัญทางภาษาศาสตร์ ซึ่งคือหลักฐานภาษาเตลูกูยุคแรก อายุย้อนไปถึง 300 ปีก่อนคริสต์กาล ในปี 1870 มีการค้นพบเนินดินสามเนินที่นำไปสู่การขุดค้นเพิ่มเติม ในปี 1892 นักโราณคดีอาเล็กซันเดอร์ เรีย ขุดพบจารึกสามชิ้นบนผอบที่บรรจุพระธาตุและอัญมณีมีค่า สถูปมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 148 ฟุม ส่วนสูงสุดเป็นโดมมีความสูง 132 ฟุต
วอลเลย์บอลชายรัสเซียนคัพ

| --- | --- |
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1993
ประเทศ:  รัสเซีย
ทวีป: ซีอีวี (ยุโรป)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เซนิต-คาซาน (10 สมัย)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: เซนิต-คาซาน (10 สมัย)
เว็บไซต์: Official website
วอลเลย์บอลชายรัสเซียนคัพ (รัสเซีย: Кубок России по волейболу среди мужчин) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลถ้วยประจำปีของประเทศรัสเซีย และเป็นการแข่งขันฟุตบอลที่สำคัญเป็นอันดับที่สองของประเทศรองจากรัสเซียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1993 และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 การแข่งขันได้ตั้งชื่อตาม คอนสตันติน เรวา นักวอลเลย์บอลชาวโซเวียตเชื้อสายยูเครน
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ

| ฤดูกาล | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 1993 | ซามอตลอร์ นิจเนวาร์ตอฟสค์ | อิสกราโอดินต์โซโว |  |
| 1994 | เซสกามอสโก | โลโคโมทิฟ-อีซุมรุด | อิสกราโอดินต์โซโว |
| 1995 | โลโคโมทิฟเบโลกอร์เรีย | อัฟโตโมบีลิสต์เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก |  |
| 1996 | โลโคโมทิฟเบโลกอร์เรีย |  |  |
| 1997 | โลโคโมทิฟเบโลกอร์เรีย | อิสกราโอดินต์โซโว | เซสกามอสโก |
| 1998 | โลโคโมทิฟเบโลกอร์เรีย | โลโคโมทิฟ-อีซุมรุด | อัฟโตโมบีลิสต์เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก |
| 1999 | โลโคโมทิฟ-อีซุมรุด | อูรัลอูฟา | อิสกราโอดินต์โซโว |
| 2000 | โลโคโมทิฟ-อีซุมรุด | ปรีคัมเยเปียร์ม | อิสกราโอดินต์โซโว |
| 2001 | โลโคโมทิฟ-อีซุมรุด | ปรีคัมเยเปียร์ม | อิสกราโอดินต์โซโว |
| 2002 | อิสกราโอดินต์โซโว | โลโคโมทิฟ-อีซุมรุด | ดีนาโมมอสโก |
| 2003 | โลโคโมทิฟ-เบโลกอร์เรียเบลโกรอด | ดีนาโมมอสโก | โลโคโมทิฟ-อีซุมรุด |
| 2004 | ดีนาโมตัตตรันส์กัซคาซาน | ดีนาโมมอสโก | อิสกราโอดินต์โซโว |
| 2005 | โลโคโมทิฟ-เบโลกอร์เรียเบลโกรอด | อิสกราโอดินต์โซโว | โลโคโมทิฟ-อีซุมรุด |
| 2006 | ดีนาโมมอสโก | ฟาเกลโนวีอูเรนกอย | อิสกราโอดินต์โซโว |
| 2007 | ดีนาโมตัตตรันส์กัซคาซาน | ดีนาโมมอสโก | อิสกราโอดินต์โซโว |
| 2008 | ดีนาโมมอสโก | อิสกราโอดินต์โซโว | เซนิตคาซาน |
| 2009 | เซนิตคาซาน | โลโคโมทิฟโนโวซีบิสค์ | ดีนาโมมอสโก |
| 2010 | โลโคโมติฟโนโวซีบิสค์ | ดีนาโมมอสโก | เซนิตคาซาน |
| 2011 | โลโคโมติฟโนโวซีบิสค์ | คุซบัสส์เคเมโรโว | อิสกราโอดินต์โซโว |
| 2012 | เบโลกอร์เรียเบลโกรอด | เซนิตคาซาน | ดีนาโมมอสโก |
| 2013 | เบโลกอร์เรียเบลโกรอด | ดีนาโมมอสโก | เซนิตคาซาน |
| 2014 | เซนิตคาซาน | โลโคโมทิฟโนโวซีบิสค์ | เบโลกอร์เรียเบลโกรอด |
| 2015 | เซนิตคาซาน | เบโลกอร์เรียเบลโกรอด | ดีนาโมมอสโก |
| 2016 | เซนิตคาซาน | โลโคโมทิฟโนโวซีบิสค์ |  |
| 2017 | เซนิตคาซาน | คุซบัสเคเมโรโว |  |
| 2018 | เซนิตคาซาน | เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก |  |
| 2019 | เซนิตคาซาน | เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก |  |
| 2020 | ดีนาโมมอสโก | เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก |  |
| 2021 | เซนิตคาซาน | ดีนาโมมอสโก |  |
สถิติรวมชนะเลิศ

| สโมสร | ครั้ง | ปีที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| เซนิตคาซาน | 10 | 2004, 2007, 2009, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2021 |
| เบโลกอร์เรียเบลโกรอด | 8 | 1995, 1996, 1997, 1998, 2003, 2005, 2012, 2013 |
| โลโคโมทิฟ-อีซุมรุด | 3 | 1999, 2000, 2001 |
| ดีนาโมมอสโก | 3 | 2006, 2009, 2020 |
| โลโคโมติฟโนโวซีบิสค์ | 2 | 2010, 2011 |
| อิสกราโอดินต์โซโว | 1 | 2002 |
| ซามอตลอร์นิจเนวาร์ตอฟสค์ | 1 | 1993 |
| เซสกามอสโก | 1 | 1994 |
ดูเพิ่ม

วอลเลย์บอลหญิงรัสเชียนคัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Russian Volleyball Federation
สายตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา

สายตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา (รัสเซีย: Таганско-Краснопресненская линия, สัทอักษรสากล: [tɐˈɡanskə krəsnəˈprʲesnʲenskɐjə ˈlʲinʲijə]) (สาย 7) เป็นเส้นทางของรถไฟใต้ดินมอสโก กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย เป็นเส้นทางที่มีผู้โดยสารมากที่สุด ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1966-1975 และสร้างส่วนต่อขยายในปี ค.ศ. 2013 มีจำนวน 21 สถานี ผู้โดยสาร 1,370,200 คนต่อวัน
สาธารณรัฐนอฟโกรอด

สาธารณรัฐนอฟโกรอด (รัสเซีย: Новгородская республика, อังกฤษ: Novgorod Republic) เป็นสาธารณรัฐใหญ่ในยุคกลางของรัสเซียที่มีอาณาบริเวณตั้งแต่ทะเลบอลติกไปจนถึงเทือกเขายูรัล สาธารณรัฐนอฟโกรอดมีความรุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศักราชที่ 12 ถึง 15 โดยมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณนอฟโกรอด คำว่า “สาธารณรัฐศักดินา” (feudal republic) เป็นคำที่มักจะใช้เรียกโดยนักวิชาการในสมัยโซเวียต และโดยนักวิชาการมาร์กซิสต์เพื่อให้ตรงกับปรัชญาทางประวัติศาสตร์ของลัทธิที่ประกอบด้วยยุคทาส ยุคศักดินา ยุคทุนนิยม ยุคสังคมนิยม และยุคคอมมิวนิสต์ แต่นักวิชาการในปัจจุบันตั้งความสงสัยว่ารัสเซียจะเคยใช้ระบบศักดินาในความหมายเดียวกับที่ใช้ในตะวันตกในยุคกลางจริงหรือไม่ และคำว่า “สาธารณรัฐศักดินา” ก็ไม่เคยได้รับการใช้โดยชาวนอฟโกรอดเองแต่จะเรียกนครรัฐของตนเองว่า “อาณาจักรลอร์ดแห่งนอฟโกรอดเดอะเกรต” (His Majesty (หรือ Sovereign) Lord Novgorod the Great) (Государь Господин Великий Новгород) หรือ “ลอร์ดแห่งนอฟโกรอดเดอะเกรต” (Господин Великий Новгород) อาณาบริเวณทั้งหมด - ทั้งตัวเมืองและดินแดนที่ไกลออกไป - รู้จักกันว่าเป็น “ดินแดนนอฟโกรอด” (Novgorodian Land)
นอฟโกรอดเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเคียฟรุสมาจนกระทั่งถึงราวปี ค.ศ. 1019 หรือ ค.ศ. 1020 เจ้าแห่งนอฟโกรอดแต่งตั้งโดยแกรนด์พริ้นซ์แห่งเคียฟซึ่งมักพระเป็นพระโอรสองค์ใดองค์หนึ่ง นอฟโกรอดมีบทบาทสำคัญทางการเมืองต่อชนรุสเรื่อยมาโดยการช่วยเหลือวลาดิเมียร์มหาราชแห่งเคียฟ และในการหนุนหลังยาโรสลาฟเดอะไวส์ขึ้นเป็นกษัตริย์ของเคียฟ สิ่งแรกที่ทรงทำคือทรงพระราชทางสิทธิพิเศษต่างๆ ให้นอฟโกรอดซึ่งเท่ากับเป็นการปูรากฐานในการเป็นสาธารณรัฐของนอฟโกรอดต่อมา
ดูเพิ่ม

อาณาจักร
สายลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา

สายลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา (รัสเซีย: Любли́нско-Дми́тровская ли́ния, สัทอักษรสากล: [lʲʉˈblʲinskə-ˈdmʲitrəfskɐjə ˈlʲinʲijə]) (สาย 10) เป็นหนึ่งในเส้นทางของรถไฟใต้ดินมอสโก เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1995 ในปัจจุบันมีระยะทาง 24.7 กิโลเมตร จำนวน 17 สถานี
พระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 1 แห่งโบฮีเมีย

| พระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 1 แห่งโบฮีเมีย |
| --- | --- |

กษัตริย์แห่งโบฮีเมีย
ครองราชย์: 15 ธันวาคม ค.ศ. 1230 – 23 กันยายน ค.ศ. 1253
ก่อนหน้า: พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1
ถัดไป: พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 2

ประสูติ: ป. ค.ศ. 1205 ราชอาณาจักรโบฮีเมีย
สวรรคต: 23 กันยายน ค.ศ. 1253 (ป. 48 พรรษา) Králův Dvůr ราชอาณาจักรโบฮีเมีย
คู่อภิเษก: คูนีกุนเดอแห่งสเวเบีย
พระราชบุตร องค์อื่น ๆ...: วลาดิสเลาส์ มาร์เกรฟแห่งมอเรเวีย ปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 2 กษัตริย์แห่งโบฮีเมีย Beatrice, Margravine of Brandenburg
ราชวงศ์: ปแชมิเซิล
พระราชบิดา: พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย
พระราชมารดา: โกนช์ต็อนซิยอแห่งฮังการี
พระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (เช็ก: Václav I; ค.ศ. 1205 – 23 กันยายน ค.ศ. 1253) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียแห่งราชวงศ์พรีมิสลิดผู้ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาพระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1 ใน ค.ศ. 1230 และครองราชย์ต่อมาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1253 พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 2 ทรงเป็นผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์
พระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 1 เสด็จพระราชสมภพใน ค.ศ. 1205 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ กับโกนช์ต็อนซิยอแห่งฮังการี พระมเหสีองค์ที่สอง พระองค์เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของมาร์แกตาแห่งโบฮีเมียและโบฌิสลาวาแห่งโบฮีเมีย มาร์แกตาเป็นพระมเหสีองค์แรกในพระเจ้าวลาดิเมียร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และโบฌิสลาวาเป็นภรรยาคนแรกของเคานท์ออร์เต็นบวร์ก พระขนิษฐาจูดิธสมรสกับแบร์นฮาร์ด ฟอน สปานไฮม์ดยุคแห่งอาณาจักรดยุคแห่งคาริเทีย พระขนิษฐาอันนาสมรสกับเฮนรีที่ 2 เดอะไพอัสดยุคแห่งอาณาจักรดยุคแห่งวโรคลอว์ พระขนิษฐาอาแน็ชกาแห่งโบฮีเมียเป็นเจ้าอาวาสของลัทธิพัวร์แคลร์ในปรากและต่อมาได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สมรสและพระราชโอรสธิดา

ใน ค.ศ. 1224 วาตส์ลัฟอภิเษกสมรสกับคูนีกุนเดอแห่งโฮเอินชเตาเฟิน พระราชธิดาองค์ที่สามในฟิลิปแห่งสเวเบีย กษัตริย์เยอรมนี กับ Irene Angelina พระมเหสี วาตส์ลัฟส่งเสริมให้ชาวเยอรมันจำนวนมากเข้าตั้งถิ่นฐานในหมู่บ้านและเมืองในโบฮีเมียและมอเรเวีย ผลจากอิทธิพลผู้ตั้งถิ่นฐานใหม่ทำให้มีอาคารหินเข้ามาแทนที่อาคารไม้ในปราก
วาตส์ลัฟกับคูนีกุนเดอมีพระราชโอรสธิดา 5 พระองค์:
วลาดิสเลาส์ที่ 3 แห่งมอเรเวีย (ป. ค.ศ. 1228 – 3 มกราคม ค.ศ. 1247)
พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย (ป. ค.ศ. 1230 – 26 สิงหาคม ค.ศ. 1278)
Beatrice (ป. ค.ศ. 1231 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1290) ผู้สมรสกับออทโทที่ 3 แห่งบรันเดินบวร์ค
Agnes (สวรรคต 10 สิงหาคม ค.ศ. 1268) ผู้สมรสเฮนรีที่ 3 แห่งไมส์เซิน
พระราชธิดาที่สวรรคตแต่ยังวัยเยาว์
ข้อมูล

Dvornik, Francis (1962). The Slavs in European History and Civilization. Rutgers University Press.
Krofta, Kamil (1968). "Bohemia to the Extinction of the Premyslids".  ใน Tanner, J.R.; Previte-Orton, C.W.; Brooke, Z.N. (บ.ก.). The Cambridge Medieval History. Vol. VI. Cambridge University Press.
Lyon, Jonathan R. (2013). Princely Brothers and Sisters: The Sibling Bond in German Politics, 1100-1250. Cornell University Press.
Poole, Austin Lane (1968). "Germany in the Reign of Frederick II". The Cambridge Medieval History. Vol. VI. Cambridge University Press.
Sturner, Wolfgang (1992). Friedrich II:Teil 1 Die Konigscheffschaft in Sizilien un Deutschland 1194-1220 (ภาษาเยอรมัน). Wissenschaftliche Buchgesellschaft.
Wihoda, Martin (2015). Vladislaus Henry: The Formation of Moravian Identity. แปลโดย Millerova, Katerina. Brill.
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef
สายเซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา

สายเซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา (รัสเซีย: Серпухо́вско-Тимиря́зевская ли́ния, สัทอักษรสากล: [sʲɪrpʊˈxofskə-tʲɪmʲɪˈrʲæzefskɐjə ˈlʲinʲijə], สาย 9) หรือเรียกกันว่า สายสีเทา (รัสเซีย: серая линия) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินมอสโก เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1983 ปัจจุบันมีระยะทาง 41.5 กิโลเมตร ทำให้เป็นเส้นทางที่ยาวเป็นอันดับสองในระบบ และเป็นอุโมงค์รถไฟฟ้าที่ยาวที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลก รองจากรถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 3 รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 10 และ รถไฟใต้ดินโซล สาย 5 เส้นทางนี้มีจำนวน 25 สถานี
พายุสุริยะในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567

| --- | --- |
ออโรราบอเรอาลิสเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ในซาเกรบ ประเทศโครเอเชีย (ละติจูด 45.81°N)
วันที่: ตั้งแต่ 10 พฤษภาคม 2024
ประเภท: การพ่นมวลโคโรนา
ส่วนหนึ่งของวัฏจักรสุริยะที่ 25
โลกได้รับผลกระทบจากระลอกพายุสุริยะที่มีเปลวสุริยะและพายุแม่เหล็กโลกความรุนแรงมาก ตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม 2024 ในระหว่างวัฏจักรสุริยะที่ 25 พายุแม่เหล็กโลกที่กระทบโลกในครั้งนี้ถือว่ารุนแรงที่สุดนับตั้งแต่ตุลาคม 2003 และทำให้เกิดออโรราที่ละติจูดที่ต่ำลงมากว่าปกติ ทั้งในซีกโลกเหนือและซีกโลกใต้
เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2024 บริเวณสุริยกัมมันต์ หมายเลข NOAA 13664 (หรือนิยมย่อเป็น 3664) ปล่อยเปลวสุริยะระดับ X1.0 กับระดับ M หลายครั้ง และปล่อยมวลโคโรนา (CMEs) อีกหลายครั้ง ซึ่งกระทบมาถึงโลก เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม บริเวณกัมมันต์ได้ปล่อยเปลวสุริยะระดับ X2.25 กับ X1.12 ในวันที่ 10 พฤษภาคม ปล่อยเปลวสุริยะระดับ X3.98 และเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ที่เวลา 01:23 UTC ปล่อยเปลวสุริยะนะดับ X ความรุนแรงระดับ 5.4–5.7
ออโรรา

การปล่อยมวลสุริยะสามครั้งจากวันที่ 8 เดินทางถึงโลกในวันที่ 10 พฤษภาคม 2024 ทำให้เกิดพายุแม่เหล็กไฟฟ้าโลกครั้งรุนแรงและออโรราที่สว่างและคงอยู่ยาวนาน ในทวีปเอเชีย ออโรราเหล่านี้สามารถมองเห็นได้จากประเทศญี่ปุ่น บางหมู่บ้านในพื้นที่ห่างไกลของหันเลใน ลาดัก ประเทศอินเดียตอนเหนือ และในประเทศจีน บริเวณใกล้เมืองอุรุมชี และ ปักกิ่ง
ส่วนในยุโรป มีรายงานเห็นออโรราลงไปใต้ถึงประเทศสเปน โปรตุเกส และ ไซปรัส ไปจนถึงหมู่เกาะคานารี
ส่วนในอเมริกาเหนือ พบลงไปใต้ถึงหมู่เกาะคีย์ในรัฐฟลอริดา, ฮาวาย ในประเทศเม็กซิโก มีมองเห็นในพื้นที่ตอนเหนือ ตอนกลาง กับบนคาบสมุทนยูคาตัน และหมู่เกาะบาฮามาส
ในซีกโลกใต้ มีการเห็นออโรราในประเทศนิวซีแลนด์ ประเทศชิลี ประเทศอาร์เจนตินา ประเทศแอฟริกาใต้ และขึ้นไปเหนือถึงประเทศอุรุกวัย ประเทศนามิเบีย, และในประเทศออสเตรเลีย ที่เมืองแม็กเคย์ในรัฐควีนส์แลนด์
ผลกระทบ

ในแคนาดา บริษัทผู้ผลิตไฟฟ้า บีซีไฮโดร และ ไฮโดรควิเบก ระบุว่าทางบริษัทได้เตรียมพร้อมรับมือต่อพายุสุริยะระลอกนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดไฟฟ้าดับดังที่เคยเกิดมาแล้วในปี 1989 ในควิเบก ความยาวเก้าชั่วโมง ระหว่างพายุสุริยะครั้งก่อน โดยในพายุสุริยะระลอก 2024 นี้ ยังไม่มีรายงานไฟฟ้าดับ
ในนิวซีแลนด์ ทรานส์พาวเวอร์ ประกาศภาวะฉุกเฉินกรณีกริดไฟฟ้า และมีการปิดสายส่งไฟฟ้าบางส่วนเพื่อรับมือกับพายุสุริยะ
พิพิธภัณฑ์ศิลปะโนมูระ

พิพิธภัณฑ์ในนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
| --- | --- |
野村美術館

th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2527
ที่ตั้ง: 61 นันเซ็นจิิ ชิโมกาวาระโจ เขตซาเกียว นครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°00′47″N 135°47′36″E﻿ / ﻿35.01294986°N 135.79336226°E﻿ / 35.01294986; 135.79336226
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์ศิลปะโนมูระ (ญี่ปุ่น: 野村美術館; โรมาจิ: Nomura Bijutsukan) เปิดใกล้กับวัดนันเซ็นจิในนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2527 มีลักษณะเป็นอาคารรูปแบบซูกิยะ มีห้องจัดนิทรรศการ 2 ห้องและยังมีชาชิตสึ (ห้องน้ำชา) สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์รวบรวมขึ้นโดยนักการเงินโทกูชิจิ โนมูระ รุ่นที่สอง ประกอบด้วยผลงานศิลปะราว 1,700 ชิ้น (จิตรกรรม, งานอักษรวิจิตร, หน้ากากละครโน, เครื่องแต่งกายละครโน และอุปกรณ์ชงชา) รวมถึงทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ 7 ชิ้นและวัตถุทางศิลปะที่สำคัญ 9 ชิ้น
ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ

ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ 7 ชิ้นของพิพิธภัณฑ์ ได้แก่ พายุ โดยเซ็ซซง ชูเก, คิ โนะ โทโมโนริจากชุดสามสิบหกเซียนกวีซึ่งเดิมอยู่ในของสะสมซาตาเกะ งานอักษรวิจิตผลงานของคิ โนะ สึรายูกิ, เซเซ็ตสึ โชโจ, และ ชูโฮ เมียวโจ (宗峰妙超), รวมบทกวี ซานูกิ โนะ นีวโดชู และกล่องใส่หน้ากากละครโนพร้อมภาพมากิเอะของนกหัวโต
พายุ โดยเซ็ซซง ชูเก
คิ โนะ โทโมโนริ หนึ่งในสามสิบหกเซียนกวี
ซุนโชอัง ชิกิชิ (色紙) ผลงานของคิ โนะ สึรายูกิ
โบกูเซกิของเซเซ็ตสึ โชโจ
โบกูเซกิของชูโฮ เมียวโจ
ซานูกิ โนะ นีวโดชู
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาอังกฤษ) พิพิธภัณฑ์ศิลปะโนมูระ
(ในภาษาญี่ปุ่น) พิพิธภัณฑ์ศิลปะโนมูระ
สาธารณรัฐอัลไต

| สาธารณรัฐอัลไต |
| --- | --- |
สาธารณรัฐ
Республика Алтай
การถอดเสียงอื่น
 • Altai: Алтай Републик
 • Kazakh: Алтай Республикасы
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐอัลไต 

พิกัด: 50°55′N 86°55′E﻿ / ﻿50.917°N 86.917°E﻿ / 50.917; 86.917
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: ไซบีเรีย
เขตเศรษฐกิจ: ไซบีเรียตะวันตก
สถาปนา: 1 กรกฎาคม 1922
เมืองหลวง: กอร์โน-อัลไตสค์
การปกครอง
 • องค์กร: State Assembly—El Kurultai
 • Head: Oleg Khorokhordin
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 92,600 ตร.กม. (35,800 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 35th
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 206,168 คน
 • ประมาณ (2018): 218,063 (+5.8%) คน
 • อันดับ: 79th
 • ความหนาแน่น: 2.2 คน/ตร.กม. (5.8 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 27.6% คน
 • นอกเมือง: 72.4% คน
เขตเวลา: UTC+6 (UTC+7 )
รหัส ISO 3166: RU-AL
ทะเบียนรถ: 04
รหัส OKTMO: 84000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย; อัลไต, คาซัค
เว็บไซต์: http://www.altai-republic.ru
สาธารณรัฐอัลไต (อังกฤษ: Altai Republic /ˈæltaɪ/; รัสเซีย: Респу́блика Алта́й, อักษรโรมัน: Respúblika Altáj, ออกเสียง: [rʲɪˈspublʲɪkə ɐlˈtaj]; Altai: Алтай Републик, Altay Republik) เป็นหนึ่งในหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย (สาธารณรัฐ) ทางด้านภูมิศาสตร์ ตั้งอยู่ในไซบีเรียตะวันตก ุรัสเซียส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชีย ในเขตสหพันธ์ไซบีเรีย สาธารณรัฐอัลไตมีพื้นที่ 92,600 ตารางกิโลเมตร (35,800 ตารางไมล์)* และมีประชากร 206,168 คน (ค.ศ. 2010) ถือเป็นสาธารณรัฐที่มีประชากรน้อยที่สุดของรัสเซียและในเขตสหพันธ์ไซบีเรีย
กอร์โน-อัลไตสค์เป็นเมืองหลวงและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐอัลไต
สาธารณรัฐอัลไตเป็นหนึ่งในสาธารณรัฐที่มีกลุ่มชาติพันธ์ุที่หลากหลาย ชื่อของสาธารณรัฐเพื่อแสดงถึงชนพื้นเมือง ชาวอัลไต ส่วนประชากรส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชนเตอร์กิก 35% รวมถึงชาวรัสเซียมีประชากร 57% กลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อย อาทิ ชาวคาซัค และกลุ่มชาติพันธุ์อื่นของเอเชียกลาง และชาวเยอรมัน ภาษาทางการของสาธารณรัฐอัลไต คือ ภาษารัสเซีย ภาษาคาซัค และภาษาอัลไต
สตูดิโอภาพยนตร์สารคดีกลางรัสเซีย

| --- | --- |
ฉากชื่อเรื่องของสตูดิโอภาพยนตร์สารคดีกลาง
ประเภท: สตูดิโอภาพยนตร์ของรัฐ
อุตสาหกรรม: การผลิตภาพยนตร์ 
ก่อตั้ง: 1927
เลิกกิจการ: พ.ศ. 2558 
สำนักงานใหญ่: มอสโก, สหพันธรัฐรัสเซีย
ผลิตภัณฑ์: ภาพยนตร์สารคดี
เว็บไซต์: http://www.rcsdf.ru
สตูดิโอภาพยนตร์สารคดีกลางรัสเซีย (รัสเซีย: Российская центральная киновидеостудия хроникально-документальных и учебных фильмов (РЦСДФ)) หรือชื่อในยุคของสหภาพโซเวียตคือ สตูดิโอภาพยนตร์สารคดีกลาง (รัสเซีย: Центральная студия документальных фильмов (ЦСДФ)) เป็นสตูดิโอภาพยนตร์สารคดีของสหภาพโซเวียต และรัสเซีย เป็นสตูดิโอถ่ายทำสารคดี และ ภาพยนตร์ข่าวที่ใหญ่ที่สุดของสหภาพโซเวียต มีที่ตั้งหลักที่กรุงมอสโก
ชื่อในอดีต

1931—1936 — สหภาพภาพยนตร์ข่าว (รัสเซีย: Союзкинохроника)
1933—1940 — สตูดิโอภาพยนตร์ข่าวมอสโก (รัสเซีย: Московская студия кинохроники)
1940—1944 — สตูดิโอภาพยนตร์ข่าวกลาง (รัสเซีย: Центральная студия кинохроники)
1944—1993 — สตูดิโอภาพยนตร์สารคดีกลาง (รัสเซีย: Центральная студия документальных фильмов (ЦСДФ))
ประมาณปี 1993 — สตูดิโอภาพยนตร์สารคดีกลางรัสเซีย (รัสเซีย: Российская центральная студия документальных фильмов (РЦСДФ))
ภาพยนตร์ข่าวหลักของสตูดิโอ

ในยุคของสหภาพโซเวียต สตูดิโอภาพยนตร์สารคดีกลาง ผลิดภาพยนตร์ข่าว ดังต่อไปนี้:
ข่าวทั่วไป (รัสเซีย: Новости дня)
ข่าวต่างประเทศ (รัสเซีย: Иностранная кинохроника)
กีฬาโซเวียต (รัสเซีย: Советский спорт)
ภาพยนตร์โซเวียต (รัสเซีย: Советское кино)
ทหารโซเวียต (รัสเซีย: Советский воин)
กองทัพโซเวียต (รัสเซีย: Советская армия)
เครื่องอิสริยาภรณ์ที่ได้รับ

| --- | --- |
: เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน (1971)
: เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง (1944)
แหล่งข้อมูลอื่น

(รัสเซีย) พิพิธภัณฑ์ออนไลน์ของสตูดิโอภาพยนตร์สารคดีกลาง
(รัสเซีย) (อังกฤษ) คลังรวบรวมภาพยนตร์สารคดีออนไลน์
Central Studio for Documentary Films ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Central Newsreel and Documentary Film Studio ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
RCSDF ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Central Newsreel Studio ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Central Documentary Film Studio ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Central Documentary Studio ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สายบอลชายา โกลต์เซวายา

สายบอลชายา โกลต์เซวายา (รัสเซีย: Большая кольцевая линия; อังกฤษ: olshaya Koltsevaya line) มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า Big Circle Line กำหนดให้ใช้ Line 11 และ 11A เป็นเส้นทางระบบขนส่งมวลชนเร็วของรถไฟใต้ดินมอสโก เป็นสายวงกลมลำดับที่สามในระบบ ซึ่งวิ่งออกนอกวงกลมสายโกลต์เซวายาที่มีอยู่ และเชื่อมต่อกับมอสโกเซ็นทรัลเซอร์เคิล
ส่วนแรกของสายเปิดให้บริการในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยสถานีที่เหลือจะเปิดในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2566 สายนี้ประกอบด้วย 31 สถานี รวมทั้งสามสถานีจากสายคาคอฟสกายาเดิม และมีความยาวมากกว่า 62 กิโลเมตร (39 ไมล์) รวมถึงสาขาที่ไปยัง Moscow International Business Center ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสาย Rublyovo-Arkhangelskaya line ในอนาคต ทั้งสายวงกลมนั้นมีความยาว 57.5 กิโลเมตร (35.7 ไมล์) ซึ่งทำให้เป็นรถไฟใต้ดินสายวงกลมที่ยาวที่สุดในโลกมากกว่า สาย 10 ของรถไฟใต้ดินปักกิ่ง 514 เมตร (1,686 ฟุต)ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ได้มีการประเมินต้นทุนรวมของโครงการไว้ที่ 501 พันล้านรูเบิล เพิ่มขึ้นจากประมาณการก่อนหน้านี้ที่ 378.9 พันล้านรูเบิล
เดิมสายนี้มีชื่อว่า Third Interchange Contour เจ้าหน้าที่เปลี่ยนมาใช้ "Bolshaya koltsevaya liniya" เป็นชื่อทางการของสายหลังการลงคะแนนเสียงผ่านเว็บพอร์ทัล "Active Citizen"
สาธารณรัฐประชาชนตูวา

Location of the Tuvan People's Republic (modern boundaries).
สาธารณรัฐประชาชนตูวา หรือ สาธารณรัฐประชาชนเตนนู ตูวา (ตูวาน: Tьva Arat Respuвlik, Тыва Арат Республик, Tywa Arat Respublik, təˈʋɑ ɑˈrɑt risˈpublik; 1921–44) เป็นสาธารณรัฐเอกราชที่แยกตัวออกมาจากอารักขาตูวาจากจักรวรรดิรัสเซียหรือเป็นที่รู้จักว่า Uryankhaisky Krai (รัสเซีย: Урянхайский край)
ในช่วงที่ตูวาเป็นเอกราชในปี 1921 ถึง 1944  ตูวาได้เป็นรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐประชาชนมองโกเลียได้ควบคุมรัฐนี้ก่อนที่ตูวา จะเข้ารวมสหภาพโซเวียตในปี 1944
ปัจจุบันดินแดนในอดีตของเตนู ตูวากลายเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐตูวา ชึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

The World at War - Tannu Tuva 1911-1944
51°41′53″N 94°23′24″E﻿ / ﻿51.698°N 94.390°E﻿ / 51.698; 94.390
สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน

สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน (รัสเซีย: Украинская Советская Республика, อักษรโรมัน: Ukrainskaya Sovetskaya Respublika) เป็นหนึ่งในการก่อตัวกึ่งรัฐของโซเวียตก่อนหน้านี้ (สาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต) โดยรัฐบาลโซเวียตที่ฝักใฝ่บอลเชวิคและกลุ่มผู้ฝักใฝ่รัสเซียในฮาร์คอฟ