stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงอเล็กซานดราประสูติเมื่อในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1878 ณ พระราชวังเอดินบะระ ในเมืองโคบวร์ค พระชนกของพระองค์คือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระราชโอรสองค์ที่สองของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และ เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี ส่วนพระชนนีคือ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชธิดาพระองค์เดียวของสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และ เจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์
ในปี ค.ศ. 1893  แอนสท์ที่ 2 เจ้าชายแห่งโอเฮนโล-ลังเงินบวร์ค ซึ่งเป็นพระเชษฐาในเจ้าชายอัลเบิร์ต พระอัยกาได้สิ้นพระชนม์โดยปราศจากทายาทสืบราชสมบัติ เนื่องจากว่าเจ้าชายอัลเบิร์ตสิ้นพระชนม์ไปก่อนแล้วและเจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งภายหลังคือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักรได้ทรงสละสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ดัชชีซัคเซิน-โคบวร์คแห่งโกทา จึงทำให้ตำแหน่งเจ้าครองรัฐที่ว่างลงตกเป็นของดยุกแห่งเอดินบะระ พระชนกของเจ้าหญิง พระองค์จึงทรงเป็นทั้งเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรและเจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
อภิเษกสมรส

เจ้าหญิงอเล็กซานดราทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1896 ณ ปราสาทเอห์เร็นบูร์ก เมืองโคบวร์ค กับ แอนสท์ที่ 2 เจ้าชายแห่งโอเฮนโล-ลังเงินบวร์ค ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและธิดา 5 พระองค์ คือ
กอทท์ฟรีด เจ้าชายแห่งโอเฮนโล-ลังเงินบวร์ค (พระนามแบบเต็ม ก็อทท์ฟรีด เฮอร์มันน์ อัลเฟรด พอล มักซีมีเลียน วิคตอร์; 24 มีนาคม ค.ศ. 1897 - 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1960)
เสวยราชสมบัติเป็น เจ้าชายผู้ปกครองนครที่ 8 แห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1950 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระชนก
ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1931 ณ ปราสาทลังเงินบวร์ค ใกล้เมืองไครล์ไชม์ กับ เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก (18 เมษายน ค.ศ. 1905 - 24 เมษายน ค.ศ. 1981) พระเชษฐภคินีในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ
เจ้าหญิงมารี เมลิตาแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค (พระนามเต็ม มารี เมลิตา เลโอโพลดีน วิคตอเรีย ฟีโอดอรา อเล็กซานดรา; 18 มกราคม ค.ศ. 1899 - 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967)
ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1916 ณ เมืองโคบวร์ค แคว้นบาวาเรีย กับ เจ้าชายวิลเฮล์ม ฟรีดริช คริสเตียน กึนเธอร์ อัลแบร์ต อดอล์ฟ จอร์จแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์เต็นบูร์ก (23 สิงหาคม ค.ศ. 1891 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965) ต่อมาทรงเป็น ดยุกครองนครแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1964 ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระชนก
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค (อเล็กซานดรา เบียทริซ เลโอโพลดีน; 2 เมษายน ค.ศ. 1901 - 26 ตุลาคม ค.ศ. 1963)
เจ้าหญิงเอียร์มาแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค (เอียร์มา เฮเลนา; 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1902 - 8 มีนาคม ค.ศ. 1986)
เจ้าชายอัลเฟรดแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค (16 - 18 เมษายน ค.ศ. 1911)
ปลายพระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ที่มีพระนามเรียกเล่นในหมู่พระประยูรญาติว่า "แซนดรา" ประทับอยู่ในประเทศเยอรมนีตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1937 พระองค์ทรงเข้าร่วมพรรคนาซีพร้อมกับพระโอรสและธิดา อีกหลายปีต่อมาพระองค์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1942 ณ เมืองชแวบิชฮอลล์ แคว้นบาเดิน-เวือร์ทเท็มแบร์ก สิริรวมพระชันษาได้ 63 ปี
พระอิสริยยศ และ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > พระอิสริยยศ

1 กันยายน 1878 – 22 สิงหาคม 1893: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเอดินบะระ (Her Royal Highness Princess Alexandra of Edinburgh)
22 สิงหาคม 1893 – 20 เมษายน 1896: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเอดินบะระและซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (Her Royal Highness Princess Alexandra of Edinburgh and Saxe-Coburg and Gotha)
20 เมษายน 1896 – 9 มีนาคม 1913: เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค (Her Royal Highness The Hereditary Princess of Hohenlohe-Langenburg)
9 มีนาคม 1913 – 16 เมษายน 1942: เจ้าหญิงพระชายาแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค (Her Royal Highness The Princess of Hohenlohe-Langenburg)
พระอิสริยยศ และ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต ชั้นที่ 1 (Lady of the Order of Victoria and Albert)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์มหามงกุฎแห่งอินเดีย ชั้นที่ 1 (Companion of the Order of the Crown of India)
ช็อนแท

นิกายชอนแท  (ฮันกึล 천태종 ฮันจา 天台宗) เป็นคณะสงฆ์ของเกาหลีใต้ ตรงกับนิกายเทียนไถ (天台宗) ของจีน หรือนิกายเทนได (天台宗) ของญี่ปุ่น มีกำเนิดตั้งแต่สมัยราชวงศ์โครยอ หรือราวศตวรรษที่ 11 มีบูรพาจารย์คือพระอึยชอน เดิมเป็นเชื้อพระวงศ์ระดับสูง ต่อมาผนวชเป็นภิกษุศึกษาคำสอนของนิกายเทียนไถจนแจ่มแจ้ง แล้วจึงสถาปนานิกายนี้ขึ้นในเกาหลี ใช้ชื่อเดียวกับจีน แต่คำว่า "เทียน" เกาหลีออกเสียงเป็น "ชอน" ส่วนคำว่า "ไถ" ออกเสียงเป็น "แท" พระอาจารย์อึยชอนเป็นที่เชื่อถือศรัทธาของสมาชิกราชวงศ์โครยอมาก ยังได้รับสถาปนาเป็นพระมหาพุทธิรัฐคุรุ (แทกัก กุกซา - 大覺國師) ช่วงนั้นนิกายชอนแทรุ่งเรืองอย่างมาก
แต่นับจากสิ้นราชวงศ์โครยอเป็นต้นมาจนถึงราชวงศ์โชซอน พุทธศาสนาถูกเบียดเบียนหนัก คณะสงฆ์จึงต้องรวมตัวเป็นกลุ่มก่อนเดียวเพื่อความอยู่รอด คณะชอนแทจึงรวมเข้ากับคณะวิปัสนา หรือซอน จากนั้นศาสนจักรเกาหลีจึงแบ่งออกเป็น 2 สาย สายปฏิบัติเน็นแนวทางสำนักซอน หรือเซ็น ใช้การวิปัสสนาเป็นแนวทางหลัก อีกสายคือฝ่ายปริยัติ ศึกษาพระสูตรเป็นหลัก พระสูตรสำคัญคืออวตังสกะสูตร ของสำนักฮวาออม (บัดนี้สูญสิ้นไปแล้ว) วัชรเฉทิกปรัชญาปารมิตาสูตรของสำนักซอน และสัทธรรมปุณฑรีกสูตรของสำนักชอนแท อนึ่ง สำนักชอนแทเองก็มีแนวทางวิปัสนากรรมฐานของตนเอง แตกต่างจากสำนักซอน
หลังเกาหลีได้รับเอกราช คณะชอนแทรวมอยู่กับคณะโชเกอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะแยกตัวออกมาฟื้นฟูสำนักอีกครั้ง มีศูนย์กลางที่วัดคูอินซา มีพระซางวอล วอนกัก เป็นบูรพาจารย์รุ่นใหม่ แต่เดิมท่านสืบสานสายชอนแท มาบำเพ็ญเพียรอย่างสันโดษกลางเขา แต่ก็มีปณธานแน่วแน่ที่จะฟื้นฟูพุทธศาสนาในเกาหลี จึงสถาปนาสำนักขึ้นอีกครั้ง ปัจจุบันมีสานุศิษย์ราว 2 ล้านคน แต่แนวทางต่างจากคำสอนของสำนักชอนแทเมื่อ 900 ปีก่อนพอสวมควร
บรรณานุกรม

Daigak Guksa[ลิงก์เสีย]
Guinsa Temple (구인사)[ลิงก์เสีย]
Guinsa - South Korea
จุม เม็ย

| จุม เม็ย |
| --- | --- |
ជុំ ម៉ី
จุม เม็ยที่พิพิธภัณฑ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต็วลแซลงใน ค.ศ. 2015
เกิด: ค.ศ. 1930 (อายุ 94–95 ปี) กัมพูชา อินโดจีนของฝรั่งเศส
สัญชาติ: กัมพูชา
อาชีพ: ช่างยนต์, นักเขียน
มีชื่อเสียงจาก: ผู้รอดชีวิตจากต็วลสแลง
บุตร: 7 คน (ถูกสังหาร 4 คน)
จุม เม็ย (เขมร: ជុំ ម៉ី, Chŭm Mei [cum məj]; เกิด ป. ค.ศ. 1930) เป็นหนึ่งใน 7 ผู้รอดชีวิตวัยผู้ใหญ่เท่าที่รู้จัก จากการคุมขังของเขมรแดงในค่ายต็วลสเลง S-21 ซึ่งมีนักโทษ 20,000 คน (ส่วนใหญ่เป็นชาวกัมพูชา) ถูกส่งไปประหารชีวิต เขาเป็นอดีตช่างยนต์ในพนมเปญที่ถูกนำตัวไปคุกเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1978 โดยถูกกล่าวหาว่าเป็นสายลับ เขารอดชีวิตมาได้ก็เพราะความสามารถในการซ่อมจักรเย็บผ้า ใน ค.ศ. 2004 เขากล่าวถึงการสังหารภรรยาและลูกชายว่า:
"ตอนแรกพวกมันยิงภรรยาผมที่กำลังเดินนำหน้าร่วมกับผู้หญิงคนอื่น ๆ เธอกรีดร้องใส่ผมว่า 'วิ่งหนีเร็ว พวกมันจะฆ่าฉันแล้ว' ผมได้ยินเสียงลูกชายผมร้องไห้และจากนั้นพวกมันยิงอีกครั้ง ทำให้ลูกเสียชีวิต เมื่อผมนอน ผมยังคงเห็นใบหน้าของพวกเขา และทุกวันผมยังคงคิดถึงพวกเขา"
ภายหลังจุม เม็ยแต่งงานใหม่และมีลูก 6 คน แบ่งเป็นชาย 3 คน และหญิง 3 คน
ห้องขังของเม็ยที่ S-21
ใน ค.ศ. 2003 เขาปรากฏตัวในสารคดี S-21: The Khmer Rouge Killing Machine ของบาน ริทธี ร่วมกับวาน ณาต จิตรกรชาวกัมพูชาที่กลับมาพบกันและเยี่ยมชมเรือนจำเดิมอีกครั้ง ซึ่งปัจจุบันคือพิพิธภัณฑ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต็วลแซลงที่พนมเปญ พวกเขาพบกับอดีตผู้คุมขังพวกเขา ได้แก่ ผู้คุม ผู้สอบสวน แพทย์ และช่างภาพ ซึ่งหลายคนเพิ่งเป็นวัยรุ่นในช่วงยุคเขมรแดงระหว่าง ค.ศ. 1975 ถึง 1979 รูปลักษณ์ของพวกเขาแตกต่างจากอดีตนักโทษทั้งสองคนที่มีอายุมากกว่าในช่วงที่ถูกคุมขังอย่างสิ้นเชิง และเมื่อถึงเวลาถ่ายทำ ทั้งคู่ก็เป็นชายชรา วาน ณาตผู้วาดภาพเหมือนนักโทษ มีผมสีขาวทั้งศีรษะ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและผู้สอบสวนได้นำชมพิพิธภัณฑ์ โดยจำลองการปฏิบัติต่อนักโทษและกิจวัตรประจำวันของพวกเขา พวกเขาดูบันทึกของเรือนจำโดยละเอียด รวมทั้งภาพถ่าย เพื่อทบทวนความทรงจำ
จุม เม็ยให้หลักฐานในศาลคดีเขมรแดงเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2009
ใน ค.ศ. 2009 เขาให้หลักฐานในศาลคดีเขมรแดงที่ไต่สวนผู้นำที่ยังมีชีวิตอยู่ของระบอบเขมรแดง ในระหว่างการพิจารณาคดี เขากล่าวว่า "ผมร้องไห้ทุกคืน ทุกครั้งที่ได้ยินคนพูดถึงเขมรแดง มันทำให้ผมนึกถึงภรรยาและลูก ๆ ของผม" เขายังแสดงความปรารถนาให้อดีตผู้นำ กัง เคกเอียว ต้องจำคุกตลอดชีวิต ซึ่งกังถูกตัดสินตามนั้นใน ค.ศ. 2012
เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เม็ยปรากฏตัวในรายการ The Mekong River with Sue Perkins ของบีบีซี
จุม เม็ยลงลายเซ็นในหนังสือ Survivor: The Triumph of an Ordinary Man in the Khmer Rouge Genocide ของเขาเองแก่ผู้เข้าชมพิพิธภัณฑ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต็วลแซลงที่พนมเปญ (มีนาคม ค.ศ. 2015)
ดูเพิ่ม

วาน ณาต
จอห์น ดอว์สัน ดิวเฮิร์สต์
สมมิตฑุก
บู เมง
แหล่งข้อมูลอื่น

Chum Mey - Tuol Sleng Genocide Survivor. ที่ยูทูบ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  โปแลนด์
พระราชวัชรญาณดิลก (ปัญญา สทฺธายุตฺโต)

| พระราชวัชรญาณดิลก (ปัญญา สทฺธายุตฺโต) |
| --- | --- |
Buddhism
ส่วนบุคคล
เกิด: ๒๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๐๓ (64 ปี)
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: นักธรรมชั้นตรี,ศน.ม.(กิตติมศักดิ์)
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดมกุฎคีรีวัน นครราชสีมา
อุปสมบท: ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔
พรรษา: 33
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดมกุฎคีรีวัน
พระราชวัชรญาณดิลก (ปัญญา สทฺธายุตฺโต) นามเดิมว่า ปัญญา ยาหอม เป็นพระราชาคณะชั้นราช  ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดมกุฎคีรีวัน (ธรรมยุต) ตำบลโป่งตาลอง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา และเจ้าคณะอำเภอปากช่อง ฝ่ายธรรมยุต จังหวัดนครราชสีมา
ประวัติ > ชาติกำเนิด

พระราชวัชรญาณดิลก (ปัญญา สทฺธายุตฺโต) นามเดิมว่า วินัย ยาหอม (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น ปัญญา ยาหอม เมื่อวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๗) เกิดเมื่อวันที่ ๒๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๐๓ ตรงกับวันศุกร์ เดือน ๑๑ ขึ้น ๒ ค่ำ ปีชวด ที่แขวงหนองบอน เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ ร.ต.ต.จันทร์ ยาหอม และนางฟู ยาหอม ศึกษาที่โรงเรียนราชดำริ กรุงเทพมหานคร จนสำเร็จการศึกษาในระดับชั้น ม.ศ. ๓ ในวัยเยาว์ได้เคยเป็นศิษย์วัดใกล้บ้านที่บางนา ศึกษาหาความรู้จากครูบาอาจารย์ที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น ต่อมาหลังจากเข้ารับการเกณฑ์ทหารเพื่อไปรับใช้ชาติแล้ว ก็ได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์ของพระญาณสิทธาจารย์ (สิงห์ สุนฺทโร) หรือหลวงปู่เมตตาหลวง ที่วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ได้ติดตามปรนนิบัติรับใช้หลวงปู่เมตตาหลวงอยู่หลายปี เมื่อหลวงปู่เมตตาหลวงมรณภาพ
ประวัติ > อุปสมบท

เมื่ออายุ ๓๑ ปี ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔ โดยมีสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (ประจวบ กนฺตาจาโร) ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่ พระธรรมธัชมุนี เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระธรรมปาโมกข์ ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่ พระราชวราลังการ เป็นพระกรรมวาจารย์ ได้รับฉายาว่า สทฺธายุตฺโต และมาจำพรรษา ณ สำนักปฏิบัติธรรมมกุฏคีรีวัน อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔
การช่วยเหลือสังคม > ด้านสาธารณะสุข===โรงพยาบาลมกุฎคีรีวัน ปากช่องนานา

พระราชวัชรญาณดิลก ท่านให้การสงเคราะห์ด้านสาธารณะสุขกับประชาชนในพื้นที่ แต่ก่อนชาวบ้านในบริเวณตำบลโป่งตาลอง ตำบลวังกะทะ และตำบลวังหมี ซึ่งมีประชาชนอยู่อาศัยในพื้นที่มากกว่า ๑๕,๐๐๐ คน ในยามเจ็บป่วยประชาชนจะต้องเดินทางไปรับบริการทางการแพทย์ที่โรงพยาบาลปากช่องนานาหรือโรงพยาบาลวังน้ำเขียว ซึ่งมีระยะทางไกลมากกว่า ๔๐ กิโลเมตร ทำให้เกิดความสูญเสียต่อชีวิตของชาวบ้าน ที่ไม่สามารถเดินทางไปรักษาได้ทันท่วงที ซึ่งเป็นสิ่งที่ท่านเอาใจใส่ญาติโยมชาวบ้านในพื้นที่มาโดยตลอด
จึงเป็นที่มาของการ ก่อตั้ง โรงพยาบาลมกุฎคีรีวัน ปากช่องนานา อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เป็นโรงพยาบาลขนาดเล็ก จำนวน ๓๐ เตียง ให้บริการตรวจรักษาโรคทั่วไป อุบัติเหตุและเหตุฉุกเฉิน รวมถึงการแพทย์แผนไทย แก่ประชาชนในตำบลโป่งตาลอง ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ.๒๕๕๔ พระราชวัชรญาณดิลก เจ้าอาวาสวัดมกุฎคีรีวัน ได้มอบที่ดิน ๗ ไร่ โดยมีคุณคีรี กาญจนพาศน์ ประธานกรรมการบริหาร บริษัท บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) และเพื่อนๆ ได้ร่วมกันบริจาคเงินในการก่อสร้างอาคารผู้ป่วยนอกและอุบัติเหตุ อาคารแพทย์แผนไทย อาคารผู้สูงอายุ ซึ่งเป็นโครงการระยะแรก ส่วนโรงพยาบาลปากช่องนานา ได้จัดทีมสหวิชาชีพมาให้บริการ ต่อมาในปี พ.ศ.๒๕๖๑ พระราชวัชรญาณดิลก ได้ถวายโรงพยาบาลแห่งนี้ แด่สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เพื่อเป็นโรงพยาบาลในพระองค์สำหรับดูแลประชาชน ข้าราชการ และข้าราชบริพารในพื้นที่ตำหนักทิพย์พิมาน โดยสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ได้มอบหมายให้เขตสุขภาพที่ ๙ จังหวัดนครราชสีมา เป็นผู้รับผิดชอบหลัก ในการพัฒนาศักยภาพของโรงพยาบาลให้มีประสิทธิภาพ และคุณภาพมาตรฐาน
   ท่านได้ให้การสงเคราะห์ทางด้านการแพทย์และสาธารณสุขในหลายๆด้านอย่างต่อเนื่อง ทั้งจตุปัจจัยซื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์ รถพยาบาล ที่ดิน และปรับปรุงอาคารของโรงพยาบาล รวมถึงหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ตรวจรักษาโรคให้กับประชาชนในพื้นที่มาโดยตลอด เป็นต้น (ในฐานะของผู้เขียนและเป็นคนที่เกิดที่นี่ ขอขอบพระคุณในความเมตตาที่ท่านเจ้าคุณแดง ห่วงใยในชีวิตของชาวบ้าน และรู้สึกตื้นตันใจทุกครั้งที่ได้มากราบท่าน)
การช่วยเหลือสังคม > โรงเรียนสอนคนตาบอด

โรงเรียนสอนคนตาบอดมกุฏคีรีวัน (เขาใหญ่) เกิดขึ้นจากคณะศิษยานุศิษย์ของพระคุณเจ้าหลวงปู่ บุญฤทธิ์ ปณฺฑิโต ได้มีจิตศรัทธา จัดสร้างขึ้นเป็นอนุสรณ์ ในวาระมงคลอายุ ครบ ๑๐๐ ปี ในปี พ.ศ.๒๕๕๗ โดยพระคุณเจ้าพระราชวัชรญาณดิลก (ท่านเจ้าคุณแดง) ได้อนุเคราะห์ที่ดินประมาณ ๑๐ ไร่ บนเนื้อที่ของวัดมกุฏคีรีวัน และได้รับการสนับสนุนงบประมาณก่อสร้างสถานศึกษาแห่งนี้จาก นายคีรี กาญจนพาสน์ ในนามของ “คีรีและเพื่อน”
การช่วยเหลือสังคม > สงเคราะห์หน่วยงานราชการ

เนื่องจากท่านได้พิจารณาว่าหน่วยงานราชการต่างๆ มีหน้าที่โดยตรงในการช่วยเหลือ บำบัดทุกข์บำรุงสุขให้แก่ประชาชน
ดังนั้นเมื่อหน่วยงานราชการต่างๆ เช่น สถานีตำรวจภูธร องค์การบริหารส่วนตำบล หน่วยงานของกรมป่าไม้ กรมทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กรมอุทยานสัตว์ป่าและพันธ์พืช กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ในพื้นที่มาขอความช่วยเหลือ ถ้าท่านพิจารณาแล้วเห็นสมควร ท่านก็จะช่วยเหลือเต็มที่ทั้งอาหารการกิน เครื่องมืออุปกรณ์ต่างๆ เช่น การดำเนินการด้านอนุรักษ์ป่าไม้ โครงการปลูกป่า ท่านนำพาชาวบ้านประชาชนในพื้นที่และกลุ่มอนุรักษ์ร่วมด้วยช่วยกันปลูกป่าเป็นประจำทุกปี เป็นต้น
ตำแหน่งการปกครองคณะสงฆ์

๒๕๔๕ ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดมกุฎคีรีวัน อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
๒๕๔๖ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดมกุฎคีรีวัน อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
๒๕๖๕ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอปากช่อง ฝ่ายธรรมยุต
ลำดับสมณศักดิ์

๒๕๔๐ ได้รับแต่งตั้งเป็นฐานานุกรม ที่ พระครูใบฎีกา
๒๕๔๓ ได้รับแต่งตั้งเป็นฐานานุกรม ที่ พระครูพุทธพจนประกาศ
๒๕๔๕ ได้รับแต่งตั้งเป็นฐานานุกรม ที่ พระครูวินัยธร
๒๕๔๖ ได้รับแต่งตั้งเป็นฐานานุกรมสมเด็จพระราชาคณะ ชั้นสุพรรณบัฏ ที่ พระครูปลัดสัมพิพัฒนเมธาจารย์
๒๕๔๙ ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์ขึ้นเป็นพระราชาคณะชั้นสามัญยก ที่ พระญาณดิลก
๒๕๖๗ ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์ขึ้นเป็นพระราชาคณะชั้นราช ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ที่ พระราชวัชรญาณดิลก สุนทรนายกภาวนานุสิฐ ยติคณิสสรบวรสังฆาราม คามวาสี
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว)

| สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ  (แพ ติสฺสเทโว) |
| --- | --- |
สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
ดำรงพระยศ: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 (6 ปี 11 วัน)
สถาปนา: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร
ก่อนหน้า: พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า
ถัดไป: สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์
พรรษา: 68
สถิต: วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร

ประสูติ: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2399 จังหวัดธนบุรี แพ
สิ้นพระชนม์: 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 (88 ปี) วัดสุทัศน์
พระบิดา: นุตร พงศ์ปาละ
พระมารดา: อ้น พงษ์ปาละ
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ พระนามเดิม แพ พงษ์ปาละ ฉายา ติสฺสเทโว เป็นสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายกพระองค์ที่ 12 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร ทรงดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 ในรัชสมัยพระสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ทรงดำรงตำแหน่งอยู่ 6 ปี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 ขณะพระชันษาได้ 88 ปี 14 วัน
พระประวัติ

สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช มีพระนามเดิมว่าแพ ประสูติในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2399 เป็นชาวสวนบางลำภูล่าง อำเภอคลองสาน จังหวัดธนบุรี พระชนกชื่อนุตร พงษ์ปาละ พระชนนีชื่ออ้น พงษ์ปาละ
เมื่อพระชันษาได้ 7 ปี ได้ไปศึกษาอักษรสมัยกับสมเด็จพระวันรัตน์ (สมบุรณ์) ขณะนั้นยังเป็นเจ้าอาวาสวัดทองนพคุณ กรุงเทพมหานคร เมื่อสมเด็จพระวันรัตน์ (สมบุรณ์) ย้ายไปครองวัดราชบุรณราชวรวิหาร พระองค์ได้ย้ายตามไปด้วย ได้บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. 2411 โดยมีสมเด็จพระวันรัตน์ (สมบุรณ์) เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อสมเด็จพระวันรัตน์ (สมบุรณ์) ย้ายไปครองวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ก็ให้รับพระองค์ไปอยู่ด้วย ขณะอยู่วัดพระเชุตพนฯ พระองค์ได้ศึกษากับสมเด็จพระวันรัตน์เป็นหลัก นอกจากนี้ก็ศึกษากับเสมียนตราสุขบ้าง พระโหราธิบดี (ชุ่ม) บ้าง อาจารย์โพบ้าง ได้เข้าสอบครั้งแรกที่พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาทในปี พ.ศ. 2419 แต่สอบไม่ผ่าน
พ.ศ. 2419 ท่านอายุครบอุปสมบท แต่สมเด็จพระวันรัต (สมบุรณ์) อาพาธ พระองค์อยู่พยาบาลจนกระทั่งท่านมรณภาพ จึงไปฝากตัวเป็นศิษย์สมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) วัดสุทัศนฯ ตามที่สมเด็จพระวันรัต (สมบุรณ์) ฝากฝังไว้ ในปีเถาะ พ.ศ. 2422 จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดเศวตฉัตร โดยมีสมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) เป็นพระอุปัชฌาย์ แล้วย้ายมาอยู่วัดสุทัศนฯ ศึกษากับสมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) เป็นหลัก และไปศึกษากับสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (สา ปุสฺสเทโว) บ้าง เข้าสอบอีกครั้งที่พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาทในปีมะเมีย พ.ศ. 2425 ได้เปรียญธรรม 4 ประโยค ต่อมาปีระกา พ.ศ. 2428 เข้าสอบที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม แปลเพิ่มได้อีก 1 ประโยค เป็นเปรียญธรรม 5 ประโยค
ลำดับสมณศักดิ์

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช |
| --- | --- |
ตราประจำพระองค์
การทูล: ฝ่าพระบาท
การแทนตน: เกล้ากระหม่อม/เกล้ากระหม่อมฉัน
การขานรับ: เกล้ากระหม่อม พะย่ะค่ะ/เพคะ
พ.ศ. 2423 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูฐานานุกรมในพระธรรมวโรดม (แดง สีลวฑฺฒโน) ในตำแหน่งพระครูใบฎีกา พระครูมงคลวิลาส และพระครูวินัยธร ตามลำดับ
13 พฤษภาคม พ.ศ. 2432 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะที่ พระศรีสมโพธิ มีนิตยภัตเดือนละ 4 ตำลึง
พ.ศ. 2439 ได้เลื่อนสมณศักดิ์ขึ้นเสมอพระราชาคณะชั้นเทพ
พ.ศ. 2441 ได้เป็นพระราชาคณะผู้ใหญ่ที่ พระเทพโมลี ตรีปิฎกธรา มหาธรรมกถึกคณฤศร บวรสังฆารามคามวาสี
พ.ศ. 2443 ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นที่ พระธรรมโกษาจารย์ สุนทรญาณนายก ตรีปิฎกมุนี มหาคณาธิบดีสมณิศร บวรสังฆารามคามวาสี
พ.ศ. 2455 ได้รับพระราชทานหิรัญบัฏเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองคณะกลางที่ พระพรหมมุนี ศรีวิสุทธิญาณ ตรีปิฎกธรรมาลังการวิภูษิต มัชฌิมคณิศร บวรสังฆาราม คามวาสี สังฆนายก
30 ธันวาคม พ.ศ. 2458 โปรดให้ย้ายมาเป็นเจ้าคณะรองหนใต้
14 มีนาคม พ.ศ. 2458 โปรดให้บัญชาคณะมณฑลที่ขึ้นกับคณะใต้แทนสมเด็จพระวันรัต (ฑิต อุทโย)
พ.ศ. 2466 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระราชาคณะ เจ้าคณะใหญ่ฝ่ายอรัญวาสีที่ สมเด็จพระพุฒาจารย์ อเนกสถานปรีชา สัปตวิสุทธิจริยาสมบัติ นิพัทธธุตคุณ ศิริสุนทรพรตจาริก อรัญญิกคณฤศร สมณนิกรมหาปรินายก ตรีปิฎกโกศล วิมลศีลขันธ์ สรรพสมณคุณ วิบุลยประสิทธิ์ บวรสังฆาราม คามวาสี อรัญวาสี มหาสังฆนายก
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชาคณะทักษิณมหาคณิศวราธิบดีที่ สมเด็จพระวันรัต ปริยัตติพิพัฑฒนพงศ์ วิสุทธสงฆปรินายก ตรีปิฎกโกศล วิมลคัมภีรญาณสุนทร มหาทักษิณคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี อรัณยวาสี
15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 ได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราช
19 กันยายน พ.ศ. 2482 ได้รับเฉลิมพระนามตามสุพรรณบัฏว่า สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สุขุมวิธานธำรง สกลสงฆปรินายก ตรีปิฎกกลากุศโลภาส อานันทมหาราชพุทธมามกาจารย์ ติสสเทวภิธานสังฆวิสสุต ปาวจนุตตมโศภน วิมลศีลสมาจารวัตร พุทธศาสนิกบริษัทคารวสถาน วิจิตรปฏิภาณพัฒนคุณ อดุลคัมภีรญาณสุนทร บวรสังฆาราม คามวาสี อรัญญวาสี
เมื่อมีพระราชบัญญัติคณะสงฆ์เมื่อปี พ.ศ. 2484 เพื่อประสานนโยบายฝ่ายพุทธจักรและอาณาจักรให้เป็นไปด้วยดี พระองค์ก็ได้บริหารงานคณะสงฆ์ให้ลุล่วงไป โดยแต่งตั้งพระมหาเถรานุเถระในสังฆสภา ให้ดำรงตำแหน่งตามบทบัญญัติ แห่ง พ.ร.บ. คณะสงฆ์ฉบับดังกล่าวโดยครบถ้วนด้วยดีทุกประการ
กรมการกงสุล

| --- | --- |
Department of Consular Affairs
ตรากรมการกงสุล
ภาพรวมกรม
ก่อตั้ง: 7 มีนาคม พ.ศ. 2541; 26 ปีก่อน (2541-03-07)
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 123 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210
งบประมาณต่อปี: 75,028,400 บาท (พ.ศ. 2566)
ฝ่ายบริหารกรม: มังกร ประทุมแก้ว, อธิบดี เบญจมินทร์ สุกาญจนัจที, รองอธิบดี นฤชัย นินนาท, รองอธิบดี
ต้นสังกัดกรม: กระทรวงการต่างประเทศ
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของกรม
กรมการกงสุล มีภารกิจเกี่ยวกับการดำเนินการด้านการกงสุล โดยการเสนอความเห็นเกี่ยวกับนโยบายและแผนงานด้านการกงสุล กำหนดระเบียบด้านการกงสุล ประสาน สนับสนุนการทำงานของสถานเอกอัครราชทูต สถานกงสุลใหญ่ และสถานกงสุลกิตติมศักดิ์ของไทยในต่างประเทศ เพื่อปกป้อง คุ้มครอง ดูแลและช่วยเหลือและผลประโยชน์ของคนไทยในต่างประเทศให้ทั่วถึง และบทบาทที่เป็นที่รู้จักคือ การออกหนังสือเดินทาง
ภารกิจ และหน้าที่

เสนอความเห็นเพื่อกำหนดนโยบายและแผนด้านการกงสุล รวมทั้งกำหนดระเบียบด้านการกงสุล
ประสาน สนับสนุน และกำกับ ดูแลสถานอัครราชทูต สถานกงสุลใหญ่ และสถานกงสุลกิตติมศักดิ์ของไทยในต่างประเทศ ตลอดจนประสานงานและให้ความร่วมมือกับหน่วยราชการของไทยทั้งในประเทศและต่าง ประเทศในการดำเนินเกี่ยวกับการกงสุลให้เป็นไปตามกฎหมายและระเบียบของทางราชการ ทั้งนี้ โดยสอดคล้องกับอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยความสัมพันธ์ทางกงสุล พ.ศ. 2506 สนธิสัญญา ความตกลงระหว่างประเทศ และกฎเกณฑ์แห่งกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศที่เกี่ยวกับงานด้านการกงสุล
ดำเนินการเกี่ยวกับหนังสือเดินทางและเอกสารการเดินทางให้แก่คนสัญชาติไทย
ดำเนินการเกี่ยวกับการตรวจลงตราและเอกสารการเดินทางสำหรับคนต่างด้าว
ดำเนินการเกี่ยวกับการคุ้มครอง ดูแล รักษาผลประโยชน์และช่วยเหลือคนสัญชาติไทยและนิติบุคคลสัญชาติไทย รวมทั้งเรือและอากาศยานไทยในต่างประเทศ
ดำเนินการเกี่ยวกับงานสัญชาติ งานนิติกรณ์ งานทะเบียนราษฎร์ และทะเบียนครอบครัว คนไทยในต่างประเทศ และเรื่องอื่น ๆ ตามอำนาจหน้าที่บัญญัติไว้ในกฎหมายและระเบียบของทางราชการตลอดจนการดำเนิน การเกี่ยวกับความร่วมมือระหว่างประเทศในกระบวนการยุติธรรม
กำหนดอัตราค่าธรรมเนียม ค่าทำการ และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ในงานที่เกี่ยวกับการกงสุล ตามที่บัญญัติไว้ในกฎหมายและประกาศของกระทรวงการต่างประเทศ
ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกรมหรือตามที่กระทรวงหรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย
หน่วยงานในสังกัดกรมการกงสุล

สำนักงานเลขานุการกรม
กองคุ้มครองและดูแลผลประโยชน์คนไทยในต่างประเทศ
กองตรวจลงตราและเอกสารเดินทางคนต่างด้าว
กองสัญชาติและนิติกรณ์
กองหนังสือเดินทาง
สถานที่จัดทำหนังสือเดินทาง

| --- | --- |
 กรมการกงสุล  สำนักงานหนังสือเดินทาง ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว บางนา - ศรีนครินทร์  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว สายใต้ใหม่ - ตลิ่งชัน  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว มีนบุรี  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว MRT คลองเตย  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว ปทุมวัน  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว ธัญบุรี  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว บางใหญ่  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว เชียงใหม่  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว เชียงราย  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว พิษณุโลก  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว นครสวรรค์:  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว อุดรธานี  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว ขอนแก่น  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว อุบลราชธานี  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว นครราชสีมา  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว จันทบุรี  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว สุราษฎร์ธานี  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว ภูเก็ต  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว สงขลา  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว ยะลา  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว พัทยา  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว บุรีรัมย์  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว นครศรีธรรมราช  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว หนองคาย  สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว เพชรบุรี
ดูเพิ่ม

หนังสือเดินทางไทย
เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา

เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา หรือ ซิบิลลา คัลมา มารี อลิซ บาธิลดิส ฟีโอดอรา (ภายหลังทรงเป็น เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งสวีเดน ดัชเชสแห่งเวสเตร์บอตเติน; 18 มกราคม ค.ศ. 1908 - 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972) เป็นพระชายาในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน และพระราชชนนีในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน
ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงซิบิลลาประสูติเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1908 ณ ปราสาทฟรีเดนชไตน์ เมืองโกทา เป็นพระธิดาในเจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และเจ้าหญิงวิกตอเรีย อเดลไฮด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก พระองค์เป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ผ่านทางพระชนก ซึ่งเป็นพระโอรสพระองค์เดียวในเจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี พระราชโอรสพระองค์ที่สี่