stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3 พระองค์เจ้าชั้นเอก

ประสูติ: 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2358
สิ้นพระชนม์: 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2405 (46 ปี)
หม่อม: หม่อมราชวงศ์เอี่ยม
พระบุตร: 9 องค์
ราชสกุล: โกเมน
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาเฟือง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ (4 พฤษภาคม พ.ศ. 2358 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าโกเมน เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นลำดับที่ 2 ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเฟือง เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 6 แรม 11 ค่ำ ปีกุน สับตศก จุลศักราช 1177 ตรงกับวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2358
ในปี พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนา พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโกเมน ขึ้นเป็น พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 3 แรม 2 ค่ำ ปีระกา ตรีศก จุลศักราช 1223 ตรงกับวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 (แบบสากล คือ พ.ศ. 2405) สิริพระชันษา 46 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ เป็นต้นราชสกุล โกเมน โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามราชสกุลแก่หม่อมหลวงวงศ์ ผู้ขอ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2459 เป็นสกุลอันดับที่ 3202 ตามประกาศวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2459
พระโอรสและพระธิดา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ มีพระโอรสและพระธิดา 9 องค์ ได้แก่
หม่อมเจ้าหญิงนารี โกเมน (ประสูติ พ.ศ. 2382)
หม่อมเจ้าหญิงถัด โกเมน
หม่อมเจ้าหญิงอ่าง โกเมน (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2383 – 6 มีนาคม พ.ศ. 2459; พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2465) ประสูติแด่หม่อมราชวงศ์หญิงเอี่ยม โกเมน (ราชสกุลเดิม: ปาลกะวงศ์)
หม่อมเจ้า (ไม่ปรากฏพระนาม)
หม่อมเจ้า (ไม่ปรากฏพระนาม)
หม่อมเจ้า (ไม่ปรากฏพระนาม)
หม่อมเจ้าหญิงวณิดา (พ.ศ. 2388 – 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2435; พระราชทานเพลิง ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2438)
หม่อมเจ้าชายศักดิ์ศรี (พ.ศ. 2394 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2433)
หม่อมเจ้าหญิงสถิตย (พ.ศ. 2395 – 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2418)
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
4 พฤษภาคม พ.ศ. 2358 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 : หม่อมเจ้าโกเมน
21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 – 2 เมษายน พ.ศ. 2394 : พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าโกเมน
2 เมษายน พ.ศ. 2394 – 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2394 : พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโกเมน
15 พฤษภาคม พ.ศ. 2394 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 : พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์
15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์
จีนโนสยามวารศัพท์

| --- | --- |

ประเภท: หนังสือพิมพ์รายวัน
รูปแบบ: ข่าวทั่วไป
เจ้าของ: นายเซียวฮุดเส็ง สีบุญเรือง (蕭佛成)
บรรณาธิการ: นายเซียวฮุดเส็ง สีบุญเรือง (蕭佛成)
ก่อตั้งเมื่อ: พ.ศ. 2450
ภาษา: ภาษาไทย, ภาษาจีน
ฉบับสุดท้าย: ไม่มีข้อมูล
สำนักงานใหญ่: ถนนฮ่องกงแบ๊งค์ ปากคลองผดุงกรุงเกษม พระนครหลวงกรุงเทพ
จีนโนสยามวารศัพท์ หรือ ฮั่วเซียมซินป่อ (華暹新報) เป็นหนังสือพิมพ์จีนรายวันในสยามประเทศ เริ่มออกฉบับภาษาสยาม เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2450 ออกฉบับสุดท้ายเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2466 ส่วนฉบับภาษาจีนยกเลิกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2468 มีสำนักงานและโรงพิมพ์ตั้งอยู่ถนนฮ่องกงแบ๊งค์ ปากคลองผดุงกรุงเกษม พระนครหลวงกรุงเทพ
หนังสือพิมพ์มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นปากเสียงแก่ชาวจีนในราชอาณาจักรสยาม และเผยแพร่นโยบายของพวกก๊กมินตั๋ง ยึดมั่นในลัทธิชาตินิยม สนับสนุนและป้องกันชาวจีนในสถานการณ์ต่าง ๆ  ทั้งเสนอข่าว ให้ความรู้ สร้างมิตรภาพสัมพันธไมตรีอันดีงามระหว่างชาวจีนและชาวสยาม
รูปแบบ

รูปแบบเล่ม เมื่อออกในระยะแรกมี 4 หน้า กว้าง 18 นิ้ว ยาว 24 นิ้ว เมื่อออกครบ 1 ปี จึงนำมาเย็บเล่ม ต่อมาปี พ.ศ. 2454 ลดหน้ากระดาษเล็กลงแต่เพิ่มจำนวนหน้าเป็น 8 หน้า และเพิ่มพิเศษอีก 4 หน้า รวมเป็น 12 หน้า แต่ต่อมาเปลี่ยนเป็นขนาดกว้าง 18 นิ้ว ยาว 24 นิ้ว  เช่นเดิมและยังคงมี 12 หน้า
การจัดวางคอลัมน์ มักนิยมเขียนเสร็จเป็นเรื่อง ๆ แล้วขึ้นเรื่องเรียงใหม่ต่อกัน หัวเรื่องมักเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ แต่บางครั้งถ้าต่อเรื่องไป จะเขียนว่า "โปรดอ่านหน้า___ยังมีข่าว" การจัดหน้าและภาพ หน้า 1 และ 2 มักลงโฆษณา แจ้งความ คำปรารภของผู้จัดทำ ต่อจากคำปรารภจะเป็นข่าวและบทความ  ในระยะหลังที่เพิ่มหน้ามากขึ้น จะมีนิยายจีนหรือเรื่องแปลบ้าง มีคอลัมน์อื่นอย่าง คอลัมน์วิจารณ์และเสียดสีสังคม ประกาศต่าง ๆ ของทางราชการและโฆษณา ไม่นิยมลงภาพประกอบบทความหรือข่าว ยกเว้นรายงานชิ้นสำคัญจริง ๆ เช่นบทความเกี่ยวกับการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่รูปภาพลายเส้นประกอบโฆษณามักทำอย่างแข่งขันและพิถีพิถันมาก
เนื้อหา เมื่อออกใน ร.ศ. 129 มีโฆษณาอยู่เต็มประมาณ 70-80% ของเนื้อหาทั้งหมด ส่วนข่าวและบทความจะแทรกระหว่างประกาศและโฆษณา ต่อมาเมื่อระยะหลังที่บ้านเมืองเกิดความเปลี่ยนแปลงและปัญหามากขึ้น บทความมักชี้ปัญหาที่เกิดในสังคมสยาม เช่น "การพนันเป็นรากเหง้าของความชั่ว" (25 พฤศจิกายน ร.ศ. 129) และการพูดถึงความพยายามเรียกร้องความสัมพันธ์อันดีของสยามกับจีน เช่น บทความ "จีนกับไทย" (24 พฤศจิกายน ร.ศ. 129) เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

เพ็ญพิสุทธิ์ อินทรภิรมย์. เซียวฮุดเสง สีบุญเรือง: ทัศนะและบทบาทของจีนสยามในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: ศูนย์ประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์ไทยกับประเทศในเอเชีย ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547.
ปีบ

| ปีบ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: กะเพรา 
วงศ์:: วงศ์แคหางค่าง 
เผ่า:: Oroxyleae  L.f.
สกุล:: Millingtonia  L.f.
สปีชีส์:: Millingtonia hortensis
ชื่อทวินาม
Millingtonia hortensis L.f.

ชื่อพ้อง
   Bignonia azedarachta König & Sims  Bignonia cicutaria K.D.Koenig ex Mart.  Bignonia hortensis (L.f.) Oken  Bignonia suberosa Roxb.  Millingtonia dubiosa Span.  Nevrilis suberosa Raf. nom. illeg. 
ปีบ หรือ กาซะลอง ในภาษาไทยถิ่นเหนือ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Millingtonia hortensis) เป็นไม้ยืนต้นสูงประมาณ 15 เมตร มีดอกรูปแตรสีขาวหอมอ่อน ๆ นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ
ปีบยังมีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกคือ เต็กตองโพ่ (กะเหรี่ยง กาญจนบุรี)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ปีบเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 10-20 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มทรงกระบอก กิ่งก้านมักจะย้อยลง เปลือกสีน้ำตาลแตกเป็นร่องลึกตามยาวลำต้นอย่างไม่เป็นระเบียบ ใบประกอบแบบขนนก 2-3 ชั้น เรียงเวียน ช่อแขนงด้านข้างมี 3-5 คู่ ปลายคี่ เรียงตรงข้าม ใบย่อยแขนงละ  2-4 คู่ เรียงตรงข้าม ใบรูปไข่หรือรูปไข่แกมใบหอก กว้าง 2-3 เซ็นติเมตร ยาว 4-8 เซ็นติเมตร ปลายแหลม โคนใบมน ขอบใบหยักมนหรือเว้าเป็นคลื่นเล็กน้อย
ดอกมีสีขาวหรือชมพู มีกลิ่นหอม ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกซ้อนตามปลายกิ่ง ช่อดอกขนาดใหญ่ ยาว 10-35 เซ็นติเมตร มีขน กลีบเลี้ยงมีขนาดเล็ก โคนติดกันเป็นรูปถ้วย ปลายแยก 5 แฉก ปลายมนกว้างม้วนลง เป็นหลอดยาวปลาย 4 แฉก มี 1 กลีบที่ปลายเป็น 2 แฉก ดอกบานเต็มที่กว้าง 3.5-4 ซม. ผลเป็นฝักแบน ยาวแคบ รูปขอบขนาน ยาว 30-40 เซนติเมตร ปลายฝักแหลม ฝักอ่อนสีเขียว มีเนื้อ พอแห้งแข็ง แตกออกได้เป็น 2 ซีก เมล็ดแบน จำนวนมาก รูปหยดน้ำ มีปีกสีขาว ค่อนข้างบางใสอยู่โดยรอบเมล็ด ยกเว้นบริเวณส่วนปลายเมล็ดด้านแหลม ออกดอกเดือนกันยายนถึงมีนาคม
ประโยชน์

ดอกตากแห้งนำมาม้วนเป็นบุหรี่สูบ รักษาริดสีดวงจมูก และมีสาร hispidulin มีฤทธิ์ในการขยายหลอดลมรักษาอาการหอบหืด 	สารสกัดจากใบที่สกัดด้วยเอทานอลสามารถยับยั้งการเจริญของคะน้าได้
สัญลักษณ์

พันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดพิษณุโลก
ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม วิทยาลัยครูพิบูลสงคราม
ดอกไม้ประจำจังหวัดปราจีนบุรี
ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
ดอกไม้ประจำวิทยาลัยการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร วิทยาลัยครูพระนคร
ดอกไม้ประจำวิทยาลัยการอาชีพมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ดูเพิ่ม

ปีบทอง
ดอกปีบ
ปริยะ วิมลโนช

| ปริยะ วิมลโนช |
| --- | --- |
เกิด: 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 (46 ปี) ปริยะ วิมลโนช
ส่วนสูง: 195 เซนติเมตร
คู่สมรส: ศิริพิชญ์ วิมลโนช (2549-ปัจจุบัน)
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีที่แสดง: (2537-ปัจจุบัน)
ผลงานเด่น: (พ.ศ. 2556)-ละคร วันนี้ที่รอคอย (พ.ศ. 2557)-ละคร เงา (พ.ศ. 2558)-ละคร บ้านทรายทอง (พ.ศ. 2559)-ละคร ลูกตาลลอยแก้ว (พ.ศ. 2562)-ละคร เพลงรักเพลงปืน
สังกัด: ช่อง 7 เอชดี บริษัท มากกว่าฝัน จำกัด-(2556-ปัจจุบัน) และในฐานะ นักแสดง
ปริยะ วิมลโนช ชื่อเล่น เตอร์ นักร้องและนักแสดงชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิง เคยมีชื่อเสียงและในอดีตการเป็นนักร้องและศิลปิน เมื่อปี พ.ศ. 2539​เจ้าของบทเพลง เจ็บจนซึ้งใจ อัมบั้ม (ตามหาหัวใจ) ปัจจุบันเตอร์เป็นผู้บริหารและผู้จัดละคร ค่ายมากกว่าฝันช่อง 7 เอชดีและในฐานะนักแสดงช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่อง วันนี้ที่รอคอย, เงา (ละครโทรทัศน์), ลูกตาลลอยแก้ว เป็นต้น
ประวัติ

ปริยะ วิมลโนช ชื่อเล่น เตอร์ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็นแดนซ์เซอร์ให้กับทาทา ยัง​ ในอัลบั้มชุดแรกของทาทา​ ยัง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2539 ได้เข้ามาเป็นศิลปินในสังกัดเออร์ซ่า​ เมเจอร์​ ออกอัลบั้มชุดเดียวในชื่อ​ "เตอร์​ ตามหาหัวใจ" มีผลงานเพลงเปิดตัวได้แก่เพลง เจ็บจนซึ้งใจ และเพลง​ ตามหาหัวใจ ซึ่งในปีเดียวกันได้แสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรก​ "ตามหาหัวใจ" ทางช่อง​ 3​
เมื่อในปี พ.ศ. 2549 เข้าพิธีมงคลสมรสกับศิริพิชญ์ กฤษณะเศรณี หรือ ศิริพิชญ์ วิมลโนชวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ที่ โรงแรมโอเรียนเต็ล และบุตรสาวคนแรก ชื่อ ตั้งตา ด.ญ. รชาดา วิมลโนช และบุตรชายคนเล็กชื่อเติมเต็ม วิมลโนช
ปัจจุบันเป็นนักแสดงและผู้ช่วยผู้บริหาร บริษัท มากกว่าฝัน จำกัด ในสังกัด ช่อง 7 จนถึงปัจจุบันและในฐานะ นักแสดง
ล่าพ.ศ. 2562 มีผลงานเด่นละครเรื่อง เพลงรักเพลงปืน การพลิกบทบาทร้ายเพื่อแฟนละครขณะที่กำลังออกอากาศ
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2550 | บุษบาเร่รัก | อิทธิพล |
| 2553 | เจ้าสาวริมทาง | ยิ่งรวย |
| 2556 | วันนี้ที่รอคอย | หมวดจาง |
| 2557 | หนีก็ล่า ซ่าก็รัก | หมอโจ๊ก |
| 2557 | เงา | สิริ |
| 2558 | บ้านทรายทอง-พจมานสว่างวงศ์ | หลวงนฤสารวาที (รับเชิญ) |
| 2559 | ผักบุ้งกับกุ้งนาง | ชัยวัฒน์ |
| 2559 | ลูกตาลลอยแก้ว | ธีรเดช รัชชานนท์ |
| 2562 | เพลงรักเพลงปืน | เสี่ยภุชงค์ / เสือชงค์ |
| 2562 | เจ้าสัวมั่วนิ่ม | วันชัย |
| 2563 | เศรษฐีตีนเปล่า | ดร.สิทธิธร พิทยจิดากานต์ (ใหญ่) |
| 2563 | ก่อนตะวันแลง | อำพล อมรเวช (พล) |
| 2563 | ล่าท้าชน | ปวิน |
| 2565 | นางสาวส้มหล่น | เสี่ยเทพ |
| 2566 | สาวใช้ดิลิเวอรี | เสี่ยทะนง |
| 2567 | ดุจเล่ห์ดาวลวง | ภาคภูมิ |
| 2568 | กุหลาบเล่นไฟ | รัฐมนตรีพิชัย เรืองนิเวศน์ |
อัลบั้มเพลง

| ชื่ออัลบั้ม | รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| เตอร์...ตามหาหัวใจ (TER TAM HA HUA JAI) |  วางจำหน่าย:  มกราคม 2539  รูปแบบ: ซีดี, เทปคาสเซ็ท  สังกัด : เออร์ซ่า เมเจอร์ |  สมควร..ไปเกิดใหม่  เจ็บจนซึ้งใจ  อย่าบอกว่ารักฉันอีกเลย  โอ๊ย...ไม่ได้  คาถารัก  ตามหาหัวใจ  โตแล้ว ใหญ่แล้ว  ไม่ใช่คนสำคัญ  แอบยิ้ม |
แหล่งข้อมูลอื่น

ปริยะ วิมลโนช ที่อินสตาแกรม
วัดทิพยวารีวิหาร

| วัดทิพยวารีวิหาร |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: กัมโล่วยี่
ที่ตั้ง: 119 ซอยทิพย์วารี ถนนตรีเพชร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
นิกาย: มหายาน จีนนิกาย
เจ้าอาวาส: หลวงจีนธรรมรัตจีนประจักษ์ (เย็นงี้)
หมายเหตุ: 

 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วัดทิพยวารีวิหาร
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0005585
 
 
 
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทิพยวารีวิหาร (ตัวเต็ม:甘露寺) เป็นวัดในสังกัดคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่บนซอยทิพย์วารี ถนนตรีเพชร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

วัดทิพยวารีวิหาร สร้างในสมัยกรุงธนบุรีโดยชาวญวนอพยพที่ติดตาม องเชียงชุน ราชบุตรเจ้าเมืองเว้ ที่หนีภัยสงครามเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารในปีพ.ศ.2319 ตรงกับแผ่นดินสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี พระองค์จึงทรงพระราชทานที่ดินฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาให้เป็นที่อาศัยเรียกว่าบ้านญวนและมีวัดฝ่ายมหายานขึ้นเป็นครั้งแรก
ต่อมาในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ องเชียงสือ นัดดาเจ้าเมืองเว้ ได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร ต่อมาได้ลักลอบหนีกลับเมืองเว้กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท ทรงแคลงพระทัยชาวญวน จึงได้มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้มีย้ายชุมชนญวนออกไปอยู่ที่อื่น เพื่อให้ห่างจากพระนคร ชุมชนบริเวณนี้จึงเป็นที่อาศัยของคนไทยและจีนแทน ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ วัดทิพยวารีวิหาร มีสภาพรกร้างไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่หลายปี
ปี พ.ศ. 2439 พระอาจารย์ไหซัน พระภิกษุจีนชาวมณฑลหูหนาน ได้จาริกมาจำพรรษาที่วัดทิพยวารีวิหาร ท่านจึงได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นมาใหม่ โดยความร่วมมือของพุทธบริษัทไทย-จีน นำโดยนายเช็งเต็ก แซ่เจี่ยและนางซิ่วออม แซ่ตัน สองสามีภรรยาคหบดีชาวจีน ผู้ค้าขายในย่านตลาดมิ่งเมือง ครั้งนั้นได้บูรณปฏิสังขรณ์ใหม่จนเสร็จสมบูรณ
ด้วยพระมหากรุณาธิคุณในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้พระราชทานสมณศักดิ์หลวงจีนไหซัน ให้เป็นที่ หลวงจีนธรรมรสจีนศาสน์ ปลัดซ้ายจีนนิกาย
ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส และต่อมาทรงพระราชทานนามวัดกัมโล่วยี่ ใหม่ว่า “วัดทิพยวารีวิหาร” เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ 2452 จึงได้รับการสถาปนาฟื้นฟูขึ้นใหม่ เป็นวัดในสังกัดคณะสงฆ์จีนนิกายจนถึงปัจจุบัน ต่อมาปีพ.ศ. 2489 ได้เกิดเพลิงไหม้ตลาดบ้านหม้อ ไฟลุกลามมาถึงวัด ทำให้พระประธานทั้งสามองค์ชำรุดเสียหายมาก ในปีพ.ศ. 2497 พระอาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (โพธิ์แจ้ง) ได้มอบหมายให้หลวงจีนคณาณัติจีนพรต (เย็นบุญ) ปลัดขวาจีนนิกาย มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส และได้ทำการบูรณะใหม่หมดทั้งวัด กาลเวลาได้ล่วงไป เสนาสนะต่าง ๆ ของวัดได้ทรุดโทรมลง หลวงจีนธรรมรัตจีนประจักษ์ (เย็นงี้) ซึ่งดำรงตนแหน่งรักษาการแทนเจ้าอาวาส จึงดำเนินโครงการสร้างอุโบสถหลังใหม่พร้อมบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะด้วย ในการนี้ได้กราบทูลเชิญทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จทรงวางศิลาฤกษ์อุโบสถหลังใหม่เมื่อวันอาทิตย์ที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2548
ลำดับเจ้าอาวาส

พระอาจารย์จี้ตง
พระอาจารย์องจี่
หลวงจีนธรรมรสจีนศาสน์ (ไหซัน)
หลวงจีนคณาณัติจีนพรต (โล่วเข่ง)
หลวงจีนคณาณัติจีนพรต (ฟัดบุ๋น)
หลวงจีนคณาณัติจีนพรต (เย็นบุญ) พ.ศ. 2497
พระอาจารย์เย็นจุ่น พ.ศ. 2527 เป็นรักษาการ
พระคณาจารย์จีนธรรมวชิรานุวัตร (เย็นงี้) พ.ศ. 2543 – ปัจจุบัน
พระประธานในพระอุโบสถ
หลง (ชุดไมรอน โบลิทาร์)

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: ฮาร์ลาน โคเบน
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 'Deal Breaker'
ผู้แปล: อริณี เมธเศรษฐ
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: สืบสวนสอบสวน, ระทึกขวัญ
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์เดลล์   แพรวสำนักพิมพ์
วันที่พิมพ์:  พฤษภาคม พ.ศ. 2538  กรกฎาคม พ.ศ. 2548
เรื่องถัดไป: กลลวง (Drop Shot) 
หลง (อังกฤษ: Deal Breaker) เป็นนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวน/ระทึกขวัญ เขียนโดย ฮาร์ลาน โคเบน เป็นงานเขียนเล่มแรกในชุดนักสืบ ไมรอน โบลิทาร์ ซึ่งตัวเอกมีอาชีพเป็นตัวแทนนักกีฬา ฉบับภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์เดลล์ เมื่อปี ค.ศ. 1995 ฉบับภาษาไทย แปลโดยอริณี เมธเศรษฐ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2005 โดยแพรวสำนักพิมพ์
งานเขียนชิ้นนี้ได้รับ "รางวัลแอนโทนี" (Anthony Award–ตั้งชื่อตาม แอนโทนี่ บูเชอร์ นักเขียวแนวลึกลับชาวอเมริกัน) ประจำปี ค.ศ. 1996 และได้เข้าชิง "รางวัลเอ็ดการ์ส" (Edgars Award–ตั้งชื่อตามเอดการ์ แอลลัน โพ ผู้มีผลงานแนวสืบสวนสอบสวนคนแรกของโลก) ในประเภท Best Paperback Original
ตัวละคร

ไมรอน โบลิทาร์: ประธานบริษัทตัวแทน MB Sport Reps
วินด์เซอร์ "วิน" ฮอร์น ล็อกวู้ด ที่สาม: เพื่อนสนิทของไมรอน ประธานบริษัทล็อก-ฮอร์น อินเวสต์เม้นท์สแอนด์เซคิวริตี้
เอสเปอรันซ่า ดิอาซ: เลขานุการของ MB Sport Reps เพื่อนสนิทของไมรอนและวิน
รายชื่อผู้ชนะชาร์ตอินกีกาโย (ค.ศ. 2024)

ชาร์ตอินกีกาโย เป็นรายการชาร์ตเพลงของเอสบีเอสที่มอบรางวัลให้กับซิงเกิลที่มีประสิทธิภาพดีที่สุดประจำสัปดาห์ในเกาหลีใต้
ในปี 2024 มี 21 ซิงเกิลที่ได้อันดับที่หนึ่งในชาร์ตและ 17 ศิลปินได้รับรางวัลสำหรับความสำเร็จนี้ และมี 7 เพลงที่ได้รับถ้วยรางวัลสามสัปดาห์และได้รับ Triple Crown ได้แก่ "Drama" "Supernova" และ "Whiplash" โดยเอสปา "Love Wins All" โดยไอยู "Fate" และ "Klaxon" โดยไอเดิล "Magnetic" โดยไอลิท และ "Apt." โดยโรเซ & บลูโน มาส์
ระบบคะแนน

| ระยะเวลาที่ใช้ | ระบบชาร์ต> ยอดขายดิจิทัล | ระบบชาร์ต> ออกอากาศ | ระบบชาร์ต> ยอดขายอัลบั้ม | ระบบชาร์ต> ยอดชมวิดีโอ | ระบบชาร์ต> การโหวต | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 มกราคม 2024 – 29 กันยายน 2024 | 55% | 10% | 10% | 30% | 10% (โหวตล่วงหน้า 5% + โหวตสด 5%) |  |
| 6 ตุลาคม 2024 – ปัจจุบัน | 50% | 10% | 10% | 20% | 10% (โหวตล่วงหน้า 5% + โหวตสด 5%) |  |
ดูเพิ่ม

รายชื่อผู้ชนะชาร์ตเอ็มเคานต์ดาวน์ (ค.ศ. 2024)
รายชื่อผู้ชนะชาร์ตมิวสิกแบงก์ (ค.ศ. 2024)
รายชื่อผู้ชนะชาร์ตโชว์แชมเปียน (ค.ศ. 2024)
รายชื่อผู้ชนะชาร์ตโชว์! มิวสิกคอร์ (ค.ศ. 2024)
รายชื่อผู้ชนะชาร์ตเดอะโชว์ (ค.ศ. 2024)
พื้นที่คุ้มครอง

การเดินป่าที่ป่าสงวน Jaldapara Wildlife Sanctuary ในเบ็งกอลตะวันตกในอินเดีย
อุทยานแห่งชาติสวิสในบริเวณภูเขาแอลป์ส่วนที่อยู่ในสวิตเซอร์แลนด์
พื้นที่คุ้มครอง (อังกฤษ: Protected area) คือภูมิภาคหรือบริเวณที่ได้รับการพิทักษ์หรืออนุรักษ์เพราะความมีคุณค่าต่อสิ่งแวดล้อม หรือเพราะความมีคุณค่าทั้งต่อสิ่งแวดล้อมและต่อวัฒนธรรม ตัวอย่างของภูมิภาคหรือบริเวณที่ได้รับการคุ้มครองก็ได้แก่อุทยาน, เขตสงวนธรรมชาติ (nature reserves) และ เขตอาศัย/อนุรักษ์สัตว์ (wildlife sanctuaries) แต่ไม่รวมภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ เช่นสิ่งก่อสร้างที่มิได้คำนึงถึงคุณค่าของสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ แต่รวม “ภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรม” (cultural landscapes) ที่สะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษยชาติและธรรมชาติ พื้นที่คุ้มครองรวม พื้นที่คุ้มครองทางทะเล (Marine Protected Area) ที่หมายถึงภูมิภาคหรือบริเวณที่ได้รับการพิทักษ์หรืออนุรักษ์ที่มีดินแดนที่รวมเนื้อที่ในทะเล
พื้นที่คุ้มครองมีเป็นจำนวนมากและระดับของการพิทักษ์หรืออนุรักษ์ก็ต่างกันออกไปตามแต่กฎหมายของแต่ละประเทศ หรือตามกฎขององค์การระหว่างประเทศ ในปัจจุบันพื้นที่คุ้มครองทั่วโลกมีจำนวนด้วยกันทั้งหมดราว 108,000 แห่ง และมีเนื้อที่รวมกันทั้งสิ้นประมาณ 30,430,000 ตารางกิโลเมตร หรือกว่า 12% ของเนื้อที่ที่เป็นพื้นดินทั้งหมดทั่วโลก หรือกว้างใหญ่กว่าทวีปแอฟริกาทั้งทวีป ตรงกันข้ามกับพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2009 มีจำนวน 5,000 แห่ง และมีเนื้อที่เพียง 0.8 ของหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ที่เป็นมหาสมุทร
ความหมาย

คำนิยามของพื้นที่คุ้มครองโดยสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ  The International Union for Conservation of Nature หรือ (IUCN) คือ:
"ภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ที่ชัดแจ้ง, เป็นที่รู้จัก ที่อุทิศ และ บริหารภายใต้กฎหมายหรือวิธีการอันมีประสิทธิภาพ เพื่อให้มีผลต่อการอนุรักษ์ธรรมชาติระยะยาว โดยมีคุณค่าต่อสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรม"
ประเภท

คณะกรรมาธิการโลกว่าด้วยพื้นที่คุ้มครอง (World Commission on Protected Areas) หรือ WCPA แบ่งประเภทของพื้นที่คุ้มครองออกเป็น 6 ประเภท (IUCN Protected Area categories):
ประเภท I แหล่งสงวนธรรมชาติเข้มข้น 1 ก (Ia: Strict Nature Reserve), พื้นที่ธรรมชาติดั้งเดิม 1 ข (Ib: Wilderness Area): หมายถึงพื้นที่ที่ได้รับการพิทักษ์และคุ้มครองโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาทางวิทยาศาตร์และสิ่งแวดล้อม
ประเภท II อุทยานแห่งชาติ (National Park): หมายถึงพื้นที่ที่ได้รับการพิทักษ์ที่มีจุดประสงค์หลักในการปกป้องระบบสิ่งแวดล้อม และในการสันทนาการ
ประเภท III อนุสรณ์สถานทางธรรมชาติ (Natural Monument): หมายถึงพื้นที่พิทักษ์ที่มีจุดประสงค์หลักในการพิทักษ์เพราะความมีคุณค่าที่น่าสนใจหรือเป็นเอกลักษณ์เฉพาะทางทางธรรมชาติ
ประเภท IV พื้นที่จัดการถิ่นที่อาศัยหรือชนิดพันธุ์ หรือ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า (Habitat/Species Management Area): หมายถึงพื้นที่ที่ได้รับการพิทักษ์ที่มีจุดประสงค์หลักในการปกป้องโดยระบบการบริหารแทรกแซง (management intervention)
ประเภท V พื้นที่คุ้มครองภูมิทัศน์ทางบก/ภูมิทัศน์ทางทะเล (Protected Landscape/ Seascape): หมายถึงพื้นที่ที่ได้รับการพิทักษ์ที่มีจุดประสงค์หลักในการปกป้องและการรักษาภูมิทัศน์ทางบก/ภูมิทัศน์ทางทะเลสำหรับการสันทนาการ
ประเภท VI พื้นที่คุ้มครองแบบมีการจัดการทรัพยากร (Managed Resource Protected Area): หมายถึงพื้นที่ที่ได้รับการพิทักษ์ที่มีจุดประสงค์หลักในการใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน (sustainable)
ประวัติ

ความพยายามของนานาชาติในความพยายามที่จะก่อตั้งเครือข่ายการพิทักษ์สิ่งแวดล้อมมีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1972 เมื่อมีการออก “ปฏิญญาแห่งสต็อกโฮล์ม” (Stockholm Declaration)  โดยการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยสิ่งแวดล้อมของมนุษย์ (United Nations Conference on the Human Environment) ที่สนับสนุนการพิทักษ์ภูมิภาคตัวอย่างของพื้นที่คุ้มครองของแต่ละประเภทของสิ่งแวดล้อม เพื่อใช้ในการเป็นพื้นฐานของความต้องการในโครงการอนุรักษ์ระดับชาติ ตั้งแต่นั้นมาการพิทักษ์ภูมิภาคตัวอย่างก็กลายมาเป็นพื้นฐานหลักของการอนุรักษ์ทางชีววิทยาที่สนับสนุนโดยอนุสัญญาหรือข้อตกลงสำคัญๆ ของสหประชาชาติ ที่รวมทั้งกฎบัตรแห่งโลก เพื่อธรรมชาติ (World Charter for Nature) ในปี ค.ศ. 1982, the Rio Declaration at the การประชุมสุดยอดด้านสิ่งแวดล้อม (ค.ศ. 1992) (Earth Summit) และ ปฏิญญาแห่งโจฮันเนสเบิร์ก (Johannesburg Declaration) ในปี ค.ศ. 2002
ดูเพิ่ม

สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ
คณะกรรมการอุทยานแห่งชาติและพื้นที่คุ้มครอง
พื้นที่คุ้มครองทางทะเล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พื้นที่คุ้มครอง
IUCN World Commission on Protected Areas
World Database on Protected Areas เก็บถาวร 2009-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Protect Planet Ocean: The only place on the web dedicated to bringing all aspects of Marine Protected Areas to your desktop
เจ้าอุปราช (สิทธิสาร ณ น่าน)

| เจ้าสิทธิสาร  |
| --- | --- |
เจ้าอุปราช นครเมืองน่าน

เจ้าอุปราชนครเมืองน่าน
ดำรงตำแหน่ง: 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437 - 17 ตุลาคม พ.ศ. 2442 (5 ปี 7 เดือน 26 วัน)
ก่อนหน้า: เจ้าราชวงศ์ (สุริยะ) ว่าที่เจ้าอุปราช
ถัดไป: เจ้าอุปราช (น้อยมหาพรม)
เจ้าหลวง: พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช

เกิด: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2378
ถึงแก่กรรม: 17 ตุลาคม พ.ศ. 2442 (65 ปี)
ชายา: เจ้าบงกช ณ น่าน
พระบุตร: เจ้าเกี๋ยงเหมย ณ น่าน เจ้าจีน น้อยไธสง (ณ น่าน)
ราชวงศ์: ณ น่าน
ราชวงศ์: ติ๋นมหาวงศ์
เจ้าบิดา: เจ้าอนันตวรฤทธิเดช
เจ้ามารดา: แม่เจ้าสุนันทาอรรคราชเทวี
เจ้าอุปราชนครเมืองน่าน นามเดิม เจ้าสิทธิสาร (พ.ศ. 2378 - พ.ศ. 2442) เป็นราชโอรสองค์ที่ 3 ในเจ้าอนันตวรฤทธิเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 62 ประสูติแต่แม่เจ้าสุนันทาอัครเทวี (ชายาที่ 1) และเป็นพระอนุชาร่วมเจ้ามารดากับพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 63
พระประวัติ

เจ้าอุปราชนครเมืองน่าน  มีนามเดิมว่า เจ้าสิทธิสาร เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2378 เป็นพระโอรสองค์ที่ 3 ในเจ้าอนันตวรฤทธิเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 62 ประสูติแต่แม่เจ้าสุนันทาอรรคราชเทวี (พระชายาที่ 1) เป็นเจ้าอนุชาร่วมพระมารดากับพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 63 เมื่อปี พ.ศ. 2400 ได้ลงมาเฝ้าทูลลอองธุลีพระบาทพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมกับเจ้าบิดาในการถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาในปี พ.ศ. 2401 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็น "ว่าที่เจ้าสุริยวงษ์ นครเมืองน่าน" และได้ช่วยราชการพระบิดาในนครเมืองน่าน ต่อมาในปี พ.ศ. 2411 ได้นำเครื่องราชบรรณาการลงไปทูลเกล้าฯ ถวาย จึงรับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎสยาม ชั้นที่ 4 (ภัทราภรณ์) ต่อมาในปี พ.ศ. 2434 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเลื่อนสัญญาบัตรขึ้นเป็น "เจ้าราชวงษ์ นครเมืองน่าน" และพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎสยาม ชั้นที่ 3 (มัณฑณาภรณ์ ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2436 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเลื่อนสัญญาบัตรขึ้นเป็น "เจ้าอุปราช นครเมืองน่าน" และให้ดำรงตำแหน่งยุติธรรมเมืองนครน่าน
ถึงแก่กรรม

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 เจ้าอุปราช (สิทธิสาร) ป่วยเป็นวรรณโรคเม็ดเล็กภายในมีอาการให้ไอ และเป็นไข้จับสบัดร้อนสท้านหนาว รับประทานอาหารไม่ค่อยจะได้หมอประกอบยาให้รับประทาน อาการทรงบ้างแล้วกลับซุดลง มาจนถึงวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2442 อาการซุดหนักลงอาหารรับประทานไม่ได้ ให้เหนื่อยอ่อนมีเสมหะปะทะในลำคอให้หอบ ครั้นถึงเวลา 19.00 น. เจ้าอุปราช (สิทธิสาร) ก็ได้ถึงแก่กรรม สิริอายุ 65 ปี
เครื่องประกอบยศ

ครั้งที่ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น เจ้าราชวงศ์นครน่าน ได้รับพระราชทานเครื่องประกอบอิสริยยศ ดังนี้
พานหมากถม ๑
คนโทถม ๑
กระโถนถม ๑
ครั้งที่ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น เจ้าอุปราชนครน่าน ได้รับพระราชทานเครื่องประกอบอิสริยยศ ดังนี้
พานหมากถม เครื่องทองคำ ๑
คนโททองคำ ๑
กระโถนทองคำ ๑
ลูกประคำทองคำ ๑ สาย
พระกรณียกิจ

เจ้าอุปราช (สิทธิสาร ณ น่าน) เจ้าอุปราชนครน่าน ได้ประกอบกรณียกิจเคียงคู่กับเจ้าบิดา คือ พระเจ้าอนันตวรฤทธิเดช และพระเชษฐา พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช อาทิ
ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าอนันตวรฤทธิเดช ให้ไปช่วยงานพระศพพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ พระเจ้านครเชียงใหม่
ได้รับแต่งตั้งให้คุมไพร่พลไปช่วยปราบพวกเงี้ยวที่นครเชียงใหม่
ได้คุมไพร่พลขึ้นไปจัดราชการที่เมืองหลวงภูคา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2434 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พจนานุกรมพุทธศาสนาจีน-สันสกฤต-อังกฤษ-ไทย

พจนานุกรมพุทธศาสนาจีน-สันสกฤต-อังกฤษ-ไทย เป็นพจนานุกรมศัพท์ทางพระพุทธศาสนามหายานเล่มแรกของไทย  ที่รวบรวมคำศัพท์ทางพระพุทธศาสนาจากพระไตรปิฎกจีน  รวมถึงอรรถกถา  และปกรณ์คัมภีร์ต่างๆ  ภายในเล่มบรรจุคำศัพท์ทั้งภาษาจีน  สันสกฤต บาลี  มีคำแปลความหมายเป็นภาษาอังกฤษและภาษาไทย  เนื้อหาครอบคลุมทั้งพระพุทธศาสนามหายาน  เถรวาท  และลัทธิปรัชญาทั้งในอินเดีย จีน ญี่ปุ่น  ตลอดจนขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมทางศาสนาของเอเชียตะวันออก จัดพิมพ์เผยแพร่โดยคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย  เมื่อ พ.ศ. 2519