stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดราแกน บอสโควิช
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

ผู้ทำประตูสูงสุดในไทยลีก: 2560 (38 ประตู)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ ดราแกน บอสโควิช ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้ทำประตูสูงสุดในไทยลีก |
| --- | --- |
 2539: อัมพร  2540: วรวุฒิ  2541: รณชัย  2542: สุธี  2543: สุธี  2544–45: วรวุฒิ, ปิติพงษ์  2545–46: ศรายุทธ  2546–47: วิมล  2547–48: ศุภกิจ, ศรายุทธ  2549: พิพัฒน์  2550: ฟาเบียโน  2551: อานนท์  2552: อานนท์  2553: ทาคาม  2554: โอฮานด์ซา  2555: ธีรศิลป์, เคลย์ตง  2556: กอนซาเลซ  2557: เอเบร์ชี  2558: จีโอกู  2559: เคลย์ตง  2560: บอสโควิช  2561: จีโอกู  2562: ดูมบูยา  2563–64: ทาร์เดลี  2564–65: ซูวาริส  2565–66: ศุภชัย  2566–67: ศุภชัย
สัตว์ป่า

สิงโต (Panthera leo)
สัตว์ป่า หมายถึง สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าสัตว์บก สัตว์น้ำ สัตว์ปีก แมลงหรือแมง ซึ่งโดยสภาพธรรมชาติย่อมเกิดและดำรงชีวิตอยู่ในป่าหรือในน้ำ และหมายความรวมถึงไข่ของสัตว์ป่าเหล่านั้นทุกสปีชีส์ด้วย แต่ไม่หมายความรวมถึงสัตว์พาหนะที่ได้จดทะเบียน ตามรูปพรรณตามกฎหมายว่าด้วยสัตว์พาหนะแล้ว และสัตว์พาหนะที่ได้มาจากการสืบพันธุ์ของสัตว์พาหนะดังกล่าว
มายาตวัน

| มายาตวัน |
| --- | --- |
บทประพันธ์: กิ่งฉัตร
บทละครโทรทัศน์: เอกลิขิต
กำกับโดย: ผิน เกรียงไกรสกุล
ผู้ช่วยผู้กำกับ: กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
แสดงนำ: อธิชาติ ชุมนานนท์ อุรัสยา เสปอร์บันด์ ศรราม เทพพิทักษ์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: หนึ่งคำที่ล้นใจ – พิจิกา จิตตะปุตตะ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เพราะเธอ – โปเตโต้
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
การผลิต
ควบคุมงานสร้าง: ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์
กำกับภาพ: ชูชาติ นันทิธัญญธาดา
ลำดับภาพ: วิโรจน์ ภุมวิภาชน์
ความยาวตอน: 135 นาที
บริษัทผู้ผลิต: ทีวีซีน
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 3
ออกอากาศ: 3 เมษายน 2556 (2556-04-03) – 15 พฤษภาคม 2556 (2556-05-15)
| มายาตวัน |
| --- | --- |
บทประพันธ์: กิ่งฉัตร
บทละครโทรทัศน์: วิลาสิณี
กำกับโดย: นพดล มงคลพันธ์
ผู้ช่วยผู้กำกับ: จีรชาติ พิพัฒนาภรณ์
แสดงนำ: ยุรนันท์ ภมรมนตรี ชฎาพร รัตนากร พิทยา ณ ระนอง
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: มายาตวัน – ประวิตร เปรื่องอักษร
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
การผลิต
ลำดับภาพ: ชาญชัย พัดปุย
ความยาวตอน: 75 นาที
บริษัทผู้ผลิต: กันตนา
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 7
ออกอากาศ: 7 มิถุนายน 2538 (2538-06-07) – 17 สิงหาคม 2538 (2538-08-17)
มายาตวัน เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2556 นำแสดงโดยอธิชาติ ชุมนานนท์,  อุรัสยา เสปอร์บันด์ และศรราม เทพพิทักษ์ ออกอากาศทางช่อง 3 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.30–22.45 น. (เวลามาตรฐานไทย) ระหว่างวันที่ 3 เมษายน ถึง 15 พฤษภาคม 2556 ละครเรื่องนี้ยังเป็นละครเรื่องแรกของอาเธอร์ เบญจกุล และอนุธิดา อิ่มทรัพย์
ซึ่งก่อนหน้านั้นมายาตวันได้เคยถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้วครั้งหนึ่ง สร้างโดยบริษัทกันตนา นำแสดงโดยยุรนันท์ ภมรมนตรี, ชฎาพร รัตนากร และพิทยา ณ ระนอง ออกอากาศทางช่อง 7 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.30–22.15 น. (เวลามาตรฐานไทย) ระหว่างวันที่ 7 มิถุนายน ถึง 17 สิงหาคม 2538
นักแสดง

| ตัวละคร | นักแสดงปี 2538 | นักแสดงปี 2556 | ประวัติตัวละคร |
| --- | --- | --- | --- |
| เขตต์ตวัน (ปอนด์) | ยุรนันท์ ภมรมนตรี | อธิชาติ ชุมนานนท์ | ซุปตาร์ชื่อดังที่ลาออกจากวงการบันเทิงเพราะเรื่องอื้อฉาวและหันมาทำธุรกิจแบรนด์เสื้อผ้า |
| มัทนา | ชฎาพร รัตนากร | อุรัสยา เสปอร์บันด์ | เป็นแฟนตัวยงของเขตต์ตะวันเพราะเรื่องอื้อฉาวของเขตต์ตะวัน เธอจึงตัดสินใจเป็นนักข่าว และเมื่อเรียนจบเธอได้ทำงานที่สยามสารร่วมกับสาระวารีและมีคณาซึ่งกลายเป็นเพื่อนกลุ่มแรกของเธอ |
| เชษฐ์/เชน ครอส | พิทยา ณ ระนอง | ศรราม เทพพิทักษ์ | อดีตเพื่อนของเขตต์ตวันซึ่งมีประวัติเปิดซ่อง โดยมีแม่ของเขตต์ตวันเป็นแม่เล้า |
บุณย์ธิดา สมชัย

| บุณย์ธิดา สมชัยม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554   (13 ปี 201 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 (40 ปี) อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2549–2566)  ภูมิใจไทย (2566–ปัจจุบัน)
บุพการี: อิสสระ สมชัย (บิดา)

บุณย์ธิดา สมชัย (เกิด 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 3 สมัย และอดีตรองโฆษกพรรคประชาธิปัตย์ ปัจจุบันสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ประวัติ

บุณย์ธิดา เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 เป็นบุตรของนายอิสสระ สมชัย สส.บัญชีรายชื่อ และอดีต สส.อุบลราชธานี และนางนวลนภา สมชัย
สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยม ที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
งานการเมือง

บุณย์ธิดาเข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นผู้ช่วยดำเนินงานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (อิสสระ สมชัย) ผู้เป็นบิดา เรื่องมากระทั่งในปี พ.ศ. 2552 ได้รับตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (อิสสระ สมชัย) และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อุบลราชธานี สมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เป็นหนึ่งในสี่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคประชาธิปัตย์ที่ชนะการเลือกตั้งในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2562 ก็ได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง เป็น ส.ส. สมัยที่ 2 ในพื้นที่เขตเลือกตั้งเดิม และสังกัดพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดิม ซึ่งเป็น 1 ใน 4 ส.ส.อีสาน ของพรรคประชาธิปัตย์ อีกทั้งยังเป็น ส.ส.หญิงที่อายุน้อยที่สุดในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ชีวิตส่วนตัว

บุณย์ธิดาได้ติดตามผู้เป็นบิดาทำงานด้านการเมืองมาตั้งแต่เด็ก จึงซึมซับเข้ามาโดยไม่รู้ตัว เคยมีความฝันอยากจะเป็นเชฟมาก่อน และปัจจุบันนี้หากมีเวลาว่าง ก็จะปรุงอาหารรับประทานเองหรือรับประทานในครอบครัวเสมอ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
เลดี้ส์ มาเฟีย

| เลดี้ส์ มาเฟีย (จ๊อยซ์ - พริบพรี) |
| --- | --- |
ที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร
แนวเพลง: ป๊อป
ช่วงปี: ค.ศ. 2002 - ค.ศ. 2004
ค่ายเพลง: โดโจ ซิตี้ โซนี่ มิวสิค

สมาชิก: อรกัญญา ทองเปล่งศรี (จ๊อยซ์) เพชรพัณณี สัมภวคุปต์ (พริบพรี)
เลดี้ส์ มาเฟีย (อังกฤษ: Ladies Mafia) ประกอบสมาชิก Joyce & Pribpree (จ๊อยซ์ และ พริบพรี) ดูโอหน้าใส Life Style วัยมาพร้อมกับวงแบบ Primitive มีรูปแบบ และ Style ดนตรีที่เป็นเฉพาะตัว มีบรรยากาศของความเป็นธรรมชาติได้อย่างสอดคล้องและลงตัวได้อย่างแท้จริง แตกต่างจากวง Pop ทั่วไป ด้วยการผสมผสานเครื่องดนตรี Primitive 3-4 ชิ้นให้เสียงกังวาล ลึก และ ใส จึงทำให้ความรู้สึกถึงความสุข และการผ่อนคลายอย่างประหลาด 2 สาวศิลปินน้องใหม่ที่มีงานแบบ กึ่ง อินดี้ มีเพลงไพเราะ อารมณ์สดชื่น น่ารัก ชวนฝัน ทำให้เคลิบเคลิ้มและแอบ Sexy เล็กๆ อย่างดูดี มี Style
ประวัติ

เลดี้ส์ มาเฟีย (อังกฤษ: Ladies Mafia) หรือ "จ๊อยซ์-พริบพรี"(อรกัญญา ทองเปล่งศรี, เพชรพัณณี สัมภวคุปต์) สองสาวเพื่อนซี้จากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย เป็นนักร้องดูโอ้ภายใต้สังกัด โซนี่ มิวสิค โดยก่อนหน้านี้เริ่มต้นเข้าสู่วงการโดยทั้งคู่เป็นนางแบบและนักร้องในสังกัด โดโจ ซิตี้ ในเครือ เบเกอรี่ มิวสิค ผ่านการถ่ายแบบหนังสือ katch magazine และเป็นนักร้องดูโอ้ภายใต้ชื่อวงสวูช (Swoosh) ในปี 2545 แต่ไม่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ เพราะทางค่ายเริ่มปิดตัวลง โดยมีเพลงที่ออกภายในวง Swoosh คือเพลง ชีวิตมีรสชาติ และเพลง 12 plus
ภายหลังได้มาเป็นศิลปินในสังกัด โซนี่ มิวสิค ออกอัลบั้ม 1 ชุดคือ "Ladies Mafia" โดยมีเพลงที่เป็นที่รู้จัก เช่น ขาดความอบอุ่น (Very Cold), เป็นบ้างไหม (Do U ?) และเพลงเหงาเหงา (L Song)
สมาชิก
จ๊อยส์ อรกัญญา ทองเปล่งศรี (วันเกิด: 5 เมษายน พ.ศ. 2527)
พริบพรี เพชรพัณณี สัมภวคุปต์ (วันเกิด: พ.ศ. 2527)
ผลงาน > ผลงานเพลง (ค่ายโดโจ ซิตี้)

ภายใต้ชื่อวง Swoosh (พ.ศ. 2545)
เพลง ชีวิตมีรสชาติ
เพลง แปลก..แปลก โฆษณา12 plus
ผลงาน > ผลงานเพลง (ค่ายโซนี่ มิวสิค)

อัลบั้ม Ladies Mafia สิงหาคม (พ.ศ. 2546)
Good Morning (Interude)
ขาดความอบอุ่น Very Cold
Do U? เป็นไงบ้างไหม
อาจจะดีกว่านี้นะ If
เข้าข้างตัวเองนิดนึง
Z-U-Z-ME มีฉันต้องมีเธอ
ฉันมีอะไรจะบอก I've something to tell u,come closer
L Song เพลงเหงาเหงา
Up2U ก็แล้วแต่
0.10am เที่ยงคืนแล้ว
bed time (interude)
in my place สิ่งที่ฉันทำ
ผลงาน > เพลงอื่นๆ

เพลง วันเกิด (a day) ศิลปิน สครับบ์ (Ladies Mafia ร่วมร้อง)
แหล่งข้อมูลอื่น

Ladies Mafia Fanpage
ความเสี่ยงมหันตภัยทั่วโลก

จินตภาพช่างศิลป์ ของการวิ่งมาชนโลกโดยดาวเคราะห์น้อย ที่มีพลังเท่ากับอาวุธนิวเคลียร์กว่าพันล้านลูก ซึ่งอาจจะเป็นเหตุของการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ระหว่างยุคครีเทเชียส-พาลีโอจีน อันเป็นช่วงที่ไดโนเสาร์หมดสิ้นสูญพันธุ์ไป
ความเสี่ยงมหันตภัยทั่วโลก (อังกฤษ: global catastrophic risk) เป็นเหตุการณ์สมมุติในอนาคต ที่อาจทำความเสียหายต่อมนุษย์อย่างรุนแรงทั่วโลก 
เหตุการณ์บางอย่างอาจทำลาย หรือทำความเสียหายแก่ อารยธรรมที่มีในปัจจุบัน 
หรือเหตุการณ์ที่รุนแรงกว่านั้น อาจทำให้มวลมนุษย์สูญพันธุ์ 
ซึ่งเรียกได้ว่า เป็นความเสี่ยงต่อการอยู่รอดของมนุษย์ (existential risk)
ภัยพิบัติตามธรรมชาติ เช่น การระเบิดของซูเปอร์ภูเขาไฟ และการวิ่งชนโลกของดาวเคราะห์น้อย จะเป็นความเสี่ยงในระดับนี้ถ้ารุนแรงเพียงพอ
เหตุการณ์ที่มนุษย์เป็นเหตุ ก็อาจจะเป็นความเสี่ยงต่อการอยู่รอดของสัตว์ฉลาดต่าง ๆ ของโลก
เช่น ปรากฏการณ์โลกร้อน 
สงครามนิวเคลียร์ หรือการก่อการร้ายชีวภาพ
สถาบันอนาคตของมนุษยชาติ (Future of Humanity Institute) ที่เป็นส่วนของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เชื่อว่า การสูญพันธุ์ของมนุษย์ น่าจะมีเหตุมาจากมนุษย์เอง มากกว่าจากเหตุการณ์ทางธรรมชาติ
แต่ว่า เป็นเรื่องยากลำบากที่จะศึกษาการสูญพันธุ์ของมนุษย์ เพราะไม่เคยมีเหตุการณ์นี้จริง ๆ 
แม้นี่จะไม่ได้หมายความว่า จะไม่เกิดขึ้นในอนาคต แต่ว่า การสร้างแบบจำลองของความเสี่ยงต่อความอยู่รอด เป็นเรื่องยาก โดยส่วนหนึ่งเพราะผู้ศึกษามีความเอนเอียงจากการอยู่รอด คือมีความคิดผิดพลาดที่พุ่งความสนใจไปในสิ่งที่อยู่รอด จนทำให้เหตุผลไม่ตรงกับความจริง
การจัดประเภทความเสี่ยง

นักปรัชญาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ดร. นิก บอสตรอม จัดประเภทความเสี่ยงตามขอบเขตและความรุนแรง 
เขาพิจารณาความเสี่ยงที่มีขอบเขตอย่างน้อย "ทั่วโลก" (global) และมีความรุนแรงอย่างน้อย "ยังทนได้" (endurable) ว่าเป็นความเสี่ยงมหันตภัยทั่วโลก
ส่วนความเสี่ยงที่มีขอบเขตอย่างน้อย "หลายชั่วคน" (trans-generational) และมีความรุนแรงอย่างน้อย "เป็นจุดจบ" (terminal) ว่าเป็นความเสี่ยงต่อการอยู่รอด
คือ แม้ว่าความเสี่ยงมหันตภัยทั่วโลก อาจจะฆ่าสิ่งมีชีวิตเป็นจำนวนมาก แต่มนุษย์ก็ยังอาจจะฟื้นคืนได้
แต่ว่า ความเสี่ยงต่อการอยู่รอด จะทำลายมนุษย์ทั้งหมด หรือจะขัดขวางไม่ให้เกิดอารยธรรมได้อีกในอนาคต
ดร. บอสตรอม พิจารณาความเสี่ยงต่อการอยู่รอด ว่าเป็นเรื่องสำคัญกว่ามาก
ดร. บอสตรอมแสดงความเสี่ยงต่อการอยู่รอด 4 ประเภท คือ "Bang" (โดยเป็นเสียงระเบิด) เป็นมหันตภัยกระทันหัน ซึ่งอาจจะเป็นอุบัติเหตุ หรืออาจะเป็นเรื่องจงใจ
เขาคิดว่า ต้นเหตุของ Bang จะเป็นการใช้นาโนเทคโนโลยีอย่างมุ่งร้าย สงครามนิวเคลียร์ และความเป็นไปได้ว่า จักรวาลเป็นเพียงแค่การจำลอง ซึ่งวันหนึ่งจะหยุดลง
ส่วน "Crunch" (โดยเป็นเสียงถูกบด) เป็นสถานการณ์ที่มนุษย์จะอยู่รอด แต่อารยธรรมจะถูกทำลายโดยไม่สามารถฟื้นขึ้นมาได้อีก
ดร. บอสตรอมเชื่อว่า เหตุที่เป็นไปได้มากที่สุดในเรื่องนี้ ก็คือ การใช้ทรัพยากรธรรมชาติจนหมดสิ้น หรือรัฐบาลโลกที่เสถียร ที่ป้องกันไม่ให้เกิดความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี หรือความกดดันบางอย่างทางกรรมพันธุ์ที่ทำให้ความฉลาดโดยเฉลี่ยลดลง
ส่วน "Shriek" (โดยเป็นเสียงกรีดร้อง) เป็นอนาคตที่ไม่พึงปรารถนา
ยกตัวอย่างเช่น ถ้ามีเครื่อง/สัตว์/บุคคล ที่เพิ่มกำลังความสามารถทางจิตใจและความคิดของตน โดยอาศัยคอมพิวเตอร์ มันจะสามารถครอบงำอารยธรรมของมนุษย์ ซึ่งอาจจะมีผลเสียหาย
ดร. บอสตรอมเชื่อว่า สถานการณ์เช่นนี้เป็นไปได้มากที่สุด ตามมาด้วยสัตว์/เครื่องซูเปอร์ฉลาดที่บกพร่อง แล้วตามมาด้วยการปกครองระบบเผด็จการเบ็ดเสร็จที่รุนแรง
ส่วน "Whimper" (โดยเป็นเสียงร้องครวญคราง) เป็นการค่อย ๆ เสื่อมลงของอารยธรรมมนุษย์ หรือค่านิยมในปัจจุบัน
ดร. บอสตรอมเชื่อว่า เหตุที่เป็นไปได้ที่สุดในรื่องนี้ก็คือ ความชอบใจทางศีลธรรม/ทางความคิด ที่เปลี่ยนวิวัฒนาการมนุษย์ แล้วตามมาด้วยการบุกรุกของมนุษย์ต่างดาว
โดยนัยเดียวกัน ในหนังสือ Catastrophe: Risk and Response (มหันตภัย ความเสี่ยงและการตอบสนอง) ผู้พิพากษาทรงอิทธิพลของศาลอุทธรณ์ภาค 7 ของสหรัฐอเมริกา ริชาร์ด พอสเนอร์ ได้ชี้เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่จะทำความเสียหายทั่วโลก ไม่ใช่เพียงแค่ในพื้นที่
พอสเนอร์แสดงว่า เหตุการณ์เหล่านี้ควรที่จะสนใจเป็นพิเศษ โดยเหตุผลทางต้นทุนกับผลตอบแทน
เพราะว่าเหตุการณ์เหล่านี้ สามารถทำอันตรายต่อการอยู่รอดของมนุษย์ทั้งหมดได้ โดยตรงหรือโดยอ้อม 
เหตุการณ์ที่พอสเนอร์คิดถึงรวมทั้ง ดาวตกวิ่งชนโลก ปรากฏการณ์โลกร้อนที่เพิ่มขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ นาโนเทคโนโลยีที่ใช้ทรัพยากรโลกจนหมดเพื่อสร้างตัวเอง และอุบัติเหตุเกี่ยวกับเครื่องเร่งอนุภาค
ความน่าจะเป็น

ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของบุคคลและสถาบันต่าง ๆ ที่ได้พยากรณ์ความน่าจะเป็นของเหตุการณ์เสี่ยงต่อการอยู่รอด
มีความเสี่ยงบางอย่าง เช่นการวิ่งกระทบโลกของดาวเคราะห์น้อย ที่มีโอกาสหนึ่งในล้าน ที่จะทำให้มนุษย์สูญพันธุ์ในช่วงศตวรรษต่อไป 
แม้เป็นเหตุการณ์ที่มีการทำนายความน่าจะเป็นอย่างละเอียด แต่ถึงอย่างนั้น นักวิชาการบางพวกก็อ้างว่า อัตราการวิ่งชนของวัตถุขนาดใหญ่ จริง ๆ อาจจะมากกว่าที่พยากรณ์ไว้ดั้งเดิม
และโดยนัยเดียวกัน ความถี่ของการระเบิดภูเขาไฟที่รุนแรง พอจะเป็นเหตุความเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศอย่างหายนะ เช่นที่เกิดขึ้นที่ทะเลสาบโตบาเมื่อระหว่าง 69,000-77,000 ปีก่อน ซึ่งอาจเป็นเหตุการณ์ให้มนุษย์เกือบสูญพันธุ์ 
มีการประมาณว่าเกิดขึ้นทุก 50,000 ปี
ส่วนภัยอื่น ๆ คำนวณได้ยากกว่า
ในปี ค.ศ. 2008 กลุ่ม "ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับความเสี่ยงมหันตภัยระดับโลกประเภทต่าง ๆ" ในงานประชุม "Global Catastrophic Risk" (ความเสี่ยงมหันตภัยทั่วโลก) ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เสนอว่า มีโอกาส 19% ที่มนุษย์จะสูญพันธุ์ภายในศตวรรษต่อไป
แต่ว่า รายงานประชุมเตือนว่า วิธีการเฉลี่ยค่าคำตอบจากงานสำรวจไม่เป็นทางการ เป็นเรื่องน่าสงสัย เนื่องจากวิธีปฏิบัติต่อการไม่ส่งคำตอบ[ต้องการอ้างอิง] 
ค่าความน่าจะเป็นโดยประมาณสำหรับเหตุต่าง ๆ มีการสรุปดังต่อไปนี้
| ความเสี่ยง | โอกาสที่มนุษย์จะสูญพันธุ์ก่อนปี ค> ศ. 2100 |
| --- | --- |
อาวุธที่ใช้นาโนเทคโนโลยี: 5%
ปัญญาประดิษฐ์ซูเปอร์ฉลาด: 5%
สงคราม: 4%
โรคระบาดทั่วที่สร้างขึ้น: 2%
สงครามนิวเคลียร์: 1%
อุบัติเหตุทางนาโนเทคโนโลยี: 0.5%
โรคระบาดทั่วตามธรรมชาติ: 0.05%
การก่อการร้ายโดยนิวเคลียร์: 0.03%
แต่ว่า วิธีการในการประเมินค่าเหล่านี้ให้แม่นยำเป็นปัญหา
คือ โดยมาก ความสนใจจะเป็นไปในความเสี่ยงต่ออารยธรรมมนุษย์ในช่วง 100 ปีต่อไป
แต่การพยากรณ์ในช่วงเวลายาวเช่นนี้ เป็นเรื่องยาก
ภัยธรรมชาตินั้น ค่อนข้างที่จะเสถียร แม้ก็ยังสามารถค้นพบความเสี่ยงใหม่ ๆ ได้
แต่ว่าภัยที่เกิดจากมนุษย์ สามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็ว เมื่อมีพัฒนาการทางเทคโนโลยีใหม่ ๆ
ยกตัวอย่างเช่น จริง ๆ แล้ว ภูเขาไฟเป็นความเสี่ยง ตั้งแต่ต้นประวัติศาสตร์แล้ว แต่อาวุธนิวเคลียร์พึ่งจะเป็นปัญหา เริ่มตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 20 
โดยประวัติแล้ว สมรรถภาพของผู้เชี่ยวชาญในการทำนายอนาคตในช่วงเวลายาวเช่นนี้ มีความจำกัดอย่างยิ่ง
ภัยจากมนุษย์ เช่น สงครามนิวเคลียร์และนาโนเทคโนโลยี พยากรณ์ได้ยากกว่าภัยธรรมชาติ
โดยทั่วไปก็คือ ยากที่จะประมาณความเสี่ยงนี้
เพราะว่า ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและเทคโนโลยี สามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็ว
ความเสี่ยงการรอดชีวิตเป็นเรื่องท้าทายการพยากรณ์ มากกว่าแม้แต่เหตุการณ์ในระยะยาวอื่น ๆ เพราะต้องมีผู้สังเกตการณ์หลังเหตุการณ์
คือ โดยไม่เหมือนกับเหตุการณ์อื่น ๆ โดยมาก การไม่มีการสูญพันธุ์อย่างสิ้นเชิงในอดีต ไม่ใช่หลักฐานว่าจะไม่มีในอนาคต
เพราะว่า ในโลกที่มีเหตุการณ์สูญพันธุ์เช่นนั้น ก็จะไม่มีผู้สังเกตการณ์เหลือ ดังนั้น ไม่ว่าเหตุการณ์เช่นนั้นจะเกิดบ่อยครั้งเท่าไร ก็ยังไม่เคยมีอารยธรรมไหน ๆ ที่มีประวัติเหตุการณ์เช่นนั้น
ประเด็นปัญหาเกี่ยวกับผู้สังเกตการณ์เช่นนี้ สามารถหลีกเลี่ยงได้โดยสังเกตหาหลักฐานที่ไม่มีปัญหาเช่นเดียวกัน เช่น สังเกตดูการวิ่งกระทบดวงจันทร์ของดาวเคราะห์น้อย หรือในการประเมินผลที่อาจเกิดขึ้นของเทคโนโลยีใหม่ ๆ โดยตรง
ความสำคัญทางศีลธรรม

นักวิชาการบางพวกสนับสนุนอย่างยิ่ง ให้ลดระดับความเสี่ยงต่อการอยู่รอด เพราะเหตุว่า จะเป็นประโยชน์ต่อคนรุ่นต่อ ๆ ไป
นักปรัชญาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดผู้หนึ่งอ้างว่า การสูญพันธุ์จะเป็นความสูญเสียอันยิ่งใหญ่ เพราะว่า ลูกหลานของมนุษย์อาจจะสามารถอยู่รอดได้เป็นพันล้านปี ก่อนที่ดวงอาทิตย์จะขยายขนาดจนมนุษย์ไม่สามารถอยู่บนโลกได้ 
ส่วน ดร. บอสตรอมอ้างว่า จะเป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น ถ้ามนุษย์สามารถตั้งอาณานิคมในอวกาศ
เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น มนุษย์จำนวนมากจะสามารถอยู่ได้บนดาวเคราะห์อื่น ๆ และสามารถดำรงอยู่ได้เกินกว่า ล้านล้านปี 
ดังนั้น การลดระดับความเสี่ยงต่อการอยู่รอดแม้เพียงน้อยนิด ก็จะมีผลสำคัญต่อจำนวนมนุษย์ที่คาดหมายว่าจะมีในอนาคตได้
แม้ว่าจะไม่ค่อยมีบทความที่โต้แย้งความคิดเช่นนี้ แต่อาจจะมีนักวิชาการบางพวกที่ไม่เห็นด้วย
เพราะว่า อรรถประโยชน์ที่ลดลงโดยฟังก์ชันแบบเลขชี้กำลัง (Exponential discounting) อาจทำให้ประโยชน์ที่คาดหมายมีความสำคัญน้อยมาก
แต่ว่าก็มีนักวิชาการที่อ้างว่า การใช้ฟังก์ชันเช่นนั้นไม่เหมาะสม เมื่อประเมินผลที่จะได้จากการลดระดับความเสี่ยงต่อการอยู่รอด
มีนักเศรษฐศาสตร์ที่กล่าวถึงความสำคัญของความเสี่ยงมหันตภัยทั่วโลก แต่ไม่กล่าวถึงความเสี่ยงต่อการอยู่รอด
นักเศรษฐศาสตร์ทรงอิทธิพลท่านหนึ่งอ้างว่า ความเสียหายทางเศรษฐกิจมากที่สุด ที่คาดหวังได้จากการเปลี่ยนแปลงสภาพทางภูมิอากาศ อาจจะมาจากโอกาสเล็กน้อย ที่โลกจะร้อนขึ้นเกินระดับกลาง ๆ ที่คาดหมาย มีผลเป็นความเสียหายระดับหายนะ 
ส่วน ดร. พอสเนอร์อ้างว่า โดยทั่ว ๆ ไป เราเตรียมการน้อยไป เพื่อจะรองรับมหันตภัยที่กว้างขวาง ที่มีโอกาสเพียงเล็กน้อยแต่ว่าประมาณได้ยาก
ความเอนเอียงทางประชานของมนุษย์ ที่ไม่มีการปรับค่าตามขนาด จะมีอิทธิพลต่อการประเมินว่า ปัญหาความสูญพันธุ์ของมนุษย์สำคัญแค่ไหน
ยกตัวเช่น เมื่อเราสนใจจะบริจาคเพื่อการกุศล จำนวนที่บริจาคจะไม่เพิ่มตามขนาดของปัญหา
คือ เราจะสงสารนก 200,000 ตัวที่ติดอยู่ในน้ำมัน เท่า ๆ กับเมื่อมีนก 2,000 ตัว 
และโดยนัยเดียวกัน เรามักจะให้ความสนใจกับภัยที่เกิดขึ้นต่อบุคคล มากกว่าที่เกิดขึ้นต่อกลุ่มบุคคล
แหล่งกำเนิดความเสี่ยง

ความเสี่ยงต่อการอยู่รอด และความเสี่ยงต่ออารยธรรม อาจจะมาจากเหตุจากธรรมชาติหรือจากมนุษย์
มีการอ้างว่า ยังมีความเสี่ยงต่อการอยู่รอดอีกมากที่เรายังไม่รู้
แหล่งกำเนิดความเสี่ยง > ภัยจากมนุษย์

ความเสี่ยงต่อการอยู่รอดที่เป็นไปได้บางอย่าง มีเหตุจากเทคโนโลยีของมนุษย์
ในปี ค.ศ. 2012 มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ตั้งโปรเจ็กต์ The Cambridge Project for Existential Risk (โปรเจ็กต์เคมบริดจ์สำหรับความเสี่ยงต่อการอยู่รอด) ที่ตรวจสอบภัยต่อมนุษยชาติ ที่เกิดจากเทคโนโลยี 
จุดมุ่งหมายของโปรเจ็กต์ ก็เพื่อจะตั้งศูนย์วิจัยสหศาสตร์ คือ Centre for the Study of Existential Risk (ศูนย์เพื่อการศึกษาความเสี่ยงต่อการอยู่รอด) อุทิศให้กับการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ และการบรรเทา ความเสี่ยงต่อการอยู่รอด ที่มาจากเทคโนโลยีมนุษย์
โปรเจ็กต์เคมบริดจ์กล่าวว่า "ภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุด" ต่อมนุษย์เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเอง คือ
ปัญญาประดิษฐ์ ปรากฏการณ์โลกร้อน สงครามนิวเคลียร์ และเทคโนโลยีชีวภาพที่ควบคุมไม่ได้
แหล่งกำเนิดความเสี่ยง > ภัยจากมนุษย์ > เทคโนโลยีชีวภาพ

เทคโนโลยีชีวภาพ สามารถเป็นความเสี่ยงมหันตภัยระดับโลก ในรูปแบบของจุลชีพก่อโรคตามธรรมชาติ หรือจุลชีพก่อโรคที่สร้างขึ้น
และมหันตภัยอาจเกิดขึ้นเพราะใช้ในการสงคราม การก่อการร้าย หรือเป็นอุบัติเหตุ 
ยังดีว่า การใช้เทคโนโลยีชีวภาพในการก่อการร้าย เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นไม่บ่อยในประวัติศาสตร์ 
แต่ว่า เป็นเพราะว่าไม่สามารถ หรือเพราะว่าไม่มีแรงจูงใจ ยังเป็นเรื่องที่ไม่ชัดเจนนัก
พัฒนาการแบบเลขชี้กำลังกำลังเป็นไป ในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีชีวภาพ ดังนั้น จึงมีนักวิชาการที่พยากรณ์ว่า กลุ่มต่าง ๆ จะมีสมรรถภาพทางเทคโนโลยีชีวภาพเพิ่มขึ้นอย่างสำคัญ ในทศวรรษต่อ ๆ ไป 
พวกนักวิชาการอ้างว่า ความเสี่ยงจากสงครามชีวภาพ และการก่อการร้ายชีวภาพ เป็นเรื่องต่างหากจากภัยทางสงครามนิวเคลียร์และภัยทางสงครามเคมี
เพราะว่า จุลชีพก่อโรคผลิตเป็นจำนวนมากได้ง่ายกว่า และการผลิตนั้นยากที่จะควบคุมได้
(โดยเฉพาะถ้าสมรรถภาพทางเทคโนโลยี สามารถมีได้ในระดับบุคคล)
เนื่องจากแนวโน้มที่เห็นได้ในพัฒนาการปัจจุบัน ภัยที่เพิ่มขึ้นจากจุลชีพใหม่ที่สร้างขึ้น เป็นปัญหาที่หวังได้ในอนาคต 
มีการสันนิษฐานว่า จุลชีพก่อโรคที่เกิดโดยธรรมชาติจะมีขีดจำกัดสูงสุด ในระดับความร้ายแรงการก่อโรค 
แต่ว่า เราสามารถเปลี่ยนยีนของจุลชีพ เพื่อเปลี่ยนค่าความร้ายแรงและคุณสมบัติอย่างอื่น ๆ ทั้งโดยตั้งใจ ทั้งโดยอุบัติเหตุ 
ยกตัวอย่างเช่น กลุ่มนักวิจัยชาวออสเตรเลียได้เปลี่ยนคุณสมบัติของไวรัสฝีดาษหนู (Ectromelia) เมื่อพยายามที่จะพัฒนาไวรัสเพื่อทำหนูให้เป็นหมัน 
ไวรัสแปรทำให้หนูตาย ทั้งหนูที่ฉีดวัคซีน ทั้งที่มีภูมิต้านทานตามธรรมชาติ 
เทคโนโลยีที่ใช้เปลี่ยนคุณสมบัติทางกรรมพันธุ์ของไวรัส มีโอกาสที่จะแพร่กระจายไปอย่างกว้างขวางในอนาคต ถ้าไม่ควบคุมให้เหมาะสม
มีการเสนอการบรรเทาความเสี่ยงจากเทคโนโลยีชีวภาพ และโรคระบาดทั่วตามธรรมชาติ โดยใช้มาตรการ 3 ข้อคือ
การควบคุมและป้องกันงานวิจัยที่อาจเป็นอันตราย 
การตรวจจับเหตุการณ์ระบาดที่ดีขึ้น
และการตั้งศูนย์เพื่อบรรเทาเหตุการณ์ระบาด (เช่น เพื่อเก็บวัคซีน แบบกระจายไปให้ทั่วถึง)
แหล่งกำเนิดความเสี่ยง > ภัยจากมนุษย์ > การสงคราม

สถานการณ์ที่คิดพิจารณาบ่อยครั้งที่สุดก็คือ สงครามนิวเคลียร์ และอาวุธทำลายโลก (doomsday device)
แม้ว่า ความน่าจะเป็นของสงครามนิวเคลียร์ต่อปีนั้นน้อยมาก แต่มีนักวิชาการที่เสนอว่า เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในระยะยาว คือยกเว้นถ้าความน่าจะเป็นเข้าไปใกล้ค่าศูนย์ วันหนึ่งโชคดีที่มีมาของมนุษย์จะหมดไป
ยกตัวอย่างเช่น ระหว่างวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา ประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี ประเมินโอกาสที่จะเกิดสงครามนิวเคลียร์ "ระหว่างหนึ่งในสาม ถึงครึ่งต่อครึ่ง" 
ในปี ค.ศ. 2014 สหรัฐอเมริกาและประเทศรัสเซีย มีอาวุธนิวเคลียร์รวม ๆ กัน 15,315 ชิ้น 
และมีอาวุธทั้งหมดในโลกประมาณ 16,400 ชิ้น
แต่ถึงแม้ว่า จะมีความเห็นที่นิยมว่า สงครามนิวเคลียร์จะเป็น "จุดจบของโลก" ผู้เชี่ยวชาญกลับให้ความน่าจะเป็นที่ต่ำว่า มนุษย์จะสูญพันธุ์เพราะเหตุสงคราม 
ในปี ค.ศ. 1982 นักวิชาการเชี่ยวชาญทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสังคมคนหนึ่ง ประเมินว่า สงครามนิวเคลียร์ระหว่าสหรัฐอเมริกาและรัสเซีย จะฆ่าคน 400-450 ล้านคนโดยตรง และอีกหลายร้อยล้านคนเนื่องจากผลที่ตามมา
แต่ว่าสงครามจะฆ่าคนและทำลายที่อยู่อาศัยมนุษย์ เป็นจำนวนมาก อย่างไม่เคยมีมาก่อน
และการระเบิดของอาวุธนิวเคลียร์เป็นจำนวนมาก จะมีผลระยะยาวต่อภูมิอากาศ คือจะทำให้อากาศหนาวเย็น และลดการได้แสงอาทิตย์
ซึ่งอาจจะเป็นปัญหาสำคัญต่ออารยธรรมต่าง ๆ
นอกจากสงครามนิวเคลียร์แล้ว เหตุการณ์ที่เป็นภัยต่อมนุษย์รวมทั้งสงครามชีวภาพ การก่อการร้ายชีวภาพ และสงครามเคมี
แหล่งกำเนิดความเสี่ยง > ภัยจากมนุษย์ > ปรากฏการณ์โลกร้อน

ปรากฏการณ์โลกร้อนหมายถึง ภูมิอากาศของโลกที่ร้อนขึ้น เนื่องจากเทคโนโลยีของมนุษย์ ตั้งต้นแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19
เป็นความเปลี่ยนแปลงในระดับที่ผิดธรรมดา จากภูมิอากาศตามประวัติของโลก
ความเปลี่ยนแปลงที่คาดหวังได้ในอนาคตรวมทั้ง โลกจะร้อนขึ้นอีก ระดับน้ำทะเลจะสูงขึ้น ความถี่และความรุนแรงของลมฟ้าอากาศสุดโต่งจะสูงขึ้น และจะมีเหตุการณ์เกี่ยวกับภูมิอากาศ และภัยพิบัติที่เกิดจากดินฟ้าอากาศต่าง ๆ
ผลของโลกร้อนรวมทั้ง การสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ ปัญหาความกดดันต่อระบบการผลิตอาหารที่มีอยู่ และการแพร่โรคระบาดบางอย่างเช่นมาลาเรีย
มีการเสนอว่า โลกที่ร้อนขึ้นแบบควบคุมไม่ได้ อาจทำให้สิ่งมีชีวิตอยู่ไม่ได้ เหมือนกับดาวศุกร์
ส่วนสถานการณ์ที่ไม่สาหัสถึงขนาดนั้น อาจหมายถึงจุดจบของอารยธรรมแบบที่เคยมีมาก่อน
โดยวิธีการวิเคราะห์เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ในอนาคต (scenario analysis) กลุ่มนักวิทยาศาสตร์ขององค์กร Global Scenario Group (GSG)
ได้สร้างแบบเหตุการณ์ที่เป็นไปได้ในโลก เมื่ออารยธรรมมนุษย์เข้าสู่ยุค Planetary Phase of Civilization (อารยธรรมช่วงแพร่ทั้งโลก)
เหตุการณ์หนึ่งที่เป็นไปได้ ก็คือความล้มเหลวของอารยธรรม เมื่อผลที่เกิดจากโลกร้อนรุนแรงมากขึ้น ทำให้การแข่งขันต่อสู้เพื่อทรัพยากรธรรมชาติเพิ่มขึ้น และช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนเพิ่มขึ้น
GSG ได้คาดหมายเหตุการณ์อื่น ๆ ที่เป็นไปได้ เช่นเหตุการณ์ที่มนุษย์จะไม่ประสบความล้มเหลวทางสังคม และในที่สุดจะไปถึงจุดที่สามารถยั่งยืนอยู่ได้ ทั้งทางสิ่งแวดล้อมและทางสังคม
แต่ว่า เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น ขึ้นอยู่กับสิ่งที่มนุษย์เลือกจะทำ
และขึ้นอยู่กับการตั้ง global citizens movement (ขบวนการประชาชนโลก) ที่สนับสนุนความก้าวหน้าทางสังคมที่ยั่งยืนได้ ซึ่งจะมีอิทธิพลต่อพัฒนาการของโลก
แหล่งกำเนิดความเสี่ยง > ภัยจากมนุษย์ > ภัยพิบัติทางสิ่งแวดล้อม/นิเวศน์

ภัยพิบัติทางระบบนิเวศ เช่นความล้มเหลวของพืชผล หรือความล้มเหลวของระบบนิเวศที่ทำประโยชน์ให้กับมนุษย์ (ecosystem services) สามารถเกิดขึ้นได้เนื่องจากมีประชากรมากเกินไป หรือเนื่องจากแนวโน้มการพัฒนาทางเศรษฐกิจ 
และระบบเกษตรกรรมที่ไม่ยั่งยืน
เหตุการณ์เช่นนี้อาจจะมีองค์ประกอบต่าง ๆ เหล่านี้ คือ การสูญพันธุ์ยุคโฮโลซีน, วิกฤตการณ์ไม่มีน้ำ ที่อาจทำให้คนครึ่งโลกไม่มีน้ำที่ทานได้อย่างปลอดภัย, พาหะถ่ายเรณูที่ลดลง, การจับสัตว์ทะเลมากเกินไป, การสูญเสียป่าอย่างยิ่งใหญ่, การขยายตัวของเขตทะเลทราย, ความเปลี่ยนแปลงสภาพทางภูมิอากาศ, หรือการก่อมลพิษให้แก่น้ำที่รุนแรงกว้างขวาง
ภัยในแนวนี้ที่เกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ก็คือ ปรากฏการณ์รังผึ้งล่มสลาย 
ซึ่งอาจจะเป็นสัญญาณแสดงว่า จะมีการสูญพันธุ์ในไม่ช้านี้
ของผึ้งพันธุ์ Apias mellifera (อังกฤษ: Western honeybee)
และเนื่องจากว่า ผึ้งชนิดนี้มีบทบาทสำคัญยิ่งในการถ่ายเรณู การสูญพันธุ์ของมันจะสร้างปัญหาอย่างรุนแรงในห่วงโซ่อาหาร