stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คลับบ้าฮาต๊อง
ตัวละคร > ชมรมการบันเทิง

นักพากย์ : ชิโอริ มิกามิ
นางเอกของเรื่อง ตัวละครหลักที่ปัจจุบันแทบจะไม่ใช่ไปแล้ว เป็นเด็กสาวที่เรียกได้ว่าไม่มีจุดเด่นอะไรเลยจนกลายเป็นจุดเด่นขึ้นมา

มีนิสัยสุภาพ ใจดี และเป็นคนรักสัตว์ เธอสามารถล่องหนได้เมื่อมีใครพูดคำว่า "อัคคาริน~!" เป็นเพื่อนกับเคียวโกะและยุยมาตั้งแต่เด็กๆ 

เพราะพ่อแม่เป็นเพื่อนกันมาก่อน ด้วยความที่เธอค่อนข้างจืดจางทำให้มักโดนแหย่มุขแกล้งทุกครั้งไป
นักพากย์ : ยูกะ โอตสึโบะ
สาวไฮเปอร์ ผู้ก่อตั้งชมรมการบันเทิง เธอชอบจินัตสึ อนิเมะมิราคุรุน รวมไปถึงชอบทานไอศกรีมรัม เรซิ่น เอามากๆ มีงานอดิเรก 

เป็นการวาดโดจิน มักจะลากยุยเข้าไปเอี่ยวให้ช่วยเรื่องโดจินเสมอ เมื่อถึงงานคอมิเกะก็จะลากยุยไปช่วยขายโดจินอีกด้วย เห็นแบบนี้

ความจริงเป็นคนที่เรียนเก่ง อ่านหนังสือก่อนสอบคืนเดียวก็สามารถทำข้อสอบได้ แถมได้ที่หนึ่งซะด้วย
นักพากย์ : มินามิ สึดะ
สาวคูลนักตบมุกของเรื่อง มีความเป็นผู้ใหญ่ที่สุด เป็นคนขี้เหงาแต่บางทีก็ปากแข็ง เป็นลูกคู่ช่วยเคียวโกะตบมุก เป็นคนที่มีความคิด

อยู่บนความเป็นจริงพอสมควร ทำให้หลายครั้งเธอจะปรามเคียวโกะที่เพ้อเจ้อหรือรบกวนคนอื่นจนเกินไป ชอบเล่นเกมแนวผจญภัย

มีนิสัยชอบเก็บเลเวลไว้สูงๆแล้วจัดการกับบอส เจ้าตัวจะหลุดขำได้ง่ายถ้าเป็นมุกที่ถูกยิงมาจากอายาโนะ
นักพากย์ : รูมิ โอกูโบะ
เพื่อนร่วมชั้นของอาคาริ เป็นเด็กสาวที่ดูจากภายนอกแล้วน่ารักไม่มีพิษภัย กระนั้นเธอมีจิตใจสวนทางกับภาพลักษณ์อย่างสิ้นเชิง

แต่ไม่ได้เป็นคนไม่ดีแต่อย่างใด เป็นคนที่มีทักษะทางศิลปะเข้าขั้นอันตราย เดิมเธอต้องการเข้าชมรมชงชา เมื่อทราบว่าชมรมชงชาถูก

ยุบไปแล้ว เธอจึงเข้าชมรมการบันเทิงแทนโดยการชักชวนของเคียวโกะ ชอบยุยและไม่ชอบเคียวโกะอย่างมาก
ตัวละคร > สภานักเรียน

นักพากย์ : ซากิ ฟูจิตะ
เป็นรองประธานนักเรียนและเพื่อนร่วมชั้นของเคียวโกะและยุย เป็นคนปากไม่ตรงกับใจเอามากๆ และขี้อาย สามารถยิงมุขให้ยุย

หลุดขำได้ เธอค่อนข้างชอบเคียวโกะเป็นพิเศษ แต่ด้วยความที่เป็นคนไม่ซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเองเอาซะเลยทำให้เป็นเรื่องยาก

เธอเป็นคู่แข่งเรื่องคะแนนสอบของเคียวโกะ และมักเรียกเคียวโกะด้วยชื่อเต็ม ชอบกินพุดดิ้ง มีเพื่อนสนิทคือจิโตเสะ
นักพากย์ : อากิ โทโยซากิ
เป็นเพื่อนสนิทของอายาโนะและเพื่อนร่วมชั้นของเคียวโกะและยุย เป็นคนที่อารมณ์ดีอยู่ตลอดเวลา ใจเย็นและพูดจาเนิบนาบ

ความสามารถพิเศษคือถ้าหากถอดแว่นแล้วจะสามารถจินตนาการ(จิ้น)ได้ ส่งผลให้เลือดกำเดาไหล ซึ่งค่อนข้างเป็นปัญหา

จิโตเสะชอบจินตนาการระหว่างอายาโนะและเคียวโกะเป็นพิเศษ ชอบของดองมาก มีน้องสาวฝาแฝดชื่อจิซึรุ
นักพากย์ : เอมิริ คาโต
เพื่อนร่วมชั้นของอาคาริกับจินัตสึ เป็นทั้งเพื่อนสนิทในสมัยเด็กและคู่แข่งตลอดกาลของฮิมาวาริ มีนิสัยบ้าบอคล้ายกับเคียวโกะ

ค่อนข้างออกไปทางเอาแต่ใจและขี้โวยวายมากกว่า เธอมีปมด้อยเรื่องหน้าอกที่แบนราบ ทำให้ยิ่งไม่ชอบฮิมาวาริเข้าไปอีก

จึงมักเรียกฮิมาวาริว่าปีศาจหน่มน้ม โดยเนื้อแท้แล้วสองคนนี้สนิทกันมาก ไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ ๆ
นักพากย์ : ซูซูโกะ มิโมริ
เพื่อนร่วมชั้นของอาคาริกับจินัตสึ เป็นทั้งเพื่อนสนิทในสมัยเด็กและคู่แข่งตลอดกาลของซากุราโกะ นิสัยแตกต่างจากซากุราโกะ

อย่างสิ้นเชิง เป็นคนเรียบร้อย มีความเป็นแม่บ้านแม่เรือน และเอาการเอางาน อีกทั้งยังคอยสอนการบ้านให้ซากุราโกะ

ฮิมาวาริมักจะกังวลเรื่องน้ำหนักของตัวเอง
นักพากย์ : ซาโอริ โกโต
ประธานนักเรียน เธอเป็นคนที่พูดเสียงเบามากจนแทบไม่ได้ยิน สนิทกับอาจารย์นิชิงากิเป็นพิเศษ
จูล่ง ขุนพลเทพสงคราม

| จูล่ง ขุนพลเทพสงคราม |
| --- | --- |
ประเภท: กำลังภายใน
เขียนโดย: หลี่ หลี่เซียว หยิง หนิง หย่ง เจิ้ง
กำกับโดย: เจิ้ง หลี่ดง หยวน หยิงหมิง กัว เจียนหยง
พิธีกร: เจิ้ง หลี่ดง กง ยู่ หยาง บิน ดง เม้ง ชิ หยู
แสดงนำ: หลิน เกิงซิน อิม ยุนอา คิม จึงฮุน เจีย ฉิง ก็อดเฟรย์ เกา กัว ดงดง เม้ง ซื่อยี่ กู่ลี่นาจา หยาน ยี่กวน เจ้า-ฮัน ซึงยี่ ฟ่าน ยี่หลิน คอลลีน โจว ซุน เซียวเซียว
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Hero's Tears โดย ซุน หมิงยู่
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: The Pain of Separationโดย จาง เฮ
ประเทศแหล่งกำเนิด: จีน
ภาษาต้นฉบับ: แมนดาริน
จำนวนตอน: 49 (ตอนที่ออกอากาศ)  60 (แบบดั้งเดิม)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ยู่ หยาง จาง ยู่หรุย กัว เป่ยฉี
ผู้อำนวยการสร้าง: เจ้า จุน หยู กังชุน หยวน กวง หัว ฮุ่ย จาง หลี่บิน จาง เสี่ยวผิง จาง หนิง
สถานที่ถ่ายทำ: Xiangshan Film City Hengdian World Studios
ผู้ลำดับภาพ: หวัง ซื่อเจิ้ง เฉิน กุ่ยหลุน
ความยาวตอน: 45 นาที/ตอน
บริษัทผู้ผลิต: Zhejiang Yongle Entertainment Co., Ltd.
ออกอากาศ
เครือข่าย: Hunan TV (จีน)  ช่อง 3 แฟมิลี่ (ไทย)
ออกอากาศ: 3 เมษายน ค.ศ. 2016 (2016-04-03) – 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 (2016-05-07)
จูล่ง ขุนพลเทพสงคราม  (อังกฤษ:The God Of War, Zhau Yun, Chinese Hero Zhao Zilong; จีน: 武神赵子龙; 武神趙子龍; พินอิน: Wǔ Shén Zhào Zǐlóng; ฮันกึล: 무신조자룡; ความหมาย: จูล่ง เทพเจ้าศิลปะการต่อสู้) เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกกาศในประเทศจีนตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน จนถึง 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ทั้งหมด 49 ตอน กล่าวถึงประวัติของจูล่ง 1 ใน 5 ทหารเสือแห่งจ๊กก๊ก นำแสดงโดย หลิน เกิงซิน,  อิม ยุนอา ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 3 แฟมิลี่ ตั้งแต่วันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 เวลา 18.20 น. ทุกวันเสาร์และอาทิตย์
เนื้อเรื่องย่อ

สมัยราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เกิดกบฎขึ้นมากมาย ขันทีกุมอำนาจ โจรชั่วขูดรีดชาวบ้าน หนึ่งในนั้นคือตั๋งโต๊ะ ทรราชผู้บงการฮ่องเต้น้อย สิ่งเดียวที่จะยุติทุกอย่างลงได้คือเทพศาสตราทั้งสอง กระบี่อี่เทียนและกระบี่ชิงกัง แต่ทว่าไม่มีผู้ใดล่วงรู้ถึงที่อยู่ของคนที่ถือกระบี่สองเล่มนี้ ซึ่งมีแต่เพียง จูล่ง บุตรชายคนเดียวของ เตียวอัง หนึ่งในผู้ถือกระบี่ ต้องแบกรับชะตากรรมของชาติบ้านเมืองเอาไว้
นักแสดง

นักแสดงนำ
หลิน เกิงซิน รับบท จูล่ง
อิม ยุนอา รับบท ชิงอี
คิม จึงฮุน รับบท เกาเจ๋อ
คอลลีน โจว รับบท หลี่กวน
เกา หยี่เสียง (ก็อดเฟรย์ เกา) รับบท ลิโป้
กู่ลี่นาจา รับบท เตียวเสี้ยน
เหยียน อี้ควน รับบท เล่าปี่
ฟ่าน ยู่หลิน รับบท กงซุนจ้าน
นักแสดงรอง
หยู หรงกวง รับบท เจ้าอัน
หลี่ เทียนเย่ รับบท กวนอู
ซู่ ไหร่เส็ง รับบท เตียวหุย
จาง เสี่ยวเฉิน รับบท ม้าเฉียว
จาง ฉาน รับบท ฮองตง
หยาง เล่อ รับบท จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)
หม่า เจียวเทียน รับบท บังทอง
โก นา-อึน รับบท ซุน ซ่างเสียง (ซุนฮูหยิน)
หลี่จุน รับบท สุมาอี้
เม้ง ย่านเสิน รับบท พระเจ้าหองจูเปียน
จาง เว่ย รับบท พระเจ้าเหี้ยนเต้
หาน ดง รับบท ตั๋งโต๊ะ
เมียว เฮาจุน รับบท อ้องอุ้น
หวู ดีเว่น รับบท ลิยู
ซู่ สง รับบท ฮัวหยง
หลิว ย่าเผง รับบท ลิฉุย
ซู่ เฉินเหว่ย รับบท กุยกี
หยาน เว่ย รับบท เตียวเจ
ดา เยาเว่ย รับบท หวนเตียว
หลี่ เสี่ยวหัง รับบท ซีเอ๋ง
มิน เจียน รับบท ตันก๋ง
หลิว รัวกู่ รับบท เล่าเสี้ยน
หวู เว่ย รับบท กันหยง
หู บิง รับบท ซุนเขียน
เหฃียง ไอ่หลิน รับบท กำฮูหยิน
หวง หยีนา รับบท บิฮูหยิน
จง บิง รับบท บิฮอง
จาง หยิง รับบท โจโฉ
หวง หยงกัง รับบท แฮหัวตุ้น
หวัง เหว่ย รับบท โจหอง
ซุน เจียวเฟย รับบท โจหยิน
หม่า หยงกัง รับบท ซิหลง
ซุน ห้าวหราน รับบท เตียวเลี้ยว
เจียง เปาเฉิง รับบท เคาทู
หลิว เจียซี รับบท เตียวคับ
ลู่ หงหยาง รับบท เทียหยก
อัน จุนกี รับบท ซุนฮิว
หยาง เสี่ยวเว่ย รับบท เล่าฮก
เฉิน จิงหยู รับบท แฮหัวเอี๋ยน
หวัง บิน รับบท ซุนเกี๋ยน
เฮ กัง รับบท ซุนกวน
หลี่ หยวน รับบท จิวยี่
หยาน ฉิงหู รับบท งอก๊กไถ้
หยาง กวง รับบท เกียวก๊กโล
หวัง กุน รับบท โลซก
หยาง ฮงวู รับบท อุยกาย
หยิน เจ๋อเฟย รับบท เทียเภา
ไก่ กัง รับบท เตียวเจียว
หง เจ้า รับบท โกะหยง
หวง จงฟา รับบท งำเต๊ก
หวง เว่ย รับบท เตียวอุ๋น (ง่อก๊ก)
หลิว ห้าวเทียน รับบท ลิห้อม
ถัง ห้าว รับบท ตันบู
หวง ซินเถา รับบท พัวเจี้ยง
บู กัง รับบท แกหัว
เหริน หลัวหมิน รับบท ฮัวโต๋
หวัง กัง รับบท เล่าเปียว
ลู่ หยิง รับบท ชัวฮูหยิน
หลี่ หลี่หัว รับบท ชัวมอ
จาน กี๋ รับบท เตียวอุ๋น (วุยก๊ก)
หลิว หลิว รับบท อ้วนเสี้ยว
หยู หยานไค รับบท บุนทิว
หลี่ ยู่ฟู่ รับบท งันเหลียง
จาง เฉิงเผิง รับบท จ๊กยี่
โจว เสี่ยวปิง รับบท ฮองกี๋
หวง เฉิง รับบท ตันจิ๋น
หลัว ปิน รับบท ม้าเท้ง
หวัง เจียนซิน รับบท หันซุย
หวัง ห้าวเฉิง รับบท ม้าต้าย
เทียน เฉิน รับบท เจียวก้าน
หยู บ่อหนิง รับบท เตียวหยิม
ซุน ห้าว รับบท จิวฉอง
หวัง เจิงเจีย รับบท เล่าเจี้ยง
มู่ เฟิงปิน รับบท ลุยต๋อง
ตง เฝิง รับบท เงียมหงัน
เฉิน เสี่ยวเว่ย รับบท อุยก๋วน
หวัง เว่ยกวง รับบท เตียวฬ่อ
หลิง ไห่หมิง รับบท อ้วนสุด
หยี ดงเฝิง รับบท กิเหลง
กู่กัง รับบท เปาสิ้น
หยู ซีกวน รับบท ฮันฮก
จาง จีหยวน รับบท ยำก๋ง
การสร้างและการออกฉาย

The God Of War, Zhau Yun เป็นละครโทรทัศน์ในสังกัดสถานีโทรทัศน์หูหนาน ด้วยทุนสร้างถึง 32 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 1,000 ล้านบาท) ในการสร้าง โดยเริ่มถ่ายทำตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2015 ละครโทรทัศน์เรื่องนี้ถือว่าเป็นผลงานการแสดงครั้งแรกในละครต่างประเทศ และการใช้ภาษาจีนของยุนอา หรือ อิม ยุนอา หนึ่งในสมาชิกเกิร์ลกรุปเกิลส์เจเนอเรชัน ไอดอลเกาหลีที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยม มารับบท หม่าหยุนหลู หรือ แฮหัวซิงอี้ ซึ่งเป็นตัวละครสมมติไม่มีในวรรณกรรมสามก๊ก ซึ่งระหว่างการถ่ายทำเธอเกือบได้รับบาดเจ็บจากการตกหลังม้าด้วย แต่ทว่าได้ หลิน เกิงซิน ที่รับบทเป็นจูล่งช่วยไว้ได้ทัน
และออกฉายในหลายประเทศในแถบเอเชีย รวมถึงประเทศไทยด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของละครทางช่อง 3 เก็บถาวร 2017-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ช่อง 3 แฟมิลี่: ซีรีส์กำลังภายใน วันจันทร์- พฤหัสบดี เวลา 18:15 - 19:05 น> , วันศุกร์ เวลา 18:00 - 18:45 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | จูล่ง ขุนพลเทพสงคราม | ถัดไป |
| มูยุล มหาบุรุษพิชิตแผ่นดิน | จูล่ง ขุนพลเทพสงคราม | คำสาปรัก ลิขิตดวงดาว |
คัพเค้กกับไดโน (บริการไม่จำกัด)

| คัพเค้กกับไดโน |
| --- | --- |
ประเภท:   การผจญภัย  ตลก 
สร้างโดย: เปโดร เอโบลิ
พัฒนาโดย: มาร์ค แซทเทอร์เวท
กำกับโดย: เปโดร เอโบลิ
เสียงของ:   กิลแยร์มี บริกส์  เฟรด มาสคาเรนฮาส  คาร์ลอส เกสเตรา  ฟีลีปี ไมอา  เรจินัลโด พรีโม  บรูนา เลย์เนส 
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: Bedtracks Inc.
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Opening Theme" โดย Bedtracks Inc.
ผู้ประพันธ์เพลง: Bedtracks Inc.
ประเทศแหล่งกำเนิด:    บราซิล   แคนาดา 
ภาษาต้นฉบับ:   อังกฤษ  โปรตุเกส 
จำนวนฤดูกาล: 2
จำนวนตอน: 26 (52 ตอนสั้น)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   โอลิเวียร์ ดูมงต์  แรนดี ยัฟฟา  ลูเซียนา เอกูติ  เปโดร เอโบลิ  เปาโล มัพเพท 
ผู้อำนวยการสร้าง: ทริสตัน โฮเมอร์
ความยาวตอน: 22 นาที (11 ตอนสั้น)
บริษัทผู้ผลิต:   เบิร์โด สตูดิโอ  เอนเตอร์เทนเมนต์วัน  คอรัสเอนเตอร์เทนเมนต์ 
ออกอากาศ
เครือข่าย:   เทเลตูน (แคนาดา)  ดิสนีย์เอ็กซ์ดี (บราซิล)  เน็ตฟลิกซ์ (โลก) 
ออกอากาศ: 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 (2018-07-26) – 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 (2019-05-03)
คัพเค้กกับไดโน (บริการไม่จำกัด) (โปรตุเกส: Cupcake & Dino: Serviços Gerais, อังกฤษ: Cupcake & Dino: General Services) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล-แคนาดา สร้างโดย เปโดร เอโบลิ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ถึงวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
ตัวละคร

คัพเค้ก (โปรตุเกสและอังกฤษ: Cupcake, ให้เสียงโดย:  กิลแยร์มี บริกส์  จัสติน คอลเล็ตต์) เป็นคัพเค้กสีม่วงแดงเพศผู้และพี่ชายของไดโน
ไดโน (โปรตุเกสและอังกฤษ: Dino, ให้เสียงโดย:  เฟรด มาสคาเรนฮาส  มาร์ค ลิตเติล) เป็นไทแรนโนซอรัสสีเหลืองเพศผู้
ฮิวโก (โปรตุเกสและอังกฤษ: Hugo, ให้เสียงโดย:  ฟีลีปี ไมอา  มาร์ค ฟอร์เวิร์ด) เป็นผู้จัดการและผู้ช่วยของคัพเค้กและไดโน
การออกอากาศ

ในโลก ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ในเน็ตฟลิกซ์
ในประเทศแคนาดา ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2561 ในช่องเทเลตูน
ในประเทศบราซิล ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ในช่องดิสนีย์เอ็กซ์ดี
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ในช่องดิสนีย์แชนแนล
แหล่งข้อมูลอื่น

คัพเค้กกับไดโน (บริการไม่จำกัด) ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คัพเค้กกับไดโน (บริการไม่จำกัด) ที่เน็ตฟลิกซ์
คัพเค้กกับไดโน (บริการไม่จำกัด) ที่เอนเตอร์เทนเมนต์วัน
คัพเค้กกับไดโน (บริการไม่จำกัด) ที่เบิร์โด สตูดิโอ
คัมวิธมี

| "COME WITH ME"> เพลงโดยคุมิ โคดะ.จากอัลบั้มfeel my mind และ BEST~first things~ |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 27 สิงหาคม พ.ศ. 2546 (ในญี่ปุ่น)
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2546
แนวเพลง: เจ-ป็อป
ความยาว: 32:39 นาที
ค่ายเพลง: ริทึม โซน
ผู้ประพันธ์เพลง: คุมิ โคดะ
คัม วิธ มี (ญี่ปุ่น: カム・ウィズ・ミー; โรมาจิ: Kamu Wizu Mi; ทับศัพท์: COME WITH ME) เป็นซิงเกิลที่ 8 ของคุมิ โคดะในรูปแบบแม็กซี่ซิงเกิลขนาด 12 ซม. และ 12 นิ้ว  วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2546  เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 14 ของออริกอนชาร์ต  โดยมียอดขายรวมประมาณ 42,000 แผ่น  เพลง COME WITH ME เป็นเพลงประกอบโฆษณาเยลลี่ของบริษัทโชยะอุเมะชู  แล้วก็ยังมีเพลง real Emotion กับเพลง 1000の言葉 เวอร์ชันภาษาอังกฤษเป็นเพลงหน้าบี  โดยที่เพลง real Emotion กับเพลง 1000の言葉 เวอร์ชันภาอังกฤษที่ประกอบเกมไฟนอลแฟนตาซี X-2นั้น  เป็นผลงานของวง Sweetbox
มิวสิกวิดีโอเพลง COME WITH ME ถ่ายทำที่ประเทศไทย  โดยเนื้อเรื่องเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชายสองคนอยากเข้าไปดูการแสดงของคุมิ โคดะบริเวณชายหาดที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวที่มาในงานสังสรรค์
รายชื่อเพลง > ซีดีปกติ

COME WITH ME /Original Mix
real Emotion /English Ver.
1000の言葉 /English Ver.
real Emotion /DJ MSK Remix
1000の言葉 /DJ 19 Remix
COME WITH ME /Instrumental
รายชื่อเพลง > ซีดี 12 นิ้ว

COME WITH ME /Original Mix
real Emotion /DJ MSK Remix
1000の言葉 /DJ 19 Remix
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 ธันวาคม พ.ศ. 2546 | Oricon Daily Charts | #14 |  |  |  |
| 10 ธันวาคม พ.ศ. 2546 | Oricon Weekly Charts | #14 | 20,535 | 42,000 | 9 สัปดาห์ |
| 10 ธันวาคม พ.ศ. 2546 | Oricon Monthly Charts |  |  | 42,000 |  |
| 10 ธันวาคม พ.ศ. 2546 | Oricon Yearly Charts |  |  | 42,000 |  |

| ด ค กผลงานโดย คุมิ โคดะ |
| --- | --- |
Affection: TAKE BACK • Trust Your Love • COLOR OF SOUL • So Into You
grow into one: Love across the ocean • M·a·z·e • Real Emotion / 1000 โนะ โคโตบะ
feel my mind: COME WITH ME    •   Gentle Words    •   Crazy 4 U
secret: LOVE & HONEY    •   Chase    •   คิเซคิ    •   Hands    •   Hot Stuff feat.KM-MARKIT
BEST ~first things~: Butterfly    •   Flower    •   Promise / Star
BEST ~second session~: You    •    Birthday Eve    •   D.D.D. feat. SOULHEAD    •   Shake It Up    •   Lies    •   Feel    •   Candy feat. Mr.Blistah    •   No Regret    •   อิมาสุกุโฮชิอิ    •   Kamen    •   WIND    •   Someday / Boys♡Girls
Black Cherry: โคอิโนะทสึโบมิ    •   4 hot wave    •   ยูเมโนะอุตะ / ฟูตาริเดะ...    •   Cherry Girl / อุนเมย์
Kingdom: BUT / ไอโช    •   FREAKY    •   ไอโนะอุตะ    •   LAST ANGEL feat. โทโฮชินกิ    •   Anytime
TRICK: MOON     •   TABOO •   stay with me
BEST ~third universe~ & 8th AL "UNIVERSE: It's All Love! •   3 SPLASH  • Alive / Physical thing • Can We Go Back
Dejavu: Gossip Candy   •   สึคิเดะ สึคิเดะ สึคิเดะ / อะนะตะดะเคะกะ   •   POP DIVA
JAPONESQUE: 4 TIMES   •   ไอโวะโทะเมะนะอิเดะ   •   Love Me Back
ซิงเกิล: Go to the top
ดิจิตอลซิงเกิล: Get It On
คอแลบอเรชันซิงเกิล: the meaning of peace   • Switch/I Only Want to Be with You    •   Won't Be Long
ดูเพิ่มเติม: ผลงานเพลงทั้งหมด
ธงชาตินิการากัว

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 3:5
ประกาศใช้: 4 กันยายน พ.ศ. 2451 (ประกาศใช้ครั้งแรก)  27 สิงหาคม พ.ศ. 2514 (นำกลับมาใช้อีกครั้ง)
ลักษณะ: ธงแถบสีฟ้า-ขาว-ฟ้า กลางแถบสีขาวมีภาพตราแผ่นดิน
 
ธงชาตินิการากัว มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน  ภายในแบ่งเป็นแถบกว้างเท่ากัน 3 แถบ​ ​แถบกลางเป็นสีขาว กลางแถบมีภาพตราแผ่นดินของนิการากัว แถบบนและแถบล่างที่ขนาบอยู่เป็นสีฟ้า  ธงนี้มีต้นแบบมาจากธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง โดยได้แรงบันดาลใจมาจากธงชาติอาร์เจนตินา และได้ประกาศใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2451 และ นำกลับมาใช้อีกครั้งเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2514.
ดวงตราแผ่นดินนี้ มีต้นแบบมาจากตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง โดยสัญลักษณ์ที่ปรากฏในตรานั้น ประกอบด้วยรูปภูเขาไฟ 5 ลูกเหนือท้องทะเล หมายถึง 5 รัฐสมาชิกเดิมของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง หมวกเฟรเจียงสีแดง หมายถึงเสรีภาพ รัศมีดวงอาทิตย์และรุ้งกินน้ำหมายถึงอนาคตอันสดใส รูปเหล่านี้บรรจุในกรอบสามเหลี่ยมสีฟ้า ตอนบนรูปดังกล่าวมีแถบอักษรโค้งเป็นข้อความภาษาสเปนว่า "República de Nicaragua" (สาธารณรัฐนิการากัว) ส่วนตอนล่างมีแถบโค้งข้อความ "América Central"(อเมริกากลาง)
พัฒนาการ

สหมณฑลอเมริกากลาง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| สิงหาคม 1823 - พฤศจิกายน 1824 | ธงศึก ค.ศ. 1823 - 1824 | ค.ศ. 1824 - 1858 | ธงศึก ค.ศ. 1824 - 1858 | มหาสาธารณรัฐอเมริกากลาง (15 กันยายน 1896 - 30 พฤศจิกายน 1898) |
กลางศตวรรษที่ 19 (เมษายน 1854 - 1858 และ ค.ศ. 1873 - 1889)
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| ค.ศ. 1852 - 1854 (อ้างว่ามีการใช้จริง) | ธงชาติ ( ) | ธงพลเรือน ธงเรือราษฎร์ ( ) | ธงราชการ ธงเรือราชการ ( ) |
ศตวรรษที่ 19 - 20
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| รัฐบาลวิลเลียม วอล์คเกอร์ (ค.ศ. 1856 - 1857) | ค.ศ. 1858 - 1873 ค.ศ. 1893 - 1896 | ค.ศ. 1893 - 1896 (อ้างว่ามีการใช้จริง) | ค.ศ. 1896 - 1908 | ค.ศ. 1908 - 1971 | ค.ศ. 1924 |
มัสคีโทโคสท์
| --- | --- |

ค.ศ. 1834 - 1860: ค.ศ. 1860 - 1894
ดูเพิ่ม

ซัลเบอาตี นิการากัว
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาตินิการากัว ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ประวัติธงชาตินิการากัว
ซารูมาน

ซารูมาน (อังกฤษ: Saruman) เป็นตัวละครในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน  ชื่อ ซารูมาน เป็นคำในภาษาเวสทรอนที่มนุษย์แห่งมิดเดิลเอิร์ธใช้เรียกเทพไมอาองค์นี้ พวกเอลฟ์เรียกเขาว่า คูรูเนียร์ ชื่อเดิมของเขาคือ คูรูโม เป็นหนึ่งในห้าไมอาร์ที่ปวงเทพส่งมาช่วยเหลือมิดเดิ้ลเอิร์ธในช่วงยุคที่สาม  โดยเทพไมอาร์ทั้งห้าใช้ร่างจำแลงมาในรูปชายชรา และเรียกตัวเองว่า อิสทาริ หรือ พ่อมด ซารูมานได้รับฉายาว่า พ่อมดขาว เป็นผู้มีพลังอำนาจสูงสุดในหมู่พ่อมดทั้งห้า
ประวัติ

เดิมซารูมานเป็นเทพไมอาในสังกัดของอาวเล  เป็นผู้มีทักษะฝีมือสูง ชื่อของเขา "คูรูโม" ในภาษาเควนยา หรือ "คูรูเนียร์" ในภาษาซินดารินมีความหมายว่า "บุรุษผู้เปี่ยมทักษะ"  เขาเป็นหนึ่งในสองไมอาร์ชุดแรกที่ได้รับเลือกให้มายังมิดเดิลเอิร์ธ  ซารูมานเป็นผู้มีวาทศิลป์ สามารถเกลี้ยกล่อมชักจูงใจผู้คนได้ดี เขาได้ร่วมกับพวกเอลฟ์ชั้นเจ้านาย เช่นกาลาเดรียล และเอลรอนด์ ก่อตั้งสภาขาว เพื่อร่วมมือกันต่อต้านเซารอน
ซารูมานอาศัยอยู่ที่หอคอยออร์ธังก์แห่งไอเซนการ์ด หอคอยเก่าแก่ของอาณาจักรกอนดอร์ ซึ่งในยุคที่สามตกอยู่ในอาณาเขตของแคว้นโรฮัน  เขาจึงได้ครอบครองพาลันเทียร์ดวงหนึ่งที่อยู่ที่หอคอยแห่งนั้น  พร้อมกับหนังสือบันทึกเก่าแก่จำนวนมาก  จึงค้นพบว่าแหวนเอกสูญหายไปตั้งแต่ต้นยุคที่สามได้อย่างไร
ซารูมานร่วมมือกับสภาขาวเพื่อต้านอำนาจเซารอน ขณะเดียวกันเขาก็ออกค้นหาแหวนเอกเองด้วย ด้วยหวังจะเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดเสียเอง เมื่อเซารอนและเหล่าภูตแหวนเรืองอำนาจขึ้น เขาแสร้งทำเป็นยอมร่วมมือด้วย และยกทัพไปโจมตีแคว้นโรฮันเพื่อตัดกำลังไม่ให้โรฮันยกทัพไปช่วยเหลือมินัสทิริธ เมืองหลวงของกอนดอร์ ซึ่งเซารอนจะเป็นฝ่ายยกทัพไปโจมตี
แต่การศึกกับแคว้นโรฮันไม่เป็นไปตามคาด มิหนำฝ่ายมนุษย์ยังได้รับความช่วยเหลือจากพวกเอนท์ ที่พากันยกทัพมาถล่มออร์ธังก์จนหมดหนทางสู้  ซารูมานกับเวิร์มทังสมุนเอกหลบหนีไปยังแคว้นไชร์ แต่ภายหลังซารูมานก็ถูกเวิร์มทังหักหลัง และสังหารเขา หลังจากตายไปแล้ว วิญญาณของเขาได้พยายามจะกลับทวีปอามันแต่ถูกเหล่าปวงเทพปฏิเสธไม่ให้เข้ามาเพราะความชั่วของเขาที่ได้ก่อเอาไว้ ทำให้วิญญาณของเขาต้องคอยวนเวียนทั่วมิดเดิลเอิร์ธไปอย่างชั่วกัปชั่วกัลป์
| ด ค กไอนัวร์ทั้งปวงจากตำนานของเจ>  อาร์. อาร์. โทลคีน |
| --- | --- |
มหาคีตาแห่งไอนัวร์: ไอนูลินดาเล
คณะเทพวาลาร์:  มานเว  อุลโม  อาวเล  โอโรเม  นาโม  เอียร์โม  ทุลคัส 
คณะเทพวาลิแอร์:  วาร์ดา  ยาวันนา  นิเอนนา  เอสเต  ไวเร  วานา  เนสซา 
เทพปัจจามิตร:  มอร์กอธ (หรือเมลคอร์) 
เทพไมอาร์:  เอออนเว  อิลมาเร  ออสเซ  อุยเนน  เซารอน  เมลิอัน  อาริเอน  ทิลิออน  คูรูโม (ซารูมาน)  โอโลริน (แกนดัล์ฟ)  บัลร็อก
ประมุท บุรณศิริ

| ประมุท บูรณศิริ |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – 3 มีนาคม พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี: เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่สมรส: แช่มชื่น บูรณศิริ

ประมุท บูรณศิริ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช อดีตผู้อำนวยการองค์การตลาดเพื่อเกษตรกร (อตก.) และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท ฝาจีบ จำกัด (มหาชน)
การทำงาน

ประมุท บูรณศิริ เป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ฝาจีบ จำกัด (มหาชน) ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการองค์การตลาดเพื่อเกษตรกร (อตก.) ในโควต้าของพรรคกิจสังคม และได้รับแต่งต้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของหม่อมราวงศ์เสนีย์ ปราโมช แต่หลังการอภิปรายในการแถลงนโยบายของรัฐบาล มีการลงมติ ปรากฏว่าเสียงที่ไว้วางใจรัฐบาลมีอยู่ 111 เสียง แต่มีเสียงไม่ไว้วางใจ 152 เสียง จึงต้องพ้นจากตำแหน่งไป โดยยังไม่ได้เริ่มปฏิบัติหน้าที่
เควิน คีแกน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โจเซฟ เควิน คีแกน
ส่วนสูง:  5 ft 8 in (1.73 m)
ตำแหน่ง:  หน้าต่ำ
 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 30 กรกฎาคม 2008 (UTC)
โจเซฟ เควิน คีแกน (เกิด 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951)  หรือที่คนส่วนใหญ่รู้จักในชื่อ เควิน คีแกน เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอังกฤษ
เขาเริ่มค้าแข้งกับสกันทอร์ปยูไนเต็ดใน ค.ศ. 1968 ก่อนที่จะย้ายไปร่วมทีมลิเวอร์พูลใน ค.ศ. 1971 โดยสวมเสื้อเบอร์ 7 ในขณะที่ค้าแข้งอยู่กับลิเวอร์พูลนั้น คีแกนสามารถคว้าแชมป์รายการสำคัญต่างๆมากมาย ได้แก่ ดิวิชันหนึ่ง 3 สมัย, ยูฟ่าคัพ 2 สมัย, เอฟเอคัพ 2 สมัย และยูโรเปียนคัพอีก 1 สมัย เขาติดทีมชาติอังกฤษเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1972 ต่อมาใน ค.ศ. 1977 เขาตัดสินใจย้ายไปร่วมทีมฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา ในการค้าแข้งกับฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟาเขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป 2 สมัยติดต่อกัน คือ 1978 และ 1979 ในฤดูกาลเดียวกันเขาได้เป็นกำลังสำคัญในการพาทีมคว้าแชมป์บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 1978–79 และสามารถคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพในปีถัดมาอีกด้วย หลังจากนั้นเขาก็ได้ย้ายไปร่วมทีมเซาแทมป์ตันเป็นเวลา 2 ฤดูกาล ก่อนที่จะย้ายไปค้าแข้งกับนิวคาสเซิลใน ค.ศ. 1984 และสามารถพาทีมเลื่อนชั้นได้สำเร็จ ก่อนที่จะประกาศเลิกเล่นฟุตบอลในอีก 2 ปีถัดมา ในขณะที่ติดทีมชาติอังกฤษทั้งหมด 63 นัด และยิงได้ 21 ประตู
ใน ค.ศ. 1992 เขากลับสู่นิวคาสเซิลอีกครั้งในฐานะผู้จัดการทีม และพาทีมเลื่อนชั้นสู่ลีกสูงสุดในฐานะแชมป์ได้สำเร็จ หลังจากเลื่อนชั้นแล้วคีแกนพาทีมคว้าอันดับ 2 ในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1995–96 หลังจากนั้นเขาก็ได้ย้ายไปคุมฟูลัม ก่อนที่จะเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมชาติอังกฤษใน ค.ศ. 1999 แต่คุมทีมเพียงแค่ปีเดียวเขาก็ขอลาออกจากตำแหน่ง ปีถัดมาคีแกนตัดสินใจเขาดำรงตำแหน่งผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ซิตี และคุมทีมได้นาน 4 ปี ก็ขอลาออกจากตำแหน่ง หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับฟุตบอลอีกเลยเป็นเวลา 3 ปี ก่อนที่จะกลับมาคุมนิวคาสเซิลอีกเป็นครั้งที่ 2 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 แต่หลังจากนั้นเขาก็ได้ลาออกจากตำแหน่งในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2008 เนื่องจากขัดแย้งกับบอร์ดบริหารของสโมสร
สมัยเป็นนักเตะ

เควิน คีแกน เริ่มต้นเป็นนักฟุตบอลจากการเป็นเด็กฝึกหัดของสกันทอร์ป ก่อนที่จะย้ายเข้าสู่ลิเวอร์พูลด้วยค่าตัว 35,000 ปอนด์ คีแกนได้ลงเล่นเกมแรกให้ทีมชาติอังกฤษเจอกับทีมชาติเวลส์ ที่คาร์ดิฟฟ์ ก่อนจะช่วยลิเวอร์พูลคว้าแชมป์ลีก 3 สมัยใน 3 ปีแรกที่แอนฟีลด์ ต่อมาในปี 1973 ลิเวอร์พูลได้แชมป์ ยูฟ่าคัพ หลังจากสามารถเอาชนะโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัคได้สำเร็จ 3 ปีต่อมา คีแกนได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีหลังพาลิเวอร์พูลชนะบรูเกส 4-3 ในประตูรวมคว้าแชมป์ ยูฟ่าคัพ อีกสมัย
คีแกนนั้นถือได้ว่าเป็นกำลังสำคัญที่พาลิเวอร์พูลคว้าแชมป์ ยูโรเปียนคัพ เป็นครั้งแรกหลังชนะกลัดบัค ก่อนที่เขาจะย้ายสู่ ฮัมบวร์ค ด้วยค่าตัว 500,000 ปอนด์ ในปี 1977 ฮัมบวร์คได้แชมป์บุนเดิสลีกาและคีแกนก็ได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล 1977–78 โดยฤดูกาลถัดมาเขายังได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปียุโรปอีกด้วย ในปี 1980 คีแกนตัดสินใจย้ายไปร่วมทีมเซาแทมป์ตันด้วยค่าตัว 420,000. ปอนด์ เขาได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ ก่อนย้ายสู่นิวคาสเซิลด้วยค่าตัว 100,000 ปอนด์ คีแกนเล่นได้อย่างยอดเยี่ยม โดยเขาลงเล่นให้กับนิวคาสเซิลไปทั้งหมด 78 นัด ยิงได้ 48 ประตู ก่อนจะประกาศเลิกเล่นในปี 1984
รวมคีแกนลงเล่นให้กับทุกสโมสรไป 592 นัด ยิงได้ 204 ประตู และลงเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษทั้งหมด 63 นัด ยิงได้ 21 ประตู
บทบาทในฐานะผู้จัดการทีม > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1992–1997)

เควิน คีแกน กลับสู่วงการฟุตบอลอีกครั้งในฐานะผู้จัดการทีมนิวคาสเซิล คุมทีมได้ 1 ปี คีแกนสามารถพานิวคาสเซิลเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ชิพได้ในฐานะแชมป์ดิวิชั่น 1 เดิม พร้อมได้รับรางวัลผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของดิวิชั่น 1 ด้วย ต่อมาในปี 1994 คีแกนได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการด้านฟุตบอลของนิวคาสเซิล ก่อนต่อสัญญากับทีมออกไปอีกรวม 10 ปี ต่อมานิวคาสเซิลจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 6 ในพรีเมียร์ชิพ ในปี 1996 นิวคาสเซิลเป็นได้เพียงรองแชมป์ของพรีเมียร์ชิพเท่านั้น โดยก่อนหน้านี้นิวคาสเซิลนำแมนฯ ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นแชมป์ในปีนั้นห่างถึง 12 คะแนน และคีแกนยังมีปากเสียงกับเซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผ่านการให้สัมภาษณ์ทางทีวี ก่อนที่เขาจะประกาศลาออกจากตำแหน่งในเวลาต่อมา
บทบาทในฐานะผู้จัดการทีม > ฟูลัมและทีมชาติอังกฤษ (1998–2000)

ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1997 คีแกนได้กลับสู่วงการฟุตบอลอีกครั้ง ในฐานะ COO ของฟูลัม ต่อมาคีแกนได้ตัดสินใจปลด เรย์ วิลกินส์ ผู้จัดการทีม ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเขาออกจากตำแหน่ง หลังคุมทีมได้เพียง 7 เดือนก่อนที่คีแกนจะรับหน้าที่เอง ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 คีแกนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมชาติอังกฤษเป็นเวลา 4 นัด ก่อนต่อสัญญา พร้อมทำทีมฟูลัมไปด้วยซึ่งคีแกนก็ได้พาสโมสรคว้าแชมป์ ดิวิชั่น 2 หลังจากนั้นวันที่ 6 พฤษภาคม คีแกนได้เปิดเผยผ่านรายการทีวีว่าจะสละตำแหน่ง COO ของฟูลัม เพื่อมาคุมทีมชาติอังกฤษเต็มตัว ต่อมาวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2000 ทีมชาติอังกฤษเริ่มต้นทัวร์นาเมนต์เวิลด์คัพได้อย่างน่าผิดหวัง หลังจากพ่ายแพ้ทีมชาติเยอรมัน 1-0 รอบคัดเลือก ซึ่งเป็นเกมสุดท้ายที่เวมบลีย์ ก่อนที่จะถูกรื้อสร้างใหม่ ก่อนที่คีแกนจะเข้าหารือกับเอฟเอ และขอลาออกจากตำแหน่งในวันเดียวกัน
บทบาทในฐานะผู้จัดการทีม > แมนเชสเตอร์ซิตี (2001–2005)

ในปี 2001 เควิน คีแกน ได้ตัดสินใจเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ซิตี โดยคีแกนสามารถพาทีมคว้าแชมป์ดิวิชั่น 1 ตั้งแต่ปีแรกที่รับตำแหน่ง โดยทีมยิงไป 108 ประตู จบฤดูกาลด้วย 99 คะแนน หลังจากนั้นในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2004 แมนเชสเตอร์ซิตีแพ้เอฟเวอร์ตันที่เหลือ 10 คน 1-0 เป็นความปราชัยเกมที่ 3 ในรอบ 5 เกมแรกพรีเมียร์ลีก ของฤดูกาลใหม่ ทำให้คีแกนเริ่มกดดัน พร้อมมีข่าวว่ากำลังจะถูกไล่ออก ต่อมาในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2005 คีแกนตัดสินใจลาออกจากสโมสรด้วยข้อตกลงที่มีผลทันที หลังจากที่พ่ายแพ้โบลตันคาบ้าน 1-0