มณฑลกุ้ยโจว

| มณฑลกุ้ยโจว 贵州省 |
| --- | --- |
มณฑล
การถอดเสียงชื่อมณฑล
 • ภาษาจีน: กุ้ยโจวเฉิ่ง (贵州省 Guìzhōu Shěng)
 • อักษรย่อ: GZ / เฉียน (黔 Qián) หรือ กุ้ย (贵 Guì)
น้ำตกหฺวังกั่วชู่ น้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลกุ้ยโจว
พิกัด: 26°50′N 106°50′E﻿ / ﻿26.833°N 106.833°E﻿ / 26.833; 106.833
ตั้งชื่อจาก: กุ้ย – ภูเขากุ้ย   โจว – เขตการปกครองในประวัติศาสตร์จีน
เมืองหลวง (และเมืองใหญ่สุด): กุ้ยหยาง
เขตการปกครอง: 9 จังหวัด, 88 อำเภอ, 1539 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: ซุน จื้อกัง (孙志刚)
 • ผู้ว่าราชการ: เชิ่น อี้ฉิน (谌贻琴)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 176,167 ตร.กม. (68,018 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 16
ความสูงจุดสูงสุด: 2,900 เมตร (9,500 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด: 34,746,468 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 19
 • ความหนาแน่น: 200 คน/ตร.กม. (510 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 18
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์: ฮั่น - 62% ม้ง - 12% ปู้อี - 8% ต้ง - 5% ตูเจีย - 4% ยี่ - 2% Gelao - 2% สุย - 1% อื่น ๆ - 2%
 • ภาษาและภาษาถิ่น: ภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้
รหัส ISO 3166: CN-GZ
GDP (ค.ศ. 2017 ): 1.35 ล้านล้านเหรินหมินปี้ 200.55 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 25)
 • ต่อหัว: 37,956 เหรินหมินปี้ 5,622 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 29)
HDI (ค.ศ. 2018):  0.680  ปานกลาง · อันดับที่ 29
เว็บไซต์: http://www.gzgov.gov.cn (อักษรจีนตัวย่อ)
มณฑลกุ้ยโจว (จีนตัวย่อ: 贵州省; จีนตัวเต็ม: 貴州省; พินอิน: Guìzhōu Shěng) หรือเดิมไทยเรียกว่า กุยจิว เป็นมณฑลหนึ่งที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของมณฑลคือ กุ้ยหยาง ตั้งอยู่ตอนกลางของมณฑล มณฑลกุ้ยโจวติดต่อกับเขตปกครองตนเองกว่างซีทางทิศใต้ ติดมณฑลยูนนานทางทิศตะวันตก ติดมณฑลเสฉวนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดเทศบาลนครฉงชิ่งทางทิศเหนือ และมณฑลหูหนานทางทิศตะวันออก ประชากรของมณฑลมีประมาณ 34 ล้านคน เป็นมณฑลที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 19 ของประเทศจีน
พื้นที่ของมณฑลกุ้ยโจวเดิมเป็นที่ตั้งของอาณาจักรเตียน โดยต่อมาอาณาจักรเตียนได้ถูกผนวกเข้ากับแผ่นดินราชวงศ์ฮั่นเมื่อ 106 ปีก่อนคริสตกาล มณฑลกุ้ยโจวได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1413 ในสมัยราชวงศ์หมิง หลังจากการโค่นล้มราชวงศ์ชิงในปี ค.ศ. 1911 และมาตามด้วยการเกิดสงครามกลางเมืองจีน พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนได้เข้าลี้ภัยในมณฑลกุ้ยโจวระหว่างการเดินทัพทางไกลในช่วงปี ค.ศ. 1934 และ 1935 และหลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน เหมา เจ๋อตงได้ส่งเสริมการย้ายอุตสาหกรรมหนักเข้ามายังมณฑลภายในประเทศดังเช่นมณฑลกุ้ยโจว เพื่อป้องกันการโจมตีจากโซเวียตและอเมริกา
เมื่อเทียบกับมณฑลอื่น ๆ ในประเทศจีน มณฑลกุ้ยโจวไม่ได้รับประโยชน์มากนักจากการปฏิรูปเศรษฐกิจจีน มณฑลกุ้ยโจวอุดมไปด้วยทรัพยากรทางธรรมชาติและทางวัฒนธรรม อุตสาหกรรมที่เป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจในมณฑล ได้แก่ อุตสาหกรรมป่าไม้ อุตสาหกรรมพลังงาน และการทำเหมืองแร่ แต่ถึงกระนั้น มณฑลกุ้ยโจวก็ยังถือว่าเป็นมณฑลที่ค่อนข้างยากจนและเศรษฐกิจยังไม่พัฒนา โดยมีจีดีพีต่อหัวต่ำเป็นอันดับสามในประเทศจีน นำหน้าเพียงมณฑลกานซู และมณฑลยูนนานที่ตั้งอยู่ติดกัน อย่างไรก็ตาม มณฑลกุ้ยโจวนั้นเป็นหนึ่งในมณฑลที่เศรษฐกิจเติบโตเร็วที่สุดในประเทศจีน โดยรัฐบาลจีนกำลังมุ่งพัฒนากุ้ยโจวเพื่อให้เป็นศูนย์กลางด้านข้อมูล (data hub)
มณฑลกุ้ยโจวตั้งอยู่บนส่วนตะวันออกของที่ราบสูงยฺหวินกุ้ย มีลักษณะภูมิประเทศเต็มไปด้วยภูเขา โดยทางตะวันตกและตอนกลางเป็นที่สูง ในด้านประชากรศาสตร์ กุ้ยโจวเป็นหนึ่งในมณฑลที่มีความหลากหลายมากที่สุดในประเทศจีน โดยมีประชากรชนกลุ่มน้อยมากกว่าร้อยละ 37 ของประชากรทั้งหมด ประกอบด้วย ม้ง, ปู้อี, ต้ง, ตูเจีย และ Yi ซึ่งพูดภาษาที่แตกต่างจากภาษาจีน ภาษาหลักที่ใช้พูดในมณฑลกุ้ยโจว คือ ภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาจีนกลาง