stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอหนองจิก
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอหนองจิกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 ตำบล 74 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เกาะเปาะ |  |  |  | (Ko Po) |  |  |  | 3 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 7. | บ่อทอง |  |  |  | (Bo Thong) |  |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 2. | คอลอตันหยง |  |  |  | (Kholo Tanyong) |  |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 8. | บางเขา |  |  |  | (Bang Khao) |  |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 3. | ดอนรัก |  |  |  | (Don Rak) |  |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 9. | บางตาวา |  |  |  | (Bang Tawa) |  |  |  | 2 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ดาโต๊ะ |  |  |  | (Dato) |  |  |  | 5 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 10. | ปุโละปุโย |  |  |  | (Pulo Puyo) |  |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 5. | ตุยง |  |  |  | (Tuyong) |  |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 11. | ยาบี |  |  |  | (Yabi) |  |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |
| 6. | ท่ากำชำ |  |  |  | (Tha Kamcham) |  |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 12. | ลิปะสะโง |  |  |  | (Lipa Sa-ngo) |  |  |  | 5 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอหนองจิกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลบ่อทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อทองทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลบางเขา
เทศบาลตำบลหนองจิก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลตุยง
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะเปาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะเปาะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคอลอตันหยง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคอลอตันหยงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนรัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนรักทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดาโต๊ะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดาโต๊ะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตุยง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตุยง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองจิก)
องค์การบริหารส่วนตำบลท่ากำชำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากำชำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางเขา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเขา (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ่อทอง)
องค์การบริหารส่วนตำบลบางตาวา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางตาวาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปุโละปุโย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปุโละปุโยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลยาบี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยาบีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลลิปะสะโง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลิปะสะโงทั้งตำบล
ประชากร

เชื้อชาติ ส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายูและชาวไทย
ศาสนา มีผู้นับถือศาสนาอิสลามร้อยละ 89 และนับถือศาสนาพุทธร้อยละ 11
อาชีพ เป็นชาวประมง ทำนา ทำไร่ และทำสวน
การคมนาคม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418
แหล่งข้อมูลอื่น

6°48′02″N 101°10′13″E﻿ / ﻿6.80054°N 101.17035°E﻿ / 6.80054; 101.17035
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ อำเภอหนองจิก
แผนที่ จาก มัลติแมป โกลบอลไกด์ หรือ กูเกิลแผนที่
ภาพถ่ายทางอากาศ จาก เทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
ภาพถ่ายดาวเทียม จาก วิกิแมเปีย
เจนตีเล เบลลีนี

เจ็นทิเล เบลลินี (ภาษาอังกฤษ: Gentile Bellini) (ค.ศ. 1429 - ค.ศ. 1507) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน
เจ็นทิเล เบลลินีเกิดราว ค.ศ.1429 ที่ เวนิส, ประเทศอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1507 เจ็นทิเลเป็นบุตรของจัคโคโป เบลลินี (Jacopo Bellini) เจ็นทิเลเป็นชื่อที่ตั้งตามเจ็นทิเล ดา ฟาเบรียโน (Gentile da Fabriano) ผู้เป็นครูของจัคโคโป เจ็นทิเล เบลลินีเป็นช่างเขียนประจำราชสำนักของดยุคแห่งเวนิสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1474
งานส่วนใหญ่ของเจ็นทิเลที่ยังเหลืออยู่เป็นงานชิ้นใหญ่ในสิ่งก่อสร้างสาธารณะรวมทั้งภาพเขียนสำหรับ Scuola Grande di San Marco เมื่อคริสต์ทศศตวรรษ 1470 ที่เขียนร่วมกับน้องชายจิโอวานนี เบลลินี สถานศึกษาแห่งเซนต์จอห์นอีแวนเจลลิสจ้างเจ็นทิเลให้เชียนภาพเรื่องราว เจ็นทิเลเขียนภาพเขียนสีน้ำมันบนผ้าใบ ภาพที่สวยที่สุดคือภาพ “ขบวนแห่มหากางเขนที่จัตุรัสซานมาร์โค” (Procession of the True Cross in Piazza San Marco) เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1496 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ Gallerie dell'Accademia ที่เวนิส  เจ็นทิเลเขียนภาพชายผู้เห็นปาฏิหาริย์ที่จัตุรัสซึ่งเป็นภาพเขียนที่นำความนิยมมาสู่สถานศึกษาแห่งเซนต์จอห์น
ดูเพิ่ม

ศิลปะเรอเนซองส์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ็นทิเล เบลลินี
อิสระพงศ์ โสพิกุล

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อิสระพงศ์ โสพิกุล
วันเกิด:   (1995-03-21) 21 มีนาคม ค.ศ. 1995 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  อำเภอยี่งอ จังหวัดนราธิวาส ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สโมสรฟุตบอลตรัง
หมายเลข:  1
สโมสรเยาวชน
2010-2011:  สโมสรฟุตบอลตรัง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012-2015 |  สโมสรฟุตบอลตรัง |  18 |   |
| 2017-2018 |  สโมสรฟุตบอลพัทลุง |  14 |   |
| 2018-2019 |  สโมสรฟุตบอลสุราษฎร์ธานี ซิตี้ |  14 |   |
| 2019-2020 |  สโมสรฟุตบอลตรัง |  0 |   |
| 2020-2021 |  สโมสรฟุตบอลยังสิงห์ หาดใหญ่ ยูไนเต็ด |   |   |
ทีมชาติ
| 2011- |  เยาวชนทีมชาติไทย U15 |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
อิสระพงศ์ โสพิกุล ชื่อเล่น ทัวร์ เกิดวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2538 เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลตรัง ใน ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2563
ประวัติ

อิสระพงศ์  โสพิกุล เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2538 ที่อำเภอยี่งอ จังหวัดนราธิวาส
การศึกษา
ระดับอนุบาล : โรงเรียนพิพัฒน์ทักษิณ อ.ยี่งอ จ.นราธิวาส
ระดับประถมศึกษา : โรงเรียนบ้านยี่งอ อ.ยี่งอ จ.นราธิวาส
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น : โรงเรียนกีฬาจังหวัดยะลา,โรงเรียนกีฬาจังหวัดตรัง
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย : โรงเรียนกีฬาจังหวัดตรัง
ระดับอุดมศึกษา : ปัจจุบันศึกษาที่สถาบันพละศึกษาจังหวัดตรัง
เจ้า ทัวร์ อิสระพงศ์ลงเล่นให้ตรังเอฟซีเป็นครั้งแรก อย่างเป็นทางการในวัยเพียง 18ปี ในรายการฟุตบอลโตโยต้าลีกคัพ 2014 รอบ 32 ทีมสุดท้าย เจอทีมสุดแกร่งจาก โตโยต้าไทยพรีเมียร์ลีก  "ชัยนาท ฮอร์นบิล"
และในรายการ AIS ลีกภูมิภาคD2โซนภาคใต้ เจ้าทัวร์ ได้ประเดิมสนามให้กับตรังเอฟซี ในวัยเพียง 19 ปี (ตรังเอฟซี vs พังงาเอฟซี) ซึ่งโชว์ฟอร์มได้อย่างเหนียวแน่น จึงได้คัดเลือกให้ติด 11 ตัวจิงผู้เล่นยอดเยี่ยมในสัปดาห์แรก ของฤดูกาล2015
ฤดูกาล2017 
เข้ามาเฝ้าเสาในถิ่น อีแอ่นเหินฟ้า สโมสรฟุตบอลพัทลุง โดยมี “โค้ชเณร” วัชรินทร์ สุวรรณวงค์ เป็นเฮ็ดโค้ช และ สจ.ป้อม”วิศิษฐ์ กาญจโนภาส เป็น ผจก.ทีม
โตโยต้า ลีกคัพ 2562

ชนะ สตูล 2-1 Toyota  120 นาที
ชนะ ภูเก็ต 1-0 Toyota  90 นาที
ชนะ แอร์ฟอร์ต 2-1 Toyota  120 นาที
ชนะ ตราด 3-1  Toyota  120 นาที
เชียงราย เจ็บ🚨
ช้าง เอฟเอคัพ 2562

ชนะ ครัวณภัส 6-0 FA 90 นาที
ชนะ นครราชสีมา ห้วยแถลง 3-1 FA 60 นาที 🚨เจ็บ
ชนะ นครปฐม 4-2 FA  120 นาที
แพ้  นครราชสีมา มาสด้า 4-0 FA 90 นาที
ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2562 – โซนภาคใต้

ชนะ  หาดใหญ่ ซิตี้ 1-0 90 นาที
ชนะ  ยาลอ 3-1 90 นาที
ชนะ  พัทลุง 0-1 90 นาที
เสมอ พัทลุง 0-0 ลงนาที80+ 10 นาที
เสมอ เมืองคอน 3-3 90นาที
เสมอ ปัตตานีfc 2-2 90 นาที
จำนวน นัด ปี 2562

ลีก 6 นัด
ถ้วยFA  4 นัด
ถ้วยToyota 4 นีด
รวม 14 นัด เวลาในการลงเล่น 1,270 นาที ไม่รวมทดเวลาบาทเจ็บ
ทีมชาติ > ชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 15 ปี

อิสระพงศ์ลงเล่นในระดับชาติให้ทีมชาติไทยเป็นครั้งแรก ในรายการฟุตบอลเยาวชนอายุ 15 ปีชิงแชมป์โรงเรียนกีฬานานาชาติ 2010 ที่ประเทศสิงคโปร์ โดยมี อ.ปรีชาพัฒน์ ปยุตเรืองกิตติ์ เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน และสามารถคว้าแชมป์ ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลเยาวชน 15 ปีโรงเรียนกีฬานานาชาติ ปี 2553
เกียรติประวัติ

แชมป์ไพรมินิเตอร์ ภาคใต้ 14 ปี  ปี 2551 (กัปตันทีม u-14)
แชมป์ไพรมินิเตอร์ ภาคใต้ 14 ปี  ปี 2552 (กัปตันทีม u-14)
ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลเยาวชน 15 ปีโรงเรียนกีฬานานาชาติ ปี 2553 ที่ประเทศสิงคโบร์
ตัวแทนภาคใต้ จำนวน 10 คน เข้าค่ายฟุตบอลขั้นสูงจากทีมโค้ชมืออาชีพ ใน โครงการ "มูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ ฟุตบอลแคมป์ 2554"
สกู๊ป สตาร์ภูธร อิสระพงศ์ โสพิกุล "เจ้าทัวร์ นายทวารจอมหนึบแห่งบางนรา" ของหนังสือพิมพ์สยามกีฬาลีกไทย 2554
ฝึกทักษะฟุตบอลพื้นฐาน สโมสรพรีเมียร์ลีก อังกฤษ   Tottenham Hotspur F.C.  ณ เมือง ลอนดอน ประเทศ อังกฤษ 2555
ชนะเลิศฟุตบอลงานเฉลิมพระชนมพรรษา ประจำปี 2555 และได้รับรางวัล"แมนออฟเดอะแมตช์" ในแมตช์ชิงชนะเลิศฟุตบอลงานเฉลิมพระชนมพรรษา ประจำปี 2555
ชนะเลิศกีฬาฟุตบอลสถาบันพละศึกษาแห่งประเทศไทย 2556
กัปตันทีมตรังเอฟซี u-19 แข่งขันฟุตบอลเยาวชนชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย "โค้กคัพ" ครั้งที่ 17  ปี 2556
กัปตันทีมตรังเอฟซี u-19 "ชนะเลิศภาคใต้"แข่งขันฟุตบอลเยาวชนชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย "โค้กคัพ" ครั้งที่ 18  ปี 2557
เกียรติประวัติ > รางวัลระดับทีมชาติ

รายการฟุตบอลเยาวชนอายุ 15 ปีชิงแชมป์โรงเรียนกีฬานานาชาติ 2010 ที่ประเทศสิงคโปร์  2010 :ชนะเลิศ
อูตางาวะ คูนิซาดะ

อูตางาวะ คูนิซาดะ (ญี่ปุ่น: 歌川国貞; โรมาจิ: Utagawa Kunisada) (ค.ศ. 1786 - ค.ศ. 1865) เป็นจิตรกรภาพพิมพ์แกะไม้อูกิโยะชาวญี่ปุ่นคนสำคัญและมีชื่อเสียงของคริสต์ศตวรรษที่ 19
คูนิซาดะและประวัติศาสตร์ศิลปะ

ในตอนปลายของสมัยเอโดะ (ค.ศ. 1600 – ค.ศ. 1867) ฮิโรชิเงะ คูนิโยชิ (Kuniyoshi) และคูนิซาดะเป็นศิลปินสามคนที่เป็นตัวแทนอันดีของการสร้างงานภาพพิมพ์สีของญี่ปุ่นของเอโดะ แต่ในบรรดานักสะสมภาพพิมพ์ญี่ปุ่นชาวยุโรปและอเมริกันที่เริ่มขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ถือว่างานของจิตรกรทั้งสามเป็นที่มีคุณภาพด้อยกว่างานอูกิโยะแบบคลาสสิก ซึ่งเป็นผลทำให้ความนิยมภาพพิมพ์ของศิลปินทั้งสามลดถอยลง และทำให้ได้ชื่อว่าเป็นงานศิลปะของ "ความฟุ้งเฟ้อ" (decadent)
เมื่อมาถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 และคริสต์ทศวรรษ 1970 งานของฮิโรชิเงะ และ คูนิโยชิก็ได้รับการนำมาพิจารณาใหม่ที่ทำให้ได้รับการยกฐานะว่าเป็นปรมาจารย์ของศิลปะภาพพิมพ์ แต่งานของคูนิซาดะก็ยังคงไม่ได้รับการเลื่อนฐานะให้เท่าเทียมกับจิตรกรทั้งสองดังกล่าว ยกเว้นแต่ภาพเหมือนนักแสดง (Yakusha-e) และภาพเหมือนของสตรีผู้มีความงาม (บิจิงงะ) ที่เขียนในระยะแรกของการเป็นศิลปิน และงานเขียนภาพเหมือนของศีรษะของนักแสดงในบั้นปลายของชีวิตแล้ว งานอื่น ๆ นอกไปจากนั้นของคูนิซาดะก็ถือกันว่าเป็นงานที่มีคุณภาพต่ำ จนกระทั่งเมื่อมาถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อยาน ฟาน เดิสบวร์กเขียนหนังสือเกี่ยวกับการวิวัฒนาการของงานศิลปะของคูนิซาดะ และเมื่อเซบาสเตียน อิซเซิร์ดเขียนงานศึกษาอย่างละเอียดเกี่ยวกับผลงานของคูนิซาดะ ทัศนคติเกี่ยวกับคูนิซาดะจึงได้เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงว่าเป็นจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของศิลปะภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น
ประวัติ

แม้ว่าเรื่องราวชีวิตของคูนิซาดะจะไม่มีรายละเอียดเท่าใดนัก แต่ก็มีบางสิ่งบางอย่างที่ทราบกันเป็นที่แน่นอน คูนิซาดะเกิดในปี ค.ศ. 1786 ที่ฮนโจะ (Honjo) ทางตะวันออกของเอโดะ ชื่อเดิมคือซูมิดะ โชโงโรที่ 9 (角田庄五朗) และรู้จักกันในชื่อซูมิดะ โชโซ (角田庄蔵) ด้วย ครอบครัวมีกิจการที่สืบกันมาในตระกูลทำเรือข้ามฟากที่ทำรายได้ให้แก่ครอบครัว บิดาของคูนิซาดะเป็นกวีสมัครเล่นที่มีชื่อเสียงพอสมควรผู้มาเสียชีวิตเพียงปีเดียวหลังจากที่คูนิซาดะเกิด ดูเหมือนว่าคูนิซาดะจะมีพรสวรรค์ทางการเขียนภาพมาตั้งแต่ยังเด็ก
งานร่างในช่วงแรกสร้างความประทับใจให้แก่โทโยกูนิ (Toyokuni) ผู้เป็นปรมาจารย์ของสำนักศิลปินอูตางาวะและเป็นช่างออกแบบภาพพิมพ์ของภาพเหมือนของนักแสดงคาบูกิคนสำคัญ ราวปี ค.ศ. 1800 หรือไม่นานหลังจากนั้นคูนิซาดะก็ได้รับเข้าศึกษาโดยโทโยกูนิในฐานะเป็นศิลปินฝึกหัด และต่อมาก็ได้รับชื่อศิลปินตามธรรมเนียมญี่ปุ่นว่า "คูนิซาดะ" ที่พยางค์แรก คูนิ มาจากอักษรคันจิตัวที่สองของชื่อศิลปินของอาจารย์โทโยกูนิ
งานพิมพ์แรกที่ทราบลงวันที่ในปี ค.ศ. 1807 ที่มีลักษณะการออกแบบที่เด่น และต่อมางานพิมพ์ที่ทำระหว่าง ค.ศ. 1809 ถึง  ค.ศ. 1810 แต่ในปี ค.ศ. 1808 คูนิซาดะก็เริ่มเขียนภาพประกอบให้กับหนังสือประกอบภาพ และเริ่มเป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย ในปี ค.ศ. 1809 คูนิซาดะก็ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น "ดาราของจิตรกร" ของสำนักศิลปินอูตางาวะ และไม่นานหลังจากนั้นก็ได้รับการเปรียบเทียบว่ามีฝีมืออย่างน้อยก็เท่าเทียมกันกับอาจารย์ในด้านการเขียนภาพประกอบ
ภาพเหมือนของนักแสดงภาพแรกที่คูนิซาดะเขียนในไม่ปี  ค.ศ. 1808 ก็ปี ค.ศ. 1809 และภาพชุดบิจิงงะและภูมิทัศน์ของเอโดะก็เริ่มทำในช่วงเดียวกัน เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1813 คูนิซาดะก็กลายเป็น "ดารา" ของบรรดาศิลปินในเอโดะ (รายชื่อศิลปินยอดนิยมร่วมสมัยลำดับคูนิซาดะไว้เป็นที่สองรองจากโทโยกูนิ) คูนิซาดะดำรงความเป็นผู้นำทางศิลปะภาพพิมพ์แกะไม้ต่อมาจนกระทั่งมาเสียชีวิตเมื่อต้นปี  ค.ศ. 1865
ราวต้นปี ค.ศ. 1810 คูนิซาดะก็เริ่มใช้ชื่อ "โกโตเต" (Gototei) ที่เป็นนัยยะถึงกิจการเรือข้ามฟากของบิดา ชื่อนี้ใช้ในการวาดออกแบบภาพดาราคาบูกิเกือบทุกชิ้นมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1842 ราวปี ค.ศ. 1825 คูนิซาดะก็เริ่มใช้ชื่อ "โคโจโระ" (Kochoro) ในการวาดภาพที่ไม่เกี่ยวกับคาบูกิ ชื่อนี้มาจากการรวมนามแฝงของปรมาจารย์ทางจิตรกรรมฮานาบูซะ อิตโจ (Hanabusa Itcho) และฮานาบูซะ อิกเก (Hanabusa Ikkei) ผู้ดำเนินตามรอยอิตโจ ที่คูนิซาดะเริ่มเรียนแนวศิลปะการเขียนแบบใหม่ระหว่างปี ค.ศ. 1824 ถึงปี ค.ศ. 1825
เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1844 คูนิซาดะจึงได้รับชื่อศิลปินของอาจารย์โทโยกูนิมาใช้ โดยเริ่มด้วยการลงชื่อว่า "คูนิซาดะผู้มาใช้ชื่อโทโยกูนิที่ 2" อยู่ชั่วระยะหนึ่ง ระหว่างปี ค.ศ. 1844 ถึงปี ค.ศ. 1845 คูนิซาดะก็ลงชื่องานทุกชิ้นว่า "โทโยกูนิ" (บางครั้งก็เพิ่มชื่อห้องเขียนภาพหน้าชื่อเป็น "โคโจโระ โทโยกูนิ" และ "อิชิโยไซ โทโยกูนิ") แม้ว่าคูนิซาดะจะเรียกตนเองว่า "โทโยกูนิที่ 2" แต่อันที่จริงแล้วคูนิซาดะควรจะเป็น "โทโยกูนิที่ 3" ซึ่งก็ยังคงเป็นปัญหาที่ยังไม่ลงตัวถึงสาเหตุที่คูนิซาดะละเลยโทโยกูนิผู้เป็นทั้งลูกศิษย์และลูกเขยของโทโยกูนิผู้ที่ก็ได้รับชื่อศิลปิน "โทโยกูนิ" เช่นกันและได้เป็นผู้นำของสำนักศิลปินอูตางาวะอย่างถูกต้องระหว่างปี ค.ศ. 1825 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1835
วันเสียชีวิตของคูนิซาดะตรงกับวันที่ 15 ของเดือนสิบสองของปีแรกของเก็นจิ แหล่งข้อมูลหลายแหล่งให้ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องเป็นปี ค.ศ. 1864 อันที่จริงแล้ววันที่ของปฏิทินจีน/ญี่ปุ่นตรงกับวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1865 ของปฏิทินจูเลียน
งานศิลปะ

ตั้งแต่เริ่มเป็นศิลปินจนกระทั่งเสียชีวิตคูนิซาดะก็เป็นผู้นำแนวนิยมใหม่ทางด้านศิลปะภาพพิมพ์แกะไม้ของญี่ปุ่นมาโดยตลอด และเป็นผู้มีหัวก้าวหน้าและรู้ใจตลาด ขณะเดียวกันก็วิวัฒนาการผลงานและลักษณะการสร้างงานศิลปะของตนเองอยู่ตลอดเวลา บางครั้งการเปลี่ยนแปลงก็เป็นการเปลี่ยนแปลงที่สร้างแนวทางใหม่และไม่ขังตัวอยู่กับกรอบงานศิลปะที่ตั้งกันขึ้นมาโดยศิลปินร่วมสมัยบางท่าน
นอกจากนั้นแล้วก็ยังสร้างผลงานไว้เป็นจำนวนมาก ที่กล่าวกันว่างานเขียนของคูนิซาดะมีด้วยกันราว 14,500 ชิ้น หรือ 22,500 แผ่น ซึ่งอาจจะเป็นไปได้ว่าคูนิซาดะอาจจะออกแบบพิมพ์แกะไม้ราวระหว่าง 20,000 ถึง 25,000 แบบด้วยตนเอง หรือ 35,000 ถึง 40,000 แผ่น
นอกจากงานตามแบบตระกูลงานของสำนักศิลปินอูตางาวะแล้ว งานส่วนใหญ่ของคูนิซาดะก็เป็นภาพพิมพ์ของคาบูกิและนักแสดง ราว 60% ของงานออกแบบอยู่ในกลุ่มนี้ นอกจากนั้นแล้วก็เป็นงานบิจิงงะหรือภาพสตรีราว 15% ซึ่งมากกว่าศิลปินร่วมสมัยผู้ใด ระหว่างปี ค.ศ. 1820 ถึงปี ค.ศ. 1860 คูนิซาดะก็สร้างงานภาพเหมือนเป็นจำนวนมากของนักมวยปล้ำซูโม่ และระหว่างปี ค.ศ. 1835 ถึงปี ค.ศ. 1850 ก็แทบจะเป็นผู้เดียวที่ผูกขาดการเขียนภาพพิมพ์เก็นจิ จนกระทั่งหลังจาก ค.ศ. 1850 เท่านั้นที่ศิลปินผู้อื่นเริ่มจะสร้างงานศิลปะในแบบที่คล้ายกับที่ว่า นอกจากนั้นแล้วคูนิซาดะก็ยังออกแบบซูริโมโนะ
งานเขียนคูนิซาดะที่ได้รับจ้างเป็นการส่วนตัวไม่ค่อยเป็นที่ทราบกันเท่าใดนัก และสามารถที่จะเปรียบเทียบได้กับปรมาจารย์ภาพอูกิโยะอื่นๆ ได้ งานเขียนภาพประกอบส่วนใหญ่ยังไม่ได้รับการศึกษา แต่ที่ทราบคืองานออกแบบทางด้าน "ภาพยวนอารมณ์" (Shunga) ที่ได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือต่างๆ แต่เพราะการเซนเซอร์ทำให้ลงชื่อแต่เพียงบนปกโดยใช้นามแฝงว่า "Matahei" ส่วนภาพพิมพ์ภูมิทัศน์ และ ซามูไรของคูนิซาดะยิ่งหาดูได้ยากกว่าภาพประเภทอื่นขึ้นไปอีก ซึ่งมีเพียงราว 100 แบบในแต่ละกลุ่ม
ราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1840 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1850 เป็นช่วงที่งานภาพพิมพ์แกะไม้เป็นที่นิยมกันเป็นอันมากในญี่ปุ่น ระหว่างช่วงนี้คูนิซาดะก็ร่วมมือกับฮิโรชิเงะ หรืออาจจะกับคูนิโยชิด้วยก็เป็นได้ในการสร้างงานชุดใหญ่สามชุด และ ในโครงการย่อยอีกบางโครงการ แต่การร่วมมือเป็นการร่วมมือทางการเมืองเพื่อการต่อต้านของการเซ็นเซอร์ของกฎหมายการปฏิรูปเท็มโป (Tenpo reforms) และเริ่มราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1850 ก็เริ่มมีภาพชุดที่แต่ละส่วนลงชื่อโดยลูกศิษย์หลายคนของคูนิซาดะ เพื่อที่จะเป็นการเผยแพร่ผลงานของศิลปินแต่ละคน ลูกศิษย์คนสำคัญรวมทั้งโทโยฮาระ คูนิจิกะ, อูตางาวะ ซาดาฮิเดะ และอูตางาวะ คูนิซาดะที่ 2
ดูเพิ่ม

ภาพพิมพ์แกะไม้ในประเทศญี่ปุ่น
ภาพพิมพ์แกะไม้
ภาพอูกิโยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อูตางาวะ คูนิซาดะ
The Utagawa Kunisada Project Overview of Kunisada's work with thousands of pictures, series titles, lists of actors and kabuki dramas portrayed by Kunisada, and detailed study of his artistic names and signatures. During his lifetime, he produced a staggering number of prints, so that even a partial list  includes nearly 1,000 series.
Kunisada
"The Hours of the Yoshiwara"; ราว ค.ศ. 1818 จากภาพชุดบิจิงงะที่มีชื่อเสียงของคูนิซาดะ
ภาพเหมือนของนักแสดงคาบูกิ คาวาราซากิ กนจูโร ที่ 1 (Kawarazaki Gonjuro I) (ค.ศ. 1861)
"พระอาทิตย์ขึ้นที่ฟูตามิงาอูระ" ภาพพิมพ์ทะเลทัศน์โดยคูนิซาดะ ราว ค.ศ. 1830
ฉากนักมวยปล้ำซูโม่ ภาพพิมพ์บานพับสามโดยคูนิซาดะ, ราว ค.ศ. 1851
ภาพพิมพ์เก็นจิ
"ภาพยวนอารมณ์" โดยคูนิซาดะ
สยามดารา สตาร์ส ปาร์ตี้ 2008

สยามดารา สตาร์ส ปาร์ตี้ 2008 เป็นงานที่หนังสือพิมพ์สยามดาราจัดขึ้นเป็นครั้งแรก เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 3 ปี ก้าวสู่ปีที่ 4 ของสยามดารา จึงได้จัดงาน สยามดารา สตาร์ส ปาร์ตี้ 2008 ในเย็นวันจันทร์ที่ 30 มิ.ย. 2551 ณ บาร์ยันที แม็กซ์ เพื่อมอบรางวัลอันทรงเกียรติแก่บุคคลในวงการบันเทิง โดยคัดเลือกสุดยอดแห่งปีของดารา, นักร้อง, ละคร, ภาพยนตร์, พิเศษเปิดให้แฟนๆ ผู้อ่านสยามดาราได้ร่วมโหวตว่าใครจะเป็นสตาร์เซ็กซี่, ละครยอดฮิต และภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม พร้อมกับลุ้นของรางวัลมากมายอีกด้วย โดยรางวัลเกียรติยศนั้นทางคณะกรรมการคัดเลือกจากกอง บ.ก. สยามดารา โดยมีหลักเกณฑ์พิจารณาผลงานในรอบขวบปีที่ผ่านมา (ครึ่งหลังของปีพ.ศ. 2550 - ครึ่งแรกของปีพ.ศ. 2551) ได้พิจารณาว่าสมควรให้มีทั้งหมด 19 รางวัล ดังนี้
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > นักร้องไทยสากล ยอดนิยมชาย

รัฐภูมิ  โตคงทรัพย์
สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว
ธงไชย แมคอินไตย์
ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร
เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
ปองศักดิ์ รัตนพงษ์
ศรัณยู วินัยพานิช
เจตริน วรรธนะสิน
ธนกฤต พานิชวิทย์
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > นักร้องไทยสากล ยอดนิยมหญิง

ธนิดา ธรรมวิมล
ศรัณย์รัชต์ วิสุทธิธาดา
วรกาญจน์ โรจนวัชร
พัดชา เอนกอายุวัฒน์
ทาทา ยัง
กันยารัตน์ ติยะพรไชย
มาช่า วัฒนพานิช
เสาวลักษณ์ ลีละบุตร
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > นักร้องลูกทุ่งยอดนิยมชาย

พี สะเดิด
บ่าววี
หลวงไก่
ไผ่ พงศธร
จักรพันธ์  ครบุรีธีรโชติ
ธันวา ราศีธนู
ไมค์ ภิรมย์พร
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > นักร้องลูกทุ่งยอดนิยมหญิง

นิภาพร แปงอ้วน
ตั๊กแตน ชลดา
บิว กัลยาณี
ต่าย อรทัย
ฝน ธนสุนทร
จินตหรา พูนลาภ
ศิริพร อำไพพงษ์
เอิร์น เดอะสตาร์
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > เพลงฮิตโดนใจ

สาวลาดพร้าว ขับร้องโดย สาวมาด เมกะแด๊นซ์
ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ ขับร้องโดย ตั๊กแตน ชลดา
จี่หอย ขับร้องโดย พี  สะเดิด
อกหัก ขับร้องโดย บอดี้สแลม
จังหวะหัวใจ ขับร้องโดย สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว
ไก่ตาฟาง ขับร้องโดย ธันวา ราศีธนู
กันและกัน ขับร้องโดย ฟลัว
ขอบคุณนะ ขับร้องโดย คณิตกุล เนตรบุตร
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > ดาวรุ่งมาแรงชาย

มาริโอ เมาเร่อ
ธนพล นิ่มทัยสุข
ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > ดาวรุ่งมาแรงหญิง

อภิญญา สกุลเจริญสุข
ญาณิน วิสมิตะนันทน์
กัญญา ลีนุตพงษ์
เอิร์น เดอะสตาร์
จรินทร์พร จุนเกียรติ
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > จอมขโมยซีน

ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ จากละคร สวรรค์เบี่ยง ช่อง 3
นริสา พรหมสุภา  จากละคร นางทาส ช่อง 7
พิศาล  อัครเศรณี จากละคร รักเล่ห์เสน่ห์ลวง ช่อง 3
หลุยส์ สก็อต จากละคร สวรรค์เบี่ยง ช่อง 3
จินตหรา สุขพัฒน์ จากละคร ชมพู่แก้มแหม่ม ช่อง 3
แอ๊ด มกจ๊ก จากละคร เป็นต่อ ช่อง 3
จารุณี  สุขสวัสดิ์ จากละคร นิมิตรมาร ช่อง 3
กัญจน์ ภักดีวิจิตร จากละคร ทอง 9 ช่อง 7
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > ร้ายได้ใจ

ปานวาด เหมมณี จากละคร สงครามนางฟ้า ช่อง 5
จีรนันท์ มะโนแจ่ม  จากละคร นางทาส ช่อง 7
ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ จากละคร สวรรค์เบี่ยง ช่อง 3
ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ จากละคร เมื่อดอกรักบาน ช่อง 3
พรชิตา ณ สงขลา จากละคร ร่ายริษยา ช่อง 3
บุษกร วงศ์พัวพันธ์ จากละคร แรมพิศวาส ช่อง 3
กาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า จากละคร วิมานมังกร ช่อง 7
รินลณี ศรีเพ็ญ จากละคร จำเลยรัก ช่อง 3
ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ จากละคร อธิษฐานรัก ช่อง 5
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > ละครฮือฮา

สงครามนางฟ้า จากช่อง 5
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > ดารานำชายยอดเยี่ยม

ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ จากละคร สวรรค์เบี่ยง ช่อง 3
อธิชาติ ชุมนานนท์  จากละคร จำเลยรัก ช่อง 3
ศุกลวัฒน์ คณารศ จากละคร ดั่งดวงหฤทัย ช่อง 7
ทฤษฎี สหวงษ์ จากละคร รักเล่ห์เสน่ห์ลวง ช่อง 3
วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ จากละคร นางทาส ช่อง 7
กฤษฎา พรเวโรจน์ จากละคร ลิขิตกามเทพ ช่อง 3
ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ จากละคร สงครามนางฟ้า ช่อง 5
พัชฏะ นามปาน จากละคร ดั่งดวงตะวัน ช่อง 3
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > ดารานำหญิงยอดเยี่ยม

ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ จากละคร จำเลยรัก ช่อง 3
แอน ทองประสม  จากละคร สวรรค์เบี่ยง ช่อง 3
สุวนันท์ คงยิ่ง จากละคร นางทาส ช่อง 7
หยาดทิพย์ ราชปาล จากละคร เล่ห์กุหลาบ ช่อง 3
น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ จากละคร สงครามนางฟ้า ช่อง 5
เขมนิจ จามิกรณ์ จากละคร วิมานมังกร ช่อง 7
อุษามณี ไวทยานนท์ จากละคร ดั่งดวงหฤทัย ช่อง 7
เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ จากละคร เมื่อดอกรักบาน ช่อง 3
ศิรพันธ์ วัฒนจินดา จากละคร นางสาวผ้าขี้ริ้ว ช่อง 3
สุนิสา เจทท์ จากละคร รักเล่ห์เสน่ห์ลวง ช่อง 3
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > ขวัญใจสยามดารา

พรชิตา ณ  สงขลา
วีรภาพ สุภาพไพบูลย์
เขมนิจ จามิกรณ์
ชลลดา เมฆราตรี
อุษามณี ไวทยานนท์
ตรีชฎา เพชรรัตน์
สาวิกา ไชยเดช
สุระ ธีระกล
เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด
วรัทยา นิลคูหา
รัฐภูมิ โตคงทรัพย์
รางวัลจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการ > ผู้ทรงคุณค่าในวงการบันเทิง

เศรษฐา ศิระฉายา
รางวัลจากการโหวตโดยผู้อ่าน > ละครยอดฮิต

จำเลยรัก จากช่อง 3
สวรรค์เบี่ยง จากช่อง 3
นางทาส จากช่อง 7
สงครามนางฟ้า จากช่อง 5
แรมพิศวาส จากช่อง 3
ลิขิตกามเทพ จากช่อง 3
บุพเพเล่ห์รัก จากช่อง 7
ชุมแพ จากช่อง 7
รักแท้แซบหลาย จากช่อง 7
ร่ายริษยา จากช่อง 3
รางวัลจากการโหวตโดยผู้อ่าน > ภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม

รักแห่งสยาม
แฝด
ไชยา
Me...Myself ขอให้รักจงเจริญ
อรหันต์ซัมเมอร์
สี่แพร่ง
ดรีมทีม
ปิดเทอมใหญ่หัวใจว้าวุ่น
ช็อคโกแลต
ลองของ 2
รางวัลจากการโหวตโดยผู้อ่าน > สตาร์เซ็กซี่

พัชราภา ไชยเชื้อ
อารยา เอ ฮาร์เก็ต
ศุภักษร ไชยมงคล
หยาดทิพย์ ราชปาล
อาริษา วิลล์
ไปรยา สวนดอกไม้
พิชญ์นาฏ สาขากร
แสงทอง เกตุอู่ทอง
สาวิกา ไชยเดช
เขมนิจ จามิกรณ์
รางวัลพิเศษ > สวยทิ่มใจ

อุษามณี ไวทยานนท์
รางวัลพิเศษ > หล่อทิ่มทรวง

สันติ วีระบุญชัย
| ด ค กรางวัลบันเทิงไทย |
| --- | --- |
ตุ๊กตาทอง / พระราชทานพระสุรัสวดี:  2500  2501  2502  2503  2505  2506  2507  2508  2516/17  2518/19  2520  2522  2524  2525  2526  2527  2528  2529  2530  2531  2532  2533  2534  2535  2536  2537  2538  2539  2540  2541  2542  2543  2544  2545  2547  2549  2555  2557  2560  2563  2564  2565 
สุพรรณหงส์ทองคำ:  2521  2523  2524  2525  2526  2529  2530 
ภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์:  ภาพยนตร์  ผู้กำกับภาพยนตร์  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง  2534  2535  2536  2537  2538  2539  2540  2541  2542  2543  2544  2545  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562–2563 
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง:  2533  2534  2535  2536  2537  2540  2541  2542  2543  2544  2545  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563 
คมชัดลึก อวอร์ด:  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2561  2562  2563  2564 
เฉลิมไทยอวอร์ด:  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2555 
แชนแนลวีไทยแลนด์มิวสิกวีดีโออวอร์ดส:  2545  2546  2547  2548  2549  2552  2554 
ไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์:  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2566  2567 
ท็อปอวอร์ด:  2543  2544  2545  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2555 
สตาร์ เอนเตอร์เทนเม้นท์ อวอร์ดส์:  2544  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552 
ทีวีพูลสตาร์ปาร์ตี้อวอร์ดส์:  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556 
รางวัลนาฏราช:  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563  2564 
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ:  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง 
สยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์:  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2561 
เพชรในเพลง:  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2563  2564 
รางวัลสตาร์พิคส์:  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563 
ดาราเดลี่ อวอร์ดส์:  2554  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562 
รางวัลแยกตามประเภท:  ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงประกอบชาย  นักแสดงประกอบหญิง  กำกับการแสดง  บทภาพยนตร์  บทภาพยนตร์ดัดแปลง  กำกับภาพ  ลำดับภาพ  บันทึกเสียง  พากย์เสียง  กำกับศิลป์  เครื่องแต่งกาย  เพลงประกอบ  ดนตรีประกอบ  เทคนิคการสร้างภาพพิเศษ
อำเภอแว้ง

| อำเภอแว้ง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Waeng
คำขวัญ: ไม้งาม น้ำตก นกเงือก
แผนที่จังหวัดนราธิวาส เน้นอำเภอแว้ง
พิกัด: 5°55′41″N 101°53′2″E﻿ / ﻿5.92806°N 101.88389°E﻿ / 5.92806; 101.88389
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นราธิวาส
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 347.3 ตร.กม. (134.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 54,327 คน
 • ความหนาแน่น: 156.43 คน/ตร.กม. (405.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 96160
รหัสภูมิศาสตร์: 9608
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอแว้ง ถนนราษฎร์บำรุง ตำบลแว้ง อำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส 96160
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แว้ง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอแว้งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสุไหงปาดีและอำเภอสุไหงโก-ลก
ทิศตะวันออก ติดต่อกับรัฐกลันตัน (ประเทศมาเลเซีย)
ทิศใต้ ติดต่อกับรัฐกลันตัน (ประเทศมาเลเซีย) และอำเภอสุคิริน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสุคิริน