stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อ็องรี มาติส
อิทธิพล

ต่อมาในปี ค.ศ.1897 มาติสเริ่มต้นศึกษาแนวคิดของศิลปินสมัยลัทธิประทับใจ ปอล เซซานเป็นศิลปินที่อิทธิพลต่อมาติสอย่างมาก โดยเขายกย่องว่าผลงานของเซซานมีความโดดเด่นโดยเฉพาะเรื่องของการใช้สี ซึ่งมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ทำให้เกิดมวลปริมาตรที่มีความหนาแน่น โดยมาติสได้เขียนไว้ในบันทึกใจความว่า “ผลงานของเซซานอยู่บนรากฐานในพลังของเส้นและสี” นอกจากเซซานแล้ว ยังมีศิลปินกลุ่มอื่นที่เขาให้ความสนใจได้แก่ กลุ่มลัทธิประทับใจใหม่ ศิลปินคนสำคัญในยุคนี้เช่น ปอล โกแก็ง และปอล ซีญัก มาติสกล่าวว่า “กลุ่มลัทธิประทับใจใหม่ใช้กรรมวิธีการแต้มสีเป็นจุด เท่ากับเป็นการทำลายเอกภาพของสี เขาต้องการสร้างงานศิลปะให้มีการเคลื่อนไหว ไม่ใช่ดูนิ่งเหมือนพวกลัทธิประทับใจได้กระทำ และไม่ได้เป็นเครื่องบันทึกธรรมชาติที่ผ่านไปเฉย ๆ ดังเช่นที่ศิลปินลัทธิประทับใจทำ” บันทึกที่กล่าวมาล้วนอยู่ในบทความเรื่อง ‘คำให้การของจิตรกร’ ซึ่งมาติสตีพิมพ์ในวารสารเลอกรังค์รีวิวเมื่อปี ค.ศ.1908
ภายหลังในปี ค.ศ.1899 มาติสได้พบเดอแร็งและวลาแม็งก์ ซึ่งเป็นศิลปินที่นำไปสู่การเกิดกลุ่มคติโฟวิสต์ในเวลาต่อมา อีกทั้งมาติสยังได้สร้างงานและเปิดเผยแพร่ข้อมูลในบันทึกเกี่ยวกับศิลปะออกมา ทำให้ศิลปินรุ่นต่อมาต่างรู้สึกว่าพวกศิลปินรุ่นเก่าในอดีตและศิลปินสมัยใหม่บางพวก เช่น พวกสัญลักษณ์นิยมนั้นต่างปิดบังคุณค่าอันบริสุทธิ์ของภาพไว้ ทำให้พวกเขาไม่ยอมรับในเรื่องการใช้สีที่ดูลี้ลับแต่เพียงอย่างเดียว พวกลัทธิสัญลักษณ์นิยมเริ่มเสื่อมลง ขณะเดียวกันการใช้สีในภาพวาดขนาดเล็กของเปอร์เซียและลายผ้าของอียิปต์โบราณได้เข้ามามีบทบาทต่อความคิดของมาติสและกลุ่มคติโฟวิสต์ โดยกล่าวว่า รูปแบบที่เหมือนตามธรรมชาติจะต้องเปลี่ยนรูปไป แสงจะต้องไม่ลอกเลียนแบบธรรมชาติ แต่ต้องแสดงออกให้เห็นถึงความรู้สึกของสี และมีความงดงามคล้ายศิลปะการตกแต่ง ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นจุดมุ่งหมายของมาติสและศิลปินกลุ่มคติโฟวิสต์
คติโฟวิสต์

เป็นลัทธิที่เกิดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 Fauvism เป็นคำที่มาจากภาษาฝรั่งเศสแปลว่า สัตว์ป่า (Wild-Beast) โดยใช้เป็นชื่อเรียกศิลปินกลุ่มหนึ่งที่แสดงงานในปี ค.ศ.1905 ที่งานแสดงศิลปะชาลอนโตตอน ในงานนั้นมีผลงานปะปนกันหลากหลาย ได้แก่ผลงานประติมากรรมของโดนาเตลโลแห่งยุคเรอเนสซองส์ ส่วนศิลปะสมัยใหม่คือผลงานที่ให้ความรู้สึกที่รุนแรง ดุดัน หยาบคายอีกทั้งยังให้ความรู้สึกตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน จนทำให้หลุยส์ โวแซล (Louis Vauxcelles) นักวิจารณ์ศิลปะให้ความเห็นไว้ว่า “โดนาเตลโลถูกล้อมรอบด้วยฝูงสัตว์ป่า” ศิลปินกลุ่มดังกล่าวจึงนำคำว่า “Fauvism” มาตั้งเป็นชื่อกลุ่มและลัทธิของตน
แนวคิดของศิลปินคติโฟวิสต์

กลุ่มคติโฟวิสต์เชื่อว่าศิลปะสร้างผลงงานโดยการแสดงออกถึงความรู้สึกภายในด้วยเส้นและสี สามารถแสดงถึงความเด็ดเดี่ยวและกล้าหาญในการแสดงออกถึงอารมณ์ของศิลปิน โดยไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงสิ่งที่ตาเห็น แต่คำนึงถึงความรู้สึกและประสบการณ์ของศิลปินที่เกิดขึ้นโดยตรง ซึ่งเป็นการตอบโต้แนวความคิดของกลุ่มลัทธิประทับใจ ซึ่งวาดตามสิ่งที่ตาเห็น แต่สิ่งที่ศิลปินกลุ่มคติโฟวิสต์นั้นได้สร้างผลงานจิตรกรรมแนวใหม่ขึ้นมา คือ มีรูปทรงอิสระ ใช้สีที่ตัดกันรุนแรง พวกเขาสร้างขึ้นตามสัญชาตญาณแห่งการแสดงออกอย่างเต็มที่  ผลงานที่ปรากฏจะให้ความรู้สึกสนุกสนานในลีลาของรอยแปรง จังหวะของสิ่งต่าง ๆ มีอารมณ์จินตนาการและภาพลักษณ์แปลกแยกออกไปจากการวาดของพวกลัทธิประทับใจ ซึ่งจะเล่นแต่เรื่องของสี แสง และบรรยากาศตามสภาพที่เป็นอยู่ในธรรมชาติ กลุ่มคติโฟวิสต์ได้นำลีลาของเส้นมาสังเคราะห์ใช้ใหม่ เช่นการตัดเส้นรอบนอกของสิ่งต่าง ๆ เพื่อเน้นให้เด่นชัดดัดแปลงรูปทรงที่ไม่จำเป็นให้มีรูปแบบเรียบง่าย ต้องการแสดงทั้งรูปทรงและแสงไปพร้อม ๆ กัน สีที่จิตรกรกลุ่มนี้นิยมใช้เป็นอย่างมาก ได้แก่ สีเขียว สีส้ม สีน้ำเงิน สีแดงของอิฐ และสีม่วง พวกเขาใช้สีดังกล่าวนี้ให้ตัดขัดแย้งกันอย่างรุนแรง แต่ประสานกันได้อย่างเป็นเอกภาพ ผลที่ออกมาของภาพบางภาพดูนุ่มนวลและเด่นชัด แนวคิดของกลุ่มคติโฟวิสต์นี้ จังหวะและลีลาของสีนั้นจะทำหน้าที่สำคัญมากกว่าสิ่งใดทั้งหมด สีจะมีความสำคัญมากกว่าเรื่องของวิชาทัศนียภาพและเรื่องรูปทรง
จิตรกรคนสำคัญอื่น ๆ ของคติโฟวิสต์ได้แก่ มอริส วลาแม็งก์ (Maurice Vlaminck), อ็องเดร เดอแร็ง (Andre Derain), ฌอร์ฌ รูโอ (Georges Rouault) เป็นต้น
ความเคลื่อนไหวของศิลปินกลุ่มคติโฟวิสต์เกิดขึ้นและหมดความนิยมลงในประเทศฝรั่งเศสเท่านั้น แต่ผลของความคิดนี้กลับไปผูกพันคล้ายคลึงกับคตินิยมทางศิลปะอีกแบบหนึ่งซึ่งเรียกว่า กลุ่มลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ ซึ่งเจริญในประเทศเยอรมนี และต่อมาทั้งสองกลุ่มนี้กลายเป็นต้นเค้าทำให้เกิดศิลปะกลุ่มนิยมนามธรรมไปในที่สุด
ชีวิตบั้นปลาย

ในปี พ.ศ. 2484 เขาป่วยเป็นโรคมะเร็งและเข้ารับการผ่าตัด จนต้องนั่งรถเข็น มาติสไม่ย่อท้อปล่อยให้การนั่งรถเข็นเป็นอุปสรรคต่อการทำงาน ด้วยความช่วยเหลือจากผู้อื่นเขาเริ่มสร้างงานศิลปะแบบตัดปะกระดาษที่เรียกว่า "gouaches découpés"  การทดลองนี้ทำให้เขาได้ทำงานศิลปะในสื่อชนิดใหม่อันเรียบง่ายแต่สนุกสนานรื่นเริงด้วยสีสันและรูปทรงเรขาคณิต
มาติส ประสบความสำเร็จในชั่วชีวิตเขาในฐานะจิตรกร ประติมากร และช่างพิมพ์ ปัจจุบันภาพเขียนของมาติส มีค่าสูงถึง 17 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี ค.ศ. 2002 ประติมากรรม Reclining Nude I (Dawn) ของเขาขายได้ 9.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นสถิติที่สูงสำหรับประติมากรรมของศิลปินคนหนึ่ง
มาติสเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลว ในวัย 84 ปี ที่เมืองนิส ประเทศฝรั่งเศส
ผลงาน > ด้านจิตรกรรม

ในด้านงานจิตรกรรมมาติสได้ผลิตงานออกมาเรื่อย ๆ งานของเขาถือเป็นผู้นำของการเคลื่อนไหวทางศิลปะในลักษณะโฟวิสต์ เขามีนิทรรศการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1901 และมีนิทรรศการเดี่ยวในปีค.ศ. 1904 การใช้สีสันสดใสชัดเจนของเขาโดดเด่นจนเป็นที่สังเกตเห็นได้ชัด
การเสื่อมลงของการเคลื่อนไหวทางศิลปะในลักษณะโฟวิสต์ ในปีค.ศ. 1906 มิได้มีผลกับชื่อเสียงของมาติส งานของเขาก้าวหน้าไปไกลกว่าและผลงานชั้นดีที่เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1901 ถึง ค.ศ. 1912
ผลงาน > ด้านประติมากรรม

ในวงการประติมากรด้วยกัน แม้ว่าจะไม่ค่อยมีคนนิยมชมชอบในประติมากรรมของมาติส แต่ในหมู่นักวิจารณ์และนักประวัติศาสตร์ศิลปะสมัยใหม่ต่างก็เห็นว่า งานของเขามีความสำคัญไม่น้อยไปกว่างานจิตรกรรมของเขาในด้านของการบุกเบิกรูปแบบ และแนวคิดใหม่ ในงานประติมากรรมของเขาก็ใช้หลักเดียวกันกับจิตรกรรมคือการทำขึ้นมาเพื่อคัดค้านโต้ตอบวิธีการที่ทำแค่ตาเห็นของลัทธิประทับใจ
อ็องเฌ

| อ็องเฌ |
| --- | --- |
เมืองหลักและเทศบาล
บนลงล่าง ซ้ายไปขวา: Château d'Angers, Maison d'Adam; รถรางอ็องเฌ, สะพานแวร์เดิงในเวลากลางคืน; ทิวทัศน์แม่น้ำแมน, สะพานแวร์เดิงกับพื้นที่ใจกลางเมืองมองจากปราสาทอ็องเฌ
   ธง ตราอาร์ม

ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: เปอีเดอลาลัวร์
จังหวัด: แมเนลัวร์
เขต: อ็องเฌ
อำเภอ: อ็องเฌ-1, 2, 3, 4, 5, 6, 7
สหเทศบาล: CU Angers Loire Métropole
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2022–2026) : Jean-Marc Verchère
พื้นที่1: 42.70 ตร.กม. (16.49 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 243.3 ตร.กม. (93.9 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,418.7 ตร.กม. (933.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 154,508 คน
 • อันดับ: ที่ 18 ในประเทศฝรั่งเศส
 • ความหนาแน่น: 3,600 คน/ตร.กม. (9,400 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2018): 242,613 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,000 คน/ตร.กม. (2,600 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (2018): 432,939 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 180 คน/ตร.กม. (460 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 49007 /49000, 49100
สูงจากระดับน้ำทะเล: 12–64 m (39–210 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
อ็องเฌ (ฝรั่งเศส: Angers, ออกเสียง: [ɑ̃.ʒe]) เป็นเมืองในภาคตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส ประมาณ 300 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้จากปารีส เมืองแห่งนี้เคยเป็นเมืองเอกของมณฑลอ็องฌูก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้และมณฑลนี้จะเรียกตัวเองว่า อ็องฌ์แว็ง
อ็องเฌมีพื้นที่ 42.70 ตารางกิโลเมตร (16.5 ตารางไมล์)* และมีประชากร 154,508 คน ส่วนประชากรประมาณ 432,900 อาศัยอยู่ในเขตปริมณฑล (aire d'attraction) เฉพาะเทศบาลเมืองอ็องเฌ (ไม่นับรวมเขตปริมณฑล) เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ของภาคตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส รองจากน็องต์และแรน และมากเป็นอันดับที่ 18 ของประเทศ
เมืองพี่น้อง

อ็องเฌเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
ฮาร์เลม ประเทศเนเธอร์แลนด์ (1964)
อ็อสนาบรึค ประเทศเยอรมนี (1964)
บามาโก ประเทศมาลี (1974)
ปีซา ประเทศอิตาลี (1982)
Wigan ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร (1988)
เซอเดอเท็ลเยอ ประเทศสวีเดน (1998)
ยานไถ ประเทศจีน (2006)
ออสติน สหรัฐ (2011)
ตอรุญ ประเทศโปแลนด์ (2011)
ข้อมูล

Baynes, T. S., บ.ก. (1878), "Angers" , Encyclopædia Britannica, vol. 2 (9th ed.), New York: Charles Scribner's Sons, p. 29
Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Angers" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 2 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. pp. 8–9.
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Angers Tourist Office เก็บถาวร 24 มกราคม 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"A Visit to the Slate Quarries of Angers," France, article from the Scientific American – Supplement No. 974, Munn & Co., New York, 1894, on Stone Quarries and Beyond.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI 2  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
เจ้าชายหลุยส์-โฌแซ็ฟ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส

| เจ้าชายหลุยส์ โฌแซ็ฟ |
| --- | --- |
โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส
เจ้าชายหลุยส์ โฌแซ็ฟ ในวัยพระเยาว์
ประสูติ: 22 ตุลาคม ค.ศ. 1781(1781-10-22) พระราชวังแวร์ซาย ฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: 4 มิถุนายน ค.ศ. 1789(1789-06-04) (7 ปี)
ฝังพระศพ: มหาวิหารแซ็ง-เดอนี
ราชวงศ์: ราชวงศ์บูร์บง
พระราชบิดา: พระเจ้าหลุยส์ที่ 16
พระราชมารดา: พระราชินีมารี อ็องตัวแน็ต
เจ้าชายหลุยส์ โฌแซ็ฟ ซาวีแยร์ ฟร็องซัว โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Louis Joseph Xavier François) ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส และสมเด็จพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ต เป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตั้งแต่ประสูติในลำดับที่ 26 ด้วยพระอิสริยยศ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส ซึ่งมีฐานันดรศักดิ์เทียบเท่าพระอิสริยยศ เจ้าชายพระราชกุมาร สวรรคตอย่างกะทันหันด้วยพระชนพรรษาเพียง 7 พรรษาโดยที่ไม่มีโอกาสได้เสวยราชสมบัติ
| ก่อนหน้า |  | เจ้าชายหลุยส์-โฌแซ็ฟ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ว่าง ลำดับก่อนหน้าโดย พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 |  |   โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส  (22 ตุลาคม ค.ศ. 1781 – 4 มิถุนายน ค.ศ. 1789) |  | เจ้าชายหลุยส์ ชาร์ล |
| ด ค กเจ้าชายแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
เริ่มนับรุ่นที่ 1 จากพระราชโอรสในพระเจ้าอ็องรีที่ 4
| รุ่นที่ 1 |  พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส  เจ้าชายนีกอลา อ็องรี ดยุกแห่งออร์เลอ็อง*  Gaston, Duke of Orléans*  |  |
| รุ่นที่ 2 |  พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส  เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง  Jean Gaston, Duke of Valois*  |  |
| รุ่นที่ 3 |  เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส  เจ้าชายฟีลิป ชาร์ล ดยุกแห่งอ็องฌู*  เจ้าชายหลุยส์ ฟร็องซัว ดยุกแห่งอ็องฌู*  เจ้าชายฟีลิป ชาร์ล ดยุกแห่งวาลัว*  เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์ หลุยส์ ดยุกแห่งวาลัว*  เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง  |  |
| รุ่นที่ 4 |  เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ  พระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปน  Charles, Duke of Berry*  |  |
| รุ่นที่ 5 |  เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ*  เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ*  พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส  |  |
| รุ่นที่ 6 |  เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส  เจ้าชายฟีลิฟ ดยุกแห่งอ็องฌู*  |  |
| รุ่นที่ 7 |  เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งแห่งบูร์กอญ*  เจ้าชายซาวีเย ดยุกแห่งอากีแตง*  พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส*  พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส*  พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส  |  |
| รุ่นที่ 8 |  เจ้าชายหลุยส์-โฌแซ็ฟ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส*  พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส*  หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม (พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส)*  Charles Ferdinand, Duke of Berry  |  |
| รุ่นที่ 9 |  เจ้าชายอ็องรี (พระเจ้าอ็องรีที่ 5 แห่งฝรั่งเศส)*  |  |
* สิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระทายาท
เกมมนุษย์หมาป่า

| เกมมนุษย์หมาป่า |
| --- | --- |

ฝรั่งเศส: Loups-garous
 
กำกับ: ฟรองซัวส์ อูซ็อง
เขียนบท:   เอร์เว่ มาร์ลี  ฟิลิปป์ เดส์ ปาลแยร์ 
สร้างจาก: The Werewolves of Millers Hollow โดย ฟิลิปป์ เดส์ ปาลลิแยร์ และ แอร์เว มาร์ลี
อำนวยการสร้าง:   แมทธิว วาร์เตอร์  คลีเมนต์ มิเซเรซ 
นักแสดงนำ:   ฟร็องก์ ดูโบสก์  ณอม เรโน  ซูแซนน์ คลีเมนต์  เกรกอรี ฟิตูสซี  บรูโน กูเอรี 
ดนตรีประกอบ: Guillaume Roussel
บริษัทผู้สร้าง: Radar Films 
ผู้จัดจำหน่าย: เน็ตฟลิกส์
วันฉาย:   23 ตุลาคม ค.ศ. 2024 (2024-10-23) 
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ภาษา: ฝรั่งเศส
เกมมนุษย์หมาป่า (ฝรั่งเศส: Loups-garous) เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัย แฟนตาซี คอมเมดี้ของฝรั่งเศสในปี 2024 กำกับโดย ฟรองซัวส์ อูซ็อง และเขียนบทโดย เอร์เว่ มาร์ลี และ ฟิลิปป์ เดส์ ปาลแยร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากเกมการ์ดของฝรั่งเศส The Werewolves of Millers Hollow ที่เผยแพร่โดย Asmodee
เกมมนุษย์หมาป่า ออกฉายบน เน็ตฟลิกซ์ ครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2024
เรื่องย่อ

บอร์ดเกมเก่ามีชีวิตขึ้นมาและนำพาทั้งครอบครัวย้อนเวลากลับไปในหมู่บ้านยุคกลาง ที่ทุกคนจะต้องฉีกหน้ากากมนุษย์หมาป่าเพื่อให้ได้กลับบ้านอย่างปลอดภัย
นักแสดง

ฟร็องก์ ดูโบสก์ รับบทเป็น เฌโรม วาสซิเอร์
ฌอง เรโน รับบทเป็น กิลแบร์ วาสซิเอร์
ซูแซนน์ คลีเมนต์ รับบทเป็น มารี วาสซิเอร์
เกรกอรี ฟิตูสซี รับบทเป็น กัปตัน
บรูโน กูเอรี รับบทเป็น ปิเอโร
โจนาธาน แลมเบิร์ต รับบทเป็น ชิลเดริก
ลิซ่า โด คูโต รับบทเป็น คลารา
ราฟาเอล โรมานด์ รับบทเป็น ธีโอ
อาลิเซ่ คอกนี่ส์ รับบทเป็น หลุยส์
ดาวิด ซาลเลส รับบทเป็น เพชฌฆาต
ยาโรสลาฟ วุนเดรล รับบทเป็น ช่างตีเหล็ก
การผลิต

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นจากเกม Werewolves of Millers Hollow ที่สร้างโดย ฟิลิปป์ เดส์ ปาลลิแยร์ และ เอร์เว่ มาร์ลี ซึ่งจัดจำหน่ายโดย Asmodee Group ภาพยนตร์กำกับโดย ฟร็องซัว อูซ็อง โดยบทภาพยนตร์เขียนโดย เอร์เว่ มาร์ลี และ ฟิลิปป์ เดส์ ปาลลิแยร์ นักแสดงนำได้แก่ ฌอง เรโน ร่วมด้วย ฟรองค์ ดูโบสค์, ซูซาน คลีเมนต์, เกรกอรี ฟิตูสซี และ บรูโน กูเอรี
การถ่ายทำหลักเกิดขึ้นที่ ปราก ในช่วงฤดูร้อนปี 2023 โดยใช้ฉากยุคกลางที่สร้างขึ้นสำหรับซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง Knightfall นอกจากนี้ยังมีการถ่ายทำในสถานที่ต่าง ๆ ในสาธารณรัฐเช็ก ได้แก่ เดรฟนิกี, ซดูโชวิซ, และ วิสลูนี อู โชมูโตวา ภายใต้ชื่อภาษาฝรั่งเศสว่า Les Loups Garous de Thiercelieux
การเผยแผร่

ออกฉายทั่วโลกทาง เน็ตฟลิกซ์ ในวันที่ 23 ตุลาคม 2024
แหล่งข้อมูลอื่น

เกมมนุษย์หมาป่า ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเนอมูร์

| เจ้าชายหลุยส์แห่งออร์เลอ็อง  ดยุกแห่งเนอมูร์ |
| --- | --- |
 หลุยส์ ชาร์ล ฟีลิป ราฟาแอล  แห่งออร์เลอ็อง

เจ้าชายแห่งฝรั่งเศส ดยุกแห่งเนอมูร์
ประสูติ: 25 ตุลาคม พ.ศ. 2357  ปาแลรัวยาล ปารีส ฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2439 (81 ปี)  แวร์ซาย ฝรั่งเศส
พระชายา: เจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
พระบุตร: เจ้าชายกัสตง เคานต์แห่งเออ  เจ้าชายแฟร์ดีน็อง ดยุกแห่งอาล็องซง  เจ้าหญิงมาร์เกอริตแห่งออร์เลอ็อง  เจ้าหญิงบล็องช์
ราชวงศ์: ออร์เลอ็อง
พระราชบิดา: พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี
เจ้าชายหลุยส์แห่งออร์เลอ็อง ดยุกแห่งนามูร์ (ฝรั่งเศส: Louis Charles Philippe Raphaël d'Orléans; 25 ตุลาคม ค.ศ. 1814 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1896) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส กับสมเด็จพระราชินีมารีอา อะเมเลีย
ในช่วง ค.ศ. 1825 ขณะที่มีการปฏิวัติกรีซ พระนามของพระองค์ได้ปรากฎอยู่ในรายพระนามของพระราชวงศ์ที่จะได้รับเลือกเป็นปฐมกษัตริย์เพื่อก่อตั้งราชอาณาจักรกรีซขึ้นอันเป็นผลพวงมาจากการประชุมลอนดอน ค.ศ. 1832 และต่อมาใน ค.ศ. 1831 ก่อนการปฏิวัติเบลเยียมจะลุล่วงเพื่อก่อตั้งราชอาณาจักรเบลเยียม พระนามของพระองค์ได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งหนึ่งในการเข้ารับเลือกเป็นปฐมกษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม โดยในขณะนั้นนานาชาติร่วมกันห้ามพระราชบิดาของพระองค์เพื่อไม่ให้เจ้าชายหลุยส์ทรงรับตำแหน่งนี้ เจ้าชายหลุยส์ยังเป็นผู้เข้าร่วมบัญชาการรบร่วมกับกองทัพเหนือของฝรั่งเศสเพื่อเข้าช่วยเหลือเบลเยียมในสงครามอิสรภาพจากสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ โดยทรงเข้าร่วมในยุทธการที่แอนต์เวิร์ป
พระโอรสและธิดา

เจ้าชายหลุยส์ ฟีลิป มารี แฟร์ดีน็อง กัสตง แห่งออร์เลอ็อง เคานต์แห่งเออ (28 เมษายน ค.ศ. 1842 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 1922) พระสวามีในเจ้าหญิงอีซาแบลแห่งบราซิล พระราชธิดาพระองค์ใหญ่และพระรัชทายาทในจักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล
เจ้าชายแฟร์ดีน็อง ฟีลิป มารี แห่งออร์เลอ็อง ดยุกแห่งอาล็องซง (12 กรกฎาคม – 29 มิถุนายน ค.ศ. 1910) เสกสมรสกับดัชเชสโซฟี ชาร์ล็อทเทอ แห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1847–1897) พระขนิษฐาในจักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย-ฮังการี
เจ้าหญิงมาร์เกอริต อาเดลาอีด แห่งออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1846–1893)
เจ้าหญิงบล็องช์ มารี อาเมลี การอลีน หลุยส์ วิกตัวร์ แห่งออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1857–1932)
เจนีวา

| เจนีวา |
| --- | --- |
จากบนซ้าย: ปาแลเดนาซียง, กลางซ้าย: ห้องทดลอง ATLAS ที่เซิร์น, ขวา: แฌโด, ล่าง: ทัศนียภาพจากทะเลสาบเจนีวา
   ตราอาร์ม
เจนีวา
 ที่ตั้งของเจนีวา  
พิกัด: 46°12′N 6°09′E﻿ / ﻿46.200°N 6.150°E﻿ / 46.200; 6.150
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: เจนีวา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 15.86 ตร.กม. (6.12 ตร.ไมล์)
ความสูง (Pont du Mont Blanc): 375 เมตร (1,230 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด (Chemin du Pommier): 457 เมตร (1,499 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด (Le Rhône): 370 เมตร (1,210 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2015)
 • ทั้งหมด: 198,072 คน
 • ความหนาแน่น: 12,000 คน/ตร.กม. (32,000 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Genevan ฝรั่งเศส: Genevois(e)
รหัสไปรษณีย์: 1200
เลข SFOS: 6621
เว็บไซต์: ville-geneve.ch
เจนีวา (อังกฤษ: Geneva) หรือออกเสียงในภาษาท้องถิ่นว่า เฌอแนฟว์ (ฝรั่งเศส: Genève) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (รองจากซือริช) ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภาครอม็องดีอันเป็นภูมิภาคที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักในสวิตเซอร์แลนด์ นครเจนีวาตั้งอยู่บริเวณต้นแม่น้ำโรนซึ่งไหลออกจากทะเลสาบเจนีวา เจนีวามีสถานะเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐแห่งรัฐเจนีวา
เจนีวาถือเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางของโลก โดยเป็นศูนย์กลางทางการเงิน, ศูนย์กลางทางการทูต เจนีวาถือเป็นเมืองที่มีองค์กรระหว่างประเทศตั้งอยู่มากที่สุดในโลก ในบรรดาองค์กรเหล่านี้อาทิ หน่วยงานของสหประชาชาติและกาชาดสากล เป็นต้น ในปี 2017 เจนีวาได้รับการจัดอันดับโดย Global Financial Centres Index ให้เป็นเมืองศูนย์กลางทางการเงินอันดับ 15 ของโลก และเป็นที่ 5 ของทวีปยุโรป รองจากลอนดอน, ซือริช, แฟรงเฟิร์ต และลักเซมเบิร์ก และยังได้รับการจัดอันดับโดย Mercer's Quality of Living index ให้เป็นเมืองที่น่าอยู่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของโลกในปีเดียวกัน
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครเจนีวา (ค> ศ. 1901–2015).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 17.3 (63.1) | 20.6 (69.1) | 24.9 (76.8) | 27.5 (81.5) | 33.8 (92.8) | 36.5 (97.7) | 39.7 (103.5) | 37.6 (99.7) | 34.8 (94.6) | 27.3 (81.1) | 23.2 (73.8) | 20.8 (69.4) | 39.7 (103.5) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 4.5 (40.1) | 6.3 (43.3) | 11.2 (52.2) | 14.9 (58.8) | 19.7 (67.5) | 23.5 (74.3) | 26.5 (79.7) | 25.8 (78.4) | 20.9 (69.6) | 15.4 (59.7) | 8.8 (47.8) | 5.3 (41.5) | 15.2 (59.4) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 1.5 (34.7) | 2.5 (36.5) | 6.2 (43.2) | 9.7 (49.5) | 14.2 (57.6) | 17.7 (63.9) | 20.2 (68.4) | 19.5 (67.1) | 15.4 (59.7) | 11.1 (52) | 5.5 (41.9) | 2.8 (37) | 10.5 (50.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −1.3 (29.7) | −1.0 (30) | 1.6 (34.9) | 4.8 (40.6) | 9.1 (48.4) | 12.3 (54.1) | 14.4 (57.9) | 14.0 (57.2) | 10.8 (51.4) | 7.4 (45.3) | 2.4 (36.3) | 0.1 (32.2) | 6.2 (43.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -19.9 (-3.8) | -20.0 (-4) | -13.3 (8.1) | -5.2 (22.6) | -2.2 (28) | 1.3 (34.3) | 3.0 (37.4) | 4.9 (40.8) | 0.2 (32.4) | -4.7 (23.5) | -10.9 (12.4) | -17.0 (1.4) | −20 (−4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 76 (2.99) | 68 (2.68) | 70 (2.76) | 72 (2.83) | 84 (3.31) | 92 (3.62) | 79 (3.11) | 82 (3.23) | 100 (3.94) | 105 (4.13) | 88 (3.46) | 90 (3.54) | 1,005 (39.57) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 10.8 (4.25) | 8.1 (3.19) | 2.8 (1.1) | 0.2 (0.08) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 2.8 (1.1) | 7.4 (2.91) | 32.1 (12.64) |
| ความชื้นร้อยละ | 81 | 76 | 69 | 67 | 69 | 66 | 64 | 67 | 73 | 79 | 81 | 81 | 73 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 9.5 | 8.1 | 9.0 | 8.9 | 10.6 | 9.3 | 7.6 | 7.9 | 8.1 | 10.1 | 9.9 | 10.0 | 109.0 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 cm) | 2.5 | 2.0 | 0.9 | 0.1 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.7 | 2.0 | 8.2 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 59 | 88 | 154 | 177 | 197 | 235 | 263 | 237 | 185 | 117 | 66 | 49 | 1,828 |
แหล่งที่มา 1: MeteoSwiss
แหล่งที่มา 2: KNMI
เจ้าหญิงอิซาเบล พระราชกุมารีแห่งบราซิล

เจ้าหญิงอิซาเบล พระราชกุมารีแห่งบราซิล (29 กรกฎาคม ค.ศ. 1846 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1921) หรือพระสมัญญา "พระนางผู้มาไถ่" (the Redemptress) ทรงเป็นพระราชกุมารี (Princess Imperial ; รัชทายาทโดยสันนิษฐาน) แห่งจักรวรรดิบราซิล และทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ถึง 3 ครั้ง เจ้าหญิงอิซาเบลประสูติ ณ เมืองริโอเดจาเนโร เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิเปดรูที่ 2 กับ เตเรซา คริสตินาแห่งซิซิลีทั้งสอง จักรพรรดินีแห่งบราซิล เจ้าหญิงทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ในราชวงศ์บรากังซา สาขาบราซิล  ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาและพระอนุชาของพระองค์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ เจ้าหญิงจึงได้ทรงกลายเป็น รัชทายาทโดยสันนิษฐาน ที่จะสืบราชสมบัติต่อจากพระบิดา ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายแกสตง เคานต์แห่งอูว์ มีพระโอรสด้วยกัน 3 พระองค์
ในระหว่างที่พระบิดาเสด็จพระราชดำเนินไปต่างประเทศ เจ้าหญิงทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในการดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ครั้งที่สามซึ่งเป็นครั้งสุดท้าย พระองค์ทรงลงพระนามาภิไธยในกฎหมายชื่อ Lei Áurea หรือกฎหมายทองคำ เพื่อปลดปล่อยทาสทั้งหมดในบราซิล แม้ว่าการกระทำดังกล่าวจะทำให้ทรงได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง แต่ก็มีการต่อต้านอย่างรุนแรงต่อการสิทธิในการสืบราชสมบัติของพระองค์ ความเชื่อของคาทอลิกที่เหนียวแน่น และการเสกสมรสกับเจ้าต่างชาติถูกมองว่าเป็นอุปสรรคต่อของพระองค์ในการสืบราชสมบัติ รวมทั้งการปลดปล่อยทาสเองสร้างความไม่ชอบในหมู่ชาวสวนชาวไร่ที่มีอำนาจ กระทั่งในปี 1889 พระราชวงศ์บราซิลถูกรัฐประหาร เจ้าหญิงเสด็จลี้ภัยไปยังฝรั่งเศสและใช้เวลาทั้งพระชนม์ชีพที่เหลืออยู่ประทับอยู่ที่ฝรั่งเศสและไม่ได้เสด็จหวนกลับมาตุภูมิอีกเลย
↑  Barman 2002, p. 1. sfn error: no target: CITEREFBarman2002 (help)
เคาน์ตีบูร์กอญ

อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญ หรือ อาณาจักรเคานต์อิสระแห่งบูร์กอญ (ฝรั่งเศส: Comté de Bourgogne, เยอรมัน: Freigrafschaft Burgund, อังกฤษ: County of Burgundy) เป็นอาณาจักรเคานต์ในยุคกลางที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 867 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1678 อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญตั้งอยู่ภายในบริเวณที่เป็นแคว้นฟรองช์-กงเตในฝรั่งเศสปัจจุบัน ซึ่งของแคว้นเป็นชื่อที่แผลงมาจากตำแหน่งของเคานต์แห่งรัฐอิสระในภาษาเยอรมันว่า "Freigraf" ที่แผลงมาเป็น "franc comte" ในภาษาฝรั่งเศส และ "franc (he) comté" ที่กลายเป็นชื่อภูมิภาค ซึ่งเป็นคนละรัฐกับรัฐทางตะวันตก--อาณาจักรดยุคแห่งบูร์กอญ
ประวัติ

อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญก่อตั้งขึ้นใหม่เป็นอาณาจักรอิสระในปี ค.ศ. 888 เมื่อจักรวรรดิคาโรแล็งเชียงล่ม อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญก็มาล่มเมื่อเกิดวิกฤติการณ์อนาธิปไตยในคริสต์ศตวรรษที่ และ อาณาจักรดยุคแห่งบูร์กอญได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นอาณาจักรสาขาของราชวงศ์กาเปเชียง ต่อมาก็กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่โดเล การสร้างเส้นทางการค้าข้ามเทือกเขาฌูราและการทำเหมืองเกลือเป็นสิ่งที่สร้างความมั่งคั่งให้แก่ราชอาณาจักร และทำให้สามารถดำรงความเป็นอิสระและความเป็นกลางท่ามกลางความขัดแย้งราชอาณาจักรและดินแดนต่าง ๆ ในยุคกลาง
ตระกูลเคานต์ที่ปกครองบูร์กอญเป็นสาขาของตระกูลบูร์กอญที่สืบเชื้อสายมาจากอูกเดอะแบล็คพี่น้องของรูดอล์ฟ (คริสต์ศตวรรษที่ 10) และจากลูกเขยของอูกกิลแบร์ต เคานต์คนแรกออตโต-วิลเลียม เคานต์แห่งบูร์กอญ (เสียชีวิต ค.ศ. 1027) เป็นลูกของอาดาลเบิร์ตแห่งลอมบาร์ดี (Adalbert of Lombardy) และ แชร์แบร์จแห่งดิฌง (Gerberge of Dijon)
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
| ด ค ก เครือราชรัฐบูร์กอญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| สิบเจ็ดมณฑล ในเนเธอร์แลนด์ |  อาร์ตัว (ถึง ค.ศ. 1659)  บราบันต์  เดรนเทอ1  ฟลานเดอร์ส  ฟรีสลันด์1  โกรนิงเงิน1  เกลเดอร์ส1  แอโน  ฮอลแลนด์1  ลิมบวร์ค  ลักเซมเบิร์ก  เมเชเลน  นาเมอร์  โอเฟอไรส์เซิล1  ยูเทรกต์1  เซลันด์1  ซุทเฟิน1  |  |
| เคาน์ตี |  บูร์กอญ2  |  |
| เสรีนคร |  เบอซ็องซง2  |  |
| รัฐบริวาร |  แอนต์เวิร์ป  เบรดา  |  |
 1 จนถึง ค.ศ. 1581  2 จนถึง ค.ศ. 1678 หมวดหมู่ ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์ รัฐสิ้นสภาพในประเทศเนเธอร์แลนด์ เครือราชรัฐบูร์กอญ รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์