stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดิสคัฟเวอรีทราเวลแอนด์ลีฟวิง

| --- | --- |

ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: Discovery Communications
ช่องรอง: Discovery Real Time, Discovery Home & Health, Discovery Channel, Animal Planet, Discovery Science
ลิงก์
เว็บไซต์: http://www.travelandlivingasia.com/
ออกอากาศ

เคเบิลทีวี
TrueVisions CATV: ช่อง 566
ทีวีดาวเทียม
Tata Sky (อินเดีย): ช่อง 209
Dish TV (อินเดีย): ช่อง 156
Big TV (อินเดีย): ช่อง 291
Astro Nusantara (อินโดนีเซีย): ช่อง 22
Astro (มาเลเซีย): ช่อง 707
Sky Digital (สหราชอาณาจักร/ไอร์แลนด์): ช่อง 265
SKY Italia (อิตาลี): ช่อง 426
DialogTV (ศรีลังกา): ช่อง 12
TrueVisions DSTV (ไทย): ช่อง 566
 
Discovery Travel & Living เป็นช่องรายการสารคดีที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว อาหาร การตกแต่ง และเกี่ยวกับการดำรงชีวิต โดยในประเทศไทยสามารถรับชมได้ผ่านทรูวิชั่นส์ แพ็กเกจตามสั่ง ช่อง 566 ในระบบดิจิทัล
รูปแบบช่องทั่วโลก

รูปแบบต่างๆ ของช่องรายการนี้ในทั่วโลกมีดังต่อไปนี้:
Discovery Travel & Living เอเชีย
Discovery Travel & Living ออสเตรเลีย/นิวซีแลนด์
Discovery Travel & Living บราซิล/ละตินอเมริกา
Discovery Travel & Living จีน
Discovery Travel & Living ยุโรป
Discovery Travel & Living ไต้หวัน
Discovery Travel & Living อิตาลี
Discovery Travel & Living อินเดีย
Discovery Travel & Living สหราชอาณาจักร
Discovery Travel & Living Viajar y Vivir (รูปแบบของสหรัฐอเมริกาในภาษาสเปน)
รักจัง

| รักจัง |
| --- | --- |
กำกับ: เหมันต์ เชตมี
เขียนบท: ณหรรษา สุนทรพจน์ ก้องเกียรติ โขมศิริ
อำนวยการสร้าง: ภัทธิรา ปาลวัฒน์วิไชย จันทิมา เลียวศิริกุล มณฑล อารยางกูร
นักแสดงนำ: รัฐภูมิ โตคงทรัพย์  (ฟิล์ม) พอลล่า เทเลอร์ สมพงษ์ คุนาประถม (อี๊ด โปงลางสะออน) ขวัญนภา เรืองศรี (ลาล่า โปงลางสะออน) ดวงฤดี บุญบำรุง (ลูลู่ โปงลางสะออน)
กำกับภาพ: เรืองวิทย์ รามสูต
ตัดต่อ: สุทธิพร ทับทิม
ดนตรีประกอบ: บานาน่า โบ๊ต
ผู้จัดจำหน่าย: อาร์เอสฟิล์ม
วันฉาย: 1 มิถุนายน พ.ศ. 2549
ความยาว: 105 นาที
ภาษา: ไทย
ทุนสร้าง: 13 ล้านบาท
ทำเงิน: 55.7 ล้านบาท
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
รักจัง (The Memory) ภาพยนตร์รักโรแมนติก-คอมเมดี้  เป็นผลงานลำดับที่สี่ของเหมันต์ เชตมี ต่อจากเรื่อง ปอบ หวีด สยอง , Sexphone คลื่นเหงา สาวข้างบ้าน และ พันธุ์เอ็กซ์ เด็กสุดขั้ว  นำแสดงโดย ฟิล์ม รัฐภูมิ และ พอลล่า เทเลอร์ ร่วมด้วย โปงลางสะออน เข้าฉายเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2549 และได้รับการตอบรับในเชิงบวกและเชิงลบ แต่เนื่องจากแฟนคลับของทั้งฟิล์ม, พอลล่า และ โปงลางสะออน เข้าไปอุดหนุ่นกันส่วนมาก จึงทำให้หนังทำรายได้ตลอดการเข้าฉายไปกว่า 52 ล้านบาท
เนื้อเรื่องย่อ

รักจัง บอกเล่าเรื่องราวความรักของ ฟิล์ม (รัฐภูมิ โตคงทรัพย์) นักร้องซูปเปอร์สตาร์ชื่อดัง  กับ จ๋า (พอลล่า เทเลอร์) ปาปารัสซี่สาว ที่ตามถ่ายภาพฟิล์มถึงอำเภอปาย เพื่อเอาไปขายให้กับสำนักพิมพ์ แต่แล้วฟิล์มก็เกิดอุบัติเหตุระหว่างเดินทาง รถของฟิล์มตกเขาจนทำให้ฟิล์มความจำเสื่อม แต่ฟิล์มได้รับความช่วยเหลือจาก ลอซู (อื้ด โปงลางสะออน) โดยมี อาล่า (ลาล่า โปงลางสะออน) และอาลู่  (ลูลู่ โปงลางสะออน)
และเมื่อจ๋าเจอฟิล์มอีกครั้งและได้รู้ว่าฟิล์มความจำเสื่อม จ๋าจึงได้โอกาสสร้างข่าวเพื่อขายให้กับสำนักพิมพ์ แต่เมื่อจ๋ารู้จักฟิล์มมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้ความรู้สึกของเธอกับฟิล์มนั้นเปลี่ยนไป แต่เมื่อความจำของฟิล์มกลับคืนมา จึงทำให้ฟิล์มหลงลืมความทรงจำระหว่างเขากับจ๋า จนเหลือเพียงความทรงจำที่เลือนลาง ที่รอคอยวันที่ความทรงจำเหล่านั้น กลับคืนมา
ข้อมูลจำเพาะ

แนว : แนว : รัก / ตลก / ดราม่า
ชื่อภาษาอังกฤษ : The Memory
ความยาว : 105 นาที
กำหนดฉาย : 1 มิถุนายน 2549
เกร็ดหนัง

โครงเรื่องมาจาก ภัทธิรา ปาลวัฒน์วิไชย โปรดิวเซอร์เรื่อง Sexphone คลื่นเหงา สาวข้างบ้าน ต้องการทำภาพยนตร์รักระหว่างคนมีชื่อเสียงกับสาวปาปารัสซี่ จึงมีการพัฒนาเป็นบทภาพยนตร์โดย ณหรรษา สุนทรพจน์ ซึ่งเป็นผู้เขียนบท Sexphone คลื่นเหงา สาวข้างบ้าน เช่นกัน
สถานที่ถ่ายทำหลักในเรื่อง คือ ภาคเหนือของประเทศไทย ได้แก่ หมู่บ้านชาวเขาบ้านลุกข้าวหลาม อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน หมู่บ้านชาวเขาไทยภู อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน และ กิ่วแม่ปาน, น้ำตกผาดอกเสี้ยว (น้ำตกรักจัง) ดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง จ.เชียงใหม่
หนังถ่ายด้วยกล้องระบบ Hi-Definition
รายได้เปิดตัว 4 วันแรก 17 กว่าล้านบาท
รายละเอียดงานสร้าง

จัดจำหน่าย : อาร์เอส.ฟิล์ม
ดำเนินงานสร้าง  : อาวอง
ผู้กำกับภาพยนตร์ :  เหมันต์ เชตมี
อำนวยการสร้าง : เกรียงไกร เชษฐโชติศักดิ์, สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์
ดูแลงานสร้าง  :  ภัทธิรา ปาลวัฒน์วิไชย, จันทิมา เลียวศิริกุล, มณฑล อารยางกูร
บทภาพยนตร์  :  ณหรรษา สุนทรพจน์, ก้องเกียรติ โขมศิริ
กำกับภาพ  :  เรืองวิทย์ รามสูต
ลำดับภาพ  :  สุทธิพร ทับทิม
ออกแบบงานสร้าง : ดุสิต ญาปากะวงศ์
ออกแบบเครื่องแต่งกาย : วรธน กฤษณะกลิน
ดนตรีประกอบ  :  บานาน่า โบ๊ต
นักแสดงนำ

รัฐภูมิ โตคงทรัพย์  (ฟิล์ม) : ฟิล์ม
พอลล่า เทเลอร์  : จ๋า
สมพงษ์ คุนาประถม  (อี๊ด โปงลางสะออน) : ลอซู
ขวัญนภา เรืองศรี (ลาล่า โปงลางสะออน) : อาล่า
ดวงฤดี บุญบำรุง  (ลูลู่ โปงลางสะออน)  : อาลู่
กัญติยา เอี่ยมสำอาง : แต้ว
เพ็ญพร ไพทูตย์ : ส้ม
เชษฐวุฒิ วัชรคุณ : นายทหาร
รางวัล

รักจัง ได้รับรางวัล "ถ่ายภาพยอดเยี่ยม" (เรืองวิทย์ รามสูต) จากงานประกาศผลรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 16 ประจำปี พ.ศ. 2549
เพลงประกอบภาพยนตร์

VCD Karaoke
ที่เดิม : ฟิล์ม รัฐภูมิ
ที่เดิม : เอมมารี่
Scoop เบื้องหลัง : รักจัง
Special Scoop : รักจัง
Trailer รักจัง
Bonus Track :
Please (ขอร้อง) : ฟิล์ม รัฐภูมิ (on air version)
ดีวีดี

รักจัง: Collector's Edition (2 Disc)
Video Format : Widescreen 16:9 (Anamophic)
Audio Format : THAI: Dolby Digital 5.1, THAI: Dolby Surround 2.0, เสียงบรรยายพิเศษโดยผู้กำกับ
Subtitles : คำบรรยายไทยทดแนการได้ยิน
Special Features
Disc 1
ภาพประกอบเพลง "ที่เดิม"
Trailers
Disc 2
Video Commentary with Multi-Angle - บทสัมภาษณ์นักแสดงและผู้กำกับที่สามารถเลืกมุมกล้องได้
Deleted Scenes - ฉากรักที่หายไปละฉากเด็ดที่หลายคนตั้งตาคอย
Photo Gallery - ภาพความประทับใจในฉากของภาพยนตร์
DVD-Rom Feature: Flash Game พาอาหลง ลงดอย
แหล่งข้อมูลอื่น ๆ

www.pantip.com ข้อมูลบนเว็บ พันทิปดอตคอม
รักจัง (2006) ที่สยามโซน
โกเลม

พระแรบไบรูปหนึ่งกำลังเสกเป่าโกเลม วาดขึ้นในปี 1899
ในคติชาวบ้านยิว โกเลม (อังกฤษ: golem; ฮีบรู: גולם‎) เป็นสัตว์รูปอย่างมนุษย์ซึ่งประกอบขึ้นจากวัตถุไม่มีชีวิตแล้วเสกเป่าให้มีชีวิต (พยนต์) ทั้งนี้ ครั้งหนึ่ง คำ "โกเลม" ที่ใช้ในเพลงสวดสดุดีและลายลักษณ์อักษรสมัยมัชฌิมยุค เคยหมายถึง วัตถุใดอันหารูปพรรณสัณฐานมิได้ โกเลมจะเชื่อฟังคำสั่งของเจ้านาย ตามความเชื่อ ถ้าเราอยากจะให้โกเลมมีชีวิต เราจะต้องหาคนที่สร้างโกเลมเป็น แล้วเขียนคำว่า emeth ที่แปลว่า ศักดิ์สิทธิ์ ลงไปในปากของมัน
ทีน พลัส โชว์

| ทีน พลัส โชว์ |
| --- | --- |

ประเภท: วาไรตี้โชว์,เกมโชว์
สร้างโดย: อาร์เอส
พิธีกร: ธีมะ กาญจนไพริน ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์ ศิระ รัตนโภคาสถิต(พิธีกรประจำช่วงซูเปอร์โชว์)
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 16 ตอน (ออกอากาศ 53 ครั้ง)   (นับถึงวันที่ 29 มกราคม 2553)
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: สตูดิโอมนตรี[ต้องการอ้างอิง]
ความยาวตอน: 40 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 5
ออกอากาศ: 9 มกราคม 2552 – 30 ธันวาคม 2554
ทีน พลัส โชว์ (อังกฤษ: Teen Plus Show) เป็นรายการวาไรตี้สำหรับวัยรุ่น ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 23.40-00.20 น. (ตั้งแต่ 7 มกราคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป)  เคยออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 22.25 - 23.05 น. ตั้งแต่ 9 มกราคม พ.ศ. 2552 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก โดยรูปแบบรายการโดยรวมจะเป็นแบบวาไรตี้โชว์ และมีเอกลักษณ์คือ มีแถบวัดระดับเสียงที่ใช้สำหรับวัดเสียงเชียร์ของผู้ชมในห้องส่ง รายการได้ยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2554
รูปแบบรายการ

ทีน พลัส โชว์ จะแบ่งออกเป็นช่วงต่าง ๆ ในแต่ละสัปดาห์ ดังนี้
รูปแบบรายการ > แนะนำแขกรับเชิญ

เป็นการแสดงสดของแขกรับเชิญที่มาร่วมรายการ
รูปแบบรายการ > มิวสิกไฟติ้ง

เป็นช่วงของสัปดาห์ที่ 2 ของแขกรับเชิญเกมให้กลุ่มศิลปินร้องเพลงโดยจะมี 12 แผ่นป้ายโดยผู้สนับสนุนในเกมคือ เครื่องดื่มยี่ห้อ บีอิ้ง ซึ่งมีทั้งหมด 4 รส (ที่ผลิตในขณะนั้น) รสละ 3 ป้าย (ผู้สนับสนุนช่วงมิวสิคไฟติ้งในอดีตคือเครื่องดื่มยี่ห้อกรีนสปอต) ซึ่งมี 2 รสด้วยกัน (ที่ผลิตในขณะนั้น) รสละ 6 แผ่นป้ายซึ่งในแต่ละป้ายจะมีเพลงคาราโอเกะจากค่าย RS ซึ่งมีทั้งเพลงเก่า, เพลงใหม่, เพลงลูกทุ่งด้วยกันโดยโอกาสในการเลือกเพลงจะมีอยู่ 3 ครั้งด้วยกันซึ่งจะให้สมาชิกในทีมให้ร้องเพลงตามที่เลือกแผ่นป้าย
รูปแบบรายการ > แอ็กชั่นไฟติ้ง

เป็นช่วงการเล่นเกมรูปแบบต่าง ๆ ซึ่งการเล่นเกมทั่วไปในแต่ละสัปดาห์รูปแบบเกมจะปรับเปลี่ยนหลายครั้งด้วยกัน
รูปแบบรายการ > ซูเปอร์โชว์

เป็นช่วงของสัปดาห์ที่ 3 หรือ 4 โดยแขกรับเชิญที่เหล่าศิลปินที่ร่วมรายการ จะมาแสดงโชว์ที่แตกต่างจากความเป็นตัวของตัวเองมากที่สุดโดยการแสดงของแขกรับเชิญนั้นจะเป็นการล้อเลียนแขกรับเชิญฝ่ายตรงข้ามหรือจะเป็นโชว์เพลงรูปแบบใหม่จากรูปแบบเดิม หรือในบางสัปดาห์จะมีโชว์จากทางบ้านมาแทน
แขกรับเชิญ

แขกรับเชิญในรายการ ทีน พลัส โชว์ ส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มศิลปินของค่ายอาร์เอส ซึ่งในรายการจะให้แบ่งเป็น 2 ทีม
| วันที่ | กลุ่มศิลปิน |
| --- | --- |
9, 16, 23 มกราคม 2552: แบล็ควานิลลา  และ ซีควินท์
30 มกราคม   6 กุมภาพันธ์ 2552: ไอน้ำ และ เล้าโลม
13, 20, 27 กุมภาพันธ์   6 มีนาคม 2552: ศิลปินจาก กามิกาเซ่
13, 20, 27 มีนาคม 2552: เกิร์ลลี่ เบอร์รี่ และ ไนซ์ ทู มีท ยู
3, 10, 17 เมษายน 2552: เฟย์ ฟาง แก้ว และ เค-โอติค
24 เมษายน   1, 8 พฤษภาคม 2552: ซีควินท์ และ นักแสดงจาก ม.3 ปี 4 เรารักนาย
15, 22, 29 พฤษภาคม 2552: กาย , แท็ค, แจ็ค, พายุ และ  เอพริลฟูลส์เดย์
5, 12, 19 มิถุนายน 2552: อาร์ตี้-ธนฉัตร ตุลยฉัตร, สายป่าน-อภิญญา สกุลเจริญสุข, โทนี่ รากแก่น, บัว-อาภาภัทร กัญจนพฤกษ์ ,ป๊อป-ศุภสิทธิ์ ชินวินิจกุล, กั๊ก-ศุภวัฒน์ ชูสุวรรณ, บูม-สุภาพร วงษ์ถ้วยทอง, เค้ก-กฤษฎิ์ หาญวงษ์
3, 10, 17 กรกฎาคม 2552: ไนซ์ ทู มีท ยู และ แบล็ควานิลลา
24, 31 กรกฎาคม   7, 14 สิงหาคม 2552: ซีควินท์ และ จีทูจี
21, 28 สิงหาคม   4 กันยายน 2552: เล้าโลม และ เซเวนเดส์
11, 18, 25 กันยายน   2 ตุลาคม 2552: เฟย์ ฟาง แก้ว และ Xing
9 , 16 , 23 , 30 ตุลาคม 2552: แจม จากวง ซิสก้า ,เบเบ้ ธันย์ชนก  ฤทธินาคา  , ยิปซี และ ยิปโซ จาก สตรอเบอรี่ชีสเค้ก และ เหล่าดีเจจาก ซี้ด เอฟเอ็ม
6 , 13, 20 พฤศจิกายน 2552: เมริซ่า , ขนมจีน , ลิเดีย และ แบล็คแจ๊ค 
27 พฤศจิกายน  18 , 25 ธันวาคม 2552 1 มกราคม 2553: Monkey Hero, สตรอเบอรี่ชีสเค้ก และ เกิร์ลลี่ เบอร์รี่ (แขกรับเชิญพิเศษ)
8 , 15 , 22 , 29 มกราคม 2553: ขนมจีน, พิม จาก กามิกาเซ่, ยิปซี, หญิงแม้น และ DNT (แขกรับเชิญพิเศษ : พายุ คลาร์ค)
12 , 19 กุมภาพันธ์  5 มีนาคม 2553: ศิลปินจากค่าย กามิกาเซ่ (แขกรับเชิญพิเศษ : พิชญ์ จาก ซีควินท์)
12, 19, 26 มีนาคม 2553: แคนดี้มาเฟีย และ ต้าร์-โด่ง AF พิธีกรรายการเอเชี่ยน, วีเจไมค์
1, 7, 14, 23 เมษายน 2553: แจ๊ค แบล๊กแจ๊ก, หวาย, มิล่า, เมริสซ่า  และ กฤษ แอน แม็ค อ๊อฟ AF6
30 เมษายน  7, 14, 21 พฤษภาคม 2553: เป้ย ปานวาด, กิฟซ่า เกิร์ลลี่ เบอรรี่ และ ซานิ, วิทย์, นัท
28 พฤษภาคม  4 ,11 มิถุนายน 2553: ทรี.ทู.วัน และ วีเจจากยู แชนแนล โน้ต บูม ปั้นจั่น เอี่ยว
18 มิถุนายน 2553: บิวตี้ จี ปะทะ นักแสดงภาพยนตร์เรื่อง เการัก ที่เกาหลี พอร์ต เซน โจ๊ก
25 มิถุนายน 2 , 9 มิถุนายน 2553: g twenty และ นักแสดงภาพยนตร์เรื่อง เการัก ที่เกาหลี พอร์ต เซน โจ๊ก
เกร็ดความรู้

ในเทปแรกของทีน พลัส โชว์ (2 มกราคม 2552) เป็นเทปเบื้องหลังภาพยนตร์ Super แหบ-แสบ-สะบัด โดยพิธีกรคือ อิม อชิตะ สิกขมานา
โดยปกติแล้วแขกรับเชิญของรายการทีน พลัส โชว์มักจะเป็นศิลปินและนักแสดงจากค่ายอาร์เอสแต่ในเทปเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2552 นั้นเป็นเทปแรกที่นำดาราและนักแสดงที่มีชื่อเสียง
เทปของวันที่ 11, 18, 25 กันยายน, 2 ตุลาคม 2552 เป็นครั้งแรกที่มีศิลปินจากประเทศเกาหลีมาร่วมรายการ คือ วงซิง (Xing)
ในตอนของ เค-โอติก และ สตรอเบอรี่ชีสเค้ก เป็นตอนที่มีการออกอากาศข้ามปี โดยออกอากาศวันที่ 27 พฤศจิกายน, 18, 25 ธันวาคม 2552 และวันที่ 1 มกราคม ของอีกปีหนึ่ง (พ.ศ. 2553) เนื่องจากมีการงดออกอากาศในวันที่ 4 และ 11 ธันวาคม 2552
การยุติการออกอากาศ

เนื่องจากเกิดมหาอุทกภัยในกรุงเทพมหานคร ทำให้รายการไม่สามารถบันทึกเทปรายการได้ ทางรายการจึงเลยนำเทปมารวมประมวลภาพความสนุกสนานในรายการ ตลอด 2 ปี [ต้องการอ้างอิง] และได้ออกอากาศเทปสุดท้ายเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม โดยในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2555 ได้มีรายการ ปาปาย๊าคซี่ พลัส แทนที่รายการทีน พลัส โชว์
แหล่งข้อมูลอื่น

รายการ "Teen Plus Show (ทีนพลัสโชว์)" ย้ายเวลาจากเดิม เวลา 22.25 น. มาเป็น 23.40-00.20 น.
ดิลิเชียสเวย์

ดิลิเชียสเวย์เป็นอัลบั้มแรกของไม คุรากิออกจำหน่ายวันที่28 มิถุนายน พ.ศ. 2543ออกจำหน่ายพร้อมกันกับอัลบั้มซีเคร็ตออฟมายฮาร์ทมีรหัสซีดีคือ GZCA-1039
ข้อมูลเพลง

อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของไม คุรากิออกจำหน่ายพร้อมกับอัลบั้มซีเคร็ตออฟมายฮาร์ทที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ออกจำหน่ยเมื่อวันที่28 มิถุนายน พ.ศ. 2543อัลบั้มนี้มีรหัสซีดีคือ GZCA-1039
อัลบั้มนี้ซารด์ประจำสัปดาห์ที่อันดับ 1 จำนวน 2 สัปดาห์ติดต่อกัน โดยสัปดาห์แรกขายได้ 2,218,640 ชุด ยอดขายรวมประจำปีพ.ศ. 2543คือ 3,451,660 ชุด เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดประจำปีพ.ศ. 2543และยอดขายรวมทั้งหมด  3,530,420 ชุด เป็นอัลบั้มที่ขายดีอันดับที่ 9 ของประวัติศาสตร์อัลบั้มเพลงญี่ปุ่น อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลรับรองสถานะและได้ประกาศนียบัตรจาก RIAJ ประเภท 3x Million
อัลบั้มนี้ทำให้เธอเป็นศิลปินลำดับที่ 5 ต่อมาถัดจาก อูทาดะ ฮิคารุ ที่มีซิงเกิลและอัลบั้มแรก ขายได้เกิน 1 ล้านชุด (ซึ่งจนถึงปัจจุบัน นักร้องที่ทำสถิตินี้ได้มีเพียง 6 ศิลปิน คือ DEEN,KinKi Kids,Kiroro,อูทาดะ ฮิคารุ,ไม คุรากิ และ CHEMISTRY)
รายชื่อเพลง

| แทร็ก | ชื่อเพลง | ความยาว | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | ดิลิเชียสเวย์ | 3:51 |  |
| 2 | เลิฟ เดย์อาฟเตอร์ทูมอร์โรว์ | 4:05 | ซิงเกิลที่ 1 ของไม คุรากิ |
| 3 | ซีเคร็ตออฟมายฮาร์ท | 4:24 | ซิงเกิลที่ 3 ของไม คุรากิ |
| 4 | สเต็ปปิ้ง∞เอาทต์ | 4:38 |  |
| 5 | เบบี้ ทูไนท์~ยูแอนทด์มี~ | 3:59 |  |
| 6 | ค้านเก็ตเนาวท์~กิมมี ยัวร์ เลิพ~ | 3:30 |  |
| 7 | เนเวอร์กอนนากิฟยูอัพ | 4:00 | ซิงเกิลที่ 4 ของไม คุรากิ |
| 8 | สเตย์บายมายไซต์ | 4:26 | ซิงเกิลที่ 2 ของไม คุรากิ |
| 9 | เอววี่ติงส์ ออล ไรท์ | 4:09 | เพลง B-Side ของซิงเกิลที่ 1 ของไม คุรากิ |
| 10 | แฮปปี้เดย์ | 4:17 |  |
| 11 | คิมิโทะ โนะ จิคัน (ญี่ปุ่น: 君との時間; โรมาจิ: Kimito No Jikan) | 4:16 |  |
การนำไปใช้

| ชื่อเพลง | การนำไปใช้ | จากซิงเกิล |
| --- | --- | --- |
| ซีเคร็ตออฟมายฮาร์ท | เพลงปิดที่ 9 ของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน | ซิงเกิลที่ 3 |
| เนเวอร์กอนนากิฟยูอัพ | MFTV'I'm Music Frank" | ซิงเกิลที่ 4 |
คนแคระ (มิดเดิลเอิร์ธ)

บทความนี้เกี่ยวกับปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของโทลคีน สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คนแคระ
คนแคระ ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างเล็กเตี้ย แต่ล่ำสันแข็งแรง ทรหดอดทน มีหนวดเครายาวเฟิ้ม เป็นชนเผ่าที่ชำนาญในการช่างมากที่สุด พวกเขาเป็นมิตรอย่างมากกับพวกฮอบบิท พวกคนแคระเรียกตัวเองว่า คาซัด อันเป็นชื่อที่เทพอาวเลตั้งให้กับพวกเขา แต่พวกเอลฟ์เรียกพวกเขาว่า เนากริม ซึ่งมีความหมายว่า ชนผู้ไม่เติบโตอีกต่อไป
คนแคระมีบทบาทอยู่ในวรรณกรรมของโทลคีนหลายเรื่อง ได้แก่ เดอะฮอบบิท เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน ตำนานบุตรแห่งฮูริน รวมถึงงานเขียนอื่น ๆ ของคริสโตเฟอร์ โทลคีนด้วย คือ Unfinished Tales และ ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ
ประวัติ

ในจินตนิยายชุดมิดเดิลเอิร์ธของโทลคีน 'คนแคระ' เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่ไม่ได้เกิดจากการสร้างสรรค์ของมหาเทพอิลูวาทาร์ แต่เกิดขึ้นจากการสร้างของวาลา นามว่า อาวเล ผู้เป็นเทพแห่งการช่าง เนื่องจากไม่สามารถอดทนรอการมาถึงของเหล่าบุตรแห่งอิลูวาทาร์ได้ แต่ต่อมามหาเทพอิลูวาทาร์ก็รับเหล่าคนแคระเอาไว้เป็นบุตรบุญธรรม โดยมีข้อแม้ให้พวกเขาต้องนอนหลับอยู่ใต้ภูเขาก่อน จนกว่าบุตรผู้ใหญ่ของพระองค์ คือพวกเอลฟ์ จะตื่นขึ้นมาบนโลก
อาวเลสร้างคนแคระขึ้นในยุคที่เมลคอร์กำลังเรืองอำนาจสร้างความวุ่นวายอยู่บนพิภพ ดังนั้นพระองค์จึงสร้างให้คนแคระมีความทรหดอดทน ไม่ตกอยู่ในอำนาจชั่วร้ายโดยง่าย พวกคนแคระนับถือเทพอาวเลเป็นบิดาของตน และเชื่อกันว่า หลังจากสิ้นชีวิตไปแล้ว พวกเขาจะได้ไปอยู่ในท้องพระโรงของเทพอาวเล เพื่อคอยรับใช้พระองค์และร่วมในการรบครั้งสุดท้ายของอาร์ดา
เหล่าคนแคระที่เทพอาวเลสร้างขึ้นเป็นครั้งแรก มีจำนวนเจ็ดคน เรียกชื่อรวมกันในยุคต่อมาว่า บิดาของคนแคระ ในจำนวนนี้ ดูรินผู้อมตะ (Durin the Deathless)  เป็นคนแคระที่มีอาวุโสสูงสุด ดูรินเป็นผู้บุกเบิกก่อตั้งอาณาจักรคนแคระแห่งแรกบนโลก ที่คาซัดดูม มหานครใต้ขุนเขาฮิธายเกลียร์ เขาเป็นต้นตระกูลของคนแคระสายวงศ์ ลองเบียร์ด (Longbeard)
ต้นตระกูลคนแคระอีกสองคน เดินทางไปตั้งอาณาจักรของตนที่ทางตะวันตกของมิดเดิลเอิร์ธ โดยตั้งนครอยู่ในเทือกเขาเอเร็ดลูอิน พรมแดนตะวันออกของแผ่นดินเบเลริอันด์ ได้แก่ อาณาจักรโนกร็อด และเบเลกอสต์ เป็นต้นตระกูลของคนแคระในสายวงศ์ ไฟร์เบียร์ด (Firebeard)  และ บรอดบีม (Broadbeam)  ตามลำดับ ต้นตระกูลคนแคระอีกสี่คนที่เหลือ เดินทางไปตั้งอาณาจักรทางดินแดนตะวันออกไกลของมิดเดิลเอิร์ธ ไกลจนถึงเทือกเขาโอโรคาร์นิ คนแคระทั้งสี่นี้เป็นต้นตระกูลของคนแคระในสายวงศ์ ไอรอนฟิสต์ (Ironfist), สติฟเบียร์ด (Stiffbeard) , แบล็คล็อก (Blacklock)  และ สโตนฟุต (Stonefoot)  พลเมืองในสายวงศ์เหล่านี้ไม่ได้ปรากฏบทบาทในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ
ภาษาของคนแคระคือ คุซดุล (Khuzdul) เป็นภาษาที่พวกเขาใช้เจรจากันเองเป็นการภายใน และไม่ยอมสอนให้กับเผ่าพันธุ์อื่นได้เรียนรู้ โดยพวกเขายอมที่จะไปศึกษาภาษาของพวกเอลฟ์เสียเอง
คนแคระถนัดใช้ขวานเป็นอาวุธมากที่สุด แต่ก็สามารถสร้างอาวุธชั้นดีอื่น ๆ ได้เป็นจำนวนมาก พวกเขานิยมตั้งอาณาจักรอยู่ใต้ภูเขา จึงไม่สามารถทำการเกษตรได้ อาหารของพวกเขาได้มาจากการทำการค้าแลกเปลี่ยนกับพวกเอลฟ์ ในยุคแรกคนแคระมีสัมพันธภาพอันดีกับพวกเอลฟ์ บุกเบิกทำการค้ากับพวกเอลฟ์มาตั้งแต่สมัยยุคที่หนึ่ง ได้สร้างอาวุธชั้นดีให้กับพวกเอลฟ์เป็นจำนวนมาก แต่ภายหลังเกิดเหตุขัดแย้งวิวาทกันด้วยอำนาจของดวงมณีซิลมาริลที่ประดับอยู่บนสร้อยพระศอเนากลาเมียร์ เกิดสงครามแย่งชิงซิลมาริลระหว่างคนแคระกับเอลฟ์แห่งอาณาจักรโดริอัธของกษัตริย์ธิงโกล และกลายเป็นรอยด่างพร้อยระหว่างชาติพันธุ์ทั้งสองมาโดยตลอด
เผ่าพันธุ์

คนแคระแบ่งออกได้เป็นสามตระกูลใหญ่ คือ ลองเบียร์ด ไฟร์เบียร์ด และ บรอดบีม คนแคระในตระกูลลองเบียร์ด บางครั้งเรียกว่า พลเมืองของดูริน มีจำนวนมากที่สุดและมีบทบาทอยู่มากในยุคที่สาม คนแคระทั้งสามตระกูลปกครองอาณาจักรต่าง ๆ ในมิดเดิลเอิร์ธดังนี้
โนกร็อด อาณาจักรคนแคระในยุคที่หนึ่ง เมืองของคนแคระสายวงศ์ ไฟร์เบียร์ด
เบเลกอสต์ อาณาจักรคนแคระในยุคที่หนึ่ง เมืองของคนแคระสายวงศ์ บรอดบีม
คาซัดดูม หรือ มอเรีย อาณาจักรคนแคระแห่งแรก ตั้งขึ้นตั้งแต่ยุคที่หนึ่ง เมืองของคนแคระสายวงศ์ ลองเบียร์ด
เอเรบอร์ หรือภูเขาโลนลี่ อาณาจักรคนแคระที่ตั้งขึ้นในยุคที่สาม แยกตัวออกมาจากคาซัดดูม พลเมืองจึงเป็นตระกูล ลองเบียร์ด เช่นกัน
นอกจากนี้ยังมีเผ่าพันธุ์เล็ก ๆ ของคนแคระอีกกลุ่มหนึ่ง คือ คนแคระค่อม (Petty Dwarves) ภาษาซินดารินเรียกว่า นอยกิธนิบิน ปรากฏในงานเขียนเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน ตำนานเล่าว่าพวกเขาถูกเนรเทศออกจากอาณาจักรของคนแคระด้วยความผิดอย่างใดอย่างหนึ่ง ต้องเร่ร่อนไปในดินแดนเบเลริอันด์ นานไปฝีมือช่างก็ด้อยลง ร่างก็เล็กแกร็นลง จนต้องหาเลี้ยงชีพด้วยการขุดของป่าและด้วยการลักขโมย คนแคระค่อมคนสุดท้ายที่ปรากฏในตำนานคือ มีม
ตัวละคร

ธอริน โอเคนชิลด์
กิมลี
โกลอิน
ดาอิน
สิ่งประดิษฐ์

เผ่าพันธุ์คนแคระได้ชื่อว่าเป็นกลุ่มที่มีฝีมือช่างดีที่สุดบนมิดเดิลเอิร์ธ เสมอกันกับชาวโนลดอร์ (เนื่องจากเป็นศิษย์ของอาวเล เทพแห่งการช่าง เช่นเดียวกัน) สิ่งประดิษฐ์ที่มีชื่อเสียงของพวกคนแคระในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ได้แก่
สร้อยพระศอเนากลาเมียร์
หมวกเกราะมังกรแห่งตระกูลฮาดอร์
ดาบนาร์ซิล
เสื้อเกราะมิธริล
ดูเพิ่ม

คนแคระ ตามตำนานปรัมปราของยุโรป
อักษรเคียร์ธ ซึ่งคนแคระใช้ในการเขียนภาษาคุซดุล
คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน

| --- | --- |
Faculty of Engineering and Technology, Rajamangala University of Technology Isan

สถาปนา: 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
คณบดี: ผศ.ดร.พิพัฒน์ อมตฉายา
ที่อยู่: 744 ถ.สุรนารายณ์ ต.ในเมือง อ.เมือง จ.นครราชสีมา รหัสไปรษณีย์ 30000
วารสาร: -
สี:   สีแดงเข้ม
สถานปฏิบัติ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
เว็บไซต์: www.ea.rmuti.ac.th
คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี เป็น 1 ใน 4 คณะ ของศูนย์กลางมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน โดยรวมคณะวิชาเครื่องกล คณะวิชาโยธา คณะวิชาไฟฟ้า คณะวิชาเทคโนโลยีการผลิต และคณะวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์  จึงทำให้เกิดคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์
ประวัติ

คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน จัดตั้งขึ้นตาม พ.ร.บ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2550 เป็นสถาบันอุดมศึกษาสายวิชาชีพ มีคณบดีเป็นผู้รับผิดชอบในฐานะหัวหน้าส่วนราชการ จัดตั้งเป็นคณะฯ โดยรวมคณะวิชาเครื่องกล คณะวิชาโยธา คณะวิชาไฟฟ้า คณะวิชาเทคโนโลยีการผลิต และคณะวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ เข้าด้วยกัน มีภารกิจ 4 ด้านคือ
1.งานจัดการศึกษา
2.งานวิจัย สิ่งประดิษฐ์ นวัตกรรม
3.งานบริการทางวิชาการแก่สังคม
4.ความเป็นมาของตราสัญลักษณ์ของคณะ
ตราสัญลักษณ์

ตราสัญลักษณ์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ เป็นการออกแบบของนักศึกษาของคณะ ผู้ออกแบบคือ นางสาวรัตนา ชวนโพธิ์ นักศึกษาสาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ระดับปริญญาตรี ชั้นปที่ 3 เป็นการออกแบบภายใต้แนวความคิด Unity หรือ ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน หมายถึง การรวมเป็นคณะเดียวกันของคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ โดยนำสัญลักษณ์เฉพาะที่สื่อถึง 2 คณะ คือ ฟันเฟือง และลูกศร 4 ทิศ มาลดทอนรูปทรงและจัดรวมให้เกิดความเป็นอันหนึ่งเดียว และแทรกตัวอักษรย่อ EA อันหมายถึง Engineering และ Architecture โทนสีที่เลือกใช้ สีแดงเข้ม เป็นสีประจำคณะของคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ สีขาวและสีเหลือง ใช้สื่อความหมายถึง ความสะอาด บริสุทธิ์ของจิตใจ ความมีคุณธรรมของนักศึกษา ซึ่งเป็นผู้ที่มีความรู้และมีคุณธรรมควบคู่กัน
สาขาวิชาและหน่วยงาน

คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์มีหน่วยงานย่อยภายในคณะฯ ประกอบด้วย 1 สำนักงาน และ 13 สาขาวิชา ได้แก่
| --- | --- |
 สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา  เก็บถาวร 2016-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมสำรวจ  เก็บถาวร 2014-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า  เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมโทรคมนาคม  เก็บถาวร 2014-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์  เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ เก็บถาวร 2012-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมแมคคาทรอนิกส์  เก็บถาวร 2016-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมวัสดุ  เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล  เก็บถาวร 2016-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องจักรเกษตร  เก็บถาวร 2016-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมหลังการเก็บเกี่ยวและแปรสภาพ  เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สาขาวิชาวิศวกรรมการทำความเย็นและการปรับอากาศ เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ศูนย์ ศูนย์สอบเทียบเครื่องมือวัดอุตสาหกรรม  ศูนย์เครื่องจักรอัตโนมัติ (CNC)  ศูนย์ถ่ายทอดเทคโนโลยีกำลังงานของไหลและการควบคุมอัตโนมัติ :  หน่วยงาน สำนักงานคณบดี ฝ่ายบริหารงานทั่วไป  ฝ่ายวิชาการและวิจัย  ฝ่ายพัฒนานักศึกษา
สาขาวิชาและหน่วยงาน > หลักสูตรที่เปิดสอน

| หลักสูตรที่เปิดสอน คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน> กลุ่มช่างอุตสาหกรรม | หลักสูตรที่เปิดสอน คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน> ระดับปริญญาตรี  4-5  ปี | หลักสูตรที่เปิดสอน คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน> กลุ่มสถาปัตยกรรมศาสตร์ | หลักสูตรที่เปิดสอน คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน> กลุ่มเทคโนโลยีมัลติมีเดีย | หลักสูตรที่เปิดสอน คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน> ระดับปริญญาตรี (เทียบโอนรายวิชา) | หลักสูตรที่เปิดสอน คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน> กลุ่มสถาปัตยกรรม | หลักสูตรที่เปิดสอน คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน> หลักสูตรปริญญาโท |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง  ช่างโยธา  ช่างโลหะ  ช่างกลโรงงาน  ช่างผลิตเครื่องมือและแม่พิมพ์  ช่างยนต์  ช่างยนต์-เครื่องทำความเย็นและปรับอากาศ  ข่างจักรกลหนัก  ช่างกลเกษตร  ช่างอิเล็กทรอนิกส์  ช่างไฟฟ้า  ช่างเทคนิคคอมพิวเตอร์ |  ปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต วิศวกรรมโยธา  วิศวกรรมสำรวจ  วิศวกรรมไฟฟ้า  วิศวกรรมโทรคมนาคม  วิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์  วิศวกรรมคอมพิวเตอร์  วิศวกรรมแมคคาทรอนิกส์  วิศวกรรมอุตสาหการ  วิศวกรรมวัสดุและโลหการ  วิศวกรรมเครื่องกล  วิศวกรรมเครื่องจักรเกษตร  วิศวกรรมหลังการเก็บเกี่ยวและแปรสภาพ |  ปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต เทคโนโลยีสถาปัตยกรรม  สถาปัตยกรรมภายในเทคโนโลยีบัณฑิต |  ปริญญาเทคโนโลยีบัณฑิต เทคโนโลยีมัลติมีเดีย |  ปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต วิศวกรรมโยธา (ปกติ/สมทบ)  วิศวกรรมไฟฟ้า (ปกติ/สมทบ)  วิศวกรรมโทรคมนาคม (ปกติ/สมทบ)  วิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ (ปกติ/สมทบ)  วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (ปกติ/สมทบ)  วิศวกรรมอุตสาหการ (ปกติ/สมทบ)  วิศวกรรมเครื่องกล (ปกติ/สมทบ)  วิศวกรรมเครื่องจักรเกษตร (ปกติ)  วิศวกรรมการทำความเย็นและการปรับอากาศ (ปกติ) |  ปริญญาเทคโนโลยีบัณฑิต การจัดการผังเมือง(เสาร์ – อาทิตย์) |  ปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต วิศวกรรมไฟฟ้า (เสาร์ – อาทิตย์)  วิศวกรรมเครื่องกล (เสาร์ – อาทิตย์)  วิศวกรรมอุตสาหการ (เสาร์ – อาทิตย์)  วิศวกรรมโยธา (เสาร์ – อาทิตย์) |
คณบดี

| ทำเนียบคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน> รายนามคณบดี | ทำเนียบคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน> วาระการดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- |
1. รองศาสตราจารย์ ดร.พิพัฒน์ อมตฉายา: พ.ศ. 2550 - 2558
2.  รศ. ดร.ณรงค์ศักดิ์ ธรรมโชติ: พ.ศ. 2558-ปัจจุบัน

หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตหลัก
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาขอนแก่น
วิทยาเขตกาฬสินธุ์[ลิงก์เสีย]
วิทยาเขตสกลนคร[ลิงก์เสีย]
วิทยาเขตสุรินทร์[ลิงก์เสีย]