ปฏิบัติการฮาร์ดโนส
ปฏิบัติการฮาร์ดโนส

ปฏิบัติการฮาร์ดโนสเป็นปฏิบัติการเฝ้าระวังท้องถนนบนเส้นทางโฮจิมินห์ ซึ่งเริ่มขึ้นในช่วงสงครามกลางเมืองลาว แนวคิดดั้งเดิมของปฏิบัติการนี้ถูกนำเสนอต่อประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2506 ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2506 ไมค์ ดิวเอล เจ้าหน้าที่สำนักข่าวกรองกลาง (CIA) ได้ย้ายฐานปฏิบัติการจากจังหวัดนครพนม ประเทศไทย ไปยังปากเซ ประเทศลาว เขาได้รับตัวแทนท้องถิ่นที่มีแววดีจากโครงการปฏิบัติการพินคูชชั่น หลังจากการฝึกขั้นสูงที่จังหวัดพิษณุโลก ประเทศไทย ในฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2506 เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่เฝ้าระวังท้องถนนบนเส้นทางโฮจิมินห์ที่ผ่านพื้นที่กองทัพแห่งชาติลาวภาค 4 พวกเขาตั้งฐานที่มั่นใกล้กับห้วยทรายบนที่ราบสูงโบลาเวน ด้วยความช่วยเหลือของชุด ที ของตำรวจพลร่มไทย การปฏิบัติงานของสายลับลาวเทิงประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง จนภายในเวลาสองเดือน ความพยายามของพวกเขาก็ได้รับการยกย่องจาก โรเบิร์ต แม็กนามารา รัฐมนตรีกลาโหมสหรัฐ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2506 แมคนามาราได้เรียกร้องให้มีการขยายโครงการปฏิบัติการฮาร์ดโนส หลังจากการเยือนเวียดนามแบบเร่งด่วนระยะเวลาสองวัน
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2507 ปฏิบัติการฮาร์ดโนสมีชุดปฏิบัติการจารกรรม 20 ชุด คอยเฝ้าติดตามถนนและพกพาวิทยุในบริเวณใกล้เคียงเมืองสาละวัน และพื้นที่ทางใต้บริเวณชายแดนกัมพูชา เมื่อครบปีปี มีเสียงเรียกร้องให้ขยายพื้นที่ปฏิบัติการฮาร์ดโนสเพิ่มเติม มีการนำผู้ฝึกสอนตำรวจพลร่มของไทยเข้ามาฝึกสอนเพิ่มเติม ในเดือนกันยายน ผู้เฝ้าระวังถนนในปฏิบัติการฮาร์ดโนสได้รายงานว่ามีทหารกองทัพประชาชนเวียดนาม 5,000 นาย กำลังเคลื่อนตัวไปทางใต้ตามเส้นทางโฮจิมินห์ ซึ่งเพิ่มขึ้นกว่าครึ่งหนึ่งจากจำนวนผู้บุกรุกที่รายงานตลอดปี พ.ศ. 2507 เครือข่ายการขนส่งที่เติบโตอย่างรวดเร็วรวมถึงถนนสายใหม่ที่กำลังก่อสร้างอยู่ คือ ทางหลวงหมายเลข 911 จะลดระยะทางระหว่างช่องเขามูเจียและเซโปนลงไปถึงหนึ่งในสาม
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2507 การประชุมประสานงานเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นการประชุมรายเดือนของเอกอัครราชทูตสหรัฐ เจ้าหน้าที่ซีไอเอ และเจ้าหน้าที่ระดับสูงของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ ได้ตัดสินใจว่ากองบัญชาการความช่วยเหลือทางทหารเวียดนาม (MACV) ควรดำเนินการลาดตระเวนของตนเองในดินแดนของปฏิบัติการฮาร์ดโนส เมื่อวันที่ 7 มีนาคม 1965 นายพล วิลเลียม เวสต์มอร์แลนด์ ได้มอบหมายให้หน่วย MACV-SOG ดำเนินการข้ามพรมแดนจากเวียดนามใต้เข้าไปในลาว เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2508 นายวิลเลียม เอช. ซัลลิแวน เอกอัครราชทูตประจำลาว ประท้วงโครงการใหม่นี้โดยระบุว่าเป็นการดำเนินการซ้ำของปฏิบัติการไวท์สตาร์ที่ล้มเหลว การบุกรุกภาคพื้นดินในสงครามลาวไม่ได้เป็นเพียงอิทธิพลเดียวในสงครามเวียดนามที่ส่งผลต่อปฏิบัติการของลาวเท่านั้น พื้นที่ปฏิบัติการทางอากาศของปฏิบัติการสตีลไทเกอร์ และปฏิบัติการไทเกอร์ฮาวด์ ถูกแบ่งออกจากพื้นที่ปฏิบัติการบาเรลโรลล์ในลาว และส่งมอบให้กับกองบัญชาการความช่วยเหลือทางทหารเวียดนาม เพื่อดำเนินการจากเวียดนาม นอกจากนี้ MACV-SOG ยังต้องการสนับสนุนพื้นที่ฐานกองโจรทางตะวันออกของที่ราบสูงโบโลเวนส์ระหว่างพื้นที่นั้นกับชายแดนเวียดนาม ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2508 MACV-SOG ได้เอาชนะความกังวลของซัลลิแวนเกี่ยวกับความเป็นกลางของลาว และได้ส่งหน่วยลาดตระเวนในปฏิบัติการไชนิงบราสเพื่อสืบหาเส้นทางโฮจิมินห์จากทางเวียดนามใต้
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2508 ไมค์ ดิวเอล ปฏิบัติหน้าที่ในลาวเป็นเวลา 3 ปี เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ดิวเอลได้พาผู้ที่มาแทนที่เขาไปทำการบินปฐมนิเทศเพื่อแจกจ่ายเงินเดือนให้กับชุดในสาละวัน หลังจากพวกเขาออกเดินทางจากที่นั่น เครื่องยนต์ซิกอสกี เอช-34 ของแอร์อเมริกาก็หยุดทำงานห่างจากฐานประมาณ 24 กิโลเมตร (15 ไมล์)* ขณะกำลังเดินทาง ร่างของผู้โดยสารเฮลิคอปเตอร์ถูกกู้ขึ้นมาจากอุบัติเหตุโดยกองกำลังอาสาสมัคร Auto Defense Choc เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2508
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2508 ปฏิบัติการฮาร์ดโนสได้ขยายขอบเขตอีกครั้ง ในช่วงปลายเดือนตุลาคม ชุดครูฝึกจากหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษของไทย (RTSF) จำนวน 21 นาย ได้เข้าร่วมกับปฏิบัติการฮาร์ดโนสที่ฐานทัพที่เพิ่งเปิดใหม่ซึ่งอยู่ห่างออกไป 27 กิโลเมตร (17 ไมล์)* ทางตะวันออกเฉียงใต้ของห้วยกง ทางเหนือของที่นั่น ค่ายฝึกไซบีเรียได้ก่อตั้งขึ้นที่ห่างออกไป 26 กิโลเมตร (16 ไมล์)* ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสะหวันนะเขต ซึ่งค่ายนี้ก็ได้รับครูฝึกงานหน่วยรบพิเศษไทย (RTSF) เช่นกัน นอกจากนี้ หน่วยรบพิเศษไทยยังได้จำลองแผนงานฮาร์ดโนสด้วยปฏิบัติการสตาร์ซึ่งดำเนินการเองโดยฝ่ายไทย โดยมีชุดเฝ้าติดตามบนท้องถนนจำนวน 4 ชุด ชุดละ 6 นาย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 เฮลิคอปเตอร์ ซีเอช-3ซี ของปฏิบัติการโพนีเอกซ์เพรสที่ไม่ติดเครื่องหมายจำนวน 3 ลำ ได้รับการส่งมอบเพื่อแทนที่เครื่องบินของแอร์อเมริกาในการขนส่งทางอากาศของชุดปฏิบัติการฮาร์ดโนสและสตาร์ ในฤดูใบไม้ผลิปีเดียวกันนั้น มีชุดปฏิบัติงานถูกจับกุม 4 ชุดในช่วงเวลาสองสัปดาห์ในขณะที่กองทัพประชาชนเวียดนามเริ่มเพิ่มการเฝ้าระวัง
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2509 เฮลิคอปเตอร์ของปฏิบัติการโพนีเอกซ์เพรสอีก 11 ลำได้รับมอบหมายให้เข้ามาปฏิบัติหน้าที่ อย่างไรก็ตาม การปฏิบัติภารกิจเฝ้าระวังบนถนนนั้นถูกขัดขวางโดยระดับการศึกษาที่ต่ำของผู้ปฏิบัติงานและอุปสรรคด้านภาษา ในช่วงครึ่งหลังของปี พ.ศ. 2509 มีชุดปฏิบัติการสตาร์ของไทย 10 ชุดปฏิบัติการ หน่วยทหารไทยที่ได้รับการคัดเลือกเป็นพิเศษจำนวน 50 นาย ถูกขนส่งด้วยเฮลิคอปเตอร์เป็นชุดไปยังเส้นทางโฮจิมินห์ หลังจากล้มเหลวเป็นเวลาสามเดือน ชุดเหล่านี้ก็ถูกยุบลง
ชุดวิจัยได้ทดลองใช้เครื่องมือต่าง ๆ เพื่อติดตามการจราจรบนเส้นทางโฮจิมินห์ ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2510 ฝ่ายบริการทางเทคนิคของซีไอเอได้ส่งเซ็นเซอร์ตรวจจับการจราจรแบบแม่เหล็กไปติดตั้งบนเส้นทาง แต่อุปกรณ์ไม่สามารถนับได้อย่างแม่นยำหรือไม่ก็หยุดการนับไปเลย ในที่สุด ซีไอเอได้ดัดแปลงวิทยุยามฉุกเฉินของกองทัพอากาศสหรัฐให้เป็นวิทยุ ฮาร์ก-1 ซึ่งมีรูปภาพของทหารและรถบรรทุกของศัตรูอยู่ข้าง ๆ ปุ่มกด เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานเฝ้าระวังบนท้องถนนซึ่งอ่านหรือเขียนไม่ได้จะกดปุ่มทุกครั้งที่มีการนับทหารหรือรถบรรทุก จากนั้นจึงส่งสัญญาณจากการนับไปยังเครื่องบินที่อยู่เหนือศีรษะด้วยการกดปุ่มอื่น