stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซีพี ออลล์
เซเว่น อีเลฟเว่น > การตลาด

เซเว่น อีเลฟเว่น ในยุคแรกมีรูปแบบเป็นมินิมาร์ท คือเน้นขายสินค้าที่ไม่ใช่อาหารมากกว่า ในช่วง 20 สาขาแรก ได้มีการลงทุนเองโดยการซื้อตึกมาเปิดสาขาเอง แต่หลังจากนั้นหันมาใช้วิธีการเช่าแทนจึงทำให้สามารถขยายสาขาได้อย่างรวดเร็ว ต่อมาได้เปลี่ยนกลยุทธ์การใช้ระบบแฟรนไชส์ และซับแอเรียไลเซนซ์ (ผู้ประกอบการรับสิทธิ์ช่วงในอาณาเขต) ถือเป็นที่แรกในโลกที่ใช้ระบบซับแอเรียไลเซนซ์ เมื่อขยายได้เกิน 400 สาขา ทำให้บริษัทผ่านจุดคุ้มทุน จึงมีเงินเหลือในการลงทุนด้านต่าง ๆ เพื่อเข้ามาสนับสนุนการทำตลาด เช่น เปิดสถาบันปัญญาภิวัฒน์ เพื่อพัฒนาทีมงานด้านค้าปลีกโดยเฉพาะ
อีกหนึ่งกลยุทธ์การตลาด คือแสตมป์เซเว่น อีเลฟเว่น ที่เริ่มใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 กับแนวคิดเริ่มต้นคือ การให้ส่วนลดกับลูกค้าที่ใช้บริการ แต่ประยุกต์ในรูปแบบการสะสมแสตมป์ โดยจัดต่อเนื่องทุกปี ภายหลังมีการนำคาแรกเตอร์ หรือตัวละครต่าง ๆ เข้ามาในแสตมป์ นอกจากการสะสมแปะไว้ในสมุดสะสมแสตมป์ ยังมีรูปแบบการสะสมแบบ เอ็ม-แสตมป์ (M-Stamp) ผ่านแอปพลิเคชันทางโทรศัพท์มือถือ วิธีการสะสมแสตมป์ได้รับความนิยม จนร้านสะดวกซื้อรายอื่นหันมาทำตาม อาทิ เทสโก้ โลตัส และลอว์สัน 108
เซเว่น อีเลฟเว่น > สินค้าและบริการ

สัดส่วนสินค้าแบ่งเป็นสินค้ากลุ่มอาหารและของสดเป็นร้อยละ 70 และสัดส่วนสินค้าทั่วไปอยู่ที่ร้อยละ 30 สินค้าที่วางขายในร้าน จัดเป็นกลุ่มผู้ประกอบการเอสเอ็มอี ร้อยละ 50 หรือราว 2 พันราย จากจำนวนผู้จัดหาสินค้า 4 พันราย และมีจำนวนสินค้าจากผู้ประกอบการกลุ่มเอสเอ็มอีมากกว่า 25,000 รายการ โดยเฉพาะกลุ่มสินค้าที่ขายดี คือ สินค้าเพื่อสุขภาพและความงาม รวมทั้งผลิตภัณฑ์แปรรูปจากการเกษตรต่าง ๆ
รูปแบบบริการอื่น ในเซเว่น อีเลฟเว่น เช่นร้านกาแฟออลคาเฟ (All Cafe) และอีกแบรนด์คือ Kudsan Bakery & Coffee ที่ทำตลาดกาแฟ บางร้านมีมุมอาหารปรุงสุก ออลมีล (All Meal) ที่เริ่มเปิดบริการตั้งแต่ปี 2557 เซเว่น อีเลฟเว่นยังมีบริการต่อทะเบียนรถผ่าน เคาน์เตอร์ เซอร์วิส เริ่มบริการนี้ตั้งแต่ปี 2558 มีบริการซัก-อบ-รีด จากบริษัท คลีนเมต (CleanMate) บางสาขาให้บริการเครื่องถ่ายเอกสารและพรินต์เอกสาร ในบางสาขามีร้านขายยา เอ็กซ์ต้า พลัส, ตัวแทนให้บริการคืนภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT Refund) ให้นักท่องเที่ยวต่างชาติในบางสาขา และเซเว่น อีเลฟเว่นยังมีบริการรับส่งพัสดุ
นอกจากนั้นเซเว่น อีเลฟเว่นยังเป็นตัวแทนธนาคารพาณิชย์ (Banking Agent) ให้บริการฝากถอนเงิน โดยร่วมมือกับธนาคารออมสิน ธนาคารกสิกรไทย ธนาคารไทยพาณิชย์ และธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์
นิติบุคคลที่บริษัทถือหุ้น

จากข้อมูล ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2560 นิติบุคคลที่บริษัทถือหุ้นตั้งแต่ร้อยละ 10 ขึ้นไปมีดังนี้
บริษัท เคาน์เตอร์เซอร์วิส จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท ซีพีแรม จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท ซีพี รีเทลลิงก์ จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท โกซอฟท์ (ประเทศไทย) จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท เอ็ม เอ เอ็ม ฮาร์ท จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท ไดนามิค แมนเนจเม้นท์ จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท ศึกษาภิวัฒน์ จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท ปัญญธารา จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท ไทยสมาร์ทคาร์ด จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 72.64
สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ ถือหุ้นร้อยละ 99.99
วิทยาลัยเทคโนโลยีปัญญาภิวัฒน์ ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท ออลล์ เทรนนิ่ง จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท ออลล์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท โอเอชที จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท สยามแม็คโคร โฮลดิ้ง (ประเทศไทย) จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท ซีพี แอ็กซ์ตร้า จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นร้อยละ 97.88
บริษัท ทเวนตี้โฟร์ ช้อปปิ้ง จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท ซีพี ฟู้ดแล็บ จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
โรงเรียนสาธิตสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ ถือหุ้นร้อยละ 99.99
Lotus Distribution Investment Limited ถือหุ้นร้อยละ 100
Successor Investments Limited ถือหุ้นร้อยละ 100
Nanjing Zheng Yi Xin Trading Co., Ltd. ถือหุ้นร้อยละ 100
Successor (China) Investments Limited ถือหุ้นร้อยละ 100
Albuera International Limited ถือหุ้นร้อยละ 100
Nanjing Tianqu Investment Management Co., Ltd. ถือหุ้นร้อยละ 100
Nanjing Tech University Pujiang Institute ถือหุ้นร้อยละ 100
Nanjing Tech University Pujiang Institute Educational Development Fund ถือหุ้นร้อยละ 100
บริษัท สยามฟูด เซอร์วิส จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 97.88
Indoguna Vina Food Service Company Limited (เดิมชื่อ Vina Siam Food Co., Ltd.) ถือหุ้นร้อยละ 97.88
บริษัท แม็คโคร อาร์โอเอช จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 97.88
บริษัท โปรมาร์ท จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 97.88
ARO Company Limited ถือหุ้นร้อยละ 97.88
Makro (Cambodia) Company Limited ถือหุ้นร้อยละ 68.52
CP Wholesale India Private Limited ถือหุ้นร้อยละ 97.87
Indoguna (Singapore) Pte Ltd ถือหุ้นร้อยละ 78.30
Indoguna Dubai L.L.C. ถือหุ้นร้อยละ 78.30
Just Meat Company Limited ถือหุ้นร้อยละ 78.30
Indoguna Lordly Company Limited (เดิมชื่อ Lordly Company Limited) ถือหุ้นร้อยละ 78.30
Makro (Guangzhou) Food Company Limited ถือหุ้นร้อยละ 97.87
MAXZI THE GOOD FOOD RESTAURANT & CAFÉ L.L.C. ถือหุ้นร้อยละ 78.30
Indoguna (Cambodia) Company Limited ถือหุ้นร้อยละ 68.52
บริษัท ทรู จีเอส จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 10
เซเว่น อีเลฟเว่น สาขา ปั๊ม ปตท. NGV หลักเมือง ตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี
ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ ฤดูกาล 1959–60

| ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ ฤดูกาล 1959–60 |
| --- | --- |
ลีก: ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ
กีฬา: วอลเลย์บอล
ระยะเวลา: 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 –   6 มิถุนายน ค.ศ. 1960
รอบสุดท้าย
Champions:  เซสกามอสโก
  Runners-up:  ราปิด บูคาเรสต์
ฤดูกาลซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ
1960–61 →
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 1959–60 (อังกฤษ: 1959–60 CEV European Champions Cup) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับสูงสุดของสโมสรวอลเลย์บอลในทวีปยุโรป และเป็นครั้งที่ 1 ของการแข่งขัน
ทีมที่เข้าร่วม

| ประเทศ | สโมสร |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  เบลเยียม | ฟเวเซ บราโบอันต์แวร์เปิน |  |  |
|  บัลแกเรีย | เลฟสกี โซเฟีย |  |  |
|  เชโกสโลวาเกีย | สลาเวีย ปราก |  |  |
|  ฝรั่งเศส | เบแอนเซอี อาลเฌ |  |  |
|  เนเธอร์แลนด์ | วีซาเดอ โวร์บูร์ก |  |  |
|  ยูโกสลาเวีย | ยูโกสลาเวีย เบออกรัด |  |  |
|  ลักเซมเบิร์ก | CO Luxembourg |  |  |
|  โมร็อกโก | ASPT Zeter Casablanca |  |  |
|  โปแลนด์ | อาแซดเอส-อาวูแอฟ วาร์ชาวา |  |  |
|  โปรตุเกส | เอซึเซ อึสปินยู |  |  |
|  เยอรมนีตะวันออก | เดฮาเซคา ไลพ์ซิก |  |  |
|  เยอรมนีตะวันตก | อาเอาเฟา ลิมบูร์เกอร์ฮอฟ |  |  |
|  โรมาเนีย | ราปิด บูคาเรสต์ |  |  |
|  สวิตเซอร์แลนด์ | โลซาน อูว์เซ |  |  |
|  ตุรกี | ดารึชชาฟากา |  |  |
|  สหภาพโซเวียต | เซสกามอสโก |  |  |
รวม: 16 ทีม
รอบสุดท้าย > รอบ 16 ทีมสุดท้าย

| วันที่ | ทีมแรก | แต้ม | ทีมที่สอง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | วีซาเดอ โวร์บูร์ก   | – |   เซสกามอสโก  |   |
|   | เซสกามอสโก   | – |   วีซาเดอ โวร์บูร์ก  |   |

|   | เอซึเซ อึสปินยู   | 1–3 |   เบแอนเซอี อาลเฌ  | 3:15, 10:15, 15:13, 8:15 |
|   | เบแอนเซอี อาลเฌ   | – |   เอซึเซ อึสปินยู  |   |

|   | ฟเวเซ บราโบอันต์แวร์เปิน   | 0–3 |   อาแซดเอส-อาวูแอฟ วาร์ชาวา  | 9:15, 1:15, 12:15 |
|   | อาแซดเอส-อาวูแอฟ วาร์ชาวา   | 3–0 |   ฟเวเซ บราโบอันต์แวร์เปิน  | 15:2, 15:5, 15:7 |

|   | CO Luxembourg   | 0–3 |   เดฮาเซคา ไลพ์ซิก  | 4:15, 4:15, 11;15 |
|   | เดฮาเซคา ไลพ์ซิก   | 3–0 |   CO Luxembourg  |   |

|   | สลาเวีย ปราก   | – |   อาเอาเฟา ลิมบูร์เกอร์ฮอฟ  |   |
|   | อาเอาเฟา ลิมบูร์เกอร์ฮอฟ   | – |   สลาเวีย ปราก  |   |

|   | โลซาน อูว์เซ   | 0–3  |   ราปิด บูคาเรสต์  | 7:15, 5:15, 9:15 |
|   | ราปิด บูคาเรสต์   | 3–0  |   โลซาน อูว์เซ  | 15:0, 15:9, 15:4 |

|   | ยูโกสลาเวีย เบออกรัด   | 3–0 |   ASPT Zeter Casablanca  |   |
|   | ASPT Zeter Casablanca   | 0–3 |   ยูโกสลาเวีย เบออกรัด  | 6:15, 3:15, 5:15 |

|   | ดารึชชาฟากา   | 0–3 |   เลฟสกี โซเฟีย  | 6:15, 2:15, 8:15 |
|   | เลฟสกี โซเฟีย   | 2–3 |   ดารึชชาฟากา  | 15:5, 15:7, 13:15, 15:17, 15:4 |
รอบสุดท้าย > รอบก่อนรองชนะเลิศ

| วันที่ | ทีมแรก | แต้ม | ทีมที่สอง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | เซสกามอสโก   | – |   เบแอนเซอี อาลเฌ  |   |
|   | เบแอนเซอี อาลเฌ   | – |   เซสกามอสโก  |   |

| 19 มี.ค. | เดฮาเซคา ไลพ์ซิก   | 0–3 |   อาแซดเอส-อาวูแอฟ วาร์ชาวา  | 3:15, 6:15, 5:15 |
| 02 เม.ย. | อาแซดเอส-อาวูแอฟ วาร์ชาวา   | – |   เดฮาเซคา ไลพ์ซิก  |   |

|   | ยูโกสลาเวีย เบออกรัด   | 0–3 |   เลฟสกี โซเฟีย   | 6:15, 10:15, 8:15 |
|   | เลฟสกี โซเฟีย   | 3–0 |   ยูโกสลาเวีย เบออกรัด  |   |

|   | สลาเวีย ปราก   | – |   ราปิด บูคาเรสต์  |   |
|   | ราปิด บูคาเรสต์   | – |   สลาเวีย ปราก  |   |
รอบสุดท้าย > รอบรองชนะเลิศ

| วันที่ | ทีมแรก | แต้ม | ทีมที่สอง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 พ.ค. | อาแซดเอส-อาวูแอฟ วาร์ชา   | 0–3 |   เซสกามอสโก  |   |
| 03 มิ.ย. | เซสกามอสโก   | 3–0 |   อาแซดเอส-อาวูแอฟ วาร์ชาวา  |   |

| 27 พ.ค. | ราปิด บูคาเรสต์   | 3–0 |   เลฟสกี โซเฟีย  | 15:5, 15:9, 15:6 |
| 05 มิ.ย. | เลฟสกี โซเฟีย   | 0–3 |   ราปิด บูคาเรสต์  | 15:9, 15:11, 15:13 |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | ทีมแรก | แต้ม | ทีมที่สอง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 มิ.ย. | เซสกามอสโก   | 3–0 |   ราปิด บูคาเรสต์  | 15:10, 15:7, 15:9 |
| 24 มิ.ย. | ราปิด บูคาเรสต์    | 3–1 |   เซสกามอสโก  | 15:8, 9:15, 15:11, 15:11 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Results in todor66.com
ซีเมนส์ โมดูลาร์ เมโทร

สำหรับบริษัทของระบบรถไฟฟ้านี้ ดูที่ ซีเมนส์
| ซีเมนส์ โมดูลาร์ เมโทร |
| --- | --- |
ซีเมนส์ โมดูลาร์ เมโทร EMU-BLE ขบวนล่าสุดที่สร้างขึ้น สําหรับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีน้ำเงิน
ภายในรถไฟฟ้าเมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย
ประจำการ: ค.ศ. 1997–ปัจจุบัน
ผู้ผลิต: ซีเมนส์
ตระกูล: โมดูลาร์ เมโทร
สายการผลิต: ค.ศ. 1996–2020
รูปแบบการจัดขบวน: 2–8 คัน ขบวน
คุณลักษณะ
ระบบจ่ายไฟฟ้า: 750 V DC หรือ 1,500 V DC เหนือหัว
ตัวรับกระแสไฟ:   รางที่สาม: แป้นรับไฟ  เหนือหัว: แหนบรับไฟ 
มาตรฐานทางกว้าง:   1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) (ส่วนใหญ่)  1,600 mm (5 ft 3 in) (รถไฟฟ้าเมืองเมลเบิร์น) 
ซีเมนส์ โมดูลาร์ เมโทร (อังกฤษ: Siemens Modular Metro) เป็นตระกูลรถรางไฟฟ้าเพื่อระบบขนส่งด่วนพิเศษ ซึ่งผลิตโดย ซีเมนส์ทรานสพอร์เทชันซิสเทมส์ และผู้ประกอบการรถไฟใช้ทั่วโลก แนวคิดของยานพาหนะดังกล่าวเปิดตัวในกรุงเวียนนา เมื่อ ค.ศ. 2000 และเป็นแนวคิดการใช้ส่วนจำเพาะ และทำให้มีรุ่นดัดแปลงของพาหนะรถไฟใต้ดินจำนวนมาก ซีเมนส์ โมดูลาร์ เมโทรเดิมชื่อว่า โมดูลาร์โมบิลิตี (Modular Mobility) และซีเมนส์ยังใช้ชื่อย่อ โม.โม. (อังกฤษ: Mo.Mo.)
การออกแบบ

รถไฟดังกล่าวออกแบบมาเพื่อใช้กับระบบในพิสัยผู้โดยสาร 20,000 ถึง 60,000 คน/ชั่วโมง ปอร์เช่ดีไซน์เป็นผู้ออกแบบตัวรถไฟ มอดูลในระบบมีประตู ทางเดินระหว่างที่นั่ง การปรับอากาศติดตั้งหลังคา และลักษณะภายใน การรวมรถยนต์กับรถพ่วงจำนวนมากเป็นไปได้ โดยพาหนะหนึ่ง ๆ มีความยาวตั้งแต่ 17 ถึง 25 เมตร และความยาว 2.6 ถึง 3.2 เมตร มีโครงสร้างเหล็กกล้าไร้สนิมหรืออะลูมิเนียมในสามภาคตัดขวาง ได้แก่ แก้มยางรถตรง แก้มยางรถที่ลาดเอียง 3 องศาและคอนทัวร์ (contoured)
การใช้งาน

รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล มีรถไฟฟ้า 19 ขบวน ในแต่ละขบวนพ่วงรถ 3 คัน (รวมทั้งหมด 57 คัน) ประกอบด้วยรถมีห้องคนขับ 2 คัน (A-Car) อยู่หัวกับท้ายขบวน และรถไม่มีห้องคนขับ (C-Car) อยู่กลางขบวน
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิทและสายสีลม มีรถไฟฟ้า 35 ขบวน ในแต่ละขบวนพ่วงรถ 4 คัน รวมทั้งหมด 140 คัน ประกอบด้วยรถมีห้องคนขับ 2 คัน (A-Car) อยู่หัวกับท้ายขบวน และรถไม่มีห้องคนขับ 2 คัน (C-Car) อยู่กลางขบวน
รถไฟฟ้าเมืองเนือร์นแบร์ก เส้นทาง U2 และ U3: มีรถไฟฟ้า 30 ขบวน ในแต่ละขบวนพ่วงรถ 2 คัน (รวมทั้งหมด 60 คัน) ยาว 36 เมตร กว้าง 2.9 เมตร มีที่นั่ง 80 ที่และที่ยืน 240 ที่ต่อขบวน
รถไฟฟ้าเมืองเมลเบิร์น สายเหนือ มีรถไฟฟ้า 72 ขบวน ในแต่ละขบวนพ่วงรถ 3 คัน (รวมทั้งหมด 216 คัน) นำเข้าเมื่อ ค.ศ. 2003
รถไฟฟ้าเมืองเซี่ยงไฮ้ แบ่งเป็น สาย 4 มีรถไฟฟ้า 28 ขบวน ในแต่ละขบวนพ่วงรถ 6 คัน (รวมทั้งหมด 168 คัน) และส่วนต่อขยายสาย 1 มีรถไฟฟ้า 10 ขบวน ในแต่ละขบวนพ่วงรถ 6 คัน (รวมทั้งหมด 160 คัน)
รถไฟฟ้าเมืองออสโล มีรถไฟฟ้า 78 ขบวน ในแต่ละขบวนพ่วงรถ 3 คัน (รวมทั้งหมด 234 คัน)
รถไฟฟ้าเมืองกว่างโจว สาย 3 มีรถไฟฟ้า 120 คัน
รถไฟฟ้าเมืองเวียนนา จำนวน 6 คันต่อขบวน
รถไฟฟ้าเมืองเวียนนา
ภายในรถไฟฟ้าเมืองเวียนนา
รถไฟฟ้าเมืองเมลเบิร์น
ภายในรถไฟฟ้าเมืองเนือร์นแบร์ก
รถไฟฟ้าเมืองออสโล
รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
รถไฟฟ้าเมืองเซี่ยงไฮ้ (ออกแบบในประเทศเยอรมนี แต่สร้างในประเทศจีน)
ภายในรถไฟฟ้าเมืองเซี่ยงไฮ้
ประวัติการออกแบบ

ตัวรถไฟฟ้ามีวิวัฒนาการการออกแบบมาจากรถไฟฟ้าเมืองเนือร์นแบร์ก ซึ่งใช้รุ่น DT2
รถไฟฟ้ารุ่น DT2 ของสายเมืองเนือร์นแบร์ก เป็นรถไฟฟ้ารุ่นแรก
ภายในรถไฟฟ้ารุ่น DT2
ดูเพิ่ม

ซีเมนส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Siemens MoMo flyer ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 2008-09-19) - 'The City needs Mobility'
Porsche Design portfolio ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 2007-10-26)
ซุนดาแลนด์

ชะง่อนซาฮูลกับชะง่อนซุนดาบนแผนที่ปัจจุบัน บริเวณระหว่างมันคือ "วัลลาเซีย" (Wallacea)
แม่น้ำคาปัวส์ในภาคตะวันออกของเกาะบอร์เนียว อินโดนีเซีย
ซุนดาแลนด์ (อังกฤษ: Sundaland, Sundaic region) เป็นชื่อเรียกการแบ่งเขตภูมิศาสตร์ทางชีวภาพในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเรียกบริเวณตั้งแต่ภาคใต้ของประเทศไทยลงไปถึงมาเลเซีย, อินโดนีเซีย, เกาะบอร์เนียว, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา และเกาะบาหลี
โดยสภาพอากาศของซุนดาแลนด์นั้น มีความชื้นสูง ในบางพื้นที่ฝนอาจตกติดต่อกันหลายวันจนเป็นสัปดาห์ ความแตกต่างของแต่ละฤดูกาลมีไม่มากนัก พรรณพืชที่ขึ้นนั้นโดยมากเป็นพืชที่ไม่ต้องใช้แสงอาทิตย์ในการเติบโต  ลักษณะป่าเป็นป่าดิบชื้นมีต้นไม้ขนาดใหญ่ขึ้นหนาแน่น สัตว์ป่าที่อยู่อาศัย มักเป็นสัตว์ที่หากินตามพื้นหรือสามารถอาศัยหากินได้บนต้นไม้สูง  เช่น บ่าง (Cynocephalus variegatus), เซียแมง (Symphalangus syndactylus), แมวป่าหัวแบน (Prionailurus planiceps) เป็นต้น
ซีเอ็มเอซีจีเอ็มแอร์คาร์โก

ซีเอ็มเอซีจีเอ็มแอร์คาร์โก (อังกฤษ: CMA CGM Air Cargo) เป็นสายการบินขนส่งสินค้าสัญชาติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นบริษัทลูกของเซแอมอาเซฌีแอม ที่ดำเนินการเที่ยวบินขนส่งสินค้าจากฐานการบินที่ท่าอากาศยานชาร์ล เดอ โกลในปารีสสู่จุดหมายปลายทางต่างๆ ทั่วโลก
ประวัติ

ซีเอ็มเอซีจีเอ็มแอร์คาร์โกก่อตั้งขึ้นในปี 2021 และเริ่มดำเนินการด้วยเครื่องบินแอร์บัส เอ330-200เอฟ ที่ดำเนินการโดยแอร์เบลเยียม เครื่องบินทั้งหมดได้จดทะเบียนใหม่ในฝรั่งเศสและเข้าประจำการในปารีสพร้อมกับโบอิง 777เอฟ จำนวนสองลำที่รับมอบในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 สายการบินมีการขยายฝูงบินอยู่ตลอดเวลา โดยในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ซีเอ็มเอซีจีเอ็มแอร์คาร์โกได้สั่งซื้อแอร์บัส เอ350เอฟ จำนวนสี่ลำ และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 ได้สั่งซื้อโบอิง 777เอฟ เพิ่มเติมอีกสองลำ
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 เซแอมอาเซฌีแอม ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของสายการบิน ได้ทำข้อตกลงกับแอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็ม เพื่อพัฒนาความสามารถในการขนส่งสินค้าซึ่งเริ่มต้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2023 แต่ต่อมาถูกยกเลิกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงในกรรมสิทธิ์ 9% ของเซแอมอาเซฌีแอมในแอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็ม
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 สายการบินได้ประกาศเที่ยวบินจากสหรัฐสู่เอเชียในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 2024 โดยในเดือนเมษายน ได้มีการกล่าวถึงความร่วมมือของสายการบินกับแอตลาสแอร์เพื่อช่วยริเริ่มเส้นทาง
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 ซีเอ็มเอซีจีเอ็มแอร์คาร์โกให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางดังต่อไปนี้:
| ประเทศ | เมือง | ท่าอากาศยาน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| จีน | กว่างโจว | ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน |  |
| จีน | ฮ่องกง | ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  |
| จีน | เซี่ยงไฮ้ | ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง |  |
| ฝรั่งเศส | ปารีส | ท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล | ฐานการบิน |
| อินเดีย | มุมไบ | ท่าอากาศยานนานาชาติฉัตรปตี ศิวาจี มหาราช |  |
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 ซีเอ็มเอซีจีเอ็มแอร์คาร์โกมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ330-200เอฟ | 1 |  |  |
| แอร์บัส เอ350เอฟ | — | 8 | เริ่มส่งมอบในปี ค.ศ. 2026 |
| โบอิง 777เอฟ | 3 | 2 | ส่งมอบระหว่างปี ค.ศ. 2024-2025 |
| รวม | 3 | 10 |  |
ซีเอ็มเอซีจีเอ็มแอร์คาร์โกมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 4.8 ปี
แอร์บัส เอ330-200เอฟของซีเอ็มเอซีจีเอ็ม
โบอิง 777เอฟของซีเอ็มเอซีจีเอ็ม
ซิลเวอร์แชร์

| ซิลเวอร์แชร์ |
| --- | --- |
บนเวทีเมื่อ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2006
ข้อมูลพื้นฐาน
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟร็อก, กรันจ์, อาร์ตร็อก
ช่วงปี: 1992–2011
ค่ายเพลง: เมอร์เมอร์,อีพิก,อีเลฟเวน

สมาชิก: ดาเนียล จอห์นส   คริส โจนนาว   เบน จิลลีส์

เว็บไซต์: http://www.chairpage.com/
ซิลเวอร์แชร์  (อังกฤษ: Silverchair) เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากออสเตรเลีย แรกเริ่มรวมตัวกันในชื่อวง อินโนเซนต์คริมินอลส์ (Innocent Criminals) ที่นิวคาสเซิล นิวเซาธ์เวลส์ ในปี ค.ศ. 1992 โดยมีสมาชิกตั้งแต่เริ่มก่อนตั้งวงคือ ดาเนียล จอห์นส (ร้องนำและกีตาร์) , คริส โจนนาว (กีตาร์เบส) และ เบน จิลลีส์ (กลอง) วงประสบความสำเร็จกลางปี ค.ศ. 1994 เพลงแรกคือ "Tomorrow" ที่ชนะการประกวดระดับท้องถิ่นจากเครือข่ายสถานีโทรทัศน์เอสบีเอส จากนั้นวงก็ได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลง เมอร์เมอร์ และมีผลงานประสบความสำเร็จดีในออสเตรเลียและระดับนานาชาติ
จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 ซิลเวอร์แชร์ได้รับรางวัล รางวัลอาเรีย ถึง 21 ครั้ง จากการเสนอชื่อ 49 ครั้ง และยังได้รับ 6 รางวัลเอพรา โดยจอห์นส ได้รับ 3 รางวัลสาขานักเขียนในปี ค.ศ. 2008 พวกเขามีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 5 ชุดที่ล้วนแต่ขึ้นอันดับ 1 บนอาเรียอัลบั้มส์ชาร์ต ได้แก่ Frogstomp (1995), Freak Show (1997), Neon Ballroom (1999), Diorama (2002) และ Young Modern (2007) นอกจากนั้น 3 ซิงเกิลติดอันดับ 1 บน อาเรียซิงเกิลส์ชาร์ต คือเพลง "Tomorrow" (1994), "Freak" (1997)  และ "Straight Lines" (2007)
แนวเพลงของซิลเวอร์แชร์ได้พัฒนาเปลี่ยนแปลงไป มีความแตกต่างกันไปในแต่ละอัลบั้ม มีการเติบโตไปในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จากแนว กรันจ์/โพสต์-กรันจ์ ในอัลบั้มชุดแรก ไปจนถึงชุดล่าสุดที่ผสมผสานไม่ว่าจะเป็นออร์เคสตราไปจนถึงอาร์ตร็อก ทางด้านนักเขียนเพลงของวงอย่างดาเนียล จอห์นสก็พยายามพัฒนาในการเขียนเพลง และทางวงก็พัฒนาลูกเล่นใหม่ ๆ ที่ซับซ้อนขึ้นในงานชิ้นต่อไป ในปี ค.ศ. 2003 หลังออกอัลบั้มชุด Diorama วงประกาศพักวง ในช่วงนั้นเองสมาชิกแต่ละคนก็ออกไปมีผลงานเพลงของตนเอง คือวง เดอะดิซโซซิเอทีฟส์ ,เดอะเมสส์ฮอลล์ และ แทมบาเลน จนกระทั่งซิลเวอร์แชร์ได้รวมตัวกันอีกครั้งในคอนเสิร์ต 2005 เวฟเอด และออกผลงานเพลงชุด Young Modern และได้ร่วมทัวร์กับวงอย่าง พาวเดอร์ฟิงเกอร์ ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 ออกมาประกาศจำศีลอย่างไม่มีกำหนด ในเดือนนั้นเอง วงมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 6 ล้านชุด
ประวัติ > การรวมตัวและผลงานช่วงแรก (1992–1996)

จุดกำเนิดของ ซิลเวอร์แชร์ เริ่มตั้งแต่ปี 1992 โดยดาเนียล จอห์นส (ร้องนำและกีตาร์) และเบน จิลลีส์ (กลอง) เริ่มเล่นดนตรีด้วยกันมาตั้งแต่สมัยชั้นประถมศึกษา จนเมื่อขึ้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนนิวคาสเซิลไฮสคูล ก็ได้ชักชวนคริส โจนนาว (กีตาร์เบส) เข้ามาเล่นดนตรีด้วยกัน ในนาม ชอร์ตเอลวิส (Short Elvis) จากนั้นเปลี่ยนชื่อเป็น อินโนเซนต์คริมินอลส์ (Innocent Criminals) พวกเขาได้แสดงโชว์อยู่หลายครั้งในแถบฮันเตอร์วัลเลย์ ในช่วงวัยรุ่นของพวกเขา ซึ่งพวกเขาก็ได้ลงแข่งขันในงานยูธร็อกในปี 1994 (ซึ่งตอนนั้นยังไม่โด่งดัง) เป็นการแข่งขันวงดนตรีที่มาจากโรงเรียน จนกระทั่งวงได้มีชื่อเสียงจากการเป็นวงชนะเลิศการแข่งขันระดับประเทศที่ชื่อ "Pick Me" เป็นรายการทางสถานีโทรทัศน์เอสบีเอสร่วมกับสถานีวิทยุแนวอัลเทอร์เนทีฟที่ชื่อ ทริปเปิลเจ กับเพลงของเขาเองที่ชื่อ "Tomorrow" และส่วนหนึ่งของรางวัลก็คือ สังกัดเพลงทริปเปิลเจ ได้ช่วยบันทึกเพลงและเอสบีเอสทำมิวสิกวิดีโอให้พวกเขา วงอินโนเซนต์คริมินอลส์ในขณะนั้นก็ได้โอกาสเปลี่ยนชื่อวงก่อนที่จะออกซิงเกิลแรกในชีวิต "Tomorrow" โดยทางวงได้เลือกชื่อว่า ซิลเวอร์แชร์ ซึ่งมาจากการเพี้ยนคำของเพลงหนึ่งของวงเนอร์วานาที่ชื่อว่า Sliver กับชื่อของวงเบอร์ลินแชร์
ความนิยมในซิลเวอร์แชร์ทำให้พวกเขาได้เซ็นสัญญาการทำอัลบั้มกับสังกัดโซนีมิวสิก 3 อัลบั้ม และในส่วนสังกัดทริปเปิลเจได้ออกซิงเกิลในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1994 ที่สามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทอาเรีย ซิงเกิลชาร์ท เป็นเวลานาน 6 สัปดาห์ ต่อมาในปี 1995 พวกเขาได้ทำการบันทึกเสียงเพลง "Tomorrow" อีกครั้ง (รวมถึงทำมิวสิกวิดีโอใหม่) สำหรับตลาดในอเมริกา และได้กลายเป็นเพลงที่เล่นบ่อยที่สุดสำหรับสถานีวิทยุโมเดิร์นร็อกในปีนั้น อัลบั้มแรกของพวกเขา Frogstomp ใช้เวลาบันทึกเสียงเพียง 9 วัน และออกวางขายในปี ค.ศ. 1995 ซึ่งในเวลาที่บันทึกเสียงอัลบั้มนี้ สมาชิกแต่ละคนมีอายุเพียง 15 ปีเท่านั้น และยังศึกษาในระดับไฮสคูลอยู่ แนวความคิดในการเขียนเนื้อร้องสำหรับเพลงในอัลบั้ม Frogstomp ได้มาจากนิยาย ภาพเขียนทางโทรทัศน์ โศกนาฏกรรมในแถบที่เขาอยู่อาศัย ความเจ็บปวดของเหล่าเพื่อนพ้องของเขา อัลบั้มนี้ได้รับเสียงตอบรับที่ดี All Music Guide และ นิตยสารโรลลิงสโตน ให้คะแนนไว้ที่ 4 ดาว และ 4 ดาวครึ่ง ตามลำดับ ให้คำชมต่อความเอาจริงเอาจังสำหรับอัลบั้มนี้โดยเฉพาะกับเพลง "Tomorrow" และอัลบั้ม Frogstomp ก็ขึ้นอันดับ 1 ในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ และสามารถขึ้นไปใน 10 อันดับแรกของนิตยสารบิลบอร์ดในส่วนของชาร์ทบิลบอร์ด 200 และทำให้พวกเขาเป็นวงออสเตรเลียวงแรกตั้งแต่วง อินเอ็กเซส สามารถทำได้ อัลบั้มนี้มียอดขาย 2.5 ล้านชุดทั่วโลก ทั้งอัลบั้ม Frogstomp และเพลง "Tomorrow" ก็ยังคงรับรับความนิยมในปีนั้น พวกเขายังได้ทัวร์ร่วมกับวงอย่างเรดฮ็อตชิลิเป็ปเปอร์ส และร่วมแสดงบนชั้นหลังคาของเรดิโอซิตีมิวสิกฮอลล์ ขณะที่พวกเขาก็ยังคงศึกษาต่อในนิวคาสเซิลด้วย ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1996 เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้น จำเลยที่ชื่อว่า ไบรอัน บาสเซ็ตต์ อายุ 16 ปี และนิโคลัส แม็กโดนัลด์ อายุ 18 ปี ทั้งคู่ได้อ้างว่าฟังเพลงที่ชื่อ "Israel's Son" จากอัลบั้ม Frogstomp เป็นเหตุจูงใจในการฆาตกรรมผู้ปกครองของบาสเซ็ตต์และพี่ชาย ทนายฝ่ายจำเลยพยายามโยนความผิดให้วง ทางวงได้ออกมาปฏิเสธว่าเพลงของพวกเขาไม่ได้สร้างความรุนแรงดังกล่าว และทางวงพ้นข้อกล่าวหานี้
ประวัติ > เสียงวิจารณ์และความสำเร็จ (1997–2001)

ขณะที่พวกเขากำลังประสบความสำเร็จจากผลงานอัลบั้มชุด Frogstomp ทั้งในออสเตรเลียและสหรัฐอเมริกา ซิลเวอร์แชร์เริ่มบันทึกเสียงผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 Freak Show ออกวางขายในปี 1997 อัลบั้มนี้มีเพลงติดใน 10 อันดับแรกบนชาร์ทซิงเกิลของออสเตรเลียคือเพลง "Freak", "Abuse Me" และ "Cemetery" ซิงเกิลที่ 4 "The Door" ติดชาร์ทที่อันดับ 25 หลายเพลงในอัลบั้มนี้สื่อถึงอารมณ์โกรธ ปฏิกิริยาอันรุนแรงที่คาดหวังในอัลบั้ม Frogstomp ของวงซิลเวอร์แชร์เอง Freak Show ทำยอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐอเมริกา และมียอดขายอัลบั้มชุดนี้เกินกว่า 1.5 ล้านชุดทั่วโลก
หลังจากที่เรียนจบจากโรงเรียน ทางวงสามารถที่จะมีเวลามากพอที่จะสร้างสรรค์ผลงานอัลบั้มชุดใหม่ Neon Ballroom ซึ่งออกวางขายในปี ค.ศ. 1999 เดิมทีทางวงตั้งใจไว้ว่าจะหยุดพักเป็นเวลา 12 เดือนแต่สุดท้ายก็ใช้เวลาทำงานเพลงชุดนี้ Neon Ballroom มีซิงเกิลอยู่ 4 ซิงเกิลคือ "Anthem for the Year 2000", "Ana's Song (Open Fire) ", "Miss You Love" และ "Paint Pastel Princess" ซึ่งมี 3 ซิงเกิลที่สามารถขึ้นชาร์ทใน 50 อันดับแรกของ ชาร์ทอาเรีย
ทั้งอัลบั้ม Freak Show และ Neon Ballroom ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทอาเรีย อัลบั้มส์ชาร์ท อีกทั้ง Freak Show ยังสามารถขึ้นชาร์ทอัลบั้มในแคนาดาที่อันดับ 2 และ Neon Ballroom ที่อันดับ 5 ซิงเกิล "Freak", "Abuse Me" และ "Cemetery" ติดใน 10 อันดับแรกของชาร์ทซิงเกิลในออสเตรเลีย และ "Abuse Me"  ติดอันดับ 4 ในชาร์ทฮ็อตโมเดิร์นร็อกแทร็กส์ และ ชาร์ทเมนสตรีมร็อกแทร็กส์ ของอเมริกา ซิงเกิล "Anthem for the Year 2000" สามารถขึ้นชาร์ทได้สูงจากซิงเกิลทั้งหมดในอัลบั้ม Neon Ballroom สูงสุดที่อันดับ 3 ขณะที่ซิงเกิล "Ana's Song (Open Fire) " สูงสุดที่อันดับ 10 บนชาร์ทโมเดิร์นร็อกแทร็กส์ ในอเมริกา
ในปี 1999 จอห์นสออกมาประกาศว่าเขารักษาโรคความผิดปกติในการกินอันเนื่องจากความเครียด จอห์นเผยว่า เนื้อเพลง "Ana's Song (Open Fire) " เป็นส่วนหนึ่งในการปฏิบัติตัว โดยเขากล่าวว่า "กินเพื่ออยู่" จอห์นออกมาเปิดเผยว่า เพลงดังกล่าว เขาเขียนในขณะที่เขากำลังป่วยเป็นโรคความผิดปกติในการกิน เขารู้สึกไม่อยากกินอะไร เขาเกือบฆ่าตัวตาย เขาเกลียดทุกอย่างในช่วงนั้น แม้กระทั่งดนตรี แต่กระนั้นเขาก็เขียนเพลงออกมาได้
ซิลเวอร์แชร์ขยายการทัวร์ออกไปสำหรับอัลบั้ม Neon Ballroom สามารถเพิ่มยอดขายประสบความสำเร็จมากกว่าอัลบั้ม Freak Show นิตยสารโรลลิงสโตนกล่าวถึงความสำเร็จนี้ว่า "มีดนตรีที่โตขึ้น" ในยุโรปและอเมริกาใต้ อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จมากที่สุดของวงจนปัจจุบัน ซิลเวอร์แชร์ออกทัวร์และแสดงสด ในงานแสดงดนตรี รีดดิงเฟสติวัล และ เอ็ดจ์เฟสต์ และ อื่น ๆ  ส่วนในปี 2000 ซิลเวอร์แชร์ได้แสดงสดที่ฟอลส์เฟสติวัลเพียงแห่งเดียวในช่วงวันปีใหม่ และในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2001 ได้แสดงต่อหน้าคน 250,000 คนในงานร็อกอินริโอ ถือเป็นหนึ่งในแสดงโชว์ที่น่าจดจำของอาชีพนักดนตรีของพวกเขา หลังจากการทัวร์ทั่วโลก ทางวงประกาศว่าจะหยุดพักเป็นเวลา 12 เดือน
หลังจากออกอัลบั้ม Neon Ballroom เงื่อนไขสัญญา 3 อัลบั้มก็หมดลง มีหลายค่ายเพลงที่ยื่นข้อเสนอมาให้ แต่ก็ลงเอยเมื่อเขาเซ็นสัญญาบค่ายแอตแลนติกเรคคอร์ดส ในอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ อีกทั้งพวกเขาก็ได้ตั้งค่ายเพลงของตนเองขึ้นใหม่ในชื่อ อีเลฟเวน: อะ มิวสิก คอมพานี สำหรับในออสเตรเลียและเอเชีย หลังจากที่พวกเขาประกาศ บริษัทโซนีก็ออกอัลบั้มรวมฮิตที่ชื่อว่า The Best of Volume 1 โดยปราศจากการอนุญาตจากทางวง