stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
น้ำมันแมคาเดเมีย

น้ำมันแมคาเดเมียในขวดบรรจุและถ้วย
น้ำมันแมคาเดเมีย (อังกฤษ: macadamia oil, macadamia nut oil) เป็นน้ำมันไม่ระเหยง่ายที่สกัดจากเนื้อแมคาเดเมีย (Macadamia integrifolia) ซึ่งเป็นพืชประจำถิ่นของออสเตรเลีย
เป็นของเหลวที่อุณหภูมิห้อง เมื่อผ่านการกลั่นจะมีสีอำพันอ่อน ๆ มีกลิ่นถั่ว
มีโครงสร้างทางเคมีเป็นกรดโอเลอิกประมาณ 60%, กรดปาลมิโตเลอิก 19%, กรดลิโนเลอิก 1-3% และกรดลิโนเลนิกอัลฟา 1-2% 
น้ำมันคงสภาพได้ดีมากและเก็บไว้ได้นานเพราะมีกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่ต่ำ
บางครั้งใช้ประกอบอาหารโดยผัด/ทอด (เพราะทนความร้อนได้สูง) หรือเป็นน้ำสลัด ใช้ในเครื่องสำอางเป็นสารให้ความชุ่มชื้นและช่วยบำรุงเส้นผม และใช้ในน้ำหอมช่วยไม่ให้ระเหยเร็ว
คุณสมบัติ

ถั่วแมคาเดเมียเป็นน้ำมัน 75% ของน้ำหนัก ที่เหลือเป็นโปรตีน 9.0%, คาร์โบไฮเดรต 9.3%, ความชื้น 1.5%, แร่ธาตุ 1.6% และใยอาหาร 2.0%
เนื้อเมล็ดมีวิตามินเอ1 บี1 บี2 ไนอาซิน และแร่ธาตุจำเป็นรวมทั้งแคลเซียม เหล็ก ฟอสฟอรัส แมกนีเซียม และโพแทสเซียม
น้ำมันเป็นไตรกลีเซอไรด์และโดยหลักประกอบด้วยไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยวมากถึง 80-84%
ดังนั้น น้ำมันแมคาเดเมียจึงมีร้อยละของไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยวสูงสุดเทียบกับ "น้ำมันสุขภาพ" คือน้ำมันมะกอกและน้ำมันแคโนลา
ต้นแมคาเดเมีย คือ Macadamia integrifolia เป็นต้นไม้ท้องถิ่นของออสเตรเลีย มีใบคล้ายต้นฮอลลี่ (สกุล Ilex) ที่ปลูกได้ดีในดินอินทรีย์ชื้น ทนหนาวได้จนถึงอุณหภูมิ -4.4 องศาเซลเซียส
ต้นสามารถออกผลภายใน 5-7 ปี
ผลจะอยู่ในเปลือกรูปกลมที่แข็งมาก
เนื้อจะออกขาว ๆ หวาน สามารถทานดิบหรือคั่ว
ดอกจะขาวจนถึงนวล ใบจะออกเป็นวงช่อละ 3 ใบ
การขยายพันธุ์ทำด้วยเมล็ด ติดตาต่อกิ่ง หรือตอนกิ่ง 
เป็นต้นไม้ที่ปลูกเพื่อพาณิชย์
มีต้นแมคาเดเมียสองชนิดที่เพาะปลูก คือ
Macadamia integrifolia (หรือ Macadamia ternifolia) มีชื่อสามัญว่า Australian nut (ถั่วออสเตรเลีย) หรือเรียกอีกอย่างว่า smooth shelled macadamia (แมคาเดเมียเปลือกเรียบ) เป็นพืชท้องถิ่นออสเตรเลียซึ่งพบในป่าดิบชื้นใกล้แม่น้ำลำธาร
Macadamia tetraphylla มีชื่อสามัญว่า Queensland nut (ถั่วควีนส์แลนด์) หรือเรียกอีกอย่างว่า rough shelled macadamia (แมคาเดเมียเปลือกหยาบ) เป็นพืชท้องถิ่นของรัฐควีนส์แลนด์ตะวันออกเฉียงใต้ และรัฐนิวเซาท์เวลส์ตะวันออกเฉียงเหนือ
ปริมาณน้ำมันอยู่ในพิสัย 65-75% และปริมาณน้ำตาล 6-8%
ทำให้มีสีและเนื้อต่าง ๆ เมื่อคั่วถั่วโดยวิธีเดียวกัน
น้ำมันแมคาเดเมียเป็นของเหลวที่อุณหภูมิห้อง
น้ำมันที่กลั่นจะใส มีสีเหลืองอำพันอ่อน ๆ มีกลิ่นถั่วหน่อย ๆ 
ความถ่วงจำเพาะของมันอยู่ระหว่าง 900-920 จุดวาบไฟ (อุณหภูมิต่ำสุดที่ไอน้ำมันจะติดไฟ) จะเกิน 148.9 องศาเซลเซียส
การสะสมน้ำมันไม่เริ่มจนกว่าถั่วจะโตเต็มที่และเปลือกเริ่มแข็ง
โดยจะสะสมอย่างรวดเร็วภายในเนื้อปลายฤดูร้อนในขณะที่ปริมาณน้ำตาลลดลง
ตารางต่อไปนี้แสดงองค์ประกอบของแมคาเดเมียที่สุกแล้ว คั่ว หรือใส่เกลือ
เหมือนกับเมล็ดพืชน้ำมันอื่น ๆ โปรตีนจะมี มีไธโอนีน น้อย
เนื้อสด ๆ จะมีน้ำตาลถึง 4.6% โดยมากเป็นน้ำตาลง่าย ๆ (non-reducing)
น้ำมันโดยมากเป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัวโดยคล้ายกันในพันธุ์ทั้งสอง แม้อัตราส่วนระหว่างกรดไขมันไม่อิ่มตัวกับกรดไขมันอิ่มตัวดูเหมือนจะสูงกว่าเล็กน้อยในพันธุ์ M. integrifolia (6.2:1 เทียบกับ 4.8:1)
องค์ประกอบทางไขมันและการไร้คอเลสเตอรอล อาจจะมีการส่งเสริมให้แมคาเดเมียเป็นอาหารสุขภาพที่มีพลังงานสูง
องค์ประกอบระเหยได้หลัก ๆ ของเนื้อแมคาเดเมียคั่วดูจะเหมือนกับที่พบในถั่วคั่วอื่น ๆ แม้ในขณะนี้จะมีการศึกษาในรายละเอียดน้อยมาก
ใช้รับประทาน

น้ำมันแมคาเดเมียสามารถใช้ผัด/ทอดเพราะทนความร้อนได้สูงและมีคุณสมบัติอื่น ๆ ของน้ำมันที่ใช้ทานได้
มีไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยวอาจถึง 85%
มีคุณภาพอยู่ได้โดยไม่แช่เย็น 1-2 ปี
มีจุดก่อควัน (อุณหภูมิต่ำสุดที่ไขมันจะเกินควันสีน้ำเงินอย่างต่อเนื่องซึ่งในที่สุดก็จะมองเห็นได้) 210 °C
มีจุดวาบไฟ (อุณหภูมิต่ำสุดที่ไขมันจะติดไฟ) เกิน 300 °C
| --- | --- |
น้ำ (%) 	: 2
พลังงาน (กิโลจูล) 	: 3,064
โปรตีน (กรัม) 	: 7.1
ไขมัน (กรัม) 	: 78.6
กรดไขมันอิ่มตัว (กรัม) 	: 11.4
กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยว (กรัม) 	: 61.1
กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่ (กรัม) 	: 0.014
คาร์โบไฮเดรต (กรัม) 	: 14.3
แคลเซียม (มิลลิกรัม) 	: 46.4
ฟอสฟอรัส (มิลลิกรัม) 	: 203.6
เหล็ก (มิลลิกรัม) 	: 1.8
โพแทสเซียม (มิลลิกรัม) 	: 332.1
โซเดียม (มิลลิกรัม)  	: 264.3
โซเดียมเมื่อไม่ใส่เกลือ (มิลลิกรัม) 	: 7.1
ไทอามีน (มิลลิกรัม) 	: 0.21
ไรโบเฟลวิน (มิลลิกรัม) 	: 0.11
ไนอาซิน (มิลลิกรัม) 	: 2.14
แมกนีเซียม (มิลลิกรัม) 	: 0.12
สังกะสี (มิลลิกรัม) 	: 1.4
แมงกานีส (มิลลิกรัม) 	: 0.38
ทองแดง (มิลลิกรัม) 	: 0.33
ใช้ในเครื่องสำอาง

กรดปาลมิโตเลอิกมีคุณสมบัติคล้ายกับไขผิวหนังของมนุษย์ ดังนั้น จึงใช้ในผลิตภัณฑ์การแพทย์และเครื่องสำอางหลายอย่าง แหล่งกรดปาลิโตเลอิกรวมถึง ไขมันตัวมิงค์ (วงศ์ย่อยเพียงพอน), น้ำมันจากพืชสกุล Hippophae วงศ์มะหลอด (เช่น ซีบักทอร์น) และน้ำมันแมคาเดเมีย
กรดปาลมิโตเลอิกความเข้มข้นสูงดังที่พบในพืชทั้งสองนี้ไม่สามัญในน้ำมันพืช

โดยอาจเข้มข้นถึง 21% ในน้ำมันแมคาเดเมีย
สารอนุพันธ์ของน้ำมันแมคาเดเมียที่ใช้ในเครื่องสำอางรวมทั้งสารทำให้นุ่มและชุ่มชื้น (emollient) คือ ethyl macadamiate (ละลายในไขมันได้) และ PEG-16 macadamia glycerides (ละลายน้ำได้)
สภาพมีขั้วของเฟสน้ำมัน (oil phase) มีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อสูตรและคุณสมบัติของอิมัลชันเครื่องสำอาง จัดเป็นปัจจัยจำเป็นต่อความเสถียรของอิมัลชันน้ำผสมน้ำมัน
สภาพมีขั้วของน้ำมันแมคาเดเมียอยู่ที่ 525.50 nm ± 0.29 nm (SE) ซึ่งจัดว่าสูง ดังนั้นน้ำมันที่มีขั้วจึงเพิ่มความละลายได้ขององค์ประกอบเครื่องสำอางที่ละลายน้ำมันได้ น้ำมันแมคาเดเมียสามารถใช้แทนน้ำมันมิงค์โดยมากได้ และใช้สำหรับเครื่องบำรุงรักษาผมด้วย
ชื่อ International Nomenclature of Cosmetic Ingredients (INCI name) ของน้ำมันแมคาเดเมีย ก็คือ macadamia ternifolia seed oil โดยมีเลขทะเบียน CAS คือ 128497-20-1
แหล่งข้อมูลอื่น

How Products are Made: Macadamia Nut
บทความภาษาอังกฤษเรื่องน้ำมันใน Misner, Rebecca (June 2013). "Oil Primer". Martha Stewart Living. p. 148. ISSN 1057-5251. OCLC 680063603.
Macadamia integrifolia
ผลแมคาเดเมียสด
น้ำเต้าลม

| น้ำเต้าลม |
| --- | --- |

หม้อล่างของ N. thorelii ที่ถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพฤกษศาสตร์,ปารีส
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มีข้อมูล  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช (Plantae)
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Nepenthaceae
สกุล:: Nepenthes
สปีชีส์:: N.  thorelii
ชื่อทวินาม
Nepenthes thorelii Lecomte (1909)

ชื่อพ้อง
  ?Nepenthes thorelii f. rubra Hort.Kondo ex L.Song (1979) 
น้ำเต้าลม (อังกฤษ: Nepenthes thorelii) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของอินโดจีน เรารู้น้อยมากเกี่ยวกับมัน แม้แต่นักอนุกรมวิธานยังติดป้ายชื่อของ N. thorelii ผิดบ่อยๆในการค้าต้นไม้
ประวัติทางพฤกษศาสตร์

N. thorelii ถูกเก็บได้ครั้งแรกโดย Clovis Thorel ระหว่างปีค.ศ. 1862 และ ค.ศ. 1866 จาก Ti-tinh, Lo-thieu, Guia-Toan, เวียดนาม ช่วงเวลานั้น Thorel ได้ตั้งชื่อตัวอย่างของ N. thorelii ว่า Thorel 1032 หนึ่งในตัวอย่างที่เก็บมาที่ถูกเลือกเป็นตัวอย่างต้นแบบเป็นต้นเพศผู้ที่มีหม้อล่างติดมาด้วย มันได้ถูกเก็บรักษาไว้ที่ Museum National d'Histoire Naturelle ในปารีส ร่วมกับตัวอย่างคู่ตัวอย่างต้นแบบที่เป็นเพศเมียพร้อมหม้อบน ตัวอย่างคู่ตัวอย่างต้นแบบตัวอย่างที่สองถูกรักษาไว้ที่หอพรรณไม้แห่ง Bogor Botanical Gardens (Herbarium Bogoriense). ส่วนที่เหลือของ Thorel 1032 ถูกเก็บไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์นิวยอร์ก
N. thorelii ถูกจัดจำแนกในปีค.ศ. 1909 โดยนักพฤกษศาสตร์ชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ Paul Henri Lecomte ผู้ตั้งชื่อมันตามชื่อ Thorel รายละเอียดถูกตีพิมพ์ใน Lecomte's Notulae systematicae ตั้งแต่นั้นอนุกรมวิธานของ N. thorelii ก็ได้ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์: Nepenthes thorelii f. rubra ถูกอ้างโดย Leo C. Song ในบทความตีพิมพ์ปีค.ศ. 1979 ใน Carnivorous Plant Newsletter แต่ถูกพิจารณาเป็น ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย
ปีค.ศ. 1983, Bruce Lee Bednar เขียนป้ายชื่อพืชเพาะเลี้ยงว่า N. kampotiana ที่ถูกคิดว่าเป็นลูกผสมทางธรรมชาติระหว่าง N. mirabilis และ N. thorelii และปรากฏชื่อบนบางบัญชีรายชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า N. × lecouflei Bednar หมายเหตุว่าพืชที่รู้กันในการค้าพืชสวนว่า "thorelii-long green" ที่ถูกพิจารณาว่าเป็น N. mirabilis จากไทยนั้นนั้น มีต้นอื่นที่ถูกเรียกว่า "short round" ที่มีใบปกคลุมด้วยขนสั้นนุ่มและหม้อทรงกลมนั้นอาจจะเป็น N. thorelii ก็ได้ ถ้าในกรณีนี้มันอาจหมายความว่าลูกผสมที่ถูกผสมโดยมนุษย์ ดังเช่น N. 'Hachijo' และ N. 'Effulgent Koto' ที่เป็นลำดับการเปลี่ยนแปลงทางสายพันธุ์ (ไคลน์) ของ N. mirabilis ดังที่ค้านสู่ลูกผสม
ในเอกสารปี 1997 ของสกุลหม้อข้าวหม้อแกงลิง Matthew Jebb และ Martin Cheek ได้ให้ตัวอย่างเพศผู้ที่เก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้แห่งปารีสเป็นตัวอย่างเลือกเป็นตัวอย่างต้นแบบของ N. thorelii ผู้เขียนหมายเหตุว่ามี "ปัญหาในการแบ่งแยก" ของ N. thorelii และญาติใกล้ชิดของมันอย่าง N. anamensis และ N. smilesii
สารประกอบของพืชที่ระบุว่าเป็น N.thorelii เป็นหัวข้อของการศึกษาในบางเรื่อง บทความในปี ค.ศ. 1998 รายงานว่า naphthoquinones จาก N. thorelii แสดงถึงการต้านมาลาเรีย เอกสารในปี ค.ศ. 2007 มีการศึกษาเอนไซม์องค์ประกอบของ nepenthesin ในหม้อในหม้อข้าวหม้อแกงลิงบางชนิดซึ่งรวมถึง N. thorelii ด้วย
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

N. thorelii เป็นไม้พุ่มเตี้ย ลำต้นตรง เป็นวงกลมสม่ำเสมอเมื่อตัดขวาง สอบเรียว ต้นยาวประมาณ 40 ซม. เส้นผ่าศูนย์กลาง 4-8 มม. หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้มีการพัฒนาเหง้าพักตัวที่จะแตกต้นได้ใหม่เมื่อถึงฤดูฝน เหง้านี้มีกิ่งก้านไม่สม่ำเสมอและอาจกว้างได้ถึง 2 ซม.
ใบเป็นรูปใบหอกตรงถึงรูปใข่กลับแคบ แผ่นใบยาว 26 ซม. กว้าง 3 ซม. ปลายใบแหลม ฐานใบหุ้มลำต้นและเป็นครีบ 2 ครีบ ยาว 2.5 ซม.จรดลำต้น ปลายครีบกลม มีสองถึงสี่เส้นใบตามยาวจะแสดงบนข้างทั้งสองของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกมีจำนวนมากและโค้งไปหาส่วนปลายของแผ่นใบ
ใบกระจุกและหม้อล่างเป็นทรงรูปไข่และสูงถึง 11.5 ซม.กว้าง 4.5 ซม. พื้นมีสีเขียวมีลายแดงเรื่อยๆและฝาก็มีสีแดงเรื่อยๆเช่นกัน ปีกทั้งคู่กว้าง 8 มม.อยู่ทางด้านหน้าของหม้อ ปีกมีตะเข็บชายครุยยาว 5 มม.แต่ละชิ้นห่างกัน 2 มม. ปากหม้อเป็นทรงสามเหลี่ยมรูปไข่เฉียง มีเพอริสโตมล้อมรอบ กว้าง 2 ถึง 4 มม.ที่ด้านหน้า  7 มม.ที่ด้านหลัง มีซี่เป็นระเบียบห่างกัน 0.25 - 0.4 มม.ขอบภายในของเพอริสโตมเป็นฟันโดยรอบขนาด 0.2 - 0.5 มม. ฝาหม้อรูปไข่ถึงกลมยาว 3.5 ซม.กว้าง 2.8 ซม. มีต่อมมากมายใต้ฝาโดยเฉพาะบริเวณใกล้เส้นกลาง ขนาด 0.3 - 0.7 มม. ต่อมจะเล็กและหนาแน่นน้อยลงเมื่อไกลจากเส้นกลาง ( 0.15 มม.)  เดือยเดี่ยวยาว 2 - 4 มม.อยู่ใกล้บริเวณฐานฝา
หม้อบนเกิดจากมือจับที่ตรงเป็นรูปไข่กลับและค่อยๆแคบลงไปทางปาก มีขนาดพอๆกับหม้อล่างคือสูง 12.5 ซม.กว้าง 4.5 ซม. ปีกในหม้อล่างจะแคบลงโดยกว้างประมาณ 1 - 1.5 มม.มีตะเข็บสายครุยเรียวแหลม (ยาว ≤1.5 มม.) ห่างกัน 3 - 7 มม. ปากหม้อเว้าและเอียงเหมือนกับหม้อล่าง เพอริสโตมกลมกว้างประมาณ 3 - 5 มม. ขอบนอกเป็นคลื่นแบบเป็นระเบียบ ฝาหม้อคล้ายกับหม้อล่าง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

ช่อดอกตัวผู้ (ซ้าย) และ ช่อผลตัวเมีย (ขวา)
N. thorelii มีช่อดอกแบบช่อกระจะขนาดใหญ่ ก้านดอกยาว 8 ถึง 18 ซม. ส่วนแกนกลางยาว 50 ถึง 70 ซม. 1 ก้านดอกย่อยมีดอก 1 ดอก ก้านดอกย่อยอาจยาวถึง 6 มม. และอาจมีหรือไม่มีใบประดับสั้นๆ
N. thorelii มีสิ่งปกคลุมเป็นขนสีขาวแบบเดี่ยวหรือแขนงยาว 0.3 ถึง 0.4 มม.
โครโมโซมของ N. thorelii เป็นโครโมโซมสองชุดมีจำนวน 78 ตามเอกสารของ Katsuhiko Kondo ในปีค.ศ. 1969 อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1997 มีการศึกษาโดย Günther Rudolf Heubl และ Andreas Wistuba พบจำนวนโครโมโซมเป็น 80
นิเวศวิทยา

N. thorelii สามารถพบได้ในเวียดนาม., กัมพูชา, ไทย หรืออาจจะในลาว N. thorelii พบในภูมิอากาศแห้งแบบทุ้งหญ้าซาวานน่า สูงจากระดับน้ำทะเล 200 เมตร ในฤดูแล้ง เชื่อว่ามันสามารถมีชีวิตรอดจากเหง้าที่เหลืออยู่ เมื่อถูกไฟป่าเผาใบและลำต้นไปหมด และแตกต้นขึ้นมาใหม่เมื่อถึงฤดูฝน
เนื่องจากการกระจายตัวตามธรรมชาติของมันไม่เป็นที่แน่นอน N. thorelii จึงถูกจัดอยู่เป็นพวกไม่มีข้อมูลในบัญชีแดงชนิดที่ถูกคุกคามของ IUCN 2006 บนพื้นฐานการประเมินในปี ค.ศ. 2000
ชนิดที่เกี่ยวข้อง

N. thorelii เป็นญาติใกล้ชิดกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดในอินโดจีนอย่าง N. anamensis และ N. smilesii มีลักษณะทางอนุกรมวิธานหลายๆอย่างที่คล้ายกัน เช่นมีใบแคบยาวคล้ายดาบ และ ฐานใบจะโอบรอบลำต้น N. anamensis อาจจะเติบโตในถิ่นอาศัยที่คล้ายกับ N. thorelii
ลักษณะเด่นของ N. thorelii คือมีเหง้าขนาดใหญ่สำหรับพักตัวในฤดูแล้งและแตกต้นใหม่เมื่อถึงฤดูฝน, สายดิ่งที่ยาวตรงของหม้อบน, ช่อดอกที่มีขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตามขอบเขตของความแตกต่างของชนิดหม้อข้าวหม้อแกงลิงในอินโดจีนนั้นยังไม่เป็นที่รู้กัน ทำให้การจำกัดวงนั้นยากเพิ่มมากขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

รายละเอียดของ N. anamensis, N. smilesii, และ N. thorelii เก็บถาวร 2009-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตัวอย่างอ้างอิงเพศเมียที่ถูกเก็บรักษาในหอพฤกษศาสตร์,ปารีส
ลำต้นและใบของตัวอย่าง
หม้อบนของ N. thorelii ที่ถูกเก็บรักษาไว้, แสดงลักษณะสายดิ่งยาวตรง
ปฏิบัติการเบอร์ลิน (แอตแลนติก)

ปฏิบัติการเบอร์ลิน (อังกฤษ: Operation Berlin) เป็นการโจมตีเส้นทางทางการค้าที่ประสบความสำเร็จโดยเรือประจัญบานของเยอรมัน ชาร์นฮอร์ชต (Scharnhorst) และ ไกเซเนา (Gneisenau) ระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1941 โดยมีผู้บัญชาการปฏิบัติการคือพลเรือเอกกึนเธอร์ ลึทเจนต์ ซึ่งภายหลังได้เป็นผู้สั่งการการเดินเรือของเรือบิสมาร์คและเรือเทียร์พิตส์
เรือทั้งสองลำยกเลิกปฏิบัติการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1940 แต่ท้ายที่สุดการแล่นเรือเดินทางออกจากคีลในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1941 เรือถูกพบเห็นระหว่างทางไปเกรทเบลต (Great Belt) และกระทรวงกองทัพเรืออังกฤษได้รับแจ้งข้อมูลดังกล่าว พลเรือเอกเซอร์จอห์น โทเวย์ (John Tovey) ออกเดินทางพร้อมกองเรือที่เข้มแข็ง (เรือประจัญบาน 3 ลำ เรือลาดตระเวน 8 ลำ และเรือพิฆาต 11 ลำ) หวังจะสกัดเรือของเยอรมันในเส้นทางประเทศไอซ์แลนด์—หมู่เกาะแฟโร ลึทเจนต์กลับนำกองเรือผ่านช่องแคบเดนมาร์กสู่มหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งกองเรือจะสามารถสกัดขบวนเรือระหว่างประเทศแคนาดาและอังกฤษได้
ขบวนเรือ เอชเอกซ์-106 (Convoy HX-106) ถูกดักสกัด แต่การโจมตีกลับถูกยกเลิกเนื่องจบมีการพบเรือเรือประจัญบาน เรมมิลเลียส (Ramillies) ที่รับหน้าที่คุ้มกันขบวนเรือ ลึทเจนต์ออกคำสั่งให้หลีกเลี่ยงการปะทะกับเรือหลวงฝ่ายศัตรู โชคดีเป็นของเยอรมนี อังกฤษล้มเหลวในการระบุตำแหน่งที่แม่นยำ
หลังเติมเชื้อเพลิง เรือรบเยอรมันพลาดกับขบวนเรือ เอชเอกซ์-111 (convoy HX-111) แต่กับพบขบวนเรือเปล่าที่แล่นกลับสหรัฐโดยบังเอิญ มากกว่า 12 ชั่วโมง เรือห้าลำได้จมลง แต่การโจมตีได้รับการรายงาน  กองเรือรบย้ายลงใต้สู่อะโซร์สเพื่อสกัดเส้นทางเดินเรือระหว่างแอฟริกาตะวันตกและอังกฤษ
มีการพบขบวนเรืออีกครั้ง แต่เรือเยอรมันไม่ได้เข้าโจมตี เนื่องด้วยการปรากฏตัวของเรือประจัญบานมาลายา (Malaya) ชาร์นฮอร์ชตและไกเซเนาได้ติดตามขบวนเรือไป และกำหนดแนวทางให้เรืออูเข้าโจมตี
เรือทั้งสองย้ายสู่มหาสมุทรแอตแลนติกตะวันตก จมเรือสินค้าที่เดินทางเพียงลำพังอีกลำระหว่างเส้นทาง โจมตีขบวนเรือที่ไม่ได้รับการคุ้มกันอีกสองขบวน จมหรือยึดเรือได้อีก 16 ลำ เรือ ชิลเลียน ริฟเฟอร์ (Chilean Reefer) ซึ่งเป็นเรือหนึ่งในสิบหกลำนั้นได้สร้างปัญหาขึ้น เรือก่อให้เกิดควัน วิทยุแจ้งตำแหน่งที่แน่นอน และยิงต่อสู้กับเรือไกเซเนาด้วยปืนดาดฟ้าเรือขนาดเล็ก ลึทเจนต์ไม่แน่นอนในขีดความสามารถของเรือสินค้า จึงสั่งถอยและยิงลำลายในระยะที่ปลอดภัย ระหว่างการต่อสู้เรือเอชเอ็มเอส ร็อดนีย์ (HMS Rodney) ได้ปรากฏตัวขึ้น อาจเป็นเพราะได้รับข้อความจากวิทยุ เรือเยอรมันได้ลวงเส้นทางเดินเรือจนปลอดภัย ขณะที่เรือร็อดนีย์ได้เข้าช่วยเหลือผู้รอดชีวิต
เรือรบเยอรมันได้รับคำสั่งให้กลับไปยังเมืองแบรสต์ เรือพบขบวนคุ้มกันทางอากาศและทางทะเลในวันที่ 21 มีนาคม และเดินทางถึงท่าเรือในวันถัดมา สรุปแล้วเรือได้เดินทางเป็นระยะทางเกือบ 18,000 ไมล์ (29,000 กม.) ใน 60 วัน ทำลายและยึดเรือได้ 22 ลำ
แหล่งข้อมูลอื่น

Scharnhorst: the history: Operation Berlin เก็บถาวร 2019-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปฏิทรรศน์อีกา

นกเรเวนสีดำ
ไม่ใช่สีดำ
ไม่ใช่อีกา
ปฏิทรรศน์อีกาแสดงถึง  ภาพที่เป็นหลักฐานว่าอีกาทุกตัวสีดำ
ปฏิทรรศน์อีกา (อังกฤษ: Raven paradox) หรือเคยเป็นที่รู้จักในชื่อ ปฏิทรรศน์ของเฮมเพล หรือ อีกาของเฮมเพล เป็นปฏิทรรศน์ที่ถูกเสนอโดย คาร์ล กุสตาฟ เฮมเพล นักปรัชญาวิทยาศาสตร์และตรรกศาสตร์ชาวเยอรมันในปี พ.ศ. 2483 ปฏิทรรศน์นี้ค่อนไปทางปรัชญาและมีข้อคิดเห็นที่แตกต่างกันในหมู่นักคิด
ปฏิทรรศน์

เฮมเพลได้บรรยายเกี่ยวกับปฏิทรรศน์ในสมมติฐานที่ว่า:
ถ้าพิจารณาในเชิงตรรกะและการสลับตำแหน่ง ประโยคนี้จะมีค่าเท่ากับ
มันควรที่จะแน่ชัดแล้วว่าเมื่อ (2) เป็นจริง (1) ก็จะเป็นจริงด้วย และตรงข้ามกัน เมื่อ (2) เป็นเท็จ (เช่น ถ้าโลกที่เราอยู่อาศัยถูกคิดว่าไม่มีอะไรที่เป็นสีดำเลยแม้กระทั่งอีกา) (1) ก็ต้องเป็นเท็จด้วยเช่นเดียวกัน สองประโยคนี้จะสร้างความเท่ากันเชิงตรรกะ
หลักฐานชิ้นนี้ช่วยสนับสนุนสมมติฐานที่ว่า อีกาทุกตัวมีสีดำ
ความขัดแย้งของปฏิทรรศน์นี้จะเกิดขึ้นเมื่อเรานำกระบวนการนี้ไปใช้กับสภาวะใน (2) คน ๆ หนึ่งกำลังดูแอปเปิลเขียว เขาเห็นว่า:
โดยการให้เหตุผลเดียวกัน หลักฐานชี้นนี้สนับสนุน (2) ทุก ๆ อย่างที่ไม่ใช่สีดำก็ไม่ใช่อีกา
ดูเพิ่ม

ทฤษฏีห่านสีดำ
รายชื่อปฏิทรรศน์
บรรณานุกรม

Chang, Hasok; Fisher, Grant (2011). "What the ravens really teach us: the intrinsic contextuality of evidence".  ใน Dawid, Philip; Twining, William L.; Vasilaki, Mimi (บ.ก.). Evidence, Inference and Enquiry. Proceedings of the British Academy. Vol. 171. Oxford; New York: Oxford University Press. doi:10.5871/bacad/9780197264843.003.0013. ISBN 9780197264843. OCLC 709682874.
Franceschi, Paul (2011-02-04). "The doomsday argument and Hempel's problem". paulfranceschi.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-05-19. สืบค้นเมื่อ 2020-04-27. English translation of a paper initially published in French as: Franceschi, Paul (March 1999). "Comment l'Urne de Carter et Leslie se déverse dans celle de Hempel". Canadian Journal of Philosophy. 29 (1): 139–156. doi:10.1080/00455091.1999.10717508. JSTOR 40232048.
Hempel, Carl G. (December 1943). "A purely syntactical definition of confirmation" (PDF). Journal of Symbolic Logic. 8 (4): 122–143. doi:10.2307/2271053. JSTOR 2271053.
Hempel, Carl G. (1966). "Studies in the logic of confirmation".  ใน Foster, Marguerite H.; Martin, Michael (บ.ก.). Probability, Confirmation, and Simplicity: Readings in the Philosophy of Inductive Logic. New York: Odyssey Press. pp. 145–183. OCLC 284885.
Whiteley, C. H. (April 1945). "Hempel's paradoxes of confirmation". Mind. 54 (214): 156–158. doi:10.1093/mind/liv.214.156. JSTOR 2250951.
น้ำแข็งแห้ง

น้ำแข็งแห้ง (อังกฤษ: dry ice บ้างใช้ว่า cardice) เป็นคาร์บอนไดออกไซด์รูปของแข็ง ใช้เป็นสารหล่อเย็นเป็นหลัก ประโยชน์มีทั้งอุณหภูมิต่ำกว่าน้ำแข็งธรรมดาและไม่เหลือสิ่งตกค้าง (นอกเหนือจากน้ำค้างแข็งเล็กน้อยจากความชื้นในบรรยากาศ) มีประโยชน์ในการรักษาอาหารแช่แข็งในที่ซึ่งไม่มีการทำความเย็น
น้ำแข็งระเบิดที่ 194.65 K (−78.5 °C; −109.3 °F) ณ ความดันบรรยากาศที่ผิวโลก ความเย็นมากนี้ทำให้น้ำแข็งแห้งมีอันตรายในการจัดการหากไม่มีการป้องกันจากโรคความเย็นกัด แม้โดยทั่วไปไม่มีพิษไม่มีภัย แต่การสูดแก๊สนี้เข้าไปสามารถก่อให้เกิดภาวะเลือดมีคาร์บอนไดออกไซด์มากเนื่องจากการสะสมในที่อับได้
ประวัติ

เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าน้ำแข็งแห้งถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1835 โดยนักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศส อาดรีอ็อง-ฌ็อง-เปียร์ ทิโลรีเยร์ (Adrien-Jean-Pierre Thilorier; ค.ศ. 1790–1844) ในการทดลองของเขา เขาพบว่าเมื่อเปิดฝาถังขนาดใหญ่ที่มีคาร์บอนไดออกไซด์เหลว คาร์บอนไดออกไซด์เหลวส่วนมากจะระเหยไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เหลือเพียงน้ำแข็งแห้งเท่านั้น ในปี ค.ศ. 1924 ทอมัส บี. สเลต (Thomas B. Slate) ได้ยื่นขอจดสิทธิบัตรน้ำแข็งแห้งในสหรัฐอเมริกาเพื่อขายในเชิงพาณิชย์ ทำให้เขากลายเป็นคนแรกที่ทำให้น้ำแข็งแห้งประสบความสำเร็จในฐานะอุตสาหกรรมหลังจากนั้น  ในปี ค.ศ. 1925 คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของแข็งนี้ได้ถูกบริษัทดรายไอซ์คอร์ปอเรชันออฟอเมริกา (DryIce Corporation of America) ตั้งชื่อการค้าว่า "ดรายไอซ์" (dry ice) ซึ่งกลายมาเป็นชื่อเรียกสามัญตั้งแต่นั้นมา และได้วางจำหน่ายน้ำแข็งแห้งในเชิงพาณิชย์เป็นครั้งแรก
การผลิต

น้ำแข็งแห้งนั้นสามารถผลิตได้อย่างง่ายดาย โดยในขั้นตอนแรกของการผลิตนั้นจะผลิตแก๊สที่มีความอิ่มตัวของคาร์บอนไดออกไซด์สูงก่อน ซึ่งแก๊สดังกล่าวเป็นผลพลอยได้ที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในด้านอื่น ๆ ได้ เช่น การผลิตแอมโมเนียจากไนโตรเจนและแก๊สธรรมชาติ การกลั่นน้ำมัน หรือการหมักเชิงอุตสาหกรรม จากนั้นนำแก๊สดังกล่าวไปเพิ่มความดันและแช่เย็นจนกลายเป็นของเหลว แล้วจึงค่อยลดความดันลง ทำให้คาร์บอนไดออกไซด์เหลวบางส่วนระเหย ส่งผลให้อุณหภูมิของคาร์บอนไดออกไซด์เหลวที่เหลือลดลงอย่างรวดเร็ว เมื่อได้รับความเย็นมากก็ส่งผลให้คาร์บอนไดออกไซด์เหลวดังกล่าวเปลี่ยนสภาพเป็นของแข็งคล้ายหิมะ สุดท้ายสารดังกล่าวก็ถูกบีบอัดให้กลายเป็นก้อนขนาดเล็ก
การนำไปใช้ > เชิงพาณิชย์

ส่วนมากนำไปใช้ในการถนอมอาหาร ซึ่งอาศัยหลักการของการทำความเย็นแบบไม่เป็นวัฏจักร และใช้ในการบรรจุสินค้าที่ต้องเก็บในที่เย็น เช่น ไอศกรีม ฯลฯ โดยไม่ต้องแช่ในตู้เย็น นอกจากนี้ยังสามารถใช้รักษาโรคหูดได้ ซึ่งที่จริงแล้วการรักษาโรคหูดนั้นนิยมใช้ไนโตรเจนเหลวมากกว่าซึ่งมีความเย็นและนำมาใช้รักษาได้ดีกว่า รวมทั้งยังจัดเก็บได้ง่ายกว่าอีกด้วย และยังสามารถนำมาใช้เป็นเหยื่อเพื่อดักจับยุงและแมลงต่าง ๆ ได้ด้วย
เมื่อนำนำแข็งแห้งจุ่มลงในน้ำจะเกิดการระเหิดและจมลงต่ำ รวมทั้งเกิดหมอกควันกลุ่มใหญ่ขึ้นด้วย ซึ่งหลักการนี้ได้ถูกนำไปใช้ในเครื่องพ่นไอน้ำในโรงภาพยนตร์ ไนต์คลับ ฯลฯ เพื่อเพิ่มอรรถรสด้านความบันเทิงด้วย
การนำไปใช้ > เชิงอุตสาหกรรม

สามารถนำมาใช้เพื่อแยกชิ้นส่วนของยางรถยนต์ซึ่งทำจากแอสฟัลต์ หรือวัสดุกันเสียงในรถยนต์ออกเป็นชั้น ๆ ได้เพื่อให้ง่ายต่อการซ่อมแซม
การนำไปใช้ > เชิงวิทยาศาสตร์

ในห้องปฏิบัติการ สารละลายน้ำแข็งแห้งในตัวทำละลายอินทรีย์เป็นส่วนผสมสำหรับแช่แข็งที่มีประโยชน์ต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมีในที่เย็นและสำหรับกลั่นตัวทำละลายในเครื่องระเหยแบบหมุน
การนำไปใช้ > ระเบิดน้ำแข็งแห้ง

ระเบิดน้ำแข็งแห้ง (dry ice bomb) เป็นอุปกรณ์คล้ายบอลลูนที่ใช้น้ำแข็งแห้งในภาชนะที่ปิดมิดชิด เช่น ขวดพลาสติก โดยมักเติมน้ำลงไปเพื่อเร่งให้น้ำแข็งแห้งเกิดการระเหิด เมื่อน้ำแข็งแห้งเกิดการระเหิด ความดันก็จะเพิ่มขึ้น ทำให้ขวดพลาสติกระเบิดและเกิดเสียงดังซึ่งป้องกันได้โดยเปลี่ยนฝาเกลียวด้วยจุกยางเพื่อให้เกิดจรวดน้ำแทน
ปฏิบัติการณ์เดือด ล่าบันทึกลับสุดขอบโลก

| ปฏิบัติการณ์เดือด ล่าบันทึกลับสุดขอบโลก |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: จอน เทอร์เทิลท็อบ
บทภาพยนตร์: คอร์แม็ค วิบเบอร์ลีย์ มารีแอนน์ วิบเบอร์ลีย์
เนื้อเรื่อง: เกรกอรี พอยรีเออร์ คอร์แม็ค วิบเบอร์ลีย์ มารีแอนน์ วิบเบอร์ลีย์ เทอร์รี รอสซิโอ เท็ด เอลเลียต
อำนวยการสร้าง: จอน เทอร์เทิลท็อบ เจอร์รี บรัคไฮเมอร์
นักแสดงนำ: นิโคลัส เคจ ไดแอน ครูเกอร์ จัสติน บาร์ธา จอน วอยต์ ฮาร์วีย์ ไคเทล เอ็ด แฮร์ริส เฮเลน เมียร์เรน บรูซ กรีนวูด
กำกับภาพ: จอห์น ชวาตซ์แมน อามีร์ มอครี
ตัดต่อ: วิลเลียม โกลเดนเบิร์ก เดวิด เรนนี
ดนตรีประกอบ: เทรเวอร์ ราบิน
บริษัทผู้สร้าง: Walt Disney Pictures Jerry Bruckheimer Films Junction Entertainment Saturn Films  
ผู้จัดจำหน่าย: Walt Disney Studios Motion Pictures
วันฉาย: 21 ธันวาคม ค.ศ. 2007
ความยาว: 124 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 130 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 457.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ปฏิบัติการณ์เดือด ล่าบันทึกลับสุดขอบโลก (อังกฤษ: National Treasure: Book of Secrets) เป็นภาพยนตร์ลึกลับ/ผจญภัยลำดับที่ 2 ในชุด National Treasure นำแสดงโดยนิโคลัส เคจ, ไดแอน ครูเกอร์, จัสติน บาร์ธา, จอน วอยต์, เฮเลน เมียร์เรนและเอ็ด แฮร์ริส ออกฉายเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2007
นักแสดง

นิโคลัส เคจ รับบท เบนจามิน แฟรงคลิน "เบน" เกตส์
ไดแอน ครูเกอร์ รับบท ดร. แอบิเกล เชส
จัสติน บาร์ธา รับบท ไรลีย์ พูล
จอน วอยต์ รับบท แพทริก เฮนรี เกตส์ พ่อของเบน
เฮเลน เมียร์เรน รับบท ดร. เอมิลี แอปเปิลตัน-เกตส์ แม่ของเบน
เอ็ด แฮร์ริส รับบท มิตช์ วิลคินสัน
ฮาร์วีย์ ไคเทล รับบท เจ้าหน้าที่ซาดัสกี
บรูซ กรีนวูด รับบท ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปฏิบัติการณ์เดือด ล่าบันทึกลับสุดขอบโลก
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ ปฏิบัติการณ์เดือด ล่าบันทึกลับสุดขอบโลก
เว็บไซต์ทางการ
ปฏิบัติการณ์เดือด ล่าบันทึกลับสุดขอบโลก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ปฏิบัติการณ์เดือด ล่าบันทึกลับสุดขอบโลก ที่สยามโซน
ปฏิพจน์

ปฏิพจน์ (อังกฤษ: Oxymoron) เป็นภาพพจน์หรือการเน้นความหมายที่เกิดจากรวมคำหรือวลีสองคำหรือสองวลีที่มีความหมายขัดแย้งกัน “Oxymoron” มาจากภาษากรีก “Oxy” ซึ่งแปลว่า “แรง” (sharp) และ “Moros” ซึ่งแปลว่า “ไม่น่าสนใจ” ฉะนั้นคำว่า “Oxymoron” เองจึงเป็น ปฏิพจน์
รูปแบบ

ปฏิพจน์เป็นลักษณะการสร้างคำหรือวลีที่เป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้งของความหมาย (contradiction in terms) สิ่งที่ทำให้ปฏิพจน์แตกต่างจากปฏิทรรศน์และความหมายขัดแย้ง (contradiction) ตรงที่ปฏิพจน์เป็นการใช้อย่างจงใจเพื่อเพิ่มความรู้สึกหรือเห็นภาพพจน์ในวาทศิลป์โดยการสร้างความหมายใหม่โดยการผสมคำที่ตรงข้ามกัน เช่น “ทารุณเพื่อความกรุณา”
ปฐมภาคี

| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์ของปฐมภาคี
จักรวาล: สตาร์ วอร์ส
ประเภท: เผด็จการทหาร โดยได้แรงบันดาลใจจากจักรวรรดิกาแลกติก
ก่อตั้ง: ประมาณสามสิบปีหลังยุทธการเอนดอร์
ผู้นำ: ผู้นำสูงสุดสโน๊ค(เสียชีวิต) ไคโล เร็น
บุคคลสำคัญ: ไคโล เร็น, นายพลฮักซ์
ปฐมภาคี (อังกฤษ: First Order) เป็นองค์กรเผด็จการทหารที่มีอำนาจเด็ดขาดที่ถูกสมมติขึ้นในสตาร์ วอร์ส แฟรนไชส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส : อุบัติการณ์แห่งพลัง ถูกก่อตั้งขึ้นในช่วงภายหลังจากจักรวรรดิกาแลคติกล่มสลาย หลังเหตุการณ์ในการกลับมาของเจได (ค.ศ. 1983) ปฐมภาคีเป็นฝ่ายศัตรูตัวหลักในไตรภาคต่อ นอกเหนือจากภาพยนตร์แล้ว ปฐมภาคียังปรากฏในสื่อต่างๆ ที่เกี่ยงข้องกับสตาร์ วอร์ส
ในภาคอุบัติการณ์แห่งพลัง ปฐมภาคีนั้นได้ถูกบัญชาการโดยผู้นำสูงสุดสโน้คและต้องการที่จะทำลายสาธารณรัฐใหม่ ขบวนการต่อต้าน และลุค สกายวอล์คเกอร์ ลูกศิษย์ของสโน้ค ไคโล เร็น เป็นหัวหน้าของกลุ่มอัศวินแห่งเร็น (Knight of Ren) กลุ่มนักรบปริศนาที่มีฝีมือฉกาจที่ทำงานให้กับปฐมภาคี ในภาคต่อมาคือ ภาคปัจฉิมบทแห่งเจไดในปี ค.ศ. 2017 ไคไล เร็นได้สังหารสโน้คและกลายเป็นผู้นำสูงสุดคนใหม่ ในปี ค.ศ. 2019 ภาพยนตร์ ภาคกำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์ ปฐมภาคีได้จับมือเป็นพันธมิตรกับปัจฉิมภาคี ซึ่งมีกองเรือรบขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยยานพิฆาตดาราที่ถูกสร้างขึ้นโดยอดีตจักรพรรดิพัลพาทีน ผู้ฟื้นคืนจากความตายซึ่งได้เปิดเผยว่า เขาเป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังในปฐมภาคีอย่างลับๆ โดยผ่านทาง สโน้คที่เป็นผู้ปกครองหุ่นเชิดและเป็นร่างโคลนของเขา ก่อนที่จะถูกแย่งชิงอำนาจและถูกสังหารโดย ไคไล เร็น