stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมพร สีม่วง
การก่อคดี

วันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2520 เวลา 20.00 น. ระหว่างที่สุชาดาวรรณ ครองยุทธ กำลังนอนหลับกับบัวพา บุตรโคตร มารดา ได้มีญาติเรียกบัวพาไปดูอาการป่วยของน้องชายของเธอ บัวพาจึงสั่งให้สมพรดูแลเด็ก ต่อมาในเวลา 21.00 น. สมพรได้หลอกสุชาดาวรรณว่าจะไปซื้อของ จากนั้นได้อุ้มเธอไปยังห้วยบางบาด เมื่อถึงป่าละเมาะริมหมู่บ้านนาต้อง ริมห้วยบางบาด เขาได้ข่มขืนเธอโดยได้ข่มขืนจนสำเร็จความใคร่ 3 ครั้ง ระหว่างนั้นเธอได้ขัดขืนและส่งเสียงร้อง สมพรจึงใช้ผ้าขาวม้ารัดคอสุชาดาวรรณจนเสียชีวิตแล้วนำศพไปทิ้งลงในห้วยบางบาด จากนั้นได้หลบหนีไป
การพบศพ และการสืบสวน

วันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2520 เวลา 07.00 น. ได้มีพลเมืองดีพบศพของสุดาวรรณจึงแจ้งร.ต.ท.สมพงษ์ ช่วงรังสี ร้อยเวรสถานีตำรวจภูธรอำเภอบึงกาฬ จากการสอบปากคำญาติและเพื่อนบ้านของสุดาวรรณทราบว่า สุดาวรรณออกไปกับญาติและเพื่อนบ้านเพื่อดูหนังกลางแปลงที่ฉายในหมู่บ้าน ภายหลังภาพยนต์เลิกในเวลา 23.00 น. สุดาวรรณได้เดินกลับบ้านเพียงลำพัง แล้วหายตัวจนกระทั่งพบเป็นศพถูกฆ่าข่มขืน
ร้อยตำรวจโท สมพงษ์ ช่วงสาลี ได้สืบสวนติดตามตัวคนร้าย โดยสงสัยว่า ในวันเกิดเหตุบิดามารดาของสุดาวรรณออกไปทำธุระโดยทิ้งให้เธออยู่กับลูกจ้างไร่มันสำปะหลังจำนวน 2 คน แต่หลังจากพบศพของสุดาวรรณ สมพรซึ่งเป็นหนึ่งในลูกจ้างไม่ได้อยู่ที่บ้าน และสมพรยังรู้จักกับสุดาวรรณเป็นอย่างดี ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสงสัยสมพร ต่อมาในเวลา 12.00 น. ของวันเดียวกันเจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถจับกุมสมพรได้ที่ในหมู่บ้านนาต้อง
จากการสอบสวนสมพร เขารับสารภาพว่า ขณะที่พ่อแม่ของเธอไม่อยู่บ้าน เขาได้หลอกสุดาวรรณไปซื้อของ แล้วอุ้มเธอไปจากบ้าน เมื่อออกจากเป็นระยะทาง 500 เมตร เขาได้เปลี่ยนให้เอมานั่งด้านหลัง แล้วนำผ้าขาวม้ามาตวัดรอบคอกับเอวเพื่อกันตก แต่เมื่อเดินข้ามห้วยบางบาด เธอได้ล้มลงกับพื้น เมื่อสมพรพบว่าเธอเสียชีวิตแล้ว เขาจึงข่มขืนศพเธอจนสำเร็จความใคร่ แล้วหลบหนีไป
ภายหลังจากการสอบปากคำ ในเวลา 14.00 น. พ.ต.อ. อนันต์ วรอุไร และ ร.ต.อ. แก้ว ที่เจริญได้ควบคุมตัวสมพรไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพ โดยระหว่างทำแผนสมพรมีอาการหวาดกลัวอย่างชัดเจน สมพรบอกผู้สื่อข่าวว่ากลัวถูกม.21 ภายหลังจากการทำแผนเสร็จสิ้นในเวลา 16.00 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงควบคุมตัวสมพรกลับมาสอบสวนต่อ
ภายหลังการสอบสวนเสร็จสิ้น พ.ต.อ. อนันต์ วรอุไร ผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดหนองคาย ได้สรุปสำนวนการสอบสวนเสนอต่อพล.ต.อ.มนต์ชัย พันธุ์คงชื่นเพื่อเสนอเข้าที่ประชุมคณะรัฐมนตรี หลังจากนั้นได้ย้ายสมพรไปคุมขังที่เรือนจำจังหวัดหนองคาย
แหล่งข้อมูลอื่น

คำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 9-11 ตามมาตรา 21 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2519 (คำสั่งประหารชีวิตวิชิต ปาหนนท์,สมพร สีม่วง และอุดร อัมรินทร์
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า อัศวิน พูนเต่า 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 | บุคคลที่ถูกประหารชีวิตในประเทศไทย สมพร สีม่วง, วิชิต ปาหนนท์ และอุดร อำรินทร์ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2520 | ถัดไป ดอน เกิดเป็ง 16 กันยายน พ.ศ. 2520 |
คนสั่งผี

| คนสั่งผี |
| --- | --- |
กำกับ: ทิวา เมยไธสง
เขียนบท: ทิวา เมยไธสง
นักแสดงนำ: อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม ชลัฏ ณ สงขลา คาร่า พอตเตอร์ ธันย์ชนก ฤทธินาคา สุรเดช ทับทิมใส
ผู้จัดจำหน่าย: ซี.เอ็ม ฟิล์ม   พระนครฟิลม์
วันฉาย: 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546
ความยาว: 85 นาที
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
คนสั่งผี (Ghost Delivery) เป็นภาพยนตร์ไทย ที่แสดงจินตนาการในเรื่องผี ที่ทันสมัย มีเรื่องเกี่ยวกับ เว็บไซต์
นักแสดง

อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม แสดงเป็น ปีโรญาณ
คาร่า พอตเตอร์ แสดงเป็น ผีราย
ชลัฏ ณ สงขลา แสดงเป็น ชิโนรส
สุรเดช ทับทิมใส แสดงเป็น ดวง/ดาหลา
ธันย์ชนก ฤทธินาคา แสดงเป็น โชโกะจัง
สุชาดา เช็คลีย์ แสดงเป็น เอรียา / หนูญา
ดูเพิ่ม

ข้อมูลหนังเรื่องคนสั่งผี
ข้อมูลหนังเรื่องคนสั่งผีในเว็บไซต์หนังดี
คนสั่งผี (2003) ที่สยามโซน
หลอน (ภาพยนตร์)

| หลอน |
| --- | --- |
กำกับ: อภิชาติ โพธิไพโรจน์ บุญส่ง นาคภู่ ศิวาวุธ ไพรีพินาศ
นักแสดงนำ: วรรณษา ทองวิเศษ จุฬาลักษณ์ กฤติยารัตน์ อรรถกร ช่วยเหลือ สมรักษ์ คำสิงห์ สุเชาว์ พงษ์วิไล ถนอม สามโทน วิภวานี สุทธิชื่น พิมพร ประไพพงษ์
ผู้จัดจำหน่าย: ซี.เอ็ม. ฟิล์ม
วันฉาย: 29 สิงหาคม พ.ศ. 2546
ความยาว: 108 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทยภาคกลาง ไทยภาคเหนือ ไทยภาคอีสาน ไทยภาคใต้
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
หลอน เป็นภาพยนตร์ไทยสยองขวัญเรื่องผี 4 ภาคของประเทศไทย จัดจำหน่ายโดย ซี.เอ็ม ฟิล์ม ออกฉายแล้วเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2546
แหล่งข้อมูลอื่น

หลอน (ภาพยนตร์)  ที่เว็บไซต์ ThaiFilmDb
หลอน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หลอน (2003) ที่สยามโซน
บ่อเหล็กน้ำพี้

ภายในศาลเจ้าพ่อบ่อเหล็กน้ำพี้ตั้งรูปเจ้าพ่อ 3 ตน เชื่อว่าเป็นผู้พิทักษ์รักษาเหล็กน้ำพี้มาตั้งแต่โบราณ
บ่อเหล็กน้ำพี้ เป็นแหล่งสินแร่เหล็กตามธรรมชาติ ตั้งอยู่ที่บ้านน้ำพี้ หมู่ 1 ตำบลน้ำพี้ อำเภอทองแสนขัน จังหวัดอุตรดิตถ์ ห่างจากตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ประมาณ 56 กิโลเมตร โดยเป็นบ่อเหล็กกล้า มีอยู่ด้วยกันหลายบ่อ และปรากฏเตาถลุงเหล็กโบราณนับพัน ๆ แห่งในพื้นที่หลายตารางกิโลเมตร แต่บ่อที่สำคัญและสงวนใช้สำหรับพระมหากษัตริย์ มีอยู่ 2 บ่อ คือ บ่อพระแสง และ บ่อพระขรรค์ มีการนำแร่เหล็กจากบ่อเหล็กน้ำพี้ไปถลุงทำอาวุธเพื่อใช้ในการศึกสงครามมาตั้งแต่สมัยโบราณ ดังปรากฏหลักฐานทางประวัติศาตร์มากมายถึงความสำคัญของเหล็กน้ำพี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีความเชื่อมาแต่โบราณว่าเหล็กจากแหล่งแร่เหล็กน้ำพี้มีความแข็งแกร่ง ความศักดิ์สิทธิ์และอาถรรพ์ในตัว โดยจัดให้เหล็กน้ำพี้อยู่ในโลหะธาตุตระกูลเดียวกับ เหล็กไหล
ปัจจุบันบ่อเหล็กน้ำพี้ได้รับงบประมาณจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจัดสร้างอาคารและปรับภูมิทัศน์ โดยจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านบ่อเหล็กน้ำพี้
นิรุกติศาสตร์

คำว่า น้ำพี้ มีที่มาจากสาเหตุใดไม่ปรากฏชัด แต่เชื่อว่า ชื่อเดิมของบ้านน้ำพี้ คือ น้ำลี้ เพราะหมู่บ้านแห่งนี้ในสมัยก่อนมีความแห้งแล้ง น้ำลี้ (หนีหาย) จึงเป็นชื่อที่ใช้เรียกหมู่บ้านนี้สืบมา และต่อมาจึงได้เพี้ยนเป็น "น้ำพี้" จนปัจจุบัน
อีกเหตุผลหนึ่ง มีคำบอกเล่าที่สืบต่อกันมาจนเป็นตำนานของชาวหมู่บ้านน้ำพี้ ว่าในสมัยสุโขทัย พระร่วงเจ้าได้เสด็จมายังหมู่บ้านแห่งนี้เพื่อขอด้ายไปทำสายป่านว่าว (แต่บางคนก็เล่าว่า พระร่วงขอด้ายเอาไปมัดไก่ เพื่อต่อไก่ชนที่หมู่บ้านแสนขัน ซึ่งเป็นหมู่บ้านที่อยู่ใกล้ๆ กัน) โดยขณะที่พระร่วงกำลังรอด้ายนั้น ชาวบ้านก็รีบจัดหาให้ แต่ช้าไม่ทันใจ พระร่วงจึงเกิดความไม่พอใจ และคิดว่าหมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านแล้งน้ำใจ จึงได้สาปให้หมู่บ้านนี้มีน้ำแห้งแล้ง หรือเรียกว่า "น้ำลี้" ซึ่งแปลว่า น้ำหนีหายไปหมด ต่อมาจึงเรียกเพี้ยนเป็น "น้ำพี้" มาจนปัจจุบัน
ประวัติ

แร่เหล็กจาก บ่อเหล็กน้ำพี้ มีลักษณะพิเศษที่โดดเด่นมาเป็นระยะเวลานาน นับแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาจวบจนปัจจุบัน โดยมีหลักฐานอ้างอิงจากเอกสารทางประวัติศาสตร์ จดหมายเหตุ และวรรณคดี ซึ่งแสดงให้เห็นว่า บรรพบุรุษของไทยในอดีตได้รู้จักวิธีการนำแร่เหล็กน้ำพี้ มาถลุงให้เป็นเครื่องมือเครื่องใช้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการนำแร่เหล็กน้ำพี้มาถลุงเป็นศัสตราวุธ เพื่อใช้ประโยชน์ในการสงคราม ดังปรากฏหลักฐานการนำเหล็กน้ำพี้มาใช้เป็นศัสตราวุธสำหรับการทหารและชนชั้นปกครอง เช่น
พระแสงของ้าว ของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงใช้กระทำยุทธหัตถี กับพระมหาอุปราชา
ดาบนันทกาวุธ ของพระยาพิชัยดาบหัก
ดาบล้างอาถรรพ์ ของพระนารายณ์มหาราช
ดาบฟ้าฟื้น ของขุนแผน มีส่วนผสมของเหล็กน้ำพี้
ในสมัยรัตนโกสินทร์มีหลักฐานว่า ในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติ หลวงจรุงราษฎร์เจริญ (สุข) นายอำเภอตรอน ในสมัยนั้น ได้นำเหล็กน้ำพี้มอบให้พระยาวิเศษฤๅไชย ข้าหลวงประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ (พ.ศ. 2469-2471) นำพระแสงดาบขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายเป็นพระแสงศัสตราวุธ มาจนทุกวันนี้
เหล็กน้ำพี้ > ความเชื่อเรื่องอำนาจศักดิ์สิทธิ์

เหล็กจากบ่อเหล็กน้ำพี้เป็นเหล็กที่มีความแกร่ง มีความเหนียวและเกิดสนิมยาก จากตำราพิชัยสงครามได้กล่าวไว้ว่า เหล็กน้ำพี้เป็นโลหะมหัศจรรย์อานุภาพ มีพลังในตัว มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์สถิตอยู่ทุก ๆ อณูสามารถป้องกันคุณไสยและสิ่งเลวร้ายที่มองไม่เห็นด้วยตาดำได้ ปัจจุบันแร่เหล็กน้ำพี้ ถือว่าเป็นวัตถุมงคล โดยเชื่อกันมาแต่โบราณว่าเหล็กน้ำพี้อยู่ในตระกูลเดียวกันกับเหล็กไหล เมื่อจะนำไปใช้งานต้องตั้งศาลบวงสรวงขออนุญาตจากเจ้าพ่อที่ดูแลปกปักษ์รักษาเสียก่อน  จึงจะทำการขุดหรือตัดเหล็กไปใช้งานได้
ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ชาวน้ำพี้และผู้ศรัทธาต่างเชื่อถือกันมาโดยตลอดด้วยความศรัทธาว่า เหล็กน้ำพี้มีเจ้าพ่อปกปักษ์รักษาดูแลอยู่ หากผู้ใดจักนำสินแร่เหล็กน้ำพี้ไปใช้ ต้องทำการตั้งศาลบรวงสรวงสักการะและเปล่งวาจาขอต่ออำนาจศักดิ์สิทธิ์ก่อน
เหล็กน้ำพี้ > คุณสมบัติทางวิทยาศาสตร์

แร่เหล็กที่ได้จากบ่อเหล็กน้ำพี้นั้น เป็นแร่เหล็กกล้าที่มีโครงสร้างระดับโมเลกุลที่ประกอบด้วยธาตุคาร์บอนหลากหลาย ทำให้เมื่อนำมาเผาและตีทำมีดจะได้มีดที่แข็งแกร่งทนทานกว่าที่ทำจากแร่เหล็กทั่ว ๆ ไป
ภาควิชาวิศวกรรมโลหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีแห่งประเทศไทย กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และกรมวิทยาศาสตร์ทหารบก ได้เคยนำตัวอย่างสินแร่จากจากบ่อพระแสงและบ่อพระขรรค์ไปทำการทดลองเพื่อวิเคราะห์หาคุณสมบัติต่าง ๆ ด้วยเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์  พบว่าแร่เหล็กน้ำพี้มีองค์ประกอบของแร่ธาตุที่หาได้ยาก  เป็นแร่เหล็กที่มีคุณสมบัติพิเศษเฉพาะตัว มีความแข็งและเหนียวเป็นพิเศษ  มีคุณลักษณะอ่อนในแข็งนอก  และยืนยันว่าแหล่งแร่เหล็กที่ตำบลน้ำพี้  อำเภอทองแสนขัน จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นแหล่งแร่เหล็กที่มีคุณภาพดีที่สุดของประเทศไทย อีกทั้งยังมีคุณสมบัติดีเยี่ยมไม่แพ้เหล็กกล้าชั้นดีของต่างประเทศ
สถานที่ท่องเที่ยวบริเวณบ่อเหล็กน้ำพี้ > บ่อพระแสงและบ่อพระขรรค์

บ่อพระแสง เป็นบ่อดินขนาดใหญ่ ลึก 10 เมตร มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 20 เมตร เป็นบ่อที่มีคุณภาพของสินแร่ดีกว่าบ่ออื่นๆ ในบริเวณแหล่งแร่น้ำพี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบ่อนี้สงวนไว้สำหรับทำพระแสงดาบถวายสำหรับพระมหากษัตริย์เท่านั้น จึงได้ชื่อว่า "บ่อพระแสง"
บ่อพระขรรค์ เป็นบ่อดินขนาดย่อมกว่าบ่อพระแสง มีความลึกประมาณ 7 เมตร และมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 12 เมตร บรรพบุรุษได้สงวนบ่อนี้ไว้เพื่อนำเอาเหล็กจากบ่อนี้ไปถลุงทำพระขรรค์ถวายพระมหากษัตริย์เท่านั้น จึงเรียกกันมาแต่โบราว่า "บ่อพระขรรค์"
บ่อขุดสินแร่เหล็กทั้งสองบ่อนี้ เป็นบ่อเหล็กที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบริเวณแหล่งแร่เหล็กน้ำพี้ และเชื่อกันว่ามีความศักดิ์สิทธิ์ที่สุด และเป็นบ่อเหล็กที่มีคุณภาพดีที่สุดในประเทศไทย
สถานที่ท่องเที่ยวบริเวณบ่อเหล็กน้ำพี้ > พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านบ่อเหล็กน้ำพี้

ในปี พ.ศ. 2541 นายชัยพร รัตนนาคะ ผู้ว่าราชการจังหวัดอุตรดิตถ์ในขณะนั้น ได้เห็นว่า บ่อเหล็กน้ำพี้เป็นแหล่งแร่เหล็กทางธรรมชาติที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของชาติ และเป็นสถานที่สำคัญยิ่งแห่งหนึ่งของจังหวัดอุตรดิตถ์ ควรส่งเสริมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวและศึกษาประวัติศาสตร์สำหรับผู้สนใจ จึงได้อนุมัติงบประมาณเพื่อจัดสร้างพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านบ่อเหล็กน้ำพี้ โดยทำการเปิดเมื่อ วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2542 โดยทำการบูรณะปรับปรุงภูมิทัศน์โดยรอบบริเวณบ่อเหล็กน้ำพี้ และได้จัดสร้างพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านบ่อเหล็กน้ำพี้ สำหรับนักท่องเที่ยวและผู้สนใจได้เข้าศึกษาถึงภูมิปัญญาพื้นบ้านแบบโบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้มีการจัดแสดงเครื่องมือเครื่องใช้โบราณและจัดแสดงหุ่นการถลุงเหล็กแบบโบราณ
สถานที่ท่องเที่ยวบริเวณบ่อเหล็กน้ำพี้ > ศาลเจ้าพ่อบ่อเหล็กน้ำพี้

บริเวณทิศเหนือของบ่อพระแสงและบ่อพระขรรค์ มีศาลเจ้าพ่อบ่อเหล็กน้ำพี้ตั้งอยู่ ซึ่งมีเรื่องเล่าเป็นตำนานของชาวน้ำพี้สืบมาว่าบ่อเหล็กน้ำพี้ มีปู่ธรรมราชที่เป็นเจ้าพ่อบ่อพระแสงสถิตย์อยู่ในศาลนี้เพื่อคอยปกปักษ์รักษาบ่อเหล็กสำคัญ คือ บ่อพระแสงและบ่อพระขรรค์
ศาลนี้เป็นสร้างที่สร้างขึ้นใหม่มีลักษณะทรงไทยสีขาว พื้นปูด้วยหินอ่อน ภายในตั้งรูปเจ้าพ่อ 3 ตน หล่อด้วยเหล็กน้ำพี้ทั้งองค์ สร้างด้วยงบประมาณจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2534 เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวน้ำพี้และเป็นศูนย์รวมสักการะสำหรับผู้ศรัทธา
แหล่งข้อมูลอื่น

แหล่งท่องเที่ยวบ่อเหล็กน้ำพี้. เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำพี้
อุตสาหกรรมเหล็กน้ำพี้ สินค้า OTOP เหล็กน้ำพี้ในจังหวัดอุตรดิตถ์ เก็บถาวร 2009-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประภาพร  พูลสุข. รายงานฐานข้อมูลท้องถิ่นอุตสาหกรรมเหล็กน้ำพี้และแหล่งท่องเที่ยวบ่อเหล็กน้ำพี้. โปรแกรมวิชาบรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์[ลิงก์เสีย]
บทความว่าด้วยอานุภาพ และประวัติ ของเหล็กน้ำพี้ เก็บถาวร 2019-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ บ่อเหล็กน้ำพี้
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
17°32′26″N 100°17′59″E﻿ / ﻿17.5406333°N 100.2998352°E﻿ / 17.5406333; 100.2998352
(บ่อแรก) บ่อพระแสง และ (บ่อถัดไป) บ่อพระขรรค์
ศาลเจ้าพ่อบ่อเหล็กน้ำพี้
สถานีกลางเบอร์ลิน

| สถานีกลางเบอร์ลิน (Berlin Hauptbahnhof) |
| --- | --- |
สถานีกลาง
ภาพภายนอกสถานีกลางเบอร์ลิน
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: Europaplatz 1 10557 เบอร์ลิน เยอรมนี
พิกัด:  52°31′30″N 13°22′09″E﻿ / ﻿52.52493°N 13.369181°E﻿ / 52.52493; 13.369181
เจ้าของ: 
สาย:   รถไฟสายนครเบอร์ลิน  ทางรถไฟทางไกลสายเหนือ-ใต้ 
ชานชาลา: 7 ชานชาลาราง (ตัวสถานี)
ข้อมูลอื่น
รหัสสถานี: 1071
ประวัติ
เริ่มเปิดให้บริการ: 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2006
ผู้โดยสาร

ค.ศ. 2011: 300,000+ คนต่อวัน
 
สถานีกลางเบอร์ลิน (เยอรมัน: Berlin Hauptbahnhof) เป็นสถานีกลางในกรุงเบอร์ลินประเทศเยอรมนี และยังเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป  ตั้งอยู่บนจุดที่ตั้งเก่าของสถานีรถไฟเลอร์เตอร์ (Lehrter Bahnhof) สถานีเบอร์ลิน เฮาปท์บาห์นอฟ ได้รับการออกแบบโดย Meinhard von Gerkan และเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 เพื่อให้ทันการเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลกของเยอรมนี โดยใช้เวลาก่อสร้างจนแล้วเสร็จมากกว่า 11 ปี
สถานีกลางเบอร์ลินถูกจัดสถานะให้เป็นสถานีประเภทที่ 1 (Category 1) คือมีสถานะเป็น 1 ใน 21 ศูนย์กลางการคมนาคมทางรางของเยอรมนี เป็นจุดผ่านของเส้นทางรถไฟหลายสาย ได้แก่ รถไฟความเร็วสูงอีเซเอ รถไฟทางไกลของด็อยท์เชอบาน รถไฟเร็วเขตเมืองเบอร์ลิน และรถไฟใต้ดินเบอร์ลิน ในแต่ละวันมีรถไฟไม่ต่ำกว่า 1,200 ขบวนเดินทางผ่าน และให้บริการผู้โดยสารกว่า 3 แสนคน จุดเด่นของสถาปัตยกรรมตัวอาคารเป็นการใช้กระจกเป็นจำนวนมากประกอบเป็นพื้นผิวของโครงสร้างอาคารผู้โดยสาร โดยที่ใช้โครงสร้างรับน้ำหนักที่ทำจากเหล็กให้น้อยที่สุด เพื่อให้แสงธรรมชาติสามารถส่องผ่านเข้าไปภายในอาคารผู้โดยสารให้ได้มากที่สุด ตัวสถานีมีความยาว 430 เมตร และมีรางรถไฟให้บริการ 16 ราง
สถานีกลางแห่งนี้ ได้ย้ายมาจากสถานีรถไฟเบอร์ลินตะวันออก ซึ่งเคยเป็นสถานีกลางมาก่อน
ประวัติ

สถานีเลอร์เตอร์ (Lehrter Bahnhof) เปิดตัว ณ กรุงเบอร์ลิน, โดยตั้งอยู่ใกล้ๆกับสถานีฮัมบวร์เคอร์ (Hanburger Bahnhof), ในปี ค.ศ. 1871 ในฐานะสถานีปลายทางเชื่อมต่อกรุงเบอร์ลิน กับเลิร์ต (Lehrte) อันเป็นเมืองเล็กๆใกล้กับเมืองฮันโนเฟอร์ และต่อมาทางรถไฟยาว 239 กิโลเมตรนี้กลายเป็นทางรถไฟหลักสายตะวันออก-ตะวันตก ที่สำคัญที่สุดในเยอรมนี ตัวสถานีถูกออกแบบตามสไตล์ นีโอ-เรอเนสซองซ์ แบบฝรั่งเศส ซึ่งเป็นการฉีกสไตล์ไปจากอาคารก่ออิฐแดงที่นิยมกันในสมัยนั้น แต่เพราะเงินทุนที่จำกัด พื้นผิวตกแต่งอาคารจึงไม่ได้ทำด้วยหินตามแผนที่วางไว้แต่ใช้กระเบื้องเคลือบแทน ถึงกระนั้นก็ยังมีความงดงามทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นจนได้รับการยกย่องว่าเป็น "สถานีรถไฟที่งามดุจราชวัง"
พอถึงปี 1882 ได้มีการสร้างเส้นทางรถไฟสายนครเบอร์ลิน หรือ ชตาดท์บาห์น (Berlin Stadtbahn) ขึ้นในเบอร์ลินโดยเป็นรางแบบยกระดับ 4 ราง พาดผ่านทางตอนเหนือของสถานี (ซึ่งภายหลังได้พัฒนามาเป็นทางรถไฟ เอส-บาห์น (S-Bahn)) และเกิดสถานีเชื่อมต่อขนาดย่อม Lehrter Stadtbahnhof ขึ้นเพื่อเชื่อมต่อกับเส้นทางใหม่ การขยายตัวและการเพิ่มบทบาทของสถานีเลอร์เตอร์ ทำให้สถานีนี้มีบทบาทเข้ามาแทนที่สถานีฮัมบวร์เคอร์ซึ่งปิดตัวลงในปี 1884 เมื่อเส้นทางไปฮัมบวร์คทางตะวันออกเฉียงเหนือของเยอรมนี กับสแกนดิเนเวียถูกเปลี่ยนไปหาสถานีเลอร์เตอร์แทน ต่อมาเส้นทางเบอร์ลิน-เลอร์ต ถูกแปรรูปให้เป็นรัฐวิสาหกิจ และเข้ามาอยู่ภายใต้การควบคุมของการรถไฟแห่งชาติปรัสเซียใน ปี 1886
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ตัวอาคารสถานีได้รับความเสียหายอย่างหนัก เมื่อสงครามจบลงตัวโครงอาคารได้รับการซ่อมแซมให้ใช้การได้ชั่วคราว แต่การแบ่งแยกประเทศเยอรมนีภายหลังสงครามโลกก็ทำให้เส้นทางหลักๆต้องปิดการให้บริการลง จึงไม่มีโครงการจะบูรณะสถานีต่อไปอีก สถานนีเลอร์เตอร์จึงเป็นอันต้องถูกทำลายลงโดยการทุบทำลายโครงสร้างใช้เวลา 2 ปี (1957 - 1959) ส่วนสถานีเชื่อมต่อทางรถไฟสายนครเบอร์ลิน (Lehrter Stadtbahnhof) นั้นได้เปลี่ยนสถานะไปเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเอ็ส-บาห์น ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 โดยเปลี่ยนไปใช้ระบบเดินรถด้วยไฟฟ้า แต่แม้จะไม่ได้รับความเสียหายจากสงคราม สถานี Lehrter Stadtbahnhof ก็ถูกผลกระทบของการก่อสร้างกำแพงเบอร์ลินทำให้มีขอบเขตการให้บริการที่จำกัด โดยเครือข่าย เอ็ส-บาห์น ทั้งหมดตกไปอยู่ในความรับผิดชอบของการรถไฟเยอรมนีตะวันออก (Deutsche Reichsbahn) ทำให้ประชากรจำนวนมากในฝั่งเบอร์ลินตะวันตกบอยค็อตไม่ใช้บริการ เอ็ส-บาห์น อยู่จนกระทั่งทศวรรษที่ 1980 เมื่อเบอร์ลินตะวันตกได้รับมอบสิทธิบริหารจัดการเส้นทาง เอ็ส-บาห์น สายเบอร์ลินตะวันตกเอง สถานี Lehrter Stadtbahnhof ที่รอดภัยสงครามมาถูกขึ้นทะเบียนอนุรักษ์เป็นโบราณสถาน
แต่ในปี ค.ศ. 2002 สถานี Lehrter Stadtbahnhof ก็ถูกกำหนดให้โดนทำลายเพื่อเปิดทางให้มีการก่อสร้างสถานีกลาง (Hauptbahnhof) แห่งใหม่ ซึ่งถูกวางแปลนมาตั้งแต่ปี 1992 ให้สร้างขึ้นบนพื้นที่เก่าของสถานีเลอร์เตอร์เดิม (Lehrter Bahnhof) ซึ่งทั้งใกล้กับสถานที่ราชการในเมืองเบอรลิน และยังไม่มีคนอยู่อาศัยแออัดมาเกินไป โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปี 1995 จนการก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 2006
ดูเพิ่ม

สถานีกลาง
รายชื่อสถานีรถไฟในเบอร์ลิน
แหล่งข้อมูลอื่น

"Current departure time in Berlin Hbf". Deutsche Bahn. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-01-12. สืบค้นเมื่อ 27 December 2013.
Station profile > Berlin Hauptbahnhof - Official DB site (in English).
Berlin Central Station am Washingtonplatz Berlin Germany – Interactive panorama in front of the station
Berlin Central Station ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
In pictures: Berlin's new station - BBC pictures of the station and opening
Eröffnung Hauptbahnhof Berlin - Pictures & Videos of the opening (in German)
ด้านนอกของอาคารสถานีเลอร์เตอร์เดิม ปี 1879
สถานีเลอร์เตอร์ใน ปี 1879, แสดงให้เห็นส่วนอู่ชานชาลา
Attention passengers! Last stop in the direction of the Soviet sector.
Berlin Hauptbahnhof Ostseite HDR
Berlin Hauptbahnhof has railway tracks on two levels, running perpendicular with each other. The level between them is used for entry and exit from the building, and for shopping.
คืนบาป พรหมพิราม

| คืนบาป พรหมพิราม |
| --- | --- |
โปสเตอร์ในแบบชื่อ คนบาป พรหมพิราม
กำกับ: มานพ อุดมเดช
เขียนบท: นวนิยาย :  สันติ เศวตวิมล บทภาพยนตร์ : มานพ อุดมเดช
อำนวยการสร้าง: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
นักแสดงนำ: สมภพ เบญจาธิกุล พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ กมล ศิริธรานนท์ รัชนู บุญชูดวง
กำกับภาพ: อานุภาพ บัวจันทร์
ตัดต่อ: หม่อมราชวงศ์ปัทมนัดดา ยุคล
ดนตรีประกอบ: ริชาร์ด ฮาร์วีย์
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม พร้อมมิตร โปรดักชั่น
วันฉาย: 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2546
ความยาว: 115 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
คืนบาป พรหมพิราม เป็นภาพยนตร์อาชญากรรม ที่สร้างจากนวนิยายเชิงอาชญวิทยา ของนที สีทันดร (สันติ เศวตวิมล) ซึ่งมีเค้าโครงจากคดีข่มขืนแล้วฆ่าที่อำเภอพรหมพิรามเมื่อ พ.ศ. 2520
ภาพยนตร์เขียนบทและกำกับโดยมานพ อุดมเดช อำนวยการสร้างโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ภาพยนตร์ถ่ายทำที่จังหวัดอุทัยธานี เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นหากถ่ายทำในสถานที่จริง  เดิมภาพยนตร์จะใช้ชื่อว่า คนบาป พรหมพิราม  แต่ถูกประท้วงอย่างหนักจากชาวอำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก ที่ถูกพาดพิงและไม่ยอมให้ภาพยนตร์เข้าฉาย  ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น คืนบาป พรหมพิราม
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ลำดับภาพยอดเยี่ยม และดนตรีประกอบยอดเยี่ยม จากรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ประจำปี พ.ศ. 2546  และรางวัลการลำดับภาพยอดเยี่ยม รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง
เนื้อเรื่อง

ผู้หมวดหนุ่มหน้าใหม่ (กมล ศิริธรานนท์) ถูกบรรจุเป็นตำรวจครั้งแรกที่ อ.พรหมพิราม จ.พิษณุโลก เมื่อเดินทางมาถึง เขาก็ได้พบกับคดีแรกในชีวิต คือ การฆาตกรรมหญิงสาวเสียสติคนหนึ่งที่ไม่มีใครรู้ที่มาที่ไป  (พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์) ที่ข้างทางรถไฟสถานีพรหมพิราม ซึ่งมีผู้พบเห็นอ้างว่า เธอบอกว่าจะไปหาสามีที่ต่างอำเภอ โดยมี สารวัตรใหญ่ (สมภพ เบญจาธิกุล) นายตำรวจตงฉิน ผู้ทำงานตรงไปตรงมา ต้องรับแรงกดดันทั้งหมดจากคดีนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

คืนบาป พรหมพิราม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เว็บไซต์ทางการ
คืนบาป พรหมพิราม (2003) ที่สยามโซน
| ด ค กรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2534–2550:  เวลาในขวดแก้ว (2534)  อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป (2535)  คนแซ่ลี้ (2536)  กาลครั้งหนึ่งเมื่อเช้านี้ (2538)  โลกทั้งใบให้นายคนเดียว (2538)  เสียดาย 2 (2539)  2499 อันธพาลครองเมือง (2540)  รัก-ออกแบบไม่ได้ (2541)  นางนาก (2542)  มนต์รักทรานซิสเตอร์ (2544)  15 ค่ำ เดือน 11 (2545)  คืนบาป พรหมพิราม (2546)  โหมโรง (2547)  มหา'ลัยเหมืองแร่ (2548)  ก้านกล้วย (2549)  รักแห่งสยาม (2550) 
2551–2575:  วันเดอร์ฟูลทาวน์ (2551)  รักที่รอคอย (2552)  ชั่วฟ้าดินสลาย (2553)  ลัดดาแลนด์ (2554)  Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ (2555)  ตั้งวง (2556)  ภวังค์รัก (2557)  ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ (2558)  ดาวคะนอง (2559)  ฉลาดเกมส์โกง (2560)  มะลิลา (2561)  (2562) โควิด-19  ที่ตรงนั้น มีฉันหรือเปล่า (2563)  ร่างทรง (2564)  วันสุดท้าย..ก่อนบายเธอ (2565)  สัปเหร่อ (2566)
แดร๊กคูล่าต๊อก

| แดร๊กคูล่าต๊อก |
| --- | --- |
กำกับ: ล้อต๊อก
เขียนบท: ล้อต๊อก​
อำนวยการสร้าง: เกียรติ เอี่ยมพึ่งพร​
นักแสดงนำ: ล้อต๊อก​ ชูศรี มีสมมนต์ สมพงษ์ พงษ์มิตร นิรุตติ์ ศิริจรรยา นัยนา ชีวานันท์ วิยะดา อุมารินทร์ เศรษฐา ศิระฉายา ก๊กเฮง สีเทา พูนสวัสดิ์ ธีมากร สุวิน สว่างรัตน์
ถ่ายภาพ: โชน บุนนาค
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
วันฉาย: 1 กันยายน พ.ศ. 2522
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ต่อจากนี้: หักเหลี่ยมแดร๊กคูล่า​ (2529)
แดร๊กคูล่าต๊อก เป็นภาพยนตร์ตลกที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2522 กำกับ เขียนบท และนำแสดงโดยล้อต๊อก เป็นภาพยนตร์ที่ล้อต๊อกรับบทนำ และสร้างชื่อเสียง และสร้างภาพเป็นที่จดจำเรื่องหนึ่งให้กับตัวเขา เนื้อเรื่องสร้างล้อเลียนผีฝรั่ง คือ แดรกคูลา นำมาผสมผสานกับผีไทย คือ กระสือและกระหัง ในแนวตลกขบขัน
ภาพยนตร์ได้รางวัลพิเศษ ในงานประกาศผลรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2521 โล่เกียรติคุณผู้แสดงตลกยอดเยี่ยม แก่ สีเทา
มีภาคต่อ หักเหลี่ยมแดร๊กคูล่า​ ออกฉายในปี พ.ศ. 2529 นำแสดงโดยล้อต๊อก เทพ เทียนชัย และสินจัย หงส์ไทย บทภาพยนตร์โดย "วดีวงศ์" มีเนื้อเรื่องต่อจากภาคแรก โดยแดร๊กคูล่าต๊อกโอนสัญชาติมาเป็นผีไทย และล้อเลียนเหตุการณ์สำคัญในขณะนั้น เช่น การเปิดทรัสต์เถื่อน  การส่งคนไทยไปทำงานในตะวันออกกลาง
เนื้อเรื่อง

แดร๊กคูล่าต๊อก เรื่องราวของ แดร๊กคูล่า (ล้อต๊อก) ที่เดินทางมาอาศัยที่ประเทศไทยเป็นการถาวรโดยมาอาศัยอยู่กับ กระสือ (ชูศรี มีสมมนต์) และ กระหัง (สมพงษ์ พงษ์มิตร)
ขณะเดียวกัน แส (นัยนา ชีวานันท์) ลูกสาวคนเดียวของ พ่อม้วน ที่มีคนรักอยู่แล้วคือ คล้อย (นิรุตติ์ ศิริจรรยา) ถูกบังคับให้แต่งงานกับ เชิงกราน (เศรษฐา ศิระฉายา) ลูกชายกำนัน (สุวิน สว่างรัตน์)
ต่อมา แสและคล้อย นัดกันมาผูกคอตายใต้ต้นไม้ในสุสานทำให้กระสือและกระหังไม่พอใจเพราะกลัวจะมาแย่งที่อยู่ ไม่นาน แดร๊กคูล่าเห็นความสวยของแสที่นั่งอยู่คนเดียวจึงตัดสินใจลักพาตัวไปอยู่ที่บ้าน ทั้ง ๆ ที่มีเมียอยู่แล้ว (วิยะดา อุมารินทร์)
คล้อยถามข้อมูลจากกระสือและกระหัง จากนั้นจึงพา หมอผี (ก๊กเฮง) มาปราบแต่ไม่สำเร็จในที่สุดหมอผีถูกจับได้ แดร๊กคูล่าจึงเอาคืนด้วยการตอกลิ่มเข้าท้องหมอผี หมอผีจึงให้คล้อยเปิดม่านให้แสงสว่างเข้ามาเพื่อจะได้ฆ่าแดร๊กคูล่าแต่แดร๊กคูล่าไม่เป็นอะไรแถมกระทืบหมอผีกลับเสียอีก
แอนิเมชัน

ภาพยนตร์เป็นที่มาของแอนิเมชันและหนังสือการ์ตูน  "แดร็กคูล่า ต๊อก โชว์" ผลงานบริษัท บี.บอย คาแรคเตอร์ จำกัด ของ บอย โกสิยพงษ์ สร้างจากบุคลิกของนักแสดงตลกไทยอาวุโส คือ ล้อต๊อก, ท้วม ทรนง, เทิ่ง สติเฟื่อง และ สีเทา เคยนำมาทำเป็นวาไรตี้และการ์ตูนชุด ออกอากาศ วันเสาร์ – วันอาทิตย์ 18.30 น. ทาง ช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2545
แหล่งข้อมูลอื่น

แดร๊กคูล่าต๊อก 2522
แดร๊กคูล่าต๊อก  ที่เว็บไซต์ ThaiFilmDb
"แดร๊กคูล่าต๊อก", fivestarent.com, ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มิถุนายน 2013
ภาคการ์ตูน
กล้องโทรทรรศน์

บทความนี้เกี่ยวกับอุปกรณ์ที่ใช้ส่องขยายวัตถุที่อยู่บนท้องฟ้า สำหรับอุปกรณ์สำหรับรับภาพและเสียงจากการแพร่ข้อมูล ดูที่ โทรทัศน์
กล้องโทรทรรศน์
กล้องโทรทรรศน์ คืออุปกรณ์ที่ใช้ขยายวัตถุท้องฟ้าโดยอาศัยหลักการรวมแสง หรือ รังสีแม่เหล็กไฟฟ้า เพื่อให้สามารถมองเห็นวัตถุท้องฟ้าที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า หรือทำให้มองเห็นได้ชัดขึ้น และมีขนาดใหญ่ขึ้น กล้องโทรทรรศน์ได้ถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1608 โดยฮันส์ ลิปเปอร์แฮย์ช่างทำแว่นตาชาวฮอลันดาคนหนึ่ง ซึ่งต่อมาค้นพบว่าหากนำเลนส์มาวางเรียงกับให้ได้ระยะที่ถูกต้องเลนส์สามารถขยายภาพที่อยู่ไกล ๆ ได้ใกล้ขึ้น และ 1 ปีต่อมา กาลิเลโอ กาลิเลอิ ก็ได้นำมาปรับปรุงสร้างในแบบของตัวเองแล้วใช้สำรวจท้องฟ้าเป็นครั้งแรก โดยในตอนนั้นเป็นกล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงที่มีกำลังขยายไม่ถึง 30 เท่า เท่านั้นแต่ก็ทำให้เห็นรายละเอียดต่าง ๆ มากมายของดวงดาวต่างๆที่ยังไม่เคยเห็นมาก่อนทำให้เป็นจุดเริ่มต้นของการเริ่มมาสำรวจท้องฟ้าโดยใช้กล้องโทรทรรศน์
กล้องโทรทรรศน์ชนิดหักเหแสง

กล้องโทรทรรศน์ชนิดหักเหแสงเป็นกล้องโทรทรรศน์ชนิดแรกที่ฮันส์ ลิปเปอร์แฮย์ได้ประดิษฐ์ขึ้น และกาลิเลโอ กาลิเลอีเป็นคนแรกที่นำมาใช้สังเกตการณ์ท้องฟ้า ตัวกล้องจะประกอบไปด้วยเลนส์ 2 ตัวขึ้นไปคือ เลนส์ใกล้วัตถุ และ เลนส์ใกล้ตา โดยเลนส์ใกล้วัตถุจะทำหน้าที่รับภาพจากวัตถุ แล้วหักเหแสงไปยังเลนส์ใกล้ตา ซึ่งเลนส์ใกล้ตาจะทำหน้าที่ขยายภาพจากเลนส์ใกล้วัตถุอีกทีหนึ่ง โดยลักษณะการวางเลนส์จะใช้เลนส์ใกล้วัตถุที่มีความยาวโฟกัสยาว และเลนส์ใกล้ตาที่มีความยาวโฟกัสสั้น โดยในการวางเลนส์ จะวางเลนส์ใกล้วัตถุ (ความยาวโฟกัสยาว) ไว้ด้านหน้า และเลนส์ใกล้ตา (ความยาวโฟกัสสั้น) ไว้ด้านหลัง โดยระยะห่างของเลนส์ 2 ตัวนี้คือ ความยาวโฟกัสเลนส์ใกล้วัตถุ + ความยาวโฟกัสเลนส์ใกล้ตา เป็นต้น
สำหรับกล้องโทรทรรศน์หักเหแสงของกาลิเลโอนั้น เลนส์ใกล้วัตถุจะเป็นเลนส์นูน และเลนส์ใกล้ตาจะเป็นจากเลนส์เว้า ซึ่งข้อดีของการใช้ระบบเลนส์แบบนี้คือภาพที่ได้จะเป็นภาพหัวตั้งโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์อื่นมาช่วย แต่ข้อเสียของการใช้เลนส์เว้าเป็นเลนส์ใกล้ตาคือระบบกล้องจะมีมุมมองภาพที่แคบมาก ต่อมาโยฮันเนิส เค็พเพลอร์ได้ใช้เลนส์นูนเป็นเลนส์ใกล้ตาของกล้องโทรทรรศน์แทน ซึ่งทำให้ระบบกล้องโทรทรรศน์ให้ภาพกลับหัว และมีมุมมองภาพกว้างขึ้น ระบบเลนส์แบบนี้ได้ถูกพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และใช้งานมาจนถึงปัจจุบัน