stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชิซูเอะ คาโต
การย้ายถิ่นไปสหรัฐอเมริกา

เพียงไม่นานหลังการสมรสของทั้งสอง คาโต (ต่อมาเปลี่ยนเป็นอิชิโมโตะ) และสามีของเธอย้ายไปยังเหมืองถ่านหินมิอิเกะในภูมิภาคคีวชู ตลอดระยะเวลา 3 ปี พวกเขาได้พบเห็นสภาวะการทำงานอันหดหู่ของทั้งชายและหญิง ประสบการณ์ดังกล่าวเป็นเหตุให้คาโตและสามีของเธอมีสภาพจิตใจย่ำแย่ จึงตัดสินใจย้ายถิ่นไปสหรัฐอเมริกาในปี 2462 ที่สหรัฐฯ บารอน อิชิโมโตะ เริ่มเปลี่ยนทิศทางความคิดจากมนุษยนิยมคริสต์ศาสนาสู่ลัทธิคอมมิวนิสต์เชิงมูลวิวัติ คาโตเริ่มที่จะใช้ชีวิตอย่างอิสระมากขึ้นหลังสามีของเธอย้ายออกไปที่วอชิงตัน ดี.ซี. เพื่อทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาและล่ามสำหรับคณะผู้แทนชาวญี่ปุ่นในการประชุมองค์การแรงงานนานาชาติ ระหว่างนี้คาโตอาศัยอยู่ในตึกพักอาศัยแบ่งเช่าและสมัครเข้าวิชาเรียนงานด้านเลขานุการและภาษาอังกฤษ ช่วงเวลานี้ตาโตเริ่มที่จะเข้าสังคมกับคนรู้จักของสามีเธอ ซึ่งนำไปสู่การพบเจอกับมาร์กาเร็ต แซงเจอร์ ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้แก่คาโตในการริเริ่มขบวนการเคลื่อนไหวการคุมกำเนิดหลังการกลับสู่ประเทศญี่ปุ่นของเธอ
การกลับสู่ประเทศญี่ปุ่นและการเคลื่อนไหว

หลังจากการกลับสู่ประเทศญี่ปุ่นของคาโตในปี 2464 คาโตพยายามผลักดันความอิสระในอิสรภาพทางเศรษฐกิจ และเริ่มภารกิจของเธอในการเผยแพร่ความรู้ด้านการคุมกำเนิด คาโตได้รับงานเลขานุการส่วนตัวสำหรับสหพันธ์สมาคมไวดับเบิลยูซีเอ ซึ่งมีหน้าที่หลักในการแนะนำผู้เยี่ยมชมชาวตะวันตกให้รู้จักกับวัฒนธรรมและชาวญี่ปุ่น
ระหว่างนี้คาโตยังได้ตีพิมพ์งานเขียนหลากหลายเพื่อช่วยเหลือการเข้าถึงการคุมกำเนิดสำหรับสตรี เธอโต้เถียงว่าปัญหาประชากรที่เพิ่มขค้นอย่างต่อเนื่องในประเทศญี่ปุ่นสามารถแก้ไขได้โดยสตรีเอง คาโตเชื่อว่าการให้สตรีคุมกำเนิดจะสามารถทำให้มีอิสระที่มากกว่า อีกส่วนหนึ่งของข้อโต้เถียงคือการคุมกำเนิดจะช่วยให้ชาวญี่ปุ่นเลี้ยงบุตรหลานของพวกเขาได้ดียิ่งขึ้น คาโตคิดว่าการมีลูกในจำนวนที่น้อยกว่าจะช่วยให้สตรีสามารถสร้างโอกาสทางการศึกษาและทางการเงินที่ดีกว่า
รัฐบาลญี่ปุ่นฝ่ายขวาที่สนับสนุนการคลอดบุตรจับกุมคาโตในปี 2480 โทษฐานการเผยแพร่ "ความคิดที่อันตราย" โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสนับสนุนให้มีการคุมกำเนิดและสิทธิในการทำแท้ง คาโตถูกกักขังในเรือนจำเป็นระยะเวลา 2 สัปดาห์ จากเหตุนี้ทำให้ขบวนการเคลื่อนไหวการคุมกำเนิดในประเทศญี่ปุ่นหยุดชะงักจนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง
รัฐสภาญี่ปุ่น (2489–2517)

คาโตเป็นสตรีคนแรกที่หาเสียงลงสมัครเลือกตั้งในประเทศญี่ปุ่นภายใต้ฐานสนับสนุนของพรรคสังคมนิยมประกอบกับการเน้นยำประชาธิปไตยแบบอเมริกัน ในปี 2489 คาโตได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งในรัฐสภาญี่ปุ่น การหาเสียงของเธอให้ความสำคัญไปที่การวางแผนครอบครัวและการพัฒนาความก้าวหน้าทางการเงินของสตรี ในปีเดียวกัน คาโตได้เขียนถึงความเชื่อมโยงกันระหว่างขบวนการเคลื่อนไหวการคุมกำเนิดและประชาธิปไตยในประเทศญี่ปุ่นว่า:
การคลอดบุตรมากคนและทำให้พวกเขาหลายคนตาย — การกระทำเช่นนั้นอย่างซ้ำ ๆ ของสตรีชาวญี่ปุ่นจะส่งผลถึงความเหนื่อยล้ากายของผู้เป็นแม่ รวมถึงความเจ็บปวดทางจิตใจและความเสียหายต่อสถาบันครอบครัว หากไม่มีอิสรภาพและการพัฒนาสตรี มันจะเป็นไปไม่ได้เลยในการสร้างประชาธิปไตยให้เกิดขึ้นจริงในประเทศญี่ปุ่น
แม้ว่าคาโตจะเป็นผู้สร้างความหวังในการเติบโตของสตรีในบทบาททางการเมืองก็ตาม แต่ไม่นานเธอก็ถูกนักการเมืองชายคนอื่น ๆ ครอบงำความสนใจของเธอไป อย่างไรก็ตาม คาโตพยายามมองหาทางอื่น ๆ ในการทำให้ความตั้งใจในการปฏิรูปการเมืองของเธอนั้นสำเร็จ ในปี 2489 คาโตได้เป็นส่วนหนึ่งในการจัดงานชุมนุม "สำหรับผู้หญิง" เป็นครั้งแรกในโตเกียว การชุมนุมนี้เป็นการเรียกร้องทรัพยากรทางเศรษฐกิจสำหรับสตรีที่เพิ่มมากขึ้น
หลังจากนั้นคาโตได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งในสภาสูงญี่ปุ่น 4 วาระ (วาระละ 6 ปี) เธอยังคงสนับสนุนให้เกิดการปฏิรูปสิทธิสตรีและการวางแผนครอบครัวอย่างต่อเนื่อง ซึ่งคาโตสามารถทำภารกิจของเธอให้เกิดขึ้นจริงได้ในหลากหลายเรื่อง เช่น การตรากฎหมายการคุมกำเนิด การยกเลิกประมวลกฎหมายครอบครัวที่มีความเป็นศักดินา และการก่อตั้งสำนักงานสตรีและผู้เยาว์ภายใต้กรมแรงงานและปัญหาสภาพแวดล้อม คาโตยังได้ช่วยก่อตั้งสมาพันธ์การวางแผนครอบครัวแห่งญี่ปุ่น ซึ่งทำงานเพื่อบรรลุ "สังคมที่ทุกคนในประเทศสามารถเข้าถึงการบริการทางสุขภาพด้านการมีบุตรอย่างสมัครใจ"
เกียรติยศ

หลังจากที่คาโตได้ออกจากแวดวงการเมือง เธอยังคงมีส่วนร่วมในการเคลื่อนไหวทางการเมือง คาโตยังคงจัดการบรรยายเกี่ยวกับปัญหาคตินิยมสิทธิสตรี รวมถึงการเป็นประธานของสมาพันธ์การวางแผนครอบครัวแห่งญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง
ในปี 2531 คาโตได้รับรางวัลประชากรแห่งสหประชาชาติ
การเสียชีวิตและมรดก

คาโตเสียชีวิตในวันที่ 22 ธันวาคม 2544 ด้วยอายุ 104 ปี มีผู้เขียนข่าวการเสียชีวิตของเธอบนเว็บไซต์สมาพันธ์การวางแผนผู้ปกครองนานาชาติ (อังกฤษ: International Planned Parenthood Federation) ว่า "ความพยายามอย่างต่อเนื่องของคาโตในการพยุงกุลบุตรกุลธิดาในสังคมญี่ปุ่น การทำให้ตัวเลขการทำแท้ง อัตราการตายของทารก และการเสียชีวิตของมารดาลดลง ขณะที่เพิ่มการใช้วิธีต่าง ๆ ในการคุมกำเนิดนั้นเพิ่มขึ้นถึง 80% แบบแผนการวางแผนครอบครัวชาวญี่ปุ่นนั้นได้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากจนเป็นที่สนใจต่างประเทศและถูกนำไปใช้เป็นแบบแผนตัวอย่าง"
หนังสืออ่านเพิ่ม

"Japan: Sanger's Run-In with the Ambassador". The Sanger Papers. New York University. 2012-04-30. - Discusses Katō's role in a dispute between the ambassador and Sanger
Hopper, Helen M. (1989). "Shidzue Ishimoto and Margaret Sanger in Japan, August, 1937". Phoebe. 1 (1): 34–50.
"Katō Shidzue". Japan: Places, Images, Times & Transformations. University of Pittsburgh.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 2  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
การตรวจทั่วไป

| การตรวจทั่วไป> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: Z00.0
การตรวจทั่วไป (อังกฤษ: general medical examination) เป็นเวชศาสตร์ป้องกันแบบทั่วไปซึ่งเกี่ยวกับผู้ใหญ่ที่ไม่รู้สึกป่วยมาพบแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปเป็นประจำ โดยทั่วไปมักปีละครั้งหรือถี่น้อยกว่า การตรวจนี้มีอีกหลายชื่อ เช่น การประเมินสุขภาพเป็นคาบ (periodic health evaluation) การตรวจร่างกายประจำปี (annual physical) การตรวจครอบคลุม (comprehensive medical exam) การตรวจสุขภาพทั่วไป (general health check) หรือการตรวจสุขภาพป้องกัน (preventive health examination)
หลักฐานไม่สนับสนุนการใช้ในประชากรทั่วไป
คำนี้ปกติไม่รวมการพบเพื่อวัตถุประสงค์การตรวจทารกแรกเกิด การทดสอบแพปเพื่อคัดโรคมะเร็งปากมดลูก หรือการพบเป็นประจำของผู้ที่มีโรคเรื้อรังบางอย่าง (เช่น เบาหวานหรือความดันโลหิตสูง) การตรวจทั่วไปปกติมักมีการซักประวัติ การตรวจร่างกาย (อย่างย่อหรือสมบูรณ์) และบางครั้งมีการทดสอบทางห้องปฏิบัติการ การทดสอบขั้นสูงบางอย่างเช่น คลื่นเสียงความถี่สูงและการถ่ายภาพรังสีเต้านม
หลักฐาน

แม้การตรวจประจำปีเป็นเวชปฏิบัติรูทีนในหลายประเทศ แต่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์สนับสนุนน้อยในประชากรส่วนใหญ่ บทปฏิทัศน์คอแครนปี 2555 ไม่พบประโยชน์ใด ๆ ในแง่ความเสี่ยงการเสียชีวิตหรือผลลัพธ์เลวที่เกี่ยวข้องกับโรคในผู้ที่ได้รับการตรวจนี้ ทว่า ผู้ที่ไปรับการตรวจประจำปีมีแนวโน้มได้รับการวินิจฉัยด้วยปัญหาการแพทย์มากกว่า
องค์การสุขภาพที่มีชื่อเสียงบางแห่งไม่แนะนำให้ตรวจประจำปี  สมาคมมะเร็งอเมริกาแนะนำการตรวจสุขภาพที่เกี่ยวข้องกับมะเร็งทุกปีในชายและหญิงอายุตั้งแต่ 40 ปีขึ้นไป และทุกสามปีสำหรับผู้มีอายุตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป
บทปฏิทัศน์การศึกษาอย่างเป็นระบบจนถึงเดือนกันยายน 2549 สรุปว่าการตรวจทำให้หัตถการคัดโรคบางอย่างดีขึ้น (เช่น การทดสอบแพป การคัดโรคคอเลสเตอรอล และการทดสอบเลือดแฝงในอุจจาระ) และผู้ป่วยกังวลน้อยกว่า หลักฐานสนับสนุนหัตถการคัดโรคเป็นอย่าง ๆ ไปเหล่านี้หลายอย่าง ผลของการตรวจประจำปีต่อราคาโดยรวม ทุพพลภาพและการตายของผู้ป่วย การพบโรค และจุดปลายปานกลาง (intermediate end point) เช่น ความดันเลือดหรือคอเลสเตอรอล ยังไม่มีข้อสรุป การศึกษาล่าสุดพบว่า การตรวจสัมพันธ์กับการเพิ่มการมีส่วนในการคัดโรคมะเร็ง
การขาดหลักฐานที่ดีขัดต่อการสำรวจในประชากรซึ่งแสดงว่าสาธารณชนนิยมการตรวจเหล่านี้ โดยเฉพาะเมื่อไม่เสียค่าใช้จ่าย แม้แนวทางไม่แนะนำการตรวจประจำปีรูทีนเหล่านี้ แพทย์ครอบครัวจำนวนมากยังปฏิบัติอยู่ ระบบสาธารณสุขที่เสียค่าใช้จ่ายมีการแนะนำให้ส่งเสริมการปฏิบัตินี้ ทางเลือกอาจเป็นการปรับช่วงการคัดโรคกับอายุ เพศ ภาวะการแพทย์และปัจจัยเสี่ยงของผู้ป่วยแต่ละคน หมายความถึงการเลือกระหว่างการทดสอบหลายอย่าง
ศัลยแพทย์ส่วนใหญ่ถามผู้ป่วยเกี่ยวกับผลการตรวจทั่วไปล่าสุดเพื่อดำเนินการผ่าตัด แม้มีข้อถกเถียงสนับสนุนและคัดค้านหัตถการคัดโรคส่วนใหญ่ ข้อดีมีการพบและการป้องกันหรือการรักษาแต่เนิ่น ๆ ภาวะอย่างความดันโลหิตสูง การติดแอลกอฮอล์ การสูบบุหรี่ อาหารที่ไม่ดีต่อสุขภาพ โรคอ้วนและมะเร็ง ยิ่งไปกว่านั้น การตรวจสามารถพัฒนาความสัมพันธ์ผู้ป่วย-แพทย์และลดความกังวลของผู้ป่วย บริษัทประกันเอกชนมากขึ้นและแม้แต่เมดิแคร์ (Medicare) ก็รวมการตรวจร่างกายประจำปีในความคุ้มครอง นายจ้างบางคนกำหนดให้ตรวจสุขภาพแบบบังคับก่อนจ้างผู้สมัครแม้ทราบดีว่าการพบประจำปีป้องกันโรคบางส่วนอาจทำให้เกิดผลเสีย ตัวอย่างเช่น การทดสอบทางห้องปฏิบัติการที่กระทำต่อผู้ป่วยสุขภาพดี (ตรงข้ามกับผู้ที่มีอาการหรือการเจ็บป่วยที่ทราบแล้ว) ตามสถิติแล้วมีโอกาสเกิด "ผลบวกลวง" มากกว่า คือ เมื่อผลการทดสอบบ่งว่ามีปัญหาแต่แท้จริงแล้วไม่มี ข้อเสียที่อ้างมีเวลาและเงินที่จะรักษาได้โดยการคัดโรคแบบกำหนดเป้าหมาย (เป็นข้อถกเถียงทางเศรษฐศาสตร์สุขภาพ) ความกังวลต่อความเสี่ยงสุขภาพที่เพิ่ม การวินิจฉัยเกิน การวินิจฉัยผิด (เช่น กลุ่มอาการหัวใจนักกรีฑาเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจหนา) และภัย หรือกระทั่งเสียชีวิต อันเกิดจากการทดสอบที่ไม่จำเป็นเพื่อตรวจหาหรือยืนยันปัญหาสุขภาพที่มักไม่มีอยู่หรือระหว่างดำเนินหัตถการรูทีนเป็นการตรวจติดตามผลหลังการคัดโรค
ความชุก

โดยทั่วไปปฏิบัติในสหรัฐ สหราชอาณาจักรและญี่ปุ่น ส่วนการปฏิบัติมีหลากหลายในประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และยุโรปแผ่นดินใหญ่ ในญี่ปุ่น กฎหมายกำหนดให้ลูกจ้างทำงานประจำตรวจปีละครั้ง โดยมีชุดการตรวจมากกว่าในประเทศอื่น
ประวัติศาสตร์

ยังไม่ทราบเหง้าของการตรวจเป็นคาบชัดเจน ดูเหมือนได้รับการสนับสนุนตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1920 ผู้ประพันธ์บางส่วนชี้การร้องขอจากคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ให้ตรวจหาโรคแต่เนิ่นเช่น วัณโรค และการตรวจสุขภาพในโรงเรียนเป็นคาบ การมีการประกันการแพทย์และอิทธิพลพาณิชย์ที่เก่ยวข้องดูเหมือนส่งเสริมการตรวจ ขณะที่การปฏิบัตินี้เป็นเรื่องข้อถกเถียงในยุคเวชศาสตร์อิงหลักฐาน การศึกษาหลายอย่างที่ดำเนินก่อนมีการสรุปข้อแนะนำการคัดโรคอิงหลักฐานปัจจุบัน ซึ่งจำกัดการนำมาใช้ประโยชน์ได้ของการศึกษาเหล่านี้ในเวชปฏิบัติปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Health Checkup - from MedlinePlus
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ญี่ปุ่น
กรดอุสนิก

| --- | --- |

ชื่อ
IUPAC name 2,6-Diacetyl-7,9-dihydroxy-8,9b-dimethyldibenzo[b,d]furan-1,3(2H,9bH)-dione
ชื่ออื่น Usneine Usninic acid Usniacin
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 125-46-2 racemic Y 7562-61-0 (R)-(+) Y 6159-66-6 (S)-(–) Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:38319 N
ChEMBL: ChEMBL242022 N
เคมสไปเดอร์: 5444 Y
ECHA InfoCard: 100.004.310 
ผับเคม CID: 5646
UNII: 0W584PFJ77 Y 663456969I (R)-(+) Y 5HYW08F205 (S)-(–) Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID0040123 
 InChI InChI=1S/C18H16O7/c1-6-14(22)12(8(3)20)16-13(15(6)23)18(4)10(25-16)5-9(21)11(7(2)19)17(18)24/h5,11,22-23H,1-4H3 YKey: CUCUKLJLRRAKFN-UHFFFAOYSA-N Y InChI=1/C18H16O7/c1-6-14(22)12(8(3)20)16-13(15(6)23)18(4)10(25-16)5-9(21)11(7(2)19)17(18)24/h5,11,22-23H,1-4H3Key: CUCUKLJLRRAKFN-UHFFFAOYAS 
 SMILES CC1=C(C(=C2C(=C1O)C3(C(=CC(=O)C(C3=O)C(=O)C)O2)C)C(=O)C)O 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C18H16O7
มวลโมเลกุล: 344.319 g·mol−1  
จุดหลอมเหลว: 204 องศาเซลเซียส (399 องศาฟาเรนไฮต์; 477 เคลวิน)
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
กรดอุสนิก (Usnic acid) เป็นอนุพันธ์ของไดเบนโซฟูแรนที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติซึ่งพบได้ในไลเคนหลายชนิด โดยมีสูตรเคมี C18H16O7 ถูกแยกได้ครั้งแรกโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน วิลเฮ็ล์ม คนอป (Wilhelm Knop) ใน พ.ศ. 2387 และสังเคราะห์ได้ครั้งแรกช่วงระหว่าง พ.ศ. 2476–2480 โดย แฟรงก์ เคิร์ด (Frank H. Curd) และอเล็กซานเดอร์ โรเบิร์ตสัน (Alexander Robertson) กรดอุสนิกพบในไลเคนหลายสกุลได้แก่สกุล Usnea, Cladonia, Hypotrachyna, Lecanora, Ramalina, Evernia, Parmelia และ Alectoria แม้ว่าจะเชื่อกันโดยทั่วไปว่ากรดอุสนิกนั้นพบเฉพาะในไลเคน แต่ในบางกรณีที่ไม่ได้รับการยืนยันรายงานว่าแยกสารประกอบนี้ได้ในชาหมักคอมบูชาและราในชั้น Ascomycetes ที่ไม่ใช่ฟังไจในไลเคน
ในสภาวะปกติ กรดอุสนิกเป็นสารที่มีรสขม มีสีเหลือง และเป็นของแข็ง ทราบกันว่าเกิดขึ้นในธรรมชาติทั้งในรูปของดี (D-form) และรูปของแอล (L-form) และเป็นสารผสมราซีมิก เกลือของกรดอุสนิกเรียกว่า อุสเนต เช่น คอปเปอร์อุสเนต (copper usnate)
บทบาททางชีวภาพในไลเคน

กรดอุสนิกเป็นสารทุติยภูมิในไลเคนซึ่งบทบาทยังไม่ได้รับการอธิบายอย่างสมบูรณ์ เป็นที่เชื่อกันว่ากรดอุสนิกปกป้องไลเคนจากผลกระทบของแสงแดด และขัดขวางการกินของปศุสัตว์จากการมีรสขม
การสังเคราะห์ทางชีวภาพ

กรดอุสนิกเป็นสารประกอบพอลิคีไทด์ที่ได้จากการสังเคราะห์ทางชีวภาพผ่านสารมัธยันต์ เมทิลฟลอโรอะซิโตฟีโนน (methylphloroacetophenone)
ความปลอดภัย

กรดอุสนิกและเกลือของกรดนั้น มีความเกี่ยวข้องกับความเป็นพิษต่อตับอย่างรุนแรงและภาวะตับวาย โดยไม่ขึ้นกับขนาดที่ได้รับ (idiosyncratic) การรับประทานวันละ 300–1,350 มิลลิกรัม ในช่วงเวลาหลายสัปดาห์ทำให้เกิดพิษต่อตับอย่างรุนแรงในคนจำนวนมาก
โซเดียมอุสไนเอต (sodium usniate) เป็นส่วนประกอบหนึ่งในผลิตภัณฑ์ที่เรียกว่า "Lipokinetix" ซึ่งอ้างว่าทำให้น้ำหนักของผู้บริโภคลดลงโดยเพิ่มอัตราการเผาผลาญซึ่ง Lipokinetix ถูกระบุเป็นคำเตือนโดยองค์การอาหารและยาสหรัฐ จากความเป็นพิษต่อตับที่อาจเกิดขึ้น แม้ว่าจะไม่มีความชัดเจนว่าความเป็นพิษที่อาจเกิดขึ้นมาจากเกลือดังกล่าวหรือไม่ เนื่องจาก Lipokinetix ยังมีสาร นอร์อีเฟดรีน (PPA), คาเฟอีน, โยฮิมบีน และ 3,5-ไดไอโอโดไทโรนีน (3,5-diiodothyronine)
เภสัชวิทยา

กรดอุสนิกถูกพบในการวิจัยเบื้องต้นว่ามีฤทธิ์กระตุ้นตัวรับอะดรีเนอร์จิก (adrenergic receptor) ในแบบจำลองรอยต่อระหว่างเซลล์ประสาททั้งของกบและของไส้เดือน
เคมีวิเคราะห์

สามารถตรวจสอบปริมาณกรดอุสนิก ในสารสกัดไลเคนได้โดยใช้วิธีรีเวอร์สเฟสโครมาโทกราฟีของเหลวสมรรถนะสูง (reverse-phase high performance liquid chromatography) และการวิเคราะห์แคปิลลารีโซนอิเล็กโทรโฟรีซีส (capillary zone electrophoresis)
แหล่งข้อมูลอื่น

"Seeking to Fight Fat, She Lost Her Liver", The New York Times, 4 มีนาคม 2003
การสังเคราะห์ทางชีวภาพของกรดอุสนิก
พริกกะเกลือ

| --- | --- |
ชื่ออื่น: พริกกับเกลือ
มื้อ: เครื่องจิ้ม
แหล่งกำเนิด: ไทย, พม่า
ผู้สร้างสรรค์: อาหารไทย, อาหารมอญ
ส่วนผสมหลัก: พริกแห้ง, เกลือ, มะพร้าว, งา, น้ำตาล
 ตำราอาหาร: พริกกะเกลือ
บทความนี้เกี่ยวกับอาหาร สำหรับละครโทรทัศน์ ดูที่ พริกกับเกลือ
พริกกะเกลือ เป็นอาหารประเภทเครื่องจิ้มที่เป็นที่นิยมของชาวไทยและชาวมอญ ส่วนประกอบหลักเป็นมะพร้าว เกลือ น้ำตาล ตำให้เข้ากัน ใช้คลุกข้าวรับประทาน พริกกะเกลือแบบดั้งเดิมนั้นจะใช้พริกแห้งคั่วนำมาตำกับเกลือ ใช้คลุกข้าว ภายหลังได้เพิ่ม มะพร้าว งา ถั่ว และตัดพริกออกไป พริกกะเกลือแบบดั้งเดิมนี้ยังพบในกลุ่มชาวมอญในประเทศพม่า โดยจะคั่วพริกให้หอม ยกลง โรยเกลือเคล้าให้ทั่วขณะที่พริกยังร้อนอยู่ ใช้คลุกข้าวหรือกินกับผักต่าง ๆ
พริกกะเกลือแบบดั้งเดิมของชาวไทยมีลักษณะคล้ายกัน พริกกะเกลือของชาวไทยที่บางกอกน้อย ใส่มะพร้าวขูด ถั่วลิสง น้ำตาลปี๊บ และใช้พริกขี้หนูแห้งคั่วเป็นของแนม ส่วนที่สุโขทัยจะใส่มะพร้าว เกลือ น้ำตาลปี๊บ โขลกจนแตกมัน ใส่พริกขี้หนูแห้งคั่วโขลกลงไปด้วยให้มีรสเผ็ด
พริกกะเกลือของชาวไทยอีกแบบหนึ่ง ส่วนประกอบเป็นพริกป่น น้ำตาลทราย เกลือ ใช้จิ้มผลไม้ ทางภาคตะวันออกของไทยมีพริกกะเกลืออีกชนิดหนึ่ง ทำจากพริก กระเทียม กุ้งแห้ง ใช้คลุกข้าว
โรคซึมเศร้า (การวินิจฉัยแยกโรค)

การสร้างภาพประสาทอาจเป็นเทคนิคที่มีประโยชน์ในการวินิจฉัยโรคทางจิตเวชต่าง ๆ ร่วมทั้งโรคซึมเศร้า
โรคซึมเศร้าเป็นโรคทางจิตเวชที่แพทย์วินิจฉัยมากที่สุดโรคหนึ่ง
และเป็นโรคที่ยังเกิดเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในกลุ่มประชากรต่าง ๆ ทั่วโลก
ในประเทศสหรัฐอเมริกาประเทศเดียว คนอเมริกันเกิดโรค 17.6 ล้านคนทุกปี หรือในอัตราประชากร 1 ใน 6
คนไข้ซึมเศร้าเสี่ยงสูงขึ้นต่อโรคเบาหวานประเภท 2, โรคหลอดเลือดหัวใจ และการฆ่าตัวตาย
อีกภายใน 20 ปีข้างหน้า โรคซึมเศร้าคาดว่าจะเป็นเหตุความพิการเป็นอันดับ 2 ของโลกและเป็นอันดับแรกในประเทศที่มีรายได้สูงรวมทั้งสหรัฐอเมริกา
ในบางถิ่น 75% ของคนที่ฆ่าตัวตายสำเร็จ บุคคลนั้นได้ไปหาแพทย์ภายในปีหนึ่งก่อนที่จะเสียชีวิต และ 45-66% ภายในเดือนก่อนเสียชีวิต
แต่เพียง 33-41% ได้ติดต่อกับบริการทางสุขภาพจิตภายในปีหนึ่ง และ 20% ภายในเดือนหนึ่ง
มีอาการทางจิตเวชและทางการแพทย์หลายอย่างที่เหมือนอาการบางอย่างหรือทั้งหมดของโรคซึมเศร้า หรืออาจจะเกิดร่วมกันกับโรค
การวินิจฉัยโรคไม่ว่าจะเป็นทางจิตเวชหรือทางการแพทย์ทั่วไปที่มีอาการและลักษณะเหมือนกับของอีกโรคหนึ่ง และอาจจะเป็นสาเหตุจริง ๆ ของอาการที่ปรากฏเรียกว่า การวินิจฉัยแยกโรค
(อังกฤษ: differential diagnosis)
โรคจิตเวชหลายอย่างเช่นโรคซึมเศร้าบางครั้งจะวินิจฉัยโดยผู้ทำการที่ไม่ได้ฝึกหัดเพียงพอ
และวินิจฉัยอาศัยอาการที่ปรากฏโดยไม่พิจารณาเหตุที่เป็นมูล และบ่อยครั้งไม่ได้วินิจฉัยแยกโรคอย่างเพียงพอ
ตามงานศึกษางานหนึ่ง "ผู้ที่ให้บริการสุขภาพที่ไม่ใช่แพทย์อาจเสี่ยงสูงขึ้นต่อการไม่รู้จักความเจ็บป่วยที่อำพรางในคนไข้ของตน"
การวินิจฉัยผิดพลาดอาจทำให้ไม่ได้การรักษา ได้การรักษาที่ไม่มีผล หรือได้การรักษาที่เป็นอันตรายเพราะอาจทำโรคที่เป็นเหตุให้แย่ลง
ค่าประเมินอย่างต่ำก็คือ 10% ของอาการโรคจิตอาจมาจากเหตุการแพทย์อื่น ๆ
และมีงานศึกษาหนึ่งที่เสนอว่า 50% ของคนที่ป่วยทางจิตขั้นหนัก "มีภาวะทางการแพทย์ทั่วไปที่โดยมากไม่ได้วินิจฉัยและไม่ได้รักษา และอาจเป็นเหตุต่อหรือทำอาการทางจิตเวชให้แย่ลง"
มีรายงานข่าวบทความหนึ่งในนิตยสารรายสัปดาห์ Newsweek ที่ผู้เขียนได้การรักษาโรคซึมเศร้าเป็นปี ๆ
และใน 10 ปีสุดท้าย อาการของเธอก็แย่ลง มีผลเป็นการพยายามฆ่าตัวตายและเข้าโรงพยาบาลเหตุจิตเวชหลายครั้ง
ในที่สุดเมื่อมีการสร้างภาพทางสมองด้วย MRI ก็พบว่ามีเนื้องอกในสมองก้อนหนึ่ง
แต่ประสาทแพทย์บอกเธอว่าไม่ใช่เนื้อร้าย
แต่หลังจากที่อาการแย่ลง และหลังจากพบประสาทแพทย์อีกคนหนึ่ง เธอก็ผ่าตัดเอาเนื้องอกออก
และหลังจากการผ่าตัดนั้น เธอก็ไม่มีอาการ "โรคซึมเศร้า" อีกต่อไป
ภาวะภูมิต้านตนเอง

Celiac disease เป็นภาวะภูมิต้านตนเองอย่างหนึ่งที่ร่างกายไม่สามารถย่อยโปรตีนกลูเตน ที่พบในข้าวหลายชนิดรวมทั้งข้าวสาลี ข้าวไรย์ และข้าวบาร์เลย์ หลักฐานปัจจุบันแสดงว่าอาจให้ผลเป็นอาการทางประสาท-จิตเวชโดยไม่มีอาการทางระบบย่อยอาหาร
ลูปัส อีริทีมาโตซัส ทั่วร่าง (SLE) เป็นภาวะภูมิต้านตนเองที่เนื้อเยื่อยึดต่อ ซึ่งอาจมีผลต่อส่วนไหนของร่างกายก็ได้ และอาจเป็นเหตุต่อหรือทำอาการซึมเศร้าให้แย่ลง
โรคไขข้ออักเสบ (Rheumatoid arthritis) ซึ่งเป็นภาวะภูมิต้านตนเองที่คงยืนและมีผลโดยมากต่อไขข้อ
การติดเชื้อ/ปรสิต

โรคไลม์ เป็นการติดเชื้อ Borrelia burgdorferi ซึ่งเป็นแบคทีเรียรูปเกลียวมีพาหะโรคเป็นเห็บกวางพันธุ์ Ixodes scapularis เป็นโรคในกลุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็น "นักเลียนแบบผู้ยิ่งใหญ่" เพราะมักจะเลียนอาการโรคทางการแพทย์หรือทางประสาท-จิตเวชต่าง ๆ มากมาย และเป็นโรคที่วินิจฉัยน้อยเกินจริง โดยส่วนหนึ่งมากจากความซับซ้อนและความเชื่อถือไม่ได้ของการตรวจสอบเลือด
ซิฟิลิส เป็นโรคที่ความชุกยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เป็นโรคอีกอย่างหนึ่งที่เป็น "นักเลียนแบบผู้ยิ่งใหญ่" และถ้าไม่ได้รักษาอาจกลายเป็นซิฟิลิสประสาท (neurosyphilis) และมีผลต่อสมอง และปรากฏโดยเป็นอาการทางประสาท-จิตเวชเพียงเท่านั้น
โรคประสาทจากไข่พยาธิตัวตืด (NCC) เป็นการติดเชื้อในสมองหรือในไขสันหลังโดยมีเหตุจากพยาธิตัวตืด Taenia solium ในระยะตัวอ่อน (larva) เป็นโรคที่มีผลต่อระบบประสาทกลางที่สามัญที่สุดในโลก มนุษย์จะเกิดโรคจากไข่พยาธิตัวตืดเมื่อกินไข่ของพยาธิ (ปกติอยู่ในหมู) ที่อยู่ในอุจจาระ หรือผักที่ไม่สะอาด หรือเนื้อหมูที่ไม่สุกดี
Toxoplasmosis เป็นโรคจากการติดโพรโทซัว Toxoplasma gondii ที่เข้าไปอยู่ในเซลล์ โดยมนุษย์สามารถติดได้ผ่าน 3 วิธี คือ ทานซีสต์ที่อยู่ในเนื้อ (tissue cysts) ทาน oocysts หรือการติดโพรโทซัวในระยะ tachyzoites ในมดลูกแม่ วิธีหลักอย่างหนึ่งที่มนุษย์ติดโรคก็คือถูกอุจจาระของสัตว์ถูกเบียน เช่น แมวบ้าน มนุษย์ในโลกประมาณ 30% ติดเชื้อประเภทนี้ แต่มีส่วนน้อยที่อาการโรคปรากฏในระดับคลินิก การติดโพรโทซัวโดยไม่มีอาการของโรค Toxoplasmosis แต่ตรวจเจอในเลือด พิสูจน์แล้วว่า สามารถเปลี่ยนพฤติกรรมหลายอย่างของมนุษย์ และเป็นเหตุโรคซึมเศร้าในบางกรณี นอกจากนั้นแล้ว งานศึกษายังสัมพันธ์การตรวจเจอโรคในเลือด กับอัตราการฆ่าตัวตายที่สูงขึ้น
ไวรัสเวสต์ไนล์ (WNV) ซึ่งสามารถทำให้สมองอักเสบ (encephalitis) รายงานว่าเป็นเหตุของอาการซึมเศร้า 31% ของคนที่ติดเชื้อในงานศึกษาที่ทำในเมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส แล้วรายงานไปยังศูนย์ควบคุมโรค (CDC) ตัวนำโรคของมนุษย์หลักก็คือ ยุงหลายชนิด WNV เป็นโรคประจำถิ่นของยุโรปใต้ แอฟริกา ตะวันออกกลาง และเอเชีย ซึ่งระบุเป็นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในปี 2542 ระหว่างปี 2542-2549 มีคนไข้ที่ติดโรค 20,000 คนแบบมีอาการที่ได้ยืนยันแล้วรายงานในสหรัฐอเมริกา โดยประเมินว่าอาจมีคนติดเชื้อถึง 1 ล้านคน
glandular fever (infectious mononucleosis) เป็นโรคที่เกิดจากเชื้อไวรัส Epstein-Barr
เอดส์
สมองอักเสบ (encephalitis)
ไข้หวัดใหญ่
ปอดบวมเหตุไวรัส
โรคเลือด

โลหิตจาง เป็นการมีเซลล์เม็ดเลือดแดง (RBCs) ลดลง หรือมีเฮโมโกลบินน้อยกว่าปกติในเลือด อาการซึมเศร้าสัมพันธ์กับการมีโลหิตจางในกลุ่มประชากรทั่วไปของคนสูงอายุที่อยู่ในชุมชน
กลุ่มอาการล้าเรื้อรังเหตุไวรัส

ชาวอเมริกันระหว่าง 1-4 ล้านคนเชื่อว่ามี กลุ่มอาการล้าเรื้อรัง (Chronic Fatigue Syndrome ตัวย่อ CFS) แต่ว่ามีเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้นที่ปรึกษาแพทย์เพราะอาการ
นอกจากนั้นแล้ว บุคคลที่มีอาการ CFS บ่อยครั้งมีความผิดปกติทางการแพทย์หรือทางจิตเวชอื่น ๆ ที่ไม่ได้วินิจฉัย เช่น โรคเบาหวาน โรคต่อมไทรอยด์ หรือการเสพสารเสพติด (substance abuse)
ในอดีต CFS เคยพิจารณาว่าเป็นโรคที่ออกอาการทางกายเหตุจิตใจ (psychosomatic) แต่ปัจจุบันพิจารณาว่าเป็นโรคทางกายจริง ๆ ซึ่งถ้าได้วินิจฉัยและการรักษาที่ทันการสามารถช่วยบรรเทาหรือแก้อาการทั้งหมด
แต่บ่อยครั้งวินิจฉัยผิดว่าเป็นโรคซึมเศร้า
แต่ปรากฏความแตกต่างที่อัตราการเดินโลหิตในสมอง (cerebral blood flow)
ในบรรดาคนที่เป็นโรค 80% จะไม่ได้การวินิจฉัย
และบ่อยครั้งได้วินิจฉัยผิดว่าเป็นโรคซึมเศร้า
โรคเกี่ยวกับการดูดซึมอาหาร

การดูดซึมฟรักโทสผิดปกติ (fructose malabsorption) และภาวะไม่ทนต่อแล็กโทส (lactose intolerance) คือลำไส้เล็กส่วนต้นดูดซึมฟรักโทสได้ไม่ดี หรือการขาดเอนไซม์ lactase ที่เมือกหุ้มลำไส้ เป็นเหตุของโรคทั้งสองตามลำดับ และด้วยเหตุสองอย่างนี้ คาร์โบไฮเดรตจะสามารถดำเนินไปถึงลำไส้ใหญ่ได้ โดยมีแบคทีเรียที่กินแล้วเปลี่ยนแป้งเป็นห่วงโซ่กรดไขมันสั้น (short chain fatty acids) คาร์บอนไดออกไซด์ และ H2 และ 50% ของคนที่เป็นเช่นนี้จะมีกลุ่มอาการลำไส้ไวเกินต่อการกระตุ้น (irritable bowel syndrome)
โรคระบบต่อมไร้ท่อ

การทำงานผิดปกติของระบบต่อมไร้ท่ออาจทำให้เกิดอาการทางประสาท-จิตเวชต่าง ๆ 
เช่น ความผิดปกติของการทำงานในส่วนสมองแกนไฮโปทาลามัส-พิทูอิทารี-อะดรีนัล (HPA) และแกนไฮโปทาลามัส-พิทูอิทารี-ไทรอยด์ (HPT) ปรากฏในคนไข้โรคซึมเศร้าบางส่วน
แนวทางการจัดการโรคซึมเศร้าสำหรับแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปในสถานบริการระดับปฐมภูมิและทุติยภูมิ (CPG-MDD-GP) ปี 2553 ของกรมสุขภาพจิตแห่งประเทศไทยสรุปโรคที่อาจเป็นในหมวดนี้ว่า disorder of cortisol, thyroxin orparathormone production คือ ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ, 
และ hypopituitarism
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
ความผิดปกติของ HPT and HPA axes ที่พบในคนไข้โรคซึมเศร้า  (Musselman DL, Nemeroff CB. 1996)
ความผิดปกติของ HPT axes: การตอบสนองต่อ thyrotropin-releasing hormone (TRH) โดยการหลั่ง thyroid-stimulating hormone (TSH) ที่ผิดปกติ  อัตรา antithyroid antibodies ที่สูงผิดปกติ  ระดับความเข้มข้นที่สูงขึ้นของ TRH ในน้ำหล่อสมองไขสันหลัง (CSF) ความผิดปกติของ HPA axes: การหลั่ง adrenocorticoid เกิน  ต่อมใต้สมองและต่อมหมวกไตโต (organomegaly)  ระดับความเข้มข้นของ corticotropin-releasing factor (CSF) ที่สูงขึ้น
โรคระบบต่อมไร้ท่อ > ต่อมหมวกไต

Addison's disease (หรือต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอเรื้อรัง, hypocortisolism, หรือ hypocorticism) เป็นโรคที่มีน้อย เป็นโรคระบบต่อมไร้ท่อที่ต่อมหมวกไตซึ่งอยู่เหนือไต ผลิตฮอร์โมนสเตอรอยด์ไม่เพียงพอ (คือ glucocorticoid และบ่อยครั้ง mineralocorticoid)
กลุ่มอาการคุชชิง (Cushing's Syndrome หรือ hypercortisolism) เป็นโรคระบบต่อไร้ท่อที่ผลิตฮอร์โมนกลุ่มสเตอรอยด์ คือ cortisol เกิน ถ้าไม่ใช่กำลังใช้ยาสเตอรอยด์อยู่ จะมีเหตุมาจากเนื้องอกในต่อมใต้สมองหรือต่อมหมวกไต หรือในกรณีที่น้อยกว่า จากเนื้องอกที่หลั่ง ectopic hormone ความซึมเศร้าเป็นลักษณะที่สามัญของคนไข้และบ่อยครั้งจะดีขึ้นเมื่อได้รักษาเหตุของโรค
โรคระบบต่อมไร้ท่อ > ต่อมไทรอยด์และพาราไทรอยด์

โรคคอพอกตาโปน เป็นโรคภูมิต้านตนเองที่ต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกินไป มีผลเป็นอาการไฮเปอร์ไทรอยด์และโรคไทรอยด์เป็นพิษ (thyrotoxicosis)
Hashimoto's thyroiditis (ต่อไทรอยด์อักเสบแบบภูมิต้านตนเอง หรือเรียกอีกอย่างว่า chronic lymphocytic thyroiditis) เป็นภาวะภูมิต้านตนเองซึ่งต่อมไทรอยด์ค่อย ๆ ถูกทำลายโดยเซลล์และสารภูมิต้านทาน ที่อำนวยโดยระบบภูมิคุ้มกัน และสัมพันธ์กับสารภูมิต้านตนเอง คือ thyroid peroxidase และ thyroglobulin
Hashitoxicosis
ภาวะไทรอยต์ฮอร์โมนน้อย (Hypothyroidism)
ภาวะไทรอยต์ฮอร์โมนเกิน (Hyperthyroidism)
ภาวะพาราไทรอยต์ฮอร์โมนเกิน (Hypoparathyroidism) สามารถมีผลต่อภาวะธำรงดุลของแคลเซียม มีกรณีโรคซึมเศร้าที่หายโดยสิ้นเชิงเมื่อให้อาหารเสริมคือแคลเซียม ซึ่งเป็นโรคเหตุ Hypoparathyroidism โดยส่วนเดียว
โรคระบบต่อมไร้ท่อ > เนื้องอกในต่อมหมวกไต

เนื้องอกในต่อมหมวกไตค่อนข้างจะสามัญในกลุ่มประชากรทั่วไปโดยมีค่าประเมินสูงถึง 25%
เนื้องอกโดยมากพิจารณาว่าไม่ร้าย และเป็นสิ่งที่พบโดยบังเอิญเมื่อชันสูตรศพหรือเมื่อสร้างภาพสมอง ซึ่งจะเรียกเนื้องอกว่า incidentaloma
แต่ว่าแม้ในกรณีที่ไม่ร้าย เนื้องอกในต่อมหมวกไตอาจมีผลต่อการรู้คิด พฤติกรรม และอารมณ์
เนื้องอกต่อม (microadenoma) ที่เล็กกว่า 10 มม. โดยทั่วไปพิจารณาว่าไม่ร้าย แต่ว่าการมีเนื้องอกเช่นนี้มีหลักฐานว่าเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย
โรคระบบต่อมไร้ท่อ > ตับอ่อน

ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ การผลิตอินซูลินเกินเป็นเหตุให้ระดับกลูโคสในเลือดลดลง ในงานศึกษาคนไข้ที่กำลังฟื้นสภาพจากความบาดเจ็บในปอดแบบฉับพลันในห้องไอซียู คนไข้ที่เกิดภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำเมื่อยังอยู่ใน รพ. มีอัตราความซึมเศร้าที่สูงขึ้น