stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดาร์วิน นุญเญซ
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile ที่เว็บไซต์ ลิเวอร์พูล
ดาร์วิน นุญเญซ – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
ดาร์วิน นุญเญซ ที่อีเอสพีเอ็นซอคเกอร์เนต
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล  |
| --- | --- |
 1 อาลีซง  2 โกเมซ  3 เอ็นโด  4 ฟัน ไดก์ (กัปตัน)  5 โกนาเต  7 ดิอัซ  8 โซโบสลอยี  9 นุญเญซ  10 มัก อาลิสเตร์  11 เศาะลาห์  14 กีเอซา  17 โจนส์  18 คักโป  19 เอลเลียต  20 ฌอตา  21 ซีมีกัส  26 รอเบิร์ตสัน  28 การ์วัลยู  38 คราเฟินแบร์ค  43 บัยเชติช  46 อาร์. วิลเลียมส์  47 ฟิลลิปส์  62 เคลลิเฮอร์  66 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  84 แบรดลีย์  ผู้จัดการ: สล็อต 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอุรุกวัย – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 มุสเลรา  2 ฆิเมเนซ  3 โกดิน (กัปตัน)  4 อาราอูโฆ  5 เบซิโน  6 เบนตังกูร์  7 เด ลา กรุซ  8 เปลิสตริ  9 ซัวเรส  10 เด อาร์รัสกาเอตา  11 นุญเญซ  12 โซซา  13 บาเรลา  14 ตอร์เรย์รา  15 บัลเบร์เด  16 โอลิเบรา  17 บิญญา  18 โกเมซ  19 โกอาเตส  20 ตอร์เรส  21 กาบานิ  22 กาเซเรส  23 โรเชต  24 กาโนบิโอ  25 อูการ์เต  26 โรดริเกซ  ผู้ฝึกสอน: อาลอนโซ  |  1 มุสเลรา  2 ฆิเมเนซ  3 โกดิน (กัปตัน)  4 อาราอูโฆ  5 เบซิโน  6 เบนตังกูร์  7 เด ลา กรุซ  8 เปลิสตริ  9 ซัวเรส  10 เด อาร์รัสกาเอตา  11 นุญเญซ  12 โซซา  13 บาเรลา  14 ตอร์เรย์รา  15 บัลเบร์เด  16 โอลิเบรา  17 บิญญา  18 โกเมซ  19 โกอาเตส  20 ตอร์เรส  21 กาบานิ  22 กาเซเรส  23 โรเชต  24 กาโนบิโอ  25 อูการ์เต  26 โรดริเกซ  ผู้ฝึกสอน: อาลอนโซ  |  |
ติเอร์ราเดลฟูเอโก

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ติเอร์ราเดลฟูเอโก (แก้ความกำกวม)
แผนที่แสดงกลุ่มเกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก
ติเอร์ราเดลฟูเอโก (สเปน: Tierra del Fuego; อังกฤษ: Land of Fire) เป็นกลุ่มเกาะทางตอนใต้สุด นอกฝั่งของทวีปอเมริกาใต้ ทางตอนใต้ของช่องแคบมาเจลลัน แยกออกจากกลุ่มเกาะแอนตาร์กติกที่อยู่ทางตอนใต้โดยช่องแคบเดรก เกาะขนาดใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะนี้ได้แก่ เกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก ซึ่งซีกตะวันตกเป็นของประเทศชิลี ส่วนซีกตะวันออกเป็นของประเทศอาร์เจนตินา มีเนื้อที่ 48,100 ตร.กม.(18,572 ตร.ไมล์) รวมถึงเกาะขนาดเล็กอื่น ๆ ที่อยู่ทิศตะวันออก รวมทั้งเกาะอิสลาเดโลสเอสตาโดส เป็นของอาร์เจนตินา ส่วนที่อยู่ทางทิศใต้ เช่น เกาะโอสเต เกาะนาบาริโน หมู่เกาะวอลลัสตัน และหมู่เกาะดิเอโกรามิเรส และที่อยู่ทางตะวันตก เช่น เกาะเดโซลาซิออน เกาะซานตาอิเนส เกาะกลาเรนซ์ และเกาะดอว์สันของประเทศชิลี
กลุ่มเกาะนี้ค้นพบโดยเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน ในปี ค.ศ. 1520 แต่ไม่มีชาวยุโรปมาตั้งถิ่นฐานจนกระทั่งในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ในยุคที่มีการทำฟาร์มแกะและยุคตื่นทอง
แหล่งข้อมูลอื่น

54°S 70°W﻿ / ﻿54°S 70°W﻿ / -54; -70
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ดาบิด ซิลบา

ดาบิด โฆซูเอ ฆิเมเนซ ซิลบา (สเปน: David Josué Jiménez Silva; เกิด 8 มกราคม ค.ศ. 1986) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน เขาเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางและตัวรุก และยังสามารถลงเล่นได้ในตำแหน่งปีกซ้ายและกองหน้าตัวต่ำได้อีกด้วย โดยเขาโดดเด่นในการเล่นเท้าซ้าย ด้วยความสามารถในการส่งบอลและการครองบอลทำให้เขาได้รับฉายาว่า "เมร์ลิน" และ "เอลมาโก" เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดในยุคของเขา และเป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของพรีเมียร์ลีก
สโมสรอาชีพ > เรอัลโซซิเอดัด

ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ซิลบา ได้ย้ายร่วมทีมเรอัลโซซิเอดัดสโมสรในบ้านเกิดของเขา โดยไม่มีค่าตัว ท่ามกลางมีรายงานว่าจะย้ายไปร่วมทีมลาซีโอ ในประเทศอิตาลี
ซิลบา ได้ลงเล่นนัดแรกในวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2020 ในนัดที่พวกเขาเสมอกับเรอัลมาดริด 0-0 จากการเปลี่ยนตัวลงมาเล่นในช่วงครึ่งหลัง เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ซิบวาทำสองแอสซิสต์ให้ทีมเอาชนะ อูเอสกา 4-1 ลาลิกา ในสัปดาห์ถัดมา เขาทำประตูแรกให้กับสโมสรได้ในการเอาชนะเซลตาเดบิโก 4–1 ที่บาลาอิโดส หลังจากผลงานที่ยอดเยี่ยมของเขาให้กับโซเซียเอดัด ซิลบาก็ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในทีมลาลีกาประจำเดือนของ WhoScored ในเดือนพฤศจิกายน รวมทั้งได้รับการเสนอชื่อให้เป็นนักเตะยอดเยี่ยมประจำเดือนของเรอัลโซซิเอดัด
ในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2021 ซิลบา ได้ลงเล่นเป็นตัวจริงและได้ลงเล่น 85 นาที ในรอบชิงชนะเลิศของฟุตบอลโกปาเดลเรย์ 2020 ที่ลาการ์ตูฆา กับอัตเลติกเดบิลบาโอ ซึ่งทีมของเขาเอาชนะไปด้วยคะแนน 1–0 จากลูกโทษของมิเกล โอยาร์ซาบัล หลังปอร์ตูถูกทำฟาล์วบนกรอบเขตโทษ ซิลบาถูกเปลี่ยนตัวในช่วงท้ายเกม เหล่านักเตะสำรองต่างยืนปรบมือจากม้านั่งสำรองของโซเซียดาด เขาก็ได้ชนะเลิศโกปาเดลเรย์ เป็นครั้งที่สองของเขา และเป็นถ้วยรางวัลรายการใหญ่รายการแรกของเรอัลโซซิเอดัดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987
ชีวิตส่วนตัว

ในระหว่างฤดูกาล 2017–18 ซิลบาไม่ได้ลงเล่นหลายนัดเพื่อกลับไปประเทศสเปนเนื่องจากเหตุผลส่วนตัว ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2018 เขากล่าวว่า มาเตโอ ลูกชายของเขาคลอดก่อนกำหนดและกำลังต่อสู้เพื่อมีชีวิตรอด ในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 มีรายงานว่าลูกชายของเขาแข็งแรงขึ้นและได้นำเขากลับบ้านไปในที่สุด
ซานเตียโก กาลาตราบา

Puente del Alamillo สะพานในประเทศสเปนออกแบบโดยซานเตียโก
ซานเตียโก กาลาตราบา บัลส์ (สเปน: Santiago Calatrava Valls) เป็นทั้งสถาปนิก วิศวกรโครงสร้าง และประติมากรชาวสเปน เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 ในเมืองเบนิมาเมต ประเทศสเปน
การศึกษา

กาลาตราบาเรียนโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่บาเลนเซีย นอกจากนี้ยังเข้าเรียนในโรงเรียนวิจิตรศิลป์เพื่อเตรียมความรู้เกี่ยวกับการวาดรูปตั้งแต่อายุ 8 ปี จากนั้นจึงเข้าศึกษาปริญญาตรีในสาขาสถาปัตยกรรมที่สำนักวิชาสถาปัตยกรรมแห่งมหาวิทยาลัยสารพัดช่างบาเลนเซีย และศึกษาต่อในด้านการผังเมืองที่นี่ด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 1975 เขาก็เข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาเอกสาขาวิศวกรรมโยธาที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิสที่เมืองซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และในปี ค.ศ. 1981 หลังจากเสร็จจากการทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อโครงสร้างรับแรงแบบ Space Frames กาลาตราบาก็เริ่มอาชีพสถาปนิกพร้อมทั้งวิศวกรของเขา
ชีวิตการทำงาน

ชีวิตการทำงานเริ่มแรกของกาลาตราบามักจะเป็นงานเกี่ยวกับการสร้างสะพานและสถานีรถไฟเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งทำให้ตัวของกาลาตราบาเองสามารถพัฒนาความรู้และความสามารถทางวิศวกรรมโยธายิ่งขึ้นไปอีก งานสถาปัตยกรรมที่เป็นจุดเปลี่ยนแปลงในอาชีพของเขาคือ หอการสื่อสารมุนชูอิก (Montjuic Communications Tower) ปี ค.ศ. 1991 ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางมหกรรมกีฬาโอลิมปิก 1992 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน และนี่ทำให้เขาได้รับการยกย่องและสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง อีกทั้งยังทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นสถาปนิกออกแบบในโครงการอื่น ๆ อีกมากมาย ในปี ค.ศ. 2001 กาลาตราบาได้ออกแบบอาคารในสหรัฐอเมริกาอาคารแรกของเขา ซึ่งก็คือ ศาลากวาดรัชชี (Quadracci Pavilion) ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะมิลวอกีที่ทะเลสาบมิชิแกนในรัฐวิสคอนซิน กาลาตราบาได้แรงบันดาลใจมาจากการเคลื่อนไหวของสัตว์ เช่น นกและปลาวาฬ ซึ่งเป็นจุดเด่นที่ทำให้งานสถาปัตยกรรมของเค้านั้นโดดเด่น มีกลไกเคลื่อนไหวเข้ามาผสมผสาน เกิดเป็นประติมากรรมชิ้นเยี่ยม อีกทั้งตัวตึกยังมีโครงสร้างที่น่าตื่นตาที่เกิดจากการออกแบบอย่างแยบยล นำเทคโนโลยีการก่อสร้างชั้นสูง รวมทั้งงานก่อสร้างที่ต้องใช้ความพิถีพิถันจากช่างฝีมือมากประสบการณ์
กาลาตราบาเริ่มงานออกแบบตึกสูง ซึ่งก็คือตึกบิดที่มีชื่อว่า เทิร์นนิงทอร์โซ (Turning Torso) ตั้งอยู่ที่เมืองมัลเมอ ประเทศสวีเดน ซึ่งนับว่าเป็นอาคารที่สูงสุดในแถบสแกนดิเนเวีย ด้วยความสูง 190 เมตร 54 ชั้น และนับว่าเป็นอาคารพักอาศัยที่สูงเป็นอันดับสองในยุโรป เทิร์นนิงทอร์โซเปรียบได้กับงานประติมากรรมซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากการเคลื่อนไหวของร่างกายมนุษย์ การบิดเอี้ยวแล้วจึงก่อนพัฒนาขึ้นมาเป็นรูปร่างซึ่งประกอบกันด้วยอาคารสำนักงานที่อยู่ส่วนล่างครอบคลุมชั้น 1-2 และชั้นที่ 3 ถึง 9 เป็นอพาร์ตเมนต์หรูจำนวน 147 ยูนิต 2 ชั้นบนสุด เป็นห้องประชุมสัมมนา
งานสถาปัตยกรรมชิ้นล่าสุดที่กาลาตราบากำลังออกแบบอยู่คือสถานีขนส่งเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ที่กราวนด์ซีโร นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา กาลาตราบานับได้ว่าเป็นสถาปนิกคนหนึ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก สถาปัตยกรรมของเขาเกิดจากผสมผสานที่ลงตัวของเส้นสายสถาปัตยกรรมและโครงสร้างที่น่าทึ่งซึ่งเกิดจากพื้นฐานวิศวกรรมของเขา การศึกษารูปแบบของการเคลื่อนไหวในธรรมชาติ ทั้งพืช สัตว์ และมนุษย์ และนำมาใช้ประยุกต์ในสถาปัตยกรรม ผลงานของซานเตียโก กาลาตราบาเรียกได้ว่าเป็นงานที่มีรูปแบบที่แตกต่าง แปลกใหม่ และมีความเป็นตัวเอง
ผลงาน > งานที่สร้างเสร็จแล้ว

ค.ศ. 1903 สะพานทรินิตี เป็นสะพานเดินข้ามแม่น้ำเนวา เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย
สะพานอาลาเมดาและสถานีรถไฟใต้ดิน, บาเลนเซีย ประเทศสเปน
ค.ศ. 1983-1984 โกดังเหล็กยาเคม, มึนช์วีเลิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ค.ศ. 1983-1985 โกดังแอร์นสทิง, โคสเฟลด์ ประเทศเยอรมนี
ค.ศ. 1983-1988 โรงเรียนมัธยมโวเลิน, โวเลิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ค.ศ. 1983-1990 สถานีรถไฟชตาเดลโฮเฟิน, ซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ค.ศ. 1983-1989 ลูเซิร์นสเตชันฮอลล์, ลูเซิร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ค.ศ. 1984-1987 สะพานบักเดโรดา, บาร์เซโลนา ประเทศสเปน
ค.ศ. 1984-1988 ศูนย์ชุมชนบาเรนมัทเทอ, ซูร์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ค.ศ. 1986-1987 โรงละคร Tabourettli, บาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ค.ศ. 1987-1992 ลานกลางอาคารบีซีอีเพลซ, โทรอนโต ประเทศแคนาดา
ค.ศ. 1989-1994 สถานีรถไฟลียง-แซงเตกซูเปรี, ลียง ประเทศฝรั่งเศส
ค.ศ. 1992 (สะพาน) ปูเอนเตเดลอาลามีโย, เซบิยา ประเทศสเปน
ค.ศ. 1992 (สะพาน) ปูเอนเดลูซีตาเนีย, เมรีดา ประเทศสเปน
ค.ศ. 1992 หอการสื่อสารมุนชูอิกที่วงแหวนโอลิมปิก, บาร์เซโลนา ประเทศสเปน
ค.ศ. 1992 ศาลาคูเวตในเวิลด์แฟร์, เซบิยา ประเทศสเปน
ค.ศ. 1994 (สะพาน) โอเบอร์เบาม์บรึคเคอ, เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี (บูรณะใหม่)
ค.ศ. 1994-1997 สะพานกัมโปโบลันติน, บิลบาโอ ประเทศสเปน
ค.ศ. 1996-2009 นครศิลปะและวิทยาศาสตร์, เมืองนเซีย ประเทศสเปน
ค.ศ. 1996 ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุมนานาชาติเตเนริเฟ, ซานตากรุซเดเตเนริเฟ กานาเรียส ประเทศสเปน
ค.ศ. 1998 (สถานีขนส่ง) การีดูโอรีเองตี, ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
ค.ศ. 1998 (สะพาน) ปูเอนเตเดลามูเคร์, บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
ค.ศ. 2000 อาคารผู้โดยสารแห่งใหม่ ท่าอากาศยานบิลบาโอ, บิลบาโอ ประเทศสเปน
ค.ศ. 2001 ศาลากวาดรัชชีในพิพิธภัณฑ์ศิลปะมิลวอกี, มิลวอกี สหรัฐอเมริกา
ค.ศ. 2003 สะพานเจมส์ จอยซ์, ดับลิน ประเทศไอร์แลนด์
ค.ศ. 2003 หอประชุมเตเนริเฟ, ซานตากรุซเดเตเนริเฟ ประเทศสเปน
ค.ศ. 2004 เอเธนส์โอลิมปิกสปอตส์คอมเพลกซ์, เอเธนส์ ประเทศกรีซ (ปรับรูปแบบ)
ค.ศ. 2004 สะพานซันเดียลที่อ่าวเทอร์เทิล, เรดดิง รัฐแคลิฟอร์เนีย ประสหรัฐอเมริกา
ค.ศ. 2004 สะพานข้ามคลอง 3 แห่งที่ฮาร์เลมเมอร์เมร์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
ค.ศ. 2004 (ห้องสมุด) บีบลีโอเทคไซน์เบา มหาวิทยาลัยซือริช, ซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (ปรับรูปแบบ)
ค.ศ. 2005 สะพานเชื่อมศูนย์การค้าโอนาฟและศูนย์การแพทย์ราบิน, เปตะห์ติกวา ประเทศอิสราเอล
ค.ศ. 2005 เทิร์นนิงทอร์โซ, มัลเมอ ประเทศสวีเดน
ค.ศ. 2007 สะพาน 3 แห่งบนทางพิเศษระหว่างเมืองหมายเลข A1 และทางรถไฟความเร็วสูง, เรจโจเอมีเลีย ประเทศอิตาลี
ค.ศ. 2008 เยรูซาเลมคอดส์บริดจ์ สะพานทางรถไฟก่อนเข้ากรุงเยรูซาเลม ประเทศอิสราเอล
ค.ศ. 2008 ปอนเตเดลลากอสตีตูซีโอเน สะพานเดินเท้าข้ามคลองใหญ่, เวนิส ประเทศอิตาลี
ค.ศ. 2009 สถานีรถไฟลีแยช-กีเยอแมง, ลีแยช ประเทศเบลเยียม
ค.ศ. 2009 สะพานซามูเอล เบกเคตต์, ดับลิน ประเทศไอร์แลนด์
ผลงาน > งานที่อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง

สถานีขนส่งเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
แอตแลนตาซิมโฟนีเซนเตอร์, แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา
ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม, โอเบียโด ประเทศสเปน
ชิคาโกสไปร์ ด้วยความสูง 2,000 ฟุต (610 เมตร) ซึ่งจะถือได้ว่าเป็นตึกที่สูงที่สุดในอเมริกาเหนือ คาดว่าจะสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2012
สะพานมาร์กาเรตฮันต์ฮิลล์, แดลลัส รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
สถานีรถไฟเมดีโอปาดานา, เรจโจเอมีเลีย ประเทศอิตาลี
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์ (วิทยาเขต), มาสทริชท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
โรงอุปรากรเมืองปัลมาเดมายอร์กา ประเทศสเปน
ตึกสูงกลางน้ำบนแม่น้ำลิฟฟีย์ ดับลิน ประเทศไอร์แลนด์
กาคามาดริดโอเบลิสก์, มาดริด ประเทศสเปน
สะพานสันติภาพ, แคลกะรี ประเทศแคนาดา
สถานีรถไฟแห่งใหม่ในเมืองมงส์ ประเทศเบลเยียม
สถานีรถไฟและสะพานอีก 2 แห่ง ท่าอากาศยานนานาชาติเดนเวอร์ สหรัฐอเมริกา
(พิพิธภัณฑ์) มูเซวดูอามันยัง, รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
รางวัลและเกียรติคุณ

ซานเตียโก กาลาตราบาถือได้ว่าเป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงได้รับการยกย่องและกล่าวถึงอย่างแพร่หลายในวงการสถาปนิกระดับโลก เขาได้รับรางวัลต่าง ๆ มากมายดังต่อไปนี้
ค.ศ. 1979 รางวัลออกูสต์ แปเร (Auguste Perret Award)
ค.ศ. 1990 รางวัล Médaille d´Argent de la Recherche et de la Technique ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ค.ศ. 1992 เหรียญทองเกียรติยศ จากสถาบันวิศวกรโครงสร้างแห่งลอนดอน (London Institution of Structural Engineers)
ค.ศ. 1993 รางวัลงานออกแบบชุมชนเมือง เทศบาลนครโทรอนโต
ค.ศ. 1996 เหรียญทองเกียรติยศสาขางานวิจิตรศิลป์ยอดเยี่ยม จากกระทรวงวัฒนธรรม ที่เมืองกรานาดา ประเทศสเปน
ค.ศ. 1999 รางวัลเจ้าชายแห่งอัสตูเรียส (Prince of Asturias Award) สาขาศิลปกรรมศาสตร์
ค.ศ. 2000 รางวัลแอลเกอร์ เอช. เมโดวส์ (Algur H. Meadows Award) จากสำนักวิชาศิลปศาสตร์เมโดวส์ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นเมโทดิสต์
ค.ศ. 2004 เหรียญทองเกียรติยศจากสถาบันสถาปนิกอเมริกัน
ค.ศ. 2005 เหรียญทองเกียรติยศจากสถาบันสถาปนิกอเมริกัน
ค.ศ. 2006 รางวัลยูจีน แมกเดอร์มอตต์ (Eugene McDermott Award) จากสภาศิลปศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ซึ่งถือว่าเป็นรางวัลที่ยิ่งใหญ่ในวงการศิลปะของสหรัฐอเมริกา
ค.ศ. 2006 ปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากสถาบันสารพัดช่างเรนส์เลียร์
ค.ศ. 2006 ได้รับการแต่งตั้งเป็น Global Leader for Tomorrow จากเวิลด์อีโคโนมิกฟอรัมในเมืองดาวอส
ค.ศ. 2006 ปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
ค.ศ. 2007 รางวัลสถาปัตยกรรมแห่งชาติสเปน
เสียงวิพากษ์วิจารณ์

งานของกาลาตราบาที่เมืองบิลบาโอ ประเทศสเปน ถูกวิจารณ์ว่าเป็นสถาปัตยกรรมที่ไม่เหมาะสมสำหรับการใช้งานจริงเท่าที่ควร ตัว สนามบินขาดความสะดวกและพื้นที่เป็นกระเบื้องกระจกก็มีความลื่นเกินไปในสภาพอากาศของเมืองบิลบาโอ
กาลาตราบายังเป็นผู้วางโครงการสร้างสะพานข้ามคลองใหญ่ (Canal Grande) ที่เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ซึ่งเริ่มในปี ค.ศ. 1996 แต่ในปี ค.ศ. 2007 โครงการนี้ก็ยังไม่เสร็จเนื่องจากแบบของโครงสร้างได้ถูกเปลี่ยนแปลงอยู่เรื่อย ๆ เพื่อให้สะพานมีน้ำหนักไม่มากเกินไป เพราะจะทำให้ฝั่งคลองยุบลงได้ ในช่วง 10 ปีมานี้ได้มีการเปลี่ยนที่ปรึกษาทางวิศวกรรมถึง 8 บริษัท และจากการที่งานเสร็จล่าช้าทำให้งบประมาณของโครงการเพิ่มขึ้น 3 เท่าจากงบประมาณเดิม โครงการนี้สร้างเสร็จในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008
พิพิธภัณฑ์ศิลปะมิลวอกีในเมืองมิลวอกี รัฐวิสคอนซิน
Auditorio de Tenerife หอประชุมในประเทศสเปน
เทิร์นนิงทอร์โซ ในประเทศสวีเดน
นาโช

| --- | --- |
นาโชในภาพนี้ประกอบด้วยทอร์ทียาชิป, เนยแข็งละลาย, มะกอกออลิฟ, พริกฆาลาเปญโญ, ครีมเปรี้ยว และซัลซา
มื้อ: อาหารว่าง, อาหารเรียกน้ำย่อย หรืออาหารจานหลัก
แหล่งกำเนิด: รัฐโกอาวีลา เม็กซิโก
ผู้สร้างสรรค์: อิกนาซิโอ อานายา
ส่วนผสมหลัก: ทอร์ทียาชิป, เนยแข็ง
ส่วนผสมที่มักใช้: เครื่องโรยหน้าหลากชนิด
 ตำราอาหาร: นาโช   สื่อ: นาโช
นาโช (สเปน: nacho) เป็นอาหารประจำภูมิภาค จากตอนเหนือของประเทศเม็กซิโก ประกอบด้วยทอร์ทียาชิปหรือโตโตโปราดด้วยเนยแข็งที่อุ่นให้ละลาย (หรือซอสที่มีเนยแข็งเป็นส่วนผสมหลัก) มักเสิร์ฟเป็นอาหารว่างหรืออาหารเรียกน้ำย่อย รูปแบบที่พิถีพิถันยิ่งขึ้นจะใส่ส่วนผสมอื่นเพิ่มเติมและอาจเพียงพอที่จะกินเป็นอาหารจานหลัก
อิกนาซิโอ "เอลนาโช" อานายา เป็นผู้คิดค้นอาหารชนิดนี้ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในรัฐโกอาวีลาเมื่อ ค.ศ. 1940 สูตรในครั้งนั้นประกอบด้วยทอร์ทียาชิป ราดด้วยเนยแข็งโคลบีที่อุ่นให้ละลายและพริกฆาลาเปญโญซอย
ทะเลทรายอาตากามา

ทะเลทรายอาตากามา
ทะเลทรายอาตากามา (สเปน: Desierto de Atacama) ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเปรูไปถึงตอนเหนือของประเทศชิลี เป็นระยะทางกว่า 960 กิโลเมตร กินพื้นที่ประมาณ 180,000 ตารางกิโลเมตร โดยสูงเฉลี่ย 610 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทะเลทรายแห่งนี้ได้ขึ้นชื่อว่าแห้งแล้งที่สุดของโลก ประกอบไปด้วยแอ่งดินเค็มแห้งแล้งหลายแอ่งติดต่อกัน แม้ว่าเกือบจะไม่มีพืชขึ้นเลย แต่ก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยไนเตรต ทองแดง ไอโอดีน และบอแรกซ์ เมืองในทะเลทรายอย่างเช่นเมืองกาลามาประสบภาวะแล้งจัดยาวนานกว่า 400 ปี ซึ่งเพิ่งสิ้นสุดเมื่อปี ค.ศ. 1971
ในอดีต ทะเลทรายแห่งนี้เคยกลายเป็นชนวนเหตุของการก่อสงครามระหว่างโบลิเวียกับชิลี ซึ่งเดิมทีพื้นที่แห่งนี้อยู่ภายใต้การปกครองของโบลิเวีย แต่ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของแร่ธาตุ ทำให้ชิลีตัดสินใจใช้กำลังประหัตประหารหักเอาพื้นที่ดังกล่าว หลังจากรบพุ่งกันมาอย่างยาวนานในที่สุดทัพชิลีก็เป็นฝ่ายกำชัย ได้ยึดครองทะเลทรายอันกว้างใหญ่และเมืองท่าอันโตฟากัสตา (Antofagasta) ส่วนโบลิเวียก็ต้องถอยร่นยังในที่ตั้งอันสูงชันอย่างเช่นในปัจจุบัน สงครามแย่งชิงทะเลทรายในครั้งนั้นถูกเรียกว่าสงครามแปซิฟิก
สภาพภูมิศาสตร์

พื้นที่โดยทั่วไปของทะเลทรายอาตากามาถูกปกคลุมไปด้วยแอ่งดินสลับกับผืนทรายราบเรียบ ดูเวิ้งว้างและทอดยาวสุดลูกหูลูกตา สภาพทางภูมิศาสตร์ของทะเลทรายเป็นที่ราบสูงที่ลาดชันขนานไปกับแนวเทือกเขาแอนดีสซึ่งเป็นเทือกเขาสูงตะหง่านที่ทอดยาวไปตามไหล่ทวีปอเมริกาใต้ ส่วนด้านตะวันตกติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ในทะเลทรายมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีเพียง 1 มิลลิเมตรเท่านั้น ในขณะที่บางพื้นที่ของทะเลทรายกลายเป็นพื้นที่ที่ไม่เคยมีฝนตกลงเลย การที่มีปริมาณฝนตกลงในพื้นที่ดังกล่าวเพียงจำนวนน้อยทำให้ทะเลทรายอาตากามากลายเป็นทะเลทรายที่แห้งแล้งและร้อนระอุที่สุดของโลก ในอาณาบริเวณของทะเลทรายเต็มไปด้วยทราย เกลือ และกระแสลาวา
ความแห้งแล้งและความร้อนระอุที่เกิดขึ้นกับทะเลทรายอาตากามาเกิดจากปัจจัยสำคัญสองประการ คือการที่มีเทือกเขาสูงตะหง่านขวางกั้นอยู่ทางทิศตะวันออก ทำให้ลมและฝนไม่สามารถฝ่าปราการธรรมชาติเข้ามาถึงดินแดนแห่งนี้ได้ และแม้อีกฟากจะติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกแต่พื้นที่ดังกล่าวกลับถูกจัดให้เป็นพื้นที่ที่เรียกว่า แอนติไซโคลน (anticyclone) ซึ่งแทบจะไม่มีพายุพัดผ่าน ความร้อนระอุจึงถูกทับถมลงบนพื้นทรายโดยไม่มีปัจจัยให้ผ่อนคลายหรือระบายออกเลย ปัจจัยสำคัญทั้งสองประการเสริมให้ทะเลทรายอาตากามากลายเป็นพื้นที่ที่แห้งแล้งที่สุดในโลก แต่กระนั้น ทะเลทรายอาตากามาก็ใช่ว่าจะขาดความชุ่มชื้นเอาเสียเลย เพราะสายลมตะวันตกยังได้พัดพาไอระเหิดระเหยจากมหาสมุทรแปซิฟิกพัดผ่านเข้ามาสู่ทะเลทรายบ้างเป็นครั้งคราว แม้จะเป็นเพียงไอชุ่มฉ่ำเพียงเล็กน้อย แต่ก็มากพอให้สิ่งมีชีวิตบางชนิดสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้บนพื้นทรายอันแห้งผากแห่งนี้
ถ้ำอัลตามิรา
แหล่งข้อมูลอื่น

Altamira Cave National Museum (อังกฤษ), (สเปน)
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์กอร์โดบา  อาลัมบรา เฆเนราลิเฟ และอัลไบซิน กรานาดา  อาสนวิหารบูร์โกส  อารามและแหล่งเอลเอสโกเรียล มาดริด  ผลงานของอันตอนี เกาดี  ถ้ำอัลตามิราและศิลปะถ้ำยุคหินเก่าแห่งสเปนตอนเหนือ  เมืองเก่าเซโกเบียและสะพานส่งน้ำ  โบราณสถานแห่งโอบิเอโดและราชอาณาจักรอัสตูเรียส  ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา (เมืองเก่า)  เมืองเก่าอาบิลาพร้อมด้วยโบสถ์นอกกำแพงเมือง  สถาปัตยกรรมมูเดฆาร์แห่งอารากอน  นครประวัติศาสตร์โตเลโด  เมืองเก่ากาเซเรส  อาสนวิหาร อัลกาซาร์ และหอจดหมายเหตุอินดีสในเซบิยา  นครเก่าซาลามังกา  อารามปุบแบล็ต  กลุ่มโบราณคดีเมริดา  อารามหลวงซานตามาริอาเดกัวดาลูเป  เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลา : กามิโนฟรันเซสและเส้นทางในสเปนตอนเหนือ  เมืองป้อมปราการประวัติศาสตร์แห่งกูเองกา  ลาลองฆาเดลาเซดาเดบาเลนเซีย  ลัสเมดูลัส  ปาเลาดาลามูซิกากาตาลานาและอุสปิตัลดาซัมเปา บาร์เซโลนา  อารามยูโซและอารามซูโซแห่งซานมิยัน  แหล่งศิลปะบนหินยุคก่อนประวัติศาสตร์ในหุบเขาโกอาและซิเอกาเบร์เด (ร่วมกับประเทศโปรตุเกส)  ศิลปะบนหินของแอ่งเมดิเตอร์เรเนียนบนคาบสมุทรไอบีเรีย  มหาวิทยาลัยและย่านประวัติศาสตร์อัลกาลาเดเอนาเรส  ซานกริสโตบัลเดลาลากูนา  กลุ่มโบราณคดีตาร์ราโก  สวนปาล์มแห่งเอลเช  กำแพงโรมันแห่งลูโก  โบสถ์โรมาเนสก์แบบกาตาลาแห่งบัลย์ดาบูอี  แหล่งโบราณคดีอาตาปูเอร์กา  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมอารังฆูเอซ  กลุ่มโบราณสถานสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแห่งอูเบดาและบาเอซา  สะพานบิซกายา  ประภาคารเฮอร์คิวลีส  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมแซร์ราดาตรามุนตานา  มรดกปรอท อัลมาเดนและอีดริยา (ร่วมกับประเทศสโลวีเนีย)  แหล่งดอลเมนแห่งอันเตเกรา  นครกาหลิบแห่งมะดีนะตุซซะฮ์รออ์  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมริสโกกาอิโดและภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกรันกานาเรีย  ปาเซโอเดลปราโดและบูเอนเรติโร ภูมิทัศน์แห่งศิลปะและวิทยาศาสตร์  แหล่งยุคก่อนประวัติศาสตร์มินอร์กาสมัยตาลาย็อต  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติการาโฆไน  อุทยานแห่งชาติดอญญานา  ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป  อุทยานแห่งชาติเตย์เด  |  |
| แบบผสม |  อิบิซา ความหลากหลายทางชีวภาพและวัฒนธรรม  ปีเรเน-มงแปร์ดูว์ (ร่วมกับประเทศฝรั่งเศส)  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
น้ำตกเอนเจล

| น้ำตกเอนเจล |
| --- | --- |
Salto Ángel Kerepakupai Vená
น้ำตกเอนเจล รัฐโบลิบาร์ เวเนซุเอลา
ที่ตั้งน้ำตกในเวเนซุเอลา
ที่ตั้ง: เอายันเตปุย, อุทยานแห่งชาติกาไนมา รัฐโบลิบาร์, เวเนซุเอลา
พิกัดภูมิศาสตร์: 5°58′03″N 62°32′08″W﻿ / ﻿5.96750°N 62.53556°W﻿ / 5.96750; -62.53556
ชนิด: Plunges
ความสูงทั้งหมด: 979 เมตร
จำนวนสายน้ำตก: 2
สายที่ยาวที่สุด: 807 เมตร
สูงเป็นอันดับที่ของโลก: 1
น้ำตกเอนเจล
น้ำตกเอนเจล (อังกฤษ: Angel Falls; สเปน: Salto Angel) เป็นน้ำตกที่ตั้งอยู่กลางป่าดงดิบในประเทศเวเนซุเอลา เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดในโลก โดยสูงกว่าน้ำตกไนแอการา ถึง 18 เท่า มีความสูงกว่า 979 เมตร ซึ่งผู้ที่จะเข้าชมน้ำตกสามารถเข้าไปโดยทางเรือและเครื่องบินเท่านั้น ซึ่งชื่อน้ำตกมาจากนักบินชาวอเมริกัน จิมมี เอนเจล ผู้ค้นพบน้ำตกเป็นคนแรก เมื่อ ค.ศ. 1935
น้ำตกแห่งนี้มีชื่อเรียกในภาษาเปมอน ภาษาของคนพื้นเมืองเวเนซุเอลาว่า "ปาราคุปา-เวนา" (Parakupa-vena แปลว่า น้ำที่ตกจากจุดที่สูงที่สุด) หรือ "เคเรปาคุปาอิ เมรู" (Kerepakupai merú แปลว่า น้ำตกแห่งสถานที่ที่ลึกที่สุด) หรือ "ชูรุน เมรู" (Churun-meru แปลว่า น้ำตกสายฟ้า)   เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ประธานาธิบดีฮูโก ชาเวซแห่งเวเนซุเอลาได้ประกาศเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการของน้ำตกนี้เป็นชื่อพื้นเมืองดั้งเดิม คือ เคเรปาคุปาอิ เมรู โดยให้เหตุผลว่า "น้ำตกนี้เป็นของชาวเวเนซุเอลามานานก่อนที่ชาวอเมริกัน จิมมี แองเจิล จะมาพบ"  น้ำตกนี้มีลักษณะประหลาดคือ น้ำไม่สามารถตกถึงพื้นได้ เนื่องจากความสูงของน้ำตกสูงมากทำให้กว่าน้ำตกถึงพื้นมันจะกลายเป็นหมอกไปซะก่อน ทำให้พื้นที่บริเวณนี้มีหมอกหนาปกคลุมตลอดเวลา
บลังกา ซัวเรซ

| บลังกา ซัวเรซ |
| --- | --- |
บลังกา (ซ้ายสุด) ณ เทศกาลภาพยนตร์กาน ปี ค.ศ. 2011
เกิด: บลังกา มาร์ติเนซ ซัวเรซ  (1988-10-21) 21 ตุลาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) มาดริด, สเปน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลส
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน
คู่รัก: ฆาบิเอร์ เปเรย์รา (พ.ศ. 2552–2554) มิเกล อังเฆล ซิลเบสเตร (พ.ศ. 2554–2557) ดานิ มาร์ติน (พ.ศ. 2557)
บลังกา ซัวเรซ (สเปน: Blanca Suárez, ชื่อเต็ม: บลังกา มาร์ติเนซ ซัวเรซ, Blanca Martínez Suárez) เป็นนักแสดงหญิงชาวสเปน ผลงานโดดเด่นได้แก่ ซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง เอลอินเตร์นาโด (พ.ศ. 2550–2553), เอลบาร์โก (พ.ศ. 2554–2556), เดอะสกินไอลิฟอิน (พ.ศ. 2554) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ทำให้บลังกาได้รับเสนอชื่อเข้ารับรางวัลโกยา ในหมวดหมู่นักแสดงหญิงดีเด่น และภาพยนตร์เรื่อง ไอม์โซเอกไซทิด (พ.ศ. 2556)
นอร์มา โนลัน

| นอร์มา โนลัน |
| --- | --- |
โนลัน ในปี ค.ศ. 1962
เกิด: นอร์มา เบอาตริซ โนลัน  (1938-04-22) 22 เมษายน ค.ศ. 1938 (86 ปี) เวนาโดตูเอร์โต, อาร์เจนตินา
เป็นที่รู้จักจาก: มิสอาร์เจนตินา 1962 นางงามจักรวาล 1962
ผู้ดำรงตำแหน่งการประกวดความงาม
สีผม: น้ำตาลเข้ม
สีตา: น้ำตาลเข้ม
รางวัล: มิสอาร์เจนตินา 1962 (ชนะเลิศ) นางงามจักรวาล 1962 (ชนะเลิศ)
นอร์มา เบอาตริซ โนลัน (สเปน: Norma Beatriz Nolan; เกิด 22 เมษายน ค.ศ. 1938) เป็นนางแบบและนางงามชาวอาร์เจนตินาที่ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล 1962 เธอมีเชื้อสายไอริชและอิตาลี
โนลันเป็นนางงามชาวอาร์เจนตินาคนแรกที่ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลที่จัดขึ้นในไมแอมีบีช รัฐฟลอริดา สหรัฐ โดยก่อนหน้านี้เธอได้รับตำแหน่งมิสอาร์เจนตินา 1962 และได้สวมมงกุฎจาก อาเดรียนา การ์เดียซาบัล ซึ่งเป็นรองอันดับ 2 ในการประกวดครั้งก่อน หลังจากหมดวาระนางงามจักรวาลเธอก็ได้เกษียณไปใช้ชีวิตส่วนตัว
แหล่งข้อมูล

Abc.gov.ar (ในภาษาสเปน)
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | นอร์มา โนลัน> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  มาร์เลเนอ ชมิท |  | นางงามจักรวาล  (1962) |  |  อีเอดา มาเรีย วาร์กัส |
| อาเดรียนา การ์เดียซาบัล |  | มิสอาร์เจนตินา  (1962) |  | โอลกา กาลุซซี |
ดาบินซอน ซันเชซ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ดาบินซอน ซันเชซ ลงเล่นให้กับโคลอมเบีย ในปี ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ดาบินซอน ซันเชซ มินา
วันเกิด:   (1996-06-12) 12 มิถุนายน ค.ศ. 1996 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  กาโลโต โคลอมเบีย
ส่วนสูง:  1.87 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ทอตนัมฮอตสเปอร์
หมายเลข:  6
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2013–2016 |  อัตเลติโกนาซิโอนัล |  26 |  (0) |
| 2016–2017 |  อายักซ์ |  32 |  (6) |
| 2017– |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |  124 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 2013 |  โคลอมเบีย รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |  2 |  (0) |
| 2014–2015 |  โคลอมเบีย รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี |  13 |  (0) |
| 2016 |  โคลอมเบีย โอลิมปิก |  2 |  (0) |
| 2016– |  โคลอมเบีย |  48 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21:29, 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22:08, 30 มีนาคม ค.ศ. 2022 (UTC)
ดาบินซอน ซันเชซ มินา (สเปน: Davinson Sánchez Mina; เกิดวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโคลอมเบีย ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์และทีมชาติโคลอมเบีย
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อัตเลติโกนาซิโอนัล | 2013 | กาเตโกริอาปริเมรา อา | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | — | — | 3 | 0 |
| อัตเลติโกนาซิโอนัล | 2014 | กาเตโกริอาปริเมรา อา | 2 | 0 | 2 | 0 | — | — | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 |
| อัตเลติโกนาซิโอนัล | 2015 | กาเตโกริอาปริเมรา อา | 7 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 0 | 0 | 8 | 0 |
| อัตเลติโกนาซิโอนัล | 2016 | กาเตโกริอาปริเมรา อา | 14 | 0 | 0 | 0 | — | — | 14 | 1 | 2 | 0 | 30 | 1 |
| อัตเลติโกนาซิโอนัล | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 26 | 0 | 3 | 0 | — | — | 14 | 1 | 2 | 0 | 45 | 1 |
| โยงอายักซ์ | 2016–17 | เอร์สเตอดีวีซี | 1 | 0 | — | — | — | — | — | — | — | — | 1 | 0 |
| อายักซ์ | 2016–17 | เอเรอดีวีซี | 32 | 6 | 0 | 0 | — | — | 12 | 0 | 0 | 0 | 43 | 6 |
| อายักซ์ | 2017–18 | เอเรอดีวีซี | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 1 | 0 | 0 | 2 | 1 |
| อายักซ์ | Total | Total | 33 | 6 | 0 | 0 | — | — | 14 | 1 | 0 | 0 | 47 | 7 |
| ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 2017–18 | พรีเมียร์ลีก | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 18 | 0 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 76 | 6 | 3 | 0 | 0 | 0 | 30 | 2 | 2 | 0 | 111 | 8 |
↑  ลงเล่นในโกปาลิเบร์ตาโดเรส
↑  ลงเล่นในซูเปร์ลิกาโกลอมเบียนา
↑  ลงเล่นในยูโรปาลีก
1 2  ลงเล่นในแชมเปียนส์ลีก