stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยังจิ๋ว
ตำแหน่งทางประวัติศาสตร์ > บันทึกในยฺหวี่ก้ง

ยฺหวี่ก้งบันทึกว่ายังจิ๋วตั้งอยู่ระหว่างหฺวายและทะเล ข่ง อานกั๋ว (มีบทบาทเมื่อศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล) อธิบายในช่างชูจฺว้าน (尚書傳) ว่าความในยฺหวี่ก้งมีความหมายว่ายังจิ๋วถูกขนาบด้วยแม่น้ำหฺวายทางเหนือและทะเลจีนใต้ทางใต้ ในประเทศจีนยุคปัจจุบัน พื้นที่ที่ครอบคลุมมณฑลยังจิ๋วในอดีตเทียบได้กับพื้นที่ของมณฑลเจียงซู, มณฑลอานฮุย (ภูมิภาคทางใต้ของแม่น้ำหฺวาย), นครเซี่ยงไฮ้, มณฑลเจ้อเจียง, มณฑลฝูเจี้ยน, มณฑลเจียงซี และบางส่วนของมณฑลหูเป่ย์, มณฑลหูหนาน และมณฑลกวางตุ้ง นครหยางโจวในมณฑลเจียงซูปัจจุบันอยู่อาณาเขตของมณฑลยังจิ๋ว (หยางโจว) ในยุคโบราณ อย่างไรก็ตามในยุคราชวงศ์หลัง ๆ มีการพิสูจน์ว่าช่างชูจฺว้านไม่ได้เขียนโดยข่ง อานกั๋ว ความน่าเชื่อถือของบันทึกนี้จึงลดลงอย่างมาก
ตำแหน่งทางประวัติศาสตร์ > บันทึกในโจวหลี่ และลฺหวี่ชื่อชุนชิว

โจวหลี่บันทึกว่า "ทางตะวันออกเฉียงใต้เรียกว่ายังจิ๋ว" จากความดังกล่าว มณฑลยังจิ๋วโบราณจะครอบคลุมทั่วทั้งภาคตะวันออกเฉียงใต้ของจีน พื้นที่ใหญ่กว่ายังจิ๋วที่ระบุในยฺหวี่ก้งและเอ๋อร์หย่า คำจำกัดความนี้ยังคลุมเครือมากกว่าสองบันทึกแรกเพราะไม่แน่ชัดว่านครหยางโจวในมณฑลเจียงซูปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของมณฑลยังจิ๋ว (หยางโจว) ในยุคโบราณหรือไม่ ความถูกต้องของโจวหลี่จึงเป็นที่กังขาเช่นกัน ในลฺหวี่ชื่อชุนชิวมีการระบุคล้ายคลึงกันว่า "ทางตะวันออกเฉียงใต้คือยังจิ๋ว"
บรรณานุกรม

(ไม่ทราบผู้เขียน). ชุนชิวยฺเหวียนมิ่งเปา (春秋元命苞).
(ไม่ทราบผู้เขียน). เอ๋อร์หย่า.
(ผู้เขียนไม่แน่ชัด). ช่างชู.
(ผู้เขียนไม่แน่ชัด). ชือจิง.
กัว ผู. เอ๋อร์หย่าจู้ (อรรถาธิบายเอ๋อร์หย่า).
จี ต้าน และคณะ. โจวหลี่.
หลี่ โต้ว (李斗). หยางโจวฮฺว่าฟ่างลู่ (揚州畫舫錄).
หลิว ซี (劉熙). ชื่อหมิง.
ลฺหวี่ ปู้เหวย์ และคณะ. ลฺหวี่ชื่อชุนชิว.
เฉิ่น คั่ว. เมิ่งซีปี่ถาน
ซุน อี๋ร่าง. โจวหลี่เจิ่งอี้ (周禮正義).
แหล่งข้อมูลอื่น

Illustrated Album of Yangzhou Prefecture from 1573–1620
| ด ค กมณฑล (โจว) และเมือง (จฺวิ้น) ของราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 140) |
| --- | --- | --- |
| ซือลี่ |  โห้หล้ำ (เหอหนาน)  โห้ลาย (เหอเน่ย)  ฮอตั๋ง (เหอตง)  หงหนง (ฮองหลง)  เกงเตียว (จิงเจ้า)  จั่วผิงอี้  โย่วฝูเฟิง  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| อิจิ๋ว (ยฺหวีโจว) |  เองฉวน (อิ่งชฺวาน)  ยีหลำ (หรู่หนาน)  เหลียงกั๋ว  ไพก๊ก (เพ่ย์กั๋ว)  เฉินจฺวิ้น  หลู่จฺวิ้น  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| กิจิ๋ว (จี้โจว) |  เว่ย์จฺวิ้น  กิลกกุ๋น (จฺวี้ลู่)  เสียงสัน (ฉางชาน)  จงชาน  ซินตู  โฮกั้น (เหอเจียน)  ชิงเหอ  หานตาน  ปุดไฮ (ปั๋วไห่)  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| กุนจิ๋ว (เหยี่ยนโจว) |  ตันลิว (เฉินหลิว)  ตองกุ๋น (ตงจฺวิ้น)  ตังเป๋ง (ตงผิง)  เริ่นเฉิง  ไทสัน (ไท่ชาน)  เจปัก (จี้เป่ย์)  ซันหยง (ชานหยาง)  เจหิม (จี้อิน)  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| ชีจิ๋ว (สฺวีโจว) |  ตองไฮ (ตงไห่)  ลงเสีย (หลางหยา)  เพ้งเสีย (เผิงเฉิง)  กองเหลง (กว่างหลิง)  หลินหฺวาย  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เฉงจิ๋ว (ชิงโจว) |  เจลำ (จี้หนาน)  เพงงวนก๋วน (ผิงยฺเหวียน)  เล่ออาน  ปักไฮ (เป๋ยไห่)  ตงหลาย  ฉีจฺวิ้น  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เกงจิ๋ว (จิงโจว) |  ลำหยง (หนานหยาง)  ลำกุ๋น (หนานจฺวิ้น)  กังแฮ (เจียงเซี่ย)  เลงเหลง (หลิงหลิง)  ฮุยเอี๋ยง (กุ้ยหยาง)  บุเหลง (อู่หลิง)  เตียงสา (ฉางชา)  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| ยังจิ๋ว (หยางโจว) |  กิวกั๋ง (จิ่วเจียง)  ตันเอี๋ยง (ตานหยาง)  โลกั๋ง (หลูเจียง)  ห้วยเข (ไคว่จี)  ง่อกุ๋น (อู๋จฺวิ้น)  อิเจี๋ยง (ยฺวี่จาง)  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เอ๊กจิ๋ว (อี้โจว) |  ฮันต๋ง (ฮั่นจง)  ปากุ๋น (ปาจฺวิ้น)  ก๋งฮาน (กว่างฮั่น)  สู่จฺวิ้น  เจี้ยนเว่ย์  โคกุ้น (จางเคอ)  อวดจุ้น (เยฺว่ซี)  เอ๊กจิ๋ว (อี้โจว)  เองเฉียง (หย่งชาง)  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เลียงจิ๋ว (เหลียงโจว) |  หลงเส (หล่งซี)  ฮันหยง (ฮั่นหยาง)  ปูเต๋า (อู่ตู)  กิมเสีย (จินเฉิง)  ฮันเต๋ง (อานติ้ง)  อู่เวย์  จางเย่  จิ่วเฉฺวียน  ตุนหฺวาง  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เป๊งจิ๋ว (ปิ้งโจว) |  เสียงต๋ง (ช่างต่าง)  ไท่ยฺเหวียน  ซีเหอ  ยฺหวินจง  ติ้งเซียง  เยี่ยนเหมิน  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| ชั่วฟาง |  ชั่วฟาง  อู่ยฺเหวียน  ช่างจฺวิ้น  ซีเหอ  เป่ย์ตี้  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| อิวจิ๋ว (โยวโจว) |  ตุ้นก้วน (จัวจฺวิ้น)  กว่างหยาง  ไตกุ๋น (ไต้จฺวิ้น)  ช่างกู่  ยีหยง (ยฺหวีหยาง)  ปักเป๋ง (โย่วเป่ย์ผิง)  เลียวไส (เหลียวซี)  เลียวตั๋ง (เหลียวตง)  เสฺวียนถู  เล่อล่าง  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เกาจิ๋ว (เจียวโจว) |  หนานไห่  ซังงาว (ชางอู่)  ยวี่หลิน  เหอผู่  เกาจี (เจี๋ยวจื่อ)  จิ่วเจิน  รื่อหนาน  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
รายชื่อเต็ม (202 ก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 220)
มณฑลจีนช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก, ค.ศ. 189
มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง

| --- | --- |
มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง
หน้าปกดีวีดี Minami-ke: Okawari
みなみけ
ชื่อภาษาอังกฤษ: Minami-ke
แนว: ตลก, ชีวิตประจำวัน
มังงะ
เขียนโดย: ซากุระบะ โคฮารุ
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ (ออกล่าสุด เมษายน 2556)    บูรพัฒน์
อนิเมะ
กำกับโดย: มาซาฮิโกะ โอตะ
สตูดิโอ:  โดมุ
อนิเมะ
Minami-ke: Okawari
กำกับโดย: นาโอโตะ โฮโซดะ
สตูดิโอ:  Asread
อนิเมะ
Minami-ke: Okaeri
กำกับโดย: เค โออิคาวะ
สตูดิโอ:  Asread
อนิเมะ
Minami-ke: Betsubara
กำกับโดย: เค โออิคาวะ
สตูดิโอ:  Asread
อนิเมะ
Minami-ke: Omakase
กำกับโดย: คาวะงุจิ เคย์อิจิโระ
สตูดิโอ:  Feel
อนิเมะ
Minami-ke: Tadaima
กำกับโดย: คาวะงุจิ เคย์อิจิโระ
สตูดิโอ:  Feel
มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง (ญี่ปุ่น: みなみけ; โรมาจิ: Minami-ke) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวตลก เกี่ยวกับชีวิตประจำวัน (slice of life comedy)  ที่เขียนโดย ซากุราบะ โคฮารุ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Young Magazine ในปี พ.ศ. 2547
เนื้อเรื่อง

มินามิ-เกะ เป็นเรื่องของพี่น้องสามสาว สกุลมินามิ มีชื่อว่า "ฮารุกะ คานะ" และ "จิอากิ" อาศัยอยู่ด้วยกันเพียงสามคนในอพาร์ทเมนต์ โดยนานๆ จะมีญาติผู้ใหญ่ ชื่อนายทาเครุ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้อง แวะมาดูแลสักที เรื่องราวส่วนใหญ่ของมินามิ-เกะ จะเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน ทั้งที่บ้านและที่โรงเรียนของสามสาวมินามิ
ผลิตภัณฑ์ > มังงะ

มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง ได้จัดทำเป็นมังงะ โดย ซากุระบะ โคฮารุ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Young Magazine ในช่วงปี 2547 และ โคดันฉะ ได้ออกหนังสือรวมเล่มมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2547 เป็นต้นมา รวมถึงปัจจุบันมีอยู่ 10 เล่ม และจะมีของแถมร่วมกันกับหนังสือรวมเล่มที่เป็นรุ่นลิมิต ได้แก่ เล่มที่ 6 แถมมาพร้อมกับ DVD OVA มินามิเกะ : ความหลากหลายของดอกกุหลาบ , เล่มที่ 8 และ 9 แถมมาพร้อมกับ ดราม่าซีดี เป็นต้น
ในประเทศไทย ผู้ได้รับลิขสิทธิ์ให้ตีพิมพ์และเผยแพร่ คือ บูรพัฒน์ โดยปัจจุบันวางจำหน่ายในประเทศไทยแล้วจำนวน 10 เล่ม
ผลิตภัณฑ์ > อนิเมะ

บทความหลัก: รายชื่อตอนในมินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง
มินามิเกะ ได้ถูกทำเป็นอนิเมะ 4 ภาค และ โอวีเอ จำนวน 2 ภาค จาก 3 สตูดิโอ ได้แก่ สตูดิโอ โดมุ (มินามิ-เกะ) Asread (มินามิ-เกะ : ขออีกชาม , มินามิ-เกะ : ยินดีต้อนรับกลับมา และ มินามิ-เกะ : ความหลากหลายของดอกกุหลาบ ) และ Feel (มินามิ-เกะ : ขอโทษที่ให้รอ , มินามิ-เกะ : กลับมาแล้ว)  ซึ่งมีรายละเอียดดังตารางด้านล่าง
| # | ชื่ออนิเมะ | ประเภท | ช่วงที่ฉาย   วันวางจำหน่าย | เพลงเปิด | เพลงปิด | เพลงประกอบ   ในเรื่อง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | มินามิ-เกะ   ญี่ปุ่น: みなみけ; โรมาจิ: Minami-ke | ทีวีซีรีส์ | 7 ตุลาคม - 30 ธันวาคม 2550 | Keikenchi Jōshōchū   ญี่ปุ่น: 経験値上昇中☆   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ  | Colorful Days   ญี่ปุ่น: カラフルDAYS   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ | - |
| 2. | มินามิ-เกะ : ขออีกชาม    ญี่ปุ่น: みなみけ:おかわり; โรมาจิ: Minami-ke : Okawari | ทีวีซีรีส์ | 6 มกราคม - 30 มีนาคม 2551 | Kokoro no Tsubasa   ญี่ปุ่น: ココロノツバサ   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ  | Sono Koe ga Kiki Takute   ญี่ปุ่น: その声が聞きたくて   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ  | - |
| 3. | มินามิ-เกะ : ยินดีต้อนรับกลับมา    ญี่ปุ่น: みなみけ:おかえり; โรมาจิ: Minami-ke : Okaeri | ทีวีซีรีส์ | 4 มกราคม - 29 มีนาคม 2552 | Keikenchi Soku Jōjō   ญี่ปุ่น: 経験値速上々↑↑   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ  | Zettai Colorful Sengen   ญี่ปุ่น: 絶対カラフル宣言   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ | - |
| 4. | มินามิ-เกะ : ความหลากหลายของกุหลาบ   ญี่ปุ่น: みなみけ べつばら; โรมาจิ:  Minami-ke : Betsubara | โอวีเอ   แถมพร้อมกับ   หนังสือมังงะเล่ม 6   (รุ่นลิมิต) | 23 มิถุนายน 2552 | Shunkashuutou Fuesuteibaru♪   ญี่ปุ่น: 春夏秋冬フェスティバル♪   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ  | Arigatou Sankyu   ญี่ปุ่น: ありがとうサンキュ   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ | - |
| 5. | มินามิ-เกะ : ขอโทษที่ให้รอ   ญี่ปุ่น: みなみけ　おまかせ; โรมาจิ: Minami-ke : Omatase | โอวีเอ   แถมพร้อมกับ   หนังสือมังงะเล่ม 10   (รุ่นลิมิต) | 5 ตุลาคม 2555 | Shunkashuutou Fuesuteibaru♪   ญี่ปุ่น: 春夏秋冬フェスティバル♪   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ  | Arigatou Sankyu   ญี่ปุ่น: ありがとうサンキュ   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ | - |
| 6. | มินามิ-เกะ : กลับมาแล้ว   ญี่ปุ่น: みなみけ　ただいま; โรมาจิ: Minami-ke : Tadaima | ทีวีซีรีส์ | 6 มกราคม - 30 มีนาคม 2556 | Shiawase☆High Tension↑↑    ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ  | Kyūsekkin Lucky DAYS   ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ  | BBQ no Uta   ญี่ปุ่น: BBQの歌   ขับร้องโดย   ไดสุเกะ โอโนะ (ในตอน 8)  |
| 6. | มินามิ-เกะ : กลับมาแล้ว   ญี่ปุ่น: みなみけ　ただいま; โรมาจิ: Minami-ke : Tadaima | ทีวีซีรีส์ | 6 มกราคม - 30 มีนาคม 2556 | Shiawase☆High Tension↑↑    ขับร้องโดย   รินะ ซาโต, มารินะ อิโนอุเอะ , มิโนริ จิฮาระ  | Christmas no Yoru   ญี่ปุ่น: クリスマスの夜   ขับร้องโดย   ไดสุเกะ โอโนะ (เฉพาะตอน 11)  | Let's Oyasai   ญี่ปุ่น: レッツお野菜   ขับร้องโดย   ไดสุเกะ โอโนะ และ มิโนริ จิฮาระ  (ในตอน 8)   |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของมังงะ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะภาคแรก (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะภาคที่สอง (Minami-ke Okawari) official website (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของ Minami-ke โดยทีวีโตเกียว (ญี่ปุ่น)
Minami-ke จากสารานุกรมอนิเมะนิวส์เน็ตเวิร์ก (อังกฤษ)
| ด ค กการ์ตูนซีรีส์ในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ลงใน ยังแมกกาซีนรายสัปดาห์ |
| --- | --- |
 มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง  Kenka Kagyō  เกาะกระหายเลือด ฝ่า 48 วันโลกวิกฤติ  1-nichi Gaishutsuroku Hanchō  Seven Shakespeares: Non Sanz Droict [หยุดชั่วคราว]  พาราเรล พาราไดส์  ไหงมาอยู่นี่ครับ คุณครู!? [หยุดชั่วคราว]  ไคจิ กลโกงเกมมรณะ: 24 Oku Dasshutsu-hen  เอ็มเอฟโกสต์  อันเดอร์นินจา  กับเธอและสายฝน  วันจันทร์คือวันดึ๋งดึ๋ง  แมนจู ดินแดนแห่งฝิ่น  ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว  Zeikin de Katta Hon  Yani Neko 
Website: magazine.yanmaga.jp/ym/
| ด ค กฟีล |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Jinki: Extend (พ.ศ. 2548)  Futakoi Alternative (พ.ศ. 2548)  Da Capo: Second Season (พ.ศ. 2548)  Otoboku: Maidens Are Falling For Me! (พ.ศ. 2549)  Nagasarete Airantō (พ.ศ. 2550)  Da Capo II (พ.ศ. 2550)  Da Capo II: Second Season (พ.ศ. 2551)  Corpse Princess: Aka (พ.ศ. 2551)  Corpse Princess: Kuro (พ.ศ. 2552)  Kanamemo (พ.ศ. 2552)  Kiss×sis (พ.ศ. 2553)  ฤดูร้อนอ้อนรัก (พ.ศ. 2553)  Fortune Arterial: Akai Yakusoku (พ.ศ. 2553)  ฉันนี่ล่ะพ่อบ้าน! (พ.ศ. 2554)  Listen to Me, Girls. I Am Your Father! (พ.ศ. 2555)  So, I Can't Play H! (พ.ศ. 2555)  มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง: Tadaima (พ.ศ. 2556)  กรุ๊ปเลือดบอกนิสัยฮาได้ใจ (พ.ศ. 2556–2559)  เอาท์เบรก คอมปานี (พ.ศ. 2556)  Locodol (พ.ศ. 2557)  จินเซย์ (พ.ศ. 2557)  In Search of the Lost Future (พ.ศ. 2557)  กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด ภาคที่ 2 (พ.ศ. 2558)  Bikini Warriors (พ.ศ. 2558)  Suzakinishi the Animation (พ.ศ. 2558)  Makura no Danshi (พ.ศ. 2558)  โคตรเกรียนเซียนขนม (พ.ศ. 2559)  Please Tell Me! Galko-chan (พ.ศ. 2559)  This Art Club Has a Problem! (พ.ศ. 2559)  จันทร์เจ้าเราสอง (พ.ศ. 2560)  คู่หูยากูซ่าเด็กสาวพลังจิต (พ.ศ. 2561)  Island (พ.ศ. 2561)  YU-NO: A Girl Who Chants Love at the Bound of this World (พ.ศ. 2562)  กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด ภาคจบ (พ.ศ. 2563)  Dropout Idol Fruit Tart (พ.ศ. 2563)  ย้อนเวลา รีเมคชีวิต (พ.ศ. 2564)  ยากูซ่าพี่เลี้ยงเด็ก (พ.ศ. 2565)  ห้องเรียนจารชน (พ.ศ. 2566) 
โอวีเอ:  Strait Jacket (พ.ศ. 2550–พ.ศ. 2551)  Kiss×sis (พ.ศ. 2551–พ.ศ. 2558)  Fortune Arterial: Akai Yakusoku (พ.ศ. 2554)  Listen to Me, Girls. I Am Your Father! (พ.ศ. 2555–2558)  มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง: Omatase (พ.ศ. 2555)  So, I Can't Play H! (พ.ศ. 2556)  มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง: Natsuyasumi (พ.ศ. 2556)  Locodol (พ.ศ. 2557–2559)  กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด ภาคที่ 2 OVA (พ.ศ. 2559)  Bikini Warriors (พ.ศ. 2559–2561)  Please Tell Me! Galko-chan (พ.ศ. 2560) 
โอเอ็นเอ:  Augmented Reality Girls Trinary (พ.ศ. 2560) 
 หมวดหมู่
พันธุ์กล้วย

กล้วยที่เรานิยมรับประทานกันทั่วไปเป็นพันธุ์กล้วย (banana cultivars) ที่มีต้นกำเนิดจากกล้วยชนิดป่า (wild banana species) ในวงศ์กล้วย Musaceae และสกุลกล้วย Musa
ในภาษาอังกฤษ บางครั้งเรียกพันธุ์กล้วยที่นำมารับประทานเป็นผลไม้ว่า dessert banana และเรียกพันธุ์กล้วยที่มีแป้งมาก ซึ่งนิยมทำให้สุกด้วยความร้อนก่อนรับประทานว่า cooking banana ในบางแห่งเรียกกล้วย 2 กลุ่มพันธุ์ที่มีลักษณะต่างกันว่า กล้วย (bananas) และกล้าย (plantains) สำหรับการใช้คำว่า กล้วยรับประทานได้ (edible banana) อาจไม่ถูกต้องนัก เนื่องจากกล้วยทั้งหมดรับประทานได้ ทั้งต้นและผล เพียงแต่กล้วยป่าอาจมียางมาก ส่วนต่างๆ ของต้นอาจมีรสขม ผลมีเปลือกหนา ฝาด เนื้อน้อย และเมล็ดมาก จึงไม่นิยมนำมารับประทาน
กล้วยพันธุ์ต่างๆ ที่คนนำมาปลูก ให้ผลมีเนื้อ และไม่มีเมล็ด เนื่องมาจากการเกิดผลลม (parthenocarpy) การเป็นโพลิพลอยด์ (polyploid) และเป็นลูกผสม (hybridity) ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นลูกผสมข้ามชนิดหรือชนิดย่อย (interspecific or intersubspecific hybrids) ทำให้ไม่ติดเมล็ด หรือเมล็ดฝ่อ กล้วยไม่มีเมล็ดมีทั้งที่มีโครโมโซม 2 ชุด (diploids) เช่น กล้วยไข่ กล้วยเล็บมือนาง และที่มีโครโมโซม 3 ชุด เช่น กล้วยน้ำว้า กล้วยหอม
เชื่อกันว่ากล้วยป่าที่เป็นพ่อแม่ของพันธุ์กล้วยไม่มีเมล็ดเกือบทั้งหมดมี 2 ชนิด ได้แก่ กล้วยป่า Musa acuminata และกล้วยตานี Musa balbisiana กล้วยป่ากระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป ทางใต้ของจีน จนถึงบอร์เนียว และกล้วยตานีพบตามธรรมชาติทางตะวันออกของอินเดีย ตอนใต้ของจีน และทางเหนือของไทย และมีการนำไปปลูกในหมู่เกาะแปซิฟิกโดยนักเดินเรือ ตั้งแต่สมัยหินใหม่ เมื่อหลายพันปีที่แล้ว การผสมตามธรรมชาติน่าจะเกิดขึ้นในหมู่เกาะแปซิฟิก และมีการนำลูกผสมกลับเข้ามาปลูกแพร่หลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อินเดีย รวมทั้งในอัฟริกาในภายหลัง รวมทั้งเกิดการกลายเพิ่ม ทำให้เกิดพันธุ์กล้วยหลากหลาย กล้วยพันธุ์ปลูกทั้งหมด ขยายพันธุ์ด้วยการแยกหน่อ เนื่องจากไม่มีเมล็ด
การจัดกลุ่มโดยใช้ระบบจีโนม คิดค้นโดย เออเนสต์ อี. ชีสแมน (Ernest E. Cheesman), นอร์แมน ซิมมอนด์ (Norman Simmonds), และ เคนเน็ต เชปเฟิร์ด (Kenneth Shepherd) เมื่อปี ค.ศ. 1955 และมีการปรับปรุงการจัดกลุ่มโดย ดร. ณรงค์ โฉมเฉลา และ ศาสตราจารย์เบญจมาศ ศิลาย้อย ในปี ค.ศ. 1984
ในการจำแนกกลุ่มพันธุ์กล้วยเป็น A หรือ B ใช้การนับจำนวนชุดโครโมโซม ร่วมกับลักษณะสัณฐานวิทยา 15 ลักษณะ เช่น ฐานใบ รูปร่างปลี หากมีลักษณะคล้ายกับกล้วยป่า Musa acuminata เรียกว่ากลุ่มจีโนม A หากคล้ายกล้วยตานี Musa balbisiana เรียกว่ากลุ่มจีโนม B
สำหรับกล้วยในประเทศไทย คาดว่ามีมากกว่า 100 พันธุ์ แต่เนื่องจากมีความหลากหลายจากการกลายที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติในแปลงปลูกของเกษตรกร จึงอาจมีชื่อเรียกแตกต่างไปตามพื้นที่
กลุ่ม AA

กล้วยในกลุ่มนี้มีโครโมโซม 2 ชุด มีขนาดเล็ก รสหวาน กลิ่นหอม รับประทานสด ได้แก่
กล้วยไข่
กล้วยเล็บมือนาง
กล้วยหอมจันทร์
กล้วยไข่ทองร่วง
กล้วยไข่จีน
กล้วยน้ำนม
กล้วยไล
กล้วยสา
กล้วยหอมจำปา
กล้วยทองกาบดำ
กลุ่ม AAA

กล้วยกลุ่มนี้มีจำนวนโครโมโซม 3 ชุด ผลจึงมีขนาดใหญ่กว่ากลุ่มแรก รูปร่างผลเรียวยาว มีเนื้อนุ่ม รสหวาน กลิ่นหอม รับประทานสด ได้แก่
กล้วยหอมทอง
กล้วยนาก
กล้วยครั่ง
กล้วยหอมเขียว
กล้วยกุ้งเขียว
กล้วยหอมแม้ว
กล้วยไข่พระตะบอง
กล้วยคลองจัง
กลุ่ม AAAA

Musa acuminata โครโมโซม 4 ชุด
Bodles Altafort banana
Golden Beauty banana
กลุ่ม AAAB

Atan banana
Goldfinger banana
กลุ่ม AAB

กล้วยกลุ่มนี้มีความหลากหลาย กลุ่มกล้วย AAB dessert banana เมื่อผลสุกมีรสหวาน แป้งน้อยกว่ากลุ่ม ABB ได้แก่
กล้วยน้ำ
กล้วยน้ำฝาด
กล้วยนมสวรรค์
กล้วยนิ้วมือนาง
กล้วยไข่โบราณ
กล้วยทองเดช
กล้วยศรีนวล
กล้วยขม
กล้วยนมสาว
แต่มีกล้วยกลุ่ม AAB  บางพันธุ์ที่มีความคล้ายกับ ABB กล่าวคือ เนื้อจะค่อนข้างแข็ง  มีแป้งมาก  เมื่อสุกเนื้อไม่นุ่ม  ทั้งนี้อาจได้รับเชื้อพันธุกรรมของกล้วยป่าที่ต่างชนิดย่อยกัน  จึงทำให้ลักษณะต่างกัน  กล้วยในกลุ่มนี้เรียกว่า plantain หรือ กลุ่มย่อยกล้าย หรือกล้ายแท้ ซึ่งเมื่อทำให้สุกโดยการต้ม ปิ้ง เผา แป้งจะเป็นน้ำตาล กลายเป็นน้ำหวานภายในผล ได้แก่
กล้าย
กล้วยงาช้าง
กล้วยนิ้วจระเข้
กล้วยหิน
กล้วยพม่าแหกคุก
กลุ่ม AABB

กล้วยกลุ่มนี้มีจำนวนโครโมโซมเพิ่มขึ้นเป็น 4 เท่า ผลจึงมีขนาดใหญ่
Kalamagol banana
Pisang Awak (Ducasse banana)
กลุ่ม AB

Ney Poovan banana
กลุ่ม ABB

กล้วยกลุ่มนี้มีแป้งมาก ขนาดผลใหญ่  ไม่นิยมรับประทานสด  เพราะเมื่อสุกรสไม่หวานมาก  บางครั้งมีรสฝาด  เมื่อนำมาต้ม  ปิ้ง  ย่าง  และเชื่อม  จะทำให้รสชาติดีขึ้น ได้แก่
กล้วยหักมุกเขียว
กล้วยหักมุกนวล
กล้วยเปลือกหนา
กล้วยส้ม
กล้วยนางพญา
กล้วยนมหมี
กล้วยน้ำว้า
กลุ่ม ABBB

กล้วยในกลุ่มนี้มีแป้งมาก  และมีอยู่พันธุ์เดียวคือ  กล้วยเทพรส หรือกล้วยทิพรส  ผลมีขนาดใหญ่มาก บางครั้งมีดอกเพศผู้หรือปลี  หากไม่มีดอกเพศผู้  จะไม่เห็นปลี  และมีผลขนาดใหญ่  ถ้ามีดอกเพศผู้  ผลจะมีขนาดเล็กกว่า  มีหลายหวีและหลายผล  การมีปลีและไม่มีปลีนี้เกิดจากการกลายพันธุ์แบบกลับไปกลับมาได้  ดังนั้นจะเห็นว่าในกอเดียวกันอาจมีทั้งกล้วยเทพรสมีปลี และไม่มีปลี  หรือบางครั้งมี  2 - 3 ปลี  ในสมัยโบราณเรียกกล้วยเทพรสที่มีปลีว่า กล้วยทิพรส กล้วยเทพรสที่สุกงอมจะหวาน  เมื่อนำไปต้มมีรสฝาด อย่างไรก็ตาม จากการตรวจสอบจำนวนโครโมโซมโดยใช้วิธี Flow Cytometry พบว่ากล้วยเทพรส หรือทิพรส มีจำนวนโครโมโซม 3 ชุด และจัดเป็นกลุ่ม ABB
กลุ่ม BB

กล้วยตานีที่มีโครโมโซม 2 ชุด   รับประทานผลอ่อนได้   โดยนำมาใส่แกงเผ็ด  ทำส้มตำ ไม่นิยมรับประทานผลแก่  เพราะมีเมล็ดมาก  ส่วนใหญ่รับประทานปลีและหยวก
กลุ่ม BBB

กล้วยในกลุ่มนี้เกิดจากกล้วยตานีมีโครโมโซม 3 ชุด  เนื้อไม่ค่อยนุ่ม  ประกอบด้วยแป้งมาก เมื่อสุกก็ยังมีแป้งมาก ไม่ค่อยหวาน ขนาดผลใหญ่  เมื่อนำมาทำให้สุกด้วยความร้อน จะทำให้รสชาติดีขึ้น เนื้อเหนียวนุ่ม เช่น
กล้วยเล็บช้างกุด
ดูเพิ่ม

กล้วย
Musa
Musa acuminata
Musa balbisiana
กล้าย
ยูบาริ

ยูบาริ (ญี่ปุ่น: 夕張市; โรมาจิ: Yūbari-shi) เป็นนครในกิ่งจังหวัดโซราจิ ของจังหวัดฮกไกโด ในประเทศญี่ปุ่น มีครัวเรือนทั้งสิ้น 5,789 ครัวเรือน และตัวเมืองทอดยาวไปตามหุบเขาราว 25 กิโลเมตร นครยูบาริเคยมีจำนวนประชากรสูงสุดที่ 116,908 คน ณ สิ้นเดือนเมษายน ค.ศ. 1961
เมืองนี้มีชื่อเสียงจากผลิตผลเมลอนยูบาริและเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติแฟนทาสติกยูบาริ ใน ค.ศ. 2006
ประวัติ

นครยูบาริจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1943 จากเมืองเหมืองถ่านหิน ซึ่งในช่วงที่เหมืองมีการดำเงินงานมากที่สุดนั้น มีแรงงานมากกว่า 120,000 คน ซึ่งต่อมาเหมืองก็ได้ปิดกิจการลง ใน ค.ศ. 1980 จึงมีความพยายามในการเปลี่ยนฐานเศรษฐกิจจากอุตสาหกรรมถ่านหินมาเป็นอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว เงินอุดหนุนจำนวนมากถูกอัดฉีดโดยรัฐบาลรวมถึงการกู้ยืมเงินเพื่อลงทุนในด้วยอสังหาริมทรัพย์และการท่องเที่ยว แต่นักท่องเที่ยวก็ยังคงมีจำนวนน้อยมาก
ใน ค.ศ. 2007 เมืองยูบาริตกเป็นข่าวจากการล้มละลายและปฏิเสธรัฐบาลกลางสำหรับความช่วยเหลือ บริการต่าง ๆ ในเมืองถูกตัดขาดอย่างรุนแรง จากวิกฤติครั้งนี้ทำให้มีการขายสวนสนุกและพิพิธภัณฑ์ อย่างไรก็ตาม สวนสนุกก็ถูกรื้อถอนทำลายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 การที่ข้าราชการและพนักงานของรัฐราวครึ่งหนึ่งลาออก เป็นส่วนหนึ่งของความพยายามที่จะปรับปรุงสถานการณ์การคลังของท้องถิ่น โดยที่เจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่ออกมากล่าวว่าพวกเขา "รู้สึกไม่มีความรับผิดชอบ" สำหรับปัญหาทางการเงินของเมือง
ข้อมูลเพิ่มเติม

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Yubari, Hokkaido
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
สมาคมการท่องเที่ยวยูบาริ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ราชวาฑา

| ราชวาฑา |
| --- | --- |
ด้านหน้าของราชวาฑา
ที่ตั้งภายในรัฐมัธยประเทศ
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พระราชวังแบบมราฐา
สถาปัตยกรรม: อินโด-ซาราเซนและมราฐา
ที่ตั้ง: อินเทาร์ ประเทศอินเดีย
ระดับความสูง: 553 m (1,814 ft)
แล้วเสร็จ: 1766
ปรับปรุง: 2007
ลูกค้า: โหลการ์
ราชวาฑา (เทวนาครี: राजवाड़ा) เป็นพระราชวังเก่าแก่ในเมืองอินเทาร์ รัฐมัธยประเทศ สร้างขึ้นโดยบรรดาโหลการ์แห่งจักรวรรดิมราฐา มีความสูงเจ็ดชั้นและสร้างด้วยสถาปัตยกรรมที่แสดงถึงฝีมือการช่างของชาวมราฐา
ดูเพิ่ม

พระราชวังลาลบาฆ
มานิกบาฆ
เยศวันต์คลับ
วังใหม่ที่โกลหปุระ
วังลักษมีวิลาศ (วโฑทรา)
วังไชวิลาศ
ศานิวรวาฑา
ตันชวูรมราฐา
นรรมาทโกถี
ร็อคแมน X3

| ร็อคแมน X3 |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: แคปคอม
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม 
อำนวยการผลิต: Tokuro Fujiwara 
ออกแบบ: โปรดิวเซอร์ Tokuro Fujiwara
ศิลปิน: Keiji Inafune
แต่งเพลง: Kinuyo Yamashita 
ชุด: ร็อคแมน 
เครื่องเล่น: SNES, PlayStation, Sega Saturn, PC
วางจำหน่าย:   PlayStation, Saturn JP/EU: April 26, 1996  PC NA/EU: 1997
แนว: Platformer
รูปแบบ: Single player
ร็อคแมน X3 (ญี่ปุ่น: ロックマンX3; โรมาจิ: Rokkuman Ekkusu Suri) หรือ เมกาแมน X3 (Mega Man X3) เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 3 ของซีรีส์ร็อคแมน X โดยวางจำหน่ายในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1995 ที่ประเทศญี่ปุ่น และวางจำหน่ายในต่างประเทศเมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1996 ที่สหรัฐอเมริกา และวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1996 ที่ทวีปยุโรป วางจำหน่ายในเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมและเป็นเกมสุดท้ายของซีรีส์ร็อคแมน X ที่ลงในเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม ในปีต่อมาได้จัดจำหน่ายอีกครั้งในเครื่องเล่นเกม เพลย์สเตชัน และ เซกา แซทเทิร์น เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1996 แต่ภายหลังได้มีการจัดจำหน่ายอีกครั้งบนระบบปฏิบัติการวินโดวส์อีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1997
มุลิลา

ภาพแมวมุลิลาจากสมุดข่อยโบราณ
แมวมุลิลา เป็นแมวไทยขนสีดำ ขนเรียบเป็นมัน แต่บริเวณสองหูเป็นสีขาว นัยน์ตาสีเหลืองราวกลีบดอกเบญจมาศ แมวชนิดนี้ตำราว่าให้เลี้ยงได้เฉพาะพระสงฆ์ ไม่ควรเลี้ยงตามบ้านเหตุผลนั้นคงเป็นเพราะบทกวีที่ว่า "หนึ่งด่างสองหูโดยหมาย ตำราท่านทาย ว่าควรจะเลี้ยงแต่สงฆ์ เล่าเรียนสิ่งใดมั่นคง มิได้ลืมหลงสำเร็จดังความปรารถนา" กล่าวกันว่าพระสงฆ์ควรจะเลี้ยงแมวมุลิลา เพื่อช่วยให้มีจิตใจตั้งมั่นในการเล่าเรียนไม่ออกนอกลู่นอกทาง หูสีขาวของแมวเปรียบดังหูทิพย์ ส่งเสริมให้นักปราชญ์หรือพระสงฆ์สามารถศึกษาพระธรรมหรือเล่าเรียนสำเร็จตามปรารถนา
บทกวีที่เกี่ยวข้องกับแมวมุลิลา

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| มุลิลาปรากฏแจ้ง |  | นามสมาน |
| ใบโสตสองเสวตรปาน |  | ปักล้วน |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ศรีตาผกาบาน |  | เบญจมาศ เหลืองนา |
| หางสุดโลมดำถ้วน |  | บาทพื้นกายเศียร |
แหล่งข้อมูลอื่น

มุลิลา เก็บถาวร 2016-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสายพันธุ์แมวไทย |
| --- | --- | --- |
| แมวให้คุณ | กรอบแว่น • กระจอก • การเวก • เก้าแต้ม • โกนจา • จตุบท • แซมเสวตร • นิลจักร • นิลรัตน์ • ปัดเสวตร • มาเลศ • มุลิลา • รัตนกำพล • วิเชียรมาศ • วิลาศ • ศุภลักษณ์ • สิงหเสพย์ |  |
| แมวให้โทษ | กอบเพลิง • ทุพลเพศ • ปีศาจ • พรรณพยัคฆ์ • หิณโทษ • เหน็บเสนียด |  |
| สายพันธุ์อื่น | กลีบบัว • ขาวมณี • ท็องกินีส • เบอร์มีส • วิฬาร์กรุงเทพ |  |
รูม่านตา

| รูม่านตา |
| --- | --- |

ภาพครอสเซคชั่นของตามนุษย์ แสดงตำแหน่งของรูม่านตา
รายละเอียด
ส่วนหนึ่งของ: ตา
ระบบ: ระบบการมองเห็น
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Pupilla (พหูพจน์: Pupillae)
MeSH: D011680
TA98: A15.2.03.028
TA2: 6754
FMA: 58252
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
รูม่านตาเป็นรูสีดำในส่วนกึ่งกลางของม่านตาในตามนุษย์ ที่ให้แสงสามารถผ่านเข้าไปชนกับเรตินา รูม่านตาเป็นสีดำเพราะแสงทั้งหมดที่เข้าไปนั้นถูกดูดกลืนโดยเนื้อเยื่อในตา คำว่ารูม่านตาในภาษาอังกฤษ “pupil” บัญญัติโดยเจอราร์ดแห่งเครมอนา
รายชื่อปีในโทรทัศน์ตามประเทศ
รายชื่อปีในโทรทัศน์ตามประเทศ

กรีซ
กัมพูชา
เกาหลีใต้
เกาหลีเหนือ
จอร์เจีย
จีน
เดนมาร์ก
ตุรกี
ไต้หวัน
ไทย
นอร์เวย์
นิวซีแลนด์
เนเธอร์แลนด์
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
บัลแกเรีย
เบลารุส
โปรตุเกส
โปแลนด์
ฝรั่งเศส
ฟิลิปปินส์
มอลโดวา
มาซิโดเนีย
มาเลเซีย
โมนาโก
เยอรมนี
โรมาเนีย
ลาว
เวียดนาม
สเปน
สโลวาเกีย
สวีเดน
สหรัฐอเมริกา
ออสเตรเลีย
ออสเตรีย
อัฟกานิสถาน
อาร์มีเนีย
อิตาลี
อินโดนีเซีย
เอสโตเนีย
ฮังการี
ดูเพิ่ม

รายชื่อปีคริสต์ศักราช
ระนองแอร์

ระนองแอร์ เป็นสายการบินสัญชาติไทย เริ่มบินเที่ยวบินแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2553 โดยใช้เครื่องบิน SAAB340 A/B ของสายการบิน แฮปปี้แอร์ บรรจุผู้โดยสารได้ 33 ที่นั่ง ระดับ VIP Class
เส้นทางการบิน

| ต้นทาง | ปลายทาง | วันที่ให้บริการ |
| --- | --- | --- |
| ภูเก็ต(ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต) | ระนอง(ท่าอากาศยานระนอง) | พุธ,ศุกร์,อาทิตย์ |
| ระนอง(ท่าอากาศยานระนอง) | กรุงเทพมหานคร(ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง) | พุธ,ศุกร์,อาทิตย์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.ranongair.com เก็บถาวร 2010-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก สายการบินในประเทศไทย |
| --- | --- |
บริการเต็มรูปแบบ:  การบินไทย (ประจำชาติ) 
ต้นทุนต่ำ:  นกแอร์  ไทยแอร์เอเชีย  ไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์  ไทยไลอ้อนแอร์  ไทยเวียดเจ็ทแอร์ 
ภูมิภาคและเช่าเหมาลำ:  บางกอกแอร์เวย์ส  เอ็มเจ็ท  สยามซีเพลน 
ขนส่งสินค้า:  เอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์  เค-ไมล์ แอร์ 
อดีต:  แอร์อันดามัน  แอร์ฟีนิคซ์  แอร์สยาม  แอนเจิลแอร์ไลน์  เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์  ซิตี้แอร์เวย์  แฮปปี้แอร์  บิสิเนสแอร์  เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์  กานต์แอร์  นิวเจนแอร์เวย์ส  ภูเก็ตแอร์  วัน-ทู-โก  โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์  อาร์แอร์ไลน์  พีบีแอร์  อาร์แอร์ไลน์  เอสจีเอแอร์ไลน์  สยามแอร์  สกายสตาร์แอร์เวย์  โซล่าแอร์  ไทยแอร์คาร์โก  เดินอากาศไทย  ไทยแปซิฟิกแอร์ไลน์  ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์  ไทยสกายแอร์ไลน์  ไทยไทเกอร์แอร์เวย์  ไทยเจ็ทส์  ยู แอร์ไลน์  วิสดอมแอร์เวย์  นกสกู๊ต  การบินไทยสมายล์ 
อนาคต:  พี 80 แอร์  เรียลลี่คูลแอร์ไลนส์  แลนด์ดาร์ชแอร์ไลน์
รูปหมื่นเหลี่ยม

รูปหมื่นเหลี่ยม หรือ มีเรียกอน (myriagon) ในทางเรขาคณิตหมายถึงรูปหลายเหลี่ยมที่มี 10,000 ด้าน ในรูปหมื่นเหลี่ยมปกติ มุมภายในแต่ละมุมจะมีขนาด 179.964 องศา คำว่า มีเรียกอน มาจากคำภาษากรีกว่า myriad ซึ่งแปลว่า 10,000