stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จิรกิตติ์ คูอาริยะกุล
ผลงาน > ภาพยนตร์

| พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น |
| --- | --- | --- |
| 2564 | เพราะเราคู่กัน The Movie | ไทป์ |
ผลงาน > Music Video

| ชื่อเพลง | นักร้อง |
| --- | --- |
สั่น: รวมนักแสดง เลิฟซิคเดอะซีรีส์ รักวุ่น วัยรุ่นแสบ
รักมั้ย..พูด (Love love me?): Thank You
หมั่นเขี้ยว Colmillos Puntiagudos: ยืนส์ ปภิชญา feat. 4MIX
แหล่งข้อมูลอื่น

จิรกิตติ์ คูอาริยะกุล ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
จิรกิตติ์ คูอาริยะกุล ที่อินสตาแกรม
วัดโคกสวย

| วัดโคกสวย |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดโคกสวย, วัดโคกซวย
ที่ตั้ง: ตำบลโคกเจริญ อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูกิตติธรรมธัช
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโคกสวย  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกเจริญ อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือพระครูกิตติธรรมธัช และเป็นเจ้าคณะตำบลทับปุด อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา
วัดโคกสวยสร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 โดยมีพ่อท่านรักษ์เป็นพระธุดงค์จากจังหวัดพัทลุง มาพำนักอยู่ที่ใต้ต้นตะเคียนซวยยึดเป็นที่พักสงฆ์ ต่อมาชาวบ้านอันมีนายเถื่อน นางทรัพย์ ณ ตะกั่วทุ่ง เป็นผู้นำได้ร่วมใจกันสร้างเป็นวัดขึ้นมาและให้ชื่อว่า วัดโคกซวย ต่อมาไดเปลี่ยนนามใหม่เป็น "วัดโคกสวย" เพื่อให้มีความหมายที่ไพเราะยิ่งขึ้น เนื่องจากชาวบ้านเข้าใจว่าคำว่า "ซวย" เป็นความหมายไม่ดี แต่แท้จริงแล้วคำว่า "ซวย" หมายถึง ไม้ตะเคียนซวย
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 ทางการศึกษาทางวัดเปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2475 นอกจากนี้ยังได้ใน้ทางราชการสร้างโรงเรียนประถมศึกษาขึ้นในที่วัดอีกด้วย
สิ่งก่อสร้างได้แก่ อุโบสถหลังเก่ากว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้าง พ.ศ. 2450 โครงสร้างเป็นอาคารไม้ไม่มีฝาผนัง ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร ยาว 28 เมตร สร้าง พ.ศ. 2526 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หอฉันกว้าง 15 เมตร ยาว 22 เมตร สร้าง พ.ศ. 2469 เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างสำหรับเก็บวัสดุ กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถพร้อมด้วยอัครสาวก สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2455 นอกจากนี้มีรูปเหมือนพระครูสิริวัฒนกิจ (พ่อท่านรักษ์) อดีตเจ้าอาวาส หล่อขึ้นไว้เป็นอนุสาวรีย์อีกด้วย
รายนามเจ้าอาวาส

พ่อท่านรักษ์ พ.ศ. 2420–2427
พระครูกัลยาณวิจารณ์ (ท่านเกตุ) พ.ศ. 2447–2469
พระครูสิริวัฒนกิจ (พ่อท่านรักษ์) พ.ศ. 2469–2498
พระครูพิทักษ์ธรรมวงศ์ (พระมนาอนันต์) พ.ศ. 2500–2524
พระปลัดแข้ง ธัมมโชโต พ.ศ. 2524–
พระครูกิตติธรรมธัช
ประสพ รัตนากร

| ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ ประสพ รัตนากร ม> ป.ช., ม.ว.ม., ป.ภ., ท.จ., ภ.ป.ร.3 |
| --- | --- |
เกิด: 24 เมษายน พ.ศ. 2463 กรุงเทพมหานคร
เสียชีวิต: 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555 (92 ปี) กรุงเทพมหานคร
สัญชาติ: ไทย
มีชื่อเสียงจาก: จิตแพทย์คนแรกของไทย
คู่สมรส: จันทร์ปรุง รัตนากร
บิดามารดา: ขุนรัตนากร (ปล้อง รัตนากร) (บิดา) เจิม รัตนากร (มารดา)
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ประสพ รัตนากร (24 เมษายน พ.ศ. 2463 – 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555) เป็นประธานคณะที่ปรึกษามูลนิธิรัฐบุรุษ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นผู้ริเริ่มการก่อตั้งโรงพยาบาลประสาททั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาคของประเทศไทย เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และก่อตั้งสมาคมวิชาชีพทางสุขภาพจิต
ประวัติ

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ประสพ รัตนากรเป็นบุตรของขุนรัตนากร (ปล้อง รัตนากร)และนางเจิม รัตนากร สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตร์บัณฑิต คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ปริญญาโทจิตเวชศาสตร์และประสาทวิทยา มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย สหรัฐ ศึกษาด้านจิตวิทยา ประสาทวิทยา เพิ่มเติมจากมหาวิทยาลัยอีกหลายแห่ง ได้รับประกาศนียบัตรแพทย์เฉพาะทางประสาทวิทยาและจิตวิทยาคนแรกของไทย และยังเป็นผู้ริเริ่มการก่อตั้งโรงพยาบาลประสาททั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาคของประเทศไทย เผยแพร่ความรู้ด้านจิตวิทยาสู่สาธารณชนด้วยรายการใจเขาใจเรา ทางวิทยุและโทรทัศน์ ต่อเนื่องกันกว่า 50 ปี เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล รวมทั้งก่อตั้งสมาคมวิชาชีพทางสุขภาพจิต ประสาทวิทยา จิตเวชศาสตร์ และสังคมวิทยา เป็นผู้ริเริ่มงานด้านสุขภาพผู้สูงอายุและชมรมผู้สูงอายุทั่วประเทศ รวมทั้งเป็นผู้ก่อตั้งมูลนิธิวิจัยประสาทในพระบรมราชูปถัมภ์ และมูลนิธิรัฐบุรุษพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ นอกจากนี้ได้รับการสดุดีจากองค์การอนามัยโลก ให้เป็นนักสุขภาพจิตชุมชนในรอบ 50 ปี
ด้านชีวิตครอบครัว

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ประสพ รัตนากร สมรสกับนางจันทร์ปรุง รัตนากรสกุลเดิมจารุจินดา ธิดาของมหาอำมาตย์ตรี  พระยาสุเรนทรราชเสนา( เจิม จารุจินดา ) กับ หม่อมราชวงศ์หญิงปรุง  (ทินกร) มีบุตรธิดาคือ รองศาสตราจารย์ น.สพ.ปานเทพ รัตนากร อดีตคณบดี คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.  นาวาอากาศเอกปุณย วิทย์ รัตนากรและ 
ศาตราจารย์แพทย์หญิงดิษยา รัตนากร ศาสตราจารย์ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
การศึกษา

พ.ศ. 2480 โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย (จบมัธยม 8)
พ.ศ. 2486 แพทยศาสตร์บัณฑิต จากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล (เตรียมแพทย์ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)
พ.ศ. 2487 รับราชการที่โรงพยาบาลสมเด็จเจ้าพระยา จังหวัดธนบุรี (โรงพยาบาลโรคจิต จังหวัดธนบุรี)
พ.ศ. 2488 ก่อสร้างโรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ จังหวัดอุบลราชธานี
พ.ศ. 2492 สถาบันจิตเวชศาสตร์ โรงพยาบาลมาดสเลย์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ กับศาสตราจารย์ออเบรย์ ลูวิส สถาบันประสาทวิทยา ควีนสแควร์ ลอนดอน และราชวิทยาลัยแพทย์แห่งเอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์ กับเดวิด เฮนเดอร์สัน
ศึกษาเพิ่มเติมที่สหรัฐทางคลินิกป้องกันติดเหล้าติดยาที่มหาวิทยาลัยเยล กับเจลิเนค และวิชามนุษยสัมพันธ์ กับเร็ดลิค
ศึกษาระดับสูงกับศาสตราจารย์เอ็ดเวิร์ด สเตร็กเกอร์ ทางจิตเวชศาสตรด้านประสาทวิทยากับโยเซฟ แยสกิน และซีมัวร์ เอส. เคตี้ ได้รับปริญญาอายุรศาสตร์ สาขาจิตเวชศาสตร์ จากสถาบันการแพทย์ ของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
ฝึกงานที่บัณฑิตวิทยาลัยทางแพทยศาสตร์ ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย วิชาสุขภาพจิตจอห์น ฮอบกินส์ และทางจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัยวอชิงตัน
พ.ศ. 2497 ได้รับประกาศนียบัตรแพทย์เฉพาะทางประสาทวิทยาและจิตวิทยาเป็นคนแรกของไทย
พ.ศ. 2503 อบรมทางวิชาการด้านสงครามจิตวิทยา รุ่นที่ 5
พ.ศ. 2509 สำเร็จการศึกษาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 9
การทำงาน

ผู้ก่อตั้งโรงพยาบาลประสาท พญาไท (สถาบันประสาทวิทยา ในปัจจุบัน)
ผู้อำนวยการกองสุขภาพจิต
ผู้อำนวยการสำนักงานสาธารณสุขเฉพาะกิจ
ผู้อำนวยการสำนักงานศึกษาป้องกันการติดยา
รองเลขาธิการอาหารและยา
ที่ปรึกษากระทรวงสาธารณสุขทางเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ
ผู้ก่อตั้งและเป็นประธานมูลนิธิวิจัยประสาทในพระบรมราชูปถัมภ์ ตามพระราชดำริ
ผู้ก่อตั้งมูลนิธิรัฐบุรุษ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และเป็นประธานมูลนิธิ (พ.ศ. 2527)
ความรู้ความสามารถ

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ประสพ นับเป็นบุคคลพิเศษที่มีความรู้ความสามารถรอบด้าน มีผลงานที่ทรงคุณประโยชน์เอนกอนันต์ต่อวงการวิชาการและต่อสังคมมนุษย์ โดยเฉพาะด้านจิตวิทยา และประสาทวิทยาศาสตร์ และเป็นผู้หยิบยื่นความสุขทั้งทางกายและทางใจให้แก่ผู้อื่นตลอดมา
จุดเริ่มต้นของคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ประสพ รัตนากร เป็นผู้ริเริ่มการก่อตั้งสถาบันประสาทวิทยาและเป็นผู้ก่อตั้งโรงพยาบาลประสาทขึ้นเป็นแห่งแรกในประเทศไทย ก่อนจะขยายไปยังภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วประเทศ เขาเป็นหนึ่งในผู้ให้การสนับสนุนการก่อตั้งคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มาตั้งแต่แรกเริ่มเมื่อกว่าครึ่งศตวรรษที่ผ่านมา กระทั่งปี พ.ศ. 2547 จึงได้มีการจัดตั้ง “กองทุนศาสตราจารย์เกียรติยศ ประสพ รัตนากร” ขึ้นเพื่อสนับสนุนการศึกษาวิจัยด้านประสาทวิทยาศาสตร์ โดยมีศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์เกษม วัฒนชัย องคมนตรี เป็นประธานกองทุน โดยนับตั้งแต่จัดตั้งกองทุน ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ประสพได้ช่วยเหลือระดมเงินเข้าสู่กองทุนเสมอมา ประกอบกับที่คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ได้จัดตั้งหน่วยวิจัยประสาทวิทยาศาสตร์ขึ้นและใช้เงินจากกองทุนนี้สนับสนุนการเชิญนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงมาแสดงปาฐกถาทางวิชาการอยู่บ่อยครั้ง
ถึงแก่อนิจกรรม

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ประสพ รัตนากร เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลรามาธิบดีตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 จนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ปีเดียวกัน ด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือด และโรคไตวายเรื้อรัง สิริอายุ 92 ปี เวลา 13.00 น. ของวันเดียวกันได้มีการเคลื่อนศพออกจากโรงพยาบาลไปยังวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร ศาลา 7 และมีพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพเวลา 17.30 น. ของวันถัดมา โดยพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นประธานในพิธี ทั้งนี้พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์ พระพิธีธรรม เป็นเวลา 7 วัน และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เมื่อเวลา 17.00 นาฬิกา ของวันที่ 16 ธันวาคม ปีเดียวกัน
ปริญญากิตติมศักดิ์ที่ได้รับ

พ.ศ. 2515 - ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2543 - ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
พ.ศ. 2544 - ปริญญาดุษฎีบัณฑิต กิตติมศักดิ์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
พ.ศ. 2546 - ปริญญาดุษฎีบัณฑิต กิตติมศักดิ์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2526 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2504 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2512 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2506 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2513 –  เหรียญกาชาดสรรเสริญ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

นอร์เวย์ :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นที่ 1
ญี่ปุ่น :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1
วัดเทพกระษัตรี

| วัดเทพกระษัตรี |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเทพกระษัตรี, วัดดอน, วัดบ้านดอน
ที่ตั้ง: ตำบลเทพกระษัตรี อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพกระษัตรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเทพกระษัตรี อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 84 ไร่ 3 งาน 47 ตารางวา
วัดเทพกระษัตรีเป็นวัดแรกที่สร้างขึ้นในจังหวัดภูเก็ต สร้างประมาณ พ.ศ. 2019 เดิมชื่อ วัดดอน หรือ วัดบ้านดอน ตามชื่อหมู่บ้านของท้าวเทพกระษัตรีและท้าวศรีสุนทร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2075 ครั้นสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อท้าวเทพกระษัตรีมีชัยชนะต่อข้าศึก ท่านก็ได้สร้างวัดนี้ขึ้น ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเทพกระษัตรี" เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ท้าวเทพกระษัตรีผู้สร้างวัดนี้ วัดนี้อยู่ห่างจากบ้านเดิมของท้าวเทพกระษัตรีประมาณ 15 เส้น
อาคารเสนาสนะทีสำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 หลังคากระเบื้อง มีช่อฟ้าใบระกาประดับอยู่มุมทั้งสี่ด้าน หน้าบันมีภาพจิตรกรรม พื้นอุโบสถปูด้วยหิน เมื่อได้ต่อเติมด้านหลังของอุโบสถ ได้อัญเชิญพระพุทธรูปไว้อีกด้านหนึ่งของโบสถ์ และยังประดิษฐานพระพุทธรูปโบราณกว่า 10 องค์ มีพระพุทธรูปไสยาสน์ขนาดใหญ่ หอระฆังหลังคาสร้างด้วยซิเมนต์ กุฏิทรงไทย มีอายุประมาณ 100 ปี หลังคามุงด้วยสังกะสี ฝากั้นด้วยไม้กระดานใต้ถุนสูง 150 ซม. มีสภาพชำรุดไป ศาลาการเปรียญหลังคากระเบื้อง ยกเป็นช่อฟ้าใบระกา
วัดไตรมารคสถิต

| วัดไตรมารคสถิต |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดไตรมารคสถิต, วัดโคกกลอย
ที่ตั้ง: ตำบลโคกกลอย อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดไตรมารคสถิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกกลอย อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา
วัดไตรมารคสถิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2288 เดิมชื่อ วัดโคกกลอย ตามชื่อหมู่บ้าน สันนิษฐานว่ามีต้นกลอยอยู่มากในสมัยนั้น มีตำนานเล่าว่าหลวงพ่อวัดน้ำรอบเห็นว่าที่ตั้งวัดอยู่ในที่ลุ่มมีลำคลองล้อมรอบและต้นเขินขึ้นทุกปี ต่อไปน้ำจะท่วมในบริเวณนี้ หลวงพ่อจึงส่งสามเณรซึ่งชาวบ้านเรียกว่าหลวงพ่อเณรไปสร้างวัดใหม่ในที่ดอนห่างออกไปประมาณ 300 เมตร ชื่อว่า "วัดโคกกลอย" มีการปักปั้นเขตโดยเจ้าเมืองตะกั่วทุ่ง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2320 จนเปลี่ยนชื่อเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นชื่อ "วัดไตรมารคสถิต" เพราะตั้งอยู่ตรงสามแยกของถนนไปภูเก็ต พังงา และตะกั่วป่า
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถทรงเตี้ยและกว้าง เรียกว่า "ทรงตัวเมีย" หลังคาลาดต่ำตรงตลอดมาจากบนลงล่าง ไม่มีรอยต่อหรือหยัก หลังคาอุโบสถประดับด้วยกระเบื้องแผ่นเล็กละเอียดสีแดง หน้าจั่วประดับด้วยช่อฟ้าใบระกาติดกระจกสี หน้าบันประดับถ้วยชาม เครื่องสังคโลก และถ้วยเบญจรงค์ชุดนรสิงห์ ภายในอุโบสถประดิษฐานหมู่พระประธาน 3 องค์ เป็นพระพุทธรูปพระปูนปั้น องค์กลางเป็นพระพุทธรูปธรรมดา ส่วนสององค์ซ้ายขวาเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องลักษณะสายพระเนตรมองตรง ในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ นอกจากนั้นยังมีรูปหล่อหลวงพ่อวัดน้ำรอบ เศียรพระพุทธรูปขนาดใหญ่ 2 เศียรจัดตั้งไว้บนพระแท่นด้านหลังพระประธาน
เฮาหุน

ขุนพลของรัฐวุยก๊กและราชวงศ์จิ้นตะวันตก (เสียชีวิต ค.ศ. 288)
| เฮาหุน (หู เฟิ่น) |
| --- | --- |
胡奮

มหาขุนพลพิทักษ์ทัพ (鎮軍大將軍 เจิ้นจฺวินต้าเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 273 (273) – ค.ศ. 288 (288)
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
รองราชเลขาธิการฝ่ายขวา (尚書右僕射 ช่างชูโย่วผูเช่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 273 (273) – ค.ศ. 288 (288)
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
นายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซ่านฉีฉางชื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 273 (273)
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
ผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 ฮู่จฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 273 (273)
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ อำเภอเจิ้น-ยฺเหวียน มณฑลกานซู่
เสียชีวิต: ค.ศ. 288
บุตร: หู ฟาง (บุตรสาว) บุตรชาย 1 คน
บุพการี: อ้าวจุ๋น (บิดา)
ญาติ: หู กว่าง (พี่ชาย) เฮาเหลก (น้องชาย) หู ฉี (น้องชาย) พี่ชายหรือน้องชายอีก 2 คน
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: เสฺวียนเวย์ (玄威)
สมัญญานาม: จฺว้าง (壯)
บรรดาศักดิ์: หยางเซี่ยเซี่ยนโหว (陽夏縣侯)

เฮาหุน หรือ ห่อหุน (เสียชีวิต ค.ศ. 288) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หู เฟิ่น (จีน: 胡奮; พินอิน: Hú Fèn) ชื่อรอง เสฺวียนเวย์ (จีน: 玄威; พินอิน: Xuánwēi) เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน ภายหลังเป็นขุนพลของราชวงศ์จิ้นตะวันตก
ประวัติช่วงต้น

เฮาหุนเป็นชาวอำเภอหลินจิง (臨涇縣 หลินจิงเซี่ยน) เมืองฮันเต๋ง (安定郡 อานติ้งจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอเจิ้น-ยฺเหวียน มณฑลกานซู่ เฮาหุนเป็นบุตรชายของอ้าวจุ๋น (胡遵 หู จุน) ผู้เป็นขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน) เฮาหุนเป็นพี่ชายของเฮาเหลก (胡烈 หู เลี่ย)
เฮาหุนมีบุคลิกเปิดเผยและกระจ่างแจ้ง ชำนาญการวางกลยุทธ์ ชื่นชอบในการเรื่องการทหารตั้งแต่วัยเด็ก
การรับราชการกับวุยก๊ก

ในปี ค.ศ. 238 ในช่วงที่สุมาอี้ยกทัพบุกเลียวตั๋ง (遼東 เหลียวตง) เพื่อปราบกองซุนเอี๋ยน เฮาหุนได้ติดตามสุมาอี้ในฐานะข้ารับใช้ สุมาอี้ปฏิบัติต่อเฮาหุนเป็นอย่างดี หลังกลับมาจากการปราบกองซุนเอี๋ยนได้สำเร็จ เฮาหุนได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองพัน (校尉 เซี่ยวเว่ย์) ต่อมาไปเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลชีจิ๋ว และได้รับบรรดาศักดิ์หยางเซี่ยจื่อ
ในปี ค.ศ. 255 เกียงอุยขุนพลแห่งจ๊กก๊กรัฐอริของวุยก๊กปิดล้อมอองเก๋งข้าหลวงมณฑลยงจิ๋วในยุทธการที่เต๊กโตเสีย (狄道 ตี้เต้า) เฮาหุนร่วมกับขุนพลต้านท่าย, เตงงาย และหวาง มี่ (王秘) นำกำลังทหารไปช่วยอองเก๋ง ในที่สุดเกียงอุยก็ล่าถอยไป
ในปี ค.ศ. 257 จูกัดเอี๋ยนขุนพลวุยก๊ก่อกบฏที่อำเภอฉิวฉุน  (壽春 โช่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว นครลู่อาน มณฑลอานฮุย) เพื่อต่อต้านผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาเจียว ในปีถัดมาสุมาเจียวเข้าตีฉิวฉุนได้สำเร็จ จูกัดเอี๋ยนพยายามตีฝ่าวงล้อมทางประตูเล็ก เฮาหุนซึ่งเวลานั้นมีตำแหน่งนายกองพัน (司馬 ซือหม่า) ของสุมาเจียวยกพลเข้าโจมตีจูกัดเอี๋ยน สามารถสังหารจูกัดเอี๋ยนและนำศีรษะของจูกัดเอี๋ยนไปมอบให้สุมาเจียว
การรับราชการกับราชวงศ์จิ้น

ในปี ค.ศ. 271 หลิว เมิ่ง (劉猛) แม่ทัพผู้กล้าหน่วยเผ่าซฺยงหนู (匈奴中部帥 สฺยงหนูจงปู้ชฺว่าย) ก่อกบฏ ราชสำนักมีคำสั่งให้ลู่ ฟาน (路蕃) ผู้เป็นขุนพลทหารม้ากล้า (驍騎將軍 เซียวฉีเจียงจฺวิน) ยกพลไปปราบปราม โดยตั้งให้เฮาหุนเป็นผู้ควบคุมทัพ (監軍 เจียนจฺวิน) และมอบอาญาสิทธิ์ให้ เฮาหุนจัดทัพใหญ่ที่เคิงเป่ย์ (硜北) เพื่อสนับสนุนลู่ ฟาน เฮาหุนเอาชนะหลิว เมิ่งและตีทัพชนเผ่าซฺยงหนูแตกพ่าย หลี่ เค่อ (李恪) ขุนพลใต้บังคับบัญชาของหลิว เมิ่งตัดศีรษะหลิว เมิ่งและยอมจำนน
จากความดีความชอบในการศึกหลายครั้ง เฮาหุนได้เลื่อนยศเป็นขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南將軍 เจิงหนานเจียงจฺวิน) ได้รับอาญาสิทธิ์ และรับผิดชอบดูแลราชการทหารทั้งหมดในมณฑลเกงจิ๋ว ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 ฮู่จฺวิน) และนายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซ่านฉีฉางชื่อ) ครอบครัวของเฮาหุนได้เป็นขุนพลมาหลายรุ่น ในปีต่อ ๆ มา เฮาหุนมีความกระตือรือร้นที่จะศึกษาตำรา แล้วจึงเชี่ยวชาญการเขียนเอกสารราชการ เฮาหุนประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงในทุก ๆ ที่ที่ไป ในช่วงที่เฮาหุนประจำการป้องกันชายแดนก็ได้รับเกียรติเป็นพิเศษ
ในปี ค.ศ. 273 สุมาเอี๋ยนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์จิ้นตะวันตกทรงละเลยงานราชการและหมกมุ่นกับสาวงาม พระองค์ทรงเลือกบุตรสาวของเหล่าขุนนางเข้าวังหกหลัง หู ฟาง (胡芳) บุตรสาวของเฮาหุนก็ได้รับเลือกให้สนมระดับกุ้ยเหริน (貴人) เฮาหุนมีบุตรชายคนเดียวซึ่งไปเป็นข้ารับใช้ของซือหม่า หมัว (司马模) ผู้เป็นอ๋องแห่งลำหยง (南陽王 หนานหยางหวาง) บุตรชายคนนี้เสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย ต่อมาเมื่อเฮาหุนได้ยินว่าบุตรสาวได้รับเลือกให้เป็นกุ้ยเหริน เฮาหุนก็หลั่งน้ำตาพูดว่า "ข้ารับใช้เฒ่าไม่ตาย มีบุตรเพียง 2 คน บุตรชายอยู่ใต้แผ่นดินทั้งเก้า บุตรสาวอยู่เหนือสวรรค์ทั้งเก้า"
เฮาหุนเป็นเสนาบดีเก่าแก่ และยังได้รับการช่วยเหลือจากวังจักรพรรดินี จึงได้รับความนับถืออย่างมาก เฮาหุนได้รับการแต่งตั้งเป็นรองราชเลขาธิการฝ่ายขวา (尚書右僕射 ช่างชูโย่วผูเช่อ) และมหาขุนพลพิทักษ์ทัพ (鎮軍大將軍 เจิ้นจฺวินต้าเจียงจฺวิน) ได้รับการตั้งให้เป็นไคฝู่อี๋ถงซานซือ (開府儀同三司; "ผู้ได้รับอำนาจเปิดสำนักว่าราชการเทียบเท่าสามมหาเสนาบดี") และได้รับบรรดาศักดิ์หยางเซี่ยเซี่ยนโหว (陽夏縣侯)
ในเวลานั้น หยาง จฺวิ้น (楊駿) บิดาของจักรพรรดินีหยาง จื่อ (楊芷) พระมเหสีของสุมาเอี๋ยน มีความทรนงที่ตนเป็นบิดาของจักรพรรดินี เฮาหุนกล่าวกับหยาง จฺวิ้นว่า "ท่านจะหยิ่งผยองมากกว่านี้เมื่อพึ่งพิงบุตรสาวหรือ ย้อนมองไปราชวงศ์ก่อน ไม่มีใครที่สมรสกับราชวงศ์แล้วไม่ทำลายครอบครัวตัวเอง ไม่ช้าก็เร็วเรื่องนี้ต้องเกิดขึ้น ดูการกระทำของท่านสิ นั่นจะนำหายนะมาให้อย่างรวดเร็ว" หยาง จฺวิ้นถามกลับว่า "แล้วบุตรสาวท่านไม่ได้แต่งเข้าราชวงศ์หรอกหรือ" เฮาหุนตอบว่า "บุตรสาวของข้าเป็นข้ารับใช้ของบุตรสาวท่าน จะมีได้มีเสียได้อย่างไร" ทุกคนในเวลานั้นยำเกรงเฮาหุน หยาง จฺวิ้นแม้จะไม่ชอบคำพูดของเฮาหุนแต่ก็ไม่สามารถทำอันตรายกับเฮาหุนได้
เสียชีวิต

เฮาหุนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 288 หลังเสียชีวิตได้รับการแต่งตั้งย้อนหลังเป็นขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน) และได้รับสมัญญานามว่า "จฺว้าง" (壯)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
ฝาน เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ซุนโจย  เซียวค้า  เซียวหลวน  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลิว ฉือ  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เคาหงี  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกิ๋น  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  เอียวหัว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
อัญษนา บุรานันท์

| หมวย อัญษนา บุรานันท์ |
| --- | --- |
เกิด: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2514 (53 ปี) อังษณา บุรานนท์
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: 2535-ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ภาพยนตร์โฆษณา ชีวาส รีกัล   เกนหลง จากละคร อย่าลืมฉัน (2541)   พิศมัย จากละคร เลื่อมสลับลาย (2558)   พริมา จากละคร กาลครั้งหนึ่งในหัวใจ (2559)   เหมย จากละคร หงส์เหนือมังกร (2560)   ป่อง จากละคร ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์ (2562)   ประภา จากละคร อกเกือบหักแอบรักคุณสามี (2563)
สังกัด: (นักแสดงอิสระ)
ฐานข้อมูล
ThaiFilmDb
อัญษนา บุรานันท์ หรือ หมวย เป็นนักแสดง, นางแบบ ชาวไทย เป็นสาวชาวจังหวัดหนองคาย จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร จากนั้นก็เข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพมหานคร ก่อนก้าวเข้ามามีชื่อเสียงในวงการนางแบบ และผันตัวเข้าสู่วงการบันเทิง ผลงานชิ้นแรกมาจากโฆษณาเหล้ายี่ห้อดัง ชีวาส รีกัล เป็นโฆษณาตัวแรกที่ออนแอร์ยาวที่สุดในประเทศไทย ออกอากาศทุกช่องในเวลาเดียวกัน และทุกคนก็คิดว่าเป็นสาวฮ่องกง ซึ่งเป็นโฆษณาที่ออนแอร์ในเอเชีย ถือเป็นโฆษณาทีวีชิ้นแรกที่ทำให้มีชื่อเสียง และโฆษณาที่ดังอีกหนึ่งตัวคือ "เนสกาแฟ" เล่นคู่กับ คุณโจเซฟ เฮนรี่ หลังจากนั้นก็เริ่มเป็นที่รู้จักและเริ่มมีงานเข้ามา และอีกหลายชิ้นทั้งในไทยและต่างประเทศ
อัญษนาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นนางแบบตั้งแต่อายุ 18 ปี โดยถ่ายแบบนิตยสาร อิมเมจ ซึ่งได้ถ่ายแบบกับช่างภาพแถวหน้าของเมืองไทยอย่าง อมาตย์ นิมิตภาคย์  และเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในแวดวงนางแบบยุค 90 ด้วยรูปหน้าและรูปร่างที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ และรูปร่างสูง 172 เซนติเมตร
ด้านการแสดง เริ่มต้นการแสดงตอนอายุ 25 ปี อัญษนารับบทนางเรื่องแรกคือเรื่อง ฝากใจให้ใครสักคน โดยแสดงคู่กับ ณัฐนันท์ คุณวัฒน์ ออนแอร์ก่อนข่าวทาง ช่อง5 เรื่องที่สองคือเรื่อง อย่าลืมฉัน (2540) ทาง ช่อง 3 แสดงคู่กับ ไมเคิล พูพาร์ต และเรื่องสุดท้ายคือเรื่อง เดชแม่ยาย (2541) ทาง ช่อง 5 แสดงคู่กับ อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร แล้วจึงหยุดไปมีครอบครัว หลังจากห่างหายไปจากวงการบันเทิงไปสักพัก จึงมีโอกาสได้กลับมาแสดงละครอีกครั้งกับทาง ช่อง7 หลาย ๆ เรื่อง เช่น ล่ารักสุดขอบฟ้า, เลื่อมสลับลาย, มรสุมสวาท และ ทะเลไฟ เป็นต้น