stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดอนต์เพย์ยูเค
กระบวนการ > คำมั่น

กลุ่มเรียกร้องให้ลดราคาพลังงาน พวกเขากำลังจัดทำคำมั่นที่จะมีผลบังคับใช้ก็ต่อเมื่อมีผู้ลงนามหนึ่งล้านคนในสหราชอาณาจักร โดยผู้ลงนามให้คำมั่นที่จะยกเลิกการชำระค่าพลังงานในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565 หากมีการขึ้นราคา ในสหราชอาณาจักรมี 28 ล้านครัวเรือนที่จ่ายค่าพลังงานดังกล่าว ประชาชนประมาณ 4.5 ล้านรายที่ใช้แผนการชำระเงินล่วงหน้าจะไม่ถูกขอให้เข้าร่วม และรวมถึงผู้ที่มีใบแจ้งหนี้ค่าพลังงานรวมอยู่ในค่าเช่าของพวกเขาด้วย เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกยกเลิกสัญญาและถูกขับไล่
ตามข้อมูลของกลุ่ม หากมีผู้ลงนามในคำมั่น 1 ล้านคน จะมีการระงับการจ่ายเงิน 230 ล้านปอนด์แก่บริษัทพลังงานในแต่ละเดือน โดยที่มีระยะเวลา 28 วันที่บริษัทพลังงานจะดำเนินการติดต่อผู้ใช้เพื่อปรับเปลี่ยนแผนการชำระเงิน พวกเขาเรียกสิ่งนี้ว่า "การประท้วงไม่ชำระเงินโดยมวลชน" มันเป็นรูปแบบของการดื้อแพ่ง ดอนต์เพย์ยูเคเชื่อว่าสิ่งนี้จะ "นำบริษัทพลังงานมาสู่โต๊ะเจรจาและบังคับให้พวกเขายุติวิกฤตนี้" อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้แก้ปัญหาความต้องการใช้พลังงาน
ดอนต์เพย์ยูเคอ้างถึงภาษีการทำประชามติ (poll tax) ซึ่งเสนอโดยมาร์กาเร็ต แทตเชอร์ (หรือ "community charge", ค่าใช้จ่ายชุมชน) ในปี พ.ศ. 2532 และ 2533 ซึ่งเป็นภาษีที่มีค่าใช้จ่ายคงที่สำหรับผู้ใหญ่แต่ละคนในประเทศในเชิงเปรียบเทียบ ซึ่งประชาชน 17 ล้านรายปฏิเสธที่จะจ่ายภาษีการทำประชามติ ซึ่งนำไปสู่การยื่นถอดถอนนายกรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2534 โดยภาษีสภา (council tax) ถูกนำมาใช้แทนซึ่งเสนอโดยจอห์น เมเจอร์ ในปี พ.ศ. 2536 ศาสตราจารย์วิลก์ส-ฮีก ให้ความเห็นถึงความแตกต่างระหว่างการต่อต้านภาษีการหยั่งเสียงประชามติและการไม่จ่ายค่าพลังงานนั้นรวมถึงการที่รัฐบาลมีการเก็บบันทึกรายละเอียดน้อยในช่วงที่ผ่านมา และการยกหนี้สิน
กระบวนการ > ผลที่ตามมา

ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากการมีส่วนร่วมได้แก่ การถูกตัดการจ่ายพลังงานและคะแนนเครดิตที่แย่ลง อย่างไรก็ตามดอนต์เพย์ยูเคให้ความเห็นว่าในปี พ.ศ. 2561 มีการบันทึกการหยุดจ่ายพลังงานเพียงแปดครั้ง บริษัทพลังงานสามารถดำเนินการได้โดยการตัดการเชื่อมต่อมาตรอัจฉริยะจากระยะไกล, การขอหมายศาลเพื่อตัดการเชื่อมต่อพลังงานหรือติดตั้งเครื่องวัดที่มีการชำระเงินล่วงหน้า หรือส่งข้อมูลไปยังองค์กรติดตามหนี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนมาตรวัดในช่วงฤดูหนาวสำหรับผู้ใช้บางกลุ่มซึ่งจัดได้ว่าเป็น "ช่องโหว่" ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมสำหรับผู้บริโภคสามารถเกิดขึ้นได้จากการไม่ชำระเงิน บริษัทผู้ให้บริการทางการเงินกล่าวว่าคะแนนเครดิตที่แย่ลงอาจนำไปสู่ภาวะที่ต้องจ่ายดอกเบี้ยสูงขึ้นนานถึงหกปีเมื่อผู้นั้นทำการกู้ยืมเงิน ดอนต์เพย์ยูเคกล่าวว่าสิ่งนี้มีความสำคัญต่ำสำหรับหลายครอบครัว
ดอนต์เพย์ยูเคอ้างว่าการไม่จ่ายเงินหลายพันรายการพร้อมกันจะทำให้เกิด "ภาวะชะงักงัน" และ "งานค้างนานหลายเดือน" โซเอ วูด (Zoe Wood) จาก เดอะการ์เดียน กล่าวว่าคำมั่น "มีความเสี่ยงสูง" และ "ไม่จำเป็นต้องมีความปลอดภัยจากจำนวนที่มาก" โฆษกรัฐบาลของกรมธุรกิจ พลังงาน และยุทธศาสตร์อุตสาหกรรม (Department for Business, Energy and Industrial Strategy) กล่าวว่า แผนดังกล่าว "ขาดความรับผิดชอบอย่างสูง" และจะ "ผลักดันราคาให้คนอื่น ๆ" ดอนต์เพย์ยูเคแสดงรายการข้อมูลบางส่วนเกี่ยวกับผลที่ตามมาในส่วนคำถามที่พบบ่อย (FAQ) ในเว็บไซต์ และจะนำเสนอคู่มือ "วิธีปฏิบัติ" เพื่อแนะนำถึงความเสี่ยงจากการเดินหน้ากระบวนการ กลุ่มกล่าวว่าพวกเขากำลังปรึกษากับผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายและหนี้ส่วนบุคคลในเดือนสิงหาคม
นักวิชาการจากมูลนิธิเศรษฐศาสตร์ใหม่ (New Economics Foundation) กล่าวว่า "ผลกระทบเป็นระลอก" จะเริ่มต้นที่ผู้เข้าร่วม 6,000 คน และการไม่จ่ายเงินดังกล่าวจะทำให้รัฐบาลต้องผ่อนปรน มิฉะนั้น Ofgem จะต้องขึ้นราคาในอัตราที่เร็วขึ้น มาร์ติน ลูอิส (Martin Lewis) นักสื่อสารมวลชนกล่าวว่าการผ่อนปรนทางการเงินโดยรัฐบาลมีความจำเป็นเพราะว่า "เมื่อสังคมเริ่มยอมรับแล้วว่าจะไม่จ่าย ผู้คนก็จะพากันหยุดจ่ายค่าพลังงานและคุณจะไม่สามารถตัดการให้บริการกับทุกคน" ฮาเฟซ อับโด (Hafez Abdo) รองศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยนอตทิงแฮม ให้ความเห็นว่าการคว่ำบาตรอาจมี "ผลเสียต่อบริษัทพลังงานและห่วงโซ่อุปทาน" ทำให้พวกเขาไม่สามารถจ่ายค่าดำเนินการได้ และทำให้เกิดการล้มละลายและพนักงานต้องตกงาน อับโดกล่าวว่าจำเป็นต้องมีการดำเนินการของรัฐบาลเพื่อหลีกเลี่ยงผลลัพธ์นี้
โฆษกของกลุ่มกล่าวว่าการเพิกเฉยมีความเสี่ยงมากกว่าการมีส่วนร่วม เนื่องจากการจ่ายค่าพลังงาน "กำลังผลักดันให้ผู้คนเข้าสู่ภาวะความยากจน"
องค์กร

ดอนต์เพย์ยูเคไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มอื่นใด แม้ว่าจะได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มรณรงค์ต่อต้านความยากจนจากพลังงาน (Fuel Poverty Action) ผู้ดำเนินการอธิบายว่าเป็น "การรณรงค์ที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดและไม่เกี่ยวข้องกับพรรคการเมือง" วันที่ 22 กรกฎาคม ตัวแทนกลุ่มแถลงว่าการลงชื่อสมัครเป็นอาสาสมัครมีประมาณ 300 ถึง 700 คนต่อวัน โดยในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีอาสาสมัครแล้ว 6,000 คน และในวันที่ 11 สิงหาคม มีอาสาสมัครเพิ่มเป็น 31,000 คน
มีความพยายามที่จะปลุกจิตสำนึกผ่านแผ่นพับและโปสเตอร์ โดยในสัปดาห์แรกกลุ่มได้มีการจัดทำแผ่นพับ 20,000 ชุด และในวันที่ 19 กรกฎาคม มีการจัดพิมพ์แล้ว 140,000 ชุด มีการออกแบบโปสเตอร์บนเว็บไซต์ซึ่งอาสาสมัครสามารถนำไปพิมพ์เองได้ องค์กรมุ่งหวังให้กลุ่มท้องถิ่นเกิดขึ้นตามการเพิ่มขึ้นของผู้ให้คำมั่น เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ทางกลุ่มแจ้งว่ามีผู้สนใจเข้าร่วมในฐานะผู้ดำเนินการในท้องถิ่น 1,300 คน วันที่ 11 สิงหาคม ดอนต์เพย์ยูเคกล่าวว่ามีกลุ่มท้องถิ่น 150 กลุ่มซึ่งมีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 3,000 คน พอล มาสัน (Paul Mason) นักวิจารณ์กล่าวในนิตยสารนิวสเตตแมน (New Statesman) ว่าถึงแม้จะจำลองแบบมาจากการประท้วงของขบวนการเสื้อกั๊กเหลือง แต่ดอนต์เพย์ยูเคก็ "กระจุกตัวมากเกินไปในเมืองใหญ่" ดังนั้นจึงไม่ชัดเจนว่าจะเพิ่มแรงสนับสนุนได้เพียงพอหรือไม่
ในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2565 กลุ่มได้รายงานว่ามีผู้ให้คำมั่นจำนวน 80,000 ราย และเพิ่มเป็น 100,000 รายในสองวันต่อมา
มีความพยายามระดมทุนบริจาคสำหรับการดำเนินการให้ถึง 25,000 ปอนด์ โดยในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2565 มีผู้บริจ่าค 1,750 รายยอดรวม 23,000 ปอนด์
ดูเพิ่ม

Kinima Den Plirono [de] – "ขบวนการที่จะไม่จ่าย" ในประเทศกรีซ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ทวี แรงขำ

| ศาสตราจารย์ทวี แรงขำ ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


รองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 16 ธันวาคม พ.ศ. 2515 – 16 ธันวาคม พ.ศ. 2516
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 23 – 26 ธันวาคม พ.ศ. 2500
นายกรัฐมนตรี: พจน์ สารสิน
ก่อนหน้า: ประภาส จารุเสถียร
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
นายกรัฐมนตรี: ถนอม กิตติขจร
ดำรงตำแหน่ง 11 ธันวาคม พ.ศ. 2506 – 7 มีนาคม พ.ศ. 2512
นายกรัฐมนตรี: ถนอม กิตติขจร
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม พ.ศ. 2512 – 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
นายกรัฐมนตรี: ถนอม กิตติขจร
ถัดไป: ถวิล สุนทรศารทูล พ่วง สุวรรณรัฐ มาลัย หุวะนันทน์
รักษาการอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ดำรงตำแหน่ง 27 กันยายน – 21 ตุลาคม พ.ศ. 2500
ก่อนหน้า: จอมพล แปลก พิบูลสงคราม
ถัดไป: หลวงจำรูญเนติศาสตร์ (จำรูญ โปษยานนท์)
คณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ดำรงตำแหน่ง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2499 – 4 เมษายน พ.ศ. 2512
ก่อนหน้า: มาลัย หุวะนันทน์
ถัดไป: ปกรณ์ อังศุสิงห์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 มกราคม พ.ศ. 2450 อำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 7 ตุลาคม พ.ศ. 2528 (78 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: พรรคสหประชาไทย
คู่สมรส: คุณหญิงต่วน แรงขำ

ศาสตราจารย์ ทวี แรงขำ (2 มกราคม 2450 - 7 ตุลาคม 2528) ข้าราชการ นักการเมืองและนักวิชาการชาวไทย เป็นอดีตรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (ครม.27, 28, 30, 31) อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัด และอดีตคณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน

ทวี แรงขำ เป็นข้าราชการพลเรือนในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐม (พ.ศ. 2487-2488) ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2488 ถึงปี พ.ศ. 2489 ต่อมาได้เข้าทำงานเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และดำรงตำแหน่งเป็นคณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2499 ถึงปี พ.ศ. 2512 และเคยรักษาการอธิการบดี ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2500
งานการเมือง

ทวี แรงขำ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน (ครม.27) พ.ศ. 2500 และในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร (ครม.28, 30, 31) พ.ศ. 2500 และ พ.ศ. 2506-2514 และเป็นประจำสำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2502
ทวี แรงขำ เคยร่วมก่อตั้งพรรคสหประชาไทย กับจอมพลถนอม กิตติขจร ในปี พ.ศ. 2511 ได้รับเลือกเป็นรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2515 และเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ยศกองอาสารักษาดินแดน

พ.ศ. 2498 ทวี แรงขำ ได้รับพระราขทานยศกองอาสารักษาดินแดน เป็น นายกองเอก ทวี แรงขำ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2502 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2500 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2509 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)
พ.ศ. 2498 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2495 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ประเทศอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศอิสราเอล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
นักกีฬา > แบ่งตามเพศ

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 2 | 1 | 3 |
|  แบดมินตัน | 1 | 0 | 1 |
|  ยิมนาสติก | 2 | 8 | 10 |
|  ยูโด | 4 | 1 | 5 |
|  เรือใบ | 3 | 4 | 7 |
|  ยิงปืน | 1 | 0 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 4 | 1 | 5 |
|  ระบำใต้น้ำ | 0 | 2 | 2 |
|  เทนนิส | 2 | 1 | 3 |
| รวม | 19 | 18 | 37 |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Israel- Athletes[ลิงก์เสีย]
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
ท่าอากาศยานนานาชาติฉงชิ่งเจียงเป่ย์

ท่าอากาศยานนานาชาติฉงชิ่งเจียงเป่ย์ (จีนตัวย่อ: 重庆江北国际机场, จีนตัวเต็ม: 重慶江北國際機場, พินอิน: Chóngqìng Jiāngběi Guójì Jīchǎng) (IATA: CKG, ICAO: ZUCK) ตั้งอยู่ในเขตอู๋เป่ย นครฉงชิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระยะทาง 21 กิโลเมตร จากศูนย์กลางนครฉงชิ่ง
ท่าอากาศยานฉงชิ่งเจียงเป่ย์เป็นท่าอากาศยานหลักในภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน ในปี พ.ศ. 2552 มีจำนวนผู้โดยสารทั้งสิ้น 14,083,045 คน อยู่ในอันดับที่ 10 ของท่าอากาศยานในประเทศจีน ในด้านของจำนวนผู้ใช้บริการ และอยู่ในอันดับที่ 11 ในจำนวนปริมาณสินค้า อีกทั้งยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบิน ฉงชิ่งแอน์ไลน์ เสฉวนแอร์ไลน์ และแอร์ไชน่า
การออกแบบของท่าอากาศยาน จะให้ความสำคัญกับการเดินทางภายในประเทศมากกว่า โดยอาคารผู้โดยสารภายในประเทศจะมีขนาดใหญ่กว่า มีผู้ใช้บริการมากกว่า มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากกว่า เช่นร้านอาหาร ร้านค้าต่างๆ รวมถึงระบบขนส่งมวลชนเช่น รถไฟฟ้า และ รถแท็กซี่ ขณะที่ส่วนเดินทางระหว่างประเทศจะมีอาคารขนาดเล็กตั้งห่างออกไปพอสมควร สิ่งอำนวยความสะดวกมีไม่มากนัก โดยมีรถโดยสารฟรีเชื่อมระหว่างอาคารผู้โดยสารภายในประเทศและอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศเพื่ออำความสะดวกแก่ผู้ใช้บริการ
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานนนาชาติฉงชิ่งเจียงเป่ย์ เก็บถาวร 2021-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีน)
รีวิวท่าอากาศยานนานาชาติฉงชิ่งเจียงเป่ย์ By : Tophitthailand
รีวิว สนามบินฉงชิ่ง
ท่าอากาศยานนานาชาติซัมบวงกา

ท่าอากาศยานนานาชาติซัมบวงกา (ชาบากาโน/สเปน: Aeropuerto Internacional de Zamboanga (IATA: ZAM, ICAO: RPMZ) เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการในพื้นที่เขตเมืองซัมบวงกาซิตี ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่สามของเกาะมินดาเนา ท่าอากาศยานแห่งนี้มีพื้นที่ 270 เฮกตาร์
แม้ว่าเที่ยวบินทั้งหมดที่ให้บริการจะยังคงเป็นเที่ยวบินในประเทศ แต่ท่าอากาศยานแห่งนี้ก็ถูกจัดให้เป็นท่าอากาศยานนานาชาติโดยการบินพลเรือนแห่งฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ควบคุมท่าอากาศยานส่วนใหญ่ในประเทศ ยกเว้นท่าอากาศยานนานาชาติหลัก
แหล่งข้อมูลอื่น

Unofficial website of Zamboanga International Airport เก็บถาวร 2019-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Zamboanga International Airport Information
Airport information for RPMZ at World Aero Data. Data current as of October 2006.. Source: DAFIF.
Airport information for ZAM / RPMZ at Great Circle Mapper. Source: DAFIF (effective Oct. 2006).
Current weather for RPMZ at NOAA/NWS
Accident history for ZAM / RPMZ at Aviation Safety Network
ปลาหม่น

| ปลาหม่น> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Scaphiodonichthys
สปีชีส์:: S.  acanthopterus
ชื่อทวินาม
Scaphiodonichthys acanthopterus (Fowler, 1934)

ชื่อพ้อง
 Scaphiodontopsis acanthopterus Fowler, 1934  Varicorhinus acanthopterus (Fowler, 1934)
ปลาหม่น หรือ ปลามอน หรือ ปลาม่อน หรือ ปลาม่ำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Scaphiodonichthys acanthopterus) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างเหมือนปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกันทั่วไป คือ รูปร่างเรียวยาว แบนข้าง ลำตัวกว้าง โคนหางคอดเรียว หัวกลมโต จะงอยปากงุ้มเห็นได้ชัดเจน ช่องปากอยู่ด้านล่าง ปากล่างมีขอบเรียบเป็นเส้น ปลายจะงอยปากมีตุ่มเล็ก ๆ คล้ายสิว ซึ่งจะเห็นได้ชัดเจนโดยเฉพาะในตัวผู้ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เกล็ดมีขนาดเล็กมีประมาณ 37-39 หรือมากกว่านั้นประมาณ 3 ชิ้น แถวตามเส้นแนวข้างลำตัว ครีบหลังมีก้านครีบแข็ง ก้านที่ยาวที่สุดมีขอบจักเป็นฟันเลื่อย ครีบหางเว้าลึก เกล็ดมีสีเงินเหลือบเขียวอ่อนหรือชมพู ครีบทุกครีบเป็นสีเหลืองอ่อน ๆ
มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 20 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงในช่วงต้นน้ำที่น้ำไหลแรง โดยตวัดกินตะไคร่น้ำและแมลงน้ำที่เกาะตามโขดหินด้วยความรวดเร็ว พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำสาละวิน, แม่น้ำน่าน, แม่น้ำแม่กลอง และพบได้ในทุกประเทศของภูมิภาคอินโดจีน เป็นปลาที่หาได้ง่าย และมีการจับมาเป็นรับประทานเป็นอาหารในท้องถิ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ประหยัด ศ. นาคะนาท

| ประหยัด ศ>  นาคะนาท ท.ช., ท.ม. |
| --- | --- |
ประหยัด ศ. นาคะนาท เมื่อ พ.ศ. 2496
เกิด: ประหยัดศรี นาคะนาท 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 บ้านฝั่งธน ถนนประชาธิปก เมืองธนบุรี มณฑลกรุงเทพ ประเทศไทย (ปัจจุบันคือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย)
เสียชีวิต: 12 เมษายน พ.ศ. 2545 (87 ปี)
อาชีพ: นักเขียน นักหนังสือพิมพ์
คู่สมรส: ละออศรี นาคะนาท
บิดามารดา: ขุนวิจิรวรรณกร (เปล่ง นาคะนาท) (บิดา) เยื้อน นาคะนาท (มารดา)
อาชีพนักเขียน
นามปากกา: นายรำคาญ, เกลือ, นายประโดก, ปรูม บางกอก, กา
 
ประหยัด ศ. นาคะนาท (17 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 – 12 เมษายน พ.ศ. 2545) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ที่มีชื่อเสียงจากนามปากกา "นายรำคาญ" อดีตบรรณาธิการหนังสือพิมพ์สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช และเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ประวัติ

ประหยัด ศ. นาคะนาท เดิมชื่อ "ประหยัดศรี"  เป็นบุตรของขุนวิจิรวรรณกร (เปล่ง นาคะนาท) และเยื้อน นาคะนาท และเป็นพี่ชายของประภาศรี นาคะนาท (หรือ 'ภา พรสรรค์) และประยงคุ์ศรี อุณหธูป (ภริยาของ ประมูล อุณหธูป) เปลี่ยนชื่อตัวเป็น "ประหยัด ศ." ในยุครัฐนิยมสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่บังคับให้เปลี่ยนชื่อที่ไม่ตรงตามเพศ ห้ามผู้ชายใช้ชื่อที่มีคำว่า "ศรี"
ประหยัดเข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ปี พ.ศ. 2472 เลขประจำตัวนักเรียน ท.ศ.3726
เริ่มเขียนหนังสือในหนังสือพิมพ์ประชาชาติรายวัน เมื่อ พ.ศ. 2477 ใช้นามปากกาว่า “นายรำคาญ”  ต่อมาในปี พ.ศ. 2478 เริ่มเขียนในประชาชาติรายสัปดาห์ คอลัมน์  “ตามใจท่าน” แทนครูอบ ไชยวสุ
ประหยัด ศ. นาคะนาท มีงานเขียนหลากหลาย ทั้งบทความการเมือง ขำขัน หัสนิยาย สารคดี เคยเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ บางกอกรายปักษ์ บางกอกรายวัน สยามสมัย พิมพ์ไทยวันจันทร์ สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ และสยามิศร์ รายวันและรายสัปดาห์
ประหยัด ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางละออศรี มีบุตร-ธิดา 5 คน
ในเหตุการณ์ 6 ตุลา เขามีบทบาทในการโจมตีนักศึกษาผ่านสถานีวิทยุยานเกราะอันเป็นเครือข่ายของกองทัพบกเป็นแม่ข่าย
ประหยัด ศ. นาคะนาท เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2545 สิริอายุรวม 87 ปี
ผลงาน

เที่ยวไปกับนายรำคาญ
เที่ยวเขมรกับคึกฤทธิ์
ละคอนลิงแห่งชีวิต
ลิเกแห่งชีวิต
เรื่องอย่างว่า
เรื่องนี้นางเอกมีหนวด
พระเอกเป็นนักสืบตำรวจเป็นผู้ร้าย
ผีโป่งที่ป่าร่อน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
บ้านเฮี้ยน ผีชวนฮา

| บ้านเฮี้ยน ผีชวนฮา |
| --- | --- |
Theatrical poster for The Haunted Mansion
กำกับ: ร็อบ มินคอฟ
เขียนบท: เดวิด เบเรนบาว์ม
อำนวยการสร้าง: Andrew Gunn Don Hahn
นักแสดงนำ: Eddie Murphy Jennifer Tilly Terence Stamp Marsha Thomason Nathaniel Parker
กำกับภาพ: Remi Adefarasin
ดนตรีประกอบ: Mark Mancina
ผู้จัดจำหน่าย: วอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ส
วันฉาย: 26 พฤศจิกายน, ค.ศ. 2003
ความยาว: 89 นาที.
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $90,000,000 (estimated)
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
บ้านเฮี้ยน ผีชวนฮา เป็นภาพยนตร์แฟนตาซี กำกับโดย  ร็อบ มินคอฟ ออกฉายเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003
นักแสดง

เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ เป็น จิม เอเวอรส์
เทอเรนส์ สแตมพ์ เป็น แรมสเลย์
มาร์ชา โธมาสัน เป็น ซาร่า เอเวอรส์/อลิซาเบ็ธ
เจนนิเฟอร์ ทิลลี เป็น มาดาม ลีโอต้า
Dina Waters เป็น เอ็มม่า
นาธานเนียล ปาร์กเกอร์ เป็น มาสเตอร์ เกรซี่
ดูเพิ่ม

บ้านเฮี้ยน ผีชวนฮา (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2566)
แหล่งข้อมูลอื่น

The Haunted Mansion ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Haunted Mansion ที่สยามโซน
เว็บไซต์ทางการ
Movie stills
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่องบ้านเฮี้ยน ผีชวนฮา ในเว็บหนังดี
The Haunted Mansion เก็บถาวร 2008-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Rotten Tomatoes เก็บถาวร 2007-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นีล อาร์เดน

นีล อาร์เดน (27 ธันวาคม ค.ศ. 1909 – 4 มิถุนายน ค.ศ. 2014) เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวอังกฤษ[1]
ผลงาน

Princess Charming (1934)
Nothing Like Publicity (1936)
The Straw Man (1953)
ปลากดเหลือง

| ปลากดเหลือง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Bagridae
สกุล:: Hemibagrus
สปีชีส์:: H.  filamentus
ชื่อทวินาม
Hemibagrus filamentus Fang & Chaux, 1949

ชื่อพ้อง
 Mystus filamentus
ปลากดเหลือง ปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemibagrus filamentus อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae) มีรูปร่างคล้ายปลากดคัง (H. wyckioides) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีรูปร่างเล็กกว่า สีข้างลำตัวเป็นสีเหลืองจึงเป็นที่ของชื่อ หรืออาจเป็นสีเทาคล้ำ สีท้องจาง ครีบหลังยาวจนถึงจุดเริ่มต้นของครีบไขมัน และครีบไขมันมีสีคล้ำ ขนาดโตเต็มที่ราว 50 เซนติเมตร
พบในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำขนาดใหญ่ทั่วประเทศ ยกเว้นแม่น้ำสาละวิน เป็นปลาที่ใช้บริโภคโดยการปรุงสด รมควัน และปลาแห้ง และมีการเพาะเลี้ยงในกระชังเหมือนปลากดคัง
นอกจากนี้แล้วยังมีปลากดในสกุลเดียวกันนี้ อีกชนิดหนึ่ง ที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายกัน คือ ปลากดขาว (H. spilopterus) ซึ่งบางครั้งอาจสับสนกันและเรียกชื่อสามัญตรงกันว่า "ปลากดเหลือง" ด้วย
ซึ่ง 2 ชนิดนั้นยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลากดช่องหลวง", "ปลากดนา", "ปลากดขาว", "ปลากดชงโลง" หรือ "ปลากดคัง" เป็นต้น
ดูเพิ่ม

ปลากดขาว
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
ปลาหลด

| ปลาหลด |
| --- | --- |

ปลาหลดจุด (M. siamensis)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Synbranchiformes
วงศ์:: Mastacembelidae
สกุล:: Macrognathus Lacepède, 1800

ชนิดต้นแบบ
Ophidium aculeatum Bloch, 1786
ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Rhynchobdella Bloch & Schneider, 1801
ปลาหลด เป็นชื่อปลานํ้าจืดทุกชนิดในสกุลปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Macrognathus จัดอยู่ในอันดับปลาไหลนา (Synbranchiformes) วงศ์ปลากระทิง (Mastacembelidae)
ปลาหลดมีรูปร่างเพรียวยาว ลำตัวแบนข้าง หัวและตามีขนาดเล็ก มีจุดเด่นคือ ปากเล็กและมีจะงอยปากแหลมยาว มีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาในสกุล Mastacembelus หรือปลากระทิง แต่ทว่ามีขนาดและรูปร่างเล็กกว่ากันมาก มีสีสันและลวดลายน้อยกว่า โดยเฉลี่ยแล้วจะมีความยาวประมาณไม่เกิน 1 ฟุต และมีครีบหางแยกออกจากครีบหลังและครีบท้องชัดเจน ก้านครีบเดี่ยวของครีบหลังเป็นหนามสั้น ๆ ปลายแหลมประมาณ 12-31 ก้าน ปลายจะงอยปากที่จมูกคู่หน้าแยกออกเป็นติ่งเนื้อเล็ก ๆ 4 หรือ 6 ติ่ง เกล็ดมีขนาดเล็กมากมีพฤติกรรมความเป็นอยู่และการหากินคล้าย ๆ กัน โดยอาจจะพบได้ในลำธารน้ำตกบนภูเขาหรือในป่าดิบชื้นด้วย
พบกระจายพันธุ์ในอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นอาหาร ตกปลา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
การจำแนก

สกุลปลาหลดปัจจุบันแบ่งออกได้เป็น 23 ชนิด ชนิดที่มีชื่อภาษาไทยเป็นชนิดที่พบในประเทศไทย
Macrognathus aculeatus (Bloch, 1786)
Macrognathus aral (Bloch & J. G. Schneider, 1801)
Macrognathus aureus Britz, 2010
Macrognathus caudiocellatus (Boulenger, 1893)
Macrognathus circumcinctus (Hora, 1924) — ปลาหลดภูเขา
Macrognathus dorsiocellatus Britz, 2010
Macrognathus fasciatus Plamoottil & Abraham, 2014
Macrognathus guentheri (Day, 1865)
Macrognathus keithi (Herre, 1940)
Macrognathus lineatomaculatus Britz, 2010 — ปลาหลดภูเขาลายจุด
Macrognathus maculatus (Cuvier, 1832)
Macrognathus malabaricus (Jerdon, 1849)
Macrognathus meklongensis Roberts, 1986 — ปลาหลดแม่กลอง
Macrognathus morehensis Arunkumar & Tombi Singh, 2000
Macrognathus obscurus Britz, 2010
Macrognathus pancalus Hamilton, 1822
Macrognathus pavo Britz, 2010
Macrognathus pentophthalmos (Gronow, 1854)
Macrognathus semiocellatus Roberts, 1986 — ปลาหลดหลังจุด, ปลาหลดลายจุด
Macrognathus siamensis (Günther, 1861) — ปลาหลดจุด
Macrognathus taeniagaster (Fowler, 1935)
Macrognathus tapirus Kottelat & Widjanarti, 2005 — ปลาหลดลายเฉียง
Macrognathus zebrinus (Blyth, 1858) — ปลาหลดม้าลาย
ประเทศอิตาลีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศอิตาลี ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: ITA
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกอิตาลี
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 113 คน  ใน 16 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: บีบี ไวโอ และ เฟเดริโก้ มอลัคคิ
เจ้าหน้าที่: 69
เหรียญ:  ทอง 14 เงิน 29 ทองแดง 26 รวม 69 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศอิตาลี จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศอิตาลีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 113 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 16 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 3 | 6 | 9 |

| รวม | 3 | 6 | 9 |
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นไดก้า เดียง | 400m T20 |  |  |  |  |
| นไดก้า เดียง | 1500m T20 |  |  |  |  |
| อเลสซานโดร ออสโซลา | 100m T63 |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศอิตาลีในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอิตาลีในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาอิตาลีที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก