stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงเรียนปทุมคงคา
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ศาสตราจารย์ ดร. วัลลภ สุระกำพลธร นักวิทยาศาสตร์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2539 สาขาฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2541 สาขาวิศวกรรมศาสตร์และอุตสาหกรรมวิจัย และอาจารย์ดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2547
พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ อดีตนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ศาสตราจารย์คลินิก นายแพทย์ ประดิษฐ์ ปัญจวีณิน ผู้อำนวยการ โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ และเป็นแพทย์ประจำพระองค์ใน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
พล.ต.ท.วิโรจน์ เปาอินทร์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี
ดร.พร ศรีจามร อดีตปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม ผู้บริจาคเงินสร้างอาคารพร ศรีจามร
พล.อ.เลิศรบ สีตบุตร อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ บิดา พล.อ.อุดมเดช สีตบุตร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม และผู้บัญชาการทหารบก
ธีรพล ขุนเมือง อธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน
พล.อ.เทพพงศ์ ทิพยจันทร์ อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม
พล.อ.อ.ตรีทศ สนแจ้ง อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต) เจ้าอาวาสวัดญาณเวศกวัน นักเขียน ราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์
ชาติ กอบจิตติ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2547 และนักเขียน รางวัลซีไรต์ 2 วาระ และรางวัลช่อการะเกด
หยก บูรพา (เฉลิม รงคผลิน) นักเขียน ผู้ประพันธ์นวนิยายเรื่อง "อยู่กับก๋ง" รางวัลนวนิยายดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2519
ดำรงค์ อารีกุล นักเขียน ผู้ประพันธ์นวนิยายเรื่อง "จักรยานสีแดง"
ยุทธนา ลอพันธ์ไพบูลย์ ผู้กำกับละคร
วิษณุ แทนบุญช่วย นักเขียน นามปากกา วิษณ์ (บอย)
จตุพล ชมภูนิช นักพูด
ภิเษก ศรีสวัสดิ์ ผู้สื่อข่าวกีฬา
เจสัน ยัง นักร้อง นักแสดง
แอนดริว เกร็กสัน นักแสดง
วิวิศน์ บวรกีรติขจร นักร้อง นักแสดง
เสกสรร สุทธิ์จันทร์  นักแสดง
อาภากร โยมา นักข่าว
ประชา พิมโคตร นักร้องนักแสดงวงเขมรหน้าห้อง
ปรมิณ ศิระวนาดร นักแสดง
ปรีชา วัชระนัย นักข่าว
ฉัตรชัย บุตรดี นักกีฬามวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทย
เฉลิมวุฒิ สง่าพล อดีตนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
ประทีป ปานขาว อดีตนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
ดัสกร ทองเหลา นักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
อัสมิง แม นักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
ชยพัทธ์ กิจพงษ์ศรีธาดา นักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
อภิวัฒน์ งั่วลำหิน นักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
ศุภชัย ใจเด็ด นักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
สุรชาติ สารีพิมพ์ นักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
ธนะศักดิ์ ศรีใส นักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
เอกพงษ์ สุรัตน์สว่าง นักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทย
เอกพันธ์ สุรัตน์สว่าง นักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทย
ณัฐวุฒิ หมัดยะลาน นักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทย
อภิวัฒน์ แจ่มเจริญ นักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทย
นที จีปน นักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทย
ทวีลาภ การะเกด ผู้สื่อข่าว เครือมติชน เจ้าของ ผู้ก่อตั้ง บรรณาธิการ และแอดมิน หนังสือพิมพ์ ข่าวชุมพร วิทยากรด้านสื่อสารมวลชน และดีเจรายการเพลงสากลทางสถานีวิทยุกระจายเสียง
ปรมินทร์ อินโสม นักธุรกิจ โปรแกรมเมอร์ ผู้พัฒนา FIRO
สมบัติ บุญงามอนงค์ หรือ บก.ลายจุด อดีตประธานกรรมการมูลนิธิกระจกเงา แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เพลงโรงเรียน
| ด ค กโรงเรียนชายล้วนในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานคร:  กรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย  เซนต์คาเบรียล  เซนต์ดอมินิก  ไตรมิตรวิทยาลัย  ทวีธาภิเศก  เทพศิรินทร์  ปทุมคงคา  มัธยมวัดเบญจมบพิตร  วชิราวุธวิทยาลัย  วัดบวรนิเวศ  วัดราชบพิธ  วัดสระเกศ  วัดสุทธิวราราม  สวนกุหลาบวิทยาลัย  อัสสัมชัญ 
ภาคกลาง:  เตรียมทหาร‡  พิษณุโลกพิทยาคม†  ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ 
ภาคเหนือ: อุตรดิตถ์†
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ร้อยเอ็ดวิทยาลัย†  ราชสีมาวิทยาลัย 
ภาคตะวันออก:  ชลราษฎรอำรุง†  เบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี† 
ภาคตะวันตก:  วิสุทธรังษี†  สารสิทธิ์พิทยาลัย 
ภาคใต้: แสงทองวิทยา
†เฉพาะระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ‡มีเพียงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนปทุมคงคา
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°43′09″N 100°34′53″E﻿ / ﻿13.719103°N 100.581272°E﻿ / 13.719103; 100.581272
สมเด็จพระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย
ช่วงต้นของพระชนมชีพ

เจ้าชายมีไฮเสด็จพระราชสมภพในปีค.ศ. 1921 ณ ปราสาทเปเลส เมืองซีนาเอีย ราชอาณาจักรโรมาเนีย ทรงเป็นพระราชโอรสในมกุฎราชกุมารการอลแห่งโรมาเนียกับมกุฎราชกุมารีเฮเลน พระองค์เสด็จพระราชสมภพในรัชกาลของกษัตริย์แฟร์ดีนันท์ที่ 1 และพระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ
มกุฎราชกุมารการอลมีความสัมพันธ์ที่น่าอื้อฉาวกับมักดา ลูเปสคู พรรคเสรีนิยมแห่งชาติซึ่งเป็นพรรคที่ครอบงำการเมืองโรมาเนียนั้นไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับความสัมพันธ์ของมกุฎราชกุมารการอลและลูเปสคู เมื่อพรรคทราบว่าองค์มกุฎราชกุมารทรงตั้งตนเป็นศัตรูกับพวกเขา ทางพรรคจึงดำเนินการหาทางกีดกันพระองค์ออกจากราชบัลลังก์ การรณรงค์ที่ยืดเยื้อของพรรคเสรีนิยมแห่งชาตินั้นมีความเกี่ยวข้องน้อยมากในเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมกุฎราชกุมารการอลและมักดา ลูเปสคู แต่จุดมุ่งหมายหลักของพรรคคือ ความพยายามกำจัด "ปืนใหญ่ที่หย่อนยาน" อย่างตัว มกุฎราชกุมารการอล เนื่องจากแน่ใจว่าถ้าพระองค์ได้ครองราชบัลลังก์ พระองค์จะต้องกีดกันไม่ให้พรรคเสรีนิยมแห่งชาติมีอำนาจเหนือการเมือง ดังที่พระมหากษัตริย์โฮเอ็นโซลเลิร์นเคยทำมาก่อน
มกุฎราชกุมารต้องสละสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ในเดือนธันวาคม ปีค.ศ. 1925 และต้องเสด็จออกจากประเทศไป อย่างไรก็ตามทั้งกษัตริย์แฟร์ดีนันท์และสมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย พระอัยกาและพระอัยยิกาก็ไม่ทรงเต็มพระทัยที่จะปล่อยให้ประเทศอยู่ภายใต้พระหัตถ์ของพระนัดดา ซึ่งมีพระชนมายุเพียง 5 พรรษา แม้ว่าจะทรงได้รับการดูแลจากคณะผู้สำเร็จราชการ เนื่องจากทรงกลัวว่าดินแดนที่ได้รับในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจะถูกอ้างสิทธิโดยประเทศเพื่อนบ้านและความผันผวนทางการเมืองอาจจะนำไปสู่ความไม่สงบได้ เจ้าชายไมเคิลทรงสืบราชบัลลังก์ต่อโดยอัตโนมัติหลังจากการสวรรคตของกษัตริย์แฟร์ดีนันท์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1927 ก่อนวันคล้ายเสด็จพระราขสมภพครบ 6 ชันษาของพระองค์ หลังจากนั้นทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนพิเศษที่พระราชชนกของพระองค์ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1932
การปกครอง > การครองราชย์ครั้งที่หนึ่ง

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ประกอบด้วยเจ้าชายนีกอลาเอ พระปิตุลาของพระองค์ อัครบิดร มิรอน คริสเตอา และประธานศาลสูงสุด จีออร์เก บุซดูกัน (และเดือนตุลาคม ในปี 1929 บุซดูกันถึงแก่อสัญกรรม คอนสแตนติน ซาราตีอานู จึงดำรงตำแหน่งแทน) คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ปฏิบัติหน้าที่ในพระนามของพระมหากษัตริย์วัย 5 พรรษา อย่างกษัตริย์มีไฮที่ 1 ซึ่งสืบราชบัลลังก์หลังจากกษัตริย์แฟร์ดีนันท์สวรรคตในปีค.ศ. 1927 เจ้าชายนีกอลาเอทรงเป็นเหมือนผู้สำเร็จราชการคนที่หนึ่งอย่างไม่เป็นทางการ พระองค์ไม่พอพระทัยที่ต้องละทิ้งหน้าที่ทางทหารในราชนาวีอังกฤษ และไม่ทรงสนพระทัยในการเมือง พระองค์จึงพยายามดำเนินการตามแนวทางของพระราชชนก คือการร่วมมือกับพรรคเสรีนิยมแห่งชาติ และต่อต้านพรรคเกษตรกรแห่งชาติ โดยเสนอว่าทางคณะผู้สำเร็จราชการจะแต่งตั้งรัฐบาลแห่งชาติภายใต้อียอน อี. เช. บราเตียนู นายกรัฐมนตรีหลายสมัยของโรมาเนีย แต่บราเตียนูปฏิเสธแนวคิดของผู้สำเร็จราชการ พรรคเสรีนิยมแห่งชาตินั้นส่วนใหญ่ได้รับพลังขับเคลื่อนจากตระกูลบราเตียนูที่ทรงพลังในการใช้อำนาจในพรรค แต่บราเตียนูถึงแก่อสัญกรรมในปีค.ศ. 1927 ตระกูลบราเตียนูไม่สามารถตกลงกันเรื่องผู้สืบทอดได้ อันนำมาซึ่งอำนาจของพรรคเสรีนิยมที่เริ่มเข้าสู่จุดเสื่อม ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปในปีค.ศ. 1928 พรรคเกษตรกรแห่งชาติ ภายใต้อียูลิว มานิว ได้รับชัยชนะด้วยคะแนนเสียง 78% เจ้าชายนีกอลาเอ ซึ่งเป็นประธานสภาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ นั้นทรงเป็นมิตรไมตรีกับพรรคเสรีนิยมแห่งชาติ นายกรัฐมนตรีคนใหม่อย่างมานิวจึงมีความตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะก่อรัฐประหาร ยุบสภาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพื่อทูลเชิญเจ้าชายการอลให้เสด็จกลับมาครองราชย์หลังจากเขาทำการติดต่อกับเจ้าการอลมาในระยะเวลาหนึ่ง
หลังจากบุซดูกัน หนึ่งในผู้สำเร็จราชการถึงแก่อสัญกรรมในปีค.ศ. 1929 ความนิยมในสมเด็จพระราชินีมารี พระอัยยิกาของกษัตริย์มีไฮ ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงในช่วงนี้และหลังจากที่ทรงปฏิเสธที่จะเป็นส่วนหนึ่งของสภาผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในปี ค.ศ. 1929 พระนางทรงถูกกล่าวหาโดยสื่อและแม้กระทั่งเจ้าหญิงเฮเลนว่าทรงวางแผนก่อรัฐประหารทั้งๆที่ไม่ประสงค์ที่จะยุ่งเกี่ยวการเมืองแล้ว เมื่อสมเด็จพระราชินีมารีทรงปฏิเสธ คอนสแตนติน ซาราตีอานูจึงดำรงตำแหน่งแทน ซึ่งเป็นกลุ่มผู้สำเร็จราชการที่ไม่มีความทะเยอทะยานทางการเมืองใดๆเลย รวมถึงไม่มีประสิทธิภาพในการบริหารกิจการของประเทศ ตามบันทึกของนีกอลาเอ ออร์กาอ้างว่า พระอัครบิดร มิรอน คริสเตอาได้พูดว่า
"คณะผู้สำเร็จราชการทำงานไม่ได้เพราะไม่มีผู้นำ เจ้าชายทรงพระโอสถมวน ซาราตีอานูมัวแต่อ่านหนังสือ และข้าพเจ้าเป็นพระ ทำได้เพียงแค่เป็นผู้ไกล่เกลี่ยเท่านั้น"
การปกครอง > การหันมาต่อต้านนาซีเยอรมนี

ในปีค.ศ. 1944 สงครามโลกครั้งที่สองเริ่มส่งผลที่ย่ำแย่แก่ฝ่ายอักษะ แต่นายกรัฐมนตรีเอียน อันโตเนสคูยังคงปกครองอย่างเผด็จการในโรมาเนีย ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 การรุกรานจากสหภาพโซเวียตจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และคาดว่าจะบุกเข้ามาอีกไม่กี่เดือน ในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1944 กษัตริย์มีไฮทรงวางแผนร่วมกับนักการเมืองที่นิยมฝ่ายสัมพันธมิตร เหล่านายทหารและกลุ่มพลเรือนติดอาวุธที่มีผู้นำคือคอมมิวนิสต์ ดำเนินการก่อรัฐประหารต่ออำนาจของนายกรัฐมนตรีอันโตเนสคู กษัตริย์มีไฮทรงมีรับสั่งให้ทหารรักษาพระองค์จับกุมเขา ในคืนเดียวกันกษัตริย์มีไฮทรงแต่งตั้งพลโทคอนสแตนติน ซานาเทสคู เป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ และให้สิทธิในการควบคุมอันโตเนสคูแก่พวกคอมมิวนิสต์ (ทั้งๆที่กษัตริย์ไม่ประสงค์ที่จะทำเช่นนี้แต่คำสั่งของพระองค์ถูกปฏิบัติในทางตรงข้าม) และหลังจากนั้นพวกคอมมิวนิสต์ส่งตัวอันโตเนสคูไปยังสหภาพโซเวียตในวันที่ 1 กันยายน ในรายการวิทยุกระจายเสียงไปทั่วโรมาเนียและกองทัพ กษัตริย์มีไฮทรงมีรับสั่งให้หยุดยิงซึ่งตอนนั้นกองทัพแดงกำลังบุกเข้ามายังแนวหน้ามอลดาเวีย ทรงประกาศว่าโรมาเนียจงรักภักดีกับฝ่ายสัมพันธมิตร ทรงประกาศยอมรับการสงบศึกกับสหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียต และประกาศสงครามต่อเยอรมนี แต่สิ่งนี้ไม่ได้ช่วยขัดขวางการรุกรานที่รวดเร็วของสหภาพโซเวียต มีการจับเชลยทหารโรมาเนียกว่า 130,000 นาย ถูกส่งไปยังสหภาพโซเวียต หลายคนเสียชีวิตในค่ายกักกัน
แม้ว่าประเทศจะยุติการเป็นพันธมิตรกับนาซี แต่การรัฐประหารเร่งให้กองทัพแดงบุกเข้าสู่โรมาเนีย การสงบศึกได้ลงนามอีกสามสัปดาห์ต่อมาในวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1944 ตามเงื่อนไขของสหภาพโซเวียต ภายใต้การเงื่อนไขของการสงบศึก โรมาเนียจะต้องยอมรับการยอมจำนนต่อสหภาพโซเวียต และอยู่ภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตร โดยโซเวียตจะเป้นผู้แทนในการควบคุมสื่อ การสื่อสาร การไปรษณีย์โทรเลข และการบริหารกิจการภาครัฐอยู่เบื้องหลัง การรัฐประหารจึงกลายเป็น "การจำนนยอม" ต่อ "การยอมแพ้" "อย่างไม่มีเงื่อนไข" มีการแนะนำว่าการรัฐประหารสามารถทำให้สงครามโลกครั้งที่สองลดสั้นลงอีก 6 เดือน และสามารถช่วยชีวิตผู้คนนับแสนได้
ในช่วงสิ้นสุดสงคราม กษัตริย์มีไฮทรงได้รับลีเจียนออฟเมอริต ชั้นหัวหน้าผู้บัญชาการ ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดจากประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา แฮร์รี เอส. ทรูแมน พระองค์ยังทรงได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชัยของโซเวียตจากโจเซฟ สตาลิน "สำหรับการกระทำอันกล้าหาญที่เปลี่ยนแปลงการเมืองของโรมาเนียอย่างรุนแรง ในการแตกหักกับเยอรมนีของฮิตเลอร์ และมุ่งหน้าการเป็นพันธมิตรกับสหประชาชาติ แม้ว่าในช่วงนั้นยังไม่มีสัญญาณว่าเยอรมนีกำลังจะพ่ายแพ้" เป็นคำอธิบายอย่างเป็นทางการถึงเหตุสำหรับการรับเครื่องอิสริยาภรณ์ หลังจากมรณกรรมของมีเคา รอลา-ชือมีแยร์สกี ใน ค.ศ. 1989 กษัตริย์มีไฮกลายเป็นบุคคลที่ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์นี้เพียงคนเดียวที่ยังทรงพระชนม์อยู่
อภิเษกสมรส > การหมั้น

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1947 กษัตริย์มีไฮทรงพบกับเจ้าหญิงอานน์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระญาติห่างๆ ซึ่งทรงเสด็จเยือนลอนดอนเพื่อร่วมพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงเอลิซาเบธและฟิลิป เมานต์แบ็ทแตน ที่จริงแล้วปีก่อนหน้า สมเด็จพระราชชนนีเอเลนาได้เชิญเจ้าหญิงอานน์ พร้อมพระมารดาและพระเชษฐาพระอนุชาของพระนางมายังบูคาเรสต์ แต่แผนของพระนางก็ไม่สำเร็จ ในขณะที่กษัตริย์มีไฮทรงทอดพระเนตรเจ้าหญิงอานน์ในภาพยนตร์ข่าวและทรงขอรูปถ่ายของพระนางจากภาพยนตร์นี้
เจ้าหญิงอานน์ไม่ประสงค์ที่จะเสด็จติดตามพระบิดาและพระมารดาไปยังลอนดอนเพื่อร่วมงานเสกสมรส เนื่องจากเจ้าหญิงทรงต้องการหลีกเลี่ยงไม่พบปะกับกษัตริย์มีไฮในสภาพแวดล้อมที่ดูเป็นทางการ แต่พระนางทรงตั้งพระทัยที่จะอยู่เบื้องหลัง โดยเสด็จไปยังสถานีรถไฟปารีสเพียงลำพัง และทรงแสร้งทำเป็นประชาชนที่สัญจรด้วยรถไฟ เพื่อที่พระนางจะได้สังเกตองค์กษัตริย์เป็นการส่วนพระองค์ ในฐานะเป็นผู้ติดตามของคณะกษัตริย์มีไฮในการเสด็จด้วยนรถไฟที่มุ่งไปสู่ลอนดอน อย่างไรก็ตามในนาทีสุดท้าย เจ้าหญิงทรงถูกเกลี้ยกล่อมโดยฌ็อง แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก พระญาติของพระนางที่ทรงเชิญเจ้าหญิงมายังลอนดอน โดยที่พระองค์เป็นผู้จัดงานเลี้ยง เมื่อเจ้าหญิงอานน์มาถึงลอนดอน เจ้าหญิงได้เสด็จแวะที่โรงแรมคลาริดจ์เพื่อพบพระบิดาและพระมารดา แต่พระนางก็พบว่าทรงต้องแนะนำพระองค์เองแก่กษัตริย์มีไฮอย่างไม่คาดคิดมาก่อน ด้วยความที่ทรงเขินอายจนสับสน เจ้าหญิงทรงทำท่ากระแทกส้นเท้าเข้ากันแบบทหาร แทนที่จะทรงถอนสายบัว และทรงวิ่งหนีออกไปด้วยความอับอาย ด้วยเสน่ห์นี้ กษัตริย์มีไฮทรงพบปะเจ้าหญิงอานน์อีกครั้งในคืนพิธีเสกสมรส ณ งานเลี้ยงสังสรรค์ของสถานทูตลักเซมเบิร์ก พระองค์ทรงเล่าให้เจ้าหญิงฟังถึงความกังวลที่พรรคคอมมิวนิสต์จะเข้ายึดครองโรมาเนีย และทรงเป็นห่วงความปลอดภัยของพระราชชนนี และพระองค์ทรงเรียกพระนามลำลองของเจ้าหญิงว่า "แนน" (Nan) ทั้งสองพระองคพบปะกันหลายครั้งในลอนดอนแต่ก็มีพระมารดาและพระอนุชาของเจ้าหญิงเสด็จตามมาสมาคมด้วย
ไม่กี่วันถัดมา เจ้าหญิงอานน์ทรงตอบรับคำเชิญของกษัตริย์มีไฮให้เสด็จไปพร้อมกับพระองค์และพระราชชนนี โดยกษัตริย์ทรงขับเครื่องบินบีชคราฟท์ เพื่อทรงพาเจ้าหญิงไอรีน ดัชเชสแห่งโอสตา สมเด็จน้าของกษัตริย์เสด็จกลับที่ประทับที่โลซาน สิบหกวันหลังจากพบกัน กษัตริย์มีไฮทรงขอเจ้าหญิงอานน์หมั้นในขณะที่ทั้งสองทรงขับรถอยู่ในโลซาน ในตอนแรกเจ้าหญิงทรงปฏิเสธ แต่ต่อมาก็ทรงตอบตกลงภายหลังขณะที่ทรงพระดำเนินและขับรถไปกับพระองค์ แม้ว่ากษัตริย์มีไฮจะทรงมอบแหวนหมั้นแก่เจ้าหญิงในอีกสองสามวันต่อมา แต่พระองค์รู้สึกว่าต้องละเว้นการประกาศให้สาธารณชนรู้จนกว่าพระองค์จะทรงแจ้งต่อรัฐบาลของพระองค์ แต่สื่อมวลชนก็รุมล้อมพระองค์ตามความคาดหมาย
กษัตริย์มีไฮเสด็จกลับโรมาเนีย พระองค์ทรงแจ้งแก่นายกรัฐมนตรีในเรื่องประกาศงานอภิเษกสมรส แต่นายกรัฐมนตรีกราบทูลว่า ยังไม่ "เหมาะสมแก่โอกาส" ทว่าภายในไม่กี่วัน กรณีนี้ทำให้รัฐบาลใช้โอกาสอธิบายต่อสาธารณชนเกี่ยวกับ "การสละราชบัลลังก์อย่างกะทันหัน" ของกษัตริย์มีไฮ แต่ในความเป็นจริงแล้วรัฐบาลคอมมิวนิสต์ได้ขับไล่พระองค์ออกจากบัลลังก์ตั้งแต่วันที่ 30 ธันวาคมแล้ว เจ้าหญิงอานน์ไม่ทรงสามารถทราบข่าวจากกษัตริย์มีไฮได้จนกระทั่งพระองค์ได้เสด็จออกจากประเทศ ในที่สุดทั้งสองพระองค์ได้มาพบกันที่เมืองดาโวส วันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1948
พระชนมชีพหลังสละราชบัลลังก์

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1948 พระองค์ทรงได้รับพระอิศริยยศเป็น "เจ้าชายแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น แทนพระอิศริยยศ "กษัตริย์แห่งโรมาเนีย" หลังจากการสละราชสมบัติ และหลังจากการล่มสลายของคอมมิวนิสต์พระองค์จึงทรงได้กลับคืนสู่พระอิศริยยศเดิม
ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1948 ที่กรุงเอเธนส์, กรีซ พระองค์ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงแอนน์แห่งบูร์บง-ปาร์มา ทั้งคู่ใช้ชีวิตร่วมกันครั้งแรกที่อังกฤษและจากนั้นที่สวิตเซอร์แลนด์ พรรคคอมมิวนิสต์ได้ถอดถอนพระองค์จากการเป็นชาวโรมาเนีย พระองค์และเจ้าหญิงมีพระธิดาทั้งหมด 5 พระองค์
ในปี ค.ศ. 1992 พรรคคอมมิวนิสต์ถูกปฏิวัติล้มล้างในโรมาเนีย รัฐบาลได้เชิญให้พระองค์เสด็จกลับประเทศเพื่อเฉลิมฉลองเทศกาลอีสเตอร์ ในบูคาเรสต์ชาวโรมาเนียกว่าล้านคนออกมารับเสด็จพระองค์ ทำให้พระองค์ถูกเตือนโดยประธานาธิบดีเอียน อีลีเอสคู ดังนั้นพระองค์จึงไม่ได้รับการอนุญาตให้เสด็จมาโรมาเนียเป็นเวลา 5 ปี ในปี ค.ศ. 1997 หลังจากอีลีเอสคูถูกรัฐประหารโดยอีมิล คอนสแตนติเนสคู รัฐบาลได้คืนให้พระองค์ดำรงเป็นชาวโรมาเนีย พระองค์ทรงประทับที่สวิตเซอร์แลนด์ บ้างก็โรมาเนียที่ปราสาทซาวาร์ซิน ในอารัดหรือในพระราชวังอลิซาเบตาที่บูคาเรสต์
พระองค์มีพระราชธิดา 5 พระองค์ คือ
เจ้าหญิงมาร์กาเรตา มกุฎราชกุมารีแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงอีรีนาแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงโซเฟียแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงอีลีนาและเจ้าหญิงไอรีนาต่างมีพระโอรสและพระธิดาทั้งคู่ เจ้าหญิงโซเฟียมีพระธิดา
การสืบราชบัลลังก์ในโรมาเนียภายใต้ระบอบประชาธิปไตยที่ได้รับการรับรองในรัฐธรรมนูญปี ค.ศ. 1997 กล่าวไว้ว่า ถ้าสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮเสด็จสวรรคตโดยปราศจากพระโอรส พระราชสมบัติจะถูกถ่ายโอนไปยังเชื้อพระวงศ์ในสาย ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมารินเกน
อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ในงานเฉลิมฉลองครบรอบ 60 ปีของการสละราชสมบัติของพระเจ้ามีไฮ พระองค์ได้ทรงแต่งตั้งพระธิดาองค์โตคือ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตตาแห่งโรมาเนียขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารีแห่งโรมาเนีย และพระอิสริยยศ "ผู้ดูแลราชสมบัติแห่งโรมาเนีย" และเป็นโอกาสนี้ที่พระองค์เสนอให้รัฐบาลพิจารณาในการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ ในปี ค.ศ. 2007 มีประชากร 14% เห็นด้วยในการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ และนอกจากนั้นปี ค.ศ. 2008 มีประชากร 16% เป็นผู้นิยมระบอบกษัตริย์
พระพลานามัย

โฆษกประจำสำนักพระราชวังของโรมาเนียได้แถลงการณ์เรื่อง สมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 ประทับรักษาพระอาการประชวร พระพลานมัยย่ำแย่ลงอย่างมาก กำลังพระวรกายลดลง คณะแพทย์ผู้ถวายการรักษาได้ถวายการรักษาได้ติดตามพระอาการอย่างใกล้ชิด ทั้งนี้ เจ้าหญิงมาร์กาเรต้า มกุฎราชกุมารีแห่งโรมาเนีย เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย เจ้าชายราดู พระสวามี ไปทรงเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ พระตำหนักเมืองโอบอนน์ เขตเมืองมอร์ช สมาพันธรัฐสวิส สมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮ (พระชนมพรรษา 96 พรรษา) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลสุดท้ายของโรมาเนีย ก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครองยกเลิกระบอบพระมหากษัตริย์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยทรงเป็นพระประมุขเพียงพระองค์เดียวในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ยังทรงพระชนม์ชีพในขณะนั้น
สวรรคต

สำนักพระราชวังแห่งโรมาเนียได้แถลงการณ์เรื่อง สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย เสด็จสวรรคตแล้วด้วยพระอาการสงบ เมื่อวันอังคารที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2017 เวลา 12.00 น. ณ พระตำหนักเมืองมอร์ช สมาพันธรัฐสวิส สิริพระชนมพรรษา 96 พรรษา
ประเทศโซมาเลีย

| สหพันธ์สาธารณรัฐโซมาเลีย Jamhuuriyadda Federaalka Soomaaliya (โซมาลี) جمهورية الصومال الفدرالية (อาหรับ) |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: โคโลบา คาลานคี

เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: โมกาดิชู 2°2′N 45°21′E﻿ / ﻿2.033°N 45.350°E﻿ / 2.033; 45.350
ภาษาราชการ: ภาษาโซมาลีและภาษาอาหรับ
การปกครอง: สหพันธ์สาธารณรัฐระบบรัฐสภา

• ประธานาธิบดี : ฮัสซัน ชีค โมฮามุด
• นายกรัฐมนตรี : Hamza Abdi Barre
 
เอกราช

• จากสหราชอาณาจักร : 26 มิถุนายน พ.ศ. 2503
• จากอิตาลี : 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2503
 
พื้นที่
• รวม: 637,661 ตารางกิโลเมตร (246,202 ตารางไมล์) (43)
• แหล่งน้ำ (%): 1.6
ประชากร
• 2550 ประมาณ: 9,118,773² (59)
• ความหนาแน่น: 13 ต่อตารางกิโลเมตร (33.7 ต่อตารางไมล์) (198)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2549 (ประมาณ)
• รวม: $ 5.26 พันล้าน (157)
• ต่อหัว: $ 600 (148)
เอชดีไอ (2562):  0.361 ต่ำ
สกุลเงิน: ชิลลิงโซมาลี (SOS)
เขตเวลา: UTC+3 (EAT)
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC+3 (not observed)
รหัสโทรศัพท์: 252
โดเมนบนสุด: .so
 CIA Factbook BBC News country profile 
โซมาเลีย (อังกฤษ: Somalia; โซมาลี: Soomaaliya; อาหรับ: الصومال) หรือชื่อประเทศอย่างเป็นทางการว่า สหพันธ์สาธารณรัฐโซมาเลีย (อังกฤษ: Federal Republic of Somalia; โซมาลี: Jamhuuriyadda Federaalka Soomaaliya; อาหรับ: جمهورية الصومال الفدرالية) มีชื่อเดิมว่า สาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลี และ สาธารณรัฐโซมาลี มีพื้นที่ติดกับแหลมแอฟริกา มีพรมแดนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับจีบูติ ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับเคนยา มีพื้นที่ทางทิศเหนือติดกับประเทศเยเมนโดยมีอ่าวเอเดนเป็นพรมแดนทางทะเล ทิศตะวันออกติดกับมหาสมุทรอินเดีย และทิศตะวันตกติดกับประเทศเอธิโอเปีย
ประวัติศาสตร์ > สงครามกลางเมืองของโซมาเลีย

ยุทธการโมกาดิชู เป็นสงครามระหว่างกลุ่มไอซิล (กลุ่มก่อการร้ายติดอาวุธ) กับสหรัฐอเมริกาและสหประชาชาติ ซึ่งเคยมีการนำมาทำเป็นภาพยนตร์ชื่อว่า Black Hawk Down เมื่อปี 2544 สงครามนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ กว่า 1000 คน ส่วนใหญ่เป็นประชาชนในโมกาดิชู
การเมืองการปกครอง

- โซมาเลียแบ่งเป็น 5 ภูมิภาค ได้แก่ Somaliland Puntland มีสถานะเป็นรัฐกึ่งปกครองตนเองตั้งอยู่ทางตอนเหนือและตอนกลางของประเทศ ส่วนพื้นที่ทางตอนใต้ประกอบไปด้วย Northland Galmudug และ Maakhir 
- โซมาเลียปกครองในระบบสหพันธรัฐแบบสภาเดียว (unicameral) ปัจจุบันยังไม่มีรัฐบาลถาวร และมี Sheikh Sharif Sheikh Ahmed เป็นประธานาธิบดีคนปัจจุบัน 
- ฝ่ายบริหารประกอบด้วยประธานาธิบดีเป็นประมุขของประเทศ โดยได้รับเลือกโดย TFA และมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร 
- คณะรัฐมนตรีมาจากการแต่งตั้งโดยนายกรัฐมนตรีและต้องได้รับการรับรองจาก TFAฝ่ายนิติบัญญัติประกอบด้วยสมัชชาแห่งชาติ (National Assembly) ซึ่งมีสภาเดียวคือ สมัชชาสหพันธรัฐรักษาการประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 550 คน ฝ่ายตุลาการยังไม่มีกฎหมายที่ชัดเจน เนื่องจากยังไม่มีรัฐบาลถาวร ปัจจุบันแต่ละชนเผ่าใช้ Sharia Law เป็นกฎหมายของแต่ละท้องถิ่น 
- โซมาเลียไม่มีรัฐบาลปกครองประเทศอย่างเต็มรูปแบบตั้งแต่เกิดสงครามกลางเมืองในปี 2534 นอกจากนั้น รัฐ Somaliland และรัฐ Puntland มีความพยายามแยกตัวออกเป็นอิสระ แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากนานาประเทศ ทั้งยังได้เกิดการต่อสู้ระหว่างชนเผ่าต่างๆ มาโดยตลอด 
- โซมาเลียประกอบด้วยเผ่า (clan) หลายเผ่า เผ่า Hawiye เป็นเผ่าที่ใหญ่ที่สุด อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ นอกจากนี้ เผ่า Darod เป็นอีกเผ่าที่มีบทบาทสำคัญและมีอิทธิพลในฐานะชนชั้นปกครอง
การเมืองการปกครอง > เขตปกครอง

จับบาดาฮูส
จูบากลาง
ชาเบลกลาง
บารี
ฮีราน
มาดัก
โมกาดิชู
เกโด
ชาบีลลาฮาอูเซ
อ่าวโซมาลี
กัลกูดูด
บากูล
นูกัล
ภูมิประเทศ

ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง โดยมีเนินเขาสูงทางภาคเหนือไล่ระดับลงมายังภาคตะวันออก ซึ่งเป็นที่ราบชายฝั่งทะเล
ภูมิอากาศ

อากาศร้อน ภาคใต้ฝนตกชุกเพราะได้รับลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ในเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม ภาคเหนืออากาศเย็นกว่าภาคใต้ เพราะลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือพัดผ่านในเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์
ภาษา

โซมาเลียใช้ภาษาโซมาเลียเป็นภาษาราชการ แต่มีภาษาพูดหลายภาษา เช่นโซมาเลีย อาหรับ อิตาลี และอังกฤษ
ศาสนา

จากการสำรวจวิจัยของศูนย์วิจัยพิวของสหรัฐอเมริกา ร้อยละ 99.8 ของประชากรโซมาเลียนับถือศาสนาอิสลาม
เชื้อชาติ

โซมาเลีย 85% บันตูและอาหรับ 15%
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website of the Transitional Federal Government of Somalia เก็บถาวร 2019-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chief of State and Cabinet Members เก็บถาวร 2012-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.mfa.go.th/web/479.php?id=366# เก็บถาวร 2007-08-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Somalia from UCB Libraries GovPubs
ประเทศโซมาเลีย ที่เว็บไซต์ Curlie
คู่มือการท่องเที่ยว Somalia จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กสหภาพแอฟริกา |
| --- | --- |
 แอลจีเรีย  แองโกลา  เบนิน  บอตสวานา  บูร์กินาฟาโซ  บุรุนดี  กาบูเวร์ดี  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คอโมโรส  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐคองโก  โกตดิวัวร์  จิบูตี  อียิปต์  อิเควทอเรียลกินี  เอริเทรีย  เอสวาตีนี  เอธิโอเปีย  กาบอง  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  เคนยา  เลโซโท  ไลบีเรีย  ลิเบีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  มอริเตเนีย  มอริเชียส  โมร็อกโก  โมซัมบิก  นามิเบีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  รวันดา  ซาห์ราวี เวสเทิร์นสะฮารา  เซาตูเมและปรินซีปี  เซเนกัล  เซเชลส์  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  แอฟริกาใต้  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  โตโก  ตูนิเซีย  ยูกันดา  แซมเบีย  ซิมบับเว 
| ด ค กองค์การความร่วมมืออิสลาม (โอไอซี) |
| --- | --- |
รัฐสมาชิก:  อัฟกานิสถาน  แอลเบเนีย  แอลจีเรีย  อาเซอร์ไบจาน  บาห์เรน  บังกลาเทศ  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  บรูไน  แคเมอรูน  ชาด  คอโมโรส  จิบูตี  อียิปต์  กาบอง  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  กายอานา  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก  โกตดิวัวร์  จอร์แดน  คูเวต  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เลบานอน  ลิเบีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  มาลี  มอริเตเนีย  โมร็อกโก  โมซัมบิก  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โอมาน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  ซูดาน  ซูรินาม  ทาจิกิสถาน  ตุรกี  ตูนิเซีย  โตโก  เติร์กเมนิสถาน  ยูกันดา  อุซเบกิสถาน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
รัฐที่ถูกระงับ:  ซีเรีย 
รัฐสังเกตการณ์:  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  นอร์เทิร์นไซปรัส  รัสเซีย  ไทย
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีแชลเลนจ์คัพ

| --- | --- |
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2018; 7 ปีที่แล้ว (2018)
ฤดูกาลแรก: 2022
จำนวนทีม: 5
ทวีป: เอเชียและโอเชียเนีย (เอวีซี)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  เวียดนาม (2 สมัย)
ทีมชนะเลิศสูงสุด:  เวียดนาม (2 สมัย)
เว็บไซต์: Asian Volleyball Confederation
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีแชลเลนจ์คัพ (อังกฤษ: AVC Challenge Cup for Women) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงของทวีปเอเชียและโอเชียเนีย จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี) ซึ่งเป็นองค์กรกีฬาระหว่างทวีป จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2018 เนื่องจากในสองครั้งแรกฮ่องกงไม่สามารถจัดแข่งขันได้ การแข่งขันครั้งแรกจึงเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 2022 เดิมถูกกำหนดจัดขึ้นทุกๆ 2 ปี แต่ตั้งแต่ในปี ค.ศ. 2023 ได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี และการแข่งขันยังทำหน้าที่เป็นรอบคัดเลือกสำหรับวอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพอีกด้วย
ตารางเหรียญการแข่งขัน

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เวียดนาม | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 2 |  ฮ่องกง | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 |  คาซัคสถาน | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 3 |  อินเดีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 3 |  อินโดนีเซีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 |  จีนไทเป | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 6 |  ฟิลิปปินส์ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 6 |  มาเลเซีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (8 ประเทศ) | รวม (8 ประเทศ) | 3 | 3 | 3 | 9 |
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| ประเทศ |  2022 |  2023 |  2024 | จำนวนครั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ออสเตรเลีย | • | 6th | 4th | 2 |
|  จีนไทเป | • | 3rd | 9th | 2 |
|  ฮ่องกง | 1st | 9th | 8th | 3 |
|  อินเดีย | 2nd | 4th | 5th | 3 |
|  อินโดนีเซีย | • | 2nd | 7th | 2 |
|  อิหร่าน | • | 5th | 6th | 2 |
|  คาซัคสถาน | • | • | 2nd | 1 |
|  มาเก๊า | • | 11th | • | 1 |
|  มาเลเซีย | 3rd | • | • | 1 |
|  มองโกเลีย | • | 10th | • | 1 |
|  ฟิลิปปินส์ | • | 7th | 3rd | 2 |
|  สิงคโปร์ | 5th | • | 10th | 2 |
|  อุซเบกิสถาน | 4th | 8th | • | 2 |
|  เวียดนาม | • | 1st | 1st | 2 |
| รวม | 6 | 11 | 10 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official AVC website
| ด ค กเอวีซีแชลเลนจ์คัพ |
| --- | --- |
ชาย:  2018  2020  2022  2023  2024 
หญิง:  2018  2020  2022  2023  2024