การรับรู้อากัปกิริยา
ความบกพร่อง

การสูญเสียหรือความบกพร่องของการรับรู้อากัปกิริยาแบบชั่วคราว  อาจจะเกิดขึ้นเป็นระยะ ๆ ในช่วงพัฒนาการ  โดยเฉพาะในช่วงวัยรุ่น  
การเปลี่ยนแปลงในร่างกายที่อาจจะมีผลต่อความบกพร่องของการรับรู้อากัปกิริยา  คือ  การเพิ่มขึ้นหรือลดลงอย่างรวดเร็วของน้ำหนักตัวหรือขนาดตัว  เนื่องจากการเพิ่มขึ้นลดลงอย่างรวดเร็วของไขมัน  เช่นโดยการดูดไขมันออกเป็นต้น  และ/หรือ  การเพิ่มขึ้นหรือลดลงอย่างรวดเร็วของกล้ามเนื้อ  เพราะการเพาะกาย   การใช้อะนาบอลิกสเตอรอยด์  และความอดอยากเป็นต้น  
นอกจากนั้นแล้ว  ยังสามารถเกิดขึ้นกับบุคคลที่มีความอ่อนตัว  (flexibility)  ความยืดหยุ่นได้  (stretching)  และความบิดตัวได้  (contortion)  ที่สูงขึ้น  
อวัยวะที่สามารถเคลื่อนไหวได้ในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน  หรือว่าไม่สามารถทำได้หลังจากวัยเด็ก  อาจจะทำความสับสนให้กับความรู้สึกเกี่ยวกับตำแหน่งของอวัยวะต่าง ๆ  
อาการที่จะเกิดขึ้นได้แก่  เกิดความรู้สึกอย่างเฉียบพลันว่า  เท้าหรือขาของตนหายไป  เกิดความจำเป็นในการดูแขนขาของตนเพื่อจะให้แน่ใจว่ายังอยู่  และมีการหกล้มในขณะที่เดินโดยเฉพาะเมื่อกำลังใส่ใจในสิ่งอื่นนอกจากการเดิน
การรับรู้อากัปกิริยาบางครั้งอาจมีความบกพร่องขึ้นมาเฉย ๆ โดยเฉพาะเมื่อเหนื่อย  กายของตนอาจจะรู้สึกใหญ่เกินหรือเล็กเกิน  หรืออวัยวะบางส่วนอาจจะเหมือนกับมีขนาดผิดไป  
ปรากฏการณ์ที่คล้ายกันอาจจะเกิดขึ้นในขณะชัก หรือในขณะมีสัญญาณบอกเหตุไมเกรน (migraine auras)  
ปรากฏการณ์เหล่านี้ได้รับสันนิษฐานว่าเกิดจากการกระตุ้นแบบผิดปกติของส่วนในสมองกลีบข้าง  ซึ่งมีหน้าที่ประสานข้อมูลจากส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย
ยังมีเทคนิคหลอกระบบการรับรู้อากัปกิริยาอีกด้วย  เช่นการหลอกด้วย  Pinocchio illusion
ความรู้สึกถึงการรับรู้อากัปกิริยามักจะไม่ปรากฏเพราะว่ามนุษย์โดยมากจะปรับตัวต่อตัวกระตุ้นที่มีอยู่ตลอดเวลา  ซึ่งเป็นกระบวนการที่เรียกว่า  "habituation  (ความเคยชิน)",  "desensitization  (การลดความรู้สึก)", หรือ "adaptation  (การปรับตัว)"   
ผลก็คือความรู้สึกเกี่ยวกับการรับรู้อากัปกิริยาย่อมอันตรธานไป  เหมือนกับกลิ่นที่อันตรธานไปเมื่อเคยชิน  จุดดีอย่างหนึ่งก็คือ  กิจกรรมหรือความรู้สึกที่ไม่ได้รับการสังเกต  สามารถดำเนินต่อไปเป็นเบื้องหลัง  ในขณะที่บุคคลนั้นใส่ใจในเรื่องอื่น
บุคลลผู้มีการตัดแขนขาอาจจะมีความรู้สึกที่สับสนเกี่ยวกับความมีอยู่ของอวัยวะนั้น  ซึ่งเป็นกลุ่มอาการที่เรียกว่า  กลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่  (phantom limb syndrome)  
ความรู้สึกเกี่ยวกับอวัยวะแฟนตอม  (คืออวัยวะที่ไม่มีแต่รู้สึกเหมือนว่ามี)  อาจเกิดขึ้นเป็นความรู้สึกทางอากัปกิริยาว่า  มีอยู่  โดยไม่มีการเคลื่อนไหว  หรือความรู้สึกว่า  มีการเคลื่อนไหว  มีแรงกด  มีความเจ็บปวด  มีความคัน  หรือความรู้สึกร้อนเย็น  
มีทฤษฎีหลายอย่างเกี่ยวกับสมุฏฐานของความรู้สึกและประสบการณ์อื่น ๆ เกี่ยวกับอวัยวะแฟนตอม  

แจ็ค เซ้า ผู้เป็นนายแพทย์ประจำ ร.พ. วอลเตอร์ รีด ในเมืองวอชิงตัน ดี.ซี.  ได้เสนอทฤษฎีบนพื้นฐานความคิดเกี่ยวกับ  "ความทรงจำในการรับรู้อากัปกิริยา"  (proprioceptive memory)  
ทฤษฎีนี้เสนอว่า  สมองดำรงความทรงจำเกี่ยวกับตำแหน่งเฉพาะที่ ๆ ของอวัยวะต่าง ๆ ดังนั้น  เมื่อมีการตัดอวัยวะออก  ก็จะมีข้อมูลขัดแย้งกันระหว่างระบบสายตา  ซึ่งเห็นความที่อวัยวะนั้นไม่มีอยู่จริง ๆ และระบบความทรงจำซึ่งยังจำว่าอวัยวะนั้นเป็นส่วนประกอบที่ยังมีอยู่ในร่างกาย  
ความรู้สึกและความเจ็บปวดในอวัยวะแฟนตอม  อาจเกิดขึ้นหลังจากตัดอวัยวะอื่น ๆ นอกจากแขนขาในร่างกาย  เช่นการตัดเต้านม  การถอนฟัน  (มีผลเป็นกลุ่มอาการหลงผิดว่าฟันยังคงอยู่)  และการตัดตาออก  (มีผลเป็นกลุ่มอาการหลงผิดว่าตายังคงอยู่)
ความบกพร่องแบบชั่วคราวของระบบรับรู้อากัปกิริยา  สามารถเกิดจากการใช้วิตามิน B6  (pyridoxine และ pyridoxamine) เกินขนาด  
ความบกพร่องจะกลับไปสู่ภาวะปกติหลังจากที่การบริโภควิตามินกลับไปสู่ระดับปกติ  นอกจากนั้น  ความบกพร่องอาจเกิดขึ้นเพราะเกิดความเป็นพิษต่อเซลล์  (cytotoxicity)  เช่นเพราะเคมีบำบัด  (การให้คีโม)
มีการเสนอว่า  แม้อาการมีเสียงในหู  (tinnitus)  และการไม่ได้ยินเสียงในความถี่บางระดับ  ก็อาจจะก่อให้เกิดข้อมูลอากัปกิริยาที่ผิดพลาด  ซึ่งเมื่อศูนย์สมองที่ประมวลผลได้รับแล้ว  อาจจะก่อให้เกิดความสับสนอย่างอ่อน ๆ
การรับรู้อากัปกิริยาอาจจะมีความเสียหายอย่างถาวรในคนไข้ที่มีโรคเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวข้อต่อเกินขนาด  หรือ Ehlers-Danlos Syndrome  ซึ่งเป็นโรคพันธุกรรมมีผลให้เนื้อเยื่อยึดต่อ  (connective tissue) ในส่วนต่าง ๆ ของร่างกายไม่แข็งแรง  
หรืออาจจะเกิดขึ้นเพราะการติดเชื้อไวรัสดังที่รายงานโดย น.พ. แซกส์  (ดูด้านบน) ส่วนผลของการสูญเสียการรับรู้อากัปกิริยาที่มีความเสียหายอย่างร้ายแรงได้รับการตรวจสอบโดย โรเบรส์-เดอ-ลา-ทอร์ ในปี ค.ศ. 2006