stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคย์น วินเซนต์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เคย์น วินเซนต์
วันเกิด:   (1988-10-29) 29 ตุลาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี)
สถานที่เกิด:  ออกแลนด์, นิวซีแลนด์
ส่วนสูง:  1.84 m (6 ft 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1998–2001:  ทรีคิงส์ยูไนเต็ด
2001–2002:  เมโทร
2003–2006:  เมาต์เวลลิงตัน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007 |  เซเรซโซ โอซะกะ |  4 |  (0) |
| 2007–2008 |  ไกนาเร ทตโตะริ |  8 |  (2) |
| 2008–2009 |  Waitakere United |  8 |  (4) |
| 2009–2010 |  มุมไบ |  12 |  (2) |
| 2010–2011 |  Churchill Brothers |  14 |  (12) |
| 2011–2013 |  Prayag United |  37 |  (22) |
| 2013 |  กิฟุ |  6 |  (0) |
| 2014 |  สงขลา ยูไนเต็ด |  33 |  (12) |
| 2015 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  3 |  (0) |
| 2015 |  → การท่าเรือ (ยืมตัว) |  6 |  (1) |
| 2016 |  ปะลิส |  11 |  (7) |
| 2017 |  แอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล |  17 |  (13) |
| 2018 |  เกษตรศาสตร์ (ยืมตัว) |  14 |  (7) |
| 2018–2019 |  แอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล |  14 |  (6) |
| 2019 |  ศุลกากร ยูไนเต็ด |  29 |  (12) |
| 2020 |  บางกอก |  5 |  (0) |
| 2021 |  ออกแลนด์ซิตี |  4 |  (80) |
| 2021–2023 |  Western Springs |  10 |  (6) |
| 2023 |  Bay Olympic |   |   |
ทีมชาติ‡
| 2006–2007 |  นิวซีแลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี |  5 |  (0) |
| 2014 |  นิวซีแลนด์ |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014
เคย์น วินเซนต์ (เกิดวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวนิวซีแลนด์
วินเซนต์เกิดที่ออกแลนด์  เขามีบิดาเป็นชาวนิวซีแลนด์ ส่วนมารดาเป็นชาวญี่ปุ่น และได้เล่นฟุตบอลให้กับสโมสรอาชีพในญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ อินเดีย ออสเตรเลีย ไทย และมาเลเซีย เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นชาวต่างชาติที่ได้รับความสนใจอย่างมากในมาเลเซียพรีเมียร์ลีก ในส่วนการเล่นในประเทศไทยเขาเคยเล่นให้กับหลายสโมสร เช่น สงขลา ยูไนเต็ด, แอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล, เกษตรศาสตร์ , ศุลกากร ยูไนเต็ด เป็นต้น
สโมสรอาชีพ > เกษตรศาสตร์

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 เคย์น วินเซนต์ ได้เซ็นสัญญาเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในไทยลีก 2 ต่อมาเขาลงเล่นนัดแรกและยิงประตูแรกให้กับสโมสรเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ในนัดที่เกษตรศาสตร์เปิดสนามทีโอที เอาชนะศรีสะเกษ 3-2 และในวันที่ 10 มีนาคม เขาทำแฮตทริกแรกของฤดูกาล ในนัดที่เกษตรศาสตร์เปิดบ้านชนะกระบี่ 5-0
ทีมชาติ

วินเซนต์ยังลงเล่นให้กับทีมชาตินิวซีแลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี และในวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เขามีชื่อติดทีมชาติชุดใหญ่ในนัดกระชับมิตรพบกับจีนและไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

Kayne Vincent – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร

เขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร ตามระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน ชนิด "Cfb", "Cfc", "Cwb" and "Cwc"
ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร เป็นภูมิอากาศในเขตชายฝั่งตะวันตกและบริเวณละติจูดกลางของทวีปส่วนใหญ่บนโลก ภูมิอากาศแบบนี้มักมีฤดูร้อนซึ่งอบอุ่น (แต่ไม่ร้อน) และฤดูหนาวซึ่งเย็นสบาย (แต่ไม่หนาวเย็นจนเกินไป) มีช่วงอุณหภูมิในแต่ละปีค่อนข้างแคบ ไม่ค่อยพบฤดูแล้ง ปริมาณหยาดน้ำฟ้ากระจายตัวทั่วทั้งปี ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทรมีอิทธิพลมากบริเวณตอนเหนือของยุโรปตะวันตก บางส่วนของเทือกเขาแอปพาเลเชียน บางส่วนของทวีปอเมริกาใต้ และพื้นที่ส่วนน้อยในทวีปแอฟริกา, ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์
ตามระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน ตัวอย่างของเขตซึ่งมีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทรจะแทนด้วยตัวอักษร Cfb บางครั้งพื้นที่ซ่งแทนด้วยตัวอักษร Csb หรือพื้นที่บริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียนก็ไม่ได้มีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน แต่กลับมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทรแทน (Cfb)
ข้อมูลเพิ่มเติม

การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน
| ด ค กประเภทของภูมิอากาศภายใต้การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน |
| --- | --- |
ประเภท A:  ป่าดิบชื้น (Af)  มรสุมเขตร้อน (Am)  ทุ่งหญ้าสะวันนา (Aw, As) 
ประเภท B:  ทะเลทราย  (BWh, BWk)  กึ่งแห้งแล้ง (BSh, BSk) 
ประเภท C:  อบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (Cfa, Cwa)  อบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (Cfb, Cwb, Cfc, Cwc)  เมดิเตอร์เรเนียน (Csa, Csb, Csc) 
ประเภท D:  ภาคพื้นทวีปชื้น (Dfa, Dwa, Dfb, Dwb, Dsa, Dsb)  กึ่งอาร์กติก (Dfc, Dwc, Dfd, Dwd, Dsc, Dsd) 
ประเภท E:  ทันดรา (ET)  น้ำแข็ง (EF)  แอลป์ (ET, EF)
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12

| สมเด็จพระสันตะปาปา ผู้น่าเคารพ ปิอุสที่ 12 Pius XII |
| --- | --- |
บิชอปแห่งกรุงโรม

สมณนาม: Papa Pius Duodecimus (ละติน)
เริ่มวาระ: 2 มีนาคม ค.ศ. 1939
สิ้นสุดวาระ: 9 ตุลาคม ค.ศ. 1958
องค์ก่อน: ปิอุสที่ 11
องค์ถัดไป: จอห์นที่ 23
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระนามเดิม: Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli
ประสูติ: 2 มีนาคม ค.ศ. 1876(1876-03-02)   กรุงโรม ราชอาณาจักรอิตาลี
สิ้นพระชนม์: 9 ตุลาคม ค.ศ. 1958(1958-10-09) (82 ปี)
ข้อมูลอื่น
บวชเมื่อ: 2 เมษายน ค.ศ. 1899
พระอภิไธย: 
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 (ละติน: Pius Papa XII) พระสันตะปาปาพระองค์ที่ 260 พระประมุขแห่งนครรัฐวาติกัน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1939 ถึงวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1958 มีพระนามเดิมว่า เอวเจนีโอ มาเรีย จูเซปเป โจวันนี ปาเชลลี
ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกรรมการคริสตจักรวิสามัญ เอกอัครสมณทูตประจำประเทศเยอรมนี (ค.ศ. 1917 - 1929) และพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ ในช่วงนี้พระองค์ได้แสดงพระปรีชาสามารถในการทำสนธิสัญญากับชาติยุโรปและละตินอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำความตกลงไรช์คอนคอร์ดัทกับรัฐบาลนาซีเยอรมนี เพื่อปกป้องคริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศเยอรมนีเวลานั้น และการที่พระองค์ไม่เอ่ยถึงชะตากรรมของชาวยิวต่อสาธารณชน ก็ทำให้พระองค์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก แต่นอกจากนั้นเบื้องหลัง พระสันตปาปาได้มีส่วนรู้ร่วมเห็นกับการลอบสังหารฮิตเลอร์ของเหล่าผู้บัญชาการระดับสูงเยอรมันที่มีความเกลียดต่อฮิตเลอร์ทั้งในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ได้ให้ความช่วยเหลือแก่พวกเขาว่าจะเป็นผู้ประสานงานกับอังกฤษให้ยอมรับรัฐบาลชุดใหม่หลังนาซีถูกโค่นล้ม เนื่องจากความหวังที่จะหยุดยั้งการฆ่าล้างเผ่าของนาซีในทวีปยุโรป  การกระทำของพระองค์นั้นเกือบจะตกเป็นเป้าหมายของนาซี
เมื่อสงครามโลกสิ้นสุดลง พระองค์เน้นพระกรณียกิจด้านการส่งเสริมสันติภาพและการปรองดอง รวมทั้งใช้มาตรการที่อ่อนโยนต่อประเทศฝ่ายอักษะ ในสมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอย่างรุนแรงในประเทศค่ายตะวันออก ในด้านบทบาททางการเมืองในประเทศอิตาลี พระองค์มีส่วนสำคัญในการต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์แห่งอิตาลี และให้ตัดขาดผู้สนับสนุนพรรคนี้ออกจากศาสนจักร
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที 12 ยังใช้สิทธิ์การไม่ผิดพลั้งโดยอำนาจสูงสุดของพระสันตะปาปาเพื่อประกาศในสมณธรรมนูญ Munificentissimus Deus ปี ค.ศ. 1950 ว่าเรื่องแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์เป็นคำสอนต้องเชื่อ นอกจากนี้ยังทรงออกคำปราศรัยและกระจายเสียงทางวิทยุเกือบ 1,000 ครั้ง ออกพระสมณสาสน์ 41 ฉบับ ที่สำคัญเช่น  Mystici Corporis เกี่ยวกับคริสตจักรเป็นพระกายของพระคริสต์  Mediator Dei เกี่ยวกับการปฏิรูปพิธีกรรม และ Humani generis เกี่ยวกับท่าทีของศาสนจักรต่อหลักเทววิทยาและวิวัฒนาการ
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศให้สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 เป็น "ผู้น่าเคารพ" ซึ่งเป็นกระบวนการชั้นต้นของการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
อัศเจรีย์

อัศเจรีย์ เป็นเครื่องหมายวรรคตอน หรือชื่อในภาษาอังกฤษว่า exclamation point และ exclamation mark ใช้เขียนหลังคำ วลี หรือ ประโยคที่เป็นคำอุทาน หรือใช้เขียนไว้หลังคำที่เลียนเสียงธรรมชาติ เพื่อให้ผู้อ่านทำเสียงได้เหมาะกับเหตุการณ์ในเรื่องนั้น ๆ  เช่น อุ้ย! มีเงาอะไรผ่านหน้าไป
ใช้อุทานเลียนเสียงธรรมชาติ
ในทางคณิตศาสตร์ เครื่องหมายอัศเจรีย์สามารถต่อท้ายจำนวนเต็มบวก หรือศูนย์ได้ เพื่อให้มีการดำเนินการแฟกทอเรียล (โดยที่เขียนเป็น  n! แล้วอ่านว่า  n แฟกทอเรียล)
ดูเพิ่ม

อัศเจรีย์กลับหัว
แหล่งข้อมูลอื่น

U+0021 exclamation point — Decode Unicode
สง่า สรรพศรี

| ศาสตราจารย์สง่า สรรพศรีม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ดำรงตำแหน่ง 6 มีนาคม พ.ศ. 2534 – 22 มีนาคม พ.ศ. 2535
นายกรัฐมนตรี: นายอานันท์ ปันยารชุน
ก่อนหน้า: นายอนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริ
ถัดไป: นายประยุทธ์ ศิริพานิชย์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 มกราคม พ.ศ. 2475 จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
เสียชีวิต: 29 มกราคม พ.ศ. 2542 (67 ปี)
คู่สมรส: รศ.วชิรา สรรพศรี

ศาสตราจารย์ สง่า สรรพศรี (วันเสาร์ที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2475 - 29 มกราคม พ.ศ. 2542)  เกิดที่ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายมุ่ง และนางอุสา สรรพศรี สมรสกับ รองศาสตราจารย์ วชิรา สรรพศรี มีบุตร 1 คน คือ รองศาสตราจารย์ ดร.ชโยดม สรรพศรี อดีตคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ศ.ดร.สง่า สรรพศรี เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม สมาชิกวุฒิสภา และตำแหน่งทางวิชาการอื่น ๆ หลายตำแหน่ง
การศึกษา

สง่า สรรพศรี เข้าศึกษาขั้นต้นที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ระดับอนุปริญญาวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ระดับปริญญาตรี และปริญญาโท ด้านการป่าไม้ จากมหาวิทยาลัยออริกอน ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาเอก จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน
ได้รับพระราชทานปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากสถาบันการศึกษาในประเทศ 7 สถาบัน ได้แก่ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี และจากสถาบันการศึกษาจากต่างประเทศ 4 สถาบัน ได้แก่ มหาวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีแห่งโตเกียว (ญี่ปุ่น) มหาวิทยาลัยซาร์ลันท์ (เยอรมัน) มหาวิทยาลัยออริกอน (สหรัฐอเมริกา) และมหาวิทยาลัยเฮลซิงกิ (ประเทศฟิลแลนด์)
ตำแหน่งทางการเมือง และตำแหน่งหน้าที่ราชการ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม ปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณบดีคณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ สมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ตำแหน่ง และบทบาทที่สำคัญ

กรรมการมูลนิธิอานันทมหิดล สาขาเกษตรศาสตร์, ราชบัณฑิตสำนักวิทยาศาสตร์ ราชบัณฑิตยสถาน, ราชบัณฑิต Royal Swedish Academy of Engineering Sciences, ราชบัณฑิต Royal Norwegian Society of Sciences and Letters President, The International Society for Mangrove Ecosystems (ISME) Vice-chairman, Executive Committee International Foundation for Science (IFS) ประธานกรรมการบริหารสภาวิจัยแห่งชาติ ประธานกรรมการบริหารองค์การสวนพฤกษศาสตร์
ศิษย์เก่าดีเด่น

โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เชียงใหม่, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, มหาวิทยาลัยออริกอนสเตต สหรัฐอเมริกา, มหาวิทยาลัยวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา
ผลงาน

ตำรา งานวิจัย และบทความทางวิชาการที่ได้รับการพิมพ์ และเผยแพร่ในประเทศ และต่างประเทศกว่า 100 เรื่อง เป็นผู้ก่อตั้ง มูลนิธิศาสตราจารย์ ดร.สง่า สรรพศรี เพื่อการวิจัย เพื่อส่งเสริมงานวิจัยของสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ เชียงใหม่
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

สง่า สรรพศรี ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2525 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2530 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ)) สาขาวิทยาศาสตร์และการบริหาร
พ.ศ. 2522 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2523 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 3
ฟินแลนด์ :
พ.ศ. 2535 –  เครื่องอิสริยาภรณ์กุหลาบขาวแห่งฟินแลนด์ ชั้นที่ 3
สวีเดน :
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นตริตาภรณ์
เบลเยียม :
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 4
ปองพล อดิเรกสาร

| ปองพล อดิเรกสารม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2548
นายกรัฐมนตรี: ทักษิณ ชินวัตร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 27 เมษายน พ.ศ. 2535 – 15 มิถุนายน พ.ศ. 2535
นายกรัฐมนตรี: สุจินดา คราประยูร
ก่อนหน้า: อาสา สารสิน
ถัดไป: อาสา สารสิน
เลขาธิการพรรคชาติไทย
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม พ.ศ. 2540 – 31 ธันวาคม พ.ศ. 2543
ก่อนหน้า: เสนาะ เทียนทอง
ถัดไป: สนธยา คุณปลื้ม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 มีนาคม พ.ศ. 2485 (82 ปี) อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2550–2564, 2566–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: ชาติไทย (2517–2543)  ไทยรักไทย (2543–2550) รวมไทยสร้างชาติ (2564–2566) สร้างอนาคตไทย (2566)
คู่สมรส: นางธิดา อดิเรกสาร

ปองพล อดิเรกสาร (เกิด 23 มีนาคม พ.ศ. 2485) ชื่อเล่น ป๊อก อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีหลายกระทรวง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เป็นบุตรของประมาณ อดิเรกสาร อดีตหัวหน้าพรรคชาติไทย และเป็นบิดาของ ปรพล อดิเรกสาร อดีตสส.สระบุรี และที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ นิตยสาร TVK mag
นอกจากเป็นนักการเมืองแล้ว ยังเป็นเจ้าของนามปากกา Paul Adirex มีผลงานนิยายภาษาอังกฤษและภาษาไทยหลายเล่ม
ประวัติ > ประวัติการศึกษา

จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยลีไฮ สหรัฐอเมริกา และปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยอเมริกัน สหรัฐอเมริกา  และผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 32
ประวัติ > ประวัติทางการเมือง

ปองพล อดิเรกสาร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสระบุรี หลายสมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526, 2535/1, 2538 และ พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคชาติไทย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในปี พ.ศ. 2535 เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในระหว่างปี พ.ศ. 2538-2539 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในปี พ.ศ. 2540-2543 เป็นรองนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2544-2545 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2545-2546 ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
กระทั่งวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2565 นายปองพลได้ให้สัมภาษณ์กับผู้สื่อข่าวว่าได้สมัครเป็นสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ แต่ต่อมาปองพลได้ลาออกจากสมาชิกพรรคเมื่อวันที่ 6 กันยายน เนื่องจากปรพลซึ่งเป็นบุตรชายต้องการเปลี่ยนการลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากระบบบัญชีรายชื่อ เป็นลงสมัครในระบบเขตแทน แต่พรรครวมไทยสร้างชาติมีผู้สมัครในพื้นที่นั้นเรียบร้อยแล้ว โดยได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคสร้างอนาคตไทย และเปิดตัวพร้อมกับการดำรงตำแหน่งประธานพรรคของสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ และกลุ่มสี่กุมาร ในอีก 2 วันถัดมา แต่ภายหลัง แกนนำพรรคสร้างอนาคตไทยได้ย้ายกลับเข้าพรรคพลังประชารัฐ จึงทำให้เกิดปัญหาพื้นที่ทับซ้อนเขตเลือกตั้งกับผู้สมัครของพรรคพลังประชารัฐ ปองพลและปรพลจึงลาออกจากสมาชิกพรรคสร้างอนาคตไทยเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2566 และพาปรพลไปสมัครสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ในวันรุ่งขึ้น
ประวัติ > งานเขียน

ปองพลหันมาเขียนนิยายหลังไม่ได้รับการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2535  โดยนิยายส่วนมากเป็นภาษาอังกฤษ ตัวเอกเป็นชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย เน้นการผสมระหว่างประวัติศาสตร์และงานข่าวกรอง
ปัจจุบัน ได้หันมาเป็นพิธีกรผลิตรายการสารคดีท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ และถ่ายรูปสัตว์ป่า ที่มีผลงานออกมาหลายชิ้นทั้งหนังสือสารคดี, หนังสือรวบรวมภาพถ่าย และรายการสารคดีทางโทรทัศน์ เช่น สุดหล้าฟ้าเขียว ทุกวันเสาร์เว้นวันเสาร์ในเวลา 06.00 น. ทางช่อง 3 และ เรื่องเล่าข้ามโลก ทุกวันเสาร์ในเวลา 17.00 น. ทางช่อง NOW26
นิยายภาษาอังกฤษ
ตราบจนสิ้นกรรม (Until The Karma Ends)
โจรสลัดแห่งตะรุเตา (The Pirates of Tarutao)
พิษหอยมรณะ (The King Kong Effect)
แม่โขง (Mekong)
นิยายภาษาไทย
พ่อ
คามีเลี่ยนแมน
รัตนโกสินทร์ กำเนิดกรุงเทพ
วิชาการ
เกษตรนำการเมือง
สารคดี
ท่องไปในไทยกว้าง
ภาพชีวิต 60 ปี ปองพล อดิเรกสาร - อัตชีวประวัติ
บันทึกการเดินทางสุดหล้าฟ้าเขียว กาลาปากอส มาดากัสการ์
สัตว์ป่าแอฟริกา
สุดหล้าฟ้าเขียว
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ
ท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์

ท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ - มุมมองจากที่จอดรถ
ท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ (พม่า: မန္တလေး အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်; (IATA: MDL, ICAO: VYMD)), อยู่ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ ไปทางตอนใต้ 35 กิโลเมตร เป็น 1 ใน 3 ท่าอากาศยานนานาชาติของ ประเทศพม่า สร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2542 อีกทั้งยังเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่และทันสมัยที่สุดในประเทศ มีทางวิ่ง (รันเวย์) ที่ยาวถึง 14,000 ฟุต หรือ 4,268 เมตร ซึ่งถือว่ามีความยาวที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบิน โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์
ประวัติ

การก่อสร้างท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์เป็นโครงการของรัฐบาลพม่า ในช่วง พ.ศ. 2530 เพื่อที่จะรองรับนักท่องเที่ยว และเป็นท่าอากาศยานหลักของประเทศควบคู่ไปกับท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง และหวังว่าจะเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างพม่ากับเมืองท่องเที่ยวอื่นๆในภูมิภาค เช่น ปักกิ่ง, ฮานอย, กรุงเทพมหานคร เป็นต้น
การก่อสร้างเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2539 และเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ กันยายน พ.ศ. 2543 โดยใช้งบประมาณไปกว่า 4,500 ล้านบาท ซึ่งมาจากการกู้ EXIM Bank ของประเทศไทย จากการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองของพม่า ส่งผลให้ธุรกิจการบินในพม่าเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเที่ยวบินจากกรุงเทพมหานครและจีน ซึ่งปีที่ผ่านมาได้เติบโตขึ้นถึง 20%
สายการบินและจุดหมายปลายทาง > ระหว่างประเทศ

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง   |
| --- | --- |
เอเชียนวิงแอร์เวย์: เชียงใหม่
บางกอกแอร์เวย์: กรุงเทพฯ - สุวรรณภูมิ, เชียงใหม่
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์: คุนหมิง
โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์: อิมฟาล
ฮ่องกงเอ็กซเพรส: ฮ่องกง
เมียนมาร์แอร์เวย์: กรุงเทพฯ - สุวรรณภูมิ, คยา, คุนหมิง, โซล - อินช็อน
เมียนมาร์เนชั่นแนลแอร์ไลน์: กรุงเทพฯ - สุวรรณภูมิ
ซิลค์แอร์: สิงคโปร์
ไทยแอร์เอเชีย: กรุงเทพฯ - ดอนเมือง
สายการบินและจุดหมายปลายทาง > ภายในประเทศ

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง   |
| --- | --- |
Air Bagan: Bagan,  Bhamo, Heho, Homalin, Monywa,  Kalemyo,  Kengtung,  Lashio Myitkyina,  Naypyidaw, Tachilek, Yangon
Air KBZ:  Bhamo, Bagan, Heho,  Kalemyo, Myitkyina,  Tachileik, Yangon
Air Mandalay: Myitkyina, Yangon
Asian Wings Airways: Bagan, Heho, Yangon
FMI Air: Bagan,  Naypyidaw, Yangon
Golden Myanmar Airlines: Bagan, Bhamo, Heho, Kengtung, Myitkyina, Tachilek, Thandwe, Yangon
Mann Yatanarpon Airlines: Yangon, Bagan, Heho, Thandwe, Kengtung, Tachilek, Myitkyina
Myanmar National Airlines: Bhamo, Kalemyo, Kengtung, Khamti, Myitkyina,  Naypyidaw, Pakokku, Tachilek, Yangon
Myanmar Airways International: Yangon
Yangon Airways: Bagan, Bhamo, Heho,  Kalemyo, Kengtung,  Lashio, Myitkyina,  Naypyidaw, Tachileik, Yangon
สิ่งอำนวยความสะดวก

สามารถรองรับผู้โดยสารทั้งขาเข้าและขาออก 1,000 คน/ชั่วโมง หรือ 3.000,000 คน/ปี และในอนาคตสามารถขยายเพื่อรองรับได้สูงสุดถึง 15,000,000 คน/ปี มีพื้นที่ประมาณ 63270 ไร่ ห่างจากตัวเมืองมัณฑะเลย์ 35 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางเข้าเมืองประมาณ 30 นาที
รันเวย์มีความยาว 13,999 ฟุต หรือ 4,267 ม. ซึ่งยาวที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพียงพอสำหรับเครื่องบินโดยสารทุกประเภท และมีที่จอดรถถึง 700 คัน นอกจากนี้อาคารผู้โดยสารยังมีระบบปรับอากาศที่เหมาะสม , ระบบป้องกันอัคคีภัย และพลังงานสำรอง อีกทั้งสะพานเทียบเครื่องบิน 3 ใน 6 สามารถรองรับเครื่องบินขนาดใหญ่อย่าง โบอิง 747 ได้ในเวลาเดียวกัน
สิ่งอำนวยความสะดวก > สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้โดยสาร

เคาท์เตอร์เข็คอิน 36 จุด
8 ประตูขึ้นเครื่องบิน
6 สะพานเทียบเครื่องบิน
3 สายพานสัมภาระ
11 ที่จอดรถระยะสั้น
6 ที่จอดรถระยะยาว
ที่ทำการไปรษณีย์
ธนาคาร
ร้านอาหาร
ห้องรับรอง
ร้านสินค้าปลอดภาษี
บริษัทท่องเที่ยว
บริการรถเช่า
ฯลฯ
สถิติ > ท่าอากาศยานปลายทางสูงสุด

| อันดับ | ท่าอากาศยานปลายทาง | ความถี่ (รายสัปดาห์) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  ย่างกุ้ง | 108 |
| 2 |  Heho | 53 |
| 3 |  มยิจีนา | 35 |
| 4 |  ท่าขี้เหล็ก | 29 |
| 5 |  Nyaung U | 24 |
| 6 |  คุนหมิง | 16 |
| 7 |  กะเล่ | 15 |
| 8 |  กรุงเทพ-สุวรรณภูมิ | 12 |
| 9 |  คำตี้ | 10 |
| 10 |  กรุงเทพ-ดอนเมือง | 8 |
สถิติ > จราจรต่อปี

|  | ผู้โดยสาร | จำวนที่เปลี่ยนแปลงจากปีที่แล้ว | การเคลื่อนตัว |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | 528,193 |  | 17,926 |  |
| 2012 | 610,969 | 016% | 19,059 |  |
| 2013 | 794,432 | 030% | 22,590 |  |
| 2014 | 938,901 | 018% | 24.598 |  |
| 2015 | 1,016,549 | 08% | 25,446 |  |
| 2016 | 1,171,753 | 015% | 25,184 |  |
| 2017 | 1,320,945 | 012% | 25,073 |  |
ข้อมูล:
คลังปัญญาไทย

| --- | --- |

ประเภท: สารานุกรมออนไลน์, วิกิ
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาไทย
เจ้าของ: สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย
สร้างโดย: ดร. ครรชิต มาลัยวงศ์
ยูอาร์แอล: www.panyathai.or.th
เชิงพาณิชย์: ใช่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
คลังปัญญาไทย เป็นเว็บไซต์สร้างสารานุกรมออนไลน์ ที่ผู้อ่านสามารถร่วมเขียนเนื้อหาได้ โดยจะเป็นโครงการพัฒนาแหล่งความรู้ภาษาไทย โดยอาศัยสื่ออินเทอร์เน็ต เปิดตัวทางสื่อมวลชนในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โดยในวันเปิดตัวนั้น ถึงแม้ว่าหน้าเว็บแรกของคลังปัญญาไทยประกาศว่ามีส่วนสารานุกรมต่อยอด แต่ยังไม่มีการเปิดใช้งานในส่วนของสารานุกรมต่อยอด (ส่วนวิกิ) โดยข้อมูลหลักเก็บไว้ในส่วนเนื้อหาที่ไม่อนุญาตให้ผู้อื่นแก้ไขตามที่ออกมาในข่าว และต่อมาในวันที่ 4 ธ.ค. ได้เปิดบริการการใช้งานในส่วนวิกินี้ โดยเปิดเป็นส่วนว่างให้ผู้อ่านเพิ่มเติมข้อมูลเข้ามากันเอง
ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2560 เว็บไซต์นี้ไม่สามารถใช้งานได้
ข้อมูลในเว็บไซต์

ข้อมูลหลักของระบบเปิดโอกาสให้ผู้อ่านมีส่วนร่วมในการกำกับดูแลความถูกต้องของข้อมูล โดยมีที่มาของข้อมูลแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ
คลังสะสมองค์ความรู้ เป็นข้อมูลจากแหล่งที่ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องและความสมบูรณ์ จากผู้ให้ข้อมูลมาในระดับหนึ่งแล้ว เช่น บทความ บทความเชิงวิชาการ ตำราเรียน วิทยานิพนธ์ สื่อสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ และสารานุกรม รวมไปถึง พระบรมราโชวาท และพระราชดำรัส โดยเนื้อหาส่วน ผู้อ่านสามารถร่วมแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมได้
สารานุกรมต่อยอด โดยอนุญาตให้บุคคลที่เป็นสมาชิกสามารถเข้ามาปรับปรุงแก้ไข หรือเพิ่มเติมความรู้ใหม่ ๆ เองได้ตลอดเวลา โดยใช้วิกิซึ่งเป็นรูปแบบที่คล้ายกับวิกิพีเดีย
โครงการคลังปัญญาไทย พัฒนาขึ้นโดยใช้ซอฟต์แวร์ ดรูพาล (ส่วนคลังสะสมองค์ความรู้) และมีเดียวิกิ (ส่วนสารานุกรมต่อยอด) ดำเนินการโดย สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย โดยความสนับสนุนของ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และกระทรวงศึกษาธิการ มี ดร. ครรชิต มาลัยวงศ์ ราชบัณฑิต ดำรงตำแหน่งประธานโครงการ และ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ เกษม วัฒนชัย องคมนตรี เป็นที่ปรึกษาโครงการ เริ่มเปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และมีเป้าหมายที่จะจัดตั้ง มูลนิธิคลังปัญญาไทย ในปี พ.ศ. 2550
โครงการคลังปัญญาไทย ตั้งเป้าหมายไว้ว่า ภายใน 1 ปี ต้องการรวมรวมบทความต่าง ๆ ให้ได้อย่างน้อย 80,000 เรื่อง เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่องค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสที่ปี พ.ศ. 2550 จะเป็นปีที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษา
ดูเพิ่ม

Gotoknow แหล่งความรู้ภาษาไทยที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน
นินจา

การวาดแม่แบบนินจาจากชุดสเก็ตช์ ("โฮะกุไซ มังงะ")โดย คะสึชิกะ โฮะกุไซ ภาพพิมพ์แกะไม้ในประเทศญี่ปุ่นบนกระดาษตอนที่ 6 ค.ศ. 1817
ตัวคันจิ อ่านว่า "นินจะ"
นินจา (ญี่ปุ่น: 忍者 นินจะ หรือ ญี่ปุ่น: 忍び ชิโนบิ ความหมาย: "ผู้คงทน") ได้ชื่อว่าเป็นกลุ่มสายลับ ในช่วงสมัยเปลี่ยนการปกครองของประเทศญี่ปุ่น โดยขณะเดียวกันนินจาได้ถูกเปรียบเทียบกับซามูไร ซึ่งซามูไรเปรียบเหมือนนักสู้ที่ต่อสู้เบื้องหน้า ขณะที่นินจาเป็นนักสู้ที่ต่อสู้เบื้องหลัง นอกจากนี้มีการกล่าวกันว่ากลุ่มคนบางคนเป็นทั้งนินจาและซามูไรพร้อมกัน ในปัจจุบันไม่มีร่องรอยของบุคคลที่เป็นนินจาหลงเหลือ เหลือเพียงแต่ซามูไร สำหรับนินจาหญิงจะเรียกว่าคูโนอิจิ
ที่มาของคำว่านินจา

คำว่านินจาเชื่อว่ามีการใช้มาประมาณ 800 ปีก่อน ซึ่งหมายถึงบุคคลที่อยู่ในภูเขาและฝึกฝนนินจุตสึ (วิชาต่อสู้เกี่ยวกับการขโมยและการล่องหน) ซึ่งมาจากประโยคที่ว่า ชิโนบิโนะโมโนะ โดยเขียนในคันจิว่า 忍者 โดยตัวอักษรแรก 忍 (นิน) หมายถึง "คงทน" โดยในภายหลังคำนี้ได้มีความหมายเพิ่มเติมหมายถึง "การซ่อนตัว" และ "การขโมย" โดยตัวอักษรที่สอง 者 (จา) หมายถึง "บุคคล" นอกจากนี้ได้มีภาษาจีนได้กล่าวถึงนินจาว่า 林鬼 (หลินกุ่ย) ซึ่งหมายถึง ปีศาจในป่า