stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาร์เติน สเตเกอเลินบืร์ค

มาร์เติน สเตเกอเลินบืร์ค (ดัตช์: Maarten Stekelenburg, ออกเสียง: [ˈmaːrtən ˈsteːkələnˌbʏrx]) เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1982 เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นให้กับอายักซ์ในตำแหน่งผู้รักษาประตู
สเตเกอเลินบืร์คเริ่มต้นอาชีพฟุตบอลกับสโมสรเยาวชนอายักซ์ โดยเขาได้ย้ายมาอยู่กับโรมา, ฟูลัม, มอนาโก เซาแทมป์ตัน และ เอฟเวอร์ตัน ตามลำดับ
สเตเกอเลินบืร์คลงเล่นในนามทีมชาติให้กับเนเธอร์แลนด์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2004 โดยลงเล่นทั้งหมด 54 นัด ก่อนหน้านั้นเขาคือตัวสำรองของแอ็ดวิน ฟัน เดอร์ซาร์ ในทัวร์นาเมนต์ ฟุตบอลโลก 2006 และยูโร 2008 หลังจากนั้นเป็นต้นมาเขาได้รับเลือกให้เป็นตัวเลือกที่หนึ่งในทัวร์นาเมนต์ ฟุตบอลโลก 2010 และยูโร 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Maarten Stekelenburg ที่ Soccerbase
Maarten Stekelenburg – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
(ดัตช์) Wereld van oranje.nl Profile เก็บถาวร 2011-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มาร์เติน สเตเกอเลินบืร์ค ที่ National-Football-Teams.com
Holland U21 stats เก็บถาวร 2016-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at OnsOranje
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – รองชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 2010 |
| --- | --- | --- |
|  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 ฟัน เดอร์วีล  3 ไฮติงคา  4 มาไตเซิน  5 ฟัน โบรงก์ฮอสต์ (c)  6 ฟัน โบมเมิล  7 เกอวต์  8 เดอ โยง  9 ฟัน แปร์ซี  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 Boulahrouz  13 Ooijer  14 De Zeeuw  15 Braafheid  16 ฟอร์ม  17 Elia  18 Schaars  19 บาเบิล  20 อาเฟิลไล  21 ฮึนเตอลาร์  22 Boschker  23 ฟัน เดอร์ฟาร์ต  ผู้ฝึกสอน: ฟัน มาร์ไวก์  |  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 ฟัน เดอร์วีล  3 ไฮติงคา  4 มาไตเซิน  5 ฟัน โบรงก์ฮอสต์ (c)  6 ฟัน โบมเมิล  7 เกอวต์  8 เดอ โยง  9 ฟัน แปร์ซี  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 Boulahrouz  13 Ooijer  14 De Zeeuw  15 Braafheid  16 ฟอร์ม  17 Elia  18 Schaars  19 บาเบิล  20 อาเฟิลไล  21 ฮึนเตอลาร์  22 Boschker  23 ฟัน เดอร์ฟาร์ต  ผู้ฝึกสอน: ฟัน มาร์ไวก์  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 แฟ็ลต์มัน  3 เดอ ลิคต์  4 อาเก  5 ไวน์ดัล  6 เดอ ไฟร  7 แบร์เคยส์  8 ไวนัลดึม (c)  9 เอล. เดอ โยง  10 เดอไป  11 โปรเมส  12 ฟัน อานโฮลต์  13 กรึล  14 กลาสเซิน  15 เดอ โรน  16 คราเฟินแบร์ค  17 บลินด์  18 มาเลิน  19 เวคอสต์  21 เอฟ. เดอ โยง  22 ดึมฟรีส  23 บีโซต  24 โกปไมเนิร์ส  25 ติมเบอร์  26 คักโป  ผู้ฝึกสอน: เดอ บูร์  |  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 แฟ็ลต์มัน  3 เดอ ลิคต์  4 อาเก  5 ไวน์ดัล  6 เดอ ไฟร  7 แบร์เคยส์  8 ไวนัลดึม (c)  9 เอล. เดอ โยง  10 เดอไป  11 โปรเมส  12 ฟัน อานโฮลต์  13 กรึล  14 กลาสเซิน  15 เดอ โรน  16 คราเฟินแบร์ค  17 บลินด์  18 มาเลิน  19 เวคอสต์  21 เอฟ. เดอ โยง  22 ดึมฟรีส  23 บีโซต  24 โกปไมเนิร์ส  25 ติมเบอร์  26 คักโป  ผู้ฝึกสอน: เดอ บูร์  |  |
มหาวิทยาลัยยูเทรกต์

| --- | --- |
Universiteit Utrecht
ละติน: Universitas Rheno-Traiectina   Universitas Ultraiectina
คติพจน์: Sol Iustitiae Illustra Nos (Latin)
คติพจน์อังกฤษ: May the Sun of Righteousness Enlighten Us
ประเภท: รัฐ
สถาปนา: ค.ศ. 1636
ทุนทรัพย์: 765 ล้านยูโร
พระอธิการ: เฮงค์ กุมเมลิง
อาจารย์: 3,316
ผู้ศึกษา: 30,374
ที่ตั้ง: ยูเทรกต์, จังหวัดยูเทรกต์, เนเธอร์แลนด์ 52°05′24″N 5°07′13″E﻿ / ﻿52.09000°N 5.12028°E﻿ / 52.09000; 5.12028
สี:         เหลือง แดง ดำ ขาว
เว็บไซต์: www.uu.nl
มหาวิทยาลัยยูเทรกต์ (ดัตช์: Universiteit Utrecht หรือย่อเป็น UU) เป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่ตั้อยู่ในเมืองยูเทรกต์ จังหวัดยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1636 มีนักเรียนที่ลงทะเบียน 29,425 คนและบุคลากร 5,568 คน (ปี ค.ศ. 2016) มักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 100 มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ
คำขวัญของมหาวิทยาลัยคือ "Sol Iustitiae Illustra Nos" ในภาษาละตินซึ่งหมายความว่า พระอาทิตย์แห่งความยุติธรรมสาดส่องเรา ซึ่งถอดมาจากคัมภีร์ไบเบิลภาษาละตินที่แปลโดยมาลาคี 4:2 จนถึงปัจจุบัน มหาวิทยาลัยยูเทรกต์มีผู้ได้รับรางวัลโนเบลมาแล้ว 12 คนและรางวัลสปิโนซาอีก 13 คน
ประวัติ

มหาวิทยาลัยยูเทรกต์ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1636 โดยศาสตราจารย์ กิสเบร์ตุส ฟูเทียส กล่าวสุนทรพจน์ในการก่อตั้งมหาวิทยาลัย และมีศาสตราจารย์เบอร์นาดุส สโคทานุส ดำรงตำแหน่งอธิการบดีคนแรก ในช่วงแรกมีนักเรียนเพียงไม่กี่สิบคนเข้ามาศึกษาในมหาวิทยาลัย และมีคณาจารย์เพียง 7 คนเท่านั้น เน้นการศึกษาด้านปรัชญา เทววิทยา แพทยศาสตร์ และนิติศาสตร์
มหาวิทยาลัยเริ่มขยายใหญ่ขึ้นในศตวรรษที่ 17 พร้อมๆกับมหาวิทยาลัยไลเดิน มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน และมหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม มีการก่อสร้างสวนพฤกษศาสตร์และหอดูดาวสเมโทเรินขึ้น มีนักศึกษาจากต่างประเทศ โดยเฉพาะจากเยอรมนี อังกฤษ และสก็อตแลนด์เดินทางเข้ามาศึกษา และเรอเน เดการ์ตก็เคยอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้มาก่อน
เมื่อฝรั่งเศสเข้ายึดครองเนเธอร์แลนด์ในสงครามนโปเลียน มหาวิทยาลัยยูเทรกต์ถูกลดฐานะให้เป็นเพียงโรงเรียนมัธยมปลาย แต่เมื่อจักรพรรดินโปเลียนแพ้สงคราม ได้มีการก่อตั้งสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ขึ้น โรงเรียนได้กลับมาเป็นมหาวิทยาลัยดังเดิม
สาขาวิชา

มหาวิทยาลัยยูเทรกต์มีทั้งหมด 7 คณะ ได้แก่
คณะมนุษยศาสตร์
คณะสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์
คณะนิติศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และบริหารรัฐกิจ
คณะภูมิวิทยาศาสตร์
คณะแพทยศาสตร์
คณะสัตวแพทยศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัย
| ด ค กมหาวิทยาลัยในประเทศเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
 โกรนิงเงิน  เดลฟท์  ตเว็นเตอ  ติลบืร์ค  มาสทริชท์  ยูเทรกต์  รัดเบาด์ไนเมเคิน  ไลเดิน  วาเคอนิงเงิน  เสรีอัมสเตอร์ดัม  อัมสเตอร์ดัม  เอรัสมุสรอตเทอร์ดาม  ไอนด์โฮเฟิน
ยอร์ดี เบราเวอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ยอร์ดี เบราเวอร์
วันเกิด:   (1988-02-26) 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 (36 ปี)
สถานที่เกิด:  เดอะเฮก, เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.88 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฮาเบเอส กราเยินเฮาต์
สโมสรเยาวชน
2005–2007:  อาเอฟเซ อายักซ์
2007–2008:  ลิเวอร์พูล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2011 |  ลิเวอร์พูล |  0 |  (0) |
| 2009 |  → แอร์กาเซ วาลไวก์ (ยืมตัว) |  5 |  (0) |
| 2011 |  อาโด เดนฮาค |  3 |  (1) |
| 2012 |  อัลเมอเรอซิตี |  2 |  (0) |
| 2012– |  ฮาเบเอส กราเยินเฮาต์ |  7 |  (1) |
ทีมชาติ
| 2007 |  เนเธอร์แลนด์ ชุดอายุไม่เกิน 20 ปี |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 15:32, 1 เมษายน 2013 (UTC)
ยอร์ดี เบราเวอร์ (ดัตช์: Jordy Brouwer) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นอยูในประเทศเนเธอร์แลนด์ กับสโมสรฟุตบอลฮาเบเอส กราเยินเฮาต์ (HBS Craeyenhout) เล่นตำแหน่งกองหน้า
มารีโอ ยูโรฟสกี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ยูโรฟสกีกับบางกอกกล๊าสในปี 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาริโอ ยูโรฟสกี
วันเกิด:   (1985-12-11) 11 ธันวาคม ค.ศ. 1985 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  เบลเกรด, ยูโกสลาเวีย
ส่วนสูง:  1.79 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
สโมสรเยาวชน
:  ซูคารีซกี สแตนโคม
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2003–2004 |  เรดสตาร์ เบลเกรด |  0 |  (0) |
| 2003 |  → มลาเดโนวัซ (ยืมตัว) |  12 |  (0) |
| 2004 |  → โซโปต (ยืมตัว) |  14 |  (3) |
| 2004–2007 |  เบซานียา |  83 |  (18) |
| 2007–2010 |  วอจโวดินา |  56 |  (7) |
| 2011–2012 |  เมตาเลอร์ โดเนสตค์ |  7 |  (0) |
| 2012–2015 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  121 |  (59) |
| 2016–2017 |  แบงค็อก ยูไนเต็ด |  57 |  (29) |
| 2018 |  บางกอกกล๊าส |  14 |  (4) |
| 2019 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  5 |  (1) |
ทีมชาติ
| 2010–2011 |  มาซิโดเนียเหนือ |  12 |  (2) |
จัดการทีม
2562–2563:  เมืองทอง ยูไนเต็ด (U19)
2563–2566:  เมืองทอง ยูไนเต็ด
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มารีโอ ยูโรฟสกี (มาซิโดเนีย: Марио Ѓуровски, เซอร์เบีย: Марио Ђуровски) ;เกิด 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวมาซิโดเนียเหนือ ในตำแหน่งกองกลางตัวรุก เคยเล่นให้กับหลายสโมสรในเมืองไทย ได้แก่ เมืองทอง ยูไนเต็ด แบงค็อก ยูไนเต็ด และ บางกอกกล๊าส โดยล่าสุดเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับเมืองทอง ยูไนเต็ดในไทยลีก
ประวัติ

ยูโรฟสกี ลงเล่นเป็นนักเตะเยาวชนให้กับ ซูคารีซกี สแตนโคม หลังจากนั้นได้ย้ายมาอยู่ที่ เรดสตาร์ เบลเกรด ในปี พ.ศ. 2546. ต่อมาได้ถูกส่งไปให้ มลาเดโนวัซ ยืมตัว ปีต่อมาก็ถูกส่งไปให้ โซโปต ยืมตัวอีก 1 ฤดูกาล ซึ่งทั้ง 2 สโมสรนี้เล่นอยู่ใน เซอร์เบียนลีก
ช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2547 เขาได้เซ็นสัญญากับ เบซานียา ซึ่งอยู่ในลีกรองของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ในปี พ.ศ. 2549 สโมสรได้ขึ้นชั้นมาอยู่ เซอร์เบียน ซูเปอร์ลีกา ฤดูร้อนปี พ.ศ. 2550 ยูโรฟสกี ได้ลาจาก เบซานียา ซึ่งในช่วงที่อยู่กับ เบซานียา เขาลงเล่นให้กับทีม 80 นัด สามารถยิงได้ 18 ประตู และเขาได้มาอยู่กับ วอจโวดินา ทีมร่วมลีก หลังจากที่ก่อนหน้านี้เขาไม่มีโอกาสที่ได้ลงสนามมากนัก ซึ่งเมื่อมาอยู่กับ วอจโวดินา เขาก็ได้ลงสนามเป็นผู้เล่นตัวจริงอย่างสม่ำเสมอ และเขาสามารถช่วยให้ทีมจบด้วยอันดับที่ 2 ใน เซอร์เบีย ซูเปอร์ลีกา 2008-09 และในนัดชิงชนะเลิศ เซอร์เบียนคัพ 2009-2010 วอจโวดินา ได้แพ้ เรดสตาร์ เบลเกรด 0-3
ยูโรฟสกีได้ออกจาก วอจโวดินา ในตลาดซื้อขายฤดูหนาว เซอร์เบีย ซูเปอร์ลีกา 2010-11 หลังจากลงเล่นในลีกให้กับทีมมากกว่า 50 นัด ในเวลา 3 ปีครึ่ง เขามาเซ็นสัญญากับทีม เมตาเลอร์ โดเนทส์ค ใน ยูเครน พรีเมียร์ลีก
หลังจากนั้น ในเดือน มีนาคม พ.ศ. 2555 เขาได้เซ็นสัญญากับ เมืองทอง ยูไนเต็ด ใน ไทยพรีเมียร์ลีก โดยสวมเสื้อหมายเลข 20 ช่วยทีมลงสนามนัดแรกอย่างเป็นทางการ เป็นเกมใน ไทยพรีเมียร์ลีก 2555 กับ สโมสรฟุตบอลบีอีซี เทโรศาสน
หลังจากจบฤดูกาลไทยพรีเมียร์ลีก พ.ศ. 2558 ใน  ธันวาคม  กิเลนผยองตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับอดีตตัวรุกทีมชาติมาซิโดเนียออกไป แม้ซีซั่นนี้เขาจะยิงในลีกไปถึง 20 ประตูและ 12 แอสซิสต์ ทำให้สโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด สนใจในตัว อดีตตัวรุกทีมชาติมาซิโดเนีย คว้าตัวมาแบบไม่มีค่าตัว ซึ่งคาดว่าจะได้เงินเดือนเกินกว่า 2 ล้านบาทซึ่งอยู่ในเรตใกล้เคียงกับของต้นสังกัดเก่าด้วย และทำการเปิดตัวกับสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด ในวันที่ 5 มกราคม ของ ปี พ.ศ. 2559  โดยยังสวมหมายเลข 20 เหมือนเดิม ถือว่าเปิดการย้ายสโมสรที่ดีของการซื้อ-ขายนักเตะของไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาลพ.ศ. 2559
เกียรติประวัติ > นักเตะ

เมืองทอง ยูไนเต็ด
ไทยพรีเมียร์ลีก: 2012
ยัน บัปติสต์ ฟัน แฮ็ลโมนต์

| ยัน บัปติสต์ ฟัน แฮ็ลโมนต์ |
| --- | --- |
ยัน บัปติสต์ ฟัน แฮ็ลโมนต์ (ซ้าย) และบุตรชาย ฟรันซิสกึส แมร์กือรียึส ฟัน แฮ็ลโมนต์ (พ.ศ. 2191)
เกิด: 12 มกราคม พ.ศ. 2123 บรัสเซลส์, เนเธอร์แลนด์ของสเปน
เสียชีวิต: 30 ธันวาคม พ.ศ. 2187 (64 ปี) มณฑลเฟลมิชบราบันต์, เนเธอร์แลนด์ของสเปน
สัญชาติ: เฟลมิชเบลเยียม
มีชื่อเสียงจาก: เคมีแก๊ส (pneumatic chemistry)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: เคมี, สรีรวิทยา, แพทยศาสตร์
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: มาร์ติน เดลรีโอ Adam Haslmayr
ได้รับอิทธิพลจาก: ฟรันซิสกึส ซิลวียึส
 
หอคอยโรมันของโบสถ์เก่าในเนเดอร์-โอเฟอร์-เฮมเบก (Neder-Over-Heembeek) และบ้าน ที่ฟัน แฮ็ลโมนต์ ปฏิบัติการเล่นแร่แปรธาตุ (วาดโดยสถาปนิกเลโอน ฟัน ดีฟุต พ.ศ. 2506)
ยัน บัปติสต์ ฟัน แฮ็ลโมนต์ (ดัตช์: Jan Baptist van Helmont, 12 มกราคม พ.ศ. 2123 – 30 ธันวาคม พ.ศ. 2187) เป็นนักเคมี นักสรีรวิทยา และแพทย์ชาวเฟลมิช เขาศึกษาค้นคว้าและวิจัยในช่วงเวลาหลังจากแพราเซลซัส ฟัน แฮ็ลโมนต์เป็นที่รู้จักในปัจจุบันจากความคิดเกี่ยวกับทฤษฎีที่ว่าสิ่งมีชีวิตเกิดจากสิ่งไม่มีชีวิต, การทดลองปลูกต้นหลิวซึ่งนำไปสู่การศึกษากระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง และการนำคำว่า "gas" (มาจากคำภาษากรีกว่า chaos) มาใช้ในวงศัพท์ของนักวิทยาศาสตร์
ยอดเขาคังเช็นเจองา

| คังเช็นเจองา |
| --- | --- |
ยอดเขาคังเช็นเจองาเมื่อมองจากสิกขิม
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 8,586 เมตร (28,169 ฟุต)  อันดับที่ 3
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 3,922 เมตร (12,867 ฟุต)  อันดับที่ 29
รายชื่อ: ภูเขาแปดพันเมตร Seven Third Summits List of mountains in India List of mountains in Nepal จุดที่สูงที่สุดของประเทศ (อินเดีย) Ultra-prominent peak
พิกัด: 27°42′09″N 88°08′48″E﻿ / ﻿27.70250°N 88.14667°E﻿ / 27.70250; 88.14667 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
คังเช็นเจองาที่ตั้งของยอดเขาคังเช็นเจองาแสดงแผนที่รัฐสิกขิมคังเช็นเจองาคังเช็นเจองา (รัฐหมายเลข 1)แสดงแผนที่รัฐหมายเลข 1คังเช็นเจองาคังเช็นเจองา (ประเทศอินเดีย)แสดงแผนที่ประเทศอินเดียคังเช็นเจองาคังเช็นเจองา (ประเทศเนปาล)แสดงแผนที่ประเทศเนปาล 
ที่ตั้ง: Taplejung District, เนปาล; รัฐสิกขิม อินเดีย
เทือกเขา: เทือกเขาหิมาลัย
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: 25 พฤษภาคม 1955 โดยโจ บราวน์ และจอร์จ แบนด์
คังเช็นเจองา (ทิเบต: གངས་ཆེན་མཛོད་ལྔ་, ไวลี: gangs chen mdzod lnga, พินอินทิเบต: kang qên zö nga, Kangchenjunga) หรือ กัญจนชังฆา (เนปาล: कञ्चनजङ्घा) เป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับสามของโลก รองจากยอดเขาเอเวอเรสต์ และยอดเขาเคทู ตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยบริเวณพรมแดนประเทศอินเดียกับเนปาล มีความสูงกว่า 8,586 เมตร หรือ 28,169 ฟุต
ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช

| ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช (1) |
| --- | --- |

ศิลปิน: ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ปี: ค.ศ. 1890
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: งานสะสมส่วนบุคคล
| ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช (2) |
| --- | --- |

ศิลปิน: ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ปี: ค.ศ. 1890
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ออร์แซ, ปารีส
ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช (ดัตช์: Portret van Dr. Gachet; อังกฤษ: Portrait of Dr. Gachet) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" ขายในราคา 82.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 2,600 ล้านบาท (75 ล้าน บวกค่านายหน้า 10 เปอร์เซ็นต์) ในปี ค.ศ. 1990
"ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" เขียนขึ้นในปีสุดท้ายของชีวิตของฟัน โคคในปี ค.ศ. 1890 ภาพนี้ที่แท้จริงมีด้วยกัน 2 ภาพ ทั้งสองภาพต่างก็เป็นภาพด็อกเตอร์กาแชนั่งเกยหน้ากับแขนขวา แต่มีลักษณะต่างกันพอที่จะแยกได้
ที่มา

ฟัน โคคเขียน "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" ที่เมืองโอแวร์ซูว์รวซ ใกล้กรุงปารีส เป็นภาพของด็อกเตอร์ปอล กาแช กับต้นถุงมือจิ้งจอกบนโต๊ะ กาแชเป็นแพทย์และยังเป็นจิตรกรสมัครเล่นที่เข้ามาดูแลและกลายเป็นเพื่อนที่ดีของฟัน โคค ฟัน ช่วงเดือนสุดท้ายของชีวิตเขา ต้นถุงมือจิ้งจอกเป็นพืชที่ใช้สกัดมาใช้ในการรักษาโรคหัวใจบางประเภท จึงนำมาเป็นเป็นเครื่องหมายที่ใช้แสดงว่ากาแชเป็นนายแพทย์
อาการหดหู่

ฟัน โคคนึกถึงภาพเหมือนของตอร์กวาโต ตัสโซ (กวีชาวอิตาลี) ที่เออแฌน เดอลาครัวเขียนในสถานบำบัดผู้ป่วยด้วยโรคจิตอยู่หลายครั้ง หลังจากที่ไปเมืองมงเปอลีเยกับปอล โกแก็ง เพื่อไปดูงานสะสมของอาลแฟรด บรูว์ยา ฟัน โคคก็เขียนจดหมายถึงเตโอ (น้องชาย) ขอให้ช่วยหาสำเนาภาพพิมพ์ของงานเขียนชิ้นนี้ให้ ด้วยประมาณสามเดือนครึ่งก่อนหน้านี้ ฟัน โคคเคยมีความคิดที่จะนำภาพเหมือนของตัสโซมาเป็นตัวอย่างภาพเหมือนที่เขาต้องการจะเขียน แต่จะเป็นภาพที่ประสานกับภาพที่เขียนโดยเออแฌน เดอลาครัวในการพยายามที่จะแสดง "ตัสโซในที่จำขัง" และภาพอื่น ๆ อีกหลายภาพที่แสดงให้เห็นถึงบุคลิกที่แท้จริง อา ! ภาพเหมือน ภาพเหมือนที่แสดงความคิด วิญญาณของผู้เป็นแบบ นี่แหละคือสิ่งที่ฉันคิดว่าควรจะเป็นลักษณะที่ปรากฏในภาพ
ฟัน โคคเขียนจดหมายถึงเตโอในปี ค.ศ. 1890 เกี่ยวกับภาพเขียนว่า
ฉันเขียนภาพเหมือนของคุณกาแชเสร็จเรียบร้อยแล้ว ในภาพนี้เขามีใบหน้าหดหู่ แต่อาจดูเหมือนว่าบูดบึ้งสำหรับผู้ที่ได้เห็นเช่นกัน... เศร้าแต่อ่อนโยน ทั้งยังชัดเจนและมีสติปัญญา นี่เป็นวิธีเขียนภาพเหมือนที่ควรจะเขียนกัน...
ประวัติการเป็นเจ้าของ

ภาพดั้งเดิมขายโดยน้องสะใภ้ของฟัน โคคเป็นจำนวน 300 ฟรังก์ในปี ค.ศ. 1897 ต่อมาก็ถูกขายให้แก่เพาล์ คัสซีเรอร์ (ค.ศ. 1904), เค็สส์เลอร์ (ค.ศ. 1904) และดรุแอ (ค.ศ. 1910) ในปี ค.ศ. 1911 หอศิลป์แห่งรัฐที่แฟรงก์เฟิร์ตก็ซื้อต่อจากดรุแอ และตั้งแสดงอยู่ที่นั่นจนกระทั่งปี ค.ศ. 1933 เมื่อถูกนำไปซ่อน ในปี ค.ศ. 1937 ภาพเขียนก็ถูกยึดโดยกระทรวงการส่งเสริมการประเทืองปัญญาของสาธารณชนและการโฆษณาชวนเชื่อ (Ministry of Public Enlightenment and Propaganda) ทำให้แฮร์มันน์ เกอริง (นักการเมืองคนสำคัญในพรรคนาซี) รีบขายภาพให้แก่นักซื้องานศิลปะคนหนึ่งในอัมสเตอร์ดัม นักซื้อผู้นี้ก็ขายภาพต่อให้กับนักสะสมศิลปะชื่อซีกฟรีด ครามาร์สกี เขานำภาพเขียนชิ้นนี้ติดตัวไปด้วยเมื่อหนีไปนิวยอร์ก และมักจะให้พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันยืมไปจัดแสดงอยู่บ่อยครั้ง
ในปี ค.ศ. 1990 ตระกูลครามาร์สกีได้ประมูลขายภาพเขียนนี้เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่ห้องประมูลภาพคริสตีส์ในนครนิวยอร์ก ไซโต เรียวเอ (Saitō Ryōei) ประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทผลิตกระดาษไดโชวะ จ่ายเงินประมูลไปด้วยราคา 82.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ภาพเขียนนี้กลายเป็นภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุดในโลกในขณะนั้น ไซโตผู้มีอายุ 75 ปีสร้างความโกรธเคืองระดับโลกเมื่อกล่าวว่าจะเผาภาพเขียนพร้อมกับร่างของตนเองเมื่อเสียชีวิต แต่ต่อมาไซโตก็พยายามไกล่เกลี่ยว่าความหมายที่ตั้งใจคือต้องการที่จะอนุรักษ์ภาพเขียนตลอดไป ผู้ช่วยของไซโตอธิบายเพิ่มว่าคำพูดดังกล่าวเป็นเพียงการแสดงความรู้สึกผูกพันอย่างลึกซึ้งของไซโตต่อภาพเขียนเท่านั้น ต่อมาไซโตก็กล่าวว่าจะอุทิศภาพเขียนให้กับรัฐบาลหรือพิพิธภัณฑ์ แต่หลังจากที่เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1996 ที่อยู่ของภาพเขียนและเจ้าของก็กลายเป็นเรื่องลึกลับ แต่เมื่อต้นปี ค.ศ. 2007 ก็มีข่าวมาว่า เมื่อสิบปีก่อน ภาพเขียนถูกขายให้แก่นักลงทุนทางการเงินที่เกิดในออสเตรียชื่อว็อล์ฟกัง เฟลิทเทิล แต่หลังจากที่ประสบปัญหาทางการเงิน เฟลิทเทิลก็ต้องขายภาพเขียนต่อ แต่ยังไม่เป็นที่ทราบกันว่าใครเป็นผู้ซื้อ
ภาพที่สองเป็นของพิพิธภัณฑ์ออร์แซในปารีส
ดูเพิ่ม

ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ลัทธิประทับใจยุคหลัง
รายชื่อภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น

U.S. News and World Report: Van Gogh's vanishing act
"ตอร์กวาโต ตัสโซในโรงพยาบาลซานตันนาที่แฟร์รารา" โดยเออแฌน เดอลาครัว
ฟุตบอลทีมชาติเบลเยียม

ฟุตบอลทีมชาติเบลเยียม (ดัตช์: Belgisch nationaal voetbalelftal; ฝรั่งเศส: Équipe nationale belge de football; เยอรมัน: Belgische Fußballnationalmannschaft) เป็นทีมฟุตบอลประจำประเทศเบลเยียม ภายใต้การดูแลของราชสมาคมฟุตบอลเบลเยียม ในฟุตบอลโลก เคยได้ที่ 3 ในฟุตบอลโลก 2018 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป เคยได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ในปี ค.ศ. 1980
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ได้รับการจัดอันดับให้เป็นทีมฟุตบอลอันดับ 1 ของโลก จากการจัดอันดับของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ หรือฟีฟ่า นับเป็นทีมที่ได้อันดับ 1 โดยที่ไม่เคยได้แชมป์ในรายการใหญ่ ๆ ทั้งฟุตบอลโลกหรือฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปมาก่อน
รายชื่อผู้เล่น

รายชื่อผู้เล่น 26 คนที่ถูกเรียกตัวในการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2022
ข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 หลังจากการพบกับ  อียิปต์
| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1GK | ตีโบ กูร์ตัว | 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 (อายุ 29 ปี) | 83 | 0 |  เรอัลมาดริด |
| 2 | 2DF | โตบี อัลเดอร์เวเริลด์ | 2 มีนาคม ค.ศ. 1989 (อายุ 32 ปี) | 107 | 5 |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |
| 3 | 2DF | โตมัส เฟอร์มาเลิน | 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 (อายุ 35 ปี) | 79 | 2 |  วิสเซล โคเบะ |
| 4 | 2DF | แดดริก บอยาตา | 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 (อายุ 30 ปี) | 22 | 0 |  แฮร์ทา เบเอ็สเซ |
| 5 | 2DF | ยัน เฟอร์โตงเงิน | 24 เมษายน ค.ศ. 1987 (อายุ 34 ปี) | 126 | 9 |  ไบฟีกา |
| 6 | 3MF | อักแซล วิตแซล | 12 มกราคม ค.ศ. 1989 (อายุ 32 ปี) | 110 | 10 |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ |
| 7 | 3MF | เกฟิน เดอ เบรยเนอ | 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991 (อายุ 29 ปี) | 80 | 21 |  แมนเชสเตอร์ซิตี |
| 8 | 3MF | ยูรี ตีเลอมันส์ | 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 (อายุ 24 ปี) | 37 | 4 |  เลสเตอร์ซิตี |
| 9 | 4FW | โรเมลู ลูกากู | 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 (อายุ 28 ปี) | 91 | 59 |  อินแตร์นาซีโอนาเล |
| 10 | 4FW | เอแดน อาซาร์ (กัปตัน) | 7 มกราคม ค.ศ. 1991 (อายุ 30 ปี) | 106 | 42 |  เรอัลมาดริด |
| 11 | 3MF | ยานิก การ์รัสโก | 4 กันยายน ค.ศ. 1993 (อายุ 27 ปี) | 44 | 6 |  อัตเลติโกเดมาดริด |
| 12 | 1GK | ซีมง มีญอแล | 6 มีนาคม ค.ศ. 1988 (อายุ 33 ปี) | 30 | 0 |  กลึบบรึคเคอ |
| 13 | 1GK | มัตส์ แซ็ลส์ | 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 (อายุ 29 ปี) | 0 | 0 |  สทราซบูร์ |
| 14 | 4FW | ดรีส แมร์เตินส์ | 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 (อายุ 34 ปี) | 96 | 21 |  นาโปลี |
| 15 | 2DF | ตอมา เมอนีเย | 12 กันยายน ค.ศ. 1991 (อายุ 29 ปี) | 46 | 7 |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ |
| 16 | 3MF | ตอร์กาน อาซาร์ | 29 มีนาคม ค.ศ. 1993 (อายุ 28 ปี) | 33 | 5 |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ |
| 17 | 3MF | ฮันส์ ฟานาเกิน | 14 สิงหาคม ค.ศ. 1992 (อายุ 28 ปี) | 9 | 2 |  กลึบบรึคเคอ |
| 18 | 2DF | เจซัน เดอนาเยอร์ | 28 มิถุนายน ค.ศ. 1995 (อายุ 25 ปี) | 23 | 1 |  ลียง |
| 19 | 2DF | เลอันเดอร์ แด็นโดงเกอร์ | 15 เมษายน ค.ศ. 1995 (อายุ 26 ปี) | 15 | 0 |  วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ |
| 20 | 4FW | คริสตีย็อง แบนเตเก | 3 ธันวาคม ค.ศ. 1990 (อายุ 30 ปี) | 39 | 16 |  คริสตัลพาเลซ |
| 21 | 2DF | ตีมอตี กัสตาญ | 5 ธันวาคม ค.ศ. 1995 (อายุ 25 ปี) | 13 | 2 |  เลสเตอร์ซิตี |
| 22 | 3MF | นาแซร์ ชาดลี | 2 สิงหาคม ค.ศ. 1989 (อายุ 31 ปี) | 62 | 8 |  อิสตันบูลบาชักเชฮีร์ |
| 23 | 4FW | มีชี บัตชัวยี | 2 ตุลาคม ค.ศ. 1993 (อายุ 27 ปี) | 33 | 22 |  คริสตัลพาเลซ |
| 24 | 4FW | เลอันโดร โตรสซาร์ด | 4 ธันวาคม ค.ศ. 1994 (อายุ 26 ปี) | 6 | 2 |  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน |
| 25 | 4FW | เฌเรมี โดกูว์ | 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 (อายุ 19 ปี) | 6 | 2 |  สตาดแรแน |
| 26 | 3MF | แด็นนิส ปราต | 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 (อายุ 27 ปี) | 10 | 1 |  เลสเตอร์ซิตี |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ RBFA (ในภาษาดัตช์ อังกฤษ และฝรั่งเศส)
FIFA team profile
UEFA team profile
ELO team records
Belgian national team news website (ในภาษาฝรั่งเศส)
Official supporters' federation 1895 (ในภาษาดัตช์และฝรั่งเศส)
ปีต โมนดรียาน

| ปีต โมนดรียาน |
| --- | --- |

เกิด: 7 มีนาคม ค.ศ. 1872(1872-03-07) อาเมอร์สโฟร์ต, เนเธอร์แลนด์
เสียชีวิต: 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944(1944-02-01) (71 ปี) แมนฮัตตัน, รัฐนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: ดัตช์
การศึกษา: สถาบันทัศนศิลป์หลวง (Rijksakademie)
มีชื่อเสียงจาก: จิตรกรรม
ผลงานเด่น: Grey Tree, Broadway Boogie Woogie, Composition II in Red, Yellow, and Blue
ขบวนการ: เดอสไตล์ (De Stijl)
ปีต โมนดรียาน (ดัตช์: Piet Mondriaan) มีชื่อเต็มว่า ปีเตอร์ กอร์เนลิส โมนดรียาน ยือนียอร์ (ผู้ลูก) (Pieter Cornelis Mondriaan, Jr.) เป็นศิลปินชาวดัตช์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1872 ที่เมืองอาเมอร์สโฟร์ต ประเทศเนเธอร์แลนด์
ปีต โมนดรียานเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาศิลปะแบบนามธรรม ในปี ค.ศ. 1915 เขาและเตโอ ฟัน ดุสบืร์ค (Theo van Doesburg) ร่วมกันก่อตั้งกลุ่มเดอสไตล์ (De Stijl) โดยสร้างงานเรขาคณิตอันมีลักษณะเฉพาะตัว ซึ่งเจริญเติบโตขึ้นจากแนวทางของลัทธิรูปทรงแนวใหม่ (neo-plasticism) โมนดรียานจำกัดองค์ประกอบศิลป์ในงานของตนเองให้เหลือเป็นเพียงเส้นตรงในแนวตั้ง-แนวนอน และสีพื้นฐานไม่กี่สี เช่น เหลือง น้ำเงิน และแดง จึงได้ผลลัพธ์เป็นงานศิลปะที่ชัดเจนและเป็นระเบียบ ซึ่งโมนดรียานเชื่อว่าสามารถสะท้อนให้เห็นกฎแห่งจักรวาลได้
ประวัติ

ปีต โมนดรียานเป็นลูกชายของปีเตอร์ กอร์เนลิส โมนดรียาน และโยฮันนา กริสตีนา โกก (Johanna Christina Kok) ในปี ค.ศ. 1880 ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปยังเมืองวินเตอร์สไวก์ ภายหลังเขาได้พบกับครอบครัวของลุงฟริตส์ โมนดรียาน (Frits Mondriaan) ผู้ซึ่งเป็นจิตรกร และเป็นผู้ริเริ่มสอนการวาดภาพให้แก่โมนดรียาน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1889 จนกระทั่งปี ค.ศ. 1892 โมนดรียานได้ย้ายมาที่กรุงอัมสเตอร์ดัมเพื่อเข้าศึกษาด้านศิลปะที่สถาบันทัศนศิลป์หลวง (Rijksakademie van Beeldende Kunsten) จนถึงปี ค.ศ. 1897 เขาได้ศึกษา ฝึกฝนทางด้านงานจิตรกรรมอย่างหนักหน่วง ไม่ว่าจะเป็นการวาดภาพทิวทัศน์ ภาพเหมือน และภาพหุ่นนิ่ง
ผลงานระยะแรกของโมนดรียานนั้นจะได้รับอิทธิพลมาจากความเป็นธรรมชาตินิยมและกลุ่มดัตช์อิมเพรสชันนิสม์ (impressionism) เขาชอบออกไปวาดภาพธรรมชาติ ใช้สีค่อนข้างจะเศร้า มีโครงร่างเป็นสีเทาและเขียวทึบระหว่างปี ค.ศ. 1907-1910 ทั้งความคิดและผลงานตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของจิตรกรชาวดัตช์ผู้มีชื่อเสียงยิ่งในยุคนั้น คือ ยัน โตโรป (Jan Toorop) โดยมีการแสดงออกตามแนวของกลุ่มสัญลักษณ์นิยม
ในช่วงนั้นเขาได้วาดภาพที่แสดงให้เห็นถึงสภาพบ้านเกิดของเขาอย่างชัดเจน ด้วยการวาดภาพกังหันลม ทุ่งหญ้า และแม่น้ำ ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมในกลุ่มดัตช์อิมเพรสชันนิสม์จากสกุลศิลปะเฮก (Hague School) ภาพวาดเหล่านี้เป็นการแสดงถึงจินตนาการของโมนดรียานที่ได้รับอิทธิพลมาจากศิลปินหลายคน หลายกลุ่ม ซึ่งรวมถึงลัทธิผสานจุดสีและการใช้แสงสีที่จัดจ้านสว่างไสวของคติโฟวิสต์ ที่พิพิธภัณฑ์เทศบาลเมืองเดอะเฮก (Gemeentemuseum Den Haag) เองได้มีการจัดแสดงภาพวาดในช่วงเวลานี้เช่นกัน รวมทั้งผลงานในลัทธิประทับใจยุคหลัง เช่น The Red Mill and Trees in Moonrise และในงานอื่น ๆ เช่น Evening (Avond), 1908  ในปี ค.ศ. 1905-1908 มีการจัดแสดงผลงานชุดที่รวบรวบจากการวาดภาพนามธรรมบนผืนผ้าใบ ซึ่งมีการพรรณนาถึงความมืดมัว คลุมเครือของต้นไม้ และบ้านที่ได้รับผลกระทบจากน้ำ แม้ว่าตัวภาพจะนำเสนอต่อสายตาผู้ชมด้วยรูปแบบของโครงสร้าง การจัดวางที่เด่นชัด มากกว่าที่จะให้เนื้อหากับผู้ชม หากแต่รูปภาพเหล่านี้ก็ยังคงรากฐานความหนักแน่นของความเป็นธรรมชาติเอาไว้ให้เห็น
ผลงานของโมนดรียานมักจะเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับการศึกษาทางด้านปรัชญา ในปี ค.ศ. 1908 เขาได้หันมาให้ความสนใจกับหลักปรัชญาที่ดำเนินการโดยเอเลนา เปตรอฟนา บลาวัตสกี (Elena Petrovna Blavatsky) และเป็นเหตุให้ในปี ค.ศ. 1909 เขาเข้าร่วมสมาคมเทวปรัชญาของชาวดัตช์ (Theosophical Society)
ในเวลาต่อมาเขายังได้ก็พัฒนารูปแบบและค้นคว้าเรื่อยมาจนกระทั่งมีรูปแบบเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง โดยการเริ่มต้นใช้สีที่ประกอบด้วยสีแดง สีเหลือง และสีน้ำเงิน เป็นรูปแบบของงานแบบนามธรรม เข้าถึงและเข้าใจได้ยาก ซึ่งในเวลาต่อมาการเริ่มต้นดังกล่าวก็ได้เป็นตัวส่งอิทธิพลให้กับของงานโมนดรียานเองอีกหลายงาน