วากามูราซากิ
เรื่องย่อ

เก็นจิป่วยเป็นไข้มาลาเรีย  เขาจึงพาผู้ติดตาม 4-5คน ไปนมสการพระธุดงในคิตะยามะผู้มีชื่อเสียงด้านการปัดเป่าโรคภัยไข้เจ็บ  เก็นจิเคยส่งสาส์นให้ท่านมาพบ  แต่ท่านตอบว่าชราเกินกว่าที่จะเดินทางออกจากที่พำนักไหวแล้ว  พระธุดงชราอาศัยอยู่ในถ้ำหินบนภูเขาสูง  ปลายเดือนมีนาคม  ดอกซากุระในนครหลวงนั้นโรยราสิ้นแล้ว  ทว่าบนภูเขาคิตะยามะ  ดอกซากุระกลับกำลังเบ่งบานสะพรั่ง  ทำให้เก็นจิยินดีปรีดามาก
ระหว่างการรักษาตัวช่วงกลางวัน  เก็นจิออกเดินเล่นในหมู่บ้านใกล้เคียง  เขาเห็นรั้วสานหน้าวัดแห่งหนึ่ง  ที่มีฝีมือการสานปราณีตกว่ารั้วบริเวณใกล้เคียง   ช่วงค่ำ เก็นจินำโคเรมิตสึไปชมดสถานที่นั้นอีกครั้ง  เบื้องหลังรั้วสาน  เก็นจิมองเห็นแม่ชีอ่านหนังสืออยู่กับโต๊ะเท้าแขน  นางอายุราว 40 ปี และดูมุ่งมั่นกับการอ่าน  ต่อมา เด็กหญิงน่ารักอายุราว 10 ปีวิ่งเข้ามาหาแม่ชีแล้วฟ้องน้องด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้นว่า อินุกิ ปล่อยลูกนกกระจอกที่นางขังให้บินหนีไปแล้ว  และนี่คือครั้งแรก  ที่เก็นจิ เห็นหน้า มุราซากิ
เมื่อเก็นจิเข้านมัสการในวัด  เขาถามเจ้าอาวาสถึงเด็กหญิงน้อยๆคนนั้น  ได้ความว่า นางเป็น บุตรีของเฮียวบุเคียวโนะมิยะ พี่ชายของพระชายาฟุจิทสึโบะ  มารดาของนางนั้นตายไปแล้ว ทิ้งบุตรสาวตัวน้อยให้ยายที่เป็นชีดูแลเลี้ยงดู  เก็นจิเสนอจะนับดูแลเลี้ยงดูเด็กหญิงน้อยๆคนนั้นใน(ฐานะภรรยา)  แต่ท่านเจ้าอาวาสปฏิเสธ   เมื่อทำเจ้าอาวาสเข้าทำวัด  เก็นจิเข้าพบแม่ชี  และเอ่ยปากขอเลี้ยงดูเด็กหญิงกับผู้เป็นยาย  แม่ชีลังเลใจ  เพราะอายุของทั้งสองต่างกันมากเกินไป  หลานสาวของนางยังเด็กนัก
เมื่ออาการป่วยของเก็นจิทุเลา  ท่านเจ้าอาวาสเตรียมอาหารเช้าซึ่งประกอบด้วยผลไม้และสุราแปลกตามาเลี้ยง  เก็นจิ  ท่านเจ้าอาวาส และพระธุดง ร่วมกันแต่งโคลงกลอนอำลาอาลัย  ท่านเจ้าอาวาสมอบลูกประคำงาช้างในกล่องแบบจีน ที่เจ้าชายโชโตคุ ได้มาจากเกาหลีให้เก็นจิ   อีกทั้งยังมอบกิ่งสนที่ผูกพันด้วยมอบขวดยาสีครามลายดอกซากุระและฟุจิให้เก็นจิหลายขวด  พระธุดงมอบยันต์คุ้มครองจากภยันต์อันตราย  และเมื่อโทโนะจูโจตามมาสมทบ  จึงเกิดงานเลี้ยงตามมา
พระชายาฟุจิทสึโบะป่วย จึงลาราชการจากวังกลับมาพำนักที่บ้านเดิม เก็นจิลอบเข้าหานาง  โดยบังคับให้โอเมียวบุนำทาง  คืนนั้นเป็นคืนในฤดูร้อนอันแสนสั้นราวกับความฝัน ฟุจิทสึโบะตกตะลึงเมื่อเห็นเก็นจิลอบเข้ามา  นางไม่สามารถขัดขืนเก็นจิได้   เก็นจิทอดถอนใจ  เสียดายที่ไม่อาจจะแสดงความรักอัดแน่นในใจของเขาได้เต็มที่  ฟุจิทสึโบะตัดสินใจจะมีความสัมพันธ์เก็นจิอีก   ต่อมาฟุจิทสีโบะตั้งครรภ์ลูกของเก็นจิพร้อมทุกทรมานกับความผิดบาปในใจ
เก็นจิไปหาภรรยาที่คฤหาสน์ถนนซันโจ  แต่นางยังคงเย็นชาจนทำให้เขาอึดอัด  ยายของมุราซากิเสียชีวิต  หลังการทำบุญครบรอบ 49 วัน  เก็นจิไปเยี่ยมเยือนที่คฤหาสน์ของท่านหญิงน้อยมุราซากิ  คฤหาสน์นั้นรกร้าง ขาดการดูแล  โชนะกอนพี่เลี้ยงของมุราซากิ  ห่วงใยในอนาคตของท่านหญิงน้อยที่ขาดผ้ดูแลคุ้มครอง  เก็นจิสัญญาว่า เขาจะดูแลนางเอง  ท่านหญิงน้อยวิ่งเข้ามาหาเก็นจิ  นางช่างเป็นเด็กหญิงที่แจ่มใสน่ารักนัก  คืนนั้นเป็นคือพายุโหมกระหน่ำ  เก็นจินอนข้างๆมุราซากิน้อย  คอยปลอบโยนปกป้องนางจากเสียงอสุนิบาตและพายุร้าย
เก็นจิลากลับตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง  เขาสัญญาว่าจะกลับมาอีกครั้ง  ระหว่างเดินทางเก็นจิกลับท่ามกลางหมอกลงจัด  เขาจึงส่งคนไปเคาะประตูบ้านชู้รักที่เคยคบหากัน  แต่กลับไม่มีใครตอบรับ
ก่อนที่เฮียวบุเคียวโนะมิยะ บิดาของมุราซากิจะมารับนางไป  เก็นจิลักพาตัวท่านหญิงน้อยไปคฤหาสน์นิโจ  มีเพียงโชนะกอนพี่เลี้ยงเท่านั้นที่ติดตามไปด้วย  เก็นจิเตรียมห้องด้านปีกตะวันตกที่ยังว่างให้นางพำนัก  ในตอนแรกมุราซากิและโชนะกอน ต่างตื่นตระหนกไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกนาง แต่ต่อมาก็ค่อยๆคุ้นชินกับชีวิตใหม่  เก็นจิพยายามทุกวิถีทางที่จะให้พวกนางอุ่นใจยอมรับว่าที่นี่คือบ้านของพวกนาง  เขาสอนให้มุราซากิแต่งกวีและวาดภาพ  โดยทำเป็นตัวอย่างให้นางลอกตาม