stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค
การเมืองการปกครอง

สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคมีการปกครองในระบอบประชาธิปไตยโดยมีประธานาธิบดีเป็นประมุข ประธานาธิบดีมีอำนาจในการแต่งตั้งและถอดถอนนายกรัฐมนตรี มีสภาเดียวคือสภาผู้แทนราษฎร ประกอบด้วยสมาชิก 33 คน โดย 22 คนมาจากการเลือกตั้งและมีวาระครั้งละ 5 ปี ส่วนอีก 11 คนมาจากการเลือกตั้งระบบสัดส่วน
การเมืองการปกครอง > พรรคการเมือง

ระบบพรรคการเมืองของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคเป็นระบบหลายพรรค ในปี พ.ศ. 2552 สมาคมฟรีดอมเฮาส์ (องค์การนอกภาครัฐจากสหรัฐอเมริกา) ได้จัดอันดับให้สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคเป็นประเทศที่ให้สิทธิทางการเมืองแก่พลเมืองของตนสูงกว่าอาร์มีเนียและอาเซอร์ไบจาน ระบบการลงคะแนนเลือกตั้งของประเทศนี้ทำให้รัฐสภาประกอบด้วยสมาชิกจากหลากหลายพรรคการเมืองอยู่เสมอ พรรคการเมืองที่สำคัญของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคได้แก่ พรรคประชาธิปไตยอาร์ทซัค, มาตุภูมิเสรี, สหพันธ์ปฏิวัติอาร์มีเนีย (สาขาอาร์ทซัค), ขบวนการ 88 และพรรคคอมมิวนิสต์อาร์ทซัค และยังมีผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งที่ไม่ได้สังกัดพรรคการเมืองใด ๆ ได้รับเลือกอีกด้วย ในปี พ.ศ. 2548 สมาชิก 8 คนในรัฐสภา (จากทั้งหมด 33 คน) ไม่ได้สังกัดพรรคการเมืองใดอย่างเป็นทางการ
การแบ่งเขตการปกครอง

สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 เขต และ 1 เมืองหลวง ได้แก่
เขตชาฮูเมียน
เขตมาร์ตาแกร์ต
เขตอัสเกรัน
เขตมาร์ตูนี
เขตฮัดรุท
เขตชูชี
เขตคาชาทัค
สเตพานาแกร์ต
แหล่งข้อมูลอืน

กระทรวงการต่างประเทศสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค เก็บถาวร 2017-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักงานของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
สำนักงานสถิติแห่งชาติของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค เก็บถาวร 2008-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักประธานาธิบดีของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค
Articles and Photography on Artsakh (Nagorno-Karabakh) from UK Photojournalist Russell Pollard
Road to Artsakh เก็บถาวร 2021-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Karabakh-Open
"Azat Artsakh", Artsakh Government's newspaper
Human Rights Ombudsman เก็บถาวร 2021-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พื้นที่ที่สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคควบคุม  พื้นที่ที่สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคอ้างกรรมสิทธิ์ แต่อาเซอร์ไบจานควบคุม
โคเด็กซ์ เลสเตอร์

| --- | --- |
หน้าในโคเด็กซ์ เลสเตอร์
ผู้ประพันธ์: เลโอนาร์โด ดา วินชี
ประเทศ: ฟลอเรนซ์, ประเทศอิตาลี
ภาษา: ภาษาอิตาลี
ประเภท: ลายมือ
พิมพ์: 1510 (1504–1508)
หน้า: 72 หน้า (36 แผ่น)
โคเด็กซ์ เลสเตอร์ (อังกฤษ: Codex Leicester; บางครั้งรู้จักกันในชื่อ โคเด็กซ์ แฮมเมอร์ (Codex Hammer)) เป็นชุดสะสมผลงานทางวิทยาศาสตร์ของเลโอนาร์โด ดา วินชี โคเด็กซ์นี้ตั้งชื่อตามโทมัส โคกผู้ซื้อมันไปในปี ค.ศ. 1719; ซึ่งต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเอิร์ลแห่งเลสเตอร์ เอกสารต้นฉบับยังคงอันดับหนังสือที่ราคาขายแพงเป็นอันดับสอง: หนังสือขายให้กับบิล เกตส์ที่บริษัทรับประมูลคริสตีส์ในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 ที่นิวยอร์กในราคา US$30,802,500 (เทียบเท่ากับ 53,222,898.79 ดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2019).
เจ้าของ

กูลเยลโม เดลลา ปอร์ตา (Guglielmo della Porta), ศิษย์ของมิเกลันเจโล (?)
จูเซปเป เกซซี (Giuseppe Ghezzi; จนถึง ค.ศ. 1719)
โทมัส โคก, เอิร์ลคนที่ 1 แห่งเลสเตอร์ (1719–1759)
เลสเตอร์เอสเตต (Leicester estate; 1759–1980)
อาร์ม็อง แฮมเมอร์ (1980–1990)
อสังหาริมทรัพย์ของอาร์ม็อง แฮมเมอร์ (1990–1994)
บิล เกตส์ (1994–ปัจจุบัน)
ดูเพิ่ม

โคเด็กซ์ อัตลันติกุส (Codex Atlanticus)
โคเด็กซ์ อารุนเดล (Codex Arundel)
รายชื่อหนังสือและเอกสารต้นฉบับที่แพงที่สุด
อ่านเพิ่ม

Thereza Wells, บ.ก. (2008). Notebooks of Leonardo da VInci, selected by Irma A. Richter. Oxford World's Classics (new ed.). Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-929902-7.
Christie's Auction House (1980). The Codex Leicester by Leonardo Da Vinci. Christie's.. Sale catalogue, held on Friday 12 December 1980.
Jean Paul Richter (1970). The Notebooks of Leonardo da Vinci. Dover. ISBN 0-486-22572-0. volume 2: ISBN 0-486-22573-9. A reprint of the original 1883 edition.
แหล่งข้อมูลอื่น

Da Vinci Codex Leicester's Guide
Seattle P-I site for 1997 Seattle Art Museum exhibit of the Codex, including background info [ลิงก์เสีย]
News report of Japan opening, September 2005 เก็บถาวร 2020-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Leonardo da Vinci: The Codex Leicester
Chester Beatty Library, Dublin, Ireland
The sale of the Codex Hammer, 11 November 1994
Water as Microscope of Nature: Leonardo da Vinci's Codex Leicester, exhibition in Florence, Uffizi Galleries
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เช็กเกีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย

| สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย Lietuvos Tarybų Socialistinė Respublika (ลิทัวเนีย) Литовская Советская Социалистическая Республика (รัสเซีย) |
| --- | --- |
1940–1941 1944–1990/1991
   บน: ธงชาติ (1953–1988)ล่าง: ธงชาติ (1988–1991)    ตราแผ่นดิน (1978–1990)  
เพลงชาติ:  ทาอูทิชคา กีเอสมิ (1944–1950, 1988–1991) เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย (1950–1988)
ที่ตั้งของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนียภายในสหภาพโซเวียต
เมืองหลวง: วิลนีอัส
การปกครอง: ลัทธิสตาลิน รัฐพรรคการเมืองเดียว เผด็จการเบ็ดเสร็จ (1940–1953)รัฐเดี่ยว ลัทธิมากซ์-เลนิน รัฐพรรคการเมืองเดียว สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (1953–1989)รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบรัฐสภา (1989–1991)
เลขาธิการคณะกรรมการกลาง:  

• 1944–1974 : Antanas Sniečkus
• 1974–1987 : Petras Griškevičius
• 1987–1988 : Ringaudas Songaila
• 1988–1990 : Algirdas Brazauskas
 
ประธานสภาสูงสุด:  

• 1990–1991 : Vytautas Landsbergis
 
ยุคประวัติศาสตร์: สงครามโลกครั้งที่ 2 · สงครามเย็น

• สหภาพโซเวียตยึดครอง : 16 มิถุนายน 1940
• สถาปนาสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต : 21 กรกฎาคม 1940
• ถูกผนวกเข้ากับสหภาพโซเวียตอย่างผิดกฎหมาย (ลิทัวเนียยังดำรงอยู่ต่อไป โดยนิตินัย) : 3 สิงหาคม 1940
• นาซียึดครอง : 1941
• สหภาพโซเวียตยึดครองอีกครั้ง : 1944
• การปฏิวัติด้วยการร้องเพลง : 1988
• ฟื้นฟูเอกราช : 11 มีนาคม 1990
• สหภาพโซเวียตรับรอง : 6 กันยายน
 
พื้นที่
1989: 65,200 ตารางกิโลเมตร (25,200 ตารางไมล์)
ประชากร

• 1989 : 3689779
 
รหัสโทรศัพท์: 7 012
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ:  ลิทัวเนีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย (อังกฤษ: Lithuanian Soviet Socialist Republic; ลิทัวเนีย: Lietuvos Tarybų Socialistinė Respublika; รัสเซีย: Лито́вская Сове́тская Социалисти́ческая Респу́блика) เป็นหนึ่งในสาธารณรัฐสิบห้าแห่งที่ประกอบกันเป็นสหภาพโซเวียต สาธารณรัฐแห่งนี้ดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1940–1990
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนียถูกจัดตั้งเป็นรัฐหุ่นเชิดของสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 (ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2) ในอาณาบริเวณที่ก่อนหน้านั้นเคยเป็นสาธารณรัฐลิทัวเนียซึ่งเป็นรัฐเอกราช แต่ถูกกองทัพโซเวียตเข้ายึดครองตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ตามถ้อยคำในสนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างเยอรมนีกับสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตซึ่งทั้งสองฝ่ายได้ลงนามไว้เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1939
การรุกรานสหภาพโซเวียตของเยอรมนีนาซีระหว่างปี ค.ศ. 1941–1944 ส่งผลให้สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนียถูกยุบเลิกไปโดยพฤตินัย ต่อมาเมื่อทหารเยอรมันถอนกำลังออกไปในช่วงปี ค.ศ. 1944–1945 สหภาพโซเวียตก็กลับมามีอำนาจครอบงำลิทัวเนียอีกครั้งและเป็นอยู่เช่นนั้นนานถึงห้าสิบปี อย่างไรก็ตาม ชาติตะวันตกหลายชาติ (รวมทั้งสหรัฐอเมริกา) ยังคงรับรองว่าลิทัวเนียเป็นรัฐเอกราชและมีอธิปไตยโดยนิตินัยต่อไป โดยขึ้นกับกฎหมายระหว่างประเทศซึ่งมีตัวแทนเป็นคณะทูตและกงสุลต่าง ๆ ที่ลิทัวเนียได้แต่งตั้งไว้ก่อนปี ค.ศ. 1940
ในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนียได้ประกาศอธิปไตยแห่งรัฐตลอดทั่วทั้งดินแดนของตนในช่วงที่มีการปรับโครงสร้างทางการเมืองและเศรษฐกิจภายในสหภาพโซเวียต ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 สาธารณรัฐลิทัวเนีย (เปลี่ยนชื่อมาจากสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย) ได้รับการสถาปนาขึ้นอีกครั้งด้วยรัฐบัญญัติว่าด้วยการคืนสถานะรัฐลิทัวเนียและได้รับการรับรองจากหลายประเทศในช่วงเวลาไม่นานก่อนการล่มสลายของสหภาพโซเวียต และในวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตก็ประกาศรับรองเอกราชของลิทัวเนีย
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์ลิทัวเนีย
สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลิทัวเนียภายใต้การยึดครองของสหภาพโซเวียต
1978 Constitution of the Lithuanian Soviet Socialist Republic
Lithuania: An Encyclopedic Survey - a 1986 English-language Soviet work.
| ด ค กสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต  |
| --- | --- | --- |
 สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต 
| หลัก |   สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก  |  |
| หลังสงครามโลกครั้งที่สอง |   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย1   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย1   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย1  |  |
| สาธารณรัฐอายุสั้น |   สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช  |  |
| ไม่ใช่สาธารณรัฐในสหภาพ |   สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตโคเรซม์   สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตบูคารา   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียพรีดเนสโตรวี   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย (สหพันธ์รัฐทรานส์คอเคซัส)  |  |
1การยึดครองรัฐบอลติก  ในปี 1940 เป็นการอยู่ภายใต้การยึดครองที่ผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 - 1991 ในบางประเทศอย่าง สหรัฐอเมริกา , สหราชอาณาจักร  และ ประชาคมยุโรป  ยังถือว่ารัฐบอลติกทั้งสามมีเอกราชจนกระทั่งวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตจึงได้ยอมรับเอกราชของรัฐบอลติกทั้งสามในที่สุด 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล 
55°30′N 24°0′E﻿ / ﻿55.500°N 24.000°E﻿ / 55.500; 24.000
สถาปัตยกรรมโหยสฬะ

เทวาลัยยุคโหยสฬะที่โสมนาถปุระ
สถาปัตยกรรมโหยสฬะ (กันนาดา: ಹೊಯ್ಸಳ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ; โหยสลฬ วาสตุศิลป) เป็นรูปแบบหนึ่งของสถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์ ที่เกิดขึ้นในยุคของจักรวรรดิโหยสฬะ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11-14 ซึ่งปกครองบริเวณที่ในปัจจุบันอยู่ในรัฐกรณาฏกะ อิทธิพลของโหยสฬะมาถึงจุดสูงสุดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 สมัยที่ปกครองบริเวณที่ราบสูงเดกกัน ตัวอย่างเทวาลัยยุคโหยสละที่สำคัญ เช่น เจนนเกศวเทวาลัยที่เบลูร์, โหยสเลศวรเทวาลัยที่หเลพีฑู และเจนนเกศวเทวาลัยที่โสมนาถปุระ การศึกษาสถาปัตยกรรมโหยสละพบว่าได้รับอิทธิพลบ้างจากชาวอินโด-อารยัน และอิทธิพลของงานศิลป์แบบอินเดียใต้ ทำให้สถาปัตยกรรมโหยสละมีความโดดเด่นเฉพาะตัว
เทวาลัยที่สร้างก่อนสมัยจักรวรรดิโหยสละในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมจลุกยะตะวันตก ส่วนเทวาลัยในยุคถัด ๆ มาจึงเริ่มมีงานศิลป์แบบโหยสฬะเสริมเข้าไป ปัจจุบันมีเทวาลัยจำนวนกว่าสามร้อยแห่งที่หลงเหลืออยู่ภายในพื้นที่ของรัฐกรณาฏกะ และอีกหลายแห่งที่ปรากฏในงานเขียนและเอกสารโบราณ เทวาลัยจำนวนมากกระจุกตัวอยู่ในอำเภอมเลนาฑู ซึ่งเคยเป็นเขตพระราชฐานของกษัตริย์โหยสฬะ
สถาปัตยกรรมโหยสฬะได้รับการขัดแบ่งโดยอาดัม ฮาร์ดดี นักวิชาการที่ทรงอิทธิพล ว่าเป็นส่วนหนึ่งของธรรมเนียม กรณาฏกทราวิฑ ซึ่งเป็นกระแสหนึ่งในสถาปัตยกรรมทราวิฑในที่ราบสูงเดกกันที่ต่างจากรูปแบบทมิฬที่อยู่ลึกลงไปทางใต้ ชื่ออื่น ๆ สำหรับธรรมเนียมนี้ รวมถึง เวสระ และสถาปัตยกรรมจาลุกยะ ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็นสถาปัตยกรรมพทามิจาลุกยะ และกัลยาณีจาลุกยะ ซึ่งมีมาก่อนโหยสฬะไม่นาน ธรรมเนียมนี้โดยรยมครอบคลุมยุคสมัยราวเจ็ดศตวรรษที่เริ่มต้นในศตวรรษที่ 7 ภายใต้การอุปถัมภ์ของจักรวรรดิจาลุกยะแห่งพทามิ ต่อมามีการพัฒนารูปแบบต่อในสมัยจักรวรรดิราษฏรกูฏแห่งมันยาเขตในศตวรรษที่ 9-10 และ กัลยาณีจาลุกยะแห่งพสาวกัลยาณในศตวรรษที่ 11-12 ระยะการพัฒนาสุดท้ายก่อนจะแปรสภาพมาเป็นรูปแบบเฉพาะตัวมีขึ้นในสมัยปกครองของโหยสฬะในศตวรรษที่ 12-13 จารึกจากสมัยยุคกลางที่ปรากฏเป็นหลักตามเทวาลัยต่าง ๆ ช่วยให้ข้อมูลเกี่ยใกีบการบริจาคเพื่อทำนุบำรุงศาสนสถาน รายละเอียดเกี่ยวกับการประกอบพิธีอุทิศ และในบางครั้งแม้แต่รายละเอียดเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม
หมู่สิ่งปลูกสร้างในเทวาลัย

จุดสำคัญของเทวาลัยอยู่ที่ครรภคฤห์หรือโถงบูชากลาง ที่ประดิษฐานเทวรูป การออกแบบสถาปัตยกรรมของเทวาลัยจึงเป็นการขยับผู้สักการะจากด้านนอกสู่ครรภคฤห์ผ่านทางทางเดินซึ่งมีไว้เดินรอบ และห้องโถง (มณฑป) ซึ่งยิ่งมีความศักดิ์สิทธิ์ขึ้นเมื่อยิ่งเข้าใกล้องค์เทพเจ้า เทวาลัยแบบโหยสฬะมีองค์ประกอบที่โดดเด่นเป็นพิเศษที่ถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งส่วน ตรงข้ามกันกับเทวาลัยแบบแคว้นทมิฬซึ่งองค์ประกอบต่าง ๆ ของเทวาลัยอยู่แยกเป็นเอกเทศจากกัน แม้ว่าจะมีลกษณะภายนอกที่แตกต่างเป็นพิเศษ เทวาลัยแบบโหยสฬะมีลักษณะคล้ายกันในเชิงโครงสร้าง ซึ่งประกอบด้วยประติมากรรมจำนวนมหาศาลประดับทุกส่วนของเทวาลัย ประติมากรรมเหล่านี้แกะสลักมาจากหินปูนอ่อน (chloritic schist) อันเป็นวัสดุชั้นเยี่ยมสำหรับการแกะสลักหินที่มีความวิจิตร ทำขึ้นโดยช่างฝีมือท้องถิ่น และแสดงถึงลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นจากสถาปัตยกรรมเทวาลัยอื่น ๆ ในอินเดียใต้
เทวาลัยโหยสฬะส่วนใหญ่มีระเบียงทางเดินทางเข้าที่มีหลังคาปกคลุม รับน้ำหนักด้วยเสาทรงบิดกลึง ซึ่งบางครั้งก็มีแกะสลักหรือประกอบแม่ลายประดับเข้าไป ตัวเทวาลัยอาจสร้างขึ้นบนฐานที่ยกสูงจากพื้นขึ้นมาราวหนึ่งเมตร เรียแว่า "ชคตี" ซึ่งนอกจากจะให้รูปลักษณ์เหมือนอาคารยกสูงแล้ว ยังเป็น ประทักษิณปาถ หรือเส้นทางเดินสำหรับเดินวนรอบเทวาลัย ในขณะที่ครรภคฤห์จะไม่มีลักษณะดังกล่าว เทวาลัยในลักษณะดังกล่าวจะมีขั้นบันไดเพิ่มเติมเข้ามา ซึ่งเปิดออกภายในมณฑป (โถงเปิด) ซึ่งเปิดโล่ง และมีกำแพงลายลูกกรง ตัวอย่างชิ้นเยี่ยมของเทวาลัยแบบนี้คือเกศวเทวาลัยที่โสมนาถปุระ ที่ซึ่ง ชคตี มีลักษณะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับสิ่งปลูกสร้างที่เหลือของเทวาลัย ซึ่งมีการออกแบบแปลนเป็นรูปดาว และมีผนังเป็นแบบลายซิกแซ็ก ลักษณะเช่นนี้ถือเป็นประดิษฐกรรมของโหยสฬะ
ผู้เดินทางมาสักการะสามารถเริ่มต้นด้วยการทำการทำพิธีเดินวนรอบส่วนฐาน ชคตี โดยเริ่มจากทางเข้าหลักและเดินไปในทิศตามเข็มนาฬิกา (หรือเดินไปทางซ้ายมือ) ก่อนจะเดินเข้าส่วนมณฑป งานประติมากรรมแกะสล้กนูนต่ำบนผนังของกำแพงส่วนนอกก็จัดเรียงลำดับการเล่าเรื่องมหากาพย์ฮินดูในทิศตามเข็มนาฬิกาเช่นกัน เทวลายัที่ไม่ได้สร้างบนฐานชคตีสามารถมีบันไดที่ขนาบข้างด้วยฐานซี่รั้ว (balustrades) ที่แกะสลักเป็นรูปช้าง อันนำพาเข้าไปสู่ในมณฑปจากชั้นระดับพื้นดิน ตัวอย่างเทวาลัยที่ไม่ปรากฏฐานยก คือเทวาลัยพุเจศวรในอำเภอหัสสาน เทวาลัยที่มีสองศาลภายใน (ทวิกูฏ) จะมี วิมาน ตั้งอยู่ข้างกันหรือตรงกันข้ามกันกับแต่ละศาลได้เช่นกัน ลักษมีเทวีเทวาลัยที่โฑททฆัฑฑวัฬฬิ เป็นตัวอย่างสถาปัตยกรรมโหยสฬะที่โดดเด่นเฉพาะตัว ด้วยศาลสี่ศาล และศาลร่วมตรงกลางเป็นศาลที่ห้า (ซึ่งบูชาพระไภรวะ) ภายในหมู่สิ่งปลูกสร้างเดียวกัน นอกจากนี้ยังมีศาลย่อยอีกสี่ศาลตั้งอยู่ที่มุมขอบทั้งสี่ของลานกลาง (ปราการัม)
องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม > มณฑป

มณฑป หมายถึงโถงซึ่งผู้คนมารวมตัวกันเพื่อสวดภาวนา ทางเข้าสู่มณฑปโดยทั่วไปมีชิ้นประติมากรรมประดับอย่างวิจิตรเหนือขื่อประตู เรียกว่า มกรโตรณะ (มกร เป็นสัตว์ในตำนาน และ โตรณะ หมายถึงเครื่องประดับที่อยู่เหนือศีรษะ) มณฑปมีลักษณะเปิด จึงมีบทบาทในฐานะห้องโถงชั้นนอก ลักษณะเช่นนี้ปรากฏในเทวาลัยโหยสฬะขนาดใหญ่ ซึ่งจะมีทางเดินไปสู่กับมณฑปปิดขนาดเล็ก และบรรดาศาลภายใน มณฑปเปิดซึ่งมักจะมีพื้นที่ขนาดใหญ่นี้มักมีพื้นที่นั่ง (อาสนะ) ทำมาจากหิน ส่วนผนังลายลูกกรงเป็นพนักพิงหลัง ที่นั่งอาจจัดวางไปตามรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่สับเื่อมกันตามลายผนังลูกกรง เพดานของมณฑปมักมีเสาจำนวนมากค้ำยัน ทำให้เกิดช่วงเสา (bays) ขึ้นมากมาย รูปทรงของมณฑปเปิดเช่นนี้สามารถบรรยายว่าเป็รลักษณะสี่เหลี่ยมจัตุรัสสลับเหลื่อม (staggered-square) และถือเป็นรูปแบบที่ปรากฏในเทวาลัยโหยสฬะส่วนใหญ่ แม้มณฑปเปิดที่มีขนาดเล็กที่สุดยังพบว่ามีช่วงเสารวม 13 ส่วน ผนังราวลูกกรงซึ่งมีเสาครึ่งหนึ่งช่วยรับน้ำหนักขอบปลายส่วนนอกของหลังคา และยังช่วยให้มีแสงสว่างเข้าถึงภาพในเพียงพอ อันช่วยให้สามารถมองเห็นรายละเอียดของงานประติมากรรมได้ทั้งหมด เพดานของมณฑปมักประดับอย่างวิจิตรด้วยงานประติมากรรม ทั้งจากปรัมปราและรูปพันธุ์ไม้ดอกต่าง ๆ เพดานยังอาจประกอบด้วยพื้นผิวลึกและพื้นผิวทรงโดมซึ่งภายในมีงานประติมากรรมรูปหน่อกล้วยไปจนถึงงานประดับอื่น ๆ
ในกรณีที่เทวาลัยมีชนาดเล็กจะประกอบด้วยเพียง มณฑป แบบปิด กล่าวคือมีผนังปิดตั้งแต่พื้นจรดเพดาน อยู่หลังเดียว และตัวศาล สำหรับมณฑปทรงปิดซึ่งมีการตกแต่งอย่างดีทั้งด้านในและภายนอก มีขนาดใหญ่กว่าเพียงห้องทางเข้า (vestibule) ที่เชื่อมต่อเข้ากับศาล นอกจากนี้ ตัว มณฑป ยังประกอบด้วยเสากลึงเป็นรูปกลม (lathe-turned pillars) สี่เสา ซึ่งรับน้ำหนักของเพดาน ส่วนเพดานอาจมีลักษณะเป็นทรงโดมอย่างลึก (deeply domed) เสาสี่เสานี้แบ่งพื้นที่ห้องของมณฑปออกเป็นเก้าส่วน (bays) ที่ซึ่งมีเพดานอันประดับตกแต่งเก้าเพดาน ผนังหินฉลุลาย (ฌาฬิ หรือ งานแลททิซ) ซึ่งใช้งานเป็นหน้าต่างใน นวรงค์ (navaranga; โถง) และ สภามณฑป (Sabhamantapa; โถงรวมตัว, โถงพบปะ) เป็นอีกหนึ่งองค์ประกอบเชิงรูปแบบที่เฉพาะต่อสถาปัตยกรรมโหยสฬะ
พระวิษณุและพระลักษมี (ลักษมีนารายณ์) ที่หเลพิฑู
ไมโครเทคโนโลยี

ไมโครเทคโนโลยี (อังกฤษ: Micro Electro-Mechanical Systems-MEMS/Microsystems Technology -MST) หมายถึง เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่มีขนาดเล็กมาก ๆ ในระดับที่ใหญ่กว่านาโนเทคโนโลยี
ในทางทฤษฎีแล้ว ไมโครเทคโนโลยีต่างจากนาโนเทคโนโลยีเชิงโมเลกุล (molecular nanotechnology) ไมโครเทคโนโลยีมีประกอบด้วยชิ้นส่วนที่มีขนาดระหว่าง 1 ถึง 100 ไมโครเมตร (0.001 ถึง 0.1 มิลลิเมตร) โดยทั่วไปอุปกรณ์ไมโครเทคโนโลยีแล้วจะมีขนาดตั้งแต่ 20 ไมโครเมตร ถึงระดับ มิลลิเมตร และจะมีหน่วยประมวลผลกลาง อุปกรณ์อื่น ๆ และไมโครเซนเซอร์
ขนาดในระดับของไมโครเทคโนโลยี ทำให้บางครั้งทฤษฎีฟิสิกส์แบบเก่าไม่สามารถใช้ได้ เพราะว่าอัตราของพื้นผิวต่อปริมาตรที่มากของไมโครเทคโนโลยีทำให้ผลกระทบจากพื้นผิว เช่นไฟฟ้าสถิต และ ภาวะการเปียก (ความสามารถของของเหลวในการรักษาหน้าสัมผัสกับพื้นผิวของแข็ง) มีอิทธิพลเหนือ ผลกระทบจากปริมาตร เช่น แรงเฉื่อย หรือ thermal mass
ดูเพิ่ม

ระบบไฟฟ้าเครื่องกลจุลภาค (MEMS or Microelectromechanical Systems)
นาโนเทคโนโลยี (Nanotechnology)
แหล่งข้อมูลอื่น

An Early History of Silicon Sensors
Image Gallery of Microscopic MEMS Machines เก็บถาวร 2010-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Movie Gallery of Functioning MEMS เก็บถาวร 2015-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sources of books, conferences and companies
Tutorials on MEMS
Links to MEMS pages เก็บถาวร 2004-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผู้ฝึกสอน (ฮอกกี้น้ำแข็ง)

โค้ชโคลด จูเลียน (บุคคลที่ยืนอยู่) แห่งทีมบอสตันบรูอินส์ ซึ่งเป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพ โดยทำการศึกษาอย่างตั้งใจในระหว่างการแข่งขัน
ผู้ฝึกสอนในกีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง เป็นผู้รับผิดชอบในการกำกับทีมในช่วงการแข่งขันและการฝึกซ้อม, เตรียมกลยุทธ์ และตัดสินใจที่ซึ่งผู้เล่นจะได้มีส่วนร่วมในการแข่งขัน
ความรับผิดชอบเฉพาะของผู้ฝึกสอนจะแตกต่างกันไปตามระดับที่พวกเขาได้ทำการฝึกสอน ยกตัวอย่างเช่น ลักษณะเฉพาะของการฝึกสอนในระดับอาชีพ ผู้ฝึกสอนจำเป็นต้องมีทักษะในการจัดการกับสื่อ ซึ่งในระดับอาชีพ ในแต่ละการแข่งขัน ผู้ฝึกสอนจะให้ความสำคัญอย่างยิ่ง โดยผู้ฝึกสอนจะวิเคราะห์การแข่งขันครั้งที่ผ่านมา และเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งขันในอนาคต รวมถึงผู้ฝึกสอนยังมีความสำคัญในการกำหนดรูปแบบการเล่นของทีมฮอกกี้น้ำแข็ง ในขณะที่การเอาชนะคือความรับผิดชอบหลักในระดับอาชีพ ส่วนในฮอกกี้น้ำแข็งยุวชน การสอนให้เล่นได้เก่งขึ้นจะเป็นสิ่งสำคัญ ในกรณีของการฝึกสอนฮอกกี้น้ำแข็งระดับเยาวชน ยุทธศาสตร์และยุทธวิธียังจำเป็นต้องใช้ โดยจะมีความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้นของการเรียนการสอนทักษะพื้นฐานและกฎของการแข่งขัน, การสร้างความสนุกสนานในสถานที่ที่ปลอดภัย, การพัฒนาอุปนิสัย, การสอนสมรรถภาพทางกาย และความสามารถในการสื่อสารเชิงบวก
ดูเพิ่ม

หัวหน้าผู้ฝึกสอน
ผู้ฝึกสอน
แหล่งข้อมูลอื่น

International Ice Hockey Federation Coaches' Corner
NHL & WHA Coach Directory at Sports Reference
Hockey Canada Coaching Program
USA Hockey coaching เก็บถาวร 2010-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คริสตา แมคออลิฟ

| คริสตา แมคออลิฟ Christa McAuliffe |
| --- | --- |

เกิด: ชารอน คริสตา คอร์ริแกน 02 กันยายน ค.ศ. 1948(1948-09-02) บอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์
สถานะ: เสียชีวิตจากการปฎิบัติหน้าที่
เสียชีวิต: 28 มกราคม ค.ศ. 1986(1986-01-28) (37 ปี) แหลมคะแนเวอรัล, รัฐฟลอริดา
สัญชาติ: อเมริกัน
อาชีพ: ครู
รางวัล: 
อาชีพในอวกาศ
นักท่องเที่ยวอวกาศนาซา
การคัดเลือก: คุณครูในโครงการอวกาศ (1985)
ภารกิจ: STS-51-L
เครื่องหมายภารกิจ: 
 
ชารอน คริสตา แมคออลิฟ  (เกิด ชารอน คริสตา คอร์ริแกน; 2 กันยายน ค.ศ. 1948 – 28 มกราคม ค.ศ. 1986) เป็นคุณครูชาวอเมริกันจากคอนโคด, รัฐนิวแฮมป์เชอร์ แมคออลิฟเป็นสมาชิกหนึ่งในเจ็ดที่เสียชีวิตจากเหตุภัยพิบัติกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ในระหว่างการเปิดตัวภารกิจ STS-51-L
แมคออลิฟได้รับปริญญาตรีในสาขาครุศาสตร์ และประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรัฐแฟรมมิงแฮมในปี ค.ศ. 1970 และได้ปริญญาโทด้านการดูแลการศึกษาและบริหาร จากมหาวิทยาลัยรัฐโบวี่ในปี ค.ศ. 1978 แมคออลิฟเข้ารับตำแหน่งคุณครูสังคมที่โรงเรียนมัธยมต้นคอนโคดในรัฐนิวแฮมป์เชอร์ ในปี ค.ศ. 1983
ในปี ค.ศ. 1985 แมคออลิฟได้รับการคัดเลือกเข้าร่วมในโครงการ นาซา คุณครูในโครงการอวกาศ ซึ่งเธอได้รับคัดเลือกจากคนมากกว่า 11,000 คน ในฐานะที่แมคออลิฟได้เป็นหนึ่งในสมาชิกคนหนึ่งของภารกิจ STS-51-L แมคออลิฟได้วางแผนไว้ว่า เธอจะกลับลงมาเป็นครูครั้งที่สอง และจะสอนเรื่องเกี่ยวกับกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1986 กระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ได้เกิดระเบิดขึ้น หลังจากกระสวยอวกาศขึ้นได้เพียง 72 วินาที หลังจากที่เธอเสียชีวิต โรงเรียนและกองทุนศึกษาได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เธอ และในปี ค.ศ. 2004 แมคออลิฟได้รับรางวัล Medal of Honor Medal of Honorium
เชิงอรรถ

Burgess, Colin; Corrigan, Grace George (2000). Teacher in space: Christa McAuliffe and the Challenger legacy. Lincoln, NE: University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-6182-9..
Corrigan, Grace George (2000). A Journal for Christa: Christa McAuliffe, Teacher in Space. Lincoln, NE: University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-6411-9..
Hohler, Robert T. (1986). "I Touch the Future ..." The Story of Christa McAuliffe. New York: Random House. ISBN 0-394-55721-2..
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Washington Post Staff (1986). Challengers: The Inspiring Life Stories of the Seven Brave Astronauts of Shuttle Mission 51-L. New York: Pocket Books. ISBN 0-671-62897-6..
แหล่งข้อมูลอื่น

Official NASA biography
Christa's Lost Lessons
The Christa Corrigan McAuliffe Collection at the Henry Whittemore Library in Framingham State College
คริสตา แมคออลิฟ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Christa McAuliffe Planetarium
Christa Corrigan McAuliffe Center for Education and Teaching Excellence
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  NARA  SNAC
เปเปอร์คัต

| "เปเปอร์คัต" |
| --- | --- |

เพลงโดยลิงคินพาร์ก
จากอัลบั้มไฮบริดทีโอรี
ด้านบี: "พอยส์ออฟออทอริตี"(ไลฟ์) "เปเปอร์คัต"(ไลฟ์)
วางจำหน่าย: 25 กันยายน พ.ศ. 2544
บันทึกเสียง: นิวออร์ลีนส์, รัฐลุยเซียนา, กรกฎาคม พ.ศ. 2543
แนวเพลง: นูเมทัล, แร็ปเมทัล
ความยาว: 3:05
ค่ายเพลง: วอร์เนอร์บราเธอร์ส
ผู้ประพันธ์เพลง: ลิงคินพาร์ก
โปรดิวเซอร์: ดอน กิลมอร์
 
มิวสิกวิดีโอ
"Papercut" ที่ยูทูบ
 
"เปเปอร์คัต" (อังกฤษ: Papercut) เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่สามจากสตูดิโออัลบั้มชุดแรกของวง ไฮบริดทีโอรี และปรากฏเป็นเพลงลำดับแรกในอัลบั้ม ซิงเกิล "เปเปอร์คัต" ไม่เคยออกจำหน่ายอย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้เข้าสู่อันดับ 14ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2544 และอยู่ในชาร์ตเป็นเวลา 6 สัปดาห์ และยังติดอันดับที่ 32 ในชาร์ตโมเดิร์นร็อกแทร็กส์ในปี พ.ศ. 2545
ภาพรวม

นักร้องนำ เชสเตอร์ เบนนิงตัน ได้กล่าวว่าเพลง "เปเปอร์คัต" เป็นเพลงหนึ่งของลิงคินพาร์กที่เขาชื่นชอบ ในการแสดงสด ในเนื้อร้องที่ว่า "something in here's not right today" ได้เปลี่ยนมาร้องเป็น "something inside's not right today" และเชสเตอร์ยังได้เพิ่มการตะโกนร้องในท่อนนี้ในขณะแสดงสดอีกด้วย เพลงนี้ได้รวมเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2545 ในเรื่อง เดอะวัน
ในอัลบั้มรีมิกซ์ของลิงคินพาร์ก รีแอนิเมชัน (ออกจำหน่ายปี พ.ศ. 2545) เพลงนี้ได้นำมาเป็นเพลงรีมิกซ์รวมอยู่ในอัลบั้มนี้ โดยใช้ชื่อใหม่ว่า "Ppr:Kut" ซึ่งรีมิกซ์โดย ดีเจชีปช็อต ส่วนหนึ่งของเพลงได้นำมาใช้ในเพลง "โซลด์มายโซลทูโยมามา" (Sold My Soul to Yo Mama) ซึ่งปรากฏอยู่ในอัลบั้ม ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 4 และอัลบั้ม ซองส์ฟรอมดิอันเดอร์กราวด์ นอกจากนี้ ยังได้มีการผสมผสานกันระหว่างเพลงของลิงคินพาร์ก และเจย์-ซี รวมอยู่ในอัลบั้มอีพี คอลลิชันคอร์ส (ออกจำหน่ายปี พ.ศ. 2547) โดยเพลง "เปเปอร์คัต" ได้นำมาผสมกับเพลง "บิกพิมพิน'" ของเจย์-ซี
รายชื่อเพลง

เพลงทั้งหมดแต่งโดย ลิงคินพาร์ก
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Papercut" | 3:05 |
| 2. | "Points of Authority" (แสดงสด) | 3:25 |
| 3. | "Papercut" (แสดงสด) | 3:12 |
| 4. | "Papercut" (วิดีโอ) | 3:13 |
อันดับในชาร์ต

| ชาร์ต | อันดับ |
| --- | --- |
Polish Singles Chart: 32
U.S. Modern Rock Tracks: 32
แหล่งข้อมูลอื่น

เนื้อเพลง "เปเปอร์คัต" เก็บถาวร 2008-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ linkinpark.com
เนื้อเพลงเต็มของเพลงนี้ ที่เมโทรลิริกส์
| ด ค กเพลงของลิงคินพาร์ก |
| --- | --- |
 ผลงานเพลง  รางวัลและการเสนอชื่อ 
ไฮบริดทีโอรี:  "เปเปอร์คัต"  "วันสเต็ปโคลสเซอร์"  "พอยส์ออฟออทอริตี"  "ครอว์ลิง"  "รันอะเวย์"  "อินดิเอ็นด์"  "อะเพลซฟอร์มายเฮด" 
เมทีโอรา:  "ซัมแวร์ไอบีลอง"  "ไลอิงฟรอมยู"  "เฟนต์"  "เบรกกิงเดอะแฮบิต"  "ฟรอมดิอินไซด์"  "นัมบ์" 
มินิตส์ทูมิดไนต์:  "กิฟเวนอัป"  "ลีฟเอาต์ออลเดอะเรสต์"  "บลีดอิตเอาต์"  "แชโดว์ออฟเดอะเดย์"  "วอตไอฟ์ดัน" 
อะเทาซันด์ซันส์:  "เบิร์นนิงอินเดอะสกายส์"  "เวตติงฟอร์ดิเอ็นด์"  "แบล็กเอาต์"  "เรตชิสแอนด์คิงส์"  "อิริเดสเซนต์"  "เดอะแคทาลิสต์" 
ลิฟวิงทิงส์:  "ลอสต์อินดิเอ็กโค"  "อินมายรีเมนส์"  "เบิร์นอิตดาวน์"  "ไลส์กรีดมิสเซอรี"  "ไอลล์บีกอน"  "คาสเซิลออฟกลาส"  "พาวเวอร์เลส" 
เดอะฮันติงปาร์ตี:  "คีส์ทูเดอะคิงดอม"  "ออลฟอร์นัททิง"  "กิลตีออลเดอะเซม"  "เวสต์แลนส์"  "อันทิลอิตส์กอน"  "รีเบลเลียน"  "ไฟนอลแมสเคอเรด" 
วันมอร์ไลต์:  "เฮวี" 
เพลงที่ร่วมกับศิลปินอื่น:  "นัมบ์/อานคอร์"  "วีเมดอิต"  "อะไลต์แดตเนเวอร์คัมส์"  "ดาร์กเกอร์แดนบลัด" 
เพลงอื่น:  "พอยส์ออฟออทอริตี (รีมิกซ์)"  "นิวดิไวด์"  "นอตอะโลน"  "โรลลิงอินเดอะดีป 
  หมวดหมู่