stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 32
รายชื่อคณะรัฐมนตรี คณะที่ 32 ของไทย

ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2515 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
จอมพลถนอม กิตติขจร เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
พลเอกประภาส จารุเสถียร เป็น รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
พลโท แสวง เสนาณรงค์ เป็น รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
นายเสริม วินิจฉัยกุล เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
พลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์ เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
พลเอก พงษ์ ปุณณกันต์ เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
นายประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
นายกมล วรรณประภา เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
นายอภัย จันทวิมล เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
พลตำรวจเอก ประเสริฐ รุจิรวงศ์ เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
พลเอก กฤษณ์ สีวะรา เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
นายบุญรอด บิณฑสันต์ เป็น รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
พลเรือเอก ถวิล รายนานนท์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
พลอากาศเอก บุญชู จันทรุเบกษา เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
นายสมหมาย ฮุนตระกูล เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
พลจัตวา ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
พลตำรวจโท พิชัย กุลละวณิชย์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
นายแสวง กุลทองคำ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
พลเรือตรี ชลี สินธุโสภณ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
นายอุทัย วุฒิกุล เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
นายโอสถ โกศิน เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
นายถวิล สุนทรศารทูล เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายพ่วง สุวรรณรัฐ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายมาลัย หุวะนันทน์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายสมภพ โหตระกิตย์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
นายบุญสม มาร์ติน เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายสมบุญ ผ่องอักษร เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายสอาด หงษ์ยนต์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 32 ของไทย

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเนื่องจาก จอมพลถนอม กิตติขจร ได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา
พูนเพิ่ม ไกรฤกษ์

| พูนเพิ่ม ไกรฤกษ์ป> จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


เลขาธิการพระราชวัง
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 – 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2530
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ก่อนหน้า: กัลย์ อิศรเสนา ณ อยุธยา
ถัดไป: แก้วขวัญ วัชโรทัย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2465
เสียชีวิต: 6 ตุลาคม พ.ศ. 2546 (81 ปี)
คู่สมรส: ท่านผู้หญิงกุณฑี ไกรฤกษ์
บุตร: 5 คน

พูนเพิ่ม ไกรฤกษ์ (27 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 – 6 ตุลาคม พ.ศ. 2546) อดีตเลขาธิการพระราชวัง และอดีตผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
ประวัติ

พูนเพิ่มเกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 เป็นบุตรของพระยาประเสริฐศุภกิจ (เพิ่ม ไกรฤกษ์) กับคุณหญิงจำเริญ ประเสริฐศุภกิจ เมื่อปี พ.ศ. 2475 เข้ารับการศึกษาที่วชิราวุธวิทยาลัยเป็นเวลา 6 ปี แล้วจึงเดินทางไปศึกษาชั้นมัธยมปลายที่ Oundie School ประเทศอังกฤษ เป็นเวลา 2 ปี ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2483 ย้ายไปศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยไมอามี สหรัฐ เป็นเวลา 1 ปี และในระหว่างปี พ.ศ. 2484-2487 ศึกษาต่อที่ Stanford University สหรัฐ จบปริญญาเศรษฐศาสตร์บัณฑิต (B.A.) เมื่อเดินทางกลับประเทศไทยได้สมรสกับท่านผู้หญิงกุณฑี ไกรฤกษ์ (สกุลเดิม สุจริตกุล) และเริ่มทำงานที่ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) ในระหว่างที่อาภรณ์ กฤษณามระ ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ เมื่อมีประสบการณ์ในธุรกิจธนาคารมากพอสมควร ได้รับการชักชวนจากบัญชา ล่ำซำให้มาร่วมงานกันที่ธนาคารกสิกรไทย จำกัด (มหาชน)
ชีวิตส่วนตัว

พูนเพิ่มสมรสกับท่านผู้หญิงกุณฑี ไกรฤกษ์ (สกุลเดิม สุจริตกุล) มีบุตร-ธิดา 5 คน ล้วนมีชื่อเล่นว่า "หมู" ตามบิดาทั้งสิ้น ดังนี้
ศักดิ์ทิพย์ ไกรฤกษ์ (หมูแดง) สมรสกับ ม.ร.ว.เบญจาภา จักรพันธุ์
อนุทิพย์ ไกรฤกษ์ (หมูน้อง) สมรสกับ กิ่งมณี สังขทรัพย์
เพิ่มพูน ไกรฤกษ์ (หมูเล็ก) สมรสกับ นางจุฑาทิพย์ ไกรฤกษ์
ไกรทิพย์ ไกรฤกษ์ (หมูตือ) สมรสกับ นัดดา ปันยารชุน
กุณฑิกา ไกรฤกษ์ (หมูหวาน) สมรสกับ หม่อมราชวงศ์พันธุ์ดิศ ดิศกุล
การทำงาน

พูนเพิ่มได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์และผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์สืบแทน ฯพณฯ พลตรี หม่อมทวีวงศ์ถวัลยศักดิ์ (หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์) ซึ่งถึงแก่อสัญกรรม และเริ่มปฏิบัติหน้าที่ตั้งแต่วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2513 และดำรงตำแหน่งเลขาธิการพระราชวังในเวลาต่อมา
ถึงแก่อสัญกรรม

พูนเพิ่มถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2546 สิริอายุ 81 ปี 71 วัน พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2549
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พูนเพิ่ม ไกรฤกษ์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2527 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2517 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2515 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2506 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2528 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2522 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2508 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ท.9)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

บริเตนใหญ่ :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน ชั้นสร้อยแพร
เยอรมนี :
พ.ศ. 2527 –  เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นที่ 1 (พิเศษ)
โปรตุเกส :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ ชั้นตริตาภรณ์
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นตริตาภรณ์
นอร์เวย์ :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นตริตาภรณ์
สวีเดน :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นตริตาภรณ์
อิตาลี :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นตริตาภรณ์
เบลเยียม :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฏเบลเยียม ชั้นตริตาภรณ์
ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นกอม็องเดอร์
ลักเซมเบิร์ก :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อดอล์ฟแห่งนัสเซา ชั้นตริตาภรณ์
เนเธอร์แลนด์ :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นนายกอง
สเปน :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายพลเรือน ชั้นนายทัพ
ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2506 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 3 เคียวกุจิสึ ชูจุโช
กรีซ :
พ.ศ. 2506 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เดอะฟีนิกซ์ ชั้นที่ 2
ไต้หวัน :
พ.ศ. 2506 –  เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราอันสุกสกาว ชั้นที่ 3 (สายสะพายม่วง)
นางาโตะ (จังหวัดนางาโนะ)

นางาโตะ จังหวัดนางาโนะ
อดีตศาลากลางนางาโตะ
นางาโตะ (ญี่ปุ่น: 長門町; โรมาจิ: Nagato-machi) เป็นเมืองในอำเภอชิอิซางาตะ จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ ค.ศ. 2003 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 5,138 คนและมีความหนาแน่นที่ 53.44 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 96.14 ตารางกิโลเมตร
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 นางาโตะกับหมู่บ้านวาดะ (อยู่ในอำเภอเดียวกัน) ถูกผนวกเข้าเพื่อสร้างเมืองนางาวะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ ของนางาวะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 12

| คณะรัฐมนตรีทวี |
| --- | --- |
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 12 แห่งราชอาณาจักรไทย
สิงหาคม - กันยายน  พ.ศ. 2488

วันแต่งตั้ง: 1 กันยายน พ.ศ.​ 2488
วันสิ้นสุด: 17 กันยายน พ.ศ.​ 2488   (0 ปี 16 วัน)
บุคคลและองค์กร
พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร
นายกรัฐมนตรี: ทวี บุณยเกตุ​
ประวัติ
ก่อนหน้า: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 11
ถัดไป: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 13
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 12 ของไทย (31 สิงหาคม 2488 - 17 กันยายน 2488)
นายทวี บุณยเกตุ เป็นนายกรัฐมนตรี ตามประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488 โดยมีนายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เป็นผู้ลงนามในประกาศพระบรมราชโองการ
พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
รายชื่อคณะรัฐมนตรี

มีพระบรมราชโองการ ประกาศตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรี ลงวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2488
นายทวี บุณยเกตุ เป็นนายกรัฐมนตรี, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนาม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
พลโท ชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
พลเรือตรี สังวรณ์ สุวรรณชีพ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
พลอากาศโท หลวงเทวฤทธิพันลึก (กาพย์ ทัตตานนท์) เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
นายประจวบ บุนนาค เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายสพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนาม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
นาวาเอก หลวงศุภชลาศัย (บุง ศุภชลาศัย) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ศาสตราจารย์ เดือน บุนนาค เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
พลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายทวี ตะเวทิกุล เป็นรัฐมนตรี
นายวิจิตร ลุลิตานนท์ เป็นรัฐมนตรี
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์) เป็นรัฐมนตรี
พระตีรณสารวิศวกรรม (ตรี ตีรณสาร) เป็นรัฐมนตรี
นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นรัฐมนตรี
นายเตียง ศิริขันธ์ เป็นรัฐมนตรี
นายถวิล อุดล เป็นรัฐมนตรี
นายพึ่ง ศรีจันทร์ เป็นรัฐมนตรี
นายทอง กันทาธรรม เป็นรัฐมนตรี
นายสงวน ตุลารักษ์ เป็นรัฐมนตรี
หลวงบรรณกรโกวิท (เปา จักกะพาก) เป็นรัฐมนตรี
นายจำลอง ดาวเรือง เป็นรัฐมนตรี
นายวุฒิ สุวรรณรักษ์ เป็นรัฐมนตรี
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะเหตุที่นายกรัฐมนตรีพร้อมทั้งคณะได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2488 โดยอ้างเหตุว่า ได้พิจารณาเห็นว่าภารกิจอันเร่งด่วนที่คณะรัฐมนตรีคณะนี้พึงปฏิบัติได้สำเร็จลุล่วงไปแล้ว ต่อไปนี้ก็ปัญหาการเมืองและการทำความเข้าใจอันดีกับฝ่ายสหประชาชาติ จึงควรเปิดโอกาสให้ผู้ที่เหมาะสมได้เข้ามาบริหารราชการสืบแทนต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะรัฐมนตรีคณะที่ 12 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เก็บถาวร 2008-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เก็บถาวร 2012-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 12 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  ทวี บุณยเกตุ  |  |
| กลาโหม |  ชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์  สังวรณ์ สุวรรณชีพ  หลวงเทวฤทธิพันลึก (กาพย์ ทัตตานนท์)  |  |
| การคลัง |  ดิเรก ชัยนาม  หม่อมหลวงอุดม สนิทวงศ์  |  |
| การต่างประเทศ |  ทวี บุณยเกตุ  |  |
| เกษตราธิการ |  ทวี บุณยเกตุ  |  |
| คมนาคม |  สพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา  |  |
| มหาดไทย |  หลวงศุภชลาศัย (บุง ศุภชลาศัย)  อดุล อดุลเดชจรัส  |  |
| ยุติธรรม |  ดิเรก ชัยนาม  |  |
| ศึกษาธิการ |  ทวี บุณยเกตุ  |  |
| พาณิชย์ |  หลวงศุภชลาศัย (บุง ศุภชลาศัย)  เดือน บุนนาค  |  |
| สาธารณสุข |  ทวี บุณยเกตุ  ประจวบ บุนนาค  |  |
| อุตสาหกรรม |  สพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา  |  |
| ไม่ประจำกระทรวง |  ทวี ตะเวทิกุล  วิจิตร ลุลิตานนท์  พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์)  พระตีรณสารวิศวกรรม (ตรี ตีรณสาร)  ทองอินทร์ ภูริพัฒน์  เตียง ศิริขันธ์  ถวิล อุดล  พึ่ง ศรีจันทร์  ทอง กันทาธรรม  สงวน ตุลารักษ์  หลวงบรรณกรโกวิท (เปา จักกะพาก)  จำลอง ดาวเรือง  วุฒิ สุวรรณรักษ์  |  |
 พ้นจากตำแหน่ง  รัฐมนตรีช่วยว่าการ 
| ด ค กคณะรัฐมนตรีสยาม และคณะรัฐมนตรีไทย |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2475–2500 |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  |  |
| พ.ศ. 2500–2526 |  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  |  |
| พ.ศ. 2526–2550 |  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  |  |
| พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน |  57  58  59  60  61  62  63  64  |  |
บุญสม มาร์ติน

| ศาสตราจารย์ นายแพทย์บุญสม มาร์ตินม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2520 – พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี: เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ก่อนหน้า: ภิญโญ สาธร
ถัดไป: สิปปนนท์ เกตุทัต
อธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ดำรงตำแหน่ง 24 มิถุนายน พ.ศ. 2514 – 1 มกราคม พ.ศ. 2516
ก่อนหน้า: ศ.ดร.บัวเรศ คำทอง
ถัดไป: ศ.น.อ.นพ.ตะวัน กังวานพงศ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 กันยายน พ.ศ. 2465 ประเทศไทย
เสียชีวิต: 9 มิถุนายน พ.ศ. 2551 (อายุ 85 ปี)
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
คู่สมรส: นางอังศณา มาร์ติน

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ บุญสม มาร์ติน (19 กันยายน พ.ศ. 2465 - 9 มิถุนายน พ.ศ. 2551) เป็นแพทย์และนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงสาธารณสุข อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นผู้บุกเบิกการเรียนการสอนวิชาพลศึกษา  ได้รับการยกย่องเป็น “บิดาของการพลศึกษาแผนใหม่ของไทย"
ประวัติ

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ บุญสม มาร์ติน เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2465 เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง โรงเรียนอัสสัมชัญ แพทยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2488 และได้เป็นอาจารย์ในภาควิชาอายุรศาสตร์อยู่ในระยะสั้น ๆ แล้วจึงย้ายไปอยู่สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ พร้อมได้ทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา จนได้รับปริญญามหาบัณฑิตทางสาธารณสุขศาสตร์และโรคเมืองร้อนจากมหาวิทยาลัยทูเลน เมื่อปี พ.ศ. 2492
เมื่อกลับจากศึกษาต่างประเทศมาแล้ว ได้เข้ามาปฏิบัติงานในกระทรวงศึกษาธิการ และได้รับมอบหมายให้ดูแลงานพลศึกษา จนได้ดำรงตำแหน่งสำคัญหลายระดับของกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่อาจารย์ใหญ่โรงเรียนฝึกหัดครูพลศึกษา โรงเรียนฝึกหัดครูพลานามัย ผู้อำนวยการ วิทยาลัยพลศึกษา รองอธิการวิทยาลัยวิชาการศึกษาพลศึกษา ไปจนถึงตำแหน่งสูงสุด คือ ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ
รวมทั้งยังได้มีโอกาสรับใช้ประเทศชาติในการบริหารราชการแผ่นดินในระดับรัฐบาลอยู่หลายสมัย โดยเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ 2 สมัย ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร และรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ต่อมาสลับไปเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
นอกจากนี้แล้ว ยังเคยเป็นนักฟุตบอลทีมชาติไทยในปี พ.ศ. 2489 อีกด้วย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2517 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2523 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ
พ.ศ. 2515 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2507 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 9

| คณะรัฐมนตรีแปลก |
| --- | --- |
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 9 แห่งราชอาณาจักรไทย
พ.ศ. 2481 - พ.ศ. 2485

วันแต่งตั้ง: 20 ธันวาคม พ.ศ.​ 2481
วันสิ้นสุด: 7 มีนาคม​ พ.ศ. 2485   (3 ปี 77 วัน)
บุคคลและองค์กร
พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร
นายกรัฐมนตรี: จอมพลป. พิบูลสงคราม
พรรคร่วมรัฐบาล: คณะราษฎร
ประวัติ
การเลือกตั้ง: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรี: 16 ธันวาคม พ.ศ. 2481
สภานิติบัญญัติ: สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3
วาระสภานิติบัญญัติ: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 – 15 ตุลาคม พ.ศ. 2488
ก่อนหน้า: คณะรัฐมนตรีสยาม คณะที่ 8
ถัดไป: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 10
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 9 (จากซ้ายแถวแรก) หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์, หลวงประดิษฐ์มนูธรรม(ปรีดี พนมยงค์), ที่ 3 เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ, ที่ 4 จอมพลป.พิบูลสงคราม (นายกรัฐมนตรี), ที่ 5 หลวงอดุลเดชจรัส, ที่ 6 ตั้ว ลพานุกรม, (จากซ้ายแถวสอง) หลวงโกวิทอภัยวงศ์, (หลังหลวงพิบูลสงคราม) พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร, (ขวาสุดแถวสอง) ดิเรก ชัยนาม, (จากซ้ายที่ 3 แถวสาม) ประยูร ภมรมนตรี, (จากซ้ายที่ 3 แถวสี่) หลวงเกรียงศักดิ์พิชิต, ที่ 4 หลวงพรหมโยธี
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 9 ของสยาม (ตั้งแต่ 3 ตุลาคม 2482 เรียกว่า คณะรัฐมนตรี คณะที่ 9 ของไทย ตามรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยนามประเทศ) (16 ธันวาคม พ.ศ. 2481 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2485)
จอมพลป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการลงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2481
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกอบด้วย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) และนายพลเอก เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่น อินทรโยธิน) ลงนามในประกาศ
พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
การแถลงนโยบายของรัฐบาล

คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2481 และได้รับความไว้วางใจในวันเดียวกัน
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดเพราะเหตุที่นายกรัฐมนตรีและคณะได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งเพื่อที่จะให้โอกาสได้มีการเปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรีเสียใหม่ให้เป็นการเหมาะสมแก่สถานการณ์ปัจจุบันเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2485
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 49

| คณะรัฐมนตรีอานันท์ 2 |
| --- | --- |
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 49 แห่งราชอาณาจักรไทย
มิถุนายน - กันยายน พ.ศ. 2535

วันแต่งตั้ง: 14 มิถุนายน​ พ.ศ. 2535
วันสิ้นสุด: 23 กันยายน พ.ศ.​ 2535   (0 ปี 101 วัน)
บุคคลและองค์กร
พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
นายกรัฐมนตรี: อานันท์ ปันยารชุน​
ประวัติ
ก่อนหน้า: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 48
ถัดไป: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 50
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 49 (10 มิถุนายน พ.ศ. 2535 - 23 กันยายน พ.ศ. 2535)
นายอานันท์ ปันยารชุน เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายอาทิตย์ อุไรรัตน์ ประธานรัฐสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2535 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะรัฐมนตรีคณะที่ 49 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เก็บถาวร 2007-11-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เก็บถาวร 2012-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 49 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  อานันท์ ปันยารชุน  |  |
| รองนายกรัฐมนตรี |  เภา สารสิน  เกษม สุวรรณกุล  หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร เกษมศรี  |  |
| สำนักนายกรัฐมนตรี |  มีชัย วีระไวทยะ  สายสุรี จุติกุล  |  |
| กลาโหม |  บรรจบ บุนนาค  |  |
| การคลัง |  พนัส สิมะเสถียร  |  |
| การต่างประเทศ |  อาสา สารสิน  |  |
| เกษตรและสหกรณ์ |  โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์  อำพล เสนาณรงค์  |  |
| คมนาคม |  นุกูล ประจวบเหมาะ  หม่อมหลวงเชิงชาญ กำภู  |  |
| พาณิชย์ |  อมเรศ ศิลาอ่อน  หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล  |  |
| มหาดไทย |  เภา สารสิน  เจริญจิตต์ ณ สงขลา  เอนก สิทธิประศาสน์  |  |
| ยุติธรรม |  วิเชียร วัฒนคุณ  |  |
| วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม |  ไพจิตร เอื้อทวีกุล  กอปร กฤตยากีรณ  |  |
| ศึกษาธิการ |  ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์  สมชัย วุฑฒิปรีชา  |  |
| สาธารณสุข |  ไพโรจน์ นิงสานนท์  |  |
| อุตสาหกรรม |  สิปปนนท์ เกตุทัต  วีระ สุสังกรกาญจน์  |  |
| ทบวงมหาวิทยาลัย |  เกษม สุวรรณกุล  |  |
| โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี |  มนตรี เจนวิทย์การ  |  |
 พ้นจากตำแหน่ง  รัฐมนตรีช่วยว่าการ 
| ด ค กคณะรัฐมนตรีสยาม และคณะรัฐมนตรีไทย |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2475–2500 |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  |  |
| พ.ศ. 2500–2526 |  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  |  |
| พ.ศ. 2526–2550 |  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  |  |
| พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน |  57  58  59  60  61  62  63  64  |  |
โชริคิเซ็นไต โอเรนเจอร์ โอเร VS คาคุเรนเจอร์

โชริคิเซ็นไต โอเรนเจอร์ โอเร VS คาคุเรนเจอร์ (ญี่ปุ่น: 超力戦隊オーレンジャー オーレVSカクレンジャー; โรมาจิ: Chōriki Sentai Ōrenjā Ōre tai Kakurenjā; ทับศัพท์: Chouriki Sentai Ohranger Olé vs. Kakuranger) เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์ จาก ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1996 ความยาว 45 นาที
ภาพรวม

เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์ จาก ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ และเป็นผลงานเรื่องแรกของซีรีส์ที่ถูกทำรูปแบบของหนังแผ่นหรือ V ซินีม่า  หลังจากผลงานเรื่องนี้ ผลงาน V ซินีม่า ที่มีเนื้อหาคอนเซปต์เดียวกันก็ถูกสร้างขึ้นอย่างต่อเนื่อง ต่อมาได้เป็นผลงานเรื่องที่ 1 ของ ซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า และเป็นครั้งแรกที่มีการสร้างออริจินัลวิดีโอ โดยนับเป็นสปินออฟจากทีวีซีรีส์ในผลงานหลัก นอกจากนี้ยังเป็นผลงานเรื่องแรกที่มี 2 ขบวนการปรากฏตัวพร้อมกัน นับเป็นผลงานเรื่องแรกตั้งแต่ แจ็คเกอร์ เด็นเกคิไต VS โกเรนเจอร์
ผลงานเรื่องนี้ถูกสร้างเป็นผลงานครอสโอเวอร์กับเรื่องก่อนหน้านี้ซึ่งก็คือ ขบวนการนินจา คาคุเรนเจอร์ ตามชื่อเรื่อง ก่อนหน้านี้ในงานผลิตขั้นต้น มีแผนจะเป็น V ซินีม่า ของ โอเรนเจอร์ เพียงอย่างเดียว แต่โปรดิวเซอร์ โยชิคาวะ ซุซุมุ เสนอให้ คาคุเรนเจอร์ ปรากฏตัวร่วมกัน โดยเชิญนักแสดงหลักที่รับบท ซาสึเกะ / นินจาเรด และ ซึรุฮิเมะ / นินจาไวท์ กลับมารับบทอีกครั้ง แต่หลังจากแผนการเริ่มถ่ายทำขึ้น ทีมงานก็เสนอให้นักแสดงคนอื่นๆ ฝั่งคาคุเรนเจอร์ปรากฏตัวด้วย นอกจากนี้ชื่อตอน "โอเร VS คาคุเรนเจอร์" ยังแตกต่างจากเรื่องหลังตรงที่ชื่อตอนแทรกเข้ามาพร้อมคำบรรยายในทีวีซีรีส์
สื่อถูกที่วางจำหน่าย

รูปแบบวิดีโอ VHS ในรูปแบบวิดีโอสำหรับเช่า เปิดให้เช่าเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1996 ต่อมาในเดือนกรกฏาคม ได้ทำรูปแบบวิดีโอสำหรับขาย
รูปแบบแผ่นเลเซอร์ดิสก์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1996
รูปแบบแผ่นดีวีดี วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2001
รูปแบบแผ่นบลูเรย์ จากชุด ซูเปอร์เซ็นไต V CINEMA&THE MOVIE Blu-ray BOX 1996‐2005 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2016
รูปแบบแผ่นบลูเรย์ จากชุด ซูเปอร์เซ็นไต V CINEMA&THE MOVIE Blu-ray 1996‐1998 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 13

| คณะรัฐมนตรีเสนีย์ |
| --- | --- |
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 13 แห่งราชอาณาจักรไทย
พ.ศ. 2488 - พ.ศ. 2489

วันแต่งตั้ง: 19 กันยายน​ พ.ศ. 2488
วันสิ้นสุด: 31 มกราคม​ พ.ศ. 2489   (0 ปี 134 วัน)
บุคคลและองค์กร
พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช​
ประวัติ
ก่อนหน้า: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 12
ถัดไป: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 14
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 13 ของไทย (17 กันยายน พ.ศ. 2488 - 31 มกราคม พ.ศ. 2489)
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2488
นายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ลงนามในประกาศ
พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 13 ของไทย

ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2488 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
พลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส เป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
พลโทชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนาม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
หม่อมหลวงอุดม สนิทวงศ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงอุตสาหกรรม
นายสพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
นายทวี บุณยเกตุ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
พระยานลราชสุวัจน์ (ทองดี นลราชสุวัจน์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
พระตีรณสารวิศวกรรม (ตรี ตีรณสาร) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายประจวบ บุนนาค เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายทวี ตะเวทิกุล เป็นรัฐมนตรี
นายสงวน ตุลารักษ์ เป็นรัฐมนตรี
ศาสตราจารย์ วิจิตร ลุลิตานนท์ เป็นรัฐมนตรี
นายเตียง ศิริขันธ์ เป็นรัฐมนตรี
นายทอง กันทาธรรม เป็นรัฐมนตรี
นายพึ่ง ศรีจันทร์ เป็นรัฐมนตรี
นายจำลอง ดาวเรือง เป็นรัฐมนตรี
นายจรูญ สืบแสง เป็นรัฐมนตรี
พระสุทธิอรรถนฤมนตร์ (สุธ เลขยานนท์) เป็นรัฐมนตรี
เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน เป็นรัฐมนตรี
นายชิต เวชประสิทธิ์ เป็นรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2488 และได้รับความไว้วางใจในวันเดียวกัน
คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2488 เล่ม 62 ตอน 52 หน้า 1426
การปรับคณะรัฐมนตรี

เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2488 คณะรัฐมนตรีคณะนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงตามลำดับ คือ
พลโทชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ได้ลาออกจากตำแหน่งเนื่องจากสุขภาพไม่ดี
พลโทจิระ วิชิตสงคราม เป็นรัฐมนตรี
นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นรัฐมนตรี
นายถวิล อดุล เป็นรัฐมนตรี
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 13 ของไทย

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะเหตุที่สภาผู้แทนราษฎรชุดที่ให้ความไว้วางใจได้สิ้นสุดลง เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2488 โดยพระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2488 คณะรัฐมนตรีคณะนี้ได้รักษาการไปจนถึงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2489 ซึ่งเป็นวันตั้งนายกรัฐมนตรีใหม่ตามรัฐธรรมนูญ