stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เหอเชิน

| เหอเซิน |
| --- | --- |


ราชบัณฑิตใหญ่ตำหนักเหวินฮฺว่า   (文華殿大學士)
ดำรงตำแหน่ง 11 กันยายน ค.ศ. 1786 – 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799
กษัตริย์: เฉียนหลง เจียชิ่ง
ก่อนหน้า: ไช่ ซิน (蔡新)
ถัดไป: ต่ง เก้า (董誥)
ราชเลขากรมขุนนาง (吏部尚書)
ดำรงตำแหน่ง 4 กันยายน ค.ศ. 1784 – 16 กันยายน ค.ศ. 1786
กษัตริย์: เฉียนหลง
ก่อนหน้า: อู่หมี ไท่ (伍彌泰)
ถัดไป: ฝู คังอัน (福康安)
ราชเลขากรมครัวเรือน (戶部尚書)
ดำรงตำแหน่ง 26 เมษายน ค.ศ. 1780 – 4 กันยายน ค.ศ. 1784
กษัตริย์: เฉียนหลง
ก่อนหน้า: อิง เหลียน (英廉)
ถัดไป: ฝู คังอัน (福康安)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ช่านเป่า (善保) 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1750(1750-07-01) เป่ย์จิง, จักรวรรดิชิง
เสียชีวิต: 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799(1799-02-22) (48 ปี) เป่ย์จิง, จักรวรรดิชิง
คู่สมรส: เฝิง จี้เหวิน (馮霽雯) นางฉาง (長氏)
บุตร: เฟิงเชิน อินเต๋อ (豐紳殷德)  และอื่น ๆ
ญาติ: ลูกสะใภ้: องค์หญิงกู้หลุนเหอเซี่ยว (固倫和孝公主) น้องชาย: เหอ หลิน (和琳)
อาชีพ: ขุนนาง
บรรดาศักดิ์: ชิงเชอตูเว่ย์ขั้น 3 (3等輕車都尉) → หนานขั้น 1 (1等男) → จงเซียงปั๋วขั้น 3 (3等忠襄伯) → จงเซียงกงขั้น 1 (1等忠襄公)

หนิ่วฮู่ลู่ เหอเชิน (จีนตัวย่อ: 钮祜禄·和珅; จีนตัวเต็ม: 鈕祜祿·和珅; พินอิน: Niǔhùlù Héshēn; 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1750 – 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799) จากตระกูลหนิ่วฮู่ลู่ (鈕祜祿) ชื่อเดิมว่า ช่านเป่า (善保) เป็นขุนนางราชวงศ์ชิงซึ่งเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิเฉียนหลง (乾隆帝) เป็นบุตรของนายทหารชาวแมนจู เสียมารดาตั้งแต่ยังเล็ก มารดาบุญธรรมเลี้ยงดูมาจนเติบใหญ่ ได้เข้าเรียนในสำนักของชนชั้นสูง ผลการเรียนดีเลิศ รอบรู้หลายภาษา ทั้งภาษาจีนกลาง, ภาษาแมนจู, ภาษามองโกเลีย, และภาษาทิเบต รับราชการตั้งแต่ ค.ศ. 1772 ในฐานะผู้เฝ้าประตูพระราชวังต้องห้าม ภายหลังก้าวหน้าในตำแหน่งจนใหญ่โต แต่มีชื่อว่าเป็นข้าราชการที่ทุจริตคดโกงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติจีน
เพชร (แก้ความกำกวม)

เพชร อาจหมายถึง:
เพชร อัญมณีรูปหนึ่งของคาร์บอน
เพชร โอสถานุเคราะห์ นักร้องเจ้าของผลงานเพลง เพียงชายคนนี้ (ไม่ใช่ผู้วิเศษ)
เพชร ดาราฉาย นักแสดงตลก
พชร พูลสวัสดิ์ ผู้เข้าแข่งขัน ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 3 รหัส V2
เหา

| เหา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยอีโอซีน–ปัจจุบัน  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

Light micrograph ของ Fahrenholzia pinnata

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Insecta
อันดับใหญ่:: Psocodea
อันดับ:: Phthiraptera Haeckel, 1896

อันดับย่อย
 Anoplura  Rhyncophthirina  Ischnocera  Amblycera
เหา เป็นแมลงในอันดับ Anoplura ส่วนใหญ่ตัวยาวไม่เกิน 5 มิลลิเมตร ตัวแบน หัวแคบกว่าอกและยื่นไปข้างหน้าเห็นได้ชัด ตาเล็กมาก บางชนิดตาไม่เจริญ อกไม่แยกเป็นปล้องให้เห็นปลายขามีเล็บและหนามใช้ช่วยในการยึดขนหรือผม ปากเป็นชนิดเจาะดูด ดูดกินเลือดคนและสัตว์ อาศัยอยู่ตามบริเวณที่มีขนหรือผม
เหาเป็นแมลงขาสั้น ไม่มีปีก หัวเล็ก โดยหัวจะมีความยาวประมาณ 1-3 ม.ม. ตัวแบน ปล้องอกไม่แยก หนวด 1 คู่ แต่ละเส้นมี 5 ปล้อง ยื่นออกจากหัว ตาประกอบมี 1 คู่ ปากดัดแปรไปทำหน้าที่เจาะผิวหนังและดูดเลือด หดอยู่ใต้หัว แต่ยื่นออกเห็นชัดเจนเมื่อกินอาหาร ขา 3 คู่ ขาสั้น ปลายขามีกรงเล็บ (claw) 1 อัน และมีรูปร่างลักษณะคล้ายหัวแม่มือ ตำแหน่งโครงสร้างทั้ง 2 ส่วนนี้เหาสามารถใช้หนีบเส้นผมของตัวให้อาศัยได้ ด้วยขาที่สั้นและมีกรงเล็บดังกล่าว เหาจึงสามารถใช้ขาเกี่ยวเส้นผมได้ดี แต่ในที่ราบไม่สามารถกระโดดหรือเดินได้อย่างมีประสิทธิภาพ
อาการและโรคที่เกิดจากเหา

เหาส่วนใหญ่จะพบในเด็ก อายุระหว่าง 8-12 ปี ซึ่งเหาจะใช้ปากเจาะหนังศีรษะ เพื่อดูดเลือด ก่อให้เกิดอาการคันหนังศีรษะ ซึ่งจะอาจทำให้เด็กเกาจนเป็นแผลถลอก และติดเชื้อได้ นอกจากนี้แล้วอาการคันอาจทำให้เด็กเสียสมาธิในการเรียนได้ บางรายที่ขาดการรักษาเหาจะวางไข่และเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆส่งผลให้เกิดอาการคันมากจนถึงขั้นนอนไม่หลับ ส่งผลให้ร่างกายพักผ่อนไม่เพียงพอได้ แผลที่เกิดจากการเกาหากติดเชื้อนานออกไปจะทำให้ผิวหนังหนาขึ้นและตกสะเก็ด เรียกว่าโรควากาบอนด์ (vagabond’s diseases) ซึ่งวิธีการแก้คือจะใช้หวีเสนียดหวีผมบริเวณที่คันเพื่อให้เหาหลุดออก หรืออาจจะใช้น้ำมะกรูดหมักผมแล้วสระผมออกก็ได้
เทศบาลตำบลหลักห้า

| เทศบาลตำบลหลักห้า |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
พิธีแห่หลวงพ่อไตรรัตน์โรจน์ฤทธิ์ทางน้ำบริเวณชุมชนหลักห้า (บริเวณหลักเขตที่ 5 ริมคลองดำเนินสะดวก)
ทต.หลักห้า
พิกัด: 13°33′49.0″N 100°03′22.4″E﻿ / ﻿13.563611°N 100.056222°E﻿ / 13.563611; 100.056222
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สมุทรสาคร
อำเภอ: บ้านแพ้ว
จัดตั้ง:  • 3 สิงหาคม 2499 (สุขาภิบาลหลักห้า)  • 25 พฤษภาคม 2542 (ทต.หลักห้า)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ขวัญดาว สุมนัส
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 125.57 ตร.กม. (48.48 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 41,884 คน
 • ความหนาแน่น: 333.55 คน/ตร.กม. (863.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05740303
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 155 หมู่ที่ 9 ตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร 74120
เว็บไซต์: lakha-munic.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลหลักห้า เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลยกกระบัตร ตำบลโรงเข้ ตำบลหนองสองห้อง และตำบลหนองบัวในอำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลหลักห้าซึ่งจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 และเป็นสุขาภิบาลแห่งที่สี่ของจังหวัด ต่อมาใน พ.ศ. 2509 ได้ขยายเขตสุขาภิบาลโดยเพิ่มจากเดิมที่ครอบคลุมเพียงบางส่วนของตำบลยกกระบัตร ตำบลโรงเข้ และตำบลหนองสองห้อง (เขตด้านเหนือ 200 เมตรและเขตด้านล่าง 150 เมตรเลียบตามแนวคลองดำเนินสะดวก สุดเส้นเขตจังหวัดสมุทรสาคร–จังหวัดราชบุรี) ให้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลยกกระบัตร ตำบลโรงเข้ ตำบลหนองสองห้องซึ่งเขตเทศบาลที่ยึดถืออยู่ในปัจจุบัน ใน พ.ศ. 2517 ทางราชการได้จัดตั้งตำบลหนองบัวขึ้นโดยแยกการปกครองบางส่วนจากตำบลหนองสองห้อง ทำให้สุขาภิบาลครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของทั้งสี่ตำบล และได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ณ พ.ศ. 2563 ในเขตเทศบาลมีประชากร 41,884 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลหลักห้าเป็นชุมชนที่อาศัยอยู่ในบริเวณหลักเขตที่ 5 ริมคลองดำเนินสะดวก ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตนี้มักเรียกชื่อวัดหรือโรงเรียนตามชื่อเสาหลักเขตที่ปักอยู่ริมคลองดำเนินสะดวก ทางทิศตะวันตกของอำเภอบ้านแพ้ว ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 10 กิโลเมตร ห่างจากศาลากลางจังหวัดสมุทรสาครประมาณ 30 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 74 กิโลเมตร ตอนกลางของเขตเทศบาลมีคลองดำเนินสะดวกไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญและแบ่งเขตเทศบาลออกเป็นสองส่วน มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 125.57 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 78,481.25 ไร่ และเป็นเขตเทศบาลที่มีเนื้อที่มากที่สุดในจังหวัด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลหลักห้า เก็บถาวร 2020-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดสมุทรสาคร |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  สมุทรสาคร  อ้อมน้อย  |  |
| เทศบาลเมือง |  กระทุ่มแบน  คลองมะเดื่อ  |  |
| เทศบาลตำบล |  เกษตรพัฒนา  แคราย  ดอนไก่ดี  ท่าจีน  นาดี  บางปลา  บางหญ้าแพรก  บ้านแพ้ว  สวนหลวง  หลักห้า  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กาหลง  คลองตัน  โคกขาม  เจ็ดริ้ว  ชัยมงคล  ท่าทราย  ท่าไม้  ท่าเสา  นาโคก  บางกระเจ้า  บางโทรัด  บางน้ำจืด  บางยาง  บ้านเกาะ  บ้านบ่อ  บ้านแพ้ว  พันท้ายนรสิงห์  สวนส้ม  หนองนกไข่  หลักสอง  หลักสาม  อำแพง  |  |
| ด ค กตำบลในจังหวัดสมุทรสาคร |
| --- | --- | --- |
| อำเภอกระทุ่มแบน |  กระทุ่มแบน  คลองมะเดื่อ  แคราย  ดอนไก่ดี  ท่าไม้  ท่าเสา  บางยาง  สวนหลวง  หนองนกไข่  อ้อมน้อย  |  |
| อำเภอบ้านแพ้ว |  เกษตรพัฒนา  คลองตัน  เจ็ดริ้ว  บ้านแพ้ว  ยกกระบัตร  โรงเข้  สวนส้ม  หนองบัว  หนองสองห้อง  หลักสอง  หลักสาม  อำแพง  |  |
| อำเภอเมืองสมุทรสาคร |  กาหลง  โกรกกราก  คอกกระบือ  โคกขาม  ชัยมงคล  ท่าจีน  ท่าฉลอม  ท่าทราย  นาโคก  นาดี  บางกระเจ้า  บางโทรัด  บางน้ำจืด  บางหญ้าแพรก  บ้านเกาะ  บ้านบ่อ  พ้นท้ายนรสิงห์  มหาชัย  |  |
เขตซูมิดะ

เขตซูมิดะ (ญี่ปุ่น: 墨田区; โรมาจิ: Sumida-ku; ทับศัพท์: ซุมิดะ-กุ) เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของโตเกียว ในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวนประชากรประมาณ 240,296 คน มีความหนาแน่นประชากร 17,480 คน ต่อตารางกิโลเมตร
ที่ตั้ง

เขตซูมิดะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของโตเกียว มีแม่น้ำซูมิดะและแม่น้ำอารากาวะเป็นแม่น้ำสายหลัก มีอาณาเขตติดต่อกับ เขตอาดาจิทางทิศเหนือ เขตอารากาวะทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เขตคัตสึชิกะทางทิศตะวันออก เขตเอโดงาวะทางทิศตะวันออกใต้ เขตไทโตทางทิศตะวันตก เขตชูโอทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และเขตโคโตทางทิศใต้
สถานที่น่าสนใจ

โตเกียวสกายทรี
สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ
พิพิธภัณฑ์เอโดะ-โตเกียว
สำนักงานใหญ่เบียร์อาซาฮี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sumida, Tokyo
คู่มือการท่องเที่ยว Sumida, Tokyo จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการเขตซูมิดะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
อักษรโอจิบเว

จารึกภาษาครีเขียนด้วยอักษรครีที่พัฒนามาจากอักษรโอจิบเว
อักษรโอจิบเวคืออักษรที่ใช้เขียนภาษาโอจิบเวซึ่งมีหลายระบบ มีทั้งระบบอักษรพยางค์และการเขียนด้วยอักษรโรมันระบบต่างๆ
อักษรพยางค์ของอีวานส์

อักษรโอจิบเว ประดิษฐ์โดย เจมส์ อีวาน มิชชันนารีชาวตะวันตก เมื่อราว พ.ศ. 2383 เขาพยายามเขียนภาษาโอจิบเวด้วยอักษรละติน แตไม่สำเร็จ จึงประดิษฐ์เป็นอักษรพยางค์ บางส่วนมีพื้นฐานมาจากชวเลข ต่อมาเขาปรับปรุงอักษรนี้สำหรับเขียนภาษาครี อักษรโอจิบเวส่วนใหญ่ใช้ในแคนาดา ในสหรัฐนิยมใช้อักษรละตินมากกว่าประกอบด้วยสัญญลักษณ์ 9 ตัว แต่ละตัวเขียนได้ 4 ทิศทาง เพื่อแสดงเสียงสระซึ่งเพียงพอสำหรับภาษาโอจิบเว
อักษรอื่นๆสำหรับภาษาโอจิบเว > อักษรโรมัน > ระบบสระของ Fiero

มีการเรียงลำดับอักษรเป็นดังนี้:
อักษรอื่นๆสำหรับภาษาโอจิบเว > อักษรโรมัน > ระบบสระของ Rhodes

มีการเรียงลำดับอักษรดังนี้:
อักษรอื่นๆสำหรับภาษาโอจิบเว > อักษรโรมัน > ระบบของ Saulteaux-Cree

มีลำดับอักษรเป็นดังนี้:
อักษรอื่นๆสำหรับภาษาโอจิบเว > อักษรโรมัน > ระบบผสม

ใช้ทางภาคเหนือของออนตาริโอ ใกล้เคียงกับระบบของ Saulteaux-Cree แต่ใช้ <sh> แทน <š> และใช้สระ 2 ตัวแทนสระเสียงยาว
อักษรอื่นๆสำหรับภาษาโอจิบเว > อักษรโรมัน > ระบบAlgonquin

ใช้รูปแบบจากภาษาฝรั่งเศส
อักษรอื่นๆสำหรับภาษาโอจิบเว > อักษรโรมัน > แผนภูมิของระบบการเขียนด้วยอักษรโรมันชนิดต่างๆ

| ระบบ  สระของ Fiero | ระบบ  สระของ  Rhodes | ระบบ  ผสม | ระบบ Saulteaux | ระบบ   Algonquin | สัทอักษร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <none> | ' | ' | ' | <none> | <none> |
| a | a | a | a | a | ə |
| aa | aa | aa | â | â / à | aː |
| b | b | p | p | b | b |
| ch | ch | hc | hc | tc | t͡ʃ |
| d | d | t | t | d | d |
| e | e | e | ê | ê / è | eː |
| g | g | k | k | g | ɡ |
| gw | gw / ġ | kw | kw | gw | ɡw |
h
| ' | h | h | h | h | ʔ |
| i | i | i | i | i | ɪ |
| ii | ii | ii | î | î / ì | iː |
| j | j | c | c | dj | d͡ʒ |
| k | k | hk | hk | k | k |
| kw | kw / k̩ | hkw | hkw | kw | kw |
m
| mb | mb | mp | mp | mb | mb |
n
| nd | nd | nt | nt | nd | nd |
| ng | ng | nk | nk | ng | ŋ(ɡ) |
| n' | nh | <none>/<none> | <none>/<none> | <none>/<none> | Ṽʔ |
| nj | nj | nc | nc | ndj | nd͡ʒ |
| ns | ns | nhs | nhs | ns | Ṽs |
| nz | nz | ns | ns | nz | Ṽz |
| ny/-nh | ny/-nh | y/<none> | <none>/<none> | <none>/<none> | Ṽj / Ṽ |
| nzh | nzh | nsh | nš | nj | Ṽʒ |
| o | o | o | o | o | o / ʊ |
| oo | oo | oo | ô | ô / ò | oː / uː |
| p | p | hp | hp | p | p |
| s | s | hs | hs | s | s |
| sh | sh | hsh | hš | c | ʃ |
| shk | shk | shk | šk | ck | ʃk |
| shp | shp | shp | šp | cp | ʃp |
| sht | sht | sht | št | ct | ʃt |
sk
| t | t | ht | ht | t | t |
w
| y | y | y | y | y | j |
| z | z | s | s | z | z |
| zh | zh | sh | š | j | ʒ |
อักษรอื่นๆสำหรับภาษาโอจิบเว > อักษรโรมัน > ระบบอักษรโรมันของอีวานส์

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Evans system | a | aa | b | d | e | ee | g | j | m | n | o | oo | u | uu | z | s |
| Fiero system | i/e | e | b/p | d/t | y/i | ii | g/k | j/ch | m | n | w/o | oo | a | aa | z/s | zh/sh |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Evans system | V̄ | V̄V̄ | V̈ | VV̂ |
| Fiero system | Vn | VVny/VVnh | 'V/hV | V' |
อักษรอื่นๆสำหรับภาษาโอจิบเว > อักษรโรมัน > ระบบของบารากา

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Baraga system |  | a | â | b | d | dj | e/é/ê | g | h | i | j | k | m | n | o | ô | p | s | sh | ss | t | tch | w |
| Fiero system | ' | a | a/aa | b | d | j | e | g | '/h | i/ii/y | zh | k/g- | m | n | o/oo | oo | p/b- | z | sh | s | t/d- | ch | w |
อักษรอื่นๆสำหรับภาษาโอจิบเว > อักษรโรมัน > ระบบ Cuoq

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Cuoq system |  | a | b | c | d | dj | e | g | h | i | j | k | m | n | o | p | s | t | tc | Vv | w | z |
| Fiero system | ' | a/aa | b | sh/zh | d | j | e | g | '/h | i/ii/y | zh | k/g | m | n | o/oo | p/b | s/z | t/d | ch/j | V/Vː/Vw | w | z |
เวต & ซี:ริค

| "เวต & ซี:ริค" |
| --- | --- |

เพลงโดยฮิคารุ อุทาดะ
จากอัลบั้มดิสแทนส์
วางจำหน่าย: 19 เมษายน พ.ศ. 2543
บันทึกเสียง: มกราคม พ.ศ. 2543
แนวเพลง: เจ-ป็อป
ความยาว: 22 นาที 5 วินาที 
ค่ายเพลง: อีเอ็มไอมิวสิกเจแปน
ผู้ประพันธ์เพลง: ฮิคารุ อุทาดะ
โปรดิวเซอร์: ฮิคารุ อุทาดะ ,จิมมี แจม&เทอรี ลิวอิส ,อาเล็กช์ ริชเบอร์ก
"เวต & ซี:ริค" (ญี่ปุ่น: "เวต & ซี:ริค"; โรมาจิ: Wait & See: リスク)  เป็นผลงานซิงเกิลเพลงญี่ปุ่นที่ 5 ของฮิคารุ อุทาดะ
รายการเพลง

เวอร์ชันซีดี
Wait & See: Risk (Wait & See ～リスク～) - 4:49
Hayatochiri (はやとちり) - 4:15
Fly Me to the Moon (In Other Words) - 3:23
Wait & See: Risk (Baton Girl Mix) - 4:50
Wait & See: Risk (Original Karaoke) - 4:48
เวอร์ชันดีวีดี
Wait & See: Risk
Making of Wait & See: Risk
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดวางจำหน่ายเปิดตัว | ยอดวางจำหน่าย | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 19 เมษายน พ.ศ. 2543 | Oricon Daily Singles Chart | 1 |  |  |  |
| 19 เมษายน พ.ศ. 2543 | Oricon Weekly Singles Chart | 1 | 804,570 | 1,662,060 | 21 สัปดาห์ |
| 19 เมษายน พ.ศ. 2543 | Oricon Yearly Singles Chart | 3 |  |  |  |
| ด ค กฮิคารุ อุทาดะ |
| --- | --- |
อัลบั้มภาษาญี่ปุ่น: เฟิสต์เลิฟ • ดิสแทนส์ • ดีปริเวอร์ • อัลตราบลู • ฮาร์ตสเตชัน
อัลบั้มภาษาอังกฤษ: พรีเชียส  • เอ็กโซดัส • ดิสอิสเดอะวัน
อัลบั้มรวมฮิตภาษาญี่ปุ่น: อุทาดะฮิคารุซิงเกิลคอลเลกชัน ชุดที่ 1 • อุทาดะฮิคารุซิงเกิลคอลเลกชัน ชุดที่ 2
ซิงเกิลภาษาญี่ปุ่น: ออโตแมติก/ไทม์วิลเทลล์ • มูวฟ์วิน' อินวิทเอาท์ยู • เฟิสต์เลิฟ • แอดดิกเทตทูยู • เวต & ซี:ริค • ฟอร์ยู / ไทม์ลิมิต • แคนยูคีปอะซีเครต? • ไฟนอล ดิสแทนส์ • ทราเวลลิง • ฮิคาริ • ซากุระดรอปส์ / เลตเทอร์ส • คัลเลอร์ส • ดะเระกะโนะเนไกกะตะนาอูโคโระ • บีมายลาสต์ • แพสชัน • คีปทรายอิน' • ดิสอิสเลิฟ • โบคุวะคุมะ • เฟลเวอร์ออฟไลฟ์ • บิวติฟูลเวิร์ด/คิส&คราย • ฮาร์ตสเตชัน/สเตย์โกลด์  • พริซซันเนอร์ออฟเลิฟ
ซิงเกิลภาษาอังกฤษ: โคลสทูยู • รีมิกซ์: ฟลายมีทูเดอะมูน  • อีซีส์บรีซีย์ • เดวิวอินไซด์ • เอ็กโซดัส'04 • ยูเมคมีวอนท์ทูบีอะแมน • ดูยู • คัมแบ็กทูมี
ซิงเกิลดาวน์โหลด: อีซีส์บรีซีย์ • เดวิวอินไซด์ • ดิสอิสเลิฟ • คิส&คราย • ฟลายมีทูเดอะมูน (อินอาเตอร์เวิร์ดส)-2007 มิกซ์-  • ไฟท์เดอะบลูส์ • อีเทอร์นอลี: ดรามามิกซ์ • คัมแบ็กทูมี • บิวติฟูลเวิร์ด: แพลนนิทบ์อะคูสติกมิกซ์ • แซงค์ชัวรี (โอเพนนิง) • แซงค์ชัวรี (เอนด์ดิง) • เดิร์ดตี ดีเซิด
วีดิทัศน์: ฮิคารุ อุทาดะซิงเกิลคลิปคอลเลคชัน วอร์ลุม 1 • โบฮิเมียน ซัมเมอร์ 2000 • ฮิคารุ อุทาดะ อันปลัก • ฮิคารุ อุทาดะซิงเกิลคลิปคอลเลคชัน วอร์ลุม 2 • ฮิคารุ อุทาดะซิงเกิลคลิปคอลเลคชัน วอร์ลุม 3+ • ยูเฮช ไลฟ์ สตรีมมิง "20 ไดวะอิเคะอิเคะ! • ฮิคารุ อุทาดะ อินบูโดกัน 2004: ฮิคารุนัมเบอร์ 5 • ฮิคารุ อุทาดะซิงเกิลคลิปคอลเลคชัน วอร์ลุม 3+ • อุทาดะ ยูไนเต็ด 2006
ดูเพิ่มเติม: ผลงานเพลงทั้งหมด
เทศบาลตำบลหวายเหนียว

| เทศบาลตำบลหวายเหนียว |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.หวายเหนียว
พิกัด: 13°54′46.5″N 99°45′21.0″E﻿ / ﻿13.912917°N 99.755833°E﻿ / 13.912917; 99.755833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กาญจนบุรี
อำเภอ: ท่ามะกา
จัดตั้ง:  • 18 ธันวาคม 2505 (สุขาภิบาลหวายเหนียว)  • 25 พฤษภาคม 2542 (ทต.หวายเหนียว)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3.630 ตร.กม. (1.402 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 4,294 คน
 • ความหนาแน่น: 1,182.92 คน/ตร.กม. (3,063.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05710507
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 123 หมู่ที่ 3 ตำบลหวายเหนียว อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี 71120
เว็บไซต์: www.whaynieo.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลหวายเหนียว เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1, 2, 3, 4, 5, 6 และ 7 ของตำบลหวายเหนียว ในอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลหวายเหนียวที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2505 และขยายเขตสุขาภิบาลในปี พ.ศ. 2523 ซึ่งยึดเป็นเขตเทศบาลในปัจจุบัน แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 4,294 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอท่ามะกาประมาณ 2 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดกาญจนบุรีประมาณ 66 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 93 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันออกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำแม่กลองไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบ 3.630 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 7 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนศาลเจ้าตึก ชุมชนบ้านหวายเหนียวหมู่ที่ 2 ชุมชนอพอลโล่ ชุมชนบ้านหวายเหนียวหมู่ที่ 4 ชุมชนบ้านวังทอง ชุมชนบ้านทับซุง และชุมชนบ้านวังทอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลหวายเหนียว
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดกาญจนบุรี |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  กาญจนบุรี  ท่าเรือพระแท่น  ปากแพรก  |  |
| เทศบาลตำบล |  แก่งเสี้ยน  เขาโจด  ดอนขมิ้น  ดอนเจดีย์  ด่านมะขามเตี้ย  ตลาดเขต  ทองผาภูมิ  ท่าขนุน  ท่าม่วง  ท่ามะกา  ท่ามะขาม  ท่าไม้  ท่าล้อ  ไทรโยค  น้ำตกไทรโยคน้อย  บ่อพลอย  พนมทวน  พระแท่น  พระแท่นลำพระยา  ม่วงชุม  รางหวาย  ลาดหญ้า  ลิ่นถิ่น  ลูกแก  เลาขวัญ  วังกะ  วังขนาย  วังโพธิ์  วังศาลา  สมเด็จเจริญ  สระลงเรือ  สหกรณ์นิคม  สำรอง  หนองขาว  หนองตากยา  หนองบัว  หนองปรือ  หนองปลาไหล  หนองฝ้าย  หนองรี  หนองลาน  หนองสาหร่าย  หนองหญ้าดอกขาว  ห้วยกระเจา  หวายเหนียว  เอราวัณ  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กลอนโด  เกาะสำโรง  แก่งเสี้ยน  เขาน้อย  เขาสามสิบหาบ  โคกตะบอง  จรเข้เผือก  ช่องด่าน  ช่องสะเดา  ชะแล  ดอนชะเอม  ดอนตาเพชร  ดอนแสลบ  ด่านมะขามเตี้ย  ด่านแม่แฉลบ  ตะคร้ำเอน  ท่ากระดาน  ท่าตะคร้อ  ท่าม่วง  ท่ามะกา  ท่าเสา (อำเภอท่ามะกา)  ท่าเสา (อำเภอไทรโยค)  ทุ่งกระบ่ำ  ทุ่งทอง  ทุ่งสมอ  นาสวน  บ้องตี้  บ่อพลอย  บ้านเก่า  บ้านใหม่  ปรังเผล  ปิล๊อก  พงตึก  พนมทวน  พังตรุ (อำเภอท่าม่วง)  พังตรุ (อำเภอพนมทวน)  แม่กระบุง  ยางม่วง  รางสาลี่  ลาดหญ้า  ลุ่มสุ่ม  เลาขวัญ  ไล่โว่  วังกระแจะ  วังด้ง  วังไผ่  วังเย็น  ศรีมงคล  สนามแย้  สิงห์  แสนตอ  หนองกร่าง  หนองกุ่ม  หนองตากยา  หนองนกแก้ว  หนองบัว  หนองประดู่  หนองปรือ  หนองปลิง  หนองเป็ด  หนองไผ่  หนองฝ้าย  หนองโรง  หนองลู  หนองโสน  หนองหญ้า  หลุมรัง  ห้วยเขย่ง  หวายเหนียว  หินดาด  อุโลกสี่หมื่น  |  |
เมษายน พ.ศ. 2551

เมษายน พ.ศ. 2551 เป็นเดือนที่สี่ของปี พ.ศ. 2551 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
| ด ค กเหตุการณ์เดือนอื่น |
| --- | --- |
พ.ศ. 2567:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2566:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2565:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2564:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2563:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2562:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2561:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2560:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2559:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2558:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2557:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2556:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2555:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2554:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2553:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2552:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2551:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2550:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2549:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2548:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2547:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2546:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม
เพียสิง จะเลินสิน

เพียสิง จะเลินสิน เกิดที่หลวงพระบางเมื่อ พ.ศ. 2441 เป็นผู้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าห้องเครื่องในพระราชวังหลวงพระบาง เป็นพระพี่เลี้ยงเจ้าสุวรรณภูมาและเจ้าสุวรรณวงศ์และได้ติดตามทั้งสองพระองค์ไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮานอย ขณะที่ไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัย นอกจากนั้นยังเป็นเจ้ากรมพิธีการประจำราชสำนัก เมื่อเพียสิงล้มป่วยลง เขาได้เขียนตำราอาหารลงในสมุดบันทึกไว้ 2 เล่ม หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ พ.ศ. 2510 หลังจากเพียสิงถึงแก่กรรม ภรรยาของเพียสิงนำสมุดบันทึกดังกล่าวมาให้มกุฎราชกุมาร และต่อมาพระองค์ได้มอบสำเนาให้อแลน เดวิดสัน เอกอัครราชทูตอังกฤษประจำราชอาณาจักรลาวเมื่อ พ.ศ. 2517 ต่อมาเดวิดสันนำตำราอาหารไปแปลเป็นภาษาอังกฤษและกลายเป็นตำราอาหารลาวที่แพร่หลายฉบับหนึ่ง