stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดีปไมด์
งานวิจัย

เป้าหมายของ ดีปไมด์ เทคโนโลยี คือ การแก้ไขปัญหาความฉลาด โดยบริษัทต้องการจะรวมเอาเทคนิคที่ดีที่สุดทางด้านการเรียนรู้ของเครื่องกับประสาทวิทยาระบบเข้าด้วยกันเพื่อสร้าง อัลกอริธึมที่เรียนรู้ได้ที่ทรงพลังและใช้งานได้หลากหลาย บริษัทต้องการจะทำให้ความฉลาดมีความเป็นแบบแผนมากขึ้น ไม่เพียงแต่จะทำให้เครื่องจักรฉลาดขึ้น แต่ยังมีจุดประสงค์เพื่อเข้าใจสมองของมนุษย์ด้วย
ปัจจุบัน บริษัทหันมาเน้นด้านงานวิจัยทางคอมพิวเตอร์ที่สามารถเล่นเกมได้ และพัฒนาระบบเหล่านี้ให้สามารถเล่นเกมได้หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นเกมโกะ ไปจนถึงเกมตู้
การทำงานของเทคโนโลยีดีปไมด์นั้น มีความแตกต่างกับเครื่องดีปบลูหรือวัตสันของบริษัทไอบีเอ็มที่พัฒนาขึ้นเพื่อจุดประสงค์บางอย่างและมีประโยชน์เฉพาะอย่าง แต่ดีปไมด์อ้างว่า ระบบนั้นไม่จำเป็นต้องมีการป้อนคำสั่งล่วงหน้า ระบบสามารถเรียนรู้ได้จากประสบการณ์ และใช้เพียงพิกเซลของภาพเป็นข้อมูลป้อนเข้าไป บริษัทได้ทดสอบระบบนี้กับวิดีโอเกม โดยเฉพาะเกมตู้ในยุคแรกๆ เช่น Space Invaders หรือ Breakout แม้จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงโค้ด แต่เครื่องก็สามารถเริ่มทำความเข้าใจได้ว่าจะเล่นเกมอย่างไร และหลังจากเล่นไปหลายๆเกมแล้ว ก็สามารถเล่นได้อย่างมีประสิทธิภาพเทียบเท่าหรือมากกว่าที่มนุษย์ทำได้
ดูเพิ่ม

แอลฟาโกะพบอี เซดอล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กกูเกิล และผลิตภัณฑ์จากบริษัท |
| --- | --- |
บุคลากรหลัก: เอริก ชมิดต์ (ผู้อำนวยการ) เซอร์เกย์ บริน (ผู้ร่วมก่อตั้ง ประธานฝ่ายเทคโนโลยี) แลร์รี เพจ (ผู้ร่วมก่อตั้ง ประธานฝ่ายผลิตภัณฑ์)
โฆษณา: แอดแมนิเจอร์ • แอดสเคป • แอดเซนส์ • แอดเวอร์ไทซิงโพรเฟสชันนัลส์ • แอดเวิดส์ • แอนะลิติกส์ • เช็กเอาต์ • ดับเบิลคลิก
การสื่อสาร: อะเลิตส์ • แคเลนเดอร์ • จีเมล • กรุ๊ปส์ • เควสชันส์แอนด์แอนเซอร์ส • ทรานสเลต • วอยซ์ • กูรู • ไดรฟ์
ซอฟต์แวร์: โครม • โครมโอเอส • เดสก์ทอป • เอิร์ธ • แกเจตส์ • จีเมลโมบายล์ •  คีป • สเก็ตช์อัป • ทูลบาร์
แพลตฟอร์ม: แอกเคาต์ • แอนดรอยด์ • แอปเอนจิน • แอปส์ • บิ๊กเทเบิล • กาจา • โคออป • ไฟล์ซิสเท็ม • เนทีฟไคลเอนต์ • โอเพนโซเชียล • เวฟเฟเดอเรชันโพรโทคอล
เครื่องมือพัฒนา: เอแจ็กซ์เอพีไอส์ • โค้ด • แกเจตส์เอพีไอ • จีเดตา • กูเกิลบอต • กุยซ์ • เว็บเซิร์ฟเวอร์ • เคเอ็มแอล • แมปรีดิวซ์ • พินอิน • สเก็ตช์อัปรูบี • ไซต์แมปส์ • ซัมเมอร์ออฟโค้ด • เทคทอล์ก • เว็บทูลคิต • เว็บไซต์ออปทิไมเซอร์
เผยแพร่สารสนเทศ: บล็อกเกอร์ • บุ๊กมาร์กส • ด็อกส์ • ฟีดเบิร์นเนอร์ • แมปเมกเกอร์ • พาโนรามีโอ • ไซตส์ (จอตสปอต) • ยูทูบ
สืบค้น (เพจแรงก์): เสิร์ชแอปพลิแอนซ์ • ออดิโออินเด็กซิง • บุ๊กเสิร์ช • โค้ดเสิร์ช • เดสก์ทอป • แฟสต์ฟลิป • ไฟแนนซ์ • กูก-411 • อิมเมจเสิร์ช • แผนที่ (สตรีตวิว) • นิวส์ • แพเทนตส์ • พรอดักต์เสิร์ช • สคอเลอร์ • ยูสเน็ต • วิดีโอ • วิดีโอ • เว็บเสิร์ช • วิเคราะห์: อินไซตส์ฟอร์เสิร์ช • เทรนดส์ • เว็บมาสเตอร์ไกด์ไลนส์
ยุติการให้บริการ: แอนเซอรส์ • เบราว์เซอร์ซิงก์ • คลิกทูคอล • ดอดจ์บอล • กูเกิล ก็อกเกิล • ไลฟ์ลี • แมชอัปเอดิเตอร์ • โน้ตบุ๊ก • เพจครีเอเตอร์ • วิดีโอมาร์เก็ตเพลซ • เว็บแอกเซเลอเรเตอร์ • ออร์กัต • เวฟ • โนล • ไอกูเกิล • ไจกุ • เออร์ชิน • ละติจูด • ปีกาซา • ปีกาซาเว็บอัลบัมส์ • เกียส์ • ทอล์ก • รีดเดอร์ • พาวเวอร์มิเตอร์ • เบส • โค้ดเสิร์ช • เฟรนด์คอนเนกต์ • เฮลท์ • อิมเมจเลเบิลเลอร์ • แลปส์ • แพ็ก • เสิร์ชวิกิ • อัปเดตเตอร์ • สตาเดีย
อื่น ๆ: แอลฟาเบต • กูเกิลบอมบ์ • การตรวจพิจารณา • คำวิจารณ์ • กูเกิลไชน่า • กูเกิลดอตอ็อก • กูเกิลเพลกซ์ • ข่าวลวง • ไอ/โอ • เครื่องหมายการค้า • ลูนาร์เอกซ์ไพรซ์ • เวนเชอรส์ • วายฟาย • ไซต์ไกสต์ • กูเกิล ดูเดิล • เอ็กซ์ • กูเกิล ดีปไมด์ • แคลิโก
คำขวัญ: Don't be evil เว็บไซต์: Google.com
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  โปแลนด์
ตะขบฝรั่ง

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ตะขบ (แก้ความกำกวม)
| ตะขบฝรั่ง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malvales
วงศ์:: Muntingiaceae
สกุล:: Muntingia L.
สปีชีส์:: M.  calabura
ชื่อทวินาม
Muntingia calabura L.

ต้นตะขบฝรั่งในไฮเดอราบัด อินเดีย
ใบและผลในไฮเดอราบัด อินเดีย
ตะขบฝรั่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Muntingia calabura) เป็นพืชเพียงสปีชีส์เดียวในสกุล Muntingia เป็นไม้ยืนต้นที่มีถิ่นกำเนิดในตอนใต้ของประเทศเม็กซิโก, แคริบเบียน, ทวีปอเมริกากลาง และทางตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ ไปจนถึงประเทศโบลิเวียและประเทศอาร์เจนตินา มีการนำเข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และกลายเป็นพืชประจำถิ่น พบกระจายพันธุ์ทั่วประเทศไทย
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

จัดเป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูงได้ประมาณ 5-7 เมตร แตกกิ่งก้านแผ่ขนานกับพื้นดิน เปลือกลำต้นเรียบเป็นสีเทา ตามกิ่งอ่อนมีขนนุ่มปกคลุม
ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับแบบทแยงกัน ลักษณะของใบเป็นรูปไข่แกมขอบขนาน ปลายใบเรียวแหลม โคนใบมนหรือหรือข้างหนึ่งมนส่วนอีกข้างหนึ่งแหลม ขอบใบจักเป็นซี่ฟันเล็ก ๆ ใบกว้างประมาณ 1.5-3.5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 4.5-9 เซนติเมตร หลังใบเป็นสีเขียว ท้องใบเป็นสีนวล มีขนนุ่ม เหนียวมือเล็กน้อย
ดอกเป็นดอกเดี่ยวหรือออกเป็นคู่ ออกบริเวณเหนือซอกใบ ดอกเป็นสีขาว เมื่อดอกบานจะมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร กลีบดอกย่อยเป็นสีขาว มี 5 กลีบ กลีบดอกเป็นรูปไข่กลัลป้อมๆ ปลายกลีบมน มีขนาดกว้าประมาณ 9 มิลลิเมตร ยาวประมาณ 11 มิลลิเมตร ส่วนกลีบเลี้ยงมี 5 กลีบ ไม่ติดกัน เป็นสีเขียว ลักษณะเป็นรูปหอก ปลายกลีบแหลมเป็นหางยาว
ผลเป็นผลสด รูปทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.75-1.5 เซนติเมตร เปลือกผลบาง ผลอ่อนเป็นสีเขียว เมื่อสุกแล้วจะเปลี่ยนเป็นสีแดง ผลเป็นรสหวาน ภายในมีเมล็ดแบนขนาดเล็กจำนวนมาก
การใช้ประโยชน์

ผลตะขบฝรั่งเป็นที่นิยมรับประทานในเม็กซิโก มีขายในตลาด ผลนำไปแปรรูปเป็นแยมและนำใบไปแปรรูปเป็นชา  ในบราซิล นิยมปลูกไว้ริมฝั่งแม่น้ำ เมื่อผลร่วงลงในน้ำจะเป็นอาหารปลา ในอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ รับประทานเป็นผลไม้สดแต่ไม่มีจำหน่าย ในไทย รับประทานเป็นผลไม้สด หรือแปรรูปเป็นไวน์ทางด้านสมุนไพร ใช้ดอกเป็นยาแก้ปวดและแก้อักเสบ  ไม้เป็นไม้เนื้ออ่อน ใช้งานช่างไม้ได้ เปลือกใช้เป็นแหล่งของเส้นใย
แหล่งข้อมูลอื่น

Germplasm Resources Information Network: Muntingia calabura
USDA Plants Profile: Muntingia calabura
Aratiles
Jamaican Cherry Tree เก็บถาวร 2013-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pacific Island Ecosystems: Muntingia calabura เก็บถาวร 2014-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Claude Lévi-Strauss: The use of wild plants in tropical South America
↑  https://www.wisdomking.or.th/th/tree-knowledge/%E0%B8%95%E0%B8%B0%E0%B8%82%E0%B8%9A
ซีเชลล์

| --- | --- |
ภาพหน้าจอของเซสชั่นซีเชลล์หนึ่ง
ผู้ออกแบบ: Paul Falstad
นักพัฒนา: Peter Stephenson และคณะ
วันที่เปิดตัว: 1990; 34 ปีที่แล้ว (1990)

รุ่นเสถียร: 5.9    / 14 พฤษภาคม 2022; 2 ปีก่อน (2022-05-14)
 
ที่เก็บข้อมูล:  sf.net/p/zsh/code/  
ภาษาที่เขียน: ภาษาซี
ระบบปฏิบัติการ: หลากหลาย
ประเภท: เชลล์ยูนิกซ์
สัญญาอนุญาต: MIT-like
เว็บไซต์: www.zsh.org
ซีเชลล์ (Zsh หรือ Z Shell) เป็น เชลล์ยูนิกซ์ ที่สามารถใช้เป็นเชลล์ปฏิสัมพันธ์ และเป็นตัวแปลคำสั่งภาษาที่ทรงพลังสำหรับการเขียนเชลล์สคริปต์ ซีเชลล์เป็นส่วนขยายของบอร์นเชลล์ที่ได้รับการปรับปรุงเป็นอย่างมาก รวมถึงการเพิ่มฟังก์ชันบางประการของแบช เคเชลล์ และทีซีเชลล์
ต้นกำเนิด

พอล ฟอลสเตด เขียนซีเชลล์เวอร์ชันแรกในปีคริสต์ศักราช 1990 ขณะเป็นนักเรียนที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ชื่อซีเชลล์มีที่มาจากชื่อล็อกอิน "zsh" ของศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยเยลนามว่า Zhong Shao (ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน)
คุณสมบัติต่าง ๆ

ซีเชลล์มีคุณสมบัติเช่น:
ระบบเติมคำสั่งให้สมบูรณ์ (command-line completion) แบบปรับแต่งได้ ที่รองรับทั้งการเติมคำสั่งและอาร์กิวเมนต์ของโปรแกรม ซึ่งรองรับโปรแกรมหลายร้อยโปรแกรมมาแต่ตั้งต้น
การเรียกดูประวัติการเรียกคำสั่งข้ามเชลล์ทั้งหมดที่เรียกใช้อยู่
รองรับการทำ file globbing ซึ่งช่วยในการระบุชื่อไฟล์โดยไม่จำเป็นต้องรันคำสั่งเพิ่มเติม (เช่น คำสั่ง find)
ปรับปรุงการจัดการตัวแปร/อาเรย์
รองรับการป้อนเข้าคำสั่งแบบหลายบรรทัดในบัฟเฟอร์เดียว
การตรวจการสะกด
โหมดความเข้ากันได้ที่หลากหลาย กล่าวคือซีเชลล์สามารถทำตัวเหมือนเป็นบอร์นเชลล์ เมื่อถูกรันด้วย /bin/sh
บรรทัดรับคำสั่งที่สามารถตกแต่งได้ รวมถึงความสามารถในการแสดงข้อมูลบริเวณด้านขวาของหน้าจอ และซ่อนข้อมูลนั้นเมื่อพิมพ์คำสั่งที่ยาว
มอดูลสำหรับความสามารถอื่นที่เรียกใช้ได้เพิ่มเช่น ตัวควบคุม TCP และ Unix domain socket ขนาดเต็ม, ไคลเอนต์ FTP, และส่วนขยายฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์
คำสั่ง where ซึ่งทำหน้าที่เหมือนคำสั่ง which แต่แตกต่างกันที่จะแสดงรายการคำสั่งทั้งหมดที่ถูกระบุใน $PATH
ความสามารถในการตั้งชื่อไดเร็กทอรี ทำให้สามารถตั้งชื่อเช่น ~mydir ซึ่งมีคุณลักษณะคล้าย ~ และ ~user
Oh My Zsh

เว็บไซต์ชุมชนที่ใช้ชื่อว่า "Oh My Zsh" รวบรวมโปรแกรมเสริมและธีมจากแหล่งภายนอกสำหรับซีเชลล์ ภายในปี ค.ศ. 2016 กรุโค้ดโปรแกรมบนกิตฮับของ Oh My Zsh มีผู้ร่วมเขียนมากกว่า 1,000 คน ปลั๊กอินมากกว่า 200 โปรแกรม และธีมมากกว่า 140 แบบ
นอกจากนั้น Oh My Zsh ยังมาพร้อมกับเครื่องมือที่คอยจัดการปรับปรุงเวอร์ชันของปลั๊กอินและธีมอยู่เสมอ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ซีเชลล์ ที่ SourceForge
ZSH Wiki
zsh ที่เว็บไซต์ Curlie
เครื่องมือปรับแต่งสำหรับผู้ใช้ซีเชลล์ใหม่
ซีเชลล์ภายใต้ธีม Agnoster ทำงานบนโปรแกรมเลียนแบบเทอร์มินัล Konsole
ช่วยรับที

| "ช่วยรับที" |
| --- | --- |

เพลงโดยธงไชย แมคอินไตย์
จากอัลบั้มซิมพลีย์ เบิร์ด
วางจำหน่าย: 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
แนวเพลง: ป็อป, ป็อป-ร็อก, อาร์แอนด์บี
ความยาว: 3:48
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ผู้ประพันธ์เพลง: เพียงออ (เนื้อร้อง) สุวัชชัย สุทธิรัตน์ (ทำนอง)
โปรดิวเซอร์: กฤช กฤษณาวารินทร์
 
มิวสิกวิดีโอ
"ช่วยรับที"
 
"ช่วยรับที" เป็นเพลงจากอัลบั้มและซิงเกิลแรกของ ธงไชย แมคอินไตย์ ในอัลบั้ม ซิมพลีย์ เบิร์ด ประพันธ์เนื้อร้องโดย เพียงออ (นิติพงษ์ ห่อนาค) แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย สุวัชชัย สุทธิรัตน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และมิวสิกวิดีโอเพลงนี้มี จรินทร์พร จุนเกียรติ กับ อัครณัฐ อริยฤทธิ์วิกุล ร่วมแสดงและมี อภินันท์ ธีระนันทกุล กับนิรมล กิจภิญโญชัย พากย์เสียงในมิวสิกวิดีโออีกด้วย
การตอบรับ

เพลง ช่วยรับที ได้อันดับสูงสุด 4 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และได้อันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ 94.0 อีเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (2550) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 4
94.0 อีเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 1
91.5 เอฟเอ็ม ฮอตเวฟ ท็อป 20 ชาร์ต: 7
ตลาดน้ำดอนหวาย

ตลาดน้ำดอนหวาย
ตลาดน้ำดอนหวายเป็นตลาดน้ำริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลบางกระทึก อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ตั้งอยู่บนพื้นที่ของวัดคงคารามดอนหวาย  หรือ  วัดดอนหวาย ห่างจากวัดไร่ขิงประมาณ 5-6 กิโลเมตร ตลาดน้ำดอนหวายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำหรับการจับจ่ายซื้อของฝาก สินค้าท้องถิ่น อาหาร เครื่องดื่ม การท่องเที่ยวทางน้ำ มีวิถีชีวิตเรียบง่าย บรรยากาศโดยรอบร่มรื่น มีพ่อค้าแม่ค้ามาตั้งร้านค้าขายของอยู่บริเวณสองฟาก มีเรือขายของมากมาย
ตลาดน้ำดอนหวายเป็นตลาดโบราณที่มีมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีอาคารไม้เก่า ๆ ปรากฏอยู่ มีหลังคาตลาดประสานกันเป็นหลังเดียว ประตูบานพับแบบบ้านคนจีนในสมัยรัชกาลที่ 6 การค้าขายแบบอุตสาหกรรมภายในเรือน ส่วนใหญ่ตั้งขายของอยู่หน้าบ้านของตัวเอง โดยสูตรการปรุงอาหารได้รับการสืบทอดจากบรรพบุรุษ มีทั้งอาหารไทยและอาหารจีน สินค้าประเภทอาหารที่โด่งดังเช่น เป็ดพะโล้นายหนับ และขนมตาลป้าไข่ เป็นต้น
ประวัติ

ชุมชนตลาดดอนหวายเป็นชุมชนการค้าที่เกิดขึ้นจากการขยายตัวทางการค้าบนแม่น้ำท่าจีน เช่นเดียวกับตลาดน้ำในแถบนี้ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 จนถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เช่น ตลาดบางเลน ตลาดบางปลา ตลาดห้วยพลู ตลาดต้นสน เป็นต้น เดิมทีตลาดน้ำดอนหวายเป็นตลาดน้ำภายในชุมชนที่ไม่ได้ใหญ่โตหรือมีชื่อเสียงอะไรนัก ชาวบ้านจะแจวเรือมาซื้อของกันที่ตลาดน้ำ จนเมื่อมีการตัดถนนผ่านวัดไร่ขิงหน้าชุมชน ทำให้ชาวบ้านหันไปซื้อของนอกชุมชนกัน พ่อค้าแม่ค้าในตลาดน้ำดอนหวายจึงต้องโยกย้ายแหล่งทำมาหากินไปอยู่ที่อื่น ตลาดน้ำดอนหวายมีสภาพเกือบเป็นตลาดร้าง มีร้านค้าอยู่ไม่ถึง 10 ร้าน จนราว พ.ศ. 2542–2543 ข้าวของแพงคนไทยประหยัดจึงค้นหาสินค้าราคาประหยัด ทำให้ตลาดน้ำดอนหวายเริ่มเป็นที่รู้จัก
ประมาณ พ.ศ. 2549 หนังสือพิมพ์ ไทยรัฐ ได้ตีพิมพ์เรื่องราวเกี่ยวกับเป็ดพะโล้ของร้านนายหนับ ทำให้วันรุ่งขึ้นมีคนนับร้อยเดินทางมายังตลาดเพื่อชิมเป็ดพะโล้รวมถึงชื่นชมบรรยากาศตลาดน้ำ เมื่อพ่อค้าแม่ค้าตลาดเดิมทราบข่าว เห็นว่าตลาดน้ำดอนหวายกลับมาคึกคักจึงกลับมาขายที่ตลาดดังเดิม จากนั้นรายการโทรทัศน์ สื่อต่าง ๆ เริ่มทยอยลงข่าวเกี่ยวกับตลาด อีกทั้งการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยก็ร่วมเข้าประชาสัมพันธ์ จนทำให้ตลาดน้ำดอนหวายมีชื่อเสียงขึ้นมา
พื้นที่

ตลาดน้ำดอนหวายเปิดทำการทุกวัน ในส่วนของพื้นที่ในตลาดและรอบนอกตลาดในปัจจุบันมีการจัดพื้นที่ตลาดขึ้นใหม่ โดยนำพื้นที่บริเวณวัดให้ผู้ประกอบการเช่าค้าขาย ตลาดจึงแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนตลาดเก่าที่เป็นที่อยู่อาศัยของตน กับตลาดใหม่ภายในวัดดอนหวาย ซึ่งมีการแบ่งแยกประเภทสินค้าชัดเจน ตลาดใหม่ภายในวัดดอนหวายจะจำหน่ายจำพวกผักผลไม้อาหารทางด้านการเกษตรของประชาชนในชุมชน ส่วนทางด้านของคลาดเก่าจะจำหน่ายสินค้าเป็นจำพวกอาหารปรุงสด อาหารคาว แพอาหาร อาหารสะดวกซื้อ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ตลาดน้ำดอนหวาย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°46′24″N 100°17′01″E﻿ / ﻿13.773453°N 100.283613°E﻿ / 13.773453; 100.283613
ตลาดน้ำคลองลัดมะยม

ตลาดน้ำคลองลัดมะยมริมคลองลัดมะยม
ร้านค้าภายในตลาดน้ำคลองลัดมะยม
ตลาดน้ำคลองลัดมะยม เป็นตลาดน้ำตั้งอยู่ริมคลองลัดมะยม อยู่ในแขวงบางระมาด เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร เปิดวันเสาร์-อาทิตย์ และวันนักขัตฤกษ์ เวลา 08.00–17.00 น. ปัจจุบันตลาดน้ำคลองลัดมะยมมีอาณาบริเวณกว่า 20 ไร่
ประวัติ

ตลาดน้ำคลองลัดมะยมเป็นตลาดน้ำเอกชน ก่อตั้งโดยคุณชวน ชูจันทร์ เมื่อ พ.ศ. 2547 เริ่มแรกมีเพียงฝั่งเดียว ในช่วง 1–3 ปีแรก ตลาดน้ำยังไม่เป็นที่รู้จักจนกระทั่งโครงการชุมชนท่องเที่ยวยั่งยืน ย่านตลาดน้ำตลิ่งชันโดยคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากรได้จัดกิจกรรมประชาสัมพันธ์ตลาดน้ำขึ้นในปี พ.ศ. 2551 ทำให้ตลาดน้ำคลองลัดมะยมมีชื่อเสียง มีนักท่องเที่ยวมากขึ้น ส่งผลให้เจ้าของที่ดินรอบตลาดน้ำเข้ามาพัฒนาที่ดินของตน และสร้างตลาดน้ำขึ้นในปี พ.ศ. 2552–2553 จึงมีการขยับขยายพื้นที่ของตลาดให้มีทั้งสองฝั่งถนน
พื้นที่

ตลาดน้ำคลองลัดมะยมมีลักษณะเป็นตลาดน้ำผสมผสานกับตลาดบนบก ซึ่งจะมีทั้งร้านค้าที่ขายสินค้าอยู่บนเรือและภายในอาคารอเนกประสงค์ พื้นที่กว้างขวาง แบ่งออกเป็น 4 โซน มีร้านค้ามากกว่า 600 ร้านค้า สินค้าส่วนใหญ่จะเป็นอาคารคาวและหวานพื้นบ้าน เช่น ปลาเผา อาหารทะเล หมูสเต๊ะ ก๋วยเตี๋ยวเรือ ข้าวราดแกง ขนมจีน ผัดไทย หอยทอด ห่อหมก หมูย่าง ขนมเบื้องญวน ลูกชุบ ขนมถ้วย ขนมกล้วย ขนมใส่ไส้ ไอศกรีม และอีกมากมาย และสินค้าทางการเกษตรปลอดสารพิษจากชาวบ้านในชุมชนและพื้นที่ใกล้เคียง และยังมีแหล่งสันทนาการและแหล่งเรียนรู้โดยรอบ เช่น สวนเจียมตนอยู่ใกล้กับโซน 2 และโซน 3 ที่นี่มีวิถีชีวิตแบบเกษตรพอเพียง และพิพิธภัณฑ์เรือจำลอง
การเดินทาง

การเดินทางด้วยรถสาธารณะ มีรถประจำทางสาย 101 ป้ายสีแดง วิ่งเส้นถนนกาญจนาภิเษก ลงป้ายฝั่งตรงข้ามสมาคมชาวปักษ์ใต้ มีรถสองแถวแดงวิ่งบริการระหว่าง สมาคมชาวปักษ์ใต้–ตลาดน้ำลัดมะยม และมีสองแถวจากท่าเรือวังหลังศิริราช ป้ายเขียนว่าโรงเรียนโพธิสาร สมาคมชาวปักษ์ใต้
ทางรถยนต์จากถนนกาญจนาภิเษกเข้าถนนบางระมาดระยะประมาณ 1 กิโลเมตร จะถึงตลาดน้ำคลองลัดมะยม อีกเส้นทางจากถนนพุทธมณฑล สาย 1 เข้าถนนบางระมาด ตรงไปเรื่อย ๆ ประมาณ 1.5 กิโลเมตร
ซีบรา

| ซีบรา |
| --- | --- |
Asian hip Hop Festival
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Hideyuki Yokoi
เกิด:  (1971-04-02) 2 เมษายน ค.ศ. 1971 (53 ปี)
แนวเพลง: ฮิปฮอป
ช่วงปี: 1995-ปัจจุบัน
ซีบรา (ญี่ปุ่น: Zeebra; โรมาจิ: ジブラ; ทับศัพท์: Jibura; เกิด 2 เมษายน ค.ศ. 1971 ใน โตเกียว, ญี่ปุ่น) , ชื่อจริง (ญี่ปุ่น: Hideyuki Yokoi; โรมาจิ: 横井英之) เป็นแร็ปเปอร์ญี่ปุ่น เข้าเป็นสมาชิกวง King Giddra ออกผลงานในปี 1995 หลังจากนั้นเขาออกอัลบั้มเดี่ยวครั้งแรกในปี 1997 เขาได้แต่งเพลงโฆษณาในสไตล์ฮิปฮอปแบบคลาสสิกให้กับ ไนกี้ เพื่อใช้ในการโปรโมตการแข่งขัน NBA ของประเทศญี่ปุ่น ที่ชื่อว่าเพลง  “Rapper’s Delight” โดยเนื้อร้องล้อเลียนมาจากเพลง “Player’s delight”
เขาออกผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ที่ชื่อว่า Based on A True Story  มียอดขายระดับแผ่นทองขายมากกว่า 250,000 แผ่น และ ได้อันดับอัลบั้มขายดีอันดับที่ 3 ในชารจ์เพลงของญี่ปุ่น และ ซิงเกิล Never Enuff ก็ได้รับความนิยมอย่างยิ่ง เป็นเพลงซึ่งแต่งให้กับภาพยนตร์เรื่อง Brother ของผู้กำกับมีชื่ออย่าง ทาเคชิ คิตาโนะ
เขาร่วมถ่ายรายการกับทางเอ็มทีวีญี่ปุ่น ที่ชื่อ MTV STAR TOUR ในปี 2003 เขายังได้รับรับรางวัล มิวสิกวิดีโอสาขาเพลงฮิปฮอปยอดเยี่ยมจากงาน MTV Video Music Awards Japan ต่อมาในปี 2005 เขาทำรายการโทรทัศน์กับ  Yakult Swallows ที่ชื่อ  Beatpark ซึงเป็นรายการเกี่ยวกับ ฮิปฮอป รายการแรกของญี่ปุ่น และ ในปีนั้นเขาได้แสดงละครเรื่อง The blues of 15 years old
เขาออกอัลบั้ม  The new beginning ในปี 2006 และได้ร่วมงานพัทยา มิวสิก เฟสติวัล ที่พัทยา ต่อมาเดือนตุลาคม 2006 เขาเป็นพิธีกรหลักให้กับรายการฮิปฮอปชื่อ Sugar Hill Street ถัดจากนั้น 1 ปี เขาออกอัลบั้ม World of Music
ถนนคีรีรัฐยา

ถนนคีรีรัถยา
สภาพถนนคีรีรัฐยา
สาเหตุที่ตั้งชื่อถนนว่าคีรีรัฐยา เพราะถนนสายนี้ตัดผ่านภูเขาสามลูกคือ เขาวัง(พระนครคีรี) เขาพนมขวด และเขาหลวง  โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าให้ตัดถนนผ่านเขาทั้งสามลูกนี้  โดยเมื่อก่อนบริเวณถนนสายนี้จะเป็นทุ่งนา  เรียกว่าทุ่งเขาพนมขวด และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดฯ ให้ฟื้นฟูประเพณีแรกนาของเมืองเพชรบุรี  ที่เคยมีการแรกนาที่วัดแรกมาทำพิธีแรกนาที่ทุ่งเขาพนมขวด หลังการแรกนาในกรุงเทพฯ แล้วประมาณ 7 – 15 วัน  โดยมีพระยาเพชรบุรี เป็นพระยาแรกนา  ในปัจจุบันถนนสายนี้จะมีจุดเริ่มต้นที่บริเวณเขาวัง(พระนครคีรี) ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี  ผ่านโรงเรียนเบญจมเทพอุทิศจังหวัดเพชรบุรี เขาพนมขวด สนามกีฬาดอนคาน วัดบุญทวี     (วัดถ้ำแกลบ)   และสิ้นสุดที่เขาหลวง ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลธงชัย อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี
ตลาดน้ำขวัญ-เรียม

ตลาดน้ำขวัญ-เรียม
ตลาดน้ำขวัญ-เรียม เป็นตลาดน้ำที่ตั้งอยู่บริเวณคลองแสนแสบ ตรงวัดบำเพ็ญเหนือและวัดบางเพ็งใต้ สามารถเดินทางเข้าถึงทางรถยนต์จากซอยเสรีไทย 60 และ ซอยรามคำแหง 187
ประวัติ

ก่อนจะมีตลาดน้ำขวัญ-เรียม เกิดเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 โดยในตอนนั้นวัดบำเพ็ญเหนือเป็นที่ตั้งของหน่วยทหารที่ยกพลมาช่วยน้ำท่วมและมาปักหลักตั้งค่ายที่วัดนี้จนสามารถยันน้ำไม่ให้ท่วมนิคมบางชันที่อยู่ข้าง ๆ ได้สำเร็จ อีกทั้งยังป้องกันไม่ให้น้ำบ่าไปถึงเขตบางกะปิได้ด้วย
ตลาดน้ำขวัญ-เรียมดำเนินการโดยบริษัทครอบครัวขนส่ง ซึ่งเป็นกลุ่มธุรกิจที่ได้รับอนุญาตให้สัมปทานการเดินเรือโดยสารคลองแสนแสบ โดยมีเชาวลิต เมธยะประภาสเป็นเจ้าของบริษัทและเป็นผู้ก่อตั้งตลาดน้ำขวัญ-เรียมอีกด้วย โครงการเริ่มต้นจากการที่หน่วยงานราชการติดต่อมาที่เชาวลิต ปรึกษาถึงการสร้างแหล่งท่องเที่ยวริมน้ำในคลองแสนแสบ
เชาวลิตจึงเสนอแนวคิดในการออกแบบ โดยนำแนวคิดตลาดน้ำจากนิยายเรื่อง แผลเก่า ของไม้ เมืองเดิม เหตุเพราะตัวละครในเรื่องคือ ไอ้ขวัญและอีเรียม ซึ่งอยู่บริเวณทุ่งบางกะปิ นำมาเป็นจุดขายในการสร้างเป็นตลาดน้ำ แม้สถานที่ตั้งอาจจะไม่อยู่ในทุ่งบางกะปิโดยตรงแต่ก็อยู่ในคลองแสนแสบเดียวกัน รวมถึงเชาวลิตเคยเขียนไว้ในนามปากกาว่า ชาวเรือ ว่า "วัดบำเพ็ญเหนือ วัดบางเพ็งใต้ เหตุใดวัดทั้งสองถึงอยู่ตรงข้ามกัน มีเพียง สายน้ำกั้น อย่างนี้ไม่มีอีกแล้ว ในประเทศไทย" เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555
พื้นที่

ตลาดน้ำขวัญ-เรียมเป็นตลาดน้ำในคลองแสนแสบระหว่าง 2 วัด คือ วัดบำเพ็ญเหนือและวัดบางเพ็งใต้ เปิดวันเสาร์ อาทิตย์ และวันนักขัตฤกษ์ เวลา 07.00-18.00 น. โดยในช่วงเช้าเวลา 07.30 น. จะมีการตักบาตรทางเรือ ซึ่งจะมีพระเณรพายเรือมารับบาตรจากญาติโยมที่ไปใส่บาตร ระหว่างสองวัดมีสะพานเชื่อมกันอยู่สองสะพาน โดยสะพานหนึ่งเป็นสะพานรูปโครงเรือ แต่เดิมมีสะพานเชื่อมระหว่างวัดบำเพ็ญเหนือและวัดบางเพ็งใต้แต่มีลักษณะแคบและทรุดโทรม สะพานเก่านี้ชื่อ สพานสมบุญอุทิศ มีจารึกบันทึกการสร้างไว้ พ.ศ. 2473 จึงได้สร้างสะพานใหม่ห่างราว 100 เมตร ลงมาทางตะวันตกของคลองแสนแสบ ทำให้ทางเดินสามารถเดินได้โดยรอบ แนวคิดการออกแบบสะพานรูปโครงเรือมาจากการที่เชาวลิตเห็นสะพานแห่งหนึ่งที่ประเทศสเปน จึงปรับมาเป็นรูปทรงเรือให้สอดคล้องกับบริบทไทย
ทางฝั่งวัดบำเพ็ญเหนือ บริเวณพื้นที่ริมน้ำทำเป็นลานหญ้าเทียม มีการก่อสร้างอาคารสูง 2 ชั้น ขนานไปกับริมคลอง ชั้นล่างขายอาหารและรับประทานอาหาร ชั้นบนเป็นทางเชื่อมต่อไปยังอีกฝั่งคลอง เป็นร้านขายของ เช่นเสื้อผ้า แว่นตา กระเป๋า ริมคลองมีของขายมากมายทั้งของกินของใช้ของที่ระลึก ส่วนในลำคลองแสนแสบมีเรือหลายขนาดมาจอดขายอาหาร เช่น กาแฟ ขนม และเครื่องดื่มให้นั่งกินนั่งดื่มในเรือหรือแพ ส่วนทางฝั่งวัดบางเพ็งใต้ เป็นตลาดเก่าแบบตลาดร้อยปี มีร้านกาแฟร้านถ่ายรูปโบราณ และมีบริเวณที่มุงหลังคาขายอาหาร ขายของแบบตลาดนัดอยู่ด้วยอีกหนึ่งบริเวณ
บริเวณตลาดน้ำยังมีรูปปั้นขวัญ-เรียมขี่ควาย ตั้งไว้ข้าง ๆ กับศาลต้นไทร ส่วนศาลขวัญ-เรียม อยู่ทางฝั่งวัดบางเพ็งใต้ ริมคลองแสนแสบ หน้าศาลหันเข้าฝั่งคลอง นอกจากนั้นยังมีส่วนแสดงสัตว์เลี้ยง เช่น ม้า แคระ แพรี่ด็อก และ กระต่าย
การเดินทาง

ทางรถยนต์สามารถเดินทางมาได้จากถนนเสรีไทย (วัดบำเพ็ญเหนิอ) มีรถประจำทางสาย 27 และ ปอ.502 ส่วนอีกเส้นทางมาจากถนนรามคำแหง (วัดบางเพ็งใต้) มีรถประจำทางสาย 113 และ 58 ปอ.113 และ 514 นอกจากนั้นในอนาคตยังสามารถเดินทางมายังตลาดน้ำได้ด้วยรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม สถานีมีนพัฒนา ซึ่งมีทางขึ้น-ลง ใกล้ปากซอยรามคำแหง 187 ทางเข้าวัดบางเพ็งใต้
ศาลขวัญ-เรียม
สะพานรูปโครงเรือ
ตูโปเลฟ ตู-134

| ตูโปเลฟ ตู-134 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินโดยสาร
ชาติกำเนิด: สหภาพโซเวียต
บริษัทผู้ผลิต: ตูโปเลฟ
สถานะ: อยู่ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: แอโรฟลอต(อดีต)  กองทัพอากาศโซเวียต (อดีต) แอร์โครยอ Alrosa-Avia
จำนวนที่ผลิต: 854 (852 + 2 prototypes)
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 1966–1989
เริ่มใช้งาน: กันยายน ค.ศ.1967
เที่ยวบินแรก: 29 กรกฎาคม 1963; 61 ปีก่อน (1963-07-29)
สายการผลิต: ตูโปเลฟ ตู-124
ตูโปเลฟ ตู-134  (Tupolev Tu-134) ผลิตขึ้นเพื่อใช้แทนเครื่องบินโดยสาร ตูโปเลฟ ตู-104 เริ่มรับผู้โดยสารโดยสายการบิน แอโรฟล็อต ในเส้นทางมอสโคว์-สต็อกโฮล์ม เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1967
รายละเอียด ตู-134

ผู้สร้าง: โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต ปัจจุบันคือบริษัทตูโปเลฟ
ประเภท: เจ๊ตโดยสารพิสัยบินใกล้-ปานกลาง เจ้าหน้าที่ 3 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 72 ที่นั่ง
เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน โซโลเวียฟ ดี-30 ให้แรงขับเครื่องละ 6,800 กิโลกรัม 2 เครื่อง
กางปีก: 29 เมตร
ยาว: 37.1 เมตร
สูง: 9.02 เมตร
พื้นที่ปีก: 127.3 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 29,000 กิโลกรัม
น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 8,200 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 47,000 กิโลกรัม
อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง: 900 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทางพิสัยบินไกล: 750 กิโลเมตร/ชั่วโมง
เพดานบินใช้งาน: 12,000 เมตร
พิสัยบิน: 2,000 กิโลเมตร
ตูโปเลฟ ตู-4

| ตูโปเลฟ ตู-4 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์
ชาติกำเนิด:  สหภาพโซเวียต
บริษัทผู้ผลิต: ตูโปเลฟ
สถานะ: ปลดประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศสหภาพโซเวียต   กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน
จำนวนที่ผลิต: 847
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: ค.ศ. 1949
เที่ยวบินแรก: 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1947
สายการผลิต: ตูโปเลฟ ตู-70 ตูโปเลฟ ตู-75 ตูโปเลฟ ตู-80 ตูโปเลฟ ตู-85
ตูโปเลฟ ตู-4 (รหัสเรียกนาโต้ บูลล์) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิด เครื่องยนตร์ลูกสูบ ของสหภาพโซเวียต ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1940 ถึง กลางทศววรษที่ 1960 โดยการลอกแบบมาจากเครื่องบินทิ้งระเบิด บี-29 ของสหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปภาพที่ Tu-4  airliners.net, including PLAAF examples.
Tu-4 "Bull" ที่เว็บไซต์ FAS.org
ดอกบัวคู่

ดอกบัวคู่ เริ่มกิจการเมื่อปี พ.ศ. 2520 โดยเริ่มแรกเป็นห้างขายสมุนไพรเล็กๆ ที่ผลิตและจัดจำหน่ายยาสมุนไพร และหลังจากนั้น บุญกิจ ลีเลิศพันธ์ผู้ก่อตั้ง เห็นว่าในประเทศไทยยังไม่มีผู้ผลิตรายใดที่ผลิตยาสีฟันสมุนไพรขึ้นมา จะมีแต่ยาสีฟันที่นำเข้ามาจากต่างประเทศเท่านั้น และยาสีฟันที่เป็นสมุนไพรล้วน จะมีราคาสูง จึงผลิตยาสีฟันที่ผลิตจากสมุนไพรของไทยกว่า 10 ชนิด ใช้ชื่อว่า ยาสีฟันสมุนไพรดอกบัวคู่ ภาพใต้สโลแกนที่ว่า "ดอกบัวคู่ ความบริสุทธิ์จากธรรมชาติ ผลิตภัณฑ์ที่ผู้ใช้บอกต่อ"
ในช่วงแรกได้ใช้หน่วยรถขนาดเล็กกระจายไปตามจุดสำคัญต่าง ๆ ขายถึงมือผู้บริโภคโดยตรง และฝากขายกับร้านค้าทั่วไปควบคู่กันเกือบทั่วประเทศ และมีสื่อโฆษณาทางวิทยุเอเอ็มจนเป็นที่รู้จัก ต่อมาขยายตลาดไปสู่จีน เวียดนาม กัมพูชา ลาว และในตะวันออกกลาง และกำลังขยายตลาดไปสู่ประเทศในยุโรป ได้แก่ อิตาลี เยอรมนี อังกฤษ
สินค้าของดอกบัวคู่ในปัจจุบัน ยังแตกสาขาไปยัง สบู่, แชมพูสมุนไพร รวมถึงเครื่องดื่มรังนกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ดอกบัวคู่ เก็บถาวร 2008-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดอกพุดตาน (เพลง)

ดอกพุดตาน
ไม่พบไฟล์เสียง "Puttarn.ogg" เป็นเพลงของวงดนตรีสุนทราภรณ์ ประพันธ์คำร้องโดยชอุ่ม ปัญจพรรค์  ทำนองโดยสมพงษ์ ทิพยกลิน ขับร้องโดยพูลศรี เจริญพงษ์ เมื่อ  พ.ศ. 2497  เครื่องดนตรีที่ใช้ในเพลงนี้ประกอบด้วย เครื่องเป่า ไวโอลิน และไวบราโฟน (ระนาดฝรั่ง)
คำร้อง: ชอุ่ม ปัญจพรรค์

ทำนอง:  สมพงษ์ ทิพยกลิน
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟังเพลงดอกพุดตาน เก็บถาวร 2007-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (พูนศรี เจริญพงษ์)
ตูโปเลฟ ตู-154

| ตูโปเลฟ ตู-154 |
| --- | --- |
   ตู-154
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานลำตัวแคบ
ชาติกำเนิด: สหภาพโซเวียตและสหพันธรัฐรัสเซีย
บริษัทผู้ผลิต: ตูโปเลฟ
ผู้ออกแบบ:  ตูโปเลฟ 
สถานะ: ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศรัสเซีย   กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน  แอร์โครยอ
จำนวนที่ผลิต: 1,026 ลำ
ประวัติ
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2511–2556
เริ่มใช้งาน: 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515   โดยแอโรฟลอต
เที่ยวบินแรก: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2511; 50 ปีที่แล้ว
สายการผลิต: ตูโปเลฟ ตู-155
Tu-154
ตูโปเลฟ ตู-154  (Tupolev Tu-154)  ตู-154 เป็นเครื่องบินโดยสารที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดลำหนึ่งของสหภาพโซเวียต ตู-154 เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1968 ส่งมอบให้สายการบินแอโรฟลอต เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1970 และเริ่มรับผู้โดยสารเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 ตู-154 มีขนาดและรูปร่างใกล้เคียงกับ โบอิง 727 ของสหรัฐฯ
รายละเอียด ตู-154

ผู้สร้าง: โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต ปัจจุบันคือสำนักงานตูโปเลฟ
ประเภท: เจ๊ตโดยสาร พิสัยบินปานกลาง-ไกล เจ้าหน้าที่ 3 นาย อัตราผู้โดยสาร 128-164 ที่นั่ง
เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน คุซเนทซอฟ เอ็นเค 8-2 ยู ให้แรงขับเครื่องละ 10,500 กิโลกรัม 3 เครื่อง
กางปีก: 37.55 เมตร
ยาว: 47.9 เมตร
สูง: 11.4 เมตร
พื้นที่ปีก: 201.45 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 50,775 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 96,000 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง: 950 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 9,450 เมตร
อัตราเร็วเดินทางประหยัด: 900 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 11,000 เมตร
พิสัยบิน: 3,250 กิโลเมตร