stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาเอดะ โทชิอิเอะ

|   มาเอดะ โทชิอิเอะ |
| --- | --- |

เกิด: 15 มกราคม ค.ศ. 1538
ถึงแก่กรรม: 27 เมษายน ค.ศ. 1599 (61 ปี 102 วัน)
ตระกูล: ตระกูลมาเอดะ
บิดามารดา: มาเอดะ โทชิมาซะ
ภรรยา: มาเอดะ มัตสึ
บุตร: มาเอดะ โทชินางะ
มาเอดะ โทชิอิเอะ (ญี่ปุ่น: 前田 利家; โรมาจิ: Maeda Toshiie, 15 มกราคม 1538 – 27 เมษายน 1599) เป็นหนึ่งในขุนพลชั้นนำของ โอดะ โนบูนางะ ในช่วงยุคอาซูจิ–โมโมยามะถึงยุคเซ็งโงกุ พ่อของเขาคือมาเอดะ โทชิมาซะ เป็นบุตรคนที่ 4 จากพี่น้องทั้งหมด 7 คน มีชื่อเมื่อวัยเด็กว่า อินูจิโยะ (ญี่ปุ่น: 犬千代; โรมาจิ: Inuchiyo)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3 พระองค์เจ้าชั้นเอก

ประสูติ: 17 มิถุนายน พ.ศ. 2371
สิ้นพระชนม์: 1 ธันวาคม พ.ศ. 2450 (79 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: ท้าวสมศักดิ์ (เจ้าจอมมารดาอึ่ง ในรัชกาลที่ 3)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา (17 มิถุนายน พ.ศ. 2371 - 1 ธันวาคม พ.ศ. 2450) พระนามเดิม พระองค์เจ้าบุตรี เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้ายในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่ท้าวสมศักดิ์ (เจ้าจอมมารดาอึ่ง ในรัชกาลที่ 3)
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าบุตรี ประสูติเมื่อวันอังคาร ขึ้น 6 ค่ำ เดือน 8 บูรพาษาฒ ปีชวด ตรงกับวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2371 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาอึ่ง (สกุลเดิม : กัลยาณมิตร) ที่ต่อมาได้เป็น ท้าวสมศักดิ์ ทรงเชี่ยวชาญทั้งอักษรไทยและอักษรเขมร แต่งโคลงฉันท์ ได้ทรงรับผิดชอบถือกุญแจพระราชวัง นอกจากนี้ยังทรงเป็นผู้ถวายอุปการะเลี้ยงดูสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี ขณะยังดำรงพระยศเป็นหม่อมเจ้ารำเพย เนื่องจากทรงกำพร้าพระบิดาตั้งแต่ทรงพระเยาว์
นอกจากนี้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา ยังเป็นพระอาจารย์ถวายพระอักษรแด่สมเด็จเจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ และพระราชโอรส พระราชธิดาทุกพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เฉลิมพระยศเป็น พระเจ้าอัยยิกาเธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา เมื่อ ปี พ.ศ. 2439 ทรงกำกับดูแลด้านพิธีกรรมต่าง ๆ และโบราณราชประเพณีของวังหลวง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดาประชวรหนักยาวนาน สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงเสด็จลงไปเฝ้าพระอาการทั้งกลางวันและกลางคืนแทบมิได้บรรทม เมื่อจวนสิ้นพระชนม์มีนกแสกและนกกุ๊กร้องหลายตัว เชื่อว่านกเหล่านี้จะร้องเมื่อมีคนตายและมีเสียงน่ากลัว เวลาต่อมากรมหลวงวรเสรฐสุดาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2450 เวลาเช้า 5 โมงเศษ ณ ตำหนักวังสวนดุสิต สิริพระชันษา 80 ปี นับเป็นพระราชบุตรในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวที่มีพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้าย ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นปราจิณกิติบดี เสด็จแทนพระองค์ไปสรงพระศพ แล้วเจ้าพนักงานเชิญพระศพลงพระลอง วันที่ 4 ธันวาคม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ มาถวายบังคมพระศพ เจ้าพนักงานประกอบพระโกศกุดั่นใหญ่ เคลื่อนขบวนแห่พระศพมาประดิษฐาน ณ หออุเทศทักษิณา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระราชโอรสธิดาทรงร่วมกันทอดผ้าบังสุกุล พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระสถาพรพิริยพรต เป็นประธานสงฆ์สวดสดับปกรณ์ ทรงดำรงพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้ายและมีพระชันษามากที่สุดในจำนวนพระราชโอรสพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ต่อมาวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้แก้ไขคำนำพระนามเป็น พระเจ้าบรมวงษ์เธอ
พระองค์และเจ้าจอมมารดาอึ่ง พระชนนี ปรากฏในงานเขียนของ แอนนา ลีโอโนเวนส์ ที่ว่าทั้งสองได้กักขังหน่วงเหนี่ยวนางทาสมุสลิมชื่อ ละออ (L'ore) กับบุตรชื่อ ทุกข์ (Thook) ที่ต่อมานางลีโอโนเวนส์ ได้กราบบังคมทูล พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อดำเนินเรื่องไถ่ทาส โดยนางจะออกค่าใช้จ่ายเอง
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ กรมหลวงวรเสรฐสุดา |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

17 มิถุนายน พ.ศ. 2371 — 2 เมษายน พ.ศ. 2394 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าบุตรี
2 เมษายน พ.ศ. 2394 — 6 กันยายน พ.ศ. 2439 : พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุตรี
6 กันยายน พ.ศ. 2439 — 1 ธันวาคม พ.ศ. 2450 : พระเจ้าอัยยิกาเธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา
15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2435 –  เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2447 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 2 (ม.ป.ร.2)
พิธีบวชต้นไม้
ประวัติ

พระครูมานัสนทีพิทักษ์ เจ้าคณะอำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา ได้คิดพิธีบวชต้นไม้ขึ้น เพื่อต้องการยับยั้งการลักลอบตัดไม้ทำลายป่าและเพื่อเป็นกุศโลบายห้ามมิให้คนตัดไม้ทำลายป่า ต้นไม้ต้นใดที่ผ่านการบวชแล้ว ชาวบ้านจะไม่ตัดเด็ดขาด เจ้าคณะอำเภอแม่ใจจึงได้นำพิธีบวชต้นไม้มาดำเนินการ เพื่อป้องกันการลักลอบตัดไม้ทำลายป่า โดยเฉพาะป่าบริเวณต้นน้ำลำธาร ซึ่งพิธีกรรมดังกล่าว ได้เผยแพร่ไปสู่สาธารณชน อย่างไรก็ตามชาวอำเภอแม่ใจก็ตระหนักและมีความเชื่อว่า พญาต้นไม้ที่ผ่านการบวชแล้ว จะคุ้มครองรักษาต้นไม้ต่าง ๆ ในบริเวณนั้น ซึ่งจะมีผลทำให้น้ำไม่แห้ง ฝนตกต้องตามฤดูกาล
ถือเป็นการยับยั้งการทำลายธรรมชาติและช่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม พร้อมทั้งรักษาป่าไม้ที่เป็นต้นน้ำลำธารให้อุดมสมบูรณ์  และที่สำคัญคือ สร้างความสำนึกให้แก่ชุมชนในการดูแลรักษาสภาพธรรมชาติ
พิธีการบวชต้นไม้

พิธีการบวชต้นไม้ จะเริ่มตั้งแต่การสำรวจต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่และเกรงว่าน่าจะถูกลักลอบตัดซึ่งเชื่อกันว่าเป็นพญาไม้ จากนั้นชักชวนชาวบ้านให้ร่วมมือกันจัดเตรียมเครื่องเซ่นสังเวยเจ้าป่าเจ้าเขา เครื่องสังเวยจะประกอบด้วย
ข้าวเหนียวสุก 1 ปั้น
กล้วยสุก 1 ลูก
หมากคำ พลูใบ
ผ้าเหลืองตามจำนวนต้นไม้
ด้ายสายสิญจน์
บาตรน้ำมนต์
น้ำขมิ้นส้มป่อย
จากนั้นก็สร้างศาลเพียงตาสำหรับอัญเชิญรุกขเทวดามาคอยปกปักรักษาต้นไม้ แล้วทำพิธีไหว้พระแม่ธรณี ใช้หมากพลูตามธรรมเนียมทางเหนือ สำหรับการบวชต้นไม้ จะมีผ้าเหลือง (สุดแล้วแต่ว่าจะบวชต้นไม้กี่ต้น) ด้ายสายสิญจน์ บาตรน้ำมนต์และส้มป่อยจากนั้นโยงด้ายสายสิญจน์ไปตามต้นไม้ในบริเวณป่า แล้วโยงมายังสถานที่ทำพิธี ซึ่งจะมีพระพุทธรูปตั้งเป็นประธานมีพระสงฆ์และอาจารย์ (หมอเวทมนตร์) ทำพิธีเชิญเทวดาอารักษ์ ผีป่า ผีเขา (ผีป๊กกะโล้ง) ทำพิธีเซ่นสังเวยเทพารักษ์ เจ้าป่าเจ้าเขา ให้รับรู้และให้มาอยู่ในป่าไม้ ดูแลต้นไม้ หากมีผู้ใดมาตัดไม้ ทำลายป่า ขอให้ผู้นั้นมีอันเป็นไปต่าง ๆ ซึ่งเป็นเรื่องของหมอเวทมนตร์ที่จะนำมากล่าวเมื่อเสร็จพิธีเซ่นสังเวยแล้ว ก็เป็นพิธีสงฆ์ เริ่มจากไหว้พระรัตนตรัย สมาทานศีลอาราธนาพระปริตรพระสงฆ์เจิมต้นไม้ เสร็จแล้วพระสงฆ์ จะห่มผ้าเหลืองให้ต้นไม้ พระสงฆ์เจริญชัยมงคลคาถา จากนั้นประพรมน้ำพระพุทธมนต์ตามต้นไม้ที่บวชไว้ เป็นเสร็จพิธี
ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานัน

| ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานัน |
| --- | --- |

ขณะเป็นตัวเต็มวัย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Insecta
อันดับ:: Lepidoptera
วงศ์:: Tortricidae
สกุล:: Fibuloides
สปีชีส์:: Fibuloides khaonanensis
ชื่อทวินาม
Fibuloides khaonanensis (ค.ศ. 2008)

ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานัน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Fibuloides khaonanensis; ชื่อสามัญ: Khao Nan Leaf Rollers) เป็นสัตว์จัดเป็นผีเสื้อกลางคืน หรือ มอธขนาดเล็ก (Microlepidoptera) ในวงศ์ผีเสื้อหนอนม้วนใบ (Family Tortricidae) ที่พบเฉพาะประเทศไทย ซึ่งถูกค้นพบโดย ผศ.ดร.นันทศักดิ์ ปิ่นแก้ว
ที่มาของชื่อ

ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานัน ได้รับการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ไว้ว่า Fibuloides khaonanensis ชื่อระบุชนิด "khaonanensis" นั้น ตั้งตามชื่อสถานที่ค้นพบ คือ เขานัน เป็นชื่อทิวเขาที่ตั้งอยู่ในแนวทิวเขานครศรีธรรมราช เขตจังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติการค้นพบ

ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานันถูกค้นพบโดย ผศ.ดร.นันทศักดิ์ ปิ่นแก้ว อาจารย์ประจำภาควิชากีฏวิทยา คณะเกษตรกำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ค้นพบในบริเวณจุดชมบัวแฉก เขานัน อุทยานแห่งชาติเขานัน ต.ทุ่งศาลา อ.สิชล จ.นครศรีธรรมราช ที่ระดับความสูงประมาณ 310 เมตรจากระดับน้ำทะเล ภายใต้โครงการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพในระบบนิเวศป่าเมฆ สนับสนุนงบประมาณโดยโครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพในประเทศไทย (BRT) ซึ่งเก็บตัวอย่างได้ 4 ตัวและเป็นเพศผู้ทั้งหมด เก็บได้ในช่วงเดือนพฤษภาคมและเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2549
ลักษณะ

ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานันมีความกว้างของปีกขณะกางปีกวัดได้ประมาณ 6.6-6.7 มิลลิเมตร ซึ่งถือว่ามีขนาดเล็กมาก ลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อนและมีเกล็ดขนาดใหญ่คลุมทั่วตัว ปีกคู่หน้าและปีกคู่หลังมีขนาดไม่เท่ากัน โดยปีกคู่หน้าค่อนข้างแคบและยาวกว่าปีกคู่หลัง (คล้ายกับรูประฆังนอนตะแคง) พื้นปีกสีน้ำตาลเข้มและมีลายแถบสีขาวครีมเล็กๆ คาดบริเวณขอบปีกด้านหน้า ส่วนปีกคู่หลังขนาดปีกใหญ่และกว้างมากกว่าปีกคู่หน้า (คล้ายกับรูปห้าเหลี่ยม) พื้นปีกสีน้ำตาลอ่อน และมีส่วนคล้ายกับเส้นขนละเอียดยาว ขึ้นเรียงกันรอบขอบปีกด้านนอกทั้งสองปีก ส่วนหนวดหนึ่งคู่มีสีน้ำตาลอ่อนลักษณะเรียวยาวคล้ายเส้นด้าย และส่วนขามีเกล็ดสีน้ำตาลแถบสีขาวคาดสลับเป็นปล้องขึ้นคลุมทั่วทั้งสามคู่ นอกจากนี้บริจาคด้านข้างส่วนท้องปล่องที่ 4, 5, 6 และ 7 มีกลุ่มแถบเกล็ดพิเศษขึ้นคลุมอีกด้วย
แหล่งที่อยู่อาศัยและการแพร่กระจาย

ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานันมีแหล่งที่อยู่อาศัยในป่าดิบชื้นและแพร่กระจายอยู่ในอุทยานแห่งชาติเขานัน จ.นครศรีธรรมราช
เอกสารประกอบ

ทัศนัย จีนทอง. ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานัน ; ชีวิตที่เพิ่งพบใหม่. วารสาร อพวช. ISSN 1905-1514
ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2

เทฟนัคต์ที่ 2 (กรีกโบราณ: Στεφινάτης Stephinátēs, Στεφινάθις Stephináthis; ละติน: Stephinates, Stephinathis) เป็นผู้ปกครองชาวอียิปต์โบราณของเมืองซาอิส ในช่วงต้นศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล พระองค์ได้รับการยอมรับว่าเป็นสมาชิกในช่วงแรกของ "ราชวงศ์ก่อนหน้าของราชวงศ์แห่งซาอิส" ซึ่งสถาปนาขึ้นก่อนหน้าราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์
พระราชประวัติ

ส่วนใหญ่ทราบข้อมูลเกี่ยวกับเทฟนัคต์ที่ 2 จากหนังสือแอกิปเทียกาของแมนิโธ ซึ่งพระองค์ทรงมีพระนามว่า สเตฟินาเตส จากงานเขียนของแมนิโธ เซ็กตุส จูลิอุส แอฟริกานุส ได้ให้ฟาโรห์สเตฟินาเตสเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่ยี่สิบหก ในขณะที่ยูเซบิอุส นักประวัติศาสตร์อีกคนหนึ่งได้จัดวางตำแหน่งให้ อัมเมริส "ชาวนิวเบีย" ไว้ก่อนหน้าพระองค์ ในทั้งสองกรณี นักประวัติศาสตร์ทั้งสองระบุว่าฟาโรห์สเตฟินาเตสทรงครองราชย์ยาวนานถึง 7 ปี
ในปี ค.ศ. 1917 ฟลินเดอร์ส เพตรี ได้เป็นคนแรกที่ได้โต้แย้งว่า "สเตฟินาเตส" น่าจะเป็นภาษากรีกโบราณที่ใช้แทนพระนาม เทฟนัคต์ ในภาษาอียิปต์ และเป็นครั้งแรกที่เรียกผู้ปกครองพระองค์นี้ว่า "เทฟนัคต์ที่ 2" เพื่อแยกแยะพระองค์ด้วยจากผู้ปกครองที่มีพระนามเดียวกัน โดยผู้ปกครองคนดังกล่าวมีฐานะเป็นประมุขผู้ยิ่งใหญ่แห่งตะวันตก ผู้ซึ่งเมื่อหลายทศวรรษก่อนหน้าได้มีการปะทะกันกับฟาโรห์ปิเยจากราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งคุช และต่อมาได้ขึ้นเป็นฟาโรห์ทรงพระนามว่า เชปเซสเร เทฟนัคต์ (ที่ 1) ซึ่งทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่ยี่สิบสี่แห่งซาอิสที่ขึ้นมาปกครองในระยะเวลาสั้นๆ
เค็นเน็ธ คิตเช่นได้ตั้งสมมติฐานว่า ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 อาจจะเป็นพระญาติของฟาโรห์บาเคนราเนฟ ซึ่งเป็นพระราชโอรสและผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 1 ซึ่งอาจจะทรงถูกสังหารโดยฟาโรห์เซบิตกู และหลังจากนั้นอัมเมริส ข้าหลวงที่ซื่อสัตย์ก็เข้ามาครองตำแหน่งแทนที่ ดังนั้น ตามที่คิตเช่นได้ตั้งสมมติฐาน ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 ทรงฟื้นฟูราชวงศ์แห่งซาอิสได้สำเร็จ และทรงปกครองตั้งแต่ 695 ถึง 688 ปีก่อนคริสตกาล จากนั้นพระญาติอีกพระองค์หนึ่งพระนามว่า เนเคปซอส ในภาษากรีกก็ทรงสืบทอดพระราบัลลังก์จากพระองค์และในภาษาอียิปต์พระองค์จะมีพระนามว่า เนคาอูบา ซึ่งเป็นไปได้ว่าตราประทับสคารับจำนวนมากที่ปรากฏข้อมูลมาถึงช่วงเวลาดังกล่าว และปรากฏพระนามครองราชย์ที่ไม่ทราบที่มา คือ เมนอิบเร และอิร์อิบเร ก็เป็นพระนามของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 และฟาโรห์เนคาอูบาตามลำดับ
ในปี ค.ศ. 2011 คิม ไรฮอล์ท ได้เสนอว่า ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 เป็นพระราชบิดาของฟาโรห์เนโคที่ 1 ในช่วงเวลาต่อมา ซึ่งอ้างตามบันทึกปาปิรุสจากเทบตูนิสที่ได้บันทึกว่า ฟาโรห์เนโคที่ 1 เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์พระนามว่า เทฟนัคต์ โดยฟาโรห์ที่เป็นไปได้มากที่สุดคือ ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2
ฟาโรห์เนคาอูบา

แทบไม่มีทราบเดี่ยวกับ เนคาอูบา (กรีกโบราณ: Νεχεψὼς Nekhepsṑs) พระองค์ได้รับการระบุว่าเป็นหนึ่งในฟาโรห์ของช่วงต้นราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งซาอิสตามที่บันทึกส่วนสรุปของแมนิโธ และทรงปกครองเป็นระยะเวลา 6 ปี อย่างไรก็ตาม พระราชสถานะของพระองค์ในฐานะฟาโรห์ยังไม่ได้รับการยืนยันจากเอกสารร่วมสมัยใด ๆ และพระองค์อาจจะเป็นกษัตริย์ที่ถูกสร้างโดยผู้ปกครองแห่งซาอิสในภายหลังเพื่อทำให้การเป็นฟาโรห์ของพระองค์นั้นถูกต้องตามกฏมณเฑียรบาล แมนิโธได้เขียนว่า ฟาโรห์เนคาอูบา ควรจะทรงเป็นผู้สืบพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์สเตฟินาเตส ซึ่งเป็นผู้สถานาราชวงศ์ที่ยี่สิบหก และทรงส่งต่อพระราชบัลลังก์ให้กับฟาโรห์เนโคที่ 1 ผู้เป็นพระราชบิดาของฟาโรห์พซัมติกที่ 1 ฟาโรห์เนคาอูบาทรงขึ้นครองราชย์ในฐานะกษัตริย์ท้องถิ่นภายใต้ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าของชาวนิวเบียระหว่าง 678 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 672 ปีก่อนคริสตกาล หากพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองอิสระ หากไม่เป็นเช่นนั้น พระองค์ทก็คงทรงเป็นเพียงผู้ปกครองท้องถิ่นของซาอิส ซึ่งดำรงตำแหน่งในช่วงเวลาดังกล่าวก่อนการขึ้นครองราชย์ของฟาโรห์เนโคที่ 1
เค็นเน็ธ คิตเช่น นักไอยคุปต์วิทยาได้เสนอว่า รัชสมัยของฟาโรห์เนคาอูบาจะเพิ่มขึ้นหนึ่งอีกทศวรรษ จาก 6 ปีเป็น 16 ปี ถึงแม้ว่าข้อเสนอดังกล่าวจะดูค่อนข้างมากเกินไปสำหรับผู้ปกครองที่คลุมเครือเช่นนี้ แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นข้อดีกว่ามากเมื่อนำมาพิจารณา ซึ่ง ตัวเลขปีที่น้อยกว่าของแมนิโธ ซึ่งทรงปกครองเพียงแค่ 6 ปีเท่านั้น อาจจะบ่งบอกว่ามีเวลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่ผ่านไประหว่างรัชสมัยของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 และการขึ้นครองราชย์ของฟาโรห์เนโคที่ 1
เป็นไปได้ว่า ฟาโรห์เนคาอูบาและฟาโรห์เนโคที่ 1 เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 ทั้งสองพระองค์
การมีอยู่ที่กังขา

ในปี ค.ศ. 2002 โอลิวีเยร์ แปร์ดู ได้ตีพิมพ์เผยแพร่จารึกกัลปนาปีที่ 2 ที่เพิ่งค้นพบใหม่ ซึ่งพบใกล้กับเมืองเซเบนนิโตส ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงรัชสมัยของฟาโรห์เนโคที่ 1 โดยที่แปร์ดูได้เปิดเผยว่ามีลักษณะ รูปแบบ และเนื้อหาที่ใกล้เคียงกันกับจารึกกัลปนาปีที่ 8 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เชปเซสเร เทฟนัคต์ที่ 1 ดังนั้นจึงเสนอว่าผู้ปกครองแห่งซาอิสทั้งสองพระองค์นี้อยู่รวมสมัยที่ใกล้ชิดกัน และฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 1 จะทรงปกครองเมืองซาอิสประมาณ 685 ปีก่อนคริสตกาล - 678 ปีก่อนคริสตกาล ก่อหน้ารัชสมัยของฟาโรห์เนคาอูบาและเนโคที่ 1 จึงเป็นว่า ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 ทรงอยู่ร่วมช่วงเวลาเดียวกัน แต่ข้อโต้แย้งของแปร์ดูกลับไม่ได้รับการยอมรับจากนักไอยคุปต์วิทยาหลายคนที่วิพากษ์วิจารณ์เกณฑ์การเขียนแบบที่เขียนขึ้นโดยแปร์ดู
ในปี ค.ศ. 2011 คิม ไรฮอล์ท ได้สันนิษฐานว่าพระนามของฟาโรห์เนคาอูบาแปลว่า "เนโค ผู้ปราดเปรื่อง" และพระนามเนคาอูบาหรือเนเคปซอสจะหมายถึงฟาโรห์เนโคที่ 2 แทน โดยที่ไรฮอล์ตได้ยืนยันว่าไม่ปรากฏผู้ปกครองอิสระพระองค์ใดจะทรงมมีพระนามว่า เนคาอูบา ที่ขึ้นครองราชย์ระหว่างรัชสมัยฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 และฟาโรห์เนโคที่ 1 และไรฮอล์ทยังเน้นว่าหลักฐานที่เป็นไปได้สำหรับการถอดถอนฟาโรห์ที่ทรงครองราชย์ระหว่างรัชสมัยฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 และฟาโรห์เนโคที่ 1นั้นมาจากข้อโต้แย้งของแปร์ในข้างต้นเกี่ยวกับความคล้ายคลึงกันของจารึกทั้งสองชิ้น (ถึงแม้ว่าไรฮอล์ทจะระบุว่าจารึกกัลปนาปีที่ 8 เป็นของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 แทน) โดยการระบุว่าฟาโณห์ฌนคาอูบาทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 6 ปีนั้นจะทำให้ทั้งจารึกทั้งสองชิ้นจะห่างกันอย่างน้อยเจ็ดปี ในขณะที่ ถ้าฟาโรห์เนคาอูบาทรงไม่มีตัวตนอยู่จริง ทั้งจารึกสองชิ้นอาจจะถูกสร้างขึ้นในช่วงหนึ่งถึงสองปี เนื่องจากฟาโรห์เนโคที่ 1 จะทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์โดยตรงของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2
พ.ศ. 2246

| --- | --- |
ศตวรรษ::  17  18  19
ปี::  2243  2244  2245  2246  2247  2248  2249
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2246
ปฏิทินกริกอเรียน: 1703 MDCCIII
Ab urbe condita: 2456
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1152 ԹՎ ՌՃԾԲ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6453
ปฏิทินบาไฮ: −141 – −140
ปฏิทินเบงกอล: 1110
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2653
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 1 Ann. 1 – 2 Ann. 1
พุทธศักราช: 2247
ปฏิทินพม่า: 1065
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7211–7212
ปฏิทินจีน: 壬午年 (มะเมียธาตุน้ำ) 4399 หรือ 4339     — ถึง — 癸未年 (มะแมธาตุน้ำ) 4400 หรือ 4340
ปฏิทินคอปติก: 1419–1420
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2869
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1695–1696
ปฏิทินฮีบรู: 5463–5464
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1759–1760
 - ศกสมวัต: 1625–1626
 - กลียุค: 4804–4805
ปฏิทินโฮโลซีน: 11703
ปฏิทินอิกโบ: 703–704
ปฏิทินอิหร่าน: 1081–1082
ปฏิทินอิสลาม: 1114–1115
ปฏิทินญี่ปุ่น: Genroku 16 (元禄１６年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 11 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4036
ปฏิทินหมินกั๋ว: 209 ก่อน ROC 民前209年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2246 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1703 - มีนาคม ค.ศ. 1704
มหาศักราช 1625
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์:
สมเด็จพระเพทราชา (พ.ศ. 2231 - พ.ศ. 2246)
สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี (พ.ศ. 2246 - พ.ศ. 2251)
เหตุการณ์

พระเจ้าปีเตอร์มหาราช สร้างเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
วันถึงแก่กรรม

6 กุมภาพันธ์ - สมเด็จพระเพทราชา พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 28 แห่งกรุงศรีอยุธยา
ภาษาฮัน

ระวังสับสนกับ ภาษาฮั่น
| ภาษาฮัน |
| --- | --- |
ภูมิภาค: จากจีนถึงยุโรป
สูญแล้ว: เมื่อประมาณ พ.ศ. 996
ตระกูลภาษา: อัลไต?  กลุ่มภาษาเตอร์กิกOghurภาษาฮัน
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
ภาษาฮัน เป็นภาษาที่ตายแล้วของชาวฮัน ความสัมพันธ์กับภาษาอื่น ๆ ยังไม่ชัดเจน โดยทั่วไปจัดให้อยู่ในตระกูลภาษาตระกูลภาษาอัลไตอิก ใกล้เคียงกับภาษาชูวาส ซึ่งเป็นตระกูลภาษาอัลไตอิกที่ได้รับอิทธิพลจากตระกูลภาษาฟินโน-ยูราลลิก (เช่นภาษาฮังการี) โดยทั้งสองภาษานี้เป็นลูกหลานของกลุ่มภาษาเตอร์กิกชนิด r และ l เหมือนกัน ในขณะที่ ภาษากลุ่มเตอร์กิกอื่นๆจัดอยู่ในชนิด z และ s
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 2 พระองค์เจ้าชั้นเอก

ประสูติ: 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2344
สิ้นพระชนม์: 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2399 (55 ปี)
พระบุตร: 23 องค์
ราชสกุล: ทินกร
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาศิลา ในรัชกาลที่ 2
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ (24 พฤษภาคม พ.ศ. 2344 – 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2399) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าชายทินกร เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาศิลา (สกุลเดิม ณ บางช้าง) เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 7 ขึ้น 12 ค่ำ ปีระกา ตรีศก จ.ศ. 1163 ตรงกับวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2344 ในขณะที่พระบิดายังดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร มีพระโสทรภราดาและโสทรภคินี 4 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงศ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิพิธโภคภูเบนทร์ (ต้นราชสกุลพนมวัน)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษเทเวศร์ (ต้นราชสกุลกุญชร)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงอินทนิล
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระองค์เจ้าชายทินกรขึ้นเป็น พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ เมื่อปีกุน ตรีศก จ.ศ. 1213 โดยมีเจ้ากรมเป็นหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ ปลัดกรมเป็นขุนพินิจบริบาล สมุหบาญชีเป็น หมื่นชำนาญลิขิต บังคับบัญชากรมพระนครบาล
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์มีผลงานในการเขียนบทละครไว้หลายเรื่อง เช่น เรื่องแก้วหน้าม้า สุวรรณหงษ์ และอื่น ๆ อีกมากมาย นอกจากนั้นยังทรงเป็นนักเพลงยาว และสักวาชั้นเยี่ยม ซึ่งในสมัยนั้นนิยมเล่นสักวากันมากในหมู่กวี ถือว่าเป็นศิลปชั้นสูงซึ่งเจ้านายสูงศักดิ์และผู้ดีมักนัดชุมนุมลอยเรือ เล่นสักวากันในงานนักขัตฤกษ์หรือในโอกาสพิเศษ สำหรับโคลงสี่สุภาพ ก็ทรงนิพนธ์ไว้ไพเราะมาก เช่น เรื่อง นิราศฉะเชิงเทรา ฯลฯ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ประชวรด้วยพระโรคทุลาวะสะ สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันศุกร์ เดือนอ้าย ขึ้น 1 ค่ำ ปีมะโรง อัฐศก จ.ส. 1218 ตรงกับวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2399 สิริพระชันษา รวม 56 ปี ครั้น ณ เดือน 4 ขึ้น 11 ค่ำ วันพฤหัสบดีที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2400 เจ้าพนักงานได้อัญเชิญพระศพกรมพระพิพิธโภคภูเบนทร์ และกรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ 2 พระศพ มาลงเรือเอกไชยที่หน้าวัดพระเชตุพน เวลา 2 ยามเศษ แห่ห้ามไปเข้าเมรุผ้าขาวที่หลังวัดอรุณราชวราราม ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการมหรสพ 2 วัน 2 คืน ครั้น ณ เดือน 4 ขึ้น 13 ค่ำ วันเสาร์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2400 เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงพร้อมกันทั้ง 2 พระองค์
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

หม่อมเจ้าทินกร (24 พฤษภาคม พ.ศ. 2344 - พ.ศ. 2349)
พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าทินกร (พ.ศ. 2349 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าทินกร (7 กันยายน พ.ศ. 2352 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367)
พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าทินกร (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 - 2 เมษายน พ.ศ. 2394)
พระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้าทินกร (2 เมษายน พ.ศ. 2394 - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2394)
พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ (1 สิงหาคม พ.ศ. 2394 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2399)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ (1 ตุลาคม พ.ศ. 2411)
ภาษาฮัตติก

ภาษาฮัตติก เป็นภาษาที่ใช้พูดในเอเชียน้อยระหว่าง 2,457 – 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช ก่อนการเข้ามาของชาวฮิตไตต์ เมื่อชาวฮิตไตต์เขามาในบริเวณนี้ พวกเข้าได้รับอิทธิพลจากภาษาฮัตติกและภาษาฮิตไตต์ได้เข้ามาแทนที่ภาษาฮัตติกในที่สุด โดยยังเรียกบริเวณนั้นว่าฮัตติ และใช้คำในภาษาฮัตติกในทางศาสนา ภาษาฮัตติกนี้มีความใกล้เคียงกับภาษากลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือ
พระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี)

บทความนี้เกี่ยวกับพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) สำหรับพระยาราชมนตรีท่านอื่น ดูที่ พระยาราชมนตรี
| พระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) |
| --- | --- |
คู่สมรส: คุณหญิงราชมนตรี (กล่ำ)   คุณหญิงราชมนตรี (อิน)
บุตร: พุ่ม ภมรมนตรี (คุณพุ่มบุษบาท่าเรือจ้าง)  อิ่ม ภมรมนตรี เป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ทองดี ภมรมนตรี  หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา จมื่นมหาดเล็ก (อ่ำ ภมรมนตรี) หลวงเสน่ห์รักษา (เอี่ยม ภมรมนตรี) นิ่ม ภมรมนตรี นวม ภมรมนตรี  ศิลา ภมรมนตรี (ภรรยานายสุทธิรักษ์) พระยามณเทียรบาล (บัว ภมรมนตรี) โหมด ภมรมนตรี ภรรยาเจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี (ท้วม บุนนาค)
บิดามารดา: พระยาศรีสรราช
พระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) เป็นบุตรของพระยาศรีสรราช ในรัชกาลที่ 1 และเป็นหลานปู่ของพระยาธิเบศร์บดี จางวางมหาดเล็กในรัชกาลสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ครั้งกรุงเก่า เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ในปีพ.ศ. 2310 นั้น พระยาธิเบศร์บดีได้ตกเป็นเชลยพม่าอยู่ในค่ายโพธิ์สามต้นหลายเดือน มาในรัชกาลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้กลับมารับราชการใหม่ยังไม่ทันได้เลื่อนยศเป็นเจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ ก็ป่วยเป็นวัณโรคตกโลหิตถึงแก่กรรมเสียก่อน
พระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) ได้ถวายตัวเป็นข้าหลวงเดิมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวตั้งแต่ยังดำรงพระยศเป็นพระเจ้าลูกเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ในรัชกาลที่ 2 ได้ฉลองพระเดชพระคุณในตำแหน่งจางวางมหาดเล็กในกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์มาจนตลอดรัชกาลที่ 2
ต่อมาเมื่อเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 3 แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์แล้ว ช่วงแรกโปรดเกล้าฯให้ท่านภู่ดำรงตำแหน่งจางวางมหาดเล็กต่อไป ภายหลังได้โปรดเกล้าฯให้เป็นพระยาราชมนตรี ตำแหน่งเสนาบดีกรมพระคลังมหาสมบัติ ว่ากล่าวสรรพภาษีอากรบ่อนเบี้ย โรงหวย เตาสุราทั่วทั้งพระราชอาณาจักร มีพระราชดำรัสยกย่องว่าพระยาราชมนตรีนั้นเปรียบเป็น"บ่อแก้ว" ในรัชกาลของพระองค์
พระยาราชมนตรี (ภู่) นั้นมีชื่อเสียงโจษขานกันทั่วไปในเรื่องความซื่อสัตย์สุจริต แม้ว่ากล่าวภาษีอากรทั่วพระราชอาณาจักร ก็หาได้กอบโกยเข้าพกเข้าห่อของตน ท่านมีบุตรธิดาหลายสิบคน ที่เกิดแต่ภรรยาหลวงทั้งสองท่าน และบรรดาอนุภรรยาอีกหลายคน
ธิดาคนหนึ่งซึ่งเกิดแต่คุณหญิงกล่ำคือคุณพุ่ม ซึ่งรับราชการฝ่ายในในพระบรมมหาราชวังในรัชกาลที่ 3 มีสมญานามว่า "บุษบาท่าเรือจ้าง" นับเป็นกวีเอกที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง
ธิดาคนหนึ่ง เกิดแต่คุณหญิงกล่ำเช่นเดียวกันกับคุณพุ่ม ชื่ออิ่ม รับราชการฝ่ายในเป็นเจ้าจอมอยู่งานในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
ธิดาคนหนึ่งเกิดแต่คุณหญิงอิน ภรรยาหลวงอีกคนหนึ่ง คือหม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา นางห้ามสามัญในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และต่อมาหลังจากกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ พระสวามีพระองค์แรกสิ้นพระชนม์แล้วได้ไปเป็นนางห้ามในกรมขุนราชสีหวิกรม
บุตรคนหนึ่งชื่อบัว ภายหลังได้เป็นพระยามณเทียรบาล พระยามณเทียรบาล (บัว ภมรมนตรี) ผู้นี้เป็นปู่ของพลโทประยูร ภมรมนตรี สมาชิกคนหนึ่งของคณะราษฎร และเป็นทวดของ แซม ยุรนันท์ ภมรมนตรี นักแสดง นักร้องชื่อดัง
ฟาโรห์เตติ

ฟาโรห์เตติ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่า โอโทส เป็นฟาโรห์คนแรกของราชวงศ์ที่ 6 ของอียิปต์และถูกฝังไว้ที่ซัคคารา ความยาวที่แน่นอนของรัชกาลของพระองค์ได้ถูกทำลายลงในราชกิจจานุเบกษาของพระองค์ แต่เชื่อกันว่าเป็นเวลาประมาณ 12 ปี
พิมพิสาร

อาจหมายถึง
พระเจ้าพิมพิสาร แห่งแคว้นมคธ
เจ้าอุปราช (พิมพิสาร) แห่งนครเชียงใหม่
ภาษาฮานูโนโอ

| ภาษาฮานูโนโอ |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ฟิลิปปินส์
ภูมิภาค: มิมาโร
จำนวนผู้พูด: 14,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียภาษากลุ่มบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์)ภาษากลุ่มเมโซฟิลิปปินส์ภาษากลุ่มมังยันใต้ภาษาฮานูโนโอ
ระบบการเขียน: อักษรฮานูโนโอ
รหัสภาษา
ISO 639-3: hnn
ภาษาฮานูโนโอ เป็นภาษาที่พูดโดยชาวมังยัน ในจังหวัดมินโดโร ฟิลิปปินส์ เขียนด้วยอักษรฮานูโนโอ
ณัฐมน กฤษณคุปต์

| ณัฐมน กฤษณคุปต์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ณัฐมน กฤษณคุปต์
รู้จักในชื่อ: น้องนัทโย่ง , คิ้วสามเหลี่ยม
เกิด: 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 (34 ปี)
ที่เกิด: ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป, ป็อบร็อค, ร็อค
อาชีพ: นางแบบ
ช่วงปี: พ.ศ. 2552-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ , สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

เว็บไซต์: www.nutt-family.com ,  คุณนัท ,  ,  Nuttamon Youtube , Nuttamon Multiply
ณัฐมน กฤษณคุปต์  มีชื่อเล่นว่า นัท หรือที่หลายคนรู้จักกันดีว่า "นัท The Star 5" เป็นนักร้องที่มาจากการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5  และ เป็น รองอันดับ 2 มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2554 ด้วย
เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 (34 ปี) จบศึกษาคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกดุริยางค์ศาสตร์สากล
ประวัติ

นางสาว ณัฐมน กฤษณคุปต์ (นัท)
ส่วนสูง 177 ซ.ม. น้ำหนัก 53 ก.ก.
วันเกิด 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2533
ราศีกรกฎ
พี่น้อง 3 คน ตนเองเป็นคนที่ 3 มีพี่สาวสองคน ที่รู้จักกันดีก็คือ นางสาว สุธินี กฤษณคุปต์ (เฟิร์น) ที่เคยร่วมประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5 มาด้วยกันจนถึงรอบ 20 คนสุดท้าย
อุปนิสัย ร่าเริง บ้าบอ จริงใจ จริงจัง ตั้งใจ
คติประจำใจ เอาชนะตัวเองให้ได้ ก่อนที่จะไปเอาชนะคนอื่น
เวลาว่าง ร้องเพลง ทำอาหาร ช้อปปิ้ง
แนวเพลงที่ชอบ Pop Rock , Classic, Jazz , Soul ,Hip Hop
แนวหนังที่ชอบดู Romantic, Comedy , Drama
สถานที่เที่ยว ทุกที่ที่มี shopping
อาหารจานโปรด ส้มตำปลาร้า , พิซซ่า , MK , ปลาดิบ
ศิลปินคนโปรด Beyonce , Palmmy , ฟาเรนไฮต์
นักแสดงที่ชื่นชอบ ชาคริต แย้มนาม , เคน ธีรเดช
บทบาทที่อยากแสดง คนบ้า