stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลุกขึ้นใหม่ หัวใจมีเธอ
การผลิตและถ่ายทำ > การคัดเลือกนักแสดง

เดิมที แอนน์ แฮททาเวย์​ เป็นนักแสดงคนแรกที่ได้รับบทเป็นทิฟฟานี แม็กซ์เวลล์ นางเอกของเรื่องแต่เนื่องจากตารางเวลาในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ไปซ้อนกับตารางเวลาในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด​ ที่เธอกำลังถ่ายทำอยู่ก่อนหน้านี้ เธอจึงขอถอนตัวออกไปในที่สุด หลังจากนั้นเดวิด โอรัสเซลล์ ได้มองหาผู้ที่จะมารับบทดังกล่าวโดยได้พิจารณานักแสดงชื่อดังอย่าง เอลิซาเบท แบงส์, เคียร์สเต็น ดันสต์, แอนเจลีนา โจลี, เบลค ไลฟ์ลีย์, รูนีย์ มารา, ราเชล แม็กอดัมส์, แอนเดรีย ไรส์โบโร และ โอลิเวีย ไวลด์
ในขั้นแรก โอรัสเซลล์ ไม่คิดว่าเจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ เหมาะสมที่จะรับบทแม่ม่ายซึ่งเป็นนางเอกของเรื่องเพราะตอนนั้นเธอมีอายุเพียง 21 ปี ซึ่งอายุห่างกันมากจากแบรดลีย์ คูเปอร์ พระเอกของเรื่องที่อายุ 37 ปี แต่ในการทดสอบเพื่อเข้ารับบทของเธอทำให้เขาเปลี่ยนใจ เมื่อเห็นการแสดงออกทางสีหน้าและแววตาที่เกินกว่าอายุ สำหรับการแต่งกายและลักษณะภายนอกของตัวละครทิฟฟานี แม็กซ์เวลล์ มีการออกแบบให้เป็นแฟชันแนวกอทิกร็อก โดยตอนแรกเธอต้องย้อมผมเป็นสีดำและมีการแต่งหน้าแบบกอทิกอย่างชัดเจน แต่ไม่ผ่านการเห็นชอบจากไวน์สตีน จึงได้ปรับเปลี่ยนในขั้นสุดท้ายโดยลดการแต่งหน้าเหลือเพียงการย้อมผมดำและการใช้เครื่องประดับที่มีกลิ่นอายของแฟชั่นแนวกอทิกอย่างไม้กางเขน
สำหรับฉากที่ต้องมีการเต้นรำ เนื่องจากเจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ และ แบรดลีย์ คูเปอร์ไม่มีประสบการณ์ในการเต้นรำมาก่อน ทีมงานจึงได้ให้ แมนดี้ มัวร์ นักออกแบบท่าเต้นของรายการ โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์ มาสอนการเต้นให้พวกเขาโดยใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน โดย แมนดี มัวร์ กล่าวชื่นชมคูเปอร์ว่า "มีความสามารถในการเต้นตามธรรมชาติ" ส่วนลอว์เรนซ์กล่าวถึงฉากที่มีการเต้นรำในห้องบอลรูมว่า "ไม่มีการเต้นสด ไม่ใช่อย่างแน่นอน ฉันเป็นนักเต้นที่แย่มากดังนั้นฉันไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้เลย และเมื่อในที่สุดเราต้องมาเต้นร่วมกัน มันจึงทำให้ฉากเหล่านั้นดูสนุกอย่างที่รู้สึกจริง ๆ”
การเผยแพร่จัดจำหน่าย > โฮม มีเดีย

ลุกขึ้นใหม่ หัวใจมีเธอ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี​และบลูเรย์ระดับภาพ Full-HD​ ในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกาเมื่อเดือนเมษายน 2013 และให้รับชมผ่านทางระบบวีดีโอออนดีมานด์และ​สตรีมมิง​เช่น อเมซอน ไพรม์ วีดีโอ, แอปเปิลทีวี+, เน็ตฟลิกซ์​
ส่วนในประเทศไทยมีการจัดจำหน่ายทั้งรูปแบบดีวีดี ระบบเสียงไทย ดอลบี​ 5.1 และแบบบลูเรย์ ระดับความคมชัดสูง (Full-HD)​ เสียงไทย ดีทีเอส​ เอชดี มาสเตอร์ ออดิโอ 5.1 โดยบริษัทยูไนเต็ด โฮมเอ็นเตอร์เทนเมนท์ ในเดือนพฤษภาคม 2013 และให้รับชมผ่านระบบสตรีมมิง​แบบมีคำบรรยายไทยทางเน็ตฟลิกซ์​
ลูกสูบ

ลูกสูบภายในเครื่องยนต์เบนซิน
แอนิเมชันของระบบลูกสูบ
ลูกสูบ (อังกฤษ: piston) เป็นชิ้นส่วนหนึ่งที่พบได้ในเครื่องยนต์แบบลูกสูบ เครื่องสูบ เครื่องอัดแก๊ส กระบอกไฮดรอลิก และกระบอกลม รวมไปถึงกลไกอื่น ๆ ที่มีลักษณะคล้ายกัน ลูกสูบ เป็นชิ้นส่วนที่เคลื่อนที่อยู่ภายในกระบอกสูบ โดยอาศัยแหวนลูกสูบช่วยให้แนบสนิทกับผนังกระบอกสูบ ป้องกันการรั่วไหลของแก๊ส ในเครื่องยนต์ ลูกสูบทำหน้าที่รับแรงดันจากการเผาไหม้ของแก๊ส แรงดันนี้จะดันลูกสูบลงด้านล่าง และถ่ายทอดแรงต่อไปยังเพลาข้อเหวี่ยงผ่านก้านสูบ ทำให้เกิดการหมุนของเพลาข้อเหวี่ยง ในปั๊ม การทำงานของลูกสูบจะกลับกัน โดยรับแรงจากเพลาข้อเหวี่ยงเพื่อส่งต่อไปยังลูกสูบ ใช้ในการอัดหรือขับของไหลภายในกระบอกสูบ ในเครื่องยนต์บางชนิด ลูกสูบยังทำหน้าที่เป็นวาล์ว เปิดปิดช่องทางต่าง ๆ ภายในกระบอกสูบ
แหล่งข้อมูลอื่น

Piston Engines Essay
How Stuff Works – Basic Engine Parts
Piston Motion Equations
ลุยจิ

| ลุยจิ |
| --- | --- |
ตัวละครใน มาริโอ
ลุยจิ ในซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ วี
ปรากฏครั้งแรก: มาริโอบราเธอร์ส (พ.ศ. 2526)
สร้างโดย: ชิเงรุ มิยาโมโตะ
แสดงโดย: แดนนี เวลส์ (The Super Mario Bros. Super Show)  จอห์น เลอกิซาโม (Super Mario Bros.)
ให้เสียงโดย: อังกฤษ: มาร์ค เกรา (มาริโอโฮเทล)  ชาลส์ มาร์ทิเน (พ.ศ. 2535 -  พ.ศ. 2566) ชาร์ลี เดย์ (เดอะ ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส มูฟวี่) ญี่ปุ่น: อิชิโรตะ มิยางาวะ (BS Super Mario USA Power Challenge, Excitebike: Bun Bun Mario Battle Stadium)   ยู มิซูชิมะ (Super Mario Bros.: Peach-Hime Kyushutsu Dai Sakusen!)  นาโอกิ ทัตสึตะ (OVA trilogy) ไทย: นนท์ ศรีโพธิ์ (เดอะ ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส มูฟวี่)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เพศ: ชาย
ญาติ: มาริโอ (พี่ชาย) วาริโอและวาลุยจิ (คู่ปรับและบางครั้งก็เป็นเพื่อนกัน) เจ้าหญิงพีช (คนที่รู้จัก) เจ้าหญิงเดซี่ (คนที่รักที่สุด)
บทความนี้เกี่ยวกับตัวละครลุยจิ สำหรับมาริโอซีรีส์ ดูที่ มาริโอ (แฟรนไชส์เกม)
ลุยจิ (อังกฤษ: Luigi, ญี่ปุ่น: ルイージ; โรมาจิ: Ruījī) หรือ หลุยส์ เป็นตัวละครจากเกมมาริโอ ลุยจิเป็นน้องชายของมาริโอและในเนื้อเรื่อง ทั้งคู่ต่างร่วมมือกันเพื่อช่วยเจ้าหญิงพีชให้รอดพ้นจากการลักพาตัวของคุปปะ
ลักษณะพิเศษของลุยจิ คือ มีขากรรไกรเป็นวงรี นอกจากนี้ ชื่อของลุยจิเป็นต้นแบบให้กับตัวละครที่ชื่อว่า วาลุยจิ ซึ่งอยู่ในชุดเกมเดียวกันด้วย
ประวัติตามท้องเรื่อง

ลุยจิ เป็นน้องชายของมาริโอ เขาเป็นเพื่อนร่วมทางในการเดินทางของมาริโอหลายครั้ง และเป็นตัวละครที่ผู้เล่นสามารถเล่นได้ในโหมดมัลติเพลย์เยอร์แทบทุกเกม พฤติกรรมของลุยจิบางครั้งก็เหมือน "แมวขี้ตกใจ" ที่เดินทางเพื่อช่วยมาริโอแต่ต้องกลายเป็นการช่วยตัวเองแทน ถึงแม้ว่าเขาจะต้องช่วยมาริโอบางครั้งบางคราวอย่างที่แสดงให้เห็นใน "ลุยจิ แมนชั่น" และในบางครั้ง ลุยจิจะกลายเป็นตัวละครลับที่ผู้เล่นต้องปลดล็อกมาใช้ อย่าง "มาริโอ กาแล็คซี่" หรือ "มาริโอทรีดีแลนด์"
ลักษณะนิสัย

เป็นตัวละครที่มักจะตื่นตูมกับทุกสิ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์นินเทนโด
ลุยจิในซูเปอร์มาริโอวิกิ
ลูกอ๊อด

ลักษณะโดยทั่วไปของลูกอ๊อด และลักษณะของปาก
ลูกอ๊อดของกบในวงศ์ Bufonidae
ลูกอ๊อด (อังกฤษ: Tadpole, Pollywog, Porwigle)  หรือ ลูกฮวก หรือ อีฮวก ในภาษาอีสานหรือภาษาเหนือ เป็นชื่อเรียกของตัวอ่อนของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับกบ (Anura) เมื่อโตเต็มวัย ลูกอ๊อดจะมีรูปร่างเช่นเดียวกบปกติทั่วไป แต่กระนั้นก็ยังมีกบบางชนิดที่ไม่มีช่วงวัยลูกอ๊อด
ลูกอ๊อด มีรูปร่างโดยทั่วไปคล้ายปลา มีหาง ไม่มีขา หายใจด้วยเหงือก ส่วนหัวมีขนาดโตมาก ซึ่งลูกอ๊อดของกบแต่ละวงศ์ก็มีรูปร่างและลักษณะแตกต่างออกไป โดยแบ่งตามโครงสร้างของปาก, โครงสร้างของห้องเหงือก, และจำนวนและตำแหน่งของช่องเปิดเหงือกที่เป็นทางผ่านออกของน้ำซึ่ง สามารถจำแนกเป็น 4 แบบได้ คือ
1. มีช่องปากยาวและแคบ ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่มฟันบริเวณปาก ช่องเปิดห้องเหงือกมี 2 ช่องอยู่ทางด้านข้างของลำตัว กินอาหารด้วยการกรองเข้าปาก เช่น กบในวงศ์ Pipidae
2. มีช่องปากเล็กและซับซ้อนมากกว่าแบบที่ 1 แต่ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่นฟันที่บริเวณปาก ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านท้ายตัวและในแนวกลางลำตัว กินอาหารด้วยการกรอง เช่น กบในวงศ์ Microhylidae
3. ช่องปากมีจะงอยปากและมีตุ่มฟัน ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ในแนวตรงกลางลำตัว ได้แก่ กบในวงศ์ Ascaphidae, Bombinatoridae, Discoglossidae
4. ช่องปากมีจะงอยปากและมีตุ่มฟัน ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านข้างลำตัวและทางซ้ายของลำตัว ซึ่งลักษณะของกบส่วนใหญ่
นอกจากนี้แล้ว ลูกอ๊อดแต่ละชนิดจะมีรูปร่างต่างกันแล้ว ยังมีระบบนิเวศที่อาศัยแตกต่างกันอีก ลูกอ๊อดบางชนิดจะว่ายน้ำระดับผิวน้ำหรือกลางน้ำและกินอาหาร แต่บางชนิดจะไม่กินอาหารแต่จะใช้อาหารจากถุงไข่แดงที่ติดมาจากไข่แทน บางชนิดเกาะติดอยู่กับก้อนหินหรือโขดหินในลำธารที่มีน้ำไหลแรง บางชนิดซุกซ่อนตัวอยู่ในโคลนที่ใต้พื้นน้ำ ขณะที่บางชนิดจะอยู่ในน้ำบนใบไม้
ลูกอ๊อด สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารได้ในอาหารพื้นบ้านแบบอีสานหรืออาหารเหนือ เช่น แอ็บ, หมก หรือน้ำพริก
แหล่งข้อมูลอื่น

Video of Hundreds of Tadpoles เก็บถาวร 2009-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
How to Raise Tadpoles
Raising Tadpoles to Adulthood (University of California Berkeley) เก็บถาวร 2013-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลีโอเดอะไลออน (เอ็มจีเอ็ม)

Mascot of Metro-Goldwyn-Mayer
| ลีโอเดอะไลออน |
| --- | --- |
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน ลีโอ ตั้งแต่ 1957
อเมซอนเอ็มจีเอ็มสตูดิโอส์
การเรียกขาน: มาสค็อตออฟเอ็มจีเอ็มสตูดิโอส์
สมาชิกของ: เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์
รายงานต่อ: เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์
จวน: บริษัท เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ สตูดิโอส์ จำกัด, เบเวอร์ลี่ฮิลส์ แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
ที่ว่าการ: Mascot
ผู้แต่งตั้ง:   โกลด์วิน พิคเจอร์ส (1916–1923)  เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ (1924–ปัจจุบัน) 
ลีโอเดอะไลออน (อังกฤษ: Leo the Lion) เป็นตัวนำโชคของสตูดิโอภาพยนตร์ฮอลลีวูด ซึ่งมีชื่อว่าเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ เป็นที่รู้จักในฐานะสัญลักษณ์ที่โดดเด่นประจำสตูดิโอ สร้างสรรค์โดยผู้กำกับฝ่ายศิลป์ประจำพาราเมาต์พิกเจอส์ซึ่งมีชื่อว่าลีโอเนียล เอส.ไลส์
ตั้งแต่ ค.ศ. 1924 เมื่อทางสตูดิโอได้รับการปรับรูปแบบจากการควบรวมกิจการโดยสตูดิโอของซามูเอล โกลด์วิน ร่วมด้วยบริษัทเมโทรพิกเจอร์สของมาร์คัส โมเอล กับบริษัทของหลุยส์ บี.เมเยอร์ ที่มีสิงโตในรูปแบบต่างกันราวห้าแบบที่ใช้สำหรับโลโก้ของเอ็มจีเอ็ม ประกอบด้วยแทนเนอร์ กับลีโอซึ่งเป็นสิงโตตัวปัจจุบัน โดยนับเป็นตัวที่ห้า ทั้งนี้ แทนเนอร์ถูกนำมาใช้เป็นโลโก้ในภาพยนตร์ของเทคนิคัลเลอร์และการ์ตูนเอ็มจีเอ็มทั้งหมด (เช่นการ์ตูนซีรีส์ทอมกับเจอร์รี่) และใช้เป็นโลโก้ของสตูดิโอมาเป็นระยะเวลา 22 ปี (ส่วนลีโอถูกนำมาใช้เป็นโลโก้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1957 นับเป็นระยะเวลา 53 ปี) อย่างไรก็ตาม เมื่อแผนกแอนิเมชันของเอ็มจีเอ็มได้ปิดการดำเนินการลงในปี ค.ศ. 1958 ก็ได้มีการนำมาทำใหม่อีกครั้งโดยชัค โจนส์ในการกำกับเรื่องสั้นทอมกับเจอร์รี่ในปี ค.ศ. 1963 ในเรื่องสั้นนี้ ได้เลือกใช้แทนเนอร์ในฉากเปิดมากกว่าลีโอ โดยมีผู้ซึ่งทำการปรับแต่งไปยังโลโก้ของสตูดิโอช่วงปี ค.ศ. 1961-1963 โดยจีนี่ เดออิทช์ ซึ่งเป็นนักวาดโลโก้การ์ตูน
รูปสัญลักษณ์ > โลโก้แรก : ค.ศ. 1924-1928

สแลทส์ เป็นสิงโตตัวแรกที่ถูกมาใช้ในสตูดิโอโฉมใหม่ มันเกิดที่สวนสัตว์ดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1919 สแลทส์ได้รับเลือกมาใช้ในภาพยนตร์ขาว-ดำทุกเรื่องในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1924 และค.ศ. 1928 โลโก้ต้นตำรับนี้ได้รับการออกแบบโดยโฮเวิร์ด ไดเอทส์ และได้นำมาใช้โดยสตูดิโอโกลวินพิกเจอร์คอร์ปอเรชั่น จากค.ศ. 1916 ถึงค.ศ. 1924 ภาพยนตร์เรื่องแรกที่มีการปรากฏตัวของลีโอเดอะไลออนคือภาพยนตร์เรื่อง พอลลี่ออฟเดอะเซอร์คัส ในปีค.ศ. 1917 โกลวินพิกเจอร์คอร์ปอเรชั่นได้ถูกรวมเข้าเป็นหุ้นส่วนของเอ็มจีเอ็ม และภาพยนตร์เรื่องแรกของเอ็มจีเอ็มที่ได้นำโลโก้ดังกล่าวมาใช้ คือภาพยนตร์เรื่อง ฮีฮูเก็ทส์สแลปด์ (ค.ศ. 1924) ไดเอทส์ได้กล่าวว่าเขาได้ตัดสินใจนำสิงโตมาเป็นตัวนำโชคของสตูดิโอในฐานะเป็นของบรรณาการมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ซึ่งมีทีมนักกีฬาที่มีชื่อเล่นอันเป็นที่รู้จักกันในชื่อของ เดอะไลออนส์ เขายังได้เพิ่มแรงบันดาลใจถึงการสร้างเสียงคำรามของสิงโตซึ่งได้มาจากเพลงปลุกใจสู้ของมหาวิทยาลัยโคลัมเบียที่มีชื่อว่า "Roar, Lion, Roar"
รูปสัญลักษณ์ > โลโก้ลำดับถัดมาของเอ็มจีเอ็ม

โลโก้เอ็มจีเอ็มยังเป็นสัญลักษณ์รองด้วย ดังจะเห็นได้ในฉากเปิดหรือช่วงเครดิตรายชื่อในฉากจบในภาพยนตร์หลายชุดของเอ็มจีเอ็ม ซึ่งดีไซน์ต้นตำรับนี้มาจากโลโก้ของเมโทร-โกลวิน พิกเจอร์ส ช่วงปี ค.ศ. 1923-1924 และดูเหมือนว่ามีการใช้ในฉากเปิดของภาพยนตร์เอ็มจีเอ็มหลายชุดตั้งแต่ ปลายยุค 1920 จนถึงต้นยุค 1930 โลโก้ได้ปรากฏภาพกราฟิกของสิงโตนอนจากมุมมองด้านข้าง บนฐานที่มีคำขวัญจารึกเอาไว้ว่า "A Metro–Goldwyn–Mayer Picture" ด้านหลังสิงโตเป็นแผ่นฟิล์มที่จัดเป็นกึ่งริบบิ้นที่มีคำขวัญว่า "Ars Gratia Artis" โดยด้านข้างของฐานทั้งสองมีแสงไฟส่อง สัญลักษณ์รองใช้ในการเปิดรายการและจบรายการของภาพยนตร์เอ็มจีเอ็มเป็นจำนวนมาก จากช่วงปลายยุค 1920 ถึงช่วงต้นยุค 1970 หลังจากนั้น ได้ย้ายไปอยู่ในช่วงแสดงรายชื่อผู้ผลิตตอนช่วงต้นยุค 1980 แทน ตัวอย่างเช่น โลโก้ที่ปรากฏในการจัดฉายภาพยนตร์ อะคริสต์มาส สตอรี่ ในปี ค.ศ. 1983 ในช่วงแสดงรายชื่อตอนจบ นอกจากนี้ ภาพยนตร์ของเอ็มจีเอ็มที่จัดสร้างในปลายยุค 1930 จนถึงต้นยุค 40 จำนวนมาก ได้กำหนดให้ช่วงแสดงรายชื่อผู้มีส่วนร่วมในฉากเปิด ร่วมกันคัดค้าน งานฝีมือที่มีเค้าโครงเป็นรูปสิงโตนอน ในระหว่างช่วงนี้ มีภาพยนตร์ที่นำเสนอรายชื่อผู้มีส่วนร่วมที่ใช้โลโก้ลักษณะนี้ในภาพยนตร์บางเรื่อง อันประกอบด้วย อะคริสต์มาสแคโรล ที่ดัดแปลงจากนิยายของชาร์ลส์ ดิคเก้นส์ ในฉบับภาพยนตร์ค.ศ. 1938 กับภาพยนตร์ที่นำแสดงโดยเกรทา การ์โบ เรื่อง นีนอทชก้า ในปีค.ศ. 1939
รูปสัญลักษณ์ > การล้อเลียน

ในปี ค.ศ. 1967 ภาพยนตร์ของโรมัน โปลันสกี ซึ่งมีชื่อว่า เดอะเฟียร์เลสแวมไพร์คิลเลอร์ส ภาพสิงโตในสัญลักษณ์ของเอ็มจีเอ็มจัดให้กลายเป็นภาพแวมไพร์แบบการ์ตูนที่มีเลือดหยดออกจากเขี้ยว ส่วนภาพยนตร์เรื่อง เดอะแมรี่มัวร์โชว์ (ซึ่งจัดฉายรอบปฐมทัศน์ในปี ค.ศ. 1970) ตลอดจนการแสดงของ เอ็มทีเอ็มเอนเทอร์ไพรส์ ได้มีการล้อเลียนถึงสิงโตเป็นภาพสีในช่วงท้ายสุดของรายการ โดยมีการวางภาพลูกแมวที่มีชื่อว่า มิมซี่ แทนที่ลีโอ ซึ่งส่งเสียงร้องแบบแมวแทน (ภาพยนตร์ เซนต์เอลส์แวร์ เองก็มีการแสดงของมิมซี่ ในการใส่หน้ากากผ่าตัด) ริบบิ้นที่อยู่เหนือศีรษะของลูกแมวตัวนี้มีข้อความ "MTM" แทนข้อความ "Ars Gratia Artis" ภาพยนตร์เรื่อง มอนตี้ไพธอน กับ แอนด์นาวฟอร์ซัมติงคัมพลีทลี่ดิฟเฟอเรนซ์ ของปี ค.ศ. 1971 มีการล้อเลียนโลโก้ของเอ็มจีเอ็ม โดยให้กระต่ายส่งเสียงคำรามแทน ซึ่งกระต่ายตัวนั้นเป็นเครื่องหมายการค้าของเพลย์บอยโปรดักชั่น
ในการ์ตูนทอมกับเจอร์รี่ ตอนสวิชชิ่งคิทเช่น ค.ศ. 1961 เจอร์รี่ได้ส่งเสียงร้องเหมือนกับลีโอในรูหนูซึ่งดัดแปลงให้อยู่ในริบบิ้นแบบโลโก้ของเอ็มจีเอ็ม นอกจากนี้ ชัค โจนส์ ยังได้กำกับการ์ตูนทอมกับเจอร์รี่ช่วง ค.ศ. 1963-1967 เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการ์ตูนในโลโก้ของเอ็มจีเอ็ม แทนเนอร์ได้ส่งเสียงคำรามในช่วงเริ่ม และหลังจากนั้นทอมก็เข้ามาแทนที่พร้อมกับส่งเสียงร้องแบบแมว
แหล่งข้อมูลอื่น

MGM official site
MGM page at Hollywood Lost and Found
Lion roar เก็บถาวร 2009-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (MP3 format), as trademarked by MGM, at the United States Patent and Trademark Office website
ภาพโลโก้สิงโตต้นตำรับของโกลด์วินพิกเจอร์ส (ใช้ในช่วงปี ค.ศ. 1916-1924) ซึ่งได้นำมาใช้อีกในภายหลังสำหรับเอ็มจีเอ็ม
แจ็คกี้ในโลโก้เอ็มจีเอ็ม ค.ศ. 1928-1956
คอฟฟี่ หนึ่งในสองของสิงโตที่ได้นำมาใช้ในการทดสอบโลโก้ของเทคนิคัลเลอร์ในช่วงต้นของการผลิตเป็นภาพสี ระหว่างปีค.ศ. 1932-1935
แทนเนอร์ในโลโก้เอ็มจีเอ็ม ค.ศ. 1934-1956
จอร์จในโลโก้เอ็มจีเอ็ม ค.ศ. 1956-1958
ลีโอในโลโก้เอ็มจีเอ็ม (ค.ศ. 2001-2008) โดยในกลุ่มของสิงโตที่ได้นำมาใช้เป็นโลโก้ทั้งหมดนี้ ถือว่ามีการนำลีโอมาใช้ยาวนานที่สุด (เป็นระยะเวลารวม 53 ปี)
ภาพดัดแปลงโลโก้เอ็มจีเอ็มของชัค โจนส์ ในการ์ตูน ทอมกับเจอร์รี่ โดยทอมได้เข้ามาอยู่แทนตำแหน่งของสิงโตเอ็มจีเอ็ม
ลุยบ้าเลือด

| ลุยบ้าเลือด |
| --- | --- |

กำกับ: วิลสัน ยิป
อำนวยการสร้าง: เจิ้น จื่อตัน   ซูซาน ฉี
นักแสดงนำ: เจิ้น จื่อตัน กู่ เทียนเล่อ ฟ่าน ปิงปิง หลี่ เหลียงเหว่ย โจว เจ้าหลง
วันฉาย:  9 สิงหาคม ค.ศ. 2007  3 สิงหาคม ปีเดียวกัน  14 มีนาคม ค.ศ. 2008 (แบบจำกัดโรง)
ความยาว: 88 นาที
ประเทศ:  ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง
ทุนสร้าง: 10 ล้านเหรียญฮ่องกง
ข้อมูลจาก IMDb
ลุยบ้าเลือด (อังกฤษ: Flash Point; จีนตัวเต็ม: 導火綫; จีนตัวย่อ: 导火线; พินอิน: Dao huo xian; เยลกวางตุ้ง: Dou fo sin) เป็นภาพยนตร์แอ๊คชั่นสัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน, กู่ เทียนเล่อ, ฟ่าน ปิงปิง, หลี่ เหลียงเหว่ย และ โจว เจ้าหลง กำกับการแสดงโดย วิลสัน ยิป
เนื้อเรื่อง

ผู้กองหม่าจุ่น (เจิ้น จื่อตัน) และวิลสัน (กู่ เทียนเล่อ) 2 ตำรวจคู่หู ที่ฝ่ายแรกต้องการจะจับกุมแก๊งอาญากรรม "3 พี่น้อง" ชาวเวียดนามอพยพ ที่ก่อคดีไว้มากกมาย จนส่งฝ่ายหลังแฝงตัวเข้าไปอยู่ในแก๊งค์ด้วย เพราะหาหลักฐานการกระทำความผิดที่จะมัดตัวทั้ง 3 ไม่ให้ติดหลุด  แต่ทว่าแก๊งค์โจรดังกล่าวนั้นสุดแสนจะอันตราย เป็นศูนย์รวมของทั้งความบ้าคลั่ง เหี้ยมโหด แล้วยังฉลาดเป็นกรด ต่อตีเป็นเลิศ แก๊งค์โจรที่มีผู้นำเป็นพี่น้อง 3 คน ที่ประกอบไปด้วย จาเก่อ (หลี่ เหลียงเหว่ย) ไทเกอร์  (ซิงหยู) และ โทนี่ (โจว เจ้าลอ) วิลสัน ต้องแฝงตัวเข้าไปอยู่กับทั้ง 3 ก็เหมือนกับผูกระเบิดเวลาไว้กับตัว
จนกระทั่งถึงเวลาที่สถานการณ์ทุกอย่างสุกงอม หลักฐานถูกเก็บรวมรวบพร้อม วิลสัน กลับถูกเปิดโปงก่อนการจับกุมจะเรียบร้อย เขาโดนทำร้าย บาดเจ็บสาหัส จนต้องกลายเป็นคนพิการ ส่วนพวกอาญากร ไทเกอร์ กับโทนี่ หนีรอดการจับกุมไปได้อย่างเฉียดฉิว ส่วนพี่ใหญ่ จาเก่อ ถูกเจ้าหน้าที่จับกุมตัวไว้รอคอยการพิจารณาคดีหลักฐาน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งพยาน นั้นพร้อมที่จะพา จาเก่อ เข้าไปอยู่ในคุก
เวลาผ่านไป 3 เดือน วิลสัน ออกมาพักพื้น รอการกลับไปรับราชการ เรื่องที่เขาขาเสียจากการปฏิบัตหน้าที่ก็ดูเหมือนจะรบกวนจิตใจของ เขา และผู้กองหม่า มาโดยตลอด ทำให้ไม่สามารถเขาหน้ากันติดได้เหมือนเดิม ก็ได้แต่รอเวลาให้ความบาดหมางลดน้อยลง ในขณะที่ทุกอย่างจะเหมือนจะเข้าที่ ความวิบัติ และความวุ่นวายก็เวียนมาอีกหน
เมื่อสองโจร ไทเกอร์ และโทนี่ กลับมาสู่ฮ่องกงอีกครั้ง เพื่อช่วยเหลือพี่ชาย พยานในคดีของจาเก่อ คนแล้วคนเล่าถูกสังหาร จนกระทั่งเหลือเพียง วิลสัน เท่านั้นที่จะสามารถขึ้นให้การชี้ตัวจาเก่อ ในการพิจารณาคดีได้ เพราะฉะนั้นหมายความว่าชีวิตของเขาอยู่ในอันตราย นั้นยังไม่ร้ายเท่ากันชีวิตของ จูลี่ (ฟ่าน ปิงปิง) แฟนสาวของวิลสัน ผู้กองหม่าเป็นคนเดียวที่จะหยุดยั้งเรื่องร้ายต่าง ๆ และปกป้องชีวิตของคนทั้งคู่ ในไม่ใช่ในฐานะของมือกฎหมาย แต่เป็นความรับผิดชอบที่ดึงให้วิลสันต้องพบเรื่องต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น
เบื้องหลังและคำวิจารณ์

Flash Point เป็นภาพยนตร์แอ๊คชั่นอีกเรื่องที่เป็นการทำงานร่วมกันของ เจิ้น จื่อตัน และ วิลสัน ยิป (ที่ต่อมาทั้งคู่ก้ได้ร่วมงานกันอีกหลายเรื่อง โดยเฉพาะที่ประสบความสำเร็จอย่างมากที่สุดกับ Ip Man และ Ip Man 2) ซึ่งในเรื่องนี้เจิ้น จื่อตัน เป็นผู้อำนวยการสร้างและออกแบบการต่อสู้เองด้วย  ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ผสมทั้งการต่อสู้แบบสมัยใหม่ที่ใช้อาวุธสงครามและศิลปะการต่อสู้ไว้ในเรื่องด้วย โดยมี โจว เจ้าหลง นักแสดงชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียงในระดับฮอลลีวู้ดจากเรื่อง The Matrix Reloaded และ The Matrix Revolutions มารับบทโทนี่ ซึ่งเป็นคู่ปรับคนสำคัญของผู้กองหม่าในเรื่อง
และร่วมด้วยนักแสดงที่มีชื่อเสียงอีกหลายคน เช่น ฟ่าน ปิงปิง, หลี่ เหลียงเหว่ย และ กู่ เทียนเล่อ
สำหรับการวิจารณ์ ต่อพงษ์ เศวตามร์ บรรณาธิการข่าวบันเทิงของหนังสือพิมพ์ผู้จัดการได้วิจารณ์ไว้ในผู้จัดการออนไลน์ว่า เป็นภาพยนตร์ที่ดูสนุก มันส์ โดยมีประเด็นของตำรวจที่พร้อมจะทำกระทำการอย่างรุนแรงต่ออาชญากรรรมโดยไม่ต้องผ่านกระบวนการใด ๆ ของกฎหมายที่ล่าช้า นับเป็นภาพยนตร์ที่ปลอบประโลมใจในยามที่บ้านเมืองไร้ขื่อแปได้ดีเช่นกัน ในขณะที่บทก็ไหลลื่น นักแสดงทุกคนก็เล่นได้ดี
สำหรับในเว็บไซต์ IMDb ได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ไป 6.8 ดาว จากทั้งหมด 10 ดาว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลจาก IMDb
ลูกกวาดไม้เท้า

ลูกกวาดแท่งรูปไม้เท้า
| --- | --- |
ลูกกวาดไม้เท้า
ชื่ออื่น: แท่งเปปเปอร์มินต์ (peppermint stick)
ประเภท: ลูกกวาด
แหล่งกำเนิด: เยอรมนี
ส่วนผสมหลัก: น้ำตาล, สารแต่งกลิ่นรส (มักใช้เปปเปอร์มินต์)
 ตำราอาหาร: ลูกกวาดไม้เท้า   สื่อ: ลูกกวาดไม้เท้า
ลูกกวาดไม้เท้า (อังกฤษ: candy cane) เป็นลูกกวาดแท่งรูปไม้เท้าที่มักเกี่ยวข้องกับวันคริสต์มาสและเทศกาลพระคริสตสมภพ รวมไปถึงวันนักบุญนิโคลัส ลูกกวาดไม้เท้าโดยทั่วไปมีสีขาวกับแถบสีแดงและแต่งกลิ่นรสด้วยเปปเปอร์มินต์ แต่ก็ยังมีลูกกวาดไม้เท้าที่มีสี กลิ่น และรสอื่น ๆ อีก
แหล่งข้อมูลอื่น

นิยามแบบพจนานุกรมของ en:candy cane ที่วิกิพจนานุกรม
St. Nicholas Day Blessing of Candy Canes
ลูค เพอร์รี

| ลูค เพอร์รี |
| --- | --- |
ลูค เพอร์รี
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 11 ตุลาคม ค.ศ. 1966(1966-10-11) คอย ลูเธอร์ เพอร์รี ที่ 3
เสียชีวิต: 4 มีนาคม ค.ศ. 2019(2019-03-04) (52 ปี)
คู่สมรส: เรเชล ชาร์ป (พ.ศ. 2536 - 2546) (หย่า)
ปีที่แสดง: 2524 – 2562
ผลงานเด่น: ดีแลน แม็กเคย์ ใน Beverly Hills, 90210
ลูค เพอร์รี อังกฤษ: Luke Perry หรือชื่อเกิด คอย ลูเธอร์ เพอร์รี ที่ 3 อังกฤษ: Coy Luther Perry III (เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2509 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2562) ในแมนส์ฟิลด์ รัฐโอไฮโอ เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
เขาโตในเฟรดเดอริกทาวน์ รัฐโอไฮโอ เขาเรียนที่โรงเรียนมัธยมเฟรดเดอริกทาวน์ เพอร์รีแสดงในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Beverly Hills, 90210 ที่เขารับบทบาทเป็นดีแลน แม็กเคย์ ในช่วงปี 1990-95 และ 1998-2000 โดยเขาเล่นเป็นเด็กวัยรุ่นอายุ 16 ปี ซึ่งในช่วงนั้นเพอร์รีอายุยี่สิบกลาง ๆ แล้ว ในขณะนั้น เพอร์รีกลับมาแสดงต่อใน Beverly Hills, 90210 ในปี 1998 (เป็นแขกรับเชิญถาวร) และอยู่จนกระทั่งซีรีส์จบไปในปี 2000 หลังจากนั้นเขาออกผลงานอัลบั้มเพลงชุด "Baby I Need You" ในปี 2001 ด้านชีวิตส่วนตัวของเขา เขาได้แต่งงานกับสาวนอกวงการ "เรเชล ชาร์ป" เมื่อปี 1993 มีบุตรด้วยกัน 2 คนคือบุตรชาย "แจ็ค เพอร์รี" (เกิด 16 มิถุนายน 1997) ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำอาชีพ AEW ในชื่อนามแฝงอาชีพ "Jungle Boy" และบุตรสาว "โซฟี" (เกิด 7 มิถุนายน 2000) ในปี 2003 ต่อมาเขาและชาร์ปหย่าร้างกัน ในปี 2003
ความตาย

เพอร์รีป่วยด้วยโรคหลอดเลือดสมองตีบครั้งใหญ่ที่บ้านของเขาในเชอร์แมนโอกส์ ลอสแองเจลิสเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 หลังจากเส้นเลือดในสมองตีบครั้งที่สอง ครอบครัวของเขาตัดสินใจถอดเขาออกจากการช่วยชีวิต และเขาเสียชีวิตในวันจันทร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2562 อายุ 52 ปี ที่ศูนย์การแพทย์โพรวิเดนซ์ เซนต์ โจเซฟในเบอร์แบงก์ แคลิฟอร์เนียเขาถูกฝังที่ฟาร์มของครอบครัวเพร์รีในแวนเลียร์รัฐเทนเนสซีซึ่งเขาเป็นเจ้าของบ้านตั้งแต่ปี 1995 เพอร์รีถูกฝังในชุดฝังศพ เห็ดที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ซึ่งผู้ผลิตระบุว่าสามารถกำจัดสารพิษที่ก่อมลพิษได้ ร่างกายในขณะที่ทำลายมันลงตามธรรมชาติ
หลังจากการเสียชีวิตของเขา ช่อง Reelz ได้ประกาศสารคดีเรื่อง Luke Perry: ln His Own words ผลมาจากการเสียชีวิตของเขา Fred Andrews ตัวละคนใน Riverdale ของเขาก็เสียชีวิต เช่นกัน
ลูทวิชแห่งบาวาเรีย

ลูทวิชแห่งบาวาเรีย (อังกฤษ: Ludwig of Bavaria) อาจหมายถึง
พระเจ้าลูทวิชที่ 1 แห่งบาวาเรีย
พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย
พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย
ลิฟวิงทิงส์

ลิฟวิงทิงส์ (อังกฤษ: Living Things) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 5 ของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2555 โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส เรคคอร์ดส และ แมชชีนช็อปเรคคอร์ดดิง โปรดิวซ์โดย ไมค์ ชิโนดะ และ ริก รูบิน ซึ่งได้ร่วมผลิตกันมา 2 สตูดิโออัลบั้มด้วยกัน ได้แก่ มินิตส์ทูมิดไนต์ (Minutes to Midnight) ในปี พ.ศ. 2550 และ อะเทาซันด์ซันส์ (A Thousand Suns) ในปี พ.ศ. 2553
ลิงคินพาร์กกล่าวว่า ลิฟวิงทิงส์ ประกอบด้วยองค์ประกอบหลายอย่างจากอัลบั้มที่ผ่านมาทั้งหมดในการสร้างเสียงรูปแบบใหม่ๆ โดยวงได้คุ้นเคยในการทำอัลบั้มแบบนี้มาแล้ว หลังจากการทดลองใน 2 อัลบั้มที่ผ่านมาอย่าง มินิตส์ทูมิดไนต์ และ อะเทาซันด์ซันส์ เป็นเวลาหลายปี คำว่า ลิฟวิงทิงส์ (ที่หมายถึง สิ่งมีชีวิต) ได้ถูกตั้งขึ้นเป็นชื่ออัลบั้ม เนื่องจากเนื้อหาในเพลงเป็นเรื่องราวของประเด็นต่างๆ ในสังคม และเรื่องราวของบุคคลทั่วไป
เพลงที่ปล่อยออกมาเป็นซิงเกิล ในอัลบั้มนี้ มีทั้งหมด 3 เพลง ได้แก่ "เบิร์นอิตดาวน์" (Burn It Down) ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2555, "ลอสต์อินดิเอคโค" (Lost in the Echo) ในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2555 และ "คาสเซิลออฟกลาส" (Castle of Glass)ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Lost in the Echo" | Linkin Park | 3:25 |
| 2. | "In My Remains" | Linkin Park | 3:20 |
| 3. | "Burn It Down" | Linkin Park | 3:50 |
| 4. | "Lies Greed Misery" | Linkin Park | 2:27 |
| 5. | "I'll Be Gone" | Linkin Park | 3:31 |
| 6. | "Castle of Glass" | Linkin Park | 3:25 |
| 7. | "Victimized" | Linkin Park | 1:46 |
| 8. | "Roads Untraveled" | Linkin Park | 3:49 |
| 9. | "Skin to Bone" | Linkin Park | 2:48 |
| 10. | "Until It Breaks" | Linkin Park | 3:43 |
| 11. | "Tinfoil" | Linkin Park | 1:11 |
| 12. | "Powerless" | Linkin Park | 3:44 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 36:59 |
นักดนตรี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ลิงคินพาร์ก เชสเตอร์ เบนนิงตัน – ร้องนำ  ไมค์ ชิโนดะ – ร้องแร็ป, จังหวะกีตาร์, คีย์บอร์ด, เปียโน, เครื่องสังเคราะห์เสียง; เครื่องสาย และ ฮอร์น ในเพลง "Castle of Glass"  แบรด เดลสัน – กีตาร์นำ, เสียงร้องพื้นหลัง; ร้องนำในเพลง "Until It Breaks"; เครื่องสังเคราะห์เสียง ในเพลง "Burn It Down"; แซมพลิง ในเพลง "Lies Greed Misery", "Castle of Glass" และ "Victimized"; กีตาร์โปร่ง ในเพลง "Castle of Glass"  เดฟ "ฟีนิกซ์" ฟาร์เรล – กีตาร์เบส, เสียงร้องพื้นหลัง; แซมพลิง ในเพลง "Lost in the Echo", "Lies Greed Misery" และ "Victimized"  โจ ฮาห์น – เทิร์นเทเบิล, แซมพลิง, โปรแกรมคอมพิวเตอร์แต่งเสียง, เสียงร้องพื้นหลัง  รอบ บัวร์ดอน  – กลอง, เพอร์คัชชัน ศิลปินเพิ่มเติม Owen Pallett – เครื่องสายในเพลง "I'll Be Gone" |  บุคคลเฉพาะทาง ริก รูบิน – โปรดิวเซอร์เพลง  ไมค์ ชิโนดะ – โปรดิวเซอร์, วิศวกรเสียง, ผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์  โจ ฮาห์น – อำนวยการสร้างสรรค์  Ethan Mates – วิศวกรเสียง  Andrew Hayes – ผู้สนับสนุน, วิศวกรเสียง, ผู้เรียบเรียง  แบรด เดลสัน – ผู้สนับสนุนการผลิต  Jerry Johnson – ผู้เชี่ยวชาญงานกลอง  Ryan DeMarti –  ผู้ประสานงานการผลิต, ผู้ประสานงานฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปิน  Manny Marroquin – มิกซ์เสียง (ได้รับการช่วยเหลือโดย Chris Galland และ Del Bowers)  Brian Gardner – ควบคุมเสียง  Rob Cavallo – ฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปิน  Liza Jospeph – ผู้ประสานงานฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปิน  Peter Standish – ผู้อำนวยการฝ่ายการตลาด  Brandon Parvini – งานศิลปะ, อำนวยการสร้างสรรค์  The Uprising Creative – ผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์, ออกแบบ  Frank Maddocks – ออกแบบไอคอน LP |    |
แหล่งข้อมูล: ออลมิวสิก และจุลสารลิฟวิงทิงส์