stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สฺวีโจว

ระวังสับสนกับ ซูโจว
บทความนี้เกี่ยวกับสฺวีโจวในยุคปัจจุบัน สำหรับเขตการปกครองในยุคโบราณ ดูที่ ชีจิ๋ว
34°12′14″N 117°17′02″E﻿ / ﻿34.204°N 117.284°E﻿ / 34.204; 117.284
| สฺวีโจว 徐州市 เผิงเฉิง |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด


ที่ตั้งของนครสวีโจวภายในมณฑลเจียงซู
สฺวีโจวที่ตั้งของตัวเมืองในมณฑลเจียงซูแสดงแผนที่มณฑลเจียงซูสฺวีโจวสฺวีโจว (จีนตะวันออก)แสดงแผนที่จีนตะวันออกสฺวีโจวสฺวีโจว (ประเทศจีน)แสดงแผนที่ประเทศจีน
พิกัด (จัตุรัสเผิงเฉิง): 34°15′54″N 117°11′13″E﻿ / ﻿34.265°N 117.187°E﻿ / 34.265; 117.187
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: เจียงซู
จำนวนหน่วยย่อยระดับอำเภอ: 10
จำนวนหน่วยย่อยระดับตำบล: 161
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตยฺหวินหลง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โจว เถี่ยเกิน (周铁根)
 • เลขาธิการพรรค: จาง กั๋วหฺวา (张国华)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 11,259 ตร.กม. (4,347 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 3,037 ตร.กม. (1,173 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,347 ตร.กม. (906 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนปี 2010)
 • นครระดับจังหวัด: 8,577,225 คน
 • ความหนาแน่น: 760 คน/ตร.กม. (2,000 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 3,053,778 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,000 คน/ตร.กม. (2,600 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,623,066 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,100 คน/ตร.กม. (2,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 221000 (ตัวเมือง), 221000, 221000, 221000 (พื้นที่อื่น)
รหัสพื้นที่: 0516
รหัส ISO 3166: CN-JS-03
GDP: ¥660.595 พันล้าน (2017)
GDP ต่อหัว: US$11,200 (2017)
ชนชาติหลัก: ฮั่น
ป้ายทะเบียนรถ: 苏C
เว็บไซต์: Archived link
สฺวีโจว (徐州) หรือในสมัยโบราณเรียกว่า เผิงเฉิง (彭城)  เป็นเมืองใหญ่ในทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน จากการสำรวจสำมะโนปี 2010 เมืองนี้มีประชากร 8,577,225 คน โดยอาศัยอยู่ในตัวเมือง 2,623,066 คน เป็นศูนย์กลางการคมนาคมของประเทศ และเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญในภูมิภาคจีนตะวันออก สฺวีโจวเป็นเมืองศูนย์กลางของเขตเศรษฐกิจหฺวายไห่ (淮海经济区) และศูนย์กลางของเขตมหานครสฺวีโจว สฺวีโจวเป็นเมืองจุดเชื่อมต่อที่สำคัญของโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทางของประเทศ และเป็นศูนย์กลางพลังงานใหม่ระดับนานาชาติ สฺวีโจวได้รับรางวัลชนะเลิศ เช่น เมืองพลเมืองดีแห่งชาติ (全国文明城市) และ Habitat Scroll of Honour award ของสหประชาชาติ
เมืองนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ (国家历史文化名城) มาตั้งแต่ปี 1986 ในด้านวัตถุโบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกองทัพดินเผา สุสาน และประติมากรรมรูปนูนในสมัยราชวงศ์ฮั่น
สฺวีโจวเป็นเมืองหนึ่งในบรรดา 500 เมืองที่มีผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์มากที่สุดในโลก จัดอันดับตาม Nature Index อีกทั้งเมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเหมืองแร่และเทคโนโลยีแห่งประเทศจีน ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยสำคัญระดับประเทศเพียงแห่งเดียวภายใต้โครงการ 211 ในนครสฺวีโจว และมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐที่สำคัญอื่น ๆ เช่น มหาวิทยาลัยครูเจียงซู วิทยาลัยการแพทย์สฺวีโจว และสถาบันเทคโนโลยีสฺวีโจว
เขตการปกครอง > เขตการปกครองในปัจจุบัน

นครระดับจังหวัดสฺวีโจวแบ่งออกเป็น 10 เขตการปกครองระดับอำเภอ ได้แก่ 5 เขต, 2 นครระดับอำเภอ และ 2 อำเภอ และแบ่งย่อยอีกเป็น 161 เขตการปกครองระดับตำบล ได้แก่ 63 แขวง และ 98 เมือง
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  1 2 เขตเจี่ยวาง 3 เขตถงชาน อำเภอเฟิง อำเภอเพ่ย์ อำเภอซุยหนิง นครซินอี๋ นครพีโจว 1. เขตกู่โหลว 2. เขตยฺหวินหลง 3. เขตเฉวียนชาน 
| ชื่อ | จีน | พินอิน | ประชากร (2010) | พื้นที่ (ตร.กม.) | ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.) |

ตัวเมือง
| เขตกู่โหลว | 鼓楼区 | Gǔlóu Qū | 490,855 | 218.58 | 2,245.65 |
| เขตยฺหวินหลง | 云龙区 | Yúnlóng Qū | 345,393 | 119.72 | 2,885.00 |
| เขตเฉวียนชาน | 泉山区 | Quánshān Qū | 539,693 | 99.97 | 5,398.55 |

ชานเมือง
| เขตเจี่ยวาง | 贾汪区 | Jiǎwāng Qū | 430,712 | 620.26 | 694.41 |
| เขตถงชาน | 铜山区 | Tóngshān Qū | 1,247,125 | 2,003.99 | 622.32 |

ชนบท
| อำเภอเฟิง | 丰县 | Fēng Xiàn | 963,531 | 1,450.28 | 666.38 |
| อำเภอเพ่ย์ | 沛县 | Pèi Xiàn | 1,141,935 | 1,805.77 | 632.38 |
| อำเภอซุยหนิง | 睢宁县 | Suīníng Xiàn | 1,039,315 | 1,769.34 | 587.40 |

นครบริวาร (นครระดับอำเภอ)
| นครซินอี๋ | 新沂市 | Xīnyí Shì | 920,628 | 1,592.30 | 578.17 |
| นครพีโจว | 邳州市 | Pīzhōu Shì | 1,458,038 | 2,084.69 | 699.40 |
| รวม | รวม | รวม | 8,577,225 | 11,764.88 | 729.05 |
ดูเพิ่ม

ยุทธการที่สฺวีโจว
รายชื่อนครในประเทศจีนเรียงตามจำนวนประชากร
ภาษาถิ่นสฺวีโจว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลนครสฺวีโจว เก็บถาวร 2012-08-05 ที่ archive.today (ในอักษรจีนตัวย่อ)
Xuzhou city guide with open directory (Jiangsu.NET)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2007
กลุ่ม เอ

| ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ประตูได้ | ประตูเสีย | +/- | แต้ม  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ออสเตรเลีย | 3 | 3 | 0 | 0 | 13 | 6 | 7 | 9 |
|  มาเลเซีย | 3 | 1 | 1 | 1 | 16 | 8 | 8 | 4 |
|  อินโดนีเซีย | 3 | 1 | 1 | 1 | 6 | 7 | -1 | 4 |
|  ฟิลิปปินส์ | 3 | 0 | 0 | 3 | 4 | 18 | -14 | 0 |
26.03.2007
12:00
| ฟิลิปปินส์  | 0 - 1 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |

26.03.2007
18:00
| มาเลเซีย  | 2 - 3 |  ออสเตรเลีย |
| --- | --- | --- |

27.03.2007
14:00
| ฟิลิปปินส์  | 3 - 12 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |

27.03.2007
16:00
| ออสเตรเลีย  | 5 - 3 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |

28.03.2007
12:00
| ออสเตรเลีย  | 5 - 1 |  ฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |

28.03.2007
18:00
| อินโดนีเซีย  | 2 - 2 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
กลุ่ม บี

| ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ประตูได้ | ประตูเสีย | +/- | แต้ม  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ไทย | 3 | 3 | 0 | 0 | 37 | 6 | 31 | 9 |
|  เวียดนาม | 3 | 2 | 0 | 1 | 15 | 17 | -2 | 6 |
|   พม่า | 3 | 1 | 0 | 2 | 16 | 20 | -4 | 3 |
|  บรูไน | 3 | 0 | 0 | 3 | 4 | 29 | -25 | 0 |
26.03.2007
14.00
| บรูไน  | 3 - 10 |  พม่า |
| --- | --- | --- |

26.03.2007
16:00
| เวียดนาม  | 3 - 13 |  ไทย |
| --- | --- | --- |

27.03.2007
12:00
| บรูไน  | 0 - 6 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |

27.03.2007
18:00
| ไทย  | 11 - 2 |  พม่า |
| --- | --- | --- |

28.03.2007
14:00
| พม่า  | 4 - 6 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |

28.03.2007
16:00
| บรูไน  | 1 - 13 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
รอบรองชนะเลิศ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |
 

|  |    ออสเตรเลีย | 4 |   |  |  |  |
|  |   เวียดนาม | 1 |   |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |

|  |   |   |   |   |   ออสเตรเลีย | 1 |
|  |   |   |   |   |   ไทย | 7 |
|  |   |  |   |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |
|  |  |  |  |  | ชิงที่สาม | ชิงที่สาม |
|  |  |  |   |  |  |  |
|  |    ไทย | 13 |   |  |   เวียดนาม |  6(7) |
|  |   มาเลเซีย | 0 |   |  |   มาเลเซีย |  6(9) |
30.03.2007
16:00
| ออสเตรเลีย  | 4 - 1 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |

30.03.2007
18:00
| ไทย  | 13 - 0 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
รอบรองชนะเลิศ > ชิงอันดับ 3

31.03.2007
16:00
| เวียดนาม  | 6(7)-6(9) |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
รอบรองชนะเลิศ > ชิงชนะเลิศ

31.03.2007
18:00
| ออสเตรเลีย  | 1 - 7 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
อำเภอเนินขาม

| อำเภอเนินขาม |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Noen Kham
คำขวัญ: สินค้าพื้นบ้าน หมอนขวาน หลากสี ผ้าไหมชั้นดี มัดหมี่ สวยงาม เนินขามบ้านเรา
แผนที่จังหวัดชัยนาท เน้นอำเภอเนินขาม
พิกัด: 14°57′44″N 99°54′42″E﻿ / ﻿14.96222°N 99.91167°E﻿ / 14.96222; 99.91167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชัยนาท
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 270.0 ตร.กม. (104.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 16,670 คน
 • ความหนาแน่น: 61.74 คน/ตร.กม. (159.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 17130
รหัสภูมิศาสตร์: 1808
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเนินขาม เลขที่ 224  หมู่ที่ 14 ตำบลเนินขาม อำเภอเนินขาม จังหวัดชัยนาท 17130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เนินขาม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยนาท
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเนินขามตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองมะโมงและอำเภอหันคา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหันคา
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเดิมบางนางบวช (จังหวัดสุพรรณบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่ (จังหวัดอุทัยธานี)
ประวัติ

ท้องที่อำเภอเนินขามเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอหันคา ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเนินขาม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 จึงมีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเนินขาม โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเนินขามแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 48 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เนินขาม | Noen Kham | 19 | 5,959 |
| 2. | กะบกเตี้ย | Kabok Tia | 15 | 5,461 |
| 3. | สุขเดือนห้า | Suk Duean Ha | 14 | 5,311 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเนินขามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลเนินขาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินขามทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกะบกเตี้ย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะบกเตี้ยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสุขเดือนห้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุขเดือนห้าทั้งตำบล
หัสคุณ

| หัสคุณ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Rutaceae
วงศ์ย่อย:: Aurantioideae
สกุล:: Micromelum
สปีชีส์:: M.   falcatum
ชื่อทวินาม
Micromelum  falcatum 

หัสคุณ, สมุย หรือ หมุย (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Micromelum falcatum) เป็นพืชในวงศ์ส้ม (Rutaceae) ต้นสีเขียว แก่แล้วเป็นสีน้ำตาลอมเทา แตกเป็นร่องตื้นตามยาว ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว ผิวใบเรียบ จับดูแล้วรู้สึกเหนียว มีกลิ่นน้ำมันหอมระเหย ดอกช่อ ดอกบานเต็มที่กลีบม้วนไปด้านหลังเล็กน้อย กลีบดอกสีขาวแกมเหลือง ผลเดี่ยว ผิวเรียบ มีขนสั้นสีขาว ผิวมีน้ำมันจับอยู่ทั้งผล  เมื่ออ่อนสีเขียว แก่เป็นสีส้ม รากใช้ผสมกับรากปลาไหลเผือก ใช้เป็นยาแก้นิ่ว แก้หืด ขับพยาธิ
ลักษณะทางพฤษศาสตร์

หัสคุณเป็นไม้พุ่มขนาดเล็กถึงขนาดกลาง   สูงประมาณ 3 เมตร เปลือกลำต้นสีเทาคล้ายต้นส้มโอ
ใบ ประกอบแบบขนนก มีใบย่อย 8–12 คู่ ใบย่อยรูปรีหรือรูปหอกยาว 4–8 เซนติเมตร ลักษณะยอดและใบอ่อนคล้ายกับมะกอก ผิวใบเกลี้ยงเป็นมันวาว                                                                              
ดอก เป็นช่อตามปลายกิ่งขนาดเล็กประมาณ 1.5 เซนติเมตร สีเทาอ่อน 
ผล สุกสีชมพู รสหวานเล็กน้อย
การขยายพันธุ์

ส่วนใหญ่จะขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด ปักชำ และตอนกิ่ง
อินต้ายบก

นายทหารของรัฐวุยก๊ก
| อินต้ายบก  (อิ่น ต้ามู่) |
| --- | --- |
尹大目

นายกองพันประจำพระที่นั่ง (殿中校尉 เตี้ยนจงเซี่ยวเว่ย์)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: ต้ายบก (大目 ต้ามู่)

อินต้ายบก มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า อิ่น ต้ามู่ (จีน: 尹大目; พินอิน: Yǐn Dàmù) ไม่ทราบชื่อตัว ชื่อรอง ต้ายบก หรือ ต้ามู่ (จีน: 大目; พินอิน: Dàmù) เป็นข้ารับใช้ของตระกูลโจ หลังจากวุยก๊กได้รับการก่อตั้ง อินต้ายบกได้ร่วมเป็นคนสนิทของจักรพรรดิ เคยมีตำแหน่งเป็นนายกองพันประจำพระที่นั่ง (殿中校尉 เตี้ยนจงเซี่ยวเว่ย์)
ประวัติ

ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 โจฮองจักรพรรดิวุยก๊กเสด็จไปยังสุสานโกเบงเหลง (高平陵 เกาผิงหลิง) เพื่อสักการะอดีตจักรพรรดิโจยอย โดยมีโจซองผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และคนอื่น ๆ ตามเสด็จ สุมาอี้ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมได้ฉวยโอกาสนี้ก่อการรัฐประหารในนครหลวงลกเอี๋ยง โดยอ้างว่าโจซองมีแผนคิดจะชิงบัลลังก์ สุมาอี้สั่งปลดโจซองจากตำแหน่งตามพระราชเสาวนีย์ของกวยทายเฮา ปิดประตูนครลกเอี๋ยง และยึดค่ายทหารของเหล่าน้องชายของโจซอง สุมาอี้ส่งเค้าอิ๋นและต้านท่ายไปเกลี้ยกล่อมโจซองให้ยอมจำนน เจียวเจ้ยังได้ส่งหนังสือถึงโจซองเพื่ออธิบายเจตนาของสุมาอี้ และยังส่งอินต้ายบกซึ่งเป็นนายกองพันประจำพระที่นั่งที่โจซองไว้วางใจมาโน้มน้าวโจซองให้สละอำนาจและกลับไปลกเอี๋ยง ภายหลังโจซองและพรรคพวกถูกสุมาอี้สั่งประหารชีวิตสามชั่วโคตร อินต้ายบกรู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นและต้องการจะแก้แค้นมาโดยตลอด
ในปี ค.ศ. 255 บู๊ขิวเขียมและบุนขิม พร้อมด้วยบุตรชายของบุนขิมคือบุนเอ๋งและบุนเฮา นำทัพเข้าโจมตีสุมาสู อินต้ายบกรู้ว่าลูกตาข้างหนึ่งของสุมาสูถลนออกจากเบ้าทำให้สุมาสูป่วยหนักใกล้จะเสียชีวิต อินต้ายบกจึงเข้าไปพูดกับสุมาสูว่า "เดิมบุนขิมเป็นคนที่ท่านไว้ใจ แต่ถูกคนอื่นหลอกใช้ เขายังเป็นคนบ้านเดียวกันกับองค์จักรพรรดิด้วย โดยปกติเขากับข้าพเจ้าเชื่อใจซึ่งกันและกัน ข้ายินดีไปเกลี้ยกล่อมเขาเพื่อท่าน ให้เขากลับมาเป็นมิตรกับท่านดังเดิม" สุมาสูเห็นชอบด้วย อินต้ายบกจึงสวมเกราะและขี่ม้าตัวใหญ่ออกไปเพียงลำพังไล่ตามบุนขิมไป แล้วสนทนากับบุนขิมจากที่ไกล ๆ ในใจอินต้ายบกนั้นคำนึงถึงตระกูลโจและรู้ว่าสุมาสูใกล้จะตาย แต่ไม่สะดวกที่จะบอกบุนขิมโดยตรง จึงพูดเป็นนัยไปว่า "เหตุใดท่านจึงไม่อดทนอีกไม่กี่วันเล่า" อินต้ายบกต้องการให้บุนขิมเข้าใจความหมายของ "อดทนอีกไม่กี่วัน" แต่บุนขิมไม่เข้าใจและตะโกนไปว่า "ท่านเป็นข้ารับใช้ของจักรพรรดิองค์ก่อน ไม่คิดตอบแทนพระมหากรุณาธิคุณ แต่กลับร่วมมือกับสุมาสูทรยศต่อราชวงศ์ ท่านไม่เห็นแก่สวรรค์ สวรรค์ก็จะไม่อวยพรท่าน" แล้วง้างเกาทัณฑ์จะยิงอินต้ายบก อินต้ายบกร้องไห้และพูดว่า "การใหญ่ของแผ่นดินภินท์พังลงเสียแล้ว โปรดรักษาตนด้วยเถิด!"
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน
หลิน ไป๋หลี่

หลิน ไป๋หลี่ (จีน: 林百里; พินอิน: Lín Bǎilǐ; เยลกวางตุ้ง: Lam4 Baak3 Lei5) หรือ แบร์รี หลั่ม (อักษรโรมัน: Barry Lam) เป็นนักธุรกิจชาวไต้หวัน ผู้ก่อตั้งและประธานของบริษัทควอนตาคอมพิวเตอร์ ผู้ผลิตคอมพิวเตอร์ให้กับหลากหลายแบรนด์ อาทิ แอปเปิล เดลล์ ฮิวเลตต์-แพคการ์ด เลโนโว ประสบความสำเร็จจนกลายเป็นบุคคลที่ร่ำรวยเป็นอันดับต้นๆของไต้หวันในปี ค.ศ. 2017 ด้วยมูลค่าทรัพย์สิน 4.26 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากการเปิดเผยของนิตยสารฟอบส์
ประวัติ

หลิน ไป๋หลี่ เกิดที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีนและเติบโตในฮ่องกง บิดาเป็นนักบัญชีของสโมสรฮ่องกง สำเร็จการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวันในระดับปริญญาตรีและปริญญาโท สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า
จากนั้นในปี ค.ศ. 1973 เขาและเพื่อนร่วมชั้นได้ก่อตั้งคินโปอิเล็กทรอนิกส์ ผู้ผลิตเครื่องคิดเลข เขาเป็นประธานบริษัทและนำบริษัทเติบโตจนกลายเป็นผู้ผลิตเครื่องคิดเลขที่ใหญ่ที่สุด จากนั้น เขาเชื่อว่าคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กจะกลายเป็นเครื่องใช้สำคัญในอนาคต จึงได้ลาออกจากคินโปและก่อตั้งบริษัทควอนตาขึ้นในปี ค.ศ. 1988 ร่วมกับ ซี. ซี. เหลียง ด้วยเงินทุนน้อยกว่า 9 แสนดอลลาร์สหรัฐ บริษัทเติบโตจนทำกำไรมหาศาลในปัจจุบัน
อาร์ชดยุกคาร์ล คอนสแตนติน แห่งออสเตรีย

| อาร์ชดยุกคาร์ล คอนสแตนตินแห่งออสเตรีย |
| --- | --- |
อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย และ เจ้าฟ้าชายแห่งฮังการี

อาร์ชดยุกคาร์ล คอนสแตนติน (ขวา) ทรงนั่งข้างพระบิดา
พระนามเต็ม: คาร์ล คอนสแตนติน ไมเคิล สตีเฟน มาเรีย
พระราชสมภพ: 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 (17 พรรษา)
พระอิสริยยศ: อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย เจ้าฟ้าชายแห่งฮังการี
ราชวงศ์: ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
พระราชบิดา: อาร์ชดยุกจอร์ชแห่งออสเตรีย
พระราชมารดา: อาร์ชดัชเชสอีไลก้าแห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกคาร์ล คอนสแตนตินแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: คาร์ล คอนสแตนติน ไมเคิล สตีเฟน มาเรีย; Karl Konstantin Michael Stephen Maria von Habsburg-Lorraine, ภาษาฮังการี: Károly-Konstantin Mihály István Maria) ประสูติเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เป็นพระราชโอรสองค์เดียวใน อาร์ชดยุกจอร์ชและอาร์ชดัชเชสอีไลก้าแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้เข้าพิธีรับศีลล้างบาปที่ประเทศฮังการี พระองค์จึงได้รับพระนามเป็นภาษาฮังการีด้วย
| ก่อนหน้า |  | อาร์ชดยุกคาร์ล คอนสแตนติน แห่งออสเตรีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาร์ชดยุกจอร์ช |  | ลำดับการสืบสันตติวงศ์ราชบัลลังก์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการี ลำดับที่ 3    |  | อาร์ชดยุกลอเรนซ์ |
หลิว

| หลิว |
| --- | --- |

ต้นหลิว (Salix babylonica) ในกรุงเตหะราน
สถานะการอนุรักษ์
ยังไม่ประเมิน (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Salicaceae
สกุล:: Salix
สปีชีส์:: S.  babylonica
ชื่อทวินาม
Salix babylonica L.

หลิว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Salix babylonica) เป็นไม้ต้นผลัดใบในวงศ์สนุ่น (Salicaceae) สูง 10-20 เมตร มีกิ่งยาวและห้อยลง กิ่งอ่อนมีขนเล็กน้อย ใบรูปหอกยาว 9-16 เซนติเมตร กว้าง 5-15 มิลลิเมตร ปลายยาวแหลม ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อยถี่ ๆ หลังใบสีเขียว ท้องใบสีขาว ก้านใบยาว 6-12 มิลลิเมตร ดอกเดี่ยวเป็นดอกแยกเพศ ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียอยู่คนละต้น ดอกตัวผู้ยาว 1.5-2 เซนติเมตร ดอกตัวเมียอาจยาวถึง 5 เซนติเมตร
ดอกและยอดอ่อนต้นหลิวมีสรรพคุณลดไข้ แก้ปวด กิ่งต้นหลิวแก้โรคปวดตามข้อ เป็นยาขับปัสสาวะ ขับนิ่ว ขับลม แก้ตับอักเสบ แก้ฝี แก้ไฟลามทุ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หลิว
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Salix babylonica ที่วิกิสปีชีส์
หากฉันตาย

| "หากฉันตาย" |
| --- | --- |

เพลงโดยซิกตี้ไมล์
วางจำหน่าย: 23 กันยายน พ.ศ. 2556
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟป๊อป
ความยาว: 5:14
ค่ายเพลง: บีอีซี-เทโร มิวสิค
ผู้ประพันธ์เพลง: บดินทร์ เจริญราษฎร์
โปรดิวเซอร์: บดินทร์ เจริญราษฎร์

มิวสิกวิดีโอ
"หากฉันตาย" ที่ยูทูบ
 
"หากฉันตาย" เป็นซิงเกิลของวงซิกตี้ไมล์ ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย บดินทร์ เจริญราษฎร์ และเรียบเรียงโดย ซิกตี้ไมล์ ออกจำหน่ายในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2556
การตอบรับ

เพลง "หากฉันตาย" ติดอันดับสูงสุดที่ 11 จากการจัดอันดับของ 98 FM Fat Radio ในชาร์ต Fat Chart, Fat 40 ประจำวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
Fat Chart, Fat 40: 11

| ชาร์ต (พ> ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 22
หลินชาง

| หลินชาง 临沧市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
พื้นที่เพาะปลูกมองจากถนนสายหนึ่งในจังหวัดหลินชาง
ที่ตั้งของจังหวัดหลินชางในมณฑลยูนนาน
หลินชางที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด:  23°53′N 100°05′E﻿ / ﻿23.883°N 100.083°E﻿ / 23.883; 100.083
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: ยูนนาน
เขตที่ตั้งที่ทำการ: เขตหลินเสียง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23,620.72 ตร.กม. (9,120.01 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,517 เมตร (4,977 ฟุต)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 2,429,505 คน
 • ความหนาแน่น: 100 คน/ตร.กม. (270 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 677XXX
รหัสพื้นที่: 0883
รหัส ISO 3166: CN-YN-09
ป้ายทะเบียนรถ: 云S
เว็บไซต์: www.lincang.gov.cn
หลิงชาง (จีนตัวย่อ: 临沧; จีนตัวเต็ม: 臨滄; พินอิน: Líncāng) เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน
เขตการปกครอง

| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  เขตหลินเสียง อำเภอ เฟิ่งชิ่ง อำเภอ ยฺหวิน อำเภอ หย่งเต๋อ อำเภอ เจิ้นคัง อำเภอ ปกครองตนเอง ชางหยวน อำเภอ ปกครองตนเอง ชวางเจียง อำเภอ ปกครองตนเอง เกิ๋งหม่า 
| ชื่อ | อักษรจีน | พินอิน | ประชากร ค.ศ. 2010 (คน) | พื้นที่ (ตร.กม.) | ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.) |
| เขตหลินเสียง | 临翔区 | Línxiáng Qū | 323,708 | 2,652 | 122 |
| อำเภอเฟิ่งชิ่ง | 凤庆县 | Fèngqìng Xiàn | 458,330 | 3,451 | 133 |
| อำเภอยฺหวิน | 云县 | Yún Xiàn | 449,460 | 3,760 | 120 |
| อำเภอหย่งเต๋อ | 永德县 | Yǒngdé Xiàn | 369,702 | 3,296 | 112 |
| อำเภอเจิ้นคัง | 镇康县 | Zhènkāng Xiàn | 176,356 | 2,642 | 67 |
| อำเภอปกครองตนเองชนชาติล่าหู่ ว้า ปู้หล่าง และไท ชวางเจียง | 双江拉祜族佤族布朗族傣族自治县 | Shuāngjiāng Lāhùzú Wǎzú Bùlǎngzú Dǎizú Zìzhìxiàn | 176,549 | 2,292 | 77 |
| อำเภอปกครองตนเองชนชาติไทและว้า เกิ๋งหม่า | 耿马傣族佤族自治县 | Gěngmǎ Dǎizú Wǎzú Zìzhìxiàn | 296,302 | 3,837 | 77 |
| อำเภอปกครองตนเองชนชาติว้า ชางหยวน | 沧源佤族自治县 | Cāngyuán Wǎzú Zìzhìxiàn | 179,098 | 2,539 | 71 |
อาร์ชดยุก

อาร์ชดยุก (Archduke) ตามสำเนียงอังกฤษ หรือ อาร์ชดุ๊ก ตามสำเนียงอเมริกัน ถ้าเป็นสตรีเรียกว่า อาร์ชดัชเชส (Archduchess) เป็นบรรดาศักดิ์ยุโรปที่สถาปนาขึ้นในปีค.ศ. 1358 เพื่อเป็นยศของเจ้าผู้ครองแคว้นระดับอาร์ชดัชชีที่มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์คแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 962–1806) บรรดาศักดิ์อาร์ชดยุกอยู่ต่ำกว่าจักรพรรดิและกษัตริย์ แต่อยู่เหนือแกรนด์ดยุก, ดยุก และเจ้าชาย
ดินแดนในปกครองของอาร์ชดยุกหรืออาร์ชดัชเชสเรียกว่า "อาร์ชดัชชี" เช่น อาร์ชดัชชีออสเตรีย  เป็นต้น อาร์ชดัชชีทั้งหมดล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1918
อะยุมิ อิโต

อะยุมิ อิโต (ญี่ปุ่น: 伊藤 歩; โรมาจิ: Itō Ayumi) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2523 ที่โตเกียว เริ่มเข้าสู่วงการแสดงในปี พ.ศ. 2536 โดยผลงานเรื่องแรกคือ Mizu no Tabibito -Samurai KIDS- และต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Swallowtail Butterfly ของผู้กำกับ ชุนจิ อิวาอิ ส่งผลให้เธอได้รับรางวัลเจแปนนีส อาคาเดมี อวอร์ดส สาขานักแสดงหน้าใหม่ กับ นักแสดงสมทบฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม และกลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงโด่งดังนับแต่นั้นเป็นต้นมา
ปัจจุบัน อิโต้ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ ละครทีวี และโฆษณามาแล้วมากมาย นอกจากนี้ยังเคยมีงานเพลงในนามของวง มีน แมชีน (Mean Machine) รวมทั้งได้พากย์เสียงเป็น ทีฟา ล็อกฮาร์ท ใน ไฟนอลแฟนตาซี VII แอดเวนต์ชิลเดรน และเกม คิงดอมฮารตส์ II ด้วย
หากพวกเรากำลังสบาย

หากพวกเรากำลังสบาย เป็นชื่อเพลงสำหรับเด็ก มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า If You're Happy and You Know It ซึ่งนำทำนองมาจากเพลงแนวโฟล์คภาษาลัตเวียเดิม ในประเทศไทย ไม่มีหลักฐานชี้ได้ว่า ผู้ใดเป็นคนแต่งขึ้นมา แต่นิยมใช้ในการร้องเพลงเพื่อดึงดูดความสนใจของผู้ฟัง ในการสัมมนา หรือ ทำกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งเนื้อเพลงที่เป็นที่รู้จักกันอยู่ทั่วไป จะมีความว่า
"หากพวกเรากำลังสบาย จงตบมือพลัน
หากพวกเรากำลังสบาย จงตบมือพลัน
หากพวกเรากำลังมีสุข ปลดเปลื้องทุกข์ใด ๆ ทุกสิ่ง
มัวประวิงอะไรกันเล่า จงตบมือพลัน"
"จงตบมือพลัน" นั้น อาจเป็นเป็นการทำอย่างอื่นก็ได้ เช่น การกระทืบเท้า การตบบ่าตัวเอง การหัวเราะ เป็นต้น
เพลงในภาษาอังกฤษ

เพลงในภาษาอังกฤษนั้น จะใช้ชื่อว่า If You're Happy and You Know It ซึ่งประเทศไทยใด้นำทำนองเพลงและคำร้องมาแปลงเป็นรูปแบบภาษาไทย
If you're happy and you know it, clap your hands.
If you're happy and you know it, clap your hands.
If you're happy and you know it,
And you really want to show it,
If you're happy and you know it, clap your hands.
โน้ตดนตรี

Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.
อัมรินทร์ เยาดำ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อัมรินทร์ เยาดำ
วันเกิด:  22 มกราคม พ.ศ. 2523 (44 ปี)
สถานที่เกิด:  สงขลา ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรเยาวชน
:  สินธนา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2002–2004 |  สินธนา |  45 |  (0) |
| 2005–2010 |  บุรีรัมย์ พีอีเอ |  122 |  (0) |
| 2011–2012 |  วัวชน ยูไนเต็ด |  29 |  (0) |
| 2012–2013 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  5 |  (0) |
| 2013 |  → แอร์ฟอร์ซ เอวีเอ (ยืมตัว) |  10 |  (0) |
| 2014–2015 |  สุพรรณบุรี |  8 |  (0) |
| 2016–2017 |  เกษตรศาสตร์ |  2 |  (0) |
จัดการทีม
2017–2020:  ทีมชาติไทย U23 (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
2020–:  ทีมชาติไทย (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
อัมรินทร์ เยาดำ (ชื่อเล่น : อํ่า) เกิดวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2523 ปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้กับฟุตบอลทีมชาติไทย