stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองเรือยามฝั่ง กองเรือยุทธการ

| กองเรือยามฝั่ง กองเรือยุทธการ |
| --- | --- |
เครื่องหมายกองเรือยามฝั่ง
ประจำการ: 1 เมษายน พ.ศ. 2552; 15 ปีก่อน (2552-04-01)
ประเทศ:  ไทย
เหล่า:  กองทัพเรือไทย
รูปแบบ: กองเรือ
บทบาท: หน่วยยามฝั่ง บังคับใช้กฎหมาย
ขึ้นกับ: กองเรือยุทธการ กองทัพเรือไทย
กองบัญชาการ: ฐานทัพเรือสัตหีบ ตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
สมญา: กยฝ.กร.
วันสถาปนา: 1 เมษายน
เว็บไซต์: www.coastguard.navy.mi.th
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการกองเรือยามฝั่ง: พลเรือตรี ณัฐพล พรหมขุนทอง
เครื่องหมายสังกัด
ธงราชนาวี: 
กองเรือยามฝั่ง กองเรือยุทธการ (อังกฤษ: Coast Guard Squadron, Royal Thai Fleet) คือกองเรือสำหรับการปฏิบัติการยามฝั่งในบริเวณใกล้ฝั่งและชายฝั่ง ตั้งอยู่ที่ ท่าเทียบเรือแหลมเทียน ฐานทัพเรือสัตหีบ ตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ผู้บัญชาการ กองเรือยามฝั่ง ได้แก่  พลเรือตรี ณัฐพล พรหมขุนทอง รองผู้บัญชาการ กองเรือยามฝั่ง ได้แก่ นาวาเอก ธเนตร อนามธวัช และ นาวาเอก พิเชษฐ์ พิมพ์ถนอม
ประวัติ > หน่วยยามฝั่งในอดีต

ประเทศไทยเริ่มต้นมีการใช้งานเรือยามฝั่งครั้งแรกในช่วงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งได้จัดหาเรือยามฝั่งลำแรกมาใช้งานชื่อว่า "เรือยามฝั่งหาญหักศัตรู" เป็นเรือยนต์ตอร์ปิโดที่สั่งมาใช้งานจากประเทศอังกฤษ ต่อมา พ.ศ. 2468 มีการปรับโครงสร้างเป็นรูปแบบกรมทหารเรือในสมัยรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และมีการก่อตั้งหมวดเรือยามฝั่งพร้อมทั้งจัดหาเรือยามฝั่งลำที่ 2–5 มาใช้งาน จากนั้นในปี พ.ศ. 2477 ได้มีการต่อเรือยามฝั่งลำที่ 7–12 มาประจำการเพิ่มเติม รวมถึงมีการเริ่มต้นแบบเรือตรวจฝั่งชุดแรก คือชุดเรือ ต.1 ประกอบไปด้วยเรือ ต.1–6
ใน พ.ศ. 2489 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้มีการเปลี่ยนชื่อหน่วยต้นสังกัดของหมวดเรือยามฝั่งเป็น กองเรือยุทธการ และมีการควบรวมหมวดเรือปืนและหมวดเรือใช้ตอร์ปิโดเข้าด้วยกันและใช้ชื่อว่า กองเรือตรวจอ่าว ในเวลานั้นกองทัพเรือได้รับมอบเรือรบมาจากสหรัฐ เป็นเรือประเภทตรวจการณ์ปราบเรือดำน้ำ ซึ่งกองทัพเรือไทยได้เปลี่ยนประเภทมาใช้งานเป็นเรือยนต์ปืนตรวจฝั่ง ชุดเรือ ต.81–84 และรับเรือตรวจการใกล้ฝั่งอีกชุดจากสหรัฐตามข้อตกลงทางทหารในเวลานั้น กำหนดให้เป็นชุดเรือ ต.11–110 จำนวน 10 ลำ และเรือชุดสุดท้ายคือเรือตรวจการณ์ชายฝั่ง กำหนดให้เป็นชุดเรือ ต.21–212 จำนวน 12 ลำ
ใน พ.ศ. 2511 กองทัพเรือได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานพระราชดำริและพระบรมราชวินิจฉัยในการต่อเรือใขึ้นใช้งานเอง จึงมีการจัดสร้างเรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่งชุดเรือ ต.91–99 จำนวน 9 ลำโดยกองทัพเรือเป็นผู้ดำเนินการเอง โดยเรือชุดนี้ถูกเรียกขานว่าเป็น "เรือของพ่อ"
ประวัติ > ก่อตั้งกองเรือยามฝั่ง

กองเรือยามฝั่ง กองเรือยุทธการ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2552 ตามพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการกองทัพเรือในการปรับโครงสร้างหน่วยจากส่วนกำลังพลจากกองบัญชาการกองเรือยุทธการ และอัตราทางเรือของกองเรือตรวจอ่าว หมวดเรือที่ 2 และหมวดเรือที่ 3 บางส่วน คือเรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่ง (ตกฝ.) และเรือตรวจการณ์ชายฝั่ง (ตกช.) ก่อตั้งขึ้นเป็นกองเรือยามฝั่ง และปฏิบัติหน้าที่เป็นหน่วยยามฝั่งของไทย
ภารกิจ

กองเรือยามฝั่ง กองเรือยุทธการ มีภารกิจหลักในการจัดกำลังสำหรับปฏิบัติงานด้านยามฝั่ง การรักษากฎหมายทางทะเลตามเขตอำนาจของทหารเรือ รักษาความมั่นคงทางทะเลในพื้นที่ใกล้ฝั่งและชายฝั่ง การช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล ปกป้องแหล่งเศรษฐกิจที่สำคัญทางทะเล และการควบคุมดูแลเรือพาณิชย์ในภาวะวิกฤตต่าง ๆ
โดยปกติ กองเรือยามฝั่ง กองเรือยุทธการ จะส่งเรือไปประจำการตามทัพเรือภาคต่าง ๆ เพื่อปฏิบัติงานในแต่ละพื้นที่ ภายใต้ขั้นตอนปฏิบัติหลัก 4 ข้อ คือ การเตรียมการ การเฝ้าตรวจและตรวจการ การพิสูจน์ฝ่ายและตรวจค้น และการสกัดกั้นทำลาย
ภารกิจ > กฎหมายและพระราชบัญญัติที่เกี่ยวข้อง

เนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่ยามฝั่งของกองเรือยามฝั่ง ทำให้มีกฎหมายและพระราชบัญญัติที่ให้อำนาจกับเจ้าหน้าที่ทหารเรือในการปฏิบัติหน้าที่จำนวน 28 ฉบับ ได้แก่
พระราชบัญญัติให้อำนาจทหารเรือปราบปรามการกระทำความผิดบางอย่างทางทะเล พ.ศ. 2490
พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่นๆในภาวะคับขัน พ.ศ. 2488
พระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว
พระราชบัญญัติการส่งออกไปนอกและการนำเข้ามาในพระราชอาณาจักรซึ่งสินค้า พ.ศ. 2522
พระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. 2510
พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522
พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามยาเสพติด พ.ศ. 2519 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2534
พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522
พระราชบัญญัติวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2535
พระราชบัญญัติมาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ. 2534
พระราชบัญญัติกำหนดป้องกันการใช้สารระเหย พ.ศ. 2533
พระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย พุทธศักราช 2482
พระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490
พระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำไทย พ.ศ. 2456 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2540
พระราชบัญญัติศุลกากรพุทธศักราช 2469 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2540
พระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช 2484
พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504
พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507
พระราชบัญญัติจัดหางาน และคุ้มครองคนหางาน พ.ศ.2528
ประกาศคณะปฎิวัติ ฉบับที่ 103 ลงวันที่ 16 มีนาคม 2515
พระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. 2521
พระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. 2537
พระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 แก้ไขเพิ่มเติม
พระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. 2481
พระราชกำหนดควบคุมสินค้าตามชายแดน พ.ศ. 2524
พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับสถานที่ผลิตปิโตรเลียมในทะเล พ.ศ. 2430
พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการกระทำอันเป็นโจรสลัด พ.ศ. 2534
พระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พระพุทธศักราช 2457
โครงสร้าง

กองเรือยามฝั่ง กองเรือยุทธการ มีโครงสร้าง ดังนี้
โครงสร้าง > ส่วนบัญชาการ

กองบัญชาการ
แผนกธุรการ
แผนกำลังพล
แผนกยุทธการและข่าว
แผนกส่งกำลังบำรุง
แผนกสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ
แผนกพลาธิการ
แผนกการเงิน
กองช่าง
กองร้อยกองบัญชาการ
โครงสร้าง > ส่วนกำลังรบ

หมวดเรือที่ 1
หมวดเรือที่ 2
หมวดเรือที่ 3
เรือในประจำการ

กองเรือลำน้ำ กองเรือยุทธการ มีเรือในประจำการสำหรับปฏฺบัติการต่าง ๆ ในลำน้ำ ดังนี้
| ชุดเรือ> หมวดเรือที่ 1 | ผู้ผลิต> หมวดเรือที่ 1 | ภาพ> หมวดเรือที่ 1 | หมายเลขตัวเรือ> หมวดเรือที่ 1 | จำนวน / ประจำการ> หมวดเรือที่ 1 | หมายเหตุ> หมวดเรือที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชุดเรือ ต.991 |  ไทย |  | ต.991–993 | 3 / 2550 | เรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่ง (ตกฝ.) |
| ชุดเรือ ต.994 |  ไทย |  | ต.994–996 | 3 / 2554 | เรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่ง (ตกฝ.) |
| ชุดเรือ ต.997 |  ไทย |  | ต.997–998 | 2 / 2566 | เรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่ง (ตกฝ.) |
| ชุดเรือ ต.111 |  ไทย |  | ต.111–113 | 3 / 2557 | เรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่ง (ตกฝ.) |
| ชุดเรือ ต.114 |  ไทย |  | ต.114–115 | 2 / 2564 | เรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่ง (ตกฝ.) |
หมวดเรือที่ 2
| ชุดเรือ ต.81 |  ไทย |  | ต.81–83 | 3 / 2542 | เรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่ง (ตกฝ.) |
หมวดเรือที่ 3
| ชุดเรือ ต.227 |  ไทย |  | ต.277 | 1 | เรือตรวจการณ์ชายฝั่ง (ตกช.) |
| ชุดเรือ ต.228 |  ไทย |  | ต.228–230 | 3 | เรือตรวจการณ์ชายฝั่ง (ตกช.) |
| ชุดเรือ ต.232 |  ไทย |  | ต.232–237 | 6 | เรือตรวจการณ์ชายฝั่ง (ตกช.) |
| ชุดเรือ ต.261 |  ไทย |  | ต.261–264 | 4 | เรือตรวจการณ์ชายฝั่ง (ตกช.) |
| ชุดเรือ ต.265 |  ไทย |  | ต.265–269 | 5 | เรือตรวจการณ์ชายฝั่ง (ตกช.) |
| ชุดเรือ ต.270 |  ไทย |  | ต.270–274 | 5 | เรือตรวจการณ์ชายฝั่ง (ตกช.) |
ดูเพิ่ม

หน่วยยามฝั่ง
พระศรีธรรมราชาธิราชที่ 3

พระศรีธรรมราชาธิราชที่ 3 (เขมร: ធម្មរាជាទី៣) นามเดิม นักองค์ธรรม เป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชาหลายช่วงรัชสมัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2245-2247, 2252-2258 และ 2281-2293
พระราชประวัติ

นักองค์ธรรมเป็นพระโอรสของพระไชยเชษฐาที่ 3  ทรงครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2245 พระองค์ทรงมีปัญหากับพระมหาอุปราช (นักองค์อิม) ต่อมาพระองค์ทรงขับไล่นักองค์อิมออกไปจากความช่วยเหลือของอาณาจักรอยุธยา
นักองค์อิมได้หลบหนีไปที่ไซ่ง่อนในปี พ.ศ. 2248 และขอความช่วยเหลือจาก กษัตริย์เหงียน ทหารเวียดนามได้ทำการรุกรานอาณาจักรเขมรอุดง นักองค์ธรรมทรงหลบหนีไปยังอาณาจักรอยุธยา
ด้วยความช่วยเหลือจากอาณาจักรอยุธยา พระองค์จึงทรงยึดละแวกได้ กองทัพของนักองค์อิมถูกล้อมและกองทัพเวียดนามภายใต้การนำของ Trần Thợng Xuyên และ Nguyễn Cửu Phú (阮久富) ถูกส่งไปยังกัมพูชาเพื่อช่วยเหลือนักองค์อิม พระศรีธรรมราชาธิราชที่ 3 และ พระไชยเชษฐาที่ 3 ทรงพ่ายแพ้และหลบหนีไปยังอาณาจักรอยุธยา
ในปี พ.ศ. 2279 พระศรีธรรมราชาธิราช ทรงกลับมายังอาณาจักรและทรงขับไล่พระสัตถาที่ 2 ออกไป
Estola fratercula

ชนิดของด้วง
| Estola fratercula |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropod
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera 
วงศ์:: Cerambycidae 
สกุล:: Estola  Galileo & Martins, 1999
สปีชีส์:: Estola fratercula
ชื่อทวินาม
Estola fratercula Galileo & Martins, 1999

Estola fratercula เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Galileo และ Martins ใน ค.ศ. 1999 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากโคลอมเบีย
พระไชยเชษฐาที่ 3

King of Cambodia
พระไชยเชษฐาที่ 3 (เขมร: ព្រះឆាយាចិត្រា ៣) นามเดิม นักองค์สูร เป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชาหลายช่วงรัชสมัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2219-2252
พระราชประวัติ

นักองค์สูรหรือเจ้าพระยาโสร์ แรกประสูติทรงพระนามว่าพระไชยเชษฐา ทรงครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2219 เป็นพระอนุชาได้ขึ้นครองเมืองปรำตำลึง สนองพระแก้วฟ้าที่ 2 (นักองค์ชี) และทรงมีพระนามว่า พระไชยเชษฐารามาอิศวร สถิตย์ ณ เมืองปรำตำลึง ส่วนที่อุดงมีชัยนักองค์นนท์ขึ้นครอง สนองสมเด็จพระรามาธิบดีอุปโยราช
พ.ศ. 2222 พระไชยเชษฐาได้เสด็จออกจากเมืองปรำตำลึงไปยังเมืองอุดงมีชัย ซึ่งมีนักองค์นนท์ครองอยู่ ขณะพระชันษาได้ 25 พรรษา ได้เสด็จหลบหนีไปเมืองญวน พระไชยเชษฐาก็เสด็จขึ้นครองราชย์ ณ เมืองอุดงมีชัย
พ.ศ. 2225 นักองค์นนท์ ได้ไปเกลี้ยกล่อมชาวจีนยกกองทัพมารบกับพระไชยเชษฐา ซึ่งตีล่วงเข้ามาถึงกรุงพนมเปญและอุดงมีชัย พระไชษเชษฐาจึงเสด็จออกจากเมืองอุดงมีชัย ไปประทับที่เมืองตระนุมจรึง (ขอนค้างคาว) พระองค์ได้ทรงเกณฑ์ทัพไปกับพวกจีน ซึ่งเป็นพรรคพวกของนักองค์นนท์ ได้ล่นถอยหนีไปตั้งค่ายที่เกาะแตง พระไชยเชษฐาจึงเสด็จกลับคืนมาประทับที่เมืองอุดงมีชัยต่อ
พ.ศ. 2230 พระไชยเชษฐา ขณะพระชันษาได้ 27 พรรษา พระองค์ประชวรด้วยโรคไข้ทรพิษ จึงมอบราชสมบัติถวายให้พระราชมารดาว่าราชการแผ่นดินแทนพระองค์ชั่วคราว
พ.ศ. 2231 เจ้าพระยานูร์คิดเป็นกบฏ หลบหนีไปเป็นพรรคพวกกับนักองค์นนท์ แล้วคิดจะรบกับพระไชยเชษฐา ขณะนั้นพระองค์ได้รับราชสมบัติคืนจากพระราชมารดา และทรงว่าราชการแผ่นดินเอง
พ.ศ. 2232 นักองค์นนท์ได้ไปขอกองทัพจากญวน มารบกับพระไชยเชษฐา แต่พระองค์ทรงมีชัยเหนือกว่ากองทัพญวน จนหนีพ่ายกลับคืนเมืองญวน
พ.ศ. 2233 พระองค์ได้จัดการราชาภิเษก และทรงมีพระนามว่าสมเด็จพระราชโองการ พระไชยเชษฐา ทรงสถาปนานักองค์อีเป็นพระอรรคมเหษี พระนามว่า สมเด็จพระภัควดีศรีจักรพรรดิ มีพระราชโอรสหนึ่งพระองค์ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2233 นี้ ส่วนนักองค์นนท์ซึ่งเป็นกบฏนั้นได้สิ้นพระชนม์ลง ขณะพระชันษา 37 ปี
พ.ศ. 2235 พระไชษเชษฐา ทรงมีพระราชโอรสอีกหนึ่งพระองค์ ทรงพระนามว่า นักองค์ตน
พ.ศ. 2238 ขณะพระชันษา 35 ปี พระองค์มอบราชสมบัติถวายแก่สมเด็จพระอุไทยซึ่งเป็นพระภาดา ประทับที่เมืองอุดงมีชัย ขณะพระชันษา 21 ปี ขึ้นครองราชสมบัติเป็น สมเด็จพระราชโองการ พระรามาธิบดี  ส่วนพระไชยเชษฐาทรงออกผนวชได้ 5 วัน แล้วลาสิกขา (แต่ยังไม่รับราชสมบัติคืน) พระรามาธิบดีครองราชย์จนถึง พ.ศ. 2239 จึงเสด็จสวรรคต แล้วพระไชยเชษฐาทรงได้ครองราชสมบัติต่อ
พ.ศ. 2240 พระไชยเชษฐา เสด็จไปรับนักองค์อิ่ม (ซึ่งเป็นโอรสในนักองค์นนท์ และเป็นพระภาติยะ) มาจากเมืองญวน และทรงสถาปนาเป็นพระแก้วฟ้า ยกพระธิดาซึ่งทรงพระนามว่า พระมหากษัตรี ให้เป็นพระชายา มีโอรสหนึ่งพระองค์ประสูติขณะชันษา 23 ปี มีโอรสอีกหนึ่งพระองค์พระนามว่านักองค์ชี ถวายพระนามเป็น พระสัตถา
พ.ศ. 2243 พระองค์ได้มอบราชสมบัติให้แก่พระแก้วฟ้าที่ 3(นักองค์อิ่ม) ขึ้นครองราชสมบัติ ขณะที่พระองค์พระชันษา 40 พรรษา
พ.ศ. 2244 พระองค์เสด็จออกผนวช สถิตย์อยู่วัดโพธิ์มีบุญ ได้ 3 วัน ได้ทรงลาสิกขาบท และพระแก้วฟ้าได้ถวายราชสมบัติคืนแก่พระองค์
พ.ศ. 2245 พระองค์ได้มอบราชสมบัติให้แก่พระศรีธรรมราชาที่ 3 พระโอรสขึ้นครองราชย์
พ.ศ. 2247 พระศรีธรรมราชาที่ 3 พระโอรสได้ถวายราชสมบัติคืนพระไชยเชษฐา
พ.ศ. 2248 พระองค์ ขณะพระชันษา 46 พรรษา ได้เสด็จออกผนวชอีก 3 วัน แล้วทรงลาผนวช ในครั้งนั้นมีเชื้อพระวงศ์ล้านช้างได้นำไพร่พลมาเข้าสวามิภักดิ์ต่อพระองค์เป็นอันมาก
พ.ศ. 2252 ขณะพระชันษา 50 พรรษา ได้ทรงมอบราชย์สมบัติให้แก่พระศรีธรรมราชาที่  3 พระราชโอรสขึ้นครองราชสมบัติ และถวายพระนามเป็น สมเด็จพระราชโองการ พระศรีธรรมราชา สถิตย์ณอุดงฤๅไชย และสถาปนาพระอรรคเมษี เป็น สมเด็จพระภัควดีศรีชาติสัตรี
พ.ศ. 2265 พระองค์เสด็จสวรรคต ขณะพระชันษา 62 พรรษา ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระอัยกาอุปโยราช พระราชโองการ พระไชยเชษฐา
นินเก้า

ปืนกลมือ
|  นินเก้า  |
| --- | --- |
นินเก้าในงาน Defense and Security 2023
ชนิด: ปืนกลมือ ปืนเล็กยาว
แหล่งกำเนิด:  ไทย
บทบาท
ประจำการ: พ.ศ. 2567–ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน: กรมป่าไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: โรงงานต้นแบบการวิจัยพัฒนาอาวุธ ศูนย์อำนวยการสร้างอาวุธ ศูนย์การอุตสาหกรรมป้องกันประเทศและพลังงานทหาร มิลเทค รีเสิร์ช แอนด์ ดีเวลลอปเมนท์
บริษัทผู้ผลิต: โรงงานต้นแบบการวิจัยพัฒนาอาวุธ
ช่วงการผลิต: พ.ศ. 2567–ปัจจุบัน
จำนวนที่ผลิต: 20 กระบอก
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 3.2 กิโลกรัม
ความยาว: 77 เซนติเมตร

กระสุน: 9×19 มม. พาราเบลลัม
ขนาดลำกล้องปืน: 9 มิลลิเมตร 6 เกลียวเวียนขวา
ความยาวลำกล้อง: 10.5 นิ้ว (270 มิลลิเมตร)
การทำงาน: ระบบโบลว์แบ็ค
อัตราการยิง: 1,000–1,100 นัด/นาที
ความเร็วปากกระบอก: 1,250 ฟุตต่อวินาที (381 เมตรต่อวินาที)
ระยะหวังผล: 100 เมตร (110 หลา)
ระบบป้อนกระสุน: ซองกระสุนขนาด 25 นัด (ซองกระสุนปืนกล็อก)
นินเก้า หรือ ปืนเล็กยาว ขนาด 9 มิลลิเมตร (อังกฤษ: NIN9) เป็นปืนกลมือหรือปืนเล็กยาวสำหรับใช้งานโดยเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าของกรมป่าไม้ พัฒนาโดยกระทรวงกลาโหม ถือเป็นครั้งแรกที่ได้รับอาวุธใหม่ที่ทันสมัยเข้ามาใช้งาน
ประวัติ

นินเก้าเกิดมาจากความต้องการอาวุธในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า ซึ่งมีหน้าที่ในการรักษาทรัพยากรป่าไม้ของประเทศ ทั้งจากผู้บุกรุกต่าง ๆ คือกลุ่มทุนต่าง ๆ และผู้กระทำความผิด ส่งผลให้หลายครั้งเกิดการต่อสู้และการปะทะกลับผู้กระทำผิดดังกล่าวจนเกิดความสูญเสียทั้งการบาดเจ็บและเสียชีวิต เนื่องจากอาวุธปืนของเจ้าหน้าที่ที่ใช้ในการปฏิบัติงานไม่เพียงพอ ล้าสมัย อานุภาพไม่เพียงพออย่างปืนลูกซอง หรือมีสภาพไม่พร้อมใช้งาน
จากเหตุผลข้างต้น กระทรวงกลาโหมจึงได้วิจัยและพัฒนาอาวุธปืนนินเก้าขึ้นมาเพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมป้องกันประเทศภายในประเทศ โดยมอบหมายให้ศูนย์อำนวยการสร้างอาวุธ ศูนย์การอุตสาหกรรมป้องกันประเทศและพลังงานทหารเป็นผู้ดำเนินการ พัฒนาร่วมกับ บริษัท มิลเทค รีเสิร์ช แอนด์ ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด ซึ่งได้เปิดให้กรมป่าไม้เข้าไปร่วมทดสอบและศึกษาการใช้งานอาวุธปืนนินเก้าที่กองพันระวังป้องกัน กองบัญชาการกองทัพไทย และมีความเห็นว่าเหมาะสมกับการใช้งานของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าสำหรับการลาดตระเวนภายในป่า เนื่องจากปืนมีขนาดที่เล็กและมีน้ำหนักเบา มีสมรรรถนะใกล้เคียงกับปืนเอ็ม 16 และมีน้ำหนักเบากว่า เพราะหนักประมาณ 3.2 กิโลกรัม
ที่มาของชื่อนินเก้า มาจากแร่อัญมณีที่ชื่อว่า นิล มีสีดำ ถือเป็นเครื่องรางของไทยตามความเชื่อว่าจะช่วยปกป้องให้ผู้สวมใส่ปลอดภัย ป้องกันมนต์ดำและคุณไสย พร้อมกับนำพาชัยชนะมายังผู้สวมใส่ โรงงานต้นแบบการวิจัยพัฒนาอาวุธจึงได้นำคำดังกล่าวมาใช้งานเรียกอาวุธปืนนี้ ประกอบกับความกว้างปากลำกล้องที่มีขนาด 9 มิลลิเมตร จึงตั้งชื่อปืนนี้ว่า นินเก้า (NIN9) มีความหมายว่าอาวุธปืนที่ปกป้องผู้ใช้จากอันตรายและนำไปสู่ชัยชนะ
ในช่วงแรกของการพัฒนานั้น ปืนนินเก้าถูกนิยามว่าเป็นปืนกลมือ ซึ่งต่อมาหลังจากได้ส่งมอบอาวุธปืนให้กับกรมป่าไม้อย่างเป็นทางการแล้วนั้นได้มีการเรียกขานอาวุธปืนดังกล่าวว่าเป็นปืนเล็กยาว ตามข้อกำหนดในการประกาศจัดซื้อจัดจ้าง
อาวุธปืนนินเก้า ถูกส่งมอบชุดแรกเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ซึ่งมีพิธีการส่งมอบที่กรมป่าไม้ โดยมี นายบรรณรักษ์ เสริมทอง รองอธิบดีกรมป่าไม้เป็นผู้รับมอบ และส่งมอบโดย พลโท ปวริศ ปั้นทอง ผู้บัญชาการศูนย์อำนวยการสร้างอาวุธ ในนามสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม จำนวน 20 กระบอก ราคากระบอกละ 95,000 บาท กระจายไปใช้งานในศูนย์ป้องกันและปราบปราม 4 แห่ง แห่งละ 4 กระบอก และประจำที่หน่วยพยัคฆ์ไพรในส่วนกลางอีก 4 กระบอก ซึ่งยังไม่เพียงพอต่อการใช้งาน แต่ก็ถือว่าเป็นขวัญกำลังใจต่อเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานส่วนหนึ่ง เนื่องจากกรมป่าไม้มีหน่วยพิทักษ์ป่าอยู่ทั้งหมด 408 หน่วย มีปืนสำหรับใช้งานเพียงไม่ถึง 2 พันกระบอก
รายละเอียด

นินเก้า มีรายละเอียด ดังนี้
น้ำหนัก 3.2 กิโลกรัม
ความยาว 77 เซนติเมตร
ความยาวลำกล้อง  10.5 นิ้ว
เกลียวลำกล้อง 6 เกลียวเวียนขวา (1/10)
ใช้งานกระสุน  9×19 มม.พาราเบลลัม
ความเร็วกระสุนปากลำกล้อง 1,250 ฟุต/วินาที
ระยะหวังผล 100 เมตร (จากศูนย์เปิด)
อัตราการยิง 1,000-1,100 นัด/นาที
ระบบการทำงานแบบโบลว์แบ็ค (Blowback)
ซองกระสุนขนาด 25 นัด (ซองกระสุนปืนกล็อก)
รูปแบบการยิง กึ่งอัตโนมัติและอัตโนมัติ
การใช้งาน

ไทย :
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
กรมป่าไม้ จำนวน 20 กระบอก ประจำที่ศูนย์ป้องกันและปราบปราม 4 ศูนย์ ศูนย์ละ 4 กระบอก และใช้งานในหน่วยพยัคฆ์ไพรอีก 4 กระบอก ซึ่งมีแผนจะของบประมาณจากรัฐบาลเพิ่มเติมเพื่อจัดซื้อมาใช้งานในอนาคต
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช มีการระบุว่าจะมีการร่วมมือกันกับสำนักปลัดกระทรวงกลาโหมเพื่อนำปืนนินเก้าเข้ามาใช้งานในกรมซี่งได้จัดกิจกรรมเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 โดยยังไม่ระบุจำนวน แต่ความร่วมมือดังกล่าวครอบคลุมการฝึกอบรมเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าในการใช้งานและบำรุงรักษาอาวุธ
Estola flavostictica

ชนิดของด้วง
| Estola flavostictica |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropod
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera 
วงศ์:: Cerambycidae 
สกุล:: Estola  Breuning, 1940
สปีชีส์:: Estola flavostictica
ชื่อทวินาม
Estola flavostictica Breuning, 1940

Estola flavostictica เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
เอมิล โรบัค

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เอมิล ปาเคบบา จูฟ โรบัค
วันเกิด:   (2003-05-03) 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 (21 ปี)
สถานที่เกิด:  นอร์เชอปิง, สวีเดน
ส่วนสูง:  1.87 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เมืองทองยูไนเต็ด
หมายเลข:  11
สโมสรเยาวชน
:  ไอเค สไลป์เนนอร์
:  IFK Norrköping
2012:  Västerhaninge IF
2015–2019:  ฮัมมาร์บี
2020–:  AC Milan
2022–2023:  → Nordsjælland (ยืมตัว)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2020 |  ฮัมมาร์บี |  0 |  (0) |
| 2020 |  → IK Frej (ยืมตัว) |  8 |  (0) |
| 2020–2024 |  เอซีมิลาน |  0 |  (0) |
| 2022–2023 |  → Nordsjælland (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| 2024– |  เมืองทองยูไนเต็ด |  16 |  (7) |
ทีมชาติ
| 2019 |  สวีเดน อายุไม่เกิน 16 ปี |  3 |  (3) |
| 2019 |  สวีเดน อายุไม่เกิน 17 ปี |  5 |  (1) |
| 2021– |  สวีเดน อายุไม่เกิน 19 ปี |  7 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 30 กันยายน 2023
เอมิล ปาเคบบา จูฟ โรบัค (สวีเดน: Emil Pakebba Joof Roback, เกิด 3 พฤษภาคม 2003) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสวีเดน เล่นตำแหน่งกองหน้าให้กับสโมสรเมืองทองยูไนเต็ด ในไทยลีก และกำลังจะย้ายทีมในจบซีซั่นนี้ถึงแม้จะมีสัญญากับทางต้นสังกัดมากกว่า2ปีก็ตาม โรบัคเกิดในสวีเดนจากพ่อแม่ชาวแกมเบีย ปัจจุบันเล่นให้กับทีมชาติสวีเดนรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ระดับสโมสร > ช่วงต้นอาชีพ

โรบัคเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่เด็กกับไอเอฟเค นอร์เชอปิง สโมสรในบ้านเกิด ก่อนจะย้ายไปเล่นให้กับ ไอเค สไลป์เนอร์ และ เวสเตอร์ฮานิงเง ไอเอฟ ในช่วงสั้น ๆ
ระดับสโมสร > ฮัมมาร์บี

เขาเข้าร่วมอะคาเดมีของสโมสรฮัมมาร์บี ไอเอฟ ในสต็อกโฮล์ม ในปี 2015 ในวันที่ 3 มกราคม 2020 โรบัคเซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับสโมสรฮัมมาร์บี วันที่ 24 เมษายน 2020 โรบัคลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าคู่กับตำนานนักฟุตบอลทีมชาติสวีเดนและผู้ถือหุ้นของฮัมมาร์บีอย่างซลาตัน อิบราฮีมอวิช ในการแข่งขันกระชับมิตรภายในสโมสรระหว่างช่วงการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ซึ่งถ่ายทอดสดทางช่องดีเพลย์
เจ้าคุณจอมมารดาเอม ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เจ้าคุณพระชนนี
| เจ้าคุณพระชนนี เจ้าคุณจอมมารดาเอม |
| --- | --- |

เกิด: พ.ศ. 2359
ถึงแก่กรรม: 13 มีนาคม พ.ศ. 2428 (69 ปี)
บุตร: พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิง กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปรีดา พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงจันทร์
บิดา: บุญมี
เจ้าคุณจอมมารดาเอม (พ.ศ. 2359 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2428) เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่ครั้งดำรงพระยศเป็นเจ้าฟ้าน้อย ตามประวัติที่เล่าสืบกันมา ครั้งที่เจ้าฟ้าน้อยเสด็จผนวชตามพระราชประเพณีและจำพรรษาอยู่วัดระฆัง โปรดที่จะพายเรือออกบิณฑบาตโดยเรือพระที่นั่งลำเล็ก เข้าคลองบางกอกน้อย ซึ่งมีบ้านขุนนางคหบดีท่านหนึ่งตั้งโต๊ะใส่บาตรพระอยู่หน้าท่าน้ำเป็นประจำ และปรากฏบุตรีของเจ้าของบ้านเป็นผู้ลงมาตักบาตรเองเสมอ ๆ วันหนึ่งขณะที่เธอกำลังตักข้าวใส่บาตรพระภิกษุหนุ่มรูปงาม ท่าทางดูจะมิใช่สามัญชนทั่วไป พระภิกษุองค์นั้นก็ปิดฝาบาตรงับมือเธอโดยเจตนา เธอตกใจปล่อยมือจับทัพพีจนตกน้ำ แล้วรีบวิ่งหนีขึ้นเรือนไป ส่วนพระภิกษุหนุ่มดูจะพึงใจมาก บ่ายวันนั้นได้มีขบวนเชิญเครื่องทำขวัญและทัพพีอันใหม่มายังบ้านนั้น เจ้าสัวบุญมีเจ้าของบ้านเห็นวัสดุและลวดลายของทัพพีก็ทราบได้ทันทีว่าเจ้าของทัพพีเป็นใคร จึงเฝ้าถนอมรักษาบุตรีของตนไว้อย่างดีและมิให้ลงไปใส่บาตรพระอีก
ครั้นพระภิกษุเจ้าฟ้าน้อยลาผนวชแล้ว ทรงสู่ขอบุตรีของเจ้าสัวบุญมีนั้นไปเป็นหม่อมห้าม ชื่อแต่แรกว่าหม่อมเอม และได้เป็นเจ้าจอมมารดาเอมเมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติและทรงสถาปนาสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจุฑามณี กรมขุนอิศเรศรังสรรค์ ให้ดำรงพระอิสสริยยศเสมอกษัตริย์ เฉลิมพระนามว่าพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นผู้เจียมพระองค์อย่างยิ่ง ระมัดระวังที่จะไม่ตีพระองค์เสมอสมเด็จพระเชษฐา โดยเฉพาะมิได้ทรงสถาปนาเจ้าจอมคนใดขึ้นเป็นพระชายา เช่นเดียวกับพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงมีพระราชประสงค์มิให้พระราชโอรสและพระราชธิดามีพระฐานันดรศักดิ์เกินชั้นพระองค์เจ้า ดังนั้นเจ้าจอมมารดาเอมจึงเพียงแต่ได้เลื่อนเป็นเจ้าคุณจอมมารดาในรัชกาลต่อมา เมื่อพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ได้ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ อุปราชวังหน้า โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯให้ขนานนามท่านอย่างเป็นทางการว่า “เจ้าคุณพระชนนี“ คนทั่วไปยังคงเรียกว่าเจ้าคุณจอมมารดาเอม
เจ้าคุณจอมมารดาเอม ถึงแก่อสัญกรรมในวันเสาร์ที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2428 สิริรวมอายุได้ 69 ปี  ก่อนที่กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญจะทิวงคตในอีก 6 เดือนต่อมา
พระราชโอรสและพระราชธิดา

เจ้าคุณจอมมารดาเอมมีพระราชโอรสและพระราชธิดารวม 5 พระองค์คือ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิง (สิ้นพระชนม์ก่อนปรากฏพระนาม)
กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ วังหน้าในรัชกาลที่ 5
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชายปรีดา (สิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระทายาท)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ (ต้นราชสกุลนวรัตน)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงจันทร์
บรรพบุรุษ

บรรพบุรุษของเจ้าคุณจอมมารดาเอมนั้น มีประวัติว่า เป็นนายสำเภาจีนแซ่อ๋อง ชื่ออ๋องเฮงฉ่วนเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารตั้งแต่รับสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 แห่งอาณาจักรอยุธยา ได้รับราชการมีความดีความชอบหลายครั้ง จนถึงรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ พระเจ้าแผ่นดินพระองค์ต่อมาได้โปรดเกล้าฯ ให้เป็นเจ้าพระยาพระคลัง คนทั่วไปจะเรียกว่าเจ้าพระยาพระคลังจีน ตั้งบ้านเรือนอยู่บ้านถนนตาล หลังวัดพนัญเชิง มีภรรยาและบุตรธิดาหลายคน คนหนึ่งชื่อเจ้าสัวอ๋องไซ ยังคงสืบต่อทำการเดินเรือสำเภาค้าขายระหว่างเมืองไทยกับเมืองจีน ก่อนกรุงแตกได้คุมขบวนเรือข้าว 32 ลำ ตั้งใจว่าจะไปขายที่กำปงโสมเมืองเขมรเพราะได้ข่าวว่าปีนั้นเกิดทุพภิกขภัยรุนแรง ขณะจอดเทียบท่าเมืองตราดได้ข่าวว่า ในเขมรเกิดการจลาจลบ้านเมืองไม่ปลอดภัยทั้งทางบกและทางทะเล และกรุงศรีอยุธยาเองถูกพม่าข้าศึกมาล้อมไว้ตั้งแต่ตนออกเดินทางมาแล้ว จึงถอนเรือกลับมาดูเหตุการณ์อยู่ที่จันทบุรี จังหวะเวลาเดียวกับที่สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงนำกองกำลังเข้าตีเมืองจันทบุรีได้สำเร็จ เจ้าสัวอ๋องไซได้ข่าวดังนั้นจึงนำเรือเข้าเทียบท่าถวายข้าวทั้งสิ้นให้พระเจ้าตาก ซึ่งทรงใช้เป็นยุทธปัจจัยในการรวบรวมผู้คนขึ้นจนเป็นกองทัพ สามารถกอบกู้เอกราชของชาติไทยได้ในที่สุด เจ้าสัวอ๋องไซมีความดีความชอบมาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้เป็นที่พระยารัตนราชเศรษฐี รับราชการว่าที่กรมท่าซ้ายและเป็นเจ้าท่าเปิดระวางเรือสำเภาที่เข้าเทียบท่ากรุงธนบุรีทุกลำแต่ผู้เดียว กับทั้งได้พระราชทานที่ดินตำบลหนึ่งใกล้วัดสามเพ็ง (วัดปทุมคงคา) ให้สร้างบ้านเรือนอยู่เป็นหมู่ใหญ่ในบริเวณนั้น ซึ่งภายหลังต่อมาได้กลายเป็นศาลเจ้าปุนเถ้ากงไปในทุกวันนี้
บุตรหลานของพระยารัตนราชเศรษฐี (อ๋องไซ) สามารถปักหลักค้าขายในกรุงธนบุรีและบางกอกสืบต่อกันอย่างมั่นคง บุตรคนหนึ่งชื่อเจ้าสัวบุญมาก มีบุตรคนหนึ่งชื่อเจ้าสัวบุญมี ผู้เป็นบิดาท่านเจ้าคุณจอมมารดาเอม
เจ้าคุณจอมมารดาเอมเป็นต้นราชสกุลฝ่ายหญิง โดยชั้นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว มี 1 ราชสกุลคือ ราชสกุลนวรัตน และชั้นพระราชนัดดา ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ มี 9 ราชสกุลคือ ราชสกุลวิไลยวงศ์ ราชสกุลกาญจนะวิชัย ราชสกุลสุทัศนีย์ ราชสกุลวรวุฒิ ราชสกุลรุจวิชัย ราชสกุลวิบูลยพรรณ ราชสกุลรัชนี และราชสกุลวิสุทธิ
ลำดับสาแหรก

| ด ค กพระสนมในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว |
| --- | --- | --- |
| เจ้าจอมมารดา | เจ้าจอมมารดาเอม · เจ้าจอมมารดามาลัย · เจ้าจอมมารดากุหลาบ · เจ้าจอมมารดาตาด · เจ้าจอมมารดาใย · เจ้าจอมมารดากลีบ · เจ้าจอมมารดาบาง · เจ้าจอมมารดาเกด · เจ้าจอมมารดาบัว · เจ้าจอมมารดาเพื่อน · เจ้าจอมมารดาเอี่ยม · เจ้าจอมมารดาหนู · เจ้าจอมมารดาด๊า · เจ้าจอมมารดาแย้ม · เจ้าจอมมารดาเยียง · เจ้าจอมมารดาเท้ย · เจ้าจอมมารดาพัน · เจ้าจอมมารดาขลิบ · เจ้าจอมมารดาจัน · เจ้าจอมมารดาพลับ · เจ้าจอมมารดาลำภู · เจ้าจอมมารดาพลอย · เจ้าจอมมารดาช้อย · เจ้าจอมมารดาส่วน · เจ้าจอมมารดาแก้ว · เจ้าจอมมารดาสีดา · เจ้าจอมมารดาพรหมา · เจ้าจอมมารดาหงษ์ · เจ้าจอมมารดาวันดี · เจ้าจอมมารดาอ่อน · เจ้าจอมมารดาสายบัว |  |
| เจ้าจอม | เจ้าจอมฉิม · เจ้าจอมผ่อง · เจ้าจอมมาลัย · เจ้าจอมคล้าย · เจ้าจอมอิ่ม |  |
พระภรรยาเจ้าและพระสนมใน รัชกาลที่ 1 · รัชกาลที่ 2 · รัชกาลที่ 3 · รัชกาลที่ 4 · รัชกาลที่ 5 · รัชกาลที่ 6 สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท · สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ · สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ · พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว · กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ