stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฉากแท่นบูชาเกนต์
บานเมื่อปิด > การประกาศของเทพ

บานหลักเมื่อปิดเป็นภาพแม่พระรับสารตลอดทั้งสี่แผงที่เขียนในลักษณะที่เรียกว่าจิตรกรรมเอกรงค์ ทางด้านซ้ายเป็นคำประกาศของกาเบรียล ทางด้านขวาเป็นคำตอบของพระแม่มารีย์ที่เหมือนกับงานแม่พระรับสารอีกชิ้นหนึ่งของยัน ฟัน ไอก์ที่เขียนคว่ำเพื่อให้พระเจ้าอ่านได้ คาดกันว่าทิวทัศน์จากหน้าต่างอาจจะเป็นทิวทัศน์จากที่ที่ฟัน ไอก์ทำงานที่เกนต์
| --- | --- |
กาเบรียล: พระแม่มารีย์
บานเมื่อปิด > โยโดกึส ไฟต์ และลึสแบ็ตเตอ บอร์ลืต

โยโดกึส (โยสต์) ไฟต์ ผู้จ้างเป็นพ่อค้าที่มั่งคั่งแต่ไม่มีบุตรธิดา
| --- | --- |
โยสต์ ไฟต์: ลึสแบ็ตเตอ บอร์ลืต
บานเมื่อปิด > บานอื่น ๆ

ระหว่างผู้อุทิศเป็นนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมากับยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นรูปปั้นบนแท่นวาดแบบเอกรงค์ ด้านบนเป็นเศคาริยาห์ (ผู้เผยพระวจนะชาวฮีบรู) และมีคาห์มองลงมาดูว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำนายไว้เป็นจริง ซึ่งเขียนบนแถบลอยอยู่เหนือศีรษะของทั้งสองคน  ระหว่างทั้งสองก็เป็นผู้ทำนายการมาของพระเยซู
โบสถ์บนมุมซ้ายบนสุดของแผงกลางล่าง
โบสถ์บนมุมขวาบนสุดของแผงกลางล่าง
ขอบฟ้าของบานฤๅษี
ดอกไอริสและดอกไม้อื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฉากแท่นบูชาเกนต์
รายละเอียดรูปสัญลักษณ์-วิทยาลัยมาริสต์ เก็บถาวร 2009-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน
พิพิธภัณฑ์เว็ป, ปารีส: ฉากแท่นบูชาเกนต์ เก็บถาวร 2007-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฮือเบิร์ต และยัน ฟัน ไอก์: ฉากแท่นบูชาเกนต์ - มหาวิหารเซนต์บาวอนแห่งเกนต์
การขโมย Just Judges เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การตีความหมายฉากแท่นบูชาเกนต์ เก็บถาวร 2012-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม 
ทูตสวรรค์
ทูตสวรรค์ (รายละเอียด)
ดีร์ก เบาตส์

ดีร์ก เบาตส์ (ดัตช์: Dirk Bouts; ราว ค.ศ. 1410/ค.ศ. 1420 - ค.ศ. 1475) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญของจิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกของประเทศเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมันและการเขียนบานพับภาพ
จากหนังสือ Het Schilderboeck (ค.ศ. 1604) โดยกาเริล ฟัน มันเดอร์ (Karel van Mander) เบาตส์เกิดที่เมืองฮาร์เลมและทำงานส่วนใหญ่ที่เมืองเลอเฟิน มันเดอร์เขียนชีวประวัติของจิตรกรสองคน "ดีร์กแห่งฮาร์เลม" และ "ดีร์กแห่งเลอเฟิน" ซึ่งเป็นคนคนเดียวกัน ชีวิตเบื้องต้นไม่มีหลักฐานเท่าใดนัก แต่ดีร์ก เบาตส์ได้รับอิทธิพลจากยัน ฟัน ไอก์ และโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน ซึ่งอาจจะเป็นผู้ที่ดีร์กศึกษาด้วย หลักฐานครั้งแรกเกี่ยวกับดีร์กพบครั้งแรกที่เลอเฟินเมื่อปี ค.ศ. 1457 และบ่งว่าดีร์กทำงานที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1475
ดีร์ก เบาตส์เป็นจิตรกรคนแรกทางตอนเหนือของยุโรปที่ใช้จุดลับตาจุดเดียวเช่นในงานเขียน "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" งานของดีร์กจะลักษณะแข็งแต่เต็มไปด้วยการแสดงออกทางอารมณ์ และการวางองค์ประกอบที่ดีและมีสีสันสวยงาม
งานเขียน (ก่อน ค.ศ. 1464)

งานเขียนชิ้นแรก ๆ ของดีร์ก เบาตส์ ก็ได้แก่งาน "บานพับภาพพระบุตร" (Infancy Triptych) ที่เขียนราวปี ค.ศ. 1445 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดที่มาดริด ประเทศสเปน, งานฉากแท่นบูชา "ชะลอร่างจากกางเขน" ที่กรานาดาก็เขียนในระยะเวลาเดียวกันราวระหว่างปี ค.ศ. 1450 ถึงปี ค.ศ. 1460 และงานฉากแท่นบูชาที่ถูกแบ่งเป็นชิ้น ๆ ที่ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ได้แก่ พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งชาติที่บรัสเซลส์ เก็บถาวร 2007-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, พิพิธภัณฑ์เจ. พอล เกตตี ที่ลอสแอนเจลิส, พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่ลอนดอน, พิพิธภัณฑ์นอร์ตันไซมอนที่แพซาดีนา และที่เป็นของเจ้าของส่วนบุคคลซึ่งเป็นงานที่มีขนาดเดียวกับ "Altarpiece of the Holy Sacrament" อาจเป็นงานจากยุคนี้ ส่วนภาพ "ปีเอตา" อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในปารีส
งานที่มีหลักฐาน : "ฉากแท่นบูชาศีลศักดิ์สิทธิ์" (ค.ศ. 1464-1468) และ "ความยุติธรรม" (ค.ศ. 1470-1475)

"พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" เป็นแผงกลางของ "ฉากแท่นบูชาศีลศักดิ์สิทธิ์" ในโบสถ์นักบุญปีเตอร์ที่เลอเฟิน ที่จ้างโดยสมาคมภราดรภาพแห่งศีลศักดิ์สิทธิ์แห่งเลอเฟินในปี ค.ศ. 1464 เส้นเชิงตั้งฉาก (orthogonal line) ทุกเส้นในห้องกลางมุ่งไปสู่จุดอันตรธานจุดเดียวที่เตาผิงเหนือพระเศียรของพระเยซู แต่ห้องเล็กด้านข้างมีจุดอันตรธานต่างหาก และทั้งห้องเล็กและจุดอันตรธานของห้องหลักตรงกับเส้นขอบฟ้าของภูมิทัศน์ที่มองเห็นจากหน้าต่าง ภาพ "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" เป็นงานชิ้นที่สองที่ลงวันที่ (หลังจากภาพ "พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์กับนักบุญเจอโรมและนักบุญฟรานซิส" โดยเปตรึส คริสตึส ที่แฟรงก์เฟิร์ต ใน ค.ศ. 1457) ที่แสดงความเข้าใจในการเขียนภาพที่ใช้ทัศนมิติของอิตาลี
นอกจากนั้นนักวิชาการยังตั้งข้อสังเกตว่างาน "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" เป็นงานจิตรกรรมแผงของตระกูลการเขียนแบบเฟลมิช ที่เขียนหัวเรื่องพระกระยาหารมื้อสุดท้าย แต่แผงกลางของเบาตส์มิได้เน้นเหตุการณ์ตามคำบรรยายในคัมภีร์ไบเบิลแต่แสดงภาพพระเยซูในบทของนักบวชผู้ทำพิธีศีลศักดิ์สิทธิ์ในพิธีมิสซา ซึ่งแตกต่างอย่างมากจากภาพพระกระยาหารมื้อสุดท้ายอื่น ๆ ที่เขียนกันมาที่มักจะเน้นความทรยศของนักบุญจูดาส์ หรือการที่พระเยซูปลอบนักบุญจอห์น นอกจากนั้นเบาตส์ก็ยังเพิ่มความซับซ้อนในภาพโดยเพิ่มผู้รับใช้อีกสี่คน (สองคนที่โผล่หน้าต่างอีกสองคนยืนอยู่ในห้อง) ทั้งหมดแต่งตัวแบบเฟลมิช ที่เคยกล่าวกันว่าเป็นภาพเหมือนของเบาตส์เองและลูกชายสองคน แต่อันที่จริงแล้วผู้รับใช้ทั้งสี่น่าจะเป็นสมาชิกของสมาคมภราดรภาพผู้จ้างให้เบาตส์วาดภาพมากกว่า
นอกไปจากแผงกลาง "ฉากแท่นบูชาศีลศักดิ์สิทธิ์" แล้วฉากแท่นบูชาเดิมก็ยังมีแผงข้างประกบอีกข้างละสองแผง แต่เพราะแผงอื่นเป็นของพิพิธภัณฑ์ในเบอร์ลินและมิวนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ฉะนั้นการพยายามสร้างบานพับภาพทั้งแผงตามแบบฉบับเดิมจึงเป็นการยากที่จะทำได้ ในปัจจุบันเชื่อกันว่าแผงที่มีภาพเอบราฮัมและเมลคิเซดิก (Melchizedek) อยู่เหนือภาพการฉลองปัสกา (Passover Feast) ทางด้านซ้าย และแผงการเตรียมอาหารอยู่เหนืออีไลจาห์และเทวดาทางปีกขวา แต่ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพียงข้อสันนิษฐานเท่านั้น
หลังจากที่ได้รับตำแหน่งจิตรกรประจำเมืองเลอเฟินในปี ค.ศ. 1468 แล้ว เบาตส์ก็ได้รับงานเขียนภาพอีกสองภาพจากสำนักงานเทศบาลเมือง ชิ้นแรกเป็นการเขียนภาพ "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" ระหว่างปี ค.ศ. 1468-1470 ซึ่งมีเพียงแผงปีสองแผงที่ยังคงอยู่ในปัจจุบัน "ถนนสู่สวรรค์" และ "Fall of the Damned" ในพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ที่เมืองลีล (Lille) ในประเทศฝรั่งเศส และอีกชิ้นหนึ่ง "ภาพครึ่งตัวของพระเยซู เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน" จากแผงกลางที่อยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติที่กรุงสต็อกโฮล์ม หลังจากนั้นเบาตส์ก็เขียนงานชิ้นใหญ่สำหรับงานเขียนจิตรกรรมแผง "ความยุติธรรม" (Justice Panels)  ระหว่างปี ค.ศ. 1470-1475 ซึ่งเป็นงานที่เขียนจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1475 เบาตส์เขียนแผงหนึ่งเสร็จและเริ่มเขียนแผงที่สอง ทั้งสองแผงเป็นภาพชีวิตของจักรพรรดิออทโทที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ที่มีชีวิตอยู่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 11 ปัจจุบันทั้งสองแผงตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ที่บรัสเซลส์ แต่อีกสองแผงที่ตั้งใจจะเขียนเขียนไม่เสร็จ
จิตรกรรมศาสนาและภาพเหมือน

งานหลายชิ้นของเบาตส์เป็นงานจิตรกรรมแผงชิ้นเล็กที่มักจะเป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตร เช่นภาพ "พระแม่มารีและพระบุตรเดวิส" ที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน นครนิวยอร์ก ที่การวางองค์ประกอบทำตามสูตรของภาพไอคอนของน็อทร์-ดาม-เด-กราส (Notre-Dame-des-Grâces) ที่ตั้งอยู่ที่มหาวิหารก็องแบรในประเทศฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1454 และ "พระแม่มารีและพระบุตรซอลติง" ที่หอศิลป์แห่งชาติ ลอนดอน ที่ถือกันว่าเป็นงานชิ้นที่ดีที่สุดในบรรดางานวาดพระแม่มารีที่เบาตส์เขียน
ในการเขียนภาพเหมือน เบาตส์ขยายลักษณะการเขียนจากวิธีการเขียนภาพเหมือนที่ก่อตั้งโดยโรเบิร์ต กัมปิน, ยัน ฟัน ไอก์, โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน และเปตรึส คริสตึส ภาพ "ภาพเหมือนชาย" ที่เขียนในปี ค.ศ. 1462 ที่หอศิลป์แห่งชาติ ลอนดอน เป็นภาพแรกที่ผู้เป็นแบบแสดงหน้าสามในสี่และฉากหลังที่เป็นทิวทัศน์ที่มองเห็นจากหน้าต่าง งานอีกชิ้นหนึ่งที่น่าจะเป็นงานของเบาตส์คือ "ภาพเหมือนชาย" ที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน ซึ่งใบหน้าคล้ายกับตัวแบบบางคนในจิตรกรรมแผง "ความยุติธรรม" ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1470-1475 ภาพเหมือนอื่นที่เกี่ยวข้องกับเบาตส์ก็เช่นงานที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และที่แอนต์เวิร์ป แต่ก็ยังเป็นงานที่ยังเป็นปัญหาในการสันนิษฐาน
งานเขียนที่เป็นปัญหาที่มิวนิก

งานสองชิ้นของเบาตส์ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเก่าในมิวนิกยังสร้างความกังขาให้กับนักประวัติศาสตร์ งานชิ้นแรกจากสองชิ้นที่ว่านี้คือบานพับภาพ "ไข่มุกแห่งบราแบนต์" ที่นักเขียนหลายคนพยายามแยกออกจากงานเขียนที่แท้จริงของเบาตส์มาตั้งแต่ ค.ศ. 1902 แต่จากการค้นคว้าเมื่อไม่นานมานี้ไม่สนับสนุนข้อเสนอนี้ อีกชิ้นหนึ่งเป็นแผงคู่ภาพทุกขกิริยาของพระเยซูที่ประกอบด้วย "การทรยศต่อพระเยซู" และ "พระเยซูคืนชีพ" ซึ่งเดิมเชื่อกันเป็นเวลานานว่าเป็นงานสมัยแรกของเบาตส์ แต่จากการตรวจสอบวงแหวนของไม้ก็พบว่างานชิ้นนี้สร้างขึ้นประมาณปี ค.ศ. 1475 ใกล้ ๆ กับเวลาที่เบาตส์เสียชีวิต แต่งานเขียน "Master of the Munich Betrayal" ของโชเนอในปี ค.ศ. 1938 ตั้งข้อสันนิษฐานที่น่าเชื่อถือมากกว่า
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมแผง
บานพับภาพ
ศิลปะคริสเตียน
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ดีร์ก เบาตส์
ภาพเขียนของดีร์ก เบาตส์ ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ระเบียงภาพ

บานภาพพับ "ไข่มุกแห่งบราแบนต์" (การนมัสการของโหราจารย์), ราว ค.ศ. 1455, พิพิธภัณฑ์ศิลปะเก่า, มิวนิก
บานภาพพับศีลศักดิ์สิทธิ์, ราว ค.ศ. 1464-1467, โบสถ์นักบุญปีเตอร์, เลอเฟิน, เบลเยียม
"พระเยซูฟื้นชีพ", ราว ค.ศ. 1450-1460, พิพิธภัณฑ์นอร์ตันไซมอน, แพซาดีนา, สหรัฐอเมริกา
"พระเยซูปรากฏตัวเป็นครั้งที่ 3"
"ความยุติธรรม : 
การฆ่าเคานต์ผู้บริสุทธิ์", ราว ค.ศ. 1460
"ความยุติธรรม : 
ทรมานไฟ", ราว ค.ศ. 1460
"พระแม่มารีเดวิส", ราว ค.ศ. 1455–60
"พระแม่มารีซอลติง", ราว ค.ศ. 1465
"ภาพเหมือนผู้ชาย", ค.ศ. 1462
"ภาพเหมือนผู้ชาย", ราว ค.ศ. 1460-1470
"พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" ค.ศ. 1464-1467
"พระแม่มารีและพระบุตร" ค.ศ. 1460-1465
ปุษปกมล ทาหาล

| เดอะไรต์ออเนอราเบิลปุษปกมล ทาหาล |
| --- | --- |
ทาหาลเมื่อปี 2016

นายกรัฐมนตรีเนปาล
ดำรงตำแหน่ง 26 ธันวาคม 2022 – 15 กรกฎาคม 2024
ประธานาธิบดี: วิทยะ เทวี ภัณฑารี ราม จันทระ เปาเฑล
รอง: พิษณุ ประสาท ปาวเทล นาราบัณ กจี เศรษฐะ รพี ลมิฉเน
ก่อนหน้า: เชร์ บะหาดูร์ เทวพะ
ถัดไป: เคพี ชาร์มา โอลี
ดำรงตำแหน่ง 4 สิงหาคม 2016 – 7 มิถุนายน 2017
ประธานาธิบดี: วิทยะ เทวี ภัณฑารี
รอง: Bimalendra Nidhi Bijay Kumar Gachhadar
ก่อนหน้า: Khadga Prasad Oli
ถัดไป: เชร์ บะหาดูร์ เทวพะ
ดำรงตำแหน่ง 15 สิงหาคม 2008 – 25 พฤษภาคม 2009
ประธานาธิบดี: ราม พรัณ ยาฑวะ
รอง: พามเทวะ เคาตมะ
ก่อนหน้า: คิริชา ประสาท โกอิราละ
ถัดไป: มธวะ กุมาร เนปาล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ฆณศยาม ทาหาล  (1954-12-11) 11 ธันวาคม ค.ศ. 1954 (69 ปี) โปขรา ราชอาณาจักรเนปาล
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (ลัทธิเหมา) (1994–2018; 2021–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: CPN (ชุดสี่) (before 1983) CPN (มาซาล) (1983–1984) CPN (มาชัล) (1984–1991) CPN (ยูนิตี) (1991–1994) พรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (2018–2021)
คู่สมรส: สีตา ทาหาล (สกุลเดิม: โปวเทล)
บุตร: 4 คน รวมถึงเรณู ทาหาล
ศิษย์เก่า: สถาบันการเกษตรและสัตวศาสตร์ มหาวิทยาลัยตริภูวัน
เว็บไซต์: cmprachanda.com
ชื่อเล่น: ประจัณฑะ

ปุษปกมล ทาหาล (เนปาล: पुष्पकमल दाहाल, อักษรโรมัน: Pushpa Kamal Dahal; เกิด 11 ธันวาคม 1954) หรือเป็นที่รู้จักด้วยชื่อในกองทัพว่า ประจัณฑะ (เนปาล: प्रचण्ड, [prʌˈt͡sʌɳɖʌ]; แปลว่า "ดุดัน") เป็นนักการเมืองชาวเนปาล อดีตนายกรัฐมนตรีเนปาลในช่วงปี 2008 – 2009, 2016 – 2017 และ 2022 – 2024
หลังสงครามกลางเมืองของเนปาลสิ้นสุด พรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (ลัทธิเหมา) ซึ่งทาหาลเป็นสมาชิกนั้น ได้เข้าสู่รัฐบาลโดยได้รับคะแนนเสียงข้างมากในการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา ทาหาลได้รับการคัดเลือกโดยพรรคให้เป็นนายกรัฐมนตรี ในการเลือกตั้งรัฐสภาปี 2008 เขาได้รับเลือกจากเขตเลือดตั้งกาฐมาณฑุ 10 และชนะคะแนนเสียงถล่มทลาย เกือยสองเท่าของคู่แข่งซึ่งเป็นผู้แทนจากพรรคคองเกรสเนปาล และเขายังชนะคะแนนเสียงถล่มทลายอีกครั้งในฐานะผู้แทนจากเขตการเลือกตั้งโรลปะ 2 โดยได้คะแนนเสียง 34,230 เทียบกับ 6,029 ศันตะ กุมาร โอลี จากพรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (ลัทธิมากซ์-เลนิน) ในการชนะการเลือกตั้งครั้งนั้น เขาได้ให้คำมั่นสัญญาว่าจะดำเนินการจัดตั้งรัฐบาลและทำงานร่วมกับพรรคอื่น ๆ อย่างสุดกำลังความสามารถ
ในเดือนสิงหาคม 2016 ทาหาลได้รับการเลือกตั้งขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีเนปาลในวาระที่สอง เขาลาออกจากตำแหน่งในวันที่ 24 พฤษภาคม 2017 และได้เชร์ บะหาดูร เทวพา จากพรรคคองเกรสขึ้นมาสืบทอดตำแหน่ง ทาหาลได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีในวาระที่สามในวันที่ 25 ธันวาคม 2022 หลังการเลือกตั้งทั่วไปในปีเดียวกัน
พรรคกรรมกรประชาธิปไตยสังคมนิยม

| พรรคกรรมกรประชาธิปไตยสังคมนิยม Sociaal-Democratische Arbeiderspartij |
| --- | --- |

หัวหน้า: ปีเตอร์ เย็ลเลิส ตรุลสตรา (ค.ศ. 1893–1925)   โยฮัน วิลเลิม อัลบาร์ดา (ค.ศ. 1925–1940)
ก่อตั้ง: ค.ศ. 26 August 1894 (26 August 1894)
ถูกยุบ: 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946
ยุบรวมกับ: พรรคแรงงาน
อุดมการณ์: สังคมนิยม ลัทธิมากซ์ ปฏิรูปนิยม
จุดยืน: ซ้ายจัด
สี: แดง
การเมืองเนเธอร์แลนด์   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคกรรมกรประชาธิปไตยสังคมนิยม (ดัตช์: Sociaal-Democratische Arbeiderspartij หรือย่อเป็น SDAP) เป็นอดีตพรรคการเมืองฝ่ายสังคมนิยมลัทธิมากซ์ในประเทศเนเธอร์แลนด์
พรรคก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1894 ก่อนที่จะยุบรวบกับพรรคสันนิบาตประชาธิปไตยเพื่อเสรีภาพทางความคิดและสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน ก่อตั้งเป็นพรรคแรงงาน
ป้อมสินธุทุรค

| ป้อมสินธุทุรค |
| --- | --- |
อำเภอสินธุทุรค, รัฐมหาราษฏระ 
ป้อมสินธุทุรคมองจากแผ่นดินใหญ่
ป้อมสินธุทุรค
พิกัด: 16°02′38″N 73°27′41″E﻿ / ﻿16.043769°N 73.461416°E﻿ / 16.043769; 73.461416
ประเภท: Island
ข้อมูล
เจ้าของ: รัฐบาลอินเดีย
ควบคุมโดย:  จักรวรรดิมราฐา  รัฐบาลอินเดีย (1947-)
เปิดสู่ สาธารณะ: Yes
ประวัติศาสตร์
สร้าง: ค.ศ. 1664 (1664)
ป้อมสินธุทุรค (มราฐี: सिंधुदुर्ग; Sindhudurg Fort) เป็นป้อมปราการเก่าแก่บนเกาะในทะเลอาหรับ นอกชายฝั่งของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิฉัตรบดีศิวาจีมหาราช ตั้งอยู่นอกชายฝั่งของเมืองมัลวันในอำเภอสินธุทุรค ราว 450 กิโลเมตร (280 ไมล์) ทางใต้ของมุมไบ ปัจจุบันอยู่ภายใต้การอนุรักษ์โดยกร สำรวจโบราณคดีอินเดีย
ป้อมเกาะสินธุทุรคสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิศิวาจีแห่งจักรวรรดิมราฐาในศตวรรษที่ 17 เพื่อตอบรับกับอำนาจทางทะเลของพ่อค้าจากตะวันตกและอำนาจของสิทธิแห่งชนชิรา เกาะขนาดเล็กที่ป้อมตั้งอยู่นั้นชื่อว่าเกาะขูรเต (Khurte)
ประธานาธิบดีมาซิโดเนียเหนือ

| ประธานาธิบดี สาธารณรัฐมาซิโดเนียเหนือ |
| --- | --- |
ตราประจำตำแหน่ง
ธงชาติ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน กอร์ดานา ซิลยานอฟสกา-ดัฟกอวา ตั้งแต่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2024
จวน: วิลล่า วอดนอร์
ผู้แต่งตั้ง: การเลือกตั้ง
วาระ: ห้าปี
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญมาซิโดเนียเหนือ
สถาปนา: 16 เมษายน ค.ศ. 1991
คนแรก: กีรอ กลีกอรอฟ
เงินตอบแทน: 17,250 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี
เว็บไซต์: pretsedatel.mk
ประธานาธิบดีมาซิโดเนียเหนือ หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐมาซิโดเนียเหนือ (มาซิโดเนีย: Претседател на Република Северна Македонија, อักษรโรมัน: Pretsedatel na Republika Severna Makedonija) เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศมาซิโดเนียเหนือ ตำแหน่งประธานาธิบดีเกิดขึ้นหลังจากการประกาศเอกราชเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1991 ประธานาธิบดีคนแรก คือ กีรอ กลีกอรอฟ ซึ่งเป็นประธานาธิบดีที่มีอายุมากที่สุดในโลก จนกระทั่ง ลาออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1999 ประธานาธิบดีมาซิโดเนียเหนือเป็นเพียงแค่ตำแหน่งพิธีการ แท้จริงแล้วนายกรัฐมนตรีมาซิโดเนียเหนือเป็นผู้ปกครอง และเป็นผู้นำระดับสูงของประเทศ
ประธานาธิบดีมาซิโดเนียเหนือต้องเป็นพลเมืองชาวมาซิโดเนียอายุมากกว่า 40 ปีขึ้นไป และต้องอาศัยอยู่ภายในประเทศมาซิโดเนียเหนือเป็นระยะเวลาสิบถึงสิบห้าปีขึ้นไป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่าเป็นทางการของประธานาธิบดีมาซิโดเนียเหนือ
ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียม

| ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน Deutschsprachige Gemeinschaft (เยอรมัน) |
| --- | --- |
ประชาคม
   ธง ตราอาร์ม

ประเทศ:  เบลเยียม
แคว้น:  วอลลูน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1984
เมืองหลวง: อ็อยเพิน
การปกครอง
 • ฝ่ายบริหาร: รัฐบาลประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
 • พรรคร่วมฯ (2019–2024): ProDG, PS, PFF
 • มุขมนตรี: อ็อลลิเวอร์ พาช (ProDG)
 • ฝ่ายนิติบัญญัติ: สภาประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
 • ประธานสภา: คาร์ล-ไฮนทซ์ ลัมแบทซ์ (PS)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 854 ตร.กม. (330 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม 2020)
 • ทั้งหมด: 77,949 คน
 • ความหนาแน่น: 91 คน/ตร.กม. (240 คน/ตร.ไมล์)
วันประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน: 15 พฤศจิกายน
ภาษา: เยอรมัน
เว็บไซต์: www.dglive.be
ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียม (อังกฤษ: German-speaking Community of Belgium; เยอรมัน: Deutschsprachige Gemeinschaft Belgiens, DG; ฝรั่งเศส: Communauté germanophone de Belgique; ดัตช์: Duitstalige Gemeenschap van België) หรือ เบลเยียมตะวันออก (อังกฤษ: Eastern Belgium; เยอรมัน: Ostbelgien; ฝรั่งเศส: Belgique de l'est; ดัตช์: Oost-België) เป็นหนึ่งในสามประชาคมตามรัฐธรรมนูญในราชอาณาจักรเบลเยียม มีพื้นที่ 854 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ภายในจังหวัดลีแยฌ (ลึททิช) ในแคว้นวอลลูน มีจำนวนเทศบาลทั้ง 9 แห่งจาก 11 แห่งในภูมิภาคอ็อยเพิน-มาลเมอดี และมีจำนวนประชากร 77,949 คน ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 7 ของประชากรในจังหวัดลีแยฌ และประมาณร้อยละ 0.6 ของประชากรในประเทศ
ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียมมีพรมแดนติดกับประเทศเนเธอร์แลนด์ เยอรมนี และลักเซมเบิร์ก โดยมีการปกครองโดยสภาและรัฐบาลเป็นของตัวเอง เมืองหลวงของประชาคมฯ ตั้งอยู่ที่อ็อยเพิน ประชาคมฯ ประกอบด้วยดินแดนของเยอรมนีในอดีตที่ถูกผนวกเข้ากับเบลเยียมใน ค.ศ. 1920
บทบาทและหน้าที่

ตามมาตรา 130 ในรัฐธรรมนูญเบลเยียม บทบาทและหน้าที่รับผิดชอบของประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันมีดังนี้
ด้านวัฒนธรรม
ด้านประชากร (ครอบครัว สังคม และสุขภาพ)
ด้านการศึกษา ยกเว้นกรณีต่อไปนี้
เกณฑ์ที่เกี่ยวกับการศึกษาภาคบังคับ
ข้อกำหนดขั้นต่ำเกี่ยวกับการออกปริญญา
ข้อบังคับด้านบำเหน็จบำนาญสำหรับพนักงานในสังกัดระบบการศึกษา
ด้านความร่วมมือระหว่างประชาคมและระหว่างประเทศ รวมถึงการยอมรับในข้อตกลงต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องในด้านนี้
ด้านความร่วมมือระหว่างประชาคมและระหว่างประเทศ รวมถึงสนธิสัญญาต่าง ๆ
การกำหนดภาษาที่ใช้ในการศึกษา
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
พรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (ลัทธิเหมา)

| พรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (ลัทธิเหมา) एकीकृत नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (माओवादी)  |
| --- | --- |
เลขาธิการ: Pushpa Kamal Dahal
ก่อตั้ง: 2537
ถูกยุบ: 17 พฤษภาคม 2561 (24 ปี)​
แยกจาก: พรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (เอกภาพ)
ถัดไป: พรรคคอมมิวนิสต์เนปาล
ที่ทำการ: Perisdanda, Koteshwor, กาฐมาณฑุ​
อุดมการณ์: คอมมิวนิสต์ ลัทธิเหมา​
กลุ่มระดับสากล: ขบวนการปฏิวัติสากล คณะกรรมการประสานงานระหว่างกลุ่มลัทธิเหมา และองค์กรต่าง ๆ ในเอเชียใต้
สี:   สีแดง
จุดยืน: ซ้ายจัด
เว็บไซต์
http://cmprachanda.com
ธงประจำพรรค

การเมืองเนปาล   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (ลัทธิเหมา) (เนปาล: एकीकृत नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (माओवादी) ถอดเป็นอักษรไทย: เนปาล กมฺยุนิษฺฏ ปารฺฏี (มาโอวาที), อังกฤษ: Communist Party of Nepal (Maoist)) เป็นพรรคการเมืองตามแนวลัทธิเหมาในประเทศเนปาล ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2537 ในการเลือกตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญในปี พ.ศ. 2551 พรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (ลัทธิเหมา) ได้รับเลือกตั้งมากที่สุดคือ 220 ที่นั่ง จากทั้งหมด 601 ที่นั่ง
ประธานาธิบดีนาอูรู

ประธานาธิบดีนาอูรู (นาอูรู: Pretiden Naoero) เป็นตำแหน่งที่ได้รับเลือกตั้งจากสมาชิกรัฐสภานาอูรู โดยเป็นทั้งประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของนาอูรู มีระยะเวลาการดำรงตำแหน่ง 3 ปี พรรคการเมืองมีบทบาทเพียงเล็กน้อยในการเมืองนาอูรู และช่วงเวลาแห่งความไม่แน่นอนในตำแหน่งประธานาธิบดีมักเกิดขึ้นบ่อยครั้ง การเปลี่ยนแปลงความเป็นพันธมิตรระหว่างกลุ่มบุคคลจำนวนน้อยสามารถนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในการจัดตั้งรัฐบาล รวมถึงตำแหน่งประธานาธิบดีด้วยเช่นกัน
| ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐนาอูรู |
| --- | --- |
Pretiden Naoero  (นาอูรู)
ตราแผ่นดิน
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน David Adeang ตั้งแต่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2023
ฝ่ายบริหารของรัฐบาลนาอูรู คณะรัฐมนตรีนาอูรู
การเรียกขาน: ฯพณฯ
จวน: ทําเนียบรัฐบาล, เขตอาเนตัน
ผู้แต่งตั้ง: รัฐสภา
วาระ: 3 ปี ต่ออายุได้, เสียงส่วนใหญ่ของสมาชิกรัฐสภาสามารถถอดถอนประธานาธิบดีได้
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: แฮมเมอร์ เดโรบูร์ต 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1968
สถาปนา: รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐนาอูรู
รอง: รัฐมนตรีช่วยประธานาธิบดี
เงินตอบแทน: 100,032 ดอลลาร์ออสเตรเลีย หรือ 67,135 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี
เว็บไซต์: naurugov.nr
พรรคประชาชนคาทอลิก

| พรรคประชาชนคาทอลิก Katholieke Volkspartij |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: KVP
ผู้ก่อตั้ง: การ์ล โรมเมอ  โยเซ็ฟ ฟัน สไคก์  เลาเร็นซียึส นีโกลาส เด็กเกิร์ส  ฟรันส์ เตอลิงส์  มักซ์ สเตนแบร์เคอ  ยัน เดอ ไกว  หลุยส์ เบล   เติน สเตราก์เกิน
หัวหน้า: การ์ล โรมเมอ  (1946–1961)   วิม เดอ กอร์ต  (1961–1963)   นอร์เบิร์ต ชเม็ลเซอร์  (1963–1971)   เคราร์ด เฟริงคา  (1971)   ฟรันส์ อันดรีสเซิน  (1971–1977)
ก่อตั้ง: 22 ธันวาคม ค.ศ. 1945 (1945-12-22)
ถูกยุบ: 27 กันยายน ค.ศ. 1980 (1980-09-27)
ก่อนหน้า: พรรครัฐโรมันคาทอลิก
ยุบรวมกับ: พรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน
ที่ทำการ: Mauritskade 25   เดอะเฮก
ฝ่ายเยาวชน: KVPJO
อุดมการณ์: ประชาธิปไตยคริสเตียน   อนุรักษนิยมทางสังคม   คริสตจักรคาทอลิก
จุดยืน: กลางถึงกลางขวา
ศาสนา: โรมันคาทอลิก   คาทอลิกเก่า
การเมืองเนเธอร์แลนด์   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคประชาชนคาทอลิก (ดัตช์: Katholieke Volkspartij หรือย่อเป็น KVP) เป็นพรรคการเมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์นิยมประชาธิปไตยฝ่ายประชาธิปไตยคริสเตียน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1945 โดยต่อยอดมาจากอดีตพรรครัฐโรมันคาทอลิก มีบทบาททางการเมืองอย่างมากในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง จนกระทั่งพรรคได้ถูกรวมกับพรรคต่อต้านการปฏิวัติ (ARP) และสหภาพประวัติศาสตร์คริสเตียน (CHU) จัดตั้งเป็นพรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน (CDA) เมื่อปี ค.ศ. 1980
พรรคต่อต้านการปฏิวัติ

| พรรคต่อต้านการปฏิวัติ Anti-Revolutionaire Partij |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: ARP
ผู้ก่อตั้ง: อาบราฮัม เกาเปอร์
หัวหน้า: อาบราฮัม เกาเปอร์  (1879–1920)   เฮ็นดริก โกไลน์  (1920–1944)   ว่าง   (1944–1945)   ยัน สเคาเติน  (1945–1956)   เย็ลเลอ ไซล์สตรา  (1956)   ซีวเวร์ต เบรานส์ สโลต  (1956–1958)   เย็ลเลอ ไซล์สตรา  (1958–1959)   ซีวเวร์ต เบรานส์ สโลต  (1959–1963)   บาเรินด์ บีสเฮอเฟิล  (1963–1973)   วิลเลิม อานเจิส  (1973–1977)
ก่อตั้ง: 3 เมษายน ค.ศ. 1879 (1879-04-03)
ถูกยุบ: 27 กันยายน ค.ศ. 1980 (1980-09-27)
ยุบรวมกับ: พรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน
ที่ทำการ: Kuyperhuis   Dr. Kuyperstraat 3   เดอะเฮก
ฝ่ายเยาวชน: ARJOS
อุดมการณ์: ประชาธิปไตยคริสเตียน   อนุรักษนิยมทางสังคม   ชาตินิยมดัตช์
จุดยืน: กลางขวา
ศาสนา: คริสตจักรปฏิรูปเนเธอร์แลนด์
สี: น้ำเงินและม่วง
การเมืองเนเธอร์แลนด์   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคต่อต้านการปฏิวัติ (ดัตช์: Anti-Revolutionaire Partij หรือย่อเป็น ARP) เป็นพรรคการเมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์ฝ่ายอนุรักษนิยมโปรเตสแตนต์ และประชาธิปไตยคริสเตียน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1879 โดยอาบราฮัม เกาเปอร์ ศาสนาจารย์และนักเทววิทยานิกายคาลวินแบบใหม่ ต่อมาได้รวมกับพรรคประชาชนคาทอลิก (KVP) และสหภาพประวัติศาสตร์คริสเตียน (CHU) ก่อตั้งเป็นพรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน (CDA) เมื่อปี ค.ศ. 1980
ปีต ไกเซอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:  14 มิถุนายน ค.ศ. 1943(1943-06-14)
วันเสียชีวิต:  10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017(2017-02-10) (73 ปี)
ตำแหน่ง:  ปีก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1961–1974 |  อาเอฟเซ อายักซ์ |  365 |  (146) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เปตรึส โยฮันนึส "ปีต" ไกเซอร์ (ดัตช์: Petrus Johannes Keizer; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1943 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ที่เล่นเป็นปีกซ้ายให้แก่อาเอฟเซ อายักซ์ ซึ่งเป็นสโมสรเดียวตลอดอาชีพนักฟุตบอลของเขา
เป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์โททัลฟุตบอลของทีมอาเอฟเซ อายักซ์ ในคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 ไกเซอร์มีความโดดเด่นเป็นพิเศษระหว่างการคุมทีมต่อเนื่องของไรนุส มิเชลส์ และชเตฟัน กอวัช (ค.ศ. 1965–1973) เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลดัตช์ นีโก สเคปมาเกอร์ นักเขียนชาวดัตช์ เคยกล่าวไว้ว่า "ไกรฟฟ์ดีที่สุด แต่ไกเซอร์นั้นดีกว่า"
ระดับสโมสร

ไกเซอร์ลงเล่นให้อายักซ์ไปทั้งหมด 490 นัด ยิงได้ 189 ประตูระหว่าง ค.ศ. 1961–1974 เขาเล่นในตำแหน่งปีกซ้ายเป็นหลัก เขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ 3 สมัยติดต่อกันกับอายักซ์ (ค.ศ. 1971, 1972 และ 1973) และยังอยู่ในทีมที่แพ้เอซี มิลานในยูโรเปียนคัพรอบชิงชนะเลิศ ค.ศ. 1969 เขาคว้าแชมป์เอเรอดีวีซี 6 สมัย, เคเอ็นวีบีคัพ 5 สมัย, ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ 2 สมัย, อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ 1 สมัย และอินเตอร์โตโตคัพ 1 สมัย
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1973 ในยุคของจอร์จ โนเบล ผู้จัดการทีมคนใหม่ซึ่งเข้ามาแทนที่กอวัช ผู้เล่นของอายักซ์ได้ลงคะแนนลับในการเลือกให้ไกเซอร์เป็นกัปตันทีมคนต่อไป ต่อจากโยฮัน ไกรฟฟ์ เพียงไม่กี่สัปดาห์หลังจากไกรฟฟ์ออกจากอายักซ์เพื่อเข้าร่วมกับบาร์เซโลนา