stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ออลโฮฟอิสโกน
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | Gold | 35,000^ |
| Austria (IFPI Austria) | Gold | 10,000* |
| Canada (Music Canada) | Platinum | 80,000^ |
| Germany (BVMI) | Gold | 100,000^ |
| Japan (RIAJ) | Gold | 100,000^ |
| New Zealand (RMNZ) | Gold | 7,500^ |
| Norway (IFPI Norway) | Gold | 10,000* |
| Russia (NFPF) | Gold | 10,000* |
| United Kingdom (BPI) | Gold | 100,000^ |
| United States (RIAA) | Platinum | 1,000,000^ |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อัลบั้มทางการ
ออลโฮฟอิสโกน ที่เมทาคริติก
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ กลุ่มการวางจำหน่าย
พรรคพลังประชาธิปไตยแห่งชาติ

ธงพรรคพลังประชาธิปไตยแห่งชาติ
พรรคพลังประชาธิปไตยแห่งชาติ หรือ พรรคเอ็นดีเอฟ (อังกฤษ: National Democratic Force: NDF เดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ United Democratic Front; พม่า: အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အင်အားစု) เป็นพรรคการเมืองฝ่ายค้านในพม่า ที่แยกตัวมาจากพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (พรรคเอ็นแอลดี) ของนางออง ซาน ซูจี ในการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2553  สืบเนื่องมาจากไม่เห็นด้วยกับแนวทางการต่อสู้ของพรรคเอ็นแอลดี ที่ประกาศคว่ำบาตรการเลือกตั้ง จนส่งผลให้พรรคถูกยุบตามเงื่อนไขในรัฐธรรมนูญพม่าฉบับล่าสุด
พรรคเอ็นดีเอฟก่อตั้งหลังจากพรรคเอ็นแอลดีสิ้นสภาพเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553  และได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553  โดยนายธัน เยียน อดีตสมาชิกพรรคเอ็นแอลดี สำนักงานใหญ่พรรคตั้งอยู่ที่เมืองย่างกุ้ง  ส่งผู้สมัครประมาณ 160 คน เข้ารับเลือกตั้งใน 2 สภาและสภาท้องถิ่น ได้รับเลือกตั้ง 16 ที่นั่ง จากทั้งหมด 1,159 ที่นั่ง
ความหมายอื่น

United Democratic Front เป็นชื่อพรรคการเมืองฝ่ายค้านในซูดาน นามิเบีย ปากีสถาน และมาลาวี, ชื่อแนวร่วมพรรคการเมืองฝ่ายรัฐบาล (ปี 2001-2006) ในรัฐเกรละ อินเดีย และชื่อขบวนการต่อต้านการเหยียดผิวในแอฟริกาใต้
อากาเนะ คูมาดะ

| อากาเนะ คูมาดะ |
| --- | --- |
熊田 茜音
เกิด:  (2000-02-03) 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 (24 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: คุมะจัง (熊ちゃん)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: อพอลโลเบย์
ส่วนสูง: 167 ซม.
อากาเนะ คูมาดะ (熊田 茜音, 3 กุมภาพันธ์ 2000 -) เป็นนักพากย์ และ นักร้อง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดอพอลโลเบย์ มีชื่อเล่นว่า คุมะจัง (熊ちゃん)
ผลงานพากย์

ไรเฟิล อีส บิวตีฟูล (ชิบุซาวะ อิซึมิ)
โอดะ ชินนามอน โนบุนางะ ขุนพลพันธุ์โฮ่ง (โอดะ อิจิโกะ)
ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของหมอยาสุดโกง +เปิดร้านขายยาที่ต่างโลก+ (มีนา)
ฮีลเลอร์เกิร์ล (โมริชิมะ ฮิบิกิ)
พรรคจิตวิญญาณมลายู 46

| พรรคจิตวิญญาณมลายู 46 Parti Melayu Semangat 46 |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: S46
ประธาน: เติงกู ราซาลี ฮัมซะฮ์
เลขาธิการ: ซูไฮมี กามารุดดิน
รองประธาน: ราอิซ ยาติม
ฝ่ายยุวชน: อิบราฮิม อาลี (1989-1991)
ฝ่ายสตรี: ระฮ์มะฮ์ อซมัน
ก่อตั้ง: 3 มิถุนายน ค.ศ. 1989
ถูกยุบ: 8 ตุลาคม ค.ศ. 1996
แยกจาก: องค์การมลายูรวมแห่งชาติ (UMNO)
ถัดไป: องค์การมลายูรวมแห่งชาติ (UMNO)
ที่ทำการ: กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
ฝ่ายเยาวชน: Pergerakan Pemuda S46
สมาชิกภาพ  (ปี 1996): 200,000
อุดมการณ์: ชาตินิยมมลายู อิสลามนิยม อนุรักษ์นิยม
จุดยืน: ขวา
กลุ่มระดับชาติ: อังกาตันเปอร์ปาดวนอุมมะฮ์ (1990–96) กากาซันรักยัต (1990–96)
สี: เหลืองและเขียว
ธงประจำพรรค

การเมืองมาเลเซีย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคจิตวิญญาณมลายู 46 (มลายู: Parti Melayu Semangat 46) เป็นพรรคการเมืองที่สลายตัวไปแล้วในมาเลเซีย ก่อตั้งโดยเติงกู ราซาลี ฮัมซะฮ์ เมื่อ พ.ศ. 2531 เพื่อต่อต้านอุมโนภายใต้การนำของมหาธีร์ โมฮัมหมัด รวมทั้งแนวร่วมแห่งชาติ
แนวคิดของการตั้งพรรคนี้เริ่มต้นเมื่อราว พ.ศ. 2528–2529 ซึ่งเป็นช่วงที่มาเลเซียประสบปัญหาเศรษฐกิจถดถอย พรรคนี้ได้ดึงตัวผู้นำระดับสูงจากอุมโนมาร่วมงานหลายคน ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 กลุ่มของราซาเละห์ประกาศตัวว่าเป็นอุมโน 46 ส่วนกลุ่มของมหาธีร์เรียกว่าอุมโนใหม่หรืออุมโนบารู ต่อมา อุมโน 46 หันมาใช้ชื่อเซอมางัต 46 หรือจิตวิญญาณ 46 และได้จดทะเบียนเป็นพรรคใหม่เมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2532
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2533 พรรคจิตวิญญาณ 46 ได้เข้าร่วมเป็นแนวร่วมกับพรรคกิจประชาธิปไตยและพรรคประชาชนมาเลเซีย ในขณะที่พรรคนิยมอิสลามได้จัดตั้งแนวร่วมระหว่างพรรคปาส พรรคเบอร์จายา พรรคฮามิม และสภามุสลิมอินเดียแห่งมาเลเซีย พันธมิตรอิสลามนี้ได้จัดตั้งรัฐบาลในรัฐกลันตัน หลังการเลือกตั้งระหว่าง พ.ศ. 2534–2535 สมาชิกของพรรคจิตวิญญาณ 46 ถอนตัวออกไปมากขึ้น พรรคได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นพรรคจิตวิญญาณมลายู 46 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 ในการเลือกตั้งของรัฐกลันตัน พ.ศ. 2538 พรรคก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก และได้คะแนนเสียงน้อยลง ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2539 พรรคมีอิทธิพลและขนาดลดลง ใน 8 ตุลาคม พ.ศ. 2539 พรรคได้สลายตัวกลับไปรวมตัวกับอุมโนอีก ผู้ที่ไม่เข้าร่วมกับอุมโน หันไปเข้าร่วมกับพรรคปาส หรือเลิกเล่นการเมือง
บรรณานุกรม

Francis Kok-Wah Loh; Francis Loh Kok Wah; Boo Teik Khoo; Khoo Boo Teik (2002). Democracy in Malaysia: Discourses and Practices. Routledge. p. 95. ISBN 0-7007-1161-9.
Hwang, In-Won (2003). Personalized Politics: The Malaysian State Under Mahathir. Institute of Southeast Asian Studies. ISBN 981-230-185-2.
Stewart, Ian (2003). The Mahathir Legacy: A Nation Divided, A Region at Risk. Allen & Unwin. ISBN 1-86508-977-X.
Garry Rodan, Asia Research Centre (1996). Political Oppositions in Industrialising Asia. Routledge. ISBN 0-415-14865-0.
Tan Seng Giaw (1989). First 60 Days: The 27th October ISA Arrests. Democratic Action Party. pp. 38–40.
Yahaya Ismail (2003). UMNO POLITICS - Abdullah Badawi's DILEMA. Usaha Teguh Sdn Bhd]. ISBN 983-2236-03-7.
อันโทนีโอ รือดีเกอร์

อันโทนีโอ รือดีเกอร์ (เยอรมัน: Antonio Rüdiger; เกิด 3 มีนาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับเรอัลมาดริด สโมสรในลาลิกา และทีมชาติเยอรมนี
เขาเริ่มต้นอาชีพกับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท โดยได้เล่นให้กับทีมสำรองในลีกระดับสาม และเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในบุนเดิสลีกา ต่อมาใน ค.ศ. 2015 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับโรมา ก่อนที่จะได้รับการซื้อขาดในราคา 9 ล้านยูโรในปีถัดมา ก่อนที่เขาเซ็นสัญญากับเชลซีใน ค.ศ. 2017 ค่าตัวโดยประมาณ 27 ล้านปอนด์ เขาช่วยให้ทีมชนะเลิศเอฟเอคัพ ในฤดูกาลแรกของเขา ยูฟ่ายูโรปาลีกในฤดูกาลที่สอง ในปี ค.ศ. 2021 เขาช่วยให้ทีมชนะเลิศสามรายการ ทั้งยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ยูฟ่าซูเปอร์คัพ และชิงแชมป์สโมสรโลก เขาย้ายร่วมทีม เรอัลมาดริด สโมสรในลาลิกา แชมป์ยุโรปในปีถัดมาหลังหมดสัญญาเป็นเวลาห้าปีกับเชลซี
รือดีเกอร์ลงเล่นให้กับทีมชาติเยอรมนีครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 เขาพลาดโอกาสลงเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 เนื่องจากอาการบาดเจ็บ แต่ในปีถัดมา เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติที่ชนะเลิศฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 แลเขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย รวมถึงฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
เกียรติประวัติ

เชลซี
เอฟเอคัพ: 2017–18; รองชนะเลิศ: 2019–20, 2020–21,  2021–22
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2020–21
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2018–19
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2021
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2021
อีเอฟแอลคัพ รองชนะเลิศ: 2018–19, 2021–22
เยอรมนี
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: 2017
ส่วนบุคคล
เหรียญฟริทซ์ วัลเทอร์รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี: 2012
รายชื่อยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2020–21
ทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2021–22
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ: พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2021–22
แหล่งข้อมูลอื่น

โปรไฟล์  ที่เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลเชลซี
สถิติของ อันโทนีโอ รือดีเกอร์ ที่ Soccerbase
อันโทนีโอ รือดีเกอร์ เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
ข้อมูลของ อันโทนีโอ รือดีเกอร์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
อันโทนีโอ รือดีเกอร์ ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด  |
| --- | --- |
 1 กูร์ตัว  2 การ์บาฆัล  3 มีลีเตา  4 อาลาบา  5 เบลลิงงัม  6 นาโช  7 ฌูนีโยร์  8 โครส  10 มอดริช  11 อาเซนซิโอ  12 กามาวีงกา (c)  13 ลูนิน  15 บัลเบร์เด  16 โอดริโอโซลา  17 บัซเกซ  18 ชัวเมนี  19 เซบาโยส  21 โรดรีกู  22 รือดีเกอร์  23 แมนดี  24 มาเรียโน  ผู้จัดการ: อันเชลอตตี
พรมผนังบาเยอ

| พรมผนังบาเยอ * |
| --- | --- |
  ความทรงจำแห่งโลกโดยยูเนสโก
ส่วนหนึ่งของพรมผนังบาเยอ
ที่เก็บรักษา: พิพิธภัณฑ์พรมผนังบาเยอ
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
อ้างอิง: 2006-44
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2007/2550
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีความทรงจำแห่งโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
พรมผนังบาเยอ (อังกฤษ: Bayeux Tapestry; ฝรั่งเศส: Tapisserie de Bayeux) เป็นผืนผ้ากว้าง 50 เซนติเมตร ยาว 70 เมตรที่ปักเป็นภาพการนำไปสู่ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษนำโดยดยุควิลเลียมแห่งนอร์ม็องดี ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ  เมื่อปี ค.ศ. 1066 และเหตุการณ์ระหว่างสงครามเอง  คำบรรยายในพรมผนังบาเยอเป็นภาษาละติน ปัจจุบันผ้าผืนนี้ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ที่เมืองบาเยอในประเทศฝรั่งเศส
เอกสารฉบับแรกที่กล่าวถึงพรมผนังบาเยออยู่ในเอกสารการสำรวจสิ่งของของมหาวิหารบาเยอเมื่อปี ค.ศ. 1476 แต่หลักฐานนี้ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
ตามตำนานของฝรั่งเศสกล่าวกันว่าพระราชินีมาทิลดา (Matilda of Flanders) พระมเหสีของพระเจ้าวิลเลียมเป็นผู้ทรงสั่งทำและทรงออกแบบพรมผนังบาเยอร่วมกับข้าราชสำนัก  ผ้าปักผืนนี้จึงเป็นที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่า "ผ้าปักพระราชินีมาทิลดา" (Tapestry of Queen Matilda) แต่เมื่อผู้เชี่ยวชาญศึกษาผ้าผืนนี้ในศตวรรษที่ 20 ก็สันนิษฐานว่าผู้ที่สั่งทำน่าจะเป็น บาทหลวงโอโดแห่งบาเยอ (Bishop Odo of Bayeux) ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าวิลเลียมมากกว่า เหตุผลที่สันนิษฐานกันว่าบาทหลวงโอโดเป็นผู้สั่งก็เพราะมีรูปของผู้ติดตามของโอโดสามคนที่กล่าวถึงใน บันทึกทะเบียนราษฎรดูมสเดย์ (Domesday Book) อยู่บนผืนผ้า; ผ้าผืนนี้พบที่มหาวิหารบาเยอซึ่งบาทหลวงโอโดเป็นผู้สร้าง; และผ้าปักนี้อาจจะสั่งให้ทำพร้อมกับการก่อสร้างมหาวิหารบาเยอเมื่อปี ค.ศ. 1070 เพื่อให้เสร็จทันการฉลองการสถาปนาของมหาวิหาร
ถ้าสันนิษฐานว่าบาทหลวงโอโดเป็นผู้สั่งทำ ผ้าผืนนี้ก็คงออกแบบและทำในอังกฤษโดยศิลปินชาวแองโกล-แซกซันเพราะบาทหลวงโอโดมีอำนาจการปกครองในบริเวณเคนต์ คำบรรยายในผืนผ้าที่เป็นภาษาละตินมีเค้าว่าเป็นแองโกล-แซกซัน  ลวดลายปักก็มาจากลักษณะการปักของอังกฤษในสมัยเดียวกัน และสีย้อมจากพืชก็พบในผ้าที่ทอที่นั่น ถ้าเป็นข้อสันนิษฐานนี้ตัวงานปักก็คงทำโดยช่างปักผู้ชำนาญเพราะฝีมือการปักแบบแองโกล-แซกซัน หรือ "Opus Anglicanum" มีชื่อเสียงไปทั่วยุโรป
อีกทฤษฏีหนึ่งที่เพิ่งเสนอโดยนักประวัติศาสตร์ศิลปะคาโรลา ฮิกส์ (Carola Hicks) ก็ว่าทำโดยอีดิธแห่งเวสเซ็กซ์ พระชายาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ
วุล์ฟแกง เกรป ในหนังสือ "พรมผนังบาเยอ : อนุสรณ์แห่งชัยชนะของนอร์มัน" (The Bayeux Tapestry: Monument to a Norman Triumph) ที่พิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1994 ค้านความเห็นส่วนใหญ่ที่ว่าเป็นงานปักของแองโกล-แซกซัน โดยชี้ให้เห็นความแตกต่างระหว่างงานปักของแองโกล-แซกซันและวิธีปักของบริเวณอื่น ๆ ทางเหนือของยุโรป แต่อลิสซาเบ็ธ โคทสเวิร์ธ ผู้เชี่ยวชาญทางผ้าไม่เห็นด้วยกับความเห็นนี้
เมื่อไม่นานมานี้ จอร์จ บีชให้ความเห็นว่าผ้าปักทำที่แอบบีแซ็ง-ฟลอร็องในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ และกล่าวว่ารายละเอียดที่ปักเป็นเรื่องราวของการรณรงค์ในเบรอตาญในหนังสือ "พรมผนังบาเยอทำในฝรั่งเศสหรือไม่? : กรณีแซ็ง-ฟลอร็องแห่งโซมูร์" (Was the Bayeux Tapestry Made in France?: The Case for St. Florent of Saumur)
โครงสร้างและวิธีทำ

พรมผนังบาเยอก็เช่นเดียวกับผ้าปักในสมัยต้นยุคกลางทึ่เรียกว่า "tapestry" (พรมผนัง) แม้ว่าจะไม่ใช่พรมผนังตามความหมายของคำที่เป็นการทอลวดลายเข้าไปในเนื้อผ้าแทนที่จะเป็นการปักอย่างพรมผนังบาเยอ
พรมผนังบาเยอใช้ด้ายขนแกะปักบนผ้าลินิน ใช้วิธีปักสองวิธี: ฝีเข็มแบบ backstitch สำหรับตัวอักษรและตัดขอบรอบสิ่งต่างในภาพที่ปัก ฝีเข็มแบบ couching สำหรับเติมในช่องที่ตัดขอบไว้ ผ้าลินินที่ใช้เป็นผืนเล็ก ๆ ที่นำมาต่อกัน
สีของด้ายที่ใช้เป็นสีดินเผา (terracotta) หรือ แดงเข้ม (russet), เขียวน้ำเงิน, ทองหม่น และน้ำเงิน กับสีน้ำเงินเข้มหรือดำ และเขียวหม่น (เขียวใบเสจ (sage green)) บ้างเล็กน้อย ด้ายที่ซ่อมต่อมาเป็นสีเหลืองอ่อน, ส้ม และเขียวอ่อน ในช่องเติมบางครั้งก็จะใช้ด้ายสีเดียวกันหรือบางครั้งก็ใช้สีตัดกัน
ในสมัยการรุกรานของนอร์มันในอังกฤษ ตราประจำเหล่า (heraldry) ยังไม่เป็นที่ใช้กัน อัศวินในผ้าปักใช้โล่แต่ก็ดูเหมือนว่าไม่มีระบบการใช้ตราประจำตัว (coats of arms) แต่อย่างใด การใช้ ตราประจำเหล่า มาเริ่มใช้กันเป็นมาตรฐานเอาเมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12
ประวัติ

ผ้าปักค้นพบอึกครั้งเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่บาเยอซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งแสดงปีละครั้งระหว่างการฉลองเทศการวัตถุมงคล ลายสลักบนโลหะ (engraving) ของภาพพิมพ์โดยเบอร์นาร์ด เดอ มงโฟคอง (Bernard de Montfaucon) ในคริสต์ทศศตวรรษ 1730 ต่อมาชาวบาเยอผู้ต่อสู้เพื่อสาธารณรัฐต้องการจะใช้ผ้าคลุมรถขนอาวุธและทนายความที่รู้ถึงความสำคัญของผ้าปักห้ามไว้ทัน[ต้องการอ้างอิง] ในปี ค.ศ. 1803 จักรพรรดินโปเลียนที่ 1  ทรงยึดและนำไปปารีส  จักรพรรดินโปเลียนทรงต้องการที่จะใช้ผ้าปักเป็นเครื่องปลุกใจในการวางแผนรุกรานอังกฤษ เมื่อแผนต้องล้มเลิกผ้าปักจึงถูกนำกลับไปบาเยอ เมื่อได้มาชาวเมืองก็เก็บม้วนไว้ ต่อมาผ้าปักก็ถูกยึดไปโดย  "สถาบันการค้นคว้าและการสอนท้องถิ่นเกี่ยวกับที่มาของบรรพบุรุษ" (Ahnenerbe) ของพรรคนาซี ผ้าปักจึงถูกเก็บรักษาไว้ในห้องใต้ดินในพิพิธภัณฑ์ลูฟร์ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในปัจจุบันพรมผนังบาเยอตั้งแสดงอยู่ในห้องมืดที่ใช้ไฟที่ออกแบบพิเศษเพื่อไม่ให้เลียสีและป้องกันจากความชำรุดที่เกิดจากแสงและอากาศ ในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 2007 พรมผนังบาเยอได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกความทรงจำแห่งโลก
เนื้อหา > ส่วนที่หายไป

แต่ผ้าปักไม่น่าที่จะจบลงตรงนี้ส่วนที่เหลืออาจจะหายสาบสูญไป หลังจากชัยชนะที่ยุทธการเฮสติงส์ ดยุควิลเลียมแห่งนอร์ม็องดี ก็เดินทัพผ่านเคนต์ไปยังลอนดอนทึ่ขุนนางถวายความสวามิภักดิ์ ดยุควิลเลียมได้สวมมงกุฎเป็นพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษในวันคริสต์มาสของปี ค.ศ. 1066 โดยอัครบาทหลวงอัลเดรดแห่งยอร์กและวอริก การต่อต้านของชาวแซกซันก็ยังดำเนินต่อไปจน พระเจ้าวิลเลียมเสด็จสวรรคต
ดูเพิ่ม

ยุคกลาง
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ
ภาพกระบวนเชิญพระบรมศพสมเด็จพระเพทราชา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พรมผนังบาเยอ
เรื่องราวบนพรมผนังบาเยอ เก็บถาวร 2008-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พรมผนังบาเยอของอังกฤษ
สมุดภาพ

รายละเอียดจากภาพวาด
ฮาโรลด์เดินทางไปนอร์ม็องดี
กองทัพเรือของดยุควิลเลียมแห่งนอร์ม็องดี
เรือของดยุควิลเลียมแห่งนอร์ม็องดี
การต่อสู้ในยุทธการเฮสติงส์
ดยุควิลเลียมแห่งนอร์ม็องดี
โอโดแห่งบาเยอ
โอโดแห่งบาเยอ
การสิ้นชีวิตของฮาโรลด์
อังกฤษถอยทัพ
รายละเอียดแสดงให้เห็นการปักเป็นขอบรอบรายละเอียด
ผู้ถือสารกับกีย์ที่แสดงให้เห็นการเกษตรกรรมในยุคกลางตรงขอบล่าง
ปราสาทดินองในเบรอตาญ
ดาวหางแฮลลีย์ด้านบนขวา
พรรคประชาชนกัมพูชา

| พรรคประชาชนกัมพูชา គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: CPP (ตั้งแต่ พ.ศ. 2534) KPRP (2494–2534)
ประธาน: ฮุน เซน
รองประธาน: เซย์ ซัม ซอ เค็ง
คำขวัญ: เอกราช, วิมุตติ, ประชาธิปไตย, ศุภมงคลและสังคมวัฒนาสถาพร แด่พระราชอาณาจักร
ก่อตั้ง: 28 มิถุนายน พ.ศ. 2494 (73 ปี)
ก่อนหน้า: พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน
ที่ทำการ: 203 นโรดมบูเลอวาร์ด พนมเปญ ประเทศกัมพูชา
ฝ่ายเยาวชน: ยุวชน CPP
สมาชิกภาพ  (ปี 2020):  6,000,000 คน
อุดมการณ์: ตั้งแต่ พ.ศ. 2534: อนุรักษ์นิยม ชาติอนุรักษ์นิยม เศรษฐศาสตร์เสรีนิยม อำนาจนิยม 2494–2534: ลัทธิคอมมิวนิสต์ ลัทธิมากซ์–เลนิน ลัทธิแก้
จุดยืน: ตั้งแต่ พ.ศ. 2534: เต้นใหญ่ 2494–2534: ซ้ายถึงซ้ายจัด
กลุ่มระดับสากล: Centrist Democrat International
สี:   สีฟ้า
พฤฒสภา: 58 / 62 
รัฐสภา: 125 / 125 
หัวหน้าคอมมูน: 1,645 / 1,646 
กรมปรึกษาฆุมสังกัด: 11,051 / 11,572 
สมาชิกสภาเขต: 4,034 / 4,114 
เว็บไซต์
cpp.org.kh
การเมืองกัมพูชา   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคประชาชนกัมพูชา (เขมร: គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា คณบกฺสบฺรชาชนกมฺพุชา: KPK; อังกฤษ: Cambodian People’s Party) เป็นพรรคที่สืบทอดมาจากพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชาที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2522 การเปลี่ยนแปลงมาเป็นพรรคประชาชนกัมพูชาเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยมีการเปลี่ยนแปลงอุดมการณ์ของพรรค ยกเลิกแนวคิดนิยมคอมมิวนิสต์ก่อนการประชุมสันติภาพที่ปารีส ผู้นำพรรคคือฮุน เซน และ เจีย ซีม พรรคเข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2536 และได้คะแนนเสียงเป็นลำดับที่สอง ได้เข้าร่วมรัฐบาลผสมกับพรรคฟุนซินเปก โดยฮุน เซนได้เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่สอง
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2540 ฮุน เซน เข้ายึดอำนาจและขับไล่สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ออกจากตำแหน่ง และจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2541 ซึ่งพรรคได้เสียงมากที่สุดและได้เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาลผสม
ดูเพิ่ม

แนวร่วมสามัคคีสงเคราะห์ชาติกัมพูชา
กัมพูชายุคใหม่
สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา
การเมืองกัมพูชา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ CPP เก็บถาวร 2021-08-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
List of incidents attributed to the Cambodian Peoples Party on the START database
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ
อัน ย็อง-มี

| อัน ย็อง-มี |
| --- | --- |
เกิด:  (1983-11-05) 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 (41 ปี) ว็อนจู จังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีใต้
สัญชาติ: เกาหลีใต้
ปีปฏิบัติงาน: 2004-ปัจจุบัน
ตัวแทน:   วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ (2015–2020)  Medialab SiSo (2020-present) 
คู่สมรส: ไม่ทราบ (2020-ปัจจุบัน)
อาชีพตลก
สื่อ: Stand-up, television
ปีที่แสดง: 2004–ปัจจุบัน
ประเภท: Observational sketch wit วรรณกรรมล้อ slapstick dramatic ซิตคอม
 
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป แดนซ์ entertainer
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2018–ปัจจุบัน
 นักดนตรี
อัน ย็อง-มี (เกาหลี: 안영미; เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983) เป็นนักแสดงตลกชาวเกาหลีภายใต้วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยเริ่มแสดงตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | ย้อนรอยรัก 1997 | Sechs Kies fanclub president | ตอน 10 บทรับเชิญ |
| 2013 | กระซิบรัก จิตสัมผัส | Shop customer | ตอน 16 บทรับเชิญ |
| 2014 | Be Arrogant | พ่อค้าทงแดมุน | บทรับเชิญ |
| 2015 | Kill Me, Heal Me | Fortuntelller | ตอน 13 บทรับเชิญ |
| 2015 | Eating Existence | Yoo Yang |  |
| 2018 | I Picked Up a Star on the Road | Joon Hyuk's Fan | ตอน 14 บทรับเชิญ |
| 2018 | Mama Fairy and the Woodcutter | โช บง-แด |  |
| 2021 | Yumi's Cells | Naughty cell | เสียง |
ผลงานการแสดง > รายการโทรทัศน์

MBC Radio Star (2019–ปัจจุบัน)
JTBC Gamsung Camping (2020)
IHQ  Sister Shoots (2021)
รางวัลและการเสนอชื่อ

| ปี | รางวัล | ประเภท | เสนอชื่อ | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | tvN10 Awards | Best Comedienne | Comedy Big League | ชนะ |  |
| 2018 | 18th MBC Entertainment Awards | Rookie of the Year – Radio (with Choi Wook) | Ahn Young-mi, Choi Wook's Eheradio | ชนะ |  |
| 2019 | 19th MBC Entertainment Awards | Excellence Award in Music/Talk Category (Female) | Radio Star | ชนะ |  |
| 2020 | 56th Baeksang Arts Awards | Best Female Variety Performer | Radio Star | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2020 | 20th MBC Entertainment Awards | Popularity Award | Radio Star | ชนะ |  |
รางวัลและการเสนอชื่อ > เกียรติยศของรัฐ

| ประเทศ | ปี | เกียรติยศ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| เกาหลีใต้ | 2021 | Minister of Culture, Sports and Tourism Commendation |  |
พรรคเสรีนิยม (ประเทศไทย พ.ศ. 2553)

บทความนี้เกี่ยวกับพรรคการเมืองที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2553 สำหรับพรรคการเมืองที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2525 ดูที่ พรรคเสรีนิยม (ประเทศไทย พ.ศ. 2525)
| พรรคเสรีนิยม  |
| --- | --- |
หัวหน้า: พุทธชาติ ช่วยราม
เลขาธิการ: พุฒิพงศ์ พุ่มไสล
ก่อตั้ง: 8 มกราคม พ.ศ. 2553
ถูกยุบ: 27 ธันวาคม พ.ศ. 2561 (8 ปี)
สภาผู้แทนราษฎรไทย พ.ศ. 2554: 0 / 500
การเมืองไทย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคเสรีนิยม (อังกฤษ: Liberal Party, อักษรย่อ: ส.ร.น.) พรรคการเมืองที่จดทะเบียนก่อตั้งตาม พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นลำดับที่ ๒/๒๕๕๓ เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2553 มีนายพุทธชาติ ช่วยราม เป็นหัวหน้าพรรคและ นายจรินทร์ อยู่สุข เป็นเลขาธิการพรรคคนแรก
ต่อมาในการประชุมใหญ่สามัญ ครั้งที่ 1/2554 เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2554 ทางพรรคเสรีนิยมได้มีการเปลี่ยนแปลงกรรมการบริหารพรรคในตำแหน่งเลขาธิการพรรคจากนาย จรินทร์ อยู่สุข ที่ขยับขึ้นไปรับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคมาเป็นนาย พุฒิพงศ์ พุ่มไสล
การเลือกตั้งเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554

ใน การเลือกตั้งทั่วไปเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 พรรคเสรีนิยมได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งแต่มิได้รับเลือกตั้งแม้แต่ที่นั่งเดียว
ยุบพรรค

ในวันศุกร์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2561 พรรคเสรีนิยมได้จัดประชุมใหญ่เพื่อยุบเลิกพรรคเสรีนิยมตามหนังสือที่ทาง คสช. ส่งมาซึ่งที่ประชุมมีมติเห็นชอบให้ยุบเลิกพรรคเสรีนิยม และได้มีการประกาศลงราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2561
แหล่งข้อมูลอื่น

พรรคเสรีนิยม ที่เฟซบุ๊ก
ปฏิญญาพ็อทซ์ดัม

การประชุมพ็อทซ์ดัมของผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตร ณ เมืองพ็อทซ์ดัม ประเทศเยอรมนี
ปฏิญญาพ็อทซ์ดัม (อังกฤษ: Potsdam Declaration) หรือ คำประกาศข้อปฏิบัติเมื่อญี่ปุ่นยอมจำนน (อังกฤษ: Proclamation Defining Terms for Japanese Surrender) เป็นถ้อยแถลงเรียกร้องให้กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นยอมจำนนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การประชุมนี้มีขึ้นเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 ณ เมืองพ็อทซ์ดัมของเยอรมนี นำโดยประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน, นายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิล และประธานเจียง ไคเช็กแห่งรัฐบาลแห่งชาติจีน การประชุมครั้งนี้ได้แถลงข้อปฏิบัติหากจักรวรรดิญี่ปุ่นยอมจำนน นอกจากนี้ยังมีคำเตือนอีกว่าญี่ปุ่นอาจจะเผชิญหน้ากับ "ความล่มสลายอย่างสิ้นเชิงในไม่ช้า" หากไม่ยอมจำนน ซึ่งเป็นคำเตือนถึงการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์
ข้อเสนอต่อญี่ปุ่นได้แก่ ดินแดนที่ญี่ปุ่นยึดครองอยู่จะอยู่ใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตรแทน, อธิปไตยของญี่ปุ่นจะถูกจำกัดในพื้นที่เกาะฮนชู ฮกไกโด คีวชู และชิโกะกุ, ทหารญี่ปุ่นที่วางอาวุธจะได้รับอนุญาตให้กลับแผ่นดินเกิดได้โดยสวัสดิภาพ, ฝ่ายสัมพันธมิตรไม่มีความประสงค์ที่จะกดขี่หรือทำลายชาติญี่ปุ่น
การปฏิวัติเดือนสิงหาคม

การปฏิวัติเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 (August revolution) เป็นการลุกฮือของชาวเวียดนามที่นำไปสู่การประกาศเอกราช และจัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2488และเป็นการสิ้นสุด​ของราชวงศ์​เหงียนที่ปกครอง​เวียดนาม​เป็นเวลา​ 143 ปี
การปฏิวัติเดือนสิงหาคมเป็นการต่อสู้ของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเพื่อเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส โดยทางพรรคได้เตรียมการล่วงหน้า 4 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2484 เพื่อที่จะลุกฮือขึ้นปลายสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะการจัดตั้งแนวร่วมให้กว้างขวางทั่วประเทศ ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตกลงกันที่พ็อทซ์ดัมว่าจะให้กองทัพจีนคณะชาติยึดครองอินโดจีนจนถึงเส้นขนานที่ 16 ส่วนทางใต้จะให้อังกฤษยึดครอง ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 ญี่ปุ่นได้ให้เอกราชแก่เวียดนามภายใต้การปกครองของจักรพรรดิบ๋าวได่
ในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 แทบจะทันทีที่ญี่ปุ่นยอมจำนน เวียดมิญเรียกประชุมสมัชชาประชาชนในจังหวัดเตวียนกวางเพื่อวางแผนยึดอำนาจให้เสร็จสิ้นก่อนที่ฝ่ายสัมพันธมิตรจะเข้ามาในเวียดนาม โดยลงมติให้ก่อความไม่สงบในฮานอยในวันที่ 19 สิงหาคม ซึ่งเวียดมิญสามารถปลดอาวุธทหารญี่ปุ่นได้ตามกำหนด อย่างไรก็ตาม การลุกฮือในเมืองอื่น ๆ ไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกันกับฮานอย ในเว้เกิดขึ้นเมื่อ 23 สิงหาคม ที่ไซ่ง่อนในวันที่ 25 ส.ค. และทุกที่สามารถยึดอำนาจรัฐได้สำเร็จ ทำให้รัฐบาลหุ่นของบ๋าวได่ที่เว้ต้องลาออก องค์จักรพรรดิสละราชสมบัติ มอบอำนาจให้ผู้แทนรัฐบาลชั่วคราวในวันที่ 29 สิงหาคม และได้ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามเมื่อ 2 กันยายน
แหล่งข้อมูลอื่น

Goscha, Christopher E. (1999). Thailand and the Southeast Asian Networks of the Vietnamese Revolution, 1885-1945. Richmond: Curzon.
Không tìm thấy trang bạn yêu cầu - VietNam News
สัมโมทนียกถา

สัมโมทนียกถา (อ่านว่า สัม-โม-ทะ-นี-ยะ-กะ-ถา) แปลว่า ถ้อยคำอันเป็นที่บันเทิงใจ, คำพูดที่ทำให้ประทับใจ เรียกว่า อนุโมทนากถา ก็ได้
สัมโมทนียกถา ใช้เรียกการที่ภิกษุพูดแสดงความขอบคุณหรือกล่าวถึงประโยชน์และอานิสงส์ของความดีหรือบุญกุศลที่ทายกทายิกาได้ทำ เช่น ถวายอาหาร สร้างกุฏิ สร้างหอระฆังไว้ในพระพุทธศาสนาว่า กล่าวสัมโมทนียกถา
สัมโมทนียกถา เป็นเหตุให้ผู้ทำบุญนั้นเกิดความแช่มชื่นเบิกบาน เกิดความอิ่มใจในผลบุญที่ตนทำและปรารถนาจะทำบุญเพิ่มพูนอีก
การกล่าวสัมโมทนียกถาเป็นธรรมเนียมของพระสงฆ์มาแต่โบราณ โดยกล่าวเป็นภาษาไทย ใช้เวลามากน้อยแล้วแต่ผู้กล่าว และปกติจะกล่าวก่อนที่จะอนุโมทนาเป็นภาษาบาลีหรือที่รู้จักกันว่า ยถา-สัพพี
ออลออฟมี (เพลงจอห์น เลเจนด์)

Error ซิงเกิลโดยจอห์น เลเจนด์
"ออลออฟมี" (อังกฤษ: All of Me) เป็นเพลงของนักดนตรีชาวอเมริกัน จอห์น เลเจนด์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 ของเขา เลิฟอินเดอะฟิวเจอร์ (2556) จอห์น เลเจนด์ได้ร่วมประพันธ์เพลงนี้กับ Toby Gad และได้ร่วมเป็นโปรดิวเซอร์เพลงกับ Dave Tozer ด้วย เพลงนี้เป็นเพลงที่แต่งเพื่อมอบให้ภรรยาของเขา คริสซี ไทเจน เพลง "ออลออฟมี" ได้เผยแพร่ในสหรัฐอเมริกาในรูปแบบออกอากาศจากวิทยุเป็นซิงเกิลที่ 3 ของอัลบั้มในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2556
รายชื่อเพลง

ดิจิทัลดาวน์โหลด
"All of Me" (เวอร์ชันอัลบั้ม) – 4:29
ดิจิทัลดาวน์โหลด — รีมิกซ์
"All of Me" (Tiësto's Birthday Treatment remix) (ฉบับวิทยุ) – 4:11
ดิจิทัลดาวน์โหลด
"All of Me" (ร่วมกับ Jennifer Nettles และ Hunter Hayes) – 4:19
ซีดีซิงเกิล
"All of Me" – 4:29
"Made to Love" – 3:59
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | 15× Platinum | 1,050,000 |
| Austria (IFPI Austria) | Gold | 15,000* |
| Belgium (BEA) | Platinum | 30,000* |
| Canada (Music Canada) | 5× Platinum | 400,000* |
| Denmark (IFPI Danmark) | Gold | 15,000^ |
| France (SNEP) | Gold | 75,000* |
| Germany (BVMI) | 3× Gold | 450,000 |
| Italy (FIMI) | 8× Platinum | 400,000 |
| Mexico (AMPROFON) | Diamond+2× Platinum+Gold | 450,000 |
| Netherlands (NVPI) | Platinum | 20,000^ |
| New Zealand (RMNZ) | 3× Platinum | 45,000* |
| Norway (IFPI Norway) | Platinum | 10,000* |
| Portugal (AFP) | 3× Platinum | 60,000 |
| Spain (PROMUSICAE) | 3× Platinum | 120,000 |
| Sweden (GLF) | 11× Platinum | 440,000 |
| Switzerland (IFPI Switzerland) | 2× Platinum | 60,000^ |
| United Kingdom (BPI) | 5× Platinum | 3,000,000 |
| United States (RIAA) | 13× Platinum | 5,878,000 |
สตรีมมิง
| Denmark (IFPI Danmark) | 4× Platinum | 10,400,000† |
| Spain (PROMUSICAE) | 2× Platinum | 16,000,000† |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว †ตัวเลขสตรีมมิงเท่านั้นขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว