stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาสนวิหารบูร์ฌ
ประวัติ

การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1195 ในปีเดียวกันกับมหาวิหารชาทร์ บริเวณบริเวณร้องเพลงสวดสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1214, ทางเดินกลางระหว่างปี ค.ศ. 1225 ถึงปี ค.ศ. 1250 และด้านหน้าในปี ค.ศ. 1270 สถาปนิกคือ Paul-Louis Boeswillwald และนายช่างก่อสร้างใหญ่คือ Philip Berruyer อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งบูร์ฌได้รับการเสกเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1324
อาสนวิหารบูร์ฌได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1862 ตั้งอยู่ใจกลางเขตเมืองประวัติศาสตร์บูร์ฌซึ่งได้รับการคุ้มครองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965 เป็นต้นมา และต่อมาได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี ค.ศ. 1992 โดยได้รับการยกย่องให้เป็นสถานที่ที่มีความสำคัญทางสถาปัตยกรรมกอทิกและสัญลักษณ์แห่งพลังของศาสนาคริสต์ในฝรั่งเศสยุคกลาง
อาสนวิหารล็องกร์

|  อาสนวิหารนักบุญแมมมิสแห่งล็องกร์ |
| --- | --- |
หน้าบันแบบคลาสสิก

47°51′51″N 5°20′07″E﻿ / ﻿47.86417°N 5.33528°E﻿ / 47.86417; 5.33528
ที่ตั้ง: ล็องกร์ จังหวัดโอต-มาร์น
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: โรมาเนสก์   กอทิก   คลาสสิก (หน้าบัน)
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1196  ค.ศ. 1761 (สร้างหน้าบันใหม่)
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์  (ค.ศ. 1862)
อาสนวิหารล็องกร์ (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Langres) หรือชื่อเต็มคือ อาสนวิหารนักบุญแมมมิสแห่งล็องกร์ (Cathédrale Saint-Mammès de Langres) เป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิกอันเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลล็องกร์ ตั้งอยู่ที่เมืองล็องกร์ในจังหวัดโอต-มาร์น แคว้นกร็องแต็สต์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญแมมมิสแห่งไกซาเรอา มรณสักขีในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 3
ลักษณะเด่นของอาสนวิหารแห่งนี้อยู่ที่ความผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบบูร์กอญกับสถาปัตยกรรมกอทิก อาทิ เพดานแบบโค้งสัน หน้าบันหลักทิศตะวันตกซึ่งสร้างขึ้นใหม่ในแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิก
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840
ประวัติ

ราวปีค.ศ. 1140 มุขนายกฌอฟรัว เดอ ลา ร็อช-วาโน (ค.ศ. 1139–1162) คนสนิทของนักบุญแบร์นาร์แห่งแกลร์โว ได้มีดำริที่จะสร้างอาสนวิหารแห่งใหม่ขึ้น ในขณะนั้นอาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งซ็องส์ก็กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างด้วย โดยการก่อสร้างนั้นเริ่มต้นจากบริเวณร้องเพลงสวดก่อน โดยลักษณะการก่อสร้างนั้นได้นำแบบมาจากอารามกลูว์นีที่ 3 ครีบยันลอยของบริเวณร้องเพลงสวดนั้นถูกบังอยู่ ยกเว้นแต่ของบริเวณกลางโบสถ์ซึ่งสามารถมองเห็นได้จากด้านนอก โดยจากสาสน์จากสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ในช่วงที่เสด็จมาประทับเพื่อลี้ภัยสงครามที่เมืองซ็องส์ตั้งแต่ ค.ศ. 1163–1165 มีใจความสรุปได้ว่าอาสนวิหารนั้นใกล้เสร็จสิ้น ณ ปี ค.ศ. 1170 เหลือเฉพาะงานหน้าบันทิศตะวันตกและบริเวณกลางโบสถ์ช่วงเสาที่หนึ่งเท่านั้น
ต่อมาในปี ค.ศ. 1190 มีการซื้อที่ดินฝั่งตะวันตกเพิ่มขึ้น โดยคาดว่าจะมีการก่อสร้างครั้งสุดท้ายเพื่อให้เสร็จสิ้นทั้งหมด ในที่สุดอาสนวิหารได้รับการเสกขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1196 ซึ่งในขณะนั้นบริเวณเพดานโค้งของบริเวณกลางโบสถ์ยังต้องสร้างต่ออีกมาก
ในปี ค.ศ. 1209 ได้มีการเคลื่อนย้ายเรลิกส่วนศีรษะของนักบุญแมมมิสมาไว้ที่อาสนวิหาร ในช่วงนั้น (คริสต์ศตวรรษที่ 13) บริเวณวิหารคดได้เริ่มก่อสร้าง (ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงแค่สองซุ้ม) พร้อม ๆ กับชาเปลแม่พระตั้งอยู่ที่บริเวณช่วงปลายของมุขโค้งด้านสกัด (ค.ศ. 1282) ต่อมาในปี ค.ศ. 1314 ได้เกิดอัคคีภัยซึ่งทำลายส่วนหลังคาของบริเวณกลางโบสถ์ไป และ ค.ศ. 1324 ได้มีการต่อเติมสร้างชาเปลบริเวณมุขโค้ง
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1547–1551 โกลด เดอ ลงวี มุขนายกแห่งล็องกร์ ได้มีดำริให้สร้างชาเปลมหากางเขนขึ้นบริเวณฝั่งซ้ายของบริเวณกลางโบสถ์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1562 เกิดฟ้าผ่าลงบนหลังคาทำให้เกิดอัคคีภัยครั้งใหญ่อีกครั้งหนึ่ง
ในปี ค.ศ. 1746 บริเวณหน้าบันฝั่งทิศตะวันตกอยู่ในสภาพชำรุดและใกล้จะถล่ม จึงมีความเห็นให้ทุบบริเวณส่วนนั้นทิ้ง และได้สร้างใหม่ระหว่างปี ค.ศ. 1761–1786 ในแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิก ตามแบบของสถาปนิกโกลด-หลุยส์ ดาวีเล ที่เคยเสนอไว้เมื่อปี ค.ศ. 1758 และได้สร้างด้วยฝีมือของสถาปนิกฌ็อง-อ็องตวน การิสตี จนสำเร็จ ต่อมาในปี ค.ศ. 1790 อาสนวิหารได้ถูกปิดลงท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของคริสตจักรในประเทศฝรั่งเศส และได้เปิดขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1791 หลังจากมีการแต่งตั้งมุขนายกองค์ใหม่ อูว์แบร์-อ็องตวน ว็องเดอแล็งกูร์ ซึ่งเป็นผู้ที่สั่งให้ทำลายฉากกางเขนลงในปี ค.ศ. 1792
และในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1852 ส่วนบนของอาสนวิหารได้ผ่านการบูรณะใหม่โดยสถาปนิกอาลฟงส์ ดูว์ร็อง ซึ่งเป็นผู้ที่ออกแบบและก่อสร้างห้องเก็บเครื่องพิธี ในช่วงปี ค.ศ. 1857–1862
ขนาดของอาสนวิหาร

ความยาวด้านใน : 94.3 เมตร (309 ฟุต)
ความสูงจรดเพดานบริเวณกลางโบสถ์และบริเวณร้องเพลงสวด : 23 เมตร (75 ฟุต)
ความกว้างของทางเดินกลางวัดจากเสาถึงเสา : 11.36 เมตร (37.3 ฟุต)
ความกว้างรวมของบริเวณกลางโบสถ์ : 24.4 เมตร (80 ฟุต)
เส้นผ่านศูนย์กลางของเสาบริเวณกลางโบสถ์ : 1.25 เมตร (4 ฟุต 1 นิ้ว)
ความกว้างของแขนกางเขน :  13 เมตร (43 ฟุต)
ความยาวด้านในของแขนกางเขน : 41.6 เมตร (136 ฟุต)
ความสูงของหอ : 45 เมตร (148 ฟุต) (บันไดทั้งหมด 227 ขั้นสำหรับขึ้นไปบนหอฝั่งทิศใต้)
ระเบียงภาพ

ภาพตัดขวาง
แผนผัง
อาสนวิหารมองจากวิหารคด
ด้านข้าง
หลังคาสีแบบบูร์กอญ
งานนูนต่ำ
วิหารคด
ยอดหน้าบัน (fronton)
จรมุข
บริเวณกลางโบสถ์ (nave)
บริเวณกลางโบสถ์
เพดานแบบสันบริเวณทางเดินข้าง
ออแกน
แท่นเทศน์
อาสนวิหารแซ็งเตเตียน

| อาสนวิหารนักบุญคาร์โล บอร์โรเมโอ แห่งแซ็งเตเตียน |
| --- | --- |
บริเวณด้านหน้า

45°26′28″N 4°23′07″E﻿ / ﻿45.44111°N 4.38528°E﻿ / 45.44111; 4.38528
ที่ตั้ง: แซ็งเตเตียน จังหวัดลัวร์
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
เว็บไซต์: http://catholique-saint-etienne.cef.fr/
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: นีโอกอทิก
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1923
อาสนวิหารแซ็งเตเตียน (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Saint-Étienne) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญคาร์โล บอร์โรเมโอ แห่งแซ็งเตเตียน (Cathédrale Saint-Charles-Borromée de Saint-Étienne) มีฐานะเป็นอาสนวิหารนิกายโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลแซ็งเตเตียนตั้งแต่การก่อตั้งมุขมณฑลเมื่อ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1970 สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1912–ค.ศ. 1923 ตั้งอยู่ที่เมืองแซ็งเตเตียน จังหวัดลัวร์ แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญคาร์โล บอร์โรเมโอ
ประวัติ

ในช่วงปี ค.ศ. 1830 ได้มีโครงการก่อสร้างโบสถ์ขนาดใหญ่ซึ่งออกแบบโดยคณะของบอซ็อง (ผู้ออกแบบบาซิลิกาแห่งลียง หรือ Basilique Notre-Dame de Fourvière) โดยตั้งใจสร้างเพื่ออุทิศให้แก่พระเจ้าชาร์ลที่ 10
โบสถ์แห่งนี้โดยแรกตั้งใจสร้างเพื่อรับรองการขยายตัวของเขตตัวเมืองในขณะนั้น แต่ด้วยเหตุผลทางการเมือง แผนการก่อสร้างได้ล่าช้าโดยเริ่มเมื่อปี ค.ศ. 1912 กอปรกับความขัดแย้งระหว่างรัฐกับคริสตจักร รวมทั้งต่อมาสงครามโลก ทำให้ประสบปัญหาขาดแคลนแรงงานฝีมือในการก่อสร้าง ปัญหาเรื่องเงินเฟ้อ และเศรษฐกิจโดยรวม เป็นผลให้สภาพของอาสนวิหารในปัจจุบันห่างไกลจากแผนการตอนแรก ซึ่งโบสถ์จะมีหอระฆัง 3 หอ โดม และงานฝีมือประดับประดาทั้งภายนอกและภายใน
ในปี ค.ศ. 1971 ได้มีการยกฐานะขึ้นเป็นอาสนวิหารอย่างเป็นทางการพร้อมกับการยกฐานะขึ้นเป็นมุขมณฑลแห่งใหม่
สถาปัตยกรรม

อาสนวิหารมีความยาว 80 เมตร และกว้าง 30 เมตร สร้างในแบบนีโอกอทิก (ฟื้นฟูกอทิก)แบบดั้งเดิมในทรงกางเขนแบบละติน พร้อมบริเวณกลางโบสถ์และแขนกางเขน ภายในมีลักษณะโปร่ง ประกอบด้วยบริเวณกลางโบสถ์จำนวน 5 ช่วง สูงถึง 17 เมตร พร้อมกับเพดานโค้งแบบประทุนซ้อน (groin vault) บริเวณร้องเพลงสวดสร้างเสร็จภายหลังในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1930
อาสา

กษัตริย์แห่งยูดาห์
| อาสา |
| --- | --- |
อาสาจากจากหนังสือโปรมป์ตูอาริอูงอีโกนูงอีงซิงนิออรูงโดยกีโยม รูเย (ค.ศ. 1553)
กษัตริย์แห่งยูดาห์
ครองราชย์: ป. 911 – 870 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: อาบียัม
ถัดไป: เยโฮชาฟัท

คู่อภิเษก: อาซูบาห์
ราชสกุล: ราชวงศ์ดาวิด
พระราชบิดา: อาบียัม
ในคัมภีร์ฮีบรู อาสา (อังกฤษ: Asa; /ˈeɪsə/; ฮีบรู: אָסָא‎‎, ใหม่: ʾAsaʾ, ไทบีเรียน: ʾĀsāʾ; กรีก: Ασά; ละติน: Asa) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 3 ของราชอาณาจักรยูดาห์และเป็นลำดับที่ 5 ของราชวงศ์ดาวิด ตามลำดับเวลาในคัมภีร์ไบเบิล นักวิชาการคัมภีร์ไบเบิลมีความเห็นว่าพระองค์ครองราชย์ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 10 ถึงต้นศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล ผู้สืบราชสมบัติถัดจาพระองค์คือเยโฮชาฟัทพระราชโอรสของพระองค์ (ที่เกิดกับ อาซูบาห์) ตามลำดับเวลาของ Edwin R. Thiele เมื่ออาสาประชวรหนัก ทรงตั้งให้เยโฮชาฟัทให้ขึ้นครองราชย์ร่วมกับพระองค์ อาสาสิ้นพระชนม์หลังการครองราชย์ร่วมได้ 2 ปี
อาสาทรงมีความกระตือรือร้นในการรักษาธรรมเนียมการมนัสการพระเจ้า และขจัดการบูชารูปเคารพของพระอื่นไปพร้อมกับการผิดทำนองคลองธรรมจากการติดตามพระเหล่านั้น หลังสู้รบกับเศลาห์แห่งเอธิโอเปียในปีที่ 10 ของรัชสมัยของพระองค์ ก็เกิดความสงบสุขในยูดาห์ (2 พงศาดวาร 14:1,9) จนกระทั่งปีที่ 36 ของรัชสมัยอาสา (2 พงศาวดาร 16:1) เมื่อพระองค์เผชิญหน้ากับบาอาชากษัตริย์แห่งอิสราเอลเหนือ พระองค์ทรงขอเป็นพันธมิตรกับเบนฮาดัดที่ 1 กษัตริย์แห่งอารัม-ดามัสคัส  โดยทรงส่งเงินและทองคำไปให้เบนฮาดัดเพื่อโน้มน้าวให้เบนฮาดัดยกเลิกสนธิสัญญาสันติภาพที่พระองค์ทำกับบาอาชา และให้รุกรานราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ (2 พงศาวดาร 16:2-6) อาสาสิ้นพระชนม์โดยได้รับการเชิดชูเกียรติอย่างสูงจากประชาชนของพระองค์ ราชกิจส่วนใหญ่พระองค์ทำให้พระองค์ถือว่าเป็นกษัตริย์ที่ชอบธรรม พระองค์ส่งผู้เผยพระวจนะฮานานีขังคุกและ "ยังข่มเหงประชาชนบางคนในเวลานั้นด้วย"  (2 พงศาวดาร 16:10) มีบันทึกด้วยว่าเมื่ออาสาอยู่ในวัยชรา เมื่อทรงเป็นโรคที่พระบาท พระองค์ "ไม่ได้ทรงแสวงหาพระยาห์เวห์ แต่แสวงหาการช่วยเหลือจากแพทย์"
อาเรนาปังตานัล

| --- | --- |


ชื่อเต็ม: สนามกีฬาอเนกประสงค์ผู้ว่าการโฌแซ ฟราเฌลี (Arena Multiuso Governador José Fragelli)
ที่ตั้ง: กุยาบา, บราซิล
ความจุ: 41,112
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: พฤษภาคม ค.ศ. 2010
ปรับปรุง: 24 เมษายน ค.ศ. 2014
การใช้งาน
ฟุตบอลโลก 2014
อาเรนาปังตานัล (โปรตุเกส: Arena Pantanal) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ในเมืองกุยาบา ประเทศบราซิล เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2011 แล้วปรับปรุงในปี ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 3 ของบราซิล
ในปี ค.ศ. 2014 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามหลักสนามหนึ่งของการแข่งขันฟุตบอลโลก ครั้งที่ 20 ที่บราซิลเป็นเจ้าภาพ
อาหารเรียกน้ำย่อย

จานอาหารเรียกน้ำย่อยที่ประกอบด้วยเนยแข็งมอซซาเรลลา มะกอกออลิฟ และมะเขือเทศตากแห้ง เสิร์ฟพร้อมกับเนื้อสัตว์บ่มเกลือ
อาหารเรียกน้ำย่อย (อังกฤษ: appetizer, starter; ฝรั่งเศส: hors-d'œuvre, แปลว่า นอกงาน โดยปริยายหมายถึงนอกอาหารจานหลัก) คืออาหารจานเล็กหรืออาหารกินเล่นที่เสิร์ฟก่อนมื้ออาหารหลักมื้อหนึ่ง ๆ ในตำรับอาหารยุโรป อาหารเรียกน้ำย่อยบางชนิดเสิร์ฟแบบเย็น ในขณะที่บางชนิดเสิร์ฟแบบร้อน อาหารเรียกน้ำย่อยอาจเสิร์ฟที่โต๊ะอาหารค่ำโดยเป็นส่วนหนึ่งของมื้ออาหารนั้น หรืออาจเสิร์ฟก่อนเข้านั่งโต๊ะเช่นที่งานเลี้ยงรับรองหรืองานเลี้ยงค็อกเทลเป็นต้น ในอดีตยังนิยมเสิร์ฟคั่นระหว่างอาหารจานหลักอีกด้วย
โดยทั่วไปแล้ว อาหารเรียกน้ำย่อยจะเสิร์ฟมาในจานที่มีขนาดเล็กกว่าอาหารจานหลัก และบางครั้งก็ได้รับการออกแบบเพื่อให้ใช้มือหยิบกินได้ง่าย
ดูเพิ่ม

อ็องเทร
อาหารจานหลัก
อาสนวิหารแซ็งตอแมร์

|  อาสนวิหารแม่พระแห่งแซ็งตอแมร์ |
| --- | --- |
อาสนวิหารแซ็งตอแมร์

50°44′50″N 2°15′10″E﻿ / ﻿50.74722°N 2.25278°E﻿ / 50.74722; 2.25278
ที่ตั้ง: แซ็งตอแมร์ในประเทศฝรั่งเศส
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: โบสถ์ประจำเขต   (อาสนวิหารจนกระทั่งปีค.ศ. 1801)
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: กอทิก
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์
อาสนวิหารแซ็งตอแมร์ (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Saint-Omer) หรือชื่อเต็มคือ อาสนวิหารแม่พระแห่งแซ็งตอแมร์ (Cathédrale Notre-Dame de Saint-Omer) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ตั้งอยู่ที่เมืองแซ็งตอแมร์ในแคว้นโอดฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส เดิมเป็นตั้งอาสนะของบิชอปแห่งแซ็งตอแมร์ แต่มุขมณฑลแซ็งตอแมร์ก็ไม่ได้รับการฟื้นฟูหลังสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสตามการตกลง ค.ศ. 1801 ซึ่งเป็นการตกลงระหว่างจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ในการยืนยันและฟื้นฟูฐานะของคริสตจักรโรมันคาทอลิกในฝรั่งเศส แต่กลับถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลอารัส
สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบสถาปัตยกรรมกอทิก
อาสนวิหารแซ็งตอแมร์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ในปี ค.ศ. 1840
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาสนวิหารแซ็งตอแมร์
พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
(ฝรั่งเศส) La cathédrale de Saint-Omer
(ฝรั่งเศส) Fiche sur le site du Ministère de la culture
(ฝรั่งเศส) Fiche sur le site Structurae.de
(เยอรมัน) Site Gotik Romanik - Photos et plan de la cathédrale de Saint-Omer เก็บถาวร 2017-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

รายการเหรียญรางวัล
เทควันโด ชาย
ตัวแทนของ   กรีซ 
กีฬาโอลิมปิก
|  | เอเธนส์ 2004 | +80 กก. |
|  | ปักกิ่ง 2008 | +80 กก. |
ยูโรเปียนแชมเปียนชิป
|  |  โรม 2008  | เฮฟวีเวต |
|  |  ซาเกร็บ 1996  | เฮฟวีเวต |
เวิลด์แชมเปี้ยนชิป
|  |  บาร์เซโลนา 1996  | เฮฟวีเวต |
เวิลด์ยูนิเวอร์ซิแอด
|  |  แพทรอส 2004  | เฮฟวีเวต |
ความสำเร็จอื่น ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป โคเปนเฮเกน 2009 เฮฟวีเวต  ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป ปักกิ่ง 2007 เฮฟวีเวต  ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป การ์มิช 2003 เฮฟวีเวต
อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส (กรีก: Αλέξανδρος Νικολαΐδης; อังกฤษ: Alexandros Nikolaidis) เกิดวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ในเทสซาโลนีกี ประเทศกรีซ เป็นนักกีฬาเทควันโดโอลิมปิก เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่จัดขึ้นในเอเธนส์ ภายหลังจากที่แพ้ต่อมุน แท-ซ็อง จากเกาหลีใต้ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับรางวัลเหรียญทอง
เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2008 อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส ได้รับเกียรติให้เป็นผู้ถือคบเพลิงคนแรกของการวิ่งคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ต่อมาในวันที่ 11 เมษายนของปีเดียวกันนี้ เขาชนะรายการยูโรเปียนแชมเปียนชิปในกรุงโรมหลังจากแสดงฝีมือการต่อสู้สี่ครั้ง
ภายหลังจากนั้น อาชีพของเขาได้เริ่มขึ้นในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง นีโกลาอีดิสได้รับรางวัลเหรียญเงินโอลิมปิกในรุ่น 80 กิโลกรัม ภายหลังจากที่แพ้ต่อชา ทง-มิน จากเกาหลีใต้ในรอบชิงชนะเลิศ
อาเล็งแตฌู

ภูมิทัศน์ที่พบได้ทั่วไปในอาเล็งแตฌู ด้านหน้าคือต้นก่อก๊อก (Quercus suber) กับทุ่งข้าวสาลีที่ถูกตัดแล้ว ส่วนด้านหลังคือไร่องุ่นและต้นมะกอกออลิฟ ข้าวสาลี ไม้ก๊อก น้ำมันมะกอก และไวน์เป็นผลิตภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดของภูมิภาคนี้
อาเล็งแตฌู (โปรตุเกส: Alentejo) เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของประเทศโปรตุเกสตอนกลาง-ใต้และตอนใต้ ในภาษาโปรตุเกส ชื่อภูมิภาคนี้มีความหมายตามตัวอักษรว่า "ถัดไปจาก (além) แม่น้ำเทกัส" (Tejo)
อาเล็งแตฌูประกอบด้วยบริเวณอัลตูอาเล็งแตฌูและไบชูอาเล็งแตฌู มีอาณาเขตครอบคลุมเขตแบฌา เขตแอวูรา เขตปูร์ตาแลกรึ และชุมชนระหว่างเทศบาลอาเล็งแตฌูลีตูรัล เมืองหลักในภูมิภาคได้แก่ แอวูรา, แบฌา, ซีนึช, แซร์ปา, อิชตรึโมช, แอลวัช และปูร์ตาแลกรึ ทางทิศเหนือจรดภูมิภาคไบราไบชา ทางทิศตะวันออกจรดประเทศสเปน (แคว้นอันดาลูซิอาและแคว้นเอซเตรมาดูรา) ทางทิศใต้จรดภูมิภาคอัลการ์วึ และทางทิศตะวันตกจรดมหาสมุทรแอตแลนติก ภูมิภาครีบาแตฌู และภูมิภาคอิชตรึมาดูรา
อาเล็งแตฌูที่เป็นที่รู้จักจากกลุ่มนักร้องพหุศัพท์ (polyphony) แบบดั้งเดิม ซึ่งคล้ายกับที่พบในตอสคานา, คอร์ซิกา และที่อื่น ๆ
อาเอร็อสปาซียาล

| --- | --- |

ประเภท: รัฐวิสาหกิจ
อุตสาหกรรม: การบินอวกาศและการป้องกัน
ก่อนหน้า: ซูว์ดาวียาซียง   นอราวียาซียง   เซแรบ
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1970
เลิกกิจการ: 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2000
สาเหตุ: ควบรวมเป็นอีดส์
ถัดไป: อีดส์
สำนักงานใหญ่: ปารีส ฝรั่งเศส
อาเอร็อสปาซียาล (ฝรั่งเศส: Aérospatiale เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [aeʁɔspasjal]; มีชื่อเต็มว่า Société Nationale d'Industrie Aérospatiale, SNIAS) เป็นบริษัทสัญชาติฝรั่งเศส ในอดีตเคยเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายอากาศยานทางทหาร เครื่องบินพาณิชย์ จรวด และดาวเทียม ปัจจุบันทรัพย์สินส่วนใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของอีเอดีเอส ภายหลังการควบรวมกิจการกับไดม์เลอร์ไครส์เลอร์แอโรสเปซ (DaimlerChrysler Aerospace AG - DASA) และกอนส์ตรุกซิโอเนสอาเอโรเนาติกัส (Construcciones Aeronáuticas SA - CASA) ในปี ค.ศ. 2000  ยกเว้นกิจการดาวเทียม ได้ควบรวมกับอัลคาเทล และกลายเป็นบริษัท Thales Alenia Space
อาเอร็อสปาซียาลก่อตั้งในปี ค.ศ. 1970 จากการควบรวมของรัฐวิสาหกิจเกี่ยวกับการบิน 3 แห่งของฝรั่งเศส คือ ซูว์ดาวียาซียง (Sud Aviation) นอราวียาซียง (Nord Aviation) และกลุ่มบริษัทเซแรบ (Société d'études et de réalisation d'engins balistiques - SÉREB)  ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น อาเอร็อสปาซียาล และได้ร่วมทุนกับเดมเลอร์เบนซ์ แอโรสเปซ เอจี จากเยอรมนี ก่อตั้งบริษัทยูโรคอปเตอร์ ผู้ผลิตเฮลิคอปเตอร์รายใหญ่
ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงของอาเอร็อสปาซียาล ได้แก่ เครื่องบินเอทีอาร์ 42 เอทีอาร์ 72 เอ็กโซเซต์ จรวดขนส่งแอเรียน และคองคอร์ด (เป็นผลงานร่วมทุนระหว่างอาเอร็อสปาซียาลกับบริทิชแอร์คราฟต์คอร์ปอเรชัน)
อาสนวิหารแอร์

|  อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา แห่งแอร์ |
| --- | --- |
ด้านหน้าทางเข้าของอาสนวิหาร

43°19′58″N 0°21′01″W﻿ / ﻿43.33278°N 0.35028°W﻿ / 43.33278; -0.35028
ที่ตั้ง: แอร์-ซูร์-ลาดูร์ จังหวัดล็องด์
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: โรมาเนสก์ กอทิก
แล้วเสร็จ: คริสต์ศตวรรษที่ 14
  อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์(ค.ศ. 1906)
อาสนวิหารแอร์ (ฝรั่งเศส: Cathédrale d'Aire) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาแห่งแอร์  (Cathédrale Saint-Jean-Baptiste d'Aire) ในปัจจุบันมีฐานะเป็นอาสนวิหารร่วม (co-cathedral) นิกายโรมันคาทอลิก สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา ในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลแอร์ซึ่งต่อมาถูกยุบลงในปี ค.ศ. 1801 ตามสนธิสัญญาความตกลง ค.ศ. 1801 โดยเสียพื้นที่ปกครองให้กับมุขมณฑลบายอน อาสนวิหารจึงถูกลดฐานะเป็นเพียงโบสถ์ประจำเขต ต่อมาได้มีการฟื้นฟูฐานะมุขมณฑลนี้กลับขึ้นมาอีกในปี ค.ศ. 1822 และในปี ค.ศ. 1857 ได้มีการผนวกเพื้นที่เข้ากับพื้นที่ของอดีตมุขมณฑลดักซ์ กลายเป็นมุขมณฑลแอร์และดักซ์ อาสนวิหารแห่งนี้จึงมีฐานะเป็นอาสนวิหารร่วมจนถึงปัจจุบัน ตั้งอยู่ที่เมืองแอร์-ซูร์-ลาดูร์ จังหวัดล็องด์ แคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1906
เส้นทางแห่งผู้แสวงบุญ

อาสนวิหารแห่งนี้ตั้งอยู่บนเส้นทางของผู้แสวงบุญแห่งนักบุญเจมส์ใหญ่ (เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศส) โดยตั้งอยู่หนึ่งในสี่ของเส้นทางหลักในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเส้นทางนี้มีชื่อว่า "วิอาปอดิแอ็นซิส" (Via Podiensis) โดยเริ่มต้นจากเมืองเลอปุย-อ็อง-เวอแล และสิ้นสุดที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา
ระเบียงภาพ

หน้าบันทางเข้า
ด้านข้างของวิหาร
ช่องโค้งแบบกอทิก
แถบตกแต่งทางเข้าด้านหน้า
อาสนวิหารอ็องกูแลม

|  อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งอ็องกูแลม |
| --- | --- |
อาสนวิหารอ็องกูแลม

45°38′56″N 0°9′6″E﻿ / ﻿45.64889°N 0.15167°E﻿ / 45.64889; 0.15167
ที่ตั้ง: อ็องกูแลม ประเทศฝรั่งเศส
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เว็บไซต์:  อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1840)
สถานะ: อาสนวิหาร
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1017
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: โรมาเนสก์
ปีสร้าง: คริสต์ศตวรรษที่ 4
อาสนวิหารอ็องกูแลม (ฝรั่งเศส: Cathédrale d'Angoulême) หรือชื่อเต็มคือ อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งอ็องกูแลม (Cathédrale Saint-Pierre d'Angoulême) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก ประจำมุขมณฑลอ็องกูแลม ตั้งอยู่ที่เมืองอ็องกูแลม ประเทศฝรั่งเศส สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบโรมาเนสก์ อาสนวิหารอ็องกูแลมซึ่งเป็นอาสนวิหารตัวอย่างโดดเด่นด้านสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ได้รับการสถาปนาเป็นอาสนวิหารในปี ค.ศ. 1017
ประวัติ

อาสนวิหารแรกที่สร้างสร้างบนสถานที่เดิมเป็นศาสนสถานก่อนสมัยศาสนาคริสต์ ในอาสนวิหารอ็องกูแลมใช้เวลาสร้างทั้งหมดเริ่มสร้างเป็นครั้งแรกเมื่อปี ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 วัดถูกทำลายเมื่อโคลวิสที่ 1 เข้ามายึดเมืองหลังจากยุทธการที่วูเย ในปี ค.ศ. 507 อาสนวิหารต่อมาได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 560 แต่ก็มาถูกเผาโดยชาวไวกิงและนอร์มันราวสองร้อยปีต่อมา
อาสนวิหารที่สามสร้างขึ้นภาพใต้การอำนวยการของบิชอปกรีมออาร์ อธิการอารามแซ็ง-ปีแยร์แห่งบร็องโตม และได้รับเสกในปี ค.ศ. 1017 เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 ประชาชนเห็นพ้องกันว่าโบสถ์มีขนาดเล็กไปกว่าฐานะของเมือง การออกแบบอาสนวิหารใหม่ทำโดยบิชอปเฌราร์ที่ 2 ผู้เป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งของฝรั่งเศสในยุคนั้นผู้เป็น ศาสตราจารย์ สมณทูตสี่พระองค์ และเป็นศิลปินผู้มีฝีมือด้วย งานสร้างอาสนวิหารเริ่มขึ้นราวปี ค.ศ. 1110 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1128
ลักษณะรูปทรงของอาสนวิหารก็ได้เปลี่ยนแปลงไปจากการซ่อมแซมและขยายตัวในช่วงหลายร้อยปีที่ตามมา เช่นหอระฆังที่ถูกทำลายไประหว่างสงครามศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 นอกจากนั้นก็ยังมีการเปลี่ยนแปลงระหว่างการบูรณปฏิสังขรณ์โดยปอล อาบาดีระหว่างปี ค.ศ. 1866–1885 ที่รวมทั้งการสร้างหอใหม่สองหอที่คลุมด้วยหลังคาทรงกรวย จะมีก็แต่มุขด้านตะวันตกหรือด้านหน้าเท่านั้นที่ส่วนใหญ่ยังคงเป็นสถาปัตยกรรมยุคกลาง
สถาปัตยกรรมและศิลปะ

ด้านหน้าของอาสนวิหารตกแต่งด้วยประติมากรรมถึงกว่า 70 รูปที่จัดเป็นสองหัวข้อ "พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์" และ "การพิพากษาครั้งสุดท้าย" ที่ผสานกันอย่างกลมกลืน พระเยซูปรากฏพระองค์ในกรอบมันดอร์ลา (mandorla) ขณะที่ทูตสวรรค์สององค์ชี้ให้สาวกเห็นมโนทัศน์ ใบหน้าของผู้ศรัทธาภายใต้ซุ้มโค้งต่างก็มองไปทางพระมหาไถ่ ขณะที่ผู้สร้างบาปถูกผลักเข้าไปตามซอกซุ้มโค้งให้ถูกลงโทษเป็นเหยื่อของซาตาน นอกจากสองหัวข้อนี้แล้วประติมากรก็ยังสร้างภาพที่สะท้อนให้เห็นถึงชีวิตประจำวันที่รวมทั้งการล่าสัตว์
ภายในสิ่งก่อสร้างเป็นทางเดินกลางที่อยู่ภายใต้โดมสามโดม แขนกางเขนยาวจรดหอทางด้านเหนือและใต้ มุขตะวันออกเป็นชาเปลกระจายออกไปสี่ห้อง ตรงบริเวณจุดตัดระหว่างทางเดินกลางและแขนกางเขนเป็นโดมขนาดใหญ่ที่สร้างแทนโดมเดิมที่ถูกทำลายไประหว่างการถูกล้อมโดยกองกำลังฝ่ายโปรเตสแตนต์ในปี ค.ศ. 1568 เดิมแขนกางเขนส่องสว่างด้วยหอตะเกียง (lantern tower) สองหอ แต่ในปัจจุบันเหลืออยู่เพียงหอเดียว (ปอล อาบาดี ได้ขยายต่อเติม และย้ายประติมากรรมของยุคกลางออกไป)
บริเวณร้องเพลงสวดครึ่งวงกลมขนามด้วยมุขขนาดเล็กสองมุขที่คลุมด้วยโดมครึ่งโดม
ระเบียงภาพ

ผังอาสนวิหาร
ด้านหน้าอาสนวิหาร
หอนาฬิกาและมุขโค้งด้านสกัด
ทางเดินกลาง
หน้าบัน
อาเมลีแห่งล็อยช์เทินแบร์ค จักรพรรดินีแห่งบราซิล

| สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลียาแห่งบราซิล |
| --- | --- |

จักรพรรดินีแห่งบราซิล
ระหว่าง: 2 สิงหาคม ค.ศ. 1829 - 7 เมษายน ค.ศ. 1831

พระราชสมภพ: 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1812 ณ มิลาน ราชอาณาจักรอิตาลี
สวรรคต: 26 มกราคม ค.ศ. 1873 ณ ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส   (พระชนมายุ 60 พรรษา)
พระราชสวามี: จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
พระราชบุตร: เจ้าหญิงมาเรีย อเมเลียแห่งบราซิล
ราชวงศ์: บรากังซา (เสกสมรส)
พระราชบิดา: เออแฌน เดอ โบอาร์แน ดยุกแห่งล็อยช์เทินแบร์ค
พระราชมารดา: เจ้าหญิงออกัสตาแห่งบาวาเรีย
สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลียาแห่งบราซิล (โปรตุเกส: Imperatriz Amélia do Brasil) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงอาเมลีแห่งล็อยช์เทินแบร์ค (โปรตุเกส: Amélia Augusta Eugênia de Leuchtenberg; ฝรั่งเศส: Amélie Auguste Eugénie de Leuchtenberg ; 31 กรกฎาคม 1812 – 26 มกราคม 1873) เป็นจักรพรรดินีแห่งบราซิล พระองค์เป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
เป็นพระราชนัดดาบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เเห่งฝรั่งเศส
พระองค์เป็นพระราชนัดดาของโฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน จักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส พระราชบิดาของพระองค์เออแฌน เดอ โบอาร์แน เป็นโอรสของจักรพรรดินีกับอาแล็กซ็องดร์ เดอ โบอาร์แนพระสวามีองค์แรก และเป็นโอรสบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระราชมารดาของเจ้าหญิงอาเมลีเป็นพระราชธิดาของพระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 1 พระมหากษัตริย์บาวาเรีย
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลีแห่งบราซิล | พระชนก: ยูจีน เดอ โบอาร์แน | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: อาแล็กซ็องดร์ เดอ โบอาร์แน | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: ฟรานซิสที่ 5 เดอ โบอาร์แน |
| สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลีแห่งบราซิล | พระชนก: ยูจีน เดอ โบอาร์แน | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: อาแล็กซ็องดร์ เดอ โบอาร์แน | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: มารี แอนน์ อองเรียต ฟรองซัวส์ พีวาร์ต เดอ คัสตูลล์ |
| สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลีแห่งบราซิล | พระชนก: ยูจีน เดอ โบอาร์แน | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: มารี โฌแซ็ฟ โรซ ตาเช เดอ ลา ปาเฌอรี | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: โฌแซ็ฟ-กัสปาร์ เดอ ตาเช |
| สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลีแห่งบราซิล | พระชนก: ยูจีน เดอ โบอาร์แน | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: มารี โฌแซ็ฟ โรซ ตาเช เดอ ลา ปาเฌอรี | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: โรซ-แกลร์ เด แวร์เฌ เดอ ซานัว |
| สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลีแห่งบราซิล | พระชนนี: เจ้าหญิงออกัสตาแห่งบาวาเรีย | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: พระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 1 โยเซฟแห่งบาวาเรีย | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: เคานท์พาลาทีนฟรีดริช ไมเคิลแห่งซไวบรึคเค็น |
| สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลีแห่งบราซิล | พระชนนี: เจ้าหญิงออกัสตาแห่งบาวาเรีย | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: พระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 1 โยเซฟแห่งบาวาเรีย | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เคานท์เตสพาลาทีนมาเรีย ฟรานซิสก้าแห่งซาลส์แบช |
| สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลีแห่งบราซิล | พระชนนี: เจ้าหญิงออกัสตาแห่งบาวาเรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงออกัสตา วิลเฮล์มมีนแห่งเฮสส์-ดาร์มชตัดท์ | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งเฮสส์-ดาร์มชตัดท์ |
| สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลีแห่งบราซิล | พระชนนี: เจ้าหญิงออกัสตาแห่งบาวาเรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงออกัสตา วิลเฮล์มมีนแห่งเฮสส์-ดาร์มชตัดท์ | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เคานท์เตสมารี หลุยส์ อัลเบอร์ทีนแห่งไลนินเง็น-ฟัลเกนบูร์ก-ดักส์บูร์ก |
| ก่อนหน้า |  | อาเมลีแห่งล็อยช์เทินแบร์ค จักรพรรดินีแห่งบราซิล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย |  |   สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งบราซิล  (ค.ศ. 1829 - ค.ศ. 1831) |  | เจ้าหญิงเตเรซา กริสตีนาแห่งซิซิลีทั้งสอง |
อาสนวิหารแรน

|  อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งแรน |
| --- | --- |
ด้านหน้าของอาสนวิหาร

48°06′41″N 1°41′00″E﻿ / ﻿48.11139°N 1.68333°E﻿ / 48.11139; 1.68333
ที่ตั้ง: แรน จังหวัดอีเลวีแลน
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: นีโอคลาสสิก
ปีสร้าง: คริสต์ศตวรรษที่ 16
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1845
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1906)
อาสนวิหารแรน (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Rennes) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งแรน (Cathédrale Saint-Pierre de Rennes) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและเป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกประจำอัครมุขมณฑลแรน ตั้งอยู่ในเขตเมืองแรนในจังหวัดอีเลวีแลน แคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญเปโตร
อาสนวิหารแรนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906