stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นอร์ทอเมริกัน เอฟ-86 เซเบอร์
คุณลักษณะ (เอฟ-86เอฟ-40-เอ็นเอ)

ผู้สร้าง: นอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน (สหรัฐ)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: 1 × General Electric J47-GE-27
กางปีก: 11.3 เมตร
ยาว: 11.4 เมตร
สูง: 4.5 เมตร
พื้นที่ปีก: 29.11 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 5,046 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 8,234 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 1,090 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 11,000 เมตร
ความเร็วสูงสุด: 687 ไมล์ต่อชั่วโมง (1,106 กม. / ชม.) ที่ระดับน้ำทะเลที่มีน้ำหนักการต่อสู้ 6,212 ปอนด์ (6,447 กิโลกรัม) ต่อชั่วโมง (1,090 กม. / ชม.) (6,960 กิโลกรัม) และ 35,000 ฟุต (11,000 เมตร) (597 นอต (1,106 km / h) ที่ 6,446 m, 1,091 และ 964 km / h ที่ 6,960 m)
อัตราไต่: 46.5 เมตร/ วินาที
รัศมีทำการรบ: 2,454 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนกล M3 Browning ขนาด 12.7 มม. 6 กระบอกและAIM-9Bไซด์ไวน์เดอร์ 2 ลูก ระเบิด 1000 lb AN-M65A1 Fin M129 2 ลูก จรวดHVAR rocket 16 ลูก
ดูเพิ่ม

มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-15
แหล่งข้อมูลอื่น

F-86 Sabre Pilots Association
Globalsecurity.org profile of the F-86 Sabre
Four-part series about the F-86 Sabre – Extended F-86 Sabre article set
Warbird Alley: F-86 Sabre page – Information about F-86s still flying today
Sabre site
F-86 in Joe Baugher's U.S. aircraft site
Virtual view of F-86F (52-4959) NX86FR operated by the Valiant Air Command in Titusville, FL
| ด ค กการกำหนดแบบเครื่องบินขับไล่ของกองทัพไทย |
| --- | --- |
บ.ข (ขับไล่):  บ.ข.1  บ.ข.2 (I)  บ.ข.2 (II)  บ.ข.2 (III)  บ.ข.2 (IV)  บ.ข.3 (I)  บ.ข.3 (II)  บ.ข.4  บ.ข.5  บ.ข.6  บ.ข.7  บ.ข.8  บ.ข.9  บ.ข.10  บ.ข.11  บ.ข.12  บ.ข.13  บ.ข.14  บ.ข.15  บ.ข.16  บ.ข.17 เค  บ.ข.18  บ.ข.19  บ.ข.20 (I)  บ.ข.20 (II) 
แบบที่เกี่ยวข้อง:  บ.ขฝ.1  บ.ขฝ.2 
อดีตการประจำการ เอฟ-86
นักบุญองค์อุปถัมภ์

นักบุญโยเซฟ องค์อุปถัมภ์คริสตจักรสากล
นักบุญองค์อุปถัมภ์ (อังกฤษ: patron saint) คือนักบุญบนสวรรค์ ซึ่งบางคริสตจักร เช่น อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ โรมันคาทอลิก หรือออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ นับถือว่าเป็นผู้ที่ได้ใกล้ชิดพระยาห์เวห์และสามารถอ้อนวอนขอพรจากพระองค์เพื่อพระหรรษทานในสิ่งต่าง ๆ แก่คริสต์ศาสนิกชนบนโลก เช่น สถานที่ อาชีพ กลุ่มบุคคล เป็นต้น
นักบุญต่าง ๆ มักได้รับยกย่องให้เป็นองค์อุปถัมภ์ในดินแดนที่ท่านเกิดหรือปฏิบัติศาสนกิจ ในบางกรณีสถานที่นั้นอาจไม่เกี่ยวข้องกับนักบุญขณะยังมีชีวิต แต่ได้เป็นที่ฝังศพหลังจากมรณกรรมก็ถือว่านักบุญนั้นเป็นองค์อุปถัมภ์เมืองนั้น ในลาตินอเมริกามีหลายเมืองตั้งชื่อตามนักบุญ โดยถือว่านักเดินเรือชาวโปรตุเกสและสเปนมาถึงเมืองตรงกับวันฉลองนักบุญใด ผู้ค้นพบก็จะตั้งชื่อเมืองตามชื่อนักบุญนั้น ทำให้นักบุญนั้นได้กลายเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์เมืองในเวลาต่อมา
นักบุญองค์อุปถัมภ์วิชาชีพมาจากอาชีพที่นักบุญนั้นเคยทำขณะยังมีชีวิตอยู่ หรือเคยแสดงการอัศจรรย์ซึ่งเทียบเทียมได้กับอาชีพนั้น ๆ เช่น นักบุญเวโรนีกาผู้ถวายผ้าคลุมผมของตนให้พระเยซูใช้ซับพระพักตร์ระหว่างเดินทางไปตรึงกางเขน แล้วเกิดปาฏิหาริย์รอยพระพักตร์ปรากฏติดบนผ้าผืนนั้น คริสตจักรจึงยกย่องนักบุญเวโรนีกาเป็นองค์อุปถัมภ์การถ่ายภาพ
นิกายโปรเตสแตนต์บางคณะ เช่น เพรสไบทีเรียน ไม่ยอมรับการนับถือหรือให้ความสำคัญกับนักบุญ เพราะถือว่าเข้าข่ายการบูชาเทวรูป
นักบุญมรณสักขีแห่งประเทศจีน

| นักบุญมรณสักขีแห่งประเทศจีน 中華殉道聖人 中华殉道圣人 Zhōnghuá xùndào shèngrén |
| --- | --- |

นักบุญ
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เป็นนักบุญ: 1 ตุลาคม ค.ศ. 2000  โดย สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2
วันฉลอง: 9 กรกฎาคม
นักบุญมรณสักขีแห่งประเทศจีน  (อังกฤษ: Martyr Saints of China หรือ Augustine Zhao Rong and his 119 companions) เป็นกลุ่มนักบุญของพระศาสนจักรคาทอลิก ซึ่งในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง ค.ศ. 1930 มีชาวจีนคาทอลิกจำนวน 87 คน และมิชชันนารีชาวตะวันตกจำนวน 33 คน ยอมพลีชีพเพื่อศาสนา ด้วยสาเหตุที่เป็นนักบวชและในบางกรณีเกิดจากการปฏิเสธการละทิ้งศรัทธา
ในเหตุการณ์กบฏนักมวย กบฎชาวนาที่ต่อต้านการล่าอาณานิคมได้สังหารชาวจีนคาทอลิก รวมถึงมิชชันนารีและชาวต่างชาติเป็นจำนวน 30,000 คน
วันฉลองเพื่อระลึกถึงนักบุญมรณสักขีแห่งประเทศจีนจัดขึ้นในวันที่ 9 กรกฎาคม
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (กอลลี)

| นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ |
| --- | --- |

ศิลปิน: จิโอวานนี บัตติสตา กอลลี
ปี: ราว ค.ศ. 1676
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: หอศิลป์ของเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์, แมนเชสเตอร์
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (อังกฤษ: St. John the Baptist) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจิโอวานนี บัตติสตา กอลลีจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ของเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์ที่เมืองแมนเชสเตอร์ในสหราชอาณาจักร
ภาพ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ที่เขียนโดยจิโอวานนี บัตติสตา กอลลี ราวระหว่างปี ค.ศ. 1676 ที่ภาพของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เขียนเลียนแบบภาพ "นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์" โดยคาราวัจโจ
ดูเพิ่ม

ศิลปะบาโรก
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
นอร์มัน ร็อกเวลล์

นอร์มัน ร็อกเวลล์ (อังกฤษ: Norman Percevel Rockwell) (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 – 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978) เป็นจิตรกรและจิตรกรภาพประกอบชาวอเมริกันของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้มีชื่อเสียงจากการเขียนภาพหน้าปกนิตยสารที่เป็นภาพชีวิตประจำวันทั่วๆ ไปของชาวอเมริกันในนิตยสาร “The Saturday Evening Post” เป็นเวลากว่าสี่สิบปี ภาพที่มีชื่อเสียงก็ได้แก่ภาพชุดวิลลีส์ กิลลิส (Willie Gillis),ภาพชุดโรซีคนตอกหมุด (Rosie the Riveter) และภาพชุด เสรีภาพสี่อย่าง
เบื้องต้น

นอร์มัน ร็อกเวลล์เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา จากจาร์วิส แวริงและ แอนน์ แมรี ร็อกเวลล์ นอร์มันมีพี่ชายคนหนึ่งชื่อจาร์วี เมื่ออายุ 14 ปีนอร์มันก็ย้ายไปเรียนศิลปะที่สถาบันแห่งการออกแบบแห่งชาติ (National Academy of Design) และต่อมาที่ Art Students League of New York ที่นอร์มันได้เข้าศึกษากับทอมัส โฟการ์ที, จอร์จ บริดจ์แมน (George Bridgman) และแฟรงค์ วินเซนต์ ดูมอนด์ (Frank Vincent Dumond) ; งานสมัยแรกเขียนให้ “St. Nicholas Magazine”, สิ่งพิมพ์ “ชีวิตเด็กผู้ชาย” ขององค์การลูกเสือแห่งอเมริกา และหนังสือสำหรับเด็กอื่นๆ ที่โจเซฟ ซาตาริ (Joseph Csatari) เป็นผู้เขียนต่อมา
เมื่อเป็นนักเรียนร็อกเวลล์ก็ได้แต่งานเล็กๆ และไม่สำคัญ งานแรกที่สำคัญที่ได้รับได้ในปี ค.ศ. 1912 เมื่ออายุได้สิบแปดปีโดยเป็นผู้เขียนภาพประกอบในหนังสือ “บอกซิว่าทำไม: เรื่องของธรรมชาติ” (Tell Me Why: Stories about Mother Nature) โดยคาร์ล เอช. คลอดี (Carl H. Claudy)
ในปี ค.ศ. 1913 เมื่ออายุได้สิบเก้าปีร็อกเวลล์ก็ได้เป็นบรรณาธิการศิลปะของ “ชีวิตเด็กผู้ชาย” ที่อยู่ในตำแหน่งเป็นเวลาสามปี จนถึงปี ค.ศ. 1916 ในฐานะบรรณาธิการร็อกเวลล์วาดภาพหน้าปกหลายฉบับเริ่มด้วย “Scout at Ship's Wheel” ที่ปรากฏในฉบับเดือนกันยายน ค.ศ. 1913
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมภาพประกอบ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นอร์มัน ร็อกเวลล์
นอร์มัน ร็อกเวลล์เว็บไซต์ เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
“Scout at Ship's Wheel” ค.ศ. 1913
นักบุญลองกินุส

| นักบุญลองกินุส |
| --- | --- |
แท่นลองกินุส ภายในมหาวิหารนักบุญเปโตร
เกิด: ศตวรรษที่ 1 แลนเซียโน, อิตาเลีย
เสียชีวิต: ศตวรรษที่ 1 แคปพาโดเชีย, อานาโตเลีย (สันนิฐาน)
นิกาย: คอปติกออร์ทอดอกซ์ อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ โรมันคาทอลิก
วันฉลอง: 15 มีนาคม; โรมันคาทอลิก   16 ตุลาคม; อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์  22 ตุลาคม; คอปติกออร์ทอดอกซ์    14 พฤศจิกายน; ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์
สัญลักษณ์: นักรบ
บทความนี้เกี่ยวกับผู้สังหารพระเยซู สำหรับผู้อยู่เบื้องหลังการสังหารจูเลียส ซีซาร์ ดูที่ กาอิอุส กัสซิอุส ล็องกีนุส
ลองกินุส (อังกฤษ: Longinus) หรือ ลอนไจนัส (/ˌlɒnˈdʒaɪnəs/) เป็นชื่อที่ตั้งให้กับบุคคลในตำนานของศาสนาคริสต์ เขาเป็นนายทหารผู้แทงหอกลงบนร่างพระเยซูที่ถูกตรึงกางเขน ซึ่งหอกนี้ได้กลายเป็นหอกในตำนานที่ถูกเรียกว่า "หอกศักดิ์สิทธิ์" ทั้งนี้ใน "สารของเฮรอดถึงปิลาตุส" ได้ระบุว่า ลองกินุสรู้สึกผิดและเป็นทุกข์ใจต่อการที่ได้แทงร่างของพระเยซู เขาถูกส่งไปในถ้ำที่ในทุกๆคืนจะถูกสิงโตกัดฉีกร่างเนื้อ และเมื่อถึงรุ่งเช้าร่างกายเขาก็กลับฟื้นคืนเป็นปกติ และก็ถูกกัดฉีกอีกเป็นวังวนเรื่อยๆจนสิ้นสุด หลังจากนั้นเขาจึงหันไปนับถือคริสต์
อย่างไรก็ตาม มีนักบวชอังกฤษชื่อ ซาบีน บาริง-กูดได้พบว่า "ชื่อลองกินุสนั้นไม่เคยเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวกรีกมาก่อนจนกระทั่งถึงยุคสังฆราชเยอรมานุสในปี 715 ชื่อลองกินุสนั้นถูกเริ่มใช้ในหมู่ชาวตะวันตกจากพระวรสารนักบุญนิโคเดอมุส ไม่มีข้อมูลที่เชื่อถือได้ใดๆที่ยืนยันถึงการกระทำและความทุกข์ทรมานของนักบุญผู้นี้" ถึงกระนั้น ก็ยังมีความเชื่อดั้งเดิมที่ว่าบ้านเกิดของลองกินุสเป็นหมู่บ้านเล็กๆในลานเซียโน แคว้นอาบรุซโซ ภาคกลางของอิตาลี
มีข้อสันนิฐานว่า ลองกินุส เป็นคำละตินที่อาจมีรากศัพท์มาจากคำกรีก λόγχη (ลองชี) ที่หมายถึงหอกซึ่งคำนี้ปรากฏในพระวรสารนักบุญยอห์น 19:34 นอกจากนี้ ในหอสมุดชาวฟลอเรนซ์ยังพบเอกสารโบราณที่เขียนขึ้นในปี 586 มีคำกรีกนี้ถูกเขียนเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ ΛΟΓΙΝΟC (ลองกินอส) อยู่ข้างภาพนายทหารถือหอก เป็นเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรฉากตรึงกางเขน
แหล่งข้อมูลอื่น

The Reliquary of Saint Longinus
Catholic Forum: St. Longinus เก็บถาวร 2007-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
St. Longinus เก็บถาวร 2009-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Holy Lance of Longinus
นักดนตรี (คาราวัจโจ)

| นักดนตรี |
| --- | --- |

ศิลปิน: คาราวัจโจ
ปี: ค.ศ. 1595
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน, นครนิวยอร์ก
นักดนตรี (อังกฤษ: The Musicians) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน, นครนิวยอร์กในสหรัฐอเมริกา ภาพ “นักดนตรี” เขียนราวเสร็จในปี ค.ศ. 1595
ราว ค.ศ. 1595 คาราวัจโจก็อยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเต นักเขียนชีวประวัติจิโอวานนิ บากลิโอเนกล่าวว่าคาราวัจโจ “เขียนภาพชายหนุ่มเล่นเครื่องดนตรีให้แก่คาร์ดินัลที่เป็นภาพที่เขียนอย่างดีจากธรรมชาติและอีกภาพหนึ่งชายหนุ่มเล่นลูท” ภาพหลังที่กล่าวถึงน่าจะเป็นภาพ “คนเล่นลูท” ที่ดูเหมือนจะเป็นภาพคู่กับภาพ “นักดนตรี” ในภาพมีชายสี่คนที่แต่งตัวกึ่งเครื่องแต่งกายแบบคลาสสิก ชายสามคนเล่นเครื่องดนตรีต่างกันหรือร้องเพลง ชายคนที่สี่ทางซ้ายของภาพแต่งตัวอย่างคิวปิดและเอื้อมมือไปยังพวงองุ่น ชายคนกลางที่เล่นลูท (lute) ว่ากันว่าคือมาริโอ มินนิติเพื่อนของคาราวัจโจ และคนที่นั่งข้างๆที่มองมาทางผู้ชมภาพเป็นภาพเหมือนตนเอง ผู้ที่เป็นคิวปิดหน้าตาคล้ายกับนายแบบในภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” ที่เขียนสองสามปีก่อนหน้านั้นและเทวดาในภาพ “นักบุญฟรานซิสปลื้ม”
ฉากนักดนตรีเป็นหัวเรื่องที่นิยมเขียนกันในสมัยนั้น - ทางคริสต์ศาสนจักรสนับสนุนการฟื้นฟูการดนตรีและการทดลองดนตรีแบบใหม่ๆ โดยเฉพาะในบรรดานักบวชผู้มีการศึกษาและมีหัวก้าวหน้าเช่นเดล มอนเต แต่ฉากที่คาราวัจโจเขียนนี้ที่ไม่มีสิ่งใดในภาพที่เกี่ยวข้องกับการศาสนาแต่อย่างใด หนังสือแสดงว่าชายในภาพกำลังฝึกการร้องประสานเสียงสำหรับการฉลองความรัก และตาของบุคคลหลักในภาพผู้เล่นลูทก็ดูเหมือนคลอด้วยน้ำตา—เพลงที่สันนิษฐานว่าเล่นกันอยู่เป็นเพลงที่บรรยายถึงความเศร้าที่เกิดจากความรักแทนที่จะเป็นความปิติที่ได้รับจากความรัก ไวโอลินด้านหน้าภาพเป็นนัยยะว่ายังมีคนในกลุ่มอีกคนหนึ่ง ที่อาจจะเป็นการชวนเชิญให้ผู้ชมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของภาพ
งานชิ้นนี้ของคาราวัจโจเป็นงานที่ก้าวหน้าขึ้นมาอีกขั้นหนึ่งในการวางรูปที่ซับซ้อนขึ้นกว่าภาพที่เขียนก่อนหน้านั้น ซึ่งจะเห็นได้จากความลำบากในการวาดภาพคนสี่คนในภาพเดียวกัน ที่ดูเหมือนจะไม่มีความสัมพันธ์กันในช่องภาพและโดยทั่วไปแล้วดูไม่ลงตัว (clumsy) ภาพเขียนอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก ตัวโน้ตในหนังสือเพลงได้รับความเสียหายจากการพยายามซ่อมก่อนหน้านั้นแต่ก็ยังสามารถบอกได้ว่าเป็นตอนอาลโต แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามงานเขียนชิ้นนี้ก็ยังถือว่าเป็นงานเขียนชิ้นที่เป็นที่นิยมที่สุดของคาราวัจโจชิ้นหนึ่ง
นักชกแขนเดียว

| นักชกแขนเดียว |
| --- | --- |


อักษรจีนตัวเต็ม: 獨臂拳王

ฮั่นยฺหวี่พินอิน: Dú bì quánwáng
ยฺหวิดเพ็ง: Duk6 bei3 kyun4 wong4
 
 
กำกับ: หวังหยู่
เขียนบท: หวังหยู่
อำนวยการสร้าง: เรย์มอนด์ เชา
นักแสดงนำ: หวังหยู่, เถียนเหย่, ถังชิ่น, หลงเฟย
กำกับภาพ: เหมา ฉุนกู่
ตัดต่อ: เฉิน หงหมิน, จาง เหย้าจง
ดนตรีประกอบ: หวัง ฝูหลิง, วังผิง
ผู้จัดจำหน่าย: โกลเดนฮาร์เวสต์ มีเดียเอเชียกรุป
วันฉาย:   ค.ศ. 1972 (1972) 
ความยาว: 89 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: จีนกลาง
นักชกแขนเดียว (จีน: 独臂拳王; อังกฤษ: One-Armed Boxer) เป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ของฮ่องกง ค.ศ. 1972 นำแสดงโดยหวังหยู่ ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับนักศิลปะการต่อสู้ชาวจีนผู้มีทักษะที่สูญเสียแขนและต้องแก้แค้นสำนักคู่แข่งของเขา
สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ หวังหยู่ซึ่งมีแขนทั้งสองข้างในชีวิตจริง ได้รัดแขนขวาไว้ที่หลัง และในบางช็อตก็สามารถมองเห็นแขนอีกข้างของเขาได้ในเวลาสั้น ๆ ภาพยนตร์นี้เปิดตัวทั่วโลกในช่วง ค.ศ. 1972 และเข้าฉายในสหรัฐในช่วงปลาย ค.ศ. 1973 โดยเปลี่ยนชื่อเมื่อเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ของสหรัฐในชื่อเดอะไชนีสโปรเฟสชันแนลส์ (อังกฤษ: The Chinese Professionals)
โครงเรื่อง

เทียนหลงเป็นนักสู้ที่เก่งที่สุดของสำนักศิลปะการต่อสู้เจิ้งเต๋อได้ต่อสู้กับแก๊งตะขอในท้องถิ่นที่ร้านอาหารที่เทียนหลงและเพื่อน ๆ ของเขากำลังรับประทานอาหารอยู่ ซึ่งแก๊งตะขอเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายการค้าฝิ่นและการค้าประเวณีที่ดำเนินการโดยชายชื่อเฉา และเป็นคู่แข่งกันของสำนักเจิ้งเต๋อ โดยสำนักเจิ้งเต๋อเป็นสถาบันศิลปะการต่อสู้ที่โดดเด่นที่สุดในเมืองและควบคุมโรงงานย้อมเสื้อผ้าและอิฐในท้องถิ่น ในการต่อสู้ที่รวดเร็ว เทียนและเพื่อน ๆ ของเขาสามารถเอาชนะแก๊งตะขอได้อย่างง่ายดายทั้งในร้านอาหารและอีกครั้งในหุบเขาที่พวกเขามีการต่อสู้แบบแบตเทิลรอยัล
แหล่งข้อมูลอื่น

นักชกแขนเดียว ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Du bei chuan wang ที่ออลมูวี
HK Cinemagic entry เก็บถาวร 2022-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นอติเกิร์ล

Error ซิงเกิลโดยบียอนเซ่
"นอติเกิร์ล" (อังกฤษ: Naughty Girl) คือเพลงอาร์แอนด์บี-ดิสโก้ โดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องเพลงอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นโดยโนวส์, Scott Storch, โรเบิร์ต วอลเลอร์ และ Angela Beyincé สำหรับอัลบั้มเปิดตัวของโนวส์ เดนเจอรัสลีอินเลิฟ ดูแลการผลิตโดยโนวส์ และ Storch ควบคู่กันไปกับการได้รับรางวัลต่างๆตลอดมา เพลงนี้ก็ได้รับความตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ต่างๆ
ซิงเกิลนี้ได้วางจำหน่ายในช่วงต้นปี 2547 โดยเป็นซิงเกิลที่ 4 และซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้ม ถึงแม้ว่าความสำเร็จของซิงเกิลนี้จะแตกต่างจากความสำเร็จของ 2 ซิงเกิลก่อนมาอย่าง "เครซีอินเลิฟ" และ "เบบี้บอย" แต่อย่างไรก็ตาม ซิงเกิลนี้ก็ยังสามารถขึ้ไปได้ถึงอันดับที่ 3 บนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 และซิงเกิลนี้ยังได้ความตอบรับที่คล้ายๆกันในตลาดของต่างประเทศและส่วนมากจะสามารถเข้าไปใน 20 อันดับแรกได้
รายชื่อเพลงและรูปแบบ

| --- | --- |
 ดิจิทัลอีพียุโรป "นอติเกิร์ล" – 3:28  "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:47  "นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Club Mix) – 9:38  "I Know" (Destiny's Child) – 3:32 ซีดีซิงเกิลแคนาดา "นอติเกิร์ล" – 3:30  "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:50  "นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Naughty Dub) – 7:21 แม็กซีซิงเกิลเยอรมนี "นอติเกิร์ล" – 3:28  "นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Club Mix Edit) – 3:56  "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:47  "นอติเกิร์ล" (Enhanced Musicvideo) – 3:28  "นอติเกิร์ล" (DMS12 Mix) – 3:17  "นอติเกิร์ล" (Live from Headliners) (Enhanced Video) – 3:23 ซีดีซิงเกิลเยอรมนี (ไอทูนส์ ) "นอติเกิร์ล" – 3:29  "นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Club Mix Edit) – 3:56 ซีดีพ็อคอิต 3 นิ้วลิมิเต็ด ออสเตรเลีย เยอรมนี และสหราชอาณาจักร "นอติเกิร์ล" – 3:30  "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip) – 4:07:  ดิจิทัลดาวน์โหลดออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip) – 4:07 แม็กซีซิงเกิลสหราชอาณาจักร "นอติเกิร์ล" – 3:28  "นอติเกิร์ล" (featuring Lil' Flip) – 4:07  "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:47  "Naïve" (HR Crump Remix feat. Da Brat Solange) – 4:02  "นอติเกิร์ล" (Live from Headliners) – 3:23 ซีดีซิงเกิลสหราชอาณาจักรและสหรัฐ "นอติเกิร์ล" – 3:28  "Everything I Do" (Beyoncé and Bilal) – 4:21 แม็กซีซิงเกิล 12 นิ้ว สหรัฐ "นอติเกิร์ล" – 3:28  "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:50  "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip) – 4:07  "นอติเกิร์ล" (Instrumental) – 3:30  "นอติเกิร์ล" (A Cappella) – 3:26  "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim A Capella) – 3:48  "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip A Capella) – 4:05
ชาร์ต

| ชาร์ต (2547) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Australian ARIA Singles Chart: 9
Ö3 Austria Top 40: 29
Belgian Ultratop 50: 14
Canadian Singles Chart: 2
Danish Singles Chart: 15
Dutch Top 40: 10
French Singles Chart: 18
German Singles Chart: 16
Irish Singles Chart: 14
Italian Singles Chart: 17
New Zealand RIANZ Singles Chart: 6
Norwegian VG-lista: 14
Romanian Singles Chart: 41
Swedish Singles Chart: 32
Swiss Singles Chart: 18
UK Singles Chart: 10
U.S. Billboard Hot 100: 3
U.S. Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs: 8
U.S. Billboard Hot Dance Club Play: 1
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | 2× Platinum | 140,000 |
| New Zealand (RMNZ) | Platinum | 10,000* |
| United Kingdom (BPI) | Silver | 200,000 |
| United States (RIAA) | Gold | 500,000^ |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ประวัติการวางจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | ค่าย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สหรัฐ | 14 มีนาคม 2004 | Rhythmic contemporary urban contemporary | โคลัมเบีย มิวสิกเวิลด์ |  |
| สหราชอาณาจักร | 5 เมษายน 2004 | แม็กซี | โคลัมเบีย |  |
| สหรัฐ | 20 เมษายน 2004 | ซีดี 12" | โคลัมเบีย มิวสิกเวิลด์ |  |
| ออสเตรเลีย | 23 เมษายน 2004 | ซีดี | โซนี บีเอ็มจี |  |
| ออสเตรีย | 23 เมษายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด (อีพี) | โซนี บีเอ็มจี |  |
| เบลเยียม | 23 เมษายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด (อีพี) | โซนี บีเอ็มจี |  |
| แคนาดา | 23 เมษายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด (อีพี) | โซนี บีเอ็มจี |  |
| เดนมาร์ก | 23 เมษายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด (อีพี) | โซนี บีเอ็มจี |  |
| ไอร์แลนด์ | 23 เมษายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด (อีพี) | โซนี บีเอ็มจี |  |
| เนเธอร์แลนด์ | 23 เมษายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด (อีพี) | โซนี บีเอ็มจี |  |
| นอร์เวย์ | 23 เมษายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด (อีพี) | โซนี บีเอ็มจี |  |
| สวีเดน | 23 เมษายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด (อีพี) | โซนี บีเอ็มจี |  |
| สวิตเซอร์แลนด์ | 23 เมษายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด (อีพี) | โซนี บีเอ็มจี |  |
| เยอรมนี | 26 เมษายน 2004 | แม็กซี | โซนี บีเอ็มจี |  |
| สหราชอาณาจักร | 18 พฤษภาคม 2004 | ซีดี | โคลัมเบีย |  |
| สวิตเซอร์แลนด์ | 31 พฤษภาคม 2004 | ซีดี | โซนีบีเอ็มจี |  |
| ออสเตรเลีย | 1 มิถุนายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีบีเอ็มจี |  |
| นิวซีแลนด์ | 1 มิถุนายน 2004 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีบีเอ็มจี |  |
นักธรรมชั้นเอก

| --- | --- |
ชื่อย่อ: น.ธ.เอก
ประเภท: การศึกษาแผนกธรรม
ผู้จัดการสอบ/ผู้ควบคุมการสอบ: สำนักงานแม่กองธรรมสนามหลวง
ทดสอบความรู้/ความสามารถเกี่ยวกับ:   วิชาเรียงความแก้กระทู้ธรรม  วิชาธรรมวิจารณ์  วิชาพุทธานุพุทธประวัติ  วิชาวินัยมุขและพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ 
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา:   ภาษาบาลี  ภาษาไทย 
นักธรรมชั้นเอก (ชื่อย่อ น.ธ.เอก; อังกฤษ: dhamma scholar advanced level) เป็นระดับการศึกษาพุทธศาสนาในประเทศไทย แผนกธรรม โดยเป็นระดับ[[ปริญญาตรีของการศึกษาพระสงฆ์ สามเณรในประเทศไทย แบ่งชั้นเรียนออกเป็น 3 ชั้น คือ นักธรรมชั้นตรี นักธรรมชั้นโท และนักธรรมชั้นเอก ทั้ง 3 ชั้นนี้เป็นการศึกษาสำหรับฝ่ายพระภิกษุสามเณรโดยเฉพาะ
วิชาที่ใช้ในการสอบ

วิชาเรียงความแก้กระทู้ธรรม วิชานี้กำหนดให้ผู้เรียนเขียนอธิบายพุทธศาสนสุภาษิตตามภูมิความรู้
วิชาธรรมวิจารณ์
วิชาพุทธานุพุทธประวัติ
วิชาวินัยมุขและพระราชบัญญัติคณะสงฆ์
ดูเพิ่ม

แม่กองธรรมสนามหลวง
การสอบสนามหลวง
นักบุญจอร์จ (ราฟาเอล)

บทความหลัก: นักบุญจอร์จ
| นักบุญจอร์จ |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1504
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีส
นักบุญจอร์จ (อังกฤษ: St. George (Raphael)) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีสในประเทศฝรั่งเศส  ภาพ “นักบุญจอร์จ” เขียนในปี ค.ศ. 1504 ต่อมาระหว่าง ค.ศ. 1504 ถึง ค.ศ. 1506 ราฟาเอลเขียนภาพในหัวข้อเดียวกัน “นักบุญจอร์จและมังกร” (หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.)
นักธรณีวิทยา

นักธรณีวิทยา (อังกฤษ: geologist) เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ทำการศึกษาของแข็ง ของเหลวและแก๊สที่เป็นองค์ประกอบของโลกและดาวเคราะห์ รวมถึงกระบวนการที่ก่อร่างสร้างขึ้นมา นักธรณีวิทยามักศึกษาธรณีวิทยาเป็นสำคัญ แต่ก็ศึกษาศาสตร์อื่นร่วมด้วย เช่น ฟิสิกส์, เคมี, ชีววิทยาและวิทยาศาสตร์โลกอื่น ๆ นักธรณีวิทยาส่วนมากจะทำการวิจัยภาคสนามประกอบกับการทำแลป
นักธรณีวิทยาส่วนมากทำงานในภาคอุตสาหกรรมพลังงานและอุตสาหกรรมเหมืองแร่ เพื่อทำการค้นหาทรัพยากรธรรมชาติอย่างปิโตรเลียม, ก๊าซธรรมชาติ, โลหะมีค่าและโลหะไร้สกุล นอกจากนี้ยังทำงานในการแจ้งเตือนภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างการติดตามการปะทุของภูเขาไฟ การเกิดแผ่นดินไหว สึนามิและดินถล่ม งานของนักธรณีวิทยาสามารถใช้ในการให้ข้อมูลแก่ประชาชนเรื่องภัยพิบัติและใช้อภิปรายเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศด้วย
ประวัติ

ใน ค.ศ. 1785 เจมส์ ฮัตตันได้เสนอผลงานตีพิมพ์เรื่อง Theory of the Earth กับราชสมาคมแห่งเอดินบะระ ทำให้เจมส์ ฮัตตันได้รับขนานนามว่าบิดาแห่งธรณีวิทยาสมัยใหม่ เขาอธิบายในผลงานตีพิมพ์ว่า โลกต้องเก่าแก่กว่านี้มากขนาดที่มีเวลามากพอที่จะทำให้ภูเขาเกิดการกัดเซาะ และตะกอนสะสมเป็นหินก้อนใหม่ใต้ก้นทะเลและยกตัวขึ้นมาเป็นแผ่นดิน ต่อมาเขาตีพิมพ์เวอร์ชันสองใน ค.ศ. 1795 (Vol. 1, Vol. 2).
ผู้ติดตามเจมส์ ฮัตตันที่รู้จักกันในชื่อพลูโตนิสต์ เชื่อว่าหินบนโลกเกิดจากวอลคานิสซึม หรือก็คือหินเกิดจากการลาวาที่เย็นตัวและทับถม ในขณะที่กลุ่มเนปจูนนิสต์ นำโดยอับราฮัม เวอร์เนอร์เชื่อว่าหินบนโลกเกิดจากการตกผลึกของแร่ในมหาสมุทรยุคแรกเริ่มแล้วระดับน้ำทะเลลดระดับลง
การศึกษา

นักธรณีวิทยาจำเป็นต้องมีความรู้ศาสตร์ที่สำคัญอย่าง ฟิสิกส์ คณิตศาสตร์ และเคมี และต้องเรียนวิชาเจาะจงในวิชาธรณีวิทยาอย่าง ศิลาวิทยา วิชาลำดับชั้นหิน วิทยาแร่ บรรพชีวินวิทยา ภูมิศาสตร์กายภาพและโครงสร้างทางธรณีวิทยาเป็นต้น นอกจากความรู้พื้นฐานและความรู้เฉพาะด้านแล้วอาจยังต้องมีความรู้เสริมอย่างการใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์อันเป็นเทคนิคการสร้างแผนที่ร่วมด้วย ผู้ที่ศึกษาธรณีวิทยาโดยตรงมักมีช่วงเวลาหนึ่งที่จะไปทำการวิจัยและสำรวจภาคสนามร่วมกับทีม (อาจเป็นอาจารย์ เพื่อนหรือผุ้ทรงคุณวุฒิ) ส่วนผู้ที่ไม่ใช้นักธรณีวิทยาอย่างเช่น นักภูมิศาสตร์ วิศวะกรก็อาจทำการศึกษาวิชาธรณีวิทยาด้วย เนื่องจากอาจมีประโยชน์และเพิ่มพูลความสามารถ
เจมส์ ฮัตตัน ผู้ถูกขนานนามว่าบิดาแห่งธรณีวิทยาสมัยใหม่
นอร์ทอเมริกัน พี-51 มัสแตง

| นอร์ทอเมริกัน พี-51 มัสแตง |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินขับไล่, เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด
ชาติกำเนิด:  สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิต: นอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน
สถานะ: ปลดประจำการทางทหารในปี 2527, ยังใช้ในงานพลเรือน
ผู้ใช้งานหลัก:  กองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ  กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร  กองทัพอากาศนิวซีแลนด์  กองทัพอากาศแคนาดา
จำนวนที่ผลิต: กว่า 15,000 ลำ
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: 2485
เที่ยวบินแรก: 26 ตุลาคม 2483
สายการผลิต: นอร์ทอเมริกัน เอฟ-82 ทวินมัสแตง
นอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน พี-51 มัสแตง (อังกฤษ: North American Aviation P-51 Mustang) เป็นเครื่องบินขับไล่และทิ้งระเบิดพิสัยไกลหนึ่งที่นั่งสัญชาติอเมริกาซึ่งถูกใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 สงครามเกาหลี และสงครามอื่นๆ มันถูกออกแบบและสร้างโดยนอร์ทอเมริกันเอวิเอชันหรือเอ็นเอเอเพื่อตอบโจทย์ของกระทรวงการบินจากการสั่งซื้อของอังกฤษ ลำตันแบบคือเอ็นเอ-73เอ็กซ์ที่สร้างเสร็จในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2483 เป็นเวลา 102 วันหลังจากมีการเซ็นสัญญาและทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม
ประวัติ

เดิมทีมัสแตงถูกออกแบบมาเพื่อใช้เครื่องยนต์อัลลิสัน วี-1710 ซึ่งมีความสูงที่จำกัดในการบิน การบินครั้งแรกเกิดขึ้นโดยกองทัพอากาศอังกฤษเพื่อทำหน้าที่ลาดตระเวนทางอากาศและเป็นเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด (มัสแตง มาร์ค 1) ต่อมามีการใช้เครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ เมอร์ลินในรุ่นพี-51บีและซีเพื่อให้มัสแตงสามารถบินได้ที่ความสูงเหนือ 15,000 ฟุต ซึ่งทำให้มันบินได้ดีกว่าหรือเท่ากับเครื่องบินส่วนมากของกองทัพอากาศเยอรมนี รุ่นสุดท้ายคือพี-51ดีซึ่งมีเครื่องยนต์เป็นเครื่องแพคคาร์ด วี-1650-7 เป็นเครื่องยนต์ดัดแปลงจากเครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ 60 ที่เป็นเครื่องยนต์ซูเปอร์ชาร์จเจอร์สองความเร็ว และมีอาวุธเป็นปืนกลเอ็ม2 บราวนิงขนาด 12.7 มม.หกกระบอก