stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อสารประกอบอินทรีย์
อ > E

อีไอโคเซน (Eicosane)
เอ็นโดซัลแฟน (Endosulfan)
เอ็ดดริน (Endrin)
อีโอซิน (Eosin)
อีฟิดรีน (Ephedrine)
อีพิโบรโมไฮดริน (Epibromohydrin)
อีพินิฟริน (Epinephrine) - C9H13NO3
อีรูซิก แอซิด (Erucic acid) - CH3(CH2)7CH=CH(CH2)11COOH
อีริทริตอล (Erythritol)
เอสตราดิออล (Estradiol)
อีทาคริดีน แลคเตรต (Ethacridine lactate)
อีเทน (Ethane) - C2H6
เอทานอล (Ethanol) - CH3CH2OH
อีทีน (Ethene) - C2H4
เอตทีเดียมโบรไมด์ (Ethidium bromide)
เอตทิลอะซิเตต (Ethyl acetate)
เอตทิลามีน (Ethylamine)
เอตทิลเบนซีน (Ethylbenzene)
เอตทิลคลอไรด์ (Ethyl chloride)
เอตทิลีน (Ethylene)
เอตทิลไกลคอล (Ethylene glycol) OHCH2CH2OH
เอตทิลีนออกไซด์ (Ethylene oxide)
เอตทิลฟอร์เมต (Ethyl formate)
2 - เอตทิล - 1 - เฮกซานอล (2 - Ethyl - 1 - hexanol)
อ > I

ไอบูโพรเฟน (Ibuprofen)
อิมาซาปิร (Imazapyr)
ไอมิดาโซล (Imidazole)
ไอมิควิมอด (Imiquimod)
อินดาโซล (Indazole)
อินดีน (Indene)
อินดิโก (Indigo)
อินโดล (Indole)
กรดอินโดล - 3 - อะซิติก (Indole - 3 - acetic acid)
อินโนซิทอล (Inositol)
ไอโอดอกซิเบนซิน (Iodoxybenzene)
ไอโอโนน (Ionone)
ไอปราโทรเปี่ยมโบรไมด์ (Ipratropium bromide)
ไฮซาติน (Isatin)
ไอโซอะมิลไอโซบูทิเรต (Isoamyl isobutyrate)
ไอโซเบนโซฟูแรน (Isobenzofuran)
ไอโซบอร์นิออล (Isoborneol)
ไอโซบอนิลอะซิเตต (Isobornyl acetate)
ไอโซฟลูเรน (Isoflurane)
ไอโซอินโดล (Isoindole)
ไอโซลิวซีน (Isoleucine)
ไอโซมิลามีน (Isomelamine)
ไอโซออกทานอล (Isooctanol)
กรดไอโซทาลิก (Isophthalic acid)
ไอโซโปรทานอล (Isopropanol)
ไอโซควิโนลีน (Isoquinoline)
ไอโซซอร์ไบด์ (isosorbide)
ไอโซซอร์ไบด์โมโนไนเตรต (Isosorbide mononitrate)
ไอโซซอร์ไบด์ไดไนเตรต (Isosorbide dinitrate)
ไอโซซาโซล (Isoxazole)
ไอทราโคนาโซล (Itraconazole)
อ > O

ออกเทน (Octane) - C8H18
1 - ออกทานิไทออล (1 - Octanethiol)
4 - ออกทิลฟีนอล (4 - Octylphenol)
ออร์ซิน (Orcin)
ออร์ซินอล (Orcinol)
ออร์นิทีน (Ornithine)
ออกซาลิลคลอไรด์ (Oxalyl Chloride) - C2O2Cl2
ออกซาไมด์ (Oxamide)
ออกซาโซล (Oxazole)
ออกซิมีโทโลน (Oxymetholone)
อ > U อ

อัมเบลลิเฟอโรน (Umbelliferone)
อันดีคานอล (Undecanol)
เอ็น - ไนโตรโซ - เอ็น - เมทิลยูเรีย (N - Nitroso - N - methylurea)
เอ็น,เอ็น - ไดเมทิลอะซิทาไมด์ (Dimethylacetamide)
เอ็น,เอ็น - ไดเมทิลอะนิลีน (dimethylaniline)
เอ็น,เอ็น - ไดเมทิลฟอร์มาไมด์ dimethylformamide)
เอ็นนอนอะดีเคน (n - nonadecane)
เอ็นเตตราดีคิลเบนซีน (n - tetradecylbenzene)
ฮ > H

ฮาโลเทน (Halothane)
ฮีมาโตซิลิน (Hematoxylin)
ฮีเปส (Hepes)
เฮปต้าเดกเคน (Heptadecane)
เฮปเทน (Heptane) - C7H14
เฮกซาคลอโลโพรพีน (Hexachloropropene)
เฮกซาเคกเคน (Hexadecane)
เฮกซาฟลูออโร - 2 - โพรพานอล (Hexafluoro - 2 - propanol)
เฮกซาฟลูออโร - 2 - โพรพาโนน (Hexafluoro - 2 - propanone)
เฮกซาฟลูออโรอีเทน (Hexafluoroethane)
เฮกซาฟลูออโรโพรไพลีน (Hexafluoropropylene)
ซีส - 3 - ซีส - 3 - เฮกซานัล (Hexanal)
เฮกซาเมทิลดีวาร์เบนซีน (Hexamethyldewarbenzene)
เฮกซาเมทิลไดซิลาเซน (Hexamethyldisilazane)
เฮกซาเมทิลอีนิมีน (Hexamethylenimine)
เฮกซาเมทิลอลมีลามีน (Hexamethylolmelamine)
เฮกซามีน (Hexamine) - (CH2)6N4
ซีส - 3 - ซีส - 3 - เฮกเซน - 1 - ออล (Hexen - 1 - ol)
เฮกเซน (Hexane) - C6H12
เฮกซานิโตรไดฟีนิลามีน (Hexanitrodiphenylamine)
ฮีสติดีน (Histidine) - NH2CH(C4H5N2)COOH
ฮีสตามีน (Histamine)
โฮโมอาร์จินีน (Homoarginine)
โฮโมซีสทิอีน (Homocysteine)
โฮโมซีสตีน (Homocystine)
โฮโมทอรีน (Homotaurine)
ไฮโดรคลอโรไทอะไซด์ (Hydrochlorothiazide)
ไฮโดรควิโนน (Hydroquinone)
ไฮดรอกซิโปรลีน (Hydroxyproline)
5 - ไฮดรอกซิทริปทามีน (5 - Hydroxytryptamine)
ไฮยรีน (Hygrine)
| ด ค กสาขาวิชาของเคมี |
| --- | --- | --- |
 ตารางธาตุ  รายชื่อโมเลกุลชีวภาพ  รายชื่อสารประกอบอนินทรีย์  รายชื่อสารประกอบอินทรีย์ 
| เคมีเชิงฟิสิกส์ |  เคมีควอนตัม  เคมีนิวเคลียร์  เคมีเฟมโต  เคมีสถานะแข็ง  เคมีแสง  จลนศาสตร์เคมี  ธรณีเคมี  ฟิสิกส์เชิงเคมี  ไฟฟ้าเคมี  วิทยาศาสตร์พื้นผิว  สเปกโทรสโกปี  อุณหเคมี  |  |
| เคมีอินทรีย์ |  เคมีของฟุลเลอรีน  เคมีคลินิก  เคมีชีวภาพ  เคมีชีวอินทรีย์  เคมีพอลิเมอร์  เคมีฟิสิกัลเชิงชีวภาพ  เคมีอินทรีย์เชิงฟิสิกส์  ชีวเคมี  ประสาทชีวเคมี  เภสัชเคมี  เภสัชศาสตร์  เคมีอินทรีย์สังเคราะห์  เคมีของสารผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ  |  |
| เคมีอนินทรีย์ |  เคมีของคลัสเตอร์  เคมีเรติคิวลา  เคมีโลหอินทรีย์  ชีวอนินทรีย์เคมี  วัสดุศาสตร์  สารประกอบโคออร์ดิเนชัน  |  |
| อื่น ๆ |  การตรวจทางเคมี  เคมีการคำนวณ  เคมีของแอกทิไนด์  เคมีจักรวาล  เคมีเชิงทฤษฎี  เคมีดาราศาสตร์  เคมีดิน  เคมีเปียก  เคมีวิเคราะห์  เคมีศึกษา  เคมีสิ่งแวดล้อม  เคมีสีเขียว  เคมีอาหาร  ซูปราโมเลกุลาร์เคมี  |  |
  หมวดหมู่   สถานีย่อย
เผ่าเพชร เจริญสุข

| เผ่าเพชร เจริญสุข |
| --- | --- |
เกิด: 16 สิงหาคม พ.ศ. 2533 (34 ปี)
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีที่แสดง: 2554–ปัจจุบัน
สังกัด: จีดีเอช ห้าห้าเก้า (2559–ปัจจุบัน)
เผ่าเพชร เจริญสุข (เกิด 16 สิงหาคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น เพชร เป็นนักแสดงชาวไทย
ประวัติ

เผ่าเพชรเป็นบุตรคนที่สองจากทั้งหมดสี่คนในครอบครัวคาทอลิก อาศัยอยู่ในย่านอรุณอัมรินทร์ตัดใหม่ใกล้กับวัดซางตาครู้ส บิดาและมารดาเป็นครูดนตรี นามสกุลของเขาเป็นนามสกุลที่สืบเชื้อสายโปรตุเกสจากย่านกุฎีจีน คือ Felipe สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา  มหาวิทยาลัยมหิดล เข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6 จนสามารถได้รับคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในตัวแทนจากภาคกลาง แต่ต่อมาเขาขอถอนตัวออกจากการแข่งขัน หลังจากนั้นเขาเข้าร่วมการประกวด เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 20 และได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องกับสังกัดเคพีเอ็น และออกสตูดิโออัลบั้มแรกในชื่อ เคพีเอ็น อวอร์ด ทรีเก็ตเฮอร์ มีซิงเกิล "คนใหม่ไม่ใช่คนเก่า" และ "ทุกนาที" หลังจากเขาหมดสัญญากับค่ายเคพีเอ็น เขาได้เซ็นสัญญากับจีดีเอช ห้าห้าเก้า กับผลงานละครซีรีส์เรื่องแรกคือ ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์
ปัจจุบันกำลังคบหากับศิรภัสรา สินตระการผล
ผลงาน > สตูดิโออัลบัม

เคพีเอ็น อวอร์ด ทรีเก็ตเฮอร์
คนใหม่ไม่ใช่คนเก่า
ทุกนาที
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2556 | ATM 2 คู่เวอร์ เออเร่อ เออรัก | วุฒิ |
| 2557 | ซีรีส์ 4 rooms รัก เลิศ เชิด เปรี้ยว | นิค |
| 2557 | ธิดาแดนซ์ | เมฆ |
| 2558 | รัตนาวดี | วิศาล |
| 2559 | ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ | กัส |
| 2559 |  Love Songs Love Series ตอน สุขาอยู่หนใด   | เอ็ม |
| 2560 | ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ซีซั่น 2  | กัส |
| 2560 | Yes, I do คอร์สลัด พิสูจน์เลิฟ | จิม |
| 2561 | โลกโซเชี่ย ล Social Syndrome ตอน #Sasithorn | เต๋า |
| 2562 | สัญญาแค้นแสนรัก | ต๋อง |
| 2562 | เสือ ชะนี เก้ง 2019 ตอน 3 ทหารเสือปะทะไดอารี่ตุ๊ดซี่ | กัส (รับเชิญ) |
| 2564 | Wake Up ชะนี: Very Complicated | อิ๊ก |
| 2564 | Remember You คือเธอ | ธันวา |
| 2567 | สาธุ | พระเอกชัย |
ผลงาน > มิวสิกวีดีโอ

| ปี พ> ศ. | เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2555 | "คนใหม่ไม่ใช่คนเก่า" | เผ่าเพชร เจริญสุข |
| 2555 | "ทุกนาที" | เผ่าเพชร เจริญสุข |
| 2561 | เรื่องของเธอ “about you” | 𝔡-𝔪𝔬𝔫𝔡 เผ่าเพชร |
2562: 
| 2562 | เพ้อฝัน “Daydream” | 𝔡-𝔪𝔬𝔫𝔡 เผ่าเพชร  |
| 2564 | Undo | POP PONGKOOl X WONDERFRAME JOOX original Album “100x100 SEASON 2” |
ผลงาน > โฆษณา

อิชิตัน ทัวร์เจแปนสุดหรู เคียงคู่ 40 ซุปตาร์
เพลงประกอบซีรีส์

music lover (cover version) ร่วมกับ เต๋อ ปิงปอง พีค ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ซีซั่น1
ประวัติศาสตร์ (cover version) ร่วมกับ เต๋อ ปิงปอง พีค ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ซีซั่น 2
ผลงานคอนเสิร์ต

เป็นแขกรับเชิญคอนเสิร์ต the battle of bff concert ของ ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ นิว จิ๋ว
รางวัล

เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 20 สาขาป๊อปปูลาร์โหวต
แขวงบางไผ่

| แขวงบางไผ่ |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Bang Phai
แผนที่เขตบางแค เน้นแขวงบางไผ่
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: บางแค
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 14.670 ตร.กม. (5.664 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 39,550 คน
 • ความหนาแน่น: 2,695.98 คน/ตร.กม. (6,982.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10160
รหัสภูมิศาสตร์: 104003
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางไผ่ เป็นแขวงหนึ่งของเขตบางแค กรุงเทพมหานคร สภาพโดยทั่วไปเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยและแหล่งเกษตรกรรมผสมผสาน
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงบางไผ่มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงทวีวัฒนา (เขตทวีวัฒนา) และแขวงบางเชือกหนัง (เขตตลิ่งชัน) มีคลองบางเชือกหนังเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงคลองขวาง (เขตภาษีเจริญ) มีคลองบางแวก คลองบางไผ่ คลองลัดตาเหนียว และคลองครูเสงี่ยมเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงบางแคเหนือ (เขตบางแค) มีคลองบางแวกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงหนองค้างพลู (เขตหนองแขม) และแขวงทวีวัฒนา (เขตทวีวัฒนา) มีคลองทวีวัฒนาเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงบางไผ่ ได้แก่
ถนนกาญจนาภิเษก
ถนนพุทธมณฑล สาย 2
ถนนพุทธมณฑล สาย 3
ถนนสายรองในพื้นที่แขวงบางไผ่ ได้แก่
ถนนหมู่บ้านเศรษฐกิจ
ถนนราชมนตรี
ถนนบางไผ่
ถนนบางแวก
ถนนหมู่บ้านเศรษฐกิจ
ถนนอัสสัมชัญ
ถนนศิริเกษม
ถนนนครลุง
แขวงบางแคเหนือ

| แขวงบางแคเหนือ |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Bang Khae Nuea
สถานีหลักสอง
แผนที่เขตบางแค เน้นแขวงบางแคเหนือ
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: บางแค
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.060 ตร.กม. (4.656 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 58,256 คน
 • ความหนาแน่น: 4,830.51 คน/ตร.กม. (12,511.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10160
รหัสภูมิศาสตร์: 104002
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางแคเหนือ เป็นแขวงหนึ่งของเขตบางแค กรุงเทพมหานคร สภาพโดยทั่วไปเป็นแหล่งการค้า และที่อยู่อาศัย
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงบางแคเหนือมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงบางไผ่ (เขตบางแค) และแขวงคลองขวาง (เขตภาษีเจริญ) มีคลองบางแวกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงคลองขวาง (เขตภาษีเจริญ) มีคลองพระยาราชมนตรีเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงบางแคและแขวงหลักสอง (เขตบางแค) มีแนวขอบทางถนนเพชรเกษมฟากเหนือเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงหนองค้างพลู (เขตหนองแขม) มีคลองทวีวัฒนาเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงบางแคเหนือ ได้แก่
ถนนเพชรเกษม
ถนนกาญจนาภิเษก
ถนนพุทธมณฑล สาย 2
ถนนสายรองในพื้นที่แขวงบางแคเหนือ ได้แก่
ถนนหมู่บ้านเศรษฐกิจ
ซอยเพชรเกษม 88 และซอยพุทธมณฑล สาย 2 ซอย 10 (สุขาภิบาลบางแค)
แขวงบางแค

| แขวงบางแค |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Bang Khae
แผนที่เขตบางแค เน้นแขวงบางแค
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: บางแค
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6.486 ตร.กม. (2.504 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 39,033 คน
 • ความหนาแน่น: 6,018.04 คน/ตร.กม. (15,586.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10160
รหัสภูมิศาสตร์: 104001
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางแค เป็นแขวงหนึ่งของเขตบางแค กรุงเทพมหานคร สภาพโดยทั่วไปเป็นแหล่งการค้าและที่อยู่อาศัย
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงบางแคมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงบางแคเหนือ (เขตบางแค) มีแนวขอบทางถนนเพชรเกษมฟากเหนือเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงบางหว้า (เขตภาษีเจริญ) มีคลองพระยาราชมนตรีเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงคลองบางพราน (เขตบางบอน) มีคลองบางโคลัดเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงหลักสอง (เขตบางแค) มีแนวขอบทางถนนกาญจนาภิเษกฟากตะวันออกเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงบางแค ได้แก่
ถนนเพชรเกษม
ถนนกาญจนาภิเษก
ถนนกัลปพฤกษ์
ถนนสายรองในพื้นที่แขวงบางแค ได้แก่
ถนนบางแค (สุขาภิบาล 1)
ถนนเทอดไท (พัฒนาการ)
ซอย 001 กาญจนาภิเษก 8 / ซอยบางแค 14 (คลองหนองใหญ่)
เหตุเอ็มวี เซว็อลจม

| Maenggol Channel |
| --- | --- |
Maenggol Channel
ที่ตั้ง: ทะเลเหลือง
พิกัด: 34°13′N 125°53′E﻿ / ﻿34.22°N 125.89°E﻿ / 34.22; 125.89
ชื่อในภาษาแม่: 맹골수도  (เกาหลี)
ประเทศในลุ่มน้ำ: South Korea

ช่วงยาวที่สุด: 6 km (3.7 mi)
ช่วงกว้างที่สุด: 4.5 km (2.8 mi)
กองทัพเรือสหรัฐมอบหมายให้หน่วยกำลังรบนอกประเทศทางน้ำที่ 31 เข้าช่วยเหลือเหตุการณ์เรือโดยสารเซว็อล เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2014
เรือข้ามฟากเกาหลีใต้ เอ็มวี เซว็อล (MV Sewol) (ฮันกึล: 세월호; ฮันจา: 世越號) พลิกคว่ำเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2014 จุดเกิดเหตุคือช่องแคบแมงโก (Maenggol Channel) เกาะดองเกียวชาโด ระหว่างบรรทุกผู้โดยสาร 476 คน ซึ่งเป็นนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมทันว็อน เมืองอันซัน (Ansan) 325 ราย อาจารย์ของโรงเรียนมัธยมทันว็อน เมืองอันซัน 14 ราย ลูกเรือ 36 ราย สินค้ารวม 2,142.7 ตัน ที่กำลังเดินทางจากเมืองอินช็อนไปยังเกาะเชจู ประเทศเกาหลีใต้ เรือบรรทุกสินค้าและผู้โดยสารน้ำหนักรวม 3,608 ตัน มากกว่ามาตรฐาน 3.7 เท่า ส่งสัญญาณอันตรายห่างจากเกาะควันแมโด (Gwanmaedo) ที่เวลา 8.58 นาฬิกาตามเวลามาตรฐานเกาหลีมีผู้เสียชีวิต รวม 295 ราย
ผู้โดยสารหลายคนได้รับการช่วยชีวิตโดยเรือประมงและเรือสินค้าอื่น ๆ ซึ่งเป็นช่วงเวลาแรก อีก 30 นาทีต่อมา เรือของหน่วยยามฝั่งและเรือของกองทัพเรือเกาหลีใต้จึงมาถึง รวมถึงเฮลิคอปเตอร์ มีความพยายามช่วยเหลืออย่างต่อเนื่องโดยรัฐบาลเกาหลีใต้ กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา กลุ่มพลเมืองและเอกชน
เหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์ที่มีผู้เสียชีวิตรองจากสงครามเกาหลี นอกจากนั้นยังเป็นเหตุการณ์ที่กัปตันเรือและลูกเรือนำเรือฉุกเฉินออกมาใช้หนีภัยโดยทิ้งผู้โดยสารให้เสียชีวิตนับเป็นเหตุการณ์ที่คนเกาหลีใต้กระทำต่อชีวิตคนเกาหลีใต้ที่ร้ายแรงที่สุดรองจากการก่อการกำเริบควังจู
เบื้องหลัง > เรือ

| --- | --- |
เรือเซว็อล เดือนมีนาคม 2014
ประวัติ
ชื่อ: เฟร์รี นะมิโนะอุเอะ(1994–2013) เซว็อล (2013–2014)
เจ้าของ: โอะชิมะ อุนยุ, คะโงะชิมะ ญี่ปุ่น (1994–2007)  เอ-ไลน์ เฟร์รี คะโงะชิมะ ญี่ปุ่น (2007–2012) บริษัท ช็องแฮจินมารีน อินช็อน เกาหลีใต้ (2013–2014)
ท่าเรือจดทะเบียน: เมืองอินช็อน เกาหลีใต้ (2013–2014)
อู่เรือ: ฮะยะชิกะเนะ, นะงะซะกิ ญี่ปุ่น
เดินเรือแรก: มิถุนายน ค.ศ. 1994
รหัสระบุ: IMO number: 91052005
ความเป็นไป: พลิกคว่ำและจมลงเมื่อวันที่ 16 เมษายน 2014
ลักษณะเฉพาะ
ความยาว::  146.61 เมตร (481 ฟุต 0 นิ้ว) (เมื่อเริ่มสร้าง) 157.02 เมตร (515.16 ฟุต)
ความกว้าง::  22.00 เมตร (72 ฟุต 2 นิ้ว)
ความสูง::  14.00 เมตร (45 ฟุต 11 นิ้ว)
กินน้ำลึก::  6.26 เมตร (20 ฟุต 6 นิ้ว)
ความจุ::  เรือเซว็อล: ผู้โดยสาร 960 คน รถ 88 คัน  รถบรรทุกขนาด 8 ตัน จำนวน 60 คัน ความจุเดิม คือ ผู้โดยสาร 804 คน รถยนต์ 90 คัน รถบรรทุก 60 คัน
ลูกเรือ::  36 คน
เรือเอ็มวี เซว็อล (Korean: MV 세월호; 2013-2014) สร้างโดยบริษัทญี่ปุ่น ayashikane ที่ความยาว 146 เมตร และความกว้าง 22 เมตร เรือสามารถบรรทุกผู้โดยสาร 921 คน ตามความจุสูงสุด รวมถึงลูกเรือทั้งหมด 956 คน เรือดำเนินการโดยบริษัท Cheonghaejin marine ในเมืองอินช็อน ซึ่งมีรายงานว่ามีพื้นที่ว่างสำหรับบรรทุกรถอีก 180-220 คัน  และสามารถขนตู้บรรจุสินค้าขนาดความสูง 20 ฟุต จำนวน 152 ตู้ เรือสามารถวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด 22 นอต (41 กิโลเมตร) ต่อชั่วโมง
เรือเซว็อลดำเนินการในคาโงชิมะประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 18 ปี (ตั้งแต่ ค.ศ. 1994) โดยเรือนำมาจากญี่ปุ่นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 ตั้งแต่นั้นบริษัทของ เกาหลีใต้ ได้เพิ่มห้องผู้โดยสารพิเศษเพิ่มด้วยชั้น 3, 4 และชั้นดาดฟ้าที่ 5 มีการเพิ่มความจุของผู้โดยสารมากขึ้น 181 คน และเพิ่มน้ำหนักของเรือประมาณ 239 ตัน การก่อสร้างเป็นไปอย่างถูกกฎหมายและผ่านการทดสอบที่มีการควบคุม หลังจากผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยโดยรัฐบาลเกาหลีใต้ เรือเริ่มดำเนินการในเกาหลีใต้เมือวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2013 จากนั้นเรือมีการขนส่งผู้โดยสาร 2-3 ครั้งไปกลับทุก ๆ สัปดาห์จากเมืองอินช็อนไปเกาะเชจู มีรายงานว่า เรือผ่านการตรวจสอบด้านความปลอดภัยอีกครั้งโดยศูนย์รักษาความปลอดภัยชายฝั่งเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 การตรวจสอบนี้เรียกว่า การสำรวจขั้นกลาง (Intermediate Survey) ตามองค์กรนานาชาติของสมาคมมาตรฐานเรือ (International Association of Classification Societies (IACS)) รวมถึงการตรวจสอบและการทดสอบที่ระบุไว้ในกฎและเงื่อนไขทั่วไป ซึ่งเรือได้ตอบสนองข้อเรียกร้องตามกฎต่าง ๆ
เบื้องหลัง > ผู้โดยสาร

อี คย็อน-อก รัฐมนตรีช่วยฝ่ายกิจการความมั่นคงและบริหารรัฐกิจของเกาหลีใต้ กล่าวว่ามีจำนวนผู้โดยสาร 459 คน โดยกลุ่มหลัก ๆ คือนักเรียนมัธยม ประกอบด้วยลูกเรือ 30 คน นักเรียนมัธยมโรงเรียนทันว็อน 325 คน อาจารย์ 15 คน และผู้โดยสารที่ไม่ใช่นักเรียน 89 คน รายงานอื่น ๆ กล่าวว่ามีจำนวนผู้โดยสารระหว่าง 450-475 คน
การพลิกคว่ำ > เหตุการณ์

เรือเซว็อลเป็นเรือโดยสารที่อับปางเป็นลำที่หนึ่งร้อย นับตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ห่างจากชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ ประมาณ 30 กิโลเมตร เรือข้ามฟากเริ่มเอียงข้างอย่างมากในขณะที่กำลังมุ่งหน้าไปเกาะเชจู มีการรายงานของการหันเหทิศทางออกจากเส้นทางเดิม แต่ผู้ตรวจการชายฝั่งชี้ชัดว่าเรือไม่ห่างไปจากเส้นทางเดินเรือปกติ ผู้โดยสารที่รอดชีวิตรายงานว่า เกิดเสียงดังมากขึ้นตามมาด้วยการหยุดชะงักของเรือ คาดว่าน่าจะชนเข้ากับแนวหินหรือสันดอนใต้น้ำ แม้ว่าน้ำทะเลจะไหลเข้ามาในเรือตามที่รายงานราว 37 เมตรในส่วนที่เรือเอียงข้าง ผู้โดยสารที่รอดชีวิตกล่าวว่า ลูกเรือบอกให้พวกเขา "อย่าขยับ" โดยประกาศผ่านระบบอินเตอร์คอมของเรือ ระหว่างที่เรือกำลังจมลง
มีรายงานว่า เรือกำลังจมลงเรื่อย ๆ ที่เวลา 8:58 น. ตามเวลาเกาหลีใต้ ที่เวลา 9:30 น. มีรายงานว่า เรือมีการเอียง 20 องศาทางซ้าย และเวลาประมาณ 11:18 น. หัวเรือจมลงในน้ำ ส่วนหนึ่งของความสูงเรือประมาณ 2 เมตร และระดับความยาว 20 ถึง 30 เมตรยังลอยอยู่เหนือน้ำ ที่เวลา 8 นาฬิกาของวันที่ 18 เมษายน มีเพียง 1 เมตรของเรือที่ยังลอยอยู่เหนือน้ำ และเวลา 13:03 น. ตามเวลาเกาหลีใต้ เรือได้จมลงในน้ำหมดทั้งลำ
ระหว่างการพลิกคว่ำ มีการเชื่อว่าผู้โดยสารที่ติดอยู่ในเรือสามารถส่งข้อความไปยังเพื่อนและครอบครัวในขณะที่เรือกำลังจม อย่างไรก็ตามการสืบสวนต่อมาโดยศูนย์ตอบโต้การก่ออาชญากรรมทางคอมพิวเตอร์รายงานว่า ผู้รอดชีวิตยังไม่ใช้โทรศัพท์ของพวกเขาในช่วงกลางวันของวันที่ 16 เวลา 10.00 น. และวันที่ 17 และเชื่อว่ารายงานการส่งข้อความทั้งหมดหลอกลวง
อุณหภูมิในบริเวณที่เรือพลิกคว่ำนั้นประมาณ 12 องศาเซลเซียส และสามารถทำให้เกิดภาวะตัวเย็นเกินได้ในเวลา 90 นาที
การพลิกคว่ำ > สาเหตุ

ศูนย์รักษาความปลอดภัยชายฝั่งเชื่อว่าการหมุนเรืออย่างทันทีและการเปลี่ยนตำแหน่งของตู้สินค้าในเรือเป็นสาเหตุของอุบัติเหตุในครั้งนี้ขณะเกิดเหตุ ผู้ช่วยต้นเรือหญิง อายุ 26 ปี ทำหน้าที่ควบคุมเรือซึ่งเจ้าหน้าที่คนดังกล่าวมีประสบการณ์เพียง 6 เดือน
ทางการเกาหลีใต้ยังระบุสาเหตุเพิ่มเติมว่าเจ้าหน้าที่ที่อยู่บนเรือไม่มีความรู้ความสามารถเพียงพอในการรับมือกับเหตุการณ์และไม่เคยฝึกซ้อมการอพยพหนีภัยหรือเหตุฉุกเฉินทางเรือ รวมถึงการศึกษาของประเทศเกาหลีใต้ที่เน้นให้เด็กและครูต้องเชื่อฟังและไว้ใจเจ้าหน้าที่ที่เป็นลูกเรือโดยไม่มีการตั้งคำถาม เนื่องจากเหตุการณ์นี้ผู้แจ้งเหตุรายแรกคือนักเรียนชายชื่อ ชเว ดุคฮา Choi Deokha อายุ 17 ปีซึ่งขัดคำสั่งลูกเรือที่สั่งให้เขานั่งเฉยๆ ผู้รอดชีวิตระบุสาเหตุการรอดชีวิตว่าเพราะไม่เชื่อใจและไม่ไว้วางใจลูกเรือบนเรือดังกล่าว สาเหตุหนึ่งที่ยอมรับโดยกว้างขวางคือคำสั่ง "อย่าขยับ" "อยู่นิ่งๆ" และ"จงใส่เสื้อชูชีพและนั่งลง"ซึ่งปรากฏว่าผู้ทำตามอย่างเคร่งครัดได้เสียชีวิตลง
การตรวจสอบที่เรียกว่า การสำรวจขั้นกลาง (Intermediate Survey) ตามองค์กรนานาชาติของสมาคมมาตรฐานเรือถูกกระทำโดยเจ้าหน้าที่ที่อายุมากกว่า 60 ปี ซึ่งเกษียณอายุราชการแล้ว กัปตันและลูกเรือซึ่งทราบเรื่องเรือฉุกเฉินเป็นอย่างดีได้แย่งเรือลำดังกล่าวและทิ้งเรือขณะอำปางลง ทำให้นักเรียนและครูไม่มีเรือฉุกเฉินให้ใช้งาน
การช่วยชีวิต

16 เมษายน - เวลา 8:58 น. ตามเวลาเกาหลีใต้ หน่วยจากกองทัพเรือเกาหลีถูกส่งไปช่วยเหลือ ทหารกองเรือรบที่ 3 และกองทัพอากาศเกาหลี ส่งเครื่องบินต่าง ๆ ได้แก่ ซี-130 เฮอร์คิวลิส ซีเอช-47 ชีนุก ไปสนับสนุนความช่วยเหลือ รวมถึงกองทัพบกเกาหลีส่งทหารหน่วยสวัสดิการพิเศษ 150 คน และรถพยาบาล 11 คัน
17 เมษายน - เวลา 6 นาฬิกา เรือ 171 ลำ เครื่องบิน 26 ลำ และนักดำน้ำ 30 คน ร่วมค้นหาผู้รอดชีวิต ศูนย์รักษาความปลอดภัยชายฝั่งมอบหมายให้นักดำน้ำ 20 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กองทัพเรือเกาหลียังมอบหมายนักดำน้ำ 8 คน ร่วมช่วยเหลือ และมีความพยายามช่วยเหลือของกลุ่มพลเมืองทั่วไป ที่เวลาบ่าย 15:32 น. จำนวนของนักดำน้ำเพิ่มเป็น 555 คน
18 เมษายน - เวลา 10:50 น. นักดำน้ำสามารถเข้าไปในตัวเรือที่พลิกคว่ำ แต่กระแสน้ำที่ไหลรุนแรง ความมืด และการอยู่ในน้ำที่เต็มไปด้วยเลน ทำให้พวกเขาไม่สามารถไปถึงบริเวณของผู้โดยสาร แม้ว่าพวกเขาจะพยายามสูบออกซิเจนด้วยความดันสูงเข้าไปในตัวเรือด้วยหวังว่าผู้สูญหายอาจรอดชีวิตในช่องอากาศของเรือ
19 เมษายน - เวลา 5:40 น. นักดำน้ำพบผู้เสียชีวิต 3 คนอยู่ภายในห้องผู้โดยสารชั้น 4 เป็นครั้งแรก ศูนย์รักษาความปลอดภัยชายฝั่งยังมีแผนยกเรือขึ้นประมาณ 2-3 เมตร หลังนักดำน้ำอนุญาตในด้านความปลอดภัย โดยมีเครนปั้นจั่นขนาดใหญ่ 3 ตัวมาถึงในที่เกิดเหตุแล้ว
6 พฤษภาคม - นักดำน้ำเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่ 1 ราย
14 พฤษภาคม - ทางการประเทศเกาหลีใต้สรุปการค้นหาศพโดยนักดำน้ำและชาวประมงพบศพ 281 ราย มีผู้สูญหาย 23 ราย รวมนักดำน้ำที่เสียชีวิต 1 ราย รวมมีผู้เสียชีวิตที่พบศพจากเหตุการณ์นี้ 282 ราย
เอจิ โคจิมะ

| เอจิ โคจิมะ |
| --- | --- |
เกิด: 16 ธันวาคม พ.ศ. 2519
เอจิ โคจิมะ (ญี่ปุ่น: 小島英次; โรมาจิ: Kojima Eiji) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ที่เมืองฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 12 (น็อก 3) แพ้ 3
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
ชิง 3 ธันวาคม 2544 ชนะคะแนน ลี คึน-ชิก ที่โอซากะ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 เมษายน 2545 ชนะคะแนน ฮายาโตะ อาซาอิ ที่นาโงยะ
สละแชมป์
แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
ชิง 16 สิงหาคม 2546 ชนะคะแนน แหวนเพชร ชูวัฒนะ ที่โอซากะ
สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 31 กรกฎาคม 2545 แพ้น็อก อาเลกซันเดร์ มูญโญซ ยก 2 ที่โอซากะ
ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 3 มกราคม 2547 แพ้น็อก อาเลกซันเดร์ มูญโญซ ยก 10 ที่โอซากะ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 2 พฤษภาคม 2547 แพ้น็อก แหวนเพชร ชูวัฒนะ ยก 2 ที่ญี่ปุ่น
เอ็ม1 กาแรนด์

| --- | --- |
 ปืน M1 Garand พร้อมคลิปกระสุนแบบ en bloc
ปืน M1 Garand
ชนิด: ปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติ semi-automatic rifle
สัญชาติ:  สหรัฐ
สมัย: สงครามโลกครั้งที่ 2
การใช้งาน: อาวุธประจำกาย
เป้าหมาย: บุคคล
เริ่มใช้: 1939
ช่วงผลิต: 1936-1957
ช่วงการใช้งาน: 1936-ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน: 
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่ 2, สงครามเกาหลี, สงครามเวียดนาม
ขนาดลำกล้อง: 0.30 นิ้ว (7.62 มิลลิเมตร) 4 เกลียว เวียนขวา
ระยะครบรอบเกลียว: 10 นิ้ว (1:10)
ความยาวลำกล้อง: 24 นิ้ว (609.6 มิลลิเมตร)
กระสุน: .30-06 Springfield
ซองกระสุน: แบบ En Bloc ความจุ 8 นัด
ระบบปฏิบัติการ: ขับดันด้วยแก๊ส (Gas-operated) ขัดกลอนด้วยลูกเลื่อนหมุนตัว (Rotating Bolt)
อัตราการยิง: 
ความเร็วปากลำกล้อง: 2,800 ฟุต/วินาที (853 เมตร/วินาที)
ระยะยิงหวังผล: 440 หลา (402 เมตร)
ระยะยิงไกลสุด: 3,450 หลา (3,200 เมตร)
น้ำหนัก: 9.5 ปอนด์ (4.31 กก.) น้ำหนักปืนเปล่า    11.6 ปอนด์ (5.3 กิโลกรัม) น้ำหนักปืนพร้อมกระสุน
ความยาว: 43.5 นิ้ว (1,107.4 มิลลิเมตร)
แบบอื่น: M1C, M1D
ปืน เอ็ม1 กาแรนด์ (M1 Garand) เป็นอาวุธปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติประจำกายขนาด 0.30 นิ้ว ที่เข้าประจำการในกองทัพสหรัฐฯในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จนถึงสงครามเกาหลี และยังพบเห็นบ้างในช่วงสงครามเวียดนาม ปืนไรเฟิลเอ็ม 1 ส่วนใหญ่ถูกผลิตและใช้ในกองกำลังสหรัฐ แต่ก็มีหลายแสนกระบอกที่ส่งไปให้กับประเทศพันธมิตรของอเมริกา ปืนกาแรนด์ยังคงถูกใช้งานในการฝึกซ้อมและในกองทหารเกียรติยศ สำหรับพลเรือนใช้กันอย่างแพร่หลายสำหรับการล่าสัตว์ การยิงเป้า และเป็นของสะสมทางทหาร
ปืนเอ็ม 1 ได้ชื่อตามจอห์น ซี กาแรนด์ (John C. Garand) ผู้ออกแบบชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส มันเป็นปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติมาตรฐานกองทัพชนิดแรก ปืนเอ็ม 1 ได้เข้าประจำการในกองทัพสหรัฐทดแทนปืนเอ็ม1903 สปริงฟิลด์ในปี ค.ศ. 1936 และปลดประจำการในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1958 โดยมีปืนเล็กยาวเอ็ม 14 มาประจำการแทน โดยปืนบางส่วนทางการสหรัฐฯได้มอบให้แก่กองกำลังท้องถิ่นและมิตรประเทศตามโครงการให้ความช่วยเหลือทางทหาร (JUSMAG) ในช่วงสงครามเย็นซึ่งรวมถึงประเทศไทยด้วย โดยประเทศไทยได้รับมอบปืนรุ่นนี้สำหรับใช้ในภารกิจปราบปรามและรักษาความสงบภายในประเทศ ก่อนจะทยอยปลดประจำการเป็นอาวุธสำรองราชการและใช้เป็นปืนฝึกท่าอาวุธสำหรับนักศึกษาวิชาทหารและนักเรียนนายสิบตำรวจ ในภายหลัง
ปืนเอ็ม1 กาแรนด์มีคุณสมบัติในการยิงแบบกึ่งอัตโนมัติ ความแม่นยำสูง สามารถเล็งยิงซ้ำได้อย่างรวดเร็ว ตอนแรกนายการ์แรนด์ได้ออกแบบปืนเอ็ม1 กาแรนด์ให้ใช้กับกระสุนขนาด 7×51 มิลลิเมตร (.276 Pedersen) และสามารถบรรจุในคลิปกระสุนได้ 10 นัด แต่เมื่อกองทัพสหรัฐฯรับมาพิจารณาใน ค.ศ.1932 ก็มีคำสั่งให้ใช้กระสุน .30-06 ทำให้ความจุเหลือเพียง 8 นัด
ปืน T20 ตัวต้นแบบ
เอ็ม1941 ไรเฟิลจอห์นสัน

|  เอ็ม1941 จอห์นสัน  |
| --- | --- |
Johnson M1941 Semi-Automatic Rifle with original spike bayonet and leather sheath. The 10-round rotary magazine could be quickly reloaded using two clips of .30 Caliber M2 Ball ammunition.
ชนิด: ปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ: 1941–1945  1941–1961 (ทั่วโลก)
ผู้ใช้งาน: See Users
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง  สงครามกลางเมืองจีน  การบุกครองอ่าวหมู
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Melvin Johnson
ช่วงการออกแบบ: 1939
บริษัทผู้ผลิต: Johnson Automatics,  Inc.
จำนวนที่ผลิต: ~70 000 cost per unit $125
แบบอื่น: VF-1 (Argentine copy)
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 9.5 lb (4.31 kg)
ความยาว: 45.87 in (1,165 mm)
ความยาวลำกล้อง: 22 in (560 mm)

กระสุน: .30-06 Springfield 7×57mm Mauser (Chilean variant) .270 Winchester
การทำงาน: Short-recoil, rotating bolt
ความเร็วปากกระบอก: 2,840 ft/s (866 m/s)
ระบบป้อนกระสุน: 10 round rotary magazine
ศูนย์เล็ง: Adjustable Iron Sights
เอ็ม1941 ไรเฟิลจอหน์สัน เป็นปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติแบบโดยหลักการของแรงถีบสะท้อนกลับแบบสั้นผ่านทางลำกล้องปืนเป็นหลัก(Short recoil operate) ที่ถูกออกแบบโดยเมลวิน จอหน์สัน ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง เอ็ม1941 ได้เข้าชิงประกวดแข่งขันที่ไม่ประสบความสำเร็จกับปืนไรเฟิลเอ็ม1
เอเลน อึ่ง

| เอเลน อึ่ง |
| --- | --- |

เกิด: 23 กันยายน พ.ศ. 2515 (52 ปี) ฮ่องกง
บุตร: เอ็ตตา อึ่ง
รางวัล: มิสเอเชีย 1990
อู๋ ฉี่ลี่ (จีน: 吳綺莉; พินอิน: Wú Qǐlì; เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2515) หรือภาษากวางตุ้งว่า อึ่ง หยีเหล่ย์ (เยฺว่พิน: Ng4 Yi2 Lei6) หรือ เอเลน อึ่ง (Elaine Ng) เป็นนักแสดงหญิงชาวฮ่องกง เธอชนะเลิศการประกวดมิสเอเชียเมื่อปี พ.ศ. 2533
มีการให้ข่าวว่าเอเลนตั้งครรภ์เมื่อ พ.ศ. 2542 ก่อนเปิดเผยว่าเธอมีความสัมพันธ์กับแจ็กกี ชาน ซึ่งขณะนั้นเขายังคงสถานะสมรสกับโจแอน หลิน นักแสดงหญิงชาวไต้หวัน หลังจากนั้นไม่นาน ชานก็ออกมายอมรับพร้อมกับกล่าวว่า "ผมทำผิดพลาดลงไป เป็นความผิดแบบที่ผู้ชายทั่วโลกเคยทำ" เธอให้กำเนิดลูกสาวคนหนึ่งชื่อเอ็ตตา อึ่ง (吳卓林, Etta Ng) เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2542 อย่างไรก็ตาม เธอตัดสินที่จะดูแลลูกสาวด้วยตนเองโดยไม่มีแจ็กกี ชาน
แหล่งข้อมูลอื่น

เอเลน อู๋ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส