stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สะพานเฉลิมพันธุ์ 53
ประวัติและรูปแบบ

สะพานข้ามคลองสาทรบนถนนเจริญกรุง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแยกเฉลิมพันธุ์ จุดเชื่อมต่อสำคัญระหว่างถนนสาทร (สาทรเหนือและสาทรใต้) กับถนนเจริญกรุง สะพานเฉลิมพันธุ์ 53 ตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียงกับสะพานตากสินและสถานีสะพานตากสินมีความสำคัญในการเชื่อมต่อการคมนาคมขนส่งระหว่างฝั่งธนบุรีและฝั่งพระนคร
สะพานเฉลิมพันธุ์ ๕๓ เป็นหนึ่งในสะพานชุดเฉลิม ซึ่งเป็นสะพานที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองวันพระราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โดยมีการสร้างสะพานเหล่านี้ขึ้นในหลายพื้นที่ของกรุงเทพมหานครในแต่ละปี สะพานชุดเฉลิมทั้งหมดมีจำนวน 17 สะพาน สะพานแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติในวโรกาสเจริญพระชนมายุ 53 พรรษา โดยเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 เดิมทีสะพานแห่งนี้ไม่ได้ตั้งอยู่ ณ สถานที่ปัจจุบัน เป็นสะพานไม้สร้างข้ามคลองวัดสามจีน ใกล้กับวัดไตรมิตร จุดเริ่มต้นถนนเยาวราช (ใกล้วงเวียนโอเดียนในปัจจุบัน) ต่อมาบางส่วนถูกรื้อออกเพื่อสร้างเป็นสะพานใหม่ดังเช่นในปัจจุบัน
สะพานเฉลิมพันธุ์ ๕๓ เป็นหนึ่งในสามของสะพานชุดเฉลิมที่ยังคงรักษาสภาพเดิมเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์และยังคงใช้งานอยู่จนถึงปัจจุบัน ซึ่งสะท้อนถึงความงดงามทางสถาปัตยกรรมและความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของกรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2518 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของกรุงเทพมหานครโดยกรมศิลปากร
จุง มัตสึโมโตะ

| จุน มัตสึโมโตะ |
| --- | --- |

เกิด:  (1983-08-30) 30 สิงหาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี) เขตโทชิมะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: มัตสึจุน
อาชีพ:  นักร้อง  นักเต้น  นักแสดง  นายแบบ  โปรดิวเซอร์  พิธีกรรายการวิทยุ 
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เจป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 1996–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  โพนีแคนยอน  เจสตรอม 
สมาชิกของ: อาราชิ
 นักดนตรี
จุน มัตสึโมโตะ (ญี่ปุ่น: 松本潤; โรมาจิ: Matsumoto Jun; เกิด 30 สิงหาคม ค.ศ. 1983) หรือที่รู้จักกันในชื่อ มัตสึจุน เป็นนักร้อง นักเต้น นักแสดง พิธีกรรายการวิทยุ และนายแบบชาวญี่ปุ่น เขาเป็นสมาชิกบอยแบนด์ อาราชิ และโปรดิวเซอร์คอนเสิร์ตของ อาราชิ เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาท "โดเมียวจิ สึคาสะ" จากซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง รักใสหัวใจเกินร้อย ซึ่งเขาได้รับรางวัล Man of the Year Award จาก GQ Japan ในประเภทนักร้อง/นักแสดงจากผลงานของเขาในซีรีส์
มัตสึโมโตะเริ่มต้นอาชีพในวงการบันเทิงเมื่อเขาเข้าร่วมกับค่ายเพลงของญี่ปุ่นจอห์นนีแอนด์อะโซชีเอท ในปี 1996 ตอนอายุ 12 ปี ก่อนที่จะเปิดตัวในฐานะนักร้องกับ อาราชิ ในปี 1999 มัตสึโมโตะเริ่มอาชีพนักแสดงเมื่อเขาได้รับบท เท็ดดี้ ดูชอง ในละครเวทีเรื่อง สแตนด์บายมี แด่เราและเพื่อน ซึ่งสร้างจากภาพยนตร์ที่มีชื่อเดียวกัน ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ปรากฏตัวในละครและภาพยนตร์มากมาย ได้รับรางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิงมากมายสำหรับบทบาทของเขา
ชีวิตช่วงแรก

มัตสึโมโตะ เกิดที่เขตโทชิมะ โตเกียว เป็นลูกคนเล็กสุดในครอบครัว เขามีพี่สาวที่ชอบคิงกิคิดส์ จนทำให้เขาตัดสินใจเข้าร่วม จอห์นนีแอนด์อะโซชีเอท ในปี 1996 เขาคิดว่าอาจเป็นโชคดี จึงส่งใบสมัครไปที่เอเจนซี่ในวันสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา และได้รับโทรศัพท์จากประธานบริษัท จอห์นนี่ คิตากาวะ เองในสัปดาห์ต่อมา โดยเชิญให้เขาเข้าร่วมการซ้อมแทนที่จะเข้าร่วมออดิชั่น ด้วยเหตุนี้ มัตสึโมโตะจึงมักถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งในบุคคลชั้นนำของเอเจนซี่
มัตสึโมโตะสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโฮริโกชิ ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมที่มีชื่อเสียงซึ่งมีศิษย์เก่าสาขาศิลปะการแสดงมากมาย เช่นเคียวโกะ ฟูกาดะ และไอ คาโตะ ในเดือนมีนาคม 2002 ขณะอายุ 18 ปี
กิจกรรมอื่น ๆ > พิธีกรรายการโทรทัศน์

ตั้งแต่ปี 2005 ถึง 2007 มัตสึโมโตะร่วมกับอากิโกะ วาดะ, อายะ มัตสึอูระ, คัต-ตุน, โทโมจิกะและทีมฮิโนอิ เป็นเจ้าภาพจัดงาน Minna no Terebi/ Utawara Hot Hit 10
กิจกรรมอื่น ๆ > วิทยุ

มัตสึโมโตะมีรายการวิทยุของตัวเองชื่อ Jun Style ทาง Nack5 ตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม 2002 ถึงเดือนกันยายน 2011
กิจกรรมอื่น ๆ > นิทรรศการ

เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2023 มัตสึโมโตะ ได้ประกาศเปิดนิทรรศการในพิพิธภัณฑ์ Roppongi ในช่วงปลายปีนี้ผ่านวิดีโอสำหรับสมาชิก FC ของ อาราชิ นิทรรศการดังกล่าวมีชื่อว่า "Jun Matsumoto Exhibition `Perspective ~ Toki o tsunagu manazashi ~" ตามทวิตเตอร์อย่างเป็นทางการเป็นความร่วมมือระหว่าง 6 คน ซึ่งผู้เข้าชมสามารถสัมผัสมุมมองและคำพูดของ มัตสึโมโตะ ได้ นิทรรศการจะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม 2023 ถึง 18 มกราคม 2024
ผลงานเพลง > ผลงานด้านดนตรี

เพลง Are You Happy? "Drive" (บันทึกเสียงภายใต้การดูแลของมัตสึโมโตะ)
ผลงานการแสดง

ละครโทรทัศน์
Bokura no yuuki ~miman toushi~ (1997)
99.9-Keiji Senmon Bengoshi (2016)
Lucky Seven SP (2013)
Lucky Seven (2012)
Natsu no Koi wa Nijiiro ni Kagayaku (2010)
Kaibutsu-kun (2010)
Wagaya no Rekishi (2010)
Saigo no Yakusoku (2010)
Smile (2009)
Bambino! (2007)
Hana Yori Dango 2 (2007)
Yonimo Kimyouna Monogatari 15th Anniversary Special (2006) Part 5
Hana Yori Dango (2005)
Propose (2005) (Episode 1)
Kimi wa Petto ( You're my Pet) (2003)
Yoiko no Mikata (2003) (guest appearance)
Gokusen (2002)
Kindaichi Shonen no Jikembo 3 (2001)
(1997)
ภาพยนตร์
Narratage (2017)
Hidamari no Kanojyo (2013.10)
Hana Yori Dango Final (2008)
Kakushi Toride No Sannakunin (Three Bad Men in the Hidden Cliff) (2008)
Kiiroi Namida (Yellow Tears) (2007)
Boku wa Imōto ni Koi o Suru (I Am In Love With My Younger Sister.) (2007)
Yonimo Kimyouna Monogatari (2006)
Tokyo Tower (2004)
"ピカ★★ンチLIFE IS HARD だから HAPPY" (2004)
”ピカ☆ンチLIFE IS HARD だけど HAPPY" (2002)
Shinjuku Shounen Tanteidan (1998)
รางวัลและการเสนอชื่อ

| ปี | รางวัล | สาขา | ผลงานที่เข้าชิง | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002 | รางวัลสถาบันการละครโทรทัศน์ ครั้งที่ 33 | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | ครูสาวยากูซ่า | ชนะ |
| 2005 | รางวัลสถาบันการละครโทรทัศน์ ครั้งที่ 47 | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | รักใสหัวใจเกินร้อย | ชนะ |
| 2007 | การแข่งขันกีฬา Nikkan Sports Drama Grand Prixครั้งที่ 10 (ฤดูหนาว) | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | รักใสหัวใจเกินร้อย 2 | ชนะ |
| 2007 | รางวัลสถาบันการละครโทรทัศน์ครั้งที่ 53 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | แบมบิโน | ชนะ |
| 2007 | การแข่งขันกีฬา Nikkan Sports Drama Grand Prix ครั้งที่ 11 (ฤดูใบไม้ผลิ) | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | แบมบิโน | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2008 | รางวัล GQ Japan Men of the Year 2008 | GQ บุรุษแห่งปี 2008 | รักใสหัวใจเกินร้อย | ชนะ |
| 2009 | การแข่งขันกีฬา Nikkan Sports Drama Grand Prix ครั้งที่ 13 (ฤดูใบไม้ผลิ) | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | รอยยิ้ม | ชนะ |
| 2009 | รางวัลสถาบันการละครโทรทัศน์ ครั้งที่ 61 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | รอยยิ้ม | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2010 | รางวัล VOCE Beauty Awards Grand Prix 2010 | รางวัล CM บิวตี้ยอดเยี่ยม | โคเซ่ ฟาซิโอ "มาสคาร่า ไลเนอร์" | ชนะ |
| 2010 | การแข่งขันกีฬา Nikkan Sports Drama Grand Prix ครั้งที่ 14 (ฤดูร้อน) | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | นัตสึ โนะ โคอิ วะ นิจิโระ นิ คากายะคุ | ชนะ |
| 2012 | รางวัลออสการ์สาขาละครโทรทัศน์ครั้งที่ 72 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | 7 นักสืบไขคดีลับ | ชนะ |
| 2014 | รางวัลมูฟวี่พลัส 2013 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | ฮิดามาริ โนะ คาโนโจ | ชนะ |
| 2014 | รางวัลมูฟวี่พลัส 2013 | คู่รักสุดฟิน (ร่วมกับจูริ อูเอโนะ) | ฮิดามาริ โนะ คาโนโจ | ชนะ |
| 2014 | รางวัลสถาบันการละครโทรทัศน์ครั้งที่ 80 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | หนุ่มหน้าใสหัวใจช็อคโกแลต | ชนะ |
| 2014 | การแข่งขันกีฬา Nikkan Sports Drama Grand Prix ครั้งที่ 17 (ฤดูหนาว) | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | หนุ่มหน้าใสหัวใจช็อคโกแลต | ชนะ |
| 2016 | รางวัลสถาบันการละครโทรทัศน์ครั้งที่ 89 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | ทนายความอาญา 99.9 | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2016 | รางวัลสถานีโทรทัศน์ | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | ทนายความอาญา 99.9 | ชนะ |
| 2018 | การแข่งขันกีฬา Nikkan Sports Drama Grand Prix ครั้งที่ 21 (ฤดูหนาว) | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | 99.9 ทนายความอาญา – ซีซั่น 2 | ชนะ |
| 2018 | รางวัลสถาบันการละครโทรทัศน์ครั้งที่ 96 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | 99.9 ทนายความอาญา – ซีซั่น 2 | ชนะ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Jun Matsumoto ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จุง มัตสึโมโตะ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
Jun matsumoto - The television Database
ตำบลอัยเยอร์เวง

อัยเยอร์เวง หรือสะกดว่า อัยเยอเวง (อังกฤษ: Aiyoeweng) เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเบตง จังหวัดยะลา ทางภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย
ภาพรวมของพื้นที่

ชื่อ อัยเยอร์เวง ประกอบด้วยสองส่วน; "อัยเยอ" ในภาษายาวี หมายถึง ทางน้ำ ซึ่งอ้างถึงคลองธรรมชาติที่ไหลผ่านบริเวณนี้ และ "เวง" เป็นนามสกุลของกลุ่มคนจีนที่เข้ามาบุกเบิกและตั้งถิ่นฐานที่นี่เป็นครั้งแรก
อัยเยอร์เวงเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงในฐานะแหล่งท่องเที่ยว มีสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามและน่าประทับใจมากมาย ที่โด่งดังที่สุดคือ ทะเลหมอกอัยเยอร์เวง จุดชมวิวบนยอดเขาที่นักท่องเที่ยวสามารถชมทะเลหมอกได้ตลอดทั้งปี อากาศเย็นสบายเหมือนกับต่างประเทศ โดยจุดนี้มีทางเดินกระจกที่อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 2,038 เมตร (6,686.4 ฟุต) หอคอยเป็นอาคารสูงหกชั้น ชั้นที่สามเป็นไฮไลท์ เนื่องจากมีทางเดินกระจกยาว 63 เมตร (206.7 ฟุต) นำไปสู่ระเบียงชมวิวพื้นกระจก
จากจุดนี้นักท่องเที่ยวสามารถมองเห็นอ่างเก็บน้ำเขื่อนบางลาง และมองไกลออกไปได้ถึงเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา และบางครั้งสามารถมองเห็นประเทศเพื่อนบ้านมาเลเซีย หมอกบางครั้งจะคงอยู่จนถึงช่วงเที่ยง เวลาที่ดีที่สุดในการชมคือ 06.00 น.
ภูมิศาสตร์

อัยเยอร์เวงอยู่ห่างจากตัวเมืองเบตง 32 กม[convert: %s]%s และห่างจากตัวเมืองยะลาประมาณ 100 กม[convert: %s]%s มีพื้นที่ทั้งหมด 476,875 ไร่ หรือ 818.72 ตร.กม.
ประชากร

ในปี 2560 อัยเยอร์เวงมีจำนวนประชากรทั้งหมด 11,703 คน (ชาย 6,199 คน, หญิง 5,504 คน) ใน 4,644 ครัวเรือน
การปกครอง

พื้นที่ทั้งหมดอยู่ภายใต้การดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลอัยเยอร์เวง
อัยเยอร์เวงแบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน
ทนงศักดิ์ แสนสมบูรณ์สุข

ทนงศักดิ์ แสนสมบูรณ์สุข เป็นนักกีฬาแบดมินตันชายชาวไทย เขาคว้าแชมป์ซูเปอร์ซีรีส์รายการแรกในอาชีพ ด้วยการคว้าแชมป์ชายเดี่ยวรายการเดนมาร์กโอเพ่น เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2559 ทำให้เขาเป็นนักแบดมินตันชายชาวไทยคนแรกที่คว้าแชมป์ระดับซูเปอร์ซีรีส์พรีเมียร์
ผลงานที่ผ่านมา

แชมป์ YONEX Denmark Open 2016 ประเภทชายเดี่ยว ปี 2559
แชมป์กรังด์ปรีซ์ โกลด์ SCG Thailand Open ประเภทชายเดี่ยว พร้อมรับถ้วยพระราชทาน สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ที่อาคารนิมิบุตร สนามกีฬาแห่งชาติ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคมปี 2559
เหรียญทอง ประเภทชายเดี่ยว ซีเกมส์ ปี 2556 (2013)
เหรียญทอง ประเภทชายเดี่ยว กีฬามหาวิทยาลัยโลก ครั้งที่ 27 ปี 2556 (2013) เมืองคาซาน ประเทศรัสเซีย
รองแชมป์การแข่งขันระดับกรังด์ปรีซ์โกลด์ โคเรีย โอเพ่น เมื่อปี 2555 (2012)
เหรียญเงิน ชายเดี่ยว ซีเกมส์ ครั้งที่ 26 ที่อินโดนีเซีย ปี 2554 (2011)
รองแชมป์การแข่งขันระดับกรังด์ปรีซ์โกลด์ ไต้หวัน โอเพ่น เมื่อปี 2554 (2011)
เหรียญทองแดง ชายเดี่ยว ซีเกมส์ ครั้งที่ 25 ที่ลาว ปี 2552 (2009)
เดอะ สไมลลิ่ง ฟิช แบดมินตัน อินเตอร์เนชั่นแนล ซีรีส์ เมื่อปี 2551 และ  2552 (2008 และ 2009)
รางวัล

| ผล | ปี | การแข่งขัน | ฝ่ายตรงข้ามในรอบสุดท้าย | ผลคะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Winner | 2008 | Smiling Fish International Series Championships |  ภควัฒน์ วิไลลักษณ์ | 21-18, 21-23, 21-15 |
| Winner' | 2009 | Smiling Fish International Series Championships |  Kashyap Parupalli | 23-11, 21-14 |
| Runner-Up | 2011 | Chinese Taipei Open Grand Prix Gold |  Tommy Sugiarto | 15-21, 21-15, 17-21 |
| Runner-Up | 2012 | 2012 Korea Open Grand Prix Gold |  Lee Dong-keun | 17-21, 14-21 |
| Winner | 2013 | 2013 Summer Universiade |  Gao Huan | 21-12, 21-17 |
| Winner | 2013 | 2013 Southeast Asian Games |  D H Rumbaka | 22-20, 21-17 |
| Winner | 2016 | SCG Thailand Open |  Sony Dwi Kuncoro | 21-15 21-16 |
| Winner | 2016 | YONEX Denmark Open |  SON Wan Ho | 21-13 23-21 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ทนงศักดิ์ แสนสมบูรณ์สุข ที่อินสตาแกรม
เฟซบุคแฟนคลับ  ทนงศักดิ์ แสนสมบูรณ์สุข
เจ้าชายปีศาจบ้านโมโมจิ

| --- | --- |
เจ้าชายปีศาจบ้านโมโมจิ
百千さん家のあやかし王子 (Momochi-san Chi no Ayakashi Ouji)
แนว: จินตนิมิต, โรแมนติก
มังงะ
เขียนโดย: อายะ โชโอโตะ
สำนักพิมพ์: คาโดกาวะโชเต็ง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: บงกช พับลิชชิ่ง
นิตยสาร: อาซึกะ
กลุ่มเป้าหมาย: โชโจะ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 23 กุมภาพันธ์ 2556 – 24 สิงหาคม 2562
จำนวนเล่ม:  16  14 (หนังสือ)
มังงะ
เจ้าชายปีศาจบ้านโมโมจิ: สึกิ
เขียนโดย: อายะ โชโอโตะ
สำนักพิมพ์: คาโดกาวะโชเต็ง
นิตยสาร: อาซึกะ
กลุ่มเป้าหมาย: โชโจะ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 24 กรกฎาคม 2566 – ปัจจุบัน
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: บ็อบ ชิราฮาตะ
เขียนบทโดย: ยาสุโกะ อาโอกิ
ดนตรีโดย: อายานะ สึจิตะ โทโมยูกิ โคโนะ
สตูดิโอ: ไดรฟ์
ถือสิทธิ์โดย: พลัส มีเดีย เน็ตเวิร์ค เอเชีย
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอกซ์, จีวายที, จีทีวี, บีเอส11, เอที-เอกซ์
ฉาย:  5 มกราคม 2567  –  23 มีนาคม 2567
ตอน: 12 (รายชื่อตอน)
เจ้าชายปีศาจบ้านโมโมจิ (ญี่ปุ่น: 百千さん家のあやかし王子, โรมาจิ: Momochi-san Chi no Ayakashi Ouji) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยอายะ โชโอโตะ ตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารมังงะโชโจะรายเดือนอาซึกะของคาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2556 ถึงสิงหาคม 2562 อนิเมะซีรีส์โทรทัศน์ดัดแปลงโดยสตูดิโอไดรฟ์ มีกำหนดฉายในเดือนมกราคมถึงมีนาคม 2567
สื่อ > มังงะ

เขียนและวาดภาพโดยอายะ โชโอโตะ ได้รับการตีพิมพ์ลงในนิตยสารมังงะอาซึกะของคาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 จนถึง 24 สิงหาคม 2562 ได้รับการตีพิมพ์ภาษาไทยโดยสำนักพิพม์บงกช พับลิชชิ่ง
มังงะภาคต่อเริ่มตีพิมพ์แบบจำกัดในนิตยสารเดียวกันเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2566
สื่อ > มังงะ > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายไทย | ISBN ไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  23 กรกฎาคม 2556 | 978-40-4120-810-6 | 27 เมษายน 2558 | 9786160916641 |
| 2 |  26 พฤศจิกายน 2556 | 978-40-4120-893-9 | 3 กรกฎาคม 2560 | 9786160916641 |
| 3 |  26 กุมภาพันธ์ 2557 | 978-40-4121-026-0 | 11 กันยายน 2560 | 9786160916641 |
| 4 |  26 มิถุนายน 2557 | 978-40-4101-673-2 | 16 ตุลาคม 2560 | 9786160916641 |
| 5 |  25 ตุลาคม 2557 | 978-40-4102-218-4 | 18 ตุลาคม 2561 | 9786160916641 |
| 6 |  26 กุมภาพันธ์ 2558 | 978-40-4102-563-5 | 22 เมษายน 2562 | 9786160916641 |
| 7 |  26 มิถุนายน 2558 | 978-40-4103-119-3 | 22 กรกฎาคม 2562 | 9786160916641 |
| 8 |  21 ตุลาคม 2558 | 978-40-4103-659-4 | 10 ตุลาคม 2562 | 9786160916641 |
| 9 |  25 มิถุนายน 2559 | 978-40-4104-415-5 | 25 มิถุนายน 2565 | 9786160916641 |
| 10 |  26 พฤศจิกายน 2559 | 978-40-4105-103-0 | 22 ตุลาคม 2565 | 9786160916641 |
| 11 |  25 มีนาคม 2560 | 978-40-4105-528-1 | 6 พฤษภาคม 2566 | 9786160916641 |
| 12 |  24 สิงหาคม 2560 | 978-40-4106-012-4 | 6 มีนาคม 2567 | 9786160916641 |
| 13 |  24 มีนาคม 2561 | 978-40-4106-730-7 | 29 มิถุนายน 2567 | 9786160916641 |
| 14 |  24 ตุลาคม 2561 | 978-40-4107-519-7 | 14 กันยายน 2567 | 9786160916641 |
| 15 |  24 เมษายน 2562 | 978-40-4108-061-0 | — | — |
| 16 |  24 ตุลาคม 2562 | 978-40-4108-794-7 | — | — |
สื่อ > มังงะ > เจ้าชายปีศาจบ้านโมโมจิ: สึกิ

| # | วันที่ออกจำหน่ายภาษาญี่ปุ่น | ISBN ภาษาญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| 1 |  24 กุมภาพันธ์ 2567 | 978-40-4114-603-3 |
สื่อ > อนิเมะ

ในระหว่างแผงของครันชีโรลในงานงาน Japan Expo 2023 ได้มีการประกาศการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอไดรฟ์ และกำกับโดยบ็อบ ชิราฮาตะ ออกแบบตัวละครโดยมาริโกะ โอกะ เขียนบทโดยยาสุโกะ อาโอกิ และดนตรีแต่งโดยอายานะ ซึจิตะ และโทโมยูกิ โคโนะ ซีรีส์นี้ซีรีส์ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 มกราคมจนถึง 23 มีนาคม 2567 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอกซ์และเครือข่ายอื่น ๆ เพลงเปิดคือ "Hōzuki" (鬼灯) ร้องโดยโย คามิยามะ ในขณะที่เพลงปิดคือ "Aiyue" (愛故) ร้องโดย Muto พลัส มีเดีย เน็ตเวิร์ค เอเชียได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรีบอร์ดโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "เหล่าคนน่าสงสัยที่บ้านของคุณโมโมจิ" Transliteration: "Momochi-san Chi no Ayashī Hitobito" (ญี่ปุ่น: 百千さん家のあやしい人々) | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | ยาสุโกะ อาโอกิ | บ็อบ ชิราฮาตะ | 6 มกราคม 2567 (2567-01-06) |
| 2 | "บ้านของผู้หลงทาง" Transliteration: "Mayoiga" (ญี่ปุ่น: マヨイガ) | ชุนจิ โยชิดะ | ยาสุโกะ อาโอกิ | บ็อบ ชิราฮาตะ | 13 มกราคม 2567 (2567-01-13) |
| 3 | "เพื่อนคนที่สี่" Transliteration: "Yonnin-me no Tomodachi" (ญี่ปุ่น: 四人目の友達) | โอยูนามุ | ยาสุโกะ อาโอกิ | ฮิโรยูกิ ฟุกุชิมะ | 20 มกราคม 2567 (2567-01-20) |
| 4 | "สีชาดซึ่งแผดเผาในความมืด" Transliteration: "Yami ni Moeshi Aka no" (ญี่ปุ่น: 闇に燃えし紅の) | โนบุคาเงะ คิมูระ | ยาสุโกะ อาโอกิ | โนบุคาเงะ คิมูระ | 27 มกราคม 2567 (2567-01-27) |
| 5 | "ศาลเจ้าเทพจิ้งจอกยามอาทิตย์อัสดง" Transliteration: "Yūyake Inari" (ญี่ปุ่น: 夕焼け稲荷) | โยชิฮิสะ มัตสึโมโตะ | ยาสุโกะ อาโอกิ | โยชิฮิสะ มัตสึโมโตะ | 3 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-03) |
| 6 | "อดีตและปัจจุบันที่ไม่จีรัง" Transliteration: "Utakata Konjaku" (ญี่ปุ่น: 泡沫今昔) | ชิเกโนริ อาวาอิ | ยาสุโกะ อาโอกิ | ฮิเดโทชิ โอโมริ | 10 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-10) |
| 7 | "คุณคือใครในกระจกถ้ำมอง" Transliteration: "Daresokare no, Nozoki-kyō" (ญี่ปุ่น: 誰そ彼の、のぞき鏡) | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | ยาสุโกะ อาโอกิ | บ็อบ ชิราฮาตะ | 17 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-17) |
| 8 | "แมวกับเด็กหลง" Transliteration: "Neko to Mayoigo" (ญี่ปุ่น: 猫と迷い子) | ชุนจิ โยชิดะ | ยาสุโกะ อาโอกิ | ซูซูมุ นิชิซาวะ | 24 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-24) |
| 9 | "พายุสีดำมะเมื่อม" Transliteration: "Nurebairo no Arashi" (ญี่ปุ่น: 濡れ羽色の嵐) | โยชิฮิสะ มัตสึโมโตะ | ยาสุโกะ อาโอกิ | โยชิฮิสะ มัตสึโมโตะ | 2 มีนาคม 2567 (2567-03-02) |
| 10 | "ชั้นวางในความทรงจำ" Transliteration: "Omohoyu no Tana" (ญี่ปุ่น: 思ほゆの棚) | มัตสึโอะ อาซามิ | ยาสุโกะ อาโอกิ | โชเอน ปาร์ค | 9 มีนาคม 2567 (2567-03-09) |
| 11 | "รุ่งอรุณของอาโออิ" Transliteration: "Aoi Reimei" (ญี่ปุ่น: あおい黎明) | มังกันจิ เซนกะ | ยาสุโกะ อาโอกิ | โนบุคาเงะ คิมูระ | 16 มีนาคม 2567 (2567-03-16) |
| 12 | "แสงสว่างที่ทอดยาวไปหมื่นลี้" Transliteration: "Banri ni Wataru Tomoshibi" (ญี่ปุ่น: 万里に渡る灯火) | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | ยาสุโกะ อาโอกิ | ซูซูมุ นิชิซาวะ | 23 มีนาคม 2567 (2567-03-23) |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ ที่ Monthly Asuka (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ ที่คาโดกาวะโชเต็ง (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เจ้าชายปีศาจบ้านโมโมจิ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
สุรจนา คำเบ้า

สิบตรีหญิง สุรจนา คำเบ้า (เกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2542) เป็นนักยกน้ำหนักหญิงชาวไทย เธอคว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันยกน้ำหนักรุ่น 49 กิโลกรัมหญิง ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 33ณ กรุงปารีส สาธารณรัฐฝรั่งเศส เธอได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งขันรุ่น 49 กิโลกรัมหญิงในการแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์โลก 2021 ที่กรุงทาชเคนต์ สาธารณรัฐอุซเบกิสถาน
อาชีพ

ในปี 2560 สุรจนาได้เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์ 2017 ที่อาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน ในรุ่นน้ำหนัก 53 กิโลกรัมหญิง แต่ไม่สามารถคว้าเหรียญใด ๆ ได้ โดยเธอจบในอันดับที่ 5
ในปี 2561 สุรจนาคว้า 3 เหรียญทองในการแข่งขันยกน้ำหนักเยาวชนชิงแชมป์โลก รุ่น 53 กิโลกรัมหญิง ที่กรุงทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน เธอยังคว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันยกน้ำหนัก รุ่น 53 กิโลกรัมหญิง ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2018 ที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย
สุรจนาจบอันดับที่ 4 ในการแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์โลก 2023 รุ่น 49 กิโลกรัมหญิง ที่กรุงริยาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย
เธอคว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันยกน้ำหนัก รุ่น 49 กิโลกรัมหญิง ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ตำบลคูคต

ถนนลำลูกกา บริเวณวัดสายไหม ใกล้สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท สถานีคูคต
คูคต เป็นตำบลในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ประวัติ

คำว่า คูคต แปลตรงตัวได้ว่า "คูคดเคี้ยว"
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในพื้นที่ตำบลคูคต คือ เวียดนามแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 831 ตกในทุ่งนา เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2531 และ เหตุเพลิงไหม้รถบัสโดยสารนักเรียนจากโรงเรียนวัดเขาพระยาสังฆาราม จังหวัดอุทัยธานี ขณะกลับจากทัศนศึกษา บนถนนวิภาวดีรังสิต เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2567
ภูมิศาสตร์

ตำบลคูคตตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของอำเภอลำลูกกา ห่างจากใจกลางอำเภอไปทางเหนือประมาณ 16 กิโลเมตร และห่างจากตัวเมืองปทุมธานีไปทางทิศใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร
ตำบลคูคตมีพื้นที่รวม 24.975 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลประชาธิปัตย์ (อำเภอธัญบุรี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลลาดสวาย (อำเภอลำลูกกา)
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงสายไหม (เขตสายไหม) และแขวงสนามบิน (เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหลักหก (อำเภอเมืองปทุมธานี)
การปกครอง

คูคตแบ่งการปกครองออกเป็น 18 หมู่บ้าน
ตำบลนี้อยู่ภายใต้การปกครองโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสองแห่ง คือ เทศบาลเมืองคูคตและเทศบาลเมืองลำสามแก้ว
ประชากร

ในปี พ.ศ. 2561 ตำบลคูคตมีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 110,750 คน (45,009 คน อยู่ในเทศบาลเมืองคูคต 65,741 คน อยู่ในเทศบาลเมืองลำสามแก้ว)
การขนส่ง

ตำบลคูคตมีสถานีรถไฟฟ้า 1 แห่ง คือสถานีคูคต ซึ่งเป็นสถานีปลายทางในปัจจุบันของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท (สายสีเขียวอ่อน)
นอกจากนี้ยังมีถนนที่มีเส้นทางผ่านตำบลคูคต คือ ถนนพหลโยธิน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1) และถนนวิภาวดีรังสิต (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 31) ซึ่งมาบรรจบกันที่ทางแยกต่างระดับอนุสรณ์สถาน โดยมีถนนลำลูกกา (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3312) เป็นเส้นทางหลัก
สถานที่

ตลาดสี่มุมเมือง ศูนย์กระจายสินค้าเกษตรที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
อนุสรณ์สถานแห่งชาติ
สนามกีฬาธูปะเตมีย์ สนามกีฬาอย่างเป็นทางการของ กองทัพอากาศ
เซียร์ รังสิต ร้านจำหน่ายอุปกรณ์เทคโนโลยีสารสนเทศ
โรงพยาบาลแพทย์รังสิต โรงพยาบาลเอกชนแห่งแรกของจังหวัดปทุมธานี
ร้านขายโทรศัพท์เคลื่อนที่ ตลาดสี่มุมเมือง
ฉมวกเพชร ช่อชะมวง

| ฉมวกเพชร ช่อชะมวง |
| --- | --- |
เกิด: วิเชียร บุตรดี 10 ตุลาคม พ.ศ. 2505 (62 ปี)
ฉมวกเพชร ช่อชะมวง หรือ ฉมวกเพชร ห้าพลัง เป็นอดีตยอดมวยไทยและอดีตนักมวยอาชีพ ฉมวกเพชร สร้างสถิติคว้าเข็มขัดของสนามมวยลุมพินีและสนามมวยราชดำเนินรวม 9 เส้น จาก 7 รุ่นน้ำหนัก และยังคงเป็นสถิติจนถึงปัจจุบัน เขาชกที่กรุงเทพฯ ในช่วงปลายทศวรรษ 2510 ถึงกลางทศวรรษ 2530 และต่อมาได้ชกที่ญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยที่มีชื่อเสียง
ในช่วงทศวรรษที่ 2510 ถึง 2520 ในสมัยเป็นนักมวยวัยรุ่น เขาเป็นมวยลูกผสมระหว่างมวยบุกกับมวยเข่า ความสามารถในการโจมตีด้วยเข่าของเขาทำให้ได้รับฉายาว่า "ขุนเข่าคอมพิวเตอร์" จากสื่อมวลชน ในช่วงทศวรรษที่ 2530 เมื่อฉมวกเพชรอายุมากขึ้น เพื่อนสนิทของเขาอย่างสามารถ พยัคฆ์อรุณ ได้ฝึกให้เขากลายเป็นมวยฝีมือที่ประสบความสำเร็จ ทำให้ได้รับสมญานามจากสื่อมวลชนว่า พ่อบานไม่รู้โรย
ประวัติ

วิเชียร บุตรดี เกิดที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2505 เขาได้รับแรงบันดาลใจในการฝึกมวยไทยจากการดูพี่ชายคือ เคลย์น้อย รัศมีจันทร์ ฝึกที่ค่ายส.วรกุลชัย ของครูบุญเลิศ ศรีวรกุล ต่อมาได้รับการฝึกฝนจากดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์ นักมวยชื่อดังที่ฝึกอยู่ที่ค่าย ส.วรกุลชัย ในขณะนั้นด้วย จึงทำให้ดีเซลน้อยกลายเป็นพี่เลี้ยง เพื่อนร่วมค่าย และเพื่อนสนิท หลังจากใช้ชื่อบนเวทีว่า "ฉมวกเพชร ส.วรกุลชัย" ตามที่ดีเซลน้อยแนะนำ เขาจึงเริ่มชกมวยไทยเมื่ออายุ 11 ปีในละแวกบ้านของเขา ก่อนจะมาเป็นยอดมวยที่กรุงเทพฯ เขาก็ขึ้นชกที่เมืองชลบุรีและพัทยาจนหมดคู่ต่อสู้ เขาเดินทางไปชกที่ขอนแก่นเป็นเวลา 2-3 ปี
หลังจากนั้นได้เดินทางไปกรุงเทพฯ พร้อมกับเคลย์น้อย รัศมีจันทร์ พี่ชาย เขาได้ขึ้นชกครั้งแรกที่กรุงเทพฯ ที่สนามมวยราชดำเนิน เมื่อปลายปี 2521 เขาได้แชมป์ครั้งแรกในรุ่นพินเวทเมื่ออายุ 17 ปี โดยเอาชนะนักมวยชื่อดังอย่างสามารถ พยัคฆ์อรุณ ด้วยการชนะคะแนน ในปี 2523 เขากับสามารถชกกันอีก 2 ครั้ง ส่งผลให้ทั้ง 2 คนกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน และสามารถจะมาช่วยเทรนให้กับฉมวกเพชรในวันที่เข้ามาให้กำลังใจในสนามมวย
ประวัติ > สไตล์การชก

ในช่วงปี 2510 ถึง 2520 ฉมวกเพชร เป็นนักมวยลูกผสมระหว่างมวยบุกและมวยเข่า ซึ่งหมายความว่าเขาเป็นนักมวยที่ใช้การชกที่หลากหลาย โดยเฉพาะการตีเข่า มวยเข่าส่วนใหญ่อาศัยกำลังในการตีเข่า แต่ฉมวกเพชรเปลี่ยนรูปแบบการตีเข่าเข้าที่กระดูกสันอกของคู่ต่อสู้ ฉมวกเพชรจึงได้ฉายาว่า "ขุนเข่าคอมพิวเตอร์" ในช่วงต้นทศวรรษที่ 2520 ในช่วงเวลานี้เขายังได้รับการขนานนามว่าเป็น 1 ใน 3 ของนักมวยที่มีลูกถีบที่ดีที่สุดในประเทศไทย อีก 2 คน ได้แก่ สามารถ พยัคฆ์อรุณ และชาญชัย ส.ธรรมรังสี
ฉมวกเพชรได้รับการอธิบายว่ามี "จิตใจที่แข็งแกร่ง" ซึ่งหมายความว่าเขามีคางที่แข็งแรงและมีร่างกายที่ทนทานซึ่งเหมาะกับสไตล์มวยบุกของเขา สามารถ พยัคฆ์อรุณ อดีตคู่ต่อสู้และเพื่อนสนิท แนะฉมวกเพชร หยุดรับความเสียหายโดยไม่จำเป็นหากต้องการเป็นนักมวยไทยต่อไป สามารถสอนให้ฉมวกเพชรเปลี่ยนรูปแบบการชกเป็นมวยฝีมือ โดยฉมวกเพชรจะพิงหลังกับเชือกของเวที และต่อยเมื่อจำเป็นเท่านั้น
แม้ว่าสไตล์ของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างมาก แต่ฉมวกเพชรก็ยังคงรักษาลูกถีบและเข่าตรงเอาไว้ ฉมวกเพชรใช้ประโยชน์จากสไตล์การชกใหม่คว้าเข็มขัดเพิ่มอีก 2 เส้นใน 2 รุ่นน้ำหนัก ลูกถีบและเข่าเป็นเทคนิคที่เขาชื่นชอบ
ประวัติ > ช่วงรุ่งโรจน์และบั้นปลายอาชีพ

ฉมวกเพชร และดีเซลน้อย ย้ายจากค่ายส.วรกุลชัยไปยังค่ายห้าพลังในช่วงทศวรรษ 2520 จากนั้นพวกเขาก็กลายเป็นเพื่อนร่วมค่ายกับพนมทวนเล็ก ห้าพลัง ซึ่งเป็นยอดมวยเข่าเช่นเดียวกับพวกเขา ทั้ง 3 คนยังใช้ชื่อ ส.ศิรินันท์ ของ สมชาย ดวงประเสริฐดี หรือ เฮียกวง และค่าย ส.ธนิกุล ของแคล้ว ธนิกุล หรือ เฮียเหลา แต่ส่วนใหญ่จะฝึกที่ค่ายห้าพลัง ในปี 2528 ฉมวกเพชร คว้ารางวัลนักมวยยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย
เขาเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ดีที่สุดในรุ่นน้ำหนักที่เขาอยู่อย่างต่อเนื่อง เช่น 2 พี่น้อง สามารถ และก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ, โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์, หมัดสากเหล็ก สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์, เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง, หมัด 33 วิ วังจั่นน้อย ส.พลังชัย ฯลฯ ในการชกไฟต์แรกกับขุนเข่าไร้น้ำใจ หลังสวน พันธ์ยุทธภูมิ ในศึกวันทรงชัย เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2531 ที่สนามมวยลุมพินี ชัยวัฒน์ “โหงว” พลังวัฒนะกิจ หรือ “โหงว ห้าพลัง” ผู้จัดการของเขาถูกยิงเสียชีวิตขณะชมเขาชก
หลังจากแขวนนวม ฉมวกเพชร ได้ก่อตั้งยิมมวยไทยในโตเกียว และกลายเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยที่มีชื่อเสียงในประเทศ พร้อมด้วยอดีตนักมวยไทยอีกหลายคน เขาชกในระบบการให้คะแนนและกติกาของมวยไทย อย่างน้อย 200 ไฟต์