ญะมาล อับดุนนาศิร

| ญะมาล อับดุนนาศิร |
| --- | --- |
عبد الناصر حسين‎


ประธานาธิบดีอียิปต์ คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 23 มิถุนายน 1956 – 28 กันยายน 1970  (14 ปี 97 วัน)
นายกรัฐมนตรี:  See list   Himself (1954-1962)  Ali Sabri (1962–1965)  Zakaria Mohieddin (1965–1966)  Muhammad Sedki Sulayman (1966–1967)  Himself (1967-1970)  
รองประธานาธิบดี:  See list   Sabri al-Asali (1958)  Akram al-Hawrani (1958–1960)  Abdel Latif Boghdadi (1958–1964)  Abdel Hakim Amer (1958–1965)  Nureddin Kuhala (1960–1961)  Abdel Hamid al-Sarraj (1961)  Kamal el-Din Hussein (1961–1964)  Zakaria Mohieddin (1961–1964, 1965–1968)  Hussein el-Shafei (1961–1965, 1968–1970)  อันวัร อัสซาดาต (1964, 1969–1970)  Hassan Ibrahim (1964–1966)  Ali Sabri (1965–1968)  
ก่อนหน้า: มุฮัมมัด นะญีบ
ถัดไป: อันวัร อัสซาดาต
นายกรัฐมนตรีอียิปต์
ดำรงตำแหน่ง 19 มิถุนายน 1967 – 28 Sกันยายน 1970
ประธานาธิบดี: Himself
ก่อนหน้า: Muhammad Sedki Sulayman
ถัดไป: Mahmoud Fawzi
ดำรงตำแหน่ง 18 เมษายน 1954 – 29 กันยายน 1962
ประธานาธิบดี: มุฮัมมัด นะญีบ Himself
ก่อนหน้า: มุฮัมมัด นะญีบ
ถัดไป: อาลี ซาบรี
ดำรงตำแหน่ง 25 กุมภาพันธ์ 1954 – 8 มีนาคม 1954
ประธานาธิบดี: มุฮัมมัด นะญีบ
ก่อนหน้า: มุฮัมมัด นะญีบ
ถัดไป: มุฮัมมัด นะญีบ
รองนายกรัฐมนตรีอียิปต์
ดำรงตำแหน่ง 8 มีนาคม 1954 – 18 เมษายน 1954
นายกรัฐมนตรี: มุฮัมมัด นะญีบ
ก่อนหน้า: Gamal Salem
ถัดไป: Gamal Salem
ดำรงตำแหน่ง 18 มิถุนายน 1953 – 25 กุมภาพันธ์ 1954
นายกรัฐมนตรี: มุฮัมมัด นะญีบ
ก่อนหน้า: Sulayman Hafez
ถัดไป: Gamal Salem
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 18 มิถุนายน 1953 – 25 กุมภาพันธ์ 1954
นายกรัฐมนตรี: มุฮัมมัด นะญีบ
ก่อนหน้า: Sulayman Hafez
ถัดไป: Zakaria Mohieddin
Chairman of the Revolutionary Command Council
ดำรงตำแหน่ง 14 November 1954 – 23 มิถุนายน 1956
ก่อนหน้า: มุฮัมมัด นะญีบ
ถัดไป: ถูกยกเลิก
เลขาธิการขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด
ดำรงตำแหน่ง 5 ตุลาคม 1964 – 8 กันยายน 1970
ก่อนหน้า: ยอซีป บรอซ ตีโต
ถัดไป: Kenneth Kaunda
Chairman of the Organisation of African Unity
ดำรงตำแหน่ง 17 กรกฎาคม 1964 – 21 ตุลาคม 1965
ก่อนหน้า: สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1
ถัดไป: Kwame Nkrumah
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ญะมาล อับดุนนาศิร ฮุซัยน์ 15 มกราคม ค.ศ. 1918(1918-01-15) อะเล็กซานเดรีย, รัฐสุลต่านแห่งอียิปต์
เสียชีวิต: 28 กันยายน ค.ศ. 1970(1970-09-28) (52 ปี) ไคโร, สหสาธารณรัฐอาหรับ
เชื้อชาติ: ชาวอียิปต์
ศาสนา: ซุนนีย์
พรรคการเมือง: Arab Socialist Union
คู่สมรส: Tahia Kazem
บุตร: Hoda Mona Khalid Abdel Hamid Abdel Hakim
ศิษย์เก่า:   วิทยาลัยทหารบกอียิปต์  มหาวิทยาลัยไคโร สาขานิติศาสตร์ 
วิชาชีพ: นักกฎหมาย
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: Egypt
สังกัด: กองทัพบกอียิปต์
ประจำการ: 1938–1952
ยศ:  พันเอก
ผ่านศึก: สงครามอิสราเอล-อาหรับ พ.ศ. 2491

ญะมาล อับดุนนาศิร
ญะมาล อับดุนนาศิร ฮุซัยน์ (อาหรับ: جمال عبد الناصر حسين; อังกฤษ: Gamal Abdel Nasser Hussein; 15 มกราคม 1918 - 28 กันยายน 1970) เป็นประธานาธิบดีอียิปต์คนที่สอง​ ดำรงตำแหน่ง​มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1970 นาศิรได้นำการล้มล้างระบอบกษัตริย์ ปี ค.ศ. 1952 และแนะนำการปฏิรูปที่ดินอย่างกว้างขวางในปีต่อมา หลังปี ค.ศ. 1954 ความพยายามทั้งชีวิตของเขาโดยฐานะสมาชิกภราดรภาพมุสลิม  เขาได้ทำลายองค์กรดังกล่าว ได้ทำให้ประธานาธิบดี มุฮัมมัด นะญีบ ถูกกักบริเวณภายในบ้านและเข้ารับตำแหน่งผู้บริหารปกครอง เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1956
ความนิยมของนาศิรในอียิปต์และโลกอาหรับได้พุ่งสูงขึ้น ภายหลังจากที่เขาได้เปลี่ยนให้คลองสุเอซกลายเป็นของรัฐและชัยชนะทางการเมืองของเขาในวิกฤตการณ์คลองสุเอซที่ตามมา ได้เรียกร้องสำหรับความเป็นเอกภาพของชาวอาหรับภายใต้ความเป็นผู้นำของเขาที่เพิ่มมากขึ้น ถึงจุดสูงสุดด้วยการก่อตั้งสหสาธารณรัฐอาหรับกับซีเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958 ถึง 1961 ในปี ค.ศ. 1962 นาศิรได้เริ่มต้นด้วยหนึ่งในมาตราการสังคมนิยมที่สำคัญและการปฏิรูปความทันสมัยในอียิปต์ แม้ว่าจะล้มเหลวในจุดชนวนของการรวมชาวอาหรับ, ในปี ค.ศ. 1963 ผู้สนับสนุนของนาศริได้รับอำนาจในหลายประเทศอาหรับ แต่เขาได้กลายเป็นผู้ต้องพัวพันในสงครามกลางเมืองเยเมนเหนือและในที่สุดก็เป็นสงครามเย็นอาหรับที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก เขาได้เริ่มวาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่สองในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1965 หลังจากที่คู่แข่งทางการเมืองของเขาได้ถูกสั่งห้ามจากการเข้าชิงตำแหน่ง  หลังจากที่อิยิปต์พ่ายแพ้ให้กับอิสราเอลในสงครามหกวันในปี ค.ศ. 1967 นาศิรได้ประกาศลาออก แต่เขาได้กลับเข้ามารับตำแหน่งอีกครั้งภายหลังจากประชาชนได้เรียกร้องให้เขากลับไปรับตำแหน่งอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1968 นาศิรได้แต่งตั้งตนเองเป็นนายกรัฐมนตรี ได้เปิดฉากสงครามการบั่นทอนกำลัง เพื่อชิงคืนดินแดนที่เสียไป เริ่มต้นกระบวนการที่จะทำให้สร้างความเสื่อมเสียการทหารและออกกำหนดของการปฏิรูปเสรีทางการเมือง ภายหลังจากการสรุปของการประชุมสุดยอดสันนิบาตอาหรับ ปี ค.ศ. 1970 นาศิรได้ประสบหัวใจวายและเสียชีวิต พิธีงานศพของเขาได้ถูกจัดขึ้นในกรุงไคโรซึ่งได้ดึงดูดผู้มาร่วมงานกว่าห้าล้านคนและสร้างความโศกเศร้าทั่วทั้งโลกอาหรับ
นาศิรยังคงเป็นบุคคลสำคัญในโลกอาหรับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับความก้าวหน้าของเขาที่มีต่อความยุติธรรมทางสังคมและความเป็นเอกภาพของชาวอาหรับ นโยบายความทันสมัยและความพยายามต่อต้านจักรวรรดินิยม การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขายังคงได้รับการสนับสนุนและประจวบกับความเจริญทางวัตนธรรมของอียิปต์และเปิดตัวโครงการอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ รวมทั้งเขื่อนอัสวาน และเมืองเฮลเวน(Helwan) ผู้กล่าวร้ายต่อนาศิรได้วิพากษ์วิจารณ์ถึงลัทธิอำนาจนิยมของเขา การละเมิดสิทธิมนุษยชน และการปกครองทหารของเขาได้อยู่เหนือสถาบันพลเรือน ได้สร้างรูปแบบการปกครองทางทหารและการปกครองแบบเผด็จการในอียิปต์