stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถนนเยาวราช
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

ได้มีการอ้างอิงถึงเยาวราชในวัฒนธรรมร่วมสมัยมากมายหลายประการทั้ง วรรณกรรม, ละครโทรทัศน์ หรือภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ อาทิ เยาวราชในพายุฝน ละครโทรทัศน์ใน พ.ศ. 2538 ทางช่อง 3, เป็นฉากในภาพยนตร์ไทยเรื่อง เด็กเสเพล ใน พ.ศ. 2539, 18 ฝน คนอันตราย ใน พ.ศ. 2540, อั้งยี่ ลูกผู้ชายพันธุ์มังกร ใน พ.ศ. 2543, เยาวราช ใน พ.ศ. 2546 และ อันธพาล ใน พ.ศ. 2555 รวมถึงในภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่อง เร็วทะลุนรก ใน พ.ศ. 2542 และมิวสิกวิดีโอเพลง "ร็อกสตาร์" ของลิซ่า เป็นต้น
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ถนนเยาวราช (วงเวียนโอเดียน–แยกเมอร์รี่คิงส์)
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | วงเวียนโอเดียน | เชื่อมต่อจาก:  ถนนมิตรภาพไทย-จีน จากถนนพระรามที่ 4 | เชื่อมต่อจาก:  ถนนมิตรภาพไทย-จีน จากถนนพระรามที่ 4 |  |
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | วงเวียนโอเดียน | เชื่อมต่อจาก:  ถนนเจริญกรุง จากแยกลำพูนไชย | เชื่อมต่อจาก:  ถนนเจริญกรุง จากแยกลำพูนไชย |  |
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | วงเวียนโอเดียน |  เยาวราช ซอย 1 ไปถนนทรงวาด  | ไม่มี |  |
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | วงเวียนโอเดียน | เชื่อมต่อจาก:  ถนนตรีมิตร จากถนนทรงวาด | เชื่อมต่อจาก:  ถนนตรีมิตร จากถนนทรงวาด |  |
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | วงเวียนโอเดียน |  เยาวราช ซอย 3 ไปถนนทรงสวัสดิ์  | ไม่มี |  |
| กรุงเทพมหานคร |  |  | เชื่อมต่อจาก:  ถนนลำพูนไชย จากถนนเจริญกรุง | เชื่อมต่อจาก:  ถนนลำพูนไชย จากถนนเจริญกรุง |  |
| กรุงเทพมหานคร |  |  |  ถนนทรงสวัสดิ์ จากถนนทรงวาด  |  ถนนทรงสวัสดิ์ ไปแยกหมอมี |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | เฉลิมบุรี |  ถนนเยาวพานิช ไปถนนทรงวาด  | ไม่มี |  |
| กรุงเทพมหานคร |  |  |  ถนนผดุงด้าว จากถนนพาดสาย                 |  ถนนผดุงด้าว จากถนนเจริญกรุง |  |
| กรุงเทพมหานคร |  |  | ไม่มี  |  ถนนแปลงนาม ไปถนนเจริญกรุง |  |
| กรุงเทพมหานคร |  |  |  ถนนเยาวพานิช ไปถนนทรงวาด  | ไม่มี |  |
| กรุงเทพมหานคร |  |  |  ถนนมังกร ไปทรงวาด  |  ถนนมังกร จากเจริญกรุง |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกราชวงศ์ |  ถนนราชวงศ์ ไปท่าเรือราชวงศ์                 |  ถนนราชวงศ์ ไปเสือป่า |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกวัดตึก |  ถนนจักรวรรดิ ไปสะพานพระปกเกล้า  |  ถนนจักรวรรดิ ไปแยกเอส. เอ. บี. |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | สะพานภาณุพันธุ์ ข้ามคลองโอ่งอ่าง | สะพานภาณุพันธุ์ ข้ามคลองโอ่งอ่าง | สะพานภาณุพันธุ์ ข้ามคลองโอ่งอ่าง | สะพานภาณุพันธุ์ ข้ามคลองโอ่งอ่าง |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกเมอร์รี่คิงส์ (แยกวังบูรพา) | ไม่มี  |  ถนนจักรเพชร ไปสามยอด |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกเมอร์รี่คิงส์ (แยกวังบูรพา) | ตรงไป:  ถนนพีระพงษ์ ไปถนนบูรพา | ตรงไป:  ถนนพีระพงษ์ ไปถนนบูรพา |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
หนังสืออ่านเพิ่ม

Wasana Wongsurawat. “From Yaowaraj to Plabplachai: The Thai State and the Ethnic Chinese in Thailand during the Cold War.” in Vu Tuong and Wasana Wongsurawat (eds.), Dynamics of the Cold War in Asia: Ideology, Identity, and Culture. New York, NY: Palgrave Macmillan, 2009.
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนเยาวราช
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′28″N 100°30′30″E﻿ / ﻿13.741136°N 100.508305°E﻿ / 13.741136; 100.508305
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เฟซบุก
ภาพชุดรัชกาลที่ 8 และรัชกาลที่ 9 เสด็จเยาวราช จากทีนิวส์
เล่าขานตำนานเยาวราช : ความสัมพันธ์ 2 แผ่นดิน เก็บถาวร 2016-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนจากนาว 26
เยาวราช เก็บถาวร 2019-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เยาวราช จากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
| ด ค กดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
ยุคปัจจุบัน:  ไชนาทาวน์ เยาวราช ถนนเยาวราช  ห้วยขวาง ถนนประชาราษฎร์บำเพ็ญ  เจแปนทาวน์ พร้อมพงษ์  ถนนธนิยะ  โคเรียทาวน์ ซอยสุขุมวิท 12  ลิตเติลอินเดีย ถนนพาหุรัด  ถนนปั้น  เมียนมาทาวน์ ย่านพระโขนง  ตลาดมหาชัย  ตลาดบางบอน  เวียดนามทาวน์ ตลาดบ้านญวนสามเสน 
ยุคประวัติศาสตร์:  หมู่บ้านญี่ปุ่น  หมู่บ้านโปรตุเกส  หมู่บ้านฮอลันดา  นิวอัมสเตอร์ดัม 
ถนนเยาวราชถ่ายเมื่อ พ.ศ. 2488
ถนนเยาวราชถ่ายเมื่อ พ.ศ. 2493
ถนนเยาวราชในราวพุทธทศวรรษ 2500 ในยุคที่รถรางยังคงให้บริการอยู่
โรงภาพยนตร์ไชน่าทาวน์รามา (ศรีเมือง) ในปี พ.ศ. 2566
ธนาคารทหารไทยธนชาต สาขาเยาวราช เป็นอาคารที่รีโนเวตมาจากห้างขายทองเซ่งเฮงหลี ตรามงกุฎ (สาขาที่ 3) ในปี พ.ศ. 2566
ห้างทองเล่งหงษ์ ในปี พ.ศ. 2568
ตลาดเล่งบ๊วยเอี๊ยะ หรือตรอกอิสรานุภาพ
อาเธอร์ เทดเดอร์ บารอนเทดดอร์ที่ 1

| ลอร์ด เทดเดอร์ |
| --- | --- |
เทดเดอร์อยู่บนชายฝั่งอิตาลีในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1943.
เกิด: 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1890(1890-07-11) Glengoyne, สกอตแลนด์
เสียชีวิต: 3 มิถุนายน ค.ศ. 1967(1967-06-03) (76 ปี) Banstead, อังกฤษ
รับใช้: สหราชอาณาจักร
แผนก/สังกัด: กองทัพบกบริติช (1913–18) กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (1918–50)
ประจำการ: 1913–1951
ชั้นยศ: จอมพลแห่งกองทัพอากาศ
บังคับบัญชา: Chief of the Air Staff (1946–50) Mediterranean Allied Air Forces (1943–44) Mediterranean Air Command (1943) RAF Middle East Command (1941–43) RAF Far East (1936–38) No. 2 Flying Training School (1924–26) No. 207 Squadron (1920–23) No. 274 Squadron (1919–20) 38th Wing (1918–19) No. 67 Squadron (1917–18) No. 70 Squadron (1917)
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  แนวรบด้านตะวันตก  ตะวันออกกลาง สงครามโลกครั้งที่สอง การทัพแอฟริกาเหนือ  การบุกครองเกาะซิซิลีของฝ่ายสัมพันธมิตร  ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด 
บำเหน็จ: Knight Grand Cross of the Order of the Bath Mentioned in Despatches (2) Silver Medal of Military Valor (Italy) Order of Polonia Restituta (Poland) Legion of Merit (United States) Distinguished Service Medal (United States) เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ (France) Croix de guerre (France) Croix de guerre (Belgium)
งานอื่น: อธิการบดี, มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ รองประธาน, BBC Board of Governors President, Standard Triumph Ltd Deputy President, National Rifle Association
จอมพลแห่งกองทัพอากาศ อาร์เธอร์ วิลเลียม เทดเดอร์, บารอน เทดดอร์ที่ 1 ผู้ซึ่งได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธ ระดับไนท์ แกรนด์ คลอส (GCB) เป็นผู้บัญชาการกองทัพอากาศระดับชั้นผู้อาวุโส เขาเป็นนักบินและผู้บัญชาการฝูงเครื่องบินในกองบินหลวง (Royal Flying Corps) ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเขายังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับชั้นอาวุโสในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (Royal Air Force) ในช่วงสมัยระหว่างสงคราม เมื่อเขาได้ทำหน้าที่ในตุรกี บริเตนใหญ่ และตะวันออกไกล
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในฐานะที่เป็นเจ้าหน้าที่ผู้ซึ่งบัญชาการกองทัพอากาศ กองบัญชาการตะวันออกกลางของกองทัพสหราชอาณาจักร (RAF Middle East Command) เทดเดอร์ได้ออกคำสั่งปฏิบัติการทางอากาศในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและแอฟริกาเหนือ รวมทั้งการอพยพที่เกาะครีตและปฏิบัติการครูเซเดอร์ในแอฟริกาเหนือ กลยุทธ์การทิ้งระเบิดของเขาได้กลายเป็นที่รู้จักกันคือ "การปูพรมเทดเดอร์" ต่อมาในสงคราม เทดเดอร์ได้รับบัญชาการในกองบัญชาการกองทัพอากาศเมดิเตอร์เรเนียนและในบทบาทที่มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดในการวางแผนของการบุกครองเกาะซิซิลีและอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด-การบุกครองฝรั่งเศส-ได้เข้ามาเพื่อวางแผน เทดเดอร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการทหารสูงสุดในกองบัญชาการสูงสุดกำลังรบนอกประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร (SHAEF) รองลงจากนายพลไอเซนฮาวร์
ภายหลังสงคราม เทดเดอร์ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าเสนาธิการกองทัพอากาศ ในบทบาทที่เขาสนับสนุนในการรับคนเพิ่มในการเผชิญหน้ากับนักบินจำนวนมากที่ละทิ้งหน้าที่ ได้ทำการเพิ่มขนาดกองบัญชาการเครื่องบินขับไล่ของกองทัพสหราชอาณาจักรและการจัดการที่ประสบความสำเร็จในการขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลินในปี ค.ศ. 1948  นอกจากนี้เขายังได้ดำรงตำแหน่งระดับสูงในธุรกิจและสถาบันการศึกษา
กาวเหลิ่ว

| --- | --- |
กาวเหลิ่วในฮอยอัน
ประเภท: ก๋วยเตี๋ยว
แหล่งกำเนิด:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ฮอยอัน
ส่วนผสมหลัก: เส้นก๋วยเตี๋ยว เนื้อหมู และผัก
 ตำราอาหาร: กาวเหลิ่ว   สื่อ: กาวเหลิ่ว
กาวเหลิ่ว (เวียดนาม: cao lầu) เป็นอาหารท้องถิ่นประจำนครฮอยอัน จังหวัดกว๋างนาม ประเทศเวียดนาม ซึ่งประกอบด้วยเส้นก๋วยเตี๋ยว เนื้อหมู และผัก เส้นก๋วยเตี๋ยวที่ใช้ทำกาวเหลิ่วจะทำจากข้าวที่แช่ในน้ำด่างซึ่งจะทำให้ได้เนื้อสัมผัสและสีที่แตกต่างจากก๋วยเตี๋ยวแบบอื่น ๆ ในประเทศเวียดนาม แม้กระทั่งหมี่กว๋างซึ่งมาจากพื้นที่เดียวกัน
ส่วนผสม

ส่วนผสมหลักในกาวเหลิ่วได้แก่เส้นก๋วยเตี๋ยว เนื้อสัตว์ ผัก ถั่วงอก และสมุนไพรต่าง ๆ และราดน้ำซุปพอขลุกขลิก เนื้อสัตว์ที่ใช้โดยทั่วไปจะเป็นเนื้อหมู ซึ่งอาจจะเป็นเนื้อหมูที่ปรุงสุกแล้วฉีกให้เป็นเส้นหรือหมูแดงที่ซอยเป็นชิ้นบาง แต่บางครั้งก็ใช้กุ้งแทนได้ เนื้อหมูที่ใช้ทำกาวเหลิ่วจะนำไปหมักกับผงเครื่องเทศห้าชนิด (โดยทั่วไปได้แก่โป๊ยกั้ก กานพลู อบเชยจีน ฮฺวาเจียว และยี่หร่าฝรั่ง) น้ำตาล เกลือ พริกไทยดำ กระเทียมบด และซีอิ๊วเพื่อให้ได้รสชาติคล้ายหมูแดง ส่วนกระดูกหมูจะนำไปต้มเป็นน้ำซุปรวมกับหอมใหญ่หรือหอมแดง
เส้นก๋วยเตี๋ยวที่ใช้ทำกาวเหลิ่วทำจากข้าวแช่ในน้ำด่าง ซึ่งจะทำให้เส้นก๋วยเตี๋ยวที่ได้เหนียวและเด้งกว่าเส้นก๋วยเตี๋ยวทั่วไป และมีสีน้ำตาลอมเทาหรือออกเหลืองแทนที่จะเป็นสีขาว ตำนานพื้นบ้านกล่าวว่าน้ำด่างที่ใช้ต้องทำจากขี้เถ้าของพืชบางชนิดที่ขึ้นบนหมู่เกาะจ่ามที่อยู่ใกล้เคียง และน้ำที่ใช้แช่ข้าวและต้มเส้นก๋วยเตี๋ยวต้องมาจากบ่อบ๊าเหล (Bá Lễ) ซึ่งเป็นบ่อน้ำโบราณในฮอยอัน ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ไม่ค่อยพบกาวเหลิ่วขายนอกเขตนครฮอยอัน ข้าวที่แช่น้ำด่างแล้วจะนำไปทำเส้นก๋วยเตี๋ยวที่ยาวอย่างน้อย 10 เซนติเมตรและกว้างประมาณครึ่งเซนติเมตร แล้วจึงนำไปแช่น้ำต่อเป็นเวลาหลายชั่วโมง ล้าง และต้มให้ได้เนื้อสัมผัสตามต้องการ เส้นก๋วยเตี๋ยวดิบบางส่วนก็จะซอยเป็นท่อนสั้น ๆ แล้วนำไปทอดให้กรอบเพื่อโรยหน้าก๋วยเตี๋ยว
ผักที่นิยมใส่ในกาวเหลิ่วได้แก่ผักกาดหอม ถั่วงอก และสมุนไพรสดหลายชนิดเช่นมินต์ กุยช่าย เซาเตี๊ยโต ใบแมงลัก ผักแพว ผักชี และเซาฮุ้งหลูย เป็นต้น
ดูเพิ่ม

หมี่กว๋าง
ก๋วยเตี๋ยว
การเผาหนังสือในประเทศชิลี

ทหารชิลีเผาทำลายหนังสือ ค.ศ. 1973
การเผาหนังสือในประเทศชิลี ดำเนินการโดยรัฐบาลทหารของเอากุสโต ปิโนเช หลังขึ้นสู่อำนาจผ่านรัฐประหารในปี 1973 รัฐบาลดำเนินการเผาทำลายหนังสือที่ตนมองว่าเป็นภัยบ่อนทำลายความมั่นคง ซึ่งรวมถึงวรรณกรรมฝ่ายซ้ายและหนังสืออื่นที่ไม่สอดคล้องกับหลักการของคณะรัฐประหาร การเผาทำลายหนังสือนี้เป็นส่วนหนึ่งของ "การถอนรากถอนโคนมะเร็งร้ายมาร์กซิสต์"
หลังรัฐประหาร กองทัพเริ่มดำเนินการบุกค้นผู้ที่อาจต่อต้านคณะรัฐประหารซึ่งถูกจับกุมและบางส่วนถูกสังหารที่สนามกีฬาแห่งชาติและที่อื่น ๆ ในขณะเดียวกัน ทหารยังรวบรวมและเผาทำลายหนังสือจำนวนมาก ไม่เพียงแต่วรรณกรรมมาร์กซิสต์ แต่ยังรวมถึงวรรณกรรมสังคมวิทยาทั่วไป ไปจนถึงหนังสือพิมพ์และนิตยสาร นอกจากการยึดและเผาทำลายหนังสือแล้ว ยังมีคำสั่งให้นำหนังสือประเภทดังกล่าวออกจากห้องสมุดและร้านหนังสือทั่วประเทศด้วย หนังสือที่ถูกทำลายนั้นมีหลากหลายประเภทมาก แม้แต่หนังสือที่เกี่ยวกับศิลปะแบบบาศกนิยม (cubism) เพราะทหารเข้าใจว่าเป็นหนังสือเกี่ยวกับการปฏิวัติคิวบา (Revolución cubana)
การเผาทำลายหนังสือนี้นำไปสู่การประท้วงใหญ่ในระดับสากล เช่น สมาคมห้องสมุดอเมริกันประณามการเผาทำลายหนังสือนี้ ระบุว่า "เป็นการกดขี่ที่เลวทราม" ซึ่ง "ละเมิดสิทธิพื้นฐานของประชาชนชาวชิลี"
การเผาหนังสือเกิดขึ้นเป็นระยะ ๆ ตลอดสมัยของคณะรัฐประหารซึ่งกินเวลาถึงราวปี 1990 ในเดือนพฤศจิกายน 1986 เจ้าหน้าที่ศุลกากรได้ยึดหนังสือ La aventura de Miguel Littín clandestino en Chile ซึ่งประพันธ์โดยกาบริเอล การ์ซิอา มาร์เกซ จำนวนเกือบ 15,000 เล่ม ก่อนจะส่งต่อไปเผาทำลายในบัลปาราอิโซ นอกจากนี้ ในการเผาทำลายครั้งเดียวกันนั้นยังมีหนังสือรวบรวมความเรียงของเตโอโดโร เปตกอฟ นักการเมืองและอดีตนักรบกองโจรชาวเวเนซุเอลา ที่ถูกเผาทำลายเช่นกัน
ดูเพิ่ม

การเผาหนังสือ
การเผาหนังสือโดยนาซี
เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์นักบุญยากอบและพระขรรค์

| เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์นักบุญยากอบและพระขรรค์ |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องราชอิสริยาภรณ์ห้าชั้น
วันสถาปนา: พ.ศ. 1718
ประเทศ:  ประเทศโปรตุเกส
สถานะ: ยังมีการมอบ
ประธาน: มาร์แซลู รึเบลู ดึ โซซา
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์เอวีซ
รองมา: เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ
เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์นักบุญยากอบและพระขรรค์ (โปรตุเกส: Ordem Militar de Sant'Iago da Espada) คือเครื่องอิสริยาภรณ์เก่าแก่ของประเทศโปรตุเกส ร่วมกับเครื่องเสนาอิสริยาภรณ์หอคอยและดาบ เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์แห่งพระคริสต์ เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์เอวีซ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1718 และถูกบรรจุไว้ในรัฐธรรมนูญสมัยราชอาณาจักรโปรตุเกส เมื่อ พ.ศ. 2332 ก่อนจะระงับการมอบเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ไปใน พ.ศ. 2453 และถูกฟื้นฟูอีกครั้งเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2461 เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์นี้มอบให้แก่ผู้กระทำคุณประโยชน์สูงสุดด้านวิทยาศาสตร์ ศิลปะ และวรรณกรรมของประเทศโปรตุเกส โดยประธานาธิบดีโปรตุเกสเป็นประธานของเครื่องเสนาอิสริยาภรณ์นี้
ลำดับชั้น

แต่เดิมเครื่องอิสริยาภรณ์นี้มีทั้งสิ้นห้าชั้น ก่อนจะมีการเพิ่มชั้นสายสร้อยใน พ.ศ. 2505 สำหรับมอบให้แก่ประธานาธิบดีโปรตุเกสและประมุขแห่งรัฐต่างประเทศ โดยลำดับชั้นของเครื่องเสนาอิสริยาภรณ์มีดังนี้
| แพรแถบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ชั้นสายสร้อย |  ประถมาภรณ์ |  ทุติยาภรณ์ |  ตริตาภรณ์ |  จตุรถาภรณ์ |  เบญจมาภรณ์ |
ลักษณะ

ดวงตรา มีลักษณะเป็นไม้กางเขนปิดทองเคลือบด้วยสีแดง ล้อมรอบด้วยใบปาล์มเคลือบสีเขียว (ในชั้นสายสร้อยไม่มีใบปาล์ม) พร้อมจารึกคำขวัญว่า Ciência Letras e Artes (วิทยาศาสตร์ ศิลปะ และวรรณกรรม)
ดารา มีรัศมีล้อมรอบ 22 ดวง และมีรูปลักษณะคล้ายดวงตราอยู่ด้านใน ชั้นสายสร้อยและประถมาภรณ์จะเป็นสีทอง ส่วนชั้นทุติยาภรณ์จะเป็นสีเงิน
แพรแถบ มีลักษณะเป็นสีม่วงออกชมพู
สมาชิกแห่งราชอิสริยาภรณ์

ไทย : สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
อินโดนีเซีย : ซูการ์โน ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
ลักเซมเบิร์ก : แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก
โมร็อกโก : สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก
ลักษณะของเครื่องอิสริยาภรณ์ชั้นสายสร้อยและประถมาภรณ์
จังหวัดขอนแก่นในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 11 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1, 2 และ 3) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 4)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 4

เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอชุมแพ, อำเภอภูเวียง, อำเภอบ้านฝาง, อำเภอสีชมพู และกิ่งอำเภอภูผาม่าน
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดขอนแก่น> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดขอนแก่น> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดขอนแก่น> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดขอนแก่น> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดขอนแก่น> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดขอนแก่น> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ปวงชนชาวไทย (พ.ศ. 2525)   | ทองปาน พรมโสภา (3) | 43,444 |  |  |
|  | ชาติไทย  | แถม ดีบุญมี ณ ชุมแพ (13)✔ | 40,156 |  |  |
|  | กิจสังคม  | สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ (7)* | 37,261 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | คำมี ผาคำ (15)* | 29,359 |  |  |
|  | ปวงชนชาวไทย (พ.ศ. 2525)   | วิจิตร พรหมหลวงศรี (4) | 12,821 |  |  |
|  | พลังธรรม  | พันตำรวจตรี สุเทพ คูหาวิไล (1) | 6,143 |  |  |
|  | พลังธรรม  | ชุมพล สายแสนทอง (2) | 4,265 |  |  |
|  | ชาติไทย  | สิบเอก สมพงษ์ ปู่เพ็ง (14) | 2,926 |  |  |
|  | กิจสังคม  | ทวิช ถนอมทุน (8) | 2,034 |  |  |
|  | มวลชน   | กมล สุวรรณวงศ์ (17) | 869 |  |  |
|  | เสรีนิยม (ประเทศไทย พ.ศ. 2525)   | ดำรง บุญไตรย์ (12) | 697 |  |  |
|  | พลังสังคมประชาธิปไตย   | กิติศักดิ์ นามจันดี (23) | 645 |  |  |
|  | รวมไทย (พ.ศ. 2529)   | ถาวร รัตนะแสง (5) | 529 |  |  |
|  | ราษฎร (พ.ศ. 2529)   | วีระศักดิ์ รัตนบุตร (9) | 509 |  |  |
|  | รวมไทย (พ.ศ. 2529)   | บำรุง จิตรคาม (6) | 400 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | บัญญัติ ทองสุข (16) | 255 |  |  |
|  | ราษฎร (พ.ศ. 2529)   | นพคุณ ศรียา (10) | 217 |  |  |
|  | เสรีนิยม (ประเทศไทย พ.ศ. 2525)   | ประเสริฐ ฐานวิเศษ (11) | 169 |  |  |
|  | สหประชาธิปไตย   | บุญธรรม สุขเกษม (19) | 134 |  |  |
|  | พลังสังคมประชาธิปไตย   | ภิญโญ ครุฑวงศ์ (24) | 132 |  |  |
|  | มวลชน   | วีระพงษ์ พุทธละ (18) | 123 |  |  |
|  | สหประชาธิปไตย   | ฉลิน ใจเพ็ง (20) | 120 |  |  |
|  | เกษตรอุตสาหกรรมไทย | ประสาทศักดิ์ แสงเกาะ (22) | 120 |  |  |
|  | เกษตรอุตสาหกรรมไทย | บุญหลาย วันทา (21) | 118 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: ปวงชนชาวไทย (พ.ศ. 2525)   ได้ที่นั่งจาก กิจสังคม 
: ชาติไทย  ได้ที่นั่งจาก ประชาธิปัตย์
ดูเพิ่ม

จังหวัดขอนแก่นในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
จังหวัดขอนแก่นในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา (ระยอง–พัทยา)

สำหรับการใช้งานทางทหาร ดูที่ สนามบินอู่ตะเภา (กองการบินทหารเรือ)
อาคารผู้โดยสาร
Airbus A380 ของสายการบินเอมิเรตส์แอร์ไลน์ ลำที่ทำการบินขึ้นลงที่ท่าอากาศยานอู่ตะเภาเนื่องจากสภาพอากาศท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ฝนตกหนัก เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2561
ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา ระยอง–พัทยา (อังกฤษ: U-Tapao Rayong-Pattaya International Airport) หรือมักเรียกกันว่า สนามบินอู่ตะเภา สนามบินพัทยา สนามบินกองทัพเรือ เป็นท่าอากาศยานของกองทัพเรือไทย เพื่อใช้ในการทำงานเกี่ยวกับหน่วยงานของทหารเรือ และยังเป็นท่าอากาศยานสำรองของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ท่าอากาศยานดอนเมือง เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ (International Airport) ตั้งอยู่ในพื้นที่ ตำบลพลา อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงเทพมหานคร เหนือระดับน้ำทะเล 13 เมตร ห่างจากจังหวัดระยองประมาณ 30 กิโลเมตร ห่างจากเมืองพัทยาประมาณ 40 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 190 กิโลเมตร ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ กองการบินทหารเรือ, กองเรือยุทธการ และกองการสนามบินอู่ตะเภา
สายการบินที่ทำการบิน

| --- | --- |
: ระหว่างประเทศ
: ภายในประเทศ
: เช่าเหมา​ลำ
| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| บางกอกแอร์เวย์ | ภูเก็ต | ภายในประเทศ |
| บางกอกแอร์เวย์ | เกาะสมุย | ภายในประเทศ |
| ไทยไลอ้อนแอร์ | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
| แอร์เอเชีย | กัวลาลัมเปอร์ | ระหว่างประเทศ |
| ฟลายดูไบ | ดูไบ ยกเลิกชั่วคราว | ระหว่างประเทศ |
| เอส7 แอร์ไลน์ | อีร์คุตสค์ (เริ่ม 30มี.ค.68) | ระหว่างประเทศ |
| อูซ แอร์ | บาร์นาอุล | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | บลาโกเวชเชนสค์ | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | ครัสโนยาสค์ | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | ฮาบารอฟสค์ | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | มอสโก | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | โนโวคซเนทส์ | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | โนโวซีบีสค์ | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | ซามารา | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | ทอมสค์ | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | อูฟา | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | วลาดีวอสตอค | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | เยคาเตรินบุร์ก | เช่าเหมาลำ |
| อูซ แอร์ | อีร์คุตสค์ | เช่าเหมาลำ |
| สเก็ต แอร์ไลน์ | อัสตานา | เช่าเหมาลำ |
| สเก็ต แอร์ไลน์ | อัลมาตี | เช่าเหมาลำ |
สายการบินที่ทำการบิน > สายการบินที่เคยทำการบินในอดีต

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
ไทยแอร์เอเชีย: 
| ไทยแอร์เอเชีย | สิงคโปร์ | ระหว่างประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | อุบลราชธานี | ภายในประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | หนานหนิง | ระหว่างประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | เฉิงตู | ระหว่างประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | กุ้ยหยาง | ระหว่างประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | ขอนแก่น | ภายในประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | อุดรธานี | ภายในประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | ภูเก็ต | ภายในประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | มาเก๊า | ระหว่างประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | ไหโข่ว | ระหว่างประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | หาดใหญ่ | ภายในประเทศ |
| การบินไทย | สุวรรณภูมิ | ภายในประเทศ |
| นกแอร์ | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
| นกแอร์ | นครศรีธรรมราช | ภายในประเทศ |
| นกแอร์ | ภูเก็ต | ภายในประเทศ |
| นกแอร์ | สกลนคร | ภายในประเทศ |
| นกแอร์ | อุดรธานี | ภายในประเทศ |
| นกแอร์ | อุบลราชธานี | ภายในประเทศ |
| นกแอร์ | นานฉาง | ระหว่างประเทศ |
| นกแอร์ | ฉางชา | ระหว่างประเทศ |
| นกแอร์ | ยี่ซาง | ระหว่างประเทศ |
| นกแอร์ | ชูบูหลิง | ระหว่างประเทศ |
| นกแอร์ | เหอถง | ระหว่างประเทศ |
| นกแอร์ | เมลัน | ระหว่างประเทศ |
| นกแอร์ | เบาเตา | ระหว่างประเทศ |
| ไหหนาน | ซานย่า ไหโข่ว | ระหว่างประเทศ |
| เซินเจิ้น | กวางโจว | ระหว่างประเทศ |
| นิวเจน | เจิ้งโจว | ระหว่างประเทศ |
| ไทยไลอ้อนแอร์ | ฉางชา | ระหว่างประเทศ |
| ดงไห่แอร์ไลน์ | เจิ้งโจว | ระหว่างประเทศ |
| ไทยเวียดเจ็ทแอร์ | โฮจิมินห์ | ระหว่างประเทศ |
| กาตาร์แอร์เวย์ | โดฮา | ระหว่างประเทศ |
กานต์แอร์: 
| กานต์แอร์ | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
| กานต์แอร์ | อุบลราชธานี | ภายในประเทศ |
| กานต์แอร์ | อุดรธานี | ภายในประเทศ |
| กานต์แอร์ | ขอนแก่น | ภายในประเทศ |
| กานต์แอร์ | หัวหิน | ภายในประเทศ |
| กานต์แอร์ | ดอนเมือง | ภายในประเทศ |
| กานต์แอร์ | สุราษฎร์ธานี | ภายในประเทศ |
| กานต์แอร์ | หาดใหญ่ | ภายในประเทศ |
การคมนาคม

รถยนต์ ใช้เวลาเดินทางจากกรุงเทพฯ ประมาณ 2 ชั่วโมง โดยใช้ถนนสุขุมวิท, ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7, ถนนเส้นทางยุทธศาสตร์ (331) ที่แยกตัดออกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 ในช่วงที่ต่อกับมอเตอร์เวย์
รถไฟทางไกล ท่าอากาศยานตั้งอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟอู่ตะเภาบนเส้นทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออก มีขบวนรถให้บริการ 2 ขบวนต่อวันในวันธรรมดา (เฉพาะรถธรรมดา) และ 4 ขบวนต่อวันในวันเสาร์-อาทิตย์และวันหยุดราชการ (รถธรรมดาและรถเร็ว)
รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน เป็นเส้นทางคมนาคมทางรถไฟ ใช้เวลาเดินทางจากกรุงเทพมหานคร (สถานีกลางบางซื่อ) - สถานีท่าอากาศยานอู่ตะเภา 1 ชั่วโมง 40 นาที ที่ความเร็วสูงสุด 250 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จะเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2572 จากเดิมปี พ.ศ. 2568
อุปสรรคและการวิพากษ์วิจารณ์

สนามบินอู่ตะเภา สามารถรองรับเครื่องบินขนาดใหญ่เช่น Boeing 747 หรือ A380 ได้ แต่ที่ตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ จึงทำให้ไม่มีเที่ยวบินประจำมากนัก เที่ยวบินระหว่างประเทศที่มาใช้บริการเป็นแบบเช่าเหมาลำส่วนใหญ่ โดยเฉพาะจากประเทศรัสเซียเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2561 เนื่องจากฝนตกหนักเที่ยวบิน EK418 ได้ทำการบินมาลงที่ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา นับเป็นครั้งแรกที่ เครื่องบินA380 สายการบินต่างชาติ ได้แก่เอมิเรตส์แอร์ไลน์ ทำการบินลงที่ท่าอากาศยานอู่ตะเภาก่อนที่จะทำการบินต่อไปยัง ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
สนามบินอู่ตะเภาได้แสดงศักยภาพอีกครั้งเมื่อเหตุการณ์บุกยึดท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน – 3 ธันวาคม 2551 แต่เนื่องด้วยมีอาคารผู้โดยสารขนาดเล็ก และอุปกรณ์ภาคพื้นไม่เพียงพอ ทำให้มีสภาพแออัดในช่วงเวลาดังกล่าว
นอกจากนี้สนามบินอู่ตะเภา ยังใช้งานในภารกิจเที่ยวบินทางทหาร และเที่ยวบินขนส่งเพื่อมนุษยธรรม ในเหตุการณ์ต่าง ๆ อย่างสม่ำเสมอ
โครงการพัฒนาสนามบินอู่ตะเภาและเมืองการบินภาคตะวันออก

ภายหลังเหตุการณ์บุกยึดท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและท่าอากาศยานดอนเมือง จนเป็นเหตุทำให้ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภาต้องกลับมาเปิดทำการและประสบปัญหาการแออัดของท่าอากาศยาน รัฐบาลได้เห็นความจำเป็นในการเพิ่มศักยภาพในการรองรับผู้โดยสารของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา เพื่อใช้งานเป็นท่าอากาศยานหลักแห่งที่ 3 ของประเทศ และรองรับนักท่องเที่ยวที่จะเดินทางไปยังจังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดสระแก้ว จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี จังหวัดระยอง จังหวัดจันทบุรี และจังหวัดตราดให้มากขึ้น รัฐบาลจึงได้จัดสรรงบประมาณ เพื่อศึกษาแผนการจัดสร้างอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ พร้อมทั้งปรับปรุงอาคารผู้โดยสารหลังเดิมให้อยู่ในสภาพที่พร้อมรองรับการใช้งานที่มากขึ้น โดยโครงการได้เริ่มศึกษาตั้งแต่ พ.ศ. 2552 จนกระทั่งสำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (สกพอ.) ได้หยิบแผนศึกษากลับมาพิจารณาและบรรจุเป็นแผนแม่บทหลักของการพัฒนาเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ใน พ.ศ. 2561
ต่อมา สกพอ. มีมติให้แยกแผนการดำเนินการออกเป็นสองส่วน ได้แก่เมืองการบินและอาคารผู้โดยสาร ให้กองทัพเรือเป็นผู้จัดหาเอกชนเข้ามาดำเนินการภายใต้รูปแบบการร่วมทุนระหว่างภาครัฐและเอกชน (Public-Private Partnership) และศูนย์ซ่อมบำรุงอากาศยานอู่ตะเภา ให้การบินไทยเป็นผู้ดำเนินการร่วมกับกองทัพเรือ โดยการบินไทยได้ลงนามความร่วมมือระหว่างสายการบินและแอร์บัส เพื่อจัดตั้งศูนย์ซ่อมบำรุงอากาศยานตามมาตรฐานของแอร์บัสแห่งแรกในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้