stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สเปกโทรกราฟวัตถุมัว
แหล่งข้อมูลอื่น

FOS จาก STSCI
| ด ค กกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล |
| --- | --- | --- |
| เครื่องมือวัดและอุปกรณ์ ในปัจจุบัน |  กล้องสำรวจขั้นสูง (ACS)  สเปกโทรกราฟต้นกำเนิดจักรวาล (COS)  เซ็นเซอร์นำทางความละเอียดสูง (FGS)  กล้องใกล้อินฟราเรดและสเปกโทรมิเตอร์หลายวัตถุ (NICMOS)  สเปกโทรกราฟถ่ายภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (STIS)  กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3 (WFC3)  |  |
| เครื่องมือวัดและอุปกรณ์ ก่อนหน้า |  เครื่องแก้ไขภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (COSTAR)  กล้องถ่ายภาพวัตถุมัว (FOC)  สเปกโทรกราฟวัตถุมัว  (FOS)  สเปกโทรกราฟความละเอียดสูงก็อดเดิร์ด  (GHRS/HRS)  เครื่องวัดความสว่างความเร็วสูง (HSP)  กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ (WFPC)  กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 (WFPC2)  |  |
  หมวดหมู่   คอมมอนส์
สเปกเตอร์

สำหรับภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ในชื่อเดียวกัน ดูที่ องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย
สัญลักษณ์ของสเปกเตอร์
สเปกเตอร์ (อังกฤษ: SPECTRE) เป็นองค์กรลับในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ เขียนโดยเอียน เฟลมมิง ชื่อองค์กรมาจากคำว่า Special Executive for Counter-intelligence, Terrorism, Revenge and Extortion (แปล: ผู้บริการพิเศษต่อต้านสายลับ, ก่อการร้าย, ล้างแค้นและข่มขู่)
สเปกเตอร์ก่อตั้งในช่วงกลางทศวรรษที่ 1950 โดย เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์ ศัตรูคู่อาฆาตของเจมส์ บอนด์ โดยเริ่มต้นจากการเป็นกลุ่มนักธุรกิจที่มีสายสัมพันธ์กับองค์กรอาชญากรรมทั่วโลก เช่น เกสตาโปของนาซีเยอรมนี, องค์กรสเมิร์ช (SMERSH) ของโซเวียต, ตำรวจลับของยอซีป บรอซ ตีโต, มาเฟียอิตาลี เป็นต้น ก่อนจะขยายตัวเป็นองค์กรระดับโลก
การปรากฏตัว

ในฉบับนิยาย สเปกเตอร์ปรากฏตัวครั้งแรกในนิยาย Thunderball ต่อมามีการกล่าวถึงใน The Spy Who Loved Me และในบทที่สองของ On Her Majesty's Secret Service ซึ่งเรียกรวมกันว่า "ไตรภาคของโบลเฟลด์" ก่อนจะปรากฏตัวครั้งสุดท้ายใน You Only Live Twice
ในฉบับภาพยนตร์ สเปกเตอร์ปรากฏตัวครั้งแรกใน พยัคฆ์ร้าย 007 โดยเป็นองค์กรที่ ดร. โน ทำงานให้ ต่อมาในภาค เพชฌฆาต 007 สเปกเตอร์กลับมาปรากฏตัวอีกครั้งเพื่อล้างแค้นให้ ดร. โน ภาคนี้ยังเป็นครั้งแรกที่มีการพูดถึงชื่อโบลเฟลด์ด้วย หลังภาคนี้ สเปกเตอร์ยังปรากฏตัวต่ออีกสามภาค ก่อนจะปรากฏตัวในภาคสุดท้าย 007 เพชรพยัคฆราช
ในปี ค.ศ. 2015 สเปกเตอร์กลับมาปรากฏตัวอีกครั้งใน องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย (Spectre)
บุคลากร

คณะทำงานของสเปกเตอร์มีทั้งสิ้น 21 คน แต่ละคนจะมีรหัสเป็นหมายเลข โดยห้าหมายเลขแรกยึดตามในภาพยนตร์ ประกอบด้วย:
หมายเลข 1: เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์ (Ernst Stavro Blofeld)
หมายเลข 2: เอมิลิโอ ลาร์โก (Emilio Largo)
หมายเลข 3: โรซา เคล็บบ์ (Rosa Klebb)
หมายเลข 4: เคานต์ลิปเป (Count Lippé)
หมายเลข 5: ทอฟ ครอนสทีน (Tov Kronsteen)
แหวนสเปกเตอร์ที่ปรากฏในทีเซอร์ Spectre
สเปซเอ็กซ์สตาร์ชิป

| --- | --- |

หน้าที่: sub-orbital spaceflight, orbital spaceflight, interplanetary spaceflight 
ผู้ผลิต: สเปซเอ็กซ์ 
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา 
ขนาด
สูง: 121.3 เมตร, 398 ฟุต 
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 9 เมตร, 29.5 ฟุต 
มวล: 5,000 ตัน, 11,000,000 ปอนด์ 
ความจุ 
น้ำหนักบรรทุกสู่ วงโคจรต่ำของโลก
มวล: 150 ตัน, 330,000 ปอนด์ 
ปริมาตร: 1,000 ลูกบาศก์เมตร, 35,000 
น้ำหนักบรรทุกสู่ geostationary transfer orbit
มวล: 100 ตัน, 220,000 ปอนด์ 
ปริมาตร: 1,000 ลูกบาศก์เมตร, 35,000 
น้ำหนักบรรทุกสู่ ดวงจันทร์
มวล: 100 ตัน, 220,000 ปอนด์ 
ปริมาตร: 1,000 ลูกบาศก์เมตร, 35,000 
น้ำหนักบรรทุกสู่ ดาวอังคาร
มวล: 100 ตัน, 220,000 ปอนด์ 
ปริมาตร: 1,000 ลูกบาศก์เมตร, 35,000 
 
ประวัติการบิน
จุดส่งตัว: Starbase Launch Site, Kennedy Space Center Launch Complex 39A 

ท่อนที่หนึ่ง – Super Heavy
ความยาว: 71 เมตร, 232 ฟุต 
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 9 เมตร, 30 ฟุต 
เครื่องยนต์: Raptor sea-level (33) 
แรงส่ง: 7,590, 74,500,000 นิวตัน, 16,700,000 
เชื้อเพลิง: ออกซิเจนเหลว, liquid methane 
ท่อนที่สอง – Starship
ความยาว: 50 เมตร, 164 ฟุต 
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 9 เมตร, 30 ฟุต 
มวลรวม: 1,300 ตัน, 2,900,000 ปอนด์ 
เครื่องยนต์: Raptor sea-level (3), Raptor Vacuum (3) 
แรงส่ง: 14,700,000 นิวตัน, 1,500, 3,300,000 
เชื้อเพลิง: ออกซิเจนเหลว, liquid methane 
 
ระบบยานอวกาศสตาร์ชิปสเปซเอ็กซ์ (อังกฤษ: SpaceX Starship) เป็นยานพาหนะยิงจรวดแบบสองขั้นตอนสู่วงโคจรที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อย่างสมบูรณ์  ภายใต้การพัฒนาโดย SpaceX ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 โดยเป็นโครงการเที่ยวบินอวกาศส่วนตัวที่หาทุนด้วยตนเอง
จรวดขั้นที่สอง — ซึ่งเรียกอีกอย่างว่า "สตาร์ชิป" — ได้รับการออกแบบให้เป็นดู้เก็บสินค้าระยะยาวและเป็นยานอวกาศบรรทุกผู้โดยสารในที่สุด  มันถูกนำมาใช้ในตอนแรกโดยไม่มีขั้นตอนบูสเตอร์ใด ๆ เลย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาที่ครอบคลุมเพื่อพิสูจน์การปล่อยตัวและการลงจอดและทำซ้ำในรายละเอียดการออกแบบที่หลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่เกี่ยวกับการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของยาน ในขณะที่ยานอวกาศกำลังได้รับการทดสอบด้วยตัวมันเองที่ระดับความสูงต่ำกว่าฐานในช่วงปี พ.ศ. 2562-2563 แต่ต่อมาจะถูกนำไปใช้ในการปล่อยสู่วงโคจรโดยมีจรวดขั้นบูสเตอร์เพิ่มเติมคือ ซูเปอร์เฮฟวี ซึ่งยานจะทำหน้าที่เป็นทั้งขั้นที่สองในระบบปล่อยยานอวกาศสู่วงโคจรแแบบสองขั้นตอนและทำหน้าที่เป็นยานโคจรระยะยาวในอวกาศ
สเปซเอ็กซ์สตาร์เบส

สตาร์เบส (อังกฤษ: Starbase) เป็นโรงงานผลิตจรวดเอกชน พื้นที่ทดสอบ และฐานปล่อยที่สร้างโดยสเปซเอ็กซ์ ซึ่งตั้งอยู่ที่โบคาชิกา ประมาณ 32 กิโลเมตร (20 ไมล์) ทางตะวันออกของบราวน์สวิลล์ รัฐเท็กซัส บนชายฝั่งอ่าวสหรัฐ เมื่อกำหนดแนวความคิด จุดประสงค์ที่ระบุไว้คือ "เพื่อให้สเปซเอ็กซ์เป็นฐานปล่อยพิเศษที่จะช่วยให้บริษัทสามารถรองรับรายการการปล่อยจรวดและพบกับหน้าต่างปล่อยที่แน่นหนาได้" ฐานปล่อยเดิมมีจุดมุ่งหมายเพื่อรองรับการปล่อยฟัลคอน 9 และฟัลคอน เฮฟวีและ ฐานปล่อยจรวด และ "จรวดระดับวงโคจรที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ที่หลากหลาย" แต่ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2561 สเปซเอ็กซ์ได้ประกาศเปลี่ยนแปลงแผน โดยระบุว่าฐานปล่อยจะใช้สำหรับยานอวกาศรุ่นต่อไปของสเปซเอ็กซ์อย่าง สตาร์ชิป เท่านั้น ระหว่างปี พ.ศ. 2561 ถึง 2563 ฐานดังกล่าวได้เพิ่มการผลิตจรวดและความสามารถในการทดสอบอย่างมีนัยสำคัญ อีลอน มัสก์ ซีอีโอของสเปซเอ็กซ์ระบุในปี พ.ศ. 2557 ว่าเขาคาดว่า "นักบินอวกาศเชิงพาณิชย์ นักบินอวกาศเอกชน จะออกจากเซาท์เท็กซัส" และเขาเล็งเห็นถึงการปล่อยยานอวกาศไปยังดาวอังคารจากสถานที่นั้น
ระหว่างปี พ.ศ. 2555 ถึง 2557 สเปซเอ็กซ์ได้พิจารณาสถานที่ที่เป็นไปได้เจ็ดแห่งทั่วสหรัฐสำหรับสร้างฐานปล่อยจรวดเชิงพาณิชย์แห่งใหม่ โดยทั่วไปแล้ว สำหรับการปล่อยสู่วงโคจร พื้นที่ในอุดมคติจะต้องมีเส้นทางข้ามน้ำไปทางทิศตะวันออกเพื่อความปลอดภัย และตั้งอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตรมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อใช้ประโยชน์จากความเร็วในการหมุนของโลก ในช่วงเวลานี้ ที่ดินผืนหนึ่งที่อยู่ติดกับหาดโบคา ชิกา ใกล้เมืองบราวน์สวิลล์ รัฐเท็กซัส เป็นพื้นที่ชั้นนำของตัวเลือก ในช่วงเวลาที่ขยายออกไปเรื่อยๆ ขณะที่สำนักงานบริหารการบินแห่งชาติสหรัฐ (FAA) ได้ทำการประเมินสิ่งแวดล้อมอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับการใช้อ่าวเท็กซัส ที่ตั้งเป็นฐานปล่อยจรวด นอกจากนี้ ในช่วงเวลานี้สเปซเอ็กซ์ได้เริ่มซื้อที่ดินในพื้นที่ โดยซื้อพื้นที่ประมาณ 41 เอเคอร์ (170,000 ตารางเมตร) และเช่า 57 เอเคอร์ (230,000 ตารางเมตร) ภายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557  สเปซเอ็กซ์ประกาศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 ว่าพวกเขาได้เลือกสถานที่ใกล้กับบราวน์สวิลล์เป็นที่ตั้งฐานปล่อยจรวดที่ไม่ใช่ของรัฐแห่งใหม่ หลังจากการประเมินสิ่งแวดล้อมขั้นสุดท้ายเสร็จสิ้น และข้อตกลงด้านสิ่งแวดล้อมได้ดำเนินการภายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 ฐานปล่อยยานอวกาศสู่วงโคจรของสตาร์ชิปจะทำให้เป็นศูนย์ปฏิบัติการแห่งที่สี่ของสเแซเอ็กซ์ ตามสถานที่ฐานปล่อยจรวดอีกสามแห่งที่เช่าจากรัฐบาลสหรัฐ
สเปซเอ็กซ์ได้จัดพิธีวางศิลาฤกษ์ในฐานปล่อยจรวดแห่งใหม่ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 และการเตรียมดินเริ่มขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 เสาอากาศติดตามลำแรกได้รับการติดตั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 และถังเชื้อเพลิงจรวดลำแรกมาถึงในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2561 การก่อสร้างเพิ่มขึ้นอย่างมาก และฐานได้เห็นการประดิษฐ์ของจรวดทดสอบต้นแบบขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 9 เมตร (30 ฟุต) ลำแรก Starhopper ซึ่งได้รับการทดสอบและบินในเดือนมีนาคม–สิงหาคม พ.ศ. 2562 จนถึงปี 2564 มีการสร้างยานบินต้นแบบเพิ่มเติมที่โรงงานแห่งนี้สำหรับการทดสอบในระดับความสูงที่สูงขึ้น ภายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 มีพนักงานมากกว่า 500 คนในโรงงานแห่งนี้ โดยพนักงานส่วนใหญ่มีส่วนร่วมในการปฏิบัติงานตลอด 24 ชั่วโมงทุกวันสำหรับฐานปล่อยยานอวกาศสเปซเอ็กซ์รุ่นที่สามที่ชื่อ สตาร์ชิป
สเปเชียลโอลิมปิกโลกฤดูร้อน 2023

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี
ประเทศเข้าร่วม: 170
นักกีฬาเข้าร่วม: 7,000
ชนิด: 24
พิธีเปิด: 17 มิถุนายน
พิธีปิด: 24 มิถุนายน
เว็บไซต์ทางการ
ฤดูร้อน
← 20192027 →
ฤดูหนาว
← 20222025 →
สเปเชียลโอลิมปิกโลกฤดูร้อน 2023 (อังกฤษ: 2023 Special Olympics World Summer Games) จะเป็นการแข่งขันกีฬาสเปเชียลโอลิมปิกครั้งที่ 16 ซึ่งแข่งขันกีฬาหลายประเภทสำหรับนักกีฬาที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาตามประเพณีของกระบวนการสเปเชียลโอลิมปิก กำหนดจัดขึ้นที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ระหว่างวันที่ 17-24 มิถุนายน 2565 คาดการณ์ว่าจะมีนักกีฬาสเปเชียลโอลิมปิกประมาณ 7,000 คนจาก 170 ประเทศโดยประมาณ เข้าร่วมแข่งขันใน 24 ชนิดกีฬา นักกีฬาจะได้รับการสนับสนุนจากผู้ฝึกสอนมากกว่า 3,000 คนและอาสาสมัคร 20,000 คน
สเปซชาแนลไฟว์: พาร์ททู

| สเปซชาแนลไฟว์: พาร์ททู |
| --- | --- |
ปกเกมเวอร์ชันดรีมแคสต์ที่วางจำหน่ายในญี่ปุ่น
ผู้พัฒนา: United Game Artists
ผู้จัดจำหน่าย: JP: เซกา EU: โซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ยุโรป NA: Agetec
กำกับ: Yumiko Miyabe
อำนวยการผลิต: Tetsuya Mizuguchi
ออกแบบ: Takumi Yoshinaga
โปรแกรมเมอร์: Hitoshi Nakanishi
ศิลปิน: Mayumi Moro
เขียนบท: Takumi Yoshinaga
แต่งเพลง: Naofumi Hataya Kenichi Tokoi Tomoya Ohtani Mariko Namba
เครื่องเล่น: ดรีมแคสต์, เพลย์สเตชัน 2, เพลย์สเตชัน 3, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เอกซ์บอกซ์ 360
วางจำหน่าย:  14 กุมภาพันธ์ 2002 ดรีมแคสต์JP: 14 กุมภาพันธ์ 2002เพลย์สเตชัน 2JP: 14 กุมภาพันธ์ 2002 EU: 12 กุมภาพันธ์ 2003 NA: 18 พฤศจิกายน 2003ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ทั่วโลก: 22 กุมภาพันธ์ 2011เพลย์สเตชัน 3NA: 4 ตุลาคม 2011 EU: 5 ตุลาคม 2011 JP: 5 ตุลาคม 2011เอกซ์บอกซ์ 360ทั่วโลก: 5 ตุลาคม 2011 
แนว: ดนตรี
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว หลายผู้เล่น
สเปซชาแนลไฟว์: พาร์ททู (ญี่ปุ่น: スペースチャンネル5 パート2; โรมาจิ: Supēsu Channeru Faibu Pāto Tsū อังกฤษ: Space Channel 5: Part 2) เป็นวิดีโอเกมแนวดนตรี พัฒนาโดย United Game Artists โดยเป็นภาคต่อโดยตรงของเกม สเปซชาแนลไฟว์ ในปี 1999 ตัวเกมวางจำหน่ายโดยเซกาในญี่ปุ่นในเดือนกุมภาพันธ์ 2002 สำหรับดรีมแคสต์และเพลย์สเตชัน 2 ตัวเกมเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 วางจำหน่ายทั่วโลกในปี 2003 โดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ยุโรป (ยุโรปแผ่นดินใหญ่) และ Agetec (อเมริกาเหนือ) ตัวเกมได้ถูกพอร์ตแบบความละเอียดสูงโดยเซกาและวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 3, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เอกซ์บอกซ์ 360 ในปี 2011
สเปซชาแนลไฟว์: พาร์ททู ถูกพัฒนาขึ้นในระยะเวลาสองปีโดยพนักงานคนเดียวกันหลายคน ตัวเกมเป็นเกมสุดท้ายของทีมงาน United Game Artists ก่อนที่จะถูกรวมเข้ากับโซนิคทีม และเป็นเกมสุดท้ายที่ผลิตโดย Tetsuya Mizuguchi ก่อนที่เขาจะลาออกจากเซกาในปี 2003 การเปลี่ยนไปใช้กราฟิก 3 มิติจากวิดีโอที่แสดงผลล่วงหน้าของแกมภาคแรก Mizuguchi ได้รวมคุณสมบัติหลายอย่างตามความต้องการของทีมงานและข้อเสนอแนะจากเกมภาคแรก ดนตรีประกอบถูกแต่งขึ้นในช่วงหนึ่งปี และสร้างอัลบั้มเพลงประกอบถึงสี่อัลบั้ม สเปซชาแนลไฟว์: พาร์ททู ประสบความสำเร็จทั้งในเชิงพาณิชย์และคำวิจารณ์ โดยนักวิจารณ์หลายคนกล่าวว่าภาคนี้เหนือกว่าภาคต้นฉบับเนื่องจากมีกลไกและเพลงประกอบที่ขัดเกลา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
Space Channel 5: Part 2 ที่ MobyGames
สุขภาวะทางเพศ

สุขภาวะทางเพศ (อังกฤษ: sexual wellbeing) หมายถึง การมีชีวิตทางเพศที่เป็นสุขและปลอดภัย
ระดับของสุขภาวะทางเพศ

สุขภาวะทางเพศจึงแบ่งเป็น 2 ระดับ คือ ระดับปัจเจกบุคคลและระดับสังคม
คำนิยาม

“สุขภาวะทางเพศ” ทั้งสองระดับสะท้อนความเชื่อมโยงซึ่งกันและกันของแนวคิดเพศภาวะ เพศวิถี และสิทธิ (genders, sexualities, rights based approach) ซึ่งมีนัยยะว่า การสร้างเสริมสุขภาวะทางเพศต้องคำนึงถึงความหลากหลายของวิถีทางเพศของคนในสังคม ต้องคำนึงว่าชีวิตทางเพศของคนในสังคมเป็นสิ่งที่ได้รับอิทธิพลจากระบบความเชื่อและคุณค่าหลายระบบ และที่มีอิทธิพลมากคือระบบความเชื่อและคุณค่าที่เกี่ยวข้องกับ  ภาวะความเป็นผู้หญิง/ความเป็นผู้ชาย  ต้องคำนึงว่าความแตกต่างหลากหลายเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งผิดปกติ และเป็นสิ่งที่สามารถแปรเปลี่ยนตามกาลเวลาและประสบการณ์ในชีวิต และต้องคำนึงว่า “เพศ” เป็นองค์ประกอบพื้นฐานของการใช้ชีวิต การเคารพสิทธิทางเพศของตนเองและผู้อื่นเป็นส่วนหนึ่งของการเคารพศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ และเป็นความจำเป็นสำหรับคนทุกเพศทุกวัยที่จะทำให้สามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและมีสุขภาพดี
แนวคิดที่เกี่ยวข้อง

สำหรับแนวคิดเพศภาวะ (gender) เพศวิถี (sexuality) และสิทธิ (rights) ที่นำมาใช้เป็นกรอบในการสร้างเสริมสุขภาวะทางเพศระดับบุคคลและสังคมนั้น มีรายละเอียด ดังนี้
แนวคิดที่เกี่ยวข้อง > เพศภาวะ (Gender)

เพศภาวะ (Gender)    หมายถึง ภาวะความเป็นหญิง เป็นชาย ที่ไม่ได้ถูกกำหนดโดยระบบชีววิทยา  แต่ถูกกำหนดโดยปัจจัยทางวัฒนธรรม สังคม และอื่นๆ ทำให้สังคมเกิดความคาดหวังต่อความเป็นหญิงและชายในแง่มุมเฉพาะต่างๆ และมีส่วนกำหนดความเชื่อ ทัศนคติ มายาคติ (myth) รวมทั้งประเพณีปฏิบัติต่างๆ ที่ถูกทำให้กลายเป็นบรรทัดฐานของสังคมในเรื่องของความเป็นหญิงเป็นชาย เพศภาวะเป็นสิ่งที่แตกต่างกันไปในแต่ละวัฒนธรรม เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา เช่น ผู้หญิงไทยในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้นนิยมแต่งกายโดยนุ่งโจงกระเบนและไว้ผมสั้นเหมือนกับผู้ชาย จนชาวต่างชาติไม่สามารถแยกแยะคนไทยเพศหญิงและชายออกจากกันได้ ปัญหาของการทำความเข้าใจเพศภาวะ คือ ความเข้าใจผิดที่ว่า เพศสรีระเป็นตัวกำหนดเพศภาวะของบุคคล
แนวคิดที่เกี่ยวข้อง > เพศวิถี (Sexuality)

เพศวิถี (Sexuality)    หมายถึง ค่านิยม บรรทัดฐาน และระบบวิธีคิด วิธีปฏิบัติที่เกี่ยวกับความปรารถนาและการแสดงออกทางเพศ ความคิดเกี่ยวกับคู่รัก คู่ชีวิตในอุดมคติ  ซึ่งไม่ใช่พฤติกรรมตามธรรมชาติ แต่เป็นการสร้างความหมายทางสังคม  เพศวิถีจึงสัมพันธ์กับมิติทางการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมที่กำหนดและสร้างความหมายให้แก่เรื่องเพศในทุกแง่มุม เช่น “ความปกติ” ของการเป็นคนรักต่างเพศ  “ความผิดปกติ” ของคนรักเพศเดียวกัน หรือ “ผู้หญิงดี” คือผู้ที่อ่อนประสบการณ์ หรือเป็นฝ่ายรับในเรื่องเพศ (passive) เพศสัมพันธ์ในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การมีเพศสัมพันธ์กับคนเพียงคนเดียว หรือหลายคน การมีเพศสัมพันธ์ที่ปลอดภัย/ไม่ปลอดภัย รักต่างวัย รักนอกสมรส ทั้งหมดนี้เป็นตัวอย่างของเพศวิถี ซึ่งมีความหลากหลาย  เพศวิถีเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปในแต่ละวัฒนธรรม ชนชั้น และกาลเวลา เช่น เพศวิถีในสมัยต้นรัตนโกสินทร์มองว่าการที่ผู้หญิงนุ่งผ้าซิ่น ห่มสไบผืนเล็กปกปิดร่างกายส่วนบน ไม่ถือว่าโป๊ หรือเป็นผู้หญิงใจแตก ใจง่ายแต่อย่างใด
สุขภาวะทางเพศและสิทธิต่างๆ > สิทธิทางเพศ

สิทธิทางเพศ หรือ sexual rights คือสิทธิของบุคคลที่ถูกระบุไว้แล้วในกฎหมายและข้อตกลงต่างๆทั้งในระดับประเทศและนานาชาติ เป็นสิทธิของคนทุกคนที่ต้องได้รับโดยไม่ถูกเลือกปฏิบัติ ไม่มีการบังคับ และไม่มีความรุนแรงในเรื่องต่อไปนี้คือ
การได้รับบริการด้านสุขภาพทางเพศและอนามัยการเจริญพันธุ์ที่มีมาตรฐาน
การได้รับข้อมูลที่ถูกต้องเกี่ยวกับวิถีทางเพศ
การได้รับการให้การศึกษาเรื่องวิถีทางเพศ
การควบคุมเนื้อตัวร่างกายของตนเอง
การเลือกคู่ครอง
การตัดสินใจว่าจะมีเพศสัมพันธ์หรือไม่มี
การสมัครใจมีความสัมพันธ์ทางเพศ
การสมัครใจที่จะแต่งงาน
การตัดสินใจว่าจะมีบุตรหรือไม่และมีเมื่อใด
การมีชีวิตด้านเพศที่พึงพอใจและปลอดภัย
สุขภาวะทางเพศและสิทธิต่างๆ > สิทธิอนามัยเจริญพันธุ์

สิทธิอนามัยเจริญพันธุ์ หรือ reproductive rights คือสิทธิที่ถูกระบุไว้แล้วในกฎหมายและข้อตกลงต่างๆทั้งในระดับประเทศและนานาชาติ เป็นสิทธิพื้นฐานของบุคคลและของคู่สมรส ประกอบด้วยสิทธิมนุษยชน 12 ประการคือ
สิทธิในชีวิต
สิทธิในเสรีภาพและความปลอดภัยของบุคคล
สิทธิในความเสมอภาคและความเป็นอิสระจากการเลือกปฏิบัติในทุกรูปแบบ
สิทธิในความเป็นส่วนตัวสิทธิในเสรีภาพแห่งความคิด  สิทธิในการได้รับข้อมูลข่าวสารและการศึกษา
สิทธิในการเลือกว่าจะสมรสหรือไม่และสิทธิในการวางรากฐานและการวางแผนครอบครัว
สิทธิในการตัดสินใจว่าจะมีบุตรหรือไม่และจะมีเมื่อใด
สิทธิในการดูแลและป้องกันสุขภาพ
สิทธิในการได้รับประโยชน์จากความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์
สิทธิในเสรีภาพในการชุมนุมและการมีส่วนร่วมทางการเมือง
สิทธิในการปลอดจากการถูกทารุณกรรมและการปฏิบัติมิชอบ
กติกาสิทธิมนุษยชนสากลที่เกี่ยวข้อง

กติกาสิทธิมนุษยชนที่ให้ความคุ้มครองสิทธิอนามัยเจริญพันธุ์ ตามที่รัฐบาลไทยได้ลงนามรับรองประกอบด้วย
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน พ.ศ. 2491 (Universal Declaration of Human Rights-UDHR, 1948)
กติกาสากลว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (International Covenant on Civil and Political Rights-ICCPR,1966)
แผนปฏิบัติการประชากรและการพัฒนา พ.ศ. 2537 (Program of Action of the International Conference on Population and Development-ICPD,1994)
แผนปฏิบัติการเพื่อความก้าวหน้าของสตรี จากการประชุมระดับโลกว่าด้วยเรื่องผู้หญิงที่กรุงปักกิ่ง ปี 2538 (Beijing Platform for Action-BPFA, 1995)
อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในทุกรูปแบบ หรือ อนุสัญญาผู้หญิง (Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women-CEDAW, 1979)
กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม (International Covenant on Economic, Social and Cultural s-ICESCR,1966)
ปฏิญญาและแผนปฏิบัติการเวียนนา (Vienna Declaration and Program of Action, 1993)
มติสุขภาวะทางเพศ

การจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายสุขภาวะทางเพศ 3 ด้าน คือ ความรุนแรงทางเพศ การตั้งครรภ์ที่ไม่พร้อม และเรื่องเพศกับเอดส์/โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ เกิดขึ้นจากความตระหนักว่าประเด็นสุขภาวะทางเพศเป็นประเด็นเร่งด่วนที่สังคมต้องให้ความสำคัญ เพราะมีแนวโน้มขยายตัว ทวีความรุนแรง และซับซ้อนมากขึ้น จนกลายเป็นปัญหาระดับประเทศที่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพทั้งทางกาย ใจ และสังคม เครือข่ายสุขภาวะทางเพศ และเครือข่ายทางเลือกของผู้หญิงที่ท้องไม่พร้อม จึงนำเสนอประเด็นสุขภาวะทางเพศ 3 ด้าน ต่อคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (คสช.) เพื่อให้พิจารณาบรรจุในการประชุมสมัชชาสุขภาพแห่งชาติปี 2551 ซึ่งก็ได้รับคัดเลือกให้เป็น 1 ใน 14 ประเด็น จากประเด็นที่เสนอเข้าสู่การพิจารณาทั้งหมดประมาณ 60 ประเด็น
เครือข่ายทางเลือกของผู้หญิงที่ท้องไม่พร้อมและเครือข่ายสุขภาวะทางเพศ ได้ร่วมกันจัดกระบวนการขับเคลื่อนทางสังคมร่วมกับภาคีเครือข่ายต่างๆ เพื่อจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายที่มาจากความเห็นและมุมมองที่หลากหลายและเป็นไปอย่างมีส่วนร่วมจากภาคีเครือข่ายที่ทำงานประเด็นที่เกี่ยวข้องทั้ง 3 ด้าน โดยได้จัดเวทีสมัชชาสุขภาวะทางเพศขึ้น 3 ครั้ง ซึ่งในระหว่างกระบวนการนี้ ก็ได้จัดให้มีทีมวิชาการรวบรวมข้อมูลเชิงสถานการณ์เพื่อนำเสนอในเวทีสมัชชาสุขภาวะทางเพศทั้ง 3 ครั้ง รวมทั้ง นำความเห็นของภาคีเครือข่ายไปพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบายสุขภาวะทางเพศ เพื่อนำเสนอต่อคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ และที่ประชุมสมัชชาสุขภาพแห่งชาติ ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2551 ซึ่งจัดขึ้น ณ ศูนย์การประชุมสหประชาชาติ ถ.ราชดำเนินนอก กรุงเทพฯ ระหว่างวันที่ 11-13 ธันวาคม 2551 ได้ให้การรับรองมติสุขภาวะทางเพศตามที่เครือข่ายเสนอ  และคณะรัฐมนตรีได้มีมติรับรองมติสมัชชาสุขภาพแห่งชาติทั้ง 14 ประเด็นในการประชุมคณะรัฐมนตรีเมื่อมิถุนายน 2552
แหล่งข้อมูลอื่น

http://choicesforum.wordpress.com  เครือข่ายทางเลือกของผู้หญิงที่ท้องไม่พร้อม
http://www.samatcha.org  สมัชชาสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2551
http://www.nsm.or.th  องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช.)
http://www.semsikkha.org  เสมสิกขาลัย
http://www.teenpath.net เก็บถาวร 2009-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  สุขภาวะทางเพศของผู้หญิง
http://www.whaf.or.th  มูลนิธิสร้างความเข้าใจเรื่องสุขภาพผู้หญิง
↑  Defining sexual health. Report of a Technical Consultation on Sexual Health. Geneva, World Health Organization, 2005 (in press).
↑  สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ และมูลนิธิสร้างความเข้าใจเรื่องสุขภาพผู้หญิง. สิทธิอนามัยเจริญพันธุ์ หัวใจสำคัญของสุขภาพผู้หญิง . 2550
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-1

| SpaceX Crew-1 |
| --- | --- |
Resilience at the Kennedy Space Center in a hangar near LC-39A (5 November 2020).
รายชื่อเก่า: USCV-1, Crew-1

ประเภทภารกิจ: Crewed mission to ISS
ผู้ดำเนินการ: SpaceX
COSPAR ID: 2020-084A
SATCAT no.: 46920
ระยะภารกิจ: ~180 days (planned)
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ยานอวกาศ: Dragon C207 Resilience
ผู้ผลิต: SpaceX
 

บุคลากร
ผู้โดยสาร: 4
รายชื่อผู้โดยสาร: Mike Hopkins Victor Glover Soichi Noguchi Shannon Walker
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น: 15 November 2020, 00:49:00 UTC (planned) 
จรวดนำส่ง: Falcon 9 Block 5
ฐานส่ง: KSC, LC-39A
ผู้ดำเนินงาน: SpaceX
 

สิ้นสุดภารกิจ
ลงจอด: May 2021 (planned)
พิกัดลงจอด: Atlantic Ocean
 

ลักษณะวงโคจร
ระบบอ้างอิง: Geocentric orbit
ระบบวงโคจร: Low Earth orbit
ความเอียง: 51.66°
 

Docking with ISS
Docking port: Harmony  Forward
Docking date: 15 November 2020, 09:20 UTC (planned)
Undocking date: May 2021 (planned)
Time docked: Six months (planned)
 
 SpaceX Crew-1 logo   (l-r) Walker, Glover, Hopkins and NoguchiCommercial Crew ProgramSpaceX Crew-2 →  Crew Dragon flights← SpaceX Demo-2SpaceX Crew-2 →
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-1 (อังกฤษ: SpaceX Crew-1  หรือที่เรียกว่า USCV-1 หรือ Crew-1)  จะเป็นเที่ยวบินปฏิบัติการครั้งแรกของยานอวกาศ Crew Dragon ยานอวกาศ Crew Dragon รีซิลเลียน คาดว่าจะปล่อยตัวในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563  บนฟัลคอน 9 จากศูนย์อวกาศเคนเนดี, LC-39A โดยจะบรรทุกนักบินอวกาศของนาซ่า Michael Hopkins, Victor Glover และ Shannon Walker พร้อมกับ Soichi Noguchi นักบินอวกาศ JAXA ทั้งหมดเป็นสมาชิกของลูกเรือ Expedition 64  ภารกิจนี้จะเป็นการบินโคจรของลูกเรือครั้งที่สองของCrew Dragon  ที่รอการรับรองของยานยานอวกาศ
สเลฟทูเดอะริทึม (แก้ความกำกวม)

สเลฟทูเดอะริทึม (อังกฤษ: Slave to the Rhythm) อาจหมายถึง
สเลฟทูเดอะริทึม สตูดิโออัลบั้มที่ 7 โดย Grace Jones
"สเลฟทูเดอะริทึม" (เพลง), ชื่อเพลงจากอัลบั้มโดย Grace Jones
"สเลฟทูเดอะริทึม" (เพลงไมเคิล แจ็กสัน), แทร็คที่ 5 ของอัลบั้มไมเคิล แจ็กสันปี ค.ศ. 2014 เอ็กซ์สเคป
สเมลส์ไลก์ทีนสปิริต

| "Smells Like Teen Spirit" |
| --- | --- |

เพลงโดยเนอร์วาน่า
จากอัลบั้มเนเวอร์ไมนด์
ด้านบี: "Drain You"/"Even in His Youth"/"Aneurysm"
วางจำหน่าย: 10 กันยายน, ค ศ. 1991
บันทึกเสียง: พฤษภาคม ค ศ. 1991 ที่ Sound City, Van Nuys, California
แนวเพลง: กรันจ์
ความยาว: 5:01 (ฉบับอัลบั้ม) 4:30 (ฉบับซิงเกิล)
ค่ายเพลง: DGC
ผู้ประพันธ์เพลง: เคิร์ต โคเบน, เดฟ โกรลห์, คริส โนโวเซลิก
โปรดิวเซอร์: Butch Vig

"สเมลส์ไลก์ทีนสปิริต" (อังกฤษ: Smells Like Teen Spirit) เป็นเพลงของวงร็อกอเมริกันที่ชื่อ เนอร์วานา เป็นเพลงเปิดตัวของวงในอัลบั้มชุดที่ 2 ที่ชื่อ Nevermind (1991) ออกภายใต้สังกัดดีจีซีเรเคิดส์ เขียนโดยเคิร์ต โคเบน, คริสต์ โนโวเซลิก และเดฟ โกรห์ล และโปรดิวซ์โดยบุตช์ วิก
"สเมลส์ไลก์ทีนสปิริต" ประสบความสำเร็จอย่างคาดไม่ถึง ในปลายปี 1991 และทำให้อัลบั้มชุด Nevermind ติดอันดับ 1 บนชาร์ตในช่วงต้นปี 1992 และมักถูกพูดถึงว่าเป็นจุดเปลี่ยนเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกก้าวเข้าสู่เพลงกระแสหลัก เพลงติดอันดับ 6 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และติดอันดับสูงๆ ในชาร์ตทั่วโลกในปี 1991 และ 1992
"สเมลส์ไลก์ทีนสปิริต" ได้รับการชมเชยอย่างมาก อย่างเช่น ติดอันดับ 1 ของผลสำรวจแพซแอนด์จ็ฮบ ในนิตยสาร Village Voice และได้รับ 2 รางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอวอร์ดส ที่ได้รับการเล่นอย่างหนักทางสถานีนี้ด้วย เพลงยังถูกเอ่ยว่าเป็น "เพลงชาติของเด็กไม่แยแส" ของเจเนอเรชันเอ็กซ์ แต่วงกลับไม่รู้สึกอึดอัดกับความสำเร็จนี้ ต่อมาไม่กี่ปีโคเบนเสียชีวิต เหล่านักฟังและนักวิจารณ์ก็ยังชื่นชมว่า "สเมลส์ไลก์ทีนสปิริต" เป็น 1 ในเพลงร็อกที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
สเปซเอ็กซ์ดรากอน 2

| --- | --- |
Crew Dragon approaching the ISS in March 2019, during Demo-1

ผู้ผลิต: สเปซเอ็กซ์
ประเทศ: สหรัฐ
ผู้ดำเนินการ: สเปซเอ็กซ์
การใช้งาน: ISS crew and cargo transport
 

ข้อมูลจำเพาะ
มวลแห้ง: 9,525 kg (20,999 lb)
ความจุบรรทุก:   6,000 kg (13,000 lb) to orbit  3,000 kg (6,600 lb) return cargo  800 kg (1,800 lb) disposed cargo 
ความจุลูกเรือ: 7 (NASA missions will only have 4 crew members)
ขนาด:   Diameter: 4 m (13 ft)  Height: 8.1 m (27 ft) (with trunk)  Sidewall angle: 15° 
ปริมาตร:   9.3 m3 (330 cu ft) pressurized  12.1 m3 (430 cu ft) unpressurized  37 m3 (1,300 cu ft) unpressurized with extended trunk 
อายุการใช้งาน:   1 week (free flight)  210 days docked to ISS 
 

การผลิต
สถานะ: Active
การสร้าง: 4 (1 test article, 3 flightworthy)
การส่งยาน: 2 (+1 suborbital)
สูญหาย: 1 (in testing)
เที่ยวบินแรก: 2 March 2019 (Uncrewed test) 30 May 2020 (Crewed)
 

ยานอวกาศที่เกี่ยวข้อง
ได้มาจาก: SpaceX Dragon
 
| --- | --- |
ผู้ออกแบบ: SpaceX
ภาษาที่เขียน: C++, JavaScript
เอนจิน: Chromium browser (Crew Dragon only)
ระบบปฏิบัติการ: Linux
แพลตฟอร์ม:   x86 (control)  PowerPC (actuation) 
รวมถึง: Dragon 2
ขนาด: Several 100K source lines
ภาษา: English
ประเภท: Application-specific system software
สัญญาอนุญาต: Closed source, internal use
เว็บไซต์: www.spacex.com/vehicles/dragon/ 
สเปซเอ็กซ์ดรากอน 2 (อังกฤษ: SpaceX Dragon 2) เป็นยานอวกาศที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ซึ่งพัฒนาและผลิตโดยSpaceX ผู้ผลิตด้านการบินและอวกาศของสหรัฐ ในฐานะผู้สืบทอดจาก ดรากอน ซึ่งเป็นยานอวกาศบรรทุกสินค้าที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ มีสองรูปแบบ ได้แก่ Crew Dragon แคปซูลอวกาศที่สามารถส่งนักบินอวกาศได้ถึงเจ็ดคนและ Cargo Dragon ซึ่งได้รับการปรับปรุงแทนยานอวกาศ Dragon เดิม ยานอวกาศปล่อยตัวบนยอดจรวด Falcon 9 Block 5 และกลับสู่โลกด้วยการนำเครื่องลงในมหาสมุทร แตกต่างจากรุ่นก่อนตรงที่ยานอวกาศสามารถเชื่อมกับสถานีอวกาศนานาชาติได้แทนที่จะเทียบท่า Crew Dragon ติดตั้งระบบหนีการปล่อยจรวดแบบบูรณาการ (LES) ที่สามารถเร่งยานพาหนะให้ห่างจากจรวดในกรณีฉุกเฉินที่ 11.8 m/s2 (39 ft/s2) ซึ่งทำได้โดยใช้ชุดทรัสเตอร์พ็อดติดตั้งด้านข้างทั้งสี่ด้านพร้อมเครื่องยนต์ SuperDraco สองเครื่องต่อชุด ยานอวกาศมีแผงเซลล์แสงอาทิตย์ที่ออกแบบใหม่และสายแม่พิมพ์ด้านนอกที่ปรับเปลี่ยนเมื่อเทียบกับ Dragon เดิมและมีคอมพิวเตอร์สำหรับการบินและระบบการบินใหม่ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 ยานอวกาศ Dragon 2 จำนวน 4 ลำได้ถูกผลิตขึ้น (ไม่นับรวมหัวข้อทดสอบโครงสร้างที่ไม่เคยบินในอากาศ)