stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮุยโฮ

ขันทีและขุนนางในจ๊กก๊ก
| ฮุยโฮ (หฺวาง เฮ่า) |
| --- | --- |
黃皓

นายกองร้อยราชรถ (奉車都尉 เฟิ่งเชอตูเว่ย์)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 258 (258) – ค.ศ. 263 (263)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
ผู้ถวายงานกลาง (中常侍 จงฉางชื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 258 (258) – ค.ศ. 263 (263)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
ผู้ช่วยสำนักประตูเหลือง (黃門丞 หฺวางเหมินเฉิง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 258 (258)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
อาชีพ: ขันที, ขุนนาง

ฮุยโฮ (ราว คริสต์ทศวรรษ 220–ค.ศ. 263) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หฺวาง เฮ่า (จีน: 黃皓; พินอิน: Huáng Hào) เป็นขันทีและขุนนางชาวจีนผู้รับใช้เล่าเสี้ยน (ครองราชย์ ค.ศ. 223-263) จักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ฮุยโฮได้รับความโปรดปรานจากเล่าเสี้ยนและขึ้นมามีอิทธิพลอย่างสูง ฮุยโฮสามารถเลื่อนตำแหน่งให้ผู้ติดตามและลดตำแหน่งผู้ที่ต่อต้านตน ซึ่งส่งผลเสียโดยรวมต่อวิธีการปกครองที่ดีของรัฐ เมื่อเกียงอุยขุนพลผู้นำทัพจ๊กก๊กพยายามทูลเตือนจักรพรรดิเล่าเสี้ยนในเรื่องการบุกของรัฐวุยก๊กที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า ฮุยโฮทูลแนะนำเล่าเสี้ยนว่าการบุกจะไม่เกิดขึ้น เป็นผลทำให้รัฐจ๊กก๊กไม่ได้เตรียมพร้อมรับการบุกจ๊กก๊กโดยวุยก๊ก แล้วทำให้จักรพรรดิเล่าเสี้ยนจำต้องยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขในปี ค.ศ. 263
ในนิยายสามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 119 ฮุยโฮถูกประหารชีวิตต่อสาธารณชนตามคำสั่งของสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊ก หลังฮุยโฮติดตามเล่าเสี้ยนไปยังลกเอี๋ยงนครหลวงของวุยก๊ก
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในจ๊กก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  เล่าปี่  เล่าเสี้ยน 
จักรพรรดินี:  งอซี  เตียวซี  จักรพรรดินีจาง 
เจ้าชายและราชนิกูลชาย:  เล่ากี๋  เล่าขำ  เล่าจ้อง  เล่าจ้าน  เล่ายอย  เล่าลี  เล่าสุน  เล่าเอ๋ง  เล่าเอียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  จูกัดเหลียง  เจียวอ้วน  ตั๋งอุ๋น  บิฮุย  เกียงอุย 
ข้าราชการฝ่ายพลเรือน:  กวนหิน  กุยฮิวจี๋  ขับเจ้ง  เคาจู  เคาเจ้ง  จินปิด  จูเก่อ เฉียว  เจาจิ๋ว  เจียวเอี๋ยน  ฉาง จี้  ฉาง ซฺวี่  เฉิน จือ  เช่อ ยฺเหวียน  โช่ว เหลียง  ซือหม่า เชิ่งจือ  ตังควด  ตั๋งโห  ตันจิ๋น  ตันซิ่ว  ตู้ เจิ่น  เตงเลียง  เตาเขง  เตียวเซีย  เตียวติด  เตียวเปา  โตบี  เบงกอง  บิสี  เฟ่ย์ ลี่  ม้าเชียว  ม้าเลี้ยง  เริ่น ซี  ลิคี  ลิจวน  ลิหงี  ลิฮก  เล่าป๋า  เลี้ยงเขียน  เลี้ยงซี  เลี่ยว ลี่  ไลบิน  หวาง ฉง  หยาง ซี่  เหยา โจ้ว  หลี่ เซียง  หลี่ มี่  หลี เหมี่ยว  หวาง ฮฺว่า  เหวิน ลี่  เหอ จือ  เหอ พาน  เหอ สุย  อองเมา  อองเลี้ยน  อองฮู  อินเบก  อินเชียง  อีเจี้ย  เอี่ยงลอง  เอียวหู  เอียวหงี  เอียวฮอง  ฮวนเกี๋ยน  ฮุยโฮ 
ข้าราชการฝ่ายทหาร:  กง ลู่  กัว ซิว  กัวหยง  กุอั๋น  โกเสียง  งอปั้น  งออี้  เงียมอู  จฺวี้ ฝู  จองอี้  เจียวปิน  เฉิน เต้า  จูกัดเจี๋ยม  จูกัดสง  เจียวสี  ตันเซ็ก  เตงจี๋  เตียวจูล่ง  เตียวหงี  เตียวหุย  เตียวอี้  เตียวเอ๊ก  เทียกี  ปองสิบ  ปอเฉียม  เปาเตียว  ม้าเจ๊ก  ม้าเฉียว  ม้าตง  ม้าต้าย  ลิเงียม  ลิหิม  ลิอ๋อง  ลิอิ๋น  เล่าตำ  เลียวฮัว  หลัว เซี่ยน  หลิว อิ่น  อองเป๋ง  อองหำ  อุยก๋วน  อุยเอี๋ยน  เอาเจ้  ฮั่ว อี้  เฮียงทง  แฮหัวป๋า 
สตรีที่มีชื่อเสียง:  กวานชื่อ  กำฮูหยิน  เฉิง เจินเจฺว๋  เซี่ยโหวชื่อ  บิฮูหยิน  ยฺเหวียน ฝู  หลี่เจาอี๋  หูชื่อ  อุ๋ยซี 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  เบ้งเฮ็ก  สะโมโข
สถานีบางโพ

สถานีบางโพ (อังกฤษ: Bang Pho Station, รหัส BL09) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับ ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ตั้งอยู่บริเวณแยกบางโพ จุดตัดของถนนประชาราษฎร์สาย 1 และถนนประชาราษฎร์สาย 2 โดยจะเป็นสถานีสุดท้ายของฝั่งพระนคร ก่อนข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปฝั่งธนบุรีต่อไป
ที่ตั้ง

ถนนประชาราษฎร์ สาย 2 บริเวณสี่แยกบางโพ (จุดตัดถนนประชาราษฎร์ สาย 2 และประชาราษฎร์ สาย 1) ไปจนถึงบริเวณด้านหน้าโรงเรียนทหารพลาธิการ กรมพลาธิการทหารบก ในพื้นที่แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U3 ชานชาลา : 
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 2 | สายสีน้ำเงิน มุ่งหน้า ท่าพระ |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 1 | สายสีน้ำเงิน มุ่งหน้า หลักสอง (ผ่าน บางซื่อ) |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสารและนักท่องเที่ยว, ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า ทางเดินเชื่อมเกตเวย์ แอท บางซื่อ |
| G ระดับถนน  | - | ป้ายรถประจำทาง, ถนนประชาราษฎร์ สาย 1, ถนนประชาราษฎร์ สาย 2, เขตบางซื่อ, ท่าบางโพ  |
รายละเอียดของสถานี > สัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สีน้ำเงินตกแต่งบริเวณเสาสถานี, ประตูกั้นชานชาลา, ทางขึ้น-ลงสถานี และป้ายบอกทางต่างๆ ในสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ส่วนหลังคาใช้สีเทาเพื่อสื่อว่าเป็นสถานีรายทาง
รายละเอียดของสถานี > รูปแบบของสถานี

เป็นสถานีลอยฟ้า เป็นชานชาลาแบบข้าง (Station with Side Platform) มีประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง (Half Height Platform Screen Doors : HHPSDs)
รายละเอียดของสถานี > ทางเข้า-ออกสถานี

1A ท่าเรือบางโพ (สถานีสูบน้ำ), คอนโดมิเนียม 333 ริเวอร์ไซด์ (ลิฟต์)
1B โรงเรียนทหารพลาธิการ กรมพลาธิการทหารบก (ลิฟต์)
1C ท่าเรือบางโพ (บันไดเลื่อน)
2A วัดสร้อยทอง, วัดบางโพโอมาวาส
2B โรงพยาบาลบางโพ, ตลาดบางโพ
3A สถานีดับเพลิงบางโพ, ไปรษณีย์ไทย บางโพ, ที่ทำการด่านป่าไม้กรุงเทพ, คอนโดมิเนียม ชีวาทัย เรสซิเดนซ์ บางโพ
3B ซอยประชาราษฎร์สาย 1 ซอย 7 (บันไดเลื่อน / เฉพาะทางเข้า)
ทางเดินลอยฟ้า เชื่อมศูนย์การค้าเกทเวย์ แอท บางซื่อ และ โรงพยาบาลบางโพ
รายละเอียดของสถานี > การจัดพื้นที่ในตัวสถานี

แบ่งเป็น 2 ชั้น ประกอบด้วย
3 ชั้นชานชาลา (Platform level)
2 ชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร, เหรียญโดยสาร และห้องประชาสัมพันธ์ (Concourse level)
1 ชั้นระดับถนน (Ground level)
รถโดยสารประจำทาง > ถนนประชาราษฎร์สาย 1 (มุ่งหน้าสะพานพระราม 7)

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > ถนนประชาราษฎร์สาย 1 (มุ่งหน้าสะพานพระราม 7) > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 (1) |  สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ |  สะพานพุทธ (จักรวรรดิ์) | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 32 (2-5) (1) | ปากเกร็ด | วัดโพธิ์ | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 49 (2-43) (1) |  สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ |  สถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) | 1.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) 2.รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 117 (2-47) (2) | ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย |  ท่าน้ำนนทบุรี | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
รถโดยสารประจำทาง > ถนนประชาราษฎร์สาย 1 (มุ่งหน้าสะพานพระราม 7) > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 33 (2-6)  | ปทุมธานี | เทเวศร์ | 1.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศขนาดเล็กสีฟ้า 2.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | บจก.บัส 33 (เครือกิตติสุนทร) |  |
| 90 (1-27) | ปทุมธานี |  บีทีเอสหมอชิต | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศขนาดเล็กสีฟ้า | บจก.บัส 90 (เครือกิตติสุนทร) | มีรถให้บริการน้อย |
| 2-17  |  เอ็มอาร์ทีบางซื่อ | มหาวิทยาลัยเกษตร์ศาสตร์ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส | 1.เส้นทาง วิ่งเป็นวงกลม 2.มีรถให้บริการน้อย |
| 3-55  | พระราม 7 | ท่าเรือคลองเตย | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส | มีรถให้บริการน้อย |
รถโดยสารประจำทาง > ถนนประชาราษฎร์สาย 2

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > ถนนประชาราษฎร์สาย 2 > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 (1) |  สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ |  สะพานพุทธ (จักรวรรดิ์) | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 66 (2-12) (3) |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ปิ่นเกล้า) | ศูนย์ราชการฯ แจ้งวัฒนะ | 1.รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง 2.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) | ขสมก. |  |
| 2-2 (2) | ปากเกร็ด |  ท่าน้ำสี่พระยา | 1.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) 2.รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
รถโดยสารประจำทาง > ถนนประชาราษฎร์สาย 2 > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2-17  |  เอ็มอาร์ทีบางซื่อ | มหาวิทยาลัยเกษตร์ศาสตร์ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส | 1.เส้นทาง วิ่งเป็นวงกลม 2.มีรถให้บริการน้อย |
ถนนประชาราษฎร์สาย 1 (มุ่งหน้าสะพานพระราม 7) : สาย 32 33(2-6) 49 117 90 2-17 3-55
ถนนประชาราษฎร์สาย 1 (มุ่งหน้าเกียกกาย) : สาย 16 32 33(2-6) 49 66 117 505 90 3-55
ถนนประชาราษฎร์สาย 2 : สาย 16 66 505 2-2 2-17
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

สถานีตำรวจนครบาลบางโพ
สถานีดับเพลิงบางโพ
ศูนย์การค้าเกทเวย์ แอท บางซื่อ
สมาคมวัฒนธรรมและเศรษฐกิจไทย-จีน
องค์การสวนสัตว์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ส่วนอุตสาหกรรมไม้บางโพ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้
วัดบางโพโอมาวาส
โรงพยาบาลบางโพ
โรงเรียนทหารพลาธิการ กรมพลาธิการทหารบก
ไปรษณีย์ไทย บางโพ
ท่าเรือบางโพ
วัดสร้อยทอง
โรงเรียนโยธินบูรณะ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตพระนครเหนือ
สมุดภาพ

อาคารสถานี มองจากถนนประชาราษฎร์สาย 1
ชั้นออกบัตรโดยสาร
ชั้นออกบัตรโดยสาร
ทัศนียภาพนอกสถานี
ชานชาลาสถานี
สะพานลอยทางออก 1
แม่น้ำเจ้าพระยา ทางออก 1
ทางออก 1C
ทางออก 3A
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็ม[ลิงก์เสีย]
| ด ค ก สถานีของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล |
| --- | --- |
ท่าพระ–บางซื่อ:  ท่าพระ   จรัญฯ 13  ไฟฉาย  บางขุนนนท์   บางยี่ขัน  สิรินธร  บางพลัด  บางอ้อ  บางโพ  เตาปูน  
บางซื่อ–หัวลำโพง:  บางซื่อ   กำแพงเพชร  สวนจตุจักร   พหลโยธิน   ลาดพร้าว   รัชดาภิเษก  สุทธิสาร  ห้วยขวาง  ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย   พระราม 9  เพชรบุรี   สุขุมวิท   ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  คลองเตย  ลุมพินี  สีลม   สามย่าน  หัวลำโพง 
หัวลำโพง–หลักสอง:  วัดมังกร  สามยอด   สนามไชย  อิสรภาพ  ท่าพระ   บางไผ่  บางหว้า   เพชรเกษม 48  ภาษีเจริญ  บางแค  หลักสอง 
หลักสอง–พุทธมณฑล สาย 4 (โครงการ):  พุทธมณฑล สาย 2  ทวีวัฒนา  หนองแขม  พุทธมณฑล สาย 4 
ทัศนียภาพแม่น้ำเจ้าพระยาระหว่างรถไฟฟ้าจากสถานีบางอ้อข้ามไปสถานีฯ จะสังเกตเห็นสัปปายะสภาสถาน
ป้ายข้อมูลสถานี ทางออก 1
สวิส เตชภูวนนท์

| สวิส เตชภูวนนท์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 30 กันยายน พ.ศ. 2534 (33 ปี) สวิส เตชภูวนนท์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ซาซากิ ทาโร่ – รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน (2557)
สังกัด: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
สวิส เตชภูวนนท์ (เกิด 30 กันยายน พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น มิกกี้ เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการแสดงโฆษณาและถ่ายนิตยสาร หลังจากนั้นเขาก็ได้รับการทาบทามให้แคสตัวกับทางช่อง 3 ก่อนที่จะได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด และได้รับบทเป็น "ซาซากิ ทาโร่" ในละครฟอร์มยักษ์เรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ

สวิส เตชภูวนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2534 เป็นบุตรคนที่สามจากพี่น้องสี่คน ก่อนเข้าสู่วงการบันเทิงสวิสเล่าว่า ผู้จัดการของเขาเป็นคนติดต่อให้รู้จักกับเจ้าของภาพยนตร์บันเทิง ทำให้เขาได้มีโอกาสได้แคสตัวกับทางช่อง 3 จนได้รับบท "ซาซากิ ทาโร่" ในละครโรแมนติก-แอคชันเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
สวิสจบการศึกษาที่อนุบาลนิรมล ระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนสายอักษร และจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนนวมินทร์ ก่อนที่จะย้ายมาศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา ซึ่งที่นั้น เป็นจุดเริ่มต้นทำให้เขาได้เข้าสู่วงการบันเทิงจากเอเจนซีให้ถ่ายโฆษณา เอชเอสบีซีแบรนด์ฮ่องกง และถ่ายแบบนิตยสารให้กับ BEUF
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2557 | รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน | ซาซากิ ทาโร่ (ทาโร่) |
| 2559 | ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน | ร.ต.ท. ชัยชนะ พิชิตสงคราม |
| 2560 | พ่อครัวหัวป่าก์ | เบส |
| 2564 | ปาฏิหาริย์รักแม่โพสพ | ภาคภูมิ |

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2566 | มนตราฟ้าฟื้น | ก๋วยจั๊บ |
รางวัล

พ.ศ. 2557
ดาราเดลี่ เดอะเกรต อวอร์ดส์ ครั้งที่ 4 สาขาดาวรุ่งชายที่สุดแห่งปี จากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ทีวีสาม แฟนคลับ อวอร์ด 2014 สาขาดาวรุ่งชายยอดนิยม จากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
พ.ศ. 2558
เสนอชื่อเข้าชิงสยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์ 2015 สาขานักแสดงดาวรุ่งชาย จากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

สวิส เตชภูวนนท์ ที่อินสตาแกรม
ชาร์ล็อตแห่งเบลเยียม

| ธรรมเนียมพระยศของ ชาร์ล็อตแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Imperial Majesty (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Imperial Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
จักรพรรดินีการ์โลตาแห่งเม็กซิโก หรือ เจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งเบลเยียม (ฝรั่งเศส: Marie Charlotte Amélie Augustine Victoire Clémentine Léopoldine) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเบลเยียม และสมเด็จพระจักรพรรดินีมเหสีในจักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งเม็กซิโกอีกด้วย
พระราชประวัติ

จักรพรรดินีการ์โลตาพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1840 ณ พระราชวังลาเกิน กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม เป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม และพระมเหสีองค์ที่ 2 ของพระองค์ เจ้าหญิงหลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง พระองค์ทรงได้พระราชทานพระนามจากพระบิดา โดยนำพระนามจากพระมเหสีพระองค์แรกของพระองค์ เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ ออกัสตาแห่งเวลส์ (พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร) ที่ทรงสิ้นพระชนม์กะทันหัน พระองค์เป็นพระญาติกับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามีอีกด้วย
เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงมีความสนิทสนมกับสมเด็จพระอัยยิกาของพระองค์ มารีอา อะเมเลียแห่งซิซิลีทั้งสอง สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส  พระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าหลุยส์ ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เมื่อทรงทุกข์ หรือทุกข์พระทัยอันใด ก็เสด็จพระราชดำเนินไปหาสมเด็จพระอัยกีอยู่เสมอ
เมื่อพระองค์ทรงเจริญพระชันษา 10 ชันษา สมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารีทรงสวรรคตกะทันหันด้วยโรควัณโรค สมเด็จพระราชาธิบดีลีโอโพลด์จึงทรงนำพระองค์ไปฝากเลี้ยงกับท่านเคาน์เตสแห่งเฮาสต์ ซึ่งเป็นพระสหายสนิทของสมเด็จพระราชบิดา และ 1 ปีต่อมา พระองค์ก็ทรงย้ายมาประทับที่พระตำหนักแคลร์มอนต์ เซอร์เรย์ สหราชอาณาจักร พระองค์ทรงย้ายมาประทับกับสมเด็จพระราชินีมารีอา อะมาเลีย พระอัยยิกา ซึ่งขณะนั้น พระราชวงศ์ฝรั่งเศสทรงอยู่ในการลี้ภัย เนื่องจากมีการปฏิวัติ รัฐประหารปฏิรูปการปกครอง
อภิเษกสมรส และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย

เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1857 ขณะนั้นมีพระชันษาเพียง 17 ชันษา พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับอาร์ชดยุคแฟร์ดีนันท์ มัคซีมีลีอานแห่งออสเตรีย พระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟ หลังจากการอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็น อาร์ชดัชเชสชาร์ล็อทเทอแห่งออสเตรีย และด้วยความที่เป็นพระชายาของอาร์ชดยุคแฟร์ดีนันท์ มัคซีมีลีอาน พระองค์จึงทรงเป็นที่พึงพอพระทัยของอาร์ชดัชเชสโซฟี พระสัสสุเป็นอย่างยิ่ง โดยเมื่อทรงมีเวลาว่าง อาร์ชดัชเชสโซฟีจะทรงเรียกพระองค์ไปเข้าเฝ้าเสมอ นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงไม่ชอบสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลีซาเบ็ท พระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟเป็นอย่างยิ่ง เหตุผลเนื่องจากที่สมเด็จพระจักรพรรดินีทรงมีความสนิทสนมกับพระสวามีของพระองค์มากเกินไป และนอกจากนี้พระองค์ยังทรงเห็นว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีมีพระพักตร์สิริโฉมงดงามกว่าพระองค์ ต่อมา พระองค์และพระสวามีทรงย้ายที่ประทับไปอยู่ที่ประเทศอิตาลี เพราะเนื่องจากพระสวามีทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นอุปราชแห่งราชอาณาจักรลอมบาร์ดีและเวเนเทีย ซึ่งขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย
สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเม็กซิโก

ในช่วงปีค.ศ. 1860 สมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ได้เข้าไปรุกรานเม็กซิโก เป็นเหตุให้มีการแทรกแซงระบอบการเมืองการปกครองของเม็กซิโก ฝรั่งเศสได้ทีอยากฟื้นฟูระบอบจักรวรรดินิยมเสียใหม่ แทนที่พระองค์จะทรงปกครองเม็กซิโกเอง กลับทรงมอบราชบัลลังก์เม็กซิโกให้กับอาร์ชดยุคแฟร์ดีนันท์ มัคซีมีลีอาน พระองค์และพระสวามีจึงเสด็จพระราชดำเนินไปยังประเทศเม็กซิโก โดยทรงเถลิงวัลย์ราชสมบัติเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก ส่วนอาร์ชดัชเชสชาร์ล็อทเทอ ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเม็กซิโก โดยทรงใช้พระนามของพระองค์เป็นภาษาสเปนว่า การ์โลตา (Carlota) และนอกจากนี้ พระองค์และพระสวามีของพระองค์ทรงย้ายที่ประทับมาที่ปราสาทชาพัลเตเพ็ค ชานกรุงเม็กซิโก ซิตี้อีกด้วย
เพียงไม่กี่เดือน หลังจากได้ทรงครองราชย์ สมเด็จพระจักรพรรดิมัคซีมีลีอาน และสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนทรงตกลงกันถอนกำลังออกจากเม็กซิโก ทำให้นักสาธารณรัฐนิยมได้ที ทำการก่อปฏิวัติ รัฐประการปฏิรูปการเมืองการปกครองทันที การก่อรัฐประหารครั้งนี้ มีประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นผู้สนับสนุน โดยส่งหน่วยรบปิดกั้นทางเข้าประเทศ ทำให้กองทัพฝรั่งเศส ซึ่งเข้ามาช่วยเหลือ ไม่สามารถเข้าไปได้ เป็นเหตุทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิมัคซีมีลีอานทรงถูกจับกุม ส่วนตัวพระองค์เองทรงหลบหนีรอดไปได้ โดยก่อนหน้านั้น พระราชสวามีทรงให้พระองค์หลบหนีออกไปก่อนพร้อมด้วยผู้ติดตาม โดยพระองค์ทรงอพยพกลับไปยังยุโรป และไม่เสด็จพระราชดำเนินกลับเม็กซิโกอีกเลย
เบนิโต ยัวเรซ แกนนำกลุ่มปฏิวัติ (ภายหลังดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีแห่งเม็กซิโก) ได้ให้ศาลตัดสินประหารชีวิตสมเด็จพระจักรพรรดิมัคซีมีลีอาน เป็นเหตุให้ต้องล้มล้างจักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2 ตั้งแต่บัดนั้น ส่วนสมเด็จพระจักรพรรดินีการ์โลตา เจ้าชายฟีลิปแห่งเบลเยียม เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ พระเชษฐาทรงส่งกองทัพบกไปรับพระองค์กลับมาที่ประเทศเบลเยียม มาตุภูมิ พระองค์จึงทรงประทับอยู่ที่ปราสาทบูชู เมืองไมเซอ ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 เบลเยียมได้ถูกล้อมโดยกองทัพของเยอรมนี แต่ปราสาทบูชูที่พระองค์ทรงประทับอยู่ไม่ถูกล้อม และกองทัพเยอรมันไม่กล้ารุกล้ำเขตพระราชฐานได้ เพราะเนื่องจากออสเตรียได้ขอยกเว้นไว้ เพราะพระองค์เป็นพระบรมวงศานุวงศ์ออสเตรียเช่นกัน
สวรรคต

ในช่วงเวลาสุดท้ายของพระชนม์ชีพของพระองค์นั้น พระองค์ทรงเริ่มมีพระอาการประชวร ซึ่งสาเหตุเกิดจากการที่พระองค์ทรงหวาดระแวง โดยพระองค์ยังทรงรอการกลับมาของพระราชสวามี โดยพระองค์ยังทรงไม่รู้ว่าพระราชสวามีถูกประหารชีวิตแล้ว โดยทรงหวังว่า พระราชสวามีจะต้องทรงกลับมาหาพระองค์ ซึ่งระหว่างการรอคอยนั้น พระองค์ทรงอยู่กับตุ๊กตาคู่พระทัยของพระองค์ โดยพระองค์ตั้งชื่อว่า แม็กซ์ โดยทรงถือว่าตุ๊กตาเป็นตัวแทนของพระสวามีของพระองค์
สมเด็จพระจักรพรรดินีการ์โลตาเสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1927 สิริพระชนมพรรษาได้ 86 พรรษา
พระราชอิสริยยศ

7 มิถุนายน ค.ศ. 1840 - 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1857: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งเบลเยียม เจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ดัชเชสในซัคเซิน
27 กรกฎาคม ค.ศ. 1857 - 10 เมษายน ค.ศ. 1864: เฮอร์อิมพีเรียลและรอยัลไฮเนส อาร์ชดัชเชสชาร์ล็อทเทอแห่งออสเตรีย เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม เจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ดัชเชสในซัคเซิน
10 เมษายน ค.ศ. 1864 - 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1867: เฮอร์อิมพีเรียลมาเจสตี สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเม็กซิโก
15 พฤษภาคม ค.ศ. 1867 - 19 มกราคม ค.ศ. 1927: เฮอร์อิมพีเรียลมาเจสตี สมเด็จพระจักรพรรดินีการ์โลตาแห่งเม็กซิโก
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| เจ้าหญิงชาร์ลอตแห่งเบลเยียม | พระชนก: พระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: ฟรันซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: ดยุคเอิร์นส์ ฟรีดริชแห่งแซ็กซ์-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์ |
| เจ้าหญิงชาร์ลอตแห่งเบลเยียม | พระชนก: พระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: ฟรันซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงโซเฟีย แอนโตเนียแห่งบรันสวิค-โวลเฟนบืทเทล |
| เจ้าหญิงชาร์ลอตแห่งเบลเยียม | พระชนก: พระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงออกัสต้าแห่งรอยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: เค้านท์เฮ็นริคที่ 24 แห่งรอยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ |
| เจ้าหญิงชาร์ลอตแห่งเบลเยียม | พระชนก: พระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงออกัสต้าแห่งรอยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงแคโรไลน์ เออร์เนสตีนแห่งเออร์แบช-เชินเบิร์ก |
| เจ้าหญิงชาร์ลอตแห่งเบลเยียม | พระชนนี: หลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: หลุยส์ ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง |
| เจ้าหญิงชาร์ลอตแห่งเบลเยียม | พระชนนี: หลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: หลุยส์ มารี อาเดลาอีด เดอ บูร์บง |
| เจ้าหญิงชาร์ลอตแห่งเบลเยียม | พระชนนี: หลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งทู ซิชิลีส์ |
| เจ้าหญิงชาร์ลอตแห่งเบลเยียม | พระชนนี: หลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: อาร์คดัชเดสมารี แคโรไลน์แห่งออสเตรีย |
แหล่งข้อมูลอื่น

Biography of Charlotte of Belgium (1840-1927)
Imperial House of Mexico
Find-A-Grave profile for Carlotta Empress of Mexico
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม
รุ่นที่ 1:  จักรพรรดินีชาร์ลอตแห่งเม็กซิโก 
รุ่นที่ 2:  เจ้าหญิงหลุยส์แห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา  เจ้าหญิงสเตฟานี มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย  เจ้าหญิงคลิเมนไทน์ เจ้าหญิงนโปเลียน  เจ้าหญิงโฌเซฟีน มารี  เจ้าหญิงอ็องเรียต ดัชเชสแห่งเวนมอนต์  เจ้าหญิงโฌเซฟีน การอลีนแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น 
รุ่นที่ 3:  พระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี 
รุ่นที่ 4:  แกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก  เจ้าหญิงมารี-คริสติน นางจอร์จเกอร์  เจ้าหญิงมารี-แอ็สเมราลดา เลดีมอนคาดา 
รุ่นที่ 5:  เจ้าหญิงอัสตริด อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต  เจ้าหญิงแดลฟีน 
รุ่นที่ 6:  เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์  เจ้าหญิงเอเลออนอร์  เจ้าหญิงมาเรีย ลอรา อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต*  เจ้าหญิงลุยซา มาเรีย อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต  เจ้าหญิงเลติเชีย มาเรีย อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต  เจ้าหญิงหลุยส์  เจ้าหญิงโฌเซฟีน 
*สถาปนาเป็นเจ้าหญิงเเห่งเบลเยียมเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1991
เจ้าหญิงชาร์ล็อตเมื่อทรงพระเยาว์
อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันท์ มัคซีมีลีอาน และเจ้าหญิงชาร์ล็อตเมื่อทรงอภิเษกสมรส
กนกอร บุญมา

| กนกอร บุญมา |
| --- | --- |
กนกอรในการประกวดนางสาวไทย พ.ศ. 2515
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 8 กันยายน พ.ศ. 2495 (72 ปี)   จังหวัดฉะเชิงเทรา วัชรี เภามา
นางสาวกนกอร บุญมา (8 กันยายน พ.ศ. 2495) นางสาวไทย พ.ศ. 2515  เป็นปีสุดท้ายในยุคที่ 3 ของการประกวดนางสาวไทย ผู้ได้รับตำแหน่งในปีนั้น คือ กนกอร บุญมา สาวงามจากจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยมีผู้ส่งเข้าประกวดคือโรงเรียนเสริมสวยแอนนา และมีรองนางสาวไทยอีก 4 คน ได้แก่:
แสงอรุณ จิตต์ใจ
สุดเฉลียว รอดบุญธรรม
ปริศนา โลหะนันท์
สุดสวาท สมโนชัย
โดยมี ภรินทร กรเพชร เป็นขวัญใจช่างภาพ ประจำปี 2515 และ รุ่งทิวา ศรีวรกุล ได้เป็น นางงามชุดไทยจิตรลดา
กนกอร บุญมา หรือ วัชรี เภามา พื้นเพเดิมเป็นชาวแปดริ้ว จังหวัดฉะเชิงเทรา อดีตนักเรียนเสริมสวยจากโรงเรียนเสริมสวยแอนนา เข้าร่วมประกวดนางสาวไทยโดยการชักชวนของอาจารย์ อรุณี สามโกเศศ เจ้าของ โรงเรียนเสริมสวยแอนนา เธอเป็นนางสาวไทยคนที่ 21 ของประเทศไทย เธอเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาลที่ประเทศกรีซ ในปี 2516 ร่วมกับสาวงามอีกเกือบร้อยประเทศทั่วโลก แม้ว่าจะไม่ได้รับตำแหน่งใดๆ กลับมา แต่เธอก็ได้ฝากรอยยิ้มและไมตรีจิตอันดีงามของชาวไทยไปเผยแพร่แก่ชาวโลกอย่างดียิ่ง
กนกอร บุญมา ปัจจุบันหลังจากสมรสกับ สุวิทย์ พงษ์จรัสพันธุ์ เมื่อ 18 พฤษภาคม 2518 แล้ว กนกอรได้มาเป็นแม่บ้านอย่างเต็มตัว รวมไปถึงช่วยดำเนินธุรกิจปั๊มน้ำมันเชลล์ สุรนารีบริการ และห้างหุ้นส่วนจำกัดอุปกรณ์ค้าไม้ของสามี ที่อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา
ดูเพิ่ม

นางสาวไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ย้อนตำนานนางสาวไทย เก็บถาวร 2007-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายนามนางสาวไทยและรองนางสาวไทย เก็บถาวร 2007-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กนางสาวสยามและนางสาวไทย |
| --- | --- |
นางสาวสยาม:  1934  1935  1936  1937  1938 
นางสาวไทย:  1939  1940  1948  1950  1951  1952  1953  1954  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1971  1972  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2006  2007  2008  2009  2010  2012  2013  2014  2016  2019  2020  2022  2023  2024 
รายนามนางสาวสยาม:  กันยา เทียนสว่าง  วณี เลาหเกียรติ  วงเดือน ภูมิรัตน์  มยุรี วิชัยวัฒนะ  พิศมัย โชติวุฒิ 
รายนามนางสาวไทย:  เรียม เพศยนาวิน  สว่างจิตต์ คฤหานนท์  ลัดดา สุวรรณสุภา  อัมพร บุรารักษ์  อุษณีย์ ทองเนื้อดี  ประชิตร์ ทองอุไร  อนงค์ อัชชวัฒนา  สุชีลา ศรีสมบูรณ์  อาภัสรา หงสกุล  จีรนันทน์ เศวตนันทน์  ประภัสสร พานิชกุล  อภันตรี ประยุทธเสนีย์  แสงเดือน แม้นวงศ์  วารุณี แสงศิรินาวิน  นิภาภัทร สุดศิริ  กนกอร บุญมา  สาวิณี ปะการะนัง  ธารทิพย์ พงษ์สุข  ทวีพร คลังพลอย  ชุติมา นัยนา  ภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก  ยลดา รองหานาม  ภัสราภรณ์ ชัยมงคล  จิระประภา เศวตนันทน์  อรอนงค์ ปัญญาวงศ์  ฉัตฑริกา อุบลศิริ  อารียา สิริโสภา  ภาวดี วิเชียรรัตน์  สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ  ชลิดา เถาว์ชาลี  อภิสมัย ศรีรังสรรค์  ปนัดดา วงศ์ผู้ดี  สุจิรา อรุณพิพัฒน์  ปฏิพร สิทธิพงศ์  ชาลิสา บุญครองทรัพย์  สิรินทร์ยา สัตยาศัย  ลลนา ก้องธรนินทร์  อังคณา ตรีรัตนาทิพย์  พรรณประภา ยงค์ตระกูล  อรวิภา กนกนทีสวัสดิ์  กฤชภร หอมบุญญาศักดิ์  ปริศนา กัมพูสิริ  อัจฉราภรณ์ กนกนทีสวัสดิ์  วิลาสินี จันทร์วุฒิวงศ์  ธนพร ศรีวิราช  สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์  ณัฐพัชร พงษ์ประพันธ์  มานิตา ดวงคำ ฟาร์เมอร์  ชนนิกานต์ สุพิทยาพร  พนิดา เขื่อนจินดา 
รายละเอียด:  รายชื่อ  รางวัลพิเศษ