stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ป้ายจราจรในประเทศลาว
ป้ายประเภทคำสั้ง

ไปทางตรงได้เท่านั้น
เลี้ยวซ้าย
เลี้ยวขวา
เลี้ยวซ้ายไปข้างหน้า
เลี้ยวขวาไปข้างหน้า
ให้ไปทางตรงหรือเลี้ยวซ้าย​
ให้ไปทางตรงหรือเลี้ยวขวา
ให้ชิดขวา​
ให้ชิดซ้าย
วงเวียน
ทางเฉพาะรถจักรยาน
ทางเดินทางเท้า
ทางเดินทางเท้าและทางอ้อมรถจักรยาน​
ทางเดินทางเท้าและทางเดินรถจักรยาน​
ใช้ความเร็วขั้นต่ำ
สิ้นสุด​ใช้ความเร็วขั้นต่ำ
เอื้อ อัญชลี

เอื้อ อัญชลี เป็นนามปากกาของ อัญชลี เอื้อกิจประเสริฐ (พ.ศ. 2517-) เป็นนักเขียนที่เป็นที่รู้จักจากคอลัมน์ สามก๊ก ฉบับคนกันเอง ในนิตยสาร มติชนสุดสัปดาห์ ผลงานการประพันธ์ของเธอเรื่อง เงาฝันของผีเสื้อ ได้รับการคัดเลือกเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ปี 2552
การศึกษาและอาชีพการงานช่วงต้น

อัญชลี จบการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตเพาะช่าง คณะวิจิตรศิลป์ แผนกถ่ายภาพ เธอได้รับรางวัลช่อการะเกดจากเรื่องสั้น ให้ฉันไปจากเธอ ในปี 2538 หนังสือรวมเรื่องสั้นเล่มแรกของเธอชื่อ ความสุข พิมพ์รวมเล่มโดยสำนักพิมพ์เมฆปีกนก ในเดือนมกราคม 2540 หลังจากนั้น ในเดือนกุมภาพันธ์ 2541 เธอได้ตีพิมพ์รวมบทกวีเล่มแรกของเธอออกมาในชื่อ 'งานศพดอกไม้ ซึ่งเป็นการรวบรวมบทกวีที่เธอเขียนขึ้นตั้งแต่ 2536-2540 ก่อนที่เรื่องสั้น ลมผีเสื้อ ของเธอได้รับการตีพิมพ์ลง ช่อการะเกด 30 (มกราคม-กุมภาพันธ์ 2540) ในเดือนธันวาคม 2542 รวมเรื่องสั้นเล่มที่สองของเธอจึงได้รับการรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์เมฆปีกนกในชื่อ ความทุกข์ เรื่องสั้นในเล่มนี้มีรูปแบบการเขียนที่หลากหลาย ทั้งแบบเป็นนิทาน หรือไดอารี่ หลังจากนั้น เธอยังได้รับรางวัลรางวัลสุภาว์ เทวกุล จากเรื่องสั้น ตำรับเซลล์แมน ในปี 2543 ด้วย
สามก๊ก ฉบับคนกันเอง

เอื้อ อัญชลี เป็นที่รู้จักในวงกว้างจากคอลัมน์ของเธอ สามก๊ก ฉบับคนกันเอง ซึ่งตีพิมพ์ในมติชนสุดสัปดาห์ โดยเธอเริ่มเขียนคอลัมน์ตั้งแต่ฉบับที่ 1250 ประจำวันที่ 30 กรกฎาคม - 5 สิงหาคม 2547 จนถึงปัจจุบัน โดยเธอจะเขียนวิเคราะห์บุคลิกตัวละครในสามก๊กโดยเปรียบเทียบกับเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน เช่น เปรียบเทียบบุคลิกของ ลิโป้ กับพระเอกการ์ตูนผู้หญิงเรื่อง Mars (สิงห์นักบิด สาวนักโบก) หรือเปรียบเทียบเตียวหุยกับบิดาของตนเอง เน้นอารมณ์ความรู้สึก และความสัมพันธ์ของตัวละครมากกว่าการวิเคราะห์กลยุทธ์การศึกในนิยาย ปัจจุบัน ได้มีการรวมบทความจากคอลัมน์ดังกล่าวออกตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชน 2 เล่มด้วยกัน คือ สามก๊กฉบับคนกันเอง ภาคหนึ่ง: ขุนเขาไม่เปลี่ยน สายน้ำไม่ขาด (มีนาคม 2549) และ สามก๊กฉบับคนกันเอง ภาคสอง: ความดีมีด่างพร้อย ความชั่วมีความเป็นมา (สิงหาคม 2550)
นอกจากบทความแล้ว เธอยังมีรวมเรื่องสั้นซึ่งได้แรงบันดาลใจจากฉาก ตัวละคร และข้อคิดต่าง ๆ จากสามก๊ก คือ ขงเบ้งเจอคนบ้า และนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ซึ่งเล่าเรื่องชีวิตของผู้แต่งสามก๊ก หลอ กว้านจง เงาฝันของผีเสื้อ ซึ่งทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลซีไรต์ปี 2552
งานเขียนอื่น ๆ

เธอมีเรื่องสั้นลงใน สนามหญ้า 3: สถานที่หนึ่งในหัวใจ ของสำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม (มีนาคม 2545) ร่วมกับนักเขียนคนอื่น ๆ เช่น เสี้ยวจันทร์ แรมไพร, ฟ้า พูลวรลักษณ์, วาด รวี เป็นต้น และสนามหญ้า 4.1: เธอเต้นรำอย่างเดียวดาย นอกจากนั้น เอื้อ อัญชลียังเป็นหนึ่งในนักเขียนที่เข้าร่วมโครงการคลังข้อมูลภาษาไทยแห่งชาติของภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และภาควิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปลาช่อนแคระ

ปลาช่อนห้าแถบ (Channa sp. "five striped") เป็นปลาช่อนแคระอีกชนิดหนึ่งที่ยังมิได้มีการระบุชื่อทางวิทยาศาสตร์ที่แน่ชัด แต่มีลักษณะคล้ายกับปลาช่อนสจวร์ต (C. stewartii) โดยมีลายบั้งสีน้ำตาลเข้ม 5 แถบ หรือมากกว่าตามแนวตั้งของลำตัว และไม่มีสีสันสวยงาม
ปลาช่อนแคระ (อังกฤษ: Dwarf snakehead) เป็นชื่อสามัญที่เรียกปลาในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) โดยหมายถึงปลาที่มีขนาดเล็ก เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดความยาวไม่เกิน 20-30 เซนติเมตร
เช่น
Channa bleheri
Channa burmanica
Channa gachua
Channa harcourtbutleri
Channa orientalis
Channa stewartii
Channa limbata
โดยมากแล้ว จะเป็นปลาขนาดเล็กที่มีสีสันสวยงามสดใสตามครีบหรือลำตัวต่าง ๆ มีพฤติกรรมที่ไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาช่อนขนาดใหญ่ ซ้ำยังมีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม สามารถเลี้ยงปะปนกันได้ อีกทั้งเป็นปลาที่พบในกลุ่มอาณาบริเวณเดียวกัน คือ ประเทศอินเดีย และประเทศใกล้เคียง เช่น พม่า, ศรีลังกา หรือปากีสถาน ปลาช่อนกลุ่มนี้จะอาศัยอยู่ในสภาพที่มีอุณหภูมิหลากหลายเปลี่ยนแปลงต่างขั้วกันในรอบปี ตั้งแต่ฤดูที่มีฝนตกหนัก ฤดูร้อนที่อุณหภูมิร้อนจัด ไปจนถึงฤดูหนาวที่มีการละลายของหิมะจากเทือกเขาสูงตามแนวเทือกเขาหิมาลัย จึงมีพฤติกรรมขุดโพรงลึกตามรากไม้เพื่อจำศีลเข้าสู่ฤดูที่เหมาะสมต่อการหากินและแพร่ขยายพันธุ์ต่อไป จึงเป็นปลาที่มีการขยายพันธุ์ด้วยการที่ปลาตัวผู้เป็นฝ่ายอมไข่ในปากจนกระทั่งฟักเป็นตัว และยังเลี้ยงลูกต่อไปอีกสักระยะร่วมกับปลาตัวเมีย
นอกจากนี้แล้ว ยังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้มีการระบุชื่อทางวิทยาศาสตร์หรืออนุกรมวิธานอย่างแน่ชัด จึงยังมีอีกหลายชนิดที่มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการ เช่น Channa sp. "five stripe", Channa sp. "Dwarf Redfin", Channa sp. "Fire & Ice", Channa aff. limbata เป็นต้น โดยมีชนิดล่าสุดที่ได้รับชื่อวิทยาศาสตร์คือ Channa andrao
ชาร์ล็อตแห่งซาวอย

| ชาร์ล็อตแห่งซาวอย |
| --- | --- |

ประสูติ: ค.ศ. 1443
สิ้นพระชนม์: 1 ธันวาคม ค.ศ. 1483 อังบัวส์ ฝรั่งเศส
จักรพรรดินี: พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส
พระบุตร: บางพระองค์ แอนน์แห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งบูร์บอง ฌานน์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์: ซาวอย วาลัวส์
พระบิดา: หลุยส์ ดยุคแห่งซาวอย
พระมารดา: แอนน์แห่งไซปรัส
ชาร์ล็อตแห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Charlotte de Savoie; อังกฤษ: Charlotte of Savoy) (ค.ศ. 1443 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1483) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461 - 30 สิงหาคม ค.ศ. 1483
ชาร์ล็อตแห่งซาวอยพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1443 เป็นพระธิดาในหลุยส์ ดยุคแห่งซาวอย และแอนน์แห่งไซปรัส พระอัยกีทางพระมารดาเป็นธิดาของจอห์นที่ 1 เคานท์แห่งลามาร์ช (John I, Count of La Marche) และแค็ทเธอรินแห่งแวงโดม
ชาร์ล็อตเสกสมรสกับมกุฎราชกุมารหลุยส์ผู้เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1451 เมื่อมีพระชนม์ได้แปดพรรษา และหลุยส์ยี่สิบแปดพรรษา หลังจากที่มาร์กาเร็ต สจวตพระชายาองค์แรกของหลุยส์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1445
แม้ว่าจะเป็นสตรีที่พร้อมไปด้วยความดีแต่หลุยส์ก็ทรงละเลยชาร์ล็อตต์ เช่นหลังจากขึ้นครองราชย์แล้วพระองค์ก็ทรงทิ้งชาร์ล็อตต์ไว้ในเบอร์กันดีที่ทั้งสองพระองค์ประทับหลบภัยอยู่ เพื่อจะเดินทางไปรับตำแหน่งใหม่โดยทิ้งพระราชินีไว้กับอิสซาเบลลาแห่งบูร์บองภรรยาของชาร์ลส์ที่ 1 ดยุคแห่งเบอร์กันดี
พระราชินีชาร์ล็อตและพระเจ้าหลุยส์มีพระราชโอรสธิดาด้วยกันแปดพระองค์ แต่เพียงสามพระองค์รอดมาจนโต - แอนน์แห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งบูร์บอง, ฌานน์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
พระราชินีชาร์ล็อตเสด็จสวรรคตเมื่อ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1483 ที่อังบัวส์ในประเทศฝรั่งเศส สองสามเดือนหลังจากการสวรรคตของพระสวามี พระศพตั้งอยู่ที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งแคลรี
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์ซาวอย
ราชวงศ์วาลัวส์
| ด ค กราชินีและจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 Adelaide of Aquitaine  โรซาลาแห่งอิตาลี  แบร์ตแห่งบูร์กอญ  กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  Matilda of Frisia  อานแห่งเคียฟ  แบร์ตาแห่งฮอลแลนด์  Bertrade de Montfort  Adelaide of Maurienne  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา  อาแดลแห่งช็องปาญ  อิซาเบลลาแห่งเอโนลต์  อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก  Agnes of Merania  บลังกาแห่งกัสติยา  มาร์กาเร็ตแห่งโพรว็องซ์  อิซาเบลแห่งอารากอน  มาเรียแห่งบราบ็องต์  โจนที่ 1 แห่งนาวาร์  Margaret of Burgundy  Clementia of Hungary  Joan II of Burgundy  Blanche of Burgundy  มารีแห่งลักเซมเบิร์ก  ฌาน เดเวรอ  ฌานน์แห่งบูร์กอญ  บลานซ์แห่งนาวาร์  ฌานน์แห่งโอแวร์ญ  ฌานแห่งบูร์บง  อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย  มารีแห่งอ็องฌู  ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย  แอนน์แห่งบริตานี  ฌานแห่งฝรั่งเศส  แมรี ทิวดอร์  โกลดแห่งฝรั่งเศส  เอเลนอร์แห่งออสเตรีย  แคทเธอรีน เดอ เมดีชี  แมรี สจวต  เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย  หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง  มาร์เกอริตแห่งวาลัว  มารี เดอ เมดีซิส  อานน์แห่งออสเตรีย  มาเรีย เทเรซาแห่งสเปน  มารี เลชชินสกา  มารี อ็องตัวแน็ต  มารีอา จูเซปปินาแห่งซาวอย*  โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  มารี หลุยส์แห่งออสเตรีย  มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส*  มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี  เออเฌนี เดอ มอนตีโค 
*เป็นที่ถกเถียง
รอยเท้าคาร์บอน

รอยเท้าคาร์บอน (อังกฤษ: carbon footprint) เป็นการวัดผลกระทบจากกิจกรรมของมนุษย์ที่มีต่อระบบสิ่งแวดล้อมในแง่ของปริมาณแก๊สเรือนกระจกที่สร้างขึ้นมาจากกิจกรรมนั้นๆ โดยวัดคาร์บอนไดออกไซด์ที่ปล่อยออกมา รอยเท้าคาร์บอนใช้สำหรับประมาณว่าคน ประเทศ หรือองค์กรหนึ่ง ๆ มีผลกระทบต่อภาวะโลกร้อนมากน้อยเพียงใด วิธีการหลักของรอยเท้าคาร์บอนคือ ประเมินปริมาณคาร์บอนที่ปล่อยออกมาสู่สิ่งแวดล้อมและประเมินความมากน้อยในการส่งเสริมพลังงานทดแทนหรือพลังงานสะอาดขององค์กรนั้น เช่น พลังงานลม พลังงานแสงอาทิตย์ หรือการปลูกป่า รอยเท้าคาร์บอนเป็นส่วนย่อยของรอยเท้าระบบนิเวศ (ecological footprint) ซึ่งจะรวมเอาความต้องการของมนุษย์ทั้งหมดในระบบชีวนิเวศเข้าไปด้วย
นิยามของรอยเท้าคาร์บอน

รอยเท้าคาร์บอนเป็นการวัดประมาณแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ (CO
2) และแก๊สเรือนกระจกอื่น ๆ ที่ปล่อยออกมาจากกิจกรรมของมนุษย์หรือที่ปล่อยออกมาทั้งหมดจากวงจรกระบวนการผลิตสินค้าหรือบริการ (ดูเพิ่มเติมที่ Wiedmann และ Minx, 2008)
คำว่า "วงจร" ในนิยามของรอยเท้าคาร์บอนนี้จะคิดจากสาเหตุที่เป็นไปได้ทั้งหมดที่มีผลต่อการปลดปล่อยคาร์บอนออกมา หรือพูดอีกนัยหนึ่งก็คือ จะต้องนับทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นการปล่อยทั้งทางตรง (on-site, internal) และทางอ้อม (off-site, external, embodied, upstream, downstream)
ปกติแล้ว รอยเท้าคาร์บอน ก็คือปริมาณแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ (นิยมใช้หน่วยกิโลกรัมหรือตัน) ซึ่งเป็นแก๊สที่ส่งผลกระทบต่อภาวะโลกร้อนเช่นเดียวกับแก๊สเรือนกระจกชนิดอื่นๆ (สำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งรัฐสภาสหราชอาณาจักร (POST), 2006) รอยเท้าคาร์บอนยังสามารถคำนวณได้จากการใช้วิธีดูวงจรการผลิต (Life Cycle Assessment) หรือดูจากปริมาณแก๊สที่ปล่อยออกมาจากพลังงานเชื้อเพลิง อย่างไรก็ตาม ทั้งสองกรณีนี้ก็สามารถใช้วัดปริมาณที่เกิดจากการกระทำของมนุษย์ได้ด้วย นอกจากปริมาณที่ใช้พลังงานจะมีความสำคัญแล้ว ที่มาของพลังงานเหล่านั้นก็มีความสำคัญต่อการคำนวณเช่นกัน (ตัวอย่างเช่นว่า พลังงานเหล่านั้นมาจากเชื้อเพลิงหรือมาจากแหล่งพลังงานทดแทน)
คำนิยามอื่นๆของรอยเท้าคาร์บอน คือ ปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ทั้งหมดที่มาจากการกระทำของมนุษย์แต่ละคนในระยะเวลา 1 ปี (ซึ่งรวมถึงการปล่อยออกมาผ่านการใช้พลังงานด้วย) นิยามนี้ให้ความสำคัญเรื่องของการคำนวณปริมาณคาร์บอนของแต่ละบุคคล ซึ่งมาจากแนวความคิดที่ว่ารอยเท้านี้เป็นสิ่งที่มาจากการกระทำของมนุษย์ทกุๆคนรวมกัน รอยเท้าคาร์บอนอาจจะพิจารณาเฉพาะการปล่อยโดยตรงอย่างเดียว (คำนวณจากปริมาณพลังงานที่ใช้ในครัวเรือนและการขนส่ง รวมไปถึงการเดินทางด้วยรถยนต์ เครื่องบิน รถไฟ หรือการขนส่งสาธารณะอื่นด้วย) หรืออาจจะรวมเอาการการปล่อยทางอ้อมไว้ด้วยก็ได้ (รวมปริมาณแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ที่เป็นผลมาจากสินค้าและบริการที่บริโภคในแต่ละวัน) การคำนวณจากล่างขึ้นบนจะให้ผลรวมเป็นปริมาณแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ที่แต่ละคนปล่อยออกมาจากกิจกรรมของตัวเอง ส่วนการคำนวณจากบนลงล่างจะให้ผลรวมเป็นปริมาณที่ประเทศนั้นๆปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาทั้งหมด และสามารถนำไปหารเป็นปริมาณเฉลี่ยที่ครัวเรือนหนึ่งปล่อยออกมา
แหล่งข้อมูลอื่น

A Definition of Carbon Footprint: ISA-UK research report 07-01 เก็บถาวร 2008-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A comprehensive review of definitions.
Carbon Footprint information leaflet for private and public organisations เก็บถาวร 2008-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Life Cycle Assessment, introduction เก็บถาวร 2007-07-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Independent directory of service providers, databases, tools for LCA/Carbon footprint and related เก็บถาวร 2007-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Carbon footprint calculator เก็บถาวร 2008-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน calculates the carbon footprint for individuals and households using data from the U.S. EPA, UK DEFRA, and other scientific sources.
Eco Footprint D.R.A
แผนที่โลกแสดงปริมาณการปล่อยแก๊สเรือนกระจกในแต่ละประเทศ
มีชัย กิจบุญชู

| พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชูป> ภ. |
| --- | --- |
พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ในปี 2566 โอกาสฉลอง 50 ปี การเป็นพระสังฆราช และ 40 ปี การเป็นพระคาร์ดินัล

อัครมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ
ดำรงตำแหน่ง 18 ธันวาคม พ.ศ. 2515 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
ก่อนหน้า: ยวง นิตโย
ถัดไป: เกรียงศักดิ์ โกวิทวาณิช
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ฮั่วเซี้ยง กิจบุญชู 24 มกราคม พ.ศ. 2472 (96 ปี) จังหวัดนครปฐม ประเทศสยาม
เชื้อชาติ: ไทย
ศาสนา: คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
บุพการี: ยอแซฟ ยู่ฮง กิจบุญชู (บิดา) มารีอา เคลือบ กิจบุญชู (มารดา)
ที่อยู่อาศัย: บ้านฮับราฮัม (สามพราน)


พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู เป็นพระคาร์ดินัลชาวไทยคนแรก ปัจจุบันดำรงตำแหน่งอัครมุขนายกกิตติคุณมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ เป็นอดีตนายกสภาวิทยาลัยแสงธรรม
พื้นเพ

พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู เกิดวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2472 ณ หมู่บ้านโบสถ์นักบุญเปโตร อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม โดยเป็นบุตรของ ยอแซฟ ยู่ฮง และมารีอา เคลือบ กิจบุญชู มีพี่น้องทั้งหมดแปดคน เป็น ชายเจ็ดคน เป็นหญิงหนึ่งคน ตนเป็นบุตรคนที่ห้าของครอบครัว
การศึกษา

พ.ศ. 2478 ถึง พ.ศ. 2483 — เรียนที่โรงเรียนนักบุญเปโตร อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม จบชั้นประถมปีที่ 4
พ.ศ. 2483 — เรียนที่โรงเรียนดาราสมุทร (เซมินารีพระหฤทัย) อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ชั้นมัธยมปีที่ 1 (เรียนไม่จบ เนื่องจากเกิดสงครามอินโดจีน จึงย้ายไปเรียนที่บ้านเณรพระหฤทัยบางช้าง)
พ.ศ. 2484 ถึง พ.ศ. 2487 — เรียนที่เซมินารีพระหฤทัยบางช้าง จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นเวลา 4 ปี จบชั้นมัธยมปีที่ 4
พ.ศ. 2488 ถึง พ.ศ. 2490 — เรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จังหวัดชลบุรี จบชั้นมัธยมปีที่ 6
พ.ศ. 2490 ถึง พ.ศ. 2496 — เป็นครูที่เซมินารีพระหฤทัย อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี สอนเรียนที่โรงเรียนดาราสมุทร ได้รับตำแหน่งตั้งให้เป็นครูใหญ่โรงเรียนดาราสมุทร
พ.ศ. 2496 ถึง พ.ศ. 2502 — เรียนที่วิทยาลัยโปรปากันดาฟีเด กรุงโรม จบปริญญาโท สาขาปรัชญาและเทววิทยา ได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2502 ที่เซมินารีโปรปากันดาฟีเด กรุงโรม โดยพระคาร์ดินัลเกรโกรีโอ ปีเอโตร อากาจาเนียน
ตำแหน่งหน้าที่ต่าง ๆ > เขตมิสซังกรุงเทพฯ

วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2503 ถึง วันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2505 — ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยอธิการโบสถ์พระนามกรเยซู ตำบลโรงช้าง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี
วันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2505 ถึง  เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 — ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการโบสถ์นักบุญลูกา ตำบลบางขาม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 ถึง  เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2508 — ได้รับแต่งตั้งเป็นเหรัญญิกของมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ
วันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 — ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาอัครมุขนายกเขตมิสซังกรุงเทพฯ
เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2508 ถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2516 — ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการเซมินารีนักบุญยอแซฟ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
ตำแหน่งหน้าที่ต่าง ๆ > สภาประมุขบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย

พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2525 — ดำรงตำแหน่งประธานสภาประมุขบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2529 ถึง พ.ศ. 2533 — ดำรงตำแหน่งประธานสภาฯ
พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2540 — ดำรงตำแหน่งประธานสภาฯ
นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการฝ่ายต่างๆ ของสภาประมุขบาทหลวงฯ อีกหลายฝ่ายด้วยกัน
ตำแหน่งหน้าที่ต่าง ๆ > กรุงโรม

พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการของสมณกระทรวงประกาศพระวรสารสู่ปวงชน (Member of the Pontifical Missionary Societies for the Propagation of the Faith ) นับตั้งแต่ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล พระคุณเจ้าได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการที่ปรึกษาของสมณกระทรวงเผยแพร่ความเชื่อหลังจากที่พ้นจากตำแหน่งกรรมการที่ปรึกษาของสมณกระทรวงฯ
เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2537 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิก “สภาที่ปรึกษาด้านการเงิน และเศรษฐกิจของสันตะสำนัก 4”
เหตุการณ์สำคัญ

มีชัย กิจบุญชู ได้รับแต่งตั้งเป็นอัครมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1973 และได้รับการอภิเษกเป็นอัครมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ สืบตำแหน่งต่อจากพระคุณเจ้ายอแซฟ ยวง นิตโย ได้รับการอภิเษกที่เซมินารีนักบุญยอแซฟ สามพราน นครปฐม โดยพระคุณเจ้ายอแซฟ ยวง นิตโย เป็นผู้อภิเษก เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ.1973
พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ได้การแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกคณะพระคาร์ดินัล (นับเป็นพระคาร์ดินัลองค์แรกของประเทศไทย) เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1983 และมีพิธีสถาปนาสมณศักดิ์พระคาร์ดินัล ณ มหาวิหารนักบุญเปโตร กรุงโรม นครรัฐวาติกัน ท่ามกลางคณะพระคาร์ดินัล คณะทูตานุทูต และคริสต์ศาสนิกชน โดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 แต่งตั้งให้เป็นพระคาร์ดินัลบาทหลวงประจำโบสถ์นักบุญลอเรนซ์ในปานิสแปร์นา (Cardinal-Priest of San Lorenzo in Panisperna) ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983
พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ได้เข้าร่วมพิธีปลงพระศพสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอล ที่ 2 และในฐานะพระคาร์ดินัล ได้เข้าร่วมการเลือกตั้งสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่ (สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16) ประมุขพระศาสนจักรโรมันคาทอลิก สืบตำแหน่งต่อจากนักบุญเปโตรเป็นลำดับที่ 265 ในระหว่างวันที่ 5 - 25 เมษายน ค.ศ. 2005
พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ลาเกษียณจากตำแหน่งประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ ในปี ค.ศ. 2009 ต่อมาเมื่อ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2016 พระคาร์ดินัลเปาลู เอวาริสตู อาร์นส์ มรณภาพ พระคาร์ดินัลมีชัยจึงกลายเป็นพระคาร์ดินัลบาทหลวงที่อาวุโสที่สุด (Cardinal Protopriest)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต

| โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: โสภณ ศักดาพิศิษฏ์
บทภาพยนตร์: โสภณ ศักดาพิศิษฏ์ ก้องเกียรติ โขมศิริ
นักแสดงนำ: ฉันทวิชช์ ธนะเสวี วรกาญจน์ โรจนวัชร สฤญรัตน์ โทมัส ธนาธร อุตสาหกุล
กำกับภาพ: สมบุญ โพธิพิทักษ์กุล
ตัดต่อ: ธรรมรัตน์ สุเมธศุภโชค
ดนตรีประกอบ: เทิดศักดิ์ จันทรปาน
บริษัทผู้สร้าง: จีทีเอช จอย ลัค คลับ  
ผู้จัดจำหน่าย: จีดีเอช
วันฉาย: 30 ตุลาคม พ.ศ. 2551
ความยาว: 95 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 50 ล้านบาท[ต้องการอ้างอิง]
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551 กำกับโดย โสภณ ศักดาพิศิษฏ์ ผลิตโดยจอย ลัค คลับ และจัดจำหน่ายโดยจีทีเอช นำแสดงโดย วรกาญจน์ โรจนวัชร ฉันทวิชช์ ธนะเสวี สฤญรัตน์ โทมัส ธนาธร อุตสาหกุล  แนวคิดหลัก ๆ ของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ การดูภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องหนึ่ง และผีที่อยู่ในตัวภาพยนตร์ได้ออกมาหลอกหลอนคนดู เนื่องจากผู้สร้าง(ตัวละคร)ได้นำเอาเรื่องจริงมาทำเป็นภาพยนตร์ ผู้เขียนบทเรื่องนี้คิดเรื่อง ผี เป็นตัวตั้งต้นของเรื่อง ว่า อะไรคือสิ่งที่คนกลัวที่สุดเวลาดูภาพยนตร์สยองขวัญ มีเพลงประกอบคือ  "เกลียดคำขอโทษ" ร้องโดย วรกาญจน์ โรจนวัชร ร่วมกับ นครินทร์ กิ่งศักดิ์  ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 50 ล้านบาท นอกจากประเทศไทยยังออกฉายในฮ่องกง อิตาลี มาเลเซีย เม็กซิโก เปรู สิงคโปร์ ไต้หวัน ตุรกี ทำรายได้รวมในต่างประเทศ 3,716,394 เหรียญสหรัฐ
อภินันท์ บุญเรืองพะเนา จากผู้จัดการออนไลน์วิจารณ์หนังเรื่องนี้ว่า "โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต อาจดูด้อยกว่า ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ และ แฝด ในบางด้าน...แต่ตอบโจทย์ของตัวเองสำเร็จในการเป็นภาพยนตร์สยองขวัญ นั่นก็คือ สามารถทำให้คนดู "ตกใจ" ได้เป็นระยะ ๆ ตลอดทั้งเรื่อง" สนุก.คอม กล่าวถึงเนื้อเรื่องว่า "เนื้อเรื่องทั้งเรื่องชวนให้ติดตาม"
แหล่งข้อมูลอื่น

โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต (2008) ที่สยามโซน
| ด ค กจีเอ็มเอ็ม ไท หับ (GTH) |
| --- | --- |
บุคคลสำคัญ:  วิสูตร พูลวรลักษณ์  จินา โอสถศิลป์  จิระ มะลิกุล  ยงยุทธ ทองกองทุน  ประเสริฐ วิวัฒนานนท์พงศ์  เช่นชนนี สุนทรศารทูล  365 ฟิล์ม 
ภาพยนตร์:  ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ (2547)  แจ๋ว (2547)  สายล่อฟ้า (2547)  วัยอลวน 4 : ตั้ม-โอ๋ รีเทิร์น (2548)  มหา'ลัย เหมืองแร่ (2548)  เพื่อนสนิท (2548)  เด็กหอ (2549)  แก๊งชะนีกับอีแอบ (2549)  โกยเถอะโยม (2549)  Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย (2549)  หมากเตะรีเทิร์นส (2549)  เก๋า..เก๋า (2549)  บอดี้ ศพ19 (2550)  แฝด (2550)  365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ (2550)  สายลับจับบ้านเล็ก (2550)  ตั๊ดสู้ฟุด (2550)  กอด (2551)  ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น (2551)  สี่แพร่ง (2551)  รัก/สาม/เศร้า (2551)  โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต (2551)  ความจำสั้น แต่รักฉันยาว (2552)  หนีตามกาลิเลโอ (2552)  ห้าแพร่ง (2552)  รถไฟฟ้า มาหานะเธอ (2552)  บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้) (2553)  กวน มึน โฮ (2553)  กระดึ๊บ (2553)  Suck Seed ห่วยขั้นเทพ (2554)  ลัดดาแลนด์ (2554)  Top Secret วัยรุ่นพันล้าน (2554)  ATM เออรัก..เออเร่อ (2555)  รัก 7 ปี ดี 7 หน (2555)  เคาท์ดาวน์ (2555)  พี่มาก..พระโขนง (2556)  คิดถึงวิทยา (2557)  ฝากไว้..ในกายเธอ (2557)  ไอฟาย..แต๊งกิ้ว..เลิฟยู้ (2557)  ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ (2558)  เมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อ (2558) 
ละคร:  เนื้อคู่ (ประตูถัดไป) (2551)  สายลับเดอะซีรีส์ (2552)  เนื้อคู่ (อยากรู้ว่าใคร) (2553)  หมวดโอภาส (2554)  ATM 2 คู่เวอร์..เออเร่อเออรัก (2555)  จีทีเอช ไซด์ สตอรี่ (2556)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 1) (2556)  เนื้อคู่ (The Final Answer) (2557)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 2) (2557)  เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน (2557)  STAY ซากะ..ฉันจะคิดถึงเธอ (2558)  น้ำตากามเทพ (2558)  มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร (2558)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 3) (2558) 
ผลงานอื่น:  จีทีเอชออนแอร์  ช่องวัน 31  จีเอ็มเอ็ม 25 
คอนเสิร์ต:  Feel Good Music & Movie Concert (2550)  GTH Fun Face (2555)  ไทยประกันชีวิต Present GTH Day : Play It Forward (2555)  ลำซิ่งซิงเกอร์  STAR THEQUE GTH 11 ปีแสงคอนเสิร์ต  บริษัทและกลุ่มธุรกิจในเครือ 
ดูเพิ่มเติม:  แกรมมี่ภาพยนตร์  จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์  ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์  หับ โห้ หิ้น ฟิล์ม  จีดีเอช  ที โมเมนต์
หม่อมหลวงบุปผา นิมมานเหมินท์

| หม่อมหลวง บุปผา นิมมานเหมินท์ |
| --- | --- |

เกิด: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 17 มกราคม พ.ศ. 2506 (57 ปี) นิวเดลี ประเทศอินเดีย
นามปากกา: ดอกไม้สด
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: ไทย
ช่วงเวลา: พ.ศ. 2472 – 2506
คู่สมรส: สุกิจ นิมมานเหมินท์ (2497–2506)
หม่อมหลวงบุปผา นิมมานเหมินท์  (ราชสกุลเดิม: กุญชร; 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448  — 17 มกราคม พ.ศ. 2506) เป็นนักเขียนหญิงชาวไทย เจ้าของนามปากกา ดอกไม้สด ภริยาของสุกิจ นิมมานเหมินท์ ราชบัณฑิตและนักการเมืองชาวไทย และท่านยังเป็นพี่สาวของหม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ หรือนามปากกาว่า บุญเหลือ ซึ่งเป็นนักเขียนเช่นกัน
ประวัติ

หม่อมหลวงบุปผาเป็นธิดาลำดับที่ 31 ของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) และนางมาลัย เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448 ที่วังบ้านหม้อ เป็นพี่สาวร่วมบิดากับหม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ นักเขียนชาวไทยที่มีนามปากกาว่า บุญเหลือ เวลาต่อมามารดากับบิดาแยกทางกันเมื่อท่านอายุ 4 ขวบ หม่อมเจ้าหญิงชมในกรมหลวงวงศาธิราชสนิทซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของเจ้าพระยาเทเวศร์ฯ จึงได้ขอไปเลี้ยงในพระบรมมหาราชวัง ด้วยความที่หม่อมเจ้าหญิงชมเป็นผู้ยึดมั่นศรัทธาในพระพุทธศาสนา ส่งผลให้หม่อมหลวงบุปผาเป็นคนที่ยึดมั่นในพระพุทธศาสนาตั้งแต่เล็ก ๆ จนอายุ 13 ปี ท่านกลับมาอยู่บ้านและเข้าเรียนที่ โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ จนจบชั้นมัธยมปีที่ 8 ทางภาษาฝรั่งเศส
ท่านเริ่มต้นอาชีพนักเขียน โดยเริ่มเขียนบทละคร "ดีฝ่อ" และเริ่มเขียนหนังสือในปี พ.ศ. 2472 เมื่ออายุ 20 ปี เรื่องแรก คือ "ศัตรูของเจ้าหล่อน" ลงพิมพ์ใน หนังสือพิมพ์ไทยเขษม ฉบับวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2472
งานเขียนของดอกไม้สดถือได้ว่าเป็นนิยายกึ่งพาฝันกึ่งสมจริงรุ่นบุกเบิก งานส่วนใหญ่ของท่านจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตครอบครัว โดยเฉพาะเรื่องความรักและการหาคู่ของคนหนุ่มสาว ท่านเป็นนักเขียนรุ่นแรก ๆ ที่ให้ความสำคัญกับตัวละครฝ่ายหญิงมาก
ผลงานในระยะแรกของดอกไม้สดจะมีความเป็นโรมานซ์ แต่ในช่วงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ซึ่งส่งผลกระทบต่อชีวิตของท่านในฐานะที่เป็นราชตระกูลที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในวัง นวนิยายของท่านจะมีลักษณะเรียลลิสติกมากขึ้น เช่นเรื่อง ผู้ดี
ในปี พ.ศ. 2477 เมื่อท่านอายุได้ราว 30 ปี ซึ่งถือว่าเป็นวัย "ผู้ใหญ่" เต็มตัวในช่วงเวลานั้น นวนิยายของท่าน "หนึ่งในร้อย" มีความสุขุมลุ่มลึกขึ้นอย่างมาก ความสนใจและเข้าใจในพุทธศาสนาของผู้ประพันธ์ได้ถูกถ่ายทอดผ่านตัวละครอย่างลึกซึ้ง เช่น วิธีคิดของตัวละครเอกฝ่ายชาย คุณพระอรรถคดีวิชัย ซึ่งมีวิธีคิดและดำรงชีวิตอยู่บนหลักพุทธศาสนาโดยผสมผสานออกมาเป็นชีวิตของคนที่ปกติ ไม่ได้แสดงอาการ "แก่วัด" แต่นำหลักนั้นไปคบหาสมาคมผู้อื่น นำพาครอบครัว สงเคราะห์ญาติ เสียสละ และปฏิบัติราชการในฐานะผู้พิพากษา รวมทั้งมีการสอดแทรกพุทธศาสนสุภาษิตเป็นช่วง ๆ เพื่ออธิบายการขับเคลื่อนของเรื่องราว ในทางกลับกันผู้ประพันธ์ได้สะท้อนการมองโลกแบบสมัยใหม่แต่ให้คุณค่าในสังคมไทยแบบเก่าได้ถูกผสานผ่านการแสดงตนของตัวละครหลักฝ่ายหญิง อนงค์ อย่างดีเพราะเป็นสาวสมัยที่ขึ้นชื่อว่า "เปรี้ยว" ขับรถ เต้นรำ ตกแต่งห้องแบบโมเดิร์น แต่งตัวด้วยแฟชั่นยุค 1930 ที่ผู้หญิงกล้าแสดงออกมากยิ่งขึ้น เปิดเผยร่างกายและการกระทำมากขึ้น แต่ในขณะเดียวกันมีความละมุมละม่อม คิดถี่ถ้วน และวางตัวดี แม้คนอื่น ๆ จะไม่เข้าใจและตัดสินตัวละครเหล่านั้น ตามค่านิยมแห่งยุคที่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างมาก แต่ตัวละครเหล่านั้นมีหลักยึดของตน
ในปี พ.ศ. 2491 ท่านมีผลงานเรื่องสั้นชุด "พลเมืองดี" ออกมา และในปี 2492 ท่านเขียนเรื่อง "วรรณกรรมชิ้นสุดท้าย" ได้เพียงสองบทก็ต้องหยุดไปเพราะปัญหาสุขภาพ ในปี พ.ศ. 2497 ท่านเดินทางไปรักษาตัวที่ประเทศออสเตรเลีย และสมรสกับศาสตราจารย์ สุกิจ นิมมานเหมินท์ (ผู้เขียน คนแซ่หลี) ในเดือนกันยายนปีเดียวกันที่ซานฟรานซิสโก ต่อมาปี พ.ศ. 2502 ติดตามสามีไปประเทศอินเดีย เมื่อ ศ. สุกิจ นิมมานเหมินท์ไปรับตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงนิวเดลี
หม่อมหลวงบุปผาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2506 ด้วยโรคหัวใจวาย ณ ทำเนียบเอกอัครราชทูต ภายในบริเวณสถานเอกอัครราชทูตไทย กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย ตลอดอายุขัย 57 ปี รวมแล้ว ดอกไม้สดมีผลงานนวนิยายทั้งสิ้น 12 เรื่อง, เรื่องสั้น 20 เรื่อง และนวนิยายที่เขียนไม่จบอีก 1 เรื่อง รวมพิมพ์เป็นเล่มทั้งสิ้น 14 เล่ม
ผลงานสร้างชื่อเสียง

ศัตรูของเจ้าหล่อน (2472)
นิจ (2472)
นันทวัน (2472)
ความผิดครั้งแรก (2473)
กรรมเก่า (2475)
สามชาย (2476)  (เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาเรียนอยู่สมัยหนึ่ง)
หนึ่งในร้อย (2477)  (อยู่ใน หนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน)
อุบัติเหตุ (2477)
ชัยชนะของหลวงนฤบาล (2478)
ผู้ดี (2480)  (กระทรวงศึกษาธิการคัดเลือกเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาชั้นมัธยมศึกษาถึงปัจจุบัน)
นี่แหละโลก (2483)  (ได้รับรางวัลนวนิยายของชาวเอเชีย แล้วได้ตีพิมพ์เป็นภาษาญี่ปุ่น)
วรรณกรรมชิ้นสุดท้าย (2492)  (แต่งไม่จบ)
บุษบาบรรณ (รวมเรื่องสั้น  สมาคมนักประพันธ์ออสเตรเลียนำเรื่องสั้นชื่อ "พลเมืองดี" ไปตีพิมพ์ในหนังสือเล่มพิเศษ ชื่อ "SPAN" บางครั้งเรื่องนี้นำไปพิมพ์ในชุดพู่กลิ่น)
พู่กลิ่น (รวมเรื่องสั้น เดิมใช้ชื่อว่า "เรื่องย่อย")