stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2540
ตารางคะแนนเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล

| อันดับ | ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ประตูได้ | ประตูเสีย | +/- | แต้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ธนาคารกรุงไทย (C, P) | 18 | 12 | 3 | 3 | 35 | 15 | +20 | 39 |
| 2 | โอสถสภา (P) | 18 | 12 | 2 | 4 | 36 | 17 | +19 | 38 |
| 3 | พนักงานยาสูบ | 18 | 11 | 4 | 3 | 41 | 13 | +28 | 37 |
| 4 | ชลบุรี-สันนิบาตฯ สมุทรปราการ | 18 | 10 | 5 | 3 | 34 | 45 | +19 | 35 |
| 5 | ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ | 18 | 8 | 4 | 6 | 33 | 22 | +11 | 28 |
| 6 | ธนาคารเพื่อการเกษตรฯ | 18 | 7 | 3 | 8 | 28 | 30 | -2 | 24 |
| 7 | ทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ | 18 | 5 | 5 | 8 | 27 | 31 | -4 | 20 |
| 8 | ระยอง-ราชพฤกษ์ | 18 | 5 | 3 | 10 | 23 | 38 | -15 | 18 |
| 9 | จุฬาลงกรณ์ฯ-ราชวิถี | 18 | 4 | 0 | 14 | 16 | 35 | -19 | 18 |
| 10 | ธำรงไทยสโมสร (R) | 18 | 1 | 1 | 16 | 20 | 13 | -57 | 4 |
อัปเดตล่าสุด 2 เมษายน 2560
แหล่งข้อมูล: สารานุกรมฟุตบอลไทย
กฎการจัดอันดับ: 
1) คะแนน; 2) ผลต่างประตู; 3) ประตูรวม
(C) = ชนะเลิศ; (R) = ตกชั้น; (P) = เลื่อนชั้น; (O) = ผู้ชนะจากรอบคัดเลือก; (A) = ผ่านเข้ารอบต่อไป
ใช้ได้เฉพาะเมื่อฤดูกาลยังไม่สิ้นสุด: 
(Q) = ได้รับคัดเลือกเข้าแข่งขันในระยะของทัวร์นาเมนต์ที่ระบุ; (TQ) = ได้รับคัดเลือกเข้าแข่งขัน แต่ยังไม่อยู่ในระยะที่ระบุ; (DQ) = ถูกตัดสิทธิ์จากทัวร์นาเมนต์
กฎการจัดอันดับ: 1st คะแนน; 2nd สถิติการพบกัน; 3rd ผลต่างประตูได้เสีย; 4th จำนวนประตูได้
| --- | --- |
: เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก โดยอัตโนมัติ
: เพลย์ออฟ เลื่อนชั้น/ตกชั้น ไทยลีก
: เพลย์ออฟ เลื่อนชั้น/ตกชั้น ถ้วยพระราชทาน ข.
: ตกชั้นสู่ ถ้วยพระราชทาน ข.
รอบเพลย์ออฟ ขึ้นชั้น/ตกชั้น

ทีมอันดับที่ 9 ต้องเล่น เพลย์ออฟ ขึ้นชั้น/ตกชั้น กับทีมรองชนะเลิศ ถ้วยพระราชทาน ข. โดยแข่งขันนัดเดียวรู้ผล สรุปผล จุฬาลงกรณ์ฯ-ราชวิถี ชนะ 3 - 0 ได้ลงเล่นใน ไทยลีกดิวิชัน 1 ในฤดูกาลถัดไป
17 กุมภาพันธ์ 2541
14:00
| จุฬาลงกรณ์ฯ-ราชวิถี | 3–0 | การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
อิศราวิทย์ เชาว์พานิช  20', 87'   สุรพงษ์ คงเทพ  77':
ผู้ทำประตูสูงสุด

18 ประตู
เบลลี่ เย็บ - (พนักงานยาสูบ)
12 ประตู
บำรุง บุญพรม - (ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ)
11 ประตู
ภิรมย์ ไชยรักษ์ - (ธนาคารเพื่อการเกษตรฯ)
10 ประตู
มาโนช ปัญญาคง - (ชลบุรี-สันนิบาตฯ สมุทรปราการ)
9 ประตู
เพชรกรรณ ชัยภูมิ - (พนักงานยาสูบ)
สบโชค จิตการุณ - (ธนาคารกรุงไทย)
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2543

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 219 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 55 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์ : พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
สยามมกุฎราชกุมาร: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ในขณะนั้น)
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย (ประชาธิปัตย์)
สภาผู้แทนราษฎร: ชุดที่ 20 (ถึง 9 พฤศจิกายน)
ประธานสภาผู้แทนราษฎร :
วันมูหะมัดนอร์ มะทา (ความหวังใหม่) (จนถึง 27 มิถุนายน)
พิชัย รัตตกุล (ประชาธิปัตย์) (30 มิถุนายน – 9 พฤศจิกายน)
วุฒิสภา :
ชุดที่ 7 (ถึง 21 มีนาคม)
ชุดที่ 8 (เริ่ม 22 มีนาคม)
ประธานวุฒิสภา :
มีชัย ฤชุพันธุ์ (แต่งตั้ง) (จนถึง 21 มีนาคม)
สนิท วรปัญญา (อิสระ) (ตั้งแต่ 4 สิงหาคม)
ประธานศาลฎีกา: จเร อำนวยวัฒนา (จนถึง 30 กันยายน)
เหตุการณ์ > มีนาคม

4 มีนาคม – วันเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ไทยตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกตามรัฐธรรมนูญฉบับนี้ด้วย
เหตุการณ์ > พฤษภาคม

5-12 พฤษภาคม – การแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชีย ณ กรุงเทพมหานคร
23 พฤษภาคม – มีการจัดงานพระราชพิธีสมมงคลพระชนมายุเท่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เนื่องด้วยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเจริญพระชนมมายุเสมอเท่าได้ถึง 73 พรรษา
เหตุการณ์ > กรกฎาคม

23 กรกฎาคม – การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543  ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า สมัคร สุนทรเวชชนะเลือกตั้งด้วยคะแนนถล่มทลาย โดยได้คะแนนถึง 1,016,096 คิดเป็นร้อยละ 45.85 ถึงขนาดที่เอาคะแนนของผู้ที่ได้ลำดับสอง คือ                          สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ ที่ได้ 521,184 คะแนน รวมกับคะแนนของธวัชชัย สัจจกุลที่ได้ลำดับสาม คือ 247,650 คะแนน ก็ยังไม่อาจเท่า และถือเป็นคะแนนที่มากที่สุดในสถิติการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในทุกครั้งก่อนหน้า  โดยมีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งถึงร้อยละ 58.87
28 กรกฎาคม – พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 4 รอบ 28 กรกฎาคม 2543
เหตุการณ์ > สิงหาคม

10 สิงหาคม – ศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้ พลตรีสนั่น ขจรประศาสน์ อดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ ยุติบทบาททางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี  กรณีการแจ้งบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินอันเป็นเท็จ
เหตุการณ์ > กันยายน

22 กันยายน – คดีซุกหุ้น: ร.ต. เสงี่ยม บุษบาบาน  ยื่นหนังสือต่อปปช. ร้องทุกข์กล่าวโทษพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร หัวหน้าพรรคไทยรักไทย ว่าอาจแสดงบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินอันเป็นเท็จขณะเป็นรองนายกรัฐมนตรี
26 กันยายน – คดีซุกหุ้น: สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ 3 คน ร่วมกันทำหนังสือถึงอธิบดีกรมสรรพากร ขอให้ตรวจสอบการเสียภาษีของบุคคลที่ใกล้ชิดกับพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร ซึ่งประกอบด้วยคนรับใช้ แม่บ้าน คนขับรถ และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
เหตุการณ์ > ตุลาคม

5 ตุลาคม – คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จัดพิธีเปิดอนุสรณ์ "วิชิตชัย อมรกุล" อดีตนิสิตซึ่งถูกฆ่าแขวนคอใต้ต้นมะขามและเผาบริเวณท้องสนามหลวงจากเหตุการณ์ 6 ตุลา
21 ตุลาคม – วันคล้ายวันพระราชสมภพ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ครบ 100 ปี
31 ตุลาคม – ห้างไทยไดมารู ห้างสรรพสินค้าที่มีบันไดเลื่อนตัวแรกในประเทศไทย ได้ปิดตัวลง
เหตุการณ์ > พฤศจิกายน

5-18 พฤศจิกายน – การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน ครั้งที่ 3 ที่ประเทศไทย
9 พฤศจิกายน –  ชวน หลีกภัย ประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎร
เหตุการณ์ > ธันวาคม

12 ธันวาคม – รัฐบาลมีมติเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรในฐานะ "พระบิดาแห่งเทคโนโลยีของไทย"
ผู้เกิด > มกราคม

4 มกราคม – ภัณฑิรา พิพิธยากร นักแสดง
5 มกราคม – ญีนา ซาลาส นักแสดง
7 มกราคม – ชิษณุชา ตันติเมธ นักร้อง
8 มกราคม – ธนวัฒน์ ซึ้งจิตถาวร นักฟุตบอล
15 มกราคม – วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์ นักแสดง
17 มกราคม – ฐิตา ล่ำซำ นักสเกตลีลา
ผู้เกิด > มีนาคม

25 มีนาคม – สรัลชนา อภิสมัยมงคล นักร้อง
26 มีนาคม – นริลญา กุลมงคลเพชร นักแสดง
ผู้เกิด > เมษายน

7 เมษายน – กรวิชญ์ ทะสา นักฟุตบอล
29 เมษายน – ธัญญวีร์ ชุณหสวัสดิกุล นักแสดง
ผู้เกิด > พฤษภาคม

23 พฤษภาคม – ภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร นักแสดง
ผู้เกิด > กรกฎาคม

4 กรกฎาคม
เจนนิษฐ์ โอ่ประเสริฐ นักร้อง
เพลินพิชญา โกมลารชุน นักแสดง
8 กรกฎาคม – ธัญญภัสร์ ภัทรธีรชัยเจริญ นักแสดง
12 กรกฎาคม – ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล นักแสดง
13 กรกฎาคม – วรพล จินตโกศล นักแสดง
19 กรกฎาคม – นพพล ละครพล นักฟุตบอล
30 กรกฎาคม – พลอยชมพู นักร้อง
ผู้เกิด > สิงหาคม

10 สิงหาคม – ริชาร์ด เกียนี่ นักแสดง
ผู้เกิด > ตุลาคม

6 ตุลาคม – ศดานนท์ ดุรงคเวโรจน์ นักแสดง
10 ตุลาคม – วชิรวิชญ์ วัฒนภักดีไพศาล นักแสดง
25 ตุลาคม – พัทธดนย์ เกลี้ยงจันทร์ นักแสดง
ผู้เกิด > ธันวาคม

18 ธันวาคม – กรภัทร์ เกิดพันธุ์ นักแสดง
ผู้เสียชีวิต > มกราคม

8 มกราคม – สุข ปราสาทหินพิมาย นักมวยไทย (เกิด พ.ศ. 2452)
11 มกราคม
วิเชียร เวชสวรรค์ นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2461)
อำพัน หิรัญโชติ นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2462)
ผู้เสียชีวิต > กุมภาพันธ์

1 กุมภาพันธ์ – สังข์ทอง ศรีธเรศ นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2484)
18 กุมภาพันธ์ – ธรรมทาส พานิช พุทธศาสนิกชน (เกิด พ.ศ. 2451)
ผู้เสียชีวิต > มีนาคม

4 มีนาคม – อากร ฮุนตระกูล นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2488)
23 มีนาคม – วิจิตร สุคันธพันธุ์ นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2474)
ผู้เสียชีวิต > เมษายน

4 เมษายน – รำไพศรีสอางค์ สนิทวงศ์ อดีตหม่อมเจ้า (ประสูติ พ.ศ. 2462)
19 เมษายน – อดุล ภูมิณรงค์ นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2470)
23 เมษายน – หม่อมหลวงมณีรัตน์ บุนนาค นางสนองพระโอษฐ์ (เกิด พ.ศ. 2465)
ผู้เสียชีวิต > พฤษภาคม

4 พฤษภาคม – สุชีพ ปุญญานุภาพ นักวิชาการ (เกิด พ.ศ. 2460)
17 พฤษภาคม – พระครูพัฒนกิจจานุรักษ์ (ชัยวงศ์ จนฺทวํโส) พระสงฆ์ (เกิด พ.ศ. 2456)
24 พฤษภาคม – สันติ ชัยวิรัตนะ นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2488)
30 พฤษภาคม – ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว นักเขียน (เกิด พ.ศ. 2468)
ผู้เสียชีวิต > มิถุนายน

12 มิถุนายน – มนตรี พงษ์พานิช นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2486)
ผู้เสียชีวิต > กรกฎาคม

2 กรกฎาคม – สมรรค ศิริจันทร์ นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2467)
25 กรกฎาคม – หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี อดีตราชเลขาธิการ (เกิด พ.ศ. 2475)
ผู้เสียชีวิต > สิงหาคม

14 สิงหาคม – หม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล (ประสูติ พ.ศ. 2464)
17 สิงหาคม – หม่อมหลวงพวงร้อย อภัยวงศ์ ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2457)
22 สิงหาคม – พระเทพโมลี (สำรอง คุณวุฑฺโฒ) พระราชาคณะ (เกิด พ.ศ. 2454)
24 สิงหาคม – ฟ้ารุ่ง ชารีรักษ์ นักแสดง (เกิด พ.ศ. 2517)
ผู้เสียชีวิต > กันยายน

10 กันยายน – จันทร์ ขนนกยูง แม่ชี (เกิด พ.ศ. 2453)
24 กันยายน – แผ้ว สนิทวงศ์เสนี ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2446)
28 กันยายน – พจน์ สารสิน นายกรัฐมนตรีคนที่ 9 (เกิด พ.ศ. 2448)
ผู้เสียชีวิต > ตุลาคม

10 ตุลาคม – สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ทิม อุฑาฒิโม) สมเด็จพระราชาคณะ (เกิด พ.ศ. 2447)
31 ตุลาคม – ศรีไพร ลูกราชบุรี นักร้องลูกทุ่ง (เกิด พ.ศ. 2486)
ผู้เสียชีวิต > พฤศจิกายน

10 พฤศจิกายน – พ่วง สุวรรณรัฐ นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2454)
11 พฤศจิกายน – พระครูสถิตโชติคุณ (ไสว ฐิตวณฺโณ) พระสงฆ์ (เกิด พ.ศ. 2464)
24 พฤศจิกายน – พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุไรรัตนศิริมาน (ประสูติ พ.ศ. 2452)
ผู้เสียชีวิต > ธันวาคม

2 ธันวาคม – บัณฑิต กันตะบุตร โปรแกรมเมอร์ (เกิด พ.ศ. 2458)
16 ธันวาคม – พระครูพิพัฒนธรรมคุณ (จรินทร์ วิจิตฺตโก) พระสงฆ์ (เกิด พ.ศ. 2455)
28 ธันวาคม – สหสมภพ ศรีสมวงศ์ นักจัดรายการโทรทัศน์ (ไม่ทราบปีเกิด)
ผู้เสียชีวิต > ไม่ทราบวัน

นายหนหวย นักเขียน (เกิด พ.ศ. 2465)
ไขแสง สุกใส นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2472)
ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2549

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2549
ทีมชนะเลิศ: ตำรวจ
เลื่อนชั้น: ตำรวจ ราชนาวี
ตกชั้น: ม.เกษตรศาสตร์ นครสมุทรปราการ
ผู้ทำประตูสูงสุด: อานนท์ สังข์สระน้อย (เซ็นทรัล) 20 ประตู
← 2548 2550 → 
ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2549 เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับสองของไทย โดยเป็นฤดูกาลที่ 9 ของการแข่งขัน โดยมี 12 สโมสรร่วมการแข่งขัน โดยในฤดูกาลนี้ สโมสรที่จบด้วยตำแหน่งชนะเลิศ และ รองชนะเลิศ จะได้สิทธิ์เลื่อนชั้นแข่งขันใน ไทยลีก โดยอัตโนมัติ และสองทีมอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปทำการแข่งขันใน ไทยลีกดิวิชัน 2 ซึ่งเป็นลีกใหม่ที่ทาง สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จัดขึ้นมารองรับ
ภาพรวมก่อนการแข่งขัน

ในฤดูกาลนี้ มีการเปลื่ยนแปลงกฎการเลื่อนชั้น-ตกชั้น เพื่อให้สอดคล้องกับการรวมลีกในอนาคต จึงทำให้ในฤดูกาลนี้จะไม่การเพลย์ออฟเลื่อนชั้น-ตกชั้น โดยจะให้สโมสรชนะเลิศและรองชนะเลิศของการแข่งขัน เลื่อนชั้นไปทำการแข่งขันใน ไทยลีก โดยอัตโนมัติ และสืบเนื่องจากการที่ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้จัดการแข่งขัน ไทยลีกดิวิชัน 2 ขึ้นมาเป็นลีกระดับสาม แทนที่ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ทำให้มีการเปลื่ยนแปลงคือให้สองทีมอันดับสุดท้ายของตาราง (อันดับที่ 11 และ 12) ตกชั้นไปทำการแข่งขันในดิวิชั่น 2 ปี 2550
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน

ทีโอที (ตกชั้นมาจาก ไทยลีก 2547/48)
ราชนาวี (ตกชั้นมาจาก ไทยลีก 2547/48)
ตำรวจ
ทหารอากาศ
เซ็นทรัล
ศุลกากร
โค้ก-บางพระ ชลบุรี
รัตนบัณฑิต
ชลบุรี-สันนิบาตฯ สมุทรปราการ
ม.เกษตรศาสตร์
ราชวิถี (เลื่อนชั้นมาจาก ถ้วยพระราชทานประเภท ข. 2547)
เทศบาลนครสมุทรปราการ (เลื่อนชั้นมาจาก ถ้วยพระราชทานประเภท ข. 2547)
ตารางคะแนนเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล

สิ้นสุดเมื่อ 29 กันยายน 2549
| อันดับ | ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ประตูได้ | ประตูเสีย | +/- | แต้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ตำรวจ | 22 | 13 | 6 | 3 | 37 | 18 | +19 | 45 |
| 2 | ราชนาวี | 22 | 11 | 7 | 4 | 34 | 19 | +15 | 40 |
| 3 | โค้ก-บางพระ ชลบุรี | 22 | 10 | 9 | 3 | 20 | 10 | +10 | 39 |
| 4 | ศุลกากร | 22 | 9 | 8 | 5 | 36 | 28 | +8 | 35 |
| 5 | ชลบุรี-สันนิบาตฯ สมุทรปราการ | 22 | 10 | 5 | 7 | 38 | 32 | +6 | 35 |
| 6 | ทีโอที | 22 | 10 | 5 | 7 | 30 | 30 | 0 | 35 |
| 7 | เซ็นทรัล | 22 | 7 | 9 | 6 | 39 | 30 | -9 | 30 |
| 8 | รัตนบัณฑิต | 22 | 8 | 6 | 8 | 20 | 17 | -3 | 30 |
| 9 | ทหารอากาศ | 22 | 5 | 8 | 9 | 30 | 36 | -6 | 23 |
| 10 | ราชวิถี | 22 | 4 | 6 | 12 | 18 | 37 | -19 | 18 |
| 11 | ม.เกษตรศาสตร์ | 22 | 3 | 7 | 12 | 18 | 37 | -19 | 16 |
| 12 | เทศบาลนครสมุทรปราการ | 22 | 2 | 4 | 16 | 22 | 46 | -24 | 10 |
| --- | --- |
: เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก โดยอัตโนมัติ
: เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก ในฐานะเเชมป์ โปรลีก
: ตกชั้นสู่ ดิวิชั่น 2
ผู้ทำประตูสูงสุด

สิ้นสุดเมื่อ 29 กันยายน 2549
20 ประตู
อานนท์ สังข์สระน้อย - (เซ็นทรัล)
11 ประตู
ยิ่งยง แทนโสภา - (ตำรวจ)
10 ประตู
สุรชาติ สารีพิมพ์ - (ตำรวจ)
9 ประตู
วุฒิชัย อะสุชีวะ - (ราชนาวี)
วุฒิชัย ถิ่นทวี - (เทศบาลนครสมุทรปราการ)
ภาษาเขมร

| ภาษาเขมร |
| --- | --- |
ภาษากัมพูชา
ភាសាខ្មែរ, ខេមរភាសា
วลี "ภาษาเขมร" ในอักษรเขมร
ออกเสียง:  [pʰiəsaː kʰmae]  [kʰeːmarapʰiəsaː]
ประเทศที่มีการพูด: กัมพูชา ไทย (ภาคตะวันออกและภาคอีสาน) เวียดนาม (ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงและภาคตะวันออกเฉียงใต้)
ชาติพันธุ์: ชาวเขมร
จำนวนผู้พูด: 16 ล้านคน  (2007)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  เขมรภาษาเขมร
รูปแบบก่อนหน้า: เขมรดั้งเดิม เขมรเก่าเขมรสมัยกลางภาษาเขมร 
ระบบการเขียน: อักษรเขมร อักษรเบรลล์เขมร
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  กัมพูชา   อาเซียน 
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ไทย  เวียดนาม
รหัสภาษา
ISO 639-1: km
ISO 639-2: khm
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: khm – ภาษาเขมรกลาง kxm – ภาษาเขมรถิ่นไทย
Linguasphere: 46-FBA-a
  บริเวณที่มีการใช้ภาษาเขมร
ผู้พูดภาษาเขมรราชการ สำเนียงราชธานีพนมเปญ
ภาษาเขมร (เขมร: ភាសាខ្មែរ, ออกเสียง [pʰiə.ˈsaː kʰmae]) ซึ่งเป็นภาษาประจำชาติของประเทศกัมพูชา เป็นหนึ่งในภาษาหลักของตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก และได้รับอิทธิพลหลาย ๆ ประการมาจากภาษาสันสกฤตและภาษาบาลี พอสมควร ซึ่งอิทธิพลเหล่านี้เข้ามาผ่านศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ในขณะที่อิทธิพลจากภาษาอื่น ๆ โดยมากเป็นคำยืม เช่น จากภาษาไทย ภาษาลาว และภาษาเวียดนาม เป็นผลมาจากการติดต่อกันทางด้านภาษาและความใกล้ชิดกันในทางภูมิศาสตร์ และภาษาจีนจากการอพยพ ภาษาฝรั่งเศสจากการตกเป็นอาณานิคมช่วงเวลาหนึ่ง และภาษามลายูจากความสัมพันธ์ในอดีตและการที่เคยมีอาณาจักรจามปาในตอนกลางของประเทศเวียดนาม
ภาษาเขมรแปลกไปจากภาษาในประเทศเพื่อนบ้าน (ภาษาไทย ภาษาลาว และภาษาเวียดนาม) เนื่องจากไม่มีเสียงวรรณยุกต์
สัทวิทยา

ระบบสัทอักษรด้านล่างเป็นเสียงภาษาพูดแบบมาตรฐาน มีเสียงสระและพยัญชนะดังต่อไปนี้  (เขียนตาม IPA)
สัทวิทยา > พยัญชนะ

|  |  | ริมฝีปาก | ปุ่มเหงือก | เพดานแข็ง | เพดานอ่อน | เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นาสิก | นาสิก | m | n | ɲ | ŋ |  |
| ระเบิด | ไม่ก้อง | p (pʰ) | t (tʰ) | c (cʰ) | k (kʰ) | ʔ |
| ระเบิด | ก้อง | ɓ ~ b | ɗ ~ d |  |  | ʔ |
| เสียดแทรก | เสียดแทรก |  | s | (ç) |  | h |
| เหลว | โรติก |  | r |  |  |  |
| เหลว | ข้างลิ้น |  | l |  |  |  |
| เปิด | เปิด | ʋ ~ w |  | j |  |  |
ปรากฏในตำแหน่งพยัญชนะท้ายได้ 13 หน่วยเสียงคือ p t c k ʔ h m n ɲ ŋ w j l
นอกจากนี้ ในคำยืมบางคำปรากฏเสียงพยัญชนะ  f/ฟ จากภาษาไทย จีน ฝรั่งเศส อังกฤษ เวียดนาม และ  ʃ, z , และ g ในคำยืมจากภาษาฝรั่งเศส อังกฤษ
สัทวิทยา > สระ

นักเขียนหลายคนเสนอระบบสระภาษาเขมรต่างกัน ตารางด้านล่างมาจาก Huffman (1970)
|  | หน้า> สั้น | หน้า> ยาว | กลาง> สั้น | กลาง> ยาว | หลัง> สั้น | หลัง> ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปิด | i | iː | ɨ | ɨː | u | uː |
| กลางปิด | e | eː | ə | əː | o | oː |
| กลางเปิด |  | ɛː |  |  |  | ɔː |
| เปิด |  |  | a | aː | ɑ | ɑː |
|  |  | หน้า | กลาง | หลัง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สั้น | centering | ĕə |  | ŏə, ŭə |
| ยาว | centering | iə | ɨə | ɔə, uə |
| ยาว | mid closing | ei | əɨ | ou |
| ยาว | open closing | ae | aə | ao |
สัทวิทยา > พยางค์และคำ

คำในภาษาเขมรมักจะประกอบด้วย 1 หรือ 2 พยางค์  มีเสียงอักษรควบจากพยัญชนะ 2 ตัวอยู่ที่ปรากฏที่ต้นพยางค์อยู่  85 เสียง และมีอักษรควบจากจาก พยัญชนะ 3 ตัวอยู่ 2 เสียง ดังตาราง
|  | p | ɓ | t | ɗ | c | k | ʔ | m | n | ɲ | ŋ | j | l | r | s | h | ʋ | t+h | k+h | t+r | k+r |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| p |  |  | pʰt- | pɗ- | pʰc- | pʰk- | pʔ- |  | pʰn- | pʰɲ- | pʰŋ- | pʰj- | pʰl- | pr- | ps- | pʰ- |  |  |  |  |  |
| t | tʰp- | tɓ- |  |  |  | tʰk- | tʔ- | tʰm- | tʰn- |  | tʰŋ- | tʰj- | tʰl- | tr- |  | tʰ- | tʰʋ- |  |  |  |  |
| c | cʰp- | cɓ- |  | cɗ- |  | cʰk- | cʔ- | cʰm- | cʰn- |  | cʰŋ- |  | cʰl- | cr- |  | cʰ- | cʰʋ- |  |  |  |  |
| k | kʰp- | kɓ- | kʰt- | kɗ- | kʰc- |  | kʔ- | kʰm- | kʰn- | kʰɲ- | kŋ- | kʰj- | kʰl- | kr- | ks- | kʰ- | kʰʋ- |  |  |  |  |
| s | sp- | sɓ- | st- | sɗ- |  | sk- | sʔ- | sm- | sn- | sɲ- | sŋ- |  | sl- | sr- |  |  | sʋ- | stʰ- |  | str- | skr- |
| ʔ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ʔʋ- |  |  |  |  |
| m |  |  | mt- | mɗ- | mc- |  | mʔ- |  | mn- | mɲ- |  |  | ml- | mr- | ms- | mh- |  |  |  |  |  |
| l | lp- | lɓ- |  |  |  | lk- | lʔ- | lm- |  |  | lŋ- |  |  |  |  | lh- | lʋ- |  | lkʰ- |  |  |
แต่ละพยางค์จะเริ่มต้นด้วยพยัญชนะหรือพยัญชนะควบกล้ำ ตามด้วยเสียงสระ  แต่ละพยางค์สามารถจะมีเสียงพยัญชนะต่อไปนี้ลงท้าย  เมื่อใช้เสียงสระสั้น จะต้องลงท้ายด้วยพยัญชนะ
โครงสร้างของคำในภาษาเขมรที่มีมากที่สุดเป็นพยางค์เต็มตามที่อธิบายไว้ข้างบน ต่อหน้าด้วยพยางค์สั้นที่มีโครงสร้าง CV-, CɽV-, CVN- หรือ CɽVN- (C เป็นพยัญชนะ V เป็นสระ N เป็น m/ม, n/น, ɲ หรือ ŋ/ง). สระในพยางค์สั้นเหล่านี้มักจะออกเสียงเป็น ə ในภาษาพูด การงดออกเสียงบางเสียงในพยางค์แรกของคำสองพยางค์ทำให้ภาษาเขมรโดยเฉพาะภาษาพูดกลายเป็นคำพยางค์ครึ่ง (sesquisyllable)
คำต่าง ๆ สามารถประกอบด้วย 2 พยางค์เต็มได้
คำที่มี 3 พยางค์ขึ้นไปส่วนใหญ่เป็นคำยืมมาจากภาษาบาลี สันสกฤต ฝรั่งเศส หรือ ภาษาอื่น ๆ
ภาษาถิ่น

ภาษาถิ่นมีการแสดงอย่างชัดเจนในบางกรณี มีข้อแตกต่างที่สังเกตเห็นได้ระหว่างคนพูดจากเมืองพนมเปญ (เมืองหลวง) และเมืองพระตะบองในชนบท โดยภาษาเขมรจะแบ่งเป็นภาษาถิ่นได้ 5 ถิ่น ได้แก่
สำเนียงพระตะบอง พูดทางแถบภาคเหนือของประเทศกัมพูชา
สำเนียงพนมเปญ เป็นสำเนียงกลางของกัมพูชา โดยจะพูดในพนมเปญและจังหวัดโดยรอบเท่านั้น
สำเนียงเขมรลือ หรือ สำเนียงเขมรบน , ภาษาเขมรสุรินทร์ พูดโดยชาวไทยเชื้อสายเขมรในแถบอีสานใต้ โดยเฉพาะในจังหวัดสุรินทร์ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดอุบลราชธานี เป็นต้น
สำเนียงแขมรกรอม หรือ ภาษาเขมรถิ่นใต้ พูดโดยชาวเขมรที่อาศัยแถบสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในประเทศเวียดนาม
สำเนียงตะวันตก หรือ ภาษาเขมรถิ่นจันทบุรี ถือเป็นภาษาถิ่นที่ใช้พูดทางภาคตะวันตกของประเทศกัมพูชาบริเวณทิวเขาบรรทัด มีผู้ใช้จำนวนน้อย
ลักษณะของสำเนียงในพนมเปญ คือการออกเสียงอย่างไม่เคร่งครัด โดยที่บางส่วนของคำจะนำมารวมกัน หรือตัดออกไปเลย เช่น "พนมเปญ" จะกลายเป็น "อึม.เปญ" อีกลักษณะหนึ่งของสำเนียงในพนมเปญ ปรากฏในคำที่มีเสียง r/ร เป็นพยัญชนะที่ 2 ในพยางค์แรก กล่าวคือ จะไม่ออกเสียง r/ร  ออกเสียงพยัญชนะตัวแรกแข็งขึ้น และจะอ่านให้มีระดับเสียงตก เช่นเดียวกับวรรณยุกต์เสียงโท ตัวอย่างเช่น  "trej" ("เตรย" แปลว่า "ปลา") อ่านเป็น "เถ็ย" (โดย d จะกลายเป็น t และมีสระคล้ายเสียง "เอ" และเสียงสระจะสูงขึ้น) อีกตัวอย่างหนึ่งคือ คำว่า "ส้ม" ออกเสียงว่า kroic โกรจ ในชนบท ส่วนในเมืองออกเสียงเป็น khoic" โขจ
ไวยากรณ์

ตามแบบลักษณ์ภาษา ชนิดของคำในภาษาเขมรจัดอยู่ในกลุ่มสองกลุ่ม คือภาษาคำโดดและภาษาคำติดต่อ คำส่วนใหญ่เป็นคำโดด แต่มีการสร้างคำจากการเติมหน้าคำและการเติมภายในคำซึ่งเป็นลักษณะของภาษาคำติดต่อก็มีมาก 
ส่วนโครงสร้างประโยคพื้นฐานเป็น ประธาน-กริยา-กรรม และคำขยายมักจะอยู่ด้านหลังของคำหลัก ยกเว้นคำขยายกริยาสามารถปรากฏหน้าหรือหลังของคำกริยาได้โดยมีความหมายเดียวกัน ภาษาเขมรมีลักษณนาม มีคำลงท้ายประโยคที่แสดงทัศนคติหรืออารมณ์ ส่วนลักษณะบางประการทางไวยากรณ์ของภาษาเขมรใกล้เคียงกับไวยากรณ์ในภาษาไทยและภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยเฉพาะส่วนภาคพื้นทวีป
อักษรเขียน

ภาษาเขมรเขียนด้วยอักษรเขมร และเลขเขมร (มีลักษณะเหมือนเลขไทย) ใช้กันทั่วไปมากกว่าเลขอาหรับ ชาวเขมรได้รับตัวอักษรและตัวเลขจากอินเดียฝ่ายใต้ อักษรเขมรนั้นมีด้วยกัน 2 แบบ
อักษรเชรียง (อักซอเจรียง) หรืออักษรเอน หรืออักษรเฉียง เป็นตัวอักษรที่นิยมใช้ทั่วไป เดิมนั้นนิยมเขียนเป็นเส้นเอียง แต่ภายหลังเมื่อมีระบบการพิมพ์ ได้ประดิษฐ์อักษณแบบเส้นตรงขึ้น และมีชื่ออีกอย่างว่า อักษรยืน (อักซอโฌ) อักษรเอนนี้เป็นตัวยาว มีเหลี่ยม เขียนง่าย ถือได้ว่าเป็นอักษรแบบหวัด
อักษรมูล หรืออักษรกลม เป็นอักษรที่ใช้เขียนบรรจง ตัวกว้างกว่าอักษรเชรียง นิยมใช้เขียนหนังสือธรรม เช่น คัมภีร์ในพระพุทธศาสนา หรือการเขียนหัวข้อ ที่ต้องการความโดดเด่น หรือการจารึกในที่สาธารณะ
อักษรโรมัน เขียนภาษาเขมรด้วยอักษรโรมัน
ในสมัยก่อน มีผู้นิยมใช้อักษรเขมรเขียนภาษาไทย หรือภาษาบาลี ด้วย เรียกอักษรอย่างนี้ว่า อักษรขอมไทย
อิทธิพลของภาษาเขมรในภาษาไทย

ภาษาขอมมีอิทธิพลในภาษาไทยมาช้านาน ทางด้าน ๑ รูปลักษณะตัวอักษร ๒ คำยืม ๓ รูปแบบไวยากรณ์บางประการ ๔ การเปลี่ยนแปลงเสียงบางประการจากเสียงเดิมในภาษาบาลีสันสกฤต เช่น ป>บ ต>ด โดยมีหลักฐานชัดเจนย้อนหลังไปอย่างน้อยในสมัยสุโขทัย (จารึกหลักที่หนึ่ง) โดยปรากฏในปริบทต่าง ๆ ดังนี้
ในวรรณคดี (เช่น ลิลิตยวนพ่าย, โคลงกำสรวล, คำฉันท์ดุษฎีสังเวยกล่อมช้าง) ได้แก่ เพ็ญ, พร, ไถง, ผกา, ผอูน, แข, อัญขยม, ฉนำ, จำรัส  ฯลฯ
ในคำศัพท์ภาษากฎหมายของไทย เช่น จำคุก กักขัง ปรับ ทรัพย์ ทนาย อำนาจ จับกุม ปราบปราม บุกรุก ละเมิด ครอบครอง ชำเรา จำเลย สืบสวน สอบสวน ประกัน จำนำ จำนอง ฯลฯ
ในชื่อส่วนราชการต่างๆ ของไทย เช่น กระทรวง กรม จังหวัด อำเภอ ตำบล มหาดไทย กลาโหม ประมง ปศุสัตว์ ฯลฯ
ในคำศัพท์ภาษาราชการของไทย เช่น กำเนิด ภูมิลำเนา ดำเนินการ ตำแหน่ง ตำหนิ ทราบ สำคัญ สำเร็จ ฯลฯ
ในคำสุภาพของไทย เช่น โค(วัว), กระบือ(ควาย),บรรยาย(พูด),บรรจุ(ยัด), บรรทุก(เก็บ) , เพลิง(ไฟ) ,เบิก(เปิด), จำหน่าย(เอาออกไป) , เกิด กำเนิด(ออกลูก) , เดิน ดำเนิน (เคลื่อนไปด้วยเท้า) , ชำเรา(ความลึก) , ชำระ(ความสะอาด), พระราชวัง(บ้านของกษัตริย์ ), ระเบียบ(จัดให้สวยงาม ), จับกุม(ทำให้เสียอิสระในร่างกาย), ละเมิด(มากเกินพอดี), บำบัด(ทำให้หายไป), บำรุง(ทำให้ดีขึ้น), จอง จำนอง(มัดเอาไว้), แต่ง ตำแหน่ง (สั่งให้ไปเป็น), เกษียร เสมียน เขียน (ทำให้ปรากฏตัวอักษร) ฯลฯ
ในภาษาพูดทั่วไป เช่น จมูก, ถนน, อาจ, หอมแดง,กระเทียม ฯลฯ
ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่รัฐ เช่น ปลัด, กำนัน, เสมียน, ตำรวจ, ฯลฯ
ในราชาศัพท์ เช่น ขนง, โขนง, เขนย, บรรทม, เสด็จ สมเด็จ  สรวล ดำเนิน เสวย บังคม ประทับ สวรรคต ฯลฯ
ในชื่อบุคคล เช่น สมพร, สมาน ฯลฯ
ในชื่อสถานที่ เช่น ฉะเชิงเทรา, อำนาจเจริญ, เกาะเกร็ด, สตึก บางระมาด ฯลฯ
อิทธิพลของภาษาไทยในภาษาเขมร > คำยืมภาษาไทย

ในภาษาเขมรนั้นมีการยืมคำภาษาไทยมาใช้เป็นจำนวนมาก โดยติดมากับการค้าขาย โดยคำที่ยืมมาจะมีหลักสังเกตได้ง่าย เช่น ในภาษาเขมรแท้ ๆ จะไม่มีหน่วยเสียง /f/ (เสียง ฝ ฟ) พยัญชนะเขมรจึงไม่มีการประดิษฐ์อักษรที่แทนหน่วยเสียงนี้โดยชัดเจน แต่จะใช้ตัว ហ ซ้อนกับเชิงของ វ เป็น ហ្វ แทนเสียง /f/ ที่เป็นคำยืมในภาษาต่างๆ โดยเฉพาะภาษาไทย
อิทธิพลของภาษาไทยในภาษาเขมร > คำยืมภาษาไทยที่เป็นการนับเลข

เลขเขมร ตั้งแต่เลข 30 40 50 60 70 80 90 จะเรียกว่า ซามเซ็บ แซ็ยเซ็บ ฮาเซ็บ ฮกเซ็บ เจ็ดเซ็บ แปดเซ็บ เกาเซ็บ ตามลำดับ สังเกตได้ว่าเป็นคำยืมการนับเลขจากภาษาไทย และสังเกตว่านับมาได้ช้านานแล้ว
ภาษาเขมรในประเทศไทย

ภาษาเขมรในประเทศไทยพบผู้พูดกระจายอยู่ในภาคตะวันออกของประเทศไทย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งพบจำนวนผู้พูดกระจุกตัวอยู่มากที่สุด ในภาคกลางของประเทศไทยมีประวัติว่ามีผู้พูดภาษาเขมรในราชบุรี สุพรรณบุรี แต่มีผู้พูดน้อยแล้ว ในกรุงเทพมหานครยังมีชุมชนแขกบ้านครัวที่เป็นชาวเขมรและชาวจามอพยพมาจากพระตะบอง คนสูงวัยบางคนยังจำภาษาเขมรได้บ้างไม่กี่คำ
ตัวอย่าง

ข้อความด้านล่างมาจากปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อที่ 1
| --- | --- |
เขมร: មនុស្សទាំងអស់កើតមកមានសេរីភាពនិងភាពស្មើៗគ្នាក្នុងសិទ្ធិ និងសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ ។ មនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែមានវិចារណញ្ញាណនិងសតិសម្បជញ្ញៈ ហើយត្រូវប្រព្រឹត្ដចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងស្មារតីរាប់អានគ្នាជាបងប្អូន ។
ปริวรรตแบบ UNGEGN: Mônŭss teăng ás kaeut môk méan sériphéap nĭng phéap smaeu-smaeu knéa knŏng sĕtthĭ, nĭng séchâkdei thlaithnor. Mônŭss krôb rub sŏtth tê méan vĭcharônânhnhéan nĭng sâtĕsâmbâchônhnheă, haeuy trov brâprœ̆tt châmpŏăh knéa tŏu vĭnh tŏu môk knŏng smarôtei roăp an knéa chéa bâng b'on.
สัทอักษสากล: /mɔnuh tĕaŋ ɑh kaət̚ mɔːk̚ miən seːrəjpʰiəp̚ nɨŋ pʰiəp̚ smaəsmaə kniə knoŋ sət̚ nɨŋ seːc̚k̚ɗəj tʰlaj tʰnou. mɔnuh krup̚ ruːp̚ sot̚ tae miən vicaːranaɲiən nɨŋ satəsampacŏəɲɲeaʔ haəj trouʋ prɑprɨt cɑmpŭəh kniə tɨw ʋɨɲ tɨw mɔːk̚ knoŋ smaːrɔːɗəj rŏəp̚ ʔaːn kniə ciə ɓɑːŋ pʔoun/.