stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แอลบูเคอร์คี (รัฐนิวเม็กซิโก)

| แอลบูเคอร์คี |
| --- | --- |
เมือง
แอลบูเคอร์คี พลาซา, เทศกาลลูกโป่งนานาชาติ, ภูเขาแซนเดีย
   ธง
สมญา: The Duke City, Burque
ตำแหน่งของเมืองในรัฐ นิวเม็กซิโก
แอลบูเคอร์คีตำแหน่งในสหรัฐอเมริกา
พิกัด: 35°06′39″N 106°36′36″W﻿ / ﻿35.11083°N 106.61000°W﻿ / 35.11083; -106.61000
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: นิวเม็กซิโก
เคาน์ตี้: เบอร์นาลิลโลเคาน์ตี้
ก่อตั้ง: 1706 as: Alburquerque
เข้าร่วม: 1891 as: Albuquerque
การปกครอง
 • ประเภท: นายกเทศมนตรี-สภาเมือง
 • นายกเทศมนตรี: ริชาร์ด เจ. เบอรร์รี
 • สภาเมือง:  สมาชิกสภา (Dist #1) เคน ซานเชช (Dist #2) เดบบี โอ'มัลลี (Dist #3) ไอแซค เบนตัน (Dist #4) แบร์ดลีย์ วินเทอร์ (Dist #5) แดน ลูวอิส (Dist #6) เร การ์ดูโน (Dist #7) ไมเคิล ดี. คุก (Dist #8) ทรูดี โจนส์ (Dist #9) ดอน แฮร์ริส 
 • สภารัฐ:  ผู้แทน Henry "Kiki" Saavedra (D) Rick Miera (D) Ernest H. Chavez (D) Eleanor Chavez (D) Miguel P. Garcia (D) Teresa Zanetti (R) Antonio "Moe" Maestas (D) Edward C. Sandoval (D) Gail Chasey (D) Sheryl M. Williams-Stapleton (D) Richard J. Berry (R) Mimi Stewart (D) Kathy McCoy (R) Eric A. Youngberg (R) Janice Arnold-Jones (R) Danice R. Picraux (D) Al Park (D) Lorenzo "Larry" Larranaga (R) Jimmie C. Hall (R) Karen Giannini (D) William Rehm (R) 
 • วุฒิสภา:  วุฒิสภา John Ryan (R) Linda Lopez (D) Jerry Ortiz y Pino (D) Dede Feldman (D) Eric Griego (D) H. Diane Snyder (R) Cisco McSorley (D) Mark Boitano (R) Sue Wilson Beffort (R) William H. Payne (R) Kent L. Cravens (R) Linda Lovejoy (D) Joseph J. Carraro (R) Bernadette Sanchez (D) 
 • สภาผู้แทนราฏร:  ผู้แทน มาร์ติน ไฮน์ริช (ด) 
พื้นที่
 • เมือง: 469.5 ตร.กม. (181.3 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 467.9 ตร.กม. (180.6 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 1.7 ตร.กม. (0.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,619.1 เมตร (5,312 ฟุต)
ประชากร (2009)
 • เมือง: 528,497 (34th) คน
 • ความหนาแน่น: 1,079.9 คน/ตร.กม. (2,796.0 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 857,903 (MSA) คน
 • Demonym: แอลบูเคอร์เคียน
 • เชื้อชาติ:  49.9% คอเคเซียน   39.9% Hispanic  4.9% อเมริกันอินเดียแดง   4.3% ผสม   3.1% แอฟริกันอเมริกัน   0.6% เวียดนาม  14.8% Others
เขตเวลา: UTC-7 (MST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-6 (MDT)
Zip Code(s): 87101–87125, 87131, 87151,  87153, 87154, 87158, 87174,  87176, 87181, 87184, 87185,  87187, 87190–87199
รหัสพื้นที่: 505
FIPS code: 35-02000
GNISfeature ID: 0928679  
ท่าอากาศยานหลัก: ท่าอากาศยานนานาชาติแอลบูเคอร์คี-  ABQ (หลัก/นานาชาติ)
ท่าอากาศยานรอง: ท่าอากาศยานดับเบิลอีเกิล II-  KAEG (สาธารณะ)
เว็บไซต์: http://www.cabq.gov/
แอลบูเคอร์คี (อังกฤษ: Albuquerque, ตัวย่อ: ABQ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนิวเม็กซิโก ตั้งอยู่กึ่งกลางของรัฐ ใกล้กับแม่น้ำริโอแกรนด์ มีประชากร 521,999 คน ในปี 2008 เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 34 ของสหรัฐอเมริกา และมีอัตราการเจริญเติบโตเป็นอันดับที่ 6
แอลบูเคอร์คีเป็นที่ตั้งของ มหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโก ฐานทัพอากาศเคิร์ตแลนด์ ศูนย์ทดลองแห่งชาติซานเดีย อนุสาวรีย์แห่งชาติเปโตรกลิปห์ ภูเขาแซนเดียทางทิศตะวันออก แม่น้ำริโอแกรนด์ และยังเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทาง หมายเลข 66 (Route 66)
แอลบูเคอร์คี เป็นเมืองที่เก่าแก่ของสหรัฐอเมริกา โดยได้รับการก่อตั้งอย่างเป็นทางการในปี 1706 และเมืองได้ฉลองครบรอบ 300 ปีในปี 2006 ที่ผ่านมา ในด้านวัฒนธรรม แอลบูเคอร์คีมีความโดดเด่นในการเป็นจุดรวมของวัฒนธรรมชนพื้นเมืองอเมริกัน (Native American) สเปน และละตินอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ภาพประวัติศาสตร์ 1905
แอลบูเคอร์คี (รัฐนิวเม็กซิโก) ที่เว็บไซต์ Curlie
เอ. เอ็ม. อาซาฮารี

เชค อาซาฮารี บิน เชค มะฮ์มูด (Sheikh Azahari bin Sheikh Mahmud) หรือที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เอ. เอ็ม. อาซาฮารี (A.M. Azahari) เป็นนักการเมืองชาวบรูไนและเป็นหัวหน้าพรรคประชาชนบรูไนที่ถูกยกเลิกหลังเหตุการณ์จลาจลเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2505 เกิดที่เกาะลาบวนเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2471 (บางแหล่งระบุว่าเกิดเมื่อ พ.ศ. 2472) เป็นชาวมลายูเชื้อสายอาหรับ เมื่อบรูไนถูกญี่ปุ่นยึดครอง อาซาฮารีไปเรียนสัตวแพทย์ที่อินโดนีเซีย และเข้าร่วมการต่อต้านเนเธอร์แลนด์ด้วย
หลังจากที่อาซาฮารีกลับสู่บรูไนใน พ.ศ. 2495 เขาเริ่มเล่นการเมืองใน พ.ศ. 2499 โดยจัดตั้งพรรคประชาชนเลียนแบบพรรคหัวรุนแรงในมลายา และได้รับความนิยมจากชาวบรูไนเชื้อสายมลายูมาก ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2505 เขาได้เสนอญัตติให้หาทางให้บรูไนร่วมจัดตั้งสหพันธรัฐบอร์เนียวเหนือหรือกาลีมันตันเหนือโดยรวมกับซาราวักและซาบะฮ์แต่ไม่สำเร็จ เขาจึงลี้ภัยไปยังโจโฮร์บะฮ์รู และได้รณรงค์ต่อต้านการที่บรูไนจะเข้าร่วมในสหพันธรัฐมาเลเซีย ขณะที่เกิดเหตุการณ์การปฏิวัติบรูไนใน พ.ศ. 2505 เขาอยู่ที่ฟิลิปปินส์ และได้ขอลี้ภัยไปอินโดนีเซียเมื่อการกบฏล้มเหลว เขาไม่มีบทบาทใด ๆ ในการเผชิญหน้าระหว่างอินโดนีเซียกับมาเลเซีย
อาซาฮารีเสียชีวิตเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2545 ที่กาลีมันตัน ประเทศอินโดนีเซีย
แท่นจับชิ้นงาน

แท่นยึดจับชิ้นงานแบบต่างๆ
แท่นจับชิ้นงาน เป็นเครื่องมือช่างที่ใช้กลไกของสกรู เพื่อใช้ยืดจับหรือหนีบชิ้นงานให้สะดวกต่อการเลื่อย, เจาะ, ขัด หรืออื่นๆ แท่นจับชิ้นงาน มักจะมีลักษณะที่มีขากรรไกรข้างนึงยึดตายอยู่กับที่ และมีขากรรไกรอีกข้างนึงที่สามารถหมุนเข้า-หมุนออกจากขากรรไกรด้านที่ยึดอยู่ด้วยสกรู
แท่นยึดจับสำหรับงานไม้
แท่นพิมพ์

แท่นพิมพ์ คือเครื่องจักรสำหรับพิมพ์หนังสือ หรือสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ โดยการใช้แท่นหนาหนักกดพื้นผิวที่มีน้ำหมึกลงบนวัสดุที่ต้องการพิมพ์ เช่น กระดาษ หรือผ้า จากนั้นน้ำหมึกจะถูกถ่ายทอดลงสู่วัสดุนั้น แท่นพิมพ์เป็นเทคโนโลยีการพิมพ์ชนิดหนึ่งซึ่งแพร่หลายไปทั่วโลกในคริสต์สหัสวรรษที่ 2
แท่นพิมพ์แบบกดแท่นแรกถูกประดิษฐ์โดยโยฮันเนิส กูเทินแบร์คเมื่อราว ค.ศ. 1440 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติเทคโนโลยีการพิมพ์ ซึ่งสามารถพิมพ์ได้มากถึง 3,600 หน้าต่อวัน
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ

| --- | --- |
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ
魔法騎士レイアース
ชื่อภาษาอังกฤษ: Magic Knight Rayearth
แนว: แฟนตาซี, หุ่นยนต์
มังงะ
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ ภาค 1
เขียนโดย: แคลมป์
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ   วิบูลย์กิจ
มังงะ
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ ภาค 2
เขียนโดย: แคลมป์
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ   วิบูลย์กิจ
อนิเมะ
กำกับโดย: โทชิฮิโระ ฮิราโนะ
สตูดิโอ: โยมิอุริทีวี, โตเกียวมูวี่ชินฉะ  (ปัจจุบันคือ TMS)
อนิเมะ
กำกับโดย: โทชิกิ ฮิราโนะ
สตูดิโอ: โคดันฉะ
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ (ญี่ปุ่น: 魔法騎士レイアース; โรมาจิ: Majikkunaito Reiāsu; ทับศัพท์: ทับศัพท์จาก Magic Knight Rayearth) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของแคลมป์ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารนากาโยชิ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536-2539 ฉบับรวมเล่มแบ่งเป็น 2 ภาค ภาคละ 3 เล่ม เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาว 3 คนที่ได้มาพบกันโดยบังเอิญบนหอโตเกียว และถูกเรียกไปยังโลกต่างมิติด้วยกัน เพราะทั้ง 3 คือนักรบที่ถูกเลือก โดยมีจุดที่น่าสังเกตคือ นอกจากตัวละครหลักทั้ง 3 คนแล้ว ชื่อของตัวละครอื่นๆ และอาณาจักรที่ปรากฏในเรื่อง ต่างเป็นชื่อรุ่นของรถยนต์ทั้งสิ้น
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี 2537 ทางสถานีโยมิอุริทีวี จากนั้นในปี 2540 ก็ได้ถูกสร้างเป็นโอวีเอ ความยาว 3 ตอนจบ โดยเปลี่ยนผู้ออกแบบตัวละครจาก อาสึโกะ อิชิดะ มาเป็น เมงุมิ คาโดโนโซโนะ และได้ มิจิทากะ คิคุจิ มาเป็นผู้ออกแบบหุ่นยนต์
ในประเทศไทย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจเป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์ รวม 2 ภาค 12 เล่มจบ เพราะได้ตีพิมพ์โดยนำต้นฉบับญี่ปุ่น 1 เล่ม มาแบ่งครึ่งเป็น 2 เล่ม อีกทั้งระยะเวลาการตีพิมพ์ของภาค 1 กับภาค 2 นั้นก็ห่างกันถึง 9 ปี (ภาคแรกตีพิมพ์เมื่อปี 2539 ส่วนภาค 2 ตีพิมพ์เมื่อปี 2548 [ต้องการอ้างอิง]) สำหรับฉบับอนิเมะเคยออกอากาศทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. เมื่อปี พ.ศ. 2540 ในช่วงของ ช่อง 9 การ์ตูน โดยใช้ชื่อเรื่องว่า นักรบสาวเรย์เอิร์ธ เวลา 09.00-09.30 น. และออกอากาศซ้ำในปี พ.ศ. 2541 เวลา 07.30-08.00 น. ส่วนฉบับโอวีเอ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบ VCD และ DVD โดย DEX
รายชื่อตอน > ซีซั่น 1 (1994-1995)

| ตอนที่ | ชื่อไทย / ชื่ออังกฤษ ชื่อตามต้นฉบับของญี่ปุ่น |  ออกอากาศ |  ออกอากาศ ช่อง 9 อ> ส.ม.ท. |
| --- | --- | --- | --- |

| 1 | "เมจิกไนท์ในตำนานถือกำเนิด"  / ""The Birth of the Legendary Magic Knights!"  (伝説のマジックナイト始動)  | 17 ตุลาคม 1994 | 29 มิถุนายน 1997 |

| 2 | "ช่างอาวุธเพรเซียแห่งป่าแห่งความเงียบ"  / "Presea, the Master Smith in the Forest of Silence"  (沈黙の森の創師 プレセア)  | 24 ตุลาคม 1994 | 30 มิถุนายน 1997 |

| 3 | "หนุ่มน้อยนักดาบปริศนา เฟริโอ"  / "Ferio, the Handsome, Mysterious Swordsman"  (謎の美少年剣士 フェリオ)  | 31 ตุลาคม 1994 | 6 กรกฎาคม 1997 |

| 4 | "จอมเวทหญิงผู้อาฆาต อัลซีโอเน่"  / "Alcyone, the Vengeful Sorceress"  (執念の魔操士 アルシオーネ)  | 7 พฤศจิกายน 1994 | 7 กรกฎาคม 1997 |

| 5 | "แร่เอสคูโด้ในตำนาน"  / "Escudo, the Legendary Ore"  (伝説の鉱物 エスクード)  | 14 พฤศจิกายน 1994 | 13 กรกฎาคม 1997 |

| 6 | "อาวุธที่เพรเซียแลกมาด้วยชีวิต"  / "Lives at Stake - Presea's Weapons"  (命をかけたプレセアの武器)  | 21 พฤศจิกายน 1994 | 14 กรกฎาคม 1997 |

| 7 | "เฟริโอผู้สิ้นหวัง ความรักกลางทะเลทราย"  / "Ferio in Desperation - A Romance in the Desert"  (捨て身のフェリオ砂漠の恋)  | 28 พฤศจิกายน 1994 | 20 กรกฎาคม 1997 |

| 8 | "กับดักอันน่าสะพรึงกลัวของนักอัญเชิญแอสค็อต"  / "The Horrible Trap of Summoner Ascot"  (召喚士アスコットの恐怖の罠)  | 5 ธันวาคม 1994 | 21 กรกฎาคม 1997 |

| 9 | "วิกฤติครั้งใหญ่ของเมจิกไนท์!"  / "The Magic Knights' Greatest Crisis"  (マジックナイト最大の危機!)  | 12 ธันวาคม 1994 | 27 กรกฎาคม 1997 |

| 10 | "เซเลส เทพมารในตำนานคืนชีพ"  / "Revival of Selece, the Legendary Rune-God"  (よみがえる伝説の魔神セレス)  | 9 มกราคม 1995 | 28 กรกฎาคม 1997 |

| 11 | "ตำนานของเหล่าเทพมารแห่งเซฟีโร่"  / "The Legend of the Rune-Gods - In Cephiro, Another World"  (異世界セフィーロの魔神伝説)  | 16 มกราคม 1995 | 3 สิงหาคม 1997 |

| 12 | "ผู้ร่ายมนตร์มายา คัลดิน่า"  / "The Fearsome Illusionist Caldina"  (恐るべき幻惑士 カルディナ)  | 23 มกราคม 1995 | 4 สิงหาคม 1997 |

| 13 | "สิ่งสำคัญที่สุดบนโลกใบนี้"  / "The Most Valuable Thing in this World"  (この世界でいちばん大切なもの)  | 30 มกราคม 1995 | 10 สิงหาคม 1997 |

| 14 | "คำภาวนาที่ไม่มีวันพ่ายแพ้ของ ฮิคารุ อุมิ ฟู"  / "Hikaru, Umi, and Fuu's Unyielding Wish"  (光、海、風のゆずれない願い)  | 6 กุมภาพันธ์ 1995 | 11 สิงหาคม 1997 |

| 15 | "เทพมารตนที่ 2 เทพนภา วินดั้ม"  / "The Second Rune-God: Windam, the Lord of the Skies"  (第二の魔神·空神 ウィンダム)  | 13 กุมภาพันธ์ 1995 | 17 สิงหาคม 1997 |

| 16 | "ศัตรูผู้แข็งแกร่ง! นักดาบลาฟาร์ก้า"  / "A Powerful Foe! Lafarga the Swordmaster"  (強敵! 剣闘士ラファーガ)  | 20 กุมภาพันธ์ 1995 | 18 สิงหาคม 1997 |

| 17 | "ร่างจริงของอิโนว่า และความทรงจำที่หวนคืน"  / "The Truth About Innova, and the Return of Memories"  (イノーバの正体とよみがえる記憶)  | 27 กุมภาพันธ์ 1995 | 24 สิงหาคม 1997 |

| 18 | "เทพมารตนสุดท้าย เทพอัคคี เรย์เอิร์ธ!"  / "The Last Rune-God: Rayearth, the Lord of Fire"  (最後の魔神·炎神 レイアース)  | 6 มีนาคม 1995 | 25 สิงหาคม 1997 |

| 19 | "การเผชิญหน้าระหว่างเมจิกไนท์และซากาโตะ"  / "Showdown! The Magic Knights Versus Zagato"  (対決! 魔法騎士 vs ザガート)  | 13 มีนาคม 1995 | 30 สิงหาคม 1997 |

| 20 | "ความลับของเมจิกไนท์ในตำนาน"  / "The Unbelievable Truth About the Legendary Magic Knights!"  (伝説の魔法騎士! 驚異の真実)  | 13 มีนาคม 1995 | 31 สิงหาคม 1997 |
เหตุฆาตกรรมแอบบี ชอย

| แอบบี ชอย ทิน ฟุง |
| --- | --- |
蔡天鳳
เกิด: แอบบี ชอย ทิน-ฟุง 15 กรกฎาคม 1994 ฮ่องกงของอังกฤษ
เสียชีวิต: 20 กุมภาพันธ์ 2023 (aged 28) ฮ่องกง
สาเหตุเสียชีวิต: ไม่ทราบ, ยืนยันแล้วว่าเป็นการฆาตกรรม
สัญชาติ: ฮ่องกง
อาชีพ: อินฟลูเอนเซอร์
คู่สมรส: อาเล็กซ์ ควอง ก่อง-ชี (Alex Kwong Kong-chi, เดิม) Chris Tam (ปัจจุบัน)
บุตร: 4 (2 กับควอง, 2 กับ Tam)
เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2023 นางแบบและดาวสังคมชาวฮ่องกงวัย 28 ปี แอบบี ชอย ทิน-ฟุง (จีน: 蔡天鳳; อักษรโรมัน: Abby Choi Tin-fung) ถูกพบเสียชีวิตจากการฆาตกรรม สามวันนับจากเธอถูกแจ้งสูญหาย ร่างของเธอถูกพบในหมู่บ้านในย่านไทโพ ของฮ่องกง ในลักษณะไม่มีศีรษะอยู่ในตู้เย็น ในขณะที่บางส่วนของร่างเธอถูกนำไปปรุงสุก ตำรวจระบุว่าได้ทำการจับกุมผู้ต้องสงสัยรวมห้าคน ได้แก่ สามีเก่าของเธอ, พ่อแม่ของสามีเก่า, น้องเขยของสามีเก่า และบุคคลอื่นอีกหนึ่งคน การตรวจสอบเหตุฆาตกรรมนี้ยังคงดำเนินอยู่
กรณีการฆาตกรรมนี้สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งฮ่องกงและกลายเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วโลก รวมถึงยังทำให้ผู้คนหวนนึกถึงกรณีการฆาตกรรมเลื่องชื่อที่เคยเกิดขึ้นในฮ่องกง เช่นกรณีของฆาตกรหลั่ม กวอ-หวั่น และ การฆาตกรรม "ฮัลโหลคิตตี" จากปี 1999
เหยื่อ

แอบบี ชอย ทิน-ฟุง (จีน: 蔡天鳳; อักษรโรมัน: Abby Choi Tin-fung) เป็นนางแบบและดาวสังคมชาวฮ่องกง สื่อรายงานว่าเธอเริ่มต้นด้วยการเป็นอินฟลูเอนเซอร์ ก่อนที่ต่อมาจะขยายสู่อาชีพการงานในสื่อกระแสหลัก เธอยังเป็นที่รู้จักในฐานะแฟชั่นไอค่อน (fashion icon) ซึ่งแต่งกายผสมผสาน (mix and match) ในรูปแบบที่ทำให้เธอเป็นผู้นำเทรนด์ บนสื่ออินสตาแกรม เธอมียอดติดตามมากกว่า 100,000 บัญชี ไม่ถึงสองสัปดาห์ก่อนเสียชีวิต เธอไปถ่ายแบบเป็นปกให้กับนิตยสารแฟชั่นและไลฟ์สไตล์หรูหรา L’Officiel Monaco เธอเป็นพี่สาวคนโตสุดในลูกสาวสามคน เติบโตมาในครอบครัวที่มีฐานะมั่งคั่ง ทำธุรกิจอยู่ในอุตสาหกรรมการก่อสร้าง และมีความสัมพันธ์เชิงธุรกิจกับจีนแผ่นดินใหญ่ ความมั่งคั่งรวม (net worth) ของเธอถูกประมาณไว้อยู่ที่ HK$100 ล้าน (S$17.2 ล้าน, ราว 450 ล้านบาท) เธอยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งองค์กรการกุศล Paomes Charitable Organisation ซึ่งช่วยเหลือสัตว์จรจัด
การตรวจสอบ

ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2023 สามวันหลังการหายตัวไปของแอบบี ศพไร้ศีรษะของเธอถูกพบในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในย่านไทโพ ของฮ่องกง มีรายงานว่าบางส่วนของร่างเธอถูกนำไปซ่อนในตู้เย็น และบางส่วนถูกนำไปปรุงสุก ตำรวจจึงจัดให้กรณีการเสียชีวิตของเธอเป็นมาจากการฆาตกรรม
จากนั้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ตำรวจได้พบกับศีรษะของเธอที่ถูกตัดจากร่างอยู่ในหม้อต้มซุปขนาดใหญ่ ในเวลาเดียวกันนั้น ตำรวจได้จับกุมผู้ต้องสงสัยครบทั้งห้าคนที่มีส่วนพัวพันกับการฆาตกรรมนี้ มือ, ช่วงอก และชิ้นส่วนอื่น ๆ ของร่างเธอยังคงไม่ถูกพบ และตำรวจยังคงดำเนินการค้นหาต่อไป
เฟิ่งหฺวาง (ง่อก๊ก)

ศักราชของง่อก๊ก
เฟิ่งหฺวาง  (จีน: 鳳凰; พินอิน: Fènghuáng) เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 5 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนโฮ (อู๋มั่วตี้) แห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชเจี้ยนเหิงใช้ตั้งแต่ในปี ค.ศ. 272 ถึง ค.ศ. 274 รวมเวลา 3 ปี
จดหมายเหตุสามก๊ก ภาคพงศาวดารง่อก๊ก เล่มที่ 3 ระบุว่า "กล่าวกันว่าพบฝูงเฟิ่งหฺวางในพระราชอุทยานตะวันตก จึงโปรดให้เปลี่ยนชื่อศักราช"
การเปลี่ยนชื่อศักราช

ศักราชเจี้ยนเหิงปีที่ 4 (ค.ศ. 272) —— เดือน 1 วันที่ 1 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเฟิ่งหฺวางปีที่ 1
ศักราชเฟิ่งหฺวางปีที่ 4 (ค.ศ. 275) —— เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเทียนเช่อปีที่ 1
ตารางเทียบศักราช

| เฟิ่งหฺวาง | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. | 272 | 273 | 274 |
| ราชวงศ์จิ้นตะวันตก | ไท่ฉื่อ 8 | ไท่ฉื่อ 9 | ไท่ฉื่อ 10 |
ดูเพิ่ม

ศักราชของจีน
บรรณานุกรม

李崇智 (December 2004). 中國歷代年號考. 北京: 中華書局. ISBN 7101025129.
鄧洪波 (March 2005). 東亞歷史年表. 臺北: 國立臺灣大學東亞經典與文化研究計劃. ISBN 9789860005189. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (pdf)เมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2021-11-26.
| ก่อนหน้า |  | เฟิ่งหฺวาง (ง่อก๊ก) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจี้ยนเหิง |  | ศักราชของง่อก๊ก  (ค.ศ. 272 - 274) |  | เทียนเช่อ |
| ด ค กศักราชในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
วุยก๊ก: อ้วยโช่ (หฺวางชู) ค.ศ. 220-226 → ไท่เหอ ค.ศ. 227-233 → ชิงหลง ค.ศ. 233-237 → จิ่งชู ค.ศ. 233-237 → เจิ้งฉื่อ ค.ศ. 240-249 → เจียผิง ค.ศ. 249-254 → เจงหงวน / ไกเจ้ง (เจิ้ง-ยฺเหวียน) ค.ศ. 254-256 → กำลอ (กานลู่) ค.ศ. 256-260 → จิ่ง-ยฺเหวียน ค.ศ. 260-264 → เสียนซี ค.ศ. 264-265
จ๊กก๊ก: เจี๋ยงบู๋ (จางอู่) ค.ศ. 221-223 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 223-237 → เหยียนซี ค.ศ. 238-257 → จิ่งเย่า ค.ศ. 258-263 → เหยียนซิง ค.ศ. 263
ง่อก๊ก: หฺวางอู่ ค.ศ. 222-229 → หฺวางหลง ค.ศ. 229-231 → เจียเหอ ค.ศ. 232-238 → ชื่ออู ค.ศ. 238-251 → ไท่-ยฺเหวียน ค.ศ. 251-252 → เฉินเฟิ่ง ค.ศ. 252 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 252-253 → อู่เฟิ่ง ค.ศ. 254-256 → ไท่ผิง ค.ศ. 256-258 → หย่งอาน ค.ศ. 258-264 → ยฺเหวียนซิง ค.ศ. 264-265 → กานลู่ ค.ศ. 265-266 → เป๋าติ่ง ค.ศ. 266-269 → เจี้ยนเหิง ค.ศ. 269-271 → เฟิ่งหฺวาง ค.ศ. 272-274 → เทียนเช่อ ค.ศ. 275-276 → เทียนสี่ ค.ศ. 276 → เทียนจี้ ค.ศ. 277-280
กองซุนเอี๋ยน: เช่าฮั่น ค.ศ. 237-238
เทศบาลตำบลบ้านกรวดปัญญาวัฒน์

| เทศบาลตำบลบ้านกรวดปัญญาวัฒน์ |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Tambon Ban Kruat Panyawat
คำขวัญ: แหล่งข้าวพันธุ์ดี มีเครื่องเคลือบโบราณ สืบสานวัฒนธรรมหลากหลาย ออกกำลังกายสวนสมเด็จย่า
ทต.บ้านกรวดปัญญาวัฒน์ที่ตั้งของเทศบาลตำบลบ้านกรวดปัญญาวัฒน์
พิกัด: 14°25′45″N 103°05′56″E﻿ / ﻿14.42917°N 103.09889°E﻿ / 14.42917; 103.09889
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: บุรีรัมย์
อำเภอ: บ้านกรวด
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สมศักดิ์ มารังกูล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 33 ตร.กม. (13 ตร.ไมล์)
ประชากร (2557)
 • ทั้งหมด: 9,065 คน
 • ความหนาแน่น: 274.69 คน/ตร.กม. (711.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05310805
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 95 หมู่ที่ 5 ถนนมารังกูร ตำบลบ้านกรวด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ 31180
โทรศัพท์: 0-4467-9687
โทรสาร: 0-4467-9687
เว็บไซต์: bkpw.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลบ้านกรวดปัญญาวัฒน์ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านกรวด เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านกรวด
ประวัติ

เดิมเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสภาตำบลเรียกว่า "สภาตำบลบ้านกรวด" จัดตั้งครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 ต่อมา ได้เลื่อนฐานะจากสภาตำบลเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อ 4 ธันวาคม 2542 ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลบ้านกรวดปัญญาวัฒน์ เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2551
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับ เทศบาลตำบลเขาคอก อำเภอประโคนชัย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ องการบริหารส่วนตำบลหินลาด
ทิศใต้ ติดต่อกับ เทศบาลตำบลบ้านกรวด เทศบาลตำบลปาสาท เทศบาลตำบลบึงเจริญ
ทิศตะวันตก เทศบาลตำบลเขาคอก อำเภอประโคนชัย
เศรษฐกิจ

ลักษณะการประกอบอาชีพของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลบ้านกรวดปัญญาวัฒน์ โดยทั่วไปประกอบอาชีพเกษตรกร และรับจ้าง ในพื้นที่ส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพเกษตรกรรม
ศาสนาและวัฒนธรรม

ด้านภาษา มีผู้นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 100 ของจำนวนประชากรทั้งหมด มีวัด 8 แห่ง สำนักสงฆ์ 1 แห่ง
ด้านวัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น ที่มีความสำคัญของชุมชนในเขตเทศบาลตำบลบ้านกรวดปัญญาวัฒน์ ได้แก่ ประเพณีลอยกระทง ประเพณีสงกรานต์ ประเพณีเข้าพรรษา
การแบ่งเขตการปกครอง

ประกอบด้วย 15 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านตาอี
หมู่ที่ 2 บ้านกรวด
หมู่ที่ 3 บ้านกรวด
หมู่ที่ 5 บ้านกรวด
หมู่ที่ 6 บ้านโคกงิ้ว
หมู่ที่ 7 บ้านยาง
หมู่ที่ 8 บ้านปันเราะ
หมู่ที่ 9 บ้านเขาดินใต้
หมู่ที่ 10 บ้านโคกเบง
หมู่ที่ 11 บ้านหนองจิก
หมู่ที่ 12 บ้านหนองตะเคียน
หมู่ที่ 13 บ้านขี้เหล็ก
หมู่ที่ 14 บ้านโคกยาง
หมู่ที่ 15 บ้านตาอี 2
หมู่ที่ 16 บ้านโคกเบงเหนือ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลบ้านกรวดปัญญาวัฒน์
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดบุรีรัมย์ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ชุมเห็ด  นางรอง  บุรีรัมย์  |  |
| เทศบาลตำบล |  กระสัง  โกรกแก้ว  เขาคอก  คูเมือง  แคนดง  โคกขมิ้น  โคกม้า  โคกเหล็ก  จันดุม  จันทบเพชร  ชำนิ  ดอนมนต์  ดอนอะราง  ตลาดนิคมปราสาท  ตาจง  ถาวร  ทะเมนชัย  ทุ่งแสงทอง  นาโพธิ์  โนนเจริญ  โนนดินแดง  โนนสุวรรณ  บ้านกรวด  บ้านกรวดปัญญาวัฒน์  บ้านด่าน  บ้านบัว  บ้านใหม่ไชยพจน์  บึงเจริญ  ประโคนชัย  ตำบลปราสาท (อำเภอบ้านกรวด)  ตำบลปราสาท (อำเภอบ้านด่าน)  ปะคำ  พนมรุ้ง  พลับพลาชัย  พุทไธสง  ยายแย้มวัฒนา  ละหานทราย  ลำปลายมาศ  ศรีสตึก  ศาลเจ้าพ่อขุนศรี  สตึก  สองชั้น  สะแก  สามแวง  สำโรงใหม่  แสลงโทน  หนองกี่  หนองตะครอง  หนองตาด  หนองเต็ง  หนองปล่อง  หนองไม้งาม  หนองแวง  หนองหงส์  หลักเขต  ห้วยราช  ห้วยหิน  หินเหล็กไฟ  อิสาณ  อุดมธรรม  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กระสัง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)  กระสัง (อำเภอสตึก)  กลันทา  กันทรารมย์  ก้านเหลือง  กู่สวนแตง  เขาดินเหนือ  คูเมือง  แคนดง  โคกกลาง  โคกตูม  โคกมะขาม  โคกมะม่วง  โคกย่าง  โคกล่าม  โคกว่าน  โคกสนวน  โคกสว่าง  โคกสะอาด  โคกสูง  จรเข้มาก  เจริญสุข  ช่อผกา  ชุมแสง (อำเภอกระสัง)  ชุมแสง (อำเภอนางรอง)  ชุมแสง (อำเภอสตึก)  ดงพลอง  ดงอีจาน  ดอนกอก  แดงใหญ่  ตลาดโพธิ์  ตะโกตาพิ  ตาเสา  ตูมใหญ่  ถนนหัก  ถลุงเหล็ก  ทรัพย์พระยา  ทองหลาง  ทะเมนชัย  ท่าโพธิ์ชัย  ท่าม่วง  ทุ่งกระตาดพัฒนา  ทุ่งกระเต็น  ทุ่งจังหัน  ทุ่งวัง  ไทยเจริญ  ไทยสามัคคี  นางรอง  นาโพธิ์  นิคม  โนนขวาง  โนนดินแดง  โนนสุวรรณ  บัวทอง  บ้านคู  บ้านจาน  บ้านดู่  บ้านตะโก  บ้านไทร  บ้านปรือ  บ้านเป้า  บ้านแพ  บ้านยาง (อำเภอพุทไธสง)  บ้านยาง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)  บ้านยาง (อำเภอลำปลายมาศ)  บ้านแวง  บ้านสิงห์  บุกระสัง  บุโพธิ์  ประโคนชัย  ประทัดบุ  ปะเคียบ  ปังกู  ป่าชัน  ผไทรินทร์  พรสำราญ  พระครู  พุทไธสง  ไพศาล  มะเฟือง  เมืองแก  เมืองไผ่ (อำเภอกระสัง)  เมืองไผ่ (อำเภอหนองกี่)  เมืองฝาง  เมืองฝ้าย  เมืองแฝก  เมืองโพธิ์  เมืองยาง  เย้ยปราสาท  ร่อนทอง  ละลวด  ละเวี้ย  ละหานทราย  ลำดวน  ลำไทรโยง  ลำนางรอง  ลุมปุ๊ก  วังเหนือ  ศรีภูมิ  ศรีสว่าง  สนวน  สนามชัย  ส้มป่อย  สระแก้ว  สระทอง  สระบัว  สวายจีก  สองห้อง  สะแกซำ  สะแกโพรง  สะเดา (อำเภอนางรอง)  สะเดา (อำเภอพลับพลาชัย)  สายตะกู  สำโรง  สี่เหลี่ยม  สูงเนิน  เสม็ด  เสาเดียว  แสลงพัน  หนองกง  หนองกะทิง  หนองขมาร  หนองคู  หนองชัยศรี  หนองโดน  หนองไทร  หนองบอน  หนองบัว  หนองบัวโคก  หนองโบสถ์  หนองยายพิมพ์  หนองเยือง  หนองแวง  หนองโสน  หนองใหญ่  ห้วยราช  ห้วยสำราญ  หัวถนน  หัวฝาย  หายโศก  หินโคน  หินลาด  หินเหล็กไฟ  หูทำนบ  อีสานเขต  |  |
เอ็กซ์โป 2005

| จังหวัดไอจิ  2005 |
| --- | --- |

ภาพรวม
ระดับ BIE: นิทรรศการโลก
หมวดหมู่: นิทรรศการระหว่างประเทศประเภทจดทะเบียน
ชื่อ: Ai-chikyūhaku (愛・地球博)
คำขวัญ: ภูมิปัญญาธรรมชาติ
พื้นที่: 173 เฮกตาร์ (430 เอเคอร์)
สิ่งประดิษฐ์: อาซิโม
ผู้เข้าชม: 22,049,544
มาสคอต: "โมริโซ" ปู่ต้นไม้ และ "คิโคโร" หลานต้นไม้
ผู้เข้าร่วม
ประเทศเข้าร่วม: 121
หน่วยงานเข้าร่วม: 4
ที่จัดงาน
ประเทศผู้จัด: ประเทศญี่ปุ่น
เมืองเจ้าภาพ: จังหวัดไอจิ
สถานที่จัดงาน: เซะโตะและนะกะคุเตะ
พิกัด: 35°10′34.2″N 137°5′26.5″E﻿ / ﻿35.176167°N 137.090694°E﻿ / 35.176167; 137.090694
ลำดับเวลา
เสนอตัว: 1988
คัดเลือก: 12 มิถุนายน ค.ศ. 1997 (1997-06-12)
เริ่มต้น: 25 มีนาคม ค.ศ. 2005 (2005-03-25)
สิ้นสุด: 25 กันยายน ค.ศ. 2005 (2005-09-25)
นิทรรศการโลก
ก่อนหน้า: เอ็กซ์โป 2000 ที่ ฮันโนเฟอร์
ถัดไป: เอ็กซ์โป 2010 ที่ เซี่ยงไฮ้
เอ็กซ์โปวาระพิเศษ
ก่อนหน้า: เอ็กซ์โป '98 ที่ ลิสบอน
ถัดไป: เอ็กซ์โป 2008 ที่ ซาราโกซา
มหกรรมพืชสวน
ก่อนหน้า: เอ็กซ์โป 2003 ที่ ร็อสท็อค
ถัดไป: พืชสวนโลก 2006 ที่ เชียงใหม่
งาน เอ็กซ์โป 2005 เป็นงานจัดแสดงสินค้าโลก (เวิลดส์แฟร์) ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 มีนาคม ถึง 25 กันยายน พ.ศ. 2548 ที่จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น แก่นเรื่องของงานครั้งนี้คือ "ภูมิปัญญาธรรมชาติ" (Nature's Wisdom) ตัวตุ๊กตาสัญลักษณ์ของงานเป็นปู่ต้นไม้ (โมริโซ) มีนิสัยชอบสอนชอบบ่น และหลานต้นไม้ (คิโคโร) ที่อยากรู้อยากเห็น
พื้นที่

สถานที่ตั้งหลักของงานอยู่ที่เมืองนะงะกุเตะ ทางทิศตะวันออกของเมืองนาโงยา โดยมีพื้นที่จัดงาน 1.85 ตารางกิโลเมตร 
ผู้จัดงานคาดหมายว่าจะมีผู้เยี่ยมชมงานไม่น้อยกว่า 15 ล้านคน
สำหรับการเดินทางจากนาโงยาไปยังพื้นที่จัดงานในนะงะกุเตะนั้น วิธีที่สะดวกคือโดยสารรถไฟใต้ดินสายฮิงะชิยะยะมะจนสุดทางที่ฟุจิงะโอะกะ แล้วต่อรถไฟแมกเลฟสาย LINIMO ไปยังสถานที่จัดงาน
พื้นที่จัดงานอยู่ในพื้นที่ภูเขาและป่า การวางผังจึงได้มีการระมัดระวังไม่ให้มีการทำลายธรรมชาติ และคำนึงถึงการรบกวนชาวบ้านที่มีถิ่นฐานในบริเวณดังกล่าว มาตรการในการวางผังงานเอ็กซ์โปครั้งนี้ คือการนำรถกระเช้ากอนโดลาที่มีกระจกพิเศษเชื่อมต่อบริเวณต่าง ๆ และเมื่อลอยผ่านเหนือบริเวณหมู่บ้านที่มีประชาชนอาศัยอยู่ จะเปลี่ยนจากกระจกใสเป็นกระจกฝ้า จนลอยผ่านพ้นบริเวณดังกล่าวจึงกลับสู่สภาพกระจกใสตามปกติ นอกจากนี้ในส่วนใจกลางงานยังเป็นพื้นที่อนุรักษ์ให้เป็นพื้นที่ป่าดังเช่นที่เป็นอยู่ก่อนงานเอ็กซ์โป และใช้เป็นเหมือนพื้นที่ศึกษาธรรมชาติให้แก่เด็ก ๆ และผู้สนใจ นอกเหนือจากพื้นที่จัดแสดงในส่วนศาลาหรือพื้นที่ในร่มต่าง ๆ
มีการแบ่งส่วนพื้นที่จัดแสดงต่าง ๆ ดังนี้
ส่วนนากากุเตะ (Nagakute)  เป็นส่วนหลักประกอบด้วย
ส่วนศาลานานาชาติ (Global common/Global loop)
ส่วนองค์กร ห้างร้าน (Corporate pavilion)
พื้นที่ส่วนกลาง (Central zone)
พื้นที่สวนสนุก (Interactive fun Zone)
ส่วนประเทศเจ้าภาพ (Japan Zone)
ส่วนเซโตะ (Seto)  เป็นส่วนที่อยู่แยกออกไป ต้องนั่งรถกระเช้ากอนโดลา
ประเทศไทย

ประเทศไทยเป็นประเทศหนึ่งที่เข้าร่วมในการจัดแสดงในศาลาไทย ในส่วน global common ด้วย ศาลาของไทยไม่ค่อยได้รับความนิยม จนทำให้รัฐบาลไทยในขณะนั้นต้องจัดส่งเจ้าหน้าที่ไปแก้ไขเพิ่มเติม ระหว่างการจัดงาน เป็นประเด็นข่าวกันอยู่ระยะหนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์งานเอ็กซ์โป 2005 เก็บถาวร 2006-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บริเวณทางเข้างานเอ็กซ์โป 2005
กระจกกระเช้ากอนโดลาพิเศษที่เปลี่ยนไปมาระหว่างกระจกฝ้า-ใสได้
ศาลาไทยในงานเอ็กซ์โป 2005
เอ1อี1 อินดิเพนเด็นท์

เอ1อี1
เอ1อี1 อินดิเพนเด็นท์  (Vickers A1E1 Independent)  เอ1อี1 เป็นรถถังที่สร้างขึ้นในสหราชอาณาจักร โดยบริษัทวิคเกอร์ รุ่นต้นแบบผลิตขึ้นในปี ค.ศ.  1926
รายละเอียด เอ1อี1

ปีที่ใช้งาน ไม่เคยได้รับการใช้งาน
เจ้าหน้าที่ 8 นาย
หนัก 32,514 กิโลกรัม/32 ต้น
ยาว 7.6 เมตร
สูง 2.72 เมตร
กว้าง 2.67 เมตร
เกราะหนาที่สุด 30 มม./1.18 นิ้ว
เครื่องยนต์ อาร์มสตรอง-ซิดเดลี่ย์ วี12 ให้กำลัง 398 แรงม้า
ความเร็ว 32 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 150 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก
อาวุธรอง ปืนกลวิคเกอร์ 4 กระบอก
แซนฟอร์ด บี. โดล

| แซนฟอร์ด บี>  โดล |
| --- | --- |


ผู้ว่าการดินแดนฮาวาย คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 14 มิถุนายน พ.ศ. 2443 – 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2446
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: จอร์จ อาร์. คาร์เตอร์
ประธานาธิบดีฮาวาย
ดำรงตำแหน่ง 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2437 – 14 มิถุนายน พ.ศ. 2443
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: ยกเลิกตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 เมษายน พ.ศ. 2387 โฮโนลูลู ราชอาณาจักรฮาวาย
เสียชีวิต: 9 มิถุนายน พ.ศ. 2469 (อายุ 82 ปี) โฮโนลูลู ดินแดนฮาวาย
พรรคการเมือง: พรรคสาธารณรัฐ
คู่สมรส: แอนนา เพรนทิซ เคต โดล

แซนฟอร์ด แบลลาร์ด โดล (23 เมษายน พ.ศ. 2387 - 9 มิถุนายน พ.ศ. 2469) เป็นทนายความและนักกฎหมายในหมู่เกาะฮาวายในตอนที่เป็นราชอาณาจักร รัฐในอารักขา สาธารณรัฐ และดินแดน ศัตรูของพระบรมวงศานุวงศ์ฮาวายและเพื่อนของชนชั้นชุมชนผู้อพยพ โดลสนับสนุนความเป็นตะวันตกของรัฐบาลฮาวายและวัฒนธรรม หลังจากการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ เขาทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีฮาวายจนกระทั่งรัฐบาลของเขาประสบความสำเร็จในการผนวกฮาวายเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา