กัสซีนี–เฮยเคินส์

| กัสซีนี–เฮยเคินส์ |
| --- | --- |
ภาพยาน กัสซีนี โคจรรอบดาวเสาร์โดยศิลปิน

ประเภทภารกิจ: กัสซีนี: โคจรรอบดาวเสาร์ เฮยเคินส์: จอดบนดวงจันทร์ไททัน
ผู้ดำเนินการ: กัสซีนี: NASA / JPL   เฮยเคินส์: ESA / ASI
COSPAR ID: 1997-061A
SATCAT no.: 25008
เว็บไซต์:  NASA  ESA  ASI 
ระยะภารกิจ:   ภาพรวม:  19 ปี 335 วัน    13 ปี 76 วัน at Saturn  ระยะเวลาเดินทาง:  6 ปี 261 วัน  ภารกิจหลัก:  3 ปี  ภารกิจเสริม:  Equinox: 2 ปี 62 วัน   Solstice: 6 ปี 205 วัน   Finale: 4 เดือน 24 วัน 
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ผู้ผลิต: กัสซีนี: Jet Propulsion Laboratory   เฮยเคินส์: Thales Alenia Space
มวลขณะส่งยาน: 5,712 kg (12,593 lb)
มวลแห้ง: 2,523 kg (5,562 lb)
กำลังไฟฟ้า: ~885 วัตต์ (BOL)  ~670 วัตต์ (2010)   ~663 วัตต์ (EOM/2017)
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น: 08:43:00, 15 ตุลาคม 2540 (UTC) (1997-10-15T08:43:00Z)
จรวดนำส่ง:  Titan IV(401)B B-33
ฐานส่ง: Cape Canaveral SLC-40
 

สิ้นสุดภารกิจ
การกำจัด: บังคับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศดาวเสาร์
ติดต่อครั้งสุดท้าย: 15 กันยายน พ.ศ.2560 11:55:39 UTC X-band telemetry  11:55:46 UTC S-band radio science 
 

ลักษณะวงโคจร
ระบบอ้างอิง: Kronocentric
 

บินผ่านดาวศุกร์ (Gravity assist)
เข้าใกล้สุด: 26 เมษายน พ.ศ.2541
ระยะทาง: 283 km (176 mi)
บินผ่านดาวศุกร์ (แรงโน้มถ่วง)
เข้าใกล้สุด: 24 มิถุนายน พ.ศ.2542
ระยะทาง: 623 km (387 mi)
บินผ่านระบบโลก-ดวงจันทร์ (แรงโน้มถ่วง)
เข้าใกล้สุด: 18 สิงหาคม พ.ศ.2542, 03:28 UTC
ระยะทาง: 1,171 km (728 mi)
บินผ่าน2685 Masursky (โดยบังเอิญ)
เข้าใกล้สุด: 23 มกราคม พ.ศ.2543
ระยะทาง: 1,600,000 km (990,000 mi)
บินผ่านดาวพฤหัส (แรงโน้มถ่วง)
เข้าใกล้สุด: 30 ธันวาคม พ.ศ.2543
ระยะทาง: 9,852,924 km (6,122,323 mi)
ยานอวกาศโคจรรอบ ดาวเสาร์
แทรกวงโคจร: 1 กรกฎาคม พ.ศ.2547, 02:48 UTC
ยานลงจอด ไททัน
ส่วนประกอบยานอวกาศ: เฮยเคินส์
วันที่ลงจอด: 14 มกราคม พ.ศ.2548
 
ภารกิจวิทยาศาสตร์เชิงกลยุทธ์ขนาดใหญ่← กาลิเลโอMars Science Laboratory → 
ภาพจำลองสามมิติ ยานสำรวจอวกาศกัสซีนี ขณะโคจรรอบดาวเสาร์
ภารกิจ กัสซีนี–เฮยเคินส์ (Cassini–Huygens) หรือตามสื่อนิยมเขียนเป็น แคสสินี–ฮอยเกนส์ เป็นความร่วมมือระหว่างนาซา, องค์การอวกาศยุโรป (ESA) และองค์การอวกาศอิตาลี (ASI) เพื่อส่งยานไปศึกษาดาวเสาร์และระบบดาวเสาร์ อันรวมถึงวงแหวนดาวเสาร์และดาวบริวาร ยานอวกาศหุ่นยนต์ไร้คนบังคับชั้นแฟลกชิปประกอบด้วยยานกัสซีนีของนาซา และส่วนลงจอดเฮยเคินส์ของ ESA ซึ่งจะลงจอดบนไททัน ดาวบริวารใหญ่ที่สุดของดาวเสาร์ กัสซีนีเป็นยานอวกาศลำที่สี่ที่เยือนดาวเสาร์และเป็นลำแรกที่เข้าสู่วงโคจร ยานนี้ตั้งชื่อตามโจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี นักดาราศาสตร์ชาวอิตาลี และคริสตียาน เฮยเคินส์ นักดาราศาสตร์ชาวดัตช์
ยานโดยสารไปกับไททัน 4บี/เซ็นทอร์เมื่อวันี่ 15 ตุลาคม 2540 ปฏิบัติภารกิจในอวกาศเป็นเวลากว่า 19 ปี โดยใช้เวลา 13 ปีโคจรรอบดาวเสาร์ แล้วศึกษาดาวเคราะห์และระบบดาวหลังเข้าสู่โคจรเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2547 การเดินทางสู่ดาวเสาร์มีการบินผ่านดาวศุกร์ (เมษายน 2541 ถึงกรกฎาคม 2542) โลก (สิงหาคม 2542) ดาวเคราะห์น้อย 2685 มาเซอร์สกี และดาวพฤหัสบดี (ธันวาคม 2543) ภารกิจสิ้นสุดลงในวันที่ 15 กันยายน 2560 เมื่อกัสซีนีได้รับคำสั่งให้บินเข้าชั้นบรรยากาศบนของดาวเสาร์และถูกเผาไหม้เพื่อป้องกันความเสี่ยงการทำให้ดาวบริวารของดาวเสาร์ปนเปื้อนจุลชีพจากโลกที่ติดไปกับยาน ทั้งนี้ ดาวบริวารของดาวเสาร์บางดวงมีสิ่งแวดล้อมที่อาจมีสิ่งมีชีวิตได้ ภารกิจดังกล่าวเป็นที่รู้กันแพร่หลายว่าประสบความสำเร็จเหนือความคาดหมาย ผู้อำนวยการกองวิทยาดาวเคราะห์ของนาซาเรียก กัสซีนี–เฮยเคินส์ ว่าเป็น "ภารกิจแห่งครั้งแรก" ซึ่งปฏิบัติความเข้าใจของมนุษย์เกี่ยวกับระบบดาวเสาร์ ซึ่งรวมทั้งดาวบริวารและวงแหวน และความเข้าใจว่าอาจพบสิ่งมีชีวิตได้ในระบบสุริยะ
ภารกิจดั้งเดิมของกัสซีนีวางแผนไว้กินเวลาสี่ปี ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2547 ถึงพฤษภาคม 2551 ต่อมาภารกิจถูกขยายเวลาไปสองปีถึงเดือนกันยายน 2553 เรียก ภารกิจวิษุวัตกัสซีนี (Cassini Equinox Mission) และขยายเวลาครั้งที่สองและครั้งสุดท้ายด้วย ภารกิจอายันกัสซีนี (Cassini Solstice Mission) ที่กินเวลาต่อมาอีกเจ็ดปีถึงวันที่ 15 กันยายน 2560
16 ประเทศในทวีปยุโรปพร้อมทั้งสหรัฐจัดตั้งทีมซึ่งรับผิดชอบต่อการออกแบบ การก่อสร้าง การบิน และการเก็บข้อมูลจากส่วนโคจรกัสซีนีและยานสำรวจเฮยเคินส์ ภารกิจดังกล่าวบริหารจัดการโดยห้องปฏิบัติการแรงขับเคลื่อนไอพ่นของนาซาในสหรัฐ ที่ซึ่งส่วนบนรนโคจรถูกออกแบบและประกอบ การพัฒนายานสำรวจไททันเฮยเคินส์บริหารจัดการโดยศูนย์วิจัยอวกาศและเทคโนโลยียุโรป อุปกรณ์เครื่องมือสำหรับยานสำรวจดังกล่าวได้รับการจัดหาจากหลายประเทศ องค์การอวกาศอิตาลี (ASI) จัดหาเสาวิทยุกำลังขยายสูงของยานสำรวจกัสซีนี และเรดาร์น้ำหนักเบาและกะทัดรัด ซึ่งทำหน้าที่อเนกประสงค์ทั้งเป็นการถ่ายภาพจากเรดาร์ (synthetic aperture radar) มาตรความสูงเรดาร์และมาตรรังสี
กัสซีนีได้รับพลังงานโดยพลูโทเนียม-238 หนัก 32.7 กิโลกรัม โดยเป็นความร้อนจากการสลายกัมมันตรังสีของธาตุนั้นและเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้า เฮยเคินส์ได้รับการสนับสนุนโดยกัสซีนีระหว่างการเดินทาง และเมื่อแยกออกมาใช้แบตเตอรีเคมี