stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จุลชัยยะมงคลคาถา
ตำนานเชิงมุขปาฐะ

ทั้งนี้ มีตำนานในเชิงมุขปาฐะเกี่ยวกับที่มาของพระคาถานี้ หนึ่งในนั้นพรรณนาโดยพระอาจารย์สมภพ โชติปัญโญ แห่งวัดไตรสิกขาทลามลตาราม บ้านฝาง ต.บ้านแพด อ.คำตากล้า จ.สกลนคร ซึ่งได้กล่าวถึงความเป็นมาของจุลลไชยยะปกรณ์ หรือบทขัด หรือตำนานของจุลชัยยะมงคลคาถา ไว้ว่า เป็นพระคาถาที่แสดงถึงชัยชนะของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หรือนัยหนึ่งคือชัยชนะของพระพุทธศาสนาต่อสิ่งชั่วร้ายที่เคยมีอิทธิพลในแถบถิ่นลุ่มแม่น้ำโขง โดยกล่าวว่า ต้นบทจุลชัยยะมงคลคาถา ที่เรียกว่า จุลละชัยปกรณ์ ได้บอกเล่าถึงเหตุการณ์เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ว่า เมื่อครั้งพระโสณะ และพระอุตระ รับอาราธนาพระเจ้าอโศกมหาราชและพระโมคคัลลีบุตรติสสะเถระ เพื่อมาเป็นสมณทูตประกาศพระศาสนาในแผ่นดินสุวรรณภูมินั้น พระเถระทั้ง 2 รูปได้ผจญกับปีศาจท้องถิ่น ในรูปของเงือก หรือผีเสื้อน้ำ ซึ่งได้ซักถามพระเถระว่า สิ่งใดฤๅที่เรียกว่า เทวธรรม พระเถระจึงวิสัชนาเป็นพระคาถาว่า หิริโอตัปปะสัมปันนาฯ เป็นอาทิ ซึ่งเป็นพระคาถาเทวธรรม ซึ่งยกมาจากเทวธรรมชาดก และปรากฏอยู่ในช่วงปกรณ์ หรือพรรณนาที่มาของจุลชัยยะมงคลคาถา ความว่า
| --- | --- |

สุโข พุทธานัง อุปปาโท: สุขา สัทธัมมะเทสะนา
สุขา สังฆัสสะ สามัคคี: สะมัคคานัง ตะโป สุโข
ทิวา ตะปะติ อาทิจโจ: รัตติง อาภาติ จันทิมา
สันนัทโธ ขัตติโย ตะปะติ: ฌายี ตะปะติ พ๎ราห๎มะโณ
อะถะ สัพพะมะโหรัตติง: พุทโธ ตะปะติ เตชะสา
หิริโอตตัปปะ สัมปันนา: สุกกา ธัมมา สะมาหิตา
สันโต สัปปุริสา โลเก: เทวาธัมมาติ วุจจะเร
สันติปักขา อะปัตตะนา: สันติปาทา อะวัญจะนา
มาตาปิตา จะ นิกขันตา: ชาตะเวทะปะติกกะมะ
สุวัณณะภูมิ คัจฉันต๎วานะ: โสณุตตะรา มะหิทธิกา
ปิสาเจ นิทธะมิต๎วานะ: พ๎รัห๎มะชาลัง อาเทเสยยุง
: เอเต สัพเพ ยักขา ปะลายันตุ ฯ
ในจุลลไชยยะปกรณ์ ยังอ้างข้อความจากคัมภีร์สมันตปาสาทิกา อรรถกถาพระวินัย ที่ระบุว่า "สุวณฺณภูมิ คจฺฉนฺตฺวาน โสณุตฺตรา มหิทฺธิกา ปิสาเจ นิทฺธมิตฺวาน พฺรหฺมชาลํ อเทสิสุ" ความว่า "พระโสณะและพระอุตตระผู้มีฤทธิ์มาก ไปสู่สุวรรณภูมิ ปราบปรามพวกปีศาจแล้ว ได้แสดงพรหมชาลสูตร" ซึ่งคัมภีร์สมันตปาสาทิกาพรรณนาไว้ว่า พระโสณะและพระอุตตระ ได้แสดงอภินิหาริย์ปราบนางผีเสื้อน้ำและทรงแสดงธรรมพรหมชาลสูตร อันเป็นสูตรว่าด้วยข่ายอันประเสริฐ ประกอบด้วย ศีลน้อย ศีลกลาง และศีลใหญ่ เป็นการสั่งสอนให้เวไนยสัตว์ทั้งหลายประพฤติตนอยู่ในสรณะและศีล พระธรรมเทศนาของพระเถระเจ้า ยังให้ชาวสุวรรณภูมิประเทศได้บรรลุธรรมประมาณ 60,000 คน อีกทั้งยังมีกุลบุตรออกบวชประมาณ 3,500 คน
แม้ว่า มุขปาฐะเกี่ยวกับตำนานของจุลชัยยะมงคลคาถา และข้อความจากคัมภีร์สมันตปาสาทิกา จะมีความแตกต่างกันในรายละเอียด (มุขปาฐะว่าพระเถระเจ้าวิสัชนาเทวธรรม ขณะสมันตปาสาทิกาว่า พระเถระแสดงพรหมชาลสูตร) แต่สิ่งที่สอดคล้องกันคือ การประกาศความยิ่งใหญ่ของพระรัตนตรัยให้ชาวพื้นเมืองได้ประจักษ์ สามารถปราบมิจฉาทิษฐิทั้งหลาย ให้หันมาเชื่อถือศรัทธาในพระธรรมวินัยของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อันเป็นสัมมาทิษฐิ
ความเชื่อ

พุทธศาสนิกชนในแถบลุ่มน้ำโขง นิยมสวดพระคาถานี้ โดยเชื่อว่าจะยังให้เกิดความเป็นสวัสดิมงคล ขับไล่สิ่งชั่วร้ายให้พ้นไป โดยกล่าวกันว่า แม้แต่หลวงปู่ชอบ ฐานสโม พระอริยเจ้าแห่งจังหวัดเลย แนะนำให้สาธุชนได้สวดสาธยาย โดยเฉพาะในงานมงคลพิธี ท่านกล่าวไว้ว่า "ถ้ามีศึกสงครามหรือมีความยุ่งยากในบ้านเมือง หรือแม้แต่ในครอบครัว ให้สาธยายมนต์บทนี้เป็นประจำจะช่วยคลี่คลายสถานการณ์ได้"
บรรณานุกรม

วิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล. "จุลชัยยะมงคลคาถา." จาก http://www.crs.mahidol.ac.th/thai/praythaisoadmon13.htm เก็บถาวร 2014-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระอาจารย์สมภพ โชติปัญโญ. "ความเป็นมาของจุลลไชยยะปกรณ์." จากพระธรรมเทศนาในพรรษา ปีพ.ศ. 2548
ທິພພະມົນຕ໌ ຈະຕຸວີກ : ສົມເດັຈພຣະເຈົ້າສຣີສວ່າງວົງສ ເປັນສັດທາສ້າງ ดู http://www.bailane.com/Blog/ViewBlog.aspx?sid=0&hid=30134%5Bลิงก์เสีย%5D
ຫໍສະໝຸດດິຈິ​ຕອລໜັງສື​ໃບ​ລານ​ລາວ.  ໄຊນ້ອຍ / ໄຊໃຫຍ່ / ໄຊຫຼວງ ดู http://www.laomanuscripts.net
สมันตปาสาทิกาแปล มหามกุฏราชวิทยาลัย
ต้นฉบับ

บทสวดจุลลไชยยปกรณ์สำนวนต่างๆ รวบรวมโดยวัดป่ามหาไชย จังหวัดนครพนม
จุลนภ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา

| จุลนภ สนิทวงศ์ ณ อยุธยาป> จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม., ภ.ป.ร.2 |
| --- | --- |


องคมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 24 ธันวาคม พ.ศ. 2534 – 29 กันยายน พ.ศ. 2549   ถึงแก่อสัญกรรมในตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2472 ประเทศไทย
เสียชีวิต: 29 กันยายน พ.ศ. 2549 (76 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: ท่านผู้หญิงวงศ์พรรณ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (สุทธิพงษ์)

จุลนภ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (15 ตุลาคม พ.ศ. 2472 — 29 กันยายน พ.ศ. 2549) เป็นอดีตองคมนตรี
ประวัติ

นายจุลนภเป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ พลตรี พระยาเสนีณรงค์ฤทธิ์ (หม่อมหลวงเล็ก สนิทวงศ์) กับ ท่านผู้หญิงโพยม เสนีณรงค์ฤทธิ์ (ธิดาเจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) ) สมรสกับพันตำรวจเอกหญิง ท่านผู้หญิงวงศ์พรรณ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (สุทธิพงษ์) ธิดานายแพทย์ แสง สุทธิพงศ์ (พระชาญวิธีเวช) มีบุตรธิดา รวม 3 คน
นายจุลนภได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรี เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2534
การศึกษา

โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
โรงเรียนเทพศิรินทร์
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
ปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต (เครื่องกล) คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
M.S.E. มหาวิทยาลัยมิชิแกน แอนน์อาร์เบอร์ สหรัฐอเมริกา
วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 29 (พ.ศ. 2521)
ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาส่งเสริมการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้ (พ.ศ. 2532)
หน้าที่การงาน

นายจุลนภเริ่มรับราชการที่กรมชลประทานตำแหน่งนายช่างตรี กองช่างกล ปี พ.ศ. 2494 หลังจากนั้นได้รับการเลื่อนตำแหน่งงานที่กรมชลประทานเรื่อยมา จนเป็นผู้ตรวจราชการประจำกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รองปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ปี พ.ศ. 2530 จากนั้นได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรี เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2534 เป็นผู้ที่รับสนองพระราชดำริ ในเรื่องเกี่ยวกับการชลประทานและการแก้ไขปัญหาน้ำท่วมในกรุงเทพฯ เมื่อปลายปี พ.ศ. 2538
นายช่างพิเศษกรมชลประทาน (พ.ศ. 2509)
กรรมการข้าราชการพลเรือนผู้ทรงคุณวุฒิ (พ.ศ. 2526 - 2530)
อ.พ.ก.วิสามัญเกี่ยวกับวินัยและการออกจากราชการ (พ.ศ. 2526 - 2530)
อ.พ.ก.วิสามัญเกี่ยวกับการอุทธรณ์ (พ.ศ. 2526 - 2530)
อ.พ.ก.วิสามัญเกี่ยวกับตำแหน่งและอัตราเงินเดือน (พ.ศ. 2526 - 2530)
ผู้ตรวจราชการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
รองปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (พ.ศ. 2530)
สมาชิกวุฒิสภา, กรรมาธิการการเกษตร, วุฒิสภา (พ.ศ. 2530 - 2534)
องคมนตรี
ประธานคณะกรรมการบริหารโครงการศูนย์ศึกษาการพัฒนา อันเนื่องมาจากพระราชดำริ
ที่ปรึกษาคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (กปร.)
กรรมการบริหารมูลนิธิอานันทมหิดล
กรรมการมูลนิธิชัยพัฒนา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2526 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2517 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2520 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2539 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฐานข้อมูลเก็บถาวร 2008-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฐานข้อมูล เก็บถาวร 2009-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฐานข้อมูลเก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กคณะองคมนตรีไทย |
| --- | --- |
คณะองคมนตรี ชุดปัจจุบัน:  สุรยุทธ์ จุลานนท์  เกษม วัฒนชัย  พลากร สุวรรณรัฐ  อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ  ศุภชัย ภู่งาม  ชลิต พุกผาสุข  ไพบูลย์ คุ้มฉายา  ดาว์พงษ์ รัตนสุวรรณ  จรัลธาดา กรรณสูต  กัมปนาท รุดดิษฐ์  พงษ์เทพ หนูเทพ  จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา  อำพน กิตติอำพน  เฉลิมชัย สิทธิสาท  จอม รุ่งสว่าง  นุรักษ์ มาประณีต  เกษม จันทร์แก้ว  บัณฑิตย์ มลายอริศูนย์  ประยุทธ์ จันทร์โอชา 
ประธานองคมนตรี:  พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร  สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร  พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์  เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ  หม่อมหลวงเดช สนิทวงศ์  สัญญา ธรรมศักดิ์  เปรม ติณสูลานนท์  สุรยุทธ์ จุลานนท์ 
ดูเพิ่ม:  รายพระนามและชื่ออภิรัฐมนตรีและองคมนตรีไทย
ซาบูโร ดาเตะ

ซาบูโร ดาเตะ (ญี่ปุ่น: 伊達三郎; โรมาจิ: Date Saburō; 27 มีนาคม ค.ศ. 1924 - 12 กันยายน ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น แสดงภาพยนตร์มากถึง 60 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 ถึง ค.ศ. 1987
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Story of a Beloved Wife (1951)
Avalanche (1952)
The Tale of Zatoichi Continues (1962)
แหล่งข้อมูลอื่น

Saburo Date ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชื่อสี X11

ชื่อสี X11 (X11 color names) คือรายการของชื่อสีในรูปของสายอักขระที่ใช้เพื่อแสดงสี ในเอ็กซ์วินโดวซิสเต็ม โดยอยู่ในรูปของตารางแสดงความสัมพันธ์ระหว่างชื่อสีและค่า RGB
ชื่อในรายการไม่ได้เรียงลำดับตามค่า RGB หรือ ชื่อสี และยังมีหลายชื่อที่ใช้ RGB ค่าเดียวกัน อย่างไรก็ตาม รายชื่อสีนี้ถูกใช้เป็นมาตรฐานโดยพฤตินัย
เนื่องจากทั้ง NCSA Mosaic และ เน็ตสเคป แนวิเกเตอร์ เดิมเป็นแอปพลิเคชัน X พวกเขาจึงใช้ชื่อสีนี้ ซึ่งกลายเป็นพื้นฐานสำหรับสีที่ใช้ในเว็บ
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

| --- | --- |
Faculty of Nursing  Ubon Ratchathani University

สถาปนา: 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
คณบดี: ผศ.ดร.สมลักษณ์ เทพสุริยานนท์
ที่อยู่: 85 ถ.สถลมารค ต.เมืองศรีไค อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี 34190
สี: ชมพู
เว็บไซต์: nurse.ubu.ac.th
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป็นคณะวิชาลำดับที่ 11 ของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีและคณะวิชาลำดับที่ 3 ของทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ ต่อจากคณะเภสัชศาสตร์ วิทยาลัยแพทยศาสตร์และการสาธารณสุข ตามลำดับ ในระยะแรกตั้งเป็นโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2552 โดยมี ดร. สุรีย์ ธรรมิกบวร เป็นรักษาราชการแทนคณบดี และ นางสาวณัฐชา รัตน์ถานู รักษาราชการแทนรองคณบดี ต่อมาได้ยกฐานะเป็นคณะพยาบาลศาสตร์ ตามประกาศของสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2553 คณะพยาบาลศาสตร์ได้รับการรับรองสถาบันการศึกษาจาก สภาการพยาบาล วันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และสภาการพยาบาลให้การรับรองหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2553 สามารถเปิดรับนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ รุ่นแรกในปีการศึกษา 2553 จำนวนประมาณ 60 คน อีกทั้งยังได้ทำความร่วมมือในการผลิตบัณฑิตพยาบาลศาสตร์ และความร่วมมือทางวิชาการร่วมกับสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุบลราชธานี โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์และโรงพยาบาลชุมชน ศูนย์สุขภาพชุมชน ในสังกัดสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุบลราชธานี
ภาควิชา

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้แบ่งกลุ่มวิชาออกเป็น 5 กลุ่มวิชา ดังนี้
กลุ่มวิชาการพยาบาลมารดาทารกและการผดุงครรภ์
กลุ่มวิชาการพยาบาลเด็กและวัยรุ่น
กลุ่มวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ
กลุ่มวิชาการพยาบาลครอบครัวและชุมชน
กลุ่มวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช
หลักสูตรการศึกษา

ปัจจุบัน คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
| หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี> ระดับประกาศนียบัตร | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี> ระดับปริญญาบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี> ระดับปริญญามหาบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี> ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต |
| --- | --- | --- | --- |
|  หลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล  หลักสูตรผู้ช่วยดูแลผู้สูงอายุ  หลักสูตรการพยาบาลเฉพาะทาง สาขาการพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัด |  พยาบาลศาสตรบัณฑิต (พย.บ.) สาขาพยาบาลศาสตร์ |  พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต (พย.ม.) สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ (กำลังดำเนินการ) |  - |
สำนักงานคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี > ทำเนียบคณบดี

รายนามคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
| รายนามคณบดี | วาระการดำรงตำแหน่ง | ดำรงตำแหน่ง |
| 1. ดร.สุรีย์ ธรรมิกบวร | 12 มกราคม พ.ศ. 2553 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2555 | รักษาราชการแทนคณบดีโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี |
| 2. ผศ.ดร.สุรีย์ ธรรมิกบวร | 5 มีนาคม พ.ศ. 2555 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2559 | คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี |
| 3. ผศ.ดร.สงวน ธานี | 1 มิถุนายน พ.ศ. 2559 - 31 พฤษภาคม 2567 | คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี |
| 4. ผศ.ดร.สมลักษณ์ เทพสุริยานนท์ | 1 มิถุนายน พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน | คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี |
ซิจิลมาซาซอรัส

| ซิจิลมาซาซอรัส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ปลายยุคครีเทเชียส, 100–94Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

Middle neck vertebra CMN 50791
สถานะการอนุรักษ์
ซากดึกดำบรรพ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
อันดับใหญ่:: Dinosauria
อันดับ:: Saurischia
อันดับย่อย:: Theropoda
ไม่ได้จัดลำดับ:: Tetanurae
วงศ์:: Spinosauridae
วงศ์ย่อย:: Spinosaurinae
สกุล:: Sigilmassasaurus Russell, 1996

Species
 S. brevicollis Russell, 1996 (type)
ชื่อพ้อง
 ?Spinosaurus maroccanus  Russell, 1996
ซิจิลมาซาซอรัส (อังกฤษ; Sigilmassaurus) ถูกค้นพบที่ภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศโมร๊อคโค ในปี 1996, เบื้องต้น เนื่องจากค้นพบกระดูกคอและกระดูกสันหลังรวมกันเพียง 6 ชิ้น ทำให้มันถูกจัดไปเป็นสไปโนซอรัสวัยเยาว์แทนหลังการค้นพบไม่นาน แต่แล้วในปี 2016 นี้เอง ซิจิลมาซาซอรัสก็อาจกลับมาเป็นสปีซีย์แยกได้อีกครั้ง เพราะเมื่อเทียบอัตราส่วนกระดูกคอชิ้นแรกที่ติดกับกะโหลกกับกระดูกคอของญาติๆของมัน(บาริโอนิกส์และสไปโนซอรัส) เจ้าของกระดูกคอนี้จะมีกะโหลกยาวไม่เกิน 1.2 เมตร และคอของมันยังสั้นผิดปกติ ต่างไปจากคอของสไปโนซอร์ทั่วๆไปอีกด้วย
↑  http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0144695
ตำบลกลางใหญ่

ตำบลกลางใหญ่ อาจหมายถึง
ตำบลกลางใหญ่ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี
ตำบลกลางใหญ่ อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี
ซินต๋ำ

ขุนนางและขุนพลของรัฐวุยก๊ก
| ซินต๋ำ (เชิน ตาน) |
| --- | --- |
申耽

ขุนพลรวมใจ (懷集將軍 หฺวายจี๋เจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220 (220) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจผี
ขุนพลปราบภาคเหนือ (征北將軍 เจิงเป่ย์เจียงจฺวิน) (ภายใต้เล่าปี่)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 219 (219) – ค.ศ. 220 (220)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
เจ้าเมืองเซียงหยง (上庸太守 ช่างยงไท่โฉ่ว) (ภายใต้โจโฉและเล่าปี่ตามลำดับ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 220 (220)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
นายกองเมืองเซียงหยง (上庸都尉 ช่างยงตูเว่ย์) (ภายใต้โจโฉ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 215 (215) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ อำเภอจู๋ชาน นครฉือเยี่ยน มณฑลหูเป่ย์
เสียชีวิต: ไม่ทราบ นครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน
ญาติ: ซินหงี (น้องชาย)
อาชีพ: ขุนนาง, ขุนพล
บรรดาศักดิ์: ยฺเหวียนเซียงโหว (員鄉侯)

ซินต๋ำ, สินต่ำ หรือซินตำ มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เชิน ตาน (จีน: 申耽; พินอิน: Shēn Dān) ชื่อรอง อี้จฺวี่ (จีน: 義舉; พินอิน: Yìjǔ) เป็นขุนพลในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกจนถึงรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน ซินต๋ำและซินหงีน้องชายเดิมเป็นขุนพลของโจโฉขุนศึกในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เคยแปรพักตร์ไปเข้าด้วยขุนศึกเล่าปี่ ท้ายที่สุดกลับมาเข้าด้วยรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก
ประวัติ

ซินต๋ำเป็นชาวเมืองเซียงหยง (上庸 ช่างยง) มณฑลเอ๊กจิ๋ว ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอจู๋ชาน นครฉือเยี่ยน มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน ซินต๋ำเกิดในตระกูลที่ร่ำรวยและมีอิทธิพลในแถบเมืองเซียงหยงและเสเป๋ง (西平 ซีผิง) โดยในช่วงศักราชชูผิง (ค.ศ. 190-193) มีครอบครัวในแถบเมืองเซียงหยงและเสเป๋งที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของตระกูลซินต๋ำหลายพันครัวเรือน ซินต๋ำมีน้องชายคือซินหงี เดิมซินต๋ำมีการติิดต่อใกล้ชิดกันกับเตียวฬ่อเจ้าเมืองฮันต๋ง ต่อมาในปี ค.ศ. 215 ทั้งซินต๋ำและเตียวฬ่อต่างก็ยอมสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ โจโฉจึงแต่งตั้งซินต๋ำให้มียศขุนพล (將軍 เจียงจฺวิน)  แต่งตั้งให้เป็นนายกองเมืองเซียงหยง (上庸都尉 ช่างยงตูเว่ย์) ภายหลังเลื่อนตำแหน่งให้เป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองเซียงหยงและให้มีบรรดาศักดิ์เป็นยฺเหวียนเซียงโหว (員鄉侯)
ในปี ค.ศ. 219 เล่าปี่ต้องการยึดครองพื้นที่ทั้งหมดของมณฑลเอ๊กจิ๋ว จึงมอบให้เบ้งตัดนำกำลังทหารจากอำเภอจีกุ๋ย (秭歸 จื่อกุย) เข้าโจมตีเมืองห้องเหลง (房陵 ฝางหลิง) ไขว่ ฉี (蒯祺) เจ้าเมืองห้องเหลงของฝ่ายโจโฉถูกทหารของเบ้งตัดสังหาร
จากนั้นเบ้งตัดจึงนำกำลังทหารเข้าโจมตีเมืองเซียงหยง เล่าปี่เกรงว่าลำพังกองกำลังของเบ้งตัดคงยากที่จะยึดเมืองเซียงหยงได้เพียงลำพัง เล่าปี่จึงส่งเล่าฮองคุมกำลังทหารจากเมืองฮันต๋งเข้าร่วมกับกองกำลังของเบ้งตัดในการโจมตีเมืองเซียงหยง ซินต๋ำซึ่งเป็นเจ้าเมืองเซียงหยงในเวลานั้นในยอมจำนนยกเมืองเซียงหยงให้ และให้โยกย้ายภรรยาและบุตร รวมถึงคนในตระกูลส่งไปยังเซงโต๋เพื่อเป็นตัวประกัน เล่าปี่จึงแต่งตั้งซินต๋ำให้เป็๋นขุนพลปราบภาคเหนือ (征北將軍 เจิงเป่ย์เจียงจฺวิน) โดยที่ตำแหน่งอื่น ๆ (ตำแหน่งเจ้าเมืองเซียงหยงและบรรดาศักดิ์ยฺเหวียนเซียงโหว) ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง นอกจากนี้เล่าปี่ยังแต่งตั้งซินหงีน้องชายของซินต๋ำเป็นขุนพลสถาปนาความเชื่อมั่น (建信將軍 เจี้ยนซิ่นเจียงจฺวิน) และเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองเสเสีย (西城 ซีเฉิง)
ใน ค.ศ. 220 เบ้งตัดกลัวว่าตนจะถูกลงโทษฐานที่ไม่รีบไปช่วยเหลือกวนอูที่พ่ายแพ้ต่อซุนกวนและถูกจับประหารชีวิต และเนื่องจากเวลานั้นเบ้งตัดมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับเล่าฮอง เบ้งตัดจึงนำผู้ใต้บังคับบัญชาของตนแปรพักตร์ไปเข้าด้วยโจผี ภายหลังซินหงีน้องชายของซินต๋ำก็นำทหารแปรพักตร์เข้าด้วยโจผี และกลับเข้าโจมตีเล่าฮองจนเล่าฮองแตกพ่าถอยหนีกลับไปเซงโต๋ ฝ่ายซินต๋ำก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมสวามิภักดิ์ต่อโจผี โจผีเห็นว่าซินต๋ำไม่ได้สวามิภักดิ์โดยสมัครใจจึงกีดกันไม่ให้ซินต๋ำมีอำนาจทางทหาร เพียงแต่งตั้งให้มียศขุนพลรวมใจ (懷集將軍 หฺวายจี๋เจียงจฺวิน) และย้ายซินต๋ำให้ไปอาศัยอยู่เมืองลำหยง (南陽 หนานหยาง) ให้อยู่ที่บ้านโดยไม่ช่วงใช้งาน นอกจากนี้ยังถอดบรรดาศักดิ์ยฺเหวียนเซียงโหว ส่งมอบให้ซินหงีน้องชายเป็นยฺเหวียนเซียงโหวแทน ซินต๋ำใช้ชีวิตช่วงบั้นปลายที่บ้าน ไม่มีการบันทึกถึงบทบาทของซินต๋ำหลังจากนั้น
ในนิยายสามก๊ก

ในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 ซึ่งเล่าเรื่องเหตุการณ์ก่อนและระหว่างยุคสามก๊ก ในระหว่างการบุกขึ้นเหนือของจูกัดเหลียง เบ้งตัดคิดกลับไปเข้าด้วยจ๊กก๊กและก่อกบฏต่อวุยก๊ก ซินต๋ำและซินหงีแสร้งทำเป็นเข้าด้วยเบ้งตัดแต่ขณะเดียวกันก็ลอบแจ้งสุมาอี้ให้ยกทัพมาปราบกบฏจนสามารถกำจัดเบ้งตัดได้สำเร็จ ตัวซินต๋ำเป็นผู้ลงมือสังหารเบ้งตัดระหว่างการปราบปราม ต่อมาซินหงีและซินต๋ำไปเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของสุมาอี้ในยุทธการที่เกเต๋ง
ตามข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ ในช่วงเวลาที่เบ้งตัดก่อกบฏ ซินต๋ำไม่ได้รับราชการแล้วและไม่ได้เข้าร่วมในการก่อกบฏ และในเวลานั้นซินต๋ำอาจจะเสียชีวิตไปแล้ว
ในซีรีส์ละครโทรทัศน์เรื่องสามก๊กในปี พ.ศ. 2537 มีการเล่าว่าหลังการเสียชีวิตของเบ้งตัด ซินต๋ำและซินหงีถูกสั่งประหารโดยสุมาอี้เพราะทั้งคู่ไว้ใจไม่ได้  เป็นเรื่องราวเฉพาะในละครชุดนี้ ไม่ปรากฏในนวนิยายสามก๊กต้นฉบับและหลักฐานทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
จมูก

| จมูก |
| --- | --- |
Human nose in profile
Illustration of nose diagram
รายละเอียด
หลอดเลือดแดง: sphenopalatine artery, greater palatine artery
หลอดเลือดดำ: facial vein
ประสาท: external nasal nerve
ตัวระบุ
MeSH: D009666
TA98: A06.1.01.001  A01.1.00.009
TA2: 117
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
จมูก เป็นส่วนที่ยื่นออกมาจากตรงกึ่งกลางของใบหน้า รูปร่างของจมูกมีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยมพีระมิด  ฐานของรูปสามเหลี่ยมวางปะ ติดกับหน้าผากระหว่างตาสองข้าง สันจมูกหรือดั้งจมูก มีรูปร่างและขนาดต่างๆกัน ยื่นตั้งแต่ฐานออกมาข้างนอกและลงข้างล่างมาสุดที่ปลายจมูกอีกด้านหนึ่งของรูปสามเหลี่ยมห้อยติดกับริมฝีปากบนรู จมูกเปิดออกสู่ภายนอกทางด้านนี้ รูจมูกทำหน้าที่เป็นทางผ่านของอากาศที่หายใจเข้าไปยังช่องจมูกและกรองฝุ่นละอองด้วย
จมูกเป็นอวัยวะรับสัมผัสที่สำคัญอย่างหนึ่งของร่างกาย โดยทำหน้าที่รับกลิ่นของสิ่งที่อยู่รอบๆตัวเรา เช่นกลิ่นอาหาร กลิ่นดอกไม้ ฯลฯ นอกจากนี้ยังเป็นทางผ่านของอากาศที่เราหายใจอยู่ตลอดเวลา โดยทำหน้าที่กรองอากาศ ปรับอุณหภูมิ และความชื้นของอากาศก่อนที่จะเข้าสู่ปอด คือ ถ้าอากาศเย็น จมูกจะปรับให้อุ่นขึ้น ถ้าอากาศแห้งมาก จมูกจะให้อากาศชุ่มชื้น นอกจากนี้จมูกยังช่วยในการปรับเสียงที่เราพูดให้กังวานน่าฟังอีกด้วย
ส่วนประกอบ

จมูก มีโครงร่างเป็นกระดูกแข็งและกระดูกอ่อน ภายนอกหุ้มด้วยผิวหนัง ภายในบุด้วยแผ่นเยื่อเมือกโดยตลอด ส่วนประกอบของจมูกมีดังนี้
สันจมูก เป็นกระดูกอ่อนที่เริ่มตั้งแต่ใต้หัวคิ้ว ส่วนบนเป็นกระดูกที่เรียกว่าดั้งจมูก ส่วนล่างเป็นกระดูกอ่อน มีเนื้อเยื่อและผิวหนังปกคลุมอยู่ภายนอก
รูจมูก มีอยู่ 2 ข้าง ตรงส่วนล่างของจมูก ภายในมีขนจมูกทำหน้าที่ป้องกันฝุ่นละอองในขณะหายใจเข้า
โพรงจมูก อยู่ถัดจากรูจมูกเข้าไปข้างใน ชึ่งเป็นที่พักของอากาศก่อนจะถูกสูดเข้าปอด โพรงจมูกทำหน้าที่ควบคุมอุณหภูมิและความชื้นของอากาศ โดย หลอดเลือดฝอยชึ่งมีอยู่มากมายตามแผ่นเยื่อเมือกจะถ่ายเทความร้อนออกมาทำให้อากาศชุ่มชื้น แผ่นเยื่อเมือกเองก็จะทำหน้าที่ปรับความชื้นให้กับอากาศพร้อม ทั้งดักจับฝุ่นละอองที่เล็ดลอดผ่านขนจมูกเข้าไปแล้วขับทิ้งออกมาเป็นน้ำมูกนั่นเอง บริเวณด้านบนของโพรงจมูกมีปลายประสาท ทำหน้าที่รับกลิ่นอยู่มากมาย ภายในจมูกยังมีรูเปิดของ ท่อน้ำตาชึ่งเป็นที่ระบายน้ำตาลงมาในโพรงจมูก เพื่อไม่ให้เอ่อล้นออกมานอกลูกตา เมื่อเราร้องไห้จะมีน้ำตาออกมามาก น้ำตาส่วนหนึ่งไหลลงมาตามท่อนี้เข้าสู่ช่องจมูก ทำให้เห็นเป็นน้ำมูกใสๆ ไหลออกมา ทางจมูก เวลาร้องไห้จึงมักจะคัดจมูกและมีน้ำมูกไหลออกมาด้วย
โพรงอากาศรอบจมูก (ไชนัส) เป็นโพรงกระดูกที่อยู่ในบริเวณรอบๆ จมูก มีอยู่ 4 คู่ คือ บริเวณกึ่งกลางหน้าผากเหนือคิ้วทั้งสองข้าง 1 คู่ บริเวณใต้สมองทั้งสองข้าง 1 คู่ บริเวณค่อนไปข้าง หลังของกระดูกจมูก 1 คู่ และอยู่บริเวณสองข้างของ จมูกอีก 1 คู่โพรงอากาศเหล่านี้มีเยื่อบางๆ อยู่เช่นเดียวกับ ช่องจมูก และโพรงอากาศเหล่านี้ก็จะเปิดเข้าดูช่อง จมูกโดยตรงด้วย ดังนั้น ถ้ามีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นที่ช่องจมูกก็มีผลต่อโพรงอากาศนี้ด้วย
การได้รับกลิ่น

กระเปาะรับกลิ่นคือบริเวณที่เยื่อบุภายในโพรงจมูกมีประสาทสำหรับรับกลิ่นอยู่ทั่วไป ซึ่งเชื่อมโยงไปสู่สมอง เมื่อกลิ่นผ่านเข้าไปในโพรงจมูก กลิ่นมากกระทบปลาย ประสาทสัมผัสรับกลิ่น ปลายประสาทรับกลิ่นส่งกระแสประสาทไปสู่สมอง เพื่อแปลความหมายของสิ่งที่ได้รับ
ชื่ออากาศยานญี่ปุ่นตั้งโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง

Identification chart of Japanese aircraft
ชื่ออากาศยานญี่ปุ่นตั้งโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นนามเรียกขานอาวุธ ซึ่งมักจะอยู่ในรูปของชื่อรหัส ตั้งโดยทหารฝ่ายสัมพันธมิตรให้แก่อากาศยานของจักรวรรดิญี่ปุ่นระหว่างสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก สงครามโลกครั้งที่สอง ชื่อดังกล่าวถูกใช้เป็นช่วยในการระบุลักษณะของอากาศยานญี่ปุ่นที่พบในการรบเพื่อการรายงานและจุดประสงค์เพื่อบอกรูปร่างลักษณะ โดยทั่วไปแล้วชื่อของชายชาวตะวันตกจะใช้ตั้งกับเครื่องบินขับไล่ ส่วนชื่อหญิงจะถูกใช้กับอากาศยานประเภทอื่น รวมทั้งเครื่องบินทิ้งระเบิด เครื่องบินขนส่ง และเครื่องบินสอดแนม
ประวัติศาสตร์

ระหว่างปีแรกของสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกที่เริ่มต้นมาตั้งแต่วันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ทหารฝ่ายสัมพันธมิตรได้ประสบความยากลำบากในการระบุลักษณะของอากาศยานญี่ปุ่นได้อย่างรวดเร็ว รัดกุมและแม่นยำระหว่างการรบ โดยทหารฝ่ายสัมพันธมิตรพบว่าระบบการตั้งชื่ออากาศยานของญี่ปุ่นนั้นทำให้สับสนและไม่สะดวก ภายใต้ระบบการตั้งชื่ออากาศยานของญี่ปุ่น อากาศยานจะได้รับการตั้งชื่อสองชื่อ หนึ่งคือรหัสโครงการที่เป็นตัวอักษรเลขของผู้ผลิต ส่วนอีกชื่อหนึ่งเป็นการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการโดยฝ่ายทหารซึ่งตั้งอยู่บนประเภทของอากาศยานและปีที่เริ่มเข้าประจำการ ยกตัวอย่างเช่น เครื่องบินขับไล่ มิตซูบิชิ เอ 5 เอ็ม มีชื่อเรียกทางทหารว่า เครื่องบินขับไล่ประจำเรือบรรทุกเครื่องบินประเภท 96 กองทัพเรือ ประเภท 96 หมายความว่า อากาศยานดังกล่าวได้เข้าประจำการในปีจักรพรรดิ 2596 ซึ่งตรงกับ ค.ศ. 1936 ในปฏิทินเกรกอเรียน อากาศยานอื่น ๆ ที่เข้าประจำการในปีเดียวกันจะได้ชื่อทางทหารคล้ายกัน รวมไปถึงเครื่องบินทิ้งระเบิดประจำเรือบรรทุกเครื่องบินประเภท 96 และเครื่องบินทิ้งระเบิดโจมตีภาคพื้นดินประเภท 96
กลางปี ค.ศ. 1942 เรืออากาศเอกแฟรงก์ ที. แมคคอย นายทหารข่าวกรองของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาจากกลุ่มทิ้งระเบิดที่ 38 ได้รับมอบหมายไปยังหน่วยข่าวกรองเทคนิคทางอากาศในออสเตรเลีย เพื่อพยายามคิดค้นหาวิธีการที่ง่ายขึ้นในการระบุอากาศยานของญี่ปุ่น ร่วมกับจ่าทหารฝ่ายเทคนิค ฟรานซิส เอ็ม. วิลเลียมส์ และสิบโทโจเซฟ แกรตตัน แมคคอยได้แบ่งอากาศยานญี่ปุ่นออกเป็นสองประเภท คือ เครื่องบินขับไล่และอากาศยานประเภทอื่น โดยให้ชื่อเครื่องบินขับไล่อย่างผู้ชายและอากาศยานประเภทอื่นอย่างผู้หญิง ในภายหลัง เครื่องบินทำการฝึกจะได้ชื่อตามต้นไม้
ระบบของแมคคอยได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วและแพร่กระจายไปยังหน่วยอื่นของสหรัฐและฝ่ายสัมพันธมิตรตลอดทั้งยุทธบริเวณแปซิฟิก เมื่อถึงปลายปี ค.ศ. 1942 กองทัพสหรัฐทั้งหมดในแปซิฟิกและเอเชียตะวันออกได้เริ่มใช้ระบบของแมคคอย รายชื่อดังกล่าวมีชื่ออากาศยานทั้งหมด 122 ชื่อ และถูกใช้จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองยุติ จนถึงปัจจุบัน บันทึกประวัติศาสตร์ตะวันตกจำนวนมากเกี่ยวกับสงครามมหาสุมทรแปซิฟิกยังคงใช้ระบบดังกล่าวในการระบุอากาศยานของญี่ปุ่น
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Mikesh, Robert C. (1993). Japanese Aircraft Code Names & Designations. Schiffer Publishing, Ltd. ISBN 978-0887404474.
| ด ค กชื่อเรียกขานอากาศยานญี่ปุ่นตั้งโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- | --- |
อากาศยานเข้าประจำการในญี่ปุ่น:  อับดุล  อัล  แอนน์  บับส์  บากะ  เบล  เบ็ตตี  บ็อบ  บัซซาร์ด  ซีดาร์  เชอร์รี่  คลาร่า  คลอด  ไซเพรส  เดฟ  ดิ๊ก  ดิน่าห์  ดอท  เอ็ดน่า  เอมิลี่  อีวา  อีฟ  ฟรานเซส  แฟรงค์  แกนเดอร์  จอร์จ  เกลน  กูส  เกรซ  เกว็น  แฮมป์  แฮงก์  ฮาบ  เฮเลน  ฮิกโกรี่  ไอด้า (คิ-36)  ไอด้า (คิ-55)  เออร์วิ่ง  แจ็ก  เจ๊ค  เจน  จีน  เจอร์รี่  จิล  จิม  จูดี้  เคท  เคท 61  ลอร่า  ลิลลี่  ลิซ  ลอร์น่า  โลอีซ  ลูอีซ  ลุค  มาเบล  แมรี่  เมวิส  ไมร์  เนท  เนล  นิค  นอม  โอ๊ก  ออสการ์  แพท  แพทซี่  พอล  เพคกี้  เพอร์รี่  พีต  ไพน์  เร็กซ์  ริต้า  ร็อบ  รูฟ  รูธ  แซลลี่  แซลลี่ III  แซม  แซนดี้  สลิม  โซเนีย  สปรูซ  สเตลล่า  สตีฟ  ซูซี่  แทบบี้  เทสส์  ธาเลีย  เทลม่า  เทเรซ่า  โตร่า  ทีน่า  ทิลลี่  โทบี้  โทโจ  โทนี่  ทอปซี่  วาล  วิลโลว์  ซีก  ซีก 32 
อากาศยานต่างประเทศ คิดว่าจะเข้าประจำการในญี่ปุ่น:  เบส (ไฮง์เคิล เฮ 111)  ดอค (เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 110)  เฟร็ด (ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190)  ไอรีน (ยุงเคิร์ส ยู 87)  แจนิส (ยุงเคิร์ส ยู 88)  ไมค์ (เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109)  มิลลี (วัลที วี-11)  ทริกซี่ (ยุงเคิร์ส ยู 52)  ทรูดี้ (ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 200)
ซิด (ชื่อ)
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ซิด ยูดี้ (Sid Eudy)
ตัวละครในบันเทิงคดี

ซิด (Sid) - ตัวละครจากเรื่องเฮ้! อาร์โนลด์
ซิด ชาง (Sid Chang) - ตัวละครจากเรื่องเดอะลาวด์เฮาส์และเดอะคาซากรานเด้ส์
ซิด อาไคล์ (Sid Arkale) - ตัวละครจากเรื่องบาคุกัน แบทเทิลบรอว์เลอรส์ กันดาเลียน อินเวเดอร์ส