stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ข้อถกเถียงเรื่องวัคซีน

James Gillray, The Cow-Pock—or—the Wonderful Effects of the New Inoculation! (1802)
ความลังเลในการรับวัคซีน (อังกฤษ: vaccine hesitancy) หมายถีงความลังเลไม่แน่ใจ หรือการต่อต้านการรับวัคซีน และรวมไปถึงการลังเลหรือต่อต้านไม่ให้เด็กในความดูแลของตัวเองรับวัคซีนด้วย องค์การอนามัยโลกได้ประกาศเมื่อ พ.ศ. 2562 ว่าความลังเลในการรับวัคซีนเป็นภัยคุกคามระดับโลกทางสาธารณสุขในสิบอันดับแรก ข้อถกเถียงใดๆ ที่ต่อต้านการเสริมภูมิคุ้มกันด้วยวัคซีนนั้นถูกแย้งตกไปหมดแล้วด้วยหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ซึ่งมีความเห็นพ้องกันอย่างท่วมท้นว่าวัคซีนมีความปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ
ความลังเลนี้เป็นผลมาจากการถกเถียงกันในสังคมเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการให้วัคซีน ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์การแพทย์ ด้านจริยธรรม และด้านกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ความลังเลนี้มีมาตั้งแต่สมัยที่มีการคิดค้นวัคซีนขึ้นเป็นครั้งแรก และมีขึ้นมาตั้งแต่ก่อนจะมีคำว่าวัคซีนถึงประมาณ 80 ปี สมมติฐานที่ถูกยกขึ้นมาเป็นเหตุผลโดยกลุ่มต่อต้านการใช้วัคซีนนั้นแตกต่างไปตามแต่ยุคสมัย การลังเลที่จะรับวัคซีนนี้บ่อยครั้งกลายเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดการระบาดของโรคที่ป้องกันได้ด้วยวัคซีน และทำให้มีผู้เสียชีวิต
มีการเสนอข้อกฎหมายที่สนับสนุนการบังคับให้บุคคลต้องรับวัคซีนอยู่เป็นระยะๆ ตัวอย่างเช่น California Senate Bill 277 ของรัฐแคลิฟอร์เนีย และโครงการ No Jab No Pay ของประเทศออสเตรเลีย ทั้งหมดนี้ล้วนถูกคัดค้านอย่างต่อเนื่องโดยกลุ่มนักเคลื่อนไหวต่อต้านการใช้วัคซีน ซึ่งอาจออกมาเคลื่อนไหวต่อต้านการบังคับให้รับวัคซีนด้วยเหตุผลเกี่ยวกับผลเสียของการใช้วัคซีน ต่อต้านด้วยเหตุผลเกี่ยวกับสิทธิเสรีภาพ หรือต้องการลดความน่าเชื่อถือของการใช้วัคซีนในสายตาของสังคมส่วนใหญ่ก็ได้
ขั้นตอนวิธีของควิน-แม็กคลัสกีย์

ขั้นตอนวิธีของควิน-แม็กคลัสกีย์  (อังกฤษ: Quine-McCluskey algorithm) เป็นหนึ่งในขั้นตอนวิธีที่ใช้สำหรับการลดรูปนิพจน์ตรรกศาสตร์ให้อยู่ในรูปอย่างง่ายที่มีประสิทธิภาพสูง พัฒนาโดย ดับเบิลยู.วี. ควิน (W.V.Quine) และเอ็ดเวิด เจ. แมกคลัสกีย์ (Edward J. McCluskey)
ขั้นตอนวิธีของควิน-แม็กคลัสกีย์เป็นขั้นตอนวิธีที่ช่วยในการลดรูปนิพจน์ตรรกะได้เมื่อข้อมูลขาเข้าที่มีปริมาณตัวแปรจำนวนมาก แต่ในการทำงานยังมีข้อจำกัดในเรื่องของเวลาอยู่ จึงควรดูขนาดของข้อมูลขาเข้า ว่ามีขนาดเท่าไหร่ และสมควรที่จะใช้วิธีการนี้หรือไม่ หากไม่สมควรควรจะเลือกใช้วิธีการอื่นที่สามารถลดนิพจน์ตรรกะได้ เช่น วิธีการเอกเพรซโซ่ ซึ่งเป็นวิธีการที่จะใช้ผ่านโปรแกรม[ต้องการอ้างอิง]
วิธีการทำงาน

วิธีการนี้มีขั้นตอนการทำงานเหมือนกับการทำแผนผังคาร์โนห์ (Karnaugh map หรือ K-map) แต่มีความยืดหยุ่นมากกว่า ในด้านการนำไปประยุกต์เพื่อสร้างโปรแกรมคอมพิวเตอร์อย่างมีประสิทธิภาพ และด้านการใช้งานกับนิพจน์ตรรกศาสตร์ที่มีตัวแปรเป็นจำนวนมาก 

ขั้นตอนการทำงาน แบ่งออกเป็นสองขั้นตอน ดังนี้:
รวมเทอมเข้าด้วยกันเพื่อลดจำนวนเทอม
สร้างตารางเพื่อหานิพจน์ตรรกศาสตร์ในรูปอย่างง่าย
รหัสเทียม > ตัวอย่างรหัสเทียม

Function QM1 ( levels ) returns primes
put { } (empty set) into primes
for each level level do
	irredundant level (remove duplicates from level)
	put { } (empty set) into nonprimes
	for every term term in level from 1 to the size of level –1 do
		for every term compterm in level from term + 1 to the size of level do
			put –1 into differentLiteral as a flag
			for every literal literal from 1 to NUMINPUTS do
				if literal literal of term  ?  literal literal of compterm then
					if differentLiteral = –1 then
						(there was no previous difference)
						put literal into differentLiteral
					else (there was a previous difference)
						put –1 into differentLiteral as a flag
						break (get out of this comparison loop)
					end if
				end if
			end for of literal
			if differentLiteral  ?  –1 then (there was exactly one difference)
				add term to nonprimes
				add compterm to nonprimes
				add term with 2 in literal differentLiteral to level level + 1
		end for of compterm
	end for of term
	if the size of nonprimes > 0 then
		add all terms not in nonprimes to primes
	else
		break (get out of loop for levels)
	end if
end for of level
return primes
ปัญหาที่เกี่ยวข้อง

วิธีการของแพททริก
ตัวอย่างขั้นตอนการทำงาน

ลดรูปนิพจน์ตรรกศาสตร์ต่อไปนี้:
ตัวอย่างขั้นตอนการทำงาน > รวมเทอมเข้าด้วยกันเพื่อลดจำนวนเทอม

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | A | B | C | D | - | f |
| m0 | 0 | 0 | 0 | 0 | - | x |
| m1 | 0 | 0 | 0 | 1 | - | 0 |
| m2 | 0 | 0 | 1 | 0 | - | 0 |
| m3 | 0 | 0 | 1 | 1 | - | 0 |
| m4 | 0 | 1 | 0 | 0 | - | 1 |
| m5 | 0 | 1 | 0 | 1 | - | 1 |
| m6 | 0 | 1 | 1 | 0 | - | 1 |
| m7 | 0 | 1 | 1 | 1 | - | x |
| m8 | 1 | 0 | 0 | 0 | - | 1 |
| m9 | 1 | 0 | 0 | 1 | - | 1 |
| m10 | 1 | 0 | 1 | 0 | - | 1 |
| m11 | 1 | 0 | 1 | 1 | - | 0 |
| m12 | 1 | 1 | 0 | 0 | - | 0 |
| m13 | 1 | 1 | 0 | 1 | - | 1 |
| m14 | 1 | 1 | 1 | 0 | - | 0 |
| m15 | 1 | 1 | 1 | 1 | - | x |
ในการรวมเทอมเข้าด้วยกันเพื่อลดจำนวนเทอมนั้น จะพิจารณาจากเทอมที่มีค่าของ A,B,C และ D ต่างกันเพียง 1 บิต ตัวอย่างเช่น 0000 กับ 0100 (ต่างกันที่บิตที่สอง) หรือ 0000 กับ 1000 (ต่างกันที่บิตที่หนึ่ง) เป็นต้น ดังนั้นเพื่อให้ง่ายต่อการพิจารณา จะทำการแบ่งกลุ่มที่มีค่าของ A,B,C และ D ต่างกันเพียง 1 บิตโดยแบ่งตามจำนวนของเลข 1 ในค่า A,B,C และ D ดังนี้
| จำนวนเลข 1 ใน A,B,C,D | m | ค่าของ A,B,C,D |
| --- | --- | --- |
| 0 | m0 | 0000 |
| 1 | m4 | 0100 |
| 1 | m8 | 1000 |
| 2 | m5 | 0101 |
| 2 | m6 | 0110 |
| 2 | m9 | 1001 |
| 2 | m10 | 1010 |
| 3 | m7 | 0111 |
| 3 | m13 | 1101 |
| 4 | m15 | 1111 |
จากตารางด้านบน จะเห็นว่าเราสามารถแบ่งกลุ่มที่มีค่าของ A,B,C,D ต่างกันเพียง 1 บิทได้เป็น 5 กลุ่ม ดังนั้นในการรวมเทอมที่มีรูปแบบคล้ายกัน เราจะพิจารณาแต่ละกลุ่มเทียบกันโดยใช้วิธีการเขียนตาราง ดังนี้
เขียนค่าของ ABCD ที่ต้องการพิจารณาลงในคอลัมน์เริ่มต้นของตาราง (คอลัมน์ที่ 1)
เปรียบเทียบค่า ABCD ที่ต่างกันเพียง 1 บิต (ค่าของกลุ่มติดกันที่แบ่งไว้ข้างต้น) เพื่อยุบรวมเป็นตัวเดียว โดยแทนตัวที่ต่างกันด้วย "-" และแทนตัวที่เหมือนกันด้วยตัวเลขนั้นๆ เขียนผลลัพธ์ลงในคอลัมน์ถัดไป (คอลัมน์ที่ 2) ตัวอย่างเช่น เปรียบเทียบ 0000 กับ 0100 แล้วรวมเป็น 0-00, เปรียบเทียบ 0000 กับ 1000 แล้วรวมเป็น -000 เป็นต้น
เมื่อยุบรวมพจน์เรียบร้อยแล้ว ให้ทำการเขียนเครื่องหมายถูก "/" หากยุบไม่ได้ก็ใส่เครื่องหมายดอกจัน "*" ไว้ด้านหลังพจน์ที่ถูกยุบรวมแล้ว
ทำการเปรียบเทียบค่า ABCD ไปเรื่อยๆ เพื่อยุบรวมพจน์จนกระทั่งไม่สามารถยุบรวมได้อีก
| คอลัมน์ที่ 1 | คอลัมน์ที่ 2 | คอลัมน์ที่ 3 |
| --- | --- | --- |
| 0000 / | 0-00 * | 01-- * |
| - | -000 * |  |
| 0100 / |  | -1-1 * |
| 1000 / | 010- / |  |
| - | 01-0 / |  |
| 0101 / | 100- * |  |
| 0110 / | 10-0 * |  |
1001 /: 
| 1010 / | 01-1 / |  |
| - | -101 / |  |
| 0111 / | 011- / |  |
| 1101 / | 1-01 * |  |
-: 
| 1111 / | -111 / |  |
|  | 11-1 / |  |
จากตารางด้านบน แสดงให้เห็นว่าพจน์ที่ไม่สามารถยุบรวมได้อีก มีทั้งหมด 7 พจน์ ได้แก่ 0-00, -000, 100-, 10-0, 1-01, 01-- และ -1-1
ตัวอย่างขั้นตอนการทำงาน > สร้างตารางเพื่อหานิพจน์ตรรกศาสตร์ในรูปอย่างง่าย > การสร้างตาราง

การสร้างตารางในเบื้องต้น มีขั้นตอนดังนี้
สำหรับแต่ละแถว คือ พจน์ที่ไม่สามารถยุบรวมได้อีก ที่ได้หามาแล้วในขั้นตอนที่ 1
สำหรับแต่ละคอลัมน์ คือ พจน์ที่มีค่าฟังก์ชันเป็น 1
ทำเครื่องหมายกากบาท "X" ในตารางตามช่องที่มีตัวเลขในแถวและคอลัมน์เหมือนกัน
|  | 4 | 5 | 6 | 8 | 9 | 10 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 0,4 (0-00) | X |  |  |  |  |  |  |
| 0,8 (-000) |  |  |  | X |  |  |  |
| 8,9 (100-) |  |  |  | X | X |  |  |
| 8,10 (10-0) |  |  |  | X |  | X |  |
| 9,13 (1-01) |  |  |  |  | X |  | X |
| 4,5,6,7 (01--) | X | X | X |  |  |  |  |
| 5,7,13,15 (-1-1) |  | X |  |  |  |  | X |
ตัวอย่างขั้นตอนการทำงาน > สร้างตารางเพื่อหานิพจน์ตรรกศาสตร์ในรูปอย่างง่าย > การหารูปอย่างง่ายของนิพจน์ตรรกศาสตร์

หลังจากสร้างตารางเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลักการในการหารูปอย่างง่ายของนิพจน์ตรรกศาสตร์ คือการเลือกแถวให้น้อยที่สุด โดยเลือกให้ครอบคลุมทุกคอลัมน์
ในการเลือกแถวเบื้องต้นนั้น จะทำการตรวจสอบคอลัมน์ที่มีเครื่องหมาย "X" เพียงแถวเดียว แล้วทำการเลือกแถวนั้นๆ เนื่องจากเป็นแถวที่จำเป็นต้องเลือก หากไม่เลือกจะทำให้ไม่ครอบคลุมครบทุกคอลัมน์
ทำเครื่องหมายทั้งในแนวแถวและคอลัมน์ที่เลือก
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 4 | 5 | 6 | 8 | 9 | 10 | 13 |
| 0,4 (0-00) | X |  |  |  |  |  |  |
| 0,8 (-000) |  |  |  | X |  |  |  |
| 8,9 (100-) |  |  |  | X | X |  |  |
| 8,10 (10-0) |  |  |  | X |  | X |  |
| 9,13 (1-01) |  |  |  |  | X |  | X |
| 4,5,6,7 (01--) | X | X | X |  |  |  |  |
| 5,7,13,15 (-1-1) |  | X |  |  |  |  | X |
จากนั้นให้ทำเครื่องหมายให้กับ "X" ที่อยู่ในคอลัมน์เดียวกันทั้งหมด เพื่อแสดงว่าคอลัมน์นั้นๆ ได้ถูกครอบคลุมโดยแถวที่เลือกไปแล้ว
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 4 | 5 | 6 | 8 | 9 | 10 | 13 |
| 0,4 (0-00) | X |  |  |  |  |  |  |
| 0,8 (-000) |  |  |  | X |  |  |  |
| 8,9 (100-) |  |  |  | X | X |  |  |
| 8,10 (10-0) |  |  |  | X |  | X |  |
| 9,13 (1-01) |  |  |  |  | X |  | X |
| 4,5,6,7 (01--) | X | X | X |  |  |  |  |
| 5,7,13,15 (-1-1) |  | X |  |  |  |  | X |
เลือกแถวที่ครอบคลุม "X" ในคอลัมน์ที่เหลืออยู่ แล้วทำเครื่องหมายสำหรับแถวนั้น (หากมีหลายแถวจะต้องเลือกแถวที่ครอบคลุมคอลัมน์ได้มากที่สุด)
ผลที่ได้จะมีจำนวนแถวที่เลือกน้อยที่สุด และครอบคลุมส่วนที่เหลือทั้งหมดได้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 4 | 5 | 6 | 8 | 9 | 10 | 13 |
| 0,4 (0-00) | X |  |  |  |  |  |  |
| 0,8 (-000) |  |  |  | X |  |  |  |
| 8,9 (100-) |  |  |  | X | X |  |  |
| 8,10 (10-0) |  |  |  | X |  | X |  |
| 9,13 (1-01) |  |  |  |  | X |  | X |
| 4,5,6,7 (01--) | X | X | X |  |  |  |  |
| 5,7,13,15 (-1-1) |  | X |  |  |  |  | X |
ดังนั้น นิพจน์ตรรกศาสตร์ในรูปอย่างง่าย คือ : f_{A,B,C,D}=AB'D'+AC'D+A'B
ดูเพิ่ม

นิพจน์
ตรรกศาสตร์
แผนผังคาร์โนห์
พีชคณิตแบบบูล
POS และ SOP
วงจรเชิงผสม
ตารางค่าความจริง
เชื่อมต่อภายนอก

การลดทอนฟังก์ชัน[ลิงก์เสีย]
การลดรูปสมการบูลลีน[ลิงก์เสีย]
Quine-McCluskey Algorithm เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Minimization[ลิงก์เสีย]
ตัวอย่างขั้นตอนวิธีของควินและแมกคลัสกีย์
รหัสเทียมของขั้นตอนวิธีควินและแมกคลัสกีย์ เก็บถาวร 2015-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เกี่ยวกับควิน-แม็กคลัสกีย์
โปรแกรมลดรูปแบบควิน-แม็กคลัสกีย์แบบออนไลน์ เก็บถาวร 2006-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตัวอย่างโปรแกรมภาษาซี
ตัวอย่างโปรแกรมออนไลน์ เก็บถาวร 2006-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อตกลงเขตแดนทางทะเลของสหภาพโซเวียต–สหรัฐ

65°30′00″N 168°58′37″W﻿ / ﻿65.50000°N 168.97694°W﻿ / 65.50000; -168.97694
ภาพร่างเขตแดนทางทะเล
เขตแดนทางทะเลของรัสเซีย–สหรัฐ (อังกฤษ: Russia–United States maritime boundary) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1990 หรือ ข้อตกลงเขตแดนทางทะเลของสหรัฐ/สหภาพโซเวียต (อังกฤษ: USA/USSR Maritime Boundary Agreement) (เนื่องจากรัสเซียประกาศตัวเป็นผู้สืบทอดของ สหภาพโซเวียต) วุฒิสภาสหรัฐให้คำแนะนำและยินยอมให้สัตยาบันตั้งแต่แรกในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1991 แต่ยังไม่ได้รับการอนุมัติจากสภาดูมารัสเซีย เส้นแบ่งนี้เรียกอีกอย่างว่า เส้นเบเกอร์-เชวาร์ดนาดเซ (อังกฤษ: Baker-Shevardnadze line) หรือ ข้อตกลงเบเกอร์-เชวาร์ดนาดเซ (อังกฤษ: Baker-Shevardnadze agreement) ตามชื่อเจ้าหน้าที่ที่ลงนามในข้อตกลง ได้แก่ เอดูอาร์ด เชวาร์ดนัดเซ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของสหภาพโซเวียตและเจมส์ เบเกอร์ เลขาธิการแห่งรัฐของสหรัฐ  ในแนวคิดทั่วไป เส้น 1990 อ้างอิงตามอนุสัญญาสหรัฐ–รัสเซีย 1867 ที่ว่าด้วยการซื้ออะแลสกาของสหรัฐ
จากพิกัด 65° 30' N, 168° 58' 37" W ขอบเขตทางทะเลทอดตัวไปทางเหนือตามเส้นเมริเดียนที่ 168° 58' 37" W ผ่านช่องแคบแบริ่งและทะเลชุกชี ลงสู่มหาสมุทรอาร์กติกระยะทางเท่าที่กฎหมายระหว่างประเทศอนุญาต จากจุดเดียวกันไปทางทิศใต้ เขตแดนทอดไปตามเส้นที่ระบุโดยตำแหน่งของภูมิศาสตร์ทางทะเลที่ระบุในข้อตกลง
แหล่งข้อมูลอื่น

International Boundary Study No. 14 (Revised) – October 1, 1965 U.S. – Russia Convention Line of 1867
| ด ค กพรมแดนของประเทศรัสเซีย |
| --- | --- |
ทางบก::  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  จีน  สหภาพยุโรป เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  โปแลนด์  จอร์เจีย อับคาเซีย (พิพาท)  เซาท์ออสซีเชีย (พิพาท)  คาซัคสถาน  มองโกเลีย  เกาหลีเหนือ  นอร์เวย์  ยูเครน 
ทางทะเล::  ญี่ปุ่น  อลาสกา (สหรัฐ)
ขุนนางอังกฤษ

ขุนนางอังกฤษ (อังกฤษ: British Nobility) หมายถึงบุคคลผู้มีบรรดาศักดิ์ ได้แก่ ดยุก มาร์ควิส เอิร์ล ไวเคานต์ และบารอน ตามลำดับขั้น ตำแหน่งอื่นนอกเหนือจากนี้ไม่ถือว่าเป็นขุนนาง
ที่มาของชื่อตระกูลขุนนาง

ชื่อที่ผู้ได้รับตำแหน่งขุนนาง แต่เดิมใช้เป็นชื่อของที่อยู่หรือคฤหาสน์หลัก ซึ่งมักถูกนำมาใช้เป็นนามสกุลด้วย อาทิ ครอบครัวเบิร์กลีย์ซึ่งอยู่ที่ปราสาทเบิร์กลีย์ มีนามสกุลว่า "เดอ เบิร์กลีย์" และได้รับตำแหน่งบารอน เบิร์กลีย์ เดิมทีดยุกจะได้รับการตั้งชื่อตามเทศมณฑล โดยชื่อแรกสุดคือ Duke of Cornwall (1337) ตามมาด้วย Duke of Norfolk (1483) และ Duke of Somerset (1547)
เอิร์ล ซึ่งในความเป็นจริงเรียกว่า "เคานต์" ของยุโรปประเทศอื่นๆ ได้รับการตั้งชื่อเอิร์ลตามเทศมณฑลที่พวกเขาควบคุม ต่อมาชื่อตระกูลเอิร์ลมีที่มาหลากหลายมากรวมทั้งนามสกุล เช่น ในปี ค.ศ. 1547 ริชาร์ด ริช บารอนริชที่ 1 เอ็ดเวิร์ด รัสเซลล์ ได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 1697 ให้เป็นไวเคานต์บาร์เฟลอร์หลังจากชัยชนะทางเรือในดินแดนต่างประเทศ เอิร์ลยุคต่อมาเอานามสกุลมาใช้ และไม่ต้องใช้คำว่า "of" หรือ "แห่ง" ตัวอย่างแรกๆ คือเอิร์ลริเวอร์ส ตั้งขึ้นในปี 1466 สำหรับริชาร์ด วูดวิลล์ บารอนริเวอร์สที่ 1 ตำแหน่งนี้ไม่ได้มาจากชื่อของสถานที่ แต่มาจากชื่อสกุล de Redvers หรือ Reviers เอิร์ลแห่งเดวอน Earl Ferrers ตั้งขึ้นในปี 1711 สำหรับ Robert Shirley บารอนเฟอร์เรอร์ที่ 14 ซึ่งชื่อก่อนหน้านี้ตั้งชื่อตามตระกูล de Ferrers หรือต้นกำเนิดของ Norman อีกตัวอย่างหนึ่งของนามสกุลที่ใช้เป็นคำนำหน้าชื่อคือ Earl Poulett (1706)
การเรียกชื่อ

โดยทั่วไปการเรียกที่ถูกต้องมีด้วยกัน 2 รูปแบบ ได้แก่ "(ตำแหน่ง) (ชื่อ)" หรือ "(ตำแหน่ง) แห่ง (ชื่อ)" พิจารณาการใช้งานตามตำแหน่งและข้อยกเว้นอื่นๆ เช่น ดยุกมักใช้ "แห่ง" เสมอ มาร์ควิสและเอิร์ลซึ่งมีตำแหน่งตามชื่อสถานที่จะมีคำว่า "แห่ง" เช่นกัน (เช่น มาร์ควิสแห่งบิวต์ และ มาร์ควิสแห่งไอย์ซา) ในขณะที่ผู้ที่มีตำแหน่งตามนามสกุลปกติจะไม่ใช้ (เช่น มาร์ควิสเคอร์ซอนแห่งเคดเลสตัน และ เอิร์ลอเล็กซานเดอร์ ของตูนิส) โดยทั่วไปแล้ว ไวเคานต์และบารอนจะไม่ใช้คำว่า "แห่ง" แต่อย่างไรก็ตามมีข้อยกเว้นหลายประการสำหรับกฎนี้ อาทิ ตำแหน่งรองชาวสก็อตในทางทฤษฎีจะรวมคำว่า "แห่ง" ไว้ด้วย แม้ว่าในทางปฏิบัติมักจะละทิ้งก็ตาม (เช่น "ไวเคานต์แห่งฟอล์กแลนด์" เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ "ไวเคานต์ฟอล์กแลนด์")
คำลำลอง

ลอร์ด (Lord) ไม่ใช่บรรดาศักดิ์ เป็นเพียงคำลำลองสุภาพ มีความหมายคล้ายคลึงกับคำว่า ‘ใต้เท้า’ ใช้สำหรับเรียกขุนนางทั้ง 5 ชั้นตั้งแต่ดยุกลงไปจนถึงบารอน โดยขุนนางตำแหน่งบารอน เป็นผู้ใช้คำนี้แทนบรรดาศักดิ์ของตนเองมากที่สุด อาทิ ในการประชุมสภาขุนนาง แทนที่ขุนนางยศบารอนจะพูดว่า ข้าพเจ้า บารอน...แห่ง... นั้นมักไม่เป็นที่ปรากฏบ่อย แต่มักพูดว่า ข้าพเจ้า ลอร์ด... แทน ยกตัวอย่างเช่น วิลเลียม เกรนวิลล์ บารอนเกรนวิลล์ มักจะเป็นที่รู้จักในชื่อ ลอร์ดเกรนวิลล์ มากกว่า
นอกจากนี้ ไวเคานต์ เคานต์ และเอิร์ล ก็มักจะแทนตนเองว่าลอร์ดด้วยเช่นกัน ในขณะที่ดยุกมักจะแทนตนเองว่า ดยุก... ไปเลย ไม่นิยมใช้คำว่าลอร์ดในการแทนตนเอง
ภริยาของขุนนางเหล่านี้จะแทนตนเองว่า เลดี้ (Lady) หรือมีความหมายคล้ายกับ ‘ท่านหญิง’ ยกเว้นภริยาของดยุกที่ไม่นิยมแทนตนเองเช่นนั้น มักจะแทนตนเองว่า ดัชเชส
ดูเพิ่ม

รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ
ขุนนางไทย บรรดาศักดิ์
ข้อ 231 ของสนธิสัญญาแวร์ซาย

ข้อ 231 ของสนธิสัญญาแวร์ซาย (อังกฤษ: Article 231 of the Treaty of Versailles) หรือมักเรียกกันว่า ข้อกำหนดความรับผิดในอาชญากรรมสงคราม (อังกฤษ: War Guilt Clause) เป็นข้อแรกในภาค 8 ค่าปฏิกรรมสงคราม (Part VIII: Reparations) แห่งสนธิสัญญาแวร์ซาย ซึ่งข้อ 231 นี้มิได้ตั้งหัวเรื่องไว้ แต่มักเรียกกันอย่างนั้นตามกระแสวิพากษ์วิจารณ์ที่มีในภายหลัง
ข้อบท

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | รัฐบาลฝ่ายพันธมิตรและชาติสมทบยืนยันว่า และเยอรมนียอมรับว่า เยอรมนีและพันธมิตรของเยอรมนีต้องรับผิดชอบในอันที่ได้ก่อความสูญเสียและความเสียหายแก่รัฐบาลฝ่ายพันธมิตรและชาติสมทบตลอดจนชนชาติของฝ่ายเหล่านั้น เนื่องจากเยอรมนีและพันธมิตรของเยอรมนีได้กระทำสงครามแก่ฝ่ายเหล่านั้นด้วยการรุกราน | ” |
ความสำคัญ

ข้อ 231 ซึ่งกำหนดให้เยอรมันต้องรับผิดชอบเพื่อความเสียหายทั้งหลายอันเกิดขึ้นเพราะสงครามโลกครั้งที่หนึ่งนั้น เป็นเครื่องนำพาให้ข้ออื่น ๆ ที่เหลือในภาค 8 (ข้อ 223 ถึง 247) ซึ่งกำหนดให้เยอรมนีมีพันธกรณีต่าง ๆ ว่าด้วยค่าปฏิกรรมสงคราม กลายเป็นชอบด้วยเหตุผลไป ข้อ 223 ถึง 247
สหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสมีบทบาทสำคัญในการรวบรวมและเขียนข้อบทดังกล่าวขึ้น ในขณะที่สหรัฐอเมริกามีบทบาทน้อยกว่า ส่วนใหญ่เนื่องจากหลักการ "สันติภาพโดยปราศจากชัยชนะ" ของประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน
เพราะข้อ 231 โทษเยอรมนีอย่างหนักว่าเป็นต้นเหตุแห่งสงคราม ข้อนี้จึงชื่อว่าเป็นปัจจัยอันนำพาให้ลัทธิสังคมชาตินิยม หรือลัทธินาซี ในเยอรมนี ได้เถลิงอำนาจ แต่อย่างน้อยนักประวัติศาสตร์คนหนึ่ง คือ มาร์กาเร็ต แม็กมิลแลน (Margaret MacMillan) วิพากษ์ว่า ความคิดความจดจำที่มีกันมายาวนานข้อนี้นั้นเลื่อนลอยอย่างแท้จริง
แหล่งข้อมูลอื่น

Excerpt and reviews of Paris 1919: Six Months That Changed The World by Margaret MacMillan ISBN 0-375-76052-0 (softcover), ISBN 0-375-50826-0 (hardcover)
Peace Treaty of Versailles Articles 231-247 and Annexes Reparations
ข้อตกลงความครอบคลุมและความก้าวหน้าเพื่อหุ้นส่วนทางการค้าภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก

ระวังสับสนกับ ความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจภาคพื้นแปซิฟิก
| --- | --- |
ประเทศผู้ลงนามให้สัตยาบัน (สีเขียวเข้ม) ประเทศผู้ลงนามอื่น (เขียวอ่อน) ประเทศผู้สมัครอย่างทางการ (ส้ม) ประเทศผู้สนใจสมัคร (น้ำตาล)
ประเภท: ความตกลงการค้าเสรี
วันลงนาม: 8 มีนาคม 2561
ที่ลงนาม: ซานเตียโก ประเทศชิลี
วันตรา: 23 มกราคม 2561
วันมีผล: 30 ธันวาคม 2561
เงื่อนไข: 60 วันหลังประเทศผู้ลงนามให้สัตยาบันเกิน 50% หรือเกินหกประเทศ
ผู้ลงนาม:  12   ออสเตรเลีย   บรูไน   แคนาดา   ชิลี   ญี่ปุ่น   มาเลเซีย   เม็กซิโก   นิวซีแลนด์   เปรู   สิงคโปร์   สหราชอาณาจักร   เวียดนาม 
ภาคี:  11   ออสเตรเลีย (30 ธันวาคม 2561)   แคนาดา (30 ธันวาคม 2561)   ญี่ปุ่น (30 ธันวาคม 2561)   เม็กซิโก (30 ธันวาคม 2561)   นิวซีแลนด์ (30 ธันวาคม 2561)   สิงคโปร์ (30 ธันวาคม 2561)   เวียดนาม (14 มกราคม 2562)   เปรู (19 กันยายน 2564)   มาเลเซีย (29 พฤศจิกายน 2565)   ชิลี (21 กุมภาพันธ์ 2566)   บรูไน (12 กรกฎาคม 2566) 
ผู้เก็บรักษา: รัฐบาลนิวซีแลนด์
ภาษา: ภาษาอังกฤษ, ภาษาสเปน และภาษาฝรั่งเศส
ข้อตกลงความครอบคลุมและความก้าวหน้าเพื่อหุ้นส่วนทางการค้าภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก (อังกฤษ: Comprehensive and Progressive Agreement for Trans-Pacific Partnership, ย่อ: CPTPP) หรือเรียก TPP11 หรือ TPP-11 เป็นความตกลงการค้าระหว่างประเทศออสเตรเลีย บรูไน แคนาดา ชิลี ญี่ปุ่น มาเลเซีย เม็กซิโก นิวซีแลนด์ เปรู สิงคโปร์ และเวียดนาม พัฒนามาจากความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจภาคพื้นแปซิฟิก (TPP) ซึ่งไม่มีผลใช้บังคับเนื่องจากสหรัฐถอนตัว ณ เวลาลงนาม เศรษฐกิจรวมของ 11 ประเทศคิดเป็นร้อยละ 13.4 ของจีดีพีโลก (ประมาณ 13.5 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ) ทำให้ CPTPP เป็นเขตการค้าเสรีใหญ่สุดอันดับสามของโลกโดยวัดจากจีดีพี รองจากความตกลงการค้าเสรีอเมริกาเหนือและตลาดร่วมยุโรป สหราชอาณาจักรลงนามในข้อตกลงการค้าอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2566 และจะเข้าร่วมข้อตกลงเมื่อทุกฝ่ายให้สัตยาบันแล้ว
หลังประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์แห่งสหรัฐประกาศถอนตัวออกจาก TPP ประเทศผู้ลงนามเดิมได้ตกลงในเดือนพฤษภาคม 2560 เพื่อรื้อฟื้นความตกลงใหม่ โดยบรรลุความตกลงในเดือนมกราคม 2561 มีพิธีลงนามอย่างเป็นทางการในวันที่ 8 มีนาคม 2561 ในประเทศชิลี CPTPP รับเอาข้อกำหนดของ TPP มาใช้ แต่ระงับบทบัญญัติ 22 ข้อที่สหรัฐเห็นชอบแต่ประเทศอื่นคัดค้าน ความตกลงฯ มีผลใช้บังคับเมื่อหกประเทศให้สัตยาบัน คือ วันที่ 30 ธันวาคม 2561
บทว่าด้วยรัฐวิสาหกิจยังไม่เปลี่ยนแปลง โดยกำหนดให้ประเทศผู้ลงนามแบ่งปันสารสนเทศเกี่ยวกับรัฐวิสาหกิจระหว่างกัน มีการใส่มาตรฐานเกี่ยวกับทรัพย์สินทางปัญญาที่ละเอียดที่สุดในบรรดาความตกลงการค้าทุกฉบับ ตลอดจนคุ้มครองต่อการโจรกรรมทรัพย์สินทางปัญญากับบริษัทที่ดำเนินการในต่างประเทศ ด้านญี่ปุ่นขยายระยะเวลาคุ้มครองลิขสิทธิ์เป็น 70 ปีหลังผู้สร้างสรรค์เสียชีวิต ซึ่งเป็นข้อกำหนดของความตกลงความเป็นหุ้นส่วนเศรษฐกิจอียู–ญี่ปุ่น
ความเห็นต่อการเข้าร่วมเป็นภาคีของไทย

สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ พยายามผลักดันข้อตกลงดังกล่าว โดยว่าประเทศไทยจะได้รับประโยชน์ทางเศรษฐกิจคิดเป็นร้อยละ 0.12 ของจีดีพี หรือคิดเป็นมูลค่า 13,300 ล้านบาท และหากไม่เข้าร่วมจะเสียโอกาสและกระทบต่อจีดีพีที่หดตัวร้อยละ 0.25 คิดเป็นมูลค่า 26,600 ล้านบาท
อย่างไรก็ดี ฝ่ายกลุ่มศึกษาข้อตกลงเขตการค้าเสรีภาคประชาชน (เอฟทีเอวอช) คัดค้านโดยระบุว่า ราคาเมล็ดพันธุ์จะแพงขึ้นเพราะเกษตรกรต้องซื้อเมล็ดพันธุ์จากบริษัทที่ผูกขาด และการศึกษาของมูลนิธิชีววิถีชี้ว่า เมื่อต้องซื้อทุกรอบเพาะปลูกจะทำให้ราคาแพงขึ้น 6–12 เท่า นอกจากนี้องค์การนอกภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับยายังระบุว่า ข้อตกลงฯ อาจส่งผลต่อการเข้าถึงยา การพัฒนาอุตสาหกรรมยาในประเทศ ตลอดจนการผูกโยงการขึ้นทะเบียนตำรับยากับระบบสิทธิบัตร (Patent linkage) ข้อผูกมัดในบทว่าด้วยการจัดซื้อจัดจ้างโดยรัฐและทรัพย์สินทางปัญญา
ในเอกสารของกระทรวงพาณิชย์ ระบุว่าความตกลงมีเงื่อนไข 30 ข้อ ซึ่งไทยปฏิบัติไม่ได้ 15 ข้อซึ่งอาจทำให้ไทยเสียเปรียบทางการค้า เช่น การยกเลิกภาษีนำเข้ากว่าร้อยละ 99 ของสินค้าทั้งหมด ฉลากเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การคุ้มครองการลงทุน การห้ามให้สิทธิพิเศษจัดซื้อจัดจ้างโดยรัฐแก่ผู้ประกอบการไทยเหนือกว่าสมาชิก การให้เข้าร่วมเป็นภาคีอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการคุ้มครองพันธุ์พืชใหม่ (UPOV1991) เป็นต้น
ขุนนางฝ่ายอาณาจักร

ขุนนางฝ่ายอาณาจักร (อังกฤษ: Lords Temporal) เป็นสมาชิกในสภาขุนนางซึ่งเป็นสภาสูงในรัฐสภาสหราชอาณาจักร โดยคำเรียกนั้นใช้แตกต่างกันตามประเภทของสมาชิกฝ่ายอาณาจักรอันประกอบด้วย ขุนนางสืบตระกูล (hereditary peers) และขุนนางตลอดชีพ (life peers) ซึ่งถึงแม้ว่าสิทธิในบรรดาศักดิ์สืบตระกูลในสภาสามัญชนจะถูกยกเลิกไปเหลือเพียงแค่เก้าสิบสองบรรดาศักดิ์ตามพระราชบัญญัติสภาขุนนาง ค.ศ. 1999 กับอีกฝ่ายคือฝ่ายศาสนจักรซึ่งเป็นสมาชิกโดยตำแหน่งมุขนายกในคริสตจักรอังกฤษ
ความเป็นมา

สมาชิกภาพในขุนนางฝ่ายอาณาจักรในอดีตเคยให้แก่ขุนนางสืบตระกูลทุกคนยกเว้นในบรรดาศักดิ์ไอร์แลนด์ โดยภายหลังจากพระราชบัญญัติสภาขุนนาง ค.ศ. 1999 สมาชิกภาพในสภาขุนนางนั้นถูกจำกัดเพียงแค่ขุนนางสืบตระกูล 92 คน ตั้งแต่ค.ศ. 2020 ไม่มีรายใดที่เป็นสตรีเลย เนื่องจากบรรดาศักดิ์สืบตระกูลนั้นส่วนใหญ่เกือบทั้งหมดสงวนไว้ให้สืบทอดโดยทายาทบุรุษเท่านั้น
องค์ประกอบ

ขุนนางฝ่ายอาณาจักรประกอบด้วยขุนนางสืบตระกูลเพียงจำนวนน้อยและขุนนางตลอดชีพเป็นจำนวนมากกว่า
องค์ประกอบ > ขุนนางสืบตระกูล

ขุนนางสืบตระกูลในอดีตนั้นรวมถึงขุนนางที่มีบรรดาศักดิ์สืบตระกูลจำนวนหลายร้อยคน (โดยรวมถึงบรรดาศักดิ์อังกฤษและขุนนางรัฐสภาของสกอตแลนด์) โดยบรรดาศักดิ์เหล่านี้ได้รับการสถาปนาโดยพระมหากษัตริย์เท่านั้นและในสมัยปัจจุบันนั้นมักจะกระทำภายใต้คำเสนอแนะจากนายกรัฐมนตรี
ผู้ครองบรรดาศักดิ์สกอตและไอริชนั้นไม่ใช่ทุกคนได้รับอนุญาตในการเป็นสมาชิกสภาขุนนาง เมื่อสกอตแลนด์ได้เข้าร่วมกับอังกฤษเพื่อก่อตั้งเป็นบริเตนใหญ่ขึ้นในปีค.ศ. 1707 ได้บัญญัติให้ขุนนางสืบตระกูลแห่งสกอตแลนด์สามารถเลือกตัวแทนขุนนางเพียง 16 คนเข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนาง โดยกรณีเดียวกันกับไอร์แลนด์เมื่อคราวที่รวมกับบริเตนใหญ่เข้าเป็นสหราชอาณาจักรในปีค.ศ. 1801 ขุนนางไอริชสามารถเลือกผู้แทนเพียง 28 คนเข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนางโดยมีสมาชิกตลอดชีพ โดยการเลือกตั้งผู้แทนขุนนางไอริชสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1922 เมื่อไอร์แลนด์ส่วนใหญ่ได้แยกตัวเป็นประเทศเอกราช และการเลือกตั้งผู้แทนขุนนางสกอตสิ้นสุดลงตามพระราชบัญญัติบรรดาศักดิ์ ค.ศ. 1963 ซึ่งบัญญัติให้ขุนนางสกอตทั้งหมดเข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนางได้
ภายหลังจากการปฏิรูปในปีค.ศ. 1999 นั้นเหลือเพียงแค่ 92 บรรดาศักดิ์เท่านั้นที่เป็นขุนนางฝ่ายอาณาจักร โดยประกอบด้วย สมุหพระราชวัง (Lord Great Chamberlain) และเอิร์ลมาร์แชล (Earl Marshal) กับอีก 90 คนซึ่งมาจากการสรรหาโดยทั้งสภาขุนนางจำนวน 15 คน และอีก 75 คนมาจากการสรรหาโดยเหล่าขุนนางสืบตระกูลด้วยกันเองแบ่งตามสังกัดพรรคการเมือง
องค์ประกอบ > ขุนนางตลอดชีพ

กลุ่มขุนนางตลอดชีพเป็นกลุ่มที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสภาขุนนาง โดยในปีค.ศ. 2019 ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 661 คน ซึ่งขุนนางตลอดชีพนั้นล้วนมีบรรดาศักดิ์เป็น บารอน หรือบารอเนส ซึ่งได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ตามพระราชบัญญัติขุนนางตลอดชีพ ค.ศ. 1958 โดยมาจากการแต่งตั้งโดยพระราชอัธยาศัยของพระมหากษัตริย์ซึ่งในปัจจุบันนั้นจะกระทำตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรีหรือคณะกรรมาธิการสรรหาในสภาขุนนาง ตามจารีตรัฐธรรมนูญแล้วนายกรัฐมนตรีมักจะอนุญาตให้ผู้นำของพรรคการเมืองต่างๆ ในการส่งชื่อบุคคลเพื่อรับพระราชทานบรรดาศักดิ์ตลอดชีพเพื่อให้มีความสมดุลทางการเมืองในสภา
ขั้นตอนวิธีซิมเพล็กซ์

ขั้นตอนวิธีซิมเพล็กซ์ (อังกฤษ: simplex algorithm) หรือ วิธีซิมเพล็กซ์ (อังกฤษ: simplex method) จะอาศัยหลักการของเมทริกซ์เข้าช่วยในการหาผลลัพธ์ที่เหมาะสมที่สุด ซึ่งจะทำให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของตัวแปรในแต่ละขั้นตอนอย่างมีเหตุผล และเปลี่ยนแปลงไปในทางที่จะนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่โมเดลทางคณิตศาสตร์ต้องการ