stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทศวรรษที่สาบสูญ
สาเหตุ

ดูเพิ่ม: ปาฏิหาริย์ทางเศรษฐกิจของญี่ปุ่น
จากปาฏิหาริย์ทางเศรษฐกิจของญี่ปุ่นในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 ได้ยุติลงอย่างกะทันหันในช่วงต้นทศวรรษ 1990 เนื่องจากปลายทศวรรษ 1980 เศรษฐกิจญี่ปุ่นประสบกับภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่เกิดจากนโยบายการเติบโตของสินเชื่อที่กำหนดโดยธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นผ่านกลไกนโยบายที่เรียกว่า "Window guidance"  ดังที่นักเศรษฐศาสตร์ชื่อพอล ครุกแมนอธิบายว่า "ธนาคารของญี่ปุ่นนั้นปล่อยสินเชื่อมากกว่าธนาคารอื่น ๆ และยังมีการคำนึงถึงเครดิตผู้กู้น้อยกว่าธนาคารอื่น ๆ ด้วย การทำเช่นนั้นทำให้ธนาคารเหล่านี้เป็นตัวการขยายเศรษฐกิจฟองสบู่จนมีสัดส่วนที่แปลกประหลาด"  นักเศรษฐศาสตร์ชาวเยอรมัน ริชาร์ด เวอร์เนอร์ กล่าวว่าแรงกดดันจากภายนอก เช่น ข้อตกลงพลาซา รวมถึงนโยบายของกระทรวงการคลัง (ญี่ปุ่น)ในการลดอัตราดอกเบี้ยมาตรฐานไม่เพียงพอที่จะอธิบายการดำเนินการของธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่น
จากความพยายามที่จะลดการเก็งกำไรและควบคุมอัตราเงินเฟ้อธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นจึงขึ้นอัตราดอกเบี้ยเงินกู้อย่างรวดเร็วในปลายปี 1989 นโยบายที่เฉียบขาดนี้ทำให้เกิดฟองสบู่แตกและเกิดสภาวะตลาดหุ้นล้มในญี่ปุ่นดัชนีราคาหุ้นและสินทรัพย์ลดลง ส่งผลให้ธนาคารและบริษัทประกันภัยของญี่ปุ่นเกิดหนี้เสียค้างจำนวนมากส่งผลให้การเติบโตของสินเชื่อธนาคารซบเซา สถาบันการเงินได้รับการช่วยเหลือผ่านการระดมทุนจากรัฐบาลญี่ปุ่นและได้รับเงินกู้ยืมสินเชื่อราคาถูกจากธนาคารกลาง แต่ก็ทำให้เสียความตระหนักจากการบริหารงานที่เสี่ยงต่อการขาดทุนเพราะหากขาดทุนธนาคารเหล่านั้นก็ได้รับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลและในที่สุดก็กลายเป็นธนาคารซอมบี้ (ธนาคารซอมบี้ หมายถึง บริษัทที่มีหนี้สินจำนวนมาก และไม่มีความสามารถที่จะสร้างกำไรเพื่อนำมาชำระหนี้ได้ แต่ยังสามารถทำธุรกิจต่อได้ด้วยความช่วยเหลือด้านเงินทุนจากรัฐบาลหรือธนาคารกลาง)  บทความจากบลูมเบิร์ก นิวส์ที่เขียนโดยยัลมาน โอนารานซึ่งเป็นนักข่าวการเงินระบุว่าธนาคารซอมบี้นั้นเป็นสาเหตุหนึ่งของความซบเซาทางเศรษฐกิจที่ยาวนานของญี่ปุ่น ไมเคิล ชูแมนจากนิตยสารไทม์เขียนว่า "ธนาคารเหล่านี้ทำการอัดฉีดเม็ดเงินเข้าสู่บริษัทซอมบี้โดยที่ไม่ได้สร้างผลตอบแทนอะไรเลย โดยให้เหตุผลว่าบริษัทใหญ่เกินกว่าจะล้มละลาย"  บริษัทเหล่านี้ส่วนใหญ่มีหนี้สินจำนวนหมาศาลไม่สามารถอยู่รอดได้หากไม่มีเงินสนับสนุน ไมเคิล ชูแมนเชื่อว่าเศรษฐกิจของญี่ปุ่นจะยังไม่ฟื้นตัวกลับมาจนกว่ารัฐบาลจะหยุดให้เงินช่วยเหลือแก่บริษัทซอมบี้เหล่านี้
ในที่สุดบริษัทที่ล้มเหลวหลายแห่งก็อยู่ไม่ยั่งยืนทำให้เกิดการควบรวมกิจการตามมา ส่งผลให้เกิดธนาคารระดับชาติสี่แห่งในญี่ปุ่น บริษัทญี่ปุ่นหลายแห่งมีภาระหนี้สินจำนวนมากการขอสินเชื่อจากธนาคารปกติจึงทำได้ยากลำบากผู้ต้องการกู้ยืมจึงใช้บริการซาราคิน (บริษัทเงินทุนให้กู้ไมโครไฟแนนซ) สำหรับอัตราดอกเบี้ยในญี่ปุ่นก็อยู่ในระดับต่ำในปี 2012  อัตราดอกเบี้ยอย่างเป็นทางการอยู่ที่ 0.1% อัตราดอกเบี้ยของญี่ปุ่นยังคงมีแนวโน้มต่ำกว่า 1% ตั้งแต่ปี 1994
กรมที่ดิน

| --- | --- |
Department of Lands
ตรากรมที่ดิน
 ที่ทำการกรมที่ดิน
ภาพรวมกรม
ก่อตั้ง: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444; 123 ปีก่อน (2444-02-17)
กรมก่อนหน้า: กรมทะเบียนที่ดิน กรมที่ดินและโลหกิจ
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 120 ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210
บุคลากร: 12,936 คน (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 7,489,192,000 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารกรม: พรพจน์ เพ็ญพาส, อธิบดี พนิตาวดี ปราชญ์นคร, รองอธิบดี ทศพร มิตรนิโยดม, รองอธิบดี วรวุฒิ หลายพูนสวัสดิ์, รองอธิบดี เจนกิจ เชฏฐวาณิชย์, รองอธิบดี
ต้นสังกัดกรม: กระทรวงมหาดไทย
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของกรม
กรมที่ดิน (อังกฤษ: Department of Lands) เป็นหน่วยงานระดับกรม สังกัดกระทรวงมหาดไทย เป็นหน่วยงานที่ดำเนินงานออกหนังสือแสดงสิทธิในที่ดินให้ราษฎรและให้บริการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเกี่ยวกับที่ดิน และอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น รวมถึงการจัดที่ทำกินให้ประชาชนตามประมวลกฎหมายที่ดินอีกด้วย
อำนาจและหน้าที่

ดำเนินงานออกหนังสือแสดงสิทธิในที่ดินให้ราษฎร
ให้บริการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเกี่ยวกับที่ดิน และอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น
จัดที่ทำกินให้ประชาชนตามประมวลกฎหมายที่ดิน
ควบคุมการจัดสรรที่ดิน
การจดทะเบียนอาคารชุด
ควบคุมช่างรังวัดเอกชน
หน่วยงานในสังกัด > ราชการบริหารส่วนกลาง

สำนักงานเลขานุการกรม
กลุ่มตรวจสอบภายใน
กองการเจ้าหน้าที่
กองการพิมพ์
กองคลัง
กองเทคโนโลยีทำแผนที่
กองแผนงาน
กองฝึกอบรม
กองพัสดุ
ศูนย์ข้อมูลแผนที่รูปแปลงที่ดิน
สำนักกฎหมาย
สำนักงานคณะกรรมการช่างรังวัดเอกชน
สำนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร
สำนักจัดการที่ดินของรัฐ
สำนักเทคโนโลยีสารสนเทศ
สำนักมาตรฐานการทะเบียนที่ดิน
สำนักมาตรฐานการออกหนังสือสำคัญ
สำนักมาตรฐานและส่งเสริมการรังวัด
สำนักส่งเสริมธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
หน่วยงานในสังกัด > ราชการส่วนภูมิภาค

สำนักงานที่ดินจังหวัด มีหน้าที่ดําเนินการตามประมวลกฎหมายที่ดิน กฎหมายวาด้วยอาคารชุด กฎหมายว่าด้วยการควบคุมการจัดสรรที่ดิน กฎหมายว่าด้วยช่างรังวัดเอกชน และ กฎหมายว่าด้วยการเช่าอสังหาริมทรัพย์เพื่อพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรมในจังหวัด โดยมีเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัด (อำนวยการ ระดับสูง) เป็นหัวหน้าหน่วยงาน โดยแบ่งส่วนราชการออกเป็น 5 กลุ่มงาน ได้แก่
ฝ่ายอำนวยการ
ฝ่ายทะเบียน
ฝ่ายรังวัด
ฝ่ายควบคุมและรักษาหลักฐานที่ดิน
กลุ่มงานวิชาการที่ดิน
สำนักงานที่ดินจังหวัด สาขา มีหน้าที่ดําเนินการตามประมวลกฎหมายที่ดิน กฎหมายวาด้วยอาคารชุด กฎหมายว่าด้วยการควบคุมการจัดสรรที่ดิน กฎหมายว่าด้วยช่างรังวัดเอกชน และ กฎหมายว่าด้วยการเช่าอสังหาริมทรัพย์เพื่อพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรมในจังหวัด โดยมีเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัด (อำนวยการ ระดับต้น) เป็นหัวหน้าหน่วยงาน โดยแบ่งส่วนราชการออกเป็น 3 ฝ่าย ได้แก่
ฝ่ายอำนวยการ
ฝ่ายทะเบียน
ฝ่ายรังวัด
สำนักงานที่ดินอำเภอ ตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด มีอำนาจหน้าที่ด้านการทะเบียนที่ดิน และด้านการรังวัด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์กรมที่ดิน เก็บถาวร 2010-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กหน่วยงานในกระทรวงมหาดไทยของไทย |
| --- | --- |
กรม:  สำนักงานรัฐมนตรี  สำนักงานปลัดกระทรวง  กรมการปกครอง  กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น  กรมที่ดิน  กรมการพัฒนาชุมชน  กรมโยธาธิการและผังเมือง  กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย 
รัฐวิสาหกิจ:  การไฟฟ้านครหลวง  การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค  การประปานครหลวง  การประปาส่วนภูมิภาค  องค์การตลาด  องค์การจัดการน้ำเสีย 
ในอดีต:  กรมราชทัณฑ์  กรมตำรวจ  กรมการเร่งรัดพัฒนาชนบท 
อื่น ๆ:  วิทยาลัยมหาดไทย  วิทยาลัยการปกครอง  กองอาสารักษาดินแดน  ศูนย์ดำรงธรรม  สถาบันพัฒนาบุคลากรท้องถิ่น  สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมมหาดไทย 
หมวดหมู่
เครื่องหมายทางเรือ

ทางเข้าท่าเรือชั้นในของท่าเรือฟรีแมนเทิล ประเทศออสเตรเลีย โดยมีเครื่องหมายพิเศษสีเหลืองทางซ้าย ภูมิภาค A ทุ่นเครื่องหมายทางข้างกราบซ้ายสีแดงทางด้านขวา และภูมิภาค A ประภาคารด้านกราบขวาสีเขียวในพื้นหลัง
เครื่องหมายทางเรือ หรือ เครื่องหมายการเดินเรือ (อังกฤษ: Navigational aid: NAVAID หรือ aid to navigation ATON) คือสัญญาณ เครื่องหมาย หรืออุปกรณ์นำทางประเภทใดก็ตามที่ช่วยนำทางในการเดินเรือ โดยปกติจะเป็นการเดินทางทางทะเลหรือทางการบิน โดยทั่วไปประกอบไปด้วย ประภาคาร ทุ่น สัญญาณหมอก และกระโจมกลางวัน
คำนิยาม

ตามอธิธานศัพท์ในรายการไฟของยามฝั่งสหรัฐ เครื่องหมายเดินเรือ (aid to navigation: ATON) คืออุปกรณ์ใด ๆ ที่อยู่ภายนอกเรือหรือเครื่องบินที่มีจุดประสงค์เพื่อช่วยนักเดินเรือในการกำหนดตำแหน่งหรือเส้นทางที่ปลอดภัยของตน หรือเพื่อเตือนถึงอันตราย หรือสิ่งกีดขวางการเดินเรือ
เครื่องหมายทางข้าง

บทความหลัก: เครื่องหมายทางข้าง
เครื่องหมายทางข้าง (Lateral marks) บอกถึงขนาดของร่องน้ำเดินเรือ กำหนดมาตรฐานโดยสมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ (International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities: IALA) โดยเมื่อเข้าใกล้ท่าเรือ จะมีการวางแนวทางเดินเรือทางด้านกราบซ้าย (Port hand marks) ไปยังท่าเรือในฝั่งซ้าย (Port) และแนวทางเดินเรือทางด้านกราบขวา (Starboard hand marks) ในฝั่งขวา (Starboard) ซึ่งแนวทางเดินเรือทางด้านกราบซ้ายเป็นรูปทรงกระบอก ส่วนด้านกราบขวาเป็นทรงกรวย ถ้าเครื่องหมายเป็นรูปเสาหรือเสากระโดง ให้ติดเครื่องหมายยอดเป็นทรงกระบอกหรือทรงกรวยตามความเหมาะสม
เครื่องหมายด้านข้างบ่งบอกถึงขอบของช่อง มาตรฐานดังกล่าวกำหนดโดยสมาคมระหว่างประเทศด้านการช่วยเหลือทางทะเลเพื่อการเดินเรือและประภาคาร (IALA) เมื่อเข้าใกล้ท่าเรือ (ซ้าย) และเครื่องหมายมือกราบขวาไปทางกราบขวา (ขวา) เครื่องหมายมือของท่าเรือเป็นรูปทรงกระบอก เครื่องหมายทางกราบขวาเป็นรูปกรวย ถ้าเครื่องหมายเป็นรูปเสาหรือเสากระโดง ให้ติดเครื่องหมายยอดเป็นทรงกระบอกหรือทรงกรวยตามความเหมาะสม
IALA แบ่งพื้นที่บนโลกออกเป็นสองภูมิภาค คือภูมิภาค A และ B สำหรับภูมิภาค B ประกอบไปด้วย ทวีปอเมริกา (ไม่รวมกรีนแลนด์) ร่วมกับญี่ปุ่น เกาหลี และฟิลิปปินส์ ส่วนภูมิภาค A คือส่วนที่เหลือบนโลก สำหรับภูมิภาค A ทางกราบซ้าย (Port marks) จะเป็นสีแดง ส่วนทางกราบขวา (Starboard marks) จะเป็นสีเขียว และในภูมิภาค B ทางกราบซ้ายใช้สีเขียวส่วนกราบขวาใช้สีแดง โดยที่เครื่องหมายจะมีหมายเลขประกอบ เครื่องหมายสีแดงจะเป็นเลขคู่ และเครื่องหมายสีเขียวจะเป็นเลขคี่
เครื่องหมายทางข้าง > เครื่องหมายช่องทางเดินเรือ

ในกรณีของเครื่องหมายแบ่งช่องทางแยกที่เรียกว่า "เครื่องหมายช่องทางเดินเรือที่เหมาะสม" (Preferred channel marks) หรือ "ทุ่นทางแยก" (Junction buoy) เครื่องหมายสีและรูปทรงจะตรงกับร่องน้ำเดินเรือหลักโดยมีแถบสีอื่นแสดงฝั่งของร่องน้ำรอง ใน IALA ภูมิภาค A ร่องน้ำรองจะแยกออกไปเพื่อเชื่อมต่อกับเครื่องหมายบริเวณทางแยก โดยจะใช้เป็นทรงกระบอกสีแดงและมีแถบสีเขียว ซึ่งกระบอกสีแดงหมายถึงด้านกราบซ้ายสำหรับร่องน้ำหลัก ส่วนแถบสีเขียวหมายถึงด้านกราบขวาสำหรับร่องน้ำรอง ใน IALA ภูมิภาค B จะใช้สีกลับกัน (แต่รูปร่างไม่กลับกัน)
เครื่องหมายจตุรทิศ

บทความหลัก: เครื่องหมายจตุรทิศ
เครื่องหมายจตุรทิศ หรือ เครื่องหมายแจ้งสิ่งอันตราย (Cardinal marks) มีไว้สำหรับเตือนถึงสิ่งอันตราย (เช่น ซากเรืออับปาง สันดอน โค้ง จะงอย เป็นต้น) และสำหรับแจ้งว่าน่านน้ำจากนี้พ้นจุดอันตรายไปแล้ว มีด้วยกันสี่เสี้ยวคือ เหนือ ตะวันออก ใต้ และตะวันตก โดยเครื่องหมายจตุรทิศเมื่อวางไว้ทิศเหนือของอันตรายจะระบุว่าน่านน้ำปลอดภัยอยู่ด้านเหนือของเครื่องหมาย เช่นเดียวกันกับการวางไว้ทางทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตกตามลำดับ โดยเครื่องหมายจตุรทิศจะเป็นสีเหลืองและสีดำ พร้อมกับกรวยสองอันอยู่ที่เครื่องหมายบริเวณด้านบน ซึ่งการใช้งานเหมือนกันทั้ง IALA ภูมิภาค A และ B
เครื่องหมายอื่นที่กำหนดโดย IALA > เครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยว

เครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยว (Isolated danger mark) มีสีดำพร้อมด้วยแถบสีแดงแนวนอนและมีลูกบอลสีดำติดเป็นเครื่องหมายอยู่ด้านบน เครื่องหมายนี้เตือนถึงอันตราย (สันดอน หิน ซากเรืออัปปาง เป็นต้น) ซึ่งอยู่โดดเดี่ยวท่ามกลางที่ปลอดภัย
เครื่องหมายอื่นที่กำหนดโดย IALA > เครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย

บทความหลัก: เครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย
เครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย (Safe Water Marks) เป็นแถบสีแดงและสีขาวแนวตั้งมีทรงกลมสีแดงลูกเดียวติดอยู่เป็นเครื่องหมายด้านบน แสดงว่ารอบ ๆ เป็นพื้นที่น่านน้ำที่ปลอดภัย ปกติจะใช้งานเพื่อระบุจุดเริ่มต้นของร่องน้ำน้ำหรือเข้าสู่ท่า
เครื่องหมายอื่นที่กำหนดโดย IALA > เครื่องหมายแสดงสิ่งอันตรายใหม่

บทความหลัก: ทุ่นเรืออับปางฉุกเฉิน
ใช้สำหรับบ่งบอกและแสดงถึงอันตรายที่พึ่งมีการค้นพบหรือเกิดขึ้นซึ่งยังไม่ได้ทำเครื่องหมายไว้ในชาร์ท (หรือประกาศอัปเดต) โดยเครื่องหมายนี้จะใช้งานในระยะเวลาสั้น ๆ จนกว่าอันตรายดังกล่าวจะถูกจัดการออกหรือทำเครื่องหมายทางข้างเพื่อหลีกเลี่ยงหรือทำเครื่องหมายจตุรทิศ เครื่องหมายนี้จะมีแถบสีน้ำเงินและสีเหลืองแนวตั้ง และมีแสงไฟสีเหลืองและสีน้ำเงิน บนยอดทำเครื่องหมายเป็นกากบาทสีเหลืองแนวตั้ง
เครื่องหมายอื่นที่กำหนดโดย IALA > เครื่องหมายพิเศษ

ใช้สีเหลืองพร้อมด้วยเครื่องหมาย "X" ใช้สำหรับทำเครื่องหมายเพื่อระบุคุณสมบัติอื่น ๆ เช่น พื้นที่ว่ายน้ำ พื้นที่ทอดสมอ ท่อส่งน้ำมันหรือแก๊สธรรมชาติ ซึ่งเหตุผลของแต่ละเครื่องหมายจะถูกระบุไว้บนชาร์ท
เครื่องหมายอื่นที่กำหนดโดย IALA > ไฟเสี้ยว

ไฟเสี้ยว (Sector lights) คือไฟที่ใช้แสดงที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับมุมองศาที่เข้าใกล้ โดยทั่วไปจะใช้เพื่อระบุร่องน้ำที่ปลอดภัย (สีขาว) และแสดงเป็นสีแดงหรือสีเขียวหากเรืออยู่นอกร่องน้ำที่ปลอดภัย ซึ่ง IALA กำหนดให้สีของแสงเป็นไปตามภูมิภาคที่กำหนด (A หรือ B)
เครื่องหมายอื่น

นอกจากนี้ยังมีการทำเครื่องหมายอื่น ๆ ที่ให้ข้อมูลนอกเหนือไปจากเขตน่านน้ำที่ปลอดภัย ส่วนใหญ่ใช้เป็นสีขาวและมีเครื่องหมายสีส้มและตัวอักษรสีดำ ใช้เพื่อบอกทิศทางและข้อมูล เตือนถึงอันตรายและอาจถูกทำลาย แสดงเครื่องหมายพื้นที่ควบคุม และแสดงเครื่องหมายพื้นที่นอกเขต ซึ่งเครื่องหมายเดินเรือเหล่านี้ไม่ใช่เครื่องหมายจราจรร่องน้ำ
บนเครื่องหมายที่ไม่ใช่ทุ่นทางข้าง จะมีการใช้เครื่องหมายรูปทรงบางแบบเพื่อสื่อความหมายบางสิ่ง คือ
ระบบ AIS AtoNs

ระบบ AtoN สามารถเชื่อมโยงเข้ากับระบบสําแดงข้อมูลเรืออัตโนมัติ (automatic identification system: AIS) ได้ โดยระบบ AIS ที่ได้รับข้อมูลจากเครื่องหมายทางเรือ (ทุ่น ประภาคาร เป็นต้น) โดยตรงเรียกว่าระบบ "Real AIS AtoN"
หากไม่พร้อมที่จะติดตั้งระบบ AtoN พร้อมเครื่องส่งสัญญาณไปยัง AIS เราสามารถกำหนดให้สถานีชายฝั่งส่งข้อความ AIS ในนามของ AtoN ได้ โดยเรียกว่าแบบสังเคราะห์คือ "Synthetic AtoN" โดยอาจจะเรียกอีกอย่างว่าเป็น "monitored synthetic AtoNs" หรือ "predicted synthetic AtoNs" ซึ่งเดิมก่อนหน้านี้อาจจะมีการเชื่อมต่อกับเครื่องหมายทางเรือระบบ AtoN เพื่อให้สถานี AIS สามารถยืนยันสถานะของ AtoN ที่ติดอยู่กับเครื่องหมายทางเรือได้ แต่ต่อมาไม่ได้มีการเชื่อมต่อกับระบบ AIS จึงใช้การส่งข้อมูลคาดคะเนว่าเครื่องหมายทางเรือที่เคยติดตั้งระบบ AtoN ว่าน่าจะอยู่ในจุดที่ควรจะเป็น
หากไม่มีระบบ AtoN ติดตั้งอยู่จริง ๆ (เช่นในกรณีการทำเครื่องหมายเรือที่อัปปางในช่วงเวลาหนึ่ง) จะมีการใช้งานระบบเสมือนคือ "virtual AIS AtoN"
ในระบบ AIS AtoN แต่ละแห่งจะต้องมีเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล (MMSI) ที่ไม่ซ้ำกัน ในขณะที่แบบสังเคราะห์และแบบเสมือนจะใช้การใช้หมายเลข MMSI ซ้ำกับตำแหน่งของเครื่องส่งสัญญาณฐานเพื่อระบุตำแหน่งของเครื่องส่ง ไม่ใช่ตำแหน่งจริง ๆ ของระบบ AtoN ที่ติดอยู่กับเครืองหมายทางเรือ
เครื่องหมายและไฟแนวนำ

หลักไฟนำ หรือ ไฟแนวนำ (Leading lights) (เช่น "นำเรือไปยังสถานที่ปลอดภัย) เป็นเครื่องหมายคงทีซึ่งใช้แทนที่ทุ่นเครื่องหมายข้างทางในการช่วยให้เรือสามารถนำทางไปในร่องน้ำที่ต้องการ เรียกอีกอย่างนึงว่า "เครื่องหมายนำร่อง" (channel markers) โดยสามาระใช้ร่องน้ำเดินทางเข้าออกได้ตามปกติ และหากติดตั้งไฟก็จะสามารถใช้นำทางได้ในเวลากลางคืน ซึ่งโดยปกติแล้วเครื่องหมายด้านบนจะอยู่บนเนินเขาเหนือจากเครื่องหมายล่างหรือด้านหน้า ซึ่งกะลาสีเรือจะทราบรูปทรงของเครื่องหมายหรือไฟจากแผนผังการเดินเรือและสามารถเข้าใจได้ว่าเมื่อมันอยู่ในสถานะ "เปิด" (เครื่องหมายหนึ่งไม่ได้อยู่เหนืออีกเครื่องหมาย) เรือจะต้องถูกนำทางไปยังสถานะ "ปิด" (เครื่องหมายบนอยู่เหนือเครื่องหมายล่าง) ซึ่งเป็นแนวที่สมบูรณ์ในการเดินเรือในร่องน้ำ
ในบางครั้ง เครื่องหมาย/ไฟแนวนำจะถูกทำขึ้นมาด้วยเลเซอร์ เช่นเดียวกับช่องเลเซอร์ใต้สะพานแทสมันบนแม่น้ำเดอร์เวนต์ที่เมืองโฮบาร์ต รัฐแทสเมเนีย ประเทศออสเตรเลีย
ดูเพิ่ม

เรือใช้งานเครื่องหมายทางเรือ
ทุ่น
เครื่องหมายกลางวัน
สถานีวิทยุเครื่องช่วยการเดินอากาศ (DME)
แตรสัญญาณหมอก
ระบบกำหนดตำแหน่งบนโลก (GPS)
เครื่องช่วยการเดินอากาศ (ILS)
ภูมิสัญลักษณ์
ประภาคาร
ระบบช่วยนำทางพิสัยไกล (LORAN)
วิทยุประภาคาร (NDB)
กระโจมเรดาร์ (Racon)
วิทยุนำทาง
หลักไฟนำ
เครื่องหมายทางทะเล
สถานีสัญญาณ
สัญญาณเรือดำน้ำ
ระบบนำทางทางอากาศทางยุทธวิธี (TACAN)
สถานีเครื่องช่วยการเดินอากาศแบบวีโออาร์ (VOR)
กฎข้อบังคับระหว่างประเทศเพื่อป้องกันเรือโดนกันในทะเล
บรรณานุกรม

United States Coast Guard. Aids to Navigation, (Washington, DC: U. S. Government Printing Office, 1945).
Price, Scott T. "U. S. Coast Guard Aids to Navigation: A Historical Bibliography". United States Coast Guard Historian's Office.
UK Department for Transport. UK Government Strategy for AIS.
IALA. IALA Standard A-126: On the Use of the Automatic Identification System (AIS) in Marine Aids to Navigation Service.
แหล่งข้อมูลอื่น

Trevor Diamond's Aviation Navaid Gallery.
Terry Pepper, Seeing the Light.
Aids to Navigation in the Gulf of Gdansk เก็บถาวร 2011-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  NARA 
ทุ่นเครื่องหมายทางข้างกราบซ้ายสีเขียวของภูมิภาค B (พร้อมสิงโตทะเลกาลาปากอส (Zalophus wollebaeki)) ในหมู่เกาะกาลาปากอส
แผนภาพแสดงเครื่องหมายทางข้าง และเครื่องหมายอื่น ตามที่เห็นในแผนภูมิทางทะเลของ IALA ภูมิภาค B
เครื่องหมายและไฟแนวนำทรงสามเหลี่ยม
ทุ่นขนาดใหญ่ในลานเก็บของ, โฮเมอร์, อะแลสก้า
โจอี จอร์ดิสัน

| โจอี้ จอร์ดิสัน |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: นาธาน โจนาส จอร์ดิสัน
เกิด: 26 เมษายน ค.ศ. 1975(1975-04-26)
ที่เกิด: ดิมอยน์, รัฐไอโอวา, สหรัฐ
เสียชีวิต: 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2021(2021-07-26) (46 ปี)
แนวเพลง: นูเมทัล, เฮฟวีเมทัล, กรูฟเมทัล , เมทัลคอร์ , ฮอร์เรอร์พังก์
อาชีพ: นักดนตรี
เครื่องดนตรี: กลอง, กีต้าร์
ช่วงปี: ค.ศ. 1995 – 2021
ค่ายเพลง: Roadrunner Records
อดีตสมาชิก: Slipknot

เว็บไซต์: slipknot1.com https://www.joeyjordison.com/
นาธาน โจนาส "โจอี้" จอร์ดิสัน (,อังกฤษ: Nathan Jonas "Joey" Jordison เกิด: 26 เมษายน พ.ศ. 2518) หรือสมาชิกหมายเลข 1 แห่งวง Slipknot เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากการเป็นมือกลองของวง สลิปน็อต
สการ์เดอะมาร์เดอร์ และ วิมิก
ประวัติ

โจอี้ จอร์ดิสัน เกิดที่เมือง ดิมอยน์ รัฐไอโอวา ใน ค.ศ. 1975 ช่วงมัธยมโจอี้เป็นมือกลองในวงดนตรีต่าง ๆ รวมทั้งยังเล่นกลองชุดในดนตรีแนวแจ๊สอีกด้วย หลังเรียนจบมัธยม โจอี้เริ่มสนใจดนตรีแนวร็อก โดยเขามีวงโปรดคือ สเลเยอร์, คิสและเมทัลลิกา แรงบันดาลใจของโจอี้คือ อีริก คาร์ มือกลองวงคิส กับ ลาร์ส อุลริก มือกลองวงเมทัลลิกา นอกจากจะตีกลองแล้ว โจอี้เคยเป็นมือกีต้าร์ให้วงเมอร์เดอร์ดอลส์ วงแนวเมทัล/เฮอเรอร์พังก์
ใน ค.ศ. 1995 พอล เกรย์ชวนโจอี้มาร่วมวงที่เขาก่อตั้งกับ ชอว์น คราแฮน ซึ่งต่อมาวงนี้รู้จักในชื่อ สลิปน็อต เขาได้รับหมายเลข 1 หน้ากากของโจอี้คือ หน้ากากคะบุกิของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากแม่ของเขา โดยในคืนวันฮาโลวีนคืนหนึ่ง โจอี้กลับบ้านดึกมากและพบแม่ของเขาใส่หน้ากากนี้ยืนรออยู่ โจอี้ถึงกับตกใจในสีหน้าอันไร้ความรู้สึกของหน้ากากนั้น และได้ใช้มันเป็นหน้ากากประจำตัวของเขาในที่สุด โจอี้ออกแบบหน้ากากของเขาไว้กว่า 100 แบบ เขาเป็นมือกลองที่บันทึกเสียงในอัลบั้ม Mate, Feed, Kill, Repeat งานเพลงชุดแรกของวง เขาเขียนเพลงไว้อย่างมากมายรวมไปถึงเพลง Scissors และยังทำหน้าที่มิกซ์เสียงในอัลบั้มแรกของวงอีกด้วย โจอี้จัดได้ว่าเป็นสมาชิกที่พูดเก่งที่สุดของวงคนหนึ่งเหมือนกัน เขาคลั่งไคล้ Fiona Apple นักร้องสาวชื่อดังอย่างมากเลยที่เดียว ใน ค.ศ. 2013 สลิปน็อตประกาศว่าโจอี้ออกจากวงด้วยเหตุผลส่วนตัว ขณะที่โจอี้กล่าวว่าเขาถูกไล่ออกจากวง ต่อมาในปี 2016 โจอี้เปิดเผยว่าเขาป่วยเป็นโรคไขสันหลังอักเสบ ซึ่งส่งผลต่อการตีกลองกับวงสลิปน็อต หลังออกจากสลิปน็อต เขาก่อตั้งวง สการ์เดอะมาร์เดอร์ และ วิมิก และร่วมงานกับวง ซินแซนัม
โจอี้ จอร์ดิสัน เสียชีวิตในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2021
อาการเจ็บป่วยและความตาย

ในปี พ.ศ. 2559 Jordison ได้พูดคุยเกี่ยวกับความทุกข์ทรมานจากโรคไขข้ออักเสบเฉียบพลันตามขวางในการสัมภาษณ์ด้วย Metal Hammer อาการของมันเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2553 ขณะออกทัวร์กับ Murderdolls
แต่โรคนี้ได้รับการวินิจฉัยหลังจากนั้นนาน สิ่งนี้ก้าวหน้าไปสู่การสูญเสียการใช้ขาซ้ายของเขา โรคทางระบบประสาททำให้เขาต้องเสียการใช้ขาชั่วคราวและทำให้เขาไม่สามารถเล่นกลองได้ก่อนที่จะพักฟื้น
เขาหายดีด้วยความช่วยเหลือทางการแพทย์และการออกกำลังกาย
Jordison เสียชีวิตขณะนอนหลับเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 อายุ 46 ปี ตามที่ครอบครัวระบุในวันรุ่งขึ้น สาเหตุการเสียชีวิต คือ ดื่มแอลกอฮอล์เกินขนาด
ผลงาน

Slipknot
1995: Mate. Feed. Kill. Repeat.
1998: Slipknot demo
1999: Slipknot
1999: Welcome to Our Neighborhood
2001: Iowa
2002: Disasterpieces
2004: Vol. 3: (The Subliminal Verses)
2005: 9.0 Live
2006: Voliminal: Inside the Nine
2008: All Hope Is Gone
2010: (sic)nesses
2012: Antennas to Hellหน้าตาของจอร์ดิสัน (ไม่สวมหน้ากาก)
The Have Nots
1996: Forgetting Yesterday and Beating You with Kindness
Modifidious
1993: Drown
1993: Submitting To Detriment
1993: Visceral
1994: Mud Fuchia
1994: Sprawl
Murderdolls
2002: Right to Remain Violent
2002: Beyond the Valley of the Murderdolls
2010: Women and Children Last
Roadrunner United
2005: The All-Star Sessions
2008: The Coหncert
The Rejects
2012: Love Songs For People Who Hate
2014: Strung Out, Pissed Off and Ready To Die
Scar the Martyr
2013: Revolver EP
2013: Metal Hammer EP
2013: Scar the Martyr
Sinsaenum
2016: Sinsaenum (EP)
2016: A Taste of Sin (EP)
ผลงาน > Vimic

2016: Simple Skeletons
2016: She Sees Everything
2016: My Fate
อิทธิพล

Jordison พูดถึง Keith Moon, John Bonham, Gene Krupa และ Buddy Rich เป็นอิทธิพลหลักของเขา เขากล่าวว่า "ฉันโตมากับการฟังเพลง Too Fast for Love and Shout at the Devil ของ Mötley Crüe" เขาอธิบายว่า Lars Ulrich Charlie Benante และ Dave Lombardo
มีอิทธิพลอย่างมากต่อการตีกลองของเขา Jordison ยังยก Dale Crover จาก Melvins ให้อยู่ในระดับสูงในความนับถือ
อุปกรณ์

กลองชุด ที่จอร์ดิสันเลือกใช้คือ Pearl กลองและฮาร์ดแวร์ สัญชาติญี่ปุ่น และ จอร์ดิสัน เป็นเอ็นดอร์สเซอร์ให้กับทางบริษัทและมีกลองสแนร์ลายเซ็นของตนเองที่ทำออกมาขายอีกด้วยเช่นเดียวกัน
*ปัจจุบันเลิกผลิตไปแล้ว*
ฉาบ/แฉ ที่จอร์ดิสันเลือกใช้คือ Paiste และ จอร์ดิสัน เป็นเอ็นดอร์สเซอร์ให้กับทางบริษัทและเคยมีฉาบลายโลโก้ Slipknot ทำออกมาขายด้วยเช่นกัน *ปัจจุบันเลิกผลิตไปแล้ว*
จอร์ดิสัน เคยใช้กลอง Orange County Drum and Percussion ปี พ.ศ. 2542-2545
และฉาบ Zildjian ปี พ.ศ. 2542 ฉาบ Sabian ปี พ.ศ. 2542-2544
จอร์ดิสัน แล วง Slipknot เมื่อปี พ.ศ. 2552
จอร์ดิสัน และ Murderdolls เมื่อปี พ.ศ. 2546
Pearl Reference ของ โจอี้
Paiste โลโก้วง Slipknot (ใบสีดำโลโก้เหลือง)
อาหารสิงคโปร์

ข้าวมันไก่แบบสิงคโปร์เป็นอาหารสิงคโปร์ที่ได้รับความนิยมมากและเป็นหนึ่งในอาหารประจำชาติของสิงคโปร์
อาหารสิงคโปร์ เป็นตัวบ่งชี้ความหลากหลายทางชาติพันธุ์ในสิงคโปร์ ซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของมาเลเซีย และได้มีปฏิสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมมานานนับศตวรรษ อาหารได้รับอิทธิพลจากชาวพื้นเมืองมลายู ชาวจีน อินโดนีเซีย เปอรานากัน วัฒนธรรมตะวันตกซึ่งมาจากอังกฤษ และกลุ่มที่ได้รับอิทธิพลโปรตุเกสซึ่งเรียกชาวคริสตัง อิทธิพลจากพื้นที่อื่น ๆ เช่น ศรีลังกา ไทย ฟิลิปปินส์ และตะวันออกกลาง พบในอาหารพื้นเมืองเช่นกัน ในสิงคโปร์ อาหารถือเป็นสิ่งสำคัญ ในการกำหนดเอกลักษณ์ของชาติและความเป็นหนึ่งเดียว ซึ่งในสิงคโปร์ การพบปะและรับประทานอาหารระหว่างวัฒนธรรมเป็นเรื่องปกติ อาหารสิงคโปร์ได้รับการส่งเสริมเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว รัฐบาลสิงคโปร์ได้จัดเทศกาลอาหารสิงคโปร์ในเดือนกรกฎาคมเพื่อส่งเสริมอาหารสิงคโปร์
สิงคโปร์เป็นประเทศเล็กที่มีประชากรหนาแน่นมาก ที่ดินเป็นทรัพยากรสำคัญที่จำเป็นสำหรับอุตสาหกรรมและที่อยู่อาศัย ผลิตภัณฑ์และเครื่องปรุงส่วนใหญ่นำเข้ามา แม้ว่าจะมีกลุ่มเกษตรกรขนาดเล็กที่ปลูกผัก ผลไม้ หรือสัตว์ปีกและปลา เนื่องจากสิงคโปร์ตั้งอยู่บนเส้นทางการค้าที่สำคัญ จึงสามารถพบผลิตภัณฑ์และเครื่องปรุงทั่วโลกได้ที่นี่
อาหารหลักและของว่าง > อาหารมลายู

เป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารของชาวมลายูในคาบสมุทรมลายู เกาะสุมาตรา เกาะชวาและหมู่เกาะรีเยา เครื่องเทศและกะทิเป็นเครื่องปรุงที่พบได้โดยทั่วไป แต่ก็จะใช้เครื่องปรุงของชาวจีน เช่นเต้าหู้ ด้วย ชาวจีนและชาวทมิฬได้นำอาหารของชาวมลายูไปประยุกต์เช่นกัน
อาจาด เป็นผักหรือผลไม้ดอง ใส่พริกป่น ถั่วลิสง และเครื่องเทศ โดยมีทั้งแบบอินเดียและแบบเปอรานากัน
อาการ์ อาการ์ เป็นวุ้นที่สกัดจากสาหร่ายและเคี่ยวให้แข็ง ลักษณะคล้ายเยลลี่
อายัมโกเร็ง หรือไก่ทอด
อายัมบาการ์ ไก่ย่างใส่เครื่องเทศและถ้าใช้ปลาเรียกอีกันบาการ์
อายัมเปอร์จิก ไก่ย่างใส่ส่วนผสมรสเผ็ดหวาน
อายัมเปินเญิต เป็นไก่ทอด ที่ปรับปรุงมาจากอาหารอินโดนีเซีย
อัสซัมเปอดาส เป็นอาหารทะเลและผัก กินกับซอสที่ใส่มะขาม กะทิ พริก และเครื่องเทศ
บักโซหรือบะโซ เป็นลูกชิ้นเนื้อ กินกับเส้นหมี่
เบอเกอดิล หรือ เปอร์เกอเดล เป็นมันฝรั่งทอด กินกับหมี่โซโต
เบอลาจัน เป็นกะปิแบบพื้นเมือง ทำจากกุ้ง
กะหรี่ปั๊บ หรืออีปก-อีปก เป็นแพสตรีใส่ไส้กะหรี่ไก่ มันฝรั่ง และไข่ต้ม บางครั้งใช้ปลาซาร์ดีนแทนไก่
เดิงเดิงปารู เป็นอาหารอินโดนีเซียทำจากปอดวัวแห้ง ปรุงกับเครื่องเทศ
กาโด กาโด เป็นสลัดแบบพื้นบ้านของอินโดนีเซีย ใส่ถั่วลิสง ปรุงรสเผ็ด
โกเร็งปีซัง เป็นกล้วยห่อหรือชุบแป้ง ทอด รับประทานเป็นของว่าง บางแบบใช้จำปาดะแทน
กูไล ดวน อูบี คือใบมันเทศต้มกับกะทิ
เกอโรปก เป็นแครกเกอร์ทอด ทำจากกุ้ง บางครั้งใช้ปลาหรือผัก
เกอตูปัต ข้าวนึ่ง ห่อเป็นทรงสี่เหลี่ยม กินกับสะเต๊ะ
เลอมักซีปุต ทำจากหอย ปรุงกับกะทิ เคี่ยวให้ข้น
ลนตง เป็นข้าวนึ่ง ลักษณะคล้ายเกอตูปัต กินกับซุปผักรสเผ็ด
หมี่เรอบุต เป็นหมี่เหลือง กินกับซอสหวานและเผ็ดที่ทำจากซีอิ๊ว กินกับไข่ต้มและเต้าหู้
หมี่สยาม เป็นหมี่จากข้าว กินกับซุปรสเผ็ด หรือแบบแห้ง กินกับไข่ต้ม
หมี่โซโต เป็นหมี่ไก่รสเผ็ด แต่ก็มีแบบไม่เผ็ดด้วย
นาซิอายัมเปินเยิต เป็นอาหารอินโดนีเซีย ทำจากไก่ทอด กินกับซัมบัลรสเผ็ด  ผักและข้าว
นาซิโกเร็ง เป็นข้าวผัดรสเผ็ดและหวาน มีต้นกำเนิดมาจากอินโดนีเซีย
นาซิเลอมัก เป็นข้าวหุงกับกะทิ กินกับออมเลต แองโชวี ถั่วลิสง แตงกวา ซัมบัล บางครั้งกินกับไก่ทอด หรือโอตัก-โอตักที่ห่อด้วยใบตอง
นาซิปาดัง เป็นอาหารอินโดนีเซีย ทำจากข้าว ใส่เนื้อสัตว์และผัก ใส่ไก่ทอด หรือแกงผัก
นาซิกูนิง เป็นข้าวหุงกับกะทิและขมิ้น
สะเต๊ะ เป็นเนื้อสัตว์ที่ปรุงกับซอสถั่วลิสงรสเผ็ด  กินกับเกอตูปัต แตงกวา และหัวหอม
โซโตอายัม เป็นซุปไก่รสเผ็ด กินกับข้าวหรือมันฝรั่งทอด
ซัมบัล เป็นเครื่องปรุงรส ที่มีส่วนผสมหลักเป็นพริก
โรตียาลา เป็นขนมปังแบน กินกับแกง
โรตี จอห์น เป็นโรตีใส่ไข่และเครื่องปรุงอื่นๆ เช่น เนื้อสัตว์ หัวหอม กินกับซอสพริก
เรินดัง เป็นเนื้อวัวปรุงกับกะทิ และเครื่องเทศแบบสุมาตรา
ซุปหางวัว เป็นซุปใส่หางวัว ใส่จันทน์เทศ กานพลู พริก และเครื่องเทศ
โอตัก โอตัก หรือโอตะห์ ทำจากปลา ปรุงรสเผ็ด ห่อใบตองย่าง