stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หน้ากากของตุตันคาเมน
หน้ากาก > คำจารึก

บริเวณด้านหลังของหน้ากากและไหล่มีคาถาป้องกันจารึกด้วยอักษรไฮเออโรกลีฟอียิปต์ในแนวตั้งสิบเส้นและแนวนอนสองเส้น คาถาปรากฏตัวครั้งแรกบนหน้ากากคราวราชอาณาจักรกลาง ประมาณ 500 ปี ก่อนรัชกาลฟาโรห์ตุตันคามุน จากบทที่ 151 ของคัมภีร์มรณะ
ตาขวาของเจ้าเป็นบาร์ก (bark หรือ เรือศักดิ์สิทธิ์สู่แดนมรณะ) ยามกลางคืน (ของเทพสุริยัน), ตาซ้ายของเจ้าคือบาร์ก ยามกลางวัน, คิ้วของเจ้าเป็น (ของ) เอนนีด (Ennead หรือ หมู่เทพเก้าองค์ที่ชาวอียิปต์โบราณบูชา) ของเหล่าทวยเทพ, หน้าผากของเจ้าคือ (เป็นของ) อนูบิส, ต้นคอของเจ้า (เป็นของ) ฮอรัส, ปอยผมของเจ้าคือ (เป็นของ) พทาร์-โซคาร์, (เจ้าอยู่เบื้อง) หน้าโอไซริส (ตุตันคามุน), พระองค์ทอดพระเนตรขอบใจเจ้า เจ้านำพระองค์ไปสู่ทางที่ดี เพื่อพระองค์จะได้ปราบพวกของเซต ผู้เป็นศัตรูของเจ้าต่อหน้าเหล่าทวยเทพเอนนีด ในปราสาทอันยิ่งใหญ่ของเจ้าชาย ซึ่งอยู่ในเฮลิโอโปลิส … โอไซริส, กษัตริย์แห่งอียิปต์ตอนบน Nebkheperure [ชื่อบัลลังก์ของตุตันคามุน], สวรรคต, ประทานชีวิตโดยเร
โอไซริสเป็นเทพเจ้าแห่งชีวิตหลังความตายของอียิปต์ ชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าฟาโรห์ที่ได้รับการเตรียมพระศพในลักษณะของโอไซริสจะปกครองอาณาจักรแห่งความตาย ความเชื่อนี้ไม่สามารถเข้ามาแทนที่ลัทธิเก่าที่บูชาเทพสุริยะ ซึ่งเชื่อว่าฟาโรห์ที่สวรรคตแล้วจะฟื้นคืนชีพอีกครั้งในฐานะเทพสุริยะ ผู้ทรงมีพระวรกายทำด้วยทองคำและลาพิสลาซูลี การบรรจบกันของความเชื่อทั้งเก่าและใหม่นี้ ก่อให้เกิดการผสมผสานของตราสัญลักษณ์ภายในโลงพระศพและหลุมพระศพของตุตันคามุน
ดูเพิ่ม

พระรูปครึ่งองค์เนเฟอร์ติติ
ด้านหลังหนัากาก
สโมสรฟุตบอลพีทีที ระยองในฤดูกาล 2561

สโมสรฟุตบอลพีทีที ระยองในฤดูกาล 2561 เป็นฤดูกาลที่ 10 ของ พีทีที ระยอง ใน ไทยลีก 2. ฤดูกาลนี้พีทีที ระยองได้เข้าร่วมการแข่งขันใน ไทยลีก 2, เอฟเอคัพ และ ลีกคัพ
การแข่งขัน > ไทยลีก 2

บทความหลัก: ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2561
การแข่งขัน > ไทยลีก 2 > ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบหรือการตกชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | พีทีที ระยอง (C, P) | 28 | 17 | 5 | 6 | 54 | 32 | +22 | 56 | เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก ฤดูกาล 2562 |
| 2 | ตราด เอฟซี (P) | 28 | 15 | 9 | 4 | 51 | 32 | +19 | 54 | เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก ฤดูกาล 2562 |
| 3 | เชียงใหม่ เอฟซี (P) | 28 | 13 | 11 | 4 | 45 | 31 | +14 | 50 | เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก ฤดูกาล 2562 |
| 4 | ขอนแก่น เอฟซี | 28 | 14 | 7 | 7 | 52 | 30 | +22 | 49 |  |
| 5 | หนองบัว พิชญ | 28 | 12 | 9 | 7 | 32 | 25 | +7 | 45 |  |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2561. แหล่งที่มา: ไทยลีก 2
กฎการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) การพบกันของทั้งสองทีม; 3) ผลต่างประตู; 4) ประตูรวม;).
 ชนะเลิศ;  เลื่อนชั้น.
การแข่งขัน > เอฟเอคัพ

บทความหลัก: ช้าง เอฟเอคัพ 2561
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 มิถุนายน พ.ศ. 2561 รอบ 64 ทีมสุดท้าย | อุบล คิดส์ ซิตี้ | 0–2 | พีทีที ระยอง | อุบลราชธานี |
| 18:00 | กิตติศักดิ์ เหล่าสวัสดิ์  69' | รายงาน | ชัยณรงค์ ทาทอง  20' ธนากร นิยมวัน  75' Ryuji Utomo Prabowo  87' | สนามกีฬา: สนามกีฬามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ผู้ชมในสนาม: 628 คน ผู้ตัดสิน: วิทยา ขมวดทรัพย์ ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: ณรงค์ หาญศึก ไมตรี หนึ่งคำมี ผู้ตัดสินที่ 4: ธวัชชัย งามปอด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 รอบ 32 ทีมสุดท้าย | การท่าเรือ เอฟซี | 5–0 | พีทีที ระยอง | กรุงเทพมหานคร |
| 19:00 | Kim Sung-Hwan  10', 83' ,  74' นิติพงษ์ เสลานนท์  18' ศิวกร จักขุประสาท  39' Dragan Bošković  34' (ลูกโทษ), 45+1' | รายงาน | จักรี ปันคำ  20' Joao Paulo Sales De Souza  74' | สนามกีฬา: แพตสเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 2,239 คน ผู้ตัดสิน: วิเชฐ เทียนทอง ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: ภัทรพงศ์ กิจสถิตย์ สุเมธ เปียศิริ ผู้ตัดสินที่ 4: นิกร ขันธสร |
การแข่งขัน > ลีกคัพ

บทความหลัก: โตโยต้า ลีกคัพ 2561
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 เมษายน พ.ศ. 2561 รอบเพลย์ออฟ | ตรัง เอฟซี | 2–0 | พีทีที ระยอง | ตรัง |
| 18:00 | Tetsuro Inoue  22' Douglas Lopes Carneiro  31' ,  31' อดิศักดิ์ คชเวช  48' | รายงาน | ทักษิณ วิเศษสิงห์  52' ,  78'  {{{3}}}' แพทริค มาเตียส อาลโตเนน  85' รังสรรค์ วิรุฬห์ศรี  90' | สนามกีฬา: สนามกีฬากลางเทศบาลนครตรัง ผู้ชมในสนาม: 800 คน ผู้ตัดสิน: ไพศาล เบ็ญเค็มอาหลี ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: สาธิต แก้วศรี มาสือลัน มะกะทุง ผู้ตัดสินที่ 4: สัญญา สถิตดำรงกุล |
สถิติ > ผู้ทำประตู

| หมายเลข | ตำแหน่ง | ชื่อ | ลีก | เอฟเอ คัพ | ลีก คัพ | รวม |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | DF |  อดิศักดิ์ หาญเทศ | 1 | 0 | 0 | 1 |  |
| 7 | MF |  อาทิตย์ สุนทรพิธ | 1 | 0 | 0 | 1 |  |
| 9 | FW |  Joao Paulo | 3 | 0 | 0 | 3 |  |
| 10 | MF |  สหรัฐ กันยะโรจน์ | 1 | 0 | 0 | 1 |  |
| 11 | FW |  Dennis Murillo | 12 | 0 | 0 | 12 |  |
| 13 | MF |  Hoon Jung | 1 | 0 | 0 | 1 |  |
| 14 | FW |  ธนากร นิยมวัน | 1 | 1 | 0 | 2 |  |
| 15 | DF |  อับดุลฮาฟิส บือราเฮง | 1 | 0 | 0 | 1 |  |
| 18 | MF |  อภิภู สุนทรพนาเวศ | 1 | 0 | 0 | 1 |  |
| 19 | DF |  ปฏิภาณ อุ่นอบ | 1 | 0 | 0 | 1 |  |
| 29 | MF |  พรปรีชา จารุนัย | 2 | 0 | 0 | 2 |  |
| 33 | FW |  ชัยณรงค์ ทาทอง | 6 | 1 | 0 | 7 |  |
| 40 | FW |  Goshi Okubo | 2 | 0 | 0 | 2 |  |
| 77 | FW |  Josimar Rodrigues Souza Roberto | 4 | 0 | 0 | 4 |  |
| 86 | MF |  Bruno Da Silva Wellington | 2 | 0 | 0 | 2 |  |
| — | — | นักฟุตบอลทีมฝ่ายตรงข้ามทำเข้าประตูตัวเอง | 1 | 0 | 0 | 1 |  |
ออกจากสโมสรก่อนเริ่มฤดูกาลหรือระหว่างฤดูกาล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสโมสรฟุตบอลพีทีที ระยอง
เว็บไซต์ไทยลีก 2 เก็บถาวร 2017-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เกงจิ๋ว

เกงจิ๋ว หรือ จิงโจว (จีนตัวย่อ: 荆州; จีนตัวเต็ม: 荊州; พินอิน: Jīngzhōu ; แต้จิ๋ว(เป็งอิม): gêng1 ziu1) เป็น 1 ใน 9 มณฑลของประวัติศาสตร์จีนในอดีต โดยเป็นเขตการปกครองในช่วงของจักรพรรดิฮั่นอู่ (ก่อน ค.ศ. 141– ค.ศ. 87) ของราชวงศ์ฮั่น เป็นเมืองที่ติดกับแม่น้ำแยงซี ขึ้นชื่ออย่างยิ่งในยุคสามก๊ก และปรากฏในวรรณกรรมสามก๊ก
ประวัติศาสตร์ > ยุคสามก๊ก

ระหว่างยุคสามก๊ก เกงจิ๋วเป็นดินแดนที่แบ่งออกเป็นสองส่วน  โดยส่วนหนึ่งอยู่ภายใต้แคว้นวุย (220–265) โดยมีเมืองหลักอยู่ที่ซิงเอี้ย (จีน: 新野; แต้จิ๋ว(เป็งอิม): sing1 ia2) และอีกส่วนหนึ่งของเกงจิ๋วอยู่ที่แคว้นง่อ (229–280) โดยเมืองหลักอยู่ที่กังเหลง (จีน: 江陵; แต้จิ๋ว(เป็งอิม): gang1 lêng5)
ประวัติศาสตร์ > ยุคปัจจุบัน

เกงจิ๋ว หรือ จิงโจว ในปัจจุบันอยู่ในมณฑลหูเป่ย์ ใกล้กับเขื่อนสามผา  เป็นเมืองที่ใหญ่และมีความสำคัญเป็นอันดับสองของมณฑลหูเป่ยรองจากอู่ฮั่น มีสถานที่และสถาปัตยกรรมขนาดใหญ่ที่เกี่ยวกับสามก๊กมากมาย เช่น ศาลเจ้าสามก๊กที่มีรูปปั้นกวนอูที่ใหญ่ที่สุดในจีน (ซึ่งได้ถูกสั่งรื้อออกไปในปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากผิดผังเมือง) และเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์  โดยมีสถานที่ ๆ น่าสนใจ คือ กำแพงเมืองโบราณตั้งแต่ยุคสามก๊ก ความสูง 8.8 เมตร ล้อมรอบเมืองในเนื้อที่ประมาณ 4.6 ตารางกิโลเมตร เป็นความยาวทั้งสิ้น 10 กิโลเมตร  มีประตูเมือง 2 ชั้น สำหรับใช้หลอกข้าศึกให้เข้ามา ก่อนที่จะปิดประตูชั้นในโจมตี เรียกว่า "เวิ่งเฉิง"  (จีน: 瓮城; พินอิน: Wèngchéng ) ตั้งอยู่ในเขตการปกครองปัจจุบัน คือ แขวงจิง
วรรณกรรม

ในวรรณกรรมสามก๊ก เกงจิ๋วปกครองโดยเล่าเปียว เป็นเมืองที่ขงเบ้งให้คำแนะนำแก่เล่าปี่ว่าหากต้องการตั้งตนเป็นใหญ่และสถาปนาราชวงศ์ฮั่นขึ้นมาต้องยึดเมืองนี้เป็นฐานที่มั่นเพื่อสู้กับโจโฉ แต่เล่าปี่แม้ปรารถนาแต่ก็ไม่กระทำการเนื่องจากเกรงคำครหาจากผู้คนว่ายึดเมืองไปจากคนแซ่เดียวกัน เกงจิ๋วนับเป็นเมืองที่มีชัยภูมิดีเยี่ยม เต็มไปด้วยผู้คนมากมายทั้งนักปราชญ์ บัณฑิต ผู้มีความสามารถ เช่น ขงเบ้ง, ชีซี หรือบังทอง จึงเป็นที่ต้องการของหลายฝ่าย แม้กระทั้งแคว้นง่อของซุนกวนและจิวยี่ ก็แสดงความต้องการหลายครั้งว่าต้องการครอบครองเกงจิ๋ว  ภายหลังจากเล่าเปียวเสียชีวิตลง เล่าจ๋อง บุตรชายคนเล็กได้ปกครองแทนและได้ยกเมืองให้กับโจโฉ เมื่อโจโฉยกทัพมา แต่ท้ายสุดเล่าปี่ได้ยึดภายหลังศึกเซ็กเพ็ก โดยอ้างว่าขอยืมจากซุนกวน และได้ให้กวนอูปกครองเมือง กวนอูปกครองอยู่นานนับสิบปี  ท้ายสุดก็สูญเสียเมืองไปเมื่อลิบองได้มายึดไปจากกวนอู และประหารชีวิตกวนอูพร้อมทั้งกวนเป๋ง บุตรชายบุญธรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เกงจิ๋ว
ภาพถ่ายดาวเทียมจาก&lon=112.19028&z=17 วิกิแมเปีย หรือ,112.19028,17z กูเกิลแมปส์
แผนที่จาก&long=112.19028&zoom=17 ลองดูแมป หรือ,112.19028,14,normal เฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจาก&res=8&provider_id=310&t=pan&dat= เทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
30°21′01″N 112°11′25″E﻿ / ﻿30.35028°N 112.19028°E﻿ / 30.35028; 112.19028
9 มณฑลของจีนในอดีต

| ด ค กมณฑล (โจว) และเมือง (จฺวิ้น) ของราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 140) |
| --- | --- | --- |
| ซือลี่ |  โห้หล้ำ (เหอหนาน)  โห้ลาย (เหอเน่ย)  ฮอตั๋ง (เหอตง)  หงหนง (ฮองหลง)  เกงเตียว (จิงเจ้า)  จั่วผิงอี้  โย่วฝูเฟิง  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| อิจิ๋ว (ยฺหวีโจว) |  เองฉวน (อิ่งชฺวาน)  ยีหลำ (หรู่หนาน)  เหลียงกั๋ว  ไพก๊ก (เพ่ย์กั๋ว)  เฉินจฺวิ้น  หลู่จฺวิ้น  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| กิจิ๋ว (จี้โจว) |  เว่ย์จฺวิ้น  กิลกกุ๋น (จฺวี้ลู่)  เสียงสัน (ฉางชาน)  จงชาน  ซินตู  โฮกั้น (เหอเจียน)  ชิงเหอ  หานตาน  ปุดไฮ (ปั๋วไห่)  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| กุนจิ๋ว (เหยี่ยนโจว) |  ตันลิว (เฉินหลิว)  ตองกุ๋น (ตงจฺวิ้น)  ตังเป๋ง (ตงผิง)  เริ่นเฉิง  ไทสัน (ไท่ชาน)  เจปัก (จี้เป่ย์)  ซันหยง (ชานหยาง)  เจหิม (จี้อิน)  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| ชีจิ๋ว (สฺวีโจว) |  ตองไฮ (ตงไห่)  ลงเสีย (หลางหยา)  เพ้งเสีย (เผิงเฉิง)  กองเหลง (กว่างหลิง)  หลินหฺวาย  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เฉงจิ๋ว (ชิงโจว) |  เจลำ (จี้หนาน)  เพงงวนก๋วน (ผิงยฺเหวียน)  เล่ออาน  ปักไฮ (เป๋ยไห่)  ตงหลาย  ฉีจฺวิ้น  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เกงจิ๋ว (จิงโจว) |  ลำหยง (หนานหยาง)  ลำกุ๋น (หนานจฺวิ้น)  กังแฮ (เจียงเซี่ย)  เลงเหลง (หลิงหลิง)  ฮุยเอี๋ยง (กุ้ยหยาง)  บุเหลง (อู่หลิง)  เตียงสา (ฉางชา)  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| ยังจิ๋ว (หยางโจว) |  กิวกั๋ง (จิ่วเจียง)  ตันเอี๋ยง (ตานหยาง)  โลกั๋ง (หลูเจียง)  ห้วยเข (ไคว่จี)  ง่อกุ๋น (อู๋จฺวิ้น)  อิเจี๋ยง (ยฺวี่จาง)  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เอ๊กจิ๋ว (อี้โจว) |  ฮันต๋ง (ฮั่นจง)  ปากุ๋น (ปาจฺวิ้น)  ก๋งฮาน (กว่างฮั่น)  สู่จฺวิ้น  เจี้ยนเว่ย์  โคกุ้น (จางเคอ)  อวดจุ้น (เยฺว่ซี)  เอ๊กจิ๋ว (อี้โจว)  เองเฉียง (หย่งชาง)  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เลียงจิ๋ว (เหลียงโจว) |  หลงเส (หล่งซี)  ฮันหยง (ฮั่นหยาง)  ปูเต๋า (อู่ตู)  กิมเสีย (จินเฉิง)  ฮันเต๋ง (อานติ้ง)  อู่เวย์  จางเย่  จิ่วเฉฺวียน  ตุนหฺวาง  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เป๊งจิ๋ว (ปิ้งโจว) |  เสียงต๋ง (ช่างต่าง)  ไท่ยฺเหวียน  ซีเหอ  ยฺหวินจง  ติ้งเซียง  เยี่ยนเหมิน  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| ชั่วฟาง |  ชั่วฟาง  อู่ยฺเหวียน  ช่างจฺวิ้น  ซีเหอ  เป่ย์ตี้  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| อิวจิ๋ว (โยวโจว) |  ตุ้นก้วน (จัวจฺวิ้น)  กว่างหยาง  ไตกุ๋น (ไต้จฺวิ้น)  ช่างกู่  ยีหยง (ยฺหวีหยาง)  ปักเป๋ง (โย่วเป่ย์ผิง)  เลียวไส (เหลียวซี)  เลียวตั๋ง (เหลียวตง)  เสฺวียนถู  เล่อล่าง  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
| เกาจิ๋ว (เจียวโจว) |  หนานไห่  ซังงาว (ชางอู่)  ยวี่หลิน  เหอผู่  เกาจี (เจี๋ยวจื่อ)  จิ่วเจิน  รื่อหนาน  |  มณฑลและเมืองของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 219 |
รายชื่อเต็ม (202 ก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 220)
แผนที่ของมณฑลในจีนในสมัยสามก๊ก 
(ปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เมื่อ ค.ศ. 189)
เทศบาลตำบลคำเขื่อนแก้ว

| เทศบาลตำบลคำเขื่อนแก้ว |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.คำเขื่อนแก้วที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลคำเขื่อนแก้ว
พิกัด: 15°39′11.4″N 104°18′29.7″E﻿ / ﻿15.653167°N 104.308250°E﻿ / 15.653167; 104.308250
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ยโสธร
อำเภอ: คำเขื่อนแก้ว
จัดตั้ง:  • 26 มกราคม 2500 (สุขาภิบาลคำเขื่อนแก้ว)  • 25 พฤษภาคม 2542 (ทต.คำเขื่อนแก้ว)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.250 ตร.กม. (0.483 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 3,857 คน
 • ความหนาแน่น: 3,085.60 คน/ตร.กม. (7,991.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05350401
ที่อยู่ สำนักงาน: ถนนแจ้งสนิท ตำบลลุมพุก อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดโสธร 35110
เว็บไซต์: www.kkksmo.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลคำเขื่อนแก้ว เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1, 2 ของตำบลลุมพุก ในอำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลคำเขื่อนแก้วที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2500 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 3,857 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่างๆ ของอำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดยโสธรประมาณ 25 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 567 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 23 (ถนนแจ้งสนิท) ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2083 จึงเป็นชุมทางคมนาคมขนส่งที่สำคัญ คือ เส้นทางเชื่อมไปยังจังหวัดอุบลราชธานี (คำเขื่อนแก้ว - เขื่องใน - อุบลราชธานี) และเส้นทางเชื่อมไปยังจังหวัดศรีสะเกษ (คำเขื่อนแก้ว - มหาชนะชัย - ราษีไศล - อุทุมพรพิสัย - ศรีสะเกษ) มีพื้นที่รับผิดชอบ 1.250 ตารางกิโลเมตร และเป็นเขตเทศบาลในจังหวัดยโสธรที่มีความหนาแน่นของประชากรมากที่สุด (มากกว่าเทศบาลเมืองยโสธร)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลคำเขื่อนแก้ว
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดยโสธร |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง | ยโสธร |  |
| เทศบาลตำบล |  เมืองยโสธร เดิด  ตาดทอง  ทุ่งแต้  น้ำคำใหญ่  สำราญ  กุดชุม กุดชุมพัฒนา  ค้อวัง ค้อวัง  คำเขื่อนแก้ว คำเขื่อนแก้ว  ดงแคนใหญ่  ทรายมูล ทรายมูล  นาเวียง  ไทยเจริญ คำเตย  ป่าติ้ว ป่าติ้ว  มหาชนะชัย ฟ้าหยาด  เลิงนกทา กุดเชียงหมี  กุดแห่  บุ่งค้า  เลิงนกทา  ศรีแก้ว  สวาท  สามแยก  สามัคคี  ห้องแซง  |  |
เทศบาลตำบลจอมทอง (จังหวัดหนองบัวลำภู)

| เทศบาลตำบลจอมทอง |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.จอมทอง
พิกัด: 16°56′04.7″N 102°15′40.8″E﻿ / ﻿16.934639°N 102.261333°E﻿ / 16.934639; 102.261333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: หนองบัวลำภู
อำเภอ: ศรีบุญเรือง
จัดตั้ง:  •  26 สิงหาคม 2512 (สุขาภิบาลจอมทอง)  •  25 พฤษภาคม 2542 (ทต.จอมทอง)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.50 ตร.กม. (5.21 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 5,012 คน
 • ความหนาแน่น: 371.25 คน/ตร.กม. (961.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05390413
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 74 หมู่ที่ 9 ถนนชุมแพ–หนองบัวลำภู ตำบลศรีบุญเรือง อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู 39180
เว็บไซต์: www.chom-thong.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลจอมทอง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 11 และบางส่วนของหมู่ 1–2, 8–10, 13 ตำบลศรีบุญเรือง ในอำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลจอมทองที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2512 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลตำบลจอมทองมีประชากรทั้งหมด 5,012 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณทิศใต้ของอำเภอศรีบุญเรือง พื้นที่อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอศรีบุญเรือง 5.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดหนองบัวลำภูประมาณ 40.5 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 489 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 13.50 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 8,437.5 ไร่ มีลักษณะเป็นชุมชนชนบท คือ ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก เช่น ทำนา ทำสวน ทำไร่ เลี้ยงสัตว์ นอกจากนี้ยังมีการประกอบอาชีพอุตสาหกรรมในครัวเรือน คือ การเจียระไนพลอยและทำการจักสาน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลจอมทอง
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดหนองบัวลำภู |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  หนองบัวลำภู  |  |
| เทศบาลตำบล |  กุดดินจี่  กุดดู่  เก่ากลอย  จอมทอง  นากลาง  นาคำไฮ  นาด่าน  นาดี  นามะเฟือง  นาหนองทุ่ม  นาเหล่า  โนนสะอาด  โนนสัง  โนนสูงเปลือย  บ้านค้อ  บ้านโคก  บุญทัน  ฝั่งแดง  ยางหล่อ  สุวรรณคูหา  หนองแก  หนองเรือ  หัวนา  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กุดจิก  กุดดู่  กุดผึ้ง  กุดสะเทียน  กุดแห่  โคกม่วง  โคกใหญ่  ดงมะไฟ  ดงสวรรค์  ด่านช้าง  ทรายทอง  เทพคีรี  นากอก  นาแก  นาคำไฮ  นามะเฟือง  นาสี  นาเหล่า  นิคมพัฒนา  โนนขมิ้น  โนนทัน  โนนม่วง  โนนเมือง  โนนเมือง  บ้านขาม  บ้านโคก  บ้านถิ่น  บ้านพร้าว  ปางกู่  ป่าไม้งาม  เมืองใหม่  วังทอง  วังปลาป้อม  ศรีบุญเรือง  หนองกุงแก้ว  หนองบัว  หนองบัวใต้  หนองภัยศูนย์  หนองสวรรค์  หนองหว้า  หันนางาม  หัวนา  อุทัยสวรรค์  |  |
เดอะเลซีซอง

เดอะเลซีซอง เป็นเพลงอเมริกันของนักร้อง นักแต่งเพลง บรูโน มาส์ จากสตูดิโออัลบั้มเปิดตัว Doo-Wops & Hooligans วางจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้มเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011
รายการเพลง

Digital download
"The Lazy Song"(Single Version) – 3:08
"The Lazy Song"(Music Video)
CD single
"The Lazy Song"(Single Version) – 3:08
"Grenade"(The Hooligans Remix) – 3:30
แหล่งข้อมูลอื่น

"The Lazy Song" music video on YouTube
"The Lazy Song" (Alternate Version) music video on YouTube
| ด ค กบรูโน มาส์ |
| --- | --- |
 ผลงานเพลง  ผลงานวิดีทัศน์  รางวัลและการเสนอชื่อ  เพลงที่แต่ง 
สตูดิโออัลบั้ม:  ดูว็อปแอนด์ฮูลิแกนส์  อันออร์โธดอกซ์จูกบอกซ์  ทเวนตีฟอร์แครัตแมจิก 
อีพี:  อิตส์เบตเทอร์อิฟยูโดนต์อันเดอร์สแตนด์ 
ซิงเกิล:  "จัสต์เดอะเวย์ยูอาร์"  "เกรเนด"  "เดอะเลซีซอง"  "แมร์รียู"  "เคานต์ออนมี"  "อิตวิลล์เรน"  "ล็อกต์เอาต์ออฟเฮเวน"  "เว็นไอวอสยัวร์แมน"  "เทรเชอร์"  "กอริลลา"  "ยังเกิลส์"  "ทเวนตีฟอร์แครัตแมจิก" 
ซิงเกิลร้องรับเชิญ:  "นัททินออนยู"  "บิลเลียนแนร์"  "ไลเทอส์"  "ยังไวลด์แอนด์ฟรี"  "มีร์เรอร์"  "บับเบิลบัตต์"  "อัปทาวน์ฟังก์" 
ซิงเกิลวิทยุ:  "ลิเกอร์สโตร์บลูส์"  "ทอล์กกิงทูเดอะมูน"  "รันอะเวย์เบบี"  "มูนไชน์" 
เพลงอื่น ๆ:  นาตาลี 
ทัวร์คอนเสิร์ต:  เดอะดูว็อปแอนด์ฮูลิแกนส์ทัวร์  เดอะมูนไชน์จังเกิลทัวร์  ทเวนตีฟอร์แครัตแมจิกเวิลด์ทัวร์ 
ผลงานภาพยนตร์:  ริโอ เจ้านกฟ้าจอมมึน 2 
ส่วนที่เกี่ยวข้อง:  เดอะสมีซิงตันส์  การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 48  การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 50
อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ

| อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ศาลเจ้าพ่อพระวอ ใกล้เขตอุทยานฯ
ที่ตั้งในประเทศไทยแสดงแผนที่จังหวัดตากอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
ที่ตั้ง: อำเภอแม่ระมาดและอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
พิกัด: 17°2′18.676″N 98°37′39.799″E﻿ / ﻿17.03852111°N 98.62772194°E﻿ / 17.03852111; 98.62772194
พื้นที่: 397 ตารางกิโลเมตร (248,000 ไร่)
จัดตั้ง: 24 ธันวาคม พ.ศ. 2552
ผู้เยี่ยมชม: 10,307 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอแม่ระมาด และอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
ภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 350-905 เมตร เป็นต้นน้ำของห้วยแม่ละเมา ห้วยแม่จะเรา ห้วยพะวอ ห้วยแม่กาษา ห้วยแม่กิ๊ดหลวง ห้วยพะเสาะ ห้วยสะมึนหลวง ห้วยแสม และห้วยแม่ระมาด อันเป็นแหล่งต้นน้ำสำคัญไหลลงสู่พื้นที่เกษตรกรรมของอำเภอแม่สอด และอำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก
ภูมิอากาศ

สภาพอากาศโดยทั่วไปเย็นสบายตลอดปี มีอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 20 องศาเซลเซียส ฤดูฝนมีฝนตกชุกคล้ายกับภูมิอากาศทางภาคใต้ของประเทศไทย มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,676 มิลลิเมตรต่อปี ในฤดูหนาวมีหมอกมาก ลมแรง  และอากาศหนาวเย็น
สถานที่ตั้ง

อยู่บนเส้นทางสายแม่ระมาด-บ้านตาก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1175) มีตำแหน่งที่ตั้งค่อนไปทางตะวันตก ใกล้อำเภอแม่ระมาด
ทรัพยากรป่าไม้

เนื่องจากพื้นที่ป่ามีความอุดมสมบูรณ์และมีสภาพป่าหลายชนิดปะปนกันซึ่งมีทั้งป่าผลัดใบและป่าไม่ผลัดใบจำแนกได้ดังนี้
- ป่าดิบเขา (Hill Evergreen Forest)
ป่าดิบเขาเป็นป่าที่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป ส่วนใหญ่อยู่บนเทือกเขาสูงทางภาคเหนือ ป่าดิบเขาในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณยอดเขา พันธุ์ไม้ที่ขึ้นอยู่ได้แก่ ก่อ สน ตุ้มแต๋น มะขามป้อม จำปีป่า สารภี นมนาง มะส้าน ทะโล้ ยมหิน เนียง หรือ ลูกเนียง เงาะป่า ละมุดป่า ขนุนป่า ไผ่หก เป็นต้น
- ป่าดิบแล้ง (Dry Evergreen Forest)
ป่าดิบแล้งในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณหุบเขาและริมลำห้วย มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500 เมตร พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ยาง ตะเคียน มะม่วงป่า ลำไยป่า มะไฟ มะเดื่อ ไทร ตะแบก เป็นต้น
- ป่าสน (Coniferous Forest)
ป่าสนในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณยอดเขาและสันเขาที่มีระดับสูงจากน้ำทะเลตั้งแต่ 200 เมตรขึ้นไป บางครั้งพบขึ้นปนอยู่กับป่าแดงและป่าดิบเขา พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ สนสองใบ สนสามใบ ก่อ รัก รัง เหียง เป็นต้น
- ป่าเบญจพรรณ (Mixed Deciduous Forest)
ป่าชนิดนี้พบมากในภาคเหนือของประเทศ ป่าเบญจพรรณในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ มักพบทางตอนกลางและทิศตะวันออกของพื้นที่ มีลักษณะเป็นป่าโปร่งประกอบด้วยต้นไม้ขนาดกลางเป็นส่วนมาก พื้นที่ป่าไม่รกทึบมีไม้ไผ่ชนิดต่าง ๆ และไม้สักขึ้นปะปนกัน นอกจากนี้ยังพบ ไม้แดง ประดู่ เติม รกฟ้า สมอพิเภก กระพี้เขาควาย กว้าว ซ้อ เป็นต้น ในฤดูแล้งต้นไม้ทั้งหมดจะพากันผลัดใบเพื่อลดการคายน้ำ
ทรัพยากรสัตว์ป่า

สัตว์ที่พบเห็นได้มาก ได้แก่ หมี เก้ง หมูป่า ไก่ป่า กบ เม่น นิ่ม ตุ่น กระรอก อีเห็น บ่าง กระต่ายป่า ค้างคาว พังพอน งูเห่า งูจงอาง และนกชนิดต่าง ๆ รวมทั้งผีเสื้อและแมลงต่าง ๆ อีกด้วย ส่วนสัตว์ป่าที่พบเจอได้น้อย ได้แก่ เลียงผา เสือไฟ ชะนี นกกก เป็นต้น
แหล่งท่องเที่ยวในอุทยาน

ภายในอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ มีแห่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สนใจหลายอย่างด้วยกัน ได้แก่
น้ำตกขุนพะวอ เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ สูงประมาณ 100 เมตร ไม่มีทางสำหรับรถ ต้องเดินเท้าเข้าไปอีกประมาณ 1 ชั่วโมง ระหว่างทางมีจุดชมวิวหลายแห่ง
ห้วยแม่ละเมา เป็นลำห้วยขนาดใหญ่ เหมาะกับกิจกรรมล่องแก่ง สามารถเดินทางมาจากถนนสาย จังหวัดตาก-อำเภอแม่สอด (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105) กิโลเมตรที่ 50 มีพรรณไม้และนกนานาชนิดให้ศึกษา
การเดินทาง

การเดินทางสู่อุทยานแห่งชาติขุนพระวอ ใช้เส้นทางต่างๆ ได้ดังนี้
เดินทางจากอำเภอแม่ระมาด ใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1175 ห่างจากอำเภอแม่ระมาดประมาณ 18 กิโลเมตร
เดินทางจากอำเภอบ้านตาก ใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1175 อยู่ห่างจากอำเภอบ้านตาก ระยะทางราว 60 กิโลเมตร
อำเภอพนา

| อำเภอพนา |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Phana
คำขวัญ: พนาเมืองเก่า พระเหลาเทพนิมิต  ผ้าขิดสวยดี มัดหมี่จานลาน วนอุทยาน ดอนเจ้าปู่ เมืองครูนักปราชญ์
แผนที่จังหวัดอำนาจเจริญ เน้นอำเภอพนา
พิกัด: 15°41′0″N 104°50′48″E﻿ / ﻿15.68333°N 104.84667°E﻿ / 15.68333; 104.84667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อำนาจเจริญ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 235.0 ตร.กม. (90.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 27,726 คน
 • ความหนาแน่น: 117.98 คน/ตร.กม. (305.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 37180
รหัสภูมิศาสตร์: 3704
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอพนา หมู่ที่ 1 ถนนอุปชิต ตำบลพระเหลา อำเภอพนา จังหวัดอำนาจเจริญ 37180
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พนา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอพนาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปทุมราชวงศา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอตระการพืชผล (จังหวัดอุบลราชธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอม่วงสามสิบและอำเภอเหล่าเสือโก้ก (จังหวัดอุบลราชธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลืออำนาจและอำเภอเมืองอำนาจเจริญ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอพนาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 56 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | พนา | Phana | 11 | 4,705 |
| 2. | จานลาน | Chan Lan | 18 | 8,586 |
| 3. | ไม้กลอน | Mai Klon | 16 | 7,487 |
| 4. | พระเหลา | Phra Lao | 11 | 6,956 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอพนาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลพนา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพนาและพระเหลา
เทศบาลตำบลพระเหลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระเหลา (นอกเขตเทศบาลตำบลพนา)
องค์การบริหารส่วนตำบลพนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพนา (นอกเขตเทศบาลตำบลพนา)
องค์การบริหารส่วนตำบลจานลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจานลานทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไม้กลอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไม้กลอนทั้งตำบล
อุทยานแห่งชาติขุนสถาน

| อุทยานแห่งชาติขุนสถาน |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ต้นนางพญาเสือโคร่งในอุทยานแห่งชาติขุนสถาน
ตำแหน่งที่ตั้งอุทยานในประเทศไทย
ที่ตั้ง: อำเภอนาน้อย อำเภอนาหมื่น จังหวัดน่าน และอำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์  ไทย
พิกัด: 18°05′30″N 100°35′19″E﻿ / ﻿18.09167°N 100.58861°E﻿ / 18.09167; 100.58861
พื้นที่: 364.67 ตารางกิโลเมตร (227,921.56 ไร่)
จัดตั้ง: 26 มีนาคม 2560
หน่วยราชการ: สำนักอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติขุนสถาน ครอบคลุมพื้นที่ป่าฝั่งขวาแม่น้ำน่านตอนใต้ ในท้องที่อำเภอนาน้อย อำเภอนาหมื่น จังหวัดน่าน และอำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ ส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง ป่าสนเขา ป่าดิบเขา และป่าดิบแล้ง นอกจากนี้ยังมีต้นนางพญาเสือโคร่งในสถานีวิจัยต้นน้ำขุนสถานซึ่งจะบานสะพรั่งในช่วงฤดูหนาวของทุกปี
ภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศ เป็นภูเขาสลับซับซ้อนมีความสูงชันทอดตัวจากทิศเหนือสู่ทิศใต้ มีแนวสันเขาของดอยแปรเมืองเป็นแนวแบ่งเขตระหว่างจังหวัดแพร่กับจังหวัดน่าน ความสูงตั้งแต่ 120-1,726 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง มีแม่น้ำน่านเป็นแนวกันระหว่างจังหวัดอุตรดิตถ์กับจังหวัดน่าน มีลำธารและลำห้วยซึ่งเป็นต้นน้ำน่านอยู่หลายสาย เช่น ห้วยน้ำแหง ห้วยน้ำอูน ห้วยน้ำลี เป็นต้น ดอยที่สำคัญ เช่น ดอยจวงปราสาท สูง 1,193 เมตร ดอยแม่จอก สูง 1,469 เมตร ดอยกู่สถาน(ดอยธง) สูง 1,634 เมตร และดอยที่สูงที่สุดคือยอดดอยภูคา มีความสูง 1,726 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง
ภูมิอากาศ

ลักษณะภูมิอากาศของอุทยานแห่งชาติขุนสถาน มีความชุ่มชื้นตลอดทั้งปี แบ่งเป็น 3 ฤดู คือ
ฤดูร้อน เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนมีนาคม - เดือนพฤษภาคม อุณหภูมิสูงสุดเดือนพฤษภาคม 25 องศาเซลเซียส
ฤดูฝน เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนมิถุนายน - เดือนตุลาคม
ฤดูหนาว เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนพฤศจิกายน - เดือนกุมภาพันธ์ อุณหภูมิต่ำสุดเดือนมกราคม 2 องศาเซลเซียส