stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 2 แห่งบาวาเรีย

พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 2 แห่งบาวาเรีย (เยอรมัน: Maximilian Joseph ; 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1811 – 10 มีนาคม ค.ศ. 1864) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบาวาเรียผู้ครองราชย์ระหว่างวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1848 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1864 พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 2 แห่งบาวาเรียเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าลูทวิชที่ 1 พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าลูทวิชที่ 2 และ พระเจ้าอ็อทโท
มกุฎราชกุมาร

หลังจากที่ทรงสำเร็จการศึกษาจากเกิททิงเงินและเบอร์ลินแล้วเจ้าชายมัคซีมีลีอานก็เสด็จประพาสในเยอรมนี และเสด็จไปยังอิตาลี และกรีซ ในปี ค.ศ. 1836 พระองค์ก็ทรงได้รับการแนะนำต่อสภาการปกครอง และทรงแสดงพระวิริยะอุตสาหะตั้งแต่เริ่มแรก พระองค์ทรงประกาศว่าถ้าไม่ได้ประสูติในฐานะที่เป็นมกุฎราชกุมารแล้วก็จะทรงเลือกเป็นศาสตราจารย์ ในฐานะมกุฎราชกุมารเจ้าชายมัคซีมีลีอานประทับที่ปราสาทโฮเฮ็นชวานเกาไม่ไกลจากฟึสเซิน เมื่อประทับอยู่ที่นั่นพระองค์ก็ทรงสังคมกับวงของผู้มีการศึกษาและศิลปิน และทรงอุทิศเวลาในทางการศึกษาทางวิทยาศาสตร์และประวัติศาสตร์
ข้อมูลเพิ่มเติม

ราชอาณาจักรบาวาเรีย
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 2 แห่งบาวาเรีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าลูทวิชที่ 1 |  | พระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรีย  (ค.ศ. 1848 - ค.ศ. 1864) |  | พระเจ้าลูทวิชที่ 2 |
| ด ค กพระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรีย |
| --- | --- | --- |
|  มัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ (1805–1825)  ลูทวิชที่ 1 (1825–1848)  มัคซีมีลีอานที่ 2 (1848–1864)  ลูทวิชที่ 2 (1864–1886)  อ็อทโท (1886–1913)  ลูทวิชที่ 3 (1913–1918)  |  มัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ (1805–1825)  ลูทวิชที่ 1 (1825–1848)  มัคซีมีลีอานที่ 2 (1848–1864)  ลูทวิชที่ 2 (1864–1886)  อ็อทโท (1886–1913)  ลูทวิชที่ 3 (1913–1918)  |  |
| ด ค กเจ้าชายบาวาเรีย |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นเมื่อพระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ สืบราชสมบัติเป็นกษัตริย์แห่งบาวาเรียเมื่อปี ค.ศ. 1806
รุ่นที่ 1:  พระเจ้าลูทวิชที่ 1 แห่งบาวาเรีย  เจ้าชายคาร์ล เทโอดอร์  เจ้าชายคาร์ล ฟรีดริช 
รุ่นที่ 2:  พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 2 แห่งบาวาเรีย  พระเจ้าโอซอนแห่งกรีซ  เจ้าชายลูอิทพ็อลท์  เจ้าชายอาดัลแบร์ท 
รุ่นที่ 3:  พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย  พระเจ้าอ็อทโทแห่งบาวาเรีย  พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย  เจ้าชายเลโอพ็อลท์  เจ้าชายอาร์นุล์ฟ  เจ้าชายลูทวิช แฟร์ดีนันท์  เจ้าชายอัลฟ็อนส์ 
รุ่นที่ 4:  มกุฎราชกุมารรุพเพร็ชท์  เจ้าชายคาร์ล  เจ้าชายฟรันทซ์  เจ้าชายเกออร์ค  เจ้าชายค็อนราท  เจ้าชายไฮน์ริช  เจ้าชายว็อล์ฟกัง  เจ้าชายแฟร์ดีนันท์≠§  เจ้าชายอาดัลแบร์ท  เจ้าชายโยเซ็ฟ 
รุ่นที่ 5:  เจ้าชายรัชทายาทลูอิทพ็อลท์  Albrecht, Duke of Bavaria  เจ้าชายรูด็อล์ฟ  เจ้าชายไฮน์ริช  เจ้าชายลูทวิช  เจ้าชายรัสโซ  เจ้าชายอ็อยเกน  Prince Luis Alfonso§  Prince José Eugenio§  เจ้าชายค็อนสตันทีน  เจ้าชายอเล็คซันเดอร์ 
รุ่นที่ 6:  เจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งบาวาเรีย  เจ้าชายแม็ก ดยุกในบาวาเรีย  เจ้าชายลูอิทพ็อลท์  เจ้าชายฟรันทซ์-โยเซ็ฟ  เจ้าชายว็อล์ฟกัง  เจ้าชายคริสท็อฟ  เจ้าชายเลโอพ็อลท์  เจ้าชายอาดัลแบร์ท 
รุ่นที่ 7:  เจ้าชายลูทวิช  เจ้าชายไฮน์ริช  เจ้าชายคาร์ล  เจ้าชายทัสซีโล  เจ้าชายริชชาร์ท  เจ้าชายฟิลลิพ  เจ้าชายคอร์บีนีอาน  เจ้าชายชตานิสเลาส์  เจ้าชายมาร์เช็ลโล  เจ้าชายมานูเอล  เจ้าชายค็อนสตันทีน  เจ้าชายฮูแบร์ทุส 
รุ่นที่ 8:  เจ้าชายเลโอพ็อลท์  เจ้าชายกาบรีเอล 
 ≠ ทรงลาออกจากฐานันดรเจ้าชายแห่งบาวาเรียและสิทธิในการสืบราชสมบัติ  § ทรงเป็นเจ้าชายแห่งสเปนด้วย
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์

| พระเจ้าเจมส์ที่ 5 |
| --- | --- |
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 ในปี 1536
พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอต
ครองราชย์: 9 กันยายน 1513 – 14 ธันวาคม 1542   (29 ปี 96 วัน)
ราชาภิเษก: 21 กันยายน 1513
ก่อนหน้า: พระเจ้าเจมส์ที่ 4
ถัดไป: พระนางเจ้าแมรีที่ 1

พระราชสมภพ: 10 เมษายน ค.ศ. 1512(1512-04-10) พระราชวังลินลิธโก, สกอตแลนด์
สวรรคต: 14 ธันวาคม ค.ศ. 1542(1542-12-14) (30 ปี) ไฟฟ์, สกอตแลนด์
คู่อภิเษก: เมเดลีนแห่งวาลัวร์ (1537) มารีแห่งกีซ (1538–42)
พระราชบุตร: โรเบิร์ต สจวต เจมส์ สจวต พระนางเจ้าแมรีที่ 1
ราชวงศ์: สจวต
พระราชบิดา: พระเจ้าเจมส์ที่ 4
พระราชมารดา: มาร์กาเร็ต ทิวดอร์
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์ (อังกฤษ: James V of Scotland) เป็นกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ในปีค.ศ. 1513 พระองค์ถูกกดดันจากพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ผู้เป็นน้าให้ทำการยุบอารามของโรมันคาทอลิกในสกอตแลนด์ แต่พระองค์ไม่ยินยอมจึงเกิดเป็นการใช้กำลังต่อสู้กับอังกฤษในยุทธการที่โซลเวย์มอส ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะของอังกฤษในเดือนพฤศจิกายน 1542 ความพ่ายแพ้ต่ออังกฤษทำให้สุขภาพของพระองค์ทรุดลงอย่ารวดเร็วจนเสด็จสวรรคตในเดือนถัดมา แม้พระองค์จะทรงมีโอรสอยู่สองคนแต่โอรสทั้งสองเป็นลูกนอกกฎหมาย ทำให้เจ้าหญิงแมรีที่พึ่งประสูติได้เพียง 6 วัน ต้องขึ้นครองราชบัลลังก์สกอตแลนด์ต่อจากพระราชบิดา
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ กับพระมเหสี มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ ซึ่งเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ ประสูติเมื่อวันที่ 10 เมษายน 1512 ที่พระราชลินลิธเกาในสกอตแลนด์ เมื่อแรกประสูติทรงมีพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งรอธซี พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์สกอตแลนด์ขณะมีอายุเพียง 17 เดือนเนื่องจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคตกะทันหันในยุทธการที่ฟลอดเดนในปี 1513 เนื่องจากขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์มากทำให้พระราชมารดาและพระญาติต้องทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการ
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 ทรงอภิเษกครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1537 กับเจ้าหญิงเมเดลีนแห่งวาลัวร์ พระราชธิดาในพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ณ มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส อย่างไรก็ตาม เจ้าหญิงเมเดลีนมีพระพลานามัยที่ย่ำแย่อยู่แล้ว เมื่อเจ้าหญิงเมเดลีนเสด็จไปประทับในสกอตแลนด์ได้ไม่นานก็สิ้นพระชนม์ พระเจ้าเจมส์ได้ทำการอภิเษกสมรสครั้งที่สองในปี 1538 กับแมรีแห่งกีส ธิดาในกลูด ดยุกแห่งกีส และแม้หม้ายในหลุยส์ที่ 2 ดยุกแห่งลงกีวล์ ซึ่งเธอมีลูกชายติดมาด้วยสองคน ทั้งสองได้ให้กำเนิดพระราชธิดานามว่าเจ้าหญิงแมรี ซึ่งขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ขณะมีพระชนม์เพียง 6 วัน
พระเจ้าเอลฟ์เวียร์ดแห่งเวสเซกซ์

| เอลฟ์เวียร์ด> กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์ (อาจจะ) |
| --- | --- |
ครองราชย์: 17 กรกฎาคม ค.ศ. 924– 2 สิงหาคม ค.ศ. 924 (อาจจะ)
ก่อนหน้า: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
ถัดไป: พระเจ้าแอเทลสแตน

ประสูติ: ประมาณ ค.ศ. 902 เวสเซ็กซ์ ราชอาณาจักรอังกฤษ
สวรรคต: 2 สิงหาคม ค.ศ. 924 ออกซฟอร์ด ราชอาณาจักรอังกฤษ
ฝังพระศพ: มินสเตอร์ใหม่, วินเชสเตอร์
ราชวงศ์: เวสเซกซ์
พระราชบิดา: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
พระราชมารดา: เอลฟ์เฟลด
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พระเจ้าเอลฟ์เวียร์ดแห่งเวสเซกซ์ (อังกฤษ: Ælfweard of Wessex) พระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและเอลฟ์เฟลดพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์แห่งแห่งเวสเซ็กซ์แต่ทรงถูกนับว่าเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษด้วยเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Miller, Sean, "Æthelstan" in M. Lapidge et al. (eds), The Blackwell Encyclopedia of Anglo-Saxon England. Blackwell, London, 1999. ISBN 0-631-22492-0
Walker, Ian. Mercia and the Making of England. Sutton: Stroud, 2000. ISBN 0-7509-2131-5.
Lapidge, Michael. "Some Latin Poems as Evidence for the Reign of Athelstan." In Anglo-Latin Literature 900–1066, ed. M. Lapidge. London, 1993.
Williams, Ann, "Some Notes and Considerations on Problems Connected with the English Royal Succession, 860–1066", Proceedings of the Battle Conference, 1978, R. Allen Brown, ed., Boydell & Brewer, 1979, 144–167.
Yorke, Barbara. Bishop Æthelwold. His Career and Influence. Woodbridge, 1988.
"Ælfweard 4 (male)." Prosopography of Anglo-Saxon England[ลิงก์เสีย]. Accessed: 2009-04-08.
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าเอลฟ์เวียร์ดแห่งเวสเซกซ์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส |  |   พระมหากษัตริย์แห่งเวสเซกซ์ (พระอิสริยศเทียบเท่าพระมหากษัตริย์อังกฤษ)   (ค.ศ. 924) |  | พระเจ้าแอเทลสแตนแห่งอังกฤษ |
| ด ค กพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน  ค.ศ. 927–1066:  แอเทลสแตน  เอ็ดมันด์ที่ 1  เอเดรด  เอ็ดวี  เอ็ดการ์ผู้รักสงบ  เอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  แอเธลเรดที่ 2 ผู้ไม่พร้อม  สเวน ฟอร์กเบียร์ด  เอ็ดมันด์ที่ 2 ผู้ทนทาน  คนุตมหาราช  ฮาโรลด์ที่ 1 แฮร์ฟุต  ฮาร์ธาคนุต  เอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี  ฮาโรลด์ที่ 2 กอดวินสัน  เอ็ดการ์ เอเธลลิง 
ราชอาณาจักรอังกฤษ  ค.ศ. 1066–1649:  วิลเลียมที่ 1 ผู้พิชิต  วิลเลียมที่ 2 รูฟัส  เฮนรีที่ 1  สตีเฟน  มาทิลดา  เฮนรีที่ 2อ  เฮนรียุวกษัตริย์  ริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์  จอห์นอ  หลุยส์  เฮนรีที่ 3อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 1อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 2อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 3อ  ริชาร์ดที่ 2อ  เฮนรีที่ 4อ  เฮนรีที่ 5อ  เฮนรีที่ 6อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 4อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 5อ  ริชาร์ดที่ 3อ  เฮนรีที่ 7อ  เฮนรีที่ 8อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 6อ  เจน เกรย์อ  แมรีที่ 1อ ร่วมกับฟิลิปอ  เอลิซาเบธที่ 1อ  เจมส์ที่ 1สอ  ชาลส์ที่ 1สอ 
เจ้าผู้อารักขาแห่ง เครือจักรภพอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ค.ศ. 1653–1659:  โอลิเวอร์ ครอมเวลล์  ริชาร์ด ครอมเวลล์ 
ราชอาณาจักรอังกฤษ ค.ศ. 1660–1707:  ชาลส์ที่ 2สอ  เจมส์ที่ 2สอ  วิลเลียมที่ 3สอ และ แมรีที่ 2สอ  แอนน์สอ 
 อ เป็นพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ด้วย  ส เป็นพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ด้วย  ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วย ตัวเอียง
พระเจ้าเอเดรด

| พระเจ้าเอเดรด |
| --- | --- |
พระเจ้าเอเดรดในเอกสาร "วงศ์วานของกษัตริย์แห่งอังกฤษ" สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14
กษัตริย์แห่งชนอังกฤษ
ครองราชย์: 26 พฤษภาคม ค.ศ. 946 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 955
ราชาภิเษก: 16 สิงหาคม ค.ศ. 946 ณ คิงส์ตันอัพพอนเทมส์
ก่อนหน้า: พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1
ถัดไป: พระเจ้าเอ็ดวี

พระราชสมภพ: ค.ศ. 923 เวสเซกซ์ อังกฤษ
สวรรคต: 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 955 (พระชนมายุประมาณ 31-32 พรรษา) ฟรูม ซัมเมอร์เซต
ฝังพระศพ: มินส์เตอร์เก่า วินเชสเตอร์ ปัจจุบันพระอัฐิอยู่ที่ อาสนวิหารวินเชสเตอร์
ราชวงศ์: เวสเซกซ์
พระราชบิดา: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
พระเจ้าเอเดรดแห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Edred หรือ Eadred) (ราว ค.ศ. 923 - ค.ศ. 955) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซกซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอเดรดเสด็จพระราชสมภพราว ค.ศ. 923 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส และพระมเหสีพระองค์ที่สาม อีดกิฟูแห่งเคนต์ บุตรีของซิกเฮล์ม (Sigehelm) ผู้นำท้องถิ่น (Ealdorman) แห่งเคนต์  เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่  26 พฤษภาคม ค.ศ. 946 จวบจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 955 พระเจ้าเอเดรดขึ้นครองราชสมบัติหลังจากพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1พระเชษฐาเสด็จสวรรคต พระเจ้าเอเดรดทรงเป็นนายทหารผู้เก่งกล้าเช่นเดียวกับพระพระเชษฐา ทรงมีความสำเร็จในการต่อต้านไวกิง ทรงเป็นผู้เคร่งศาสนาแต่ไม่มีพระสุขภาพพลานามัยที่ดีนัก พระเจ้าเอเดรดเสด็จสวรรคตที่ฟรูมในซัมเมอร์เซต พระศพถูกฝังไว้ที่วินเชสเตอร์ พระนัดดาขึ้นครองราชสมบัติต่อมาเป็นพระเจ้าเอ็ดวีแห่งอังกฤษ
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรอังกฤษ
ราชวงศ์เวสเซกซ์
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าเอเดรด |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 |  |   พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ  (ราชวงศ์เวสเซกซ์)   (ค.ศ. 946 – ค.ศ. 955) |  | พระเจ้าเอ็ดวี |
| ด ค กพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน  ค.ศ. 927–1066:  แอเทลสแตน  เอ็ดมันด์ที่ 1  เอเดรด  เอ็ดวี  เอ็ดการ์ผู้รักสงบ  เอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  แอเธลเรดที่ 2 ผู้ไม่พร้อม  สเวน ฟอร์กเบียร์ด  เอ็ดมันด์ที่ 2 ผู้ทนทาน  คนุตมหาราช  ฮาโรลด์ที่ 1 แฮร์ฟุต  ฮาร์ธาคนุต  เอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี  ฮาโรลด์ที่ 2 กอดวินสัน  เอ็ดการ์ เอเธลลิง 
ราชอาณาจักรอังกฤษ  ค.ศ. 1066–1649:  วิลเลียมที่ 1 ผู้พิชิต  วิลเลียมที่ 2 รูฟัส  เฮนรีที่ 1  สตีเฟน  มาทิลดา  เฮนรีที่ 2อ  เฮนรียุวกษัตริย์  ริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์  จอห์นอ  หลุยส์  เฮนรีที่ 3อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 1อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 2อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 3อ  ริชาร์ดที่ 2อ  เฮนรีที่ 4อ  เฮนรีที่ 5อ  เฮนรีที่ 6อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 4อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 5อ  ริชาร์ดที่ 3อ  เฮนรีที่ 7อ  เฮนรีที่ 8อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 6อ  เจน เกรย์อ  แมรีที่ 1อ ร่วมกับฟิลิปอ  เอลิซาเบธที่ 1อ  เจมส์ที่ 1สอ  ชาลส์ที่ 1สอ 
เจ้าผู้อารักขาแห่ง เครือจักรภพอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ค.ศ. 1653–1659:  โอลิเวอร์ ครอมเวลล์  ริชาร์ด ครอมเวลล์ 
ราชอาณาจักรอังกฤษ ค.ศ. 1660–1707:  ชาลส์ที่ 2สอ  เจมส์ที่ 2สอ  วิลเลียมที่ 3สอ และ แมรีที่ 2สอ  แอนน์สอ 
 อ เป็นพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ด้วย  ส เป็นพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ด้วย  ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วย ตัวเอียง
พระราชาธิบดีวิลเลียม

พระราชาธิบดีวิลเลียม (อังกฤษ: King William) อาจหมายถึง
บุคคล > บิมเบีย

William I of Bimbia
William II of Bimbia
บุคคล > บริติชไอลส์

พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ
William the Lion
พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งเคมบริดจ์ อนาคตเป็น วิลเลียมที่ 5
บุคคล > จักรวรรดิเยอรมัน

พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งฮอลแลนด์
พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียและเยอรมนี
พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งปรัสเซียและเยอรมนี
พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซียและเยอรมนี (อ้างสิทธิ)
บุคคล > จักรวรรดิเยอรมัน > ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค

พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
บุคคล > เนเธอร์แลนด์

พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์
พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์
พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์
บุคคล > ซิซิลี

พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งซิซิลี
พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งซิซิลี
พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งซิซิลี
ดูเพิ่ม

เคอนิชวิลเฮ็ล์ม
ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม
วิลเฮ็ล์มแห่งเยอรมนี
พระเจ้าโจวจิ้ง

พระเจ้าโจวจิ้ง (จีน: 周敬王; อังกฤษ: King Jìng of Zhou; สิ้นพระชนม์ 477 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ไก้ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 26 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 519–477 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์โจวองค์สุดท้าย ที่ครองราชย์อยู่ในช่วงยุคชุนชิว
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเต้า ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวหยวนพระราชโอรสขึ้นครองราชย์ต่อ
พระเจ้าโจวควง

พระเจ้าโจวควง (จีน: 周匡王; อังกฤษ: King Kuang of Zhou; สิ้นพระชนม์ 677 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ปัน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก นับรวมว่าเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 20 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 612–607 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวฉิ่งพระราชบิดา ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวติ้งพระอนุชาพระองค์กลางก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระเจ้าโจวฉิ่ง

พระเจ้าโจวฉิ่ง (จีน: 周顷王; อังกฤษ: King Qing of Zhou; สิ้นพระชนม์ 613 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เหรินเฉิน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 19 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ และเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 618–613 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเซียงพระราชบิดา
พระองค์มีพระราชบุตรสามพระองค์ ไม่มีปรากฏว่าเกิดกับพระมเหสีพระองค์ใด พระราชโอรสทั้งสามพระองค์คือ เจ้าชายปัน, เจ้าชายอู่ และเจ้าชายจื่อสี ครั้นเมื่อพระเจ้าโจวฉิ่งสวรรคต เจ้าชายปัน ในปีที่ 613 ก่อนคริสตกาลพระราชบุตรพระองค์โตก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระอาจวิทยาคม (ยอร์ช บี. แมคฟาร์แลนด์)

| พระอาจวิทยาคม (ยอร์ช บี>  แมคฟาร์แลนด์) |
| --- | --- |
พระอาจวิทยาคม (ยอร์ช บี. แมคฟาร์แลนด์) แพทย์ใหญ่ศิริราชพยาบาลคนแรก เมื่อ พ.ศ. 2435
เกิด: ยอร์ช บรัดเลย์ แมคฟาร์แลนด์ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2409 เมืองธนบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 (75 ปี) โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนคร  ประเทศไทย
อาชีพ: นายแพทย์
คู่สมรส: แมรี่ ไอนา รู้ด เบอรธา เบลานท์
พระอาจวิทยาคม (ยอร์ช บรัดเลย์ แมคฟาร์แลนด์) (อังกฤษ: George Bradley McFarland; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2409 – 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2485) หรือ หมอ ยอด เมฆฟ้าลั่น เป็นแพทย์ชาวอเมริกันที่เกิดในสยาม เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการก่อกำเนิดวิชาแพทย์สมัยใหม่ในประเทศไทย เป็นบุตรชายของซามูเอล จี. แมคฟาร์แลนด์ มิชชันนารีนิกายเพรสไบทีเรียน เขาเกิดและเติบโตในสยาม และศึกษาด้านการแพทย์และทันตแพทยศาสตร์ที่สหรัฐอเมริกา ก่อนที่จะกลับมายังสยามเป็นการถาวรเพื่อเป็นแพทย์ใหญ่ของโรงเรียนราชแพทยาลัยที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ที่โรงพยาบาลศิริราช (ปัจจุบันคือคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล) ที่ท่านสอนมา 35 ปีก่อนเกษียณอายุราชการ ท่านเขียนตำราการแพทย์แผนไทยเล่มแรก เรียบเรียงพจนานุกรมภาษาไทย-อังกฤษ และเป็นผู้พัฒนาเครื่องพิมพ์ดีดภาษาไทย
เป็นพี่น้องกับเอ็ดวิน ฮันเตอร์ ผู้เผยแพร่และค้นคว้าเครื่องพิมพ์ดีดภาษาไทยคนแรก และเป็นพี่น้องกับวิลเลียมเฮย์ซามูเอล นายทหารผู้คิดค้นคำศัพท์ทหารไทย เช่น กลับหลังหัน วันทยาวุธ ทั้งเป็นบุตรของสตรีผู้นำจักรเย็บผ้าไปใช้ที่เพชรบุรีเป็นคนแรกและสอนตัดผ้าให้ชาวบ้านจนมีแบบเสื้ออย่างเรียบง่ายสำหรับผู้หญิง
ประวัติ

ยอร์ชเป็นชาวกรุงเทพฯ เกิดที่บ้านหมอบรัดเลย์ ปากคลองบางกอกใหญ่ เป็นบุตรของศาสนาจารย์ เอส. จี. แมคฟาร์แลนด์ และนางเจนนี แมคฟาร์แลนด์ บิดามารดาเป็นมิชชันนารีชาวอเมริกันที่ทำงานเพื่อเผยแพร่ศาสนาและพัฒนาสังคมไทยคนละ 36 ปี โดยเริ่มต้นที่เพชรบุรีในสมัยรัชกาลที่ 4 และมีบุตรธิดาสี่คนที่เกิดที่เมืองไทย รวมทั้งยอร์ชเอง และยังสอนให้บุตรธิดาทราบว่า ประเทศสยามเป็นแผ่นดินแม่ ต้องแทนบุญคุณ และพี่น้องของท่าน เมื่อศึกษาจบมหาวิทยาลัย พี่ชายทั้งสองท่านกลับมาทำงานให้แก่รัฐบาลทั้งหมด รวมทั้งยอร์ชด้วย ยอร์ชได้เรียนหนังสือที่โรงเรียนสวนอนันต์ที่บิดาเป็นครูใหญ่ ตามที่รัฐบาลขอให้จัดตั้งขึ้นในช่วงหนึ่ง เมื่ออายุ 17 ปี จบการศึกษามาเป็นครูช่วยบิดาสอนหนังสืออยู่ 2 ปีจึงได้เดินทางไปศึกษาต่อที่สหรัฐเมื่อ พ.ศ. 2427 สำเร็จปริญญา พ.ศ. 2431 จากวิทยาลัยวอร์ชิงตันและเจฟเฟอร์สัน ได้ปริญญาแพทยศาสตร์ใน พ.ศ. 2433 จากวิทยาลัยเวสเทอร์นเมดิคอล แล้วเรียนศัลยแพทย์เฉพาะทาง ที่วิทยาลัยบัลติมอร์ พ.ศ. 2433 จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อด้านศัลยกรรมและทันตกรรมจนได้รับปริญญาทันตแพทยศาสตร์บัณฑิต D.D.S อีกปริญญาหนึ่ง จาก Chirurgical College of Dentistry
ยอร์ชเดินทางกลับประเทศไทยใน พ.ศ. 2434 และได้รับการแต่งตั้งเป็นนายแพทย์ใหญ่ศิริราชพยาบาลในปีต่อมานั้นเอง ซึ่งในขณะนั้น แพทย์พยาบาลอีกทั้งเครื่องไม้เครื่องมือต่าง ๆ ทางการแพทย์ยังไม่พร้อม และยิ่งไปกว่านั้นคนไทยก็ยังไม่ยอมเข้ารักษาด้วยการแพทย์แผนปัจจุบันอีกด้วย ยอร์ชจึงริเริ่มเรียบเรียงตำราแพทย์และบัญญัติศัพท์แพทย์ขึ้นใช้ในการสอนและการปฏิบัติงาน นอกจากนี้ยังเป็นผู้นำอุปกรณ์การสอนที่เป็นเครื่องฉายกระจกสไลด์มาใช้เป็นคนแรก ยอร์ชได้ปฏิบัติหน้าที่ทั้งการเป็นแพทย์และการเป็นครูจนคนทั่วไปเรียกว่า "หมอยอร์ช" และได้รับการยกย่องในขณะนั้นว่าเป็นบิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบันมีสมญาว่าเป็นอิฐก้อนแรกของโรงเรียนแพทย์อีกด้วย
ในทางส่วนตัว ยอร์ชมีกิจการคลินิกทำฟัน รักษาฟัน ทำฟันปลอมสีดำ รักษาทั้งชาวบ้านและชาววัง และยอร์ชยังมีความรู้ด้านอื่นที่บิดาและพี่ชายส่งต่อให้
ด้วยเหตุที่หมอบรัดเลย์มอบเครื่องพิมพ์ให้แก่บิดาของยอร์ชเพื่อพิมพ์ตำราคำสวด บิดาของยอร์ชจึงค้นคว้าด้านการพิมพ์และเชี่ยวชาญภาษาไทย จนเขียนปทานุกรมและพูดภาษาไทยได้ชัดเจน และยอร์ชก็ทำต่อมา ยอร์ชชำนาญและรู้ภาษาไทยจนบัญญัติศัพท์ต่าง ๆ ได้อย่างดี
ก่อนเสียชีวิต พี่ชายยอร์ชได้มอบหมายให้ยอร์ชพัฒนาเครื่องพิมพ์ดีดให้แพร่หลาย โดยเริ่มต้นที่ยี่ห้อ สมิทพรีเมียร์ และในภายหลังยี่ห้อเรมิงตัน และยอร์ชยังคิดการพิมพ์สัมผัสจนแพร่หลายอีกด้วย ยอร์ชได้ตั้งกิจการดังกล่าวขึ้น มีพนักงานกว่า 50 คน
กระทั่งวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2458 ยอร์ชได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระอาจวิทยาคม ถือศักดินา 800 ต่อมาในวันที่ 28 ธันวาคม 2459 ได้รับพระราชทานยศ อำมาตย์เอก
ยศ

28 ธันวาคม 2459 – อำมาตย์เอก
บั้นปลายชีวิต

ยอร์ชลาออกจากราชการเมื่อ พ.ศ. 2469 และได้มีส่วนในการย้ายโรงเรียนกุลสตรีวังหลังไปตั้งที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัยในปัจจุบัน ได้ช่วยเหลือสนับสนุนด้านการเงินสำหรับจัดตั้งโรงเรียนเยนเฮส์เมโมเรียลเพื่ออุทิศให้แก่มารดา ในปี พ.ศ. 2471 ยอร์ชเป็นบรรณาธิการหนังสื่อ "หนึ่งศตวรรษในสยาม ค.ศ. 1828-1928" (อังกฤษ: Historical Sketch of Protestant Missions in Siam 1828-1928) ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของการฉลองครบรอบ 100 ปีแห่งงานโปรเตสแตนต์ในสยามในปีเดียวกัน  บิดาของยอร์ชสร้างปทานุกรมมาก่อน และยอร์ชก็มาสานต่อ แก้ไข และเพิ่มถ่อยคำ มีการพิมพ์หลายครั้ง จนถึงในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2  ประมาณ พ.ศ. 2480 ก็ได้แต่งปทานุกรมภาษาไทย-อังกฤษออกเผยแพร่ด้วย
ยอร์ชสมรสกับแมรี่ ไอนา รู้ด และเบอรธา เบลานท์ ไม่มีบุตรธิดา ยอร์ชได้ดำรงชีวิตมาอย่างสงบและถึงแก่กรรมด้วยโรคไส้เลื่อน หลังเข้ารับการผ่าตัดและรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เป็นระยะเวลา 5 วัน เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2485 สิริอายุได้ 75 ปีเศษ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2460 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2443 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

หลุมฝังศพของ พระอาจวิทยาคม
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2515

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 191 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 27 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์ : พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
สยามมกุฎราชกุมาร: สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณฯ สยามมกุฎราชกุมาร (ตั้งแต่ 28 ธันวาคม)
นายกรัฐมนตรี :
ถนอม กิตติขจร (รัฐประหาร, ผู้ใช้อำนาจ) (จนถึง 18 ธันวาคม)
ถนอม กิตติขจร (รัฐประหาร) (ตั้งแต่ 18 ธันวาคม)
คณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง: คณะปฏิวัติ (ถึง 16 ธันวาคม)
หัวหน้าคณะปฏิวัติ: ถนอม กิตติขจร (จนถึง 16 ธันวาคม)
รัฐสภา: สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (เริ่ม 16 ธันวาคม)
ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ: ศิริ สิริโยธิน (แต่งตั้ง) (ตั้งแต่ 18 ธันวาคม)
ประธานศาลฎีกา :
ประกอบ หุตะสิงห์ (จนถึง 1 ตุลาคม)
ทองคำ จารุเหติ (ตั้งแต่ 15 ตุลาคม)
เหตุการณ์ > พฤษภาคม

8 พฤษภาคม - ดัด ภูมลา ก่อเหตุขว้างระเบิดมือใส่ผู้คนในร้านน้ำแแข็งใส ภายในงานวัดสระบัว อำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนม ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 9 ราย
18 พฤษภาคม – ทีมฟุตบอลทีมชาติอิหร่านชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชีย ครั้งที่ 5 ณ ราชอาณาจักรไทย
เหตุการณ์ > ตุลาคม

19 ตุลาคม – พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินทรงควบคุมบัญชาการทดลองปฏิบัติการฝนหลวง สาธิตให้ผู้แทนรัฐบาลสิงคโปร์ชม ณ อ่างเก็บน้ำเขื่อนแก่งกระจาน
21 ตุลาคม – พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 6 รอบ 21 ตุลาคม 2515
เหตุการณ์ > ธันวาคม

28 ธันวาคม – พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระบรมราชโองการประกาศสถาปนา สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณ ขึ้นเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร
วันเกิด > มกราคม

24 มกราคม – ณัฐสิมา คุปตะวาทิน นักแสดง (ถึงแก่กรรม 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540)
27 มกราคม – ศิริพร อยู่ยอด นักร้อง
วันเกิด > มีนาคม

29 มีนาคม – คงเดช จาตุรันต์รัศมี นักร้อง
วันเกิด > เมษายน

1 เมษายน – ยุทธพงศ์ จรัสเสถียร นักการเมือง
9 เมษายน – อัครา พรหมเผ่า นักการเมือง
24 เมษายน – นภ พรชำนิ นักร้อง
วันเกิด > มิถุนายน

1 มิถุนายน – ชลาศัย ขวัญฐิติ
3 มิถุนายน – พาเมล่า เบาว์เด้นท์ นักร้อง
7 มิถุนายน – ธนากร โปษยานนท์ นักแสดง
11 มิถุนายน – เมทินี กิ่งโพยม นักแสดง
วันเกิด > สิงหาคม

20 สิงหาคม – กชกร นิมากรณ์ นักแสดง
26 สิงหาคม – วันชนะ สวัสดี ทหาร นักแสดง
วันเกิด > กันยายน

10 กันยายน - แสน นากา นักร้องเพลงลูกทุ่งเพื่อชีวิตชาวไทย
12 กันยายน – ตรีนุช เทียนทอง นักการเมือง
20 กันยายน – พลพล พลกองเส็ง นักร้อง
วันเกิด > ตุลาคม

28 ตุลาคม – ศรุต วิจิตรานนท์ นักแสดง
30 ตุลาคม – กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์ แอนเดอร์สัน พิธีกร
วันเกิด > พฤศจิกายน

5 พฤศจิกายน – วราวุธ เลาหพงศ์ชนะ พิธีกร
10 พฤศจิกายน – คัทลียา แมคอินทอช นักแสดง
20 พฤศจิกายน – ลูกนก สุภาพร นักร้อง
29 พฤศจิกายน – หลวงไก่ นักร้อง
วันเกิด > ธันวาคม

27 ธันวาคม – อรอนงค์ ปัญญาวงศ์ นักแสดง
วันถึงแก่กรรม > พฤษภาคม

25 พฤษภาคม – เจ้าราชบุตร (วงศ์ตวัน ณ เชียงใหม่) (ประสูติ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2429)
วันถึงแก่กรรม > ตุลาคม

7 ตุลาคม – สังวรณ์ สุวรรณชีพ นักการเมือง (เกิด 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2444)
17 ตุลาคม – พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเหมวดี (ประสูติ 12 มกราคม พ.ศ. 2436)
วันถึงแก่กรรม > พฤศจิกายน

10 พฤศจิกายน – หม่อมเจ้าธงไชยสิริพันธ์ ศรีธวัช (ประสูติ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2433)
พระเจ้าโจวซี

พระเจ้าโจวซี (จีน: 周僖王; อังกฤษ: King Xi of Zhou; สิ้นพระชนม์ 677 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี หูฉี เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 16 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ และเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออกของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 681–677 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวจวง พระราชบิดาของพระองค์ ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวฮุ่ย พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
เมื่อถึงเวลาที่จีนได้แตกแยกไปเป็นหลายรัฐ กลุ่มกษัตริย์ไม่ได้เป็นบุคคลที่มีอำนาจในจีนอีกต่อไป
พระเจ้าโจวซือ

พระเจ้าโจวซือ (จีน: 周思王; พินอิน: Zhōu Sī Wáng; อังกฤษ: King Si of Zhou; สิ้นพระชนม์ 441 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมว่า  จี ชู เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 30 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 18 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก
พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์จากการปลงพระชนม์พระเจ้าโจวอาย พระเชษฐาของพระองค์เอง แต่เมื่อพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 5 เดือน พระองค์ก็ถูกพระเจ้าโจวเข่า พระอนุชาพระองค์รอง ปลงพระชนม์เพื่อชิงราชสมบัติเช่นกัน
พระเจ้าโจวลี่

พระเจ้าโจวลี่ (จีน: 周厲王; พินอิน: Zhōu Lì Wáng; อังกฤษ: King Li of Zhou; สิ้นพระชนม์ 828 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่สิบแห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 877–841 หรือ 857–842 ปีก่อนคริสตกาล
พระเจ้าโจวลี่ทรงเป็นผู้ปกครองที่ฉ้อฉลกักขฬะ ทรงขึ้นภาษีและสร้างความเดือดร้อนนานาให้แก่ราษฎรเพื่อประโยชน์สุขส่วนพระองค์ ทรงห้ามสามัญชนใช้ประโยชน์จากป่าและแม่น้ำสาธารณะ ทั้งทรงตรากฎหมายให้อำนาจพระองค์ประหารผู้ใดก็ตามที่พูดจาขัดพระทัย เป็นเหตุให้ประชาชนและขุนนางก่อกบฏในราว 842 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เสด็จลี้ภัยไปยังสถานที่หนึ่งซึ่งอยู่ใกล้กับหลินเฝิน (臨汾) ในปัจจุบัน ทำให้ราชบัลลังก์ว่างลง นอกจากนี้ ขุนนางคนหนึ่งยังเอาพระโอรสองค์หนึ่งของพระองค์ไปซ่อนไว้ จึงมีการตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เป็นภาวะที่เรียกว่า ก้งเหอ (共和)
เมื่อพระเจ้าโจวลี่สิ้นพระชนม์ใน 828 ปีก่อนคริสตกาลขณะลี้ภัย พระโอรสองค์หนึ่งก็ขึ้นสืบราชย์ต่อ ทรงพระนาม พระเจ้าโจวเซฺวียน (周宣王)