stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองบังคับการตำรวจน้ำ
เรือตรวจการณ์ > สถานะประจำการ

| หมายเลข> เรือตรวจการณ์ขนาด 180 ฟุต | รูปภาพ> เรือตรวจการณ์ขนาด 180 ฟุต | ผลิตในประเทศ> เรือตรวจการณ์ขนาด 180 ฟุต | ชื่อเรือ> เรือตรวจการณ์ขนาด 180 ฟุต | ปีที่เข้าประจำการ> เรือตรวจการณ์ขนาด 180 ฟุต | ขนาด> เรือตรวจการณ์ขนาด 180 ฟุต | รายละเอียด> เรือตรวจการณ์ขนาด 180 ฟุต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1802 |  |  | เรือดำรงราชานุภาพ |  | 180 ฟุต |  |
| 1803 |  |  | เรือลพบุรีราเมศวร์ |  | 180 ฟุต |  |
| 1804 |  |  ไทย | เรือศรีนครินทร์ | 2532 | 180 ฟุต | มีปืนประจำเรือขนาด 3 นิ้วลำเดียวของตำรวจน้ำ |
เรือตรวจการณ์ขนาด 110 ฟุต
| 1101 |  |  | เรือจ่าแสนยบดี |  | 110 ฟุต |  |
| 1102 |  |  | เรือเชวงศักดิ์สงคราม |  | 110 ฟุต |  |
| 1103 |  |  | เรือพรหมโยธี |  | 110 ฟุต |  |
เรือตรวจการณ์ ขนาด 130 ฟุต

| 1301 |  |  ไทย  | เรือชัยจินดา | 2564 | 130 ฟุต | ปล่อยลงน้ำวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2564 โดยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ |

เรือตรวจการณ์ ขนาด 90 ฟุต
| 901 |  |  ไทย | เรือศรียานนท์ | 2532 | 90 ฟุต |   |


เรือตรวจการณ์ ขนาด 70 - 80 ฟุต
| 706 |  |  ไทย | เรือวาสุเทพ | 2560 | 70 ฟุต |  |
| 707 |  |  ไทย | เรืออธิกรณ์ประกาศ | 2560 | 70 ฟุต |  |
| 807 |  |  | เรือพระองค์คำรบ |  | 85 ฟุต |   |
| 808 |  |  | เรือพิจารณ์พลกิจ |  | 85 ฟุต |   |
| 809 |  |  | เรือรามอินทรา |  | 85 ฟุต |    |
| 814 |  |  ไทย | เรือคุณพุ่ม | 2551 | 80 ฟุต |  |
| 815 |  |  ไทย | เรือรัถยาภิบาลบัญชา | 2559 | 80 ฟุต | ตั้งชื่อเรือตามผู้บัญชาการตำรวจคนแรก หลวงรัถยาภิบาลบัญชา เรือตรวจการณ์ประเภท CATAMARAN |
| 816 |  |  ไทย | เรืออรรถราชวราทร | 2559 | 80 ฟุต | เรือตรวจการณ์ประเภท CATAMARAN |
| 817 |  |  ไทย | เรือปทุมวัน 2 | 2563 |  | เรือตรวจการแบบ M25 Patrol Boat |
เรือตรวจการณ์ > สถานะประจำการ > เรือตรวจการณ์ตั้งแต่ขนาด 60 ฟุตลงมา

จะไม่มีการตั้งชื่อประจำเรือ แต่จะใช้การเรียก เรือตำรวจน้ำ ซึ่งบางครั้งเขียนเป็นอักษรย่อภาษาไทยข้างลำเรือว่า รน. ตามด้วย หมายเลขประจำเรือ ตามขนาดเรือ และลำดับภายในชุด เช่น
เรือตรวจการณ์ 516
เรือตำรวจน้ำ 525
เรือตำรวจน้ำ 625 - 629
เรือตรวจการณ์ > สถานะประจำการ > เรือตรวจการณ์ลำน้ำ

ประกอบด้วยเรือหลากหลายขนาด ตามภารกิจในแต่ละพื้นที่
เรือตรวจการณ์ 40 ฟุต
เรือตรวจการณ์ 30 ฟุต
เรือเพลายาว
เรือยาง
เรือท้องแบน
เรือตรวจการณ์ > สถานะปลดประจำการ

เรือตรวจการณ์ 813 บุเรศผดุงกิจ ได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์สึนามิเมื่อปี พ.ศ. 2547 เรือตรวจการณ์ 813 บุเรศผดุงกิจ ตั้งชื่อขึ้นตามพระยาบุเรศผดุงกิจ (รวย พรหโมบล) อธิบดีกรมตำรวจคนที่ 3 ของประเทศไทย ปลดประจำการเนื่องจากความเสียหายที่เกิดจากเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิเมื่อปี พ.ศ. 2547 โดยมีเจ้าหน้าที่ตำรวจประจำเรือเสียชีวิต 1 นายในเหตุการณ์ ปัจจุบันส่งมอบให้องค์การบริหารส่วนจังหวัดพังงาเพื่อนำไปจัดแสดงในอนุสรณ์สถานเพื่อรำลึกถึงภัยพิบัติครั้งนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง |
| --- | --- | --- |
| กองบังคับการ |  กองปราบปราม  ตำรวจทางหลวง  ตำรวจน้ำ  ตำรวจป่าไม้  ปราบปรามการค้ามนุษย์  ปราบปรามอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ  ปราบปราบการทุจริต  ปกป้องคุ้มครองผู้บริโภค  อาชญากรรมทางเทคโนโลยี  ปฏิบัติการพิเศษ  |  |
| อดีต |  ตำรวจรถไฟ  |  |
| หน่วยปฏิบัติการพิเศษ |  หนุมานกองปราบ  คอมมานโด กองบังคับการปฏิบัติการพิเศษ  |  |
 สำนักงานตำรวจแห่งชาติ  หน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ 
ธงเจ้าพนักงานตำรวจน้ำ
เจ้าหน้าที่ตำรวจน้ำไทยและหน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์ ระหว่างการฝึกผสม SEACAT 2018 ณ กองงบัญชาการหน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์ เมืองมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
เจ้าหน้าที่หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือสหรัฐ (NSW) มองไปทางเรือของตำรวจน้ำขณะทำการฝึกในแม่น้ำเจ้าพระยาเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2565
เรือตรวจการณ์ 516 เป็นเรือขนาด 50 ฟุตกำลังตรวจการณ์บริเวณปากน้ำแหลมสิงห์
เรือตรวจการณ์ขนาด 30 ฟุต หมายเลข 317 บริเวณแม่น้ำโขง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
ซีแมออนที่ 1 แห่งบัลแกเรีย

| ซีแมออนมหาราช Симеон І Велики |
| --- | --- |
พระบรมราชานุสาวรีย์ซีแมออนที่ 1 ที่วีดิน
จักรพรรดิแห่งชาวบัลแกเรียและโรมัน
ครองราชย์: ค.ศ. 893 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 927
ก่อนหน้า: วลาดีมีร์
ถัดไป: แปตร์ที่ 1

ประสูติ: ค.ศ. 864/865
สวรรคต: 27 พฤษภาคม ค.ศ. 927 (62 หรือ 63 พรรษา) แปรสลัฟ ประเทศบัลแกเรีย
ชายา: ไม่ทราบพระนาม (มเหสีองค์แรก)  มาเรีย ซูร์ซูวุล
พระราชบุตร: มีไฮล์ แปตร์ อีวัน ริลสกี Benjamin
ราชวงศ์: ราชวงศ์กรุม
พระราชบิดา: บอริสที่ 1
พระราชมารดา: มาเรีย
ซาร์ซีแมออนที่ 1 มหาราช (สลาวอนิกคริสตจักรเก่า: цѣсар҄ь Сѷмеѡ́нъ А҃ Вели́къ, อักษรโรมัน: cěsarĭ Sỳmeonŭ prĭvŭ Velikŭ บัลแกเรีย: цар Симеон I Велики, อักษรโรมัน: Simeon I Veliki; กรีก: Συμεών Αʹ ὁ Μέγας, อักษรโรมัน: Sumeṓn prôtos ho Mégas) ปกครองบัลแกเรียในสมัยจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 เมื่อ ค.ศ. 893 ถึง 927 การทัพที่ประสบความสำเร็จของซีแมออนต่อไบแซนไทน์, ฮังการี และเซิร์บทำให้บัลแกเรียขยายดินแดนที่สูงสุดเท่าที่เคยมีมา กลายเป็นรัฐที่มีอำนาจมากที่สุดในยุโรปตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ร่วมสมัย รัชสมัยของพระองค์ยังถือเป็นช่วงเวลาแห่งความเจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมและความเรืองปัญญาที่ไม่มีใครเทียบได้ ซึ่งภายหลังถือเป็นยุคทองของวัฒนธรรมบัลแกเรีย
ในรัชสมัยของซีแมออน บัลแกเรียครอบครองดินแดนระหว่างทะเลอีเจียน ทะเลเอเดรียติก และทะเลดำ คริสตจักรบัลแกเรียนออร์ทอดอกซ์ที่พึ่งแยกใหม่กลายเป็นเขตอัครบิดรใหม่อันแรกร่วมกับ Pentarchy และข้อความศาสนาคริสต์ที่แปลเป็นภาษาบัลแกเรียในอักษรกลาโกลิติกและซีริลลิก กระจายทั่วโลกสลาฟในเวลานั้น โดยสำนักวรรณกรรมแปรสลัฟในคริสต์ทศวรรษ 890 เป็นบริเวณที่มีการพัฒนาอักษรซีริลลิกขึ้น ในช่วงครึ่งหนึ่งของรัชสมัย ซีแมออนทรงใช้ตำแหน่งจักรวรรดิ (ซาร์) หลังเคยได้รับการเรียกขานเป็นเจ้าชาย (Knyaz)
ข้อมูล

Dimitrov, Bozhidar (1994). "Bulgaria – a predominant power in the European East 893–967 AD". Bulgaria: illustrated history. Sofia: Borina. ISBN 954-500-044-9.
Fine, John V. A. Jr. (1991) [1983]. The Early Medieval Balkans: A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century. Ann Arbor: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08149-7.
Gibbon, Edward (1788–1789). "Chapter LV, The Bulgarians, the Hungarians and the Russians". The History of the Decline and Fall of the Roman Empire. Vol. V. London: Strahan & Cadell.
Lalkov, Milcho (1997). "Tsar Simeon the Great (893–927)". Rulers of Bulgaria. Kibea. ISBN 954-474-098-8.
Runciman, Steven (1930). "Emperor of the Bulgars and the Romans". A history of the First Bulgarian Empire. London: George Bell & Sons. OCLC 832687.
Todorov, Boris. "The value of empire: tenth-century Bulgaria between Magyars, Pechenegs and Byzantium," Journal of Medieval History (2010) 36#4 pp 312–326
Nikolov, Angel. "The Perception of the Bulgarian Past in the Court of Preslav around 900 AD.," in State and Church: Studies in Medieval Bulgaria and Byzantium. Ed. by V. Gjuzelev and K. Petkov. American Research Center in Sofia: Sofia, 2011, 157–171
Nikolov, Angel. "Making a new basileus: the case of Symeon of Bulgaria (893–927) reconsidered," in Rome, Constantinople and Newly converted Europe. Archeological and Historical Evidence. Vol. I. Ed. by M. Salamon, M. Wołoszyn, A. Musin, P. Špehar. Kraków-Leipzig-Rzeszów-Warszawa, 2012, 101–108
ข้อมูล > ในภาษาบัลแกเรีย

Bakalov, Georgi; Milen Kumanov (2003). Elektronno izdanie – Istorija na Bǎlgarija (ภาษาบัลแกเรีย). Sofia: Trud, Sirma. ISBN 954528613X. OCLC 62020465.
Bogdanov, Ivan (1973). Simeon Veliki – epoha i ličnost (ภาษาบัลแกเรีย). Sofia. OCLC 71590049.
Bozhilov, Ivan (1983). Car Simeon Veliki (893–927) zlatnijat vek na srednovekovna Bǎlgarija (ภาษาบัลแกเรีย). Sofia: Izdatelstvo na Otečestvenija front. OCLC 1323835.
Delev, Petǎr; Valeri Kacunov; Plamen Mitev; Evgeniya Kalinova; Iskra Baeva; Boian Dobrev (2006). "9 Bǎlgarskata dǎržava pri Car Simeon; 10 Zlatnijat vek na bǎlgarskata kultura". Istorija i civilizacija za 11. klas (ภาษาบัลแกเรีย). Trud, Sirma. ISBN 954-9926-72-9.
Ivanova, Klimentina; Svetlina Nikolova (1995). Tǎržestvo na slovoto. Zlatnijat vek na bǎlgarskata knižnina (ภาษาบัลแกเรีย). Sofia: Agata-A. ISBN 978-954-540-005-6.
Todt, Klaus-Peter (1996). "Symeon, Zar".  ใน Bautz, Traugott (บ.ก.). Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (ภาษาเยอรมัน). Vol. 11. Herzberg: Bautz. cols. 345–350. ISBN 3-88309-064-6.
Tsanev, Stefan (2006). "10 (889–912) Zlatnijat vek. Knjaz Rasate-Vladimir, car Simeon Veliki; 11 (912–927) Kǎrvavijat vek. Simeon – car na bǎlgari i romei". Bǎlgarski hroniki (ภาษาบัลแกเรีย). Sofia, Plovdiv: Trud, Žanet 45. ISBN 954-528-610-5.
Zlatarski, Vasil (1971) [1927]. "2 Ot slavjanizacijata na dǎržavata do padaneto na Pǎrvoto carstvo (852–1018): 4 Borba s Vizantija za političesko nadmoštie". Istorija na bǎlgarskata dǎržava prez srednite vekove. Tom I. Istorija na Pǎrvoto bǎlgarsko carstvo (ภาษาบัลแกเรีย) (2 ed.). Sofia: Nauka i izkustvo. OCLC 67080314.
"1.2 Bǎlgarite stavat hristijani. Izborǎt na knjaz Boris I". Bǎlgarite i Bǎlgarija (ภาษาบัลแกเรีย). Ministry of Foreign Affairs of Bulgaria, Trud, Sirma. 2005.
อ่านเพิ่ม

Stoyanov, Aleksandr (July 2019). "The Size of Bulgaria's Medieval Field Armies: A Case Study of Military Mobilization Capacity in the Middle Ages". Journal of Military History. 83 (3): 719–746.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Detailed list of Bulgarian rulers" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-10-16. สืบค้นเมื่อ 2024-05-15. (96.2 KB)
The Realm of War and the Realm of Peace, an article by Georgi Todorov (ในภาษาบัลแกเรีย)
"Noise Is Being Made Near the Bosphorus" ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 10 สิงหาคม 2007), (ในภาษาบัลแกเรีย) lyrics
OrdoSimeoni, Order of Simeon the Great ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 28 สิงหาคม 2007)
| ก่อนหน้า |  | ซีแมออนที่ 1 แห่งบัลแกเรีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| วลาดีมีร์ |  | ซาร์แห่งบัลแกเรีย  (893–927) |  | แปตร์ที่ 1 |
| ด ค กพระมหากษัตริย์บัลแกเรีย |
| --- | --- |
จักรวรรดิที่ 1 (680–1018):  อัสปารุค  แตร์แวล  กอร์แมซีย์  แซวาร์  กอร์มีซอช  วีแนค  แตแลตส์  ซาบิน  อูมอร์  ตอกตู  ปากัน  แตแลริก  การ์ดัม  กรุม  ออมูร์ตัก  มาลามีร์  แปรซีอันที่ 1  บอริสที่ 1  วลาดีมีร์  ซีแมออนที่ 1  แปเตอร์ที่ 1  บอริสที่ 2  รอมัน  ซามูอิล  กาวริล ราดอมีร์  อีวัน วลาดิสลัฟ 
ผู้นำของกบฏต่อต้านไบแซนไทน์:  แปรซีอันที่ 2  แปเตอร์ แดลยัน  ตีฮอมีร์  อาลูซีอัน  กอนสตันติน บอดิน 
จักรวรรดิที่ 2 (1185–1422):  แปเตอร์ที่ 2  อีวัน อาแซนที่ 1  กาลอยัน  บอริล  อีวัน อาแซนที่ 2  กาลีมัน อาแซนที่ 1  มีคาอิลที่ 2 อาแซน  กาลีมัน อาแซนที่ 2  มิตซอ อาแซน  กอนสตันตินที่ 1  อีวัยลอ  อีวัน อาแซนที่ 3  แกออร์กีที่ 1 แตร์แตร์  สมีแลตส์  อีวันที่ 2  ชากา  ตอดอร์ สแวตอสลัฟ  แกออร์กีที่ 2 แตร์แตร์  มีคาอิล ชิชมัน  อีวัน สแตฟัน  อีวัน อาแลกซันเดอร์  อีวัน ชิชมัน  อีวัน สรัตซีมีร์  กอนสตันตินที่ 2 
ผู้นำของกบฏต่อต้านออตโตมัน:  ฟรูฌิน  อีวัน ชิชมันที่ 2  รอสตีสลัฟที่ 2 
ราชรัฐ (1878–1908) และ ราชอาณาจักร (1908–1946):  อาแลกซันเดอร์ที่ 1  แฟร์ดีนันต์ที่ 1  บอริสที่ 3  ซีแมออนที่ 2 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef
อแมนด้า ออบดัม

| อแมนด้า ชาลิสา ออบดัม |
| --- | --- |
เกิด: 17 มิถุนายน พ.ศ. 2536 (31 ปี) จังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโทรอนโต (เกียรตินิยม​อันดับ​ 1)
อาชีพ:  นักแสดง  นางแบบ  นางงาม  นักร้อง  ยูทูบเบอร์ 
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2558−ปัจจุบัน
ตัวแทน: TPN Global ช่อง 7 (2560−2562) ช่อง 3 (2566−ปัจจุบัน)
ผลงานเด่น: ดาลัด − คิวปิด ตัวกวนป่วนรัก (2560)   เปรียว − ระบำมาร (2561)  อรุณรัศมี (เเพง) − มาตาลดา (2566)   เชิญขวัญ − เว้าวอนรัก (2567)   อัคนียา รวีโชติช่วง (เฟลม) − ลมเล่นไฟ (2567)
ส่วนสูง: 170 cm (5 ft 7 in)
ตำแหน่ง: มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2563
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: ปวีณสุดา ดรูอิ้น
ผู้สืบตำแหน่ง: แอนชิลี สก็อต-เคมมิส
บิดามารดา: พอล ออบดัม ฉันทนา ออบดัม
รางวัล: มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2558 (10 คนสุดท้าย) มิสแกรนด์ภูเก็ต 2016 (ชนะเลิศ) มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2016 (10 คนสุดท้าย) มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล 2016  (ชนะเลิศ) มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2563 (ชนะเลิศ) นางงามจักรวาล 2020 (10 คนสุดท้าย)
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ทีป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2567–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: บีอีซี มิวสิค (2567–ปัจจุบัน)
 นักดนตรี
อแมนด้า ชาร์ลีน ออบดัม (อังกฤษ: Amanda Charlene Obdam; เกิด 17 มิถุนายน พ.ศ. 2536) ชื่อเล่น ด้า เป็นนักแสดง นางแบบ นางงาม และนักร้องชาวไทย ผู้ได้รับตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2563 และเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามจักรวาล 2020 นอกจากนี้ยังได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ไรส์ซิงสตาร์ 2016 และมิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล 2016
ประวัติ

อแมนด้าเกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2536 จังหวัดภูเก็ต บิดาเป็นชาวแคนาดา​เชื้อสายดัตช์ และมารดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนจากจังหวัดสุพรรณบุรี​ อแมนด้าจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสตรีภูเก็ต (ภาคภาษาอังกฤษ​) และเข้าศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติบริติช ภูเก็ต​ จนจบเกรด 12 หลังจากนั้นเธอได้เข้าศึกษาต่อในด้านเศรษฐศาสตร์และการบริหารธุรกิจและการจัดการ มหาวิทยาลัยโทรอนโต ประเทศแคนาดา จนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับ 1)​ ในปี พ.ศ. 2558
การประกวด > มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2558

อแมนด้า ออบดัม ได้เข้าร่วมประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ ปี 2015 และสามารถผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายในการประกวด พร้อมกับรางวัลพิเศษนางงามสุขภาพดี และนางงามที่มีทักษะด้านการเดินแบบ
การประกวด > มิสแกรนด์ภูเก็ต 2016

อแมนด้าได้เข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์ภูเก็ต ประจำปี 2016 และเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2559 และสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศมาครองได้สำเร็จ โดยเธอเป็นมิสแกรนด์ภูเก็ตคนแรกของประเทศไทย และเป็นตัวแทนของจังหวัดภูเก็ตในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2016
การประกวด > มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2016

อแมนด้าได้เป็นตัวแทนจังหวัดภูเก็ตในการเข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2016 และได้ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย รวมถึงได้รับตำแหน่งมิสไรส์ซิงสตาร์ 2016 และรองอันดับ 2 ขวัญใจอุดรธานี พร้อมกับการเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
การประกวด > มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล 2016

อแมนด้าได้รับการแต่งตั้งให้เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล ปี 2016 ที่ พนมเปญ ประเทศกัมพูชา จัดขึ้นในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 โดยในการประกวดครั้งนี้เธอสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศมาได้สำเร็จ พร้อมด้วยตำแหน่งขวัญใจช่างภาพ
การประกวด > มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2563

อแมนด้าได้เข้าร่วมประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ ปี 2020 
ในรอบ 50 คนสุดท้าย เธอได้ Golden Tiara 16 โหวตจาก กรรมการ 17 ท่าน ต่อมาในรอบ 20 คนสุดท้าย เธอได้ Speech Wild Card  เพื่อผ่านเข้ารอบอัตโนมัติ และเธอได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวด มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2020 พร้อมได้รับรางวัลพิเศษมิสปริศนา
การประกวด > นางงามจักรวาล 2020

อแมนด้าเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามจักรวาล 2020 ที่ รัฐฟลอริด้า สหรัฐอเมริกา จัดขึ้นในวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 โดยในการประกวดครั้งนี้เธอสามารถผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายในการประกวด
จุดยืนทางการเมือง

อแมนด้าสนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 และต่อต้านการใช้ความรุนแรงในเหตุการณ์การสลายการชุมนุมที่แยกปทุมวัน พ.ศ. 2563  นอกจากนี้ อแมนด้าได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตด้านสุขภาพจิตของกรมสุขภาพจิต แต่ภายหลังได้ถูกถอดจากตำแหน่งเนื่องจากการแสดงออกด้านการเมือง
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2560 | คิวปิด ตัวกวนป่วนรัก | ดาลัด | ช่อง 7 |
| 2561 | นักสู้สะท้านฟ้า | ครูแจง | ช่อง 7 |
| 2561 | เจ้าสาวจำยอม | เป้ย | ช่อง 7 |
| 2561 | ระบำมาร | เปรียว | ช่อง 7 |
| 2566 | มาตาลดา | อรุณรัคมี เศวตพิพัฒนากุล (แพง) | ช่อง 3 |
| 2567 | เว้าวอนรัก | เชิญขวัญ ราชมนตรี / หม่อมเชิญขวัญ เศวตวัน ณ อยุธยา | ช่อง 3 |
| 2567 | ลมเล่นไฟ | อัคนียา รวีโชติช่วง (เฟลม) | ช่อง 3 |
| 2569 | ยิหวาดาตัง | ยิหวา | ช่อง 3 |
ผลงานการแสดง > ละครสั้น

| พ> ศ. | เรื่อง | ตอน | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2560 | ฟ้ามีตา | ไม้ฝาโลง | อ้อย | ช่อง 7 |
ผลงานการแสดง > ซีรีส์

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2567 | Ready Set Love เกมชนคนโสด | ซาร่า | Netflix |
รางวัล

| พ> ศ. | รางวัล | สาขา | ​ ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2564 | Fever Awards 2021​ | นางงามฟีเวอร์ | ได้รับรางวัล |
| 2567 | Maya TV Awards 2024​ | Sexy Star of The Year | ได้รับรางวัล |
แหล่งข้อมูลอื่น

อแมนด้า ออบดัม ที่เฟซบุ๊ก
อแมนด้า ออบดัม ที่อินสตาแกรม
อแมนด้า ออบดัม ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
อแมนด้า ออบดัม ที่ติ๊กต็อก
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | อแมนด้า ออบดัม> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ปวีณสุดา ดรูอิ้น |  |  มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  (2563) |  | แอนชิลี สก็อต-เคมมิส |
|  เชลลา คีราโบ |  | มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  (2016) |  |  มายา เชียรอน |
| ประกวดครั้งแรก |  |  มิสแกรนด์ภูเก็ต  (2016) |  | วิมพ์วิภา บุหงางาม |
| ด ค กผู้ดำรงตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ |
| --- | --- |
 กุลธิดา เย็นประเสริฐ (2543)  วรินทร ผดุงวิถี (2544)  จันจิรา จันทร์โฉม (2545)  เยาวลักษณ์ ไตรสุรัตน์ (2546)  มรกต กิตติสาระ (2547)  ชนันภรณ์ รสจันทน์ (2548)  ไอยวริญท์ โอสถานนท์ (2549)  ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม (2550)  กวินตรา โพธิจักร (2551)  ชุติมา ดุรงค์เดช (2552)  ฝนทิพย์ วัชรตระกูล (2553)  ชัญษร สาครจันทร์ (2554)  ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์ (2555)  ชาลิตา แย้มวัณณังค์ (2556)  เวฬุรีย์ ดิษยบุตร* (2557)  อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์ (2558)  ชลิตา ส่วนเสน่ห์ (2559)  มารีญา พูลเลิศลาภ (2560)  โศภิดา กาญจนรินทร์ (2561)  ปวีณสุดา ดรูอิ้น (2562)  อแมนด้า ออบดัม (2563)  แอนชิลี สก็อต-เคมมิส (2564)  แอนนา เสืองามเอี่ยม (2565)  แอนโทเนีย โพซิ้ว (2566)  สุชาตา ช่วงศรี (2567) 
* สละตำแหน่ง
| ด ค กประเทศไทย ใน มิสยูนิเวิร์ส |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:  อาภัสรา หงสกุล (1965)  ภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก (1988) 
รองอันดับ 1: แอนโทเนีย โพซิ้ว (2023)
รองอันดับ 2:  จีรนันทน์ เศวตนันทน์ (1966) 
รองอันดับ 3:  สุชาตา ช่วงศรี (2024) 
5 คนสุดท้าย:  มารีญา พูลเลิศลาภ (2017)  ปวีณสุดา ดรูอิ้น (2019) 
6 คนสุดท้าย:  ชลิตา ส่วนเสน่ห์ (2016) 
10 คนสุดท้าย:  สาวิณี ปะการะนัง (1984)  อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์ (2015)  โศภิดา จิระไตรธาร (2018)  อแมนด้า ออบดัม (2020) 
15 คนสุดท้าย:  อภันตรี ประยุทธเสนีย์ (1968)  ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม (2007) 
20 คนสุดท้าย:  ไอยวริญท์ โอสถานนท์ (2006) 
นางสาวไทย • มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส • มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  •  มิสยูนิเวิร์ส
รัฐประหารวังหลวงพม่า พ.ศ. 2421–2422

| --- | --- |
ภาพประกอบเหตุการณ์ปลงพระชนม์หมู่พระราชวงศ์พม่า
วันที่: กันยายน พ.ศ. 2421 – 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2422
ที่ตั้ง: มัณฑะเลย์, พม่า
ชื่ออื่น: การสำเร็จโทษเชื้อพระวงศ์พม่า
ผู้เข้าร่วม: กลุ่มการเมืองที่นำโดยพระนางสิ่งผยูมะฉิ่ง, กินหวุ่นมินจี และไตง์ด้ามี่นจี้ เสนาบดีแห่งสภาลุตอ
ผล: พระเจ้าธีบอขึ้นครองราชบัลลังก์สืบต่อจากพระเจ้ามินดงโดยสมบูรณ์
รัฐประหารวังหลวงพม่า พ.ศ. 2421–2422 เป็นเหตุการณ์รัฐประหารในพม่าสมัยราชวงศ์โก้นบอง ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงก่อนการเสด็จสวรรคตของพระเจ้ามินดงและในช่วงต้นรัชกาลของพระเจ้าธีบอ นับตั้งแต่ก่อนวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2421 จนถึงวันที่ 13–18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2422 เหตุการณ์นี้มักถูกเรียกว่า เหตุการณ์ ปลงพระชนม์หมู่พระราชวงศ์พม่า ซึ่งดำเนินการโดยพระนางอเลนันดอพระมเหสีตำหนักกลางในพระเจ้ามินดง ร่วมกับเสนาบดีในสภาลุตอที่เป็นพันธมิตรของพระนาง ได้แก่ กินหวุ่นมินจีและไตง์ด้ามี่นจี้ เหตุการณ์นี้ทำให้เชื้อพระวงศ์พม่าทั้งพระราชโอรสและพระราชธิดาในพระเจ้ามินดงหลายพระองค์ถูกปลงพระชนม์ และราชบัลลังก์ได้ส่งผ่านต่อไปยังพระเจ้าธีบอ ซึ่งเป็นผู้ที่พระนางอเลนันดอและสภาลุตอต้องการให้สืบราชสันตติวงศ์ต่อไป แต่ถึงกระนั้นเหตุการณ์นี้ได้ถูกมองว่าเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้สถาบันกษัตริย์พม่าล่มสลายต่อภัยจักรวรรดินิยม
ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ > การปฏิรูปของพระเจ้ามินดง

พระเจ้ามินดงครองราชสมบัติพม่านับตั้งแต่ พ.ศ. 2396 จนถึง พ.ศ. 2421 รัชสมัยของพระองค์อยู๋ในช่วงการเผชิญภัยคุกคามจากจักรวรรดินิยมอังกฤษ พม่าพ่ายแพ้ในสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2395 ส่งผลให้ต้องสูญเสียดินแดนพม่าตอนล่างแก่อังกฤษ ดังนั้นพระเจ้ามินดงจึงครองราชสมบัติในส่วนของพม่าตอนบนได้รับการยกย่องว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีพระปรีชาสามารถ ด้วยพระองค์ได้ปกป้องดินแดนพม่าตอนบนจากการรุกรานของอังกฤษและดำเนินการปฏิรูปอาณาจักรให้ทันสมัย
พระเจ้ามินดงดำเนินการปฏิรูปแผ่นดินโดยรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางที่ราชสำนักกรุงมัณฑะเลย์ ปฏิรูประบบราชการภายใน ริเริ่มใช้ระบบค่าจ้างเงินเดือนในระบบราชการเพื่อลดอำนาจและฐานรายได้ของเหล่าข้าราชการ ปรับโครงสร้างระบบการเงินในท้องพระคลังใหม่ ปฏิรูปกองทัพพม่าให้เป็นสมัยใหม่ และริเริ่มนำระบบตำรวจหรือกองโปลิศเข้ามาใช้ในราชอาณาจักร
ความสำเร็จของพระเจ้ามินดงล้วนมาจากพระปรีชาสามารถในการคัดสรรเหล่าเสนาบดีที่มีความสามารถมาปฏิบัติหน้าที่ ซึ่งได้แก่ เจ้าชายกะนองพระอนุชา เจ้าชายกะนองเป็นนักบริหารที่มีความสามารถและมีแนวคิดสมัยใหม่ เป็นพระอนุชาที่พระเจ้ามินดงโปรดปรานและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นองค์รัชทายาทตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2396 เจ้าชายกะนองเป็นที่นิยมในหมู่ประชาชน เป็นผู้นำการปฏิรูปร่วมกับพระเชษฐาโดยการส่งราชบัณฑิตในราชสำนักไปศึกษายังประเทศตะวันตกและริเริ่มก่อตั้งอุตสาหกรรมสรรพาวุธในพม่า เจ้าชายกะนองเข้าพระทัยดีว่า การที่พม่ารบแพ้อังกฤษ ก็เพราะความทันสมัยของยุทโธปกรณ์ของกองทัพอังกฤษ ดังนั้นการปฏิรูปกองทัพและสรรพาวุธให้เป็นสมัยใหม่จึงเป็นเป้าหมายทางการเมืองที่สำคัญอย่างหนึ่งของเจ้าชายกะนอง
เสนาบดีที่สำคัญของพระเจ้ามินดงอีกสองคนที่มีอิทธิพลได้แก่ กินหวุ่นมินจีและไตง์ด้ามี่นจี้ กินหวุ่นมินจีเป็นบุคคลที่มีความฉลาดหลักแหลมและมีแนวคิดในการปฏิรูปแบบอย่างตะวันตก ในปี พ.ศ. 2414 เขาเป็นบุคคลที่นำคณะราชทูตของพม่าเดินทางไปยังยุโรปและได้รับการรับรองอธิปไตยของอาณาจักร ถึงกระนั้นเขาไม่ได้เป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ประชาชนมากนัก เพราะเขามีท่าทีเอาใจชาวต่างชาติมากเกินไป และมักหาโอกาสจากสถานการณ์เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ต่างจากไตง์ด้ามี่นจี้ซึ่งเป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ประชาชน ไตง์ด้ามี่นจี้เป็นเสนาบดีกลุ่มหัวโบราณ เป็นกลุ่มที่เกลียดชังชาวต่างชาติ เขามีทัศนคติเชื่อในความยิ่งใหญ่ของชนชาติพม่า และไม่เห็นด้วยกับนโยบายของพระเจ้ามินดง เจ้าชายกะนอง และกินหวุ่นมินจี ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้ต่อต้านอย่างจริงจัง ไตง์ด้ามี่นจี้มีสติปัญญาและไหวพริบน้อยกว่ากินหวุ่นมินจี แต่มีอำนาจและได้รับความนิยมจากประชาชนอย่างมาก เนื่องด้วยเป็นผู้ที่มีความซื่อสัตย์และจงรักภักดีต่อพระเจ้าแผ่นดินอย่างยิ่ง บุคคลเหล่านี้จึงเป็นผู้สนับสนุนการปฏิรูปของพระเจ้ามินดงให้ดำเนินไปได้
การปฏิรูปของพระเจ้ามินดงและเจ้าชายกะนองกลับสร้างความไม่พอใจแก่อังกฤษ ที่ต้องการผนวกพม่าเข้าเป็นส่วนหนึ่งในอาณานิคม ในรัชกาลพระเจ้ามินดง รัฐบาลอังกฤษและพม่าไม่ได้มีปัญหากันอย่างเป็นทางการ แต่รัฐบาลอังกฤษหวั่นเกรงและระแวงต่อการปฏิรูปกองทัพ เนื่องจากเจ้าชายกะนองได้ส่งนักเรียนจำนวน 90 คน ไปเรียนวิชาด้านอาวุธยุทโธปกรณ์และการทหารจากประเทศอิตาลี ฝรั่งเศสและเยอรมนี นอกจากนี้โปรดให้สร้างโรงงานผลิตอาวุธขึ้นในพม่าถึง 3 แห่ง ทำให้รัฐบาลอังกฤษเกรงว่าจะกลายเป็นเรื่องยากในการยึดครองอาณานิคม
ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ > ความพยายามก่อรัฐประหารวังหลวง พ.ศ. 2409

เจ้าชายมินกุนและเจ้าชายมินกุนเดง พระโอรสของพระเจ้ามินดงที่ประสูติแต่พระสนมเอกประภาเทวี พระสนมเอกฝ่ายใต้ที่ 1 ได้ก่อการกบฏ พยายามก่อรัฐประหารในวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2409 การก่อกบฏของเจ้าชายทั้งสองพระองค์เกิดจากความไม่พอพระทัยที่พระเจ้ามินดงผู้เป็นพระราชบิดา ทรงแต่งตั้งเจ้าชายกะนองพระอนุชาซึ่งมีศักดิ์เป็นพระปิตุลาของเจ้าชายทั้งสองขึ้นเป็นรัชทายาท เจ้าชายมินกุนทรงคาดหวังที่จะได้รับตำแหน่งนี้ เจ้าชายทั้งสองพระองค์ทรงได้รับการสนับสนุนจากอังกฤษซึ่งไม่พอใจแนวทางการปฏิรูปราชอาณาจักรและกองทัพให้ทันสมัยของเจ้าชายกะนอง เพราะทำให้อังกฤษสูญเสียผลประโยชน์ที่จะครอบครองดินแดนพม่า เจ้าชายกะนองถูกปลงพระชนม์ขณะประชุมในสภาลุตอ จากนั้นกองกำลังของเจ้าชายทั้งสองได้บุกพระราชวังหลวงเพื่อปลงพระชนม์พระเจ้ามินดง แต่ทรงหลบหนีออกไปได้ กองทัพกบฏได้สังหารบรรดาราชนิกุลที่ต่อต้าน มีเจ้าชายหลายพระองค์ที่ทรงเป็นเสนาบดีของอาณาจักรถูกปลงพระชนม์ในเหตุการณ์ครั้งนี้
ความพยายามก่อการรัฐประหารล้มเหลวเนื่องจากไม่สามารถปลงพระชนม์พระเจ้ามินดงได้ ว่ากันว่ามือสังหารที่ถูกส่งมาปล่อยให้พระเจ้ามินดงทรงมีเวลาพอที่จะเสด็จหนีไปได้ ความล้มเหลวทำให้เจ้าชายทั้งสองทรงถูกต่อต้าน จึงหลบหนีไปยังดินแดนพม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักรและทรงได้รับสถานะลี้ภัยจากอังกฤษ พระเจ้ามินดงเสด็จกลับมายังพระราชวังหลวงโดยได้รับชัยชนะ แต่ต้องสูญเสียเจ้าชายกะนองและเสนาบดีที่เป็นกำลังในการปฏิรูปหลายคน ส่งผลให้การปฏิรูปให้ทันสมัยของพม่าเป็นไปอย่างมีอุปสรรค
เหตุการณ์ที่พระโอรสของพระเจ้ามินดงก่อกบฎครั้งนี้ มิคกี้ ฮาร์ท นักประวัติศาสตร์ชาวพม่าให้ความเห็นว่า มีสาเหตุมาจากแรงยุยงภายนอก แต่ไม่มีการทราบอย่างเป็นทางการว่าเป็นฝีมือของฝ่ายใด สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้คือการเกิดข่าวลือแพร่สะพัดภายนอกที่ว่า เจ้าชายกะนองอาจจะทรงได้รับตำแหน่งรัชทายาท ทำให้พระโอรสทั้งหลายของพระเจ้ามินดงทรงเกิดความหวั่นไหวตามข่าวลือและเกรงว่าราชบัลลังก์จะไปได้แก่พระปิตุลาแทน มิคกี้ ฮาร์ทให้ความเห็นว่าข่าวลือมาจากนอกวัง จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์กบฎขึ้นมาจริง ทั้งที่จริงแล้วเจ้าชายมินกุนทรงเป็นพระชามาดา (ลูกเขย) ของเจ้าชายกะนองก็ตาม การที่เจ้าชายทั้งสองหลบหนีไปยังเขตอังกฤษ และไม่ยอมส่งตัวเจ้าชายทั้งสองให้พม่าทำการไต่สวน ทำให้อังกฤษถูกมองว่าเป็นผู้ให้การสนับสนุนในการปลงพระชนม์เจ้าชายกะนองเพื่อหยุดยั้งแผนการปฏิรูป แต่ถึงกระนั้นเหตุการณ์ครั้งนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงถึงผู้ที่อยู่เบื้องหลังเจ้าชายทั้งสองในการก่อกบฎ
การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายกะนองผู้ทรงเป็นรัชทายาทที่ได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ ทำให้การสืบราชสันตติวงศ์กลายเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นมา เพราะพระเจ้ามินดงไม่ทรงเลือกพระราชโอรสองค์หนึ่งองค์ใดเป็นองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการ จึงทำให้เกิดปัญหาและความขัดแย้งในราชสำนักในช่วงปีสุดท้ายของรัชกาล