stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พรรคพันธมิตร

| พรรคพันธมิตร  |
| --- | --- |

ชื่อจีน: 联盟 Liánméng
ชื่อมาเลย์: Parti Perikatan
ชื่อย่อ: Alliance
ผู้ก่อตั้ง: ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน Tan Cheng Lock Tun Sambanthan
ก่อตั้ง: ค.ศ.1952
รับรองตามกฎหมาย: 30 ตุลาคม ค.ศ.1957
ถูกยุบ: 1 กรกฎาคม ค.ศ.1973
ถัดไป: แนวร่วมแห่งชาติ
ที่ทำการ: กัวลาลัมเปอร์
สมาชิกภาพ: องค์การมลายูรวมแห่งชาติ (UMNO) สมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน (MCA) สภาชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย (MIC)
อุดมการณ์: ชาตินิยม อนุรักษนิยม
จุดยืน: ฝ่ายขวา
สี: น้ำเงินหลวงและขาว
การเมืองมาเลเซีย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคพันธมิตร (มลายู: Parti Perikatan) เป็นแนวร่วมของพรรคการเมืองในมาเลเซีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2494 และเป็นพรรคที่ได้เสียงข้างมากในการเลือกตั้งครั้งแรกของสหพันธ์มาลายาใน พ.ศ. 2498 ซึ่งขณะนั้นยังเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ
พรรคพันธมิตรประกอบด้วยอุมโน, สมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน และสภาชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย และได้จดทะเบียนเป็นพรรคการเมืองอย่างเป็นทางการเมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2500 พรรคนี้มีบทบาทสำคัญในการเรียงร้องเอกราชของสหพันธรัฐมลายาจนได้รับเอกราชเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 และการจัดตั้งสหพันธรัฐมาเลเซียเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2506 ต่อมา พรรคพันธมิตรถูกแทนที่ด้วยแนวร่วมแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2516
พม่าตอนล่าง

พม่าตอนล่างแสดงด้วยสีชมพู พม่าตอนบนแสดงด้วยสีส้ม
พม่าตอนล่าง (อังกฤษ: Lower Burma; พม่า: အောက်မြန်မာပြည်) บางครั้งเรียก พม่านอก (Outer Myanmar) เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ของพม่าอยู่ในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี (ภาคอิรวดี, ภาคพะโค และภาคย่างกุ้ง) และพื้นที่ตามแนวชายฝั่งของประเทศ (รัฐยะไข่, รัฐมอญ และภาคตะนาวศรี)
ในภาษาพม่า ประชาชนที่มาจากพม่าตอนบนมักเรียกว่า อะ-เทต-ตา สำหรับผู้ชาย และ อะ-เทียต-ลฮู สำหรับผู้หญิง ในขณะที่ประชาชนที่มาจากพม่าตอนล่างจะเรียกว่า เอาะต้า (အောက်သား) สำหรับผู้ชาย และ  เอาะตู สำหรับผู้หญิง ส่วน อะญาต้า (အညာသား) หมายถึงประชาชนที่อาศัยอยู่ส่วนในของประเทศ
ในทางประวัติศาสตร์ พม่าตอนล่างหมายถึงดินแดนของพม่าที่ถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิบริติชหลังจากสิ้นสุดสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง ใน พ.ศ. 2395 ร่วมกับอาณาจักรยะไข่และดินแดนตะนาวศรีที่ถูกผนวกไปตั้งแต่ พ.ศ. 2369 หลังสนธิสัญญารานตะโบ ศูนย์กลางพม่าตอนล่างอยู่ที่ย่างกุ้ง ครอบคลุมพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำอิรวดีตอนล่างรวมทั้งแปร ก่อนพุทธศตวรรษที่ 24 ดินแดนนี้มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมอญและชาวกะเหรี่ยง เคยเป็นที่มั่นและศูนย์กลางทางประวัติศาตร์มอญ
ดูเพิ่ม

พม่าตอนบน
พรรคเชื้อสายดายักแห่งซาราวัก

พรรคเชื้อสายดายักแห่งซาราวัก (มลายู: Parti Bansa Dayak Sarawak) เป็นพรรคการเมืองที่มีฐานเสียงเป็นชาวเผ่าดายักเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชนพื้นเมืองในรัฐซาราวัก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 โดยแยกตัวออกมาจากพรรคแห่งชาติซาราวักของชาวดายัก ผู้ก่อตั้งคือดาโต๊ะ ลีโอ มอจจี และได้เข้าร่วมในแนวร่วมแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2527 ต่อมา ใน พ.ศ. 2537 ได้เข้าร่วมในรัฐบาลผสมของรัฐ อย่างไรก็ตาม พรรคนี้ไม่สามารถขยายพื้นที่เลือกตั้งและแนวร่วมได้มากนัก
พรรคนี้เคยสลายตัวไปแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2546 และครั้งที่ 2 เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2547 ในที่สุดได้นำไปสู่การก่อตั้งพรรคประชาชนซาราวักนำโดยดาโต๊ะ เจมส์ มาซิงและดาโต๊ะซึง ชีหัว
บู้พะย่า

| บู้พะย่า |
| --- | --- |
ဗူးဘုရား

ศาสนา
ศาสนา: พุทธ
นิกาย: เถรวาท
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: พุกาม ภาคมัณฑะเลย์ พม่า
ที่ตั้งในประเทศพม่า
พิกัดภูมิศาสตร์: 21°10′35″N 94°51′28″E﻿ / ﻿21.176323°N 94.857895°E﻿ / 21.176323; 94.857895
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อตั้ง: พระเจ้าปยูซอที่
บู้พะย่า (พม่า: ဗူးဘုရား) คือเจดีย์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดีในเมืองพุกาม ประเทศพม่า บู้พะย่า แปลว่า "เจดีย์น้ำเต้า" ตามลักษณะของพระเจดีย์ ตำนานได้เล่าขานไว้ว่าสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 8 ในสมัยอาณาจักรศรีเกษตรหรืออาณาจักรปยู โดยพระเจ้าปยูซอที่ แต่บ้างก็ว่าน่าจะสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 16 เนื่องจากรูปทรงขององค์พระเจดีย์
พระเจดีย์ที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบันเป็นพระเจดีย์ที่สร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2518 เพราะพระเจดีย์องค์เก่านั้นพังทลายลงมาอันเนื่องมาจากแผ่นดินไหว
คลังภาพ

เจดีย์องค์เดิมเมื่อ พ.ศ. 2411 ก่อนพังทลายลงจากแผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2518
เจดีย์เมื่อมองจากฝั่งแม่น้ำอิรวดี
บริเวณด้านหน้าทางเข้า
บริเวณโดยรอบเจดีย์
ริมชายฝั่งด้านล่างเจดีย์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บู้พะย่า
MyanmarBagan Travel Information เก็บถาวร 2012-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทิวเขาพะโค

| ทิวเขาพะโค |
| --- | --- |
ပဲခူးရိုးမ
แผนที่จุดที่ตั้งในประเทศพม่า 
จุดสูงสุด
ยอด: เขาโปะป้า
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,518 เมตร (4,980 ฟุต)
พิกัด: 20°55′27″N 95°15′02″E﻿ / ﻿20.92417°N 95.25056°E﻿ / 20.92417; 95.25056 
ข้อมูลเชิงขนาด
ยาว: 475 กิโลเมตร (295 ไมล์)  เหนือ-ใต้
กว้าง: 60 กิโลเมตร (37 ไมล์)  ตะวันออก-ตะวันตก
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ประเทศ: พม่า
พิกัดเทือกเขา: 20°55.3′N 95°14.9′E﻿ / ﻿20.9217°N 95.2483°E﻿ / 20.9217; 95.2483
ทิวเขาพะโค (พม่า: ပဲခူးရိုးမ) เป็นช่วงของทิวเขา เนินเขาเตี้ย ๆ และพื้นที่สูง ระหว่างแม่น้ำอิรวดีกับแม่น้ำสะโตงในภาคกลางของพม่า แนวทิวเขาลากยาวจากเขาโปะป้าทางตอนเหนือ สู่เนินเขาสิงคุตตระ (เชียงกุตระ) ทางตอนใต้ ทั้งแม่น้ำพะโคและแม่น้ำสะโตง ล้วนมีต้นกำเนิดจากทิวเขาพะโค
จุดสูงสุด

ยอดเขาที่สูงสุดคือเขาโปะป้า สูง 1,518 เมตร (4,980 ฟุต) เป็นภูเขาไฟทรงกรวยสลับชั้น และยอดเขาเด่นอื่นๆ เช่น บินโฮนตอง (Binhontaung) สูง 2,003 ฟุต (611 เมตร) โกดิตอง (Kodittaung) สูง 1,885 ฟุต (575 เมตร)  โพอูตอง (Phoe-Oo Taung) และเนินเขาสิงคุตตระ (เชียงกุตระ)
ธรณีวิทยา

ทิวเขาพะโคเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงทางธรณีในยุคพาลีโอจีน ทำให้มีชั้นตะกอนทะเลลึก (pelagic sediment) ประสมกับหินและเถ้าจากภูเขาไฟ ที่เกิดขึ้นในภายหลัง
ประวัติ

เจดีย์ชเวดากอง ถูกสร้างขึ้นกว่าพันปีก่อนบริเวณเนินเขาสิงคุตตระ (เชียงกุตระ)
ทิวเขาพะโค เมื่อปี ค.ศ. 1930-1931 เป็นสถานที่เดิมของซะยาซาน ในการต่อต้านการปกครองของอังกฤษ ซะยาซานยกธงประกาศความเป็นอิสระบริเวณเนินเขาอลันตองใกล้เมืองสารวดี
ต่อมาในช่วงหลังทิวเขาพะโคกลายเป็นศูนย์กลางของพรรคคอมมิวนิสต์พม่า
นิเวศวิทยา

ทางตอนเหนือสุดของทิวเขาพะโคเป็นเขตแห้งแล้งของพม่า ขณะที่ทางใต้มีฝนตกได้มากกว่า 80 นิ้วต่อปี เนินเขาในทิวเขาพะโคเดิมทีเป็นป่าทึบมีไม้สักและไม้เนื้อแข็งที่เป็นประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ทางตอนใต้คือป่าไม้เนื้อแข็ง ขณะที่ตอนกลางและตอนเหนือเป็นป่าที่มีไม้สัก การตัดไม้ทำลายป่าอย่างแพร่หลายทำให้ปัจจุบันพื้นที่ป่ามีขนาดลดลง
ปยาโต

ปยาโต (พม่า: ပြာသို) เป็นเดือนที่สิบตามปฏิทินพม่าแบบดั้งเดิม
เทศกาล

วันปีใหม่กะเหรี่ยง (วันแรกเดือนปยาโต)
เทศกาลอัศวยุทธหลวง (မြင်းခင်းသဘင်ပွဲတော်)
เทศกาลเฉลิมฉลองเจดีย์
เทศกาลอานานดาพะย่า (พุกาม)
สัญลักษณ์

ดอกพวงแก้วกุดั่น
ที่ปรึกษาแห่งรัฐ

| ที่ปรึกษาแห่งรัฐพม่า |
| --- | --- |
မြန်မာနိုင်ငံတော်၏ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်

การเรียกขาน: ฯพณฯ ที่ปรึกษาแห่งรัฐ
จวน: เนปยีดอ
ผู้เสนอชื่อ: สมัชชาแห่งสหภาพ
ผู้แต่งตั้ง: ประธานาธิบดีพม่า
วาระ: ดำรงตำแหน่งเทียบเท่ากับประธานาธิบดี (5 ปี)
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: อองซานซูจี
สถาปนา: 6 เมษายน พ.ศ. 2559
ยกเลิก: 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
เว็บไซต์: www.statecounsellor.gov.mm
ที่ปรึกษาแห่งรัฐ (พม่า: နိုင်ငံတော်၏ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်) เป็นตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลโดยพฤตินัยของประเทศพม่า
ภูมิหลัง

พรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (เอ็นแอลดี) ของอองซานซูจีชนะการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2558 อย่างถล่มทลาย แต่รัฐธรรมนูญห้ามซูจีเป็นประธานาธิบดีพม่า เพราะมีสามีและบุตรเป็นคนต่างด้าว ตำแหน่งนี้ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2559 เพื่อให้ซูจีมีบทบาทมากขึ้นในรัฐบาลพม่า
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2559 สภาประชาชาติ สภาสูงในสมัชชาแห่งสหภาพ เห็นชอบกับร่างรัฐบัญญัติจัดตั้งตำแหน่งนี้ วันที่ 5 เดือนเดียวกัน สภาผู้แทนราษฎร สภาล่าง เห็นชอบกับร่างรัฐบัญญัติ และวันรุ่งขึ้น ทีนจอ ประธานาธิบดี ลงนามในร่างรัฐบัญญัติ
รายนาม

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ (สมัย) | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
| 1 |  | อองซานซูจี (พ.ศ. 2488–) | 6 เมษายน พ.ศ. 2559 | 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 |  |
ดูเพิ่ม

ประธานาธิบดีพม่า
รองประธานาธิบดีพม่า
รายนามนายกรัฐมนตรีพม่า
แหล่งข้อมูลอื่น

Office of the State Counsellor (พม่า)
Office of the State Counsellor (อังกฤษ)
| ด ค กผู้นำรัฐในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| --- | --- |
ประมุขแห่งรัฐ:  กัมพูชา (กษัตริย์  รายพระนาม)  ติมอร์-เลสเต (ประธานาธิบดี)  ไทย (กษัตริย์  รายพระนาม) บรูไน (กษัตริย์)  พม่า (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  ฟิลิปปินส์ (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  มาเลเซีย (กษัตริย์)  ลาว (ประธานาธิบดี)  เวียดนาม (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  สิงคโปร์ (ประธานาธิบดี)  อินโดนีเซีย (ประธานาธิบดี  รายชื่อ) 
หัวหน้ารัฐบาล:  กัมพูชา (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ)  ติมอร์-เลสเต (นายกรัฐมนตรี)  ไทย (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) บรูไน (นายกรัฐมนตรี-กษัตริย์)  พม่า (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) ฟิลิปปินส์ (ประธานาธิบดี)  มาเลเซีย (นายกรัฐมนตรี)  ลาว (นายกรัฐมนตรี)  เวียดนาม (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) สิงคโปร์ (นายกรัฐมนตรี)  อินโดนีเซีย (ประธานาธิบดี) 
ผู้นำสูงสุด:  พม่า  ลาว  เวียดนาม 
ตำแหน่งผู้นำในอดีต:  กัมพูชา (ประมุขแห่งรัฐ  เลขาธิการ) พม่า (กษัตริย์  ผู้ว่าราชการ พรีเมียร์ ที่ปรึกษาแห่งรัฐ) ฟิลิปปินส์ (ผู้สำเร็จราชการ  นายกรัฐมนตรี) ลาว (กษัตริย์)  เวียดนาม (กษัตริย์)  เวียดนามใต้ (ผู้นำ)  สิงคโปร์ (ผู้ว่าราชการ)  หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ผู้สำเร็จราชการ)  อินโดนีเซีย (นายกรัฐมนตรี) 
อาเซียน
พรรคประชาชนก้าวหน้า (มาเลเซีย)

พรรคประชาชนก้าวหน้า (มลายู: Parti Progresif Penduduk Malaysia) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย เป็นสมาชิกของแนวร่วมแห่งชาติและเป็นพรรคหลายเชื้อชาติ
พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2496 หัวหน้าพรรคคนแรกคือ ดร. กานามาริตนัม ปิลไล  ใน พ.ศ. 2496 พรรคนี้ร่วมมือกับอัมโน สภาชาวมลายูเชื้อสายอินเดีย สมาคมชาวมลายูเชื้อสายจีน แต่ได้ถอนตัวออกมาใน พ.ศ. 2497 เพราะตกลงกันไม่ได้เกี่ยวกับการจัดสรรที่นั่ง จึงกลายเป็นพรรคฝ่ายค้าน ใน พ.ศ. 2512 พรรคนี้เกือบจะชนะการเลือกตั้งในรัฐเปรัก ใน พ.ศ. 2549 สมาชิกพรรคเป็นชนเชื้อสายอินเดียร้อยละ 48 ชนเชื้อสายจีนร้อยละ 32 และชนเชื้อสายมลายูร้อยละ 13 ที่เหลือเป็นเชื้อชาติอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

People's Progressive Party เก็บถาวร 2018-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Federal Territory PPP เก็บถาวร 2009-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เดอะเฟซเวียดนาม ซีซัน 1

| เดอะเฟซเวียดนาม ซีซัน 1 |
| --- | --- |
เมนเทอร์จาก เดอะเฟซเวียดนาม ซีซัน 1 ลาน เคว, โห่ หง็อก ห่า และ ฝั่ม เฮือง
ประเภท: เรียลลิตี้
พิธีกร: หวิญ ถวี
กรรมการ: โห่ หง็อก ห่า ฝั่ม เฮือง ลาน เคว
ประเทศแหล่งกำเนิด: เวียดนาม
จำนวนตอน: 12
การผลิต
ความยาวตอน: 60–75 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: วีทีวี3
ออกอากาศ: 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016 (2016-06-18) – 3 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-03)
เดอะเฟซเวียดนาม ซีซัน 1 (เวียดนาม: Gương Mặt Thương Hiệu 2016) เป็นการแข่งขันเรียลริตี้โชว์แบบเวียดนามที่อิงกับประเทศสหรัฐอเมริกาและเป็นหนึ่งในหลายประเทศ ในสหรัฐอเมริกา และ เดอะเฟซ นานาชาติ โห่ หง็อก ห่า, ฝั่ม เฮือง และ ลาน เคว ได้มาทำหน้าที่เป็นเมนเทอร์ และ หวิญ ถวี รับหน้าที่เป็นพิธีกรในซีซันแรก รายการได้เริ่มออกอากาศวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ทางช่อง VTV3
ผู้ชนะในซีซันนี้คือ ฝี เฟือง อัญ วัย 19 ปี จาก ฮานอย
ผู้เข้าแข่งขัน

(อายุเป็นไปตามช่วงเวลาที่ถ่ายทำรายการ)
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | ส่วนสูง | เมืองเกิด | ทีม | ผลการแข่งขัน | ลำดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โต เวียน คั้ญ หง็อก | 25 | 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)* | นครโฮจิมินห์ | โห่ หง็อก ห่า | ถูกคัดออกในตอนที่ 2 | 13-15 |
| เหงียน ถิ ถั่ญ | 20 | 1.72 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว)* | บั๊กนิญ | ฝั่ม เฮือง | ถูกคัดออกในตอนที่ 2 | 13-15 |
| เหงียน ถิ หมี เล | 26 | 1.70 เมตร (5 ฟุต 7 นิ้ว)* | กว๋างนาม | ลาน เคว | ถูกคัดออกในตอนที่ 2 | 13-15 |
| เล ถิ หง็อก อูต "บาว หง็อก" | 22 | 1.77 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)* | เกียนซาง | ลาน เคว | ถูกคัดออกในตอนที่ 3 | 12 |
| หงวี เทียน อาน "อาน หงวี " | 29 | 1.62 เมตร (5 ฟุต 4 นิ้ว)* | ฮานอย | ฝั่ม เฮือง | ถูกคัดออกในตอนที่ 4 | 11 |
| เหงียน ทู เหี่ยน | 22 | 1.77 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)* | บิ่ญเซือง | ลาน เคว | ถูกคัดออกในตอนที่ 5 | 10 |
| เจิ่น ถิ กิม จี | 24 | 1.74 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)* | ไฮฟอง | ลาน เคว | ถูกคัดออกในตอนที่ 6 | 9 |
| เสียบ ลิญ เจิว | 22 | 1.69 เมตร (5 ฟุต 7 นิ้ว)* | ซาลาย | ฝั่ม เฮือง | ถูกคัดออกในตอนที่ 7 | 8 |
| ลิลลี่ เหงียน | 23 | 1.73 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว) | เกิ่นเทอ | โห่ หง็อก ห่า | ถูกคัดออกในตอนที่ 8 | 7 |
| เจิ่น ถิ หง็อก ลวาน | 23 | 1.73 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว) | กอนตูม | ฝั่ม เฮือง | ถูกคัดออกในตอนที่ 9 | 6 |
| เล ถิ เงิน ห่า "เล ห่า" | 23 | 1.72 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว)* | ซาลาย | โห่ หง็อก ห่า | ถูกคัดออกในตอนที่ 11 | 5 |
| โง ถิ กวิ่ญ มาย "มาย โง" | 21 | 1.72 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว)* | นครโฮจิมินห์ | ลาน เคว | ถูกคัดออกในตอนที่ 10  กลับเข้ามาอีกครั้งในรอบที่ 12  รองชนะเลิศ | 2-4 |
| จุ่ง ฮเหวี่ยน ทัญ | 19 | 1.76 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)* | ไฮฟอง | โห่ หง็อก ห่า | รองชนะเลิศ | 2-4 |
| โด๋ เจิ่น คั้ญ เงิน | 22 | 1.71 เมตร (5 ฟุต 7 นิ้ว)* | ด่งนาย | ฝั่ม เฮือง | รองชนะเลิศ | 2-4 |
| ฝี เฟือง อัญ | 19 | 1.74 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)* | ฮานอย | โห่ หง็อก ห่า | ชนะเลิศ  | 1 |
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 1

ออกอากาศ 18 มิถุนายน 2559
เป็นการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันเพื่อให้เหลือสิบห้าคนสุดท้าย และแบ่งออกเป็นสามทีม ทีมละห้าคนตามที่เมนเทอร์หรือผู้เข้าแข่งขันได้ตัดสินใจเลือก
ทีม โห่ หง็อก ห่า : โต เวียน คั้ญ หง็อก, ฝี เฟือง อัญ, จุ่ง ฮเหวี่ยน ทัญ, เล ถิ เงิน ห่า "เล ห่า", ลิลลี่ เหงียน
ทีม ฝั่ม เฮือง : โด๋ เจิ่น คั้ญ เงิน, เสียบ ลิญ เจิว, เจิ่น ถิ หง็อก ลวาน, หงวี เทียน อาน "อาน หงวี", เหงียน ถิ ถั่ญ
ทีม ลาน เคว : โง ถิ กวิ่ญ มาย "มาย โง", เล ถิ หง็อก อูต "บาว หง็อก", เจิ่น ถิ กิม จี, เหงียน ทู เหี่ยน, เหงียน ถิ หมี เล
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 2

ออกอากาศ 25 มิถุนายน 2559
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกโดยเมนเทอร์ของทีมตนเอง: โต เวียน คั้ญ หง็อก, เหงียน ถิ ถั่ญ และ เหงียน ถิ หมี เล
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 3

ออกอากาศ 2 กรกฎาคม 2559
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ฝั่ม เฮือง
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: เล ถิ หง็อก อูต "บาว หง็อก" และ จุ่ง ฮเหวี่ยน ทัญ
ผู้ที่ถูกคัดออก: เล ถิ หง็อก อูต "บาว หง็อก"
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 4

ออกอากาศ 9 กรกฎาคม 2559
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม โห่ หง็อก ห่า
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: หงวี เทียน อาน "อาน หงวี" และ โง ถิ กวิ่ญ มาย "มาย โง"
ผู้ที่ถูกคัดออก: หงวี เทียน อาน "อาน หงวี"
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 5

ออกอากาศ 16 กรกฎาคม 2559
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ฝั่ม เฮือง
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ลิลลี่ เหงียน และ เหงียน ทู เหี่ยน
ผู้ที่ถูกคัดออก: เหงียน ทู เหี่ยน
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 6

ออกอากาศ 23 กรกฎาคม 2559
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ฝั่ม เฮือง
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: เล ถิ เงิน ห่า "เล ห่า" และ เจิ่น ถิ กิม จี
ผู้ที่ถูกคัดออก: เจิ่น ถิ กิม จี
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 7

ออกอากาศ 30 กรกฎาคม 2559
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ลาน เคว
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ฝี เฟือง อัญ และ เสียบ ลิญ เจิว
ผู้ที่ถูกคัดออก: เสียบ ลิญ เจิว
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 8

ออกอากาศ 6 สิงหาคม 2559
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ลาน เคว
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ลิลลี่ เหงียน และ เจิ่น ถิ หง็อก ลวาน
ผู้ที่ถูกคัดออก: ลิลลี่ เหงียน
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 9

ออกอากาศ 13 สิงหาคม 2559
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม โห่ หง็อก ห่า
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: เจิ่น ถิ หง็อก ลวาน และ โง ถิ กวิ่ญ มาย "มาย โง"
ผู้ที่ถูกคัดออก: เจิ่น ถิ หง็อก ลวาน
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 10

ออกอากาศ 20 สิงหาคม 2559
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ฝั่ม เฮือง
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: โง ถิ กวิ่ญ มาย "มาย โง" และ จุ่ง ฮเหวี่ยน ทัญ
ผู้ที่ถูกคัดออก: โง ถิ กวิ่ญ มาย "มาย โง"
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 11

ออกอากาศ 27 สิงหาคม 2559
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม โห่ หง็อก ห่า
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาเพื่อให้คัดออก: โด๋ เจิ่น คั้ญ เงิน, จุ่ง ฮเหวี่ยน ทัญ และ เล ถิ เงิน ห่า "เล ห่า"
ผู้ที่ถูกคัดออก: เล ถิ เงิน ห่า "เล ห่า"
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 12

ออกอากาศ 3 กันยายน 2559
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม หง็อก ห่า
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้ว แต่ได้ถูกโหวตให้เข้ารอบสุดท้าย: โง ถิ กวิ่ญ มาย "มาย โง"
ผู้เข้าแข่งขันสี่คนสุดท้าย: ฝี เฟือง อัญ, จุ่ง ฮเหวี่ยน ทัญ, โด๋ เจิ่น คั้ญ เงิน และ โง ถิ กวิ่ญ มาย "มาย โง"
เดอะเฟซเวียดนาม: ฝี เฟือง อัญ
เมนเทอร์ของเดอะเฟซเวียดนาม: โห่ หง็อก ห่า
ข้อมูลการแข่งขัน > ตารางการคัดออก

| ผู้เข้าแข่งขัน | ตอนที่> 1 | ตอนที่> 2 | ตอนที่> 3 | ตอนที่> 4 | ตอนที่> 5 | ตอนที่> 6 | ตอนที่> 7 | ตอนที่> 8 | ตอนที่> 9 | ตอนที่> 10 | ตอนที่> 11 | ตอนที่> 12 | ตอนที่> 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ผู้ชนะในช่วงชาแลนจ์ | ฮเหวี่ยน ทัญ | ไม่มี | ลิญ เจิว | กวิ่ญ มาย | ทู เหี่ยน | คั้ญ เงิน | กวิ่ญ มาย | ไม่มี | เฟือง อัญ | เฟือง อัญ | คั้ญ เงิน | ไม่มี | ไม่มี |
| เฟือง อัญ | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ผ่าน | เสี่ยง | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ชนะเลิศ |
| กวิ่ญ มาย | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | เสี่ยง | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | เสี่ยง | ตกรอบ |  | กลับ | รอง ชนะเลิศ |
| คั้ญ เงิน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | เสี่ยง | ผ่าน | รอง ชนะเลิศ |
| ฮเหวี่ยน ทัญ | ผ่าน | ผ่าน | เสี่ยง | ชนะ | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | เสี่ยง | เสี่ยง | ผ่าน | รอง ชนะเลิศ |
| เล ห่า | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | เสี่ยง | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |
| หง็อก ลวาน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | เสี่ยง | ตกรอบ |  |  |  |  |
| ลิลลี่ เหงียน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | เสี่ยง | ผ่าน | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |
| ลิญ เจิว | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |
| กิม จี | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |  |
| ทู เหี่ยน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |  |  |
| เทียน อาน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| บาว หง็อก | ผ่าน | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| หมี เล | ผ่าน | ตกรอบ  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| เหงียน ถั่ญ | ผ่าน | ตกรอบ  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| คั้ญ หง็อก | ผ่าน | ตกรอบ  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ทีม โห่ หง็อก ห่า

ทีม ฝั่ม เฮือง

ทีม ลาน เคว
ตอนที่ 1 เป็นการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันเพื่อให้เหลือสิบห้าคนสุดท้าย และแบ่งออกเป็นสามทีม ทีมละห้าคนตามที่เมนเทอร์หรือผู้เข้าแข่งขันได้ตัดสินใจเลือก
ตอนที่ 2 เมนเทอร์ต้องคัดลูกทีมของทีมตนเองออกจากการแข่งขันทีมละ 1 คนหลังทำแคมเปญเสร็จสิ้น ซึ่งผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกในรอบนี้คือ คั้ญ หง็อก, เหงียน ถั่ญ และ หมี เล
ตอนที่ 4 ทีมของ โห่ หง็อก ห่า ชนะแคมเปญ กวิ่ญ มาย และ เทียน อาน ถูกส่งมาเพื่อให้ทำการคัดออก แต่จะทราบผลการตัดสินเมื่อเริ่มตอนที่ 5
ตอนที่ 10 กวิ่ญ มาย เป็นลูกทีมคนสุดท้ายของทีม ลาน เคว ที่เหลืออยู่ แต่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน อย่างไรก็ตาม ลาน เคว ยังคงอยู่ต่อในรายการแม้จะไม่เหลือลูกทีมในการแข่งขัน
ตอนที่ 11 ทีมของ โห่ หง็อก ห่า ชนะแคมเปญ แต่ โห่ หง็อก ห่า ได้เลือก ฮเหวี่ยน ทัญ และ เล ห่า ซึ่งเป็นลูกทีมของเธอเองเข้าร่วมการคัดออกร่วมกับ คั้ญ เงิน ลูกทีมของ ฝั่ม เฮือง และ โห่ หง็อก ห่า ก็ได้เลือก เล ห่า ออกจากการแข่งขัน
ตอนที่ 12 กวิ่ญ มาย ได้กลับเข้าสู่รอบสุดท้ายจากการได้คะแนนโหวตสูงสุดสำหรับการกลับมาของผู้ที่ถูกคัดออก
ข้อมูลการแข่งขัน > แคมเปญ

ตอนที่ 1: Natural beauty and Street style shots (Casting)
ตอนที่ 2: Catwalk for swimsuits and dress by Chung Thanh Phong designer (Casting)
ตอนที่ 3: Apollo Silicone commercial shoot
ตอนที่ 4: VietJet campaign
ตอนที่ 5: Runway party table
ตอนที่ 6: Bridal runway show
ตอนที่ 7: Gender reversal for L'Oréal Paris
ตอนที่ 8: TVC filming with male models
ตอนที่ 9: Press conference for OPPO
ตอนที่ 10: Apolo Silicone TVC filming
ตอนที่ 11: OPPO TVC filming
ตอนที่ 12: ไฟนัลวอล์ก
กัวลาลัมเปอร์
ประชากร

| ชาติพันธุ์ในกัวลาลัมเปอร์ – 2015 Population Quick Info |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กลุ่มชาติพันธุ์ | กลุ่มชาติพันธุ์ |  | ร้อยละ | ร้อยละ |
| มลายู | มลายู |    | 40.32% | 40.32% |
| จีน | จีน |    | 36.90% | 36.90% |
| อินเดีย | อินเดีย |    | 8.62% | 8.62% |
| อื่น ๆ | อื่น ๆ |    | 0.98% | 0.98% |
| ไม่ใช่ชาวมาเลเซีย | ไม่ใช่ชาวมาเลเซีย |    | 13.18% | 13.18% |
กัวลาลัมเปอร์เป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศมาเลเซีย ข้อมูลเมื่อ 2016 มีประชากรอาศัยอยู่ในเขตเมือง 1.76 ล้านคน มีความหนาแน่นประชากรที่ 6,696 คนต่อตารางกิโลเมตร (17,340 ต่อตารางไมล์) และเป็นเขตการปกครองที่หนาแน่นที่สุดของประเทศ กัวลาลัมเปอร์ยังเป็นจุดศูนย์กลางของเขตปริมณฑลหุบเขากลังที่ครอบคลุมถึงเปอตาลิงจายา, กลัง, ซูบังจายา, ปูจง, ชะฮ์อาลัม และกมบัก ซึ่งข้อมูลเมื่อ 2017 มีประชากรรวมประมาณ 7.25 ล้านคน
ประชากรในกัวลาลัมเปอร์ประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธ์หลักสามกลุ่ม: มลายู, จีน และอินเดีย นอกจากนี้ ยังมีกลุ่มวัฒนธรรมอื่น ๆ เช่น ยูเรเชีย, กาดาซัน, อีบัน และกลุ่มชนพื้นเมืองอื่น ๆ ทั่วมาเลเซีย
ประชากร > ประชากรในอดีต

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1890  | 20,000 | —     |
|  1900  | 30,000 | +50.0% |
|  1931  | 111,418 | +271.4% |
|  1957  | 316,537 | +184.1% |
|  1970  | 451,201 | +42.5% |
|  1974  | 612,004 | +35.6% |
|  1980  | 919,610 | +50.3% |
|  1991  | 1,145,342 | +24.5% |
|  2000  | 1,305,792 | +14.0% |
|  2010  | 1,588,750 | +21.7% |
|  2020  | 1,982,112 | +24.8% |
กัวลาลัมเปอร์ได้รับสถานะดินแดนสหพันธ์ใน ค.ศ. 1974 ที่มา:
ประชากร > ภาษาและศาสนา

| ศาสนาในกัวลาลัมเปอร์ – สำมะโน ค> ศ. 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ศาสนา | ศาสนา |  | ร้อยละ | ร้อยละ |
| อิสลาม | อิสลาม |    | 46.4% | 46.4% |
| พุทธ | พุทธ |    | 35.7% | 35.7% |
| ฮินดู | ฮินดู |    | 8.5% | 8.5% |
| คริสต์ | คริสต์ |    | 5.8% | 5.8% |
| ไม่ทราบ / ไม่ระบุ | ไม่ทราบ / ไม่ระบุ |    | 1.4% | 1.4% |
| ศาสนาชาวบ้านจีน | ศาสนาชาวบ้านจีน |    | 1% | 1% |
| อื่น ๆ | อื่น ๆ |    | 0.6% | 0.6% |
| ไม่มีศาสนา | ไม่มีศาสนา |    | 0.5% | 0.5% |
กัวลาลัมเปอร์มีผู้นับถือศาสนาหลากหลายมาก โดยมีสถานที่สักการะให้กับประชากรหลาย ๆ กลุ่ม ผู้ที่นับถือศาสนาอิสลามส่วนใหญ่เป็นชาวมลายู, ชุมชนมุสลิมเชื้อสายอินเดีย และมุสลิมเชื้อสายจีนจำนวนน้อย ผู้ที่นับถือศาสนาพุทธนิกายมหายาน, ลัทธิขงจื๊อ และลัทธิเต๋าส่วนใหญ่เป็นชาวจีน ชาวอินเดียนับถือศาสนาฮินดู และมีชาวจีนและอินเดียบางส่วนที่หันไปนับถือศาสนาคริสต์ด้วย
กัวลาลัมเปอร์เป็นหนึ่งในสามรัฐ/ดินแดนที่มีประชากรที่นับถือศาสนาอิสลามน้อยกว่า 50% ส่วนอีกสองรัฐคือรัฐปีนังและรัฐซาราวัก
สถิติจากสำมะโน ค.ศ. 2010 ระบุว่าประชากรชาวจีน 87.4% ระบุตนเองว่านับถือศาสนาพุทธ โดยมีจำนวนน้อยที่ระบุตนเองว่านับถือศาสนาคริสต์ (7.9%), ศาสนาพื้นบ้านจีน (2.7%) และอิสลาม (0.6%) ประชากรชาวอินเดียส่วนใหญ่ระบุตนเองว่านับถือศาสนาฮินดู (81.1%) โดยมีจำนวนน้อยที่ระบุตนเองว่านับถือศาสนาคริสต์ (7.8%), อิสลาม (4.9%) และพุทธ (2.1%) ชุมชนบูมีปูเตอราที่ไม่ใช่ชาวมลายูส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ (44.9%) โดยมีจำนวนน้อยที่ระบุตนเองว่านับถือศาสนาอิสลาม (31.2%) และพุทธ (13.5%) ส่วนชาวมลายูบูมีปูเตอราทั้งหมดนับถือศาสนาอิสลาม เนื่องจากหลักเกณฑ์ตามคำอธิบายของชาวมลายูในรัฐธรรมนูญมาเลเซียระบุว่าพวกเขาต้องนับถือศาสนาอิสลาม
ภาษามาเลเซียเป็นภาษาราชการในกัวลาลัมเปอร์ นอกจากภาษามลายู ยังมีภาษาอื่น ๆ ที่ผู้มีเชื้อสายอินโดนีเซียพูด เช่น มีนังกาเบา และชวา พลเมืองในนครนี้สามารถเข้าใจภาษาอังกฤษ และมีจำนวนมากใช้ภาษานี้เป็นภาษาแม่ โดยสำเนียงที่ใช้งานมากที่สุดคือภาษาอังกฤษแบบมาเลเซีย ภาษาจีนกวางตุ้งและจีนมาตรฐานก็มีผู้พูดจำนวนมาก เพราะเป็นภาษาที่ประชากรชาวจีนพูด ภาษาย่อยอีกภาษาที่มีผู้พูดจำนวนมากคือภาษาแคะ ประชากรชาวอินเดียส่วนใหญ่พูดภาษาทมิฬ และมีผู้พูดภาษาอินเดียอื่น ๆ เป็นภาษาชนกลุ่มน้อย เช่น ภาษาเตลูกู, มลยาฬัม, ปัญจาบ และฮินดี
ภูมิทัศน์นคร

Panorama view of Kuala Lumpur at night time in 2020
ภูมิทัศน์นคร > สถาปัตยกรรม

สถาปัตยกรรมที่โดดเด่นของเมืองกัวลาลัมเปอร์ ได้แก่ หอคอยกัวลาลัมเปอร์ (Menara Kuala Lumpur) อาคารเปโตรนาสทาวเวอร์ (Petronas Towers) ตั้งอยู่บริเวณใจกลางย่านธุรกิจของเมือง ที่แวดล้อมด้วยสวนสาธารณะ และส่วนอาคารคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ (KLCC) อาคารเปโตรนาส เคยเป็นอาคารที่มีความสูงที่สุดในโลกในช่วง ค.ศ. 1998-2004 จนกระทั่งอาคารไทเป 101 ขึ้นมาเป็นอันดับ 1 ใน ค.ศ. 2004 แต่ยังคงเป็นอาคารแฝดที่มีความสูงที่สุดในโลก อาคารเปโตรนาสมี 2 อาคาร นับเป็นอาคารที่สูงที่สุดอันดับ 8 และ 9 ของโลก
ภาพปริทัศน์ของกัวลาลัมเปอร์
บรรณานุกรม

Gullick, J.M. (1955). "Kuala Lumpur 1880–1895" (PDF). Journal of the Malayan Branch of the Royal Asiatic Society. 24 (4): 10–11. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 28 May 2015.
Gullick, J.M. (2000). A History of Kuala Lumpur 1856–1939. The Malaysian Branch of the Royal Asiatic Society. ISBN 9789679948158.