stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
28 บอลเชวิค
สมาชิก

แม้การกล่าวถึง "28 บอลเชวิค" จะปรากฏอยู่บ้างในสุนทรพจน์ของเหมาและงานยุคแรก ๆ บางส่วนเกี่ยวกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน แต่รายชื่อเต็มของทั้ง 28 คนนั้นไม่ได้ปรากฏจนกระทั่งหลายทศวรรษต่อมา มีรายชื่อ 28 รายชื่อที่แตกต่างกันหลายรายการ ทุกคนเห็นตรงกันในสมาชิก 23 คน ขณะที่ 13 ชื่อปรากฏในบางรายการแต่ไม่ใช่ทั้งหมด สมาชิก 23 คนที่ได้รับการตกลงร่วมกัน ได้แก่ ปั๋ว กู่, หวัง หมิง และเมิ่ง ชิ่งชู่ [zh] ภรรยา, เฉิน ชางฮ่าว และตู้ จั้วเสียง (杜作祥) ภรรยา, เฉิ่น เจ๋อหมิน และจาง ฉินชิว ภรรยา, หวัง เชิ่งหรง [zh], วัง เชิ่งตี๋ [zh],  จาง เหวินเทียน, จู จื้อชุน (朱自舜, หญิง), จู อาเกิน, ซุน จี้หมิน [zh], หวัง เจี้ยเสียง, หยาง ช่างคุน, เซี่ย ซี, เฮ่อ จื่อชู่, เชิ่ง จงเลี่ยง, หวัง ยฺหวินเฉิง, เฉิน ยฺเหวียนเต้า, หลี่ จู๋เชิง, อิน เจี้ยน, ยฺเหวียน เจียยง
13 คนที่ปรากฏในบางรายชื่อ แต่ไม่ปรากฏในรายชื่อทั้งหมด ได้แก่ ไข่ เฟิง, เฉิน เว่ย์หมิน [zh], ตู้ ถิง, กั๋ว เมี่ยวเกิง, หลี่ ยฺเหวียนเจี๋ย (李元杰), หวัง เป๋าหลี่ (王宝礼), ซ่ง ผานหมิน, เซี่ยว เท่อฝู่ (肖特甫), สฺวี อี้ซิน, ยฺหวิน ยฺวี่หรง, หวัง ซิ่ว, เฉิ่น จื้อยฺเหวียน, และหลิว ฉฺวินเซียน (หญิง)
การขึ้นและการลง

มหาวิทยาลัยซุน ยัตเซ็นปิดตัวลงใน ค.ศ. 1930 แม้สมาชิกของกลุ่มจะกระจัดกระจายไปหลังจากนั้นและไม่เคยรวมตัวกันอีกในฐานะกลุ่ม 28 คน แต่เมื่อพวกเขากลับมายังประเทศจีน สมาชิกส่วนน้อยที่มีนัยสำคัญก็จะมีบทบาทสำคัญในการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ผู้ที่เดินทางมาถึงเซี่ยงไฮ้ใน ค.ศ. 1930 เข้าร่วมกระแสวิพากษ์วิจารณ์ที่กำลังเพิ่มขึ้นต่อหลี่ ลี่ซาน ผู้ซึ่งในขณะนั้นมีอำนาจครอบงำความเป็นผู้นำของพรรค หลี่ได้สนับสนุนการโจมตีเมืองใหญ่ในทันที นโยบายที่ล้มเหลวและส่งผลร้ายแรงต่อฐานทัพโซเวียต อย่างไรก็ตาม ตรงข้ามกับที่แหล่งข้อมูลตะวันตกยุคแรกจำนวนมากเข้าใจกัน 28 โบลเชวิคไม่ได้มีบทบาทสำคัญในการขับไล่หลี่ ลี่ซาน หลี่ถูกปลดจากตำแหน่ง ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการแทรกแซงของโคมินเทิร์น ซึ่งส่งโจว เอินไหลและฉฺวี ฉิวไป่ สมาชิกคณะกรรมาธิการกลาง กลับมาจากมอสโกเพื่อควบคุมหลี่ เมื่อแผนนี้ล้มเหลว โคมินเทิร์นจึงเรียกตัวหลี่ไปมอสโกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1930
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1931 คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนจัดการประชุมเต็มคณะครั้งที่ 4 และด้วยการเข้าร่วมและการสนับสนุนโดยตรงของพาเวล มิฟ หวัง หมิงและกลุ่มของเขาจึงได้รับชัยชนะอย่างถล่มทลาย หวังได้รับเลือกเข้าสู่กรมการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์ ขณะที่ปั๋ว กู่และจาง เหวินเทียนดำรงตำแหน่งสำคัญอื่น ๆ ที่มีความสำคัญเท่ากัน
ด้วยเหตุนี้ ความขัดแย้งระหว่างคณะกรรมาธิการกลางกับสาธารณรัฐโซเวียตจีนที่เพิ่งตั้งไข่ของเหมา เจ๋อตง จึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง แม้หวัง หมิงจะกลับไปมอสโกหลังพำนักในเซี่ยงไฮ้ได้ไม่นาน แต่ทั้งปั๋ว กู่และจาง เหวินเทียนต่างก็เข้าดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่คณะกรรมธิการกลางพรรคตามลำดับ และนำการปฏิวัติจีนในลักษณะที่รุนแรง/เอียงซ้าย
ภายหลังการสังหารหมู่ที่เซี่ยงไฮ้ ค.ศ. 1927 ของเจียงไคเชก พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้หลบซ่อนลงใต้ดินในเซี่ยงไฮ้และเมืองอื่น ๆ ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 แม้แต่ที่นั่นก็ไม่ปลอดภัยอีกต่อไปและบรรดาผู้นำเริ่มมารวมตัวกันที่โซเวียตเจียงซีของเหมา ในบรรดาผู้ที่มาถึงเป็นกลุ่มแรก และเริ่มลดทอนอำนาจของเหมา คือโจว เอินไหล ใน ค.ศ. 1933 เมื่อปั๋ว กู่มาถึง งานส่วนใหญ่ก็เสร็จสิ้นแล้ว
หลังประสบความสำเร็จในการป้องกันการโจมตีของกองทัพชาตินิยมหลายครั้ง ที่ปรึกษาชาวเยอรมันของเจียงเปลี่ยนกลยุทธ์และเริ่มสร้างวงแหวนปราการที่มีศูนย์กลางร่วมกันโดยขยับเข้ามาใกล้ฐานที่มั่นของคอมมิวนิสต์มากขึ้นเรื่อย ๆ สิ่งนี้บังคับให้พรรคต้องเริ่มการเดินทัพทางไกลอันโด่งดังในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1934 ถึงตุลาคม ค.ศ. 1935 ไม่นานหลังการเดินทัพเริ่มต้นขึ้น ผู้นำพรรคจัดการประชุมใหญ่ขยายผลเพื่อกำหนดทิศทางและผู้นำของการปฏิวัติ ในการประชุมจุนอี้ใน ค.ศ. 1935 28 บอลเชวิคพ่ายแพ้ต่อเหมาและพันธมิตรของเขา หลัก ๆ แล้วเป็นเพราะการสนับสนุนของโจว เอินไหล และจู เต๋อ และการแปรพักตร์ของจาง เหวินเทียนและหวัง เจี้ยเสียง
ปั๋ว กู่สนับสนุนอ็อทโท เบราน์ ที่ปรึกษาทางการทหารของโคมินเทิร์น ขณะที่จาง เหวินเทียนและหวัง เจี้ยเสียง ผู้บัญชาการทหารของกองทัพแดง และหยาง ช่างคุน ผู้บัญชาการกองทัพสนามที่ 3 ของกองทัพแดงในเวลานั้น แปรพักตร์ไปเข้ากับเหมา สิ่งนี้นำไปสู่การแตกแยกของ 28 บอลเชวิค หวัง หมิงถูกเนรเทศไปกรุงมอสโกและเสียชีวิตที่นั่นในภายหลัง จางถูกลดตำแหน่งไปอยู่ในแวดวงการวิจัยด้านอุดมการณ์ในเหยียนอาน และต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศหลัง ค.ศ. 1949 เขาเสียชีวิตในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรมหลังก่อตั้ง "กลุ่มต่อต้านการปฏิวัติ" ร่วมกับเผิง เต๋อหวย (หรือที่รู้จักกันในชื่อกลุ่มต่อต้านพรรคของเผิง เต๋อหวย) ปั๋ว กู่เสียชีวิตในอุบัติเหตุเครื่องบินตกใน ค.ศ. 1946 ขณะเดินทางกลับไปยังเหยียนอานจากฉงชิ่ง เมืองหลวงชั่วคราวของรัฐบาลก๊กมินตั๋ง
ข้อโต้แย้ง

การตีความแบบตะวันตกมาตรฐานคือกลุ่มละเลยการมีส่วนร่วมของชาวนาและการปฏิรูปที่ดินซึ่งมีส่วนช่วยให้การสงครามเคลื่อนที่ของเหมาประสบความสำเร็จ นอกจากนี้ ในฐานะที่เป็นลูกศิษย์ในอุปถัมภ์ของพาเวล มิฟ พวกเขาคิดว่าตนเองถูกกำหนดให้เป็นผู้นำการปฏิวัติจีน
หนังสือ Mao Zedong, Zhou Enlai and the Evolution of the Chinese Communist Leadership ของทอมัส คัมเพน กล่าวว่าพวกเขา (เหมาและโจว) เป็นกลุ่มที่มีความสอดคล้องกันเฉพาะในมอสโก โดยต่อต้านทั้งอิทธิพลของก๊กมินตั๋งและลัทธิทรอตสกีในหมู่นักศึกษาจีน ยังมีข้อกล่าวอ้างว่าพวกเขาเดินทางกลับประเทศจีนในหลายช่วงเวลาแต่ไม่สามารถจัดตั้งกลุ่มที่มีประสิทธิภาพได้ นอกจากนี้ ยังมีข้อสงสัยว่าทั้งกลุ่มได้รับชื่อเสียงก็เพียงเพราะเกี่ยวพันกับทฤษฎีของสมาชิกที่โดดเด่นที่สุดอย่างหวัง หมิงหรือไม่ เฟรเดอริก ลิตเทินเขียนเห็นด้วยกับคัมเพนว่าไม่มีกลุ่มฝักใฝ่เช่นนั้นในโซเวียตเจียงซีและยังตั้งข้อสงสัยต่อไปอีกว่ากลุ่มนั้นดำเนินการในลักษณะประสานงานกันหรือไม่ มุมมองของลิตเทนคือแนวคิดเรื่องการแบ่งแยก "ฝ่ายซ้าย" กับ "ลัทธิเหมา" ในเวลานั้นเป็นสิ่งที่คิดขึ้นในภายหลังที่ถูกนำมาใช้ย้อนหลัง
28 บอลเชวิคกลายเป็นหมากในเกมชิงอำนาจระหว่างพาเวล มิฟ ผู้ให้คำปรึกษาของพวกเขา กับพรรคคอมมิวนิสต์จีน สมาชิกของกลุ่มนั้นค่อนข้างไร้เดียงสาในวิถีแห่งการปฏิวัติแม้พวกเขาจะมีพลังรวมกันก็ตาม สมาชิกของกลุ่มมีชะตากรรมแตกต่างกัน แต่ในฐานะกลุ่มแล้ว 28 บอลเชวิคถูกกำหนดให้ล้มเหลว ในประเทศจีนปัจจุบัน คำว่า "28 บอลเชวิค" มีความหมายเหมือนกับลัทธิถือมั่นในหลักการอย่างเคร่งครัด
สนามบินสงขลา

สนามบินทหารเรือสงขลา (อังกฤษ: Songkhla Royal Thai Navy Airfield หรือ Songkhla Airport) หรือ สนามบินสงขลา หรือ ท่าอากาศยานสงขลา คือสถานีการบินของกองทัพเรือไทย อยู่ทางใต้ของกรุงเทพมหานครประมาณ 735 กิโลเมตร (457 ไมล์) ในอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ซึ่งเป็นสถานีการบินของฐานทัพเรือสงขลา
ประวัติ

สนามบินสงขลา ได้รับการประกาศสนามบินอนุญาต ในปี พ.ศ. 2497 และเป็นท่าอากาศยานศุลกากร เมื่อปี พ.ศ. 2504 ซึ่งในเวลานั้น กองทัพอากาศได้กำหนดให้สนามบินสงขลาเป็นฐานบินสนาม ประจำการอากาศยานจากกองบิน 53 ประจวบคีรีขันธ์ในชื่อว่า ฝูงบิน 531 รับผิดชอบพื้นที่ใน 7 จังหวัดภาคใต้ตอนล่าง
เนื่องจากข้อจำกัดของพื้นที่ ทำให้ไม่สามารถขยายทางวิ่งเพื่อรองรับการเติบโตของเมือง อีกทั้งปลายทางวิ่งทิศทาง 31 มีภูเขาขวางกั้นอยู่ ทำให้เกิดอุปสรรค์ในการร่อนขึ้นลงของอากาศยาน จากการประเมินของคณะผู้เชี่ยวชาญขององค์การบริหารการบินแห่งชาติประเทศสหรัฐอเมริกา (Federal Aviation Administration: FAA) และกรมการบินพาณิชย์ เสนอให้สร้างสนามบินแห่งใหม่เพื่อใช้งานแทนที่สนามบินสงขลา ตั้งชื่อสนามบินแห่งใหม่ว่าสนามบินหาดใหญ่ พร้อมทั้งย้ายการเดินอากาศพาณิชย์และฝูงบินประจำการของกองทัพอากาศไปยังที่ใหม่ และได้ยกเลิกท่าอากาศยานศุลกากรในปี พ.ศ. 2515 ต่อมาสนามบินสงขลาเดิมได้ถ่ายโอนไปให้กองทัพเรือเป็นผู้ใช้งานจนถึงปัจจุบัน
บทบาทและปฏิบัติการ > กองทัพเรือไทย

บทความหลัก: กองการบินทหารเรือ
สนามบินสงขลา เป็นที่ตั้งหลักของสถานีการบิน ฐานทัพเรือสงขลา ทัพเรือภาคที่ 2 เป็นที่ตั้งของหมวดบินเฉพาะกิจ ขึ้นตรงต่อกองเรือปฏิบัติการ ทัพเรือภาคที่ 2 ในการปฏิบัติการทางทะเล
บทบาทและปฏิบัติการ > สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

สนามบินสงขลา เป็นที่ตั้งของหน่วยบินตำรจจังหวัดสงขลา เนื่องจากมีพื้นที่ติดกับค่ายรามคำแหง กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 43 กองบังคับการตำรวจตระเวนชายแดนภาค 4 ทำให้เจ้าหน้าที่ของหน่วยบินตำรวจสามารถเข้าออกและปฏิบัติการจากในพื้นที่ของกองกำกับการฯ ได้เลย
หน่วยในฐาน

สนามบินสงขลา เป็นฐานบินหลักของฐานทัพเรือสงขลา ทัพเรือภาคที่ 2 หน่วยที่ตั้งอยู่ในฐานบินประกอบด้วย
หน่วยในฐาน > กองทัพเรือไทย > กองการบินทหารเรือ

หมวดบินเฉพาะกิจ กองเรือปฏิบัติการ ทัพเรือภาคที่ 2 – ดอร์เนีย, ที-337, เอส-76 บี
หน่วยในฐาน > สำนักงานตำรวจแห่งชาติ > กองบินตำรวจ

หน่วยบินตำรวจจังหวัดสงขลา – เบลล์ 212
หน่วยในฐาน > หน่วยบินเอกชน

นอกจากการใช้งานทางทหารของกองทัพเรือแล้ว สนามบินสงขลายังเป็นที่ตั้งของสนามบินเฮลิคอปเตอร์ของรัฐวิสาหกิจและเอกชนให้บริการเฮลิคอปเตอร์สำหรับเดินทางไปยังแท่นขุดเจาะน้ำมันกลางอ่าวไทย ได้แก่
สนามบินเฮลิคอปเตอร์
บริษัท ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน)
บริษัท เอสเอฟเอส เอวิเอชั่น จำกัด
บริษัท ยูไนเต็ด ออฟชอร์ เอวิเอชั่น จำกัด – เอดับเบิลยู 139
สิ่งอำนวยความสะดวก

สนามบินสงขลา ประกอบด้วยสิ่งอำนวยความสะดวก ได้แก่
สิ่งอำนวยความสะดวก > ลานบิน

สนามบินสงขลาประกอบไปด้วยทางวิ่งความยาว 1,510 เมตร (4,954 ฟุต) ความกว้าง 45 เมตร (148 ฟุต) อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเล 12 ฟุต (3.7 เมตร) ทิศทางรันเวย์คือ 13/31 หรือ 132° และ 312° พื้นผิวคอนกรีตและแอสฟอลต์คอนกรีต
ดูเพิ่ม

ฐานทัพเรือสงขลา
กองการบินทหารเรือ
กองบินตำรวจ
โต้นเซมี่นต้าจี้

| มโหย่-ทเว> โต้นเซมี่นต้าจี้ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1862–1879
อุปราชจังหวัดชินด์วิน
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1878

ประสูติ: ราว ค.ศ. 1842 อังวะ จักรวรรดิพม่าที่สาม
สิ้นพระชนม์: ค.ศ. 1879 (ราว 36–37 ปี) พระราชวังมัณฑะเลย์ จักรวรรดิพม่าที่สาม
พระชายา: ยันออง-มยีน
พระบุตร: สี่พระองค์
ราชวงศ์: โก้นบอง
พระบิดา: มินดง
พระมารดา: โกนนา-ยวามิบะยา
มหาสุสิริธัมมราชา (พม่า: မဟာသုသီရိဓမ္မရာဇာ, บาลี: Mahāsusīridhammarājā; ค.ศ. 1842–1879) มีพระนามเดิมว่า มโหย่-ทเว เป็นที่รู้จักในราชทินนาม โต้นเซมี่นต้า (သုံးဆယ်မင်းသား) หรือ โต้นเซมี่นต้าจี้ (သုံးဆယ်မင်းသားကြီး) เคยดำรงพระอิสริยยศเป็นอุปราชจังหวัดชินด์วิน นับเป็นพระราชโอรสที่มีพระอิสริยยศสูงสุดพระองค์หนึ่งของพระเจ้ามินดง และมีพระชนนีสืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์แห่งอาณาจักรอยุธยา
พระประวัติ

มโหย่-ทเว ประสูติใน ค.ศ. 1842 เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่จากพี่น้องร่วมพระชนกชนนีทั้ง 13 พระองค์ ของพระเจ้ามินดง กับโกนนา-ยวามิบะยา พระองค์มีเชื้อสายไทยจากพระชนนี ซึ่งสืบสันดานมาจากสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายของอาณาจักรอยุธยา เมื่อพระชนกขึ้นเสวยราชสมบัติกรุงพม่าเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1853 ทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานอิสริยยศ ตะโด้มี่นซอ (သတိုးမင်းစော) พร้อมกับยกให้มโหย่-ทเวเป็นมโหย่ซ่า (မြို့စား) กินส่วยเมืองเลาง์ชี (လောင်းရှည်) ต่อมาพระเจ้ามินดงโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้มโหย่-ทเว กินส่วยเมืองโต้นเซ (သုံးဆယ်) เมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1854 มีราชทินนามเป็น โต้นเซ-มโหย่ซ่า (သုံးဆယ်မြို့စား)
กรกฎาคม ค.ศ. 1854 ขณะพระชันษา 12 ปี มโหย่-ทเวเข้าพระราชพิธียองโดน-บเว คือการไว้พระเกศายาวแล้วม้วนพระเมาลีขึ้นกลางพระเศียร และพระราชพิธีชีน-บยุ คือการบรรพชาเป็นสามเณรหลวง พร้อมกับเจ้านายฝ่ายหน้าอีกสามพระองค์ เป็นสัญลักษณ์ว่าเจ้านายพระองค์นี้เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ กระทั่งวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1862 มโหย่-ทเวในพระชันษา 20 ปี เสกสมรสกับเจ้าหญิงยันออง-มยีน พระธิดาในกะนองมี่นต้า ที่ประสูติแต่คีน-คเย
ในพระราชพิธีออกพรรษาเดือนตะดี้นจุ เมื่อ ค.ศ. 1862 พระเจ้ามินดงโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระนามใหม่แก่มโหย่-ทเว ว่า "มหาสุสิริธัมมราชา" (မဟာသုသီရိဓမ္မရာဇာ) และประกาศเลื่อนพระอิสริยยศชั้นสูงสุด มี่นต้าจี้ (မင်းသားကြီး) มีราชทินนามว่า โต้นเซมี่นต้าจี้ (သုံးဆယ်မင်းသားကြီး)
เมื่อพระเจ้ามินดงมีพระอาการเพียบหนักจวนจะเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1878 เจ้านายฝ่ายหน้าชั้นผู้ใหญ่ รวมไปถึงโต้นเซมี่นต้าจี้ ถูกจองจำไว้ในตรุ ตามพระบรมราชโองการโดยมีพระนางอเลนันดอบงการอยู่เบื้องหลัง ในช่วงสัปดาห์สุดท้ายของพระชนม์ชีพ พระเจ้ามินดงทรงพระราชทานอภัยโทษและปล่อยตัวโต้นเซมี่นต้าจี้ พร้อมกับทรงพระราชทานพระอิสริยยศเป็นอุปราชจังหวัดชินด์วิน แต่โต้นเซมี่นต้าจี้ก็ถูกควบคุมตัวอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น
ที่สุดโต้นเซมี่นต้าจี้ถูกประหารชีวิตพร้อมกับเจ้านายพระองค์อื่นในเหตุสังหารหมู่สมาชิกพระราชวงศ์พม่าเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1879 โดยพระศพทั้งหมดถูกฝังรวมกัน บริเวณสนามภายในพระราชวังมัณฑะเลย์
พระกรณียกิจ

โต้นเซมี่นต้าจี้เสด็จประพาสเมืองพะโคและเมืองย่างกุ้งเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1863 ครั้นเมื่อนิวัตพระราชวังมัณฑะเลย์ ก็นำความกราบบังคมทูลพระเจ้ามินดงพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ก่อตั้งโรงเรียนหลวงประจำมุขมณฑล (ปัจจุบันคือ โรงเรียนมัธยมศึกษาการศึกษาขั้นพื้นฐานหมายเลข 10 มัณฑะเลย์) ไว้สำหรับเจ้านายฝ่ายหน้าทรงพระอักษร
วิไลวรรณ วัฒนพานิช

| วิไลวรรณ วัฒนพานิช |
| --- | --- |
วิไลวรรณ วัฒนพานิช และ ลือชัย นฤนาท
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 (93 ปี) วิไลวรรณ วัฒนพานิช จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
คู่สมรส: พร้อมสิน สีบุญเรือง (หย่า) อดุลย์ ดุลยรัตน์ (หย่า) ไม่ปรากฏชื่อ (ปัจจุบัน)
บุตร: 1 คน
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2493–2538 พ.ศ. 2550
ผลงานเด่น: เครือฟ้า - สาวเครือฟ้า (2496) สามหัวใจ (2497) สุรนารี (2500) คู่กรรม (2538)
รางวัล
พระสุรัสวดี: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม พ.ศ. 2500 - สาวเครือฟ้า
สุพรรณหงส์: นักแสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยม พ.ศ. 2538 - คู่กรรม
วิไลวรรณ วัฒนพานิช ชื่อเล่น แดง (เกิด 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เจ้าของฉายา "ดาราเจ้าน้ำตา" และเป็นนักแสดงนำหญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลตุ๊กตาทอง เมื่อปี พ.ศ. 2500
ประวัติ

วิไลวรรณ เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของร้อยตรีเอื้อ วัฒนพานิช กับนางทองคำ วัฒนพานิช
เข้าสู่วงการแสดงเป็นครั้งแรกหลังจากเข้าร่วมการประกวดนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2491
วิไลวรรณสมรสครั้งแรกกับพร้อมสิน สีบุญเรือง  ก่อนแยกทางกันและสมรสใหม่อีกครั้งกับอดุลย์ ดุลยรัตน์ โดยมีบุตรสาวเพียงคนเดียวชื่อ อนิวรรณ ชื่อเล่น น้ำฝน จนในภายหลังได้แยกทางกัน และสมรสใหม่กับบุคคลนอกวงการจนถึงปัจจุบัน
เข้าสู่วงการ

เล่นภาพยนตร์เรื่องแรก แดนดาวโจร (2493)  ตามด้วยภาพยนตร์และละครจำนวนหนึ่ง มีชื่อเสียงจากบท "เครือฟ้า" ในภาพยนตร์ สาวเครือฟ้า (2496) จนได้รับฉายาว่า "ดาราเจ้าน้ำตา "
ผลงานเด่นอื่น ๆ ในช่วงต่อมา รับทนำใน นางทาษ (2498, 2505), โบตั๋น (2498), หนึ่งต่อเจ็ด, หงษ์หยก (ร่วมกับ เก่อ หลาน; 2499) และรับบทท้าวสุรนารี (แสดงคู่กับ สุรสิทธิ์ สัตยวงศ์) ในภาพยนตร์ไทย-ชอว์บราเดอร์ส สุรนารี (2500) ฯลฯ
ร่วมแสดงภาพยนตร์ต่างประเทศสามเรื่องคือ The Bridge on the River Kwai (2500), Di xia huo hua (2501) และ Island of Lost Girls (2512)
เพลงประกอบภาพยนตร์

ร้องเพลง  "ร่มฟ้าเวียงพิงค์"  คู่กับ ชรินทร์  นันทนาคร (งามเมือง) ใน  ร่มฟ้าเวียงพิงค์ พ.ศ. 2493 และ  "บวงสรวง" ใน เมืองแม่หม้าย  ของภาพยนตร์ไทยไตรมิตร  พ.ศ. 2515 (คำร้องของ ขุนวิจิตรมาตรา ใน  เมืองแม่หม้าย  สร้างโดย ภาพยนตร์เสียงศรีกรุง พ.ศ. 2478 )
ภาพยนตร์

2492: เจ้าจอมหม่อมห้าม(ตัวประกอบเล็กน้อย)
2493: แดนดาวโจร
2493: ร่มฟ้าเวียงพิงค์
2495: สามสาวเกาะสมุย
2496: หยกฟ้า
2496: สาวเครือฟ้า
2497: สามหัวใจ
2497: ธิดายาจก
2497: หยกฟ้า
2497: อัศวินสาว
2497: สันติวีณา
2498: ลี่หลิน
2498: หลีหวั่น
2498: ถ่านไฟเก่า
2498: วังนางโรม
2498: ยมนาเวศน์
2498: โบตั๋น
2498: นางทาษ
2498: สาวเวียงฟ้า
2498: น้ำใจสาวจีน
2498: พิมพิลาไลย
2498: โตเกียวพิศวาส
2498: โรมรัญจวน
2498: สี่สิงห์นาวี
2498: หญิงคนชั่ว
2499:	หงษ์หยก
2499: ริมธารรัก
2499: รักนิรันดร์
2499: สุดหล้าฟ้าเขียว
2499: ฟ้าธรรมาธิเบศร์
2500: จอมไพร
2500: สุรนารี
2500: ถ่านไฟเก่า
2500: หักหลัง
2500: กตัญญูปกาศิต
2501: หนึ่งต่อเจ็ด
2501:	เทวรูปหยก
2501: เหยี่ยวราตรี
2501: นักเลงเดี่ยว
2501: เจ็ดแหลก
2502:	นางสิงห์เมืองเสือ
2502: แผ่นดินของใคร
2502: ดวงใจที่รัก
2502: ภูติเหลือง
2502: สิบสองนักสู้
2503:	ปีศาจเครือฟ้า
2503: แม่นาคคืนชีพ
2503: รอยไถ
2503: ยอดผี
2504: กระท่อมทิพย์
2505:	ยอดรัก
2505: นางทาษ
2505: สกาวเดือน
2505: ดอกแก้ว
2505: ม่านน้ำตา
2505: ปืนเดี่ยว
2505: ยอดรัก
2506: เขี้ยวพิษ
2506:	จ้าวพยัคฆ์
2506: นางกระต่ายป่า
2506: ผู้พิชิตมัจจุราช
2507:	ดวงตาสวรรค์
2507: นกน้อย
2507: ร้อยป่า
2507: ลูกทาส
2507: วันปืน
2507: สมิงบ้านไร่
2507: ชายชาตรี
2508: ค่ายบางระจัน
2508: ฉัตรดาว
2508: จามรีสีฟ้า
2508: รอยร้าว
2508: นางสาวโพระดก
2508: เงิน เงิน เงิน
2508: ชุมทางเขาชุมทอง
2508: อินทรีมหากาฬ
2508: เดือนร้าว
2508: ปลาบู่ทอง
2508: มงกุฎเพชร
2508: ลมหวน
2508: ลูกนก
2508 ศึกเสือไทย
2509:	เชลยใจ
2509: เพื่อนรัก
2509: น้ำค้าง
2509: เพชรตัดเพชร
2509: อรุณเบิกฟ้า
2510: มนต์รัก
2511:	ขวัญเรือน
2511: อีแตน
2511: กำพร้า
2511: แสนสงสาร
2511: เพชรตะวัน
2512:	เปลวเทียน
2512:	สมิงจ้าวท่า
2512:	เมืองแม่หม้าย
2512:	เศรษฐีข้างถนน
2512:	เกิดเป็นชาย
2512:	แม่ค้า
2512:	ลูกเขย
2512:	ต้อยติ่ง รับบท มาลี
2512:	ชาติลำชี
2512:	ขุนตาล
2513:	กายทิพย์
2513:	ม้ามืด
2513: จุ๊บแจง
2513: ฟ้าคะนอง
2513: รักเธอเสมอ
2513: ไอ้ยอดทอง
2513: เรารักกันไม่ได้
2514:	มนต์รักจากใจ
2514:	พุดตาน
2514:	จงอางผยอง
2515: หัวใจมีตีน
2515:	หัวใจปรารถนา
2515: น้ำผึ้งพระจันทร์
2516:	ชลาลัย
2516:	ดาร์บี้
2516: ดอนโขมด
2517:	พยานบาป
2517:	สาวสิบเจ็ด
2517:	ความรัก
2517:	รอยมลทิน
2517: ผาอาบนาง
2518:	นางเอก
2518:	โบตั๋น
2518:	ถนนนี้ชั่ว
2518:	ทางโค้ง
2518: ป่าทรายทอง
2518:	หัวใจราชสีห์
2519:	กระดังงากลีบทอง
2519:	ความรักสีดำ
2519:	ลืมตัว
2519:	แม่ดอกรักเร่
2519:	กบฎหัวใจ
2519:	นางงูเห่า
2519:	พรายกินรี
2519:	อีสาวอันตราย
2520:	รักเลือกไม่ได้
2520:	ดวล
2520:	โอ้มาดา
2520:	เพลิงทะเล
2520: ไอ้ขลุ่ย
2521:	พ่อครัวหัวป่าก์
2521:	15 หยกๆ 16 ไม่หย่อน
2521:	ด่านนรก
2521:	วัยตกกระ
2523:	กระต่ายดง
2523:	ฉุยฉาย
2523:	ตาพระยาบ้าเลือด
2525:	เจ้าสาวของอานนท์
2525:	เทพธิดาโรงงาน
2525:	มนต์รักลูกทุ่ง
2525:	สะใภ้ตีนแดง
2527: วันนั้นคงมาถึง
2529:	เมียแต่ง
2531:	เพราะว่าฉันรักเธอ
2534:	เรียม
2538:	คู่กรรม
ละครโทรทัศน์

25xx: นิทรา สายัณห์ ช่อง 4
2500: กำไลหยก ช่อง ททบ.7 ขาวดำ
2503: หัวใจปรารถนา ช่อง ททบ.7 ขาวดำ
2503: อาณาจักรหัวใจ ช่อง ททบ.7 ขาวดำ
2510: สาวแก่ ช่อง 4
2512: นิทรา สายัณห์ ช่อง 7 สี
2514: อีสา ช่อง 4
2520: ขบวนการคนใช้ ช่อง 3
2520: นานา (โรค)จิตตัง ช่อง 3
2525: สุสานคนเป็น ช่อง 7
2537: ปลายฝนต้นหนาว ช่อง 7 รับบทเป็น ทองคำ
2539: รักหลอกๆ อย่าบอกใคร ช่อง 5 รับบทเป็น สะอิ้ง (ย่าของธนัญญาและวรรณ)
2539: ปรารถนาแห่งหัวใจ ช่อง 3
2540: ท่านชายกำมะลอ ช่อง 3
2540: ทรามวัยกับไอ้จก ช่อง 5
2540: พี่ชายที่แสนดี ช่อง 9 รับเชิญ
2543:  เงา ช่อง 5
2544: เลือดหงส์ ช่อง 5
2550: เหตุเกิดในครอบครัว ช่อง 3  ** เรื่องล่าสุดที่ได้แสดง
ฯลฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

Vilaiwan Seeboonreaung ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Vilaiwan Vatanapanich ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Vilaiwan Vatapanich ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2500–2525:  วิไลวรรณ วัฒนพานิช (2500)  อมรา อัศวนนท์ (2501)  รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง (2502)  สมจิตต์ ทรัพย์สำรวย (2503)  เมตตา รุ่งรัตน์ (2505)  พิศมัย วิไลศักดิ์ (2506)  เพชรา เชาวราษฎร์ (2507)  เนาวรัตน์ วัชรา (2508)  ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์ (2517)  บุปผารัตน์ ญาณประสิทธิกุล (2519)  มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช (2520)  จันทรา ชัยนาม (2522)  เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ (2524)  จารุณี สุขสวัสดิ์ (2525) 
2525–2550:  จารุณี สุขสวัสดิ์ (2526)  สินจัย หงษ์ไทย (2527)  สิริวิมล เจริญปุระ (2528)  นาถยา แดงบุหงา (2529)  พิม วัฒนพานิช (2530)  จินตหรา สุขพัฒน์ (2531)  ภัสสร บุญยเกียรติ (2532)  ภัสสร บุญยเกียรติ (2533)  จินตหรา สุขพัฒน์ (2534)  ธิดา ธีรรัตน์ (2535)  ธิดา ธีรรัตน์ (2536)  สินจัย หงษ์ไทย (2537)  สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา (2538)  ศิริลักษณ์ ผ่องโชค (2539)  กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา (2540)  เมทินี กิ่งโพยม (2541)  ลลิตา ปัญโญภาส (2542)  ฌัชฌา รุจินานนท์ (2543)  คาร่า พลสิทธิ์ (2544)  สิริยากร พุกกะเวส (2545)  แอน ทองประสม (2547)  จินตหรา สุขพัฒน์ (2549) 
2551-2575:  เพ็ญพักตร์ ศิริกุล (2555)  ปรีชญา พงษ์ธนานิกร (2557)  ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง (2560) 
| ด ค กรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2534–2540:  จันจิรา จูแจ้ง (2534)  ธิศวรรณ สุวรรณโพธิ์ (2535)  ธัญญา โสภณ (2536)  วิจิตรา ตริยะกุล (2537)  วิไลวรรณ วัฒนพานิช (2538)  พอลลีน เรือนเพชร (2539)  วิจิตรา ตริยะกุล (2540) 
2541–2551:  ศิริลักษณ์ เถกิงสุข (2541)  ศิริสิน ศิริพรสมาธิกุล (2542)  ภัทรวรินทร์ ทิมกุล (2544)  ณัฐวรา หงษ์สุวรรณ (2545)  อลิษา ขจรไชยกุล (2546)  อาภาพร นครสวรรค์ (2547)  สาธิดา เขียวชะอุ่ม (2548)  ปรางทอง ชั่งธรรม (2549)  เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ (2550)  โฟกัส จีระกุล (2551) 
2552–2562:  ศันสนีย์ วัฒนานุกูล (2552)  อินทิรา เจริญปุระ (2553)  สุทัตตา อุดมศิลป์ (2554)  ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์ (2555)  ชนนิกานต์ เนตรจุ้ย (2556)  อภิญญา สกุลเจริญสุข (2557)  วิโอเลต วอเทียร์ (2558)  เพ็ญพักตร์ ศิริกุล (2559)  พลอย ศรนรินทร์ (2560)  สู่ขวัญ บูลกุล (2561)  (2562) โควิด-19 
2563–2573:  แพรวา สุธรรมพงษ์ (2563)  สวนีย์ อุทุมมา (2564)  อสมาภรณ์ สมัครพันธ์ (2565)  อินทิรา เจริญปุระ (2566) 
ภาพวิไลวรรณ ในปี 2558
เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ

เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ (ละครโทรทัศน์)
| สามีเงินผ่อน เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ |
| --- | --- |
เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: สามีเงินผ่อน (พ.ศ. 2544, 2565) เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ (พ.ศ. 2559)
แนว: ละครโทรทัศน์
กำกับโดย: 2544 : อานนท์ สุวรรณเครือ 2559 : กฤษฎา เตชะนิโลบล
แสดงนำ: 2544 พล ตัณฑเสถียร ศิริลักษณ์ ผ่องโชค กรรชัย กำเนิดพลอย สุวัจนี พานิชชีวะ อินทิรา แดงจำรูญ 2559 เจมส์ มาร์ คิมเบอร์ลี่ แอน โวลเทมัส ฐากูร การทิพย์ กมลเนตร เรืองศรี ชีรณัฐ ยูสานนท์
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: 2559 ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ เพชร โอสถานุเคราะห์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาไทย
จำนวนตอน: 2544 : 17 ตอน   2559 : 15 ตอน
การผลิต
ผู้จัดละคร: 2559 : แอน ทองประสม
ควบคุมงานสร้าง: 2559 : จีราภา ระวังการณ์
กำกับภาพ: 2559 พัฒนะ พงศ์สมัย สมดุล จันทรบุตร
ลำดับภาพ: 2559 ธนอรรถ กาสุริยะ
ความยาวตอน: 2544 : 120 นาที/ตอน   2559 : 150 นาที/ตอน
บริษัทผู้ผลิต: 2544 ควิซแอนด์เควส 2559 บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: 2544: ช่อง 3
ออกอากาศ: สามีเงินผ่อน (2544) 9 พฤศจิกายน 2544 (2544-11-09) – 15 ธันวาคม 2544 (2544-12-15)
สถานีโทรทัศน์: 2559 : ช่อง 3 เอชดี
ออกอากาศ: เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ (2559) 21 เมษายน 2559 (2559-04-21) – 9 มิถุนายน 2559 (2559-06-09)
เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวโรแมนติกและดราม่า ดัดแปลงจากบทประพันธ์เรื่อง สามีเงินผ่อน ของกรุง ญ. ฉัตร หรือ พิชญา เทิดขวัญชัย
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์

ครั้งแรกเมื่อปี 2544 ทางช่อง 3 ใช้ชื่อเรื่อง สามีเงินผ่อน (Samee Ngern Phon 2001) ผลิตละครโดย ควิซแอนด์เควส โดยผู้จัด บทโทรทัศน์ ณัฐนันท์ วรรณพุฒ, ศรีศิลป์ เปี่ยมทิพย์มนัส กำกับการแสดงโดย อานนท์ สุวรรณเครือ นำแสดงโดย พล ตัณฑเสถียร ศิริลักษณ์ ผ่องโชค กรรชัย กำเนิดพลอย สุวัจนี ไชยมุสิก อินทิรา แดงจำรูญ ออกอากาศทุกวันศุกร์ - วันอาทิตย์ เวลา 20.20 - 22.20 น. เริ่มวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 - 15 ธันวาคม พ.ศ. 2544  ต่อจากละคร สะใภ้ ไร้ศักดินา
ครั้งแรกที่ 2 เมื่อปี 2559 ทางช่อง 3 ใช้ชื่อเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ (อังกฤษ: When A Man Loves A Woman / Piang Chai Kon Nee Mai Chai Poo Wised 2016) ผลิตละครโดย บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด โดยผู้จัด แอน ทองประสม บทโทรทัศน์ ดนยา ทรัพย์ยิ่ง กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล นำแสดงโดย เจมส์ มาร์ คิมเบอร์ลี่ แอน เทียมศิริ ฐากูร การทิพย์ ชีรณัฐ ยูสานนท์ กมลเนตร เรืองศรี ออกอากาศทุกวันพุธ - วันพฤหัสบดี เวลา 20.20 - 22.50 น. เริ่มวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2559 - 9 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ต่อจากละคร เจ้าบ้าน เจ้าเรือน,  ออกอากาศซ้ำครั้งแรกทางช่อง 33 ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 14.15 - 15.45 น. เริ่มวันที่ 25 กรกฎาคม-25 สิงหาคม พ.ศ. 2560 (วันที่ 24 สิงหาคม 2560 งดออกอากาศ) ต่อจากละคร เจ้าบ้าน เจ้าเรือน, ออกอากาศซ้ำครั้งที่ 2 ทางช่อง 28 ทุกวันจันทร์ - วันพฤหัสบดี เวลา 19.10 - 20.10 น. และวันศุกร์ เวลา 19.00 - 20.00 น. เริ่มวันที่ 12 เมษายน-5 มิถุนายน พ.ศ. 2562 (วันศุกร์ที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ออกอากาศแค่ 30 นาที ในเวลา 19.25 - 19.55 น., วันจันทร์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ออกอากาศแค่ 30 นาที ในเวลา 19.30 - 20.00 น.) ต่อจากละคร เจ้าบ้าน เจ้าเรือน, ออกอากาศซ้ำครั้งที่ 3 ทางช่อง 33 ช่วงละครฮิตวันธรรมดา : วันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 18.00 - 20.00 น. เริ่มวันที่ 3-24 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ต่อจากละคร เกมเสน่หา
ครั้งแรกที่ 3 เมื่อปี 2565 ทางAmarin TV 34 ใช้ชื่อเรื่อง สามีเงินผ่อน (Samee Ngern Phon 2022) ผลิตละครโดย เช้นจ์ 2561 โดยผู้จัด สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา วรฤทธิ์ ไวยเจียรนัย บทโทรทัศน์ พันอักษร กำกับการแสดงโดย ชาติชาย วรเพียรกุล นำแสดงโดย วฤษฎิ์ ศิริสันธนะ อุษามณี ไวทยานนท์ รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ อามีนา กูล ณัฐวรา วงศ์วาสนา ออกอากาศทุกวันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 21.30-22.30 น. เริ่มวันที่ 2 กรกฎาคม - 18 กันยายน พ.ศ. 2565 ต่อจากละคร ป่ากามเทพ
การนำไปสร้างละครในต่างประเทศ

ในปี พ.ศ. 2563 ได้มีการนำเนื้อเรื่องสามีเงินผ่อน ไปดัดแปลงและสร้างเป็นซีรีส์ในประเทศจีน โดยใช้ชื่อว่า Begin Again นำแสดงโดยกง จุน และโจว อวี่-ถง [en] ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี–เสาร์ ตอนละ 45 นาที ตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม – 5 ธันวาคม ผ่านทางสถานีโทรทัศน์หูหนาน และช่องทางออนไลน์โดย แมงโก ทีวี [en]
นักแสดง ปี 2544

| ปี | พ> ศ. 2544 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 3
ชื่อละคร: สามีเงินผ่อน
ผู้จัดละคร: ควิซแอนด์เควส
บทโทรทัศน์: ณัฐนันท์ วรรณพุฒ ศรีศิลป์ เปี่ยมทิพย์มนัส
ผู้กำกับการแสดง: อานนท์ สุวรรณเครือ
บทบาท: นักแสดงหลัก
นายแพทย์ศตวรรษ ศิวนารถ: พล ตัณฑเสถียร
อนุศยา วรเลิศลักษณ์: ศิริลักษณ์ ผ่องโชค
ชยากร วรเลิศลักษณ์ (ชยา): กรรชัย กำเนิดพลอย
โสมมิกา พรรณาราย: สุวัจนี พานิชชีวะ
มิรันตี กิตติธร: อินทิรา แดงจำรูญ
นันทวัฒน์ วรเลิศรัตน์ (เล็ก): พิเชษฐ์ไชย ผลดี
นิดา: นฤมล พงษ์สุภาพ
คุณนายเสาวรส ศิวนารถ: เดือนเต็ม สาลิตุล
นันทนา: ญาณี จงวิสุทธิ์
เจ้าสัวนันทพล วรเลิศลักษณ์: กำธร สุวรรณปิยะศิริ
คุณหญิงอารยา วรเลิศลักษณ์: ดวงใจ หทัยกาญจน์
อังกาบ: ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ฯ
ทนายชาตรี: ภุชงค์ โยธาพิทักษ์
หมอกำธร: สิรคุปต์ เมทะนี
พยาบาลแจ่มจันทร์: ปิยธิดา ประไพทอง
ติ๋ม: ศิรินุช เพ็ชรอุไร
หงวง: อรัญญา ประทุมทอง
อร: อภิชญา ณ ระนอง
ลิ่ว: ลิ่ว โอฬารลิก
ปุ้มปุ้ย: เพชรรินทร์ จันทร์แสงโชติ
บทบาท: นักแสดงรับเชิญ
นนทิยา: ปรารถนา สัชฌุกร
นิศรา: ปาริฉัตร ไพรหิรัญ
สารภี: ปริศนา กล่ำพินิจ
นาวิกา: อรสา พรหมประทาน
ประสงค์: สมภพ เบญจาธิกุล
แดง: ศศิธร ปิยะกาญจน์
อุดมศักดิ์: สุเชาว์ พงษ์วิไล
เสี่ยเซ็ง: วุฒิ คงคาเขตร
พนักงานร้านชุดเสื้อผ้า 1: ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
พนักงานร้านชุดเสื้อผ้า 2: วสันต์ อุตตมะโยธิน
บก.นพชัย: สมมาตร ไพรหิรัญ
เฮียพิศาล: เวนย์ ฟอลโคเนอร์
หมอวรรษ (วัยเด็ก): ด.ช.อิศรา กิจนิตย์ชีว์