stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เรดอน
ประวัติ

เรดอนจัดเป็นธาตุกัมมันตรังสีธาตุที่ 5  ที่มีการค้นพบถัดจากยูเรเนียม ธอเรียม เรเดียม และ โปโลเนียม ย้อนกลับไปในช่วงปีคริสต์ศักราช 1900  เฟเดอริช เอิร์นส์ ดอร์นได้ให้รายงานเกี่ยวกับการทดลองว่าด้วยเรื่องส่วนประกอบของธาตุเรเดียมได้ปล่อยแก๊ซกัมมันตภาพรังสีออกมา ซึ่งเขาเรียกมันว่า เรเดียม อีมาเนชัน(Ra Em) ซึ่งก่อนหน้าที่จะมีรายงานของดอร์ม ปิแอร์ คูรี และ มารี คูรี ได้สังเกตเห็นว่ามีมีก๊าซถูกปล่อยออกมาจากกระบวนการสลายตัวของเรเดียม และคงกัมมันตภาพรังสีเป็นเวลานานนับเดือน ในช่วงปีคริสต์ศักราช 1899
ในปีคริสต์ศักราช 1910 เซอร์ วิลเลียม แรมซี และ โรเบิร์ต วิทลอว์-เกรย์ แยกเรดอนได้สำเร็จ  และประมาณค่าความหนาแน่นและให้ประมาณค่าเรดอนว่าเป็นก๊าซที่หนักที่สุดเท่าที่เคยค้นพบ  ซึ่งผลที่ได้นี้ได้รับการรับรองจาก CIAAW ในปีคริสต์ศักราช 1912
การปรากฏ

เรดอนก่อตัวขึ้นจากกระบวนการสลายตัวของเรเดียม-226 ซึ่งพบได้ในแร่ยูเรเนียม หินฟอสเฟต หินดินดาน หินอัคนี หินแปรบางชนิดอย่างหินแกรนิต หินไนส์ เป็นต้น และหินทั่วๆไปอย่างเช่นหินอ่อนเองบางทีก็มีเรเดียม-226 เป็นส่วนประกอบอยู่ แต่มักจะพบในปริมาณที่น้อย
ในบริเวณ1ตารางไมล์บนพื้นผิวของโลก ลึกลงไป 6-15 นิ้ว จะมีธาตุเรเดียมอยู่ประมาณ 1 กรัม ซึ่งจะปล่อยก๊าซเรดอนในปริมาณไม่มากออกมาสู่ชั้นบรรยากาศของโลก
ด้วยเหตุนี้ทำให้สามารถพบเรดอนได้ในหลายๆที่ด้วยกันบนภาคพื้นดินในปริมาณตั้งแต่ 1 ถึง 100 แบ็กแรล/เมตร3 และเหนือผิวมหาสมุทรประมาณ 0.1 แบ็กแรล/เมตร3 แต่จะสามารถตรวจพบได้ในปริมาณที่มากในเขตเหมืองและถ้ำ โดยปริมาณที่ตรวจพบมีประมาณตั้งแต่ 20 ไปจนถึง 2,000 แบ็กแรล/เมตร3.
เอ็ม24 ชาร์ฟฟี

|  รถถังเบา, เอ็ม24  |
| --- | --- |
รถถังเอ็ม24ที่ถูกเก็บรักษาไว้โดยกองทัพเนเธอร์แลนด์
ชนิด: รถถังเบา
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ: 1944–1953 (กองทัพสหรัฐ)
ผู้ใช้งาน: United States and 28 others; see Operators
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามเกาหลี  สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง Ifni War สงครามเวียดนาม สงครามกลางเมืองลาว สงครามแอลจีเรีย สงครามอินเดีย-ปากีสถาน ค.ศ. 1971
ประวัติการผลิต
บริษัทผู้ผลิต: คาดิลแลค Massey-Harris
ช่วงการผลิต: 1944–August 1945
จำนวนที่ผลิต: 4,731
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 40,500 lb (18.37 metric tons)
ความยาว: 18 ft 3 in (5.56 m) including gun  16 ft 6 in (5.03 m) excluding gun
ความกว้าง: 9 ft 10 in (3 m)
ความสูง: 9 ft 1 in (2.77 m)
ลูกเรือ: 5 (commander, gunner, loader, driver, assistant driver/radio operator)

เกราะ: 0.60–1.50 in (15–38 mm)
อาวุธหลัก: 75 mm Gun M6 in Mount M64   48 rounds
อาวุธรอง: .50 cal Browning M2HB machine gun   440 rounds   2 × .30-06 Browning M1919A4 machine guns   3,750 rounds
เครื่องยนต์: Twin Cadillac Series 44T24 220 hp (164 kW) at 3,400 rpm (per engine)
กำลัง/น้ำหนัก: 24 hp (17.9 kW) / tonne
เครื่องถ่ายกำลัง: Hydramatic   8 speeds forward, 4 reverse
กันสะเทือน: Torsion bar
ความสูงจากพื้นรถ: 1 ft 6 in (0.46 m)
ความจุเชื้อเพลิง: 110 US gallons (420 litres)
พิสัยปฏิบัติการ: 100 mi (160 km)
ความเร็ว: 35 mph (56 km/h) on road
เอ็ม24 ชาร์ฟฟี(ชื่ออย่างเป็นทางการว่า รถถังเบา, เอ็ม24) เป็นรถถังเบาของสหรัฐที่ถูกใช้งานในช่วงท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง มันยังคงถูกใช้งานในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองในความขัดแย้งต่างๆ รวมทั้งสงครามเกาหลี และโดยฝรั่งเศสในสงครามแอลจีเรียและสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง การเข้าประจำการในอังกฤษได้ถูกตั้งชื่อว่า ชาร์ฟฟี มาจากชื่อของนายพลแห่งกองทัพสหรัฐ แอดนา อาร์. ชาร์ฟฟี จูเนียร์ ที่ช่วยการพัฒนาการใช้รถถังในกองทัพสหรัฐ เอ็ม24 ได้ถูกปลดประจำการออกจากกองทัพสหรัฐและกองทัพเนโทในปี ค.ศ. 1960 แต่ยังคงถูกใช้งานโดยประเทศบางส่วนในโลกที่สาม
เอ็ม7 พรีสท

|  เอ็ม7 พรีสท  |
| --- | --- |
M7 preserved at Aberdeen Proving Ground, Maryland
ชนิด: ปืนใหญ่อัตตาจร
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ผู้ใช้งาน: กองทัพสหรัฐ กองทัพอาร์เจนติน่า กองทัพออสเตรีย กองทัพเบลเยียม กองทัพบริติซ กองทัพแคนาดา กองทัพฝรั่งเศส กองกำลังป้องกันอิสราเอล กองทัพอิตาลี กองทัพนอร์เวย์ กองทัพปากิสถาน กองทัพฟิลิบปินส์ กองกำลังตำรวจฟิลิบปินส์ กองทัพไตหวัน บุนเดิสแวร์ (กองทัพเยอรมนีตะวันตก) กองทัพประชาชนยูโกสลาเวีย
ประวัติการผลิต
บริษัทผู้ผลิต: American Locomotive Company (M7)  Pressed Steel Car (M7B1) Federal Machine and Welder (M7)
ช่วงการผลิต: April 1942–July 1945
จำนวนที่ผลิต: M7: 3489, M7B1: 826   M7B2: 127 converted from M7B1
แบบอื่น: M7, M7B1, M7B2
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 50,640 lb (22.97 metric tons)
ความยาว: 19 ft 9 in (6.02 m)
ความกว้าง: 9 ft 5 in (2.87 m) with sandshields
ความสูง: 8 ft 4 in (2.54 m) 9 ft 8 in (2.95 m) over AA machine gun
ลูกเรือ: 8 

เกราะ: 12–62 mm
อาวุธหลัก: 105 mm M1/M2 Howitzer   69 rounds
อาวุธรอง: 1 x 0.5 in (12.7 mm) M2 Browning machine gun   300 rounds
เครื่องยนต์: Continental R-975 C1/C4   Ford GAA (M7B1) 400 or 340 hp (298 or 254 kW)
กันสะเทือน: Vertical volute spring
พิสัยปฏิบัติการ: 120 mi (193 km)
ความเร็ว: 24 mph (39 km/h) on road 15 mph (24 km/h) off road
105 มม. ฮาววิตเซอร์ มอเตอร์​ แครีท เอ็ม7 เป็นยานพาหนะปืนใหญ่อัตตาจรของอเมริกาที่ถูกผลิตขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง​ ได้รับการตั้งชื่อในประจำการอย่างเป็นทางการว่า 105 มม. ปืนอัตตาจร, พรีสท โดยกองทัพบริติซ เนื่องจากวงแหวนที่ตั้งของปืนกลจะดูเหมือนคล้ายแท่นเทศน์ของมุขนายก และตามมาด้วยจากรุ่นบิชอปและปืนอัตตาจร ดีลคอน ในยุคสมัยเดียวกัน
เอ็ม26 เพอร์ชิง

|  เอ็ม26 เพอร์ชิง  |
| --- | --- |
รถถังเพอร์ชิงของเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ช่วงสงครามเกาหลีในปี ค.ศ. 1950.
ชนิด: รถถังหนัก/รถถังขนาดกลาง
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ: 1945–early 1950s
ผู้ใช้งาน: สหรัฐอเมริกา
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง, สงครามเกาหลี
ประวัติการผลิต
ช่วงการออกแบบ: 1942–1944
บริษัทผู้ผลิต: Detroit Arsenal Tank Plant Fisher Tank Arsenal
มูลค่า: $83,273
ช่วงการผลิต: 1944–late 1940s
จำนวนที่ผลิต: 2,212
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 46 short ton (41.7 t)
ความยาว: 20 ft 9.5 in (6.337 m) (turret facing aft) 28 ft 4.5 in (8.649 m) (turret facing forward)
ความกว้าง: 11 ft 6 in (3.51 m)
ความสูง: 9 ft 1.5 in (2.78 m)
ลูกเรือ: 5 (Commander, Gunner, loader, driver, co-driver)

เกราะ: T26E3   Upper hull = 102 mm Lower hull and turret sides= 76 mm Hull sides = 50–75 mm
อาวุธหลัก: 90 mm Gun M3   70 rounds
อาวุธรอง: 2× Browning .30-06   5,000 rounds   1× Browning .50 cal.   550 rounds
เครื่องยนต์: Ford GAF; 8-cylinder, gasoline 450–500 hp (340–370 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 11.9 hp (8.9 kW) /tonne
กันสะเทือน: torsion bar
พิสัยปฏิบัติการ: 100 mi (160 km)
ความเร็ว: 30 mph (48 km/h) (road)   5.25 mph (8.45 km/h)(off-road)
เอ็ม26 เพอร์ชิง เป็นรถถังหนัก/รถถังกลางของกองทัพสหรัฐ รถถังนี้ถูกตั้งชื่อมาจากนายพลแห่งกองทัพสหรัฐฯ จอร์น เจ. เพอร์ชิง ผู้นำกองกำลังรบนอกประเทศในยุโรปในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้ถูกใช้งานในช่วงเวลาสั้นๆของเดือนสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองในช่วงการบุกครองเยอรมนีและใช้อย่างกว้างขวางในช่วงสงครามเกาหลี
เทศบาลเมืองปราจีนบุรี

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปราจีนบุรี (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองปราจีนบุรี |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Prachinburi
วัดแจ้ง
   ตรา
คำขวัญ: เทศบาลน่าอยู่อย่างยั่งยืน เมืองอยู่ดี คนมีสุข สิ่งแวดล้อมยั่งยืน บริหารพัฒนาก้าวไกล
ทม.ปราจีนบุรีที่ตั้งของเทศบาลเมืองปราจีนบุรีแสดงแผนที่จังหวัดปราจีนบุรีทม.ปราจีนบุรีทม.ปราจีนบุรี (ภาคตะวันออก (ประเทศไทย))แสดงแผนที่ภาคตะวันออก (ประเทศไทย)ทม.ปราจีนบุรีทม.ปราจีนบุรี (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 14°03′23″N 101°22′26″E﻿ / ﻿14.05639°N 101.37389°E﻿ / 14.05639; 101.37389
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปราจีนบุรี
อำเภอ: เมืองปราจีนบุรี
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ธนวรรณ พากเพียรศิลป์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8.34 ตร.กม. (3.22 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 17,260 คน
 • ความหนาแน่น: 2,069.54 คน/ตร.กม. (5,360.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04250102
ที่อยู่ สำนักงาน: ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี 25000
เว็บไซต์: www.prachincity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองปราจีนบุรี เป็นเทศบาลเมืองที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลหน้าเมืองทั้งตำบล ภายในเขตเทศบาลมีที่ตั้งของศูนย์ราชการ สถานศึกษา สถาบันการเงินต่าง ๆ ทำให้มีฐานะเป็นศูนย์กลางความเจริญของจังหวัด
ประวัติ

เทศบาลเมืองปราจีนบุรีจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี พ.ศ. 2478 และมีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาล จำนวน 3 ครั้ง คือ ครั้งที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 2493 มีพื้นที่เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 2.4 ตารางกิโลเมตร ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2499 มีพื้นที่เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 3.88 ตารางกิโลเมตร และครั้งที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2516 มีพื้นที่เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 8.34 ตารางกิโลเมตร
อาณาเขต

เทศบาลเมืองปราจีนบุรีตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 100 กิโลเมตร (62 ไมล์) กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลดงพระราม อำเภอเมืองปราจีนบุรี
ทิศใต้ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลรอบเมือง และองค์การบริหารส่วนตำบลท่างาม อำเภอเมืองปราจีนบุรี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลดงพระราม อำเภอเมืองปราจีนบุรี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลรอบเมือง อำเภอเมืองปราจีนบุรี
ตราประจำเทศบาล

ตราประจำเทศบาลเมืองปราจีนบุรี เป็นตรารูปวงกลมขอบซ้อนกัน 2 ชั้น ภายในวงกลมประกอบด้วยตราพระนารยณ์จตุรภุช (พระนารยณ์สี่กร) ปางเกษียรสมุทร ทรงตรีคฑา จักร และสังข์ ประทับยืนบนแท่น เบื้องบนมีข้อความเรียงตามแนวครึ่งวงกลมว่า "เทศบาลเมืองปราจีนบุรี" เบื้องล่างมีข้อความว่า "จังหวัดปราจีนบุรี" มีลายไทยพุ่มคั่นระหว่างข้อความ (ไม่จำกัดสีและขนาด)
เหตุที่ใช้เป็นรูปพระนารายณ์ เพราะเชื่อถือกันว่าพระนารายณ์เป็นพระพรหม เป็นพระเจ้า อันยิ่งใหญ่ของมวลมนุษย์ เมื่อมีเหตุอันใหญ่หลวง หรือมีใครมาก่อการร้ายให้แก่ มวลมนุษย์ พระนารายณ์ จะอวตารลงมาในโลกมนุษย์ เพื่อดับความทุกข์ของมนุษย์ เทศบาลเมืองปราจีนบุรี จึงได้ใช้รูปพระนารายณ์เป็นตราประจำของเทศบาลและได้ใช้มาจนถึงปัจจุบัน
ประชากรและชุมชน

เทศบาลเมืองปราจีนบุรีมีพื้นที่ประมาณ 8.34 ตารางกิโลเมตร หรือ 5,212.5 ไร่ ประกอบด้วย 1 ตำบล คือ ตำบลหน้าเมือง จำนวนประชาชนในเขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 มีจำนวน 17,260 คน แยกเป็นชาย 8,026 คน หญิง 9,234 คน ความหนาแน่นของประชากรประมาณ 2,070 คนต่อตารางกิโลเมตร จำนวนบ้าน 8,812 หลังคาเรือน ซึ่งประชากรภายในเทศบาลได้รวมกลุ่มกันอยู่เป็นชุมชนจำนวน 17 ชุมชน ดังนี้
ชุมชนโปร่งอรุณ
ชุมชนท้ายวัดหลวง
ชุมชนบ้านกลางใต้
ชุมชนบ้านกลางเหนือ
ชุมชนเซียนซือ
ชุมชนวัดแจ้ง
ชุมชนตรอกศึกษา
ชุมชนตรอก ส.เทคนิค
ชุมชนตรอกขจรพานิช
ชุมชนโคกกะจะ
ชุมชนร่วมใจ
ชุมชนต้นกระบก
ชุมชนบัวลาย
ชุมชนคลองวัว
ชุมชนถนอมจิตร
ชุมชนไทยวิเชียร
ชุมชนหน้าค่าย
การศึกษา

สถานศึกษาในเขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรีมีดังนี้
| --- | --- |
 สังกัดเทศบาลเมืองปราจีนบุรี โรงเรียนเทศบาล 1 (ปราจีนราษฎร์รังสฤษฏ์)  โรงเรียนเทศบาล 2 (วัดหลวงปรีชากูล)  โรงเรียนเทศบาล 3 (วัดแก้วพิจิตร)  โรงเรียนเทศบาล 4 (อุดมวิทย์สมใจ)  โรงเรียนเทศบาล 5 (บดินทร์เดชาประสิทธิ์)  โรงเรียนเทศบาล 6 (วัดศรีมงคล) สังกัดสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน โรงเรียนปราจิณราษฎรอำรุง  โรงเรียนปราจีนกัลยาณี:  สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา วิทยาลัยเทคนิคปราจีนบุรี  วิทยาลัยสารพัดช่างปราจีนบุรี สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน โรงเรียนมารีวิทยา  โรงเรียนพณิชยการปราจีนบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

เทศบาลเมืองปราจีนบุรี
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดปราจีนบุรี |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ปราจีนบุรี  หนองกี่  |  |
| เทศบาลตำบล |  กบินทร์  กรอกสมบูรณ์  โคกปีบ  โคกมะกอก  นาดี  บ้านนาปรือ  บ้านสร้าง  ประจันตคาม  โพธิ์งาม  เมืองเก่า  ศรีมหาโพธิ  สระบัว  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กบินทร์  กรอกสมบูรณ์  เกาะลอย  แก่งดินสอ  เขาไม้แก้ว  คำโตนด  โคกไทย  โคกปีบ  โคกไม้ลาย  ดงกระทงยาม  ดงขี้เหล็ก  ดงบัง  ดงพระราม  ท่างาม  ท่าตูม  ทุ่งโพธิ์  นนทรี  นาแขม  นาดี  เนินหอม  โนนห้อม  บ่อทอง  บางกระเบา  บางเดชะ  บางเตย  บางแตน  บางปลาร้า  บางพลวง  บางยาง  บ้านทาม  บ้านนา  บ้านพระ  บ้านสร้าง  บ้านหอย  บุฝ้าย  บุพราหมณ์  ประจันตคาม  ไผ่ชะเลือด  เมืองเก่า  ไม้เค็ด  ย่านรี  รอบเมือง  ลาดตะเคียน  วังดาล  วังตะเคียน  วังท่าช้าง  วัดโบสถ์  ศรีมหาโพธิ  สะพานหิน  สำพันตา  หนองแก้ว  หนองโพรง  หนองแสง  หัวหว้า  หาดนางแก้ว  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางบัวทอง  บางคูรัด  บางคูวัด  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางศรีเมือง  บ้านกรด  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร
เอสเอส รีพับลิก (1853)

เอสเอส รีพับลิก เป็นเรือจักรไอน้ำ อัปปางในเฮอร์ริเคนนอกชายฝั่งรัฐจอร์เจียในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1865 ระหว่างทางไปนิวออร์ลีนส์
สมภพ เบญจาธิกุล

| สมภพ เบญจาธิกุล |
| --- | --- |
เกิด: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2488 (79 ปี) อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา ประเทศไทย
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักแสดง
สมภพ เบญจาธิกุล ชื่อเล่น หมู (เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2488) เป็นนักแสดงอาวุโสชาวไทยที่มีผลงานการแสดงมากมายหลายเรื่อง
ประวัติ > ประวัติช่วงต้นและการศึกษา

สมภพ เบญจาธิกุล เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2488 ที่ อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นบุตรคนที่ 6 ในบรรดาพี่น้อง 7 คน จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
ประวัติ > เข้าสู่วงการ

สมภพเข้าสู่วงการจากการชักชวนของ ท่านมุ้ย-หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ที่เสด็จมาในงานบวชของพี่ชายของสมภพที่เป็นตากล้องให้ละโว้ภาพยนตร์และพร้อมมิตรภาพยนตร์ โดยผลงานชิ้นแรกในวงการของ สมภพ คือภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง เงือกน้อย เมื่อปี พ.ศ. 2514 ตามด้วยภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง หมอผี ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 จึงได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง เทพธิดาโรงแรม ภาพยนตร์เสียงในฟิล์มที่แสดงร่วมกับ สรพงศ์ ชาตรี และ วิยะดา อุมารินทร์ ในปีถัดมาคือปี พ.ศ. 2518 สมภพมีผลงานภาพยนตร์ทั้งสิ้น 2 เรื่องคือ ผมไม่อยากเป็นพันโท ภาพยนตร์เสียงในฟิล์มของท่านมุ้ยอีกเช่นกันโดยเป็นพระเอกเต็มตัวเรื่องแรกคู่กับ นัยนา ชีวานันท์ และ ความรักครั้งสุดท้าย ภาพยนตร์ของท่านมุ้ยเช่นเดิม โดยรับบทเป็น ชิดเชื้อ
และจากภาพยนตร์เรื่อง ความรักครั้งสุดท้าย ทำให้สมภพได้รับการติดต่อจาก ครูเล็ก-ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์ หรือ ภัทราวดี มีชูธน ซึ่งเป็นนางเอกของภาพยนตร์เรื่อง ความรักครั้งสุดท้าย ให้มาแสดงละครเป็นครั้งแรกคือละครเรื่อง ไฟพ่าย ของ กฤษณา อโศกสิน ที่ ครูเล็ก กำกับให้กับทาง ช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2519 โดยได้รับบทพระเอกแสดงคู่กับ ครูเล็ก ซึ่งละครเรื่องนี้ได้พลิกโฉมวงการละครไทยคือเป็นละครเรื่องแรกที่ไม่มีการบอกบท แต่เป็นละครที่ให้นักแสดงท่องบทก่อนถ่ายทำจริง และบันทึกเทปไว้ล่วงหน้า หลังจากนั้นจึงมีผลงานทั้งละครและภาพยนตร์มาจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

สมภพ เบญจาธิกุล มีภรรยาแล้วไม่เปิดเผยตัวตนและมีบุตร 2 คน บุตรคนโตเป็นผู้หญิง และมี บุตรชาย 1 คนเป็นเป็นบุตรคนสุดท้อง บุตรคนสุดท้องเสียชีวิตจากประสบอุบัติเหตุทางรถ เมื่อ พ.ศ. 2561
ผลงาน > ภาพยนตร์

2517: เทพธิดาโรงแรม
2518: ผมไม่อยากเป็นพันโท รับบท เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองไทย
2518: ความรักครั้งสุดท้าย รับบท ชิดเชื้อ
2518: นักเลงเทวดา
2519: สันติ-วีณา รับบท ไกร
2519: แม่ดอกรักเร่
2519: นางแบบมหาภัย
2519: นักเลงสามสลึง
2520: ล่า รับบท แป๊ว
2520: อย่าแหย่ฉลาม
2520: ลุย
2520: อย่าลืมฉัน รับบท เอื้อ
2520: ไอ้สากเหล็ก รับบท รุ่ง ตะลุยแหลก
2520: ตบะแตก
2520: สาวจอมแก่น
2520: สิงห์รถบรรทุก รับบท หวัง ชอบอยู่
2520: 9 พยัคฆราช
2520: ปืนมีตีน รับบท ชิงชัย ฐานทอง
2520: ไอ้ตีนโต
2520: เด็ดสะระตี่ รับบท ชัชวาลย์
2520: ดับเครื่องชน รับบท มือปีน
2521: 7 อาถรรพณ์ รับบท พัน
2521: เกวียนหัก รับบท ชื้น
2521: รักที่ปรารถนา
2521: จำเลยรัก
2521: วัยตกกระ รับบท นิวัต
2521: มือปืนสติเฟื่อง
2521: มันส์เขาล่ะ รับบท ผู้ช่วยของเขา
2521: 15 หยกๆ 16 ไม่หย่อน รับบท ไกรวุฒิ
2521: ชาติผยอง รับบท วันจักร
2521: นักฆ่าตะกรุดโทน
2521: เล็กพริกขี้หนู
2521: คมนักเลง
2521: แม่นาคพระโขนง รับบท แมน
2522: ตลุมบอน รับบท เปลว สุริยา
2522: พะเนียงแตก รับบท สถาน
2522: ไร้เสน่หา รับบท หมอทยา
2522: ฝนเดือด รับบท ตะวัน
2522: ลูกทาส รับบท พระนิติธรรมลือชา
2522: รอยไถ รับบท อ่อน
2522: ฐานันดร 4
2522: สองเรา
2522: ถุยชีวิต รับบท เทียน รักท่าดี
2522: สายทิพย์ รับบท เลิศ
2522: ขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก
2522: แสกหน้าชีวิต
2523: ฉุยฉาย รับบท ท่านชายเล็ก
2523: 7 ป่าช้า
2523: ด่านเสือเต้น
2523: ตาพระยาบ้าเลือด
2523: ดอกแก้ว รับบท วันชัย
2524: เจ้าแม่สาริกา
2524: บอกว่าอย่ามายุ่ง รับบท พงษ์
2524: เสือสะดิ้ง รับบท เทอด
2524: ป่าช้าแตก
2524: ผึ้งแตกรัง
2524: สิงห์หนุ่ม รับบท พ.ต.อ. ตะวัน
2524: สกาวเดือน รับบท อิสเรส
2524: เขยขัดดอก
2524: มหานอกวัด
2525: มนต์รักลูกทุ่ง รับบท จอม
2525: อินทรีบ้านดอน
2525: น้ำพริกก้นถ้วย
2525: นายอำเภอไข่ดาว รับบท ครูกิจจา
2525: นักเลงคอมพิวเตอร์ รับบท สุริยา (รับเชิญ)
2525: หัวใจดื้อรัก
2525: สมิงจ้าวท่า
2526: แก้วขนเหล็ก รับบท ดอม
2526: 7 พระกาฬ รับบท คม คันศร
2526: ผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 9
2526: หลงเสียงนาง รับบท สมศักดิ์ผู้จัดการ
2526: รจนายอดรัก
2526: แม่ยอดกะล่อน
2527: มนต์รักนักเพลง
2527: พญาเหยี่ยวโกลก
2527: วันนั้นคงมาถึง
2527: ฆ่าข้ามแดน
2527: ปลาบู่ทอง
2527: หุ่น
2528: เนื้อคู่ รับบท จ่ารุจน์ ไตรภาคสมบูรณ์
2528: ดั่งเม็ดทราย
2529: เสือภูพาน
2530: พระอาทิตย์ขึ้นทางตะวันออก (รับเชิญ)
2531: เราสอง รับบท หมู
2534: ผู้ชายชื่อต้น ผู้หญิงชื่อนุช
2538: รักแท้บทที่ 1
2546: คืนบาป พรหมพิราม
2546: เงินบาป
2547: โคเลสเตอรอล...ที่รัก รับบท สันติ
2547: โหมโรง รับบท สมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช
2548: ซุ้มมือปืน รับบท เสธ สุพงศ์
2550: ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๑ องค์ประกันหงสา รับบท พระเจ้าหงสาวดีบุเรงนอง
2550: ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๒ ประกาศอิสรภาพ รับบท พระเจ้าหงสาวดีบุเรงนอง
2551: สียามา รับบท ครูจอม
2553: ข้ามฟ้า หาสูตรรัก Bitter Sweet รับบท พ่อ
2556: อย่าย่ำ..คนแปลกหน้า
2557: ห้องหุ่น
2558: พันท้ายนรสิงห์ รับบท สมเด็จพระเพทราชา
2560: พาราด็อกซ์ ตำรวจไทยไม่ธรรมดา
2561: มังกร นารี ปีศาจ
2564: ปริศนารูหลอน The Whole Truth รับบท พงษ์
ผลงาน > ซิทคอม

2548-2549 : บางรักซอยเก้า ช่อง 9 รับบท ไพศาล
2552 : เป็นต่อ ช่อง 3 รับบท พ่อน้องเอย
2557 : เกรียนเฮ้าห์ เดอะซีรีส์ ช่อง9 รับบท กรวิทย์
2557: gth sidestory ตอน ก่อนจะเป็นมือสอง ช่องวัน รับบท สุทิน
2558: ผู้กองเจ้าเสน่ห์ ช่อง 3 รับเชิญ
ผลงาน > ละครสั้น

2551 ละครฟื้นฟูศีลธรรมโลก เรื่อง แสงแห่งศรัทธา
เหตุเพลิงไหม้หอสมุดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2531

| --- | --- |
หอสมุดใน ค.ศ. 2015
วันที่: 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 (1988-02-14)
ที่ตั้ง: เลนินกราด (ปัจจุบันคือเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก)
พิกัด: 59°56′38″N 30°17′49″E﻿ / ﻿59.944°N 30.297°E﻿ / 59.944; 30.297
เสียชีวิต: ไม่มี
เหตุเพลิงไหม้หอสมุดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1988 (ปัจจุบันคือหอสมุดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศรัสเซีย) ได้ปะทุขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ในส่วนหนังสือพิมพ์บนชั้นสามของหอสมุด ซึ่งยังไม่ทราบสาเหตุ โดยวาเลรี ลีโอนอฟ ที่รักษาการผู้อำนวยการห้องสมุด ได้กล่าวว่าสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังขึ้นเมื่อเวลา 20:13 น. ซึ่งเป็นช่วงที่ห้องสมุดปิดให้บริการสำหรับผู้มาเยี่ยมเยียน เมื่อไฟดับในบ่ายวันรุ่งขึ้น พบว่าหนังสือได้ถูกทำลายจำนวน 298,000 เล่ม จากทั้งหมด 12 ล้านเล่มในตัวอาคาร รวมถึงอีกสองถึงสามล้านเล่มได้รับความเสียหายจากความร้อนและควัน ส่วนปริมาณสำเนาประมาณ 734,465 เล่มแรกเริ่มเดิมทีเริ่มชื้นเนื่องจากโฟมดับเพลิง ปริมาณที่เสียไปจำนวนมากเป็นส่วนหนึ่งของงานเขียนวิทยาศาสตร์ต่างประเทศของแบร์คอลเลกชัน โดยเสียไป 152,000 เล่ม ส่วนที่เหลือ 146,000 เล่มเป็นหนังสือของรัสเซีย
หนังสือที่เสียไปได้รับการบูรณะบางส่วน โดยมีหนังสือจำนวนมากและฉบับหายากแต่ละฉบับมาจากห้องสมุดในประเทศมากกว่า 700 แห่งเพื่อเติมเต็มหนังสือที่สูญเสียไป
ทั้งนี้ หนังสือที่เสียไปหลายเล่มเป็นงานเขียนวิทยาศาสตร์ต่างประเทศ
การดับเพลิง

รถดับเพลิงคันแรกมาถึงแปดนาทีหลังจากสัญญาณเตือนไฟไหม้หยุดลง อย่างไรก็ตาม นักผจญเพลิงใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงกว่าจะไปถึงกองไฟ เบื้องต้น เหตุเพลิงไหม้ดังกล่าวได้รับการจัดการโดยไนธ์ไฟร์คัมปานีซึ่งได้ร่วมกับทีมงานของรถดับเพลิงอีกเจ็ดคัน
การกอบกู้หนังสือ

หนังสือชื้นที่ได้รับความเสียหายจากการดับเพลิงได้รับการแช่แข็งในขั้นต้น จากนั้นจึงได้ออกอากาศเรียกร้องทางวิทยุเพื่อให้ประชาชนได้ตากหนังสือที่เปียกชื้นในบ้านของตน ซึ่งปลายเดือนมีนาคม ค.ศ. 1988 หนังสือชื้น 93 เปอร์เซ็นต์ได้รับการทำให้แห้งในลักษณะนั้นและพวนคืนไปที่ห้องสมุด อย่างไรก็ตาม หนังสือประมาณ 10,000 เล่มเริ่มขึ้นรา
เซ็ชโชและคัมปากุ

ธงราชวงศ์สำหรับผู้สำเร็จราชการ
ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น เซ็ชโช (ญี่ปุ่น: 摂政; โรมาจิ: Sesshō) เป็นยศของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ สำหรับจักรพรรดิที่ยังทรงพระเยาว์เกินกว่าจะปกครองก่อนที่พระองค์จะเจริญพรรษาพอที่จะปกครองประเทศ เซ็ชโชจะว่าราชการแทน และ คัมปากุ (ญี่ปุ่น: 関白; โรมาจิ: Kanpaku) เป็นตำแหน่งผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่ทรงเจริญพระชนพรรษาแล้ว โดยอ้างว่าพระจักรพรรดิทรงไม่รู้เรื่องงานบริหารประเทศ จึงต้องให้คัมปากุ คอยช่วยบริหารจัดการ ตลอดสมัยเฮอัง อำนาจการบริหารประเทศอยู่ในสองตำแหน่งนี้ คือ เซ็ชโช และคัมปากุตลอด 500 ปี ผูกขาดโดยคนของตระกูลฟูจิวาระ และสายย่อยของตระกูลนี้ตลอด โดยเราจะเรียกตระกูลเหล่านี้ว่าเซ็กกัง หรือตระกูลผู้สำเร็จราชการนั่นเอง ภายหลังจากสมัยเฮอังอำนาจอยู่ในมือของรัฐบาลทหาร โดยโชกุนปกครองประเทศแทน โดยผู้สำเร็จราชการของโชกุนจะเรียกว่า ชิกเก็ง (ญี่ปุ่น: 執権; โรมาจิ: Shikken; ทับศัพท์: ชิกเก็ง)
ที่มาและความสำคัญในประวัติศาสตร์

ในอดีตนั้นสมาชิกของพระราชวงศ์ จะเป็นผู้ดำรงตำแหน่งเซ็ชโชเอง เช่น จักรพรรดิโอจิน เมื่อทรงพระเยาว์พระราชมารดาของพระองค์จักรพรรดินีจินกู เป็นปกครองประเทศแทน แต่ก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัด โดยเซ็ชโชคนแรกของญี่ปุ่นคือ เจ้าชายโชโตกุ ผู้สำเร็จราชการใน จักรพรรดินีซูอิโกะ
ตระกูลฟูจิวาระเป็นตระกูลหลักที่ผูกขาดตำแหน่งเซ็ชโชและคัมปากุ โดยส่วนมากจะถูกผูกขาดโดยฟูจิวาระสายฮอกเกะ(สายเหนือ) โดยคนแรกคือ ฟูจิวาระ โนะ โยชิฟูซะ
ในปี ค.ศ. 858 ฟูจิวาระ โนะ โยชิฟูซะ ได้เป็นเซ็ชโชคนแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ ในปี ค.ศ. 876 ฟูจิวาระ โนะ โมโตซูเนะ หลานชายและบุตรบุญธรรมของโยชิฟูซะ ได้สถาปนาตนเองเป็นคัมปากุคนแรก
หลังจากฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ และ ฟูจิวาระ โนะ โยริมิจิ นั้นในศตวรรษที่ 12 ได้มีตระกูลใหม่ๆซึ่งเป็นเชื้อสายของตระกูลฟูจิวาระ เข้ามาครองสองตำแหน่งนี้แทนหลังจากการเสียชีวิตของ ฟูจิวาระ โนะ โยริมิจิคือ ตระกูลโคโนเอะ ตระกูลคูโจ ตระกูลอิจิโจ ตระกูลทากัตสึกาซะ และ ตระกูลนิโจ โดยตระกูลโคโนเอะและตระกูลคูโจได้สืบเชื้อสายจากฟูจิวาระ โนะ ทาดามิจิ ส่วนตระกูลอื่น ๆ ทั้งสามนั้นแยกออกมาจากสองตระกูลนี้ และผูกขาดสองตำแหน่งนี้กันจนถึงสมัยเมจิ
สำนักคัมปากุได้ล่มสลายลงหลังจากการมีนายกรัฐมนตรี คนแรกในสมัยเมจิ จักรพรรดิเมจิได้สั่งปิดสำนักคัมปากุลง ในปัจจุบันภายใต้กฎของราชสำนักพระจักรพรรดิตำแหน่งเซ็ชโช ต้องจำกัดให้เฉพาะบุคคลในราชวงศ์เท่านั้น เช่น สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะในสมัยที่ยังทรงเป็น เจ้าชายฮิโรฮิโตะ ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทน สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช พระบิดาที่ประชวร ส่งผลให้เหล่าตระกูลเซ็สกังทั้งหลายหมดความสำคัญลงไป