การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
ความพร้อมใช้งาน > อัตราการส่งข้อมูล

บทความหลัก: อัตราบิต และ อัตราการส่งถ่ายข้อมูล
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| หน่วย |   | สัญลักษณ์ | บิต | ไบต์ |
| กิโลบิตต่อวินาที | (103) | kbit/s | 1,024 bit/s | 128 bytes/s |
| Megabit/s | (106) | Mbit/s | 1,024 kbit/s   | 128 kB/s       |
| Gigabit/s | (109) | Gbit/s | 1,024 Mbit/s   | 128 MB/s       |
| Terabit/s | (1012) | Tbit/s | 1,024 Gbit/s   | 128 GB/s       |
| Petabit/s | (1015) | Pbit/s | 1,024 Tbit/s   | 128 TB/s       |
 
| Unit |   | Symbol | Bits | Bytes |
| กิโลไบต์ต่อวินาที  | (103) | kB/s | 8,192 bit/s | 1,024 bytes/s |
| Megabyte/s | (106) | MB/s | 8,192 kbit/s       | 1,024 kB/s       |
| Gigabyte/s | (109) | GB/s | 8,192 Mbit/s       | 1,024 MB/s       |
| Terabyte/s | (1012) | TB/s | 8,192 Gbit/s       | 1,024 GB/s       |
| Petabyte/s | (1015) | PB/s | 8,192 Tbit/s       | 1,024 TB/s       |
อัตราบิตสำหรับโมเด็ม dial-up เรื่มจากเพียง 110 บิต/วินาทีในช่วงปลายทศวรรษ 1950 ถึงสูงสุด 33-64 กิโลบิต/วินาที (V.90 และ V.92) ในปลายปี 1990 การเชื่อมต่อ dial-up โดยทั่วไปต้องใช้สายโทรศัพท์เท่านั้น การบีบอัดข้อมูลสามารถเพิ่มอัตราบิตอย่างมีประสิทธิภาพสำหรับการเชื่อมต่อแบบ dial-up โมเด็มจาก 220 (V.42bis) ถึง 320 (V.44) kbit/s อย่างไรก็ตามประสิทธิภาพของการบีบอัดข้อมูลเป็นตัวแปรค่อนข้างขึ้นอยู่กับ ประเภทของข้อมูลที่กำลังถูกส่งมา และขึ้นอยู่กับสภาพของสายโทรศัพท์และปัจจัยอื่น ๆ อีกมาก ในความเป็นจริงอัตราการส่งข้อมูลโดยรวมไม่ค่อยเกิน 150 กิโลบิต/วินาที
เทคโนโลยีบรอดแบนด์จัดหาอัตราบิตสูงกว่าแบบ dial-up มาก โดยทั่วไปจะไม่กระทบกับการใช้โทรศัพท์ปกติ อัตราขั้นต่ำของข้อมูลและเวลาแฝงสูงสุดถูกใช้ในความหมายของบรอดแบนด์ตั้งแต่ 64 kbit/s ถึง 4.0 Mbit/s ในปี 1988  มาตรฐาน CCITT ที่กำหนดว่า "บริการบรอดแบนด์" ต้องใช้ช่องทางส่งผ่านที่มีความสามารถในการสนับสนุนบิต อัตราที่สูงกว่าอัตราการขั้นต้นตั้งแต่ประมาณ 1.5 ถึง 2 Mbit/s รายงานปี 2006 ขององค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) นิยามบรอดแบนด์ไว้ว่ามีอัตราการดาวน์โหลดข้อมูลเท่ากับหรือเร็วกว่า 256 กิโลบิต/s และในปี 2010 Federal Communications Commission (FCC) กำหนด "Basic บรอดแบนด์" ว่าเป็นการส่งข้อมูลความเร็วอย่างน้อย 4 Mbit/s ดาวน์โหลด (จากอินเทอร์เน็ตไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์ของผู้ใช้) และ 1 Mbit/s อัปโหลด (จาก คอมพิวเตอร์ของผู้ใช้กับอินเทอร์เน็ต) แนวโน้มก็คือการเพิ่มเกณฑ์ของความหมายของบรอดแบนด์เพิ่มขึ้นเมื่อบริการข้อมูลที่สูงขึ้นกว่าเดิมพร้อมใช้งาน
อัตราการส่งข้อมูลของโมเด็ม dial-up และบริการบรอดแบนด์ "ไม่สมมาตร" หมายถึงอัตราการส่งข้อมูลจะสูงมากตอนดาวน์โหลด (ไปยังผู้ใช้) สูงกว่าตอนอัปโหลด (ไปยังอินเทอร์เน็ต)
อัตราการส่งข้อมูล, รวมทั้งที่ให้ไว้ในบทความนี้, มักจะถูกกำหนดและลงโฆษณาในแง่ของอัตราการดาวน์โหลดสูงสุดหรือจุดสูงสุด (พีค) ในทางปฏิบัติอัตราการส่งข้อมูลสูงสุดเหล่านี้ไม่ค่อยน่าเชื่อถือสำหรับลูกค้า อัตราการส่งข้อมูลที่เกิดขึ้นจริงแบบ end-to-end จะลดลงเนื่องจากปัจจัยหลายประการ คุณภาพการเชื่อมโยงของสื่อกลางทางกายภาพที่แปรตามระยะทาง, และสำหรับการเข้าถึงแบบไร้สาย จะขึ้นกับภูมิประเทศ, อากาศ, สิ่งก่อสร้างที่บดบัง, ตำแหน่งเสาอากาศและการรบกวนจากแหล่งวิทยุอื่น ๆ คอขวดเครือข่ายอาจมีอยู่ที่จุดใดก็ได้บนเส้นทางจาก end-user ไปยังเซิร์ฟเวอร์ระยะไกลหรือบริการที่กำลังถูกนำมาใช้ และไม่เพียงแต่จะเกิดขึ้นที่จุดเชื่อมโยงแรกหรือจุดสุดท้ายก่อนเข้าถึงอินเทอร์เน็ตของ end-user เท่านั้น
ผู้ใช้หลายคนอาจแชร์การเข้าถึงผ่านทางโครงสร้างพื้นฐานเครือข่ายร่วมกัน เนื่องจากผู้ใช้ส่วนใหญ่ไม่ได้ใช้ความสามารถในการเชื่อมต่อเต็มรูปแบบตลอดเวลา  กลยุทธ์การรวมตัวนี้ (เรียกว่าบริการแข่งขัน) มักจะทำงานได้ดีและผู้ใช้สามารถระเบิดออกเพื่ออัตราการส่งข้อมูลที่เต็มที่อย่างน้อยในช่วงเวลาสั้น อย่างไรก็ตาม การใช้ไฟล์ร่วมกันแบบ peer-to-peer (P2P) และวีดิทัศน์แบบส่งต่อเนื่องคุณภาพสูงจะต้องการอัตราการส่งข้อมูลที่สูงทำให้ต้องขยายระยะเวลาออกไป ซึ่งจะละเมิดข้อสมมติฐานของบริการแบบนี้และสามารถก่อให้เกิดการบริการที่จะกลายเป็น oversubscribed เป็นผลให้เกิดความแออัดและประสิทธิภาพแย่ โพรโทคอล TCP รวมถึงกลไกการควบคุมการไหลที่เค้นกลับโดยอัตโนมัติเพื่อให้ได้แบนด์วิธกลับคืนระหว่างการแออัดของเครือข่าย สิ่งนี้ให้ความเป็นธรรมในแง่ที่ว่าผู้ใช้ทุกคนที่ประสบความแออัดจะได้รับแบนด์วิธน้อยลง แต่ก็สามารถทำให้ลูกค้าหลายรายหัวเสียและเป็นปัญหาสำคัญสำหรับผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต ในบางกรณีจำนวนแบนด์วิธที่มีจริงอาจจะลดลงต่ำกว่าเกณฑ์ที่จำเป็นในการสนับสนุนการให้บริการโดยเฉพาะอย่างยิ่งเช่นการประชุมทางวิดีโอหรือวิดีทัศน์แบบส่งต่อเนทาองสดได้อย่างมีประสิทธิภาพทำให้การบริการไม่พร้อมใช้งาน
เมื่อการจราจรติดขัดขนาดหนัก ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตจงใจที่จะเค้นกลับแบนด์วิดท์จากบางระดับชั้น (class) ของผู้ใช้หรือจากบางบริการโดยเฉพาะ วิธีนี้เรียกว่า traffic shaping และการใช้อย่างมั่นใจที่จะได้คุณภาพที่ดีขึ้นของการบริการสำหรับการบริการในเวลาที่สำคัญบนเครือข่ายที่วุ่นวายมาก อย่างไรก็ตาม ถ้าใช้มากเกินไปสามารถนำไปสู่​​ความกังวลเกี่ยวกับความเป็นธรรมและความเป็นกลางของเครือข่ายหรือแม้กระทั่งค่าใช้จ่ายของการเซ็นเซอร์เมื่อบางชนิดของการจราจรถูกปิดกั้นอย่างรุนแรงหรืออย่างสิ้นเชิง