stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อย่างนี้ต้องพิสูจน์ Q.E.D.

| --- | --- |
อย่างนี้ต้องพิสูจน์ Q.E.D.

Q.E.D. 証明終了
ชื่อภาษาอังกฤษ: Q.E.D. ~Shomei Shuryo~
แนว: ลึกลับ
มังงะ
เขียนโดย: โมโตฮิโร่ คาโต้
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ   วิบูลย์กิจ
อนิเมะ
 Q.E.D. 証明終了
กำกับโดย: อิเซดะ มาซายะ   อิโนะคิโดะ ทาคายาสึ
อย่างนี้ต้องพิสูจน์ Q.E.D. (ญี่ปุ่น: Q.E.D. 証明終了; โรมาจิ: Q.E.D - Quod Erat Demonstrandum) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ โมโตฮิโร่ คาโต้ ผู้เขียนร็อกเก็ตแมน และล่าสุดเขาได้เขียนผลงานเรื่อง พิพิธภัณฑ์พิศวง ขึ้น ทั้งหมดตีพิมพ์และจัดจำหน่ายในประเทศไทยโดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวของหนุ่มน้อย โทมะ โซ เด็กอัจฉริยะที่เรียนจบจาก MIT ด้วยวัยเพียง 15 ปี แต่กลับอยากใช้ชีวิตแบบนักเรียน ม.ปลาย ธรรมดา ๆ ที่ญี่ปุ่น ทว่า เรื่องราวรอบตัวเขาไม่ยอมให้เขาเก็บงำความสามารถเอาไว้ เขามักได้ไปเกี่ยวข้องกับปริศนาทั้งเล็กและใหญ่อยู่เสมอ โดยมากก็จะเกิดจากการชักนำของเพื่อนร่วมห้องสาวน้อยผู้แข็งแรง น้ำใจงาม และชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน ที่ชื่อ มิสุฮาระ คานะ ลูกสาวตำรวจนักสืบ และในช่วงหลัง โทมะก็ได้ช่วยงานตำรวจหลายเรื่อง  นอกจากคานะแล้ว ก็ยังมีบรรดาเพื่อนเก่าที่ MIT ที่มักจะนำพาเรื่องราวต่าง ๆ มาให้โทมะอยู่เสมอ เช่น โลกิ เป็นต้น
'อย่างนี้ต้องพิสูจน์' ไม่เหมือนกับการ์ตูนแนวสืบสวนทั่วไป ที่แฝงไปด้วยเป็นเรื่องง่าย ๆ ที่พบเห็นได้ ไปถึงเรื่องที่ยุ่งยากซับซ้อนระดับประเทศ ไม่จำเป็นต้องมีห้องปิดตาย ไม่มีฉากไล่ล่าคนร้าย ไม่มีองค์กรอาชญากรรมดำมืด ไม่ได้มีความฝันมุ่งมั่นเป็นนักสืบที่เก่งที่สุด โทมะและมิสุฮาระ เพียงแต่พบเห็นปริศนา แล้วก็คลี่คลายมันโดยใช้การคิดตามหลักเหตุผล และใช้ความรู้ที่ตนเองมีอยู่ (ซึ่งบางครั้งเป็นความรู้ที่เด็กอัจฉริยะอย่างโทมะเท่านั้นจึงจะมีได้)
การดำเนินเรื่องของ Q.E.D. มีโครงสร้างเหมือนกับการ์ตูนแนวสืบสวนเรื่องอื่น ๆ เริ่มจากเกิดคดี กลุ่มตัวละครเอกรับทราบข้อมูล และเมื่อตัวละครทำการไขปริศนาของคดีนั้น ๆ ได้แล้ว ก็จะประกาศข้อความบ่งบอกให้ผู้อ่านได้ทราบโดยการเขียนคำว่า Q.E.D. (มาจากภาษาละตินว่า quod erat demonstrandum หรือในภาษาไทยคือ ซ.ต.พ. - ซึ่งต้องพิสูจน์) หรือมีการเล่นเทคนิคการนำเสนอคำว่า Q.E.D. อีกหลายรูปแบบ เช่นแสดงในรูปของป้ายบอกทาง เศษกระดาษ เป็นต้น
ตัวละคร

โทมะ โซ: เด็กหนุ่มอัจฉริยะ จบมหาวิทยาลัยจาก MIT ด้วยวัยเพียง 15 ปีแต่กลับมาเรียนม.ปลายอีกครั้ง ดูเป็นคนนิ่ง ๆ
มิสุฮาระ คานะ: เด้กสาวผู้ร่าเริง ห้าวหาญ ชอบช่วยเหลือผู้อื่น มุทะลุ เข้ากับคนได้ง่ายมาก มักจะลากตัวเองและโทมะเข้าไปหาปัญหาเสมอ
โลกิ: เพื่อนสนิทของโทมะที่มหาวิทยาลัย MIT
ผู้กองมิสุฮาระ: พ่อของ มิสุฮาระ คานะ
เอบะ : เป็นทั้งเพื่อนและผู้ช่วยของโลกิ
โทมะ ยู: น้องสาวของโทมะโซ ความสามารถพิเศษประสาทหูแยกแยะภาษาได้ดีเยี่ยม
ละครโทรทัศน์

ผู้กำกับ อิเซดะ มาซายะ, Iseda Masaya (伊勢田雅也) และ  อิโนะคิโดะ ทาคายา, Enokido Takayasu (榎戸崇泰)
| --- | --- |
รายชื่อนักแสดง: ตัวละครในเรื่อง
นากามูระ อาโออิ: โทมะ โซ
ทาคาฮาชิ ไอ: มิสุฮาระ คานะ
อิชิกุโระ เคน: นักสืบโคทาโร่
รางวัล

Q.E.D. ได้รับ รางวัล Kodansha Manga Award ครั้งที่ 33 ในประเภท โชเน็ง ในปี 2552
ดูเพิ่ม

C.M.B. พิพิธภัณฑ์พิศวง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการละครเรื่อง Q.E.D. อย่างนี้ต้องพิสูจน์ เก็บถาวร 2009-03-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
จักรพรรดินีเหวย์

| จักรพรรดินีเหวย์ |
| --- | --- |

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ราชวงศ์ถัง
ดำรงตำแหน่ง: 3 – 21 กรกฎาคม ค.ศ. 710
กษัตริย์:   จักรพรรดิถังจงจง  จักรพรรดิถังชาง 
จักรพรรดินีราชวงศ์ถัง
ดำรงพระยศ: 3 มกราคม – 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 684
ก่อนหน้า: จักรพรรดินีอู่
ถัดไป: จักรพรรดินีชูหมิง
ดำรงพระยศ: 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 705 – 3 กรกฎาคม ค.ศ. 710
ก่อนหน้า: จักรพรรดินีชูหมิง
ถัดไป: จักรพรรดินีลู่

สวรรคต: 21 กรกฎาคม ค.ศ. 710 ฉางอาน
พระราชสวามี: จักรพรรดิถังจงจง
พระราชบุตร: หลี่ ฉงรุ่น เจ้าชายรัชทายาทอี้เต๋อ เจ้าหญิงฉางหนิง หลี่ เซียนฮุ่ย เจ้าหญิงหย่งไท่ หลี่ กั่วเอ๋อร์ เจ้าหญิงอันเล่อ เจ้าหญิงหยงโชว
พระราชบิดา: เหวย์ เสฺวียนเจิน
พระราชมารดา: นางชุย
จักรพรรดินีเหวย์ (จีนตัวย่อ: 韦皇后; จีนตัวเต็ม: 韋皇后; พินอิน: Wéi Huánghòu) ชื่อตัวไม่ทราบ เป็นฮองเฮา (皇后) แห่งราชวงศ์ถังของประเทศจีน เป็นมเหสีองค์ที่สองของจักรพรรดิถังจงจง (唐中宗) ซึ่งครองราชย์สองครั้ง เมื่อถังจงจงสิ้นพระชนม์โดยร่ำลือกันว่า เป็นผลมาจากการวางยาขอพระนางเหวย์ และองค์หญิงอันเล่อ (安樂公主) ผู้เป็นธิดา พระนางเหวย์ก็ยึดอำนาจการปกครองแผ่นดินและพยายามขึ้นเป็นกษัตริย์หญิงทำนองเดียวกับพระนางอู่ เจ๋อเทียน (武則天) ผู้เป็นแม่ผัว แต่ไม่สำเร็จ ในไม่ช้า องค์หญิงไท่ผิง (太平公主) น้องสาวของถังจงจง และหลี่ หลงจี (李隆基) หลานชายของถังจงจง รวมกำลังกันมาปราบปราม พระนางเหวย์ถูกทหารตัดศีรษะสิ้นพระชนม์
ชายารัชทายาท

พระนางเหวย์เกิดเมื่อไรไม่แน่ชัด แต่ปรากฏว่า เหวย์ หงเปี่ยว (韋弘表) ซึ่งเป็นปู่หรือตาของพระนาง รับราชการเป็นที่ปรึกษากลาโหมของหลี่ หมิง (李明) โอรสจักรพรรดิถังไท่จง และรัชทายาทหลี่ เจ๋อ (李哲) ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิถังจงจง รับพระนางเหวย์เป็นมเหสีองค์ที่สอง หลังจากมเหสีองค์แรก คือ องค์หญิงจ้าว (趙公主) ถูกประหารด้วยการบังคับอดอาหารจนตาย เพราะมารดาขององค์หญิงจ้าวหลบหลู่พระนางอู่ เจ๋อเทียน ผู้เป็นมารดาของหลี่ เจ๋อ
ในคราวที่หลี่ เจ๋อ สมรสกับพระนางเหวย์นั้น บิดาของหลี่ เจ๋อ คือ จักรพรรดิถังเกาจง จึงเลื่อนตำแหน่งให้เหวย์ เสฺวียนเจิน (韋玄貞) บิดาของพระนางเหวย์ จากที่ปรึกษากลาโหมประจำเมืองผู่ (普州) ปัจจุบันอยู่แถบเมืองจือหยาง (資陽) มณฑลซื่อชวน (四川省) ขึ้นเป็นเจ้าเมืองอฺวี้ (豫州) ซึ่งปัจจุบันอยู่แถบเมืองจู้หม่าเตี้ยน (駐馬店) มณฑลเหอหนาน (河南省)
ครั้น ค.ศ. 682 พระนางเหวย์ให้กำเนิดโอรส คือ หลี่ ฉงจ้าว (李重照) ซึ่งภายเปลี่ยนชื่อเป็น หลี่ ฉงรุ่น (李重潤) ทั้งให้กำเนิดธิดาซึ่งภายหลังได้เป็นองค์หญิงฉางหนิง (長寧公主) และธิดาอีกองค์นามว่า หลี่ เซียนฮุ่ย (李仙蕙)
ขึ้นเป็นจักรพรรดินี

ปลาย ค.ศ. 683 จักรพรรดิถังเกาจงสิ้นพระชนม์ รัชทายาทหลี่ เจ๋อ สวามีของพระนางเหวย์ จึงสืบบัลลังก์และเป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ด้วยพระนาม ถังจงจง อย่างไรก็ดี ผู้กุมอำนาจการเมืองแท้จริงกลับเป็นพระนางอู่ เจ๋อเทียน มารดาของหลี่ เจ๋อ ซึ่งดำรงยศพระพันปี (皇太后)
ครั้นฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 684 หลี่ เจ๋อ สถาปนาพระนางเหวย์ผู้ชายาขึ้นเป็นจักรพรรดินี และต้องการจะเลื่อนเหวย์ เสฺวียนเจิน บิดาของพระนาง ขึ้นเป็นชื่อจง (侍中) เจ้ากรมตรวจการแผ่นดิน (門下省) พร้อมกับตั้งบุตรของนางนมขึ้นเป็นข้าราชการขั้นห้า แต่อัครมหาเสนาบดีเผย์ หยัน (裴炎) คัดค้านเสียงแข็ง หลี่ เจ๋อ พิโรธนัก ตรัสว่า
จะผิดอะไรนักหนา ข้าจะยกบ้านเมืองให้เหวย์ เสฺวียนเจิน ก็ยังได้ เรื่องชื่อจงนั้นเจ้าจะสนใจไปไย 
 (What would be wrong even if I gave the empire to Wei Xuanzhen?  Why do you care about Shizhong so much?)
เผย์ หยัน เป็นกังวลนัก กราบทูลพระนางอู่ เจ๋อเทียน อู่ เจ๋อเทียน เรียกประชุมข้าราชการทหารพลเรือน แล้วให้ถอดหลี่ เจ๋อ ผู้เป็นโอรสของตัว ออกจากราชสมบัติ ลดยศเป็น หลูหลิงหวัง (廬陵王) หรือ องค์ชายแห่งหลูหลิง ให้ถอดหลี่ ฉงจ้าว บุตรของหลี่ เจ๋อ ซึ่งถังเกาจงตั้งเป็นรองรัชทายาทนั้น เป็นสามัญชน ให้ถอดเหวย์ เสฺวียนเจิน บิดาของพระนางเหวย์ เป็นสามัญชน และให้ตั้งโอรสองค์รองของตัว คือ หลี่ ต้าน (李旦) ขึ้นเป็นจักรพรรดิ เป็นที่รู้จักด้วยพระนาม ถังรุ่ยจง (唐睿宗) แล้วให้ขับเหวย์ เสฺวียนเจิน พร้อมครอบครัว ไปอยู่เมืองชิน (欽州) ปัจจุบันอยู่แถบเมืองชินโจว (钦州市) เขตกวั่งซีจวั้ง (广西壮) กับให้ขับหลี่ เจ๋อ พร้อมครอบครัว ไปยังเมืองฝาง (房州) ปัจจุบันอยู่ในเมืองฉือยั่น (十堰) มณฑลหูเป่ย์ (湖北省) ภายหลังให้ส่งไปไว้เมืองจฺวิน (均州) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเมืองฉือยั่นเช่นกัน
ชีวิตระหว่างเนรเทศ

การถูกขับจากพระนครลั่วหยาง (洛阳市) ไปยังเมืองฝางนั้น ทำให้หลี่ เจ๋อ มีชีวิตอยู่ในความหวาดกลัวตลอดมา เพราะปรากฏว่า พระนางอู่ เจ่อเทียน ผู้เป็นมารดา กระทำได้แม้กระทั่งสังหารโอรสธิดาของตัว โดยวางยาฆ่าหลี่ หง (李弘) พี่ชายของหลี่ เจ่อ ใน ค.ศ. 675 และบีบให้หลี่ เสียน (李賢) พี่ชายอีกคนของหลี่ เจ๋อ ปลิดชีวิตตนเองใน ค.ศ. 684 ด้วยเหตุนี้ ยามใดที่มีราชสารจากพระนครมาถึง หลี่ เจ๋อ มักหวาดวิตกว่า จะเป็นพระเสาวนีย์สั่งประหารตน จนอยากจะฆ่าตัวตายให้รู้แล้วรู้รอดอยู่เนือง ๆ แต่พระนางเหวย์ผู้เป็นชายาห้ามปรามว่า
สุขทุกข์เพราะกรรม กังวลไปไย วันหนึ่งก็ตาย ด่วนคิดสั้นทำไม 
 (祸福倚伏，何常之有？岂失一死，何遽如是也！)
ความที่พระนางเหวย์ชายาคู่ใจคอยเคียงข้างเสมอนั้น ทำให้หลี่ เจ๋อ รักและเคารพพระนางเหวย์มาก ครั้งหนึ่ง ตรัสกับพระนางว่า
ถ้าข้ามีวาสนาได้เห็นแสงเดือนแสงตะวันอีกครั้ง เจ้าปรารถนาสิ่งไร ข้าจะไม่ห้ามเลย 
 (異時幸復見天日，當惟卿所欲，不相禁禦)
ในระหว่างถูกเนรเทศนี้ พระนางเหวย์ให้กำเนิดธิดาอีกองค์ คือ หลี่ กั่วเอ๋อร์ (李裹兒) ชื่อ "กั่วเอ๋อร์" แปลว่า ทารกในห่อ เพราะหลี่ เจ๋อ ถอดเสื้อของตนออกออกห่อหุ้มทารกหลี่ กั่วเอ๋อร์ เมื่อแรกคลอด
ช่วงที่หลี่ เจ่อ และพระนางเหวย์ ถูกเนรเทศ เหวย์ เสฺวียนเจิน บิดาของพระนาง ซึ่งถูกขับพร้อมครอบครัวไปเมืองชินนั้น ได้ถึงแก่กรรม หนิง เฉิงจี (寧承基) หัวหน้าชนเผ่าในท้องถิ่น จึงมาจับตัวน้องสาวของพระนางเหวย์ไปเป็นเมีย แต่นางชุย (崔氏) ภริยาของเหวย์ เสฺวียนเจิน และมารดาของพระนางเหวย์ ไม่ยอมให้ไป หนิง เฉิงจี จึงฆ่านางชุย และบุตรชายทั้งสี่ คือ เหวย์ สฺวิน (韋洵), เหวย์ เฮ่า (韋浩), เหวย์ ต้ง (韋洞), และเหวย์ ฉื่อ (韋泚) เสียสิ้น
ใน ค.ศ. 690 พระนางอู่ เจ๋อเทียน บีบให้ถังรุ่ยจงหลี่ ต้าน สละราชสมบัติให้ตน แล้วขึ้นเสวยราชย์เป็นกษัตริย์หญิง ตั้งราชวงศ์ใหม่ คือ ราชวงศ์โจว (周朝) ทำให้ราชวงศ์ถัง (唐朝) ของสกุลหลี่ (李) ขาดตอน อู่ เจ๋อเทียน ตั้งหลี่ ต้าน เป็นรัชทายาทของตน แต่มักระแวงว่า หลี่ ต้าน คิดล้มล้างตน ใน ค.ศ. 693 จึงประหารองค์หญิงหลิว (劉公主) ชายาของหลี่ ต้าน แล้วให้จับหลี่ ต้าน ไปไต่สวน มาเลิกไต่สวนเอาเมื่ออัน จินฉาง (安金藏) ข้ารับใช้ของหลี่ ต้าน คว้านท้องตนเองออกสาบานว่า หลี่ ต้าน จงรักภักดี แต่แม้กระนั้น อู่ เจ่อเทียน ก็คอยหาเหตุเอาสกุลหลี่ออกจากตำแหน่งรัชทายาท เพื่อตั้งหลานของตน เช่น อู่ เฉิงซื่อ (武承嗣) และอู่ ซานซือ (武三思) ขึ้นเป็นแทนอยู่เสมอ
ครั้น ค.ศ. 698 อัครมหาเสนาบดีตี๋ เหรินเจี๋ย (狄仁傑) กราบทูลอู่ เจ๋อเทียน ให้หนุน "ลูก" ไม่ใช่ "หลาน" เสนาบดีคนอื่น ๆ เช่น หวัง ฟางชิ่ง (王方慶) และหวัง จี๋ช่าน (王及善) ตลอดจนสองจาง (張) ผู้เป็นชายชู้ของอู่ เจ๋อเทียน คือ จาง อี้จือ (張易之) และจาง ชางจง (張昌宗) ก็สนับสนุนความคิดนี้ พร้อมเสนอให้เรียกหลี่ เจ๋อ กับครอบครัว กลับคืนพระนคร ฉะนั้น ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 698 อู่ เจ่อเทียน จึงมีพระเสาวนีย์ให้หลี่ เจ๋อ และครอบครัว กลับพระนครลั่วหยาง
ด่างทับทิม

| --- | --- |



ชื่อ
IUPAC name Potassium manganate(VII)
Systematic IUPAC name Potassium permanganate
ชื่ออื่น Chameleon mineral Condy's crystals Permanganate of potash  Hypermangan Purple potion powder
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 7722-64-7 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEMBL: ChEMBL3833305
เคมสไปเดอร์: 22810
ดรักแบงก์: DB13831
ECHA InfoCard: 100.028.874 
EC Number: 231-760-3
KEGG: D02053 Y
ผับเคม CID: 516875
RTECS number: SD6475000
UNII: 00OT1QX5U4
UN number: 1490
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID2034839 
 InChI InChI=1S/K.Mn.4O/q+1;;;;;-1 YKey: VZJVWSHVAAUDKD-UHFFFAOYSA-N Y 
 SMILES [K+].[O-] [Mn](=O)(=O)=O 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: KMnO4 
มวลโมเลกุล: 158.034 g/mol   
ลักษณะทางกายภาพ: Purplish-bronze-gray needles  purple in solution
กลิ่น: odorless
ความหนาแน่น: 2.7 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 240 องศาเซลเซียส (464 องศาฟาเรนไฮต์; 513 เคลวิน) (decomposes)
ละลายในน้ำ: 76 g/L (25 °C)  250 g/L (65 °C)
ความสามารถละลายได้: decomposes in alcohol and organic solvents
Magnetic susceptibility (χ): +20.0·10−6 cm3/mol
ดัชนีหักเหแสง (nD): 1.59
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: Orthorhombic, oP24
Space group: Pnma, No. 62
Lattice constant: a = 0.909 nm, b = 0.572 nm, c = 0.741 nm
หน่วยสูตร (Z): 4
อุณหเคมี
ความจุความร้อน (C) : 119.2 J/mol K
Std molarentropy (S⦵298) : 171.7 J K−1 mol−1
Std enthalpy offormation (ΔfH⦵298) : −813.4 kJ/mol
พลังงานเสรีกิบส์ (ΔfG⦵) : -713.8 kJ/mol
เภสัชวิทยา
ATC code: D08AX06 (WHO) V03AB18
ความอันตราย
GHS labelling:
Pictograms:   
NFPA 704 (fire diamond):   2 0 1OX
ปริมาณหรือความเข้มข้น (LD, LC):
LD50 (median dose): 1090 mg/kg (oral, rat)
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ: Potassium pertechnetate Potassium perrhenate
แคทไอออนอื่น ๆ: Sodium permanganate Ammonium permanganate Calcium permanganate Silver permanganate
manganatesที่เกี่ยวข้อง: Potassium hypomanganate Potassium manganate
สารประกอบที่เกี่ยวข้อง: Manganese heptoxide
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
ข้อมูลทะเบียนยา:  US DailyMed: Potassium_permanganate 
ตัวบ่งชี้
ECHA InfoCard: 100.028.874 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ด่างทับทิม มีชื่อทางเคมีว่า โพแทสเซียมเปอร์แมงกาเนต (KMnO4) มีลักษณะเป็นผลึกสีม่วง ใช้ในการแช่ผักหรือผลไม้เพื่อชะล้างสารเคมี เป็นสารประกอบประเภทเกลือ มีฤทธิ์เป็นเบสอ่อนๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

International Chemical Safety Card 0672
เดวิด มอยส์
การจัดการทีม > เปรสตันนอร์ธเอนด์ และเอฟเวอร์ตัน

มอยส์เคยเป็นทั้งผู้จัดการทีม และผู้เล่นของเปรสตันนอร์ธเอนด์ ในฤดูกาล 1998-99 ก่อนจะประกาศยุติการเล่นฟุตบอล เมื่อจบฤดูกาลดังกล่าว และพาทีมชนะเลิศการแข่งขันลีกทูได้ในฤดูกาล 1999–2000 และเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเพลย์ออฟของอีเอฟแอลลีกวันได้ในฤดูกาลถัดมา
มอยส์มีชื่อเสียงเมื่อเป็นผู้จัดการทีมเอฟเวอร์ตัน เป็นระยะเวลานานถึง 11 ปี มีผลงานโดดเด่นที่สุดคือการพาทีมเข้าไปเล่นรอบตัดเลือกยูฟ่าแชมเปียส์ลีก และเข้ารอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพได้หนึ่งครั้ง รวมถึงพาทีมจบในอันดับกลางตารางได้อย่างต่อเนื่อง มอยส์เป็นผู้จัดการทีมที่ขึ้นชื่อในด้านการวางระบบทีมและการสร้างรากฐานสโมสรในระยะยาว แม้จะไม่ประสบความสำเร็จมากมายในแง่ของจำนวนถ้วยรางวัล แต่เขามีส่วนสำคัญในการพัฒนาศักยภาพนักเตะในทีมโดยเฉพาะผู้เล่นเยาวชน เขาลาออกมาเป็นผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 โดยเข้าแทนที่เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ซึ่งประกาศยุติการทำหน้าที่เมื่อจบฤดูกาล 2012-13 ในวันพุธที่ 8 พฤษภาคม ปีเดียวกัน หลังจากเป็นผู้จัดการทีมมานานถึง 26 ปีครึ่ง ทั้งนี้ มอยส์ได้รับการจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 3 ของผู้จัดการทีมชาวสกอตซึ่งทำผลงานได้ดีที่สุดในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ รองจากเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน และเคนนี แดลกลีช
การจัดการทีม > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

แม้จะเริ่มต้นได้ดีด้วยการชนะเลิศเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ด้วยการชนะวีแกนแอทเลติก 2–0 ทว่าหลังจากนั้น แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดภายใต้การคุมทีมของมอยส์กลับทำผลงานได้ย่ำแย่ โดยเปิดฤดูกาลมา 6 นัดแรก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเก็บคะแนนไปได้เพียง 7 คะแนน และอันดับตกไปอยู่ที่ 12 เป็นสถิติที่แย่ที่สุดในรอบ 24 ปีของสโมสร โดยจากข้อมูลทางสถิติระบุว่า ในช่วงเวลาที่มอยส์คุมทีมเพียงครึ่งฤดูกาล เขาเสียคะแนนไปมากกว่าส่วนที่เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสันเคยเสียจากทั้งฤดูกาล รวมถึงการบุกไปแพ้สองคู่ปรับสำคัญอย่างลิเวอร์พูล 0–1 และแพ้แมนเชสเตอร์ซิตีอย่างยับเยิน 1–4 รวมถึงการแพ้ในบ้านต่อเวสต์บรอมมิชอัลเบียน 1–2 ซึ่งเป็นการแพ้คาบ้านต่อเวสต์บรอมมิชเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1978 มอยส์เซ็นสัญญากับอดีตลูกทีมที่เอฟเวอร์ตัน ได้แก่ มารวน แฟลายนี ในวันสุดท้ายของตลาดซื้อขายในเดือนกันยายนด้วยราคา 27.5 ล้านปอนด์
ผลงานของยูไนเต็ดยังคงย่ำแย่ต่อเนื่อง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 มอยส์พาทีมแพ้คาบ้านสองนัดรวดต่อเอฟเวอร์ตันและนิวคาสเซิล ซึ่งเป็นการแพ้ในบ้านต่อเอฟเวอร์ตันเป็นครั้งแรกในรอบ 21 ปี และแพ้ในบ้านต่อนิวคาสเซิลเป็นครั้งแรกในรอบ 41 ปี รวมถึงเป็นการแพ้ในบ้านสองนัดติดต่อกันครั้งแรกนับตั้งแต่ฤดูกาล 2001–02 ส่งผลให้ยูไนเต็ดตกไปอยู่อันดับ 9 ของตารางหลังจากลงเล่นไป 15 นัด ตามหลังทีมอันดับหนึ่งอย่างอาร์เซนอลถึง 13 คะแนน ตามด้วยการตกรอบเอฟเอคัพในเดือนมกราคมปีต่อมาโดยแพ้คาบ้านต่อสวอนซี 1–2 ซึ่งเป็นการแพ้คาบ้านต่อสวอนซีครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร และยังตกรอบรองชนะเลิศลีกคัพจากการแพ้จุดโทษซันเดอร์แลนด์ และมีผลงานย่ำแย่อีกมากมาย เช่น การแพ้คาบ้านทั้งสองนัดต่อคู่อริลิเวอร์พูลและแมนเชสเตอร์ซิตี 0–3, การแพ้ในลีกต่อสโตกซิตีเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ และยังตกรอบก่อนรองชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกแม้จะเซ็นสัญญากับผู้เล่นฝีเท้าดีอย่าง ฆวน มาตา เข้ามาเสริมทีมเพิ่มในเดือนมกราคมด้วยค่าตัวถึง 37.1 ล้านปอนด์
การคุมทีมนัดสุดท้ายของมอยส์คือการแข่งขันพรีเมียร์ลีกวันที่ 20 เมษายน 2014 ซึ่งยูไนเต็ดบุกไปแพ้เอฟเวอร์ตัน 0–2 ซึ่งเป็นการแพ้เอฟเวอร์ตันทั้งเหย้า-เยือน ในลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 44 ปี และในวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2014 บอร์ดบริหารของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดลงมติปลดมอยส์ออกจากตำแหน่ง โดยยูไนเต็ดอยู่ในอันดับที่ 7 ของตาราง และไม่ผ่านเข้าไปเล่นในรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 19 ปี เนื่องจากเหลือการแข่งขันอีก 4 นัดเท่านั้น มอยส์ได้ทำหน้าที่เพียงแค่ 10 เดือนเท่านั้น ถือเป็นผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่มีระยะเวลาการคุมทีมน้อยที่สุดเป็นอันดับสามตลอดกาล และน้อยที่สุดในรอบ 82 ปี แม้เขาจะได้รับการสนับสนุนจากผู้เล่นตำนานของสโมสรอย่าง เดนิส ลอว์ และ เดวิด เบคแคม ให้ทำหน้าที่ต่อไป
สโมสรได้แต่งตั้งให้ไรอัน กิกส์ ทำหน้าที่เป็นทั้งผู้จัดการทีมและผู้เล่นเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะจบฤดูกาล โดยฝ่ายบริหารสโมสรจะจ่ายค่าชดเชยอายุสัญญาที่ยังคงเหลืออีก 5 ปี เป็นเงิน 10 ล้านปอนด์ เนื่องจากมอยส์เซ็นสัญญาไว้เป็นเวลา 6 ปี ซึ่งถือเป็นครั้งแรกในรอบ 28 ปีของสโมสร ที่บอร์ดบริหารลงมติปลดผู้จัดการทีมออกอย่างกะทันหันเช่นนี้ แต่เอาเข้าจริงแล้ว ทางสโมสรจะจ่ายค่าชดเชยให้เพียงแค่ 5 ล้านปอนด์เท่ากับแค่ปีเดียวเท่านั้น เนื่องจากในสัญญาระบุว่าหากทำทีมเข้าไปเล่นในรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกไม่ได้จะลาออก และมีการเปิดเผยอีกว่าเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เป็นผู้แนะนำให้ผู้บริหารทีมปลดมอยส์ออก มีการวิจารณ์กันอย่างกว้างขวางว่าการแนะนำให้สโมสรแต่งตั้งมอยส์ ถือเป็นหนึ่งในความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุดของเฟอร์กูสัน มอยส์ถูกแทนที่โดย ลูวี ฟัน คาล ในฤดูกาลต่อมา
การจัดการทีม > เรอัลโซเซียดัด

มอยส์ว่างงานนานอยู่ถึง 10 เดือน ก่อนที่ในวันที่ 10 พฤศจิกายน ปีเดียวกันนั้น จะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมเรอัลโซเซียดัด ในลาลิกา ของสเปน ด้วยสัญญา 18 เดือน แทนที่ ฆาโคบาร์ อาร์ราเซเต ผู้จัดการคนเก่าที่ถูกปลดออกเนื่องจากทำผลงานได้แย่มาก โดยชนะไปเพียงครั้งเดียวเท่านั้น จากทั้งหมด 10 นัด ซึ่งในการทำหน้าที่นัดที่ 18 มอยส์สามารถทำให้เรอัลโซเซียดัด เอาชนะทีมใหญ่อย่างบาร์เซโลนา ไปได้ 1–0 ซึ่งมอยส์ได้นำพาทีมให้รอดพ้นจากการตกชั้นในฤดูกาลนี้ไปได้ ด้วยจบฤดูกาลที่อันดับ 12
แต่ในต้นเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ทางผู้บริหารทีมเรอัลโซเซียดัดตัดสินใจปลดเดวิด มอยส์ ออกจากตำแหน่ง เนื่องจากทำผลงานได้แย่ เมื่อทีมตกไปอยู่อันดับ 16 ซึ่งเป็นท้ายตารางคะแนน มีเพียง 9 คะแนน และผลงานในระยะหลัง 5 นัดหลังสุด ชนะเพียงนัดเดียว
การจัดการทีม > ซันเดอร์แลนด์

ก่อนเปิดฤดูกาล 2016–17 มอยส์เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมซันเดอร์แลนด์ แทนที่ของแซม อัลลาร์ไดซ์ ที่ถูกสมาคมฟุตบอลอังกฤษ โยกไปคุมทีมชาติอังกฤษ โดยจบฤดูกาลในอันดับที่ 20 ถูกลดชั้นลงไปเล่นใน อีเอฟแอลแชมเปียนชิป และมอยส์ได้ลาออกภายหลังสิ้นสุดฤดูกาล 1 วัน
การจัดการทีม > เวสต์แฮมยูไนเต็ด

เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2017 ทางสโมสรเวสต์แฮมยูไนเต็ดได้ประกาศตั้งเดวิด มอยส์ เป็นผู้จัดการทีมด้วยสัญญา 6 เดือน เพื่อพาเวสต์แฮมยูไนเต็ดให้พ้นจากการตกชั้นใน ฤดูกาล 2017–18 โดยมอยส์สามารถช่วยให้เวสต์แฮมไม่ต้องตกชั้นโดยสิ้นสุดฤดูกาลในอันดับที่ 13 อย่างไรก็ตามเมื่อจบฤดูกาลทางสโมสรก็ไม่ต่อสัญญาทำให้มอยส์ต้องพ้นจากตำแหน่งผู้จัดการทีมไป
การจัดการทีม > กลับมาเวสต์แฮมยูไนเต็ดอีกครั้ง

ในวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2019 มอยส์กลับมารับตำแหน่งผู้จัดการทีมเวสต์แฮมอีกครั้งด้วยสัญญา 18 เดือน เข้ารับตำแหน่งต่อจาก มานูเอล เปเลกรินิ ซึ่งทำผลงานย่ำแย่โดยสโมสรตกไปอยู่อันดับ 17 ในขณะนั้น มีแต้มเหนือโซนตกชั้นเพียงแค่คะแนนเดียว เกมแรกของมอยส์คือการพาทีมชนะเอเอฟซี บอร์นมัธ 4–0 ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2020 และพาสโมสรรอดจากการตกชั้นได้โดยจบในอับดับ 16 เก็บไปได้ 33 คะแนน ซึ่งเป็นอันดับที่ต่ำที่สุดนับตั้งแต่ฤดูกาล 2010–11 ผลงานฤดูกาลแรกของมอยส์คือการพาทีมเก็บได้ 20 คะแนนจากการคุมทีม 19 นัด
ต่อมาในฤดูกาล 2020–21 มอยส์พาทีมเก็บไปได้ถึง 65 คะแนนเป็นสถิติใหม่ของสโมสรในการแข่งขันฟุตบอลลีก และจบในอับดับ 6 ได้สิทธิ์แข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก สโมสรชนะได้ถึง 19 นัดในลีก รวมถึงชนะเกมเยือนได้ 9 นัด ซึ่งทั้งสองความสำเร็จถือเป็นสองสถิติใหม่ของสโมสรเช่นกัน จากผลงานดังกล่าวทำให้กลุ่มกองเชียร์ของสโมสรได้ตั้งฉายาเขาว่า 'Moyesiah' ต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 มอยส์ได้รับการต่อสัญญาจากสโมสรออกไปอีกสามปี มอยส์คุมทีมครบ 1,000 นัดในฐานะผู้จัดการทีม ในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ในนัดที่เวสต์แฮมบุกไปเสมอกาแอร์เซ แค็งก์ 2–2 ในยูโรปาลีก
สถิติการคุมทีม

| สโมสร | เริ่มต้น | สิ้นสุด | สถิติ> จำนวนนัด | สถิติ> ชนะ | สถิติ> เสมอ | สถิติ> แพ้ | สถิติ> เปอร์เซ็นต์ในการชนะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เพรสตันนอร์ทเอนด์ | 12 มกราคม 1998 | 14 มีนาคม 2002 | 234 | 112 | 60 | 62 | 047.86 |
| เอฟเวอร์ตัน | 14 มีนาคม 2002 | 30 มิถุนายน 2013 | 518 | 218 | 139 | 161 | 042.08 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 1 กรกฎาคม 2013 | 22 เมษายน 2014 | 51 | 27 | 9 | 15 | 052.94 |
| เรอัลโซเซียดัด | 10 พฤศจิกายน 2014 | 9 พฤศจิกายน 2015 | 42 | 12 | 15 | 15 | 028.57 |
| ซันเดอร์แลนด์ | 23 กรกฎาคม 2016 | 22 พฤษาคม 2017 | 43 | 8 | 7 | 28 | 018.60 |
| เวสต์แฮมยูไนเต็ด | 7 พฤศจิกายน 2017 | 13 พฤษภาคม 2018 | 31 | 9 | 10 | 12 | 029.03 |
| เวสต์แฮมยูไนเต็ด | 29 ธันวาคม 2019 | 19 พฤษภาคม 2024 | 231 | 103 | 45 | 83 | 044.59 |
| เอฟเวอร์ตัน | 11 มกราคม 2025 | ปัจจุบัน | 0 | 0 | 0 | 0 | !— |
| Total | Total | Total | 1,150 | 489 | 285 | 376 | 042.52 |
ผลงานผู้จัดการทีม

เอฟเวอร์ตัน
นำทีมอยู่ในพรีเมียร์ลีก 10 ฤดูกาลติดต่อกัน : ตั้งแต่ฤดูกาล 2002-03 ถึงฤดูกาล 2012-2013 (รางวัลจากประธานสโมสร)
ชนะเลิศ ซีเนียร์คัพ 3 สมัย : 2002-03, 2004-05, 2006-07
เข้าชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ 1 สมัย : 2008-09
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ : 2013
เวสต์แฮมยูไนเต็ด
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก: 2022–23
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ David Moyes ที่ Soccerbase
David Moyes สถิติอาชีพผู้จัดการ ที่ Soccerbase
David Moyes profile เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the League Managers Association
เดวิด มอยส์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
David Amongst Goliaths เก็บถาวร 2011-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน David Moyes article
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน  |
| --- | --- |
 1 พิกฟอร์ด  2 แพตเทอร์สัน  5 คีน  6 ทาร์คอฟสกี  7 McNeil  8 Mangala  9 แคลเวิร์ต-ลูอิน  10 Ndiaye  11 Harrison  12 Virgínia  14 Beto  15 O'Brien  16 ดูกูเร  17 Chermiti  18 ยัง  19 Mykolenko  22 Broja  23 โคลแมน (c)  27 แกย์  29 Lindstrøm  31 Begović  32 แบรนท์เวต  37 การ์เนอร์  42 Iroegbunam  75 Dixon  ผู้จัดการ: ไดช์
| ด ค กผู้จัดการทีมในพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
 อาร์เตตา (อาร์เซนอล)  เอเมรี (แอสตันวิลลา)  อิราโอลา (บอร์นมัท)  ฟรังก์ (เบรนต์ฟอร์ด)  เฮอร์เซเลอร์ (ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน)  มาเรสกา (เชลซี)  กลาสเนอร์ (คริสตัลพาเลซ)  มอยส์ (เอฟเวอร์ตัน)  ซิลวา (ฟูลัม)  แม็คเคนนา (อิปสวิชทาวน์)  ฟัน นิสเติลโรย (เลสเตอร์ซิตี)  สล็อต (ลิเวอร์พูล)  กวาร์ดิออลา (แมนเชสเตอร์ซิตี)  อามูริง (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)  ฮาว (นิวคาสเซิลยูไนเต็ด)  นูนู (นอตทิงแฮมฟอเรสต์)  จูริช (เซาแทมป์ตัน)  พอสเตคอกลู (ทอตนัมฮอตสเปอร์)  พอตเตอร์ (เวสต์แฮมยูไนเต็ด)  ปึไรรา (วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์) 
| ด ค กผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก |
| --- | --- |
 2022: มูรีนโย  2023: มอยส์ 
มอยส์ในการคุมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
มอยส์ในฐานะผู้จัดการทีม เรอัลโซเซียดัดใน ค.ศ. 2015
เอลเลียต เพจ

| เอลเลียต เพจ |
| --- | --- |
เพจในปี 2023
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1987-02-21) 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 (37 ปี) เอลเลน เกรซ ฟิลพอตส์-เพจ แฮลิแฟกซ์ รัฐโนวาสโกเชีย แคนาดา
คู่สมรส: เอมมา พอร์ตเนอร์ (สมรส 2018–2021) (หย่า)
อาชีพ: นักแสดง, โปรดิวเซอร์
ปีที่แสดง: 1997–ปัจจุบัน
เอลเลียต เพจ (อังกฤษ: Elliot Page) ชื่อเกิด เอลเลน เกรซ ฟิลพอตส์-เพจ (อังกฤษ: Ellen Grace Philpotts-Page) เกิดวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวแคนาดา ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง Juno
เพจเป็นที่รู้จักในบทบาทใน Hard Candy, Smart People, Whip It , แวนยา ฮาร์กีฟส์ ในซีรีส์ The Umbrella Academy และบทแคเทอรีน "คิตตี" ไพรด์ ใน X-Men: The Last Stand เขายังได้รับรางวัลจากประเทศบ้านเกิดในเรื่อง Pit Pony และ Marion Bridge เช่นเดียวกับในรายการโทรทัศน์อย่าง Trailer Park Boys และ ReGenesis
ในปี 2008 เพจได้รับการเสนอชื่อของนิตยสารไทม์ ในหัวข้อ 100 บุคคลที่มีอิทธิพลที่สุด และติดอันดับ 86 ของนิตยสารเอฟเอชเอ็ม ในหัวข้อผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดในโลก ในเดือนมิถุนายน 2008 เขายังมีชื่ออยู่ในนิตยสารเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี ในหัวข้อดาราเอ-ลิสต์ ในอนาคต
ประวัติ

เพจเกิดและเติบโตในเมืองแฮลิแฟกซ์ รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา เป็นลูกสาวของมาร์ธา ฟิลล์พอตส์ อาชีพครู และเดนนิส เพจ อาชีพกราฟิกดีไซน์เนอร์ เขาเข้าเรียนใน Halifax Grammar School จนถึงเกรด 10 ก่อนที่จะมาเข้าเรียนใน Queen Elizabeth High School และในปี 2005 เพจก็จบการศึกษาจาก Shambhala School
เพจใช้เวลาสองปีในเมืองโตรอนโต รัฐออนตาริโอ เพื่อศึกษาด้าน Interact Program ใน Vaughan Road Academy ร่วมกับมาร์ก เรนดัล (Mark Rendall) นักแสดงชาวแคนาดาผู้เป็นเพื่อนสนิท
นอกจากนี้แล้ว เพจยังชื่นชอบการเล่นหุ่นตัวต่อและการปีนต้นไม้อีกด้วย
อาชีพ

เพจเริ่มเข้าสู่วงการเมื่อปี 1997 เมื่ออายุได้ 11 ปี เขาประสบความสำเร็จกับบทนางเอกวัยเรียนท้องกับแฟนหนุ่ม ในหนังรัก-ตลกเรื่อง Juno ที่ออกฉายเมื่อปี 2007 จนทำให้เพจมีชื่อเสียงมาก
ชีวิตส่วนตัว

ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2014 เพจได้ประกาศด้านชีวิตรักว่าตนเองเป็นเกย์ ในปีเดียวกันเพจได้ออกเดทกับศิลปินสาวชื่อว่า ซาแมนธา ทอมัส จนถึง 2017 เพจก็ได้ประกาศเลิกกับทอมัสแล้ว และในปี 2018 เขาได้แต่งงานกับแดนเซอร์สาวชื่อว่า เอมมา พอร์ตเนอร์ (ที่มีอายุน้อยกว่า 8 ปี) และอาศัยอยู่นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา
ในปี 2020 เพจได้ประกาศว่าตนเป็นคนข้ามเพศ และขอให้ใช้สรรพนามแทนตัวว่า "เขา" (he/him/they-them) พร้อมทั้งเปิดเผยชื่อใหม่ว่า เอลเลียต เพจ
ในปี 2021 เพจได้ประกาศว่าเขาได้หย่าร้างกับภรรยาของเขา เอมมา พอร์ตเนอร์ แล้ว หลังใช้ชีวิตสมรสมายาวนานถึง 3 ปี หลังเปิดตัวว่าเป็นผู้ชายข้ามเพศไม่นาน