stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2562 –  เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2562 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ (น.ร.) (ฝ่ายใน)‎
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ
พ.ศ. 2568 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2527 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 1 (ภ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2562 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 10 ชั้นที่ ๑ (ว.ป.ร.๑)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ออสเตรีย :
พ.ศ. 2557 -  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย ชั้นมหาอิสริยาภรณ์ทอง
พระเกียรติยศ > พระยศทางทหาร

| พลเอกหญิง สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา |
| --- | --- |
รับใช้: กองทัพบกไทย
ประจำการ:   พ.ศ. 2551 – ปัจจุบัน 
ชั้นยศ:   พลเอกหญิง 
10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543: ว่าที่ร้อยตรีหญิง , ร้อยตรีหญิง และ นายทหารพิเศษ ประจำกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์
23 ตุลาคม พ.ศ. 2545: ร้อยโทหญิง
16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545: นายทหารพิเศษ ประจำกองพันทหารม้าที่ 29 รักษาพระองค์
10 กันยายน พ.ศ. 2547: ร้อยเอกหญิง
4 มีนาคม พ.ศ. 2561: พลตรีหญิง และ นายทหารพิเศษ ประจำกรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ กองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์
27 กันยายน พ.ศ. 2562: พลโทหญิง
2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564: พลเอกหญิง และทรงดำรงตำแหน่งเสนาธิการกองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์
พระเกียรติคุณ

รางวัลนักศึกษากฎหมายดีเด่นประจำปี 2544
วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2543 คณะกรรมการรางวัลสัญญาธรรมศักดิ์ มีมติเป็นเอกฉันท์ให้ถวายรางวัลนักศึกษากฎหมายดีเด่นประจำปี 2544 เป็นกรณีพิเศษแด่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ด้วยทรงเป็นตัวอย่างในด้านการศึกษาและด้านกิจกรรมนักศึกษา โดยคณะกรรมการฯ เห็นว่า ตลอดเวลาที่ทรงศึกษาในคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์นั้น พระองค์ทรงปฏิบัติเช่นนักศึกษาทั่วไปทั้งในด้านการศึกษา การเข้าร่วมกิจกรรมเสริมหลักสูตรตลอดจนกิจกรรมต่าง ๆ
รางวัล Medal of Recognition
หน่วยงาน UNODC (ยูเอ็นโอดีซี) สหประชาชาติ จากทรงมีบทบาทสำคัญในระดับนานาชาติหลายอย่างเริ่มตั้งแต่การจัดตั้งกองทุนพัชรกิติยาภา เพื่อการศึกษากฎหมาย การรณรงค์ยุติความรุนแรงต่อเด็กและสตรี โครงการกำลังใจ ในพระดำริฯ โครงการจัดทำมาตรฐานผู้ต้องขังหญิง หรือ ELFI (เอลฟี)การทรงงานด้านกระบวนการยุติธรรมเหล่านี้ จึงพิจารณาทูลเกล้าถวายรางวัลกียรติยศสูงสุดจากสหประชาชาติ
ทูตสันถวไมตรี (Goodwill Ambassador)
ดร.จีน เดอคูน่า ผู้อำนวยการสำนักงานภูมิภาคเอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ กองทุนการพัฒนาเพื่อสตรีแห่งสหประชาชาติ กล่าวว่า จากผลการดำเนินงาน โครงการกำลังใจ ในพระดำริ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา  พระองค์ประทานความช่วยเหลือแก่กลุ่มผู้ต้องขังสตรีและเด็กติดผู้ต้องขัง และทรงประทานความช่วยเหลือให้ผู้ต้องขังได้มีโอกาสกลับตัวเป็นพลเมืองดี  ซึ่งหน่วยงาน UNIFEM รู้สึกสำนึกในพระกรุณาธิคุณ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ในพระกรณียกิจที่ทรงช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสกลุ่มหนึ่งในสังคมไทย โดยหน่วยงาน UNIFEM ขอพระราชทานกราบทูลเชิญสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา เป็นองค์ “ทูตสันถวไมตรี” (Goodwill Ambassador) ในการต่อต้านความรุนแรงต่อผู้หญิง
พระเกียรติคุณ > ปริญญากิตติมศักดิ์

พ.ศ. 2549 ปริญญากิตติมศักดิ์ วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
พ.ศ. 2551 ปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
พ.ศ. 2552 ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาอาชญาวิทยา การบริหารงานยุติธรรมและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2553 ปริญญารัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
พ.ศ. 2553 ปริญญานิติศาสตรดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
พ.ศ. 2553 ปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
พ.ศ. 2553 ปริญญานิติศาสตรดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์
พ.ศ. 2553 ปริญญาศิลปศาสตรดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการบริหารงานยุติธรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พ.ศ. 2554 ปริญญานิติศาสตรดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเขตภาคเหนือ 8 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์, มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, และมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
พ.ศ. 2554 ปริญญานิติศาสตรดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชานิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2554 ปริญญานิติศาสตรดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พ.ศ. 2562 ปริญญานิติศาสตรดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
พ.ศ. 2563 ปริญญาพยาบาลศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
สิ่งอันเนื่องด้วยพระนาม > การแพทย์และสาธารณสุข

อาคารพัชรกิติยาภา โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า
สิ่งอันเนื่องด้วยพระนาม > สถาบันการศึกษา

อาคารกิติยาคาร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
อาคารพัชรกิติยาภา คณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
อาคารพัชรปัญญา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
โรงเรียนมัธยมพัชรกิติยาภา 1 นครพนม
โรงเรียนมัธยมพัชรกิติยาภา 2 กำแพงเพชร
โรงเรียนมัธยมพัชรกิติยาภา 3 สุราษฎร์ธานี
สิ่งอันเนื่องด้วยพระนาม > ศาสนสถาน

วัดพัชรกิติยาภาราม ตำบลหนองหว้า อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู
พระวิหารกรรมฐานพัชรกิติยาภา วัดป่าพุทธพจน์หริภุญไชย ตำบลต้นธง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน
อาคารปริยัติพัชรกิติยาภา ๒๕๕๘ วัดป่าพุทธพจน์หริภุญไชย ตำบลต้นธง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน
เรือนประทับพัชรธรรม วัดป่าพุทธพจน์หริภุญไชย ตำบลต้นธง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน
สิ่งอันเนื่องด้วยพระนาม > ศาสนวัตถุ

พระพุทธรัตนเอกโกเมนทร์ วัดพัชรกิติยาภาราม ตำบลหนองหว้า อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู
สิ่งอันเนื่องด้วยพระนาม > อื่นๆ

อาคารเฉลิมพระเกียรติพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา ศูนย์วัฒนธรรมไทย-จีน อุดรธานี ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี
อาคารเฉลิมพระเกียรติพัชรกิติยาภา สำนักงานเทศบาลนครอุดรธานี ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี
สังขาร

สังขาร แปลว่า การปรุงแต่ง สิ่งที่ถูกปรุงแต่ง มีความหมาย 3 ประการ คือ 1. เป็นสิ่งที่ถูกเหตุปัจจัยปรุงแต่งมา 2. เป็นเหตุปัจจัยที่ไปปรุงแต่งสิ่งอื่น 3. เป็นเหตุปัจจัยที่ปรุงแต่งตนเอง
สังขารในไตรลักษณ์

ในไตรลักษณ์ สังขาร คือ ธรรมที่ถูกปรุงแต่ง ได้แก่ ปรมัตถธรรม คือ จิต เจตสิก และรูป ทั้งหมด ยกเว้นนิพพาน ที่เป็นอสังขาร คือ ไม่ใช่สังขาร
สังขารในขันธ์ 5

ในขันธ์ 5 สังขารขันธ์ คือ สภาพที่ปรุงแต่งจิต เป็นคุณสมบัติต่าง ๆ ของจิต ได้แก่ เจตสิก เว้นเวทนาและสัญญา
สังขารในปฏิจจสมุปบาท

ในปฏิจจสมุปบาท สังขาร 3 คือ
กายสังขาร เจตนาทางกาย
วจีสังขาร เจตนาทางวาจา
มโนสังขาร เจตนาทางใจ
หมายถึง กระบวนการของทุกเหตุปัจจัยที่ทำให้เกิดการปรุงแต่งทางกาย( กายสังขาร ) วาจา( วจีสังขาร) และใจ( มโนสังขาร)
หรือ อภิสังขาร 3 ได้แก่
ปุญญาภิสังขาร สภาพที่ปรุงแต่งกรรมฝ่ายดี
อปุญญาภิสังขาร สภาพที่ปรุงแต่กรรมฝ่ายชั่ว
อาเนญชาภิสังขาร สภาพที่ปรุงแต่งภพอันมั่นคง ไม่หวั่นไหว
พริตตีซาเวจ

2020 เพลงโดยแบล็กพิงก์
| "พริตตีซาเวจ" |
| --- | --- |

เพลงโดยแบล็กพิงก์
จากอัลบั้มดิอัลบั้ม
วางจำหน่าย: 2 ตุลาคม ค.ศ. 2020 (2020-10-02)
บันทึกเสียง: 2020
สตูดิโอ: เดอะแบล็กเลเบิล (โซล)
แนวเพลง:  แทร็ป 
ความยาว: 3:19
ค่ายเพลง:  วายจี  อินเตอร์สโคป 
ผู้ประพันธ์เพลง:  เท็ดดี  24  อาร์. ที  เบกกา บูม  แดนนี ช็อง  ลอเรน  วินซ์ 
โปรดิวเซอร์:  เท็ดดี  24  อาร์. ที 

วิดีโอเสียง
"พริตตีซาเวจ" ที่ยูทูบ
 
"พริตตีซาเวจ" (อังกฤษ: Pretty Savage) เป็นเพลงของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ จากอัลบั้มเกาหลีเปิดตัว ดิอัลบั้ม ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ผ่านสังกัดวายจีและอินเตอร์สโคป เพลงเขียนโดยเท็ดดี, แดนนี ช็อง, ลอเรน และวินซ์ โดยมีเท็ดดีดูแลการผลิต ร่วมกับ 24, อาร์. ที และเบกกา บูม เนื้อเพลงเหน็บแนมเกี่ยวกับความคิดเห็นของผู้อื่นที่มีต่อแบล็กพิงก์
"พริตตีซาเวจ" ติดใน 100 อันดับแรกในออสเตรเลีย แคนาดา มาเลเซีย นิวซีแลนด์ สิงคโปร์ และเกาหลีใต้ ถึงแม้เพลงจะไม่ได้เข้าชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 แต่ก็สามารถเปิดตัวที่อันดับ 21 บนชาร์ตบับบลิงอันเดอร์ฮอต 100
ในการส่งเสริมเพลง "พริตตีซาเวจ" แบล็กพิงก์แสดงเพลงนี้ร่วมกับ "เลิฟซิกเกิลส์" ในรายการเพลงเกาหลีใต้หลายรายการ ซึ่งรวมถึง โชว์! มิวสิกคอร์ และ อินกีกาโย และยังแสดงในรายการ เดอะเลตเลตโชว์วิธเจมส์คอร์เดน อันเป็นการแสดงตัวอย่างสำหรับคอนเสิร์ตไลฟ์สตรีมของพวกเธอที่ชื่อ เดอะโชว์
เบื้องหลังและการส่งเสริม

"พริตตีซาเวจ" ได้รับการยืนยันพร้อมกับรายชื่อเพลงของอัลบั้มในวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2020 หลังอัลบั้มออกจำหน่าย แบล็กพิงก์แสดงเพลง "พริตตีซาเวจ" กับ "เลิฟซิกเกิลส์" ในรายการเพลงและวาไรตีอื่น ๆ ตามมาในเดือนตุลาคม โดยถูกแสดงครั้งแรกในรายการ มิวสิกคอร์ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม และ อินกีกาโย อีกหนึ่งครั้งในวันถัดมา
แบล็กพิงก์ยังให้สัมภาษณ์กับเจมส์ คอร์เดน ในรายการ เดอะเลตเลตโชว์วิธเจมส์คอร์เดน เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการประชาสัมพันธ์คอนเสิร์ตเสมือนจริง เดอะโชว์ ในสหรัฐ และได้แสดงเพลงนี้เป็นตัวอย่างสำหรับคอนเสิร์ตดังกล่าวอีกด้วย
"พริตตีซาเวจ" ฉบับภาษาญี่ปุ่นถูกบรรจุเป็นส่วนหนึ่งของ ดิอัลบั้มเจแปนเวอร์ ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2021
การวางองค์ประกอบเพลง

"พริตตีซาเวจ"
ตัวอย่างเพลง "พริตตีซาเวจ" ความยาว 18 วินาที ซึ่งผสมผสานจังหวะสแตกคาโต พร้อมกับองค์ประกอบของป็อปและแทร็ป
"พริตตีซาเวจ" เขียนโดยเท็ดดี, แดนนี ช็อง, ลอเรน และวินซ์ โดยมีเท็ดดีดูแลการผลิต ร่วมกับ 24, อาร์. ที และเบกกา บูม ความยาว 3 นาที 19 วินาที เป็นเพลงแนวแทร็ปที่มี "เสียงร้องแบบหลอกหลอนและจังหวะสแตกคาโตที่เอาแน่เอานอนไม่ได้" เนื้อเพลงถูกตีความว่าเป็น "การชูนิ้วกลางให้แก่กลุ่มที่พวกเธอเกลียดชัง" และพูดถึงความสำเร็จของวงที่แตกต่างไปจากผู้อื่น
การตอบรับ

เพลงได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์เพลง เจสัน ลิปชอตซ์ จากนิตยสาร บิลบอร์ด เลือกให้ "พริตตีซาเวจ" เป็นเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้มและหนึ่งในเพลงที่ดีที่สุดของแบล็กพิงก์
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

ดัดแปลงจากไทดัลและเว็บไซต์ทางการของวง
แบล็กพิงก์ – เสียงร้อง
เท็ดดี – โปรดิวซ์ เขียนเพลง ประพันธ์ดนตรี เรียบเรียง
24 – โปรดิวซ์ ประพันธ์ดนตรี เรียบเรียง
อาร์. ที – โปรดิวซ์ ประพันธ์ดนตรี เรียบเรียง
เบกกา บูม – ประพันธ์ดนตรี
แดนนี ช็อง – เขียนเพลง
ลอเรน – เขียนเพลง
วินซ์ – เขียนเพลง
เจสัน โรเบิตส์ – ผสมเสียง
การปรากฏบนสื่อ

"พริตตีซาเวจ" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง แด่ชายทุกคนที่ฉันเคยรัก: ชั่วนิจนิรันดร์ และละครโทรทัศน์จากประเทศบราซิลเรื่อง Quanto Mais Vida, Melhor! นอกจากนั้นวงดนตรีเกาหลีใต้ ไอคอน ยังนำมาเขียนเนื้อเพลงใหม่และตั้งชื่อว่า "คลาสซีซาเวจ" (Classy Savage) โดยมีลิซ่าเป็นแขกรับเชิญในรายการ คิงดัม: เลจันดรีวอร์ ทางช่องเอ็มเน็ตใน ค.ศ. 2021
โพชฌงค์ 7

โพชฌงค์ หรือ โพชฌงค์ 7 คือธรรมที่เป็นองค์แห่งการตรัสรู้ หรือองค์ของผู้ตรัสรู้ มีเจ็ดอย่างคือ
สติ (สติสัมโพชฌงค์) ความระลึกได้ สำนึกพร้อมอยู่ ใจอยู่กับกิจ จิตอยู่กับเรื่อง
ธัมมวิจยะ (ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์) ความเฟ้นธรรม ความสอดส่องสืบค้นธรรม
วิริยะ (วิริยสัมโพชฌงค์) ความเพียร
ปีติ (ปีติสัมโพชฌงค์) ความอิ่มใจ
ปัสสัทธิ (ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์) ความสงบกายใจ
สมาธิ (สมาธิสัมโพชฌงค์) ความมีใจตั้งมั่น จิตแน่วในอารมณ์
อุเบกขา (อุเบกขาสัมโพชฌงค์) ความมีใจเป็นกลาง เพราะเห็นตามเป็นจริง
สติ กำหนดรู้ในรูปนามจึงเกิดการจำแนกธรรมเกิด ธัมมวิจยะ ว่าสิ่งนี้เป็นกุศลเป็นอกุศล ว่ากุศลควรเจริญอกุศลควรละเว้น จึงเกิด วิริยะ ความเพียรในการสร้างและรักษากุศล เพียรในการทำลายอกุศลและป้องกันอกุศลไม่ให้เกิดขึ้น ทำให้เกิด ปีติ อิ่มใจปลื้มใจในการทำดีละเว้นความชั่ว เพราะมีปีติ จึงทำให้ปฏิฆะความไม่พอใจอันเกิดจากความทุกข์กายทุกข์ใจเบาบางลง เมื่อความทุกข์เบาบางจิตจึงไม่ทุรนทุราย จึงเกิด ปัสสัทธิ ความสงบกายสงบใจขึ้น เมื่อจิตใจสงบ วิตกวิจารการตรึกการตรองหรือการนึกคิดจึงสงบระงับลง เมื่อความนึกคิดสงบระงับลงนิวรณ์ที่ต้องอาศัยความนึกคิดจึงจะเกิดขึ้นมาได้ ก็จะไม่สามารถเกิดขึ้นได้ เมื่อนิวรณ์ไม่เกิดขึ้น  สมาธิ จึงเกิดขึ้น เมื่อสมาธิเกิดขึ้น จิตจึงละวางในความชอบใจและความไม่ชอบใจ ในอารมณ์ที่เกิดขึ้นจากผัสสะในอายตนะทั้ง 6 ลงเสียได้ จึงเกิด อุเบกขา ความวางเฉย เมื่ออุเบกขาเกิดขึ้นจึงวางเฉยต่อบัญญัติทั้งปวง ว่าสิ่งนี้ดีกว่ากัน เลวกว่ากันหรือเสมอกัน ลงเสียได้
โพชฌงค์ 7 เป็นหลักธรรมส่วนหนึ่งของ โพธิปักขิยธรรม 37 (ธรรมอันเป็นฝักฝ่ายแห่งความตรัสรู้ เกื้อหนุนแก่อริยมรรค อันได้แก่ สติปัฏฐาน 4 สัมมัปปธาน 4 อิทธิบาท 4 อินทรีย์ 5 พละ 5 โพชฌงค์ 7 และมรรคมีองค์ 8) ทั้งนี้ พระสูตรและปาฐะที่เกี่ยวข้องกับโพชฌงค์ 7 โดยตรง ได้แก่ มหากัสสปโพชฌังคสุตตปาฐะ, มหาโมคคัลลานโพชฌังคสุตตปาฐะ, มหาจุนทโพชฌังคสุตตปาฐะ
โพชฌงค์คู่ปรับกับอนุสัย

สติเป็นคู่ปรับกับอวิชชา
ธัมมวิจยะเป็นคู่ปรับกับทิฏฐิ (สักกายทิฏฐิ และสีลัพพัตปรามาส)
วิริยะเป็นคู่ปรับกับวิจิกิจฉา
ปีติเป็นคู่ปรับกับปฏิฆะ
ปัสสัทธิเป็นคู่ปรับกับกามราคะ
สมาธิเป็นคู่ปรับกับภวราคะ (รูปราคะ อรูปราคะ (ภพที่สงบ) กับ อุทธัจจะกุกกุจจะ (ภพที่ไม่สงบ ความฟุ้งซ่าน))
อุเบกขาเป็นคู่ปรับกับมานะ
ธัมมวิจยะและวิริยะทำลายทิฏฐิและวิจิกิจฉาอนุสัย บรรลุเป็นพระโสดาบันและหรือพระสกทาคามี
ปีติและปัสสัทธิทำลายปฏิฆะและกามราคะอนุสัย บรรลุเป็นพระอนาคามี
สมาธิ อุเบกขาและสติทำลายรูปราคะ อรูปราคะ อุทธัจจกุกกุจจะ มานะ อวิชชาอนุสัย บรรลุเป็นพระอรหันต์
สติ ความระลึกได้ ธรรมดาสตินั้นเป็นธรรมชาติทำลายโมหะคือความหลง ท่านกล่าวว่าโมหะทำให้เกิดอวิชชา และอวิชชาทำให้เกิดโมหะเช่นกัน ดังนั้นผู้เจริญสติจึงได้ชื่อว่าเป็นผู้ทำลายอวิชชาลงเสียได้
ธัมมวิจยะ ความพิจารณาในธรรมจนเห็นชัดตามความเป็นจริงย่อมทำลายสักกายทิฏฐิในตัวตนว่าขันธ์ 5 เป็นตัวกู (อหังการ) ของกู (มมังการ) ลงเสียได้และย่อมทำลายสีลัพพัตตปรามาส การถือมั่นในศีลพรตอย่างผิด ๆ ด้วยการเห็นตามความเป็นจริงว่าสิ่งทั้งหลายเป็นไปตามกฎแห่งกรรม
วิริยะ ความแกล้วกล้าของจิต ที่เพียรพยายามด้วยศรัทธาที่มั่นคง จนประสบผลจากการปฏิบัติจนสิ้นความสงสัยในคุณของพระรัตนตรัย คือเป็นความศรัทธาในระดับวิริยะ คือมีความแกล้วกล้า (วิร ศัพท์ แปลว่ากล้า) อันหมายถึงความเพียรอันเกิดจากความแกล้วกล้าเพราะศรัทธา
ปีติ ความสุขจากความแช่มชื่นใจของปีติ ย่อมดับสิ้นซึ่งพยาบาทและปฏิฆะความไม่พอใจใด ๆ ลงเสียได้
ปัสสัทธิ ความสงบกายสงบใจ ย่อมทำให้กามราคะที่เกิดเมื่อเกิดย่อมต้องอาศัยการนึกคิดตรึกตรองในกาม เมื่อสำรวมกายคืออินทรีย์ 5 ได้แก่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และสำรวมใจไม่ให้คิดตรึกตรองในกาม ย่อมยังกามราคะที่จะเกิดไม่ให้เกิดเสียได้
สมาธิ ความตั้งใจมั่น สมาธิระดับอัปปนาสมาธิย่อมกำจัดความฟุ่งซ่านรำคาญใจลงเสียได้ และสมาธิระดับอรูปราคะย่อมทำลายความยินดีพอใจในรูปราคะเสียเพราะความยินดีในอรูปราคะ และสมาธิระดับนิโรธสมาบัติย่อมต้องทำลายความยินดีพอใจในอรูปราคะเสียเพราะมีนิพพานเป็นอารมณ์ (ในชั้นนี้ ผู้ปฏิบัติที่สามารถละปฏิฆะและกามราคะได้เด็ดขาด ย่อมบรรลุเป็นพระอนาคามีที่มีปกติเข้าถึงนิโรธสมาบัติได้แล้ว)
อุเบกขา ความวางเฉย คือวางเฉยในสมมุติบัญญัติและผัสสะเวทนาทั้งหลาย ทั้งหยาบ เสมอกัน และปราณีต จนข้ามพ้นในความเลวกว่า เสมอกัน ดีกว่ากัน จนละมานะทั้งหลายลงเสียได้
ธรรมะที่เกี่ยวข้อง

ดูกรภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก ภิกษุที่เจริญอานาปานสติแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมบำเพ็ญสติปัฏฐาน 4 ให้บริบูรณ์ได้ ภิกษุที่เจริญสติปัฏฐาน 4 แล้ว ทำให้มากแล้วย่อมบำเพ็ญโพชฌงค์ 7 ให้บริบูรณ์ได้ ภิกษุที่เจริญโพชฌงค์ 7 แล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมบำเพ็ญวิชชาและวิมุตติให้บริบูรณ์ได้ ฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

เจริญสติปัฏฐาน๔ บำเพ็ญโพชฌงค์๗ ให้บริบูรณ์ ในวิกิซอร์ซ
บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส

บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส (โปรตุเกส: Berengária (บึเร็งการียา); เดนมาร์ก: Bengjerd (เบ็งเจิร์ด); ราว ค.ศ. 1198 – 27 มีนาคม ค.ศ. 1221) เป็นเจ้าหญิงแห่งโปรตุเกส (อินฟันตา; infanta) และทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 ในพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับด็อลซาแห่งอารากอน พระนางยังเป็นพระราชชนนีในพระเจ้าอีริคที่ 4, พระเจ้าอเบล และพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์
พระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงบึเร็งการียาเป็นบุตรพระองค์ที่ 10 จากทั้งหมด 11 พระองค์ของพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับด็อลซาแห่งอารากอน ขณะทรงมีพระชนมายุ 14 พรรษาใน ค.ศ. 1212 เจ้าหญิงบึเร็งการียาทรงกำพร้าเนื่องจากพระราชชนกสวรรคตใน ค.ศ. 1212 ส่วนพระราชชนนีสิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่ ค.ศ. 1198 ตามพงศาวดารและเพลงบัลลาดมากมายบันทึกนามของพระนางไว้ว่า บรินเกนิเล (Bringenilæ) เบ็นเกิร์ด (Bengerd) เบ็งเจิร์ด (Bengjerd)
พระชนม์ชีพ > อภิเษกสมรส

กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กทรงได้รับการแนะนำตัวเจ้าหญิงบึเร็งการียาผ่านพระขนิษฐาของพระองค์คือ เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นสมเด็จพระราชินีฝรั่งเศสจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฟีลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งเป็นพระญาติด้วย ในขณะนั้น เจ้าหญิงบึเร็งการียาอยู่ในราชสำนักฝรั่งเศส ทรงเสด็จออกจากโปรตุเกสมาพร้อมกับพระเชษฐาคือ เจ้าชายฟือร์นังดูใน ค.ศ. 1212
มีเพลงพื้นเมืองบัลลาดเก่าแก่กล่าวถึงช่วงที่สมเด็จพระราชินีดักมาร์แห่งเดนมาร์กกำลังจะสิ้นพระชนม์ว่า พระนางทรงขอให้กษัตริย์วัลเดมาร์เสกสมรสกับเคิร์ชเทน บุตรีของคาร์ล ฟอน รีซ และไม่ให้เสกสมรสกับ "ดอกไม้งาม" อย่างบึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส (เบ็นเกิร์ด) เพราะพระนางทรงทำนายว่าเหล่าโอรสที่เกิดกับบึเร็งการียาแห่งโปรตุเกสจะต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์กัน ซึ่งเป็นเพียงตำนานโดยไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวนี่
พระชนม์ชีพ > สมเด็จพระราชินี

พระมเหสีพระองค์แรกของกษัตริย์วัลเดมาร์ คือ ดักมาร์แห่งโบฮีเมีย เป็นพระราชินีที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ทรงมีพระเกศาสีบลอนด์งามตามแบบฉบับของชาวนอร์ดิก ส่วนสมเด็จพระราชินีบึเร็งการียาทรงแตกต่างอย่างมาก พระนางมีพระเนตรสีดำ พระเกศางามสีดำขลับ
ชาวเดนส์แต่งเพลงพื้นบ้านเกี่ยวกับพระราชินีบึเร็งการียาและตำหนิพระนางในเรื่องการเก็บภาษีในอัตราสูงของกษัตริย์วัลเดมาร์ แม้ว่าความจริงแล้วจะเป็นภาษีการสงครามของกษัตริย์ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพระราชินีโดยตรง ความนิยมในอดีตพระราชินีที่มีอยู่สูงมาก ทำให้พระราชินีพระองค์ใหม่ไม่ได้รับความนิยมในเดนมาร์ก พระนางได้รับการกล่าวขานว่าทรงบริจาคพระราชทรัพย์แก่โบสถ์และคอนแวนต์ พระนางบึเร็งการียาเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์แรกที่ได้รับการสวมมงกุฎ ซึ่งมีการกล่าวไว้ในบันทึกรายการทรัพย์สินของพระนาง (ค.ศ. 1225)
ใน ค.ศ. 1221 หลังจากที่สมเด็จพระราชินีบึเร็งการียาทรงมีพระประสูติกาลพระโอรสสามพระองค์ที่จะได้เป็นกษัตริย์ในอนาคต และพระธิดาหนึ่งพระองค์ พระนางได้สิ้นพระชนม์ขณะมีพระประสูติกาล พระศพของสมเด็จพระราชินีบึเร็งการียาถูกฝังที่โบสถ์นักบุญเบ็นท์ในริงสเต็ด เคียงข้างพระบรมศพกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 และอีกข้างของกษัตริย์คือ พระศพของสมเด็จพระราชินีดักมาร์
พระชนม์ชีพ > พระโอรสธิดา

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา |
|  | พระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก | ราว ค.ศ. 1216 | 10 สิงหาคม ค.ศ. 1250 | อภิเษกสมรส 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1239 กับ จัตตาแห่งแซกโซนี มีพระโอรสธิดา 6 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงโซเฟีย สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน เจ้าชายคนุด เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงจัตตา เจ้าชายคริสตอฟ เจ้าหญิงอักเนส |

| - | เจ้าหญิงโซฟี มาร์เกรฟวีนแห่งบรันเดนบูร์ก | ค.ศ. 1217 | ค.ศ. 1247 | อภิเษกสมรส ค.ศ. 1230 กับ โยฮันน์ที่ 1 มาร์เกรฟแห่งบรันเดนบูร์ก มีพระโอรสธิดา 6 พระองค์ ได้แก่ โยฮันน์ที่ 2 มาร์เกรฟแห่งบรันเดนบูร์ก-สเตนดัล อ็อทโทที่ 4 มาร์เกรฟแห่งบรันเดนบูร์ก-สเตนดัล ค็อนราด มาร์เกรฟแห่งบรันเดนบูร์ก-สเตนดัล อีริคแห่งบรันเดนบูร์ก เฮเลนเนอแห่งบรันเดนบูร์ก เฮอร์มานน์แห่งบรันเดนบูร์ก |

|  | พระเจ้าอเบลแห่งเดนมาร์ก | ค.ศ. 1218 | 29 มิถุนายน ค.ศ. 1252 | อภิเษกสมรส 25 เมษายน ค.ศ. 1237 กับ เมิร์ชทิลด์แห่งฮ็อลชไตน์ มีพระโอรสธิดา 4 พระองค์ ได้แก่ วัลเดมาร์ที่ 3 ดยุกแห่งชเลสวิก เจ้าหญิงโซฟี อีริคที่ 1 ดยุกแห่งชเลสวิก อเบล ลอร์ดแห่งลังก์เอลันด์ |

|  | พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก | ค.ศ. 1219 | 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1259 | อภิเษกสมรส ค.ศ. 1248 กับ มาร์เกเรเธ ซัมบีเรีย มีพระโอรสธิดา 3 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงเมิร์ชทิลด์ เจ้าหญิงมาร์เกรเธอ พระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก |

| - | บุตรตายคลอด | ค.ศ. 1221 | ค.ศ. 1221 | สิ้นพระชนม์เมื่อประสูติ |
มรดก

พระมเหสีทั้งสองพระองค์ของกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 ทรงมีบทบาทสำคัญที่ปรากฎในเพลงบัลลาดและตำนานพื้นบ้านเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีดักมาร์ทรงเป็นมเหสีที่นุ่มนวล เคร่งศาสนาและเป็นภรรยาตามคตินิยม ส่วนสมเด็จพระราชินีบึเร็งการียา (เบ็งเจิร์ด) เป็นสตรีผู้งดงามและหยิ่งยะโส
เมื่อมีการเปิดโลงพระศพสมเด็จพระราชินีบึเร็งการียาใน ค.ศ. 1885 มีการค้นพบเปียพระเกศาของพระนางและกะโหลกพระเศียรที่ประณีต และโครงกระดูกร่างกายที่รูปร่างดีเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความงามของพระนางตามตำนาน และมีการวาดภาพเพื่อแสดงให้เห็นว่าพระนางทรงมีรูปลักษณ์อย่างไร
แหล่งข้อมูล

Diffie, Bailey W.; Winius, George D. (1985). Foundations of the Portuguese Empire: 1415 - 1580. University of Minnesota Press.
Hundahl, Kerstin (2014). "Placing Blame and Creating Legitimacy: The Implications of Rugish Involvement in the Struggle over the Succession amidst the Danish Church Strife c.1258-1260".  ใน Hundahl, Kerstin; Kjær, Lars; Lund, Niels (บ.ก.). Denmark and Europe in the Middle Ages, c.1000–1525: Essays in Honour of Professor Michael H. Gelting. Ashgate Publishing.
Line, Philip (2007). Kingship and State Formation in Sweden: 1130 - 1290. Brill.
Dansk Kvindebiografisk Leksikon (In Danish)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Berengaria of Portugal
| ก่อนหน้า |  | บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ว่าง ลำดับก่อนหน้า ดักมาร์แห่งโบฮีเมีย |  |   สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก  (ราชวงศ์แอสตริดเซน)   (ค.ศ. 1214–1221) |  | ว่าง ลำดับถัดไป ลียูโนร์แห่งโปรตุเกส 'ฐานะยุวราชินี' |
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก |
| --- | --- |
 แมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน (2024–)   อ็องรี เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซา (1972–2018)  อิงกริดแห่งสวีเดน (1947–1972)  อเล็กซานดรีนแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน (1912–1947)  ลูอิสแห่งสวีเดน (1906–1912)  ลูอีเซอแห่งเฮ็สเซิน-คาสเซิล (1863–1898)  แคโรไลน์ อเมลีแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก (1839–1848)  มารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล† (1808–1839)  แคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่† (1766–1775)  จูเลียนา มาเรียแห่งบรันสวิค-วอฟเฟนบุตเทล† (1752–1766)  หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่† (1746–1751)  โซฟี มักดาเลเนอ ฟอน บรันเดินบวร์ค-คูล์มบาค† (1730–1746)  แอนน์ โซฟี เรเวนโทล์ว† (1721–1730)  หลุยส์แห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทรว์† (1699–1721)  ชาร์ล็อต อเมลีแห่งเฮสส์-คาสเซิล† (1670–1699)  โซฟี อเมลีแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์ก (1648–1670)  แอนน์ แคทเทอรีนแห่งบรันเดนบูร์ก† (1597–1612)  โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร† (1572–1588)  โดโรเธียแห่งแซ็กซ์-เลาเอนบูร์ก† (1534–1559)  โซฟีแห่งพอเมอเรเนีย† (1523–1533)  อิซาเบลลาแห่งออสเตรีย†‡ (1515–1523)  คริสตินาแห่งแซ็กโซนี†‡ (1481–1513)  โดโรเธียแห่งบรันเดนบูร์ก†‡ (1445–1448 & 1449–1481)  ฟิลิปปาแห่งอังกฤษ†‡ (1406–1430)  เฮลวิกแห่งชเลสวิช (1340–1374)  เอลิซาเบธแห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บูร์ก (1330–1331)  ยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย (1326–1330)  อิงเงอร์บอร์ก มักนุสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน (1296–1319)  อักเนสแห่งบรันเดินบวร์ค (1273–1286)  มาร์กาเร็ต ซัมบีเรีย (1252–1259)  มาทิลดาแห่งฮ็อลชไตน์ (1250–1252)  จูตตาแห่งแซ็กโซนี (1239–1250)  เอเลียนอร์แห่งโปรตุเกส (1229–1231)  บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส (1214–1221)  ดักมาร์แห่งโบฮีเมีย (1205–1213)  เกอร์ทรูดแห่งบาวาเรีย (1182–1197)  โซเฟียแห่งมินสค์ (1157–1182)  เฮเลนาแห่งสวีเดน (1156–1157)  อเดลาแห่งไมเซิน (1152–1157)  ลุยท์การ์ดแห่งซาลซ์เวเดล (1144–1146)  มาล์มเฟรดแห่งเคียฟ† (1134–1137)  อูล์ฟฮิลด์ โฮกุนสด็อทเทอร์‡ (1130–1134)  มาร์กาเรธา เฟร็ดคูลลาแห่งสวีเดน† (1104–1130)  บอดิล ทูร์โกต์สแด็ทเทอร์ (1095–1103)  อิงเงอเกิร์ดแห่งนอร์เวย์‡ (1086–1095)  อเดลาแห่งแฟลนเดอส์ (1080–1086)  มาร์กาเรธา ฮัสยอร์นสแด็ทเทอร์ (1076–1080)  กุนน์ฮิลด์ สเวนสด็อททีร์‡ (1050–1052)  กูดาแห่งสวีเดน (1048–1049)  เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี† (1017–1035)  ซิกริดผู้ทรนง†‡  กุนฮิลด์แห่งเว็นเด็น†  ทอราแห่งโอโบไทรต์† (970–986)  กีริดแห่งสวีเดน (952–970)  ไธรา (900–935) 
 † ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์  ‡ ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
เปียพระเกศาของพระราชินีบึเร็งการียาที่โบสถ์นักบุญเบ็นท์ในริงสเต็ด
เบนจามิน เมานต์ฟอร์ต

| เบนจามิน เมานต์ฟอร์ต |
| --- | --- |

เกิด: 13 มีนาคม ค.ศ. 1825(1825-03-13) เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 15 มีนาคม ค.ศ. 1898(1898-03-15) (73 ปี) ประเทศนิวซีแลนด์
สัญชาติ: นิวซีแลนด์
คู่สมรส: เอลิซาเบท นิวแมน
บุตร: 7 คน

ผลงานสำคัญ: มหาวิหารไครสต์เชิร์ช อาคารสภาจังหวัดแคนเทอร์เบอรี
 
เบนจามิน เมานต์ฟอร์ต (อังกฤษ: Benjamin Mountfort; 13 มีนาคม ค.ศ. 1825 – 15 มีนาคม ค.ศ. 1898) เป็นสถาปนิกชาวอังกฤษที่ย้ายถิ่นฐานมายังนิวซีแลนด์ โดยเขาถือเป็นหนึ่งในสถาปนิกผู้มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศนี้ในศตวรรษที่ 19 เขาเป็นผู้มีบทบาท มีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมและอัตลักษณ์อันโดดเด่นทางสถาปัตยกรรมของเมืองไครสต์เชิร์ช และได้รับการแต่งตั้งเป็นสถาปนิกท้องถิ่นคนแรกอย่างเป็นทางการในด้านการพัฒนาให้กับแคว้นแคนเทอร์เบอรี ตัวเขาเองได้รับอิทธิพลหลักปรัชญานิกายแองโกล-คาทอลิกเป็นอย่างมาก รองมาจากสถาปัตยกรรมวิกตอเรียช่วงแรก ผลงานการออกแบบรูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกทั้งงานไม้และหินในแคว้นถือว่าได้สร้างเอกลักษณ์แก่นิวซีแลนด์ ปัจจุบันถือได้ว่าเขาเป็นสถาปนิกผู้หล่อหลอมให้กับแคว้นแคนเทอร์เบอรี