stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจอร์เมน จีนาส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เจอร์เมน แอนโทนี จีนาส
เกิด:   (1983-02-18) 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 (41 ปี)
เกิดที่:  นอตทิงแฮม อังกฤษ
สูง:  1.79 เมตร (5 ฟุต 10 1⁄2 นิ้ว) 
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส
หมายเลข:  16
ชุดเยาวชน
1999–2001:  น็อตติ้งแฮม ฟอเรสต์
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2001–2002 |  น็อตติ้งแฮม ฟอเรสต์ |  29 |  (4) |
| 2002–2005 |  นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด |  110 |  (9) |
| 2005–2013 |  ทอตนัม ฮอตสเปอร์ |  155 |  (21) |
| 2011 |  → แอสตันวิลลา (ยืม) |  3 |  (0) |
| 2012-2013 |  → น็อตติ้งแฮม ฟอเรสต์ (ยืม) |  6 |  (1) |
| 2013 |  ควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส |  34 |  (4) |
ทีมชาติ‡
| 1999 |  อังกฤษ 16 ปี |  3 |  (0) |
| 2000 |  อังกฤษ 17 ปี |  1 |  (0) |
| 2001 |  อังกฤษ 18 ปี |  2 |  (0) |
| 2001–2002 |  อังกฤษ 19 ปี |  5 |  (0) |
| 2002–2003 |  อังกฤษ 20 ปี |  9 |  (0) |
| 2006 |  อังกฤษ ชุด B |  2 |  (1) |
| 2003– |  อังกฤษ |  21 |  (1) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 21:50, 12 February 2011 (UTC).  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 17:30, 12 February 2011 (UTC)
เจอร์เมน แอนโทนี จีนาส (อังกฤษ: Jermaine Anthony Jenas) เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 เกิดที่เมือง นอตทิงแฮม ที่ เป็นนักฟุตบอลสัญชาติ อังกฤษ จีนาสเคยเล่นเป็นนักฟุตบอลของ นอตทิงแฮมฟอเรสต์ ในเมือง นอตทิงแฮม มาก่อน 
ปัจจุบันจีนาสเล่นให้กับควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส ช่วงที่เล่นให้สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ ในปี 2005-2010 เขาโดงดังมากเพราะ เขาเกือบได้ลงเป็นตัวจริงทุกนัดเมื่อตอนอยู่กับสเปอร์ และได้ถูก สโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา ยืมตัวไปเล่นในปี 2011 โดยจีนาสเล่นในตำแหน่ง กองกลาง
ปลายฤดูกาล 2013-2014 จีนาสได้รับบาดเจ็บอย่างหนักถึงขนาดเอ็นหัวเข่าขาด ต้องหยุดเล่นฟุตบอลไม่ต่ำกว่า 9 เดือน
แหล่งข้อมูลอื่น

Jermaine Jenas – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
สถิติของ Jermaine Jenas ที่ Soccerbase
TheFA.com profile
"Big Interview" from The Guardian
Premier League profile เก็บถาวร 2012-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจอรี่ ปาฮายาไฮ

| เจอรี่ ปาฮายาไฮ |
| --- | --- |
เกิด: เจอร์รี่ กุยยาโน  (Jerry Quijano) 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
เจอรี่ ปาฮายาไฮ หรือ เจอร์รี่ กุยยาโน (อังกฤษ: Jerry Pahayahay)  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ที่มืองเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 96 ครั้ง ชนะ 40 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 54
ประวัติ

ปาฮายาไฮ ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน เรย์ นอกนอก ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ จากนั้น ปาฮายาไฮได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 26 มีนาคมพ.ศ. 2537 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ลีโอ รามิเรซ ไม่ได้แชมป์ ปาฮายาไฮมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อค โจมา แกมบัว ยก 9 แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โจมา แกมบัว เสียแชมป์ไปเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 จากนั้น ปาฮายาไฮได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ซึ่งปาฮายาไฮเป็นฝ่ายแพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 3 ไม่ได้แชมป์
หลังจากนั้น ปาฮายาไฮยังได้มาชกในไทยอีกหลายครั้ง โดยชกแพ้นักมวยชื่อดังของไทยหลายคน ได้แก่ หนึ่งเดียว ศักดิ์จารุพร ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง ห้าดาว ซีพียิม ชนะ ป.เปาอินทร์ ศรพิชัย พิษณุราชันย์ สุรชัย แสงมรกต เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ขุนศึก ลูกพระบาท วันมีโชค สิงห์วังชา และยังเคยมาชกชนะนักมวยชาวไทยหลายครั้ง ได้แก่ ชนะน็อค จเร อ. สุวรรณศิลป์ ยก 6 ชนะคะแนน ยอดดอย เปรมเจริญ และชนะน็อคพงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 5
ปาฮายาไฮมีโอกาสได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2539  แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ขวัญใจ สามเคแบตเตอรี่ไป จากนั้น ปาฮายาไฮยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่องแม้จะชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่ง 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ปาฮายาไฮจึงได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท แต่ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อาร์เชีย วิลลามอร์ ไปไม่ได้แชมป์ ปาฮายาไฮมาประสบความสำเร็จ ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2547 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน จูน อีราแฮม แต่ก็เสียตำแหน่งไปในการชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อค เฟเดอริโอ คาตูไบ ยก 10 จากนั้น ปาฮายาไฮยังคงชกมวยต่อเนื่องมา จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต หลังจากนั้นก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศฟิลิปปินส์รุ่นมินิมั่มเวท(30 ก.ค. 2537 - 16 พ.ย. 2537)
แชมป์ประเทศฟิลิปปินส์ รุ่นฟลายเวท (28 ส.ค. 2547 - 3 ม.ค. 2548)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2538 แพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 3 ที่ กทม.
ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมั่มเวทเมื่อ 28 ธันวาคม 2539 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ขวัญใจ 3เคแบตเตอรี่ ที่ สมุทรสาคร
ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 31 พฤษภาคม 2545 แพ้คะแนน อาร์เชีย วิลลามอร์ ที่ ฟิลิปปินส์
ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 มกราคม 2549 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ กทม.
เจย์ บาฮาดูร์

| เจย์ บาฮาดูร์ |
| --- | --- |

เกิด: มกราคม ค.ศ. 1984 โทรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา
สัญชาติ: แคนาดา
การศึกษา: มหาวิทยาลัยโทรอนโต
อาชีพ: นักข่าว
Notable credit: เดอะไพเรทส์ออฟโซมาเลีย: อินไซด์แธร์ฮิดเดนเวิลด์ (ค.ศ. 2011)
เว็บไซต์: www.jaybahadur.com
เจย์ บาฮาดูร์ (อังกฤษ: Jay Bahadur; ค.ศ. 1984 – ) เป็นทั้งนักข่าวและนักเขียนชาวแคนาดา เขากลายเป็นที่รู้จักในรายงานเรื่องการกระทำอันเป็นโจรสลัดในโซมาเลีย โดยการเขียนให้แก่เดอะนิวยอร์กไทมส์, เดอะไฟแนนเชียลโพสต์, เดอะโกลบแอนด์เมล และเดอะไทมส์ออฟลอนดอน บาฮาดูร์เคยทำงานเป็นผู้สื่อข่าวอิสระของซีบีเอส นิวส์ และได้ให้คำแนะนำแก่กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐเรื่องการปล้นสะดมทางทะเล ผลงานหนังสือเล่มแรกของเขาอย่างเดอะไพเรทส์ออฟโซมาเลีย: อินไซด์แธร์ฮิดเดนเวิลด์ (อังกฤษ: The Pirates of Somalia: Inside Their Hidden World) คือรายงานของเขาที่อาศัยอยู่กับโจรสลัดเป็นเวลาหลายเดือนในพุนต์แลนด์ ซึ่งเป็นดินแดนปกครองตนเองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศโซมาเลีย ปัจจุบัน บาฮาดูร์อาศัยอยู่ในกรุงไนโรบี
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา

บาฮาดูร์เกิดในปี ค.ศ. 1984 ที่โทรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา และเข้าศึกษาที่โรงเรียนมหาวิทยาลัยโทรอนโต จากนั้น เขาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโทรอนโต โดยสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 2007 ด้วยคุณวุฒิปริญญาตรีสาขารัฐศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ ส่วนในปี ค.ศ. 2008 บาฮาดูร์ทำงานให้แก่บริษัทวิจัยตลาดในเมืองชิคาโก จากความสนใจในการทำงานเป็นนักข่าว บาฮาดูร์ได้บอกว่าโดยนักข่าวตัวจริง มักหลีกเลี่ยงการไปโรงเรียนเพื่อเรียนรู้การวารสารศาสตร์ หากแต่เพื่อให้ได้มาซึ่งประสบการณ์ในการทำงานเป็นอิสระใน "สถานที่ที่น่ากลัว" แทน
ผลงานในระดับอาชีพ

บาฮาดูร์เป็นนักข่าวชาวแคนาดา เขาเขียนให้เดอะนิวยอร์กไทมส์, เดอะไฟแนนเชียลโพสต์, เดอะโกลบแอนด์เมล, เดอะไทมส์ออฟลอนดอน และเขาเคยทำงานให้กับซีบีเอส นิวส์ ในฐานะนักข่าวอิสระ
แรกเริ่มเดิมที ต้องการเยี่ยมชมประเทศโซมาเลียเพื่อเขียนเกี่ยวกับการเลือกตั้งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ แต่ข่าวการปล้นกลางทางและเข้ายึดเรือเดินสมุทรไฟนาโดยโจรสลัดโซมาเลียในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 ซึ่งทำให้เขาเปลี่ยนเกียร์ การตัดสินใจสู่เรื่องของการปล้นสะดมทางทะเล ทำให้บาฮาดูร์ได้ติดต่อผู้สื่อข่าวในประเทศโซมาเลียและจัดทำร่วมกับเรดิโอกาโรเว เขาลาออกจากงานและซื้อตั๋วไปยังประเทศโซมาเลีย หลายเดือนก่อนบาฮาดูร์เดินทางถึง นักข่าวอิสระชาวแคนาดาชื่ออะแมนดา ลินฮุต ถูกลักพาตัวในประเทศโซมาเลียและถูกจับเป็นตัวประกันโดยมือปืนที่อยู่ห่างไกลจากบริเวณที่ปลอดภัยของโซมาลีแลนด์และพุนต์แลนด์ ซึ่งบาฮาดูร์กำลังทำงานในการสัมภาษณ์
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 บาฮาดูร์เดินทางมาเกือบสองวันเพื่อไปถึงพื้นที่กึ่งอิสระของพุนต์แลนด์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศโซมาเลีย เมื่อไปถึงที่นั่น เขาได้พบกับโจรสลัดและได้เรียนรู้เกี่ยวกับประวัติของภาคอุตสาหกรรม ระหว่างการเดินทางของเขา บาฮาดูร์ได้ค้นพบข้อมูลที่ท้าทายข้อสันนิษฐานพื้นฐานเกี่ยวกับโจรสลัดที่ว่า: มีโจรสลัดไม่มากเท่าที่เขาเคยเชื่อ พวกเขาไม่ได้ถูกควบคุมโดยองค์กรอาชญากรรมระหว่างประเทศ และพวกเขาไม่ได้ทำงานร่วมกับกลุ่มญิฮาด
เขาเดินทางไปทวีปแอฟริกาหลายครั้ง โดยใช้เวลาสามเดือนในพื้นที่ที่นักข่าวส่วนใหญ่ไม่เคยเข้าถึง บาฮาดูร์กลับจากการเดินทางครั้งแรกในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 2009 ก่อนการปล้นเรือเดินสมุทรเมิร์สก์แอละแบมาในเดือนเมษายน เวลานี้จึงทำให้ผู้คนเกิดความสนใจในหนังสือของเขา และเขาก็ขายให้กับผู้จัดพิมพ์ บาฮาดูร์วางแผนที่จะจบหนังสือเล่มแรกของเขาก่อนปี ค.ศ. 2010 แต่กลับต้องใช้เวลานานกว่าที่คาดไว้ ในที่สุด ผลงานหนังสือเดอะไพเรทส์ออฟโซมาเลีย: อินไซด์แธร์ฮิดเดนเวิลด์ ก็ได้รับการเผยแพร่ในสหรัฐ ณ วันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2011
และเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2011 บาฮาดูร์ได้ปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญในรายการเดอะเดลีโชว์
ชีวิตส่วนตัว

ปัจจุบัน บาฮาดูร์อาศัยอยู่ในกรุงไนโรบี
สิ่งพิมพ์

The Pirates of Somalia: Inside Their Hidden World. HarperCollins, 2011. ISBN 0-307-37906-X.
เชิงอรรถ

↑  Conan, 2011
↑  Batchelor, 2011; Illo, 2011
↑  Centre for International Governance Innovation, 2010; Ilo, 2011
1 2  Glor, 2011
↑  Sekulich, 2011
↑  The Pirates of Somalia, "Prologue: Where the White Man Runs Away"
↑  Glor, 2011; Ilo, 2011
↑  Ilo, 2011; Hammer, 2011
↑  Shribman, 2011; Houreld, 2011
↑  Associate Press, 2012
↑  Illo, 2011
↑  Houreld, 2011
↑  Random House Audio, 2011; Scribe Publications, 2011; HarperCollins, 2011; Stewart, 2011
↑  Illo, 2011; Scribe Publications, 2011
หนังสืออ่านเพิ่มและแหล่งที่มา

Ewing, Mike. (July 26, 2011). Ontario Morning Podcast เก็บถาวร 2012-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. CBC Radio One. Event occurs from 10:00-19:35.
Kirkus Reviews. (May 15, 2011). The Pirates of Somalia: Inside Their Hidden World. 79(10), 828-829. ISSN 0042-6598
Nanjiani, S. (June 6, 2011). Extended Interview with Jay Bahadur. BBC Radio Scotland.
แหล่งข้อมูลอื่น

Bahadur's Blogspot blog
Journalist Nation เก็บถาวร 2011-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
โปเกมอน (ชุดวิดีโอเกม)

| โปเกมอน |
| --- | --- |
โปเกมอน โลโก้แฟรนไชส์
ประเภท: เกมเล่นตามบทบาท
ผู้พัฒนา: เกมฟรีก
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด บริษัท โปเกมอน จำกัด
ผู้จัดสร้าง: ซาโตชิ ทาจิริ
ศิลปิน: เค็ง ซูงิโมริ
แต่งเพลง: จุนอิจิ มาสึดะ
ระบบปฏิบัติการ: เกมบอย เกมบอยคัลเลอร์ เกมบอยอัดวานซ์ นินเท็นโด ดีเอส นินเท็นโด 3ดีเอส นินเท็นโด สวิตช์
วางจำหน่ายครั้งแรก: โปเกมอน เรด และบลู 27 กุมภาพันธ์ 1996
จำหน่ายครั้งล่าสุด: โปเกมอน Scarlet และ Violet 27 กุมภาพันธ์ 2565
ภาคแยก: ดู รายชื่อโปเกมอนภาคแยก
โปเกมอน (ญี่ปุ่น: ポケットモンスター; โรมาจิ: Poketto Monsutā; ทับศัพท์: Pocket Monster; อังกฤษ: Pokémon) เป็นวิดีโอเกมชุดประเภทสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีก จัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดและบริษัท โปเกมอน จำกัด เผยแพร่ครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1996 สำหรับเครื่องเล่นเกมพกพาเกมบอย ซึ่งเป็นต้นกำเนิดแฟรนไชส์สื่อมากมายเช่น ภาคแยก, อนิเมะ, มังงะ, และเทรดดิงการ์ดเกม
ตัวเกมนั้นปกติจะถูกปล่อยเป็นคู่ แต่ละคู่จะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยอย่างเช่นโปเกมอนหรือยิมลีดเดอร์ที่อยู่เฉพาะของแต่ละภาค นอกจากนี้ยังมีการเผยแพร่ตัวเกมในรูปแบบอื่น ๆ เช่น ภาคที่เหนือกว่าหรือมักจะถูกเรียกโดยแฟนเกมว่าภาคที่สามหรือภาคปรับปรุง เป็นเกมที่บางครั้งจะปล่อยมาออกหลังจากเกมภาคหลักในรุ่นเดียวกันซึ่งจะเพื่มเนื้อหาให้แตกต่างจากภาคหลักเช่นเปลี่ยนเนื้อเรื่อง, เพิ่มสถานที่, เพิ่มโปเกมอนสายพันธุ๋ใหม่, เป็นต้น และภาคสร้างใหม่ที่จะถูกปล่อยออกมาในรุ่นอื่นสำหรับเครื่องเล่นเกมพกพาที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นของนินเท็นโดและจะแตกต่างจากภาคดั้งเดิมตรงที่กราฟิกส์และเนื้อหา
รวมไปถึงภาคแยกทั้งหมดในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 เกมโปเกมอนมากกว่า 300 ล้านชุดได้ถูกจัดส่งไปทั่วโลกสำหรับเครื่องเล่นเกมพกพาและเครื่องเล่นเกมภายในบ้านของนินเท็นโด ทำให้โปเกมอนเป็นแฟรนไชส์วิดีโอเกมขายดีอันดับสองรองจากแฟรนไชส์มาริโอ นอกจากนี้โปเกมอนยังเป็นแฟรนไชส์สื่อที่ใหญ่ที่สุดในโลกและโปเกมอนโกมียอดดาวน์โหลดเกมผ่านมือถือทะลุ 1,000 ล้านทั่วโลก
รุ่น

| --- | --- |
2539: เรดและกรีน
2539: บลู
2540: 
2541: เยลโลว์
2541: เรดและบลู
2542: โกลด์และซิลเวอร์
2543: คริสตัล
2544: 
2545: รูบีและแซฟไฟร์
2546: 
2547: ไฟร์เรดและลีฟกรีน
2547: เอเมอรัลด์
2548: 
2549: ไดมอนด์และเพิร์ล
2550: 
2551: แพลทินัม
2552: ฮาร์ตโกลด์และโซลซิลเวอร์
2553: แบล็กและไวต์
2554: 
2555: แบล็ก2และไวต์2
2556: เอกซ์และวาย
2557: โอเมการูบีและแอลฟาแซฟไฟร์
2558: 
2559: ซันและมูน
2560: อัลตราซันและอัลตรามูน
2561: เล็ตส์โกพิคาชู!และเล็ตส์โกอีวุย!
2562: ซอร์ดและชีลด์
2563: 
2564: 
2565: ScarletและViolet
เกมภาคหลักในแต่ละรุ่นนั้นนับเป็นจุดเริ่มต้นรุ่นใหม่ของแฟรนไซน์ โดยในเกมภาคหลักของแต่ละรุ่นจะมีโปเกมอนตัวใหม่, ตัวละครใหม่, และลูกเล่นใหม่หรืออาจจะเป็นระบบการเล่นใหม่ ซึ่งหลังจากการเผยแพร่ของเกมภาคหลักในแต่ละรุ่นสื่อต่าง ๆ ของโปเกมอนเช่น อนิเมะ, มังงะ, และเทรดดิงการ์ดเกมจะเพิ่มโปเกมอนหรือตัวละครที่มาจากเกมภาคหลักทุกครั้งที่รุ่นใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น รุ่นที่แปดได้เริ่มต้นขึ้นด้วยเกมโปเกมอน ซอร์ดและชีลด์ มีกำหนดวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 15 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2562
รุ่น > รุ่นที่หนึ่ง (2539–2542)

เกมโปเกมอนแรกเริ่มเป็นเกมประเภทวิดีโอเกมสวมบทบาทจากประเทศญี่ปุ่นที่สร้างขึ้นโดยซาโตชิ ทาจิริ ประธานบริหารบริษัทเกมฟรีก สำหรับเครื่องเกมบอย
เกมชุดโปเกมอนเริ่มต้นจากการเปิดตัวของ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ เรด และ กรีน สำหรับเครื่องเกมบอยที่ประเทศญี่ปุ่น  หลังจากที่เกมเป็นที่นิยมภาค บลู ก็ถูกสร้างขึ้น ภาคบลูได้รับการดัดแปลงเป็น โปเกมอน เรด และ บลู เพื่อวางจำหน่ายในระดับสากล ภาค กรีน ไม่ได้ถูกวางจำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่น [ต้องการอ้างอิง] หลังจากนั้นโปเกมอนภาคปรับปรุงของโปเกมอน เรดและบลู โปเกมอน เยลโลว์ ก็ได้ถูกวางจำหน่ายเพื่อให้ใช้จานสีของเครื่องเกมบอยคัลเลอร์ และได้รับแรงบันดาลใจมาจากโปเกมอนอนิเมะ เกมรุ่นแรกทั้งหมดนั้นมีโปเกมอนแรกเริ่มอยู่ทั้งหมด 151 สายพันธุ์ (ตามเนชันแนลโปเกเดกซ์ลำดับ เริ่มจากฟุชิงิดาเนะถึงมิว) ภูมิภาคของเกมรุ่นที่หนึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคคันโตซึ่งเป็นภูมิภาคแรกของโปเกมอนที่ได้แบบมาจากภูมิภาคที่มีอยู่จริง และเกมภาคแยกของรุ่นที่หนึ่งได้แก่ โปเกมอน พินบอล เป็นเกมที่มีระบบการเล่นเหมือนกับพินบอลแต่ในรูปแบบโปเกมอน สำหรับเครืองเกมบอยคัลเลอร์, โปเกมอน สแนป เป็นเกมจำลองการถ่ายภาพบนรางรถไฟ สำหรับเครื่องนินเท็นโด 64, โปเกมอน พัซเซิลลีก เป็นเกมที่ดัดแปลงมาจากเตตริส แอทแทคในรูปแบบโปเกมอน สำหรับเครื่องนินเท็นโด 64, และโปเกมอน สเตเดียม เป็นเกมโปเกมอนในรูปแบบสามมิติ สำหรับเครื่องนินเท็นโด 64 ที่งานนินเท็นโดสเปซเวิลด์ ปี พ.ศ. 2543 ได้มีการเปิดเผยเกมในเวลาสั้น ๆ ไปพร้อมกับการร้องเพลงของเนียสและแก๊งร็อคเก็ต ซึ่งเป็นหนึ่งของการเปิดตัวโปเกมอนโทเกปีและคิเรอิฮานะ ตัวเกมดังกล่าวนี้เรียกว่า ปาร์ตี้ของเนียส แต่ไม่ได้พัฒนาเป็นเกมที่เล่นแต่อย่างใด อย่างไรก็ตามเพลงและวิดีโอถูกเล่นในท้ายตอนของโปเกมอนอนิเมะ และในท้ายที่สุดซีดีเพลงปาร์ตี้ของเนียสก็ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อการขายปลีกที่ประเทศญี่ปุ่นในเวลาจำกัด
รุ่น > รุ่นที่สอง (2542–2545)

แฟรนไชส์โปเกมอนเจเนอเรชั่นที่ 2 (เจนเนอเรชันที่ 2) ประกอบไปด้วยสิ่งมีชีวิตสมมุติ 100 สายพันธุ์ที่นำมาใช้ในซีรีส์วิดีโอเกมหลักในเกมบอยคัลเลอร์ปี 1999 โปเกมอนโกลด์และซิลเวอร์ ซึ่งมีฉากอยู่ในภูมิภาคโจโต โปเกมอนบางตัวในเจเนอเรชันนี้ถูกนำมาใช้ในการดัดแปลงแอนิเมชันของแฟรนไชส์ก่อนเวอร์ชันโกลด์และซิลเวอร์ เช่น โฮ-โอ ในตอนแรกของซีรีส์อนิเมะโปเกมอนในปี 1998 และ 1999 โทเกปิ ซึ่งเป็นตัวละครประจำในอนิเมะที่มิสตีเป็นเจ้าของ ดอนแฟนในภาพยนตร์เรื่องแรกของโปเกมอนในปี 1998, Snubbull ในภาพยนตร์สั้นเรื่อง Pikachu เรื่องแรกในปี 1998 และ Marill ซึ่งเปิดตัวในภาพยนตร์สั้นเรื่องนั้นด้วยและเป็นตัวละครประจำในอนิเมะที่ Tracey Sketchit เป็นเจ้าของในปี 1998 และ 1999 Elekid, Bellossom , Ledyba และ Hoothoot เปิดตัวครั้งแรกใน Pikachu's Rescue Adventure ส่วน Lugia และ Slowking เปิดตัวใน Pokémon ปี 2000
รายการต่อไปนี้ให้รายละเอียดโปเกมอน 100 ตัวเจนเนอเรชั่น II ตามลำดับหมายเลขโปเกเด็กซ์ประจำชาติ โปเกมอนตัวแรก ชิโคริตะ หมายเลข 152 และตัวสุดท้าย เซเลบี หมายเลข 251 รวมรูปแบบอื่นที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงประเภทไว้เพื่อความสะดวก วิวัฒนาการขนาดใหญ่และรูปแบบระดับภูมิภาคจะรวมอยู่ในหน้าสำหรับรุ่นที่ได้รับการแนะนำ
รุ่น > รุ่นที่สาม (2545–2549)

แฟรนไชส์โปเกมอนเจเนอเรชันที่สาม (เจนเนอเรชัน 3) ประกอบด้วยสิ่งมีชีวิตสมมุติ 135 สายพันธุ์ที่นำมาใช้ในซีรีส์วิดีโอเกมหลักในเกมบอยแอดวานซ์ โปเกมอน รูบี และแซฟไฟร์ ปี 2002 เกมเหล่านี้มาพร้อมกับซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Pokémon Advanced ซึ่งออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ถึง 28 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ในประเทศญี่ปุ่น
รายการต่อไปนี้ให้รายละเอียดโปเกมอน 135 ตัวของเจนเนอเรชั่นที่ 3 ตามลำดับหมายเลขโปเกเด็กซ์ประจำชาติ โปเกมอนตัวแรก Treecko คือหมายเลข 252 และตัวสุดท้าย Deoxys คือหมายเลข 386 รวมรูปแบบอื่นที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงประเภทไว้เพื่อความสะดวก วิวัฒนาการขนาดใหญ่และรูปแบบระดับภูมิภาคจะรวมอยู่ในหน้าสำหรับรุ่นที่ได้รับการแนะนำ
รุ่น > รุ่นที่สี่ (2549–2553)

แฟรนไชส์โปเกมอนเจเนอเรชั่นที่ 4 (เจนเนอเรชั่น 4) ประกอบด้วยสิ่งมีชีวิตสมมุติ 107 สายพันธุ์ที่นำมาใช้ในซีรีส์วิดีโอเกมหลักในเกมโปเกมอน ไดมอนด์และเพิร์ลของนินเท็นโด ดีเอส ปี พ.ศ. 2549 โปเกมอนบางตัวในเจเนอเรชันนี้ถูกนำมาใช้ในการดัดแปลงแอนิเมชันของแฟรนไชส์ก่อนไดมอนด์และเพิร์ล เช่น Bonsly, Mime Jr. และ Munchlax ซึ่งเป็นตัวละครซ้ำในซีรีส์อนิเมะโปเกมอนในปี 2548 และ 2549
รายการต่อไปนี้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับโปเกมอน 107 ตัวในเจนเนอเรชั่นที่ 4 ตามลำดับหมายเลขโปเกเด็กซ์ประจำชาติ โปเกมอนตัวแรกคือ Turtwig หมายเลข 387 และตัวสุดท้าย Arceus คือหมายเลข 493 รวมรูปแบบอื่นที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงประเภทไว้เพื่อความสะดวก วิวัฒนาการขนาดใหญ่และรูปแบบระดับภูมิภาคจะรวมอยู่ในหน้าสำหรับรุ่นที่ได้รับการแนะนำ
รุ่น > รุ่นที่ห้า (2553–2556)

แฟรนไชส์โปเกมอนเจนเนอเรชันที่ 5 (เจนเนอเรชั่น 5) ประกอบไปด้วยสิ่งมีชีวิตตัวละคร 156 สายพันธุ์ที่นำมาใช้ในซีรีส์วิดีโอเกมหลักในเกมโปเกมอน แบล็คแอนด์ไวท์ ของนินเท็นโด ดีเอส ปี 2010 โปเกมอนบางตัวในเจเนอเรชั่นนี้ถูกนำมาใช้ในการดัดแปลงแอนิเมชันของแฟรนไชส์ก่อนขาวดำ
รุ่น > รุ่นที่หก (2556–2559)

โปเกมอนรุ่นที่หก (รุ่นที่ 6) ของแฟรนไชส์โปเกมอนประกอบด้วยสิ่งมีชีวิตสมมติ 72 สายพันธุ์ที่นำมาใช้ในซีรีส์วิดีโอเกมหลักในเกมโปเกมอน เอ็กซ์ และ วาย ของนินเทนโด 3ดีเอส ปี 2013 โปเกมอนบางตัวในเจเนอเรชั่นนี้ถูกนำมาใช้ในรูปแบบแอนิเมชันของแฟรนไชส์ก่อน X และ Y. เจเนอเรชันนี้นำเสนอการยกเครื่องกราฟิกครั้งใหญ่ที่สุดของซีรีส์: การเปลี่ยนจากสไปรต์สองมิติไปเป็นรูปหลายเหลี่ยมสามมิติ ประเภทใหม่ (แฟรี่) เปิดตัวครั้งแรกนับตั้งแต่ระดับโกลด์และซิลเวอร์ในปี 1999 รวมเป็น 18 ตัว มีการเน้นที่มากขึ้นในการทำให้สายพันธุ์โปเกมอนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมากขึ้นและสอดคล้องกับวัฒนธรรมและสัตว์ต่างๆ ของยุโรป เช่น ฝรั่งเศส
โปเกมอนทั้งหมดถูกสร้างขึ้นโดยทีมงานศิลปินประมาณ 20 คน นำโดยเคน ซูกิโมริ และฮิโรโนบุ โยชิดะ นับเป็นครั้งแรกในแฟรนไชส์ที่โปเกมอนในตำนานแห่งเจเนอเรชั่นนี้ โดยเฉพาะ Xerneas และ Yveltal ไม่ได้ถูกออกแบบโดย Sugimori เพียงอย่างเดียว เขาขอความช่วยเหลือจาก Atsuko Nishida เพื่อขับเคลื่อนการออกแบบของพวกเขาไปข้างหน้า
รายการต่อไปนี้แสดงรายละเอียดโปเกมอน 72 ตัวในเจนเนอเรชั่น VI ตามลำดับหมายเลขโปเกเด็กซ์ประจำชาติ โปเกมอนตัวแรกคือเชสปินหมายเลข 650 และตัวสุดท้ายคือโวลคาเนียนคือหมายเลข 721 รวมรูปแบบอื่นที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงประเภทและวิวัฒนาการเมก้าเพื่อความสะดวก
รุ่น > รุ่นที่เจ็ด (2559–2562)

แฟรนไชส์โปเกมอนเจเนอเรชั่นที่ 7 (เจเนอเรชันที่ 7) ประกอบไปด้วยสิ่งมีชีวิตที่สะสมได้ 86 สายพันธุ์ที่เรียกว่า "โปเกมอน" ซึ่งเปิดตัวในซีรีส์วิดีโอเกมหลักในเกม Nintendo 3DS ปี 2016 Pokémon Sun and Moon และเกม 3DS ปี 2017 Pokémon Ultra Sun และ Ultra Moon . มีการแนะนำอีกสองสายพันธุ์ในการอัปเดตปี 2018 ของเกมมือถือภาคแยก โปเกมอนโก รวมถึงซีรีส์หลักปี 2018 เกม Nintendo Switch โปเกมอน: ไปกันเถอะ พิคาชู! และ Let's Go, Eevee! ซึ่งมีทั้งหมด 88 สายพันธุ์ที่แตกต่างกัน โปเกมอนบางสายพันธุ์ในเจเนอเรชั่นนี้ถูกนำมาใช้ในการดัดแปลงแอนิเมชันของแฟรนไชส์ก่อนพระอาทิตย์และพระจันทร์
หลังจากโปเกมอน X และ Y โปเกมอนทั้งหมดได้รับการออกแบบโดยทีมงานศิลปินประมาณ 20 คน นำโดยเคน ซูกิโมริ และฮิโรโนบุ โยชิดะ
รุ่น > รุ่นที่แปด (2562–2565)

แฟรนไชส์โปเกมอนเจนเนอเรชันที่ 8 (เจนเนอเรชัน 8) ประกอบด้วยสิ่งมีชีวิต 96 สายพันธุ์ที่นำมาใช้ในซีรีส์วิดีโอเกมหลัก รวมถึง 89 สายพันธุ์ในเกมโปเกมอน ดาบและชีลด์บนเครื่อง Nintendo Switch ปี 2019 ในเวอร์ชัน 1.3.0 และอีก 7 สายพันธุ์ที่เปิดตัวในเวอร์ชัน 1.3.0 เกม Pokémon Legends: Arceus บน Nintendo Switch ปี 2022 มีการแนะนำการแปลง Dynamax และ Gigantamax ชั่วคราวด้วย โปเกมอนเริ่มต้นประเภทดาบและโล่เป็นโปเกมอนตัวแรกในเจเนอเรชั่นที่จะเปิดเผยในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562
การเปลี่ยนแปลงที่โดดเด่นในเจนเนอเรชันที่ 8 เมื่อเทียบกับเจนเนอเรชันก่อนคือ โปเกมอนใหม่และรูปแบบต่างๆ ได้รับการแนะนำผ่านแพตช์เกม แทนที่จะเป็นเกมใหม่
รุ่น > รุ่นที่เก้า (2565–)

แฟรนไชส์โปเกมอนรุ่นที่เก้า (รุ่นที่ 9) นำเสนอสิ่งมีชีวิตตัวละคร 120 สายพันธุ์ที่นำมาใช้ในซีรีส์วิดีโอเกมหลักในเกม Nintendo Switch โปเกมอน สการ์เล็ตและไวโอเล็ต โปเกมอนเริ่มต้นเป็นโปเกมอนตัวแรกในเจเนอเรชันที่จะเปิดเผยในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ในการนำเสนอ Pokémon Presents
การเล่น

บทความหลัก: ระบบเกมโปเกมอน
รายชื่อเกมชุดหลัก

บทความหลัก: รายชื่อวิดีโอเกมโปเกมอน
รายชื่อเกมชุดหลัก > รุ่นที่หนึ่ง (เกมบอย)

พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ เรดและกรีน (ญี่ปุ่น27 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2539)
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ บลู (ญี่ปุ่น15 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2539)
โปเกมอน เรดและบลู (อเมริกาเหนือ28 กันยายน ปี พ.ศ. 2541, ออสเตรเลีย23 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2541, ยุโรป5 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2542)
โปเกมอน เยลโลว์ (ญี่ปุ่น12 กันยายน ปี พ.ศ. 2541, อเมริกาเหนือ19 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2542, ยุโรป16 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2543, ออสเตรเลีย3 กันยายน ปี พ.ศ. 2542)
รายชื่อเกมชุดหลัก > รุ่นที่สอง (เกมบอยคัลเลอร์)

โปเกมอน โกลด์และซิลเวอร์ (ญี่ปุ่น24 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2542, ออสเตรเลีย13 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2543, อเมริกาเหนือ14 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2543, ยุโรป6 เมษายน ปี พ.ศ. 2544, เกาหลี23 เมษายน ปี พ.ศ. 2545)
โปเกมอน คริสตัล (ญี่ปุ่น14 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2543, อเมริกาเหนือ29 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2544, ออสเตรเลีย30 กันยายน ปี พ.ศ. 2544, ยุโรป2 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2544)
รายชื่อเกมชุดหลัก > รุ่นที่สาม (เกมบอยอัดวานซ์)

โปเกมอน รูบีและแซฟไฟร์ (ญี่ปุ่น21 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2545, อเมริกาเหนือ18 มีนาคม ปี พ.ศ. 2546, ออสเตรเลีย3 เมษายน ปี พ.ศ. 2546, ยุโรป25 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2546)
โปเกมอน ไฟร์เรดและลีฟกรีน (ญี่ปุ่น29 มกราคม ปี พ.ศ. 2547, อเมริกาเหนือ7 กันยายน ปี พ.ศ. 2547, ออสเตรเลีย23 กันยายน ปี พ.ศ. 2547, ยุโรป1 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2547)
โปเกมอน เอเมอรัลด์ (ญี่ปุ่น16 กันยายน ปี พ.ศ. 2547, อเมริกาเหนือ30 เมษายน ปี พ.ศ. 2548, ออสเตรเลีย9 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2548, ยุโรป21 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2548)
รายชื่อเกมชุดหลัก > รุ่นที่สี (นินเท็นโด ดีเอส)

โปเกมอน ไดมอนด์และเพิร์ล (ญี่ปุ่น28 กันยายน ปี พ.ศ. 2549, อเมริกาเหนือ22 เมษายน ปี พ.ศ. 2550, ออสเตรเลีย21 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2550, ยุโรป27 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2550, เกาหลี14 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2551)
โปเกมอน แพลทินัม (ญี่ปุ่น13 กันยายน ปี พ.ศ. 2551, อเมริกาเหนือ22 มินาคม ปี พ.ศ. 2552, ออสเตรเลีย14 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2552, ยุโรป22 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2552, เกาหลี2 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2552)
โปเกมอน ฮาร์ตโกลด์และโซลซิลเวอร์ (ญี่ปุ่น12 กันยายน ปี พ.ศ. 2552, เกาหลี4 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2553, อเมริกาเหนือ14 มีนาคม ปี พ.ศ. 2553, ออสเตรเลีย25 มีนาคม ปี พ.ศ. 2553, ยุโรป26 มินาคม ปี พ.ศ. 2553)
รายชื่อเกมชุดหลัก > รุ่นที่ห้า (นินเท็นโด ดีเอส)

โปเกมอน แบล็กและไวต์ (ญี่ปุ่น18 กันยายน ปี พ.ศ. 2553, ยุโรป4 มีนาคม ปี พ.ศ. 2554, อเมริกาเหนือ6 มีนาคม ปี พ.ศ. 2554, ออสเตรเลีย10 มีนาคม ปี พ.ศ. 2554, เกาหลี21 เมษายน ปี พ.ศ. 2554)
โปเกมอน แบล็ก2และไวต์2 (ญี่ปุ่น23 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2555, อเมริกาเหนือ7 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2555, ออสเตรเลีย11 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2555, ยุโรป12 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2555)
รายชื่อเกมชุดหลัก > รุ่นที่หก (นินเท็นโด 3ดีเอส)

โปเกมอน เอกซ์และวาย (ทั่วโลก12 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2556)
โปเกมอน โอเมการูบีและแอลฟาแซฟไฟร์ (ญี่ปุ่น/อเมริกาเหนือ/ออสเตรเลีย24 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2557, ยุโรป26 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2557)
รายชื่อเกมชุดหลัก > รุ่นที่เจ็ด (นินเท็นโด 3ดีเอส & นินเท็นโด สวิตช์) > นินเท็นโด 3ดีเอส

โปเกมอน ซันและมูน (ญี่ปุ่น/อเมริกาเหนือ/ออสเตรเลีย18 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2559, ยุโรป23 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2559)
โปเกมอน อัลตราซันและอัลตรามูน (ทั่วโลก27 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2560)
รายชื่อเกมชุดหลัก > รุ่นที่เจ็ด (นินเท็นโด 3ดีเอส & นินเท็นโด สวิตช์) > นินเท็นโด สวิตช์

โปเกมอน เล็ตส์โกพิคาชู!และเล็ตส์โกอีวุย! (ทั่วโลก16 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2561)
รายชื่อเกมชุดหลัก > รุ่นที่แปด (นินเท็นโด สวิตช์)

โปเกมอน ซอร์ดและชีลด์ (ทั่วโลก15 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2562)
การตอบรับ

| เกม | ปี | ชุดที่ขาย (เป็นล้าน) | เกมแรงกิงส์ | เมตาคริติก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โปเกมอน เรดและบลู | 2539 | 31.37 | 88% | - |
| โปเกมอน เยลโลว์ | 2541 | 14.64 | 85% | - |
| โปเกมอน โกลด์และซิลเวอร์ | 2542 | 23.1 | 90% | - |
| โปเกมอน คริสตัล | 2543 | 6.39 | 80% | - |
| โปเกมอน รูบีและแซฟไฟร์ | 2545 | 16.22 | 84% | 82/100 |
| โปเกมอน ไฟร์เรดและลีฟกรีน | 2547 | 12 | 81% | 81/100 |
| โปเกมอน เอเมอรัลด์ | 2547 | 6.32 | 77% | 76/100 |
| โปเกมอน ไดมอนด์และเพิร์ล | 2549 | 17.67 | 85% | 85/100 |
| โปเกมอน แพลทินัม | 2551 | 7.06 | 83% | 84/100 |
| โปเกมอน ฮาร์ตโกลด์และโซลซิลเวอร์ | 2552 | 12.72 | 88% | 87/100 |
| โปเกมอน แบล็กและไวต์ | 2553 | 15.64 | 86% | 87/100 |
| โปเกมอน แบล็ก2และไวต์2 | 2555 | 7.63 | 81% | 80/100 |
| โปเกมอน เอกซ์และวาย | 2556 | 16.39 | 87% | 87/100 |
| โปเกมอน โอเมการูบีและแอลฟาแซฟไฟร์ | 2557 | 14.19 | 84% | 83/100 |
| โปเกมอน ซันและมูน | 2559 | 16.15 | 88% | 87/100 |
| โปเกมอน อัลตราซันและอัลตรามูน | 2560 | 8.37 | 83% | 84/100 |
| โปเกมอน เล็ตส์โกพิคาชู!และเล็ตส์โกอีวุย! | 2561 | 10.63 | 78% | 80/100 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)