stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การผันคำ
การผันคำสรรพนาม

การผันคำสรรพนามจะคล้ายคลึงกับการผันคำนาม ซึ่งจะแสดงเพศ พจน์ และการกในประโยค โดยจะแตกต่างจากคำนามที่ว่า คำนามจะเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มหน่วยเสียงที่ท้ายคำเพื่อแสดงเพศ พจน์ การก แต่สรรพนามมักจะเปลี่ยนรูปคำไปเลย
ตัวอย่างการผันคำสรรพนามตามเพศ พจน์ และการกในภาษาไอซ์แลนด์[ต้องการอ้างอิง]
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | การก | บุรุษที่ 1 | บุรุษที่ 2 | บุรุษที่ 3 | บุรุษที่ 3 | บุรุษที่ 3 |
|  | การก | บุรุษที่ 1 | บุรุษที่ 2 | เพศชาย | เพศหญิง | เพศกลาง |
| เอกพจน์ | กรรตุการก | ég | þú | hann | hún | það |
| เอกพจน์ | กรรมการก | mig | þig | hann | hana | það |
| เอกพจน์ | สัมปทานการก | mér | þér | honum | henni | því |
| เอกพจน์ | สัมพันธการก | mín | þín | hans | hennar | þess |
| พหูพจน์ | กรรตุการก | við | þið | þeir | þær | þau |
| พหูพจน์ | กรรมการก | okkur | ykkur | þá | þær | þau |
| พหูพจน์ | สัมปทานการก | okkur | ykkur | þeim | þeim | þeim |
| พหูพจน์ | สัมพันธการก | okkar | ykkar | þeirra | þeirra | þeirra |
ดูเพิ่ม

ลิงค์ (ภาษาศาสตร์) หรือ เพศทางไวยากรณ์
การก หรือ คำที่แสดงหน้าที่ทางไวยากรณ์
บุรุษ (ภาษาศาสตร์) หรือ บุคคลทางไวยากรณ์
การผันคำนามตามเพศและพจน์ใน
ภาษาสเปน
การประชุมเอเชีย–ยุโรป

เว็บย่อ
ASEM
| การประชุมเอเชีย–ยุโรป (อาเซม) Asia-Europe Meeting (ASEM) |
| --- | --- |
สีน้ำเงินคือประเทศสมาชิกของอาเซม
สมาชิก: 53 ชาติสมาชิก
สถาปนา: 1996
เว็บไซต์ www.aseminfoboard.org
ประมุขแห่งรัฐและรัฐบาลในการประชุมอาเซม ครั้งที่ 8 บรัสเซลส์ ปี 2010
การประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศเอเชีย-ยุโรป หรือ อาเซม (อังกฤษ: Asia-Europe Meeting ย่อว่า ASEM) เป็นการประชุมของกลุ่มประเทศในเอเชียและยุโรป จัดตั้งขึ้นเพื่อความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ การเมือง และวัฒนธรรมของสองกลุ่มประเทศ
อาเซมเริ่มต้นจากข้อเสนอใน พ.ศ. 2537 ของนายกรัฐมนตรีโก๊ะจ๊กตงของสิงคโปร์ ที่ต้องการรักษาความสมดุลของภูมิภาค โดยให้มีการเชื่อมโยงระหว่างฝั่งแอตแลนติกกับฝั่งแปซิฟิก เพราะในขณะนั้น มีความเชื่อมโยงระหว่างภูมิภาคเพียง 2 กระแส คือ ความร่วมมือในกรอบเอเปก และความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างอเมริกากับยุโรป ที่เรียกว่า ทรานส์แอตแลนติก ในขณะที่การเชื่อมโยงระหว่างเอเชียกับยุโรปกลับหายไป
การประชุมผู้นำอาเซมจะมีขึ้นทุก ๆ 2 ปี ครั้งแรกปี พ.ศ. 2539 จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร มีสมาชิกกลุ่มอียูและคณะกรรมาธิการยุโรป (อีซี) 15 ประเทศ และประเทศเอเชีย 10 ประเทศ ครั้งที่ 2 จัดปี พ.ศ. 2541 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร และครั้งที่ 3 จัดเมื่อ พ.ศ. 2543 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
องค์ประกอบการดำเนินงานของอาเซมมี 3 เสาหลักดังต่อไปนี้:
เสาการเมืองและความมั่นคง
เสาเศรษฐกิจและการเงิน
เสาสังคม วัฒนธรรมและการศึกษา
สมาชิก

ในปัจจุบันอาเซมมีสมาชิกทั้งหมด 51 ชาติและ 2 สมาคมประชาชาติ ประกอบด้วย
อาเซียน
ออสเตรเลีย
บรูไน
กัมพูชา
จีน
อินโดนีเซีย
อินเดีย
ญี่ปุ่น
คาซัคสถาน
เกาหลีใต้
ลาว
มาเลเซีย
มองโกเลีย
พม่า
นิวซีแลนด์
ปากีสถาน
ฟิลิปปินส์
สิงคโปร์
ไทย
เวียดนาม
บังกลาเทศ
คณะกรรมาธิการยุโรป
ออสเตรีย
เบลเยียม
บัลแกเรีย
ไซปรัส
เช็กเกีย
เดนมาร์ก
เอสโตเนีย
ฟินแลนด์
ฝรั่งเศส
สหราชอาณาจักร
เยอรมนี
กรีซ
เนเธอร์แลนด์
โครเอเชีย
ฮังการี
ไอร์แลนด์
อิตาลี
ลัตเวีย
ลิทัวเนีย
ลักเซมเบิร์ก
มอลตา
โปแลนด์
โปรตุเกส
โรมาเนีย
รัสเซีย
สเปน
สโลวาเกีย
สโลวีเนีย
สวีเดน
สวิตเซอร์แลนด์
นอร์เวย์
การประชุม จัดขึ้นทุก 2 ปี มีเจ้าภาพการประชุม

ASEM1 1-2 มีนาคม 1996
ASEM2: 3-4 เมษายน 1998
ASEM3: 20-21 ตุลาคม 2000
ASEM4 เก็บถาวร 2017-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: 22-24 กันยายน 2002
ASEM5: 8-9 ตุลาคม 2004
ASEM6[ลิงก์เสีย]: 10-11 กันยายน 2006
ASEM7: 24-25 ตุลาคม 2008
ASEM8: 4-5 ตุลาคม 2010
ASEM9: 5-6 พฤษจิกายน 2012
ASEM 10 16-17 ตุลาคม 2014
ASEM1115-16 กรกฎาคม 2016
ASEM12 18-19 ตุลาคม 2018
ASEM13 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

การเจรจาการค้าระหว่างประเทศ > กรอบภูมิภาค > อาเซม เก็บถาวร 2005-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์
Introduction to Asia-Europe Meeting
ASEM Infoboard
การยกบรรทัดและยกคำ

การแบ่งบรรทัด หรือการยกคำ (อังกฤษ: word wrap) เป็นกระบวนการแบ่งส่วนหนึ่งของข้อความเป็นบรรทัด ๆ โดยที่พออยู่ในความกว้างที่มีอยู่ของหน้า หน้าต่างหรือพื้นที่แสดงผลอื่น ในการแสดงผลข้อความ การยกบรรทัด (line wrap) เป็นคุณลักษณะการต่อเนื่องขึ้นบรรทัดใหม่เมื่อบรรทัดเต็ม เช่น แต่ละบรรทัดพออยู่ในหน้าต่างที่ชมได้ ทำให้สามารถอ่านข้อความจากบนลงล่างโดยไม่ต้องมีการเลื่อนในแนวนอน การยกคำเป็นคุณลักษณะเพิ่มเติมของโปรแกรมแก้ไขข้อความ โปรแกรมประมวลคำและเว็บเบราว์เซอร์ส่วนใหญ่ซึ่งแบ่งบรรทัดระหว่างคำแทนภายในคำถ้าเป็นไปได้
การปะทุแบบพลิเนียน

แผนภาพการปะทุแบบพลิเนียน
(1) เถ้าปะทุ
(2) ปล่องหินหนืด
(3) เถ้าตก
(4) ชั้นทับถมของหินหลอมและเถ้า
(5) ชั้นหิน
(6) โพรงหินหนืด
การปะทุแบบพลิเนียน (อังกฤษ: Plinian eruption) คือ รูปแบบการปะทุของภูเขาไฟที่มีต้นแบบจากการปะทุของภูเขาไฟวิสุเวียสเมื่อปี ค.ศ. 79 ซึ่งทำลายเมืองปอมเปอีและเฮอร์คิวเลเนียมของจักรวรรดิโรมัน คำว่าพลิเนียนถูกตั้งตามชื่อพลินีผู้เยาว์ ผู้บรรยายลักษณะการปะทุของภูเขาไฟวิสุเวียสไว้ในจดหมายฉบับหนึ่ง และผู้ซึ่งลุงของเขา พลินีผู้อาวุโส เสียชีวิตจากเหตุการณ์ครั้งนี้
การปะทุแบบพลิเนียนมีลักษณะเด่น ได้แก่ การเกิดลำก๊าซและเถ้าภูเขาไฟตั้งสูงขึ้นไปในบรรยากาศชั้นสตราโทสเฟียร์ ซึ่งเป็นบรรยากาศชั้นที่สองของโลก การขับหินพัมมิสออกจากปากปล่องในปริมาณมาก และการปะทุเป่าก๊าซออกมาอย่างต่อเนื่องและรุนแรง
เมื่อเทียบระดับความรุนแรงตามดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟ (Volcanic Explosivity Index; VEI) การปะทุแบบพลิเนียนจะมีค่าดัชนีอยู่ระหว่าง 4-6 นอกจากนี้ยังมีการกำหนดการปะทุแบบ "ซับพลิเนียน" (sub-Plinian) มีระดับความรุนแรง 3 หรือ 4 และแบบ "อัลตราพลิเนียน" (ultra-Plinian) มีระดับความรุนแรง 6-8
การปะทุแบบสั้นอาจจบได้ภายในวันเดียว การปะทุแบบยาวอาจดำเนินตั้งแต่หลายวันจนถึงหลายเดือน ซึ่งการปะทุแบบยาวจะเริ่มต้นด้วยการก่อตัวของเมฆเถ้าภูเขาไฟและบางครั้งก็เกิดการไหลไพโรคลาสติก หินหนืด (แมกมา) อาจถูกพ่นออกมาจากโพรงหินหนืดใต้ภูเขาไฟจนหมด ทำให้ยอดภูเขาไฟยุบตัวลงเกิดเป็นแอ่งภูเขาไฟรูปกระจาด (caldera) ส่วนเถ้าละเอียดอาจตกลงมาทับถมกันเป็นบริเวณกว้าง และบ่อยครั้งที่การปะทุแบบพลิเนียนทำให้เกิดเสียงดังมาก เช่นจากการปะทุของภูเขาไฟกรากะตัวในอินโดนีเซียเมื่อปี ค.ศ. 1883
การพรรณนาโดยพลินีผู้เยาว์

พลินีผู้เยาว์ได้พรรณนาเหตุการณ์ขณะที่เขาและลุงสังเกตการปะทุของภูเขาไฟวิสุเวียสครั้งแรกจากที่พักในเมืองมีเซนุม (Misenum) มีข้อความดังนี้
วันที่ 24 สิงหาคม ราวบ่ายโมง แม่ของข้าพเจ้าปรารถนาให้ลุงสังเกตเมฆกลุ่มหนึ่งที่ปรากฏขึ้นด้วยรูปร่างและขนาดอันผิดปรกติมาก ลุงเพิ่งออกไปที่แดดได้ครั้งหนึ่ง หลังจากอาบน้ำเย็น ทานอาหารกลางวันเบา ๆ แล้วกลับไปอ่านหนังสือ – ลุงลุกขึ้นทันทีแล้วเดินไปยังที่สูง ที่ซึ่งเขาอาจสังเกตปรากฏการณ์อันผิดแปลกนี้ได้ชัดเจนขึ้น เมฆก้อนหนึ่ง จากภูเขาใดไม่แน่ชัดด้วยระยะห่างนี้ (ซึ่งทราบภายหลังว่ามาจากภูเขาไฟวิสุเวียส) กำลังมุ่งขึ้นข้างบน เมฆมีรูปร่างอย่างต้นสน ซึ่งข้าพเจ้าไม่สามารถบรรยายรูปร่างของเมฆได้ชัดเจนไปกว่านี้ มันพุ่งขึ้นสูงมาก มีลำต้นที่ยาวมาก และแผ่ออกตรงยอดในลักษณะอย่างกิ่งก้าน ชั่วขณะหนึ่ง ข้าพเจ้านึก อาจเกิดลมกระโชกแรงอย่างทันทีแล้วผลักเมฆก้อนนั้นด้วยแรงเพิ่มขึ้นไปในทิศข้างบน หรือเมฆอาจถูกกดกลับอีกครั้งโดยน้ำหนักของตัวเอง เมฆขยายตัวในแบบที่ข้าพเจ้ากล่าวไว้นี้ บางครั้งมันก็สว่าง บางครั้งก็มืดและเป็นลายจุด เหมือนมันถูกชุบด้วยดินและถ่าน ไม่มากก็น้อย ดูเหมือนว่าปรากฏการณ์นี้จะผิดปรกติเป็นพิเศษสำหรับชายผู้ใฝ่รู้และชอบค้นคว้าอย่างลุง และคุ้มค่าที่จะพิจารณาอย่างถี่ถ้วนยิ่งขึ้น
— พลินีผู้เยาว์, หนังสือจดหมายเล่มที่หก ฉบับที่ 16, เขียนถึงตากิตุส
พลินีผู้อาวุโสได้ออกเดินทางช่วยผู้ประสบภัยในพื้นที่อันตรายตามชายฝั่งอ่าวเนเปิลส์ และได้ล่องเรือแกลลีย์ (เรือแจวโรมัน) ข้ามอ่าวไปยังเมืองสตาเบีย (Stabiae, อยู่ใกล้กับเมืองกัสเตลลัมมาเร ดี สตาเบียในปัจจุบัน) พลินีผู้เยาว์ยังได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับการเสียชีวิตของลุงของเขาว่า เขาอาจฟุบลงไปและเสียชีวิตจากการหายใจเอาก๊าซพิษที่ถูกขับออกมาจากภูเขาไฟเข้าไป ในวันที่ 26 สิงหาคม หลังจากที่เถ้าปะทุสลายตัว ร่างของพลินีผู้อาวุโสถูกพบฝังอยู่ใต้เถ้าภูเขาไฟโดยไม่ปรากฏบาดแผลใด ๆ ยืนยันว่าเกิดจากอาการขาดอากาศหายใจหรือถูกพิษ
ตัวอย่าง

การปะทุของภูเขาไฟซารืยเชฟในรัสเซีย ค.ศ. 2009
การปะทุของภูเขาไฟปินาตูโบในฟิลิปปินส์ ค.ศ. 1991
การปะทุของภูเขาไฟเซนต์เฮเลนส์ในรัฐวอชิงตัน สหรัฐ ค.ศ. 1980
การปะทุของภูเขาไฟโนวารัปตาในรัฐอะแลสกา สหรัฐ ค.ศ. 1912
การปะทุของภูเขาไฟตาราเวลาในนิวซีแลนด์ ค.ศ. 1886
การปะทุของภูเขาไฟกรากะตัวในช่องแคบซุนดา อินโดนีเซีย ค.ศ. 1883
การปะทุของภูเขาไฟตัมโบราในอินโดนีเซีย ค.ศ. 1815
การปะทุของภูเขาไฟลากากิการ์ในไอซ์แลนด์ ค.ศ. 1783
การปะทุของภูเขาไฟทะรุมะเอะบนเกาะฮกไกโด ญี่ปุ่น เมื่อ ค.ศ. 1667 และ 1739
การปะทุของทะเลสาบเตาโปในนิวซีแลนด์ ค.ศ. 180
การปะทุของภูเขาไฟวิสุเวียสในอิตาลี ค.ศ. 79 ต้นแบบของการปะทุแบบพลิเนียน
การปะทุของภูเขาไฟบริจริเวอร์เวนท์ในรัฐบริติชโคลัมเบีย แคนาดา เมื่อราว 400 ปีก่อนคริสตกาล
การปะทุไมนวนทางตอนใต้ของทะเลเอเจียน กรีซ เมื่อ 1645 ปีก่อนคริสตกาล
การปะทุที่ทำให้เกิดทะเลสาบเครเตอร์ในรัฐโอเรกอน สหรัฐ เมื่อ 4860 ปีก่อนคริสตกาล
การปะทุของลองวัลเลย์แคลเดราในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เมื่อราว 760,000 ปีก่อน
การปะทุแบบอัลตราพลิเนียน

การปะทุแบบอัลตราพลิเนียน (อังกฤษ: ultra-Plinian) มีค่าความรุนแรงของการปะทุตามดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟ (VEI) ตั้งแต่ 6 ถึง 8 นอกจากนี้ยังนิยามให้เถ้าปะทุมีความสูงตั้งแต่ 25 กิโลเมตรขึ้นไป และมีปริมาตรของมวลสารปะทุตั้งแต่ 10 ถึง 1,000 ลูกบาศก์กิโลเมตร ตัวอย่างการปะทุที่จัดอยู่ในประเภทการปะทุแบบอัลตราพลิเนียนนี้ ได้แก่ ทะเลสาบโตบา (ปะทุเมื่อราว 74,000 ปีก่อน มีค่า VEI 8) ภูเขาไฟตัมโบรา (ค.ศ. 1815 มีค่า VEI 7) ภูเขาไฟกรากะตัว (ค.ศ. 1883 มีค่า VEI 6) การปะทุอะกะโฮยะ (ราว 6,500 ปีก่อน มีค่า VEI 7) ซึ่งปัจจุบันคือแอ่งภูเขาไฟคิคะอิ และภูเขาไฟปินาตูโบซึ่งปะทุเมื่อ ค.ศ. 1991 มีค่า VEI 6
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความต้นฉบับในภาษาละตินของจดหมาย 2 ฉบับ (ฉบับที่ 16 และ 20) ที่พลินีผู้เยาว์เขียนเกี่ยวกับการปะทุของภูเขาไฟ เมื่อ ค.ศ. 79 (เยอรมัน)
ต้นสนหิน เป็นต้นไม้ที่พลินีผู้เยาว์ใช้เปรียบเทียบลักษณะของการปะทุ
ภาพวาดโดยจอร์จ จูเลียส พาวเล็ท สโครบ นักธรณีวิทยาอังกฤษ (ค.ศ. 1822) แสดงการปะทุของภูเขาไฟวิสุเวียสเมื่อ ค.ศ. 79
การปะทุของภูเขาไฟซารืยเชฟในรัสเซีย เมื่อ ค.ศ. 2009 ถ่ายจากสถานีอวกาศนานาชาติ
การมีลักษณะเด่น (ภาษาศาสตร์)

การมีลักษณะเด่น หรือ ความแปลกเด่น (อังกฤษ: markedness) ในทางภาษาศาสตร์ หมายถึง สภาพหรือสภาวะที่โดดเด่นในแง่ของความไม่เป็นแบบแผนหรือแตกต่างออกไปเมื่อเทียบกับสิ่งที่ธรรมดาหรือสามัญกว่า เช่น ในทางสัทวิทยา เสียง [t] (เสียงกัก ฐานปุ่มเหงือก) เป็นเสียงที่พบในแทบทุกภาษา แต่เสียง [x] (เสียงเสียดแทรก ฐานเพดานอ่อน) พบได้น้อยเมื่อเทียบกับเสียง [t] เท่ากับว่าเสียง [t] มีความเรียบง่ายกว่าเสียง [x] หรือพูดอีกอย่างว่าเสียง [x] มีความแปลกเด่นเมื่อเทียบกับเสียง [t]
การพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียโดยมุสลิม

ป้อมของซาสซานิยะห์ที่เดอร์เบนท์ที่เสียแก่มุสลิมในปี ค.ศ. 643
| การขยายดินแดนของมุสลิมในสมัยแรก |
| --- | --- |
จักรวรรดิโรมันไบแซนไทน์  ซีเรีย -  อาร์เมนีย -  อียิปต์  แอฟริกาเหนือ -  อิตาลีตอนใต้  เปอร์เซียซาสซานิยะห์  เปอร์เซีย -  อัฟกานิสถาน -  อินดัส  จักรวรรดิคาซาร์เตอร์กิก (คอเคซัส)  ราชอาณาจักรวิซิกอธ (ฮิสปาเนีย)  จักรวรรดิจินราชวงศ์ถัง (เอเชียกลาง)
การพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียของมุสลิม (อังกฤษ: Muslim conquest of Persia) เป็นเหตุการณ์ที่นำไปสู่จุดจบของจักรวรรดิซาสซานิยะห์ในปี ค.ศ. 644, และเป็นที่มาของการล่มสลายของราชวงศ์ซาสซานิยะห์ ในปี ค.ศ. 651 และการสิ้นสุดของศาสนาโซโรอัสเตอร์ ในเปอร์เซีย จักรวรรดิซาสซานิยะห์ถูกรุกรานครั้งแรกโดยมุสลิม ในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศอิรักในปี ค.ศ. 633 ในสมัยคอลิด อิบน์ อัลวะลีด (خالد بن الوليد‎ - Khalid ibn al-Walid) ซึ่งเป็นการพิชิตอิรักของมุสลิม หลังจากการย้ายคาลิดไปยังบริเวณแนวโรมันในลว้าน มุสลิมก็เสียอิรักคืนแก่การกลับมาโจมตีของเปอร์เซีย การรุกรานอิรักครั้งที่สองในปี ค.ศ. 636 ภายใต้การนำของซะอัด อิบุน อบี วัคคัซ (Sa`d ibn Abi Waqqas) ซึ่งหลังจากชัยชนะในยุทธการสำคัญยุทธการคาดิซิยะห์ (en:Battle of al-Qādisiyyah) อิทธิพลการปกครองทางตะวันตกของเปอร์เซียของซาสซานิยะห์ก็สิ้นสุดลง เทือกเขาซาโกรส (en:Zagros mountains) กลายเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างจักรวรรดิกาหลิปรอชิดีน และจักรวรรดิซาสซานิยะห์
การได้รับชัยชนะในช่วงระยะเวลาอันสั้นในเปอร์เซียเป็นการรณรงค์ทางทหารตามที่วางแผนไว้เป็นอย่างดีโดยกาหลิบอุมัรในอัลมะดีนะฮ์ (Medina) ซึ่งอยู่ห่างไกลจากสมรภูมิในเปอร์เซียหลายพันกิโลเมตรเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ที่สร้างชื่อเสียงให้แก่อุมัรว่าเป็นนักยุทธศาสตร์และนักการเมืองผู้มีความสามารถที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์
นักประวัติศาสตร์มุสลิมส่วนใหญ่ให้ความเห็นกันมาเป็นเวลานานแล้วว่าเปอร์เซียที่เกือบจะถูกรุกรานโดยอาหรับเป็นสังคมที่อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมและพร้อมอยู่แล้วที่จะรับการรุกรานของอาหรับด้วยความเต็มใจ แต่นักเขียนผู้อื่นผู้ใช้หลักฐานข้อมูลของอาหรับในการค้นคว้าทั้งหมด ที่แสดงว่าตรงกันข้ามกับความเชื่อดังกล่าวชาวอิหร่านต่อสู้การรุกรานของชาวอาหรับอย่างเหนียวแน่นอยู่เป็นเวลานานก่อนที่จะพ่ายแพ้ นอกจากนั้นกลุ่มหลังนี้ก็ยังกล่าวว่าหลังจากการได้รับชัยชนะทางการเมืองแล้ว เปอร์เซียก็ยังเริ่มสงครามทางวัฒนธรรมและประสบความสำเร็จในการมีอิทธิพลทางวัฒนธรรมอาหรับ
บรรณานุกรม

Bashear, Suliman — Arabs and Others in Early Islam, Darwin Press, 1997
Daniel, Elton — The History of Iran, Greenwood Press, 2001
Donner, Fred — The Early Islamic Conquests, Princeton, 1981
M. Ismail Marcinkowski, Persian Historiography and Geography: Bertold Spuler on Major Works Produced in Iran, the Caucasus, Central Asia, India and Early Ottoman Turkey, with a foreword by Professor Clifford Edmund Bosworth, member of the British Academy, Singapore: Pustaka Nasional, 2003, ISBN 9971-77-488-7.
Sicker, Martin — The Islamic World in Ascendancy: From the Arab Conquests to the Siege of Vienna, Praeger, 2000
Zarrin’kub, Abd al-Husayn — Ruzgaran : tarikh-i Iran az aghz ta saqut saltnat Pahlvi, Sukhan, 1999. ISBN 964-6961-11-8
Arab Conquest of Iran เก็บถาวร 2011-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, pp. 203–10, Encyclopaedia Iranica.
การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ

| การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ |
| --- | --- |
1660 – 1688 (1714)

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2   สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2   สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3   สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2   สมเด็จพระราชินีนาถเเอนน์
ผู้นำ: เซอร์ โทมัส พาร์คเกอร์
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ผู้ฟื้นฟูราชวงศ์ขึ้นใหม่หลังจากสงครามกลางเมือง
การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ หรือ ยุคฟื้นฟู (อังกฤษ: English Restoration หรือ The Restoration) เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1660 เมื่อ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ เสด็จกลับจากการลี้ภัยในทวีปยุโรป
สิ้นสมัยรัฐผู้พิทักษ์

สมัยรัฐผู้พิทักษ์ซึ่งเป็นสมัยก่อนหน้าสมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ
และน่าจะตามด้วยสมัยเครือจักรภพถ้าริชาร์ดบุตรชายของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าผู้พิทักษ์หลังจากครอมเวลล์ถึงแก่อสัญกรรมเป็นผู้มีสมรรถภาพและสามารถปกครองต่อมาตามนโยบายของผู้เป็นบิดา จุดอ่อนของริชาร์ดอยู่ตรงที่เป็นผู้ขาดความสามารถในทางการทหาร และปกครองได้เพียงเจ็ดเดือนก็ถูกกลุ่มทหารปลดจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1659 และก่อตั้งรัฐสภารัมพ์ขึ้นแทนที่ โดยมีชาร์ลส์ ฟลีทวูด (Charles Fleetwood) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการเพื่อความปลอดภัย (English Committee of Safety) และ สภาแห่งรัฐ (English Council of State) และหนึ่งในเจ็ดของสมาชิกสภาของทหาร เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1659 ฟลีทวูดก็ได้รับเลือกให้เป็นผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุด (Lord-general) แต่ก็ไม่ได้สามารถใช้อำนาจได้เต็มที่เพราะขาดการสนับสนุนจากรัฐสภา ที่ไม่ยอมรับอำนาจของทหารเช่นเดียวกับในระหว่างหลังสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1659 สภาสามัญชนภายใต้การนำของนายพลจอห์น แลมเบิร์ตและนายทหารอีกบางคนก็แต่งตั้งฟลีทวูดให้เป็นประมุขของสภาทหารภายใต้การนำอำนาจของประธานสภาสามัญชน วันรุ่งขึ้นแลมเบิร์ตก็สั่งให้ปิดประตูสภาสามัญชนและห้ามสมาชิกเข้า เมื่อวันที่ 26 ตุลาคมก็เกิดการก่อตั้ง “คณะกรรมการเพื่อความปลอดภัย” โดยมีฟลีทวูดและแลมเบิร์ตเป็นสองในคณะกรรมการ แลมเบิร์ตได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายพลของกองทัพทั้งหมดในอังกฤษและสกอตแลนด์โดยมีฟลีทวูดเป็นนายพล คณะกรรมการเพื่อความปลอดภัยส่งแลมเบิร์ตและกองกำลังเป็นจำนวนมากไปพบกับจอร์จ มองค์ ดยุคแห่งอาลเบอมาร์ลที่ 1 ผู้บังคับบัญชากองทัพในสกอตแลนด์ที่อาจจะไปเจรจาต่อรองหรือไปบังคับให้ยินยอมในข้อตกลง
หลังจากนั้นมองค์ผู้เป็นข้าหลวงแห่งสกอตแลนด์ก็นำทัพลงมาทางใต้ กองทัพของแลมเบิร์ตจึงละทิ้งกองทัพของมองค์ๆ จึงเดินทัพโดยไม่มีผู้ขัดขวางมาถึงลอนดอน สมาชิกเพรสไบทีเรียน (Presbyterian) ยกเว้นสมาชิกที่ถูกกำจัดโดยการยึดรัฐสภาของไพรด์ ในค.ศ. 1648 ก็ถูกเรียกเข้าประชุมและเมื่อวันที่ 24 ธันวาคมฝ่ายทหารก็รื้อฟื้นรัฐสภายาว ฟลีทวูดหมดอำนาจและถูกเรียกตัวมาสอบสวนต่อหน้ารัฐสภาและส่งตัวไปหอคอยแห่งลอนดอนเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1660 แต่ก็หลบหนีได้เดือนหนึ่งต่อมา แลมเบิร์ตพยายามสร้างสงครามกลางเมืองขึ้นอีกโดยพยายามสนับสนุนสมัยเครือจักรภพและออกประกาศเรียกผู้เข้าร่วมต่อสู้เพื่อ “อุดมคติอันสูงส่ง” และให้ไปรวบรวมตัวกันที่เอ็ดจฮิลล์ แต่แลมเบิร์ตถูกจับเสียก่อนโดยนายพันริชาร์ด อินโกลด์สบี (Richard Ingoldsby) ผู้มีส่วนร่วมในการปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และส่งตัวให้รัฐบาลใหม่โดยหวังว่าจะได้รับการอภัยโทษ แลมเบิร์ตถูกจำขังและเสียชีวิตบนเกาะเดรคส์ในปี ค.ศ. 1684 อินโกลด์สบีได้รับการอภัยโทษ
การฝังพระเยซู

ภาพ การบรรจุพระคริสต์ โดย คาราวัจโจ
การฝังพระเยซู (อังกฤษ: Burial of Jesus) หมายการฝังพระศพของพระเยซูภายหลังการตรึงกางเขนตามที่ถูกอธิบายไว้ในพันธสัญญาใหม่ และตามพระวรสารแล้ว ร่างของพระองค์ถูกจัดวางไว้ในหลุมโดยชายที่ชื่อว่าโยเซฟชาวอาริมาเธีย
ภาพเขียนที่มีชื่อเสียงในหัวข้อนี้ก็ได้แก่:
บรรจุพระเยซู โดย ไมเคิล แอนเจโล
บรรจุพระเยซู โดย ราฟาเอล
บรรจุร่างพระเยซู โดย คาราวัจโจ
ดูเพิ่ม

ชะลอร่างจากกางเขน
ทุกขกิริยาของพระเยซู
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บรรจุพระเยซู
| ด ค กพระวรสารนักบุญมาระโก |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล (พันธสัญญาใหม่):  มาระโก 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16 
เหตุการณ์:  พระเยซูทรงรับบัพติศมา  การทดลอง  พันธกิจในกาลิลี  อุปมาเรื่องเมล็ดพืชที่งอกขึ้น  การทรงห้ามพายุ  การทรงเลี้ยงมหาชน  การทรงดำเนินบนน้ำ  การทรงรักษาคนโรคเรื้อน  การทรงจำแลงพระกาย  บัญญัติเอก  วิบัติยิ่งใหญ่  การชโลม  พระทรมาน  อาหารค่ำมื้อสุดท้าย  ศาลของปีลาต  การตรึงที่กางเขน  การฝัง  อุโมงค์ฝังศพที่ว่างเปล่า  การคืนพระชนม์ 
วลี:  ผู้หลบหนีเปลือย  พระดำรัสของพระเยซูบนกางเขน 
บุคคล:  คายาฟาส  ซีโมนชาวไซรีน  ซีโมนเปโตร  โธมัส  ปอนทิอัสปีลาต  พระเยซู  ฟีลิป  มารีย์ชาวเบธานี  มารีย์ชาวมักดาลา  มารีย์ มารดาของพระเยซู  มารีย์ มารดาของยากอบ  ยอห์นผู้ให้บัพติศมา  ยูดาสอิสคาริโอท  โยเซฟชาวอาริมาเธีย  รูฟัส  เศเบดี  สะโลเม  อันดรูว์  เฮโรดอันทีพาส กลุ่มบุคคล ซานเฮดริน ฟาริสี สะดูสี สะมาริตัน 
สถานที่:  กาลิลี  คาเปอรนาอุม  ดาลมานูธา  ทะเลกาลิลี  นาซาเร็ธ  เบธไซดา  เบธานี  แม่น้ำจอร์แดน  ยูเดีย  เยรูซาเล็ม  สะมาเรีย 
เกี่ยวข้อง:  มาระโกผู้นิพนธ์พระวรสาร ยอห์น มาระโก  Textual variants  Marcan priority two-source hypothesis  three-source hypothesis  Intertextual production  Messianic Secret  พระวรสารนักบุญมาระโกลับ 
ในดนตรี:  St Mark Passion (attributed to Keiser)  St Mark Passion, BWV 247 (J. S. Bach)  La Pasión según San Marcos (Golijov)  St Mark Passion (N. Matthes) 
สำเนาต้นฉบับ:  พาไพรัส 45  84  88  137  Fayyum Fragment  Minuscule 2427 (forgery)  7Q5 (disputed) 
ต้นฉบับ:  Greek Text  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version
การผ่าศพทางนิติเวชศาสตร์

การผ่าศพทางนิติเวชศาสตร์ (อังกฤษ: Forensic Autopsy) เป็นการผ่าศพเพื่อศึกษาหาสาเหตุการตายเช่นเดียวกับการผ่าศพทางพยาธิวิทยา (อังกฤษ: Pathological Autopsy) คือแพทย์จะเริ่มตั้งแต่การตรวจสภาพศพภายนอก วิเคราะห์และตรวจสอบบาดแผลที่ปรากฏบนศพ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ของสภาพร่างกายภายนอก ก่อนทำการผ่าศพเพื่อตรวจสอบสภาพอวัยวะภายใน เพื่อเป็นการค้นหาสาเหตุการตายรวมทั้งกลไกต่าง ๆ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในการบ่งบอกสาเหตุการตาย และในศพบางราย การผ่าศพทางนิติเวชศาสตร์อาจจะช่วยเป็นแนวทางสำคัญในการชี้เบาะแสให้ทราบถึงพฤติการณ์ในการตายได้ ส่วนวิธีการในการผ่าศพ แพทย์จะเลือกใช้มีดกรีดบริเวณผิวหนังให้เป็นรูปร่างใด จากตำแหน่งใด ขึ้นอยู่กับความจำเป็นที่จะต้องเลือกใช้ในแต่ละรายให้เหมาะสม เพื่อให้ได้รายละเอียดและข้อมูลตามต้องการ
หลักในการผ่าศพ

การผ่าศพทางพยาธิวิทยา จะมุ่งเน้นไปทางด้านการเจ็บป่วยของผู้ป่วยเพื่อวินิจฉัยว่าป่วยเป็นโรคใด สาเหตุของการตายคืออะไร กลไกในการตายเป็นอย่างไร ซึ่งการที่จะให้บรรลุวัตถุประสงค์ต่าง ๆ ที่กล่าวมาเหล่านี้นั้น แพทย์ผู้ทำการรักษาผู้ป่วยจะต้องให้ความร่วมมือในการส่งรายละเอียดเกี่ยวกับประวัติการรักษาพยาบาลของผู้ตายเช่น อาการป่วยของโรค การดำเนินการในการรักษาโรค การรักษาพยาบาล ผลของการตรวจรักษาทางห้องปฏิบัติการ รวมถึงอาการของผู้ตายที่เปลี่ยนแปลงไประหว่างการรักษา ตลอดจนรายละเอียดต่าง ๆ เกี่ยวกับการบริหารยาให้ผู้ป่วย ซึ่งพยาธิแพทย์จะได้นำมาประมวลร่วมกับผลการตรวจพบทั้งจากภายในและภายนอกร่างกาย รวมทั้งผลการตรวจชิ้นเนื้อทางกล้องจุลทรรศน์ เพื่อสรุปว่าผู้ป่วยตายเพราะเหตุใด
การวินิฉัยหรือการรักษาพยาบาลที่ให้แก่ผู้ป่วย แพทย์ผู้ทำการรักษาจะต้องวินิจฉัยและวิเคราะห์ถึงสาเหตุของการเจ็บป่วยด้วยความเหมาะสม เพื่อเป็นแนวทางในการรักษาพยาบาลผู้ป่วยรายอื่น ๆ ที่ได้รับการวินิจฉัยแบบเดียวกันหรือมีอาการคล้าย ๆ กัน เพื่อให้การรักษาพยาบาลแก่ผู้ป่วยมีประสิทธิภาพดีขึ้น อีกทั้งเป็นการพัฒนาความรู้ทางการแพทย์อีกด้วย การตรวจสอบชิ้นเนื้อทางกล้องจุลทรรศน์ นอกจากจะมีประโยชน์ในด้านการวินิจฉัยในการรักษาพยาบาลผู้ป่วยแล้ว ยังมีประโยชน์ในด้านที่สามารถใช้เป็นสิ่งยืนยันพยาธิสภาพที่ตรวจพบได้อย่างถาวร
สำหรับการผ่าศพทางนิติพยาธินั้น จะมุ่งเน้นเกี่ยวกับพยาธิสภาพของบาดแผล เพราะสาเหตุการตายเป็นหน้าที่ของนิติพยาธิแพทย์ ซึ่งสาเหตุของการตายมักเป็นการตายอย่างกะทันหันเช่น ผู้ตายถูกรุมทำร้ายจนถึงแก่ความตาย การเกิดอุบัติเหตุ การฆ่าตัวตายหรือการตายโดยไม่ทราบเหตุ เพราะฉะนั้นประวัติทางด้านการรักษาพยาบาลของผู้ป่วยอาจจะมีน้อยจนถึงน้อยมาก แต่ในบางรายผู้ตายไม่ได้ตายทันทีหลังเกิดเหตุ อาจจะได้รับการรักษาพยาบาลมาช่วงเวลาหนึ่ง ซึ่งในกรณีอย่างนี้แพทย์ผู้รักษาต้องให้ความร่วมมือในการส่งรายละเอียด การรักษาพยาบาล การดำเนินโรค การเปลี่ยนแปลงของอาการตลอดจนผลการตรวจต่าง ๆ ทางห้องปฏิบัติการ เหมือนกับการส่งให้พยาธิแพทย์เช่นกัน และถือเป็นหน้าที่ที่จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายด้วย พนักงานสอบสวนและผู้ชันสูตรพลิกศพสามารถส่งหมายเรียกให้แพทย์ผู้รักษามาให้ปากคำได้ถ้าไม่ให้ความร่วมมือในการคลี่คลายคดี
ดูเพิ่ม

นิติเวชศาสตร์
การชันสูตรพลิกศพ
การเปลี่ยนแปลงหลังการตาย
ภาพแสดงการผ่าศพทางนิติเวชศาสตร์
การฝังศพในเรือ

การฝังศพในเรือของอิกอร์แห่งเคียฟในปี ค.ศ. 945 โดยเฮ็นริค เซียมราดสกี (ค.ศ. 1843-ค.ศ. 1902)
การฝังศพในเรือ (อังกฤษ: Ship burial หรือ boat grave) เป็นการฝังศพโดยการใช้เรือที่อาจจะเป็นทั้งที่บรรจุศพและที่ฝังสมบัติของผู้ตาย หรือ เป็นส่วนหนึ่งของสมบัติของผู้ตายเท่านั้น ถ้าเป็นเรือลำเล็กก็จะเรียกว่า “boat grave” ลักษณะของการฝังทำกันในสมัยเวนเดล (ค.ศ. 550-ค.ศ. 793) และโดยแองโกล-แซ็กซอน, เมโรแว็งเชียง, ไวกิง, ชาวรุส, ชาวบอลติก (โดยเฉพาะ ชาวคิวโรเนียน) และบางครั้งก็พบในอียิปต์โบราณ ตามประเพณีของกลุ่มชนเจอร์มานิคแล้วการฝังโดยวิธีนี้เป็นการใช้เรือเป็นพาหนะในการเดินทางไปยังท้องพระโรงวาลฮาลลา และการฝังโดยวิธีนี้เป็นเกียรติยศอันสูงส่งต่อผู้เสียชีวิต
ตัวอย่างของการฝังศพในเรือ

การฝังศพในเรือคูฟู - จากกลุ่มพีระมิดกิซาที่เชิงพีระมิดคูฟู
การฝังศพในเรือแลดบีย์ - จากKerteminde บนเกาะ Funen, เดนมาร์ก
การฝังศพในเรือก็อคสตัด - นอร์เวย์
การฝังศพในเรือโอเซอแบร์ก - นอร์เวย์
การฝังศพในเรือทูน - นอร์เวย์
การฝังศพในเรือ Valsgärde - สวีเดน
การฝังศพในเรือ Vendel - สวีเดน
การฝังศพในเรือ Anundshog - สวีเดน
การฝังศพในเรือสแนพ - อังกฤษ
การฝังศพในเรือซัททันฮู - อังกฤษ
การฝังศพในเรือRurikovo Gorodishche - รัสเซีย
การฝังศพในเรือSarskoye Gorodishche - รัสเซีย
แหล่งโบราณคดี Timerevo - รัสเซีย
เนินฝังศพแบล็คเกรฟว์ - ยูเครน
ดูเพิ่ม

อนุสรณ์ผู้ตาย
ที่เก็บศพ
การเก็บศพ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การฝังศพในเรือ
การบำบัดตาเหล่ด้วยชีวพิษโบทูลินัม

การบำบัดตาเหล่ด้วยโบทูลินั่ม ท็อกซิน (อังกฤษ: Botulinum toxin therapy of strabismus)
เป็นเทคนิคทางการแพทย์ที่บางครั้งใช้รักษาตาเหล่ โดยฉีดโบทูลินั่ม ท็อกซินเข้าไปในกล้ามเนื้อตามัดที่เป็นเป้า เพื่อลดความไม่ตรงแนวของตา
การใช้ท็อกซินเพื่อรักษาอาการตาเหล่ในปี 2524 พิจารณาว่าเป็นเหตุการณ์แรกที่ใช้โบทูลินั่ม ท็อกซินเพื่อรักษาโรค
ทุกวันนี้การฉีดท็อกซินเข้าไปในกล้ามเนื้อที่อยู่รอบ ๆ ตาเป็นทางเลือกการรักษาตาเหล่อย่างหนึ่ง
วิธีการรักษาอื่น ๆ รวมทั้งการบำบัดการเห็น (vision therapy) การใช้ผ้าปิดตา แว่นสายตา (หรือเลนส์สัมผัส) แว่นปริซึม และการผ่าตัด
ผลโดยตรงของท็อกซินเอง (รวมทั้งผลข้างเคียง) จะหมดไปภายใน 3-4 เดือน
โดยเปรียบเทียบกันแล้ว ตาที่ตรงแนวขึ้นอาจคงยืนเป็นระยะยาว โดยเฉพาะถ้ามีปัจจัยสองอย่าง
ปัจจัยแรกก็คือ ถ้ากล้ามเนื้อตรงกันข้าม (antagonist) ยังทำงานได้ ดังนั้น กล้ามเนื้อที่ฉีดยาจะได้การยืด และอาจยาวขึ้นอย่างถาวรโดยเพิ่มใยกล้ามเนื้อภายในระยะที่เป็นอัมพฤกษ์เนื่องจากท็อกซิน[ต้องการอ้างอิง]
ปัจจัยที่สองก็คือ ถ้าการเห็นเป็นภาพเดียวด้วยสองตาเกิดขึ้นและเสถียร ความตรงแนวของตาก็อาจจะถาวร
มีหลักฐานบ้างว่า การรักษาเช่นนี้ได้ผลเท่ากับการผ่าตัดสำหรับคนไข้ที่เห็นเป็นภาพเดียวด้วยตาทั้งสองข้าง และได้ผลน้อยกว่าสำหรับคนไข้ที่ไม่เห็น
หลักการ

โบทูลินั่ม ท็อกซินเป็นพิษถึงตายซึ่งร้ายแรงที่สุดอย่างหนึ่ง
สามารถผลิตโดยแบคทีเรีย Clostridium botulinum
และมีฤทธิ์ต่อปลายเส้นประสาทโดยลดการหลั่งสารสื่อประสาท acetylcholine ยับยั้งการส่งสัญญาณประสาทไปยังกล้ามเนื้อ และดังนั้นจึงทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต
แล้วจึงทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแอเป็นระยะเวลา 3-4 เดือน
เพื่อรักษาอาการตาเหล่ พิษที่ใช้จะเจือจางมาก
และจะฉีดเข้ากล้ามเนื้อโดยเฉพาะที่ขยับลูกตา และดังนั้น จึงทำกล้ามเนื้อที่เป็นเป้าให้อ่อนแอชั่วคราว
เทคนิค > การฉีดยา

หลังจากให้ยาชาหรือยาสลบ แพทย์จะฉีดโบทูลินั่ม ท็อกซิน เข้าไปในกล้ามเนื้อตาที่เป็นเป้าหมาย โดยใช้อิเล็กโทรดแบบเข็มที่ต่อกับเครื่อง electromyography (EMG) ซึ่งใช้เป็นเครื่องนำทาง และต่อกับเข็มฉีดโบทูลินั่ม ท็อกซิน
ถ้าใช้ยาชาเฉพาะที่ แพทย์จะให้คนไข้ขยับตาก่อนฉีดท็อกซิน
ซึ่งทำให้เกิดสัญญาณ EMG และชี้บอกจุดวางเข็มที่ถูกต้อง
ถ้าคนไข้เป็นเด็กเล็ก ๆ แพทย์จะวางยาสลบ
จะใช้เพียงแค่ 1-2 นาทีในการฉีดยาถ้าแพทย์พยาบาลมีประสบการณ์เพียงพอ