stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แพราเซลซัส
ผลงาน > ผลงานหลังเสียชีวิต

Wundt unnd Leibartznei. Frankfurt/ M., 1549 (Christian Egenolff) ; 1555 (Christian Egenolff) ; 1561 (Chr. Egenolff Erben).
Von der Wundartzney: Ph. Theophrasti von Hohenheim, beyder Artzney Doctoris, 4 Bücher. (Peter Perna), 1577.
Von den Krankheiten so die Vernunfft Berauben. Basel, 1567.
Opus Chirurgicum, Bodenstein, Basel, 1581.
Huser quart edition (medicinal and philosophical treatises), Basel, 1589.
Chirurgical works (Huser), Basel, 1591 und 1605 (Zetzner).
Straßburg edition (medicinal and philosophical treatises), 1603.
Kleine Wund-Artzney. Straßburg (Ledertz) 1608.
Opera omnia medico-chemico-chirurgica, Genevae, Vol3, 1658.
Philosophia magna, tractus aliquot, Cöln, 1567.
Philosophiae et Medicinae utriusque compendium, Basel, 1568.
Liber de Nymphis, sylphis, pygmaeis et salamandris et de caeteris spiritibus
↑  Pagel (1982) p. 6, citing 
K. Bittel, "Ist Paracelsus 1493 oder 1494 geboren?", Med. Welt 16 (1942), p. 1163,  J. Strebel, Theophrastus von Hohenheim: Sämtliche Werke vol. 1 (1944), p. 38.
The most frequently cited assumption that Paracelsus was born in late 1493 is due to 
Sudhoff, Paracelsus. Ein deutsches Lebensbild aus den Tagen der Renaissance (1936), p. 11.
↑  Einsiedeln was under the jurisdiction of Schwyz from 1394 onward; see 
แม่แบบ:HLS
↑  Geoffrey Davenport, Ian McDonald, Caroline Moss-Gibbons (Editors), The Royal College of Physicians and Its Collections: An Illustrated History, Royal College of Physicians, 2001, p. 48.
↑  Digitaal Wetenschapshistorisch Centrum (DWC) – KNAW: "Franciscus dele Boë"
↑  Manchester Guardian 19 October 1905
↑  "The physician and philosopher Sir Thomas Browne". www.levity.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-01. สืบค้นเมื่อ 2019-12-05.
↑  Josephson-Storm, Jason (2017). The Myth of Disenchantment: Magic, Modernity, and the Birth of the Human Sciences. Chicago: University of Chicago Press. p. 55. ISBN 0-226-40336-X.
↑  "CISSC Lecture Series: Jane Bennett, Johns Hopkins University: Impersonal Sympathy". Center for Interdisciplinary Studies in Society and Culture, Concordia University, Montreal. 22 March 2013. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 July 2014. สืบค้นเมื่อ 9 February 2018.{{cite web}}:  CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
↑  Josephson-Storm (2017), 238
↑  Paracelsus self-identifies as Swiss (ich bin von Einsidlen, dess Lands ein Schweizer) in grosse Wundartznei (vol. 1, p. 56) and names Carinthia as his "second fatherland" (das ander mein Vatterland). Karl F. H. Marx, Zur Würdigung des Theophrastus von Hohenheim (1842), p. 3.
↑  Allen G. Debus, "Paracelsus and the medical revolution of the Renaissance"—A 500th Anniversary Celebration from the National Library of Medicine (1993), p. 3.
↑  "Paracelsus", Britannica, สืบค้นเมื่อ 24 November 2011
แพล

ระบบสีของโทรทัศน์ในแต่ละภูมิภาค
แพล (อังกฤษ: PAL; Phase Alternating Line) เป็นระบบสีสำหรับโทรทัศน์ในระบบแอนะล็อก ที่ถูกใช้ในระบบการแพร่ภาพโทรทัศน์ในหลายประเทศ โดยแพร่ภาพจำนวน 625 เส้น / 25 เฟรมต่อวินาที (576i) นอกจากนี้ยังมีระบบสีอื่นๆ ได้แก่ NTSC และ SECAM
ประเทศที่ใช้ระบบ PAL

ดูเพิ่ม: DVB-T § Countries and territories using DVB-T
Below countries and territories currently use or once used the PAL system. Many of these have converted or are currently converting PAL to DVB-T, DVB-T2, DTMB (China) or ISDB (part of South America).
ประเทศที่ใช้ระบบ PAL > PAL B, D, G, H, I, or K

| --- | --- |
  อัฟกานิสถาน (used SECAM)   แองโกลา    บาห์เรน (DVB-T introduction currently in assessment)    บังกลาเทศ    ภูฏาน    บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา    บอตสวานา    บัลแกเรีย    บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี    บาร์เบโดส    แคเมอรูน    กาบูเวร์ดี    จีน (Digital broadcast using DMB-T/H)   หมู่เกาะคุก (see New Zealand)   จิบูตี    อียิปต์ (migrated from SECAM 1990–1992)   อิเควทอเรียลกินี    เอริเทรีย    เอธิโอเปีย    หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ (UHF only)   ฟีจี    แกมเบีย    กรีนแลนด์   กินี-บิสเซา    ฮ่องกง (PAL-I, DMB-T/H introduced since 31 December 2007, PAL-I broadcast planned to be abandoned in 2020)   อินโดนีเซีย  (PAL broadcast to be abandoned by 2018; simulcasted in DVB-T since 2008 until 2012, been changed to DVB-T2 2012 forward, and the government scheduled to give-away free 7 million STB DVB-T2 in April 2014)   อิรัก (DVB-T introduction currently in assessment)   จอร์แดน  (DVB-T introduction currently in assessment)   คูเวต    ลาว (Once experimented in PAL-M)   เลบานอน (used SECAM) (DVB-T introduction currently in assessment)   เลโซโท    ลิเบีย   มาลาวี :   มาเลเซีย  (DVB-T2 digital launched. Analog shutoff to happen in stages starting from 2015 and completing in 2017)   มัลดีฟส์    โมซัมบิก    นาอูรู    เนปาล    ไนจีเรีย    นีวเว    เกาะนอร์ฟอล์ก (see Australia)   เกาหลีเหนือ (used SECAM)   โอมาน (DVB-T introduction currently in assessment)   ปากีสถาน    ปาเลสไตน์ (DVB-T introduction currently in assessment)   ปาปัวนิวกินี    เซนต์เฮเลนา (Two PAL-I analogue TV services operated by BFBS)   ซามัว    เซเชลส์    เซียร์ราลีโอน    โซมาเลีย    ซูดานใต้   ศรีลังกา    ซูดาน    เอสวาตีนี    ซีเรีย (along with SECAM)   ไทย (PAL broadcast to be abandoned in 2018. simucast in DVB-T2)   ติมอร์-เลสเต  แม่แบบ:TGA  (PAL broadcast to be abandoned. Analog shutoff scheduled for 15 June 2015. Simulcast in DVB-T)   ยูเครน (along with SECAM)   ยูกันดา    วานูวาตู    เวียดนาม    เยเมน  (DVB-T introduction)   ซิมบับเว
ประเทศที่ใช้ระบบ PAL > PAL-M

บราซิล (simulcast with digital format in ISDB-Tb, also called SBTVD), an update to ISDB-T, started in December 2007. PAL broadcasting continues until 2018.
ประเทศที่ใช้ระบบ PAL > PAL-N

อาร์เจนตินา (H264 video over ISDB-T, at 576i@50 Hz (SD) or 1080i@50 Hz (HD))
ปารากวัย (Simulcast in ISDB-T)
อุรุกวัย (will use ISDB-T)
แฟรงก์ โอเชียน

| แฟรงก์ โอเชียน |
| --- | --- |
โอเชียนเมื่อปี 2021
เกิด: คริสโตเฟอร์ เอ็ดวิน โบรซ์  (1987-10-28) 28 ตุลาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี) ลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
อาชีพ:  นักร้อง  นักแต่งเพลง  แร็ปเปอร์  โปรดิวเซอร์เพลง  ช่างภาพ  ศิลปินทัศนศิลป์ 
ปีปฏิบัติงาน: 2005–ปัจจุบัน
องค์การ: โฮเมอร์
ผลงาน: ผลงานเพลง
รางวัล: รายการทั้งหมด
อาชีพทางดนตรี
ที่เกิด: นิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐ
แนวเพลง:  ออลเทอร์นาทิฟอาร์แอนด์บี  ฮิปฮอป  ป็อป  ไซเคเดลิกโซล  อาวองต์-โซล 
เครื่องดนตรี:  เสียงร้อง  คีย์บอร์ด 
ค่ายเพลง:  บลอนด์  เดฟแจม  เรดโซน 
อดีตสมาชิก: ออดฟิวเจอร์

เว็บไซต์: blonded.co
 นักดนตรี
คริสโตเฟอร์ ฟรานซิส โอเชียน (อังกฤษ: Christopher Francis Ocean; เกิด 7 เมษายน ค.ศ. 1987) หรือชื่อเกิด คริสโตเฟอร์ เอ็ดวิน โบรซ์ (Christopher Edwin Breaux) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน นักวิจารณ์ตั้งข้อสังเกตว่าผลงานของเขานำเสนอรูปแบบดนตรีทดลองและเนื้อเพลงที่มีความคลุมเครือชวนขบคิด โอเชียนได้รับรางวัลแกรมมีสองครั้งและบริตอะวอดส์ สาขาศิลปินเดี่ยวชายต่างชาติ รวมถึงรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย อัลบั้มสองชุดของเขาอยู่ในรายชื่อ 500 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ของนิตยสาร โรลลิงสโตน ด้วย
โอเชียนริเริ่มอาชีพทางดนตรีในฐานะนักเขียนเงา ก่อนจะได้เข้าร่วมกลุ่มดนตรีฮิปฮอป ออดฟิวเจอร์ ในปี 2010 ปีต่อมาเขาออกมิกซ์เทปชุดแรกชื่อ นอสตัลเจีย, อุลตรา จากนั้นได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงเดฟแจมเรเคิดดิงส์ สตูดิโออัลบั้มชุดแรกของเขา แชนแนลออเรนจ์ เป็นการรวมกันระหว่างอาร์แอนด์บีและโซล ในงานรางวัลแกรมมี 2013 แชนแนลออเรนจ์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอัลบั้มแห่งปีและได้รับรางวัลอัลบั้มเพลงเออร์เบินร่วมสมัยยอดเยี่ยม หนึ่งในซิงเกิลอย่าง "ทิงกิงเบาต์ยู" ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบันทึกเสียงแห่งปี เขาได้รับเลือกจากนิตยสาร ไทม์ ให้เป็นหนึ่งในบุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก ปี 2013
หลังจากพักงานนานกว่า 4 ปี โอเชียนออกอัลบั้มภาพชื่อ เอนด์เลส ในปี 2016 ตามสัญญาที่ตกลงไว้กับเดฟแจม เขาออกอัลบั้มชุดที่สอง บลอนด์ หนึ่งวันหลังจากเอนด์เลสวางจำหน่าย บลอนด์ เป็นการต่อยอดแนวดนตรีทดลองของโอเชียน ซึ่งติดอันดับหนึ่งในรายชื่ออัลบั้มที่ดีที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 2010 ของ พิตช์ฟอร์ก เป็นอัลบั้มแรกของเขาที่เปิดตัวอันดับหนึ่งบน บิลบอร์ด 200 และการรับรองระดับทองคำขาวจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ตั้งแต่ปี 2017 เป็นต้นมา โอเชียนออกซิงเกิลเป็นระยะ ทำงานเป็นช่างภาพให้กับนิตยสาร ตลอดจนเปิดแบรนด์แฟชั่นชื่อ โฮเมอร์ ในปี 2018
เชิงอรรถ

↑  Frank Ocean became independent of any record label in August 2016. He released his album Blonde under Boys Don't Cry, the reissue of his video album Endless under Fresh Produce, LP, and all singles featured on Blonded Radio under Blonded.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แฟรงก์ โอเชียน ผลงานเพลงที่ดิสคอกส์
แฟลช (อุปกรณ์ถ่ายภาพ)

บทความนี้เกี่ยวกับอุปกรณ์ถ่ายภาพ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แฟลช

ตัวอย่างแฟลช
แฟลช (อังกฤษ: flash) เป็นแหล่งกำเนิดแสงเทียมในการให้ความสว่างสำหรับถ่ายภาพแฟลช (Flash) มีลักษณะเป็นไฟวาบสว่างขึ้นเพียงระยะเวลาสั้น ๆ เป็นอุปกรณ์จำเป็นอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่สภาพแสงธรรมชาติไม่เป็นตามที่นักถ่ายภาพต้องการ ยุคสมัยแรกๆ แฟลชมีกำลังน้อยและสามารถใช้ได้ครั้งเดียว ไม่มีวงจรควบคุมที่ซับซ้อนมีหลอดแฟลชขนาดใหญ่
เมื่อเวลาผ่านไป เทคโนโลยีก้าวหน้ามากขึ้น สามารถพัฒนาแฟลชให้มีขนาดที่เล็กลง มีการใช้อิเลกทรอนิกส์ในการควบคุม สามารถใช้งานได้หลายครั้ง โดยมีคาปาซิเตอร์เป็นตัวเก็บประจุอาศัยพลังงานจากแบตเตอรี
แบ่งประเภทตามลักษณะการทำงานของแฟลชแล้วสามารถแบ่งเป็น 2 ประเภท ดังนี้
แฟลชหลอด (Bulb Flash) ประกอบด้วยตัวหลอดที่ทำด้วยแก้วใสบางฉาบด้วยพลาสติกใสสีฟ้าหรือสีน้ำเงินภายในหลอดบรรจุด้วยลวดโลหะพวกอะลูมิเนียม ทำเป็นเส้นเล็ก ๆ มากมาย และมีแก๊สออกซิเจนช่วยในการเผาไหม้ ภายในจะมีไส้หลอด เมื่อไส้หลอดลุกไหม้ถึงที่สุด (Peak) แล้วจะค่อย ๆ ดับลง
แฟลชอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic Flash Strobe) แฟลช ชนิดนี้จะมีแบตเตอรี่แห้งเป็นตัวจ่ายพลังงาน ให้บรรจุลงในคอนเดนเซอร์ และทำให้แฟลชทำงาน ภายในหลอดบรรจุด้วยก๊าซเฉื่อย พวกซีนอนซึ่งจะใช้แรงดันไฟฟ้าประมาณ 500-2,000 โวลท์ ในการอัดประจุเมื่อแฟลชทำงานทำให้เกิดแรงคลื่นไฟฟ้าสูงออกมาผ่านก๊าซเฉื่อย และกระแสจะแตกตัวเป็นไอออน ทำให้คายพลังงานออกมาเป็นแสง
แฟนแทสติกโฟร์: ไรส์ออฟเดอะซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์ (วิดีโอเกม)

วิดีโอเกม ค.ศ. 2007
| แฟนแทสติกโฟร์: ไรส์ออฟเดอะซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์ |
| --- | --- |
ภาพปกเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 ในทวีปอเมริกาเหนือ
ผู้พัฒนา: 7 สตูดิโอส์ วิชวลคอนเซปส์ (เพลย์สเตชัน 3/เอกซ์บอกซ์ 360)
ผู้จัดจำหน่าย: 2เค เกมส์
อำนวยการผลิต: พอล วีเวอร์
ออกแบบ: เชส โจนส์
เขียนบท: ฟลินต์ ดิลล์, จอห์น ซูร์ แพลตเทน
แต่งเพลง: รอน ฟิช
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน 2, เพลย์สเตชัน 3, วี, เอกซ์บอกซ์ 360, นินเท็นโด ดีเอส
วางจำหน่าย: อเมริกาเหนือ: 15 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ยุโรป: 15 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ออสเตรเลีย: 15 มิถุนายน ค.ศ. 2007ยุโรป: 29 มิถุนายน ค.ศ. 2007 (วี)
แนว: วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยมุมมองบุคคลที่สาม
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น
แฟนแทสติกโฟร์: ไรส์ออฟเดอะซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์ (อังกฤษ: Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer) เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 2007 ที่สร้างจากภาพยนตร์ชื่อเดียวกันในสหรัฐ และนำแสดงโดยตัวละครแฟนแทสติกโฟร์กับซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์ของมาร์เวลคอมิกส์ที่เผยแพร่โดย 2เค เกมส์ ซึ่งเป็นภาคต่อของวิดีโอเกมแฟนแทสติกโฟร์ ที่สร้างจากภาพยนตร์ชื่อเดียวกันในสหรัฐ
รูปแบบการเล่น

เกมดังกล่าวอนุญาตให้ผู้เล่นสวมบทบาทเป็นสมาชิกของทีมแฟนแทสติกโฟร์ และเปลี่ยนตัวละครได้ตลอดเวลา ซึ่งตัวละครแต่ละตัวมีความสามารถพิเศษ ดังนี้:
รีด ริชาดส์/คนพลังกายสิทธิ์ มีความสามารถในการเปลี่ยนร่างของเขาให้อยู่ในสภาพที่ยืดหยุ่นได้มาก ทำให้เขาสามารถยืด หรือเปลี่ยนรูปร่างของเขาได้ตามต้องการ
ซูซาน สตอร์ม/สาวน้อยพลังล่องหน มีความสามารถในการโค้งงอแสงและในที่สุดก็กลายเป็นล่องหน (ทั้งหมดหรือบางส่วน) ได้ตามต้องการ เธอยังมีพลังเทเลคิเนติกและความสามารถในการฉายพลังงานจากร่างกายของเธอ
จอห์นนี สตอร์ม/คนพลังไฟ สามารถควบคุมไฟ เขามักจะให้ทั้งร่างกายของเขามีไฟลุกโชนโดยพิจารณาว่าร่างกายของเขาสามารถประคับประคองระดับความร้อนสูงสุด นอกจากนี้ เขายังสามารถบินได้
เบ็น กริมม์/คนพลังภูผาหิน แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อและมีผิวที่แข็งแกร่งกว่าเพชร นอกจากนี้ เบ็น กริมม์ ยังสามารถบรรทุกของหนักได้อย่างสบาย
ในระหว่างเกม ผู้เล่นต้องเผชิญกับศัตรูจากจักรวาลแฟนแทสติกโฟร์ เช่น ซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์, เทอร์แรกซ์, เรดโกสต์, ซูเปอร์-สครัล และ ดร.ดูม
นอกจากภารกิจที่มีทั้งทีมแล้ว ยังมีภารกิจเพียงลำพังต่าง ๆ ในระหว่างเกม เช่น คนพลังไฟไล่ตามซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์ในนิวยอร์ก และซูซาน สตอร์ม ใช้พลังล่องหนของเธอในการลอบเข้าไปในฐานทัพทหาร
เกมดังกล่าวยังอนุญาตให้ใช้การโจมตีแบบผสม ทำให้ผู้เล่นมีความสามารถในการรวมพลังเพื่อดึงท่าใหม่ออกมา ซึ่งมีการเคลื่อนไหวที่แตกต่างกัน 12 ท่าในเกม โดยแต่ละท่าจะมีสมาชิกในทีมรวมกัน ตัวอย่างหนึ่งคือซูสร้างสนามพลังงาน และจอห์นนีเติมเปลวไฟเข้าไป ทำให้เกิดระเบิดได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่วนอีกตัวอย่างหนึ่งคือเบ็นพุ่งเข้าหาฝูงศัตรู และซูซานปล่อยใบมีดเทเลคิเนติกที่หมุนรอบตัวเขา
การตอบรับ

แดเนียล วิลส์ จากนิตยสารไฮเปอร์'ยกย่องเกมนี้ว่า "ดีกว่าไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน: แอตเวิลส์เอนด์" อย่างไรก็ตาม เขาได้ติเตียนว่า "ทื่อ, ซ้ำซาก และเฉื่อยชา"
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer ที่ MobyGames
Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer (Nintendo DS) ที่ MobyGames
| ด ค กแฟนแทสติกโฟร์ในสื่ออื่น |
| --- | --- |
ภาพยนตร์:  The Fantastic Four (ค.ศ. 1994; ไม่ได้เผยแพร่)  สี่พลังคนกายสิทธิ์ (ค.ศ. 2005)  สี่พลังคนกายสิทธิ์: กำเนิดซิลเวอร์ เซิรฟเฟอร์ (ค.ศ. 2007)  แฟนทาสติกโฟร์ (ค.ศ. 2015) 
โทรทัศน์:  Fantastic Four (ค.ศ. 1967–1968)  The New Fantastic Four (1978)  Fred and Barney Meet the Thing (1979)  Fantastic Four (ค.ศ. 1994–1996) episodes  The Marvel Action Hour  Fantastic Four: World's Greatest Heroes (ค.ศ. 2006–2007) episodes 
วิดีโอเกม:  Questprobe featuring Human Torch and the Thing (ค.ศ. 1985)  แฟนแทสติกโฟร์ (ค.ศ. 1997)  Fantastic Four (ค.ศ. 2005)  ไรส์ออฟเดอะซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์ (ค.ศ. 2007) 
อื่น ๆ:  Doctor Doom in other media  Doctor Doom's Fearfall  Doomed!: The Untold Story of Roger Corman's The Fantastic Four 
  Category
แฟร์ดีนันโดที่ 1 เด เมดีชี

| ตระกูลเมดิชิ> เฟอร์ดินันโดที่ 1 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนี |
| --- | --- | --- |

เฟอร์ดินันโดที่ 1 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนี

ชื่อเต็ม: Ferdinando I de' Medici Duca di Firenze e Granduca di Toscana
วันเกิด: 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1549
วันเสียชีวิต: 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1609
บิดา: โคสิโมที่ 1 เดอ เมดิชิ
มารดา: เอเลเนอร์แห่งโทเลโด
ภรรยา: คริสตินาแห่งลอร์แรน
บทความในหมวดหมู่ตระกูลเมดิชิ
เฟอร์ดินันโดที่ 1 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนี (อังกฤษ: Ferdinando I de' Medici, Grand Duke of Tuscany)  (30 กรกฎาคม ค.ศ. 1549 - (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1609) เฟอร์ดินันโดเป็นบุตรคนที่ห้าของ โคสิโมที่ 1 เดอ เมดิชิ และ เอเลเนอร์แห่งโทเลโดบุตรีของอุปราชสเปนประจำเนเปิลส์ และได้รับตำแหน่งแกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนีต่อจากพี่ชายฟรานเชสโคที่ 1 และเป็นแกรนด์ดยุคระหว่างปี ค.ศ. 1587 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1609 ในปี ค.ศ. 1562 เฟอร์ดินันโดได้รับแต่งตั้งให้เป็นคาร์ดินัลเมื่ออายุได้เพียง 14 ปี และดำรงตำแหน่งจนกระทั่งมาสมรสกับคริสตินาแห่งลอร์แรนในปี ค.ศ. 1589
ดูเพิ่ม

ตระกูลเมดิชิ
แฟลกสแตฟฟ์ (รัฐแอริโซนา)

| แฟลกสแตฟฟ์ |
| --- | --- |
City
Downtown Flagstaff
สมญา: City of Seven Wonders, Dark Sky City
คำขวัญ: "Service at a Higher Elevation"
Location in Coconino County and the state of Arizona
U.S. Census
พิกัด: 35°11′57″N 111°37′52″W﻿ / ﻿35.19917°N 111.63111°W﻿ / 35.19917; -111.63111
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: รัฐแอริโซนา
เทศมณฑล: โคโคนิโน
การปกครอง
 • Mayor: Jerry Nabours
พื้นที่
 • City: 165.4 ตร.กม. (63.9 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 165.1 ตร.กม. (63.9 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 0.09 ตร.กม. (0.03 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2,106 เมตร (6,910 ฟุต)
ประชากร (2012)
 • City: 67,468 คน
 • ความหนาแน่น: 408.6 คน/ตร.กม. (1,055.8 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 114,568 คน
เดมะนิม: Flagstonian or Flagstaffian
เขตเวลา: UTC-7 (MST)
ZIP codes: 86001-86005, 86011
รหัสพื้นที่: 928
FIPS code: 04-23620
เว็บไซต์: flagstaff.az.gov
แฟลกสแตฟฟ์ (อังกฤษ: Flagstaff) เป็นเมืองทางตอนเหนือของรัฐแอริโซนา ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 2012 เมืองมีประชากร 67,468 คน  เป็นเคาน์ตีซีตของเทศมณฑลโคโคนิโน
เศรษฐกิจของเมืองแต่เดิมคือ ไม้แปรรูป ทางรถไฟ และอุตสาหกรรมปศุสัตว์ ปัจจุบันเมืองยังคงมีความสำคัญ โดยเป็นที่ตั้งของ บริษัทผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์เนสเลพูรินาเพตแคร์ และบริษัทแม่ร้านขายยาวอลกรีนส์
แฟลชฟอร์เวิร์ด วูบมิติล่าอนาคต

| แฟลชฟอร์เวิร์ด วูบมิติล่าอนาคต |
| --- | --- |
ประเภท: Drama Science fiction Serial drama
สร้างโดย: Brannon Braga David S. Goyer Robert J. Sawyer (novel)
แสดงนำ: Joseph Fiennes John Cho Jack Davenport Zachary Knighton Peyton List Dominic Monaghan Brían F. O'Byrne Courtney B. Vance Sonya Walger Christine Woods
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 22 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Brannon Braga David S. Goyer Marc Guggenheim Jessika Goyer Vince Gerardis Ralph Vicinanza
สถานที่ถ่ายทำ: Los Angeles, California
ความยาวตอน: 42 นาที
บริษัทผู้ผลิต: ABC Studios
ออกอากาศ
เครือข่าย: ABC
ออกอากาศ: 27 กันยายน ค.ศ. 2009 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2010
แฟลซฟอร์เวิร์ด วูบมิติล่าอนาคต (อังกฤษ: FlashForward) เป็นซีรีส์โทรทัศน์อเมริกัน ดัดแปลงโดยแบนนอน เบรกาและเดวิด เอส. โกเยอร์ ออกอากาศทางช่องเอบีซี ระหว่างวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2009 ถึง  27 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 โดยสร้างมาจากบทประพันธ์ในปี ค.ศ. 1999 เรื่อง Flashforward ของนักเขียนแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดา โรเบิร์ต เจ. ซอว์เยอร์
เนื้อหาของเรื่องเกี่ยวกับคนหลายคนที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ประหลาด ที่ทุกคนในโลกหลับไปเป็นเวลา 2 นาทีกับ 17 วินาที พร้อมกันทั้งโลก ในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ในระหว่างการหลับ จะเห็นภาพในอนาคตของวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2010 ที่เรียกว่า แฟลชฟอร์เวิร์ด และเอฟบีไอต้องมาสืบสวนว่าเกิดอะไรขึ้น เกิดได้อย่างไรและจะเกิดขึ้นอีกเมื่อไร
เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 เอบีซีประกาศว่าจะไม่สร้างฤดูกาลที่ 2 ต่อ
แฟรงก์ ซินาตรา
ประวัติช่วงต้น

ฟรานซิส อัลเบิร์ต ซินาตรา  เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 1915 ที่บ้านพักอาศัยในถนน 415 Monroe Street เมืองโฮโบเคน , รัฐนิวเจอร์ซีย์   เขาเป็นบุตรชายคนเดียวของแอนโทนี มาร์ติน ซินาตรา "มาร์ตี" และนาตาลีนา "ดอลลี" การาเวนตา  ซึ่งเป็นชาวอิตาลีที่อพยพเข้ามายังสหรัฐอเมริกา น้ำหนักแรกเกิดของซินาตรา คือ 13.5 ปอนด์ (6.1 กิโลกรัม) ระหว่างที่กำลังคลอดต้องใช้คีมเข้าช่วย ซึ่งเป็นผลให้เกิดแผลบริเวณแก้มซ้าย คอ และหูของเขา จึงทำให้ต้องเจาะรูบริเวณ เยื่อแก้วหูซึ่งกลายเป็นรอยแผลตลอดชีวิตของเขา
จากการที่เขาได้รับบาดแผลจากตอนคลอด พิธีศีลจุ่มของเขาที่โบสถ์เซนต์ฟรังซิส จึงเลื่อนออกไปในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1916 ในตอนเด็กเขาได้รับผลกระทบจากปุ่มกกหูซึ่งสร้างรอยแผลเป็นขนาดใหญ่ติดตัวเขา และเมื่อเข้าสู่วัยรุ่นเขาก็มีสิวโดยรอบหน้าและลำคอ  ซินาตราเกิดและเติบโตในศาสนาโรมันคาทอลิก
เมื่อครั้นมารดาของซินาตรายังเป็นเด็ก ๆ ถือเป็นผู้หญิงที่สวยคนหนึ่ง เป็นผู้หญิงที่ร่าเริง จนได้รับฉายาให้เป็น "ดอลลี"  นักวิชาการหลายคนเชื่อว่า นี่คือปัจจัยที่สำคัญที่ส่งอิทธิพลต่อการพัฒนาบุคลิกภาพของแฟรงก์ รวมถึงความมั่นใจในตัวเองอย่างสูง ดอลลี ได้กลายเป็นผู้หญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในย่านโอโบเคน เธอทำงานเป็นหมอตำแย ได้รับเงินเดือนราว 50 ดอลลาร์ ในแต่ละครั้ง และจากการอ้างอิงของคิตตี เคลลีย์ ผู้เขียนชีวประวัติของซินาตรา ได้กล่าวว่า ดอลลีเคยทำแท้งอย่างผิดกฎหมายมาแล้ว นอกจากอาชีพหลักหมอตำแยแล้ว เธอยังทำงานรับจ้างเป็นล่ามในท้องถิ่นอีกด้วย  ส่วนสามี พ่อของแฟรงก์ ทำงานเป็นนักมวยชั้นแบนตั้มเวท ภายใต้ชื่อเวทีว่า มาร์ตี โอ ไบรเอิน ต่อมาเขาก็ย้ายไปทำงานที่สถานีดับเพลิงเป็นระยะเวลากว่า 24 ปี ที่สถานีดับเพลิงโฮโบเคน จนได้รับตำแหน่งสูงสุดคือกัปตัน ซินาตรา ใช้เวลาจำนวนมากที่โรงเตี้ยมของพ่อแม่ ในการทำการบ้านและร้องเพลง รวมถึงยืมเล่นเปียโนในช่วงพักของศิลปิน ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ดอลลีกลับให้เงินลูกมากขึ้นพร้อมกับซื้อเสื้อราคาแพง จนเพื่อนบ้านบริเวณนั้นเรียกซินาตราว่าเป็น "เด็กที่มีชุดดีที่สุดในชุมชน"
ซินาตราได้เริ่มสนใจในดนตรี บิกแบนด์แจ๊ส มาตั้งแต่ยังเด็ก เขาฟังเพลงของจีน อัสติน, รูดี วัลลี, รัสส์ โคลัมโบ และบ็อบ อีเบอร์ลีย์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งบิง ครอสบี  จนต่อมาลุงฝั่งมารดาของแฟรงก์ โดเมนิโก ก็ได้ให้ของขวัญเป็นอูคูเลเล สำหรับวันเกิดปีที่ 15 ของเขา กลายเป็นจุดเริ่มต้นงานดนตรีของเขา ซินาตราเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยม เดวิด อี.รู จูเนียร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1928 และย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยม เอ.เจ. ดีมาเรสต์ ในปี ค.ศ. 1931 ที่ซึ่งเขาได้ร่วมวงกันขึ้น สำหรับงานเต้นรำของโรงเรียน ต่อมาเขาก็ออกจากโรงเรียนแบบไม่จบการศึกษา ซึ่งเขาเข้าไปเรียนได้เพียง 47 วันเท่านั้น ก็โดนไล่ออกจากความเกียจคร้าน  ด้วยความเมตตาของแม่ จึงส่งแฟรงก์ไปศึกษาต่อที่โรงเรียนพาณิชย์เดรก แต่ก็ออกจากโรงเรียนอีกภายหลังเข้าเรียนได้ 11 เดือน ดอลลี ได้พบว่าแฟรงก์ ทำงานเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์เจอร์ซีย์ออปเซิร์ฟเวอร์ ของมาเฟียใหญ่แฟรงก์ แกร์ริค และภายหลังจากนั้นเขาก็ไปทำงานตอกหมุดที่ท่าเรือเทียตเจนและแลง  เขาแสดงสดตามผับย่านโฮโบเคน ทั้ง เดอะแคตส์เหมียว และ เดอะโคมีดีคลับ และได้มีโอกาสร้องเพลงออกอากาศทางสถานีวิทยุ ทั้ง WAAT ในเมืองเจอร์ซีย์ ในกรุงนิวยอร์ก ซินาตรา ก็ได้งานร้องเพลงแลกกับอาหารมื้อเย็น หรือม้วนบุหรี่  สำหรับการพัฒนาการพูด เขาได้เริ่มศึกษาการพูดจาก จอห์น ควินแลน ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในคนแรกที่เริ่มเห็นพรสวรรค์ในเสียงของเขา
ดูเพิ่ม

| ด ค กรางวัลตำนานแกรมมี |
| --- | --- |
 แอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ / ไลซา มินเนลลิ / วิลลี เนลสัน / สโมกีย์ โรบินสัน (1990)  จอห์นนี แคช / อารีทา แฟรงคลิน / บิลลี โจเอล / ควินซี โจนส์ (1991)  บาร์บรา สไตรแซนด์ (1992)  ไมเคิล แจ็กสัน (1993)  เคอร์ทิส เมย์ฟิลด์ / แฟรงก์ ซินาตรา (1994)  ลูชาโน ปาวารอตตี (1998)  เอลตัน จอห์น (1999)  บีจีส์ (2003) 
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023)
แฟลบปีเบิร์ด

แฟลบปีเบิร์ด (อังกฤษ: Flappy Bird) เป็นเกมโทรศัพท์เคลื่อนที่ในปี 2556 พัฒนาโดยผู้พัฒนาเหวียน ฮา ดอง ชาวเวียดนาม และจัดจำหน่ายโดย .เกียส์สตูดิโอส์ (.GEARS Studios) บริษัทผู้พัฒนาเกมอิสระขนาดเล็กซึ่งมีฐานในประเทศเวียดนามเช่นกัน ตัวเกมมีรูปแบบเลื่อนหน้าจอข้างและผู้เล่นควบคุมนกตัวหนึ่ง โดยพยายามบินระหว่างแถวท่อสีเขียวไม่ให้นกไปชน ผู้พัฒนาสร้างเกมนี้ใช้เวลาหลายวัน โดยใช้ตัวเอกนกที่เขาออกแบบมาสำหรับเกมที่ได้ยกเลิกไปในปี 2555
เกมนี้ถูกปล่อยเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2556 แต่ได้รับความนิยมอย่างฉับพลันเมื่อต้นปี 2557 เกมนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องระดับความยากและถูกกล่าวหาว่าลอกเลียนกราฟิกและกลไกของเกม ขณะที่ผู้วิจารณ์พบว่าเกมนี้ทำให้ติด เมื่อปลายเดือนมกราคม 2557 เกมนี้เป็นเกมไม่เสียค่าใช้จ่ายที่มีการดาวน์โหลดสูงสุดในไอโอเอสแอปสโตร์ (iOS App Store) ระหว่างช่วงนี้ ผู้พัฒนาอ้างว่า แฟลบปีเบิร์ด ทำรายได้ 50,000 ดอลล่าร์สหรัฐต่อวันจากโฆษณาในแอป
ผู้สร้างเกมได้นำ แฟลบปีเบิร์ด ออกจากทั้งแอปสโตร์ของแอปเปิลและกูเกิลเพลย์เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 เนื่องจากรู้สึกผิดต่อสิ่งที่เขาพิจารณาว่าเป็นธรรมชาติที่ทำให้ติดของเกม ความนิยมของเกมและการถอนฉับพลันนี้ทำให้โทรศัพท์ที่มีตัวเกมติดตั้งอยู่ถูกวางขายในราคาสูงทางอินเทอร์เน็ต เกมคล้ายกับ แฟลบปีเบิร์ด ได้รับความนิยมทางไอทูนส์แอปสโตร์หลังการนำเกมออก และทั้งแอปเปิลและกูเกิลได้นำหลายเกมออกจากแอปสโตร์ของตนเนื่องจากคล้ายกับเกมต้นฉบับมากเกินไป เกมนี้ยังมีการกระจายผ่านช่องทางไม่เป็นทางการในหลายแพลตฟอร์ม