stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดมฤคทายวัน (จังหวัดเพชรบุรี)

สำหรับวัดมฤคทายวันแห่งอื่น ดูที่ วัดมฤคทายวัน
| วัดมฤคทายวัน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมฤคทายวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 5 ตารางวา อยู่ติดกับพระราชนิเวศน์มฤคทายวัน
วัดมฤคทายวันตั้งเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2504 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 51 เมตร ยาว 65 เมตร โดยนายเหลื่อม ส้มภา ราษฎรบ้านหนองคาง ได้บริจาคที่ดินเนื้อที่ 16 ไร่เศษ ด้วยเหตุที่บริเวณเดิมมีสัตว์ป่าอย่างเนื้อทราย กวาง เก้ง อาศัยอยู่ชุกชุม จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดมฤคทายวัน" มีพระครูวชิรรังษี เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 13 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 5 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูวชิรรังษี พ.ศ. 2500–2521
พระอธิการหรุ่ม พ.ศ. 2523–2524
พระครูอุปถัมน์วชิรการ พ.ศ. 2525–
สมัยปลายแห่งอียิปต์โบราณ

สมัยปลายแห่งอียิปต์โบราณ หมายถึง ช่วงเวลาความรุ่งโรจน์ช่วงสุดท้ายของผู้ปกครองแห่งอียิปต์พื้นเมือง หลังจากช่วงสมัยระหว่างกลางที่สามแห่งอียิปต์นับตั้งแต่การสถาปนาราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งซาอิสโดยฟาโรห์พซัมติกที่ 1 แต่รวมถึงช่วงเวลาของการปกครองโดยกษัตริย์เปอร์เซียแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด ซึ่งปกครองอียิปต์ หลังจากการพิชิตโดยกษัตริย์แคมไบซีสที่ 2 ในปี 525 ปีก่อนคริสตกาลด้วยเช่นกัน สมัยปลายกินช่วงเวลาระหว่าง 664 จนถึง 332 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งนับตั้งแต่เหตุการณ์ช่วงเวลาของการปกครองโดยราชวงศ์ต่างชาติโดยราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งนิวเบีย และช่วงต้นด้วยช่วงเวลาสั้น ๆ ของการมีอำนาจเหนืออียิปต์ของจักวรรดิอัสซีเรียใหม่ สมัยปลายแห่งอียิปต์โบราณสิ้นสุดลงด้วยการพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียโดยอเล็กซานเดอร์มหาราชและการสถาปนาราชวงศ์ทอเลมีโดยนายพลทอเลมีที่ 1 โซเตอร์ หนึ่งในชาวกรีกโบราณจากมาซิโดเนียทางตอนเหนือของกรีซ ด้วยการพิชิตจักรวรรดิมาซิโดเนียของกรีกในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล ซึ่งช่วงเวลาหลังจากนั้นนับว่าเป็นสมัยเฮลเลนนิสติกแห่งอียิปต์
ราชวงศ์ในสมัยปลายแห่งอียิปต์โบราณ > ราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่ยี่สิบหก หรือที่เรียกว่าราชวงศ์แห่งซาอิส หลังจากราชวงศ์ที่ยี่สิบหกได้สถาปนาศูนย์อำนาจในเมืองซาอิส ก็ได้ขึ้นมาปกครองตั้งแต่ 672 ถึง 525 ปีก่อนคริสตกาล และประกอบด้วยฟาโรห์จำนวนหกพระองค์ ซึ่งเริ่มต้นช่วงเวลาของราชวงศ์ด้วยการรวมอาณาจักรอียิปต์ของฟาโรห์พซัมติกที่ 1 เมื่อราว 656 ปีก่อนคริสตกาล เป็นผลโดยตรงจากการปล้นสดมภ์เมืองธีบส์โดยจักรวรรดิอัสซีเรียเมื่อ 663 ปีก่อนคริสตกาล และได้เริ่มการขุดคลองจากแม่น้ำไนล์ถึงทะเลแดงในช่วงเวลานี้
ดูเหมือนว่าอียิปต์จะขยายดินแดนเข้าสู่ตะวันออกใกล้ในช่วงต้นของช่วงเวลาดังกล่าง การค้นพบทางโบราณคดีที่จำนวนมากจากเลวานไทน์ แสดงให้เห็นถึงการยึดครองและการควบคุมของอียิปต์ในช่วงปลายทศวรรษของศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์กาล รวมถึงวัตถุต่าง ๆ ของอียิปต์จากหลาย ๆ แห่ง ชิ้นส่วนเครื่องปั้นดินเผาและเอกสารแสดงระบบบรรณาการ/ภาษี และหลักฐานจากป้อมปราการแห่งเมซาด ฮาชาฟยาฮู อิทธิพลของอียิปต์ไปถึงพื้นที่ยูเฟรติสในสถานที่เช่น คิมูฮู และกูรามาติ แต่ต่อมาอียิปต์ก็ต้องถอยร่นจากความพ่ายแพ้ที่คาร์เคมิช แม้ว่าการแทรกแซงของอียิปต์ในตะวันออกใกล้ดูเหมือนจะดำเนินต่อไปหลังจากการสู้รบครั้งนี้
ฟาโรห์อมาซิสที่ 2 ทรงปฏิบัติตามพระราชนโยบายใหม่และมุ่งความสนพระราชหฤทัยไปที่โลกกรีก ทรงผนวกไซปรัสในรัชสมัยของพระองค์ ฟาโรห์พซัมติกที่ 2 ได้ทรงส่งคณะเดินทางทางทหารครั้งใหญ่ในทางใต้ที่ลึกเข้าไปในบริเวณนิวเบียบนและก็พ่ายแพ้อย่างหนักกลับมา บันทึกปาปิรุสเดโมติกจากรัชสมัยของฟาโรห์อาโมสที่ 2 ไเ้บรรยายถึงการเดินทางเล็ก ๆ สู่นิวเบีย ซึ่งมีลักษณะที่ไม่ชัดเจน มีหลักฐานทางโบราณคดีเกี่ยวกับกองทหารอียิปต์ที่ดอร์กินาร์ติในนิวเบียล่างในช่วงราชวงศ์แห่งซาอิส
ปรากฏหลักฐานอีอย่างหนึ่งจากสมัยปลายแห่งอียิปต์โบราณ คือ บันทึกปาปิรุสบรูคลิน ซึ่งเป็นบันทึกปาปิรุสทางการแพทย์ที่มีชุดการรักษาทางการแพทย์และเวทมนตร์สำหรับผู้ที่ถูกงูกัดโดยพิจารณาจากประเภทของงูหรืออาการ
งานศิลปะในช่วงเวลานี้เกี่ยวข้องกับลัทธิบูชาสัตว์และมัมมี่สัตว์ ภาพนี้แสดงให้เห็นเทพเจ้าปาไตโกสทรงสวมแมลงสคารับบนพระเศียร นกหัวมนุษย์สองตัวเกาะบนพระอังสาบ่า ทรงถืองูไว้ในมือข้างละข้าง และประทับยืนอยู่บนหัวจระเข้
ราชวงศ์ในสมัยปลายแห่งอียิปต์โบราณ > ราชวงศ์ที่ยี่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์

สมัยการปกครองของจักรรวรรดิอะคีเมนิดที่ 1 (ระหว่าง 525–404 ปีก่อนคริสตกาล) ได้เริ่มต้นจากการรบที่เปลูเซียม ซึ่งอียิปต์ (เปอร์เซียเก่า: 𐎸𐎭𐎼𐎠𐎹 Mudrāya) ได้ถูกพิชิตโดยจักรรวรรดิอะคีเมนิดอันกว้างใหญ่ในรัชสมัยกษัตริย์แคมไบซีสที่ 2 และอียิปต์ก็กลายเป็นหนึ่งในมณฑลของจักรรวรรดิอะคีเมนิด ราชวงศ์ที่ยี่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์ประกอบด้วยกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย ได้แก่ แคมไบซีสที่ 2, เซอร์ซีสที่ 1 และดาริอุสมหาราช ซึ่งทรงเป็นผู้ปกครองอียิปต์ในฐานะฟาโรห์และปกครองผ่านมณฑล เช่นเดียวกันกับฟาโรห์เปทูบาสติสที่ 3 (ปกครองระหว่าง 522–520 ปีก่อนคริสตกาล) (และอาจจะเป็นไปได้พระองค์คือ ฟาโรห์ซัมเมติคัสที่ 4 ตามมีการโต้เถียงกัน) ซึ่งทรงก่อกบฏโดยต่อต้านผู้ปกครองของเปอร์เซีย การก่อกบฏของอินารอสที่ 2 (460-454 ปีก่อนคริสตกาล) ที่ไม่ประสบความสำเร็จนั้นได้รับความช่วยเหลือจากชาวเอเธนส์ในฐานะส่วนหนึ่งของสงครามแห่งสันนิบาตดีเลียน ผู้ว่าการมณฑลอียิปต์ของเปอร์เซีย คือ อารยันเดส (525–522 ปีก่อนคริสตกาล และ 518–ประมาณ 496 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งปกครองในช่วงของการก่อกบฏโดยฟาโรห์เปทูบาสติสที่ 3, เฟเรนดาเตส (ประมาณ 496–486 ปีก่อนคริสตกาล), อะเคเมเนส (ประมาณ 486–459 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งเป็นพระอนุชาของกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1 และอาร์ซาเมส (ราว 454 – ราว 406 ปีก่อนคริสตกาล)
ราชวงศ์ในสมัยปลายแห่งอียิปต์โบราณ > ราชวงศ์ที่ยี่สิบแปดถึงราชวงศ์ที่สามสิบแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่ยี่สิบแปดมีฟาโรห์พระองค์เดียวคือ อไมร์เตอุส ผู้ครองเมืองแห่งซาอิส พระองค์ทรงก่อการกบฏต่อชาวเปอร์เซียได้สำเร็จ นับเป็นการเปิดฉากช่วงสำคัญของความเป็นอิสระในช่วงสุดท้ายของอียิปต์ภายใต้อำนาจอธิปไตยของชนพื้นเมือง ไม่ปรากฏอนุสาวรีย์ใดที่ปรากฏพระนามของพระองค์ ราชวงศ์นี้ปกครองเป็นเวลาหกปีตั้งแต่ 404 ปีก่อนคริสตกาล - 398 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้าขึ้นมาปกครองต่อ ซึ่งมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองเมนเดส ตั้งแต่ 398 ถึง 380 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์ฮาคอร์จากราชวงศ์นี้ทรงสามารถเอาชนะการรุกรานของชาวเปอร์เซียได้ในรัชสมัยของพระองค์
ราชวงศ์ที่สามสิบได้รับรูปแบบศิลปะจากราชวงศ์ที่ยี่สิบหก ฟาโรห์จำนวนสามพระองค์ทรงปกครองตั้งแต่ 380 ถึง 343 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์พระองค์แรกของราชวงศ์พระนาม เนคทาเนโบที่ 1 พระองค์ทรงอาชนะการรุกรานของเปอร์เซียใน 373 ปีก่อนคริสตกาล และต่อมาผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของพระองค์พระนามว่า ทีออส พระองค์ได้ทรงต่อต้านจักรวรรดิอะคีเมนิดในตะวันออกใกล้ การเดินทางเริ่มประสบผลสำเร็จและเดินทางไปยังฟีนิเซียโดยไม่มีปัญหาใดเป็นพิเศษ แต่เจ้าชายทจาฮาปิมู ผู้เป็นพระอนุชา ทรงกำลังวางแผนต่อต้านพระองค์ โดยเจ้าชายทจาฮาปิมูทรงโน้มน้าวให้เจ้าชายเนคทาเนโบ ผู้ซึ่งเป็นพระโอรสลูกชายให้ทรงทำก่อการกบฏต่อฟาโรห์ทีออส และสถาปนาพระองค์เองเป็นฟาโรห์ ซึ่งสามารถก่อการกบฏได้สำเร็จและฟาโรห์ทีออสทรงไม่มีทางเลือกใดอีก นอกจากต้องหนีและคณะสำรวจทางทหารก็แตกพ่าย ผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์นี้และผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของอียิปต์คือ ฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 ซึ่งทรงพ่ายแพ้ในการสู้รบซึ่งนำไปสู่การผนวกอียิปต์เข้าจักรวรรดิอะคีเมนิดอีกครั้ง
ราชวงศ์ในสมัยปลายแห่งอียิปต์โบราณ > ราชวงศ์ที่สามสิบเอ็ดแห่งอียิปต์

สมัยการปกครองของจักรรวรรดิอะคีเมนิดที่ 2 ได้รวมอียิปต์กลับเข้าเป็นส่วนหนึ่งจักรวรรดิเปอร์เซียในการปกครองของราชวงศ์ที่สามสิบเอ็ด (343–332 ปีก่อนคริสตกาล) อีกครั้ง ซึ่งประกอบด้วยกษัตริย์เปอร์เซียจำนวน 3 พระองค์ที่ทรงปกครองในฐานะฟาโรห์ คือ อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 3 (343– 338 ปีก่อนคริสตกาล), อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 4 (338–336 ปีก่อนคริสตกาล) และดาริอุสที่ 3 (336–332 ปีก่อนคริสตกาล) และปรากฏการก่อกบฏของภายในราชวงศ์ที่สามสิบเอ็ดโดยฟาโรห์คาบาบาช (338–335 ปีก่อนคริสตกาล) การปกครองของเปอร์เซียในอียิปต์สิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิอะคีเมนิดต่อกษัตริย์อเล็กซานเดอร์มหาราช ซึ่งพระองค์ยอมรับการสวามิภักดิ์ของผู้ว่าการมณฑลอียิปต์แห่งเปอร์เซียนามว่า มาซาเคส ใน 332 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองของชาวกรีกในอียิปต์ที่มีเสถียรภาพหลังจากการสวรรคตของอเล็กซานเดอร์ในสมัยราชอาณาจักรปโตเลมี
บรรณานุกรม

Bleiberg, Edward; Barbash, Yekaterina; Bruno, Lisa (2013). Soulful Creatures: Animal Mummies in Ancient Egypt. Brooklyn Museum. p. 151. ISBN 9781907804274.
Roberto B. Gozzoli: The Writing of History in Ancient Egypt During the First Millennium BCE (ca. 1070–180 BCE). Trend and Perspectives, London 2006, ISBN 0-9550256-3-X
Lloyd, Alan B. 2000. "The Oxford History of Ancient Egypt, edited by Ian Shaw". Oxford and New York: Oxford University Press. 369–394
Quirke, Stephen. 1996 "Who were the Pharaohs?", New York: Dover Publications. 71–74
วงเวียนเทพสตรี

| --- | --- |
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนารายณ์มหาราช กลางวงเวียนเทพสตรี
ชื่ออักษรไทย: เทพสตรี
ชื่ออักษรโรมัน: Thepsatri
ที่ตั้ง: ถนนนารายณ์มหาราช  อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนพหลโยธิน » แยกเอราวัณ
→: ถนนพหลโยธิน » แยกถนนเฉลิมพระเกียรติ
↓: ถนนพระปิยะ » วงเวียนพลร่มป่าหวาย
←: ถนนนารายณ์มหาราช » แยกสะพาน 7
วงเวียนเทพสตรี  บ้างเรียก วงเวียนพระนารายณ์ หรือ วงเวียนเมืองใหม่ เป็นวงเวียนที่ตั้งอยู่บนถนนนารายณ์มหาราช อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี อันเป็นที่ตั้งพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนารายณ์มหาราชตรงส่วนกลางของวงเวียน
ประวัติ

วงเวียนเทพสตรีตั้งอยู่หัวถนนนารายณ์มหาราชก่อนเข้าสู่ย่านตัวเมือง ใกล้ศาลากลางจังหวัดลพบุรี ตัววงเวียนมีชื่อ วงเวียนเทพสตรี  มีลักษณะเป็นวงเวียนขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชานุสาวรีย์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระมหากษัตริย์ผู้มีคุณูปการณ์ต่อเมืองลพบุรี ด้วยเหตุนี้ผู้คนจึงนิยมเรียกวงเวียนดังกล่าวว่า วงเวียนพระนารายณ์ หรือ วงเวียนพระนารายณ์มหาราช
ตัวพระบรมราชานุสาวรีย์

พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนารายณ์มหาราชตั้งอยู่ใจกลางวงเวียนเทพสตรี ในลักษณะประทับยืน ผินพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก พระหัตถ์ขวาทรงพระแสงดาบ และก้าวพระบาทซ้ายออกมาเล็กน้อย หล่อด้วยโลหะรมดำ และมีขนาดเท่าครึ่งพระองค์จริง เป็นผลงานการหล่อของศิลป์ พีระศรี และได้ประดิษฐานไว้กลางวงเวียน เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509
สถานที่ใกล้เคียง

โรงเรียนเมืองใหม่ (ชลอราษฎร์รังสฤษฏ์)
สนามกีฬาพระราเมศวร
โรงพยาบาลพระนารายณ์มหาราช
สถานีตำรวจภูธรเมืองลพบุรี
องค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรี
ศูนย์ราชการจังหวัดลพบุรี
โรงพยาบาลมะเร็งลพบุรี
สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดลพบุรี
การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคเขต 3 ภาคเหนือ ลพบุรี
ดูเพิ่ม

วงเวียนศรีสุริโยทัย
มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพถ่ายทางอากาศของ วงเวียนเทพสตรี
รายชื่อผู้เข้าแข่งขันไอดอลสคูล

ไอดอลสคูล เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ของประเทศเกาหลีใต้
กาเกา ทีวี บอร์ดแคส (ตอนที่ 7)

ช่องที่เป็นตัวหนาแสดงถึงทีมที่มีจำนวนผู้ชมสูงสุด และแต่ละคนในทีมจะได้รับการ์ดจัดอันดับ +1
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ช่อง | สมาชิก | หัวข้อ | ผู้ชม % | อันดับ |
| ช่อง 1 | ซอง ฮายอง & อี แซ-รม | Ha X Rom's Yoga School | 19.8% | 1 |
| ช่อง 2 | สกาย, ทาชา & อี แฮอิน | DJ Na-Sha-In | 10.3% | 3 |
| ช่อง 3 | โช ยองจู, อี ชีอัน & อี ยูยอง | Solitary Food Fighters | 5.3% | 9 |
| ช่อง 4 | โน จีซอน, ซอ เฮริน & อี ดาฮี | Roh-Jang-geum's Royal Dining Room | 10.0% | 4 |
| ช่อง 5 | คิม มยองจี & ชัง กยูรี | Super Easy! Cuisine from the Markets | 5.1% | 11 |
| ช่อง 6 | อี แชยอน & อี ซอยอน | Family Fitness | 13.2% | 2 |
| ช่อง 7 | ชยู วอนฮี, โช ยูรี & เจนนี | Trivia Battles | 5.2% | 10 |
| ช่อง 8 | ชิน ชีอา, คิม นายอน & แพ อึนยอง | Tramps Like Us | 5.9% | 8 |
| ช่อง 9 | อี นากยอล & พัค จีวอน | Ah Ha PC Room! | 8.9% | 6 |
| ช่อง 10 | นัตตี้, คิม อึนซู & แบค จีฮอน | Challenge! Unique Guinness World Records | 9.1% | 5 |
| ช่อง 11 | ยู จีนา ＆ พัค โซมยอง | Tic-Tok Sisters | 7.1% | 7 |
การทดสอบก่อนเดบิวต์ครั้งที่ 3 (ตอนที่ 8-9)

| --- | --- |
      : หัวหน้าทีม
      : คิลลิ่ง พาร์ท
      : MVP ทีม
| ชื่อทีม | ศิลปินต้นฉบับ | เพลง | อันดับ | สมาชิก | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wee-Woo Team | พริสทิน | "Wee Woo" | 4 | พัค โซมยอง | 73.0 |
| Wee-Woo Team | พริสทิน | "Wee Woo" | 5 | โช ยองจู | 71.9 |
| Wee-Woo Team | พริสทิน | "Wee Woo" | 3 | อี แซ-รม | 77.3 |
| Wee-Woo Team | พริสทิน | "Wee Woo" | 1 | อี ซอยอน | 78.9 |
| Wee-Woo Team | พริสทิน | "Wee Woo" | 6 | คิม มยองจี | 71.6 |
| Wee-Woo Team | พริสทิน | "Wee Woo" | 2 | อี นากยอล | 77.5 |
| Ooh-Ahh Team | ทไวซ์ | "Like Ooh-Ahh" | 1 | อี แชยอน | 80.6 |
| Ooh-Ahh Team | ทไวซ์ | "Like Ooh-Ahh" | 2 | นัตตี้ | 79.7 |
| Ooh-Ahh Team | ทไวซ์ | "Like Ooh-Ahh" | 4 | ซอง ฮายอง | 76.8 |
| Ooh-Ahh Team | ทไวซ์ | "Like Ooh-Ahh" | 3 | พัค จีวอน | 78.9 |
| Ooh-Ahh Team | ทไวซ์ | "Like Ooh-Ahh" | 5 | เจนนี | 63.4 |
| Step Team | คารา | "Step" | 4 | ชิน ชีอา | 73.1 |
| Step Team | คารา | "Step" | 3 | สกาย | 81.7 |
| Step Team | คารา | "Step" | 2 | ทาชา | 83.2 |
| Step Team | คารา | "Step" | 1 | อี ชีอัน | 85.6 |
| Rough Team | จีเฟรนด์ | "Rough" | 5 | โช ยูรี | 71.8 |
| Rough Team | จีเฟรนด์ | "Rough" | 3 | คิม อึนซู | 75.5 |
| Rough Team | จีเฟรนด์ | "Rough" | 2 | อี ยูจอง | 76.3 |
| Rough Team | จีเฟรนด์ | "Rough" | 4 | คิม นายอน | 74.9 |
| Rough Team | จีเฟรนด์ | "Rough" | 1 | ชัง กยูรี | 77.2 |
| No No No Team | เอพิงก์ | "No No No" | 4 | ยู จีนา | 75.7 |
| No No No Team | เอพิงก์ | "No No No" | 5 | ชยู วอนฮี | 66.8 |
| No No No Team | เอพิงก์ | "No No No" | 3 | อี ดาฮี | 76.1 |
| No No No Team | เอพิงก์ | "No No No" | 2 | แพ อึนยอง | 79.5 |
| No No No Team | เอพิงก์ | "No No No" | 1 | โน จีซอน | 81.8 |
| I'm Your Girl Team | เอสอีเอส | "I'm Your Girl" | 1 | อี แฮอิน | 77.9 |
| I'm Your Girl Team | เอสอีเอส | "I'm Your Girl" | 2 | แบค จีฮอน | 72.7 |
| I'm Your Girl Team | เอสอีเอส | "I'm Your Girl" | 3 | ซอ เฮริน | 69.8 |
การทดสอบก่อนเดบิวต์ครั้งสุดท้าย (ตอนที่ 11)

| การแสดง> # | การแสดง> ผู้กำกับ | การแสดง> เพลง | ผู้เข้าแข่งขัน> ตำแหน่ง | ผู้เข้าแข่งขัน> ชื่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ชเว ยองจุน | Pinocchio (피노키오) | นักร้องเสียงหลัก A | พัค จีวอน |
| 1 | ชเว ยองจุน | Pinocchio (피노키오) | นักร้องเสียงหลัก B | พัค โซมยอง |
| 1 | ชเว ยองจุน | Pinocchio (피노키오) | นักร้องสนับสนุน A | อี นากยอล |
| 1 | ชเว ยองจุน | Pinocchio (피노키오) | นักร้องสนับสนุน B | ยู จีนา |
| 1 | ชเว ยองจุน | Pinocchio (피노키오) | นักร้องสนับสนุน C | แบค จีฮอน |
| 1 | ชเว ยองจุน | Pinocchio (피노키오) | แร็ปเปอร์ | อี แชยอง |
| 2 | พัค จุนฮี | You In My Fantasy (환상속의 그대) | นักร้องเสียงหลัก A | ชัง กยูรี |
| 2 | พัค จุนฮี | You In My Fantasy (환상속의 그대) | นักร้องเสียงหลัก B | โช ยูรี |
| 2 | พัค จุนฮี | You In My Fantasy (환상속의 그대) | นักร้องสนับสนุน A | อี ซอยอน |
| 2 | พัค จุนฮี | You In My Fantasy (환상속의 그대) | นักร้องสนับสนุน B | ซอง ฮายอง |
| 2 | พัค จุนฮี | You In My Fantasy (환상속의 그대) | นักร้องสนับสนุน C | โน จีซอน |
| 2 | พัค จุนฮี | You In My Fantasy (환상속의 그대) | นักร้องสนับสนุน D | อี แซ-รม |
| 3 | แพ ยุนจอง | MAGICAL | นักร้องเสียงหลัก A | อี แฮอิน |
| 3 | แพ ยุนจอง | MAGICAL | นักร้องเสียงหลัก B | สกาย |
| 3 | แพ ยุนจอง | MAGICAL | นักร้องสนับสนุน A | แพ อึนยอง |
| 3 | แพ ยุนจอง | MAGICAL | นักร้องสนับสนุน B | คิม อึนซู |
| 3 | แพ ยุนจอง | MAGICAL | นักร้องสนับสนุน C | อี ชีอัน |
| 3 | แพ ยุนจอง | MAGICAL | แร็ปเปอร์ | นัตตี้ |
วงเวียนเล็ก

| --- | --- |

ชื่ออักษรไทย: วงเวียนเล็ก
ชื่ออักษรโรมัน: Wongwian Lek
ที่ตั้ง: แขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี และแขวงสมเด็จเจ้าพระยา เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↗: ถนนประชาธิปก » สะพานพระพุทธยอดฟ้า สะพานพระปกเกล้า
↘: ถนนสมเด็จเจ้าพระยา » แยกท่าดินแดง
↙: ถนนประชาธิปก » แยกบ้านแขก
↖: ถนนอรุณอมรินทร์ » แยกวังเดิม
แยกวงเวียนเล็ก ปัจจุบันเป็นสี่แยกจุดบรรจบถนนอรุณอมรินทร์ตัดใหม่และถนนสมเด็จเจ้าพระยา กับถนนประชาธิปก ในพื้นที่เขตธนบุรี และคลองสาน กรุงเทพมหานคร บริเวณหน้าโรงเรียนศึกษานารี ในอดีตเคยเป็นวงเวียนหอนาฬิกาที่รับการจราจรจากสะพานพุทธ และวงเวียนสมเด็จพระเจ้าตากสิน หรือวงเวียนใหญ่ มีทางแยกถนนสมเด็จเจ้าพระยาไปยังท่าดินแดงและคลองสาน และมีทางแยกถนนเทศบาลสาย 3 เลียบคลองบางไส้ไก่ไปยังชุมชนย่านบุปผารามและวัดกัลยาณมิตร วงเวียนนี้จึงเรียกชื่อว่า "วงเวียนเล็ก" คู่กับ "วงเวียนใหญ่" ที่อยู่ใกล้เคียงกัน
ในภายหลังมีการก่อสร้างสะพานพระปกเกล้า ซึ่งมีเชิงลาดขึ้นสะพานใกล้วงเวียนเล็กมาก จึงได้รื้อวงเวียนเล็กและหอนาฬิกาเดิมทิ้ง และปรับให้เป็นแยกวงเวียนเล็กในช่วงที่สะพานพระปกเกล้ายังก่อสร้างไม่แล้วเสร็จ หลังจากสะพานพระปกเกล้าแล้วเสร็จ เพื่อไม่ให้เป็นการตัดกระแสการจราจรหลักบนถนนประชาธิปกทั้งขาขึ้นและขาลงสะพานพระปกเกล้า จึงได้ยกเลิกการเป็นแยกวงเวียนเล็กทำเกาะกลางถนนปิดกั้นตามแนวถนนประชาธิปก ทำให้กายภาพปัจจุบันไม่มีสภาพการเป็นวงเวียนหรือสี่แยกอีกต่อไป โดยแยกวงเวียนเล็กแต่ละฝั่งจะไม่สามารถสัญจรถึงกันได้ ต้องไปกลับรถที่แยกบ้านแขกหรือใต้สะพานพุทธแทน
นอกจากนี้ จุดบรรจบถนนเทศบาลสาย 3 บริเวณหน้าโรงเรียนศึกษานารียังได้มีการตัดถนนอรุณอมรินทร์มาเชื่อมต่อในภายหลัง ทำให้ช่องทางสัญจรจากย่านวัดกัลยาณ์ขยายใหญ่ขึ้น และสามารถใช้เป็นเส้นทางลัดออกจากวงเวียนเล็กไปยังแยกวังเดิมและแยกศิริราชได้สะดวกยิ่งขึ้น แต่รถที่มาจากถนนอรุณอมรินทร์เข้าสู่แยกวงเวียนเล็กจะถูกบังคับให้เลี้ยวซ้ายเพื่อขึ้นสะพานพระปกเกล้า ไม่สามารถตัดกระแสการจราจรไปใช้สะพานพุทธได้
ปัจจุบัน บริเวณแยกวงเวียนเล็กมีการก่อสร้างหอนาฬิกาขึ้น บริเวณริมคลองสมเด็จเจ้าพระยา ฝั่งเขตคลองสาน เพื่อฟื้นฟูประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของวงเวียนเล็กอีกครั้งหนึ่ง
สามแยกมารยาทดี

เป็นสามแยกจุดบรรจบของถนนพญาไม้ (ถนนใต้สะพานพุทธและสะพานพระปกเกล้าฝั่งธนบุรี) กับถนนสมเด็จเจ้าพระยา เกิดขึ้นภายหลังการก่อสร้างสะพานพระปกเกล้า ที่ทำให้เส้นทางสัญจรใต้สะพานพุทธที่เคยบรรจบออกสู่ถนนประชาธิปกโดยตรง ต้องย้ายมายังตำแหน่งปัจจุบันห่างจากถนนประชาธิปกเล็กน้อย สามแยกแห่งนี้ไม่มีชื่ออย่างเป็นทางการ แต่เรียกกันในท้องถิ่นว่าสามแยกมารยาทดี เนื่องจากเป็นทางแยกที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจร แต่อาศัยการให้ทางของรถแต่ละทิศทาง บริเวณสามแยกเป็นที่ตั้งของตลาดพระเครื่องวงเวียนเล็ก และมีร้านอาหารหลายร้านที่ขึ้นชื่อในย่านวงเวียนเล็ก
สถานที่สำคัญบริเวณแยก

โรงเรียนศึกษานารี
วัดประยุรวงศาวาส
วัดพิชัยญาติการาม
วัดอนงคาราม
ดูเพิ่ม

ถนนอรุณอมรินทร์
สะพานพระปกเกล้า
ถนนประชาธิปก
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีม่วง
วัดมธุรวราราม

| วัดมธุรวราราม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดมธุรวราราม, วัดมะเดื่อหวาน
ที่ตั้ง: ตำบลเกาะพะงัน อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อเพชร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมธุรวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะพะงัน อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดมธุรวราราม เดิมชื่อ วัดมะเดื่อหวาน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2149 สมัยกรุงศรีอยุธยา ในรัชกาลสมเด็จพระเอกาทศรถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2239
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปศิลายวง [ศิ-ลา-ยวง] หรือพระพุทธรูปหยกขาว  ศิลปะเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า อายุมากกว่า 100 ปี อัญเชิญมาจากพม่าพร้อมพระศิลายวงองค์อื่น ๆ ที่ประดิษฐานอยู่ในอำเภอเกาะสมุยและอำเภอเกาะพะงันรวมกัน 8 องค์ โดยวัดมธุรวราราม จัดสร้างพระวิหารประดิษฐานองค์พระศิลายวง นามว่า หลวงพ่อเพชร ให้ประชาชนกราบไหว้สักการะ ด้านหน้าของหลวงพ่อเพชรเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งต้องเดินขึ้นบันไดทอดยาวราว 180 ขั้น มีงานประเพณีนมัสการเป็นประจำทุกปี
วัดมธุรวราราม ถือเป็นวัดเก่าแก่ที่สุดของอำเภอเกาะพะงัน มีพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียง หลายรุปด้วยกันเช่น พระครูวิบูลย์ธรรมสาร หลวงปู่เพชร วชิโร พระสมุห์เวียน สีลสาโร และพระครูสุภัทรธรรมาภิรม หลวงพ่อหลบ ธัมมวโร
รายนามเจ้าอาวาส

พระขรัวจันทร์ พ.ศ. 2201
พระอุปปัชฌาจันทร์ พ.ศ. 2320
พระหีต
พระพิด
พระครูโสร์ธรรมานันทร์ พ.ศ. 2473–2490
พระสมุห์เวียนสีลสาโร พ.ศ. 2491–2527
ศักรินทร์ ภูมิรัตน

| ศักรินทร์ ภูมิรัตน |
| --- | --- |

อธิการบดี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ดำรงตำแหน่ง 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 – 21 ธันวาคม พ.ศ. 2561
ก่อนหน้า: รศ.ดร.ไกรวุฒิ เกียรติโกมล
ถัดไป: รศ.ดร.สุวิทย์ แซ่เตีย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 กันยายน พ.ศ. 2492 (75 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: นางวิสาขา ภูมิรัตน

รองศาสตราจารย์ ดร. ศักรินทร์ ภูมิรัตน  กรรมการสภาผู้ทรงคุณวุฒิในสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี อดีตผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ประธานกรรมการคณะกรรมการบริหารศูนย์ความเป็นเลิศด้านชีววิทยาศาสตร์, กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ,ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการปฏิรูปประเทศ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560  นักวิทยาศาสตร์ของประเทศไทยที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านไบโอแก๊ส, Transport Properties of Food Materials และ Algal Technology Research ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ ในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2561 มีมติที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย แต่งตั้งให้เป็น ประธานคณะกรรมการปฏิรูปการเรียนรู้ระดับอุดมศึกษา ศักรินทร์ ภูมิรัตน เป็นบุตรของศาสตราจารย์ อมร ภูมิรัตน และคุณหญิง ระเบียบ ภูมิรัตน
การศึกษา

พ.ศ. 2518–พ.ศ. 2519 นักวิจัยหลังปริญญาเอก มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2518 ปริญญาเอก สาขาวิศวกรรมเคมี มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2514 ปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) สาขาวิศวกรรมเคมี มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2514 ปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) สาขาเคมี มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส สหรัฐอเมริกา
การรับราชการ

ศักรินทร์ รับราชการในตำแหน่งต่างๆ จากหลายหน่วยงาน เช่น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภาควิชาเคมีเทคนิค คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2519 และปี พ.ศ. 2522 ได้รับตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี และได้รับตำแหน่งบริหาร คือ รองคณบดี (ฝ่ายวิชาการ) ของคณะพลังงานและวัสดุ และคณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ก่อนมารับตำแหน่งที่ สวทช. รศ.ดร.ศักรินทร์ ดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีอาวุโสฝ่ายบริหาร ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ศักรินทร์ เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ หรือ สวทช. หน่วยงานวิจัยและพัฒนาทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีชั้นนำของประเทศไทย วาระที่ 2 (2550-2553) ทั้งนี้วาระแรก ดำรงตำแหน่งในปี 2547-2550 ทั้งนี้ในการทำงานกับ สวทช. รศ.ดร.ศักรินทร์ ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ หรือ BIOTEC มาก่อนในช่วงปี 2535-2542
ปัจจุบัน ศักรินทร์ ภูมิรัตน ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี และ ประธานกรรมการบริหารโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
หลัง รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาได้รับตำแหน่งเป็น กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติและ ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการปฏิรูปประเทศ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560 
ส่วนลูกชายคนโต ดร. ภูมิ ภูมิรัตน ได้รับตำแหน่งเป็น กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการเตรียมการด้านการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ ในรัฐบาล ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ตำแหน่งในสมาคมและองค์กรต่างๆ

ประธานคณะทำงานการปฏิรูปด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ของที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย (ทปอ.)
กรรมการสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการอาหารแห่งชาติ
ผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
Advisory Board members, The National Institute of Advanced Industrial Science and Technology (AIST) , ประเทศญี่ปุ่น
ที่ปรึกษามูลนิธิสถาบันพัฒนามันสำปะหลังแห่งประเทศไทย
ที่ปรึกษาสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน
กรรมการในคณะกรรมการธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย
กรรมการสภามหาวิทยาลัยขอนแก่น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 4 (ภ.ป.ร.4)
แหล่งข้อมูลอื่น

รศ.ดร.ศักรินทร์ ภูมิรัตน เก็บถาวร 2018-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัตินักวิจัยวิศวกรรมเคมี เก็บถาวร 2009-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประธานกรรมการมูลนิธิอายิโนะโมะโต๊ะ เก็บถาวร 2016-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี |
| --- | --- |
ไพบูลย์ หังสพฤกษ์ • หริส สูตะบุตร • กฤษณพงศ์ กีรติกร • ไกรวุฒิ เกียรติโกมล • ศักรินทร์ ภูมิรัตน • สุวิทย์ แซ่เตีย
รายพระนามพระมหากษัตริย์มาดากัสการ์

|  พระมหากษัตริย์ แห่งราชอาณาจักรมาดากัสการ์ |
| --- | --- |
ราชาธิปไตยในอดีต

RegnoMadagascar.jpg
ตราแผ่นดินราชอาณาจักรเมรีนามาดากัสการ์

สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3  พระมหากษัตริย์แห่งมาดากัสการ์องค์สุดท้าย
 
ปฐมกษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าราดามาที่ 1 ราชวงศ์เมรีนาสถาปนาอย่างเป็นทางการ
องค์สุดท้าย: สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3
สถานพำนัก: พระราชวังหลวงรูวาแห่งอันตานานารีโว, อันตานานารีโว   ราชอาณาจักรมาดากัสการ์
เริ่มระบอบ: ประมาณพ.ศ. 2353 (ค.ศ. 1810)
สิ้นสุดระบอบ: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 (ค.ศ. 1897) (87 ปี 90 วัน)
ผู้อ้างสิทธิ์: สิ้นสุดผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์
พระมหากษัตริย์แห่งเมรีนา

นี่คือรายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งเมรีนาก่อนที่จะรวมชาติโดยสมเด็จพระเจ้าราดามาที่ 1 มหาราชแห่งมาดากัสการ์
พระมหากษัตริย์แห่งเมรีนา > ราชวงศ์เมรีนา > เค้าโครงตำนาน

พระเจ้าอันเดรียเนรีเนเรียนา
พระเจ้าอันเดรียนันจาโวนานา
พระเจ้าอันเดรียนัมพันกาที่ 1
พระเจ้าอันเดรียนัมโบนิราวินา
พระเจ้าอันเดรียนัมปันดรานดรานดาฟา
พระเจ้าอันเดรียนมาซินิโดฮาฟันดรานา
พระเจ้าราฟันดรามโพฮี
พระเจ้าอันเดรียนมพันดรามาเนนิทรา
พระมหากษัตริย์แห่งเมรีนา > ราชวงศ์เมรีนา > พระประมุขแห่งเมรีมันจากา

สมเด็จพระราชินีนาถรานจิตาแมนจากาทริโมฟาวี 1520-1530