stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560
ตารางเทียบรายปี

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| แมกนิจูด | 2550 | 2551 | 2552 | 2553 | 2554 | 2555 | 2556 | 2557 | 2558 | 2559 | 2560 |
| 8.0–9.9 | 4 | 0 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 7.0–7.9 | 14 | 12 | 16 | 21 | 19 | 15 | 17 | 11 | 18 | 16 | 6 |
| 6.0–6.9 | 178 | 168 | 144 | 151 | 204 | 129 | 125 | 140 | 124 | 128 | 106 |
| 5.0–5.9 | 2,074 | 1,768 | 1,896 | 1,963 | 2,271 | 1,412 | 1,402 | 1,475 | 1,413 | 1,502 | 1,451 |
| 4.0–4.9 | 12,080 | 12,292 | 6,805 | 10,164 | 13,303 | 10,990 | 9,795 | 13,494 | 13,239 | 12,771 | 11,296 |
| Total | 14,350 | 14,240 | 8,862 | 12,300 | 15,798 | 12,548 | 11,341 | 15,121 | 14,795 | 14,420 | 12,860 |
สังเกตว่าจำนวนแผ่นดินไหวที่ตรวจพบเพิ่มขึ้นนั้นไม่จำเป็นต้องแสดงว่ามีแผ่นดินไหวเพิ่มขึ้นโดยตัวเอง การเพิ่มขึ้นของประชากร การกระจายถิ่นที่อยู่และความก้าวหน้าของเทคโนโลยีตรวจจับแผ่นดินไหวล้วนเป็นปัจจัยให้มีการบันทึกจำนวนแผ่นดินไหวเพิ่มขึ้นตามกาลทั้งสิ้น ตำนานแผ่นดินไหวของสำนักสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกามีสารสนเทศเพิ่มเติม
สำหรับประเทศไทย สามารถดูกราฟรายงานแผ่นดินไหวอัตโนมัติได้ที่ สถานีตรวจแผ่นดินไหวอัตโนมัติ สำนักเฝ้าระวังแผ่นดินไหว กรมอุตุนิยมวิทยา และรายงานแผ่นดินไหวภายในประเทศได้ที่ รายงานแผ่นดินไหวภายในประเทศและใกล้เคียง
สำหรับวันที่แน่นอนและการเกิดแผ่นดินไหวสามารถเข้าชมได้ที่ แผนที่แสดงแผ่นดินไหวแบบเรียลไทม์
เรียงตามจำนวนผู้เสียชีวิต

| ที่ | จำนวนผู้เสียชีวิต | แมกนิจูด | สถานที่ | MMI | ความลึก (กม> ) | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 630 | 7.3 |  อิหร่าน | VIII | 19.0 | 12 พฤศจิกายน |
| 2 | 370 | 7.1 |  เม็กซิโก | VII | 48.0 | 19 พฤศจิกายน |
| 3 | 98 | 8.2 |  เม็กซิโก | IX | 47.4 | 8 กันยายน |
| 4 | 34 | 5.7 |  อิตาลี | VIII | 7.0 | 18 มกราคม |
| 5 | 19 | 6.5 |  จีน | VII | 9.0 | 8 สิงหาคม |
หมายเหตุ: แสดงเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป
เรียงตามแมกนิจูด

| ที่ | แมกนิจูด | จำนวนผู้เสียชีวิต | สถานที่ | MMI | ความลึก (กม> ) | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 7.9 | 3 |  ปาปัวนิวกินี | VIII | 135.0 | 22 มกราคม |
| 2 | 7.7 | 0 |  รัสเซีย | VII | 11.0 | 17 กรกฎาคม |
| 3 | 7.3 | 0 |  ฟิลิปปินส์ | III | 627.2 | 10 มกราคม |
หมายเหตุ: แสดงเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีขนาดตั้งแต่ 7.0 แมกนิจูดขึ้นไป
เรียงตามเดือน > มิถุนายน

| --- | --- |
แผ่นดินไหว รุนแรงที่สุด: 6.9 Mw  กัวเตมาลา
ผู้เสียชีวิตมากที่สุด: 6.9 Mw  กัวเตมาลา เสียชีวิต 5 คน
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด: 7 คน
จำนวนตามแมกนิจูด
8.0−8.9: 0
7.0−7.9: 0
6.0−6.9: 10
5.0−5.9: 90
4.0−4.9: 839
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.8 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ในรัฐอะแลสกา, สหรัฐห่างจากเมืองออทู สเตชัน, รัฐอะแลสกา ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ไป 200 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IV (เบา)
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.6 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน  ในเอกวาดอร์ห่างจากเมืองพาพา เยา, ประเทศเปรู ทางทิศตะวันออก ไป 41 กิโลเมตร บริเวณศูนย์กลางแผ่นดินไหวมีบ้านหลายหลังในประเทศเอกวาดอร์และเปรูได้รับความเสียหาย มีผู้บาดเจ็บ 2 คนในจังหวัดปรวยรา เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IV (เบา)
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.3 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ในประเทศกรีซห่างจากเมืองปอมมารี ทางทิศใต้ ไป 5 กิโลเมตร บ้านในเมืองปอมมารีได้รับความเสียหายเกือบทั้งหมด บางแห่งพังทลาย มีผู้พบศพหญิง 1 คนในหมู่บ้านวลีซา ซึ่งเสียชีวิตอยู่ภายใต้บ้านเรือนปรักหักพัง เหตุแผ่นดินไหวในครั้งนี้มีผู้บาดเจ็บ 15 คน และไร้ที่อยู่ 800 คนโดยประมาณ แผ่นดินไหวมีแรงสั่นสะเทือนเกิดขึ้นทั่วประเทศกรีซ, ตุรกี และบัลแกเรีย เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IX (ร้ายแรง)
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.9 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน  ในประเทศกัวเตมาลาห่างจากเมืองมาลากันเทน ทางทิศหรดีเฉียงตะวันตก ไป 3 กิโลเมตร มีผู้เสียชีวิต 5 ราย (3 ใน 5 เสียชีวิตเพราะหัวใจวาย และบาดเจ็บอีก 19 คน) บ้านเรือนได้รับความเสียหายอย่างหนัก เกิดดินถล่มในบางพื้นที่ ในประเทศเม็กซิโกมีผู้บาดเจ็บทั้งหมด 11 คน เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VI (แรง)
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน  ในประเทศนิวซีแลนด์ห่างจากเกาะคามาเด็ก ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ไป 129 กิโลเมตร  เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด III (อ่อน)
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.1 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน  ในประเทศตองงาห่างจากพืดหินใต้น้ำเมดควรา ทางทิศตะวันตกเฉียงตะวันตกเฉียงใต้ ไป 110 กิโลเมตร  เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด II (อ่อนมาก)
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.8 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน  ในประเทศกัวเตมาลาห่างจากเมืองปูเตรซานโจว ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ไป 28 กิโลเมตร มีบ้านเรือนได้รับความเสียหายหลายแห่ง มีผู้บาดเจ็บทั้งหมด 4 คนจากเหตุการณ์ เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก)
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.8 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 24  มิถุนายน  ในประเทศเปรูห่างจากเมืองโคเลโคเล ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ไป 60  กิโลเมตร มีบ้านบางแห่งพังทลายลงมาในจังหวัดซาราเวริ เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IV (เบา)
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.2 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน  ในประเทศญี่ปุ่นห่างจากเมืองอินะ ทางทิศตะวันตก ไป 35 กิโลเมตร มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 2 คน โดยเกิดดินถล่ม บ้านเรือนที่พักอาศัยได้รับความเสียหายเล็กน้อยเป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด V (ปานกลาง)
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน  ในประเทศตองงาห่างจากเปยกายร์ ทางทิศตะวันตก ไป 198 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IV (เบา)
แหล่งข้อมูลอื่น

ShakeMap Background – United States Geological Survey
| ด ค ก← แผ่นดินไหวที่สำคัญใน พ> ศ. 2560 → |
| --- | --- |
 ภาคกลางของอิตาลี† (5.7, 18 มกราคม)  ปาปัวนิวกินี (7.9, 22 มกราคม)  ฮีลากังซูรีเกา ฟิลิปปินส์ (6.5, 10 กุมภาพันธ์)  บอตสวานา (6.5, 3 เมษายน)  บาตังกัส ฟิลิปปินส์ 5.1, 4 เมษายน  5.9, 8 เมษายน  เลสบอส กรีซ (6.3, 12 มิถุนายน)  เลเต ฟิลิปปินส์ (6.5, 6 กรกฎาคม)  ทะเลอีเจียน (6.6, 20 กรกฎาคม)  จิ่วไจ้โกว จีน (6.5, 8 สิงหาคม)  เชียปัส เม็กซิโก† (8.1, 8 กันยายน)  ปวยบลา เม็กซิโก† (7.1, 19 กันยายน)  อิหร่าน†‡ (7.3, 12 พฤศจิกายน)  คอสตาริกา (6.5, 13 พฤศจิกายน)  โพฮัง เกาหลีใต้ (5.4, 15 พฤศจิกายน)  ชวา อินโดนีเซีย (6.5, 15 ธันวาคม) 
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวตามมาตราขนาดโมเมนต์ / † = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 30 คน / ‡ = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในปีนี้
Mesidionematidae

| Mesidionematidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: หนอนตัวกลม Nematoda
ชั้น:: Chromadorea Chromadorea
อันดับ:: Rhabditida Rhabditida
วงศ์:: Mesidionematidae Mesidionematidae
สปีชีส์:: Mesidionematidae
ชื่อทวินาม
Mesidionematidae 

Mesidionematidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Spirurida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Mesidionema Poinar, 1978
Mesalges

| Mesalges |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: เชลิเซอราตา Chelicerata
ชั้น:: แมง Arachnida
ชั้นย่อย:: Acari Acari
อันดับ:: Sarcoptiformes Sarcoptiformes
วงศ์:: Psoroptoididae Psoroptoididae
สกุล:: Mesalges Mesalges Trouessart, 1888
สปีชีส์:: Mesalges
ชื่อทวินาม
Mesalges Trouessart, 1888

Mesalges เป็นสกุลของ Mites ที่อยู่ในวงศ์ Psoroptoididae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Mesalges diaphanoxus
Mesalges lyrurus
Mesalges oscinum
Merrittia

| Merrittia |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับทานตะวัน Asterales
วงศ์:: วงศ์ทานตะวัน Asteraceae Merr.
สกุล:: Merrittia Merrittia Merr.
สปีชีส์:: Merrittia benguetensis
ชื่อทวินาม
Merrittia benguetensis Merr.

ชื่อพ้อง
 Blumea benguetensis Mattf.  Senecio benguetensis Elmer 
Merrittia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Asteraceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Merrittia benguetensis Merr.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศฟิลิปปินส์
Coregonus gutturosus

สปีชีส์ของปลาที่สูญพันธุ์แล้ว
| Lake Constance whitefish |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: Salmoniformes Salmoniformes
วงศ์:: ปลาแซลมอน Salmonidae
สกุล:: Coregonus Coregonus (C. C. Gmelin (de), 1818)
สปีชีส์:: †Coregonus gutturosus
ชื่อทวินาม
†Coregonus gutturosus (C. C. Gmelin (de), 1818)

Coregonus gutturosus หรือ ปลาไวท์ฟิชทะเลสาบคอนสตันซ์ เป็นปลาไวท์ฟิชสปีชีส์ที่สูญพันธุ์แล้วในวงศ์ Salmonidae อาศัยในบริเวณน้ำลึกของทะเลสาบคอนสตันซ์ในเทือกเขาแอลป์
การสูญพันธุ์

Coregonus gutturosus เป็นปลาไวท์ฟิชน้ำลึกที่ยาวได้ถึง 29 ซม. Coregonus gutturosus เป็นปลาที่อ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมอย่างยิ่ง และเชื่อกันว่าปรากฏการณ์ยูโทรฟิเคชันในทะเลสาบคอนสตันซ์ ซึ่งเข้าสู่ระดับสูงสุดเมื่อ ค.ศ. 1979 ส่งผลกระทบต่อพัฒนาการของไข่ปลาชนิดนี้อย่างกลับคืนไม่ได้
การสำรวจที่มีขึ้นเมื่อต้นศตวรรษที่ 21 ไม่สามารถหาหลักฐานว่ามีปลาไวท์ฟิชทะเลสาบคอนสตันซ์ที่รอดชีวิต
Mesobaetis

| Mesobaetis |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Ephemeroptera Ephemeroptera
วงศ์:: Baetidae Baetidae
สกุล:: Mesobaetis Mesobaetis Brauer, Redtenbacher & Ganglbauer, 1889
สปีชีส์:: Mesobaetis
ชื่อทวินาม
Mesobaetis Brauer, Redtenbacher & Ganglbauer, 1889

Mesobaetis เป็นสกุลของแมลงชีปะขาวที่อยู่ในวงศ์ Baetidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในเอเชียกลาง
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Mesobaetis allata Sinitshenkova, 1985
Mesobaetis amplectus Sinitshenkova, 2000
Mesobaetis crispa Sinitshenkova, 2017
Mesobaetis latifilamentacea Zhang, 2006
Mesobaetis maculata Hong, 1995
Mesobaetis mandalensis Sinitshenkova, 1989
Mesobaetis ornata Sinitshenkova, 2000
Mesobaetis sanjianfangensis Hong, 1995
Mesobaetis sibirica Brauer et al., 1889
Merrilliodendron

| Merrilliodendron |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: Icacinales Icacinales
วงศ์:: Icacinaceae Icacinaceae Kaneh.
สกุล:: Merrilliodendron Merrilliodendron (Hemsl.) Sleumer
สปีชีส์:: Merrilliodendron megacarpum
ชื่อทวินาม
Merrilliodendron megacarpum (Hemsl.) Sleumer

ชื่อพ้อง
 Mangifera xylocarpa Lauterb.  Merrilliodendron rotense Kaneh.  Peekeliodendron missionariorum Sleumer  Stemonurus megacarpus Hemsl. 
Merrilliodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Icacinaceae มันมีคำพ้องความหมายของ Peekeliodendron Sleumer. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Merrilliodendron megacarpum (Hemsl.) Sleumer
ถิ่นกำเนิดคือตอนกลาง มาเลเซีย ถึงแปซิฟิกตะวันตก พบใน หมู่เกาะบิสมาร์ก, หมู่เกาะแคโรไลน์, มาเรียนา, นิวกินี, ฟิลิปปินส์, หมู่เกาะซานตาครูซ, [ [หมู่เกาะโซโลมอน]] และ สุลาเวสี
ATC รหัส C07

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
C ระบบหัวใจและหลอดเลือด
C07B Beta blocking agents and thiazides > C07BG Alpha and beta blocking agents and thiazides

C07BG01 Labetalol and thiazides
Merohister

| Merohister |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: อันดับด้วง Coleoptera
วงศ์:: Histeridae Histeridae
สกุล:: Merohister Merohister Reitter, 1909
สปีชีส์:: Merohister
ชื่อทวินาม
Merohister Reitter, 1909

Merohister เป็นสกุลของด้วงที่อยู่ในวงศ์ Histeridae มีมากกว่า 8 สปีชีส์ในสกุลนี้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Merohister aino (Lewis, 1884)
Merohister arboricavi Johnson in Johnson, Lundgren, Newton, Thayer, Wenzel & Wenzel, 1991
Merohister ariasi (Marseul, 1864)
Merohister asoka (Lewis, 1910)
Merohister jekekli (Marseul, 1857)
Merohister jekeli (Marseul, 1857)
Merohister osculatus (Blatchley, 1910)
Merohister uenoi Ôhara, 1992
Mesaiokeras

| Mesaiokeras |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Hexanauplia Hexanauplia
ชั้นย่อย:: Copepoda Copepoda
อันดับ:: Calanoida Calanoida
วงศ์:: Mesaiokeratidae Mesaiokeratidae
สกุล:: Mesaiokeras Mesaiokeras Matthews, 1961
สปีชีส์:: Mesaiokeras
ชื่อทวินาม
Mesaiokeras Matthews, 1961

Mesaiokeras เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Mesaiokeratidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Mesaiokeras heptneri Andronov, 1973
Mesaiokeras hurei Kršinic, 2003
Mesaiokeras kaufmanni Fosshagen, 1978
Mesaiokeras marocanus Andronov, 1995
Mesaiokeras mikhailini Andronov, 1995
Mesaiokeras nanseni Matthews, 1961
Mesaiokeras semiplenus Andronov, 1973
Mesaiokeras spitsbergensis Schulz & Kwasniewski, 2004
Mesaiokeras tantillus Andronov, 1973
Mesocestoides

| Mesocestoides |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: Platyhelminthes Platyhelminthes
ชั้น:: พยาธิตัวตืด Cestoda
อันดับ:: Cyclophyllidea Cyclophyllidea
วงศ์:: Mesocestoididae Mesocestoididae
สกุล:: Mesocestoides Mesocestoides Vaillant, 1863
สปีชีส์:: Mesocestoides
ชื่อทวินาม
Mesocestoides Vaillant, 1863

Mesocestoides เป็นสกุลของหนอนตัวแบนที่อยู่ในวงศ์ Mesocestoididae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Mesocestoides alaudae Stossich, 1896
Mesocestoides ambiguus Vaillant, 1863
Mesocestoides angustatus (Rudolphi, 1819)
Mesocestoides canislagopodis (Rudolphi, 1810)
Mesocestoides imbutiformis (Polonio, 1860)
Mesocestoides leptothylacus Loos-Frank, 1980
Mesocestoides lineatus (Goeze, 1782)
Mesocestoides litteratus (Batsch, 1786)
Mesocestoides melesi Yanchev & Petrov, 1985
Mesocestoides perlatus (Goeze, 1782)
Mesocestoides petrowi Sadychov, 1971
Mesocestoides zacharovae Chertkova & Kosupko, 1975
ATC รหัส C04

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
C ระบบหัวใจและหลอดเลือด
C04A Peripheral vasodilators > C04AF Enzymes

C04AF01 Kallidinogenase
Dryopetalon

| Dryopetalon |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับผักกาด Brassicales
วงศ์:: วงศ์ผักกาด Brassicaceae
สกุล:: Dryopetalon Dryopetalon A.Gray
สปีชีส์:: Dryopetalon
ชื่อทวินาม
Dryopetalon A.Gray

Dryopetalon เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตอนใต้ของสหรัฐถึงตอนเหนือของเม็กซิโก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Dryopetalon auriculatum (A.Gray) Al-Shehbaz
Dryopetalon breedlovei (Rollins) Al-Shehbaz
Dryopetalon byei (Rollins) Al-Shehbaz
Dryopetalon crenatum (Brandegee) Rollins
Dryopetalon membranifolium Rollins
Dryopetalon palmeri (S.Watson) O.E.Schulz
Dryopetalon paysonii (Rollins) Al-Shehbaz
Dryopetalon runcinatum A.Gray
Dryopetalon stenocarpum Al-Shehbaz
โพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน

พีเอเอชที่พบทั่วไปตามเข็มนาฬิกาจากบนลงล่าง: เบนอีอะซีฟีแนนไทรลีน, ไพรีน และ ไดเบนเอเอชแอนทราซีน
โครงสร้างผลึกของ hexa-tert-butyl derivatized hexa-peri-hexabenzo(bc,ef,hi,kl,no,qr)coronene, รายงานโดย Klaus Müllen และคณะ  หมู่ tert-butyl ทำให้สารประกอบนี้ละลายในตัวทำละลายอินทรีย์เช่นเฮกเซน
โพลีไซคลิก อะโรมาติก ไฮโดรคาร์บอน หรือ พีเอเอช เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนที่ประกอบด้วยวงเบนซีนตั้งแต่ 2 วงขึ้นไป จัดเรียงเป็นเส้นตรง เป็นมุม หรือเป็นกลุ่ม มีเฉพาะอะตอมของไฮโดรเจนและคาร์บอน ส่วนใหญ่ไม่ละลายน้ำ ค่าลอการิทึมของค่าคงที่การละลายในน้ำ - ออกทานอลระหว่าง 3 - 7 จุดเดือดระหว่าง 150 - 325 องศาเซลเซียส  และจุดหลอมเหลวระหว่าง 101 - 438 องศาเซลเซียส ในสิ่งแวดล้อม มักเกาะกับอนุภาคฮิวมิคในดิน หรือสะสมในสิ่งมีชีวิต
คุณสมบัติทางเคมี

พีเอเอชที่มีโครงสร้างง่ายที่สุดตามที่กำหนดโดย International Union of Pure and Applied Chemistry (IUPAC) คือ ฟีแนนทรีน และ แอนทราซีนซึ่งประกอบด้วยวงอะโรมาติก 3 วง โมเลกุลที่เล็กกว่า เช่น  เบนซีน ไม่นับเป็นพีเอเอช พีเอเอชอาจจะมีวงอะโรมาติก 4 5 6 หรือ 7 วง โดยมากจะมี  5-6 วง แนฟทาลีน (C10H8, ซึ่งประกอบด้วยวงอะโรมาติก 2 วง จัดเป็นอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน ซึ่งในการจัดจำแนกอย่างเป็นทางการ ไม่นับเป็นพีเอเอช แต่อาจจะเรียกว่าไบไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน
พีเอเอชจะมีการเรืองแสงภายใต้รังสียูวีที่เป็นเอกลักษณ์ พีเอเอชที่เป็นไอโซเมอร์กัน  แต่ละไอโซเมอร์จะมีสเปกตรัมของการดูดกลืนรังสียูวีที่ต่างไป ซึ่งมีประโยชน์ในการจำแนกพีเอเอช พีเอเอชส่วนใหญ่จะเรืองแสงฟลูออเรสเซนต์ โครงสร้างของอิเล็กตรอนชั้นพาย (pi-electron electronic structures) ของพีเอเอชทำให้เกิดสเปกตรัมของการดูดกลืนแสงแลทำให้พีเอเอชขนาดใหญ่บางชนิดมีคุณสมบัติเป็นสารกึ่งตัวนำ
คุณสมบัติทางเคมี > การตรวจวัดปริมาณ

การตรวจวัดปริมาณของพีเอเอชในวัสดุต่างๆ ใช้แก๊สโครมาโตกราฟี ซึ่งมีดีเทคเตอร์เป็นแบบ FID หรือแมสสเปกโตรสโกปี  หรือใช้โครมาโคกราฟีของเหลวที่มีดีเทคเตอร์เป็นสเปกโทรสโกปีแบบใช้แสงยูวี หรือใช้เทคนิคฟลูออเรสเซนต์สเปกโทรสโกปี
ที่มาและการปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อม

PAHs สามารถเกิดได้เองตามธรรมชาติจากกระบวนการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์ของสารอินทรีย์ รวมทั้งควันจากท่อไอเสียรถยนต์และควันบุหรี่ การเผาไหม้ของเชื้อเพลิงในโรงงานอุตสาหกรรม การกลั่นน้ำมันดิบ อุตสาหกรรมไม้ซึ่งใช้สารเคลือบทาเนื้อไม้เพื่อป้องกันแมลงที่มี PAHs เป็นองค์ประกอบ เช่น creosort และ anthracene oil
PAHs พบได้ทั้งในน้ำ ดิน ดินตะกอน อากาศ ชั้นหินอุ้มน้ำ และบริเวณริมถนน ความเข้มข้นของ PAHs ในสิ่งแวดล้อมขึ้นกับระยะห่างระหว่างบริเวณที่ปนเปื้อนกับแหล่งที่ผลิต PAHs ระดับของการพัฒนาอุตสาหกรรมและความสามารถในการเคลื่อนย้ายของ PAHs  สรุปแหล่งที่มาของ PAHs ได้ดังนี้
ไอเสียจากการเผาไหม้ของเครื่องยนต์ PAHs ที่พบในอากาศมาจากควันจากท่อไอเสียรถยนต์แลเครื่องจักรกลเป็นส่วนใหญ่ ปริมาณ PAHs ที่รวมตัวกับฝุ่นละอองขนาดเล็กในอากาศบริเวณกรุงเทพมหานครเมื่อ พ.ศ. 2539 บริเวณเส้นทางจราจรพบ benzo[a]pyrene 2.04 ng/m3 และ benzo[a]anthracene 1.13 ng/m3 ตรวจพบพีเอเอในอากาศที่บริเวณถนนพหลโยธิน จังหวัดปทุมธานีในระดับนาโนกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ซึ่งมาจากการจราจร
การเผาไหม้ของสารอินทรีย์รวมทั้งการเกิดไฟป่า การเผาตอฟางข้าวของเกษตรกรทำให้เกิดการปนเปื้อนของพีเอเอชในอากาศได้
การปนเปื้อนของน้ำมัน ปริมาณ PAHs ที่พบในดินและน้ำตะกอนบริเวณชายฝั่งทะเลมาจากการปนเปื้อนของน้ำมันที่ใช้ในเครื่องจักรกลในโรงงานอุตสาหกรรมและเรือต่างๆรวมทั้งน้ำมันเครื่องเก่าที่ผ่านการใช้แล้ว โดยพบปริมาณสูงในระยะใกล้ฝั่งและน้อยลงตามลำดับเมื่อห่างฝั่งออกไป  นอกจากนั้น ดินตะกอนบริเวณปากแม่น้ำยังเป็นแหล่งสะสมของพีเอเอชที่ปนเปื้อนในดินและน้ำที่ถูกน้ำชะมารวมกัน โดยมีรายงานว่าพบปริมาณพีเอเอชที่มีวงแหวนเบนซีน 3-7 วงจากดินตะกอนในลำคลองและแม่น้ำในบริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยาและชายฝั่งอ่าวไทยของประเทศไทย พบปริมาณพีเอเอชรวม 8,399 นาโนกรัมต่อกรัมน้ำหนักแห้งของดิน
กระบวนการแปรรูปและปรุงอาหาร การปรุงและการแปรรูปอาหารที่ทำให้เกิด PAHs ได้คือการอบขนม การเคี่ยวน้ำตาลเป็นคาราเมล การคั่วกาแฟซึ่งเกิดจากปฏิกิริยาสีน้ำตาล  หรือเกิดขึ้นระหว่างการหมักดอง เช่นผักดองกิมจิ ซีอิ๊ว นอกจากนั้น การปรุงอาหารโดยการอบ ปิ้ง ย่างที่เป็นที่นิยมในปัจจุบัน เช่น ไส้กรอกรมควัน หมูปิ้ง ไกย่าง ที่ไหม้เกรียมทำให้มี PAHs ปนเปื้อนในอาหารได้
อย่างไรก็ตาม การปนเปื้อนของพีเอเอชในสิ่งแวดล้อม มักไม่พบการปนเปื้อนพีเอเอชเพียงอย่างเดียว แต่จะพบการปนเปื้อนร่วมกับสารมลพิษอื่นโดยเฉพาะโลหะหนักหลายชนิด ได้แก่ สารหนู แบเรียม แคดเมียม โครเมียม ตะกั่ว ปรอท นิกเกิล และสังกะสี  ตัวอย่างบริเวณที่มีรายงานว่าพบการปนเปื้อนร่วมกันระหว่างพีเอเอชกับโลหะหนัก ได้แก่ บริเวณริมถนนหลวงในออสเตรียและสาธารณรัฐเช็ก และบริเวณสถานีรถไฟในแคนาดา เป็นต้น ซึ่งการปนเปื้อนร่วมกันระหว่างพีเอเอชและโลหะหนักจะส่งผลเสียต่อการย่อยสลายพีเอเอชโดยจุลินทรีย์ในดิน ทำให้การกำจัดพีเอเอชด้วยวิธีทางชีวภาพยากขึ้น
ตัวอย่างสารประกอบ PAH

| สารเคมี |  | สารเคมี |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Anthracene |  | Benzo[a]pyrene |  |
| Chrysene |  | Coronene |  |
| Corannulene |   | Naphthacene |  |
| Naphthalene |   | Pentacene |  |
| Phenanthrene |  | Pyrene |  |
| Triphenylene |   | Ovalene |  |
การเปลี่ยนแปลงของ PAHs ในสิ่งแวดล้อม

เมื่อ PAHs เข้าสู่สิ่งแวดล้อม อาจเกิดการเปลี่ยนแปลงดังนี้
การย่อยสลายทางชีวภาพโดยสิ่งมีชีวิตชนิดต่างๆได้แก่
แบคทีเรีย ในสภาวะที่มีออกซิเจน แบคทีเรียจะย่อยสลาย PAHs เริ่มจากการออกซิไดส์ ให้เป็น dihydrodiol จากนั้นจึงแตกวงออกจนได้สารตัวกลางในวัฏจักรเครบส์ และนำไปใช้เป็นแหล่งคาร์บอนและพลังงานได้ในที่สุด
เชื้อราบางกลุ่ม เช่น white rot fungi ย่อยสลาย PAHs โดยใช้เอนไซม์สำหรับย่อยสลายลิกนิน เช่น lignin peroxidase ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่รากลุ่มนี้ใช้ย่อยสลายเนื้อไม้ แต่เอนไซม์มีความจำเพาะต่ำจึงย่อยสลาย PAHs ที่มีโครงสร้างคล้ายลิกนินได้ด้วย
การย่อยสลายด้วยแสง PAHs ถูกออกซิไดส์ด้วยแสงได้
การแตกสลายด้วยน้ำ เกิดได้น้อยมาก
การรวมตัวกับดิน PAHs เป็นสารที่ไม่ชอบน้ำ ค่าคงที่การละลายในน้ำ - ออกทานอลสูง จึงยึดเกาะกับอนุภาคของดินหรือดินตะกอนได้ดี จึงพบการปนเปื้อนในบริเวณดังกล่าวได้สูง การกระจายในดินชั้นต่างๆขึ้นกับขนาดของโมเลกุลและชั้นดิน PAHs มที่มีวงเบนซีน 2-3 วง มีแนวโน้มจะพบมากในชั้นของทรายบริเวณน้ำใต้ดิน ส่วน PAHs ที่มีวงเบนซีน 5-6 วง มีแนวโน้มที่จะพบในชั้นของดินที่มีสารอินทรีย์มาก และ PAHs เหล่านี้มีแนวโน้มจะถูกย่ยอสลายโดยแบคทีเรียยากอีกด้วย
ความเป็นพิษ

โดยทั่วไป โพลีไซคลิก อะโรมาติก ไฮโดรคาร์บอนเป็นสารเคมีที่มีความเป็นพิษเฉียบพลันต่ำ ในสิ่งมีชีวิตชั้นสูงจะพบความเป็นพิษเรื้อรัง การได้รับแบบเรื้อรังอาจทำให้เกิดความเป็นพิษต่อระบบต่างๆของร่างกายได้ แต่อาการไม่รุนแรงนัก ความเป็นพิษที่สำคัญของ PAHs คือความสามารถในการก่อมะเร็งในอวัยวะหลายชนิด แต่ไม่มีผลต่อการพัฒนาของตัวอ่อนและพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิต
ความเป็นพิษ > การเข้าสู่ร่างกาย

PAHs เข้าสู่ร่างกายได้หลายวิธี ทั้งโดยการกินอาหารที่ปนเปื้อน PAHs สูดดมไอระเหยหรือเขม่าควันไฟที่มี PAHs ผสมอยู่ หรือโดยการสัมผัสทางผิวหนัง มีรายงานว่า PAHs เข้าสู่ร่างกายโดยการสูดดม โดยพบ เมตาบอไลต์ของเบนโซเอไพรีนในปัสสาวะของอาสาสมัครชายที่สูบบุหรี่ 15 -20 มวนต่อวัน เป็นเวลานานกว่า 10 ปี โดยเมตาบอไลต์ในปัสสาวะของอาสาสมัครที่ยังมีสุขภาพดีมีค่าสูงกว่าในอาสาสมัครที่เป็นมะเร็งปอด และในอาสามัครที่กินเนื้อย่างที่ปนเปื้อนเบนโซเอไพรีนจะพบเบนโซเอไพรีนในอุจจาระ แต่จะไม่พบในอาสามัครที่กินเนื้อย่างที่ไม่ปนเปื้อน
การแพร่กระจายของ PAHs ในร่างกายของสัตว์ทดลองพบว่าเมื่อได้รับโดยการสูดดมและการกินจะแพร่ไปยัง ปอด ตับ ไต และทางเดินอาหาร หนูที่ได้รับเบนโซเอไพรีนโดยการหยอดเข้าหลอดคอ พบว่าเบนโซเอไพรีนจะกระจายไปยังปอด ตับ ทางเดินอาหารและซาก โดยเมตาบอไลต์ในลำไส้จะมากขึ้นเมื่อเวลานานขึ้นแสดงว่ามีการขับออกทางน้ำดีและมีการหมุนเวียนระหว่างลำไส้และตับ และสามารถแพร่ไปยังลูกอ่อนในครรภ์ได้ แต่ไม่มีรายงานเกี่ยวกับการแพร่กระจายหลังการสัมผัสทางผิวหนัง
ความเป็นพิษ > สารก่อกลายพันธุ์

เอนไซม์ของยูคาริโอต จะเปลี่ยนพีเอเอชให้เป็นอนุพันธ์อีปอกไซด์ซึ่งเข้าไปยึดเกาะกับดีเอ็นเอได้ เมื่อ PAHs เข้าสู่ร่างกายจะถูกเปลี่ยนรูปด้วยเอนไซม์ในกลุ่มไซโตโครม พี-450ที่มีการทำงานแบบออกซิเดส ซึ่งจะได้เมตาบอไลต์ต่างกันไปแล้วแต่ชนิดของ PAHs เมตาบอไลต์บางชนิดเป็นพิษและเป็นสารก่อมะเร็ง เช่น 3,4-diol-1,2, epoxide ซึ่งเป็นเมตาบอไลต์ของเบนโซเอแอนทราซีน และ 7,8,alpha-dihydroxy-9alpha,10alpha-7,8,9,10-tetrahydrobenzo[a]pyrene (BPDE) ซึ่งเป็นเมตาบอไลต์ของ เบนโซเอไพรีน
เมตาบอไลท์ที่เป็นสารก่อมะเร็ง เช่น BPDE เหล่านี้มี epoxide อยู่ในส่วนที่เรียกว่า "Bay region" epoxide ที่ตำแหน่งนี้ สามารถเปลี่ยนเป็น carbonium ion มีประจุเป็นบวกและมีความไวสูงในการเข้าจับกับสารชีวโมเลกุลที่มีประจุเป็นลบได้
เมตาบอไลต์ดังกล่าวจะเข้าไปจับกับ DNA ที่ตำแหน่งต่างๆ การเข้าจับกับดีเอ็นเอดังกล่าว เมื่อดีเอ็นเอเกิดการจำลองตัวเอง การเติมเบสมาเข้าคู่กับสารที่ถูกจับจะผิดไป ทำให้เกิดมิวเตชันที่ลำดับเบส อย่างไรก็ตาม โอกาสของการเกิดมิวเตชั่นขึ้นกับความสามารถของเซลล์ในการซ่อมแซมดีเอ็นเอที่ผิดปกติและระยะเวลาที่ได้รับสารก่อนการจำลองตัวเอง ถ้าเซลล์ซ่อมแซมได้ทัน การเกิดมิวเตชันจะลดลง เช่นการได้รับ BPDE ในระยะ S จะเกิดมิวเตชันมากว่าระยะ G1
ความเป็นพิษ > ความเป็นพิษแบบอื่น

รบกวนระบบต่อมไร้ท่อในปลา  และมีผลกระทบต่อสเตอรอยด์ฮอร์โมนในกลุ่มอาร์โทรพอดและมีผลต่อการลอกคราบของปู ครัสเตเชียนหลายชนิดที่สัมผัสกับน้ำมันดินมักมีการลอกคราบที่ผิดปกติ
รบกวนการสื่อสารระหว่างเซลล์
แนฟทาลีน (พบในลูกเหม็น) สามารถเข้าไปจับกับโมเลกุลของตับ ไต ปอด ยับยั้งกระบวนการหายใจที่ไมโทคอนเดรีย เป็นพิษต่อระบบประสาท ระคายเคืองต่อผิวหนังและตา ก่อให้เกิดการแพ้แสง และเป็นสารก่อภูมิแพ้อย่างอ่อน นอกจากนั้นยังทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนระหว่างโครโมโซมคู่เหมือนมากขึ้น ยับยั้งการส่งสัญญาณผ่านช่องว่างระหว่างเซลล์ ลดระดับอิมมูโนโกลบลูลินเอและอิมมูโนโกลบลูลินจีในระบบภูมิคุ้มกัน
PAHs มีผลต่อโครงสร้างชุมชนจุลินทรีย์ในดิน โดยในดินที่มีการปนเปื้อนน้ำมันจะมีโครงสร้างจุลินทรีย์ต่างไปจากดินที่ไม่ปนเปื้อน โดยจะมีแบคทีเรียแกรมลบมากขึ้น พบ alpha-proteobacteria นอกจากนั้นจะมีปริมาณ alkane degrader และ PAH-degrader เพิ่มขึ้นด้วย