stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เหตุโจมตีในนอร์เวย์ พ.ศ. 2554

| เหตุโจมตีในนอร์เวย์ พ> ศ. 2554 |
| --- | --- |
ทิวทัศน์ทันทีทันใดหลังเกิดระเบิด
 เขตรัฐบาล (ออสโล) เกาะอูเตอยา ที่เกิดเหตุในเทศมณฑลออสโลและVikenของประเทศนอร์เวย์
สถานที่: ออสโลและอูเตอยา ประเทศนอร์เวย์
พิกัด: 59°54′54″N 10°44′48″E﻿ / ﻿59.9149776°N 10.746544°E﻿ / 59.9149776; 10.746544﻿ (เหตุโจมตีในนอร์เวย์ พ.ศ. 2554)
วันที่: 22 กรกฎาคม 2011; 13 ปีก่อน (2011-07-22)    ออสโล: 15:25 เวลาออมแสงยุโรปกลาง  อูเตอยา: 17:22–18:34 เวลาออมแสงยุโรปกลาง  (UTC+02:00)
เป้าหมาย: สมาชิกพรรคแรงงาน
ประเภท: ระเบิดติดรถ, เหตุกราดยิงหมู่, การก่อการร้าย
อาวุธ:   ออสโล: ระเบิดติดรถ (ทำจากแอนโฟ)  อูเตอยา: ปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ (Ruger Mini-14) และปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ (Glock 34) 
ตาย: 77 คน (ด้วยระเบิด 8 คน, ปืน 67 คน, ทางอ้อม 2 คน)
เจ็บ: มากกว่า 319 คน (ด้วยระเบิดมากกว่า 209 คน, ปืน 32 คน, ทางอ้อมมากกว่า 78 คน)
ผู้ก่อเหตุ: แอนเดอส์ เบห์ริง เบรวิก
เหตุจูงใจ: การเมืองขวาจัดสุดโต่ง
เหตุโจมตีในนอร์เวย์ พ.ศ. 2554 กล่าวถึงในประเทศนอร์เวย์เป็น 22 กรกฎา (นอร์เวย์: 22. juli) หรือ 22/7 เป็นเหตุโจมตีเพื่อก่อการร้ายสองครั้ง ต่อรัฐบาล ค่ายฤดูร้อนทางการเมือง และประชากรพลเรือน ในประเทศนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ครั้งแรกเป็นเหตุระเบิดในกรุงออสโล เมื่อเวลาประมาณ 15:25:22 นาฬิกา (เวลาออมแสงยุโรปกลาง) โดยมีระเบิดตั้งอยู่ในรถตู้ นอกสำนักงานนายกรัฐมนตรี เย็นส์ สต็อลเตินบาร์ก และสำนักราชการอีกหลายแห่ง ทำให้มีผู้เสียชีวิต 8 คน และได้รับบาดเจ็บอย่างน้อย 209 คน ซึ่งมี 12 คนได้รับบาดเจ็บสาหัส
เหตุโจมตีครั้งที่สองนั้นเกิดขึ้นในราวสองชั่วโมงให้หลัง ที่ค่ายเยาวชนซึ่งจัดโดยองค์การเยาวชนของพรรคแรงงานนอร์เวย์ ณ เกาะอูเตอยา โดยมีมือปืนอย่างน้อยหนึ่งคนปลอมตัวเป็นตำรวจกราดยิงใส่ผู้เข้าค่าย ทำให้มีผู้เสียชีวิต 67 คน และบาดเจ็บ 32 คน เหตุยิงบนเกาะอูเตอยานี้ถือเป็นเหตุที่มือปืนเดี่ยวสังหารผู้อื่นไปมากที่สุดในประวัติศาสตร์ หลังเหตุดังกล่าว เจ้าพนักงานตำรวจปะทะกับและจับกุมชายชาวนอร์เวย์วัย 32 ปี ชื่อ แอนเดอส์ เบห์ริง เบรวิก และตั้งข้อหาเขาว่าเป็นผู้ลงมือก่อเหตุทั้งสองครั้ง สหภาพยุโรป นาโต และอีกหลาย ๆ ประเทศแสดงการสนับสนุนนอร์เวย์ และประณามเหตุโจมตีดังกล่าว
การเตรียมการ

เบรวิกใช้เวลาหลายปีเข้าไปอภิปรายในอินเทอร์เน็ตฟอรั่มและแสดงความเห็นต่อต้านอิสลามและการอพยพ เขากำลังเตรียมก่อเหตุโจมตีตั้งแต่ พ.ศ. 2552 หรือก่อนหน้านั้น แม้ว่าเขาจะปกปิดเจตนารุนแรงของเขาก็ตาม
เขาใช้เวลาช่วงต้นเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 พยายามหาซื้ออาวุธปืนในกรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ จึงหันมาพึ่งช่องทางกฎหมาย โดยตัดสินใจซื้อปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติและปืนพกกล็อกอย่างถูกต้องตามกฎหมายในนอร์เวย์ เขาได้รับอนุญาตให้ซื้อปืนคาร์ไบน์กึ่งอัตโนมัติ รูเกอร์ มินิ-14 ซึ่งใช้เพื่อล่ากวาง เขาซื้อปืนในราคา 1,400 ยูโร ในปลาย พ.ศ. 2553 แต่การได้มาซึ่งปืนพกนั้นยากกว่ามาก โดยเขาต้องเข้าใช้บริการของสโมสรกีฬายิงปืนเป็นประจำ จนกระทั่งได้รับอนุญาตให้ซื้อปืนพกกล็อกในกลางเดือนมกราคม พ.ศ. 2554
เบรวิกอ้างในแถลงการณ์ของเขาว่าได้ซื้อโซเดียมไนเตรต 300 กรัมจากร้านค้าโปแลนด์แห่งหนึ่งเป็นเงิน 10 ยูโร ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 เพื่อทำชนวนระเบิด เดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 เขาซื้อสารเคมีจากบริษัทเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ที่วรอตสวัฟ เบรวิกตัดสินใจเก็บเงิน 2,000 ยูโรเพื่อซื้อ "โสเภณีหรูหรา" ก่อนลงมือก่อเหตุ ซึ่งคาดกันว่าช่วยให้เขามีขวัญกำลังใจและแรงจูงใจ เขายังวางแผนบริการมรณสักขีครั้งสุดท้ายในโบสถ์ฟรอกเนอร์ก่อนก่อเหตุด้วย
ตามแถลงการณ์ส่วนตัวของเขา เบรวิกสั่งซื้อปุ๋ยเพื่อทำระเบิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2554 เขาเริ่มต้นทำระเบิดในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม วันที่ 13 มิถุนายน เขาได้ทดลองระเบิดครั้งแรก ณ สถานที่ไร้ผู้คนแห่งหนึ่งที่ไม่ระบุ วันที่ 15 กรกฎาคม เขาเช่ายืมรถมาคันหนึ่ง และวันที่ 18 กรกฎาคม เขาผูกระเบิดติดเข้ากับรถ บันทึกสุดท้ายของเขาในวันที่ 22 กรกฎาคม กล่าวว่า เขามีวัตถุดิบเพียงพอสำหรับก่อเหตุระเบิดอย่างน้อย 20 ครั้ง
เหตุระเบิดในออสโล

วันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 เมื่อเวลา 15.25 น. ตามเวลาออมแสงยุโรปกลาง ระเบิดซึ่งถูกวางไว้ในโฟล์กสวาเกนครัฟแตร์ถูกจุดระเบิดในที่จอดรถที่จัตุรัสรัฐบาล ในกรุงออสโล ใกล้กับสำนักงานนายกรัฐมนตรีนอร์เวย์ เยนส์ สโตลเทนเบิร์ก และสำนักราชการอื่น ๆ เช่น กระทรวงปิโตรเลียมและพลังงาน และกระทรวงการคลัง โดยพบว่ามีหน้าต่างแตกกระจายเป็นอันมาก แต่ต่อมา มีการยืนยันว่ารายงานดังกล่าวไม่เป็นความจริง และมีรายงานแย้งกันด้วยว่า อาจมีระเบิดเกิดขึ้นหลายครั้ง สโตลเทนเบิร์กไม่ได้รับอันตรายจากเหตุดังกล่าว เสียงของการระเบิดสามารถได้ยินไปไกลถึง 7 กิโลเมตร
มีเศษแก้วและสะเก็ดอาคารที่ถูกระเบิดดาดาษตามท้องถนนรอบพื้นที่เกิดเหตุ พบซากรถคันหนึ่งถูกระเบิดใกล้อาคารที่ได้รับผลกระทบ และมีรายงานว่าเกิดควันไฟสีขาวขนาดใหญ่ โดยว่าเป็นเพลิงที่ลุกไหม้ในกระทรวงปิโตรเลียมและพลังงาน หลังเหตุ เจ้าพนักงานตำรวจเข้าปราบพื้นที่ และตรวจหาวัตถุระเบิดเพิ่มเติม ตำรวจกระตุ้นให้ประชาชนอพยพออกจากใจกลางกรุงออสโล
เหตุระเบิดในออสโล > ความสูญเสีย

มีการยืนยันว่า ในเหตุระเบิดที่กรุงออสโล มีผู้เสียชีวิต 8 คน ได้รับบาดเจ็บสาหัส 11 คน และได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยอีก 15 คน นายแพทย์ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยออสโลกล่าวว่า เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลกำลังรักษาอาการบาดเจ็บที่ศีรษะ หน้าอกและบริเวณท้อง
ในพื้นที่เกิดเหตุ มีผู้คนอยู่น้อยกว่าปกติ เพราะเป็นเดือนกรกฎาคมที่ชาวนอร์เวย์มีวันหยุดเป็นหลัก ประกอบกับเหตุระเบิดเกิดขึ้นหลังเวลาราชการ นี้จึงอาจเป็นสาเหตุที่มีจำนวนผู้เสียหายไม่สูงนัก
เหตุระเบิดในออสโล > ผลกระทบต่อการคมนาคม

ถนนทุกสายที่มุ่งสู่เขตเมืองออสโลถูกปิดเพราะเจ้าหน้าที่ความมั่นคงอพยพประชาชนจากพื้นที่ และเตือนพลเมืองออสโลให้อยู่ห่างจากใจกลางเมือง และจำกัดการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ ด้วยเกรงว่าอาจเกิดการโจมตีเพื่อก่อการร้ายขึ้นอีกได้ การขนส่งสาธารณะทั้งเข้าและออกเมืองถูกระงับ โดยมีนักเดินทางรายหนึ่งติดต่อทางอีเมลกับบีบีซีซึ่งระบุว่า ตำรวจตั้งด่านตรวจบนถนนที่มุ่งสู่ท่าอากาศยานออสโล แต่ท่ายังคงเปิดทำงานขณะที่ตำรวจตรวจค้นรถ ณ ที่นั้น
สายทางรถไฟการ์เดอร์โมนระหว่างลีลล์สตอร์มกับท่าอากาศยานถูกปิดเช่นกัน หลังพบพัสดุต้องสงสัยใกล้กับรางรถไฟ เหตุการณ์ทำนองเดียวกันยังเกิดที่สำนักงานสถานีโทรทัศน์ ทีวี 2 เป็นเหตุให้พนักงานต้องอพยพออกไป
เหตุยิงกันบนเกาะอูเตอยา

อย่างน้อยหนึ่งชั่วโมงครึ่งให้หลังเหตุระเบิดในกรุงออสโล ชายในชุดตำรวจ ซึ่งยืนยันว่าเป็นแอนเดอส์ เบห์ริง เบรวิก กำลังโดยสารเรือเฟอร์รีไปยังเกาะอูเตอยา อันเป็นสถานที่ตั้งของค่ายเยาวชนฤดูร้อนประจำปีของสันนิบาตเยาวชนแรงงานของพรรคแรงงานนอร์เวย์ โดยมีเยาวชนเข้าร่วมอย่างน้อย 600 คน
เมื่อเบรวิกมาถึงเกาะ เขาแสดงตนว่าเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ซึ่งเดินทางมาเพื่อตรวจสอบตามปกติหลังเหตุระเบิดในกรุงออสโล เขาส่งสัญญาณและขอให้ผู้คนมารวมตัวอยู่รอบตัวเขา ก่อนที่เขาจะชักอาวุธและเครื่องกระสุนจากกระเป๋าและกราดยิงอาวุธออกไปไม่เลือก ทำให้มีผู้เสียชีวิตและได้รับบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก เขาเริ่มยิงประชาชนบนเกาะก่อนแล้วค่อยเริ่มต้นยิงผู้ที่พยายามหลบหนีโดยว่ายน้ำข้ามทะเลสาบ
โฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติใต้กำกับกระทรวงยุติธรรมและตำรวจรายงานว่า ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่เป็นเยาวชนอายุ 15 และ 16 ปี มีรายงานว่า พยานบางคนบนเกาะซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้และในห้องน้ำ และติดต่อโดยเมสเสจข้อความเพื่อมิให้มือปืนทราบตำแหน่งของตน ตามรายงาน เหตุยิงสิ้นสุดลงหลังเวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงครึ่ง เมื่อหน่วยปฏิบัติการพิเศษของตำรวจมาถึงและมือปืนยอมให้จับกุมแต่โดยดี แม้ว่าจะมีกระสุนเหลืออยู่ก็ตาม เมื่อเวลา 18.35 น.
เมื่อเวลา 17.27 น. ตำรวจท้องที่ได้รับแจ้งเหตุยิงกันดังกล่าว และอีกสองนาทีให้หลัง ตำรวจในกรุงออสโลได้รับแจ้งเหตุเช่นกัน ถึงเวลา 17.38 น. หน่วยต่อต้านการก่อการร้ายกลางถูกส่งไปยังอูเตอยา อย่างไรก็ตาม กองกำลังปฏิบัติการพิเศษในกรุงออสโลไม่มีเฮลิคอปเตอร์ที่จะขนส่งไปยังเกาะอูเตอยาได้ทันที ทำให้หน่วยดังกล่าวต้องลงพื้นที่โดยรถยนต์ แล้วจึงต่อเรือเฟอร์รีไปยังเกาะเมื่อเวลา 18.09 น. แต่ต้องรอเรือพาพวกเขาแล่นข้ามน้ำไปอีกหลายสิบนาที จนไปถึงเกาะเมื่อเวลา 18.25 น. และเมื่อตำรวจมาถึงไม่เกินสองนาที มือปืนก็ยอมให้ตำรวจจับกุมแต่โดยดี
พยานหลายคนที่ค่ายเยาวชนแสดงความสงสัยว่ามีมือปืนก่อเหตุเพียงคนเดียวจริงหรือไม่ ตำรวจได้รับการบอกรูปพรรณสัณฐานของมือปืนคนที่สอง และกำลังสอบสวนเพื่อยืนยันหรือปฏิเสธความถูกต้องของข้อมูลนี้ เนื่องจากความไม่แน่นอนในการระบุรูปพรรณสัณฐานของพยานและลักษณะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างโกลาหล ตำรวจจึงยังไม่ได้มีข้อคิดเห็นอย่างเป็นทางการต่อประเด็นดังกล่าว เบรวิกอ้างว่าเขาลงมือก่อเหตุคนเดียวและไม่มีผู้สมรู้ร่วมคิด เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม มีการจับกุมเพิ่มอีก 6 คนในกรุงออสโลด้วยข้อหามีความเชื่อมโยงกับเหตุโจมตี ก่อนจะถูกปล่อยตัวมาเมื่อเชื่อว่าทั้งหมดไม่ถูกสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องอีกต่อไป
ผู้ต้องสงสัย

สื่อนอร์เวย์หลายสำนักระบุว่า ผู้ต้องสงสัยลงมือก่อเหตุคือ แอนเดอส์ เบห์ริง เบรวิก เขาถูกจับกุมในเกาะอูเตอยาสำหรับก่อเหตุยิงดังกล่าวและเชื่อมโยงเข้ากับเหตุระเบิดในกรุงออสโลด้วย เขาถูกตั้งข้อหาก่อการร้ายจากเหตุทั้งสอง ตามข้อมูลของทนายของเขา เบรวิกยอมรับว่าเขารับผิดชอบต่อทั้งเหตุระเบิดและเหตุยิงระหว่างการสืบสวนสอบสวน แต่ปฏิเสธความผิดทางอาญา โดยอ้างว่าพฤติการณ์ของเขานั้น "โหดร้ายแต่จำเป็น" เมื่อเขาถูกนำตัวขึ้นศาลครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม เบรวิกถูกส่งกลับไปคุมขังเป็นเวลาแปดสัปดาห์ และช่วงสี่สัปดาห์แรกเป็นการขังเดี่ยว เบรวิกต้องการให้มีการไต่สวนอย่างเปิดเผยและสวมเครื่องแบบที่เขาออกแบบเองระหว่างไต่สวน แต่คำขอทั้งสองถูกผู้พิพากษาปฏิเสธ
อุดมการณ์ขวาจัดของเบรวิกปรากฏในแถลงการณ์ยาว 1,518 หน้า ชื่อว่า "2083-การประกาศอิสรภาพของยุโรป" ซึ่งถูกโพสต์วันเดียวกับวันเกิดเหตุ แถลงการณ์ชาตินิยมสุดขั้วของเขาเปิดเผยถึงมุมมองแบบอาการกลัวคนแปลกหน้าของเขา ซึ่งประกอบด้วยแนวคิดทางการเมืองหลายแนวคิด รวมทั้งการสนับสนุนลัทธิอนุรักษนิยมทางวัฒนธรรม ประชานิยมฝ่ายขวา ต่อต้านอิสลามานุวัตร และลัทธิทหารพรานเซอร์เบียในระดับที่แตกต่างกัน ขณะที่สนับสนุนการกวาดล้างยูราเบีย "มากซิสต์ทางวัฒนธรรม" อิสลามและพหุวัฒนธรรมนิยมด้วยกำลัง เพื่อรักษาไว้ซึ่งความเป็นคริสต์ของทวีปยุโรป
ความสูญเสีย

เมื่อเวลาประมาณ 3.50 น. ตามเวลาออมแสงยุโรปกลาง ของวันที่ 23 กรกฎาคม เครือข่ายโทรศัพท์หลักสองสถานีของนอร์เวย์ แพร่ภาพการแถลงข่าวสดจากกรุงออสโล ซึ่งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาตินอร์เวย์ ออยสเตน เมแลนด์  แถลงจำนวนผู้เสียชีวิตจากเหตุยิงบนเกาะอูเตอยาว่ามี "อย่างน้อย 80 คน" และคาดว่าจะเพิ่มขึ้น
วันที่ 25 กรกฎาคม โฆษกตำรวจเปิดเผยว่ายอดผู้เสียชีวิตของเหยื่อบนเกาะอูเตอยาถูกทบทวนปรับลดลงเหลือ 68 คน หลังยอดผู้เสียชีวิตถูกนับเมื่อศพถูกนำมายังแผ่นดินใหญ่ นอกจากนี้ยังเสริมอีกว่ายอดผู้สูญหายยังคงมีสูงและยอดผู้เสียชีวิตอาจสูงถึง 86 คน
วันที่ 26 กรกฎาคม ตำรวจนอร์เวย์เผยแพร่ชื่อและวันที่เกิดของเหยื่อบนเว็บไซต์ จนถึงวันที่ 29 กรกฎาคม ชื่อของเหยื่อทั้ง 77 คน (8 คนจากเหตุระเบิด และ 69 คนบนเกาะอูเตอยา) ปรากฏอยู่บนเว็บไซต์
ภายหลังเหตุการณ์ สถานเอกอัครราชทูต ประจำกรุงออสโล ได้แจ้งกระทรวงการต่างประเทศของไทยว่ามีผู้เสียชีวิตชาวไทย 1 ราย คือ นางสาว พรทิพย์ อดัม อายุ 21 ปี เสียชีวิตจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่เกาะอูโทยา โดยนายจุลพงษ์ โนนศรีชัย เอกอัครราชทูต ณ กรุงออสโล ได้ให้เกียรติในการเข้าร่วมงานฝังศพในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ณ โบสถ์เมือง Lund ใกล้กับเมือง Kristiansand พร้อมกล่าวคำสดุดีต่อหน้า นางสวรรยา อดัม มารดา ของผู้เสียชีวิตอีกด้วย
อ่านเพิ่ม

Borchgrevink, Aage Storm, and Guy Puzey. A Norwegian Tragedy: Anders Behring Breivik and the Massacre on Utøya. 2013. ISBN 9780745672205 (translated from the Norwegian)
Seierstad, Åsne, and Sarah Death. One of us: the story of Anders Breivik and the massacre in Norway. New York: Farrar, Straus & Giroux, 2015. ISBN 9780374277895 (translated from the Norwegian)
Turrettini, Unni, and Kathleen M. Puckett. The Mystery of the Lone Wolf Killer: Anders Behring Breivik and the Threat of Terror in Plain Sight. New York: Pegasus Crime, 2015. ISBN 9781605989105
แหล่งข้อมูลอื่น

Stor eksplosjon i Oslo sentrum, Aftenposten, News report in Norwegian, with pictures.
Allvarligt bombattentat skakar Oslo, Sveriges Radio, News report in Swedish, with pictures.
{{Guardian topic}} template missing ID and not present in Wikidata.
Norway – Breivik Attacks, July 2011 collected news and commentary at The New York Times
Victims from the attacks in Oslo and at Utøya (Norwegian Broadcasting Corporation)
Oslo Terrorist Attacks – Terrorism with a different face, in a different place
Rapport fra 22. juli-kommisjonen (Official report)
แหล่งข้อมูลอื่น > ภาพ

Deadly Attacks In Norway – slideshow by NPR
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef 
แผนที่พื้นที่ที่เกิดระเบิด สีแดง: อาคารรัฐบาล สีส้ม: ตำแหน่งของรถที่ถูกทำลาย แต่ไม่ใช่จุดเกิดระเบิด สีน้ำเงิน: อาคารกระทรวงน้ำมัน
สมหมาย ฮุนตระกูล

| สมหมาย ฮุนตระกูลป> จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518
ก่อนหน้า: บุญมา วงศ์สวรรค์
ถัดไป: เสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์
ดำรงตำแหน่ง 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2523
ก่อนหน้า: เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ถัดไป: อำนวย วีรวรรณ
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม พ.ศ. 2524 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2526
ก่อนหน้า: อำนวย วีรวรรณ
ถัดไป: สุธี สิงห์เสน่ห์
ดำรงตำแหน่ง 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 – 10 สิงหาคม พ.ศ. 2529
ถัดไป: สุธี สิงห์เสน่ห์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 30 มิถุนายน พ.ศ. 2536 (75 ปี)
คู่สมรส: คุณหญิงสมศรี ฮุนตระกูล 
ลายมือชื่อ: 

สมหมาย ฮุนตระกูล (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2536) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตกรรมการผู้จัดการบริษัท ปูนซีเมนต์ไทย  อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ธนาคารไทยพาณิชย์ และอดีตผู้ว่าการการไฟฟ้ายันฮี และอดีตกรรมการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2536 อายุ 75 ปี
ประวัติ

นายสมหมาย ฮุนตระกูล เกิดที่บ้านถนนสี่พระยา เขตบางรัก เป็นบุตรของนายโกศล และนางน้อม ฮุนตระกูล เป็นบุตรคนที่ 6 ในพี่น้อง 9 คน  เมื่อจบชั้นมัธยมแล้วได้มีความคิดที่จะไปศึกษาต่อต่างประเทศ เนื่องจากญาติพี่น้องทั้งพี่ชายสองคน และอาๆ ต่างเป็นนักเรียนจากประเทศอังกฤษทั้งสิ้น แต่เนื่องจากขณะนั้นเกิดเศรษฐกิจตกต่ำ จึงได้ตัดสินใจไปศึกษาต่อที่ประเทศญี่ปุ่น เพราะมีค่าใช้จ่ายถูกกว่า โดยตั้งใจจะไปเรียนโรงเรียนนายร้อยทหารบก เพื่อกลับมารับราชการทหาร โดยเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นโดยอาศัยไปกับเรือสินค้า และไปพักอาศัยอยู่กับครอบครัวชาวญี่ปุ่น และตัดสินใจเปลี่ยนไปเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์
นายสมหมาย ฮุนตระกูล สมรสกับคุณหญิงสมศรี ฮุนตระกูล (สกุลเดิม เปรมะบุตร) บุตรีหลวงสุภากรกิตย์ และนางหงษ์ สุภากรกิตย์ เมื่อ พ.ศ. 2487 มีบุตรธิดา 4 คน คือ
บัณฑิตย์ ฮุนตระกูล
ศศิณี ฮุนตระกูล
แพทย์หญิงภัทนี ฮุนตระกูล
สมภพ ฮุนตระกูล
การศึกษา

ชั้นมัธยมแปด โรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 7327)
Bachelor of Economics, มหาวิทยาลัยเคโอ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
Master of Economics,มหาวิทยาลัยเคโอ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
การทำงาน

พ.ศ. 2485 - ฝึกงานที่ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่น (Bank of Japan)
พ.ศ. 2486 - เริ่มทำงานครั้งแรกที่ธนาคารแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2498 - ผู้อำนวยการฝ่ายธนาคารภายในประเทศ ธนาคารแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2516 - ผู้ว่าการการไฟฟ้ายันฮี
พ.ศ. 2516 - ผู้จัดการทั่วไปบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2517 - กรรมการและผู้จัดการใหญ่ธนาคารไทยพาณิชย์
พ.ศ. 2517 - รัฐมนตรีช่วยว่าการทรวงการคลัง (สมัยที่ 1) ระหว่าง 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 - 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518
พ.ศ. 2518 - กรรมการผู้จัดการบริษัท ปูนซีเมนต์ไทย
พ.ศ. 2519 - ประธานกรรมการธนาคารทหารไทย
พ.ศ. 2523 - รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
พ.ศ. 2523 - รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (ระหว่าง พ.ศ. 2523 ถึง 2529 ตลอดอายุรัฐบาล พลเอกเปรม ติณสูลานนท์)
พ.ศ. 2531 - กรรมการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
ผลงานที่สำคัญที่สุด คือการลดค่าเงินบาท เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2527 ถึง 14.8% จาก 23 บาท เป็น 27 บาท ต่อดอลลาร์สหรัฐ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

สมหมาย ฮุนตระกูล ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2526 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2525 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 1
สตูดิโอ มาเธอร์

| --- | --- |


ชื่อท้องถิ่น: スタジオマザー株式会社
ประเภท: บริษัทร่วมทุน (ญี่ปุ่น)
อุตสาหกรรม: แอนิเมชั่นญี่ปุ่น
ก่อนหน้า: ซีเบก
ก่อตั้ง: พฤษภาคม 2019; 5 ปีที่แล้ว (2019-05)
สำนักงานใหญ่: 1-8-5 คามิ-อิกุสะ, ซูงินามิ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: คิโยนะริ ฮิระมัตสึ
ส่วนของผู้ถือหุ้น: ¥ 64,000,000
พนักงาน: 35 (ข้อมูลเมื่อ พฤษภาคม 2021)
เว็บไซต์: studio-mother.co.jp
บริษัท สตูดิโอ มาเธอร์(ญี่ปุ่น: スタジオマザー株式会社) เป็นสตูดิโอแอนิเมชัน ของญี่ปุ่น ที่ตั้งอยู่ในเมืองซูงินามิโตเกียวก่อตั้งขึ้นในปี 2019 และประกอบด้วยทีมงานจำนวนมากจากสตูดิโอซีเบก  ซึ่งทรัพย์สินส่วนใหญ่ถูกขายโดยIG Portซึ่งเป็นบริษัทแม่ซันไรส์
สถานประกอบการ

สตูดิโอก่อตั้งขึ้นในเมืองซูงินามิโดย Voyager Holdings ในเดือนพฤษภาคม 2019 และต่อมาได้รับการลงทุนจากBandai Namco Artsซึ่งปัจจุบันอยู่ภายใต้นิติบุคคลBandai Namco Music Liveและได้รับทุนจากBandai Namco Filmworksเพื่อเสริมสร้างการพัฒนาแฟรนไชส์ ​​Space Battleship Yamato ผ่านความร่วมมือกับผู้ถือลิขสิทธิ์ Voyager Holdings
สตูดิโอ มาเธอร์  นำโดย ยูกินาโอะ ชิโมจิ ซึ่งเคยเป็นโปรดิวเซอร์ (และต่อมาเป็น CEO) ของซีเบกจนกระทั่งถึงแก่กรรมในเดือนกุมภาพันธ์ 2022 คิโยนะริ ฮิระมัตสึ กรรมการตัวแทนของAsreadและสมาชิกคณะกรรมการของ สตูดิโอ มาเธอร์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการตัวแทนของบริษัท
ผลงาน > ทีวีซีรีส์

| ชื่อ | กรรมการ | วันที่เริ่ม ออกอากาศครั้งแรก | วันที่เริ่ม ออกอากาศครั้งสุดท้าย | ตอน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อาชีพกระจอกแล้วทำไม ยังไงข้าก็เทพ ซีซั่นที่2 | อากิระ อิวางากะ | 13 มกราคม ค.ศ. 2022 (2022-01-13) | 31 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-31) | 12 | สร้างจากไลต์โนเวลของเรียว ชิราโกเมะ ร่วมผลิตกับ Asread |  |
| แผนสมรสไม่สมเลิฟ | ทาคาโอะ คาโตะ จุนอิจิ ยามาโมโตะ | 9 ตุลาคม ค.ศ. 2022 (2022-10-09) | 25 ธันวาคม ค.ศ. 2022 (2022-12-25) | 12 | สร้างจากมังงะของ ยูกิ คานามารุ |  |
| เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน | ทาคาโอะ คาโตะ | 7 เมษายน ค.ศ. 2024 (2024-04-07) | TBA | TBA | สร้างจากไลต์โนเวลของ มิไรจิน เอ |  |
| ให้เป็นแฟนได้ไง ไม่เอาไม่ไหวหรอก (หรือจะไหวนะ!?) | นัตสึมิ อูจินูมะ | กรกฎาคม ค.ศ. 2025 | TBA |  | สร้างจากไลต์โนเวลของ เทะเรน มิคามิ |  |
ผลงาน > ภาพยนต์

| ชื่อ | กรรมการ | วันที่เริ่ม ออกอากาศครั้งแรก | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| The "Space Battleship Yamato" Era: The Choice in 2202 | อัตสึชิ ซาโต้ | 000000002021-06-11-000011 มิถุนายน 2021 | สรุปรวม Star Blazers 2199 และ Star Blazers 2202 |  |
| Be Forever Yamato: Rebel 3199 | ฮารุโตชิ ฟุคุอิ นาโอมิจิ ยามาโตะ | 000000002024-07-19-000019 กรกฎาคม 2024 | ภาคต่อของ Star Blazers 2205 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สตูดิโอ มาเธอร์  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กสตูดิโอ มาเธอร์ |
| --- | --- |
ซีรีย์ทางโทรทัศน์ :  อาชีพกระจอกแล้วทำไม ยังไงข้าก็เทพ ฤดูกาลที่ 2 (พ.ศ. 2565)  แผนสมรสไม่สมเลิฟ (พ.ศ. 2565)  เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน (พ.ศ. 2567)  ให้เป็นแฟนได้ไง ไม่เอาไม่ไหวหรอก (หรือจะไหวนะ!?) (พ.ศ. 2568) 
ภาพยนตร์เรื่องยาว:  The "Space Battleship Yamato" Era: The Choice in 2202 (พ.ศ. 2564)  Be Forever Yamato: Rebel 3199 (พ.ศ. 2567) 
 หมวดหมู่
เฮยส์ เต็น บอส

| --- | --- |
มุมมองภาพรวมจากบนอากาศ
ที่ตั้ง: ซาเซโบะ, จังหวัดนางาซากิ 859-3292, ญี่ปุ่น
พิกัด: 33°05′02″N 129°47′17″E﻿ / ﻿33.08377°N 129.78812°E﻿ / 33.08377; 129.78812
สถานะ: เปิดบริการ
เปิดกิจการ: 25 มีนาคม ค.ศ. 1992 (1992-03-25)
เจ้าของ: บริษัทเฮยส์ เต็น บอสจำกัด
ผู้จัดการทั่วไป: คัตสึฮิโกะ ซากางุจิ
รูปแบบ: เนเธอร์แลนด์
คำขวัญ: ธีมพาร์กที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น
ฤดูกาลดำเนินงาน: ตลอดทั้งปี
ผู้เข้าชม: 1.7 ล้านคน (จนถึงเดือนกันยายน 2019)
พื้นที่: 152 เฮกตาร์ (380 เอเคอร์)
เว็บไซต์: www.huistenbosch.co.jp
เฮยส์ เต็น บอส (ดัตช์: Huis Ten Bosch, สัทอักษรสากล: [ɦœy̯s tɛn bɔs]; ญี่ปุ่น: ハウステンボス; โรมาจิ: hausu ten bosu) เป็นสวนสนุกที่ตั้งอยู่ในเมืองซาเซโบะ จังหวัดนางาซากิ ตัวย่อคือ "HTB" มีธีมเป็นยุโรปโดยรวม โดยจำลองถนนในเนเธอร์แลนด์ด้วยพื้นที่ 1.5 เท่าของโตเกียวดิสนีย์รีสอร์ต จึงเป็นสวนสนุกเดี่ยวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำละคร ภาพยนตร์ โฆษณา ฯลฯ
ภาพรวม > เกี่ยวกับชื่อ

"Huis Ten Bosch" แปลว่า "บ้านในป่า" ในภาษาดัตช์ โดย "Huis" แปลว่า "บ้าน" ส่วน "Ten" แปลว่า "ของ" หรือ "อยู่ใน" และ "Bosch" แปลว่า "ป่า" ตั้งชื่อตามพระราชวังเฮยส์เต็นบอส ซึ่งเป็นหนึ่งในพระราชวังที่ประทับของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
อนึ่ง รูปเขียนว่า "bosch" เป็นรุปเขียนแบบเก่า ปัจจุบันเขียนเป็น "bos" ส่วนคำว่า "ten" นั้นเป็นคำประสมระหว่าง "te" และ "den" โดยมีการใช้อยู่แค่เพียงในสำนวนเก่าเท่านั้น
ภาพรวม > ภาพรวมโครงการ

ตั้งอยู่ในส่วนของ เกาะฮาริโอะ เมืองซาเซโบะ หันไปทางตอนเหนือสุดของอ่าวโอมุระ จรดชายฝั่งไฮกิเซโตะ มีพื้นที่การพัฒนารวม 152 เฮกตาร์ (461,000 สึโบะ) มีขนาดใกล้เคียงกับโตเกียวดิสนีย์รีสอร์ท (ดิสนีย์แลนด์ + ดิสนีย์ซี) ในปัจจุบัน ถือเป็นสวนสนุกเดี่ยวที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่นในแง่ของพื้นที่ต่อเนื่อง
แม้ว่าจะถือเป็นสวนสนุกแบบหนึ่ง แต่ก็มีคอนเซ็ปต์ในการสร้างให้เป็นเมือง ดังนั้นจึงไม่มีส่วนเบื้องหลัง ด้วยเหตุนี้ ยานพาหนะบริการทั้งหมดที่บริษัทจัดส่งใช้เพื่อส่งสินค้าไปยังร้านค้าและเติมผ้าปูเตียงของโรงแรมจึงขับไปตามถนนของเฮยส์ เต็น บอส และจอดไว้ข้างอาคารได้ตามสบาย รถส่งพัสดุวิ่งไปรอบๆ ตามปกติ ทำให้ถนนของเฮยส์ เต็น บอสให้ความรู้สึกสมจริง และด้วยการแนะนำการออกแบบคลาสสิกและการลงสีด้วยธีมหลัก ยานพาหนะเหล่านี้จึงสามารถใช้เป็นจุดเด่นให้กับท้องถนนได้
ยานพาหนะในสถานที่นับตั้งแต่เปิดสวนสาธารณะครั้งแรกมีตัวถังแบบคลาสสิกดั้งเดิมที่พัฒนาโดยบริษัทนิสสันมอเตอร์จำกัด และ ฟูจิเฮฟวีอินดัสทรี เช่นเดียวกับรถยนต์ดีไซน์คลาสสิก เช่น โตโยต้าคลาสสิก ซูบารุซัมบาร์คลาสสิกซึ่งเป็นรถยนต์ที่มีจำหน่ายในท้องตลาด มีพื้นฐานมาจากรถยนต์สั่งทำพิเศษของเฮยส์เต็นบอส
ประวัติโดยละเอียดที่นำไปสู่การเปิดธุรกิจที่นี่มีการอธิบายไว้ในหนังสือ ハウステンボスの挑戦 เขียนโดยโยชิกุนิ คามิจิกะ ผู้ก่อตั้ง (โคดันชะ, มกราคม 1994, ISBN 4062064073)
เล่าสุน

อ๋องแห่งซินซิง
เล่าสุน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว สฺวิน (จีน: 劉恂 หรือ 劉询; พินอิน: Liú Xún) เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 6 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก
พระประวัติ

ในปี ค.ศ. 259 เดือน 6 ของศักราชจิ่งเย่า (景耀; ค.ศ. 258-263) ปีที่ 2 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งเล่าสุนเป็นอ๋องแห่งซินซิง (新興王 ซินซิงหวาง)
หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่าสุนพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก เนื่องจากเล่ายอยพระเชษฐาของเล่ายอยสิ้นพระชนม์ในเหตุการณ์กบฏจงโฮยเมื่อต้นปี ค.ศ. 264 เล่าเอียวที่เป็นพระโอรสองค์รองของเล่าเสี้ยนจึงควรเป็นทายาทของเล่าเสี้ยน แต่เล่าเสี้ยนโปรดเล่าสุนจึงทรงตั้งให้เล่าสุนเป็นทายาทโดยไม่ฟังคำทัดทานของเหวิน ลี่ (文立) หลังเล่าเสี้ยนถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 271 เล่าสุนได้สืบทอดบรรดาศักดิ์อ่านลกก๋ง (安樂公 อานเล่อกง) ของเล่าเสี้ยน
ลูกหลานของเล่าสุนทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
พงศาวลีจ๊กก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในจ๊กก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  เล่าปี่  เล่าเสี้ยน 
จักรพรรดินี:  งอซี  เตียวซี  จักรพรรดินีจาง 
เจ้าชายและเชื้อพระวงศ์:  เล่าขำ  เล่ายอย  เล่าลี  เล่าเอ๋ง  เล่าเอียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  จูกัดเหลียง  เจียวอ้วน  ตั๋งอุ๋น  บิฮุย  เกียงอุย 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กวนหิน  กุยฮิวจี๋  ขับเจ้ง  เคาจู  เคาเจ้ง  จินปิด  จูเก่อ เฉียว  เจาจิ๋ว  เฉิน จือ  ตังควด  ตั๋งโห  ตันจิ๋น  ตันซิ่ว  เตาเขง  เตียวติด  เตียวเปา  โตบี  เบงกอง  บิสี  ม้าเชียว  ม้าเลี้ยง  ลิคี  ลิจวน  ลิหงี  ลิฮก  เล่าป๋า  เลี้ยงเขียน  เลี้ยงซี  เลี่ยว ลี่  ไลบิน  หยาง ซี่  หลี เหมี่ยว  อองเมา  อองเลี้ยน  อองฮู  อินเบก  อินเชียง  อีเจี้ย  เอี่ยงลอง  เอียวหู  เอียวหงี  เอียวฮอง  ฮวนเกี๋ยน  ฮุยโฮ 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กง ลู่  กัว ซิว  กัวหยง  กุอั๋น  โกเสียง  งอปั้น  งออี้  เงียมอู  จองอี้  เจียวปิน  เฉิน เต้า  จูกัดเจี๋ยม  จูกัดสง  เจียวสี  ตันเซ็ก  เตงจี๋  เตียวจูล่ง  เตียวหงี  เตียวหุย  เตียวอี้  เตียวเอ๊ก  เทียกี  ปองสิบ  ปอเฉียม  เปาเตียว  ม้าเจ๊ก  ม้าเฉียว  ม้าตง  ม้าต้าย  ลิเงียม  ลิหิม  ลิอ๋อง  ลิอิ๋น  เล่าตำ  เลียวฮัว  อองเป๋ง  อองหำ  อุยก๋วน  อุยเอี๋ยน  เอาเจ้  ฮั่ว อี้  เฮียงทง  แฮหัวป๋า 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  บิฮูหยิน  ยฺเหวียน ฝู  อุ๋ยซี  แฮหัวฮูหยิน 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  เบ้งเฮ็ก  สะโมโข
ราจา ซาริต โซเฟียะฮ์

| ราจา ซาริต โซเฟียะฮ์   راجا زاريث صوفية‎ |
| --- | --- |
สมเด็จพระราชินีเเห่งมาเลเซีย  พระมเหสีแห่งรัฐยะโฮร์

ราจาเปอร์ไมซูรีอากง
ดำรงพระยศ: 31 มกราคม ค.ศ. 2024 – ปัจจุบัน
ราชาภิเษก: 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2024
ก่อนหน้า: ตุนกู อาซีซะฮ์ อามีนะฮ์
เปอร์ไมซูรีแห่งรัฐยะโฮร์
ดำรงพระยศ: 23 มกราคม ค.ศ. 2010 – ปัจจุบัน
ราชาภิเษก: 23 มีนาคม ค.ศ. 2015

พระราชสมภพ:  (1959-08-14) 14 สิงหาคม ค.ศ. 1959 (65 ปี) รัฐเประ สหพันธรัฐมาลายา ราจา ซาริต โซเฟียะฮ์ บินตี ราจา อิดริซ ชะฮ์
คู่อภิเษก: สมเด็จพระราชาธิบดีอิบราฮิม อิซมาอิลแห่งยะโฮร์ (สมรส 1982)
พระราชบุตร:   ตุนกูอิซมาอิล อิดริซ  ตุนกูอามีนะฮ์ ไมมูนะฮ์ อิซกันดาเรียะฮ์  ตุนกูอิดริซ อิซกันดาร์  ตุนกูอับดุล จาลิล (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 2015)  ตุนกูอับดุล ระฮ์มัน  ตุนกูอาบู บาการ์ 
ราชวงศ์: เตอเมิงกุง (อภิเษกสมรส)   เซียก-เปรัก (พระราชสมภพ)
พระราชบิดา: สุลต่าน อิดริส อัล-มูตาวัคคิล อัลลาลาฮ์ ชาห์ที่ 2
พระราชมารดา: ราจา เปเรมปวน มุซวิน
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
สมเด็จพระราชินีซาริต โซเฟียะฮ์ บินตี อัลมาร์ฮุม ซุลตัน อิดริซ ชะฮ์ ราจาเปอร์ไมซูรีอากง (มลายู: راجا زاريث صوفية بنت المرحوم سلطان إدريس شاه) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2502 ทรงเป็นราจาเปอร์ไมซูรีอากง (สมเด็จพระราชินี) แห่งมาเลเซียพระองค์ปัจจุบัน และเปอร์ไมซูรี (พระมเหสี) แห่งรัฐยะโฮร์