นาตาเลีย คอฟโชวา
มหาสงครามของผู้รักชาติ

เมื่อมหาสงครามของผู้รักชาติเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1941 คอฟโชวาเข้าร่วมหน่วยนารอดโนโอโปลเชนีเย (ป้องกันตนเอง) ในมอสโกกับโปลีวาโนวาเมื่ออายุ 21 ปี กลุ่มป้องกันตนเองเหล่านี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อเครื่องบินลุฟท์วัฟเฟอของเยอรมนีเริ่มระเบิดนครและเมืองต่าง ๆ ของรัสเซีย คอฟโชวารับผิดชอบในฝ่ายสังเกตการณ์และการสื่อสาร เธอใช้เวลาหลายคืนในหอควบคุม หลังจากเธอเก็บประสบการณ์ในกลุ่มป้องกันตนเอง คอฟโชวาได้เข้าร่วมการฝึกซุ่มยิงในกองทหารปืนเล็กยาวที่ 528 เช่นเดียวกับโรงเรียนฝึกซุ่มยิงแห่งสตรีส่วนกลาง หลังจากการฝึกฝนของเธอเสร็จสิ้น เธอได้รับการส่งไปยังแนวรบร่วมกับกองทหารปืนเล็กยาวที่ 528
ในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1942 คอฟโชวาและโปลีวาโนวา ที่เข้าร่วมกองทหารเดียวกันหลังจากคอฟโชวา ได้เริ่มต่อสู้กับกองกำลังเยอรมันที่แนวรบด้านตะวันตกเฉียงเหนือ เธอทั้งสองเป็นที่ยอมรับในฐานะพลซุ่มยิงผู้อยู่ประจำของกรม คอฟโชวาทำหน้าที่เป็นมือปืนในทีมพลซุ่มยิงสาวสองคน ส่วนโปลีวาโนวาทำหน้าที่เป็นผู้ระบุเป้าหมายการยิง พวกเธอทั้งสองต่อสู้ในยุทธการที่มอสโกเมื่อกองทหารปืนเล็กยาวที่ 528 ถูกส่งไปช่วยปกป้องเมืองหลวงของรัสเซีย ระหว่างการทำศึก คอฟโชวาได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นพลซุ่มยิงผู้ชำนาญ ด้วยการสังหารทหารเยอรมันจำนวนมาก เธอยังขุดที่ตั้งฐานปืนใหญ่ต่อต้านรถถัง, รังปืนกล และสนามเพลาะทหารราบในระหว่างการป้องกันจำนวนมาก นอกจากนี้ เธอได้รับหน้าที่ฝึกทหารใหม่ถึงวิธีการใช้ปืน ตลอดจนฝึกนักเรียนที่ดีที่สุดให้เป็นพลซุ่มยิง โดยสอนให้พวกเขาเป็นนักแม่นปืนเร็ว สำหรับการปฏิบัติของเธอในยุทธการที่มอสโก คอฟโชวาได้รับบำเหน็จเครื่องอิสริยาภรณ์ดาวแดง
คอฟโชวาแสดงความเกลียดชังครั้งใหญ่ต่อชาวเยอรมันในช่วงสงคราม เธอได้รับแรงบันดาลใจจากการโฆษณาชวนเชื่อของโซเวียตที่อธิบายว่าทหารโซเวียตต่อสู้เพื่อการปลดปล่อยของมาตุภูมิอย่างไร เธอเขียนถึงแม่ของเธอในปี ค.ศ. 1942: "แม่สามารถได้ยินเรื่องราวที่น่ากลัวจากชาวบ้านที่อยู่ในมือของพวกฟาสซิสต์ ผู้หญิงที่เราอาศัยอยู่มีแขกมาเยี่ยมโดยกล่าวว่าชาวเยอรมันได้ยิงพี่ชายของเธอและเพื่อนของเธอสี่คนเพียงเพราะพวกเขาออกไปข้างนอกหลัง 4 โมงเย็น" นาตาเลียค้นพบความยินดีอย่างยิ่งในการสังหารทหารเยอรมัน เธอเขียนถึงแม่ของเธอเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1942: "คุณแม่สุดที่รักของหนู!" "อย่าโกรธที่หนูไม่ได้เขียนจดหมายถึงแม่เกี่ยวกับการบาดเจ็บ แต่หนูไม่ต้องการที่จะกังวลถึงแม่โดยไม่มีเหตุผล เพราะไม่มีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้น..." "หนูกลับมาพร้อมหน่วยวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1942 ตอนนี้ มาเชนกา [มารียา] กับหนูกำลังทำงานกับพลซุ่มยิงวัยสาว สถิติของพวกเค้าดูดี ในสองสัปดาห์สุดท้ายของเดือนมิถุนายนนักเรียนของเราลดจำนวนชาวเยอรมันลง 3 คน ก็ไม่เลว!"... "ไม่กี่วันที่ผ่านมาเราห้าคนไปลาดตระเวนโดยไม่พูดอะไรกับผู้บัญชาการของกองร้อย พวกเราอยู่ภายใต้จมูกของเยอรมัน และพวกเขาไม่ระแคะระคาย!"
เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1942 กรมของคอฟโชวามุ่งมั่นที่จะต่อสู้ใกล้หมู่บ้านซูโทกี-บายเอโกโว ในแคว้นนอฟโกรอด พลปืนกลและพลซุ่มยิงต่อต้านการรุกรานของเยอรมันในสนามเพลาะ ทหารโซเวียตถูกสังหารทีละคน จนกระทั่งมีเพียงคอฟโชวาและโปลีวาโนวาที่ยังเหลืออยู่ ซึ่งทั้งคู่ได้รับบาดเจ็บ เมื่อการถูกจับไม่ใช่ทางเลือก คอฟโชวาตัดสินใจดึงสลักระเบิดออก และรอระเบิดทหารเยอรมันเมื่อพวกเขามาถึงสนามเพลาะ ในที่สุดเมื่อพวกเยอรมันมาถึงสนามเพลาะ คอฟโชวาได้ทำการระเบิด สังหารตัวเธอ, โปลีวาโนวา และทหารเยอรมันจำนวนมาก หลังจากนั้นไม่นาน เธอได้รับบำเหน็จหลังมรณกรรมเป็นเครื่องอิสริยาภรณ์วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต เพื่อเป็นการระลึกถึงการเสียสละของเธอ มีการเประเมินว่าคอฟโชวาและโปลีวาโนวาได้สังหารทหารเยอรมันไปกว่า 300 นายด้วยกัน
นอกจากนี้ มีเรืออวนลากของโรงงานประมงโซเวียตลำหนึ่งได้รับการขนานนามว่า "นาตาเลีย คอฟโชวา" ในคริสต์ทศวรรษ 1960