stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์
ผลงานการแสดง

Weird Science (1985)
Back to School (1986)
The Pick-Up Artist (1987)
Less Than Zero (1987)
Johnny Be Good (1988)
True Believer (1988)
Chances Are (1989)
Air America (1990)
Soapdish (1991)
Chaplin (1992)
Heart and Souls (1993)
Short Cuts (1993)
Hail Caesar (1994)
Natural Born Killers (1994)
Only You (1994)
Restoration (1995)
Richard III (1995)
One Night Stand (1997)
Two Girls and a Guy (1997)
U.S. Marshals (1998)
Friends & Lovers (1999)
Black and White (1999)
The Singing Detective (2003)
Gothika (2003)
Kiss Kiss Bang Bang (2005)
Good Night, and Good Luck (2005)
The Shaggy Dog (2006)
A Scanner Darkly (2006)
A Guide to Recognizing Your Saints (2006)
Fur An Imaginary Portrait of Diane Arbus (2006)
Zodiac (2007)
Charlie Bartlett (2008)
มหาประลัยคนเกราะเหล็ก (2008)
Tropic Thunder (2008)
The Soloist (2009)
เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก (2009)
มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 2 (2010)
Due Date (2010)
เชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ (2011)
ดิ อเวนเจอร์ส (2012)
มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 3 (2013)
The Judge (2014)
อเวนเจอร์ส: มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก (2015)
กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก (2016)
สไปเดอร์-แมน: โฮมคัมมิง (2017)
อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล (2018)
อเวนเจอร์ส: เผด็จศึก (2019)
Dolittle (2020)
Sr. (2022)
ออปเพนไฮเมอร์ (2023)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023)
ระบบต่อมไร้ท่อ

| ระบบไร้ท่อ |
| --- | --- |
ต่อมหลักของระบบต่อมไร้ท่อ โดยต่อมไทมัสไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของระบบต่อมไร้ท่อ เพราะไม่ได้ผลิตฮอร์โมน
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Systema endocrinum
MeSH: D004703
FMA: 9668
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ระบบต่อมไร้ท่อ (อังกฤษ: endocrine system) เป็นระบบส่งสารเคมีที่ประกอบด้วยกลุ่มเซลล์ สร้างและหลั่งฮอร์โมน แล้วส่งออกนอกเซลล์โดยผ่านระบบไหลเวียน ทั้งทางกระแสเลือดและน้ำเหลือง เพื่อควบคุมอวัยวะเป้าหมายในร่างกาย ต่อมไร้ท่อที่สำคัญในมนุษย์ ได้แก่ ต่อมไทรอยด์ และต่อมหมวกไต ในสัตว์มีกระดูกสันหลัง ไฮโปทาลามัสเป็นศูนย์ควบคุมทางระบบประสาทของระบบต่อมไร้ท่อทั้งหมด การศึกษาของระบบต่อมไร้ท่อและความผิดปกติเรียกว่า วิทยาต่อมไร้ท่อ ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของอายุรศาสตร์
หลาย ๆ ต่อมที่ส่งสัญญาณซึ่งกันและกันเป็นลำดับมักหมายถึงแกน ตัวอย่างเช่น แกนไฮโปทาลามัส-พิทูอิทารี-อะดรีนัล นอกจากอวัยวะที่เป็นต่อมไร้ท่อโดยเฉพาะที่กล่าวถึงข้างต้น ยังมีอวัยวะอื่น ๆ อีกมากมายที่เป็นส่วนหนึ่งของระบบอื่น ๆ เช่น กระดูก ไต ตับ หัวใจ และอวัยวะสืบพันธุ์ แต่มีหน้าที่เป็นต่อมไร้ท่อรอง ตัวอย่างเช่น ไตจะหลั่งฮอร์โมนต่อมไร้ท่อ เช่น อีริโทรโพอิติน (en:erythropoietin) และเรนิน (en:renin) ฮอร์โมนอาจเป็นกรดอะมิโนเชิงซ้อน สเตอรอยด์ ไอโคซานอยด์ ลิวโคไตรอีน หรือโพรสตาแกลนดิน อย่างใดอย่างหนึ่ง
ระบบต่อมไร้ท่อสามารถเปรียบได้ทั้งต่อมมีท่อ (exocrine) ซึ่งหลั่งฮอร์โมนออกมาโดยอาศัยท่อ และพาราคริน (paracrine) ซึ่งส่งสัญญาณระหว่างเซลล์ในระยะทางที่ค่อนข้างสั้น ต่อมไร้ท่อนั้นไม่มีท่อ มีหลอดเลือดมาเลี้ยง และมักจะมีแวคิวโอลภายในเซลล์หรือแกรนูลที่สะสมฮอร์โมน ในทางกลับกัน ต่อมมีท่อ เช่น ต่อมน้ำลาย ต่อมเหงื่อ และต่อมภายในทางเดินอาหาร มีแนวโน้มที่จะมีหลอดเลือดมาเลี้ยงน้อยกว่า และมีท่อหรือลูเมน (lumen)
ดูเพิ่ม

วิทยาต่อมไร้ท่อ
ระบบประสาท
ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัล

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คฤหาสน์แมเนอร์
งานสิบสองเดือนของเกษตรกร (คริสต์ศตวรรษที่ 15)
ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัล  (อังกฤษ: manorialism, seigneurialism) คือระบบเศรษฐกิจและสังคมที่นิยมปฏิบัติกันโดยทั่วไปในยุคกลางในยุโรปตะวันตกและยุโรปกลาง ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลเป็นระบบที่ผู้เป็นเจ้าของที่ดินหรือลอร์ดมีอำนาจทางเศรษฐกิจและทางกฎหมายที่สนับสนุนโดยรายได้ที่ได้มาจากผลผลิตของที่ดินที่เป็นเจ้าของ และจากค่าธรรมเนียมของเกษตรกรผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองตามกฎหมาย ค่าธรรมเนียมอาจจะเป็นในรูปของ :
แรงงาน (ภาษาฝรั่งเศสใช้คำว่า corvée)
ผลผลิต หรือ
เงิน (ไม่บ่อยนัก)
ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลเป็นคำที่เกี่ยวข้องกับยุคกลางของยุโรปตะวันตก ที่มีวิวัฒนาการมาจากระบบเศรษฐกิจชนบทของปลายสมัยจักรวรรดิโรมัน เมื่อจำนวนประชากรลดลง ชนชั้นแรงงานกลายเป็นปัจจัยสำคัญของเศรษฐกิจ ในที่สุดก็จัดเป็นระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลหรือระบบเจ้า-ข้า ซึ่งเจ้าในที่นี้ไม่จำเป็นต้องเป็นฆราวาสเสมอไป แต่อาจจะเป็นสังฆราชหรือเจ้าอาวาสที่มีหน้าที่รับผิดชอบเช่นเดียวกับเจ้าของที่ดิน
ดูเพิ่ม

ยุคกลางตอนต้น
ระบบเจ้าขุนมูลนาย
ระบบถุงน้ำดับเพลิงทางอากาศ

อุปกรณ์แมฟฟ์เมื่อติดตั้งกับซี-130 เฮอร์คิวลิสจากฝูงบินแอร์ลิฟต์ที่ 302 (302nd Airlift Wing) ได้ปล่อยน้ำเหนือนิวเม็กซิโกระหว่างการฝึกซ้อมเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007
ระบบถุงน้ำดับเพลิงทางอากาศ (อังกฤษ: Modular Airborne FireFighting System; MAFFS) เป็นองค์ประกอบหนึ่งของการดับเพลิงทางอากาศ โดยบรรจุกับเครื่องบินขนส่งทางทหารอย่าง ซี-130 เฮอร์คิวลิส ใช้เพื่อเป็นเครื่องบินบรรทุกน้ำเพื่อดับไฟป่า สิ่งนี้ทำให้กรมป่าไม้สหรัฐ (USFS) สามารถนำไปใช้กับอากาศยานทหารในกำกับกองกำลังพิทักษ์มาตุภูมิทางอากาศ (Air National Guard) และกองกำลังสำรองทางอากาศ (Air Force Reserve) เพื่อเป็นทรัพยากรสำรองให้กับกำลังทางอากาศภาคพลเรือน
แหล่งข้อมูลอื่น

MAFFS Website
Western Fires!: Reserve, Air Guard C-130s help fight California forest fires, USAF article
302nd Airlift Wing MAFFS photo gallery
MAFFS fact sheet from CDF
302d Airlift Wing MAFFS in Thailand Feature
Wildfire Today
ระบบนิเวศทางทะเล

แนวปะการังในระบบนิเวศทางทะเลถือได้ว่าเป็นระบบที่มีความหลากหลายทางชีวภาพซับซ้อนมากที่สุด
ที่นี่ เราจะพบความแตกปลาต่างของสายพันธุ์มากที่สุดของ ดาวทะเล, แนวปะการัง และ ปลา ใน เกรตแบร์ริเออร์รีฟ
ระบบนิเวศทางทะเล (อังกฤษ: Marine ecosystem) เป็นระบบนิเวศที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ของระบบนิเวศในแหล่งน้ำทุกชนิด ซึ่งรู้จักกันดีในพื้นที่ มหาสมุทร, กลุ่มดินเค็ม และ เขตน้ำขึ้น-น้ำลง, ปากแม่น้ำ และ ทะเลสาบน้ำเค็ม, ป่าโกงกาง และ แนวปะการัง, ทะเลน้ำลึก และ สัตว์ทะเลหน้าดิน สามารถเทียบได้กับแหล่งน้ำจืด ซึ่งมีปริมาณเกลือเข้มข้นกว่า ระบบนิเวศทางทะเล ครอบคลุมพื้นที่ 3 ใน 4 ส่วนของโลก ซึ่งถือได้ว่าสิ่งมีชีวิตที่เป็นพืชได้สนับสนุนกันและกันกับสัตว์ ในทางกลับกันเราอาจจะมองเห็นห่วงโซ่อาหารได้หลากหลายอย่าง
ระบบนิเวศทางทะเล มีความสำคัญมากต่อสมดุลโดยรวมของนิเวศบนบก และในน้ำ, ตามที่ศูนย์วิจัยทรัยากรณ์โลก ได้ระะบุว่า เพียงบริเวณชายฝั่งทะเลเพียงอย่างเดียว มีปริมาณความหลากหลายทางชีวภาพสูงถึง 1 ใน 3 ส่วนของโลก (เช่น บึงเกลือ หญ้าทะเล ป่าชายเลน) จัดอยู่ในประเภทผู้ผลิตที่มีปริมาณมากที่สุดในภูมิภาค, ในระบบนิเวศทางทะเลอื่น ๆ เช่น แนวปะการัง ก็ยังเป็นแหล่งที่อยู่ของสิ่งมีชีวิตอีกมากมาย
แหล่งข้อมูลอื่น

Marine Ecosystems US Environmental Protection Agency.
Marine ecosystem (2008). บน Encyclopædia Britannica. เข้าถึงเมื่อ October 11, 2008, from Encyclopædia Britannica Online.
Smithsonian Ocean Portal
ระบบดาวสามดวง

ระบบดาวสามดวงที่วาดโดยศิลปิน
ระบบดาวสามดวง (อังกฤษ: triple star system) หมายถึงระบบดาวหลายดวงที่ประกอบด้วย ดาวฤกษ์ 3 ดวง โดยดาวทั้ง 3 ดวงนี้อยู่ภายใต้อิทธิพลของแรงโน้มถ่วงซึ่งกันและกัน
ในปัจจุบัน ยังไม่มีวิธีที่แม่นยำทางฟิสิกส์ในการคำนวณความสัมพันธ์เชิงแรงโน้มถ่วง ของระบบดาวสามดวง ซึ่งต้องทำโดยแก้ปัญหาวัตถุสามชิ้นซึ่งทำได้ยาก
ดาวสามดวงทั่วไป

แอลฟาคนครึ่งม้า (กลุ่มดาวคนครึ่งม้า) - ดาวดวงหนึ่งในระบบนี้คือพร็อกซิมาคนครึ่งม้า
ดาวเหนือ (ดาวแอลฟากลุ่มดาวหมีเล็ก)
ดาวคาสเตอร์ (ดาวแอลฟากลุ่มดาวคนคู่)
HD 188753 (กลุ่มดาวหงส์) - ระบบดาวสามดวงที่เคยถูกสงสัยว่ามีดาวเคราะห์โคจรรอบ
ดูเพิ่ม

ระบบดาวฤกษ์
ระบบดาวคู่
ซัมซุง
ปัญหาวัตถุสามชิ้น
ระบบประสาทพาราซิมพาเทติก

Autonomic nervous system innervation, showing the sympathetic and parasympathetic (craniosacral) systems, in red and blue, respectively
ระบบประสาทพาราซิมพาเทติก (อังกฤษ: Parasympathetic nervous system) เป็นหนึ่งในสองระบบหลักของ ระบบประสาทอัตโนมัติ เส้นประสาทในระบบพาราซิมพาเทติก  คือเส้นประสาทที่มาจากบริเวณเหนือไขสันหลัง คือบริเวณที่เป็นสมองส่วนกลาง และเมดัลลาออบลองกาตา และเส้นประสาทที่มาจากบริเวณต่ำ
ระบบประสาทพาราซิมพาเทติกเป็นระบบประสาทอัตโนมัติซึ่งมีหน้าที่ควบคุมกิจกรรมใต้สำนึกต่าง ๆ ของร่างกายและอวัยวะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกิจกรรมเกี่ยวกับการพักผ่อน การย่อยอาหาร การปัสสาวะและถ่ายอุจจาระ การหลั่งน้ำตา รวมไปถึงการตื่นตัวหรือมีอารมณ์ทางเพศ.  ระบบประสาทประเภทนี้มีลักษณะการทำงานคู่ขนานไปกับระบบประสาทซิมพาเทติก ซึ่งรับผิดชอบต่อการปลุกเร้าหรือเตรียมร่างกายให้ตอบสนองต่อสถานการณ์ฉุกเฉิน เพื่อให้ต่อสู้หรือหนี (fight or flight) ในภาวะคับขัน.  ชื่อของระบบประสาทพาราซิมพาเทติก จึงหมายถึง ระบบประสาทที่วิ่งหรือทำงานคู่ขนาน ("para" เป็นคำอุปสรรคภาษากรีกแปลว่า "ขนานไปกับ") กับระบบประสาทซิมพาเทติก.
ระบบปรับสมดุลแสงสีขาวอัตโนมัติ

สัญลักษณ์นี้แสดงการเปิดการใช้งานระบบ สมดุลแสงสีขาวอัตโนมัติ
ระบบปรับสมดุลแสงสีขาวอัตโนมัติ (อังกฤษ: Auto White Balance) เป็นฟังก์ชันที่ใช้สำหรับการปรับค่าสมดุลของแสงสีขาวโดยอัตโนมัติในกล้องดิจิทัล เพื่อให้ได้ภาพถ่ายที่มีสีสันอยู่ในโทนสีกลางหรือ ค่าวัดแสงอยู่ที่ประมาณ 3500-8000K โดยกล้องจะทำการปรับค่าให้มีสีเทากลาง 25% โดยในบางครั้งหากวัตถุมีค่าการสะท้อนแสงจากแหล่งกำเนิดแสงหลายชนิด อาจทำให้ระบบปรับสมดุลแสงสีขาวอัตโนมัติ ทำงานผิดเพี้ยน และส่งผลให้ภาพมีสีที่ไม่เป็นธรรมชาติได้ ซึ่งสามารถแก้โดยการปรับสมดุลแสงสีขาวเอง
ระบบการลงคะแนนแบบแฮร์-คลาร์ก

ระบบการลงคะแนนแบบแฮร์-คลาร์ก (อังกฤษ: Hare–Clark electoral system) เป็นระบบการลงคะแนนประเภทหนึ่งของการลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียงซึ่งเป็นการเลือกตั้งระบบสัดส่วนที่ใช้ในการเลือกตั้งในแทสเมเนียและออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี
วิธีการในการจัดสรรลำดับความชอบนั้นคล้ายคลึงกับในระบบลงคะแนนอื่น ๆ ที่ใช้ในประเทศออสเตรเลีย เช่น ในการเลือกตั้งวุฒิสภาออสเตรเลีย
ที่มาของชื่อของระบบนั้นนำมาจากทอมัส แฮร์ เนติบัณฑิตชาวอังกฤษ และแอนดรูว์ อิงกลิส คลาร์ก อัยการสูงสุดแห่งแทสเมเนีย ซึ่งเป็นผู้ริเริ่มแปลงระบบมาใช้ในแทสเมเนียใน ค.ศ. 1896
การนับคะแนน > ตัวอย่างวิธีการนับคะแนน

1. การนับคะแนน
2. การกำหนดโควตา
3. การประกาศผู้ชนะ
4. ผู้สมัครที่มีคะแนนเกิน
5. ผู้สมัครรายที่เหลืออยู่ที่ยังไม่ถึงโควตา
ดูเพิ่ม

โควตาแฮร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Parliament of Tasmania
Tasmanian Electoral Commission
ACT Electoral Commission
| ด ค กระบบการลงคะแนน |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของการเมือง และการเลือกตั้ง
ผู้ชนะคนเดียว:  คะแนนอนุมัติ คะแนนอนุมัติผสม  แบบผู้สมัครรอบแรกอย่างรวม  การนับแบบบอร์ดา  แบบบักลิน  ระบบการลงคะแนนแบบมีเงื่อนไข คะแนนเสียงเสริม  วิธีกงดอร์แซ วีธีของโคปแลนด์  วิธีของด็อดจ์สัน  วิธีเคเมนี-ยัง  มินิแมกซ์  วิธีของแนนสัน  ระบบจัดลำดับคู่  วิธีชุลท์เซอ  บัตรลงคะแนนหลายรอบ  ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด  แบบหลายรอบในทันที (จัดลำดับความชอบ) วิธีของคูมส์  การตัดสินแบบเสียงข้างมาก  เกณฑ์เสียงข้างมาก  แบบคะแนนเสียงที่เหนือกว่า  ระบบการลงคะแนนแบบพิกัด  แบบคะแนนรวม  แบบสตาร์  ระบบสองรอบ  การตัดสินแบบปกติ 
ระบบสัดส่วน:  แบบเปรียบเทียบผลลัพธ์คู่ด้วยการถ่ายโอนคะแนนเสียง  สัดส่วนคู่  แฮร์-คลาร์ก  วิธีค่าเฉลี่ยสูงสุด เว็บสเตอร์/แซ็งต์-ลากูว์  โดนต์  วิธีเหลือเศษสูงสุด  แบบสมาชิกผสม  บัญชีรายชื่อ  แบบถ่ายโอนคะแนนเสียงของชุลท์เซอ  แบบถ่ายโอนคะแนนเสียง 
ระบบกึ่งสัดส่วน:  ระบบคู่ขนาน  แบบเสียงเดียวโอนไม่ได้  แบบสะสม  แบบจำกัดคะแนนเสียง  แบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน  แบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วนมีลำดับ  แบบคะแนนอนุมัติตามความชอบ  ระบบสมาชิกเพิ่มเติม  แบบเสียงเดียวผสม  คะแนนเสียงเผื่อเลือกเพิ่ม  แบบสมาชิกคู่  เขตกันดาร-เขตเมือง 
เกณฑ์:  เกณฑ์กงดอร์แซ  เกณฑ์ผู้แพ้แบบกงดอร์แซ  เกณฑ์ความคงที่  เกณฑ์ความเป็นอิสระของตัวโคลน  ความเป็นอิสระของตัวเลือกที่ไม่เกี่ยวข้องกัน  ความเป็นอิสระของตัวเลือกของสมิธ  เกณฑ์ผู้ที่ถูกจัดลำดับหลังจะกระทบกับผู้ที่ได้ลำดับแรก  เกณฑ์เสียงข้างมาก  เกณฑ์ผู้แพ้เสียงข้างมาก  Monotonicity criterion  เกณฑ์เสียงข้างมากร่วมกัน  หลักประสิทธิภาพแบบพาเรโต  เกณฑ์การเข้าร่วม  เกณฑ์คะแนนเสียงที่เหนือกว่า  เกณฑ์การแก้คะแนนเสมอ  เกณฑ์สมมาตรกลับด้าน  เกณฑ์ของสมิธ 
โควตา:  โควตาดรูป  โควตาฮาเกินบัค-บิชช็อฟ  โควตาแฮร์  โควตาอิมเปรีอาลี 
อื่นๆ:  บัตรลงคะแนน  เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำ  คะแนนเสียงตามความชอบลำดับแรก  บัตรเสีย  การจับสลาก 
เปรียบเทียบ:  การเปรียบเทียบระบบลงคะแนน  ระบบการลงคะแนนในแต่ละประเทศ 
สถานีย่อย — โครงการ
ระบบดาวเคราะห์

ภาพวาดโดยศิลปินแสดงภาพของระบบดาวเคราะห์
ระบบสุริยะของเรา เปรียบเทียบกับระบบดาวเคราะห์ของ 55 Cancri
ระวังสับสนกับ ระบบดาวฤกษ์
ระบบดาวเคราะห์ (อังกฤษ: Planetary system) คือระบบดาวที่มีดาวฤกษ์เพียงดวงเดียว ดาวฤกษ์ดังกล่าวมีเทหะวัตถุหลายชนิดโคจรรอบ เช่น ดาวเคราะห์ ดวงจันทร์ ดาวเคราะห์น้อย สะเก็ดดาว ดาวหาง และฝุ่นคอสมิก
ระบบสุริยะที่เราอาศัยอยู่ ถือเป็นระบบดาวเคราะห์เช่นกัน ณ 1 พฤศจิกายน 2020 มีระบบดาวเคราะห์ที่ถูกยืนยันแล้วจำนวน 3,230 ระบบ ในจำนวนนี้ 715 ระบบมีดาวเคราะห์มากกว่าหนึ่งดวง
รายชื่อระบบดาวเคราะห์

ระบบสุริยะ – ดวงอาทิตย์ กับระบบดาวเคราะห์ของมัน เป็นระบบแรกที่มีการค้นพบ
PSR B1257+12 – ระบบดาวเคราะห์ภายนอกแห่งแรกที่มีการค้นพบ และเป็นการค้นพบดาวเคราะห์พัลซาร์ครั้งแรก ทั้งยังเป็นระบบดาวเคราะห์แบบหลายระบบด้วย
Upsilon Andromedae – ระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวเคราะห์หลายดวง เป็นแห่งแรกที่ค้นพบซึ่งมีดาวฤกษ์แม่อยู่บนแถบลำดับหลัก
PSR B1620-26 – ระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวฤกษ์หลายดวงในระบบแห่งแรกที่ค้นพบ
55 Cancri – ระบบดาวเคราะห์ภายนอกขนาดใหญ่ที่สุด (มีดาวเคราะห์อย่างน้อย 5 ดวง ตามข้อมูลเมื่อ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007)
Gliese 876 – ระบบดาวเคราะห์แห่งแรกที่พบโคจรรอบดาวแคระแดง และเป็นระบบแรกที่พบมีการสั่นพ้องของวงโคจร
HD 69830 – พบว่ามีดาวเคราะห์ที่มีมวลขนาด 3 เท่าของดาวเนปจูน และมีแถบดาวเคราะห์น้อย ทั้งหมดอยู่ในรัศมี 1 หน่วยดาราศาสตร์
2M1207 – ระบบดาวเคราะห์แห่งแรกที่ถ่ายภาพไว้ได้ และเป็นระบบที่มีดาวแคระน้ำตาลกับดาวเคราะห์ 1 ดวง
Gliese 581 - ระบบดาวเคราะห์ภายนอกแห่งแรกที่พบว่ามีดาวเคราะห์อยู่ในย่านกำเนิดชีวิต คือดาวเคราะห์ (Gliese 581 c)
Mu Arae - ระบบที่มีดาวเคราะห์ดวงในที่สุดคล้าย "ดาวเนปจูนร้อนจัด"
HD 188753 - ระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวฤกษ์เป็น ระบบดาวสามดวง
HD 37124
HD 12661
HD 73526
47 Ursae Majoris
Epsilon Eridani
14 Herculis
UX Tau A
ดูเพิ่ม

ดาวเคราะห์นอกระบบ
ระบบประสาทนอกส่วนกลาง

ระบบประสาทรอบนอก (สีฟ้า)
ระบบประสาทนอกส่วนกลาง (อังกฤษ: peripheral nervous system: PNS)  เป็นระบบประสาทที่แตกแขนงออกมาจากระบบประสาทกลาง ประกอบด้วย ประสาทสมอง (cranial nerve) ประสาทไขสันหลัง (spinal nerve) ประสาทกาย (somatic nerve) และเซลล์แกงเกลียน (ganglion cell) โดยระบบประสาทรอบนอกนั้น สามารถแบ่งเป็นระบบประสาทกาย (somatic nervous system) และระบบประสาทอิสระ (autonomic nervous system)
หน้าที่ของระบบประสาทรอบนอก

ทำหน้าที่ในการเชื่อมต่อระหว่างระบบประสาทกลางกับอวัยวะต่าง ๆ เช่น แขน ขา เป็นต้น (ดูเพิ่มเติมได้ที่ ระบบประสาท)
ระบบการจัดการเอกสาร

ระบบจัดการเอกสาร (อังกฤษ: Document management system) คือ ระบบคอมพิวเตอร์ หรือ กลุ่มของโปรแกรมภาษาทางคอมพิวเตอร์ (Document Management Software) ที่ใช้ในการติดตามและเก็บบันทึกเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ หรือ รูปภาพประกอบเอกสาร โดยใช้แนวคิดของ ระบบการจัดการเนื้อหา (Content management system, CMS) ซึ่งมักจะถูกมองว่าเป็นองค์ประกอบของระบบการจัดงานภายในองค์กร (Enterprise content management system, ECM) ซึ่งมีความสัมพันธ์กับการจัดการทรัพย์สินดิจิทัล (Digital asset management system, DAM) นอกจากนี้ยังมีหัวข้อที่เกี่ยวข้องและมีความสัมพันธ์อีก เช่น ระบบจัดการเก็บเอกสารด้วยคอมพิวเตอร์ (Document imaging system) การจัดการลำดับงาน (Workflow system) และระบบการเก็บบันทึก (Records management system) และอื่น ๆ
เทคโนโลยีอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องหรือใกล้เคียง

Content management system ระบบจัดการเนื้อหา (Content management system, CMS) คือระบบซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ที่ใช้เพื่อจัดระเบียบ และส่งเสริมการทำงานในหมู่คณะ ให้สามารถสร้างเอกสาร หรือเนื้อหาสาระอื่น ๆ โดยมากแล้ว ระบบจัดการเนื้อหา มักจะเป็นเว็บแอปพลิเคชัน ซึ่งใช้จัดการเว็บไซต์และเนื้อหาบนเว็บ และมีไม่น้อยที่ระบบจัดการเนื้อหาต้องใช้ซอฟต์แวร์พิเศษบนเครื่องเครื่องลูกข่าย เพื่อใช้แก้ไขและสร้างบทความต่างๆ ระบบจัดการเนื้อหา ในตลาดซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์มีทั้งแบบที่ทำเพื่อการค้าและแบบ โอเพนซอร์สเนื้อหาที่อยู่บนระบบอาจจะเป็นเนื้อหาที่เป็น ข้อความตัวอักษรไฟล์รูปภาพ ไฟล์เสียง ไฟล์ภาพเคลื่อนไหว ไฟล์วิดีโอ หรือไฟล์เอกสารอื่น ๆ ก็ได้ ระบบจัดการเนื้อหามักมีระบบการจัดการลำดับการดำเนินงานของเนื้อหาที่เรียกว่า Workflow ซึ่งลำดับการดำเนินงานนั้นโดยมากจะประกอบไปด้วย
ขั้นตอนการนำเนื้อหาเข้าระบบ (Ingestion หรือ Creation) เช่น ผู้บริหารระดับสูงเห็นชอบให้มีการสร้างเนื้อหาใหม่ขึ้น และผู้พัฒนาสร้างเทมเพลต และ โฟลเดอร์เพื่อรองรับข้อมูลบนเว็บ
ขั้นตอนการตรวจสอบเนื้อหา (Staging หรือ Approval) มีการตรวจสอบความถูกต้องของเนื้อหาเนื่องจากหากข้อมูลผิดพลาดจะมีความยุ่งยากในการกลับมาแก้ไข มีการกระจายงานสู่กลุ่มพนักงาน เพื่อจำหน่ายให้พนักงานช่วยสร้างเนื้อหา และแก้ไขเนื้อหา
ขั้นตอนการนำเนื้อหาไปเผยแพร่ (Delivery หรือ Publishing) ผู้ดูแลเว็บไซด์อนุมัติ รวบรวมข้อมูลขึ้นเว็บไซด์ได้
ทิศทางในอนาคต ของเทคโนโลยี

เนื่องจากในปัจจุบันเทคโนโลยีก้าวหน้าขึ้นไปมากทำให้ระบบการจัดการต่างๆเร็วขึ้น จากคำกล่าวของทิม เบอร์เนิร์ส-ลีที่ว่า ”ไม่มีสิ่งใดที่เปลี่ยนแปลงโลกได้มากกว่าที่คอมพิวเตอร์ทำ” การเกิดขึ้นของคอมพิวเตอร์ทำให้การทำหลายอย่างที่สมัยก่อนไม่มีทางทำได้เป็นไปได้เช่น การสืบค้นข้อมูลจากแหล่งเอกสารต่างๆได้โดยใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาที สมัยก่อนการจัดการเกี่ยวกับ Document จะเป็นการจัดเอกสาร กำหนดที่อยู่เป็นแฟ้มใส่ในตู้เอกสาร การทำดัชนีที่ยุ่งยาก แต่ปัจจุบันสามารถทำได้ง่ายและยังมีระบบที่เป็น optical ในการสกัดคำจากไฟล์รูปภาพได้อีกด้วยเสมือนกับว่าคอมพิวเตอร์สามารถอ่านหนังสือได้ ช่วยในการจัดการและทำองค์ประกอบของ Document management สามารถดึงข้อมูลได้รวดเร็วในอนาคตเนื่องจากแหล่งการจัดการข้อมูลต่างๆสามารถทำงานกับ Application ต่างๆได้ ทำให้มีการพัฒนาลูกเล่นต่างๆ ได้มากขึ้นกว่าเดิมอาจจะมีบริการใหม่ๆเข้ามาที่พัฒนาพร้อมกับเทคโนโลยี เช่นในอนาคตอาจจะมีการผสานกันระหว่างการจัดการเนื้อหาระดับองค์กรกับระบบจัดการเก็บข้อมูลเช่นการนำเสนอวงจรชีวิตของลูกค้าตลอดเวลาเพื่อนำข้อมูลไปใช้ในการวิเคราะห์และพัฒนาองค์กรเช่นหาสินค้า และบริการที่เหมาะสม ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้เมื่อมีเทคโนโลยีที่ล้ำหน้า และการจัดการข้อมูลและเอกสารที่ดี หรืออาจจะมีการพัฒนาเทคโนโลยีต่างๆเพื่อเก็บเอกสารในรูปแบบอื่น ๆ นอกจาก รูป เสียงข้อความ เช่น การเก็บรูปแบบทางชีววิทยา เช่น รัฐบาลเก็บตัวอย่าง DNA ของคนในประเทศโดยบันทึกเป็นเอกสารในรูปแบบที่สามารถ Capture ได้และมีการทำ indexing เพื่อให้สามารถตามตัวบุคคล หรือ ระบุตัวบุคคลมีการเชื่อมโยงฐานข้อมูลต่างๆขององค์กรกับองค์กรอื่นทำให้สามารถช่วยติดตามวิถีชีวิตของบุคคลหนึ่งได้เป็นต้น อาจจะมีหลายๆอย่างตามมา สรุปคือ เทคโนโลยี Document management system นั้นสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามการพัฒนาของเทคโนโลยีอื่นๆในปัจจุบัน
ประโยชน์ของระบบจัดการเอกสาร

ช่วยลดค่าใช้จ่ายด้านเอกสารกระดาษ
ช่วยในเรื่องของการค้นหาข้อมูลได้รวดเร็วขึ้น
สามารถกำหนดสิทธิ์ในการเข้าถึงข้อมูลและความปลอดภัยของข้อมูลได้ง่าย
สามารถทำการสำรองข้อมูล และเก็บรักษาข้อมูลได้ง่ายกว่า
ช่วยส่งเสริมการทำงานภายในองค์กรให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
ระบบผิวหนัง

ระบบผิวหนัง (อังกฤษ: Integumentary System) คือ ระบบป้องกันสิ่งแปลกปลอมเข้ามาในร่างกาย มีเส้นประสาทรับความรู้สึกต่างๆ
ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ

A scanning electron microscope image of a single human lymphocyte
ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ (อังกฤษ: specific immune system) หรือ ระบบภูมิคุ้มแบบปรับตัว (adaptive), ระบบภูมิคุ้มกันแบบรับมา (acquired) เป็นระบบย่อยอย่างหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกัน ประกอบด้วยเซลล์หลายชนิดที่ทำหน้าที่แตกต่างกัน และกระบวนการต่างๆ ที่ร่วมกันเพื่อกำจัดหรือยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อก่อโรค อีกระบบหนึ่งที่มีคู่กันคือระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด
ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะมีความแตกต่างจากระบบภูมิคุ้มกันแบบดั้งเดิมหลายด้าน ด้านหนึ่งก็คือความจำเพาะ กล่าวคือระบบนี้จะสร้างภูมิคุ้มกันที่ทำงานอย่างจำเพาะเจาะจงกับเชื้อก่อโรคหรือแอนติเจนแต่ละชนิด นอกจากนี้ยังทำให้เกิดภูมิคุ้มกันที่ป้องกันได้เป็นเวลานานอีกด้วย เช่นคนที่เคยเป็นโรคติดเชื้อบางชนิด (เช่น โรคหัด) เมื่อหายแล้วจะมีภูมิคุ้มกันต่อโรคหัดไปเรื่อยๆ ภูมิคุ้มกันแบบนี้อาจคงอยู่ได้ตลอดชีวิตหรือไม่ก็ได้
แอนติบอดีซึ่งสร้างจากเซลล์บีจะล่องลอยอยู่ในกระแสเลือด และสามารถไปจับกับแอนติเจนแปลกปลอม ทำให้ยับยั้งการทำงานของแอนติเจนนั้นได้ เช่น ทำให้เชื้อก่อโรคซึ่งมีแอนติเจนนั้นๆ ไม่สามารถจับกับเซลล์ของร่างกายได้
ระบบทางหลวงสหรัฐ

| ระบบหมายเลขทางหลวงสหรัฐ |
| --- | --- |
การเปลี่ยนแปลงรูปแบบของป้ายทางหลวงสหรัฐ
แผนที่ของระบบทางหลวงสหรัฐในปัจจุบัน
ข้อมูลของระบบ
บำรุงรักษาโดย รัฐบาลแห่งรัฐหรือรัฐบาลท้องถิ่น หมายเลขและเส้นทางกำหนดโดย AASHTO
ระยะทาง: 157,724 ไมล์ (253,832 กิโลเมตร)
ก่อตั้ง: 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926
ชื่อของทางหลวง
ทางหลวงสหรัฐ: ทางหลวงสหรัฐหมายเลข XX (U.S. Routes หรือ U.S. Highways)
ระบบทางหลวง
 ระบบทางหลวงสหรัฐ รายชื่อ 
ระบบหมายเลขทางหลวงสหรัฐ (อังกฤษ: United States Numbered Highway System มักเรียกว่า U.S. Routes หรือ U.S. Highways) เป็นการรวบรวมโครงข่ายถนนและทางหลวงกระจายเป็นลักษณะตารางทั่วทั้งอาณาบริเวณสหรัฐอเมริกาแผ่นดินใหญ่ มีการกำหนดหมายเลขของทางหลวงที่เชื่อมโยงกันระหว่างรัฐ บางครั้งอาจเรียกว่า ทางหลวงสหพันธ์ แต่ได้รับการกำกับดูแลโดยรัฐบาลแห่งรัฐหรือรัฐบาลท้องถิ่น มาตั้งแต่การจัดตั้งในปี ค.ศ. 1926
หนังสืออ่านเพิ่ม

Ingram, Tammy (2014). Dixie Highway: Road Building and the Making of the Modern South, 1900–1930. Chapel Hill: The University of North Carolina Press. ISBN 9781469615523.
แหล่งข้อมูลอื่น

AASHTO Special Committee on U.S. Route Numbering เก็บถาวร 2015-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
U.S. Numbered Highways - 1989 Edition เก็บถาวร 2013-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (AASHTO)
Highway History - Other Articles (Federal Highway Administration)
U.S. Highways: From US 1 to (US 830)
US Highway Ends: maps and terminus photos
| ด ค ก ระบบทางหลวงสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  40  41  42  43  44  45  46  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  87  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  101  163  400  412  425  |  |
 รายการทางหลวงสหรัฐทั้งหมด  หมายเลขที่เขียนด้วยตัวเอน เป็นทางหลวงที่ถูกถอดถอนออกจากระบบแล้ว  หมายเลขที่เน้น เป็นทางหลวงสายหลัก
ระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด

Innate immune system
ระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด (อังกฤษ: innate immune system) เป็นระบบย่อยหนึ่งในสองระบบของระบบภูมิคุ้มกันของสัตว์มีกระดูกสันหลังรวมทั้งมนุษย์ด้วย ระบบนี้มีจุดกำเนิดในสายวิวัฒนาการที่เก่ากว่าอีกระบบหนึ่งคือระบบภูมิคุ้มกันแบบปรับตัว นอกจากนี้แล้วระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิดยังเป็นระบบภูมิคุ้มกันหลักของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์แบบดั้งเดิม รวมถึงพืช เห็ดรา และแมลงอีกด้วย
ระบบดาวคู่รังสีเอ็กซ์

ภาพวาดโดยศิลปินแสดงระบบดาวคู่รังสีเอ็กซ์
ระบบดาวคู่รังสีเอ็กซ์ (อังกฤษ: X-ray binaries) เป็นระบบดาวคู่ประเภทหนึ่งที่มองเห็นสว่างชัดเจนในคลื่นรังสีเอ็กซ์ รังสีเอ็กซ์นี้เกิดขึ้นจากการที่สสารจะดาวดวงหนึ่ง (โดยมากเป็นดาวฤกษ์ปกติ) ตกลงไปยังดาวคู่ของมันซึ่งมักเป็นดาวฤกษ์หนาแน่นสูง เช่น ดาวแคระขาว ดาวนิวตรอน หรือหลุมดำ สสารที่ตกลงไปจะปล่อยพลังงานศักย์โน้มถ่วงออกมาเป็นรังสีเอ็กซ์ที่มีขนาดมากกว่ามวลที่เหลือของมันหลายสิบเท่า (ฟิวชั่นของไฮโดรเจนปล่อยพลังงานออกมาเพียง 0.7 เปอร์เซ็นต์ของมวลที่เหลือ)
การจัดประเภท

ระบบดาวคู่รังสีเอ็กซ์สามารถแบ่งออกเป็นประเภทย่อยได้อีกหลายประเภท บางระบบก็คาบเกี่ยวกัน ถึงทราบว่าการจัดประเภทนี้แยกตามมวล (มาก, ปานกลาง, น้อย) ของดาวฤกษ์ดวงที่สามารถมองเห็นได้ ไม่ใช่มวลของดาวคู่หนาแน่นสูงที่เป็นวัตถุตัวที่แผ่พลังงานออกมา
Low-mass X-ray binaries (LMXBs)
Soft X-ray transients (SXTs)
Symbiotic X-ray binary
Super-soft x-ray source หรือ Super soft sources (SSSs)
Intermediate-mass X-ray binaries (IMXBs)
High-mass X-ray binaries (HMXBs)
Be/X-ray binaries (BeXRBs)
Supergiant X-ray binaries (SGXBs)
Supergiant Fast X-ray Transients (SFXTs)
อื่นๆ
ดาวระเบิดรังสีเอ็กซ์
พัลซาร์รังสีเอ็กซ์
ไมโครเควซาร์ (ระบบดาวคู่รังสีเอ็กซ์แบบลำวิทยุ ที่อาจเกิดจากดาวนิวตรอนหรือหลุมดำ)
ดูเพิ่ม

เควซาร์