รายชื่อประธานาธิบดีอินเดีย
ประธานาธิบดี

รักษาการประธานาธิบดี (3)
ประธานาธิบดีที่ไม่สังกัดพรรคการเมือง (5)
ประธานาธิบดีจากพรรคคองเกรสแห่งชาติ (INC) (7)
ประธานาธิบดีจากพรรคภารติยชนตา (BJP) (2)
ประธานาธิบดีจากพรรคชนตา (JP) (1)
| ลำดับที่ | ภาพ | ชื่อ  (เกิด–เสียชีวิต) | วาระการดำรงตำแหน่ง อาณัติจากการเลือกตั้ง ระยะเวลาปฏิบัติงาน | วาระการดำรงตำแหน่ง อาณัติจากการเลือกตั้ง ระยะเวลาปฏิบัติงาน | ตำแหน่งก่อนหน้า | รองประธานาธิบดี | พรรค | พรรค | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | ราเชนทระ ปรสาท  (1884–1963) | 26 มกราคม 1950 | 13 พฤษภาคม 1962 | ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ | สรวปัลลี ราธากฤษณัน |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 1 |  | ราเชนทระ ปรสาท  (1884–1963) | 1950, 1952, 1957 | 1950, 1952, 1957 | ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ | สรวปัลลี ราธากฤษณัน |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 1 |  | ราเชนทระ ปรสาท  (1884–1963) | 12 ปี 107 วัน | 12 ปี 107 วัน | ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ | สรวปัลลี ราธากฤษณัน |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 1 |  | ราเชนทระ ปรสาท  (1884–1963) | ปรสาทมาจากรัฐพิหาร เป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศอินเดียหลังได้รับเอกราช และดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด ในฐานะประธานาธิบดีเพียงคนเดียวที่ดำรงตำแหน่งสองวาระขึ้นไป เขายังเป็นหนึ่งในนักต่อสู้ในขบวนการเรียกร้องเอกราช | ปรสาทมาจากรัฐพิหาร เป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศอินเดียหลังได้รับเอกราช และดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด ในฐานะประธานาธิบดีเพียงคนเดียวที่ดำรงตำแหน่งสองวาระขึ้นไป เขายังเป็นหนึ่งในนักต่อสู้ในขบวนการเรียกร้องเอกราช | ปรสาทมาจากรัฐพิหาร เป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศอินเดียหลังได้รับเอกราช และดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด ในฐานะประธานาธิบดีเพียงคนเดียวที่ดำรงตำแหน่งสองวาระขึ้นไป เขายังเป็นหนึ่งในนักต่อสู้ในขบวนการเรียกร้องเอกราช | ปรสาทมาจากรัฐพิหาร เป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศอินเดียหลังได้รับเอกราช และดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด ในฐานะประธานาธิบดีเพียงคนเดียวที่ดำรงตำแหน่งสองวาระขึ้นไป เขายังเป็นหนึ่งในนักต่อสู้ในขบวนการเรียกร้องเอกราช | ปรสาทมาจากรัฐพิหาร เป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศอินเดียหลังได้รับเอกราช และดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด ในฐานะประธานาธิบดีเพียงคนเดียวที่ดำรงตำแหน่งสองวาระขึ้นไป เขายังเป็นหนึ่งในนักต่อสู้ในขบวนการเรียกร้องเอกราช | ปรสาทมาจากรัฐพิหาร เป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศอินเดียหลังได้รับเอกราช และดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด ในฐานะประธานาธิบดีเพียงคนเดียวที่ดำรงตำแหน่งสองวาระขึ้นไป เขายังเป็นหนึ่งในนักต่อสู้ในขบวนการเรียกร้องเอกราช |  |
| 2 |  | สรวปัลลี ราธากฤษณัน  (1888–1975) | 13 พฤษภาคม 1962 | 13 พฤษภาคม 1967 | รองประธานาธิบดี | ซากีร์ ฮุสเซน |   | อิสระ |  |
| 2 |  | สรวปัลลี ราธากฤษณัน  (1888–1975) | 1962 | 1962 | รองประธานาธิบดี | ซากีร์ ฮุสเซน |   | อิสระ |  |
| 2 |  | สรวปัลลี ราธากฤษณัน  (1888–1975) | 5 ปี | 5 ปี | รองประธานาธิบดี | ซากีร์ ฮุสเซน |   | อิสระ |  |
| 2 |  | สรวปัลลี ราธากฤษณัน  (1888–1975) | ราธากฤษณันเป็นนักปรัชญาและนักเขียนคนสำคัญ เขาดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยอานธร และ มหาวิทยาลัยพนรัสฮินดู เขาได้รับรางวัลภารตรัตนะ ในปี พ.ศ. 2497 ก่อนที่จะเป็นประธานาธิบดี เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่มาจากอินเดียใต้ | ราธากฤษณันเป็นนักปรัชญาและนักเขียนคนสำคัญ เขาดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยอานธร และ มหาวิทยาลัยพนรัสฮินดู เขาได้รับรางวัลภารตรัตนะ ในปี พ.ศ. 2497 ก่อนที่จะเป็นประธานาธิบดี เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่มาจากอินเดียใต้ | ราธากฤษณันเป็นนักปรัชญาและนักเขียนคนสำคัญ เขาดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยอานธร และ มหาวิทยาลัยพนรัสฮินดู เขาได้รับรางวัลภารตรัตนะ ในปี พ.ศ. 2497 ก่อนที่จะเป็นประธานาธิบดี เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่มาจากอินเดียใต้ | ราธากฤษณันเป็นนักปรัชญาและนักเขียนคนสำคัญ เขาดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยอานธร และ มหาวิทยาลัยพนรัสฮินดู เขาได้รับรางวัลภารตรัตนะ ในปี พ.ศ. 2497 ก่อนที่จะเป็นประธานาธิบดี เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่มาจากอินเดียใต้ | ราธากฤษณันเป็นนักปรัชญาและนักเขียนคนสำคัญ เขาดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยอานธร และ มหาวิทยาลัยพนรัสฮินดู เขาได้รับรางวัลภารตรัตนะ ในปี พ.ศ. 2497 ก่อนที่จะเป็นประธานาธิบดี เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่มาจากอินเดียใต้ | ราธากฤษณันเป็นนักปรัชญาและนักเขียนคนสำคัญ เขาดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยอานธร และ มหาวิทยาลัยพนรัสฮินดู เขาได้รับรางวัลภารตรัตนะ ในปี พ.ศ. 2497 ก่อนที่จะเป็นประธานาธิบดี เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่มาจากอินเดียใต้ |  |
| 3 |  | ซากีร์ ฮุสเซน१  (1897–1969) | 13 พฤษภาคม 1967 | 3 พฤษภาคม 1969 | รองประธานาธิบดี | วรหคีรี เวนกต คีรี |   | อิสระ |  |
| 3 |  | ซากีร์ ฮุสเซน१  (1897–1969) | 1967 | 1967 | รองประธานาธิบดี | วรหคีรี เวนกต คีรี |   | อิสระ |  |
| 3 |  | ซากีร์ ฮุสเซน१  (1897–1969) | 1 ปี 355 วัน | 1 ปี 355 วัน | รองประธานาธิบดี | วรหคีรี เวนกต คีรี |   | อิสระ |  |
| 3 |  | ซากีร์ ฮุสเซน१  (1897–1969) | ฮุสเซนเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยมุสลิมอาลีคฤห์ เป็นผู้ได้รับรางวัลปัทมา วิภูชาน และรางวัลภารตรัตนะ เขาเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งสั้นที่สุด และเป็นประธานาธิบดีมุสลิมคนแรกของอินเดีย | ฮุสเซนเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยมุสลิมอาลีคฤห์ เป็นผู้ได้รับรางวัลปัทมา วิภูชาน และรางวัลภารตรัตนะ เขาเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งสั้นที่สุด และเป็นประธานาธิบดีมุสลิมคนแรกของอินเดีย | ฮุสเซนเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยมุสลิมอาลีคฤห์ เป็นผู้ได้รับรางวัลปัทมา วิภูชาน และรางวัลภารตรัตนะ เขาเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งสั้นที่สุด และเป็นประธานาธิบดีมุสลิมคนแรกของอินเดีย | ฮุสเซนเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยมุสลิมอาลีคฤห์ เป็นผู้ได้รับรางวัลปัทมา วิภูชาน และรางวัลภารตรัตนะ เขาเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งสั้นที่สุด และเป็นประธานาธิบดีมุสลิมคนแรกของอินเดีย | ฮุสเซนเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยมุสลิมอาลีคฤห์ เป็นผู้ได้รับรางวัลปัทมา วิภูชาน และรางวัลภารตรัตนะ เขาเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งสั้นที่สุด และเป็นประธานาธิบดีมุสลิมคนแรกของอินเดีย | ฮุสเซนเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยมุสลิมอาลีคฤห์ เป็นผู้ได้รับรางวัลปัทมา วิภูชาน และรางวัลภารตรัตนะ เขาเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งสั้นที่สุด และเป็นประธานาธิบดีมุสลิมคนแรกของอินเดีย |  |
| – |  | วรหคีรี เวนกต คีรี२३  (1894–1980) | 3 พฤษภาคม 1969 | 20 กรกฎาคม 1969 | รองประธานาธิบดี | – |   | – |  |
| – |  | วรหคีรี เวนกต คีรี२३  (1894–1980) | – | – | รองประธานาธิบดี | – |   | – |  |
| – |  | วรหคีรี เวนกต คีรี२३  (1894–1980) | 78 วัน | 78 วัน | รองประธานาธิบดี | – |   | – |  |
| – |  | วรหคีรี เวนกต คีรี२३  (1894–1980) | คีรีได้รับเลือกเป็นรองประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2510 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรักษาการประธานาธิบดี ภายหลังที่ประธานาธิบดีฮุสเซนเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขาสละตำแหน่งในไม่กี่เดือนต่อมาเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี | คีรีได้รับเลือกเป็นรองประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2510 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรักษาการประธานาธิบดี ภายหลังที่ประธานาธิบดีฮุสเซนเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขาสละตำแหน่งในไม่กี่เดือนต่อมาเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี | คีรีได้รับเลือกเป็นรองประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2510 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรักษาการประธานาธิบดี ภายหลังที่ประธานาธิบดีฮุสเซนเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขาสละตำแหน่งในไม่กี่เดือนต่อมาเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี | คีรีได้รับเลือกเป็นรองประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2510 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรักษาการประธานาธิบดี ภายหลังที่ประธานาธิบดีฮุสเซนเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขาสละตำแหน่งในไม่กี่เดือนต่อมาเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี | คีรีได้รับเลือกเป็นรองประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2510 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรักษาการประธานาธิบดี ภายหลังที่ประธานาธิบดีฮุสเซนเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขาสละตำแหน่งในไม่กี่เดือนต่อมาเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี | คีรีได้รับเลือกเป็นรองประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2510 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรักษาการประธานาธิบดี ภายหลังที่ประธานาธิบดีฮุสเซนเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขาสละตำแหน่งในไม่กี่เดือนต่อมาเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี |  |
| – |  | โมฮัมหมัด ฮิดายัตตุลเลาะห์३  (1905–1992) | 20 กรกฎาคม 1969 | 24 สิงหาคม 1969 | ประธานศาลสูงสุด | – |   | – |  |
| – |  | โมฮัมหมัด ฮิดายัตตุลเลาะห์३  (1905–1992) | – | – | ประธานศาลสูงสุด | – |   | – |  |
| – |  | โมฮัมหมัด ฮิดายัตตุลเลาะห์३  (1905–1992) | 35 วัน | 35 วัน | ประธานศาลสูงสุด | – |   | – |  |
| – |  | โมฮัมหมัด ฮิดายัตตุลเลาะห์३  (1905–1992) | เขาเป็นประธานศาลสูงสุดมาก่อน และเคยได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช เขาดำรงตำแหน่งรักษาการประธานาธิบดีจนกระทั่งการเลือกตั้ง ซึ่งคีรีได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีของอินเดีย | เขาเป็นประธานศาลสูงสุดมาก่อน และเคยได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช เขาดำรงตำแหน่งรักษาการประธานาธิบดีจนกระทั่งการเลือกตั้ง ซึ่งคีรีได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีของอินเดีย | เขาเป็นประธานศาลสูงสุดมาก่อน และเคยได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช เขาดำรงตำแหน่งรักษาการประธานาธิบดีจนกระทั่งการเลือกตั้ง ซึ่งคีรีได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีของอินเดีย | เขาเป็นประธานศาลสูงสุดมาก่อน และเคยได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช เขาดำรงตำแหน่งรักษาการประธานาธิบดีจนกระทั่งการเลือกตั้ง ซึ่งคีรีได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีของอินเดีย | เขาเป็นประธานศาลสูงสุดมาก่อน และเคยได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช เขาดำรงตำแหน่งรักษาการประธานาธิบดีจนกระทั่งการเลือกตั้ง ซึ่งคีรีได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีของอินเดีย | เขาเป็นประธานศาลสูงสุดมาก่อน และเคยได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช เขาดำรงตำแหน่งรักษาการประธานาธิบดีจนกระทั่งการเลือกตั้ง ซึ่งคีรีได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีของอินเดีย |  |
| 4 |  | วรหคีรี เวนกต คีรี  (1894–1980) | 24 สิงหาคม 1969 | 24 สิงหาคม 1974 | รักษาการประธานาธิบดี | โคปาล สวรูป ปถก |   | อิสระ |  |
| 4 |  | วรหคีรี เวนกต คีรี  (1894–1980) | 1969 | 1969 | รักษาการประธานาธิบดี | โคปาล สวรูป ปถก |   | อิสระ |  |
| 4 |  | วรหคีรี เวนกต คีรี  (1894–1980) | 5 ปี | 5 ปี | รักษาการประธานาธิบดี | โคปาล สวรูป ปถก |   | อิสระ |  |
| 4 |  | วรหคีรี เวนกต คีรี  (1894–1980) | คีรีเป็นคนแรกที่ดำรงตำแหน่งทั้งรักษาการประธานาธิบดีและประธานาธิบดีของอินเดีย เขาเป็นผู้ได้รับรางวัลภารตรัตนะ และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและการจ้างงาน และข้าหลวงใหญ่ประจำประเทศซีลอน (ศรีลังกา) | คีรีเป็นคนแรกที่ดำรงตำแหน่งทั้งรักษาการประธานาธิบดีและประธานาธิบดีของอินเดีย เขาเป็นผู้ได้รับรางวัลภารตรัตนะ และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและการจ้างงาน และข้าหลวงใหญ่ประจำประเทศซีลอน (ศรีลังกา) | คีรีเป็นคนแรกที่ดำรงตำแหน่งทั้งรักษาการประธานาธิบดีและประธานาธิบดีของอินเดีย เขาเป็นผู้ได้รับรางวัลภารตรัตนะ และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและการจ้างงาน และข้าหลวงใหญ่ประจำประเทศซีลอน (ศรีลังกา) | คีรีเป็นคนแรกที่ดำรงตำแหน่งทั้งรักษาการประธานาธิบดีและประธานาธิบดีของอินเดีย เขาเป็นผู้ได้รับรางวัลภารตรัตนะ และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและการจ้างงาน และข้าหลวงใหญ่ประจำประเทศซีลอน (ศรีลังกา) | คีรีเป็นคนแรกที่ดำรงตำแหน่งทั้งรักษาการประธานาธิบดีและประธานาธิบดีของอินเดีย เขาเป็นผู้ได้รับรางวัลภารตรัตนะ และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและการจ้างงาน และข้าหลวงใหญ่ประจำประเทศซีลอน (ศรีลังกา) | คีรีเป็นคนแรกที่ดำรงตำแหน่งทั้งรักษาการประธานาธิบดีและประธานาธิบดีของอินเดีย เขาเป็นผู้ได้รับรางวัลภารตรัตนะ และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและการจ้างงาน และข้าหลวงใหญ่ประจำประเทศซีลอน (ศรีลังกา) |  |
| 5 |  | ฟาคหรุดดีน อาลี อะห์เมด१  (1905–1977) | 24 สิงหาคม 1974 | 11 กุมภาพันธ์ 1977 | รัฐมนตรีกระทรวงอาหารและเกษตรกรรม | โคปาล สวรูป ปถก (1974)  พสัปปา ทนัปปส ชัตตี (1974–1977) |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 5 |  | ฟาคหรุดดีน อาลี อะห์เมด१  (1905–1977) | 1974 | 1974 | รัฐมนตรีกระทรวงอาหารและเกษตรกรรม | โคปาล สวรูป ปถก (1974)  พสัปปา ทนัปปส ชัตตี (1974–1977) |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 5 |  | ฟาคหรุดดีน อาลี อะห์เมด१  (1905–1977) | 2 ปี 171 วัน | 2 ปี 171 วัน | รัฐมนตรีกระทรวงอาหารและเกษตรกรรม | โคปาล สวรูป ปถก (1974)  พสัปปา ทนัปปส ชัตตี (1974–1977) |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 5 |  | ฟาคหรุดดีน อาลี อะห์เมด१  (1905–1977) | อะห์เมดดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีก่อนได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดี เขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2520 ก่อนที่วาระการดำรงตำแหน่งจะสิ้นสุดลง และเป็นประธานาธิบดีอินเดียคนที่สองที่เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขายังเป็นประธานาธิบดีในช่วงภาวะฉุกเฉิน | อะห์เมดดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีก่อนได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดี เขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2520 ก่อนที่วาระการดำรงตำแหน่งจะสิ้นสุดลง และเป็นประธานาธิบดีอินเดียคนที่สองที่เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขายังเป็นประธานาธิบดีในช่วงภาวะฉุกเฉิน | อะห์เมดดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีก่อนได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดี เขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2520 ก่อนที่วาระการดำรงตำแหน่งจะสิ้นสุดลง และเป็นประธานาธิบดีอินเดียคนที่สองที่เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขายังเป็นประธานาธิบดีในช่วงภาวะฉุกเฉิน | อะห์เมดดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีก่อนได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดี เขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2520 ก่อนที่วาระการดำรงตำแหน่งจะสิ้นสุดลง และเป็นประธานาธิบดีอินเดียคนที่สองที่เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขายังเป็นประธานาธิบดีในช่วงภาวะฉุกเฉิน | อะห์เมดดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีก่อนได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดี เขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2520 ก่อนที่วาระการดำรงตำแหน่งจะสิ้นสุดลง และเป็นประธานาธิบดีอินเดียคนที่สองที่เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขายังเป็นประธานาธิบดีในช่วงภาวะฉุกเฉิน | อะห์เมดดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีก่อนได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดี เขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2520 ก่อนที่วาระการดำรงตำแหน่งจะสิ้นสุดลง และเป็นประธานาธิบดีอินเดียคนที่สองที่เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เขายังเป็นประธานาธิบดีในช่วงภาวะฉุกเฉิน |  |
| – |  | พสัปปา ทนัปปส ชัตตี३   (1912–2002) | 11 กุมภาพันธ์ 1977 | 25 กรกฎาคม 1977 | รองประธานาธิบดี | – |   | – |  |
| – |  | พสัปปา ทนัปปส ชัตตี३   (1912–2002) | – | – | รองประธานาธิบดี | – |   | – |  |
| – |  | พสัปปา ทนัปปส ชัตตี३   (1912–2002) | 164 วัน | 164 วัน | รองประธานาธิบดี | – |   | – |  |
| – |  | พสัปปา ทนัปปส ชัตตี३   (1912–2002) | ชัตตีเป็นรองประธานาธิบดีของอินเดียในช่วงที่อะห์เมดดำรงตำแหน่ง ก่อนที่สาบานตนขึ้นเป็นรักษาการประธานาธิบดีหลังอะห์เมดเสียชีวิต ก่อนหน้าเขาเคยเป็นมุขยมนตรีรัฐไมซอร์ (มัทราส) มาก่อน | ชัตตีเป็นรองประธานาธิบดีของอินเดียในช่วงที่อะห์เมดดำรงตำแหน่ง ก่อนที่สาบานตนขึ้นเป็นรักษาการประธานาธิบดีหลังอะห์เมดเสียชีวิต ก่อนหน้าเขาเคยเป็นมุขยมนตรีรัฐไมซอร์ (มัทราส) มาก่อน | ชัตตีเป็นรองประธานาธิบดีของอินเดียในช่วงที่อะห์เมดดำรงตำแหน่ง ก่อนที่สาบานตนขึ้นเป็นรักษาการประธานาธิบดีหลังอะห์เมดเสียชีวิต ก่อนหน้าเขาเคยเป็นมุขยมนตรีรัฐไมซอร์ (มัทราส) มาก่อน | ชัตตีเป็นรองประธานาธิบดีของอินเดียในช่วงที่อะห์เมดดำรงตำแหน่ง ก่อนที่สาบานตนขึ้นเป็นรักษาการประธานาธิบดีหลังอะห์เมดเสียชีวิต ก่อนหน้าเขาเคยเป็นมุขยมนตรีรัฐไมซอร์ (มัทราส) มาก่อน | ชัตตีเป็นรองประธานาธิบดีของอินเดียในช่วงที่อะห์เมดดำรงตำแหน่ง ก่อนที่สาบานตนขึ้นเป็นรักษาการประธานาธิบดีหลังอะห์เมดเสียชีวิต ก่อนหน้าเขาเคยเป็นมุขยมนตรีรัฐไมซอร์ (มัทราส) มาก่อน | ชัตตีเป็นรองประธานาธิบดีของอินเดียในช่วงที่อะห์เมดดำรงตำแหน่ง ก่อนที่สาบานตนขึ้นเป็นรักษาการประธานาธิบดีหลังอะห์เมดเสียชีวิต ก่อนหน้าเขาเคยเป็นมุขยมนตรีรัฐไมซอร์ (มัทราส) มาก่อน |  |
| 6 |  | นีลัม สัญชีพ เรฎฎี  (1913–1996) | 25 กรกฎาคม 1977 | 25 กรกฎาคม 1982 | ประธานโลกสภา | พสัปปา ทนัปปา ชัตตี (1977–1979)  โมฮัมหมัด ฮิดายัตตุลเลาะห์ (1979–1982) |   | พรรคชนตา |  |
| 6 |  | นีลัม สัญชีพ เรฎฎี  (1913–1996) | 1977 | 1977 | ประธานโลกสภา | พสัปปา ทนัปปา ชัตตี (1977–1979)  โมฮัมหมัด ฮิดายัตตุลเลาะห์ (1979–1982) |   | พรรคชนตา |  |
| 6 |  | นีลัม สัญชีพ เรฎฎี  (1913–1996) | 5 ปี | 5 ปี | ประธานโลกสภา | พสัปปา ทนัปปา ชัตตี (1977–1979)  โมฮัมหมัด ฮิดายัตตุลเลาะห์ (1979–1982) |   | พรรคชนตา |  |
| 6 |  | นีลัม สัญชีพ เรฎฎี  (1913–1996) | เรฎฎีเป็นมุขยมนตรีคนแรกของรัฐอานธรประเทศ เรฎฎีเป็นสมาชิกรัฐสภาสังกัดพรรคชนตาเพียงคนเดียวที่ได้รับเลือกจากรัฐอานธรประเทศ เขาได้รับเลือกเป็นประธานโลกสภาด้วยคะแนนเอกฉันท์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2520 และได้สละตำแหน่งนี้เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 เพื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 6 ของอินเดีย | เรฎฎีเป็นมุขยมนตรีคนแรกของรัฐอานธรประเทศ เรฎฎีเป็นสมาชิกรัฐสภาสังกัดพรรคชนตาเพียงคนเดียวที่ได้รับเลือกจากรัฐอานธรประเทศ เขาได้รับเลือกเป็นประธานโลกสภาด้วยคะแนนเอกฉันท์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2520 และได้สละตำแหน่งนี้เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 เพื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 6 ของอินเดีย | เรฎฎีเป็นมุขยมนตรีคนแรกของรัฐอานธรประเทศ เรฎฎีเป็นสมาชิกรัฐสภาสังกัดพรรคชนตาเพียงคนเดียวที่ได้รับเลือกจากรัฐอานธรประเทศ เขาได้รับเลือกเป็นประธานโลกสภาด้วยคะแนนเอกฉันท์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2520 และได้สละตำแหน่งนี้เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 เพื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 6 ของอินเดีย | เรฎฎีเป็นมุขยมนตรีคนแรกของรัฐอานธรประเทศ เรฎฎีเป็นสมาชิกรัฐสภาสังกัดพรรคชนตาเพียงคนเดียวที่ได้รับเลือกจากรัฐอานธรประเทศ เขาได้รับเลือกเป็นประธานโลกสภาด้วยคะแนนเอกฉันท์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2520 และได้สละตำแหน่งนี้เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 เพื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 6 ของอินเดีย | เรฎฎีเป็นมุขยมนตรีคนแรกของรัฐอานธรประเทศ เรฎฎีเป็นสมาชิกรัฐสภาสังกัดพรรคชนตาเพียงคนเดียวที่ได้รับเลือกจากรัฐอานธรประเทศ เขาได้รับเลือกเป็นประธานโลกสภาด้วยคะแนนเอกฉันท์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2520 และได้สละตำแหน่งนี้เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 เพื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 6 ของอินเดีย | เรฎฎีเป็นมุขยมนตรีคนแรกของรัฐอานธรประเทศ เรฎฎีเป็นสมาชิกรัฐสภาสังกัดพรรคชนตาเพียงคนเดียวที่ได้รับเลือกจากรัฐอานธรประเทศ เขาได้รับเลือกเป็นประธานโลกสภาด้วยคะแนนเอกฉันท์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2520 และได้สละตำแหน่งนี้เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 เพื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 6 ของอินเดีย |  |
| 7 |  | ไซล สิงห์  (1916–1994) | 25 กรกฎาคม 1982 | 25 กรกฎาคม 1987 | รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย | โมฮัมหมัด ฮิดายัตตุลเลาะห์ (1982–1984)  รามสวามี เวนกทรมัณ (1984–1987) |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 7 |  | ไซล สิงห์  (1916–1994) | 1982 | 1982 | รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย | โมฮัมหมัด ฮิดายัตตุลเลาะห์ (1982–1984)  รามสวามี เวนกทรมัณ (1984–1987) |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 7 |  | ไซล สิงห์  (1916–1994) | 5 ปี | 5 ปี | รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย | โมฮัมหมัด ฮิดายัตตุลเลาะห์ (1982–1984)  รามสวามี เวนกทรมัณ (1984–1987) |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 7 |  | ไซล สิงห์  (1916–1994) | ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2515 สิงห์ดำรงตำแหน่งมุขยมนตรีของรัฐปัญจาบและในปี พ.ศ. 2523 เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของสหภาพ นอกจากนี้เขายังเป็นเลขาธิการของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Non-Aligned Movement; NAM) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 ถึง 2529 | ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2515 สิงห์ดำรงตำแหน่งมุขยมนตรีของรัฐปัญจาบและในปี พ.ศ. 2523 เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของสหภาพ นอกจากนี้เขายังเป็นเลขาธิการของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Non-Aligned Movement; NAM) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 ถึง 2529 | ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2515 สิงห์ดำรงตำแหน่งมุขยมนตรีของรัฐปัญจาบและในปี พ.ศ. 2523 เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของสหภาพ นอกจากนี้เขายังเป็นเลขาธิการของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Non-Aligned Movement; NAM) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 ถึง 2529 | ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2515 สิงห์ดำรงตำแหน่งมุขยมนตรีของรัฐปัญจาบและในปี พ.ศ. 2523 เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของสหภาพ นอกจากนี้เขายังเป็นเลขาธิการของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Non-Aligned Movement; NAM) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 ถึง 2529 | ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2515 สิงห์ดำรงตำแหน่งมุขยมนตรีของรัฐปัญจาบและในปี พ.ศ. 2523 เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของสหภาพ นอกจากนี้เขายังเป็นเลขาธิการของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Non-Aligned Movement; NAM) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 ถึง 2529 | ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2515 สิงห์ดำรงตำแหน่งมุขยมนตรีของรัฐปัญจาบและในปี พ.ศ. 2523 เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของสหภาพ นอกจากนี้เขายังเป็นเลขาธิการของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Non-Aligned Movement; NAM) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 ถึง 2529 |  |
| 8 |  | รามสวามี เวนกทรมัณ  (1910–2009) | 25 กรกฎาคม 1987 | 25 กรกฎาคม 1992 | รองประธานาธิบดี | ศังกร ทยาล ศรรมา |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 8 |  | รามสวามี เวนกทรมัณ  (1910–2009) | 1987 | 1987 | รองประธานาธิบดี | ศังกร ทยาล ศรรมา |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 8 |  | รามสวามี เวนกทรมัณ  (1910–2009) | 5 ปี | 5 ปี | รองประธานาธิบดี | ศังกร ทยาล ศรรมา |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 8 |  | รามสวามี เวนกทรมัณ  (1910–2009) | ในปี พ.ศ. 2485 เวนกทรมัณ ถูกอังกฤษจำคุกเนื่องจากมีส่วนร่วมในขบวนการเรียกร้องเอกราชของอินเดีย หลังจากได้รับการปล่อยตัวเขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภาชั่วคราวของอินเดียที่เป็นเอกราช ในฐานะสมาชิกพรรคคองเกรสในปี พ.ศ. 2493 และเข้าร่วมรัฐบาลกลางในที่สุดโดยเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรก และต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม | ในปี พ.ศ. 2485 เวนกทรมัณ ถูกอังกฤษจำคุกเนื่องจากมีส่วนร่วมในขบวนการเรียกร้องเอกราชของอินเดีย หลังจากได้รับการปล่อยตัวเขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภาชั่วคราวของอินเดียที่เป็นเอกราช ในฐานะสมาชิกพรรคคองเกรสในปี พ.ศ. 2493 และเข้าร่วมรัฐบาลกลางในที่สุดโดยเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรก และต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม | ในปี พ.ศ. 2485 เวนกทรมัณ ถูกอังกฤษจำคุกเนื่องจากมีส่วนร่วมในขบวนการเรียกร้องเอกราชของอินเดีย หลังจากได้รับการปล่อยตัวเขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภาชั่วคราวของอินเดียที่เป็นเอกราช ในฐานะสมาชิกพรรคคองเกรสในปี พ.ศ. 2493 และเข้าร่วมรัฐบาลกลางในที่สุดโดยเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรก และต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม | ในปี พ.ศ. 2485 เวนกทรมัณ ถูกอังกฤษจำคุกเนื่องจากมีส่วนร่วมในขบวนการเรียกร้องเอกราชของอินเดีย หลังจากได้รับการปล่อยตัวเขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภาชั่วคราวของอินเดียที่เป็นเอกราช ในฐานะสมาชิกพรรคคองเกรสในปี พ.ศ. 2493 และเข้าร่วมรัฐบาลกลางในที่สุดโดยเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรก และต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม | ในปี พ.ศ. 2485 เวนกทรมัณ ถูกอังกฤษจำคุกเนื่องจากมีส่วนร่วมในขบวนการเรียกร้องเอกราชของอินเดีย หลังจากได้รับการปล่อยตัวเขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภาชั่วคราวของอินเดียที่เป็นเอกราช ในฐานะสมาชิกพรรคคองเกรสในปี พ.ศ. 2493 และเข้าร่วมรัฐบาลกลางในที่สุดโดยเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรก และต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม | ในปี พ.ศ. 2485 เวนกทรมัณ ถูกอังกฤษจำคุกเนื่องจากมีส่วนร่วมในขบวนการเรียกร้องเอกราชของอินเดีย หลังจากได้รับการปล่อยตัวเขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภาชั่วคราวของอินเดียที่เป็นเอกราช ในฐานะสมาชิกพรรคคองเกรสในปี พ.ศ. 2493 และเข้าร่วมรัฐบาลกลางในที่สุดโดยเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรก และต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม |  |
| 9 |  | ศังกร ทยาล ศรรมา  (1918–1999) | 25 กรกฎาคม 1992 | 25 กรกฎาคม 1997 | รองประธานาธิบดี | โกจเจรีล รามัน นารายณัน |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 9 |  | ศังกร ทยาล ศรรมา  (1918–1999) | 1992 | 1992 | รองประธานาธิบดี | โกจเจรีล รามัน นารายณัน |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 9 |  | ศังกร ทยาล ศรรมา  (1918–1999) | 5 ปี | 5 ปี | รองประธานาธิบดี | โกจเจรีล รามัน นารายณัน |   | คองเกรสแห่งชาติอินเดีย |  |
| 9 |  | ศังกร ทยาล ศรรมา  (1918–1999) | ศรรมาเคยเป็นมุขยมนตรีของรัฐมัธยประเทศ และรัฐมนตรีกระทรวงการสื่อสารของอินเดีย เขายังเคยปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ว่าการรัฐอานธรประเทศ, ปัญจาบ และ มหาราษฏระ | ศรรมาเคยเป็นมุขยมนตรีของรัฐมัธยประเทศ และรัฐมนตรีกระทรวงการสื่อสารของอินเดีย เขายังเคยปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ว่าการรัฐอานธรประเทศ, ปัญจาบ และ มหาราษฏระ | ศรรมาเคยเป็นมุขยมนตรีของรัฐมัธยประเทศ และรัฐมนตรีกระทรวงการสื่อสารของอินเดีย เขายังเคยปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ว่าการรัฐอานธรประเทศ, ปัญจาบ และ มหาราษฏระ | ศรรมาเคยเป็นมุขยมนตรีของรัฐมัธยประเทศ และรัฐมนตรีกระทรวงการสื่อสารของอินเดีย เขายังเคยปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ว่าการรัฐอานธรประเทศ, ปัญจาบ และ มหาราษฏระ | ศรรมาเคยเป็นมุขยมนตรีของรัฐมัธยประเทศ และรัฐมนตรีกระทรวงการสื่อสารของอินเดีย เขายังเคยปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ว่าการรัฐอานธรประเทศ, ปัญจาบ และ มหาราษฏระ | ศรรมาเคยเป็นมุขยมนตรีของรัฐมัธยประเทศ และรัฐมนตรีกระทรวงการสื่อสารของอินเดีย เขายังเคยปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ว่าการรัฐอานธรประเทศ, ปัญจาบ และ มหาราษฏระ |  |
| 10 |  | โกจเจรีล รามัน นารายณัน  (1921–2005) | 25 กรกฎาคม 1997 | 25 กรกฎาคม 2002 | รองประธานาธิบดี | กฤษาณ กันต์ |   | อิสระ |  |
| 10 |  | โกจเจรีล รามัน นารายณัน  (1921–2005) | 1997 | 1997 | รองประธานาธิบดี | กฤษาณ กันต์ |   | อิสระ |  |
| 10 |  | โกจเจรีล รามัน นารายณัน  (1921–2005) | 5 ปี | 5 ปี | รองประธานาธิบดี | กฤษาณ กันต์ |   | อิสระ |  |