stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กโรงพยาบาลและสถาบันร่วมผลิตแพทย์แห่งคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| --- | --- | --- |
| โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย | โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ |  |
| ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก | โรงพยาบาลชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ • โรงพยาบาลพุทธโสธร • โรงพยาบาลสระบุรี • โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี • โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา |  |
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  ISNI
เด็กชายปอกผลไม้ (คาราวัจโจ)

| เด็กชายปอกผลไม้ |
| --- | --- |

ศิลปิน: คาราวัจโจ
ปี: ค.ศ. 1592 - ค.ศ. 1593
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: มูลนิธิโรเบอร์โต ลอนกีห์, โรม
เด็กชายปอกผลไม้ (ภาษาอังกฤษ: Boy Peeling Fruit) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่มูลนิธิโรเบอร์โต ลอนกีห์, โรมในประเทศอิตาลี
ภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1592  ถึงปี ค.ศ. 1593 เป็นงานที่เชื่อกันว่าเป็นงานชิ้นแรกของคาราวัจโจที่เขียนไม่นานหลังจากมาถึงโรมจากมิลานในกลางปี ค.ศ. 1592 ที่อยู่ระหว่างนี้ไม่ทราบแน่นอนแต่ตามคำกล่าวของจุยเลียโน มันชินิ (Giulio Mancini) คาราวัจโจพักอยู่ระยะหนึ่งกับพันดุลโฟ พุชชิที่วังโคโลนนา แต่ไม่นานก็ย้ายเพราะไม่พอใจในวิธีที่พุชชิปฏิบัติด้วย (พุชชิให้แต่ผักเขียวกับผู้ที่พักอยู่ในบ้านจนคาราวัจโจตั้งชื่อเล่นให้ว่า “มอนซิยอร์สลัด”) ในช่วงนั้นคาราวัจโจกก็อปปีงานศาสนาให้พุชชิแต่ไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่  ในขณะเดียวกันก็เขียนงานสองสามชิ้นของตนเองที่รวมทั้งงานชิ้นนี้ซึ่งอาจจะวาดหลังจากที่พำนักกับมันชินิ และเมื่อไปทำงานกับจุยเซ็ปปิ เซซาริ หรือ “คาวาเลียร์ดาร์ปิโน” ช่างเขียนคนโปรดของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 8 ผู้เป็นช่างเขียนที่มีความสำเร็จดีในเวิร์คช็อพที่คล้ายโรงงาน ระหว่างนั้นคาราวัจโจก็ได้แต่เขียน “ดอกไม้และผลไม้”
งาน  “เด็กชายปอกผลไม้” เป็นงานที่เขียนสำหรับขายนอกเวิร์คช็อพแต่เป็นงานที่ยึดจากดาร์พิโนโดยคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ (Scipione Borghese) ในปี ค.ศ. 1607 พร้อมกับงานเขียนระยะแรก ๆ ของคาราวัจโจอีกสองชิ้น “บาคคัสไม่สบาย” และ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” แต่ก็ไม่เป็นที่ทราบว่ามาอยู่ในความเป็นเจ้าของโดยเซซาริได้อย่างไร
ผลไม้ที่ปอกยังเป็นปริศนา ว่ากันว่าอาจจะเป็นลูกแพร์ หรืออาจจะเป็นลูกเน็คตารีน หรือพลัม ซึ่งกลิ้งอยู่หลายลูกบนโต๊ะ แต่ผลไม้พวกนี้ไม่ใช่ผลไม้ที่ต้องปอก บ้างก็สันนิษฐานว่าเป็นส้มเบอร์กาม็อท  ซึ่งเป็นส้มที่มีรูปร่างเหมือนลูกแพร์ที่ปลูกกันในอิตาลี แต่ก็ถูกค้านว่าส้มเบอร์กาม็อทเปรี้ยวเกินกว่าที่กินได้
ภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” เป็นภาพเขียนแบบที่เรียกว่าภาพชีวิตประจำวันง่าย ๆ แต่ต่างจากภาพชนิดเดียวกันภาพอื่น ๆ ตรงที่เด็กผู้ชายในภาพดูไม่เป็นเด็กพื้นบ้าน แต่แต่งตัวเรียบร้อยสะอาดและแทนที่จะเป็นเด็กซนมอมแมมน่ารัก ภาพอาจจะเป็นอุปมานิทัศน์ตรงการใช้ผลไม้เป็นสัญลักษณ์ของภาพเขียนในสมัยเรอเนสซองซ์ นักวิชาการจอห์น ที. สไปค์ตั้งข้อเสนอเมื่อไม่นานมานี้ว่าเด็กชายในภาพแสดงความยับยั้งตัวเองโดยไม่เลือกผลไม้อื่นที่หวาน (ผลไม้แห่งความบาป) บนโต๊ะแต่เลือกส้มเบอร์กาม็อทแทนที่  แต่ความคิดนี้ไม่เป็นที่ยอมรับกัน
ผู้เป็นแบบหน้าตาคล้ายกับเทวดาในภาพ “นักบุญฟรานซิสปลื้ม” และเด็กผู้ชายที่แต่งตัวเป็นคิวปิดทางด้านซ้ายสุดในภาพ “นักดนตรี” ทั้งสองภาพเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1595  ถึงปี ค.ศ. 1597
ภาพนี้มีหลายก็อปปี ในปี ค.ศ. 1996 จอห์น ที. สไปค์เป็นผู้บ่งว่าเป็นงานต้นฉบับของคาราวัจโจในการประมูลภาพเขียนในปีนั้น
บัณฑิต รัชวัฒนะธานินทร์

| บัณฑิต รัชวัฒนะธานินทร์> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 4 มิถุนายน พ.ศ. 2481 อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย
เสียชีวิต: 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 (85 ปี) เขตบางแค กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: กาญจนา รัชวัฒนะธานินทร์
บุตร: 7 คน
บุพการี: นายเนี่ยว ชุน (บิดา) นางประกานต์ (มารดา)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อาชีพ: นักหนังสือพิมพ์

บัณฑิต รัชวัฒนะธานินทร์ (4 มิถุนายม พ.ศ. 2481 - 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566) เป็นนักหนังสือพิมพ์ชาวไทย นักหนังสือพิมพ์ผู้อาวุโสของหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์
ประวัติ

บัณฑิต รัชวัฒนะธานินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายม พ.ศ.2481 ที่ตำบลยายชา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรของนายเนี่ยว ชุน ชาวจีน และนางประกานต์ ชาวไทย อาชีพเป็นชาวสวน บัณฑิตมีพี่น้องทั้งหมด 9 คน โดยเขาเป็นพี่คนโต บัณฑิตได้เสียบิดาไปตอนอายุ 7 ขวบ และฐานะทางบ้านค่อนข้างลำบาก
การศึกษา

นายบัณฑิตเรียนหนังสือจบชั้นประถม 4 ที่โรงเรียนวัดสรรเพชญ (ทวีวิทยาคม) และไปเรียนต่อที่โรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยาจนจบมัธยม 3 พอเรียนจบ นายบัณฑิตได้กลับมาดูแลสวนประมาณ 3 ปี หลังจากนั้น ได้มีญาติมาแนะนำให้ไปเรียนกวดวิชาที่วัดเวฬุราชิณ ถนนเทอดไท เรียนลัดมัธยม 4-6 ต่อมา ญาติได้พามาฝากที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์) เรียนกวดวิชามัธยม 7-8 แล้วไปสมัครสอบไล่ มัธยม 8 หลังจากนั้น นายบัณฑิตได้สมัครเรียนที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เริ่มงานหนังสือพิมพ์

หลังจากสอบเสร็จ วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 เพื่อนของนายบัณฑิตได้เดินทางมาวัดที่บัณฑิตอยู่ เขาได้ถามนายบัณฑิตว่าอยากทำงานไหม บางกอกโพสต์ต้องการผู้สื่อข่าวธุรกิจการค้า นายบัณฑิตที่มหาวิทยาเพิ่งปิด รู้สึกสนใจและแต่งตัวไปวันนั้นเลย ระหว่างที่ทำงานสายข่าวเศรษฐกิจนายบัณฑิตก็ถูกให้ไปทำข่าวสายอื่น ๆ ด้วย ยกเว้นสายข่าวกีฬา ในปี พ.ศ. 2532 นายบัณฑิตได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์คนที่ 6
การทำงาน

ประธานกิตติมศักดิ์สมาพันธ์นักหนังสือพิมพ์แห่งอาเซียน (อดีตประธาน)
ประธานกิตติมศักดิ์สมาพันธ์นักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย (อดีตประธาน)
นายกกิตติมศักด์สมาคมผู้สื่อข่าวเศษรฐกิจ (อดีตนายก)
อดีตนายกสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
อดีตบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษรายวัน "บางกอกโพสต์"
นายกกิตติมศักดิ์สมาคมสวัสดิการนักหนังสือพิมพ์จีน
อดีตกรรมการการไฟฟ้านครหลวง
อดีตกรรมการและประธานกรรมการองค์การคลังสินค้า กระทรวงพาณิชย์
ฌาน กาลม็อง

| ฌาน กาลม็อง |
| --- | --- |
ฌาน กาลม็อง ขณะ อายุ 40 ปี ใน ค.ศ. 1915
เกิด: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1875(1875-02-21) อาร์ล จังหวัดบุช-ดูว์-โรน ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 4 สิงหาคม ค.ศ. 1997  (อายุ 122 ปี 164 วัน) อาร์ล จังหวัดบุช-ดูว์-โรน ประเทศฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
มีชื่อเสียงจาก: บุคคลที่มีอายุยืนยาวมากที่สุด – ตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 บุคคลที่มีอายุมากที่สุด (11 มกราคม ค.ศ. 1988 – 4 สิงหาคม ค.ศ. 1997)
คู่สมรส: แฟร์น็อง กาลม็อง (สมรส 1896; เสียชีวิต 1942)
บุตร: 1 คน
ฌาน กาลม็อง (21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1875 – 4 สิงหาคม ค.ศ. 1997)  (Jean Calment) เป็นชาวฝรั่งเศส ที่เป็นที่รู้จักในฐานะ มนุษย์ที่มีอายุยืนที่สุดในประวัติศาสตร์โลก ที่มีหลักฐานยืนยันอายุอย่างละเอียดชัดเจน ด้วยอายุ 122 ปี 5 เดือน 14 วัน (หรือ 44,724 วัน)
ประวัติ

ฌาน กาลม็อง เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1875 ที่เมืองอาร์ล จังหวัดบุช-ดูว์-โรน ประเทศฝรั่งเศส และใช้ชีวิตที่เมืองนี้เกือบทั้งชีวิต ครอบครัวของเธอแทบทั้งหมดต่างมีอายุยืน เช่น พี่ชายเธอ มีชีวิตจนอายุ 97 ปี, บิดาของเธอ มีชีวิตจนอายุ 93 ปี และมารดาของเธอ มีชีวิตจนอายุ 86 ปี เธอเลือกที่จะใช้ชีวิตแบบสบาย ๆ ชอบทำกิจกรรมอดิเรก เช่น เล่นเทนนิส, ว่ายน้ำ, โรลเลอร์สเกต, ปั่นจักรยาน, เล่นเปียโน และ โอเปรา
ฌาน แต่งงานกับแฟร์น็อง กาลม็อง (Fernand Calment) ขณะอายุ 21 ปี เธอมีบุตรสาวกับแฟร์น็อง 1 คน คือ อีวอน เกิดใน ค.ศ. 1898 และบุตรสาวของเธอก็มีหลานให้เธอ ชื่อ เฟรเดริก (Frédéric) เกิดใน ค.ศ. 1926 แต่ทั้งสามี บุตร และหลานของเธอ เสียชีวิตก่อนตัวเธอทั้งสิ้น โดยบุตรสาวของเธอ อีวอน เสียชีวิตใน ค.ศ. 1934 ด้วยโรคปอดบวม, สามีของเธอ เฟอร์นานด์ เสียชีวิตใน ค.ศ. 1942 เพราะอาหารเป็นพิษ และหลานของเธอ เฟรเดริก เสียชีวิตใน ค.ศ. 1963 ด้วยอุบัติเหตุจากรถจักรยานยนต์
ค.ศ. 1965 ขณะอายุ 90 ปี ฌานได้เปิดอพาร์ตเมนท์ของเธอให้เช่า ซึ่งก็มีคนมาเช่าอพาร์ตเมนท์ของเธอในราคาเดือนละ 2,500 ฟรังก์ ซึ่งต่อมา ค่าเช่าที่เธอได้รับรวมกันแล้วมากกว่าสองเท่าของมูลค่าที่เธอจะได้รับหากขายขาดครั้งเดียว
ฌานมีสุขภาพที่แข็งแรง เธอยังสามารถเล่นฟันดาบได้ในขณะอายุ 85 ปี, ยังขี่จักรยานได้ในอายุ 100 ปี, สามารถอยู่บ้านคนเดียวได้จนกระทั่งถึงอายุ 110 ปี จึงได้ให้มีพยาบาลอยู่ด้วย, สามารถเดินเหินได้สะดวกจนถึงอายุ 114 ปี เธอบำรุงสุขภาพด้วยน้ำมันมะกอก ช็อกโกแลต และไวน์ (Port Wine)
ด้านสถิติ ในค.ศ. 1988 ขณะอายุ 113 ปี ฌานได้ขึ้นแท่นสถิติ "ผู้ที่มีอายุยืนที่สุดในโลกที่ยังมีชีวิตอยู่" (world's oldest living person) ในขณะนั้น จนเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1995 เธอก็มีอายุครบ 120 ปี 238 วัน ขึ้นแท่นสถิติ "ผู้ที่มีอายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์โลก" (oldest person ever) ทำลายสถิติของนาย Shigechiyo Izumi ชาวญี่ปุ่น
ในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1997 ฌาน กาลม็อง ได้เสียชีวิต ที่เมืองอาร์ล ประเทศฝรั่งเศส เธอเป็นบุคคลที่อายุยืนมากที่สุดในประวิติศาสตร์โลก ด้วยอายุ 122 ปี 164 วัน
เกร็ดข้อมูล

หลังจากที่ ฌาน กาลม็อง เสียชีวิต ตำแหน่ง "ผู้ที่มีอายุยืนที่สุดในโลกที่ยังมีชีวิตอยู่" ตกเป็นของ Marie-Louise Meilleur จากแคนาดา เพราะผู้ที่ได้ตำแหน่งนี้ จะต้องเป็นผู้ที่มีชีวิตอยู่ที่มีอายุยืนที่สุดในโลกในขณะนั้น แต่ตำแหน่ง "ผู้ที่มีอายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์โลก" ยังเป็นของ ฌาน กาลม็อง จนถึงปัจจุบัน เพราะตำแหน่งนี้ ไม่จำเป็นว่าผู้ที่ได้ตำแหน่งต้องมีชีวิต ซึ่งจนถึงปัจจุบัน ก็ยังไม่มีใคร (ที่มีหลักฐานยืนยันอายุชัดเจน) สามารถมีอายุได้ยาวนานกว่า ฌาน กาลม็อง
อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งนี้ หากใครไม่มีหลักฐานยืนยันอายุ จะไม่มีสิทธิ์ได้รับตำแหน่งนี้ เช่น ชาวชนบท ชาวเขาต่าง ๆ ซึ่งเชื่อว่า อาจมีชาวชนบทบางคนที่อายุยืนกว่าฌานแต่ไม่มีหลักฐานยืนยัน จึงไม่มีสิทธิ์ได้รับตำแหน่ง "ผู้ที่มีอายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์โลก" เช่น นายหลี่ ชิงหยุน (Li Ching-Yuen, 李清云) ชาวจีน เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1933 ซึ่งไม่มีหลักฐานยืนยันวันเกิด แต่ชาวบ้านหลายคนในชุมชน เชื่อว่า ขณะเสียชีวิต เขาอาจมีอายุมากถึง 256 ปี แต่ลำพังเพียงความเชื่อ นำมาบันทึกเป็นสถิติไม่ได้
หนังสืออ่านเพิ่ม

Robine, Jean-Marie; Allard, Michel (1999).  Jeune, Bernard; Vaupel, James W. (บ.ก.). Jeanne Calment: Validation of the Duration of Her Life. Validation of Exceptional Longevity. Odense University Press. ISBN 978-87-7838-466-9.
Cavalié, France (1995). Jeanne Calment. L'Oubliée de Dieu [Jeanne Calment. The One Overlooked by God]. Grands témoins [Great Witnesses] (ภาษาฝรั่งเศส). TF1 Éditions/Notre Temps, Paris.
แหล่งข้อมูลอื่น

ฌาน กาลม็อง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Image gallery of Jeanne Calment from aged 20 to aged 122 เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เวตเลก

| เวตเลก |
| --- | --- |
เวตเลกขณะแสดงในปี 2022
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ไอล์ออฟไวต์ อังกฤษ
แนวเพลง:  อินดีร็อก  โพสต์พังก์  อินดี้ป็อป  บริตป็อป 
ช่วงปี: 2019–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: โดมีโน

สมาชิก:  รีอัน ทีส์เดล  เฮสเตอร์ เชมเบอส์ 

เว็บไซต์: wetlegband.com
เวตเลก (อังกฤษ: Wet Leg) เป็นวงดนตรีแนวอินดีป็อปสัญชาติอังกฤษจากไอล์ออฟไวต์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2019 โดยรีอัน ทีส์เดล และเฮสเตอร์ เชมเบอส์ พวกเธอออกซิงเกิลแรก "แชสลงก์" ในปี 2021 และออกอัลบั้มแรกที่มีชื่อเดียวกับตนเองในปี 2022 อัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร, เออาร์ไอเออัลบั้มชาร์ต และชาร์ตอัลบั้มแห่งไอริช รวมถึงได้เข้าชิงรางวัลเมอร์คิวรีไพรซ์ ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 65 เวตเลกได้รับรางวัลอัลบั้มเพลงออลเทอร์นาทิฟยอดเยี่ยมจากอัลบั้มแรกของพวกเธอ และการแสดงเพลงออลเทอร์นาทิฟยอดเยี่ยมจากเพลง "แชสลงก์" และยังได้เข้าชิงรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
ประวัติ > ช่วงแรก

ทีส์เดลเกิดในเมอร์ซีย์ไซด์ เธอย้ายจากฟอร์มบีไปยังไอล์ออฟไวต์เมื่ออายุ 8 ปี เธอแสดงที่ไอล์ออฟไวต์เป็นเวลาหลายปี ในฐานะนักดนตรีและนักเปียโนท้องถิ่น ก่อนก่อตั้งเวตเลก เธอเคยเป็นที่รู้จักในนาม ไรน์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับแวดวงดนตรีในบริสตอล เธอยังได้แสดงเพลง "ฮัมดรัมดริฟเวล" ในปี 2013 และถูกถ่ายภาพโดยนิตยสาร คอสมอพอลิทัน ขณะเข้าร่วมเทศกาลดนตรีไอล์ออฟไวต์ในปี 2014 ด้วย
ประวัติ > 2021–ปัจจุบัน: การก่อตั้ง และ เวตเลก

ทีส์เดลและเชมเบอส์พบกันขณะเรียนอยู่ที่วิทยาลัยดนตรีแพลตฟอร์มวัน ในไอล์ออฟไวต์ หลังจากเป็นเพื่อนร่วมกันมาสิบปี ทั้งคู่ได้ก่อตั้งวงดนตรีชื่อ เวตเลก ในปี 2019 โดยเซ็นสัญญากับโดมีโนเรเคิดดิงคอมปานี ซิงเกิลแรก "แชสลงก์" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2021 ซิงเกิลที่สอง "เวตดรีม" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2021 เพื่อประชาสัมพันธ์ พวกเธอยังปรากฏอยู่ในรายการทางช่องบีบีซีทู เลเทอร์... วิธจูลส์ฮอลแลนด์ เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2021 จากนั้นวันที่ 29 พฤศจิกายน 2021 พวกเธอประกาศว่าอัลบั้มแรกที่มีชื่อเดียวกับตนเอง จะออกจำหน่ายในวันที่ 8 เมษายน 2022 ในวันเดียวกันเวตเลกยังได้ออกซิงเกิลคู่ "ทูเลตนาว" และ "โอโน"
ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 65 เวตเลกได้รับรางวัลอัลบั้มเพลงออลเทอร์นาทิฟยอดเยี่ยมและการแสดงเพลงออลเทอร์นาทิฟยอดเยี่ยมจากเพลง "แชสลงก์" และได้เข้าชิงรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม ในงานประกาศรางวัลบริตอะวอดส์ 2023 วงยังได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมและศิลปินกลุ่มแห่งปีด้วย
สมาชิก

รีอัน ทีส์เดล – ร้องนำ กีตาร์ให้จังหวะ (2019–ปัจจุบัน)
เฮสเตอร์ เชมเบอส์ –  กีตาร์นำ ร้องเบื้องหลัง (2019–ปัจจุบัน)
สมาชิก > สมาชิกร่วมทัวร์

เฮนรี โฮมส์ – กลอง เครื่องประกอบจังหวะ (2020–ปัจจุบัน)
เอลลิส ดูแรนด์ – กีตาร์เบส ร้องเบื้องหลัง (2020–ปัจจุบัน)
จอช โมบารากิ – กีตาร์เสริม เครื่องสังเคราะห์เสียง ร้องเบื้องหลัง (2020–ปัจจุบัน)
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

| ชื่อ | รายละเอียด | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> UK  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> AUS  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> GER  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> IRE  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> JPN  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> NLD  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> NZ  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> SWE  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> SWI  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> US  | การรับรอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เวตเลก |  ออกจำหน่าย: 8 เมษายน 2022  สังกัด: โดมีโน  รูปแบบ: ซีดี, ดีดี, แผ่นเสียง, ซีเอส | 1 | 1 | 8 | 4 | 64 | 10 | 4 | 59 | 11 | 14 |  บีพีไอ: ทองคำ |
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียด |
| --- | --- |
แอปเปิลมิวสิกโฮมเซสชัน: เวตเลก:  ออกจำหน่าย: 4 กุมภาพันธ์ 2022  สังกัด: โดมีโน  รูปแบบ: สตรีมมิง
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> UK  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> UKIndie  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> JPNOver.  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> USAAA  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> USAlt  | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> USRockAir.  | การรับรอง | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "แชสลงก์" | 2021 | 74 | 13 | — | 18 | 15 | 21 |  | เวตเลก |
| "เวตดรีม" | 2021 | 74 | 7 | 19 | — | 25 | — |  บีพีไอ: เงิน | เวตเลก |
| "ทูเลตนาว" | 2021 | — | — | — | 35 | — | — |  | เวตเลก |
| "โอโน" | 2021 | — | — | — | — | — | — |  | เวตเลก |
| "แองเจลิกา" | 2022 | — | 38 | — | — | 32 | — |  | เวตเลก |
| "ยัวร์มัม" | 2022 | — | 46 | — | — | — | — |  | เวตเลก |
"—" หมายถึงเพลงที่ไม่ได้จำหน่ายในประเทศนั้น ๆ หรือไม่ติดชาร์ต
ผลงานเพลง > มิวสิกวิดีโอ

| ชื่อ | ปี | ผู้กำกับ |
| --- | --- | --- |
| "แชสลงก์" | 2021 | เวตเลก |
| "เวตดรีม" | 2021 | เวตเลก |
| "ทูเลตนาว" | 2021 | เฟรด โรว์สัน |
| "โอโน" | 2022 | เวตเลก |
| "แองเจลิกา" | 2022 | เวตเลก |
| "ยัวร์มัม" | 2022 | ลาวาแลนด์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เวตเลก ผลงานเพลงที่ดิสคอกส์
เวตเลกแสดงที่อิเล็กทริกบอลรูม ปี 2022
เวตเลกแสดงที่เดอะทรูแมนในเมืองแคนซัสซิตี เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2022
เหตุจลาจลในประเทศอังกฤษ พ.ศ. 2554

| เหตุจลาจลในประเทศอังกฤษ พ> ศ. 2554 |
| --- | --- |
พนักงานดับเพลิงช่วยกันฉีดน้ำเพื่อดับเพลิงที่ลุกไหม้ร้านค้าและแฟลตที่อยู่อาศัยจากการลอบวางเพลิงระหว่างเหตุจลาจลในทอตนัม ทางเหนือของกรุงลอนดอน
วันที่: 6–11 สิงหาคม ค.ศ. 2011 (มีอาชญากรรมลอกเลียนแบบมาตั้งแต่นี้เป็นต้นมา)
สถานที่: บะระบางส่วนของลอนดอน; เวสต์มิดแลนส์, เวสต์ยอร์กเชอร์, เมอร์ซีย์ไซด์, อีสต์มิดแลนส์, มหานครแมนเชสเตอร์, บริสตอล และพื้นที่อื่น ๆ
วิธีการ: การจลาจล, การปล้นสะดม, การลอบวางเพลิง, โจรกรรม, การจู่โจม, ฆาตกรรม
ผล: ร้านค้า บ้านเรือน ยานพาหนะถูกทำลาย
รายงานควมเสียหายและผู้ได้รับการบาดเจ็บ
เสียชีวิต: 5
บาดเจ็บ: 205 (สาธารณชน 16 คน เจ้าหน้าที่ตำรวจ 186 นาย และเจ้าหน้าที่สนับสนุนชุมชนตำรวจ 3 นาย)
ถูกจับกุม: มากกว่า 3,000 คน
เหตุจลาจลในอังกฤษ พ.ศ. 2554 เป็นเหตุการณ์จลาจลที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 6-10 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ในสหราชอาณาจักร ซึ่งส่วนใหญ่เกิดขึ้นในประเทศอังกฤษ การก่อความวุ่นวายต่อสาธารณะอย่างกว้างขวาง รวมทั้งการปล้นสะดม การวางเพลิง การจี้ การปล้นและเกิดจลาจลเป็นบางแห่ง ยังคงดำเนินต่อไปในนครและเมืองบางแห่งในแคว้นอังกฤษ เหตุจลาจลเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ในท็อตแนม ลอนดอนเหนือ หลังจากนั้นได้เกิดเหตุจลาจลขึ้นในบริเวณอื่นของกรุงลอนดอน และพื้นที่อื่นอีกบางพื้นที่ของแคว้นอังกฤษ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังเหตุตำรวจวิสามัญฆาตกรรมชายวัย 29 ปี ชื่อ "มาร์ค ดักแกน" (Mark Duggan) โดยเจ้าหน้าที่ตำรวจแห่งตำรวจนครบาล
วันที่ 6 สิงหาคม การเดินขบวนที่มีผู้เข้าร่วมราว 200 คน รวมทั้งญาติของดักแกนและชาวเมืองท้องถิ่นในท็อตแนม หลังได้รับข้อมูลเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับการเสียชีวิตของดักแกน หลายคนในฝูงชนได้มีพฤติกรรมรุนแรงและเกิดการจลาจลขึ้น ช่วงหลายวันต่อมา มีการก่อความวุ่นวายขึ้นในพื้นที่อื่นของนคร ยังได้มีรายงานการทำลายทรัพย์สิน การวางเพลิง การปล้นสะดม และความไม่สงบอย่างรุนแรงในหลายเขตของกรุงลอนดอน มีตำรวจอย่างน้อย 186 คนได้รับบาดเจ็บ วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2554 เหตุจลาจลและปล้นสะดมลุกลามไปถึงเบอร์มิงแฮม ลิเวอร์พูล น็อตติงแฮม บริสตอลและเมดเวย์ มีผู้ถูกจับกุมมากกว่า 1,100 คนตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ และตำรวจนครบาลได้รับอำนาจให้ใช้กระสุนพลาสติก (baton round) และหัวดับเพลิงกับผู้ก่อการจลาจลหากเห็นว่าสมควร มีพลเมืองถูกสังหารไปห้าคน
วันที่ 11 สิงหาคม สมาคมบริษัทประกันภัยอังกฤษได้ประเมินว่า เหตุจลาจลดังกล่าวมีมูลค่าความเสียหาย 200 ล้านปอนด์
เบื้องหลัง > ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์

มีผู้สื่อข่าวคนหนึ่งอธิบายว่าเป็น "ความไม่สงบประเภทนี้ครั้งเลวร้ายที่สุดตั้งแต่เหตุจลาจลบริกซ์ตัน พ.ศ. 2538 ผู้อยู่อาศัยท้องถิ่นแสดงความคิดเห็นว่า ความไม่สงบดังกล่าวเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ที่ไม่ดีระหว่างตำรวจกับชุมชนผิวดำในกรุงลอนดอน เช่นเดียวกับอีกหลายนครที่มีประชากรชนชั้นกรรมกรอยู่มาก อย่างเช่น เบอร์มิงแฮม ซึ่งมีการจัดการประท้วงจากการเสียชีวิตของคิงสลีย์ บูร์เรลล์ อย่างไรก็ตาม อีกแหล่งข่าวหนึ่งได้ชี้ว่า ผู้ก่อการจลาจลมีเบื้องหลังชาติพันธุ์หลากหลาย และผู้ก่อการจลาจล "ส่วนใหญ่เป็นพวกผิวขาว และหลายคนมีอาชีพ"
นักวิเคราะห์ได้เปรียบเทียบการจลาจลกับการจลาจลบรอดวอเตอร์ฟาร์มใน พ.ศ. 2528 ซึ่งระหว่างนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจ คีธ แบลคลอค ถูกฆาตกรรม ความไม่สงบเกิดขึ้นหลังการเรียกร้องการเรียกร้องให้มีการควบคุมดูแลที่ดีขึ้นของตำรวจนครบาล ซึ่งย้ำการสังเกตซึ่งย้อนกลับไปสู่การฆาตกรรมสตีเฟน ลอว์เรนซ์ และนิวครอสไฟร์ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 มีการเดินขบวนอย่างสงบไปยังสกอตแลนด์ยาร์ด อันเป็นผลจากการเสียชีวิตของสไมลีย์ คัลเจอร์ แต่เหตุการณ์ดังกล่าวมีรายงานเพียงเล็กน้อย
นักวิเคราะห์ให้เหตุผลว่าสาเหตุของการจลาจลนั้นมีปัจจัยรวมไปถึงความยากจนและอัตราว่างงานที่สูง ช่องว่างที่เพิ่มขึ้นระหว่างคนรวยกับคนจน วัฒนธรรมแก๊ง และการเลื่อนชั้นทางสังคมที่ต่ำที่สุดในประเทศพัฒนาแล้ว
เบื้องหลัง > เขตเฮลเรนอีย์และแฮคนี

ท็อตแนมมีประชากรพหุวัฒนธรรม โดยมีคนหลายกลุ่มชาติพันธุ์อาศัยอยู่ในพื้นที่ ท็อตแนมเป็นแห่งหนึ่งที่มีประชากรแอฟริกา-แคริบเบียนขนาดใหญ่และสำคัญที่สุด ส่วนกลุ่มชาติพันธุ์อื่น อย่างเช่น ชาวโคลอมเบีย, ยุโรปตะวันออก, เคิร์ด, ตุรกี-ไซปรัส, เติร์ก, โซมาเลียและไอริชเองก็เป็นประชากรท้องถิ่นเช่นกัน ท็อตแนมใต้มีรายงานว่าเป็นพื้นที่ที่หลากหลายทางชาติพันธุ์ที่สุดในยุโรป โดยมีผู้อยู่อาศัยพูดถึง 300 ภาษา
ตามข้อมูลของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอังกฤษ เดวิด แลมมี ท็อตแนมมีอัตราการว่างงานสูงที่สุดในกรุงลอนดอนและสูงเป็นอันดับแปดในทั้งสหราชอาณาจักร และมีอัตราความยากจนสูงที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ จำนวนผู้ที่ตามหาตำแหน่งงานว่างในเฮลเรนอีย์ระบุไว้ที่ 23 คน และ 54 คนในบางรายงาน และยังมีความกลัวว่าความวุ่นวายจะแพร่ขยาไปหลังสโมสรเยาวชนถูกปิดในช่วงเดือนที่ผ่านมา
นอกจากนี้ยังมีความตึงเครียดทางชาติพันธุ์ที่สำคัญระหว่างชุมชนแอฟริกา-แคริบเบียน และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรท้องถิ่น เดวิด แลมมี ระบุว่า "รอยร้าวระหว่างตำรวจและชุมชนได้กลายเป็นร่องลึก"
เบื้องหลัง > เหตุวิสามัญฆาตกรรมมาร์ค ดักแกน

เหตุตำรวจวิสามัญฆาตกรรมชายวัย 29 ปี ชื่อว่า มาร์ค ดักแกน ผู้ต้องหาผู้ค้าโคเคนชนิดผลึก (crack cocaine) และสมาชิกของ "สตาร์แก๊ง" ซึ่งว่ากันว่ากำลังถือปืนพกกระสุนเปล่าดัดแปลงซึ่งได้ถูกดัดแปลงให้สามารถยิงกระสุนจริงได้ เกิดขึ้นระหว่างการวางแผนจับกุมเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2554 บนสะพานเฟอร์รีเลน ติดกับสถานีท็อตแนมเฮล
เหตุการณ์ดังกล่าวถูกพูดถึงคณะกรรมการอิสระรับเรื่องร้องเรียนการทุจริตของตำรวจ (IPCC) ซึ่งเป็นการปฏิบัติทั่วไปเมื่อมีสาธารณชนเสียชีวิตอันเป็นผลจากการกระทำของตำรวจ ยังไม่เป็นที่ทราบว่าเหตุใดตำรวจจึงพยายามเข้าจับกุมดักแกน แต่ IPCC ว่า การวางแผนจับกุมเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการตรีศูล หน่วยซึ่งสืบสวนสอบสวนอาชญากรรมปืนในกรุงลอนดอน ปฏิบัติการตรีศูลมีความชำนาญในการต่อสู้กับอาชญากรรมปืนที่เกี่ยวข้องกับการค้ายาเสพติดผิดกฎหมาย
เพื่อนและญาติของดักแกนอ้างว่าเขาไม่มีอาวุธ IPCC ระบุว่า ดักแกนมีปืนพกที่มีกระสุน และไม่มีหลักฐานว่าดักแกนยิงเข้าใส่ตำรวจ หลังเหตุยิงกันดังกล่าว สื่อได้รายงานอย่างกว้างขวางว่าพบปลอกกระสุนฝังอยู่ในวิทยุตำรวจ ซึ่งส่อว่าดักแกนยิงเข้าใส่ตำรวจ
เบื้องหลัง > การเดินขบวนประท้วง

วันที่ 6 สิงหาคม มีการจัดการเดินขบวนประท้วง ซึ่งเดิมเป็นไปโดยสันติ เริ่มที่บรอดวอเตอร์ฟาร์ม และสิ้นสุดที่สถานีตำรวจท็อตแนม การเดินขบวนดังกล่าวจัดโดยเพื่อนและญาติของดักแกนผู้ร้องขอความเป็นธรรมให้แก่ครอบครัว กลุ่มที่มีอยู่ประมาณ 200 คน ที่เดินขบวนมายังสถานีตำรวจนั้น รวมไปถึงผู้อยู่อาศัยท้องถิ่น ผู้นำชุมชนและสมาชิกครอบครัวดักแกน ซึ่งต้องการพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่นอาวุโส พวกเขาอยู่หน้าสถานีตำรวจหลายชั่วโมงนานกว่าที่วางแผนไว้เพราะไม่พอใจกับท่าที่ตอบสนองของตำรวจต่อคำถามของพวกเขา ตามข้อมูลของพยาน ฝูงชนที่หนุ่มกว่าและก้าวร้าวกว่ามาถึงที่เกิดเหตุช่วงค่ำ และมีบางคนถืออาวุธด้วย ความรุนแรงเกิดขึ้นเมื่อมีข่าวลือว่าตำรวจทำร้ายเด็กหญิงวัย 16 ปีคนหนึ่ง
ลำดับเหตุการณ์

วันพฤหัสบดีที่ 4 สิงหาคม 2554 นาย มาร์ค ดักแกน ชาวอังกฤษ ผิวสี วัย 29 ปี ถูกวิสามัญฆาตกรรมโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ ในเขตพื้นที่ Ferry Lane, ท็อตแนม
วันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม 2554 ช่วงบ่าย มีประชาชนประมาณ 300 คนเดินขบวนจาก Broadwater Farm Estate ไปยังสถานีตำรวจท็อตแนม  เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมให้แก่ นาย มาร์ค ดักแกน และครอบครัว เจ้าหน้าที่ตำรวจทำการปิดถนนย่าน High Road  เหตุการณ์เริ่มรุนแรงในช่วงหัวค่ำ ผู้ชุมนุมเริ่มขว้างปาขวดและก้อนหินใส่เจ้าหน้าที่ตำรวจ และรถตำรวจ 2 คัน ถูกลากไปเผา หลังจากมีการเสริมกำลังจากตำรวจม้า และหน่วยปราบจลาจล เหตุการณ์กลับยิ่งทวีความรุนแรง มีการขว้างปาประทัด ลูกไฟ และระเบิดเพลิงใส่เจ้าหน้าที่ ร้านค้า อาคารบ้านเรือน และรถประจำทาง โดยในวันนี้ มีการแจ้งเหตุเพลิงไหม้กว่า 45 แห่ง และเหตุการปล้น ทำลายทรัพย์สินอาคารบ้านเรือน กว่า 250 คดี
วันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม 2554 เหตุการณ์ความไม่สงบเริ่มขยายตัวออกไปยังพื้นที่ต่างๆ ในลักษณะของการลอกเลียนพฤติกรรม ในหลายพื้นที่ทั้งทางตอนเหนือ ตอนใต้ ตะวันออก และใจกลางกรุงลอนดอน โดยในวันนี้ มีผู้ถูกจับกุมแล้วมากกว่า 150 คน เจ้าหน้าที่รักษาความสงบได้รับบาดเจ็บ กว่า 35 คน
คืนวันจันทร์ที่ 8 สิงหาคม 2554 เหตุความไม่สงบลุกลามไปในพื้นที่ด้าน เหนือ ใต้ ตะวันออกเฉียงเหนือ และตะวันออกเฉียงใต้ ของกรุงลอนดอน อาทิเช่น Wembley, Ealing, Camden/Chalk Farm, Hackney, Stratford, Croydon, Peckham และ Lewisham ฯลฯ โดยผู้ก่อเหตุใช้วิธีขว้างปาสิ่งของ เข้าไปที่รถประจำทาง รถพยาบาล รถตำรวจ อาคาร ห้างร้าน และรถยนต์นั่งส่วนบุคคล ศูนย์การค้า และร้านค้าปลีกในย่านการค้าสำคัญถูกเผา และปล้นสิ่งของ
วันอังคารที่ 9 สิงหาคม 2554 ได้มีการเพิ่มกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจกว่า 16,000 นาย กระจายกันตามพื้นที่ต่างๆ มีการปิดทำการสถานีรถไฟใต้ดินในจุดเสี่ยงหลายสถานี
เฟอร์รีเลน ท็อตแนมเฮล สถานที่เกิดเหตุวิสามัญฆาตกรรม