stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร)
ประวัติ

พระเทพรัตนกวี มีนามเดิมว่า สุรินทร์ แย้มสุข เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480 ณ ที่บ้านเลขที่ 38 หมู่ที่ 1 ตำบลพยุหะ อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์
ต่อมาเมื่ออายุ 18 ปี ได้บรรพชาที่วัดเนินเหล็ก ตำบลเนินเหล็ก อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี มีพระครูอุดมธรรมภาณ วัดทัพทัน อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี เป็นพระอุปัชฌาย์ อุปสมบทเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2502 ที่วัดเนินเหล็ก โดยมีพระครูอุทัยธรรมวินิจ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูอุกฤษฏ์สุตการ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระสมุห์บุญธรรม เป็น พระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาทางธรรมว่า ชุตินฺธโร
หลังอุปสมบทได้ออกเดินทางไปศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกบาลี ที่วัดโพธาราม อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ และสอบได้เปรียญธรรม 5 ประโยค รวมทั้งสอบได้วิชาชุดครูมูล จากนั้นหันมาศึกษาด้านอภิธรรม และศึกษาพระวินัยปิฎก, พระสุตตันตปิฎก เป็นภาษาอังกฤษกับพระอาจารย์อูมานันทะ, พระอภิธรรมปิฎก ภาษาอังกฤษ กับพระอูโสภณะ พระสงฆ์ชาวพม่า ต่อมาพระธรรมคุณาภรณ์ เจ้าอาวาสวัดโพธาราม เปิดสำนักเรียนพระปริยัติธรรม ที่วัดโกรกพระใต้ อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ จึงส่งไปเป็นครูสอนพระปริยัติธรรม ทั้งแผนกนักธรรมและบาลี พร้อมกับศึกษาบาลีควบไปกับการสอนด้วย จนสอบได้เปรียญธรรม 6 ประโยค
พ.ศ. 2513 พระธรรมคุณาภรณ์เปิดสำนักเรียนปริยัติธรรม แผนกนักธรรมและบาลี ที่วัดมหาธาตุ อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จึงถูกส่งมาเป็นครูสอนที่วัดมหาธาตุ พร้อมกับสอบได้เปรียญธรรม 7 ประโยค รวมทั้งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ และเป็นเจ้าคณะอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
ต่อมาใน พ.ศ. 2515 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ และใน พ.ศ. 2540 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ จนกระทั่ง พ.ศ. 2560 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์
พระเทพรัตนกวี มรณภาพด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ที่โรงพยาบาลเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
วิทยฐานะ

นักธรรมชั้นเอก
พ.ศ. 2513 สอบได้ เปรียญธรรม 7 ประโยค
พ.ศ. 2543 ได้รับถวายปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์
พ.ศ. 2555 ได้รับถวายปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาธรรมนิเทศ จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ตำแหน่งการปกครอง

พ.ศ. 2513 เป็น ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ
พ.ศ. 2513 เป็น เจ้าคณะอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
พ.ศ. 2515 เป็น เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ
พ.ศ. 2540 เป็น เจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์
พ.ศ. 2560 เป็น ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์
สมณศักดิ์

5 ธันวาคม พ.ศ. 2517 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะชั้นสามัญเปรียญ ที่ พระศรีพัชโรดม
5 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะชั้นราช ที่ พระราชพัชราภรณ์ ตรีปิฎกวราลงกรณ์ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะชั้นเทพ ที่ พระเทพรัตนกวี ศรีวิสุทธินายก ตรีปิฎกวราลงกรณ์ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
จำกัด พลางกูร

| พันตรีจำกัด พลางกูร |
| --- | --- |
จำกัด เลขาธิการขบวนการเสรีไทยสายในประเทศ
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 ตุลาคม พ.ศ. 2457 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 7 ตุลาคม พ.ศ. 2486 (28 ปี) ฉงชิ่ง ประเทศจีน
คู่สมรส: ฉลบชลัยย์ พลางกูร
อาชีพ: นักการเมือง นักการทูต ทหารบก

พันตรี จำกัด พลางกูร (30 ตุลาคม พ.ศ. 2457 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2486) สมาชิกและเลขาธิการเสรีไทยสายในประเทศ และผู้แทนขบวนการเสรีไทยผู้มีอำนาจเต็มเดินทางไปแจ้งข่าวและเจรจากับฝ่ายสัมพันธมิตรที่เมืองฉงชิ่ง ประเทศจีน ระหว่างปลายเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ซึ่งเป็นวันที่ จำกัด เสียชีวิตที่เมืองฉงชิ่ง
ประวัติ

จำกัด พลางกูร เกิดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2457 จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนโตสุดของพระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร พ.ศ. 2426 - พ.ศ. 2497) และคุณหญิงเหรียญ สกุลเดิม นิโครธานนท์ มีพี่น้องรวมทั้งสิ้น 9 คนได้แก่ ศาสตราจารย์ ดร. กำแหง แพทย์หญิงคุณหญิงตระหนักจิตร (หริณสุต) ดร. บรรเจิด  นางลำเพา (สุทธเสถียร) พลตรีเกรียงเดช รองศาสตราจารย์สลวย (กรุแก้ว) ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ กัมปนาท และนางเสาวรส (ทองปาน)
จำกัดใช้ชีวิตสมรส ชื่อนางฉลบชลัยย์ พลางกูร (นามสกุลเดิม มหานีรานนท์)
ทั้งปู่และบิดาของจำกัดจบการศึกษาจากประเทศอังกฤษ บิดารับราชการเป็นครูและดำรงตำแหน่งเจ้ากรมแต่งตำราและเจ้ากรมสามัญศึกษา เมื่อเยาว์วัย จำกัดศึกษาที่โรงเรียนวัดบวรนิเวศ โรงเรียนเทพศิรินทร์และเข้าศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัยในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและได้ทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2474 เข้าเรียนที่โรงเรียน Bromsgrove School เมือง Worcestershire และเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดเมื่อ พ.ศ. 2478 ศึกษาวิชาปรัชญาการเมืองและเศรษฐศาสตร์ เรียนจบได้รับปริญญาตรีเกียรตินิยม (B.A. Hons.) และเดินทางกลับถึงประเทศไทยเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 (เท่ากับ พ.ศ. 2482 อันเนื่องจากปีใหม่เริ่มนับวันที่ 1 เดือนเมษายน)
วีรกรรมในขบวนการเสรีไทย

จำกัด พลางกูร เป็นปัญญาชนที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญในการต่อต้านญี่ปุ่น จึงได้รับความไว้วางใจจากนายปรีดี พนมยงค์ ผู้นำขบวนการเสรีไทยในประเทศไทย ให้เดินทางไปในประเทศจีน เพื่อประกาศท่าทีของประเทศไทยต่อจีนว่า การประกาศสงครามกับสัมพันธมิตรของรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงครามนั้น เป็นโมฆะ เพราะคนไทยส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย และขอทราบท่าทีของจีนรวมถึงชาติสัมพันธมิตรอื่น ๆ จำกัดได้เดินทางเข้าประเทศจีนพร้อมกับ นายไพศาล ตระกูลลี้ ล่ามภาษาจีน ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2486 ได้มีจดหมายถึงประเทศไทยว่า เดินทางถึงคุนหมิงโดยปลอดภัยแล้ว แต่ต่อมาก็ขาดการติดต่อไป ซึ่งจำกัดได้เข้าพบกับจอมพลเจียงไคเช็ค ผู้นำจีนในขณะนั้น ซึ่งจอมพลเจียงไคเช็คได้สัญญาว่าเมื่อสงครามสงบ รัฐบาลจีนจะประกันเอกราชให้กับประเทศไทย
ชีวิตในจุงกิงและมรณกรรม

จำกัด พลางกูร ขณะอยู่ที่ฉงชิ่ง (ในขณะนั้นเรียกว่า "จุงกิง") ซึ่งสรุปภารกิจได้ 4 ประการ ได้แก่  1. เสนอแผนการของขบวนการเสรีไทยอย่างเป็นทางการต่ออังกฤษ และได้รับคำตอบจากอังกฤษในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 2. การพบกับจอมพลเจียงไคเช็คนั้น ทำให้ทราบถึงท่าทีของจีนที่มีต่อไทย 3. การพบกันระหว่างจำกัด กับ หม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัตน์ ผู้นำเสรีไทยในอังกฤษ ได้รับทราบถึงท่าทีของอังกฤษที่มีต่อเสรีไทยในประเทศ 4. การมาถึงของนายสงวน ตุลารักษ์ เพื่อสานงานต่อจากจำกัด
ระหว่างที่จำกัดพำนักอยู่ฉงชิ่งนั้น ได้เขียนบันทึกส่วนตัวเป็นจำนวนกว่า 900 หน้า ที่บันทึกเรื่องราวของตัวเองในปี พ.ศ. 2486 โดยทางการจีนอนุญาตให้จำกัดจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นขึ้นที่นั่น แต่จำกัดได้ไตร่ตรองแล้วเกรงว่าจะทำให้ชาติอื่น ๆ ที่สนับสนุนเสรีไทยแคลงใจ จึงไม่ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นขึ้น
จำกัด พลางกูร ถึงแก่กรรมในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ซึ่งแพทย์ชาวแคนาดาลงความเห็นว่าเป็นมะเร็งตับและกระเพาะอาหาร แต่ก็ยังมีข้อกังขาจากเจ้าหน้าที่สืบราชการลับของอังกฤษและสหรัฐอเมริกาว่า อาจถูกวางยาพิษโดยทางการจีนเอง แต่ทาง ศ.ดร.ฉัตรทิพย์ นาถสุภา ผู้เขียนหนังสือชีวประวัติของจำกัด พลางกูร มีความเห็นส่วนตัวว่าน่าจะเป็นฝีมือของฝ่ายญี่ปุ่นมากกว่า เนื่องจากผู้ดูแลจำกัดคนหนึ่งในปีถัดมา ถูกจับได้ว่าเป็นสายลับให้ฝ่ายญี่ปุ่น
แฟลทดีไซน์

ตัวอย่างภาพสัญลักษณ์ที่เป็นแฟลทดีไซน์
แฟลทดีไซน์ (อังกฤษ: Flat design) เป็นภาษาการออกแบบ (design language) หรือรูปแบบการออกแบบ (design style) รูปแบบที่มีความเป็นจุลนิยม (minimalist) วลีนี้ริเริ่มและทำให้เป็นที่นิยมโดย อัลลัน กรินชไตน์ (Allan Grinshtein) ใช้ทั่วไปในการออกแบบส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ (Graphical User Interface; GUI) เช่นในการออกแบบเว็บแแอปพลิเคชันหรือแอปพลิเคชันมือถือ เช่นเดียวกันกับสื่อสิ่งพิมพ์ โปสเตอร์ งานศิลปะ เอกสารแนะนำ และสินค้ากลุ่มงานพิมพ์
นิยามและเป้าหมาย

แฟลทดีไซน์เป็นรูปแบบการออกแบบอินเตอร์เฟซที่เน้นการใช้จุลนิยม (Minimalism) ในการสร้างองค์ประกอบต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดการลวงตาให้เหมือนเป็นสามมิติ (illusion of three dimensions) ซึ่งใช้เทคนิคต่าง ๆ เช่น
สกีวโอมอร์ฟ (Skeuomorph)
ดรอปชาโดว์ (drop shadow)
ความลึกสมมติ (depth perception)
การไล่สี (colour gradient)
เส้นขอบ
ความต่างสี (colour contrast)
การตอบกลับผ่านสัมผัส (Haptic feedback)
การตอบกลับผ่านเสียง (Acoustic feedback)
การออกแบบแบแฟลทดีไซน์มุ่งเน้นอยู่ที่การใช้องค์ประกอบอย่างง่าย การจัดวางอักษร (typography) แบบจุลนิยม และการใช้สีแฟลท (flat colours)
นักออกแบบอาจเลือกใช้การออกแบบแบบแฟลทดีไซน์เพราะมีรูปแบบอินเตอร์เฟซที่ดูเพรียว (Streamlined) กว่า และมีประสิทธิภาพกว่า การออกแบบแบบแฟลทดีไซน์ทำให้เป็นเรื่องง่ายขึ้นที่จะสื่อสารข้มูลต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันก็ยังคงมีรูปลักษณ์ที่ดึงดูดและเข้าถึงได้ง่าย นอกจากนี้ยังงทำให้การออกแบบนั้นง่ายขึ้นในแง่ของการสร้างอินเตอร์เฟซที่มีการออกแบบการโต้ตอบ (Responsive design) ที่เปลี่ยนในขนาดของเบราว์เซอร์บนอุปกรณ์ที่แตกต่างกันไปของผู้ใช้ ที่สำคัญอีประการหนึ่งคือด้วยองค์ประกอบที่ใช้มีขนาดเล็กลงและน้อยลงตามแนวคิดแบบจุลนิยม ทำให้เว็บไซต์และโปรแกรมสามารถดาวน์โหลดได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น และทำให้ปรับขนาดได้อย่างง่ายดาย ในขณะเดียวกันก็ยังคงดูคมชัดบนหน้าจอที่มีความละเอียดสูง แฟลทดีไซน์ถือเป็นรูปแบบคู่ตรงข้ามกับการออกแบบแบบสกีวโอมอร์ฟ  (Skeuomorphism) และ ริชดีไซน์ (rich design) ถึงแม้ว่าแฟลทดีไซน์อาจมีการเอาสกีวโอมอร์ฟมาประกอบด้วยก็ได้
ภาพจับหน้าจอแอปพลิเคชันมือถือที่มีองค์ประกอบการออกแบบแบบแมทีเรียลดีไซน์ (Material Design) รูปแบบของแฟลทดีไซน์ที่พัฒนาโดยกูเกิล
อำเภอตะกั่วทุ่ง

| อำเภอตะกั่วทุ่ง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Takua Thung
เกาะตาปู
คำขวัญ: ท่าเรือเด่น เป็นเมืองเก่า เขาถ้ำสวย รวยคุณธรรม
แผนที่จังหวัดพังงา เน้นอำเภอตะกั่วทุ่ง
พิกัด: 8°23′32″N 98°27′7″E﻿ / ﻿8.39222°N 98.45194°E﻿ / 8.39222; 98.45194
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พังงา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 610.8 ตร.กม. (235.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 44,777 คน
 • ความหนาแน่น: 73.31 คน/ตร.กม. (189.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 82130
รหัสภูมิศาสตร์: 8204
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอตะกั่วทุ่ง หมู่ที่ 1 ถนนเพชรเกษม ตำบลกระโสม อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา 82130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตะกั่วทุ่ง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพังงา
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอตะกั่วทุ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท้ายเหมืองและอำเภอเมืองพังงา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวพังงา
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอถลาง (จังหวัดภูเก็ต)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับทะเลอันดามัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอตะกั่วทุ่งแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 ตำบล 68 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ถ้ำ | Tham | 9 | 3,670 |  |
| 2. | กระโสม | Krasom | 8 | 6,018 |  |
| 3. | กะไหล | Kalai | 12 | 6,113 |  |
| 4. | ท่าอยู่ | Tha Yu | 7 | 3,511 |  |
| 5. | หล่อยูง | Lo Yung | 10 | 6,302 |  |
| 6. | โคกกลอย | Khok Kloi | 14 | 13,802 |  |
| 7. | คลองเคียน | Khlong Khian | 8 | 5,423 |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอตะกั่วทุ่งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลกระโสม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกระโสม
เทศบาลตำบลโคกกลอย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโคกกลอย
องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกระโสม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระโสม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลกระโสม)
องค์การบริหารส่วนตำบลกะไหล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะไหลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าอยู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าอยู่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหล่อยูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหล่อยูงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกลอย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกกลอย (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลโคกกลอย)
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองเคียนทั้งตำบล
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.phangnga.go.th/district/takuathung.htm เก็บถาวร 2006-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  "ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร". stat.bora.dopa.go.th.
อะนาล็อกเทเลโฟนนีอะแด็ปเตอร์

อะแด็ปเตอร์ ของ แกรนด์สตรีม HT488
อะนาล็อกเทเลโฟนนีอะแด็ปเตอร์ (อังกฤษ: analog telephony adapter) หรือ เอทีเอ เป็นอุปกรณ์ที่ใช้แทนคอมพิวเตอร์ในการเชื่อมต่อโทรศัพท์อะนาล็อก (โทรศัพท์ปกติทั่วไป) เพื่อการใช้งานวีโอไอพี
ปกติ เอทีเอ จะเป็นกล่องขนาดฝ่ามือ มีช่องต่อแลนหรืออีเทอร์เน็ต ช่องต่อเครื่องโทรศัพท์ หรือ FXS และมีช่องเสียบไฟฟ้ากระแสตรงสำหรับป้อนอุปกรณ์
การใช้งาน

ต่อสายแลน (RJ45) ที่ช่องแลนเข้ากับอินเทอร์เน็ต ซึ่งอาจจะเป็นเอดีเอสแอลโมเด็ม แลนของสำนักงาน หรืออื่น ๆ
ต่อสายโทรศัพท์ที่ช่องต่อสายโทรศัพท์กับเครื่องโทรศัพท์ทั่วไป
ต่อสายป้อนกระแสไฟฟ้าเข้าอุปกรณ์
โดยปกติเอทีเอจะถูกตั้งค่าให้ใช้งานกับบริการวีโอไอพีรายใดรายหนึ่งไว้ล่วงหน้าแล้ว ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น เมื่อเชื่อต่อสายต่าง ๆ และเปิดเครื่อง เอทีเอก็จะรายงานตัวต่อโครงข่าย ภายในไม่เกิน 5 นาทีก็สามารถใช้งานโทรศัพท์ผ่านวีโอไอพีได้ แต่ถ้ายังไม่มีการตั้งค่าล่วงหน้า ผู้ใช้งานจะต้องขอข้อมูลการตั้งค่าจากผู้ให้บริการวีโอไอพี และเข้าไปตั้งค่าเอง ซึ่งทำได้ 2 ทางคือโดยป้อนค่าผ่านปุ่มโทรศัพท์ หรือโดยผ่านเว็บอินเทอร์เฟสกับเอทีเอ
อนึ่ง เอทีเอทั่วไปจะได้รับไอพีแอดเดรสแบบไดนามิคจากเราเทอร์หรืออุปกรณ์ที่ใช้เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต แต่ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น ก็อาจจะจำเป็นต้องมีการกำหนดไอพีแอดเดรสให้ในแบบคงที่
Felicola isidoroi

ชนิดของเหา
| เหาลิงซ์ไอบีเรีย |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropod
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Psocodea 
วงศ์:: Trichodectidae 
สกุล:: Felicola  Perez & Palma, 2001
สปีชีส์:: †Felicola isidoroi
ชื่อทวินาม
†Felicola isidoroi Perez & Palma, 2001

Felicola isidoroi ชื่อสามัญ เหาลิงซ์ไอบีเรีย เป็นชนิดของเหาเคี้ยวแบบ trichodectid ที่สูญพันธุ์แล้ว
การสูญพันธุ์

เหาชนิดนี้เป็นที่รู้จักจากตัวอย่างส่งตรวจเพียงชิ้นเดียวซึ่งเป็นเพศผู้ ในตัวอย่างหนึ่งของการสูญพันธุ์ที่เกิดจากการอนุรักษ์ (conservation-induced extinction) มันน่าจะสูญพันธุ์ไปเมื่อลิงซ์ไอบีเรีย ตัวถูกเบียนผู้รอดชีวิตกลุ่มสุดท้าย ถูกพาไปไว้ในที่กักขังและกำจัดเหา ตัวอย่างส่งตรวจมีขนาดค่อนข้างใหญ่กว่าเพศผู้ของเหาชนิดที่เหลือในสกุลย่อย Lorisicola ไม่พบเพศเมียของเหาชนิดนี้ ตัวอย่างต้นแบบแรกอยู่ในชุดสะสมของพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติที่มาดริด
ดูเพิ่ม

Colpocephalum californici
เขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 10

เขตปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 10 เป็นเขตการปกครองคณะสงฆ์ไทย ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช 2505 ฉบับแก้ไขปรับปรุงพุทธศักราช 2535 ที่ให้อำนาจมหาเถรสมาคมในการจัดแบ่ง และแต่งตั้งผู้ปกครองที่เรียกว่าเจ้าคณะภาค อันมีอำนาจหน้าที่ในการมอบนโยบายและบริหารกิจการคณะสงฆ์ในฝ่ายมหานิกายในเขต 6 จังหวัด อันประกอบด้วย จังหวัดอุบลราชธานี, จังหวัดยโสธร, จังหวัดนครพนม, จังหวัดมุกดาหาร, จังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดอำนาจเจริญ ปัจจุบัน พระธรรมราชานุวัตร (สุทัศน์ วรทสฺสี ปธ.๙) เจ้าอาวาสวัดโมลีโลกยารามเป็นเจ้าคณะภาค
อำนาจหน้าที่เจ้าคณะภาค 10

เจ้าคณะภาค มีอำนาจหน้าที่การปกครองคณะสงฆ์จังหวัดต่าง ๆ ในเขตภาคการปกครองของตนตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์และกฎมหาเถรสมาคม ดังนี้
ดำเนินการปกครองคณะสงฆ์ให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย กฎหมาย กฎมหาเถรสมาคม ข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่ง มติ ประกาศ พระบัญชาสมเด็จพระสังฆราช
ควบคุมและส่งเสริมการรักษาความเรียบร้อยดีงาม การศาสนศึกษา การศึกษาสงเคราะห์ การเผยแผ่พระพุทธศาสนา การสาธารณูปการ และการสาธารณสงเคราะห์ ให้ดำเนินไปด้วยดี
วินิจฉัยการลงนิคหกรรม วินิจฉัยข้ออุทธรณ์คำสั่ง หรือคำวินิจฉัยชั้นจังหวัด
แก้ไขข้อขัดข้องของเจ้าคณะจังหวัดให้เป็นไปโดยชอบ
ตรวจการและประชุมพระสังฆาธิการในเขตปกครอง ของเจ้าคณะภาค 10
อดีตเจ้าคณะภาค 10

พระธรรมธราจารย์ (ปุ่น สิริจนฺโท) วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทโย) วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เสงี่ยม จนฺทสิริ) วัดสุทัศนเทพวราราม
พระธรรมเสนานี (กิ่ง มหปฺผโล )วัดมณีวนาราม จังหวัดอุบลราชธานี
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤธิ์
พระเทพวิสุทธิเวที (สุด ฐิตวีโร) วัดมหาพฤฒารามวรวิหาร
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร
พระพรหมกวี (วรวิทย์ คงฺคปญฺโญ) วัดโมลีโลกยาราม
พระพรหมสิทธิ (ธงชัย สุขญาโณ) วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร
พระธรรมวัชรวิสุทธิ์ (พรหมา สปฺปญฺโญ) วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร
การบริหารกิจการคณะสงฆ์ภาค 10 > เจ้าคณะผู้ปกครองคณะสงฆ์ภาค 10

พระธรรมราชานุวัตร (สุทัศน์ วรทสฺสี ป.ธ.๙) วัดโมลีโลกยาราม กรุงเทพมหานคร เป็นเจ้าคณะภาค
พระราชวชิรโมลี (โสรัจจ์ มหาโสรจฺโจ ป.ธ.๙) วัดสวนพูล เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เป็นรองเจ้าคณะภาค
พระศรีวชิรบัณฑิต (อภิลักษณ์ ป.ธ.๙) วัดโมลีโลกยารามกรุงเทพมหานคร เป็นเลขานุการเจ้าคณะภาค 10
การบริหารกิจการคณะสงฆ์ภาค 10 > จังหวัดในเขตปกครองภาค 10

จังหวัดอุบลราชธานี
พระเทพวราจารย์ (ศรีพร วรวิญฺญู ป.ธ.๙) วัดมณีวนาราม อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี เจ้าคณะจังหวัดอุบลราชธานี
พระศรีวิสุทธิมุนี (วิมาน กนฺตสีโล ป.ธ.๘) วัดปากน้ำ อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี รองเจ้าคณะจังหวัดอุบลราชธานี รูปที่ 1
พระวชิรกิจโกศล (สุดใจ นิสโสโก ป.ธ.๔) วัดมหาวนารามพระอารามหลวง รองเจ้าคณะจังหวัดอุบลราชธานี รูปที่ 2
จังหวัดศรีสะเกษ
พระครูศรีมงคลปริยัติกิจ (สิทธานต์ สิทฺธิวโร ป.ธ.๖) วัดเจียงอีศรีมงคลวราราม เจ้าคณะจังหวัดศรีสะเกษ
พระครูสิริปริยัติการ (ป.หงส์ ปคุโณ ป.ธ.๔) วัดเพียนาม รองเจ้าคณะจังหวัดศรีสะเกษ รูปที่ 1
พระครูศรีรัตนาภิรักษ์ (พนาวัลย์ จักธัมโม ป.ธ.๖) วัดเกียรติแก้วสามัคคี รองเจ้าคณะจังหวัดศรีสะเกษ รูปที่ 2
จังหวัดนครพนม
พระราชสิริวัฒน์ (เพชร สุวิชาโน ป.ธ.๖) วัดสว่างสุวรรณาราม เจ้าคณะจังหวัดนครพนม
พระครูวิชิตพัฒนคุณ (วิชัย วิชโย น.ธ.เอก) วัดกกต้อง รองเจ้าคณะจังหวัดนครพนม รูปที่ 1
พระศรีวิสุทธิเมธี (พนมพร ปุตตวโร ป.ธ.๙) วัดพระธาตุพนมวรมหาวิหาร รองเจ้าคณะจังหวัดนครพนม รูปที่ 2
จังหวัดยโสธร
พระเทพวงศาจารย์ (สำลี คุตฺตสีโล ป.ธ.๖) วัดมหาธาตุ เจ้าคณะจังหวัดยโสธร
พระราชสุตาลงกรณ์ (เดือน สิริธมฺโม ป.ธ.๔) วัดบูรพารามใต้ รองเจ้าคณะจังหวัดยโสธร รูปที่ 1
พระอุดมปัญญาภรณ์ (สัณหวัตร สณฺหวฑฺฒโน ป.ธ.๖) วัดอัมพวัน รองเจ้าคณะจังหวัดยโสธร รูปที่ 2
จังหวัดมุกดาหาร
พระราชรัตนโมลี (สมยง กตปุญฺโญ ป.ธ.๗) วัดศรีบุญเรือง เจ้าคณะจังหวัดมุกดาหาร
พระมหามงคล มงฺคลคุโณ ป.ธ.๗ วัดรอยพระพุทธบาทภูมโนรมย์ รองเจ้าคณะจังหวัดมุกดาหาร
จังหวัดอำนาจเจริญ
พระราชปรีชาญาณมุนี (หลอม มหาวิริโย ป.ธ.๗) วัดบ่อชะเนง เจ้าคณะจังหวัดอำนาจเจริญ
พระครูสิริสีลวัตร (ประสงค์ สุจิตฺโต ป.ธ.๕) วัดอำนาจ รองเจ้าคณะจังหวัดอำนาจเจริญ
พรรคมาชูมี

| สภาแห่งสมาคมมุสลิมแห่งอินโดนีเซีย พรรคมาชูมี Partai Majelis Syuro Muslimin Indonesia |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: Masyumi
ประธาน: ฮาชิม อาชารี (คนแรก) ซูกีมัน วีร์โยซันโจโย โมฮัมมัด นัตซีร์
เลขาธิการ: หลายคน
ก่อตั้ง: 24 ตุลาคม ค.ศ. 1943 (องค์กร)  7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 (พรรค)
ถูกยุบ: 13 กันยายน ค.ศ. 1960
รวมตัวกับ: นะฮ์เฎาะตุลอุละมาอ์  มุฮัมมะดียะฮ์  พรรคสมาคมอิสลามแห่งอินโดนีเซีย
ก่อนหน้า: Supreme Islamic Council of Indonesia (MIAI)
ถัดไป: Indonesian Islamic Propagation Council ปาร์มูซี ครอบครัวดาวเดือนเสี้ยว(หลังจากนั้นกลายเป็นพรรคดาวเดือนเสี้ยว)
ที่ทำการ: จาการ์ตา, ประเทศอินโดนีเซีย
หนังสือพิมพ์: อาบาดี
สมาชิกภาพ  (ปี สูงสุด): 20,000 ถึง 100,000 คน
อุดมการณ์: อุดมการณ์รวมกลุ่มอิสลาม
ศาสนา: อิสลามซุนนี
การเมืองอินโดนีเซีย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคมาชูมี (อังกฤษ: Masyumi Party) หรือ สภาแห่งสมาคมมุสลิมแห่งอินโดนีเซีย (อินโดนีเซีย: Partai Majelis Syuro Muslimin Indonesia) เป็นพรรคการเมืองนิยมอิสลามพรรคหลักในอินโดนีเซีย พรรคนี้ถูกคว่ำบาตรเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยประธานาธิบดีซูการ์โน เพราะสนับสนุนการกบฏของ PRRI
ประวัติ

มาชูมีเป็นชื่อองค์กรที่ก่อตั้งขึ้นระหว่าที่ญี่ปุ่นเข้ามายึดครองใน พ.ศ. 2486 ซึ่งเป็นความพยายามที่จะควบคุมศาสนาอิสลามในอินโดนีเซีย หลังจากที่อินโดนีเซียประกาศเอกราชได้มีการจัดต้งมาชูมีขึ้นใหม่เมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 และกลายเป็นพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอินโดนีเซีย ในเวลาไม่ถึงปี โดยรวมองค์กรมุสลิมเข้ามาหลายองค์กร เช่น นัดห์ลาตุล อูลามา และมูฮัมหมัดดิยะห์ ในยุคประชาธิปไตย สมาชิกพรรคมาชูมีได้รับเลือกตั้งจำนวนมาก และให้การสนับสนุนนายกรัฐมนตรี เช่น มูฮัมหมัด นัตซีร์ และบูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป
ในการเลือกตั้งพ.ศ. 2498 มาชูมีได้คะแนนเสียง 20.9% และได้ 57 ที่นั่งในสภา มาชูมีได้รับความนิยมมากในพื้นที่นับถือศาสนาอิสลามและมีความทันสมัย เช่น สุมาตราตะวันตก จาการ์ตา และอาเจะฮ์ คะแนนเสียงของมาชูมี 51.3% มาจากเกาะชวา แต่มาชูมีเป็นพรรคที่มีความโดดเด่นนอกเกาะชวา ในสุมาตรา กาลีมันตัน และซูลาเวซี มาชูมีได้คะแนนเสียง 42.8% 32% 33.9% ของพื้นที่นั้นตามลำดับ
ใน พ.ศ. 2501 สมาชิกของพรรคมาชูมีบางคนเข้าร่วมในกบฏ PRRI ต่อต้านซูการ์โน ทำให้ใน พ.ศ. 2503 พรรคมาชูมีถูกคว่ำบาตรไปพร้อมกับพรรคสังคมนิยม หลังถูกคว่ำบาตร สมาชิกพรรคมาชูมีได้จัดตั้งกลุ่มใหม่คือคือครอบครัวดาวเดือนเสี้ยว (Keluarga Bulan Bintang) เพื่อเรียกร้องให้ใช้กฎหมายอิสลามและการสอนศาสนาอิสลาม มีความพยายามที่จะจัดตั้งพรรคในยุคระเบียบใหม่แต่ไม่ได้รับอนุญาต หลังจากซูฮาร์โตลงจากอำนาจใน พ.ศ. 2541 มีความพยายามที่จะฟื้นฟูพรรคอีกครั้งและได้จัดตั้งพรรคดาวเดือนเสี้ยวเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 2547 และ 2552
ซูการ์โนในการประชุมพรรคมาชูมี พ.ศ. 2497
พระอัญญาโกณฑัญญเถระ

| พระอัญญาโกณฑัญญะ |
| --- | --- |
ภาพวาดพระอัญญาโกณฑัญญะ
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อเดิม: โกณฑัญญะ
ชื่ออื่น: โกณฑัญญะพราหมณ์
สถานที่เกิด: หมู่บ้านพราหมณ์โทณวัตถุ กรุงกบิลพัสดุ์
สถานที่บวช: ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน
วิธีบวช: เอหิภิกขุอุปสัมปทา
สถานที่บรรลุธรรม: อิสิปตนมฤคทายวัน
เอตทัคคะ: เอตทัคคะในด้านรัตตัญญู (มีราตรีนาน คือบวชก่อนผู้อื่น)
อาจารย์: พระพุทธเจ้า
สถานที่นิพพาน: บรรณศาลาริมสระฉัททันต์ ป่าหิมพานต์
ฐานะเดิม
ชาวเมือง: กรุงกบิลพัสดุ์ แคว้นสักกะ
บิดา: พราหมณ์มหาศาล (ไม่ทราบนาม)
วรรณะเดิม: พราหมณ์
การศึกษา: จบไตรเพท รู้ตำราทำนายลักษณะมหาบุรุษ
สถานที่รำลึก
สถานที่: ธรรมเมกขสถูป (สถานที่ได้ดวงตาเห็นธรรม), ธรรมราชิกสถูป (สถานที่บรรลุพระอรหันต์) ภายในป่าอิสิปตนมฤคทายวัน หรือสารนาถในปัจจุบัน
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระอัญญาโกณฑัญญะ เป็นพระเถระสาวกของพระพุทธเจ้า เป็นหนึ่งในปัญจวัคคีย์ และพระอสีติมหาสาวกผู้เป็นเอตทัคคะในด้านรัตตัญญู คือเป็นผู้รู้ธรรมก่อนใครในพระพุทธศาสนาและได้บวชก่อนผู้อื่น
พระอัญญาโกณฑัญญะ เมื่อได้บรรลุเป็นพระอรหันต์แล้ว ได้มีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่พระพุทธศาสนา ในช่วง 12 ปีสุดท้ายในบั้นปลายของท่าน ท่านได้ไปพักจำพรรษาและได้นิพพานที่สระฉันทันต์ ป่าหิมพานต์ ในช่วงต้นพุทธกาล
ชาติกำเนิด

พระ​อัญญาโกณฑัญญะ เกิดในตระกูลพราหมณ์มหาศาล ในหมู่บ้านโทณวัตถุ กรุงกบิลพัสดุ์ เดิมชื่อ “โกณฑัญญะ” เมื่อเจริญเติบโตขึ้นได้ศึกษาศิลปะวิทยาจบไตรเพทและเรียนมนต์ (วิชาการทำนายลักษณะอย่างเชี่ยวชาญ)
สาเหตุที่ได้เป็นเอตทัคคะ > บุพกรรมในอดีตชาติ

พระอัญญาโกณฑัญญะตั้งจิตปรารถนาไว้ตั้งแต่ครั้งพระพุทธเจ้าปทุมุตตระ ครั้งนั้นท่านเกิดเป็นบุตรคหบดีมหาศาล ชาวหงสวดี วันหนึ่งเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า พร้อมกับพวกชาวเมืองเพื่อฟังธรรม เห็นพระพุทธเจ้าทรงตั้งพระสาวกรูปหนึ่งไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะด้านรัตตัญญู (แปลว่า ผู้รู้ราตรีนาน หมายถึงได้บวชก่อนใครได้รู้ได้ฟังมาก) แล้วเกิดศรัทธาปรารถนาจะได้เป็นเช่นพระสาวกรูปนั้นบ้าง
ท่านแสดงศรัทธาให้ปรากฏด้วยการถวายมหาทานแด่พระพุทธเจ้าและพระสาวกติดต่อกัน 7 วัน วันสุดท้าย ได้สั่งให้เปิดเรือนคลังเก็บผ้า นำผ้าเนื้อดีเลิศมาวางถวายไว้แทบยุคลบาทของพระพุทธเจ้าและถวายพระสาวกแล้วกราบทูลว่า
“พระองค์ผู้เจริญ ขอให้ข้าพระองค์ได้เป็นเหมือนภิกษุรูปที่พระองค์ทรงแต่งตั้งไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะเมื่อ 7 วันก่อนจากนี้ด้วยเถิด นั่นคือขอให้ได้บวชในศาสนาของพระพุทธเจ้าในอนาคตแล้วได้รู้แจ้งธรรมก่อนใครหมด”
พระพุทธเจ้าทรงตรวจดูความเป็นไปในอนาคตของท่านด้วยพระญาณแล้ว ทรงเห็นว่าความปรารถนาของท่านสำเร็จได้แน่จึงทรงพยากรณ์ว่า
ท่านได้ฟังพระพุทธเจ้าตรัสพยากรณ์แล้วเกิดปีติโสมนัสเป็นอย่างยิ่ง ได้ทำบุญอื่น ๆ สนับสนุนอย่างต่อเนื่อง
ต่อมาเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ได้เป็นกำลังสำคัญในการสร้างกำแพงแก้วล้อมพระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระองค์ ครั้นถึงวันประดิษฐานพระเจดีย์ ก็ได้สร้างเรือนแก้วไว้ภายในพระเจดีย์อีก จากชาตินั้น บุญส่งผลให้เวียนว่ายตายเกิดในภพภูมิต่าง ๆ จนมาถึงพุทธุปบาทกาลของพระพุทธเจ้าวิปัสสี
ชาติที่พบพระพุทธเจ้าวิปัสสีนั้น ท่านเกิดเป็นบุตรของกระฎุมพีชาวเมืองพันโฌฤฆฏธุมดี มีชื่อว่า “มหากาล” มหากาลมีน้องชายชื่อ “จูฬกาล” (ในชาติสุดท้ายคือสุภัททะปริพาชก) ทั้ง 2 มีอุปนิสัยแตกต่างกัน กล่าวคือ มหากาลเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าวิปัสสี แต่จูฬกาลกลับไม่เลื่อมใส ดังนั้น ทั้ง 2 จึงมีความเห็นขัดแย้งอยู่ตลอดเวลาเกี่ยวกับการทำบุญ
มหากาลได้แบ่งนาออกเป็น 2 ส่วน โดยให้ส่วนหนึ่งเป็นสมบัติของตน และอีกส่วนหนึ่งนั้นเป็นสมบัติของจูฬกาล แล้วได้นำเอาผลิตผลที่เกิดจากนาส่วนของตนนั้นมาทำบุญ จนจวบสิ้นอายุขัย จากชาตินั้น บุญส่งผลให้เวียนว่ายตายเกิดในภูมิต่าง ๆ
สาเหตุที่ได้เป็นเอตทัคคะ > การได้รับการยกย่องว่าเป็นเอตทัคคะฝ่ายรัตตัญญู-ผู้รู้ราตรีนาน

เมื่อมาถึงพุทธุปบาทกาลของพระพุทธเจ้าพระองค์ปัจจุบันท่านมาเกิดเป็น บุตรพราหมณ์มหาศาล ในหมู่บ้านพราหมณ์โทณวัตถุ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเมืองกบิลพัสดุ์ ครั้นออกบวชก็ได้บรรลุอรหัตผล
อาศัยเหตุที่ตั้งจิตปรารถนามาแต่อดีตชาติประกอบกับเหตุการณ์ในปัจจุบันชาติ ที่ได้รู้แจ้งธรรมและบวชในพระพุทธศาสนาก่อนใคร พระพุทธเจ้าจึงทรงตั้งท่านไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะด้านรัตตัญญู ดังกล่าวมาแล้ว
ฝ่ายพระปัญจวัคคีย์ที่เหลือ คือ พระวัปปะ พระภัททิยะ พระมหานามะและพระอัสสชิ ซึ่งมีอดีตชาติร่วมกับพระอัญญาโกณฑัญญะ ตรงที่ตั้งจิตปรารถนาให้ได้ฟังพระพุทธเจ้าแสดงธรรมก่อนใคร และปรารถนาจะบรรลุอรหัตผลพร้อมกัน ก็ได้สิ่งที่ปรารถนาไว้คือ ได้ฟังพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมก่อนใครและได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์พร้อมกันในที่สุด
ความสำคัญในพระพุทธศาสนา > ทำนายพระลักษณะพระโพธิสัตว์เจ้าชายสิทธัตถะ

เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะประสูติได้ 5 วัน พระเจ้าสุทโธทนะพระบิดา ได้เชิญพราหมณ์ 108 คน มาเลี้ยงโภชนาหารในพระราชนิเวศน์ เพื่อทำพิธีทำนายพระลักษณะ ตามราชประเพณี ให้คัดเลือกพราหมณ์ผู้มีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษจาก 108 คน เหลือ 8 คน และมีโกณฑัญญะอยู่ในจำนวน 8 คน นี้ด้วย
ในบรรดาพราหมณ์ทั้ง 8 คนนั้น โกณฑัญญะมีอายุน้อยที่สุดจึงทำนายเป็นคนสุดท้ายฝ่ายพราหมณ์ 7 คนแรก ได้พิจารณาตรวจดูพระลักษณะของสิทธัตถะอย่างละเอียด เห็นถูกต้องตามตำรามหาบุรุษลักษณะพยากรณ์ศาสตร์ ครบทุกประการแล้ว จึงยกนิ้วมือขึ้น 2 นิ้ว เป็นสัญลักษณ์ในการทำนายเป็น 2 นัย เหมือนกันทั้งหมดว่า
“พระราชกุมารนี้ ถ้าดำรงอยู่ในเพศฆราวาส จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ปราบปรามได้รับชัยชนะทั่วปฐพีมณฑล ถ้าออกบวชจักได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นศาสดาเอกในโลก แนะนำสั่งสอนเวไนยสัตว์ โดยไม่มีศาสดาอื่นยิ่งไปกว่า
ส่วนโกณฑัญญะพราหมณ์ ได้สั่งสมบารมีมาครบถ้วนตั้งแต่อดีตชาติ และมีความปัญญารู้มากกว่า ได้พิจารณาตรวจดูพระลักษณะของพระกุมาร โดยละเอียดแล้ว ได้ยกนิ้วขึ้นเพียงนิ้วเดียวเป็นการยืนยันการพยากรณ์อย่างเด็ดเดี่ยวเป็นนัยเดียวเท่านั้นว่า
“พระราชกุมาร ผู้บริบูรณ์ด้วยมหาบุรุษลักษณะอย่างนี้ จะไม่อยู่ครองเพศฆราวาสอย่างแน่นอน จักต้องเสด็จออกบรรพชา และได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างมิต้องสงสัย”