stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดบั๊กซาง
ระเบียงภาพ

เมืองบั๊กซาง
เมืองบั๊กซาง
เมืองบั๊กซาง
เมืองบั๊กซาง
เมืองบั๊กซาง
ทางหลวงในจังหวัดบั๊กซาง
อำเภอเหวียตเอียน
อำเภอเหวียตเอียน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์จังหวัดบั๊กซาง เก็บถาวร 2018-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
จังหวัดเกียนซาง

ระวังสับสนกับ จังหวัดเตี่ยนซาง
| จังหวัดเกียนซาง Tỉnh Kiên Giang |
| --- | --- |
จังหวัด
ท่าเรือประมงบาโฮนในเกียนเลือง
ที่ตั้งของจังหวัดเกียนซางในประเทศเวียดนาม

พิกัด: 10°0′N 105°10′E﻿ / ﻿10.000°N 105.167°E﻿ / 10.000; 105.167
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง
เมืองหลัก: สักซ้า
การปกครอง
 • ประธานสภาประชาชน: มาย วัน ฮหวี่ญ
 • ประธานสมัชชาประชาชน: เลิม มิญ ถั่ญ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6,348.53 ตร.กม. (2,451.18 ตร.ไมล์)
ประชากร (2022)
 • ทั้งหมด: 1,817,400 คน
 • ความหนาแน่น: 290 คน/ตร.กม. (740 คน/ตร.ไมล์)
ประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: เวียดนาม, เขมร, Hoa
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสพื้นที่: 297
รหัส ISO 3166: VN-47
เว็บไซต์: www.kiengiang.gov.vn
เกียนซาง หรือ เกียนยาง (เวียดนาม: Kiên Giang) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง มีเมืองหลักคือ สักซ้า (Rạch Giá) เคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมอินโดจีนของฝรั่งเศส ภายใต้อาณานิคมโคชินไชนา และต่อมาอยู่ภายใต้ของสาธารณรัฐเวียดนามและสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Kien Giang
Official website
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเวียดนาม)
Travel to Ha Tien Kien Giang
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
จังหวัดอีฟูเกา

| จังหวัดอีฟูเกา |
| --- | --- |
จังหวัด
นาขั้นบันไดฟิลิปปินคอร์ดิลเยรา หนึ่งในแหล่งมรดกโลก
   ธง ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: เขตบริหารคอร์ดิลเยรา
ก่อตั้ง: 18 มิถุนายน ค.ศ. 1966
เมืองหลัก: ลากาเว
การปกครอง
 • ประเภท: สภาจังหวัด
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Pedro Mayam-o (PDP–Laban)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Jordan Gullitiw (LP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,628.21 ตร.กม. (1,014.76 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 50 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาปูลัก): 2,926 เมตร (9,600 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 202,802 คน
 • อันดับ: 72 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 77 คน/ตร.กม. (200 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 74 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 0
 • นคร: 0
 • เทศบาล: 11
 • บารังไกย์: 175
 • Districts: Lone district of Ifugao
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
รหัสไปรษณีย์: 3600–3610
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)74
รหัส ISO 3166: PH
Spoken languages: อีฟูเกา อีโลกาโน ตูวาลี คาลังกูยา ตากาล็อก อังกฤษ
จังหวัดอีฟูเกา (อีฟูเกา: Probinsia ti Ifugao; ฟิลิปปินส์: Lalawigan ng Ifugao) เป็นจังหวัดไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือลากาเว มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเบงเก็ตทางทิศตะวันตก จังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศเหนือ จังหวัดอีซาเบลาทางทิศตะวันออก และจังหวัดนูเอวาวิซคายาทางทิศใต้
จังหวัดนี้เป็นที่ตั้งของนาขั้นบันไดฟิลิปปินคอร์ดิลเยราและนาขั้นบันไดบานาเว ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัด เชื่อกันว่านาขั้นบันไดเหล่านี้มีอายุประมาณ 2,000 ปี อย่างไรก็ตาม จากการวิจัยโดยใช้การหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี นาขั้นบันไดมีอายุน้อยกว่านั้น ในปี ค.ศ. 1995 นาขั้นบันไดทั้งสองแห่งถูกประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ต่อมาในปี ค.ศ. 2008 และ 2015 เพลงฮัดฮัดแห่งอีฟูเกา และ พิธีปุนนัก ก็ถูกจัดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกเช่นกัน
ชื่อ

อีฟูเกามาจากคำว่า i-pugo ("i" [มาจาก/ผู้คน] และ pugo [เนินเขา]) รวมกันจึงแปลว่า ผู้คนแห่งเนินเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดอีฟูเกา
คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดอีฟูเกา จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดอีฟูเกา ที่โอเพินสตรีตแมป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
จังหวัดอันตีเก

| จังหวัดอันตีเก |
| --- | --- |
จังหวัด

   ธง
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: เขตคันลูรังคาบีซายาอัน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1780
เมืองหลัก: ซันโฮเซเดอบูเวนาบิสตา
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Rhodora Cadiao (NUP)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Edgar Denosta (NUP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,729.17 ตร.กม. (1,053.74 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 49 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขามาดีอาอัส): 2,117 เมตร (6,946 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 582,012 คน
 • อันดับ: 52 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 210 คน/ตร.กม. (550 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 44 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 0
 • นคร: 0
 • เทศบาล:  18  Anini-y   Barbaza   Belison   Bugasong   Caluya   Culasi   Hamtic   Laua-an   Libertad   Pandan   Patnongon   ซันโฮเซเดอบูเวนาบิสตา   San Remigio   Sebaste   Sibalom   Tibiao   Tobias Fornier   Valderrama  
 • บารังไกย์: 633
 • Districts: Lone district of Antique
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
รหัสไปรษณีย์: 5700–5717
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)36
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: กินาไรอา คาลูยา ฮีลีไกโนน Cuyonon Ati ฟิลิปีโน อังกฤษ
เว็บไซต์: antique.gov.ph
จังหวัดอันตีเก /ɑːnˈtiːkɛ/ (กินาไรอา: Probinsiya kang Antique; ฮีลีไกโนน: Kapuoran sang Antique; ฟิลิปปินส์: Lalawigan ng Antique) เป็นจังหวัดในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือซันโฮเซเดอบูเวนาบิสตา ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของเกาะปาไนย์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอักลัน จังหวัดคาปิซ และจังหวัดอีโลอีโล ทางทิศตะวันออก และติดกับทะเลซูลูทางทิศตะวันตก จังหวัดแห่งนี้เป็นถิ่นฐานของชนพื้นเมืองอีไรนัน-บูกิดโนน ซึ่งเป็นผู้ใช้ภาษากินาไรอา และยังสร้างนาขั้นบันไดซึ่งมีอยู่เพียงแห่งเดียวบนเกาะวิซายัสอีกด้วย
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอันตีเก> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 29.9 (85.8) | 30.8 (87.4) | 32.2 (90) | 33.6 (92.5) | 33 (91) | 31.8 (89.2) | 30.9 (87.6) | 30.8 (87.4) | 31.1 (88) | 31.2 (88.2) | 31.2 (88.2) | 30.4 (86.7) | 31.41 (88.54) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 22.8 (73) | 23 (73) | 23.5 (74.3) | 24.2 (75.6) | 24.6 (76.3) | 24.3 (75.7) | 23.9 (75) | 23.8 (74.8) | 23.8 (74.8) | 23.8 (74.8) | 23.5 (74.3) | 23.1 (73.6) | 23.69 (74.65) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 7 | 5 | 6 | 4 | 11 | 16 | 18 | 18 | 16 | 16 | 10 | 9 | 136 |
แหล่งที่มา: Storm24/7
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดอันตีเก
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดอันตีเก ที่โอเพินสตรีตแมป
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2011-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ
จังหวัดอีซาเบลา

| อีซาเบลา |
| --- | --- |
จังหวัด
จังหวัดอีซาเบลา
   ธง ตรา
สมญา: จังหวัดราชินีแห่งฟิลิปปินส์ ชามข้าวแห่งภาคเหนือ ศูนย์กลางข้าวโพดแห่งฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ลัมบักนางคากายัน
ก่อตั้ง: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1856
เมืองหลัก: อีลากัน
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Panlalawigan
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Faustino G. Dy III (NPC)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Antonio T. Albano (Independent)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12,414.93 ตร.กม. (4,793.43 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 2 จาก 81
 : (รวมพื้นที่ของซันเตียโก)
ความสูงจุดสูงสุด (Dos Cuernos): 1,785 เมตร (5,856 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015) 
 • ทั้งหมด: 1,593,566 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 15 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 130 คน/ตร.กม. (330 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 67 จาก 81
 : (รวมประชากรในซันเตียโก)
เดมะนิม: Isabeliño (m) Isabeliña (f) Isabelan
การแบ่งเขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 1 (ซันเตียโก)
 • นครทั่วไป:  2  คาอัวยัน   อีลากัน  
 • เทศบาล:  34  Alicia   Angadanan   Aurora   Benito Soliven   Burgos   Cabagan   Cabatuan   Cordon   Delfin Albano   Dinapigue   Divilacan   Echague   Gamu   Jones   Luna   Maconacon   Mallig   Naguilian   Palanan   Quezon   Quirino   Ramon   Reina Mercedes   Roxas   San Agustin   San Guillermo   San Isidro   San Manuel   San Mariano   San Mateo   San Pablo   Santa Maria   Santo Tomas   Tumauini  
 • บารังไกย์: 1,018 (รวมบารังไกย์ในนครอิสระ: 1,055)
 • Districts: 1st to 4th districts of Isabela (shared with Santiago City)
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
ZIP code: 3300–3336
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)78
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: อีโลกาโน อีบานัก กัดดัง ฟิลิปีโน อังกฤษ
เว็บไซต์: provinceofisabela.ph
จังหวัดอีซาเบลา (อีโลกาโน: Probinsia ti Isabela; ฟิลิปปินส์: Lalawigan ng Isabela) เป็นจังหวัดที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะลูซอน เมืองหลักคืออีลากัน ตั้งอยู่ในเขตลัมบักนางคากายัน อยู่ติดกับจังหวัดคากายันทางทิศเหนือ, ติดกับจังหวัดกาลิงกาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ, ติดกับจังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศตะวันตก, ติดกับจังหวัดอีฟูเกาและนูเอวาวิซคายาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้, ติดกับจังหวัดคีรีโนและเอาโรราทางทิศใต้ และติดกับทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออก
ผลผลิตทางเกษตรกรรมที่สำคัญได้แก่ ข้าว และข้าวโพด ในปี ค.ศ. 2012 จังหวัดผลิตข้าวโพดได้ถึง 1,209,524 เมตริกตัน เมืองทางการค้าที่สำคัญได้แก่ อีลากัน, คาอัวยัน, ซันเตียโก และโรซัส
อ้่างอิง

↑  "List of Provinces". PSGC Interactive. Makati City, Philippines: National Statistical Coordination Board. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 11, 2013. สืบค้นเมื่อ January 8, 2014.
↑  U.S. Corps of Engineers (1953). "Ilagan (topography map)". University of Texas in Austin Library. Retrieved on 2014-09-28.
↑  Census of Population (2015). "Region II (Cagayan Valley)". Total Population by Province, City, Municipality and Barangay. PSA. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2016.
↑  "Isabela, top producer of corn". Bureau of Agricultural Statistics. Department of Agriculture (Philippines). สืบค้นเมื่อ 27 February 2013.[ลิงก์เสีย]
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดอีซาเบลา
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดอีซาเบลา ที่โอเพินสตรีตแมป
Philippine Standard Geographic Code
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
จังหวัดบาตาเนส

| บาตาเนส |
| --- | --- |
จังหวัด
จังหวัดบาตาเนส

   ธง ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ลัมบักนางคากายัน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1909
เมืองหลัก: บัสโก
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Panlalawigan
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Marilou Cayco (Liberal)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Ronald Aguto (Independent)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 219.01 ตร.กม. (84.56 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 81 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาอิรายา): 1,009 เมตร (3,310 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015) 
 • ทั้งหมด: 17,246 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 81 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 79 คน/ตร.กม. (200 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 73 จาก 81
การแบ่งเขตการปกครอง
 • เทศบาล: 6
 • บารังไกย์: 29
 • Districts: Lone district of Batanes
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
ZIP code: 3900–3905
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)78
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: อีวาตัน อิตบายาเต็น อีโลกาโน อีซามูรงเกน ตากาล็อก อังกฤษ
จังหวัดบาตาเนส (อีวาตัน: Probinsya nu Batanes; อีโลกาโน: Probinsia ti Batanes; ฟิลิปปินส์: Lalawigan ng Batanes) เป็นจังหวัดหมู่เกาะของเขตลัมบักนางคากายัน ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นจังหวัดที่อยู่เหนือสุด มีพื้นที่และประชากรน้อยที่สุดของประเทศ เมืองหลักคือบัสโก ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะบาตัน
หมู่เกาะนี้ อยู่ห่างจากเกาะลูซอนไปทางทิศเหนือ 162 กิโลเมตร (101 ไมล์) และอยู่ห่างจากเกาะไต้หวันไปทางทิศใต้ 190 กิโลเมตร (120 ไมล์) จังหวัดนี้แยกจากหมู่เกาะบาบูยันของจังหวัดคากายันโดยช่องแคบบาลินตัง และแยกจากไต้หวันโดยช่องแคบบาชี
ภูมิศาสตร์

จังหวัดบาตาเนสมีพื้นที่ 219.01 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 10 เกาะ อยู่ระหว่างหมู่เกาะบาบูยัน (จังหวัดคากายัน) และเกาะไต้หวัน แต่ละเกาะมีประชากรเบาบาง และอยู่ภายใต้อิทธิพลของไต้ฝุ่น สามเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรอาศัยอยู่ ได้แก่ เกาะบาตัน, เกาะอิตบายัต และเกาะซับตัง
เกาะที่อยู่เหนือสุดของจังหวัดและประเทศคือ เกาะมาวูดิส เกาะอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้ ได้แก่ เกาะมิซังกา, เกาะซียายัน, เกาะอีวูฮอส และเกาะดีเกย โดยเกาะทั้งหมดของจังหวัดอยู่บนวงแหวนภูเขาไฟลูซอน
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบัสโก จังหวัดบาตาเนส (ค> ศ. 1961–1990).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 24.9 (76.8) | 25.9 (78.6) | 27.6 (81.7) | 29.6 (85.3) | 31.3 (88.3) | 31.7 (89.1) | 31.9 (89.4) | 31.2 (88.2) | 31.2 (88.2) | 29.8 (85.6) | 27.7 (81.9) | 25.6 (78.1) | 29.0 (84.2) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 22.0 (71.6) | 22.9 (73.2) | 24.4 (75.9) | 26.5 (79.7) | 28.1 (82.6) | 28.5 (83.3) | 28.5 (83.3) | 28.1 (82.6) | 27.9 (82.2) | 26.7 (80.1) | 24.9 (76.8) | 22.9 (73.2) | 26.0 (78.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 19.2 (66.6) | 19.8 (67.6) | 21.2 (70.2) | 23.3 (73.9) | 24.8 (76.6) | 25.3 (77.5) | 25.2 (77.4) | 24.9 (76.8) | 24.5 (76.1) | 23.6 (74.5) | 22.2 (72) | 20.1 (68.2) | 22.8 (73) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 178.0 (7.008) | 122.7 (4.831) | 91.4 (3.598) | 70.3 (2.768) | 169.7 (6.681) | 258.4 (10.173) | 279.4 (11) | 419.6 (16.52) | 380.4 (14.976) | 328.1 (12.917) | 296.9 (11.689) | 253.0 (9.961) | 2,847.9 (112.122) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 18 | 14 | 10 | 8 | 10 | 14 | 15 | 20 | 18 | 18 | 19 | 19 | 183 |
แหล่งที่มา: หอสังเกตการณ์ฮ่องกง
การขนส่ง

สามารถเดินทางโดยทางอากาศที่ท่าอากาศยานบัสโก และท่าอากาศยานอิตบายัต
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดบาตาเนส จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดบาตาเนส
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดบาตาเนส ที่โอเพินสตรีตแมป
Batanes Islands Cultural Atlas
Northern Luzon cultures เก็บถาวร 2020-12-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Batanes Travel and Tours
Batanes Budget Travel Guide
TRAVEL TIP: A Guide on Planning a Trip to Batanes
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
จังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล

| จังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล Lalawigan ng Negros Occidental (ฟิลิปปินส์) Province of Negros Occidental (อังกฤษ) |
| --- | --- |
จังหวัด
ศาลากลางจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล
   ธง ตรา
สมญา: ชามน้ำตาลแห่งฟิลิปปินส์
เพลง: "Matuod nga Negrosanon" (คำแปล: True Negrense)
ที่ตั้งจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัลในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: คันลูรังคาบีซายาอัน
ก่อตั้ง: 1 มกราคม ค.ศ. 1890
เมืองหลัก: บาโคโลด
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Alfredo G. Marañon, Jr. (PDP-Laban)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Eugenio Jose Lacson (NPC)
 • คณะกรรมการ: Negros Occidental Provincial Board
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7,802.54 ตร.กม. (3,012.58 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 8 จาก 81
 : (ไม่รวมพื้นที่นครบาโคโลด)
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาคันลาโอน): 2,465 เมตร (8,087 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 2,497,261 คน
 • อันดับ: 8 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 320 คน/ตร.กม. (830 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 22 จาก 81
 : (ไม่รวมประชากรในนครบาโคโลด)
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 1 (บาโคโลด)
 • นคร:  12  Bago   Cadiz   Escalante   Himamaylan   Kabankalan   La Carlota   Sagay   San Carlos   Silay   Sipalay   Talisay   Victorias  
 • เทศบาล:  19  Binalbagan   Calatrava   Candoni   Cauayan   Enrique B. Magalona   Hinigaran   Hinoba-an   Ilog   Isabela   La Castellana   Manapla   Moises Padilla   Murcia   Pontevedra   Pulupandan   Salvador Benedicto   San Enrique   Toboso   Valladolid  
 • บารังไกย์: 601 (รวมนครอิสระ: 662)
 • Districts: 1st to 6th districts of Negros Occidental Lone district of Bacolod City
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 6100–6132
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: ฮีลีไกโนน เซบัวโน ฟิลิปีโน อังกฤษ
ระดับรายได้: ระดับที่ 1
เว็บไซต์: www.negros-occ.gov.ph
เนโกรสโอกซีเดนตัล (ฟิลิปปินส์: Negros Occidental) หรือ คันลูรังเนโกรส (Kanlurang Negros) เป็นจังหวัดในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะเนโกรส ส่วนอีกครึ่งหนึ่งของเกาะเป็นจังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล จังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัลรู้จักกันในชื่อ "ชามน้ำตาลแห่งฟิลิปปินส์" เนื่องจากปริมาณน้ำตาลกว่าครึ่งหนึ่งของประเทศ มาจากจังหวัดนี้
เนโกรสโอกซีเดนตัลอยู่ใกล้กับจังหวัดเนโกรสและจังหวัดอีโลอีโลทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ภาษาที่ใช้กันเป็นส่วนใหญ่คือภาษาฮีลีไกโนน ศาสนาหลักคือโรมันคาทอลิก เมืองศูนย์กลางคือบาโคโลด ซึ่งยังเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด และปกครองอย่างเป็นอิสระจากรัฐบาลจังหวัด ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 2,497,261 คน จึงเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดในคันลูรังคาบีซายาอัน และเป็นอันดับที่สองในกลุ่มเกาะวิซายัส รองจากจังหวัดเซบู และเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 8 ของประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล ที่โอเพินสตรีตแมป
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล

| จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล |
| --- | --- |
จังหวัด
ศาลากลางจังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล
   ธง ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: กิตนางคาบีซายาอัน
ก่อตั้ง: 1 มกราคม ค.ศ. 1890
เมืองหลัก: ดูมากูเวเต
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Roel Degamo (PDP–Laban)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Edward Mark L. Macias (Liberal)
 • คณะกรรมการ: Negros Oriental Provincial Board
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,385.53 ตร.กม. (2,079.36 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 17 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาคันลาโอน): 2,465 เมตร (8,087 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 1,354,995 คน
 • อันดับ: 19 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 250 คน/ตร.กม. (650 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 35 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 0
 • นคร:  6  Bais   Bayawan   Canlaon   ดูมากูเวเต   Guihulngan   Tanjay  
 • เทศบาล:  19  Amlan   Ayungon   Bacong   Basay   Bindoy   Dauin   Jimalalud   La Libertad   Mabinay   Manjuyod   Pamplona   San Jose   Santa Catalina   Siaton   Sibulan   Tayasan   Valencia   Vallehermoso   Zamboanguita  
 • บารังไกย์: 557
 • Districts: 1st to 3rd districts of Negros Oriental
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 6200–6224
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)35
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: เซบัวโน ฮีลีไกโนน ฟิลิปีโน อังกฤษ
ระดับรายได้: ระดับที่ 1
เว็บไซต์: www.negor.gov.ph
จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล (เซบัวโน: Sidlakang Negros; ฮีลีไกโนน: Negros Sidlangan; ฟิลิปปินส์: Silangang Negros) หรือ โอริเอนตัลเนโกรส หรือ อีสเทิร์นเนโกรส เป็นจังหวัดในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเนโกรส โดยมีจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัลครอบคลุมพื้นที่ส่วนที่เหลือของเกาะ จังหวัดนี้ยังรวมพื้นที่เกาะอาโป จุดดำน้ำยอดนิยมของนักท่องเที่ยว
เนโกรสโอเรียนตัลอยู่ใกล้กับจังหวัดเซบูทางทิศตะวันออก โดยมีช่องแคบตาโนนคั่น และอยู่ใกล้กับจังหวัดซีคีฮอร์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ภาษาหลักที่ใช้พูดกันคือภาษาเซบัวโน และศาสนาหลักคือคริสต์โรมันคาทอลิก เมืองหลักและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือดูมาเกเต จังหวัดนี้มีประชากร 1,354,995 คน มากเป็นอันดับที่ 2 ของภูมิภาครองจากเซบู มากเป็นอันดับที่ 5 ของวิซายัส และอันดับที่ 19 ของประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล ที่โอเพินสตรีตแมป
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ