stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลาร์ก-แอลเอกซ์
ลักษณะ

สามารถบรรทุกของบรรทุกได้มากถึง 100 ตัน หรือผู้โดยสาร 200 นาย แต่โดยทั่วไปบรรทุกของบรรทุก 60 ตัน หรือผู้โดยสาร 120 นาย ยานพาหนะนี้ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ดีเซลจีเอ็มซี 265 แรงม้า (198 กิโลวัตต์) สี่ตัวซึ่งอยู่ด้านข้างของตัวถัง โดยแต่ละตัวจะขับเคลื่อนล้อเดียวบนบก เครื่องยนต์คู่หนึ่งขับแต่ละใบพัดขนาด 1.2 มม. (47 นิ้ว) สองตัว ซึ่งขับเคลื่อนยานพาหนะในน้ำ ความเร็วสูงสุดอยู่ที่ 20 ไมล์ต่อชั่วโมง (32 กม./ชม.) บนบก หรือ 7.5 ไมล์ต่อชั่วโมง (12.1 กม./ชม.) เมื่อลอยอยู่ โดยผู้คุมเครื่องอยู่ในแค็บขนาดเล็กซ้ายมือข้างท้ายเรือของยานพาหนะ
ลาร์ก-แอลเอกซ์ ถูกใช้เพื่อขนส่งยานพาหนะแบบล้อยางและสายพาน รวมถึงอุปกรณ์การเตรียมริมทะเลและของบรรทุกทั่วไป จากเรือถึงฝั่ง หรือจุดขนถ่ายไกลทะเล มันยังสามารถขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ขนาด 40 ฟุต (12 เมตร) ซึ่งสามารถลงจอดได้จากลาร์กไม่ว่าจะด้วยเครน, รถขนวัสดุใต้ท้องรถ หรือลูกรอก มันเป็นยานพาหนะสะเทินน้ำสะเทินบกเพียงอย่างเดียวในกองทัพบกสหรัฐที่สามารถลงจอดบนชายหาดผ่านคลื่นซัดฝั่ง โดยทั่วไปแล้ว ลาร์ก-แอลเอกซ์ ได้ลำเลียงในฐานะของบรรทุกบนปากระวางบนเรือพาณิชย์ หรือเรือยกหนักที่จะขนส่งขนส่งข้ามน้ำข้ามทะเล ส่วนตัวอย่างการเอาตัวรอดของลาร์ก-แอลเอกซ์ สามารถพบได้ที่พิพิธภัณฑ์สงครามโอเวอร์ลูน ในประเทศเนเธอร์แลนด์, พิพิธภัณฑ์ทหารแห่งนอร์ธฟลอริดาในกรีนโคฟสปริงส์ รัฐฟลอริดา และที่พิพิธภัณฑ์ยานยนต์เลน ในแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี ตลอดจนพิพิธภัณฑ์การขนส่งกองทัพบกสหรัฐ ฟอร์ตยูสติส รัฐเวอร์จิเนีย
ประจำการ

บาร์กคันแรกได้เดินทางเรือเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1952 ที่ฟอร์ตลอว์ตัน รัฐวอชิงตัน และมีการเปลี่ยนชื่อจากบาร์กเป็นลาร์กในปี ค.ศ. 1960 มีการพบว่าลาร์กได้ประจำการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1967 เมื่อพวกมันถูกส่งไปยังเวียดนามเพื่อสนับสนุนกองพลส่งทางอากาศที่ 101 และกองพลทหารม้าที่ 1 ในปี ค.ศ. 1968 ส่วนลาร์ก-แอลเอกซ์ คันสุดท้ายได้ออกจากประจำการในปี ค.ศ. 2001
แหล่งข้อมูลอื่น

LARC-LX at GlobalSecurity.org
ลาร์ก-แอลเอกซ์ กำลังขนถ่ายลาร์ก-วี ตัวถังอะลูมิเนียม ที่มีขนาดเล็กกว่า
รถถังเอ็ม60เอ2 ซึ่งขับออกจากยานบรรทุกสะเทินน้ำสะเทินบก ลาร์ก 60 ระหว่างการจัดแสดงนิทรรศการกองทัพบกโปรล็อก 1985
เปรียบเทียบขนาดกับดียูเคดับเบิลยู
มณฑลอุดร

มณฑลอุดร หรือ มณฑลลาวพวน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2433 จากหัวเมืองลาวฝ่ายเหนือ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำโขง (ปัจจุบันคือ จังหวัดหนองคาย) ต่อมาสยามได้เสียดินแดนฝั่งขวาแม่น้ำโขงให้แก่ฝรั่งเศส หัวเมืองลาวฝ่ายเหนือ จึงต้องย้ายที่ตั้งหัวเมืองลงมาจากฝั่งแม่น้ำโขง 50 กิโลเมตร เนื่องจากทางการสยามได้ทำสัญญากับฝรั่งเศส ให้ทั้งสองฝ่ายตั้งกองกำลังห่างจากแนวเขตแดนระยะทาง 50 กิโลเมตร พระเจ้าน้องยาเธอ พลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม จึงย้ายมาตั้งอยู่บริเวณบ้านเดื่อหมากแข้ง ต่อมาไม่นานเปลี่ยนเป็น มณฑลลาวพวน และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น มณฑลอุดร มีที่ตั้งบริเวณบ้านเดื่อหมากแข้ง จังหวัดอุดรธานี ในปัจจุบัน โดยมีพระเจ้าน้องยาเธอ พลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม เป็นข้าหลวงใหญ่มณฑลอุดร
ประวัติ > ยุคหัวเมืองลาวฝ่ายเหนือ

ก่อน พ.ศ. 2436 (ร.ศ. 112) ประกอบได้ด้วยหัวเมืองเอก 16 เมือง ส่วนหัวเมืองโท ตรี จัตวา 36 หัวเมือง รวมขึ้นอยู่ในหัวเมืองเอกที่ขึ้นตรงต่อกรุงเทพฯ ดังต่อไปนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เมืองเอก |  |  | เมืองโท ตรี จัตวา |  |  | หมายเหตุ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1. | เมืองหนองคาย |  |  | เวียงจันทน์, เชียงคาน, พานพร้าว, ธุรคมสิงห์สถิตย์, กุมภวาปี, รัตนวาปี |  |  | 6 เมือง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2. | เมืองเชียงของ |  |  | แสน, พาน, งัม, ซุย, จิม |  |  | 5 เมือง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 3. | เมืองบริคัณฑนิคม |  |  | ประซุม |  |  | 1 เมือง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 4. | เมืองนครพนม |  |  | วัง, เรณูนคร, รามราช, อาจสามารถ, อากาศอำนวย |  |  | 5 เมือง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 5. | เมืองคำม่วน |  |  | มหาชัยกองแก้ว, ชุมพร, วังมน, หาง |  |  | 4 เมือง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 6. | เมืองสกลนคร |  |  | กุสุมาลมณฑล, พรรณานิคม, วาริชภูมิ, สว่างแดนดิน, โพธิไพศาล, จำปาชนบท, วานรนิวาส |  |  | 7 เมือง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 7. | เมืองมุกดาหาร |  |  | พาลุกากรภูมิ, หนองสูง |  |  | 2 เมือง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 8. | เมืองบุรีรัมย์ |  |  | นางรอง, ตะลุง, พุทไธสง |  |  | 3 เมือง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 9. | เมืองขอนแก่น |  |  | ชลบถวิบูลย์, ภูเวียง, มัญจาคีรี, คำทองน้อย |  |  | 4 เมือง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 10. | เมืองหล่มศักดิ์ |  |  | เลย |  |  | 1 เมือง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 11. | เมืองโพนพิสัย |  |  | - |  |  | - |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 12. | เมืองชัยบุรี (บึงกาฬ) |  |  | - |  |  | - |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 13. | เมืองท่าอุเทน |  |  | - |  |  | - |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 14. | เมืองกุมลาสัย |  |  | - |  |  | - |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 15. | เมืองหนองหานใหญ่ |  |  | - |  |  | - |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 16. | เมืองคำเกิด |  |  | - |  |  | - |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ประวัติ > ยุคมณฑล

พ.ศ. 2436 (ร.ศ.112) ดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงตกไปเป็นของฝรั่งเศส จึงต้องย้ายศูนย์บัญชาการมณฑลลาวพวนที่ตั้งอยู่ ณ บริเวณเมืองหนองคาย ลงมาทางใต้จนถึง "บ้านเดื่อหมากแข้ง" ในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2436 โดยพระเจ้าน้องยาเธอ พลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม ข้าหลวงใหญ่มณฑลลาวพวน ทรงเห็นว่าที่นี่มีชัยภูมิเหมาะสมอุดมสมบูรณ์ด้วยแหล่งน้ำ จึงทรงตัดสินพระทัยสร้างแปงเมือง ณ ที่นี้ และได้ทำหนังสือกราบทูลไปยังพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงทราบ ซึ่งพระองค์ ทรงเห็นชอบที่ตั้งกองบัญชาการมณฑลลาวพวนแห่งใหม่นี้ โดยมีเมืองในเขตปกครองเหลืออยู่เพียง 6 เมือง คือ
เมืองอุดรธานี
เมืองขอนแก่น
เมืองนครพนม
เมืองสกลนคร
เมืองหนองคาย
พ.ศ. 2442 ได้มีการขอเปลี่ยนชื่อมณฑลลาวพวนเป็นมณฑลฝ่ายเหนือ คือให้เรียกชื่อตาม ภูมิประเทศเพื่อมิให้เกิดความรู้สึกแบ่งแยกเชื้อชาติไทย - ลาว - เขมร และปี พ.ศ. 2443 ขอเปลี่ยนชื่อมณฑลจากมณฑลฝ่ายเหนือเป็นมณฑลอุดร โดยมีเมืองในเขตปครองทั้งหมด 12 เมือง คือ
เมืองหนองคาย
เมืองหนองหาน
เมืองขอนแก่น
เมืองชลบถวิบูลย์
เมืองหล่มสัก
เมืองกมุทาสัย
เมืองสกลนคร
เมืองชัยบุรี
เมืองโพนพิสัย
เมืองท่าอุเทน
เมืองนครพนม
เมืองมุกดาหาร
พ.ศ. 2453 พระเจ้าน้องยาเธอ พลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม ข้าหลวงใหญ่มณฑลอุดร ได้แบ่งพื้นที่การปกครองในมณฑลใหม่ ออกเป็น "บริเวณ" มีข้าหลวงบริเวณเป็นผู้ปกครองขึ้นตรงต่อข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลอุดร โดแบ่งออกเป็น 5 บริเวณ ดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | บริเวณ |  |  | เมือง |  |  | ที่ว่าการบริเวณ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1. | บริเวณหมากแข้ง |  |  | บ้านหมากแข้ง, เมืองหนองคาย, เมืองหนองหาน, เมืองกุมภวาปี, เมืองกุมุทาสัย, เมืองโพนพิสัย และเมืองรัตนวาปี |  |  | บ้านหมากแข้ง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2. | บริเวณพาชี |  |  | เมืองขอนแก่น, เมืองชลบถิบูลย์ และเมืองภูเวียง |  |  | เมืองขอนแก่น |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 3. | บริเวณธาตุพนม |  |  | เมืองนครพนม, เมืองชัยบุรี, เมืองท่าอุเทน และเมืองมุกดาหาร |  |  | เมืองนครพนม |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 4. | บริเวณสกลนคร |  |  | เมืองสกลนคร |  |  | เมืองสกลนคร |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 5. | บริเวณน้ำเหือง |  |  | เมืองเลย, เมืองบ่อแตน และเมืองแก่นท้าว |  |  | เมืองเลย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
พ.ศ. 2476 ภายหลังจากเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นระบอบประชาธิปไตย จึงได้ยุบเลิกมณฑลต่าง ๆ ทั่วราชอาณาจักร ให้มีฐานะเป็นจังหวัดเท่าเทียมกัน ขึ้นตรงต่อกระทรวงมหาดไทยจนถึงปัจจุบัน
แผนที่ราชอาณาจักรสยามและประเทศราช ต้นฉบับพิมพ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2443
คิม ซ็อง-กยู

| คิม ซ็อง-กยู |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: คิม ซ็อง-กยู
เกิด: 28 เมษายน พ.ศ. 2532  (35 ปี 246 วัน)
ที่เกิด: จังหวัดช็อลลาเหนือ เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป๊อป
อาชีพ: นักเต้น นักร้อง นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2010-ปัจจุปัน
ค่ายเพลง: Woollim Entertainment(2010-ปัจจุบัน) SM Culture and Contents(2013 - 2016)
คิม ซ็อง-กยู (อักษรโรมัน: Kim Sung-kyu; เกิด 28 เมษายน พ.ศ. 2532) หรือที่ใช้ในการแสดงว่า ซ็องกยูเป็นนักร้อง นักแสดง  พิธีกร ชาวเกาหลีใต้  รู้จักในสถานะหัวหน้า วง  Infinite
ประวัติ

ซองกยู  เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน 1989 ในจังหวัด ช็อลลาเหนือ เขาเข้าเรียน Jeonju National University High School (โรงเรียนที่โรงเรียนแห่งชาติในตัวจังหวัด) เมื่อซองกยูได้บอกพ่อแม่ของเขาเกี่ยวกับความฝันที่จะได้เป็นนักร้อง พวกเขาปฏิเสธความฝันของซองกยูเพราะอยากให้เขาได้มีชีวิตแบบคนปกติและบอกกับเขาว่าพวกเขาให้ออกจากบ้านแทน ซองกยูฝึกฝนต่ออย่างเงียบๆและได้เข้ามาที่โซลเพียงคนเดียวเพื่อไล่ล่าความฝันของเขาหลังจากที่จบมัธยมปลาย ในปี 2008 ซองกยูได้ไปออดิชั่นที่ SM Entertainment แต่ล้มเหลว เนื่องจากความชื่นชมของเขาที่มีต่อวงร็อค Nell เขาได้ไปออดิชั่นที่ woollim entertainment ภายใต้การแนะนำของผู้จัดการวง Nell ซึ่งได้พบกันโดยบังเอิญที่ร้านกาแฟที่ซองกยูทำงานพาร์ทไทม์อยู่ ซองกยูไปออดิชั่นตอนกำลังปวดท้องอยู่แล้วบอกกับพวกเขา(กรรมการ)ว่า "ถ้าพวกคุณไม่เลือกผม พวกคุณจะต้องเสียใจ" หลังจากนั้นเขารีบไปโรงพยาบาลเพื่อรับการผ่าตัดไส้ติ่ง วันที่เขาได้กลับจากโรงพยาบาลเขาได้รับการแจ้งเตือน ว่าเขาได้รับการคัดเลือกจาก Woollim Entertainment และได้รับการเปิดตัวเป็น Infinite ในที่สุด
อาชีพ > อินฟินิต

ในปี 2010, Sunggyu เปิดตัวของเขากับ อินฟินิต เดียวกับ "กลับมาอีกครั้ง"(다시돌아와) ในฐานะผู้นำของกลุ่มและนักร้องหลัก
ผลงานเพลง > เพลงประกอบละคร

| ปี | แสดง | ชื่อเพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | MBC What is Mom | "She's a Fantasy" | with Infinite |
ผลงานเพลง > ซิงเกิลเดี่ยว

| ปี | อัลบั้ม | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | เพลง | จัดเรียง | เวลา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | Over the Top | "Because" | Lee Junghoon | Lee Junghoon | - | 3:52 |
| 2012 | Another Me | "Another Me (Intro)" | - | Han Boram | Han Boram | 1:07 |
| 2012 | Another Me | 60 Seconds | Song Sooyoon | Han Jaeho, Kim Seungsoo, & YUE | Yue & Hong Seunghyun | 3:34 |
| 2012 | Another Me | I Need You | Lee Junghoon | Lee Junghoon | Lee Junghoon | 3:43 |
| 2012 | Another Me | Only Tears (Acoustic Ver.) | Song Sooyoon | Han Jaeho & Kim Seungsoo | Han Boram | 3:52 |
| 2012 | Another Me | Shine | Kim Jongwan | Kim Jongwan | Kim Jongwan | 4:36 |
| 2012 | Another Me | 41 Days | Lee Junghoon & Kim Sunggyu | Lee Junghoon | Lee Junghoon | 4:11 |
| 2015 | '27' | "27" | - | JW | JW | 1:26 |
| 2015 | '27' | The Answer (너여야만 해) | JW, ZOOEY | JW, ZOOEY | JW, ZOOEY | 3:34 |
| 2015 | '27' | Alive | JW | JW, SPACEBOY | JW, SPACEBOY | 4:33 |
| 2015 | '27' | Kontrol | JW | JW | JW | 3:46 |
| 2015 | '27' | Daydream Feat.Tablo & JW | JW(Jongwan), TABLO | JW | JW | 4:28 |
| 2015 | '27' | Reply (답가) Feat. Park Yoonha | JW | JW | JW | 4:30 |
| 2018 | 10 Stories | 뭐랬어 (What Did I Say?) Feat. Punchenllo | Jong Wan Kim, Punchenllo | Jong Wan Kim, Joono of Casker | Jong Wan Kim, Joono of Casker | 3:42 |
| 2018 | 10 Stories | 머물러줘 (Don't Move) | Jong Wan Kim | Jong Wan Kim, Zooey | Jong Wan Kim, Zooey | 5:03 |
| 2018 | 10 Stories | True Love | Jong Wan Kim | Jong Wan Kim, Spaceboy | Jong Wan Kim, Spaceboy | 3:37 |
| 2018 | 10 Stories | 끌림 (Stuck On) | Jong Wan Kim | Jong Wan Kim | Jong Wan Kim | 4:00 |
| 2018 | 10 Stories | 지워지는 날들 (Vanishing Days) | Jong Wan Kim, Hoon Lee | Jong Wan Kim, Hoon Lee | Jong Wan Kim, Zooey | 4:56 |
| 2018 | 10 Stories | Till Sunrise Feat. JW of Nell | Tablo | Jong Wan Kim, Zooey | Jong Wan Kim, Zooey | 4:10 |
| 2018 | 10 Stories | Sorry | Jong Wan Kim | Jong Wan Kim, Spaceboy | Jong Wan Kim, Spaceboy | 4:06 |
| 2018 | 10 Stories | 천사의 도시 (City of Angel) | Jong Wan Kim, Sungkyu Kim | Jong Wan Kim | Jong Wan Kim | 3:30 |
| 2018 | 10 Stories | Sentimental | Jong Wan Kim | Jong Wan Kim, Joono of Casker | Jong Wan Kim, Joono of Casker | 4:31 |
| 2018 | 10 Stories | 거울 (Mirror) | Jong Wan Kim | Jong Wan Kim, Spaceboy | Jong Wan Kim, Spaceboy | 4:21 |
ผลงานเพลง > อัลบั้ม

| ชื่อเพลง | รายละเอียด | Peak chart positions> KOR | ตำแหน่ง> 2012 | ตำแหน่ง> 2013 (Ongoing) | ตำแหน่ง>  | ตำแหน่ง>  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Another Me |  Released: November 19, 2012  Label: Woollim Entertainment  Formats: CD, digital download | 1 |  KOR: 70,552+ | 7,647  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
"—" denotes releases that did not chart or were not released in that region.
ผลงาน > ละคร

| ปี | ชื่อเรื่อง | ชนิด | สถานีโทรทัศน์ | เล่นเป็น |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012 | The Thousandth Man | ละคร | MBC | Himself (Cameo) |
| 2013 | A Bit of Love | ละคร | KBS | Lee Hoon (Young) |
ผลงาน > วารตี้โชว์

| ปี | ชื่อรายการ | สถานีโทรทัศน์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2554 | Sesame Player | Mnet | - |
| 2554 | Birth of a Family | KBS | - |
| 2555 | Ranking King | Mnet | - |
| 2555 | Weekly Idol | MBC | Guest and MC |
| 2555 | Immortal Song 2 | KBS | - |
| 2556 | Lee Soo Geun and Kim Byung Man’s High Society | JTBC | - |
| 2556 | The Genius: Rules of the Game | tvN | Reality Program |
| 2556 | รันนิ่งแมน | SBS | รับเชิญ ตอนที่ 162 ร่วมกับ แอล |
| 2011 | Wara Store | Tooniverse |  |
| 2015 | Exiting India | KBS2 |  |
| 2016 | Girl Spirit | JTBC | พิธีกร |
| 2016 - 2017 | Singderella | Channel A | พิธีกร |
| 2017 - 2018 | Living Together in Empty Room | MBC |  |
ผลงาน > ละครเวที

| เรื่อง | ปี | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Gwanghamun Sonata | Jiyoung | นักแสดงหลัก |
| 2014 | Vampire | Count Dracula | นักแสดงหลัก |
| 2015 | In the Heights | Benny | นักแสดงหลัก |
| 2016 | All Shook Up | Elvis | นักแสดงหลัก |
| 2016 - 2017 | In the Heights | Benny | นักแสดงหลัก |
| 2017 - 2018 | Gwanghamun Sonata | Myungwoo (วัยรุ่น) | นักแสดงหลัก |
| 2018 | Amadeus | Wolfgang Amadeus Mozart | นักแสดงหลัก |
รางวัลและเสนอชื่อเข้าชิง

ดูเพิ่ม: List of awards and nominations received by Infinite
| ปี | รางวัล | ประเภท | เสนอชื่อเข้าชิง | ผลลัพธ์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | 7th MelOn Music Awards | Top 10 Artists | — | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2015 | 7th MelOn Music Awards | Best Rock Song | The Answer | ชนะ |
| 2015 | The 7th Philippines KPOP Awards | Best Solo Male Artist | — | ชนะ |
| 2015 | The 7th Philippines KPOP Awards | Best Collaboration of the Year | Daydream (feat. Tablo, Jongwan) | ชนะ |
| 2015 | KPOP Meetings Germany Awards | Best Male Artist | — | ชนะ |
| 2015 | International K-Music Awards | Best Male Solo | — | ชนะ |
รางวัลและเสนอชื่อเข้าชิง > Music show awards

| Song | Program | Date |
| --- | --- | --- |
| "The Answer" | SBS MTV The Show | May 19, 2015 |
| "The Answer" | MBC Show! Music Core | May 23, 2015 |
| "True Love" | SBS MTV The Show | March 6, 2018 |
| "True Love" | KBS Music Bank | March 9, 2018 |
คอนเสิร์ต/ทัวร์

Kim Sungkyu 1st Solo Concert Shine (2018)
เทคโนโลยีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
รถถัง

ในยุคนั้น รถถังถือว่ามีบทบาทมากในเฉพาะสมรภูมิทางด้านยุโรปและในแอฟริกาเหนือ ซึ่งรถถังที่สำคัญในสมัยนั้นก็มี รถถังทีเกอร์, พันท์เซอร์ ของนาซีเยอรมนี รถถัง T-34 ของสหภาพโซเวียต รถถัง M4 เชอร์แมน ของกองทัพสหรัฐฯ โดยที่อัตราการผลิตรถถังนั้นทางสหภาพโซเวียตได้มีการผลิตรถถังรุ่น T-34 ที่สูงมาก ซึ่งในแต่ละวันนั้นผลิดได้ 60-70 คัน และมีอานุภาพการทำลายล้างสูง(ในระยะกลาง-ใกล้) จนกระทั่งสงครามสิ้นสุด ก็ยังมีประจำการอยู่ประมาณ 50,000 คัน ส่วนของกองทัพสหรัฐฯ เองแม้จะมีอัตราการผลิตสูงก็ตาม แต่อานุภาพการทำลายล้างยังด้อยกว่ารถถังทีเกอร์กับรถถังพันท์เซอร์(หลังได้มีการเปลื่ยนปืนเป็ยขนาด76มม.ทำให้สามารถได้สูสีขึ้น) เพราะจำนวนมากนี่เอง ที่ทำให้กองทัพสหรัฐฯและฝ่ายพันธมิตรสามารถเอาชนะกองทัพเยอรมันได้ ส่วนกองทัพเยอรมันแม้ว่าจะมีรถถังที่ทรงอานุภาพมากก็ตาม แต่อัตราการผลิตยังถือว่าน้อยมาก เพราะผลิตออกมาเพียงรุ่นละไม่เกิน 4,500 คันเมื่อเทียบกับ 2 ประเทศยักษ์ใหญ่แล้ว เนื่องจากอุตสาหกรรมการผลิตอาวุธของเยอรมันในสมัยนั้นยังเป็นการผลิตในระยะสั้น จึงทำให้สามารถผลิตรถถังออกมาได้ไม่มาก   ส่วนทางญี่ปุ่นนั้น   จะไม่ค่อยเน้นการผลิตรถถังเสียเท่าไหร่เนื่องจากทุกๆแนวรบไม่จำเป็นจะต้องใช้รถถัง   การรบในจีน รถถังของญี่ปุ่นเป็นต่อกองกำลังรถถังของจีน  เนื่องด้วยความทันสมัยของรถถังจำนวน และ ความสามารถของพลขับรถถังที่เก่งกว่า  ซึ่งได้รับการพิสูจน์ในหลายๆที่แล้วว่า  พลรถถังของจีนยังถูกฝึกให้มีความสามารถสู้พลขับรถถังของญี่ปุ่นไม่ได้   จึงไม่นิยมผลิตรถถังจำนวนมาก  การรบในแปซิฟิค  ด้วยสภาพภูมิประเทศส่วนมากในแปซิฟิคเป็นป่า  ยานขนส่งทำการรบในป่าได้ลำบาก  และส่วนมากจะรบในป่ามากกว่าที่โล่ง  จีงเห็นได้ชัดว่าญี่ปุ่นไม่ค่อยใช้รถถังในภูมิภาคนี้มากสักเท่าไหร่  การต่อสู้กับรถถังอเมริกัน ญี่ปุ่นเห็นควรว่าน่าจะใช้ปืนยิงใหญ่ยิงใส่มากกว่าใช้รถถังเข้าสู้  เพราะรถถังญี่ปุ่นสู้ไม่ได้ และจำนวนยังน้อยกว่า    เหล็กส่วนมากมักนำไปผลิตเครื่องบินกับเรือเสียส่วนมาก  แต่ก็เหมาะสมต่อกองทัพญี่ปุ่นอยู่แล้ว
เรือรบ

เรือรบถือว่าเป็นอาวุธสำคัญมากทั้งในสมรภูมิทางด้านมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรแอตแลนติก โดยด้านแปซิฟิกนั้นสิ่งที่สำคัญนั่นคือเรือบรรทุกเครื่องบินและเรือพิฆาต ส่วนด้านมหาสมุทรแอตแลนติก ก็มีเรืออู ซึ่งเป็นเรือดำน้ำของกองทัพเยอรมันที่คุกคามกองทัพเรือของฝ่ายพันธมิตรอย่างหนักหลังการปราบฝรั่งเศสได้แล้ว พอหลังปี 1943 ภัยคุกคามจากเรืออูเริ่มลดน้อยลง เนื่องจากการเข้าร่วมของสหรัฐอเมริกา ทางแปซิฟิคนั้น กองเรือผิวน้ำของญี่ปุ่นเป็นต่อกองเรือผิวน้ำฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างมาก  เนื่องด้วยเทคโนโลยีของกองเรือญี่ปุ่นที่ทันสมัยเทียบเท่ากองเรือของสัมพันธมิตรและเทคโนโลยีการต่อเรือที่ทำให้เรือมีขนาดใหญ่แต่มีประสิทธิภาพมากคือไม่อุ้ยอ้ายเชื่องช้า ถ้าเทียบขนาดความใหญ่ของเรือในขนาดที่เท่ากันแล้ว เรือของญี่ปุ่นมีประสิทธิภาพในเรื่องของความคล่องตัวที่มากกว่า ปืนประจำเรือที่เน้นความใหญ่ของกระบอกปืนมากกว่าทำให้ยิงได้ไกลกว่าอนุภาพก็แรงกว่าและเรือญี่ปุ่นยังมีการปืนปืนใหญ่ตามลำเรือมากกว่าเพราะเรือที่มีขนาดกว้างกว่านั่นเอง ในประวัติศาสตร์การรบโดยใช้เรือปืนมาประจันบานกัน พบว่าฝ่ายญี่ปุ่นได้เปรียบเรือของฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างมาก ด้วยยุทธวิธีการแปรขบวนทางทะเล การยิงที่เน้นให้ทั้งกองเรือระดมยิงไปที่เรือลำเดียวกันและเรือลำนั้นก็คือเรือธง อีกทั้งเรือลาดตระเวนผิวน้ำของญี่ปุ่นยังเน้นการโจมตีในเวลากลางคืน แม้ว่าจะน้อยกว่าแต่กลับได้เปรียบกว่า เคยมีการรบครั้งหนึ่งที่กองเรือลาดตระเวนญี่ปุ่นเพียง4ลำถล่มกองเรือของอเมริกันในเวลากลางคืนจนได้รับความเสียหายอย่างพังพินาศ แต่เรือญี่ปุ่นกลับไม่มีเรือลำใดโดนยิงเลย(สถิติการยิงโดนเมื่อเทียบกันแล้ว ญี่ปุ่นยิงได้แม่นกว่าและไกลกว่าอย่างมาก) ถ้าเปรียบแล้วละก็กองเรือผิวน้ำของญี่ปุ่นก็เปรียบได้ดังกับกองพลยานเกราะพันท์เซอร์อันทรงพลังของเยอรมันนั่นเอง แต่พออเมริกันเริ่มรู้ถึงจุดแข็งอันแท้จริงของราชนาวีญี่ปุ่นแล้วละก็ อเมริกันก็ไม่กว่าเอาเรือรบไปประจันบานกับเรือปืนของญี่ปุ่นอีกต่อไป โดยใช้เครื่องบินเข้าสู้แทน ซึ่งได้ผลมากกว่าการใช้เรือรบจริง แม้ว่าภายหลังญี่ปุ่นจะเสียเรือไปมาก แต่เมื่อเรืออเมริกันเจอเรือรบญี่ปุ่น ก็ยังพยายามเลี่ยงการประจันบานกันแบบจังๆอยู่ดี  และในที่สุดเรือก็ต้องพ่ายแพ้ต่อกองทัพเรือของฝ่ายสัมพันธมิตรในที่สุด เนื่องด้วยการรบทางอากาศที่เข้ามามีบทบาทแทน
เครื่องบินรบ

มีความสำคัญอย่างมากในทุกสมรภูมิทั้งในยุโรป แอฟริกาหรือแม้กระทั่งแปซิฟิกก็ตาม เพราะถ้าจะทำให้กองทัพบกเข้มแข็งก็ต้องมีกองบินที่แข็งแกร่งก่อน เครื่องบินรบที่สำคัญก็มี สปิตไฟท์ของ อังกฤษ แมสเซอร์สมิตซ์ 109 ของเยอรมัน เครื่องบินซีโร่ของญี่ปุ่น  พี-51 มัสแตง ของสหรัฐ โดยในแปซิฟิคเครื่องบินรบจะมีบทบาทมากว่าเรือรบอย่างเห็นได้ชัด  ในสมรภูมิยุโรปเครื่องบินก็เป็นส่วนสำคัญในปฏิบัติการสายฟ้าแลบของเยอรมันในช่วงต้นของสงคราม    อาจพูดได้ว่าเครื่องบินรบนั้นสำคัญที่สุด  เป็นตัวแปรที่สำคัญในสงครามอย่างยิ่ง นอกจากนี้ นาซีเยอรมันได้คิดค้นเครื่องบินรบไอพ่นเป็นครั้งแรก ทำให้กลายเป็นที่หวาดกลัวของกองทัพอากาศสัมพันธมิตรแต่ทว่าหลังสงคราม สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และสหภาพโซเวียตได้นำมันมาพัฒนาและสร้างได้หลายชนิด
253 มาทิลเด

| --- | --- |
  ภาพ 253 มาทิลเด ของนาซา
การค้นพบ
ค้นพบโดย:: โยฮัน พาลีซา
ค้นพบเมื่อ:: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428
ชื่ออื่น ๆ:: A915 TN; 1949 OL1
ชนิดของดาวเคราะห์น้อย:: แถบดาวเคราะห์น้อยหลัก
ลักษณะของวงโคจร
 ต้นยุคอ้างอิง 30 มกราคม พ.ศ. 2548 (JD 2453400.5)
ระยะจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด:: 501.334 จิกะเมตร 3.35121 หน่วยดาราศาสตร์
ระยะจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 290.564 จิกะเมตร 1.94230 หน่วยดาราศาสตร์
กึ่งแกนเอก:: 395.949 จิกะเมตร 2.64676 หน่วยดาราศาสตร์
ความเยื้องศูนย์กลาง:: 0.266157
คาบดาราคติ:: 1572.787 วัน   (4.31 ปีจูเลียน)
อัตราเร็วเฉลี่ยในวงโคจร:: 17.98 กม./วินาที(1)
มุมกวาดเฉลี่ย:: 111.960°
ความเอียง:: 6.738°
ลองจิจูดของจุดโหนดขึ้น:: 179.633°
มุมของจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 157.475°
ลักษณะทางกายภาพ
มิติ:: 52.8 กม. (66×48×46 กม.)
มวล:: 1.033 (±0.044) ×1017  กก.
ความหนาแน่นเฉลี่ย:: 1.3 กรัม/ซม.³
ความโน้มถ่วง ที่ศูนย์สูตร:: 0.0025(2) เมตร/วินาที²
ความเร็วหลุดพ้น:: 16.2(3) เมตร/วินาที
คาบการหมุนรอบตัวเอง:: 17.406±0.010 วัน  (17 วัน 9 ชม. 45 นาที)
อัตราส่วนสะท้อน:: 0.0436
อุณหภูมิ:: ~174(4) K
ชนิดสเปกตรัม:: Cb
253 มาทิลเด (อังกฤษ: 253 Mathilde, ออกเสียง: /məˈtɪldə/) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อยหลัก ค้นพบโดยโยฮัน พาลีซา ใน พ.ศ. 2428 ใช้เวลาโคจรรอบดวงอาทิตย์จำนวน 4 ปี และโคจรรอบตัวเองด้วยอัตราที่ช้าผิดปกติ คือใช้เวลา 17.4 วัน ในการโคจรรอบตัวเองครบ 1 รอบ ดาวเคราะห์น้อยดวงนี้จัดว่าเป็นดาวเคราะห์น้อยประเภท C ซึ่งพื้นผิวมีส่วนประกอบของคาร์บอนอยู่ปริมาณมาก ทำให้พื้นผิวของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ทึบแสง โดยจะสะท้อนแสงเพียง 4% ของแสงที่ตกกระทบ
เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2540 ยานเนียร์ชูเมกเกอร์ได้สำรวจดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ระหว่างทางที่จะเดินทางไปยังดาวเคราะห์น้อยอีรอส และได้ถ่ายภาพของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ไว้ซึ่งแสดงให้เห็นถึงหลุมอุกกาบาตจำนวนมากบนพื้นผิว ปัจจุบัน 253 มาทิลเด เป็นดาวเคราะห์น้อยประเภท C ดวงแรกที่มียานอวกาศไปสำรวจ และก่อนหน้าการเดินทางไปยัง 21 ลูเทเชีย ดาวเคราะห์น้อยมาทิลเดจะเป็นดาวเคราะห์น้อยดวงใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการสำรวจในปัจจุบัน
ประวัติการค้นพบ

ในปี พ.ศ. 2423 โยฮัน พาลีซา กรรมการของหอดูดาวนาวีออสเตรีย ได้รับมอบหมายให้ไปเป็นผู้ช่วยในหอดูดาวเวียนนาที่เพิ่งเปิดใหม่ ซึ่งพาลีซาได้ใช้กล้องโทรทรรศน์หักเหแสงขนาด 27 นิ้ว (690 มม.) ซึ่งเป็นกล้องที่ใหญ่ที่สุดในโลกในขณะนั้น และกล้องขนาด 12 นิ้ว (300 มม.) ในการค้นพบดาวเคราะห์น้อยจำนวน 94 ดวง โดยก่อนหน้านี้เขาได้ค้นพบดาวเคราะห์น้อยมาแล้ว 27 ดวง
253 มาทิลเด เป็นหนึ่งในดาวเคราะห์น้อยที่พาลีซาค้นพบในช่วงนั้น โดยได้รับการค้นพบเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 ข้อมูลต่าง ๆ ของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ได้คำนวณโดย วี. เอ. เลเบิฟ ซึ่งเป็นนักดาราศาสตร์ชาวออสเตรียที่ทำงานในหอดูดาวแห่งนี้เช่นเดียวกัน ชื่อของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ตั้งตามชื่อของมาทิลเด ภรรยาของมอริส โลวี ซึ่งเป็นผู้อำนวยการของหอดูดาวปารีสในขณะนั้น
ในปี พ.ศ. 2538 ได้มีการสังเกตว่า 253 มาทิลเด เป็นดาวเคราะห์น้อยประเภท C และมีอัตราเร็วในการโคจรรอบตัวเองที่ช้าผิดปกติ
เมือวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540 เนียร์ชูเมกเกอร์ได้เดินทางผ่านเข้าใกล้ 253 มาทิลเด ในระยะ 1,212 กิโลเมตร ขณะที่เดินทางด้วยความเร็ว 9.93 กิโลเมตรต่อวินาที และในขณะที่เข้าใกล้ ยานลำนี้ได้ถ่ายภาพพื้นผิวของดาวกว่า 500 ภาพ ทำให้ได้ข้อมูลที่มีประโยชน์ในการคำนวณขนาดและมวลของดาวได้แม่นยำมากขึ้น อย่างไรก็ตาม มีภาพถ่ายครึ่งทรงกลมของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้เพียงภาพเดียวที่ได้มีการบันทึกภาพไว้ ซึ่งเป็นดาวเคราะห์น้อยดวงที่สามที่มีการถ่ายภาพในระยะใกล้ ถัดจาก 951 แกสปรา และ 243 ไอด้า