stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ ในรัชกาลที่ 3
ประวัติ

เจ้าจอมมารดาทรัพย์ เป็นธิดาของพระอักษรสมบัติ (ทับ) กับผ่อง ผ่องเป็นธิดาของพระยาพัทลุง (ทองขาว) กับปล้อง (น้องสาวคุณหญิงเพ็ง พระชนนีในสมเด็จพระศรีสุลาไลย) เจ้าจอมมารดาทรัพย์มีพี่น้อง 2 คนคือ
รอด หรือ ฉิม ต่อมาได้เป็นภรรยาพระเทพเพชรรัตน์ (นาค) ย่าของพระนมปริก
น้อย ต่อมาได้เป็นภรรยาพระยาเทพอรชุน (แสง)
พระอักษรสมบัติ (ทับ) ได้พามาถวายตัวเป็นหม่อมในพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ ได้มีพระประสูติกาลหม่อมเจ้าสององค์ ต่อมาเมื่อกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมทรัพย์จึงได้เลื่อนขึ้นเป็น เจ้าจอมมารดาทรัพย์
เจ้าจอมมารดาทรัพย์เป็นหนึ่งในสามพระสนมเอกที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดมาก อีกสองคนคือเจ้าจอมมารดาบางและเจ้าจอมมารดาอิ่ม เหตุผลที่โปรดเจ้าจอมมารดาทรัพย์นั้นสันนิษฐานว่าเพราะเป็นพระญาติสนิทในสมเด็จพระศรีสุลาลัย
พระราชโอรส-ธิดา

เจ้าจอมมารดาทรัพย์ ได้มีพระราชโอรส 1 พระองค์ และพระราชธิดา 1 พระองค์คือ
พระองค์เจ้าชายศิริวงศ์ ในสมัยรัชกาลที่ 3 ทรงสถาปนาเป็น กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงสถาปนาพระอัฐิเป็น สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ ทรงเป็นพระชนกในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี
พระองค์เจ้าหญิงละม่อม ในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงสถาปนาเป็น พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมพระสุดารัตนราชประยูร แล้วเลื่อนเป็น พระเจ้าบรมมหัยยิกาเธอ กรมสมเด็จพระสุดารัตนราชประยูร ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6 ทรงออกพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาสุดารัตนราชประยูร
วัดสว่างอารมณ์ (จังหวัดอุทัยธานี)

สำหรับวัดสว่างอารมณ์แห่งอื่น ดูที่ วัดสว่างอารมณ์
| วัดสว่างอารมณ์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดสว่างอารมณ์, วัดสว่าง
ที่ตั้ง: ตำบลสว่างอารมณ์ อำเภอสว่างอารมณ์ จังหวัดอุทัยธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสว่างอารมณ์ อำเภอสว่างอารมณ์ จังหวัดอุทัยธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 96 ตารางวา โฉนดเลขที่ 306
วัดสว่างอารมณ์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้มีนามตามชื่อบ้านซึ่งหมู่บ้านนี้เดิมเป็นที่รกร้างว่างเปล่า เมื่อประชาชนเริ่มเข้ามาจับจองที่ดินทำกันซึ่งโล่งแจ้งจึงเรียกกันว่า บ้านสว่าง ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็น บ้านสว่างอารมณ์ เมื่อสร้างวัดขึ้นจึงใช้นามตามชื่อบ้าน แต่ประชาชนนิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่า วัดสว่าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2453 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร  ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2483
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว หอสวดมนต์กว้าง 14 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว และกุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว วัดยังประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อเสน่ห์
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูอุกฤตธรรมรัตน์ พ.ศ. 2878– 2582
พระครูอุทัยธรรมสุนทร พ.ศ. 2483 –
เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: ไม่ทราบ
ภาษา: ไทย
ประเภท: ปูมโหร
วันที่พิมพ์: สมัยอยุธยาตอนปลาย
เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา เป็นบทร้อยกรองประเภทเพลงยาว มีเนื้อหาเกี่ยวกับการทำนายสถานการณ์ของกรุงศรีอยุธยาในอนาคตว่าจะประสบวิบัติภัยนานา โดยคาดว่าประพันธ์ขึ้นราวสมัยรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททองถึงสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ส่วนผู้ประพันธ์ยังไม่อาจระบุตัวได้แน่ชัด
เนื้อหา

| --- | --- |
: ๏ จะกล่าวถึงกรุงศรีอยุธยา
เป็นกรุงรัตนราชพระศาสนา: มหาดิเรกอันเลิศล้น
เป็นที่ปรากฏรจนา: สรรเสริญอยุธยาทุกแห่งหน
ทุกบุรีสีมามณฑล: จบสกลลูกค้าวาณิช
ทุกประเทศสิบสองภาษา: ย่อมมาพึ่งกรุงศรีอยุธยาเป็นอัครนิตย์
ประชาราษฎร์ปราศจากภัยพิษ: ทั้งความพิกลจริตแลความทุกข์
ฝ่ายองค์พระบรมราชา: ครองขัณฑสีมาเป็นสุข
ด้วยพระกฤษฎีกาทำนุก: จึ่งอยู่เย็นเป็นสุขสวัสดี
เป็นที่อาศัยแก่มนุษย์ในใต้หล้า: เป็นที่อาศัยแก่เทวาทุกราศี
ทุกนิกรนรชนมนตรี: คหบดีชีพราหมณพฤฒา
ประดุจดั่งศาลาอาศัย: ดั่งหนึ่งร่มพระไทรอันสาขา
ประดุจหนึ่งแม่น้ำพระคงคา: เป็นที่สิเน่หาเมื่อกันดาน
ด้วยพระเดชเดชาอานุภาพ: อาจปราบไพรีทุกทิศาน
ทุกประเทศเขตขัณฑ์บันดาล: แต่งเครื่องบรรณาการมานอบนบ
กรุงศรีอยุธยานั้นสมบูรณ์: เพิ่มพูนด้วยพระเกียรติขจรจบ
อุดมบรมสุขทั้งแผ่นพิภพ: จนคำรบศักราชได้สองพัน
คราทีนั้นฝูงสัตว์ทั้งหลาย: จะเกิดความอันตรายเป็นแม่นมั่น
ด้วยพระมหากษัตริย์มิได้ทรงทศพิธราชธรรม์: จึงเกิดเข็ญเป็นมหัศจรรย์สิบหกประการ
คือเดือนดาวดินฟ้าจะอาเพศ: อุบัติเหตุเกิดทั่วทุกทิศาน
มหาเมฆจะลุกเป็นเพลิงกาฬ: เกิดนิมิตพิสดารทุกบ้านเมือง
พระคงคาจะแดงเดือดดั่งเลือดนก: อกแผ่นดินเป็นบ้าฟ้าจะเหลือง
ผีป่าก็จะวิ่งเข้าสิงเมือง: ผีเมืองนั้นจะออกไปอยู่ไพร
พระเสื้อเมืองจะเอาตัวหนี: พระกาฬกุลีจะเข้ามาเป็นไส้
พระธรณีจะตีอกไห้: อกพระกาฬจะไหม้อยู่เกรียมกรม
ในลักษณ์ทำนายไว้บ่ห่อนผิด: เมื่อวินิศพิศดูก็เห็นสม
มิใช่เทศกาลร้อนก็ร้อนระงม: มิใช่เทศกาลลมลมก็พัด
มิใช่เทศกาลหนาวก็หนาวพ้น: มิใช่เทศกาลฝนฝนก็อุบัติ
ทุกต้นไม้หย่อมหญ้าสาระพัด: เกิดวิบัตินานาทั่วสากล
เทวดาซึ่งรักษาพระศาสนา: จะรักษาแต่คนฝ่ายอกุศล
สัปบุรุษจะแพ้แก่ทรชน: มิตรตนจะฆ่าซึ่งความรัก
ภรรยาจะฆ่าซึ่งคุณผัว: คนชั่วจะมล้างผู้มีศักดิ์
ลูกศิษย์จะสู้ครูพัก: จะหาญหักผู้ใหญ่ให้เป็นน้อย
ผู้มีศีลจะเสียซึ่งอำนาจ: นักปราชญ์จะตกต่ำต้อย
กระเบื้องจะเฟื่องฟูลอย: น้ำเต้าอันลอยนั้นจะถอยจม
ผู้มีตระกูลจะสูญเผ่า: เพราะจันฑาลมันเข้ามาเสพสม
ผู้มีศีลนั้นจะเสียซึ่งอารมณ์: เพราะสมัครสมาคมด้วยมารยา
พระมหากระษัตริย์จะเสื่อมสิงหนาท: ประเทศราชจะเสื่อมซึ่งยศถา
อาสัตย์จะเลื่องลือชา: พระธรรมาจะตกลึกลับ
ผู้กล้าจะเสื่อมใจหาญ: จะสาบสูญวิชาการทั้งปวงสรรพ
ผู้มีสินจะถอยจากทรัพย์: สัปบุรุษจะอับซึ่งน้ำใจ
ทั้งอายุศม์จะถอยเคลื่อนจากเดือนปี: ประเวณีจะแปรปรวนตามวิสัย
ทั้งพืชแผ่นดินจะผ่อนไป: ผลหมากรากไม้จะถอยรส
ทั้งแพทยพรรณว่านยาก็อาเพศ: เคยเป็นคุณวิเศษก็เสื่อมหมด
จวงจันทน์พรรณไม้อันหอมรส: จะถอยถดไปตามประเพณี
ทั้งข้าวก็จะยากหมากจะแพง: สาระพันจะแห้งแล้งเป็นถ้วนถี่
จะบังเกิดทรพิษมิคสัญญี: ฝูงผีจะวิ่งเข้าปลอมคน
กรุงประเทศราชธานี: จะเกิดการกุลีทุกแห่งหน
จะอ้างว้างอกใจทั้งไพร่พล: จะสาละวนทั่วโลกทั้งหญิงชาย
จะร้อนอกสมณาประชาราช: จะเกิดเข็ญเป็นอุบาทว์นั้นมากหลาย
จะรบราฆ่าฟันกันวุ่นวาย: ฝูงคนจะล้มตายลงเป็นเบือ
ทางน้ำก็จะแห้งเป็นทางบก: เวียงวังก็จะรกเป็นป่าเสือ
แต่สิงห์สารสัตว์เนื้อเบื้อ: นั้นจะหลงหลอเหลือในแผ่นดิน
ทั้งผู้คนสาระพัดสัตว์ทั้งหลาย: จะสาบสูญล้มตายเสียหมดสิ้น
ด้วยพระกาฬจะมาผลาญแผ่นดิน: จะสูญสิ้นการณรงค์สงคราม
กรุงศรีอยุธยาจะสูญแล้ว: จะลับรัศมีแก้วเจ้าทั้งสาม
ไปจนคำรบปีเดือนคืนยาม: จนสิ้นนามศักราชห้าพัน
กรุงศรีอยุธยาเขษมสุข: แสนสนุกยิ่งล้ำเมืองสวรรค์
จะเป็นเมืองแพศยาอาธรรม์: นับวันจะเสื่อมสูญเอยฯ
จบเรื่องพระนารายณ์เป็นเจ้านพบุรีทำนายกรุงแต่เพียงเท่านี้
ข้อเท็จจริงและข้อสันนิษฐาน

เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยาแต่งขึ้นเลียนแบบมหาสุบินชาดก และนิทาน "พยาปัถเวนทำนายฝัน" ชาดกและนิทานดังกล่าวเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพระสุบินนิมิตสิบหกประการของประการของพระเจ้าปเสนทิโกศลที่ได้ทูลถามคำพยากรณ์จากพระโคตมพุทธเจ้า
เพลงยาวฯ นี้ ปรากฏอยู่ในหนังสือ "อธิบายแผนที่พระนครศรีอยุธยา" ซึ่งมหาอำมาตย์โท พระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) อดีตสมุหเทศาภิบาลมณฑลอยุธยา และอดีตอุปนายกราชบัณฑิตยสภา แผนกโบราณคดี พิมพ์ทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวในการพระราชพิธีทรงบวงสรวงอดีตมหาราชเจ้าที่พระนครศรีอยุธยา เมื่อ พ.ศ. 2459
สันนิษฐานว่าเพลงยาวนี้มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่นักวิชาการยังไม่อาจสรุปแน่ชัดว่าใครเป็นผู้แต่ง แม้ว่าในตอนท้ายของบทกลอนได้บันทึกกำกับไว้ว่า "พระนารายณ์เป็นเจ้านพบุรีทำนาย..." หากว่าเป็นจริงตามนั้น "พระนารายณ์" ก็หมายถึงสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ส่วน "นพบุรี" คือเมืองลพบุรี
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงอธิบายไว้ในคำนำหนังสือดังกล่าว มีความตอนหนึ่งว่า "...เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา อ้างไว้ข้างท้ายว่าเปนพระราชนิพนธ์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เพลงยาวนี้มีหลักฐานควรเชื่อแต่ว่าแต่งเมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยาเปนราชธานี ด้วยในคำให้การของพวกชาวกรุงเก่าที่พม่าจับไปถามคำให้การเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาได้กล่าวอ้างถึง แต่ข้อที่ว่าเปนพระราชนิพนธ์สมเด็จพระนารายณ์มหาราชนั้นไม่มีหลักฐานอย่างอื่นนอกจากที่มีเขียนอ้างไว้กับเพลงยาว ปลาดอยู่ที่เพลงยาวบทนี้ยังมีผู้ท่องจำกันมาได้แพร่หลายจนในกรุงรัตนโกสินทร์นี้ แต่เรียกกันว่าเพลงยาวพุทธทำนาย...”
ในหนังสือ “คำให้การชาวกรุงเก่า” ก็มีเรื่องคำพยากรณ์กรุงศรีอยุธยานี้เช่นกัน กล่าวว่าเป็นพระราชนิพนธ์ของพระพุทธเจ้าเสือ มีเนื้อความสั้นกว่าและปรากฏความเป็นร้อยแก้ว ซึ่งสันนิษฐานเพิ่มเติมได้อีกว่า เพลงยาวฯ นี้อาจแต่งขึ้นเพื่อใช้ทำลายขวัญกำลังใจสาธารณะอันเป็นจิตวิทยาทางการเมือง เพราะบทกลอนดังกล่าวมีเนื้อความคล้ายกับร่ายของพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีหรือพระเจ้าเสือที่ทรงประพันธ์ขึ้นมาเพื่อใช้ในปฏิบัติการจิตวิทยาทางการเมืองในปลายรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งต่อมาผู้นำในสมัยรัตนโกสินทร์ก็ใช้ประโยชน์จากบทกลอนดังกล่าวมาอธิบายเหตุการณ์การเสียกรุงศรีอยุธยาโดยมีเป้าหมายในทางการเมืองที่ต่างไปจากพระเจ้าเสือ
สรุปก็คือ ถ้าหากว่าเพลงยาวนี้ได้ถูกแต่งในสมัยอยุธยาจริง อาจกล่าวได้ว่า
1. ผู้แต่งจะต้องเป็นบุคคลที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง มีความสามารถในทางโหราศาสตร์หรือทางจิตวิทยาและเป็นนักประพันธ์นำมาผนวกกับเรื่องราวของพุทธทำนายดังกล่าวข้างต้น
2. เพลงยาวฯ นี้อาจใช้เป็นจุดประสงค์ในทางการเมือง
ข้อสังเกตอีกประเด็นหนึ่งก็คือ การทำนายชะตาบ้านเมืองไปในทางเลวร้ายเช่นนี้ถือเป็นเรื่องคอขาดบาดตายและเป็นการอัปมงคล หากเป็นการแต่งโดยบุคคลธรรมดาก็อาจจะถูกลงโทษสถานหนัก ดังนั้นผู้ที่สามารถทำนายกล่าวอ้างออกมาได้และทำให้ผู้คนยอมรับและจดจำกันได้นั้น ก็ย่อมต้องเป็นบุคคลที่มีความสำคัญระดับพระมหากษัตริย์ หรือบุคคลที่พระมหากษัตริย์ให้การยอมรับนับถือ
การดำเนิคดีทางกฎหมาย

วันที่ 11 มีนาคม 2565 ที่ศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก พนักงานอัยการสำนักงานคดีอาญา 8 โจทก์ ได้ยื่นฟ้อง น.ส.พรรณิการ์ วานิช จำเลย ในความผิดฐานนำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์อันเป็นเท็จโดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายต่อการรักษาความมั่นคงปลอดภัยของประเทศ หรือก่อให้เกิดความตระหนกแก่ประชาชน แม้เหตุการณ์กรณีโพสต์เฟซบุ๊กจะเกิดขึ้นในช่วงปลาย พ.ศ. 2556 ถึงต้น พ.ศ. 2557 น.ส.พรรณิการ์ ให้สัมภาษณ์ภายหลังได้รับการประกันตัว ว่า คดีนี้แม้มีการแจ้งข้อหา พ.ร.บ. คอมพิวเตอร์ฯ แต่จากคำฟ้องของอัยการ ระบุชัดว่า ได้ตีความโพสต์เฟซบุ๊กของตนเอง สร้างความไม่สบายใจและตื่นตระหนกให้แก่ประชาชน เนื่องจากเกี่ยวโยงกับสถาบันกษัตริย์ และได้เพิ่มเติมว่า "ในความเป็นจริงทั้งสองโพสต์เกิดขึ้นในช่วง กปปส. โพสต์หนึ่งเป็นการยกเอาเพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยามาทั้งท่อน ซึ่งเพลงยาวนี้เผยแพร่ทั่วไป มีแม้แต่ในหนังสือเรียน..." อย่างไรก็ตาม ในชั้นต้น ศาลอาญาพิพากษายกฟ้องในวันที่ 19 พฤษภาคม 2566 โดยพิจารณาแล้วพบว่า ไม่อาจเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ตามที่โจทก์ฟ้องได้เลย เพราะทั้งสองข้อความไม่ได้เป็นกรณีที่จำเลยเจตนาจะนำความเท็จมาเผยแพร่ให้ประชาชน และเพลงยาวพยากรณ์ฯ สาธารณชนทั่วไปรับรู้อยู่แล้ว มีการเผยแพร่และตีพิมพ์ทั่วไป
อำเภอเมืองตราด

| อำเภอเมืองตราด |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mueang Trat
หาดพลอยแดง
คำขวัญ: ศูนย์นัดพบภาคีพัฒนา บูรณาการแหล่งทุนใกล้บ้าน สืบสานเกษตรอินทรีย์ คุณภาพชีวีราษฎรดีทุกตำบล
แผนที่จังหวัดตราด เน้นอำเภอเมืองตราด
พิกัด: 12°13′54″N 102°30′48″E﻿ / ﻿12.23167°N 102.51333°E﻿ / 12.23167; 102.51333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ตราด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 938.6 ตร.กม. (362.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 92,569 คน
 • ความหนาแน่น: 98.63 คน/ตร.กม. (255.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 23000
รหัสภูมิศาสตร์: 2301
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเมืองตราด เลขที่ 229 หมู่ที่ 5 ถนนบ้านล่าง-ดอนจวน ตำบลหนองเสม็ด อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด 23000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองตราด เป็นอำเภอหนึ่งใน 7 อำเภอของจังหวัดตราด เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด และหน่วยงานราชการต่าง ๆ และเป็นศูนย์กลางความเจริญของจังหวัด
ประวัติ

ชื่อเมืองตราด หรือเมืองทุ่งใหญ่ปรากฏในทำเนียบหัวเมืองสมัยพระเจ้าปราสาททอง (พ.ศ. 2178) ว่าเป็นหัวเมืองชายทะเล สังกัดฝ่ายการต่างประเทศ ซึ่งเกี่ยวข้องกับด้านการคลัง นอกจากเป็นแหล่งสินค้าแล้ว ตราดยังเป็นหนึ่งในเมืองท่าชายทะเลที่มีชัยภูมิเหมาะกับการแวะจอดเรือ เพื่อขนถ่ายซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้า เติมเสบียงอาหารน้ำจืด บริเวณอ่าวเมืองตราดจึงเป็นที่ตั้งชุมชน พ่อค้าชาวจีนที่เดินทางมาค้าขาย ครั้งเมื่อสงครามกู้เอกราชสมเด็จพระเจ้าตากสินทรงเลือกเมืองตราดเป็นเมืองหน้าด่านกันชน ทำหน้าที่ส่งเสบียงอาหารก่อนเคลื่อนทัพเรือออกจากจันทบุรียกไปขับไล่พม่าเพื่อกอบกู้เอกราชคืนสู่ชาติไทย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเมืองตราดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ่อไร่
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดโพธิสัตว์และจังหวัดเกาะกง (ประเทศกัมพูชา)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคลองใหญ่และอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแหลมงอบและอำเภอเขาสมิง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเมืองตราดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 14 ตำบล 97 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บางพระ | Bang Phra | – | 5,179 |
| 2. | หนองเสม็ด | Nong Samet | 7 | 8,576 |
| 3. | หนองโสน | Nong Sano | 8 | 5,212 |
| 4. | หนองคันทรง | Nong Khan Song | 5 | 4,671 |
| 5. | ห้วงน้ำขาว | Huang Nam Khao | 5 | 3,179 |
| 6. | อ่าวใหญ่ | Ao Yai | 6 | 4,524 |
| 7. | วังกระแจะ | Wang Krachae | 12 | 25,019 |
| 8. | ห้วยแร้ง | Huai Raeng | 11 | 7,479 |
| 9. | เนินทราย | Noen Sai | 9 | 7,344 |
| 10. | ท่าพริก | Tha Phrik | 6 | 4,294 |
| 11. | ท่ากุ่ม | Tha Kum | 8 | 5,104 |
| 12. | ตะกาง | Takang | 6 | 2,629 |
| 13. | ชำราก | Chamrak | 5 | 2,684 |
| 14. | แหลมกลัด | Laem Klat | 10 | 6,930 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเมืองตราดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองตราด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพระทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลวังกระแจะ
เทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพริกทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลเนินทราย
เทศบาลตำบลตะกาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะกางทั้งตำบล
เทศบาลตำบลชำราก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชำรากทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหนองเสม็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเสม็ดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโสน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโสนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคันทรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองคันทรงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วงน้ำขาว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วงน้ำขาวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวใหญ่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ่าวใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังกระแจะ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังกระแจะ (นอกเขตเทศบาลเมืองตราด)
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยแร้ง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยแร้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเนินทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินทราย (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย)
องค์การบริหารส่วนตำบลท่ากุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากุ่มทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมกลัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมกลัดทั้งตำบล
เศรษฐกิจ

ในพื้นที่ตำบลท่าพริกและเนินทรายมีการปลูกมันเทศจำนวนมาก
รายพระนามจักรพรรดินีจีน

ในจักรวรรดิจีน จักรพรรดินี (จีน: 皇后; พินอิน: Huánghòu) เป็นพระอิสริยยศของพระอัครมเหสีในจักรพรรดิจีน และ จักรพรรดินีพันปีหลวง (จีน: 太后 หรือ 皇太后; พินอิน: Tàihòu หรือ Húang Tài Hòu) เป็นพระอิสริยยศของพระราชชนนีในจักรพรรดิจีนพระองค์ปัจจุบันหรือพระองค์ก่อน
จักรพรรดินี > ราชวงศ์ซาง

| พระรูป | พระนาม | ระยะเวลาที่เสวยราชสมบัติ | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- |
|  | จักรพรรดินีฟู่ห่าว | 1250 ก่อน ค.ศ. 6 | จักรพรรดิอู่ติง |
|  | พระอัครมเหสีเกียง(姜皇后)(ในห้องสิน) | 1075–1076 ปีก่อนคริสตกาล (2 ปี) | พระเจ้าชางโจ้ว |
|  | พระนางต๋าจี่(หลังจากพระอัครมเหสีเกียงสิ้นพระชนม์)(ในห้องสิน) | 1075–1046 ปีก่อนคริสตกาล (29 ปี) | พระเจ้าชางโจ้ว |
จักรพรรดินี > ราชวงศ์โจว

1099 BC – 1050 BC : จักรพรรดินีไท่ซื้อใน พระเจ้าโจวเหวินหวัง
1046–1043 BC : จักรพรรดินีอี้เจียงใน พระเจ้าโจวอู่
827–782 BC : จักรพรรดินีเฉียงใน พระเจ้าโจวเสวียน
782–772 BC : จักรพรรดินีเฉินในพระเจ้าโจวอิว
จักรพรรดินี > ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก

202–195 BC : จักรพรรดินีลิจื้อ
192–188 BC : จักรพรรดินีจางหงัน
180 BC : จักรพรรดินีลี (จักรพรรดิฮั่นเซา)
179–157 BC : จักรพรรดินีโตว (จักรพรรดิฮั่นเหวิน)
157–151 BC : จักรพรรดินีโป (จักรพรรดิฮั่นจิง)
150–141 BC : จักรพรรดินีหวังจื้อ
140–130 BC : จักรพรรดินีเฉินเจี่ยว
128–91 BC : จักรพรรดินีเว่ยจื่อฟู่
83–74 BC : จักรพรรดินีชางกวน
74–71 BC : จักรพรรดินีฮั่วเฉิงจุ้น
70–66 BC : จักรพรรดินีหวัง (จักรพรรดิฮั่นเสวียน)
64–49 BC : จักรพรรดินีหวังเจิ้งจุ้น
48–33 BC : จักรพรรดินีหวังเจิ้งจุ้น
31–18 BC : จักรพรรดินีชื้อ (จักรพรรดิฮั่นเฉิง)
16–7 BC : จักรพรรดินีเจ้าเฟ่ยเอี๋ยน
6–1 BC : จักรพรรดินีฟู่ (จักรพรรดิฮั่นไอ)
1–5 : จักรพรรดินีหวัง (จักรพรรดิฮั่นปิง)
จักรพรรดินี > ราชวงศ์ซิน

9–21 : จักรพรรดินีหวัง (ราชวงศ์ซิน)
23 : จักรพรรดินีฉี (ราชวงศ์ซิน)
จักรพรรดินี > ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

26–41 : จักรพรรดินีกั่วเฉิงตง
60–75 : จักรพรรดินีหยินลี่หัว
78–88 : จักรพรรดินีโตว
96–102 : จักรพรรดินีหยิน
102–106 : จักรพรรดินีเติ้งสุ่ย
108–125 : จักรพรรดินีเอี๋ยนจี้
132–144 : จักรพรรดินีเหลียงนา
147–159 : จักรพรรดินีเหลียงนิหยิง
159–165 : จักรพรรดินีเติ้งเม่งนิ
165–168 : จักรพรรดิโตวเหมา
171–178 : จักรพรรดินีซ่ง
180–189 : จักรพรรดินีเหอ
195–214 : จักรพรรดินีฟู่โจว
215–220 : จักรพรรดินีโจเซียน
จักรพรรดินี > ยุคสามก๊ก > วุยก๊ก

222–226 : จักรพรรดินีเฉานิหวัง
227–237 : จักรพรรดินีเหมา (หมิง)
238–239 : จักรพรรดินีกั่ว (หมิง)
243–251 : จักรพรรดินีเจิ้น (เฉาฟาง)
252–254 : จักรพรรดินีจาง (เฉาฟาง)
254 : จักรพรรดินีหวัง (เฉาฟาง)
255–260 : จักรพรรดินีเปียน (เฉาเหมา)
263–265 : จักรพรรดินีเปียน (เฉาหวน)
จักรพรรดินี > ยุคสามก๊ก > จ๊กก๊ก

221–223 : จักรพรรดินีอู๋ (เจ้าเล่ย)
223–237 : จักรพรรดินีจาง (หลิวชาน)
238–263 : จักรพรรดินีจางหัว (หลิวชาน)
จักรพรรดินี > ยุคสามก๊ก > ง่อก๊ก

251–252 : จักรพรรดินีพัว (ต้า)
252–258 : จักรพรรดินีกวนฮุ่ยเจ้ย
262–264 : จักรพรรดินีจู (จิง)
264–280 : จักรพรรดินีเติ้งฟางหลาน
จักรพรรดินี > ราชวงศ์จิ้น

265–274 : จักรพรรดินีหยางเอี๋ยน
276–290 : จักรพรรดินีหยางจื่อ
290–300 : จักรพรรดินีเจียหนานเฟิง
300–301, 301–304, 304, 304–305, 305, 306–307 : จักรพรรดินีหยางเสี้ยนหรง
307-311 : จักรพรรดินีเหลียงหล่านปี่
323–326 : จักรพรรดินีหยูเหวินจุ้น
336–341 : จักรพรรดินีตู่หลิงหยาง
342–344 : จักรพรรดินีฉูส่วนซี
357–361 : จักรพรรดินีเหอฟาหนี
361–365 : จักรพรรดินีหวังมู่จื่อ
365–366 : จักรพรรดินีหยูเตาเหลียน
375–380 : จักรพรรดินีหวังฟาฮุ่ย
396–403, 404–412 : จักรพรรดินีหวังเฉินไอ
419–420 : จักรพรรดินีฉูหลิงหยวน
จักรพรรดินี > ราชวงศ์หวนฉู่

403–404 : จักรพรรดินีหลิว (หวนฉู)
จักรพรรดินี > ราชวงศ์ใต้ > ราชวงศ์หลิวซ่ง

422–424 : จักรพรรดินีสีหม่าเหมาหยิง
424–440 : จักรพรรดินีหยวนชีกุย
453 : จักรพรรดินีหยินหยูหยิง
453–464 : จักรพรรดินีหวังเสี้ยนหยวน
465 : จักรพรรดินีหลู (เชียนเฟย)
465–472 : จักรพรรดินีหวังเจิ้นเฟิง
472–477 : จักรพรรดินีเจียงเจี้ยนกุ่ย
478–479 : จักรพรรดินีสีฟานจิง
จักรพรรดินี > ราชวงศ์ใต้ > ราชวงศ์ฉีใต้

493–494 : จักรพรรดินีเหอจิงหยิง
494 : จักรพรรดินีหวังเฉาหมิง
498–501 : จักรพรรดินีฉูหลิงกู
501–502 : จักรพรรดินีหวังชุนหัว
จักรพรรดินี > ราชวงศ์เหนือ > ราชวงศ์เว่ยเหนือ

400–409 : จักรพรรดินีมู่หรง (เตาอู๋)
432–452 : จักรพรรดินีเหยหลาน
456–465 : จักรพรรดินีเฟิง (เหวินเฉิง)
493–497 : จักรพรรดินีเฟิงชิง
497–499 : จักรพรรดินีเฟิงรุ่น
501–507 : จักรพรรดินีหยู (ส้วนอู๋)
508–515 : จักรพรรดินีเกา (ส้วนอู๋)
5??–528 : จักรพรรดินีหู (เสี่ยวหมิง)
530–531 : จักรพรรดินีเออจู (หยวนเอ๋อ)
532 : จักรพรรดินีเออจู (จี้หมิน)
533–534 : จักรพรรดินีเกา (เสี่ยวอู๋)
จักรพรรดินี > ราชวงศ์เหนือ > ราชวงศ์เว่ยตะวันตก

535–538 : จักรพรรดินีอี้ฟู
538–540 : จักรพรรดินีหยูจิ๋วลี
553–554 : จักรพรรดินีหยูเหวิน
554–556 : จักรพรรดินีหรูก้าน
จักรพรรดินี > ราชวงศ์เหนือ > ราชวงศ์เว่ยตะวันออก

539–550 : จักรพรรดินีเกา (เสี่ยวจิง)
จักรพรรดินี > ราชวงศ์เหนือ > ราชวงศ์ฉีเหนือ

550–559 : จักรพรรดินีหลี่ซูเอ๋
560–561 : จักรพรรดินีหยวน (เสี่ยวเหา)
561–565 : จักรพรรดินีหู (อู๋เฉิง)
565–572 : จักรพรรดินีหูลี
572–573 : จักรพรรดินีหู (เกาเว่ย)
572–577 : จักรพรรดินีมู่เฉอหลี่
จักรพรรดินี > ราชวงศ์เหนือ > ราชวงศ์เหลียง

551 : จักรพรรดินีจาง (เสี่ยวตง)
560–561 : จักรพรรดินีหวัง (เสี่ยวฉาง)
จักรพรรดินี > ราชวงศ์เหนือ > ราชวงศ์โจวเหนือ

557 : จักรพรรดินีหยวนหูโม่ะ
568 : จักรพรรดินีตู้กู้ (หมิง)
568–578 : จักรพรรดินีอาฉือน่า
578–579 : จักรพรรดินีหยางลี่หัว
579–580 : จักรพรรดินีสีหม่าหลิงจี่
จักรพรรดินี > ราชวงศ์สุย

581–10 September 602 : จักรพรรดินีเหวินเสี้ยน  ในจักรพรรดิสุยเหวินตี้
605–11 March 618 :  จักรพรรดินีหมินในจักรพรรดิสุยหยางตี้
จักรพรรดินี > ราชวงศ์ถัง

| พระรูป | พระนาม | ระยะเวลาที่เสวยราชสมบัติ | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- |
|  | จักรพรรดินีจาง | ค.ศ. 626–636 | จักรพรรดิถังไท่จง |
|  | จักรพรรดินีหวัง | ค.ศ. 650–655 ถูกถอนพระอิศริยยศ | จักรพรรดิถังเกาจง |
|  | จักรพรรดินีอู่ | ค.ศ.655–684  ต่อมาทรงสถาปนาพระองค์เองขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ | จักรพรรดิถังเกาจง |
|  | จักรพรรดินีเว่ย | ค.ศ. 684 | จักรพรรดิถังจงจง |
|  | จักรพรรดินีหลิว | ค.ศ. 705–710 | จักรพรรดิถังรุ่ยจง |
|  | จักรพรรดินีหลู | ค.ศ.  710 | จักรพรรดิถังชางจง |
|  | จักรพรรดินีหวัง | ค.ศ.712–724 ถูกถอนพระอิศริยยศ | จักรพรรดิถังเสวียนจง |

|  | จักรพรรดินีจาง | ค.ศ. 758–762 | จักรพรรดิถังซู่จง |
|  | จักรพรรดินีหวัง | ค.ศ.786 | จักรพรรดิถังเต๋อจง |
|  | จักรพรรดินีเหอ | ค.ศ.898-900 และ ค.ศ.901-904 | จักรพรรดิถังเจาจง |
จักรพรรดินี > ราชวงศ์ซ่ง > ราชวงศ์ซ่งเหนือ

| พระรูป | พระนาม | ระยะเวลาที่เสวย์ราชสมบัติ | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- |
|  | จักรพรรดินีหวัง | ค.ศ. 968–976 | จักรพรรดิซ่งไท่จู่ |
|  | จักรพรรดินีหลี่ | ค.ศ. 984–997 | จักรพรรดิซ่งไท่จง |
|  | จักรพรรดินีจางมู่ | ค.ศ. 997–1007 | จักรพรรดิซ่งเจินจง |
|  | จักรพรรดินีหลิว | ค.ศ. 1012–1022 | จักรพรรดิซ่งเจินจง |
|  | จักรพรรดินีกั้ว | ค.ศ. 1024–1033 | จักรพรรดิซ่งเหรินจง |
|  | จักรพรรดินีเฉา | ค.ศ. 1034–1063 | จักรพรรดิซ่งเหรินจง |
|  | จักรพรรดินีเกา | ค.ศ. 1065–1067 | จักรพรรดิซ่งอิงจง |
|  | จักรพรรดินีเสียง | ค.ศ. 1068–1085 | จักรพรรดิซ่งเสินจง |
|  | จักรพรรดินีเม่ง | ค.ศ. 1092–1096 | จักรพรรดิซ่งเจ๋อจง |
|  | จักรพรรดินีหลิว | ค.ศ. 1099–1100 | จักรพรรดิซ่งเจ๋อจง |
|  | จักรพรรดินีเสียนกง | ค.ศ. 1111–1126 | จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง |
|  | จักรพรรดินีเสี่ยนสู้  | ค.ศ. 1337–1365 | จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง |
|  | จักรพรรดินีเหรินหวย | ค.ศ. 1126–1127 | จักรพรรดิซ่งชินจง |
จักรพรรดินี > ราชวงศ์ซ่ง > ราชวงศ์ซ่งใต้

| พระรูป | พระนาม | ระยะเวลาที่เสวย์ราชสมบัติ | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- |
|  | จักรพรรดินีสิง | ค.ศ.1127–1139 | จักรพรรดิซ่งเกาจง |
|  | จักรพรรดินีอู่ | ค.ศ.1143–1162 | จักรพรรดิซ่งเกาจง |
|  | จักรพรรดินีเฉิงกง | ค.ศ.1162–1167 | จักรพรรดิซ่งเสี้ยวจง |
|  | จักรพรรดินีเฉิงสุย | ค.ศ. 1167–1189 | จักรพรรดิซ่งเสี้ยวจง |
|  | จักรพรรดินีหลี่เฝิงเหนียง  | ค.ศ. 1189–1194 | จักรพรรดิซ่งกวงจง |
|  | จักรพรรดินีฮั่น | ค.ศ.1194–1200 | จักรพรรดิซ่งหนิงจง |
|  | จักรพรรดินีหยาง | ค.ศ.1200–1224 | จักรพรรดิซ่งหนิงจง |
|  | จักรพรรดินีเซียนเตาฉิง | ค.ศ.1227–1264 | จักรพรรดิซ่งลี่จง |
|  | จักรพรรดินีฉวน | ค.ศ.1267–1274 | จักรพรรดิซ่งตู้จง |
จักรพรรดินี > ราชวงศ์หยวน

| พระรูป | พระนาม | ระยะเวลาที่เสวย์ราชสมบัติ | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- |
|  | จักรพรรดินีชาบี | ค.ศ. 260–ค.ศ. 1281 | จักรพรรดิหยวนซีโจ๊ว |
|  | จักรพรรดินีนัมไบ | ค.ศ. 1283–1294 | จักรพรรดิหยวนซีโจ๊ว |
|  | จักรพรรดินีบูลูกัน | ค.ศ. 1295–1307 | จักรพรรดิหยวนเฉินจง |
|  | จักรพรรดินีเฉิงกี | ค.ศ. 1310–1311 | จักรพรรดิหยวนหวู่จง |
|  | จักรพรรดินีรันนาซิลี | ค.ศ. 1313–1320 | จักรพรรดิหยวนเหรินจง |
|  | จักรพรรดินีสูกาบาลา | ค.ศ. 1321–1323 | จักรพรรดิหยวนอิงจง |
|  | จักรพรรดินีบาหลู่กัน | ค.ศ. | จักรพรรดิไท่ติง |
|  | จักรพรรดินีพูดาซิรี | ค.ศ. 1328–1329 | จักรพรรดิหยวนเหวินจง |
|  | จักรพรรดินีพูดาซ่า | ค.ศ. 1329–1329 | จักรพรรดิหยวนหมิงจง |
|  | จักรพรรดินีดาลียีเทมีลี | ค.ศ. 1332–1332 | จักรพรรดิหยวนหนิงจง |
|  | จักรพรรดินีดานานาซีรี | ค.ศ. 1333–1335 | จักรพรรดิหยวนฮุ่ยจง |
|  | พระจักรพรรดินีบายันคูตูค | ค.ศ. 1337–1365 | จักรพรรดิหยวนฮุ่ยจง |
|  | จักรพรรดินีฉี | ค.ศ. 1340–1370 | จักรพรรดิหยวนฮุ่ยจง |
จักรพรรดินี > ราชวงศ์หมิง

| พระรูป | พระนาม | ระยะเวลาที่ทรงดำรงพระราชอิสริยยศ | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- |
|  | จักรพรรดินีเสี่ยวฉีเกา | ค.ศ. 1368–1382 | จักรพรรดิหงหวู่ |
|  | จักรพรรดินีเซี่ยวหมิงหลัง | ค.ศ.1399–1402 | จักรพรรดิเจี้ยนเหวิน |
|  | จักรพรรดินีเหรินเสียนเหวิน | ค.ศ.1402–1407 | จักรพรรดิหย่งเล่อ |
|  | จักรพรรดินีเฉิงเซี่ยวเจา พระอัยยิกาเจ้า | ค.ศ.1424–1425 | จักรพรรดิหงซี |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีก้งหรางจาง | ค.ศ.1425–1428 | จักรพรรดิซวนเต๋อ |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี้ยวกงจาง | ค.ศ.1428–1435 | จักรพรรดิซวนเต๋อ |
|  | ฉื่ออี้ไทเฮา | ค.ศ.1442–1449 | จักรพรรดิหมิงอิงจง |
|  | จักรพรรดินีเซี่ยวหยุนจิง | ค.ศ.1449–1452 | จักรพรรดิจิ่งไท่ |
|  | จักรพรรดินีซูเซียว | ค.ศ.1452–1456 | จักรพรรดิจิ่งไท่ |
|  | ฉื่ออี้ไทเฮา | ค.ศ.1457–1464 พระราชสวามีเสวยราชย์ครั้งที่สอง | จักรพรรดิหมิงอิงจง |
|  | จักรพรรดินีอู๋  | ค.ศ.1464-1464 ถูกถอนพระราชอิสริยยศ | จักรพรรดิเฉิงฮั่ว |
|  | ฉือเชิ่งคังโซ่วไท่หวงไท่โฮ่ว | ค.ศ.1464–1487 | จักรพรรดิเฉิงฮั่ว |
|  | จักรพรรดินีเซี่ยวคังจิ้ง | ค.ศ.1487–1505 | จักรพรรดิหงจี่ |
|  | จักรพรรดินีเซี่ยวจิงอี้ | ค.ศ.1506–1521 | จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ |
|  | จักรพรรดินีเซี่ยวเจี๋ยซู่ | ค.ศ.1522–1528 | จักรพรรดิเจียจิ้ง |
|  | จักรพรรดินีจาง | ค.ศ.1528–1534 | จักรพรรดิเจียจิ้ง |
|  | จักรพรรดินีเซี่ยวเล่อ | ค.ศ.1534–1547. | จักรพรรดิเจียจิ้ง |
|  | จักรพรรดินีเซี่ยวอัน | ค.ศ.1566–1572 | จักรพรรดิหลงชิ่ง |
|  | จักรพรรดินีเซี่ยวต้วนเซียน | ค.ศ.1578–1620 | จักรพรรดิหว่านลี่ |
|  | จักรพรรดินีเซี่ยวอ้ายเจ๋อ | ค.ศ.1621–1627 | จักรพรรดิเทียนฉี |
|  | จักรพรรดินีจวงเล่อหมิน | ค.ศ.1628–1644 | จักรพรรดิฉงเจิน |