stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อเมริโก เวสปุชชี
ค้นพบทวีปใหม่

อเมริโก เวสปุชชิ นักเดินเรือชาวอิตาลี ได้ออกเดินเรือไปสำรวจฝั่งของดินแดนที่โคลัมบัสเคยได้สำรวจมาก่อนหน้าหนึ่งแล้ว และสำรวจเลยลงไปทางตอนใต้ โดยในปี ค.ศ. 1497 เขาสำรวจฝั่งของเวเนซุเอลาให้แก่สเปน และในปี ค.ศ. 1502 ได้สำรวจอ่าวริโอเดจาเนโรให้โปรตุเกส การออกสำรวจของอเมริโกเวสปุชชิทำให้เขาเกิดความเชื่อแน่ว่าดินแดนที่โคลัมบัสพบ และที่เขาสำรวจอยู่นี้มิได้เป็นดินแดนของภาคตะวันออกแต่อย่างใด หากเป็นดินแดนของโลกใหม่ทีเดียว 
มันเหมาะที่จะเรียกดินแดน ส่วนนี้ว่าโลกใหม่ อเมริโกเขียนจดหมายบอกเล่าไปยังเพื่อนคนหนึ่ง จดหมายจำนวนนับหลายสิบฉบับที่เขาเขียนไปยังเหล่าเพื่อนของเขานั้นเล่าถึงเรื่องการออกสำรวจของเขานั้นได้ถูกตีพิมพ์และอ่านกันแพร่หลายในยุโรป ทำให้คนทั้งหลายเชื่อว่าอเมริโกได้ค้นพบผืนแผ่นดินใหม่ และได้เริ่มเรียกว่า ดินแดนของอเมริโก"'
ชีวิตส่วนตัว

อเมริโก เวสปุชชี มีภรรยาชื่อ ซิโมเนตต้า เวสปุชชี (Simonetta Vespucci) แต่ทั้งคู่กลับไม่มีลูก โดยอเมริโกเสียชีวิตเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1512 ที่เมือง เซบิยา, ประเทศสเปน อย่างไม่ทราบสาเหตุ
อเล็คซันดรา เจ้าหญิงแห่งไลนิงเงิน

อเล็คซันดรา เจ้าหญิงแห่งไลนิงเงิน (อังกฤษ: Her Royal Highness Alexandra, Princess of Leiningen) ประสูติเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2502 ณ  ฮันโนเฟอร์ นีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี เป็นพระธิดาใน  เจ้าชายแอนส์ ออกัสแห่งฮันโนเฟอร์ และ เจ้าหญิงออร์ตุสแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค เป็นพระขนิษฐาในเจ้าชายแอ็นสท์ ออกุสแห่งฮันโนเฟอร์ พระประมุขพระองค์ปัจจุบันของราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ ทำให้เป็นพระขนิษฐภคินี (น้องสะใภ้) ในเจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ แอนเดรียส เจ้าชายแห่งไลนิงเงิน เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2524 และทรงมีพิธีเสกสมรสแบบเป็นทางการใน รัฐอัปเปอร์ออสเตรีย โดยในงานเสกสมรสของพระองค์นั้น พระองค์ได้รับพระราชทานมงกุฎที่ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เคยทรงสม ด้วยพระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากพระนาง โดยในงานนี้ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ทรงพระราชทานของขวัญมาในโอกาสนี้ด้วย ทั้ง 2 ทรงมีพระบุตรดังนี้
เฟอร์ดินานด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งไลนิงเงิน
เจ้าหญิงโอลกา
เจ้าชายเฮอร์มันน์
พระองค์และพระบุตร มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์แห่งสหราชอาณาจักร โดยทรงสืบสายพระโลหิตมาจาก เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี
อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ

อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ (อังกฤษ: Alexander, Prince of Schaumburg-Lippe) ประสูติเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2501 ณ ดึสเซิลดอร์ฟ เป็นพระโอรสพระองค์เล็กในฟิลลิพ แอ็นสท์ เจ้าชายแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ และบารอนเนสเอฟา-เบนีทา ทรงมีพระเชษฐา 1 พระองค์คือ เจ้าชายเกออร์ค วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายรัชทายาทแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ แต่สิ้นพระชนม์ลงเมื่อปี 2526 ทำให้พระองค์ทรงเป็น เจ้าชายรัชทายาทแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ แทนพระเชษฐา พระองค์ยังเป็นพระญาติห่างๆใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ ผ่านทางสายพระบิดา โดย เกออร์ค เจ้าชายแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ พระปัยกา (ปู่ทวด) เป็นพระโอรสใน เจ้าหญิงแฮร์มีเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ โดย เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เป็นสมเด็จพระราชปัยยิกา (ยายทวด) ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับเจ้าหญิงมารี ลูอีเซอแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2536 ก่อนจะทรงหย่ากันในปี 2545 มีพระโอรส 1 พระองค์ คือ
ไฮน์ริช โดนาทุส เจ้าชายรัชทายาทแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ
ต่อมาพระองค์ทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ Nadja Anna Zsoeks เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2550 มีพระธิดา 2 พระองค์คือ
เจ้าหญิงฟรีเดอรีเคอแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ
เจ้าหญิงฟีโลเมนาแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ
เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2558 ทั้งสองประกาศแยกกันอยู่ จนกระทั่งหย่ากันในเดือนมิถุนายน 2561 โดยปัจจุบัน พระองค์ทรงกำลังคบหาดูใจกับ Mahkameh Navabi นักเปียโนชาวเปอร์เชีย
อเล็กซ์ อิโวบี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อเล็กซ์ อิโวบี
วันเกิด:   (1996-05-03) 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  ลากอส ไนจีเรีย
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  ปีก / กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เอฟเวอร์ตัน
หมายเลข:  17
สโมสรเยาวชน
2004–2013:  อาร์เซนอล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2013–2019 |  อาร์เซนอล |  100 |  (11) |
| 2019–2023 |  เอฟเวอร์ตัน |  78 |  (4) |
| 2023– |  ฟูลัม |  16 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 2011–2012 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 16 ปี |  7 |  (1) |
| 2013 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 17 ปี |  3 |  (0) |
| 2013 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี |  1 |  (0) |
| 2015– |  ไนจีเรีย |  55 |  (9) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 07:28, 1 พฤษภาคม 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 12:28, 23 มกราคม 2022 (UTC)
อเล็กซ์ อิโวบี (อังกฤษ: Alex Iwobi; เกิด: 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1996) นักฟุตบอลอาชีพชาวไนจีเรีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับฟูลัมในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติไนจีเรีย
อิโวบี เกิดที่กรุงลากอส เมืองหลวงของประเทศไนจีเรีย เมื่ออายุ 4 ขวบได้ย้ายมาอาศัยอยู่ที่ประเทศอังกฤษ มีศักดิ์เป็นหลานชายของอดีตนักฟุตบอลชาวไนจีเรียที่มีชื่อเสียง เจย์-เจย์ โอโคชา
อิโวบี ได้ลงเล่นเป็นตัวจริงให้กับอาร์เซนอลครั้งแรกในรายการแคปปิตอลวันคัพ ในต้นฤดูกาล 2015–16 ในนัดที่พบกับเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ และจากนั้นก็ได้ลงเป็นตัวจริงถึง 4 ใน 5 นัดในรายการเอฟเอคัพ จากนั้นก็ได้ลงเป็นตัวจริงในรายการ
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในนัดที่อาร์เซนอลเป็นฝ่ายบุกไปเยือนบาร์เซโลนา ถึงสนามกัมนอว์ ในเมืองบาร์เซโลนา
จากนั้นได้ลงเป็นตัวจริงนัดแรกในพรีเมียร์ลีก ในช่วงปลายฤดูกาล ที่อาร์เซนอลบุกไปเยือนเอฟเวอร์ตัน ที่สนามกูดิสันพาร์ก ในเมืองลิเวอร์พูล และสามารถทำประตูแรกของตนเองในการเล่นให้กับอาร์เซนอลชุดใหญ่ได้ด้วย และในนัดต่อมาก็สามารถทำประตูได้ต่อเนื่องในนัดที่พบกับวอตฟอร์ต
จุดเด่นของอิโวบีอยู่ที่ความเร็ว, ความแข็งแกร่ง และความสามารถในการลากลูกฟุตบอลในการเล่นเชิงรุก อีกทั้งยังเป็นผู้เล่นที่เล่นได้หลายตำแหน่งตั้งแต่กองหลังในตำแหน่งฟูลแบ็ก จนถึงกองหน้า
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Alex Iwobi ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน  |
| --- | --- |
 1 พิกฟอร์ด  2 แพตเทอร์สัน  5 คีน  6 ทาร์คอฟสกี  7 McNeil  8 Mangala  9 แคลเวิร์ต-ลูอิน  10 Ndiaye  11 Harrison  12 Virgínia  14 Beto  15 O'Brien  16 ดูกูเร  17 Chermiti  18 ยัง  19 Mykolenko  22 Broja  23 โคลแมน (c)  27 แกย์  29 Lindstrøm  31 Begović  32 แบรนท์เวต  37 การ์เนอร์  42 Iroegbunam  75 Dixon  ผู้จัดการ: ไดช์
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติไนจีเรีย – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 เอเซงวา  2 อิโดวู  3 เอชิเอจิเล  4 อึนดิดี  5 ทรูสต์-เอคอง  6 บาโลกุน  7 มูซา  8 เอเตโบ  9 อิกาโล  10 มิเกล (c)  11 โมซิส  12 อับดุลลาฮี  13 ซิเมียน  14 อิเฮอานาชอ  15 โอบี  16 อักเปยี  17 โอนาซี  18 อิโวบี  19 โอกู  20 อาวาซีม  21 เอบูเอฮี  22 โอเมรูโอ  23 อูโซโฮ  ผู้ฝึกสอน: รอร์  |  1 เอเซงวา  2 อิโดวู  3 เอชิเอจิเล  4 อึนดิดี  5 ทรูสต์-เอคอง  6 บาโลกุน  7 มูซา  8 เอเตโบ  9 อิกาโล  10 มิเกล (c)  11 โมซิส  12 อับดุลลาฮี  13 ซิเมียน  14 อิเฮอานาชอ  15 โอบี  16 อักเปยี  17 โอนาซี  18 อิโวบี  19 โอกู  20 อาวาซีม  21 เอบูเอฮี  22 โอเมรูโอ  23 อูโซโฮ  ผู้ฝึกสอน: รอร์  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติไนจีเรีย – อันดับที่ 3 แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 |
| --- | --- | --- |
|  1 Ezenwa  2 Aina  3 Collins  4 Ndidi  5 Troost-Ekong  6 Balogun  7 Musa  8 Etebo  9 อิกาโล  10 มิเกล  11 Onyekuru  12 Abdullahi  13 Chukwueze  14 Onuachu  15 Simon  16 Akpeyi  17 Kalu  18 อิโวบี  19 Ogu  20 Awaziem  21 Osimhen  22 Omeruo  23 Uzoho  ผู้ฝึกสอน: Rohr  |  1 Ezenwa  2 Aina  3 Collins  4 Ndidi  5 Troost-Ekong  6 Balogun  7 Musa  8 Etebo  9 อิกาโล  10 มิเกล  11 Onyekuru  12 Abdullahi  13 Chukwueze  14 Onuachu  15 Simon  16 Akpeyi  17 Kalu  18 อิโวบี  19 Ogu  20 Awaziem  21 Osimhen  22 Omeruo  23 Uzoho  ผู้ฝึกสอน: Rohr  |  |
อเล็กซ์ หฺวา เทียน

บทความนี้เกี่ยวกับนักกีฬาขี่ม้า สำหรับหัวเทียน ดูที่ หัวเทียน
อเล็กซ์ หัวเทียน (จีน: 华天; อังกฤษ: Alex Hua Tian) เกิดวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1989 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร เป็นนักกีฬาขี่ม้าโอลิมปิกให้แก่ประเทศจีน
เขาเกิดในกรุงลอนดอนโดยมีพ่อเป็นชาวจีนแม่เป็นชาวอังกฤษ และมีน้องชายหนึ่งคนชื่อ เจมี หัวหมิง ทั้งนี้ อเล็กซ์เริ่มขี่ม้าเมื่ออายุได้สี่ขวบเมื่อครั้งที่อาศัยอยู่ในกรุงปักกิ่งและในภายหลังที่ฮ่องกง ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปยังวิลต์เชอร์เมื่อเขาอายุได้ 11 ปี ซึ่งอเล็กซ์ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนชาฟินโกรฟและศึกษาต่อที่วิทยาลัยอีตัน
เขาเป็นนักขี่ม้าประเภทอีเวนต์ชาวจีนเพียงคนเดียวที่เข้าแข่งขันในระดับนานาชาติ อเล็กซ์สละเวลาการศึกษาที่วิทยาลัยอีตันเป็นระยะเวลาหนึ่งปีเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2008 ที่กรุงปักกิ่ง เขาใช้ม้าสี่ตัวในการคัดเลือกระหว่างเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 และพฤษภาคม ค.ศ. 2008 แม้ว่าจะเป็นผู้เข้าแข่งขันในฐานะเจ้าภาพแต่เขาก็ต้องการที่จะประสบความสำเร็จในมาตรฐานขั้นต่ำ เขาผ่านการคัดเลือกด้วยการจัดอันดับในฐานะนักขี่ม้าโอลิมปิกรายการอีเวนต์ที่อายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมา ในช่วงกลาง ค.ศ. 2008 เขาประสบความสำเร็จด้วยการอยู่ในอันดับที่ 21 ของโลก
เขาได้รับการฝึกสอนโดยอดีตแชมป์โลกที่มีชื่อว่าเคลย์ตัน เฟรเดอริกส์ กับภรรยาของเขาที่มีชื่อว่าลูซินดา เฟรเดอริกส์ ผู้ซึ่งชนะการแข่งขันเบิร์กลีย์ฮอร์สไทรอัลส์ 2006 และแบดมินตันฮอร์สไทรอัลส์ 2007 ที่ฐานรากของพวกเขาในวิลต์เชอร์ และเจน เกรกอรี ซึ่งเป็นสมาชิกทีมเดรสสาจโอลิมปิกของสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1996 และ 2008
เมื่อเขาหวนกลับไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยอีตันให้สำเร็จหลักสูตร อเล็กซ์ชนะการจัดอันดับที่มหาวิทยาลัยบริสทอลสำหรับการเข้ารับศึกษาในสาขาวิศวกรรมแอโรเทคโนโลยี ซึ่งเขาได้เลื่อนออกไปเป็นระยะเวลาสามปีเพื่อมุ่งสมาธิมาที่การแข่งขันในลอนดอน 2012 ในการแข่งขันเบลนไฮม์อินเตอร์เนชันแนลฮอร์สไทรอัลส์ 2009 อเล็กซ์ได้รับรางวัลนักขี่ม้ายอดเยี่ยมรุ่นอายุไม่เกิน 25 ปี และผ่านการคัดเลือกสู่กีฬาขี่ม้าชิงแชมป์โลกที่เล็กซิงตัน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 และในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009 อเล็กซ์ได้รับรางวัลเอชเอสบีซีไรซิงสตาร์ครั้งสถาปนา โดยได้รับพระราชทานที่กรุงโคเปนเฮเกนจากเจ้าหญิงฮายา ผู้ทรงเป็นประธานสหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติที่งาน 'ออสการ์แห่งกีฬาขี่ม้า'
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐประชาชนจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website[ลิงก์เสีย]
Alex Hua Tian saddles up for date with destiny China Daily, March 3, 2008
Alex Hua Tian CCTV5 short documentary
Eton schoolboy gallops toward Beijing Games China Daily, Aug 22 2007
Team China 2008 Press Photos เก็บถาวร 2011-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Photo Collection
China's Olympic riding hope is Eton schoolboy The Observer, May 4, 2008
A Horse of a Different Colour Wall Street Journal, August 11, 2008
อ็องรี อ็องตวน เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีญ

อ็องรี อ็องตวน เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีญ (อังกฤษ: His Highness Henri Antoine, Hereditary Prince of Ligne)  เป็นพระโอรสพระองค์แรกใน มีแชล เจ้าชายที่ 14 แห่งลีญ กับ เจ้าหญิงเอเลนอราแห่งลีญ เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงอาลิกซ์ เจ้าหญิงแห่งลีญ กับอ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ เป็นพระปนัดดาในแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก กับเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีญ หลังจากพระบิดาสืบพระอิสริยยศต่อจากพระอัยกา
อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2021–22

| --- | --- |
คาราบาวคัพ, ลีกคัพ
สนามกีฬาเวมบลีย์ จะเป็นเจ้าภาพนัดชิงชนะเลิศในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022
ประเทศ: อังกฤษ เวลส์
วันที่แข่งขัน: 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022
จำนวนทีม: 92
ชนะเลิศฤดูกาลที่แล้ว: แมนเชสเตอร์ซิตี
ชนะเลิศ: ลิเวอร์พูล (9th title)
รองชนะเลิศ: เชลซี
จำนวนนัด: 83
จำนวนประตู: 234 (2.82 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: มาร์คัส ฟอร์สส์ เอ็ดดี เอ็นเคเตียห์ (คนละ 5 ประตู)
← 2020–21 2022–23 →  ข้อมูลปรับปรุงล่าสุดจนถึงการแข่งขันในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2021
อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2021–22 (อังกฤษ: 2021–22 EFL Cup) จะเป็นการแข่งขันอีเอฟแอลคัพฤดูกาลที่ 62 หรือคาราบาวคัพตามชื่อผู้สนับสนุน ซึ่งการแข่งขันจะเปิดรับสโมสรทั้งหมดที่เข้าแข่งขันในพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีก.
ผู้ชนะของการแข่งขันจะได้สิทธิ์สำหรับรอบเพลย์ออฟของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2022–23.
การแข่งขันเริ่มต้นในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2021, และนัดชิงชนะเลิศถูกกำหนดที่จะลงเล่นที่ สนามกีฬาเวมบลีย์ ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.
สโมสรที่เข้าแข่งขัน

สโมสรที่เข้าแข่งขันมีจำนวน 92 สโมสรจากพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีก ซึ่งเป็นลีกระดับที่ 1 ถึง 4 ในระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ สโมสรที่เข้าแข่งขันในรอบแรกได้แก่สโมสรจากแชมเปียนชิปจำนวน 22 สโมสร ซึ่งยกเว้นฟูลัมและเวสต์บรอมมิชอัลเบียนที่จบอันดับที่ 18 และ 19 ในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลที่แล้ว รวมกับสโมสรทั้งหมดในลีกวันและลีกทูจำนวนลีกละ 24 สโมสร รวมทั้งสิ้น 70 สโมสร ซึ่งสโมสรเหล่านี้จะถูกแบ่งออกเป็นโซนภาคเหนือและโซนภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์
|  | สโมสรที่เข้าแข่งขันในรอบนี้ | สโมสรที่ผ่านเข้ามาจากรอบที่แล้ว | จำนวนนัด |
| --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก (70 สโมสร) |  24 สโมสรจากอีเอฟแอลลีกทู  24 สโมสรจากอีเอฟแอลลีกวัน  22 สโมสรจากอีเอฟแอลแชมเปียนชิป |  N/A | 35 |
| รอบที่สอง (50 สโมสร) |  2 สโมสรจากแชมเปียนชิป (บอร์นมัทและวอตฟอร์ด)  13 สโมสรจากพรีเมียร์ลีกที่ไม่ได้แข่งขันในฟุตบอลถ้วยระดับทวีป |  35 สโมสรที่ชนะจากรอบแรก | 25 |
| รอบที่สาม (32 สโมสร) |  7 สโมสรจากพรีเมียร์ลีกที่แข่งขันในฟุตบอลถ้วยระดับทวีป |  25 สโมสรที่ชนะจากรอบที่สอง | 16 |
| รอบที่สี่ (16 สโมสร) |  ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบที่สี่ |  16 สโมสรที่ชนะจากรอบที่สาม | 8 |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ (8 สโมสร) |  ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบก่อนรองชนะเลิศ |  8 สโมสรที่ชนะจากรอบที่สี่ | 4 |
| รอบรองชนะเลิศ (4 สโมสร) |  ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบรองชนะเลิศ |  4 สโมสรที่ชนะจากรอบก่อนรองชนะเลิศ | 2 |
| รอบชิงชนะเลิศ (2 สโมสร) |  ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบชิงชนะเลิศ |  2 สโมสรที่ชนะจากรอบรองชนะเลิศ | 1 |
รอบแรก

ทั้งหมด 70 สโมสรที่ลงเล่นในรอบแรก: 24 ทีมจาก ลีกทู (ระดับ 4), 24 ทีมจาก ลีกวัน (ระดับ 3), และ 22 ทีมจาก แชมเปียนชิป (ระดับ 2). การจับสลากแบ่งสายจะแบ่งสโมสรออกเป็นโซนภาคเหนือและภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์. แต่ละทีมที่ถูกจับสลากจะพบกับหนึ่งทีมที่มาจากโซนเดียวกัน.
รอบสอง

ทั้งหมด 50 สโมสรลงเล่นในรอบสอง: 35 ผู้ชนะจากรอบแรก, 2 สโมสรจาก แชมเปียนชิป (ระดับ 2) ผู้ที่ไม่ได้ผ่านเข้าในรอบแรก, บวกกับ 13 สโมสร พรีเมียร์ลีก ผู้ที่ไม่ได้เข้าร่วมในการแข่งขันสโมสรยุโรป. การจับสลากสำหรับรอบนี้จะแบ่งสโมสรออกเป็นโซนภาคเหนือและภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์. แต่ละทีมที่ถูกจับสลากจะพบกับหนึ่งทีมที่มาจากโซนเดียวกัน. การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2021 หลังจากบทสรุปของคู่รอบสองระหว่าง ลีย์ตันโอเรียนต์ และ ควีนส์พาร์กเรนเจอส์, ถ่ายทอดสดทาง สกาย สปอร์ตส์ และผู้ทำการจับสลากโดย แอนดี ทาวน์เซนด์ และ โจบี แมคอานัฟฟ์ ณ เวลา 21:15 BST.
รอบสี่

ทั้งหมด 16 ทีมที่ลงเล่นในรอบนี้. แต่ละคู่จะลงเล่นในสัปดาห์ระหว่างวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2021. ฝั่งจากลีกวัน ซันเดอร์แลนด์ คือทีมเดียวเท่านั้นที่มาจากดิวิชั่นสามหรือต่ำกว่าที่เหลืออยู่ในการแข่งขัน.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 26 ตุลาคม ค.ศ. 2021  | เชลซี (1) | 1–1  (4–3 ลูกโทษ) | เซาแทมป์ตัน (1) | ฟูลัม |
| 19:45 BST | ฮาเวิทซ์  44' | รายงาน | แอดัมส์  47' | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ตัดสิน: เควิน เฟรนด์ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  | อาลอนโซ  เมานต์  ฮัดสัน-โอดอย  ชิลเวลล์  เจมส์  |  |  อาร์มสตรอง  วอลคอตต์  ลอง  สมอลล์โบน  รูเมว |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 26 ตุลาคม ค.ศ. 2021  | อาร์เซนอล (1) | 2–0 | ลีดส์ยูไนเต็ด (1) | ฮอลโลเวย์ |
| 19:45 BST | เชมเบอส์  55' เอ็นเคเตียห์  69' | รายงาน |  | สนามกีฬา: เอมิเรตส์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 59,126 คน ผู้ตัดสิน: อันเดร มาร์ริเนอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 26 ตุลาคม ค.ศ. 2021  | ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ (2) | 0–0  (1–3 ลูกโทษ) | ซันเดอร์แลนด์ (3) | เชปเพิร์ดส์ บุช |
| 19:45 BST |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: คิยาน ปรินซ์ เฟาน์เดชัน สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 15,372 คน ผู้ตัดสิน: คีท สเตราด์ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  | ออสติน  แชร์  ไดก์ส  บาร์เบต  |  |  มักกีดี  สจวร์ต  พริตชาร์ด |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ตุลาคม ค.ศ. 2021  | สโตกซิตี (2) | 1–2 | เบรนต์ฟอร์ด (1) | สโตก-ออน-เทรนต์ |
| 19:45 BST | ซอว์เยอร์ส  57' | รายงาน | กาโนส  22' โทนีย์  40' | สนามกีฬา: เบต365 สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 9,584 คน ผู้ตัดสิน: ไมเคิล ซาลิสบิวรี |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ตุลาคม ค.ศ. 2021  | เวสต์แฮมยูไนเต็ด (1) | 0–0  (5–3 ลูกโทษ) | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | สแตรตฟอร์ด |
| 19:45 BST |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: สนามกีฬาลอนดอน ผู้ตัดสิน: โจนาทาน มอสส์ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  | โนเบิล  โบเวน  ดอว์สัน  เครสส์เวลล์  เบนรามา  |  |  โฟเดน  กังเซลู  เฌซุส  กรีลิช |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ตุลาคม ค.ศ. 2021  | เลสเตอร์ซิตี (1) | 2–2  (4–2 ลูกโทษ) | ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน (1) | เลสเตอร์ |
| 19:45 BST | บานส์  6' ลุกแมน  45+5' | รายงาน | เวบสเตอร์  45+3' อึมเวปู  71' | สนามกีฬา: คิงเพาเวอร์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 21,163 คน ผู้ตัดสิน: จาร์เร็ด กิลเลตต์ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  | แมดดิสัน  บานส์  ดากา  ปึไรรา  |  | กรอส  โมแป  แมค อัลลิสเตอร์  อึมเวปู  |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ตุลาคม ค.ศ. 2021  | เบิร์นลีย์ (1) | 0–1 | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) | เบิร์นลีย์ |
| 19:45 BST |  | รายงาน | โมรา  68' | สนามกีฬา: เทิร์ฟมัวร์ ผู้ตัดสิน: ปีเตอร์ แบงก์ส |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ตุลาคม ค.ศ. 2021  | เพรสตันนอร์ทเอนด์ (2) | 0–2 | ลิเวอร์พูล (1) | เพรสตัน |
| 19:45 BST |  | รายงาน | มินามิโนะ  62' โอรีกี  84' | สนามกีฬา: ดีปเดล ผู้ชมในสนาม: 22,131 คน ผู้ตัดสิน: เดวิด คูต |
รอบก่อนรองชนะเลิศ

ทั้งหมด 8 ทีมที่จะลงเล่นในรอบนี้. การจับสลากจะจัดขึ้นในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2021. ฝั่งจากลีกวัน ซันเดอร์แลนด์ คือทีมเดียวเท่านั้นที่มาจากดิวิชั่นสามหรือต่ำกว่าที่เหลืออยู่ในการแข่งขัน.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 ธันวาคม ค.ศ. 2021  | อาร์เซนอล (1) | 5–1 | ซันเดอร์แลนด์ (3) | ฮอลโลเวย์ |
| 19:45 GMT | เอ็นเคเตียห์  17', 49', 58' เปเป  27' ปาติโน  90+1' | รายงาน | บรอดเฮด  31' | สนามกีฬา: เอมิเรตส์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 59,027 คน ผู้ตัดสิน: โรเบิร์ต โจนส์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 ธันวาคม ค.ศ. 2021  | เบรนต์ฟอร์ด (1) | 0–2 | เชลซี (1) | เบรนต์ฟอร์ด |
| 19:45 GMT |  | รายงาน | ยอนซ็อน  80' (เข้าประตูตัวเอง) ฌอร์ฌีญู  85' (ลูกโทษ) | สนามกีฬา: เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 16,577 คน ผู้ตัดสิน: อันเดร มาร์ริเนอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 ธันวาคม ค.ศ. 2021  | ลิเวอร์พูล (1) | 3–3  (5–4 ลูกโทษ) | เลสเตอร์ซิตี (1) | ลิเวอร์พูล |
| 19:45 GMT | ออกซ์เลด-เชมเบอร์ลิน  19' ฌอตา  68' มินามิโนะ  90+5' | รายงาน | วาร์ดี  9', 13' แมดดิสัน  33' | สนามกีฬา: แอนฟีลด์ ผู้ตัดสิน: แอนดี แมดลีย์ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  | มิลเนอร์  ฟีร์มีนู  ออกซ์เลด-เชมเบอร์ลิน  เกอีตา  มินามิโนะ  ฌอตา  |  | ตีเลอมันส์  แมดดิสัน  ออลไบรตัน  ทอมัส  อิเฮอานาชอ  เบอร์ทรันด์  |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 ธันวาคม ค.ศ. 2021  | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) | 2–1 | เวสต์แฮมยูไนเต็ด (1) | ทอตนัม |
| 19:45 GMT | แบร์คไวน์  29' ลูกัส  34' | รายงาน | โบเวน  32' | สนามกีฬา: สนามกีฬาทอตนัมฮอตสเปอร์ ผู้ตัดสิน: คริส คาวานาฟ |
รอบรองชนะเลิศ

ทั้งหมดสี่ทีมจะลงเล่นในรอบนี้. ฤดูกาลนี้จะได้เห็นการกลับมาของรอบรองชนะเลิศสองเลกเช่นเดียวกับ อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2019–20 หลังจากที่รอบรองชนะเลิศ อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2020–21 ได้ลงเล่นในรูปแบบเลกเดียว เนื่องจากความแออัดของโปรแกรมการแข่งขันที่เกิดจาก การแพร่ระบาดของโควิด-19. เลกแรกและเลกสองตามกำหนดเดิมจะลงเล่นในวันที่ 3 และ 10 มกราคม ค.ศ. 2022, ตามลำดับ. อย่างไรก็ตาม, วันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2022, ได้มีการประกาศออกมาว่า แมตช์เลกแรก ระหว่าง อาร์เซนอล และ ลิเวอร์พูล, ซึ่งตามกำหนดการแข่งขันเดิมจะเป็นวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2022, แต่กลับถูกเลื่อนการแข่งขันเนื่องจาก โควิด-19 ระบาดในหมู่นักเตะและสตาฟฟ์ของลิเวอร์พูล.
5 มกราคม ค.ศ. 2022
19:45 GMT
| เชลซี (1) | 2–0 | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) |
| --- | --- | --- |
| ฮาเวิทซ์  5' เดวีส์  34' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน |  |
ผู้ชม: 37,868 คน
ผู้ตัดสิน: เคร็ก พอว์สัน
12 มกราคม ค.ศ. 2022
19:45 GMT
| ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) | 0–1 | เชลซี (1) |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  รือดีเกอร์  18' |
ผู้ชม: 45,603 คน
ผู้ตัดสิน: อันเดร มาร์ริเนอร์
รวมผลสองนัด เชลซี ชนะ 3–0.
13 มกราคม ค.ศ. 2022
19:45 GMT
| ลิเวอร์พูล (1) | 0–0 | อาร์เซนอล (1) |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 52,377 คน
ผู้ตัดสิน: ไมเคิล โอลิเวอร์
20 มกราคม ค.ศ. 2022
19:45 GMT
| อาร์เซนอล (1) | 0–2 | ลิเวอร์พูล (1) |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  ฌอตา  19', 79' |
ผู้ชม: 59,360 คน
ผู้ตัดสิน: มาร์ติน แอตกินสัน
รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล ชนะ 2–0.
รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: อีเอฟแอลคัพ 2022 นัดชิงชนะเลิศ
เชลซี จะลงเล่นกับ ลิเวอร์พูล ในนัดชิงชนะเลิศ, ซึ่งจะจัดขึ้นในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.
27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022
16:30 GMT
| เชลซี | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) | ลิเวอร์พูล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ลูกโทษ
|  อาลอนโซ   ลูกากู   ฮาเวิทซ์   เจมส์   ฌอร์ฌีญู   รือดีเกอร์   ก็องเต   แวร์เนอร์   ชียากู ซิลวา   ชาโลบาห์   อาร์ริซาบาลากา  | 10–11 |   มิลเนอร์   ฟาบิญญู   ฟัน ไดก์   อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์   เศาะลาห์   ฌอตา   โอรีกี   รอเบิร์ตสัน   เอลเลียต   โกนาเต   เคลลิเฮอร์ |
ผู้ชม: 88,512 คน
ผู้ตัดสิน: สจวร์ต แอตต์เวลล์ (วอร์วิคเชอร์)
อันดับผู้ทำประตู

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  มาร์คัส ฟอร์สส์ | เบรนต์ฟอร์ด | 5 |
| 1 |  เอ็ดดี เอ็นเคเตียห์ | อาร์เซนอล | 5 |
| 3 |  แคเมรอน อาร์เชอร์ | แอสตันวิลลา | 4 |
| 3 |  ทากูมิ มินามิโนะ | ลิเวอร์พูล | 4 |
| 3 |  ไอเดน โอไบรอัน | ซันเดอร์แลนด์ | 4 |
| 3 |  เอมิล รีส ยาค็อบเซิน | เพรสตันนอร์ทเอนด์ | 4 |
| 3 |  เจย์ โรดริเกซ | เบิร์นลีย์ | 4 |
| 8 |  ปีแยร์-แอเมอริก โอบาเมอย็องก์ | อาร์เซนอล | 3 |
| 8 |  โมฮาเหม็ด เอลยูนูสซี | เซาแทมป์ตัน | 3 |
| 8 |  ดีโยกู ฌอตา | ลิเวอร์พูล | 3 |
| 8 |  มอร์แกน วิทเทเกอร์ | สวอนซีซิตี | 3 |
| 8 |  โยอาเน วิสซา | เบรนต์ฟอร์ด | 3 |
อเล็กซ์ เมอร์ฟี

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
วันเกิด:   (2004-06-25) 25 มิถุนายน ค.ศ. 2004 (20 ปี)
สถานที่เกิด:  กอลเวย์ ไอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก, แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมายเลข:  54
สโมสรเยาวชน
0000–2019:  คอร์ริบเซลติก
2019–2021:  กอลเวย์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2021–2022 |  กอลเวย์ยูไนเต็ด |  31 |  (2) |
| 2022– |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  1 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2021 |  ไอร์แลนด์รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี |  4 |  (1) |
| 2021–2023 |  ไอร์แลนด์รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  9 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22:59, 21 สิงหาคม 2023 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22:59, 21 สิงหาคม 2023
อเล็กซ์ เมอร์ฟี (อังกฤษ: Alex Murphy; เกิด 25 มิถุนายน 2004) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไอริช ปัจจุบันเล่นเป็นกองหลังให้แก่นิวคาสเซิลยูไนเต็ด เขาเป็นนักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ โดยหลักแล้วเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก แต่เขายังสามารถเล่นเป็นแบ็กซ้ายได้ด้วย
อาชีพ > ระดับเยาวชน

เขามาจากแอนนาดาวน์ พ่อของเขาเป็นผู้ฝึกสอนที่คอร์ริบเซลติก ซึ่งเป็นสโมสรในบ้านเกิดของเขา โดยที่เมอร์ฟีลงเล่นจนกระทั่งย้ายไปร่วมทีมกอลเวย์ยูไนเต็ด ในปี 2019 เขาประเดิมสนามในระดับอายุไม่เกิน 15 ปี เมอร์ฟีลงประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ของกอลเวย์ยูไนเต็ด ในปี 2020 พบกับแอทโลนทาวน์ด้วยวัยเพียง 16 ปีในตำแหน่งแบ็กซ้าย
อาชีพ > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

เมอร์ฟีย้ายจากกอลเวย์ยูไนเต็ดไปร่วมทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในเดือนกรกฎาคม 2022
ระหว่างฤดูกาล 2022–23 เมอร์ฟีฝึกซ้อมกับทีมชุดใหญ่ของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เขาลงเล่นในเกมกระชับมิตรทีมชุดใหญ่ โดยลงเล่นในเกมชนะอัลฮิลาลจากซาอุดีอาระเบีย 5–0 ที่รียาดในเดือนธันวาคม 2022 เขายังเป็นกัปตันทีมนิวคาสเซิลรุ่นอายุต่ำกว่า 21 ปีและเล่นได้ทั้งแบ็คซ้ายและเซ็นเตอร์แบ็ค
หลังจากสร้างความประทับใจในช่วงก่อนฤดูกาล 2023–24 เมอร์ฟีได้ลงเป็นตัวจริงให้กับทีมชุดใหญ่ในชัยชนะ 2–0 เหนือฟีออเรนตีนา โดยสามารถเก็บคลีนชีตและเล่นเต็ม 90 นาที เขาประเดิมสนามในลีกให้กับนิวคาสเซิลเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2023 โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 87 แทนที่มิเกล อัลมิรอน ในเกมเหย้าที่ชนะเชลซี 4–1
อเล็กส์ เปาโนวิช

อเล็กส์ เปาโนวิช (อังกฤษ: Aleks Paunovic; เกิด 29 มิถุนายน พ.ศ. 2512) เป็นนักแสดงชาวแคนาดา เปาโนวิชมาจากวินนิเพก แมนิโทบา และ "นักสู้สามชั่วอายุคน" อยู่ในครอบครัวของเขา พ่อของเขามีเชื้อสายเซอร์เบีย และแม่ของเขามีเชื้อสายโครเอเชีย เขาเป็นแชมป์นักมวยจนกระทั่งได้รับบาดเจ็บที่ไหล่ เปาโนวิชเคยอยู่ในวงดนตรีร็อกก่อนที่เขาจะได้งานแสดงในการออดิชั่นครั้งแรกของเขา
เขาสนับสนุนสภากาชาด/การรณรงค์ต่อต้านการกลั่นแกล้ง ในขณะที่เขาเคยถูกรังแกตั้งแต่ยังเป็นเด็ก
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | วิชมาสเตอร์: คำทำนายสำเร็จ | บริก | วิดีโอ |
| 2002 | ไอสปาย | บ็อบ |  |
| 2004 | โชคดีเจ็ดเท่า | แซคโค |  |
| 2007 | cm,,b'cm,,uj | Sy |  |
| 2008 | หัวใจแห่งมังกร | ทิม |  |
| 2009 | เพอซันนัลส์เอฟเฟกส์ | ทอม |  |
| 2009 | ไดรฟ์เวนทูคิล | โทนี ลิงค์ส | วิดีโอ |
| 2010 | ทราสพาเรนซี | ลินเดอร์ |  |
| 2010 | บลัด: อะบัชเชอร์สเทล | โทนี ลิงค์ส | วิดีโอ |
| 2010 | กวิโดซูเปอร์สตาร์: เดอะไรส์ออฟกวิโด | ฮับส์ แคปปา |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

อเล็กส์ เปาโนวิช ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อเล็กส์ เปาโนวิช ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ