stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัย
ประวัติ

ด้วยคำจำกัดความหลายแบบของมหาวิทยาลัย จึงเป็นการยากที่จะตัดสินได้ว่ามหาวิทยาลัยไหนเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลก โดยมีกล่าวถึงมหาวิทยาลัยของเพลโต ในช่วงราว พ.ศ. 200 ว่าเป็นมหาวิทยาลัยในยุโรปที่เก่าแก่ที่สุดในโลก อย่างไรก็ตามมีการยอมรับอย่างกว้างขวางว่า มหาวิทยาลัยโบโลญญา ในเมืองโบโลญญา ประเทศอิตาลี เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุด ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 1631 (ค.ศ. 1088) ถัดมาคือ มหาวิทยาลัยปารีส ในเมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 1693 (ค.ศ. 1150) และถัดมาคือ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในเมืองออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 1710 (ค.ศ. 1167)
อย่างไรก็ดี หากขยายนิยามของมหาวิทยาลัยให้กว้างขึ้น โดยรวมทุกมหาวิทยาลัยในโลกและรวมไปถึงสมัยกลาง มหาวิทยาลัยที่เก่าแก่มากในโลกกลับตั้งอยู่ในตะวันออกใกล้และทวีปแอฟริกา และที่เก่าแก่ที่สุดในโลกคือมหาวิทยาลัยอัล-คาราอวีน ที่เมืองแฟ็ส ประเทศโมร็อกโก ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 1402
นอกจากนี้มหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในแต่ละประเทศ เช่น
ประเทศเกาหลีใต้ - มหาวิทยาลัยซุงคยุนกวาน ก่อตั้งปี พ.ศ. 1941 (ค.ศ. 1398)
สหรัฐ - มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ก่อตั้งปี พ.ศ. 2179 (ค.ศ. 1636)
ประเทศออสเตรเลีย - มหาวิทยาลัยซิดนีย์ ก่อตั้งปี พ.ศ. 2393 (ค.ศ.1850)
ประเทศญี่ปุ่น - มหาวิทยาลัยเคโอ ก่อตั้งปี พ.ศ. 2401 (ค.ศ. 1858)
ประเทศจีน - มหาวิทยาลัยเทียนจิน ก่อตั้งปี พ.ศ. 2438 (ค.ศ. 1895)
ประเทศไทย - จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อตั้งปี พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896)
ดูเพิ่ม

อุดมศึกษา
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
วิทยาลัย
คณะวิชา
บัณฑิตวิทยาลัย
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
รายชื่อมหาวิทยาลัยของรัฐในประเทศไทยเรียงตามการสถาปนา
รายชื่อมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดที่ยังเปิดสอน
อันดับมหาวิทยาลัยไทย
มหาวิทยาลัยแห่งชาติ
มหาวิทยาลัยซิดนีย์ มหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในออสเตรเลีย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในไทย
มหาวิทยาลัยบอลล์สเตต

หอนาฬิกาแชเฟอร์ มหาวิทยาลัยบอลล์สเตต
มหาวิทยาลัยบอลล์สเตต (อังกฤษ: Ball State University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมืองมันซี ในรัฐอินดีแอนา บอลล์เสตตก่อตั้งในปี พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) เนื้อที่ของมหาวิทยาลัยมีมากกว่า 1000 เอเคอร์ โดยมีนักศึกษามากกว่า 20,000 คน มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงในด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ ครุศาสตร์ มานุษยวิทยา และด้านอื่นๆ ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงได้แก่ เดวิด เลตเทอร์แมน พิธีกรทอล์กโชว์ และ จอห์น ชแนตเตอร์ ผู้ก่อตั้งธุรกิจพิซซาปาปา จอห์น
มหาวิทยาลัยบอลล์สเตต ได้รับการจัดอันดับเป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 1 ที่ใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตไร้สายทั่วมหาวิทยาลัยมากที่สุดในปี พ.ศ. 2548 โดยทำการสำรวจโดยบริษัทอินเทล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยบอลล์สเตต
| ด ค กมหาวิทยาลัยในกลุ่ม ISEP |
| --- | --- |
 เกาหลี  คันไซ  ซันเดอร์แลนด์  เดนเวอร์  ธรรมศาสตร์  บอลล์สเตต  พลีมัท  มินนิโซตา  รูสเวลต์  ไวโอมิง  อาร์เอ็มไอที  ไอโอวา  ไอโอวาสเตต
มหาวิทยาลัยมัทราส

| --- | --- |
เซเนตเฮ้าส์ (Senate House) อาคารเก่าแก่ของมหาวิทยาลัยมัทราส
คติพจน์: Doctrina Vim Promovet Insitam (ภาษาละติน)
คติพจน์อังกฤษ: "Learning Promotes Natural Talent" (การเรียนรู้สนับสนุนพรสวรรค์ธรรมชาติ)
ประเภท: มหาวิทยาลัยประจำรัฐ
สถาปนา: 1857; 167 ปีที่แล้ว (1857)
อธิการบดี: ราชปาลรัฐทมิฬนาฑู
รองอธิการบดี: ศ. ทุไรสมี (Prof. Duraisamy)
อาจารย์: 345
ผู้ศึกษา: 4,819
บัณฑิตศึกษา: 3,239
นักศึกษาปริญญาเอก: 1,099
ที่ตั้ง: เจนไน, ทมิฬนาฑู, ประเทศอินเดีย 13°5′2″N 80°16′12″E﻿ / ﻿13.08389°N 80.27000°E﻿ / 13.08389; 80.27000
วิทยาเขต: เมือง
สี:   สีคาร์ดินัล
เครือข่าย: UGC, NAAC, AIU
มาสคอต: สิงโต
เว็บไซต์: www.unom.ac.in 
มหาวิทยาลัยมัทราส (อังกฤษ: University of Madras หรือ Madras University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลประจำรัฐในเมืองเจนไน (ชื่อเดิม มัทราส) รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ก่อตั้งขึ้นในปี 1857 ภายใต้ความร่วมมือของรัฐบาลและคณะนิติบัญญัติภายใต้รัฐบาลบริเตนประจำอังกฤษในขณะนั้น
มหาวิทยาลัยมัทราสเป็นมหาวิทยาลัยการวิจัยชนิดคอลลิกิเอต (collegiate) และมีทั้งหมดหกวิทยาเขต ตั้งอยู่ในเจปาวก์, มารีน่า, คยินฑิ, ตารามณี, มทุราโวยัล และ เจตเปต เปิดการเรียนการสอนในมากกว่า 230 หลักสูตร ภายใต้ 87 หน่วยงานด้านวิชาการที่ทำงานใน 18 สถาบันย่อย และเปิดสอนในหลายสาขา เช่น วิทยาศาสตร์ สังคมศึกษา มนุษยศาสตร์ การบริหาร และแพทยศาสตร์ ในวิทยาลัยร่วม 121  สถาบันและสถาบันวิจัยภายใต้การรับรอง 53 แห่ง นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางการวิจัยด้านนาโนเทคโนโลยี, โฟตอนิกส์ และประสาทวิทยาพิษของประเทศ และมีศูนย์การศึกษาขั้นสูง (centres of advanced study; CAS) 3 แห่งในด้านชีวฟิสิกส์, พฤกษศาสตร์ และคณิตศาสตร์
ศิษย์เก่าสำคัญของมหาวิทยาลัยมัทราสได้แก่ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์สองท่าน คือ ซี วี รามัน และ สุพรหมันยัน จันทรเสขร รวมทั้งประธานาธิบดีอินเดีย 5 คน และนักคณิตศาสตร์ชื่อดังอีกหลายคน เช่น ศรีนิวาสา รามานุชัน
มหายุคพาลีโอโซอิก

มหายุคพาลีโอโซอิก (อังกฤษ: Paleozoic Era; จากภาษากรีก palaio (παλαιο), "เก่าแก่" และ zoe (ζωη), "ชีวิต", หมายถึง "ชีวิตโบราณ")) เป็นมหายุคแรกสุดจาก 3 มหายุคในบรมยุคฟาเนอโรโซอิก ซึ่งเป็นยุคทางธรณีกาลของโลก ช่วงเวลาของมหายุคพาลีโอโซอิกอยู่ในช่วง 542-251 ล้านปีมาแล้ว และแบ่งย่อยออกเป็นหกยุคเรียงตามลำดับเก่า-ใหม่ ได้แก่ ยุคแคมเบรียน ยุคออร์โดวิเชียน ยุคไซลูเรียน ยุคดีโวเนียน ยุคคาร์บอนิเฟอรัส และ ยุคเพอร์เมียน
ชีวิตในมหายุคพาลีโอโซอิก

มหายุคพาลีโอโซอิกครอบคลุมช่วงเวลาตั้งแต่ช่วงที่มีการปรากฏตัวเป็นจำนวนมากของซากดึกดำบรรพ์เปลือกอ่อนนุ่ม จนถึงช่วงเวลาที่ทวีปรวมตัวเป็นทวีปขนาดใหญ่ ซึ่งสัมพันธ์กับช่วงที่มีการพัฒนาขึ้นของสัตว์เลื้อยคลานและพืชสมัยใหม่ ช่วงเริ่มต้นของมหายุคเริ่มตั้งแต่มีการกำเนิดขึ้นเป็นจำนวนมากของสิ่งมีชีวิตจำพวกไตรโลไบต์และ Archeocyathid ส่วนช่วงปลายมหายุคเกิดในช่วง 300 ล้านปีถัดจากช่วงเริ่มมหายุค เป็นช่วงที่มีการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ซึ่งรู้จักกันในชื่อการสูญพันธุ์เพอร์เมียน การเรียนการสอนสมัยใหม่กำหนดให้ช่วงปลายมหายุคคือช่วงที่มีการปรากฏตัวครั้งแรกของรอยซากดึกดำบรรพ์ (trace fossil) ที่มีลักษณะเฉพาะ เรียกว่า Trichophycus pedum
ธรณีแปรสัณฐาน

ทางธรณีวิทยา, มหายุคพาลีโอโซอิกเริ่มขึ้นไม่นานหลังจากการแยกของมหาทวีปที่ชื่อว่า แพนโนเทีย (Pannotia) และสิ้นสุดยุคน้ำแข็งของโลก ตลอดช่วงต้นมหายุคพาลีโอโซอิก แผ่นดินของโลกแยกออกเป็นทวีปเล็ก ๆ หลายทวีป จนกระทั่งสิ้นสุดมหายุค ทวีปต่าง ๆ เคลื่อนมารวมกันจนเป็นมหาทวีปที่มีชื่อว่าแพนเจีย ซึ่งประกอบด้วยพื้นดินส่วนใหญ่ของโลก
ดูเพิ่ม

ธรณีกาล
อ้างอิงและหนังสืออ่านเพิ่มเติม

British Palaeozoic Fossils, 1975, The Natural History Museum, London.
"International Commission on Stratigraphy (ICS)". Home Page. สืบค้นเมื่อ September 19 2005. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |dateformat= ถูกละเว้น (help)
ไตรโลไบต์แพร่พันธุ์มากที่สุดในช่วงตอนต้นของมหายุคพาลีโอโซอิกแต่ก็สูญพันธุ์ในช่วงยุคเพอร์เมียน
ธรณีแปรสัณฐานเมื่อ 290 ล้านปีมาแล้ว
มหาวิทยาลัยติลบืร์ค

| --- | --- |

คติพจน์อังกฤษ: Understanding Society
ประเภท: รัฐ
สถาปนา: ค.ศ. 1927
สังกัดการศึกษา: คาทอลิก
อธิการบดี: ศ.ดร.เอมีเลอ อาตส์
ผู้ศึกษา: 15,761 (2018/19)
ที่ตั้ง: ติลบืร์ค, เนเธอร์แลนด์
สี: น้ำเงิน ทองแดง    
เว็บไซต์: www.tilburguniversity.edu
มหาวิทยาลัยติลบืร์ค (อังกฤษ: Tilburg University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองติลบืร์ค ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีความเชี่ยวชาญด้านสังคมและพฤติกรรมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ นิติศาสตร์ ธุรกิจ เทววิทยา และมนุษยศาสตร์ มีนักเรียนประมาณ 14,300 คนโดยในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติราวร้อยละ 15 เมื่อปี ค.ศ. 2018 มหาวิทยาลัยมีการจัดการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรในภาษาดัตช์ 35 หลักสูตรและหลักสูตรในภาษาอังกฤษ 45 หลักสูตร หรือหากแบ่งตามระดับการศึกษา จะมีหลักสูตรปริญญาตรี 22 หลักสูตร และหลักสูตรปริญญาโท 48 หลักสูตร
มหาวิทยาลัยมักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 500 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ ๆ โดยมีจุดเด่นด้านการวิจัยและการเรียนการสอน โดยเฉพาะในสาขาเศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ และนิติศาสตร์
ประวัติ

เมื่อปี ค.ศ. 1927 ได้มีการก่อตั้งวิทยาลัยพาณิชยการโรมันคาทอลิก (Roomsch Katholieke Handelshoogeschool) ที่ติลบืร์คขึ้น โดยเมืองนี้อยู่ในส่วนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก ต่อมาในปี ค.ศ. 1938 มีการเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์คาทอลิก (Katholieke Economische Hogeschool) และในปี ค.ศ. 1963 มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นวิทยาลัยคาทอลิกติลบืร์ค ก่อนจะมาเป็นมหาวิทยาลัยคาทอลิกบราแบนต์ (Katholieke Universiteit Brabant) และเป็นมหาวิทยาลัยติลบืร์ค (Tilburg University) ในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กมหาวิทยาลัยในประเทศเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
 โกรนิงเงิน  เดลฟท์  ตเว็นเตอ  ติลบืร์ค  มาสทริชท์  ยูเทรกต์  รัดเบาด์ไนเมเคิน  ไลเดิน  วาเคอนิงเงิน  เสรีอัมสเตอร์ดัม  อัมสเตอร์ดัม  เอรัสมุสรอตเทอร์ดาม  ไอนด์โฮเฟิน
มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ 2016

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  สวิตเซอร์แลนด์
วันที่: 31–5 มิถุนายน 2016
ทีม: 8
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ:  จีน (สมัยที่ 6th)
รางวัล
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  ฮุ่ย รั่วฉี
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
volleymasters.ch
← ก่อนหน้าถัดไป →
มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ 2016 (อังกฤษ: 2016 Montreux Volley Masters) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จัดขึ้นในเมืองมงเทรอ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปีนี้มีจำนวน 8 ทีม เข้าร่วมการแข่งขัน โดยที่วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยได้เข้าร่วมครั้งแรก ในปีนี้
การแบ่งกลุ่ม

| กลุ่ม A | กลุ่ม B |
| --- | --- |
  เบลเยียม    บราซิล    จีน    ตุรกี (Defending champion) :   เนเธอร์แลนด์    เซอร์เบีย    สวิตเซอร์แลนด์    ไทย
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม A

| --- | --- |
: Qualified for the Semi-finals
| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 2 | 1 | 6 | 7 | 3 | 2.333 | 230 | 213 | 1.080  |
| 2 |  ตุรกี | 2 | 1 | 5 | 7 | 6 | 1.167 | 284 | 277 | 1.025  |
| 3 |  บราซิล | 1 | 2 | 4 | 5 | 6 | 0.833 | 239 | 249 | 0.960  |
| 4 |  เบลเยียม | 1 | 2 | 3 | 3 | 7 | 0.429 | 219 | 233 | 0.940 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 31 May | 18:45 | จีน    | 3–0 |   บราซิล  | 25–20 | 25–17 | 25–22 |   |   | 75–59 | P2 P3 |
| 31 May | 21:15 | ตุรกี   | 1–3 |   เบลเยียม   | 24–26 | 25–16 | 21–25 | 13–25 |   | 83–92 | P2 P3 |
| 1 June | 18:45 | จีน   | 1–3 |   ตุรกี   | 21–25 | 25–15 | 19–25 | 15–25 |   | 80–90 | P2 P3 |
| 2 June | 16:30 | เบลเยียม   | 0–3 |   จีน   | 23–25 | 20–25 | 21–25 |   |   | 64–75 | P2 P3 |
| 2 June | 18:45 | ตุรกี    | 3–2 |   บราซิล  | 25–19 | 26–28 | 20–25 | 25–21 | 15–12 | 111–105 | P2 P3 |
| 3 June | 16:30 | บราซิล    | 3–0 |   เบลเยียม  | 25–21 | 25–20 | 25–22 |   |   | 75–63 | P2 P3 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม B

| --- | --- |
: Qualified for the Semi-finals
| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย | 3 | 0 | 7 | 9 | 4 | 2.250 | 288 | 264 | 1.091  |
| 2 |  เนเธอร์แลนด์ | 2 | 1 | 7 | 8 | 4 | 2.000 | 279 | 252 | 1.107  |
| 3 |  เซอร์เบีย | 1 | 2 | 4 | 6 | 6 | 1.000 | 268 | 245 | 1.094  |
| 4 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 0 | 3 | 0 | 0 | 9 | 0.000 | 151 | 225 | 0.671 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 31 May | 16:30 | เซอร์เบีย    | 3–0 |   สวิตเซอร์แลนด์  | 25–10 | 25–19 | 25–17 |   |   | 75–46 | P2 P3 |
| 1 June | 16:30 | สวิตเซอร์แลนด์   | 0–3 |   เนเธอร์แลนด์   | 22–25 | 9–25 | 19–25 |   |   | 50–75 | P2 P3 |
| 1 June | 21:15 | เซอร์เบีย   | 2–3 |   ไทย   | 25–16 | 19–25 | 21–25 | 25–20 | 13–15 | 103–101 | P2 P3 |
| 2 June | 21:15 | ไทย    | 3–2 |   เนเธอร์แลนด์  | 26–28 | 21–25 | 25–20 | 25–23 | 15–10 | 112–106 | P2 P3 |
| 3 June | 18:45 | ไทย    | 3–0 |   สวิตเซอร์แลนด์  | 25–23 | 25–14 | 25–18 |   |   | 75–55 | P2 P3 |
| 3 June | 21:15 | เนเธอร์แลนด์    | 3–1 |   เซอร์เบีย  | 25–18 | 25–23 | 22–25 | 26–24 |   | 98–90 | P2 P3 |
รอบจัดอันดับ5-7

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 June | 13.00 | บราซิล   | 3–0 |   สวิตเซอร์แลนด์  | 25–6 | 25–18 | 25–21 |   |   | 75–45 | P2 P3 |
| 4 June | 15.30 | เซอร์เบีย   | 2–3 |   เบลเยียม  | 22–25 | 25–27 | 25–21 | 25–18 | 8–15 | 105–106 | P2 P3 |
รอบสุดท้าย

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | Semifinal | Semifinal |  |  | Final | Final |  |

|  | 4 June | 4 June |  |  |  |  |  |
|  |   จีน |  3 |   |  |  |  |  |
|  |   เนเธอร์แลนด์ |  2 |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 5 June | 5 June |  |
|  |   |   |   |   |   จีน |  3 |  |
|  |   |   |   |   |   ไทย |  0 |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | Third place match | Third place match |  |
|  | 4 June | 4 June |   |  | 5 June | 5 June |  |
|  |   ไทย |  3 |   |  |   เนเธอร์แลนด์ |  1 |  |
|  |   ตุรกี |  2 |   |  |   ตุรกี |  3 |  |
รอบสุดท้าย > รอบรองชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 June | 18.30 | ไทย   | 3–2 |   ตุรกี  | 25–22 | 21–25 | 25–18 | 16–25 | 19–17 | 106–107 | P2 P3 |
| 4 June | 21.00 |  จีน   | 3–2 |   เนเธอร์แลนด์  | 20–25 | 25–23 | 23–25 | 25–20 | 15–9 | 108–102 | P2 P3 |
รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 June | 13.30 | ตุรกี   | 3–1 |   เนเธอร์แลนด์  | 21–25 | 25–16 | 25–15 | 25–22 |   | 96–78 | P2 P3 |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 June | 16.00 |  จีน  | 3-0 |  ไทย   | 25-18 | 25-22 | 25-23 |   |   | 75–12 | P2 P3 |
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  จีน
2 !:  ไทย
3 !:  ตุรกี
4:  เนเธอร์แลนด์
5:  เบลเยียม
5:  บราซิล
7:  เซอร์เบีย
7:  สวิตเซอร์แลนด์
รางวัล

| --- | --- |
 ผู้เล่นทรงคุณค่า  ฮุ่ย รั่วฉี ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม  อัจฉราพร คงยศ  ฮุ่ย รั่วฉี ตัวเซตยอดเยี่ยม  นุศรา ต้อมคำ:  ตัวบล็อกยอดเยี่ยม  จาง เสี่ยวหย่า  หัตถยา บำรุงสุข ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม  กง เซี่ยงยฺหวี่ ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม  ปิยะนุช แป้นน้อย
มหาวิทยาลัยพิตต์สเบิร์ก

| --- | --- |

ชื่อเดิม: Pittsburgh Academy (1787–1819) Western University of Pennsylvania (1819–1908)
คติพจน์: Veritas et Virtus (Latin)
คติพจน์อังกฤษ: Truth and Virtue
ประเภท: State-related
สถาปนา: February 28, 1787
ทุนทรัพย์: US $2.05 billion
อธิการบดี: Mark Nordenberg
ผู้เป็นประธาน: Patricia E. Beeson
อาจารย์: 4,686
ผู้ศึกษา: 28,328
ปริญญาตรี: 18,031
บัณฑิตศึกษา: 10,297
ที่ตั้ง: เมืองพิตซ์เบิร์ก,  รัฐเพนซิลเวเนีย,  สหรัฐ
วิทยาเขต: Urban, 132 เอเคอร์ (0.53 ตารางกิโลเมตร)
สี: Blue & Gold      
ฉายา: Pitt, Panthers
เครือข่าย: AAU, APLU, EDUCAUSE, MSA, ORAU, URA
มาสคอต: Roc the Panther
เว็บไซต์: pitt.edu

มหาวิทยาลัยพิตต์สเบิร์ก
มหาวิทยาลัยพิตต์สเบิร์ก (อังกฤษ: University of Pittsburgh) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ตั้งอยู่ในเมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

University of Pittsburgh official website
Pittsburgh Panthers intercollegiate athletics official website
Documenting Pitt – digital University archive
List of University and student publications เก็บถาวร 2011-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มหาวิทยาลัยคีวชู

| --- | --- |
九州大学

ชื่อเดิม: Kyushu Imperial University
คติพจน์อังกฤษ: Opening the Door to a New Century of Knowledge
ประเภท: รัฐ (ระดับชาติ)
สถาปนา: ก่อตั้ง 1903  ใบอนุญาต 1911
สังกัดการศึกษา: Alliance of Asian Liberal Arts Universities
ทุนทรัพย์: $72 ล้าน
งบประมาณ: $1.445 ล้าน
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: ทัตสึโระ อิชิบาชิ
อาจารย์: 2,110 (ณ วันที่ 1 พฤษภาคม 2021)
เจ้าหน้าที่: 2,351 (ณ วันที่ 1 พฤษภาคม 2020)
ผู้ศึกษา: 18,560 (ณ วันที่ 1 พฤษภาคม 2022)
ปริญญาตรี: 11,683
บัณฑิตศึกษา: 6,877
ที่ตั้ง: ฟูกูโอกะ, จังหวัดฟูกูโอกะ, ประเทศญี่ปุ่น
วิทยาเขต: เขตเมือง,  (2.4 กม²) Ito, urban, (0.4 กม²) Hakozaki, urban,  (0.3 กม²) Maidashi, urban, (0.25 กม²) Chikushi, urban,  (0.063 กม²) Ohashi, rural,  (0.1 กม²) Beppu, Research Forests and Farms (72 กม²)
ภาษา: ญี่ปุ่นและอังกฤษ
สี: ไวน์แดง
เว็บไซต์: www.kyushu-u.ac.jp/en/
มหาวิทยาลัยคีวชู (ญี่ปุ่น: 九州大学; โรมาจิ: Kyūshū Daigaku, หรือที่เรียกอย่างย่อว่า ญี่ปุ่น: 九大; โรมาจิ: Kyūdai; ทับศัพท์: Kyudai, อังกฤษ: Kyushu University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะคีวชู ตั้งอยู่ในเมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยคีวชูมี Incorporation ทำให้มีความคล่องตัวทางการบริหารการเงิน แต่ก็ยังคงอยู่ภายใต้  Japanese Ministry of Education (Monbukagakusho, or Monkasho) ในบางด้าน
มหาวิทยาลัยมีนักศึกษาต่างชาติลงทะเบียนเรียน 1,292 คน (1 พฤษภาคม พ.ศ. 2551) จัดเป็น 1 ใน 3 มหาวิทยาลัยที่นักศึกษาต่างชาติต้องการเข้าศึกษามากที่สุด (ถัดจากมหาวิทยาลัยโตเกียวและมหาวิทยาลัยโอซากา)
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยคีวชู เปิดหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิตภาคภาษาอังกฤษเป็นแห่งแรกในญี่ปุ่นเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2537
วิทยาลัยอุดมศึกษาและบัณฑิตศึกษา/คณะต่าง ๆ > วิทยาลัยอุดมศึกษา

School of Letters
School of Education
School of Law
School of Economics
School of Sciences
School of Medicine
School of Dentistry
School of Pharmaceutical Sciences
School of Engineering
School of Design
School of Agriculture
The 21st Century Program
วิทยาลัยอุดมศึกษาและบัณฑิตศึกษา/คณะต่าง ๆ > วิทยาลัยและคณะระดับบัณฑิตศึกษา

| --- | --- |
บัณฑิตวิทยาลัย: คณะระดับบัณฑิตศึกษา
 Graduate School of Humanities  Graduate School of Social and Cultural Studies  Graduate School of Human-Environment Studies  Graduate School of Law   Graduate School of Law - English Program  Law School  Graduate School of Economics  Business School  Graduate School of Sciences  Graduate School of Mathematics  Graduate School of Medical Sciences  Graduate School of Dental Science  Graduate School of Pharmaceutical Sciences  Graduate School of Engineering  Graduate School of Design  Graduate School of Information Science and Electrical Engineering  Interdisciplinary Graduate School of Engineering Sciences  Graduate School of Bioresource and Bioenvironmental Sciences  Graduate School of Systems Life Sciences:  คณะมนุษยศาสตร์  Faculty of Social and Cultural Studies  Faculty of Human-Environment Studies  คณะนิติศาสตร์  คณะเศรษฐศาสตร์  Faculty of Languages and Cultures  คณะวิทยาศาสตร์  Faculty of Mathematics  คณะแพทยศาสตร์  คณะทันตแพทยศาสตร์  คณะเภสัชศาสตร์  คณะวิศวกรรมศาสตร์  Faculty of Design  Faculty of Information Science and Electrical Engineering  Faculty of Engineering Sciences  Faculty of Agriculture
วิทยาลัยอุดมศึกษาและบัณฑิตศึกษา/คณะต่าง ๆ > Research Institutes

Medical Institute of Bioregulation
Research Center for Genetic Information
Research Center for Prevention of Infectious Diseases
Research Institute for Applied Mechanics
Institute for Materials Chemistry and Engineering
เก็บถาวร 2009-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Asian Law Centre
Center for Conflict Management
มหาภารตะ (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2556)

| มหาภารตะ |
| --- | --- |
ไตเติ้ลละคร
สร้างโดย: สิทธัตถะ กุมาร เทวรี
เค้าโครงจาก: มหาภารตะ
เขียนโดย: ชาร์มิน โจเซฟ   รติกา อวันด์   อนันด์ วาธัน  พิเฮอร์ บูตา   สิทธัตถะ กุมาร เทวรี
กำกับโดย: สิทธัตถะ อนันต์ กุมาร อมาพริต จี.  เอส เชาว์ดา   คามาล มองกา   โลกนาถ พันเดย์
แสดงนำ: (ดูด้านล่าง)
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Hai katha Sangraam Ki
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: Mahabharat
ผู้ประพันธ์เพลง: อเจย์ อตุล   อิสเมล ดาบาร์
ประเทศแหล่งกำเนิด: อินเดีย
ภาษาต้นฉบับ: ฮินดี
จำนวนตอน: 267
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: สิทธัตถะ กุมาร เทวรี  กายาตี กริว เทวรี  ราหุล กมาร เทวรี
สถานที่ถ่ายทำ: อูมาโกณ
ผู้ลำดับภาพ: ปาเรศ ช่า
ความยาวตอน: 60 minutes
บริษัทผู้ผลิต: Swastik Pictures
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 5
ออกอากาศ: 22 มิถุนายน ค.ศ. 2015 (2015-06-22)
บทความนี้เกี่ยวกับละครโทรทัศน์ สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ มหาภารตะ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2556)
มหาภารตะ  (อังกฤษ: Mahabharat) เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงสงครามมหาภารตะ ระหว่างราชวงศ์เการพ กับราชวงศ์ปาณฑพ ละครเรื่องสร้างขึ้นโดยรีเมคจากละครเรื่อง มหาภารตะ ที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2531 นำแสดงโดย ซอรับห์ ราจ เจน, ชาเฮียร์ ชีคห์, พูจา ชาร์มา, อฮัม ชาร์มา ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5เป็นตอนแรกในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2558
เนื้อเรื่อง

มหาภารตะ กล่าวถึงสงครามระหว่าง ตระกูลปาณฑพ ซึ่งประกอบไปด้วยพี่น้อง 5 คน พร้อมด้วยพระนางเทราปตี ชายาของพี่น้องทั้งห้า และตระกูลเการพ ซึ่งมีพี่น้องร้อยคน สงครามครั้งยิ่งใหญ่นี้เกิดขึ้นจากความละโมบของกษัตริย์ตระกูลเการพ ที่คิดจะยึดครองดินแดนไว้แต่เพียงฝ่ายเดียว จึงออกอุบายหลอก ยุธิษฐิระ พี่ใหญ่แห่งตระกูลปาณฑพ ผู้ซึ่งหลงใหลในการพนัน ด้วยเกมทอยลูกเต๋าจนเสียพนันทรัพย์สมบัติและดินแดนทั้งหมดที่มีอยู่ รวมถึงการถูกเนรเทศให้ไปอาศัยอยู่ในป่าห่างไกลจากบ้านเกิดเมืองนอนเป็นเวลา 30 ปี โดยตระกูลเการพสัญญาว่าจะคืนดินแดนให้เมื่อครบกำหนด แต่เมื่อถึงเวลา 13 ปีทางตระกูลเการพกลับผิดสัญญา จึงทำให้เกิดสงครามครั้งยิ่งใหญ่ระหว่างฝ่ายธรรมะกับฝ่ายอธรรม และเมื่อสงครามสิ้นสุดลง เส้นแบ่งระหว่างความดีกับความชั่วกลับเลือนหายไป คนดีก็ไม่ได้ดีไปหมดทุกอย่าง ส่วนคนชั่วก็ไม่ได้ชั่วไปหมดทุกอย่าง เป็นเพราะเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น? พบกับคำตอบได้ในละครเรื่อง มหาภารตะ
นักแสดงนำ

โมหิต เรนะ รับบท พระศิวะ
ซอรับห์ ราจ เจน รับบท พระกฤษณะ, พระนารายณ์
ชาเฮียร์ ชีคห์ รับบท อรชุน
พูจา ชาร์มา รับบท พระนางเทราปตี
อฮัม ชาร์มา รับบท กรรณะ
อลาภ เชาว์ธารี รับบท ภีษมะ
พรานีต แบตต์ รับบท ศกุนิ
โรหิต ภาร์ดวาจ รับบท ยุธิษฐิระ
เสาราพ กัวจาร์ รับบท ภีมะ
อาร์พิท ลังกา รับบท ทุรโยธน์
ริน รานา รับบท นกุล
รวันยา ภาร์ดวาจ รับบท สหเทพ
ไนยภาย ทัทรวา รับบท ทุหศาสัน
อันคิต โมฮาน รับบท อัศวัตถามา
ธาเกอร์ อนูป ซิงห์ รับบท ท้าวธฤตราษฎร์
ริยา ทิปสี รับบท พระนางคานธารี
ซาฟาค นาซ รับบท พระนางกุนตี
นาวีน จิงกา รับบท วิฑูร
ซาเมียร์ ธรรมาธิการี รับบท ท้าวศานตนุ
พาลลาวี ซูบาช รับบท พระนางรุกมินี
ราธาน ราชภัฏ รับบท เจ้าหญิงอัมพา
นิศา ข่าน รับบท โทรณาจารย์
ซายันตานี โกช รับบท พระนางสัตยวดี
คาราน ซูชัค รับบท ธฤษฏะทยุมัน
ปาราส ออโรรา รับบท อภิมันยุ
ริชา มูเคอร์จี รับบท นางอุตตรา
ซูเดช เบอร์รี รับบท ท้าวทรุปัท
ดูเพิ่ม

มหาภารตะ
มหาภารตะ (แก้ความกำกวม)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website เก็บถาวร 2017-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on hotstar
มหาภารตะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ช่อง 3 แฟมิลี  : ซีรีส์เกาหลี วันจันทร์- พฤหัสบดี เวลา 19:20 - 20:00 น>  วันศุกร์ เวลา 19:00 น. - 20:00 น. ซีรีส์กำลังภายใน วันจันทร์- พฤหัสบดี เวลา 20:40 น. - 21:00 น. วันศุกร์ เวลา 21:00 น. - 21:45 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | มหาภารตะ | ถัดไป |
| คำสาปรัก ลิขิตแม่มด | มหาภารตะ | จันทรคุปต์ ศึกรักชิงบัลลังก์ |
| โกล์! สู้สุดฝัน | มหาภารตะ | จันทรคุปต์ ศึกรักชิงบัลลังก์ |
มหาวิทยาลัยราชดำเนิน

มหาวิทยาลัยราชดำเนิน (อังกฤษ: Ratchadamnoen University) เป็นมหาวิทยาลัยในนามซึ่งก่อตั้งขึ้นอย่างไม่เป็นทางการ และมีลักษณะเฉพาะกิจ เพื่อเป็นเสมือนชื่อของสถาบันการศึกษา โดยกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อปี พ.ศ. 2551 ผู้ชุมนุมในกลุ่มพันธมิตรนั้น มีสถานะเป็นนักศึกษาระดับปริญญาเอก ของมหาวิทยาลัยราชดำเนิน ส่วนกลุ่มผู้ชุมนุมที่เป็นเยาวชน มีสถานะเป็นนักเรียน ซึ่งมีสังกัดเป็นโรงเรียนสาธิตมัฆวาน
โดยคำว่า มหาวิทยาลัยราชดำเนิน นี้ถูกพูดถึงขึ้นมาเป็นครั้งแรกในรายการ News Hour ของเติมศักดิ์ จารุปราณ และ อัญชลีพร กุสุมภ์ เมื่อเติมศักดิ์ได้หยิบเอาข้อความแสดงความคิดเห็นในเว็บไซต์ผู้จัดการที่ให้นิยามถึงคำว่า มหาวิทยาลัยราชดำเนิน เปรียบเปรยการชุมนุมครั้งนี้เหมือนกับการได้มาศึกษาหาความรู้จากวิทยากรและผู้ปราศรัยต่าง ๆ ซึ่งหาไม่ได้จากสถาบันการศึกษาใด ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

ประกาศโรงเรียนสาธิตมัฆวาน แห่งมหาวิทยาลัยราชดำเนิน  เก็บถาวร 2012-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน