stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จ่าเฉย

จ่าเฉยตัวหนึ่งที่แยกพญาไท
จ่าเฉย เป็นชื่อเรียกหุ่นตำรวจจราจรในกรุงเทพมหานคร ราชอาณาจักรไทย ในสมัยแรกจะมียศเป็น จ่าสิบตำรวจ
ที่มาของจ่าเฉยนั้น ใน พ.ศ. 2550 โรงพยาบาลวิภาวดีซึ่งเห็นถึงความลำบากตรากตรำของตำรวจจราจร มีความประสงค์แบ่งเบาภารกิจ ได้ร่วมกับภาคเอกชนต่าง ๆ ลงขันกันจัดสร้างหุ่นจำลองตำรวจจราจรขึ้น เพื่อมอบให้กองบัญชาการตำรวจนครบาลนำไปประจำไว้ยังจุดต่าง ๆ ตามถนนหนทางในเขตอำนาจของตำรวจนครบาล สำหรับป้องปรามผู้ขับขี่รถไม่ให้กระทำผิด และเพื่อลดอุบัติเหตุ โดยการจัดสร้างจ่าเฉยหนึ่งตัวเป็นราคาสองหมื่นบาทเศษ
รูปลักษณ์ของจ่าเฉย มีทั้งที่จัดสร้างขึ้นเพียงครึ่งตัว และเต็มตัวเท่าคนจริง แบบเต็มตัวนั้นมีความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร ทุกตัวเป็นชายหนุ่มสวมเครื่องแบบตำรวจจราจร โดยมีทั้งที่อยู่ในท่าวันทยหัตถ์อย่างตำรวจ มีใบหน้ายิ้มแย้ม และท่ายืนตรง มีใบหน้าเคร่งขรึม
หลังจากปฏิบัติหน้าที่ได้เพียงสองปี เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2552 พลตำรวจโท สัณฐาน ชยนนท์ ผู้บัญชาการตำรวจนครบาลคนใหม่ แถลงข่าวว่า จากการประชุมกองตำรวจนครบาลเมื่อวันที่ 15 ธันวาคมที่ผ่านมาว่า ณ ห้องประชุมกองบัญชาการตำรวจนครบาล 5 ได้สั่งการให้สถานีตำรวจนครบาลทุกแห่งเก็บจ่าเฉยคืนจากจุดที่ตั้งไว้ มิให้ตั้งอีกต่อไป ภายในวันที่ 20 ธันวาคม ปีเดียวกัน โดยให้เหตุผลว่า
"...มีประชาชนเขียนจดหมายมาว่า เห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ปฏิบัติหน้าที่ และชอบแอบอยู่หลังเสาไฟฟ้า เพราะมีหุ่นตำรวจยืนอยู่แล้ว ซึ่งเห็นว่าไม่เหมาะสม จึงสั่งการให้นำหุ่นที่มีรูปตำรวจออกให้หมด และอีกอย่างหลังจากมีหุ่นตำรวจมาพักใหญ่ ทำให้ประชาชนเริ่มคุ้นเคยและทำผิดกฎจราจรบ่อย ๆ ทั้งเป็นที่ขบขันกับผู้ที่พบเห็น ซึ่งการจัดเก็บนั้นทราบว่าดำเนินการเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว โดยให้เจ้าหน้าที่ยืนปฏิบัติหน้าที่แทน ส่วนป้อมตามแยกนั้นให้ลอกฟิล์มดำออกให้หมดเช่นกัน เนื่องจากได้รับการร้องเรียนว่าเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่มักจะแอบหลับและกินเหล้ากันเป็นประจำ
...คงจะไม่ใช่การปลดฟ้าผ่า คงจะเป็นการเอาไปเก็บไว้ชั่วคราวไว้ก่อน จากการที่มีคนเขียนจดหมายเข้ามาว่า จ่าเฉยยืนอยู่ จ่าจริงไม่มา ใหม่ ๆ ก็อาจเป็นไปได้ว่า หุ่นยืนอยู่ คนผ่านไปมาอาจจะตกใจ แต่หลังจากนาน ๆ เข้า คนเริ่มคุ้นว่าจ่าเฉยยืนอยู่ จ่าจริงก็ไม่ค่อยมีเท่าไหร่"
การเรียกเก็บจ่าเฉยในครั้งนี้ถือเป็นการปลดระวางจ่าเฉย ซึ่งมีทั้งผู้ที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย เช่น ในชุมชนออนไลน์พันทิป มีการตั้งกระทู้พูดคุยเพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมและไว้อาลัยให้แก่การถูกปลดของจ่าเฉย และมีผู้เขียนบทความในเว็บบล็อกโอเคเนชั่น ความตอนหนึ่งว่า "งานนี้ 'จ่าเฉย' เลยต้องตกเป็น 'แพะ' ไปโดยปริยาย เพราะตำรวจจริง ๆ ไม่ยอมทำงาน มัวแต่นั่งตากแอร์ อยู่ในตู้ยาม 'จ่าเฉย' ไม่มีแม้แต่จะแก้ตัวอธิบายให้ผู้บังคับบัญชาทราบ แม้ถูกหามเข้ากรุก็ยังนิ่งเฉยเหมือนเดิม"
การพัฒนาและการเลื่อนยศ

ในแต่ละพื้นที่นั้นจะมีการเรียกแตกต่างกันไป ทั้งนี้ในบางจังหวัดได้มีการเลื่อนยศจากยศจ่าสิบตำรวจ ให้เป็นยศร้อยตำรวจ ซึ่งจะมีในจังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดอ่างทอง และจังหวัดระยอง ซึ่งมีขึ้นในปี พ.ศ. 2562 ต่อมาได้มีการพัฒนาให้เป็นยศพันตำรวจตรี และได้พัฒนาโดยใช้ปัญญาประดิษฐ์มากขึ้น จึงเป็นที่มาของสารวัตรเฉย หรือในชื่อ "พันตำรวจตรี เฉย  ปัญญาประดิษฐ์" ในปี พ.ศ. 2567
การพัฒนาและการเลื่อนยศ > หมวดเฉย > จังหวัดอ่างทอง

จังหวัดอ่างทอง จะใช้ในรูปนวัตกรรม หมวดเฉย ออนิว หรือหมวดไม่เฉย
ผบก.อ่างทอง พัฒนา "จ่าเฉย V.2" กลายเป็น "หมวดไม่เฉย" เพิ่มศักยภาพตรวจจับเหตุอาชญากรรม พร้อมส่งสัญญาณไปที่ศูนย์ 191 ออกไล่ล่า
หลังจากสร้างความฮือฮาด้วยการพัฒนา "จ่าเฉย" ให้สามารถขยับแขนโบกเมื่อมีรถหรือบุคคลเข้ามาในระยะของเซ็นเซอร์ ก่อนนำไปติดตั้งบริเวณจุดเสี่ยงจนสามารถลดปัญหาอุบัติเหตุลงได้ แต่ พล.ต.ต.ไพศาล พฤกษจำรูญ ผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดอ่างทอง ยังคงไม่หยุดแนวคิดในการสร้างระบบความปลอดภัย ทั้งในเรื่องของอาชญากรรมและอุบัติเหตุบนท้องถนน ด้วยการต่อยอดพัฒนาจาก จ่าเฉย V.2 ด้วยการติดกล้อง AI และเชื่อมโยงระบบเข้ากับศูนย์ 191 อ่างทอง
ซึ่งนำมาทดลองติดตั้งบริเวณทางข้ามถนนด้านหน้าวิทยาลัยนาฎศิลปอ่างทอง เป็นจุดที่มีรถสัญจรไปมาพลุกพล่านและเป็นจุดเสี่ยงในการเกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง และยังเป็นถนนที่เป็นเส้นทางสำคัญของจังหวัดอ่างทองที่มีศูนย์ราชการอยู่เป็นจำนวนมากอีกด้วย
น.ส.อนัญญา เสริมศรี อาจารย์ในวิทยาลัยนาฎศิลปอ่างทอง อายุ 39 ปี เปิดเผยว่า ดีใจที่มีการนำมาติดตั้งที่บริเวณด้านหน้าโรงเรียน เพราะทั้งในช่วงเช้า-เย็น มีเด็กนักเรียนและประช่าชนทั่วไปใช้ทางข้ามจุดนี้เป็นจำนวนมาก จ่าเฉยที่ขยับได้จะทำให้สะดุดตาผู้ที่ใช้รถผ่านไปมาทำชะลอกความเร็วมากขึ้น สร้างความปลอดภัยให้กับผู้ทางข้ามมากขึ้น
ด้าน พล.ต.ต.ไพศาล เปิดเผยว่า การพัฒนาจาก จ่าเฉย V.2 ที่ขยับแขนได้ เป็น "หมวดไม่เฉย" คือ นำเทคโนโลยีใหม่ๆ มาใช้ด้วยการติดกล้อง AI ไว้ที่ตัวหุ่น ซึ่งนอกจากเมื่อมีรถผ่านเข้ามาในระยะ หุ่นจะโบกสัญญาณไฟให้รถชะลอความเร็ว เพื่อความปลอดภัยของผู้ใช้ทางข้ามถนนแล้ว กล้อง AI ตัวนี้ยังเชื่อมระบบกับศูนย์ 191 อ่างทองและระบบแอพพิเคชั่นตรวจสอบบุคคลตามหมายจับ รถยนต์ที่ต้องสงสัยหรือแจ้งหาย เมื่อจับภาพได้ก็จะส่งสัญญานไปที่ศูนย์ 191 ก่อนที่จะกระจายไปยังเจ้าหน้าที่ตำรวจในพื้นที่ ทำให้สามารถดำเนินการจับกุมหรือตรวจสอบได้ทันที
นอกจากนี้อนาคตยังจะพัฒนาระบบสารตรวจโดรน คือ เมื่อกล้องตรวจสอบได้ก็จะสั่งการไปที่โดรนให้บินติดตามรถต้องสงสัยทันที ซึ่งอยู่ในระหว่างดำเนินการ การติดตั้งในช่วงนี้ นอกจากจะเป็นการทดสอบระบบแล้วยังจะช่วยในเรื่องของการดูแลความปลอดภัยผู้ใช้รถใช้ถนนในช่วงเทศกาลปีใหม่ที่จะมาถึงอีกด้วย ซึ่งในอนาคตข้างหน้าหากมีการพัฒนาจนเต็มระบบก็จะสามารถป้องกันอาชญากรรมและแก้ปัญหาเรื่องการจราจรได้อย่างเต็มที่
การพัฒนาและการเลื่อนยศ > ผู้กองเฉย

เปิดประวัติจากกรณีโลกสังคมออนไลน์ได้มีการพูดถึงเรื่องราวความศักดิ์สิทธิ์ของ "จ่าเฉย" หรือ ร้อยตำรวจเอกบุญยืน พิทักษ์บ้านค่าย รูปปั้นหุ่นเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่ง สภ.บ้านค่าย จ.ระยอง ได้นำมาตั้งไว้ที่บริเวณด้านหน้าสถานีตำรวจ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ในการปฏิบัติหน้าที่ ซึ่งในขนาดนั้นได้มีชาวบ้านในพื้นที่พากันเลื่อนยศจาก ส.ต.ท. ให้เป็นถึง ร.ต.อ.หลังให้โชคลาภแก่ชาวบ้านในพื้นที่และประชาชนที่มาติดต่อราชการอย่างต่อเนื่อง ไม่เว้นแม้แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งในระดับชั้นผู้น้อย จนถึงนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ของ สภ.ดังกล่าวมาแล้วถ้วนหน้า
ในวันที่ 29 พฤษภาคม 2562 ผู้สื่อข่าวได้เดินทางลงพื้นที่เพื่อสอบถามถึงเรื่องราวดังกล่าว และพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ และชาวบ้านที่เดินทางมาติดต่อราชการ ซึ่งพบว่าบรรยากาศบริเวณด้านหน้า สภ.บ้านค่าย คึกคักเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะที่บริเวณรูปปั้น ร.ต.อ.บุญยืน พิทักษ์บ้านค่าย (จ่าเฉย) มีพนักงานสาวบริษัทประกันแห่งหนึ่ง ประกอบด้วย น.ส.สุวรรณฤดี กลีบกลาง น.ส.สุนิสา ทองตอนปรวน และ น.ส.สุดารัตน์ กิ่งสกุล ที่พากันเดินทางมาบนบานกับผู้กองเฉย เพื่อขอให้พวกตนประสบความสำเร็จกับการสร้างยอดประกัน ซึ่งหากเป็นไปตามเป้าหมายที่ตั้งไว้ก็จะนำสุรายี่ห้อหนึ่งมาแก้บน จำนวน 1 ลัง
น.ส.สุวรรณฤดี กลีบกลาง บอกว่า หลังทราบข่าวว่ามีคนมาบนบานเพื่อขอโชคลาภและความสำเร็จต่างๆ กับรูปปั้นผู้กองเฉย จนสมใจกันไปหลายราย ตนเองจึงอยากที่จะเข้ามาขอความสำเร็จจากผู้กองเฉยบ้าง โดยเป้าหมายที่ตั้งไว้คือการหายอดประกันชีวิตให้ได้คนละ 5 หมื่นบาท เพื่อให้เป็นไปตามเงื่อนไขที่บริษัทได้กำหนดไว้
ขณะที่ ร.ต.ท.สมศักดิ์ ปรารมภ์ รองสารวัตรปราบปราม สภ.บ้านค่าย เปิดเผยว่าตนเองก็เป็นผู้หนึ่งที่ได้โชคลาภจากผู้กองเฉย หลังจากที่ก่อนหน้านี้ ตนเองได้เข้าเวรที่ สภ.และเห็นว่ารูปปั้นจ่าเฉย (ในขณะนั้น) มีสภาพทรุดโทรม และผุกร่อน จึงบอกกับจ่าเฉย ว่า หากถูกลอตเตอรี่จะทาสีรูปปั้นให้สวยงาม จากนั้นตนเองได้ซื้อลอตเตอรี่เลขท้าย 603 ซึ่งเป็นเลขทะเบียนรถจักรยานยนต์ของหลวงที่ใช้ขี่ปฏิบัติหน้าที่ และเมื่อผลการออกรางวัลเสร็จสิ้น ปรากฏว่า ถูกรางวัลเลขท้าย 3 ตัวถึง 11 ใบ จึงทำให้มีเงินในการปรับปรุงรูปปั้นจ่าเฉย
“หลังจากนั้นผมได้ตั้งชื่อใหม่ให้จ่าเฉย เป็น บุญยืน พิทักษ์บ้านค่าย และจากเดิมที่จ่าเฉยมียศแค่ ส.ต.ท. ผมก็เพิ่มยศให้เป็น ส.ต.อ. ซึ่งเป็นการตั้งชื่อและเพิ่มยศให้โดยส่วนตัวเองไม่เกี่ยวกับหน่วยงานราชการ จากนั้นก็ถูกลอตเตอรี่อีกหลายหมื่นบาท ก็เลยเลื่อนยศให้เป็น จ.ส.ต. ไม่เพียงเท่านั้น ผกก.สภ.บ้านค่ายในสมัยนั้น ก็ถูกลอตเตอรี่อีกก็เลยเลื่อนยศให้เป็นนายดาบตำรวจ และเลื่อนยศกันเองเรื่อยมาจนถึง ร.ต.อ.ในปัจจุบัน”
ร.ต.ท.สมศักดิ์ ยังกล่าวอีกว่า นอกจากนี้ยังมีเจ้าหน้าที่ตำรวจ สภ.บ้านค่าย อีกหลายรายที่ถูกลอตเตอรี่และได้โชคลาภจาก ร.ต.อ.เฉย อย่างต่อเนื่อง เพียงแค่ทุกคนเข้ามาจับขา ร.ต.อ.เฉย ก่อนกล่าวคำบนบานก็ประสบผลสำเร็จได้ และเมื่อเรื่องรู้ถึงหูชาวบ้านก็พากันเข้ามาบนบานกันเป็นจำนวนมาก ทั้งเรื่องการขอโชคลาภ และบนบานให้คดีความต่างๆ ประสบผลสำเร็จ
“ก่อนหน้านี้ก็มีอดีตนายตำรวจระดับผู้กองของ สภ.บ้านค่าย ที่ถูกย้ายไปอยู่ จ.ชลบุรี ก็มาบนบาน ร.ต.อ.เฉย เพื่อขอให้ย้ายกลับมาที่ จ.ระยอง สุดท้ายก็ได้ย้ายกลับมาจริงๆ ก็เลยทำให้ยศของจ่าเฉย ขยับมาถึง ร.ต.อ.ในปัจจุบัน และนายตำรวจท่านนี้ยังได้นำเสาวิทยุสื่อสาร (เสายาง) มาเปลี่ยนให้ ร.ต.อ.เฉย เพื่อใช้เป็นอุปกรณ์ในการสื่อสารอีกด้วย" ร.ต.ท.สมศักดิ์ กล่าว
การพัฒนาและการเลื่อนยศ > สารวัตรเฉย

บก.จร. เลื่อนยศจ่าเฉย อัปเกรดเป็นสารวัตรเฉย AI โดยใช้กล้องวงจรปิด AI ยืนตรวจจับการกระทำผิดบนถนนแทนเจ้าหน้าที่ตำรวจ ก่อนส่งข้อมูลไปศูนย์ปฏิบัติการเพื่อออกใบสั่งได้ทันที
โดย “สารวัตรเฉย” หรือ “พ.ต.ต.เฉย ปัญญาประดิษฐ์” ที่ออกปฏิบัติหน้าที่ตรวจจับรถที่กระทำความผิดตามท้องถนน โดยสารวัตรเฉยเริ่มออกปฏิบัติการครั้งแรก เมื่อวันที่ 25 ธ.ค.อยู่ที่บริเวณตรงถนนราชดำริ สร้างความตื่นเต้นให้กับประชาชนที่สัญจรไปมา เพราะภาพลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของสารวัตรเฉย
พ.ต.ท.ทศพร กลีบแก้ว รอง ผกก.2 บก.จร. ระบุว่า หลังจากที่จ่าเฉย ยืนเฉยมานาน ล่าสุดได้พัฒนาใช้ระบบเอไอ และเลื่อนยศขึ้นมาเป็นสารวัตรเฉย โดยมีโมเดลจากตนเอง  มีความสูง 180 เซนติเมตร ถ้ารวมฐานจะมีความสูงประมาณ 200 เซนติเมตร ทำหน้าที่หลักในการตรวจจับ 4 กรณี คือ จอดในที่ห้ามจอด, กีดขวางการจราจร, ไม่สวมหมอกกันน็อก, ขับรถย้อนศร และตรวจสอบอุบัติเหตุหรืออาชญากรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้นตามท้องถนนได้
โดยจุดเริ่มต้นมาจากกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่เพียงพอ และการจะให้เจ้าหน้าที่ตำรวจไปยืนปฎิบัติงานทั้งวัน ก็ไม่สามารถที่จะทำได้  จึงได้นำโมเดลเดิมที่เป็นจ่าเฉยยืนนิ่งมาพัฒนา ใช้เวลาประมาณ 1 ปี จนปรับให้เป็นสารวัตรเฉยที่ใช้งานด้วยระบบเอไอ  ในตัวสารวัตรเฉย จะประกอบไปด้วยกล้องวงจรปิดเอไอ แบตเตอรีขนาดใหญ่ ตัวส่งสัญญาณมือถือ ส่งข้อมูลทั้งหมดไปที่ศูนย์ควบคุมที่กองบังคับการตำรวจจราจร (บก. จร.)
โดยสารวัตรเฉย ทำได้เพียงยืนมองตรงไปข้างหน้า ไม่สามารถหันซ้ายหรือขวาได้ จึงสามารถเก็บภาพที่มุมประมาณ 45 องศา เป็นกล้องความละเอียดสูง สามารถจับภาพใบหน้าคน รวมถึงทะเบียนรถต่างๆ ได้อย่างชัดเจน / ใช้งานได้ต่อครั้งประมาณ 3-4 ชั่วโมง  การเก็บภาพหรือข้อมูลจะส่งไปที่กองบังคับการตำรวจจราจร ดังนั้นสารวัตรเฉยจะสามารถเก็บภาพไว้ได้เรื่อยๆ  นอกจากนี้ สารวัตรเฉยไม่ได้ยืนอยู่นิ่งๆ จุดใดจุดหนึ่งเท่านั้น แต่ยังจะขึ้นไปอยู่บนรถตำรวจ และขับตระเวนเพื่อคอยตรวจจับผู้ที่กระทำความผิดตามท้องถนน
เมื่อสารวัตรเฉยสามารถตรวจจับได้ว่ารถคันไหนกระทำความผิด  ก็จะส่งข้อมูลไปยังศูนย์เก็บข้อมูลที่กองบังคับการตำรวจจราจร จากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจจะเช็คความถูกต้องอีกครั้ง เช่น ในเรื่องของทะเบียนรถ ว่าถูกต้องหรือไม่ ก่อนที่จะส่งใบสั่งอัตโนมัติไปบ้านของผู้กระทำความผิด ซึ่งหลังจากนี้จะทดลองใช้ไปในระยะหนึ่ง หากใช้งานได้ดีก็จะขยายโมเดลสารวัตรเฉยให้มากขึ้นและตรวจตราตามจุดต่างๆ มากยิ่งขึ้น
เชิงอรรถ

↑  "ปลด! 'จ่าเฉย' - ลอกฟิล์มดำ แก้ตร.จริงขี้เกียจ"; 2552, 18 ธันวาคม : ออนไลน์.
↑  "ตร.เข้มปีใหม่เด้ง 'จ่าเฉย' กรุไม่ช่วยการจราจร ตั้งเป้าตายลด 5%"
↑  "บชน.สั่งเก็บ 'จ่าเฉย'"; 2552, 17 ธันวาคม : ออนไลน์.
↑  "ปลด! 'จ่าเฉย' - ลอกฟิล์มดำ แก้ตร.จริงขี้เกียจ"; 2552, 18 ธันวาคม : ออนไลน์.
↑  "ขอเรียกร้องความเป็นธรรมให้ 'จ่าเฉย'"; 2552, 17 ธันวาคม : ออนไลน์.
↑  "นายใหม่!! สั่งอุ้ม 'จ่าเฉย' เข้ากรุ เสียแล้ว"; 2552, 18 ธันวาคม : ออนไลน์.
↑  "ผกก.สภ.เมืองอุตรดิตถ์ เลื่อนยศ "จ่าเฉย ทนได้" ขึ้นเป็น "หมวดเฉย" รับปีใหม่". mgronline.com. 2019-12-27.
↑  "ไอเดียสุดเจ๋ง ! นำ "หมวดเฉยอุตรดิตถ์" ติดไฟกะพริบตั้งตามจุดเสี่ยงรอบเมืองช่วยลดอุบัติเหตุช่วงปีใหม่ 2564". สยามรัฐ. 2021-01-02.
↑  thanada_cha@nationgroup.com (2024-12-18). "สุดเจ๋ง จาก "จ่าเฉย" เป็น "หมวดไม่เฉย" ด้วยเทคโนโลยีสุดล้ำ ติดกล้อง AI". www.komchadluek.net.
↑  เปิดประวัติไม่ธรรมดาหุ่นปั้น "จ่าเฉย" หน้าโรงพักบ้านค่าย สู่ ร.ต.อ.บุญยืน พิทักษ์บ้านค่าย เผยแพร่: 29 พ.ค. 2562 โดย: ผู้จัดการออนไลน์
↑  เรื่องเล่าเช้านี้ (2024-12-26), จาก 'จ่าเฉย' วันนั้น สู่ 'สารวัตรเฉย' วันนี้! 'สรยุทธ' แนะเพิ่มออปชั่น ส่ายหัวได้แบบ 'โกโกวา', สืบค้นเมื่อ 2024-12-27
กระบวนการอะเดียแบติก

กระบวนการอะเดียแบติก ในทางอุณหพลศาสตร์คือกระบวนการที่ไม่มีการถ่ายเทความร้อนเข้าและออกจากระบบ กระบวนการอะเดียแบติกที่ผันกลับได้จะเรียกว่ากระบวนการไอเซนโทรปิก
กระบวนการที่จะเรียกว่าเป็นกระบวนการอะเดียแบติกนั้นจะเกิดขึ้นได้เมื่อการเปลี่ยนแปลงนั้นรวดเร็วจนความร้อนไม่สามารถถ่ายเทระหว่างระบบกับสิ่งแวดล้อมได้ทัน กระบวนการอะเดียแบติกกับกระบวนการไอโซเทอร์มอล คือ กระบวนการไอโซเทอร์มอลจะเกิดขึ้นได้เมื่อการเปลี่ยนแปลงเกิดได้ช้ามากจนความร้อนเปลี่ยนแปลงไปเป็นพลังงานในรูปอื่นโดยการทำงานของระบบ
กระบวนการอะเดียแบติกของแก๊สอุดมคติ

กระบวนการอะเดีบแบติกของแก๊สอุดมคติสามารถเขียนเป็นสมการได้คือ
เมื่อ P คือความดัน V คือปริมาตรและ  \gamma ={C_{P} \over C_{V}}={\frac {\alpha +1}{\alpha }}

 C_{P} คือความจุความร้อนต่อโมลของแก๊สเมื่อความดันคงที่ และ  C_{V} คือความจุความร้อนต่อโมลเมื่อปริมาตรคงที่
 \alpha  คือจำนวนรูปแบบอิสระในการเคลื่อนที่ของโมเลกุล (Degrees of freedom) ( \alpha  เป็น 3/2 ในแก๊สอะตอมเดี่ยว 5/2 ในแก๊สอะตอมคู่ และ 3 ในแก๊สที่โมเลกุลซับซ้อน) ดังนั้น ในแก๊สอุดมคติอะตอมเดี่ยว ค่า γ จะเป็น 5/3 ส่วนแก๊สอะตอมคู่ เช่นออกซิเจนหรือไนโตรเจน จะมีค่า γ เป็น 7/5



นอกจากนี้ ในกระบวนการอะเดียแบติก ยังสามารถสรุปได้ว่า
เมื่อ T เป็นอุณหภูมิในหน่วยเคลวิน
พิสูจน์สมการ

จากความหมายของกระบวนการอะเดียแบติก คือ ความร้อนที่ถ่ายเทเป็น 0 จากกฎข้อที่หนึ่งของอุณหพลศาสตร์ จะได้ว่า
เมื่อ dU คือพลังงานภายในของระบบที่เปลี่ยนแปลง และ δW คืองานที่ระบบทำ งานทั้งหมดจะต้องถูกใช้เพื่อเป็นพลังงานภายใน ซึ่งานที่ระบบทำนั้นสามารถหาได้จากความดันและปริมาตร คือ
แต่จากสมการนี้ P ไม่ได้เป็นค่าคงที่ในระหว่างเกิดกระบวนการนี้ แต่จะขึ้นอยู่กับ V จึงจำเป็นต้องทราบความสัมพันธ์ของ dP และ dV
เมื่อ R เป็นค่าคงที่ของแก๊ส มีค่าประมาณ 8.314 J/mol.K
แทนสมการ (2) และ (3) ในสมการ (1) จะได้
หารทั้งสองข้างด้วย PV
จากแคลคูลัส จะได้เป็น
เมื่อ P0 และ V0 เป็นสถานะเริ่มต้นของระบบ
สายยามาโนเตะ

สายยามาโนเตะ (ญี่ปุ่น: 山手線; โรมาจิ: Yamanote-sen) เป็นเส้นทางรถไฟที่คับคั่งและสำคัญที่สุดสายหนึ่งของโตเกียว ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก โดยมีเส้นทางการวิ่งเป็นวงกลมรอบเมืองโตเกียว เชื่อมต่อย่านการค้าและย่านธุรกิจที่สำคัญ ได้แก่ มารูโนอูจิ ยูรากูโจ/กินซะ อูเอโนะ อากิฮาบาระ ชินจูกุ ชิบูยะ และอิเกบูกูโระ มีจำนวนสถานีทั้งสิ้น 30 สถานี มีระยะทางทั้งหมด 34.5 กิโลเมตร สามารถเปลี่ยนเส้นทางได้หลากหลายสาย
แผนภาพเส้นทางและสถานี
การให้บริการ

รถไฟเริ่มให้บริการตั้งแต่เวลา 04:26 ถึง 01:18 ของวันถัดไป ระยะความถี่ขบวนรถไฟที่ 2 นาที ในชั่วโมงเร่งด่วน และ 4 นาที ในชั่วโมงปกติ ใช้เวลาวิ่งรอบวงกลมครบสาย 59 - 65 นาที รถไฟทุกขบวนจอดทุกสถานี
จำนวนผู้โดยสาร

เนื่องจากรถไฟสายยามาโนเตะตั้งอยู่ใจกลางเมืองโตเกียว เป็นจุดศูนย์กลางการเดินทางผ่านในพื้นที่ย่านการค้าที่สำคัญ ทำให้มีผู้โดยสารที่คับคั่งเป็นจำนวนมาก โดยช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 มีผู้โดยสารเกินความจุของขบวนรถไฟที่รองรับการให้บริการมากกว่า 250% ขณะที่ในปี ค.ศ. 2018 จำนวนดังกล่าวได้ลดลงไปต่ำกว่า 150% จากการเพิ่มความถี่ของขบวนรถไฟรวมถึงการเปิดสายใหม่ที่วิ่งขนานไปกับสายยามาโนเตะ เช่น สายอูเอโนะ–โตเกียว และโตเกียวเมโทรสายฟูกูโตชิง เพื่อบรรเทาความหนาแน่น
โดยในปี ค.ศ. 2018 ความหนาแน่นของจำนวนผู้โดยสารอยู่ที่ 1,134,963 คน–กม. / กม. ของเส้นทาง และจากการประมาณการของจำนวนผู้โดยสารต่อวันของสายยามาโนเตะที่ประเมินในการสำรวจสำมะโนการขนส่งแห่งชาติของ MLIT ปี ค.ศ. 2015 อยู่ที่ประมาณ 4 ล้านคนต่อวัน
ประวัติ

แรกเริ่มนั้นมีแผนจะเชื่อมต่อแนวเส้นทางรถไฟระหว่างสถานีชินางาวะของทางรถไฟสายหลักโทไกโดทางตอนใต้กับสถานีอูเอโนะของทางรถไฟสายหลักโทโฮกุทางตอนเหนือเข้าด้วยกัน แต่ตามบริเวณแนวเส้นทางดังกล่าวมีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นทำให้การสร้างนั้นมีความยากลำบาก จึงมีการตัดแนวเส้นทางอ้อมจากสถานีชินางาวะไปทางฝั่งตะวันตก ผ่านสถานีชินจูกุไปจนถึงสถานีอากาบาเนะแทน ซึ่งบริเวณพื้นที่แนวทางรถไฟนั้นมีประชากรอาศัยอยู่น้อย โดยแนวเส้นทางดังกล่าวมีชื่อเรียกว่า "สายชินางาวะ" เปิดเดินรถเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1885 ซึ่งผลจากการตัดแนวเส้นทางดังกล่าว ทำให้มีระยะทางมากกว่าเส้นทางจากชินางาวะ–อูเอโนะ ถึง 4 เท่า แต่การก่อสร้างนั้นรวดเร็วกว่าและมีค่าก่อสร้างที่ถูกกว่า และเนื่องจากแต่เดิมมีจุดประสงค์เพียงเป็นเส้นทางการขนส่งสินค้า ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1903 ได้เปิดเส้นทางสาขาจากสถานีอิเกบูกูโระถึงสถานีทาบาตะ มีชื่อเรียกว่า "สายโทชิมะ" ก่อนที่จะรวมทั้งสองสายเข้าด้วยกันแล้วเรียกว่า "สายยามาโนเตะ" ในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1909 หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1925 ทางรถไฟสายยามาโนเตะจึงเป็นทางรถไฟที่วิ่งเป็นวงกลมโดยสมบูรณ์ และแยกส่วนระหว่างสถานีอิเกบูกูโระ–สถานีอากาบาเนะออกในปี ค.ศ. 1927
ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้เกิดการแข่งขันกันระหว่างบริษัทเอกชนเพื่อสร้างทางรถไฟเชื่อมเขตชานเมืองที่กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็วไปยังใจกลางเมือง กระทรวงการถไฟของญี่ปุ่นได้มีนโยบายไม่ให้ผู้ประกอบการเดินรถไฟเอกชนวางแนวเส้นทางเข้ามาภายในวงกลมของสายยามาโนเตะที่มีอยู่ก่อนแล้ว ด้วยสาเหตุนี้ทำให้หลายสถานีของยามาโนเตะกลายเป็นจุดเปลี่ยนสายทางรถไฟที่สำคัญกับรถไฟเอกชนจำนวนมาก เช่น ทางรถไฟโอดะกีว ทางรถไฟเคโอ และทางรถไฟเซบุ ที่มีสถานีปลายทางอยู่ที่ชินจูกุ เช่นเดียวกับรถไฟสายอื่นที่มีปลายทางสิ้นสุดที่สถานีใหญ่กับสายยามาโนเตะ เช่น สถานีอิเกบูกูโระ และสถานีชิบูยะ เป็นต้น
ในวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2020 ได้เปิดสถานีทาคานาวา เกตเวย์ เป็นสถานีที่ 30 ที่เปิดให้บริการสำหรับสายยามาโนเตะ และเคฮิง-โทโฮกุ อยู่ระหว่างสถานีชินางาวะกับสถานีทาบาจิ นอกจากนี้ยังเป็นสถานีรถไฟยามาโนเตะแห่งใหม่ล่าสุดนับตั้งแต่เปิดสถานีนิชินิปโปริ เมื่อปี ค.ศ. 1971
รายชื่อสถานี

รายชื่อสถานีเรียงตามเข็มนาฬิกา จากสถานีชินางาวะ ถึงสถานีทาบะตะ, แต่ในความเป็นจริงจะเริ่มให้บริการและสิ้นซุดเส้นทางที่สถานีโอซะกิ
(ญี่ปุ่น: 外回り; โรมาจิ: sotomawari; ทับศัพท์: ตามเข็มนาฬิกา) : ชินางาวะ → ชินจูกุ → อิเกบูกูโระ → ทาบาตะ → อูเอโนะ →โตเกียว → ชินางาวะ
(ญี่ปุ่น: 内回り; โรมาจิ: uchimawari; ทับศัพท์: ทวนเข็มนาฬิกา) : ชินางาวะ → โตเกียว → อูเอโนะ → ทาบาตะ → อิเกบูกูโระ → ชินจูกุ → ชินางาวะ
ทุกสถานีตั้งอยู่ในเขตการปกครองพิเศษในโตเกียว ของ กรุงโตเกียว.
รถไฟทุกขบวนของสายยามาโนเตะจอดรับ - ส่งผู้โดยสารทุกสถานี
สถานีที่มีเครื่องหมาย " (R) " กำกับไว้แสดงว่าสถานีดังกล่าว สามารถเปลี่ยนเส้นทางไปสายเคฮิง-โทโฮกุได้
ขบวนรถไฟ

ปัจจุบันรถไฟสายยามาโนเตะให้บริการด้วยรถไฟรุ่น อี235 ซีรีส์ มีจำนวนทั้งหมด 50 ขบวน ขบวนละ 11 ตู้ เริ่มทดลองนำมาวิ่งครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 โดยพบปัญหาการจุดปิดประตู ก่อนนำกลับมาให้บริการอีกครั้งในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2016 ส่วนรถไฟรุ่นก่อนหน้า อี231–500 ซีรีส์ ปลดระวางเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2020 และศูนย์ซ่อมบำรุงตั้งอยู่ที่สถานีซ่อมบำรุงทั่วไปโตเกียว (ใกล้กับสถานีรถไฟโอซากิ)
ขบวนรถไฟ > ขบวนรถไฟในอดีต

เดโฮ 6100 ซีรีส์
โมฮะ 10
63 ซีรีส์
72 ซีรีส์
101 ซีรีส์ (ลายสีเหลือง ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1961 – ราว ค.ศ. 1968)
103 ซีรีส์ (ลายสีเขียว ตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1963 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1988)
205 ซีรีส์ (ตั้งแต่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1985 – 17 เมษายน ค.ศ. 2005)
321–500 ซีรีส์ (ตั้งแต่ 21 เมษายน ค.ศ. 2002 – 20 มกราคม ค.ศ. 2020)
63 ซีรีส์
72 ซีรีส์
103 ซีรีส์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1985
205 ซีรีส์ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003
อี231-500 ซีรีส์ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีของรถไฟสายยามาโนเตะ (JR ตะวันออก) (ญี่ปุ่น)
japan-guide.com: JR สายยามาโนเตะ (อังกฤษ)
ข้อมูลสถานีรถไฟสายยามาโนเตะ เก็บถาวร 2007-01-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไม่เป็นทางการ) (อังกฤษ)
แนวเส้นทางของรถไฟสายยามาโนเตะก่อนเป็นวงกลม
รถไฟยามาโนเตะในปี ค.ศ. 1925
กาบริเอลา อิสเลร์

| มาริอา กาบริเอลา อิสเลร์ |
| --- | --- |
มาริอา กาบริเอลา อิสเลร์ นางงามจักรวาล 2013
เกิด: 21 มีนาคม 2531  (36 ปี 281 วัน) บาเลนเซีย ประเทศเวเนซุเอลา
สัญชาติ: เวเนซุเอลา-สวิตเซอร์แลนด์
ชื่ออื่น: • กาบริเอลา อิสเลร์ • มาริอา กาบริเอลา • มอลลี่
อาชีพ: นางแบบ นางงาม
ปีปฏิบัติงาน: 2555–ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: มิสรัฐกวาริโก 2012 มิสเวเนซุเอลา 2012  นางงามจักรวาล 2013
ส่วนสูง: 1.80 m (5 ft 11 in)
รางวัล: มิสรัฐกวาริโก 2012  (ผู้ชนะ) มิสเวเนซุเอลา 2012  (ผู้ชนะ)  (Miss Elegance award)  นางงามจักรวาล 2013  (ผู้ชนะ)
มาริอา กาบริเอลา อิสเลร์ (เกิด  21  มีนาคม พ.ศ. 2531 ในบาเลนเซีย ประเทศเวเนซุเอลา) เป็นนางแบบ นางงาม และเป็นผู้ชนะในการประกวดมิสเวเนซุเอลา 2012 และเป็นผู้ชนะในการประกวดนางงามจักรวาล 2013 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ในกรุงมอสโก รัสเซีย เธอเป็นนางงามจากประเทศเวเนซุเอลาคนที่7ที่ได้รับตำแหน่งในรอบหกปี
ประวัติ

มาริอาเกิดในเมืองบาเลนเซีย รัฐการาโบโบ แต่ได้ศึกษาและอาศัยในเมืองมาราไก รัฐอารากวา เธอมีเชื้อสายสวิสและเยอรมัน และเธอยังมีสัญชาติสวิส เนื่องจากคุณปู่ของเป็นชาวโลซาน สวิตเซอร์แลนด์
ตอนเธออายุ  14  ปี เธอเริ่มการเป็นนางแบบ และเป็นวิธีที่ให้กำลังใจ คุณแม่และคุณยายของเธอ เนื่องจากคุณป้าของเธอได้เสียชีวิต ปัจจุบันเธอได้คบหาสานสัมพันธ์กับอัลเบร์โต ฟีเกโรอา มาเป็นเวลา 2 ปีครึ่ง
การประกวด > มิสเวเนซุเอลา  2012

กาบริเอลาได้เข้าร่วมการประกวดมิสเวเนซุเอลา  2012 และเธอได้เข้าร่วมการแข่งขันมิสกวาริโก 2012 และเธอได้เป็นนางงามรัฐมาประกวด มิสเวเนซุเอลา  2012 เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2012 ใน การากัส  และเธอได้รับตำแหน่งพิเศษ  Miss Elegance award  และกลายเป็นคนที่เก้าที่ชนะ มิสเวเนซุเอลา  ที่มาจากรัฐกวาริโก และได้เป็นตัวแทนประเทศไปประกวดนางงามจักรวาล 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

Miss Venezuela Official Website
Miss Venezuela La Nueva Era MB เก็บถาวร 2013-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Gabriela Isler
| ก่อนหน้า |  | กาบริเอลา อิสเลร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อิเรเน เอเซร์ |  | มิสเวเนซุเอลา  (ค.ศ. 2012) |  | มิกเบลิส กัสเตยาโนส |
| โอลิเวีย คัลโป |  | นางงามจักรวาล  (ค.ศ. 2013) |  | เปาลินา เบกา |
ยฺเหวียน ชื่อไข่

| ยฺเหวียนชื่อไข่ |
| --- | --- |
袁世凱
ยฺเหวียนชื่อไข่ในปี 1915

ประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 22 มีนาคม 1916 – 6 มิถุนายน 1916
หัวหน้ารัฐบาล: สิว ชี่ชาง ตฺวั้น ฉีรุ่ย
รองประธานาธิบดี: หลี ยฺเหวียนหง
ก่อนหน้า: ตัวเองในฐานะฮ่องเต้
ถัดไป: หลี ยฺเหวียนหง
ดำรงตำแหน่ง 10 มีนาคม 1912 – 12 ตุลาคม 1915
หัวหน้ารัฐบาล: ถัง เช่าอี๋ ลู่ เจิงเสียง จ้าว ปิงจุน ตฺวั้น ฉีรุ่ย (รักษาการ) ซ่ง ซีหลิง ซุน เป้าฉี (รักษาการ) สิว ชี่ชาง
รองประธานาธิบดี: หลี ยฺเหวียนหง
ก่อนหน้า: ซุน ยัตเซ็น
ถัดไป: ตัวเองในฐานะฮ่องเต้
อัครมหาเสนาบดี
ดำรงตำแหน่ง 2 พฤศจิกายน 1911 – 10 มีนาคม 1912
กษัตริย์: จักรพรรดิเซฺวียนถ่ง
ก่อนหน้า: ชิ่งจิ้นอ๋องอี้กวง
ถัดไป: ราชวงศ์ชิงล่มสลาย
สมุหกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 4 กันยายน 1907 – 2 มกราคม 1909
กษัตริย์: จักรพรรดิกวังซฺวี่ จักรพรรดิเซฺวียนถ่ง
เสนาบดีต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 4 กันยายน 1907 – 2 มกราคม 1909
กษัตริย์: จักรพรรดิกวังซฺวี่ จักรพรรดิเซฺวียนถ่ง
ก่อนหน้า: หลู่ ไห้หวน
ถัดไป: เหลียง ตวนเยี่ยน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 กันยายน ค.ศ. 1859(1859-09-16) Xiangcheng, Henan, Qing Empire
เสียชีวิต: 6 มิถุนายน ค.ศ. 1916(1916-06-06) (56 ปี) ปักกิ่ง, Republic of China
พรรคการเมือง: Beiyang clique พรรคสาธารณรัฐ
คู่สมรส: Yu Yisdong Lady Shen, concubine Lady Lee, concubine Lady Kim, concubine Lady O, concubine Lady Yang, concubine Lady Ye, concubine Lady Zhang, concubine Lady Guo, concubine Lady Liu, concubine
บุตร: Yuan Keding Yuan Kewen 15 other sons 15 daughters
อาชีพ: นายพล, นักการเมือง
รางวัล: เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ เครื่องอิสริยาภรณ์อินทรีแดง
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ราชวงศ์ชิง (1881–1912)  Republic of China (1912–1915, 1916)  Empire of China (1915–1916)
สังกัด:  กองทัพเป่ย์หยาง
ประจำการ: 1881–1916
ยศ: จอมพล
ผ่านศึก: อุปัทวเหตุอิโมะ รัฐประหารกัพซิน สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง กบฏนักมวย การปฏิวัติซินไฮ่ การปฏิวัติครั้งที่สอง Bai Lang Rebellion National Protection War

ฮ่องเต้
ครองราชย์: 12 ธันวาคม 1915 – 22 มีนาคม 1916
ก่อนหน้า: ตัวเองในฐานะประธานาธิบดี
ถัดไป: ตัวเองในฐานะประธานาธิบดี
นายกรัฐมนตรี: ลู่ เจิงเสียง

 

ยฺเหวียน ชื่อไข่ (จีนตัวย่อ: 袁世凯; จีนตัวเต็ม: 袁世凱; พินอิน: Yuán Shìkǎi; 16 กันยายน ค.ศ. 1859 – 6 มิถุนายน ค.ศ. 1916) เป็นข้าราชการชาวจีนซึ่งขึ้นสู่อำนาจในช่วงปลายราชวงศ์ชิง ก่อตั้งกองทัพแบบใหม่เป็นครั้งแรกในประเทศ และปรับปรุงการปกครองส่วนภูมิภาคในทางเหนือของประเทศ ก่อนที่จักรพรรดิผู่อี๋ (溥儀) จะสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1911 และเขาได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศเมื่อ ค.ศ. 1912 แต่เขาได้รื้อฟื้นระบอบกษัตริย์ขึ้นในช่วง ค.ศ. 1915–1916 โดยตั้งตนเป็น จักรพรรดิหงเซี่ยน (洪憲皇帝)
ประวัติ > ต้นชีวิต

ยฺเหวียน ชื่อไข่ เกิดในหมู่บ้านจางอิ๋ง (張營村) แห่งนครเซี่ยงเฉิง (项城市), จังหวัดเฉิน (陳州), มณฑลเหอหนาน (河南省) ภายหลังสกุลยฺเหวียนย้ายไปตั้งบ้านเรือนห่างจากเซี่ยงเฉิงไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 16 กิโลเมตร โดยตั้งหมู่บ้านยฺเหวียนไจ้ (袁寨村) ขึ้นที่นั่น
สกุลยฺเหวียนมีกำลังส่งเสียให้เขาเล่าเรียนตามระบบประเพณี เมื่อยังเด็ก เขาชอบขี่ม้า ชกมวย และสังสรรค์กับเพื่อนฝูง พอเติบใหญ่ ตั้งใจจะรับราชการพลเรือน แต่สอบขุนนางตกสองครั้ง จึงเปลี่ยนใจไปเอาดีด้านการเมืองโดยหวังจะไต่เต้าจากทางทหารแทน จึงไปเข้าทัพหฺวาย (淮軍) ที่มีญาติพี่น้องของตนรับราชการอยู่มากมาย เขาเริ่มเป็นทหารด้วยการซื้อตำแหน่งเล็ก ๆ ใน ค.ศ. 1880 ซึ่งเป็นความประพฤติอันดาษดื่นในยุคสมัยนั้น เขายังเดินทางไปจังหวัดเถิง (滕州) เพื่อหาตำแหน่งใหม่ในกองทัพผ่านเส้นสายของบิดา ต่อมาใน ค.ศ. 1876 เขาสมรสกับหญิงจากสกุลยฺหวี (于) นาม ยฺหวี อี้ช่าง (于義上) ครั้น ค.ศ. 1878 หญิงนั้นให้กำเนิดบุตรชายคนแรกของเขา คือ ยฺเหวียน เค่อติ้ง (袁克定) แต่ยฺเหวียน ชื่อไข่ มิได้มีภริยาเพียงเท่านั้น ตลอดชีวิตของเขา เขายังแต่งอนุภริยาอีกเก้าคน