stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สะพานนิวยมุนา

| สะพานนิวยมุนา |
| --- | --- |

พิกัด: 27°06′53″N 78°22′02″E﻿ / ﻿27.1147°N 78.3673°E﻿ / 27.1147; 78.3673
เส้นทาง: 6 เลน, ทางเท้าและทางทางจักรยาน
ที่ตั้ง: อลาหาบาด, ประเทศอินเดีย
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานขึง
วัสดุ: เหล็กกล้า
ความยาว: 1,510 เมตร (4,954 ฟุต)
ความกว้าง: 250
ช่วงยาวที่สุด: 260 เมตร (853 ฟุต)
ประวัติ
ผู้ออกแบบ: บริษัทก่อสร้างฮินดูสถาน (Hindustan Construction Company) และ Hyundai Engineering and Construction
วันเริ่มสร้าง: 2000
วันสร้างเสร็จ: 2004
ที่ตั้ง
th
สะพานนิวยมุนา (อังกฤษ: New Yamuna Bridge) เป็นสะพานขึงในอลาหาบาด สะพานเริ่มการก่อสร้างในช่วงปลายปี 2004 โดยมีเป้าหมายเพื่อลดการจราจรบนสะพาน Old Naini Bridge สะพานนั้นทอดยาวในลักษณะเหนือ-ใต้ คร่อมข้ามแม่น้ำยมุนา เชื่อมเมืองอลาหาบาดเข้ากับย่านNaini บริษัทที่ปรึกษาการก่อสร้างคือ COWI A/S จากเดนมาร์ก การก่อสร้างส่วนหลักนั้นทำโดยเครือฮุนได และสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 2004
สะพานปาซูปาตี

| สะพานปาซูปาตี |
| --- | --- |
Jembatan Pasupati
สะพานปาซูปาตีเหนือหลังคาบ้านเรือน
เส้นทาง: รถยนต์
ข้าม: ที่ราบลุ่มแม่น้ำชีกาปุนดุง (Cikapundung Valley)
ที่ตั้ง: บันดุง ประเทศอินโดนีเซีย
ชื่ออื่น: ทางยกระดับปาซูปาตี, สะพานปศุปติ
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานขึงลวด
ความยาว: 2.8 กิโลเมตร (9,186 ฟุต)
ความกว้าง: 30–60 เมตร (98–197 ฟุต)
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: ตุลาคม 2001; 23 ปีที่แล้ว (2001-10)
วันสร้างเสร็จ: 25 มิถุนายน 2005; 19 ปีก่อน (2005-06-25)
ที่ตั้ง

สะพานปาซูปาตี (อังกฤษ: Pasupati Bridge) หรือ ทางยกระดับปาซูปาตี (อินโดนีเซีย: Jembatan Pasupati, ซุนดา: ᮏᮨᮙ᮪ᮘᮒᮔ᮪ ᮕᮞᮥᮕᮒᮤ) เป็นสะพานที่เชื่อมต่อพื้นที่ทางเหนือและตัวนออกของบันดุงผ่านที่ราบลุ่มแม่น้ำจีกาปุนดุง สะพานมีความยาว 2.8 km กว้าง 30–60 m เชื่อมต่อกับถนนปาสเตอร์ (Jalan Pasteur) ซึ่งเป็นถนนสายที่มีต้นปาล์มขนาบ สะพานนี้เป็นที่รู้จักจากการแสดงแสงสียามค่ำคืน ซึ่งได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของเมืองบันดุง ด้านใต้ของสะพานเป็นสวนสาธารณะในชื่อสวนปาซูปาตี
ชื่อเดิมของสะพานคือ Paspati ซี่งมักจะถูกตีคสามผิด ๆ ในภาษาซุนดาเป็นคำว่า “pas mati” ซึ่งแปลว่า "เมื่อสิ้นลม" ปาซูปาตีสร้างขึ้นเชื่อมถนนปาสเตอร์ (Jalan Pasteur) กับ ถนนซูราปาตี (Jalan Surapati) สร้างขึ้นโดยได้รับเงินสนับสนุนจากคูเวต
สหภาพเภสัชกรรมแห่งยุโรป

สหภาพเภสัชกรรมแห่งยุโรป (อังกฤษ: European Pharmaceutical Union ;EPU) คือสมาคมทางเภสัชกรรมแห่งยุโรป เป็นองค์กรระดับชาติและสหภาพยุโรป เป็นตัวแทนของเภสัชกร และเภสัชศาสตร์ ในยุโรป ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2548
ข้อมูล

สหภาพเภสัชกรรมแห่งยุโรป เป็องค์กรไม่แสวงหากำไร และไม่ได้อยู่ใต้อิทธิพลทางการเมือง ก่อตั้งขึ้นเพื่อสร้างความสัมพันธ์ทางเภสัชกรรมภายในยุโรป โดยก่อนหน้านี้ไม่เคยมีองค์กรใดเป็นตัวแทนของเภสัชกรรมได้ทั้งยุโรป โดยประกอบไปด้วย 5 ส่วนคือ สภา (The Parliament), คณะกรรรมการ (The Council), เวทีชุมนุม (The Agora), คณะกรรมการบริหาร (The Board of Directors) และ คณะกรรมการบริหารขั้นสูง (The Executive Board)
แหล่งข้อมูลอื่น

EPU website เก็บถาวร 2007-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สะพานมิลเลนเนียม

สะพานมิลเลนเนียม (อังกฤษ: Millennium Bridge) สามารถหมายถึงสะพานต่อไปนี้:
ในสหราชอาณาจักร
สะพานมิลเลนเนียม (ลอนดอน) ในกรุงลอนดอน
สะพานมิลเลนเนียมลูน ในเมืองแลนแคสเซอร์
สะพานมิลเลนเนียมเกตส์เฮด
สะพานมิลเลนเนียมยอร์ก
สะพานมิลเลนเนียม (กลาสโกว์) ในเมืองกลาสโกว์
ในประเทศไอร์แลนด์
สะพานมิลเลนเนียม (ดับลิน) ในกรุงดับลิน
ในประเทศมอนเตเนโกร
สะพานมิลเลนเนียม (พอดกอรีตซา) ในกรุงพอดกอรีตซา
ในประเทศโปแลนด์
สะพานมิลเลนเนียม จอห์น ปอลที่ 2 ในเมืองแดนสก์
ในสหรัฐอเมริกา
สะพานมิลเลนเนียมเดนเวอร์ ในเมืองเดนเวอร์
สะพานข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปี I-35W

สะพานข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปี I-35W
สะพานข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปี I-35W (อังกฤษ: I-35W Mississippi River bridge) เป็นสะพานที่ทอดข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปีส่วนหนึ่งของทางหลวงอินเตอร์สเตต 35 ตั้งอยู่ในรัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา เปิดใช้ใน พ.ศ. 2510 เป็นถนนแบบ 8 ช่องทางจราจร มีความยาว 579 เมตร (1900 ฟุต) สะพานแห่งนี้มีการจราจรคับคั่งมากเป็นอันดับ 2 ในรัฐมินนิโซตา โดยมียานพาหนะที่ใช้สะพานนี้เฉลี่ยวันละ 141,000 คัน
เหตุการณ์สะพานถล่ม

ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เวลาประมาณ 18.05 นาฬิกา (เวลาท้องถิ่น) สะพานแห่งนี้ได้ถล่มลงสู่แม่น้ำ มียานพาหนะกว่า 50 คันตกลงไปในแม่น้ำ ขณะเกิดเหตุเป็นชั่วโมงเร่งด่วน เจ้าหน้าที่ได้เปิดใช้งานสะพานเพียงบางเลน เพื่อทำการบำรุงรักษา
เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม Federal Highway Administration ของสหรัฐ ประกาศว่าสาเหตุเบื้องต้นของการถล่ม อาจจะเกิดจากความผิดพลาดในการออกแบบจุดเชื่อมต่อของโครงสร้างสะพาน  และอาจเกิดจากน้ำหนักของเครื่องจักรที่นำมาใช้ในการซ่อมบำรุงสะพาน
จากข้อมูลในวันที่ 10 สิงหาคม 2550 มีผู้เสียชีวิต 8 คน และบาดเจ็บอีกกว่า 100 คน
ภาพจากกล้องวงจรปิด ขณะสะพานถล่ม
สะพานจอร์จ วอชิงตัน

สะพานจอร์จ วอชิงตัน
สะพานจอร์จ วอชิงตัน (อังกฤษ: George Washington Bridge) หรือที่รู้จักกันในชื่ออย่างไม่เป็นทางการอีกหลายชื่อ เป็นสะพานแขวนทอดข้ามแม่น้ำฮัดสัน เชื่อมระหว่างเขตชุมชนย่อยวอชิงตันไฮต์กับโบโรฮ์แมนฮัตตันในนครนิวยอร์ก กับฟอร์ตลี เบอร์เกนเคาน์ตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ ถนนระหว่างรัฐหมายเลข 95 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1/9 ข้ามแม่น้ำที่สะพานแห่งนี้ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 46 ซึ่งทั้งหมดอยู่ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ สิ้นสุดครึ่งทางข้ามสะพานที่พรมแดนรัฐ
สะพานนี้มีชั้นบนเป็นถนนสี่เลนทั้งสองฝั่ง และชั้นล่างมีถนนอีกสามเลนทั้งสองฝั่ง รวมแล้วจึงมีถนนสัญจร 14 เลน กำหนดความเร็วบนสะพานอยู่ที่ 70 กิโลเมตร/ชั่วโมง แม้ความแออัดจะทำให้การจราจรเป็นไปอย่างเชื่องช้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งชั่วโมงเร่งด่วนในตอนเช้าและเย็น มีช่องทางทั้งสองฝากถนนของสะพานชั้นบนให้คนเดินเท้าและจักรยานสัญจรได้ จนถึง พ.ศ. 2550 สะพานจอร์จ วอชิงตันมีความจุยานพาหนะสูงกว่าสะพานแห่งใดในโลก โดยรองรับยานพาหนะได้อย่างน้อย 106 ล้านคันต่อปี ทำให้เป็นสะพานยานยนต์ที่มีการจราจรคับคั่งที่สุดของโลก ตามข้อมูลของการท่านิวยอร์กและนิวเจอร์ซีย์ มีหน่วยงานรัฐบาลทั้งสองรัฐที่เป็นเจ้าของและดำเนินการบางส่วนของสะพาน อุโมงค์และท่าอากาศยาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ George Washington Bridge
Port Authority of New York and New Jersey George Washington Bridge Official Site
40°51′06″N 73°57′09″W﻿ / ﻿40.851589°N 73.952483°W﻿ / 40.851589; -73.952483﻿ (George Washington Bridge)
สะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ

| สะพานมิตรภาพจีน-เกาหลีเหนือ |
| --- | --- |
Sino-Korea Friendship Bridge
สะพานมิตรภาพจีน-เกาหลีเหนือ มองไปยังชินอึยจู เกาหลีเหนือ
พิกัด: 40°6′54″N 124°23′33″E﻿ / ﻿40.11500°N 124.39250°E﻿ / 40.11500; 124.39250
เส้นทาง: ถนนและทางรถไฟ
ข้าม: แม่น้ำยาลู
ที่ตั้ง: ตานตง จีน  ชินอึยจู เกาหลีเหนือ
ชื่อทางการ: สะพานมิตรภาพจีน-เกาหลีเหนือ
ข้อมูลจำเพาะ
วัสดุ: เหล็ก
ความยาว: 940.8 เมตร
จำนวนช่วง: 4 (ถนน)
จำนวนตอม่อ: 12 (ราง) 5 (ถนน-นับเฉพาะช่วงที่ไม่ถูกทำลาย)
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: ค.ศ. 1937
วันสร้างเสร็จ: ค.ศ. 1943
วันเปิด: ค.ศ. 1943
สะพานพรมแดนระหว่างจีน–เกาหลีเหนือ
ที่ตั้ง
th
สะพานเมื่อมองไปยังตานตง ประเทศจีน
สะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ (อังกฤษ: Sino-Korea Friendship Bridge; เกาหลี: 조중우의교; จีน: 中朝友誼橋) หรือรู้จักกันในชื่อ สะพานข้ามแม่น้ำยาลฺวี่ เป็นสะพานมิตรระหว่างตานตง (จีน) กับ ชินอึยจู (เกาหลีเหนือ) ถูกสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิญี่ปุ่น เมื่อ ค.ศ. 1937-1943 ในระหว่างที่ครอบครองเกาหลี เป็นอีกเส้นทางหนีทางหนึ่งของชาวเกาหลีเหนือ จึงมีกฎไม่อนุญาตให้คนเดินเท้าข้าม ถ้าจะข้ามประเทศ ต้องโดยสารรถไฟเท่านั้น
สะพานนี้สร้างด้วยเหล็ก ความยาวทั้งหมด 940.8 เมตร (3,087 ฟุต)
| ด ค กพรมแดนระหว่างประเทศจีนกับประเทศเกาหลีเหนือ |
| --- | --- |
 ตานตง  นัมยาง  อนซอง  สะพานมิตรภาพ  ชินอึยจู
สหภาพยิมนาสติกเอเชีย

| --- | --- |
ชื่อย่อ: AGU
ก่อตั้ง: ตุลาคม 1964; 60 ปีที่แล้ว (1964-10) ใน โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
สํานักงานใหญ่:  อับดุลเราะห์มาน เบน ซาด อัล-ชาธรี
ที่ตั้ง: โดฮา, ประเทศกาตาร์
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทวีปเอเชีย
สมาชิก  : 37 ประเทศ
ประธาน:  อับดุลเราะห์มาน เบน ซาด อัล-ชาธรี
สังกัด: สหพันธ์ยิมนาสติกสากล, สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
เว็บไซต์: www.agu-gymnastics.com
สหภาพยิมนาสติกเอเชีย (อังกฤษ: Asian Gymnastics Union; AGU) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬายิมนาสติกในทวีปเอเชีย เป็นหนึ่งในห้าสมาพันธ์ทวีปที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์ยิมนาสติกนานาชาติ (FIG) สหภาพยิมนาสติกเอเชียก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2507 ระหว่าง โอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่โตเกียว (ประเทศญี่ปุ่น) โดยมีญี่ปุ่น เกาหลีใต้ จีน และ ฟิลิปปินส์ เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้ง สหภาพยิมนาสติกเอเชียมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ประเทศกาตาร์ และประกอบด้วยสหพันธ์สมาชิก 37 แห่ง
สหภาพเทควันโดยุโรป

| --- | --- |
กีฬา: เทควันโด
อำนาจการควบคุม: ยุโรป
ตัวย่อ: ETU
วันที่ก่อตั้ง: 2 พฤษภาคม 1976; 48 ปีก่อน (1976-05-02)
การติดต่อ: เทควันโดโลก
สำนักงานใหญ่: โอลเดนซาล, ประเทศเนเธอร์แลนด์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
europetaekwondo.org
สหภาพเทควันโดยุโรป (อังกฤษ: European Taekwondo Union; ETU) หรือ เทควันโดโลกยุโรป (อังกฤษ: World Taekwondo Europe; WTE) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลอย่างเป็นทางการสำหรับทุกเรื่องของกีฬาเทควันโดในทวีปยุโรป ในฐานะองค์กรระดับภูมิภาคของเทควันโดโลก ประกอบด้วยสหพันธ์กีฬาเทควันโดแห่งชาติของประเทศสมาชิกยุโรปทั้งหมด และควบคุมดูแลเรื่องเทควันโดทั้งหมดในระดับทวีป ประเทศแรก ๆ ที่เข้าร่วมในสหภาพเทควันโดยุโรป ได้แก่ สเปน, เบลเยียม, ออสเตรีย, โปรตุเกส, เยอรมนี, อิตาลี, ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์, ตุรกี, กรีซ, เดนมาร์ก และ สหราชอาณาจักร ประธานคนแรกคือ อันโตนิโอ การ์เซีย เด ลา ฟูเอนเต การแข่งขันชิงแชมป์ยุโรปครั้งแรกของสหภาพเทควันโดยุโรปจัดขึ้นที่เมืองบาร์เซโลนา เมื่อวันที่ 22–23 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 หลังจากได้รับการพิจารณาให้เป็นกีฬาสาธิตเพียงสองครั้งกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่โซลและ 1992 ที่บาร์เซโลนา รูปแบบสหภาพเทควันโดยุโรป (รูปแบบเทควันโดโอลิมปิก) รวมอยู่ในสาขากีฬาโอลิมปิกอย่างเต็มรูปแบบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ภายหลัง การรุกรานยูเครนโดยรัสเซียใน พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่าสหภาพเทควันโดยุโรปจะไม่รับรองรายการเทควันโดที่จัดขึ้นในประเทศรัสเซียและเบลารุส และจะไม่ให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันในประเทศใดประเทศหนึ่ง
สมาชิกของสหภาพเทควันโดยุโรป (รูปแบบเทควันโดโลกยุโรป) ใช้รูปแบบฮยอง#พุมเซ่ในการสอนเทควันโด
สะบักลอย

| อาการสะบักลอย |
| --- | --- |

อาการสะบักขวาลอย
อาการสะบักลอย (อังกฤษ: winged scapula) หรือ สะคาปูลาอะลาทา (scapula alata) เป็นอาการทางการแพทย์ของกระดูกที่ซึ่งกระดูกหัวไหล่หลุดออกจากหลังของผู้ป่วยเมื่ออยู่ในการจัดวางตำแหน่งที่ผิดปกติ
อาการนี้ส่งผลต่อการทำงานที่ต้องใช้ไหล่และแขนของผู้ป่วย เช่น การยก การดัง และการผลักวัตถุที่มีน้ำหนักมาก ในกรณีที่ร้ายแรงมากนั้น อาจส่งผลต่อการใช้ชีวิตประจำวัน เช่นการเปลี่ยนเครื่องแต่งกายและสระผม ชื่อของอาการในภาษาอังกฤษ “winged scapula” นั้นมีที่มาจากลักษณะของหลังที่นูนขึ้นมาที่คล้ายกับปีก อันเกิดจากขอบมีเดียลของกระดูกสะบักติดและพุ่งออกมาบริเวณหลัง อาการสะบักหลุดยังส่งผลต่อการทำงานของกล้ามเนื้อไหล่-แขน อันทำให้การเฟล็กซ์ และ แอ็บดักชั่น ของท่อนบนร่างกายทำได้ลดลง เช่นเดียวกับเกิดความเจ็บปวดและไม่มีแรง
ความรุนแรงและการแสดงออกของอาการชึ้นอยู่กับบุคคลและกล้ามเนื้อและ/หรือเส้นประสาทที่ได้รับผลกระทบ
ในกรณีส่วนใหญ่ของผู้ป่วย มักเกิดจากความผิดปกติของกล้ามเนื้อเซอร์ราตัสแอนทีเรีย ซึ่งเป็นกล้ามเนื้อที่เกาะอยู่บริเวณขอบด้านมีเดียลของกระดูกสะบัก และโดยปกติมีหน้าที่ยึดกระดูกสะบักเข้ากับซี่โครง นอกจากนี้ยังมีหน้าที่ในการยกแขนเหนือศีรษะเมื่อหดตัว เส้นประสาทลองธอราซิกเป็นเส้นประสาทที่เลี้ยงกล้ามเนื้อเซอร์ราตัสแอนทีเรีย ดังนั้นการเสื่อมสลายหรือการรบกวนเส้นประสาทนี้จะส่งผลให้เกิดอัมพาตของกล้ามเนื้อนี้ และเมื่อเกิดขึ้น จะส่งผลให้กระดูกสบักหลุดออกจากโครงซี่โครง ส่งผลให้เกิดลักษณะอาการแสดงดังที่เผ็นอยู่ ลักษณะอาการแสดงออกนี้จะยิ่งชัดเจนขึ้นหากให้ผู้ป่วต้านทานแรงผลักต่อแขน
แหล่งข้อมูล

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-9-CM: 736.89
สะพานฟอร์ท

| สะพานฟอร์ท |
| --- | --- |
Forth Bridge

พิกัด: 56°00′01″N 3°23′19″W﻿ / ﻿56.0004°N 3.3886°W﻿ / 56.0004; -3.3886
เส้นทาง: การสัญจรระบบราง
ข้าม: เฟิร์ธออฟฟอร์ธ
ที่ตั้ง: เอดินบะระ, Inchgarvie และ Fife, Scotland
เจ้าของ: Network Rail
ผู้ดูแล: Balfour Beatty ภายใต้สัญญากับ Network Rail
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานยื่น
ความยาว: 8,094 ฟุต (2,467 เมตร)
ความกว้าง: 120 ft (37 m) at piers 32 ft (9.8 m) at centre
ความสูง: 361 ft (110 m) เหนือระดับน้ำ
ช่วงยาวที่สุด: สองช่วง แต่ละช่วงมีความกว้าง 1,700 ฟุต (520 เมตร)
เคลียร์ตอนล่าง: 150 ft (46 m) to high water
ประวัติ
ผู้ออกแบบ: เซอร์จอห์น ฟาวเลอร์ และ  เซอร์เบนจามิน เบเกอร์
วันเริ่มสร้าง: 1882
วันสร้างเสร็จ: ธันวาคม 1889
วันเปิด: 4 March 1890
สถิติ
การจราจรโดยเฉลี่ย: รถไฟ 190–200 ขบวนต่อวัน

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: The Forth Bridge
ประเภท: cultural
เกณฑ์: i, iv
ขึ้นเมื่อ: 2015
เลขอ้างอิง: 1485
 
 Listed Building – Category A
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Forth Bridge
ขึ้นเมื่อ: 18 June 1973
เลขอ้างอิง: LB40370
 
 
ที่ตั้ง
th
สะพานฟอร์ท (อังกฤษ: Forth Bridge) เป็นสะพานทางรถไฟยื่นที่ข้ามเฟิร์ธออฟฟอร์ธทางตะวันออกของสกอตแลนด์ อยู่ทางตะวันตกของศูนย์กลางเมืองเอดินบะระ 9 ไมล์ (14 กม.) ถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของสกอตแลนด์ (ได้รับการลงคะแนนว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สร้างโดยมนุษย์ในปี 2006) และมรดกโลกของยูเนสโก สะพานออกแบบโดยวิศวกรชาวอังกฤษ เซอร์จอห์น ฟาวเลอร์และเซอร์เบนจามิน เบเกอร์
เริ่มก่อสร้างสะพานในปี ค.ศ. 1882 และเปิดเมื่อ 4 มีนาคม 1890 โดยดยุกแห่งรอธเซย์ หรือต่อมาคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักรเสด็จพระราชดำเนินมาเปิด สะพานฟอร์ทมีความยาว 8,094 ฟุต (2,467 เมตร) เมื่อตอนเปิดใช้เป็นสะพานยื่นชิ้นเดียวที่ยาวที่สุดในโลก จนกระทั่งปี 1919 สะพานควิเบกในแคนาดาสร้างเสร็จจึงทำลายสถิตินี้ แต่ยังคงเป็นสะพานที่มีช่วงกว้างสะพานยาวเป็นอันดับ 2 ของโลก ด้วยช่วงกว้าง 1,709 ฟุต (521 เมตร)
สะพานสายรุ้ง (โตเกียว)

มุมมองจากโอไดบะ
มุมมองยามค่ำคืน
สะพานสายรุ้ง (อังกฤษ: Rainbow Bridge; ญี่ปุ่น: レインボーブリッジ) เป็นสะพานแขวนที่ทอดข้ามทางตอนเหนือของอ่าวโตเกียว เชื่อมระหว่างย่านชิบาอูระกับย่านโอไดบะในเขตมินาโตะ กรุงโตเกียว สร้างเสร็จสมบูรณ์และเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993)
สะพานมีความกว้าง 570 เมตร มีถนนสองชั้นเพื่อรองรับเส้นทางการจราจร 3 สาย ชั้นบนเป็นทางด่วนมหานครหมายเลข 11 สายโอไดบะ ส่วนชั้นล่างเป็นเส้นทางหมายเลข 357 และสายยูริกาโมเมะ
บนสะพานมีทางเดินเท้าทั้งสองฝั่ง คือ ฝั่งเหนือและฝั่งใต้ ฝั่งเหนือจะเห็นทิวทัศน์ของชายฝั่งโตเกียวตอนในและโตเกียวทาวเวอร์ ส่วนฝั่งใต้จะมองเห็นอ่าวโตเกียว และบางครั้งอาจมองเห็นภูเขาไฟฟูจิด้วย สะพานนี้ไม่อนุญาตให้รถจักรยานและรถจักรยานยนต์ใช้เส้นทาง
เสาสูงที่รองรับสะพานทาด้วยสีขาว เพื่อให้กลมกลืนกับท้องฟ้าเหนือโตเกียวตอนกลางที่มองเห็นจากโอไดบะ บนเส้นลวดขึงสะพานจะติดหลอดไฟไว้ ซึ่งจะเปลี่ยนสีระหว่างสีแดง ขาว และเขียวในทุกคืน โดยอาศัยพลังงานแสงอาทิตย์ที่เก็บไว้ในเวลากลางวัน
สะพานที่ใช้เป็นถนน

สะพานที่ใช้ถนน (อังกฤษ: Road bridge, Street bridge) หรือ สะพานถนน เป็นสะพานที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของถนน เพื่อรองรับการเดินทางของยานพาหนะ โดยเฉพาะรถยนต์และจักรยานยนต์
ความกว้างของสะพานและองค์ประกอบด้านความปลอดภัย (เช่น ราวกันตก) ขึ้นอยู่กับการใช้ถนน (ทางผ่านเพื่อการเกษตร, ถนนสายรอง, ถนนสายหลัก, ทางคู่ และทางหลวง), ประเภทของการก่อสร้างสะพานและช่วงของสะพานเมื่อเทียบกับภูมิประเทศ, สภาพและลักษณะทางธรณีวิทยาของพื้นที่ (ตลิ่ง ทางเลี่ยง เหนือหุบเขา ฯลฯ) ตลอดจนค่าใช้จ่ายและผลกระทบต่อภูมิทัศน์
สะพานทางหลวง

สะพานทางหลวงอาจมีหนึ่งหรือสองชานชาลาอิสระเพื่อให้การจราจรไหลไปในแต่ละทิศทาง วัสดุที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการผลิตคือ คอนกรีตเสริมเหล็กและคอนกรีตอัดแรง สะพานเหล็กและเหล็กประกอบมักต้องใช้ตอม่อขนาดใหญ่ ทางหลวงบางช่วงก่อนปี 1945 มีสะพานโค้งที่มีกำแพงล้อมรอบด้วย
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  เช็กเกีย
สะพานซิดนีย์ฮาร์เบอร์

| สะพานซิดนีย์ฮาร์เบอร์ |
| --- | --- |
Sydney Harbour Bridge

พิกัด: 33°51′08″S 151°12′38″E﻿ / ﻿33.85222°S 151.21056°E﻿ / -33.85222; 151.21056
เส้นทาง:   ทางหลวงแบรดฟีลด์  ทางรถไฟสายนอร์ดชอร์  1 ทางเท้า  1 ทางจักรยาน 
ข้าม: ท่าเรือแจ็คสัน (ท่าเรือซิดนีย์)
ที่ตั้ง: ซิดนีย์, ประเทศออสเตรเลีย (Map)
ชื่อทางการ: สะพานซิดนีย์ฮาร์เบอร์
เจ้าของ: รัฐบาลนิวเซาธ์เวลส์
ผู้ดูแล: Roads and Maritime Services
เหนือน้ำ: สะพานแกลดส์วิลล์
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานโค้งผ่าน
ความยาว: 1,149 m (3,770 ft)
ความกว้าง: 48.8 m (160 ft)
ความสูง: 134 m (440 ft)
ช่วงยาวที่สุด: 503 m (1,650 ft)
จำนวนช่วง: 1
เคลียร์ตอนล่าง: 49 m (161 ft) ที่จุดกึ่งกลาง
ประวัติ
ผู้สร้าง: Dorman Long & Co
วันเริ่มสร้าง: 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1923 (1923-07-28)
วันสร้างเสร็จ: 19 มกราคม ค.ศ. 1932 (1932-01-19)
เปิดตัว: 19 มีนาคม ค.ศ. 1932 (1932-03-19)
วันเปิด: 19 มีนาคม ค.ศ. 1932 (1932-03-19)
สถิติ
ค่าผ่าน: เวลากลางวัน (ทางใต้เท่านั้น)
ที่ตั้ง
th
สะพานฮาร์เบอร์ มุมมองจากซิดนีย์โอเปร่า
สะพานซิดนีย์ฮาร์เบอร์
สะพานฮาร์เบอร์ (อังกฤษ: Harbour Bridge) มีโครงสร้างผิวจราจรพาดผ่านโครงเหล็กถักรูปโค้ง (แบบ Trussed Through Arch) ตั้งอยู่บนอ่าวซิดนีย์ กลางเมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เป็นสะพานระนาบเดี่ยว ที่ใหญ่ที่สุดในโลก สร้างขึ้นในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำในทศวรรษ 1930 เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง เปิดใช้ในปีค.ศ. 1932
แหล่งข้อมูลอื่น

เก็บถาวร 2012-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนเว็บไซต์ซิดนีย์ฮาร์เบอร์บริดจ์อินโฟ
Building the Sydney Harbour Bridge Author: John Nicholson ISBN 1-86508-259-7
สหภาพเทควันโดเอเชีย

| --- | --- |
กีฬา: เทควันโด
อำนาจการควบคุม: เอเชีย
ตัวย่อ: ATU
การติดต่อ: เทควันโดโลก
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
www.wtasia.org
สหภาพเทควันโดเอเชีย (อังกฤษ: Asian Taekwondo Union) หรือ เทควันโดโลกเอเชีย (อังกฤษ: WT Asia) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลอย่างเป็นทางการของกีฬาเทควันโดในทวีปเอเชีย ในฐานะองค์กรระดับภูมิภาคของเทควันโดโลก
สะพานวิทยาสาครเสตุ

| วิทยาสาครเสตุ Vidyasagar Setu |
| --- | --- |

พิกัด: 22°33′25″N 88°19′40″E﻿ / ﻿22.55694°N 88.32778°E﻿ / 22.55694; 88.32778
เส้นทาง: 2 ทิศเดินรถ และเลนชนิด general-purpose 3 เลนในแต่ละทิศเดินรถ
ข้าม: แม่น้ำหูคลี (Hooghly River)
ที่ตั้ง: โกลกาตา และ หาวรา (Howrah) รัฐเบงกอลตะวันตก
ชื่อทางการ: วิทยาสาครเสตุ
ชื่ออื่น: สะพานเซกเกินด์หูคลี (Second Hooghly Bridge)
ผู้ดูแล: คณะกรรมการสะพานหูคลี
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานขึง
ความยาว: 822.96 เมตร (2,700 ฟุต)
ความกว้าง: 35 เมตร (115 ฟุต)
ช่วงยาวที่สุด: 457.2 เมตร (1,500 ฟุต)
เคลียร์ตอนล่าง: 26 เมตร (85 ฟุต)
ประวัติ
ผู้สร้าง: บริษัทก่อสร้าง Braithwaite Burn and Jessop จำกัด
วันเปิด: 10 ตุลาคม1992
สถิติ
การจราจรโดยเฉลี่ย: 45,000 - 61,000 คัน(กุมภาพันธ์ 2008)
ค่าผ่าน: ใช่ เป็นสะพานเก็บค่าขึ้น
ที่ตั้ง
th
ที่ตั้งของสะพานวิทยาสาครเสตุ
วิทยาสาครเสตุ (อังกฤษ: Vidyasagar Setu) หรือ สะพานเซกเกินด์หูคลี (อังกฤษ: Second Hooghly Bridge) เป็นสะพานเก็บค่าผ่านทาง (toll bridge) เหนือแม่น้ำหูคลี (Hooghly River) ในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เชื่อมเมืองโกลกาตา (หรือกัลกัตตา) กับหาวรา (Howrah) เข้าด้วยกัน
วิทยาสาครเสตุมีความยาว 823 เมตร และเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุดในประเทศอินเดีย อย่างไรก็ตามผู้คนมักสับสนว่าสะพานนรรมทาสาม (3rd Narmada Bridge) ในรัฐคุชราตเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุด แต่ในความเป็นจริงสะพานนรรมทาสามเป็นสะพานแบบกึ่งแขวน (extradosed bridge) ไม่ใช่สะพานแขวนโดยตรง สะพานวิทยาสาครเสตุเป็นสะพานแห่งที่สองที่สร้างขึ้นเพื่อข้ามแม่น้ำหูคลี ถัดจากสะพานแรก คือสะพานหาวรา (Howrah Bridge) หรือสะพานรพินทรเสตุ (Rabindra Setu) ซึ่งอยู่ห่างไป 3.7 กิโลเมตร (2.3 ไมล์) ทางเหนือ ชื่อของสะพานตั้งชื่อตามนักปฏิรูปการศึกษา บัณฑิตอิศวร จันทระ วิทยาสาคร (Ishwar Chandra Vidyasagar) และใช้ทุนก่อสร้ารวม 3.88 พันล้านรูปีอินเดีย ภายใต้การร่วมทุนระหว่างรัฐบาลและเอกชน
ตามสถิติที่บันทึก มียานพาหนะขับบนสะพานนี้ต่ำสุดที่ 28,000 คัน และสูงสุดที่ 39,000 คันต่อวัน อย่างไรก็ตามหลังการส่งมอบอำนาจในการเก็บค่าขึ้นสะพาน (toll) จากดั้งเดิมเป็นของราชการไปให้กับหน่วยงานของเอกชนในปี 2000 จำนวนยานพาหนะได้ลดลงเหลือเพียงสูงสุดที่ 30,000 คันต่อวันในเดือนธันวาคม 2002 ต่อมาในต้นปี 2008 จำนวนยานพาหนะได้เพิ่มขึ้นเป็นขั้นต่ำ 45,000 คันถึงสูงสุด 61,000 คันต่อวัน อย่างไรก็ตาม สะพานนี้สร้างขึ้นเพื่อรองรับยานพาหนะอยู่ที่ 85,000 คันต่อวัน การบริหารรายได้จากค่าผ่านทางนั้นได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงว่ามีการโกงกินภายในและสูญเสียรายได้มหาศาล
สหรัฐ กันยะโรจน์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  สหรัฐ กันยะโรจน์
วันเกิด:  9 มิถุนายน พ.ศ. 2537 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  ลำพูน, ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.70 m (5 ft 7 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  พีที ประจวบ
หมายเลข:  8
สโมสรเยาวชน
2553:  ลำพูน วอริเออร์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2554–2557 |  ลำพูน วอริเออร์ |  43 |  (11) |
| 2558–2559 |  สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด |  32 |  (3) |
| 2559–2562 |  พีทีที ระยอง |  53 |  (7) |
| 2563 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  29 |  (3) |
| 2564–2565 |  → เชียงใหม่ ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  24 |  (3) |
| 2566 |  → นครราชสีมา มาสด้า (ยืมตัว) |  11 |  (1) |
| 2566– |  พีที ประจวบ |  20 |  (3) |
ทีมชาติ
| 2015–2016 |  ไทยอายุไม่เกิน 23 ปี |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 4 พฤษภาคม 2566
สหรัฐ กันยะโรจน์ (อังกฤษ: Saharat Kanyaroj, เกิด 9 มิถุนายน 2537), ชื่อเล่น ฟาร์ม (อังกฤษ: Farm), เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทยเล่นในตำแหน่ง กองกลางตัวรุก ให้กับสโมสรพีที ประจวบ  ในไทยลีก
ระดับทีมชาติ

ในปี 2559 สหรัฐได้รับเลือกให้เข้าร่วม ทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในการแข่งขัน ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2016 ที่ ประเทศกาตาร์
แหล่งข้อมูล

ข้อมูลของ สหรัฐ กันยะโรจน์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลพีที ประจวบ  |
| --- | --- |
 1 รัตนัย  3 เชร์จินี  5 ไอร์ตง  6 นพพล  8 สหรัฐ  9 ชุติพนธ์  10 ซังตุส  11 สหรัฐ  14 พีฬาวัฒน์  17 เจนรบ  18 ศนุกรานต์  19 สิวะพงษ์  20 วังเดร์  23 กานต์นรินทร์  25 ปวีร์  27 นัสตพล (c)  29 ศิริศักดิ์  31 ปฐมชัย  36 ธนาเสฎฐ์  38 ฉัตรชัย  41 พันธมิตร  70 ประสิทธิ์  74 พลเอก  88 จิรพันธ์  89 แซมมวล  99 ช็อง อู-กึน  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สะสม
สะพานทาโคมาแนโรส์

| สะพานทาโคมาแนโรส์ |
| --- | --- |
Tacoma Narrows Bridge
สะพานเมื่อมองจากฝั่งทาโคมา
พิกัด: 47°16′5″N 122°33′2″W﻿ / ﻿47.26806°N 122.55056°W﻿ / 47.26806; -122.55056
เส้นทาง: ทางหลวงรัฐวอชิงตันหมายเลข 16
ข้าม: ทาโคมาแนโรส์
ที่ตั้ง: ทาโคมาไปกิกฮาร์เบอร์ สหรัฐอเมริกา
ผู้ดูแล: กระทรวงคมนาคม รัฐวอชิงตัน
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานแขวนแฝด
ความยาว: 5,400 ฟุต (1,645.92 เมตร) 
ช่วงยาวที่สุด: 2,800 ฟุต (853.44 เมตร)
เคลียร์ตอนล่าง: 187.5 ฟุต (57.15 เมตร)
ประวัติ
วันเปิด: 14 ตุลาคม ค.ศ. 1950 (เคลื่อนไปตะวันตก) 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 (เคลื่อนไปตะวันออก)
สถิติ
ค่าผ่าน: เฉพาะเคลื่อนไปตะวันออก: $4.00 (เงินสด/เครดิต),  $2.75 (transponder price)
ที่ตั้ง
th
สะพานทาโคมาแนโรส์ (อังกฤษ: Tacoma Narrows Bridge) เป็นคู่สะพานแขวนแฝดในรัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา ซึ่งพาทางหลวงรัฐหมายเลข 16 ข้ามช่องแคบทาโคมาแนโรส์ ในประวัติศาสตร์ ชื่อ "สะพานทาโคมาแนโรส์" เคยใช้กับสะพานเดิมที่มีชื่อเล่นว่า "เกอร์ตีห้อตะบึง" (Galloping Gertie) ซึ่งเปิดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1940 และพังถล่มลงมาในอีกสี่เดือนให้หลัง เช่นเดียวกับการแทนที่สะพานเดิมซึ่งเปิดใน ค.ศ. 1950 และยังคงใช้ได้จนถึงปัจจุบันนี้ โดยเป็นช่องทางเคลื่อนไปทางตะวันตกของสะพานแฝดปัจจุบัน
สะพานทาโคมาแนโรล์ดั้งเดิมเปิดวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 และได้รับฉายาว่า "เกอร์ตีห้อตะบึง" เนื่องจากคนงานก่อสร้างสังเกตการเคลื่อนไหวแนวดิ่งของตัวสะพานระหว่างช่วงที่มีลมแรง สะพานดังกล่าวถล่มลงในตอนเช้าของวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 ภายใต้สภาพลมแรง ปัญหาด้านวิศวกรรมเช่นเดียวกับการมีส่วนร่วมของสหรัฐอเมริกาในสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้แผนสร้างสะพานใหม่ขึ้นทดแทนถูกเลื่อนไปหลายปี กระทั่งสะพานใหม่ที่มาแทนนั้นเปิดในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1950
จนถึง ค.ศ. 1990 การเติบโตของประชากรและการพัฒนาบนคาบสมุทร Kitsap ส่งผลให้การจราจรบนสะพานเกินขีดจำกัดที่สะพานถูกออกแบบไว้ ผลคือ ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งรัฐวอชิงตันลงคะแนนเสียงเห็นชอบมาตรการสนับสนุนการก่อสร้างสะพานคู่ขนานใน ค.ศ. 1998 หลังการประท้วงและการต่อสู้กันในศาลหลายครั้ง การก่อสร้างเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2002 และสะพานแห่งใหม่นั้นเปิดเพื่อรองรับการจราจรเคลื่อนไปทางตะวันออกเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 ขณะที่ ค.ศ. 1950 สะพานถูกออกแบบใหม่ให้รองรับการจราจรไปทางตะวันตก
ขณะที่ดำเนินการก่อสร้างนั้น ทั้งสะพาน ค.ศ. 1940 และ 1950 เป็นสะพานแขวนยาวที่สุดในโลกเป็นอันดับสามในแง่ความยาวช่วงสะพานหลัก ตามหลังสะพานโกลเดนเกตและสะพานจอร์จ วอชิงตัน สะพาน ค.ศ. 1950 และ 2007 ปัจจุบันเป็นสะพานแขวนยาวที่สุดลำดับห้าในสหรัฐอเมริกา และยาวที่สุดเป็นอันดับที่ 31 ของโลก
มีการเก็บค่าผ่านทางบนสะพานตลอดอายุการใช้งานสี่เดือนของสะพานดั้งเดิม เช่นเดียวกับ 15 ปีแรกของสะพาน ค.ศ. 1950 ใน ค.ศ. 1965 พันธบัตรการก่อสร้างสะพานพร้อมดอกเบี้ยได้รับการจ่าย และรัฐยุติการเก็บค่าผ่านทางบนสะพาน มากกว่า 40 ปีให้หลัง มีการเก็บค่าผ่านทางอีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการจัดหางบประมาณให้แก่สะพานแฝด และปัจจุบันเก็บเฉพาะยานพาหนะที่สัญจรฝั่งตะวันออก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Tacoma Narrows Bridge
Tacoma Narrows Bridge (1940) ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
Tacoma Narrows Bridge (1950) ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
New Tacoma Narrows Bridge (2007) ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
สหพันธ์เทเบิลเทนนิสนานาชาติ

| --- | --- |
ชื่อย่อ: ITTF
ก่อตั้ง: 1926
ประเภท: สหพันธ์กีฬา
สํานักงานใหญ่: โลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สมาชิก  : สมาคม 226 แห่ง
ประธาน: Thomas Weikert
เว็บไซต์: ITTF.com IPTTC.com
สหพันธ์เทเบิลเทนนิสนานาชาติ (อังกฤษ: International Table Tennis Federation, ITTF) หน่วยงานกํากับดูแลการกีฬาของทุกสมาคมเทเบิลเทนนิสระดับชาติทั้งหมด มีบทบาทหน้าที่ในการกำกับดูแลกฎและข้อบังคับรวมถึงการค้นคว้าพัฒนาเทคโนโลยีสำหรับกีฬาเทเบิลเทนนิส  สหพันธ์ยังมีหน้าที่รับผิดชอบจัดการแข่งขันในระดับนานาชาติมากมาย รวมถึง การแข่งขันเทเบิลเทนนิสชิงแชมป์โลก ที่ดำเนินมาตั้งแต่ ค.ศ. 1926
สมาชิก > สหพันธ์ระดับภูมิภาค

สหพันธ์เทเบิลเทนนิสนานาชาติ ให้การรับรอง 6 สหพันธ์ระดับภูมิภาค
| ภูมิภาค | สมาชิก | สหพันธ์ระดับภูมิภาค |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา | 51 | สหพันธ์เทเบิลเทนนิสแห่งแอฟริกา |
| เอเชีย | 45 | สหภาพเทเบิลเทนนิสแห่งเอเชีย (ATTU) |
| ยุโรป | 58 | สหภาพเทเบิลเทนนิสแห่งยุโรป (ETTU) |
| ลาตินอเมริกา | 40 | สหภาพเทเบิลเทนนิสแห่งลาตินอเมริกา (ULTM) |
| อเมริกาเหนือ | 4 | สหภาพเทเบิลเทนนิสแห่งอเมริกาเหนือ (NATTU) |
| โอเชียเนีย | 24 | สหภาพเทเบิลเทนนิสแห่งโอเชียเนีย (OTTF) |
สมาชิก > สหพันธ์ระดับชาติ

สหพันธ์เทเบิลเทนนิสนานาชาติ ปัจจุบันมีสมาคมระดับชาติเป็นสมาชิก 226 แห่ง