stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รักใต้ท้องฟ้าคู่ขนาน

| รักใต้ท้องฟ้าคู่ขนาน |
| --- | --- |
กำกับ: ซิกริด อันเดรีย เบอร์นาร์โด
บทภาพยนตร์: ซิกริด อันเดรีย เบอร์นาร์โด
อำนวยการสร้าง: ริชาร์ด ฮวน คริสทอฟฟ์ คากาเป้
นักแสดงนำ:   เมธวิน โอภาสเอี่ยมขจร  จาเนลลา ซัลวาดอร์ 
กำกับภาพ: บอย ยินิเกซ
ตัดต่อ: มารีอา อิกนาซิโอ
ดนตรีประกอบ: เลน คัลโว
บริษัทผู้สร้าง: 28 Squared Studios Two Infinity Entertainment 
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอร์สพิกเจอร์ส
วันฉาย: 11 มีนาคม 2024 (ฮ่องกง)   17 เมษายน 2024 (ฟิลิปปินส์)  1 พฤษภาคม 2024 (สิงคโปร์)  9 พฤษภาคม 2024 (ไทย)
ความยาว: 110 นาที
ประเทศ: ฟิลิปปินส์   ฮ่องกง
ภาษา: อังกฤษ ฟิลิปปินส์ ไทย
รักใต้ท้องฟ้าคู่ขนาน เป็นภาพยนตร์ดราม่าโรแมนติกปี 2024 ที่เขียนบทและกำกับโดยผู้กำกับชาวฟิลิปปินส์ที่ได้รับรางวัล ซิกกริด อันเดรีย เบอร์นาร์โด นำแสดงโดยนักแสดงสาวชาวฟิลิปปินส์ จาเนลลา ซัลวาดอร์ และนักแสดงหนุ่มชาวไทย เมธวิน โอภาสเอี่ยมขจร ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและมีฉากใน ฮ่องกง
เป็นการร่วมผลิตระหว่างฟิลิปปินส์และฮ่องกง โดยสตูดิโอ 28 Squared Studios และ Two Infinity Entertainment และจัดจำหน่ายโดย วอร์เนอร์บราเธอร์สพิกเจอร์ส
เรื่องย่อ

บอกเล่าเรื่องราวของชายหนุ่มชาวไทยชื่อปริญที่เดินทางไปฮ่องกงเพื่อตามหาแม่ที่หายไป เขาได้พบกับไอริส พนักงานโรงแรมชาวฟิลิปปินส์ที่ช่วยเขาผ่านการเรียนรู้เกี่ยวกับความรัก ความอกหัก และการเยียวยาจิตใจในเมืองที่แปลกตา ท่ามกลางความแตกต่างทางวัฒนธรรมและอัตลักษณ์ของพวกเขา
นักแสดง

เมธวิน โอภาสเอี่ยมขจร รับบทเป็น ปริญ
จาเนลลา ซัลวาดอร์ รับบทเป็น ไอริส / เทอา
ริชาร์ด ฮวน รับบทเป็น ลีโอ
ดวงใจ หิรัญศรี รับบทเป็น พิมจันทร์
การผลิต

นักแสดงนำพบกันครั้งแรกที่ กรุงเทพฯ ในเดือนพฤษภาคม 2023 และภาพยนตร์ถูกถ่ายทำในฮ่องกงตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม 2023 โดยมีสถานที่ถ่ายทำในเขตเก่าแก่ รวมถึงเกาลูนซิตี้ เพ็งเชา และไทโอ
ริชาร์ด ฮวน ผู้ผลิตบริหารของ 28 Squared Studios กล่าวว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็น “การสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ในโลกที่วัฒนธรรมปะทะและผสมผสานกันในทุก ๆ วัน”
ผู้กำกับเบอร์นาร์โดกล่าวว่า “เป้าหมายของฉันคือการสร้างภาพยนตร์ที่เฉลิมฉลองความเป็นเอกลักษณ์และประเพณีของแต่ละวัฒนธรรม ในขณะเดียวกันก็สำรวจธีมทั่วไปที่เชื่อมโยงเราทุกคนในฐานะมนุษย์” โปรดิวเซอร์ร่วมคริสตอฟ คาเกป กล่าวว่า “ผ่านภาพยนตร์เรื่องนี้ เราตั้งใจนำเสนอภาพที่แท้จริงของความเป็นจริงในโลกปัจจุบัน ซึ่งขอบเขตทางวัฒนธรรมเลือนรางและตัดกันมากยิ่งขึ้น”
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการผลิตครั้งแรกโดย 28 Squared Studio ที่เพิ่งก่อตั้ง ซึ่งร่วมผลิตกับ Two Infinity Entertainment จากฮ่องกง ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก Hong Kong Tourism Board ที่แนะนำสถานที่ถ่ายทำให้กับทีมผลิต และให้คำแนะนำในการนำลักษณะวัฒนธรรมของฮ่องกงมารวมในเรื่องราว
ทีมผลิตได้ร่วมมือกับชุมชนในท้องถิ่นเพื่อสร้างบรรยากาศที่แท้จริงในการถ่ายทำ โดยได้รับการสนับสนุนจากนักแสดงและทีมงานที่มีความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมของทั้งไทยและฟิลิปปินส์ ภาพยนตร์นี้ตั้งใจนำเสนอประเด็นสำคัญเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน และวิธีการที่มนุษย์สามารถเชื่อมต่อกันผ่านความรักและการช่วยเหลือในเวลาที่มีความท้าทาย
ในการเตรียมการถ่ายทำ ผู้สร้างภาพยนตร์ได้ศึกษาเกี่ยวกับวิถีชีวิตและประเพณีในฮ่องกง เพื่อนำเสนอภาพที่ถูกต้องและเหมาะสมในเรื่องราว นอกจากนี้ ทีมงานยังได้ทำงานร่วมกับนักเขียนบทมืออาชีพเพื่อสร้างสรรค์บทภาพยนตร์ที่สะท้อนถึงความหลากหลายทางวัฒนธรรมอย่างแท้จริง และทำให้เรื่องราวมีความหมายมากขึ้นสำหรับผู้ชมในภูมิภาคนี้
การสร้างภาพยนตร์นี้ถือเป็นก้าวสำคัญในการสร้างภาพยนตร์ที่มีความเป็นสากลมากขึ้น และเป็นโอกาสให้ผู้ชมได้เห็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในบริบทที่หลากหลายและมีชีวิตชีวา
การออกฉาย

28 Squared Studios ได้ประกาศว่าบริษัทได้เซ็นสัญญากับ วอร์เนอร์บราเธอส์ สำหรับการจัดจำหน่ายภาพยนตร์ รักใต้ฟ้าคู่ขนาน ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกจากฟิลิปปินส์ที่ได้รับการจัดจำหน่ายโดยสตูดิโอภาพยนตร์และความบันเทิงระดับโลกในปี 2024 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกแนะนำอย่างเป็นทางการในงานที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 มีนาคมในมะนิลา โดยในงานนี้ได้มีการเปิดเผยโปสเตอร์อย่างเป็นทางการและวันที่ออกฉายด้วย
รักใต้ฟ้าคู่ขนาน มีการฉายรอบปฐมทัศน์ระดับโลกในงาน เอเชียน ฟิล์ม อวอร์ดส์ ครั้งที่ 17 ใน ฮ่องกง ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 11 มีนาคม 2024 หลังจากนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศ ฟิลิปปินส์ ในวันที่ 17 เมษายน, สิงคโปร์ ในวันที่ 1 พฤษภาคม และ ไทย ในวันที่ 9 พฤษภาคม 2024 ภาพยนตร์ รักใต้ฟ้าคู่ขนาน ยังเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศลาว อินโดนีเซีย ฮ่องกง สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กัมพูชา และเวียดนาม
แหล่งข้อมูลอื่น

รักใต้ท้องฟ้าคู่ขนาน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกชาย (เพลย์ออฟ เอเอฟซี–ซีเอเอฟ)

การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกชาย (เพลย์ออฟ เอเอฟซี–ซีเอเอฟ) เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายรอบคัดเลือกของโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ซึ่งเป็นรอบเพลย์ออฟระหว่างทีมตัวแทนของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียและสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา จัดขึ้นวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ที่ไอเอ็นเอฟแคลร์ฟงแตน แคลร์ฟงแตน-ออง-อีเวลีนส์ ประเทศฝรั่งเศส
เพลย์ออฟเอเอฟซี–ซีเอเอฟ

การแข่งขันระหว่างทีมอันดับที่ 4 ของรอบคัดเลือกของทวีปเอเชียและแอฟริกา เนื่องจากทั้งสองทวีปได้รับโควต้า 3 ตำแหน่งและอีกครึ่งตำแหน่งในการแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส รอบเพลย์ออฟจะเป็นการแข่งขันของทีมอันดับที่ 4 จากแอฟริกา กินี กับทีมเอเชียอันดับที่ 4 อินโดนีเซีย
14:00UTC+2
| อินโดนีเซีย  | 0–1 |  กินี |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  มูริบา  29' (ลูกโทษ) |
ผู้ตัดสิน: François Letexier (ฝรั่งเศส)
ร็อดริก

| ร็อดริก Rodrig (ครีโอลมอริเชียส) |
| --- | --- |
เขตปกครองตนเอง
   ธง
คำขวัญ: "Travail, Solidarité, Fierté" (ฝรั่งเศส) "Labour, Solidarity, Pride"
เพลง: มาตุภูมิ
ที่ตั้งร็อดริกในมหาสมุทรอินเดีย
พิกัด: 19°43′S 63°25′E﻿ / ﻿19.717°S 63.417°E﻿ / -19.717; 63.417
ประเทศ:  มอริเชียส
เมืองหลวง: พอร์ตมาทูริน
การปกครอง
 • องค์กร: สมัชชาภูมิภาค
 • ข้าหลวง: เซิร์จ แคลร์
 • รัฐมนตรีบริหาร: เดวิส ฮี ฮง วาย
 • รัฐมนตรีกิจการ: เซอร์ อเนรอด จั๊กนอธ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 108 ตร.กม. (42 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 41,669 คน
 • ประมาณ (ค.ศ. 2013): 38,379 คน
 • ความหนาแน่น: 386 คน/ตร.กม. (1,000 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: ร็อตริกัว
ภาษา
 • ภาษาถิ่น: ครีโอลร็อดริก อังกฤษ ฝรั่งเศส
เขตเวลา: UTC+4 (MUT)
รหัสโทรศัพท์: +230
สกุลเงิน: รูปีมอริเชียส (เอ็มยูอา)
รูปแบบวันที่: dd/mm/yyyy (เอดี)
การจราจร: ชิดซ้าย
โดเมนอินเทอร์เน็ตบนสุด: .mu
ร็อดริก (ฝรั่งเศส: Île Rodrigues [ʁɔdʁiɡ]; ครีโอลมอริเชียส: Rodrig) เป็นเกาะปกครองตนเองของสาธารณรัฐมอริเชียส มีพื้นที่ 108 ตารางกิโลเมตร (42 ตารางไมล์) ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดีย ราว 560 กิโลเมตร (350 ไมล์) ทางทิศตะวันออกของเกาะมอริเชียส เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะแมสคารีน เป็นเกาะภูเขาไฟรายล้อมด้วยแนวปะการัง ในอดีตเคยเป็นเขตที่ 10 ของมอริเชียส แต่ได้รับสถานะปกครองตนเองเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2002 เมืองหลวงของเกาะคือ พอร์ตมาทูริน
ประชากรบนเกาะเป็นชาวมอริเชียส จากข้อมูลปี ค.ศ. 2014 มีประชากร 41,669 คน ประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อสายผสมระหว่างชาวแอฟริกากับยุโรป เศรษฐกิจขึ้นอยู่กับการจับปลา การทำไร่ งานฝีมือ และการท่องเที่ยว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ร็อดดิก
คู่มือการท่องเที่ยว ร็อดริก จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
มิสแกรนด์ยูเอสเอ

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2013
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: นครนิวยอร์ก
ที่ตั้ง:  สหรัฐอเมริกา
สมาชิก  : มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ภาษาทางการ : อังกฤษ
ผู้อำนวยการประกวด: ชานเทล มาร์ติเนส
องค์กรแม่: มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
เว็บไซต์: มิสแกรนด์ยูเอสเอ
ลำดับเวลาของผู้ได้รับใบอนุญาตมิสแกรนด์มิสแกรนด์ยูเอสเอ
มิสแกรนด์ยูเอสเอ (อังกฤษ: Miss Grand USA) หรือ มิสแกรนด์สหรัฐอเมริกา (อังกฤษ: Miss Grand United States of America) เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของสหรัฐ เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2016 โดยใช้ระบบการคัดเลือกหาตัวแทนของแต่ละรัฐ เพื่อเข้าร่วมการประกวดในระดับประเทศ โดยก่อนหน้า ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 – 2015 นั้น ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ยูเอสเอจะมาจากการแต่งตั้งโดยผู้อำนวยการกองประกวดให้ดำรงตำแหน่งในปีนั้น ๆ ในปัจจุบัน ผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์ยูเอสเอ คือ ชานเทล มาร์ติเนส (Chantel Martinez) ซึ่งเคยเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ในฐานะมิสแกรนด์สาธารณรัฐโดมินิกันและได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ยูเอสเอคนแรก คือ แบลร์ กริฟฟิธ (Blair Griffith) จากเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด และได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ซึ่งถือว่าเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรก ส่วนมิสแกรนด์ยูเอสเอที่ได้รับตำแหน่งสูงสุดคือ อาเบนา อัปเปียห์ (Abena Appiah) จากรัฐนิวยอร์ก ซึ่งต่อมาได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2021 ณ โชว์ ดีซี ฮอลล์ กรุงเทพมหานคร โดยเป็นตัวแทนคนแรกจากสหรัฐที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ฉบับ

| ปี | ครั้งที่ | วันที่ | สถานที่ | เมืองเจ้าภาพ | ผู้เข้าแข่งขัน | ผลการแข่งขัน> มิสแกรนด์ยูเอสเอ | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 1 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 2 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 3 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 4 | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | 1 | 28 พฤษภาคม | Leonard Nimoy Thalia, Symphony Space, New York City | รัฐนิวยอร์ก | 13 | Michelle León ( รัฐนิวยอร์ก) | Heather Jorgensen ( รัฐอิลลินอย) | Melissa Martinez ( รัฐมิสซิสซิปปี) | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  |
| 2017 | 2 | 25 กรกฎาคม | Leonard Nimoy Thalia, Symphony Space, New York City | รัฐนิวยอร์ก | 17 | Taylor Kessler ( รัฐแคลิฟอร์เนีย) | Brianna Key ( รัฐลุยเซียนา) | Alexi Gropper ( จอร์เจีย) | Courtney Williams ( รัฐแมริแลนด์) | Leidy Guzman ( รัฐโรดไอแลนด์) |  |
| 2019 | 3 | 11 สิงหาคม | Lincolnshire Marriott Resort, Lake County | อิลลินอย | 35 | Emily Delgado ( รัฐเนวาดา) | Alexandria Kelly ( รัฐมิชิแกน) | Que Demery ( รัฐฟลอริดา) | Shiobhan Fraser  ( จอร์เจีย) | Stormy Keffeler ( รัฐวอชิงตัน) |  |
| 2021 | 4 | 20 มิถุนายน | Joe's Live Rosemont, Rosemont | อิลลินอย | 18 | Madison Callaghan ( รัฐนอร์ทแคโรไลนา) | Taylor Gipson ( รัฐเทนเนสซี) | Gennesis Padron ( แอตแลนติก) | Sydney Salinas ( รัฐเท็กซัส) | Emily Argo ( รัฐอิลลินอย) |  |
| 2022 | 5 | 23 มิถุนายน | Copernicus Center, Chicago | อิลลินอย | 12 | Emily DeMure ( รัฐโคโลราโด) | Mercia Stephens ( รัฐโอไฮโอ) | Brooke Butler ( รัฐแคนซัส) | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  |
| 2023 | 6 | 17 สิงหาคม | Crowne Plaza Chicago O'Hare Hotel & Conference Center | อิลลินอย | 25 | Sthephanie Miranda ( เกรตเลกส์) | Samantha Keaton ( รัฐอิลลินอย) | Rachel Slawson ( รัฐนิวยอร์ก) | Francie Millan ( รัฐเท็กซัส) | Mazzy Eckel ( รัฐวอชิงตัน) |  |
| 2024 | 7 | 12 สิงหาคม | Club M2, Miami | รัฐฟลอริดา |  |  ( [[|]]) |  ( [[|]]) |  ( [[|]]) |  ( [[|]]) |  ( [[|]]) |  |
การแข่งขันระดับนานาชาติ

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตัวแทนชาวอเมริกันของมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
สัญลักษณ์สี
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/19
: เข้ารอบสุดท้าย
: เข้ารอบรองชนะเลิศ
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
| ปี | ตัวแทน | บ้านเกิด | ตำแหน่งระดับประเทศ | ผลงานการแข่งขัน> ตำแหน่ง | ผลงานการแข่งขัน> รางวัลพิเศษ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 2024: 
|  2023 | สเตฟานี มิแรนดา |  เกรตเลกส์ | มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2023 | รองอันดับ 3 |  1 รางวัลพิเศษ  20 คนสุดท้าย – Country’s power of the year  |  |
|  2022 | เอมิลี โรส เดมูเร |  รัฐโคโลราโด | มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2022 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  1 รางวัลพิเศษ  10 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูล่าโหวต  |  |
|  2021 | เมดิสัน ลินน์ กัลลาแกน |  รัฐนอร์ทแคโรไลนา | มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2021 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |  |
|  2020 | อาเบนา อัปเปียห์ |  รัฐนิวยอร์ก | ได้รับการแต่งตั้ง | มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 |  2 รางวัลพิเศษ  ความท้าทายอาหารไทย  20 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  |  |
|  2019 | เอมิลี ไอรีน |  รัฐเนวาดา | มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2019 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |  |
|  2018 | เปาลา คอสซีเลออน |  รัฐอิลลินอย | ได้รับการแต่งตั้ง | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |  |
|  2017 | เทย์เลอร์ เคสส์เลอร์ |  รัฐแคลิฟอร์เนีย | มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2017 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |  |
|  2016 | มิเชลล์ เลออน |  รัฐนิวยอร์ก | มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2016 | รองอันดับ 4 |  |  |
|  2015 | ลอเรน พีเตอร์สัน |  รัฐเวอร์จิเนีย | ได้รับการแต่งตั้ง | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  10 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูล่าโหวต  |  |
|  2014 | ซารา แพลตต์ |  รัฐเซาท์แคโรไลนา | ได้รับการแต่งตั้ง | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  1 รางวัลพิเศษ  25 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  |  |
|  2013 | แบลร์ กริฟฟิธ |  รัฐโคโลราโด | ได้รับการแต่งตั้ง | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  11 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูล่าโหวต  |  |
ทำเนียบ

มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2023
สเตฟานี มิแรนดา
( เกรตเลกส์)
มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2022
เอมิลี โรส เดมูเร
( รัฐโคโลราโด)
มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2021
เมดิสัน ลินน์ กัลลาแกน
( รัฐนอร์ทแคโรไลนา)
มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2020
อาเบนา อัปเปียห์
( รัฐนิวยอร์ก)
มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2015
ลอเรน พีเตอร์สัน
( รัฐเวอร์จิเนีย)
มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2014
ซารา แพลตต์
( รัฐเซาท์แคโรไลนา)
มิสแกรนด์ยูเอสเอ 2013
แบลร์ กริฟฟิธ
( รัฐโคโลราโด)
ดูเพิ่ม

มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
มิสแกรนด์พิษณุโลก

| --- | --- |
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2559
ประเภท: การประกวดนางงาม
สํานักงานใหญ่: พิษณุโลก
ที่ตั้ง:  ไทย
สมาชิก  : มิสแกรนด์ไทยแลนด์
ภาษาทางการ : ไทย
ผู้อำนวยการกองประกวด: กนกนาถ ลิขิตไพรวัลย์
องค์กรแม่: มิสแกรนด์ไทยแลนด์
มิสแกรนด์พิษณุโลก (อังกฤษ: Miss Grand  Phitsanulok) เป็นการประกวดนางงามของจังหวัดพิษณุโลก จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2559 ดำเนินการจัดประกวดโดยกองประกวดมิสแกรนด์พิษณุโลก การประกวดมิสแกรนด์พิษณุโลกมีจุดประสงค์เพื่อคัดเลือกตัวแทนสาวงาม เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์พิษณุโลกคนปัจจุบัน คือ อารีญา น้อยสุภาพ ได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2562 ซึ่งจัดขึ้น ณ โรงแรมอัมรินทร์ลากูล พิษณุโลก
มิสแกรนด์พิษณุโลก

สัญลักษณ์สี
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/6
: เข้ารอบสุดท้ายหรือรอบรองชนะเลิศ
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | บ้านเกิด | อายุ | ตำแหน่งในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2025 | อรชดา ไชยสาร | เชียงใหม่ | 26 | รอประกาศ |  |
| 2024 | ชุติมณฑน์ สังข์ศรีอินทร์ | พิษณุโลก | 26 |  | เอ็มจีไอ ช็อป ทางติ๊กต็อก ยอด 100,000 บาท |
| 2023 | เกณิกา ภาคิณศิริกุล | พิษณุโลก | 23 |  | Hya Booster Serum (รางวัลย้อน) |
| 2021-22 | ญาณิศา เล่ห์วิสุทธิ์ | กรุงเทพมหานคร | 22 |  |  |
| 2020 | สุคนธา จันทร์ขาว | ปทุมธานี | 24 | 20 คนสุดท้าย | 25 คนสุดท้าย - มิสแกรนด์ไรส์ซิ่งสตาร์ |
| 2019 | อารีญา น้อยสุภาพ | พิษณุโลก | 22 |  |  |
| 2018 | สุภางค์ พานทอง | สุโขทัย | 25 |  |  |
| 2017 | ณัฐรี อินทรประสิทธิ์ | พิษณุโลก | 19 |  |  |
| 2016 | ณิชารีย์ เจิมรอด | พิษณุโลก | 22 |  |  |
ชุดอัตลักษณ์ประจำจังหวัด

2023: ชุด "จันทราเทวนารี" บนพื้นฐานแรงบันดาลใจจากสถาปัตยกรรมของวัดจันทร์ตะวันตก จังหวัดพิษณุโลก โดยเครื่องแต่งกายจำลองจากเทวดาที่รายรอบกำแพงวัด และมหาวิหารสมเด็จองค์ปฐม ที่เป็นสีทองอร่าม งดงามยามต้องแสงพระอาทิตย์ตกดิน สมนาม วัดจันทร์ตะวันตก ออกแบบ และตัดเย็บโดย: จุฑาทัต จันทนินทร
2022: ชุดThe Grand’s Warrior จากภาพสัญลักษณ์ประจำเทศบาลนครพิษณุโลก ที่ปรากฏรูปกษัตริย์ทรงช้างศึก มาถ่ายทอดผ่านชุดให้ประดุจราวกับ “เจ้าพระยาปราบหงสาวดี” ช้างพระที่นั่งของสมเด็จพระนเรศวร เพื่อแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ สง่างาม รวมถึงมีการนำเทคนิกของการเชิดหุ่นเข้ามาผสมผสาน ให้ช้างสามารถเคลื่อนไหวได้ ประดุจปลุกช้างให้มีชีวิต ช้างศึกตัวนี้ พร้อมกลับมาประกาศชัย และอิสระภาพอันยิ่งใหญ่ของจังหวัดพิษณุโลก ถิ่นกำเนิดพระนเรศวรสืบไป ออกแบบโดย อณุวัฒน์ จิตจินดา และ เกียรติศักดิ์ กองสำรี ตัดเย็บโดย ห้องเสื้อ Star in side
2020: ชุดQueen of the night ราชินีรัตติกาล ตำบลบ้านมุง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก มีภูมิประเทศเป็นภูเขาหินปูนสลับซับซ้อน ทอดยาวรอบๆ หมู่บ้าน จึงเป็นแหล่งอาศัยที่เหมาะสมของฝูงค้างคาว ทุกเย็นในช่วงเวลาประมาณ 18.00-19.00 น. ค้างคาวนับล้านตัวจะบินออกจากถ้ำเป็นทิวแถวยาว จากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติในท้องถิ่นดังกล่าว จึงนำมาออกแบบชุดประจำชาติ โดยนำรูปลักษณ์ของค้างคาวมาไว้ในชุด สวมมงกุฎสีดำ แสดงถึงความเป็นผู้นำ และมีฝูงค้างคาวบินเรียงรายอยู่รอบๆ เหมือนบรรยากาศท้องฟ้ายามเย็นของอำเภอเนินมะปราง ผู้ออกแบบ คุณจุฑาทัต จันทนินทร
2019: ชุด สาวสามล้อ ( Tricycle lady) แรงบันดาลใจมาจากสามล้อถีบ ซึ่งเป็นรถรับจ้างดั้งเดิมของไทย เป็นระบบขนส่งมวลชนของจังหวัดพิษณุโลกในยุคแรก ปัจจุบันอาจกล่าวได้ว่า จังหวัดพิษณุโลกเป็นเพียงไม่กี่จังหวัด ที่ยังคงเหลือสามล้อถีบแบบดั้งเดิมอยู่ ชุดจึงมีลักษณะเป็นโครงของตัวรถสามล้อถีบ และมีล้อติดกับส่วนขององเท้าบู๊ตทรงสูง ให้ดูทันสมัย ออกแบบโดย นายจุฑาทัต จันทนินทร
2018: ชุดเดอะ กลอลี่ ออฟ สองแคว ไก่ชนนเรศวร ไก่ชนที่มีชื่อเสียงในการเป็นนักรบ เพื่อต่อสู้ชิงบ้านชิงเมืองนั่น คือ ไก่ชนสายพันธุ์เหลืองหางขาว ของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช จึงเป็นแรงบันดาลใจตัดเย็บชุดตามลักษณะของไก่ชนพันธุ์นี้ที่มีลักษณะรูปร่างดี แข็งแกร่ง ปักประดับอย่างงดงามประณีต เน้นให้เห็นถึงความงามของผู้สวมใส่สมกับเป็นตัวแทนของชาวพิษณุโลก
2017: ชุดเอกรงค์มงคลชัยคชสาร เอกรงค์มงคลชัยคชสาร อยู่เคียงบ้านคู่เมืองหลายสมัยยามมีศึกช่วยชาติรบสยบภัย ยามสงบเคียงคู่ไทยอย่างภักดี ชัยชนะในศึกยุทธหัตถีแห่งองค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เป็นความภาคภูมิใจของชาวพิษณุโลกและชาวไทย ที่ประกาศเกียรติยศแห่งพระองค์ให้เกริกก้องเกรียงไกร จึงออกแบบชุดเป็นช้างศึกคู่พระบารมีขององค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ที่มีความสง่างามคล่องตัวและชาญฉลาด
2016: ชุดพัสตราภรณ์วิจิตร ได้รับแรงบันดาลใจการแต่งกายแบบยืนเครื่อง ของละครใน ตัดเย็บด้วยผ้ายก แต่ดัดแปลงให้เข้ากับยุคปัจจุบัน แต่ยังคงเอกลักษณ์งานประณีตศิลป์แบบไทยอยู่ ตลอดจนเครื่องประดับศิราภรณ์ ที่ยังคงความงามวิจิตรอย่างไทย
การจัดประกวด

รายชื่อผู้เข้ารอบสุดท้ายระดับจังหวัดของการประกวดมิสแกรนด์พิษณุโลกรวมถึงผลการแข่งขัน
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/6
: เข้ารอบสุดท้าย
: เข้ารอบรองชนะเลิศ
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
–  : ถอนตัว
| ปีหมาย เลข | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021-22 | 2023 | 2024 | 2025 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 | — | ธันย์ชนก สายเครือสด | พรรณไมล์ จิตต์รำพึง (รอง2) | พรไพลิน สมใจ (Top6) | มณีวรรณ บุญมากุล (Top5) | — | พรรณนิภา แถวสุวรรณ | เฌอณัชชา มังสา | สุธาสินี เผือกชาวนา |
| 02 | ดาวรุ่ง โตเที่ยง | สุปรางค์ ฝันนิมิตร | อารีญา น้อยสุภาพ (Top7) | จันทราภรณ์ พรมมาอินทร์ (Top6) | ศิรินญา ปัญจรี  (รอง1) | — | อรุณลักษณ์ โมทะนีชัยโชค (รอง1) | ยลรดา วัจนะ (รอง2) | ปิยนุช ยิ้มสาระ (Top5) |
| 03 | อรญา พูนไพบูลย์โรจน์ | วริษฐา ลิขิตวาสนา | นิราวรรณ ม่วงเส็ง | ศุภนิดา สามารถกูล | พลอยไพลิน เพชรพล (Top5) | — | ปรียาภัทร์ ธูปเทียน | ชนิดา ยาวิไชย (รอง1) | เฌอลิลิณญ์ กันกา |
| 04 | ณิชารีย์ เจิมรอด (ชนะ) | นิดา คำต่ำ | สุภางค์ พานทอง (ชนะ) | พรรณนิตา โมทะนี | สิรินยา แก่นโงน | — | โซฟี สิริยากรณ์ เทรา (Top5) | ชุติมณฑน์ สังข์ศรีอินทร์ (ชนะ) | วรรณิดา ศาลา (รอง2) |
| 05 | อัยกานต์ ชญาคำ | เอษณีย์ คูณสวัสดิกูล (Top5) | วรางคณา โสตถิถาวร | ปนัดดา หุ่นศิลป์ (Top6) | สุวิษา ศาลา (Top5) | จินตนา นิ่มทอง | อรพรรณ เพชรเนียม | พิชญา จันศร | ภัคจิรา บุญเรือง |
| 06 | — | อัจฉรา สอนสกล (Top5) | พรไพลิน สมใจ | พัณณิตา บุญพงษา (รอง2) | สุคนธา จันทร์ขาว (ชนะ) | — | จันทรา มีมุกข์ (Top5) | อรพรรณ เพชรเนียม | สุวนันท์ แก้วกุมภัย |
| 07 | สุวิษา ศาลา | ศิริลักษณ์ สุพัฒน์ | พิมพ์ผกา สุวรรณรัตน์ (Top7) | ณัชวธิดา ทะดวง (รอง1) | ปภัสรินทร์ เพชรอิสรารัตน์ | พุฒธิดา สายเปลี่ยน | ปารถนา ชำนาญ | พรณรัตน์ วงศ์เมืองใจ | สรณ์ศิริ กุวะสาร (Top5) |
| 08 | สุธารา วรินจารุพัฒน์ | วรดา ฉัตรศรี | วรานันทน์ คงธีระธรรม | จินดารัตน์ โพธิ์หิรัญ | จิราภา อุ่นวงศ์ | ชุติมณฑน์ สังข์ศรีอินท (รอง1) | เกณิกา ภาคิณศิริกุล (ชนะ) |  | ฐิติพร สุวรรณมาโจ |
| 09 | ปพิชญา กฤษวงศ์ | วาสนา ฮามคำไพ | จุฑามาศ โพธิ์ทอง (รอง1) | พรรณนิภา แถวสุวรรณ | พุฒธิดา สายเปลี่ยน | — | เจสสิก้า ชัยรินทร์ (รอง2) |  | อรชดา ไชยสาร (ชนะ) |
| 10 | กรกต คำก่อ | จันทริกา เจริญราช | ฐิติยา โพธิ์ทอง | จารุภา กันหาธรรม | สุรีรัตน์ มีศรี | — | ณัฐวิภา รัศมี |  | จุติณัฏฐ์ ภู่ระหงษ์ (รอง1) |
| 11 | ชนิษา เกษตรเอี่ยม | ณัชชา คำจริง (Top5) | เพ็ญพร อัคสูนย์ | ณัฏฐ์กฤตา สัมฤทธิ์ |  | ศุภิสรา แสงทอง |  |  |  |
| 12 | กัลยากาญจน์ บู่สี | สุวิษา ศาลา | ธิดารัตน์ อ่อนเส็ง (Top7) | อารีญา น้อยสุภาพ (ชนะ) |  | ยลรดา วัจน |  |  |  |
| 13 | — | เบญจวรรณ เขียวปั้น | ศุภวรรณ โสภา |  |  | โซฟี สิริยากรณ์ เทรา |  |  |  |
| 14 | — | ภัทราภรณ์ แดงชาวนา (Top5) | อัจฉรา สอนสกล (Top7) |  |  | ศิรินญา ปัญจรี (Top6) |  |  |  |
| 15 | — | ณัฐรี อินทรประสิทธิ์ (ชนะ) | พลอยไพลิน เพชรพล |  |  | สุภัสสร อ่อนศรี (Top6) |  |  |  |
| 16 | เจนจิรา ประกาศิต |  |  |  |  | ญาณิศา เล่ห์วิสุทธิ์ (ชนะ) |  |  |  |
| 17 | อัจฉรา สอนสกล |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 18 | มนัสนันท์ ได้ลาภ |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 19 | ชญานิศ ปีดา |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 20 | ปิยพร โชพุดซา |  |  |  |  |  |  |  |  |
| รวม | 15 | 15 | 15 | 12 | 10 | 9 | 10 | 8 | 10 |
แหล่งข้อมูลอื่น

มิสแกรนด์พิษณุโลก ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กมิสแกรนด์ไทยแลนด์ |
| --- | --- |
 2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024 
 ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ  จังหวัด 
| ด ค กจังหวัดที่เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ |
| --- | --- |
เมืองหลวง:  กรุงเทพมหานคร 
ภาคเหนือ:  เชียงราย  เชียงใหม่  น่าน  พะเยา  แพร่  แม่ฮ่องสอน  ลำปาง  ลำพูน  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กาฬสินธุ์  ขอนแก่น  ชัยภูมิ  นครพนม  นครราชสีมา  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  มหาสารคาม  มุกดาหาร  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุบลราชธานี 
ภาคกลาง:  กำแพงเพชร  ชัยนาท  นครนายก  นครปฐม  นครสวรรค์  นนทบุรี  ปทุมธานี  พระนครศรีอยุธยา  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบูรณ์  ลพบุรี  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ปราจีนบุรี  ระยอง  สระแก้ว 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  ตาก  ประจวบคีรีขันธ์  เพชรบุรี  ราชบุรี 
ภาคใต้:  กระบี่  ชุมพร  ตรัง  นครศรีธรรมราช  นราธิวาส  ปัตตานี  พังงา  พัทลุง  ภูเก็ต  ยะลา  ระนอง  สงขลา  สตูล  สุราษฎร์ธานี
การสับเปลี่ยนข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์

การสับเปลี่ยนข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ (อังกฤษ: Electronic Data Interchange; EDI) คือ การแลกเปลี่ยนเอกสารทางธุรกิจ ระหว่างบริษัทคู่ค้าในรูปแบบมาตรฐานสากล จากเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์อีกเครื่องหนึ่ง โดยระบบ EDI จะมีองค์ประกอบที่สำคัญอยู่ 2 อย่างคือ การใช้เอกสารอิเล็กทรอนิกส์แทนเอกสารที่เป็นกระดาษ และเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ เหล่านี้ต้องอยู่ในรูปแบบมาตรฐานสากล ด้วยสององค์ประกอบนี้ทำให้ทุกธุรกิจสามารถแลกเปลี่ยนเอกสารกันได้ทั่วโลก
ยุคเหล็ก

ยุคเหล็ก (อังกฤษ: Iron Age) เป็นยุคสุดท้ายของยุคโลหะ ซึ่งมาหลังจากยุคทองแดงและยุคสัมฤทธิ์ตามลำดับ
นอกจากนี้ ยังถือเป็นยุคสุดท้ายในระบบการแบ่งยุคประวัติศาสตร์ 3 ยุค เริ่มต้นจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ (หมายถึงยุคก่อนมีการบันทึกประวัติศาสตร์) ต่อเนื่องมายังยุคกึ่งก่อนประวัติศาสตร์ (ยุคก่อนมีการเขียนประวัติศาสตร์) ในบริบทนี้ ยุคหิน (แบ่งเป็นยุคหินเก่า, ยุคหินกลาง และยุคหินใหม่) และยุคสัมฤทธิ์ เกิดก่อน แนวคิดดังกล่าวนี้เริ่มต้นขึ้นเพื่ออธิบายยุโรปยุคเหล็ก และตะวันออกใกล้โบราณ ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะครอบคลุมไปถึงภูมิภาคอื่นๆ ในโลกเก่าด้วย (วัฒนธรรมพื้นเมืองของโลกใหม่ ที่ไม่ได้มีการพัฒนาเศรษฐกิจที่ใช้เหล็กจนกระทั่งหลังปี ค.ศ. 1500)
แม้ว่ามีการนำเหล็กอุกกาบาตมาใช้มานานหลายพันปีในหลายพื้นที่ แต่จุดเริ่มต้นของยุคเหล็กตามหลักฐานทางโบราณคดี จะถูกกำหนดตามแต่ละภูมิภาคทั่วโลก โดยอาศัยช่วงเวลาที่การผลิตเหล็กหลอม (โดยเฉพาะเครื่องมือและอาวุธที่ทำจากเหล็กกล้า) เข้ามาแทนที่เครื่องมือและอาวุธสัมฤทธิ์ที่เคยใช้กันทั่วไป
ในอานาโตเลียและเทือกเขาคอเคซัสหรือยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ ยุคเหล็กเริ่มต้นขึ้นในช่วงปลายสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล (ประมาณ 1300 ปีก่อนคริสตกาล) ในตะวันออกใกล้โบราณ การเปลี่ยนผ่านนี้เกิดขึ้นพร้อมกับการล่มสลายของยุคสัมฤทธิ์ตอนปลาย ในช่วงศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล เทคโนโลยีนี้แพร่กระจายไปทั่วบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน และเอเชียใต้ อย่างรวดเร็วระหว่างศตวรรษที่ 12 ถึง 11 ก่อนคริสตกาล การแพร่กระจายต่อไปยังเอเชียกลาง, ยุโรปตะวันออก และยุโรปกลาง ล่าช้ากว่าเล็กน้อย ยุโรปเหนือ ไม่ได้เข้าสู่ยุคเหล็กจนกระทั่งราว ๆ ต้นศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (500 ปีก่อนคริสตกาล)
ยุคเหล็กในอินเดียถูกกำหนดว่าเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ยุคเครื่องปั้นดินเผาสีเทา ที่มีการใช้เหล็กในการผลิต ซึ่งมีอายุตั้งแต่ประมาณศตวรรษที่ 15 ก่อนคริสตกาล ไปจนถึงรัชสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราช ในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล คำว่า "ยุคเหล็ก" ในทางโบราณคดีของเอเชียใต้, เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นคำที่ค่อนข้างใหม่และใช้ไม่บ่อยเท่ากับในยุโรปตะวันตก ทวีปแอฟริกาไม่มียุคสัมฤทธิ์ที่ชัดเจน หลายพื้นที่เปลี่ยนผ่านจากยุคหินสู่ยุคเหล็กโดยตรง นักโบราณคดีบางคนเชื่อว่า การถลุงเหล็ก ในแอฟริกาซับซาฮาราถูกพัฒนาขึ้นอย่างอิสระ โดยแยกจากยูเรเซีย และบริเวณใกล้เคียงทางตะวันออกเฉียงเหนือของแอฟริกา ตั้งแต่ราว 2,000 ปีก่อนคริสตกาล
แนวคิดที่ว่ายุคเหล็กสิ้นสุดลงเมื่อมีการเริ่มต้นบันทึกทางประวัติศาสตร์นั้นไม่สามารถนำไปใช้กับทุกภูมิภาคได้ เนื่องจากการใช้ภาษาเขียนและเหล็กกล้า ได้ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงเวลาที่ต่างกันในแต่ละพื้นที่ ตัวอย่างเช่น ในจีนมีการบันทึกประวัติศาสตร์ก่อนที่จะมีการถลุงเหล็ก ดังนั้นคำว่า "ยุคเหล็ก" จึงไม่ค่อยถูกนำมาใช้สำหรับโบราณคดีของจีน
สำหรับตะวันออกใกล้โบราณ การสถาปนาจักรวรรดิอะคีเมนิดราว 550 ปีก่อนคริสตกาล มักถูกใช้เป็นจุดสิ้นสุดของยุคเหล็ก แม้ว่าจะมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ก่อนหน้านั้น (ตามบันทึกของเฮอรอโดทัส) ซึ่งปัจจุบันเราทราบแล้วว่ามีการบันทึกทางประวัติศาสตร์จำนวนมากตั้งแต่ยุคสัมฤทธิ์ในยุโรปกลาง และยุโรปตะวันตก การพิชิตของโรมัน ในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล ถือเป็นจุดสิ้นสุดของยุคเหล็ก ส่วนยุคเหล็กเยอรมัน ของสแกนดิเนเวีย สิ้นสุดลงราวค.ศ. 800 ตรงกับช่วงเริ่มต้นของยุคไวกิ้ง