stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลการท่าเรือ ในฤดูกาล 2563–2564
ไทยเอฟเอคัพ

บทความหลัก: ช้าง เอฟเอคัพ 2563–64
ชนะ
      เสมอ
      แพ้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 พฤศจิกายน 3106 รอบ 64 ทีมสุดท้าย | บางกอก | 2–4 (ต่อเวลาพิเศษ) | การท่าเรือ | ปทุมธานี |
| 15:00 น. | ศุภวิชญ์ ร่มโพธิ์ภักดิ์  17' ศักดา คุ้มกัน  87' | รายงาน | เนลซอน โบนิยา  73' เซร์ฆิโอ ซัวเรซ  75' ชาริล ชับปุยส์  92' ทิตาธร อักษรศรี  103' | สนามกีฬา: สนามกีฬามหาวิทยาลัยกรุงเทพ ผู้ชมในสนาม: 309 คน ผู้ตัดสิน: นิวัฒน์ อินสอาด ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: ราเชนทร์ ศรีชัย ณัฐพล มาลา ผู้ตัดสินที่ 4: ไพศาล เบ็ญเค็มอะหลี |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 ธันวาคม 3106 รอบ 32 ทีมสุดท้าย | การท่าเรือ | 6–3 | เอ็มโอเอฟ ศุลกากร ยูไนเต็ด | กรุงเทพมหานคร |
| 18:00 น. | ณัฐวุฒิ สมบัติโยธา  12', 25' อดิศักดิ์ ไกรษร  75' Nelson Bonilla  78', 90+2' David Rochela  90' | รายงาน | Deyvison Fernandes De Oliveira  56' Andres Viktor Lofgren  64' รชต ธนภรณ์มงคล  90+1' | สนามกีฬา: แพตสเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 1,903 คน ผู้ตัดสิน: ศรายุทธ จักรเงิน ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: วิโรจน์ ลอคำ กษม ลอยมา ผู้ตัดสินที่ 4: คมกฤษณ์ ผลประสิทธิ์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 มกราคม 3107 รอบ 16 ทีมสุดท้าย | การท่าเรือ | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ)  (8–9 ลูกโทษ) | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | กรุงเทพมหานคร |
| 18:00 น. |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: แพตสเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: ชัยฤกษ์ งามสม ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: ธเนศ ชูชื่น คมสันต์ คำแผ่น ผู้ตัดสินที่ 4: ฑีธิชัย นวลจันทร์ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  | ดาบิด โรเชลา  เซร์ฆิโอ ซัวเรซ  ศิวกร จักขุประสาท  โก ซึล-กี  อดิศักดิ์ ไกรษร  ธนาสิทธิ์ ศิริผลา  ณัฐวุฒิ สมบัติโยธา  เควิน ดีรมรัมย์  นิติพงษ์ เสลานนท์  ธนบูรณ์ เกษารัตน์  |  |  รัตนากร ใหม่คามิ  ศศลักษณ์ ไหประโคน  พรรษา เหมวิบูลย์  ศุภณัฏฐ์ เหมือนตา  ศิวรักษ์ เทศสูงเนิน  จักรกฤษ ลาภตระกูล  ไมกง มาร์กิส  ทินกร อสุรินทร์  จักรพันธ์ แก้วพรม  นฤบดินทร์ วีรวัฒโนดม |  |
ไทยลีกคัพ

บทความหลัก: โตโยต้า ลีกคัพ 2563–64
ชนะ
      เสมอ
      แพ้
สถิติ > การทำประตู

| หมายเลข | ตำแหน่ง | ชื่อ | ไทยลีก | ช้างเอฟเอคัพ | โตโยต้าลีกคัพ | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | DF |  ทิตาธร อักษรศรี | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 |
| 5 | MF |  เซร์ฆิโอ ซัวเรซ | 15 | 1 | 0 | 0 | 0 | 16 |
| 7 | MF |  ปกรณ์ เปรมภักดิ์ | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 |
| 8 | MF |  โก ซึล-กี | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 |
| 9 | FW |  อดิศักดิ์ ไกรษร | 10 | 1 | 0 | 0 | 0 | 11 |
| 10 | MF |  บดินทร์ ผาลา | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 |
| 11 | MF |  ธนาสิทธิ์ ศิริผลา | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 |
| 13 | MF |  นูรูล ศรียานเก็ม | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 |
| 16 | MF |  ศิวกร จักขุประสาท | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 |
| 17 | FW |  ชาริล ชับปุยส์ | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 |
| 22 | DF |  ดาบิด โรเชลา | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 |
| 23 | DF |  เควิน ดีรมรัมย์ | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 |
| 34 | DF |  นิติพงษ์ เสลานนท์ | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 |
| 37 | FW |  เอเบร์ชี | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | 7 |
| 45 | FW |  ณัฐวุฒิ สมบัติโยธา | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 5 |
| 94 | FW |  อียานิก บอลี | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 |
| 99 | FW |  เนลซอน โบนิยา | 5 | 3 | 0 | 0 | 0 | 8 |
| — | — | เข้าประตูตัวเอง | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
จังหวัดปราจีนบุรี

สำหรับความหมายอื่นของ "ปราจีนบุรี" ดูที่ ปราจีนบุรี (แก้ความกำกวม)
| จังหวัดปราจีนบุรี |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Changwat Prachin Buri
ตึกโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร
   ธง ตรา
คำขวัญ: ศรีมหาโพธิ์คู่บ้าน ไผ่ตงหวานคู่เมือง ผลไม้ลือเลื่อง เขตเมืองทวารวดี
แผนที่ประเทศไทย จังหวัดปราจีนบุรีเน้นสีแดงแผนที่ประเทศไทย จังหวัดปราจีนบุรีเน้นสีแดง
ประเทศ:  ไทย
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ : วีระพันธ์ ดีอ่อน   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2567) 
 • นายก อบจ. : ณภาภัช อัญชสาณิชมน   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2568) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,762.362 ตร.กม. (1,838.758 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 44
ประชากร (พ.ศ. 2566)
 • ทั้งหมด: 499,563 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 54
 • ความหนาแน่น: 104.90 คน/ตร.กม. (271.7 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 48
รหัส ISO 3166: TH-25 
ชื่อไทยอื่น ๆ: ปราจีน
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ต้นไม้: โพ
 • ดอกไม้: ปีบ
 • สัตว์น้ำ: ปลาตะโกก
ศาลากลางจังหวัด
 • ที่ตั้ง: ภายในศูนย์ราชการจังหวัดปราจีนบุรี หมู่ที่ 1 ถนนสุวินทวงศ์ ตำบลไม้เค็ด อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี 25230
 • โทรศัพท์: 0 3745 4004
 • โทรสาร: 0 3745 4004
เว็บไซต์: http://www.prachinburi.go.th/
 
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ปราจีนบุรี (เดิมสะกดว่า ปราจิณบุรี)  เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกของประเทศไทย เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีการพบซากโบราณสถานในหลายพื้นที่ของจังหวัด นอกจากนี้ ยังมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลายแห่ง มีอุทยานแห่งชาติอยู่ในเขตมรดกโลกถึง 3 แห่ง ทั้งยังเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ป่ามากที่สุดในภาคตะวันออก
แต่เดิมจังหวัดปราจีนบุรีมีพื้นที่กว้างใหญ่มาก เนื่องจากในอดีตเคยมีการยุบรวมจังหวัดนครนายกเข้ากับจังหวัดดังกล่าวในปี พ.ศ. 2485 เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณในสภาวะที่เศรษฐกิจของประเทศตกต่ำระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2  ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 จึงมีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดนครนายกขึ้นอีกครั้ง อย่างไรก็ตามพื้นที่ของจังหวัดปราจีนบุรีก็ยังคงมีความกว้างใหญ่ ทำให้เกิดปัญหาในการปกครองและให้บริการประชาชนเนื่องจากบางอำเภออยู่ห่างไกลจากตัวจังหวัดมาก จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติฯ ให้แยกบางอำเภอทางด้านทิศตะวันออกของจังหวัดปราจีนบุรีแล้วรวมกันจัดตั้งเป็นจังหวัดสระแก้ว ในปี พ.ศ. 2536 จนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน จังหวัดปราจีนบุรีได้รับการพัฒนาจนกลายเป็นหัวเมืองรองในด้านเศรษฐกิจที่สำคัญของภูมิภาค มีการลงทุนจากต่างประเทศ ทำให้เกิดนิคมอุตสาหกรรมเกิดขึ้นใหม่มากมาย ทำให้ภาพรวมในจังหวัดดีขึ้น รายได้ต่อปีต่อหัวของประชากร เฉลี่ย 450,000 - 480,000 บาท อยู่ในอันดับ 3 ของประเทศไทย อ้างอิงจากรายชื่อจังหวัดในประเทศไทยเรียงตามผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในจังหวัดต่อหัว
ประวัติศาสตร์ > สมัยก่อนอยุธยา

ปราจีนบุรีในสมัยก่อนอยุธยาเริ่มตั้งแต่การตั้งถิ่นฐานของกลุ่มคนในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลาย แล้วพัฒนามาเป็นกลุ่มบ้านเมืองในสมัยประวัติศาสตร์ จนเข้าสู่สมัยสุโขทัย ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานทางเอกสาร แต่ได้พบเครื่องถ้วยจีนที่มีอายุตรงกับสมัยราชวงศ์ซ้อง จึงเชื่อว่า ในสมัยสุโขทัย บริเวณพื้นที่ในเขตจังหวัดปราจีนบุรียังคงมีผู้คนบางส่วนอาศัยอยู่สืบเนื่องกันมา
ในเขตจังหวัดปราจีนบุรีปรากฏการตั้งถิ่นฐานของชุมชนสมัยโบราณเมื่อประมาณ 2,000-2,500 ปี มาแล้ว ซึ่งตรงกับสมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลายถึงสมัยก่อนประวัติศาสตร์ (Proto-history) ที่แหล่งโบราณคดีบ้านกระทุ่มแพ้ว ตำบลกระทุ่มแพ้ว อำเภอบ้านสร้าง บ้านหนองอ้อ ตำบลดงพระราม อำเภอเมืองปราจีนบุรี และบ้านดงชัยมัน ตำบลประจันตคาม อำเภอประจันตคาม
โบราณคดีที่พบ ได้แก่ ลูกปัดแก้วแบบอินโด-แปซิฟิกสีต่าง ๆ ลูกปัดหินคาร์เนเลียน หินอะเกต หินควอตซ์ และเครื่องมือเหล็ก ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการติดต่อสัมพันธ์กับชุมชนโบราณใกล้เคียงและอินเดีย โดยเฉพาะที่บ้านดงชัยมันได้พบชิ้นส่วนกลองมโหระทึกซึ่งเป็นโบราณวัตถุในวัฒนธรรมดองซอน เกี่ยวข้องกับพิธีกรรมซึ่งพบทางตอนใต้ของจีนและในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมทั้งประเทศไทย
บริเวณที่ตั้งเมืองโบราณศรีมโหสถ ตำบลโคกปีบ อำเภอศรีมโหสถ สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นชุมชนมาก่อนพุทธศตวรรษที่ 11 ในชุมชนบริเวณดังกล่าวรวมตัวกันเป็นกลุ่มเกษตรกรเป็นกลุ่มหมู่บ้านเกษตรกรรม มีการติดต่อค้าขายแลกเปลี่ยนกับวัฒนธรรมภายนอก แต่ยังไม่มีการสร้างเมืองที่มีคันดิน คูน้ำล้อมรอบชุมชน ในระยะนี้อาจมีความสัมพันธ์กับอาณาจักรฟูนัน และมีการแลกเปลี่ยนค้าขายกับนักเดินเรือจากต่างประเทศ หลักฐานที่พบแสดงอิทธิพลวัฒนธรรมฟูนันและอิทธิพลวัฒนธรรมอินเดียแบบอมราวดี หลักฐานสำคัญที่พบ ได้แก่ ภาพสลักนูนต่ำและประติมากรรมบางชิ้น ที่พบในบริเวณนี้คือภาพมกรหรือเหราบางตัวที่ขอบโบราณสถานสระแก้ว มีลักษณะคล้ายมกรในศิลปะอินเดียแบบคุปตะ ส่วนประติมากรรม ได้แก่ พระพุทธรูปที่พบในบ่อน้ำหน้าอาคารรอยพระบาทคู่ และจากการค้นพบเครื่องมือหินขัด ทำให้พออนุมานได้ว่าชุมชนดังกล่าวน่าจะมีความสัมพันธ์กับชุมชนก่อนประวัติศาสตร์ที่พบตามแนวชายฝั่งทะเลเดิมบริเวณลุ่มน้ำบางปะกงแถบจังหวัดชลบุรี ซึ่งเริ่มมีถิ่นฐานเมื่อประมาณ 5,000-1,400 ปี มาแล้ว
สรุปได้ว่า การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์เริ่มแรกในเขตจังหวัดปราจีนบุรีเป็นสังคมสมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลายที่มีเทคโนโลยีค่อนข้างสูงในการดำรงชีวิต คือ รู้จักใช้เครื่องมือเหล็กและรู้จักใช้วิธีกักเก็บน้ำ ต่อมาสภาพสังคมและเศรษฐกิจมีความสลับซับซ้อนมากขึ้นจนเข้าสู่พุทธศตวรรษที่ 6-10 ได้รับวัฒนธรรมภายนอกและเข้าสู่สมัยประวัติศาสตร์ พัฒนาเป็นชุมชนหรือเมืองที่รู้จักกันในชื่อว่า กลุ่มวัฒนธรรมทวารวดี มีอายุในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-19
การเกิดบ้านเมืองในสมัยประวัติศาสตร์ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 12-19 แบ่งจังหวัดปราจีนบุรีออกเป็น 2 ช่วง คือ ช่วงแรกมีความเจริญรุ่งเรืองและพัฒนาการเป็นบ้านเมืองร่วมสมัยกับกลุ่มบ้านเมืองทวารวดีในบริเวณภาคกลางของประเทศ มีอายุระหว่างพุทธศตวรรษที่ 12-16 และช่วงที่ 2 เป็นการอยู่สืบเนื่องต่อจากช่วงแรก แต่สภาพสังคม การเมือง การปกครองได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม เชื่อว่าช่วงเวลาดังกล่าวนี้ได้รับวัฒนธรรมขอมโบราณเข้ามา มีการผสมผสานกับวัฒนธรรมทวารวดีที่เคยรุ่งเรืองมาก่อน
ประวัติศาสตร์ > สมัยอยุธยา

ในสมัยอยุธยาปรากฏชื่อเมืองปราจีนบุรีเป็นครั้งแรก คำว่า "ปราจีนบุรี" เป็นคำสมาส เกิดจากคำว่า "ปราจีน" กับคำว่า "บุรี" คำว่า "ปราจีน" หรือ "ปราจิณ" หมายความว่า ทิศตะวันออก ส่วนคำว่า "บุรี" หมายความว่า "เมือง" รวมแล้วคำว่า "ปราจีนบุรี" หมายถึงเมืองตะวันออก การเขียนชื่อเมืองปราจีนบุรีแตกต่างกันไป เช่น ปราจินบุรี ปราจิณบุรี และปาจีนบุรี แต่ความหมายน่าจะหมายถึงเมืองทางตะวันออกของราชอาณาจักรไทย
ปราจีนบุรีในฐานะหัวเมืองชั้นในด้านทิศตะวันออก สันนิษฐานว่า ในสมัยอยุธยาตอนต้นก่อนการปฏิรูปการปกครองในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1991-2031) เมืองปราจีนมีฐานะเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้ราชธานีคือกรุงศรีอยุธยา โดยทางกรุงศรีอยุธยาจะส่งขุนนางมาปกครองโดยให้ขึ้นตรงต่อเมืองหลวง และหลังจากการปฏิรูปการปกครองในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถแล้ว การปกครองหัวเมืองก็เปลี่ยนไปจากเดิม คือ สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แบ่งเป็นหัวเมืองชั้นใน หัวเมืองชั้นนอก และหัวเมืองประเทศราช และแบ่งหัวเมืองออกเป็นชั้น เอก โท ตรี และจัตวา ทรงลดฐานะหัวเมืองชั้นในคือเมืองลูกหลวงและเมืองหลานหลวงลงมาเป็นเมืองจัตวาภายใต้การปกครองของราชธานี โดยทางราชธานีจะส่งขุนนางมาปกครองและขึ้นตรงต่อเมืองหลวง และขุนนางที่ปกครองหัวเมืองชั้นในเรียกว่า "ผู้รั้ง" เขตที่จัดเป็นหัวเมืองชั้นในมีอาณาบริเวณดังนี้ ทิศเหนือจดเมืองชัยนาท ทิศตะวันออกจดเมืองปราจีน ทิศตะวันตกจดสุพรรณบุรี ทิศใต้จดเมืองกุยบุรี 
เมืองปราจีนบุรีหลังการปฏิรูปในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ จึงเป็นหัวเมืองจัตวาขึ้นกับราชธานี ตำแหน่งเจ้าเมืองหรือผู้รั้งมีบรรดาศักดิ์และราชทินนามที่ออกพระอุไทยธานี
จากลักษณะทำเลที่ตั้งของเมืองปราจีน เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้กับประเทศกัมพูชา เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับจังหวัดปราจีนบุรีในสมัยอยุธยาจึงเป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับสงครามระหว่างสองราชอาณาจักร โดยฝ่ายกัมพูชามักจะเป็นต้นเหตุซึ่งอาจเนื่องมาจากกัมพูชาเห็นว่ากรุงศรีอยุธยาเป็นราชอาณาจักรใหม่จึงไม่ยอมรับอำนาจมากนัก ต่อมาเมื่อกรุงศรีอยุธยามีความเป็นปึกแผ่นมั่นคงและขณะเดียวกันราชอาณาจักกัมพูชากลับเสื่อมโทรมภายในมากขึ้น กัมพูชาจึงยอมรับราชอาณาจักรอยุธยาในฐานเจ้าประเทศราช กษัตริย์ กัมพูชาต้องมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารหลายครั้ง
แต่อย่างไรก็ดี เมื่อกรุงศรีอยุธยามีศึกติดพันกับพม่าหรือมีความอ่อนแอภายใน กัมพูชาก็ถือโอกาสมากวาดต้อนผู้คนตามแนวชายแดนของราชอาณาจักรอยุธยาอย่างเมืองปราจีน สมเด็จพระนเรศวรมหาราชจึงทรงยกทัพไปตีกัมพูชาโดยใช้เส้นทางบก โดยยกทัพหลวงออกจากกรุงศรีอยุธยามาทางตะวันออก ผ่านพิหานแดง (วิหารแดง), บ้านนา, เมืองนครนายก, ด่านกบแจะ (ประจันตคาม), ด่านหนุมาน (กบินทร์บุรี), ด่านพระปรง (อำเภอแมืองสระแก้ว), ช่องตะโก ด่านพระจารึกหรือพระจฤต (อรัญประเทศ-ตาพระยา), ตำบลทำนบ อยู่ระหว่างเมืองอรัญประเทศกับเมืองพระตะบอง ตำบลเพนียด เมืองพระตะบอง เมืองโพธิสัตว์ และเมืองละแวก
ประวัติศาสตร์ > สมัยธนบุรี

ในสมัยธนบุรีได้กล่าวถึงเมืองปราจีนเพียงว่าเป็นเมืองที่อยู่ในเส้นทางเดินทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชที่ยกทัพจากกรุงศรีอยุธยาไปยังเมืองจันทบุรี กล่าวคือเมื่อ พ.ศ. 2309 ขณะที่กองทัพพม่าล้อมกรุงศรีอยุธยาอยู่นั้น สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเมื่อครั้งเป็นพระยากำแพงเพชรทรงเล็งเห็นว่ากรุงศรีอยุธยาจะเป็นอันตราย จึงรวบรวมทหารไทย จีน ประมาณ 1,000 คนเศษ พร้อมด้วยอาวุธออกไปตั้ง ณ วัดพิชัย พอฝนตกพระยากำแพงเพชรจึงนำกองทัพฝ่ากองทัพพม่าออกมาจากวัดพิชัย เดินทัพต่อไป โดยมีจุดหมายอยู่ที่เมืองจันทบุรี โดยเมืองปราจีนบุรีอยู่ในเส้นทางเดินทัพ ซึ่งตามพระราชพงศาวดารกรุงธนบุรี ฉบับจันทนุมาศ (เจิม) ได้กล่าวไว้ว่า …เมื่อวันพุธขึ้นแปดค่ำ เดือนยี่ ยกกองทัพมาประทับที่ตำบลหนองไม้ซุง ตามทางหลวงนครนายก ประทับรอนแรม 2 วันถึงบ้านนาเริ่ง ออกจากบ้านนาเริ่งวันหนึ่งถึงเมืองปราจีน ข้ามด่านกบและหยุดพักพลหุงอาหาร ณ ฟากตะวันออกแล้วยกข้ามไปจนถึงบ่าย 5 โมง…
ประวัติศาสตร์ > สมัยรัตนโกสินทร์

ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เมืองปราจีนยังคงเป็นเมืองผ่านของเส้นทางเดินทัพระหว่างไทยกับกัมพูชา มีผู้คนอยู่อาศัยมากขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งเมืองขึ้นหลายเมือง เช่น เมืองกบินทร์บุรี เมืองอรัญประเทศ เมืองวัฒนานคร เป็นต้น ทั้งยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองบางขนากขึ้น ส่งผลให้การติดต่อระหว่างเมืองปราจีนบุรีกับพระนครสะดวกรวดเร็วขึ้น
ต่อมาในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) ได้มีพระราชดำริที่จะสร้างป้อมเมืองปราจีน แต่ได้ลงมือสร้างและแล้วเสร็จในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5)
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมืองปราจีนเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นตามลำดับ เพราะมีการค้นพบแหล่งทองคำที่เมืองกบินทร์บุรี มีการทำเหมืองทองคำ ต่อมาเมื่อปฏิรูปการปกครองจากระบบกินเมืองเป็นระบบเทศาภิบาล ได้ใช้เมืองปราจีนเป็นที่ว่าการมณฑลปราจีน ส่งผลให้เมืองปราจีนกลายเป็นศูนย์กลางความเจริญในภูมิภาคตะวันออก ครั้นเมื่อได้ย้ายที่ว่าการมณฑลปราจีนไปอยู่ที่เมืองฉะเชิงเทรา ทำให้เมืองปราจีนลดความสำคัญลง ประกอบกับเส้นทางคมนาคมเปลี่ยนไป คือมีการตัดเส้นทางรถไฟจากรุงเทพฯ ถึงเมืองฉะเชิงเทรา มีคนจีนไปสร้างหลักแหล่งในฉะเชิงเทรามากขึ้น มีโรงงานน้ำตาล โรงสีข้าว อันส่งผลให้เมืองฉะเชิงเทรากลายเป็นศูนย์กลางความเจริญแทนเมืองปราจีนบุรี
หลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้มีพระราชบัญญัติว่าด้วยการบริหารแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2476 ให้มีตำแหน่งข้าหลวงประจำจังหวัดแบบผู้ว่าราชการจังหวัด คณะกรมการจังหวัด และสภาจังหวัด ส่งผลให้มณฑลเทศาภิบาลปราจีนบุรีถูกยกเลิกไป เมืองปราจีนบุรีมีฐานะเป็นจังหวัดปราจีนบุรี
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2485 รัฐบาลได้ออกพระราชบัญญัติยุบและรวมการปกครองบางจังหวัด พ.ศ. 2485 ให้ยุบและรวมการปกครองจังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดนครนายก จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดนนทบุรี โดยในส่วนของจังหวัดนครนายกนั้นให้รวมท้องที่ของจังหวัดที่ยุบเข้าไว้ในการปกครองของจังหวัดปราจีนบุรี (ยกเว้นอำเภอบ้านนา ให้รวมเข้าไว้ในการปกครองของจังหวัดสระบุรี) จึงส่งผลให้จังหวัดปราจีนบุรีมีท้องที่กว้างขวางเพิ่มมากขึ้นเกินกำลังจังหวัดจะรับผิดชอบ กระทรวงมหาดไทยจึงได้เสนอร่างหลักการพระราชบัญญัติสถาปนาจังหวัดนครนายก พ.ศ. 2489 โดยได้สอบถามหน่วยราชการประจำจังหวัดปราจีนบุรีและจังหวัดสระบุรี และในที่สุดรัฐบาลได้ออกพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดนนทบุรี จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดนครนายก พ.ศ. 2489
ต่อมา พ.ศ. 2536 ได้มีการแบ่งเขตพื้นที่การปกครองจังหวัดปราจีนบุรี โดยแยกพื้นที่อำเภอบางอำเภอทางด้านตะวันออกไปอยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดสระแก้ว ซึ่งตั้งขึ้นใหม่ตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดสระแก้ว พ.ศ. 2536
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด

คำขวัญประจำจังหวัด : ศรีมหาโพธิ์คู่บ้าน ไผ่ตงหวานคู่เมือง ผลไม้ลือเลื่อง เขตเมืองทวารวดี
ตราประจำจังหวัด : ต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย อายุกว่า 2000 ปี
ธงประจำจังหวัด : ตอนต้นมีพื้นสีแดง มีรูปต้นโพธิ์อยู่ในกรอบวงกลม และตอนปลายเป็นสีเหลือง
ต้นไม้ประจำจังหวัด : โพ (Ficus religiosa)
ดอกไม้ประจำจังหวัด : ปีบ (Millingtonia hortensis)
สัตว์น้ำประจำจังหวัด : ปลาตะโกก (Cyclocheilichthys enoplos)
ต้นพระศรีมหาโพธิ์
ดอกปีบ
ปลาตะโกก
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขต

จังหวัดปราจีนบุรีมีพื้นที่ติดต่อกับจังหวัดอื่น ๆ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดกับจังหวัดนครนายกและจังหวัดนครราชสีมา
ทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดสระแก้ว
ทิศใต้ ติดกับจังหวัดฉะเชิงเทรา
ทิศตะวันตก ติดกับจังหวัดนครนายกและจังหวัดฉะเชิงเทรา
การเมืองการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

การปกครองแบ่งออกเป็น 7 อำเภอ 65 ตำบล 708 หมู่บ้าน
หมายเลขที่หายไปปัจจุบันคืออำเภอในจังหวัดสระแก้ว
การเมืองการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

จังหวัดปราจีนบุรีมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งหมด 70 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดปราจีนบุรี มีเทศบาล 14 แห่ง เป็นเทศบาลเมือง 2 แห่ง และเทศบาลตำบล 12 แห่ง ที่เหลือเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลจำนวน 55 แห่ง โดยเทศบาลทั้งหมดแบ่งตามอำเภอในจังหวัดปราจีนบุรี มีดังนี้
| ลำดับ> ลำดับ.เทศบาลเมือง | ชื่อเทศบาล> ชื่อเทศบาล.เทศบาลเมือง | อำเภอ> อำเภอ.เทศบาลเมือง | ครอบคลุมตำบล> ทั้งตำบล.เทศบาลเมือง | ครอบคลุมตำบล> บางส่วน.เทศบาลเมือง | ครอบคลุมตำบล> รวม.เทศบาลเมือง | ประชากร (คน)    (ณ สิ้นปี 2567) > ประชากร (คน)    (ณ สิ้นปี 2567) .เทศบาลเมือง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |   เทศบาลเมืองปราจีนบุรี | เมืองปราจีนบุรี | หน้าเมือง | – | 1 | 15,770 |
| 2 |   เทศบาลเมืองหนองกี่ | กบินทร์บุรี | หนองกี่ | – | 1 | 15,967 |
เทศบาลตำบล
| 1 |   เทศบาลตำบลโคกมะกอก | เมืองปราจีนบุรี | – | โนนห้อม | 1 | 2,231 |
| 2 |   เทศบาลตำบลบ้านนาปรือ | เมืองปราจีนบุรี | – | เนินหอม | 1 | 2,232 |
| 3 |   เทศบาลตำบลกบินทร์ | กบินทร์บุรี | – | กบินทร์ | 1 | 3,511 |
| 4 |   เทศบาลตำบลเมืองเก่า | กบินทร์บุรี | – | เมืองเก่า กบินทร์ | 2 | 6,617 |
| 5 |   เทศบาลตำบลสระบัว | กบินทร์บุรี | – | ลาดตะเคียน | 1 | 1,773 |
| 6 |   เทศบาลตำบลนาดี | นาดี | – | นาดี สำพันตา | 2 | 7,916 |
| 7 |   เทศบาลตำบลบ้านสร้าง | บ้านสร้าง | – | บ้านสร้าง บางกระเบา | 2 | 3,232 |
| 8 |   เทศบาลตำบลประจันตคาม | ประจันตคาม | – | ประจันตคาม | 1 | 4,272 |
| 9 |   เทศบาลตำบลโพธิ์งาม | ประจันตคาม | โพธิ์งาม | – | 1 | 10,519 |
| 10 |   เทศบาลตำบลกรอกสมบูรณ์ | ศรีมหาโพธิ์ | – | กรอกสมบูรณ์ | 1 | 3,592 |
| 11 |   เทศบาลตำบลศรีมหาโพธิ์ | ศรีมหาโพธิ์ | – | ศรีมหาโพธิ์ หนองโพรง | 2 | 3,569 |
| 12 |   เทศบาลตำบลโคกปีบ | ศรีมโหสถ | – | โคกปีบ | 1 | 5,635   |
สถานที่ท่องเที่ยว > อำเภอเมือง

พระธาตุเจดีย์กลางน้ำ วัดแจ้ง
ศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
วัดแก้วพิจิตร
ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดปราจีนบุรี
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติปราจีนบุรี
ตึกเจ้าพระยาอภัยภูเบศร
วัดโบสถ์
พิพิธภัณฑ์พระครูอุทัยธรรมธารี (เส็ง สุขิโต)
พิพิธภัณฑ์อยู่สุขสุวรรณ์
พระบรมราชานุสาวรีย์รัชกาลที่ 5
ศาลพระหลักเมือง
หมู่บ้านไม้ดอกไม้ประดับเฉลิมพระเกียรติบ้านดงบัง
พิพิธภัณฑ์ทหารค่ายจักรพงษ์
ภูมิภูเบศร ศูนย์การเรียนรู้สมุนไพรและภูมิปัญญาสุขภาพ
น้ำตกเขาอีโต้
สถานที่ท่องเที่ยว > อำเภอบ้านสร้าง

โครงการพัฒนาส่วนพระองค์ บางแตน
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดบางแตน
สถานที่ท่องเที่ยว > อำเภอศรีมโหสถ

ต้นโพธิ์ศรีมหาโพธิ
กลุ่มโบราณสถานสระมรกต
แหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถ
สถานที่ท่องเที่ยว > อำเภอศรีมหาโพธิ

อนุสาวรีย์ลายพระหัตถ์รัชกาลที่ 5
โบราณสถานหลุมเมือง
โบราณสถานพานหิน
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านดงกระทงยาม
สถานที่ท่องเที่ยว > อำเภอประจันตคาม

แหล่งหัตถกรรมบ้านโง้ง - บ้านต้น
น้ำตกธารทิพย์
น้ำตกสาวน้อย
น้ำตกส้มป่อย
น้ำตกตะคร้อ
สถานที่ท่องเที่ยว > อำเภอกบินทร์บุรี

พิพิธภัณฑ์เหมืองทองคำบ้านบ่อทอง
สถานที่ท่องเที่ยว > อำเภอนาดี

อุทยานแห่งชาติทับลาน
สวนนงนุช ปราจีนบุรี
แก่งหินเพลิง
เวโรน่า ทับลาน
เศรษฐกิจ

จังหวัดปราจีนบุรีมีความเจริญและมีการลงทุนจากต่างประเทศปีละจำนวนมาก พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกพัฒนาเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม โดยมีการก่อสร้างนิคมอุตสาหกรรมหลายแห่ง เนื่องจากทำเลที่ตั้งอยู่ใกล้เมืองหลวงและใกล้ท่าเรือที่ใช้ส่งออก และอยู่บนเส้นทางสำคัญสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง รวมไปถึงภาคตะวันออก
ปัจจุบัน จังหวัดปราจีนบุรี มีแหล่งอุตสาหกรรมอยู่ จำนวน 6 แห่ง
สวนอุตสาหกรรม 304 – อำเภอศรีมหาโพธิ
นิคมอุตสาหกรรมโรจนะ ปราจีนบุรี – อำเภอศรีมหาโพธิ
นิคมอุตสาหกรรมกบินทร์บุรี – อำเภอกบินทร์บุรี
นิคมอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์ – อำเภอกบินทร์บุรี
นิคมอุตสาหกรรมไฮเทค – อำเภอกบินทร์บุรี
นิคมอุตสาหกรรมบ่อทอง 33 – อำเภอกบินทร์บุรี
จังหวัดปราจีนบุรีมีพื้นที่เกษตรกรรมจำนวนมาก ทั้งพื้นที่ปลูกข้าว ทำนา ทำสวนผลไม้ ทำให้ปราจีนบุรีมีผลผลิตข้าวที่มีคุณภาพดี กับผลไม้ที่เป็นที่รู้จัก เช่น ทุเรียน กระท้อน มะปราง มะยงชิด โดยเฉพาะทุเรียน ได้รับการจดสิทธิบัตรเป็นทุเรียนจีไอ ทำให้ทุเรียนจากปราจีนบุรีมีชื่อเสียงโด่งดัง เป็นสินค้าส่งออกไปต่างประเทศทุกปี ทำรายได้สู่ประชากรในจังหวัดอย่างมาก
มีแหล่งท่องเที่ยวเชิงผจญภัยชื่อดังอย่างแก่งหินเพิง และแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์อย่างเมืองศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรีเป็นจังหวัดที่มีน้ำตกมากที่สุดในประเทศไทย เนื่องจากมีพื้นที่ในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ถึง 3 อำเภอของจังหวัด นอกจากนั้นปัจจุบัน จังหวัดปราจีนบุรีได้มีแหล่งท่องเที่ยวเกิดใหม่มากมาย อาทิ เวโรน่า ทับลาน (เมืองเวโรน่าจำลองในรูปแบบประเทศอิตาลี)
การขนส่ง > ระยะทางจากตัวจังหวัดไปอำเภอต่าง ๆ

อำเภอประจันตคาม 20 กิโลเมตร
อำเภอศรีมหาโพธิ 21 กิโลเมตร
อำเภอศรีมโหสถ 24 กิโลเมตร
อำเภอบ้านสร้าง 26 กิโลเมตร
อำเภอกบินทร์บุรี 48 กิโลเมตร
อำเภอนาดี 55 กิโลเมตร
ประชากร > การศึกษา

บทความหลัก: รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดปราจีนบุรี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี วิทยาเขตปราจีนบุรี กำลังก่อสร้าง ในพื้นที่ อำเภอ กบินทร์บุรี
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดปราจีนบุรี
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์การศึกษาปราจีนบุรี
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ศูนย์การศึกษาปราจีนบุรี
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ศูนย์การศึกษาปราจีนบุรี
วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข
วิทยาลัยเทคนิคปราจีนบุรี อำเภอเมืองปราจีนบุรี
วิทยาลัยเทคนิคบูรพาปราจีน อำเภอศรีมหาโพธิ
วิทยาลัยสารพัดช่างปราจีนบุรี อำเภอเมืองปราจีนบุรี
วิทยาลัยการอาชีพกบินทร์บุรี อำเภอกบินทร์บุรี
โรงเรียนเทคโนโลยีนครกบินทร์ อำเภอกบินทร์บุรี
โรงเรียนเทคนิคพณิชยการกบินทร์บุรี อำเภอกบินทร์บุรี
วิทยาลัยเทคโนโลยีสายมิตรปราจีนบุรี อำเภอกบินทร์บุรี
วิทยาลัยอาชีวศึกษาพณิชยการปราจีนบุรี อำเภอเมืองปราจีนบุรี
ประชากร > สาธารณสุข

ด้านการสาธารณสุขจังหวัดปราจีนบุรี ประกอบไปด้วย* โรงพยาบาลรัฐบาล 7 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศรซึ่งเป็นโรงพยาบาลศูนย์ และโรงพยาบาลประจำอำเภออีก 6 แห่
ง
โรงพยาบาลเอกชน 3 แห่ง ได้แก่ โรงพยาบาลจุฬารัตน์ 304 อินเตอร์ อำเภอศรีมหาโพธิ, โรงพยาบาลเมดิแคร์ 304 และโรงพยาบาลเกษมราษฎร์ ปราจีนบุรี 304
โรงพยาบาลสังกัดกระทรวงกลาโหม 1 แห่ง ได้แก่ โรงพยาบาลค่ายจักรพงษ์ อำเภอเมืองปราจีนบุรี
วัฒนธรรม

จังหวัดปราจีนบุรีมีขนบธรรมเนียมประเพณี วัฒนธรรม และการละเล่นพื้นเมืองสำคัญที่นิยมปฏิบัติสืบทอดกันมา แต่โบราณจนถึงปัจจุบัน คือ
งานเทศกาลมาฆปูรมีศรีปราจีน งานนี้จัดขึ้นที่วัดสระมรกต ในบริเวณโบราณสถานสระมรกต อำเภอศรีมโหสถ เป็นระยะเวลา 3 วัน ซึ่งตรงกับวันมาฆบูชาของทุกปี ในงานกิจกรรมหลักคือ การแสดงแสงสีเสียง การแสดงโขน ตลาดย้อนยุค รวมถึง การเข้าค่ายพุทธศาสน์และปลูกจิต สำนึกทางศาสนาและวัฒนธรรมของนักเรียน นักศึกษา ระดับมัธยมศึกษาขึ้นไป การประชุมพระภิกษุและพระสังฆาธิการ ในจังหวัด การปฏิบัติธรรมของพระสงฆ์ อุบาสก อุบาสิกา กิจกรรมการเวียนเทียนรอบรอยพระพุทธบาทคู่
งานประเพณีการแข่งเรือยาว จัดเป็นงานประจำมาตั้งแต่ พ.ศ. 2528 โดยจัดที่แม่น้ำบางปะกงหรือแม่น้ำปราจีนบุรี บริเวณสะพานณรงค์ดำริถึงหน้าวัดหลวงปรีชากูล อำเภอเมืองปราจีนบุรี แต่เดิมมีการแข่งขันเรือเพียง 2 ประเภท คือ ประเภทใบพาย 2 ด้าน ซึ่งมี 15-19 ฝีพาย และแบบ 35 ฝีพาย ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2538 มีการแข่งขัน 4 ประเภท คือ แบบ 15-19 ฝีพาย, แบบ 30 ฝีพาย, แบบ 40 ฝีพาย, และแบบ 55 ฝีพาย ผู้ชนะการแข่งขันจะได้รับถ้วยพระราชทาน จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งการแข่งขันได้รับความสนใจจากจังหวัดต่าง ๆ ทั้งภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคกลาง ได้ส่งเรือมาร่วมแข่งขันกับทางจังหวัดปราจีนบุรี ปกติงานนี้จัดในช่วงเดือนกันยายน หรือเดือนตุลาคม ของทุกปี แล้วแต่ความสูงของระดับน้ำ
งานวันเกษตรและของดีเมืองปราจีน จัดที่บริเวณหน้าศาลากลางจังหวัด ในช่วงเดือนพฤษภาคม-มิถุนายนของทุกปี นอกจากเกษตรกรจะนำผลผลิตมาจำหน่ายแล้ว ยังมีกิจกรรมการประกวดต่าง ๆ เช่น การประกวดคุณภาพผลไม้ ผลไม้ที่ใหญ่ที่สุด เช่น ขนุนผลใหญ่ที่สุด ทุเรียนผลใหญ่ที่สุด กระท้อนผลใหญ่ที่สุด ผักยาวที่สุด เช่น บวบ ถั่วฝักยาว ในงานนี้ยังมีขบวนแห่รถที่ประดับตกแต่งด้วยผลิตผลทางการเกษตร และในบางปียังมีการประกวดธิดาเกษตรด้วย ทำให้ประชาชนทั่วทิศต่างจังหวัดเดินทางเข้ามาเที่ยวงานเป็นจำนวนมาก โดยผลไม้ขึ้นชื่อจะเป็นทุเรียน ที่มีรสชาติดีเป็นอันดับต้นๆของประเทศรองจากทุเรียนนนทบุรี
งานประเพณีการทำบุญบั้งไฟ งานนี้จัดขึ้นที่วัดต้นโพธิ์ อำเภอศรีมโหสถ ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ซึ่งจัดมาได้ประมาณ 50 ปีมาแล้ว ผู้ที่ริเริ่มในการจัด คือ พระครูวิมลโพธิเขต (จำปา ธมฺมกาโม) เจ้าคณะตำบลโคกปีบ กิจกรรมของงาน ได้แก่ การประกวดจุดบั้งไฟที่ขึ้นนานที่สุด มีการรำเซิ้งบั้งไฟเพื่อขอฝน การประกวดขบวนรำเซิ้ง ซึ่งจะมีคณะกรรมการจากหมู่บ้านต่าง ๆ ในจังหวัดและต่างจังหวัด เช่น สระแก้ว ยโสธร เป็นต้น
งานประเพณีลอยกระทง จัดกิจกรรมการลอยกระทงในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 ของทุกปีมาตั้งแต่โบราณกาล จนถือเป็นประเพณีสืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน การจัดงานประเพณีลอยกระทงของจังหวัดปราจีนบุรี จัดที่ท่าน้ำหน้าที่ว่า การอำเภอเมืองปราจีนบุรี กิจกรรมต่าง ๆ ในงาน ได้แก่ การประกวดกระทงประเภทสวยงามและประเภทความคิด และยังมีการแสดงบนเวทีของหน่วยงานและสถานศึกษาต่าง ๆ