stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อวัยวะของคอร์ติ
โครงสร้าง

อวัยวะของคอร์ติอยู่ในคอเคลียภายในหูชั้นในระหว่างท่อ vestibular duct กับ tympanic duct และประกอบด้วยเซลล์รับแรงกลที่รู้จักกันว่า เซลล์ขน
ซึ่งตั้งขึ้นอย่างเหมาะสมที่เยื่อกั้นหูชั้นใน (basilar membrane) ของอวัยวะ โดยมีเซลล์ขนด้านนอก (outer hair cell, OHC) 3 แถว กับเซลล์ขนด้านใน (inner hair cell, IHC) อีกหนึ่งแถว
และมีเซลล์ที่เป็นตัวแยกและค้ำจุนเซลล์ขนเหล่านี้ คือ Deiters cell (phalangeal cell) และ pillar cell
เซลล์ขนมีส่วนยื่นออกด้านบนคล้าย ๆ กับนิ้วที่เรียกว่า stereocilia ซึ่งเรียงตามลำดับความสูงโดยมีเส้นที่สั้นที่สุดอยู่ด้านนอกและยาวที่สุดตรงกลาง
เชื่อว่า การเรียงลำดับเช่นนี้สำคัญมากเพราะว่าช่วยให้เซลล์ให้ปรับรับเสียงได้ดี (superior tuning)
ถ้าคลี่คอเคลียออกมันก็จะยาวประมาณ 33 มม. ในหญิง และ 34 มม. ในชาย โดยมีค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานที่ 2.28 มม.
คอเคลียจัดเรียงตามความถี่เสียงแบบ tonotopic คือความถี่เสียงโดยเฉพาะ จะทำให้คอเคลียเกิดปฏิกิริยาในจุดโดยเฉพาะ
ฐานของคอเคลียซึ่งใกล้กับหูชั้นนอกมากที่สุด จะแข็งและแคบ และเป็นส่วนที่ถ่ายโอนเสียงความถี่สูงเป็นกระแสประสาท
จุดยอด (apex) ของคอเคลียจะกว้างและยืดหยุ่นได้ดีกว่า และจะถ่ายโอนเสียงความถี่ต่ำ
หน้าที่

หน้าที่ของอวัยวะของคอร์ติก็คือ การถ่ายโอนเสียงเป็นสัญญาณประสาทในระดับสูงสุดเท่าที่จะเป็นไปได้
แต่เป็นใบหูและหูชั้นกลางที่เป็นหม้อแปลงเปลี่ยนเสียงและตัวขยายเสียงเชิงกล ที่ขยายแอมพลิจูดเสียงเพิ่มเป็น 22 เท่าของเสียงที่เข้ามาในหู
หน้าที่ > การถ่ายโอนสัญญาณเสียง

ในบุคคลที่ได้ยินเป็นปกติ สัญญาณเสียงที่มาถึงอวัยวะของคอร์ติโดยมากมาจากหูชั้นนอก
คือ คลื่นเสียงจะเข้ามาในช่องหูแล้วเขย่าแก้วหู ซึ่งจะเขย่ากระดูกหู 3 ชิ้น (ossicle) ในหูชั้นกลาง
ที่เชื่อมกับช่องรูปไข่ (oval window) ของหูชั้นใน ซึ่งในที่สุดก็จะเขย่าช่องรูปกลม (round window) โดยในระหว่างกระบวนการนี้ น้ำในคลอเคลียก็จะเคลื่อนด้วย
การเร้าเช่นนี้ก็สามารถเกิดผ่านการสั่นของกะโหลกศีรษะโดยตรงได้เหมือนกัน
ซึ่งแบบหลังเรียกว่าการได้ยินผ่านกระดูก (Bone Conduction, BC) ซึ่งช่วยเสริมการได้ยินแบบแรกซึ่งเรียกว่า การได้ยินผ่านอากาศ (Air Conduction, AC)
ทั้งแบบ AC และ BC จะเร้าเยื่อกั้นหูชั้นใน (basilar membrane) ได้เหมือนกัน (Békésy, G.v., Experiments in Hearing. 1960)
โดยเยื่อกั้นหูชั้นในที่อยู่ในท่อ tympanic duct จะดันเซลล์ขนเมื่อคลื่นเสียงวิ่งผ่านน้ำ perilymph
แล้ว stereocilia ที่อยู่บน IHC ก็จะเคลื่อนไปตาม perilymph ซึ่งทำให้โครงสร้างโปรตีน cadherin ที่เรียกว่า ใยเชื่อมปลาย (tip link) ซึ่งเชื่อม stereocilia ที่อยู่ติด ๆ กัน ก็จะดึงเปิดช่องแคตไอออนหรือช่องไอออนบวกของเซลล์
อวัยวะของคอร์ติ ซึ่งอยู่ในน้ำ endolymph ที่เต็มไปด้วยโพแทสเซียม จะอยู่บนเยื่อกั้นหูชั้นในที่ฐานของ scala media
ใต้อวัยวะของคอร์ติเป็นท่อ scala tympani และเหนืออวัยวะเป็นท่อ scala vestibuli
ซึ่งทั้งสองอยู่ในน้ำมีโพแทสเซียมต่ำที่เรียกว่า perilymph
เพราะว่า stereocilia จุ่มอยู่ในโพแทสเซียมที่เข้มข้น เมื่อช่องแคตไอออนเปิด ทั้งไอออนโพแทสเซียมและแคลเซียมจะไหลเข้าไปในส่วนบนของเซลล์ขน
ซึ่งทำให้ IHC เกิดการลดขั้ว (depolarization) และเปิดช่องแคลเซียมที่เปิดปิดโดยศักย์ไฟฟ้า (voltage-gated calcium channel) ที่ฐานด้านข้าง (basolateral) ของเซลล์ขน จุดชนวนให้ปล่อยสารสื่อประสาทกลูตาเมต
ทำให้สัญญาณไฟฟ้าแล่นไปทางโสตประสาท (auditory nerve) เข้าไปในคอร์เทกซ์การได้ยิน (auditory cortex) ในสมอง
หน้าที่ > การขยายเสียงของคอเคลีย

ข้อมูลเพิ่มเติม: การขยายเสียงของคอเคลีย
นอกจากจะรับเสียงแล้ว อวัยวะของคอร์ติยังสามารถปรับสัญญาณเสียงได้อีกด้วย
คือ OHC สามารถขยายสัญญาณเสียงผ่านกระบวนการที่เรียกว่า electromotility ซึ่งเซลล์เพิ่มการเคลื่อนไหวของเยื่อกั้นหูชั้นใน (basilar membrane) และดังนั้น เพิ่มการไหวของ stereocilia ของ IHC
โดยทำงานร่วมกับเยื่อคลุม (tectorial membrane) การเคลื่อนไหวของเยื่อกั้นหูชั้นในก็จะสามารถเพิ่มแรงสั่นในคอเคลีย
ตัวการสำคัญในการขยายเสียงก็คือโปรตีนมอร์เตอร์ (motor protein) ที่เรียกว่า prestin ซึ่งจะเปลี่ยนรูปร่างขึ้นอยู่กับศักย์ไฟฟ้าในเซลล์ขน
เมื่อเซลล์ลดขั้ว (คือ depolarized) prestin ก็จะสั้นลง และเพราะว่ามันอยู่ที่เยื่อหุ้มเซลล์ของ OHC มันก็จะดึงเยื่อกั้นหูชั้นในทำให้เยื่อไหวมากขึ้น ซึ่งเพิ่มแรงสั่นต่อ IHC
เมื่อเซลล์เพิ่มขั้ว (คือ hyperpolarized) prestin ก็จะยาวขึ้นและลดแรงดึงต่อ IHC ซึ่งในที่สุดก็จะลดกระแสประสาทไปยังสมอง
โดยกระบวนการนี้ เซลล์ขนสามารถเปลี่ยนสัญญาณเสียงเองก่อนส่งไปยังสมอง
พัฒนาการ

อวัยวะของคอร์ติจะเกิดหลังการเกิดและพัฒนาการของท่อคอเคลีย (cochlear duct) ซึ่งอยู่ระหว่างท่อ scala tympani และ scala media
แล้วเซลล์ขนด้านใน (IHC) และเซลล์ขนด้านนอก (OHC) ก็จะแยกพัฒนาการไปอยู่ในตำแหน่งที่สมควร และตามด้วยการจัดระเบียบของเซลล์ค้ำจุนต่าง ๆ
การจัดระเบียบและรูปร่าง (topology) ของเซลล์ค้ำจุนจะกำหนดคุณสมบัติเชิงกลของเยื่อ ที่จำเป็นเพื่อไหวตามเสียงที่เฉพาะเจาะจงอย่างยิ่งภายในอวัยวะ
พัฒนาการและการเติบโตของอวัยวะขึ้นอยู่กับยีนโดยเฉพาะ ๆ ซึ่งหลายอย่างได้กำหนดแล้วในงานศึกษาต่าง ๆ รวมทั้ง SOX2, GATA3, EYA1, FOXG1, BMP4, RAC1 เป็นต้น
เพื่อให้เกิดพัฒนาการโดยเฉพาะ ๆ เช่นนี้ได้
ซึ่งโดยย่อก็คือ พัฒนาการของท่อคอเคลียและการเกิดเซลล์ขนในอวัยวะ
การกลายพันธุ์ของยีนที่แสดงออกที่หรือใกล้อวัยวะของคอร์ติก่อนเกิดเซลล์ขน จะขัดขวางพัฒนาการของอวัยวะ ซึ่งอาจทำให้พิการ
ความสำคัญทางคลินิก > การเสียการได้ยิน

ข้อมูลเพิ่มเติม: ผลต่อสุขภาพจากเสียง
อวัยวะสามารถเสียหายได้ถ้าฟังเสียงดังเกิน เป็นความพิการในการได้ยินที่เกิดจากเสียง
ความพิการที่สามัญที่สุด (sensorineural hearing loss) รวมการทำงานบกพร่องของอวัยวะของคอร์ติ
โดยเฉพาะก็คือ การขยายเสียงแบบแอคทีฟของเซลล์ขนด้านนอก (OHC) จะไวความเสียหายจากเสียงดังหรือยาที่มีพิษต่อหู (ototoxic)
เมื่อ OHC เสียหายแล้ว ร่างกายจะไม่สามารถซ่อมแซมบูรณะ ทำให้เสียความไวเสียง และได้ยินเสียงดังผิดปกติในช่วงความถี่เสียงที่เซลล์ที่เสียหายมีส่วนเกี่ยวข้อง
แม้ว่าความเสียหายทางหูจะแก้ไขไม่ได้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แต่ปลาและสัตว์ปีกก็ซ่อมความเสียหายเยี่ยงนี้ได้เป็นปกติ
งานศึกษาปี 2556 แสดงว่า ยาบางอย่างสามารถกลับปลุกยีนที่ปกติจะแสดงออกในช่วงพัฒนาการของเซลล์ขนเท่านั้น
เป็นงานศึกษาร่วมกันของมหาวิทยาลัยแพทย์ในสหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่น รวมทั้งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
รูปภาพอื่น ๆ

ท่อคอเคลีย (cochlear duct) ของลูกแมวในครรภ์ ผ่าตามขวาง
ผังคอเคลียผ่าตามยาว (longitudinal section) ท่อคอเคลีย (cochlear duct) หรือ "scala media" ขึ้นป้ายว่า ductus cochlearis ด้านขวา
Floor of ductus cochlearis.
Limbus laminæ spiralis และ membrana basilaris.
อวัยวะของคอร์ติผ่าขยาย เซลล์ขนด้านนอก (Outer hair cell) อยู่ด้านบน เซลล์ขนด้านใน (inner hair cell) อยู่ตรงกลาง
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Hudspeth, A (2014). "Integrating the active process of hair cells with cochlear function". Nature Reviews Neuroscience. 15: 600–614. doi:10.1038/nrn3786. PMID 25096182.
1 2 3  Pujol, R; Irving, S (2013). "The Ear". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-10-08. สืบค้นเมื่อ 2017-04-28.{{cite web}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Betlejewski, S (2008). "Science and life - the history of Marquis Alfonso Corti". Otolaryngologia Polska. 62 (3): 344–347. doi:10.1016/S0030-6657(08)70268-3. PMID 18652163.
↑  Malgrange, B; Van de Water, TR; Nguyen, L; Moonen, G; Lefebvre, PP (2002). "Epithelial supporting cells can differentiate into outer hair cells and Deiters' cells in the cultured organ of Corti". Cellular and Molecular Life Sciences. 59 (10): 1744–1757. doi:10.1007/pl00012502. PMID 12475185.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Principles of Neural Science, 5th edition (2013), "Chapter 31: The Inner Ear", pp. 661
↑  Lim, D (1986). "Functional structure of the organ of Corti: a review". Hearing Research. 22: 117–146. doi:10.1016/0378-5955(86)90089-4. PMID 3525482.
↑  Miller, J. D. (2007). "Sex differences in the length of the organ of Corti in humans". The Journal of the Acoustical Society of America. 121 (4): EL151-5. doi:10.1121/1.2710746. PMID 17471760.
1 2 3 4 5  Fritzsch, B; Jahan, I; Pan,N; Kers,J; Duncan,J; Kopecky,B (2012). "Dissecting the molecular basis of organ of Corti development: where are we now?". Hearing Research. 276 (1–2): 16–26. doi:10.1016/j.heares.2011.01.007. PMID 21256948.
1 2 3 4  Nichols, J.G; Martin, A.R.; Fuchs, P.A; Brown, D.A; Diamond, M.E; Weisblat, D.A (2012). From Neuron to Brain (5th ed.). Sunderland, MA: Sinauer Associates, Inc. pp. 456-459. ISBN 978-0-87893-609-0.
↑  Dobie, Robert A (2001). Medical-Legal Evaluation of Hearing Loss. Thomson Delmar Learning. ISBN 0-7693-0052-9.
↑  "Cochlear hair cells - Beyond the Dish". wordpress.com.
อ้างอิงอื่น ๆ

Kandel, Eric R; Schwartz, James H; Jessell, Thomas M; Siegelbaum, Steven A; Hudspeth, AJ (2013). Principles of Neural Science (5th ed.). United State of America: McGraw-Hill. ISBN 978-0-07-139011-8.
Corti, A. (1851). Recherches sur l’organe de l'ouïe des mammiferes. Zeitschrift für Wissenschaftliche Zoologie, 3, 106-169.
Fritzsch, B., Jahan, I., Pan, N., Kersigo, J., Duncan, J., & Kopecky, B. (2012). Dissecting the molecular basis of organ of Corti development: where are we now? Hearing Research, 276(1-2), 16-26. History. (n.d.).
Hudspeth, A. (2014). Integrating the active process of hair cells with cochlear function. Nature Reviews Neuroscience, 15, 600-614.
Lim, D. (1986). Functional structure of the organ of Corti: a review. Hearing Research, 22, 117-146.
Malgrange, B., Thiry, M., Van de Water, T. R., Nguyen, L., Moonen, G., & Lefebvre, P. P. (2002). Epithelial supporting cells can differentiate into outer hair cells and Deiters’ cells in the cultured organ of Corti. Cellular and Molecular Life Sciences, 59(10), 1744-1757. doi:10.1007/PL00012502
Nicholls, J. G., Martin, A. R., Fuchs, P. A., Brown, D. A., Diamond, M. E., & Weisblat, D. A. (2012). From Neuron to Brain (5th ed., pp. 456-459). Sunderland, MA: Sinauer Associates, Inc.
Pritchard U. "On the organ of Corti in mammals". 2 March 1876, Proceedings of the Royal Society of London, volume 24, pp. 346-52 OCLC 1778190
Pujol, R., & Irving, S. (2013). The Ear.
แหล่งข้อมูลอื่น

Dissecting the molecular basis of organ of Corti development เก็บถาวร 2017-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Organ of Corti 3D animation
http://lobe.ibme.utoronto.ca/presentations/OHC_Electromotility/sld005.htm เก็บถาวร 2005-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Diagram at University of Toronto
http://mayoresearch.mayo.edu/mayo/research/ent_research/images/image02.gif เก็บถาวร 2007-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Diagram at Mayo
http://www.iurc.montp.inserm.fr/cric51/audition/english/corti/fcorti.htm เก็บถาวร 2006-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at University of Montpellier 1
กังสดาล สุขแก้ว

| กวาง กังสดาล |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 (45 ปี) กังสดาล สุขแก้ว
คู่สมรส: จอห์น โจนาธาน (พ.ศ. 2552 - ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2536 - 2543
สังกัด: คีตา เรคคอร์ดส
กังสดาล สุขแก้ว หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ "กวาง เคดี-รอม" นักร้อง และนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดคีตา เรคคอร์ดส มีผลงานเพลงชุดแรกและชุดเดียวในปี พ.ศ. 2538
ประวัติ

กังสดาล โจนาธาน หรือชื่อในวงการ กังสดาล สุขแก้ว (ชื่อเล่น: กวาง) เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 นักร้อง และนักแสดงหญิงชาวไทย เริ่มต้นเข้าสู่วงการจากการชนะเลิศการประกวดมิสรีวิว ขอบนิตยสารแฟชั่นรีวิว จากนั้นจึงมีผลงานถ่ายแบบนิตยสาร จาก
โฆษณา และแสดงละคร ก่อนที่จะมาเป็นนักร้องในภายหลัง
ด้านการศึกษา จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ﻿ ประสานมิตร
เป็นที่รู้จักจากการแสดงละครเรื่องแรก "ชิงช้าชาลี" ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และมีชื่อเสียงจากการเป็นศิลปินสังกัดคีตา เรคคอร์ดส ออกอัลบั้มเพลงชุดแรกและชุดเดียวเมื่อพ.ศ. 2538 ชื่ออัลบั้ม "KD ROM" (เคดี รอม) มีผลงานเพลงฮิตได้แก่ เพลง บ้านบึ้ม และ เธอไม่ผิด
ชีวิตครอบครัว สมรสกับ จอห์น โจนาธาน ซึ่งเป็นชาวต่างชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2552 มีบุตรด้วยกัน 2 คน ปัจจุบันเธอหันหลังให้กับวงการบันเทิงแล้ว
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

| ปี | ชื่ออัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| 2538 | KD ROM วางจำหน่าย: 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538  สังกัด: คีตา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์  รูปแบบ: ซีดี , เทป |  บ้านบึ้ม  เธอไม่ผิด  โลกแบน  อยากอ่อนแอ  อย่าห่วงเลยนะ  ความหมายในใจ  ใครจะรักใครก่อน  อะไร ยังไง  อย่าห่วงเลยนะ (Alter)  ขอโทษค่ะแม่  แน่ใจหรือ  ไม่กัดหรอก |
ผลงานเพลง > เพลงอื่นๆ

เพลง อยากบอกให้รู้ ประกอบละครเรื่อง หลานสาวคุณหญิง (พ.ศ. 2540)
อัลบั้ม Till we meet again ชุด Nightmare Music Project 1 (วางแผง: พ.ศ. 2542) ขับร้องเพลง "เวลาที่เหลือ" คู่กับ กสิ นิพัฒน์ศิริผล
อัลบั้ม เพลงของนก (วางแผง: พ.ศ. 2543) ขับร้องเพลง "ครั้งสุดท้าย"
ผลงานเพลง > อัลบั้มอื่นๆ

อัลบั้ม รวมเพลงศิลปิน KITA (วางแผง: พ.ศ. 2539)
อัลบั้ม JAN HALLOWEEN & KD ROM (วางแผง: พ.ศ. 2549) รวมเพลงของ แจน ฮัลโลวีน และ กวาง เคดี-รอม
อัลบั้ม Best Of KITA (วางแผง: พ.ศ. 2552) รวมเพลงเพราะๆของศิลปินคีตา
อัลบั้ม KITA Fusion Love (วางแผง: พ.ศ. 2552) รวม 50 เพลงรักฟังสบาย สไตล์คีตา
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์เรื่อง ชิงช้าชาลี ออกอากาศทางช่อง 7 (2536)
ละครโทรทัศน์เรื่อง เสราดารัล ออกอากาศทางช่อง 7 (2538)
ละครโทรทัศน์เรื่อง สัญญาณลวง ออกอากาศทางช่อง 5 (2538)
ละครโทรทัศน์เรื่อง หลานสาวคุณหญิง ออกอากาศทางช่อง 5 (2540)
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

ภาพยนตร์เรื่อง กาเหว่าที่บางเพลง กำกับการแสดงโดย นิรัตติศัย กัลย์จาฤก (2537)
ภาพยนตร์เรื่อง เบรกแตก กำกับการแสดงโดย นะติ พันธุ์มณี (2541)
ผลงานการแสดง > มิวสิควีดีโอ

มิวสิควีดีโอเพลง "รักฉันนั้นเพื่อเธอ" ของ วงเรนโบว์
มิวสิควีดีโอเพลง "หัวไม่เหน่ง" ของ ฝันดี-ฝันเด่น
ผลงานการแสดง > ผลงานอื่น

Miss Fashion Review 1994 (ชนะเลิศ)
ถ่ายแบบนิตยสาร (พ.ศ. 2537-พ.ศ. 2542)
ถ่ายโฆษณา
แสดงมิวสิควีดีโอ ฯลฯ
เอกราช ช่างเหลา

| เอกราช ช่างเหลาต> ม., จ.ภ. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น เขต 4
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 (1 ปี 284 วัน)
ก่อนหน้า: มุกดา พงษ์สมบัติ
คะแนนเสียง: 33,104 (34.97%)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 เมษายน พ.ศ. 2501 (66 ปี) อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น
พรรคการเมือง: เพื่อแผ่นดิน (2550–25??) พลังประชารัฐ (2561–2565)   ภูมิใจไทย (2565–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: สุวิภา ช่างเหลา

เอกราช ช่างเหลา (เกิด 3 เมษายน พ.ศ. 2501) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ อดีตผู้จัดการสหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น จำกัด ซึ่งถูกดำเนินคดียักยอกทรัพย์สินสหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น ปัจจุบันศาลตัดสินความผิดและให้ใช้ทะยอยคืนเงินทั้งหมดพร้อมดอกเบี้ยคืน ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคภูมิใจไทย
ประวัติ

เอกราช เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2501 ที่จังหวัดขอนแก่น ด้านครอบครัวสมรสกับสุวิภา ช่างเหลา มีบุตร 2 คน คือ นายวัฒนา ช่างเหลา และนายพิทักษ์ชน ช่างเหลา
สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต การบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต รัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และระดับปริญญาเอก ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
การทำงาน

เอกราช ช่างเหลา เคยเป็นครูในสังกัดเทศบาลนครขอนแก่น ต่อมาได้เข้าทำงานในสหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น และประกอบธุรกิจหมู่บ้านจัดสรร
งานการเมือง

เอกราชเคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดขอนแก่น เมื่อ พ.ศ. 2549 ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น ในปี 2550 สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ได้คะแนนเป็นลำดับที่ 5 ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐ และได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดูแลรับผิดชอบการเลือกตั้งของจังหวัดขอนแก่น บึงกาฬ หนองคาย และหนองบัวลำภู และเป็นคนสนิทของร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า โดยนายเอกราช ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 11 รวมทั้งส่งบุตรชายคือ วัฒนา ช่างเหลา ลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดขอนแก่น ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งนั้น นายเอกราช และนายวัฒนา ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.เข้าสภาผู้แทนราษฎรทั้งสองคน
เอกราช ช่างเหลา มีส่วนในการสนับสนุนหลานชายและบุตรชาย เป็นนักการเมืองท้องถิ่น ในการเลือกตั้งสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดทั่วประเทศ ในปี 2563
ในปี 2565 เขาและ ส.ส.อีกจำนวนหนึ่งถูกพรรคพลังประชารัฐ มีมติให้ออกจากพรรค ต่อมาเขาย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ในปี 2566 เขาได้รับการเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26
คดีความ

เอกราช ช่างเหลา ถูกกล่าวหาในกรณีการยักยอกเงินของสหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น เหตุการณ์เกิดขึ้นตั้งแต่ปี 2554 แต่ทราบข้อเท็จจริงเมื่อมีการตรวจสอบเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 โดยคณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์ฯ ได้ร้องทุกข์กล่าวโทษต่อสถานีตำรวจภูธรเมืองขอนแก่น กรมสอบสวนคดีพิเศษ และฟ้องตรงที่ศาลอาญา ต่อมานายเอกราช ได้ทำหนังสือยอมรับสภาพหนี้ ในปี 2562 โดยมีกำหนดว่าชดใช้เงินคืนให้สหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น ภายในปี 2563
ในปี 2564 เอกราช ช่างเหลา ถูกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ทำหนังสือขอตัวไปยังประธานรัฐสภา เพื่อดำเนินคดีเกี่ยวกับคดีร่วมกันยักยอกและปลอมแปลงเอกสารของสหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น
ใน วันที่ 25 สิงหาคม 2565 สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินได้ยึดทรัพย์ เขาชั่วคราวโดยมีประกาศในราชกิจจานุเบกษาให้ผู้เสียหายแจ้งความดำเนินคดี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน

| --- | --- |
Rajamangala University of Technology Isan
ตราสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัย
ชื่อเดิม: สถาบันเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
ชื่อย่อ: มทร.อีสาน / RMUTI
คติพจน์: สร้างคนสู่งาน เชี่ยวชาญเทคโนโลยี
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 18 มกราคม พ.ศ. 2548; 20 ปีก่อน (2548-01-18)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชา  7 ดูในบทความ  หน่วยงานสนับสนุน  7 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 1,467,814,800 บาท (พ.ศ. 2568)
นายกสภาฯ: นายแพทย์ ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์
อธิการบดี: รองศาสตราจารย์ โฆษิต ศรีภูธร
อาจารย์: 1,377 คน (พ.ศ. 2564)
บุคลากรทั้งหมด: 2,479 คน (พ.ศ. 2564)
ผู้ศึกษา: 28,522 คน (พ.ศ. 2567)
ที่ตั้ง: เลขที่ 744 ถนนสุรนารายณ์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000 เลขที่ 77 หมู่ 7 ตำบลหนองระเวียง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000 เลขที่ 150 ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น 40000 เลขที่ 145 หมู่ 15 ตำบลนอกเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000 เลขที่ 199 หมู่ 3 ตำบลพังโคน อำเภอพังโคน จังหวัดสกลนคร 47160 เลขที่ 228 ตำบลหินกอง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด 45130
วิทยาเขต: ศูนย์การศึกษาและวิทยาเขต  6 ศูนย์กลางนครราชสีมา ศูนย์การศึกษาหนองระเวียง วิทยาเขตขอนแก่น วิทยาเขตสุรินทร์ วิทยาเขตสกลนคร วิทยาเขตร้อยเอ็ด 
เพลง: สดุดีราชมงคล / มาร์ช มทร.อีสาน
สี:   สีแสด
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีที่จัดการเรียนการสอนในพื้นที่ 4 จังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คือ นครราชสีมา ขอนแก่น สกลนคร และสุรินทร์ โดยได้รับการยกฐานะจากวิทยาเขตในสังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล จำนวน 9 แห่งทั่วประเทศไทย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสานเดิมใช้เป็นพื้นที่ฝึกภาคสนามของนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเรียกว่า "ศูนย์ฝึกภาคสนามหนองระเวียง" ปัจจุบันมหาวิทยาลัยฯได้รักษาสภาพพื้นที่ป่านี้ไว้ เพื่อใช้เป็นโรงเรียนธรรมชาติ มีพื้นที่ทั้งหมด 2,600 ไร่ มีรั้วล้อมรอบอย่างถาวร มีการแบ่งพื้นที่เป็นส่วนๆ คือ สวนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ จำนวน 200 ไร่ พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา จำนวน 200 ไร่ พื้นที่รองรับการขยายการศึกษาของมหาวิทยาลัยฯ จำนวน 1,100 ไร่ และพื้นที่โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จำนวน 1,000 ไร่ และในปี 2565 ได้มีการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของประเทศไทย โดยเว็บไซต์ http://www.webometrics.info ซึ่งเป็นเว็บไซต์จัดอันดับมหาวิทยาลัยชื่อดังของโลก ได้จัดอันดับให้ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน อยู่อันดับที่ 21 ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย อันดับที่ 704 ของทวีปเอเชีย อันดับที่ 2,429 ของโลก และยังเป็นอันดับที่ 1 ของประเทศไทย ในกลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่งอีกด้วย
ประวัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล

บทความหลัก: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ถือกำเนิดขึ้นจากการเรียกร้องของนักเรียนอาชีวศึกษา เมื่อปี พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2518 ซึ่งถูกสังคมมองว่าเป็นนักเรียนชั้นสองของสังคม จัดการศึกษาได้เพียงแค่ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และการก้าวสู่ระดับปริญญาตรี จะต้องผ่านการสอบแข่งขันกับนักเรียนสายสามัญ ประกอบทั้ง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าทั้งสามแห่ง (ลาดกระบัง  พระนครเหนือและ บางมด) ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่เน้นการสอนทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้ย้ายสังกัดจาก กระทรวงศึกษาธิการไปอยู่ทบวงมหาวิทยาลัย ซึ่งมุ่งเน้นรับเฉพาะนักเรียนสายสามัญ และการจัดการสอบแข่งขันที่ยากยิ่งขึ้น ทำให้นักเรียนอาชีวศึกษา อาทิ โรงเรียนเพาะช่าง ตั้งอยู่ถนนตรีเพชร แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร โรงเรียนเพาะช่างก่อสร้างอุเทนถวาย ตั้งอยู่ที่ ถนนพญาไท เขตปทุมวัน กรุงเทพฯ วิทยาลัยพณิชยการพระนคร วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพฯ วิทยาลัยช่างกลพระนครเหนือ ฯลฯ รวมตัวกันเรียกร้องให้กระทรวงศึกษาธิการจัดการศึกษาให้ถึงระดับปริญญา
ต่อมาในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา จึงได้ถือกำเนิดขึ้น ตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา พุทธศักราช 2518 ประกาศในราชกิจจานุเบกษาและมีผลบังคับใช้เป็นต้นมา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตครูอาชีวศึกษาระดับปริญญาตรี ให้การศึกษาทางด้านอาชีพทั้งระดับต่ำกว่าปริญญาตรี ระดับปริญญาตรี และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ทำการวิจัยส่งเสริมการศึกษาทางด้านวิชาชีพ เทคโนโลยีและให้บริการทางวิชาการแก่สังคม ในช่วงแรกที่เปิดทำการเรียนการสอนวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา มีปัญหาอุปสรรคนานัปการ อาทิ ขาดอาคารสถานที่ อุปกรณ์การเรียนการสอน บุคลากร ดังนั้นกระทรวงศึกษาธิการ จึงประกาศให้โอนบุคลากร ทรัพย์สิน สถาบันการอาชีวศึกษาที่สังกัด กรมอาชีวศึกษา 30 แห่ง ย้ายมาสังกัดวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา โดยเปลี่ยนจากวิทยาลัยมาเป็น "วิทยาเขต"
ในปี พ.ศ. 2531 นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณที่มีต่อนักเรียนอาชีวศึกษา เมื่อพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อให้วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาใหม่ว่า สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล มีหมายความว่า สถาบันเทคโนโลยีอันเป็นมิ่งมงคลแห่งพระราชา เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2531 ทั้งนี้ทางมหาวิทยาลัยได้ถือเอาวันที่ 15 กันยายนของทุกปีเป็นวันราชมงคล
สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล จึงมีภารกิจหลักคือ จัดการศึกษาด้านวิชาชีพและเทคโนโลยี (ระดับต่ำกว่าปริญญาตรี ระดับปริญญาตรี และระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต) สถาบันเทคโนโลยีราชมงคลได้ทำการเรียนการสอนควบคู่กับทำการวิจัยสิ่งประดิษฐ์ นวัตกรรม ให้บริการทางวิชาการแก่สังคม เรื่อยมา อีกทั้งยังทำนุบำรุงศาสนา ศิลปวัฒนธรรม และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมควบคู่กันไปด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 มีประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ให้จัดตั้งวิทยาเขต จำนวน 5 แห่ง ได้แก่ จังหวัดนครพนม จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดหนองบัวลำภู จังหวัดอุบลราชธานี และจังหวัดปัตตานีแต่สุดท้ายก็ไม่ได้มีการดำเนินการแต่อย่างใด
ในปี พ.ศ. 2542 มีการแบ่งส่วนราชการขึ้นใหม่ในสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ประกอบด้วย
| --- | --- |
สำนักงานอธิการบดี  คณะเกษตรศาสตร์นครศรีธรรมราช คณะเกษตรศาสตร์บางพระ คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม คณะคหกรรมศาสตร์ คณะนาฏศิลป์และดุริยางค์ คณะบริหารธุรกิจ คณะวิทยาศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการประมง: คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะวิศวกรรมและเทคโนโลยีการเกษตร คณะศิลปกรรม คณะศิลปศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ สถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรลำปาง สถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรสกลนคร สถาบันวิจัยเคมี สำนักบริการทางวิชาการและทดสอบ
ประวัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล > การยกฐานะ 9 มหาวิทยาลัย

สืบเนื่องจากแนวทางการปฏิรูปการศึกษาตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 ที่มุ่งเน้นการกระจายอำนาจ การบริหารจัดการสู่สถานศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อให้สถานศึกษาของรัฐดำเนินการโดยบริหารจัดการได้โดยอิสระ และมีความคล่องตัวในการบริหารจัดการภายใต้การกำกับดูแลของสภาการศึกษาแห่งชาติ ดังนั้นเพื่อให้สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล มีความคล่องตัวในการบริหารจัดการและยกระดับสถานะสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่เน้นทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อีกทั้งสามารถจัดการศึกษาได้ถึงระดับสูง ปริญญาโท เอก จึงได้มีการยกร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ทั้ง 9 แห่งขึ้น โดยมีการรวมวิทยาเขตที่อยู่ใกล้เคียงกันจัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล จำนวน 9 แห่ง
จากพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ซึ่งได้ประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 มีผลให้สถาบันเทคโนโลยีราชมงคลเดิม ตามพระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2518 ปรับเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้งเก้าแห่งดังต่อไปนี้
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล มีจำนวน 9 แห่งทั่วประเทศไทย ครอบคลุมพื้นที่ทั่วทุกภาคของประเทศ ตั้งแต่เหนือจรดใต้ จึงนับได้ว่ามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล เป็นอาณาจักรทางการศึกษาที่มีขนาดใหญ่เป็นลำดับต้นๆ ของประเทศไทย ซึ่งมีศักยภาพในการผลิตบัณฑิตมากว่าหลายหมื่นคนต่อปี เป็นเครื่องบงชี้ได้ว่า กลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล เน้นการผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพออกสู่ตลาดแรงงานอย่างแท้จริง โดยที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ได้ดำรงภารกิจในการผลิตบัณฑิตที่อยู่บนพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และผลิตบัณทิตในสายวิชาชีพเพื่อออกมารับใช้ประเทศชาติ พัฒนาประเทศชาติมาเนิ่นนานกว่าสามทศวรรษแล้ว สมดังคำนิยามที่ให้ไว้กับบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยแห่งนี้ว่า “บัณฑิตนักปฏิบัติ”