ตฺวั้น ฉีรุ่ย

ขุนศึกและนักการเมืองชาวจีน (ค.ศ. 1865–1936)
| ตฺวั้น ฉีรุ่ย |
| --- | --- |
段祺瑞
ตฺวั้น ฉีรุ่ย เมื่อ ค.ศ. 1913

หัวหน้าฝ่ายบริหารสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1924 – 20 เมษายน ค.ศ. 1926
หัวหน้ารัฐบาล: Xu Shiying Jia Deyao
ก่อนหน้า: Huang Fu (รักษาการ)
ถัดไป: Hu Weide (รักษาการ)
นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 23 มีนาคม ค.ศ. 1918 – 10 ตุลาคม ค.ศ. 1918
ประธานาธิบดี: Feng Guozhang (รักษาการ)
ก่อนหน้า: Qian Nengxun
ถัดไป: Qian Nengxun
ดำรงตำแหน่ง 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1917 – 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917
ประธานาธิบดี: Feng Guozhang (รักษาการ)
ก่อนหน้า: Li Jingxi
ถัดไป: Wang Daxie (รักษาการ)
ดำรงตำแหน่ง 26 มิถุนายน ค.ศ. 1916 – 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1917
ประธานาธิบดี: หลี ยฺเหวียนหง
ก่อนหน้า: Xu Shichang
ถัดไป: Wu Tingfang (รักษาการ)
รักษาการนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1913 – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1913
ประธานาธิบดี: ยฺเหวียน ชื่อไข่
ก่อนหน้า: Zhao Bingjun
ถัดไป: Xiong Xiling
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1912 – ค.ศ. 1915
หัวหน้ารัฐบาล: ถัง เช่าอี๋ ลู่ เจิงเสียง Zhao Bingjun ตัวเอง (รักษาการ) Xiong Xiling Sun Baoqi (รักษาการ) Xu Shichang
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: Zhou Ziqi
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 มีนาคม ค.ศ. 1865(1865-03-06) เหอเฝย์ มณฑลอานฮุย จักรวรรดิชิง
เสียชีวิต: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936(1936-11-02) (71 ปี) ช่างไห่ สาธารณรัฐจีน
เชื้อชาติ: จีน
พรรคการเมือง: ก๊กอานฮุย
บุตร: บุตรสาว 4 คน
การศึกษา: สถาบันทหารเทียนจิน
อาชีพ: นายทหาร รัฐบุรุษ
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ราชวงศ์ชิง  สาธารณรัฐจีน ก๊กอานฮุย
สังกัด:  กองทัพเป่ย์หยาง ก๊กอานฮุย
ยศ: พลเอก
บังคับบัญชา: ก๊กอานฮุย
ผ่านศึก:  กบฏนักมวย  การปฏิวัติซินไฮ่  การปฏิวัติครั้งที่สอง  กบฏไป๋หล่าง  การฟื้นฟูราชวงศ์แมนจู  การเคลื่อนไหวพิทักษ์รัฐธรรมนูญ  สงครามจื๋อลี่-อานฮุย 

ตฺวั้น ฉีรุ่ย (จีน: 段祺瑞; พินอิน: Duàn Qíruì; เวด-ไจลส์: Tuan Ch'i-jui; 6 มีนาคม ค.ศ. 1865 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936) เป็นขุนศึกและนักการเมืองชาวจีน ผู้ซึ่งเป็นผู้บัญชาการทหารกองทัพเป่ย์หยางที่ปกครองประเทศจีนทางตอนเหนือในช่วงปลายทศวรรษ 1910 เขาเป็นนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐจีนสี่สมัยตั้งแต่ ค.ศ. 1913 ถึง ค.ศ. 1918 และเข้ารักษาการในตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบริหารสาธารณรัฐจีนในรัฐบาลปักกิ่งตั้งแต่ ค.ศ. 1924 ถึง ค.ศ. 1926
ตฺวั้นสำเร็จการศึกษาที่สถาบันทหารเทียนจิน และเข้าศึกษาต่อในสาขาวิทยาการทหารที่ประเทศเยอรมนี ต่อมาจึงรับราชการเป็นผู้บัญชาการทหารปืนใหญ่ในบัญชาของยฺเหวียน ชื่อไข่ หลังจากการปฏิวัติซินไฮ่เมื่อ ค.ศ. 1911 และการล่มสลายของราชวงศ์ชิง เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามและนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรียฺเหวียน โดยเขาไม่เห็นด้วยกับการฟื้นฟูราชาธิปไตยในประเทศของยฺเหวียน และเมื่อยฺเหวียนถึงแก่อสัญกรรม ตฺวั้นยังคงเป็นนายกรัฐมนตรีและเข้าควบคุมจีนทางตอนเหนือ ตลอดระยะเวลาดำรงตำแหน่งของเขามีการต่อสู้ทางการเมืองกันอย่างดุเดือด โดยเฉพาะอย่างยิ่งความขัดแย้งกับพวกนิยมรัฐสภาทางตอนใต้ที่นำโดยซุน ยัตเซ็น
ใน ค.ศ. 1917 ตฺวั้นมีบทบาทในการระงับความพยายามฟื้นฟูราชวงศ์ชิงและเป็นหัวหอกสำคัญในการพาประเทศจีนเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยอยู่ฝ่ายสัมพันธมิตร รวมถึงยังเป็นผู้เจรจาเงินกู้กับญี่ปุ่นอยู่หลายครั้ง ตฺวั้นเป็นผู้ก่อตั้งก๊กอานฮุยและเตรียมพร้อมสำหรับการพิชิตพื้นที่ทางตอนใต้ การติดต่อลับระหว่างเขากับญี่ปุ่น (ความตกลงการป้องกันร่วมจีน-ญี่ปุ่น ค.ศ. 1918) ได้รับการเปิดเผยในเวลาต่อมา ประจวบเหมาะกับการตัดสินใจของสนธิสัญญาแวร์ซายต่อการโอนพื้นที่ชานตงให้แก่ญี่ปุ่น ซึ่งได้นำไปสู่การประท้วงใน ค.ศ. 1919 สถานะทางการเมืองของเขาเริ่มอ่อนแอลง กระทั่งเขาถูกขับไล่ออกจากอำนาจหลังจากพ่ายแพ้สงครามจื๋อลี่–อานฮุยเมื่อ ค.ศ. 1920 เขากลับสู่อำนาจอีกครั้งใน ค.ศ. 1924 แต่ก็ลงจากอำนาจอีกคราหนึ่งภายหลังจาง จั้วหลิน ได้รับชัยชนะในสงครามต่อต้านเฟิ่งเทียน ตฺวั้นเกษียณตนเองจากเส้นทางการเมืองที่เทียนจิน ก่อนที่จะพำนักอยู่ที่เซี่ยงไฮ้จวบจนถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1936