stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โทชิยูกิ โมริกาวะ
ผลงาน > เกม

กาโร่เด็นเซ็ตสึ (Fatal Fury) รับบทเป็น ฮอง ฟู, บ๊อบ วิลสัน
สตรีทไฟท์เตอร์ ซีโร่ รับบทเป็น ริว/อีวิลริว, แนช
สตรีทไฟท์เตอร์ EX รับบทเป็น ฮายาเตะ
แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 รับบทเป็น ริว
มาร์เวล vs. แคปคอม 3: เฟทออฟทูเวิลด์ รับบทเป็น ดานเต้
ควอ วาดิส (Qua Vadis) รับบทเป็น วูล์ฟ เดรนเซย์
แองเจลีค สเปเชียล 2 รับบทเป็น เอิร์นส
ซุปเปอร์โรบ็อตไทเซ็น (Super Robot Wars) รับบทเป็น เคียวสุเกะ นัมบุ, ชาเกียร์ ฟรอสต์, สึกิโอมิ เก็นอิจิโร่
เพอร์โซนา 2 บัตสึ รับบทเป็น นันโจ เค
เทคเคน 3 รับบทเป็น ฮวาราง
เทคเคน แท็กทัวร์นาเมนท์ รับบทเป็น ฮวาราง
เทคเคน แอดวานซ์ รับบทเป็น ฮวาราง
เทคเคน 4 รับบทเป็น ฮวาราง
ฮิมิโกะเด็น~เร็นไค~ รับบทเป็น ชิคาระ
Shiritsu Justice Gakuen รับบทเป็น โรแบร์โต้ มิอุระ
โซลคาลิเบอร์ รับบทเป็น มิตสึรุงิ เฮชิโร่
โกรว์แลนเซอร์ 3 รับบทเป็น วินเซนต์ ครอยเซอร์
คิงด้อมฮาร์ทส 2 รับบทเป็น เซฟิรอธ
แฟนแทสติกฟอร์จูน 2 รับบทเป็น โยฮัน เฮอร์เชล
แนมโค x แคปคอม (NAMCO x CAPCOM) รับบทเป็น ริว, มิตสึรุงิ เฮชิโร่
โทเคน รันบุ ONLINE รับบทเป็น โอนิมารุ คุนิทสึนะ
ไครซิสคอร์:ไฟนอลแฟนตาซี VII รับบทเป็น เซฟิรอธ
tokimeki memorial girl's side 2 รับบทเป็น อ.วาคาโอจิ ทาคาฟุมิ
ผลงาน > โทคุซัทสึ

เคียวริวเจอร์ รับบทเป็น เทพปราชญ์ โทริน / เคียวริวซิลเวอร์, นักบวชดาบมาร แมดโทริน
จูเดน เซนไท เคียวริวเจอร์ กาบุรินโชว OF มิวสิก รับบทเป็น เทพปราชญ์ โทริน
ผลงาน > ภาพยนตร์ต่างประเทศ

Stand by Me (1986) พากย์เสียงของ เอซ เมอร์ริล (คีเฟอร์ ซัทเธอร์แลนด์)
The Three Musketeers (1993) พากย์เสียงของ ดาตาญัง (คริส โอ ดอนเนลล์)
Made in America (1993) พากย์เสียงของ ที เค้ก วอลเตอร์ส (วิลล์ สมิธ)
Star Trek: Voyager (1995) พากย์เสียงของ ทอม ปารีส (โรเบิร์ต ดันแคน แม็คนีล)
Nick of Time (1995) พากย์เสียงของ จีน วัตสัน (จอห์นนี เดปป์)
Se7en (1995) พากย์เสียงของ เดวิด มิลส์ (แบรด พิตต์)
Mission: Impossible (1996) พากย์เสียงของ อีธาน ฮันต์ (ทอม ครูซ)
Chain Reaction (1996) พากย์เสียงของ เอ็ดดี้ คาซาลิวิช (คีนู รีฟส์)
Big Daddy (1999) พากย์เสียงของ ซอนนี่ โคแฟกซ์ (อดัม แซนด์เลอร์)
Eyes Wide Shut (1999) พากย์เสียงของ ดร.วิลเลียม "บิลล์" ฮาร์ฟอร์ด (ทอม ครูซ)
Wild Wild West (1999) พากย์เสียงของ เจมส์ เวสต์ (วิลล์ สมิธ)
The Matrix (1999) พากย์เสียงของ นีโอ (คีนู รีฟส์)
Star Wars: Episode I The Phantom Menace (1999) พากย์เสียงของ โอบีวัน เคโนบี (ยวน แมคเกรเกอร์)
The Watcher (2000) พากย์เสียงของ เดวิด อัลเลน กริฟฟิน (คีนู รีฟส์)
Dark Angel (2000) พากย์เสียงของ แคลวิน ธีโอดอร์ (ริชาร์ด กันน์)
Black Hawk Down (2001) พากย์เสียงของ จอห์น ไกรม์ส (ยวน แมคเกรเกอร์)
American Outlaws (2001) พากย์เสียงของ เจสซี่ เจมส์ (โคลิน ฟาร์เรลล์)
The Mexican (2001) พากย์เสียงของ เจอร์รี่ เวลบาค (แบรด พิตต์)
S.W.A.T. (2003) พากย์เสียงของ จิม สตรีท (โคลิน ฟาร์เรลล์)
The Last Samurai (2003) พากย์เสียงของ เนธาน อัลเกร็น (ทอม ครูซ)
งานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว

HEAVEN'S DOOR
GARDEN OF EDEN
JOLLY ROGER
งานเพลง > 2 HEARTS

2HEARTS H.P.D. -happy days-
Two my self
MOON VENUS
ดูเพิ่ม

โนบูยูกิ ฮิยามะ คู่หูที่จัดการรายการวิทยุด้วยกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

HEAVEN'S DOOR Toshiyuki Morikawa Official Fan Club เก็บถาวร 2007-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (อาร์ตส์วิชัน) เก็บถาวร 2009-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
↑  รูธเวน บันทึกแวมไพร์วานิทัส myanimelist สืบค้น 24 พฤษภาคม 2023
↑  โอนิมารุ คุนิทสึนะ
ตลาดแลกเปลี่ยนต่างประเทศ

ตลาดแลกเปลี่ยนต่างประเทศ (อังกฤษ: foreign exchange market, Forex) เป็นตลาดซื้อขายโดยตรง (over-the-counter) และกระจายศูนย์การซื้อขาย (decentralize) ที่ทำการซื้อขายได้ทั่วโลก ทางด้านการแลกเปลี่ยนเงินตราสกุลต่าง ๆ ตลาดนี้จะทำการซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนต่างประเทศในทุกสกุลเงิน รวมทั้งการซื้อขายและแลกเปลี่ยนเงินตราที่ราคาปัจจุบันหรือราคาที่กำหนด ในแง่ปริมาณการซื้อขาย ปัจจุบันเป็นตลาดใหญ่สุดในโลก รองลงมาคือตลาดสินเชื่อ (credit market)
ผู้เข้าร่วมหลักในตลาดนี้คือตลาดธนาคารระหว่างประเทศขนาดใหญ่ ศูนย์การเงินทั่วโลกทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการซื้อขายระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายประเภทต่าง ๆ ตลอด 24 ชั่วโมง ยกเว้นวันหยุดสุดสัปดาห์ เนื่องจากสกุลเงินถูกซื้อขายเป็นคู่ ตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศไม่ได้กำหนดมูลค่าที่แท้จริงของสกุลเงิน แต่จะกำหนดมูลค่าสัมพัทธ์โดยการตั้งราคาตลาดของสกุลเงินหนึ่งเมื่อจ่ายด้วยอีกสกุลเงินหนึ่ง
ในการทำธุรกรรมแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศทั่วไป ฝ่ายหนึ่งจะซื้อสกุลเงินจำนวนหนึ่งโดยการชำระด้วยสกุลเงินอีกจำนวนหนึ่ง
ตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศสมัยใหม่เริ่มก่อตัวขึ้นในช่วงทศวรรษ 1970 ซึ่งเป็นผลมาจากข้อจำกัดที่รัฐบาลกำหนดต่อธุรกรรมแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศภายใต้ระบบบริหารจัดการทางการเงินของ Bretton Woods ที่ได้วางกฎเกณฑ์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางการค้าและการเงินระหว่างประเทศอุตสาหกรรมหลักของโลกหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศต่าง ๆ ค่อย ๆ เปลี่ยนมาใช้ระบบอัตราแลกเปลี่ยนลอยตัวจากเดิมที่ใช้อัตราแลกเปลี่ยนคงที่ตามระบบ Bretton Woods
หากเปรียบเทียบระหว่างตลาดแลกเปลี่ยนต่างประเทศกับตลาดหลักทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกอย่างตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กซึ่งมีปริมาณการซื้อขายต่อวันเฉลี่ยที่ 200 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ หากแต่ตลาด Forex นั้นมีปริมาณการซื้อขายอยู่ที่ 6.6 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐต่อวัน ดังนั้น ตลาดแลกเปลี่ยนต่างประเทศจึงมีปริมาณการซื้อขายมากกว่าตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กประมาณ 200 เท่าตัว
ผู้เล่นหลักในตลาด forex

ธนาคารกลาง
ธนาคารเหล่านี้เป็นตัวแทนของรัฐบาลของประเทศของตนและเป็นผู้เล่นที่สําคัญอย่างยิ่งในตลาดฟอเร็กซ์ ธนาคารกลางมีหน้าที่กําหนดราคาของสกุลเงินของประเทศในฟอเร็กซ์ การดําเนินการใด ๆ ที่ดําเนินการโดยธนาคารกลางในตลาดฟอเร็กซ์จะทําเพื่อรักษาเสถียรภาพหรือเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของเศรษฐกิจของประเทศของตน เช่น ธนาคารกลางสหรัฐ, ธนาคารกลางยุโรป, ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่น
ธนาคารพาณิชย์และวาณิชธนกิจ
ธนาคารขนาดใหญ่เหล่านี้ซึ่งเรียกรวมกันว่าตลาดระหว่างธนาคารพวกเขาคิดเป็นเปอร์เซ็นต์ของการซื้อขายปริมาณสกุลเงินทั้งหมด ธนาคารเหล่านี้อํานวยความสะดวกในการทําธุรกรรมฟอเร็กซ์สําหรับลูกค้าและทําการซื้อขายเก็งกําไรจากโต๊ะซื้อขายของตนเอง เช่น ยูบีเอส, เจพีมอร์แกน, ดอยซ์แบงก์
บริษัทข้ามชาติ
บริษัท ที่มีส่วนร่วมในการนําเข้าและส่งออกทําธุรกรรมฟอเร็กซ์เพื่อชําระค่าสินค้าและบริการ
กองทุนป้องกันความเสี่ยง
ผู้จัดการพอร์ตโฟลิโอและกองทุนป้องกันความเสี่ยงซื้อขายสกุลเงินสําหรับบัญชีขนาดใหญ่เช่นกองทุนบําเหน็จบํานาญมูลนิธิและเงินบริจาค ผู้จัดการการลงทุนอาจทําการซื้อขายฟอเร็กซ์เพื่อเก็งกําไรในขณะที่กองทุนป้องกันความเสี่ยงบางแห่งดําเนินการซื้อขายสกุลเงินเก็งกําไรซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์การลงทุนของพวกเขา
นักเทรดรายบุคคล / นักเทรดรายย่อย
สยามสแควร์วัน

| --- | --- |

th
ที่ตั้ง: 388 ถนนพระรามที่ 1 แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
พิกัด: 13°44′43″N 100°32′02″E﻿ / ﻿13.745216°N 100.533970°E﻿ / 13.745216; 100.533970
เปิดให้บริการ: 11 ธันวาคม 2557 (2557-12-11)
ผู้บริหารงาน: สำนักงานจัดการทรัพย์สินแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พื้นที่ชั้นขายปลีก: 74,000 ตารางเมตร
จำนวนชั้น: 9 ชั้น
ขนส่งมวลชน:  สถานีสยาม
เว็บไซต์: siamsquareone.com
ศูนย์การค้าสยามสแควร์วัน เป็นศูนย์การค้าในย่านสยามสแควร์ ประเทศไทย สร้างบนพื้นที่เดิมของโรงภาพยนตร์สยาม ที่ได้รับความเสียหายจากเพลิงไหม้เมื่อครั้งการชุมนุมทางการเมือง พ.ศ. 2553 บริหารงานโดย สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นจุดเชื่อมต่อสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสยาม ที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งบนถนนพระรามที่ 1
ประวัติ

ศูนย์การค้าสยามสแควร์วัน ก่อสร้างขึ้นบนที่ดินผืนเดิมของโรงภาพยนตร์สยามที่ได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์สลายการชุมนุมบริเวณแยกราชประสงค์ เมื่อ พ.ศ. 2553 ซึ่งช่วงเวลาดังกล่าวตรงกับช่วงเวลาหมดสัญญาเช่าที่ดินของโรงภาพยนตร์สยามพอดี สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงไม่ต่อสัญญากับผู้เช่ารายเดิม และนำที่ดินดังกล่าวมาพัฒนาเป็นศูนย์การค้าแบบเปิดขนาดใหญ่ความสูง 8 ชั้นแทน โดยมีสำนักงานสถาปนิกกรุงเทพ (OBA) เป็นสถาปนิกหลักของโครงการ ร่วมกับคณาจารย์จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ สมิตร โอบายะวาทย์ ออกแบบเป็นอาคารขนาดใหญ่ 2 อาคารวางขนานกัน เว้นพื้นที่เปิดตรงกลางเป็นทางลาดยาว จากชั้น 3 ลงไปชั้น 1 และมีทางเดินเชื่อมถึงกันระหว่างอาคารวางตลอดโครงการ
ศูนย์การค้าแห่งนี้เปิดทำการอย่างไม่เป็นทางการเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 แต่หลังจากเปิดทำการได้ไม่กี่วัน ก็มีเสียงวิจารณ์ในเรื่องการระบายอากาศภายในโครงการ การจัดการกับฝน การวางผังการสัญจรภายในโครงการที่บังคับให้เดินเป็นวงกลม ซึ่งขัดกับความต้องการของลูกค้าเป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่งถึงระบบบำบัดน้ำเสียและการจัดการของเสียของโครงการ จนเป็นเหตุให้เกิดก๊าซไข่เน่า (ไฮโดรเจนซัลไฟด์) ขึ้นภายในบริเวณชั้น B และ LG ซึ่งเป็นพื้นที่แบบปิด ปัญหาดังกล่าวทำให้เกิดปัญหาสุขภาพกับผู้เช่าในพื้นที่ และทำให้สินค้าของร้านค้าเช่าบางรายเกิดความเสียหายอย่างหนัก ซึ่งภายหลังสำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ประกาศปิดปรับปรุงพื้นที่เป็นเวลา 2 เดือนเพื่อจัดการกับระบบบำบัดน้ำเสียซึ่งเสียหายหลังเปิดให้บริการ และวางท่อระบายอากาศ เพื่อลดความชื้นและระบายก๊าซที่เกิดขึ้นออกจากโครงการ ปัญหานี้ทำให้ผู้เช่าร้านค้าบอกเลิกสัญญาและทำให้สูญเสียรายได้ไปเป็นจำนวนมาก ก่อนจะกลับเข้าสู่สถานการณ์ปกติในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557[ต้องการอ้างอิง]
การจัดสรรพื้นที่

สยามสแควร์วัน ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
อีฟแอนด์บอย ดิ อันเดอร์กราวนด์
สถานออกกำลังกาย เจ็ทส์ 24 ฟิตเนส เปิดให้บริการ 24 ชั่วโมง
อาดิดาส แบรนด์ เซ็นเตอร์
โอนิซูกะ ไทเกอร์ แฟล็กชิป สโตร์
สเก็ตเชอร์ส
สยาม อินโนเวชัน ดิสทริกต์
สตาร์บัคส์ รีเซิฟ คอนเซปท์สโตร์
โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ
นอกจากนี้ยังมีลานกิจกรรมฮอไรซอนฮอลล์ (ในอาคาร) ฟลอราฮอลล์ (นอกอาคารฝั่งสยามสแควร์ซอย 7) และซีโลฮอลล์ ทางเชื่อมไปยังรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสยาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กสมาคมการค้าพลังสยาม (SIAM Synergy) |
| --- | --- |
สมาชิก:  วันสยาม สยามพารากอน  สยามเซ็นเตอร์  สยามดิสคัฟเวอรี  เอ็มบีเคเซ็นเตอร์  สยามสแควร์ 
ส่วนเกี่ยวข้อง:  ย่านสยาม  สยามพิวรรธน์  กลุ่มมาบุญครอง  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
สยามสแควร์วันในยามค่ำคืน
การทัพปราบตั๋งโต๊ะ

| ด ค กความขัดแย้งช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- |
 หือฉง  โจรโพกผ้าเหลือง  เลียงจิ๋ว  การสังหารหมู่ขันที  ตั๋งโต๊ะ  (เอ๊งหยง)   เยียงเซีย  เจี้ยเฉียว  ซงหยง  เตียงอั๋น  เฟิงชิว  ชีจิ๋ว  กุนจิ๋ว  กังตั๋ง  โจโฉรบเตียวสิ้ว  แห้ฝือ  อี้จิง  อ้วนสุด  กัวต๋อ  พกบ๋อง  แฮเค้า  ภาคเหนือของจีน  (ลิหยง • เงียบกุ๋น • ลำพี้ • เป๊กลงสาน)   กังแฮ  เซ็กเพ็ก  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน  (ตงก๋วน • กิจิ๋ว • โลเสีย •  กิสาน (ค.ศ. 214) • เองเปงก๋วน)   เอ๊กจิ๋ว  ยี่สู (ค.ศ. 213)  หับป๋า  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 215)  ปา (ค.ศ. 215-216)  ยี่สู (ค.ศ. 217)  ฮันต๋ง  อ้วนเสีย  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 219)  สามก๊ก → 
การทัพปราบตั๋งโต๊ะ (จีนตัวย่อ: 董卓讨伐战; จีนตัวเต็ม: 董卓討伐戰; พินอิน: Dǒng Zhuó Tǎofá Zhàn) เป็นการทัพเพื่อปราบปรามที่ถูกริเริ่มขึ้นโดยการร่วมมือกันของผู้ครองแว่นแคว้นและขุนศึกเพื่อต่อกรกับขุนศึกตั๋งโต๊ะในปี ค.ศ. 190 ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก สมาชิกของพันธมิตรร่วมได้กล่าวอ้างว่าตั๋งโต๊ะมีความคิดกำเริบเสิบสานที่หมายมั่นจะแย่งชิงราชบังลังก์โดยจับพระเจ้าเหี้ยนเต้เป็นองค์ประกัน และสร้างอิทธิพลอันแข็งแกร่งในราชสำนัก พวกเขาต่างมีเหตุผลในการทัพเพื่อโค่นล้มตั๋งโต๊ะออกจากอำนาจ การทัพครั้งนี้ได้นำไปสู่การอพยพออกจากเมืองหลวงลกเอี๋ยงและโยกย้ายราชสำนักไปยังเตียงฮัน เป็นบทนำสู่การสิ้นสุดของราชวงศ์ฮั่นและต่อมาคือยุคสามก๊ก
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 การทัพครั้งนี้เป็นที่จดจำจากเหตุการณ์ที่มีชื่อเสียงอย่างน้อยสองเหตุการณ์ เหตุการณ์หนึ่งคือการสังหารฮัวหยงของกวนอู อีกเหตุการณ์หนึ่งคือการต่อสู้แบบสามต่อหนึ่งระหว่างสามพี่น้องร่วมสาบาน (เล่าปี่ กวนอู เตียวหุย) และลิโป้ ทั้งสองเหตุการณ์นี้มักนำมาแสดงในการแสดงงิ้วร่วมกับเหตุการณ์ที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ ในนวนิยาย อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ทั้งสองเป็นเรื่องที่ถูกสมมติขึ้น ในความเป็นจริงฮัวหยงถูกสังหารในยุทธการที่รยกับซุนเกี๋ยน เล่าปี่ กวนอู และเตียวหุยเข้ารบในการทัพแต่บันทึกประวัติศาสตร์ไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับบทบาทของทั้งสามในการทัพ ไม่มีการระบุว่าทั้งสามต่อสู้กับลิโป้ ซึ่งตามประวัติศาสตร์แล้วลิโป้พ่ายแพ้ในยุทธการที่รบกับซุนเกี๋ยน
เบื้องหลัง

ภายหลังพระเจ้าเลนเต้สวรรคตในปี ค.ศ. 189 แม่ทัพใหญ่โฮจิ๋นได้เรียกตั๋งโต๊ะ แม่ทัพชายแดนจากทางตะวันตกเฉียงเหนือมายังเมืองหลวงลั่วหยาง ตั๋งโต๊ะได้รับคำสั่งให้นำกองทัพของเขาเข้าไปยังเมืองหลวงเพื่อช่วยเหลือโฮจิ๋นในการกำจัดสิบขันทีให้หมดสิ้นไปจากราชสำนัก อย่างไรก็ตาม ก่อนการมาถึงของตั๋งโต๊ะ  แผนการของโฮจิ๋นได้ถูกเปิดเผยและเขาถูกลอบสังหารโดยเหล่าขันทีในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 189 เหล่าสมุนของโฮจิ๋นที่นำโดยอ้วนเสี้ยวได้บุกเข้าไปในวังภายหลังจากการลอบสังหารและเริ่มทำการสังหารหมู่ขันที พระเจ้าฮั่นเช่าตี้ยุวจักรพรรดิและตันลิวอ๋องหองจูเหียบ ผู้เป็นพระราชอนุชาได้ถูกลักพาตัวออกนอกวังโดยขันทีที่รอดชีวิตในช่วงความโกลาหล องค์จักรพรรดิได้สูญเสียตราหยกแผ่นดินไปในช่วงระหว่างการหลบหนี ในที่สุดพวกเขาก็ถูกพบเจอโดยทหารที่ออกติดตามค้นหาและพาเสด็จกลับพระราชวังอย่างปลอดภัยโดยตั๋งโต๊ะและคนของเขา
ต่อมาภายหลัง ขุนศึกนามว่า เต๊งหงวน ได้ถูกสังหารโดยลิโป้ ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา เนื่องจากคัดค้านการตัดสินใจของตั๋งโต๊ะในการปลดพระเจ้าฮั่นเช่าตี้ลงจากราชบังลังก์ จากนั้นลิโป้ก็แปรพัตร์มาอยู่ข้างฝ่ายตั๋งโต๊ะ
ในปี ค.ศ. 190 ตั๋งโต๊ะได้ปลดพระเจ้าฮั่นเช่าตี้และอัญเชิญตันลิวอ๋องหองจูเหียบให้ขึ้นครองราชย์ อ๋องผู้นี้ได้กลายเป็นที่รู้จักกันในประวัติสตร์ในพระนามว่า พระเจ้าเหี้ยนเต้ ตั๋งโต๊ะได้แต่งตั้งตนเองเป็นอัครมหาเสนาบดี(เซียงก๊ก) ซึ่งตำแหน่งนี้ได้ถูกยกเลิกอย่างทางการ เมื่อเกือบ 200 ปีก่อน วันที่ 26 มีนาคมในปีเดียวกัน ตั๋งโต๊ะได้ปลงพระชนม์หองจูเปียน(อดีตพระเจ้าฮั่นเช่าตี้) และพระนางโฮเฮา พระมารดาของหองจูเปียน
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ตั๋งโต๊ะได้สร้างอิทธิพลอย่างมากในราชสำนัก เขาเป็นเผด็จการและแสดงไม่เคารพต่อระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ในขณะที่เขาได้ตัดสินใจขั้นตอนสุดท้ายเกี่ยวกับนโยบายโดยไม่ปรึกษาหรือขอความเห็นชอบจากองค์จักรพรรดิ เขาได้กำจัดศัตรูมาหลายคนในราชสำนักเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับการยึดครองเครื่องมือของรัฐ อ้วนเสี้ยวได้หลบหนีออกจากลั่วหยาง ภายหลังจากไม่เห็นด้วยอย่างเปิดเผยกับการตัดสินใจของตั๋งโต๊ะในการปลดพระเจ้าฮั่นเช่าตี้  ตั๋งโต๊ะได้เกรงกลัวว่าอ้วนเสี้ยวอาจจะลุกฮือต่อต้านเขา เนื่องจากอ้วนเสี้ยวก็เป็นผู้มีอิทธิพลในการเมืองเช่นกัน ตั๋งโต๊ะได้รับฟังข้อเสนอแนะจากที่ปรึกษาและเสนอให้องค์จักรพรรดิแต่งตั้งอ้วนเสี้ยวให้เป็นเจ้าเมืองปุดไฮ(ปั๋วไห่) เพื่อเป็นการเอาใจ
ช่วงเวลาของเหตุการณ์ > การก่อตั้งแนวร่วมพันธมิตร

ในขณะที่อยู่ในเมืองปุดไฮ อ้วนเสี้ยวไม่ได้ให้ความสนใจจากข้อเสนอของตั๋งโต๊ะที่จะแต่งตั้งตนให้เป็นเจ้าเมือง เขาได้วางแผนที่เริ่มจะก่อรัฐประหารเพื่อปลดตั๋งโต๊ะออกจากอำนาจโดยการลุกฮือก่อกบฎ แต่เขาก็ถูกฮันฮก สมุหเทศาภิบาลมณฑลกิจิ๋ว(冀州) คอยตรวจสอบ
ในเวลาเดียวกัน เจ้าเมืองแห่งเมืองตองกุ๋น เตียวโป้ ได้เขียนสารจดหมายปลอมขึ้นมาหลายฉบับเพื่อกล่าวหาตั๋งโต๊ะ ได้ประณามเขาในฐานะกบฎ โดยมีเจตนาที่จะแย่งชิงราชบังลังก์ โดยมีการเรียกร้องให้ออกมาทำการปราบตั๋งโต๊ะ สารฉบับนี้ได้ถูกแจกจ่ายไปทั่วทั้งแผ่นดินในนามของข้าราชการจากเมืองหลวง ข้าราชการระดับภูมิภาคและขุนศึกทั่วทั้งแผ่นดินต่างได้รับสารและตอบสนองต่อการเรียกร้องในการโค่นล้มตั๋งโต๊ะลงจากอำนาจ
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 190 กองกำลังร่วมพันมิตรแห่งกวนตัง (關東聯軍, literally: Coalition East of the Pass) ได้ถูกก่อตั้งขึ้น ภายหลังจากผู้ครองแว่นแคว้นและขุนศึกหลายคนได้มารวมตัวกันทางด้านตะวันออกของด่านงักขุนก๋วน(หันกู่กวน) กับกองทัพของพวกเขาเพื่อตอบสนองต่อการเรียกร้องให้ทำสงครามปราบปรามตั๋งโต๊ะ อ้วนเสี้ยวได้รับเลือกให้เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งกองกำลังร่วมพันมิตร กองทัพของซุนเกี๋ยนและโจโฉยังได้เข้าร่วมในการทัพภายใต้ธงของอ้วนสุดและเตียวเมาตามลำดับ ผู้เข้าร่วมการทัพประกอบไปด้วย:
อ้วนสุด แม่ทัพหลัง(後將軍)
ฮันฮก สมุหเทศาภิบาลมณฑล(牧) แห่งกิจิ๋ว
ขงมอ  ผู้ตรวจราชการมณฑล(刺史) แห่งอิจิ๋ว
เล่าต้าย  ผู้ตรวจราชการมณฑลแห่งกุนจิ๋ว
อองของ เจ้าเมือง(太守) แห่งเมืองโห้ลาย(เหอเน่ย์)
อ้วนเสี้ยว เจ้าเมืองแห่งเมืองปุดไฮ(ปั๋วไห่)
เตียวเมา เจ้าเมืองแห่งเมืองตันลิว(เฉินหลิว)
เตียวโป้ เจ้าเมืองแห่งเมืองตองกุ๋น
อ้วนอุ๋ย เจ้าเมืองแห่งเมืองซุนหยง(ซานหยาง)
เปาสิ้น เสนาบดีรัฐ(相) แห่งรัฐเจปัก(จี้เป่ย)
เตียวเถียว เจ้าเมืองแห่งเมืองก่องเล่ง(ก่วงหลิง)
เตียนเอี๋ยง เจ้าเมืองแห่งเมืองเสียงต๋ง{ซ่างตั่ง}
ยฺหวีฟูหลัว ประมุขแห่งเผ่าซฺยงหนูใต้
กองทัพพันธมิตรได้ตั้งค่ายอยู่หลายแห่งทางด้านตะวันออกของเมืองหลวงลั่วหยาง โดยรอบอย่างมีประสิทธิภาพ สถานที่ตั้งของสมาชิกพันธมิตรที่เกี่ยวข้องกับลั่วหยาง มีดังนี้:
ทางตอนเหนือ ในเมืองโห้ลาย(เหอเน่ย์)(河內) : อ้วนเสียว อองของ เตียนเอี๋ยง ยฺหวีฟูหลัว
ทางด้านตะวันออก ในอำเภอซวนเจ่า(酸棗) : เตียวเมา เล่าต้าย เตียวโป้ อ้วนอุ๋ย
ทางตอนใต้ ในอำเภอหลูหยาง(魯陽) : อ้วนสุด
ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ ในเมืองเองฉ่วนหรือหยิ่งชวน (穎川) : ขงมอ
ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ ในอำเภอเงียบกุ๋น : ฮันฮก
การปิดล้อมนั้นได้มีผลในการตัดเสบียงจากภาคตะวันออกของจักรวรรดิฮั่นกันไม่ให้ไปยังเมืองหลวง ซึ่งทำให้รายได้จากการเก็บภาษีของทางการลดลงอย่างมาก ในการตอบสนอง ตั๋งโต๊ะได้ทำการหล่อหลอมทั้งเก้าตัวของสิบสองคนทองและสมบัติอื่น ๆ  เพื่อรวบรวมแร่สัมฤทธิ์ที่เขาสามารถใช้ทำเหรียญเงินได้มากขึ้น เหรียญใหม่เหล่านี้ได้เข้าสู่ตลาด ก็ส่งผลให้เกิดภาวะเงินเฟ้ออย่างร้ายแรงทั่วทั้งแผ่นดิน
แม้จะมีการแสดงแสนยานุภาพของกองทัพที่น่าประทับใจ แต่กองทัพพันธมิตรส่วนใหญ่ต่างเร่งรีบรวบรวมครอบครัวข้าทาสบริวาร และคอยฉวยโอกาสเพื่อทำการปล้นโดยมีประสบการณ์การต่อสู้รบเพียงเล็กน้อย ผู้นำของพันธมิตร อ้วนเสี้ยวเองก็ไม่เคยเห็นการกระทำใด ๆ มาก่อนในช่วงทศวรรษที่ 180 เนื่องจากเขาอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ให้กับมารดาของเขาก่อน และจากนั้นก็เป็นพ่อบุญธรรมของเขา ในช่วงที่เขาไม่สามารถเข้าร่วมในเรื่องการทหารได้ สิ่งนี้แตกต่างกับกองกำลังชายแดนที่แข็งกร้าวด้านการสู้รบของตั๋งโต๊ะ ซึ่งเคยต่อสู้รบกับกลุ่มกบฎจากมณฑลเหลียงมาก่อน
ช่วงเวลาของเหตุการณ์ > การเผาเมืองลั่วหยาง

ตั๋งโต๊ะได้ตื่นตระหนกกับการก่อตั้งพันธมิตรกวานตงเพื่อต่อต้านตน เขาได้เสนอให้ทำการอพยพออกจากเมืองหลวงลั่วหยางทันทีและโยกย้ายราชสำนักไปยังฉางอานทางด้านตะวันตก พลเรือนทั้งหมดต้องอพยพออกจากลั่วหยางเช่นกันและมุ่งหน้าไปยังฉางอานโดยมีเพียงตั๋งโต๊ะและกองกำลังทหารของเขาที่อยู่ด้านหลังเพื่อป้องกันเมืองลั่วหยางจากกองทัพพันธมิตร
ข้อเสนอของตั๋งโต๊ะได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากขุนนางในราชสำนักคนอื่น ๆ แต่ตั๋งโต๊ะก็ทำการปิดปากพวกเขา โดยข่มขู่ว่าหากใครก็ตามที่ต่อต้านเขา จะต้องตายสถานเดียว เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 190 ข้อเสนอของตั๋งโต๊ะได้ถูกดำเนินการ เขาออกคำสั่งให้ทหารของเขาทำการสังหารหมู่และปล้นบ้านเรือนที่ร่ำรวยในลั่วหยางและขับไล่พลเรือนในลั่วหยางให้ไปยังฉางอาน พระเจ้าเหี้ยนเต้ ราชนิกุล ขุนนาง และเจ้าหน้าที่ได้เดินทางติดตามพลเรือนและกองทหารของตั๋งโต๊ะซึ่งเดินทางไกลไปยังฉางอาน ใครก็ตามที่ไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งให้อพยพไปยังฉางอานจะต้องถูกฆ่าทันที ตั๋งโต๊ะได้สั่งให้ลิโป้นำกำลังคนบุกเข้าไปยังสุสานหลวงและที่ฝังพระศพเพื่อหาของมีค่าและสมบัติ ภายหลังจากการอพยพ ลั่วหยางก็ถูกวางเพลิงจนลุกเป็นไฟ ในจดหมายเหตุสามก๊กของตันซิ่วได้กล่าวว่า "จำนวนผู้บริสุทธิ์ที่เสียชีวิตไปนั้นยากเกินกว่าจะนับได้"
ในอำเภอซวนเจ่า (酸棗), โจโฉได้นำกำลังคนของเขามุ่งไปยังตะวันตกเพื่อเข้าโจมตีกองทัพของตั๋งโต๊ะ เขาได้ถูกติดตามมาโดยกองกำลังจากกองทัพของเตียวเมาที่นำโดยอุยซีหรือเว่ยจือ(衛茲) กองทัพของโจโฉได้พบความปราชัยต่อกองทัพของตั๋งโต๊ะที่นำโดยซีเอ๋ง ในยุทธการที่เอ๊งหยง และโจโฉเองก็ได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบ โจหองได้ยื่นม้าให้ได้ขึ้นขี่และเดินทางเท้าตามโจโฉไป และพวกเขาก็ได้หนีออกจากสนามรบ ส่วนซีเอ๋งก็ถอนกำลังทหาร ภายหลังการสู้รบ
เมื่อโจโฉได้เดินทางกลับมายังอำเภอซวนเจ่า เขาได้เสนอให้พันธมิตรไล่ติดตามกองทัพของตั๋งโต๊ะที่กำลังล่าถอยเพื่อคุกคามตั๋งโต๊ะ โดยแสดงให้เห็นว่า แนวร่วมพันธมิตรยังคงเคลื่อนไหวอยู่ อย่างไรก็ตาม เตียวเมาและคนอื่น ๆ ต่างไม่สนใจคำแนะนำของเขาเลย หลังจากนั้นโจโฉก็ได้พาคนของเขาเข้าไปสมทบกับอ้วนเสี้ยวในเมืองโห้ลาย ร่วมกับแฮหัวตุ้น ภายหลังการจากไปของโจโฉ กองทัพพันธมิตรที่ประจำอยู่ในอำเภอซวนเจ่า ก็ได้หมดเสบียงและแยกย้ายกันไป เล่าต้ายได้ฉวยโอกาสที่จะกำจัดเตียวโป้ ผู้ซึ่งเป็นคนที่เขาไม่พอใจ
ในเวลาเดียวกัน ตั๋งโต๊ะได้ส่งคนที่เป็นที่นับหน้าถือตา เช่น ฮันหยง(韓融),  ยินซิว(陰修), หูหมูปาน(胡毋班), งอสิ้ว(吳修), และอองกุ๋ย(王瑰) เพื่อเข้าพบกับอ้วนเสี้ยวและเจรจาสงบศึก อย่างไรก็ตาม อ้วนเสี้ยวสั่งจับกักขังเหล่าผู้เจรจาทั้งหมดและทำการประหารชีวิต ยกเว้นเพียงฮันหยง เมื่อมองเห็นว่าการเจรจาสงบศึกไม่เป็นผล ตั๋งโต๊ะจึงรีบโอบล้อมค่ายของอองของในท่าข้ามแม่น้ำที่อำเภอเหอหยาง(河陽津)  ทางตอนเหนือของลั่วหยาง และทำการบดขยี้อย่างรุนแรงจนอองของต้องละทิ้งแนวร่วมพันธมิตร และหนีกลับไปที่บ้านเกิดของเขาที่เมืองเมืองไทสันหรือไท่ซาน (泰山郡)
ช่วงเวลาของเหตุการณ์ > ความขัดแย้งภายใน

แม้ว่าซุนเกี๋ยนจะประสบความสำเร็จ แต่แนวร่วมพันธมิตรก็ไม่ได้ก่อตัวขึ้นอีก เนื่องจากการสื่อสารและการประสานงานที่แย่ในท่ามกลางผู้นำ เหล่าขุนศึกทางตะวันออกยังไม่ทราบว่าพระเจ้าเหี้ยนเต้ยังทรงมีพระชนม์อยู่ เนื่องจากพวกเขาถูกแบ่งแยกออกจากเส้นทางที่แบ่งแยกจากลั่วหยางออกจากทางตะวันออก อ้วนเสี้ยวและฮันฮกได้เสนอที่จะแต่งตั้งให้เล่าหงี ผู้ตรวจราชการมณฑลแห่งอิจิ๋ว (幽州) และเชื้อพระวงศ์ของราชวงศ์ให้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ โจโฉและอ้วนสุดต่างไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอนี้  เมื่ออ้วนเสี้ยวและฮันฮกได้ส่งสารไปยังเล่าหงีเพื่อแจ้งให้รับทราบ เล่าหงีได้กล่าวตำหนิตีเตียนคนส่งสารอย่างเคร่งขรึมและปฏิเสธข้อเสนออย่างไม่ใยดี เล่าหงียังคงจงรักภักดีต่อพระเจ้าเหี้ยนเต้ จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน และข่มขู่ว่า จะมุ่งหน้าขึ้นเหนือไปยังดินแดนซยงหนู หากอ้วนเสี้ยวยังยืนกรานที่จะให้เขากลายเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ ภายหลังจากความพยายามล้มเหลวหลายครั้ง อ้วนเสี้ยวตัดสินใจยอมแพ้ นอกจากนี้เหล่าขุนศึกต่างเลิกให้ความสนใจจากตั๋งโต๊ะกลับมาที่ตัวพวกเขาเอง และเริ่มติดตามหาผลประโยชน์ของตนอีกครั้ง แทนที่จะรวมตัวกันต่อต้านตั๋งโต๊ะ
ฮันฮกซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบด้านเสบียงก็ค่อย ๆ หยุดส่งให้กับกองทัพพันธมิตร จ๊กยี่ ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาได้ก่อกบฏต่อเขาและเอาชนะเขาได้ ก่อนที่จะพ่ายแพ้ให้กับอ้วนเสี้ยว เหตุการณ์ดังกล่าวได้ย้ำเตือนแก่อ้วนเสี้ยวถึงความจำเป็นที่จะรักษาแหล่งเสบียงของเขาและเขาได้วางแผนที่จะยึดครองแผ่นดินฮั่น อ้วนเสี้ยวได้ร่วมมือกับกองซุนจ้านอย่างลับ ๆ เพื่อเข้าโจมตีแคว้นกิจิ๋วของฮันฮก และในที่สุดฮันฮกก็ยอมยกแคว้นกิจิ๋วให้กับอ้วนเสี้ยว
อ้วนเสี้ยวได้ส่งโจวหย่งเพื่อเข้าโจมตีซุนเกี๋ยนที่เดินทางกลับมาจากลั่วหยางเพื่อเข้าสมทบกับอ้วนสุด ในยุทธการที่หยางเฉิง โจวหย่งได้เข้าจู่โจมอย่างน่าประหลาดใจต่อค่ายของซุนเกี๋ยนที่หยางเฉิงและเข้ายึดที่นั้นมาได้ อ้วนสุดได้ส่งกองซุนอวด (公孫越) เพื่อช่วยเหลือซุนเกี๋ยนในการสู้รบกับโจวหย่ง กองซุนอวดถูกฆ่าตายในการรบ แม้ว่าชัยชนะจะเป็นของซุนเกี๋ยนก็ตาม กองซุนจ้านได้ให้อ้วนเสี้ยวรับผิดชอบต่อการตายของกองซุนอวดและประกาศสงครามกับอ้วนเสี้ยว ซึ่งนำไปสู่ยุทธการที่สะพานจีเกี้ยวในเวลาต่อมา
หลังจากนั้น แนวร่วมพันธมิตรก็ล้มเหลวและแตกแยก โดยหลงเหลือแต่เพียงในนามเท่านั้น
ช่วงเวลาของเหตุการณ์ > จุดจบของตั๋งโต๊ะ

ในปีต่อมา เหล่าขุนศึกต่าง ๆ ได้หยุดที่จะกระทำใด ๆ ในการต่อต้านตั๋งโต๊ะ ตั๋งโต๊ะได้ส่งกองทัพเข้าไปโจมตีขุนศึก จูฮี เป็นครั้งคราวและปล้นสดมดินแดนของเขา
ตั๋งโต๊ะได้กลับเข้าสู่ความเป็นทรราชย์ของเขาในราชสำนัก แต่เขามีความอดทนต่อความขัดแย้งน้อยลง เนื่องจากเจ้าหน้าที่คนใดที่พูดคำที่ไม่เป็นที่พอใจเพียงเล็กน้อยก็จะถูกสังหารทันที เขาได้แต่งตั้งให้กับสมาชิกทุกคนในครอบครัวตระกูลและญาติของเขาโดยการแต่งงานในตำแหน่งยศระดับชั้นสูง แม้แต่ลูกชายวัยแรกเกิดของเขาก็ยังได้รับยศถาบรรดาศักดิ์เป็นมาร์ควิส และได้เล่นกับสิงโตทะเลสีทองและพู่สีม่วง
ขุนนางในราชสำนัก ได้แก่ อ้องอุ้น  อุยอ๋วน (黃琬), ซุนซอง (士孫瑞) และหยางจ้าน (楊瓚) ได้วางแผนลอบสังหารตั๋งโต๊ะ พวกเขาได้เกลี้ยกล่อมให้ลิโป้มาเข้าร่วม สาเหตุเพราะความสัมพันธ์ของลิโป้และตั๋งโต๊ะเริ่มตึงเครียดเรื่อย ๆ ภายหลังจากที่ตั๋งโต๊ะซักขว้างทวนง้าวใส่เขาและเนื่องจากเขาไปแอบมีความสัมพันธ์กับหนึ่งในสาวใช้ของตั๋งโต๊ะ
ในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 192 ตั๋งโต๊ะกำลังเดินทางไปประชุมด้วยรถม้าประจำตัวของเขา เมื่อลิซกได้บุกเข้ามาหาเขาและจัดการแทงเขา ตั๋งโต๊ะได้ตะโกนเรียกหาลิโป้ให้มาปกป้อง แต่ลิโป้กลับสังหารเขาแทน  ญาติพี่น้องของตั๋งโต๊ะก็ถูกตัดหัวเสียบประจานทั้งโคตร หลังจากที่เขาตาย ในขณะที่ศพของเขาถูกทิ้งไว้บนถนนในฉางอาน เจ้าพนักงานเอาไส้ตะเกียงเสียบไว้ตรงสะดือศพแล้วจุดเป็นแสงสว่างโดยใช้ไขมันจากความอ้วนของตั๋งโต๊ะเป็นเชื้อเพลิงได้หลายวัน
ภายหลังจากการเสียชีวิตของตั๋งโต๊ะ เหล่าผู้จงรักภักดีของเขาหลายคน เช่น หวนเตียว กุยกี และลิฉุย ต่างพากันหลบหนี เนื่องจากพวกเขาเชื่อว่าความจงรักภักดีที่พวกเขามีต่อตั๋งโต๊ะ จะถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศ อ้องอุ้นซึ่งได้เข้าควบคุมราชสำนักภายหลังการเสียชีวิตของตั๋งโต๊ะ ได้รับคำอุธรณ์ของพวกเขาให้อภัยโทษและกล่าวว่า  "ในบรรดาผู้ควรอภัย คนพวกนี้ไม่ควรอภัย" ผู้จงรักภักดีของตั๋งโต๊ะต่างโกรธแค้นจากคำพูดของอ้องอุ้นและทำสงคราม อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ได้พ่ายแพ้ต่อลิโป้และกองทัพหลวง จนในที่สุดกองกำลังที่เหลืออยู่ของตั๋งโต๊ะก็สามารถเอาชนะลิโป้มาได้โดยการเบี่ยงเบนความสนใจเขา และพวกเขาก็ได้บุกเข้าควบคุมฉางอาน อ้องอุ้นจึงถูกสังหาร
อำนาจของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกได้ตกอยู่ในกำมือของเหล่าผู้จงรักภักดีต่อตั๋งโต๊ะที่หลงเหลืออยู่ในช่วงหลังจากนั้นและค่อย ๆ พัฒนาไปสู่การแก่งแย่งชิงอำนาจซึ่งแผ่ขยายไปทั่วทั้งแผ่นดิน
ในวรรณกรรมสามก๊ก

ในสมัยศตรวรรษที่ 14 วรรณกรรมอ้างอิงประวัติศาสตร์อย่างสามก๊ก ผู้เขียนนามว่า ล่อกวนตง ได้ว่าจ้างผู้ได้รับใบอนุญาตด้านศิลปะค่อนข้างได้อย่างอิสระ ในขณะที่เขาได้เปลี่ยนแปลงรายละเอียดบางอย่างของการทัพครั้งนี้เพื่อแสดงให้เห็นถึงตัวละครหลัก ตัวอย่างเช่น ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ใด ๆ ที่ระบุว่า เล่าปี่ กวนอู และเตียวหุย ได้เข้าร่วมในการทัพครั้งนี้ แต่พวกเขากลับนำความสำเร็จของซุนเกี๋ยนมาไว้ในวรรณกรรม ล่อกวนตงยังทำให้เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์บางอย่างง่ายขึ้น คิดค้นการต่อสู้แบบสมมติ และเปลี่ยนลำดับของเหตุการณ์ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความนิยมของวรรณกรรม หลายคนได้ถือเอาเหตุการณ์ที่มีรายละเอียดในวรรณกรรมเรื่องนี้ว่าเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นโดยไม่ทราบประวัติศาสตร์ที่แท้จริงตามที่ได้นำเสนอในแหล่งที่มาอย่างชัดเจน เช่น Book of the Later Han จดหมายเหตุสามก๊ก  หรือ Zizhi Tongjian เรื่องราวสมมุติในประวัติศาสตร์นี้ยังถูกนำมาใช้ในโรงละครงิ้วและวิดีโอเกมมากมาย