stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลัทธิประทับใจยุคหลัง
ที่มาและความหมายของ "ศิลปะลัทธิประทับใจยุคหลัง" > ปัจจัยที่ทำให้เกิดกระแสลัทธิประทับใจยุคหลัง

การเมือง ลัทธิชาตินิยม ตามมาซึ่งความต้องการแผ่อำนาจและยึดครองรัฐต่าง ๆ, สังคมนิยม
สังคม เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ผู้คนมองโลกในแง่ร้าย เกิดปัญหาเรื่องระดับทางสังคม ในระบบทุนนิยม คนชนชั้นแรงงานถูกกดขี่
ปรัชญาและความเชื่อแนวใหม่ ปรัชญาของมากซ์และเอ็งเงิลส์, อนาธิปไตย (anarchy) ความคิดและความเชื่อที่รุนแรงเกิดจากความกดดัน, ทฤษฎีแห่งปรัชญาที่ว่าคนนั้นเป็นอิสระ (Existentialism) การค้นพบทฤษฎีเรื่องจิตวิเคราะห์ของซีคมุนท์ ฟร็อยท์, ศาสตร์แห่งการใช้การสังเคราะห์ (synthesism)
วิทยาศาสตร์ การค้นพบเรื่องสนามแม่เหล็กไฟฟ้าของดอลตัน, ทฤษฎีวิวัฒนาการของดาร์วิน
ที่มาและความหมายของ "ศิลปะลัทธิประทับใจยุคหลัง" > การจัดช่วงเวลา

เรวอลด์กล่าวว่าคำว่า "ศิลปะลัทธิประทับใจยุคหลัง" เป็นคำที่ตั้งขึ้นเพื่อความสะดวกและมิได้มีความหมายเฉพาะเจาะจงถึงลักษณะการเขียนแต่อย่างใด และเป็นคำที่ใช้ที่จำกัดเฉพาะทัศนศิลป์ของฝรั่งเศสที่วิวัฒนาการมาจากศิลปะลัทธิประทับใจตั้งแต่ ค.ศ. 1886 วิธีเขียนหนังสือเกี่ยวกับศิลปะลัทธิประทับใจยุคหลังของเรวอลด์เป็นการเขียนตามที่เกิดขึ้นมิใช่เป็นการวิจัยลักษณะของศิลปะ เรวอลด์ทิ้งไวให้ศิลปะเป็นเครื่องตัดสินตัวเองในอนาคต  
คำอื่นเช่น นวยุคนิยม (modernism) หรือลัทธิสัญลักษณ์นิยมก็เป็นคำที่ยากที่จะใช้เพราะเป็นคำที่ไม่เฉพาะเจาะจงกับศิลปะแต่ครอบคลุมสาขาวิชาอื่นด้วยเช่นวรรณกรรมหรือสถาปัตยกรรมและเป็นคำที่ขยายออกไปใช้ในหลายประเทศ
นวยุคนิยม เป็นคำที่หมายถึงขบวนการทางศิลปะนานาชาติที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมตะวันตกที่เริ่มมาจากฝรั่งเศสและถอยหลังไปถึงการปฏิวัติฝรั่งเศสจนถึงยุคภูมิปัญญา
ลัทธิสัญลักษณ์นิยม เป็นขบวนการที่เริ่มร้อยปีต่อมาในฝรั่งเศสและเป็นนัยว่าเป็นแนวที่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละบุคคล จิตรกรต่างก็ใช้สัญลักษณ์ในการเขียนไม่ว่าอย่างใดก็อย่างหนึ่งมากบ้างน้อยบ้าง
แอลัน โบว์เนสส์ (Alan Bowness) ยืดเวลา "ศิลปะลัทธิประทับใจยุคหลัง" ไปจนถึง ค.ศ. 1914 แต่จำกัดการเขียนในฝรั่งเศสลงไปอย่างมากในคริสต์ทศวรรษ 1890 ประเทศยุโรปอื่น ๆ ใช้มาตรฐานของ "ศิลปะลัทธิประทับใจยุคหลัง" ส่วนศิลปะของยุโรปตะวันออกไม่รวมอยู่ในกลุ่มนี้
แม้ว่า "ศิลปะลัทธิประทับใจยุคหลัง" จะแยกจาก "ศิลปะลัทธิประทับใจ" ใน ค.ศ. 1886 แต่จุดจบของ "ศิลปะลัทธิประทับใจยุคหลัง" ยังไม่เป็นที่ตกลงกัน สำหรับโบว์เนสส์และเรวอลด์แล้ว ลัทธิบาศกนิยม (cubism) เป็นการเริ่มยุคใหม่ ฉะนั้นบาศกนิยมจึงถือว่าเป็นการเริ่มยุคการเขียนใหม่ในฝรั่งเศสตั้งแต่ต้นและต่อมาในประเทศอื่น ขณะเดียวกันศิลปินยุโรปตะวันออกไม่คำนึงถึงการแบ่งแยกตระกูลการเขียนที่ใช้ในศิลปะตะวันตกก็ยังเขียนตามแบบที่เรียกว่าจิตรกรรมนามธรรมและอนุตรนิยม (suprematism) ซึ่งเป็นคำที่ใช้ต่อมาจนในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ศิลปินสำคัญ

ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา
ฟินเซนต์ ฟัน โคค
เออแฌน อ็องรี ปอล โกแก็ง
อ็องรี รูโซ
อ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก
หลุยส์ อ็องเกอแต็ง (Louis Anquetin)
ปาโบล ปีกัสโซ
อ็องรี มาติส
วาซีลี คันดินสกี
ศิลปินสำคัญ > สรุป

"ศิลปะลัทธิประทับใจยุคหลัง" ตามความหมายของเรวอลด์จึงเป็นคำที่หมายถึงช่วงเวลาของประวัติศิลปะเท่านั้นที่เน้นงานศิลปะของฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1886 ถึงปี ค.ศ. 1914
ดูเพิ่ม

ลัทธิประทับใจ (impressionism)
ลัทธิประทับใจใหม่ (neo-impressionism)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ศิลปะลัทธิประทับใจยุคหลัง
ลัทธิเหนือจริง

“Arrested Expansion หรือ Cardiac Arrest” โดย จอร์จ กรี (George Grie)
ลัทธิเหนือจริง หรือ เซอร์เรียลลิซึม (อังกฤษ: Surrealism) เป็น “ลัทธิ” หรือ “ขบวนการ” ทางวรรณศิลป์และทัศนศิลป์ที่เกิดขึ้นในฝรั่งเศสช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อ็องเดร เบรอตง (Andre Breton) เข้าร่วมเป็นสมาชิกกลุ่มดาดา (Dadaism) ที่มีเป้าหมายใช้ความก้าวร้าวรุนแรงเพื่อต่อต้านสงคราม ต่อต้านค่านิยมของชนชั้นกลางทุกชนิดรวมทั้งคริสต์ศาสนา ต้องการทำลายขนบประเพณีที่ชนชั้นกลางสะสมไว้รวมทั้งศิลปวรรณคดีด้วย หลังจากร่วมทำกิจกรรมกับกลุ่มดาดาอยู่ระยะหนึ่ง เบรอตงกับเพื่อนก็แยกตัวออกมาตั้งกลุ่มใหม่ คือ กลุ่มเซอร์เรียลลิซึม ซึ่งยังรับเอาความก้าวร้าวมุ่งทำลายค่านิยมของชนชั้นกลางของดาดามาเป็นฐานแต่มุ่งสร้างค่านิยมใหม่
เอกลักษณ์ของเซอร์เรียลลิซึม

เอกลักษณ์ของศิลปะเซอร์เรียลลิซึมก็คือการใช้สิ่งที่เรียกว่า ความบังเอิญ (Chance) มาเป็นส่วนหนึ่งในการนำเสนอผลงานโดยเฉพาะการหยิบเอาสิ่งของสองอย่างหรือมากกว่านั้นซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องกันมาวางไว้ด้วยกัน เหมือนเป็นการพบกันโดยบังเอิญที่ก่อให้เกิดความหมาย แม้แต่ละอย่างจะไม่มีความเกี่ยวเนื่องกันเลย แต่เมื่อมาอยู่ร่วมกันในพื้นที่เดียวกัน ก็ย่อมจะกระตุ้นให้ผู้ชมเกิดจินตนาการและความรู้สึกถึงเอกภาพแบบใหม่ ซึ่งไม่ขึ้นกับเหตุผลหรือตรรกะใด ๆ ในโลกกายภาพ รูปแบบผลงานศิลปะจะใช้วิธีการนำเอาสิ่งที่เป็นสภาวะปกติวิสัยตั้งแต่ 2 สิ่งที่ดูเข้ากันไม่ได้มาจัดร่วมประกอบกัน และแต่งเติมผสมผสานให้ดูเป็นสิ่งเดียวกันอย่างกลมกลืน รวมถึงการเชื่อมโยงความรู้สึกสัมผัสและประสบการณ์ทางการเห็นให้สอดคล้องกับความคิด เชื่อมโยงให้เป็นเรื่องใหม่
จุดเริ่มต้นของเซอร์เรียลลิซึม

ก่อตั้งขึ้นในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ในปี พ.ศ. 2459 ซึ่งพัฒนาต่อเนื่องมาจากกลุ่มดาดา โดยในปี พ.ศ. 2465 สมาชิกในกลุ่มดาดาได้แยกตัวออกไปและรวมกันใหม่อีกครั้งที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จากการแถลงการณ์อย่างเป็นทางการเป็นลายลักษณ์อักษรชื่อว่า แถลงการณ์เซอร์เรียลลิซึม (Manifeste du Surrealisme) โดยเบรอตง ได้รับการเผยแพร่เมื่อปี พ.ศ. 2467 โดยนับเอาจากการรวมตัวกันของบรรดาผู้จัดทำวรรณกรรมที่พวกเซอร์เรียลลิสต์เป็นกองบรรณาธิการ ซึ่งตอนนั้นวารสารฉบับนี้ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของดาดาในฝรั่งเศสอันเป็นทัศนะเดียวกับที่วอลเทอร์ เบนจามิน ได้เสนอไว้ในบทความ Surrealism: The Last Snapshot of the European Intelligentssia ซึ่งเนื้อหาสำคัญในแถลงการณ์ คือ การขบถต่อค่านิยมของชนชั้นกลางตลอดจนขนบและกฎเกณฑ์ทุกชนิดเพื่อให้ได้มาซึ่งเสรีภาพในการแสดงออกซึ่ง “ตัวตนภายใน” หรือ “ความคิดบริสุทธิ์” หรือ “จิตไร้สำนึก” ที่ถูกเก็บกดไว้ต้องการแสวงหรือบรรลุถึงความจริงสูงสุดอันเกิดจากการผสานรวมของความฝันกับความจริงแห่งโลกภายนอก กล่าวคือ ต้องการแสดงออกซึ่งความรู้สึกนึกคิดภายในออกมาอย่างเสรีในทุกรูปแบบ โดยปราศจากการควบคุมใด ๆ ทั้งสิ้น
อ็องเดร เบรอตง เป็นผู้ริเริ่มเผยแพร่แนวคิดของกลุ่มเซอร์เรียลลิซึม เขาเคยเป็นนักเรียนแพทย์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซึ่งทำให้ได้มีโอกาสศึกษาแนวคิดของซิกมันด์ ฟรอยด์ (Sigmund Freud) ที่เซอร์เรียลลิซึมต่างเห็นว่า ทฤษฎีเกี่ยวกับจิตไร้สำนึกของฟรอยด์มีความสำคัญยิ่งต่อชีวิตและการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมของมนุษย์ เบรอตงและพรรคพวกได้นำเอาวิธีการเชื่อมโยงเสรี (Free association) ของฟรอยด์มาประยุกต์ใช้กับศิลปะ โดยให้ศิลปินวาดรูปหรือเขียนสิ่งที่ลอยเข้ามาในความคิดโดยไม่ต้องสนใจเหตุผลตรรกะใด ๆ งานศิลปะของเซอร์เรียลลิซึมจึงเป็นทั้งเนื้อหาและสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่ผุดบังเกิดจากจิตไร้สำนึก (หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เป็นการสร้างสรรค์จากโลกภายในของศิลปินและโลกที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์ของโลกกายภาพ)
สิ่งที่ทำให้เซอร์เรียลลิซึมแตกต่างจากกลุ่มที่ไม่นิยมเหตุผลจิตสำนึกอย่างดาดา

หลุยส์ อารากง (Louis Aragon) หนึ่งในแกนนำคนสำคัญเสนอว่า แนวคิดและวาทกรรมของเซอร์เรียลลิซึมนั้นเป็นผลผลิตที่เกิดจากเวลา ความแตกต่างในแง่นี้คือ เซอร์เรียลลิซึมเป็นกลุ่มที่เริ่มต้นระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 เรียกว่าเป็นขบวนการเคลื่อนไหวทางปรัชญาศิลปะ ที่แทรกตัวขึ้นมาท่ามกลางความวุ่นวายหายนะของอารยธรรม และเซอร์เรียลลิซึมต่อต้านความจริงที่เรารับมาจากการไตร่ตรองขนบคิดหาเหตุผล จนถึงองค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ หรือปรัชญาแนวปฏิฐานนิยมด้วยว่า ความจริงเหล่านี้เป็นเพียงความจริงชั้นสองซึ่งไม่สลักสำคัญ หรือไม่อาจเปลี่ยนแปลงและแก้ไขปัญหาใหญ่ ๆ ของมนุษยชาติ พวกเซอร์เรียลลิซึมจึงมองว่าสงครามที่พรากชีวิตคนนับล้านภายในระยะเวลาไม่กี่ปีเป็นผลมาจากระบบคิดหรือจิตสำนึกที่เป็นใหญ่เหนือมนุษย์ ดังนั้นหนทางเดียวที่จะหลีกเลี่ยงมิให้เกิดสงครามซ้ำรอย ก็จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องสำรวจหาเส้นทางใหม่ (ที่ดาดาได้เริ่มไว้) ซึ่งพวกเซอร์เรียลลิซึมพบว่ามันอยู่ในห้วงความฝัน หรือดำรงอยู่ในนิยามที่จิตสำนึกและเหตุผลของเราหลับใหล
ตัวอย่างผลงานที่สำคัญของศิลปินในกลุ่มเซอร์เรียลลิซึม > งานจิตรกรรม

The Great Masturbator  (พ.ศ. 2472, oil on canvas: 110x150.5 cm. Museo Centro Nacional centro de Arte Reina Sofia, Marid)  เป็นหนึ่งในงานชิ้นแรก ๆ ของ ซัลบาดอร์ ดาลี ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงอัตลักษณ์ทางเพศของตัวศิลปินและความรู้สึกสำนึกผิดหรือความกลัวเกี่ยวกับการลงโทษ โดยศีรษะที่ดูอ่อนนุ่มที่อยู่ทางด้านข้างหมายถึงตัวศิลปินเอง ส่วนปากมีตัวตั๊กแตนที่ส่วนท้องของมันกำลังถูกฝูงมดกันกิน ซึ่งสำหรับตัวศิลปิน ถือเป็นสัญลักษณ์ของการคอร์รัปชั่น หรือความไม่ซื่อสัตย์
Soft Construction with Boiled Beans: Premonition of Civil War  (พ.ศ. 2479, The Louise and Walter Arensberg Collection. The Philadelphia Museum of Art, Pennsylvania)  เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงว่าเป็นภาพแห่งการต่อต้านสงคราม โดยเนื้อที่ดูนุ่มนิ่มของร่างกายผู้หญิงที่อยู่ตรงกลางภาพจะดูแตกต่างจากมือที่ดูคล้ายเขาสัตว์ซึ่งกำลังบีบรัดหน้าอกของหญิงสาวในขณะที่คนอื่น ๆ ที่อยู่บนพื้นดูเหมือนเป็นแค่รากไม้ของต้นองุ่น ในส่วนของด้านหลังเป็นภาพของผู้ชายตัวเล็ก ๆ ที่ดูธรรมดา ผู้ซึ่งตกเป็นเหยื่อของสงคราม
Sleep  (พ.ศ. 2480, oil on canvas, 51x78 cm. Private Collection)  ภาพนี้เป็นหนึ่งในผลงานที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของดาลี ศีรษะที่ดูมีเอกลักษณ์เช่นนี้หมายถึงตัวของศิลปินเอง การนอนหลับถือเป็นช่วงเวลาหนึ่งที่สำคัญสำหรับดาลี เพราะไม่ใช่แค่เป็นช่วงเวลาที่ทำให้หลงลืมสิ่งที่ไม่น่าพึงพอใจในชีวิต แต่ยังเป็นขอบเขตของจิตใต้สำนึกในความหวาดระแวง ความเพ้อฝัน ซึ่งถูกซ่อนอยู่ในชีวิตจริงด้วย
Pieta or Revolution by Night  (พ.ศ. 2466, Oil on canvas, 89 x 116 cm. London, Tate Gallery)  ผลงานชิ้นเยี่ยมของมัคส์ แอ็นสท์ (Max Ernst) เป็นภาพลึกลับที่ดูเหมือนเกี่ยวข้องกับพื้นฐานความคิดของฟรอยด์ในความซับซ้อนแบบอีดิปัส ซึ่งผู้เป็นบุตรชายได้แข่งขันกับพ่อเพื่อที่จะแย่งความรับจากแม่ รวมถึงความกลัวจากการถูกทำหมันโดยพ่อของตน ภาพของพ่อที่คุกเข่าอุ้มบุตรชายไว้ในท่าที่เป็นได้ทั้งการบวงสรวงและแบบประเพณีอย่างปิเอต้า มีฝักบัวสีขาวหัวสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของลึงค์ ด้านหลังภาพเป็นฉากเบลอ ๆ ดูเหมือนเงา ไม่เน้นให้มีความชัดเจน นอกจากนี้อาจแสดงถึงตัวแอ็นสท์กับพ่อของเขาและงานทั้งหมดเกี่ยวกับชีวิตลำเค็ญในวัยเยาว์ที่ผูกพันกับพ่อ เขาวาดภาพนี้เพื่อต่อต้านบิดาผู้เคร่งศาสนาโดยนำเสนอภาพบิดาที่กำลังโอบอุ้มตัวเขาซึ่งแข็งเป็นหิน เป็นการเลียนแบบภาพพระแม่อุ้มศพพระเยซูหลังจากถูกนำลงมาจากไม้กางเขน
The Two Mysteries  (พ.ศ. 2509)  ภาพกล้องยาสูบของ เรอเน มากริต แสดงถึงการดีไซน์ที่เรียบง่ายและตรงวัตถุประสงค์ของการสื่อความหมายที่ไม่ใช่เพียงตัววัตถุแต่เป็นการให้ความหมายด้วยภาษาที่เขียนกำกับไว้ใต้ภาพภาษาเป็นสิ่งที่ตีความได้ไม่สิ้นสุด และสั่นคลอนได้ง่าย ภาษาเป็นภาพตัวแทนของวัตถุในการจดจำ จริง ๆ แล้วสิ่งนี้อาจมีความหมายหรือไม่มีความหมาย เราไม่ได้ให้ความหมายกับสิ่งที่มันเป็นแต่เราให้ความหมายกับสิ่งที่เราใช้เรียกมัน ความหมายของวัตถุจึงเป็นสิ่งที่ถูกสร้าง เราให้ค่ากับสิ่งต่าง ๆ เพราะการเสพความหมายของมัน เป็นรูปแบบของมายาคติ
ตัวอย่างผลงานที่สำคัญของศิลปินในกลุ่มเซอร์เรียลลิซึม > งานประติมากรรม

Lobster Telephone  (พ.ศ. 2479, Surrealist object; 15x17x30 cm. Tate Gallery, London)  การสร้างวัตถุที่ดูเหนือจริงไม่ได้เป็นไอเดียใหม่ที่เกิดขึ้นโดยดาลี แต่ดาลีได้สร้างแบบอย่างที่ดีเยี่ยมสำหรับการทำวัตถุเหล่านี้ให้ถูกยอมรับในฐานะที่เป็นงานศิลปะแบบเหนือจริง โทรศัพท์และกุ้งล็อบสเตอร์พลาสติกที่ใช้แทนหูโทรศัพท์นี้เป็นสิ่งของที่นำมาจัดแสดงที่งาน London Surrealist Exhibition ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2479 ในส่วนของการโฆษณางาน Exhibition นี้ ดาลีได้บรรยายเกี่ยวกับการค้นหาจิตใต้สำนึกในขณะที่กำลังสวมใส่ชุดนักประดาน้ำซึ่งเกือบจะทำให้เขาหายใจไม่ออกเลยทีเดียว
The Gift  (พ.ศ. 2464)  ผลงานชิ้นสำคัญของแมน เรย์ เป็นรูปทรงของสิ่งของในชีวิตประจำวันอย่างเตารีด แต่ประโยชน์และการใช้สอยของเตารีดถูกโยนทิ้งไป กลายมาเป็นรูปลักษณ์เตารีดที่ดูก้าวร้าว รุนแรง ด้วยการใส่แถวแนวตะปูแหลมลงไป
Venus restauree  (พ.ศ. 2479) วีนัสซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งความงามและพลังอันไม่มีที่สิ้นสุดของผู้หญิงได้กลายมาเป็นเรื่องของความหมกมุ่นโดยเฉพาะ และแมน เรย์ได้สร้างผลงานเป็น Series ขึ้นมา เพื่อค้นหารูปแบบและภาพลักษณ์ที่ถูกแยกออกเป็นส่วน ๆ ขององค์เทพี โดยผลงานชิ้นนี้ แมน เรย์ได้ผูกเชือกอย่างแน่นหนาเป็นตาข่ายบนปูนปลาสเตอร์ที่ทำเป็นรูปร่างกายส่วนบนของผู้หญิง
เชิงอรรถ

↑  กิตติพล สรัคคานนท์, วารสารใต้ดินฉบับที่ 14: เซอร์ (กรุงเทพฯ: Shine, 2550), 35-39.
↑  เรื่องเดียวกัน, 131-138.
↑  Swinglehurst, Edmund, Salvador Dali: exploring the irrational (London: Tiger Books International, 1996), 15.
↑  เรื่องเดียวกัน, 4.
↑  เรื่องเดียวกัน, 56-57.
↑  สี แสงอินทร์, แมกซ์ แอร์นส์ท : ศิลปินเซอร์เรียลิซึมผู้ยิ่งใหญ่ (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551), 117 – 118.
↑  อำพร อรุณนภาพร, “งานแสดงศิลปะย้อนหลังของ Rene Magritte, ” สารคดี 14, 160 (มิถุนายน 2541) : 133 – 138.
↑  Swinglehurst, Edmund, Salvador Dali: exploring the irrational, 51.
↑  จิระพัฒน์ พิตรปรีชา, โลกศิลปะ ศตวรรษที่ 20 (กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ, 2552), 220.
↑  Wood, Ghislaine, Surreal things : surrealism and design (London: V&A, 2007), 336.
บรรณานุกรม

กิตติพล สรัคคานนท์. วารสารใต้ดินฉบับที่ 14: เซอร์. กรุงเทพฯ : Shine, 2550.
จิระพัฒน์ พิตรปรีชา. โลกศิลปะ ศตวรรษที่ 20. กรุงเทพฯ : เมืองโบราณ, 2552.
สี แสงอินทร์. แมกซ์ แอร์นส์ท : ศิลปินเซอร์เรียลิสม์ผู้ยิ่งใหญ่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551.
อำพร อรุณนภาพร. “งานแสดงศิลปะย้อนหลังของ Rene Magritte” สารคดี. 14 (160) : 133 – 138 : มิถุนายน 2541.
Swinglehurst, Edmund. Salvador Dali: exploring the irrational. London : Tiger Books International, 1996.
Wood, Ghislaine, Surreal things : surrealism and design (London: V&A, 2007), 336.
หลุยส์ อารากง
ซัลบาดอร์ ดาลี
ลำน้ำโค้งตวัด

ทางน้ำโค้งตวัด

ลำน้ำโค้งตวัด (อังกฤษ: meandering channel) เป็นลักษณะทางธรณีสัณฐานชนิดหนึ่งของทางน้ำ ซึ่งลักษณะจะเป็นทางน้ำที่คดเคี้ยวคล้ายงูเลื้อย บ้างจึงเรียกว่าลำน้ำงูเลื้อย (snaking stream) ทางน้ำแบบนี้เกิดจากกระบวนการฟลูเวียล (Fluvial) ซึ่งจะพบบริเวณที่ราบลุ่มที่ความชันน้อยมาก จะเป็นบริเวณที่กำลังจะลงทะเลทางน้ำจะมีการกัดเซาะทางลึกน้อยกว่าทางด้านข้าง  เพราะจากต้นน้ำที่มีความชันมากทางน้ำก็จะมีพลังงานมาก แต่เมื่อมาถึงบริเวณที่ราบลุ่มความชันลดลงทางน้ำจึงต้องมีการกวัดแกว่งออกทางด้านข้างเพื่อรักษาความเสถียรของมัน กระแสน้ำที่ปะทะกับตลิ่งด้านหนึ่งจะทำให้เกิดการกัดเซาะแต่จะไปเกิดการตกสะสมตัวในตลิ่งฝั่งตรงข้ามแทน แต่การกวัดแกว่งนั้นจะมีการเปลี่ยนแปลงสภาพตำแหน่งของท้องน้ำอยู่ในขอบเขตไม่เกินเส้นกวัดแกว่งปกติซึ่งถ้าเวลาผ่านไปเส้นก็จะมีขารเปลี่ยนตำแหน่งตามไปด้วย
ประเภท

ในบริเวณลำน้ำโค้งตวัดสามารถแบ่งบริเวณย่อยๆ ออกเป็น 3 บริเวณได้แก่
บริเวณที่ยังมีการกระทำจากกระบวนการของธารน้ำ (Active) ได้แก่
บริเวณที่มีการสะสมตัวของตะกอน (Point bar)
บริเวณที่มีคลื่นกระเพื่อม (Swell)
บริเวณที่ไม่มีคลื่นกระเพื่อม (Swale)
บริเวณที่ราบน้ำท่วมถึง (Floodplain)
บริเวณคันดินธรรมชาติ (Natural levee)
บริเวณที่กระแสน้ำได้ไหลทะลักเข้ามายังบริเวณด้านข้าง (Crevarse spray)
บริเวณที่ก้ำกึ่ง ได้แก่
ทางน้ำทำการตัดผ่านบริเวณที่มีการสะสมตัวของตะกอน (Chute cut-off)
ทางน้ำทำการตัดผ่านบริเวณคอขวดแม่น้ำ (Neck cut-off)
บริเวณที่ไม่ได้รับแรงกระทำจากกระบวนการทางน้ำ (Inactive) ได้แก่
ทะเลสาบรูปแอก (Oxbow lake)
รอยทางน้ำกวัดแกว่ง (Meandered scar)
ลานตะกอนพักน้ำ (Terrace)
ทางน้ำลักษณะนี้เราจะพบได้ทั่วไปในตอนปลายของแม่น้ำ เช่น ตอนปลายของแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่กรุงเทพมหานครลงมาถึงสมุทรปราการก่อนจะลงสู่อ่าวไทย หรือตอนปลายของแม่น้ำโขง, แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำท่าจีน เป็นต้น
ดูเพิ่ม

รูปแบบการไหลของลำน้ำ
กระบวนการของธารน้ำ
ลิงคอล์น (รัฐเนแบรสกา)

| Lincoln, Nebraska |
| --- | --- |
เมือง
ลิงคอล์น
Lincoln skyline
   ธง
สมญา: Star City
สถานที่ตั้งในรัฐเนแบรสกา
พิกัด: 40°48′35″N 96°40′31″W﻿ / ﻿40.80972°N 96.67528°W﻿ / 40.80972; -96.67528
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: รัฐเนแบรสกา
เคาน์ตี: แลงแคสเตอร์
Founded   Renamed   Incorporated: 1856   July 29, 1867   April 1, 1869
การปกครอง
 • Mayor: Chris Beutler (D)
 • Legislature:  Legislature list Bill Avery Tony Fulton Amanda McGill Ron Raikes DiAnna Schimek 
 • U.S. Congress: Jeff Fortenberry (R)
พื้นที่
 • เมือง: 234.03 ตร.กม. (90.36 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 230.8 ตร.กม. (89.11 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 3.23 ตร.กม. (1.25 ตร.ไมล์)
ความสูง: 358 เมตร (1,176 ฟุต)
ประชากร (2010)
 • เมือง: 258,379 (72nd) คน
 • ความหนาแน่น: 1,119.5 คน/ตร.กม. (2,899.4 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 302,157 คน
 : 
เขตเวลา: UTC-6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-5 (CDT)
รหัสพื้นที่: 402, 531
FIPS code: 31-28000
GNIS feature ID: 0837279
เว็บไซต์: www.lincoln.ne.gov
ลิงคอล์น (อังกฤษ: Lincoln) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่อันดับ 2 ของรัฐเนแบรสกา สหรัฐอเมริกา เป็นรองเมืองโอมาฮา ลิงคอล์นเป็นเคาน์ตีซีตของแลงแคสเตอร์เคาน์ตี เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเนแบรสกา จากข้อมูลปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากร 258,379 คน
ก่อตั้งเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1856 ในชื่อหมู่บ้านแลงแคสเตอร์ ได้รับเลือกเป็นเคาน์ตีซีตของแลงแคสเตอร์เคาน์ตีในปี ค.ศ. 1859 และต่อมาได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงของรัฐเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1867 ชื่อของเมืองตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ประธานาธิบดี เอบราแฮม ลิงคอล์น
ลาร์ส อุนเนอร์ชตัล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ลาร์ส อุนเนอร์ชตัล กับ ฟอร์ทูน่า ดุสเซลดอร์ฟ
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Lars Unnerstall
ส่วนสูง:  1.98 เมตร (6 ฟุต 6 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฟอร์ทูน่า ดุสเซลดอร์ฟ
สโมสรเยาวชน
1994–2002:  SV Uffeln
2002–2005:  Grün-Weiß Steinbeck
2005–2008:  Preußen Münster
2008–2009:  FC Schalke 04
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2011 |  Schalke 04 II |  52 |  (0) |
| 2011–2014 |  Schalke 04 |  14 |  (0) |
| 2014 |  ฟอร์ทูน่า ดุสเซลดอร์ฟ |  5 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2010 |  Germany U20 |  2 |  (0) |
| 2011 |  Germany U21 |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ลาร์ส อุนเนอร์ชตัล (อังกฤษ: Lars Unnerstall) นายทวารชาวเยอรมันจากทีมฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ ทีมในระดับ ลีกา 2 เยอรมัน
ประวัติ

ลาร์ส อุนเนอร์ชตัล เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2533 ที่ อิบเบนบูเรน เยอรมันตะวันตก
อาชีพค้าแข้ง > ชัลเคอ 04

อุนเนอร์ชตัลยายเข้ามาร่วมทีมเยาวชนชุด ยู-19 ของ ชัลเคอ 04 เมื่อปี 2552 ต่อมาในปี 2554 ราล์ฟ รังนิก กุนซือของทีมในขณะนั้นไ??้ؔดึงอุนเนอร์ชตัลขึ้นมาเป็นมือ 2 ของทีมชุดใหญ่ต่อจาก ราล์ฟ ไฟร์มันน์ ปีต่อมาคือปี 2555 ถือได้ว่าเป็นปีที่ดีที่สุดของอุนเนอร์ชตัล
เพราะเขาได้ขึ้นเป็นมือ 1 แทนไฟร์มันน์ที่เจ็บหนักพักทั้งฤดูกาลซึ่งอุนเนอร์ชตัลก็
ทำผลงานได้ดีจนได้ต่อสัญญาไปจนถึง 30 มิถุนายน 2558 เมื่อจบฤดูกาล
แต่ในปี 2556 อุนเนอร์ชตัลก็ต้องกลับมาเป็นมือ 2 อีกครั้งเมื่อทางสโมสรได้ดึงตัว ติโม ฮิลเดบรันด์ เข้ามาเป็?นมือ 1 แทนไฟร์มันน์ที่ยังมีอาการบาดเจ็บอยู
ทำให้อุนเนอร์ชตัลมีโอกาสลงเล่นน้อยโดยได้ลงเล่นเพียง 13 นัดและกลายเป็นมือ 3 เมื่อไฟร์มันน์หายบาดเจ็บ
อาชีพค้าแข้ง > อาร์เบราว์

วันที่ 24 มกราคม 2557 สโมสร อาร์เบราว์ ในลีกสวิตเซอร์แลนด์ได้ยืมตัวอุนเนอร์ชตัลมาร่วมทีมจนจบฤดูกาล
อาชีพค้าแข้ง > ฟอร์ทูน่า ดุสเซลดอร์ฟ

เมื่อจบฤดูกาล 2556-2557 อุนเนอร์ชตัลได้ประกาศว่าย้ายไปร่วมทีม ฟอร์ทูน่า ดุสเซลดอร์ฟ
เกียรติประวัติ > ชัลเคอ 04

เดเอ็ฟเบ โพคาล - 2554
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน  |
| --- | --- |
 1 Zoet  3 Lato  4 Viergever  5 Baumgartl  7 Bruma  8 Hendrix  9 Malen  10 Bergwijn  11 โลซาโน  13 อุนเนอร์ชตัล  14 Lammers  15 Gutiérrez  16 Piroe  17 อาเฟิลไล (c)  18 Rosario  19 Gakpo  20 Sainsbury  21 Ruiter  22 ดึมฟรีส  23 Luckassen  24 Ihattaren  25 Ramselaar  26 Aboukhlal  27 เปเรย์โร  28 Boscagli  30 ทอมัส  31 Van Osch  32 Sadílek  33 Teze  41 Van de Meulenhof  51 Koopmans  68 โรดริเกซ  ผู้จัดการ: ฟัน นิสเติลโรย
ลารา ครอฟต์ แอนด์เดอะเทมเพิลออฟโอไซริส

| ลารา ครอฟต์ แอนด์เดอะเทมเพิลออฟโอไซริส |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: คริสตัลไดนามิกส์
ผู้จัดจำหน่าย: สแควร์เอนิกซ์
แต่งเพลง: วิลเบิร์ต โรเจ็ตที่สอง
ชุด: ทูมเรเดอร์
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วัน, สตาเดีย
วางจำหน่าย: อเมริกาเหนือ: 9 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ยุโรป: 9 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ญี่ปุ่น: 25 ธันวาคม ค.ศ. 2014
แนว: แอ็กชันผจญภัย
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น
ลารา ครอฟต์ แอนด์เดอะเทมเพิลออฟโอไซริส (อังกฤษ: Lara Croft and the Temple of Osiris) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนาโดยบริษัทคริสตัลไดนามิกส์ และเผยแพร่โดยบริษัทยุโรปในเครือของสแควร์เอนิกซ์สำหรับวินโดวส์, เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วัน และสตาเดีย ซึ่งเป็นภาคต่อของวิดีโอเกม ค.ศ. 2010 ในชื่อลารา ครอฟต์ แอนด์เดอะการ์เดียนออฟไลต์ และเป็นภาคที่สองในซีรีส์แยกลารา ครอฟต์ ของแฟรนไชส์ทูมเรเดอร์ วิดีโอเกมนี้ได้รับการประกาศที่อิเล็กทรอนิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์เอ็กซ์โป 2014 เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน เกมนี้ถือเป็นครั้งสุดท้ายที่นักแสดงสาวชาวอังกฤษ คีลีย์ ฮอว์ส พากย์เสียงให้แก่ลารา ครอฟต์
รูปแบบการเล่น

เช่นเดียวกับลารา ครอฟต์ แอนด์เดอะการ์เดียนออฟไลต์ ซึ่งเป็นภาคก่อน ลารา ครอฟต์ แอนด์เดอะเทมเพิลออฟโอไซริส เป็นเกมแอ็กชัน "ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากอาร์เคด" แบบไม่เป็นเส้นตรงพร้อมมุมกล้องไอโซเมตริกแบบตายตัว ที่คล้ายกับทูมเรเดอร์: เดอะพรอฟีซี สำหรับเกมบอยอัดวานซ์ เกมนี้มีรูปแบบการเล่นแบบร่วมมือกัน และผู้เล่นสูงสุดสี่คนสามารถควบคุมหนึ่งในสี่ตัวละคร ได้แก่ ลารา ครอฟต์, คาร์เตอร์, ไอซิส หรือฮอรัส โดยตัวละครที่เล่นได้แต่ละคนมีอาวุธและทักษะเฉพาะตัว เช่นเดียวกับภาคก่อน ๆ บางส่วน ลารายังคงใช้ปืนพกคู่ของเธอด้วยกระสุนไม่จำกัดและตะขอเหล็ก ซึ่งเธอสามารถใช้ข้ามช่องว่างได้
โครงเรื่อง

ลึกเข้าไปในทะเลทรายของประเทศอียิปต์ ลารา ครอฟต์ รวมพลังกับนักล่าสมบัติที่ชื่อคาร์เตอร์ เบล และเทพที่ถูกคุมขังคือไอซิส กับฮอรัส เพื่อปราบเทพแห่งความชั่วร้ายนามเซต ลาราและเพื่อนของเธอต่อสู้กับธาตุของธรรมชาติผ่านสุสานโบราณ และพวกเขาต้องกู้คืนชิ้นส่วนของโอไซริสเพื่อหยุดเซตจากการกดขี่มนุษยชาติทั้งหมด
การพัฒนา

บริษัทคริสตัลไดนามิกส์เริ่มพัฒนาภาคเทมเพิลออฟโอไซริสใน ค.ศ. 2013 หลังจากการเปิดตัวทูมเรเดอร์ (วิดีโอเกม ค.ศ. 2013) นิกเซสซอฟต์แวร์ให้การสนับสนุนการพัฒนาเกม พวกเขาได้ร่วมมือกับบริษัทคริสตัลไดนามิกส์ในเกมทูมเรเดอร์ภาคก่อน โดยทางสตูดิโอได้เสร็จสิ้นการพัฒนาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 บริษัทวาล์ว และบริษัทคริสตัลไดนามิกส์ได้ประกาศการประกวดสำหรับผู้คนในการผลิตและส่งเนื้อหาเกี่ยวกับทูมเรเดอร์เพื่อการโปรโมตสำหรับวิดีโอเกมทีมฟอร์เทรส 2 ซึ่งไอเทมที่ชนะรางวัลได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2014 และได้นำไปใช้ในทีมฟอร์เทรส 2 ในฐานะรางวัลสำหรับผู้ที่ซื้อภาคเทมเพิลออฟโอไซริสล่วงหน้า ส่วนผู้ชนะการประกวดจะได้รับชื่อที่คัดสรรจากแคตตาล็อกของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ในสตีม
การตลาด

เกมนี้ได้รับการเปิดตัวเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ซึ่งทางสตูดิโอได้เปิดตัวซาวด์แทร็กดั้งเดิมของเกมให้ดาวน์โหลดฟรี ส่วนโกลด์อิดิชันแบบจำกัดมีวางจำหน่ายปลีก ซึ่งประกอบด้วยฟิกเกอร์ลาราขนาด 3 นิ้ว หนังสือภาพ แผนที่โลกภายนอกของเกม และการจ่ายเงินซื้อล่วงหน้าสำหรับเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ (DLC) เกมดังกล่าวได้รับการเปิดตัวโดยเป็นส่วนหนึ่งของเกมฟรีสำหรับเพลย์สเตชันพลัสในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015
และเกมนี้ได้รับการเปิดตัวในฐานะส่วนหนึ่งของเกมฟรีโกลด์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017
การตอบรับ

ภาคเทมเพิลออฟโอไซริสได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกโดยทั่วไปจากนักวิจารณ์ เกมดังกล่าวได้รับการเสนอชื่อจากไดซ์อะวอดส์สำหรับผลงานดีเด่นด้านการประพันธ์ดนตรีต้นฉบับ
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยวิดีโอเกม
เว็บไซต์ทางการ
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data 
ภาคเทมเพิลออฟโอไซริสมีรูปแบบการเล่นแบบร่วมมือกันสำหรับผู้เล่นสูงสุดสี่คน
ลำน้ำสาขา

แม่น้ำแม่คานที่ไหลไปบรรจบกับแม่น้ำแม่โขงที่หลวงพระบาง ประเทศลาว
ลำน้ำสาขา หรือ แคว (อังกฤษ: tributary) คือแม่น้ำหรือลำธารที่ไหลเข้าลำน้ำหลักหรือทะเลสาบ ลำน้ำสาขาจะไม่ไหลลงทะเลหรือมหาสมุทรโดยตรง ลำน้ำสาขาและลำน้ำสายหลักจะรวบรวมน้ำจากที่ราบลุ่มแม่น้ำทั้งน้ำบนดินและน้ำบาดาลให้ไหลไปสู่มหาสมุทร
ตัวอย่างของลำน้ำสาขาคือแม่น้ำแควน้อยและแควใหญ่ที่ไหลมาบรรจบกันที่จังหวัดกาญจนบุรี โดยน้ำจากลำน้ำสาขาทั้งสองไหลรวมเป็นแม่น้ำแม่กลองที่ไหลลงไปสู่อ่าวไทยที่จังหวัดสมุทรสงคราม
แม่น้ำอีร์ติชที่เป็นลำน้ำสาขาหลักของแม่น้ำอ็อบเป็นลำน้ำสาขาที่ยาวที่สุดในโลกด้วยความยาว 4,248 กิโลเมตร (2,640 ไมล์) ในขณะที่แม่น้ำมาเดราที่ไหลไปสู่แม่น้ำแอมะซอนเป็นลำน้ำสาขาที่ใหญ่ที่สุดนับจากปริมาณด้วยปริมาณไหลเฉลี่ย 31,200 m3/s (1,100,000 cu ft/s)
สิ่งที่ตรงกันข้ามกับลำน้ำสาขาคือลำน้ำแตกสาขาซึ่งน้ำจะไหลออกจากแม่น้ำสายหลักแทนที่จะไหลเข้า ซึ่งมักพบในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ
ทิศทาง การเรียงอันดับ และการแจกแจง

"ลำน้ำสาขาฝั่งซ้าย" และ "ลำน้ำสาขาฝั่งขวา" ใช้บ่งบอกทิศทางของลำน้ำสาขากับการไหลของแม่น้ำสายหลัก ซึ่งมาจากมุมมองตามกระแสน้ำ
ลำน้ำสาขาบางครั้งขึ้นเรียงจากสาขาที่ใกล้ต้นน้ำที่สุดไปยังสาขาที่ใกล้ปากแม่น้ำที่สุด การเรียงอันดับลำน้ำสตราห์เลอร์แบ่งลำดับชั้นที่หนึ่ง สอง สาม และลำดับที่สูงกว่านั้น ซึ่งลำดับที่หนึ่งมักมีขนาดเล็กที่สุด ตัวอย่างเช่นลำน้ำสาขาลำดับที่สองเกิดจากลำน้ำสาขาลำดับที่หนึ่งไหลรวมกันเป็นลำน้ำสาขาลำดับที่สอง
อีกหนึ่งวิธีในการเรียงคือการลำดับลำน้ำสาขาจากปากแม่น้ำไปยังต้นน้ำโดยเก็บในโครงสร้างข้อมูลแบบต้นไม้
แกลเลอรี่

ภาพตัวอย่างของที่ราบลุ่มแม่น้ำกับลำน้ำสาขา
ที่ราบลุ่มแม่น้ำของแม่น้ำเจ้าพระยา แสดงลำน้ำสาขาเช่น แม่น้ำปิง และแม่น้ำยม ที่ไหลบรรจบกันที่ปากน้ำโพ
ที่ราบลุ่มแม่น้ำของแม่น้ำแอมะซอน ซึ่งเป็นระบบที่ประกอบไปด้วยลำน้ำสาขาจำนวนมาก แม่น้ำอื่นที่แสดงนอกจากแม่น้ำแอมะซอนเป็นลำน้ำสาขา
ที่ราบลุ่มแม่น้ำของแม่น้ำอ็อบ แสดงแม่น้ำอีร์ติชที่เป็นลำน้ำสาขาที่ยาวที่สุดในโลก และลำน้ำสาขาย่อยอื่น ๆ
แผนที่ของแม่น้ำไหวและลำน้ำสาขา ซึ่งรวบรวมน้ำส่วนใหญ่ของจีนตะวันออก ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำหวงและแยงซี ซึ่งท้ายที่สุดไหลสู่แม่น้ำแยงซี
แม่น้ำแม่โขงมีต้นกำเนิดจากที่ราบสูงทิเบต ลำน้ำสาขาส่วนต้นน้ำถูกจำกัดด้วยช่องเขาทำให้คลุมพื้นที่น้อยกว่าลำน้ำสาขาแถบปลายน้ำ (เช่น แม่น้ำมูล)