stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฅนเหล็ก 3 กำเนิดใหม่เครื่องจักรสังหาร
เรื่องย่อ

หนึ่งทศวรรษผ่านไป นับตั้งแต่ จอห์น คอนเนอร์ (นิค สธาร์ล) ได้ช่วยปกป้องวันสิ้นโลก และรักษามวลมนุษยชาติเอาไว้ได้ นั่นก็คือวันที่เครือข่ายแห่งเครื่องจักรกล ที่ผ่านการพัฒนาอย่างรวดเร็วของ สกายเน็ต กลายเป็นเครื่องจักรกลที่มีความคิด และเริ่มทำลายมนุษยชาติ แต่วันที่ 29 สิงหาคม ปี 1997 ผ่านมาและผ่านไป โดยมิได้เกิดเหตุการณ์ร้าย แม้ว่าทางสกายเน็ต จะพยายามสังหารคอนเนอร์ถึงสองครั้ง เพื่อก่อสงครามกับมนุษย์ แต่มันเป็นความพยายามที่ล้มเหลวทั้งสองครั้ง
ปัจจุบันนี้ด้วยวัย 25 ปี ของเขา คอนเนอร์ต้องใช้ชีวิตเฉกเช่นบุคคลหลุดกรอบใดๆ ไม่มีแม้กระทั่งบ้าน ไม่มีเครดิตการ์ด ไม่มีโทรศัทพ์มือถือ กลายเป็นคนตกงาน และไม่มีประวัติชี้ว่า เขามีตัวตนอยู่จริง และ..ไม่มีทางที่จะเขาจะถูกคุกคามจากสกายเน็ท สุดยอดเครือข่ายเครื่องจักรสมองกล ที่ครั้งหนึ่งเคยหมายจะเด็ดหัวจอห์น และก่อสงครามกับเหล่ามนุษยชาติ
จนกระทั่ง... เมื่อถึงวันที่หุ่นยนต์นักฆ่าสายพันธุ์ใหม่ ที่มีอานุภาพการทำลายล้างสูงสุดเท่าที่เคยมีมา T-X (คริสเตนน่า โลเคน) ได้ก้าวออกมาจากเงาของโลกอนาคต และถูกส่งข้ามเวลากลับมาอีกครั้ง เพื่อสะสางภารกิจเก่าที่ T-1000 หุ่นพิฆาตรุ่นก่อนไม่สามารถทำได้สำเร็จ เครื่องจักรสังหารรุ่นนี้ มีความบึกบึนทนทานพอๆ กับรูปลักษณ์ภายนอก ที่ดูเป็นมนุษย์สาวแสนสวย คล้ายคลึงกับมนุษย์อย่างยิ่ง เธอทรงพลังมากกว่า อันตรายมากกว่า และมีอำนาจทำลายล้าง มากกว่าหุ่นยนต์สังหารทุกตัว ที่ถูกส่งมาก่อนหน้านี้
คอนเนอร์ไม่ใช่เป้าหมายหนึ่งเดียว ในบัญชีรายชื่อที่ต้องกำจัดทิ้ง ของสกายเน็ต แต่ยังมีสัตวแพทย์สาวที่ชื่อ เคต บรูว์สเตอร์ (แคลร์ เดนส์) ที่จะต้องได้เห็นอดีตอันแสนไกล และปัจจุบันที่กำลังสดใสของเธอ ต้องมาปะทะกับอนาคตที่คาดเดาไม่ถึง... ยกเว้นแต่เธอจะสามารถรอดพ้นจากเงื้อมมือของ T-X ผู้ไร้เทียมทาน เมื่อคอนเนอร์และเคตรู้ตัวว่า วันพิพากษากำลังมุ่งหน้าเข้าหาเขาและเธอ และเหลือเวลาเพียงสามชั่วโมงเท่านั้น ระหว่างพวกเขากับจุดจบของโลก ความหวังเดียวที่จะรอดชีวิตไปได้ ก็คือการจำลองหุ่นไซบอร์กมือสังหาร T-850 (อาร์โนลด์ ชวาสเซเนเกอร์) อดีตหุ่นสังหารตัวต้นแบบ สุดลึกลับของคอนเนอร์ ที่บัดนี้ได้กลายเป็นหุ่นมือสังหารที่ตกรุ่นไปแล้ว แต่ทั้งหมดจะต้องเอาชนะ T-X สุดยอดนวัตกรรมเทคโนโลยีตัวใหม่ที่เหนือกว่า และเพื่อหาวิธีป้องกันวันพิพากษา... หรือเผชิญหน้ากับหายนะ ของความศิวิลัยซ์ที่พวกเรารู้จัก
เรื่องย่อ > นักแสดง

อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ รับบท T-850
นิค สตาห์ล รับบท จอห์น คอนเนอร์
แคลร์ เดนส์  รับบท เคต บรูว์สเตอร์
คริสแตนน่า โลเค่น รับบท T-X
แหล่งข้อมูลอื่น

ฅนเหล็ก 3 กำเนิดใหม่เครื่องจักรสังหาร ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฅนเหล็ก 3 กำเนิดใหม่เครื่องจักรสังหาร ที่ออลมูวี
ฅนเหล็ก 3 กำเนิดใหม่เครื่องจักรสังหาร ที่รอตเทนโทเมโทส์
งานมหกรรมหนังสือฮ่องกง

| งานมหกรรมหนังสือฮ่องกง |
| --- | --- |
โลโก้ของงานมหกรรมหนังสือฮ่องกง
ประเภท: ผลิตภัณฑ์สิ่งพิมพ์
ช่วงปี: ค.ศ. 1990 – ปัจจุบัน
ผู้เข้าชม: 1.02 ล้านคน (ค.ศ. 2016)
ผู้ร่วมอุปถัมภ์: สภาพัฒนาการค้าฮ่องกง
เว็บไซต์: 官方網頁
แบนเนอร์งานมหกรรมหนังสือฮ่องกง
งานมหกรรมหนังสือฮ่องกง (จีน: 香港書展; อังกฤษ: Hong Kong Book Fair) เป็นงานมหกรรมหนังสือ จัดโดยสภาพัฒนาการค้าฮ่องกง ซึ่งมีการจัดขึ้นทุกปี (โดยปกติในช่วงกลางเดือนกรกฎาคม) ที่ศูนย์การประชุมและงานแสดงฮ่องกง โดยมีการจัดจำหน่ายและแสดงนิทรรศการหนังสือ, สิ่งตีพิมพ์, เครื่องเขียน, การพิมพ์, แผ่นซีดี และการเผยแพร่มัลติมีเดียอื่น ๆ
การจัดนิทรรศการประจำปีที่ซิตีฮอลล์จัดโดยสภาสำนักพิมพ์ฮ่องกง โดยอาจถือได้ว่าเป็นผู้วางรากฐานแก่งานมหกรรมนี้ งานมหกรรมหนังสือฮ่องกงครั้งแรกจัดขึ้นใน ค.ศ. 1990 และปีนี้ถือเป็นปีที่ 29 งานดังกล่าวได้กลายเป็นอีเวนต์สำคัญประจำปีในฮ่องกงที่มีผู้เข้าชมสูงขึ้นทุกปี ทางสภาพัฒนาการค้าฮ่องกง ซึ่งเป็นผู้จัด ได้มุ่งมั่นที่จะส่งเสริมวัฒนธรรมการอ่านระดับภูมิภาค นอกเหนือจากการเชิญชวนประชาชนเยี่ยมชมและซื้อหนังสือ และยังคงขาดกิจกรรมทางวัฒนธรรมที่หลากหลายในระหว่างการจัดงานหนังสือ กับการเพิ่มมุมมองและเพิ่มคุณภาพของงาน
ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา จำนวนผู้เข้าแสดงงานมีการเติบโตจาก 149 ราย มาเป็น 504 รายใน ค.ศ. 2009 ซึ่งสอดคล้องกับการเติบโตของผู้เข้าร่วมงานจาก 200,000 ราย มาเป็น 900,000 รายใน ค.ศ. 2009 งานมหกรรมได้พัฒนามาจากเวทีการส่งเสริมสำหรับอุตสาหกรรมการอ่าน และงานด้านวัฒนธรรมสำหรับประชาชนในฮ่องกง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Hong Kong Bookfair-green-day เก็บถาวร 2010-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
งบประมาณแผ่นดิน

งบประมาณแผ่นดิน (อังกฤษ: Government budget) เป็นการประมาณการรายได้และรายจ่าย ของรัฐบาลในช่วงระยะเวลาหนึ่งซึ่งเรียกว่า ปีงบประมาณ ซึ่งอาจสอดคล้องกับ ปีปฏิทิน หรือไม่ก็ได้ รายได้ของรัฐบาลส่วนใหญ่ประกอบด้วยภาษี (เช่น ภาษีมรดก ภาษีเงินได้ ภาษีนิติบุคคล ภาษีนำเข้า) ในขณะที่รายจ่ายประกอบด้วยการใช้จ่ายภาครัฐ (เช่น การสาธารณสุข การศึกษา การป้องกัน โครงสร้างพื้นฐาน สวัสดิการ) งบประมาณแผ่นดินจัดทำโดยรัฐบาล หรือหน่วยงานทางการเมืองอื่น ๆ ในระบบรัฐสภาส่วนใหญ่ งบประมาณจะถูกนำเสนอต่อสภานิติบัญญัติ และมักจะต้องได้รับอนุมัติจากสภานิติบัญญัติ ด้วยงบประมาณนี้ จะทำให้รัฐบาลสามารถดำเนินนโยบายเศรษฐกิจได้ โดยตระหนักถึงลำดับความสำคัญของโครงการ เมื่อได้รับอนุมัติงบประมาณแล้ว การใช้เงินทุนจากแต่ละบทจะอยู่ในมือของกระทรวงของรัฐและสถาบันอื่น ๆ รายได้งบประมาณของรัฐประกอบด้วยภาษี ศุลกากร ค่าธรรมเนียม และรายได้อื่น ๆ เป็นหลัก รายจ่ายงบประมาณของรัฐครอบคลุมถึงกิจกรรมของรัฐซึ่งกำหนดตามกฎหมายหรือรัฐธรรมนูญ งบประมาณในตัวเองไม่เหมาะสมกับโครงการของรัฐบาล ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีมาตรการทางกฎหมายเพิ่มเติม คำว่า "งบประมาณ" ในภาษาอังกฤษ คือ Budget มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ bougette ("ถุงใบเล็ก")
ดูเพิ่ม

รายชื่อประเทศเรียงตามงบประมาณแผ่นดิน
อ้างอิงบประ

↑  Dincecco, Mark (2021-08-06). "The Budgetary Origins of Fiscal Military Prowess". Broadstreet (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2021-08-08.
ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน

ตารางการบินที่แสดงเที่ยวบินร่วมที่ท่าอากาศยานวอลซอล โชแปง
ตารางการบินที่แสดงเที่ยวบินร่วมที่ท่าอากาศยานฟุกุโอะกะ
ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน (อังกฤษ: codeshare agreement หรือ codeshare) หรือ เที่ยวบินร่วม เป็นข้อตกลงทางธุรกิจการบินระหว่าง 2 สายการบินหรือมากกว่าทำการบินร่วมกันในเที่ยวบินเดียวกัน (การบินร่วมในที่นี้หมายถึงแต่ละสายการบินทำการจำหน่ายตั๋วเครื่องบินสายการบินของตนเอง แต่ทำการรวมเที่ยวบินของแต่ละสายมาใช้เครื่องบินลำเดียวกันและตารางเวลาเที่ยวบินเดียวกัน) ซึ่งผู้โดยสารสามารถซื้อตั๋วเครื่องบินของสายการบินและเที่ยวบินที่ต้องการ แต่อาจทำการบินด้วยสายการบินเดียวที่ร่วมข้อตกลงนั้นไว้ โดยทั่วไปจะเรียกว่า สายการบินที่ปฏิบัติการ หรือ "สายการบินที่บริการจัดการ" (ตามคำนิยามใน IATA Standard Schedules Information Manual)
สำหรับรหัสของเที่ยวบินของเที่ยวบินร่วมนั้น จะขึ้นต้นด้วยตัวอักษรสองตัวที่แทนรหัสของสายการบินตาม IATA แล้วตามด้วยเลขที่เที่ยวบิน เช่น XX123 (เที่ยวบินที่ 123 ทำการบินด้วยสายการบิน XX) ซึ่งอาจจะทำการขายตั๋วเครื่องบินของสายการบินอื่นโดยใช้เที่ยวบินอื่นเช่น สายการบิน YY เที่ยวบินที่ YY4456 และ สายการบิน ZZ เที่ยวบินที่ ZZ9876. โดยสายการบิน YY และ ZZ ในที่นี้จะถูกเรียกว่า "สายการบินที่ทำการตลาด" ซึ่งสายการบินหลักๆ ส่วนใหญ่ทั่วโลก ต่างมีข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันแทบทุกสายการบิน และเที่ยวบินร่วมถือเป็นหน้าที่หลักของพันธมิตรการบิน โดยพันธมิตรการบินเดียวกันมักจะทำเที่ยวบินร่วมกันก่อนเสมอ
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2510 ริชาร์ด เอ. เฮนสัน ร่วมกับ ยูเอสแอร์เวย์ ทำข้อตกลงกับ อาเลเกยนี่แอร์ไลน์ ทำเที่ยวบินร่วมเป็นเที่ยวแรก โดยคำว่า "เที่ยวบินร่วม" ถูกเริ่มใช้เมื่อปี พ.ศ. 2532 โดยสายการบิน ควอนตัส กับ อเมริกันแอร์ไลน์ และในปี พ.ศ. 2533 ทั้งสองสายการบินได้เริ่มใช้เที่ยวบินร่วมระหว่างกัน ในเที่ยวบินภายในประเทศระหว่างเมือง ในประเทศออสเตรเลีย และ สหรัฐอเมริกา ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันจึงเป็นที่แพร่หลายนำจากนั้นมา ซึ่งต่อได้ทำให้เกิดการร่วมตัวของสายการบินขนาดใหญ่รวมกันเป็น "พันธมิตรสายการบิน" และในพันธมิตรสายการบินก็ต่างใช้เที่ยวบินร่วมเพื่อประโยชน์ร่วมกัน และจัดตั้งรายการสะสมแต้มการบินร่วมกันด้วย
การนิยามคำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ภายใต้ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน สายการบินที่ดูแลการบิน (สายการบินที่ถือสิทธิ์ในการปฏิบัติงานภายในสนามบิน การวางแผน การควบคุมเที่ยวบิน และการจัดการภาคพื้นดิน) จะเรียกว่า "สายการบินที่ปฏิบัติการ" หรือเรียกว่า OPE CXR ถึงแม้ว่า IATA SSIM จะให้คำนิยามของ Administrating carrier ซึ่งเป็นคำนิยามที่เฉพาะเจาะจงมากกว่า เนื่องจากอาจมีผู้ให้บริการรายที่สามเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย โดยทั่วไปแล้วจะเกิดขึ้นในกรณีที่สายการบินเดิมที่จำปฏิบัติการบินจำเป็นต้องจ้างผู้รับเหมาเพื่อดำเนินการบินในนามของสายการบินเดิม (มักเป็นการเช่าอากาศยานแบบ Wet Lease คือ การเช่าอากาศยานไปพร้อมลูกเรือ และสิ่งอำนวยความสะดวกบนเที่ยวบิน เนื่องจากการจำกัดทางความจุ หรือปัญหาทางเทคนิค เป็นต้น) ในกรณีนี้สายการบินที่บรรทุกผู้โดยสารจะกำหนดให้เป็น สายการบินที่ปฏิบัติการ เนื่อจากทำหน้าที่บรรทุกผู้โดยสารหรือสินค้า
เมื่อมีการขายที่นั่งบนเครื่องบินโดยใช้ชื่อผู้ให้บริการและหมายเลขเที่ยวบินตามที่อธิบายข้างต้น สายการบินที่ปฏิบัติการ จะเรียกว่า "สายการบินหลัก"
เหตุผลและประโยชน์

ภายใต้ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน สายการบินที่เข้าร่วมสามารถแสดงหมายเลขเที่ยวบินทั่วไปได้จากหลายสาเหตุ ได้แก่
เหตุผลและประโยชน์ > ต่อผู้โดยสาร

การต่อเที่ยวบิน: ช่วยในการกำหนดเส้นทางที่ชัดเจนให้แก่ผู้โดยสาร โดยช่วยให้ผู้โดยสารสามารถจองเที่ยวบิน จาก จุด A ไปจุด C ผ่าน B ได้โดยใช้รหัสสายการบินเดียวกัน แทนที่จะต้องจองจากจุด A ไปจุด B ด้วยรหัสสายการบินหนึ่ง และจากจุด B ไปจุด C ด้วยรหัสสายการบินอีกรหัสหนึ่ง ซึ่งสายการบินที่มีข้อตกลงการบินร่วมกันพยายามที่จะปรับตารางบินให้ตรงกันด้วย
เหตุผลและประโยชน์ > ต่อสายการบิน

เที่ยวบินจากสายการบินที่บินในเส้นทางเดียวกัน: ช่วยเพิ่มความถี่ในการให้บริการในเส้นทางที่บินด้วยสารการบินเดียว
ช่วยให้รับรู้ถึงความต้องการในตลาด: วิธีนี้ช่วยให้สายการบินที่ไม่ได้บินด้วยเครื่องบินของตนในเส้นทาง ได้รับข้อมูลทางการตลาดผ่านการแสดงหมายเลขเที่ยวบินของสายการบิน
เมื่อสายการบินนำที่นั่งของตนให้กับสายการบินอื่นในฐานะสายการบินคู่พันธมิตร ค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานจะลดลง
ประเภทของข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน

ข้อตกลงการบินมีหลายประเภท ดังนี้
Block space codeshare: สายการบินที่ทำการตลาดซื้อที่นั่งอย่างจำนวนแน่นอนจากสายการบินที่ปฏิบัติการ (หรือ สายการบินหลัก) โดยจะจ่ายในราคาที่แน่นอนให้กับสายการบินหลักและจะไม่อยู่ภายใต้การจัดการการขายของสายการบินหลัก สายการบินที่ทำการตลาดจะเป็นผู้ตัดสินใจว่าจะจำหน่ายที่ใดในชั้นใด (บริเวณของที่นั่งจะถูกกำหนดไว้อย่างแน่นอน)
Free flow codeshare: ระบบการจองของสายการบินที่ทำการตลาดและสายการหลักจะมีการสื่อสารกันตลอดเวลา โดยใช้ระบบ IATA AIRIMP/PADIS messaging (TTY and EDIFACT) ชั้นของบัตรโดยสารจะถูกจัดการร่วมกัน โดยไม่มีที่นั่งถูกจำกัดไว้ให้แต่ละสายการบิน และแต่ละสายการบินจะจำหน่ายเป็นจำนวนเท่าใดก็ได้
Capped free flow: จะคล้ายกับ Free flow codeshare แต่จะมีการกำหนดจำนวนที่นั่งสูงสุดที่จำหน่ายได้ของแต่ละสายการบินที่ทำการตลาดภายใต้ข้อตกลงร่วมกับสายการบินปฏิบัติการ
ความกังวลของสายการบินคู่แข่ง

การแข่งขันในอุตสาหกรรมการบินเกิดขึ้นที่การจำหน่ายตํ๋ว (หรือ "การจองที่นั่ง") กลยุทธ์ (การบริการรายได้, การกำหนดราคาแปรผัน, ภูมิศาสตร์ทางการค้า) อย่างไรก็ตาม องค์กรเพื่อผู้บริโภคสหรัฐอเมริกา และองค์การการค้าแห่งสหรัฐอเมริกามีการต่อต้านการใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันเนื่องจากเป็นการสร้างความสับสนและเป็นการไม่โปร่งใสแก่ผู้โดยสาร
พันธมิตรทางอากาศ-ทางราง

นอกจากนี้ยังมีการทำข้อตกลงระหว่างสายการบินและบริษัทรถไฟหรือรู้จักในนาม พันธมิตรทางอากาศ-ทางราง โดยมักทำการตลาดในรูปของ "Rail & Fly" โดยเกิดมาจากความนิยมของ ด็อยท์เชอบานกับสายการบินจำนวนมาก โดยเกิดจากการบูรณาการรูปแบบการเดินทางทั้งสองวิธีเข้าด้วยกัน ในการหาวิธี่การเดินทางเชื่อมต่อที่เร็วที่สุดและเชื่อมต่อระหว่างเครื่องบินและรถไฟโดยใช้บัตรโดยสารใบเดียว ซึ่งช่วยให้ผู้โดยสารสามารถจัดการจองการเดินทางทั้งหมดในเวลาเดียวกัน และมักจะมีราคาที่ถูกกว่าการซื้อตั๋วโดยสารแยกกัน
งานลามก

"XXX" มักเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นถึงงานลามก
งานลามก (อังกฤษ: pornography หรือมักเรียกโดยย่อว่า porn) เป็นการสำแดงสิ่งอันเป็นสาระสำคัญทางเพศอย่างโจ่งแจ้ง เพื่อประโยชน์แห่งการเร้ากามารมณ์และประลุความใคร่ทางกาม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ งานลามก
| ด ค กสรุปเพศสภาพของมนุษย์ |
| --- | --- |
สรีรวิทยา:  การแข็งตัวขององคชาต  องคชาตแข็งตัวขณะหลับ  ประจำเดือน  ความเสียวสุดยอดทางเพศ การหลั่งน้ำอสุจิและการหลั่งน้ำในเพศหญิง  การตั้งครรภ์  อารมณ์ทางเพศ 
อนามัยและการศึกษา:  การคุมกำเนิด  ถุงยางอนามัย  โรคภูมิแพ้น้ำอสุจิตัวเอง  เวชศาสตร์การเจริญพันธุ์ บุรุษเวชศาสตร์  นรีเวชศาสตร์  วิทยาระบบปัสสาวะ  การร่วมเพศอย่างปลอดภัย  เพศศึกษา  เพศบำบัด คู่เพศบำบัด  ความผิดปกติทางเพศ ภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศ  ภาวะความต้องการทางเพศสูง  ภาวะความต้องการทางเพศต่ำ  โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์  เพศเวชศาสตร์ 
เอกลักษณ์:  เอกลักษณ์เพศภาวะ  อัตลักษณ์ทางเพศ  รสนิยมทางเพศ 
กฎหมาย:  อายุที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้  อาชญากรรมการแพร่เชื้อเอชไอวี  การร่วมประเวณีกับญาติสนิท  การแสดงลามกอนาจาร  ความลามก  การข่มขืนกระทำชำเรา  การล่วงละเมิดทางเพศ  การคุกคามทางเพศ  การก่อกวนทางเพศ  การประพฤติมิชอบทางเพศ  ความรุนแรงทางเพศ 
ประวัติศาสตร์:  สงครามเพศนักคตินิยมสิทธิสตรี  ประวัติศาสตร์การวาดภาพกาม  การปฏิวัติทางเพศ 
ความสัมพันธ์และสังคม:  อนาธิปไตยกับความรักและเพศ  การวางแผนครอบครัว  โรคกามวิปริต  การมีคนรักหลายคน  ความสำส่อน  เพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงาน  ความรักใคร่  การงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์  การดึงดูดทางเพศ  ทุนทางเพศ  จริยธรรมทางเพศ  รูปธรรมทางเพศ 
แบ่งตามประเทศ:  เพศสภาพในประเทศจีน  เพศสภาพในประเทศญี่ปุ่น  เพศสภาพในประเทศเกาหลีใต้ 
กิจกรรมทางเพศ:  การร่วมเพศทางทวารหนัก  แบร์แบล็ก  บีดีเอสเอ็ม  การมีเพศสัมพันธ์กับเด็ก  การหลั่งใน  เอ็ดกิง  เฟทิชิซึม  การสำเร็จความใคร่ด้วยการสอดมือ  ฟิสติง  แก็งแบง  การร่วมเพศหมู่  การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง  กลไกเพศสภาพของมนุษย์  การเล้าโลมที่หัวนม  การร่วมเพศแบบไม่สอดใส่  การหลั่งน้ำอสุจิลงใบหน้า (Facial)  การเกิดอารมณ์เพศจากเท้า  ฟุตจ็อบ  การบังคับสำเร็จความใคร่  Frot  แฮนด์จ็อบ  การร่วมประเวณีทางหน้าอก  ซูมาตะ  การร่วมเพศทางปาก 69  การเลียทวารหนัก  การเลียช่องคลอด  การดูดอวัยวะเพศชาย  Irrumatio  การมีเพศสัมพันธ์ในอวกาศ  ท่วงท่าการร่วมเพศ  จินตนาการทางเพศ  การร่วมเพศ เล้าโล้มก่อนมีเพศสัมพันธ์  การร่วมเพศแบบสอดใส่  การสลับคู่  การตีฉิ่ง  การขมิบช่องคลอด  Quickie  ราดปัสสวะ  การร่วมเพศเสมือน ไซเบอร์เซ็กซ์  Dirty talk  การแข่งขันเสื้อเปียกน้ำ  Circle jerk  การทรมานอัณฑะและองคชาต  การหลั่งนอก  Coprophilia  เพศสัมพันธ์เมจิก  สโนว์บอลลิง  การอมถุงอัณฑะ  วีนัสบัตเตอร์ฟลาย 
อุตสาหกรรมทางเพศ:  วิดีโอเกมสำหรับผู้ใหญ่  เซ็กซ์ทัวร์ เซ็กซ์ทัวร์หญิง  เซ็กซ์ทัวร์เด็ก  ศิลปะเร้ากำหนัด  สื่อลามก ภาพยนตร์ลามก  สื่อลามกเกย์  การค้าประเวณี  ตลกหยาบโลน  พิพิธภัณฑ์เพศศึกษา  เซ็กซ์ชอป  เซ็กซ์ทอย  Strip club  เว็บไซต์ลามก 
 ดูเพิ่ม กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ความคลั่งไคล้ทางเพศในวัตถุ
งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน

42°21′13″N 71°03′09″W﻿ / ﻿42.3536°N 71.0524°W﻿ / 42.3536; -71.0524﻿ (Boston Tea Party)
งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน (อังกฤษ: Boston Tea Party) เป็นการประท้วงทางการเมืองของกลุ่มซันส์ออฟลิเบอร์ตี (Sons of Liberty) ในบอสตันเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1773 เพื่อต่อต้านพระราชบัญญัติชา ลงวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1773  ของรัฐสภาบริเตนใหญ่ ผู้ประท้วง ซึ่งบางคนแต่งกายเป็นชาวอเมริกันพื้นเมือง ทำลายการลำเลียงชาทั้งหมดที่บริษัทอินเดียตะวันออก (East India Company) จัดส่งมา โดยขึ้นเรือและโยนหีบชาลงทะเลที่ท่าบอสตัน รัฐบาลบริเตนโต้ตอบอย่างรุนแรง จนสถานการณ์บานปลายกลายเป็นการปฏิวัติอเมริกา งานเลี้ยงน้ำชานี้จึงเป็นเหตุการณ์เชิงสัญลักษณ์ในหน้าประวัติศาสตร์อเมริกา และนับแต่นั้นก็มีผู้ประท้วงทางการเมืองหลายรายอ้างตนเป็นผู้สืบทอดเชิงประวัติศาสตร์ของการประท้วงที่บอสตัน เช่น กลุ่มขบวนการงานเลี้ยงน้ำชา (Tea Party movement)
งานเลี้ยงน้ำชาดังกล่าวเป็นความสุกงอมของขบวนการต่อต้านพระราชบัญญัติชาที่เกิดขึ้นทั่วดินแดนอเมริกาของบริเตน ชาวอาณานิคมต่อต้านพระราชบัญญัตินี้ เพราะเชื่อว่า ขัดต่อสิทธิของพวกเขาในฐานะชาวอังกฤษ ที่จะ "ไม่จ่ายภาษีถ้าไม่มีผู้แทน" กล่าวคือ จะยอมจ่ายภาษีให้แก่ผู้แทนที่พวกตนเลือกตั้งมาเท่านั้น ไม่ใช่แก่รัฐสภาบริเตนที่พวกตนไม่มีผู้แทนอยู่เลย เหล่าผู้ประท้วงประสบความสำเร็จในการขัดขวางไม่ให้ขนถ่ายชาภาษีจากบริเตนเข้าสู่อาณานิคมสามแห่ง แต่ในอาณานิคมบอสตัน ธอมัส ฮัตชิงสัน (Thomas Hutchinson) ผู้ว่าการซึ่งเตรียมพร้อมรบอยู่แล้ว ได้สั่งห้ามส่งชากลับคืนไปยังบริเตน
ใน ค.ศ. 1774 รัฐสภาบริเตนตอบสนองด้วยการตรากฎหมายที่เรียก "พระราชบัญญัติเหลือทน" (Intolerable Acts) หรือ "พระราชบัญญัติบีบคั้น" (Coercive Acts) ซึ่งให้การปกครองตนเองในแมสซาชูเซตส์สิ้นสุดลง และเลิกการค้าในบอสตัน นอกเหนือไปจากบทบัญญัติอื่น ๆ พลเมืองทั่วทั้งสิบสามอาณานิคมตอบโต้พระราชบัญญัติดังกล่าวโดยประท้วงหนักขึ้น และเรียกประชุมใหญ่ประจำทวีปครั้งที่หนึ่ง (First Continental Congress) ซึ่งมีมติให้ถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์บริเตนให้ทรงยกเลิกพระราชบัญญัติและไกล่เกลี่ยการต่อต้านพระราชบัญญัติเหล่านั้น ทว่า วิกฤติการณ์ยากจะยุติ นำไปสู่สงครามปฏิวัติอเมริกาใน ค.ศ. 1775
ข้าวหมูสับ

ข้าวหมูสับ (จีน: 滷肉飯; พินอิน: lǔròufàn; เป่อ่วยยี: ló͘-bah-pn̄g; อังกฤษ: minced pork rice) เป็นอาหารซึ่งพบได้ทั่วไปในประเทศไต้หวันและตอนใต้ของมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน วิธีทำและส่วนผสมแตกต่างกันไปตามท้องที่ แต่รูปลักษณ์เหมือนกัน คือ เป็นข้าวสวยราดหมูสับเคี่ยวซีอิ๊ว
ศัพท์

ภาษาจีนสำเนียงกลางเรียกข้าวหมูสับว่า "หลู่โร่วฟั่น" และเรียกน้ำราดว่า "โร่วเจ้า" (肉燥; ròuzào)
หนังสือ ศัพทานุกรม (說文解字; Shuōwén Jiězì) ซึ่งเป็นพจนานุกรมจีนสมัยราชวงศ์ฮั่น ระบุว่า คำว่า "หลู่" (滷; lǔ) แปลว่า เคี่ยว (cooking in thick broth or sauce) และ "หลู่โร่วฟั่น" (滷肉飯; lǔròufàn) มีความหมายตรงตัวว่า ข้าวหน้าหมูเคี่ยว (rice with braised meat)
ชาวไต้หวันนิยมใช้อักษร "魯" แทน "滷" แม้อ่านออกเสียงเหมือนกันว่า "หลู่" และมีความหมายเหมือนกัน แต่อักษรแรกเป็นชื่อเก่าของมณฑลชันตง เป็นเหตุให้มีผู้เสนอว่า ข้าวหมูสับเป็นอาหารจีนแผ่นดินใหญ่ กำเนิดในมณฑลชันตง แต่มาโด่งดังที่ไต้หวัน อย่างไรก็ดี ชาวไต้หวันส่วนมากเชื่อว่า ข้าวหมูสับเป็นอาหารไต้หวันแท้ ๆ
การทำ

โดยทั่วไป ข้าวหมูสับในไต้หวันทำโดยผัดหมูสับกับหอมซอย ระหว่างผัดจะปรุงรสตามชอบใจไปด้วยก็ได้ เช่น ใส่น้ำตาล พริกไทย หรือพริก ก่อนเคี่ยวกับซีอิ๊วและส่วนผสมอื่น ๆ เสร็จแล้ว ราดหมูกับน้ำลงบนข้าวสวย น้ำราดยังใช้รับประทานกับอาหารอื่นได้ด้วย เช่น บะหมี่ ก๋วยเตี๋ยว ผัก และอาหารไต้หวันอื่น ๆ ซึ่งทำได้ในครัวเรือน
ความแตกต่าง

แม้ปัจจุบันข้าวหมูสับเป็นหนึ่งในอาหารประจำชาติและสัญลักษณ์ของไต้หวัน แต่วิธีทำและวัตถุดิบนั้นแตกต่างกันมากในท้องที่ต่าง ๆ เช่น ในภาคใต้มักใช้หมูมีมันน้อย ส่วนในภาคเหนือนิยมหมูติดมัน
นอกจากนี้ ในภาคใต้เรียกข้าวหมูสับว่า "โร่วเจ้าฟั่น" (肉燥飯; ròuzàofàn) แปลตรงตัวว่า ข้าวราดน้ำหมู แทนชื่อ "หลู่โร่วฟั่น" ที่ใช้กันทั่วไป และใช้ชื่อ "หลู่โร่วฟั่น" เรียกข้าวราดหมูสามชั้นเคี่ยวแทน ขณะที่ในภาคเหนือเรียกข้าวราดหมูสามชั้นเคี่ยวว่า "ฮงโร่วฟั่น" (焢肉飯; hōngròufàn)
ในประเทศจีน ข้าวหมูสับก็พบเจอได้ แต่มักรับประทานกับพืชผักหลายชนิดที่ชาวไต้หวันไม่กินกัน เช่น ข้าวโพดอ่อน
ระเบียงภาพ

ในไต้หวันทั่วไป
ในไถจง
ในไถหนัน
ในไทเป
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ข้าวหมูสับ
ฆาตกรรมในวงบริดจ์

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: อกาธา คริสตี้
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: อาชญนิยาย
สำนักพิมพ์: คอลลินส์ไครม์คลับ
วันที่พิมพ์: 2 พฤศจิกายน ค.ศ.1936
ชนิดสื่อ: จัดพิมพ์เป็นเล่ม  (แบบปกแข็งและแบบปกอ่อน)
หน้า: 286
เรื่องก่อนหน้า: ฆาตกรรมในอาหรับ 
เรื่องถัดไป: กระเป๋าปริศนา 
ฆาตกรรมในวงบริดจ์ (อังกฤษ: Cards on the Table) เป็นอาชญนิยาย ซึ่งเขียนโดย อกาธา คริสตี้ เนื้อหากล่าวถึงยอดนักสืบเฮอร์คูล ปัวโรต์ต้องสืบหาตัวคนร้ายซึ่งสังหารนายไชตาน่าซึ่งเป็นคนไม่ดีในขณะที่หลายคนกำลังเล่นไพ่บริดจ์
เรื่องฆาตกรรมในวงบริดจ์นี้เป็นที่ชื่นชอบของผู้ติดตามผลงานของอกาธา คริสตี้หลายราย รวมถึงโกโช อาโอยาม่า ผู้เขียนการ์ตูนเรื่องโคนันด้วยเช่นกัน
เนื้อเรื่องย่อ

นายไชตาน่าเชิญผู้ทรงเกียรติมาเล่นไพ่บริดจ์ แล้วต่อมาตนได้ถูกสังหารขณะที่ทุกคนเล่นไพ่ เฮอร์คูล ปัวโรต์ และพรรคพวกจึงแยกย้ายสืบหาผู้ต้องสงสัยทีละคน
ตัวละครสำคัญ

เฮอร์คูล ปัวโรต์
นายไชตาน่า
มิสโอลิเวอร์
หญิงสาวผู้ต้องสงสัย
ฯลฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

Cards on the Table at the official Agatha Christie website
Cards on the Table (2005) ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ข้าราชการฝ่ายตุลาการ (ประเทศไทย)

คณะเนติบัณฑิตสยาม
ตุลาการ คือผู้มีอำนาจและหน้าที่ในการพิจารณาอรรถคดี ตำแหน่งของตุลาการเรียกว่า "ผู้พิพากษา" โบราณเรียกว่า "ตระลาการ" หรือ "กระลาการ" ทั้งนี้ ตุลาการกับผู้พิพากษาของไทยในสมัยโบราณนั้นมีอำนาจหน้าที่คนละอย่างกัน ปัจจุบัน ในศาลยุติธรรมนั้น ตุลาการเป็นชื่อข้าราชการประเภทหนึ่ง เรียกว่า "ข้าราชการตุลาการ" ส่วนผู้พิพากษาเป็นตำแหน่งของข้าราชการตุลาการ แต่ในศาลปกครองและศาลรัฐธรรมนูญนั้น คำว่า ตุลาการ ใช้เรียกเป็นชื่อข้าราชการและเป็นตำแหน่งด้วย สำหรับศาลยุติธรรมนั้น คำว่า ข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม นี้รวมถึง ดะโต๊ะยุติธรรมและข้าราชการธุรการที่ปฏิบัติงานให้แก่ฝ่ายตุลาการด้วยที่เรียกว่า ข้าราชการศาลยุติธรรม
อนึ่ง คำว่า "ตุลาการ" ยังเป็นชื่ออำนาจเกี่ยวกับการข้างต้นอีกด้วย โดยเป็นอำนาจฝ่ายหนึ่งในอำนาจทั้งสามตามการแบ่งแยกอำนาจของการปกครองในระบอบประชาธิปไตยซึ่งได้แก่ อำนาจตุลาการ อำนาจนิติบัญญัติ และอำนาจบริหาร
วิวัฒนาการของตุลาการในทางนิรุกติศาสตร์ > คำว่า "ตุลาการ"

คำ "ตุลาการ" นั้น มีที่มาจากคำว่า "ตุลา" ซึ่งแปลว่า ตราชู หรือคันชั่ง + "การ" แปลว่า กระทำ หรือผู้กระทำ เป็นการอุปมาว่าผู้ตัดสินคดีความพึงตั้งอยู่ในความเที่ยงตรงไม่เอนเอียงเปรียบประดุจตราชู และด้วยเหตุนี้ รูปตราชูจึงเป็นสัญลักษณ์สากลของวงการตุลาการและวงการกฎหมาย คำว่า "ตุลาการ" นั้นจึงแปลว่า "ผู้กระทำความเที่ยงตรง" โดยปริยาย
วิวัฒนาการของตุลาการในทางประวัติศาสตร์ > วิวัฒนาการของตุลาการไทย

โปรดดู วิวัฒนาการของตุลาการในทางนิรุกติศาสตร์ / คำว่า "ตระลาการ" ข้างบนประกอบ
ในการพิจารณาพิพากษาอรรถคดีแต่โบราณจะมีเจ้าพนักงานสองฝ่าย คือ "ตระลาการ" หรือ"ตุลาการ" มีหน้าที่พิจารณาไต่สวนหาข้อเท็จจริง และ "ผู้พิพากษา" มีหน้าที่ให้คำพิพากษาเมื่อได้ข้อเท็จจริงจากตุลาการแล้ว เมื่อมีการเลิกใช้กฎหมายตราสามดวงโดยปริยาย ฝ่ายตุลาการก็สูญสิ้นไปด้วย ผู้พิพากษาจึงต้องปฏิบัติหน้าที่ของตุลาการอย่างโบราณอีกหน้าที่หนึ่ง อย่างไรก็ดี ต่อมาภายหลังกลับรื้อคำว่า "ตระลาการ" หรือ "ตุลาการ" ขึ้นมาใช้อีก โดยให้ความหมายว่าผู้พิจารณาพิพากษาอรรถคดีเหมือนอย่างผู้พิพากษา จนกระทั่งภายหลังมีกฎหมายว่าด้วยข้าราชการตุลาการขึ้น จึงเป็นที่ทำให้เข้าใจอย่างตายตัวว่า ในบัดนี้ความหมายของคำว่า "ผู้พิพากษา" กับ "ตุลาการ" เป็นอย่างเดียวกัน จนกระทั่งต่อมามีการจัดตั้งศาลรัฐธรรมนูญกับศาลปกครองขึ้น โดยโอนอำนาจของศาลยุติธรรมที่เกี่ยวกับคดีปกครองและการตีความรัฐธรรมนูญไปให้กับศาลที่จัดตั้งใหม่ทั้งสองประเภทดังกล่าว จึงมีการกำหนดในกฎหมายอย่างชัดเจนทำให้เห็นได้ว่าตำแหน่ง "ผู้พิพากษา" นั้นจะใช้กับศาลยุติธรรมเท่านั้น แต่ศาล
รัฐธรรมนูญกับศาลปกครองนั้น จะเรียกว่า "ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลปกครอง"
วิวัฒนาการของตุลาการในทางประวัติศาสตร์ > วิวัฒนาการของตุลาการไทย > การได้มาและการให้พ้นจากตำแหน่งซึ่งข้าราชการตุลาการ

ข้าราชการตุลาการนี้ พระมหากษัตริย์จะได้ทรงแต่งตั้ง เลื่อนตำแหน่ง หรือถอดถอนตามคำแนะนำของคณะกรรมการข้าราชการตุลาการ (ก.ต.) เว้นแต่สำหรับตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษาเป็นอำนาจของประธานศาลฎีกาโดยความเห็นชอบของ ก.ต.
ผู้ที่จะเข้ารับราชการเป็นข้าราชการตุลาการจะต้องเป็นผู้ดำรงตนอยู่ในความดีงาม กับทั้งต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้
1. มีสัญชาติไทยโดยกำเนิด
2. มีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปีบริบูรณ์
3. มีความเลื่อมใสในการปกครองระบอบประชาธิปไตยด้วยความบริสุทธิ์ใจ
4. เป็นสมาชิกแห่งเนติบัณฑิตยสภา
5. ไม่เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว
6. ไม่เป็นผู้อยู่ระหว่างถูกสั่งให้พักราชการหรือถูกสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนตามกฎหมาย
7. ไม่เคยถูกลงโทษไล่ออก ปลดออก หรือให้ออกจากราชการ หน่วยงานรัฐวิสาหกิจ หรือหน่วยงานอื่นของรัฐ
8. ไม่เคยรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่เป็นกรณีสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
9. ไม่เป็นคนไร้ความสามารถ คนเสมือนไร้ความสามารถ คนวิกลจริต หรือคนมีจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ
10. ไม่มีกายภาพหรือจิตภาพพิการจนเป็นเหตุให้ไม่สมควรที่จะรับราชการ
11. ไม่เป็นโรคตามที่ ก.ต. ระบุไว้ในระเบียบของ ก.ต.
12. ได้ผ่านการตรวจร่างกายและจิตใจ และได้รับการรับรองสำหรับการตรวจดังกล่าวจากคณะกรรมการแพทย์ที่ ก.ต. แต่งตั้งแล้ว
13. ได้ผ่านการฝึกหัดเป็นผู้พิพากษามาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี
คุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามดังกล่าวนี้ไม่ใช้บังคับแก่ข้าราชการที่มีตำแหน่งไม่ต่ำกว่าระดับปลัดกระทรวงยุติธรรม อัยการ และทนายความที่เคยว่าความมาแล้วไม่ต่ำกว่าห้าปี กับทั้งไม่ใช้บังคับแก่บุคคลที่มีสัญชาติต่างด้าวซึ่งรัฐบาลไทยได้ทำสัญญาว่าจ้างมาเป็นข้าราชการตุลาการไทย
วิวัฒนาการของตุลาการในทางประวัติศาสตร์ > วิวัฒนาการของตุลาการไทย > อำนาจและหน้าที่ของข้าราชการตุลาการ

สมัยก่อน ผู้พิพากษาแบ่งออกเป็นสองชั้น ชั้นแรกมีอำนาจหน้าที่ที่จะพิจารณาและพิพากษาความอาญาอันมีโทษจำคุกไม่เกินกว่าหกเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท และความแพ่งอันมีโทษหรือทุนทรัพย์ไม่เกินกว่าหนึ่งพันบาท ส่วนชั้นที่สองมีอำนาจหน้าที่ที่จะออกหมายหรือสั่งให้จับได้ ที่จะบังคับส่งตัวคนไปต่างดินแดน ที่จะออกหมายหรือมีคำสั่งให้ค้นของกลาง ที่จะออกหมายเรียกคู่ความและพยานในคดีซึ่งตนรับผิดชอบอยู่ ที่จะพิจารณาคดีอื่นใดทั้งปวง
ปัจจุบัน ผู้พิพากษามีอำนาจหน้าที่เสมอกันหมดแล้ว โดยผู้พิพากษาคนหนึ่งมีอำนาจที่จะออกหมายเรียก หมายอาญา หรือหมายสั่งให้ส่งคนมาหรือไปยังเขตใด ๆ กับทั้งที่จะออกคำสั่งใด ๆ อันมิใช่เป็นทางวินิจฉัยชี้ขาดคดีความ และมีอำนาจหน้าที่ไต่สวนและวินิจฉัยชี้ขาดคดีความทั้งปวงที่ตนรับผิดชอบ ตลอดจนไต่สวนและออกคำสั่งเกี่ยวกับวิธีการเพื่อความปลอดภัย ทั้งนี้ แล้วแต่ลำดับศาลด้วย