stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซูอันไทเฮา

จักรพรรดินีเซี่ยวเจินเสี่ยน (จีน: 孝贞显皇后; พินอิน: Xiào Zhēn Xiǎn) หรือ จักรพรรดินีฉืออัน พระพันปีหลวง (จีน: 慈安太后; พินอิน: Cí'ān Tàihòu; เวด-ไจลส์: Tz'u-An T'ai-hou) หรือที่รู้จักกันในไทยว่า "พระพันปีหลวงฉืออัน" หรือ "ฉืออันไท่โฮ่ว" (สำเนียงฮกเกี้ยนว่า "ซูอันไทเฮา")​(พระราชสมภพ: 12 สิงหาคม ค.ศ. 1837 สวรรคต: 8 เมษายน ค.ศ. 1881) เป็นราชนิกุลชาวแมนจูในประวัติศาสตร์จีนสมัยราชวงศ์ชิง ซึ่งมีบทบาทคู่กับ "ซูสีไทเฮา" และเชื่อกันว่าทรงถูกพระนางซูสีไทเฮาลอบปลงพระชนม์​ด้วยการถวายพระโอสถที่มีพิษเนื่องด้วยความขัดแย้งระหว่างสองพระองค์​เอง
พระราชประวัติ

พระนางฉืออันทรงเป็นธิดาของหมู้หยางอา หรือ เฉิ่งเอินโห่ว (承恩侯)
(พินอิน: Muyangga) ข้าราชการชาวแมนจูจากเผ่าหนิวฮู่ลู่ (พินอิน: Niuhuru) ที่ทรงอิทธิพลมาก กับนางกี่หยาง (พินอิน: Giyang) จากเผ่ากี่หยาง มีพระนามเดิมว่า จิงเอ๋อร์
หนิวฮู่ลู่เข้าถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาในปลายพุทธศตวรรษที่ 23 ราวช่วง พ.ศ. 2383-2400 และได้รับการสถาปนาเป็นพระวรชายาของมกุฎราชกุมาร ครั้งนั้น มกุฎราชกุมารมีพระวรชายาเอกอยู่แล้วคือ พระนางสะโกตา (พินอิน: Sakda) ผู้ซึ่งสิ้นพระชนม์ไปก่อนพระภัสดาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2393 และต่อมาได้รับการเฉลิมพระนามว่า "จักรพรรดินีเซี่ยวเต๋อเสี่ยน" (จีน: 孝德显; พินอิน: Xiào Dé Xiǎn) ในเดือนถัดมาหลังจากพระวรชายาสะโกตาสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเต้ากวังก็เสด็จสวรรคตด้วย ยังให้มกุฎราชกุมารขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเสียนเฟิงเถลิงรัชกาลใหม่
ราวปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนเมษายน พ.ศ. 2395 หลังพระราชพิธีจัดการพระบรมศพจักรพรรดิเต้ากวังสิ้นสุดลง หนิวฮู่ลู่ก็ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระมเหสี และได้รับพระราชทานนามใหม่ว่า "เจิน" (จีน: 贞; พินอิน: Zhēn; ผู้เพรียบพร้อมไปด้วยกัลยาณีสมบัติ และในราวปลายเดือนมิถุนายนถึงต้นเดือนกรกฎาคมของปีนั้น ก็ได้รับการสถานาขึ้นเป็นสมเด็จพระอัครมเหสี ดังนั้น ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม ปีนั้นเอง เป็นต้นไป จึงมีประกาศให้เฉลิมพระนามอัครมเหสีเจินว่า "จักรพรรดินีเจิน"
เนื่องจากพระนางเจินไม่ทรงสามารถประทานพระโอรสให้แก่พระภัสดาได้ นางเย่เฮ่อน่าลา ผู้ซึ่งเข้าถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาและสามารถให้โอรสแก่จักรพรรดิได้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2399 จึงได้รับการสถาปนาเป็นมเหสีตามลำดับชั้น
วันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2404 ภายหลังสงครามฝิ่น จักรพรรดิเสียนเฟิงก็เสด็จสวรรคตขณะทรงลี้ภัยสงครามไปประทับ ณ พระราชวังในเมืองเฉิงเต๋อ (จีน: 承德; พินอิน: Chéngdé) มณฑลเหอเป่ย์ ห่างจากกรุงปักกิ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเป็นระยะทางสองร้อยสามสิบกิโลเมตร พระโอรสของพระมเหสีเย่เฮ่อน่าลา ซึ่งได้ทรงดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมาร และในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 5 พรรษา จึงเสวยราชย์เป็นรัชกาลต่อมา พระนามว่า "จักรพรรดิถงจื้อ" ด้วยความที่ทรงพระเยาว์อยู่ จักรพรรดิพระองค์ก่อนจึงได้ทรงแต่งตั้งคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ไว้โดยมีอัครมหาเสนาบดี คือ ซู่ชุ่น (จีน: 肃顺; พินอิน: Sùshùn) เป็นประธาน โดยคณะผู้สำเร็จราชการฯ ได้ประกาศเฉลิมพระนามสมเด็จพระอัครมเหสีเจินเป็น "ซูอันไทเฮา" และพระมเหสีแย่เฮ่อน่าลาเป็น "ซูสีไทเฮา" ตำแหน่งฮองไทเฮานี้เรียกเป็นภาษาไทยว่า "สมเด็จพระพันปีหลวง"
พระพันปีหลวงและผู้สำเร็จราชการในจักรพรรดิถงจื้อ

อย่างไรก็ดี พระนางซูสีซึ่งทรงปรารถนาพระราชอำนาจทางการเมือง ได้ทรงก่อรัฐประหารขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2404 เป็นผลสำเร็จด้วยความช่วยเหลือของบรรดาเชื้อพระวงศ์และข้าราชการที่จงชังคณะผู้สำเร็จราชการ ส่งผลให้บรรดาผู้สำเร็จราชการฯ ถูกกล่าวหาว่าใช้อำนาจในทางไม่ถูกต้องและกล่าวโทษว่าเป็นกบฏ ต้องโทษประหารชีวิต สมเด็จพระพันปีหลวงทั้งสองพระองค์จึงได้ว่าราชการอยู่หลังม่านแทนสมเด็จพระจักรพรรดิถงจื้อซึ่งทรงพระเยาว์อยู่
ในประเทศจีนนั้น มักออกพระนามพระนางซูอัน ว่า "สมเด็จพระพันปีหลวงฝั่งตะวันออก" (จีน: 东太后; พินอิน: Dōngtàihòu, ตงไท่โฮ่ว) เพราะทรงประทับอยู่พระราชวังจงฉุยฝั่งตะวันออก (อังกฤษ: Eastern Zhongchiu Palace) และพระนางซูสีว่า "สมเด็จพระพันปีหลวงฝั่งตะวันตก" (จีน: 西太后; พินอิน: Xītàihòu, สีไท่โฮ่ว) เนื่องจากมักประทับยังพระราชวังฉือซิ่วฝั่งตะวันตก (อังกฤษ: Western Chuxiu Palace)
ในต้นพุทธศตวรรษที่ 24 พระนางซูอันและพระพันปีหลวงฉือสี่ทรงปฏิบัติหน้าที่ด้วยกันในตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิถงจื้อ ถึงแม้โดยนิตินัย พระนางซูอันจะทรงดำรงอยู่ในพระสถานะสูงกว่าพระนางซูสี แต่ด้วยความที่ไม่ใฝ่พระทัยในการเมือง และทรงพึงพระทัยในความสันโดษมากกว่า ทำให้พระนางซูสีผู้มีพระบุคลิกลักษณะในทางตรงกันข้าม ได้ซึ่งพระราชอำนาจทางการเมืองไว้โดยพฤตินัยแต่เพียงพระองค์เดียว
พระพันปีหลวงฉืออันรงมีบทบาทในทางการเมืองน้อยครั้งมาก และครั้งที่โดดเด่นที่สุดคือใน พ.ศ. 2412 ซึ่ง อันเต๋อไห่ (จีน: 安德海; พินอิน: Āndéhǎi) หัวหน้าขันทีในพระราชสำนัก และคนสนิทของพระพันปีหลวงฉือสี่ ได้เดินทางลงใต้เพื่อไปซื้อหาอาภรณ์ลายมังกรจำนวนหนึ่งสำรับไปจัดทำเป็นเครื่องทรงของพระพันปีหลวงฉือสี่ เมื่อไปถึงมณฑลชานตงกลับแสดงอำนาจบาตรใหญ่โดยอ้างว่าเป็นผู้แทนพระองค์พระพันปีหลวงฉือสี่ และรีดนาทาเร้นเอาทรัพย์สินจากประชาชน ส่งผลให้เกิดความเดือดร้อนทั่วไป ผู้ว่าราชการมณฑลจึงทำหนังสือกราบบังคมทูลสมเด็จพระพันปีหลวงผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทั้งสอง พระพันปีหลวงฉืออันเมื่อตรับแล้ว ก็มีพระราชเสาวนีย์ให้มณฑลจัดการจับกุมและประหารขันทีอันเต๋อไห่โดยไม่ชักช้า ว่ากันว่า การสั่งประหารอันเต๋อไห่นี้ ทำให้พระพันปีหลวงฉือสี่ไม่ทรงพอพระราชหฤทัยเป็นอย่างยิ่ง
พระพันปีหลวงและผู้สำเร็จราชการในจักรพรรดิกวางซวี่ และการเสด็จสวรรคต

ในวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2418 จักรพรรดิถงจื้อเสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชโอรส จึงทำให้ต้องมีการเลือกฮ่องเต้พระองค์ใหม่ ซึ่ง พระพันปีหลวงฉืออัน เลือก พระโอรสของเจ้าชายกง เป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่ แต่พระนางซูสีไทเฮาผู้มีอิทธิพลในราชสำนักเหนือกว่าพระนางซูอันไทเฮาในขณะนั้นได้เลือก เจ้าชายไจ้เทียน (สมเด็จพระจักรพรรดิกวางสูในอนาคต) พระโอรสเจ้าชายชุนที่ 1 ซึ่งการเลือกองค์ชายไจ้เทียนเป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่ โดยมี พระพันปีหลวงฉืออันและ พระพันปีหลวงฉือสีป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกัน
วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2424 ระหว่างทรงออกขุนนางตอนเช้า พระพันปีหลวงฉืออันทรงรู้สึกไม่สบายพระองค์ จึงเสด็จกลับพระราชฐาน และเสด็จสวรรคตในบ่ายวันนั้น การทิวงคตโดยปัจจุบันทันด่วนของพระพันปีหลวงฉืออันสร้างความตื่นตะลึงแก่ประชาชนทั่วไป เพราะพระสุขภาพพลานามัยของพระนางอยู่ในขั้นดียิ่งยวดเสมอมา แต่ข่าวลือแพร่สะพรัดทั่วไปในจีนว่า เป็นพระพันปีหลวงฉือสี่ ที่ทรงวางพระโอสถพิษแก่พระพันปีหลวงฉืออัน อย่างไรก็ดี ข่าวลือดังกล่าวยังไร้หลักฐานยืนยันข้อเท็จจริง และนักประวัติศาสตร์ไม่ยอมรับอย่างเต็มร้อยในเรื่องการวางพระโอสถพิษดังกล่าว แต่สันนิษฐานกันว่า พระพันปีหลวงฉืออันประชวรพระโรคลมปัจจุบัน โดยอ้างอิงบันทึกทางการแพทย์ที่ปรากฏอยู่ในเอกสารทางประวัติศาสตร์สมัยนั้น การสิ้นพระชนม์ของพระพันปีหลวงฉืออัน ส่งผลให้พระพันปีหลวงฉือสี่ทรงเป็นผู้บริหารราชการแผ่นดินแต่เพียงผู้เดียวอย่างเต็มพระองค์
พระพันปีหลวงฉืออันทรงได้รับการเฉลิมพระนามาภิไธยหลังเสด็จสวรรคตแล้วว่า "สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเจินฉืออันยู้ชิ้งเหอจิ้งเฉิงจิ้งอี้เทียนโจ้วเชิ้งเสี่ยน" (จีน: 孝贞慈安裕庆和敬诚靖仪天祚圣显皇后; พินอิน: Xiào Zhēn Cí Ān Yù Qìng Hé Jìng Chéng Jìng Yí Tiān Zuò Shèng Xiǎn) เรียกโดยย่อว่า "สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวเจินเสี่ยน" (จีน: 孝贞显皇后; พินอิน: Xiào Zhēn Xiǎn) ทั้งนี้ พระศพพระพันปีหลวงฉืออันได้รับการบรรจุ ณ สุสานหลวงราชวงศ์ชิงฝ่ายตะวันออก (จีน: 清东陵; พินอิน: Qīngdōnglíng, ชิงตงหลิง) ห่างจากกรุงปักกิ่งไปทางตะวันออกเป็นระยะทางหนึ่งร้อยยี่สิบห้ากิโลเมตร เคียงข้างกับพระศพของพระพันปีหลวงฉือสี่และจักรพรรดิเสียนเฟิง
พระอุปนิสัย

พระพันปีหลวงฉืออันนั้นเป็นที่เคารพยำเกรงเพราะมีพระจริตอ่อนโยนและมีพระเมตตา ซึ่งตรงกันข้ามกับพระพันปีหลวงฉือสี่โดยสิ้นเชิงที่ผู้คนยำเกรงเพราะมีพระจริตดุดัน โหดร้าย และเจ้าเล่ห์ พระพันปีหลวงฉืออันทรงเอาพระทัยใส่ผู้คนรอบข้างเป็นอย่างดี จึงทำให้ทรงได้รับการเคารพจากจักรพรรดิเสียนเฟิงและจักรพรรดิถงจื้อ พระโอรสของพระพันปีหลวงฉือสี่ เป็นอย่างยิ่งแม้ทรงมิใช่พระชนนีแท้ ๆ ก็ตาม แม้แต่ จักรพรรดิกวังซวี่ ขณะทรงพระเยาว์ก็ทรงเคารพพระพันปีหลวงฉืออันเป็นอย่างมาก ความที่มีพระอุปนิสัยแตกต่างกันคนละขั้วของสมเด็จพระพันปีหลวงทั้งสองพระองค์นี้ ทำให้พระพันปีหลวงฉือสี่ทรงพระดำริว่า พระพันปีหลวงฉืออันเป็นหญิงเบาปัญญา หาความสามารถมิได้ ไม่ใส่ใจกิจการทั้งปวงเอาเสียเลย และลับหลัง ก็มักทรงพระโกรธพระพันปีหลวงฉืออันเป็นนิตย์ ผู้คนจึงเชื่อกันว่าการสิ้นพระชนม์อย่างปัจจุบันทันด่วนของพระพันปีหลวงฉืออันผู้มีพระพลานามัยเป็นปรกติเสมอนั้น เป็นการกระทำของพระพันปีหลวงฉือสี่
อย่างไรก็ดี นักประวัติศาสตร์หลายรายกล่าวว่า ด้วยความที่พระพันปีหลวงฉืออันมีพระอุปนิสัยเช่นนั้น ทำให้มีพระจริยาวัตรเอื่อยเฉื่อย ไม่ใส่ใจกิจการทั้งปวง และเห็นแก่พระองค์มากกว่าส่วนรวมเฉกเช่นที่พระพันปีหลวงฉือสี่ทรงพระดำริ แต่พระพันปีหลวงฉือสี่นั้นเป็นหญิงแกร่งที่ทรงมีคุณสมบัติเหมาะสมจะเป็นผู้นำคนได้ กระทั่งในยามที่ประเทศจีนประสบปัญหาใหญ่หลวง พระพันปีหลวงฉือสี่ก็เอาพระทัยใส่ไม่อนาทร แต่พระพันปีหลวงฉืออันกลับเมินเฉยเพราะโปรดพระชนมชีพที่เรียบง่ายในพระราชวังมากกว่ากิจการที่ยุ่งยาก
พระอุปนิสัย > พระบรมฉายาสาทิสลักษณ์ที่ยังคงเหลืออยู่

พระมเหสีหนิ่วฮู่ลู่ ขณะประทับพักผ่อนพระอิริยาบถ
พระมเหสีหนิ่วฮู่ลู่ ขณะประทับพักผ่อนพระอิริยาบถ
ผู้สำเร็จราชการไต้หวัน

| ผู้สำเร็จราชการไต้หวัน |
| --- | --- |
臺灣總督
ตราประทับประจำผู้สำเร็จราชการไต้หวัน
ดำรงตำแหน่งนานที่สุด ซากูมะ ซามาตะ 11 เมษายน ค.ศ. 1906 – 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1915
รัฐบาลไต้หวัน
รายงานต่อ: นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
จวน: ทำเนียบผู้สำเร็จราชการไต้หวัน
ที่ว่าการ: สำนักงานผู้สำเร็จราชการไต้หวัน ไทโฮกุ ไต้หวัน
ผู้แต่งตั้ง: จักรพรรดิญี่ปุ่น
ตำแหน่งก่อนหน้า: ประธานาธิบดีฟอร์โมซา
สถาปนา: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1895
คนแรก: คาบายามะ ซูเกโนริ
คนสุดท้าย: ริกิจิ อันโด
ยกเลิก: 25 ตุลาคม ค.ศ. 1945
ผู้สำเร็จราชการไต้หวัน (อังกฤษ: Governor-General of Taiwan; ญี่ปุ่น: 臺灣總督, อักษรโรมัน: Taiwan Sōtoku) เป็นหัวหน้าผู้สำเร็จราชการไต้หวันในยุคญี่ปุ่น (รวมฟอร์โมซาและเพสคาดอร์เรส) เมื่อยังเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่นระหว่าง ค.ศ. 1895 ถึง 1945
ผู้สำเร็จราชการไต้หวันของญี่ปุ่นเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ข้าราชการพลเรือน ขุนนางหรือนายพลญี่ปุ่น พวกเขาใช้อำนาจของตนในนามองค์อธิปัตย์ไต้หวัน (จักรพรรดิญี่ปุ่น) จนกระทั่งจักรวรรดิล่มสลาย และอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน แล้วญี่ปุ่นสละอำนาจ
ผู้สำเร็จราชการไต้หวัน (1895–1945)

กองทัพ
      ริกเก็งเซยูไก
      เค็นเซไก
      ริกเก็งมินเซโต
| ลำดับ | ภาพ | ชื่อ | ภูมิลำเนา | อาชีพ | สังกัด | สมัย | สมัย | จักรพรรดิ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | คาบายามะ ซูเกโนริ 樺山資紀 | คาโงชิมะ | พลเรือเอก (กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น) (ไวเคานต์) | กองทัพ | 10 พฤษภาคม 1895 | 2 มิถุนายน 1896 | เมจิ |
| 2 |  | คัตสึระ ทาโร 桂太郎 | ยามางูจิ | พลโท (กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น) (ไวเคานต์) | กองทัพ | 2 มิถุนายน 1896 | 14 ตุลาคม 1896 | เมจิ |
| 3 |  | โนงิ มาเรซูเกะ 乃木希典 | ยามางูจิ | พลโท (กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น) (บารอน) | กองทัพ | 14 ตุลาคม 1896 | 26 กุมภาพันธ์ 1898 | เมจิ |
| 4 |  | โคดามะ เก็นตาโร 兒玉源太郎 | ยามางูจิ | พลโท (กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น) (บารอน) | กองทัพ | 26 กุมภาพันธ์ 1898 | 11 เมษายน 1906 | เมจิ |
| 5 |  | ซากูมะ ซามาตะ 佐久間左馬太 | ยามางูจิ | พลเอก (กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น) (ไวเคานต์) | กองทัพ | 11 เมษายน 1906 | 1 พฤษภาคม 1915 | เมจิ |
| 5 |  | ซากูมะ ซามาตะ 佐久間左馬太 | ยามางูจิ | พลเอก (กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น) (ไวเคานต์) | กองทัพ | 11 เมษายน 1906 | 1 พฤษภาคม 1915 | ไทโช |
| 6 |  | อันโด เทบิ 安東貞美 | นางาโนะ | พลเอก (กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น) (บารอน) | กอองทัพ | 1 พฤษภาคม 1915 | 6 มิถุนายน 1918 | ไทโช |
| 7 |  | อากาชิ โมโตจิโระ 明石元二郎 | ฟูกูโอกะ | พลโท (กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น) | กองทัพ | 6 มิถุนายน 1918 | 24 ตุลาคม 1919 | ไทโช |
| 8 |  | เด็ง เค็นจิโร 田健治郎 | เฮียวโงะ | สมาชิกในคณะรัฐมนตรีเทราอูจิ (บารอน) | เซยูไก | 29 ตุลาคม 1919 | 6 กันยายน 1923 | ไทโช |
| 9 |  | อูจิดะ คากิจิ 內田嘉吉 | โตเกียว | สมาชิกสภาขุนนาง | เซยูไก | 6 กันยายน 1923 | 1 กันยายน 1924 | ไทโช |
| 10 |  | อิซาวะ ทากิโอะ 伊澤多喜男 | นางาโนะ | สมาชิกสภาขุนนาง | เค็นเซไก | 1 กันยายน 1924 | 16 กรกฎาคม 1926 | ไทโช |
| 11 |  | คามิยามะ มิตสึโนชิง 上山滿之進 | ยามางูจิ | นักประพันธ์วรรณกรรม | เค็นเซไก | 16 กรกฎาคม 1926 | 16 มิถุนายน 1928 | ไทโช |
| 11 |  | คามิยามะ มิตสึโนชิง 上山滿之進 | ยามางูจิ | นักประพันธ์วรรณกรรม | เค็นเซไก | 16 กรกฎาคม 1926 | 16 มิถุนายน 1928 | โชวะ |
| 12 |  | คาวามูระ ทาเกจิ 川村竹治 | อากิตะ | สมาชิกสภาขุนนาง | เซยูไก | 16 มิถุนายน 1928 | 30 กรกฎาคม 1929 | โชวะ |
| 13 |  | อิชิซูกะ เอโซ 石塚英藏 | ฟูกูชิมะ | สมาชิกสภาขุนนาง | มินเซโต | 30 กรกฎาคม 1929 | 16 มกราคม 1931 | โชวะ |
| 14 |  | โอตะ มาซาฮิโระ 太田政弘 | ยามางาตะ | ผู้ว่าการแห่งดินแดนเช่ากวันตง | มินเซโต | 16 มกราคม 1931 | 2 มีนาคม 1932 | โชวะ |
| 15 |  | มินามิ ฮิโรชิ 南弘 | โทยามะ | สมาชิกสภาขุนนาง | เซยูไก | 2 มีนาคม 1932 | 26 พฤษภาคม 1932 | โชวะ |
| 16 |  | นากางาวะ เค็นโซ 中川健蔵 | นีงาตะ | ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ | มินเซโต | 26 พฤษภาคม 1932 | 2 กันยายน 1936 | โชวะ |
| 17 |  | โคบายาชิ เซโซ 小林躋造 | ฮิโรชิมะ | พลเรือเอก (กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น) | กองทัพ | 2 กันยายน 1936 | 27 พฤศจิกายน 1940 | โชวะ |
| 18 |  | ฮาเซงาวะ คิโยชิ 長谷川清 | ฟูกูอิ | พลเรือเอก (กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น) | กองทัพ | 27 พฤศจิกายน 1940 | 30 ธันวาคม 1944 | โชวะ |
| 19 |  | อันโด ริกิจิ 安藤利吉 | มิยางิ | พลเอก (กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น) | กองทัพ | 30 ธันวาคม 1944 | 25 ตุลาคม 1945 | โชวะ |
ดูเพิ่ม

ผู้สำเร็จราชการเกาหลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Archives of the Japanese Taiwan Governor-Generals (Chinese)
Japanese Governors of Taiwan (Mandarin)
| ด ค กผู้แทนพระมหากษัตริย์ในประเทศเครือจักรภพ |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอนติกาและบาร์บูดา  ออสเตรเลีย  บาฮามาส  เบลีซ  แคนาดา  กรีเนดา  จาเมกา  นิวซีแลนด์  ปาปัวนิวกินี  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  หมู่เกาะโซโลมอน  ตูวาลู 
อดีต:  บาร์เบโดส  ซีลอน (ศรีลังกา)  ฟีจี  แกมเบีย  กานา  กายอานา  อินเดีย  เสรีรัฐไอร์แลนด์ (ไอร์แลนด์)  เคนยา  มาลาวี  มอลตา  มอริเชียส  ไนจีเรีย  ปากีสถาน  เซียร์ราลีโอน  แอฟริกาใต้  แทนกันยีกา (แทนซาเนีย)  ตรินิแดดและโตเบโก  ยูกันดา 
อาณานิคมอื่น ๆ ในอดีต ที่มีความคล้ายคลึง:  รวันดา-บุรุนดี  เสรีรัฐคองโกและเบลเจียนคองโก  อินโดจีนของฝรั่งเศส  นูแวลฟร็องส์  แอลจีเรีย  แอฟริกาศูนย์สูตรของฝรั่งเศส  แอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส  หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์  กูราเซา  อินเดียของโปรตุเกส  บราซิล  แองโกลาของโปรตุเกส  โมซัมบิก  เกาหลี  ไต้หวัน  อิตาเลียนลิเบีย  แอฟริกาตะวันออกของอิตาลี  ฟิลิปปินส์  ฟินแลนด์ 
| ด ค กผู้สำเร็จราชการไต้หวัน |
| --- | --- |
 คาบายามะ ซูเกโนริ  คัตสึระ ทาโร  โนงิ มาเรซูเกะ  โคดามะ เกนทาโร  ซากูมะ ซามาตะ  อันโด เทบิ  อากาชิ โมโตจิโร  เด็ง เค็นจิโร  อูจิดะ คากิจิ  อิซาวะ ทากิโอะ  คามิยามะ มิตสึโนชิง  คาวามูระ ทาเกจิ  อิชิซูกะ เอโซ  โอตะ มาซาฮิโระ  ฮิโรชิ มินามิ  นากางาวะ เค็นโซ  เซโซ โคบายาชิ  คิโยชิ ฮาเซงาวะ  ริกิจิ อันโด
มานูเอล โนริเอกา

เผด็จการทหารปานามาใน ค.ศ. 1983 ถึง 1989
| นายพลมานูเอล โนริเอกา |
| --- | --- |
ภาพถ่ายโนริเอกาหลังยอมจำนนต่อสหรัฐใน ค.ศ. 1990

ผู้นำทหารปานามา
ดำรงตำแหน่ง 12 สิงหาคม ค.ศ. 1983 – 20 ธันวาคม ค.ศ. 1989
ประธานาธิบดี: ริการ์โด เด ลา เอสปรีเอยา ฮอร์เฮ อิยูเอกา นิโกลัส อาร์ดิโต บาร์เลตตา เอริก อาร์ตูโร เดลบาเย มานูเอล โซลิส ปัลมา ฟรันซิสโก โรดริเกซ
ก่อนหน้า: รูเบน ดาริโอ ปาเรเดส
ถัดไป: กิเยร์โม เอนดาราในฐานะประธานาธิบดี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มานูเอล โนริเอกา โมเรโน 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934(1934-02-11)
เสียชีวิต: พฤษภาคม 29, 2017(2017-05-29) (83 ปี) ปานามาซิตี ประเทศปานามา
คู่สมรส: Felicidad Sieiro de Noriega (สมรส 1960)
บุตร: 3
ศิษย์เก่า: โรงเรียนทหารโชร์รีโยส School of the Americas 

พิพากษาลงโทษฐาน: อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ การฟอกเงิน ฆาตกรรม
บทลงโทษ: จำคุก 40 ปี (สหรัฐ) จำคุก 7 ปี (FRA) จำคุก 60 ปี (PAN)
วันที่ถูกจับ: 3 มกราคม ค.ศ. 1990
จำคุกที่: ทัณฑสถานรัฐบาลกลาง ไมแอมี (สหรัฐ) เรือนจำลาซานเต (FRA) เอลเรนาเกร์ (PAN)
 
 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ปานามา
สังกัด: กองกำลังป้องกันปานามา
ประจำการ: 1962–1990
ยศ:   นายพล
บังคับบัญชา: กองกำลังป้องกันปานามา
ผ่านศึก: การรุกรานปานามา

มานูเอล อันโตนิโอ โนริเอกา โมเรโน (สเปน: Manuel Antonio Noriega Moreno; 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2017) เป็นนักการเมืองและทหารชาวปานามาซึ่งเป็นผู้ปกครองปานามาโดยพฤตินัยระหว่าง ค.ศ. 1983–1989 เขาไม่ได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีปานามา แต่ปกรองในฐานะเผด็จการทหารที่ไม่ได้รับเลือกผ่านประธานาธิบดีหุ่นเชิด เขามีความสัมพันธ์อันยาวนานกับสำนักข่าวกรองสหรัฐ อย่างไรก็ตาม เขาถูกถอดออกจากอำนาจระหว่างการรุกรานปานามาของสหรัฐ
ชีวิตช่วงต้นและครอบครัว

โนริเอกาเกิดในครอบครัวปาร์โดยากจน หรือสืบต้นตอจากสามเชื้อสาย ได้แก่ ปานามาพื้นเมือง, แอฟริกัน และสเปน ที่ปานามาซิตี วันเกิดของเขาโดยทั่วไประบุเป็นวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 แต่ยังไม่เป็นที่กระจ่าง โดยมีการบันทึกวันที่หลายแบบ คือ ค.ศ. 1934, 1936 และ 1938 ตัวโนริเอกาเองก็ให้วันที่ที่แตกต่างกัน เขาเกิดในย่านเอลเตร์ราเปลน เด ซัน เฟลิเป แม่ของโนริเอกาที่ไม่ได้แต่งงานกับพ่อ ได้รับการอธิบายเป็นคนครัวและหญิงซักผ้า ส่วนริเกาเต โนริเอกา (Ricaurte Noriega) พ่อของเขา เป็นพนักงานบัญชี แม่ของเขาที่มีนามสกุลโมเรโนเสียชีวิตจากวัณโรคตอนที่เขายังเด็ก และโนริเอกาได้รับการเลี้ยงดูโดยมารดาอุปถัมภ์ในอะพาร์ตเมนต์ห้องเดียวบบริเวณพื้นที่สลัมเตร์ราเปลน พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตตอนที่เขาอายุ 5 ขวบ
โนริเอกาแต่งงานกับ Felicidad Sieiro เมื่อช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และคู่รักให้กำเนิดลูกสาวสามคน ได้แก่ โลเรนา ซันดรา และ Thays Sieiro มีอาชีพครู และโนริเอกาเป็นสมาชิกกองกำลังรักษาดินแดนแห่งชาติ มีรายงานว่าครอบครัวของเธอที่มีเชื้อสายบาสก์ไม่ยินดีต่อการแต่งงานนี้ โนริเอกานอกใจภรรยาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนช่วงหนึ่งเธอมีความปรารถนาที่จะหย่า แม้ว่าเธอจะเปลี่ยนใจในภายหลังก็ตาม
อ่านเพิ่ม

Harding, Robert C. (2001). Military Foundations of Panamanian Politics. Transaction Publishers. ISBN 978-1-4128-2869-7.
Harris, David (2001). Shooting the Moon: The True Story of an American Manhunt Unlike Any Other, Ever. New York: Little Brown. ISBN 978-0-316-15480-2.
Rempel, William (2011). At the Devil's Table. Random House. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 31, 2012. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
Scott, P.; Marshall, J (1998). "Preface". Cocaine Politics. University of California Press. ISBN 978-0-520-92128-3. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 11, 2011.
แหล่งข้อมูลอื่น

1989 Report on the situation of human rights in Panama by Inter-American Commission on Human Rights
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef 
1 2  ปีเกิดของโนริเอกาโดยทั่วไปให้เป็น ค.ศ. 1934 แต่ปีที่เกิดเป็นเรื่องของความไม่แน่นอน โดยมีการบันทึกปีหลายแบบ เช่น ค.ศ. 1934, 1936 และ 1938 โนริเอกาเองก็ระบุวันเกิดที่แตกต่างกันไป
การตกเลือดหลังคลอด

| การตกเลือดหลังคลอด (Postpartum hemorrhage) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Postpartum bleeding

มารดาที่ตกเลือดหลังคลอดอาจเสียเลือดมากจนช็อก ในภาพเป็นอุปกรณ์ช่วยชีวิตกรณีผู้ป่วยช็อก
สาขาวิชา: สูติศาสตร์
อาการ: การสูญเสียเลือดอย่างมีนัยสำคัญหลังการคลอด, หัวใจเต้นเร็ว, รู้สึกหน้ามืดเป็นลมเมื่อยืน, อัตราการหายใจเพิ่มขึ้น
สาเหตุ: การหดตัวของมดลูกไม่ดี, รกออกไม่หมด/รกค้าง, การฉีกขาดของมดลูก, การแข็งตัวของเลือดไม่ดี
ปัจจัยเสี่ยง: ภาวะเลือดจาง, เชื้อสายเอเชีย, ทารกมากกว่าหนึ่งคน, โรคอ้วน, อายุมากกว่า 40 ปี
การป้องกัน: Oxytocin, misoprostol
การรักษา: ให้สารน้ำเข้าเส้นเลือดดำ, non-pneumatic anti-shock garment, การถ่ายเลือด, ergotamine, tranexamic acid
พยากรณ์โรค: ความเสี่ยงต่อการเสียชีวิต 3% (ประเทศกำลังพัฒนา)
ความชุก: 8.7 ล้านคน (ทั่วโลก) / 1.2% ของการเกิด (ประเทศกำลังพัฒนา)
การเสียชีวิต: 83,100 คน (2015)
การตกเลือดหลังคลอด คือภาวะซึ่งมีการเสียเลือดหลังการคลอด ตั้งแต่ 500 ซีซี ขึ้นไปสำหรับการคลอดทางช่องคลอด หรือตั้งแต่ 1000 ซีซี ขึ้นไปสำหรับการผ่าตัดคลอด เป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการเสียชีวิตของมารดาในประเทศที่กำลังพัฒนา และเป็นสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตของมารดาทั่วโลก
สาเหตุ

| สาเหตุ | อุบัติการณ์ |
| --- | --- |
มดลูกไม่หดรัดตัว: 70%
บาดแผล: 20%
รกค้าง: 10%
ความผิดปกติของการแข็งตัวของเลือด: 1%
สาเหตุส่วนใหญ่ได้แก่ มดลูกไม่หดรัดตัว บาดแผลฉีกขาด รกค้าง และความผิดปกติของการแข็งตัวของเลือด อาจย่อให้จำง่ายด้วยตัวย่อ 4T
Tone หมายถึงความตึงตัวของกล้ามเนื้อ ในที่นี้หมายถึงภาวะซึ่งมดลูกไม่หดรัดตัว (uterine atony) ซึ่งการหดรัดตัวของมดลูกเป็นขั้นตอนปกติที่เกิดขึ้นหลังคลอดเพื่อห้ามเลือดที่จะออกจากมดลูก เมื่อมดลูกไม่หดรัดตัวทำให้ไม่สามารถห้ามเลือดได้ เลือดจึงออกมาเรื่อยๆ สาเหตุอาจเกิดจากการที่มดลูกหดตัวก่อนคลอดนาน เช่น เบ่งคลอดนาน หรือคลอดยาก หรืออาจเกิดจากการมีรกค้างก็ได้
Trauma คือบาดแผลฉีกขาดของทางคลอด อาจทำให้มีเลือดออกได้มาก โดยเฉพาะหากมีการฉีกขาดของหลอดเลือดขนาดใหญ่
Tissue หมายถึงเนื้อเยื่อ ในที่นี้หมายถึงการมีการค้างของเนื้อรกหรือบางส่วนของตัวอ่อน ทำให้มีเลือดออกได้มาก ทั้งจากการที่มีรกข้างทำให้มีเลือดออกจากรกส่วนที่ค้าง และจากการที่การมีเนื้อเยื่อค้างอยู่จะทำให้มดลูกหดรัดตัวได้ไม่ดีด้วย
Thrombin หมายถึงการแข็งตัวของเลือด มีโรคหลายอย่างที่ทำให้กระบวนการการแข็งตัวของเลือดผิดปกติไป ทำให้มีเลือดออกง่ายและหยุดยาก เมื่อผู้ที่มีความผิดปกติของการแข็งตัวของเลือดคลอดทำให้มีเลือดออกมากกว่าปกติและไม่หยุดง่ายๆ
ดูเพิ่ม

การตกเลือดทางสูติศาสตร์
การตกเลือดก่อนคลอด
แหล่งข้อมูลอื่น

Postpartum hemorrhage and the B-Lynch technique เก็บถาวร 2018-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: O72 ICD-9-CM: 666 MeSH: D006473
ทรัพยากรภายนอก: eMedicine: article/275038 Patient UK: การตกเลือดหลังคลอด
แล้วแต่ดาว

| แล้วแต่ดาว |
| --- | --- |

แนว: โรแมนติก บอยส์เลิฟ
เค้าโครงจาก: แล้วแต่ดาว โดย peachhplease
กำกับโดย: ศิวัจน์ สวัสดิ์มณีกุล
แสดงนำ: อาเชน ไอย์ดึน ณัฎฐ์ฐชัย บุญประเสริฐ ภานุโรจน์ เฉลิมกิจพรทวี ภวินท์ กุลการัญยวิชญ์ กิตติภพ เสรีวิชัยสวัสดิ์ ธนวินท์ ผลเจริญรัตน์ ชยกร จุฑามาศ ทินพันธ์ ตันตุ้ย เบญญาภา จีนประสม อภิชญา แซ่จัง ปรียาภัทร์ หล่อสุวรรณศิริ จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 8
การผลิต
ความยาวตอน: 40-50 นาที
บริษัทผู้ผลิต: จีเอ็มเอ็มทีวี สตูดิโอ วาบิ ซาบิ
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: จีเอ็มเอ็ม 25 วิว
ออกอากาศ: 8 เมษายน 2565 (2022-04-08) – 27 พฤษภาคม 2565 (2022-05-27)
ละครที่เกี่ยวข้อง
ขั้วฟ้าของผม Our Skyy แล้วแต่ดาว
แล้วแต่ดาว (อังกฤษ: Star In My Mind The Series) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ในปีพ.ศ. 2565  นำแสดงโดยอาเชน ไอย์ดึน (จุง) และณัฎฐ์ฐชัย บุญประเสริฐ (ดัง) สร้างจากนิยายเรื่อง แล้วแต่ดาว โดยนักเขียนนามปากกาว่า peachhplease
กำกับการแสดงโดย ศิวัจน์ สวัสดิ์มณีกุล (นิว) อำนวยการผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี ร่วมกับ สตูดิโอ วาบิ ซาบิ เปิดตัวครั้งแรกในงาน GMMTV 2022:BORDERLESS ในวันที่ 1 ธันวาคม ปีพ.ศ. 2564 ซึ่งเป็นหนึ่งโปรเจ็กต์ซีรีส์ Star&Sky แล้วแต่ดาว | ขั้วฟ้าของผม โดยแล้วแต่ดาวจะออกอากาศจำนวน 8 ตอนในครึ่งแรกและต่อด้วยขั้วฟ้าของผม เริ่มออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2565 ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 เวลา 20:30 น. (ตามเวลาไทย) และย้อนหลังทางแอปพลิเคชันวิว ในเวลา 22:30 น.
เรื่องย่อ

เรื่องราวของเด็กหนุ่มอย่าง "ดาวเหนือ" (ณัฎฐ์ฐชัย บุญประเสริฐ) ที่แอบชอบนักเรียนต่างห้องอย่าง "คาบคลื่น" (อาเชน ไอย์ดึน) ด้วยเหตุจำเป็นที่ทำให้ดาวเหนือต้องย้ายโรงเรียนกระทันหันตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เนื่องจากต้องย้ายตามพ่อที่เป็นทูตไปอยู่ที่เยอรมัน ทำให้ดาวเหนือตัดสินใจสารภาพรักกับคาบคลื่นในวันที่ต้องย้ายไปเยอรมันในวันสุดท้าย สองปีต่อมาดาวเหนือตัดสินใจกลับมาเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยที่ไทย และได้รับเลือกให้เป็นเดือนคณะศิลปกรรมศาสตร์ ทำให้ดาวเหนือได้พบกับ คาบคลื่นที่อยู่ในฐานะเดือนคณะทันตแพทยศาสตร์ ดาวเหนือเลือกที่จะทำเป็นไม่รู้จักคาบคลื่น แต่โชคชะตานำพาให้ดาวเหนือมาเป็นรูมเมตกับคาบคลื่นทำให้ทั้งคู่ได้สานต่อความสัมพันธ์ที่ติดอยู่ในใจต่อกันและกัน
นักแสดงและบทบาท

ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อนักแสดงและบทบาทที่ได้รับ :
นักแสดงและบทบาท > นักแสดงหลัก

อาเชน ไอย์ดึน (จุง) รับบท คาบคลื่น
ณัฎฐ์ฐชัย บุญประเสริฐ (ดัง) รับบท ดาวเหนือ
นักแสดงและบทบาท > นักแสดงสมทบ

ภานุโรจน์ เฉลิมกิจพรทวี (เปปเปอร์) รับบท ไต้ฝุ่น
ภวินท์ กุลการัญยวิชญ์ (ภวิน) รับบท ไม้ที
กิตติภพ เสรีวิชัยสวัสดิ์ (สตางค์) รับบท ฌอน
ธนวินท์ ผลเจริญรัตน์ (วินนี่) รับบท โนเน
ชยกร จุฑามาศ (เจเจ) รับบท ปกป้อง
ทินพันธ์ ตันตุ้ย (โต๋) รับบท โนเอล
เบญญาภา จีนประสม (วิว) รับบท จอร์เจีย
อภิชญา แซ่จัง (ไซซี) รับบท ถิงถิง
ปรียาภัทร์ หล่อสุวรรณศิริ (เอิร์น) รับบท พะแพง
จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์ (เมฆ) รับบท ขั้วฟ้า
จิรันธนิน ตรัยรัตนยนต์ (มาร์ค) รับบท ปริ๊นซ์
นักแสดงและบทบาท > นักแสดงรับเชิญ

สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ (น้ำฝน) รับบท แม่ของคาบคลื่น (ตอนที่ 3)
พัฐสิฏ เพิ่มพูลสวัสดิ์ (สุดยอด) รับบท พี่สต๊าฟการประกวดดาว-เดือน (ตอนที่ 1-3)
ซาแมนท่า เมลานี่ โค้ทส์ (แซมมี่) รับบท พี่สต๊าฟและพิธีกรการประกวดดาว-เดือน (ตอนที่ 1-4)
เรตติง

ในตารางด้านล่างนี้ ตัวเลขสีน้ำเงิน แสดงถึงเรตติงที่ต่ำที่สุดและ ตัวเลขสีแดง แสดงถึงเรตติงที่สูงที่สุด
| ตอนที่ | เวลาออกอากาศ (UTC+07:00) | วันที่ออกอากาศ | ค่าเฉลี่ย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. | 8 เมษายน พ.ศ. 2565 | 0.071 |  |
| 2 | ทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. | 15 เมษายน พ.ศ. 2565 | 0.124 |  |
| 3 | ทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. | 22 เมษายน พ.ศ. 2565 | 0.087 |  |
| 4 | ทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. | 29 เมษายน พ.ศ. 2565 | 0.124 |  |
| 5 | ทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. | 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 | 0.089 |  |
| 6 | ทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. | 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 | 0.076 |  |
| 7 | ทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. | 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 | 0.084 |  |
| 8 | ทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. | 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 | 0.120 |  |
| ค่าเฉลี่ยรวม | ค่าเฉลี่ยรวม | ค่าเฉลี่ยรวม | 0.096 | 0.096 |
เพลงประกอบซีรีส์

| ชื่อเพลง | ชื่อภาษาอังกฤษ | ศิลปิน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| แล้วแต่ดาว | My Starlight | อาเชน ไอย์ดึน (จุง) |  |
| ท้องฟ้ากับแสงดาว | Star&Sky | ธนวิณ ธีรโพสุการ (หลุยส์) |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

แล้วแต่ดาว บน เว็บไซต์ของจีเอ็มเอ็มทีวี
แล้วแต่ดาว บน วิว
แล้วแต่ดาว ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส