stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567
กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติ > เพลงเฉลิมพระเกียรติ > ปณิธานของใจ

เพลง ปณิธานของใจ เป็นบทเพลงเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่จัดทำขึ้นโดย บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด เพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติและเป็นแรงบันดาลใจให้คนไทยร่วมกันดูแลรักษาแผ่นดินไทยให้เติบโต ร่มเย็น ใต้ร่มพระบารมีของพระองค์ ประพันธ์คำร้องโดย วิเชียร ตันติพิมลพันธ์ ทำนองโดย สราวุธ เลิศปัญญานุช ขับร้องโดย ศรัณย์ คุ้งบรรพต และ บริษัท มิวซิกมูฟ จำกัด ยังได้จัดทำเพลงนี้ในเวอร์ชั่นรวมศิลปินอีกด้วย ขับร้องโดย สหรัถ สังคปรีชา, วฤตดา ภิรมย์ภักดี, อานนท์ สายแสงจันทร์, กุลกรณ์พัชร์ เมอร์นาร์ด, ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล และ รณเดช วงศาโรจน์ โดยทั้ง 2 เวอร์ชั่นนี้เผยแพร่เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ซึ่งตรงกับวันพระราชพิธี
กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติ > เพลงเฉลิมพระเกียรติ > ตามรอยความดี

เพลง ตามรอยความดี เป็นบทเพลงเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่จัดทำขึ้นโดย บริษัท จีเอ็มเอ็ม มิวสิค จำกัด (มหาชน) ในเครือบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ร่วมกับคณะกรรมการฝ่ายประชาสัมพันธ์ฯ เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้คนไทยร่วมกันทำความดีตามแนวพระราชดำริของพระองค์ ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย ปิติ ลิ้มเจริญ และเรียบเรียงเสียงประสานโดย สราวุธ เลิศปัญญานุช ขับร้องโดยศิลปินจำนวน 23 คน เช่น ธงไชย แมคอินไตย์, ใหม่ เจริญปุระ, รัดเกล้า อามระดิษ, พลพล พลกองเส็ง นภัสสร สุวรรณานนท์ ปิยนุช เสือจงพรูเป็นต้น โดยเผยแพร่เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2567
ตราสัญลักษณ์

| ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗ |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
เริ่มใช้: 1 มกราคม 2567 - 31 ธันวาคม 2567
เครื่องยอด: พระมหาพิชัยมงกุฎ พระนพปฎลมหาเศวตฉัตร
โล่: อักษรพระปรมาภิไธยย่อ ว.ป.ร. อยู่บนรูปทรงของเพชรสีขาบ ล้อมรอบด้วยเพชร 72 เม็ด เท่าพระชนมพรรษาฯ
ประคองข้าง: คชสิงห์ ราชสีห์ และ พญานาค
คำขวัญ: พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗
ส่วนประกอบอื่น: ฉัตร 7 ชั้น สองข้าง ดอกจำปา อุณาโลม เลข ๑๐ เพชร แถบสีเขียว ลวดลายเฟื่องอุบะและลวดลายดอกรวงผึ้ง ตัวเลข ๗๒ ไทย
การใช้: พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567
ตราสัญลักษณ์ของพระราชพิธีนี้ ประกอบด้วย อักษรพระปรมาภิไธย ว.ป.ร. อยู่ตรงกลาง อักษร ว ใช้สีขาวนวล สีแห่งวันจันทร์วันพระบรมราชสมภพ ตามคติมหาทักษา อักษร ป ใช้สีเหลือง วันพระบรมราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และอักษร ร ใช้สีฟ้า วันพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง อยู่บนรูปทรงของเพชร อันหมายถึง พระปรมาภิไธย “มหาวชิราลงกรณ” เพชรสีขาบ (สีน้ำเงินแก่อมม่วง) อันเป็นสีของพระมหากษัตริย์ ภายนอกกรอบของเพชร ประกอบด้วยแถบสีเขียว ซึ่งเป็นสีแห่งเดชวันพระบรมราชสมภพ ประดับด้วยเพชร 72 เม็ด หมายถึง พระชนมพรรษา 72 พรรษา
เบื้องบนของตราสัญลักษณ์ ประดับพระมหาพิชัยมงกุฎ แสดงถึงการทรงเป็นพระมหากษัตริย์โดยสมบูรณ์ เบื้องหลังพระมหาพิชัยมงกุฎประดิษฐานพระนพปฎลมหาเศวตฉัตร แสดงถึงพระบรมเดชานุภาพแผ่กระจายไปไกลทั่วทุกหนแห่ง เพื่อปกป้องคุ้มครองและช่วยเหลือพสกนิกรของพระองค์ทั่วทั้งแผ่นดิน ยอดจงกลฉัตรประกอบรูปพรหมพักตร์ ดอกจำปาทองห้อยระบายชั้นล่างนพปฎลมหาเศวตฉัตร 8 ดอก หมายถึง พระบารมีแผ่ไปทั่วทั้ง 8 ทิศ เลข ๑๐ ไทย ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ หมายถึง พระมหากษัตริย์ รัชกาลที่ 10 แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์
เบื้องล่างปลายแถบแพร เบื้องขวามีรูปคชสีห์กายสีม่วงชมพูประคองฉัตร 7 ชั้น หมายถึงข้าราชการฝ่ายทหาร เบื้องซ้ายมีรูปราชสีห์กายขาวประคองฉัตร 7 ชั้น หมายถึง ข้าราชการฝ่ายพลเรือน ผู้ปฏิบัติราชการสนองงานแผ่นดิน เบื้องล่างประกอบด้วยลวดลายพญานาคกายสีเขียว อันแสดงถึงนักษัตรปีมะโรงอันเป็นปีพระบรมราชสมภพ แพรแถบสีส้มขลิบทองซึ่งเป็นสีแห่งมูละของวันพระบรมราชสมภพ ภายในแพรแถบมีข้อความว่า "พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗" ใต้อักษรพระปรมาภิไธย ประกอบด้วยตัวเลข ๗๒ ไทย หมายถึงพระชนมพรรษา ลวดลายเฟื่องอุบะและลวดลายดอกรวงผึ้ง ดอกไม้ประจำพระองค์มีสีทอง อันหมายถึงความเจริญรุ่งเรืองของประชาชนและประเทศชาติ
ตราสัญลักษณ์ > การใช้ตราสัญลักษณ์

คณะกรรมการฝ่ายประชาสัมพันธ์ได้ขอความร่วมมือให้สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทยทุกช่องแสดงตราสัญลักษณ์พระราชพิธีนี้ตั้งแต่เมื่อวันจันทร์ที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2567 เวลา 00:01 น. และให้แสดงตราสัญลักษณ์นี้ตลอดทั้งปี พ.ศ. 2567 นั่นคือ ให้แสดงจนถึงเมื่อวันอังคารที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2567 เวลา 24:00 น.
ตราสัญลักษณ์ > การมอบตราสัญลักษณ์

รัฐบาลไทยได้จัดพิธีมอบตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗ ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2567 ณ ตึกสันติไมตรี ทำเนียบรัฐบาล ในเวลา 16:00 น. โดยมีนายเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรี เป็นประธานมอบตราสัญลักษณ์เฉลิมพระเกียรติฯ การจัดงานในครั้งนี้และมอบให้แก่หน่วยงานของรัฐบาล 19 กระทรวง สำนักนายกรัฐมนตรี ผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารเรือ ผู้บัญชาการทหารอากาศ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ผู้ว่าราชการจังหวัดทั้ง 77 จังหวัด (ผ่านระบบ ZOOM) และสื่อมวลชน 35 หน่วย
สิ่งที่ระลึก > สถานที่ > สะพานทศมราชัน

บทความหลัก: สะพานทศมราชัน
สะพานทศมราชัน เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในเส้นทางทางพิเศษสายพระราม 3-ดาวคะนอง-วงแหวนรอบนอกตะวันตก ภายใต้การดูแลโดยการทางพิเศษแห่งประเทศไทย ซึ่งรัฐบาลพิจารณาให้เป็นโครงการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ในโอกาสมหามงคลทั้งหมด 2 วาระ คือ พระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562 ในช่วงเริ่มก่อสร้าง และพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 ในช่วงการเปิดสะพาน โดยมีการออกแบบสะพานให้สื่อถึงพระองค์ในหลาย ๆ ด้าน ดังนี้
ชื่อสะพาน "ทศมราชัน" เป็นชื่อพระราชทาน หมายถึง พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 10
ยอดเสาสะพาน เปรียบเสมือนฝ่าพระหัตถ์ของพระองค์
ตราพระปรมาภิไธยย่อ วปร. บนคานสะพาน (ต่อมาปรับเปลี่ยนเนื่องจากพระองค์พระราชทานตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ ให้การทางพิเศษแห่งประเทศไทยนำมาติดตั้งบนคานสะพานแทน)
สายเคเบิลสีเหลือง สีประจำวันจันทร์ วันพระบรมราชสมภพของพระองค์
ประติมากรรมพญานาค ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของมะโรง นักษัตรประจำปีพระบรมราชสมภพของพระองค์ คือ พ.ศ. 2495
เสาขึงรั้วกันกระโดด สื่อถึงต้นรวงผึ้ง ต้นไม้ประจำพระองค์
โดยกำหนดเดิม พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวจะเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดสะพานทศมราชันในช่วงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 ซึ่งตรงกับช่วงพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ ก่อนจะเลื่อนออกไปเพื่อให้การทางพิเศษแห่งประเทศไทยติดตั้งตราสัญลักษณ์พระราชพิธีที่ได้รับพระราชทานลงมา พร้อมทั้งป้ายชื่อสะพาน และรอให้การก่อสร้างทางขึ้นลงฝั่งสุขสวัสดิ์เสร็จสมบูรณ์ โดยเสด็จมาทรงเปิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2567 และเปิดการจราจรเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2568
สิ่งที่ระลึก > สถานที่ > ซุ้มประตูวชิรสถิตและวชิรธำรง 72 พรรษา

บทความหลัก: ซุ้มประตูวชิรสถิตและวชิรธำรง 72 พรรษา
ซุ้มประตูวชิรสถิตและวชิรธำรง 72 พรรษา เป็นซุ้มประตูที่จัดสร้างโดยสหพันธ์สมาคมสตรีนักธุรกิจและวิชาชีพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ร่วมกับภาคีเครือข่าย เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 และครบรอบ 50 ปี ของการสถาปนาความสัมพันธ์จีน–ไทย ตั้งอยู่บนถนนเจริญกรุง บริเวณจุดแบ่งเขตการปกครองระหว่างเขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและเขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ทั้งหมด 2 จุด คือ ซุ้มประตูวชิรสถิต 72 พรรษา หรือ "ซุ้มหัวมังกร" ตั้งอยู่บริเวณเชิงสะพานดำรงสถิตข้ามคลองรอบกรุง (คลองถม) และ ซุ้มประตูวชิรธำรง 72 พรรษา หรือ "ซุ้มหางมังกร" ตั้งอยู่บริเวณแยกหมอมี โดยพระองค์เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี มาทรงเปิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2568
สิ่งที่ระลึก > เหรียญและแพรแถบที่ระลึก

เหรียญราชอิสริยาภรณ์ ลักษณะเป็นเหรียญกลม ขนาดเส้นผ่าน ศูนย์กลาง 32 มิลลิเมตร ทําด้วยเงิน ด้านหน้ากลางเหรียญมีพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงฉลองพระองค์เครื่องแบบ เต็มยศจอมทัพ ฉลองพระองค์ครุยมหาจักรีบรมราชวงศ์ ทรงเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ และสายสร้อยจุลจอมเกล้า ภายในวงขอบเหรียญเบื้องล่างมีข้อความว่า “พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว” ด้านหลัง กลางเหรียญมีรูปตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗ ภายในวงขอบเหรียญเบื้องล่างมีข้อความว่า “พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗” ด้านหน้าขอบนอกเหรียญเบื้องบนมีเลข ๑๐ ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ เบื้องหลังประดิษฐานพระนพปฎลมหาเศวตฉัตร เบื้องล่างด้านขวามีเลข ๗ ด้านซ้ายมีเลข ๒ ด้านหลังขอบนอกเหรียญ มีห่วงสําหรับบุรุษใช้ห้อยกับแพรแถบกว้าง 32 มิลลิเมตร พื้นของแพรแถบเป็นสีขาวนวล หมายถึง น้ำพระราชหฤทัยอันบริสุทธิ์ผุดผ่องประกอบไปด้วยพระมหากรุณาธิคุณและพระเมตตาที่เปี่ยมล้น ที่พระองค์มอบสู่พสกนิกรของพระองค์ ทั้งสองข้างมีริ้วสีเหลืองข้างละ 2 ริ้ว สีเหลืองเป็นสีประจําวัน พระบรมราชสมภพในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗ และมีริ้วสีม่วงข้างละ 1 ริ้ว ริ้วสีม่วงเป็นสีประจําวันพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี ที่ทรงเคียงคู่บุญบารมีในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว สําหรับสตรีใช้ห้อยกับแพรแถบดังกล่าวผูกเป็นรูปแมลงปอ
สิ่งที่ระลึก > เข็มที่ระลึก

เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗ คณะกรรมการอำนวยการจัดงานฯ ซึ่งมีนายกรัฐมนตรี เป็นประธานกรรมการ ได้มีมติเห็นชอบให้สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีเป็นหน่วยงานเดียวที่ดำเนินการจัดทำเข็มที่ระลึกตราสัญลักษณ์ฯ สำหรับจำหน่ายให้แก่ประชาชนเพื่อใช้ประดับ และเก็บไว้เป็นที่ระลึกในราคาเข็มละ 300 บาท โดยนำเงินรายได้ภายหลังหักค่าใช้จ่าย เพื่อทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายโดยเสด็จพระราชกุศลตามพระราชอัธยาศัย ซึ่งเข็มที่ระลึกตราสัญลักษณ์ฯ ได้จัดทำโดยช่างฝีมือผู้มีความชำนาญ จัดทำด้วยความประณีต ละเอียดอ่อน สวยงาม สมพระเกียรติ และมีคุณค่า เหมาะสำหรับเก็บไว้เป็นที่ระลึกเนื่องในโอกาสอันเป็นมหามงคลนี้
ทั้งนี้ สามารถสั่งจองได้ที่บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2567 เป็นต้นไป โดยจองผ่านเว็บไซต์ Thailandpostmart.com หรือที่ทำการไปรษณีย์ทั่วประเทศ ซึ่งผู้สั่งจองจะได้รับเข็มที่ระลึกตราสัญลักษณ์ฯ ประมาณเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567
และในการนี้ สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีได้ร่วมกับบิ๊กซี จำหน่ายเข็มที่ระลึกตราสัญลักษณ์ฯ ให้กับประชาชนทั่วไปในราคาเข็มละ 300 บาท โดยเริ่มจำหน่ายที่บิ๊กซี 208 สาขาทั่วประเทศ ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน 2567 เป็นต้นไป และสามารถสั่งจองได้ที่บิ๊กซีมินิทุกสาขาทั่วประเทศ (โดยสั่งจองล่วงหน้า 7 วัน) [ต้องการอ้างอิง]
สิ่งที่ระลึก > เสื้อโปโลสีเหลืองประดับตราสัญลักษณ์ ฯ

สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ได้เปิดสั่งจองเสื้อโปโลสีเหลืองประดับตราสัญลักษณ์ฯ เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2567 อีกทั้งยังมีการอนุญาตให้ผลิตเสื้อโปโลสีเหลืองประดับตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗ ซึ่งตอนนี้มีร้านค้าที่ได้รับอนุญาตให้จัดทำเสื้อประดับตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗ อย่างแพร่หลาย เพื่อให้ประชาชนสามารถหาซื้อได้ตามสะดวก[ต้องการอ้างอิง]
สิ่งที่ระลึก > แสตมป์พระราชพิธี

บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด จัดทำแสตมป์เฉลิมพระเกียรติในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 ออกจำหน่าย 2 ชุด ดังนี้
แสตมป์ที่ระลึกเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีลักษณะเป็นพระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์ในฉลองพระองค์ครุยบรมขัตติยราชภูษิตาภรณ์ บนพื้นหลังสีเหลือง อันเป็นสีประจำวันพระบรมราชสมภพ ประกอบตราสัญลักษณ์พระราชพิธีฯ โดยใช้เทคนิคการพิมพ์พิเศษปั๊มดุนนูนบริเวณตราสัญลักษณ์ดังกล่าว พร้อมซิลค์สกรีนกลิตเตอร์สีทอง บริเวณฉลองพระองค์ จำหน่ายราคาดวงละ 25 บาท (เต็มแผ่น 4 ดวง) ซองวันแรกจำหน่าย 58 บาท มีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2568
แสตมป์ที่ระลึกซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา เป็นแสตมป์ที่ระลึกที่จัดทำขึ้นเพื่อร่วมเฉลิมฉลองในโอกาสพิธีเปิดซุ้มประตูวชิรสถิตและวชิรธำรง 72 พรรษา ที่จัดสร้างโดยสหพันธ์สมาคมสตรีนักธุรกิจและวิชาชีพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ มีทั้งหมด 4 แบบ  นำเสนอภาพด้านหน้า - หลังซุ้มประตูทั้ง 2 ซุ้ม จำหน่ายราคาชุดละ 30 บาท (10 บาท 2 ดวง และ 5 บาทอีก 2 ดวง) วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2568 ซึ่งตรงกับวันเปิดซุ้มประตูดังกล่าว
สิ่งที่ระลึก > ธนบัตรที่ระลึก

วันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2567 นายเศรษฐพุฒิ สุทธิวาทนฤพุฒิ ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย แถลงข่าวการออกใช้ธนบัตรที่ระลึก เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗ โดยระบุว่า ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้จัดทำธนบัตรที่ระลึกเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติ และน้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ ตลอดจนให้ประชาชนทั่วไปได้มีโอกาสแลกธนบัตรไว้เป็นที่ระลึก และมีส่วนร่วมในการแสดงความจงรักภักดี โดย ธปท. จัดทำธนบัตรที่ระลึกในชนิดราคา 100 บาท จำนวนทั้งสิ้น 10 ล้านฉบับ ออกแบบธนบัตรเป็นแนวตั้ง เพื่อให้พระบรมสาทิสลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวมีความโดดเด่น งดงาม มีความพิเศษแตกต่างจากธนบัตรหมุนเวียนทั่วไป และจัดพิมพ์ด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง บนวัสดุพอลิเมอร์ เพื่อให้มีความทนทาน รวมทั้งมีลักษณะต่อต้านการปลอมแปลงอย่างครบถ้วนธนบัตรที่ระลึกนี้สามารถใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย โดยจ่ายแลกในราคาฉบับละ 100 บาท พร้อมกันนี้ ธปท. ได้จัดทำแผ่นพับสำหรับธนบัตรที่ระลึกดังกล่าว จำนวน 2 ล้านชุด เพื่อจำหน่ายในราคาชุดละ 10 บาท โดยรายได้จากการจำหน่ายแผ่นพับทั้งหมด จะนำขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายโดยเสด็จพระราชกุศลตามพระราชอัธยาศัย ทั้งนี้ ประชาชนที่สนใจ สามารถติดต่อขอแลกธนบัตรที่ระลึกนี้ได้ที่ธนาคารพาณิชย์ ธนาคารออมสิน ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร ธนาคารอาคารสงเคราะห์ และธนาคารอิสลามแห่งประเทศไทย รวมถึงศูนย์การเรียนรู้ ธปท. ตั้งแต่วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 เป็นต้นไป
มหรสพสมโภช

รัฐบาลโดยกระทรวงวัฒนธรรม จัดมหรสพสมโภชเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ ระหว่างวันที่ 11–15 กรกฎาคม ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง ประกอบด้วย พิธีบวงสรวงเทพยดา เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม เวลา 8:19 น., ริ้วขบวนเฉลิมพระเกียรติฯ ในพิธีเปิดงาน, นิทรรศการเผยแพร่พระราชประวัติและพระราชกรณียกิจ, การจัดแสดงสวนแสงเฉลิมพระเกียรติฯ, การแสดงบนเวทีย่อยระหว่างเวลา 17:00–18:30 น. และ ตลาดวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติฯ เป็นต้น
พิธีต่อเนื่อง > พระราชพิธีสมมงคล

ดูเพิ่ม: พระราชพิธีสมมงคล § พระราชพิธีสมมงคลพระชนมายุเท่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พ.ศ. 2568
หลังจากเสร็จสิ้นพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบแล้ว ยังมีพระราชพิธีที่จัดขึ้นต่อเนื่องคือ พระราชพิธีสมมงคลพระชนมายุเท่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พ.ศ. 2568 ซึ่งกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2568 ที่เป็นวันที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมายุ 26,469 วันเท่ากับพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี อนึ่ง พระราชพิธีนี้เคยจัดขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2543
พิธีต่อเนื่อง > พิธีบายศรีทูลพระขวัญ

วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2568 มูลนิธินวราชดำริอนุรักษ์ฝ่ายเหนือร่วมกับเจ้านายฝ่ายเหนือและจังหวัดเชียงใหม่ ได้จัดพิธีบายศรีทูลพระขวัญพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินี เนื่องในโอกาส พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 ณ บริเวณลานพระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์ ถนนพระปกเกล้า อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ดูเพิ่ม

พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗
หมายกำหนดการที่ ๑๗/๒๕๖๗ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๗
| ก่อนหน้า |  | พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562 (4–6 พฤษภาคม พ.ศ. 2562) |  |   พระราชพิธีในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว  (28 กรกฎาคม พ.ศ. 2567) |  | รอประกาศ |
| ด ค กประวัติศาสตร์ไทยหลัง พ> ศ. 2544 |
| --- | --- |
พระมหากษัตริย์:  พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี  เฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา  เฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ  การสวรรคต  ถวายพระเพลิงพระบรมศพ  พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว บรมราชาภิเษก  เฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 
นายกรัฐมนตรี:  ทักษิณ ชินวัตร การดำรงตำแหน่งนายกฯ  ครม. 54  ครม. 55  สุรยุทธ์ จุลานนท์ ครม. 56  สมัคร สุนทรเวช ครม. 57  สมชาย วงศ์สวัสดิ์ ครม. 58  อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ การดำรงตำแหน่งนายกฯ  ครม. 59  ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ครม. 60  ประยุทธ์ จันทร์โอชา การดำรงตำแหน่งนายกฯ  ครม. 61  ครม. 62  เศรษฐา ทวีสิน ครม. 63  แพทองธาร ชินวัตร ครม. 64 
การเลือกตั้งทั่วไป:  2544  2548  2549โมฆะ  2550  2554  2557โมฆะ  2562  2566 
การประท้วง:  2548–49 พันธมิตรฯ  2551 พันธมิตรฯ  2552 นปช.  2553 นปช.  การสลายการชุมนุม  2556–57 กปปส.  นปช.  2563–64 กลุ่มราษฎร 
รัฐประหาร:  2549 คปค.  คมช.  2557 คสช. 
รัฐธรรมนูญ:  2540  2549ชั่วคราว  2550 ประชามติ  2557ชั่วคราว  2560 ประชามติ 
ความขัดแย้ง:  ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ เหตุการณ์กรือเซะ  กรณีตากใบ  กรณีพิพาทพรมแดนไทย–กัมพูชา 
เหตุการณ์:   เหตุการณ์สึนามิ พ.ศ. 2547   มหาอุทกภัย พ.ศ. 2554  การระบาดทั่วของโควิด-19 
← ประวัติศาสตร์ไทย (พ.ศ. 2516–2544)
การซ้อมพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตนและสวนสนามของทหารรักษาพระองค์ ประจำปี พ.ศ. 2567 เมื่อวันที่ 24 พ.ย. 2567
สะพานทศมราชัน มุมมองจากสะพานพระราม 9
แพรแถบเหรียญราชอิสริยาภรณ์
สามก๊ก

นวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนที่เขียนในศตวรรษที่ 14
บทความนี้เกี่ยวกับนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สามก๊ก (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |
หน้าหนึ่งของฉบับพิมพ์ พ.ศ. 2134
ผู้ประพันธ์: ล่อกวนตง (หลัว กว้านจง)
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 三國演義
ผู้แปล: เจ้าพระยาพระคลัง (หน) (สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน); อำนวยการแปล) วรรณไว พันธโนทัย (สามก๊ก ฉบับแปลใหม่) วิวัฒน์ ประชาเรืองวิทย์ ( สามก๊ก ฉบับคลาสสิก / สามก๊ก ฉบับสมบูรณ์ พร้อมคำวิจารณ์) กัลยา สุพันธุ์วณิช (สามก๊ก ฉบับสมบูรณ์)
ประเทศ: จีน
ภาษา: จีน
หัวเรื่อง: จีนยุคราชวงศ์
ประเภท: จีนอิงประวัติศาสตร์
ฉากท้องเรื่อง: จีน ค.ศ. 169–280
วันที่พิมพ์: ศตวรรษที่ 14
พิมพ์ในภาษาไทย: ราว พ.ศ. 2345
ชนิดสื่อ: สิ่งพิมพ์
สามก๊ก หรือ สามก๊กเอี้ยนหงี ในภาษาจีนกลางเรียกว่า ซานกั๋วเหยี่ยนอี้ (จีนตัวย่อ: 三国演义; จีนตัวเต็ม: 三國演義; พินอิน: Sānguó Yǎnyì) เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ของจีนที่ประพันธ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถือกันว่าเป็นผลงานเขียนของล่อกวนตง (羅貫中 หลัว กว้านจง) นวนิยายมีฉากในสมัยแห่งความวุ่นวายในยุคปลายราชวงศ์ฮั่นและยุคสามก๊กในประวัติศาสตร์จีน เริ่มต้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 184 และสิ้นสุดด้วยการรวมแผ่นดินเป็นเอกภาพในปี ค.ศ. 280 โดยราชวงศ์จิ้นตะวันตก นวนิยายมีพื้นฐานของข้อมูลจากบันทึกประวัติศาสตร์สามก๊กจี่ (三國志 ซานกั๋วจื้อ) ที่เขียนโดยตันซิ่ว (陳壽 เฉิน โช่ว) เป็นแหล่งข้อมูลปฐมภูมิ
เรื่องราวของนวนิยายสามก๊กมีทั้งส่วนที่อิงประวัติศาสตร์และส่วนนวนิยายที่เสริมเพิ่มเติม นำเสนอเรื่องราวของขุนศึกจ้าวศักดินาและผู้ติดตามที่พยายามขึ้นแทนที่หรือพยามฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่นที่กำลังเสื่อมถอย แม้ว่านวนิยายเล่าถึงตัวละครหลายร้อยคน แต่จุดเน้นหลักอยู่ที่กลุ่มอำนาจสามกลุ่มที่ก่อเกิดขึ้นจากความเสื่อมถอยของราชวงศ์ฮั่น และในที่สุดก็ก่อตั้งเป็นรัฐ 3 รัฐ ได้แก่ วุยก๊ก (魏 เว่ย์) จ๊กก๊ก (蜀 ฉู่) และง่อก๊ก (吳 อู๋) นวนิยายมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับกลศึก การรบตัวต่อตัว การรบด้วยกำลังทหาร เล่ห์กลเพทุบาย และการต่อสู้ระหว่างรัฐเพื่อช่วงชิงอำนาจในช่วงระหว่างเวลาเกือบ 100 ปี
นวนิยายสามก๊กได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน มีจำนวน 120 ตอน มีจำนวนคำทั้งสิ้นราว 800,000 คำ และมีตัวละครที่มีบทบาทสำคัญเกือบพันคน (ส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์) สามก๊กเป็นหนึ่งในผลงานวรณกรรมที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเอเชียตะวันออก อิทธิพลทางวรรณกรรมในภูมิภาคนี้เทียบได้กับผลงานของวิลเลียม เชกสเปียร์ที่มีต่อวรรณกรรมอังกฤษ อาจกล่าวได้ว่าสามก๊กเป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่มีการอ่านกันแพร่หลายมากที่สุดในประเทศจีนช่วงปลายสมัยจักรวรรดิและประเทศจีนสมัยใหม่ เฮอร์เบิร์ต ไจลส์ (Herbert Giles) กล่าวว่าในหมู่ชาวจีนเอง นวนิยายเรื่องนี้ก็ถือเป็นนวนิยายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกตน
นวนิยายสามก๊กได้รับการแปลและเรียบเรียงเป็นภาษาไทยครั้งแรกโดยเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อปี พ.ศ. 2345 ในรูปแบบสมุดไทย ตีพิมพ์ครั้งแรกโดยโรงพิมพ์ของหมอบรัดเลย์ ในปี พ.ศ. 2408 และได้รับการตีพิมพ์ซ้ำอีกครั้งภายใต้ชื่อ "หนังสือสามก๊ก ฉบับราชบัณฑิตยสภา" โดยโรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร ในปี พ.ศ. 2471 ปัจจุบันสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ได้รับการตีพิมพ์ใหม่อีกหลายครั้งโดยหลายสำนักพิมพ์ถือเป็นวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เล่มที่ 2 โดยแปลจากไซ่ฮั่นและเก่าแก่ที่สุดในไทย
ประวัติการประพันธ์

บทความหลัก: จดหมายเหตุสามก๊ก
สามก๊ก เป็นวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์ ที่เรื่องราวและเหตุการณ์ต่าง ๆ เกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์ของจีน ซึ่งเนื้อหาโดยรวมเป็นการเล่าแบบบรรยายเกี่ยวกับเหตุการณ์ในปลายสมัยราชวงศ์ฮั่น
ซึ่งจีนในขณะนั้นบ้านเมืองเกิดเหตุการณ์วุ่นวายระส่ำระสาย เกิดการแตกแผ่นดินออกเป็นก๊กต่าง ๆ รวมสามก๊กด้วยกัน รวมทั้งมีการทำสงครามอันยาวนานนับ 100 ปี และสุดท้ายจีนที่แตกออกเป็นก๊กเป็นเหล่าก็กลับมารวมเป็นจีนแผ่นดินใหญ่อีกครั้งในสมัยราชวงศ์จิ้นขึ้นปกครองประเทศจีนต่อ ภายหลังได้มีการชำระประวัติศาสตร์และเรื่องราวต่าง ๆ ในอดีตในยุคนั้น โดยนักปราชญ์ชาวจีนชื่อตันซิ่ว(เฉินโซ่ว/Chen Sou)
บันทึกเหตุการณ์และเรื่องราวต่าง ๆ ในยุคสามก๊กฉบับแรก ที่มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรคือ จดหมายเหตุสามก๊ก หรือสามก๊กจี่ หรือซานกั๋วจื้อ (จีน: 三國志) ซึ่งเป็นผลงานการเขียนในลักษณะพงศาวดารโดยตันซิ่วหรือเฉินโซ่ว บัณฑิตแห่งราชวงศ์จิ้น อดีตข้าราชการอาลักษณ์คนหนึ่งของจ๊กก๊กที่ถูกกวาดต้อนมายังวุยก๊กหลังจากพ่ายแพ้ศึกสงคราม โดยเขียนขึ้นตามบัญชาของพระเจ้าจิ้นหวู่ตี้เพื่อเป็นบันทึกประวัติศาสตร์ ต่อมาในช่วงใดช่วงหนึ่งระหว่างปี พ.ศ. 1873 - พ.ศ. 1943 หลัว กวั้นจงในขณะที่เขากำลังทำงานเป็นกุนซือให้ก๊กต่อต้านราชวงค์หยวนกลุ่มหนึ่ง(ต่อมาถูกจูหยวนจางโจมตี) เขาได้นำซานกั๋วจื้อมาแต่งใหม่ในรูปแบบนิยายกึ่งประวัติศาสตร์ โดยเนื้อเรื่องทั้งหมดนำมาจากซันกั๋วจื้อบ้างและแต่งเพิ่มเติมเองบ้าง ซึ่งเมื่อเทียบกับซานกั๋วจื้อนั้น พบว่ามาจากซานกั๋วจื้อร้อยละ 70 และแต่งเองร้อยละ 30 โดยประมาณ
สามก๊กในรูปแบบต่าง ๆ

เรื่องราวและเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในยุคสามก๊ก เคยมีผู้นำมาเล่าเป็นนิทานเล่าสืบต่อกันมาเป็นเวลายาวนาน และนำมาปรับปรุงเสริมแต่งเพื่อเล่นเป็นงิ้วในเมืองจีน จนกระทั่งหลัว กวั้นจง นักปราชญ์จีนในสมัยยุคราชวงศ์หมิง ในปี พ.ศ. 1911 - พ.ศ. 2186 ได้นำสามก๊กมาเรียบเรียงใหม่อีกครั้งในรูปแบบของหนังสือ ต่อมาภายหลังเม่าจงกังและกิมเสี่ยถ่าง (จิ้นเสิ้งทั่น) ได้เพิ่มเติมเนื้อหาบางส่วนของสามก๊กและนำไปตีพิมพ์ในจีน หลังจากนั้นเป็นต้นมา ชื่อของ "สามก๊ก" ได้กลายเป็นวรรณกรรมอมตะที่ได้รับการกล่าวขานและแพร่หลายในจีน รวมทั้งอีกหลาย ๆ ประเทศและได้รับการตีพิมพ์ในรูปแบบภาษาต่าง ๆ หลายภาษา
วรรณกรรมเรื่อง หงสาจอมราชันย์
วรรณกรรมเรื่อง จอมราชันย์อหังการ
สามก๊กในรูปแบบต่าง ๆ > ซานกั๋วจื้อ

ซานกั๋วจื้อ (จีน: 三國志) ซึ่งเป็นจดหมายเหตุของตันซิ่ว ถือได้ว่าเป็นเอกสารที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ของจีนในสมัยของยุคสามก๊กชุดแรก ซึ่งถือว่ามีความสมบูรณ์มากที่สุด มีความยาว 65 เล่ม ประกอบไปด้วย วุยจี่ (จดหมายเหตุก๊กวุย) จำนวน 30 เล่มสมุด จ๊กจี่ (จดหมายเหตุก๊กจ๊ก) จำนวน 15 เล่มสมุด และง่อจี่ (จดหมายเหตุก๊กง่อ) จำนวน 20 เล่มสมุด มีตัวอักษรรวมทั้งหมดประมาณ 360,000 ตัว ซึ่งในตอนแรกนั้นตันซิ่วไม่ได้ตั้งชื่อบันทึกประวัติศาสตร์สามก๊กว่า "ซานกั๋วจื้อ" ซึ่งชื่อนี้ได้มาจากบัณฑิตในสมัยราชวงศ์ต้าซ่งผู้หนึ่งเป็นผู้ตั้งให้ แต่เนื่องจากตันซิ่วรับราชการเป็นขุนนางของราชวงศ์จิ้นหรือวุยก๊ก ซึ่งทำให้การเขียนจดหมายเหตุสามก๊กนั้นเป็นการเขียนที่ยึดเอาราชวงศ์จิ้นเป็นหลัก ตันซิ่วยกให้วุยก๊กของโจโฉเป็นก๊กที่ปกครองแผ่นดินอย่างถูกต้อง ส่วนจ๊กก๊กของเล่าปี่และง่อก๊กของซุนกวน กลายเป็นเพียงรัฐที่มีการปกครองเพียงบางส่วนของประเทศจีนเท่านั้น และด้วยเหตุนี้ทำให้มุมมองของตันซิ่วที่มีต่อจ๊กก๊กและง่อก๊กแตกต่างจากสามก๊กของหลัว กวั้นจง ซึ่งนำเอาจดหมายเหตุสามก๊กมาดัดแปลงเพิ่มเติมจนกลายเป็นสามก๊กในปัจจุบัน
ตันซิ่วกล่าวยกย่องจักรพรรดิของวุยก๊กทุกพระองค์ด้วยราชทินนามเช่น เรียกพระเจ้าโจโฉว่า "วุยบู๊เต๊" เรียกพระเจ้าโจผีว่า "วุยบุ๋นเต้" และเรียกพระเจ้าโจยอยว่า "วุยเหม็งเต้" และสำหรับพระเจ้าโจฮอง พระเจ้าโจมอและพระเจ้าโจฮวน ตันซิ่วยกย่องให้เป็นสามจักพรรดิพระองค์น้อย นอกจากนี้ตันซิ่วยังให้คำที่แปลว่าจักรพรรดิของแต่ละก๊กที่แตกต่างกัน โดยคำว่าจักรพรรดิของวุยก๊กใช้คำว่า "จี้" แปลว่าพระราชประวัติ แต่สำหรับจ๊กก๊กและง่อก๊ก ตันซิ่วเลือกใช้เพียงคำว่า "จ้วน" ที่แปลว่าชีวประวัติบุคคลเท่านั้น แต่สำหรับจักรพรรดิของจ๊กก๊กคือพระเจ้าเล่าปี่ ตันซิ่วยังคงให้เกียรติอยู่บ้างในฐานที่เคยอาศัยในจ๊กก๊ก จึงเรียกพระเจ้าเล่าปี่ว่า "เฉียนจวู่" แปลว่าเจ้าผู้ครองรัฐพระองค์แรก และเรียกพระเจ้าเล่าเสี้ยนว่า "โฮ่วจวู่" แปลว่าเจ้าผู้ครองรัฐพระองค์หลัง แต่สำหรับง่อก๊กนั้นตันซิ่วเลือกใช้คำสามัญธรรมดาด้วยการเรียกชื่อโดยตรงคือซุนเกี๋ยน ซุนกวนและซุนเหลียงเป็นต้น
นอกจากนี้ตันซิ่วยังเปลี่ยนชื่อเรียกขานของจ๊กก๊กจาก "ฮั่น" เป็น "จ๊ก" ด้วยเหตุผลที่ว่าหากตันซิ่วเลือกใช้คำว่า "ฮั่น" ก็จะเท่ากับเป็นการให้เล่าปี่สืบทอดราชสมบัติและราชอาณาจักรต่อจากราชวงศ์ฮั่นอย่างถูกต้อง ซึ่งจะกลายเป็นการไม่ยุติธรรมต่อฝ่ายวุยก๊ก ตันซิ่วจึงเลือกที่จะลดฐานะของเล่าปี่จากเชื้อสายราชวงศ์ฮั่นเป็นเพียงเจ้าผู้ครองมณฑลเสฉวนหรือจ๊กก๊กเท่านั้น ซึ่งการเลือกใช้คำเรียกเล่าปี่ของตันซิ่วนี้ เป็นชนวนสำคัญที่ทำให้นักประวัติศาสตร์ไม่พอใจและตำหนิตันซิ่วที่มีความลำเอียงและเลือกเข้าข้างวุยก๊กและราชวงศ์จิ้น รวมทั้งมีอคติที่ไม่ดีต่อจูกัดเหลียงที่สืบมาจากความเคียดแค้นในเรื่องส่วนตัว แต่ถึงอย่างนั้นนักประวัติศาสตร์จีนก็ให้การยกย่องตันซิ่วที่มีความสามารถในการเขียนประวัติศาสตร์ ที่สามารถเก็บบันทึกรายละเอียดต่าง ๆ ได้อย่างครบถ้วนและสมบูรณ์ที่สุด