stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาเลนคายาเวรา

| มาเลนคายาเวรา |
| --- | --- |
กำกับ: Vasili Pichul
เขียนบท: Mariya Khmelik
นักแสดงนำ:   Natalya Negoda 
กำกับภาพ: Yefim Reznikov
ตัดต่อ: Yelena Zabolotskaya
ดนตรีประกอบ: Vladimir Matetsky
ผู้จัดจำหน่าย: International Film Exchange Ltd.
วันฉาย:   ตุลาคม ค.ศ. 1988 (1988-10) 
ความยาว: 135 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
มาเลนคายาเวรา (รัสเซีย: Ма́ленькая Ве́ра, Malenkaya Vera), เป็นภาพยนตร์จากค่าย กอร์กีฟิล์มสตูดิโอ เข้าฉายในปี 1988 กำกับโดยผู้กำกับภาพยนตร์ชาวรัสเซีย Vasili Pichul ภาพยนตร์เป็นภาพยนตร์ที่มีผู้ชมมากที่สุดในสหภาพโซเวียต ประจำปี 1988 โดยมีจำนวนผู้ชมกว่า 55 ล้านคน
ภาพยนตร์ได้รับรางวัล 6 รางวัล และได้รับการเสนอชื่ออีก 8 รางวัล โดยรางวัลที่เด่นที่สุดคือ "รางวัลนักแสดงยอดเยี่ยม" ของ Natalya Negoda ที่งาน Nika Awards ในปี 1989 ผู้กำกับภาพยนตร์ Vasili Pichul ได้รับรางวัล the Special Jury Prize ในงาน เทศกาลภาพยนตร์มอนทรีออล ประจำปี 1988 และรางวัล FIPRESCI Prize ในงาน เทศกาลภาพยนตร์เวนิส ประจำปี 1988
นักแสดง

Natalya Negoda รับบท Vera
Andrei Sokolov รับบท Sergei
Yuri Nazarov รับบท Kolya (Vera's father)
Lyudmila Zajtseva รับบท Rita (Vera's mother)
Alexandra Tabakova รับบท Lenka Chistyakova (Vera's best friend)
Alexander Lenkov รับบท Mikhail Petrovich
Aleksandr Negreba (billed as Aleksandr Alekseyev-Nyegreba) รับบท Victor (Vera's brother)
Andrei Fomin รับบท Andrey
แหล่งข้อมูลอื่น

มาเลนคายาเวรา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มาเลนคายาเวรา ที่ออลมูวี
Review, New York Times
มารีนา ออฟสยันนีโควา

| มารีนา ออฟสยันนีโควา |
| --- | --- |


วันเกิด: 19 มิถุนายน พ.ศ. 2521  (อายุ 46) ออแดซา 
โรงเรียนที่เคยศึกษามา: Kuban State University of Physical Education, Sport and Tourism Russian Presidential Academy of National Economy and Public Administration 
Occupation: นักวารสารศาสตร์, editor, editing staff, ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ 
Employer: Die Welt (พ.ศ. 2565 – พ.ศ. 2565) ช่องหนึ่งรัสเซีย ( – พ.ศ. 2565) 
มารีนา วลาดีมีรอฟนา ออฟสยันนีโควา (รัสเซีย: Мари́на Влади́мировна Овся́нникова; สกุลเดิม: ตคาชุค (Ткачу́к)) เป็นโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ชาวรัสเซียที่เคยทำงานให้กับช่องหนึ่งรัสเซียซึ่งเป็นช่องที่มีคนดูมากที่สุดเป็นอันดับสองของรัสเซีย เธอทำงานให้กับรายการ เวรียเมีย ซึ่งเป็นรายการข่าวภาคค่ำของรัสเซียตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ใน ค.ศ. 2022 เธอขัดจังหวะการออกอากาศข่าวโทรทัศน์รัสเซียที่รัฐควบคุมเพื่อประท้วงการรุกรานยูเครนของรัสเซีย ซึ่งทำให้กลายเป็นหัวข้อข่าวต่างประเทศ เธอถูกจับกุมโดยไม่ได้รับอนุญาตให้พบทนาย ถูกปรับ และถูกปล่อยตัวในภายหลัง
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ

ออฟสยันนีโควา เกิดใน ค.ศ. 1978 ที่ออแดซา ประเทศยูเครน  แม่ของเธอเป็นชาวรัสเซีย และพ่อของเธอเป็นชาวยูเครน ออฟสยันนีโควาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยรัฐคูบาน และต่อมาจากวิทยาลัยเศรษฐกิจแห่งชาติและรัฐประศาสนศาสตร์ประธานาธิบดีรัสเซีย (RANEPA) เธอทำงานให้กับบรรษัทกิจการวิทยุโทรทัศน์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย (VGTRK) ตั้งแต่ ค.ศ. 1997 เธอเป็นนักข่าวของสถานีโทรทัศน์คูบาน (บริษัทในเครือของ VGTRK) และเป็นที่ชื่นชอบของหัวหน้าวลาดีมีร์ รูนอฟ ซึ่งอ้างว่าได้ช่วยให้เธอเข้าสู่วิทยาลัยเศรษฐกิจแห่งชาติและรัฐประศาสนศาสตร์ ในตอนต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 หลังจากย้ายไปกรุงมอสโก เธอได้รับการว่าจ้างให้เป็นผู้จัดรายการข่าว  เวรียเมีย ซึ่งเป็นรายการข่าวภาคค่ำของช่องหนึ่งรัสเซีย ต้องขอบคุณสามีของเธอ อีกอร์ ออฟสยันนีคอฟ ซึ่งปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการของรัสเซียทูเดย์ ใน ค.ศ. 2002 เธอให้สัมภาษณ์กับเว็บไซต์ข่าว Yuga.ru
การประท้วงต่อต้านสงคราม

ดูเพิ่ม: การประท้วงต่อต้านการรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565
ในตอนต้น ออฟสยันนีโควาสนับสนุนวลาดีมีร์ ปูติน แต่ภาพสงครามในยูเครนได้นำความทรงจำของสงครามที่เธอประสบมาในวัยเด็กในเชชเนียกลับมา เธอวางแผนที่จะประท้วงใกล้เครมลิน แต่ภายหลังตัดสินใจว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก
วันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2022 ระหว่างการถ่ายทอดสดที่เกี่ยวข้องกับการบุกโจมตียูเครนของรัสเซียในรายการข่าวภาคค่ำ เวรียเมีย ซึ่งมีผู้ชมหลายล้านคน เธอปรากฏตัวขึ้นหลังผู้ประกาศข่าวเยกาเจรีนา อันเดรเยวา โดยถือโปสเตอร์ที่มีทั้งภาษารัสเซียและภาษาอังกฤษระบุว่า:
ไม่เอาสงคราม
Остановите войну, не верьте пропаганде, здесь вам врут.
[หยุดสงคราม อย่าไปเชื่อโฆษณาชวนเชื่อ คุณกำลังถูกโกหกที่นี่]
รัสเซียต่อต้านสงคราม
ออฟสยันนีโควาตะโกนว่า:
Остановите войну! Нет войны!

[หยุดสงคราม! ไม่เอาสงคราม!]
หลังจากนั้นไม่กี่วินาที การออกอากาศก็ตัดไปที่ส่วนที่บันทึกไว้ ไม่สามารถดาวน์โหลดการบันทึกรายการข่าวซึ่งเป็นเรื่องปกติสำหรับช่องโทรทัศน์นี้ การประท้วงเป็นเรื่องผิดปกติเนื่องจากรายการที่ดำเนินการโดยรัฐไม่เบี่ยงเบนไปจากแนว "ปฏิบัติการพิเศษทางทหาร" ของเครมลิน และก่อนหน้านี้ผู้ชมไม่เคยได้รับแจ้งว่าการรุกรานยูเครนของรัสเซียเป็นสงคราม
ยาคอฟ ดซูกัสวิลี

| ยาคอฟ ดซูกัสวิลี  იაკობ ჯუღაშვილი (จอร์เจีย)  Яков Джугашвили (รัสเซีย)  |
| --- | --- |

เกิด: Iakob Iosebis dze Jugashvili 18 มีนาคม ค.ศ. 1907(1907-03-18) Baji, Kutais Governorate, Russian Empire
เสียชีวิต: 14 เมษายน ค.ศ. 1943(1943-04-14) (36 ปี) ค่ายกักกัน Sachsenhausen, บรันเดินบวร์ค, นาซีเยอรมนี
สาเหตุเสียชีวิต: ถูกยิงที่ศีรษะ (ล้มเหลว) ; แหล่งข้อมูลอื่นๆ, ฆ่าตัวตาย.
สุสาน: Unknown
สัญชาติ: โซเวียต จอร์เจีย
ชื่ออื่น: Patsana, Yasha
อาชีพ: ทหาร
ตำแหน่ง: ร้อยเอก
คู่สมรส: Yulia Meltzer
บุตร: Yevgeny Dzhugashvili Galina Dzhugashvili
บิดามารดา: โจเซฟ สตาลิน และ Kato Svanidze
ญาติ: Svetlana Alliluyeva, วาซิลี ดซูกัสวิลี, Alexander Svanidze
ยาคอฟ โยซิโฟวิช จูกัชวิลลี่ (อังกฤษ: Yakov Iosifovich Jugashvili,จอร์เจีย: იაკობ იოსების ძე ჯუღაშვილი, Iakob Iosebis dze Jugashvili, รัสเซีย: Я́ков Ио́сифович Джугашви́ли; 18 มีนาคม ค.ศ. 1907 – 14 เมษายน ค.ศ. 1943) เป็นลูกชายคนโตซึ่งเป็นหนึ่งในสามบุตรธิดาของโจเซฟ สตาลิน ซึ่งเกิดมาจากภรรยาคนแรกของสตาลิน,Kato Svanidze เขามีน้องสาวที่ชื่อว่า  Svetlana Alliluyeva และน้องชายเล็ก วาซิลี ดซูกัสวิลี เขาได้ทำหน้าที่ในกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกจับกุมหรือไม่ก็ยอมจำนน ในช่วงแรกของเยอรมันรุกรานสหภาพโซเวียต ในขณะที่ได้มีการถกเถียงเกี่ยวกับการตายของเขา นักประวัติศาสตร์ได้เชื่อว่า เขาได้เสียชีวิตในค่ายกักกัน Sachsenhausen
ฟิโอดอร์ สโมลอฟ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 สโมลอฟกับโลโคโมติฟมอสโกใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฟิโอดอร์ มิไคลอวิช สโมลอฟ
วันเกิด:   (1990-02-09) 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  Saratov, รัสเซีย SFSR, สหภาพโซเวียต
ส่วนสูง:  1.87 m (6 ft 1 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เซลตาบิโก (ยืมตัวจาก โลโคโมติฟมอสโก)
หมายเลข:  9
สโมสรเยาวชน
1997–2004:  Sokol Saratov
2005–2006:  Master-Saturn Yegoryevsk
2006–2007:  Saturn Moscow
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2015 |  ดีนาโมมอสโก |  68 |  (3) |
| 2010 |  → ไฟเยอโนร์ด (ยืมตัว) |  11 |  (1) |
| 2012–2013 |  → Anzhi Makhachkala (ยืมตัว) |  15 |  (0) |
| 2014 |  → Anzhi Makhachkala (ยืมตัว) |  11 |  (2) |
| 2014–2015 |  → Ural Yekaterinburg (ยืมตัว) |  22 |  (8) |
| 2015–2018 |  ครัสโนดาร์ |  75 |  (53) |
| 2018– |  โลโคโมติฟมอสโก |  36 |  (9) |
| 2020– |  → เซลตาบิโก (ยืมตัว) |  6 |  (1) |
ทีมชาติ
| 2006–2007 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 17 ปี |  11 |  (5) |
| 2008 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 19 ปี |  5 |  (3) |
| 2008–2013 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 21 ปี |  32 |  (16) |
| 2012– |  รัสเซีย |  39 |  (14) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ฟิโอดอร์ มิไคลอวิช สโมลอฟ (รัสเซีย: Фёдор Миха́йлович Смо́лов [ˈfʲɵdər ˈsmoləf], เกิด 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวรัสเซีย ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งกองหน้าให้กับเซลตาบิโก (ยืมตัวจากโลโคโมติฟมอสโก) และทีมชาติรัสเซีย โดยก่อนหน้านี้เคยเล่นให้กับดีนาโมมอสโก, ไฟเยอโนร์ด, อันจีมาคาชกาลา, อูรัล และครัสโนดาร์
สโมลอฟถูกเรียกตัวติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ในนัดกระชับมิตรที่พบกับสหรัฐ เขาลงเล่นนัดแรกและทำประตูแรกให้กับทีมชาติในนัดนั้นเอง เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ผลการแข่งขันจบลงด้วยการเสมอ 2–2
วันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติชุดเบื้องต้นในฟุตบอลโลก 2018 และในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2018 เขายังคงมีชื่อติดทีมชาติชุด 23 คนสุดท้าย
การทำประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ทำประตู | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 14 พฤศจิกายน 2012 | Kuban Stadium, Krasnodar, รัสเซีย |  สหรัฐ | 1–0 | 2–2 | กระชับมิตร |
| 2. | 19 พฤศจิกายน 2013 | Zabeel Stadium, ดูไบ, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |  เกาหลีใต้ | 1–1 | 2–1 | กระชับมิตร |
| 3. | 8 กันยายน 2015 | Rheinpark Stadion, วาดุซ, ลีชเทินชไตน์ |  ลีชเทินชไตน์ | 5–0 | 7–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 รอบคัดเลือก |
| 4. | 17 พฤศจิกายน 2015 | Olimp-2, รอสตอฟ-นา-โดนู, รัสเซีย |  โครเอเชีย | 1–0 | 1–3 | กระชับมิตร |
| 5. | 26 มีนาคม 2016 | Otkrytiye Arena, มอสโก, รัสเซีย |  ลิทัวเนีย | 1–0 | 3–0 | กระชับมิตร |
| 6. | 6 กันยายน 2016 | Lokomotiv Stadium, มอสโก, รัสเซีย |  กานา | 1–0 | 1–0 | กระชับมิตร |
| 7. | 5 มิถุนายน 2017 | Groupama Arena, บูดาเปสต์, ฮังการี |  ฮังการี | 1–0 | 3–0 | กระชับมิตร |
| 8. | 17 มิถุนายน 2017 | Krestovsky Stadium, เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, รัสเซีย |  นิวซีแลนด์ | 2–0 | 2–0 | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 |
| 9. | 7 ตุลาคม 2017 | VEB Arena, มอสโก, รัสเซีย |  เกาหลีใต้ | 1–0 | 4–2 | กระชับมิตร |
| 10. | 14 พฤศจิกายน 2017 | Krestovsky Stadium, เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, รัสเซีย |  สเปน | 1–2 | 3–3 | กระชับมิตร |
| 11. | 14 พฤศจิกายน 2017 | Krestovsky Stadium, เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, รัสเซีย |  สเปน | 3–3 | 3–3 | กระชับมิตร |
| 12. | 27 มีนาคม 2018 | Krestovsky Stadium, เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, รัสเซีย |  ฝรั่งเศส | 1–2 | 1–3 | กระชับมิตร |
| 13. | 8 มิถุนายน 2019 | Mordovia Arena, ซารันสค์ รัสเซีย |  ซานมารีโน | 7–0 | 9–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
| 14. | 8 มิถุนายน 2019 | Mordovia Arena, ซารันสค์ รัสเซีย |  ซานมารีโน | 8–0 | 9–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
เกียรติประวัติ

รัสเซียนคัพ: 2018–19
รัสเซียนซูเปอร์คัพ: 2019
ผู้ทำประตูสูงสุดในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก: 2015–16, 2016–17
นักฟุตบอลแห่งปีของรัสเซีย (สปอร์ต-เอ็กซ์เพรส): 2015-16, 2016–17, 2017–18
แหล่งข้อมูลอื่น

Player page on the official FC Dynamo Moscow site (รัสเซีย)
Player page on the official Russian Premier League site (รัสเซีย)
Player profile at 777score
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเซลตาเดบิโก  |
| --- | --- |
 1 Sergio  2 Mallo (c)  4 Araujo  5 Yokuşlu  6 D. Suárez  7 J. Hernández  8 Beltrán  9 สโมลอฟ  10 อัสปัส  11 Sisto  12 Rafinha  13 Rubén  14 Bradarić  15 Olaza  16 Jorge  17 Juncà  18 Aidoo  19 Fernández  20 Kevin  21 Murillo  22 Mina  23 Brais  24 Pape  25 Villar  ผู้จัดการ: โอสการ์ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติรัสเซีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 อะคินเฟเยฟ  2 ชิชคิน  3 สมอลนีคอฟ  4 อิกนาเชวิช  5 นอยชเตดเตอร์  6 อ. เบเรซุตสกี  7 Yusupov  8 กลูชาคอฟ  9 โคโคริน  10 สโมลอฟ  11 มามาเยฟ  12 โลดืยกิน  13 โกโลวิน  14 ว. เบเรซุตสกี  15 ชีโรคอฟ (c)  16 กีเลียร์เม  17 ชาตอฟ  18 อีวานอฟ  19 ซาเมดอฟ  20 ตอร์บินสกี  21 เชนนีคอฟ  22 จูย์บา  23 คอมบารอฟ  ผู้ฝึกสอน: สลุตกี  |  1 อะคินเฟเยฟ  2 ชิชคิน  3 สมอลนีคอฟ  4 อิกนาเชวิช  5 นอยชเตดเตอร์  6 อ. เบเรซุตสกี  7 Yusupov  8 กลูชาคอฟ  9 โคโคริน  10 สโมลอฟ  11 มามาเยฟ  12 โลดืยกิน  13 โกโลวิน  14 ว. เบเรซุตสกี  15 ชีโรคอฟ (c)  16 กีเลียร์เม  17 ชาตอฟ  18 อีวานอฟ  19 ซาเมดอฟ  20 ตอร์บินสกี  21 เชนนีคอฟ  22 จูย์บา  23 คอมบารอฟ  ผู้ฝึกสอน: สลุตกี  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติรัสเซีย – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 อะคินเฟเยฟ (c)  2 เฟียร์นันเดส  3 คูเตปอฟ  4 อิกนาเชวิช  5 เซมิโอนอฟ  6 เชรืยเชฟ  7 คูซยาเยฟ  8 กาซินสกี  9 ดซาโกเอฟ  10 สโมลอฟ  11 ซอบนิน  12 ลูนิออฟ  13 คูเดรียชอฟ  14 กรานัต  15 อล. มีรันชุค  16 อน. มีรันชุค  17 โกโลวิน  18 จีร์คอฟ  19 ซาเมดอฟ  20 กาบูลอฟ  21 เยโรฮิน  22 ดซูย์บา  23 สมอลนีคอฟ  ผู้ฝึกสอน: เชียร์เชซอฟ  |  1 อะคินเฟเยฟ (c)  2 เฟียร์นันเดส  3 คูเตปอฟ  4 อิกนาเชวิช  5 เซมิโอนอฟ  6 เชรืยเชฟ  7 คูซยาเยฟ  8 กาซินสกี  9 ดซาโกเอฟ  10 สโมลอฟ  11 ซอบนิน  12 ลูนิออฟ  13 คูเดรียชอฟ  14 กรานัต  15 อล. มีรันชุค  16 อน. มีรันชุค  17 โกโลวิน  18 จีร์คอฟ  19 ซาเมดอฟ  20 กาบูลอฟ  21 เยโรฮิน  22 ดซูย์บา  23 สมอลนีคอฟ  ผู้ฝึกสอน: เชียร์เชซอฟ  |  |
ฟุตซอลทีมชาติรัสเซีย

ฟุตซอลทีมชาติรัสเซีย (อังกฤษ: Russia national futsal team,รัสเซีย: Сборная России по мини-футболу) เป็นทีมฟุตซอลตัวแทนจากประเทศรัสเซียแข่งขันในระดับนานาชาติ ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลรัสเซีย รัสเซียได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกมาแล้ว 6 ครั้ง เคยได้อันดับที่สี่ในปี 2000, 2008 อันดับสามในปี 1996 และอันดับสองในปี 2016  ส่วนในรายการระดับทวีปนั้นเป็นแชมป์ยุโรป 1 สมัยในปี 1999 อันดับสอง 5 ครั้ง ในปี 1996, 2005, 2012, 2014, 2016 อันดับสาม 1 ครั้งในปี 2001 ที่ตัวเองเป็นเจ้าภาพ
รางวัล > ฟุตซอลชิงแชมป์โลก

ดูเพิ่ม: ฟุตซอลชิงแชมป์โลก
| ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> ปี | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> รอบ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> อันดับ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> แข่ง | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> ชนะ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> เสมอ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> แพ้ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> ได้ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> เสีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  1989 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | – | – | – | – | – | – | – |
|  1992 | รอบแบ่งกลุ่ม | 9th | 3 | 1 | 1 | 1 | 20 | 16 |
|  1996 | อันดับสาม | 3th |  8 | 4 | 2 | 2 | 9 | 17 |
|  2000 | อันดับสี่ | 4th | 8 | 4 | 0 | 4 | 37 | 24 |
|  2004 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | – | – | – | – | – | – | – |
|  2008 | อันดับสี่ | 4th | 9 | 4 | 1 | 4 | 62 | 31 |
|  2012 | รอบ 8 ทีม | 5th | 5 | 4 | 0 | 1 | 32 | 3 |
|  2016 | อันดับสอง | 2nd | 7 | 6 | 0 | 1 | 40 | 16 |
| Total | 6/8 |  | 40 | 23 | 4 | 13 | 220 | 108 |
รางวัล > ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป

ดูเพิ่ม: ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป
| ปี | รอบ | อันดับ | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สเปน 1996 | อันดับ2 | 2nd | 4 | 3 | 0 | 1 | 17 | 10 |
| สเปน 1999 | ชนะเลิศ | 1st | 5 | 4 | 1 | 0 | 23 | 14 |
| รัสเซีย 2001 | อันดับ3 | 3rd | 5 | 3 | 0 | 2 | 14 | 9 |
| อิตาลี2003 | รอบแรก | 6th | 3 | 1 | 0 | 2 | 5 | 6 |
| เช็ค 2005 | อันดับสอง | 2nd | 5 | 3 | 0 | 2 | 15 | 10 |
| โปตุเกส 2007 | อันดับสาม | 3rd | 5 | 3 | 0 | 2 | 13 | 12 |
| ฮังการี 2010 | รอบ 8 ทีม | 5th | 3 | 1 | 1 | 1 | 8 | 5 |
| โครเอเชีย 2012 | อันดับสอง | 2nd | 5 | 3 | 1 | 1 | 14 | 8 |
| เบลเยี่ยม 2014 | อันดับสอง | 2nd | 5 | 3 | 1 | 1 | 22 | 11 |
| เซอร์เบีย 2016 | อันดับสอง | 2nd | 5 | 3 | 1 | 1 | 16 | 15 |
| สโลวีเนีย 2018 | TBD | - | - | - | - | - | - | - |
| Total | 10/10 |  | 45 | 27 | 5 | 13 | 147 | 100 |
ผู้เล่น > ปัจจุบัน

ผู้เล่นชุด ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2016.
| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1GK | Georgi Zamtaradze | 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 (อายุ 29 ปี) |  |  | MFK Dinamo Moskva |
| 3 | 1GK | Sergei Vikulov | 25 มีนาคม ค.ศ. 1990 (อายุ 26 ปี) |  |  | MFK Viz-Sinara Yekaterinburg |
| 12 | 1GK | Gustavo | 5  กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979  (อายุ 37 ปี) |  |  | MFK Dinamo Moskva |
| 14 | 3MF | Daniil Davydov | 23 มกราคม ค.ศ. 1989 (อายุ 27 ปี) |  |  | Gazprom-Ugra Yugorsk |
| 4 | 3MF | Dmitri Lyskov | 24 กันยายน ค.ศ. 1987 (อายุ 28 ปี) |  |  | Gazprom-Ugra Yugorsk |
| 5 | 3MF | Rômulo | 28 กันยายน ค.ศ. 1986 (อายุ 29 ปี) |  |  | MFK Dinamo Moskva |
| 6 | 3MF | Ivan Chishkala | 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 (อายุ 21 ปี) |  |  | Gazprom-Ugra Yugorsk |
| 10 | 3MF | Robinho | 28 มกราคม ค.ศ. 1983 (อายุ 33 ปี) |  |  | Gazprom-Ugra Yugorsk |
| 9 | 4FW | Sergei Abramov | 9 กันยายน ค.ศ. 1990 (อายุ 26 ปี) |  |  | MFK Dina Moskva |
| 13 | 4FW | Sergei Abramovich | 15 มกราคม ค.ศ. 1990 (อายุ 26 ปี) |  |  | MFK Tyumen |
| 7 | 4FW | Ivan Milovanov | 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 (อายุ 27 ปี) |  |  | MFK Tyumen |
| 11 | 4FW | Artem Niyazov | 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1996 (อายุ 20 ปี) |  |  | Gazprom-Ugra Yugorsk |
| 2 | 4FW | Vladislav Shayakhmetov | 25 สิงหาคม ค.ศ. 1981 (อายุ 35 ปี) |  |  | Gazprom-Ugra Yugorsk |
| 8 | 4FW | Eder Lima | 29 มิถุนายน ค.ศ. 1984 (อายุ 32 ปี) |  |  | Gazprom-Ugra Yugorsk |
มาตุภูมิเพรียกหา

| มาตุภูมิเพรียกหา |
| --- | --- |
รัสเซีย

สร้างเพื่อรำลึกถึง วีรชนแห่งยุทธการณ์ที่สตาลินกราด
แล้วเสร็จ: 15 ตุลาคม 1967
ที่ตั้ง: 48°44′33″N 44°32′13″E﻿ / ﻿48.74250°N 44.53694°E﻿ / 48.74250; 44.53694 มามาเยฟคูร์กัน วอลโกกราด ประเทศรัสเซีย
ออกแบบโดย: เยฟเกนี วูเชติช, ยากอฟ เบโลปอลสกี, นีโกไล นีคีติน
มาตุภูมิเพรียกหา (รัสเซีย: Родина-мать зовёт!, อักษรโรมัน: Rodina-mat' zovyot!, อังกฤษ: The Motherland Calls) เป็นประติมากรรมอนุสรณ์สงครามขนาดมหึมา ศิลปะนีโอคลาสสิกและสัจนิยมสังคมนิยม ตั้งอยู่บนเนินมามาเยฟคูร์กันใน วอลโกกราด ประเทศรัสเซีย ผลงานออกแบบนำโดยประติมากร เยฟเกนี วูเชติช ร่วมออกแบบโดยสถาปนิก ยาคอฟ เบโลปอลสกี ประติมากรรมนี้สร้างขึ้นจากคอนกรีตเพื่อระลึกถึงวีรชนในยุทธการณ์ที่สตาลินกราด และเป็นส่วนสำคัญของอนุสรณ์สถานซึ่งยังมีประติมากรรมชิ้นอื่น ๆ ตลอดจนลานจัตุรัสต่าง ๆ ตัวประติมากรรมมีความสูงจากฐาน 85 เมตร (279 ฟุต) และเคยเป็นรูปปั้นที่สูงที่สุดในโลกเมื่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1967 และสูงที่สุดในยุโรปหากไม่นับส่วนฐาน ประติมากรรมตลอดจนอนุสรณ์สถานทั้งหมดได้รับการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโกในรายชื่อแหล่งมรดกโลกตั้งแต่ปี 2014
ประติมากรรมนี้แสดงรูปบุคลาธิษฐานของรัสเซียที่ซึ่งนิยมเรียกกันว่า มารดารัสเซีย ในรูปสตรีสวมผ้าคลุมที่ถูกลมพัดจนเป็นประดุจปีก ในมือขวาถือดาบ มือซ้ายกางออกเพรียกหาชาวโซเวียตให้เข้าร่วมสงคราม แรกเริ่มวางแผนจะสร้างประติมากรรมนี้ด้วยแกรนิต ด้วยความสูงเพียง 30 เมตร (98 ฟุต) และยังออกแบบให้มีทหารกองทัพแดงคุกเข่าคำนับและวางดาบต่อเบื้องหน้าของมารดารัสเซียและถือธงที่พับไว้ ก่อนจะเปลี่ยนในปี 1961 เป็นประติมากรรมคอนกรีตขนาดใหญ่โตที่สูงขึ้นกว่าเดิมเกือบสองเท่าและกลายมาเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์โดยนักเขียนและเจ้าหน้าที่ทหารของโซเวียต การออกแบบนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจาก เทพีแห่งชัยชนะที่มีปีกแห่งซามอธเทธรซ ประติมากรรมกรีกโบราณรูปเทพีแห่งชัยชนะ นีเก
ภูมิหลัง

ยุทธการณ์ที่สตาลินกราดเป็นการปะทะครั้งใหญ่ระหว่างสหภาพโซเวียตและเยอรมนีของนาซีบนแนวรบตะวันออกของสงครามโลกครั้งที่สอง การต่อสู้ดำเนินนานหกเดือนระกว่างกรกฎาคม 1942 ถึงกุมภาพันธ์ 1943 โดยโซเวียตชนะการศึกแต่ด้วยราคาที่สูงลิ่วด้วยชาวโซเวียตเสียชีวิตมากกว่าหนึ่งล้านราย การยุทธ์นี้ได้กลายมาเป็นตำนานในวัฒนธรรมโซเวียตอย่างรวดเร็ว และได้รับการยอมรับแพร่หลายว่าเป็นจุดเปลี่ยนในตำราประวัติศาสตร์โซเวียต
แนวคิดก่อสร้างอนุสรณ์ฉลองชัยชนะของโซเวียตในศึกที่สตาลินกราดมีที่มาในช่วงปีท้าย ๆ ของสงครามโลกครั้งที่สองนักการเมืองและศิลปินโซเวียตได้พิจารณาการออกแบบต่าง ๆ สำหรับอนุสรณ์ก่อนสงครามจะสิ้นสุด และพิพิธภัณฑ์โซเวียตแห่งแรกที่ระลึกถึงสงครามโลกครั้งที่สองมีสถาปนาขึ้นเร็วถึงเดือนมีนาคม 1943 ในปี 1944 ชิ้นงานตีพิมพ์ Arkhitektura SSSR ออกบทความตำนวนหนึ่งที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับการออกแบบที่เป็นไปได้สำปรับอนุสรณ์ หลังสิ้นสุดสงครามในปี 1945 มีการสร้างและตั้งเสาโอเบลิสก์กับแผ่นป้ายระลึกจำนวนมากทั่วสหภาพโซเวียต กระนั้น โจเซฟ สตาลิน ได้เข้ามาตัดตอนแผนการใหญ่สำหรับอนุสรณ์ อันเนื่องมาจากปัญหาสงครามเย็น
การออกแบบ

การออกแบบแรกของวูเชติชและเบปอลสกีมีความทะเยอทะยายและได้อิทธิพลอย่างมากจากอนุสรณ์ที่อุทยานเทรพโทในเบอร์ลิน โดยในแผนแรกเริ่มตั้งใจจะมีการสร้างประตูชัยที่เปิดออกสู่ขั้นบันไดหินแกรนิต ตามด้วยขั้นบันไดอิฐบนเส้นทางเดินที่ล้อมรอบด้วยต้อนพอพลาร์ลอมบาร์ดี ขั้นบันไดหินแกรนิตชุดที่สองจะเปิดออกสู่ลานกว้างรูปวงกลม ตรงกลางเป็นประติมากรรมหินแกรนิตขนาดใหญ่แสดงรูปชายชาวรัสเซีย ชื่อชิ้นงานว่า หยัดยืนตราบสิ้นชีวี (Stand To the Death!) ด้านหลังจะเป็นขั้นบันไดหินแกรนิตชุดสุดท้ายที่เปิดออกสู่ลานกว้างและมีทางเข้าสู่ใต้ดิน ชื่อว่า "ปาโนรามา" (Panorama) โถงใต้ดินทรงคัพพอลานี้ภายในมีทั้งไฟนิรันดร์เพื่อระลึกถึงวีรชนแห่งสตาลินกราด, ประติมากรรมรูปชายตีดาบเป็นพานไถ และผนังสลักชื่อของผู้เสียชีวิตในศึกครั้งนั้น ทางออกจากโถงนี้จะเปิดออกสู่ชั้นลอยเป็นจุดชมวิวที่สองซึ่งมีภาพจิตรกรรมพานอรามาแสดงสตาลินกราดที่เจริญรุ่งเรืองหลังสงคราม
องค์ประแอบหลักของโครงการจะเป็นปริตมากรรมขนาดมหึมาบนยอดของเนินมามาเยฟคูร์กัน ที่ฐานมีชั้นสำหรับผู้เยี่ยมชมวางของที่ระลึกถึงผู้ตาย ประติมากรรมนี้จะออกแบบโดยใช้องค์ประกอบอย่างนีโอคลาสสิกและสัจนิยมสังคมนิยมซึ่งเป็นทั้งสองศิลปกรรมที่วูเยวิชถนัด แปลนเดิมออกแบบให้สร้างจากหินแกรนิตทั้งหมด และมีทหารโซเวียตคุกเข่าคำนับและวางดาบเบื้องหน้าบุคาธิษฐานของรัสเซียหรือมารดารัสเซียกำลังถือธงที่พับไว้ ต่อมาจึงเปลี่ยนมาเป็นรูปประติมากรรมคอนกรีตแสดงมารดารัสเซียคนเดียวสวมผ้าคลุมที่ถูกลมพัดจนกางออกคล้ายปีก มือขสาถือดาบ และมือซ้ายกางออกเพรียกหาคนโซเวียตมาต่อสู้กับศัตรู การออกแบบนี้ได้แรงบันดาลใจมาจาก เทพีแห่งชัยชนะมีปีกแห่งซามอธเธรซ ประติมากรรมกรีกโบราณแสดงรูปเทพีแห่งชัยชนะ นีเก
วิทยายุทธ

วิทยายุทธ คือ ท่วงท่า เคล็ดลับในการต่อสู้ ของจีนโบราณ มักพบในนวนิยายกำลังภายใน อาจจะประกอบด้วยกำลังภายใน หรือลมปราณ หรือไม่มีก็ได้
วิทยายุทธ พื้นฐานมีหลายประเภท เช่น เพลงดาบ, เพลงกระบี่, เพลงทวน, เพลงไม้เท้า, เพลงแส้, ดรรชนี, มือเปล่า เป็นต้น วิทยายุทธยังแบ่งไปตามแต่ละค่ายสำนัก แต่ละอาจารย์ หรือครูมวย อาจเป็นความลับที่สืบทอดกันภายในแต่ละสำนัก หรืออาจเป็นของทั่วไปสำหรับออกกำลังกายก็ได้
วิทยายุทธที่มีรากฐาน มักมีท่าไม้ตาย ซึ่งเป็นเคล็ดลับในการเอาชนะคู่ต้อสู้ การศึกษาท่าไม้ตายจึงเป็นสิ่งที่มักทำกันเสมอเมื่อมีการประลองยุทธ
ยาคอฟ สเมอร์นอฟฟ์

ยาคอฟ สเมอร์นอฟฟ์
ยาคอฟ สเมอร์นอฟฟ์ (อังกฤษ: Yakov Smirnoff (6 ธันวาคม ค.ศ. 1951) หรือ Yakov Naumovich Pokhis; รัสเซีย: Яков Наумович Похис) เป็นนักแสดงตลก นักวาด และอาจารย์ ชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน เขาเป็นที่รู้จักในการเล่นตลกเสียดสีชีวิตของเขาภายใต้การปกครองของโซเวียตเปรียบเทียบกับชีวิตที่อยู่ในสหรัฐอเมริกา
ปัจจุบันเขามีโรงละครในเมืองแบรนสัน รัฐมิสซูรี ในขณะเดียวกันเขาเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยมิสซูรีสเตต และมหาวิทยาลัยดรูรี ในด้านการแสดง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2008-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Yakov Smirnoff ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Branson Missouri news article re Smirnoff
ภาษาดุงกาน

| ภาษาดุงกาน |
| --- | --- |
Хуэйзў йүян Huejzw jyian
ออกเสียง: [Hɤuɛjtsu jyiɑn]
ประเทศที่มีการพูด: คีร์กีซสถาน, คาซัคสถาน, อุซเบกิสถาน, ทาจิกิสถาน และ เติร์กเมนิสถาน
ภูมิภาค: หุบเขาเฟอร์กานา, แม่น้ำชู
จำนวนผู้พูด: 41,400 คน (2544)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  ภาษาจีนภาษาจีนกลางภาษาดุงกาน
รหัสภาษา
ISO 639-2: sit
ISO 639-3: dng
ภาษาดุงกาน (ดุงกาน: Хуэйзў йүян Xuejzw jyian, รัสเซีย: Дунганский Язык Dunganskij jazyk, จีนตัวย่อ: 东干语; จีนตัวเต็ม: 東干語; พินอิน: Dōnggān yǔ) เป็นภาษาตระกูลจีน-ทิเบต ใช้พูดโดยชาวดุงกานหรือชาวหุยในเอเชียกลาง
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์

ส่วนใหญ่ใช้พูดในคีร์กีซสถาน และมีกระจายอยู่ในคาซัคสถาน อุซเบกิสถาน และรัสเซีย ชาวดุงกานเป็นลูกหลานของชาวจีนที่อพยพเข้าสู่เอเชียกลาง เป็นภาษาที่ใช้ในโรงเรียน  หนังสือพิมพ์ฉบับแรกที่ตีพิมพ์ด้วยภาษาดุงกาน พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2475
สัทวิทยาและคำศัพท์

คำศัพท์พื้นฐานไม่ต่างจากภาษาจีนมากนัก มีเสียงวรรณยุกต์ มีคำยืมจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซีย คำศัพท์ใกล้เคียงกับที่ใช้ในสมัยราชวงศ์ชิง ภาษาดุงกานไม่ได้รับอิทธิพลจากการจัดมาตรฐานภาษาจีนกลางในพุทธศตวรรษที่ 25 แต่ได้รับอิทธิพลจากภาษารัสเซียแทน
ระบบการเขียน

เป็นภาษาในกลุ่มภาษาจีนภาษาเดียวที่ไม่ได้เขียนด้วยอักษรจีน เริ่มแรกชาวดุงกานที่เป็นมุสลิมเขียนด้วยอักษรอาหรับ รัฐบาลโซเวียตสั่งยกเลิกอักษรอาหรับใน พ.ศ. 2463 ให้ใช้อักษรละตินแทนจน พ.ศ. 2483 จึงใช้อักษรซีริลลิก แสดงเสียงวรรณยุกต์เฉพาะในพจนานุกรมเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
| ด ค กภาษาจีนถิ่นต่าง ๆ อักษรจีน และ ภาษาอื่น ๆ ที่พูดในประเทศจีน |
| --- | --- |
ภาษาจีนทางการ:  จีนกลาง จีนแผ่นดินใหญ่  ไต้หวัน  กวางตุ้งมาตรฐาน ฮ่องกง  มาเก๊า  กวางเจา (โดยพฤตินัย) 
ภาษาหลัก:  จีนกลาง  กั้น  กวางตุ้ง  ฮากกา  เซียง  หมิ่น  อู๋  จิ้น  ฮุย  ผิง 
ภาษาย่อยในภาษาหมิ่น:  หมิ่นกลาง  หมิ่นตะวันออก  หมิ่นเหนือ  หมิ่นใต้  ผูเซียน 
ภาษาย่อยในภาษาหมิ่นใต้:  ไห่หนาน  แต้จิ๋ว  ฮกเกี้ยน 
อักษรจีน:  อักษรจีนตัวเต็ม  อักษรจีนตัวย่อ  พินอิน  จู้อิน 
ภาษาอื่น ๆ ที่พูดในจีน:  จ้วง  ทิเบต  มองโกล  อุยกูร์  คาซัค  คีร์กิซ  ม้ง  เมี่ยน  แมนจู  ไทลื้อ 
รับอิทธิพลจากภาษาจีน:  เกาหลี  ญี่ปุ่น  เวียดนาม
ยูรี บาตูริน

| ยูรี มีไฮโลวิช บาตูริน |
| --- | --- |

เกิด: 12 มิถุนายน ค.ศ. 1949 มอสโก, สหภาพโซเวียต (ปัจจุบัน คือ รัสเซีย)
สัญชาติ: ชาวรัสเซีย
รางวัล: 
อาชีพในอวกาศ
คอสโมนอท
อยู่บนอวกาศ: 19 วัน 17 ชั่วโมง 44 นาที
การคัดเลือก: 1997
ภารกิจ: มีร์ อีพี-4 (โซยุซ ทีเอ็ม-28 / โซยุซ ทีเอ็ม-27), ไอเอสเอส อีพี-1 (โซยุซ ทีเอ็ม-32 / โซยุซ ทีเอ็ม-31)
เครื่องหมายภารกิจ:  
 
ยูรี มีไฮโลวิช บาตูริน (รัสเซีย: Юрий Михайлович Батурин (เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1949, มอสโก, สหภาพโซเวียต (ปัจจุบัน คือ ประเทศรัสเซีย), เป็นคอสโมนอทชาวรัสเซีย และเป็นอดีตนักการเมือง
บาตูรินจบการศึกษาจากสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีกรุงมอสโก ในปี ค.ศ. 1973 และเป็นอดีตผู้ช่วยประธานาธิบดีฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติ และเลขาธิการประจำสภากลาโหม (1996-1998) เขายังเป็นผู้ร่วมร่างกฎหมายรัฐธรรมนูญ 
บาตูรินปัจจุบันได้เป็นคอสโมนอท ผู้ที่ปฏิบัติภารกิจมาสองครั้งบนอวกาศ
การไปอวกาศครั้งแรกของเขา บางครั้งถูกเรียกว่า มีร์ อีพี-4, โดยได้ปฏิบัติภารกิจแรก คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-28 เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1998 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-27 เขาได้ทำหน้าที่นักวิจัยคอสโมนอทในภารกิจนี้ โดยเขาอยู่บนอวกาศในภารกิจทั้งหมด 11 วัน 19 ชั่วโมง 39 นาที ภารกิจที่สองของเขาถูกเรียกว่า ไอเอสเอส อีพี-1 โดยเขาได้ปฏิบัติภารกิจครั้งที่สอง คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-32 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2001 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-31 ภารกิจครั้งนี้ถือเป็นสิ่งที่น่าจดจำ เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวอวกาศยอมจ่ายเงินเพื่อไปอวกาศครั้งแรก คือ เดนนิส ติโต สำหรับภารกิจในครั้งนี้ เขาได้ตำแหน่งวิศวกรประจำการบิน ภารกิจมีระยะเวลาทั้งหมด 7 วัน 22 ชั่วโมง และ 4 นาที
เขาแต่งงานกับ Svetlana Veniaminovna Polubinskaya, (เกิด ค.ศ. 1954); เขามีลูกสาวชื่อว่า, Alexandra Yurievna Baturina, (เกิด ค.ศ. 1982), เธอเป็นนักศึกษาสถาบันกฎหมายแห่งรัฐมอสโก