stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตังเกี๋ย
ประวัติศาสตร์

บริเวณดังกล่าวเคยถูกเรียกว่าวันลาง โดยบรรพบุรุษชาวเวียดนามเมื่อ 2000-100 ปีก่อนคริสตกาล หลักฐานของการตั้งถิ่นฐานที่เก่าแก่ที่สุดนอกเหนือไปจากแหล่งวัฒนธรรมดงเซินแล้ว ทางตอนเหนือของเวียดนามยังพบแหล่งอารยธรรมในโก๋ลัว ซึ่งเป็นเมืองโบราณตั้งอยู่ใกล้กับเมืองฮานอยในปัจจุบัน ตามตำนานของเวียดนามกล่าวว่า ชาวเวียดนามยุคแรกสืบเชื้อสายจากพญามังกร หลากองเกวิน และนางฟ้าอมตะ เอิงเกอ หลากองเกวินและเอิงเกอมีบุตรชายทั้งสิ้น 100 คนก่อนที่ทั้งสองจะแยกทางกัน บุตรชาย 50 คนอาศัยอยู่กับมารดาในบริเวณภูเขา และอีก 50 คนอาศัยอยู่กับบิดาบริเวณทะเล บุตรชายคนแรกได้กลายมาเป็นเชื้อสายพระมหากษัตริย์เวียดนามในยุคแรกสุด ซึ่งรู้จักกันโดยทั่วไปว่า พระมหากษัตริย์หุ่ง (หุ่งเวืองหรือราชวงศ์โฮงบ่าง) พระมหากษัตริย์หุ่งได้เรียกประเทศ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณสามเหลี่ยมแม่น้ำแดงทางตอนเหนือของเวียดนามในปัจจุบัน ว่า วันลาง ชาววันลางจะถูกเรียกว่า หลาเวียด
ประวัติศาสตร์ > รัฐในอารักขาฝรั่งเศส

ฝรั่งเศสได้ครอบครองดินแดนเวียดนามหลังจากสงครามจีน-ฝรั่งเศส (ค.ศ. 1884-85) รัฐบาลอาณานิคมฝรั่งเศสได้แบ่งเวียดนามออกเป็นเขตการปกครอง 3 แห่ง ได้แก่ ตังเกี๋ย (ทางตอนเหนือ) อันนัม (ทางตอนกลาง) และโคชินไชนา (ทางตอนใต้) ดินแดนเหล่านี้มีความแตกต่างกันมากในขอบเขตทางภูมิศาสตร์ ชาวเวียดนามส่วนใหญ่เห็นว่าประเทศของตนควรเป็นหนึ่งเดียวกันและต่อสู้เพื่อรวมชาติเป็นเวลานานกว่า 90 ปี การปกครองของฝรั่งเศสส่วนใหญ่มีก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างสงคราม ญี่ปุ่นได้ยึดครองดินแดนดังกล่าว จนกระทั่งสงครามยุติ ภาคเหนือของเวียดนามได้ยอมจำนนและตกเป็นของจีน ส่วนภาคใต้ยอมจำนนต่ออังกฤษ ดังที่ทรูแมนตัดสินใจในการประชุมพ็อทซ์ดัมโดยประกาศเจตนาที่จะยกดินแดนคืนให้อยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสเช่นเดิม อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1954 กองทัพเวียดมินห์สามารถเอาชนะกองทัพฝรั่งเศสได้ในยุทธการที่เดียนเบียนฟู โฮจิมินห์ประกาศว่าตังเกี๋ยเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม (DRV) ที่จัตุรัสบาดิงห์ในปีเดียวกัน
↑  กระทรวงมหาดไทย. การปกครองแคว้นลาวและเขมรของฝรั่งเศส (สังเขป). ม.ป.ท., 2483, หน้า 1
↑  เติม สิงหัษฐิต. ฝั่งขวาแม่น้ำโขง. พระนคร : คลังวิทยา, 2490, หน้า 224
ซาลามแอร์

ซาลามแอร์ (อาหรับ: طيران السلام, Ṭayarān al-salām) เป็น สายการบินต้นทุนต่ำ แห่งแรกของรัฐสุลต่าน โอมาน มีสำนักงานใหญ่และฐานการบินหลัก ณ ท่าอากาศยานนานาชาติมัสกัต ชื่อของสายการบินมาจากคำว่า ซาลาม ซึ่งเป็นคำทักทายในภาษาอาหรับ
ประวัติ

บริษัทพัฒนาและลงทุนแห่งชาติมัสกัต เป็นเจ้าของสายการบินซาลามแอร์  โดยเริ่มจากการชนะการประกวดหน่วยงานรัฐในปี พ.ศ. 2559  โดยเริ่มก่อตั้งในปี 2557 ระหว่างกองทุนสำรองทั่วไปของเทศบาลมัสกัต และกองทุนบำเหน็จบำนาญ โดยเกิดจากสำนักงานการบินและพลเรือนแห่งโอมานได้เชิญบริษัทข้างต้นเข้าประมูลในปี พ.ศ. 2558 สำหรับผู้ประกอบการที่ต้องการทำสายการบินต้นทุนต่ำเชิงพาณิชย์ในโอมาน
ในช่วงเริ่มแรกสายการบินใช้เครื่อง แอร์บัส เอ320-200 จำนวน 3 ลำ ที่เช่าจากกลุ่มสายการบินลาตัม จากอเมริกาใต้ โดยเครื่องบินลำแรกเดินทางถึงโอมานวันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 ซึ่งตรงกับวันชาติของประเทศ สายการบินเริ่มเปิดให้บริการระหว่างเมืองของโอมานในช่วงแรก โดยบินระหว่าง มัสกัต และ เศาะลาละฮ์ เดินทางเที่ยวแรกในวันที่ 30 มกราคม 2560 และเที่ยวบินระหว่างประเทศเที่ยวแรกบินจาก มัสกัต ไป ดูไบ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 โดยช่วงแรกบินไปยัง  ท่าอากาศยานนานาชาติอัลมักตุม (ดูไบเวิลด์เซนทรัล) แต่หลังจากนั้นในเดือนตุลาคม 2560 สายการบินได้ทำการเปลี่ยนไปลงที่  ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ แทน หลังจากให้บริการมาได้ระยะหนึ่ง ซาลาแอร์เริ่มเป็นเส้นทางการบินไปยัง  ญิดดะฮ์, อัลมะดีนะฮ์ และ อัฏฏออิฟ ประเทศซาอุดีอาระเบีย และเส้นทางไปยัง  การาจี, มุลตาน, ซิอัลโกต ในประเทศปากีสถาน แผนหลังจากนั้นก็เปิดเส้นทางการบินมายังรัฐกาตาร์   ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด
เส้นทางการบิน

สายการบินซาลามแอร์ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมาย ดังต่อไปนี้:
| ประเทศ | เมือง | ท่าอากาศยาน | ข้อมูลเพิ่มเติม | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาเซอร์ไบจาน | บากู | ท่าอากาศยานนานาชาติเฮย์ดาร์ อาลิเยฟ | เที่ยวบินตามฤดูกาล |  |
| บาห์เรน | มานามา | ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน |  |  |
| บังคลาเทศ | ธากา | ท่าอากาศยานนานาชาติศาห์ชาลาล |  |  |
| บังคลาเทศ | จิตตะกอง | ท่าอากาศยานนานาชาติศาห์ อามานัต |  |  |
| อียิปต์ | อะเล็กซานเดรีย | ท่าอากาศยานนานาชาติบุรจญิลาอะร็อบ |  |  |
| จอร์เจีย | ทบิลีซี | ท่าอากาศยานนานาชาติทบิลีซี | เที่ยวบินตามฤดูกาล |  |
| อินเดีย | โกฬิโกฏ | ท่าอากาศยานนานาชาติกาลีกัต | เช่าเหมาลำ |  |
| อินเดีย | ติรุวนันตปุรัม | ท่าอากาศยานนานาชาติฏริวานฑรัม | เช่าเหมาลำ |  |
| อิรัก | นาจาฟ | ท่าอากาศยานนานาชาติอัลนาจาฟ |  |  |
| อิหร่าน | แมชแฮด | ท่าอากาศยานนานาชาติแมชแฮด |  |  |
| อิหร่าน | ชีรอซ | ท่าอากาศยานนานาชาติชีรอซ |  |  |
| อิหร่าน | เตหะราน | ท่าอากาศยานนานาชาติเตหะรานอิมามโคมัยนี |  |  |
| คูเวต | คูเวต | ท่าอากาศยานนานาชาติคูเวต |  |  |
| เนปาล | กาฐมาณฑุ | ท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน |  |  |
| โอมาน | มุคัยเซาะนุฮ์ [ar] | ท่าอากาศยานมุคัยเซาะนุฮ์ | เช่าเหมาลำ |  |
| โอมาน | มัสกัต | ท่าอากาศยานนานาชาติมัสกัต | ฐานการบิน |  |
| โอมาน | เศาะลาละฮ์ | ท่าอากาศยานนานาชาติเศาะลาละฮ์ |  |  |
| โอมาน | ศุฮาร์ | ท่าอากาศยานนานาชาติศุฮาร์ |  |  |
| ปากีสถาน | การาจี | ท่าอากาศยานนานาชาติจีนาห์ |  |  |
| ปากีสถาน | มุลตาน | ท่าอากาศยานนานาชาติมุลตาน |  |  |
| ปากีสถาน | ซิอัลโกต | ท่าอากาศยานนานาชาติซิอัลโกต |  |  |
| กาตาร์ | โดฮา | ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด |  |  |
| ซาอุดีอาระเบีย | อัดดัมมาม | ท่าอากาศยานนานาชาติอัลมะลิก ฟะฮัด |  |  |
| ซาอุดีอาระเบีย | ญิดดะฮ์ | ท่าอากาศยานนานาชาติอัลมะลิก อับดุลอะซีซ |  |  |
| ซาอุดีอาระเบีย | อัลมะดีนะฮ์ | ท่าอากาศยานนานาชาติอัลอะมีร มุฮัมมัด อิบน์ อับดุลอะซีซ |  |  |
| ซาอุดีอาระเบีย | รียาด | ท่าอากาศยานนานาชาติอัลมะลิก คาลิด |  |  |
| ศรีลังกา | โคลัมโบ | ท่าอากาศยานนานาชาติบันดารนายเก |  |  |
| ซูดาน | คาร์ทูม | ท่าอากาศยานนานาชาติคาร์ทูม |  |  |
| ไทย | ภูเก็ต | ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต |  |  |
| ตุรกี | อิสตันบูล | ท่าอากาศยานนานาชาติซาบิฮาเกิกเชน |  |  |
| ตุรกี | ทรับซอน | ท่าอากาศยานทรับซอน | เที่ยวบินตามฤดูกาล |  |
| สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | อาบูดาบี | ท่าอากาศยานนานาชาติอาบูดาบี |  |  |
| สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | ดูไบ | ท่าอากาศนานาชาติดูไบ |  |  |
ฝูงบิน

เดือนกันยายน พ.ศ. 2563 สายการบินซาลามแอร์ มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ที่ให้บริการ | คำสั่งซื้อ | ที่นั่ง | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320นีโอ | 6 | — | 180 |  |
| แอร์บัส เอ321นีโอ | 1 | 1 | 212 |  |
| ทั้งหมด | 7 | 1 |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
↑  SalamAir at Thailand
แอร์บัส เอ320-200 ของซาลามแอร์
ทะเลสาบอี้นเล่

| ทะเลสาบอี้นเล่ |
| --- | --- |

ทะเลสาบอี้นเล่
ที่ตั้ง: รัฐฉาน
พิกัด: 20°33′N 96°55′E﻿ / ﻿20.550°N 96.917°E﻿ / 20.550; 96.917
ชนิด: Polymictic lake
แหล่งน้ำไหลออก: Nam Pilu
ประเทศในลุ่มน้ำ: พม่า

พื้นที่พื้นน้ำ: 44.9 ตารางไมล์ (116 ตารางกิโลเมตร)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 5 ฟุต (1.5 เมตร) (ฤดูแล้ง)
ความลึกสูงสุด: 12 ฟุต (3.7 เมตร) (ฤดูแล้ง; +5 ฟุต ในฤดูมรสุม)
ความสูงของพื้นที่: 2,900 ฟุต (880 เมตร)

 พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: ทะเลสาบอี้นเล่
ขึ้นเมื่อ: 5 ธันวาคม ค.ศ. 1974
เลขอ้างอิง: 2356
 
 
ทะเลสาบอี้นเล่ (พม่า: အင်းလေးကန်, ออกเสียง: [ʔɪ́ɰ̃.lé kàɰ̃]) หรือไทใหญ่เรียกว่า หนองอางเล เป็นทะเลสาบน้ำจืด ตั้งอยู่ในบริเวณภูเขาชานในรัฐชาน ห่างจากเมืองตองจีประมาณ 25 กิโลเมตร ในประเทศพม่า เป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับสองของพม่ามีพื้นที่ประมาณ 44.9 ตารางไมล์ (116 ตารางกิโลเมตร) ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 2,900 ฟุต (880 เมตร) ในช่วงฤดูแล้งความลึกของน้ำเฉลี่ยอยู่ที่ 7 ฟุต (2.1 เมตร) โดยมีจุดที่ลึกที่สุดคือ 12 ฟุต (3.7 เมตร) แต่ในช่วงฤดูฝนสามารถเพิ่มขึ้นได้กว่า 5 ฟุต (1.5 เมตร)
แม้ว่าทะเลสาบจะไม่ใหญ่มากนักแต่ก็มีสัตว์สายพันธุ์เฉพาะถิ่น หอยทากกว่า 20 สายพันธุ์ และปลา 9 ชนิดพบว่าไม่มีที่ไหนในโลก บางส่วนของสัตว์เฉพาะถิ่นเหล่านี้ เช่น ปลาซิวซอ-บว่า ปลาซิวกาแล็กซี มีความสำคัญในเชิงพาณิชย์เล็กน้อยสำหรับการค้าให้แก่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และมีนกนางนวลหัวสีน้ำตาลและสีดำอพยพกว่า 20,000 ตัวในเดือนพฤศจิกายน ธันวาคมและมกราคม
ทะเลสาบแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชนที่เรียกตนเองว่า ชาวอี้นต้า (Intha) ชนเผ่านี้อาศัยอยู่รอบทะเลสาบอี้นเล่มานานนับร้อยปีแล้ว โดยใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางการทำการเกษตรบนเกาะวัชพืชที่พวกเขาสร้างขึ้นมาเองกลางลำน้ำในทะเลสาบ
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 ได้กลายเป็นสถานที่แห่งแรกของพม่าในเขตสงวนชีวมณฑลโลก เป็นหนึ่งใน 20 แห่งที่เพิ่มขึ้นจากการประชุมครั้งที่ 27 ของยูเนสโก ในโครงการมนุษย์และชีวมณฑล (MAB) และคณะกรรมการประสานงานนานาชาติ (ICC)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทะเลสาบอี้นเล่
คู่มือการท่องเที่ยว ทะเลสาบอี้นเล่ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Inle lake tourism
Large scale manufacture of Shan tofu at Inle Lake video
Inle Lake moving postcards
Inle Lake in Photos เก็บถาวร 2014-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตลาดหลักทรัพย์ลาว

17°57′46″N 102°38′29″E﻿ / ﻿17.96278°N 102.64139°E﻿ / 17.96278; 102.64139
ตลาดหลักทรัพย์ลาว (ลาว: ຕະຫຼາດຫຼັກຊັບລາວ, อังกฤษ: Lao Securities Exchange, LSX) เป็นตลาดหลักทรัพย์ในการแลกเปลี่ยนหุ้นหลัก ตั้งอยู่ที่กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 2010 รัฐบาลลาว ขอการสนับสนุนด้านเทคนิคและการเงินจากประเทศไทย ในการช่วยสร้างการแลกเปลี่ยน
ตลาดหลักทรัพย์ลาวเปิดทำการในวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2011
บริษัทจดทะเบียน

จากข้อมูล ณ 31 ตุลาคม 2562 มีจำนวนบริษัทจดทะเบียน 11 บริษัท ได้แก่
EDL-Generation Public Company (EDL-Gen)
Banque pour le Commerce Exterieur Lao Public (BCEL)
LAO World Public Company (LWPC)
Petroleum Trading Lao Public Company (PTL)
Souvanny Home Center Public Company (SVN)
Phousy Construction and Development Public Company (PCD)
Lao Cement Public Company (LCC)
Mahathuen Leasing Public Company (MHTL)
Lao Agrotech Public Company (LAT)
Vientiane Center Lao Public Company (VCL)
Lao ASEAN Leasing Public Company (LALCO)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ทิวเขาตีตีวังซา

| ทิวเขาตีตีวังซา |
| --- | --- |
ทิวเขาสันกาลาคีรี
ทิวเขาตีตีวังซาใกล้แม่น้ำสลิมในมาเลเซีย
จุดสูงสุด
ยอด: เขาโกร์บู
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,183 เมตร (7,162 ฟุต)
ข้อมูลเชิงขนาด
ยาว: 480 กม. (298 ไมล์) ตะวันตกเฉียงเหนือ/ตะวันออกเฉียงใต้
กว้าง: 120 กม. (75 ไมล์) ตะวันออกเฉียงเหนือ/ตะวันตกเฉียงใต้
ชื่อ
ชื่อท้องถิ่น: สันกาลาคีรี, ตีตีวังซา, บันจารันเบอซาร์
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ประเทศ:  ไทย และ  มาเลเซีย
พิกัดเทือกเขา: 5°58′12″N 101°19′37″E﻿ / ﻿5.9699°N 101.3269°E﻿ / 5.9699; 101.3269
เทือกเขา: ทิวเขาตะนาวศรี
ติดต่อกับ: ไทย-มาเลเซีย
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน: ยุคเพอร์เมียน, ยุคไทรแอสซิก
ประเภทหิน: หินแกรนิต, หินปูน
ทิวเขาตีตีวังซา (มลายู: Banjaran Titiwangsa) ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในท้องถิ่นในชื่อ บันจารันเบอซาร์ (Banjaran Besar; แปลว่า ทิวเขาใหญ่) เป็นภูเขาซึ่งก่อตัวเป็นแนวยาวคล้ายกระดูกสันหลังของคาบสมุทรมลายูตอนล่าง ส่วนเหนือของทิวเขาที่อยู่ในภาคใต้ของไทยมีชื่อเรียกว่า ทิวเขาสันกาลาคีรี
ทิวเขาตีตีวังซาทำหน้าที่เป็นปราการธรรมชาติที่แบ่งมาเลเซียตะวันตกเช่นเดียวกับตอนใต้สุดของไทยออกเป็นฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตก โดยมีความยาวจากเหนือจรดใต้ประมาณ 480 กิโลเมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดในทิวเขานี้คือ เขาโกร์บู (Gunung Korbu) มีความสูง 2,183 เมตร อยู่ในเขตรัฐเประ
ทิวเขาสันกาลาคีรี

ทิวเขาสันกาลาคีรี เป็นส่วนเหนือของทิวเขาตีตีวังซาซึ่งกั้นพรมแดนไทยกับมาเลเซียเกือบตลอดทั้งแนว ทอดตัวในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ โดยเริ่มต้นจากริมฝั่งทะเลอันดามันในจังหวัดสตูล ทอดตัวไปทางตะวันออกเฉียงใต้ เป็นเส้นกั้นเขตแดนระหว่างจังหวัดสตูล จังหวัดสงขลา จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาสของไทย กับรัฐปะลิส รัฐเกอดะฮ์ รัฐเประ และรัฐกลันตันของมาเลเซีย จนกระทั่งสิ้นสุดที่เขาเยลีใกล้ต้นน้ำโก-ลก รวมความยาวประมาณ 470 กิโลเมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดในทิวเขานี้คือ เขาฮูลูติติปาซา มีความสูงประมาณ 1,500 เมตร อยู่ระหว่างเขตจังหวัดยะลากับรัฐเประ
ชื่อ สันกาลาคีรี หมายถึง "ภูเขาอันเป็นที่สิงสถิตของพระอิศวร" คำว่า สัน หรือ สัง เป็นคำภาษามลายูแปลว่า "เทพเจ้า" กับคำว่า กาลา เป็นคำภาษาสันสกฤตแปลว่า "พระอิศวร" บ้างว่าชื่อ สันกาลาคีรี อาจจะมาจากคำว่า สาครา หรือ สาคร ซึ่งแปลว่า "ทะเล" หรือ "มหาสมุทร" และคำว่า คีรี ซึ่งแปลว่า "ภูเขา" รวมกันจะมีความหมายว่า "ภูเขาที่ใกล้ทะเลหรือมหาสมุทร"
ชุอัยบ์

| นบี ชุอัยบ์ |
| --- | --- |
شُـعَـيْـب
ชุอัยบ์ เขียนด้วยการประดิษฐ์ตัวอักษรอิสลาม
ชื่ออื่น: เยโธร (โต้แย้ง)
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: อัยยูบ
ผู้สืบตำแหน่ง: ศอดิก เศาะดูก และชะลูม
บุตร: ศ็อฟฟูรอ (โต้แย้ง)
ถ้ำที่เคยเป็นชาวมัดยัน หรือปัจจุบันเป็นพื้นที่ภูเขาของเมืองตะบูก ในซาอุดีอาระเบีย
ชุอัยบ์ ชุอีบ ชุไอบ หรือชุเอบ (อาหรับ: شعيب, สัทอักษรสากล: [ʃuʕajb]; ความหมาย: "ผู้ชี้ทางที่ถูกต้อง") เป็นนบี (ผู้เผยพระวจนะ) ของชาวมีเดียนโบราณในศาสนาอิสลาม และเป็นผู้เผยพระวจนะที่ได้รับการเคารพมากที่สุดในความเชื่อของดรูซ นบีชุอัยบ์ได้รับการระบุตามความเชื่อกับเยโธร ในพระคัมภีร์ไบเบิล พ่อตาของโมเสส นบีชุอัยบ์ถูกกล่าวถึงในอัลกุรอาน ทั้งหมด 11 ครั้ง เชื่อกันว่าเขามีชีวิตอยู่หลังจากอิบรอฮีม (อับราฮัม) และชาวมุสลิมเชื่อว่าเขาถูกส่งไปในฐานะนบีในชุมชน: ชาวมีเดียน ซึ่งรู้จักกันในชื่อ อัศฮาบุลอัยกะฮ์ ("ชาวต้นไม้") เนื่องจากเคยบูชาต้นไม้ใหญ่ นบีชุอัยบ์ได้ประกาศทางนำอันเที่ยงตรงต่อผู้คนและเตือนผู้คนให้ยุติแนวทางที่ฉ้อฉลของพวกเขา เมื่อกลุ่มชนนี้ไม่กลับเนื้อกลับตัว อัลลอฮ์ (พระเจ้า) ทรงทำลายกลุ่มชนนี้
ชาวมุสลิมเข้าใจว่า นบีชุอับ์ เป็นหนึ่งในบรรดานบีชาวอาหรับไม่กี่คนที่กล่าวถึงในอัลกุรอานชื่ออื่น ๆ ได้แก่ นบีศอลิห์ นบีฮูด และนบีมุฮัมมัด ว่ากันว่าชาวมุสลิมรู้จักท่านในฐานะ "นักเทศน์ผู้เก่งกาจในหมู่บรรดานบี" เพราะตามความเชื่อแล้ว ท่านได้รับพรสวรรค์และวาทศิลป์ในภาษาของท่าน
ดรูซเคารพนบีชุอัยบ์ ในฐานะบุคคลสำคัญในความเชื่อของพวกเขา และจัดแสวงบุญประจำปีที่ นะบีชุอัยบ์ ซึ่งเป็นที่ตั้งสุสานของท่นใน กาลิลีตอนล่าง
บริบททางประวัติศาสตร์

พื้นที่ที่นบีชุอัยบ์ถูกส่งไปนั้นมีชื่อว่า 'มัดยัน' ในคัมภีร์กุรอ่าน เรียกเป็นภาษาไทยว่า มีเดียน ซึ่งมักถูกอ้างถึงในคัมภีร์ไบเบิล กล่าวกันว่าชาวมัดยันมีเชื้อสายอาหรับ แม้ว่าจะเป็นเพื่อนบ้านของชาวคานาอันในพระคัมภีร์ไบเบิล แต่พวกเขาก็ผสมผสานกับพวกเขา กล่าวกันว่าพวกเขาเป็นชนเผ่าเร่ร่อน และอาณาเขตหลักของพวกเขาในสมัยนบีมูซา (โมเสส) คือคาบสมุทรซีนาย
บริบททางประวัติศาสตร์ > ตัวตนที่มีการโต้แย้งกับเยโธร

เยโธร ถูกกล่าวถึงในพระคัมภีร์ (อพยพ 3:1) ในฐานะพ่อตาของโมเสส แม้ว่านบีชุอัยบ์มักถูกระบุว่าเป็นเยโธร นักบวชชาวมีเดียน แต่นักวิชาการสมัยใหม่ส่วนใหญ่ปฏิเสธการระบุตัวตนนี้ นักตัฟซีรคลาสสิกเช่น อิบน์ กะษีร กล่าวว่า นบีชุอัยบ์เป็นลื่อของนบีอิบรอฮีม: เชื่อว่า นบีชุอัยบ์ เป็นบุตรของมิกาอีล บุตรของยัชญับ บุตรของมัดยัน บุตรของนบีอิบรอฮีม อัลเคาะลีล นั่นจะทำให้เป็นไปไม่ได้ที่จะระบุตัวตนกับเยโธรซึ่งมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาของโมเสส โดยอ้างว่าหลังจากอับราฮัมหลายร้อยปี
สาส์นแห่งมัดยัน

อัลกุรอานระบุว่าชุอัยบ์ได้รับการแต่งตั้งจากอัลลอฮ์ ให้เป็นนบีแห่งชาวมัดยัน กล่าวกันว่าผู้คนในดินแดนนี้มีชื่อเสียงเป็นพิเศษในเรื่องการโกงผู้อื่นด้วยความไม่ซื่อสัตย์และการบูชารูปเคารพ สาส์นของนบีชุอัยบ์ ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการเรียกชาวมัดยันไปสู่แนวที่ถูกต้องของอัลลอฮ์ และห้ามไม่ให้พวกเขาบูชาเทพเจ้าเท็จ
ว่ากันว่าท่านบอกให้ผู้คนหยุดการไม่ซื่อสัตย์ในกิจกรรมประจำวันของพวกเขา แม้ว่าท่านจะเทศนาและเผยแพร่สาส์นเป็นเวลานาน แต่คนส่วนใหญ่ก็ปฏิเสธที่จะฟังท่าน อย่างไรก็ตาม นบีชุอัยบ์ยังคงแน่วแน่ ท่านเทศนาอย่างแข็งขันอย่างต่อเนื่องเพื่อต่อต้านคนชั่ว โดยบอกพวกเขาถึงการลงโทษที่ตกแก่คนบาปที่อยู่ต่อหน้าพวกเขา นบีชุอัยบ์เตือนประชาชาติของท่านว่าความไม่รู้ของพวกเขาจะนำไปสู่การถูกทำลายล้างของชาวมัดยัน โดยยกตัวอย่างทางประวัติศาสตร์ของบรรดานบียุคก่อน ได้แก่ นบีนูฮ์ นบีฮูด นบีศอลิห์ และนบีลูฏ กลุ่มชนทั้งหมดถูกทำลายโดยอัลลอฮ์
ผู้คนเย้ยหยันนบีชุอัยบ์และบอกท่านว่า หากไม่ใช่เพราะครอบครัวอันทรงเกียรติที่ท่านจากมา ท่านคงถูกขว้างด้วยก้อนหิน จนตายอย่างแน่นอน นบีชุอัยบ์ตอบว่า "ท่านเห็นอกเห็นใจครอบครัวของข้ามากกว่าอัลลอฮ์หรือ" เมื่อชาวมัดยันปฏิเสธที่จะเชื่อ พวกเขาถูกทำลายโดยแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ อย่างไรก็ตาม อัลกุรอานกล่าวว่านบีชุอัยบ์และบรรดาผู้ศรัทธาของท่าได้รับการช่วยเหลือจากการลงโทษอันกึกก้อง
เทียบเคียงกับบรรดานบีท่านอื่น ๆ

ภารกิจของนบีชุอัยบ์ มักถูกกล่าวถึงในอัลกุรอานพร้อมกับภารกิจของนบีนูฮ์ นบีฮูด นบีศอลิห์ และนบีลูฏ นักวิชาการได้ชี้ให้เห็นว่า นบีทั้ง 5 เหล่านี้เป็นตัวอย่างของภารกิจการประกาศศาสนายุคแรก: บรรดานบีจะถูกส่งไปยังกลุ่มชนของท่าน กลุ่มชนจะไม่สนใจคำเตือนของท่านและจะขู่ท่านด้วยการลงโทษแทน หลังจากเทศนามาหลายปี อัลลอฮ์ก็ทรงบัญชาให้ท่านออกจากกลุ่มชน ในขณะที่ประชาชาติของท่านถูกทำลายด้วยการลงโทษ นักวิชาการตีความรายชื่อนบีทั้งห้าตามลำดับเวลา ดังนั้นชุอัยบ์จึงเป็นบุตรหลานของนบีนูฮ์ (ผู้ประกาศเกี่ยวกับน้ำท่วมใหญ่) และนบีอิบรอฮีม
สถานที่อ้างฝังศพของนบีชุอัยบ์

หลุมฝังศพของนบีชุอัยบ์ ที่อ้างว่าพบในจอร์แดน 2 กิโลเมตร (1.2 ไมล์) ทางตะวันตกของเมืองมาหิศ ในบริเวณที่เรียกว่า วาดี ชุอัยบ์ (อาหรับ: وَادِي شُـعَـيْـب ).
ดรูซ เชื่อว่าหลุมฝังศพของนบีชุอัยบ์ ตั้งอยู่ใกล้กับหิฏฏิน ในกาลิลีตอนล่าง วันที่ 25 เมษายนของทุกปี ดรูซรวมตัวกันที่ไซต์เพื่อหารือเกี่ยวกับกิจการของชุมชน
นอกจากนี้ยังมีหลุมฝังศพทางตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่าน (ในหมู่บ้าน Guriyeh, ชูชตาร์) ซึ่งได้รับการบันทึกว่าเป็นสุสานของนบีชุอัยบ์
ดูเพิ่ม

เรื่องเล่าในพระคัมภีร์และอัลกุรอาน
ญะบันนะบีชุอัยบ์
ตำนานและอัลกุรอาน
กิเศาะศุล อัมบิยาอ์ ("เรื่องราวของผู้เผยพระวจนะ")
แผนที่ของมัดยัน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ชุอัยบ์ถูกส่งไปเผยพระวจนะตามความเชื่อของอิสลาม
ตูเกกาเรา

| ตูเกกาเรา |
| --- | --- |
นคร
นครตูเกกาเรา
เรียงจากซ้ายไปขวา: แท่นบูชาหลักในโบสถ์ตูเกกาเรา, Ermita de Piedra de San Jacinto (Stone Chapel of St. Hyacinth), ซากของ horno (kiln) ในบากุมบายัน, สะพานบุนตุน และเอสเอ็มเซ็นเตอร์ตูเกกาเราดาวน์ทาวน์
สมญา: ประตูสู่อีโลแกนเดียและคอร์ดิลเลรัส The Premier Ibanag City, ศูนย์กลางการศึกษา, การพาณิชย์, วัฒนธรรม แห่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครร้อนแห่งฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในจังหวัดคากายัน
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ลัมบักนางคากายัน
จังหวัด: คากายัน
District: 3rd District of Cagayan
สถาปนาเป็นตำบล: 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1604
Patronal Feast Day: 17 สิงหาคม
สถาปนาเป็นนคร: 18 ธันวาคม ค.ศ. 1999
บารังไกย์: 49
การปกครอง
 • ประเภท: สภานายกเทศมนตรี
 • นายกเทศมนตรี: Jefferson P. Soriano
 • รองนายกเทศมนตรี: Bienvenido de Guzman, II
 • City Council:  Councilors Grace Arago Jude T. Bayona Kendrick Calubaquib Maila Ting Que Arnel Arugay Gilbert Labang Winnoco Abraham Claire Callangan Marj Martin Raymund Guzman Anthony Chua Tuddao 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 144.80 ตร.กม. (55.91 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015) 
 • ทั้งหมด: 153,502 คน
 • ความหนาแน่น: 1,100 คน/ตร.กม. (2,700 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Tuguegaraoeño (masculine) Tuguegararoeña (feminine)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
ZIP code: 3500
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)78
ระดับรายได้: ระดับที่ 3
รายได้: ₱707,365,303.60 (ค.ศ. 2016)
เว็บไซต์: www.tuguegaraocity.gov.ph
นครตูเกกาเรา (อีบานัก: Siudad nat Tuguegarao; อีตาเวส: Siudad yo Tuguegarao; อีโลกาโน: Siudad ti Tuguegarao; ฟิลิปปินส์: Lungsod ng Tuguegarao แม่แบบ:IPA-tl) เป็นนครศูนย์กลางของจังหวัดคากายันและเขตลัมบักนางคากายัน ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นเมืองหลักที่สำคัญทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และเป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดของผระเทศ
สมญาของนครคือ “ประตูสู่อีโลแกนเดียและคอร์ดิลเลรัส” ตัวนครตั้งอยู่บริเวณขอบด้านใต้ของจังหวัด บริเวณที่แม่น้ำปินาคานาอวนไหลรวมกับแม่น้ำคากายัน และล้อมรอบด้วยเทือกเขาเซียร์รามาเดรทางทิศตะวันออก, เทือกเขาคอร์ดิลเลราทางทิศตะวันตก และเทือกเขาคาราบัลโลทางทิศใต้
ประชากรในปี ค.ศ. 2015 มีประมาณ 153,502 คน จึงเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในเขตลัมบักนางคากายัน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวอีโลกาโน, อีบานัก และอีตาเวส
อุณหภูมิที่สูงที่สุดของประเทศฟิลิปปินส์ ถูกบันทึกที่นครแห่งนี้ โดยวัดอุณหภูมิได้ 42.2 องศาเซลเซียส (108.0 องศาฟาเรนไฮต์) เมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1912 และอีกครั้งในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 อุณหภูมิเฉลี่ยช่วงเดือนมีนาคม-เมษายนอยู่ที่ 38 องศาเซลเซียส (100 องศาฟาเรนไฮต์)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตูเกกาเรา> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 37 (99) | 37 (99) | 40 (104) | 42 (108) | 41 (106) | 41 (106) | 41 (106) | 38 (100) | 37 (99) | 38 (100) | 36 (97) | 38 (100) | 42 (108) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 28 (82) | 30 (86) | 33 (91) | 36 (97) | 36 (97) | 36 (97) | 34 (93) | 34 (93) | 33 (91) | 31 (88) | 30 (86) | 28 (82) | 32.4 (90.4) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 23 (73) | 24 (75) | 26 (79) | 29 (84) | 29 (84) | 29 (84) | 28 (82) | 28 (82) | 27 (81) | 26 (79) | 25 (77) | 24 (75) | 26.5 (79.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 19 (66) | 18 (64) | 20 (68) | 22 (72) | 23 (73) | 23 (73) | 22 (72) | 22 (72) | 22 (72) | 22 (72) | 21 (70) | 20 (68) | 21.2 (70.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 12 (54) | 13 (55) | 14 (57) | 17 (63) | 17 (63) | 18 (64) | 18 (64) | 19 (66) | 18 (64) | 18 (64) | 12 (54) | 12 (54) | 12 (54) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 31.2 (1.228) | 23.0 (0.906) | 27.7 (1.091) | 28.1 (1.106) | 113.5 (4.469) | 141.4 (5.567) | 176.4 (6.945) | 236.6 (9.315) | 224.9 (8.854) | 247.7 (9.752) | 222.9 (8.776) | 178.0 (7.008) | 1,651.4 (65.016) |
| ความชื้นร้อยละ | 82 | 76 | 73 | 71 | 72 | 75 | 79 | 79 | 80 | 82 | 84 | 85 | 78.2 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 10 | 6 | 5 | 5 | 13 | 12 | 15 | 15 | 15 | 17 | 16 | 15 | 144 |
แหล่งที่มา 1: World Weather Online
แหล่งที่มา 2: Weatherbase
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของนคร
Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลการสำมะโนประชากร เก็บถาวร 2013-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
TuguegaWOW | Tuguegarao City  เก็บถาวร 2016-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ท่าอากาศยานนานาชาติดานัง

ท่าอากาศยานนานาชาติดานัง (เวียดนาม: Sân bay quốc tế Đà Nẵng, Cảng hàng không quốc tế Đà Nẵng) (IATA: DAD, ICAO: VVDN) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในเมืองดานัง ทางตอนกลางของประเทศเวียดนาม เป็นสนามบินนานาชาติแห่งที่ 3 ของประเทศ ถัดจากท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ตในโฮจิมินห์ซิตี และท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่ายในกรุงฮานอย
นอกจากจะให้บริการในเชิงพาณิชย์แล้ว สนามบินนี้ยังมีการใช้งานร่วมกับกองทัพอากาศเวียดนามอีกด้วย
สายการบินและจุดหมายปลายทาง

| สายการบิน> ชื่อไทย | สายการบิน> ชื่ออังกฤษ | จุดหมายปลายทาง |
| --- | --- | --- |
| บางกอกแอร์เวย์ | Bangkok Airways | กรุงเทพ-สุวรรณภูมิ ยกเลิกก่อน จะกลับมาในอนาคต |
| ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ | China Eastern Airlines | ปักกิ่ง เฉิงตู คุนหมิง เซี่ยงไฮ้ |
| ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ | China Southern Airlines | กว่างโจว |
| เจ็ทสตาร์แปซิฟิกแอร์ไลน์ | Jetstar Pacific Airlines | ฮานอย โฮจิมินห์ซิตี |
| ซิลค์แอร์ | Silk Air | เสียมราฐ สิงคโปร์ |
| ไทยแอร์เอเชีย | Thai AirAsia | กรุงเทพ-ดอนเมือง เชียงใหม่ ยกเลิกก่อน จะกลับมาในอนาคต |
| ทรานส์เอเซียแอร์เวย์ | TransAsia Airways | ไทเป (เหมาลำ) |
| เวียดเจ็ทแอร์ (VJ) | VietJet Air | โฮจิมินห์ซิตี |
| เวียดนามแอร์ไลน์ | Vietnam Airlines | บวนมาถวต ด่าหลัต ฮานอย โฮจิมินห์ซิตี ฮ่องกง ญาจาง เปลยกู โตเกียว |
| ไทยเวียดเจ็ทแอร์ | Thai vietjet Air | กรุงเทพ-สุวรรณภูมิ |
ซาวลา

| ซาวลา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
CITES Appendix I (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กีบคู่ Artiodactyla
วงศ์:: วงศ์วัวและควาย Bovidae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยวัวและควาย Bovinae
เผ่า:: Bovini Bovini Dung, Giao, Chinh, Tuoc, Arctander  & MacKinnon, 1993
สกุล:: Pseudoryx Pseudoryx Dung, Giao, Chinh, Tuoc, Arctander & MacKinnon, 1993
สปีชีส์:: Pseudoryx nghetinhensis
ชื่อทวินาม
Pseudoryx nghetinhensis Dung, Giao, Chinh, Tuoc, Arctander & MacKinnon, 1993


ขอบเขตในประเทศเวียดนามและลาว
ซาวลา (เวียดนาม: sao la; ลาว: ເສົາຫຼາ, ເສົາຫລາ) หรือ วัวหวูกวาง (อังกฤษ: Vu Quang ox) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กีบคู่ชนิดใหม่ที่เพิ่งค้นพบใน ค.ศ. 1992 มีชื่อวิทยาศาสตร์: Pseudoryx nghetinhensis รูปร่างคล้ายแพะผสมกับเลียงผา จัดอยู่ในวงศ์เดียวกับวัว (Bovidae)
จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Pseudoryx โดยที่ชื่อนี้ (รวมถึงชื่อวิทยาศาสตร์ทั้งหมด) มาจากภาษากรีกแปลว่า "ออริกซ์ปลอมแห่งเหงะติ๋ง"  เนื่องจากมีเขาที่ดูคล้ายออริกซ์ แอนทิโลปเขาตรงที่พบในทวีปแอฟริกา โดย "ซาวลา" ซึ่งเป็นชื่อสามัญในภาษาเวียดนาม มาจากภาษากลุ่มไท แปลว่า "เขาบิดเกลียว" อีกทั้งยังแฝงความหมายว่า "ล้ำค่าดุจเดือนและดาว" และยังได้สมญาว่าเป็น "ยูนิคอร์นแห่งเอเชีย"