stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ท
ประวัติการใช้งาน > เข้าประจำการนอกสหรัฐฯ

ถึงแม้ว่าอากาศยานของกองทัพเรือนั้นจะขายไม่ดีนักในการส่งออก แต่เอฟ/เอ-18 ก็ถูกซื้อและเข้าประจำการในหลายๆ ประเทศ ฮอร์เน็ทรุ่นส่งออกนั้นจะคล้ายคลึงกับแบบของสหรัฐฯ เนื่องมาจากว่าไม่มีลูกค้ารายใดที่มีเรือบรรทุกเครื่องบิน แบบที่ส่งออกนั้นจึงไม่มีระบบลงจอดสำหรับภารกิจดังกล่าวและทางกองทัพอากาศออสเตรเลียก็นำส่วนยึดกับแท่นส่งออก  ยกเว้นของแคนาดา ลูกค้าทุกรายซื้อฮอร์เน็ทผ่านทางกองทัพเรือสหรัฐฯ ซึ่งทำหน้าที่เหมือนผู้จัดการการขายแต่ก็ต้องประสบกับการขาดทุน แคนาดาได้สั่งซื้อโดยตรงจากบริษัทผู้ผลิต
ประวัติการใช้งาน > เข้าประจำการนอกสหรัฐฯ > ออสเตรเลีย

กองทัพอากาศออสเตรเลียได้ซื้อเอฟ/เอ-18เอจำนวน 57 ลำและเอฟ/เอ-18บีสองที่นั่งสำหรับการฝึกจำนวน 18 ลำ โดยมีในประจำการทั้งหมด 71 ลำและสูญเสียไป 4 ลำ เอฟ/เอ-18 ลำแรกถูกส่งให้กับกองทัพอากาศในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2527 ทางกองบินคาดหวังว่าจะถูกปลดประจำการในพ.ศ. 2558 และถูกแทนที่ด้วยเอฟ-35 ไลท์นิ่ง 2
มีสามทางเลือกที่ถูกพิจารณาในการแทนที่เครื่องมิราจ 3 ของกองทัพอากาศออสเตรเลีย ทางเลือกได้แก่เอฟ-15 อีเกิล เอฟ-16 ไฟท์ติ้งฟอลคอน และเอฟ/เอ-18 แบบใหม่ เอฟ-15 ถูกมองข้ามเพราะรุ่นที่ถูกนำเสนอนั้นไม่สามารถทำการโจมตีทางพื้นดินได้ เอฟ-16 ถูกมองว่าไม่เหมาะเพราะมีเครื่องยนต์เดียว ผลที่ตามมาก็คือออสเตรเลียทำสัญญาในเดือนตุลาคมพ.ศ. 2524 เครื่องบินสองลำแรกถูกผลิตขึ้นในสหรัฐฯ ส่วนที่เหลือนำไปประกอบในออสเตรเลีย การส่งเกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์พ.ศ. 2528 และเดือนพฤษภาคมพ.ศ. 2533 ความแตกต่างระหว่างของออสเตรเลียกับของสหรัฐฯ คือ
การนำส่วนที่ใช้ยึดกับแท่นส่งบนเรือบรรทุกเครื่องบินออก
เพิ่มความถี่วิทยุ
ระบบประเมินข้อมูลที่ด้อยกว่าของออสเตรเลีย
เครื่องบันทึกวิดีโอและเสียงที่พัฒนา
ที่นั่งที่แตกต่าง
ใช้ระบบลงจอดธรรมดาแทนระบบลงจอดบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
ในพ.ศ. 2544 ออสเตรเลียวางกำลังเครื่องบินสี่ลำที่ฐานทัพอากาศไดโก การ์เซียเพื่อทำหน้าที่ป้องกันในปฏิบัติการร่วมกับรัฐบาลร่วมที่ต้องการจัดการกับกลุ่มตาลิบันในอัฟกานิสถาน ในปีพ.ศ. 2546 ฝูงบินหมายเลข 75 ใช้เอฟ/เอ-18 จำนวน 14 ลำในกาตาในสวนหนึ่งของปฏิบัติการฟอลโคเนอร์และเครื่องบินเหล่านี้ได้ทำหน้าที่ในตอนที่บุกอิรัก
ประวัติการใช้งาน > เข้าประจำการนอกสหรัฐฯ > แคนาดา

แคนาดาเป็นลูกค้าส่งออกรายแรกของฮอร์เน็ทเพื่อเข้าแทนที่ซีเอฟ-104 ซีเอฟ-101 วูดู และซีเอฟ-116 ฟรีดอม แคนาดาได้สั่งซื้อรุ่นเอจำนวน 98 ลำและรุ่นบีจำนวน 40 ลำ
ในปีพ.ศ. 2534 แคนาดานำซีเอฟ-18 จำนวน 26 เครื่องเข้าร่วมสงครามอ่าวโดยตั้งฐานอยู่ที่กาตา ในเดือนมิถุนายนพ.ศ. 2542 ซีเอฟ-18 จำนวน 18 ลำเข้าสู่ฐานทัพอากาศที่เอเวียโน่ประเทศอิตาลีและพวกมันได้ทำหน้าที่ทั้งอากาศสู่อากาศและอากาศสู่พื้นในยูโกสลาเวีย
เครื่องบินเผชิญกับโครงการพัฒนาเพื่อการใช้งานที่นานขึ้นถึงปีพ.ศ. 2563 เป็นการพัฒนาเอฟ-18เอและเอฟ-18บีให้กลายเป็นเอฟ/เอ-18ซีและดี ซีเอฟ-18 มีจำนวนทั้งสิ้น 80 ลำ ประกอบด้วยแบบที่นั่งเดียว 62 ลำและสองที่นั่ง 18 ลำที่ถูกเลือกเข้าโครงการพัฒนา เมื่อถึงปีพ.ศ. 2546 แคนาดามีทั้งหมด 123 ลำในประจำการและสูญเสียไป 15 ลำ
ประวัติการใช้งาน > เข้าประจำการนอกสหรัฐฯ > ฟินแลนด์

กองทัพอากาศฟินแลนด์ได้วั่งซื้อเอฟ-18ซี/ดีจำนวน 64 ลำ การส่งเริ่มในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ฮอร์เน็ทได้เข้ามาแทนที่มิก-21และซาอับ 35 ดราเคน เครื่องบินลำหนึ่งถูกทำลายในการชนกลางอากาศในปีพ.ศ. 2544 เอฟ-18ซีอีกลำที่ได้รับความเสียหายถูกสร้างขึ้นใหม่เป็นเอฟ-18ดี
เอฟ-18ซีของฟินแลนด์ยังมีระบบป้องกันการรบกวนที่เรียกว่าเอเอสพีเจ (Airborne-Self-Protection-Jammer) กองทัพเรือสหรัฐฯ ต่อมาได้ติดตั้งระบบดังกล่าวที่เรียกว่าเอแอลคิว-165 ในเครื่องซูเปอร์ฮอร์เน็ต ฮอร์เน็ทของฟินแลนด์ถูกใช้เพื่อป้องกันเท่านั้น
ฟินแลนด์ได้ปรับเปลี่ยนระบบมากมายของเอฟ-18 มีทั้งหมวกแบบเอชเอ็มเอส (helmet mounted sights) หน้าจอแสดงแบบใหม่ และเซ็นเซอร์ ฮอร์เน็ท 63 ลำใช้อาวุธโจมตีภาคพื้นดินอย่างเอจีเอ็ม-154ซี เจซอว์ การพัฒนายังรวมทั้งการใช้ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศแบบเอไอเอ็ม-9 เอกซ์ ไซด์ไวน์เดอร์และเอไอเอ็ม-120ซี-7 แอมแรม การพัฒนานี้มีมูลค่าประมาณ 1-1.6 พันล้านยูโรและวางแผนงานว่าจะเสร็จสิ้นในปีพ.ศ. 2558 หลังจากพัฒนาเครื่องบินจะอยู่ประจำการจนถึงปี 2568
ประวัติการใช้งาน > เข้าประจำการนอกสหรัฐฯ > คูเวต

กองทัพอากาศคูเวตมีเอฟ/เอ-18ซีและเอฟ/เอ-18ดีจำนวน 39 ลำในปีพ.ศ. 2551  อากาศยานเหล่านี้ถูกสั่งซื้อล่วงหน้าก่อนการเข้าบุกอิรักในเดือนสิงหาคมพ.ศ. 2533 การส่งเริ่มขึ้นในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2534  เอฟ/เอ-18ซี/ดีถูกแทนที่ด้วยเอ-4เคยู สกายฮอว์ค
ประวัติการใช้งาน > เข้าประจำการนอกสหรัฐฯ > มาเลเซีย

กองทัพอากาศมาเลเซียมีเอฟ/เอ-18ดีจำนวน 9 ลำ  กองทัพอากาศแบ่งการสั่งซื้อระหว่างเอฟ/เอ-18 และมิโคยัน มิก-29
ประวัติการใช้งาน > เข้าประจำการนอกสหรัฐฯ > สเปน

กองทัพอากาศสเปนได้สั่งซื้ออีเอฟ-18เอจำนวน 60 ลำและอีเอฟ-18บีจำนวน 12 ลำ ("E"ย่อมาจากคำว่า"España"ที่แปลว่าของสเปน) ต่อมาชื่อได้ถูกเปลี่ยนเป็นซี.15 และซีอี.15 โดยกองทัพอากาศสเปน  การส่งเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ปัจจุบันเครื่องบินทั้งหมดถูกพัฒนาเป็นเอฟ-18เอ+/บี+ ใกล้เคียงกับเอฟ/เอ-18ซี/ดี
ในพ.ศ. 2548 สเปนได้รับเอฟ/เอ-18เอจำนวน 24 ลำที่เคยเป็นของกองทัพเรือสหรัฐฯ โดยมีทางเลือกเพิ่มอีกหก หกลำแรกถูกส่งในเดือนธันวาคมพ.ศ. 2548 ก่อนหน้าการส่งพวกมันถูกดัดแปลงด้วยเครื่องยนต์เอฟ404 และการดัดแปลงที่ทางสเปนเป็นผู้เรียกร้อง พวกมันเป็นส่วนเกินส่วนแรกของกองทัพเรือสหรัฐฯ
ฮอร์เน็ทของสเปนทำงานในทุกภาพอากาศและทั้งกลางวันกลางคืน ในสงครามในแต่ละฝูงบินที่แนวหน้าจะมีบทบาทหลักของตนเอง การเติมเชื้อเพลิงจะทำหน้าที่โดยเคซี-130เอชและโบอิง 707ทีที
ประวัติการใช้งาน > เข้าประจำการนอกสหรัฐฯ > สวิตเซอร์แลนด์

กองทัพอากาศสวิตเซอร์แลนด์ได้ซื้อแบบซี 26 ลำและแบบดี 8 ลำ แบบดีลำหนึ่งสูญเสียในการตก  การส่งเริ่มขึ้นในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2539
ในท้ายปีพ.ศ. 2550 สวิตเซอร์แลนด์ได้ขอโครงการพัฒนาเอฟ/เอ-18ซี/ดี เพื่อขยายระยะการใช้งานของเอฟ/เอ-18ซี/ดี ในเดือนตุลาคมพ.ศ. 2551 กองบินฮอร์เน็ทของสวิตมีเที่ยวบิน 50,000 เที่ยวบิน
ประวัติการใช้งาน > ประเทศที่อาจใช้งาน

เอฟ/เอ-18ซีและเอฟ/เอ-18ดีถูกพิจารณาโดยกองทัพเรือฝรั่งเศสในช่วงปีพ.ศ. 2523 สำหรับการนำไปใช้งานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน และอีกครั้งในปีพ.ศ. 2533 สำหรับใช้งานบนเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์
ออสเตรเลีย ชิลี สาธารณรัฐเชค ฮังการี, ฟิลิปปินส์ โปแลนด์ และสิงคโปร์ ประเมินฮอร์เน็ทแต่ก็ไม่ได้ซื้อมัน ไทยได้สั่งซื้อฮอร์เน็ทแบบซีและดีแต่ด้วยปัญหาการเงินของเอเชียในปลายพ.ศ. 2533 ทำให้การสั่งซื้อถูกยกเลิก
เอฟ-18แอลสำหรับกรีซก็ไม่ได้ถูกผลิตในปีพ.ศ. 2523 และถูกเลือกโดยกองทัพอากาศกรีซ แต่ทางรัฐบาลของกรีซก็เลือกเอฟ-16 ไฟท์ติ้งฟอลคอนและมิราจ 2000 แทน
แบบต่าง ๆ > เอ/บี

เอฟ/เอ-18เอเป็นแบบที่นั่งเดียวและเอฟ/เอ-18บีนั้นเป็นแบบที่สองที่นั่ง พื้นที่สำหรับห้องนักบินที่มีสองที่นั่งได้ปรับเปลี่ยนตำแหน่งของอุปกรณ์และลดเชื้อเพลิงภายในลงไป 6% ฮอร์เน็ทสองที่นั่งมีความสามารถในการต่อสู้ที่เหมือนเดิม แบบบีนั้นใช้สำหรับการฝึกเป็นหลัก
แบบต่าง ๆ > ซี/ดี

เอฟ/เอ-18ซีเป็นแบบที่นั่งเดียวและเอฟ/เอ-18ดีเป็นแบบสองที่นั่ง แบบดีสามารถนำไปใช้ฝึกหรือเป็นเครื่องบินโจมตีในทุกสภาพอากาศ แบบดีที่มีสองที่นั่งมีที่นั่งสำหรับนักบินผู้ช่วยที่จะควบคุมระบบอาวุธต่างๆ แบบดีนั้นใช้โดยนาวิกโยธินสหรัฐฯ สำหรับการโจมตีในตอนกลางคืน
เอฟ/เอ-18ซีและดีเป็นผลจากการพัฒนาในปีพ.ศ. 2530 ที่รวมทั้งการพัฒนาเรดาร์ ระบบการบิน และความสามารถในการบรรทุกขีปนาธแบบใหม่อย่างเอไอเอ็ม-120 แอมแรมและเอจีเอ็ม-65 มาเวอร์ริก และเอจีเอ็ม-84 ฮาร์พูน การพัฒนายังรวมทั้งรบบดีดตัวของมาร์ตินเบเกอร์และเครื่องป้องกันคลื่นรบกวน เรดาร์ภาคพื้นดินทำให้นักบินสามารถหาเป้าหมายในสภาพที่ยากลำบากได้
นอกจากนี้ แบบดี 60 ลำถูกทำให้มีความสามารถโจมตีตอนกลางคืน สิ่งเหล่านี้ก็คือเซ็นเซอร์แบบเอทาร์ส (ATARS) ในตำแหน่งเดียวกับปืน
ด้วยการเริ่มในปีพ.ศ. 2535 เครื่องยนต์ที่เพิ่มสมรรถนะแบบเอฟ404-จีอี-402 ทำให้มันมีแรงขับคงที่สูงสุดเพิ่มขึ้นอีก 10% จากเครื่องยนต์ปกติของฮอร์เน็ท  ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2536 เลเซอร์หาระยะแบบเอเอเอส-38เอ ไนท์ฮอว์คได้ถูกเพิ่มเข้าไปทำให้มันสามารถหาเป้าเองได้ เลเซอร์ดังกล่าวทำให้ฮอร์เน็ทมีความสามารถในการโจมตีเป้าหมายที่มีเลเซอร์จากอากาศยานลำอื่นเป็นผู้ชี้เป้า
การสร้างเอฟ/เอ-18ซีสิ้นสุดลงในปีพ.ศ. 2542 ในปีพ.ศ. 2543 เอฟ/เอ-18ดีลำสุดท้ายถูกส่งให้กับนาวิกโยธินสหรัฐฯ
แบบต่าง ๆ > อี/เอฟ ซูเปอร์ฮอร์เน็ท

บทความหลัก: เอฟ/เอ-18อี/เอฟ ซูเปอร์ฮอร์เน็ท
เอฟ/เอ-18อีแบบที่นั่งเดียวและเอฟ/เอ-18เอฟ ซูเปอร์ฮอร์เน็ทแบบสองที่นั่งได้ใช้ชื่อและการออกแบบจากเอฟ/เอ-18 แต่โดยรวมแล้วก็ถูกออกแบบใหม่ ซูเปอร์ฮอร์เน็ทมีโครงสร้างใหม่ 25% ส่วนหน้าของเครื่องยนต์ที่ใหญ่ขึ้น เครื่องยนต์จีอี เอฟ414 ที่ทรงพลังกว่า และระบบการบินที่ยอดเยี่ยม อากาศยานในปัจจุบันกำลังอยู่ในการผลิตและจะถูกส่งมอบให้กับ 22 ฝูงบิน อีเอ-18จี โกรว์เลอร์เป็นเอฟ/เอ-18เอฟสองที่นั่งสำหรับสงครามอิเล็คทรอนิคซึ่งมันจะมาแทนที่อีเอ-6 โพรว์เลอร์เอ-6บี โพรว์เลอร์ของกองทัพเรือ
แบบต่าง ๆ > แบบสำหรับส่งออก

(เอ) เอฟ/เอ-18เอ: เป็นรุ่นหนึ่งที่นั่งที่สร้างให้กับกองทัพอากาศออสเตรเลีย
(เอ) เอฟ/เอ-18บี: เป็นรุ่นฝึกที่มีสองที่นั่งที่สร้างให้กับกองทัพอากาศสหรัฐฯ
ซีเอฟ-18เอ : เป็นรุ่นหนึ่งที่นั่งที่ผลิตให้กับกองทัพอากาศของแคนาดา กองทัพของแคนาดาเรียกมันว่าซีเอฟ-188เอ ฮอร์เน็ท
ซีเอฟ-18บี : เป็นรุ่นสองที่นั่งสำหรับการต่อสู้และการฝึกที่สร้างให้กับกองทัพแคนาดา ทางการกองทัพแคนาดาเรียกมันว่าซีเอฟ-188บี ฮอร์เน็ท
อีเอฟ-18เอ: เป็นรุ่นหนึ่งที่นั่งของกองทัพอากาศสเปน ทางกองทัพอากาศสเปนเรียกมันว่าซี.15
อีเอฟ-18บี: เป็นรุ่นสองที่นั่งสำหรับการฝึกของกองทัพอากาศสเปน กองทัพอากาศสเปนเรียกมันว่าซีอี.15
เคเอเอฟ-18ซี: เป็นรุ่นหนึ่งที่นั่งของกองทัพอากาศคูเวต
เคเอเอฟ-18ดี: เป็นรุ่นสองที่นั่งสำหรับการฝึกของกองทัพอากาศคูเวต
กองทัพอากาศฟินแลนด์ใช้เอฟ/เอ-18ซี/ดี ฮอร์เน็ท ฮอร์เน็ทแบบดีสองลำแรกถูกผลิตโดยแมคดอนเนลล์ ดักลาส  เอฟ-18ซีแบบที่นั่งเดียว 57 ลำถูกประกอบโดยบริทพาเทียในฟินแลนด์
สวิตเซอร์แลนด์ใช้เอฟ-18ซี/ดี เอฟ-18 ของสวิซเดิมที่ไม่มีความสามารถในการโจมตีภาคพื้นดินจนกระทั่งมีการเพิ่มฮาร์ดแวร์ใหม่เข้าไป
ประเทศผู้ใช้งาน

กองทัพอากาศออสเตรเลียมีเอฟ/เอ-18เอจำนวน 55 ลำและเอฟ/เอ-18บีจำนวน 16 ลำในปีพ.ศ. 2551
กองทัพอากาศฟินแลนด์มีเอฟ-18ซีจำนวน 55 ลำและเอฟ-18ดีจำนวน 7 ลำอยู่ในประจำการเมื่อพ.ศ. 2551
กองทัพอากาศคูเวตมีเอฟ/เอ-18ซีจำนวน 28 ลำและเอฟ/เอ-18ดีจำนวน 7 ลำในประจำการเมื่อปีพ.ศ. 2551
กองทัพอากาศมาเลเซียมีเอฟ/เอ-18ดีจำนวน 8 ลำในประจำการเมื่อพ.ศ. 2551
กองทัพอากาศสเปน
กองทัพอากาศสวิซมีเอฟ/เอ-18ซีจำนวน 26 ลำและเอฟ/เอ-18ดีจำนวน 7 ลำในประจำการเมื่อพ.ศ. 2551
กองทัพเรือสหรัฐฯ มีเอฟ/เอ-18เอ/บี/ซี/ดีจำนวน 409 ลำในประจำการเมื่อปีพ.ศ. 2551-2562
กองนาวิกโยธินสหรัฐฯ มีเอฟ/เอ-18เอ/บี/ซี/ดีจำนวน 238 ลำในประจำการเมื่อปีพ.ศ. 2551
นาซ่า
รายละเอียด เอฟ-18 ฮอร์เน็ท

ผู้สร้าง: บริษัท แมคดอนเนลล์ ดักลาส และ นอร์ธรอป ปัจจุบันอยู่ในการผลิตของโบอิง (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท: เจ๊ตขับไล่ครองความเป็นจ้าวอากาศ ที่นั่งเดียว ประจำเรือบรรทุกอากาศยาน
เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน เยเนอรัล อีเล็คตริค เอฟ 404-จีอี-402 ให้แรงขับเครื่องละ 11,000 ปอนด์ และ 17,750 ปอนด์ เมื่อสันดาปท้าย 2 เครื่อง
กางปีก: 11.43 เมตร
ความยาว : 17.1 เมตร
ความสูง : 4.7 เมตร
พื้นที่ปีก : 37.16 ตารางเมตร
ความเร็วสูงสุด: 1.8 มัค ที่ระยะสูง 40,000 ฟุต
รัศมีทำการรบ: 770 กิโลเมตร
เพดานบินรบ: 50,000 ฟุต
พิสัยบิน:กว่า 2,017 กิโลเมตร
น้ำหนักรวมปกติ: 15,230 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 19,960 กิโลกรัม
อาวุธ :ปืนใหญ่อากาศ เอ็ม 61 ขนาด 20 มม. 6 ลำกล้อง 1 กระบอก พรัอมกระสุน 540 นัด
อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ: เอไอเอ็ม-7 เอฟ สแปโรว์ ที่ใต้ปีกและลำตัว
ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศ:  เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์ ที่ปลายปีก
ขีปนาวุธอากาศสู่พื้น: เอจีเอ็ม-65 มาเวอร์ริก เอจีเอ็ม-88 ฮาร์ม เอจีเอ็ม-154
อาวุธต่อต้านเรือรบ: เอจีเอ็ม-84 ฮาร์พูน
สามารถติดตั้งอาวุธได้ถึง 9 ตำแหน่ง คือ ปลายปีก 2 แห่ง ใต้ปีก 4 แห่ง และ ใต้ลำตัว 3 แห่ง รวมเป็นน้ำหนัก 6,215 กิโลกรัม
วายเอฟ-17 คอบราถูกพัฒนาให้เป็นเอฟ/เอ-18
เอฟ/เอ-18 ติดเข้ากับแท่นส่งบนดาดฟ้าเรือของยูเอสเอส อับราฮัม ลินคอร์น
ฮอร์เน็ทแสดงการเชิดหัวด้วยความเร็วสูงในงานแสดง มุมโจมตีที่รวดเร็วทำให้เกิดกระแสลมวนที่ทรงพลัง
เอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ทเดินทางผ่านเสียง
เอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ทบนดาดฟ้าเรือของเรือบรรทุกเครื่องบินยูเอสเอส แฮร์รี่ เอส ทรูแมน
เอฟ/เอ-18 กำลังขึ้นจากเรือยูเอสเอส คิทตี้ ฮอว์ค
ซีเอฟ-18เอ ฮอร์เน็ทของแคนาดานอกชายฝั่งฮาวาย การทำลายห้องนักบินที่ส่วนท้องนั้นก็เพื่อหลอกนักบินศัตรูในตอนที่ต่อสู้กัน
เอฟ-18 ของสเปน
ยูเอสเอส แฮร์รี่ เอส ทรูแมน (ซีวีเอ็น-75)
เอฟ/เอ-18ซีของกองทัพอากาศสวิซกำลังนำเครื่องขึ้น
สีน้ำเงินแสดงประเทศผู้ใช้เอฟ/เอ-18
เอสรา 1

หนังสือเอสรา บทที่ 1
| เอสรา 1 |
| --- | --- |
← 2 พงศาวดาร 36เอสรา 2 →
ไซรัสทรงคืนเครื่องใช้ของพระวิหาร (เอสรา 1:1–11)
หนังสือ: หนังสือเอสรา
หมวดหมู่: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 15
เอสรา 1 (อังกฤษ: Ezra 1) เป็นบทแรกของหนังสือเอสราของพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์หรือของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์ในคัมภีร์ฮีบรูซึ่งถือว่าหนังสือเอสราและหนังสือเนหะมีย์เป็นหนังสือเล่มเดียวกัน ธรรมเนียมของศาสนายูดาห์ระบุว่าเอสราเป็นผู้เขียนของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์รวมถึงหนังสือพงศาวดาร แต่นักวิชาการสมัยโดยทั่วไปเชื่อว่าผู้เรียบเรียงจากศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (ที่เรียกว่า "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร") เป็นผู้เขียนสุดท้ายของหนังสือเหล่านี้
เอสรา 1 ประกอบด้วยเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระราชกฤษฎีกาของไซรัสและการกลับมายูดาห์ครั้งแรกหลังการพลัดถิ่นนำโดยเชชบัสซาร์ รวมถึงการคืนเครื่องใช้ของพระวิหารศักดิ์สิทธิ์ และยังเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่ประกอบด้วยบทที่ 1 ถึง 6 เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ก่อนการมาถึงของเอสราในผ่นดินยูดาห์ เมื่อ 468 ปีก่อนคริสตกาล ประโยคเปิดของบทนี้ (และหนังสือเล่มนี้) เหมือนกันกับประโยคสุดท้ายของ 2 พงศาวดาร
กระบอกไซรัส

กระบอกไซรัสมีข้อความที่เกี่ยวข้องกับพระราชกฤษฎีกาของไซรัสซึ่งให้ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ของหนังสือเอสรา:
เราคืนรูปของพระซึ่งประทับอยู่ที่นั่น [คือในบาบิโลน] ไปยังที่ของพระเหล่านั้น และเราให้พระเหล่านั้นประทับอยู่ในพระนิเวศตลอดกาล เรารวบรวมประชากรทั้งหมดของพระเหล่านั้นและส่งคืนพวกเขากลับไปที่ที่พวกเขาอยู่
พระราชกฤษฎีกาของไซรัสมีความสำคัญต่อการกลับมาของชาวยิว เพราะแสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่ได้หลุดพ้นจากอำนาจบาบิโลน แต่ได้รับพระบรมราชานุญาตจากกษัตริย์แห่งเปอร์เซียในปีแรกแห่งรัชสมัยของพระองค์ และการบรรลุผลสำเร็จของคำเผยพระวจจนะเจ็ดสิบปีของเยเรมีย์ (เยเรมีย์ 25:11 -14, เยเรมีย์ 29:10 -14)
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 11 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

มีคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล สำนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; คริสต์ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; คริสต์ศตวรรษที่ 5)
หนังสือกรีกโบราณที่เรียกว่า 1 เอสดราส (Greek: Ἔσδρας Αʹ) ประกอบด้วยเนื้อหาบางส่วนของ 2 พงศาวดาร, เอสรา และเนหะมีย์ รวมอยู่ในฉบับส่วนใหญ่ของเซปทัวจินต์ และอยู่ในลำดับก่อนหนังสือเดี่ยวของเอสรา–เนหะมีย์ (ซึ่งมีชื่อในภาษากรีกว่า Ἔσδρας Βʹ) 1 เอสดราส 2:1–14 เทียบเท่ากับเอสรา 1:1–11 (พระราชกฤษฎีกาของไซรัส)
สำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูคือฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) หนังสือเอสรา-เนหะมีย์ทั้งเล่มหายไปจากฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex) ตั้งแต่การจลาจลต่อต้านชาวยิวในอะเลปโปในปี ค.ศ. 1947
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

เอสรา 1 เริ่มต้นด้วยการให้บริบททางประวัติศาสตร์ของเหตุการณ์จริง: "ในปีแรกแห่งรัชกาลไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย" แต่ตามมาทันทีด้วยความเกี่ยวกับพระยาห์เวห์ผู้ทรงมีอำนาจควบคุมที่แท้จริงและได้ตรัสเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้แล้วตั้งแต่ก่อนการประสูติของไซรัส (อิสยาห์ 44:28; 45:13) และการทำให้พระวจนะผ่านการเผยของเยเรมีย์สำเร็จ
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล > ววรค 1

ในปีแรกแห่งรัชกาลไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย เพื่อพระวจนะของพระยาห์เวห์ที่ตรัสโดยปากของเยเรมีย์จะสำเร็จ พระยาห์เวห์ทรงเร้าจิตใจของไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย พระองค์จึงทรงป่าวประกาศตลอดราชอาณาจักรของพระองค์ และทรงบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรลงด้วยว่า
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล > ววรค 2

ไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซียตรัสดังนี้ว่า 'พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ได้ประทานบรรดาราชอาณาจักรแห่งแผ่นดินโลกแก่เรา และพระองค์ทรงกำชับให้เราสร้างพระนิเวศให้พระองค์ที่เยรูซาเล็มซึ่งอยู่ในยูดาห์'
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล > วรรค 3

มีใครในหมู่พวกท่านที่เป็นประชากรของพระองค์? ขอพระเจ้าของเขาสถิตกับเขา และขอให้เขาขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม ซึ่งอยู่ในยูดาห์และสร้างพระนิเวศของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล คือพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้สถิตในเยรูซาเล็ม
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล > วรรค 4

และคนทั้งปวงที่เหลืออยู่ ไม่ว่าเขาจะอาศัยอยู่ ณ ที่ใด ให้บรรดาคนตามที่นั้นๆ ช่วยเขาด้วยเงินและด้วยทองคำ ด้วยข้าวของและสัตว์เลี้ยง นอกเหนือจากของถวายด้วยความสมัครใจ สำหรับพระนิเวศของพระเจ้าซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล > วรรค 7

กษัตริย์ไซรัสก็ทรงนำเครื่องใช้ของพระนิเวศของพระยาห์เวห์ออกมา ซึ่งเป็นเครื่องใช้ที่เนบูคัดเนสซาร์ได้ทรงกวาดมาจากเยรูซาเล็ม และทรงเก็บไว้ในวิหารแห่งพระของพระองค์
ทรัพย์ของพระวิหารที่เนบูคัดเนสซาร์นำไป (2 พงศาวดาร 36:18) ได้กลับคืนสู่เยรูซาเล็มในตอนนี้
ดูเพิ่ม

พระเจ้าไซรัสมหาราชในคัมภีร์ไบเบิล
มิทเรดาท
เยรูซาเล็ม
เศรุบบาเบล
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: 2 พงศาวดาร 36, อิสยาห์ 44, อิสยาห์ 45, เยเรมีย์ 25, เยเรมีย์ 29, เยเรมีย์ 51
บรรณานุกรม

Dandamaev, M. A. (1989). A Political History of the Achaemenid Empire. Leiden: Brill. ISBN 90-04-09172-6.
Fensham, F. Charles (1982). The Books of Ezra and Nehemiah. New international commentary on the Old Testament (illustrated ed.). Wm. B. Eerdmans Publishing. ISBN 978-0802825278. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Grabbe, Lester L. (2003). "Ezra".  ใน Dunn, James D. G.; Rogerson, John William (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible (illustrated ed.). Wm. B. Eerdmans Publishing. pp. 313–319. ISBN 978-0802837110. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Hallo, W.H.; Younger, K.L., บ.ก. (2003). The Context of Scripture: Monumental Inscriptions from the Biblical World. แปลโดย Cogan, Mordechai. Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-10619-2.
Brosius, Maria (ed.): The Persian Empire from Cyrus II to Artaxerxes I (2000, London Association of Classical Teachers (LACT) 16, London.
Larson, Knute; Dahlen, Kathy; Anders, Max E. (2005).  Anders, Max E. (บ.ก.). Holman Old Testament Commentary - Ezra, Nehemiah, Esther. Vol. 9 (illustrated ed.). B&H Publishing Group. ISBN 978-0805494693. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Levering, Matthew (2007). Ezra & Nehemiah. Brazos Theological Commentary on the Bible. Brazos Press. ISBN 978-1587431616. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
McConville, J. G. (1985). Ezra, Nehemiah, and Esther. The daily study Bible : Old Testament. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0664245832. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Schaudig, Hanspeter (2001). Die Inschriften Nabonids von Babylon und Kyros' des Großen, samt den in ihrem Umfeld entstandenen Tendenzschriften. Textausgabe und Grammatik (ภาษาเยอรมัน). Münster: Ugarit-Verlag.
Smith-Christopher, Daniel L. (2007). "15. Ezra-Nehemiah".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 308–324. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Ezra - Chapter 1 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Book of Ezra Chapter 1. Bible Gateway
เอสรา 1. YouVersion
| ด ค กหนังสือเอสรา |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  เอสรา 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10 
สถานที่:  ไซดอน  ไทระ  บาบิโลน  เยรูซาเล็ม  อาหะวา  เอกบาทานา 
บุคคล:  ชาวเลวี  เชอัลทิเอล  เซอร์ซีส  ไซรัส  ดาริอัส  ดาวิด  ทัทเธนัย  ยูดาห์  เยชูอา/โยชูวา  เศคาริยาห์  เศรุบบาเบล  อารทาเซอร์ซีส  อาสาฟ  อาหสุเอรัส  อิดโด  เอสรา  ฮักกัย 
วลี:  โขส  บ่าวไพร่ประจำพระวิหาร 
การประพันธ์:  ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร  เอสรา–เนหะมีย์ 
← 2 พงศาวดาร (บทที่ 36)  ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์     หนังสือดาเนียล (บทที่ 12) ในคัมภีร์ฮีบรูหนังสือเนหะมีย์ (บทที่ 1) →
สดมภ์ขวาของหน้า 575 ของคัมภีร์ไบเบิลภาษากรีกฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; คริสต์ศตวรรษที่ 4) จากหอสมุดวาติกัน ประกอบด้วย 1 เอสดราส 1:55–2:5
พงศาวดารนาโบนีดัสซึ่งระบุตำแหน่งของไซรัสเป็น "กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย"
ด้านหน้าของกระบอกไซรัสมีจารึกคล้ายกับพระราชกฤษฎีกาของไซรัส
เอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2024 รอบคัดเลือก

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: จอร์แดน (กลุ่มเอ) เกาหลีใต้ (กลุ่ม B) เวียดนาม (กลุ่ม C) บาห์เรน (กลุ่ม ดี) อุซเบกิสถาน (กลุ่ม อี) คูเวต (กลุ่ม F) จีน (กลุ่ม จี) ไทย (กลุ่ม เอช) ทาจิกิสถาน (กลุ่ม 1) ซาอุดีอาระเบีย (กลุ่ม J) อินโดนีเซีย (กลุ่ม K)
วันที่: 6 กันยายน – 12 กันยายน 2023
ทีม: 43 (มีสิทธิ์) (จาก 1 สมาพันธ์)
สถานที่: 14 (ใน 11 เมืองเจ้าภาพ)
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 57
จำนวนประตู: 215 (3.77 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  คูเซยิน นอร์แชฟ (6 ประตู)
← 2022 2026 → 
เอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2024 รอบคัดเลือก (อังกฤษ: 2024 AFC U-23 Asian Cup qualification) เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายระดับนานาชาติสำหรับรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ซึ่งตัดสินทีมที่เข้ารอบการแข่งขันเอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2024
มีทั้งหมด 16 ทีมที่ผ่านเข้ารอบในการแข่งขันรอบสุดท้าย รวมถึงกาตาร์ที่ผ่านการคัดเลือกโดยอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ
การจับฉลาก

|  | โถ 1 | โถ 2 | โถ 3 | โถ 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โถเจ้าภาพ |  ซาอุดีอาระเบีย (1) (H)  อุซเบกิสถาน (2) (H)  เกาหลีใต้ (5) (H)  เวียดนาม (7) (H)  ไทย (9) (H)  จอร์แดน (10) (H) |  คูเวต (14) (H)  ทาจิกิสถาน (16) (H)  บาห์เรน (17) (H)  อินโดนีเซีย (23) (H) |  |  จีน  (NR) (H) |
| Remaining Teams |  ญี่ปุ่น (3)  ออสเตรเลีย (4)  อิรัก (6)  เติร์กเมนิสถาน (8)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (11) |  อิหร่าน (12)  มาเลเซีย (15)  พม่า (18)  กัมพูชา (19)  ซีเรีย (20)  อินเดีย (21)  สิงคโปร์ (22) |  คีร์กีซสถาน (24)  ปาเลสไตน์ (25)  เยเมน (26)  ติมอร์-เลสเต (27)  จีนไทเป (28)  เลบานอน (29)  ลาว (30)  บังกลาเทศ (31)  ฮ่องกง (32)  มัลดีฟส์ (33) (W)  โอมาน (34) |  มองโกเลีย (35)  ฟิลิปปินส์ (36)  อัฟกานิสถาน (NR)  บรูไน (NR)  เกาหลีเหนือ (NR) (W)  กวม (NR)  มาเก๊า (NR) (N)  ปากีสถาน (NR)  กาตาร์ (13) (Q) |
ทีมที่มีสถานะ ตัวหนา เป็นทีมที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
'(H)': เจ้าภาพกลุ่มรอบคัดเลือกถูกกำหนดก่อนการจับสลาก
'(Q)': เจ้าภาพการแข่งขันรอบสุดท้าย ผ่านการคัดเลือกโดยอัตโนมัติ โดยไม่คำนึงถึงผลการคัดเลือก
'(W)': ถอนตัวหลังการจับฉลาก
แหล่งข้อมูลอื่น

AFC U23 Asian Cup, the-AFC.com
| ด ค กฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี |
| --- | --- |
ทัวร์นาเมนต์:  โอมาน 2013  กาตาร์ 2016  จีน 2018  ไทย 2020  อุซเบกิสถาน 2022  กาตาร์ 2024  ซาอุดีอาระเบีย 2026 
รอบคัดเลือก:  2013  2016  2018  2020  2022  2024 
รายชื่อ:  2013  2016  2018  2020  2022  2024 
รอบชิงชนะเลิศ:  2013  2016  2018  2020  2022  2024
เอียน แม็คคิววัน

| เอียน แม็คคิววัน Ian McEwan |
| --- | --- |

เกิด: 21 มิถุนายน ค.ศ. 1948
สัญชาติ: ชาวอังกฤษ
อาชีพ: นักเขียน, นักเขียนบทภาพยนตร์
ยุคสมัย: ประวัติศาสตร์ใหม่
ผลงานเด่น: “First Love, Last Rites” “Amsterdam” “Atonement”
ตำแหน่ง: นักเขียน
นักเขียนชาวอังกฤษ
เอียน แม็คอิวัน (อังกฤษ: Ian McEwan, CBE, FRSA, FRSL) (21 มิถุนายน ค.ศ. 1948 - ปัจจุบัน) เอียน แม็คคิววันเป็นนักเขียนนวนิยายและบทภาพยนตร์คนสำคัญชาวอังกฤษ ผู้ได้รับรางวัลทางวรรณกรรมหลายรางวัลที่รวมทั้งรางวัลแมนบุคเคอร์จากนวนิยายเรื่อง “Amsterdam” ในปี ค.ศ. 1998
งานเขียน

นวนิยาย
The Cement Garden (1978)
The Comfort of Strangers (1981)
The Child in Time (1987)
The Innocent (1990)
Black Dogs (1992)
Enduring Love (1997)
Amsterdam (1998)
Atonement (2001)
Saturday (2005)
On Chesil Beach (2007)
Solar (2010)
รวมเรื่องสั้น
First Love, Last Rites (1975)
In Between the Sheets (1978)
นวนิยายสำหรับเด็ก
Rose Blanche (1985)
The Daydreamer (1994)
บทละคร
The Imitation Game (1981)
บทภาพยนตร์
The Ploughman's Lunch (1985)
Sour Sweet (1989)
The Good Son (1993)
Oratorio
or Shall We Die? (1983)
อุปรากร
For You (2008)
บทแปรเป็นภาพยนตร์
Last Day of Summer (1984)
The Cement Garden (1993)
The Comfort of Strangers (1990)
The Innocent (1993)
Solid Geometry (2002)
Enduring Love (2004)
Atonement (2007)
Saturday (2008 announced)