stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะเฟรชพรินซ์ออฟเบลแอร์

| เดอะเฟรชพรินซ์ออฟเบลแอร์ |
| --- | --- |

สร้างโดย: Andy Borowitz  Susan Borowitz
แสดงนำ: Will Smith Alfonso Ribeiro James Avery Janet Hubert-Whitten (1990–1993) Daphne Maxwell Reid (1993–1996) Karyn Parsons Tatyana Ali Ross Bagley (1994–1996) Joseph Marcell
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: The Fresh Prince, ร่วมงานกับ A Touch of Jazz, Inc.
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "The Fresh Prince of Bel-Air", ขับร้องโดย Will Smith
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 6
จำนวนตอน: 148
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Quincy Jones Andy Borowitz Susan Borowitz Kevin Wendle (ฤดูกาลที่ 1) Winifred Hervey (ฤดูกาลที่ 2–3) Gary H. Miller (ฤดูกาลที่ 4-ต้นฤดูกาลที่ 5) Cheryl Gard (กลาง-ปลายฤดูกาลที่ 5) Jeff Pollock Will Smith (ฤดูกาลที่ 6)
กล้อง: กล้องวิดีโอ; กล้องหลายชนิด
ความยาวตอน: 23 นาที
บริษัทผู้ผลิต: Quincy Jones Productions (ฤดูกาลที่ 1–3) Quincy Jones/David Salzman Entertainment (ฤดูกาลที่ 4–6) The Stuffed Dog Company NBC Productions
ออกอากาศ
เครือข่าย: NBC
ออกอากาศ: 10 กันยายน ค.ศ. 1990 (1990-09-10) – 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1996 (1996-05-20)
เดอะเฟรชพรินซ์ออฟเบลแอร์ (อังกฤษ: The Fresh Prince of Bel-Air) เป็นซิตคอมอเมริกันที่ออกฉายครั้งแรกทางช่องเอ็นบีซีระหว่างวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1990 ถึง 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1996 นำแสดงโดยวิล สมิธ รับบทเป็นวัยรุ่นข้างถนนที่เฉลียวฉลาดจากเวสต์ฟิลาเดลเฟีย ที่ถูกส่งให้ไปอยู่กับญาติที่ร่ำรวยที่อยู่อาศัยในแมนชันเบลแอร์ ซึ่งการดำเนินชีวิตของเขามักจะขัดกับญาติ ๆ ของเขาที่นั่น รายการออกฉายทั้งหมด 148 ตอน ใน 6 ฤดูกาล
เดอะเกมอะวอดส์ 2023

งานประกาศรางวัลเดอะเกมอะวอดส์ 2023 (อังกฤษ: The Game Awards 2023) เป็นงานมอบรางวัลที่ยกย่องวิดีโอเกมที่ดีที่สุดของปี 2566 งานนี้ผลิตและดำเนินรายการโดยเจฟฟ์ ไคลีย์ ผู้สร้างและโปรดิวเซอร์ของเดอะเกมอะวอดส์ และจัดขึ้นกับผู้ชมที่ได้รับเชิญที่พีค็อกเธียเตอร์ นครลอสแอนเจลิสในวันที่ 7 ธันวาคม 2566 ซิดนี กู๊ดแมนทำหน้าที่เป็นพิธีกรก่อนเริ่มงาน กิจกรรมนี้ได้รับการถ่ายทอดสดผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์หลายแห่งทั่วโลก มีการแสดงดนตรีจากวง Old Gods of Asgard และการนำเสนอจากแขกรับเชิญคนดัง เช่น ทิโมธี ชาลาเมต์ คริสโตเฟอร์ จัดจ์ และแมทธิว แม็คคอนาเฮย์
เกม บอลเดอส์เกต 3 เป็นผู้นำรายการด้วยการได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 9 สาขาและชนะ 6 สาขา รวมถึงรางวัลเกมแห่งปีและรางวัลการแสดงยอดเยี่ยมสำหรับนีล นิวบอน มีเกมใหม่หลายเกมได้รับการประกาศในระหว่างการแสดง รวมถึง Marvel's Blade Lost Records: Bloom & Rage และ Visions of Mana นักข่าววิพากษ์วิจารณ์งานประกาศรางวัลว่าจัดลำดับความสำคัญของการประกาศและคนดังมากกว่ารางวัล และการไม่รับรู้ถึงการเลิกจ้างในอุตสาหกรรมและวิกฤตด้านมนุษยธรรมในฉนวนกาซาที่กำลังดำเนินอยู่
เกมที่ได้รับรางวัลและเกมที่ได้รับการเสนอชื่อ > รางวัล > อีสปอร์ตและครีเอเตอร์

Rémy "XTQZZZ" Quoniam จาก Team Vitality ขอให้ถอนการเสนอชื่อเขาออกจากรางวัลผู้ฝึกสอนอีสปอร์ตยอดเยี่ยม เนื่องจากเขาไม่ได้เป็นโค้ชเกมมืออาชีพใด ๆ ใน พ.ศ. 2566
| เกมอีสปอร์ตยอดเยี่ยม | ผู้เล่นอีสปอร์ตยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
 วาโลแรนต์ – Riot Games เคาน์เตอร์-สไตรก์ 2 – Valve  โดตา 2 – Valve  ลีกออฟเลเจ็นดส์ – Riot Games  PUBG Mobile – Lightspeed & Quantum Studio / Level Infinite:  Lee "Faker" Sang-hyeok (T1, League of Legendsแม่แบบ:--) Phillip "ImperialHal" Dosen (TSM, Apex Legendsแม่แบบ:--)  Mathieu "ZywOo" Herbaut (Team Vitality, Counter-Strike: Global Offensiveแม่แบบ:--)  Park "Ruler" Jae-hyuk (JD Gaming, League of Legendsแม่แบบ:--)  Max "Demon1" Mazanov (Evil Geniuses, Valorantแม่แบบ:--)  Paco "HyDra" Rusiewiez (New York Subliners, Call of Dutyแม่แบบ:--)
ทีมอีสปอร์ตยอดเยี่ยม: ผู้ฝึกสอนอีสปอร์ตยอดเยี่ยม
 JD Gaming (League of Legendsแม่แบบ:--) Evil Geniuses (Valorantแม่แบบ:--)  Fnatic (Valorantแม่แบบ:--)  Gaimin Gladiators (Dota 2แม่แบบ:--)  Team Vitality (Counter-Strike 2แม่แบบ:--):  Christine "potter" Chi (Evil Geniuses, วาโลแรนต์แม่แบบ:--) Jordan "Gunba" Graham (Florida Mayhem, โอเวอร์วอตช์ 2แม่แบบ:--)  Rémy "XTQZZZ" Quoniam (Team Vitality, เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟแม่แบบ:--)  Danny "zonic" Sørensen (Team Vitality, เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟแม่แบบ:--)  Yoon "Homme" Sung-young (JD Gaming, ลีกออฟเลเจ็นดส์แม่แบบ:--)
งานอีสปอร์ตยอดเยี่ยม: ครีเอเตอร์เนื้อหาแห่งปี
 การแข่งขันชิงแชมป์โลกลีกออฟเลเจ็นดส์ 2023 BLAST.tv Paris Major 2023  อีโว 2023  ดิอินเตอร์เนชันแนล 2023  การแข่งขันชิงแชมป์วาโลแรนต์ 2023:  Ironmouse People Make Games  Quackity  Spreen  SypherPK
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเดอะเกมอะวอดส์ |
| --- | --- | --- |
| ปี |  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563  2564  2565  2566  |  |
| เกมแห่งปี |  ดราก้อน เอจ: อินควิซิชัน (2557)  เดอะวิตเชอร์ 3: ไวลด์ฮันต์ (2558)  โอเวอร์วอตช์ (2559)  เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: บรีทออฟเดอะไวลด์ (2560)  ก๊อดออฟวอร์ (2561)  เซกิโระ: แชโดวส์ดายทไวซ์ (2562)  เดอะลาสต์ออฟอัสพาร์ท II (2563)  อิตเทกส์ทู (2564)  เอลเดนริง (2565)  บอลเดอส์เกต 3 (2566)  |  |
| ดูเพิ่ม |  เจฟฟ์ ไคลีย์  สไปค์วิดีโอเกมอวอร์ดส์  ซัมเมอร์เกมเฟสต์  |  |
เดอะเกรตเกม

แผนที่เปอร์เซียและอัฟกานิสถานทางเหนือในปี ค.ศ. 1857 แสดงภาพรัฐข่านคีวา บูคารา และโกกันด์
เดอะเกรตเกม (อังกฤษ: The Great Game) เป็นการเผชิญหน้าทางการเมืองและการทูตช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระหว่างจักรวรรดิบริติชและจักรวรรดิรัสเซีย รัสเซียซึ่งในขณะนั้นยึดครองรัฐข่านคาซัคเกรงว่าบริติชจะใช้อิทธิพลทางทหารและการค้ารุกเข้ามาในเอเชียกลาง ขณะที่บริติชกังวลว่ารัสเซียจะเข้าแทรกแซงอินเดียอันเป็นอาณานิคมสำคัญของตนในเอเชียใต้ ทั้งสองฝ่ายจึงพยายามแผ่อำนาจเข้ามาในอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นพื้นที่สำคัญทางยุทธศาสตร์มาตั้งแต่สมัยโบราณ นำไปสู่ความตึงเครียดและคำขู่ว่าจะเกิดสงครามระหว่างสองจักรวรรดิ ชื่อ เดอะเกรตเกม ที่นิยามถึงช่วงเวลานี้มีใช้มาก่อนศตวรรษที่ 19 เพื่อหมายถึงเกมที่ต้องชิงไหวชิงพริบ ก่อนจะแพร่หลายทั่วไปโดยนวนิยายเรื่อง คิม ของรัดยาร์ด คิปลิง ซึ่งมีฉากหลังในช่วงเวลาดังกล่าว
ต้นศตวรรษที่ 19 อนุทวีปอินเดียซึ่งอุดมไปด้วยทรัพยากรเป็นที่สนใจของทั้งจักรวรรดิบริติชที่กำลังรุกคืบเข้ามาด้วยบริษัทอินเดียตะวันออก และจักรวรรดิรัสเซียที่กำลังขยายอำนาจลงมาทางเอเชียกลาง จุดเริ่มต้นของ เดอะเกรตเกม ยังคงเป็นที่ถกเถียง บางส่วนเชื่อว่าเริ่มขึ้นเมื่อรัสเซียชนะสงครามรัสเซีย-เปอร์เซียในปี ค.ศ. 1813 ปีเตอร์ ฮอปเคิร์ก นักเขียนและนักประวัติศาสตร์ชาวบริติชเสนอความเห็นว่าเริ่มในปี ค.ศ. 1836 เมื่อบริติชสนับสนุนชาวเซอร์คัสเซียให้ลุกฮือต่อรัสเซียในคอเคซัส ในบริติชเชื่อว่า เดอะเกรตเกม เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1830 เมื่อลอร์ดเอลเลนโบโรห์ ประธานกรรมการการค้าในอินเดียมอบหมายให้ลอร์ดวิลเลียม เบนทิงค์ ข้าหลวงต่างพระองค์แห่งอินเดียจัดตั้งเส้นทางการค้าใหม่กับเอมิเรตบูคารา บริติชวางแผนจะยึดเอมิเรตอัฟกานิสถานเป็นรัฐในอารักขา และใช้อาณาจักรราชวงศ์กอญัรและรัฐข่านบูคาราเป็นรัฐกันชนเพื่อขวางไม่ให้รัสเซียเข้าถึงมหาสมุทรอินเดีย ในขณะที่รัสเซียต้องการใช้อัฟกานิสถานเพื่อประโยชน์ทางการค้าฝ่ายตน ในปี ค.ศ. 1839 บริติชซึ่งกลัวว่ารัสเซียอาจใช้อัฟกานิสถานในการเดินทัพมาบริติชอินเดียตัดสินใจบุกอัฟกานิสถานและคุมตัวเอมีร์ดอสต์ มุฮัมมัด ข่าน จนเกิดเป็นสงครามอังกฤษ–อัฟกานิสถานครั้งที่หนึ่ง ในช่วงแรกบริติชประสบชัยชนะอย่างง่ายดายก่อนจะถูกตีโต้จนลอร์ดเอลเลนโบโรห์ต้องยอมสงบศึกและส่งตัวดอสต์ มุฮัมมัด ข่านกลับไปปกครองอัฟกานิสถานตามเดิม ถึงแม้ว่าจะเอาชนะอัฟกานิสถานแบบเด็ดขาดไม่ได้ในสงครามครั้งต่อ ๆ มา แต่การพิชิตจักรวรรดิซิกข์และการทำสนธิสัญญากับเปอร์เซียในปี ค.ศ. 1857 รวมถึงการได้ทิเบตมาเป็นรัฐในอารักขาหลังบุกครองทิเบตในปี ค.ศ. 1903 ก็ทำให้บริติชสร้างรัฐกันชนเพื่อป้องกันไม่ให้รัสเซียเข้าถึงบริติชอินเดียได้สำเร็จ
จุดสิ้นสุดของ เดอะเกรตเกม ยังคงเป็นที่ถกเถียงเช่นกัน บางส่วนเชื่อว่ายุติในปี ค.ศ. 1907 เมื่อมีความตกลงอังกฤษ-รัสเซีย ขณะที่บางส่วนเชื่อว่าจบลงเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1895 เมื่อบริติชและรัสเซียร่วมลงนามในพิธีสารปามีร์เพื่อกำหนดเขตแดนระหว่างอัฟกานิสถานและรัสเซียด้วยเทือกเขาปามีร์และแม่น้ำอามูดาร์ยา ปัจจุบันมีสื่อบางแห่งใช้ เดอะเกรตเกม ในการอธิบายความขัดแย้งด้านผลประโยชน์ของมหาอำนาจยุคใหม่ในดินแดนเอเชียกลาง
เดอะเบสต์ออฟเซลีนดิออน

เดอะเบสท์ออฟเซลีนดิออน (อังกฤษ: The Best of Celine Dion) คืออัลบั้มรวบรวมเพลงของนักร้องชาวแคนาดา เซลีน ดิออน วางจำหน่ายในยุโรปเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2531 เป็นอัลบั้มที่ 14 ของเธอ และเป็นอัลบั้มรวมเพลงที่ 3 และเป็นอัลบั้มแรกที่ขายในยุโรป ในเยอรมนีได้เปลี่ยนชื่อ เป็น "Vivre"
ข้อมูลอัลบั้ม

เดอะเบสท์ออฟ เป็นอัลบั้มรวบรวมเพลงเฉลิมฉลองความสำเร็จของซิงเกิล "เนอปาร์เตปาซองมัว" ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2531 เซลีนชนะการประกวดร้องเพลงของยูโรวิสชันด้วยเพลงนั้น
อัลบั้มนี้รวบรวมซิงเกิลที่จำหน่ายในฝรั่งเศสเป็นส่วนใหญ่ อาทิ "ดามูร์อูดามีตีเย" (พ.ศ. 2526), "มงนามีมากีเต" (พ.ศ. 2526), "เซอเนเตเกิงแรฟว์" (พ.ศ. 2528), "บิลลี" (พ.ศ. 2528), "เชอเนอเวอปา" (พ.ศ. 2530), "ลาเรอลีชีเยิส" (พ.ศ. 2531) และ "เนอปาร์เตปาซองมัว" (พ.ศ. 2531) โดย 4 เพลงหลังไม่เคยบรรจุในอัลบั้มที่จำหน่ายในแคนาดา
รายชื่อเพลง

"Ne partez pas sans moi" (Nella Martinetti, Atilla Şereftuğ) – 3:07
"Billy" (Eddy Marnay, Patrick Lemaitre) – 3:09
"Je ne veux pas" (Marnay, Romano Musumarra) – 4:06
"D'amour ou d'amitié" (Marnay, Roland Vincent, Jean Pierre Lang) – 4:05
"Mon ami m'a quittée" (Marnay, Christian Loigerot, Thierry Geoffroy) – 3:05
"C'est pour vivre" (Marnay, André Popp) – 4:04
"La religieuse" (Didier Barbelivien) – 3:32
"C'est pour toi" (Marnay, François Orenn) – 4:07
"Les chemins de ma maison" (Marnay, Lemaitre, Alain Bernard) – 4:16
"Trois heures vingt" (Marnay, Lemaitre) – 3:41
"Les oiseaux du bonheur" (Marnay, Popp) – 3:43
"Benjamin" (Marnay, Pierre Papadiamandis) – 4:38
เดอะเพนตากอน

| เดอะเพนตากอน |
| --- | --- |
The Pentagon
เดอะเพนตากอนในปี 2018 มุมมองทางอากาศเหนือแม่น้ำโพโทแมก
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: ใช้งานอยู่
สถาปัตยกรรม: ฟื้นฟูคลาสสิก, สมัยใหม่, และ คลาสสิคลดทอน
ที่ตั้ง: เทศมณฑลอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย
ที่อยู่: 1400 Defense Pentagon, Washington, DC 20301-1400
พิกัด: 38°52′15″N 77°03′18″W﻿ / ﻿38.87083°N 77.05500°W﻿ / 38.87083; -77.05500
เริ่มสร้าง: 11 กันยายน ค.ศ. 1941 (1941-09-11)
แล้วเสร็จ: 15 มกราคม ค.ศ. 1943 (1943-01-15)
ค่าก่อสร้าง: 83 ล้านเหรียญสหรัฐ ในปี 1941 (เทียบเท่ากับ 1.13 พันล้านเหรียญสหรัฐในปี 2019)
เจ้าของ: กระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ
ความสูง
หลังคา: 71 ฟุต (22 เมตร)
ชั้นบนสุด: 5
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 7 (2 ชั้นใต้ดิน)
พื้นที่แต่ละชั้น: 6,636,360 sq ft (620,000 m2)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: จอร์จ เบิร์กสตอร์ม เดวิด เจ. วิตเมอร์
ผู้รับเหมาก่อสร้าง: บริษัท จอห์น แม็คเชน
ข้อมูลอื่น
ที่จอดรถ: 67 เอเคอร์ (27 เฮกตาร์)


อาคารสำนักงานเพนตากอน
สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ขึ้นทะเบียนแห่งชาติของสหรัฐ
Virginia Landmarks Register
 

เลขอ้างอิง NRHP: 89000932
VLR No.: 000-0072
วันสำคัญ
ขึ้นทะเบียน NRHP: 27 July 1988
ขึ้นทะเบียน VLR: 18 April 1989
 
"Pentagon" เปลี่ยนทางมาที่นี่ บทความนี้เกี่ยวกับอาคารในสหรัฐอเมริกา สำหรับเรขาคณิต ดูที่ รูปห้าเหลี่ยม
เพนตากอน (อังกฤษ: The Pentagon) หรือ อาคารเพนตากอน เป็นอาคารที่ทำการของกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เทศมณฑลอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย อาคารเพนตากอนรูปห้าเหลี่ยมเป็นสัญลักษณ์ทางการทหารของสหรัฐอเมริกา
อาคารเพนตากอนเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1943 เป็นอาคารสำนักงานที่มีพนักงานมากที่สุดในโลก [ต้องการอ้างอิง]และเคยเป็นสิ่งก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในโลก [ต้องการอ้างอิง] (นับตามปริมาณพื้นที่ใช้สอย) ปัจจุบันมีพนักงานทั้งทหารและพลเรือนทำงานมากกว่า 23,000 คน และพนักงานที่ไม่เกี่ยวข้องกับการทหารอีกกว่า 3,000 คน
รูปทรงของเพนตากอนเป็นรูปห้าเหลี่ยม ตัวอาคารมีห้าชั้น และแต่ละชั้นแบ่งเป็นวงย่อย ๆ ห้าวงซ้อนกัน บริเวณใจกลางของเพนตากอนมีอาณาเขต 20,000 ตร.ม. นับเป็นอาณาเขตใหญ่ที่สุดในโลกที่ทหารไม่จำเป็นต้องทำความเคารพนายทหารชั้นสัญญาบัตร (ตามปกติในที่โล่ง เมื่อสวมหมวกจะต้องทำความเคารพเสมอ)
เหตุการณ์วินาศกรรม 9/11

อาคารเพนตากอนเป็นหนึ่งในสถานที่เกิดเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน ค.ศ. 2001 โดยผู้ก่อการร้ายได้จี้เครื่องบินของอเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77 พุ่งเข้าชนอาคารเพนตากอนด้านตะวันตก เครื่องบินทะลุเข้าไปถึงชั้นที่ 3 ของอาคาร ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 100 คน โชคดีที่อาคารด้านนั้นกำลังอยู่ในช่วงซ่อมแซมพอดี ทำให้เจ้าหน้าที่บางส่วนไม่ได้ทำงานอยู่ในบริเวณนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของเพนตากอน เก็บถาวร 2011-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
↑  "Facts: Navigating The Pentagon". pentagontours.osd.mil. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-01-11. สืบค้นเมื่อ 10 January 2018.
↑  "National Register Information System". National Register of Historic Places. National Park Service. 2010-07-09.
↑  "Virginia Landmarks Register". Virginia Department of Historic Resources. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 September 2013. สืบค้นเมื่อ 12 May 2013.
เดอะเทอร์รามาร์โปรเจกต์

| --- | --- |
โลโก้เดอะเทอร์รามาร์โปรเจกต์
คําขวัญ: ความหวังทะเล เปลี่ยนแปลงทะเล อนาคตทะเล
วัตถุประสงค์: คุ้มครองมหาสมุทร
สํานักงานใหญ่: นครนิวยอร์ก
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทั่วโลก
ผู้ก่อตั้ง: กิสเลน แมกซ์เวลล์
เว็บไซต์: http://theterramarproject.org
เดอะเทอร์รามาร์โปรเจกต์ (อังกฤษ: The TerraMar Project) ตั้งอยู่ในนครนิวยอร์ก เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรของนักสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับการปกป้องมหาสมุทรของโลก
ประวัติ

เทอร์รามาร์ได้รับการก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2012 ในเทศกาลภาพยนตร์และการประชุมเพื่อการอนุรักษ์บลูโอเชียนที่มอนเทอร์เรย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และมุ่งเน้นไปที่ 64 เปอร์เซ็นต์ของมหาสมุทรที่อยู่นอกเขตอำนาจศาลของประเทศใดประเทศหนึ่ง ภารกิจของพวกเขาคือการสร้าง "ชุมชนมหาสมุทรระดับโลก" โดยยึดตามแนวคิดของการเป็นเจ้าของส่วนกลางร่วมกันทั่วโลก หรือที่รู้จักในฐานะทะเลหลวงหรือน่านน้ำสากล[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เดอะเทอร์รามาร์โปรเจกต์ ที่เฟซบุ๊ก
เดอะเทอร์รามาร์โปรเจกต์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
The Daily Catch เก็บถาวร 2018-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เดอะเน็กซ์

| เดอะเน็กซ์ |
| --- | --- |

สตูดิโออัลบั้มโดยลิฟท์-ออย, จอนนี่ อันวา, หลุยส์ สก๊อต (แร็พเตอร์), เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์, ปกรณ์ ลัม, เจอาร์-วอย
วางตลาด: พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2540
แนวเพลง: ป็อป
ค่ายเพลง: อาร์เอส โปรโมชั่น
โปรดิวเซอร์: เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์, อนุชา อรรจนาวัฒน์
:  
เดอะเน็กซ์ (อังกฤษ: The Next) เป็นอัลบั้มเฉพาะกิจ ซึ่งเกิดจากการรวมกันของกลุ่มศิลปินค่ายอาร์เอสที่ประสบความสำเร็จในการออกอัลบั้มเดี่ยว อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จทั้งด้านการค้า และความนิยมในชาร์ตทั่วไป
อัลบั้มนี้เกิดจากความร่วมมือของบริษัทเป็ปซี่โคล่าประเทศไทย และบริษัทอาร์เอส โปรโมชัน มีเป้าหมายผู้ฟังเป็นกลุ่มวัยรุ่น อัลบั้มนี้มียอดขายกว่า 1 ล้านชุด ทำให้มีอัลบั้มต่อมาอย่างดิเอ็กซ์เวนเจอร์ต่อยอดความสำเร็จของอัลบั้มนี้
สมาชิก

ลิฟท์-ออย
แร็พเตอร์
เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
ปกรณ์ ลัม
เจอาร์-วอย
ผลงานเพลง > อัลบั้ม

| ชื่อ | รายละเอียด | อันดับสุงสุดบนชาร์ต | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| เดอะเน็กซ์ |  วางจำหน่าย: พฤศจิกายน พ.ศ. 2540  สังกัด: อาร์เอส 1992  รูปแบบ: ซีดี เทปคาสเซต รายชื่อเพลง LOVE OF GENERATION NEXT : โดม, เจมส์, จอนนี่, หลุยส์, ลิฟท์, ออย, เจอาร์, วอย  อย่าให้ใจกันเลย : โดม (feat. ลิฟท์ & ออย)  เกรงใจ : RAPTOR (feat. โดม)  หลบหน่อย (พระเอกมา) : JR & VOY  ยอม : เจมส์ (feat. ลิฟท์ & ออย)  ปิ๊นๆ : ลิฟท์ & ออย (feat. JR & VOY)  รักเธอทุกวัน : JR & VOY (feat. RAPTOR)  นาทีที่สวยงาม : ลิฟท์ & ออย (feat. วอย)  ทำไม่ได้นะ : โดม  คำเดียว : RAPTOR  อยู่นี่ไง : เจมส์ (feat. โดม, เจอาร์, วอย)  PARTY : โดม, เจมส์, จอนนี่, หลุยส์, ลิฟท์, ออย, เจอาร์, วอย  |  |  |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | นักร้อง | คำร้อง | ทำนอง | เรียบเรียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | LOVE OF GENERATION NEXT | โดม, เจมส์, จอนนี่, หลุยส์, ลิฟท์, ออย, เจอาร์, วอย | อนันต์ เธียรธรรมจักร์ | อนุชา อรรจนาวัฒน์ | อนุชา อรรจนาวัฒน์ |
| 2 | อย่าให้ใจกันเลย | โดม (feat. ลิฟท์ & ออย) | อนันต์ เธียรธรรมจักร์ | อนุชา อรรจนาวัฒน์ | อนุชา อรรจนาวัฒน์ |
| 3 | เกรงใจ | RAPTOR (feat. โดม) | สุทธิพงษ์ วัฒนจัง | อนุชา อรรจนาวัฒน์ | อนุชา อรรจนาวัฒน์ |
| 4 | หลบหน่อย (พระเอกมา) | JR & VOY | สุทธิพงษ์ วัฒนจัง | เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ | เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ |
| 5 | ยอม | เจมส์ (feat. ลิฟท์ & ออย) | Vespa | Vespa | ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์ |
| 6 | ปิ๊นๆ | ลิฟท์ & ออย (feat. JR & VOY) | อนันต์ เธียรธรรมจักร์ | เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ | เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ |
| 7 | รักเธอทุกวัน | JR & VOY (feat. RAPTOR) | อนันต์ เธียรธรรมจักร์ | อนันต์ เธียรธรรมจักร์ | ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์ |
| 8 | นาทีที่สวยงาม | ลิฟท์ & ออย (feat. วอย) | วีระ เดชไกรวัลย์ | ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์ | ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์ |
| 9 | ทำไม่ได้นะ | โดม | วีระ เดชไกรวัลย์ | เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ | เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ |
| 10 | คำเดียว | RAPTOR | Vespa | Vespa | ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์ |
| 11 | อยู่นี่ไง | เจมส์ (feat. โดม, เจอาร์, วอย) | สมชาย ผู้นำพล | อนุชา อรรจนาวัฒน์ | อนุชา อรรจนาวัฒน์ |
| 12 | PARTY | โดม, เจมส์, จอนนี่, หลุยส์, ลิฟท์, ออย, เจอาร์, วอย | ธานี วงศ์นิวัติขจร | อนุชา อรรจนาวัฒน์ | อนุชา อรรจนาวัฒน์ |
ทีมงาน

Executive Producer : สุทธิพงษ์ วัฒนจัง
Producer : เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์, อนุชา อรรจนาวัฒน์
Co-Producer : อนันต์ เธียรธรรมจักร์
Guitar : พี่จิ๊บ, หนูมิเตอร์
Solo Syn : Boy Citybeat เพลง หลบหน่อย (พระเอกมา)
Backing Vocal : ต๊งเหน่ง, เอ๊ด, บี, Mob MP
เดอะเลิฟยูเซฟ

"เดอะเลิฟยูเซฟ" (อังกฤษ: The Love You Save) เป็นซิงเกิลอันดับ 1 ในปี 1970 โดยศิลปินเดอะแจ็กสันไฟฟ์ กับสังกัดโมทาวน์ ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตโซลนาน 6 สัปดาห์และอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 นาน 2 สัปดาห์ตั้งแต่ 24 มิถุนายน ถึง 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 แทนที่เพลง "The Long and Winding Road" ของวงเดอะบีทเทิลส์ และถูกแทนที่อันดับ 1 โดยเพลง "Mama Told Me (Not To Come)" โดยวงทรีด็อกไนต์ ถือเป็นซิงเกิลอันดับ 1 ของแจ็กสันไฟฟ์เพลงที่ 3 จาก 4 เพลงที่อันดับ 1 ติดต่อกัน (เพลงอื่นคือ "I Want You Back" "ABC" และ "I'll Be There")
เช่นเดียวกับเพลงดังเพลงอื่นของเดอะแจ็กสันไฟฟ์ "เดอะเลิฟยูเซฟ" เขียนและโปรดิวซ์โดยเดอะคอร์โปเรชัน ทีมแต่งเพลงโมทาวน์ของเบอร์รี กอร์ดี, เฟรดดี เพอร์เรน, อัลฟอนโซ มิเซลล์ และดี๊ก ริชาร์ดส บันทึกเสียงในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
"เดอะเลิฟยูเซฟ"  เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม ABC ของแจ็กสันไฟฟ์
เดอะเมจิกซอร์ด (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2444)

| เดอะเมจิกซอร์ด |
| --- | --- |
นี้เป็นฉากส่วนหนึ่งของภาพยนตร์
กำกับ: Walter R. Booth
อำนวยการสร้าง: Robert W. Paul
บริษัทผู้สร้าง: Paul's Animatograph Works  
วันฉาย:   ค.ศ. 1901 (1901) 
ความยาว: 2 นาที 14 วินาที
ประเทศ: United Kingdom
ภาษา: Silent
เดอะเมจิกซอร์ด (อังกฤษ: The Magic Sword) เป็นภาพยนตร์อังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1901 วอลเตอร์ อาร์. บูธ (Walter R. Booth) กำกับ โดยเป็นภาพยนตร์สั้นและเงียบ มีเนื้อหาแนวจินตนิมิตว่าด้วยอัศวินในยุคกลางซึ่งต่อสู้ช่วยเหลือหญิงสาวจากยักษ์และแม่มด
แหล่งข้อมูลอื่น

Magical Sword ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เดอะเรียลเฮาส์ไวฟส์ออฟไอซิส

เดอะเรียลเฮาส์ไวฟส์ออฟไอซิส (อังกฤษ: The Real Housewives of ISIS) เป็นเรียลลิตีโชว์แบบเรื่องตลกย่อยสัญชาติอังกฤษจากรายการโทรทัศน์ รีโวลติง ซึ่งออกอากาศทางช่องบีบีซีทู มีเรื่องราวชีวิตของภรรยาผู้ก่อการร้ายจากรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

Revolting ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ราชสกุลสีสุวัตถิ์

| --- | --- |
เขมร: រាជត្រកូលស៊ីសុវត្ថិ

พระราชอิสริยยศ: พระมหากษัตริย์กัมพูชา
ปกครอง: ราชอาณาจักรกัมพูชา
เชื้อชาติ: เขมร, จาม
บรรพบุรุษ: ราชวงศ์ตรอซ็อกผแอม
จำนวนพระมหากษัตริย์: 2 พระองค์
ประมุขพระองค์แรก: พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์
ประมุขพระองค์สุดท้าย: พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์
ช่วงระยะเวลา: ค.ศ. 1904–1941
สถาปนา: 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904
สิ้นสุด: 23 เมษายน ค.ศ. 1941
ด ค ก
ราชสกุลสีสุวัตถิ์ ( เขมร: រាជត្រកូលស៊ីសុវត្ថិ อักษรโรมัน: House of Sisowath ) แห่งราชวงศ์วรมัน เป็นหนึ่งในสองราชสกุลของกัมพูชาควบคู่ไปกับราชสกุลนโรดม เป็นราชสกุลปกครองตั้งแต่ พ.ศ. 2447 ถึง พ.ศ. 2484 โดยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ซึ่งเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี มีพระมหากษัตริย์ของกัมพูชา 2 พระองค์และนายกรัฐมนตรีกัมพูชา 5 คน
เดอะเพรร์

"เดอะเพรร์" (อังกฤษ: The Prayer, "อธิษฐาน") คือซิงเกิลร้องคู่ระหว่างเซลีน ดิออน และอานเดรอา โบเชลลี เป็นซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์ และซิงเกิลแรกของอานเดรอา โบเชลลี จากอัลบั้ม ซอกโน ซึ่งออกมาในรูปแบบเพื่อการประชาสัมพันธ์เท่านั้น เริ่มเผยแพร่ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2542
"เดอะเพรร์" ชนะเลิศรางวัลโกลเดนโกลป (อังกฤษ: Golden Globe) สำหรับด้านเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง เควสท์ฟอร์คาเมลอต (อังกฤษ: Quest for Camelot) ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2542 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2542 และรางวัลออสการ์สาขาเพลงป็อปประสานเสียงยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งเซลีน และอานเดรอาร่วมแสดงในงานทั้งสอง
เริ่มแรก "เดอะเพรร์" บันทึกเสียงโดยแยกเป็น 2 ส่วนคือ เซลีน ดิออน ร้องภาษาอังกฤษ และอานเดรอา โบเชลลี ร้องภาษาอิตาลี ซึ่งปรากฏในเพลงประกอบภาพยนตร์ "Quest for Camelot" ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2541 เพลงนี้ได้บรรจุในทั้ง 2 อัลบั้มของศิลปินทั้ง 2 และถูกบรรจุในอีกหลายๆอัลบั้ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 เซลีนได้นำมาร้องใหม่โดยใช้ชื่อเพลงว่า "อะมาเทอร์เพรร์" (อังกฤษ: A Mother Prayer) ในอัลบั้ม มิราเคิล อานเดรอาก็ร้องเพลงนี้กับ Heather Headley ในอัลบั้ม อันเดอร์เดสเซิร์ทสกาย (อังกฤษ: Under Desert Sky)
เพลงนี้ได้รับความนิยมในชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัยของแคนาดา และสหรัฐอเมริกา อันดับสูงสุดอันดับที่ 8 และ 22 ตามลำดับ
เพลงนี้ได้บรรจุในหน้าบีของซิงเกิล "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" อันเป็นซิงเกิลต่อไปของเซลีน
ฉบับของเซลีน ดิออน และจอช โกรแบน

เซลีนแสดงเพลง "เดอะเพรร์" ร้องสดคู่กับจอช โกรแบน ในรายการโทรทัศน์พิเศษช่องซีบีเอส ออกอากาศเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซึ่งออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดในสหรัฐอเมริกา และถัดมาอีก 2 วันก็ได้ออกจำหน่ายในแคนาดา ซิงเกิลนี้เข้าสู่ชาร์ตบิลบอร์ด ยอดนิยม 100 อันดับแรกในอันดับที่ 70 และเพลงดิจิทัลยอดนิยมอันดับที่ 32 และเพลงดิจิทัลอันดับที่ 29 ยอดดาวน์โหลดกว่า 37,531 ครั้งในสัปดาห์แรก (รวม 47,533 ครั้ง)
จอชยังแสดง "เดอะเพรร์" ร่วมกับเซลีน ดิออนในคอนเสิร์ตวันเด็กโลกในเดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2545
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลซีดีเพื่อการประชาสัมพันธ์ (สหรัฐอเมริกา)
"เดอะเพรร์" (เซลีน ดิออน และ อานเดรอา โบเชลลี) – 4:29
"เดอะเพรร์" (เซลีน ดิออน) – 2:48
"เดอะเพรร์" (อานเดรอา โบเชลลี) – 4:10
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2542) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Argentinian Airplay Chart: 66
Belgian Wallonie Airplay Chart: 34
Belgian Flanders Airplay Chart: 162
Canadian Adult Contemporary Chart: 8
U.S. Billboard Hot Adult Contemporary Tracks: 22
ชาร์ต (พ.ศ. 2551): อันดับ สูงสุด
Canadian Hot 100: 37
Canadian Top Digital Dowloads: 19
U.S. Billboard Hot 100: 70
U.S. Billboard Pop 100: 50
U.S. Billboard Hot Digital Songs: 32
U.S. Billboard Hot Digital Tracks: 29
เดอะเลดีออร์นแอนด์ทูเอกส์

| The Lady Orn & Two Eggs |
| --- | --- |

อัลบั้มรวมเพลงโดยอรอรีย์ และ ซีเปีย
วางตลาด: พ.ศ. 2538
แนวเพลง: ร็อก, อัลเทอร์เนทีฟ, พังค์
ค่ายเพลง: เบเกอรี่ มิวสิก
โปรดิวเซอร์: เจษฎา สุขทรามร
:  
เดอะเลดีออร์นแอนด์ทูเอกส์ (อังกฤษ: The Lady Orn & Two Eggs) เป็นคอนเสิร์ตส่งท้ายปีจากเบเกอรี่มิวสิก ประกอบด้วยวงซีเปีย และอรอรีย์ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ณ เอ็มบีเค ฮอล์
รายชื่อเพลง

Jingle Bakery On The Rock 1996 I
Jingle Bakery On The Rock 1996 II
Jingle Bakery Rocking New Year
Ornaree / Interlude
ไกล (Radio Concert Version)
แล้วเธอ (Louder Version)
Sepia / Interlude
ฟัก (Sensor Version For Radio)
เกลียดตุ๊ด (Tootsie Version)
เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์

| เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์ |
| --- | --- |
รู้จักในชื่อ: The Warlocks The Falling Spikes
ที่เกิด: New York City, NY, US
แนวเพลง: Art rock Experimental rock Protopunk Avant-garde Psychedelic rock Alternative rock Drone Noise
ช่วงปี: 1964–1973 1990 1992–1994 1996
ค่ายเพลง: Verve Atlantic Polydor MGM Mercury Cotillion
อดีตสมาชิก: Lou Reed John Cale Sterling Morrison Angus MacLise Maureen Tucker Doug Yule Walter Powers Willie Alexander
เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์ (อังกฤษ: The Velvet Underground) เป็นวงดนตรีร็อคสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งวงในนิวยอร์กซิตี มีผลงานระหว่างปี ค.ศ. 1964 ถึง 1973   ในช่วงแรกพวกเขาประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง ,  ต่อมาพวกเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่มีความสำคัญและมีอิทธิพลต่อยุคสมัยอีกด้วย พวกเขามีผู้จัดการวงในระยะชั่วครู่อย่าง แอนดี วอร์ฮอล ได้ให้บ้านของเขา The Sliver Factory เป็นสตูดิโอของวง และ Exploding Plastic Inevitable ซึ่งเป็นสถานที่จัดการแสดงคอนเสริ์ตของวอร์ฮอล ในระหว่าง ค.ศ. 1966 ถึง ค.ศ. 1967 และมักจะมีทัศนคติติดลบมาจู่โจมเพลงของพวกเขาอยู่สม่ำเสมอ อย่างไรก็ตามแนวเพลงพวกเขาก็ได้รับพัฒนาแนวเพลงเป็น พังก์ร็อก และ อัลเทอร์เนทีฟ ในปัจจุบัน
อัลบั้มเปิดตัวของพวกเขา The Velvet Underground & Nico (1967) ที่ได้นักร้องชาวเยอรมัน Nico มาร่วมร้องและช่วยเหลือในอัลบั้ม ในปี 2004 นิตรสารโรลลิงสโตนได้จัดอันดับ 100 ศิลปินที่ยอดเยี่ยมตลอดกาล อยู่ที่ลำดับ 19 ใน "100 ศิลปินที่ยอดเยี่ยมตลอดกาล" เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์ยังถูกเสนอชื่อเข้าชิง หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี 1996 โดย แพตติ สมิธ
เดอะวอยซ์ คิดส์ ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 6

| เดอะวอยซ์ คิดส์ ไทยแลนด์> ซีซั่น 6 |
| --- | --- |
ออกอากาศ: 8 เมษายน 2562 (2562-04-08)
กรรมการ: มนัสวิน นันทเสน พัชริดา วัฒนา กรภพ จันทร์เจริญ กันยารัตน์ ติยะพรไชย
พิธีกร: ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี สาวิตรี สุทธิชานนท์
เครือข่าย/สถานี: พีพีทีวี, ไลน์ทีวี
ลำดับเหตุการณ์
◀ พ.ศ. 2562 ►
เดอะวอยซ์ คิดส์ ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 6 (อังกฤษ: The Voice kids Thailand) เป็นรายการประกวดร้องเพลงสำหรับเด็กอายุ 6–14 ปีโดย บางกอกมีเดียแอนด์บรอดคาสติง หรือสถานีโทรทัศน์พีพีทีวี ที่ซื้อลิขสิทธิ์รูปแบบรายการมาจากบริษัท ทาลพา ของเนเธอร์แลนด์ เจ้าของรายการเดอะวอยซ์ (The Voice) และเดอะวอยซ์ออฟฮอลแลนด์ (The Voice of Holland) ผลิตรายการโดย เอพีแอนด์เจ โปรดักชั่น และ บริษัท ใจอั้น จำกัด และเป็นฤดูกาลแรกที่ออกอากาศทางช่องพีพีทีวี และออกอากาศย้อนหลังทางไลน์ทีวี หลังจาก 5 ฤดูกาลก่อนหน้านี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทั้งหมด ออกอากาศทุกวันจันทร์ เวลา 20:15 – 22:00 น. เริ่มออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2562