stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กัปตันโคลด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Alan Kistler's Profile On: THE FLASH เก็บถาวร 2007-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - A detailed analysis of the history of the Flash by comic book historian Alan Kistler. Covers information all the way from Jay Garrick to Barry Allen to today, as well as discussions on the various villains and Rogues who fought the Flash. Various art scans.
Hyperborea entry for Captain Cold
Crimson Lightning เก็บถาวร 2021-03-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - An online index to the comic book adventures of the Flash.
| ด ค กแฟลช |
| --- | --- |
ผู้สร้าง:  การ์ดเนอร์ ฟ็อกซ์  แฮร์รี แลมเพิร์ต 
ครอบครัวแฟลช:  เดอะแฟลช เจย์ การ์ริค  แบร์รี อัลเลน  วอลลี่ เวสต์  บาร์ต อัลเลน  คิดแฟลช วอลลี่ เวสต์  ไอริส เวสท์  Bart Allen  วอลลี่ เวสท์ ที่สอง 
ตัวละครสนับสนุน:  กรีนแลนเทิร์น (ฮาล จอร์แดน)  กรีนแลนเทิร์น (ไคล์ เรย์เนอร์)  มนุษย์ยางยืด 
ศัตรู:  กัปตันโคลด์  กัปตันบูมเมอแรง  มีเรอร์มาสเตอร์  ฮีตเวฟ  ทริกสเตอร์  เวเธอร์ วิซาร์ด  อบาคาดาบรา  โกลเด้น กลิดเดอร์  เพลดไพเพอร์  ท็อป  รีเวิร์ส-แฟลช  ด็อกเตอร์แอลเคมี  กอริล่า กร็อด  เรนโบว์ไรเดอร์  ซาวิตาร์  เชด  โรก  จอห์นนี ควิก 
ภาพยนตร์:  เดอะ แฟลช
อักษรอาระเบียใต้โบราณ

| อักษรอาระเบียใต้โบราณ  |
| --- | --- |

ชนิด:  อักษรไร้สระ 
ช่วงยุค: ปลายสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศตวรรษที่ 6
ทิศทาง: ขวาไปซ้าย 
ภาษาพูด: กลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ, ภาษากืออึซ
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ไซนายดั้งเดิมอักษรอาระเบียใต้โบราณ
ระบบลูก: เอธิโอเปีย
ระบบพี่น้อง: ชุดตัวอักษรฟินิเชีย
ISO 15924
ISO 15924: Sarb (105), ​Old South Arabian
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Old South Arabian
ช่วงยูนิโคด: U+10A60–U+10A7F
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
ตัวอักษรอาระเบียใต้โบราณที่กล่าวถึงการสรรเสริญเทพอัลมะเกาะฮ์
อักษรอาระเบียใต้โบราณ (อักษรอาระเบียใต้โบราณ: 𐩣𐩯𐩬𐩵 ms3nd; ปัจจุบัน อาหรับ: الْمُسْنَد musnad) แยกมาจากอักษรไซนายดั้งเดิมประมาณปลายสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นอักษรใช้เขียนกลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ และภาษากืออึซที่Dʿmt หลักฐานแรกสุดของอักษรอาระเบียใต้โบราณมาจากลวดลายเครื่องปั้นดินเผาใน Raybun ที่ฮัฎเราะเมาต์ในประเทศเยเมน ซึ่งสืบต้นตอถึงปลายสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช
ตัวอักษรนี้อยู่ในช่วงสูงสุดประมาณ 800 ปีก่อนคริสต์ศักราช และยังคงใช้งานจนกระทั่งแทนที่ด้วยชุดตัวอักษรอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ส่วนในเอธิโอเปียและเอริเทรียได้พัฒนาไปเป็นอักษรเอธิโอเปีย
การใช้งาน

ส่วนใหญ่จะเขียนจากขวาไปซ้าย แต่สามารถเขียนจากซ้ายไปขวาได้ โดยที่ตัวอักษรถูกพลิกในแนวตั้ง (ดูภาพวิกิพีเดีย)
การแยกคำจะใช้เส้นตรง (|)
ตัวอักษรไม่สามารถเขียนติดกัน
ไม่ได้ใช้เครื่องหมายกำกับใด ๆ (เช่น จุด ฯลฯ), ซึ่งแตกต่างกับอักษรอาหรับในปัจจุบัน
ตัวอักษร

| อักษร> ภาพ | อักษร> ตัวอักษร | ชื่อ ยูนิโคด | ถอดเสียง | สัทอักษรสากล | เทียบกับอักษร> ฟินิเชีย | เทียบกับอักษร> เอธิโอเปีย | เทียบกับอักษร> ฮีบรู | เทียบกับอักษร> อาหรับ | เทียบกับอักษร> ซีรีแอก | เทียบกับอักษร>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 𐩠 | he | h | /h/ | 𐤄‎ | ሀ | ה | ه | ܗ |  |
|  | 𐩡 | lamedh | l | /l/ | 𐤋‎ | ለ | ל | ﻝ | ܠ |  |
|  | 𐩢 | heth | ḥ | /ħ/ | 𐤇‎ | ሐ | ח | ﺡ | ܚ |  |
|  | 𐩣 | mem | m | /m/ | 𐤌‎ | መ | מ | ﻡ | ܡ |  |
|  | 𐩤 | qoph | q | /q/ | 𐤒‎ | ቀ | ק | ﻕ | ܩ |  |
|  | 𐩥 | waw | w | /w/ | 𐤅‎ | ወ | ו | ﻭ | ܘ |  |
|  | 𐩦 | shin | s² (ś, š) | /ɬ/ | 𐤔‎ | ሠ | ש | ﺵ | ܫ |  |
|  | 𐩧 | resh | r | /r/ | 𐤓‎ | ረ | ר | ﺭ | ܪ |  |
|  | 𐩨 | beth | b | /b/ | 𐤁‎ | በ | ב | ﺏ | ܒ |  |
|  | 𐩩 | taw | t | /t/ | 𐤕‎ | ተ | ת | ﺕ | ܬ |  |
|  | 𐩪 | sat | s¹ (š, s) | /s/ |  | ሰ |  | ﺱ |  |  |
|  | 𐩫 | kaph | k | /k/ | 𐤊‎ | ከ | כ | ﻙ | ܟ |  |
|  | 𐩬 | nun | n | /n/ | 𐤍‎ | ነ | נ | ﻥ | ܢ |  |
|  | 𐩭 | kheth | ḫ | /x/ |  | ኀ |  | ﺥ |  |  |
|  | 𐩮 | sadhe | ṣ | /sˤ/ | 𐤑‎ | ጸ | צ | ص | ܨ |  |
|  | 𐩯 | samekh | s³ (s, ś) | /s̪/ | 𐤎‎ |  | ס | س | ܤ |  |
|  | 𐩰 | fe | f | /f/ | 𐤐‎ | ፈ | פ | ف | ܦ |  |
|  | 𐩱 | alef | A | /ʔ/ | 𐤀‎ | አ | א | ﺍ | ܐ |  |
|  | 𐩲 | ayn | A | /ʕ/ | 𐤏‎ | ዐ | ע | ﻉ | ܥ |  |
|  | 𐩳 | dhadhe | ṡ | /ɬˤ/ |  | ፀ |  | ض |  |  |
|  | 𐩴 | gimel | g | /ɡ/ | 𐤂‎ | ገ | ג | ﺝ | ܓ |  |
|  | 𐩵 | daleth | d | /d/ | 𐤃‎ | ደ | ד | ﺩ | ܕ |  |
|  | 𐩶 | ghayn | ġ | /ɣ/ |  |  |  | غ |  |  |
|  | 𐩷 | teth | ṭ | /tˤ/ | 𐤈‎ | ጠ | ט | ﻁ | ܛ |  |
|  | 𐩸 | zayn | z | /z/ | 𐤆‎ | ዘ | ז | ﺯ | ܙ |  |
|  | 𐩹 | dhaleth | ḏ | /ð/ |  |  |  | ذ |  |  |
|  | 𐩺 | yodh | y | /j/ | 𐤉‎ | የ | י | ﻱ | ܝ |  |
|  | 𐩻 | thaw | ṯ | /θ/ |  |  |  | ﺙ |  |  |
|  | 𐩼 | theth | ṱ | /θˤ/ |  |  |  | ظ |  |  |
ตัวเลข

มีตัวอักษรที่ใช้เป็นตัวเลข 6 ตัว:
| 1 | 5 | 10 | 50 | 100 | 1000 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 𐩽 | 𐩭 | 𐩲 | 𐩾 | 𐩣 | 𐩱 |
ส่วนเลข 50 คือรูปสามเหลี่ยมที่มีค่า 100 นำมาลบเส้นล่างออก
และสัญลักษณ์เพิ่มเติม (𐩿) มักใช้แยกระหว่างตัวเลขและอักษรออกจากกัน  ตัวอย่างเช่น: 𐩿𐩭𐩽𐩽𐩿
สัญลักษณ์เหล่านี้สามารถใช้เป็นตัวเลข เหมือนกับตัวเลขโรมัน (ไม่รวมเลขศูนย์). มีสองตัวอย่าง:
17 ถูกเขียนเป็น 1 + 1 + 5 + 10: 𐩲𐩭𐩽𐩽
99 ถูกเขียนเป็น 1 + 1 + 1 + 1 + 5 + 10 + 10 + 10 + 10 + 50: 𐩾𐩲𐩲𐩲𐩲𐩭𐩽𐩽𐩽𐩽
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 𐩽 | 𐩽𐩽 | 𐩽𐩽𐩽 | 𐩽𐩽𐩽𐩽 | 𐩭 | 𐩭𐩽 | 𐩭𐩽𐩽 | 𐩭𐩽𐩽𐩽 | 𐩭𐩽𐩽𐩽𐩽 | 𐩲 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 𐩲𐩽 | 𐩲𐩽𐩽 | 𐩲𐩽𐩽𐩽 | 𐩲𐩽𐩽𐩽𐩽 | 𐩲𐩭 | 𐩲𐩭𐩽 | 𐩲𐩭𐩽𐩽 | 𐩲𐩭𐩽𐩽𐩽 | 𐩲𐩭𐩽𐩽𐩽𐩽 | 𐩲𐩲 |
หลักพันสามารถเขียนได้สองแบบ คือ:
เลขที่มีค่าน้อย จะเขียนโดยใช้สัญลักษณ์ 1000. ตัวอย่างเช่น: 8,000 ถูกเขียนเป็น 1000 × 8: 𐩱𐩱𐩱𐩱𐩱𐩱𐩱𐩱
เลขที่มีค่ามาก จะเขียนโดยใช้สัญลักษณ์จากเลข 10, 50 และ 100 จนถึง 10,000, 50,000, และ 100,000:
31,000 ถูกเขียนเป็น 1000 + 10,000 × 3: 𐩲𐩲𐩲𐩱 (มักสับสนเป็น 1,030)
40,000 ถูกเขียนเป็น 10,000 × 4: 𐩲𐩲𐩲𐩲 (มักสับสนเป็น 40)
253,000 ถูกเขียนเป็น 2 × 100.000 + 50.000 + 3 × 1000: 𐩣𐩣𐩾𐩱𐩱𐩱 (มักสับสนเป็น 3,250)
ยูนิโคด

มีการเพิ่มยูนิโคดสำหรับอักษรอาระเบียใต้โบราณในรุ่น 5.2 ในเดือนตุลาคม ค.ศ.2009 โดยมีชื่อบล็อกว่าอักษรอาระเบียใต้โบราณ ซึ่งเริ่มตั้งแต่ U+10A60-U+10A7F
หมายเหตุ: U+10A7D (𐩽) เป็นได้ทั้งเลขหนึ่งและตัวแบ่งคำ.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อาระเบียใต้ ตารางรหัสอย่างเป็นทางการของ Unicode Consortium (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+10A6x | 𐩠 | 𐩡 | 𐩢 | 𐩣 | 𐩤 | 𐩥 | 𐩦 | 𐩧 | 𐩨 | 𐩩 | 𐩪 | 𐩫 | 𐩬 | 𐩭 | 𐩮 | 𐩯 |
| U+10A7x | 𐩰 | 𐩱 | 𐩲 | 𐩳 | 𐩴 | 𐩵 | 𐩶 | 𐩷 | 𐩸 | 𐩹 | 𐩺 | 𐩻 | 𐩼 | 𐩽 | 𐩾 | 𐩿 |
หมายเหตุ 1.^ ตั้งแต่ยูนิโคดรุ่น 13.0
ดูเพิ่ม

อักษรอาระเบียเหนือ
สารานุกรม

Stein, Peter (2005). "The Ancient South Arabian Minuscule Inscriptions on Wood: A New Genre of Pre-Islamic Epigraphy". Jaarbericht van Het Vooraziatisch-Egyptisch Genootschap "Ex Oriente Lux". 39: 181–199.
Stein, Peter (2010). Die altsüdarabischen Minuskelinschriften auf Holzstäbchen aus der Bayerischen Staatsbibliothek in München.
Beeston, A.F.L. (1962). "Arabian Sibilants". Journal of Semitic Studies. 7 (2): 222–233. doi:10.1093/jss/7.2.222.
Francaviglia Romeo, Vincenzo (2012). Il trono della regina di Saba, Artemide, Roma. pp. 149–155.
Ryckmans, Jacques (1993). "Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach". Proceedings of the Seminar for Arabian Studies. 23: 127–140. JSTOR 41223401.
Ryckmans, J.; Müller, W. W.; ‛Abdallah, Yu. (1994). Textes du Yémen Antique inscrits sur bois (ภาษาฝรั่งเศส). Louvain-la-Neuve, Belgium: Publications de l'Institut Orientaliste de Louvain.
ภาวะการนอนหลับล่าช้า

| ภาวะนอนหลับล่าช้า |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Delayed sleep–wake phase disorder, delayed sleep phase syndrome, delayed sleep phase type, social jetlag

การเปรียบเทียบมาตรฐาน (สีเขียว) และ DSPD (สีฟ้า) จังหวะชีวภาพ
สาขาวิชา: ยาสำหรับการนอนหลับ, ประสาทวิทยา, จิตเวชศาสตร์,
ภาวะนอนหลับล่าช้า (Delayed sleep phase disorder หรือ DSPD) ที่มักเรียกว่า กลุ่มอาการนอนหลับล่าช้า หรือ ความผิดปกติในระยะการหลับ-ตื่นที่ล่าช้า คือการที่จังหวะชีวภาพ (นาฬิกาชีวิต) ของบุคคลหนึ่งถูกเลื่อนออกไปเมื่อเทียบกับมาตรฐานทางสังคม ภาวะนี้มีผลต่อจังหวะชีวภาพต่างๆ รวมถึงการนอนหลับ, ช่วงเวลาที่ตื่นตัวสูงสุด, อุณหภูมิปกติของร่างกายมนุษย์, และวัฏจักรฮอร์โมนต่างๆ
การวินิจฉัยภาวะนี้ยังเป็นประเด็นถกเถียงในหมู่ผู้เชี่ยวชาญด้านการนอนหลับ หลายโรคที่เกี่ยวกับโรคนอนไม่หลับสามารถแสดงอาการที่แตกต่างกันมากในแต่ละผู้ป่วย และโรคที่เกี่ยวข้องกับจังหวะชีวภาพและเมลาโทนินยังไม่เป็นที่เข้าใจดีนักในทางการแพทย์ปัจจุบัน ระบบโอเรซินเองเพิ่งถูกค้นพบในปี 1998 แต่ดูเหมือนจะมีความเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับระบบการหลับ-ตื่นของมนุษย์
มีหลักฐานเกี่ยวกับความยืดหยุ่นของจังหวะชีวภาพของมนุษย์จากการศึกษาหลายงาน ในตัวอย่างหนึ่ง อาสาสมัครหลายสิบคนใช้เวลาหลายเดือนในถ้ำใต้ดินในฝรั่งเศส ขณะที่นักวิจัยติดตามช่วงเวลาการตื่นและการนอนหลับของพวกเขา ผลการศึกษาพบว่ามีความแตกต่างกันมากระหว่างแต่ละบุคคล โดยผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่ตั้งจังหวะที่ประมาณ 30 ± 4 ชั่วโมง[ต้องการอ้างอิง] นักวิจัยได้สันนิษฐานว่าการขาดการสัมผัสแสงแดดยามพระอาทิตย์ขึ้นและตกอาจเกี่ยวข้องกับอาการต่างๆ ของโรคจังหวะชีวภาพเหล่านี้ ซึ่งอาจเชื่อมโยงกับนิสัยของมนุษย์ในปัจจุบันที่ใช้เวลานานอยู่ในร่มโดยไม่มีแสงแดด และมีแสงประดิษฐ์แทน
การจัดการอาการอาจเป็นไปได้ด้วยการใช้ยารักษา เช่น สารต้านโอเรซิน หรือ สารกระตุ้นตัวรับเมลาโทนิน รวมทั้งการออกกำลังกายกลางแจ้งอย่างสม่ำเสมอ นอกจากนี้ยังอาจมีองค์ประกอบทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับภาวะนี้
ประวัติ

DSPD ได้รับการอธิบายอย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี 1981 โดย Elliot D. Weitzman DSPD และคนอื่น ๆ ที่Montefiore Medical Center DSPD เป็นสาเหตุของการร้องเรียนเรื้อรังจากอาการนอนไม่หลับ 7-13% อย่างไรก็ตาม เนื่องจากแพทย์หลายคนไม่คุ้นเคยกับภาวะนี้ จึงมักไม่ได้รับการรักษาหรือได้รับการรักษาที่ไม่เหมาะสม; DSPD มักถูกวินิจฉัยผิดว่าเป็นอาการนอนไม่หลับหลักหรือเป็นภาวะจิตเวช
การรักษา DSPD อาจได้รับประโยชน์จากการปฏิบัติการนอนหลับที่ดี การบำบัดด้วยแสงในตอนเช้า การบำบัดด้วยความมืดในตอนเย็น การออกกำลังกายและเวลารับประทานอาหารที่เร็วขึ้น และยาบางชนิด เช่น aripiprazole, melatonin, และ modafinil; เมลาโทนินเป็นฮอร์โมนธรรมชาติที่มีบทบาทในการควบคุมนาฬิกาชีวิตของมนุษย์ การรักษา DSPD ที่รุนแรงและไม่ยืดหยุ่นอาจถือเป็นความพิการ ความยากลำบากหลักในการรักษา DSPD คือการรักษาตารางเวลาที่เร็วขึ้นหลังจากที่ได้จัดตั้งขึ้นแล้ว เนื่องจากร่างกายของผู้ป่วยมีแนวโน้มที่จะรีเซ็ตตารางเวลาการนอนหลับกลับไปยังเวลาที่ช้าของตนเอง ผู้ที่มี DSPD อาจปรับปรุงคุณภาพชีวิตของตนได้โดยการเลือกอาชีพที่อนุญาตให้มีเวลานอนหลับที่สาย แทนที่จะบังคับตัวเองให้ทำงานตามตารางเวลาปกติตั้งแต่ 9.00 ถึง 17.00 น.
ลักษณะอาการ

ผู้ที่มี DSPD มักจะเข้านอนหลังเที่ยงคืนและมีปัญหาในการตื่นในตอนเช้า
ผู้ป่วยมักรายงานว่าพวกเขาไม่สามารถหลับได้จนถึงช่วงเช้ามืด แต่จะหลับในเวลาเดียวกันทุกวัน หากไม่มีความผิดปกติในการนอนอื่นๆ เช่น โรคหยุดหายใจขณะหลับ ผู้ป่วย DSPD สามารถนอนหลับได้ดีและมีความต้องการการนอนหลับตามปกติ อย่างไรก็ตามพวกเขาพบว่าการตื่นเช้าเพื่อไปเรียนหรือทำงานเป็นเรื่องยาก หากพวกเขาสามารถปฏิบัติตามตารางเวลาของตนเองได้ เช่น นอนหลับตั้งแต่ 4:00 น. ถึง 13:00 น. การนอนหลับจะดีขึ้นและอาจไม่ประสบปัญหาง่วงนอนมากเกินไปในตอนกลางวัน การพยายามบังคับให้ตนเองปฏิบัติตามตารางเวลาของสังคมในตอนกลางวันเมื่อมี DSPD ได้รับการเปรียบเทียบว่าเหมือนอยู่ในสภาวะเจ็ทแล็กตลอดเวลา; DSPD ถูกเรียกว่า "เจ็ทแล็กทางสังคม"
ลักษณะอาการ > ความร่วมกับโรคอื่น > โรคซึมเศร้า

จากกรณีศึกษาของ DSPD ที่มีการรายงานในวรรณกรรม ประมาณครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยมีโรคซึมเศร้าหรือปัญหาทางจิตวิทยาอื่นๆ ซึ่งเป็นสัดส่วนที่ใกล้เคียงกับผู้ป่วยที่มีอาการนอนไม่หลับเรื้อรัง ตามที่ ICSD กล่าวไว้:
แม้ว่าจะมีอาการทางจิตบางอย่างในผู้ป่วย DSPD ผู้ใหญ่ประมาณครึ่งหนึ่ง แต่ก็ไม่มีหมวดหมู่ทางจิตเวชที่เฉพาะเจาะจงที่ผู้ป่วยเหล่านี้จะเข้าข่ายได้ อาการทางจิตไม่ได้พบในผู้ป่วย DSPD มากไปกว่าผู้ป่วยที่มีอาการนอนไม่หลับประเภทอื่น ๆ ... ยังไม่ทราบว่า DSPD ทำให้เกิดโรคซึมเศร้าโดยตรงหรือไม่ แต่ผู้ป่วยจำนวนมากแสดงความหมดหวังที่จะกลับมานอนหลับได้ตามปกติอีกครั้ง
มีความเป็นไปได้อีกทางหนึ่งที่ความสัมพันธ์ทางเคมีประสาทระหว่างกลไกการนอนหลับและโรคซึมเศร้าอาจเกี่ยวข้องกันโดยตรง
นอกจากนี้ยังอาจเป็นไปได้ว่า DSPD มีบทบาทในการทำให้เกิดโรคซึมเศร้าเนื่องจากเป็นโรคที่เครียดและมักถูกเข้าใจผิด การศึกษาปี 2008 จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างโรคไบโพลาร์ (ประวัติภาวะแมเนีย) กับ DSPD และกล่าวว่า
อาจมีกลไกที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมในการเกิดร่วมกันระหว่าง DSPD และโรคซึมเศร้า เช่น เวลานอนที่ผิดปกติและชั่วโมงการนอนที่ไม่ปกติของผู้ป่วย DSPD อาจนำไปสู่การถูกปฏิเสธทางสังคม ซึ่งอาจทำให้เกิดความเศร้าใจ
ข้อเท็จจริงที่ว่าผู้ป่วย DSPD ครึ่งหนึ่งไม่มีอาการซึมเศร้านั้นบ่งชี้ว่า DSPD ไม่ใช่เพียงอาการหนึ่งของโรคซึมเศร้า นักวิจัยการนอนหลับ ไมเคิล เทอร์แมน แนะนำว่าผู้ที่ปฏิบัติตามจังหวะชีวภาพภายในของตนเองอาจมีโอกาสน้อยที่จะเป็นโรคซึมเศร้ามากกว่าผู้ที่พยายามดำเนินชีวิตในตารางเวลาที่ต่างกัน
ผู้ป่วย DSPD ที่มีภาวะซึมเศร้าอาจได้รับประโยชน์จากการรักษาทั้งสองปัญหา มีหลักฐานบางอย่างที่แสดงให้เห็นว่าการรักษา DSPD อย่างมีประสิทธิภาพสามารถช่วยปรับปรุงอารมณ์ของผู้ป่วยและทำให้ยาต้านซึมเศร้ามีประสิทธิภาพมากขึ้น
วิตามินดีที่ขาดอาจเชื่อมโยงกับภาวะซึมเศร้า เนื่องจากเป็นภาวะที่เกิดจากการขาดการได้รับแสงแดด ใครก็ตามที่ไม่ได้รับแสงแดดในช่วงกลางวันเพียงพอ (ประมาณ 20-30 นาทีสามครั้งต่อสัปดาห์ ขึ้นอยู่กับสีผิว ละติจูด และช่วงเวลาของปี) อาจเสี่ยงต่อการขาดวิตามินดีหากไม่ได้รับจากอาหารหรืออาหารเสริมอย่างเพียงพอ
ลักษณะอาการ > ความร่วมกับโรคอื่น > สมาธิสั้น

DSPD มีความเชื่อมโยงทางพันธุกรรมกับโรคสมาธิสั้น (ADHD) โดยพบการเปลี่ยนแปลงในโพลีมอร์ฟิซึมทางพันธุกรรมในยีนที่เกี่ยวข้องกับทั้ง ADHD และจังหวะชีวภาพ และพบอัตราส่วนสูงของ DSPD ในผู้ที่มี ADHD
ลักษณะอาการ > ความร่วมกับโรคอื่น > โรคอ้วน

การศึกษาในปี 2019 จากบอสตันแสดงความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะการนอนตอนเย็นและเจ็ทแล็กทางสังคมกับน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น/การสะสมไขมันในเด็กผู้หญิงวัยรุ่น แต่ไม่พบในเด็กผู้ชาย โดยไม่ขึ้นอยู่กับระยะเวลาการนอนหลับ
ลักษณะอาการ > ความร่วมกับโรคอื่น > โรคย้ำคิดย้ำทำ

บุคคลที่มีโรคย้ำคิดย้ำทำ (OCD) มีอัตราการวินิจฉัย DSPD สูงกว่าประชากรทั่วไปอย่างมาก
ลักษณะอาการ > ความร่วมกับโรคอื่น > การบาดเจ็บที่ศีรษะ

มีรายงานหลายกรณีของ DSPD และความผิดปกติในการหลับ-ตื่นแบบ 24 ชั่วโมง ที่เกิดขึ้นหลังจากการบาดเจ็บที่ศีรษะ นอกจากนี้ยังมีบางกรณีที่ DSPD พัฒนาไปเป็นความผิดปกติในการหลับ-ตื่นแบบ 24 ชั่วโมง ซึ่งเป็นความผิดปกติที่รุนแรงและทำให้ผู้ป่วยนอนหลับช้าลงทุกวัน
กลไกการทำงาน

DSPD เป็นความผิดปกติของระบบการจับเวลาในร่างกาย ซึ่งก็คือ นาฬิกาชีวภาพ ผู้ที่มี DSPD อาจมีวงจรจังหวะชีวภาพที่ยาวกว่าปกติ อาจมีการตอบสนองที่ลดลงต่อผลการรีเซ็ตของแสงแดดที่มีต่อนาฬิกาชีวิต และ/หรืออาจตอบสนองต่อผลการหน่วงเวลาของแสงยามเย็นมากเกินไป และตอบสนองต่อผลการเร่งของแสงในช่วงเช้าได้น้อยเกินไป
มีหลักฐานสนับสนุนสมมติฐานที่ว่าเกิดจากการตอบสนองต่อแสงยามเย็นมากเกินไป โดยพบว่าการกดการหลั่งเมลาโทนินในผู้ป่วย DSPD 15 ราย เมื่อได้รับแสงสว่าง 1,000 ลักซ์ 2 ชั่วโมงก่อนที่ระดับเมลาโทนินจะถึงจุดสูงสุด มีมากกว่ากลุ่มควบคุม 15 ราย
ความสัมพันธ์ของระยะเวลาที่ผิดปกติระหว่างการนอนหลับกับจังหวะชีวภาพของอุณหภูมิแกนกลางของร่างกายเคยถูกบันทึกไว้ในผู้ป่วย DSPD ที่ศึกษาภายใต้สภาวะที่มีการควบคุมเวลา สิ่งนี้ยังได้รับการสังเกตในสภาวะที่แยกจากการรับรู้เวลา (เช่น ในกรณีที่ไม่มีตัวบอกเวลาภายนอกทั้งหมด) ซึ่งสนับสนุนแนวคิดที่ว่าต้นเหตุของ DSPD นั้นไปไกลกว่าความสามารถที่ลดลงในการปรับความสัมพันธ์ระหว่างการนอนหลับกับวัน 24 ชั่วโมงได้อย่างเหมาะสม แต่โรคนี้ยังสะท้อนถึงความไม่สามารถของระบบการจับเวลาจังหวะชีวภาพภายในที่ไม่สามารถรักษาความสัมพันธ์ของจังหวะภายในระหว่างระบบทางสรีรวิทยาได้อย่างปกติ และไม่สามารถปรับความสัมพันธ์ภายในเหล่านั้นให้อยู่ภายในขอบเขตของวัน 24 ชั่วโมงได้
ในผู้ที่มีจังหวะชีวภาพปกติ การนอนหลับอย่างรวดเร็วในตอนกลางคืนจะเกิดขึ้นได้หากพวกเขานอนหลับน้อยเกินไปในคืนก่อน การนอนหลับเร็วขึ้นจะช่วยปรับนาฬิกาชีวภาพไปข้างหน้าโดยอัตโนมัติเพราะการสัมผัสแสงในช่วงเย็นลดลง ในทางตรงกันข้าม ผู้ที่มี DSPD จะมีปัญหาในการนอนก่อนเวลานอนปกติ แม้ว่าจะอดนอน การอดนอนไม่สามารถรีเซ็ตนาฬิกาชีวภาพของผู้ป่วย DSPD ได้เหมือนกับคนทั่วไป
กลไกการทำงาน > ปัจจัยทางพันธุกรรม

งานวิจัยในปี 2017 เชื่อมโยง DSPD กับการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมอย่างน้อยหนึ่งอย่าง อาการนี้มักเกิดขึ้นในช่วงวัยเด็กหรือวัยรุ่น DSPD ในวัยรุ่นบางกรณีอาจหายไปเมื่อเข้าสู่วัยรุ่นตอนปลายหรือวัยผู้ใหญ่ตอนต้น มิฉะนั้น DSPD จะเป็นภาวะที่อยู่ตลอดชีวิต ประมาณการว่าพบ DSPD ในผู้ใหญ่ประมาณ 0.13–0.17% (1 ใน 600) ส่วนในวัยรุ่นพบได้มากถึง 7–16%
การวินิจฉัย

การวินิจฉัย DSPD มักใช้การสัมภาษณ์ทางคลินิก, การตรวจสอบด้วยactigraph และ/หรือไดอารี่การนอนหลับที่ผู้ป่วยบันทึกไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสองสัปดาห์ การใช้polysomnography ส่วนใหญ่จะใช้เพื่อการตรวจสอบความผิดปกติอื่นๆ เช่น narcolepsy หรือ sleep apnea[ต้องการอ้างอิง]
DSPD มักถูกวินิจฉัยผิดหรือถูกมองข้าม มักถูกอธิบายว่าเป็นหนึ่งในโรคการนอนหลับที่มักถูกวินิจฉัยผิดว่าเป็นภาวะจิตเวชหลัก DSPD มักถูกสับสนกับอาการนอนไม่หลับทางจิตจิตวิทยา, อาการซึมเศร้า, ภาวะจิตเวช เช่น โรคจิตเภท, โรคซนสมาธิสั้น, ความผิดปกติในการนอนหลับอื่นๆ หรือการปฏิเสธโรงเรียน ผู้เชี่ยวชาญด้านการนอนหลับชี้ให้เห็นถึงอัตราการวินิจฉัยที่ไม่ถูกต้องอย่างยิ่งของโรคนี้ และมักเรียกร้องให้มีการศึกษาผู้แพทย์ที่ดีขึ้นเกี่ยวกับความผิดปกติในการนอนหลับ
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-11: 7A60 ICD-10: G47.2 ICD-9-CM: 327.31 MeSH: D021081
ทรัพยากรภายนอก: eMedicine: neuro/655
ไดอารี่การนอนหลับที่มีเวลากลางคืนที่ด้านบนและวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ตรงกลาง เพื่อสังเกตแนวโน้มได้ดีขึ้น
อหิวาตกโรค

สำหรับความหมายอื่น ดู ห่า
| อหิวาตกโรค  (Cholera) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Asiatic cholera, epidemic cholera

ผู้ป่วยอหิวาตกโรคมีภาวะขาดน้ำรุนแรง เห็นได้จากมีตาลึกโหล มือเหี่ยวแห้ง
สาขาวิชา: Infectious disease
อาการ: Large amounts of watery diarrhea, vomiting, muscle cramps
ภาวะแทรกซ้อน: Dehydration, electrolyte imbalance
การตั้งต้น: 2 hours to 5 days after exposure
ระยะดำเนินโรค: A few days
สาเหตุ: Vibrio cholerae spread by fecal-oral route
ปัจจัยเสี่ยง: Poor sanitation, not enough clean drinking water, poverty
วิธีวินิจฉัย: Stool test
การป้องกัน: Improved sanitation, clean water, hand washing, cholera vaccines
การรักษา: Oral rehydration therapy, zinc supplementation, intravenous fluids, antibiotics
ความชุก: 3–5 million people a year
การเสียชีวิต: 28,800 (2015)
อหิวาตกโรค หรือ โรคห่า (อังกฤษ: cholera) คือ โรคระบาดชนิดหนึ่ง เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Vibrio cholerae ที่ลำไส้เล็ก ผู้ป่วยจะมีอาการท้องร่วงเป็นน้ำและอาเจียนเป็นหลัก เรียกว่า "ลงราก" จึงเรียกโรคนี้ว่า "โรคลงราก" ก็มี และถ้าเกิดแก่สัตว์เลี้ยง เช่น เป็ด ไก่ วัว ควาย เรียก "กลี" ร่างกายจะขับน้ำออกมาเป็นจำนวนมาก ในผู้ป่วยรุนแรงอาจทำให้มีผิวสีออกเทา-น้ำเงินได้ การแพร่เชื้อเกิดขึ้นจากการดื่มน้ำหรือกินอาหารที่ปนเปื้อนอุจจาระของผู้ติดเชื้อเป็นหลัก ซึ่งผู้นั้นแม้ไม่มีอาการก็สามารถแพร่เชื้อได้
ความรุนแรงของอาการท้องร่วงและอาเจียนสามารถนำไปสู่ภาวะขาดน้ำและเสียสมดุลเกลือแร่อย่างรวดเร็ว กระทั่งเสียชีวิตในบางราย การรักษาหลักคือการชดเชยสารน้ำโดยการกิน ซึ่งมักทำโดยให้ดื่มสารละลายชดเชยการขาดน้ำและเกลือแร่ ถ้าไม่ได้ผลหรือได้ผลเร็วไม่เพียงพอหรือดื่มไม่ได้ ผู้ป่วยบางรายอาจจำเป็นต้องได้รับสารน้ำทางหลอดเลือดดำ สำหรับผู้ป่วยบางรายที่เป็นรุนแรงอาจใช้ยาปฏิชีวนะช่วยเพื่อลดระยะเวลาและความรุนแรงของการป่วย
พ.ศ. 2553 มีผู้ป่วยอหิวาตกโรคทั่วโลกประมาณ 3-5 ล้านคน เสียชีวิตประมาณ 100,000-130,000 คนต่อปี โรคนี้เป็นหนึ่งในโรคติดเชื้อโรคแรก ๆ ที่มีการศึกษาด้วยวิธีทางระบาดวิทยา
สาเหตุ

เกิดจากแบคทีเรียที่มีชื่อว่า วิบริโอ คอเลอเร (Vibrio Cholerae) sero group O1, หรือ O139, biotypes Classical และ เอลเทอร์ (EL Tor) วิบริโอ   El Tor แต่ละ biotype มี serotypes inaba, Ogawa และ Hikojima (พบน้อยมาก)
การถ่ายทอดโรค

โดยการกินอาหารหรือน้ำที่มีเชื้ออหิวาตกโรค หรือพิษของเชื้ออหิวาตกโรคปะปนอยู่ เช่น อาหารที่มีแมลงวันตอม อาหารสุกๆ ดิบๆ ซึ่งเกิดจากการจากอุจจาระหรืออาเจียนของผู้ป่วย แพร่กระจายอยู่ในอาหารและน้ำดื่ม โดยมีแมลงวันเป็นพาหะนำโรค
ระยะเวลาฟักตัว

ผู้ที่ได้รับเชื้อ จะเกิดอาการได้ตั้งแต่ 24 ชั่วโมง ถึง 5 วัน แต่โดยเฉลี่ยแล้วจะเกิดอาการภายใน 1 - 2 วัน
อาการ

เป็นอย่างไม่รุนแรง พวกนี้มักหายภายใน 1 วัน หรืออย่างช้า 5 วัน มีอาการถ่ายอุจจาระเหลวเป็นน้ำ วันละหลายครั้ง แต่จำนวนอุจจาระไม่เกินวันละ 1 ลิตร ในผู้ใหญ่อาจมีปวดท้องหรือ คลื่นไส้อาเจียนได้
เป็นอย่างรุนแรง อาการระยะแรก มีท้องเดิน มีเนื้ออุจจาระมาก ต่อมามีลักษณะเป็นน้ำซาวข้าว เพราะว่ามีมูกมาก มีกลิ่นเหม็นคาว ถ่ายอุจจาระได้โดยไม่มีอาการปวดท้อง บางครั้งไหลพุ่งออกมาโดยไม่รู้สึกตัว มีอาเจียนโดยไม่คลื่นไส้ อุจจาระออกมากถึง 1 ลิตร ต่อชั่วโมง และจะหยุดเองใน 1 - 6 วัน ถ้าได้น้ำและเกลือแร่ชดเชยอย่างเพียงพอ แต่ถ้าได้น้ำและเกลือแร่ทดแทนไม่ทันกับที่เสียไป จะมีอาการขาดน้ำอย่างมาก ลุกนั่งไม่ไหว ปัสสาวะน้อย หรือไม่มีเลย อาจมีอาการเป็นลม หน้ามืด จนถึงช็อค ซึ่งเป็นอันตรายถึงชีวิตได้
ข้อควรปฏิบัติเมื่อเกิดอาการท้องเสีย

งดอาหารที่มีรสจัดหรือเผ็ดร้อน หรือ ของหมักดอง
ดื่มน้ำชาแก่แทนน้ำ บางรายต้องงดอาหารชั่วคราว เพื่อลดการระคายเคืองในลำไส้
ดื่มน้ำเกลือผง สลับกับน้ำต้มสุก ถ้าเป็นเด็กเล็กควรปรึกษาแพทย์
ถ้าท้องเสียอย่างรุนแรง ต้องรีบนำส่งแพทย์ด่วน
การป้องกัน

รับประทานอาหารที่ปรุงสุกใหม่ ๆ และดื่มน้ำสะอาด เช่น น้ำต้มสุก ภาชนะที่ใส่อาหารควรล้างสะอาด ทุกครั้งก่อนใช้ หลีกเลี่ยงอาหารหมักดอง สุก ๆ ดิบ ๆ อาหารที่ปรุงทิ้งไว้นาน ๆ อาหารที่มีแมลงวันตอม
ล้างมือฟอกสบู่ให้สะอาดทุกครั้งก่อนกินอาหาร หรือก่อนปรุงอาหาร และหลังขับถ่าย
ไม่เทอุจจาระ ปัสสาวะและสิ่งปฏิกูลลงในแม่น้ำลำคลอง หรือทิ้งเรื่ยราด ต้องถ่ายลงในส้วมที่ถูกสุขลักษณะ และกำจัดสิ่งปฏิกูลโดยการเผาหรือฝังดิน เพื่อป้องกันการแพร่ของเชื้อโรค
ระวังไม่ให้น้ำเข้าปาก เมื่อลงเล่นหรืออาบน้ำในลำคลอง
หลีกเลี่ยงการสัมผัสผู้ป่วยที่เป็นอหิวาตกโรค
สำหรับผู้ที่สัมผัสโรคนี้ ควรรับประทานยาที่แพทย์ให้จนครบ
แหล่งข้อมูลอื่น

Prevention and control of cholera outbreaks: WHO policy and recommendations
Cholera—World Health Organization
Cholera – Vibrio cholerae infection—Centers for Disease Control and Prevention
"Cholera" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 6 (11 ed.). 1911. pp. 262–267.
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: A00 ICD-9-CM: 001 MeSH: D002771 DiseasesDB: 29089
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000303 eMedicine: med/351 Patient UK: อหิวาตกโรค Orphanet: 173
แม่แบบ:Cholera
| ด ค กโรคของความยากจน |
| --- | --- |
โรคของความยากจน:  เอดส์  โควิด-19  มาลาเรีย  วัณโรค  โรคหัด  ปอดบวม  โรคท้องร่วง  กาฬโรค 
โรคที่ไม่ได้รับการรักษา:  อหิวาตกโรค  โรคชากาส  โรคเหงาหลับ  โรคพยาธิใบไม้ในเลือด  โรคพยาธิกีเนีย  โรคพยาธิตาบอด  โรคติดเชื้อลิชมาเนีย  โรคริดสีดวงตา 
อื่น ๆ:  ทุพโภชนาการ  โครงการใบสำคัญการทบทวนลำดับความสำคัญ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA 
ภาพจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่านของเชื้อ Vibrio cholerae
พฤกษาพักตร์

คันทวยพฤกษพักตร์ในรูปของลายใบอาแคนธัสรองรับประติมากรรมนายอาชาแห่งแบมเบิร์กภายในมหาวิหารแบมเบิร์กที่แกะสลักเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13
พฤกษาพักตร์ หรือ รุกขามนุษย์ (อังกฤษ: Green Man) คือประติมากรรม, จิตรกรรม หรือรูปสัญลักษณ์อื่นๆ ของใบหน้าที่ล้อมรอบไปด้วยใบไม้ กิ่งไม้ หรือเถาไม้เลื้อย ที่งอกออกมาจากจมูก ปาก หรือส่วนอื่นๆ ของใบหน้า ไม้ที่งอกออกมาอาจจะมีดอกมีผลด้วยก็ได้ การตกแต่งด้วยพฤกษพักตร์มักจะใช้สำหรับเป็นสิ่งตกแต่งของสถาปัตยกรรม  พฤกษาพักตร์มักจะพบในรูปของประติมากรรมทั้งภายนอกและภายในคริสต์ศาสนสถาน และสิ่งก่อสร้างอื่นๆ ของคฤหัสน์ นอกจากนั้น “The Green Man” ยังเป็นชื่อที่นิยมใช้กันสำหรับสิ่งก่อสร้างสารธาณะ และปรากฏในหลายรูปหลายลักษณะเช่นบนป้ายโรงแรมเล็กๆ ที่บางครั้งอาจจะเป็นรูปเต็มตัวที่ไม่แต่จะเป็นเพียงเป็นใบหน้าเท่านั้น
ลักษณะพฤกษาพักตร์มีด้วยกันหลายแบบหลายลักษณะ และพบในวัฒนธรรมต่างๆ ทั่วโลก พฤกษาพักตร์มักจะเป็นเทพารักษ์ที่เกี่ยวกับพันธุ์ไม้ที่มีมาในวัฒนธรรมต่างๆ ตลอดมาในประวัติศาสตร์  โดยทั่วไปแล้วก็มักจะตีความหมายกันว่าพฤกษาพักตร์เป็นนัยยะของการเกิดใหม่ที่เป็นสัญลักษณ์ของวัฏจักรของการเจริญเติบโตเมื่อย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิของแต่ละปีที่มาถึง บ้างก็สันนิษฐานว่าพฤกษาพักตร์เป็นตำนานที่พัฒนาขึ้นมาต่างหากจากความเชื่ออื่นๆ ในสมัยโบราณ และวิวัฒนาการต่อมาจนแตกแยกกันออกไปในวัฒนธรรมต่างๆ ที่เห็นได้จากตัวอย่างในของพฤกษาพักตร์ในสมัยต่างๆ ของประวัติศาสตร์