stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฉินหลง
ประวัติ > ฮอลลีวูด

เฉินหลงก็มีโอกาสไปแสดงหนังฮอลลีวู้ดเป็นครั้งแรกในหนังพีเรียด - กังฟู เรื่อง The Big Brawl (ไอ้มังกรถล่มปฐพี)  (1980) (ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Battle Creek Brawl) ผลลัพธ์ที่ได้คือ ไม่ประสบความสำเร็จเลย จากนั้นเขาก็แสดงเป็นตัวประกอบในหนังแนว Road Movie อย่าง Cannonball Run (เหาะแล้วซิ่ง)  (1981) และ Cannonball Run 2 (1982) เรียกได้ว่าการไปเล่นหนังฮอลลีวู้ดของเขานั้น ล้มเหลวไม่เป็นท่า และเรื่องที่ 4 อย่าง The Protector (กูกู๋ปืนเค็ม)  (1985) ซึ่งก็ล้มเหลวอีกครั้ง
การไปเปิดตลาดอเมริกาครั้งที่สอง ของเฉินหลงก็เป็นผล เมื่อ Rumble in the Bronx (ใหญ่ฟัดโลก ,1995) สามารถเปิดตัวขึ้นอันดับหนึ่งในบ็อกซ์ออฟฟิสของอเมริกาเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 สามารถทำรายได้ตลอดการฉายถึง 32.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การแสดงหนังฮอลลีวู้ดของเฉินหลงในรอบหลายปีก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อเฉินหลงนำแสดงใน Rush Hour (คู่ใหญ่ฟัดเต็มสปีด ,1998) ที่นำแสดงคู่กับ คริส ทักเกอร์ หนังประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยสามารถทำรายได้ในบ็อกซ์ออฟฟิสถึง 141.1 ล้านเหรียญ และ 244.3 จากทั่วโลก จากนั้นเฉินหลงก็มีโอกาสเล่นหนังทั้งในฮ่องกงและอเมริกาสลับกันหลายๆ ครั้ง เช่น Gorgeous (เบ่งหัวใจฟัดให้ใหญ่ ,1999) Shanghai Noon (คู่ใหญ่ฟัดข้ามโลก ,2000) The Accidental Spy (วิ่งระเบิดฟัด ,2001) และเฉินหลงก็กลับมาเล่นหนังภาคต่ออย่าง Rush Hour 2 (คู่ใหญ่ฟัดเต็มสปีด 2 ,2001) The Tuxedo (สวมรอยพยัคฆ์พิทักษ์โลก ,2002) และ Shanghai Knights (คู่ใหญ่ฟัดทลายโลก ,2003) ซึ่งก็ประสบความสำเร็จเหมือนเคย
แต่ผลงานอย่าง Around The World in 80 Days (80วัน จารกรรมฟัดข้ามโลก) (2004)  ที่เฉินหลงร่วมแสดงกับ สตีฟ คูแกน และ ซีซิล เดอ ฟรานซ์ ประสบความล้มเหลวในสหรัฐอเมริกาและทั่วโลก โดยทำเงินทั่วโลกไปเพียงแค่ 72.1 ล้านเหรียญ จากทุนสร้าง 110 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
หลังจากนั้นอีก 3 ปี เฉินหลงก็กลับมาร่วมงานกับ แบร็ท แร็ตเนอร์ และ คริส ทักเกอร์ อีกครั้ง ใน Rush Hour 3 (คู่ใหญ่ฟัดเต็มสปีด 3 ,2007)  โดยทิ้งห่างจากภาคที่แล้วถึง 6 ปี และก็ยังทำเงินในอเมริกาถึง 140.1 ล้านUSD และ 255 ล้านUSD จากทั่วโลก
ปี 2008 เฉินหลงนำแสดงร่วมกับ เจท ลี ในภาพยนตร์กำลังภายใน - แฟนตาซี เรื่อง The Forbidden Kingdom (หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่ ,2008) โดยเป็นการร่วมกันครั้งแรกของทั้งคู่ และในปีเดียวกันเฉินหลงยังให้เสียงตัวการ์ตูน "Master Monkey" ในเรื่อง Kung Fu Panda (2008) ของ ดรีมเวิร์กส์ แอนนิเมชั่น โดยมีผู้ร่วมให้เสียง เช่น แจ็ค แบล็ค, ดัสติน ฮอฟแมน, แองเจลิน่า โจลี่ และ ลูซี่ ลิว
เฉินหลงนำแสดงในหนังแอ็คชั่น - คอมเมดี้ เรื่อง The Spy Next Door (วิ่งขโยงฟัด) (2010)  โดยรับบทเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่ต้องมาต่อสู้กับเหล่าสายลับมากฝีมือ หลังจากที่เหล่าเด็กๆ ดูแลดันเกิดโหลดข้อมูลลับขององค์กรแห่งหนึ่ง  และ Kung Fu Kid งานรีเมคจากอดีตหนังดังอย่าง The Karate Kid (2010)  แสดงร่วมกับ จาเดน สมิธ ลูกชายของนักแสดงชื่อดัง วิล สมิธ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยเปิดตัวขึ้นอันดับหนึ่งในบ๊อกซ์ออฟฟิศ และทำไปกว่า 170 ล้านเหรียญในสหรัฐ
งาน > JCE Movies Limited

หลังจากร่วมงานกับทาง Golden Harvest มานานร่วม 20 กว่าปี ในปี 2003 เฉินหลงจึงตัดสินใจเดินออกจาก Golden Harvest และมาเปิดบริษัทของตัวเองในนาม JCE Movies Limited  (Jackie Chan Emperor Movies Limited)  โดยอยู่ในเครือของบริษัท Emperor Multimedia Group (EMG)  บริษัทสื่อบันเทิงยักษ์ใหญ่ในฮ่องกง
ซึ่งตัวของเฉินหลงเองเป็นทั้งผู้สร้างและนำแสดงในหนังของตนเอง หนังของเขาเรื่องแรกในนามบริษัทนี้ คือ The Medallion (ฟัดอมตะ)  (2003) และหลังจากนั้นก็มีผลงานทำเงินต่อเนื่องอย่าง New Police Story (วิ่งสู้ฟัด 5 เหิรสู้ฟัด)  (2004), The Myth (ดาบทะลุฟ้า ฟัดทะลุเวลา)  (2005) และ Rob-B-Hood (วิ่งกระเตงฟัด)  (2006)
ปี 2009 เฉินหลงนำแสดงภาพยนตร์แนวดราม่าเรื่อง The Shinjuku Incident (ใหญ่แค้นเดือด)  (2009) ผลงานของ เอ๋อตงเซิน โดยเรื่องนี้เป็นผลงานดราม่าเต็มรูปแบบครั้งแรกของเฉินหลง
ช่วงหลัง ๆ มานี้เฉินหลงมีผลงานการแสดงกับต่างชาติน้อยลง เขาเริ่มที่จะกลับมาทำหนังในฮ่องกงอีกครั้ง ซึ่งหนังเรื่องที่ 100 ของเขาคือ 1911 (ใหญ่ผ่าใหญ่)  , Chinese Zodiac หรือภาคต่อของหนังสุดมันส์อย่าง  Armour Of God : Chinese Zodiac มีชื่อไทยเรียกว่า "ใหญ่สั่งมาเกิด 3" (สหมงคลฟิล์มเจ้าของหนังตั้งชื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ใหม่ว่า วิ่ง・ปล้น・ฟัด)
ผลงานในยุค JCE
The Medallion (ฟัดอมตะ) (2003)
Rice Rhapsody (2004)
Enter the Phoenix (ใหญ่นะยะ) (2004) [รับเชิญ]
New Police Story (วิ่งสู้ฟัด 5 เหิรสู้ฟัด) (2004)
House of Fury (2005)
Everlasting Regret (2005)
The Myth (ดาบทะลุฟ้า ฟัดทะลุเวลา) (2005)
Rob-B-Hood (วิ่งกระเตงฟัด) (2006)
Run Papa Run (2008)
Wushu (2008)
"Shenmue Online (VG) (2008)
The Shinjuku Incident (ใหญ่แค้นเดือด) (2009)
"Armour Of God : Chinese Zodiac
งาน > นักร้อง

เฉินหลงเป็นคนที่ชอบร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจ เฉินหลงเคยชิมลางร้องเพลงประกอบในหนังเรื่อง The Young Master (1980) ในเพลงที่มีชื่อว่า "Kung Fu Fighting Man" ซึ่งเป็นเพลงภาษาอังกฤษเพลงแรกในชีวิตของเขา
และในปี 1984 เฉินหลงเปิดตัวในฐานะศิลปินกับอัลบั้มแรกที่มีชื่อชุดว่า Love Me โดยมีเพลงฮิตในชื่อเดียวกับอัลบั้ม ซึ่งประสบความสำเร็จพอสมควร และหลังจากนั้นเขาก็มีผลงานอัลบั้มเพลงกว่า 20 ชุด โดยเป็นอัลบั้มเดี่ยว 11 ชุด อัลบั้มรวมฮิต 9 อัลบั้ม อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ 12 ชุด (ร่วมร้อง) และร่วมร้องกับศิลปินอื่น ๆ อีกมากมาย
อัลบั้มเพลงเดี่ยวล่าสุดของเขาคือชุด Truely, With All My Heart ในปี 2002 และมีเพลงฮิตในชื่อเดียวกับอัลบั้ม
Love Me (1984)
Do Je (1985)
The Boy's Life (1985)
Shangri La (1986)
Sing Lung (1986)
Mou Man Tai (1987)
HK, My Love (1988)
Jackie Chan (1988)
The Best Of Jackie Chan (1988)
See You Again - The Best of Jackie Chan II (1989)
Jackie (1989)
The First Time (1992)
The Best of Film Music (1995)
Jackie Chan (1995)
Giant Feelings (90s)
Dragon's Heart (1996)
The Best Of Jackie Chan (1999)
Asian Pops Gold Series (2000)
Rock Hong Kong 10th Anniversary - Jackie Chan Greatest Hits (2003)
Armour of God (Alan Tam - 1986)
Police Story 3 (1992)
Drunken Master 2 (1994)
Thunderbolt (1995)
Mr. Nice Guy (1997)
Who Am I (1998)
Mulan - Chinese OST (1998)
Gorgeous (1999)
Rush Hour - Asian OST (1998)
Accidental Spy (2001)
New Police Story (2004)
The Myth (2005)
Rob-B-Hood (2006)
งาน > สารคดี

เฉินหลงได้สร้างงานสารคดีเกี่ยวกับชีวิตของตัวเขาเองถึง 3 ครั้ง ครั้งแรกเขาสร้างงานสารคดีเกี่ยวกับชีวประวัติตัวเองในชื่อชุด Jackie Chan : My Story (1998) เนื้อหาเกี่ยวกับความเป็นมาของชีวิตตั้งแต่เกิดจนถึงจุดที่เฉินหลงประสบความสำเร็จจนทุกวันนี้ ซึ่งมีแขกรับเชิญต่าง ๆ มากมาย อาทิ หงจินเป่า หยาง จื่อฉยง และอื่น ๆ อีกมากมาย
ครั้งที่สองใช้ชื่อชุดว่า Jackie Chan : My Stunts (เฉินหลง ท้าตายสไตล์ผม)  (1999) โดยเนื้อหาในนี้เกี่ยวงานแอ๊คชั่นของเฉินหลง ซึ่งเป็นเคล็ดลับสำหรับคนที่ต้องการศึกษาเกี่ยวกับงานสตันท์ได้เป็นอย่างดี
และครั้งล่าสุดใช้ชื่อชุดว่า Traces of a Dragon : Jackie Chan & His Lost Family (2003) ซึ่งว่าด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของพ่อเฉินหลง ซึ่งเนื้อหาจะมีเรื่องของสภาพสังคมในประเทศจีนในสมัยของพ่อเฉินหลง
เฉินหลงมีส่วนร่วมในสารคดีเรื่อง An Alan Smithee Film: Burn Hollywood Burn (1998) โดยเฉินหลงรับบทเป็นตัวของเฉินหลงจริง ๆ หนังว่าด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับผู้กำกับ ที่ทำหนังไม่เคยประสบความสำเร็จเลย แต่หนังก็สามารถคว้ารางวัล Razzie Awards (รางวัลหนังยอดแย่) ไปครองถึง 5 ตัว
งาน > ธุรกิจส่วนตัว

เฉินหลงนอกจากจะทำงานในวงการบันเทิงแล้ว เขายังมีธุรกิจส่วนตัวอย่างร้านอาหาร Jackie's Kitchen ที่มีสาขา ประเทศญี่ปุ่น ประเทศเกาหลี และอีกหลายสาขาในทั่วโลก Jackie Chan Cafe ที่มีสาขาทั้งจีน, มาเลเซีย และสิงคโปร์ รวมถึงธุรกิจฟิตเนสที่มีชื่อว่า California Fitness Jackie Chan Sport Club และล่าสุดได้เปิดเว็บไซต์อย่าง JackieChanDesign.com ที่รวบรวมขายสินค้าของเขาทางอินเทอร์เน็ต นับตั้งแต่โปสเตอร์, เสื้อผ้า, ของตกแต่งบ้าน จนกระทั่งแสตมป์ และมีสาขาต่างประเทศคืออังกฤษและรัสเซีย
เฉินหลงในรูปแบบอื่น > วิดีโอเกม

เฉินหลงในปัจจุบันเป็นดาราแอคชั่นระดับโลกไปแล้ว ดังนั้นบริษัทเกมทั้งหลายจึงอยากจะนำรูปลักษณ์ของเฉินหลงไปเป็นตัวละครในเกม เดิมทีเฉินหลงเคยถูกนำไปเป็นแบบตัวละครในเกม Jackie Chan's Action Kung Fu ในปี 1991 โดยบริษัท Hudson Soft
ปี 1995 เฉินหลงก็ถูกเอาไปสร้างเป็นเกมตู้ในเกมที่มีชื่อว่า Jackie Chan In Fists Of Fire สร้างโดย Kaneko
ปี 2000 เครื่องเล่นเกมเพลย์สเตชันก็เอาเฉินหลงไปเป็นตัวละครในเกม Jackie Chan Stuntmaster ซึ่งผลิตโดย Radical Entertainment ซึ่งเป็นเกมรูปแบบ 3D
และล่าสุดกับเกม Jackie Chan Advertures ในปี 2004 โดยอิงจากตัวละครในการ์ตูน Jackie Chan Adventures โดยจัดจำหน่ายในรูปแบบเครื่องเกมบอยแอดวานซ์ และ เกมเพลย์สเตชัน 2 โดยบริษัท Atomic Planet ในเครือของ Sony โดยอิงเนื้อเรื่องของการ์ตูนในช่วง Season 1 และ 2
เฉินหลงในรูปแบบอื่น > การ์ตูน

Jackie Chan Adventures เป็นชื่อของการ์ตูนที่เอาคาแรคเตอร์ของเฉินหลงไปสร้างเป็นตัวละครหลักของเรื่อง โดยการสร้างสรรค์ของจอห์น โรเจอร์ ผ่านการออกแบบตัวละครโดย เจฟฟ์ มัสสุดะ ออกฉายทางช่อง Cartoon Network สร้างโดย Kids' WB ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน ปี 2000 ถึง 8 กรกฎาคม ปี 2005 ทั้งหมด 95 ตอน ภายใน 5 Season และเคยออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3 เวลา 06.00 ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ ปี 2544 - 2545
แรงบันดาลใจ

"แรงบันดาลใจของเฉินหลงไม่ใช่บรู๊ซลี" เฉินหลงเคยบอกว่าเขาไม่ต้องการจะเป็นบรู๊ซลีคนที่ 2 แต่เขาต้องการต่างออกไปจากตัวของบรู๊ซลี เฉินหลงจึงผสมผสานงานของเขาให้ออกมาในแบบที่ไม่รุนแรง ซึ่งงานของบรู๊ซลีมักจะเป็นในรูปแบบที่จริงจัง หนักหน่วง ภาพยนตร์ของเฉินหลงเป็นในรูปแบบกังฟูสมัยใหม่ผสมกับความตลก ซึ่งแรงบันดาลใจมาจากดาราตลกเงียบ 3 คน อันได้แก่
ชาร์ลี แชปลิน ในส่วนนี้เฉินหลงได้แรงบันดาลใจมากจากการแสดงหน้า ท่าทาง
ฮาร์โรลด์ ลอยด์ เฉินหลงได้ไอเดียจากการแสดงฉากหัวเราะในเวลาที่สถานการณ์ขับขัน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด คืองานของเฉินหลงในเรื่อง เอไกหว่า หรือ Project A (เอไกหว่า)(1984)  ในฉากตกหอนาฬิกา โดยเหมือนกันทุก ๆ อย่าง ต่างกันที่เฉินหลงเลือกที่จะตกลงมาจากความสูงจริง ๆ แต่ฮาร์โรลด์ ลอยด์ ใช้ความสูงที่ต่างจากเฉินหลง
บัสเตอร์ คีตัน เฉินหลงได้ไอเดียของการแสดงตลกหน้าตาย ซึ่งตัวอย่างที่เห็นได้ชัดอีกคือ ฉากที่ฝาบ้านในเรื่อง Project A Part II (เอไกหว่า ภาค2)(1987)  ตกลงมาใส่ตัวของเฉินหลง แต่เฉินหลงกลับอยู่ในจุดที่ตรงกับประตูของฝาบ้าน จึงทำให้เฉินหลงไม่เป็นอะไร ซึ่งคล้ายกับฉาก Steamboat Bill Jr. (เรือกลไฟวิลลี่)(1928)  ของบัสเตอร์ คีตัน
ฉากเสี่ยงตายและอุบัติเหตุ

เฉินหลงได้จัดตั้งทีมงานสตั๊นท์ของตนเองโดยใช้ชื่อว่า Jackie Chan Stunt Team (หรืออีกชื่อ Jackie Chan's Stuntmen Association) ซึ่งเฉินหลงตั้งทีมนี้ในปี 1983 โดยทำงานในการออกแบบท่าทางและสร้างสรรค์ฉากแอ็คชั่นในหนังของเฉินหลง โดยแรกเริ่มมีสมาชิกเพียง 6 คน จากนั้นก็มีคนที่เข้ามาเป็นสมาชิกในทีมนับสิบกว่า ทั้งชาวจีนและชาวต่างชาติ ซึ่งทีมของเฉินหลงยังประสานงานร่วมกันกับทีมของ หงจินเป่า และ หยวนเปียว ด้วย โดยใช้ชื่อว่า Hung Ga Ban และ Yuen Ga Ban ตามลำดับ
การเกิดอุบัติเหตุก็ดูว่าจะเป็นของคู่กันกับการแสดงฉากเสี่ยงตายของเฉินหลง ซึ่งบาดแผลจากอุบัติเหตุของเฉินหลงนั้นมีมากมายจนนับไม่ถ้วน แต่ครั้งที่ร้ายแรงที่สุดก็คือในหนังเรื่อง Armour of God (1987) : ใหญ่สั่งมาเกิด โดยในฉากแรกของหนังที่เฉินหลงจะต้องกระโดดจากตึกแล้วมาเกาะต้นไม้ แต่ในการถ่ายทำครั้งแรกเฉินหลงรู้สึกไม่ดีพอเลยต้องการถ่ายใหม่ แต่การถ่ายครั้งที่สองต้นไม้ที่เฉินหลงเกาะนั้นเกิดหัก ทำให้เฉินหลงตกลงมาในความสูงที่พอสมควร ผลก็คือ กะโหลกศีรษะของเฉินหลงร้าว ทำให้ต้องมีการผ่าตัดอย่างเร่งด่วน แต่ในที่สุดเฉินหลงก็รอดมาได้ ทว่าหูของเขาได้รับความกระทบกระเทือนพอสมควร จึงทำให้ประสิทธิภาพในการได้ยินลดลง
ครอบครัว

เฉินหลงเคยแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่งกับ หลิน ฟ่งเจียว นักแสดงชาวไต้หวัน เมื่อปี 1982 มีลูกด้วยกัน 1 คน คือ เจย์ซี ชาน (ชื่อแรกเกิด เฉิน จู่หมิง) ปัจจุบันแยกกันอยู่ แต่เมื่อปี 1999 หนังสือพิมพ์ในฮ่องกงต่างพาดหัวข่าวว่า "เฉินหลงทำผู้หญิงท้อง" ปรากฏภายหลังว่าผู้หญิงคนดังกล่าวคือ อู๋ ฉี่ลี่ อดีตมิสเอเชียปี 1990 โดยปัจจุบันเฉินหลงมีลูกสาวที่เกิดกับอู๋ ฉี่ลี่ อีก 1 คน คือเอ็ตต้า อู๋ (อู๋จั้วหลิน) วีซี ลูกสาวเฉินหลง
เฉินหลงนับถือศาสนาพุทธ ใน ค.ศ. 2009 เฉินหลงได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยกัมพูชา
เฉินหลงและเหล่าหมี

ตอนที่เฉินหลงมากรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เพื่อถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "80 วันรอบโลก" เขาได้รู้จักกับ United Buddy Bears ในตอนนั้น มีเหล่าหมี Buddy Bears อยู่ทั่วทุกจุดในกรุงเบอร์ลิน เฉินหลงอยากรู้สาเหตุของเหล่าหมีที่มีสีสันสดใสว่าเป็นเพื่อสิ่งใด จึงทำการค้นคว้าข้อมูล เขาได้ทราบว่าเหล่าหมีคือผลงานสร้างสรรค์ของชาวเบอร์ลินนี่เอง คือเคลาส์และเอวา เฮอร์ลิทซ์ เขารับรู้ว่ามีสารที่มาพร้อมกับเหล่าหมีนั้น คือสารที่ตัวเขาเองทำหน้าที่อย่างหนักหน่วงเพื่อเผยแพร่ด้วยเช่นกัน คือ "เราต้องอยู่ด้วยกันอย่างสามัคคีและสันติ" และเขาก็ได้ทราบอีกว่า Buddy Bears ดำเนินการร่วมสมทบทุนเพื่อการกุศล เฉินหลงสนใจใน Buddy Bears มากและร่วมเป็นผู้ดำเนินการประสานนำวง United Circle of Buddy Bears สู่ฮ่องกงเมื่อปี 2004
เกียรติประวัติและภาพลักษณ์

ด้านเกียรติประวัติ เฉินหลงได้รับรางวัลมาแล้วทั่วโลก โดยเขาได้รับรางวัล Innovator Award ในเวที American Choreography Awards ในปี 2002, รางวัล Lifetime Achievement Award เวที Asia-Pacific Film Festival ในปี 1993 MTV Movie Award ปี 1995 และ Taurus Honorary Award ปี 2002 และอื่น ๆ อีกมากมาย
และเฉินหลงเป็นดาราคนที่ 2, 205 ที่ได้มาประทับฝ่ามือไว้เป็นเกียรติประวัติที่ Star on the Walk of Fame และ The Avenue of Stars ที่ฮ่องกง
ด้านภาพลักษณ์ วง Ash's แต่งเพลง "Kung Fu" โดยใช้เฉินหลงในหนัง Rumble In The Bronx (1995)  ไปอ้างอิงในเนื้อเพลงและได้ใช้เป็นเพลงเครดิตตอนท้ายของหนังในเรื่องนี้ของเวอร์ชันอเมริกา และ "Jackie Chan" ของวง Frank Chickens
และเฉินหลงยังเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างตัวการ์ตูนตัวหนึ่งใน ดราก้อนบอล, ตัวละคร Lei Wulong ใน Tekken และท่าทางของตัวละคร Hitmonchan ของ โปเกมอน รวมทั้งเป็นพรีเซ็นเตอร์ของ มิตซูบิชิ มอเตอร์ส ที่ดีมายาวนาน และมิตซูบิชิยังมอบรถเพื่อใช้ในการถ่ายทำหนังของเขามาโดยตลอด นอกจากนี้ เฉินหลง ยังเคยรับบทเป็น ซาเอบะ เรียว และ ชุนลีในภาพยนตร์เรื่อง ซิตี้ฮันเตอร์ (CITY HUNTER) มาแล้วด้วยเช่นกัน
ปี 2016 เฉินหลง ได้รับรางวัลออสการ์เกียรติยศ ครั้งที่ 8 Honorary Award ในงาน Governors Awards  หรือ Oscar ประจำปีที่สหรัฐอเมริกา เพื่อเป็นเกียรติให้กับการทำงานในวงการบันเทิงมากว่า 56 ปี ฝากผลงานภาพยนตร์มากกว่า 200 เรื่อง
ผลงานภาพยนตร์

บทความหลัก: ผลงานด้านภาพยนตร์ของเฉินหลง
การกุศล

เฉินหลงเป็นเอกอัครราชทูตความปรารถนาดีของกองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ (UNICEF Goodwill Ambassador) และได้ส่งเสริมช่วยเหลืองานกุศลต่าง ๆ 
เขาได้รณรงค์ให้รักษาสิ่งแวดล้อม ต่อต้านการทารุณสัตว์ ได้โปรโมตเพื่อบรรเทาอุทกภัยในจีนแผ่นดินใหญ่ กับบรรเทาภัยเนื่องกับแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
ในเดือนมิถุนายน 2006 เมื่ออ้างความชื่นชมในงานของวอร์เรน บัฟเฟตต์และบิล เกตส์เพื่อช่วยเหลือคนที่จำเป็น เฉินหลงได้สัญญาว่าจะบริจาคทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของตนเพื่อการกุศลเมื่อเสียชีวิต
ซึ่งโดยปี 2015 เขามีทรัพย์สินสุทธิประมาณ 10,896 ล้านบาท
วันที่ 10 มีนาคม 2008 เฉินหลงเป็นแขกผู้มีเกียรติในงานตัดโบว์ "ศูนย์วิทยาศาสตร์แจ๊กกี้ชาน" โดยนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียเควิน รัดด์ ที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย 
เฉินหลงยังเป็นผู้สนับสนุนและเป็นเอกอัครราชทูตของมูลนิธิสงวนเสือจีน (Save China's Tigers) ซึ่งมุ่งสงวนพันธุ์เสือโคร่งจีนใต้โดยการผสมพันธุ์และปล่อยเสือกลับเข้าป่า
หลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมณฑลเสฉวน พ.ศ. 2551 เขาได้บริจาคทรัพย์ 10 ล้านหยวนเพื่อช่วยคนที่จำเป็น
นอกจากนั้น เขายังวางแผนเพื่อถ่ายหนังเกี่ยวกับแผ่นดินไหวในจีนสำหรับหาเงินช่วยเหลือผู้รอดชีวิต
เมื่อตอบสนองต่อเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 เขาและเพื่อนผู้มีชื่อเสียงต่าง ๆ  ที่อยู่ในฮ่องกง ได้จัดงานคอนเสิร์ตการกุศลพิเศษ 3 ชม. ชื่อว่า Artistes 311 Love Beyond Borders เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2011 เพื่อช่วยงานฟื้นฟูสภาพภัยพิบัติของญี่ปุ่น
ซึ่งได้เงินช่วยเหลือถึง 3.3 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 103 ล้านบาท)
ในเดือนมกราคม 2017 เฉินหลงได้บริจาคทรัพย์ 65,000 เหรียญสหรัฐ (ประมาณ 2.3 ล้านบาท) เพื่อช่วยเหลือยผู้ประสบภัยในเหตุการณ์อุทกภัยทางภาคใต้ของประเทศไทยปี พ.ศ. 2560
เขาได้จัดตั้งมูลนิธิการกุศลแจ๊กกี้ชานในปี 1988 เพื่อให้ทุนการศึกษาและการช่วยเหลือแก่เยาวชนฮ่องกง และให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ประสบภัยธรรมชาติหรือความเจ็บป่วย
ในปี 2005 เขาได้จัดตั้งมูลนิธิหัวใจมังกร (Dragon's Heart Foundation) เพื่อช่วยเด็ก ๆ และผู้ชราในเขตชนบทของประเทศจีนด้วยการสร้างโรงเรียน ให้หนังสือ ค่าธรรมเนียม และชุดนักเรียนแก่เด็ก
องค์กรได้ขยายงานไปถึงยุโรปในปี 2011
มูลนิธิยังบริจาคของช่วยเหลือต่าง ๆ ให้แก่ผู้ชรา รวมทั้งเสื้อผ้า เก้าอี้รถเข็นเป็นต้นอีกด้วย
อ่านเพิ่ม

Boose, Thorsten; Oettel, Silke. Hongkong, meine Liebe – Ein spezieller Reiseführer. Shaker Media, 2009. ISBN 978-3-86858-255-0 (ในภาษาเยอรมัน)
Boose, Thorsten. Der deutsche Jackie Chan Filmführer. Shaker Media, 2008. ISBN 978-3-86858-102-7 (ในภาษาเยอรมัน)
Chan, Jackie, and Jeff Yang. I Am Jackie Chan: My Life in Action. New York: Ballantine Books, 1999. ISBN 0-345-42913-3. Jackie Chan's autobiography.
Cooper, Richard, and Mike Leeder. 100% Jackie Chan: The Essential Companion. London: Titan Books, 2002. ISBN 1-84023-491-1.
Cooper, Richard. More 100% Jackie Chan: The Essential Companion Volume 2. London: Titan Books, 2004. ISBN 1-84023-888-7.
Corcoran, John. The Unauthorized Jackie Chan Encyclopedia: From Project A to Shanghai Noon and Beyond. Chicago: Contemporary Books, 2003. ISBN 0-07-138899-0.
Fox, Dan. Jackie Chan. Raintree Freestyle. Chicago, Ill.: Raintree, 2006. ISBN 1-4109-1659-6.
Gentry, Clyde. Jackie Chan: Inside the Dragon. Dallas, Tex.: Taylor Pub, 1997. ISBN 0-87833-962-0.
Le Blanc, Michelle, and Colin Odell. The Pocket Essential Jackie Chan. Pocket essentials. Harpenden: Pocket Essentials, 2000. ISBN 1-903047-10-2.
Major, Wade. Jackie Chan. New York: Metrobooks, 1999. ISBN 1-56799-863-1.
Moser, Leo. Made in Hong Kong: die Filme von Jackie Chan. Berlin: Schwarzkopf & Schwarzkopf, 2000. ISBN 3-89602-312-8. (ในภาษาเยอรมัน)
Poolos, Jamie. Jackie Chan. Martial Arts Masters. New York: Rosen Pub. Group, 2002. ISBN 0-8239-3518-3.
Rovin, Jeff, and Kathleen Tracy. The Essential Jackie Chan Sourcebook. New York: Pocket Books, 1997. ISBN 0-671-00843-9.
Stone, Amy. Jackie Chan. Today's Superstars: Entertainment. Milwaukee, Wis.: Gareth Stevens Pub, 2007. ISBN 0-8368-7648-2.
Witterstaetter, Renee. Dying for Action: The Life and Films of Jackie Chan. New York: Warner, 1998. ISBN 0-446-67296-3.
Wong, Curtis F., and John R. Little (eds.). Jackie Chan and the Superstars of Martial Arts. The Best of Inside Kung-Fu. Lincolnwood, Ill.: McGraw-Hill, 1998. ISBN 0-8092-2837-8.
Jackie Chan and Zhu Mo Never Grow Up 2018 ISBN 978-7539981697. Jackie Chan's autobiography.
Berger, Christian. Der echte Jackie Chan (The real Jackie Chan). Weiz: Selbstverlag, 2019, (in German).
Berger, Christian. Fantastic Movie Concepts for Jackie Chan. Weiz, Austria: Self-published, 2021.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เฉินหลง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เฉินหลง ที่ฮ่องกงมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:Allrovi person
เฉินหลง ที่รอตเทนโทเมโทส์
สถานีย่อยประเทศจีน
สถานีย่อยภาพยนตร์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  ไต้หวัน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  รัสเซีย 
วิชาการ:  CiNii  ORCID 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  NARA  SNAC  IdRef 
เฉินหลงถ่ายกับพ่อตอนเด็ก
Drunken Master (1978)
JCE Movies Limited
Jackie Chan : My Stunts (1999)
Jackie Chan's Action Kung Fu
ฮาร์โรลด์ ลอยด์
Chan's star on the Avenue of Stars, Hong Kong
เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งเคมบริดจ์กับเฉินหลงที่งานประชุมการค้าสัตว์ป่าที่ผิดกฎหมายแห่งลอนดอน ที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา (12 กุมภาพันธ์ 2014)
ราชวงศ์โรมานอฟ

| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ:  ซาร์แห่งรัสเซีย (1613–1721)  จักรพรรดิแห่งรัสเซียทั้งปวง (1721–1917)  ตำแหน่งอื่น ๆ... 
ปกครอง:  รายการ  จักรวรรดิรัสเซีย อาณาจักรซาร์รัสเซีย ราชอาณาจักรโปแลนด์ แกรนด์ดัชชีลิทัวเนีย ราชรัฐฟินแลนด์ แกรนด์ดัชชีโอลเดินบวร์ค ดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลีย ดัชชีฮ็อลชไตน์ คณะแห่งมอลตา 
สาขา: สกุลย่อยบางส่วน
ประมุขพระองค์แรก: มีไฮล์ที่ 1
ผู้นำสกุลองค์ปัจจุบัน: เป็นที่โต้แย้งตั้งแต่ ค.ศ. 1992:แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (ลื้อสาวของจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย) เจ้าชายแอนดรูว์ โรมานอฟ (หลานชายของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย) เจ้าชายคาร์ล เอมิชแห่งไลนิงเงิน (เหลนชายของคีริล วลาดีมีรอวิชแห่งรัสเซีย) เป็นที่โต้แย้งตั้งแต่ ค.ศ. 2008:
ประมุขพระองค์สุดท้าย: นิโคลัสที่ 2
สถาปนา: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1613
ล่มสลาย: ค.ศ. 1917 (การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์)
ด ค ก
ธงพระจักรพรรดิ
ตราแผ่นดินของจักรวรรดิรัสเซีย
ราชวงศ์โรมานอฟ ตามสำเนียงอังกฤษ หรือ รามานาฟ ตามสำเนียงรัสเซีย (Romanov) เป็นราชวงศ์ที่สองและราชวงศ์สุดท้ายของรัสเซีย โดยราชวงศ์นี้ปกครองจักรวรรดิรัสเซียตั้งแต่ ค.ศ. 1613 ถึง ค.ศ. 1917 กษัตริย์โรมานอฟพระองค์แรก คือพระเจ้าซาร์มีไฮล์ที่ 1 ได้รับแต่งตั้งใน ค.ศ. 1613
ภายหลังสมัยแห่งความวุ่นวาย (Time of Troubles) ราชวงศ์นี้ปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เกือบตลอดเวลา โดยได้มีความพยายามร่างรัฐธรรมนูญ โดยพระจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แต่พระองค์ก็ถูกลอบปลงพระชนม์เสียก่อน แม้ว่าจักรพรรดินีโคไลที่ 2 จะทรงตั้งสภาดูมาใน ค.ศ. 1905 ก็มิได้มีสิทธิในการออกกฎหมายอย่างเต็มที่ จนเกิดการปฏิวัติใหญ่ในรัสเซีย
จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 ต้องทรงสละราชสมบัติในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 และถูกปลงพระชนม์โดยกำลังของฝ่ายบอลเชวิคในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1918 ซึ่งสาเหตุของการปลงพระชนม์เนื่องด้วยจักรพรรดินีโคไลที่ 2 เข้าร่วมสงครามและทุ่มงบประมาณไปกับสงครามมาก ทำให้เศรษฐกิจตกต่ำ ส่งผลให้ประชาชนก่อการปฏิวัติ และทางราชวงศ์ได้พยายามหลบหนีแต่ไม่สำเร็จ ได้ถูกนำมากักตัวและถูกลอบปลงพระชนม์
รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิ ราชวงศ์โรมานอฟ > รายพระนามซาร์แห่งรัสเซีย

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| รูป | พระเจ้าซาร์ | รัชกาล |
|  | พระเจ้าซาร์มิฮาอิลที่ 1 | 21 กรกฎาคม - 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1613 - ค.ศ. 1645 |
|  | พระเจ้าซาร์อเล็กซีที่ 1 | 23 กรกฎาคม - 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1645 - ค.ศ. 1676 |
|  | พระเจ้าซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 | 7 กุมภาพันธ์ - 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1676 - ค.ศ. 1682 |
|  | พระเจ้าซาร์ปีเตอร์ที่ 1 มหาราช | 7 พฤษภาคม – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1682 – ค.ศ. 1721 |
|  | พระเจ้าซาร์อีวานที่ 5 | 2 มิถุนายน - 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1682 - ค.ศ. 1696  (ดำรงตำแหน่งผู้ปกครองร่วมกับพระเจ้าซาร์ปีเตอร์ที่ 1 มหาราช) |
รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิ ราชวงศ์โรมานอฟ > จักรพรรดิแห่งรัสเซีย

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| รูป | จักรพรรดิ | รัชกาล |
|  | จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 มหาราช | 2 พฤศจิกายน – 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1721 – ค.ศ. 1725 |
|  | จักรพรรดินีนาถแคธอรีนที่ 1 (ผู้ปราณี) | 8 กุมภาพันธ์ – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1725 – ค.ศ. 1727 |
|  | จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 2 | 18 พฤษภาคม – 30 มกราคม ค.ศ. 1727 – ค.ศ. 1730 |
|  | จักรพรรดินีนาถแอนนา | 13 กุมภาพันธ์ – 28 ตุลาคม ค.ศ. 1730 – ค.ศ. 1740 |
|  | จักรพรรดิอีวานที่ 6 | 28 ตุลาคม – 6 ธันวาคม ค.ศ. 1740 – ค.ศ. 1741 |
|  | จักรพรรดินีนาถเอลิซาเบธ | 6 ธันวาคม – 5 มกราคม ค.ศ. 1741 – ค.ศ. 1762 |
|  | จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 3 | 5 มกราคม – 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1761  (ถูกปลงพระชนม์) |
|  | จักรพรรดินีนาถแคทเธอรีนที่ 2 มหาราช (ผู้ทรงธรรม) | 9 กรกฎาคม – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1762  – ค.ศ. 1796 |
|  | จักรพรรดิพอลล์ที่ 1 | 17 พฤศจิกายน – 24 มีนาคม ค.ศ. 1796 – ค.ศ. 1801  (ถูกปลงพระชนม์) |
|  | จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 (ผู้เมตตา) | 24 มีนาคม – 1 ธันวาคม ค.ศ. 1801 – ค.ศ. 1825 |
|  | จักรพรรดิคอนสแตนติน | 1 ธันวาคม – 26 ธันวาคม ค.ศ. 1825 – ค.ศ. 1825  (สละราชสมบัติ) |
|  | จักรพรรดินีโคไลที่ 1 | 26 ธันวาคม – 2 มีนาคม ค.ศ. 1825 – ค.ศ. 1855 |
|  | จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 (ผู้ปลดปล่อย) | 2 มีนาคม – 13 มีนาคม ค.ศ. 1855 – ค.ศ. 1881  (ถูกปลงพระชนม์) |
|  | จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 (ผู้สร้างสันติสุข) | 13 มีนาคม – 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1881 – ค.ศ. 1894 |
|  | จักรพรรดินีโคไลที่ 2(ผู้เสียสละ) | 1 พฤศจิกายน – 15 มีนาคม ค.ศ. 1894 – ค.ศ. 1917  (สละราชสมบัติ) |
|  | มกุฎราชกุมารมิฮาอิล อเล็กซานโดรวิช | 15 มีนาคม – 16 มีนาคม ค.ศ. 1917  (ดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารและมิได้เป็นพระจักรพรรดิเนื่องจากการปฏิวัติ) |

ตราอาร์มของราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อทตาร์ฟ-โรมานอฟ
โลจิง

| กิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิง Jajahan Kecil Lojing |
| --- | --- |
กิ่งอำเภอปกครองตนเอง
การถอดเสียงภาษามลายู
 • ยาวี: ججاهن كچيل لوجيڠ‎
กิ่งอำเภอโลจิงใน พ.ศ. 2555

กิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิงแผนที่โลจิงในรัฐกลันตันแสดงแผนที่รัฐกลันตันกิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิงกิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิง (ประเทศมาเลเซีย)แสดงแผนที่ประเทศมาเลเซีย
พิกัด:  4°38′N 101°28′E﻿ / ﻿4.633°N 101.467°E﻿ / 4.633; 101.467
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  กลันตัน
อำเภอ:  กัวมูซัง
การปกครอง
 • นายอำเภอ: ชะฮ์ริน บิน อับดุลละฮ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,817 ตร.กม. (702 ตร.ไมล์)
ประชากร (2553)
 • ทั้งหมด: 10,601 คน
 • ความหนาแน่น: 5.8 คน/ตร.กม. (15 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
รหัสไปรษณีย์: 18xxx
รหัสโทรศัพท์: +6-09
ป้ายทะเบียนพาหนะ: D
กิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิง (มลายู: Jajahan Kecil Lojing,  ยาวี: ججاهن كچيل لوجيڠ‎) บ้างเรียก ที่สูงโลจิง (Tanah Tinggi Lojing) เป็นพื้นที่ภูเขาขึ้นกับอำเภอกัวมูซัง รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ใกล้กับที่สูงแคเมอรอนของรัฐปะหัง
โลจิงถูกยกเป็นกิ่งอำเภอปกครองตนเองขึ้นกับอำเภอกัวมูซัง รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ใน พ.ศ. 2553
การแบ่งเขตการปกครอง

กิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิง แบ่งการปกครองออกเป็น 7 ชุมชน ได้แก่
บาลาร์ (Balar)
เบลา (Blau)
เฮา (Hau)
เฮินดรป (Hendrop)
กัวลาเบอติซ (Kuala Betis)
ซีการ์ (Sigar)
ตูเย็ล (Tuel)
ภูมิศาสตร์และประชากรศาสตร์

ที่สูงโลจิงตั้งอยู่ในเทือกเขาสันกาลาคีรีหรือตีตีวังซาในภาษามลายู ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพทั้งพืชและสัตว์ เนินเขาและป่าไม้ได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี ทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ที่ได้รับความนิยม ทั้งยังเป็นที่ตั้งของเขายงเบอลาร์ (Gunung Yong Belar) ที่มีความสูง 2,181 เมตร เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในรัฐกลันตัน และสูงที่สุดเป็นอันดับที่สามของคาบสมุทรมลายู
ประชากรส่วนใหญ่ของที่สูงโลจิง เป็นชนพื้นเมืองโอรังอัซลี (Orang Asli) ซึ่งในไทยนิยมเรียกว่า เงาะป่า โดยมากเป็นคนในเผ่าเตอมียาร์ (Temiar) จัดเป็นชนพื้นเมืองเชื้อสายเซนอยกลุ่มหนึ่ง