stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รอตเทอร์ดาม

| รอตเทอร์ดาม |
| --- | --- |
นครและเทศบาล
 จากบนลงล่าง และจากซ้ายไปขวา: รอตเทอร์ดามในตอนพลบค่ำ โบสถ์ลูเรนสเคิร์ก, รูปปั้นนครที่ถูกทำลาย, ยูโรมาสต์, บ้านทรงลูกบาศก์, เดกิป; สนามกีฬาไฟเยอโนร์ด, ศาลากลางเมืองรอตเทอร์ดาม, บ้านเชกอีลันด์, โรงแรมนิวยอร์ก, ใจกลางเมืองทางประวัติศาสตร์แห่งเดลฟ์ฮาเวน, ท่าเรือรอตเทอร์ดาม
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: Rotown, Roffa, Rotjeknor, Nultien, 010
คำขวัญ: Sterker door strijd (Stronger through struggle)
ที่ตั้งของรอตเทอร์ดามในประเทศเนเธอร์แลนด์
รอตเทอร์ดามที่ตั้งของรอตเทอร์ดามในประเทศเนเธอร์แลนด์แสดงแผนที่ประเทศเนเธอร์แลนด์รอตเทอร์ดามรอตเทอร์ดาม (ยุโรป)แสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด: 51°55′N 4°30′E﻿ / ﻿51.917°N 4.500°E﻿ / 51.917; 4.500
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด: จังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
เขต:  14 เขต เซนตรัม Charlois Delfshaven Feijenoord Hillegersberg-Schiebroek Hoogvliet Hook of Holland IJsselmonde Kralingen-Crooswijk Noord Overschie Pernis Prins Alexander Rozenburg 
การปกครอง
 • องค์กร: สภาเทศบาล
 • นายกเทศมนตรี: อาเมดท์ อาบัลทาร์เบต (PvdA)
 • อัลดอร์มัน:  List Judith Bokhove Arno Bonte Arjan van Gils Michiel Grauss Vincent Karremans Said Kasmi Bas Kurvers Sven de Langen Richard Moti Roos Vermeij 
พื้นที่
 • เทศบาล: 325.79 ตร.กม. (125.79 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 208.80 ตร.กม. (80.62 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 116.99 ตร.กม. (45.17 ตร.ไมล์)
 • รันด์สตัด: 3,043 ตร.กม. (1,175 ตร.ไมล์)
ความสูง: 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร
 • เทศบาล: 651,157 คน
 • เขตเมือง: 1,015,215 คน
 • รวมปริมณฑล: 1,181,284 คน
 • รันด์สตัด: 8,366,078
เดมะนิม: Rotterdammer
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postcode: 3000–3099
Area code: 010
เว็บไซต์: www.rotterdam.nl
รอตเทอร์ดาม (อังกฤษและดัตช์: Rotterdam) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์บริเวณปากแม่น้ำเมิซไหลลงสู่ทะเลเหนือ มีประวัติศาสตร์ย้อนกลับไปถึง ค.ศ. 1270 เมื่อมีการสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำรอตเทอร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1340 ยกฐานะเป็นเมืองในเคานต์แห่งฮอลแลนด์ ปัจจุบัน มหานครรอตเทอร์ดาม-เดอะเฮกเป็นบริเวณที่มีประชากร 2.7 ล้านคนใหญ่เป็นอันดับ 13 ของสหภาพยุโรป และเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากที่สุดในเนเธอร์แลนด์
รอตเทอร์ดามเป็นที่ตั้งของท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดของยุโรป จึงเป็นศูนย์กลางการขนส่งและทางเศรษฐกิจที่สำคัญแห่งหนึ่ง มีประชากร 651,446 คนในปี ค.ศ. 2020 เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยอีราสมุส (Erasmus University Rotterdam) ซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านเศรษฐศาสตร์ และสถาบันสถาปัตยกรรมแห่งเนเธอร์แลนด์ (Netherland Architecture institute - NAi) เป็นมหานครริมน้ำ เมืองหลวงทางวัฒนธรรม มีมรดกทางการเดินสมุทร และมีสถาปัตยกรรมยุคใหม่ตั้งอยู่มากมาย รอตเทอร์ดามได้รับความเสียหายอย่างหนักจากสงครามโลกครั้งที่สอง จึงได้มีการสร้างบูรณะสร้างอาคารใหม่รวมถึงตึกระฟ้าจำนวนมากมาย จนในปี ค.ศ. 2007 ได้รับการส่งเสริมการท่องเที่ยวเป็น "เมืองแห่งสถาปัตยกรรม"
จากการที่ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำไรน์ แม่น้ำเมิซ และแม่น้ำสเกลต์ รอตเทอร์ดามจึงเป็นจุดเริ่มต้นสู่การคมนาคมทางเรือสู่ภูมิภาคอื่นของยุโรปตะวันตก รวมถึงเขตอุตสาหกรรมรูห์ในประเทศเยอรมนี มีโครงข่ายระบบราง ถนน คลองเชื่อมจนรอตเทอร์ดามได้รับฉายาว่า ประตูสู่ยุโรป
ประวัติศาสตร์

บริเวณปากแม่น้ำรอตเทอ เป็นที่ลุ่มที่เป็นดินโคลน มีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ราว ค.ศ. 900 ต่อมาเกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1150 นำไปสู่การสร้างคันดินและเขื่อนกั้นบริเวณฝั่งเหนือของคลองนิวมาสในปัจจุบัน เขื่อนกั้นแม่น้ำรอตเทอนี้แล้วเสร็จราวๆ ปี ค.ศ. 1270 ตั้งอยู่บริเวณถนนโฮกสตราตในปัจจุบัน และเป็นที่มาของชื่อ รอตเทอร์ดาม
เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1340 เคาน์วิลเลิมที่ 4 แห่งฮอลแลนด์ยกระดับรอตเทอร์ดามขึ้นเป็นเมืองซึ่งขณะนั้นมีประชากรอยู่ไม่กี่พันคน ต่อมาในปี ค.ศ. 1350 มีการสร้างคลองรอตเตอร์ดัมเซอสคีขึ้น อำนวยความสะดวกในการคมนาคมทางน้ำไปสู่เมืองใหญ่อื่นๆทางตอนเหนือ ทำให้รอตเทอร์ดามค่อยๆ กลายเป็นศูนย์กลางการขนส่งสินค้าจากเนเธอร์แลนด์ไปสู่อังกฤษและเยอรมนี เติบโตขึ้นมาเป็นเมืองขนาดใหญ่ขึ้น ท่าเรือค่อยๆ มีความสำคัญจนมาเป็นหนึ่งในหกท่าเรือสำคัญในการค้ากับดินแดนอาณานิคมของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ในช่วงยุคทองของเนเธอร์แลนด์
แต่สิ่งที่ทำให้รอตเทอร์ดามพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วคือการสร้างเส้นทางชลประทานใหม่คือ นิววาเตอร์เวก แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1872 ท่าเรือของรอตเทอร์ดามขยับขยายใหญ่ขึ้น มีการสร้างวิตเตอเฮาส์ หรืออาคารบ้านสีขาว ในแบบปราสาทฝรั่งเศสโดยได้รับแรงบันดาลใจจากตึกระฟ้าในสหรัฐอเมริกา อาคารแห่งนี้กลายเป็นอาคารสำนักงานที่สูงที่สุดในยุโรปด้วยความสูง 45 เมตร เป็นเครื่องบ่งชี้การพัฒนาอย่างรวดเร็วของรอตเทอร์ดาม
ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เนเธอร์แลนด์ดำเนินนโยบายเป็นกลาง รอตเทอร์ดามกลายเป็นจุดที่มีการสืบราชการลับสำคัญของอังกฤษและเยอรมนี เนื่องจากทำเลที่ตั้งที่อยู่ระหว่างกลางระหว่างสองประเทศจึงมีสายลับอยู่เป็นจำนวนมาก ในช่วงนี้ ผู้ลี้ภัยอพยพมาจากประเทศเบลเยียมเป็นจำนวนถึง 25,000 คนเพราะในขณะนั้นตกอยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมนี
ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีเข้ายึดครองเนเธอร์แลนด์เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 เกิดการสู้รบอย่างหนักจนกองทัพเนเธอร์แลนด์ยอมจำนนในอีก 5 วันต่อมา ผลจากการสู้รบคือรอตเทอร์ดามได้รับความเสียหายอย่างหนักโดยเฉพาะจากปฏิบัติการรอตเทอร์ดามบลิทซ์ กองทัพอากาศเยอรมันโจมตีใจกลางเมือง พลเรือนกว่า 80,000 คนไร้ที่อยู่อาศัยและกว่า 900 คนต้องสังเวยชีวิต รอตเทอร์ดามถูกปลดแอกโดยกองทัพสัมพันธมิตรในปี ค.ศ. 1945 ก่อนสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดไม่นาน
จากนั้นในทศวรรษที่ 1950 ถึง 1970 มีการสร้างเมืองขึ้นมาใหม่อีกครั้งแต่อาคารยังมีลักษณะไม่สูงมากนัก จนกระทั่งในทศวรรษที่ 1980 สภาเมืองอนุมัติให้มีการพัฒนาสถาปัตยกรรมแบบใหม่ จึงเกิดอพาร์ทเมนต์ อาคารสำนักงาน และสิ่งก่อสร้างรูปแบบใหม่รูปร่างแปลกตาและสูงใหญ่ เกิดการพัฒนาย่านธุรกิจโกปฟันเซาด์ขึ้นทางฝั่งใต้ของแม่น้ำในทศวรรษ 1990 และอาคารสมัยใหม่ถูกสร้างขึ้นเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เมืองรอตเทอร์ดาม เก็บถาวร 2008-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ท่ารอตเทอร์ดาม
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป |
| --- | --- |
 1985 เอเธนส์ 1986 ฟลอเรนซ์ 1987 อัมสเตอร์ดัม 1988 เบอร์ลินตะวันตก 1989 ปารีส 1990 กลาสโกว์ 1991 ดับลิน 1992 มาดริด 1993 แอนต์เวิร์ป 1994 ลิสบอน 1995 นครลักเซมเบิร์ก 1996 โคเปนเฮเกน 1997 เทสซาโลนีกี 1998 สต็อกโฮล์ม 1999 ไวมาร์ 2000 เรคยาวิก บาร์เกิน เฮลซิงกิ บรัสเซลส์ ปราก กรากุฟ ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา อาวีญง โบโลญญา 2001 รอตเทอร์ดาม โปร์ตู 2002 บรูช ซาลามังกา 2003 กราทซ์ ปลอฟดิฟ 2004 เจนัว ลีล 2005 คอร์ก 2006 แพทรัส 2007 นครลักเซมเบิร์ก ซีบิว 2008 ลิเวอร์พูล สตาวังเงอร์ 2009 ลินทซ์ วิลนีอัส 2010 เอ็สเซิน อิสตันบูล เปช 2011 ตุรกุ ทาลลินน์ 2012 มารีบอร์ กีมาไรช์ 2013 กอชิตเซ มาร์แซย์ 2014 อือมิยอ รีกา 2015 มงส์ เปิลแซ็ญ 2016 ซานเซบัสเตียน วรอตสวัฟ 2017 ออร์ฮูส แพฟอส 2018 วัลเลตตา เลวาร์เดิน 2019 ปลอฟดิฟ มาเตรา 2020–เมษายน 2021 ริเยกา กอลเวย์ 2022 เกานัส แอฌวลต์เซิชท์ นอวีซาด 2023 แว็สเปรม ตีมีชออารา เอเลฟซีนา 2024 ตาร์ตู บาทอิชเชิล บูเดอ 2025 นอวากอรีตซา / โกริตเซีย เค็มนิทซ์ 2026 โอวลุ เตรนชีน 2027 เลียปายา 
รอตเทอร์ดามได้รับความเสียหายจากปฏิบัติการรอตเทอร์ดามบลิทซ์ในปี ค.ศ. 1940
รถไฟใต้ดินบรัสเซลส์

| รถไฟใต้ดินบรัสเซลส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: บรัสเซลส์
ประเภท: รถไฟใต้ดิน
จำนวนสาย: 4 3 (รถราง)
จำนวนสถานี: 69
ผู้โดยสารต่อปี: 132.4 ล้านคน (2012)
เว็บไซต์: STIB/MIVB
การให้บริการ
เริ่มดำเนินงาน: 20 กันยายน ค.ศ. 1976
ผู้ดำเนินงาน: STIB/MIVB
จำนวนขบวน: 66
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 39.9 km (25 mi)
รถไฟใต้ดินบรัสเซลส์ (ฝรั่งเศส: Métro de Bruxelles, ดัตช์: Brusselse metro) เป็นระบบรถไฟใต้ดินขนาดใหญ่ที่ให้บริการในกรุงบรัสเซลส์ เมืองหลวงของประเทศเบลเยียม ประกอบด้วย 4 เส้นทาง ระยะทางทั้งสิ้น 39.9 กิโลเมตร (24.8 ไมล์) จำนวน 59 สถานี และรถรางใต้ดิน 3 เส้นทาง ซึ่งสถานีในเส้นทางของรถรางนั้น จะคล้ายกับสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน รวมทั้งสองโครงข่ายแล้วได้ระยะทาง 52.0 กิโลเมตร (32.3 ไมล์) มีสถานีรถไฟฟ้าทั้งหมด 69 สถานี
เส้นทางและสถานี

ทั้งหมด 4 เส้นทาง 59 สถานี (เมื่อไม่รวมเส้นทางรถราง)
| สาย 1 (M) | สาย 2 (M) | สาย 3 (T) |
| --- | --- | --- |
|  การ์เดอลูแว็สต์ / แวสท์สตาชอน  สตอแกล / สตอคเคิล |  ซีมอนี (เลออปอลที่ 2)  ซีมอนี (เอลีซาแบ็ต)  |  แอ็สปลานาด  เชอร์ชีล |
| สาย 4 (T) | สาย 5 (M) | สาย 6 (M) |
|  การ์ดูว์นอร์ / โนร์ดสตาชอน  สตัลเลอคาร์พาร์ก |  เอรัสม์ / เอรัสมุส  แฮร์มันน์-เดอบรู |  รัวโบดวง / โคนิงเบาเดอแวย์น  ซีมอนี (เอลีซาแบ็ต) |
สาย 7 (T): 
 แอแซล / แฮย์เซิล  วันเดอร์คินเดอเรอ:
ดูเพิ่ม

การคมนาคมในบรัสเซลส์
รถรางบรัสเซลส์
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินบรัสเซลส์
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

STIB/MIVB official website
New metro plan from 4 April 2009
Brussels page on Urbanrail.net
Photos: Métro de Bruxelles เก็บถาวร 2006-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ฝรั่งเศส)
Network map
Proposed Network 2020 (ดัตช์)
Carte de synthèse - Visions 2020 (ฝรั่งเศส)
| ด ค กรถไฟใต้ดินในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
   อัมสเตอร์ดัม    เอเธนส์    บาร์เซโลนา    เบอร์ลิน    บิลบาโอ    เบรชชา    บรัสเซลส์    บูคาเรสต์    บูดาเปสต์    กาตาเนีย    โคเปนเฮเกน    แฟรงก์เฟิร์ต    เจนัว    กลาสโกว์    ฮัมบวร์ค    เฮลซิงกิ    ลอนดอน    ลีล    ลิสบอน    ลียง    มาดริด    มาร์แซย์    มิลาน    มิวนิก    เนเปิลส์    เนือร์นแบร์ค    ปัลมา    ปารีส    ปราก    แรน    โรม    รอตเทอร์ดาม    เซบิยา    โซเฟีย    สต็อกโฮล์ม    ไทน์แอนด์แวร์    ตูลูซ    ตูริน    บาเลนเซีย    เวียนนา    วอร์ซอ
รัฐสภากลางเบลเยียม

รัฐสภากลางเบลเยียม (ฝรั่งเศส: Parlement fédéral belge; ดัตช์: Federaal Parlement van België; เยอรมัน: Föderales Parlament von Belgien) เป็นสภานิติบัญญัติระดับชาติของราชอาณาจักรเบลเยียม ใช้ระบบสองสภา ประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎร (ฝรั่งเศส: Chambre des Représentants; ดัตช์: Kamer van Volksvertegenwoordigers; เยอรมัน: Abgeordnetenkammer) กับวุฒิสภา (ฝรั่งเศส: Sénat; ดัตช์: Senaat; เยอรมัน: Senat)
สภาผู้แทนราษฎร

บทความหลัก: สภาผู้แทนราษฎรเบลเยียม
สภาผู้แทนราษฎรมีการประชุมสภาที่อาคารรัฐสภา ปาแลเดอลานาซียง (ฝรั่งเศส: Palais de la Nation) ณ กรุงบรัสเซลส์ ผู้ที่จะสมัครเข้ารับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจะต้องมีอายุอย่างน้อย 21 ปีบริบูรณ์ เป็นบุคคลสัญชาติเบลเยียม และพำนักอยู่ในประเทศเบลเยียม
ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรมีจำนวนรวมทั้งสิ้น 150 ที่นั่ง โดยเลือกตั้งจาก 11 เขตเลือกตั้ง เขตเลือกตั้งแต่ละเขตนั้นจะแบ่งตามเขตภาษาที่ใช้ในเบลเยียม ได้แก่ 5 เขตในแคว้นเฟลมิช (79 ที่นั่ง) 5 เขตในแคว้นวอลลูน (49 ที่นั่ง) และเขตที่ใช้สองภาษา คือ บรัสเซลส์-ฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอ (22 ที่นั่ง) แต่ละเขตจะสอดคล้องกับเขตจังหวัด ยกเว้นในกรณีของเขตเลือกตั้งในเลอเฟิน (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเฟลมิชบราบันต์) และบรัสเซลส์-ฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอ
ในแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีจำนวนสมาชิกผู้แทนราษฎรตามสัดส่วนประชากรทั้งหมด (ไม่ได้คำนวณเฉพาะจากผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง) เป็นจำนวนตั้งแต่ 4 คนสำหรับจังหวัดลักเซมเบิร์ก ไปจนถึง 24 คนสำหรับจังหวัดแอนต์เวิร์ป โดยมีการกำหนดเกณฑ์ขั้นต่ำที่ร้อยละ 5 (คะแนนเสียงต่ำสุด) เขตเลือกตั้งทั้งหมดในเบลเยียมนั้นจะใช้ภาษาใดภาษาหนึ่ง โดยแบ่งตามเขตภาษา ยกเว้นในสองเขต ได้แก่ บรัสเซลส์-ฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอและเลอเฟินซึ่งครอบคลุมเทศบาลที่ใช้ทวิภาษา (ฝรั่งเศสและดัตช์) 19 เขตเทศบาลในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ และกว่า 35 เขตเทศบาลที่ใช้ภาษาดัตช์ในเขตจังหวัดเฟลมิชบราบันต์ ซึ่งรวมถึง 7 เขตเทศบาลที่มีการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศส
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปัจจุบันนั้นมาจากการเลือกตั้งครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
วุฒิสภา

บทความหลัก: วุฒิสภาเบลเยียม
ตั้งแต่ ค.ศ. 2014 เป็นต้นมา วุฒิสภาประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 60 คน โดยแบ่งตามที่มาได้สองประเภท ได้แก่ สมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการแต่งตั้งและสมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการเลือกตั้งของรัฐบาลท้องถิ่น
สมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการเลือกตั้งทั้ง 50 ที่นั่งนั้นประกอบด้วยจากรัฐบาลเฟลมิชจำนวน 29 คน รัฐบาลประชาคมฝรั่งเศสจำนวน 10 คน รัฐบาลวอลลูนจำนวน 8 คน รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์จำนวน 2 คน และรัฐบาลประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันจำนวน 1 คน ส่วนสมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการแต่งตั้งประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 10 คนที่แต่งตั้งโดยสมาชิกวุฒิสภาทั้ง 50 คน คุณสมบัติของผู้ดำรงตำแหน่งจะต้องเหมือนกันกับวุฒิสภา
ในอดีต ตำแหน่งวุฒิสภาจะเป็นของบุรุษเท่านั้น เนื่องจากสตรีถูกข้ามจากลำดับการสืบสันตติวงศ์ แต่ตั้งแต่ ค.ศ. 1991 จนถึงก่อน ค.ศ. 2014 หลังจากการแก้กฎหมายแล้ว ทำให้เจ้าหญิงอัสตริด, เจ้าชายฟิลิป และเจ้าชายโลร็องนั้นสามารถเป็นสมาชิกได้ แต่พระองค์จะไม่มีสิทธิเข้าร่วมในการออกเสียง แม้ว่าพระองค์จะมีพระราชสิทธิ์ตามกฎหมายก็ตาม
วุฒิสภาประชุมกันที่อาคารรัฐสภา ณ กรุงบรัสเซลส์
ราโบบังก์

| --- | --- |

ประเภท: สหกรณ์
อุตสาหกรรม: บริการการเงิน
ก่อนหน้า: รายเฟย์เซิน-บังก์ (Raiffeisen-Bank)   บูเรินเบนบังก์ (Boerenleenbank)
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1972 (1972)
สำนักงานใหญ่: Rabotoren, ยูเทรกต์, เนเธอร์แลนด์
จำนวนที่ตั้ง: 520 (เนเธอร์แลนด์) 428 (ต่างประเทศ) (2015)
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: วีเบอ ดรายเยอร์(ประธานคณะกรรมการ) บาส เบราเวอร์ส(CFO)
ผลิตภัณฑ์: การธนาคาร  ประกัน   ให้เช่าทรัพย์สิน   อสังหาริมทรัพย์
รายได้: 12.020 พันล้านยูโร (2018)
รายได้สุทธิ: 3.004 พันล้านยูโร (2018)
สินทรัพย์: 590.437 พันล้านยูโร (2018)
ส่วนของผู้ถือหุ้น: 42.236 พันล้านยูโร (2018)
พนักงาน: 41,861 (2018)
เว็บไซต์: www.rabobank.com
ราโบบังก์ หรือสหกรณ์ราโบบังก์ (ดัตช์: Coöperatieve Rabobank U.A.) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติดัตช์ที่ให้บริการด้านการเงิน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นผู้นำในด้านธนาคารเพื่อการอาหารและการเกษตรประกอบไปด้วยกลุ่มธนาคารท้องถิ่น 129 ธนาคาร (ค.ศ. 2013) สำนักงานกลาง และสำนักงานต่างประเทศอีกหลายแห่ง กลุ่มราโบบังก์เน้นการให้บริการกับสถาบันอาหารและเกษตรกรรมโดยเฉพาะ เป็นธนาคารที่ใหญ่เป็นอันดับสองของเนเธอร์แลนด์เมื่อวัดจากสินทรัพย์รวม
ราชรัฐมุขนายกยูเทรกต์

เขตมุขนายกยูเทรกต์ (ดัตช์: Bisdom Utrecht; เยอรมัน: Fürstbistum Utrecht; อังกฤษ: Bishopric of Utrecht) เป็นมุขมณฑลที่ตั้งอยู่ที่อูเทรคท์ในเนเธอร์แลนด์ปัจจุบัน ยูเทรกต์เป็นหนึ่งในเขตมุขนายกในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ระหว่างปี ค.ศ. 1024 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1528 เมื่อถูกถอดจากการเป็นอิมพีเรียลแอบบีโดยจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่ตัวมุขมณฑลยังคงดำรงอยู่ในฐานะหน่วยการบริหารของคริสตจักร และในปี ค.ศ. 1559 ก็ได้รับเลื่อนฐานะขึ้นเป็นอัครมุขมณฑล เมื่อมาถึงการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ในปี ค.ศ. 1580 มุขมณฑลยูเทรกต์และมุขมณฑลในบริเวณเดียวกับก็ประสบกับอุปสรรคต่อการดำรงฐานะในการเป็นมุขมณฑลได้อย่างมีประสิทธิภาพหลังจากการเสียชีวิตของอาร์ชบิชอปฟรีดริชที่ 5 เช็งค์ ฟาน เทาเทนบูร์ก อาร์ชบิชอปและรัฐมาได้รับการสถาปนาขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1853 ในฐานะ "มุขมณฑลโรมันคาทอลิกยูเทรกต์" โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เขตมุขนายก
| ด ค ก เครือราชรัฐบูร์กอญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| สิบเจ็ดมณฑล ในเนเธอร์แลนด์ |  อาร์ตัว (ถึง ค.ศ. 1659)  บราบันต์  เดรนเทอ1  ฟลานเดอร์ส  ฟรีสลันด์1  โกรนิงเงิน1  เกลเดอร์ส1  แอโน  ฮอลแลนด์1  ลิมบวร์ค  ลักเซมเบิร์ก  เมเชเลน  นาเมอร์  โอเฟอไรส์เซิล1  ยูเทรกต์1  เซลันด์1  ซุทเฟิน1  |  |
| เคาน์ตี |  บูร์กอญ2  |  |
| เสรีนคร |  เบอซ็องซง2  |  |
| รัฐบริวาร |  แอนต์เวิร์ป  เบรดา  |  |
 1 จนถึง ค.ศ. 1581  2 จนถึง ค.ศ. 1678 หมวดหมู่ ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์ รัฐสิ้นสภาพในประเทศเนเธอร์แลนด์ เครือราชรัฐบูร์กอญ รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รานีโปขรี

| รานีโปขรี |
| --- | --- |
รานีโปขรีเมื่อปี 2021 หลังการซ่อมแซมใหญ่จากแผ่นดินไหวปี 2015
รานีโปขรีแสดงแผนที่หุบเขากาฐมาณฑุรานีโปขรีแสดงแผนที่ประเทศเนปาล
ที่ตั้ง: กาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล
พิกัด: 27°42′28″N 85°18′56″E﻿ / ﻿27.707847°N 85.315447°E﻿ / 27.707847; 85.315447
ชนิด: บ่อน้ำ
ชื่อในภาษาแม่: रानी पोखरी  (เนปาล)
สร้างเมื่อ: 1670; แม่แบบ:Ago

พื้นที่พื้นน้ำ: 7.7 เอเคอร์ (3.1 เฮกตาร์)
ปริมาณน้ำ: 30,000,000 ลิตร (6,600,000 imperial gallon; 7,900,000 US gallon)
รานีโปขรี (เนปาล: रानी पोखरी, Rani Pokhari; แปล: บ่อน้ำราชินี) หรือชื่อเดิม นฺหูปุขู (เนวาร์: न्हू पुखू, Nhu Pukhu; แปล: บ่อน้ำใหม่) เป็นบ่อน้ำเก่าแก่ที่มนุษย์สร้างขึ้นในใจกลางนครกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล บ่อน้ำมีแปลนเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 บนขอบตะวันออกของนครกาฐมาณฑุในเวลานั้น ตั้งอยู่ติดกับนอกประตูเมืองเก่าพอดี บ่อน้ำรานีโปขรีมีความสำคัญทั้งทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม และมีขนาด 180 คูณ 140 เมตร
รานีโปขรีสร้างขึ้นในปี 1670 โดยกษัตริย์ปรตาป มัลละ แห่งราชวงศ์มัลละ เพื่อปลอบขวัญราชินีผู้ซึ่งกำลังเศร้าโศกจากการสูญเสียบุตรชายไปในอุบัติเหตุโดนช้างเหยียบเสียชีวิต น้ำในบ่อนี้กษัตริย์ปรตาปได้ดำริให้นำน้ำจากแหล่งน้ำและจุดบรรจบของแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ทั่วเนปาลและอินเดีย เช่นจากโคไสกูณฑ์, มุกตินาถ, พทรินาถ, เกทารนาถ มาเทรวมกันไว้
ใจกลางของบ่อน้ำเป็นโบสถ์พราหมณ์บูชาพระมาตริเกศวรมหาเทวะ (Matrikeshwor Mahadev) ปางอวตารหนึ่งของพระศิวะ นอกจากนี้ภายในยังประดิษฐานเทวรูปของพระหริศังการี (Harishankari) ซึ่งว่ากันว่าเป็นพระลักษมีและพระสรัสวดีรวมในองค์เดียวกัน ชายฝั่งของบ่อทางทิศใต้มีรูปสลักช้าง และบนหลังช้างเป็นรูปปั้นของกษัตริย์ปรตาป มัลละ และบุตรชายทั้งสอง จักรวรรเตนทระ มัลละ (Chakravartendra Malla) กับ มหิปเตนทระ มัลละ (Mahipatendra Malla) กำลังขี่ช้างอยู่ น้ำในบ่อถูกเติมให้เต็มอยู่ตลอดผ่านช่องทางไหลของน้ำจากใต้ดิน และในบ่อยังมีบ่อน้ำ (well) อีกเจ็ดบ่อภายใน ที่มุมทั้งสี่ของบ่อน้ำยังมีมนเทียรย่อม ๆ อีกสี่หลัง ได้แก่โบสถ์พระไภรวะทางตะวันตกเฉียงเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ, โบสถ์พระมหาลักษมีทางตะวันออกเฉียงใต้ และโบสถ์พระคเณศทางตะวันตกเฉียงใต้ โบสถ์ทางตะวันออกทั้งสองหลังในปัจจุบันอยู่ภายในพื้นที่ของวิทยาลัยตริจันทระ นอกจากนี้ ในระหว่างการขุดค้นเมื่อปี 2020 ยังพบว่าที่มุมทั้งสี่ของบ่อมีธุงเคธาราอยู่
โดยปกติ รานีโปขรีจะถูกล้อมด้วยรั้วเหล็กและเปิดให้เข้าภายในเพียงปีละครั้งในวันภาอีตีกา (Bhai Tika) วันสุดท้ายของเทศกาลติหาร และเทศกาล ฉัฐ ที่ซึ่งมีการเฉลิมฉลองเทศกาลยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่ที่นี่
หลังเหตุแผ่นดินไหวเนปาลปี 2015 ได้มีการก่อสร้างรานีโปขรีขึ้นใหม่ในเดือนมกราคม 2016 ที่ซึ่งแปลนเดิมจะใช้คอนเกรีตในการก่อสร้างแทนที่การก่ออิฐประกอบดินเหนียวแบบธรรมเนียม รวมถึงยังมีแผนจะสร้างร้านกาแฟริมบ่อน้ำ แผนการก่อสร้างใหม่นี้ถูกคัดค้านอย่างหนัก และมีการประท้วงโดยคนท้องถิ่นหลายครั้งจนท้ายที่สุดจึงแก้ไขแผลนการก่อสร้างบ่อน้ำใหม่ให้เป็นตามดังเดิม การซ่อมแซมบ่อน้ำจึงแล้วเสร็จในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020
ริเตศ เทศมุข

| ริเตศ เทศมุข |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 (45 ปี)
อาชีพ: นักแสดง, พิธีกร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2546 - ปัจจุบัน
ริเตศ เทศมุข (มราฐี: रितेश देशमुख) เกิดเมื่อ วันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 นักแสดงและพิธีกรชาวอินเดีย ริเตศเป็นบุตรของมุขมนตรีในรัฐมหาราษฏระ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงในเรื่อง อะลาดิน และ อะลาดิน 2  นอกจากนี้เขายังเป็นนักแสดงรับเชิญในเรื่อง โอม ศานติ โอม และเป็นพิธีกรใน งาน iifa ที่ประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2551 อีกด้วย[ต้องการอ้างอิง]
รัฐบาลเฟลมิช

| --- | --- |
Vlaamse Regering  (ดัตช์)
ธงแห่งฟลานเดอส์
 ที่ทำการรัฐบาลเฟลมิช ณ กรุงบรัสเซลส์
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 22 ธันวาคม 1981; 42 ปีก่อน (1981-12-22)
เขตอำนาจ: ฟลานเดอส์ (ประชาคมและแคว้น)
สำนักงานใหญ่:  ปลัสเดมาร์ตีร์ บรัสเซลส์
งบประมาณต่อปี: 44.7 พันล้านยูโร (2018)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: ยัน ยัมโบน (พันธมิตรเฟลมิชใหม่), มุขมนตรี
ต้นสังกัดหน่วยงาน: สภาเฟลมิช
เว็บไซต์: www.flanders.be
รัฐบาลเฟลมิช (ดัตช์: Vlaamse regeringไฟล์:Nl-Vlaamse Regering.ogg) เป็นฝ่ายบริหารของทั้งประชาคมเฟลมิชและแคว้นเฟลมิช (ฟลานเดอส์) ในประเทศเบลเยียม ประกอบด้วยคณะรัฐมนตรีซึ่งนำโดยมุขมนตรี (minister-president) และมีสภาเฟลมิชคอยกำกับดูแล การบริหารราชการแบ่งออกเป็น 13 ส่วนนโยบาย แต่ละส่วนมีแผนกบริหารและสำนักงานหลายสำนักงาน
คณะรัฐมนตรีเฟลมิชประกอบด้วยรัฐมนตรีจำนวนไม่เกิน 11 ตำแหน่งซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากสภาเฟลมิช โดยต้องมีรัฐมนตรีอย่างน้อยหนึ่งคนมาจากบรัสเซลส์ ที่มาของรัฐมนตรีนั้นมาจากขั้วการเมืองต่าง ๆ ที่รวมกันเป็นพรรคร่วมรัฐบาล ผู้นำรัฐบาลโดยตำแหน่งคือมุขมนตรีฟลานเดอส์ โดยกลไกถ่วงดุลการทำงานของฝ่ายบริหารนั้นคล้ายกับรัฐบาลกลาง กล่าวคือ สภาเฟลมิชมีหน้าที่กำกับดูแล โดยรัฐมนตรีต้องนำเสนอนโยบายต่อสภา และต้องได้รับความไว้วางใจจากสภา
บทบาทหน้าที่

รัฐบาลเฟลมิชรับผิดชอบงานด้านปกครองโดยแบ่งส่วนนโยบายหรือหน่วยราชการในสังกัดเป็น 11 สังกัด ดังนี้
การบริหารการปกครองสาธารณะและสำนักงานมุขมนตรี
การต่างประเทศ
การคลังและงบประมาณ
การศึกษาและการฝึกอบรม
เศรษฐกิจ วิทยาศาสตร์ และนวัตกรรม
วัฒนธรรม เยาวชน กีฬา และสื่อ
สวัสดิการ สาธารณสุข และครอบครัว
การเกษตรและการประมง
งานและเศรษฐกิจเพื่อสังคม
การขนส่งและการโยธา
สิ่งแวดล้อม
งบประมาณ

งบประมาณ ค.ศ. 2018
การศึกษา (29.6%)
สวัสดิการ สุขภาพ และครอบครัว (27.2%)
สำนักงานมุขมนตรีและการบริหารการปกครองสาธารณะ (8.9%)
การจ้างงานและเศรษฐกิจเพื่อสังคม (8.3%)
การขนส่งและการโยธา (8.2%)
ส่วนอื่น ๆ (17.8%)
งบประมาณใน ค.ศ. 2018 ประกอบด้วยรายจ่ายจำนวน 44.7 พันล้านยูโร และรายได้ 42.3 พันล้านยูโร 
โดยรายได้นั้นมีที่มาจาก:
ร้อยละ 56 จากภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่มที่รัฐบาลกลางเก็บได้ และแบ่งให้กับประชาคมและแคว้นตามสัดส่วนการคำนวณ
ร้อยละ 35 จากรายได้ภายในแคว้น
ร้อยละ 18 จากภาษีเงินได้ภายในแคว้น (opcentiem)
ร้อยละ 16 จากภาษีท้องถิ่น (จัดการโดยรัฐบาลเฟลมิช) เช่น ภาษีคมนาคม ภาษีมรดก
ร้อยละ 10 จากรายได้อื่น ๆ
ดูเพิ่ม

แคว้นเฟลมิช
มุขมนตรีฟลานเดอส์
สภาเฟลมิช
รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
รัฐบาลวอลลูน
รัฐบาลประชาคมฝรั่งเศส
รัฐบาลประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
รินชิมบัล ข่าน

รินชิมบัล ข่าน (มองโกเลีย: Ринчинбал хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนหนิงจง (จีน: 元宁宗; ค.ศ. 1326–1332) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์หยวน ทรงพระนามเดิมว่ารินชิมบัล เป็นพระราชโอรสในโคทักท์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนหมิงจง)
รินชิมบัลประสูติเมื่อ ค.ศ. 1326 ทรงขึ้นครองราชย์เป็นรินชิมบัล ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนหนิงจง สืบต่อจากพระปิตุลาคือซายาท ข่าน (จักรพรรดิหยวนเหวินจง) ซึ่งครองราชย์ครั้งที่ 2 ต่อจากพระราชบิดา ขณะพระชนม์เพียง 6 พรรษา
รินชิมบัล ข่าน ครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็สวรรคต พระเชษฐาของพระองค์คือทอกอนโทโมร์ ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงจึงขึ้นครองราชย์แทน
| ก่อนหน้า |  | รินชิมบัล ข่าน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิหยวนเหวินจง (ซายาท ข่าน; ครั้งที่ 2)‎ |  | จักรพรรดิจีน  (พ.ศ. 1871–1872) |  | จักรพรรดิหยวนฮุ่ยจง (ทอกอนโทโมร์ ข่าน) |
| ด ค กข่านแห่งมองโกล |
| --- | --- |
ข่านแห่งจักรวรรดิมองโกล:  เจงกิส ข่าน (1206–1227)  โทโลย ข่าน (1228)  โอเกเดย์ ข่าน (1229–1241)  กูยุก ข่าน (1246–1248)  มงค์ ข่าน (1251–1259)  กุบไล ข่าน (1260–1271) 
ข่านแห่งราชวงศ์หยวน ในจักรวรรดิมองโกล:  กุบไล ข่าน (1271–1294)  โทโมร์ ข่าน (1294–1307)  คูเล็ก ข่าน (1308–1311)  อาโยร์บาร์บัด ข่าน (1311–1320)  เกเกง ข่าน (1321–1323)  เยซนโทโมร์ ข่าน (1323–1328)  รากิบัค ข่าน (1328)  ซายาท ข่าน (1328–1329 / 1329–1332)  โคทักท์ ข่าน (1329)  รินชิมบัล ข่าน (1332)  ทอกอนโทโมร์ ข่าน (1333–1368) 
ข่านแห่งรัฐมองโกเลีย:  บ็อกด์ ข่าน (1911–1924) 
| ด ค กฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน |
| --- | --- |
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน:  ไท่จู่  รุ่ยจง  ไท่จง  ดิงจง  เสียนจง  ซื่อจู  เฉินจง  อู่จง  เหรินจง   อิงจง  ไท่ติ้ง  เทียนชุ่น  เหวินจง (ครั้งที่ 1)  หมิงจง  เหวินจง (ครั้งที่ 2)  หนิงจง  ฮุ่ยจง 
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวนเหนือ:  ฮุ่ยจง  เจาจง  อี้จง 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
ยูรี ตีเลอมันส์

ยูรี ตีเลอมันส์ (ดัตช์: Youri Tielemans; เกิด 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียมปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับ แอสตันวิลลาในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติเบลเยียม
ตีเลอมันส์เริ่มต้นอาชีพกับอันเดอร์เลคต์ ตลอดสี่ฤดูกาลกับสโมสร เขาลงเล่น 185 นัด ยิงได้ 35 ประตู และพาทีมชนะเลิศลีกสองสมัย และได้รับรางวัลนักฟุตบอลอาชีพยอดเยี่ยมของเบลเยียมใน ค.ศ. 2017 เขาเป็นผู้เล่นชาวเบลเยียมที่ทำลายสถิติผู้เล่นอายุน้อยสุดที่ได้ลงเล่นในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ด้วยวัยเพียง 16 ปี 148 วัน
ตีเลอมันส์ลงเล่นให้กับทีมชาติเบลเยียมชุดเยาวชนหลายรุ่นอายุ และลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ในวัยเพียง 19 ปี นอกจากนี้ เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติชุดที่จบอันดับที่ 3 ในฟุตบอลโลก 2018
สโมสรอาชีพ > อันเดอร์เลคต์

ตีเลอมันส์มาจากทีมเยาวชนของอันเดอร์เลคต์และเซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับสโมสรในวัยเพียง 16 ปี
ในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 เขามีชื่อในทีมชุดใหญ่ของสโมสร และมีชื่อเป็นตัวสำรองที่ไม่ได้ลงเล่นในนัดที่เอาชนะเคงก์ 1–0 ในเบลเจียนซูเปอร์คัพ สัปดาห์ เขาลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ครั้งแรกในเบลเจียนโปรลีกนัดเปิดฤดูกาลที่เปิดบ้านแพ้โลเคเรน 2–3 เขาลงเล่นเป็นตัวสำรองแทนที่ Sacha Kljestan ในนาทีที่ 25 เขากลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดอันดับที่ 4 ที่ได้ลงเล่นในลีกเบลเยียม
ในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2013 เขากลายเป็นผู้เล่นชาวเบลเยียมที่ทำลายสถิติผู้เล่นอายุน้อยสุดที่ได้ลงเล่นในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในนัดที่พบกับโอลิมเบียโกส ด้วยวัยเพียง 16 ปี 148 วัน เขาลงเล่นให้กับสโมสร 29 นัด (เป็นตัวจริง 21 นัด) ช่วยให้กับอันเดอร์เลคต์ชนะเลิศลีกฤดูกาล 2013–14 โดยในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2014 เขาทำประตูช่วยให้ทีมเอาชนะกลึบบรึคเคอ 3–0 นอกจากนี้ เขายังจ่ายบอลให้ Cyriac ทำประตูได้ด้วย ตีเลอมันส์ได้รับรางวัลผู้เล่นดาวรุ่งแห่งปีของเบลเยียมในสองฤดูกาลแรกที่เขาได้ลงเล่น
ตีเลอมันส์ยิง 13 ประตูจากการลงเล่นในลีก 37 นัด ช่วยให้ทีมชนะเลิศลีกฤดูกาล 2016–17 เขาได้รับรางวัลอีโบนีชูประจำปี 2017 ในฐานะผู้เล่นเชื้อสายแอฟริกาที่ดีที่สุด และได้รับรางวัลนักฟุตบอลอาชีพยอดเยี่ยมของเบลเยียมประจำฤดูกาล 2016–17 เขาทำ 5 ประตูจากการลงเล่น 15 นัดในยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2016–17 โดยเขาพาทีมเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ และมีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมยูโรปาลีกฤดูกาลนั้นด้วย
รูปแบบการเล่น

ตีเลอมันส์ได้เริ่มเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวคุมเกม แต่เบสนิค ฮาซี ผู้จัดการอันเดอร์เลคต์ ได้เปลี่ยนตำแหน่งให้เล่นในบทบาทเกมรุกมากขึ้น ตีเลอมันส์ได้ทำประตูโดยการยิงไกลและได้รับการเปรียบเทียบกับแฟรงก์ แลมพาร์ด และอักเซล วิตเซล ใน ค.ศ. 2015 สกายสปอตส์ได้กล่าวถึงความโดดเด่นของเขาที่เล่นได้ทั้งกองกลางที่เล่นเกมรับและเกมรุก โดยที่มีความเร็ว การส่งบอล และพลกำลังในการยิงที่ดูเหมาะสมในช่วงหลัง เปาล์ ฟัน ฮิมสต์ อดีตผู้จัดการอันเดอร์เลคต์และนักฟุตบอลชาวเบลเยียม ก็ได้กล่าวว่าตีเลอมันส์มีทักษะการส่งบอลไกลที่ดี