stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อ่างเก็บน้ำห้วยเสนง
สถานการณ์น้ำแห้งขอด

สภาพ ณ วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 น้ำแห้งขอด ถึงขั้นวิกฤต ผู้สื่อข่าวประจำท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ รายงานว่าภายหลังจาก นายอนุทิน ชาญวีรกูล รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข พร้อมด้วยนายทรงศักดิ์ ทองศรี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และคณะได้ลงพื้นที่จังหวัดสุรินทร์ เพื่อตรวจเยี่ยมและรับฟังผลการดำเนินงานการแก้ไขปัญหาการขาดแคลนน้ำของโรงพยาบาลสุรินทร์ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ได้เดินทางไปยังอ่างเก็บน้ำห้วยเสนง ตำบลเฉนียง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ เพื่อสำรวจรวบรวมข้อมูลนำเสนอ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และคณะ มีกำหนดการลงพื้นที่ อ่างเก็บน้ำห้วยเสนง เพื่อบูรณาการแก้ไขปัญหาภัยแล้ง ในวันที่ 19 ส.ค.62 นี้
หลังปรากฏ น้ำภายในอ่างเก็บน้ำห้วยเสนงแห่งนี้ แห้งเหือดจนเห็นเสาประภาคาร อาคารสูบน้ำประปาหล่อเลี้ยงคนเมืองสุรินทร์ นำประปาไม่ไหลมานานกว่า 1 สัปดาห์ และเป็นครั้งแรกในรอบ 41 ปี โดยมีต้นเหตุมาจากฝนที่ทิ้งช่วงมานานร่วม 2 เดือน ทำน้ำห้วยเสนงแห้งขอด จนต้องหาแหล่งน้ำดิบแห่งใหม่ เพื่อนำน้ำมาเติมอ่างห้วยเสนงผลิตน้ำประปา โดยได้ทำการสูบน้ำจากบ่อหินของเอกชนโรงโม่หินมุ่งเจริญ บ่อ 1 ตั้งแต่ปลายสัปดาห์ที่แล้ว จนระดับน้ำใกล้หมดแล้ว ซึ่งขณะนี้ ชลประทานสุรินทร์ ได้ทำการย้ายเครื่องสูบมาติดตั้งที่บ่อเหมืองหินมุ่งเจริญบ่อที่ 2 ซึ่งมีเนื้อที่ประมาณ 150 ไร่ ปริมาณน้ำประมาณ 3 ล้าน ลบ.ม. คาดใช้เวลาอีก 2 วัน จึงจะติดตั้งเสร็จและเริ่มสูบน้ำ ไปยังอ่างเก็บน้ำห้วยเสนงต่อไป
ทั้งนี้ นายประภัสสร์ มาลากาญจน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์ได้ออก  ประกาศกองอำนวยการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดสุรินทร์ เรื่อง เขตพื้นที่ประสบสาธารณภัยในพื้นที่อำเภอเมืองสุรินทร์ จำนวน 31 ชุมชน เพื่อประโยชน์ในการจัดการสาธารณภัยให้เป็นไปตามแผนการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยแห่งชาติ พ.ศ.2558 เรียบร้อยแล้ว
การเดินทาง

อยู่ห่างจากตัวเมืองสุรินทร์ไปทางถนนสายสุรินทร์-ปราสาท (ทางหลวงหมายเลข 214) ประมาณ 5 กิโลเมตร บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 5-6 แยกซ้ายมือไปทางถนนริมคลองชลประทาน มีป้ายชื่อว่า โครงการชลประทานสุรินทร์ สำนักชลประทานที่ ๘  ระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร
อำเภอแก้งคร้อ

| อำเภอแก้งคร้อ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Kaeng Khro
อ่างเก็บน้ำเขื่อนบน
คำขวัญ: แก้งคร้อเมืองน่าอยู่ ผู้คนน่ารัก ศาสนจักร ก้าวไกล พระชัยมงคลคู่บ้าน ศาลปู่ด้วงย่าดีคู่เมือง ลือเลื่องเขื่อนลำปะทาว ชาวประชาสามัคคี
แผนที่จังหวัดชัยภูมิ เน้นอำเภอแก้งคร้อ
พิกัด: 16°6′31″N 102°15′29″E﻿ / ﻿16.10861°N 102.25806°E﻿ / 16.10861; 102.25806
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชัยภูมิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 582.2 ตร.กม. (224.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 90,924 คน
 • ความหนาแน่น: 158.01 คน/ตร.กม. (409.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 36150
รหัสภูมิศาสตร์: 3612
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอแก้งคร้อ หมู่ที่ 1 ถนนชัยภูมิ-ชุมแพ ตำบลช่องสามหมอ อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ 36150
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อำเภอแก้งคร้อ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอแก้งคร้อมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอภูเขียวและอำเภอบ้านแท่น
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอมัญจาคีรีและอำเภอโคกโพธิ์ไชย (จังหวัดขอนแก่น)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคอนสวรรค์และอำเภอเมืองชัยภูมิ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเกษตรสมบูรณ์
ประวัติ

เดิมทีท้องที่อำเภอแก้งคร้อทั้งอำเภอถูกรวมอยู่ภายใต้การปกครองของตำบลกวางโจน อำเภอภูเขียว นับตั้งแต่มีการปฏิรูปการปกครองมาเป็นจังหวัด อำเภอ และตำบล ซึ่งเหตุที่เป็นเช่นนี้อาจเนื่องมาจาก ในสมัยก่อนท้องที่แถบนี้ยังมีราษฎรเข้ามาจับจองพื้นที่อาศัยและทำกินอยู่อย่างเบาบาง จนกระทั่งวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 จึงได้มีการจัดตั้ง ตำบลแก้งคร้อ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ตำบลช่องสามหมอ) ขึ้นมา โดยแบ่งท้องที่บางส่วนมาจากตำบลกวางโจน  ต่อมาในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2495 มีการพื้นที่หมู่ 6–8, 14–19 และหมู่ 21–24 (ในขณะนั้น) ของตำบลกวางโจน ไปตั้งเป็น ตำบลหนองสังข์  และในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2496 มีการแบ่งเอาท้องที่ตำบลแก้งคร้อบางส่วนจัดตั้งเป็น ตำบลหนองขาม  แสดงให้เห็นว่าท้องที่แถบนี้เริ่มมีราษฎรเข้ามาอยู่อาศัยเพิ่มจำนวนมากขึ้นแล้ว
การที่ทั้ง 3 ตำบลที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาใหม่นี้มีพื้นที่รวมกันกว้างขวางและอยู่ห่างไกลจากที่ทำการอำเภอภูเขียวในขณะนั้น ทำให้ราษฎรไปติดต่อราชการได้รับความลำบากในการเดินทาง วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2501 ทางราชการจึงประกาศแยกท้องที่ 3 ตำบล คือ ตำบลช่องสามหมอ ตำบลหนองสังข์ และตำบลหนองขาม จัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอแก้งคร้อ โดย"แก้งคร้อ" เป็นคำประสมมาจากคำว่า "แก้ง" หมายถึง แก่ง ซึ่งออกเสียงในสำเนียงอีสานว่า แก้ง และคำว่า "คร้อ" มาจากชื่อของ "ต้นตะคร้อ" ซึ่งเมื่อนำมารวมกันแล้วจะได้ความหมายว่า บริเวณแก่งที่มีต้นตะคร้อใหญ่ และเพียงปีเดียวก็ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอแก้งคร้อ ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2502 อำเภอแก้งคร้อที่ถูกตั้งขึ้นมาใหม่นี้ยังเหลือพื้นที่ว่างเปล่าที่ยังไม่ถูกจับจองทำกินอยู่เป็นจำนวนมาก ดังนั้นจึงมีราษฎรจากอำเภอใกล้เคียงไม่ว่าจะเป็นอำเภอภูเขียว อำเภอคอนสวรรค์ อำเภอเมืองชัยภูมิ หลั่งไหลเข้ามาจับจองพื้นที่ทำกินเป็นจำนวนมาก ทำให้ท้องที่อำเภอแก้งคร้อได้รับการพัฒนาทางด้านการเกษตรและการค้าอย่างรวดเร็ว
จากจำนวนประชากรที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้ในปี พ.ศ. 2513 ได้มีการจัดตั้งตำบลเพิ่มขึ้นมาพร้อมกันอีก 3 ตำบล คือ แยกพื้นที่หมู่ 3–4, 12, 15, 17 (ในขณะนั้น) ของตำบลช่องสามหมอ รวมกับหมู่ 1, 11–12 (ในขณะนั้น) ของตำบลหนองขาม ตั้งเป็น ตำบลนาหนองทุ่ม กับแยกพื้นที่หมู่ 6, 9, 13–18 (ในขณะนั้น) ของตำบลหนองสังข์ รวมกับพื้นที่หมู่ 9 (ในขณะนั้น) ของตำบลช่องสามหมอ ตั้งเป็น ตำบลหลุบคา กับแยกพื้นที่หมู่ 7 (ในขณะนั้น) ของตำบลช่องสามหมอ รวมกับหมู่ 7–8, 10–11, 20–22 (ในขณะนั้น) ของตำบลหนองสังข์ ตั้งเป็น ตำบลบ้านแก้ง  เพื่อให้ง่ายต่อการจัดการปกครอง และในปี พ.ศ. 2522 ได้แยกพื้นที่ 7 หมู่บ้านในตำบลหนองขาม ตั้งเป็น ตำบลโคกกุง
เมื่อพื้นที่ราบใต้เชิงเขาภูแลนคาเริ่มถูกจับจองทำกินจนไม่เหลือที่ว่าง ดังนั้นจึงมีราษฎรบางส่วนอพยพขึ้นสู่เทือกเขาภูแลนคา เพื่อแผ้วถางพื้นที่ทำมาหากินและอยู่อาศัย ต่อมาเมื่อมีจำนวนราษฎรเพิ่มมากขึ้น ทำให้ยากแก่การปกครองท้องที่ เพราะเป็นเขตภูเขาสูง ดังนั้นในปี พ.ศ. 2529 จึงได้แบ่งท้องที่ตำบลนาหนองทุ่ม เพื่อจัดตั้งเป็น ตำบลเก่าย่าดี  และในปี พ.ศ. 2531 ได้จัดตั้ง ตำบลท่ามะไฟหวาน ขึ้นมาอีกแห่งโดยแบ่งพื้นที่มาจากตำบลหนองขาม
เขตสุขาภิบาลแก้งคร้อซึ่งเป็นพื้นที่เขตเศรษฐกิจหลักของอำเภอ มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น ดังนั้นในปี พ.ศ. 2533 จึงได้แบ่งท้องที่ตำบลช่องสามหมอ ฝั่งทิศตะวันออกของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 สีคิ้ว - เชียงคาน จัดตั้งเป็น ตำบลหนองไผ่  ทำให้ปัจจุบันอำเภอแก้งคร้อมีท้องที่ในเขตปกครองทั้งสิ้น 10 ตำบล
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอแก้งคร้อแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 126 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ช่องสามหมอ |  | (Chong Sam Mo) |  | 11 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 6. | หลุบคา |  | (Lup Kha) |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 2. | หนองขาม |  | (Nong Kham) |  | 13 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 7. | โคกกุง |  | (Khok Kung) |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 3. | นาหนองทุ่ม |  | (Na Nong Thum) |  | 19 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 8. | เก่าย่าดี |  | (Kao Ya Di) |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 4. | บ้านแก้ง |  | (Ban Kaeng) |  | 12 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 9. | ท่ามะไฟหวาน |  | (Tha Mafai Wan) |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 5. | หนองสังข์ |  | (Nong Sang) |  | 16 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 10. | หนองไผ่ |  | (Nong Phai) |  | 12 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอแก้งคร้อประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลแก้งคร้อ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลช่องสามหมอและตำบลหนองไผ่
เทศบาลตำบลนาหนองทุ่ม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาหนองทุ่ม
เทศบาลตำบลหนองสังข์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสังข์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลช่องสามหมอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่องสามหมอ (นอกเขตเทศบาลตำบลแก้งคร้อ)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองขามทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาหนองทุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหนองทุ่ม (นอกเขตเทศบาลตำบลนาหนองทุ่ม)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแก้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแก้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหลุบคา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหลุบคาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกกุงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเก่าย่าดี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเก่าย่าดีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่ามะไฟหวาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ามะไฟหวานทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ (นอกเขตเทศบาลตำบลแก้งคร้อ)
แหล่งข้อมูลอื่น

อำเภอ.คอม
สารสนเทศทางการศึกษา เก็บถาวร 2013-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจริญ พาทยโกศล

เจริญ พาทยโกศล เกิดเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2419 เป็นบุตรนายชื่น นางแห รุ่งเจริญ  เมื่ออายุได้ 10 ปี พี่สาวได้นำตัวเข้ามาฝึกหัดขับร้องและฟ้อนรำอยู่ในวังของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิงหนาทราชดุรงค์ฤทธิ์ หรือที่เรียกว่าวังบ้านหม้อ ได้หัดฟ้อนรำกับนางเลื่อน ส่วนทางดนตรีนั้นเป็นศิษย์หลวงเสนาะดุริยางค์ (ทองดี พงษ์ทองดี) ซึ่งเป็นนายวงปี่พาทย์ของวังบ้านหม้อ ขณะนั้น และเป็นศิษย์ทางร้องของเปรม ต่อมาได้เป็นภรรยาของเจ้าพระยาเทเวศรวงศ์วิวัฒน์ (ม.ร.ว.หลาน กุญชร) และมีบุตรี 2 คน เมื่อปลายรัชกาลที่ 5 มีบริษัทจากเบลเยียมเข้ามาบันทึกเสียงในเมืองไทย เจริญได้รับเลือกเป็นนักร้องต้นเสียงด้วย นับเป็นนักร้องรุ่นแรกที่ได้บันทึกลงจานเสียง
เมื่อราว พ.ศ. 2452 จึงได้ออกจากวังบ้านหม้อแล้วไปอยู่กับจางวางทั่ว พาทยโกศล แต่บุตรที่เกิดแต่จางวางทั่วนั้นเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็กทั้งหมด ในขณะเดียวกันเจริญก็ได้เลี้ยงดูนายเทวาประสิทธิ์ และคุณหญิงไพฑูรย์ กิตติวรรณ บุตรของจางวางทั่วตั้งแต่เล็ก ทั้งยังสอนวิชาดนตรีให้ด้วย เมื่อไปอยู่ที่บ้านจางวางทั่ว เจริญช่วยคุมวงปี่พาทย์และสอนร้องให้ศิษย์ และได้ถวายตัวเป็นข้าในวังสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เป็นนักร้องประจำวงปี่พาทย์วังบางขุนพรหมและสอนร้องให้แก่นักร้องในกองแตรวงทหารเรือ เป็นกรรมการตัดสินการประกวดขับร้องในงานกาชาด นอกจากมีความสามารถในการร้องแล้วยังได้แต่งทางร้องไว้หลายเพลง เช่น เพลงแขกสาย อาถรรพ์
ต่อมาในปี พ.ศ. 2471 มีการอัดแผ่นเสียงอีก เจริญนอกจากจะเป็นนักร้องอัดแผ่นเสียงแล้ว ยังเป็นแม่กองอัดแผ่นเสียงให้กับบริษัทพาโลโฟนอีกด้วย โดยได้รับพระกรุณาจากสมเด็จเจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิตให้ใช้ชื่อวงว่า วงพิณพาทย์วังบางขุนพรหม เจริญถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 มีอายุได้ 79 ปี
เขตการปกครองของประเทศอิหร่าน

การแบ่งเขตการปกครองของอิหร่าน แบ่งออกเป็นสี่ระดับ ได้แก่ จังหวัด (อุสตอน), เทศมณฑล (ชะฮ์ริสตอน), อำเภอ (บัคช์), และตำบล (โดฮิสตอน)
การแบ่งเขตการปกครองประเทศ

โครงสร้างการแบ่งเขตบริหารในอิหร่านมีลักษณะดังนี้
ประเทศ (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย)
จังหวัด (ผู้ว่าการจังหวัด)
เทศมณฑล (ผู้ว่าการเทศมณฑล)
อำเภอ (นายอำเภอ)
ตำบล (กำนัน)
ประเทศ อิหร่านมีหลายจังหวัดและแต่ละจังหวัดก็มีหลายเทศมณฑล แต่ละเทศมณฑลมีหลายอำเภอและแต่ละอำเภอก็มีหลายตำบล
ศูนย์กลางของประเทศ เรียกว่าเมืองหลวง ศูนย์กลางของแต่ละจังหวัด เรียกว่าศูนย์กลางจังหวัด (มัรกะเซอุสตอน) ศูนย์กลางของแต่ละเทศมณฑล เรียกว่าศูนย์กลางเทศมณฑล (มัรกะเซชะฮ์ริสตอน) ศูนย์กลางแต่ละอำเภอ เรียกว่า ศูนย์กลางอำเภอ (มัรกะเซโดฮิสตอน) และศูนย์กลางแต่ละตำบลก็จะเรียกวา ศูนย์กลางตำบล (มัรกะเซบัคช์)
หน่วยงานบริหารที่เกี่ยวข้องกับเขตการปกครองข้างต้น ได้แก่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ผู้ว่าการมณฑล ผู้ว่าการเทศมณฑล นายอำเภอ และกำนัน
| การแบ่งเขตการปกครองประเทศ | เจ้าหน้าที่ปกครองในปี 1361 | เจ้าหน้าที่ปกครองตามการแบ่งเขตปัจจุบัน | เจ้าหน้าที่ปกครองตามการ |
| --- | --- | --- | --- |
| ประเทศ | มะมาลิกมะห์รูซะฮ์ | รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย | ชา |
| เทศมณฑล | วิลายัต | ผู้ว่าการเทศมณฑล | ฮากิม |
| อำเภอ | บุลูก | นายอำเภอ | นาอิบุลฮุกูมัต |
| ตำบล | กอศบะฮ์  | กำนัน | ซัรบุลูกบาชี |
| เมือง | ชะฮ์ร | นายกเทศมนตรี | รออีสบัลดียะฮ์ |
| ชนบท | กอรยะฮ์ | ผู้ใหญ่บ้าน | คดโคดา |
กฎหมายของเทศมณฑล

มาตราที่ 9 ว่าด้วยกฎหมายการแบ่งเขตประเทศ  วันที่12 เดือนตีร ปี 1362 รัฐสภาอิสลาม มาตราที่ 9 ระบุว่า :มนฑล เป็นหน่วยการแบ่งหนึ่งของประเทศที่มีขอบเขตตามภูมิศาสตร์ที่ชัดเจนซึ่งประกอบด้วยเทศมณฑลต่าง ๆ ที่มีสถานะทางเมือง สังคม วัฒนธรรม เศรษฐกิจและธรรมชาติที่ใกล้เคียงกั
วรรค 1- กระทรวงมหาดไทยมีอำนาจเมื่อเกิดความจำเป็นที่จะแยกและรวมจังหวัด  เทศมณฑล และอำเภอต่าง ๆ เพื่อสร้างความสมดุลให้เกิดขึ้นในการบริหารจังหวัดต่าง ๆ ด้วยมติความเห็นขอบของคณะรัฐมนตรี นอกจากว่ารัฐสภาอิสลามจะอนุมัติให้สร้างจังหวัดใหม่ขึ้น ซึ่งจังหวัดใหม่นั้นจำเป็นต้องมีประชากรอย่างน้อยหนึ่งล้านคน  วรรค 2 - ศูนย์กลางของจังหวัด คือเมืองหนึ่งในจังหวัดนั้น ๆ ที่เหมาะสมทั้งด้านการเมือง เศรษฐกิจ วัฒนธรรม ธรรมชาติและสังคมของจังหวัดนั้น
สถิติการแบ่งเขตบริหารประเทศ

ข้อมูลการแบ่งเขตบริหารประเทศครั้งล่าสุดประจำปี 1394  ประเทศอิหร่านมี 31 จังหวัด 429 เทศมณฑล 1057 อำเภอ 2589 ตำบล และ  1245 เมือง  3878 เทศบาล และ 97581 หมู่บ้าน โดยประมาณแล้วมีผู้ว่า 21 คน:
ตารางแสดงสถิติ เทศมณฑล อำเภอ และเมืองต่าง ๆ ประจำ ปี 1389 เดือน บะฮ์มัน
| ลำดับ | จังหวัด | ศูนย์กลาง | เทศมณฑล | อำเภอ | ตำบล | เมือง | เขตปกครองพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อาเซอร์ไบจานตะวันออก | ตับรีซ | 20 | 44 | 142 | 58 | [./تقسیمات_کشوری_در_ایران#cite_note-4]مراغه - مرند - มะยอเนะฮ์ |
| 2 | อาเซอร์ไบจานตะวันตก | อุรูมีเยะฮ์ | 17 | 40 | 113 | 39 | خوی - مهاباد - میاندوآب |
| 3 | อัรดะบีล | อัรดะบีล | 10 | 27 | 69 | 14 |  |
| 4 | อิศฟาฮาน | อิศฟาฮาน | 23 | 45 | 125 | 100 | کاشانนะญัฟ ออบอดد |
| 5 | อัลโบรซ์ | กะร้จ | 4 | 10 | 22 | 16 |  |
| 6 | อีลอม | อีลาม | 8 | 20 | 40 | 21 | ดะเรชะฮ์ |
| 7 | บูชะฮ์ร์ | บันดัรโดชะฮ์ร | 9 | 23 | 44 | 32 |  |
| 8 | เตหะราน | เตหะราน | 14 | 29 | 64 | 41 |  |
| 9 | จะฮอรบะฮอรวะบัคเตยอรี | ชะฮ์เรโครด์ | 7 | 19 | 41 | 27 |  |
| 10 | โครอซอนใต้ | พีรญันด์ | 10 | 19 | 49 | 25 | طبس |
| 11 | โครอซอนรอซะวี | มัชฮัด | 27 | 69 | 163 | 72 |  |
| 12 | โครอซอนเหนือ | บัจนุวัรด์ | 7 | 17 | 42 | 18 |  |
| 13 | ดคซิสตอน | อะฮ์วอซ | 24 | 55 | 130 | 62 | آبادان - دزفول |
| 14 | ซันจอน | ซันจอน | 7 | 16 | 46 | 18 |  |
| 15 | เมนอน | เซมนอน | 8 | 13 | 29 | 17 | شاهرود |
| 16 | ซิสตอนวะบูลูญิสตอน | ซอเฮดอน | 14 | 40 | 102 | 37 | ایرانشهر - زابل |
| 17 | ฟอร์ส | ชีรอซ | 29 | 83 | 204 | 93 | لارستان |
| 18 | กัซวีน | กัซวีน | 6 | 19 | 46 | 25 |  |
| 19 | กุม | กุม | 1 | 5 | 9 | 6 |  |
| 20 | โครดิสตอน | สะนันดัจ | 10 | 27 | 84 | 25 | سقز |
| 21 | เกรมอน | เกรมอน | 23 | 54 | 147 | 64 | سیرجان - رفسنجان |
| 22 | เกรมอนชอฮ์ | เกรมอนชอฮ์ | 14 | 30 | 85 | 29 |  |
| 23 | กะฮ์ฆีลูวีเยะฮ์วะบุวีรอะห์มัด | ยาสูจ | 7 | 17 | 43 | 16 |  |
| 24 | ฆุเลสตอน | โฆรฆอน | 14 | 27 | 60 | 25 |  |
| 25 | ฆีลอน | ร้ชต์ | 16 | 43 | 109 | 51 |  |
| 26 | โลริสตอน | โครัมออบอด | 10 | 27 | 84 | 25 | بروجرد |
| 27 | มอซันดะรอน | ซอรี | 22 | 55 | 129 | 58 | بابل - آمل |
| 28 | มัรกะซี | เอรอก | 12 | 21 | 63 | 31 | ساوه |
| 29 | เฮรมัซฆอน | บันดัรอับบาส | 13 | 37 | 85 | 32 | میناب |
| 30 | ฮะเมดอน | ฮะเมดอน | 9 | 25 | 73 | 27 | ملایر |
| 31 | ยัซด์ | ยัซด์ | 11 | 22 | 51 | 24 |  |
การแบ่งภูมิภาคของเทศมณฑลต่าง ๆ

วันอังคารที่ 18/9/1392 อับดุรริฎอ เราะห์มานี ฟัฎลี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย สมัยรัฐบาลที่ 11 ของสาธารณรัฐอิสลามแห่งอิหร่าน กล่าวว่า โครงการการแบ่งเขตเทศมณฑลต่าง ๆ และการแบ่งเขตการปกครองแบบใหม่จากกระทรวงมหาดไทยนั้นกำลังได้รับการพิจราณา เขากล่าวว่า การดำเนินงานโครงการนี้ต้องการแก้ไขกฎหมาย ซึ่งคงต้องใช้เวลานานพอสมควร แต่เบื้องต้นทางกระทรวงมหาดไทยได้สัญญาจะวางแผนงานแบ่งสี่ถึงห้าเทศมณฑลให้อยู่ภูมิภาคเดียวกัน
ดูเพิ่ม

ข้อมูลจังหวัดต่าง ๆ และการแบ่งอื่น ๆ โดยกระทรวงมหาดไทย เก็บถาวร 2012-11-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การแบ่งเขตบริหารประเทศ สารานุกรมโลกอิสลาม
กฎหมายและระเบียบการแบ่งเขตบริหารประเทศ การบริหารเมือง เก็บถาวร 2014-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บล็อกสารานุกรมอิสลาม
| ด ค กเขตการปกครองแบ่งตามประเทศในทวีปเอเชีย |
| --- | --- | --- |
| รัฐเอกราช |  กรีซ1  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน1  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย1  จอร์แดน  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ญี่ปุ่น1  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี1  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน1  รัสเซีย1  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย  อินโดนีเซีย1  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์1  อุซเบกิสถาน  โอมาน  |  |
| รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์ |  เซาท์ออสซีเชีย  ไต้หวัน  นอร์เทิร์นไซปรัส  อับคาเซีย  |  |
ดูเพิ่ม: รายชื่อเขตการปกครอง  1มีพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่นอกทวีปเอเชีย
↑  جدول تعداد عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری خرداد ماه سال ۱۳۹۱ เก็บถาวร 2012-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت کشور
↑  https://www.amar.org.ir/Portals/0/Geo/GEO94-summary.pdf
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑  فرمانداری ویژه در شهرستانهای بابل و آمل دایر می‌شود เก็บถาวร 2016-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน استانداری مازندارن
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑  [خبر طرح منطقه‌ای کردن استان‌های کشور http://www.dolat.ir/NSite/FullStory/News/?Serv=8&Id=233301 เก็บถาวร 2013-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน]
อำเภอพระสมุทรเจดีย์

บทความนี้เกี่ยวกับอำเภอ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระสมุทรเจดีย์
| อำเภอพระสมุทรเจดีย์ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Phra Samut Chedi
วัดพระสมุทรเจดีย์ ศาสนสถานภายในพื้นที่ที่เป็นที่มาของชื่ออำเภอพระสมุทรเจดีย์
คำขวัญ: พระสมุทรเจดีย์งามสง่า ด่านหน้าป้อมพระจุลจอมเกล้า ชุมชนเก่าบ้านสาขลา เมืองท่านิวอัมสเตอร์ดัม อร่อยเลิศล้ำพุทราไทย แหล่งประมงใหญ่ชายทะเล
แผนที่จังหวัดสมุทรปราการ เน้นอำเภอพระสมุทรเจดีย์
พิกัด: 13°34′7″N 100°33′42″E﻿ / ﻿13.56861°N 100.56167°E﻿ / 13.56861; 100.56167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สมุทรปราการ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 120.378 ตร.กม. (46.478 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 157,614 คน
 • ความหนาแน่น: 1,309.33 คน/ตร.กม. (3,391.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 10290
รหัสภูมิศาสตร์: 1105
ที่ตั้งที่ว่าการ: หมู่ที่ 5 ถนนสุขสวัสดิ์-นาเกลือ ตำบลแหลมฟ้าผ่า อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ 10290
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พระสมุทรเจดีย์ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ ชื่อของอำเภอนี้ได้มาจากพระสมุทรเจดีย์ (พระเจดีย์กลางน้ำ) ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นบนเกาะกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเมื่อปี พ.ศ. 2370
บริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยาของอำเภอนี้ เป็นที่ตั้งของป้อมพระจุลจอมเกล้า สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2436 และได้ใช้เป็นที่มั่นในการรบกับเรือรบฝรั่งเศสในวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 (ในปีเดียวกัน) นอกจากนี้ในบริเวณใกล้เคียง ทางกองทัพเรือยังได้นำเรือรบหลวงแม่กลองซึ่งอนุรักษ์ไว้มาจัดแสดงด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอพระสมุทรเจดีย์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตบางขุนเทียน เขตทุ่งครุ (กรุงเทพมหานคร) และอำเภอพระประแดง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองสมุทรปราการ มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ จรดอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตบางขุนเทียน (กรุงเทพมหานคร) มีคลองขุนราชพินิจใจเป็นเส้นแบ่งเขต
ประวัติ

ท้องที่อำเภอพระสมุทรเจดีย์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของของอำเภอเมืองสมุทรปราการ เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2527 กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรปราการทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพระสมุทรเจดีย์ การปกครองขึ้นกับอำเภอเมืองสมุทรปราการ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2534 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จนถึงปัจจุบัน โดยมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ปีเดียวกัน
วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2490 ตั้งตำบลปากคลองบางปลากด แยกออกจากตำบลในคลองบางปลากด
วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 ตั้งตำบลบ้านคลองสวน แยกออกจากตำบลนาเกลือ
วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2527 แยกพื้นที่ตำบลปากคลองบางปลากด ตำบลในคลองบางปลากด ตำบลแหลมฟ้าผ่า ตำบลนาเกลือ และตำบลบ้านคลองสวน อำเภอเมืองสมุทรปราการ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพระสมุทรเจดีย์ และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองสมุทรปราการ
วันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอพระสมุทรเจดีย์ อำเภอเมืองสมุทรปราการ เป็น อำเภอพระสมุทรเจดีย์
วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 จัดตั้งสุขาภิบาลแหลมฟ้าผ่าในท้องที่บางส่วนของตำบลแหลมฟ้าผ่าและตำบลในคลองบางปลากด และจัดตั้งสุขาภิบาลพระสมุทรเจดีย์ในท้องที่ของตำบลปากคลองบางปลากด
วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลแหลมฟ้าผ่าและสุขาภิบาลพระสมุทรเจดีย์เป็นเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่าและเทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ตามลำดับ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอพระสมุทรเจดีย์แบ่งการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 42 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | นาเกลือ | Na Kluea | 8 | 12,310 |
| 2. | บ้านคลองสวน | Ban Khlong Suan | 4 | 30,262 |
| 3. | แหลมฟ้าผ่า | Laem Fa Pha | 13 | 19,140 |
| 4. | ปากคลองบางปลากด | Pak Klong Bang Pla Kot | 4 | 11,521 |
| 5. | ในคลองบางปลากด | Nai Khlong Bang Pla Kot | 13 | 79,841 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอพระสมุทรเจดีย์ประกอบด้วยองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากคลองบางปลากดทั้งตำบล
เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมฟ้าผ่า (เฉพาะหมู่ที่ 1, 6 และบางส่วนของหมู่ที่ 2–4, 13) และตำบลในคลองบางปลากด (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 4, 7, 9)
องค์การบริหารส่วนตำบลนาเกลือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเกลือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านคลองสวนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมฟ้าผ่า (เฉพาะหมู่ที่ 5, 7–12 และบางส่วนของหมู่ที่ 2–4, 13)
องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในคลองบางปลากด (เฉพาะหมู่ที่ 1–3, 5–6, 8, 10–13 และบางส่วนของหมู่ที่ 4, 7, 9)
วัดสาขลา
วัดพระสมุทรเจดีย์
หฤทัย ม่วงบุญศรี

| หฤทัย  ม่วงบุญศรี |
| --- | --- |
หฤทัยในการชุมนุมไทยภักดีปี 2563
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: หฤทัย ม่วงบุญศรี
เกิด: 8 สิงหาคม พ.ศ. 2517 (50 ปี)
ที่เกิด: จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
แนวเพลง: ร็อก, ป็อป, อัลเทอร์เนทีฟร็อก
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2540 - 2562
ค่ายเพลง: GMM Grammy
คู่สมรส: สมโชค สุทธิโสม (2547-ปัจจุบัน)
อดีตสมาชิก: Paper Jam


บุตร: 2 คน
 
หฤทัย ม่วงบุญศรี ชื่อเล่น อุ๊ (เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2517) เป็นนักร้อง นักแสดง และนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาเขตพระโขนง อดีตนักร้องนำของวง เปเปอร์แจม ซึ่งเคยมีผลงานเพลงในปี พ.ศ. 2540 ต่อมาได้มีผลงานอัลบั้มเดี่ยวอีกหลายชุด มีบทเพลงที่โด่งดังเช่น ไม่รักดี, แค่หลับตา, จะภาวนา, ตำนานคนโชคดี และเคยได้รับรางวัล สีสันอะวอร์ดส์ ในฐานะศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยมถึง 2 สมัย ในปี พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2544 นอกจากนี้อุ๊ หฤทัย ยังมีผลงานแสดงภาพยนตร์ และร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ รวมถึงร้องเพลงประกอบละครและเพลงประกอบโฆษณา ปัจจุบันเธอได้เปิดค่ายมวยกับครอบครัว
ประวัติ

อุ๊ หฤทัย เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เติบโตมาในเขตลาดกระบัง ชื่นชอบการร้องเพลงตั้งแต่ยังเด็กเนื่องจากคุณพ่อคุณแม่ชอบฟังเพลงสากลของวงเดอะ บีทเทิลส์และเดอะ คาร์เพ็นเทอร์ส อีกทั้งยังพาไปดูคอนเสิร์ตของวงคาราวานและวงคาราบาว ตั้งแต่ยังเด็กอยู่หลายครั้ง ทำให้ชื่นชอบในเสียงดนตรี
อุ๊ หฤทัย เริ่มเข้ารับการศึกษาชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนอโศกวิทย์ และศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนศรีวิกรม์ หลังจบชั้นมัธยมต้น อุ๊ หฤทัย มีความสนใจในงานศิลปะ โดยชื่นชอบการเขียนรูปจึงได้ไปสอบเข้าเรียนต่อระดับ ปวช.ที่วิทยาลัยช่างศิลป กรมศิลปากร ต่อมาน้าสาวได้พาไปแนะนำให้เจ้าของร้านอาหารแห่งหนึ่งรู้จัก ทำให้ได้ทำงานเป็นนักร้องตอนกลางคืนเป็นครั้งแรก ก่อนจะได้รับการชักชวนมาเป็นนักร้องในสังกัดมอร์ มิวสิคในยุคเริ่มก่อตั้งโดย อัสนี โชติกุล
ประวัติ > เปเปอร์แจม

หลังเซ็นสัญญากับค่ายมอร์ มิวสิคและใช้เวลาบันทึกเสียงในห้องอัดถึง 9 เดือน อุ๊ หฤทัย ก็มีผลงานอัลบั้มแรกในฐานะนักร้องนำของวง "เปเปอร์แจม (PaPer Jam)" ในปี พ.ศ. 2540 ในแนวดนตรีร็อก มีเพลงดังและทำเป็นมิวสิค วิดีโอหลายเพลงเช่น  ไม่รักดี (แต่งโดยเสก โลโซ), รู้ตัวหรือเปล่า, เธอกับฉันและช้าง ซึ่งทั้ง 3 เพลง ถือว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี แต่ในแง่ยอดขายกลับไม่ประสบความสำเร็จมากนัก
วงเปเปอร์ แจม มีผลงานออกมา 1 ชุด ก่อนที่สมาชิกในวงจะแยกย้ายกันไป หลังจากนั้นอุ๊ หฤทัยได้รับการเชิญชวนจากนิ่ม สีฟ้า ซึ่งเป็นตัวแทนของ นิติพงษ์ ห่อนาคให้ไปร่วมงานด้วย
ประวัติ > อัลบั้มเดี่ยว

ในปี 2542 อุ๊ หฤทัย ได้ออกอัลบั้ม By Heart ซึ่งเป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก  ด้วยแนวเพลงร็อค มีเพลงอย่างโธ่เอ๋ย...เด็กๆ และ หยาบคาย โดยอัลบั้มชุดนี้ทำให้ อุ๊ หฤทัย ก็ได้รับรางวัล สีสันอะวอร์ดส์ ในฐานะศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยมไปครองได้สำเร็จเป็นครั้งแรก
และในปี 2544 อุ๊ หฤทัย ก็ได้ออกอัลบั้มThe Voice ซึ่งเป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 2 มีเพลงติดหูอย่าง  จะภาวนา, คนเก่งของฉัน และ ฉันรู้สึก โดยผลงานอัลบั้มชุดนี้ทำให้ อุ๊ หฤทัย ได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ ในฐานะศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยมไปครองได้เป็นครั้งที่ 2
ประวัติ > ผลงานร่วมกับเสาวลักษณ์ ลีละบุตร

ปี 2546 อุ๊ หฤทัย ได้ร่วมงานกับแอม เสาวลักษณ์อีกครั้งหนึ่ง หลังจากเคยออกอัลบั้มพิเศษและแสดงคอนเสิร์ตด้วยกันในอัลบั้ม  Seven  โดยคราวนี้เป็นการร้องคู่กันในอัลบั้ม แอม + อุ๊ มีเพลงดังเช่น  "ตำนานคนโชคดี","ไฟกับน้ำแข็ง","คล้ายๆว่าใช่"  เป็นต้น
ปี 2552 ทั้งคู่ได้ออกอัลบั้มด้วยกันอีกครั้งในอัลบั้ม Feminine Night