stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รุ่งอรุโณทัย
เนื้อเรื่อง

รุ่งอรุโณทัย แบ่งออกเป็นสามส่วนด้วยกัน ส่วนแรกเป็นรายละเอียดงานแต่งงานและดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ของเบลล่าและเอ็ดเวิร์ด ซึ่งใช้เวลาส่วนมากบนเกาะส่วนตัวริมชายฝั่งของประเทศบราซิล เอ็ดเวิร์ดยินยอมมีสัมพันธ์รักตามความปรารถนาของเบลล่า หลังจากนั้นเบลล่าพบว่าเธอตั้งท้องและอัตราการเติบโตของเด็กรวดเร็วผิดปกติ หลังจากติดต่อกับคาร์ไลล์เพื่อยืนยันว่าเธอท้อง เบลล่าและเอ็ดเวิร์ดได้รีบกลับบ้านที่ฟอร์กส วอชิงตันโดยทันที เอ็ดเวิร์ดกังวลมากเกี่ยวกับการเติบโตอย่างรวดเร็วของตัวอ่อนในครรภ์และต้องการให้เบลล่าทำแท้ง แต่เธอต้องการเก็บเด็กไว้และได้ติดต่อโรซาลีเพื่อให้เธอสนับสนุนเพราะรู้ว่าโรซาลีนั้นต้องการมีลูกเหมือนกัน
ในส่วนที่สองเขียนในมุมมองของเจคอบ หลังจากที่รู้ว่าเบลล่าท้อง ฝูงหมาป่าแห่งควิลยูตไม่รู้ว่าจะมีอันตรายแค่ไหนจึงวางแผนที่จะทำลายมันแม้ว่ามันจะหมายถึงการฆ่าเบลล่าไปด้วยก็ตาม เจคอบได้คัดค้านการตัดสินใจนี้อย่างรุนแรงและได้แยกตัวออกจากฝูง และได้สร้างฝูงของเขาเองโดยมีลีอาห์และเซ็ทเป็นลูกฝูง ขณะที่ใกล้กำหนดคลอดเด็กได้หักกระดูกเบลล่าไปหลายท่อนและยังเสียเลือดไปมากในระหว่างคลอด เพื่อรักษาชีวิตเธอไว้ทำให้เอ็ดเวิร์ดต้องเปลี่ยนเธอเป็นแวมไพร์ เจคอบซึ่งได้อยู่ด้วยในขณะคลอดได้ "ผูกวิญญาณ" กับลูกสาวแรกเกิดของเอ็ดเวิร์ดและเบลล่า เรเนสเม่
ในส่วนที่สามของ รุ่งอรุโณทัย กลับมาเขียนในมุมมองของเบลล่า หลังจากกลายเป็นแวมไพร์ เบลล่าได้พอใจในชีวิตและความสามารถใหม่ของเธอมาก อย่างไรก็ตาม แวมไพร์อิริน่าได่เข้าใจผิดว่าเรเนสเม่เป็น "เด็กอมตะ" เด็กที่ถูกเปลี่ยนเป็นแวมไพร์ และเนื่องจากเด็กอมตะไม่สามารถควบคุมได้ ทำให้การสร้างเด็กอมตะเป็นเรื่องผิดกฎของโวลตูรี หลังจากอิริน่าได้แจ้งโวตูรี พวกเขามีแผนที่จะทำลายเรเนสเม่และครอบครัวคัลเลน ในความพยายามช่วยชีวิตเรเนสเม่ ครอบครัวคัลเลนได้รวบรวมแวมไพร์ทั่วโลกเพื่อมาเป็นพยานและพิสูจน์กับพวกโวตูลีว่าเรเนสเม่ไม่ใช่เด็กอมตะ เมื่อเผชิญหน้ากับครอบครัวคัลเลนและพันธมิตร โวตูลีพบว่าเป็นการเข้าใจผิดและได้ลงโทษอิริน่าจากความผิดนั้น แต่พวกเขาก็ยังไม่แน่ใจว่าเรเนสเม่จะเป็นภัยคุกคามกับการรักษาความลับในเรื่องการคงอยู่ของแวมไพร์หรือไม่ ในเวลานั้นอลิซและแจสเปอร์ที่จากไปก่อนการเผชิญหน้าได้กลับมาพร้อมนาฮูล ลูกครึ่งแวมไพร์-มนุษย์อายุ 150 ปีเหมือนกับเรเนสเม่ เขาช่วยคลายข้อสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้และชี้แจงว่าพวกลูกครึ่งนั้นไม่เป็นภัยคุกคาม โวตูลีจึงจากไป เบลล่า, เอ็ดเวิร์ด และเรเนสเม่ได้กลับบ้านและอาศัยอยู่ด้วยความสงบสุข
กระแสตอบรับ

รุ่งอรุโณทัย โดยทั่วไปได้รับคำวิจารณ์ในด้านลบ
พับบลิสเชอร์ วีกลี่ พูดว่าปัญหาหลักคือ "โดยพื้นฐาน ทุกคนได้อย่างที่ตนเองต้องการ ยิ่งไปกว่านั้นถ้าความปรารถนาของพวกเขาบังคับให้อุปนิสัยเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือหรืออารัมภบทอันยุ่งเหยิงของพื้นหลังของเรื่อง ไม่มีใครต้องละทิ้งบางสิ่งหรือทนทุกข์ทรมานไปตลอด หรือก็คือความสง่างามได้หายไป"
บทความโดยซารา โรส นักหนังสือพิมพ์ เดอะ แอสโซซิเอต เพรสส์ ที่โพสบน NewsOK.com เขียนว่าแฟนของนิยามรัก "ตัวละครที่มีเสน่ห์ อารมณ์ขัน หลงใหลความสวยงามอย่างน่ารำคาญ ให้ความสนใจกับอารมณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ" อย่างไรก็ตาม "ผู้อ่านอาจจะผิดหวังบทสร้างอารมณ์ที่มากมายและฉากตื่นเต้นที่มีน้อยมาก"
ภาพยนตร์

ภาพยนตร์ที่สร้างจากนวนิยายรุ่งอรุโณทัย เป็นลำดับสุดท้ายในภาพยนตร์ชุดทไวไลท์ที่เขียนโดยสเตเฟนี เมเยอร์ ต่อจากแรกรัตติกาล, นวจันทรา และคราสสยุมพรที่ออกฉายเมื่อปี ค.ศ. 2010 ซัมมิตเอนเตอร์เทนเมนต์ สตูดิโอผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ไฟเขียวเปิดกล้องถ่ายทำในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 กำกับโดย บิล คอนดอน มีเมลิซซา โรเซนเบิร์กเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ สำหรับภาพยนตร์ในลำดับสุดท้ายนี้กำหนดฉายจะถูกแบ่งออกเป็น 2 ตอน คือในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 และวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ตามลำดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

Breaking Dawn page at StephenieMeyer.com เก็บถาวร 2008-12-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Breaking Dawn on the Twilight Saga Wiki
มัณฑนศิลป์

มัณฑนศิลป์ หรือ การออกแบบภายใน Interior Design  การออกแบบ ตกแต่งภายในอาคารสถานที่ ไม่ว่าจะเป็นที่อยู่อาศัยหรืออาคารพาณิชย์ รวมไปถึงการศึกษาโครงสร้างอาคารเทคนิคการก่อสร้าง เนื้อที่และประโยชน์ใช้สอย โดยใช้ความสำคัญของ จิตวิทยาสิ่งแวดล้อม สถาปัตยกรรม การออกแบบผลิตภัณฑ์ เข้าด้วยกัน
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรม
มรสุมสวาท

| มรสุมสวาท |
| --- | --- |
ประเภท: ละครโทรทัศน์
สร้างโดย: บริษัท มุมใหม่ จำกัด
กำกับโดย: ธีระศักดิ์ พรหมเงิน
แสดงนำ: ศุกลวัฒน์ คณารศ ทัศนียา การสมนุช ฮาน่า ลีวิส กัญญารัตน์ พงศ์กัมปนาท ณทรรศชัย จรัสมาส วรรษพร วัฒนากุล สัจจากาจ จิตรพึงธรรม ชวัลกร วรรธนพิสิฐกุล สุปรีย์ฎา คำนวณศิลป์ มัณฑนา หิมะทองคำ
ภาษาต้นฉบับ:  ภาษาไทย
จำนวนตอน: 16 ตอน
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ:  ประเทศไทย
ความยาวตอน: 130 นาที
ออกอากาศ
ออกอากาศ: 17 ธันวาคม 2558 – 10 กุมภาพันธ์ 2559
มรสุมสวาท เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวดราม่า แอ็คชั่น สร้างครั้งแรกปี พ.ศ. 2558 บทประพันธ์โดย ศรีทอง ลดาวัลย์ บทโทรทัศน์ กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์  นำแสดงโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ, ทัศนียา การสมนุช,  ณทรรศชัย จรัสมาส, กัญญารัตน์ พงศ์กัมปนาท และนักแสดงอีกคับคั่ง กำกับการแสดงโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน ผลิตโดย บริษัท มุมใหม่ จำกัด ออกอากาศทาง ช่อง 7 เอชดี
นักแสดง

| ตัวละคร | นักแสดง |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 7 เอชดี
บริษัทผลิต: มุมใหม่
บทประพันธ์: ศรีทอง ลดาวัลย์
บทโทรทัศน์: กฤติยา สำฤทธิประสงค์
กำกับการแสดง: ธีระศักดิ์ พรหมเงิน
ตัวละคร: นักแสดงนำ
สยมภู ภักดีนฤเบศร์ (ภู): ศุกลวัฒน์ คณารศ
กุมาริกา อิสรเสวี (กวาง): ทัศนียา การสมนุช
อัครพล ธนะสาสน์ดำรงกุล (พล): ณทรรศชัย จรัสมาส
ปิยะธิดา: ฮาน่า ลีวิส
ตัวละคร: นักแสดงสมทบ
วรเทวี อิสรเทวี: วาณิสรา เพิ่มอุดมทรัพย์
วันทนีย์: วรรษพร วัฒนากุล
ระวิวรรณ: ชวัลกร วรรธนพิสิฐกุล
มานพ อิสรเสวี: ปวรพัฒน์ จารุศักดิ์วีรกุล
ทะนง: สัจจากาจ จิตรพึงธรรม
คิง: นันทศัย พิศลยบุตร
เสี่ยโอภาส: ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย
บุรุษ อิสรเสวี: ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์
สะอาด: มัณฑนา หิมะทองคำ
จิตรา: สุปรีย์ฎา คำนวณศิลป์
ทศพร: บดินทร์ โรจนพงษ์เกษม
วิมลมาน: ณัฐรินทร์ สุวรรณเลิศ
ทวีศักดิ์: สุรศักดิ์ ชัยอรรถ
คุณหญิงพวงพร: วนิษฐา วัชโรบล
ม่วง: ไทธนา อ่อนศรี
หมึก: ชมวิชัย เมฆสุวรรณ
ไพบูลย์: ธิติวัฒน์ ธนวัฒน์ภัทร์กุล
เจิน: ฐิติรัตน์ พลบูรณ์
โจ: คมกฤษณ์ จารุสมบูรณ์
อนันต์: กิตติพล เกศมณี
อุษา: อริษรา วิทวัส
อมร: ธีรภัทร์ ติดชัยภูมิ
อิ๋ว: ฉัตรพร ติดชัยภูมิ
ดำรง: พีระพัชร ทัพวงศ์
ครูเอก: ภควรรต สุวรรณเปี่ยม
เกม: เจษฎาพล ฉิมพลี
สุชาติ: ชวิศ โภไคธเนศ
เปี๊ยก: ด.ช.เสฐฐวุฒิ รุมพล
แป้ง: ด.ญ.พิชชา ชินวัตร
ปลา: ด.ญ. ชนัญญา เลิศวัฒนามงคล
ตัวละคร: นักแสดงรับเชิญ
ภักดี ภักดีนฤเบศ: ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล
กอบกุล ภักดีนฤเบศ (กุล): อัญษนา บุรานันท์
แตง: รตวรรณ ออมไธสง
เปี๊ยก (ตอนเด็ก): ด.ช. กุลวัสส์ พงศ์พัฒนาสินร์
แป้ง (ตอนเด็ก): ด.ญ.ปัญจรัศม์ เลิศศิริดำรงค์
สยมภู (ตอนเด็ก): ด.ช.กันตพงศ์ เจริญสุข
โจ (ตอนเด็ก): ด.ช.วสุธร พันธ์พาณิชย์
เพลงประกอบละคร

เพลง เธอคือมรสุม ขับร้องโดย ทัศนียา การสมนุช
เพลง ขอพูดในใจก็พอ ขับร้องโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ
เพลง อยากลืม ขับร้องโดย สาว สาว สาว
แหล่งข้อมูลอื่น

บวงสรวงละคร มรสุมสวาท : ผู้จัดการ Online เก็บถาวร 2016-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เรื่องย่อละครมรสุมสวาท : ช่อง 7
เรื่องย่อละคร มรสุมสวาท : www.sukollawatclub.com
เรื่องย่อละคร มรสุมสวาท : newsplus[ลิงก์เสีย]
ตัวอย่าง ละคร มรสุมสวาท : at712.com เก็บถาวร 2015-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มรสุมสวาท (2558) ที่สยามโซน
นักแสดงละครมรสุมสวาท : ช่อง 7
เบื้องหลังละครมรสุมสวาท : ช่อง 7
เพลงประกอบละครมรสุมสวาท : ช่อง 7
ท่าอากาศยานเบอร์ลินเทเกิล

ท่าอากาศยานเบอร์ลิน-เทเกิล "ออทโท ลิเลียนธาล" (เยอรมัน: Flughafen Berlin-Tegel „Otto Lilienthal“) (IATA: TXL, ICAO: EDDT) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในแขวงเทเกิล ตอนเหนือของเขตไรนิคเคินดอร์ฟ จุดเด่นของท่าอากาศยานเทเกิลคืออาคารท่าทรงหกเหลี่ยมล้อมรอบพื้นที่เปิด ซึ่งทำให้ระยะเดินจากเครื่องบินถึงทางออกท่านั้นสั้นเพียง 30 เมตรใน พ.ศ. 2550 ท่าอากาศยานนี้ให้บริการผู้โดยสารมากกว่า 13,350,000 ราย
และได้ปิดตัวลงแล้วเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ 2563
วนิษา เรซ

วนิษา เรซ (หนูดี) เป็นบุตรสาวคุณชุมศรี รักษ์วนิชพงศ์ เจ้าของโรงเรียนวนิษา  
จบระดับปริญญาตรี ในสาขาครอบครัวศึกษา Family Studies มหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ คอลเลจพาร์ค สหรัฐอเมริกา ซึ่งปัจจุบันมหาวิทยาลัยได้เปลี่ยนชื่อหลักสูตรดังกล่าวเป็น Family Science  หนูดีจบปริญญาโทครุศาสตร์ (Master of Education) ในหลักสูตร จิตใจ สมอง และการศึกษา  มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา  และเป็นจุดขายที่หนูดีใช้นำเสนอเพื่อประชาสัมพันธ์หนังสือและโรงเรียนของเธออยู่เสมอๆ
เช่นเดียวกับนักวิทยศาสตร์และนักการศึกษาจำนวนมากที่พูดกันมานับพันปี  หนูดีนำเสนอเรื่องที่ว่าคนทั่วไปก็สร้างและฝึกฝนให้ตนเป็นอัจฉริยะได้เช่นกัน และได้เขียนหนังสือที่มีชื่อว่า "อัจฉริยะสร้างได้' หนังสือบันทึกคุณแม่ และหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ จัดรายการวิทยุ “ชั่วโมงเศรษฐกิจ” ทางสถานีวิทยุจุฬา และ และ “ข้อคิดชีวิตนี้” ทาง อสมท. (100.5) เคยร่วมแข่งในรายการอัจฉริยะข้ามคืน เป็นผู้ชนะ รายที่ 15 ของรายการ
สนามบินอุตรดิตถ์

สนามบินอุตรดิตถ์ หรือ สนามบินวังยาง (IATA: UTR, ICAO: VTPU) เป็นสนามบินยุติการใช้งาน ตั้งอยู่บ้านวังยาง ตำบลผาจุก อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ห่างจากตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ ในทางหลวงหมายเลข 1045 ประมาณ 23 กิโลเมตร สนามบินมีพื้นที่ทั้งหมด 1,085 ไร่ พื้นที่สนามบินเป็นกรรมสิทธิ์ขององค์การบริหารส่วนตำบลผาจุก สนามบินใกล้กับที่ทำการเทศบาลตำบลผาจุก และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า อุตรดิตถ์
ประวัติ

สนามบินอุตรดิตถ์ ก่อสร้างโดยกรมการบินพาณิชย์ สร้างขึ้นเพื่อการอำนวยความสะดวกบุคลากรและวัสดุในการก่อสร้างเขื่อนสิริกิติ์ ต่อมา บริษัท เดินอากาศไทย จำกัด (ปัจจุบันรวมกับ การบินไทย) ได้พัฒนาขึ้นเป็นสนามบินพาณิชย์มีเที่ยวบินจำนวน 1 เที่ยวบิน ด้วยภาวะเศรษฐกิจและความนิยมของการใช้บริการไม่มากพอจึงปิดตัวลงในปี พ.ศ. 2518
ปัจจุบัน มอบพื้นที่จำนวน 700 ไร่ ให้เป็นสถานที่โครงการอนุรักษ์พันธุ์พืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ซึ่งดำเนินการโดยมหาวิทยาลัยแม่โจ้ รวมถึงโครงการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแม่โจ้-อุตรดิตถ์
อย่างไรก็ตามในเดือนเมษายน พ.ศ. 2561 กลับมีรายงานว่ามีองค์กรภาคเอกชนบางรายได้เข้ามาหารือกับทางจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยมีแผนการที่จะลงทุนพัฒนาสนามบินอุตรดิตถ์ให้สามารถกลับมาใช้การได้อีกครั้ง ทั้งนี้ในการประชุมประชาคมตำบลผาจุก เมื่อวันที่ 25 เมษายนปีเดียวกัน ประชาชนในตำบลผาจุกได้ให้ความเห็นชอบแล้ว
สายการบิน > เส้นทางการบินที่เคยให้บริการ

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง   |
| --- | --- |
การบินไทย: ดอนเมือง
ท่าอากาศยานเบอร์ลินเชอเนอเฟ็ลท์

ท่าอากาศยานเบอร์ลินเชอเนอเฟ็ลท์ (เยอรมัน: Flughafen Berlin-Schönefeld) (IATA: SXF, ICAO: EDDB) คือ อดีตท่าอากาศยานระดับรองตั้งอยู่ห่างจากกรุงเบอร์ลินไปทางตะวันตกเฉียงใต้ราว 18 กิโลเมตร ใกล้กับเมืองเชอเนอเฟ็ลท์ในรัฐบรันเดินบวร์ค เป็นท่าอากาศยานหนึ่งในสองแห่งของเบอร์ลิน อีกแห่งหนึ่งคือท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์ลินเทเกิล ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า
ท่าอากาศยานเบอร์ลินเชอเนอเฟ็ลท์เคยเป็นท่าอากาศยานหลักของประเทศเยอรมนีตะวันออก ซึ่งในยุคนั้นถือเป็นท่าอากาศยานเพียงแห่งเดียวของเบอร์ลินตะวันออก
เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2020 การใช้ชื่อท่าอากาศยานว่า "เชอเนอเฟ็ลท์" และ IATA code เป็นอันสิ้นสุดลง Schönefeld's terminal buildings are intended to be used until the inauguration of a planned Terminal 3 by 2030 ถือเป็นการปิดตัวลงในฐานะสนามบินแห่งหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ในขณะเดียวกันพื้นที่และโครงสร้างสำคัญของท่าอากาศยานได้กลายมาเป็น "อากาศผู้โดยสาร 5 (Terminal 5)" ภายในท่าอากาศยานเบอร์ลินบรันเดินบวร์ค (IATA: BER, ICAO: EDDB)
คลองสุเอซ

| คลองสุเอซ |
| --- | --- |
ภาพถ่ายดาวเทียมคลองสุเอซ
พิกัด: 30°42′18″N 32°20′39″E﻿ / ﻿30.70500°N 32.34417°E﻿ / 30.70500; 32.34417
ข้อมูลจำเพาะ
ความยาว: 193.3 km (120.1 ไมล์)
ความกว้างเรือสูงสุด: 77.5 m (254 ft 3 in)
ความลึกเรือสูงสุด: 20.1 m (66 ft)
ประตูกั้นน้ำ: ไม่มี
หน่วยงานนำทาง: Suez Canal Authority
ประวัติ
เริ่มก่อสร้าง: 25 กันยายน 1859; 165 ปีก่อน (1859-09-25)
วันที่แล้วเสร็จ: 17 พฤศจิกายน 1869; 154 ปีก่อน (1869-11-17)
ข้อมูลภูมิศาสตร์
จุดเริ่มต้น: พอร์ตซาอิด
จุดสิ้นสุด: พอร์ตสุเอซ
คลองสุเอซ (อาหรับ: قَنَاةُ ٱلسُّوَيْسِ qanāt as-suwēs; อังกฤษ: Suez Canal) เป็นคลองที่มนุษย์สร้างขึ้นในประเทศอียิปต์เชื่อมต่อทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับทะเลแดงผ่านทางช่องแคบสุเอซที่คั่นระหว่างทวีปแอฟริกาและทวีปเอเซีย คลองสุเอซก่อสร้างระหว่างปี พ.ศ. 2402 ถึง พ.ศ. 2412 (ค.ศ. 1859-1869) ภายใต้จักรวรรดิออตโตมัน โดยบริษัทคลองสุเอซ และเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 เป็นเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดียผ่านทางทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและทะเลแดง โดยขจัดการเดินทางอ้อมแหลมกู๊ดโฮป ทวีปแอฟริกา ระยะทางประมาณ 8,900 กิโลเมตร (5,500 ไมล์) หรือ 8-10 วันเดินทาง ทิศเหนือของคลองสุเอซเชื่อมต่อระหว่างเมืองพอร์ตซาอิดไปทางทิศใต้ที่เมืองสุเอซ ความยาว 193.30 km (120.11 mi)
ในปี พ.ศ. 2563 มีการใช้งานการเดินทางมากกว่า 18,500 (โดยเฉลี่ย 51.5 การเดินทางต่อวัน)[ต้องการอัปเดต]
 ในปี พ.ศ. 2564 เกิดเหตุการณ์การกีดขวางคลองสุเอซ พ.ศ. 2564 โดยเรือชื่อ เอเวอร์กิฟเวน ขนาดความยาว 400 เมตร โดนพายุทรายพัดทำให้หลุดจากเส้นทางเดินทาง ทำให้ส่วนหนึ่งของเรือไถลขึ้นไปบนฝั่งทำให้เกิดการกีดขวางการเดินทางของเรือลำอื่นเดินทางผ่านไม่ได้
คลองสุเอซในอนาคต

ปัจจุบันคลองสุเอซไม่จำเป็นต้องมีการกั้นคลอง (canal lock) เพราะระดับน้ำทะเล ระหว่าง 2 มหาสมุทรนั้นใกล้เคียงกัน โดยคลองสามารถรับเรือที่มีน้ำหนักขนส่งได้มากถึง 150,000 ตัน ความกว้างของเรือที่สามารถผ่านได้คือไม่เกิน 16 เมตร และในปี ค.ศ. 2010 มีแนวทางการขยายให้สามารถรองรับเรือที่กว้างถึง 22 เมตรได้ โดยปัจจุบันเรือที่มีขนาดหน้ากว้างเกิน 16 เมตร จะต้องทำการขนถ่ายสินค้าโดยใช้เรือเล็กขนส่งของตนเอง จากต้นคลองไปยังสู่จุดสิ้นสุดของคลอง
มีเรือผ่านคลองนี้ประมาณ 25,000 ลำในแต่ละปี ซึ่งขนถ่ายสินค้าคิดเป็นจำนวน 14% ของการขนส่งทางเรือทั้งหมด การขนส่งตั้งแต่ต้นคลองจนถึงจุดสิ้นสุดคลอง ใช้เวลาประมาณ 11-16 ชม
บรรณานุกรม

Britannica (2007) "Suez Canal", in: The new Encyclopædia Britannica, 15th ed., 28, Chicago, Ill. ; London : Encyclopædia Britannica, ISBN 1-59339-292-3
Farnie, D.A. East and West of Suez: Suez Canal in History, 1854–1956, a stanmdard scholarly history; 870 pp
Galil, B.S. and Zenetos, A. (2002). "A sea change: exotics in the eastern Mediterranean Sea", in: Leppäkoski, E., Gollasch, S. and Olenin, S. (eds), Invasive aquatic species of Europe : distribution, impacts, and management, Dordrecht ; Boston : Kluwer Academic, ISBN 1-4020-0837-6, pp. 325–336
Garrison, Ervan G. (1999) A history of engineering and technology : artful methods, 2nd ed., Boca Raton, Fla. ; London : CRC Press, ISBN 0-8493-9810-X
Hallberg, Charles W. The Suez Canal: Its History and Diplomatic Importance (1931), a standard scholarly history; 440 pp; online เก็บถาวร 20 กรกฎาคม 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Karabell, Zachary (2003) Parting the Desert: The Creation of the Suez Canal, Knopf, ISBN 978-0-375-40883-0
Oster, Uwe (2006) Le fabuleux destin des inventions : le canal de Suez, TV documentary produced by ZDF and directed by Axel Engstfeld (Germany)
Rathbone, William (1882). Great Britain and the Suez Canal . London: Chapman and Hall, Limited.
Sanford, Eva Matthews (1938) The Mediterranean world in ancient times, Ronald series in history, New York : The Ronald Press Company, 618 p.
Pudney, John. Suez; De Lesseps' Canal. New York: Praeger, 1969. แม่แบบ:ISBN?
Wilson, Arnold T. (1939). The Suez Canal. Its Past, Present, and Future (2nd ed.). London, New York, Toronto: Oxford University Press.
แหล่งข้อมูลอื่น

Suez Canal Authority
Darius the Great's Suez Inscriptions
Suez Canal on OpenStreetMap
Encyclopedia of the Orient: Suez Canal เก็บถาวร 2018-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Entrance of the Suez Canal – 1882
Suez Canal Container Terminal at Port Said เก็บถาวร 2010-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bibliography on Water Resources and International Law Peace Palace Library
3min video of sailing the 163km ที่ยูทูบ, including the new section
American Society of Civil Engineers – Suez Canal
Suez Canal map by Strommer, 19th century. เก็บถาวร 2018-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Eran Laor Cartographic Collection, The National Library of Israel. Historic Cities Research Project. เก็บถาวร 2022-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Images of container ship Ever Given aground in Suez Canal BBC News
Explained: The Whole Scenario Of Suez Canal. How Would It Have Impacted The Trade If It Persisted Longer? - Inventiva เก็บถาวร 2021-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส 2  BnF data 2  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Structurae 
อื่น ๆ:  NARA 2  IdRef
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3117

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3117 |
| --- | --- |
ถนนปานวิถี, ถนนรัตนราช
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 9.5 กิโลเมตร (5.9 ไมล์)7.822 กิโลเมตร เป็นของกรมทางหลวง
ประวัติ
ทางแยกที่สำคัญ
จาก:  ถ.สุขุมวิท ใน อ.บางบ่อ จ.สมุมรปราการ
 :  ถ.เทพารักษ์ ใน อ.บางบ่อ จ.สมุทรปราการ  ถ.เลี่ยงเมืองบางบ่อ ใน อ.บางบ่อ จ.สมุทรปราการ
ถึง:  ถ.เทพรัตน ใน อ.บางบ่อ จ.สมุทรปราการ
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3117 สายคลองด่าน–บางบ่อ เป็นทางหลวงที่อยู่ในเขตอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ผ่านตำบลคลองด่าน ตำบลบางเพรียง และตำบลบางบ่อ มีแนวสายทางเริ่มจากถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 58 สิ้นสุดที่ถนนเทพรัตน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 34 สายบางนา–หนองไม้แดง) กิโลเมตรที่ 27 ระยะทางรวมประมาณ 9.5 กิโลเมตร ถนนสายนี้แบ่งเป็น 2 ช่วง มีชื่อเรียกดังนี้
ถนนปานวิถี

ถนนปานวิถี (Thanon Pan Withi) หรือ ถนนบางบ่อ–คลองด่าน (Thanon Bang Bo-Khlong Dan) เริ่มต้นจากถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 58 ใกล้กับโรงเรียนหลวงพ่อปานคลองด่านอนุสรณ์ ขึ้นไปทางทิศเหนือ และสิ้นสุดที่ทางแยกบางบ่อ (จุดตัดกับถนนเทพารักษ์) ระยะทางประมาณ 8 กิโลเมตร เป็นถนนลาดยาง 2 ช่องจราจรสวนทาง อยู่ในความดูแลของกรมทางหลวง
ถนนรัตนราช

ถนนรัตนราช (Thanon Rattanarat) เริ่มต้นจากทางแยกบางบ่อ (จุดตัดระหว่างถนนปานวิถีกับถนนเทพารักษ์) ผ่านเข้าตัวอำเภอบางบ่อ และขึ้นไปทางทิศเหนือ ข้ามคลองสำโรง จนสิ้นสุดที่ถนนเทพรัตน ระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง ยกเว้นตั้งแต่หน้าสถานีตำรวจภูธรบางบ่อจนถึงทางแยกถนนเลี่ยงเมืองบางบ่อ จะเป็นถนน 4 ช่องจราจรสวนทาง อยู่ในความดูแลของเทศบาลตำบลบางบ่อ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3117 ผ่านถนนสายหลักของจังหวัดสมุทรปราการ 2 สายคือ
ถนนเทพารักษ์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3268)
ถนนเลี่ยงเมืองบางบ่อ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3413)
ชาโดว์เฮาส์

| --- | --- |
ชาโดว์เฮาส์

シャドーハウス (Shadō Hausu)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Shadows House
แนว: กอทิก รหัสคดี เหนือธรรมชาติ
มังงะ
เขียนโดย: โซมาโตะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในเครือ: ยังจัมป์คอมิกส์
นิตยสาร: ยังจัมป์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 6 กันยายน พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 17
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: คาซูกิ โอฮาชิ
เขียนบทโดย: โทชิยะ โอโนะ
ดนตรีโดย: เค็นอิจิโระ ซูเอฮิโระ
สตูดิโอ: โคลเวอร์เวิกส์
ถือสิทธิ์โดย: มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
เครือข่าย: Tokyo MX, BS11, GTV, GYT, MBS, BS Asahi, Wowow, FTV
ฉาย:  11 เมษายน พ.ศ. 2564  –  23 กันยายน พ.ศ. 2565
ตอน: 25 (รายชื่อตอน)
ชาโดว์เฮาส์ (ญี่ปุ่น: シャドーハウス; โรมาจิ: Shadō Hausu) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยนักเขียนคู่โซมาโตะ ตีพิมพ์ในนิตยสารยังจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2564 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 12 เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโคลเวอร์เวิกส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2564  ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565
เรื่องย่อ

ในคฤหาสน์ที่โอ่อ่าและมืดมิด ผู้อาศัยแห่งตระกูลชาโดว์อยู่ร่วมกับคนรับใช้ที่เป็นตุ๊กตาที่เป็นชีวิต ซึ่งมีหน้าที่ต้องคอยทำความสะอาดเขม่าที่เจ้านายปล่อยออกมาอย่างไม่สิ้นสุด เอมิลิโกะตุ๊กตาที่ผู้ชีวิตเด็กสาวผู้ร่าเริง ยินดีมากที่ได้เริ่มรับใช้เคทผู้เป็นเจ้านาย ทั้งสองพบเหตุการณ์หลายอย่างในตระกูลและเริ่มค้นพบความลับดำมืด
รูปแบบต่าง ๆ > มังงะ

ชาโดว์ เฮาส์ เขียนเรื่องและวาดรูปโดยนักเขียนคู่โซมาโตะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารยังจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์ชูเอชะรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) วางจำหน่ายเล่มแรกเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2562 ตีพิมพถึงเล่มที่ 11 เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2565
รูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ได้มีการประกาศดัดแปลงชาโดว์ เฮาส์เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ในหนังสือการ์ตูนรวมเล่มเล่มที่ 6 ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยสตูดิโอโคลเวอร์เวิกส์ กำกับโดยคาซูกิ โอฮาชิ เขียนบทโดยโทชิยะ โอโนะ ออกแบบตัวละครโดยจิซูโกะ คูซาคาเบะ และรับผิดชอบดนตรีประกอบโดยเค็นอิจิโระ ซูเอฮิโระ มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2564 ทางช่อง โตเกียวเอ็มเอ็กซ์ และช่องอื่น ๆ เพลงปิดชื่อเพลง "ไนไน" ขับร้องโดย ReoNa ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซีรีส์อนิเมะถือครองลิขสิทธิ์เผยแพร่โดยมิวส์ คอมมิวนิเคชัน เผยแพร่ทางปีลีปีลี
เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2564 ได้มีการประกาศระหว่างไลฟ์สตรีมว่าฤดูกาลที่ 2 ได้รับการอนุมัติสร้างแล้ว นักพากย์หลักและทีมงานกลับมาทำหน้าที่เดิม เริ่มออกอากาศในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Shall We Dance?" โดย ReoNa ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า"Masquerade" โดย ClariS
รูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ > รายชื่อตอน > ฤดูกาลที่ 1

| ตอนที่  (ของทั้งซีรีส์)  | ตอนที่  (ของฤดูกาล)  | ชื่อตอน  | ผู้กำกับ  | ผู้เขียนบท  | วันที่ออกอากาศครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 | "ตระกูลชาโดว์และตุ๊กตามีชีวิต  (ญี่ปุ่น: シャドーと生き人形; โรมาจิ: Shadō to Iki Ningyō)" | คาซูกิ โอฮาชิ | โทชิยะ โอโนะ | 11 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 2 | 2 | "ด้านนอกห้อง  (ญี่ปุ่น: 部屋の外には; โรมาจิ: Heya no Soto ni wa)" | ฮายาโตะ ซาไก | โมโมกะ โทโยดะ | 18 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 3 | 3 | "โรคเขม่าควัน  (ญี่ปุ่น: すすによる病; โรมาจิ: Susu ni Yoru Yamai)" | ทากาชิ ซากูมะ | ยูจิ โอนิชิ | 25 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 4 | 4 | "ลาดตระเวนกลางดึก  (ญี่ปุ่น: 深夜の見回り; โรมาจิ: Shin'ya no Mimawari)" | จุน ทากาฮาชิ | ริโนะ ยามาซากิ | 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 5 | 5 | "การเปิดเผยใบหน้า  (ญี่ปุ่น: “お披露目”; โรมาจิ: “Ohirome”)" ถอดเสียง: "”Ohirome”" (ญี่ปุ่น: ”お披露目”) | โยชิฮิโระ ซูไง | โทชิยะ โอโนะ | 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 6 | 6 | "สวนวงกต  (ญี่ปุ่น: 庭園迷路; โรมาจิ: Teien Meiro)" | ฮิโรมิ ทานากะ | โมโมกะ โทโยดะ | 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 7 | 7 | "แผนที่ที่ไม่สมบูรณ์  (ญี่ปุ่น: 不完全な地図; โรมาจิ: Fukanzen na Chizu)" | ทาเกรุ โอกิวาระ | ยูจิ โอนิชิ | 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 8 | 8 | "อยู่ในกำมือ  (ญี่ปุ่น: 手のひらの上; โรมาจิ: Te no Hira no Ue)" | เค็น ซานูมะ | ริโนะ ยามาซากิ | 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 9 | 9 | "กรงนกกับดอกไม้  (ญี่ปุ่น: 鳥籠と花; โรมาจิ: Torikago to Hana)" | ทากาชิ ซากูมะ | โทชิยะ โอโนะ | 6 มิถุนายน พ.ศ. 2564 |
| 10 | 10 | "คู่สุดท้าย  (ญี่ปุ่น: 最後の一対); โรมาจิ: Saigo no Ittsui)" | ทาซูมิ มูไกยามะ | โทชิยะ โอโนะ | 13 มิถุนายน พ.ศ. 2564 |
| 11 | 11 | "เครื่องดื่มสีดำ  (ญี่ปุ่น: 黒い飲み物); โรมาจิ: Kuroi Nomimono)" | ยูมะ ซูซูกิ | โทชิยะ โอโนะ | 20 มิถุนายน พ.ศ. 2564 |
| 12 | 12 | "มุ่งหน้าสู่อาคารเดียวกับท่านปู่  (ญี่ปุ่น: おじい様と共にある棟へ); โรมาจิ: Ojii-sama to Tomo ni Aru Tō e)" | ฮายาโตะ ซาไก | ยูจิน โอนิชิ | 27 มิถุนายน พ.ศ. 2564 |
| 13 | 13 | "เพื่อตระกูลชาโดว์  (ญี่ปุ่น: シャドー家のために); โรมาจิ: Shadō-ke no Tame ni)" | คาซูกิ โอฮาชิ ยูอิ ฮิการิ | โทชิยะ โอโนะ | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 |
รูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ > รายชื่อตอน > ฤดูกาลที่ 2

| ตอนที่  (ของทั้งซีรีส์)  | ตอนที่  (ของฤดูกาล)  | ชื่อตอน  | ผู้กำกับ  | ผู้เขียนบท  | วันที่ออกอากาศครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 | 1 | "เหล่าผู้ใหญ่หน้าใหม่  (ญี่ปุ่น: 新成人たち; โรมาจิ: Shin Seijin-tachi)" | ยูอิ อิการิ | โทชิยะ โอโนะ | 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 |
| 15 | 2 | "สุดยอดประดับดาว  (ญี่ปุ่น: 最高の“星つき”; โรมาจิ: Saikō no "Hoshitsuki")" | TBD | TBD | 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการที่ ยังจัมป์ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
ชาโดว์เฮาส์ เก็บถาวร 2021-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ทางปีลีปีลี
ชาโดว์เฮาส์ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กการ์ตูนซีรีส์ในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ลงใน ยังจัมป์รายสัปดาห์ |
| --- | --- |
 เรียล  สงครามผงาดบัลลังก์จิ๋นซี  ภารกิจล้างพันธุ์นรก  Bungo  สแน็คบาซึเอะกับเหล่าคนเพี้ยน  ชาโดว์เฮาส์  เกาลูน อุบัติรักปริศนาลับ  รักรักรักรักรักเธอหมดหัวใจจากแฟนสาว 100 คน  Uma Musume Cinderella Gray  Junket Bank  The Days of Diamond  ด็อกส์เรด 
Website: youngjump.jp
| ด ค กโคลเวอร์เวิกส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Slow Start (2018)  Darling in the Franxx (2018)  เพอร์โซนา 5: ดิแอนิเมชัน (2018)  เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับรุ่นพี่บันนี่เกิร์ล (2018)  รู้ตัวอีกทีก็ตกเป็นของผู้ชายอันดับ 1 ที่สาวๆ อยากให้กอดไปซะแล้ว (2018)  Ace Attorney Season 2 (2018–2019)  แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร (2018–2019)  พันธสัญญาเนเวอร์แลนด์ (2019–2021)  Fate/Grand Order - Absolute Demonic Front: Babylonia (2019–2020)  Auto Boy - Carl from Mobile Land (2020–2022)  มือปราบทายาทเศรษฐี (2020)  โฮริมิยะ สาวมั่นกับนายมืดมน (2021)  วันเดอร์เอ็ก ไพรออริตี (2021)  ชาโดว์เฮาส์ (2021–2022)  โตเกียวเขต 24 (2022)  หนุ่มเย็บผ้ากับสาวนักคอสเพลย์ (2022)  ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง (2022)  สปาย × แฟมิลี (2022–present)  ในใจของคุโนอิจิ สึบากิ (2022)  บจจิเดอะร็อก! (2022)  ยูไนต์อัพ! (2023)  โฮริมิยะ สาวมั่นกับนายมืดมน -ส่วนเติมเต็ม- (2023)  วินด์เบรกเกอร์ (2024)  คน (ลึก) ไขปริศนา (ลับ) บทโรงเรียนประจำ (2024)  นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ (2024)  ถ้าสาวกิลด์จะเหนื่อยเบอร์นี้ ขอไปขยี้บอสเองได้มั้ยคะ (2025)  ยูไนต์อัพ! Uni:Birth (2025)  คน (ลึก) ไขปริศนา (ลับ) Emerald Witch Arc (2025)  ดอกรักผลิบานที่กลางใจ (2025) 
ภาพยนตร์:  เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับรุ่นพี่บันนี่เกิร์ล เดอะ มูฟวี่ (2019)  Her Blue Sky (2019)  Saekano the Movie: Finale (2019)  Fate/Grand Order: Final Singularity-Grand Temple of Time: Solomon (2021)  Dakaichi: Spain Arc (2021)  เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับน้องสาวออกนอกบ้าน (2023)  Spy × Family Code: White (2023)  เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับสาวน้อยสะพายกระเป๋า (2023) 
โอเอ็นเอ/โอวีเอ:  The Diary of Our Days (2018)  Persona 5: The Animation - Proof of Justice (2019)  Persona 5: The Animation - A Magical Valentine's Day (2019)  Sakura Wars: Sakura Kakumei Hana Saku Otome-tachi (2020)  Powerful Pro Yakyū Powerful Kōkō-hen (2021)  VOY@GER (2021) 
เกี่ยวข้อง:  เอ-1 พิกเจอร์ส  อะนิเพล็กซ์ 
  หมวดหมู่