stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟีซะบีลิลมัจญด์
เนื้อร้อง

เพลงนี้สื่อถึงเรื่องการเสียสละ ความรักชาติ และการต่อต้านการกดขี่:
| อักษรอาหรับ | อักษรโรมัน (EALL) | แปลอังกฤษ |
| --- | --- | --- |
| فِي سَبيلِ المَجدِ والأوطانِ نَحيا ونَبيدْ  كُلُّنا ذو همَّةٍ شَمَّاءَ جبّارٌ عنيدْ  لا تُطيقُ السَّادةُ الأحرارُ أطواقَ الحديدْ  𝄇 إنَّ عَيشَ الذُّل والإرهاقِ أولىٰ بالعَبيدْ 𝄆    لا نَهابُ الزَّمنْ إنْ سَقانا المِحَنْ  في سَبيلِ الوطنْ كَم قَتيلٍ شهيدْ؟    هَـٰذهِ أوطانُنا مَثوىٰ الجُدودِ الأوَّلينْ  وسَماها مَهبِط الإلهامِ والوَحي الأمينْ  ورُباها جنَّةٌ فَتَّانة للنَّاظرينْ  𝄇 كُلُّ شِبرٍ مِن ثَراها دُونهُ حَبلُ الوَريدْ 𝄆    لا نَهابُ الزَّمنْ إنْ سَقانا المِحَنْ  في سبيلِ الوطنْ كَم قَتيلٍ شهيدْ؟    قَد صبَرنا فإذا بالصبرِ لا يُجدي هُدىٰ  وحَلُمنا فإذا بالحُلمِ يودي للرَّدىٰ  ونَهضنا اليومَ كالأَطوادِ في وَجهِ العِدىٰ  𝄇 نَدفعُ الضَّيمَ ونَبني للعُلىٰ صرحاً مَجيدْ 𝄆    لا نَهابُ الزَّمنْ إنْ سَقانا المِحَنْ  في سبيلِ الوطنْ كَم قَتيلٍ شهيدْ؟ | Fī sabīli al-majdi wa-l-awṭāni naḥyā wa-nabīd  Kullunā dhū himmatin shamāʾ jabārun ʿanīd  Lā tuṭīqu as-sādatu al-aḥrār aṭwāqa al-ḥadīd  𝄆 Inna ʿaysha adh-dhulli wa-l-irhāqi awlā bi-l-ʿabīd 𝄇    Lā nahābu az-zaman in saqānā al-miḥan  Fī sabīl al-waṭan kam qutīlin shahīd    Hādhihi awṭānunā mathwā al-judūdi al-awwalīn  Wa-samāhā mahbiṭu al-ilhām wa-l-waḥyi al-amīn  Wa-rubāhā jannatun fātinatun li-n-nāẓirīn  𝄆 Kullu shibrin min tharāhā dūnahu ḥablu al-warīd 𝄇    Lā nahābu az-zaman in saqānā al-miḥan  Fī sabīl al-waṭan kam qutīlin shahīd    Qad ṣabarnā fa-idhā biṣ-ṣabri lā yujdī hudā  Wa-ḥalumnā fa-idhā bi-l-ḥulmi yūdī li-r-radā  Wa-nahaḍnā al-yawma ka-l-aṭwādi fī wajhi al-ʿidā  𝄆 Nadfaʿu aḍ-ḍayma wa-nabnī li-l-ʿulā ṣarḥan majīd 𝄇    Lā nahābu az-zaman in saqānā al-miḥan  Fī sabīl al-waṭan kam qutīlin shahīd | In pursuit of glory and the homeland, we live and perish  We are all of lofty determination, mighty and resolute  The free masters cannot bear the chains of iron  𝄆 For a life of humiliation and exhaustion befits only slaves 𝄇    We do not fear time, if it brings us trials  For the sake of the homeland, how many martyrs have fallen?    This is our homeland, the resting place of the ancient forefathers  Its sky is the cradle of inspiration and true revelation  Its hills are an enchanting paradise for all who gaze  𝄆 Every span of its soil is as precious as the lifeline of our veins 𝄇    We do not fear time, if it brings us trials  For the sake of the homeland, how many martyrs have fallen?    We have endured, but patience no longer leads to guidance  We have dreamed, but dreams only lead to ruin  So today, we rise like mountains before our foes  𝄆 We repel oppression and build a glorious monument of honor 𝄇    We do not fear time, if it brings us trials  For the sake of the homeland, how many martyrs have fallen? |
ดูเพิ่ม

ฮุมาตัดดิยาร – เพลงชาติอย่างเป็นทางการในปัจจุบันของซีเรีย
วัลลอฮ์ซะมานยาซิลาฮี – เพลงชาติสหสาธารณรัฐอาหรับ
แหล่งข้อมูลอื่น

Fī Sabīli al-Majd on YouTube
ฟูกูซาวะ ยูกิจิ

| ฟูกูซาวะ ยูกิจิ |
| --- | --- |

เกิด: 10 มกราคม ค.ศ. 1835(1835-01-10) นากัตสึ จังหวัดโออิตะ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
เสียชีวิต: 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901(1901-02-03) (66 ปี) โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
ฟูกูซาวะ ยูกิจิ (ญี่ปุ่น: 福沢諭吉; 10 มกราคม 1835 - 3 กุมภาพันธ์ 1901) เป็นนักการศึกษา นักปรัชญา นักเขียน ผู้ประกอบการ และซามูไรชาวญี่ปุ่น ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเคโอ, หนังสือพิมพ์จิจี-ชินโป และสถาบันการศึกษาโรคติดเชื้อ
ฟูกูซาวะเป็นผู้สนับสนุนการปฏิรูปในญี่ปุ่นในช่วงแรก ๆ ความคิดของเขาเกี่ยวกับการจัดองค์กรของรัฐบาลและโครงสร้างของสถาบันทางสังคมทำให้ญี่ปุ่นเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในช่วงยุคเมจิ เขาปรากฏอยู่ในธนบัตร 10,000 เยนของญี่ปุ่นในปัจจุบัน
ประวัติ

ฟูกูซาวะ ยูกิจิเกิดในครอบครัวซามูไรระดับล่าง (ขุนนางทางการทหาร) ที่ยากจนที่รับใช้ตระกูลโอกูไดระ แห่งแคว้นศักดินานากัตสึ (ปัจจุบันคือจังหวัดโออิตะ, คีวชู) เมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1835 ครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ในโอซากะซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าหลักของญี่ปุ่นในเวลานั้น ครอบครัวของเขายากจนหลังจากการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของพ่อของเขา ซึ่งเป็นนักวิชาการขงจื๊อด้วย เมื่ออายุได้เพียง 5 ขวบ เขาเริ่มเรียนรู้ฮั่นเฉฺวีย และเมื่ออายุได้ 14 ปี เขาได้ศึกษางานเขียนสำคัญๆ เช่น หลุน-อฺวี่ เต้าเต๋อจิง จั่วซวน และจ้วงซี
ปดิพัทธ์ สันติภาดา

| ปดิพัทธ์ สันติภาดาท> ม. |
| --- | --- |
ปดิพัทธ์ ใน พ.ศ. 2566

รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง
ดำรงตำแหน่ง 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 – 7 สิงหาคม พ.ศ. 2567 (1 ปี 33 วัน)
ก่อนหน้า: สุชาติ ตันเจริญ
ถัดไป: พิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 7 สิงหาคม พ.ศ. 2567 (5 ปี 136 วัน)
ก่อนหน้า: วรงค์ เดชกิจวิกรม
ถัดไป: จเด็ศ จันทรา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2560 (7 ปี) อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ประเทศไทย
พรรคการเมือง: อนาคตใหม่ (2561–2563) ก้าวไกล (2563–2566)   เป็นธรรม (2566–2567) คณะก้าวหน้า (2567–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ปิยนุช สันติภาดา (สมรส 2554)
ทรัพย์สินสุทธิ: 12.7 ล้านบาท (พ.ศ. 2567)
ชื่อเล่น: อ๋อง
   เสียงของปดิพัทธ์ สันติภาดา  ปดิพัทธ์อ่านคำสอนปัญญาจารย์ 3:13 บันทึกไว้เมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2566 

ปดิพัทธ์ สันติภาดา ท.ม. (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2560) ชื่อเล่น อ๋อง เป็นสัตวแพทย์และนักการเมืองชาวไทย อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 1 ของสภาผู้แทนราษฎรชุดที่ 26 อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาตั้งแต่วันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 10 ปี เนื่องจากเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคก้าวไกลซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2567 โดยมีจํานวน 11 คน ซึ่งเป็น 1 ใน 11 คน ส่งผลให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2567 โดยต้องมีการให้จัดเลือกตั้งภายใน 45 วัน และส่งผลให้ รองประธานสภาสภาผู้แทนราษฎรไทย คนที่ 1 ว่างลง
ปดิพัทธ์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2562 ในสังกัดพรรคอนาคตใหม่ หลังจากที่พรรคอนาคตใหม่ถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ยุบพรรค ในเวลาต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคก้าวไกล และได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคสัดส่วนภาคเหนือ ก่อนจะลาออกจากกรรมการบริหารพรรคเพื่อดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 1 ภายหลัง สถานการณ์การเมืองนำพาให้พรรคก้าวไกลตกเป็นฝ่ายค้าน แต่เนื่องจากปดิพัทธ์ซึ่งเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎรนั้นยังเป็นสมาชิกพรรคก้าวไกล หัวหน้าพรรคก้าวไกลจึงไม่อาจดำรงตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านจากข้อห้ามในรัฐธรรมนูญ ในที่สุด พรรคก้าวไกลจึงมีมติขับปดิพัทธ์ออกจากพรรคเมื่อ 28 กันยายน ต่อมาปดิพัทธ์ประกาศสมัครเป็นสมาชิกพรรคเป็นธรรม โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม และได้รับการรับรองสมาชิกภาพเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม
ประวัติ

ปดิพัทธ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ที่อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก เป็นบุตรนายสุทธิ์สรร นางผกามาศ สันติภาดา ด้านครอบครัวสมรสกับนางปิยนุช สันติภาดา (สกุลเดิม: ตั้งสุขสันต์) เมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2554 มีบุตรี 2 คน
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม ปริญญาตรีสัตวแพทยศาสตร์บัณฑิตจากคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และวิทยาลัยศาสนศาสตร์ทรีนีตี้ ประเทศสิงคโปร์ น.สพ.ปดิพัทธ์ ทำงานเป็นนายสัตวแพทย์ปฏิบัติการเป็นระยะเวลาทั้งสิ้นสองปี และทำงานด้านการพัฒนาเยาวชนและแก้ไขปัญหาสังคมกับสมาคมนักศึกษาคริสเตียนไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 จนถึง พ.ศ. 2561
งานการเมือง > ผู้แทนราษฎรสมัยแรก

ปดิพัทธ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคอนาคตใหม่ เขต 1 จังหวัดพิษณุโลก หมายเลข 2 เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2562 โดยได้รับคะแนนเสียง 35,579 คะแนน ชนะนายเศรษฐา กิตติจารุรักษ์ จากพรรคพลังประชารัฐ ซึ่งได้คะแนน 23,682 คะแนน และชนะนายแพทย์วรงค์ เดชกิจวิกรม อดีต ส.ส. 3 สมัย จากพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้คะแนน 18,613 คะแนน ใน พ.ศ. 2565 ปดิพัทธ์เป็นประธานคณะอนุกรรมาธิการศึกษาผลกระทบของมาตรา 112 ที่มีต่อสิทธิเสรีภาพของสื่อและประชาชน
งานการเมือง > ผู้แทนราษฎรสมัยที่สอง และรองประธานสภาฯ

ปดิพัทธ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่สองใน พ.ศ. 2566 สังกัดพรรคก้าวไกล เขต 1 จังหวัดพิษณุโลก หมายเลข 9 เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 โดยได้รับคะแนนเสียง 40,842 คะแนน มากเป็นอันดับหนึ่ง ทำให้ปดิพัทธ์ได้เป็น ส.ส. สมัยที่สอง
ในการประชุมครั้งแรกของสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 26 เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ปดิพัทธ์ได้รับการเสนอชื่อจากประเสริฐ จันทรรวงทอง เลขาธิการพรรคเพื่อไทย ให้เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง โดยมีวิทยา แก้วภราดัย จากพรรครวมไทยสร้างชาติ เป็นคู่ชิงตำแหน่ง ผลการลงมติปรากฎว่าปดิพัทธ์ชนะวิทยาด้วยคะแนนเสียง 312 ต่อ 105 (งดออกเสียง 77 บัตรเสีย 2)
แต่ภายหลังการจัดตั้งรัฐบาลเสร็จสิ้น ทำให้พรรคก้าวไกลต้องเปลี่ยนสถานะเป็นฝ่ายค้าน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมาตรา 106 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 บัญญัติว่าผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร จะต้องเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่เป็นหัวหน้าพรรคที่มีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากที่สุดในกลุ่มพรรคการเมืองที่ไม่มีสมาชิกเป็นรัฐมนตรี ประธานสภาผู้แทนราษฎร และรองประธานสภาผู้แทนราษฎร แต่ปดิพัทธ์เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 1 ซึ่งส่งผลให้หัวหน้าพรรคก้าวไกลไม่สามารถเป็นผู้นำฝ่ายค้าน ตำแหน่งผู้นำฝ่ายจึงควรต้องตกเป็นของหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ (ซึ่งมีผู้แทนราษฎรมากเป็นอันดับสองในฝ่ายค้าน) อย่างไรก็ตาม พรรคประชาธิปัตย์ในเวลานั้นก็ไม่มีหัวหน้าพรรค และไม่มีทีท่าจะได้หัวหน้าพรรคในเร็ววัน
ในที่สุด 28 กันยายน ที่ประชุมร่วมระหว่างกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสังกัดพรรคก้าวไกลมีมติให้ปดิพัทธ์พ้นจากการเป็นสมาชิกพรรคก้าวไกล หรือคือการขับออกจากพรรค ปดิพัทธ์จึงเป็นผู้ดำรงตำแหน่งระดับสูงในสภาผู้แทนราษฎรที่ย้ายพรรคระหว่างวาระสภาเป็นคนแรกของประเทศไทย หากไม่นับกรณีพรรคต้นสังกัดเดิมถูกยุบ โดยหลังจากพรรคมีมติแล้ว ปดิพัทธ์ได้แถลงว่า นับตั้งแต่พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ซึ่งปัจจุบันเป็นประธานที่ปรึกษาหัวหน้าพรรคก้าวไกล ตัดสินใจลาออกจากการเป็นหัวหน้าพรรค เพื่อเปิดทางให้ที่ประชุมใหญ่ของพรรคเลือกหัวหน้าพรรคคนใหม่ที่สามารถปฏิบัติหน้าที่ในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และ "ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร" ตนเข้าใจดีว่าตามรัฐธรรมนูญ ตนไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่เป็นรองประธานสภาฯ ต่อในฐานะ สมาชิกสภาผู้แทนและราษฎรจากพรรคก้าวไกล
แม้ทางเลือกหนึ่งคือการลาออกจากการเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร เพื่อกลับไปปฏิบัติหน้าที่ในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคก้าวไกล แต่หลังจากพิจารณาไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนถึงผลกระทบของการตัดสินใจของตนต่อการขับเคลื่อนวาระการเปลี่ยนแปลงที่ตนได้ให้คำมั่นสัญญากับประชาชน ในวันที่ตนเข้ามารับตำแหน่งรองประธานสภาฯ จึงได้ตัดสินใจแจ้งกับคณะกรรมการบริหารพรรคก้าวไกลชุดใหม่ ว่าตนประสงค์จะทำหน้าที่ต่อในฐานะรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งจะทำให้ตนไม่สามารถเป็นสมาชิกพรรคก้าวไกลอีกต่อไป
ต่อมาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ปดิพัทธ์ได้เปิดตัวเข้าร่วมงานกับพรรคเป็นธรรมอย่างเป็นทางการ แต่ได้สมัครสมาชิกพรรคและได้รับการรับรองสมาชิกภาพจากกรรมการบริหารพรรคเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม หลายคน[ใคร?]มองว่าการกระทำเช่นนี้ คือการที่พรรคก้าวไกลนำปดิพัทธ์ไปฝากเลี้ยงไว้ที่พรรคเป็นธรรม
ในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ศาลรัฐธรรมนุญมีมติยุบพรรคก้าวไกลและตัดสิทธิทางการเมืองกรรมการบริหารพรรค 10 ปี ถึงแม้ว่าปดิพัทธ์นั้นจะลาออกจากกรรมการบริหารรวมถึงถูกขับออกจากพรรคแล้วก็ตาม แต่ด้วยเรื่องการดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง และเคยดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคก้าวไกลในช่วงดังกล่าว จึงทำให้ปดิพัทธ์ก็ถูกตัดสิทธิทางการเมืองด้วยเช่นกัน
งานการเมือง > หลังการถูกตัดสิทธิ์

ภายหลังจากการถูกตัดสิทธิ์ ปดิพัทธ์เข้าร่วมกับคณะก้าวหน้า พร้อมๆ กับอดีตกรรมการบริหารพรรคก้าวไกลที่เหลือ พร้อมกับประกอบธุรกิจแฟรนไชส์นาเอะกิซูชิ ปดิพัทธ์ได้กล่าวไว้ว่า บทบาทของตนและสิ่งที่ต้องการจะทำหลังจากนี้ มีดังต่อไปนี้; อยากจะเป็นที่ปรึกษาให้กับสมาชิกพรรคที่อยากทำงานการเมืองตามแนวทางพรรคอนาคตใหม่ ทั้งในการเมืองระดับชาติและการเมืองท้องถิ่น, ทำรายการให้ความรู้ด้านการเมือง งานสภา การติดตามกฏหมายต่างๆ เพื่อประชาชน, และเป็นที่ปรึกษากรรมาธิการต่างๆ ที่จะแก้ไขปัญหาให้กับชาวพิษณุโลกอย่างต่อเนื่อง
เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2568 ที่รัฐสภา มีการตั้งกรรมาธิการวิสามัญแก้ร่างข้อบังคับการประชุมรัฐสภา โดยปดิพัทธ์ได้ดำรงตำแหน่งหนึ่งในสี่กรรมาธิการวิสามัญในสัดส่วนของพรรคประชาชน
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ปดิพัทธ์ สันติภาดา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดพิษณุโลก สังกัดพรรคอนาคตใหม่ → พรรคก้าวไกล
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดพิษณุโลก สังกัดพรรคก้าวไกล → พรรคเป็นธรรม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เพจส่วนตัว เก็บถาวร 2019-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปดิพัทธ์ สันติภาดา ที่เฟซบุ๊ก (ปัจจุบันใช้การไม่ได้แล้ว)
ปดิพัทธ์ สันติภาดา ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์) (ปัจจุบันใช้การไม่ได้แล้ว)
ปดิพัทธ์ สันติภาดา ที่ติ๊กต็อก
ปดิพัทธ์ สันติภาดา ที่ติ๊กต็อก (บัญชีส่วนตัว)
| ด ค กประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย |
| --- | --- | --- |
| ประธาน |  เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี(1)  เจ้าพระยาพิชัยญาติ  เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี(2)  พระยาศรยุทธเสนี(1)  เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ(1-3)  พระยามานวราชเสวี(1-8)  พระยาศรยุทธเสนี(2)  พระยามานวราชเสวี(9-11)  เกษม บุญศรี(1)  พึ่ง ศรีจันทร์  เกษม บุญศรี(2)  พระราชธรรมนิเทศ  พระประจนปัจจนึก(1-2)  หลวงสุทธิสารรณกร  พระประจนปัจจนึก(3)  ศิริ สิริโยธิน  ประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์  อุทัย พิมพ์ใจชน(1)  บุญเท่ง ทองสวัสดิ์  อุทัย พิมพ์ใจชน(2)  ชวน หลีกภัย(1)  ปัญจะ เกสรทอง  อาทิตย์ อุไรรัตน์  มารุต บุนนาค  บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ  วันมูหะมัดนอร์ มะทา(1)  พิชัย รัตตกุล  อุทัย พิมพ์ใจชน(3)  โภคิน พลกุล  ยงยุทธ ติยะไพรัช  ชัย ชิดชอบ  สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์  ชวน หลีกภัย(2)  วันมูหะมัดนอร์ มะทา(2)  |  |
| รองประธานคนที่ 1 |  พระยาศรยุทธเสนี  พระเรี่ยมวิรัชชพากย์  พระยามานวราชเสวี  พระประจนปัจจนึก(1)  พระยาวิทุรธรรมพิเนตุ  พระประจนปัจจนึก(2)  ควง อภัยวงศ์  ฟื้น สุพรรณสาร  เดือน บุนนาค  มงคล รัตนวิจิตร  พระยาสุรพันธเสนี  ประเสริฐ สุดบรรทัด  ยกเสียง เหมะภูติ  พระราชธรรมนิเทศ  ขุนคงฤทธิศึกษากร  น้อม อุปรมัย  ปรุง รังสิยานนท์  ขุนวิวรณ์สุขวิทยา  สุปัน พูลพัฒน์  ประมวล กุลมาตย์  มงคล สุคนธขจร(1-2)  สอาด ปิยวรรณ  สมรรค ศิริจันทร์  ชุมพล ศิลปอาชา(1)  ธนา เมตตาริกานนท์  ชุมพล ศิลปอาชา(2)  วันมูหะมัดนอร์ มะทา  เฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย  กริช กงเพชร  โสภณ เพชรสว่าง  สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล  สุชาติ ตันเจริญ(1)  สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์  สามารถ แก้วมีชัย  เจริญ จรรย์โกมล  สุชาติ ตันเจริญ(2)  ปดิพัทธ์ สันติภาดา  พิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน  |  |
| รองประธานคนที่ 2 |  พระยาเทพหัสดิน(1)  พระประจนปัจจนึก  พระยาเทพหัสดิน(2)  พระยาอานุภาพไตรภพ  ขุนคงฤทธิศึกษากร  ขุนวิวรณ์สุขวิทยา  จงกล ไกรฤกษ์  สัญญา ธรรมศักดิ์  ประสิทธิ์ จุลละเกศ  น้อม อุปรมัย  เทียม ไชยนันทน์  ปิยะณัฐ วัชราภรณ์  ใหม่ ศิรินวกุล  ไสว พัฒโน  เชาวน์วัศ สุดลาภา  ถวิล ไพรสณฑ์  จรัส พั้วช่วย  สุธรรม แสงประทุม  ธำรงค์ ไทยมงคล  สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์  บุญชง วีสมหมาย  สุชาติ ตันเจริญ  ลลิตา ฤกษ์สำราญ  อภิวันท์ วิริยะชัย  วิสุทธิ์ ไชยณรุณ  ศุภชัย โพธิ์สุ  พิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน  ภราดร ปริศนานันทกุล  |  |
(ในวงเล็บ) หมายถึง สมัยดำรงตำแหน่งของบุคคลนั้น (กรณีมากกว่า 1 สมัย)
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ระวังสับสนกับ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
| --- | --- |
Mahasarakham University
โรจนากร สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
ชื่อเดิม: วิทยาลัยวิชาการศึกษามหาสารคาม  (2511–2517) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม  (2517–2537)
ชื่อย่อ: มมส. / MSU
คติพจน์: บาลี: พหูนํ ปณฺฑิโต ชีเว  (ผู้มีปัญญา พึงเป็นอยู่เพื่อมหาชน)  อังกฤษ: Public devotion is a virtue of the learned
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 9 ธันวาคม พ.ศ. 2511; 56 ปีก่อน (2511-12-09)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชา  20 ดูในบทความ  หน่วยงานสนับสนุน  8 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 1,184,033,100 บาท (พ.ศ. 2568)
นายกสภาฯ: พันธ์ศักดิ์ ศิริรัชตพงษ์
อธิการบดี: รองศาสตราจารย์ ประยุกต์ ศรีวิไล (รักษาการ)
อาจารย์: 1,000 คน (พ.ศ. 2567)
บุคลากรทั้งหมด: 3,570 คน (พ.ศ. 2567)
ผู้ศึกษา: 40,000 คน (พ.ศ. 2567)  
ที่ตั้ง: 41  หมู่​ 20​ ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม 44150
วิทยาเขต: สำหรับเขตพื้นที่อื่น  3 แห่ง ดูในบทความ 
ต้นไม้: ราชพฤกษ์ (ต้นคูณ)
สี:   สีเทา และ สีเหลือง
ฉายา: มอน้ำชี ศรีโรจนากร
เครือข่าย: ASAIHL, AUN, เทางามสัมพันธ์
มาสคอต: เสือดาว จามรี ภุมริน มฤคมาศ
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (อังกฤษ: Mahasarakham University; อักษรย่อ: มมส. – MSU) หรือ ม.มหาสารคาม เป็นสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ถือกำเนิดมาจากวิทยาลัยวิชาการศึกษาเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2511 นับเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งที่ 2 ของภาคถัดจาก ม.ขอนแก่น ต่อมาได้ยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2517 กลายเป็นมหาวิทยาลัยแห่งที่ 2 ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และได้แยกตัวเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศภายใต้ชื่อ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2537 โดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ซึ่งได้มีการประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 111 ตอนที่ 54ก จึงถือว่าวันที่ 9  ธันวาคมของทุกปี เป็นวันสถาปนาสถาบัน ส่วนปี 2511 เป็นปีก่อตั้งสถาบัน
ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยมหาสารคามอยู่ภายใต้บังคับพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2541 มีสถานะเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐ ตั้งอยู่ที่ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย (ม.ใหม่) และถนนนครสวรรค์ ตำบลตลาด อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม (ม.เก่า) มีรองศาสตราจารย์ ดร.ประยุกต์ ศรีวิไล เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัย โดยมหาวิทยาลัยได้ทำการเรียนการสอนมาแล้วกว่า 56 ปี มีนิสิตจบการศึกษาไปแล้วกว่า 52 รุ่น
มหาวิทยาลัยมหาสารคามเปิดการสอนทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก รวมทั้งสิ้น 203 หลักสูตร ใน 20 คณะและเทียบเท่า ครอบคลุมทั้งสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี วิทยาศาสตร์การแพทย์ การเกษตร มนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ แบ่งได้เป็นหลักสูตรระดับปริญญาตรี 92 หลักสูตร ปริญญาโท 66 หลักสูตร ปริญญาเอก 42 หลักสูตร ประกาศนียบัตร 3 หลักสูตร มีบัณฑิตวิทยาลัยดูแลการเรียนการสอนในระดับปริญญาโทและเอก มหาวิทยาลัยมหาสารคามมีนิสิตอยู่ในคณะและวิทยาลัยต่าง ๆ รวมแล้วประมาณ 40,000 คน มีบุคลากรสายวิชาการ 1,244 คน มีตำแหน่งทางวิชาการ ระดับศาสตราจารย์ 7 คน รองศาสตราจารย์ 115 คน ผู้ช่วยศาสตราจารย์ 506 คน และอาจารย์ 616 คน และบุคลากรสายสนับสนุน 2,270 คน ทำการเรียนการสอนทั้งหลักสูตรภาษาไทยและหลักสูตรนานาชาติ ภาคปกติและภาคพิเศษ
ประวัติ > วิทยาลัยวิชาการศึกษามหาสารคาม

มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ถือกำหหหเนิดมาจากวิทยาลัยวิชาการศึกษามหาสารคาม เมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2511 โดยอาจารย์บุญถิ่น อัตถากร อดีตอธิบดีกรมการฝึกหัดครู (พ.ศ. 2500 - 2513) ซึ่งท่านได้มีแนวคิดเกี่ยวกับการศึกษาในสมัยนั้น เรื่องความต้องการใช้การศึกษาช่วยพัฒนาชุมชนในชนบท จึงต้องรีบผลิตครูที่มีคุณภาพและจำนวนมากพอเพียงออกไปเป็นผู้นำ โดยการศึกษาฝึกหัดครูจะต้องเป็นขั้น ๆ โดยลำดับจนถึงขั้นปริญญา ขณะเดียวกันก็ค่อยลดการผลิตครูระดับประกาศนียบัตรลงจนเลิกไปในที่สุด และผลิตครูขั้นปริญญาเพิ่มขึ้น ๆ และเมื่อถึงโอกาสอันสมควร สถานศึกษาฝึกหัดครู สถานศึกษาอาชีวศึกษา และสถาบันขั้นปริญญาต่าง ๆ ซึ่งอยู่ในจังหวัดเดียวกันและจังหวัดใกล้เคียง ก็จะรวมกันเป็นมหาวิทยาลัยภูมิภาค ทั้งนี้อาจารย์บุญถิ่น ได้มีแนวคิดและเหตุผลที่เลือกจังหวัดมหาสารคามให้เป็นที่ตั้งของวิทยาลัย “ครูปริญญา” ที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือนั้นว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | …ทางภาคเหนือนั้น เดิมเราตั้งใจจะเปิดที่เชียงใหม่ก่อน แต่เมื่อมีมหาวิทยาลัยตั้งขึ้นในระยะที่เรากำลังดำเนินการอยู่ จึงเปิดที่พิษณุโลก ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือนั้นขั้นแรกเตรียมจะเปิดที่อุบลหรืออุดรธานี แต่ในระยะนั้นแถบชายแดนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือไม่ค่อยเรียบร้อยจึงเปิดที่มหาสารคาม ในภาคใต้และภาคกลางก็จะเปิดหลายแห่ง แต่เนื่องจากกำลังคนมีจำกัด จึงเปิดเพียงสองแห่งไปตามกำลังคนที่มีอยู่ในขณะนั้น คือที่สงขลาและบางเขน… | ” |
ในช่วงระยะแรกของการก่อตั้งวิทยาลัยวิชาการศึกษามหาสารคามนั้น ต้องประสบปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานจากความไม่พร้อมในด้านอาคารสถานที่ บุคลากร และอุปกรณ์ประกอบการเรียนการสอน จึงต้องอาศัยวิทยาลัยครูมหาสารคาม (มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ในปัจจุบัน) ในเบื้องต้นเกือบทั้งหมด ซึ่งช่วยสนับสนุนและเป็นพี่เลี้ยงในช่วงก่อตั้ง วิทยาลัยวิชาการศึกษาอื่นที่ไปตั้งในแต่ละภูมิภาคต่างก็ประสบในทำนองเดียวกันและช่วยเหลือกันในการแก้ปัญหาดังกล่าว
หลักสูตรที่เปิดสอนในปีการศึกษาแรก พ.ศ. 2511 มี 2 วิชาเอก คือ วิชาเอกภาษาอังกฤษและชีววิทยา ประกอบด้วย 3 คณะวิชาคือ คณะวิชาการศึกษา คณะวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ และคณะวิชามนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ โดยคณะวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ และคณะวิชามนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ เป็นคณะวิชาที่เปิดสอนวิชาพื้นฐานให้กับหลักสูตรการศึกษาบัณฑิตของคณะวิชาการศึกษา จึงยังไม่ได้เปิดรับนิสิต ส่วนคณะวิชาการศึกษาสามารถเปิดรับนิสิตรุ่นแรกได้จำนวน 134 คน ซึ่งนิสิตที่มาเรียนในระยะแรก ปีการศึกษา 2511 – 2515 ได้รับการเลือกจากผู้สมัครที่มีผลการเรียนดีจากวิทยาลัยครูทั่วประเทศมาศึกษาต่อในหลักสูตรปริญญาตรี 2 ปี
ในปีการศึกษา 2512 การก่อสร้างอาคารสถานที่ของวิทยาลัยเสร็จสมบูรณ์และเปิดใช้งาน คือ อาคารเรียน 1, หอสมุด หอศิลป์ โรงอาหาร หอพักชาย และหอพักหญิง จากนั้นวิทยาลัยจึงได้มีการพัฒนามาตามลำดับ
ในปี 2514 ได้มีการดำเนินการขอพื้นที่ฝั่งตรงข้ามซึ่งเป็นที่ราชพัสดุของกองทัพอากาศ ซึ่งได้ใช้เป็นสนามแข่งม้าและสนามบินจากนั้นจึงได้มีการก่อสร้างอาคารเรียนและหอพักเพิ่มเติม
การบริหารงาน > รายนามนายกสภามหาวิทยาลัย

นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งมหาวิทยาลัยในปี 2537 จนถึงปัจจุบัน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีนายกสภามหาวิทยาลัย ดังรายนามต่อไปนี้
| ทำเนียบนายกสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม>  รายนามนายกสภามหาวิทยาลัย | ทำเนียบนายกสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม> วาระการดำรงตำแหน่ง | ทำเนียบนายกสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม>  |
| --- | --- | --- |
| 1. มีชัย ฤชุพันธุ์ | พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2551 |  |
| 2. พลเอกสุพิทย์ วรอุทัย | 12 มีนาคม พ.ศ. 2551 - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 |  |
| 3. อำนวย ปะติเส | 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 |  |
| 4. ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.อักขราทร จุฬารัตน | 9 ธันวาคม พ.ศ. 2554 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2556 |  |
| 5. ปัญญา ถนอมรอด | 5 มิถุนายน พ.ศ. 2554 - 22 กุมภาพันธ์ 2562 |  |
| 6. สราวุธ เบญจกุล | 22 กันยายน พ.ศ. 2562 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 |  |
| 7. พันธ์ศักดิ์ ศิริรัชตพงษ์ | 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน |  |
การบริหารงาน > ทำเนียบอธิการบดี

อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีวาระดำรงตำแหน่ง 4 ปี มาจากการเสนอชื่อ 2 ทาง คือ การสมัครของผู้ที่มีความสนใจ และการเสนอชื่อ ซึ่งคณะกรรมการสรรหาอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาสารคามได้กำหนดให้มีการรับสมัครและการเสนอชื่อผู้สมควรดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาสารคาม และเสนอชื่อขอพระราชทานโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งอธิการบดีมหาวิทยาลัย ซึ่งปัจจุบัน มหาวิทยาลัยมหาสารคามมีอธิการบดีมาแล้ว ดังรายนามต่อไปนี้
| วิทยาลัยวิชาการศึกษามหาสารคาม> ลำดับ | วิทยาลัยวิชาการศึกษามหาสารคาม> รายนามรองอธิการประจำวิทยาเขต | วิทยาลัยวิชาการศึกษามหาสารคาม> วาระการดำรงตำแหน่ง | วิทยาลัยวิชาการศึกษามหาสารคาม> อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | ศาสตราจารย์ ดร.สายหยุด จำปาทอง | พ.ศ. 2510 - พ.ศ. 2512 |  |
| 2. | รองศาสตราจารย์ ดร.บุญชม ไชยโกษี | พ.ศ. 2512 - พ.ศ. 2516 |  |
| 3. | ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.ทรงศักดิ์ ศรีกาฬสินธุ์ | พ.ศ. 2516 - พ.ศ. 2517 |  |
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม
| ลำดับ | รายนามรองอธิการประจำวิทยาเขต | วาระการดำรงตำแหน่ง | อ้างอิง |
| 1. | ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.ทรงศักดิ์ ศรีกาฬสินธุ์ | พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2518 |  |
| 2. | รองศาสตราจารย์ ชูเกียรติ มณีธร | พ.ศ. 2518 (รักษาการ) |  |
| 3. | ศาสตราจารย์ ดร.ประเสริฐ วิทยารัฐ | พ.ศ. 2519 |  |
| 4. | รองศาสตราจารย์ ดร.ชาตรี เมืองนาโพธิ์ | พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2524 |  |
| 5. | รองศาสตราจารย์ ดร.วีระ บุญยะกาญจน | พ.ศ. 2524 - พ.ศ. 2526 |  |
| 6. | ดร.ถวิล ลดาวัลย์ | พ.ศ. 2526 - พ.ศ. 2530 |  |
| 7. | รองศาสตราจารย์ ดร.วีระ บุญยะกาญจน | พ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2534 |  |
| 8. | รองศาสตราจารย์ ดร.จรูญ คูณมี | พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2536 |  |
| 9. | รองศาสตราจารย์ ดร.บุญชม ศรีสะอาด | พ.ศ. 2537 |  |
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
| ลำดับ | รายนามอธิการบดี | วาระการดำรงตำแหน่ง | อ้างอิง |
| 1. | รองศาสตราจารย์ ดร.บุญชม ศรีสะอาด | พ.ศ. 2538 (รักษาการ) |  |
| 2. | ศาสตราจารย์พิเศษ เภสัชกร ดร.ภาวิช ทองโรจน์ | พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2546 |  |
| 3. | ศาสตราจารย์ นายแพทย์อดุลย์ วิริยเวชกุล | พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2550 |  |
| 4. | ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ทันตแพทย์สมศักดิ์ จักรไพวงศ์ | พ.ศ. 2550 - พ.ศ. 2551 (รักษาการ) |  |
| 5. | รองศาสตราจารย์ ดร.ศุภชัย สมัปปิโต | พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2552 (รักษาการ)   พ.ศ. 2552 - พ.ศ. 2558  |  |
| 6. | ศาสตราจารย์ ดร.ปรีชา ประเทพา | พ.ศ. 2558 - พ.ศ. 2559 (รักษาการ) |  |
| 7. | ศาสตราจารย์ ดร.สัมพันธ์ ฤทธิเดช | พ.ศ. 2559 - พ.ศ. 2562 |  |
| 8. | รองศาสตราจารย์เทียนศักดิ์ เมฆพรรณโอภาส | พ.ศ. 2562  (รักษาการ) |  |
| 9. | รองศาสตราจารย์ ดร.ประยุกต์ ศรีวิไล | พ.ศ. 2562 - 2566 พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน |  |
อัตลักษณ์

ตราโรจนากร
ตราประจำมหาวิทยาลัย
สีเหลือง-เทา 
สีประจำมหาวิทยาลัย
ดอกคูณหรือราชพฤกษ์ 
ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย
ตราโรจนากร คือ ตราประจำมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ซึ่งมีความหมายว่า สัญลักษณ์แห่งความเจริญรุ่งเรือง ซึ่งมีองค์ประกอบเป็นรูปใบเสมา ภายในมีภาพขององค์พระธาตุนาดูน ด้านล่างเป็นสุริยรังสีที่แผ่ขึ้นจากผ้าลายขิตซึ่งอยู่เหนือคำขวัญภาษาบาลี โดยแต่ละส่วนของตราโรจนากรนี้ มีความหมายดังนี้
พหูนํ ปณฺฑิโต ชีเว คือ ปรัชญาของมหาวิทยาลัย มีหมายความว่า ผู้มีปัญญาพึงเป็นอยู่เพื่อมหาชน
ใบเสมา หมายถึง ภูมิปัญญา
พระธาตุนาดูน หมายถึง คุณธรรมความดี
สุริยรังสี หมายถึง ความเจริญรุ่งเรือง
ลายขิต หมายถึง ภูมิปัญญาและมรดกทางวัฒนธรรมแห่งอีสาน
ความหมายโดยรวม คือ ความเจริญรุ่งเรืองอันเป็นผลจากความรู้และคุณธรรม ผสมผสานกับภูมิปัญญาแห่งท้องถิ่นอีสาน
พระพุทธรูปประจำมหาวิทยาลัย : พระพุทธกันทรวิชัยอภิสมัยธรรมนายก
ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย : ต้นราชพฤกษ์ หรือ ต้นคูณ
สีประจำมหาวิทยาลัย คือ สีเหลือง - เทา
สีเหลือง หมายถึง ความเจริญรุ่งเรือง ความดีงาม ความอุดมสมบูรณ์
สีเทา หมายถึง ความคิด หรือ ปัญญา (นอกจากนี้ สีเทา ยังเป็นสีร่วมกันของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒและอดีตวิทยาเขตทั้ง 4 แห่งด้วย)
รวมหมายถึง การมีปัญญาและความคิดที่ดีงาม อันนำไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง