stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลม่วงตึ๊ด
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลม่วงตึ๊ดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อตำบลฝายแก้ว อำเภอภูเพียง
ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลน้ำเกี๋ยน อำเภอภูเพียง
ทิศใต้ ติดต่อตำบลท่าน้าว อำเภอภูเพียง
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลในเวียงและตำบลดู่ใต้ อำเภอเมืองน่าน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลม่วงตึ๊ดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ 1 |  | บ้านป่าหัด |  | (Ban Pa Hat) |  | หมู่ 4 (เดิม) โอนมาจากตำบลท่าน้าว |
| หมู่ 2 |  | บ้านร้องตอง |  | (Ban Rong Tong) |  | หมู่ 5 (เดิม) โอนมาจากตำบลท่าน้าว |
| หมู่ 3 |  | บ้านหนองเต่า |  | (Ban Nong Tao) |  | หมู่ 6 (เดิม) โอนมาจากตำบลท่าน้าว |
| หมู่ 4 |  | บ้านม่วงตึ๊ด |  | (Ban Muang Tuet) |  | - |
| หมู่ 5 |  | บ้านศรีบุญเรือง |  | (Ban Si Bun Rueang) |  | - |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลม่วงตึ๊ด มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลม่วงตึ๊ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลม่วงตึ๊ดทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลม่วงตึ๊ดที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลม่วงตึ๊ดในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
นมม้า

ผู้หญิงกำลังรีดนมม้า (ที่ประเทศคีร์กีซสถาน)
นมม้า คือน้ำนมที่รีดได้จากม้า นมม้าอุดมไปด้วยโปรตีนเวย์และกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่
ในบรรดาชนร่อนเร่บนที่ราบสูงมองโกล ม้าเป็นหนึ่งในปศุสัตว์นมที่สำคัญที่สุด และนมม้าถูกใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตภัณฑ์นม เช่น เหล้านมม้า ที่เรียกในภาษามองโกลว่า ไอรัก (айраг)
นอกจากนี้ ยังกล่าวกันว่ามีส่วนประกอบคล้ายกับนมจากเต้านมแม่ของมนุษย์ และบางครั้งถูกแปรรูปเป็นนมผงและเติมลงในอาหารเสริม อาหารเพื่อสุขภาพ เครื่องสำอาง สบู่ ฯลฯ
นมผง

นมผง
นมผง เป็นผลผลิตจากน้ำนม มีลักษณะเป็นผงแห้ง เนื้อละเอียด นำมาบริโภคโดยผสมกับน้ำอุ่น แล้วคนให้เข้ากัน เพื่อให้ทารกรับประทานแทนนมแม่  ผู้ใหญ่ก็สามารถรับประทานได้เช่นเดียวกัน มีความสะดวกในการเตรียม การเก็บรักษา  คุณค่าของนมผงไม่สามารถเทียบเท่านมแม่ได้ เนื่องจากนมผงทำมาจากนมโค ซึ่งแตกต่างจากนมแม่ซึ่งมีสารอาหารที่ดีกว่า มีภูมิคุ้มกันตามธรรมชาติที่รับมาจากแม่ ซึ่งเหมาะสมกับทารกที่สุด  การให้ทารกดื่มนมผงนั้น ควรใช้ในกรณีที่แม่ไม่สามารถผลิตน้ำนมได้ หรือใช้เพื่อต้องการให้ลูกเลิกดื่มนมแม่ หรือ การหย่านม เนื่องจากแม่อาจต้องไปทำงานไม่สะดวกกับการให้นมลูกในสถานที่ทำงาน และสามารถให้ผู้อื่นเป็นผู้ชงนมให้ลูกแทนผู้เป็นแม่ได้ ตามสัดส่วนการผสมที่กำหนดไว้
ปัจจุบันได้เพิ่มสารปรุงแต่งเพิ่อเพิ่มคุณค่าให้กับนมผงเช่น DHA (โอเมก้า 3) ARA เลซิทิน รวมไปถึงสารสกัดจากพืชผักผลไม้
นมผงเด็ก เก็บถาวร 2013-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ควรเลือกที่มีสารบำรุงพัฒนาการของเด็ก เช่น DHA (โอเมกา 3) ARA เลซิทิน
นมอัดเม็ด ก็ผลิตจากนมผง ซึ่งนำมาอัดขึ้นรูปเป็นเม็ด
นมพิจิตร

| นมพิจิตร |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Apocynaceae
วงศ์ย่อย:: Asclepiadoideae
สกุล:: Hoya
สปีชีส์:: H.  carnosa
ชื่อทวินาม
Hoya carnosa (L.f.) R.Br. (1810)

นมพิจิตรหรือนมหมู ลิ้นเหี้ย ชื่อวิทยาศาสตร์: Hoya carnosa เป็นพืชในวงศ์ Asclepiadaceae เป็นไม้เถาเลื้อยลำต้นมีน้ำยางสีขาว ใบเดี่ยว เป็นใบหนา อวบน้ำ ผิวใบเกลี้ยงทั้งสองด้าน ดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็ก 5 แฉก สีขาวนวลหรือสีชมพูอ่อน เกสรตัวผู้รูปมงกุฎอยู่ตรงกลางดอก ผลเดี่ยว เป็นฝักยาว เมล็ดแบนรูปไข่ มีขนเป็นพู่ที่ปลาย ใช้เป็นไม้ประดับ
ดอกนมพิจิตร
ตำบลบงเหนือ

| ตำบลบงเหนือ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bong Nuea
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สกลนคร
อำเภอ: สว่างแดนดิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 65 ตร.กม. (25 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 10,707 คน
 • ความหนาแน่น: 164.72 คน/ตร.กม. (426.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 47110
รหัสภูมิศาสตร์: 471206
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลบงเหนือ |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
   ตรา
อบต.บงเหนือที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบงเหนือในจังหวัดสกลนคร
พิกัด: 17°21′09″N 103°17′17″E﻿ / ﻿17.352603°N 103.288114°E﻿ / 17.352603; 103.288114
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สกลนคร
อำเภอ: สว่างแดนดิน
รหัส อปท.: 06471211
โทรศัพท์: 0 4270 4955
โทรสาร: 0 4270 4954
เว็บไซต์: www.bongnuea.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บงเหนือ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอและห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 30 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดประมาณ 82 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 535 กิโลเมตร
ประวัติ

บงเหนือเป็นตำบลเก่าแก่แห่งหนึ่งในเขตจังหวัดสกลนคร ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2431 จนถึงปัจจุบันเป็นเวลา 100กว่าปีมาแล้ว โดยต่อมามีการจัดการปกครองรูปแบบใหม่ จึงได้มีประกาศจัดตั้งสภาตำบลบงเหนือขึ้นในพื้นที่ตำบลเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 จนกระทั่งวันที่ 19 มกาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งสภาตำบลบงเหนือเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบงเหนือ จนปัจจุบัน
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองสระปลา (อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี) และตำบลค้อใต้
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองหลวงและตำบลท่าศิลา (อำเภอส่องดาว)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลท่าศิลา (อำเภอส่องดาว) ตำบลคำเลาะ และตำบลไชยวาน (อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลไชยวาน (อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี) และตำบลหนองสระปลา (อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี)
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลบงเหนือแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านบงเหนือ
หมู่ที่ 2 บ้านดอนหัน
หมู่ที่ 3 บ้านจำปา
หมู่ที่ 4 บ้านบาก
หมู่ที่ 5 บ้านขาว
หมู่ที่ 6 บ้านโคกสวัสดี
หมู่ที่ 7 บ้านนาถ่อน
หมู่ที่ 8 บ้านหนองกุง
หมู่ที่ 9 บ้านโนนสะอาด
หมู่ที่ 10 บ้านพิมพ์พัฒนา
หมู่ที่ 11 บ้านบงเหนือนอก
หมู่ที่ 12 บ้านนาถ่อนใต้หรือบ้านนาถ่อน
ตำบลบงใต้

| ตำบลบงใต้ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bong Tai
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สกลนคร
อำเภอ: สว่างแดนดิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 66 ตร.กม. (25 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 10,214 คน
 • ความหนาแน่น: 154.76 คน/ตร.กม. (400.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 47110
รหัสภูมิศาสตร์: 471211
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| เทศบาลตำบลบงใต้ |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
   ตรา
ทต.บงใต้ที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลบงใต้ในจังหวัดสกลนคร
พิกัด: 17°24′21″N 103°17′57″E﻿ / ﻿17.405747°N 103.299247°E﻿ / 17.405747; 103.299247
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สกลนคร
อำเภอ: สว่างแดนดิน
รหัส อปท.: 05471204
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 3 หมู่ 2 ตำบลบงใต้ อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร 47110
เว็บไซต์: www.bongtai.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บงใต้ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร มีเนื้อที่ทั้งหมด 66 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 25,448 ไร่ สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม เหมาะสำหรับอาชีพทำนา ทำไร่ มีลำน้ำสงครามไหลผ่าน ประชาชนส่วนใหญ่พูดภาษาอีสานและนับถือศาสนาพุทธ
ประวัติ

ตำบลบงใต้แยกออกมาจากตำบลค้อใต้ อำเภอสว่างแดนดิน เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2513 แต่ก่อนพื้นที่ของตำบลมีต้นไผ่จำนวนมาก ชาวบ้านเรียกว่า กอไผ่บง ประกอบกับมีลำน้ำสงครามไหลผ่าน จึงตั้งชื่อตำบลว่า "ตำบลบงใต้" ต่อมาเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2517 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยจัดตั้งสภาตำบลบงใต้ชขึ้นในพื้นที่ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งสภาตำบลบงใต้เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบงใต้
จนต่อมาได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลบงใต้เป็นเทศบาลตำบลบงใต้ มาจนปัจจุบัน
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลทุ่งฝน (อำเภอทุ่งฝน จังหวัดอุดรธานี) และตำบลคำสะอาด
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลคำสะอาดและตำบลบ้านต้าย
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองหลวงและตำบลค้อใต้
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ้านยา (อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี) และตำบลทุ่งฝน (อำเภอทุ่งฝน จังหวัดอุดรธานี)
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลบงใต้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านกุดจิก
หมู่ที่ 2 บ้านบงใต้
หมู่ที่ 3 บ้านบ่อร้าง
หมู่ที่ 4 บ้านยางงาม
หมู่ที่ 5 บ้านโนนรัง
หมู่ที่ 6 บ้านนาดอกไม้
หมู่ที่ 7 บ้านหนองกุง
หมู่ที่ 8 บ้านคำนาดี
หมู่ที่ 9 บ้านต่อเขต
หมู่ที่ 10 บ้านชุมชัย
หมู่ที่ 11 บ้านโคกสีนวล
หมู่ที่ 12 บ้านบงใต้พัฒนา
หมู่ที่ 13 บ้านบ่อร้าง
หมู่ที่ 14 บ้านกุดจิก
หมู่ที่ 15 บ้านห้วยไร่ (เคยถูกพิจารณาตั้งเป็น กิ่งอำเภอห้วยไร่)
ดาบมังกรหยก

บทความนี้เกี่ยวกับนวนิยายของกิมย้ง สำหรับภาพยนตร์ที่ หลี่ เหลียนเจี๋ย แสดงนำ ดูที่ ดาบมังกรหยก ตอน ประมุขพรรคมาร สำหรับชื่อภาพยนตร์ที่ฟู่เซิงแสดงนำ ดูที่ มังกรหยก ภาค 3
| ดาบมังกรหยก  (มังกรหยก ภาค 3)   |
| --- | --- |

ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 倚天屠龍記   (yǐ tiān tú lóng jì)
ผู้แปล: จำลอง พิศนาคะ,   น.นพรัตน์, ฉบับอื่นๆ ไม่ทราบแน่ชัด
ภาษา: จีน
ประเภท: นิยายกำลังภายใน
ชนิดสื่อ: นิยาย
ดาบมังกรหยก (หรือ มังกรหยกภาค 3 หรือ กระบี่อิงฟ้า ดาบฆ่ามังกร) เป็นนิยายกำลังภายในภาคต่อของ มังกรหยก แต่งโดยกิมย้ง (ชื่อในภาษาจีน อักษรจีนตัวเต็ม: 倚天屠龍記; อักษรจีนตัวย่อ: 倚天屠龙记; พินอิน: yǐ tiān tú lóng jì) และชื่อในภาษาอังกฤษ คือ The Heavenly Sword and the Dragon Saber หรือ The Heaven Sword and Dragon Saber)
เนื้อเรื่องย่อ

ระยะเวลาถัดจากมังกรหยก ภาค 2 สามถึงสี่ชั่วอายุคน เกี่ยวกับการช่วงชิงความเป็นใหญ่ในยุทธภพของสำนักง้อไบ๊ และสำนักบู๊ตึ้ง ตัวเอก เตียบ่อกี้ (บุตรชายเพียงคนเดียวของ จอมยุทธ์ที่ห้า แห่งสำนักบู๊ตึ้ง เตียชุ่ยซัว และ บุตรีของจ้าวอินทรีคิ้วขาว แห่งพรรคมาร ฮึงซู่ซู่) ซึ่งเป็นลูกหลานในบู๊ตึ้งต้องผจญภัยมากมาย และสุดท้ายได้เป็นประมุขนิกายเม้งก่า (บางสำนวนใช้ พรรคจรัสหรือพรรครุ่งเรือง) ซึ่งมีบทบาทในการกอบกู้ประเทศจากมองโกล โดยนางเอกในภาคนี้ชื่อหมิ่นหมิ่น (เตี๋ยเมี่ยง) เป็นลูกสาวของอ๋องมองโกล
ความหมายที่แฝงในชื่อดาบ

หากวิเคราะห์ให้ดีแล้วชื่อของดาบและกระบี่มีอะไรที่แฝงอยู่ โดยปกติแล้วมังกรเป็นสัตว์เทพ แสดงถึงอำนาจที่ยิ่งใหญ่ สื่อถึงฮ่องเต้ผู้มีอำนาจ การที่ดาบนี้ถูกตั้งชื้อว่าดาบฆ่ามังกร แฝงความนัยถึงการใช้ดาบนี้โค่นล้มฮ่องเต้ ซึ่งในเนื้อเรื่องคือพวกมองโกล ราชวงศ์หยวนนั่นเอง ส่วนชื่อกระบี่ที่ว่าอิงฟ้านั้นหมายความถึงการอ้างอิงสิทธิของสวรรค์ ล้มล้างคนชั่วเพื่อช่วยเหลือคนดี เมื่อใดที่คนชั่วเป็นใหญ่ สวรรค์จะไม่ปล่อยไว้ จะเห็นได้ว่าชื่ออาวุธสองอย่างนี้แสดงความหมายในการกอบกู้บ้านเมือง ช่วยเหลือสังคม และคงไว้ซึ่งความสงบของแผ่นดิน
ในดาบฆ่ามังกร บรรจุด้วยตำราพิชัยสงคราม ที่ผู้ได้รับจะใช้โค่นล้มฮ่องเต้ ราชวงศ์หยวนจากบัลลังก์ (พิฆาตมังกร)ได้ ฉะนั้น คำสัญลักษณ์ของดาบฆ่ามังกรคือ ใครไขความลับของดาบนี้ "เป็นใหญ่ได้ในโลกหล้า"
ก๊วยเจ๋งสร้างดาบฆ่ามังกร และมอบให้บุตรชายของตน (ก๊วยพั่วโล้ว) รักษาไว้ เพื่อสรรหาผู้ที่จะสามารถปราบพิชิตราชวงศ์หยวนได้
และสร้างกระบี่อิงฟ้า ที่บรรจุตำรายุทธชั้นสูงทั้งหมดของตน ก่อนมอบให้บุตรสาว (ก๊วยเซียง) ซึ่งรักสันติ เป็นผู้ดูแล พร้อมกับบอกความลับของกระบี่และดาบไว้
เพื่อให้ก๊วยเซียงเป็นผู้พิทักษ์แผ่นดิน เพราะผู้ที่ฝึกวิทยายุทธในกระบี่อิงฟ้า จะกลายเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของแผ่นดิน สามารถสังหารฮ่องเต้ได้ แม้มีทหารนับหมื่นแสนคอยปกป้อง
จึงเป็นคำกล่าวที่ว่า 'อิงฟ้าไม่ปรากฏ (ผู้ถือดาบ) ฆ่ามังกรเป็นใหญ่ในโลกหล้า'
ชื่อกระบี่อิงฟ้า ในภาษาจีน ความหมายคือ อิง กฏแห่ง ฟ้า เพราะฮ่องเต้คือ โอรสสวรรค์ ผู้ได้รับบัญชาให้มาเกิดเพื่อปกครองมนุษย์ การจะประหารฮ่องเต้ได้ ต้องได้รับบัญชาจากสวรรค์เท่านั้น
การดัดแปลงในสื่ออื่น > ภาพยนตร์

| ปี | ผู้สร้าง | นักแสดงหลัก | ดูที่ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1963 / 1965 | Emei Film Company  (Hong Kong) | Lam Ka-sing, Chan Hiu-kau, Connie Chan | See Story of the Sword and the Sabre |
| 1978 | Shaw Brothers Studio  (Hong Kong) | Derek Yee, Ching Li, Candice Yu | See Heaven Sword and Dragon Sabre (1978 film) |
| 1984 | Shaw Brothers Studio  (Hong Kong) | Derek Yee, Ti Lung, Alex Man, Cherie Chung, Leanne Liu | See The Hidden Power of the Dragon Sabre |
| 1993 | Win's Entertainment, Ltd.  (Hong Kong) | Jet Li, Sharla Cheung, Gigi Lai, Chingmy Yau, Sammo Hung | See Kung Fu Cult Master |
การดัดแปลงในสื่ออื่น > ละครโทรทัศน์

| ปี | ผู้สร้าง | นักแสดงหลัก | ดูที่ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1978 | TVB (Hong Kong) | Adam Cheng, Liza Wang, Angie Chiu, Wong Wan-choi, Sharon Yeung, Idy Chan, Ha Yu, Gigi Wong, Shih Kien | See The Heaven Sword and Dragon Saber (1978 TV series) |
| 1984 | TTV (Taiwan) | Liu Dekai, Liu Yupu, Yu Ke-hsin, Tien Li, Liu Te-shu | See The Heaven Sword and Dragon Saber (1984 TV series) |
| 1986 | TVB (Hong Kong) | Tony Leung, Kitty Lai, Sheren Tang, Maggie Shiu, Carol Cheng, Simon Yam, Kenneth Tsang | See New Heavenly Sword and Dragon Sabre |
| 1994 | TVB (Hong Kong) | Wan Yeung-ming, Choi Ka-lei, Anita Lee, Li Shing-cheong, Ng Wai-kwok | See The Legend of the Golden Lion |
| 1994 | TTV (Taiwan) | Steve Ma, Cecilia Yip, Kathy Chow | See The Heaven Sword and Dragon Saber (1994 TV series) |
| 2000 | TVB (Hong Kong) | Lawrence Ng, Gigi Lai, Charmaine Sheh, Damian Lau, Michelle Yim | See The Heaven Sword and Dragon Saber (2000 TV series) |
| 2003 | Beijing Asia Central Audio Productions Ltd. (Co-production) | Alec Su, Alyssa Chia, Gao Yuanyuan, Florence Tan, Phyllis Quek, Zhang Guoli, Zhang Tielin, Elvis Tsui, Wang Gang, Chen Zihan, Tao Hong | See The Heaven Sword and Dragon Saber (2003 TV series) |
| 2009 | Huayi Brothers Media Corporation  Beijing Cathay Media Ltd. (Mainland China) | Deng Chao, An Yixuan, Liu Jing, He Zhuoyan, Zhang Meng, Ken Chang, Wang Yuanke, Yu Chenghui | See The Heaven Sword and Dragon Saber (2009 TV series) |
| 2019 | Beijing Cathay Media Ltd. (Mainland China) | Joseph Zeng, Chen Yuqi, Zhu Xudan, Kabby Hui, Cao Xiyue, Kathy Chow | Heavenly Sword and Dragon Sabre |
ดูเพิ่ม

ดาบมังกรหยก
| ด ค กมังกรหยก แต่งโดย กิมย้ง |
| --- | --- |
ชุดเรื่อง: มังกรหยก · เอี้ยก่วยเจ้าอินทรี · ดาบมังกรหยก
ตัวละครหลักในมังกรหยก: ก๊วยเจ๋ง · อึ้งย้ง · จิวแป๊ะทง · เอี้ยคัง · เจ็ดประหลาดกังน้ำ · เจงกิสข่าน · อึ้งเอี๊ยะซือ · อาวเอี๊ยงฮง
ตัวละครหลักในลูกมังกรหยก: เอี้ยก้วย · เซียวเล่งนึ้ง · ก๊วยพู้ · ก๊วยเซียง · ลี้มกโช้ว
ตัวละครหลักในดาบมังกรหยก: เตียบ่อกี้ · เตียซำฮง · เตี๋ยเมี่ยง · จิวจี้เยียก
| ด ค กจักรวาลของกิมย้ง |
| --- | --- |
นิยายขนาดยาว:  แปดเทพอสูรมังกรฟ้า  มังกรหยก  มังกรหยก ภาค 2  ดาบมังกรหยก  กระบี่ใจพิสุทธิ์  กระบี่เย้ยยุทธจักร   มังกรทลายฟ้า  เพ็กฮวยเกี่ยม  อุ้ยเสี่ยวป้อ  จอมใจจอมยุทธ  จิ้งจอกภูเขาหิมะ 
เรื่องสั้น:  กระบี่นางพญา  เทพธิดาม้าขาว  ดาบนกเป็ดน้ำ  จิ้งจอกอหังการ 
สุดยอดฝีมือที่ปรากฏ:  อาแช  หลวงจีนหอไตร  ลิ้มเซียวเอ็ง  เฮ้งเต็งเอี้ยง  อาวเอี๊ยงฮง  จิวแป๊ะทง  เตียซำฮง  ฟงชิงหยาง  อู๋หยาจื่อ  ตังฮึงปุ๊กป้าย  เซียซิหยี  เจี๊ยะพั่วเทียน  จอมยุทธหญิงชุดเหลือง  โอ้วเจ่กตอ 
ยอดฝีมือไม่ปรากฏ:  ต๊กโกวคิ้วป้าย  อึ้งเซียะ  โจ้วซือเอี้ย  เซียวเหยาจื่อ  ขันทีวังหลวง  ลิ้มเอี่ยงโต่ว 
ค่ายสำนัก:  บู๊ตึ๊ง  ง้อไบ๊  ช้วนจินก่า  เส้าหลิน  พรรคกระยาจก  สำนักคุนลุ้น  สำนักคงท้ง  สำนักหัวซาน  นิกายเม้งก่า  ห้าขุนเขากระบี่  สุสานโบราณ  วังคฤธรศักดิ์สิทธิ์  สราญรมณ์  พรรคตะวันจันทรา  พรรคฟ้าดิน  สำนักดาวดึงส์  สำนักกระบี่เหล็ก  สำนักฝ่ามือเหล็ก  สำนักเบญจพิษ(พรรคห้าพิษ)  หุบเขาไร้รัก  ตระกูลต้วน  ตระกูลมู่  ตระกูลเหวิน 
สุดยอดวิชา:  เคล็ดวิชาเพลงไม้ตีสุนัข  ดรรชนีกระบี่หกชีพจร  กระบี่แคว้นเวียด  คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น  เก้าเอี้ยง  สิบเจ็ดฝ่ามือวิญญาณสลาย  เก้าอิม  เก้ากระบี่เดียวดาย  เพลงกระบี่ปราบมาร  คัมภีร์ทานตะวัน  ซิ้นเจี่ยวเก็ง  คัมภีร์งูทอง  เพลงดาบตระกูลโอ้ว  สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร  เคลื่อนย้ายจักรวาล  มหาเวทดูดดาว  พลังคางคก  ฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ  ดรรชนีเอกสุริยัน  ดรรชนีศักด์สิทธ์  เจ็ดหมัดพิการ  ยันต์เป็นตาย
ตำบลบางเล่า

| ตำบลบางเล่า |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bang Lao
แม่น้ำบางปะกง บริเวณบ้านบางเล่า-บ้านสามร่ม
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ฉะเชิงเทรา
อำเภอ: คลองเขื่อน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.49 ตร.กม. (7.53 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 1,787 คน
 • ความหนาแน่น: 91.69 คน/ตร.กม. (237.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 24000
รหัสภูมิศาสตร์: 241103
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลบางเล่า |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.บางเล่าที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบางเล่า
พิกัด: 13°43′08.1″N 101°08′38.8″E﻿ / ﻿13.718917°N 101.144111°E﻿ / 13.718917; 101.144111
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ฉะเชิงเทรา
อำเภอ: คลองเขื่อน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.49 ตร.กม. (7.53 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 1,787 คน
 • ความหนาแน่น: 91.69 คน/ตร.กม. (237.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06241102
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 1/3 หมู่ที่ 6 ตำบลบางเล่า อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา 24000
โทรศัพท์: 0 3850 2006
เว็บไซต์: banglaow.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางเล่า เป็นตำบลในอำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีเขตการปกครอง 6 หมู่บ้าน พื้นที่ทั้งหมด 19.49 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 1,787 คน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลบางเล่ามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลก้อนแก้ว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับะตำบลบางตลาด
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางสวน และตำบลสาวชะโงก (อำเภอบางคล้า)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางแก้ว (อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา)
ประวัติ

พื้นที่ตำบลบางเล่าเดิมเป็นหมู่บ้านขึ้นกับตำบลบางตลาด อำเภอบางคล้า เป็นที่ราบลุ่มทิศตะวันออกติดกับแม่น้ำบางปะกง ซึ่งเป็นแหล่งน้ำที่สำคัญ มีลําคลองสายหลักทั้งหมด 9 สาย ได้แก่ คลองสามร่ม คลองบางเล่า คลองบางกระเสน คลองขุดใหม่ คลองพ่อจอม คลองนายสี คลองป้าฉลวย คลองผู้ใหญ่วัน และคลองวัดส้มจีน
เมื่อกระทรวงพิจารณาว่าพื้นที่มีความกว้างขวาง ในปี พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านโหงหวด, หมู่ 7 บ้านสามร่ม และหมู่ 9 บ้านบางกระเสน รวม 3 หมู่บ้านของตำบลบางตลาด มาตั้งเป็น ตำบลบางเล่า
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

พื้นที่ตำบลบางเล่าประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 6 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 1,787 คน แบ่งเป็นชาย 889 คน หญิง 898 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในอำเภอคลองเขื่อน
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดอน | 432 | 447 | 453 | 456 | 456 | 468 | 464 |
| สามร่ม | 383 | 396 | 392 | 402 | 403 | 414 | 423 |
| หนองสามขา | 321 | 315 | 317 | 315 | 314 | 319 | 325 |
| บางกระเสน | 316 | 317 | 324 | 326 | 325 | 347 | 353 |
| โหงหวด | 254 | 254 | 269 | 274 | 277 | 281 | 290 |
| บางเล่า | 81 | 82 | 79 | 84 | 86 | 80 | 88 |
| รวม | 1,787 | 1,811 | 1,834 | 1,857 | 1,861 | 1,909 | 1,943 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ปัจจุบันตำบลบางเล่าทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางเล่า ซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางเล่า ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบางเล่ามี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 19.49 ตารางกิโลเมตร ประชากร 1,935 คน และ 466 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบางเล่าอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางเล่า
ตำบลมะลิกา

| ตำบลมะลิกา |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Malika
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: เชียงใหม่
อำเภอ: แม่อาย
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 4,364 คน
รหัสไปรษณีย์ : 50280
รหัสภูมิศาสตร์: 501007
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
มะลิกา เป็นตำบลในอำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 4,364 คน
ประวัติ

มีการก่อตั้งตำบลมะลิกาในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2538 จากการแยก 8 หมู่บ้านจากตำบลแม่อาย
เขตการปกครอง

ตำบลมะลิกาแบ่งออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
| หมายเลข | ชื่อ | อักษรโรมัน |
| --- | --- | --- |
| 01. | บ้านปางต้นฆ้อง | Ban Pang Ton Khong |
| 02. | บ้านป่าบง | Ban Pa Bong |
| 03. | บ้านสันต้นม่วง | Ban San Ton Muang |
| 04. | บ้านสันป่าเหียว | Ban San Pa Hiao |
| 05. | บ้านสันผักหละ | Ban San Phak La |
| 06. | บ้านสันโค้ง | Ban San Khong |
| 07. | บ้านชัยสถาน | Ban Chai Sathan |
| 08. | บ้านเอก | Ban Ek |
| 09. | บ้านป่าบงใต้ | Ban Pa Bong Tai |
| 10. | บ้านมงคลนิมิต | Ban Mongkhon Nimit |
เขตการปกครอง > องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

พื้นที่ตำบลมีองค์กรปกครองท้องถิ่น 2 องค์กร ได้แก่
เทศบาลตำบลแม่อาย
องค์การบริหารส่วนตำบลดอยลาง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลตำบลมะลิกาจากไทยตำบล เก็บถาวร 2019-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประเทศอิหร่านในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศอิหร่าน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: IRI
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกอิหร่าน
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 48 คน  ใน 8 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 12 เงิน 11 ทองแดง 1 รวม 24 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศอิหร่าน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศอิหร่านได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 48 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 

รวม:
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> คะแนน | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ฮาเชมิเยห์ โมตาเฮียน มาโอวิ | Women's javelin throw F56 |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศอิหร่านในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอิหร่านในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาอิหร่านที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
ประเทศอิหร่านในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศอิหร่าน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: IRI
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติอิหร่าน
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 110 คน  ใน 12 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: อีชรัต คอร์เดสทานี
เหรียญ อันดับ 15:  ทอง 8 เงิน 9 ทองแดง 7 รวม 24 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศอิหร่าน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติอิหร่านเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 110 คนใน 12 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ยิงธนู | 4 | 3 | 7 |
| กรีฑา | 23 | 3 | 26 |
| จักรยาน | 1 | 0 | 1 |
| ฟุตบอล 5 คน | 10 | 0 | 10 |
| ฟุตบอล 7 คน | 12 | 0 | 12 |
| ยูโด | 3 | 0 | 3 |
| พาราแคนู | 0 | 1 | 1 |
| ยกน้ำหนัก | 6 | 0 | 6 |
| ยิงปืน | 2 | 4 | 6 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 0 | 1 |
| วอลเลย์บอล | 12 | 12 | 24 |
| วีลแชร์บาสเกตบอล | 12 | 0 | 12 |
| รวม | 87 | 23 | 110 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศอิหร่านในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศอิหร่านในพาราลิมปิก
ประเทศอิหร่านในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาอิหร่านที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก