stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พ.ศ. 2427

| --- | --- |
ศตวรรษ::  18  19  20
ปี::  2424  2425  2426  2427  2428  2429  2430
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2426–2427
ปฏิทินกริกอเรียน: 1884 MDCCCLXXXIV
Ab urbe condita: 2637
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1333 ԹՎ ՌՅԼԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6634
ปฏิทินบาไฮ: 40–41
ปฏิทินศกบาหลี: 1805–1806
ปฏิทินเบงกอล: 1290–1291
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2834
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 47 Vict. 1 – 48 Vict. 1
พุทธศักราช: 2428
ปฏิทินพม่า: 1246
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7392–7393
ปฏิทินจีน: 癸未年 (มะแมธาตุน้ำ) 4581 หรือ 4374     — ถึง — 甲申年 (วอกธาตุไม้) 4582 หรือ 4375
ปฏิทินคอปติก: 1600–1601
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 3050
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1876–1877
ปฏิทินฮีบรู: 5644–5645
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1940–1941
 - ศกสมวัต: 1805–1806
 - กลียุค: 4985–4986
ปฏิทินโฮโลซีน: 11884
ปฏิทินอิกโบ: 884–885
ปฏิทินอิหร่าน: 1262–1263
ปฏิทินอิสลาม: 1301–1302
ปฏิทินญี่ปุ่น: เมจิ 17 (明治１７年)
ปฏิทินชวา: 1813–1814
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 12 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4217
ปฏิทินหมินกั๋ว: 28 ก่อน ROC 民前28年
ปฏิทินนานักชาฮี: 416
ปฏิทินทิเบต: 阴水羊年 (ธาตุน้ำเพศเมีย-มะแม) 2010 หรือ 1629 หรือ 857     — ถึง — 阳木猴年 (ธาตุไม้เพศผู้-วอก) 2011 หรือ 1630 หรือ 858
พุทธศักราช 2427 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1884 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ปีวอก ฉศก จุลศักราช 1246 (วันที่ 13 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
กรมพระราชวังบวรสถานมงคล: กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: พระเจ้าอินทวิชยานนท์
เจ้าผู้ครองนครลำพูน: เจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: เจ้าพรหมาภิพงษธาดา
เจ้าผู้ครองนครน่าน: เจ้าอนันตวรฤทธิเดช
เจ้าผู้ครองนครแพร่: พระยาพิมพิสารราชา
เหตุการณ์

1 กุมภาพันธ์ - พจนานุกรมออกซ์ฟอร์ดตีพิมพ์เป็นครั้งแรก
1 พฤษภาคม - วันแรงงาน: ผู้ใช้แรงงานในสหรัฐเรียกร้องให้มีชั่วโมงทำงานนาน 8 ชั่วโมง
5 กรกฎาคม - ประเทศเยอรมนีเข้ายึดครองแคเมอรูน
28 กันยายน - สนามแอนฟิลด์เปิดใช้งานเป็นครั้งแรก
วันเกิด

16 เมษายน - สมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร (สิ้นพระชนม์ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482)
20 เมษายน - เจ้าหญิงเบียทริซแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (สิ้นพระชนม์ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2509)
3 พฤษภาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี (สิ้นพระชนม์ 12 มกราคม พ.ศ. 2456)
5 พฤษภาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านภาจรจำรัสศรี ภัทรวดีราชธิดา (สิ้นพระชนม์ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2432)
15 กรกฎาคม - พระยามโนปกรณ์นิติธาดา นายกรัฐมนตรี (ถึงแก่อสัญกรรม พ.ศ. 2491)
19 กรกฎาคม - เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (สิ้นพระชนม์ 6 มีนาคม พ.ศ. 2497)
27 กรกฎาคม - พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากมุทมาลี (สิ้นพระชนม์ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454)
29 กรกฎาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส (สิ้นพระชนม์ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2462)
28 สิงหาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท (สิ้นพระชนม์ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2477)
3 ตุลาคม - พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิ (สิ้นพระชนม์ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2489)
10 ตุลาคม - พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดปากน้ำภาษีเจริญ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย (มรณภาพ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502)
23 ตุลาคม - พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทศศิริวงศ์ (สิ้นพระชนม์ 20 มีนาคม พ.ศ. 2493)
วันถึงแก่กรรม

6 มกราคม - เกรกอร์ เม็นเดิล นักพันธุศาสตร์ชาวออสเตรีย (เกิด พ.ศ. 2365)
28 มีนาคม - เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี (ประสูติ 7 เมษายน พ.ศ. 2396)
แม่น้ำ

แม่น้ำตาปี อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
แม่น้ำ (อังกฤษ: river) เป็นทางน้ำธรรมชาติที่มีขนาดใหญ่ เป็นคำศัพท์ทั่วไปที่ในทางวิทยาศาสตร์หมายถึงกระแสน้ำตามธรรมชาติทั้งหลาย รวมทั้งกระแสน้ำขนาดเล็ก เช่น ลำธาร คลอง เป็นต้น
น้ำฝนที่ตกลงบนพื้นดินจะไหลไปยังแม่น้ำแล้วออกสู่มหาสมุทรหรือแอ่งน้ำขนาดใหญ่อื่น ๆ เช่น ทะเลสาบ แม่น้ำมีส่วนประกอบโดยพื้นฐานหลายส่วน อาจมีแหล่งกำเนิดจากต้นน้ำหรือน้ำซับ แล้วไหลสู่กระแสน้ำหลัก ลำธารสายเล็กที่ไหลลงสู่แม่น้ำเรียกว่าแคว โดยปกติกระแสน้ำจะไหลไปตามร่องน้ำที่ขนาบข้างด้วยตลิ่ง ที่จุดสิ้นสุดของแม่น้ำหรือปากแม่น้ำ มักมีลักษณะแผ่ขยายออก เรียกพื้นที่บริเวณนี้ว่าดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ (Delta) หรือชะวากทะเล (Estuary)
ดูเพิ่ม > ทั่วไป

ที่ราบลุ่มแม่น้ำ
วัฏจักรของน้ำ
กระบวนการของธารน้ำ
ดูเพิ่ม > การข้าม

สะพาน
เรือข้ามฟาก
อุโมงค์
ดูเพิ่ม > รายชื่อ

รายชื่อแม่น้ำในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กแหล่งน้ำ |
| --- | --- |
ธารน้ำแข็ง - แก่ง - เขื่อน - คลอง - คิล - คูเมือง - หลุมธารน้ำแข็ง - โคฟ - ร่องน้ำ - ดรอว์ - ทะเล - ทะเลสาบ - ธาร - ท่าเรือ - น้ำพุ - บ่อน้ำ - บ่อน้ำร้อน - บิลลาบอง - บึง - แอ่ง - เบิร์น - ไบยู - ป่าชายเลน - พื้นที่ชุ่มน้ำ - ฟยอร์ด - ไฟโตเทลมา - มหาสมุทร - ที่ลุ่มชื้นแฉะ - แม่น้ำ - ล็อค - ลากูน - ลำธาร - ลำเหมือง - ห้วย - หนอง - อ่างเก็บน้ำ - อ่าว - ทะเลลึก
จังหวัดขอนแก่น

"ขอนแก่น" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ขอนแก่น (แก้ความกำกวม)
| จังหวัดขอนแก่น |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Changwat Khon Kaen
จากซ้ายไปขวา บนลงล่าง:  พระธาตุขามแก่น  หินช้างสี อุทยานแห่งชาติน้ำพอง  เขื่อนอุบลรัตน์  พระมหาธาตุแก่นนคร  ศาลหลักเมืองขอนแก่น  มหาวิทยาลัยขอนแก่น 
   ธง ตรา
คำขวัญ: พระธาตุขามแก่น เสียงแคนดอกคูน ศูนย์รวมผ้าไหม ร่วมใจผูกเสี่ยว เที่ยวขอนแก่นนครใหญ่ ไดโนเสาร์สิรินธรเน่ สุดเท่เหรียญทองแรกมวยโอลิมปิก
แผนที่ประเทศไทย จังหวัดขอนแก่นเน้นสีแดงแผนที่ประเทศไทย จังหวัดขอนแก่นเน้นสีแดง
ประเทศ:  ไทย
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ : ไกรสร กองฉลาด   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2565) 
 • นายก อบจ. : วัฒนา ช่างเหลา   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2567) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,885.991 ตร.กม. (4,203.105 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 15
ประชากร (พ.ศ. 2566)
 • ทั้งหมด: 1,779,373 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 4
 • ความหนาแน่น: 163.45 คน/ตร.กม. (423.3 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 22
รหัส ISO 3166: TH-40 
ชื่อไทยอื่น ๆ: ขามแก่น
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ต้นไม้: กัลปพฤกษ์
 • ดอกไม้: ราชพฤกษ์
 • สัตว์น้ำ: ปลาพรม
ศาลากลางจังหวัด
 • ที่ตั้ง: ถนนหน้าศูนย์ราชการ  ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น 40000
 • โทรศัพท์: 0 4323 6882, 0 4333 0297
เว็บไซต์: http://www.khonkaen.go.th/
 
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ขอนแก่น (เดิมชื่อ ขามแก่น) เป็นจังหวัดที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 3 ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  อยู่ในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง คือ จังหวัดร้อยเอ็ด ขอนแก่น มหาสารคาม กาฬสินธุ์ โดยขอนแก่นเป็นจังหวัดที่เป็นศูนย์ปฏิบัติการของกลุ่ม
จังหวัดขอนแก่นมีเทศบาลนครขอนแก่นเป็นศูนย์กลางของจังหวัด ซึ่งตั้งอยู่ในจุดที่ถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (ถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก) ตัดผ่าน ซึ่งเป็นเส้นทางสำคัญอีกเส้นหนึ่งในการเดินทางจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลางเข้าไปสู่ภาคเหนือตอนล่างที่อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ และเดินทางเข้าสู่ประเทศลาวทางด้านทิศใต้ของลาว อาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจังหวัดเลย จังหวัดหนองบัวลำภู และจังหวัดอุดรธานี ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดมหาสารคามและจังหวัดกาฬสินธุ์ ทิศใต้ติดกับจังหวัดบุรีรัมย์และจังหวัดนครราชสีมา ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดชัยภูมิและจังหวัดเพชรบูรณ์
ที่มาของชื่อ

เหตุที่เมืองนี้มีนามว่า เมืองขอนแก่นนั้นได้มีตำนานแต่โบราณเล่าขานสืบต่อกันมาว่า ก่อนที่เพียเมืองแพนจะอพยพไพร่พลมาตั้งบ้านตั้งเมืองขึ้นนั้น ปรากฏว่าบ้านขาม หรือตำบลบ้านขาม อำเภอน้ำพองปัจจุบัน ซึ่งเป็นเขตแขวงร่วมการปกครองกับบ้านชีโล้น มีตอมะขามขนาดใหญ่ที่ตายไปหลายปีแล้ว กลับมีใบงอกงามเกิดขึ้นใหม่อีก และหากผู้ใดไปกระทำมิดีมิร้ายหรือดูถูกดูหมิ่น ไม่ให้ความเคารพยำเกรง ก็จะมีอันเป็นไปในทันทีทันใด เป็นที่น่าประหลาดและมหัศจรรย์ยิ่งนัก
ดังนั้น บรรดาชาวบ้านชาวเมืองในแถบถิ่นนั้นจึงได้พร้อมใจกันก่อเจดีย์ครอบตอมะขามนั้นเอาไว้เสีย เพื่อให้เป็นที่สักการะของคนทั่วไป พร้อมกับได้บรรจุพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า 9 บทเข้าไว้ในเจดีย์ครอบตอมะขามนั้นด้วย ซึ่งเรียกว่า พระเจ้า 9 พระองค์ แต่เจดีย์ที่สร้างในครั้งแรกเป็นรูปปรางค์ หลังจากได้ทำการบูรณะใหม่เมื่อราว 50 ปีที่ผ่านมานี้ จึงได้เปลี่ยนเป็นรูปทรงเจดีย์ และมีนามว่า พระธาตุขามแก่น ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตวัดเจติยภูมิ บ้านขาม ตำบลบ้านขาม อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น พระเจดีย์ขามแก่นถือว่าเป็นปูชนียสถานอันศักดิ์สิทธิ์ของชาวจังหวัดขอนแก่น ซึ่งจะมีงานพิธีบวงสรวง เคารพสักการะกันในวันเพ็ญเดือน 6 ทุกปี
ส่วนทางด้านทิศตะวันตกของเจดีย์พระธาตุขามแก่นนั้น มีซากโบราณที่ปรักหักพังปรากฏอยู่ โดยอยู่ห่างจากเจดีย์ราว 15 เส้น หรืออยู่คนละฟากทุ่งของบ้านขาม ซึ่งแสดงให้เห็นว่าบริเวณแถบนี้น่าจะเป็นที่ตั้งของเมืองมาก่อน แต่ได้ร้างไปนาน ดังนั้น จึงได้ถือเอานิมิตนี้มาตั้งนามเมืองว่าขามแก่น แต่ต่อมาจึงเรียกเพี้ยนมาเป็นเมืองขอนแก่น จนกระทั่งทุกวันนี้
แต่จากการศึกษาเอกสารต่างๆ ของประมวล พิมพ์เสน ไม่เคยมีคำว่าเมืองขามแก่น มีเพียงชื่อเมืองขอรแก่น, ขรแก่น, ขรแกน, และขอนแก่น และพระธาตุขามแก่นเดิมชื่อพระธาตุบ้านขาม พ.ศ. 2498 - 2499 พระราชสารธรรมมุนี (กัณหา ปภสฺสโร) ได้ทำการบูรณะพระธาตุบ้านขาม เปลี่ยนยอดเดิมที่เป็นไม้เป็นฉัตรโลหะ และเปลี่ยนชื่อจากพระธาตุบ้านขามเป็นพระธาตุขามแก่น และวัดบ้านขามเป็นวัดเจติยภูมิ และมีการรณรงค์ให้ชื่อเมืองขอนแก่นเพี้ยนมาจากเมืองขามแก่น ดังนั้นชื่อเมืองขอนแก่นน่าจะเชื่อได้ว่าแต่แรกเริ่มชื่อเมืองขอนแก่นอยู่แล้ว ไม่ได้เพี้ยนมาจากขามแก่นแต่อย่างใด
ประวัติ > การย้ายถิ่นฐาน

ในปี พ.ศ. 2439 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เปลี่ยนการปกครองหัวเมืองไกลใหม่ โดยเปลี่ยนเป็นบริเวณหัวเมืองลาวฝ่ายเหนือ ให้เป็นหัวเมืองลาวพวน ดังนั้น เมืองขอนแก่นจึงอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองอุดรธานี หรือมณฑลอุดรธานี โดยมีกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมเป็นผู้ปกครองมณฑล ในสมัยนั้นได้มีสายโทรเลข ที่เดินจากเมืองนครราชสีมา ผ่านเมืองชนบท เข้าเขตเมืองขอนแก่นข้ามลำน้ำชีที่ท่าหมากทัน ตรงไปท่าพระ บ้านทุ่ม โดยไม่เข้าเมืองขอนแก่น และตรงไปข้ามลำน้ำพองไปบ้านหมากแข้งเมืองอุดรธานี ศูนย์กลางมณฑลอุดร กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม (ผู้ปกครองมณฑลอุดรธานีในขณะนั้น) ซึ่งเป็นข้าหลวงใหญ่ประจำมณฑลอุดรธานีทรงดำริว่า ที่ว่าการเมืองขอนแก่นที่ตั้งอยู่ที่บ้านดอนบม ไม่สะดวกแก่ราชการ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ย้ายเมืองขอนแก่นไปตั้งอยู่ที่บ้านทุ่ม (อำเภอเมืองขอนแก่นในปัจจุบัน) ในปลาย พ.ศ. 2439 และเปลี่ยนนามตำแหน่งเจ้าเมืองเป็นผู้ว่าราชการเมือง และตั้งชื่อเมืองว่า "ขอนแก่น" จนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2440 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระราชทานบรรดาศักดิ์ท้าวหนูหล้าปลัดเมืองขอนแก่นเป็นพระพิทักษ์สารนิคม และในปี พ.ศ. 2442 ก็ได้ย้ายเมืองขอนแก่นจากบ้านทุ่มกลับไปตั้งอยู่ที่บ้านเมืองเก่าตามเดิม โดยตั้งศาลากลางขึ้นที่ริมบึงเมืองเก่าทางด้านเหนือ (หน้าสถานีโทรทัศน์ในปัจจุบัน) ด้วยเหตุผลที่ว่า บ้านทุ่มนั้นกันดารน้ำในฤดูแล้ง
ในปี พ.ศ. 2444 ทางราชการได้เกณฑ์แรงงานของราษฎรที่เคยหลงผิดไปเชื่อผีบุญ-ผีบาป ที่เขตแขวงเมืองอุบลราชธานีในตอนนั้น โดยให้พากันมาช่วยสร้างทำนบกั้นน้ำขึ้นเป็นถนนรอบบึงเมืองเก่า เพื่อกักน้ำไว้ใช้สอยในฤดูแล้ง เพราะบึงนี้เป็นแหล่งน้ำที่สำคัญของชาวเมืองขอนแก่น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2447 พระนครบริรักษ์ (อุ นครศรี) เจ้าเมืองขอนแก่น ได้กราบถวายบังคมลาออกจากราชการ เหตุเพราะชราภาพ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนตำแหน่งพระพิทักษ์สารนิคม (หนูหล้า สุนทรพิทักษ์) ปลัดเมืองขอนแก่นขึ้นเป็นเจ้าเมืองขอนแก่น และในปีนั้นเอง ก็ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เปลี่ยนนามตำแหน่งข้าหลวงประจำเมืองขอนแก่นเป็นข้าหลวงประจำบริเวณพาชี ส่วนเมืองต่าง ๆ ที่ขึ้นต่อนั้น ก็ให้เปลี่ยนเป็นอำเภอ และผู้เป็นเจ้าเมืองนั้น ๆ ก็ให้เปลี่ยนเป็นนายอำเภอ ตำแหน่งอุปฮาดก็เป็นปลัดอำเภอไป แต่ขึ้นตรงต่อเมืองอุดรธานี มณฑลอุดรธานีในขณะนั้น
ต่อมาในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ยกเลิกระบบมณฑลในประเทศ ให้เปลี่ยนคำว่าเมืองเป็นจังหวัดแทน ตำแหน่งผู้ว่าราชการเมืองจึงกลายเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด และศาลาว่าการเมืองก็เปลี่ยนมาเป็นศาลากลางจังหวัด นับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาขอนแก่นจึงได้กำเนิดเป็น "จังหวัดขอนแก่น"
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

จังหวัดขอนแก่นมีสภาพพื้นที่ลาดเอียงจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออกและทิศใต้ บริเวณที่สูงทางด้านตะวันตกมีสภาพพื้นที่เป็นเขาหินปูนตะปุ่มตะป่ำสลับกับพื้นที่เป็นลูกคลื่นลอนลาดเล็กน้อย มีระดับความสูงประมาณ 200-250 เมตรจากระดับน้ำทะเล มีภูเขารูปแอ่งหรือภูเวียงวางตัวอยู่ติดอำเภอภูเวียง บริเวณที่สูงตอนกลางและด้านเหนือมีสภาพพื้นที่เป็นเทือกเขา ได้แก่ ภูเก้า ภูเม็ง ภูพานคำ เป็นแนวขวางมาจากด้านเหนือ แล้ววกลงมาทางตะวันตกเฉียงใต้ ไหล่เขาด้านนอกมีความสูงและลาดชันมาก สูงประมาณ 300-660 เมตร ไหล่เขาด้านในมีความลาดชันน้อย มีระดับความสูงประมาณ 220-250 เมตร
บริเวณแอ่งโคราช ครอบคลุมพื้นที่ทางด้านใต้จังหวัด สภาพพื้นที่เป็นลูกคลื่นลอนลาดเล็กน้อย มีความสูงประมาณ 150-200 เมตร มีบางส่วนเป็นเนิน สูงประมาณ 170-250 เมตร และลาดต่ำไปทางราบลุ่มที่ขนานกับลำน้ำชี มีความสูงประมาณ 130-150 เมตร จากนั้น พื้นที่จะลาดชันไปทางตะวันออก มีลักษณะเป็นลูกคลื่นลอนลาดมีความสูงประมาณ 200-250 เมตร และค่อนข้างราบ มีความสูงประมาณ 170 -180 เมตร
จังหวัดขอนแก่นมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอื่น ๆ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดเลย จังหวัดหนองบัวลำภู และจังหวัดอุดรธานี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดกาฬสินธุ์และจังหวัดมหาสารคาม
ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดบุรีรัมย์และจังหวัดนครราชสีมา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับจังหวัดชัยภูมิและจังหวัดเพชรบูรณ์
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

สภาพภูมิอากาศของขอนแก่น โดยทั่วไปเป็นแบบทุ่งหญ้าในเขตร้อน คือ มีฝนตกสลับกับแห้งแล้ง ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ โดยมีอุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ย 36.35 องศาเซลเซียส และมี 3 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึงเดือนพฤษภาคม อากาศร้อนจัดในช่วงเดือนเมษายนของทุกปี ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ถึงเดือนตุลาคม โดยจะมีฝนตกชุกในช่วงเดือนสิงหาคมของทุกปี และฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคม ถึงเดือนกุมภาพันธ์ สภาพอากาศจะหนาวเย็น โดยทั่วไปจะหนาวจัดในช่วงเดือนธันวาคมจนถึงเดือนมกราคมของทุกปี อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย 15.4 องศาเซลเซียส
| ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดขอนแก่น (พ> ศ. 2504-2533).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30.3 (86.5) | 32.7 (90.9) | 35.2 (95.4) | 36.4 (97.5) | 34.5 (94.1) | 33.2 (91.8) | 32.7 (90.9) | 32.0 (89.6) | 31.6 (88.9) | 31.4 (88.5) | 30.7 (87.3) | 29.7 (85.5) | 32.53 (90.56) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 16.2 (61.2) | 19.3 (66.7) | 22.3 (72.1) | 24.5 (76.1) | 24.8 (76.6) | 24.8 (76.6) | 24.4 (75.9) | 24.2 (75.6) | 23.7 (74.7) | 22.5 (72.5) | 19.6 (67.3) | 16.4 (61.5) | 21.89 (71.41) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 2.1 (0.083) | 14.7 (0.579) | 38.0 (1.496) | 72.5 (2.854) | 172.2 (6.78) | 170.9 (6.728) | 165.2 (6.504) | 206.8 (8.142) | 239.4 (9.425) | 113.3 (4.461) | 15.1 (0.594) | 4.2 (0.165) | 1,214.4 (47.811) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 0.8 | 2.2 | 3.8 | 7.7 | 13.9 | 14.9 | 16.2 | 17.1 | 17.6 | 9.7 | 2.3 | 0.7 | 106.9 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 280.5 | 245.4 | 252.6 | 250.8 | 238.8 | 179.0 | 182.2 | 163.3 | 171.6 | 232.8 | 255.1 | 267.5 | 2,719.6 |
แหล่งที่มา 1: WMO 
แหล่งที่มา 2: CMA
การเมืองการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 26 อำเภอ 199 ตำบล 2331 หมู่บ้าน
| แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดขอนแก่น.หมายเลขในแผนที่ | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดขอนแก่น.อำเภอ | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดขอนแก่น.อักษรโรมัน | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดขอนแก่น.ชั้น | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดขอนแก่น.จำนวนตำบล | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดขอนแก่น.ประชากร  (พ.ศ. 2566) | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดขอนแก่น.พื้นที่  (ตร.กม.) | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดขอนแก่น.ความหนาแน่น  (คน/ตร.กม.) | แผนที่> แผนที่อำเภอในจังหวัดขอนแก่น.ระยะห่างจากตัวจังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อำเภอเมืองขอนแก่น | Amphoe Mueang Khon Kaen | พิเศษ | 18 | 415,947 | 953.40 | 436.28 | - |
| 2 | อำเภอบ้านฝาง | Amphoe Ban Fang | 3 | 7 | 54,621 | 334.00 | 163.54 | 23 |
| 3 | อำเภอพระยืน | Amphoe Phra Yuen | 3 | 5 | 34,376 | 172.0 | 199.86 | 29 |
| 4 | อำเภอหนองเรือ | Amphoe Nong Ruea | 2 | 10 | 91,943 | 673.80 | 136.45 | 46 |
| 5 | อำเภอชุมแพ | Amphoe Chum Phae | 1 | 12 | 122,382 | 510.90 | 239.54 | 82 |
| 6 | อำเภอสีชมพู | Amphoe Si Chom Phu | 3 | 10 | 76,602 | 529.04 | 144.79 | 113 |
| 7 | อำเภอน้ำพอง | Amphoe Nam Phong | 1 | 12 | 111,762 | 828.70 | 134.86 | 37 |
| 8 | อำเภออุบลรัตน์ | Amphoe Ubonrat | 3 | 6 | 43,917 | 487.70 | 90.05 | 51 |
| 9 | อำเภอกระนวน | Amphoe Kranuan | 1 | 9 | 77,786 | 322.02 | 241.56 | 48 |
| 10 | อำเภอบ้านไผ่ | Amphoe Ban Phai | 1 | 10 | 98,502 | 497.70 | 197.91 | 46 |
| 11 | อำเภอเปือยน้อย | Amphoe Pueai Noi | 3 | 4 | 20,008 | 173.00 | 115.65 | 81 |
| 12 | อำเภอพล | Amphoe Phon | 1 | 12 | 85,188 | 420.50 | 202.59 | 77 |
| 13 | อำเภอแวงใหญ่ | Amphoe Waeng Yai | 3 | 5 | 29,041 | 189.07 | 153.60 | 76 |
| 14 | อำเภอแวงน้อย | Amphoe Waeng Noi | 3 | 6 | 41,347 | 243.60 | 169.73 | 99 |
| 15 | อำเภอหนองสองห้อง | Amphoe Nong Song Hong | 2 | 12 | 76,823 | 514.50 | 149.32 | 96 |
| 16 | อำเภอภูเวียง | Amphoe Phu Wiang | 2 | 11 | 71,237 | 621.60 | 114.60 | 67 |
| 17 | อำเภอมัญจาคีรี | Amphoe Mancha Khiri | 2 | 8 | 69,393 | 757.83 | 91.57 | 56 |
| 18 | อำเภอชนบท | Amphoe Chonnabot | 3 | 8 | 46,995 | 404.30 | 116.24 | 58 |
| 19 | อำเภอเขาสวนกวาง | Amphoe Khao Suan Kwang | 3 | 5 | 37,885 | 328.91 | 115.18 | 51 |
| 20 | อำเภอภูผาม่าน | Amphoe Phu Pha Man | 4 | 5 | 22,943 | 284.60 | 80.61 | 110 |
| 21 | อำเภอซำสูง | Amphoe Sam Sung | 3 | 5 | 23,227 | 116.70 | 199.03 | 35 |
| 22 | อำเภอโคกโพธิ์ไชย | Amphoe Khok Pho Chai | 3 | 4 | 24,975 | 238.82 | 104.58 | 72 |
| 23 | อำเภอหนองนาคำ | Amphoe Nong Na Kham | 3 | 3 | 23,565 | 158.90 | 148.30 | 85 |
| 24 | อำเภอบ้านแฮด | Amphoe Ban Haet | 3 | 4 | 32,659 | 205.20 | 159.16 | 31 |
| 25 | อำเภอโนนศิลา | Amphoe Non Sila | 3 | 5 | 26,497 | 182.0 | 145.59 | 60 |
| 26 | อำเภอเวียงเก่า | Amphoe Wiang Kao | 4 | 3 | 19,752 | 286.00 | 69.06 | 79 |
| รวม | รวม | รวม | รวม | 199 | 1,779,373 | 10,885.991 | 158.45 |  |
การเมืองการปกครอง > รายชื่อนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

| ลำดับ | รายชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1   (1) | นายโกเมศ ฑีฆธนานนท์ | 17 ธันวาคม พ.ศ. 2540 | 14 สิงหาคม พ.ศ. 2541 |  |
| 2 | นายคงฤทธิ์ อัศวพัฒนากูล | 15 สิงหาคม พ.ศ. 2541 | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2541 |  |
| 3   (1) | นายพงษ์ศักดิ์ ตั้งวานิชกพงษ์ | 4 ธันวาคม พ.ศ. 2541 | 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 |  |
| 1   (2) | นายโกเมศ ฑีฆธนานนท์ | 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 | 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 |  |
| 3   (2) | นายพงษ์ศักดิ์ ตั้งวานิชกพงษ์ | 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 | 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 |  |
| 3   (2) | นายพงษ์ศักดิ์ ตั้งวานิชกพงษ์ | 14 มีนาคม พ.ศ. 2547 | 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 | นายก อบจ. จากการเลือกตั้งครั้งแรก   ลาออกก่อนครบวาระ |
| 3   (2) | นายพงษ์ศักดิ์ ตั้งวานิชกพงษ์ | 20 มกราคม พ.ศ. 2551 | 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 | ลาออกก่อนครบวาระ |
| 3   (2) | นายพงษ์ศักดิ์ ตั้งวานิชกพงษ์ | 8 มกราคม พ.ศ. 2555 | 26 ตุลาคม พ.ศ. 2563 |  |
| 3   (2) | นายพงษ์ศักดิ์ ตั้งวานิชกพงษ์ | 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 | 13 กันยายน พ.ศ. 2567 | ลาออกก่อนครบวาระ |
| 4 | นายวัฒนา ช่างเหลา | 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน |  |
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

จังหวัดขอนแก่นมีความสัมพันธ์ในฐานะเมืองพี่น้องกับเมืองดังต่อไปนี้
หนานหนิง ประเทศจีน
ฝูเจี้ยน ประเทศจีน
มิสึโฮะ ประเทศญี่ปุ่น
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  2550  | 1,752,414 | —     |
|  2551  | 1,756,101 | +0.2% |
|  2552  | 1,762,242 | +0.3% |
|  2553  | 1,767,601 | +0.3% |
|  2554  | 1,766,066 | −0.1% |
|  2555  | 1,774,816 | +0.5% |
|  2556  | 1,781,655 | +0.4% |
|  2557  | 1,790,049 | +0.5% |
|  2558  | 1,798,014 | +0.4% |
|  2559  | 1,801,753 | +0.2% |
|  2560  | 1,805,910 | +0.2% |
อ้างอิง:กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
จังหวัดขอนแก่นมีประชากรทั้งสิ้น 1,790,055 คน นับเป็น 576,964 ครัวเรือน นับเป็นประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตอำเภอเมือง 1,802,872 คน (ณ ปี พ.ศ. 2563)
จังหวัดขอนแก่นเคยเคยอยู่ในเขตการปกครองของอาณาจักรล้านช้าง เวียงจันทน์ จำปาศักดิ์ มีการอพยพของประชาชนชาวลาวเข้ามาอาศัย โดยเกิดขึ้นในสมัยธนบุรีและต้นสมัยรัตนโกสินทร์ เป็นประชากรดั้งเดิมของจังหวัด นอกจากนั้นแล้ว ในเขตเมืองยังมีชาวไทยเชื้อสายจีนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งถือเป็นชุมชนใหญ่และมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจเป็นอย่างมาก รวมถึงชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม ชาวไทญ้อและชาวต่างชาติอื่นๆ  ซึ่งย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานในจังหวัดขอนแก่น
ประชากร > ศาสนาและวัฒนธรรม

ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีสถานที่ประกอบพิธีทางศาสนา 1,466 แห่ง ประกอบด้วย วัด 1,371 แห่ง โบสถ์คริสต์ 58 แห่ง มัสยิด 7 แห่ง และสุเหร่า 2 แห่ง โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม - บาลี 26 แห่ง และมหาวิทยาลัยสงฆ์ 2 แห่ง (ส่านักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดขอนแก่น 2557)
การศึกษา

บทความหลัก: รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดขอนแก่น
จังหวัดขอนแก่น มีสถาบันการศึกษาระดับขั้นพื้นฐานหลากหลายสิบแห่ง
โรงเรียนประถมศึกษา อยู่ภายใต้สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น ซึ่งมีทั้งหมด 5 เขต สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งครอบคลุมโรงเรียนขยายโอกาศทางการศึกษา 43 แห่ง และสังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น อีก 2 แห่ง
โรงเรียนมัธยมศึกษา โดยประกอบด้วยโรงเรียนมัธยมจาก 3 สังกัด ได้แก่
- สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25 ครอบคลุมโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดขอนแก่น 84 แห่ง
- สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น ครอบคลุมโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดขอนแก่น 17 แห่ง
- สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น อีก 2 แห่ง
3. สถานศึกษาในระดับอาชีวศึกษาทั้งรัฐและเอกชน ในกำกับดูแลของสำนักงานคณะกรรรมการการอาชีวศึกษา
4. สถานศึกษาระดับอุดมศึกษาทั้งของรัฐและเอกชน  โดยมี มหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่ ที่เก่าแก่ และมีความสำคัญที่สุดของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
การสาธารณสุข

สถานบริการด้านสาธารณสุข มีโรงพยาบาล 32 แห่ง
สังกัดสำนักงานสาธารณสุขจังหวัด ขอนแก่น 22 แห่ง มหาวิทยาลัยขอนแก่น 2 แห่ง กระทรวงกลาโหม 1 แห่ง กรมอนามัย 1 แห่ง กรม สุขภาพจิต 1 แห่ง กรมการแพทย์ 1 แห่ง เอกชน 4 แห่ง ประกอบไปด้วย
การสาธารณสุข > 1. สถานบริการสาธารณสุข สังกัดกระทรวงสาธารณสุข

1) โรงพยาบาลขอนแก่น (โรงพยาบาลศูนย์) ขนาด 1,000 เตียง 1 แห่ง
2) โรงพยาบาลสิรินธร จังหวัดขอนแก่น (รพท.) ขนาด 250 เตียง 1 แห่ง
3) โรงพยาบาลชุมชน ขนาด 120 เตียง 1 แห่ง, ขนาด 90 เตียง 2 แห่ง, ขนาด 60 เตียง 5 แห่ง และ ขนาด 30 เตียง 12 แห่ง
4) โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล 248 แห่ง
5) ศูนย์แพทย์ 4 มุมเมือง (สังกัดโรงพยาบาลขอนแก่น) 4 แห่ง - ศูนย์แพทย์ชาตะผดุง - ศูนย์แพทย์ประชาสโมสร - ศูนย์แพทย์มิตรภาพ - ศูนย์แพทย์ชุมชนวัดหนองแวง พระอารามหลวง
6) ศูนย์อนามัยที่ 6 - โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ ขนาด 100 เตียง 1 แห่ง
7) ศูนย์บ่าบัดรักษายาเสพติด จังหวัดขอนแก่น ขนาด 150 เตียง 1 แห่ง
8) โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์ ขนาด 400 เตียง 1 แห่ง
การสาธารณสุข > 2. สถานบริการสาธารณสุข สังกัดกระทรวงอื่น

1) โรงพยาบาลศรีนครินทร์ สังกัด มหาวิทยาลัยขอนแก่น ขนาด 1,466 เตียง 1 แห่ง
2) ศูนย์หัวใจสิริกิติ์ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สังกัด มหาวิทยาลัยขอนแก่น ขนาด 200 เตียง 1 แห่ง โรงพยาบาลเฉพาะทางโรคหัวใจและหลอดเลือดมาตรฐานสากล ตรวจรักษาผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือดตลอด 24 ชั่วโมง โดยวิธีการผ่าตัดแบบเปิดและปิด รวมทั้งตรวจวินิจฉัย ขยายหลอดเลือดหัวใจตีบด้วยบอลลูน ใส่ขดลวดค้ำยัน รักษาภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะด้วยวิธี Electrophysio Study & Radio Frequency Ablation เป็นที่แรกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
3) โรงพยาบาลค่ายศรีพัชรินทร จังหวัดขอนแก่น ขนาด 50 เตียง 1 แห่ง
4) ศูนย์บริการสาธารณสุขสังกัดเทศบาลนครขอนแก่น 3 แห่ง - ศูนย์บริการสาธารณสุขที่ 1 เทศบาลนครขอนแก่น - ศูนย์บริการสาธารณสุขที่ 3 บ้านโนนชัย - ศูนย์บริการสาธารณสุขที่ 5 บ้านหนองใหญ่
การสาธารณสุข > 3. สถานบริการสาธารณสุขเอกชน

1) โรงพยาบาลขอนแก่นราม ขนาด 300 เตียง
2) โรงพยาบาลราชพฤกษ์ แห่งที่ 2 ขนาด 200 เตียง
3) โรงพยาบาลกรุงเทพฯ ขอนแก่น ขนาด 150 เตียง
การสาธารณสุข > 4. การปรับปรุงและพัฒนาขีดความสามารถของโรงพยาบาลศรีนครินทร์

เพื่อแก้ปัญหาสุขภาพ และสาธารณสุขแก่ประชาชนในพื้นที่เขตภาคอีสาน 20 จังหวัด ที่มีจำนวนมากกว่า 20 ล้านคน ให้สามารถเข้าถึงการรักษา ทางคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น  จึงได้เริ่มปรับปรุงโรงพยาบาลศรีนครินทร์ ให้เป็นโรงพยาบาลแห่งแรกในประเทศไทย ที่มีจำนวน 5,000 เตียง โดยใช้งบประมาณ 24,500 ล้านบาท โดยจะมีความทันสมัย มีอุปกรณ์ เครื่องมือทางการแพทย์ และมีบุคลากรทางการแพทย์ที่มีทักษะความรู้ ความสามารถ เชี่ยวชาญในการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ และโรคเฉพาะทาง
โดยโครงการดังกล่าวจะแบ่งออกเป็น 2 ระยะ ได้แก่ระยะแรก จำนวน  3,500 เตียง ใช้งบประมาณ  14,000 ล้านบาท คาดว่าจะใช้เวลา 2 - 3 ปี เมื่อดำเนินการระยะแรกเสร็จก็จะดำเนินการระยะที่ 2 ทันที ให้ครบ 5,000 เตียง ใช้งบฯ 10,500ล้านบาท  โดยจะสร้างอาคารสูงประมาณ 20-39 ชั้น เพื่อรองรับผู้ป่วยที่มาใช้บริการ มีที่จอดรถ 1,600 คัน มีห้องผ่าตัดเพิ่ม 2-3 เท่าจากเดิม มีเตียงสำหรับผู้ป่วยวิกฤตในห้องไอซียูเพิ่มอีก 30% มีเรือนพักญาติ อาคารสนับสนุนบริการ  โดยจะให้บริการแบบเบ็ดเสร็จ ณ จุดเดียว (One stop service) แก่ผู้ป่วยทุกกลุ่ม