stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลักระวังไว้ก่อน
การประยุกต์ใช้ > ข้อตกลงและปฏิญญานานาชาติ > ออสเตรเลีย

คดีที่สำคัญที่สุดในศาลออเสตรเลียที่ผ่านมาเพราะมีการพิจารณาหลักระวังไว้ก่อนอย่างละเอียดลออที่สุด ผ่านการไต่สวนในศาลเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2549
ซึ่งศาลสรุปหลักโดยอ้างกฎหมายที่ออกในปี 2534 ที่มีนิยามของหลักระวังไว้ก่อนว่า
ถ้ามีความเสี่ยงความเสียหายหนักและแก้ไขไม่ได้ต่อสิ่งแวดล้อม
การขาดความแน่นอนทางวิทยาศาสตร์แบบสมบูรณ์ไม่ควรใช้เป็นเหตุผลที่จะผัดผ่อนการกระทำเพื่อป้องกันความเสื่อมทางสิ่งแวดล้อม
และในการประยุกต์ใช้หลักนี้... การตัดสินใจควรจะทำตามแนวทางนี้คือ
(i) การประเมินที่ระมัดระวังเพื่อจะหลีกเลี่ยงเท่าที่ทำได้ ความเสียหายที่หนักหรือแก้ไขไม่ได้ต่อสิ่งแวดล้อม และ
(ii) การประเมินผลของทางเลือกต่าง ๆ โดยดุลกับความเสี่ยง
ประเด็นที่สำคัญที่สุดของการตัดสินของศาลก็คือ
หลักและความจำเป็นที่จะทำการเพื่อป้องกัน จะลั่นไกเมื่อเกิดสถานการณ์สองอย่างก่อนคือ ภัยของความเสียหายหนักหรือแก้ไขไม่ได้ และความไม่แน่นอนทางวิทยาศาสตร์ว่าจะเสียหายแค่ไหน
และเมื่อลั่นไกแล้ว "การทำการป้องกันไว้ก่อนที่ควรแก่เหตุ สามารถทำได้เพื่อหลีกเลี่ยงภัยความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมที่คาดหวัง แต่ต้องทำให้สมกับเหตุ"
ภัยของความเสียหายที่หนักหรือแก้ไขไม่ได้ต้องพิจารณาองค์ 5 คือ ขอบเขตของภัย (เช่นเฉพาะพื้นที่ ทั้งภูมิภาค เป็นต้น) คุณค่าของสิ่งแวดล้อมที่มีภัยตามที่รู้ได้ ผลกระทบที่ว่าสามารถบริหารจัดการได้หรือไม่ ระดับความเป็นห่วงของสาธารณชน และมีมูลทางทางวิทยาศาสตร์หรือเหตุผลหรือไม่สำหรับความเป็นห่วงในเรื่องนั้น
การพิจารณาระดับความแน่นอนทางวิทยาศาสตร์ควรจะมีองค์การตัดสินรวมทั้ง อะไรเป็นหลักฐานที่เพียงพอ ระดับและประเภทของความแน่นอน และความเป็นไปได้ที่จะลดความไม่แน่นอน
หลักนี้จะกลับหน้าที่ในการพิสูจน์ คือถ้าหลักผ่านเกณฑ์ให้ประยุกต์ใช้ หน้าที่การพิสูจน์จะเปลี่ยน คือ "ผู้ตัดสินใจต้องสมมุติว่า ภัยของความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมที่หนักหรือแก้ไขไม่ได้เป็น...ความจริง [และ]หน้าที่แสดงว่าภัยเช่นนี้...มีแค่เล็กน้อยกลับตกเป็นของผู้ที่เสนอ"
หลักนี้ เรียกร้องให้ทำการป้องกัน คือ "หลักอนุญาตให้ทำการป้องกันโดยไม่ต้องรอให้รู้จักภัยหรือความสาหัสของภัยอย่างเต็มที่"
หลักระวังไว้ก่อนไม่ควรใช้เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงทุกอย่าง
การป้องกันแบบระวังไว้ก่อนที่สมควรขึ้นอยู่กับผลรวมของ "ระดับความเสียหายกับระดับการแก้ไม่ได้ของภัย และระดับความไม่แน่นอน... ภัยยิ่งหนักเท่าไรหรือไม่แน่นอนเท่าไร... การป้องกันก็จะต้องมีเพิ่มขึ้นเท่านั้น... การป้องกันควรทำ... ให้สมควรกับภัยที่มีโอกาสเสี่ยง"
การประยุกต์ใช้ > ข้อตกลงและปฏิญญานานาชาติ > ฟิลิปปินส์

ในปี 2556 กลุ่มกรีนพีซเอเชียอาคเนย์และกลุ่มเกษตรกร-นักวิทยาศาสตร์ Masipag ได้ร้องขอให้ศาลอุทธรณ์หยุดการปลูกมะเขือยาวดัดแปรพันธุกรรมแบบ Bt ในแปลงทดสอบ โดยอ้างว่า ผลของพืชทดสอบต่อสิ่งแวดล้อม ต่อพืชธรรมดา และต่อสุขภาพมนุษย์ยังไม่ชัดเจน
ศาลอุทธรณ์ตกลงให้ตามคำเรียกร้อง โดยอ้างหลักระวังไว้ก่อนคือ
"เมื่อกิจกรรมของมนุษย์อาจเป็นภัยเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมที่หนักหรือแก้ไขไม่ได้ ที่เป็นไปได้ทางวิทยาศาสตร์แม้จะไม่แน่นอน ควรจะปฏิบัติการเพื่อหลีกเลี่ยงหรือลดทอนภัยนั้น"
ส่วนฝ่ายตรงข้ามก็ยื่นคำขอให้พิจารณาใหม่สองครั้งในปีเดียวกัน แต่ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้การตัดสินใจเบื้องต้นคงยืนโดยกล่าวว่า แปลงทดสอบละเมิดสิทธิบุคคลตามรัฐธรรมมนูญที่จะมี "ระบบนิวเวศน์ที่สมดุลและดี"
ต่อมาศาลสูงสุดจึงตัดสินในปี 2558 ให้หยุดการทดสอบมะเขือยาว Bt อย่างถาวร ให้ข้อตัดสินของศาลอุทธรณ์คงยืน
โดยเป็นศาลแรกในโลกที่ใช้หลักนี้ในการตัดสินคดีเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตดัดแปรพันธุกรรม
การประยุกต์ใช้ > ข้อตกลงและปฏิญญานานาชาติ > บริษัท

มีบริษัทเครื่องสำอางในสหราชอาณาจักรบริษัทหนึ่งที่เริ่มใช้หลักนี้ในการใช้สารเคมีในผลิตภัณฑ์ในปี 2549
การประยุกต์ใช้ > สิ่งแวดล้อมและสุขภาพ

ประเด็นปัญหาต่าง ๆ ในโลกที่อาจจะเกี่ยวข้องกับหลักระวังไว้ก่อนรวมทั้ง
ปรากฏการณ์โลกร้อน หรือความเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศแบบฉับพลันโดยทั่วไป
การสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ
การปล่อยสู่สิ่งแวดล้อมผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ ที่อาจจะมีผลเสียหายต่อสิ่งแวดล้อม และเป็นภัยต่อความหลากหลายทางชีวภาพ (เช่น สิ่งมีชีวิตดัดแปรพันธุกรรม)
ภัยต่อสาธารณสุข เนื่องจากโรคและเทคนิคใหม่ ๆ (เช่น เอดส์ที่ติดต่อผ่านการถ่ายเลือด)
ผลระยะยาวของเทคโนโลยีใหม่ ๆ (เช่น ผลจากการแผ่รังสีของมือถือและอุปกรณ์สื่อสารอิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ)
การก่อมลพิษที่เรื้อรังหรือฉับพลัน (เช่นการใช้แร่ใยหิน และสารระงับระบบต่อมไร้ท่อ endocrine disruptor)
ความปลอดภัยของอาหาร (เช่น โรควัวบ้า)
ปัญหาเกี่ยวกับความปลอดภัยทางชีวภาพอื่น ๆ (เช่น สิ่งมีชีวิตประดิษฐ์ และโมเลกุลใหม่ต่าง ๆ)
หลักระวังไว้ก่อนมักจะใช้ในด้านชีวภาพเพราะว่า การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นไม่สามารถจำกัดได้ง่ายและมีโอกาสที่จะมีผลต่อทั้งโลก
แต่จำเป็นน้อยกว่าในบางสาขาเช่นทางอากาศยานศาสตร์ ที่คนไม่กี่คนที่เสี่ยงได้ให้ความยินยอมที่ประกอบด้วยความรอบรู้แล้ว (เช่น นักบินทดสอบ)
ในเรื่องของนวัตกรรมทางเทคโนโลยี การจำกัดผลที่เกิดอาจจะยากขึ้นถ้าเทคโนโลยีนั้นสามารถสร้างก๊อปปี้ของตนเองได้
ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทซันไมโครซิสเต็มส์บิล จอย เน้นอันตรายของเทคโนโลยีพันธุกรรม นาโนเทคโนโลยี และเทคโนโลยีหุ่นยนต์ที่สร้างก๊อปปี้ของตนเองได้ในบทความของเขาว่า "ทำไมอนาคตไม่จำเป็นต้องมีเรา (Why the future doesn't need us)"
การประยุกต์ใช้หลักนี้สามารถเห็นได้ในนโยบายของรัฐ ที่บังคับให้บริษัทผลิตยาทำการทดลองทางคลินิกเพื่อที่จะแสดงว่า ยาใหม่นั้นปลอดภัย
นักปรัชญาประจำมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดกล่าวถึงสิ่งมีชีวิตซูเปอร์ฉลาดในอนาคต และความเสี่ยงที่เรามีถ้ามันพยายามที่จะควบคุมสสารระดับอะตอม
การใช้หลักนี้เปลี่ยนสถานะของนวัตกรรมและการประเมินความเสี่ยง
คือมันไม่ใช่ความเสี่ยงเองที่ต้องแก้หรือหลีกเลี่ยง แต่แม้โอกาสของความเสี่ยงก็จะต้องป้องกัน
ดังนั้น ในกรณีเรื่องการควบคุมงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ มันไม่ใช่เรื่องแค่ระหว่างนักวิทยาศาสตร์กับผู้ควบคุม มันยังมีบุคคลที่สามร่วมด้วยก็คือผู้บริโภค
ในประเด็นการประยุกต์ใช้หลักระวังไว้ก่อนกับนาโนเทคโนโลยี นักวิชาการคู่หนึ่งเสนอว่ามีหลักอยู่สองแบบ ซึ่งพวกเขาเรียกว่า "แบบเข้ม" และ "แบบเชิงรุก"
แบบเข้ม "บังคับให้ไม่ทำอะไรถ้าการกระทำเป็นความเสี่ยง" ในขณะที่แบบเชิงรุกหมายถึง "การเลือกทางเลือกที่เสี่ยงน้อยกว่าถ้ามี และการมีผู้รับผิดชอบต่อความเสี่ยงที่มี"
มีนักวิชาการที่เสนอให้ประยุกต์ใช้หลักระวังไว้ก่อนแบบเข้มสำหรับองค์กรที่ควบคุมดูแลเกี่ยวกับสารเคมีและเทคโนโลยีสุขภาพ โดยเฉพาะในเรื่องการใช้อนุภาคนาโนของ Ti02 และ ZnO ในสารกันแดด การใช้เงินนาโนในแหล่งน้ำ และการใช้ผลิตภัณฑ์ที่การผลิต การจัดการ หรือการแปรใช้ใหม่ จะทำให้มนุษย์เสี่ยงต่อการได้รับท่อนาโนคาร์บอนทางลมหายใจ
การประยุกต์ใช้ > การจัดการทรัพยากร

ทรัพยากรธรรมชาติหลายอย่างเช่นประชากรปลา ปัจจุบันเริ่มมีการจัดการโดยใช้วิธีระวังไว้ก่อน เช่นกฎควบคุมการตกปลา (Harvest Control Rules)
ภาพแสดงหลักที่ใช้ในการจัดการควบคุมการตกปลาค็อด ดังที่เสนอโดยสภาการสำรวจทะเลนานาชาติ (International Council for the Exploration of the Sea)
ในการจัดหมวดหมู่ของสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์ การใช้หลักระวังไว้ก่อนหมายความว่าถ้าสงสัยว่าสิ่งมีชีวิตเช่นนี้มีสถานะการอนุรักษ์เช่นไร ก็ควรจะใช้ระดับการป้องกันสูงสุดสำหรับสิ่งมีชีวิตนั้น
ดังนั้น สปีชีส์เช่นนกเขาพันธุ์ Columba argentina (silvery pigeon) ซึ่งอาจจะมีจริง ๆ เป็นจำนวนหนึ่ง เพียงแต่มีการบันทึกจำนวนน้อยเกินไป หรืออาจจะสูญพันธุ์ไปแล้ว จะไม่จัดว่า "ข้อมูลไม่พอ" หรือ "สูญพันธุ์ไปแล้ว" (ซึ่งหมวดทั้งสองไม่ต้องทำการป้องกันอะไร) แต่จัดว่า "เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์" (ซึ่งเป็นสถานะอนุรักษ์ที่ต้องทำการป้องกันระดับสูงสุด)
เปรียบเทียบกับนกกิ้งโครงพันธุ์ Lamprotornis iris (emerald starling) ที่จัดว่า "ข้อมูลไม่พอ"
เพราะว่า มีความจำเป็นเร่งด่วนที่จะต้องทำงานวิจัยเพื่อเคลียร์สถานะของมันแทนที่จะทำการป้องกันไม่ให้สูญพันธุ์[ต้องการอ้างอิง]
อีกตัวอย่างหนึ่งก็คือ ถ้ามีแหล่งน้ำขนาดใหญ่ที่คนจำนวนมากใช้เป็นน้ำดื่ม แล้วเกิดปนเปื้อนด้วยเชื้อโรค (เช่น e-coli 0157 H7) และแหล่งกำเนิดการปนเปื้อนสงสัยอย่างสำคัญว่ามาจากวัวนม แต่ว่ายังไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่ให้ข้อพิสูจน์ที่ชัดเจน ก็ควรจะเอาวัวออกจากสิ่งแวดล้อมเช่นนั้นจนกระทั่งอุตสาหกรรมนมวัวพิสูจน์ได้ว่า วัวไม่ใช่แหล่งกำเนิด หรือจนกระทั่งอุตสาหกรรมทำการให้มั่นใจได้ว่า การปนเปื้อนจะไม่มีอีกในอนาคต
ข้อวิจารณ์

ผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์หลักนี้ใช้ข้ออ้างแบบเดียวกับที่ใช้ต่อต้านแนวคิดอนุรักษนิยมทางเทคโนโลยีในรูปแบบอื่น ๆ
ข้อวิจารณ์ > ความไม่สอดคล้อง - การใช้หลักนี้แบบแข็งอาจมีโทษ

หลักนี้ในรูปแบบแข็ง ถ้าไม่ใส่ใจเงื่อนไขพื้นฐานว่าควรใช้หลักเมื่อความเสี่ยงมีโอกาสสูงและคำนวณได้ไม่ง่ายเท่านั้น แล้วประยุกต์ใช้ต่อตัวหลักเองเพื่อตัดสินใจว่าควรใช้หลักเป็นนโยบายหรือไม่ อาจจะห้ามไม่ให้ใช้หลักนี้เอง
สถานการณ์ที่อาจเป็นไปได้จริง ๆ ก็คือ การห้ามไม่ให้ใช้นวัตกรรมหมายความว่าให้ใช้แต่เทคโนโลยีที่มีอยู่ และเทคโนโลยีที่มีอยู่อาจจะก่อให้เกิดความเสียหายหรือไม่มีประโยชน์พอเพียง ดังนั้น จึงมีโอกาสเสี่ยงที่จะก่ออันตรายโดยห้ามไม่ให้ใช้นวัตกรรม
ดังที่นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ชื่อดังคนหนึ่งเขียนไว้ในบทประพันธ์ของเขาว่า "หลักระวังไว้ก่อน ถ้าประยุกต์ใช้อย่างถูกต้อง ก็จะห้ามใช้หลักระวังไว้ก่อนเอง"
ยกตัวอย่างเช่น การห้ามใช้โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เพราะว่าโอกาสเสี่ยง ก็จะหมายความว่าให้ใช้โรงงานไฟฟ้าที่เผาเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์ต่อไป ซึ่งก็จะปล่อยแก๊สเรือนกระจกเข้าสู่สิ่งแวดล้อมเพิ่มขึ้นไปเรื่อย ๆ
อีกตัวอย่างหนึ่งก็คือกฎหมายห้ามปล่อยสารเคมีบางอย่างสู่อากาศในประเทศสหรัฐอเมริกาในปี 2533 เป็นการใช้หลักระวังไว้ก่อนที่ผู้ปล่อยจะต้องพิสูจน์ว่าสารเคมีที่อยู่ในรายชื่อนั้นไม่มีโทษ
แต่เนื่องจากว่า ไม่มีการแยกแยะว่าสารเคมีในรายการอันไหนมีโอกาสเสี่ยงสูงหรือโอกาสเสี่ยงต่ำ
ดังนั้น ผู้ปล่อยสารเคมีก็เลยเลือกปล่อยสารเคมีที่ไม่ค่อยมีข้อมูลแต่ไม่ได้อยู่ในรายชื่อ
ข้อวิจารณ์ > การห้ามนวัตกรรมและความก้าวหน้าโดยทั่วไป

หลักนี้แบบแข็งอาจใช้ห้ามนวัตกรรมที่เป็นเทคโนโลยีที่มีประโยชน์เพราะโอกาสมีผลลบ ทำให้ไม่ได้ประโยชน์ที่ควรจะได้
ดังนั้น หลักนี้จึงสร้างประเด็นเชิงจริยธรรมว่า การใช้หลักอาจระงับความก้าวหน้าในประเทศกำลังพัฒนาได้
ข้อวิจารณ์ > ความคลุมเครือและความเป็นไปได้

หลักนี้เรียกร้องให้ไม่ทำการเมื่อมีความไม่ชัดเจนทางวิทยาศาสตร์ แต่รูปแบบที่ใช้บางอย่างไม่กำหนดขีดตายที่โอกาสความเสี่ยงจะลั่นไกการใช้หลักนี้ ดังนั้น เครื่องชี้ทุกอย่างว่าผลิตภัณฑ์หนึ่งอาจมีผลลบต่อสุขภาพหรือสิ่งแวดล้อม ก็เป็นเรื่องเพียงพอที่จะใช้หลักนี้
ในปี 2551 ในสหรัฐอเมริกา ศาลอุทธรณ์ได้ยกฟ้องคดีเกี่ยวกับเรื่องกังวลยอดนิยม ว่าเครื่องชนอนุภาคแฮดรอนขนาดใหญ่จะทำลายโลกด้วยหลุมดำ โดยกล่าวว่า
ดูเพิ่ม

ความหลากหลายทางชีวภาพ
กฎหมายสิ่งแวดล้อม
การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม
สิ่งตีพิมพ์อื่น ๆ

Kai Purnhagen, "The Behavioural Law and Economics of the Precautionary Principle in the EU and its Impact on Internal Market Regulation", Wageningen Working Papers in Law and Governance 2013/04,
Arrow, K.J.;  และคณะ (1996). "Is There a Role for Cost-Benefit Analysis in Environmental, Health, and Safety Regulation?". Science. 272 (5259): 221–2. doi:10.1126/science.272.5259.221. PMID 8602504.
Andorno, Roberto (2004). "The Precautionary Principle: A New Legal Standard for a Technological Age" (PDF). Journal of International Biotechnology Law. 1: 11–19. doi:10.1515/jibl.2004.1.1.11.
Communication from the European Commission on the precautionary principle Brusells (2000)
European Union (2002), European Union consolidated versions of the treaty on European Union and of the treaty establishing the European community, Official Journal of the European Union, C325, 24 December 2002, Title XIX, article 174, paragraph 2 and 3.
Greenpeace, "Safe trade in the 21st Century, Greenpeace comprehensive proposals and recommendations for the 4th Ministerial Conference of the World Trade Organisation" pp. 8-9  เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Harremoës, Poul, David Gee, Malcolm MacGarvin, Andy Stirling, Jane Keys, Brian Wynne, Sofia Guedes Vaz (Oct 2002). "The Precautionary Principle in the 20th Century: Late Lessons from Early Warnings — Earthscan, 2002. Review". Nature. 419 (6906): 433. doi:10.1038/419433a.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
O’Riordan, T. and Cameron, J. (1995), Interpreting the Precautionary Principle, London: Earthscan Publications
Raffensperger, C., and Tickner, J. (eds.) (1999) Protecting Public Health and the Environment: Implementing the Precautionary Principle. Island Press, Washington, DC.
Recuerda Girela, M.A., (2006), Seguridad Alimentaria y Nuevos Alimentos, Régimen jurídico-administrativo. Thomson-Aranzadi, Cizur Menor.
Recuerda Girela, M.A., (2006), "Risk and Reason in the European Union Law", European Food and Feed Law Review, 5.
Ricci PF, Rice D, Ziagos J, Cox LA (Apr 2003). "Precaution, uncertainty and causation in environmental decisions". Environ Int. 29 (1): 1–19. doi:10.1016/S0160-4120(02)00191-5. PMID 12605931.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Sandin, P. "Better Safe than Sorry: Applying Philosophical Methods to the Debate on Risk and the Precautionary Principle," (2004) .
Stewart, R.B. "Environmental Regulatory Decision making under Uncertainty". In An Introduction to the Law and Economics of Environmental Policy: Issues in Institutional Design, Volume 20: 71-126 (2002) .
Sunstein, Cass R. (2005), Laws of Fear: Beyond the Precautionary Principle. New York: Cambridge University Press
แหล่งข้อมูลอื่น

A Small Dose of Toxicology เก็บถาวร 2012-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bay Area Working Group on the Precautionary Principle เก็บถาวร 2021-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Roberto Andorno, "The Precautionary Principle: A New Legal Standard for a Technological Age", Journal of International Biotechnology Law, 2004, 1, p. 11-19
Report by the UK Interdepartmental Liaison Group on Risk Assessment, 2002. "The Precautionary Principle: Policy and Application" เก็บถาวร 2013-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
David Appell, Scientific American, January 2001: "The New Uncertainty Principle"
The Times, July 27, 2007, Only a reckless mind could believe in safety first เก็บถาวร 2008-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Times, January 15, 2005, "What is . . . the Precautionary Principle?" เก็บถาวร 2007-03-13 ที่ archive.today
Bill Durodié, Spiked, March 16, 2004: The precautionary principle assumes that prevention is better than cure เก็บถาวร 2007-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
European Environment Agency (2001), Late lessons from early warnings: the precautionary principle 1896-2000 เก็บถาวร 2005-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Applying the Precautionary Principle to Nanotechnology, Center for Responsible Nanotechnology 2004
1998 Wingspread Statement on the Precautionary Principle เก็บถาวร 2005-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Science and Environmental Health Network, The Precautionary Principle in Action - a Handbook
Gary E. Marchant, Kenneth L. Mossman: Arbitrary and Capricious: The Precautionary Principle in the European Union Courts. American Enterprise Institute Press 2004, ISBN 0-8447-4189-2; free online PDF เก็บถาวร 2006-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Umberto Izzo, La precauzione nella responsabilità civile. Analisi di un concetto sul tema del danno da contagio per via trasfusionale (e-book reprint) [The Idea of Precaution in Tort Law. Analysis of a Concept against the Backdrop of the Tainted- Blood Litigation], UNITN e-prints, 2007, first edition Padua, Cedam 2004.free online PDF
Better Safe than Sorry: Applying Philosophical Methods to the Debate on Risk and the Precautionary Principle เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Communication from the European Commission on the precautionary principle
UK Interdepartmental Liaison Group on Risk Assessment (ILGRA) : The Precautionary Principle: Policy and Application  เก็บถาวร 2006-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Report of UNESCO's group of experts on the Precautionary Principle (2005)
Max More (2010), The Perils Of Precaution เก็บถาวร 2010-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สัญนิยมที่ใช้สีของไฟจราจร แสดงแนวคิดของกฎควบคุมการตกปลา (Harvest Control Rule) ที่กำหนดว่าเมื่อไรถึงจุดที่ต้องฟื้นสภาพประชากรของปลาใหม่โดยใช้หลักระวังไว้ก่อน แนวตั้งแสดงมวลชีวภาพ และแนวนอนแสดงอัตราการตายของปลา
ช่องว่างจำนวนเฉพาะ

ช่องว่างจำนวนเฉพาะ (อังกฤษ: prime gap) หมายถึงผลต่างระหว่างจำนวนเฉพาะสองจำนวนที่อยู่ติดกัน ช่องว่างจำนวนเฉพาะในตำแหน่งที่ n เขียนแทนด้วย gn คือผลต่างระหว่างจำนวนเฉพาะตัวที่ n+1 กับ n ดังนี้
ดังนั้นเราจะได้ g1 = 1, g2 = g3 = 2, และ g4 = 4 เป็นต้น
ลำดับของช่องว่างจำนวนเฉพาะ 30 ตัวแรกมีดังนี้
ข้อสังเกตเบื้องต้น

สำหรับจำนวนเฉพาะ P ใดๆ เราสามารถเขียน P# แทนความหมายของไพรมอเรียลของ P ซึ่งเป็นผลคูณของจำนวนเฉพาะทั้งหมดที่ไม่มากกว่า P และกำหนดให้ Q เป็นจำนวนเฉพาะที่อยู่ถัดจาก P ดังนั้น ลำดับนี้
คือลำดับของจำนวนประกอบที่อยู่ติดกัน Q−2 จำนวน ซึ่งหมายความว่ามีช่องว่างจำนวนเฉพาะอย่างน้อยที่เท่ากับ Q−1 ดังนั้น เราสามารถสร้างช่องว่างจำนวนเฉพาะให้มีขนาดใหญ่เท่าใดก็ได้ นั่นคือ สำหรับจำนวนเฉพาะ P ใดๆ จะมีจำนวนเต็ม n ซึ่ง gn > P (เลือก n ที่ทำให้ pn มีค่ามากที่สุด และน้อยกว่า P# + 2)
ในความเป็นจริง ช่องว่างจำนวนเฉพาะที่เท่ากับ n อาจปรากฏเป็นค่าที่น้อยกว่า n# อย่างมาก ตัวอย่างเช่น ลำดับจำนวนประกอบที่เล็กที่สุด มี 71 จำนวนที่อยู่ระหว่าง 31398 และ 31468 ในขณะที่ 71# มีค่ามากถึง 27 หลัก นั่นคือ 557940830126698960967415390
ถึงแม้ว่าช่องว่างระหว่างจำนวนเฉพาะจะเฉลี่ยเพิ่มขึ้นแบบลอการิทึมธรรมชาติบนจำนวนเต็ม อัตราของ ช่องว่างจำนวนเฉพาะมากสุด ก็จะแปรผันเพิ่มขึ้นไปตามความมหาศาลของจำนวนด้วย
ในทางตรงข้าม ข้อความคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดกล่าวว่า มี n ที่ทำให้ gn = 2 อยู่ไม่จำกัด
ผลลัพธ์เชิงตัวเลข

กระทั่งถึง พ.ศ. 2550 ช่องว่างจำนวนเฉพาะที่มากที่สุดที่มีการค้นพบ มีขนาด 2,254,930 หลัก ระบุจากจำนวนเฉพาะน่าจะเป็น (probable prime) ขนาด 86,853 หลักสองจำนวน ค้นพบโดย H. Rosenthal และ J. K. Andersen  ส่วนช่องว่างจำนวนเฉพาะที่มากที่สุดที่ได้รับการพิสูจน์แล้ว มีขนาด 337,446 หลัก จากจำนวนเฉพาะขนาด 7,996 หลักที่ค้นพบโดย T. Alm, J. K. Andersen และ François Morain
เราจะกล่าวว่า gn เป็น ช่องว่างจำนวนเฉพาะมากสุด (maximal prime gap) ถ้าหาก gm < gn สำหรับทุกค่าของ m < n เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 ช่องว่างจำนวนเฉพาะมากสุด ที่มากที่สุดค้นพบโดย Siegfried Herzog และ Tomás Oliveira e Silva มีขนาด 1,442 หลัก ซึ่งเป็นช่องว่างมากสุดลำดับที่ 74 ที่เกิดขึ้นหลังจากจำนวนเฉพาะ 804212830686677669
อัตราส่วน (จำนวนหลักของ gn) / ln(pn) เรียกว่าเป็นอัตรา merit ของ gn ซึ่งมีค่าขึ้นลงไม่เท่ากัน มีค่ามากที่สุดเท่ากับ 1442 / log(804212830686677669) = 34.98
ผลลัพธ์ต่อๆ ไป

ผลลัพธ์ของช่องว่างจำนวนเฉพาะต่อๆ ไป เป็นไปตามสัจพจน์ของเบอร์แทรนด์ ซึ่ง gn < pn
ทฤษฎีบทจำนวนเฉพาะกล่าวว่า "ความยาวเฉลี่ย" ของช่องว่างระหว่างจำนวนเฉพาะ p กับจำนวนเฉพาะถัดไป มีค่าเท่ากับ ln p ซึ่งความยาวจริงของช่องว่างอาจมากกว่าหรือน้อยกว่านี้ก็ได้ อย่างไรก็ตาม จากทฤษฎีบทดังกล่าวเราสามารถคาดคะเนขอบเขตบนสำหรับความยาวของช่องว่างนั้น นั่นคือ ทุกค่าของ ε > 0 จะมีจำนวน N ที่ทำให้ gn < εpn สำหรับทุกค่าของ n > N
Guido Hoheisel ได้แสดงเป็นครั้งแรก  ว่ามีค่าคงตัว θ < 1 ที่ทำให้
เมื่อ x มีค่าเข้าใกล้อนันต์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า
สำหรับจำนวน n ที่มีขนาดมากเพียงพอ เราสามารถคาดคะเนว่าช่วงว่างจะดูเล็กลงเมื่อเทียบกับขนาดของจำนวนเฉพาะ นั่นคือ gn / pn จะมีค่าเข้าใกล้ศูนย์ เมื่อ n มีค่าเข้าใกล้อนันต์
Hoheisel เลือกค่าที่เป็นไปได้คือ 32999/33000 สำหรับแทนค่าของ θ ต่อมาก็ได้พัฒนาเป็น 249/250 โดย Hans Heilbronn  และเปลี่ยนเป็น 3/4 + ε สำหรับค่าใดๆ ของ ε > 0 โดย Čudakov
การพัฒนาครั้งหนึ่งที่สำคัญโดย Albert Ingham  ผู้ซึ่งกล่าวว่า ถ้าหาก
จะมีค่าคงตัว c ที่เป็นจำนวนบวก ที่ทำให้
สำหรับค่าใดๆ ของ θ > (1 + 4c)/(2 + 4c) เมื่อ ζ คือฟังก์ชันซีตาของรีมันน์ และ π คือฟังก์ชันนับจำนวนเฉพาะ ในเมื่อเราทราบว่าค่าของ c > 1/6 เป็นค่าที่ยอมรับได้ ดังนั้น θ จึงสามารถเป็นจำนวนใดๆ ก็ได้ที่มากกว่า 5/8
จากความรู้ของ Ingham ส่งผลให้สามารถทราบได้ว่า จะมีจำนวนเฉพาะแทรกอยู่ระหว่าง n3 และ (n + 1)3 เสมอ ถ้า n มีขนาดใหญ่เพียงพอ ไม่เว้นแม้แต่สมมติฐานของ Lindelöf ซึ่งกล่าวว่าเราสามารถให้ค่า c เป็นจำนวนบวกใดๆ แล้วทำให้มีจำนวนเฉพาะแทรกอยู่ระหว่าง n2 กับ (n + 1)2 ด้วยเงื่อนไขเดียวกัน (ดูเพิ่มที่ ข้อความคาดการณ์ของเลอช็องดร์) และเพื่อที่จะยืนยันคำกล่าวนี้ ผลลัพธ์ที่มีน้ำหนักอย่างเช่นข้อความคาดการณ์ของเครเมอร์อาจเป็นที่ต้องการ
Martin Huxley กล่าวว่าเราอาจสามารถใช้ค่า θ = 7/12 ก็ได้ และจากผลลัพธ์เมื่อเร็วๆ นี้ Baker, Harman และ Pintz ได้แสดงให้เห็นว่า θ สามารถเท่ากับ 0.525 ก็ได้
ข้อความคาดการณ์เกี่ยวกับช่องว่างระหว่างจำนวนเฉพาะ

ถึงแม้ว่าผลลัพธ์ที่ดีกว่าจะสามารถเป็นไปได้ ถ้าหากให้สมมติฐานของรีมันน์เป็นจริง Harald Cramér ได้พิสูจน์แล้วว่า ช่องว่างจำนวนเฉพาะ g(p)
ตรงตามเงื่อนไขภายใต้สมมติฐานนี้ อย่างไรก็ตาม เขาได้คาดการณ์ว่าอาจจะมีช่องว่างที่มีขนาดเล็กกว่านี้อีก โดยคาดการณ์อย่างหยาบๆ ว่า
และปัจจุบันดูเหมือนว่าแนวโน้มของตัวเลขจะเข้าสู่แนวทางนี้ ดูเพิ่มที่ ข้อความคาดการณ์ของเครเมอร์
ข้อความคาดการณ์ของแอนดริกาได้ระบุว่า
อ่านเพิ่ม

Soundararajan, Kannan (2007). "Small gaps between prime numbers: the work of Goldston-Pintz-Yıldırım". Bull. Am. Math. Soc. New Series. 44 (1): 1–18. arXiv:math/0605696. doi:10.1090/s0273-0979-06-01142-6. S2CID 119611838. Zbl 1193.11086.
Mihăilescu, Preda (June 2014). "On some conjectures in additive number theory" (PDF). EMS Newsletter (92): 13–16. doi:10.4171/NEWS. hdl:2117/17085. ISSN 1027-488X.
แหล่งข้อมูลอื่น

Thomas R. Nicely, Some Results of Computational Research in Prime Numbers -- Computational Number Theory. This reference web site includes a list of all first known occurrence prime gaps.
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Prime Difference Function" จากแมทเวิลด์.
Prime Difference Function on PlanetMath
Armin Shams, Re-extending Chebyshev's theorem about Bertrand's conjecture, does not involve an 'arbitrarily big' constant as some other reported results.
Chris Caldwell, Gaps Between Primes; an elementary introduction
Andrew Granville, Primes in Intervals of Bounded Length; overview of the results obtained so far up to and including James Maynard's work of November 2013.
เมลาโนมา

| เมลาโนมา (Melanoma) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Malignant melanoma

A melanoma of approximately 2.5 ซm (1 in) by 1.5 ซm (0.6 in)
การออกเสียง: /ˌmɛləˈnoʊmə/ ( ฟังเสียง) 
สาขาวิชา: วิทยามะเร็ง, ตจวิทยา
อาการ: Mole that is increasing in size, has irregular edges, change in color, itchiness, or skin breakdown.
สาเหตุ: Ultraviolet light (Sun, tanning devices)
ปัจจัยเสี่ยง: Family history, many moles, poor immune function
วิธีวินิจฉัย: การตัดชิ้นเนื้อตรวจ
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Seborrheic keratosis, lentigo, blue nevus, dermatofibroma
การป้องกัน: Sunscreen, avoiding UV light
การรักษา: ผ่าตัด
พยากรณ์โรค: Five-year survival rates in US 99% (localized), 25% (disseminated)
ความชุก: ผู้ป่วย 3.1 ล้านคน (ค.ศ. 2015)
การเสียชีวิต: เสียชีวิต 59,800 คน (ค.ศ. 2015)
เมลาโนมา (อังกฤษ: melanoma) เป็นมะเร็งชนิดหนึ่งเกิดจากเซลล์เมลาโนซัยต์ ซึ่งเป็นเซลล์ที่พบมากในผิวหนัง แต่ก็สามารถพบได้ในตา หู ทางเดินอาหาร เยื่อหุ้มสมอง และเยื่อบุช่องปากและอวัยวะเพศได้ ถือเป็นมะเร็งผิวหนังที่ค่อนข้างพบน้อยคิดเป็นสัดส่วนประมาณ 4% ของมะเร็วผิวหนังทั้งหมด แต่เป็นสาเหตุการเสียชีวิตถึง 75 % ของมะเร็งผิวหนังทั้งหมด เซลล์เมลาโนซัยต์ในผิวหนังทำหน้าที่สร้างสารสีเมลานิน จนถึงปัจจุบัน วิธีการรักษาเมลาโนมาที่ได้ผลดี มีโอกาสหายขาดมากที่สุดยังคงเป็นการตัดเอาก้อนเนื้อออกตั้งแต่ระยะแรกที่เนื้องอกมีขนาดเล็ก
มีผู้ป่วยเมลาโนมาได้รับการวินิจฉัยใหม่ในสหรัฐอเมริกาประมาณปีละ 60,000 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศชายและเป็นคอเคเซียน มักพบเกิดกับชาวคอเคเซียนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีแดดจัดมากกว่าที่อื่น หรือในกลุ่มที่ใช้บริการ tanning salon ตามรายงานขององค์การอนามัยโลกประมาณไว้ว่ามีผู้เสียชีวิตจากเมลาโนมาประมาณ 48,000 รายต่อปี ทั่วโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Melanoma Molecular Map Project (MMMP)  เก็บถาวร 2021-04-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Targeted Therapy Database (TTD) for Melanoma  เก็บถาวร 2021-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
American Cancer Society's Detailed Guide: Skin Cancer - Melanoma เก็บถาวร 2009-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: C43, D03 ICD-9-CM: 172.9 ICD-O: M8720/3 OMIM: 155600 MeSH: D008545 DiseasesDB: 7947
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000850 eMedicine: derm/257 med/1386 ent/27 plastic/456 NCI: เมลาโนมา
การประชุมใหญ่เพื่อวิจารณ์และกล่าวโทษ

การประณามต่อหน้าสาธารณะ หรือ การประชุมใหญ่สำหรับวิจารณ์และกล่าวโทษ (จีน: 批斗大会; พินอิน: pīdòu dàhuì) หรือที่นิยมแปลเป็น การประชุมดูความดิ้นรน (อังกฤษ: struggle sessions หรือ struggle meetings) หรือ ขบวนประณาม (อังกฤษ: denunciation rallies) เป็นการแสดงความรุนแรงต่อหน้าสาธารณชนในสาธารณรัฐประชาชนจีนสมัยเหมา เจ๋อตง ที่ซึ่งคนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็น "ศัตรูทางชนชั้น" จะถูกนำมาถูกทำให้อับอายต่อหน้าสาธารณะ, กล่าวหา, ทุบตี และทรมาณร่างกาย บางครั้งจนถึงแก่ชีวิต และหลายครั้งโดยคนที่เคยใกล้ชิด การประจานต่อหน้าสาธารณะเป็นการรณรงค์ใหญ่ที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุด ตั้งแต่ก่อนและหลังการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน และเกิดขึ้นบ่อยที่สุดในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม (1966–1976) ซึ่งถูกนำมาใช้ปลูกฝังจิตวิญญาณแห่งการรณรงค์ให้ฝูงชนส่งเสริมการปฏิรูปความคิดเหมา
การประชุมเช่นนี้มักทำตามที่ทำงาน ห้องเรียน หอประชุม ที่ซึ่ง "นักเรียนต่อต้านครูอาจารย์ มิตรสหายและคนรักถูกกดดันให้ทรยศกันและกัน เด็ก ๆ ถูกชักจูงให้เปิดโปงพ่อแม่ของตนเอง" นำไปสู่การล่มสลายของความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความเชื่อถือกันในสังคม
การประณามและประจาน "ศัตรูทางชนชั้น" มักนิยมทำตามจัตุรัสสาธารณะ เต็มไปด้วยฝูงชนที่เข้ามายืนชม เหยื่อจะถูกจับนั่งคุกเข่า ยกมือขึ้นชูกำปั้น และตะโกนข้อกล่าวหาที่ตนได้รับ วิธีเฉพาะที่ใช้ตามการประชุมเหล่านี้ อาจรวมถึงการจับกล้อนผม (阴阳头), หมวกคนโง่, "จับหย่อนลงจากที่สูงบนเชือก" (喷气式) และการโจมตีทั้งด้วยถ้อยคำหรือด้วยกำลัง