stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความงาม
ความงามในสังคมมนุษย์

การศึกษาวิจัยของมหาวิทยาลัยลอนดอน กิลด์ฮอลล์, มหาวิทยาลัยลอนดอน เมโทรโพลิแทน และสถาบันจอห์นสัน ในปี พ.ศ. 2554 แสดงให้เห็นว่าคนที่หน้าตาดีมักมีรายได้มากกว่าคนที่หน้าตาดีน้อยกว่าถึง 11-15% รวมถึงมักได้รับความช่วยเหลือจากผู้อื่นมากกว่าอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2554 Daniel S. Hamermesh และ Jason Abrevaya จากมหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน ได้เผยแพร่บทความวิจัยชื่อ “Beauty is the Promise of Happiness” โดยแสดงให้เห็นว่าคนที่หน้าตาดีมักมีรายได้มากกว่าคนที่หน้าตาดีน้อยกว่า 5% มีระดับความสุขมากกว่าราว 10% มีโอกาสได้รับความใส่ใจจากคนรอบข้างมากกว่า รวมถึงมีโอกาสได้มีคนรักหรือได้แต่งงานสูงกว่าด้วย อย่างไรก็ตามก็มีโอกาสสูงเช่นกันที่จะถูกเหยียดหรือถูกตั้งแง่อคติ กล่าวคือเมื่อมีจุดเด่นด้านรูปลักษณ์ภายนอกแล้วก็อาจถูกมองว่าด้อยในด้านอื่นได้
ตัวละครเอกในงานการแสดงต่าง ๆ มักใช้ผู้แสดงที่มีรูปร่างหน้าตาดี และวงการบันเทิงต่าง ๆ ก็มักเลือกใช้ผู้ที่มีรูปร่างหน้าตาดีเป็นสำคัญ
การศัลยกรรมเพื่อความงามของใบหน้าหรือส่วนต่าง ๆ ของร่างกายก็ได้รับความนิยมในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก ธุรกิจความงามและศัลยกรรมความงามมีมูลค่าตลาดรวมสูงมาก เฉพาะในประเทศไทยมีมูลค่าตลาดรวมไม่น้อยกว่า 20,000 ล้านบาทในปี พ.ศ. 2555 และมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

Dictionary of the History of Ideas: เก็บถาวร 2005-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ทฤษฏีเรื่องความงามในศตวรรษที่ 19
Beautycheck.de โครงการวิจัยความงามในมนุษย์
รัฐสภาสหรัฐ

| รัฐสภาสหรัฐ  United States Congress |
| --- | --- |
รัฐสภาสหรัฐ ชุดที่ 119

ประเภท
ประเภท: ระบบสองสภา 
องค์ประกอบ: วุฒิสภา สภาผู้แทนราษฎร
ประวัติ
ก่อตั้ง: 4 มีนาคม 1789 (235 ปีก่อน) (1789-03-04)
ก่อนหน้า: รัฐสภาแห่งสมาพันธ์
ผู้บริหาร
ประธานวุฒิสภา: ชัค เกรสลี่ย์ (R)  ตั้งแต่ 20 มกราคม 2025 
ประธานสภาผู้แทนราษฎร: ไมก์ จอห์นสัน (R)  ตั้งแต่ 25 ตุลาคม 2023 
โครงสร้าง
สมาชิก: 535 คน สมาชิกวุฒิสภา 100 คน  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 435 คน 

กลุ่มการเมืองใน วุฒิสภา: ฝ่ายข้างมาก (53)   ริพับลิกัน (53)   ฝ่ายข้างน้อย (47)   เดโมแครต (45)    อิสระ (2) 

กลุ่มการเมืองใน สภาผู้แทนราษฎร: ฝ่ายข้างมาก (220)   ริพับลิกัน (220) ฝ่ายข้างน้อย (215)   เดโมแครต (215) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎร: ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งล่าสุด: 5 พฤศจิกายน 2024
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งล่าสุด: 5 พฤศจิกายน 2024
การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งหน้า: 3 พฤศจิกายน 2026
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งหน้า: 3 พฤศจิกายน 2026
ที่ประชุม

อาคารรัฐสภาสหรัฐ วอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ
เว็บไซต์
www.congress.gov
รัฐธรรมนูญ
รัฐธรรมนูญสหรัฐ
38°53′23″N 77°0′32″W﻿ / ﻿38.88972°N 77.00889°W﻿ / 38.88972; -77.00889
รัฐสภาสหรัฐ (อังกฤษ: United States Congress) หรือ สภาคองเกรส เป็นสภานิติบัญญัติสูงสุดในรัฐบาลกลางสหรัฐ ซึ่งเป็นระบบสภาคู่ อันประกอบด้วย วุฒิสภา (Senate) และ สภาผู้แทนราษฎร (House of Representatives) มีที่ประชุมที่อาคารรัฐสภาสหรัฐ สมาชิกของทั้งสองสภามาจากการเลือกตั้งจากประชาชนโดยตรง อย่างไรก็ตามหากวุฒิสมาชิกตำแหน่งใดว่างลงอาจจะให้ผู้ว่าการรัฐเสนอชื่อแทนได้ รัฐสภาประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมดที่มีสิทธิลงมติจำนวน 535 คน แบ่งเป็น 435 คนจากสภาผู้แทนราษฎรซึ่งตัวแทนจากเขตเลือกตั้ง (district) โดยมีวาระสองปี และสมาชิกวุฒิสภาจำนวน 100 คน รองประธานาธิบดีสหรัฐสามารถออกเสียงลงมติในวุฒิสภาได้เฉพาะในกรณีคะแนนเสียงเท่ากัน สภาผู้แทนราษฎรมีสมาชิกที่ไม่มีสิทธิลงมติจำนวน 6 คน
รัฐสภาสมัยหนึ่งมีวาระคราวละ 2 ปี โดยเริ่มในเดือนมกราคม โดยสมัยปัจจุบันคือสมัยที่ 117 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมีวาระคราวละสองปี โดยมีที่มาจากการเลือกตั้งระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดซึ่งในแต่ละเขตเลือกตั้งมีผู้แทนคนเดียว
โดยแบ่งเขตเลือกตั้งตามจำนวนประชากรที่ระบุไว้ในเขตการเลือกตั้งซึ่งเปลื่ยนแปลงได้ทุกสิบปีจากผลการสำรวจสำมะโนประชากรโดยแต่ละรัฐจะต้องมีผู้แทนอย่างน้อยหนึ่งคน   สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยคะแนนเสียงรวมของแต่รัฐโดยมีวาระครามละ 6 ปี โดยมีวาระเหลื่อมกัน ซึ่งทุกสองปีหนึ่งในสามของสมาชิกวุฒิสภาจะต้องได้รับเลือกตั้งใหม่ แต่ละรัฐมีสมาชิกวุฒิสภาจำนวนสองคนไม่ว่าจะเป็นรัฐมีขนาดประชากรใหญ่หรือน้อยเท่าใด ในปัจจุบันมีสมาชิกวุฒิสภาทั้งหมด 100 คนจาก 50 รัฐทั่วสหรัฐ
มาตรา 1 แห่งรัฐธรรมนูญสหรัฐบัญญัติให้สมาชิกรัฐสภาจะต้องมีอายุอย่างน้อย 25 ปีบริบูรณ์ (สภาผู้แทนราษฎร) และ 30 ปีบริบูรณ์ (วุฒิสภา) และจะต้องเป็นพลเมืองของสหรัฐมาอย่างน้อยเจ็ดปี (สภาผู้แทนราษฎร) หรือเก้าปี (วุฒิสภา) และจะต้องมีภูมิลำเนาอยู่ในรัฐซึ่งจะเข้าสมัครเป็นผู้แทน โดยสมาชิกรัฐสภาไม่กำหนดจำนวนวาระในการดำรงตำแหน่ง จึงสามารถเข้ารับการเลือกตั้งได้ไม่จำกัดจำนวนครั้ง
ภาพรวม

รัฐธรรมนูญสหรัฐให้อำนาจในการออกกฎหมายแก่รัฐสภาทั้งวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรมีอำนาจเท่ากันในกระบวนการออกกฎหมาย มาตราหนึ่งแห่งรัฐธรรมนูญสหรัฐบัญญัติว่า "อำนาจนิติบัญญัติทั้งปวงที่มอบให้นั้นตกเป็นของรัฐสภาแห่งสหรัฐอันประกอบด้วยวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎร" กฎหมายทุกฉบับที่นำมาปฏิบัติได้ต้องได้รับการอนุมัติจากทั้งสองสภา แต่รัฐธรรมนูญให้อำนาจพิเศษที่เป็นเอกลักษณ์บางอย่างแก่ทั้งสองสภา เช่นวุฒิสภามีอำนาจในการอนุมัติและให้สัตยาบันในสนธิสัญญา และการแต่งตั้งผู้บริหารของหน่วยงานของรัฐบาลที่เสนอชื่อโดยประธานาธิบดี ส่วนกฎหมายเกี่ยวกับการหารายได้เพิ่มเป็นหน้าที่ของสภาผู้แทนราษฎรที่จะเสนอ นอกจากนั้นสภาผู้แทนราษฎรก็ยังมีอำนาจฟ้องขับเจ้าหน้าที่ชั้นสูงออกจากตำแหน่ง (impeachment) ขณะที่วุฒิสภามีอำนาจในการพิจารณาฟ้องดังกล่าว ซึ่งจะต้องใช้คะแนนเสียงข้างมากพิเศษ (สองในสาม) ของวุฒิสภาจึงจะสามารถถอดถอนบุคคลที่ถูกยื่นฟ้องออกจากตำแหน่งได้
สมัยประชุมของรัฐสภาสหรัฐมีวาระคราวละ 2 ปี โดยเริ่มขึ้นทุกวันที่ 3 มกราคม และจบลงในวันที่ 3 มกราคมในสองปีถัดไป โดยเริ่มใช้มาตั้งแต่การแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่ 20 ซึ่งสมัยประชุมจะเริ่มในเวลาเที่ยงวันของวันที่สามในเดือนมกราคมของทุกๆ สองปีที่ลงท้ายด้วยเลขคี่ สมาชิกวุฒิสภาเรียกว่า "วุฒิสมาชิก" (senators) ส่วนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเรียก "ผู้แทน" (representatives) หรือ "สมาชิกรัฐสภา" (congressmen/congresswomen)
รัฐสภายังมีบทบาทหน้าที่โดยตรงในการปกครองของวอชิงตัน ดี.ซี. ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัฐบาลกลางสหรัฐ
ดูเพิ่ม

วุฒิสภาสหรัฐ
สภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ
โมโนโทน

| โมโนโทน (Monotone) |
| --- | --- |
ที่เกิด: ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป, อาร์แอนด์บี
อาชีพ: นักร้อง, นักดนตรี, ดูแลการผลิต, ติดต่อธุรกิจ, เรียบเรียงเสียงประสาน
ช่วงปี: 2545-2550
ค่ายเพลง: โมโนโทน เรคคอร์ดส์ (2545)  Black Sheep (Sony BEC Tero) (2546)

สมาชิก: ชลาทิศ ตันติวุฒิ, ชัยวุฒิ จึงเจริญกิจพาณิชย์, กิจจาศักดิ์ ตริยานนท์, สถาปัตย์ ธีรนิตยภาพ, กวีไกร ม่วงศิริ, นิติ เมาลานนท์, ภูริช สุขุมาลจันทร์, ธนัชพร จารุวนากุล
วงดนตรีโมโนโทน (Monotone Group)
วงดนตรีโมโนโทน (Monotone Group)  มีเพลงที่เป็นที่รู้จักอย่าง “Celebration” และสมาชิกอย่างเบน ชลาทิศ ตันติวุฒิ, กิฟทฺ์ โมโนโทน และ ใหญ่ โมโนโทน ผลงานหลาย ๆ เพลงได้ถูกเข้าชาร์ท Fat 40 ในคลื่น FM 104.5 และ 103.5 Mhz., 2 เพลงบรรเลงในอัลบั้ม Monotone ปี 2545 ได้ถูกเสนอชิงรางวัล เพลงบรรเลงยอดเยี่ยมแห่งปี ซึ่งจัดโดยนิตยสาร สีสัน อวอร์ด (Season Awards 2002-2003)
และเพลง Celebration จากอัลบั้ม Monotone ปี 2545 ได้รับการคัดเลือกเป็น 1 ใน 5 เพลงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Record of the year ในงาน Fat awards ประจำปี 2545
วัฒนธรรมของ Monotone คือแต่ละคนมาพบกันเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้และรสนิยมการฟังเพลงกันอย่างสนุกสนาน ไม่มีใครเป็นฝ่ายสอนใครอยู่ฝ่ายเดียว ทุกคนเรียนรู้จากกันและกัน และไม่ลูกน้อง ไม่มีเจ้านายเป็นชุมชนคนทำดนตรีที่ไม่จำกัดรูปแบบ หลากหลายในแนวทางและความคิด มีสมาชิกหลัก ๆ ประมาณ 15 คน ซึ่งจำนวนสมาชิกตั้งไว้แบบไม่จำกัด เพราะเป็นชุมชนคนที่รักดนตรีมารวมกัน มีการเข้า-ออกได้ บางคนเรียนอยู่ที่ต่างประเทศบางคนอาจได้ร่วมงานกับค่ายใหญ่ ๆ ซึ่งไม่สามารถมาร่วมงานเหมือนเช่นเคยแต่ยังเป็นเพื่อนที่ยังใช้เวลาว่างเล่นดนตรีและแต่งเพลงร่วมกัน
สมาชิกหลักๆ ของกลุ่ม Monotone

ประกอบด้วย
ชัยวุฒิ จึงเจริญกิจพาณิชย์ : อายุ 27 ปี : ชื่อเล่น “โทนนี่”
กิจจาศักดิ์ ตริยานนท์ : อายุ 23 ปี : ชื่อเล่น “กิจ”
สถาปัตย์ ธีรนิตยภาพ : ชื่อเล่น “ตั้ม” : อายุ 28 ปี
กวีไกร ม่วงศิริ : ชื่อเล่น “กุ่ย” : อายุ 23 ปี
นิติ เมาลานนท์ : ชื่อเล่น “โอ” : อายุ 27 ปี
วีระ วงศ์คงสวัสดิ์ : ชื่อเล่น “เบน” : อายุ 23 ปี
ภูริช สุขุมาลจันทร์ : ชื่อเล่น “ใหญ่” : อายุ 23 ปี
ธนัชพร จารุวนากุล : ชื่อเล่น “กิ๊ฟต์” : อายุ 21 ปี
ที่มา

ค่ายเพลงนี้ ก่อตัวขึ้นจากกลุ่มหนุ่มสาวที่รู้จักกันผ่านอินเทอร์เน็ตในเว็บที่เปิดให้ส่งเพลงขึ้นเผยแพร่ ชื่อ “Monotone” สมาชิกยุคก่อตั้งทุกคนร่วมกันตั้งขึ้นให้เป็นเกียรติแก่ “โทนี่” แกนหลัก ส่วนชื่อบริษัทและสตูดิโอของพวกเขากลับใช้ชื่อ “Be Quiet” มาจากการที่ออฟฟิศมักจะเอะอะไปด้วยเสียงเฮฮา ภายในสำนักงานเล็กๆ ย่านสุขุมวิท 23 ของบริษัท Be Quiet ประกอบด้วยห้องบันทึกเสียงหลัก 1 ห้อง กับเครื่องคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์อื่นๆ เช่นกีตาร์ ภายนอกตามซอกทางเดินเป็นโต๊ะทำงานไม่กี่ตัวกับหนังสือการ์ตูนวางกระจายอยู่ คล้ายชมรมนักศึกษาในมหาวิทยาลัย
สมาชิก Monotone เปรียบเทียบการพบกันของพวกเขาว่าเสมือนแต่ละคนเป็นดาวที่มีโคจรผ่านกันแล้วดึงดูดกันเข้ามาเรื่อยๆ จนเป็นกลุ่มใหญ่ นอกจากเพื่อความสนุกแล้วก็เพื่อแปลงการทำเพลงจากงานอดิเรกให้เป็นงานหลักขึ้นมา สมาชิก Monotone ไล่เรียงถึงช่องทางที่พวกเขาใช้เผยแพร่ผลงาน ตั้งแต่เว็บ Coolvoice.com, Fat Radio, ร้านน้อง ท่าพระจันทร์ และร้าน DJ Siamและนิตยสาร a day โดยกลุ่ม Monotone ได้ไปเล่นให้กับงานกิจกรรมหนึ่งของ a day โดยนำแผ่นชุดแรกที่ผลิตเองทั้งหมด ไปขายด้วยและขายได้ไม่เหลือ ทาง a day จึงแนบใบสั่งซื้ออัลบั้มชุดนี้ให้เป็นพิเศษแนบในนิตยสาร a day ฉบับหนึ่ง ซึ่งช่วยทำให้ Monotone เป็นที่รู้จักอย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น
ผลงาน > ผลงานปี 2545

อัลบั้มรวมหลายโปรดิวเซอร์ ชื่อ Monotone สังกัด อิสระ
ได้รับเกียรติเรียบเรียง เพลง Susan Joan จากบทเพลงของวงเบิร์ดกะฮาร์ท ถ่ายทอดในมุมมองของโมโนโทน รวมอยู่ในอัลบั้ม Perspective 1, FAT Radio 104.5
ร่วมทำเพลง 3 เพลง (2 dreams, any day, 2 Dreams remixed) ในอัลบั้ม Limousine, Coolvoice volume 1
ผลงาน > ผลงานปี 2546

แต่งเพลง อยากเป็นนักร้อง อีกทั้งเป็นเบื้องหลังด้านการผลิต ในอัลบั้ม One, สังกัด a day records ของนิตยสาร a day
อัลบั้มเพลงประกอบงานฟุตบอลประเพณี จุฬา - ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 59
เป็นทีม Back Up ให้ศิลปินกลุ่ม The Peach Band ที่กำลังได้รับความนิยมในกลุ่มคนฟัง
สังกัด Black Sheep (Sony BEC Tero)
ผลงาน > ผลงานในปี 2549

Confession of monotone by Toni Chung
Gift : Album “In my room”
ผลงาน > ผลงานปี 2550

ออกอัลบั้มรวมฮิต On The Monotone Stage
ความสำเร็จ

ผลงานหลาย ๆ เพลงได้ถูกเข้าชาร์ท Fat 40 ในคลื่น FM 104.5 และ 103.5 Mhz.
2 เพลงบรรเลงในอัลบั้ม Monotone ปี 2545 ได้ถูกเสนอชิงรางวัล เพลงบรรเลงยอดเยี่ยมแห่งปี ซึ่งจัดโดยนิตยสาร สีสัน อวอร์ด (Season Awards 2002-2003)
เพลง Celebration จากอัลบั้ม Monotone ปี 2545 ได้รับการคัดเลือกเป็น 1 ใน 5 เพลงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Record of the year ในงาน Fat awards ประจำปี 2545 ซึ่งจัดโดยสถานีวิทยุ FM คลื่น 104.5 Mhz. Fat Radio
เบน ชลาทิศ นักร้องนำคนหนึ่งของโมโนโทนได้ร่วมงานอัลบั้มชุดใหม่ของ บอยด์โกสิยพงษ์  Millions ways to love (part 1) ในฐานะนักร้องอาชีพ
ผลงาน > อัลบั้ม: เรียนเชิญท่านผู้มีสิทธิ์จับปลา

Beach Boy (Feat.สิงโต นำโชค)
นาฬิกา / ตูน & น้ำเชื่อม
เรือใบ / Tua Rhythmatique
ผลงาน > อัลบั้ม: ขอบคุณที่เข้าใจ (โฆษณา AIS ชีวิตจัดการได้)

ขอบคุณที่เข้าใจ (โฆษณา AIS ชีวิตจัดการได้)
ผลงาน > อัลบั้ม: Tales

ถ้าฉันเป็นเธอ
Superstar
เพราะใจที่มี รักคนดีแค่เธอ
ก่อนหน้านี้
ผลงาน > อัลบั้ม: Single Superstar

Superstar
ผลงาน > อัลบั้ม: This Is A Love Song

เพลงรักเพลงหนึ่ง
แอบภูมิใจ
a day
นั่งสิจ๊ะที่รัก
เพื่อนคนนี้
ชัยเสรีเม็ททอลแอนด์รับเบอร์

| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: ไทย: บริษัท ชัยเสรีเม็ททอลแอนด์รับเบอร์ จำกัด
ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: ป้องกันประเทศ
ก่อตั้ง: 1939; 86 ปีที่แล้ว (1939)
สำนักงานใหญ่: จังหวัดปทุมธานี, ประเทศไทย
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: หิรัญ กุลหิรัญ (กรรมการผู้จัดการ) นพรัตน์ กุลหิรัญ (รองประธาน)
ผลิตภัณฑ์: ยานรบหุ้มเกราะ
เว็บไซต์: chaiseri-defense.com
บริษัท ชัยเสรีเม็ททอลแอนด์รับเบอร์ จำกัด (อังกฤษ: Chaiseri Metal and Rubber Co., Ltd.) หรือที่รู้จักในชื่อ ชัยเสรี เป็นบริษัทผลิตอาวุธของไทย ที่อธิบายตัวเองว่าเป็น "ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบป้องกันดินแดน" ชัยเสรีออกแบบ, ผลิต และอัปเกรดยานเกราะ ในระบบย่อย และระบบตีนตะขาบ
นอกเหนือจากการเป็นผู้จัดหาให้กองทัพบกไทย บริษัทได้ทำการส่งออกไปยัง 37 ประเทศ ประกอบด้วยรัฐอาหรับหลายแห่ง, อาร์เจนตินา, บังกลาเทศ, ชิลี, เดนมาร์ก, มาเลเซีย, นอร์เวย์, ปากีสถาน, ฟิลิปปินส์, สวีเดน, รัสเซีย, สิงคโปร์ และยูเครน
ประวัติ

บริษัทชัยเสรีเริ่มต้นจากการเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านยางและชิ้นส่วนที่ทำจากยางกับโลหะ เช่น แกนรับแรงบิดที่เพลาท้าย และยางกันกระแทกสำหรับรถบรรทุกขนส่งสินค้าเชิงพาณิชย์ จากนั้นพวกเขาก็เปลี่ยนไปผลิตล้อรถเคลื่อนที่สำหรับยานเกราะตีนตะขาบของกองทัพบกไทย
จากนั้นบริษัทชัยเสรีก็ได้จัดตั้งโรงงานสร้างรถยนต์ขึ้นใหม่เพื่อซ่อมแซมและอัปเกรดทั้งยานพาหนะมีล้อและตีนตะขาบ จากยานพาหนะขนาดเล็ก เช่น เอ็ม151 ไปจนถึงยานโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก เช่น เอเอวีพี7เอ1
ธุรกิจของบริษัทชัยเสรีเวียนวนประมาณสามสายผลิตภัณฑ์: ยานเกราะป้องกัน "เฟิร์สวิน 4x4" (FW4x4) ระบบรันแฟลตของบริษัทชัยเสรีทำให้ยานพาหนะมีล้อซึ่งมียางที่ชำรุดสามารถวิ่งได้ 150 กิโลเมตรในขณะที่อยู่ในแนวราบ บริษัทชัยเสรีเป็นผู้เชี่ยวชาญในระบบตีนตะขาบ และมีส่วนช่วยในการออกแบบระบบตีนตะขาบจำนวนมากในปัจจุบัน  ระบบตีนตะขาบซี108 ของบริษัทชัยเสรีอัปเกรดตีนตะขาบสำหรับยานพาหนะตีนตะขาบ
การผลิต

รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ "เฟิร์สวิน 4x4"
ยานเกราะล้อยางสะเทินน้ำสะเทินบก 8×8 "AWAV 8x8"
รางวัลที่ได้รับ

ค.ศ. 2011 รางวัลการออกแบบยอดเยี่ยม ประเทศเดนมาร์ก สำหรับรถหุ้มเกราะเฟิร์สวิน 4x4 ของบริษัทชัยเสรี
ค.ศ. 2015 รางวัลการส่งออกของนายกรัฐมนตรี แก่บริษัทชัยเสรี สำหรับ "แบรนด์ไทยยอดเยี่ยม"
ตราสัญลักษณ์คุณภาพไทยแลนด์ (Thailand Trust Mark)
เฟิร์สวิน
หนังสือโยบ

หนังสือของคัมภีร์ไบเบิล
Papyrus Oxyrhynchus 3522: มีอายุย้อนไปถึงศตวรรษที่ 1 มีเนื้อหาบางส่วนของโยบ 42 ที่แปลเป็นภาษากรีก
หนังสือโยบ (อังกฤษ: Book of Job; /dʒoʊb/; Biblical Hebrew: אִיּוֹב, อักษรโรมัน: ʾĪyyōḇ) หรือเรียกโดยย่อว่า โยบ (อังกฤษ: Job) เป็นหนังสือที่ปรากฏในส่วนเคทูวีม ("ข้อเขียน") ของคัมภีร์ฮีบรู (ทานัค) และเป็นเล่มแรกของหนังสือกวีนิพนธ์ในพันธสัญญาเดิมของคัมภีร์ไบเบิลในศาสนาคริสต์ นักวิชาการโดยทั่วไปเห็นพ้องว่าหนังสือโยบเขียนขึ้นระหว่างศตวรรษที่ 7 และ 3 ก่อนคริสตกาล หนังสือโยบกล่าวถึงเทวยุติธรรม (theodicy; อธิบายว่าทำไมพระเจ้าจึงทรงยอมให้มีสิ่งชั่วร้ายในโลก)  ผ่านประสบการณ์ของตัวละครเอกที่มีชื่อเดียวกับหนังสือคือโยบ โยบเป็นผู้มั่งคั่งและยำเกรงพระเจ้า มีชีวิตที่สะดวกสบายและมีครอบครัวใหญ่ พระเจ้าตรัสถามความเห็นของซาตาน (הַשָּׂטָן, haśśāṭān, 'แปลว่า ปฏิปักษ์')  เกี่ยวกับความซื่อสัตย์ของโยบ ซาตานทูลว่าโยบจะหันเหไปจากพระเจ้าหากต้องสิ้นเนื้อประดาตัว ไร้ครอบครัว และไร้ทรัพย์สิน พระเจ้าทรงยอมให้ซาตานทำให้โยบเป็นเช่นนั้นเพื่อพิสูจน์ว่าซาตานคิดผิด ส่วนที่เหลือของหนังสือเป็นเรื่องเกี่ยวกับการโต้ตอบของโยบที่ปกป้องตัวจากคำกล่าวหาของเพื่อน ๆ ที่ไม่เห็นอกเห็นใจ และเรื่องอำนาจสูงสุดของพระเจ้าเหนือธรรมชาติ
โครงสร้าง

หนังสือโยบประกอบด้วยบทนำและบทส่งท้ายที่เขียนด้วยร้อยแก้วเป็นกรอบล้อมบทกวีและบทพูดตรงกลาง โดยทั่วไปมองว่ากรอบที่เป็นเรื่องเล่าเป็นแก่นหลักดั้งเดิมของหนังสือ แล้วขยายความด้วยบทสนทนาและวาทกรรมเชิงกวี  และส่วนของหนังสืออย่างคำกล่าวของเอลีฮูและบทกวีสรรเสริญปัญญาในบทที่ 28 เป็นส่วนแทรกช่วงท้าย  แต่มุมมองล่าสุดมีแนวโน้มจะมุ่งความสนใจไปที่ความเป็นเอกภาพในการเรียบเรียงของหนังสือ
บทนำ: ใน 2 ฉาก ฉากแรกบนโลก ฉากที่ 2 บนฟ้าสวรรค์
บทพูดเปิดของโยบ : นักวิชาการบางคนมองว่าเป็นสะพานเชื่อมระหว่างบทนำและบทสนทนา และคนอื่น ๆ มองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของบทสนทนา และบทสนทนา 3 รอบระหว่างโยบและเพื่อน 3 คน – รอบที่ 3 ไม่สมบูรณ์ บทพูดที่คาดหวังว่าโศฟาร์จะพูดได้ถูกแทนที่ด้วยบทกวีสรรเสริญปัญญาในบทที่่ 28
รอบที่ 1:
เอลีฟัสและการตอบโต้ของโยบ
บิลดัดและโยบ
โศฟาร์และโยบ
รอบที่ 2:
เอลีฟัสและโยบ
บิลดัดและโยบ
โศฟาร์และโยบ
รอบที่ 3:
เอลีฟัสและโยบ
บิลดัดและโยบ
สามบทพูด:
บทกวีสรรเสริญปัญญา
บทพูดปิดของโยบ
และ คำพูดของเอลีฮู
สองพระดำรัสโดยพระเจ้า และการตอบสนองของโยบ
บทส่งท้าย – โยบกลับสู่สภาพดี
แหล่งข้อมูลอื่น

Sephardic Cantillations for the Book of Job by David M. Betesh and the Sephardic Pizmonim Project
Translations of The Book of Job at BibleGateway.com
Hebrew and English Parallel and Complete Text of the Book of Job เก็บถาวร 16 ตุลาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน English Translation is the 1917 Old JPS
Introduction to the Book of Job ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 6 กันยายน 2015)
Bible: Job หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า สุภาษิต | หนังสือโยบ (ปัญญานิพนธ์หรือปรีชาญาณ)คัมภีร์ฮีบรู | ถัดไป เพลงซาโลมอน |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า เอสเธอร์ | หนังสือโยบ (ปัญญานิพนธ์หรือปรีชาญาณ)พันธสัญญาเดิม ของโปรแตสแตนต์ | ถัดไป สดุดี |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า 2 มัคคาบี | หนังสือโยบ (ปัญญานิพนธ์หรือปรีชาญาณ)พันธสัญญาเดิม ของโรมันคาทอลิก | ถัดไป สดุดี |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า 3 มัคคาบี | หนังสือโยบ (ปัญญานิพนธ์หรือปรีชาญาณ)พันธสัญญาเดิม ของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ | ถัดไป สดุดี |
ม้วนหนังสือโยบในภาษาฮีบรู
จุนโนซูเกะ ทางูจิ

นักดนตรี
จุนโนะสุเกะ ทากุจิ (ญี่ปุ่น: 田口 淳之介; โรมาจิ: Taguchi Junnosuke; เกิดวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 ที่ซางามิฮาระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น) เป็นนักร้อง นักแสดง นักแต่งเพลง และพิธีกรรายการวิทยุชาวญี่ปุ่น ซึ่งเคยเป็นสมาชิกวง KAT-TUN ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 ถึงนาคม 2016 ใน ค.ศ. 2017 มีการประกาศว่าได้ทำสัญญาสองปีกับยูนิเวอร์ซัลมิวสิกกรุป
การแสดง > ละคร

Omae no Yukichi ga Naiteiru (2001) รับบทเป็น Haruki Hijikata
Shounen wa Tori ni Natta (2001)
Ganbatte Ikimasshoi (2005) รับบทเป็น Saburō Nakata
Happy! (2006) รับบทเป็น Keiichirō Ōtori
Happy!2 (2006) รับบทเป็น Keiichirō Ōtori
Hanayome to Papa (2007) รับบทเป็น Seiji Miura
Yūkan Club (2007) รับบทเป็น Granmanie Bidō
Kochira Katsushikaku Kameari Kōenmae Hashutsujo (2009) รับบทเป็น Kakunoshin Araki
Inu o Kau to Iu Koto ~Sky to Wagaya no 180-nichi~ (2011) รับบทเป็น Katsuhiko Hotta
Legal High (2012) รับบทเป็น Ranmaru Kaga
Osozaki no Himawari ~Boku no Jinsei, Renewal~ (2012) รับบทเป็น Kaoru Aoyama
Legal High SP (2013) รับบทเป็น Ranmaru Kaga
Nanatsu no Kaigi (2013) รับบทเป็น Hiromitsu Saeki
Legal High Season 2 (2013) – Ranmaru Kaga
Kyouwa Kaisha Yasumimasu (2014) รับบทเป็น So Oojiro
การแสดง > ภาพยนตร์

Mohōhan: Copycat Killer (2002) รับบทเป็น Shinichi Tsukata
การแสดง > ละครเวที

No Words, No Time ~Sora ni Ochita Namida~ (2013)
Forrest Gump (2014) รับบทเป็น Forrest
การแสดง > รายการโทรทัศน์

Kyōkun no Susume (2014–present) Regular guest
การแสดง > วิทยุ

Tokyo-FM Tag-Tune Driving Host
KAT-TUN no Gatsūn Co-host
ผลงานเพลง > เดี่ยว

| วันที่ | รายละเอียด | ชื่อ | ตำแหน่งสูงสุดในออริคอน |
| --- | --- | --- | --- |
| 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 | Single-3 versions | Hero | 1-Oricon Indie Chart-November 14, 2016 |
| 2019 | Cosmos City |  |  |
ผลงานเพลง > ตอนเป็นสมาชิก KAT-TUN

| ปี | ชื่อ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- |
| 2007 | Samurai Love Attack | ปรากฏในอัลบั้ม Cartoon KAT-TUN II You |
| 2008 | ญี่ปุ่น: 夏の場所; โรมาจิ: Natsu no Basho | ปรากฏในซิงเกิล Don't U Ever Stop |
| 2009 | Wind | ปรากฏในอัลบั้ม Break the Records: By You & For You |
| 2010 | Love Music | ปรากฏในอัลบั้ม No More Pain |
| 2010 | Girls (NTT presented by Junnosuke Taguchi) | ปรากฏในซิงเกิล Change Ur World |
| 2012 | Finale | ปรากฏในอัลบั้ม Chain |
| 2013 | Flash | ปรากฏในอัลบั้ม Face to Face |
| 2014 | Whenever I Kiss You | ปรากฏในอัลบั้ม Come Here |
รางวัล

2007: 11th Nikkan Sports Drama Grand Prix: รองชนะเลิศสาขานักแสดงเสริทดีเด่นใน Yūkan Club
2008: 5th TVNavi Magazine Awards: ผู้มาใหม่ดีเด่นใน Hanayome to Papa
แหล่งข้อมูลอื่น

จุนโนซูเกะ ทางูจิ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Junnosuke Taguchi profile on Johnny's net เก็บถาวร 2021-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
KAT-TUN J-One Records Official Website(ในภาษาญี่ปุ่น)
Junnosuke Taguchi Official Website เก็บถาวร 2016-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Junnosuke Taguchi Universal Music Japan Universal J Official Website เก็บถาวร 2019-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ศิลปิน :  มิวสิกเบรนซ์
คอนสแตนติโนเปิล

เมืองหลวงของจักรวรรดิโรมันตะวันออกหรือไบแซนไทน์ ละติน และออตโตมัน
บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในประวัติศาสตร์ก่อน ค.ศ. 1453 สำหรับเมืองที่ตั้งอยู่ตำแหน่งนี้ในปัจจุบัน ดูที่ อิสตันบูล
| --- | --- |
กรีก: Κωνσταντινούπολις ละติน: Constantinopolis ตุรกีออตโตมัน: قسطنطينيه
แผนที่ของคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งสอดคล้องกับเขตฟาติห์ ในอิสตันบูลในปัจจุบัน
ชื่ออื่น: บิแซนเทียม (ชื่อกรีกในก่อนหน้านี้), Nova Roma ("โรมใหม่"), มิคลากราด/มิคลากรากค์ (นอร์สเก่า), ซาร์กราด (สลาฟ), กุสฏันฏีนิยยะ (อาหรับ), บาซีลูซา ("ราชินีแห่งนคร"), เมกาโลโพลิส ("นครใหญ่"), Πόλις ("นคร"), คอนสแตนตินิเยห์ (ตุรกี)
ที่ตั้ง: ฟาติห์, อิสตันบูล ประเทศตุรกี
ภูมิภาค: ภูมิภาคมาร์มารา
พิกัด: 41°00′50″N 28°57′20″E﻿ / ﻿41.01389°N 28.95556°E﻿ / 41.01389; 28.95556
ประเภท: นครใหญ่
ส่วนหนึ่งของ: จักรวรรดิโรมัน จักรวรรดิไบแซนไทน์ จักรวรรดิละติน จักรวรรดิออตโตมัน
พื้นที่: 6 ตารางกิโลเมตร (2.3 ตารางไมล์) เมื่อถูกล้อมรอบโดยกำแพงคอนสแตนติน 14 ตารางกิโลเมตร (5.4 ตารางไมล์) เมื่อถูกล้อมรอบโดยกำแพงเทออดอซิอุส
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: จักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราช
สร้าง: 11 เมษายน ค.ศ. 330
สมัย: ยุคโบราณตอนปลายถึงยุคกลางตอนปลาย
วัฒนธรรม: กรีก ละติน ออตโตมัน
คอนสแตนติโนเปิล (อังกฤษ: Constantinople; กรีก: Κωνσταντινούπολις, อักษรโรมัน: Konstantinoúpolis; ละติน: Constantinopolis; ตุรกีออตโตมัน: قسطنطينيه‎, อักษรโรมัน: Ḳosṭanṭīnīye)
เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิโรมัน ระหว่างปี ค.ศ. 330 ถึง ค.ศ. 395; ของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ระหว่างปี ค.ศ. 395 ถึง ค.ศ. 1204 และระหว่างปี ค.ศ. 1261 ถึง ค.ศ. 1453; ของจักรวรรดิละติน ระหว่างปี ค.ศ. 1204 ถึง ค.ศ. 1261) ; และของจักรวรรดิออตโตมัน ระหว่างปี ค.ศ. 1453 ถึง ค.ศ. 1922
คอนสแตนติโนเปิลตั้งอยู่ระหว่างโกลเดนฮอร์น (Golden Horn) และทะเลมาร์มารา (Sea of Marmara) ตรงจุดที่ทวีปยุโรปพบกับทวีปเอเชีย ตลอดสมัยกลางคอนสแตนติโนเปิลเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรป และร่ำรวยที่สุด
ชื่อของเมืองก็ขึ้นอยู่กับผู้ใดเป็นผู้ครองแต่ที่รู้จักกันก็ได้แก่ บิแซนเทียม (Byzantium) (กรีก: Βυζάντιον; Byzántion), โรมใหม่ (ละติน: Nova Roma), คอนสแตนติโนเปิล และ สตัมบูล (Stamboul) บางทีชาวสลาฟก็เรียกว่า ซาร์กราด (“เมืองแห่งจักรพรรดิ”) ขณะที่ไวกิงเรียกว่า มิคลากราด (Miklagård) หรือ “the Great City” ซึ่งคล้ายกับภาษากรีกที่เรียกเมืองใหญ่ ๆ ว่า “the City” (ἡ Πόλις (hē Pólis))
คอนสแตนติโนเปิลได้รับการขนานนามใหม่เป็นภาษาตุรกีสมัยใหม่ว่า “อิสตันบูล” ในปี ค.ศ. 1930 ตามนโยบายปฏิรูปตุรกีของมุสทาฟา เคมัล อาทาทืร์ค อดีตประธานาธิบดีตุรกี ซึ่งเป็นชื่อที่มาจากวลีกรีก “eis tēn polin” ที่แปลว่า “แก่เมืองคอนสแตนติโนเปิล”[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์ตุรกี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คอนสแตนติโนเปิล
ตะวันเดือด

| ตะวันเดือด |
| --- | --- |

สร้างโดย: บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
เขียนโดย: ณพุทธ สุศรี
กำกับโดย: อรรถพร ธีมากร
แสดงนำ: ปริญ สุภารัตน์  อุรัสยา เสปอร์บันด์ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ตะวันเดือด – คงเดช จาตุรันต์รัศมี
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: นาฬิกาตาย – อุรัสยา เสปอร์บันด์
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ภาษาไทย
จำนวนตอน: 16 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 14 สิงหาคม พ.ศ. 2554 – 18 กันยายน พ.ศ. 2554
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
4+1 แชนแนลทรี ซูเปอร์สตาร์
ตะวันเดือด เป็นละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2554 ผลิตโดย บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด บทประพันธ์และบทละครโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรี กำกับการแสดงโดย อรรถพร ธีมากร นำแสดงโดย ปริญ สุภารัตน์, อุรัสยา เสปอร์บันด์, ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ และ ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันศุกร์เวลา 20.30–22.30 น. เสาร์–อาทิตย์ เวลา 20.15–22.15 น.
ก่อนหน้านี้ ตะวันเดือด เคยสร้างเป็นฉบับภาพยนตร์เมื่อปี พ.ศ. 2532 กำกับการแสดงโดย สุรพล อุระชื่น นำแสดงโดย ฉัตรชัย เปล่งพานิช, ไพชญิน เอี่ยมนาค, ศิริพร มารอนนี่, ลักษณ์ อภิชาติ และ ภูมิ พัฒนายุทธ
นักแสดง > บทบาทนำ

ปริญ สุภารัตน์ แสดงเป็น ภูตะวัน/เสือ
ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ แสดงเป็น สิงห์
อุรัสยา เสปอร์บันด์ แสดงเป็น เพชรรุ้ง
ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง แสดงเป็น พลอยขวัญ
นักแสดง > บทบาทสมทบ

ศรัณยู ประชากริช แสดงเป็น เดชา
จอนนี่ แอนโฟเน่ แสดงเป็น พ่อเลี้ยงจรัญ
สมชาย เข็มกลัด แสดงเป็น สาโรจน์
อนุวัฒน์ นิวาตวงศ์ แสดงเป็น ศักดา
ดอม เหตระกูล แสดงเป็น ณรงค์
ถั่วแระ เชิญยิ้ม แสดงเป็น หัวหน้าถาวร
สมจิตร จงจอหอ แสดงเป็น สมใจ
ดลกมล ศรัทธาทิพย์ แสดงเป็น แปะฮก
สมเล็ก ศักดิกุล แสดงเป็น เฮียเส็ง
เกศริน เอกธวัชกุล แสดงเป็น บุหลัน
พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ แสดงเป็น รานี
ฐิภารินทร์ ยอดธนาสวัสดิ์ แสดงเป็น สาลี่
รณวีร์ เสรีรัตน์ แสดงเป็น พร
จาตุรงค์ โกลิมาศ แสดงเป็น ยศ
ณฐกร ไตรกิศยเวช แสดงเป็น เรียว
จอห์น บราโว่ แสดงเป็น ศร
ณัฐพล มิเกลลี่ แสดงเป็น กรณ์
พลภัทร เวลส์ช แสดงเป็น ไกร
ปราบต์ปฎล สุวรรณบาง แสดงเป็น ก้อน
โสฬส อรรถศิริ แสดงเป็น หลง
ซัน สกุลเนตร แสดงเป็น ภูตะวันวัยเด็ก
สรวุฒิ เจริญเชื้อ
นักแสดง > รับเชิญ

นพพล โกมารชุน แสดงเป็น นายพลเรืองฤทธิ์
ฉัตรชัย เปล่งพานิช แสดงเป็น ผู้ชายในบ่อนการพนัน (ปรากฏในตอนที่ 1)
สินจัย เปล่งพานิช แสดงเป็น วิไล
ทิชากร เปล่งพานิช
เอก โอรี แสดงเป็น ภูผา
ชลิตรัตน์ จันทรุเบกษา แสดงเป็น เฮียโชติ
ภูมัย โชติธนวิชช์
ไชย ขุนศรีรักษา แสดงเป็น วันชัย
ธนิตย์ จิตต์นุกูล แสดงเป็น นายอำเภอ
ดุสิตา อนุชิตชาญชัย แสดงเป็น อุษา
นารารัศมิ์ พุ่มสุโข แสดงเป็น เพชรรุ้งวัยเด็ก
ชินพรรธน์ กิตติชัยวรางคกูร แสดงเป็น แก้ว
อชิต ธนวัฒน์ แสดงเป็น พรวัยเด็ก
นพพันธ์ จันทรศร
ภาวัช จารุนภัทร์
เขียว คาราบาว
ชลัฎ ณ สงขลา
ปัทมะ เปล่งวานิช
นนทรีย์ นิมิบุตร
วโรภาส นิมิบุตร