stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงออกัสตาแห่งเคมบริดจ์
อภิเษกสมรส

เจ้าหญิงอภิเษกสมรสในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1843 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม คาร์ล เกออร์ค แอ็นสท์ อดอล์ฟ กุสทัฟ; 17 ตุลาคม ค.ศ. 1819 - 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1904) ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่ง เจ้าหญิงออกัสตาจึงทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสรัชทายาทแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (HRH The Hereditary Grand Duchess of Mecklenburg-Strelitz) และในวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1860 จึงได้ทรงเป็น แกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (HRH The Grand Duchess of Mecklenburg-Strelitz) หลังจากที่พระสวามีทรงสืบบรรดาศักดิ์ จากการสิ้นพระชนม์ของพระสัสสุระ (พระชนกในพระสวามี)
แกรนด์ดยุคและแกรนด์ดัชเชสแห่งเม็คเล็นบูร์ก-สเตรลิตซ์ มีพระโอรส 2 พระองค์ คือ
ดยุกฟรีดริช วิลเฮ็ล์มแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (ประสูติและสิ้นพระชนม์ในลอนดอน 13 มกราคม ค.ศ. 1845)
อดอลฟัส ฟรีดริชที่ 5 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (อดอล์ฟ ฟรีดริช ออกุสต์ วิคตอร์ แอร์นส์ อดัลแบร์ต กุสตาฟ วิลเฮล์ม เวลลิงตัน; ประสูติ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1848สิ้นพระชนม์ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1914)
ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดยุกครองรัฐแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1904 หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระชนก
ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1877 ณ เมืองเดสเซา ประเทศเยอรมนี กับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ มารี ฟรีเดริเค อาเมลี แอ็กเนสแห่งอันฮัลท์ (7 กันยายน ค.ศ. 1857 - 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1933) มีพระโอรสและธิดาสี่พระองค์
ปลายพระชนม์ชีพ

แม้ว่าพระองค์จะทรงดำรงพระชนม์ชีพส่วนใหญ่ในประเทศเยอรมนี แต่แกรนด์ดัชเชสออกัสตายังคงสายสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระราชวงศ์อังกฤษเป็นอย่างดี ในระหว่างที่ดัชเชสแห่งเคมบริดจ์ พระชนนียังดำรงพระชนม์ชีพอยู่ พระองค์ได้เสด็จเยียมเยียนพระชนนีที่ห้องชุดของพระองค์ในพระราชวังเคนซิงตันอยู่บ่อยครั้ง
หลังการสิ้นพระชนม์ของพระชนนีเมื่อปี ค.ศ. 1889 แกรนด์ดัชเชสทรงได้รับพระตำหนักหลังหนึ่งบริเวณพระทวารของพระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน ซึ่งพระองค์ได้ประทับอยู่ช่วงหนึ่งของปีจนกระทั่งพระชนม์ที่ชราภาพมากขึ้นทำให้เสด็จต่างประเทศอีกต่อไปไม่ได้
ในการเตรียมงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา เมื่อปี ค.ศ. 1902 ดยุกแห่งนอร์โฟล์คได้ปรึกษากับแกรนด์ดัชเชสออกัสตาถึงเรื่องของธรรมเนียมปฏิบัติและการแต่งกาย เนื่องจากเคยทรงเข้าร่วมพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 และ สมเด็จพระราชินีอเดเลด เมื่อเจ็ดสิบเอ็ดปีก่อน ขณะมีพระชนมายุเก้าพรรษา โดยได้ทรงจูบพระหัตถ์ของสมเด็จพระราชินีด้วย นอกจากนี้พระองค์ยังทรงสามารถให้รายละเอียดเกี่ยวกับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ซึ่งไม่มีบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษรเขียนไว้เลย (ซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุสิบหกพรรษา)
แกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ทรงมีความสนิทสนมเป็นพิเศษกับสมเด็จพระราชินีมาเรีย พระนัดดา แต่ด้วยความชราภาพทำให้มิทรงสามารถร่วมพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 (ที่เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งในรุ่นที่สอง) และสมเด็จพระราชินีแมรี เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1911 ณ มหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์ กรุงลอนดอน
เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 รัฐบาลอังกฤษได้ระงับการจ่ายเงินบำนาญที่พระองค์ทรงได้รับในฐานะสมาชิกของพระราชวงศ์อังกฤษ ในช่วงระหว่างสงครามสถานเอกอัครราชทูตสวีเดนได้ส่งพระราชหัตถเลขาของสมเด็จพระราชินีไปยังพระมาตุจฉาที่ยังคงประทับในประเทศเยอรมนี
เมื่อทรงเป็นสตรีที่อาวุโสสูงขึ้น พระองค์เป็นที่รู้ถึงการชอบทำให้เสียงาน เมื่อเจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงออกัสตาตรัสว่าได้ทรง"กลายเป็นพระราชินีแห่งราชบัลลังก์ที่มาจากการปฏิวัติแล้ว" อีกทั้งในการเฉลิมฉลองพระราชพิธีพัชราภิเษกของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าหญิงตรัสด้วยพระสุรเสียงอันดังว่า "ทำไมพระองค์ถึงทรงขอบคุณพระเจ้ากลางถนน" เนื่องจากสมเด็จพระราชินีวิกตอเรียประทับอยู่ในรถม้าลากเพื่อทรงรับพรจากพระเจ้า
เจ้าหญิงออกัสตา แกรนด์ดัชเชสพระชนนีแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1916 ณ เมืองนอยชเตรลิทซ์ และพระศพฝังที่เมืองมิโรว์ ประเทศเยอรมนี เนื่องจากพระองค์เป็นพระราชนัดดาที่ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่เป็นพระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระองค์ทรงเป็นสายสัมพันธ์สุดท้ายของเชื้อสายอังกฤษในราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
ในช่วงการสิ้นพระชนม์ พระองค์มีพระชนมายุ 94 พรรษา 4 เดือน 16 วัน โดยทำให้ทรงเป็นเจ้าหญิงอังกฤษในเชื้อพระวงศ์ที่มีพระชนม์ชีพยืนยาวที่สุดจนกระทั่งเจ้าหญิงอลิซแห่งออลบานี เคานท์เตสแห่งแอธโลน พระราชนัดดาสายพระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงทำลายสถิติในปี ค.ศ. 1977 โดยสิ้นพระชนม์ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1981 ขณะมีพระชนมายุ 97 พรรษา 10 เดือน 9 วัน
ปุ่มหิน

ปุ่มหินที่มหาวิหารเวลส์
ปุ่มหิน หรือ ปุ่มไม้ (อังกฤษ: Boss) ทางสถาปัตยกรรมหมายถึงปุ่มที่ยื่นออกมาซึ่งอาจจะทำด้วยหินหรือไม้ก็ได้  ปุ่มหินมิใช่ หินหลัก (Keystone) เพราะปุ่มหินใช้เป็นเครื่องตกแต่งเท่านั้นแต่หินหลักเป็นหินที่ใช้ยึดโครงสร้างเข้าด้วยกัน
ตัวอย่างของปุ่มหินหรือปุ่มไม้ที่พบบ่อยคือบนเพดานสิ่งก่อสร้างโดยเฉพาะตรงที่สันเพดานโค้งตัดกัน ในสถาปัตยกรรมกอธิคปุ่มหินจะแกะสลักอย่างสวยงามเป็นใบไม้ ดอกไม้ ตราประจำตระกูล,  พระเยซู, พระเจ้าแผ่นดิน, นักบุญ, นางฟ้าเทวดา หรือรูปตกแต่งอื่น ๆ ซึ่งบางครั้งอาจจะเป็นสัตว์ นก หรือหน้าคนบางครั้งอาจจะเป็นรูปอัปลักษณ์ที่เรียกว่า Green Man ที่จะพบเห็นบ่อย ๆ ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าการใช้ปุ่มหินหรือปุ่มไม้ระหว่างจุดที่สันเพดานมาตัดกันก็เพื่อซ่อนรอยตำหนิระหว่างรอยต่อ เท็จจริงเท่าใดไม่มีการยืนยัน แต่ปุ่มกลายมาเป็นสิ่งประดับตกแต่งไปโดยปริยาย
ปุ่มหินเป็นสิ่งสำคัญในการก่อสร้างในสมัยสถาปัตยกรรมคลาสสิก เมื่อตัดหินเป็นก้อนหยาบ ๆ ที่เหมืองหินช่างหินจะทิ้งปุ่มไว้อย่างน้อยด้านหนึ่งเพื่อจะได้สะดวกต่อการขนย้ายหินไปที่ที่ต้องการ เมื่อไปถึงปุ่มนี้ก็ยังช่วยให้การยกหินให้เข้าที่เข้าทางได้ง่ายขึ้น ตัวอย่างที่เห็นชัดคือที่วัดเซเกสตาที่ซิซิลี ที่ยังสร้างไม่เสร็จ ปุ่มเหล่านี้ยังเห็นได้ชัดโดยเฉพาะที่ฐานทำให้เราได้ศึกษาวิธีก่อสร้างของกรีก
ดูเพิ่ม

เพดานโค้ง
Gallery

ปุ่มไม้ที่วัดเซ็นต์โพรบัสและเซ็นต์ไฮยาซินท์ (St. Probus and St. Hyacinth) ที่บริสแลนด์ (Brisland) อังกฤษ
ปุ่มหินที่มหาวิหารแฮรฟอร์ด อังกฤษ
ปุ่มหินที่มหาวิหารวูสเตอร์ อังกฤษ
ปุ่มหินที่มหาวิหารวูสเตอร์ อังกฤษ
ปุ่มหินเป็นรูป Green Man ที่แอบบีดอร์ (Dore Abbey) แฮรฟอร์ดเชอร์ อังกฤษ
วัด Blessed Virgin Mary ที่เชลมโน (Chełmno) ประเทศโปแลนด์
มหาวิหารบาร์เซโลนา ประเทศสเปน
ปุ่มหินนักบุญจอร์จฆ่ามังกร มหาวิหารบาร์เซโลนา ประเทศสเปน
ปุ่มหินเป็นรูปกริฟฟินที่แอบบีคาร์ดูแอง (Cadouin Abbey) ประเทศฝรั่งเศส
ปุ่มหินเป็นรูปผ้าซับพระพักตร์พระเยซูของนักบุญเวอโรนิกาที่แอบบีคาร์ดูแอง ประเทศฝรั่งเศส
ปุ่มหินเป็นรูปพระแม่มารีและพระบุตร ประเทศเยอรมนี
ปุ่มหินที่เป็นตราประจำตระกูลเวิร์ตเต็มเบิร์ก (Württemberg) ที่มาร์บาคอัมเน็คคาร์ (Marbach am Neckar) ประเทศเยอรมนี
จังหวัดกุมมะ

จังหวัดกุมมะ (ญี่ปุ่น: 群馬県; โรมาจิ: Gunma-ken; ทับศัพท์: กุมมะเก็ง) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น อยู่ในเขตคันโต บนเกาะฮนชู มีเมืองหลวงชื่อมาเอบาชิ
ประวัติ

ในอดีตจังหวัดกุมมะและจังหวัดโทจิงิเป็นจังหวัดเดียวกันเรียกว่าจังหวัดเคนุ ซึ่งภายหลังได้ถูกแบ่งออกเป็นคามิเกนุ (เคนุเหนือ หรือกุมมะในปัจจุบัน) และชิโมเกนุ (เคนุใต้ หรือโทจิงิ) โดยเขตแดนนี้บางครั้งถูกกล่าวถึงในชื่อโจโม (ญี่ปุ่น: 上毛; โรมาจิ: Jōmō) ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นกุมมะรู้จักในชื่อโคซูเกะ
ภูมิศาสตร์และการปกครอง

กุมมะเป็นจังหวัดบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของเขตคันโต โดยบริเวณส่วนมากมีลักษณะเป็นภูเขาในส่วนเหนือ และบริเวณส่วนใต้เป็นที่ราบซึ่งประชากรส่วนมากจะอาศัยอยู่ทิศใต้ของกุมมะติดต่อกับจังหวัดไซตามะ รูปร่างของแผนที่เขตแดนกุมมะถูกเรียกว่ามีลักษณะเหมือนนกกระสากางปีกบิน จังหวัดกุมมะไม่มีชายฝั่งทะเล โดยเขตแดนของจังหวัดกุมมะติดต่อกับจังหวัดต่าง ๆ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดนีงาตะและฟูกูชิมะ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดโทจิงิ
ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดไซตามะ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับจังหวัดนางาโนะ
ภูมิศาสตร์และการปกครอง > เขตการปกครอง

จังหวัดกุมมะประกอบด้วย 12 นคร 7 อำเภอ 15 เมือง และ 8 หมู่บ้าน พื้นที่ที่แสดงในตารางมาจากรายงานของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2560 และจำนวนประชากรที่แสดงในตารางมาจากรายงานสำมะโนประชากรประจำ พ.ศ. 2558 ของสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร โดย 12 นครในจังหวัดกุมมะมีพื้นที่รวมกัน 2,892.74 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 45.47 ของพื้นที่จังหวัด และมีประชากรรวม 1,678,998 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 85.09 ของประชากรทั้งจังหวัด
ภูมิศาสตร์และการปกครอง > เขตการปกครอง > นคร

| นคร | ภาษาญี่ปุ่น | โรมาจิ | พื้นที่ (ค> ศ. 2017) | ประชากร (ค> ศ. 2015) | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คิรีว | 桐生市 | Kiryū-shi | 274.45 | 114,714 | 418 |
| ชิบูกาวะ | 渋川市 | Shibukawa-shi | 240.27 | 78,391 | 326 |
| ทากาซากิ | 高崎市 | Takasaki-shi | 459.16 | 370,884 | 808 |
| ทาเตบายาชิ | 館林市 | Tatebayashi-shi | 60.97 | 76,667 | 1,257 |
| โทมิโอกะ | 富岡市 | Tomioka-shi | 122.85 | 49,746 | 405 |
| นูมาตะ | 沼田市 | Numata-shi | 443.46 | 48,676 | 110 |
| ฟูจิโอกะ | 藤岡市 | Fujioka-shi | 180.29 | 65,708 | 364 |
| มาเอบาชิ (เมืองหลวง) | 前橋市 | Maebashi-shi | 311.59 | 336,154 | 1,079 |
| มิโดริ | みどり市 | Midori-shi | 208.42 | 50,906 | 244 |
| อันนากะ | 安中市 | Annaka-shi | 276.31 | 58,531 | 212 |
| อิเซซากิ | 伊勢崎市 | Isesaki-shi | 139.44 | 208,814 | 1,498 |
| โอตะ | 太田市 | Ōta-shi | 175.54 | 219,807 | 1,252 |
| ทุกนคร | ทุกนคร | ทุกนคร | 2,892.74 | 1,678,998 | 580 |
ภูมิศาสตร์และการปกครอง > เขตการปกครอง > อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน

จังหวัดกุมมะมี 7 อำเภอ โดยแต่ละอำเภอมีเขตการปกครองต่าง ๆ ดังนี้
อำเภอคันระ
อำเภอคิตะงุมมะ
อำเภอซาวะ
อำเภอทาโนะ
อำเภอโทเนะ
อำเภออางัตสึมะ
อำเภอโอระ
| อำเภอ | เมือง/หมู่บ้าน | ภาษาญี่ปุ่น | โรมาจิ | พื้นที่ (ค> ศ. 2017) | ประชากร (ค> ศ. 2015) | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คันระ !อำเภอคันระ | คันระ !อำเภอคันระ | 甘楽郡 | Kanra-gun | 365.81 | 22,743 | 62 |
| คันระ | เมืองคันระ | 甘楽町 | Kanra-machi | 58.61 | 13,200 | 225 |
| คันระ | เมืองชิโมนิตะ | 下仁田町 | Shimonita-machi | 188.34 | 7,564 | 40 |
| คันระ | หมู่บ้านนัมโมกุ | 南牧村 | Nanmoku-mura | 118.83 | 1,979 | 16.65 !17 |
| คิตะงุมมะ !อำเภอคิตะงุมมะ | คิตะงุมมะ !อำเภอคิตะงุมมะ | 北群馬郡 | Kitagunma-gun | 48.38 | 35,409 | 732 |
| คิตะงุมมะ | เมืองโยชิโอกะ | 吉岡町 | Yoshioka-machi | 20.46 | 21,080 | 1,030 |
| คิตะงุมมะ | หมู่บ้านชินโต | 榛東村 | Shintō-mura | 27.92 | 14,329 | 513 |
| ซาวะ !อำเภอซาวะ | ซาวะ !อำเภอซาวะ | 佐波郡 | Sawa-gun | 25.78 | 36,654 | 1,422 |
| ซาวะ | เมืองทามามูระ | 玉村町 | Tamamura-machi | 25.78 | 36,654 | 1,422 |
| ทาโนะ !อำเภอทาโนะ | ทาโนะ !อำเภอทาโนะ | 多野郡 | Tano-gun | 296.44 | 3,184 | 10.74 !11 |
| ทาโนะ | เมืองคันนะ | 神流町 | Kanna-machi | 114.60 | 1,954 | 17.05 !17 |
| ทาโนะ | หมู่บ้านอูเอโนะ | 上野村 | Ueno-mura | 181.85 | 1,230 | 7 |
| โทเนะ !อำเภอโทเนะ | โทเนะ !อำเภอโทเนะ | 利根郡 | Tone-gun | 1,322.23 | 34,731 | 26 |
| โทเนะ | เมืองมินากามิ | みなかみ町 | Minakami-machi | 781.08 | 19,347 | 25 |
| โทเนะ | หมู่บ้านคาตาชินะ | 片品村 | Katashina-mura | 391.76 | 4,390 | 11.21 !11 |
| โทเนะ | หมู่บ้านคาวาบะ | 川場村 | Kawaba-mura | 85.25 | 3,647 | 43 |
| โทเนะ | หมู่บ้านโชวะ | 昭和村 | Shōwa-mura | 64.14 | 7,347 | 115 |
| อางัตสึมะ !อำเภออางัตสึมะ | อางัตสึมะ !อำเภออางัตสึมะ | 吾妻郡 | Agatsuma-gun | 1,278.55 | 56,391 | 44 |
| อางัตสึมะ | เมืองคูซัตสึ | 草津町 | Kusatsu-machi | 49.75 | 6,518 | 131 |
| อางัตสึมะ | เมืองนากาโนโจ | 中之条町 | Nakanojō-machi | 439.28 | 16,850 | 38 |
| อางัตสึมะ | เมืองนางาโนฮาระ | 長野原町 | Naganohara-machi | 133.85 | 5,536 | 41 |
| อางัตสึมะ | เมืองฮิงาชิอางัตสึมะ | 東吾妻町 | Higashiagatsuma-machi | 253.91 | 14,033 | 55 |
| อางัตสึมะ | หมู่บ้านทากายามะ | 高山村 | Takayama-mura | 64.18 | 3,674 | 57 |
| อางัตสึมะ | หมู่บ้านสึมาโงอิ | 嬬恋村 | Tsumagoi-mura | 337.58 | 9,780 | 29 |
| โอระ !อำเภอโอระ | โอระ !อำเภอโอระ | 邑楽郡 | Ōra-gun | 132.36 | 105,005 | 793 |
| โอระ | เมืองชิโยดะ | 千代田町 | Chiyoda-machi | 21.73 | 11,318 | 521 |
| โอระ | เมืองเมวะ | 明和町 | Meiwa-machi | 19.64 | 11,044 | 562 |
| โอระ | เมืองอิตากูระ | 板倉町 | Itakura-machi | 41.86 | 15,015 | 359 |
| โอระ | เมืองโอระ | 邑楽町 | Ōra-machi | 31.11 | 26,426 | 849 |
| โอระ | เมืองโออิซูมิ | 大泉町 | Ōizumi-machi | 18.03 | 41,202 | 2,285 |
| ทุกเมืองและหมู่บ้าน | ทุกเมืองและหมู่บ้าน | ทุกเมืองและหมู่บ้าน | ทุกเมืองและหมู่บ้าน | 3,469.55 | 294,117 | 85 |
เศรษฐกิจ

อุตสาหกรรมหลักในกุมมะส่วนใหญ่จะเป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าและอุปกรณ์รถยนต์ ซึ่งโรงงานอยู่ในบริเวณมาเอบาชิ นอกจากนี้ยังมีอุตสาหกรรมดั้งเดิมได้แก่ผ้าไหมและเกษตรกรรม
กุมมะในบันเทิงคดี

กุมมะปรากฏในเนื้อเรื่องของการ์ตูนเรื่องอินิเชียล D โดยเรื่องราวทั้งหมดในช่วงแรกและการแข่งขันรถบนภูเขาเกิดในกุมมะ และปรากฏในบางตอนของเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยมีสารวัตรยามามูระ มิซาโอะ เป็นตำรวจประจำท้องที่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บอย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
เว็บอย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดกุมมะ |
| --- | --- | --- |
มาเอบาชิ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ทากาซากิ  มาเอบาชิ  |  |
| นครพิเศษ |  อิเซซากิ  โอตะ  |  |
| นคร |  คิรีว  ชิบูกาวะ  ทาเตบายาชิ  โทมิโอกะ  นูมาตะ  ฟูจิโอกะ  มิโดริ  อันนากะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคันระ คันระ  ชิโมนิตะ  นัมโมกุ  อำเภอคิตะกุมมะ โยชิโอกะ  ชินโต  อำเภอซาวะ ทามามูระ  อำเภอทาโนะ คันนะ  อูเอโนะ  อำเภอโทเนะ มินากามิ  คาตาชินะ  คาวาบะ  โชวะ  อำเภออางัตสึมะ คูซัตสึ  นากาโนโจ  นางาโนฮาระ  ฮิงาชิอางัตสึมะ  ทากายามะ  สึมาโงอิ  อำเภอโอระ ชิโยดะ  เมวะ  อิตากูระ  โอระ  โออิซูมิ  |  |
พฤติกรรมนิยม

พฤติกรรมนิยม (อังกฤษ: behaviorism/behaviourism) เป็นแนวทางสู่จิตวิทยาซึ่งรวมปรัชญา วิธีวิทยาและทฤษฎีบางส่วน กำเนิดขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นปฏิกิริยาต่อจิตวิทยา "มโนนิยม" ซึ่งมักลำบากในการพยากรณ์ที่สามารถทดสอบได้โดยใช้วิธีทดลองอย่างเคร่งครัด หลักพื้นฐานของพฤติกรรมนิยมดังที่แสดงในงานเขียนของจอห์น บี. วัตสัน, บี. เอฟ. สกินเนอร์ และอื่น ๆ คือ จิตวิทยาควรเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของบุคคลและสัตว์ที่สังเกตได้ มิใช่เหตุการณ์สังเกตไม่ได้ที่เกิดในจิต สำนักคิดพฤติกรรมนิยมถือว่าพฤติกรรมดังกล่าวสามารถอธิบายทางวิทยาศาสตร์ได้โดยไม่ต้องอาศัยทั้งเหตุการณ์จิตวิทยาภายในหรือการตีความสมมุติฐาน เช่น ความคิดความเชื่อ
นับแต่จิตวิทยายุคต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 สำนักคิดพฤติกรรมนิยมมีลักษณะควบร่วมกับขบวนการจิตวิเคราะห์และเกสตัลท์ในจิตวิทยาจนคริสต์ศตวรรษที่ 20 แต่ยังต่างจากปรัชญาจิตของนักจิตวิทยาเกสตัลท์ในทางสำคัญ อิทธิพลหลักของสำนักคิดนี้คือ อีวาน ปัฟลอฟซึ่งสำรวจการวางเงื่อนไขแบบคลาสสิก (classical conditioning) แม้เขาไม่ได้เห็นด้วยกับพฤติกรรมนิยมหรือนักพฤติกรรมนิยม เอ็ดเวิร์ด ลี ธอร์นไดก์, จอห์น บี. วัตสันผู้ปฏิเสธวิธีอันตรวินิจและมุ่งจำกัดจิตวิทยาเฉพาะวิธีทดลอง และบี. เอฟ. สกินเนอร์ ผู้วิจัยเรื่องการวางเงื่อนไขแบบการกระทำ (operant conditioning)
ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 พฤติกรรมนิยมส่วนใหญ่ถูกบดบังเป็นผลจากการปฏิวัติการรู้ แม้สำนักคิดจิตวิทยาพฤติกรรมนิยมและการรู้อาจไม่ลงรอยกันตามทฤษฎี แต่ทั้งสองเสริมกันและกันในากรนำไปใช้รักษาทางปฏิบัติ เช่น การบำบัดการรู้–พฤติกรรมซึ่งมีประโยชน์ที่แสดงได้ในการรักษาพยาธิสภาพบางอย่าง เช่น โรคกลัวอย่างง่าย ความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ และการติด นอกเหนือจากนี้ พฤติกรรมนิยมมุ่งสร้างแบบจำลองเบ็ดเสร็จของกระแสพฤติกรรมตั้งแต่มนุษย์เกิดจนตาย
สถานีชิดลม

สถานีชิดลม (อังกฤษ: Chit Lom station; รหัส: E1) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนเพลินจิตในพื้นที่เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง

สถานีตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของทางแยกชิดลม (จุดบรรจบถนนเพลินจิต ถนนชิดลม และถนนหลังสวน) ใกล้ทางแยกราชประสงค์ ในพื้นที่แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
พื้นที่โดยรอบสถานีชิดลมเป็นย่านการค้าที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร ในเส้นทางต่อเนื่องจากย่านสยามและราชประสงค์ โดยมีทางเดินใต้รางรถไฟฟ้า (skywalk) กว้าง 7.5 เมตร ยาว 513 เมตร เชื่อมสถานีชิดลมกับทางแยกราชประสงค์, ห้างเซ็นทรัลเวิลด์ และสถานีสยาม โดยบริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ได้ลงทุนประมาณ 260 ล้านบาท เพื่อสร้างทางเชื่อมต่อโครงการเซ็นทรัลเวิลด์กับรถไฟฟ้าทั้ง 2 สถานี เนื่องจากทางเดินนี้ได้เชื่อมต่อสถานีชิดลมกับเกษรพลาซ่า, อาคารมณียา เซ็นเตอร์, อาคารอัมรินทร์ พลาซ่า, เอราวัณ บางกอก, โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ, เซ็นทรัล เวิลด์ และดิออฟฟิศเซส แอท เซ็นทรัลเวิลด์ เมื่อรวมกับทางเข้า-ออกจุดอื่นแล้วจึงทำให้สถานีชิดลมมีทางเข้า-ออกมากถึง 9 จุด (ยังไม่รวมทางเดินใต้รางรถไฟฟ้าส่วนที่เชื่อมต่อโครงการเซ็นทรัลเวิลด์กับสถานีสยาม)
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U3 ชานชาลา : 
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 1 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า เคหะฯ (เพลินจิต) |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 2 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า คูคต (สยาม) |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1-9, ศูนย์บริการผู้โดยสาร ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า เซ็นทรัล ชิดลม, มณียา เซ็นเตอร์ เอราวัณ แบงค็อก, เกษรวิลเลจ,  เซ็นทรัลเวิลด์ - ราชประสงค์ สกายวอล์ก |
| G ระดับถนน  | - | ป้ายรถประจำทาง, โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย, การไฟฟ้านครหลวง |
รูปแบบสถานี

เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา รวมทั้งมีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง โดยที่ชานชาลาที่ 2 (มุ่งหน้าสถานีปลายทางคูคต) จะมีแผงกั้นระดับสายตา เนื่องจากบริเวณดังกล่าวติดกับโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
ทางเข้า-ออก

ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ, สะพานเชื่อมต่ออาคาร และทางเดินใต้รางรถไฟฟ้า ได้แก่
1 โรงแรมฮอลิเดย์อินน์ กรุงเทพฯ ราชประสงค์
2 อาคารภาณุนี อาคารมณียาเซ็นเตอร์ และโรงแรมเรเนซองส์ กรุงเทพฯ ราชประสงค์ (สะพานเชื่อม), เกษรอมรินทร์, ป้ายรถประจำทางไปแยกราชประสงค์
3 ถนนชิดลม, การไฟฟ้านครหลวง สำนักชิดลม, ป้ายรถประจำทางไปแยกอโศก
4 ถนนหลังสวน, อาคารเพลินจิตทาวเวอร์, โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย, ป้ายรถประจำทางไปสยาม, อาคารเมอร์คิวรี่ ทาวเวอร์ และเมอร์คิวรี่ วิลล์ (สะพานเชื่อม)
5 ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล ชิดลม, เซ็นทรัล เอ็มบาสซี (สะพานเชื่อม)
6 ราชประสงค์สกายวอล์ก ไปสถานีสยาม
เกษรอัมรินทร์ (สะพานเชื่อม-บันไดเลื่อน)
โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล กรุงเทพ ราชประสงค์, ป้ายรถประจำทางไปอโศก (บันไดเลื่อน)
โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ และเอราวัณ แบงค็อก (สะพานเชื่อม)
เกษรเซ็นเตอร์ (สะพานเชื่อม)
โรงแรมอโนมา แกรนด์ กรุงเทพฯ
บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ ราชดำริ (สะพานเชื่อม)
เดอะ มาร์เก็ต แบงค็อก (สะพานเชื่อม)
แพลทินัม แฟชัน มอลล์ (สะพานเชื่อม)
เซ็นทรัลเวิลด์
ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล แอท เซ็นทรัลเวิลด์
แอปเปิลสโตร์ สาขาเซ็นทรัลเวิลด์
กรูฟ แอท เซ็นทรัลเวิลด์
เซ็นทรัลเวิลด์ ออฟฟิสเศส
โรงพยาบาลตำรวจ
วัดปทุมวนาราม
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 ใกล้โรงแรมฮอลิเดย์อินน์ กรุงเทพฯ ราชประสงค์
เวลาให้บริการ

| ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนแรก> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนสุดท้าย> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| E23 | เคหะฯ | 05.31 | 00.03 |

| E15 | สำโรง | – | 00.16 |
ชานชาลาที่ 2
| N24 | คูคต | 05.41 | 23.58 |

| N9 | ห้าแยกลาดพร้าว | – | 00.13 |
รถโดยสารประจำทาง

ถนนพระรามที่ 1 รถขสมก. สาย 2 25 501 508 511 รถเอกชน สาย 40 48
รถโดยสารประจำทาง > ถนนเพลินจิต

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > ถนนเพลินจิต > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 (3-1)  | ปากน้ำ |  สะพานพุทธ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 40 (4-39)  |  BTS เอกมัย |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ตลิ่งชัน) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 48 (3-11)  | ม.รามคำแหง 2 | วัดโพธิ์ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 3-53  |  ARL หัวหมาก | เสาชิงช้า | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 3-54  | ตลาดพลู |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
จุดเชื่อมต่ออื่น ๆ

รถประจำทางถนนเพลินจิต สาย 2 17 25 ปอ.25 40 48 501 508 511 513
เรือโดยสารคลองแสนแสบ ท่าประตูน้ำ
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
การไฟฟ้านครหลวง สำนักชิดลม
ศาลท่านท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ
โรงพยาบาลตำรวจ
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > ศูนย์การค้าและอาคารสำนักงาน

เซ็นทรัล ชิดลม
อาคารวานิสา
อาคารเพลินจิตทาวเวอร์
อาคารต้นสนทาวเวอร์
อาคารภาณุนี และมณียา เซ็นเตอร์
เพรสซิเดนท์ ทาวเวอร์ อาเขต
เอราวัณ แบงค็อก
เกษร วิลเลจ
เกษรอัมรินทร์
เซ็นทรัลเวิลด์
บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ สาขาราชดำริ
เดอะปอร์ติโก หลังสวน
เวลา สินธร วิลเลจ
เมอร์คิวรี่ ทาวเวอร์ และเมอร์คิวรี่ วิลล์
เดอะพาลาเดียม เวิลด์ ช็อปปิ้ง
แพลทินัม แฟชัน มอลล์
เดอะ มาร์เก็ต แบงค็อก
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > โรงแรม

โรงแรมฮอลิเดย์อินน์ กรุงเทพฯ
โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล กรุงเทพ ราชประสงค์
โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ
โรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์
โรงแรมเรเนซองส์ กรุงเทพฯ ราชประสงค์
โรงแรมอโนมา
โรงแรม โฮเต็ล มิวส์ แบงค็อก หลังสวน
โรงแรมสินธร มิดทาวน์ กรุงเทพฯ, วีนแยทท์ คอลเลคชัน
โรงแรมสินธร เคมปินสกี กรุงเทพ
โรงแรมคิมป์ตัน มาลัย กรุงเทพฯ
โรงแรมโนโวเทล กรุงเทพ แพลทินัม ประตูน้ำ
โรงแรมม็อกซี แบงค็อก ราชประสงค์
โรงแรมแฟร์ฟิลด์ บาย แมริออท แบงค็อก ราชประสงค์
โรงแรม เดอะ เบิร์คลีย์ ประตูน้ำ
เหตุการณ์สำคัญในอดีต

เมื่อครั้งที่ก่อสร้างรถไฟฟ้า โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ซึ่งเป็นโรงเรียนสตรีได้ประท้วงที่ตั้งสถานีหน้าโรงเรียน เนื่องด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย เพราะผู้โดยสารบนชั้นชานชาลาจะสามารถมองเห็นภายในโรงเรียนได้อย่างชัดเจน และเหตุผลด้านมลภาวะ ในภายหลังจึงมีการติดตั้งผนังกั้นบริเวณชั้นชานชาลาด้านทิศใต้ และย้ายจุดทางขึ้น-ลงสถานีฝั่งทิศใต้ไปอยู่หน้าศูนย์การค้าเมอร์คิวรีวิลล์ และโรงแรมเรเนซองส์เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว โดยสถานียังคงอยู่หน้าโรงเรียนเช่นเดิม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถานีชิดลม
นพพร ซิลเวอร์โกลด์

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทจำกัด
ก่อตั้ง: 22 ตุลาคม พ.ศ.2540  นนทบุรี ประเทศไทย
สำนักงานใหญ่: 101/47-48 หมู่บ้านซื่อตรง หมู่ที่ 3 ถ.รัตนาธิเบศร์ ต.ไทรม้า อ.เมือง จ.นนทบุรี
บุคลากรหลัก: พนม นพพร - กรรมการผู้จัดการ
ผลิตภัณฑ์: เพลงลูกทุ่งไทย, เพลงหมอลำ, คันทรี่ป๊อป, ลูกกรุง, สตริงคอมโบ
เว็บไซต์: http://www.nopporn.co.th/
นพพร โปรโมชั่น หรือ นพพร ซิลเวอร์โกลด์ ก่อตั้งโดย พนม นพพรในปี พ.ศ. 2540 เป็นค่ายเพลงที่ผลิตผลงานเพลง ลูกทุ่ง, หมอลำ, คันทรี่ป๊อป, ลูกกรุง, สตริงคอมโบ และยังคงความเป็นลูกทุ่งแท้ ๆ ระดับมาตรฐานที่สุด มีศิลปินที่เป็นที่รู้จักอย่าง แมงปอ ชลธิชา, สาลี่ ขนิษฐา, อร อรดี, ลูกปัด พิมพ์ชนก, วี จิราพร, พิมพ์ ญาดา, ณิชา ดารินทร์, จ๊อบ & จอย, สาธิกา สุพรรษา, ชล อภิชาติ, น้องใหม่ เมืองชุมแพ เป็นต้น และศิลปินเป็นเบอร์ 1 ของค่ายนพพรในช่วงแรกคือ สาลี่ ขนิษฐา และต่อมาคือ แมงปอ ชลธิชา ซึ่งโด่งดังประสบความสำเร็จสร้างรายได้ให้กับทางค่ายอย่างมหาศาล