stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไมโอไฟบริล

องค์ประกอบยืดหดได้ของกล้ามเนื้อ
| Myofibril |
| --- | --- |
กล้ามเนื้อโครงร่าง แสดงไมโอไฟบริล
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: myofibrilla
MeSH: D009210
TH: H2.00.05.0.00007
ศัพท์ทางกายวิภาคของจุลกายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
แผนภาพโครงสร้างของไมโครไฟบริล (ประกอบด้วยไมโอฟิลาเมนต์หลายเส้นเรียงขนานกัน และมีซาร์โคเมียร์เรียงเป็นอนุกรม)
แบบจำลองการเลื่อนไมโครฟิลาเมนต์ระหว่างการหดตัวของกล้ามเนื้อ
ไมโอไฟบริล หรือ ซาร์โคสไทล์ (อังกฤษ: myofibril หรือ sarcostyle) เป็นออร์แกเนลล์พื้นฐานลักษณะเป็นเส้นของเซลล์กล้ามเนื้อ กล้ามเนื้อประกอบด้วยเซลล์ทรงกระบอกที่เรียกว่าไมโอไซต์ (myocyte) ซึ่งในกล้ามเนื้อลายจะเรียกว่าเส้นใยกล้ามเนื้อ เซลล์ชนิดนี้มีสายโซ่ของไมโอไฟบริลอยู่จำนวนมาก ซึ่งสร้างขึ้นตอนที่เอ็มบริโอยังพัฒนาอยู่ ในขั้นตอนที่เรียกว่าไมโอเจเนซิส (myogenesis)
ไมโอไฟบริลประกอบขึ้นจากโปรตีนสายยาว อาทิ แอกทิน, ไมโอซิน, และไททิน กับโปรตีนอื่น ๆ ที่มาเชื่อมโปรตีนสายยาวเข้าด้วยกัน โปรตีนเหล่านี้จัดตัวเป็นเส้นใยไมโอฟิลาเมนต์ ซึ่งมีแบบหนาและแบบบาง โดยเรียงตัวซ้ำกันไปตลอดความยาวของไมโอไฟบริลในส่วนที่เรียกว่าซาร์โคเมียร์ (sarcomere) กล้ามเนื้อหดตัวด้วยการเลื่อนเส้นใยหนา (ไมโอซิน) และเส้นใยบาง (แอกทิน) ไปตามความยาวของกันและกัน
ไมโครซอฟท์ ทีมส์

ไมโครซอฟท์ ทีมส์ (อังกฤษ: Microsoft Teams) เป็นแพลตฟอร์มการสื่อสารทางธุรกิจจำกัดสิทธิ์ที่พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของผลิตภัณฑ์ตระกูลไมโครซอฟท์ 365 ทีมส์บริการทั้งการสนทนาในที่ทำงานกับการโทรศัพท์ภาพ การจัดเก็บไฟล์ และแอปพลิเคชันบูรณาการ ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ไมโครซอฟท์ ทีมส์ กับซอฟต์แวร์อื่น ๆ อย่างเช่นซูมกับกูเกิล มีต ได้รับความสนใจมากขึ้น เพราะการประชุมหลายแห่งจะต้องจัดในโลกเสมือน จนถึง ค.ศ. 2021 มีผู้ใช้โปรแกรมนี้ประมาณ 145 ล้านคน
จำนวนผู้ใช้งาน

| --- | --- |
11 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 (2019-07-11): 13 ล้านคน
12 มีนาคม ค.ศ. 2020 (2020-03-12): 32 ล้านคน
19 มีนาคม ค.ศ. 2020 (2020-03-19): 44 ล้านคน
29 เมษายน ค.ศ. 2020 (2020-04-29): 75 ล้านคน
27 เมษายน ค.ศ. 2021 (2021-04-27): 145 ล้านคน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ไมโครแรปเตอร์

| ไมโครแรปเตอร์ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ครีเตเชียสตอนต้น, 120Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |

ต้นแบบของฟอสซิล (จุดที่ลูกศรขาวชี้คือขน)

ภาพวาดของไมโครแรปเตอร์

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Saurischia
อันดับฐาน:: coelurosauria
วงศ์:: † Dromaeosauridae
สกุล:: † Microraptor Xu et al., 2000

ชนิดต้นแบบ
† Microraptor zhaoianus Xu et al., 2000
Other species
 †M. gui Xu et al., 2003  †M. hanqingi Gong et al., 2012
ชื่อพ้อง
 Cryptovolans Czerkas et al., 2002
ไมโครแรปเตอร์ (อังกฤษ: Microraptor; ศัพทมูลวิทยา: ภาษากรีก, μίκρος, mīkros: "เล็ก"; ภาษาละติน, raptor: "ผู้ที่คว้าที่หนึ่ง") เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์โดรมีโอซอร์ (Dromaeosauridae) เช่นเดียวกับเวโลซีแรปเตอร์
ไมโครแรปเตอร์ มีรูปร่างคล้ายไดโนเสาร์ผสมนกมีขนปกคลุมลำตัวเหมือนนก ขนาดลำตัวเท่า ๆ กับนกพิราบ มีปีกทั้งหมด 4 ปีก (ขาหน้า 2 ปีก และขาหลัง 2 ปีก) มีขนหางที่เรียวยาว และเชื่อว่าดำรงชีวิตและหากินบนต้นไม้เป็นหลัก รวมถึงทำรังบนต้นไม้ และมีหลักฐานว่าจับนกในยุคก่อนประวัติศาสตร์กินเป็นอาหาร จากการพบซากในส่วนที่เป็นกระเพาะ
ไมโครแรปเตอร์ ไม่สามารถบินได้ แต่จะใช้ปีกและขนร่อนไปมาเหมือนสัตว์ในยุคปัจจุบันหลายชนิดเช่น กระรอกบิน หรือบ่าง นอกจากนี้แล้วยังเชื่อว่า เป็นไดโนเสาร์ที่ถือเป็นต้นแบบบรรพบุรุษของนกจำพวกแรก ที่ใช้ขนในการเป็นเครื่องดึงดูดทางเพศและเป็นเสมือนเครื่องประดับ เนื่องจากมีขนที่มีสีสันเลื่อมเป็นพรรณราย สีสันของขนเช่นนี้เกิดจากเซลล์ผลิตเม็ดสี ที่เรียกว่า เมลาโนโซมส์  โครงสร้างการเรียงตัวของเมลาโนโซมส์แต่ละแบบจะให้สีสันผิดแผกกันไป ด้วยกำลังขยายของกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน นักบรรพชีพวิทยาได้วิเคราะห์รูปร่างของเมลาโนโซมส์ในรอยประทับรูปขนนกที่ได้กลายเป็นฟอสซิลจากนั้นนำข้อมูลนี้ไปเปรียบเทียบกับนกในปัจจุบัน เพื่อคาดการณ์ถึงสีสันของไมโครแรปเตอร์ ซึ่งสีเลื่อมพรายจะเกิดขึ้นเมื่อเมลาโนโซมส์มีการเรียงตัวกันเป็นชั้น ๆ
ขนาดของไมโครแรปเตอร์เทียบกับมนุษย์
ไมโครแรปเตอร์ ถูกพบเป็นฟอสซิลในยุคครีเตเชียสตอนปลาย (ราว 130 ล้านปีก่อน) ที่มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

สารคดีไมโครแรปเตอร์จากบีบีซี
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Microraptor ที่วิกิสปีชีส์
ไมโครเมตร

สำหรับมาตร ดูที่ ไมโครมิเตอร์
| ไมโครเมตร |
| --- | --- |
เส้นใยคาร์บอนขนาด 6 ไมโครเมตรเมื่อเทียบกับเส้นผมมนุษย์ขนาด 50 ไมโครเมตร
ข้อมูลทั่วไป
ระบบการวัด: เมตริก
เป็นหน่วยของ: ความยาว
สัญลักษณ์: μm 
การแปลงหน่วย      
1 μm ใน ...: ... มีค่าเท่ากับ ...
 
   หน่วยวัดเอสไอ:    10−6 m
   หน่วยวัดธรรมชาติ:    1.8897×104 a0
   หน่วยวัดแบบอังกฤษ/สหรัฐ:    3.2808×10−6 ฟุต, 3.9370×10−5 นิ้ว
ไมโครเมตร  (อังกฤษ: micrometre ตามการใช้งานของสำนักงานชั่งตวงวัดระหว่างประเทศ; สัญลักษณ์เอสไอ: μm; micrometer ตามแบบสหรัฐ) หรือ ไมครอน (อังกฤษ: micron) เป็นหน่วยอนุพัทธ์เอสไอของความยาวเท่ากับ 1×10−6 เมตร (คำเติมหน้ามาตรฐานเอสไอ "ไมโคร-" = 10−6) นั่นคือ หนึ่งในล้านเมตร (หรือหนึ่งในพันมิลลิเมตร (0.001 มม.) หรือประมาณ 0.000039 นิ้ว)
ไมโครเมตรเป็นหน่วยทั่วไปในการวัดความยาวคลื่นรังสีอินฟราเรด เช่นเดียวกันกับขนาดเซลล์และแบคทีเรีย และใช้เป็นตัววัดเส้นใยขนสัตว์ตามเส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นใย
ตัวอย่าง

ระหว่าง 1 μm ถึง 10 μm:
1–10 μm – ความยาวทั่วไปของแบคทีเรีย
10 μm – ขนาดของfungal hyphae
5 μm – ความยาวทั่วไปของหัวตัวอสุจิของมนุษย์
3–8 μm – ความกว้างของเส้นใยใยแมงมุม
ประมาณ 10 μm – ขนาดหยดน้ำในหมอก, หมอกน้ำค้าง หรือก้อนเมฆ
ระหว่าง 10 μm ถึง 100 μm:
ประมาณ 10–12 μm – ความหนาของพลาสติกแรป
10 ถึง 55 μm – ความกว้างของไฟเบอร์เส้นใยขนสัตว์
17 ถึง 181 μm – เส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นผมมนุษย์
70 ถึง 180 μm – ความหนาของกระดาษ
1 ไมโครเมตรมีขนาดใหญ่แค่ไหน?
ไมโครไฮโดร

ไมโครไฮโดรในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม
ไมโครไฮโดร (อังกฤษ: micro hydro) เป็นคำที่เรียกใช้พลังงานไฟฟ้าที่ใช้กำลังน้ำ ที่ผลิตได้ไม่เกิน 100 กิโลวัตต์ โดยพลังงานที่ได้สามารถให้พลังงานกับบ้านหรือชุมชนที่ห่างไกล หรือยังสามารถเชื่อมต่อเข้ากับเครือข่ายพลังงาน ไมโครไฮโดรมีการใช้ในหลายประเทศโดยเฉพาะประเทศที่กำลังพัฒนาเนื่องจากความเหมาะสมทางด้านเศรษฐศาสตร์ของการใช้พลังงาน
ไมโครไฮโดรมักถูกใช้กับกังหันเพลตันสำหรับบริเวณที่มีไฮโดรลิกเฮดสูง และอัตราการไหลของน้ำต่ำ
ไมโครไฮโดรมักถูกเข้าใจผิดว่าจำเป็นต้องใช้กับบริเวณที่มีฝายเท่านั้น
ดูเพิ่ม

พิโคไฮโดร สำหรับกำลังผลิตไม่เกิน 5 กิโลวัตต์
สมอลล์ไฮโดร สำหรับกำลังผลิตไม่เกิน 10 เมกะวัตต์
ไม้ชี้

โรเบิร์ต แม็กนามาราชี้ที่แผนที่เวียดนามด้วยไม้ชี้
ไม้ชี้ (อังกฤษ: Pointer (Rod)) เป็นวัสดุทางการศึกษาที่มีลักษณะที่ยาว บาง ทำจากวัสดุที่แข็ง แต่ยืดหยุ่น เพื่อใช้ชี้จุดใดจุดหนึ่ง เช่น บนแผนที่หรือกระดานดำ เป็นต้น โดยผลิตจากแท่งไม้หรือวัสดุเลียนแบบ  นอกจากนี้ยังสามารถใช้ประโยชน์จากไม้ชี้เสมือนแท่งไม้ทั่วไป เช่น การลงโทษด้วยการเฆี่ยน เป็นต้น ไม้ชี้บางประเภทสามารถหดสั้นยาวได้ ดังนั้นจึงสามารถพกติดตัวที่กระเป๋าเสื้อเหมือนกับปากกาได้
ไมเคิล แรดฟอร์ด

ไมเคิล แรดฟอร์ด
ไมเคิล แรดฟอร์ด (อังกฤษ: Michael Radford) เกิดที่นิวเดลี ประเทศอินเดีย ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 บิดาเป็นชาวอังกฤษ ส่วนมารดาเป็นชาวออสเตรียเชื้อสายยิว เป็นที่รู้จักกันในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนบทชาวอังกฤษ
วัยเด็ก

แรดฟอร์ด ได้รับการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียน Bedford School ก่อนจะสอบเข้าเรียนต่อที่ Worcester College, Oxford หลังจากนั้นก็ย้ายไปเข้าเรียนที่ National Film and Television School ในปีแรกที่เปิดทำการ
ระหว่างปี 1976 - 1982 แรดฟอร์ดทำงานเป็นผู้ผลิตสารคดีให้แก่ BBC สารคดีซึ่งเป็นที่รู้จักกันได้แก่เรื่องเกี่ยวกับชาวสก็อตแลนด์บนเกาะLewis ผู้ยึดมั่นในความจริงจากคัมภีร์ไบเบิลใน 'The Last Stronghold of the Pure Gospel',  นักร้องโซปราโนนาม Isobel Buchanan ใน 'La Belle Isobel', นักร้องและนักแต่งเพลง Van Morrison ใน ‘Van Morrison in Ireland’และเรื่องเกี่ยวกับการถ่ายทำสารคดีอีกเรื่องคือ 'The Making of The Pirates of Penzance' ซึ่งในการถ่ายทำสารคดีสองเรื่องหลัง แรดฟอร์ด ได้ทำงานร่วมกับนักถ่ายทำภาพยนตร์ชื่อดัง Roger Deakins ผู้ได้ร่วมถ่ายทำภาพยนตร์กับแรดฟอร์ด 2 เรื่อง คือ 1984 และ White Mischief โดยงานที่น่าสนใจในยุคแรกของเขาคือ 'Another time, another place' (1982) ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในบรรยากาศของสก็อตแลนด์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2  เกี่ยวกับเรื่องของความรักของหญิงชาวบ้านกับเชลยศึกชาวอิตาเลียน
ความสำเร็จ

แรดฟอร์ด เริ่มเป็นที่จับตามองจากภาพยนตร์เรื่อง 1984 ซึ่งเขาได้แรงบันดาลในจากนวนิยายของจอร์จ ออร์เวลล์ เรื่อง Nineteen Eighty-Four ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย จอห์น เฮิร์ท ในบทของ Winston Smith รวมถึงยังเป็นการแสดงภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของ ริชาร์ด เบอร์ตัน อีกด้วย ตัวภาพยนตร์ถูกถ่ายทำในลอนดอนระหว่างเดือนเมษายน - มิถุนายน 1984 ตามฉากในหนังสือที่ระบุไว้
ภาพยนตร์เรื่องต่อมาของ แรดฟอร์ด ที่ออกฉายในปี 1987 ก็คือ White Mischief ภาพยนตร์ดราม่าที่ใช้ฉากในประเทศเคนยาช่วงปี 1940s เป็นอีกครั้งที่ แรดฟอร์ด เขียนบทโดยได้แรงบันดาลใจมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของนักเขียน เจมส์ ฟ็อกซ์
ไมเคิล แรดฟอร์ด กลายเป็นที่รู้จักในวงกว้างในฐานะผู้กำกับและนักเขียนบทภาพยนตร์จากภาพยนตร์เรื่อง Il Postino ในปี 1994 ซึ่งเขาได้แรงบันดาลใจจากนิยายเรื่อง Ardiente Paciencia ของ Antonio Skármeta ความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ของภาพยนตร์ (ในรอบหลายปีสำหรับภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศทั้งหมดที่เคยมีการสร้าง) นำมาสู่เสียงยกย่องในระดับนานาชาติสำหรับ แรดฟอร์ด และดารานำในภาพยนตร์  Massimo Troisi  แต่น่าเศร้าที่ Troisi เสียชีวิตด้วยวัยเพียง 41 ปี เพียงวันเดียวหลังจากภาพยนตร์ Il Postino เสร็จสมบูรณ์  ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลในระดับนานาชาติหลายรางวัล ได้แก่ รางวัลBAFTA สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมสำหรับ แรดฟอร์ด ผู้ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและรางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
ในปี 2000 ภาพยนตร์เรื่อง Dancing at the Blue Iguana ได้ถูกนำออกฉาย ซึ่งแตกต่างจากภาพยนตร์เรื่องอื่นๆของเขาที่เป็นการดัดแปลงมาจากนวนิยายหรือบทละคร โดยที่ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการเขียนบทร่วมกันระหว่าง แรดฟอร์ด และ David Linter
ในปี 2004 แรดฟอร์ด  ได้กำกับภาพยนตร์เรื่อง The Merchant of Venice เขาได้ดัดแปลงเนื้อเรื่องมาจากบทละครชวนหัวของเชกสเปียร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย อัล ปาชิโน รับบท Shylock, เจเรมี่ ไอรอนส์ รับบท Antonio
ในปี 2007 เขาได้ให้ เดมี่ มัวร์ และ ไมเคิล เคน ผู้ซึ่งเคยแสดงผลงานร่วมกันในภาพยนตร์เรื่องBlame it on Rio ได้ร่วมงานกันอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง Flawless ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการปล้นอัญมณีในบรรยากาศของปี 1960
แรดฟอร์ด ยังได้กำกับละครเวทีครั้งแรกในปี 2000 ที่โรงละคร West End ในเรื่อง The Seven Year Itch ซึ่งดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ของ Billy Wilder ในปี 1955 เรื่อง The Seven Year Itch ที่นำแสดงโดย มาริลิน มอนโร
ผลงานกำกับของไมเคิล แรดฟอร์ด

Van Morrison in Ireland
Another time, another place
Il Postino
1984
The Merchant of Venice
White Mischief
Dancing at the Blue Iguana
Flawless
The Mule
Michel Petrucciani
A Dream of Red Mansions
แหล่งข้อมูลอื่น

Michael Radford ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ไม้ก๊อก

แผงไม้ก๊อก
เปลือกไม้โอ๊กก๊อก (Quercus suber) ในโปรตุเกส
ไม้ก๊อก (อังกฤษ: cork) คือชั้นเฟลเลมของเนื้อเยื่อเปลือกไม้ที่เก็บเกี่ยวมาใช้ในเชิงพาณิชย์ ส่วนใหญ่ลอกออกมาจากต้นโอ๊กก๊อก (Quercus suber) ซึ่งมีถิ่นกำเนิดในยุโรปตะวันตกเฉียงใต้และแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ไม้ก๊อกประกอบด้วยซูเบอรินซึ่งเป็นสารไม่ชอบน้ำ เนื่องจากมีคุณสมบัติน้ำและแก๊สซึมผ่านไม่ได้ ลอยน้ำได้ ยืดหยุ่น และหน่วงการติดไฟ จึงมีการนำไม้ก๊อกมาใช้ในผลิตภัณฑ์หลากหลายประเภท ในจำนวนนี้ส่วนใหญ่จะเป็นจุกขวดไวน์
ภูมิทัศน์มงตาดูในประเทศโปรตุเกสผลิตไม้ก๊อกประมาณครึ่งหนึ่งของไม้ก๊อกที่เก็บเกี่ยวได้ทั่วโลกในแต่ละปี โดยกูร์ตีไซราอามูริง (Corticeira Amorim) เป็นบริษัทชั้นนำในอุตสาหกรรมนี้ รอเบิร์ต ฮุก นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ตรวจสอบไม้ก๊อกผ่านกล้องจุลทรรศน์ นำไปสู่การค้นพบเซลล์และการบัญญัติศัพท์ เซลล์
องค์ประกอบของไม้ก๊อกแตกต่างกันไปตามแหล่งที่มาทางภูมิศาสตร์ ภูมิอากาศและสภาพดิน ที่มาทางพันธุศาสตร์ ขนาดต้นไม้ อายุ (ลอกเปลือกครั้งแรกหรือลอกเปลือกซ้ำ) และสภาพการเจริญเติบโต อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้วไม้ก๊อกประกอบด้วยซูเบอริน (เฉลี่ยประมาณร้อยละ 40), ลิกนิน (ร้อยละ 22), พอลิแซ็กคาไรด์ (เซลลูโลสและเฮมีเซลลูโลส) (ร้อยละ 18), สารสกัดได้ (ร้อยละ 15) และอื่น ๆ
ไม้ล้มลุก

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ Herb
ดอกเวอโรนิคา ลองกิโฟเลีย (Veronica longifolia) ซึ่งเป็นพืชโตชั่วฤดูชนิดหนึ่ง
ไม้ล้มลุก (อังกฤษ: Herbaceous plant ในภาษาพฤกษศาสตร์เรียกสั้นๆ ว่า “Herb”) เป็นพืชที่ใบและก้านตายราบลงไปถึงดินเมื่อสิ้นฤดูการปลูก พืชโตชั่วฤดูอาจจะเป็นพืชปีเดียว, พืชสองปี หรือไม้ล้มลุกหลายปีก็ได้
พืชโตชั่วฤดูที่เป็นพืชปีเดียวจะตายโดยไม่ฟื้นเมื่อสิ้นฤดูการปลูก หรือเมื่อออกดอกและผลแล้วก็จะปลูกจากเมล็ดได้อีกในฤดูการปลูกของปีต่อมา
ไม้ล้มลุกหลายปีและพืชสองปีจะมีก้านที่ตายราบลงเมื่อสิ้นฤดูการปลูกแต่บางส่วนที่ติดดินของยังคงมีเซลล์ที่มีชีวิตอยู่ต่อไปในฤดูที่จะมาถึง (ในกรณีพืชสองปีก็จะมีชีวิตอยู่จนถึงฤดูการปลูกในปีต่อมาก่อนที่จะออกดอกและตาย) ส่วนที่จะโตขึ้นใหม่ในฤดูการปลูกในปีถัดมาจะก่อตัวขึ้นบนดินหรือใต้ดินที่รวมทั้วราก หัว ไรโซม หรือ หน่อ หรือกิ่งใต้ดินแบบต่างๆ ตัวอย่างของพืชโตชั่วฤดูที่เป็นพืชสองปีก็ได้แก่แครอท และ พาร์สนิพ ไม้ล้มลุกหลายปีก็ได้แก่โบตั๋น, ฮอสตา, สะระแหน่ และ เฟิร์นเกือบทุกชนิด ในทางตรงกันข้ามพืชที่ไม่ใช่ไม้ล้มลุกหลายปีจะเป็นไม้แข็ง (woody plant)  ที่มีกิ่งเหนือดินที่ยังมีชีวิตอยู่ระหว่างช่วงที่หยุดเจริญเติบโต และแตกหน่อในฤดูการปลูกในปีต่อมาจากกิ่งที่อยู่เหนือดินซึ่งรวมทั้งต้นไม้ ไม้พุ่ม และ ไม้เถา
ลักษณะการเติบโตเช่นที่กล่าวนี้เกิดขึ้นในบริเวณภูมิภาคที่อากาศเย็นและมีสี่ฤดูที่ฤดูการปลูกจะอยู่ในช่วงระหว่างฤดูใบไม้ผลิจนถึงฤดูร้อน
ไมโทคอนเดรีย

ภาพถ่ายจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแสดงไมโตคอนเรียสองชิ้นในเนื้อเยื่อปอดสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ในภาพสามารถเห็นแมทริกซ์และเมมเบรนของไมโทคอนเดรีย
| ชีววิทยาเซลล์ |
| --- | --- |
องค์ประกอบของเซลล์สัตว์โดยทั่วไป: นิวคลีโอลัส  นิวเคลียส  ไรโบโซม (จุดเล็ก ๆ)  เวสิเคิล  ร่างแหเอนโดพลาสมิกแบบขรุขระ  กอลไจแอปพาราตัส (หรือ กอลไจบอดี)  ไซโทสเกเลตัน  ร่างแหเอนโดพลาสมิกแบบเรียบ  ไมโทคอนเดรียน  แวคิวโอล  ไซโทซอล (ของเหลวที่บรรจุออร์แกเนลล์ต่าง ๆ ที่รวมกันเป็นไซโทพลาสซึม)  ไลโซโซม  เซนโทรโซม  เยื่อหุ้มเซลล์ 
องค์ประกอบของไมโทคอนเดรียนทั่วไป 1 เยื่อหุ้มชั้นนอก  1.1 พอริน  2 ช่องว่างระหว่างเยื่อหุ้ม  2.1 ช่องว่างคริสเตียล  2.2 ช่องว่างเพริเฟอรอล  3 ลาเมลลา  3.1 เยื่อหุ้มชั้นใน  3.11 เยื่อหุ้มบาวดารีชั้นใน  3.12 เยื่อหุ้มคริสเต  3.2 แมตริกซ์  3.3 คริสเต   4 ดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรีย  5 เมตริกซ์กรานูล  6 ไรโบโซม  7 เอทีพีซินเทส  
ไมโทคอนเดรียน (อังกฤษ: mitochondrion; /ˌmaɪtəˈkɒndrɪən/, พหูพจน์: ไมโทคอนเดรีย; mitochondria) เป็นออร์แกเนลล์ประเภทกึ่งอิสระ (semi-autonomous) ที่มีเยื่อหุ้มสองชั้น  พบในสิ่งมีชีวิตยูแคริโอตส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตามบางเซลล์ในสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์อาจไม่มีไมโทคอนเดรียก็ได้ (เช่นเซลล์เม็ดเลือดแดงที่โตเต็มวัยในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม) ส่วนในสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวจำนวนหนึ่ง เช่น  microsporidia, parabasalids และ diplomonads ล้วนแล้วแต่ได้ลดขนาดหรือแปลงไมโทคอนเดรียไปเป็นโครงสร้างอื่น ๆ  จนถึงปัจจุบัน มีการค้นพบยูคารีโอตชนิดเดียวเท่านั้น (Monocercomonoides) ที่ปราศจากไมโทคอนเดรียโดยสิ้นเชิง และสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์เพียงชนิดเดียว (Henneguya salminicola) ที่ปราศจากออร์แกเนลล์ใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับไมโทคอนเดรียโดยสิ้นเชิง อันเกี่ยวเนื่องกันกับการสูญเสียจีโนมที่เกี่ยวข้องกับไมโทคอนเดรียไปเลยโดยสิ้นเชิง
จำนวนของไมโทคอนเดรียนในเซลล์แต่ละชนิดจะมีจำนวนไม่แน่นอนขึ้นอยู่กับชนิดและกิจกรรมของเซลล์ เซลล์ที่มีเมแทบอลิซึมสูงจะมีไมโตคอนเดรียมาก เช่น เซลล์ตับ ไต กล้ามเนื้อหัวใจ (เซลล์ตับสามารถมีได้มากกว่า 2,000 เซลล์)
คำว่าไมโทคอนเดรียนนั้นมากจากภาษากรีก “ไมโตส” (μίτος, mitos) แปลว่าเชือก  "thread") และ “ชอนดริออน” (χονδρίον, chondrion) แปลว่าเมล็ดหรือกรานูล ("granule") ไมโทคอนเดรียผลิตส่วนใหญ่ของอะดีโนซีนไตรฟอสเฟต (ATP) ภายในเซลล์ ซึ่งใช้เป็นแหล่งพลังงานเคมีของเซลล์ จึงมักเรียกไมโทคอนเดรียกันว่าเป็น “โรงไฟฟ้าของเซลล์” (powerhouse of the cell)
ไมโทคอนเดรียโดยทั่วไปมีพื้นที่ 0.75 และ 3 μm² แต่แตกต่างกันมากในขนาดและโครงสร้าง นอกจากการสร้างแหล่งพลังงานแก่เซลล์แล้ว ไมโทคอนเดรียยังมีหน้าที่อื่น ๆ เช่น ให้สัญญาณระหว่างเซลล์ (cell signalling), การแยกแยะเซลล์ออกจากกัน (cellular differentiation) และการทำลายตัวเองของเซลล์ (cell death หรือ อะพอพทอซิส; apoptosis) เช่นเดียวกันกับการดำเนินการควบคุมวัฒจักรเซลล์และการเจริญเติบโตของเซลล์ กระบวนการชีวกำเนิดของไมโทคอนเดรีย (Mitochondrial biogenesis) นั้นจึงมีการประสานกันอย่างชั่วคราวกับกระบวนการของเซลล์ต่าง ๆ เหล่านี้ ไมโทคอนเดรียนั้นพบว่ามีความเกี่ยวพันกับโรคในมนุษย์บางโรค เช่น กลุ่มความผิดปกติของไมโทคอนเดรีย (mitochondrial disorders), ภาวะหัวใจวายเฉียบพลัน, และโรคออทิซึม
ไมโครเกลีย

ไมโครเกลีย (อังกฤษ: microglia) เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งพบได้ในระบบประสาท ซึ่งมันมีบทบาทสำคัญในระบบประสาทส่วนกลาง (central nervous system)  คือ ทำหน้าที่เสมือนเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกันในระบบประสาทส่วนกลาง คล้ายกับพวกมาโครฟาจ (macrophage) หรือ ฟาโกไซต์ (phagocyte) ในการจับกินเซลล์ที่ได้รับบาดเจ็บ หรือของเสียต่างๆที่เกิดขึ้นจากการที่เซลล์ถูกทำลาย
ไมโครเกลีย
แหล่งที่สร้าง

เซลล์ไมโครเกลียเป็นเซลล์ที่พัฒนามาจากในไขกระดูก (bone marrow) โดยฮีมาโตพอยติคสเตมเซลล์ซึ่งเป็นเซลล์ตั้งต้นของเซลล์เม็ดเลือดทั้งหลาย  ในระหว่างที่มีกระบวนการสังเคราะห์เกิดขึ้น สเตมเซลล์บางเซลล์ได้มีการเปลี่ยนรูปร่างเป็นโมโนไซต์ และออกจากไขกระดูกเข้าสู่สมอง และได้มีการพัฒนารูปร่างเป็นไมโครเกลียต่อไป
เซลล์เกลียขนิดอื่นๆ

เซลล์อีเพนไดมอล
แอสโทรไซต์
โอลิโกเดนโดรไซต์
เรเดียลเกลีย
เซลล์ชวานน์
เซลล์แซทเทลไลท์
ไม่ไว้ชีวิต

"ไม่ไว้ชีวิต" (อังกฤษ: "no quarter will be left" หรือ "no quarter will be given") หรือ "ไม่เลี้ยง" (อังกฤษ: no quarter) เป็นศัพท์กฎหมายระหว่างประเทศ หมายความว่า ผู้ชนะจะไม่แสดงความกรุณาปรานี และจะบอกปัดไม่ยกเว้นชีวิตของบุคคลใด แลกเปลี่ยนกับการที่บุคคลนั้นได้มอบตัวด้วยใจสมัคร (surrender at discretion) หรือมอบตัวโดยไม่มีเงื่อนไข (unconditional surrender) ต่อตน
ตาม กฎหมายการยุทธ์ (laws of war) "...การประกาศว่าจะไม่ไว้ชีวิตนั้น...เป็นสิ่งต้องห้ามอย่างยิ่ง" หลักกฎหมายข้อนี้มีอยู่ใน ข้อ 23 แห่ง "อนุสัญญาฉบับที่ 4 กฎหมายและธรรมเนียมการยุทธ์ภาคพื้นดิน" ใน หมู่อนุสัญญากรุงเฮก ค.ศ. 1907 (IV Convention – The Laws and Customs of War on Land, of the Hague Conventions of 1907)
อันเนื่องมาจากคำพิพากษาตามกฎหมายเกี่ยวกับความผิดอาญาศึกและความผิดอาญาต่อมนุษยชาติในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์กเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1946 จึงเป็นที่ถือกันว่า หมู่อนุสัญญากรุงเฮก ค.ศ. 1907 รวมทั้งข้อห้ามชัดแจ้งมิให้ประกาศว่าจะไม่ไว้ชีวิตนั้น เป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายจารีตประเพณีทางการยุทธ์ และผูกพันฝ่ายทั้งปวงในความขัดแย้งระหว่างประเทศโดยมีกำลังรบ
คำคำนี้ในภาษาอังกฤษ มีที่มาจากการที่ผู้บัญชาการกองทัพผู้ชนะมักมีคำสั่งว่า ตน "จะไม่เลี้ยง" ("will not house" หรือ "will not quarter") ทหารปัจจามิตรที่จับกุมได้ ฉะนั้น ทหารปัจจามิตรทั้งหมดจะไม่ถูกคุมขังแต่จะถูกฆ่าทิ้งแทน
พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด (Oxford English Dictionary) ยังกล่าวถึงที่มาของคำดังกล่าวไว้ว่า คำว่า "quarter" ในภาษาอังกฤษ สามารถหมายถึง "ความสัมพันธ์กับบุคคลอื่น หรือความพฤติต่อบุคคลอื่น" (relations with another or conduct towards another) ดังที่เชกสเปียร์เคยใช้ว่า "มวลมิตรเอ๋ย...ในความสัมพันธ์และในถ้อยคำเฉกเช่นคู่บ่าวสาวนั้น" ("Friends all..In Quarter, and in termes like Bride, and Groome") ฉะนั้น ในภาษาที่ว่า "no quarter" อาจหมายถึงว่า จะไม่มีเยื่อใยกับปัจจามิตร
ดูเพิ่ม

รายชื่อศัพท์ทางการยุทธ์
พระราชกำหนดไม่ใช้ชีวิตชาวไอริช (Ordinance of no quarter to the Irish)
มหาศึกชิงบัลลังก์ (บันเทิงคดี)

บทความนี้เกี่ยวกับนวนิยาย สำหรับภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ ดูที่ มหาศึกชิงบัลลังก์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)
| --- | --- |
  เกมล่าบัลลังก์ (อังกฤษ: A Game of Thrones) (2539)  ราชันประจัญพล (อังกฤษ: A Clash of Kings) (2542)  ผจญพายุดาบ (อังกฤษ: A Storm of Swords) (2543)  กาดำสำราญเลือด (อังกฤษ: A Feast for Crows) (2548)  มังกรร่อนระบำ (อังกฤษ: A Dance with Dragons) (2554)  The Winds of Winter  A Dream of Spring 
ผู้ประพันธ์: จอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน
ชื่อต้นฉบับ: A Song of Ice and Fire
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: แฟนตาซีระดับสูง
สำนักพิมพ์:   Bantam Books (สหรัฐอเมริกา, แคนาดา)  Voyager Books (สหราชอาณาจักร, ออสเตเรลีย)  แพรว (ไทย) 
จัดพิมพ์เมื่อ: สิงหาคม 2539 – ปัจจุบัน
ประเภทสื่อ: สิ่งพิมพ์ (ปกแข็งและปกอ่อน) หนังสือเสียง
มหาศึกชิงบัลลังก์ (อังกฤษ: A Song of Ice and Fire) เป็นชุดนวนิยายแฟนตาซีระดับสูง เขียนโดย จอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน ผู้ประพันธ์นวนิยายและผู้เขียนบทภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เริ่มชุดในปี 2534 และจัดพิมพ์เกมล่าบัลลังก์ซึ่งเป็นเล่มแรก ในปี 2539 มาร์ตินค่อย ๆ ขยายไตรภาคที่วางโครงไว้เดิมเป็นเจ็ดเล่ม เล่มห้า มังกรร่อนระบำ (A Dance with Dragons) ใช้เวลาเขียนห้าปีกระทั่งจัดพิมพ์ในปี 2554 ขณะนี้ เล่มหก ชื่อ The Winds of Winter อยู่ระหว่างการเขียน
เรื่องราวของมหาศึกชิงบัลลังก์เกิดขึ้นในทวีปสมมติ เวสเทอรอสและเอ็สซอส โดยมีประวัติศาสตร์หลายพันปี บันเทิงคดีชุดนี้บอกเล่าในตัวละครมุมมองบุคคลที่สาม ซึ่งมีจำนวนมากถึง 31 ตัวละครจนถึงเล่มห้า เกี่ยวข้องกับสามเรื่องราว ได้แก่ บันทึกเหตุการณ์สงครามระหว่างราชวงศ์หลายตระกูลเพื่อชิงการควบคุมเวสเทอรอส ภัยคุกคามจากอมนุษย์เหนือธรรมชาติที่จำศีลอยู่ซึ่งอาศัยอยู่พ้นกำแพงน้ำแข็งมหึมาทางพรมแดนทิศเหนือของเวสเทอรอส และความทะเยอทะยานของเดเนอริส ทาร์แกร์เรียน พระราชธิดาที่ทรงถูกเนรเทศของพระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์ในสงครามกลางเมืองไม่นานก่อนพระนางประสูติ ที่จะเสด็จกลับเวสเทอรอสพร้อมด้วยมังกรและอ้างสิทธิ์เหนือราชบัลลังก์อันชอบธรรม
มาร์ตินได้รับแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ อย่างยุคสงครามดอกกุหลาบของอังกฤษ เขาแต่งขัดสัญนิยมของประเภทแฟนตาซีระดับสูง บันเทิงคดีชุดนี้ได้รับการยกย่องสำหรับความสมจริง โดยให้การยุทธ์และเล่ห์การเมืองอยู่เหนือเวทมนตร์ เล่มแรกไม่มีเวทมนตร์ในทางปฏิบัติเลย แต่เวทมนตร์เริ่มมีอยู่มากขึ้นในแต่ละเล่ม ความรุนแรง เพศสภาพและความกำกวมทางจริยธรรมมักถูกแสดงโดยตัวละครที่ออกชื่อกว่าหนึ่งพันตัวละคร ตัวละครหลักมักถูกฆ่าเพื่อที่ผู้อ่านไม่สามารถวางใจว่าผู้ที่สมเป็นวีรบุรุษอยู่รอดปลอดภัย โครงสร้างหลายมุมมองทำให้สามารถสำรวจตัวละครได้จากหลายด้าน เพื่อที่ผู้ที่สมเป็นตัวโกงจะได้ให้มุมมองของตนบ้าง ตรงกันข้ามกับการเล่าเรื่องคนเดียว โครงสร้างนี้สามารถเสนอสารสนเทศที่ชวนให้ไขว้เขวเพราะถูกการตีความเหตุการณ์ของตัวละครแต่ละตัวบิดเบือนไป แทนที่จะเป็นการนำเสนอข้อเท็จจริงอย่างแท้จริง มหาศึกชิงบัลลังก์ยังได้รับการวิจารณ์เชิงวิพากษ์จากการพรรณนาถึงหญิงและศาสนาที่หลากหลาย
แม้ทีแรกจะจัดพิมพ์โดยไม่มีการโฆษณายิ่งใหญ่ ปัจจุบันหนังสือในชุดขายได้กว่า 15 ล้านเล่มทั่วโลก และได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ กว่า 20 ภาษา เล่มสี่และเล่มห้าขึ้นอันดับหนังสือขายดีเดอะนิวยอร์กไทมส์ทันทีที่วางจำหน่าย ในบรรดางานดัดแปลงจำนวนมากมีนวนิยายขนาดสั้น ซีรีส์ทางโทรทัศน์ มหาศึกชิงบัลลังก์ ทางเอชบีโอ การดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน ตลอดจนเกมไพ่ เกมกระดานและวิดีโอเกมต่าง ๆ
ไม้ที

ไม้ที
ไม้ที  (อังกฤษ: T-square) เป็นเครื่องมือ อุปกรณ์สำหรับการเขียนแบบ ที่ใช้เป็นไกด์ในการเขียนเส้นแนวนอนบนโต๊ะเขียนแบบ ใช้โดยดราฟต์แมน และยังใช้เป็นไกด์ให้กับสามเหลี่ยมที่เขียนเส้นแนวตั้ง ชื่อของ ไม้ที มาจากรูปร่างของมันที่มีรูปเป็นตัว ที โดยมากมีขนาดความยาว 18", 24", 30", 36" และ 42"
นอกจากนี้ยังใช้วัดและตัดดรายวอลล์ ซึ่งโดยมาก ไม้ที ที่ใช้กับงานประเภทนี้จะทำจากอะลูมิเนียม มีความยาว 48 นิ้ว (1,220 มม.)
ดูเพิ่ม

เหล็กฉาก
ไม้บาง

ไม้บาง หรือ ไม้วีเนียร์ (อังกฤษ: veneer) เป็นวัสดุที่ทำจากไม้เนื้ออ่อน โดยผลิตจากปอกผิวเนื้อไม้ออกเป็นแผ่นบาง ๆ และนำไปอบและรีด โดยมากทำจากไม้ยางพารา ใช้เป็นวัสดุทำไม้อัดและเฟอร์นิเจอร์ ไม้วีเนียร์ คือ ไม้แผ่นบางที่มีความหนาไม่เกิน 3 มิลลิเมตร ที่ถูกฝานเป็นแผ่นบาง ๆ ออกจากท่อนซุง เพื่อนำมาใช้เป็นวัสดุตกแต่งบ้าน ที่พักอาศัยทำให้เกิดความภูมิฐาน หรือใช้เป็นส่วนประกอบในการผลิตเฟอร์นิเจอร์ไม้อันทรงคุณค่า ความสวยงามของไม้วีเนียร์เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ซึ่งไม้แต่ละชนิดจะให้ความสวยงาม และเอกลัษณ์ แตกต่างกันออกไป วิธีฝานไม้ก็เป็นส่วนสำคัญที่จะกลั่นกรองความสวยงามของลายไม้ให้ปรากฏออกมา ปัจจัยความสวยงามต่าง ๆ เช่น สีสัน ลวดลาย ตำหนิของไม้ ธรรมชาติลักษณะเกรนไม้ (Grain) และฟิคเกอร์ไม้ (Figure) ล้วนเป็นสิ่งที่เราให้ความสำคัญเป็นพิเศษ ประกอบการคัดเลือกไม้คุณภาพ และความสวยงามของไม้วีเนียร์ จากเทคโนโลยีปัจจุบัน มีความก้าวหน้าสูงทำให้เราสามารถผลิต เฟอร์นิเจอร์ไม้ วีเนียร์อันสวยงามให้มีคุณภาพดีที่สุดจนได้รับการยอมรับในคุณค่า และความงดงามอย่างกว้างขวางไปทั่วโลก
ลักษณะเฉพาะ

ความหยาบ ความเรียบของเนื้อไม้ (Texture) ขนาดของเซลล์เนื้อไม้ Fine Textured พื้นผิวไม้เรียบ เซลล์เนื้อไม้มีขนาดเล็ก และมีพื้นที่ว่างระหว่างเซลล์อยู่ชิดกัน
Whilst Coarse Textured เซลล์เนื้อไม้มีขนาดใหญ่ วงปีที่เกิดก่อน กับเกิดหลังมีความแตกต่างกันไม่มาก เนื้อไม้จะเรียงสม่ำเสมอ
เบิร์สวีเนียร์ (Buri Veneer) วีเนียร์ไม้ปุ่มหายากที่ถูกฝานจากส่วนลำต้นที่มีตาไม้ รวมกันอยู่หนาแน่นจะเป็นรูปวงแหวน หรือปุ่มไม้ที่มีลวดลายสวยงาม ดึงดูดใจและมีราคาสูง