stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดพะเยาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองพะเยา และอำเภอแม่ใจ
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพะเยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพะเยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพะเยา> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพะเยา> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพะเยา> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพะเยา> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เพื่อไทย   | อรุณี ชำนาญยา (1)* | 45,504 | 48.77 |  |
|  | ภูมิใจไทย   | อนุรัตน์ ตันบรรจง (16) | 28,565 | 30.62 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | มัลลิกา บุญมีตระกูล (10) | 18,331 | 19.65 |  |
|  | รักษ์สันติ  | รุจิตรา ทนทาน (12) | 394 | 0.42 |  |
|  | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน  | ชัยยุทธ บุญนาวา (2) | 216 | 0.23 |  |
|  | เพื่อนเกษตรไทย  | สิบเอก ไพศาล อินต๊ะมูล (39) | 156 | 0.17 |  |
|  | พลังคนกีฬา  | ศิริพงษ์ วงศ์ไชย (36) | 58 | 0.06 |  |
|  | เพื่อฟ้าดิน  | รักเย็น หน่อแก้ว (18) | 52 | 0.06 |  |
|  | ความหวังใหม่  | จ่าสิบเอก สราวุธ รัศมี (34) | 25 | 0.03 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 93,301 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 93,301 | 90.72 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 4,514 | 4.39 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 5,028 | 4.89 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 102,843 | 79.25 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 129,778 | 100.00 | — |
: เพื่อไทย   รักษาที่นั่ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 2

เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอจุน อำเภอเชียงคำ และอำเภอภูซาง
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพะเยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพะเยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพะเยา> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพะเยา> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพะเยา> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพะเยา> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เพื่อไทย   | วิสุทธิ์ ไชยณรุณ (1)* | 67,730 | 79.42 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | อนุชา มุสิกะ (10) | 15,700 | 18.41 |  |
|  | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน  | วนิดา ก๋าใจ (2) | 752 | 0.88 |  |
|  | รักษ์สันติ  | บำรุง สักลอ (12) | 707 | 0.83 |  |
|  | ความหวังใหม่  | จ่าสิบเอก พิสิฐ เพียรการ (34) | 339 | 0.40 |  |
|  | เพื่อฟ้าดิน  | ธนบูลย์ คำโล (18) | 26 | 0.03 |  |
|  | เพื่อนเกษตรไทย  | ปรัชญา สะท้านพายัพ (39) | 22 | 0.03 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 85,276 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 85,276 | 91.19 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 2,879 | 3.08 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 5,363 | 5.73 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 93,518 | 76.05 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 122,962 | 100.00 | — |
: เพื่อไทย   รักษาที่นั่ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 3

เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยอำเภอภูกามยาว อำเภอดอกคำใต้ อำเภอเชียงม่วน และอำเภอปง
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพะเยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพะเยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพะเยา> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพะเยา> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพะเยา> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพะเยา> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เพื่อไทย   | ไพโรจน์ ตันบรรจง (1)* | 59,196 | 65.94 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ธนสรร ธรรมสอน (10) | 29,460 | 32.81 |  |
|  | ความหวังใหม่  | เกรียงไกร ไชยมงคล (34)✔ | 737 | 0.82 |  |
|  | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน  | จรูญ ปัญญาวงศ์ (2) | 311 | 0.35 |  |
|  | เพื่อนเกษตรไทย  | ประเสริฐ ไชยมงคล (39) | 75 | 0.08 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 89,779 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 89,779 | 89.41 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 3,586 | 3.57 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 7,045 | 7.02 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 100,410 | 77.41 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 129,713 | 100.00 | — |
: เพื่อไทย   รักษาที่นั่ง
ดูเพิ่ม

จังหวัดพะเยาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
จังหวัดพะเยาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
| ด ค ก(พ> ศ. 2550 ←)    การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554   (→ พ.ศ. 2562) |
| --- | --- |
 กรุงเทพมหานคร  กระบี่  กาญจนบุรี  กาฬสินธุ์  กำแพงเพชร  ขอนแก่น  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ชัยนาท  ชัยภูมิ  ชุมพร  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  ตราด  ตาก  นครนายก  นครปฐม  นครพนม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  นราธิวาส  น่าน  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปทุมธานี  ประจวบคีรีขันธ์  ปราจีนบุรี  ปัตตานี  พระนครศรีอยุธยา  พะเยา  พังงา  พัทลุง  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  แพร่  ภูเก็ต  มหาสารคาม  มุกดาหาร  แม่ฮ่องสอน  ยโสธร  ยะลา  ร้อยเอ็ด  ระนอง  ระยอง  ราชบุรี  ลพบุรี  ลำปาง  ลำพูน  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สตูล  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระแก้ว  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  สุราษฎร์ธานี  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อ่างทอง  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุทัยธานี  อุบลราชธานี 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
| ด ค กจังหวัดพะเยาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย |
| --- | --- |
เลือกตั้งทั่วไป:  2522  2526  2529  2531  มีนาคม 2535  กันยายน 2535  2538  2539  2544  2548  2550  2554  2562  2566
ทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียส

พื้นที่สีเขียวรวมกับพื้นที่สีน้ำเงิน = พื้นที่สีแดง
ทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียส (Apollonius' Theorem) เป็นทฤษฎีบททางเรขาคณิต ที่เกี่ยวข้องกับความยาวของเส้นมัธยฐานและความยาวด้านข้างของรูปสามเหลี่ยม ซึ่งกล่าวว่า "ผลรวมค่ากำลังสองของด้านสองด้านใดๆ ของรูปสามเหลี่ยม เท่ากับ สองเท่าของผลบวกของครึ่งหนึ่งของความยาวด้านที่สามยกกำลังสองกับความยาวของเส้นมัธยฐานยกกำลังสอง"
กำหนดให้ รูปสามเหลี่ยม  ABC เป็นรูปสามเหลี่ยมใด ๆ ถ้า  AD เป็นเส้นมัธยฐาน แล้ว
 |AB|^{2}+|AC|^{2}=2\left(|AD|^{2}+|BD|^{2}\right)
ทฤษฎีบทนี้เป็นกรณีพิเศษของทฤษฎีบทของสจ๊วต (Stewart's Theorem) ในกรณีที่สามเหลี่ยม  ABC เป็นสามเหลี่ยมหน้าจั่วที่  |AB|=|AC| แล้วเส้นมัธยฐาน  AD จะตั้งฉากกับ  BC ในกรณีดังกล่าวทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียสจะกลายเป็นทฤษฎีบทพีทาโกรัส
กฎสี่เหลี่ยมด้านขนานสมมูลกับทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียส ผ่านความจริงที่ว่าเส้นทแยงมุมของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานแบ่งออกเป็นสองส่วน
ทฤษฎีบทนี้ได้รับการตั้งชื่อตาม Apollonius of Perga ซึ่งเป็นนักคณิตศาสตร์ชาวกรีกโบราณ
การพิสูจน์ทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียส (Apollonius' Theorem)
ทฤษฎีบทพีทาโกรัส: พื้นที่สีเขียว = พื้นที่สีแดง
พิสูจน์ทฤษฎีบท

ทฤษฎีบทนี้สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นกรณีพิเศษของทฤษฎีบทของสจ๊วต และ สามารถพิสูจน์ได้โดยใช้เวกเตอร์ (ดูกฎรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน) ต่อไปนี้เป็นข้อพิสูจน์โดยใช้กฎของโคไซน์
ให้สามเหลี่ยมมีด้าน  a,b,c โดยมีเส้นมัธยฐาน  d ลากไปด้าน  a ให้  m คือความยาวส่วนของด้าน  a ที่ถูกแบ่งครึ่งโดยเส้นมัธยฐาน ดังนั้น  m คือครึ่งหนึ่งของ  a ให้มุมที่เกิดขึ้นระหว่างด้าน  a และเส้นมัธยฐาน  d เป็น  \theta  และ  \theta ^{\prime } ตามลำดับ โดยที่  \theta  อยู่ในฝั่งที่มีด้าน  b และ  \theta ^{\prime } อยู่ในฝั่งที่มีด้าน  c ดังนั้น  \theta +\theta ' มีค่าเท่ากับ 180 องศา และ  \cos \theta ^{\prime }=-\cos \theta
จากกฎของโคไซน์จะได้
b^{2}=m^{2}+d^{2}-2dm\cos \theta
c^{2}=m^{2}+d^{2}-2dm\cos \theta ' =m^{2}+d^{2}+2dm\cos \theta
นำสองสมการมาบวกกัน จะได้   b^{2}+c^{2}=2(m^{2}+d^{2})
ปางทรงทรมานช้างนาฬาคิรี

พระศิลา วัดเชียงมั่น จ.เชียงใหม่
ปางทรงทรมานช้างนาฬาคิรี ทำเป็นพระพุทธรูปลักษณะปางลีลา มีรูปพระอานนท์และรูปช้าง หรือมีแต่รูปช้างประกอบ
ประวัติ

พระเทวทัตคิดประทุษร้ายต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๒ ครั้งแล้ว แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ ในครั้งที่ ๓ พระเทวทัตได้ติดสินบนแก่ควาญช้างเพื่อมอมเหล้าพญาช้างนาฬาคิรีจนเกิดความคลุ้มคลั่ง แล้วปล่อยให้ไปทำร้ายพระพุทธองค์ ขณะเสด็จพุทธดำเนินบิณฑบาตโปรดสัตว์ ขณะที่พญาช้างส่งเสียงกึกก้องโกญจนาท วิ่งตรงเข้าหาพระพุทธองค์นั้น พระอานนท์วิ่งออกมาขวางหมายน้อมถวายชีวิต พระพุทธองค์จึงทรงใช้พุทธปาฏิหาริย์บันดาลให้พญาช้างวิ่งไปทางอื่น แล้วทรงแผ่เมตตาจนช้างได้สติ ทรุดกายลงยกงวงขึ้นถวายอภิวาท พระพุทธองค์ทรงยกพระหัตถ์ขวาลูบกระพองศีรษะและทรงประทานโอวาทแก่พญาช้างให้หยุดกระทำปาณาติบาต ละเลิกความโกรธ ไม่คิดเบียดเบียนอีกต่อไป
ซานาดะ

| Sanada |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Seiya Sanada
เกิด:  (1988-01-28) มกราคม 28, 1988 (36 ปี) Niigata, Japan
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: The Great Sanada Kiyonari Sanada Seiya Sanada Sanada
ส่วนสูง: 1.82 m (5 ft 11 1⁄2 in)
น้ำหนัก: 100 kg (220 lb)
ฝึกหัดโดย: Taiyō Kea Kaz Hayashi Keiji Muto Osamu Nishimura Satoshi Kojima Kohei Suwama
เปิดตัว: March 13, 2007
เซยะ ซานาดะ ญี่ปุ่น: Seiya Sanada; โรมาจิ: 真田 聖也; ทับศัพท์: Sanada Seiya; 28 มกราคม 1988 เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อสังเวียนของเขา ซานาดะ (Sanada, ใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเขาเซ็นสัญญากับ New Japan Pro-Wrestling (NJPW) ซึ่งเขาเป็นสมาชิกของ Just 5 Guys stable เขาเป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวต IWGP ที่ครองยาวนานที่สุด
ในฐานะส่วนหนึ่งของ NJPW ซานาดะส่วนใหญ่เป็นที่รู้จักจากแท็กทีมของเขากับอีวิลโดยเป็นส่วนหนึ่งของ Los Ingobernables de Japón โดยเขาเป็นแชมป์แท็กทีม IWGP 2 สมัย, ผู้ชนะ World Tag League 2 สมัย และ 3 สมัย เป็นแชมป์เนเวอร์โอเพนเวตแท็กทีม 6 คน (ร่วมกับบูชิ) นอกจากนี้เขายังครองตำแหน่งแชมป์แท็กทีม IWGP ร่วมกับเท็ตสึยะ ไนโตะได้ในช่วงสั้นๆ เขาคว้าแชมป์เดี่ยว NJPW ครั้งแรก IWGP United States Heavyweight Championship ในต้นปี 2022 และได้รับรางวัล New Japan Cup ปี 2023 ซึ่งทำให้เขาคว้าแชมป์ IWGP World Heavyweight Championship เขายังเป็นที่รู้จักจากผลงานใน All Japan Pro Wrestling (AJPW) โดยเขาเป็นแชมป์กาโอราทีวีคนแรก, แชมป์แท็กทีมออลเอเชีย 2 สมัย, แชมป์โลกแท็กทีม 1 สมัย และเป็นผู้ชนะในปี 2011 การแข่งขันลีกแท็กที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ซานาดะยังเป็นที่รู้จักจากช่วงเวลาของเขาใน Japanese Wrestle-1 (W-1) และ Total Nonstop Action Wrestling (TNA) ของอเมริกา ด้วยความสัมพันธ์ในการทำงานของ W-1/TNA ทำให้เขากลายเป็นแชมป์ TNA X Division ครั้งหนึ่ง โดยได้รับตำแหน่งจากความร่วมมือ Kaisen: Outbreak
แชมป์และรางวัล

All Japan Pro Wrestling
All Asia Tag Team Championship (2 times) – with Manabu Soya
Gaora TV Championship (1 time)
World Tag Team Championship (1 time) – with Joe Doering
Gaora TV Championship Tournament (2012)
Samurai! TV Cup Triple Arrow Tournament (2007) – with Kensuke Sasaki and Katsuhiko Nakajima
World's Strongest Tag Determination League (2011) – with Kai
New Japan Pro-Wrestling
IWGP World Heavyweight Championship (1 time)
IWGP United States Heavyweight Championship (1 time)
IWGP Tag Team Championship (3 times) – with Evil (2) and Tetsuya Naito (1)
NEVER Openweight 6-Man Tag Team Championship (3 times) – with Bushi and Evil
New Japan Cup (2023)
World Tag League (2017, 2018) – with Evil
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 42 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2019
Total Nonstop Action Wrestling
Impact X Division Championship (1 time)
Global Impact Tournament (2015) – with Team International (Angelina Love, Bram, Drew Galloway, The Great Muta, Khoya, Magnus, Rockstar Spud, Sonjay Dutt and Tigre Uno)
Tokyo Sports
Best Bout Award (2019) vs. Kazuchika Okada (October 14 at King of Pro-Wrestling)
Wrestling Observer Newsletter
Best Gimmick (2017)  as part of Los Ingobernables de Japón
แหล่งข้อมูลอื่น

TNA alumni profile เก็บถาวร 2015-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Wrestle-1 profile
Puroresu Central profile
นีน่า โดเบรฟ

| นีน่า โดเบรฟ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 9 มกราคม พ.ศ. 2532 (35 ปี) นีน่า คอนสแตนติโนวา โดเบรวา โซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย
สัญชาติ: บัลแกเรียน-แคแนเดียน
อาชีพ: นักแสดง,นางแบบ
ปีที่แสดง: 2006–ปัจจุบัน
นีน่า โดเบรฟ (ชื่อเต็ม นิโคไลน่า คอนสแตนติโนวา โดเบรวา) เป็นนักแสดงและนางแบบลูกครึ่ง บัลแกเรีย-แคนาดา เธอเคยรับบทเป็นซิงเกิลมัมยังสาวในละครเรื่อง Degrassi: The Next Generation (รับบทตั้งแต่ซีซั่น6-ซีซั่น9) ปัจจุบันเป็นนักแสดงนำของซีรีส์เรื่องเดอะแวมไพร์ ไดอารีส์ รับบทเป็นเอเลน่า กิลเบิร์ตและแคทเธอรีน เพียร์ซ
ประวัติ

นีน่า โดเบรฟ เกิดในประเทศบัลแกเรีย และย้ายมาประเทศแคนาดา (โทรอนโต) ตอนเมื่ออายุได้สองขวบ เธอสามารถพูดได้คล่องทั้งภาษาฝรั่งเศส,ภาษาอังกฤษ และ ภาษาบัลแกเรีย เธอมีพี่ชายหนึ่งคนชื่ออเล็กซานเดอร์ บิดาเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านคอมพิวเตอร์และมารดาเป็นศิลปิน
นีน่าเริ่มต้นเรียนบัลเล่ต์และแจ๊สแดนซ์ที่ J. B. Tyrrell Sr. Public School และเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่ Ryerson University ในเมืองโทรอนโต สาขา สังคมวิทยา เธอลาออกในปี 2008 เพื่อเริ่มต้นอาชีพนักแสดงของเธอ
ช่วงที่แสดงละครเรื่องเดอะแวมไพร์ ไดอารีส์ เธอก็ได้เริ่มคบหากับนักแสดงในเรื่องเดียวกัน (เอียน ซอมเมอร์ฮาลเดอร์)
อาชีพ

นีน่าเริ่มต้นด้วยการเป็นนางแบบ จากนั้นก็มีโอกาสได้แสดงโฆษณา ซึ่งต่อมาก็มีโอกาสได้ไปทดสอบหน้ากล้องการแสดงภาพยนตร์ หลังจากนั้นไม่นานเธอก็มีโอกาสได้ร่วมในภาพยนตร์มากมาย เช่น Fugitive Pieces,Away from Her,Never Cry Werewolf รวมถึงแสดงละครเรื่อง Degrassi: The Next Generation
ผลงาน

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2006 | Away from Her | โมนิก้า |
| 2006 | Playing House | แชเนีย |
| 2006–2009 | Degrassi: The Next Generation | มีอา โจนส์ |
| 2007 | How She Move |  |
| 2007 | The Poet | ราเชล |
| 2007 | Fugitive Pieces | เบลล่า |
| 2007 | My Daughter's Secret | จัสติน |
| 2007 | Too Young to Marry | เจสสิก้า |
| 2008 | Repo! The Genetic Opera |  |
| 2008 | Mookie's Law | โรเซเบลล่า |
| 2008 | The American Mall | แอลลี่ เชฟเฟิร์ด |
| 2008 | Never Cry Werewolf | ลอเรน แฮนเซ็ท |
| 2008 | The Border | ไมอา |
| 2009 | Chloe | แอนนา |
| 2009 | Degrassi Goes Hollywood | มีอา โจนส์ |
| 2009 | Eleventh Hour | เกรซ ดาห์ล |
| 2009 | Merry Madagascar |  |
| 2009–present | The Vampire Diaries | เอเลน่า กิลเบิร์ต/แคทเธอรีน เพียร์ซ |
| 2011 | The Super Hero Squad Show | เอลเล็น |
| 2011 | The Roommate | มาเรีย |
| 2011 | Arena | โลรี่ |
| 2012 | The Perks of Being a Wallflower | แคนเดซ |
นีน่าในปี 2007
ปางทรงจีวร

ปางทรงจีวร เป็นชื่อเรียกพระพุทธรูปลักษณะประทับนั่งสมาธิ พระหัถต์ทั้งสองจับจีวร
ประวัติ

เมื่อพระพุทธเจ้า เสด็จจากเมืองราชคฤห์ มาประทับ ณ โคตมเจดีย์ เมืองเวสาลีในฤดูหนาว หยาดน้ำค้างตก อากาศหนาวจัด ในราตรีกาลตลอดรุ่ง พระพุทธองค์ทรงทดลองความหนาวในราตรีกาลนั้น ทรงจีวร 4 ผืน พอทนหนาวได้ จึงได้ทรงตั้งเขตจีวรลงเป็นชินะมริยาทว่า อนุชานามิ ภิกขฺเวตีจิวรํ
คาตานะ

"คาตานะ" หนึ่งในดาบญี่ปุ่น (นิฮงโต - 日本刀) หลากหลายชนิด
ส่วนต่าง ๆ ของดาบญี่ปุ่น
การตีดาบในสมัยเอโดะ
คาตานะ (ญี่ปุ่น: 刀; โรมาจิ: かたな; ทับศัพท์: katana) เป็นดาบญี่ปุ่น มีลักษณะคมด้านเดียว เพื่อฟันหรือตัด ไม่หัก ไม่งอ และคม มีวิธีการผลิตเฉพาะในญี่ปุ่นคือ เอาโลหะมาเผาและตีแผ่และตีพับซ้อนเหล็กครั้งแล้วครั้งเล่า จนได้ดาบที่มีความแข็งแรงและคม คาตานะถือโดยชนชั้นซามูไรในญี่ปุ่นสมัยศักดินา จึงได้ชื่อว่า "ดาบซามูไร"
คันจิของคำว่าคาตานะใช้รูปอักษรเดียวกับคำว่า "เตา" ในภาษาจีน (刀) ซึ่งมีความหมายว่า "ดาบ" เช่นกัน
ความสำคัญ

ในยุคเอโดะ ดาบเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิบูชิโด (วิถีนักรบ) ซึ่งเป็นจริยธรรมของนักรบที่ต้องยึดถือปฏิบัติ และเป็นสิทธิพิเศษเฉพาะนักรบเท่านั้นที่อนุญาตให้พกดาบได้ ซึ่งในขณะนั้นมีประมาณร้อยละสิบของประชากรทั้งหมด และเหล่านักรบนั้นจึงถือว่าดาบเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เป็นสิ่งที่แสดงเกียรติยศ ชื่อเสียงและความภาคภูมิใจของตระกูล และดาบเหล่านั้นจะสืบทอดเป็นมรดกต่อ ๆ กันไปหลายชั่วอายุคน และใช้ดาบนี้ในการคว้านท้องหรือเซ็ปปูกุ ซึ่งถือกันว่าเป็นการตายอย่างมีเกียรติของนักรบเหล่านี้ ดาบซามูไรนี้ได้ถูกใช้เป็นอาวุธจนกระทั่งมีการนำปืนเข้ามาใช้ และกลายเป็นอาวุธหลักแทน
ประวัติ > ยุคนาระ

เดิมนักรบชาวญี่ปุ่นใช้ดาบจากจีนและเกาหลีในการสู้รบ ในยุคนาระ (Nara Period) ประมาณปี พ.ศ. 1193-1336 หรือประมาณ 1,300 ปีเศษที่แล้ว ปัญหาที่พบคือเวลาสู้รบดาบมักหักออกเป็นสองท่อน จักรพรรดิจึงสั่งให้ช่างตีดาบปรับปรุงดาบให้ดีขึ้นกว่าเดิม ช่างตีดาบยุคแรกมีชื่อว่า "อามากูนิ" เขาพัฒนาการตีดาบไม่ให้หักง่ายด้วยการใช้เหล็กที่ดี และมีการศึกษาวิธีทำให้เหล็กแข็งแกร่งกว่าเดิม เหล็กที่ดีของญี่ปุ่นได้จากการถลุง มีชื่อว่า "ทามาฮางาเนะ" (Tamahagane) อามากูนิพบว่าการที่จะให้ได้ดาบคุณภาพดีต้องควบคุมของสามสิ่ง คือ การควบคุมความเย็น การควบคุมปริมาณคาร์บอน และการนำสิ่งปะปนที่อยู่ในเหล็กออก ปริมาณคาร์บอนคือหัวใจสำคัญในการตีดาบ หากใส่คาร์บอนในเหล็กมากไปเหล็กจะเปราะ ใส่น้อยไปเหล็กจะอ่อน จึงต้องใส่ในปริมาณที่พอเหมาะ เหล็กถูกนำมาหักแบ่งเป็นชิ้นเล็กวางซ้อนกันก่อนหลอม และนำไปตีให้เป็นเนื้อเดียวกัน หลังจากนั้นจึงพับเหล็กเป็นสองชั้นขณะยังร้อนๆ แล้วตีซ้ำอีกครั้งแล้วครั้งเล่า เหล็กจะซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ จนเป็นหมื่น ๆ ชั้น ทำให้คาร์บอนกระจายไปจนทั่วเนื้อเหล็ก แล้วจึงนำไปตีแผ่ออกให้เป็นใบดาบ จะได้ใบดาบที่ดีเนื้อเหล็กแกร่งและคมไม่หักอีกต่อไป
ยุคสมัยของดาบซามูไร

ยุคสมัยของดาบซามูไร แบ่งออกได้ 4 ยุค
ยุคดาบโบราณ (Ancient Sword) ก่อนคริสต์ศักราช 900 (ก่อน พ.ศ. 1443) ยุคที่ดาบของ "อามากูนิ" ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับการถลุงเหล็กเนื้อดีในสมัยนารา
ยุคดาบเก่า (Old Sword) ราวปี พ.ศ. 1443-2073 ถือเป็นยุคทองของดาบซามูไร เทียบกับประวัติศาสตร์ไทย จะอยู่ในช่วงเดียวกับศิลปะสมัยทวารวดี (พุทธศตวรรษที่ 11-18) จนถึงสมัยศิลปะสุโขทัย (พุทธศตวรรษที่ 18-20) ในปี พ.ศ. 1840 เป็นปีที่ดาบของ "มาซามูเนะ" ถือกำเนิดขึ้นและภูมิปัญญาขั้นสูงสุดที่ตกทอดเป็นมรดกของดาบชั้นยอด
ยุคดาบใหม่ (New Sword) ราวปี พ.ศ. 2197-2410 ซึ่งอยู่ช่วงเดียวกับศิลปะสมัยอยุธยา และต้นรัตนโกสินทร์ คือช่วงสมัยเอโดะ และยุคที่ญี่ปุ่นปิดประเทศห้ามคนเข้าออกอย่างเด็ดขาด (พ.ศ. 2182)
ยุคดาบสมัยใหม่ (Modern Sword) ราวปี พ.ศ. 2411 ถึงปัจจุบัน ยุคที่ดาบทหารถือกำเนิดขึ้น (พ.ศ. 2411-2488) การผลิตเป็นจำนวนมากเพื่อการสงครามไม่มีพิธีกรรมแบบโบราณ ดาบญี่ปุ่นมัวหมองเพราะถูกใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ในการตัดคอเชลยศึกซึ่งไม่ใช่ประเพณีของชนชั้นซามูไร พอมาถึงสมัยปัจจุบันดาบกลายเป็นงานศิลปะชั้นสูงที่มีราคาแพง
ชนิดของดาบซามูไร > แบ่งโดยยุคสมัย

ดาบซามูไรแบ่งตามยุคสมัย มี 4 ชนิดคือ
โคโต (Koto)
ชินโต (Shinto)
ชินชินโต (Shinshinto)
เก็นไดโต (Gendaito)
ชนิดของดาบซามูไร > แบ่งตามความยาว

โอดาจิ (大太刀, Ōdachi) ยาวมากกว่า 3 ชากุ (Shaku)
ทาจิ (太刀, Tachi) ยาวตั้งแต่ 2-3 ชากุ
โคดาจิ (小太刀, Kodachi) ยาวไม่ถึง 2 ชากุ
วากิซาชิ (脇差, Wakizashi) ยาวตั้งแต่ 1-1.7 ชากุ
1 ชากุ (Shaku) = 0.303 เมตร
ดาบมีหลายแบบและหลายประเภท สามารถแบ่งชนิดหลัก ๆ ออกได้ 3 ชนิดดังนี้
ชนิดของดาบซามูไร > แบ่งตามความยาว > ดาบยาว

ดาบยาวของทหารม้า มีความโค้งของใบดาบมาก ใช้ฟันจากหลังม้า มีความยาวของใบดาบมากกว่า 70 เซนติเมตร มักไม่คำนึงถึงความคล่องตัว แต่คำนึงถึงระยะโจมตีมากกว่า
ดาบที่มาแทนที่ดาบทาจิของทหารม้าตั้งแต่กลางยุคมูโรมาจิ (ราว พ.ศ. 2000) สามารถใช้ต่อสู้บนพื้นดินได้คล่องตัวกว่า เพราะมีความโค้งน้อยควบคุมได้ง่าย ความยาวใบดาบโดยประมาณ 60.6 เซนติเมตรขึ้นไปถึง 70 เซนติเมตร
ชนิดของดาบซามูไร > แบ่งตามความยาว > ดาบขนาดกลาง

ดาบที่ใช้พกพาคู่กับดาบคาตานะของซามูไร ใบดาบมีความยาวตั้งแต่ 12 - 24 นิ้ว ดาบที่ซามูไรใช้สำหรับทำ "เซ็ปปูกุ" เมื่อยามจำเป็น และเป็นดาบที่ซามูไรสามารถนำติดตัวเข้าเคหสถานของผู้อื่นกรณีเป็นผู้มาเยือนได้โดยไม่ต้องฝากไว้กับคนรับใช้ ตามปกติซามูไรจะพกดาบสองเล่ม และโดยธรรมเนียมห้ามพกดาบยาวเข้ามาในบ้านของผู้อื่น ต้องฝากไว้หน้าบ้านเท่านั้น
ชนิดของดาบซามูไร > แบ่งตามความยาว > ดาบสั้น

มีลักษณะคล้ายมีดสั้น (ประเทศไทยเรียกว่าดาบศอก คือความยาวประมาณ 1 ศอก) ความยาวน้อยกว่าดาบวากิซาชิ
เป็นใบมีดและด้ามในชิ้นเดียวกัน ใช้สำหรับพกในเสื้อบ้าง เหมาะกับสตรีหรือพกซ่อนเพราะบางที่สุด และสามารถเสียบไว้กับฝักดาบยาวใช้แทนมีดสั้นทำอาหารได้ด้วย
ชนิดของดาบซามูไร > ดาบซามูไรในสงครามโลกครั้งที่ 2

ดาบทหารในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีชื่อเรียกว่า "กุนโต" (軍刀, Guntō; มีความหมายว่า "ดาบกองทัพ" หรือ "ดาบทหาร") เป็นดาบที่ถูกผลิตขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2411 และสิ้นสุดการผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2488 ซึ่งถือว่าเป็นยุคใหม่ เป็นดาบที่ทำเพื่อการสงคราม ผลิตจำนวนมาก ยังคงความคมกริบ แต่ไม่ประณีต และไม่มีขั้นตอนการทำอย่างประเพณีโบราณ ดาบรุ่นนี้ตกค้างอยู่ในแถบอินโดจีนจำนวนมากหลังจากสงครามสิ้นสุด ซึ่งอาจจะพบได้ในประเทศพม่าและประเทศไทย ถูกฝังดินอยู่กลางป่าหรือในถ้ำตามเส้นทางเดินทัพของทหารญี่ปุ่น
ดาบยุคสงครามจะเป็นดาบที่ใช้ฝักทำด้วยเหล็ก มีห่วงทองเหลืองหรือทองแดงเรียกว่า "โอบิโตริ" ใช้สำหรับห้อยกับเข็มขัด ตัวดาบและฝักเหล็กมีน้ำหนักมาก จึงไม่เหมาะที่จะใช้เหน็บเอวอย่างดาบฝักไม้แบบโบราณ ซึ่งมีห่วงผูกเงื่อนที่ทำจากผ้าไหมใช้เหน็บเอวของซามูไร ดาบทหารที่ไม่มีขั้นตอนการผลิตในแบบพิธีกรรมโบราณ จึงไม่มีความศักดิ์สิทธิ์อย่างดาบของพวกซามูไร
พิธีกรรมการตีดาบ

พิธีกรรมการตีดาบแบบโบราณนั้นมีขั้นตอนมากมายและถือเป็นพิธีกรรมที่ศักดิ์สิทธิ์ ช่างตีดาบต้องถือศีลกินเจ และทำสมาธิในขณะที่หลอมเหล็ก ไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร เพื่อผลิตดาบให้เป็นมงคลแก่ผู้เป็นเจ้าของดาบเล่มนั้น ๆ ช่างตีดาบและลูกมือจะร่วมมือกันทำดาบเพียงหนึ่งเล่มในระยะเวลามากกว่าหนึ่งเดือน ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าช่างตีดาบที่ดีจะทำดาบที่ดีออกมา หากช่างตีดาบมีจิตใจไม่ดีดาบที่ตีออกมาก็จะไม่ดีไปด้วย ดาบแต่ละเล่มจึงมีราคาไม่เท่ากัน บางเล่มราคามากกว่าที่ดินหนึ่งผืน หรือดาบที่ดีเพียงเล่มเดียวอาจจะมีราคาสูงกว่าหอกสามร้อยเล่ม ในสมัยโบราณดาบจึงไม่ใช่อาวุธที่สามารถจะซื้อมาใช้ในกองทัพได้ นอกจากเป็นสมบัติส่วนตัวของเหล่าซามูไรเท่านั้น
ช่างตีดาบที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน

ช่างตีดาบที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน เช่น ซาดาเอจิ กัซซัง (Sadaeji Gassan) ช่างตีดาบที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่ง กัซซันเป็นตระกูลช่างตีดาบที่ตกทอดมากว่า 700 ปี ปัจจุบันยังคงรักษาขนบธรรมเนียมการตีดาบอย่างประณีตตามขั้นตอนและวิธีการแต่โบราณจากยุคคามากูระ โดยเป็นมรดกตกทอดมาถึง "ซาดาโตชิ กัซซัน" (Sadatoshi Gassan) ดาบซามูไรยังคงความประณีตงดงามถือเป็นงานศิลปะขั้นสูงสุดตกทอดมาจากบรรพบุรุษ ปัจจุบันยังมีช่างตีดาบอีกจำนวนมากที่ตีดาบตามแนวทางดั้งเดิม
การเข้ามาของดาบญี่ปุ่นในประเทศไทย

ดาบญี่ปุ่นเริ่มเข้ามาในเมืองไทยตั้งแต่สมัยอยุธยาช่วงสมัยเอโดะ (พ.ศ. 2146-2410) จากการติดต่อค้าขาย ขณะที่ญี่ปุ่นต้องการสินค้าจากสยาม เช่น ไม้กฤษณา ไม้ฝาง น้ำกุหลาบ พริกไทย เป็นต้น มีการตั้งหมู่บ้านญี่ปุ่นในอยุธยา เมื่อมีชาวญี่ปุ่นมาอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวญี่ปุ่นที่นับถือศาสนาคริสต์โดยลี้ภัยทางศาสนาและส่วนหนึ่งเป็นพวกซามูไรแตกทัพที่สูญเสียเจ้านายหรือที่เรียกว่า "โรนิน" ซึ่งแตกทัพจากยุทธการที่เซกิงาฮาระได้โดยสารเรือสำเภาที่กำลังจะเดินทางมาค้าขายยังชมพูทวีปและมาตั้งรกรากในประเทศสยาม สิ่งสำคัญที่นำติดตัวมาด้วยก็คือดาบญี่ปุ่น ซามูไรเหล่านี้ได้กลายเป็นทหารอาสาญี่ปุ่นในเวลาต่อมา
ดาบยาว "ทาจิ"
ดาบยาว "คาตานะ" (บน) และดาบขนาดกลาง "วากิซาชิ" (ล่าง)
ดาบสั้น "ทันโต"
"กุนโตแบบเก่า" (旧軍刀 - คีวกุนโต) ดาบของทหารญี่ปุ่นสมัยใหม่รุ่นแรกๆ ซึ่งออกแบบโดยอิงกับกระบี่ทหารของชาติตะวันตก เริ่มผลิตในสมัยเมจิ
"กุนโตแบบ 95" (九五式軍刀 - คีวโงชิคิกุนโต) ดาบสำหรับนายทหารญี่ปุ่นชั้นประทวนในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
ตำบลหัวทุ่ง (อำเภอลอง)

| ตำบลหัวทุ่ง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Hua Thung
วัดไผ่ล้อม
ตำบลหัวทุ่งที่ตั้งที่ทำการ อบต.หัวทุ่งในจังหวัดแพร่
พิกัด: 18°4′0.8″N 99°47′33.4″E﻿ / ﻿18.066889°N 99.792611°E﻿ / 18.066889; 99.792611
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: แพร่
อำเภอ: ลอง
พื้นที่[ต้องการอ้างอิง]
 • ทั้งหมด: 64.14 ตร.กม. (24.76 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)[ต้องการอ้างอิง]
 • ทั้งหมด: 5,977 คน
 • ความหนาแน่น: 93 คน/ตร.กม. (240 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 54150
รหัสภูมิศาสตร์: 540306
เว็บไซต์: www.huatung.go.th (อบต.หัวทุ่ง)
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หัวทุ่ง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอลอง จังหวัดแพร่ มีประชากรทั้งสิ้น 5,977 คน ประกอบด้วย ชาย 2,937 คน, หญิง 3,040 คน มีเนื้อที่ประมาณ 64.14 ตารางกิโลเมตร ตำบลหัวทุ่งเป็นสังคมชนบท ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ดูแลตำบลหัวทุ่งคือ องค์การบริหารส่วนตำบลหัวทุ่ง
ประวัติ

จากการศึกษาตำนานวัดศรีดอนคำ วัดไฮสร้อย พงศาวดารฉบับของล้านนาเชียงแสน และการเล่าสืบต่อกันมาจึงแน่ใจว่า เขตตำบลหัวทุ่ง โดยเฉพาะบ้านแม่ลองเป็นเส้นทางเดินทัพผ่านกิ่วฤๅษีที่จะไปเหนือหรือลงใต้สู่เมืองหลวงสุโขทัย อยุธยา และกรุงเทพ ฯ ผู้คนที่กวาดต้อนทั้งชาวลานนา แม้กระทั่งชาวพม่าเชื้อสายกระเหรี่ยง ก็มาตั้งถิ่นฐาน เช่น บ้านค้างตะนะ บ้านแม่รัง บ้านแม่ลอง บ้านนาตุ้ม (2 หมู่) บ้านนาอุ่นน่อง บ้านหัวทุ่ง (เดิม คือบ้านนาหมาโก้ง) บ้านแม่จอก บ้านเค็ม บ้านไผ่ล้อม และบ้านนามน รวม 11 หมู่บ้าน รวมเป็นตำบล เมื่อปี 2540 กำนันคนแรก ชื่อแคว่น วงศ์ภีระ เป็นคนจากลำปาง กำนันคน ที่ 2 ชื่อแคว่นอ้าย บ้านนามน คนที่ 3 ชื่อ กำนันปัญญา จำปาแก้วได้รับพระราชทานนาม ว่า “ ขุนนิคม ศิระเขต” เป็นช่วงการเปลี่ยนแปลงในปี 2475 ซึ่งอำเภอลองก็ได้เปลี่ยน จากอำเภอเมืองลองจังหวัด ลำปาง มาเป็นอำเภอลอง จังหวัดแพร่ ตั้งแต่บัดนี้ กำนันคนที่ 4 คือ แคว่นปั๋น คือ นายอินปั๋น เอ้ยวัน ต่อมาเปลี่ยนนามสกุลเป็นกำนันอินปั๋นศิริสาน สุวรรณ กำนันคนที่ 5 คือกำนันอ้าย สุภาแก้วกำนัน คนที่ 6 คือกำนันเขียน ต่อตัน ช่วงนี้มีหมู่บ้านเพิ่มขึ้นเป็น 17 หมู่บ้านการบริหารงาน ในรูปแบบสภาตำบลประสบปัญหายุ่งยาก งบประมาณไม่เพียงพอที่จะกระจายลงสู่หมู่ที่มีจำนวนมาก จึงคิดแยกเป็น 2 ในรูปแบบสภา ตำบลประสบปัญหายุ่งยาก งบประมาณไม่เพียงพอที่จะกระจายลงสู่หมู่ที่มีจำนวนมาก จึงคิดแยกเป็น 2 ตำบล โดยพิจารณาหารือตกลง แยกออกไป 8 หมู่บ้านเป็น ตำบลบ่อเหล็กลอง ตั้งแต่ บ้านนาตุ้ม 2 หมู่ บ้านทุ่งเจริญ บ้านแม่ลอง บ้านแม่แขม - หนองแดง บ้านค้างตะนะ บ้านต้นม่วง และบ้านแม่รัง ซึ่งการแยกตำบลสำเร็จเมื่อตำบล ได้กำนันคนที่ 7 คือนายสมทรง เป็กกันใจ ปี 2532
ในการบริหารรูปแบบองค์กรท้องถิ่น สภาตำบลหัวทุ่งได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหัวทุ่ง เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540