stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถนนอโศกมนตรี
ประวัติ > ตัดถนนสุขุมวิท

จนเมื่อ พ.ศ. 2479 ได้มีการเปิดใช้ถนนสายใหม่เชื่อมกรุงเทพฯ-สมุทรปราการ ภายหลังชื่อถนนสุขุมวิท พื้นที่ริมถนนสุขุมวิทได้รับการพัฒนาเป็นที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรม บริเวณช่วงปากซอยเกิดตลาดสดปากซอยอโศก ประกอบกับมีหน่วยงานราชการแห่งใหม่เข้ามาตั้งในพื้นที่คือ วิทยาลัยครูประสานมิตร ต่อมา พ.ศ. 2503 มีการตัดถนนเพชรบุรีตัดใหม่พร้อมกับขยายถนนอโศกมนตรีเพื่อเชื่อมต่อถนนสุขุมวิทกับถนนเพชรบุรี หลังจากนี้การพัฒนากิจกรรมทางเศรษฐกิจเริ่มชัดเจนขึ้น เริ่มมีการปลูกสร้างอาคารพาณิชย์และปลูกบ้านให้เช่า ในช่วงปี พ.ศ. 2510 มีการสร้างสะพานข้ามคลองแสนเสบเพื่อเชื่อมถนนเพชรบุรีกับถนนสุขุมวิท
ในช่วงสงครามเวียดนาม ทหารอเมริกันเดินทางเข้ามาเช่าห้องพักบริเวณถนนสุขุมวิท เกิดสถานบริการและสถานบันเทิงเช่นย่านซอยคาวบอย ในช่วงนี้บริเวณถนนอโศกมนตรีเป็นแหล่งสินค้าเพื่อทหารต่างชาติ รวมทั้งแกเลอรีศิลปะ มีแกเลอรีศิลปะที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น เช่น บางกะปิแกลเลอรี
ประวัติ > ย่านธุรกิจกลาง

มีการตัดถนนรัชดาภิเษกต่อจากถนนอโศกมนตรีช่วงจากถนนสุขุมวิทถึงถนนสุนทรโกษา ความยาวประมาณ 2.5 กิโลเมตร เปิดการจราจรเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2531 เป็นถนนวงแหวนเชื่อมต่อหลายทาง ทำให้พื้นที่บริเวณถนนอโศกมนตรีเข้าถึงได้สะดวกยิ่งขึ้น บริเวณตรงสี่แยกอโศกมนตรีเป็นที่ตั้งของร้านอาหารซีฟูดพาเลซ เป็นร้านอาหารทะเลขนาดใหญ่ อาคารตึกแถวส่วนใหญ่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530
ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2535–2539 ประเทศไทยมีนโยบายพัฒนาประเทศให้เป็นอุตสาหกรรมใหม่จึงเกิดบริษัทข้ามชาติเข้ามาทำให้ย่านนี้เกิดสำนักงาน คอนโดมิเนียม โรงแรมและห้างสรรพสินค้า มีอาคารสำนักงานขนาดใหญ่ได้แก่ อาคารอโศกทาวเวอส์ สร้างเสร็จ พ.ศ. 2528 อาคารซิโน-ไทย สร้างเสร็จ พ.ศ. 2529 อาคารโอเชียนทาวเวอร์ 2 สร้างเสร็จ พ.ศ. 2536 และอาคารจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่เพลส สร้างเสร็จ พ.ศ. 2542 ภายหลังเมื่อราว พ.ศ. 2540 เกิดวิกฤตต้มยำกุ้ง ทำให้โครงการสำนักงานต่าง ๆ ที่กำลังสร้างต้องหยุดชะงักลง พอหลังจากเศรษฐกิจฟื้นอาคารเหล่านี้เปลี่ยนแปลงมาเป็นคอนโดมีเนียมแทน
เมื่อ พ.ศ. 2542 เปิดดำเนินการรถไฟฟ้าบีทีเอสมีสถานีอโศกบริเวณแยกอโศกมนตรี ต่อมารถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคลเปิดให้บริการเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2547 มีสถานีสุขุมวิทและสถานีเพชรบุรีผ่านบนเส้นทางถนนอโศกมนตรี
เทอร์มินอล 21 อโศก บริเวณแยกอโศกมนตรีเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554 มีจุดเด่นเรื่องศูนย์อาหารราคาถูก
ปัจจุบันถนนอโศกมนตรีเป็นย่านธุรกิจกลางที่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญ เป็นที่ตั้งสำนักงานจำนวนมาก มีการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ระดับสูงอย่างต่อเนื่อง เป็นจุดตัดของสถานีรถไฟฟ้ามีปริมาณการใช้บริการเป็นอันดับที่สองของกรุงเทพมหานครรองจากสถานีสยาม ยังมีโรงแรมและเซอร์วิสอพาร์ตเมนต์ที่มีทั้งอยู่ในซอยและอยู่ติดถนนอโศก ได้แก่ Grand Mercure Bangkok Asoke Residence, Pullman Bangkok, Grande Sukhumvit และ Grande Centre Point Terminal 21 เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนอโศกมนตรี
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′33″N 100°33′46″E﻿ / ﻿13.742598°N 100.562669°E﻿ / 13.742598; 100.562669
สยามสมาคมในพระบรมราชูปถัมภ์
อาคารจำลองโรงถ่ายภาพยนตร์เสียงศรีกรุง ซึ่งอยู่ที่หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน) ถนนพุทธมณฑล สาย 5 อาคารดั้งเดิมตั้งอยู่บริเวณแยกอโศก
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน KK
การซื้อขาย: TYO: 9022
ISIN: JP3566800003 
อุตสาหกรรม: รถไฟเอกชน
ก่อนหน้า: การรถไฟญี่ปุ่น (JNR)
ก่อตั้ง: 1 เมษายน พ.ศ. 2530 (แตกออกจาก JNR)
สำนักงานใหญ่: JR เซ็นทรัล ทาวเวอร์  1-1-4 เมเอะกิ, เขตนะกะมุระ, นะโงะนะ, ไอชิ 450-6101, , ญี่ปุ่น
พื้นที่ให้บริการ: ภูมิภาคโทไก
บุคลากรหลัก: โยะชิยุกิ คะไซ, ประธาน   มะซะกิ มะสึโมะโตะ, กรรมการผู้จัดการ
ผลิตภัณฑ์: โทะอิกะ, (สมาร์ตการ์ด)
บริการ: รถไฟขนส่งผู้โดยสาร บริการการท่องเที่ยว ขายส่ง และ ขายปลีก ดำเนินงานที่จอดรถ   อสังหาริมทรัพย์  อาหาร และ เครื่องดื่ม  ประกันวินาศภัย  และบริการอื่นๆ 
รายได้:  ¥1,503,083 ล้าน (2011)
รายได้จากการดำเนินงาน:  ¥349,347 ล้าน (2011)
รายได้สุทธิ:  ¥133,807 ล้าน (2011)
สินทรัพย์:  ¥5,252,993 ล้าน (2011)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  ¥1,246,154 ล้าน (2011)
เจ้าของ: Mizuho Corporate Bank (4.37%) Japan Trustee Services Bank (4.29%) The Master Trust Bank of Japan (3.48%) The Nomura Trust & Banking (3.18%) The Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ (2.98%) Nippon Life (2.23%)  โตโยต้า มอเตอร์ (1.79%) สหภาพลูกจ้างผู้ถือหุ้น (1.73%)  Mizuho Bank (1.53%) (31 มีนาคม 2009)
พนักงาน: 16,193 (31 มีนาคม 2008)
แผนก: Conventional lines operations Shinkansen operations
บริษัทในเครือ: 39 กลุ่มบริษัท
เว็บไซต์: english.jr-central.co.jp/index.html
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง (ญี่ปุ่น: 東海旅客鉄道株式会社; โรมาจิ: Tōkai Ryokaku Tetsudō Kabushiki-gaisha) (TYO: 9022) เป็นหนึ่งในบริษัทในกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น (JR Group) โดยมักใช้ชื่อเรียกอย่างย่อว่า JR ตอนกลาง (ญี่ปุ่น: JR東海; โรมาจิ: JR Tōkai) ดำเนินการให้บริการรถไฟในภูมิภาคชูบุ (นะโงะยะ)
ในปี พ.ศ. 2552 JR ตอนกลางมีผู้ใช้บริการรถไฟความเร็วสูงกว่า 138 ล้านคน  มากกว่าสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของโลก ในขณะที่ทั้งประเทศญี่ปุ่นมีผู้ใช้บริการรถไฟความเร็วสูงทั้งสิ้น 289 ล้านคน
เส้นทาง > ชิงกันเซ็ง

โทไกโด ชิงกันเซ็ง: สถานีโตเกียว—สถานีชิง-โอซะกะ (552.6 กม.)
เส้นทาง > ทั่วไป

สายหลักโทไกโด
สถานีอะตะมิ—สถานีไมบะระ (341.3 กม.)
สายโกเต็มบะ
สถานีโคซุ—สถานีนุมะซุ (60.2 กม.)
สายมิโนะบุ
สถานีฟุจิ—สถานีโคฟุ (88.4 กม.)
สายอีดะ
สถานีโทะโยะฮะชิ—สถานีทะสึโนะ (195.7 กม.)
สายทะเกะโตะโยะ
สถานีโอบุ—สถานีทะเกะโทะโยะ (19.3 กม.)
สายหลักทะกะยะมะ
สถานีกิฟุ—สถานีอิโนะตะนิ (189.2 กม.)
สายหลักชูโอ
สถานีชิโอะจิริ—สถานีนะโงะยะ (174.8 กม.)
สายไทตะ
สถานีทะจิมะ—สถานีมิโนะ-โอตะ (17.8 กม.)
สายโจโฮะกุ
สถานีคะชิงะวะ—สถานีบิวะจิมะ (11.2 กม.) (ดำเนินงานโดย บริการขนส่งโทไก)
สายหลักคันไซ
สถานีนะโงะยะ—สถานีคะเมะยะมะ (59.9 กม.)
สายหลักคิเซ
สถานีคะเมะยะมะ—สถานีชิชิงงู (180.2 กม.)
สายเมโช
สถานีมะสึซะกะ—สถานีอิเซะ-โอะกิสึ (43.5 กม.)
สายซังงู
สถานีทะกิ—สถานีโทะบะ (29.1 กม.)
ข้อมูลเพิ่มเติม

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง (อังกฤษ)
| ด ค ก กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อดีต: การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่น | การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น | บรรษัทรถไฟญี่ปุ่น
| บริษัทรถไฟขนส่งผู้โดยสาร |  JR ฮกไกโด |  JR ตะวันออก |  JR ตอนกลาง |  JR ตะวันตก |  JR ชิโกะกุ |  JR คีวชู |
| สมาร์ตการ์ด | คิตะกะ | ซุยกะ | โทะอิกะ | อิโกะกะ | อิโกะกะ | ซุโงะกะ |
| อื่นๆ |  JR บรรทุก |  วิจัย |  JR ระบบ |  |  |  |
ดูเพิ่ม: ชิงกันเซ็ง · เรล พาส
ธงชาตินครรัฐวาติกัน

ธงนครวาติกันถูกนำมาใช้ในปี ค.ศ. 1929 ซึ่งเป็นปีที่สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ทรงลงนามในสนธิสัญญาลาเตรันกับราชอาณาจักรอิตาลี ทำให้เกิดรัฐเอกราชแห่งใหม่ขึ้นในนครวาติกัน ซึ่งปกครองโดยสันตะสำนัก โดยธงของนครรัฐวาติกันนั้นเป็นธงสองสีแนวตั้งคือสีเหลืองและสีขาว โดยครึ่งสีขาวมีตราแผ่นดินนครรัฐวาติกัน (มงกุฎพระสันตะปาปาและกุญแจของนักบุญเปโตร) โดยถูกออกแบบตามธงของรัฐสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1808 ซึ่งเป็นธงสองสีสีเหลืองและสีขาว มีมงกุฏและกุญแจอยู่ตรงกลาง ธงนครวาติกันบางครั้งอาจเรียกแทนว่าเป็นธงของสันตะสำนัก เป็นหนึ่งในสองธงชาติที่ใช้อัตราส่วน 1:1 เช่นเดียวกับธงชาติสวิตเซอร์แลนด์
| --- | --- |

ธงชาตินครรัฐวาติกันเริ่มใช้ตั้งแต่ ค.ศ.2023
การใช้: ธงชาติ 
ประกาศใช้: 7 มิถุนายน 1929; 95 ปีก่อน (1929-06-07)
ลักษณะ: เป็นธงแนวตั้งสองสีคือสีเหลืองและสีขาว มี ตราแผ่นดิน ตรงกลางส่วนสีขาว
คำอธิบาย

กฎหมายพื้นฐานนครวาติกันปี 2023 ระบุว่า: "ธงของนครรัฐวาติกันประกอบด้วยพื้นที่สองด้านที่แบ่งตามแนวตั้ง โดยด้านที่ติดกับเสาธงเป็นสีเหลือง และอีกด้านเป็นสีขาว และด้านสีขาวมีมงกุฏและกุญแจ ตามแบบจำลองในภาคผนวก ก ของกฎหมายนี้"
ธงในอดีต

ธงของรัฐสันตะปาปา ใช้งานจนถึง ค.ศ.1808
ธงของรัฐสันตะปาปา ใช้งานระหว่าง ค.ศ.1803 - 1825
ธงของรัฐสันตะปาปา ใช้งานระหว่าง ค.ศ.1825 - 1849 และ 1849 - 1870
ธงของรัฐสันตะปาปา ใช้งานระหว่าง ค.ศ.1862 - 1870
ธงของนครรัฐวาติกัน ใช้งานระหว่าง ค.ศ.1929 - 2001
ธงของนครรัฐวาติกัน ใช้งานระหว่าง ค.ศ.2001 - 2023
ธงที่ไม่ถูกต้อง

มีการใช้ธงเวอร์ชั่นที่ไม่ถูกต้องโดยทั่วไป ในเวอร์ชั่นนี้ด้านในมงกุฏของสมเด็จพระสันตะปาปาจะเป็นสีแดงแทนที่จะเป็นสีขาว และใช้สีเหลืองหรือสีทองเฉดที่แตกต่างกันในบางส่วนของตราอาร์ม ธงวาติกันนี้ถูกใช้เป็นธงวาติกันในเวอร์ชันของวิกิพีเดียระหว่างปี 2006 ถึง 2004 และระหว่างปี 2017 ถึง 2022 และตั้งแต่นั้นมาก็แพร่หลายทางอินเทอร์เน็ต
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในนครรัฐวาติกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาตินครรัฐวาติกัน ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ธงที่ไม่ถูกต้อง
ปูทูลกระหม่อม

| ปูทูลกระหม่อม |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Malacostraca
อันดับ:: Decapoda
วงศ์:: Potamidae
สกุล:: Thaipotamon
สปีชีส์:: T.  chulabhorn
ชื่อทวินาม
Thaipotamon chulabhorn Naiyanetr, 1993

ปูทูลกระหม่อม หรือ ปูแป้ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Thaipotamon chulabhorn) เป็นปูน้ำจืดที่ค้นพบในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2536 ที่ป่าดูนลำพัน อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม  โดยศาสตราจารย์ไพบูลย์ นัยเนตร ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญจากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติ ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเป็นปีที่ปีที่สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 36 พรรษา จึงขอพระราชทานชื่อว่า "ปูทูลกระหม่อม" และได้กำหนดให้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ลำดับที่ 14 ของสัตว์ป่าจำพวกไม่มีกระดูกสันหลังในกฎกระทรวง ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2543)
ลักษณะ

รูปร่างคล้ายปูนา มีสีสันสวยงาม 4 สีคือ ม่วง แสด เหลือง ขาว โดยกระดองมีสีม่วงเปลือกมังคุด ผสมพันธุ์นาน 4–5 ชั่วโมง ไข่จะฟองใหญ่กว่าปูนา 3–4 เท่า
ตำบลเชิงแส

| ตำบลเชิงแส |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Choeng Sae
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สงขลา
อำเภอ: กระแสสินธุ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 28.3 ตร.กม. (10.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 2,746 คน
 • ความหนาแน่น: 97.03 คน/ตร.กม. (251.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 90270
รหัสภูมิศาสตร์: 900803
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| เทศบาลตำบลเชิงแส |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.เชิงแสที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลเชิงแส
พิกัด: 7°37′54.4″N 100°19′48.2″E﻿ / ﻿7.631778°N 100.330056°E﻿ / 7.631778; 100.330056
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สงขลา
อำเภอ: กระแสสินธุ์
จัดตั้ง:  • 22 พฤษภาคม 2517 (สภาตำบลเชิงแส)  • 25 ธันวาคม 2539 (อบต.เชิงแส)  • 27 ตุลาคม 2552 (ทต.เชิงแส)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 28.3 ตร.กม. (10.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 2,746 คน
 • ความหนาแน่น: 97.03 คน/ตร.กม. (251.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05900802
ที่อยู่ สำนักงาน: หมู่ที่ 3 ถนนเกาะใหญ่-ระโนด ตำบลเชิงแส อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา 90270
เว็บไซต์: www.cherngsae.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เชิงแส เป็นตำบลในอำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา เป็นที่ตั้งสถานีตำรวจภูธรกระแสสินธุ์ ที่ทำการไปรษณีย์กระแสสินธุ์ สหกรณ์การเกษตรอำเภอกระแสสินธุ์ โรงเรียนกระแสสินธุ์วิทยาซึ่งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ และโรงพยาบาลกระแสสินธุ์ เป็น 1 ใน 2 ตำบลของอำเภอที่มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลเชิงแส มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลโรง
ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลวัดสน ตำบลบ่อตรุ (อำเภอระโนด) และตำบลชุมพล (อำเภอสทิงพระ)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลคลองรี (อำเภอสทิงพระ) และตำบลเกาะหมาก (อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลกระแสสินธุ์ และตำบลลำปำ (อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง)
ประวัติ

ตำบลเชิงแสเดิมเป็นตำบลที่ขึ้นกับอำเภอจะทิ้งพระ จังหวัดสงขลา ปี พ.ศ. 2460 ได้มีผู้ลอบวางเพลิงที่ว่าการอำเภอปละท่า จึงเปลี่ยนชื่ออำเภอปละท่าเสียเป็น "อำเภอจะทิ้งพระ" พร้อมกับยุบเมืองระโนด ตั้งเป็นกิ่งอำเภอระโนด และให้ขึ้นกับอำเภอจะทิ้งพระ และปรับเปลี่ยนพื้นที่โดยโอนตำบลเชิงแส ตำบลเกาะใหญ่ ตำบลบ่อตรุ และตำบลวัดสน ของอำเภอจะทิ้งพระ (ในขณะนั้น) ไปขึ้นกิ่งอำเภอระโนด ก่อนที่ปี พ.ศ. 2466 กรมหลวงลพบุรีราเมศร อุปราชปักษ์ใต้เห็นว่าการคมนาคมไม่สะดวก จึงยุบอำเภอจะทิ้งพระ เป็นกิ่งอำเภอขึ้นกับอำเภอเมืองสงขลา ส่วนกิ่งอำเภอระโนดเดิมที่ขึ้นอำเภอจะทิ้งพระ ให้ยกฐานะเป็น อำเภอระโนด ตำบลเชิงแสจึงย้ายมาขึ้นกับอำเภอระโนดแทนอำเภอจะทิ้งพระ
ในปี พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่บ้านด้านทิศเหนือของตำบลเชิงแส ได้แก่ หมู่ 5 บ้านโคกพระ, หมู่ 6 บ้านกาหรำ, หมู่ 7 บ้านโคกแห้ว และหมู่ 8 บ้านโรง รวม 4 หมู่บ้าน ตั้งขึ้นเป็น ตำบลโรง ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2521 ทางตำบลเกาะใหญ่ได้ขอแยกการปกครองออกจากอำเภอระโนดเป็นกิ่งอำเภอ 1 แห่ง โดยมีการรวมพื้นที่ตำบลข้างเคียงอีก 2 ตำบล คือ ตำบลเชิงแสและตำบลโรง เนื่องจากการติดต่อราชการกับกิ่งอำเภอใหม่มีระยะทางเพียง 1.9 กิโลเมตร ซึ่งอำเภอสังกัดเดิมต้องใช้ระยะทาง 18 กิโลเมตร จึงรวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอกระแสสินธุ์ และยกฐานะเป็น อำเภอกระแสสินธุ์ ในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ตำบลเชิงแสจึงย้ายมาขึ้นกับทางอำเภอและเป็นตำบลลำดับที่ 3 ของทางอำเภอกระแสสินธุ์
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลเชิงแสแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ 1 |  | บ้านเขาใน |  | (Ban Khao Nai) |  |  |
| หมู่ 2 |  | บ้านรัดปูน |  | (Ban Rat Pun) |  |  |
| หมู่ 3 |  | บ้านเชิงแส |  | (Ban Choeng Sae) |  |  |
| หมู่ 4 |  | บ้านเชิงแส |  | (Ban Choeng Sae) |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลเชิงแสทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเชิงแส เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเชิงแส ในปี พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2552
ประชากร

พื้นที่ตำบลเชิงแสประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 2,746 คน แบ่งเป็นชาย 1,372 คน หญิง 1,374 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 3 ในอำเภอกระแสสินธุ์
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เชิงแส (หมู่ 3) | 900 | 909 | 929 | 933 | 924 | 935 | 924 |
| เชิงแส (หมู่ 4) | 796 | 806 | 812 | 814 | 832 | 825 | 840 |
| รัดปูน | 659 | 665 | 669 | 684 | 694 | 694 | 687 |
| เขาใน | 391 | 390 | 396 | 394 | 400 | 405 | 410 |
| รวม | 2,746 | 2,770 | 2,806 | 2,825 | 2,850 | 2,859 | 2,861 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลเชิงแส
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดสงขลา |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  สงขลา  หาดใหญ่  |  |
| เทศบาลเมือง |  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ทุ่งตำเสา  บ้านพรุ  ปาดังเบซาร์  ม่วงงาม  สะเดา  สิงหนคร  |  |
| เทศบาลตำบล |  กระแสสินธุ์  กำแพงเพชร  เกาะแต้ว  คลองแงะ  ควนเนียง  คูเต่า  คูหาใต้  โคกม่วง  จะนะ  ชะแล้  เชิงแส  ท่าช้าง  ท่าพระยา  ทุ่งลาน  เทพา  นาทวี  นาทวีนอก  นาทับ  นาสีทอง  น้ำน้อย  บ่อตรุ  บางเหรียง  บ้านนา  บ้านไร่  บ้านหาร  ปริก  ปากแตระ  ปาดัง  พะตง  พะวง  ระโนด  ลำไพล  สทิงพระ  สะบ้าย้อย  สำนักขาม  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กระดังงา  เกาะยอ  เกาะสะบ้า  เกาะใหญ่  ขุนตัดหวาย  เขาแดง  เขาพระ  เขามีเกียรติ  คลองกวาง  คลองแดน  คลองทราย  คลองเปียะ  คลองรี  คลองหรัง  คลองหลา  คลองหอยโข่ง  คลองอู่ตะเภา  ควนรู  ควนโส  คู  คูขุด  คูหา  แค  จะทิ้งพระ  จะแหน  จะโหนง  ฉลุง  ฉาง  ชิงโค  ชุมพล  ดีหลวง  แดนสงวน  ตลิ่งชัน  ตะเครียะ  ทับช้าง  ท่าข้าม  ท่าชะมวง  ท่าบอน  ท่าประดู่  ท่าโพธิ์  ท่าม่วง  ท่าหมอไทร  ท่าหิน  ทำนบ  ทุ่งขมิ้น  ทุ่งพอ  ทุ่งหมอ  ทุ่งหวัง  ทุ่งใหญ่  เทพา  ธารคีรี  นาหม่อม  นาหมอศรี  นาหว้า  น้ำขาว  บ่อดาน  บ่อแดง  บางกล่ำ  บางเขียด  บ้านขาว  บ้านโหนด  บ้านใหม่  บาโหย  ประกอบ  ปริก  ปลักหนู  ปากบาง  ปากรอ  ป่าขาด  ป่าชิง  เปียน  พะตง  พังยาง  พังลา  พิจิตร  แม่ทอม  ระโนด  ระวะ  รัตภูมิ  รำแดง  โรง  วังใหญ่  วัดขนุน  วัดจันทร์  วัดสน  สนามชัย  สะกอม (อำเภอจะนะ)  สะกอม (อำเภอเทพา)  สะท้อน  สะพานไม้แก่น  สำนักแต้ว  ห้วยลึก  |  |
บั้งไฟ พับลิชชิ่ง

| --- | --- |
ประเภท: สำนักพิมพ์
อุตสาหกรรม: สิ่งพิมพ์
สำนักงานใหญ่: 559/12 ถนนประดิษฐ์มนูธรรม แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร,ประเทศไทย
บุคลากรหลัก: เอ็นดู วงษ์คำเหลา  -  กรรมการบริหาร อนุพงษ์ วงษ์คำเหลา  - รองกรรมการบริหาร
ผลิตภัณฑ์: สื่อสิ่งพิมพ์, หนังสือ พ็อคเก็ตบุ๊ค นิตยสาร หนังสือการ์ตูน หนังสือสำหรับเด็ก หนังสือการ์ตูนตลก
รายได้: 1,100,452 (ข้อมูลปี 2553)
พนักงาน: 1,004
บั้งไฟ พับลิชชิ่ง เป็นบริษัทในกลุ่มธุรกิจสิ่งพิมพ์ในเครือ บริษัท เครือบั้งไฟตระกูลวงษ์คำเหลา จำกัด (มหาชน) ดำเนินธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ ทั้งผลิต และจำหน่ายนิตยสาร และพ็อคเก็ตบุ๊ค มีสำนักพิมส์ 2 สำนักคือ วงษ์คำเหลาออฟชิน ลักษ์ พับลิชชิ่ง(หม่ำถือหุ้น ลักษ์ พับลิชชิ่ง 50%)
นิตยสารได้แก่ "หม่ำ มุกแป้ก" ซึ่งเป็นนิตยสารฉบับแรกของบริษัท มีเนื้อหาสาระเกี่ยวกับการแนะนำอาชีพต่างๆ ที่น่าสนใจ แปลกใหม่ ให้ผู้อ่านได้รับความรู้และแนวทางในการประกอบอาชีพ และมีหนังสือผลิตใหม่ออกมา เช่น ,"ความลับในไหปลาแดก","นางฟ้าของหม่ำ" และมีความคิดที่จะผลิตหนังสือการ์ตูนตลก คือ บิ๊กหม่ำ เดอะพ็อกเก็ตบุ๊ก และหนังสือพิมพ์ วงการบันเทิงนิวส์
นิตยสาร/พ็อกเก็ตบุ๊ก > พ็อคเก็ตบุ๊ค

พ็อคเก็ตบุ๊กขายดี หม่ำ มุกแป้ก(ร่วมกับ เวิร์คพอยด์ พับลิชชิ่ง)
นิตยสาร/พ็อกเก็ตบุ๊ก > หนังสือใหม่

หนังสือ ความลับในไหปลาแดก
หนังสือ นางฟ้าของหม่ำ
หนังสือ เส้นทางสู่ทหาร
หนังสือ ดาว สู่ งาน  (วางแผงทุกๆ วันที่ 12 ของเดือน)
หนังสือ เส้นทางเศรษฐี  (วางแผงทุกๆ วันที่ 12 ของเดือน)
หนังสือ อภินิหารพระดิน
หนังสือ สมาร์ทโฟน ไหม่  (วางแผงทุกๆ วันที่ 12 ของเดือน)
หนังสือ แอนด์ดรอยแอปส์ (วางแผงทุกๆ วันที่ 12 ของเดือน)
หนังสือ ท่องเที่ยวคลายร้อน (วางแผงทุกๆวันในช่วงฤดูร้อน)
หนังสือ ท่องเที่ยวคลายหนาว (วางแผงทุกๆวันในช่วงฤดูหนาว)
หนังสือ ท่องเที่ยวช่วงฝน (วางแผงทุกๆวันในช่วงฤดูฝน)
หนังสือ/นิตยสาร/พ็อกเก็ตบุ๊ก/หนังสือการ์ตูน/หนังสือพิมพ์ ใหม่

หนังสือการ์ตูนตลก บิ๊กหม่ำ เดอะพ็อกเก็ตบุ๊ก
หนังสือพิมพ์ วงการบันเทิงนิวส์ (โดย บริษัท วงการบันเทิงนิวส์ จำกัด)
ฮาจะเกร็ง
| ด ค กบมจ> เครือบั้งไฟตระกูลวงษ์คำเหลา |
| --- | --- |
บริษัทแม่: บริษัท เครือบั้งไฟตระกูลวงษ์คำเหลา จำกัด (มหาชน)
ดนตรี: บั้งไฟ การดนตรี • ลำน้ำชี •
อีเวนต์,โชว์บิซ และคอนเสิร์ต: บั้งไฟ การละครเวที
ธุรกิจดิจิตอล: บั้งไฟ การถ่ายทำ/บันทึกการแสดงสด •  บั้งไฟ วิดีโอ •  บั้งไฟ ดีวีดี
วิทยุกระจายเสียง: เครือบั้งไฟ เรดิโอ
วิทยุโทรทัศน์: บั้งไฟ สตูดิโอ   •  ทีวีอีสาน •   บั้งไฟ ซิทคอม  •  ตระกูลโทรทัศน์บั้งไฟ  •  บั้งไฟ โชว์  •  บั้งไฟ แชนแนล ทีวี  •  ไอยรา แชนแนล
ภาพยนตร์: บั้งไฟ ฟิล์ม   •   บั้งไฟ แอนิเมชั่น   •   ไอยราฟิล์ม   •   เมืองช้างฟิล์ม โปรดักส์ชั่น   •   เมืองยโสธรภาพยนตร์    •   อินทร์ ฟิล์ม
สิ่งพิมพ์: บั้งไฟ พับลิชชิ่ง •   วงการบันเทิงนิวส์  •   บั้งไฟ การหนังสือ •  วงษ์คำเหลาออฟชิน •   ลักษ์ พับลิชชิ่ง •   บั้งไฟ เทเล-วิชั่น
ธุรกิจอื่นๆ: บั้งไฟ ซีนีเพล็กซ์ กรุ๊ป • บั้งไฟ ฟิล์มแลป • โรงลาบยโสธร
สถาบันการศึกษา: วิทยาลัยสถาบันการศึกษาเครือบั้งไฟ(อินเตอร์เนชั่นแนล)(สถาบันเครือบั้งไฟ)
บุคลากรระดับสูง: เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา(CEO)  •   สายสิน วงษ์คำเหลา  •  ทัชชกร ยีรัมย์  •   ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข •   พงษ์ศักดิ์ พงษ์สุวรรณ •   เอ็นดู วงษ์คำเหลา  •   สุดารัตน์ บุตรพรหม  •  อนุพงษ์ วงษ์คำเหลา  •   ภาณุพันธ์ ครุฑโต  •  ไหมไทย ใจตะวัน •  สุชาติ วรกวิน  •  วรวิทย์ ศักดิ์ภาวิ  •  คินวิละ ศักดิ์ภาวิ  •  ธนอร์ธ ศิริเรือง
ฝัน (เพลงพระราชนิพนธ์)

บทความนี้เกี่ยวกับดนตรี สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ความฝัน (แก้ความกำกวม)
| "ฝัน"> เพลงพระราชนิพนธ์โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร |
| --- | --- |
ชื่อภาษาอังกฤษ: Somewhere Somehow
เผยแพร่: 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502
ผู้ประพันธ์ดนตรี: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผู้ประพันธ์เนื้อเพลง: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ (ภาษาอังกฤษ) ศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ (ภาษาไทย) หม่อมหลวงมณีรัตน์ บุนนาค (เพลินภูพิงค์)
ฝัน หรือ เพลินภูพิงค์ หรือ Somewhere Somehow (ไม่พบไฟล์เสียง "Dream.ogg") เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ 28 ทรงพระราชนิพนธ์ใน พ.ศ. 2502 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ นิพนธ์คำร้องภาษาอังกฤษ และนายศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ ประพันธ์คำร้อง "ฝัน" ได้ พระราชทานให้นำออกบรรเลงครั้งแรกในงานสมาคมนักเรียนเก่าสหรัฐอเมริกาในพระบรมราชูปถัมภ์ ณ เวทีลีลาศสวนอัมพร เมี่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 และพระราชทานให้บรรเลงในงานสมาคมนักเรียนเก่าอังกฤษในพระบรมราชูปถัมภ์ ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502
ต่อมาใน พ.ศ. 2509 เมื่อสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงเสด็จฯ แปรพระราชฐานไปประทับ ณ พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ ทรงประทับพระราชหฤทัยในความงามของอุทยานดอกไม้นานาพรรณและภูมิทัศน์โดยรอบ จึงได้กราบบังคมทูลขอพระราชทานทำนองเพลงนี้ให้ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค แต่งคำร้อง "เพลินภูพิงค์" ขึ้นอีกคำร้องหนึ่ง
ปูน

ปูน เป็นวัสดุเม็ดละเอียดของหินปูน เปลือกหอย หรือแร่ธาตุอื่น ที่มีลักษณะเป็นผง หรือฝุ่น เมื่อถูกน้ำจะมีลักษณะหนืด เหนียว สามารถปั้นได้ เมื่อแห้งจะแข็งตัวจับเป็นก้อนแข็ง
ปูนประเภท ต่าง ๆ

ปูนขาว (lime)
ปูนซีเมนต์ (cement)
ปูนปลาสเตอร์ (plaster)
แหล่งข้อมูลอื่น

เก็บถาวร 2009-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ดูความหมายของปูน จากพจนานุกรมของ ราชบัณฑิตยสถาน
ทฤษฎีบทบ็อลท์ซาโน-ไวเออร์ชตราส

ในคณิตศาสตร์โดยเฉพาะในการวิเคราะห์เชิงจริง ทฤษฎีบทบ็อลท์ซาโน-ไวเออร์ชตราส เป็นทฤษฎีบทพื้นฐานเกี่ยวกับการลู่เข้าของลำดับในปริภูมิยูคลิเดียน Rn  โดยกล่าวว่า ทุกลำดับมีขอบเขตใน Rn  จะมีลำดับย่อยที่ลู่เข้า อีกนัยหนึ่งคือ สับเซตของ Rn จะเป็นเซตกระชับเชิงลำดับ (sequentially compact) ก็ต่อเมื่อเซตนั้นเป็นเซตปิดและมีขอบเขต ทฤษฎีบทนี้บางครั้งเรียกว่า ทฤษฎีบทความกระชับเชิงลำดับ
ทฤษฎีบทนี้ตั้งชื่อตาม แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน และ คาร์ล ไวเออร์ชตราส
ประวัติความเป็นมาและความสำคัญ

ทฤษฎีบทบ็อลท์ซาโน-ไวเออร์ชตราสตั้งชื่อตามนักคณิตศาสตร์ แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน และ คาร์ล ไวเออร์ชตราส โดยพิสูจน์ครั้งแรกได้โดยบ็อลท์ซาโนในปี ค.ศ. 1817 ใช้เป็นบทตั้งในการพิสูจน์ทฤษฎีบทค่าระหว่างกลาง ประมาณห้าสิบปีต่อมา ไวเออร์ชตราสเห็นว่าทฤษฎีบทนี้มีความสำคัญในตัวมันเองและพิสูจน์ได้อีกครั้งหนึ่ง นับแต่นั้นมาจึงได้กลายเป็นทฤษฎีบทสำคัญในคณิตวิเคราะห์
ข้อความ

ทฤษฎีบทบ็อลท์ซาโน-ไวเออร์ชตราส สำหรับ  \mathbb {R} ^{n} — ทุกลำดับมีขอบเขตใน Rn  จะมีลำดับย่อยที่ลู่เข้า
พิสูจน์

ก่อนอื่นเราพิสูจน์ทฤษฎีบทนี้สำหรับ  \mathbb {R} ^{1} (เซตของจำนวนจริง) ซึ่งในกรณีนี้เราสามารถใช้การเรียงลำดับของจำนวนจริงบน  \mathbb {R}  ได้ ทำให้ได้บทตั้งต่อไปนี้
บทตั้ง — ทุกลำดับอนันต์  (x_{n}) ใน  \mathbb {R}  มีลำดับย่อยที่เป็นลำดับทางเดียว
เราจะเรียกดัชนีค่าบวก  n ของลำดับว่าเป็น จุดพีค ของลำดับ ก็ต่อเมื่อเมื่อ  x_{m}<x_{n} สำหรับทุก  m>n สมมุติว่าลำดับมีจุดพีคเป็นอนันต์ แปลว่ามีลำดับย่อยที่สร้างจากดัชนี n_{1}<n_{2}<n_{3}<\dots <n_{j}<\dots  และสอดคล้องกับเงื่อนไขว่า   x_{n_{1}}>x_{n_{2}}>x_{n_{3}}>\dots >x_{n_{j}}>\dots  . ดังนั้น ลำดับอนันต์  (x_{n}) ใน  \mathbb {R}  มีลำดับทางเดียวคือ  (x_{n_{j}})  นั้น
แต่ถ้าลำดับมีจุดพีคเพียงจำนวนจำกัดตัว ให้  N เป็นจุดพีคสุดท้ายของลำดับ จากนั้นพิจารณาลำดับย่อย  (x_{n_{j}}) ที่มีดัชนีตัวแรกคือ  n_{1}=N+1 จะเงื่อนไขได้ว่า  n_{1} ไม่เป็นจุดพีค เพราะ  n_{1} มาทีหลังจุดพีคสุดท้ายที่เป็นไปได้ ดังนั้นจะต้องมี  n_{2} ที่ซึ่ง  n_{1}<n_{2} และ  x_{n_{1}}\leq x_{n_{2}}
เช่นกัน จาก  n_{2} มาทีหลังจุดพีคสุดท้าย จะต้องมี  n_{3} ที่ซึ่ง  n_{2}<n_{3} และทำให้  x_{n_{2}}\leq x_{n_{3}} ทำเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ จะได้ลำดับไม่ลด  x_{n_{1}}\leq x_{n_{2}}\leq x_{n_{3}}\leq \ldots  ซึ่งเป็นลำดับย่อยของ  (x_{n}) ดังนั้นจึงพิสูจน์ได้ว่าทุกลำดับอนันต์  (x_{n}) ใน  \mathbb {R}  มีลำดับย่อยทางเดียว
เราจะพิสูจน์ทฤษฎีบทบ็อลท์ซาโน-ไวเออร์ชตราส สมมติว่า  (x_{n}) เป็นลำดับมีขอบเขต ใน  \mathbb {R}  โดยบทตั้งข้างต้นจะมีลำดับย่อยทางเดียวซึ่งแน่นอนว่าจะต้องมีขอบเขตด้วย จากทฤษฎีบทการลู่เข้าทางเดียวลำดับย่อยนั้นต้องลู่เข้า
สำหรับกรณีทั่วไป ( \mathbb {R} ^{n}) จะพิสูจน์ได้ดังนี้ กำหนดลำดับมีขอบเขตใน  \mathbb {R} ^{n} ลำดับที่ได้จากพิกัดตัวแรกจะเป็นลำดับของจำนวนจริงที่มีขอบเขต ดังนั้นจะมีลำดับย่อยที่ลู่เข้าจากผลข้างต้น จากนั้นเราสามารถหาลำดับย่อของลำดับย่อยนั้นที่พิกัดที่สองลู่เข้า ทำเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ จนครบจำนวนพิกัด  n ครั้ง จะได้ลำดับย่อยของลำดับเดิมที่สมาชิกในแต่ละคู่อันดับลู่เข้า ดังนั้นลำดับย่อยนี้ลู่เข้า