stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โมตุล

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: การกลั่นน้ำมัน, การหล่อลื่น, เคมี
ก่อตั้ง: 1853; 171 ปีที่แล้ว (1853)
สำนักงานใหญ่:  ออเบอร์วิลลิเยร์, ประเศฝรั่งเศส
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: โอลิเวียร์ มุงตาฌ (CEO)
ผลิตภัณฑ์: น้ำมันเครื่อง, สารหล่อเย็น, ของเหลวสำหรับงานโลหะ
เว็บไซต์: www.motul.com 
โมตุล (อังกฤษ: Motul S.A.) เป็นบริษัทระดับโลกสัญชาติฝรั่งเศส ที่ผลิต พัฒนา และจัดจำหน่ายน้ำมันหล่อลื่นและผลิตภัณฑ์พิเศษอื่น ๆ สำหรับเครื่องยนต์ (รถจักรยานยนต์ รถยนต์ และยานพาหนะอื่น ๆ) และสำหรับอุตสาหกรรม
แม็ทธิว แพริส

| แม็ทธิว แพริส Matthew Paris |
| --- | --- |
ภาพเหมือนตนเองของแม็ทธิว แพริส จากหนังสือต้นฉบับ “Historia Anglorum”
เกิด: ค.ศ. 1200
เสียชีวิต: ค.ศ. 1259
สัญชาติ: ชาวอังกฤษ
อาชีพ: นักบันทึกประวัติศาสตร์
ยุคสมัย: ยุคกลาง
ผลงานเด่น: “Chronica Majora” “The Life of King Edward the Confessor”
ตำแหน่ง: นักบวช/นักบันทึกพงศาวดาร
นักบันทึกประวัติศาสตร์
แม็ทธิว แพริส (อังกฤษ: Matthew Paris) (ราว ค.ศ. 1200 - ค.ศ. 1259) แม็ทธิว แพริสเป็นนักบวชเบ็นนาดิคติน นักบันทึกพงศาวดาร (Chronicler) ของยุคกลาง จิตรกรหนังสือวิจิตร นักเขียนแผนที่ชาวอังกฤษผู้จำวัดอยู่ที่สำนักสงฆ์เซนต์อัลบันในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ในอังกฤษ แม็ทธิวเขียนงานหลายชิ้น ส่วนใหญ่เป็นงานเชิงประวัติศาสตร์ที่แม็ทธิวคัด (scribe) และวาดภาพวิจิตร (illuminate) ประกอบด้วยตนเอง งานส่วนใหญ่จะวาดบางส่วนด้วยสีน้ำที่บางครั้งก็เรียกว่า “tinted drawings” งานเขียนบางชิ้นก็เขียนเป็นภาษาละติน, บางชิ้นก็เป็นภาษาอังกฤษ-นอร์มัน หรือภาษาฝรั่งเศสสมัยกลาง  บันทึกประวัติศาสตร์ “Chronica Majora” ที่แม็ทธิวเขียนเป็นหนังสือที่ได้รับการใช้ในการอ้างอิงบ่อยครั้ง แม้ว่านักประวัติศาสตร์สมัยใหม่จะทราบว่าเป็นงานเขียนที่ไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าใดนักก็ตาม แม็ทธิวมักจะสรรเสริญสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์อย่างเลิศลอย และจะหนักไปในทางประณามพระสันตะปาปา
ชีวิตและงาน

แม้ว่ามีนามสกุลว่าปารีสและมีความรู้ภาษาฝรั่งเศสแต่แม็ทธิวเป็นชาวอังกฤษโดยกำเนิด แต่อาจจะได้รับการศึกษาในกรุงปารีสเมื่อยังหนุ่มหลังจากการศึกษาขั้นต้นที่เซนต์อัลบัน ลายลักษณ์อักษรเกี่ยวกับแม็ทธิวที่พบเป็นครั้งแรกมาจากงานเขียนของแม็ทธิวเองที่ว่าได้รับการรับเข้าเป็นนักบวชที่สำนักสงฆ์เซนต์อัลบันในปี ค.ศ. 1217 ที่ทำให้สันนิษฐานว่าคงจะมีอายุก่อนยี่สิบปี  นักวิชาการบางท่านมีความเห็นว่าแม็ทธิวอาจจะมีอายุสิบปีแก่กว่าที่ประมาณกัน เพราะผู้เข้าเป็นนักบวชในยุคนั้นมักจะมีอาชีพอื่นมาก่อนที่จะหันเข้าไปใช้ชีวิตในสำนักสงฆ์ นอกจากนั้นก็ดูเหมือนว่าจะเป็นผู้ที่ไม่มีปัญหาในการติดต่อกับขุนนางหรือเจ้านายซึ่งทำให้สันนิษฐานได้ว่าอาจจะมาจากตระกูลที่มีตำแหน่งฐานะอยู่บ้าง แม็ทธิวดำรงชีวิตส่วนใหญ่ในสำนักสงฆ์ แต่ในปี ค.ศ. 1248 ก็ได้เดินทางไปนอร์เวย์ในฐานะผู้ถือพระราชสาส์นจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศสไปถวายพระเจ้าฮาคอนที่ 4 แห่งนอร์เวย์ และเป็นที่โปรดปรานของราชสำนักนอร์เวย์จนได้รับการเชิญให้ไปดูแลการปฏิรูปสำนักสงฆ์เบ็นนาดิคตินนิดาร์โฮล์ม นอก Trondheim
นอกจากกิจการทำนองที่ว่านี้แล้วเท่าที่ทราบแม็ทธิวก็อุทิศตนเองในการเขียนงานประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นกิจการที่นักบวชของสำนักสงฆ์เซนต์อัลบันมีชื่อเสียง หลักจากการรับศีลบวชในปี ค.ศ. 1217 แล้วแม็ทธิวก็ได้รับหน้าที่เป็นนักบันทึกประวัติศาสตร์ประจำสำนักสงฆ์ผู้มีหน้าที่บันทึกเหตุการณ์ต่างของสำนักสงฆ์ต่อจากโรเจอร์แห่งเวนโดเวอร์ในปี ค.ศ. 1236 แม็ทธิวทำการแก้ไขงานเขียนของโรเจอร์และของเจ้าอาวาสจอห์นแห่งวอลลิงฟอร์ด (John of Wallingford) หรือ จอห์น เดอ เซลลา โดยเพิ่มเติมเนื้อหาเพื่อให้รวมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสมัยของตนเองด้วย บันทึกประวัติศาสตร์ “Chronica Majora” เป็นงานเขียนทางประวัติศาสตร์ชิ้นสำคัญโดยเฉพาะสำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่าง  ค.ศ.  1235 จนถึง  ค.ศ. 1259 และสิ่งที่น่าสนใจพอๆ กันเนื้อหาคือภาพที่แม็ทธิวเขียนประกอบ
ลักษณะอุปนิสัย หรือความเกี่ยวพันกับงานเขียน หรือการใช้งานเขียนของแม็ทธิวแสดงให้เห็นได้ในโน้ตที่เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสกำกับบันทึก “Life of Saint Alban” และอื่นฉบับที่รักษาไว้ที่หอสมุดของวิทยาลัยทรินิทีในดับลิน ที่เขียนระหว่างราวปี  ค.ศ. 1230 ถึง ปี  ค.ศ. 1250:
“ถ้าท่านทำได้ก็ช่วยเก็บหนังสือเล่มนี้ไว้ให้จนถึงอีสเตอร์”
“จี ช่วยไปหาเลดี้เคานเทสอรันเดล, อิซาเบล และไปแจ้งว่าให้ส่งหนังสือเกี่ยวกับนักบุญทอมัส เบ็คเค็ท (Thomas Becket) และ นักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพที่ข้าก็อปปี (แปล?) และเขียนภาพประกอบ ที่เลดี้เคานเทสแห่งคอร์นวอลล์เก็บไว้ได้จนถึงวันเซนต์วิทซัน”
...ข้อเขียน...
“ในหนังสือของเคานเทสแห่งวินเชสเตอร์ เพิ่มภาพสองภาพบนแต่ละหน้า” (ข้อเขียนบรรยายนักบุญสิบสามองค์)
จากโน้ตสุดท้ายอาจจะทำให้สรุปได้ว่าแม็ทธิวอาจจะมีหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของเคานเทสแห่งวินเชสเตอร์ร่วมกับจิตรกรอื่นผู้เขียนภาพประกอบ
การที่สามารถให้งานเขียนยืมแก่สำนักของเจ้านายต่างๆ เป็นเวลาครั้งละหลายอาทิตย์หรือหลายเดือนทำให้อาจจะสันนิษฐานได้ว่าแม็ทธิวคงจะเขียนบันทึกภาพประกอบหลายเวอร์ชัน
งานเขียน

“Chronica Majora” (ไทย: บันทึกประวัติศาสตร์ฉบับสมบูรณ์),  ค.ศ. 1240-ค.ศ. 1253 (วิทยาลัยคอร์พัสคริสตี, เคมบริดจ์, Ms 26, 16, 362 x 244/248 mm. ff 141 + 281) -
“Life of Saint Alban” และอื่นๆ, ราวระหว่าง ค.ศ. 1230-ค.ศ. 1250 (หอสมุดดับลิน, วิทยาลัยทรินิ, ดับลิน, Ms E.I.40. 77 ff พร้อมด้วยจุลจิตรกรรม 54 ภาพส่วนใหญ่ครึ่งหน้า. 240 x 165 mm.) -
“Abbreviatio chronicorum” (ไทย: บันทึกประวัติศาสตร์ฉบับย่อ),  บันทึกเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ระหว่าง ค.ศ. 1067 ถึง ค.ศ. 1253
“Historia Anglorum” (ไทย: ประวัติศาสตร์อังกฤษ), ค.ศ. 1250-ค.ศ. 1259 (ห้องสมุดบริติช MS Royal 14.C.VII, 358 x 250 mm, ff 232)
“Liber additamentorum” (ไทย: บันทึกเพิ่มเติม), (ห้องสมุดบริติช Cotton MS Nero D I, ff202 ด้วยกันทั้งหมด, ประกอบด้วยแผนที่, “Vitae duorum Offarum” (ไทย: พระราชประวัติของกษัตริย์ออฟฟาสองพระองค์) (ภาพประกอบ) และอื่นๆ)
“The Life of Edward the Confessor” (ไทย: ชีวิตของนักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ) คริสต์ทศวรรษ 1230 หรือ 1240 (หอสมุดมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์, MS. Ee.3.59) -
“Flores Historiarum” (ห้องสมัดเชทแธม, โรงพยาบาลเชทแธม, แมนเชสเตอร์, MS 6712) -
“Flores Historiarum” (ห้องสมุดฮันทิงทัน, เบิร์คคลีย์, แคลิฟอร์เนีย, HM 30319) -
“Becket Leaves” (ไทย: ชีวิตของนักบุญทอมัส เบ็คเค็ท) -
“Liber Experimentarius of Bernardus Silvestris” (Bodleian Library, Oxford, Ms. Ashmole 304, 176 x 128 mm, ff72) -
งานเขียนอื่นๆ โดยจอห์นแห่งวอลลิงฟอร์ด (ห้องสมุดบริติช MS Cotton Julius D.VII, 188 x 130mm, ff 134. 1247-58)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แม็ทธิว แพริส
Images เก็บถาวร 2023-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Stanford Digitized texts - Works by and about Paris, including Vaughan etc, in huge pdf files เก็บถาวร 2014-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(195907) 74%3A292%3C482%3AMP%3E2.0.CO%3B2-1 JSTOR review of Vaughan book
Matthew Paris's Jerusalem pilgrim's travel guide: information, zoomable image เก็บถาวร 2018-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน British Library website
Art Bulletin article on his maps;Imagined Pilgrimage in the Itinerary Maps of Matthew Paris. 12/1/1999 by Connolly, Daniel K
Latin Chroniclers from the Eleventh to the Thirteenth Centuries:Matthew Paris from The Cambridge History of English and American Literature, Volume I, 1907–21.
Herbermann, Charles, บ.ก. (1913). "Matthew Paris" . สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company.
แม่พระบังเกิด

| วันฉลองแม่พระบังเกิด |
| --- | --- |
พระนางมารีย์พรหมจารีบังเกิด
ประเภท: วันสำคัญทางศาสนาคริสต์
วันที่: 8 กันยายน
ส่วนเกี่ยวข้อง: แม่พระปฏิสนธินิรมล
แม่พระบังเกิด (อังกฤษ: Nativity of Mary) หมายถึง วันประสูติหรือการประสูติของพระนางมารีย์พรหมจารี เหตุการณ์นี้ไม่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิล แต่ปรากฏในพระวรสารนักบุญยากอบซึ่งเป็นพระวรสารนอกสารบบที่เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 2 พระวรสารนี้ระบุด้วยว่าบิดามารดาของพระแม่มารีย์คือนักบุญโยอาคิมและนักบุญอันนา
วันฉลองแม่พระบังเกิดในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและแองกลิคันคอมมิวเนียนตรงกับวันที่ 8 กันยายน โดยนับจากวันสมโภชพระนางมารีย์ผู้ปฏิสนธินิรมล (8 ธันวาคม) ไป 9 เดือน
ประวัติการฉลอง

การฉลองแม่พระบังเกิดเกิดขึ้นครั้งแรกที่ซีเรียและปาเลสไตน์ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 สันนิษฐานว่านักบุญโรมานุสแห่งแอนติออกได้นำขนบนี้ไปเผยแพร่ในศาสนาคริสต์ตะวันออกจนแพร่หลาย นักบุญหลายองค์ในสมัยต่อมาก็สนับสนุนการเฉลิมฉลองนี้ด้วย เช่น นักบุญแอนดรูว์แห่งครีต นักบุญจอห์นแห่งดามัสกัส ส่วนคริสตจักรโรมันคาทอลิกเริ่มรับรองการฉลองนี้ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่  7 จากนั้นจึงแพร่หลายไปทั่วยุโรป
เหตุที่กำหนดให้ฉลองแม่พระบังเกิดในวันที่ 8 กันยายน เพราะเดิมวันนี้เป็นวันฉลองโบสถ์นักบุญอันนา กรุงเยรูซาเลม ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่นักบุญอันนาให้กำเนิดพระแม่มารีย์ จึงถือเอาวันที่ 8 เป็นวันฉลองแม่พระบังเกิดด้วย
โมนิกา ลูวินสกี

โมนิกา ลูวินสกี
โมนิกา ลูวินสกี (อังกฤษ: Monica Samille Lewinsky) เกิดเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 เป็นสตรีชาวอเมริกันซึ่งอดีตประธานาธิบดีบิล คลินตัน ได้ยอมรับว่ามี "ความสัมพันธ์ไม่เหมาะสม" (inappropriate relationship) ในช่วงที่ลูวินสกีเป็นนักศึกษาฝึกงานในทำเนียบขาว ระหว่าง พ.ศ. 2538-2539 ซึ่งส่งผลให้มีการเปิดกระบวนการฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งซึ่งบิล คลินตัน โดยรู้จักกันในชื่อ คดีลูวินสกี
ลูวินสกีเกิดในเมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย จบการศึกษาสาขาจิตวิทยาจาก วิทยาลัยลูวิสแอนด์คลาร์ก ในรัฐออริกอน และย้ายมาอยู่วอชิงตันดีซีในฐานะนักศึกษาฝึกงานของทำเนียบขาว
ช่วงเวลาระหว่างวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 จนถึง 7 เมษายน พ.ศ. 2539 โมนิกาได้มีความสัมพันธ์ทางเพศกับประธานาธิบดีบิล คลินตัน โดยในภายหลังทั้งเธอและประธานาธิบดีได้ยอมรับว่ามีความสัมพันธ์โดยใช้ปากแต่ไม่ถึงขั้นร่วมเพศ
ลูวินสกีออกจากทำเนียบขาวช่วงเดือนเมษายน 1996 เนื่องจากหัวหน้าของเธอเห็นว่าเธอใกล้ชิดกับคลินตันมากเกินไป แต่เธอยังมีความสัมพันธ์กับเขาอีก 2 ครั้งเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ และ 29 มีนาคม พ.ศ. 2540 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 อดีตเพื่อนร่วมงานของลูวินสกีชื่อลินดา ทริปป์ (Linda Tripp) ได้บันทึกคำสนทนาทางโทรศัพท์ระหว่างเธอกับลูวินสกีเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับคลินตัน เทปม้วนนี้กลายเป็นหลักฐานสำคัญให้กับอัยการอิสระ เคนเนธ สตาร์ ซึ่งขณะนั้นกำลังสืบสวนคดีทุจริตของคลินตันที่รู้จักกันในชื่อ คดีไวต์วอเตอร์ ทำให้อัยการเคนเนธ สตาร์ได้ขยายผลมาสนใจคดีชู้สาวอื่นๆ ของคลินตันในเวลาต่อมา
ในการสอบสวนลูวินสกียอมรับว่ามีความสัมพันธ์ทางเพศด้วยปากกับประธานาธิบดีคลินตันในห้องทำงานรูปไข่ทางปีกตะวันตกของทำเนียบขาว
แม่พระบรรทม

| การบรรทมของพระมารดาพระเจ้า |
| --- | --- |
รูปเคารพภาพแม่พระบรรทม โดยเอล เกรโก, ศตวรรษที่ 16, อาสมนวิหารแม่พระบรรทม แอร์มูพอลิส
จัดขึ้นโดย: คริสต์ศาสนาตะวันออก
วันที่: 15 สิงหาคม [ตามปฎิทินเก่า: 28 สิงหาคม]
ความถี่: รายปี
การบรรทมของพระมารดาพระเจ้า (อังกฤษ: Dormition of the Mother of God) หรือ แม่พระบรรทม เป็นการสมโภชใหญ่ (Great Feast) ในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์, โอเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ และ คาทอลิกตะวันออก (ยกเว้นจารีตซีเรียตะวันออก) โดยเป็นการเฉลิมฉลองการ "บรรทมหลับ" (สิ้นพระชนม์) ของแม่พระมารี เทโอโทโกส ("พระมารดาพระเจ้า") และการรับพระนางเข้าสู่สวรรค์ โดยมีฉลองในวันที่ 15 สิงหาคม (28 สิงหาคมตามระบบ N.S. ในปฏิทินยูเลีย) ในชื่อ การฉลองพระบรรทม (Feast of the Dormition) ของพระมารดาพระเจ้า ในคริสต์จักรอัครทูตอาร์มีเนียไม่ได้เจาะจงวันที่ฉลองพระบรรทม แต่ใช้วันอาทิตย์ที่ใกล้วันที่ 15 สิงหาคมที่สุดแทน ในคริสต์จักรตะวันตกมีการฉลองเดียวกันในชื่อการรับแม่พระเข้าสู่สวรรค์ ยกเว้นแต่คริสต์จักรพระราชาคณะสก็อต ซึ่งมีธรรมเนียมในการฉลอง การบรรทมของพระนางพรหมจารีมารีผู้ทรงได้รับพระพร (Falling Asleep of the Blessed Virgin Mary) ในวันที่ 15 สิงหาตม
ในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ไม่มีการบันทึกการสิ้นพระชนม์หรือการบรรทมของแม่พระมารี นักประพันธ์จากศตวรรษที่ 7-8 ฮิปโปลีตุสแห่งธีบิส บันทึกไว้ในบันทึกลำดับเหตุการณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่ที่ยังหลงเหลือบางส่วนว่าแม่พระทรงมีพระชนม์ชีพต่อ 11 ปีภายหลังพระเยซูสิ้นพระชนม์เมื่อ ค.ศ. 41
การเลือกใช้คำว่า dormition (บรรทม, หลับใหล) สะท้อนถึงความเชื่อว่าแม่พระมารีสิ้นพระชนม์โดยไม่ทรมาน ในสถานะของความสงบทางจิตวิญญาณ ระบบความเชื่อนี้ไม่ได้มีที่มาจากพระคัมภีร์ แต่ได้รับการยืนยันตามธรรมเนียมเคารพของออร์ทอดอกซ์ เอกสารอาพอคราฟาบางฉบับมีการเขียนยืนยันความเชื่อนี้ กระนั้นทั้งคริสต์จักรออร์ทอดอกซ์และอื่น ๆ ไม่มีการยึดถือตามเอกสารนี้ในทางจิตวิญญาณ to แนวคิดของการบรรทมในคติออร์ทอดอกซ์นั้นเหมือนกันกับคำสอนในโรมันคาทอลิก และแนวคิดการบรรทมนี้ยังแพร่หลายในคริสต์จักรตะวันตกเรื่อยมาถึงยุคกลาง ที่ซึ่งความเชื่อการยกแม่พระขึ้นสู่สวรรค์ซึ่งคล้ายกันกับคติการบรรทม เริ่มเข้ามาได้รับความนิยมแทนที่ พระสันตปาปาปีอุสที่สิบสองประกาศให้การยกแม่พระขึ้นสู่สวรรค์เป็นด็อกมาของคริสต์จักรคาทอลิกในปี 1950
รายการอ้างอิง

↑  วิชา หิรญญการ (2021-08-14). "15 สิงหาคม สมโภชพระนางมารีย์รับเกียรติเข้าสู่สวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ". แผนกคริสตศาสนธรรม อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ. สืบค้นเมื่อ 2024-03-26.
↑  Rainer Riesner (1998). Paul's early period: chronology, mission strategy, theology. Wm. B. Eerdmans. p. 120. ISBN 9780802841667. สืบค้นเมื่อ 2011-08-20..
↑  "Apostolic Constitution of Pope Pius XII Munificentissimus Deus Defining the Dogma of the Assumption" (ภาษาอังกฤษ). 1950-11-01. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-29.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ลัตเวีย
แม่น้ำเทมส์

วิวทิวทัศน์แม่น้ำเทมส์มองจากลอนดอน
แผนที่แม่น้ำเทมส์ในอังกฤษ
แม่น้ำเทมส์ (อังกฤษ: River Thames - ออกเสียง : tɛmz) เป็นแม่น้ำใหญ่ที่ไหลในอังกฤษตอนใต้ และเป็นที่รู้จักมากที่สุดเพราะแม่น้ำไหลผ่านใจกลางกรุงลอนดอน นอกจากนี้ แม่น้ำยังไหลผ่านเมืองอื่น ๆ เช่น เมืองอ็อกซ์ฟอร์ด รีดดิง และ วินด์เซอร์ เป็นต้น
หุบเขาเทมส์ ส่วนหนึ่งของอังกฤษ อยู่ตรงกลางแม่น้ำระหว่างออกซฟอร์ด และ ลอนดอนตะวันตก ถูกตั้งชื่อตามแม่น้ำแห่งนี้
ดูเพิ่ม

ลอนดอน
ออกซฟอร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือแม่น้ำเทมส์ - ครอบคลุมทุกอย่างเกี่ยวกับแม่น้ำเทมส์ รวมไปถึงที่พัก และข้อมูลต่าง ๆ (อังกฤษ)
คู่มือแม่น้ำเทมส์เหนือเทดดิงตัน- ข้อมูลเกี่ยวกับการนั่งเรือ ตกปลา การเดิน และสถานที่กินอาหาร ดื่ม และ ที่พัก (อังกฤษ)
The Thames Estuary Partnership เก็บถาวร 2012-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
แม่น้ำเทมส์ เก็บถาวร 2007-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
| ด ค กการปกครองของเกรเทอร์ลอนดอน |
| --- | --- |
 นครลอนดอน  เกรเทอร์ลอนดอน  ลอนดอน 
ภูมิภาค:  องค์การบริหารเกรเทอร์ลอนดอน สภาลอนดอน  เมเยอร์แห่งลอนดอน 
เทศมณฑลพิธีการ:  นครลอนดอน ลอร์ดเมเยอร์  ลอร์ดเลฟเทนันต์  เชริฟ  เกรเทอร์ลอนดอน ลอร์ดเลฟเทนันต์  ไฮเชริฟ 
ลอนดอนโบโร ในเกรเทอร์ลอนดอน:  บาร์คคิงและแดเกนนัม  บาร์เน็ท  เบ็กซลีย์  เบรนท์  บรอมลีย์  คามเดิน  ครอยดอน  อีลิง  เอ็นฟิลด์  เกรนิช  แฮคนี  แฮมเมอร์สมิธแอนด์ฟุลลัม  ฮาริงเกย์  ฮาร์โรว์  เฮเวอริง  ฮิลลิงดัน  ฮาวสโลว์  อิสลิงตัน  เคนซิงทันแอนด์เชลซี  คิงสตันอัพพอนเทมส์  ลามเบ็ธ  ลุยสชัม  เมอร์ตัน  นิววัม  เรดบริดจ์  ริชมอนด์อัพพอนเทมส์  ซัทเธิร์ค  ซัททัน  ทาวเวอร์แฮมเล็ท  วอลทแธมฟอเรสต์  แวนด์สเวิร์ธ  เวสต์มินสเตอร์
แม่เหล็กขั้วเดียว

แม่เหล็กขั้วเดียว (อังกฤษ: Magnetic monopole) เป็นอนุภาคตามสมมุติฐานในการศึกษาฟิสิกส์ โดยกล่าวว่าเป็นแม่เหล็กที่มีเพียงขั้วเดียว (ดู สมการของแมกซ์เวลล์ เพิ่มเติมเกี่ยวกับขั้วแม่เหล็ก) ความสนใจในยุคใหม่คือแนวคิดที่กำเนิดจากทฤษฎีเกี่ยวกับอนุภาค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่ (grand unification theory) และทฤษฎีซูเปอร์สตริง ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ทำนายถึงการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียว
สมมุติฐานแรกเกี่ยวกับแม่เหล็กขั้วเดียวตั้งขึ้นโดย ปีแยร์ กูรี ในปี ค.ศ. 1894 แต่ทฤษฎีควอนตัมว่าด้วยประจุแม่เหล็กเริ่มต้นจากบทความของ พอล ดิแรก เมื่อปี ค.ศ. 1931 ในบทความนี้ ดิแรกแสดงให้เห็นว่าการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียวนั้นสอดคล้องกับสมการของแมกซ์เวลล์ก็ต่อเมื่อสามารถระบุปริมาณของประจุไฟฟ้าได้ นับแต่นั้นมากมีการวิจัยเพื่อค้นหาแม่เหล็กขั้วเดียวอย่างเป็นระบบ การทดลองในปี 1975 และปี 1982 ช่วยให้มองเห็นภาพเหตุการณ์ที่เป็นไปได้ว่าอาจจะตีความหมายถึงแม่เหล็กขั้วเดียว แต่ปัจจุบันนี้ถือว่าไม่นับรวมการทดลองเหล่านั้น
การตรวจจับแม่เหล็กขั้วเดียวยังคงเป็นปัญหาที่หาข้อยุติไม่ได้ในฟิสิกส์เชิงทดลอง แต่ในการศึกษาฟิสิกส์เชิงทฤษฎี มีอยู่หลายแนวคิดในยุคใหม่ๆ ซึ่งสันนิษฐานได้ว่ามันมีอยู่จริง โจเซฟ โพลชินสกี นักทฤษฎีสตริงผู้มีชื่อเสียง อธิบายถึงการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียวว่า "หนึ่งในปริศนาฟิสิกส์ที่พนันได้อย่างปลอดภัยที่สุดว่าจะไม่มีวันมองเห็น" ในแบบจำลองบางแบบ ไม่สามารถจะสังเกตการณ์แม่เหล็กขั้วเดียวได้ เพราะมันมีมวลมากเกินกว่าที่จะสร้างขึ้นด้วยเครื่องเร่งอนุภาคได้ และยังมีจำนวนน้อยมาก หายากยิ่งในเอกภพจนเกินกว่าที่เครื่องตรวจจับอนุภาคจะสังเกตเห็น
แหล่งข้อมูลอื่น

Magnetic Monopole Searches (lecture notes)
Particle Data Group summary of magnetic monopole search
'Race for the Pole' Dr David Milstead Freeview 'Snapshot' video by the Vega Science Trust and the BBC/OU.
แมรี เคแซต

แมรี สตีเวนสัน เคแซต (อังกฤษ: Mary Stevenson Cassatt; 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1844 - 14 มิถุนายน ค.ศ. 1926) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์คนสำคัญของสหรัฐอเมริกาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน และการทำภาพพิมพ์  มักจะวาดภาพชีวิตทั้งทางการสังคมและการส่วนตัวของผู้หญิงโดยเน้นความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งระหว่างแม่และลูก แมรี เคแซตใช้เวลาส่วนใหญ่ในประเทศฝรั่งเศส และเมื่อย้ายไปอยู่ปารีสแมรีก็ทำความรู้จักกับแอดการ์ เดอกา ผู้มีอิทธิพลต่องานเขียนของเคแซต ต่อมาแมรีก็ได้แสดงผลงานร่วมกับจิตรกรอิมเพรสชันนิสม์คนอื่น ๆ
ข้อมูลเพิ่มเติม

ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์
แหล่งข้อมูลอื่น

แมรี เคแซต ที่ MuseumSyndicate.com เก็บถาวร 2009-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
แมรี เคแซต ที่ WebMuseum. (อังกฤษ)
สมุดภาพ

"หลังจากการสู้วัว"
ค.ศ. 1873
"ที่โรงละคร"
(หรือ "At the Opera")
ค.ศ. 1878
"มุมหนึ่งในบอกซ์" (หรือ "In the Box")
ค.ศ. 1879
"แม่หวีผมให้ลูก"
ค.ศ. 1879
"เอลซีบนเก้าอี้สีน้ำเงิน"
ค.ศ. 1880
"ลิเดียในโรงละคร"
ค.ศ. 1880
"ดอกไลแล็คริมหน้าต่าง"
ค.ศ. 1880
"ลิเดียทอพรม"
ค.ศ. 1881
"ในบ็อกซ์"
"The Loge"
ค.ศ. 1882
"ผู้หญิงในชุดดำ"
ค.ศ. 1882
"เด็กที่ชายหาด"
ค.ศ. 1884
"เด็กเล่นกับแม่"
ค.ศ. 1890
"เด็กหญิงนั่งบนเก้าอี้เหลือง"
ค.ศ. 1902
"สตรีที่โต๊ะน้ำชา"
 ราว ค.ศ. 1884
"เด็กหญิงแต่งผม"
ค.ศ. 1886
"ที่หน้าต่าง"
ค.ศ. 1889
"ตะเกียง"
 ราว ค.ศ. 1891
"พี่เลี้ยงอ่านหนังสือให้เด็กฟัง"
ค.ศ. 1895
"แม่จูบลูก"
ค.ศ. 1896
"ซาราอุ้มแมว"
ค.ศ. 1908
| ด ค กลัทธิประทับใจ |
| --- | --- | --- |
| ผู้ก่อตั้ง |  เฟรเดริก บาซีย์  เออแฌน บูแด็ง  กุสตาฟว์ กายบ็อต  แมรี คาซาท  ปอล เซซาน  แอดการ์ เดอกา  อาร์ม็อง กีโยแม็ง  เอดัวร์ มาแน  โกลด มอแน  แบร์ต มอรีโซ  กามีย์ ปีซาโร  ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์  อัลเฟรด ซิสลีย์  |  |
| ตัวแทนการซื้อขาย |  ปอล ดูว์ร็อง-รุแอล  ฌอร์ฌ เปอตี  อ็องบรวซ วอลาร์  |  |
| ศิลปินอเมริกัน |  เฟรเดอริก คาร์ล ฟรีเซ็ค  ชาล์ยด ฮัซซัม  วิลลาร์ด เม็ทคาล์ฟ  ลิลลา แคบบ็อท เพอร์รีย์  ทีโอดอร์ รอบินสัน  จอห์น เฮ็นรี ทวอชแมน  เจ. ออลเดน เวียร์  |  |
| ศิลปินอื่น ๆ |  โลวิส โครินธ์  มัคส์ ลีเบอร์มัน  แม็กซ์ สเลโวกท์  คอนสตันติน โคโรวิน  วาเล็นติน เซรอฟ  ฟรานซิสโค โอลเลอร์  ลอรา มันทซ์ ลีออล  ววาดึสวัฟ ปอดกอวิญสกี  แนซมี ซิยา เกอราน  ชาฟิค ชาโรบิม  |  |
| ดูเพิ่ม |  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิประทับใจใหม่  |  |
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
"พายเรือเล่น" (The Boating Party) ค.ศ. 1893-1894
"ฤดูร้อน" ราว ค.ศ. 1894
"ชา" โดยแมรี เคแซต ค.ศ. 1880 พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์, บอสตัน
"ภาพเหมือนของมิสเคแซตนั่งถือไพ่" โดยเดอกา ราว ค.ศ. 1876-1878, สีน้ำมันบนผ้าใบ
"เป็นแม่" ราว ค.ศ. 1890
"เด็กหญิงบนเก้าอี้สีน้ำเงิน" ค.ศ. 1878
"อาบน้ำให้เด็ก" (The Child's Bath) โดยเคแซต ค.ศ. 1893 สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก
โมนิกา (นักร้อง)

| โมนิกา |
| --- | --- |
โมนิกาในปี 2007
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: โมนิกา เดนิส อาร์โนลด์
เกิด:  (1980-10-24) ตุลาคม 24, 1980 (44 ปี)
ที่เกิด: แอตแลนตา, รัฐจอร์เจีย, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: อาร์แอนด์บี, ฮิปฮอปโซล, ป็อป
อาชีพ: นักร้อง-นักแต่งเพลง, นักแสดง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง (อัลโต)
ช่วงปี: 1995–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Rowdy (1993–1997)  Arista (1998-2001) J (2002–ปัจจุบัน)

เว็บไซต์: www.monica.com
โมนิกา เดนิส อาร์โนลด์ (อังกฤษ: Monica Denise Arnold) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โมนิกา (อังกฤษ: Monica) เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักร้องแนวอาร์แอนด์บี นักแต่งเพลง และในบางครั้งเป็นนักแสดง ชาวอเมริกัน เกิดและโตในแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เธอเป็นสมาชิกวงชาร์ล ทอมสัน แอนด์เดอะเมเจสติกส์ วงร้องประสานเสียงแนวกอสเปล 12 ช้ิน และเซ็นสัญญาเป็นศิลปินนักร้องกับค่ายอาริสตา ในปี 1995 เธอออกผลงานอัลบั้มเปิดตัว Miss Thang (1995) ที่มี 4 ซิงเกิลและทำให้เธอเป็นศิลปินที่อายุน้อยที่สุดที่มีซิงเกิลฮิตอันดับ 1 ติดต่อกัน 2 เพลงบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตอาร์แอนด์บีซิงเกิลส์ชาร์ต
หลังจากความสำเร็จจากซิงเกิล "The Boy Is Mine" ที่ร้องร่วมกับนักร้องแบรนดี้ และอัลบั้มที่ 2 ในชื่อเดียวกัน ในปี 1998 เธอก็ถือเป็นศิลปินหญิงแนวอาร์แอนด์บีรุ่นใหม่ที่ประสบความสำเร็จที่สุดคนหนึ่งในกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 อย่างไรก็ตามความนิยมของเธอก็ลดลงไปในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2000 ที่เธอประสบกับปัญหาส่วนตัว รวมถึงการฆ่าตัวตายของแฟนหนุ่มของเธอ ปัญหาวุ่นวายกับอดีตคู่หมั้น โครีย์ "ซี-เมอร์เดอร์" มิลเลอร์ และการเลื่อนขายอัลบั้มชุดที่ 3 ชุด All Eyez on Me (2002) ในปี 2003 โมนิกา ออกอัลบั้มชุดที่ 4 ที่ชื่อ After the Storm หลังจากที่ไม่ประสบความสำเร็จ เธอก็มีซิงเกิลอันดับ 1 บนชาร์ตอาร์แอนด์บีอย่างเพลง "So Gone" หลังจากนั้นเธอก็ให้กำเนิดลูกชายคนแรกที่ชื่อ ร็อดนีย์ ราโมน ฮิลล์ ที่ 3 ในเดือนพฤษภาคม 2005 และหลังจากห่างหายไปในช่วงสั้น ๆ เธอกลับมาออกอัลบั้มชุดที่ 5 ชุด The Makings of Me ในเดือนตุลาคม 2006
ขณะที่เธอเป็นนักร้อง เธอก็มีชื่อเสียงจากการแสดงในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง รวมถึงรับบทสมทบในภาพยนตร์เรื่อง Boys and Girls (2000) และ ATL (2006) และยังแสดงในภาพยนตร์ของเอ็มทีวีเรื่อง Love Song (2000)
แม่พระรับสารและสองผู้อุทิศคุกเข่า (ลิปปี)

บทความหลัก: แม่พระรับสาร
| แม่พระรับสารและสองผู้อุทิศคุกเข่า |
| --- | --- |

ศิลปิน: ฟิลิปโป ลิปปี
ปี: ค.ศ. 1440 - ค.ศ. 1445
ประเภท: สีฝุ่นบนไม้
สถานที่: หอศิลป์โบราณแห่งชาติ, โรม
แม่พระรับสารและสองผู้อุทิศคุกเข่า (อังกฤษ: Annunciation with two Kneeling Donors) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟิลิปโป ลิปปีจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของสมัยยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โบราณแห่งชาติที่วังบาร์แบรินีในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ “แม่พระรับสารและสองผู้อุทิศคุกเข่า” ที่เขียนโดยฟิลิปโป ลิปปี ราวระหว่างปี ค.ศ. 1440  ถึงปี ค.ศ. 1445 เป็นภาพที่มีพระแม่มารีย์เป็นศูนย์กลางขององค์ประกอบของภาพ ในฉากหลังทางขวาของภาพนอกประตูเป็นภาพสตรีสองคนกำลังขึ้นกระได ด้านขวาของภาพเป็นภาพเหมือนผู้อุทิศสองคนไม่ทราบนามคุกเข่าเป็นพยานต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การวาดให้ขนาดของผู้อุทิศมีขนาดเท่าเทียมกับองค์ประกอบสำคัญในภาพเป็นสิ่งที่ยังใหม่อยู่ในขณะนั้น ก่อนหน้านั้นถ้าเป็นบุคคลธรรมดาก็จะมีขนาดเล็กกว่าตัวประกอบหลักของภาพซึ่งเป็นแสดงความสำคัญของตัวเอกของภาพ
ดูเพิ่ม

ฟิลิปโป ลิปปี
ภาพเหมือนผู้อุทิศ
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
แม็กซ์เวลล์ ฟรอสต์

| แม็กซ์เวลล์ อเลฮานโดร ฟรอสต์ |
| --- | --- |
ฟรอสต์ ใน ค.ศ. 2023

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ จาก รัฐฟลอริดา เขต 10
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  3 มกราคม ค.ศ. 2023
ก่อนหน้า: วาล เดมิงส์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: แม็กซ์เวลล์ อเลฮานโดร ฟรอสต์  (1997-01-17) 17 มกราคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา สหรัฐ
พรรคการเมือง: เดโมแครต
การศึกษา: วิทยาลัยวาเลนเซีย
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ

แม็กซ์เวลล์ อเลฮานโดร ฟรอสต์ (อังกฤษ: Maxwell Alejandro Frost; เกิด 17 มกราคม ค.ศ. 1997) นักการเมืองและนักเคลื่อนไหวชาวอเมริกัน เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐจากรัฐฟลอริดา เขต 10 ตั้งแต่ ค.ศ. 2023 สังกัดพรรคเดโมแครต เขาได้รับเลือกตั้งเมื่ออายุ 25 ปี
ชีวิตในวัยเด็ก

ฟรอสต์เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1997 แม่เป็นผู้หญิงเชื้อสายเลบานอนและอาร์เจนตินา พ่อเป็นชาวเฮติ แม่ผู้ให้กำเนิดเขามีลูกหลายคน เขาเป็นลูกบุญธรรมตั้งแต่เกิด แม่บุญธรรมของเขาเป็นครูสอนพิเศษที่อพยพจากคิวบามายังสหรัฐอเมริกา และพ่อบุญธรรมของเขาเป็นนักดนตรีจากรัฐแคนซัส เขากลับมาติดต่อกับแม่ผู้ให้กำเนิดอีกครั้งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 ฟรอสต์เข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะเทศมณฑลออสซีโอลาในเมืองคิสซิมมี รัฐฟลอริดา และเข้าเรียนที่วิทยาลัยวาเลนเซีย แต่ลาออกก่อนในปีสุดท้าย