stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ
พระโอรส-ธิดา

เจ้าหญิงยาซูโกะแห่งมิกาซะ  (ญี่ปุ่น: 甯子内親王) (26 เมษายน พ.ศ. 2487–) อภิเษกสมรสกับ นายโคโนเอะ ทาดาเตรุ เจ้าหญิงยาซูโกะจึงต้องลาออกจากฐานันดรศักดิ์ ปัจจุบันใช้ชื่อว่า โคโนเอะ ยาซูโกะ มีบุตรชายชื่อ โคโนเอะ ทาดาฮิโระ
เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ (ญี่ปุ่น: 寬仁親王) (5 มกราคม พ.ศ. 2489 - 6 มิถุนายน พ.ศ. 2555) อภิเษกสมรสกับโนบูโกะ อาโซ มีพระธิดา 2 พระองค์ คือ เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ และเจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าชายโยชิฮิโตะ คัตสึระโนะมิยะ (ญี่ปุ่น: 宜仁親王) (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2557)
เจ้าหญิงมาซาโกะแห่งมิกาซะ (ญี่ปุ่น: 容子内親王) (23 ตุลาคม พ.ศ. 2494 –) อภิเษกสมรสกับ คุณเซน ทาซายูกิ เจ้าหญิงมาซาโกะจึงต้องลาออกจากฐานนันดรศักดิ์ ปัจจุบันใช้ชื่อว่า เซน มาซาโกะ มีบุตรชายสองคนคือ เซน อะกิฟุมิ, เซน ทะกะฟุมิ และธิดาชื่อ เซน มะกิโกะ
เจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดะโนะมิยะ (ญี่ปุ่น: 憲仁親王) (29 ธันวาคม พ.ศ. 2494 - 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545) อภิเษกสมรสกับทตโตริ ฮิซาโกะ มีพระธิดา 3 พระองค์ คือ เจ้าหญิงสึงูโกะ, เจ้าหญิงโนริโกะ และเจ้าหญิงอายาโกะ
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ มิกาซะโนะมิยะ |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: ชินโน (親王)
การแทนตน: โบะกุ (บุรุษ) / วะตะชิ (สตรี)
การขานรับ: เด็งกะ (殿下)
2 ธันวาคม พ.ศ. 2458 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2478: เจ้าชาย เจ้าซุมิ
2 ธันวาคม พ.ศ. 2478 – 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559: เจ้าชาย มิกาซะโนะมิยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Kunaicho | Their Imperial Highnesses Prince and Princess Mikasa
| ด ค กเจ้าชายแห่งญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
นับตั้งแต่รัชกาลของจักรพรรดิเมจิเป็นต้นไป
| รุ่นที่ 1 |  เจ้าชายยูกิฮิโตะ ทาเกะโนะมิยะ  จักรพรรดิไทโช  เจ้าชายมิชิฮิโตะ อากิโนะมิยะ  เจ้าชายเทรูฮิโตะ มิซุโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 2 |  จักรพรรดิโชวะ  เจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ  เจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ  เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 3 |  จักรพรรดิอากิฮิโตะ  เจ้าชายมาซาฮิโตะ ฮิตาจิโนะมิยะ  เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ  เจ้าชายโยชิฮิโตะ คัตสึระโนะมิยะ  เจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดะโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 4 |  จักรพรรดินารูฮิโตะ  เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 5 |  เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ  |  |
รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2555

นี่คือรายชื่อของผู้นำประเทศของประเทศต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012)
ทวีปแอฟริกา

แอลจีเรีย
ประธานาธิบดี – อับดุลอะซีซ บูเตฟลีกา, ประธานาธิบดีแห่งแอลจีเรีย (พ.ศ. 2542–2562)
นายกรัฐมนตรี - อับเดลมาเลค ซีแลล, นายกรัฐมนตรีแอลจีเรีย (2555–ปัจจุบัน)
แองโกลา
ประธานาธิบดี - โชเซ เอดัวร์ ดอส ซานโตส, ประธานาธิบดีแองโกลา (2522–ปัจจุบัน)
เบนิน
ประธานาธิบดี - ยายิ โบนิ, ประธานาธิบดีเบนิน (2549–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี - ปาสคาล โคพาคิ, นายกรัฐมนตรีแอลจีเรีย (2554–2556)
บอตสวานา
ประธานาธิบดี - เอียน คามะ, ประธานาธิบดีบอสวานา (2551–ปัจจุบัน)
บูร์กินาฟาโซ
ประธานาธิบดี - เบลส คอมโพเร, ประธานาธิบดีบูร์กินาฟาโซ (2530–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี - ลุค-อดอล์ฟ ทิอิเอา, นายกรัฐมนตรีบูร์กินาฟาโซ (2554–ปัจจุบัน)
บุรุนดี
ประธานาธิบดี - ปิแอร์ ครันซีซาร์, ประธานาธิบดีบุรุนดี (2548–ปัจจุบัน)
แอฟริกาใต้
ประธานาธิบดี - จาค็อบ ซูมา, ประธานาธิบดีแอฟริกาใต้ (2548-ปัจจุบัน)
ทวีปเอเชีย

ไทย
พระมหากษัตริย์ - พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร, พระมหากษัตริย์ไทย (2489–2559)
นายกรัฐมนตรี - ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร, นายกรัฐมนตรีไทย (2554–2557)
ทวีปยุโรป

รัสเซีย
ประธานาธิบดี – วลาดิมีร์ ปูติน, ประธานาธิบดีรัสเซีย (2555–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – ดมีตรี เมดเวเดฟ, นายกรัฐมนตรีรัสเซีย (2555–2563)
สหราชอาณาจักร
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักร (2495–2565)
นายกรัฐมนตรี – เดวิด แคเมอรอน, นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร (2553–2559)
ทวีปอเมริกาเหนือ

แคนาดา
พระมหากษัตริย์ - สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, พระราชินีแคนาดา (2495–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี - สตีเฟน ฮาร์เปอร์, นายกรัฐมนตรีแคนาดา (2549-ปัจจุบัน)
สหรัฐอเมริกา
ประธานาธิบดี - บารัค โอบามา, ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา (2551-ปัจจุบัน)
ทวีปโอเชียเนีย

ออสเตรเลีย
พระมหากษัตริย์ - สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, พระราชินีออสเตรเลีย (2495–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี -  จูเลีย กิลลาร์ด, นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย (2553–2556)
นิวซีแลนด์
พระมหากษัตริย์ - สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, พระราชินีนิวซีแลนด์ (2495–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี - จอห์น คีย์, นายกรัฐมนตรีนิวซิแลนด์ (2551–ปัจจุบัน)
ทวีปอเมริกาใต้

บราซิล
ประธานาธิบดี – ดิลมา รูสเซฟฟ์, ประธานาธิบดีบราซิล (2554–2559)
เวเนซุเอลา
ประธานาธิบดี – ฮูโก ชาเวซ, ประธานาธิบดีเวเนซุเอลา (2545–2556)
ดูเพิ่ม

รายชื่อประเทศ
| ด ค กรายชื่อผู้นำประเทศตามปี |
| --- | --- |
คริสต์ศตวรรษที่ 21
 2024  2023  2022  2021  2020  2019  2018  2017  2016  2015  2014  2013  2012  2011  2010  2009  2008  2007  2006  2005  2004  2003  2002  2001
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง

| ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ
กำกับ: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
บทภาพยนตร์: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์
อำนวยการสร้าง: หม่อมกมลา ยุคล ณ อยุธยา คุณากร เศรษฐี
นักแสดงนำ: วันชนะ สวัสดี วินธัย สุวารี ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ นพชัย ชัยนาม อินทิรา เจริญปุระ จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ สรพงษ์ ชาตรี ดอม เหตระกูล นภัสกร มิตรเอม ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ ปราบต์ปฏล สุวรรณบาง พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ ธนา สินประสาธน์ คมกริช อินทรสุวรรณ
กำกับภาพ: สตานิสลาฟ ดอร์ซิก
ตัดต่อ: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล หม่อมราชวงศ์หญิงปัทมนัดดา ยุคล
ดนตรีประกอบ: ริชาร์ด ฮาร์วีย์
บริษัทผู้สร้าง: พร้อมมิตร โปรดักชั่น 
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554
ความยาว: 132 นาที
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย ภาษาพม่า ภาษามอญ
ทำเงิน: 131.6 ล้านบาท (เฉพาะ กรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่)
ก่อนหน้านี้: ยุทธนาวี
ต่อจากนี้: ยุทธหัตถี
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง เป็นภาพยนตร์ภาคที่สี่ในภาพยนตร์ชุด ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช  กำหนดฉายในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554
เนื้อเรื่อง

ภาพยนตร์ ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง ถ่ายทอดเรื่องราวอันเป็นผลจากการปราชัยของหงสาวดีในคราวศึกพระยาพะสิมและพระเจ้าเชียงใหม่ ซึ่งทำให้พระเจ้านันทบุเรงทรงตระหนักในพระปรีชาสามารถของสมเด็จพระนเรศวร และในความเข้มแข็งของกองทัพอยุธยา จึงทรงยกทัพใหญ่เป็นทัพกษัตริย์มาย่ำยีราชธานีสยาม กองทัพกษัตริย์ของพระเจ้าหงสาวดีนันทบุเรงมีความสมบูรณ์ยิ่งใหญ่น่าเกรงขามกว่าทุกศึก ประกอบด้วยช้าง 3,200 ทัพ ม้า 12,000 และไพร่ราบซึ่งมีจำนวนถึง 252,000 คน โดยมีนายทัพผู้ปรีชาสามารถมาร่วมรบ ทั้งพระมหาอุปราชา, มางจาชโร เจ้าเมืองจาปะโร และลักไวทำมูทหารกล้า โดยพระเจ้านันทบุเรงตั้งทัพหลวงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือที่ขนอนปากคู  ทัพมังมอดราชบุตร์กับพระยาพระรามตั้งที่ทุ่งมะขามหย่อง ทัพพระยานครตั้งที่ปากน้ำพุทธเลา ทัพนันทสูตั้งที่ขนอนบางลาง ทัพพระเจ้าตองอูตั้งทุ่งชายเคือง ทัพพระมหาอุปราชาตั้งที่ขนอนบางตะนาว
กิตติศัพท์ความยิ่งใหญ่น่าเกรงขามของพระเจ้าหงสาที่ยกทัพเข้ามานี้ เมื่อไทยเห็นว่าเป็นศึกใหญ่เหลือกำลังจะต่อสู้เอาไชยชนะได้กลางแปลง จึงเอาพระนครเป็นที่มั่นให้ต้อนคนเข้าพระนคร จัดทัพเป็นกองโจรคอยเที่ยวตัดลำเลียงเสบียงอาหารข้าศึกอยู่ทุกหนทุกแห่ง การป้องกันพระนครคราวนี้ให้ขุดลำแม่น้ำเป็นคูพระนครทางตะวันออกสำเร็จ ก่อกำแพงด้านตะวันออก ขยายลงไปจนริมน้ำเหมือนกับด้านอื่น ๆ ตั้งปืนใหญ่ประจำป้อมแลกำแพงแข็งแรงเหมือนกันหมดทุกด้านมีปืนใหญ่น้อยกระสุน ดินดำและเครื่องศัตราวุธเสบียงอาหารบริบูรณ์ เสบียงอาหารที่จะขนเข้าพระนครไม่ได้ก็ให้ทำลายเสีย มิให้เป็นกำลังแก่ข้าศึก
ในช่วงต้นเดือนยี่ข้าวในนายังเกี่ยวไม่เสร็จ สมเด็จพระนเรศวรจึงรับสั่งให้เจ้าพระยากำแพงเพชรยกทัพออกไปป้องกันชาวนาที่กำลังเกี่ยวข้าว พอทัพพม่าของพระมหาอุปราชยกทัพมาถึงก็ให้ทัพม้าเข้าตีจนทัพเจ้าพระยากำแพงเพชรแตกพ่ายหนีเข้าเมือง สมเด็จพระนเรศวรทรงพิโรธอย่างมาก เพราะไทยไม่เคยแตกพ่ายแพ้ต่อข้าศึกอาจทำให้ทหารขวัญเสีย พระองค์จึงมีรับสั่งประหารชีวิตเจ้าพระยากำแพงเพชร แต่โชคดีที่มณีจันทร์ได้ขอชีวิตเอาไว้ การศึกครั้งนี้พม่าหมายมั่นจะตีกรุงศรีอยุธยาให้ได้ แต่ด้วยความแข็งแกร่งของทหารไทยจึงรักษาที่มั่นเอาไว้ได้เสมอ เสด็จออกปล้นค่ายพม่าซึ่งเป็นทัพหน้าของหงสาวดี ข้าศึกแตกพ่ายถอยหนี พระองค์จึงไล่ตีมาจนถึงค่ายของมังจาปะโร เสด็จลงจากม้าคาบพระแสงดาบแล้วนำทหารปีนบันไดขึ้นกำแพงข้าศึก แต่ทรงถูกมังจาปะโรใช้หอกแทงตกลงมาข้างล่าง สมเด็จพระเอกาทศรถจึงสั่งให้เลิกกองทัพกลับพระนครทันที
พระเจ้าหงสาวดีทรงทราบการกระทำอันห้าวหาญของสมเด็จพระนเรศวรจึงตรัสว่า ถ้าพระนเรศวรออกมาอีกจะต้องจับพระองค์ ให้ได้ถึงแม้ว่าจะใช้ทหารมากมายเพียงใด จึงมีรับสั่งให้ลักไวทำมูนำทหารไปจัดการพระนเรศวรทันที สมเด็จพระนเรศวรทรงออกไปตีค่ายหลวงพม่าอีก พม่าจึงใช้ทหารล่อให้พระองค์ไล่ตี เข้ามาจนถึงบริเวณที่ลักไวทำมูซุ่มรออยู่ ลักไวทำมูจะเข้ามาจับพระองค์ สมเด็จพระนเรศวรจึงใช้พระแสงทวนแทงลักไวทำมูตายทันที สุดท้ายกองทัพพม่าจึงถอยทัพกลับไป ขณะเดียวกันพระราชมนูยอดทหารเอกกรุงศรีก็ถูกจับตัวไปเป็นเชลย
ตัวละคร

| ตัวละคร | รับบทโดย |
| --- | --- |
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช: พล.ต.วันชนะ สวัสดี
สมเด็จพระเอกาทศรถ: พล.ต.วินธัย สุวารี
มณีจันทร์: ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ
พระราชมนู: นพชัย ชัยนาม
พระเจ้านันทบุเรง: จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์
มังกะยอชวา: นภัสกร มิตรเอม
นักพระสัตถา: เศรษฐา ศิระฉายา
พระศรีสุพรรณราชาธิราช: ดิลก ทองวัฒนา
เล่อขิ่น: อินทิรา เจริญปุระ
เสือหาญฟ้า: ดอม เหตระกูล
พระยาจีนจันตุ: ชูชาติ ทรัพย์สุทธิพร
นรธาเมงสอ พระเจ้าเชียงใหม่: ชลิต เฟื่องอารมย์
มหาเถรคันฉ่อง: สรพงษ์ ชาตรี
ไอ้ขาม: ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ
ท้าวโสภา: พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์
พระยากำแพงเพชร: อภิชาติ อรรถจินดา
พระยาสีหราชเดโช: ธนา สินประสาธน์
พระยาพิชัย: กรุง ศรีวิไล
พระยาสวรรคโลก: มานพ อัศวเทพ
มูเตอ: เกศริน เอกธวัชกุล
การออกฉาย

ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง ออกฉายรอบสื่อมวลชน เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ณ โรงภาพยนตร์ เอสเอฟ เวิลด์ ซีนีมา ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์[ต้องการอ้างอิง]
เพลงนำภาพยนตร์

ความเศร้าแห่งสงคราม (One Nation - The Sorrows of War) ประพันธ์คำร้องภาษาอังกฤษและทำนองโดย ริชาร์ด ฮาร์วี่ย์ แปลคำร้องเป็นภาษาไทยโดย วิษณุ เอื้อชูเกียรติ ขับร้องโดย ธีรนัยน์ ณ หนองคาย[ต้องการอ้างอิง]
ข้อแตกต่างระหว่างประวัติศาสตร์กับภาพยนตร์

เหตุการณ์เข้าตีเมืองสวรรคโลกจับตัวพระยาพิชัยและออกญาสวรรคโลก น่าจะเกิดหลังเหตุการณ์ประกาศอิสรภาพไม่นานและก่อนเหตุการณ์ศึกพระยาพะสิมและเจ้าเมืองเชียงใหม่ในภาคยุทธนาวี
แท้จริงแล้วผู้ทูลขอชีวิตออกญากำแพงเพชรคือ พระมหาธรรมราชาแต่ผู้เขียนบทเปลี่ยนเป็นให้มณีจันทร์เป็นผู้ทูลขอ
ไม่มีหลักฐานจากแหล่งไหนบอกว่าพระราชมนู ถูกลักไวทำมูจับเป็นเชลย
| ด ค กผลงานโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล |
| --- | --- | --- |
| กำกับภาพยนตร์ |  มันมากับความมืด (2514)  เขาชื่อกานต์ (2516)  เทพธิดาโรงแรม (2517)  ความรักครั้งสุดท้าย (2517)  ผมไม่อยากเป็นพันโท (2518)  นางแบบมหาภัย (2518)  เทวดาเดินดิน (2519)  รักคุณเข้าแล้ว (2520)  ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520)  กาม (2521)  อุกาฟ้าเหลือง (2523)  ถ้าเธอยังมีรัก (2524)  มือปืน (2526)  อิสรภาพของทองพูน โคกโพ (2527)  ครูสมศรี (2529)  คนเลี้ยงช้าง (2533)  น้องเมีย (2533)  มือปืน 2 สาละวิน (2536)  เฮโรอีน (2537)  เสียดาย (2537)  เสียดาย 2 (2539)  กล่อง (2541)  สุริโยไท (2544)  ความรักครั้งสุดท้าย (2546)  ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช (2550–2558) องค์ประกันหงสา  ประกาศอิสรภาพ  ยุทธนาวี  ศึกนันทบุเรง  ยุทธหัตถี  อวสานหงสา  พันท้ายนรสิงห์ (2558–2559)  |  |
| อำนวยการสร้าง |  คืนบาป พรหมพิราม (2546)  โหมโรง (2547)  |  |
เทศบาลเมืองกุฉินารายณ์

"เทศบาลเมืองบัวขาว" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บัวขาว (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองกุฉินารายณ์ |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
   ตรา
สมญา: เมืองบัวขาว
คำขวัญ: อ่างเลิงซิวคู่บ้าน ศาลเจ้าปู่คู่เมือง ลือเลื่องบุญประเพณี ถนนสวยดี แผ่นดินธรรม ไม่กล้ำกรายยาเสพติด เศรษฐกิจฟื้นฟู ประตูสู่อินโดจีน
พิกัด: 16°31′55″N 104°02′38″E﻿ / ﻿16.53194°N 104.04389°E﻿ / 16.53194; 104.04389
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กาฬสินธุ์
อำเภอ: กุฉินารายณ์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ธนเสฏฐ์ ชัยสงครามธนทัต
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.95 ตร.กม. (3.84 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 11,713 คน
 • ความหนาแน่น: 1,177.19 คน/ตร.กม. (3,048.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04460502
ที่อยู่ สำนักงาน: 2/1 หมู่ที่ 13 ถนนเทศบาล 1 ตำบลบัวขาว อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ 46110
โทรศัพท์: 0 4385 1506 ต่อ 14
โทรสาร: 0 4385 1723
เว็บไซต์: www.kuchinarai-municipality.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองกุฉินารายณ์ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ มีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของตำบลบัวขาว ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหาร สถานศึกษา สถานพยาบาล และสาธารณสุข
ประวัติ

เทศบาลเมืองกุฉินารายณ์เดิมมีฐานะเป็น "สุขาภิบาลบัวขาว" ได้รับการจัดตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2499 ต่อมาได้ยกฐานะจากสุขาภิบาลเป็น "เทศบาลตำบลบัวขาว" เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 และได้เปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลบัวขาวเป็น "เทศบาลเมืองบัวขาว" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2555ต่อมาเทศบาลเมืองบัวขาว มีความประสงค์จะขอเปลี่ยนชื่อเป็นเทศบาลเมืองกุฉินารายณ์ เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกับองค์การบริหารส่วนตำบลบัวขาว อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ และที่ตั้งที่ว่าการอำเภอกุฉินารายณ์ อยู่ในเขตเทศบาล และสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตเทศบาล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
จึงให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลเมืองบัวขาว เป็น เทศบาลเมืองกุฉินารายณ์ ตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นไป
โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ

| โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ |
| --- | --- |

เกิด: 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 (52 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
รับใช้: จักรวรรดิญี่ปุ่น
แผนก/สังกัด: กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ: พ.ศ. 2480-2488
ชั้นยศ: พันตรี
หน่วย: ปืนใหญ่
บังคับบัญชา: กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 แห่งกองทัพคันโต
การยุทธ์: • สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 2 • สงครามแปซิฟิก
บำเหน็จ: • เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ • เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย • เครื่องราชอิสริยาภรณ์ว่าวทองคำ (ชั้นที่ 4)
พันตรี โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ (ญี่ปุ่น: 東久邇 盛厚; โรมาจิ: Higashikuni Morihiro) หรือพระนามเดิม เจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ (ญี่ปุ่น: 盛厚王; โรมาจิ: Morihiro Ō) เป็นเชื้อพระวงศ์ญี่ปุ่นที่รับราชการเป็นทหารสังกัดหน่วยปืนใหญ่ในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นอดีตพระชามาดาในจักรพรรดิโชวะ ด้วยเป็นอดีตพระภัสดาในเจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ
พระประวัติ

โมริฮิโระ ประสูติในโตเกียว เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดสี่พระองค์ในเจ้าชายนารูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิโนะมิยะ ประสูติแต่เจ้าหญิงโทชิโกะ พระชายาฯ พระชนกเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 30 ส่วนพระชนนีเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิเมจิ พระองค์ได้รับการการอุปถัมภ์อำรุงเลี้ยงอย่างดี และได้รับการวางตัวให้ประกอบอาชีพเป็นทหารตั้งแต่ยังเยาว์ชันษา
การทรงงาน

หลังพระองค์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกะกุชูอิง ก็ได้ศึกษาที่ต่อที่โรงเรียนเตรียมทหารกลาง และเคยร่วมประชุมในสภาขุนนาง จนในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2480 ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนทหารอิมพีเรียลรุ่นที่ 49 และมียศเป็น ร้อยตรี หน่วยปืนใหญ่ในเดือนสิงหาคม จนถึงเดือนมีนาคมปีถัดมาพระองค์จึงเลื่อนยศเป็น ร้อยโท ประจำการในประเทศแมนจู
ในช่วงเหตุการณ์โนะมงฮังในปี พ.ศ. 2483 พระองค์ได้อยู่หน่วยปืนใหญ่แห่งกองทัพคันโต ต่อมาพระองค์ได้ถอนตัวออกและกลับไปยังญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 2 สิงหาคมปีเดียวกันและเลื่อยยศเป็น ร้อยเอก ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2484
โมริฮิโระเข้าศึกษาในสถาบันวิชาการทหารบกชั้นสูงในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2485-86 หลังสำเร็จการศึกษาจึงมียศเป็น พันตรี
เสกสมรส

โมริฮิโระ เสกสมรสกับเจ้าหญิงชิเงโกะ เจ้าหญิงเทรุ (ญี่ปุ่น: 照宮成子内親王) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง ขณะที่เจ้าหญิงเทรุมีพระชันษาได้ 13 ปี และทั้งสองต่างเป็นพระประยูรญาติสนิททั้งฝ่ายพระชนกและชนนี ทั้งสองมีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 5 พระองค์ (ภายหลังทั้งหมดได้ถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์) ได้แก่
โนบูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ (ญี่ปุ่น: 東久邇 信彦; 10 มีนาคม พ.ศ. 2488) สมรสกับโยชิโกะ ชิมาดะ มีบุตรหนึ่งคน
ฟูมิโกะ ฮิงาชิกูนิ (ญี่ปุ่น: 東久邇 文子; 23 ธันวาคม พ.ศ. 2489) สมรสกับคาซูโยะชิ โอมูระ
ฮิเดฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ (ญี่ปุ่น: 東久邇 秀彦; 30 มิถุนายน พ.ศ. 2492) เปลี่ยนชื่อและสกุลเป็น โมโตฮิโระ มิบุ
นาโอฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ (ญี่ปุ่น: 東久邇 真彦; พ.ศ. 2496) สมรสกับคาซูโกะ ซาโต มีบุตรสองคน
ยูโกะ ฮิงาชิกูนิ (ญี่ปุ่น: 東久邇 優子; พ.ศ. 2497)
หลังอดีตเจ้าหญิงชิเงโกะสิ้นพระชนม์ด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 โมริฮิโระจึงได้สมรสใหม่กับโยชิโกะ เทราโอะ (ญี่ปุ่น: 寺尾佳子; พ.ศ. 2470–2554) ในปี พ.ศ. 2507 มีบุตรด้วยกันสองคน ได้แก่
อัตสึฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ (ญี่ปุ่น: 東久邇 厚彦)
โมริฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ (ญี่ปุ่น: 東久邇 盛彦)
ปัจฉิมวัย

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2490 ราชสกุลฮิงาชิกูนิและราชสกุลสาขาอื่น ๆ ของราชวงศ์ญี่ปุ่นถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์จากการเป็นเจ้า หลังจากนั้นโมริฮิโระได้ประกอบกิจด้านเหมืองแร่ที่ฮกไกโดและมีธุรกิจเดินเรือ
โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ด้วยโรคมะเร็งในพระปับผาสะ ขณะมีพระชันษา 52 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ
โมริฮิโกะและชิเงโกะ ในพิธีเสกสมรส
ริค สแตนตัน

| ริค สแตนตัน เอ็มบีอี จีเอ็ม |
| --- | --- |
สแตนตันใน ค.ศ. 2008
เกิด: ริชาร์ด วิลเลียม สแตนตัน ค.ศ. 1961 (อายุ 62–63 ปี) เอพพิงฟอเรสต์ เอสเซกซ์ สหราชอาณาจักร
สัญชาติ: อังกฤษ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยแอสตัน
อาชีพ: นักผจญเพลิง
มีชื่อเสียงจาก: การดำน้ำในถ้ำ, การกู้ภัยถ้ำ
ริชาร์ด วิลเลียม สแตนตัน, เอ็มบีอี, จีเอ็ม (อังกฤษ: Richard William Stanton; เกิด ค.ศ. 1961) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม ริค สแตนตัน เป็นนักดำน้ำในถ้ำพลเรือนชาวอังกฤษผู้มีความเชี่ยวชาญในการช่วยเหลือผ่านองค์กรเคฟเรสคิวและสมาคมสำรวจถ้ำอังกฤษ เขาได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "หนึ่งในนักดำน้ำในถ้ำที่มีความชำนาญมากที่สุดในโลก", "โฉมหน้าการดำน้ำในถ้ำของอังกฤษ" และ "นักดำน้ำในถ้ำที่ดีที่สุดในยุโรป" สแตนตันอาศัยอยู่ในคอเวนทรีเป็นเวลาหลายปีและก่อนหน้านี้เป็นนักผจญเพลิงร่วมกับบริการดับเพลิงเวสต์มิดแลนส์เป็นเวลา 25 ปีก่อนที่เขาจะเกษียณ ครั้นใน ค.ศ. 2018 เขามีบทบาทนำในปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวงและได้รับจอร์จเมดัลในรายชื่อความกล้าหาญภาคพลเรือน
ชีวิตช่วงต้น

สแตนตันเกิดใน ค.ศ. 1961 และเติบโตในเขตเอพพิงฟอเรสต์ ที่เอสเซกซ์ เขาให้ความสนใจในการดำน้ำในถ้ำกับรายการโทรทัศน์ดิอันเดอร์กราวน์ไอเกอร์ที่เขาดูสมัยวัยรุ่น โดยกล่าวว่า "หลังจากดูรายการนี้แล้ว ผมจึงรู้ว่าการดำน้ำในถ้ำเป็นกิจกรรมสำหรับผม" สแตนตันเรียนที่มหาวิทยาลัยแอสตัน ที่ซึ่งเขาได้เข้าร่วมทั้งสโมสรสำรวจถ้ำและสโมสรดำน้ำ ทั้งนี้ เขาเริ่มเป็นนักดำน้ำที่เรียนรู้ด้วยตนเองที่แม่น้ำลูนในคัมเบรียและแลงคาเชอร์
สแตนตันอาศัยอยู่ในคอเวนทรีเป็นเวลาหลายปี และเคยเป็นนักผจญเพลิงร่วมกับบริการดับเพลิงเวสต์มิดแลนส์มา 25 ปีก่อนที่เขาจะเกษียณ
กิจกรรมสำรวจถ้ำและการช่วยชีวิต > การช่วยชีวิต

สแตนตันมักจะดำน้ำในถ้ำและดำเนินการช่วยเหลือร่วมกับจอห์น โวลันเธน ผู้เป็นคู่หู ใน ค.ศ. 2004 เขามีส่วนร่วมในการช่วยชีวิตนักสำรวจถ้ำชาวอังกฤษหกคนที่ติดอยู่ในถ้ำแอลปาแซตในประเทศเม็กซิโกเป็นเวลาแปดวัน
สแตนตันยังเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่พยายามช่วยเหลือปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำของเอริก เอสตาบลี ในถ้ำดรากูนีเยร์กูด์ใกล้กับลาบาตีด์-เดอ-วีรัก ที่จังหวัดอาร์แด็ชของประเทศฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 2010 ทว่าไม่ประสบความสำเร็จ
ส่วนใน ค.ศ. 2011 สแตนตันได้ช่วยในการกู้ศพอาร์ตูร์ คอสลอฟสกี นักดำน้ำในถ้ำชาวโปแลนด์ จากถ้ำพอลโลโนรา ที่คิลทาร์ทัน ประเทศไอร์แลนด์
ทางการนอร์เวย์ขอให้เขาช่วยกู้ศพนักดำน้ำชาวฟินแลนด์สองคนจากถ้ำยอร์ดบรูโกรตตาใน ค.ศ. 2014 แต่หลังจากดำดิ่งลงไป ณ สถานที่เกิดเหตุแล้ว เขาและเพื่อนร่วมงานของเขารู้สึกว่าการดำเนินการนั้นเสี่ยงเกินไป ซึ่งเขาเคยทำการกู้อื่นที่นั่นใน ค.ศ. 2006
ใน ค.ศ. 2018 เขาได้ช่วยหาทีมฟุตบอลเยาวชนในปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง
หลังจากค้นหาและมีส่วนร่วมในการช่วยเหลือทีมรวมถึงโค้ชที่หายไป สแตนตันกล่าวว่าเขาและนักดำน้ำในถ้ำอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องไม่ใช่วีรบุรุษ โดยกล่าวว่า "เราแค่ใช้ชุดทักษะพิเศษที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งโดยปกติเราใช้เพื่อผลประโยชน์ของเราเอง และบางครั้งเราสามารถใช้สิ่งนั้นเพื่อตอบแทนบางสิ่งแก่ชุมชน"
กิจกรรมสำรวจถ้ำและการช่วยชีวิต > สถิติ

ใน ค.ศ. 2004 สแตนตันและโวลันเธนสร้างสถิติโลกสำหรับการบรรลุความลึกในถ้ำบริติช จากการดำน้ำในถ้ำ 76 ม. (249 ฟุต) ที่ถ้ำวูคีย์โฮล ในซัมเมอร์เซต ส่วนใน ค.ศ. 2010 สแตนตัน, โวลันเธน, เจสัน มัลลินสัน และเรอเน เฮาเบิน สร้างสถิติโลกสำหรับการดำน้ำในถ้ำที่ไกลที่สุด โดยการบรรลุ 8,800 ม. (28,900 ฟุต) ในกลุ่มถ้ำโปโซอาซุล ณ รูดรอนบัลเลย์ ที่ประเทศสเปน
กิจกรรมสำรวจถ้ำและการช่วยชีวิต > อุปกรณ์

สแตนตันเป็นนักดำน้ำด้านเทคนิค โดยพัฒนาอุปกรณ์ดำน้ำของตัวเองให้ได้ผลดี เขาพัฒนาเครื่องผสมอากาศหายใจอัตโนมัติสองหน่วย ซึ่งเทคโนโลยีใหม่นี้เป็น "เครื่องมือในการบรรลุสถิติการดำน้ำลึกในถ้ำของเขาทั่วโลก" มีการดัดแปลงอย่างหนึ่งคือการให้เครื่องผสมอากาศหายใจสวมใส่ด้านข้างของร่างกายร่างกายมากกว่าที่หน้าอกหรือด้านหลัง นี่คือข้อได้เปรียบในการติดตั้งผ่านพื้นที่ขนาดเล็ก เขาสร้างสิ่งที่เป็นต้นแบบการออกแบบของเขาและทดสอบพวกมันในสระว่ายน้ำ ก่อนที่จะใช้พวกมันในถ้ำ
นอกจากนี้ เขายังใช้สกูตเตอร์ใต้น้ำเพื่อดำน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น, เดินทางไกลยิ่งขึ้นในขณะที่ประหยัดพลังงานและอุปกรณ์ออกซิเจน
หนังสือ

อความนอต: อะไลฟ์บินีธเดอะเซอร์เฟซ - เดอะอินไซด์สตอรีออฟเดอะไทยเคฟเรสคิว (อังกฤษ: Aquanaut: A Life Beneath the Surface - The Inside Story of the Thai Cave Rescue.) ค.ศ. 2021. ไมเคิล โจเซฟ ISBN 978-0241421260
รางวัลและเกียรติยศ

สแตนตันได้รับการเรียกว่า "หนึ่งในนักดำน้ำที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก", "โฉมหน้าการดำน้ำในถ้ำของอังกฤษ" และ "นักดำน้ำในถ้ำที่ดีที่สุดในยุโรป"
ใน ค.ศ. 2008 สแตนตันได้รับ "รางวัลนักดำน้ำแห่งการประชุม" ของยูโรเทคสำหรับ "การมีส่วนร่วมสำคัญในการดำน้ำขั้นสูงและเชิงเทคนิค" ความพยายามในการช่วยเหลือนักดำน้ำของสแตนตันในถ้ำฝรั่งเศส และความช่วยเหลือในการระบุตำแหน่งของร่างของนักดำน้ำคนนั้น ทำให้เขาได้รับเหรียญทองแดงจากราชสมาคมส่งเสริมการมีมนุษยธรรมใน ค.ศ. 2012
สแตนตันยังได้รับรางวัล 'วีรบุรุษแห่งปี' ที่งานแอสไปร์อะวอดส์ของหน่วยงานดับเพลิงเวสต์มิดแลนด์
สแตนตันได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช (MBE) ในเกียรติยศเนื่องในวันปีใหม่ 2013 "สำหรับบริการแก่ราชการส่วนท้องถิ่น"
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 สแตนตันและสมาชิกทีมกู้ภัยถ้ำชาวอังกฤษอีกห้าคนได้รับไพรด์ออฟบริเตนอะวอร์ดประจำ ค.ศ. 2018 สำหรับ "ความกล้าหาญที่โดดเด่น" สำหรับเหตุการณ์ถ้ำหลวง โดยเด็กที่ได้รับการช่วยเหลือได้เข้าร่วมพิธีมอบรางวัลที่ลอนดอน เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2018 มีการประกาศว่าสแตนตันและโวลันเธนจะได้รับพระราชทานจอร์จเมดัลในเกียรติยศเนื่องในวันปีใหม่ 2019 สำหรับบทบาทของพวกเขาที่ถ้ำหลวง ส่วนสมาชิกอีกสามคนในทีมของพวกเขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช และอีกสองคนได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญของพระราชินี
เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 นักสำรวจชื่อมาร์ก วูด ประธานชมรมนักสำรวจบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ได้มอบเหรียญสาขาของสมาคมแก่สแตนตันเพื่อเป็นเกียรติแก่บทบาทของเขาในปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง ที่ประเทศไทยเมื่อ ค.ศ. 2018
รางวัลและเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2562 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
ชีวิตส่วนตัว

สแตนตันอาศัยอยู่ในคอเวนทรี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิดีโอ ที่ยูทูบ: Into the Darkness, a documentary of Stanton and John Volanthen's cave dive in northern Italy
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2529

| หัวใจที่ขาดรัก (2529) |  |  |  | นำแสดงโดย:  เบน อิศรางกูร ณ อยุธยา, วจี อรรถไกวัลวที |  |
| หัวใจเดียวกัน (2529) | บทประพันธ์:  คมสันต์ พงษ์สุธรรม | ผู้สร้าง:  ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น | ผู้กำกับ:  คมสัน พงษ์สุธรรม | นำแสดงโดย:  อำพล ลำพูน, จินตหรา สุขพัฒน์, รัชนู บุญชูดวง, ทนงศักดิ์ ภักดีเทวา, อัญชลี ไชยศิริ, รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง, เกียรติ กิจเจริญ | ฉายวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 |
| เหนือฟ้ายังมีเซียน (2529) |  |  | ผู้กำกับ:  ชุมพร เทพพิทักษ์ | นำแสดงโดย:  สรพงศ์ ชาตรี, นรีรัตน์ มนต์ศิริ, ศิรินันท์ โรจนธรรม, เปียทิพย์ คุ้มวงศ์, ลักษณ์ อภิชาติ, ไกร ครรชิต, ฉัตร มงคลชัย, พิภพ ภู่ภิญโญ, ชุมพร เทพพิทักษ์ |  |
| แหม่มกะปิ (2529) |  |  | ผู้กำกับ:  กำธร ทัพคัลไลย | นำแสดงโดย:  ปิยะมาศ โมนยะกุล, สรพงศ์ ชาตรี, ชนาภา นุตาคม, ส.อาสนจินดา |  |
| อาจารย์คนใหม่ (2529) |  |  | ผู้กำกับ:  ธงชัย ศรีเสรี | นำแสดงโดย:  ฉัตรชัย เปล่งพานิช, วชิรา จิตเรขา, ด.ช.บอย เนติลักษณ์, ล้อต๊อก, วิยะดา อุมารินทร์, ด.ญ.พรพรรณ จิรเกษมสุข |  |
| อินทรีสาว (2529) |  | ผู้สร้าง:  ปิยะภาพยนตร์ | ผู้กำกับ:  ศุภสิทธิ์ | นำแสดงโดย:  ฉัตรชัย เปล่งพานิช, จารุณี สุขสวัสดิ์, สมศักดิ์ ชัยสงคราม, ท้วม ทรนง, ชูศรี มีสมมนต์ |  |
| อีกครั้ง (2529) |  | ผู้สร้าง:  พลสยามภาพยนตร์ | ผู้กำกับ:  หม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย | นำแสดงโดย:  อัญชลี จงคดีกิจ, ธงไชย แมคอินไตย์, นิรุตติ์ ศิริจรรยา, ปาหนัน ณ พัทลุง, รวิวรรณ จินดา, ญาณี จงวิสุทธิ์ | ฉายวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2529 |
| อุ้งมือมาร (2529) | บทประพันธ์:  วรรณิศา | ผู้สร้าง:  อัครเศรณีโปรดักชั่น | ผู้กำกับ:  พิศาล อัครเศรณี | นำแสดงโดย:  พิศาล อัครเศรณี, นาถยา แดงบุหงา, อภิรดี ภวภูตานนท์ | ฉายวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 |
| โอวตี๋ มือปืนหน้าหยก (2529) |  | ผู้สร้าง:  ปิยะภาพยนตร์ | ผู้กำกับ:  ศุภสิทธิ์ | นำแสดงโดย:  ฉัตรชัย เปล่งพานิช, สรพงศ์ ชาตรี, ชาลิตา ปัทมพันธ์, สมศักดิ์ ชัยสงคราม | ฉายวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2529 |
| ไอ้งอดยอดทหาร (2529) |  |  | ผู้กำกับ:  ชาย มีคุณสุต | นำแสดงโดย:  เด๋อ ดอกสะเดา, ดู๋ ดอกกระโดน, ดี๋ ดอกมะดัน, เหี่ยวฟ้า, เป็ด เชิญยิ้ม, สุนทรี ละม่อม, โน้ต เชิญยิ้ม, พิภพ ภู่ภิญโญ | ฉายวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2529 |
รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2554

นี่คือรายชื่อของผู้นำประเทศของประเทศต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011)