stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ด้านหน้าอาคาร
อาคารสูง

ในอาคารสูง ส่วนนอกของอาคารมักถูกสร้างขึ้นจากการยึดไว้กับพื้นคอนกรีตแผ่นแบน เช่น ระบบโครงสร้างผนังกระจก และระบบกำแพงคอนกรีตหล่อสำเร็จ ดังนั้นด้านหน้าของอาคารอาจจำเป็นต้องได้รับการจัดระดับความทนไฟ เพื่อลดโอกาสที่เปลวเพลิงที่ลุกไหม้อยู่ ณ อาคารหนึ่งจะลุกลามไปยังอีกอาคารหนึ่ง ในกรณีที่อาคารสูงสองอาคารตั้งอยู่ใกล้กัน
โดยทั่วไปแล้ว ระบบด้านนอกอาคารที่ยึดไว้กับคอนกรีตแบนหล่อสำเร็จ จะถูกทำขึ้นจากอะลูมิเนียมหรือเหล็กกล้าไร้สนิม ซึ่งในช่วงหลัง ๆ มานี้ก็ปรากฏการใช้วัสดุราคาแพงอย่างไทเทเนียมด้วยเช่นกัน แต่ไม่เป็นที่นิยมมากนักเนื่องจากต้นทุนที่สูงและมักจะเกิดการตกสีบริเวณปลายขอบ
ส่วนการออกแบบมักคำนึงถึงระบบป้องกันอัคคีภัยด้วยอยู่เสมอ แม้ว่าจะไม่ได้รับการจัดระดับความทนไฟก็ตาม เนื่องอะลูมิเนียมสามารถหลอมเหลวที่อุณหภูมิ 660 องศาเซลเซียส (1,220 องศาฟาเรนไฮต์) ได้โดยง่ายแม้เพลิงเพิ่งจะลุกไหม้ไปได้ไม่นาน ดังนั้นยังต้องมีการคำนึงถึงวัสดุป้องกันการลามไฟบริเวณรอยต่อของอาคารอีกด้วย ทั้งนี้การติดตั้งระบบหัวกระจายน้ำดับเพลิงอัตโนมัติก็เป็นอีกตัวแปรหนึ่งที่มีผลกระทบอย่างมากต่อระบบป้องกันอัคคีภัยของอาคารที่มีโครงสร้างผนังกระจกด้วยเช่นกัน
นอกจากนี้แล้ว กฎหมายควบคุมอาคารยังได้กำหนดอัตราร้อยละของพื้นที่หน้าต่างต่อพื้นที่กำแพงส่วนนอกอาคาร และในบางครั้งผู้ออกแบบอาจเลือกใช้หน้าต่างและประตูทนไฟเพื่อคงระดับความทนไฟของกำแพงผนังไว้อีกด้วย
ฉากถ่ายภาพยนตร์และสวนสนุก

หลายอาคารที่ถูกสร้างในฉากภาพยนตร์และสวนสนุกถูกเรียกเพียงว่า ฟะซาด ซึ่งมีต้นทุนในการก่อสร้างถูกกว่าอาคารทั้งหลังอยู่มากและไม่ถูกควบคุมโดยกฎหมายควบคุมอาคาร (ในกรณีฉากภาพยนตร์) ซึ่งฉากภาพยนตร์ในลักษณะนี้มักถูกสร้างขึ้นเพียงด้านหน้าของอาคารและยึดไว้โดยโครงค้ำยันอยู่ทางด้านหลัง และในบางครั้งมีกล่องไว้ให้นักแสดงได้เหยียบเดินเข้าออกอาคารทางด้านหน้าหากจำเป็นสำหรับภาพยนตร์นั้น ๆ ส่วนด้านของสวนสนุก มักจะนำด้านหน้าอาคารนี้ไปตกแต่งตามเครื่องเล่นต่าง ๆ โดยออกแบบเป็นรูปอาคารแบบเรียบง่าย
ระเบียงภาพ

ด้านหน้าของอาคาร ณ สวนเบล็ทช์ลีย์ ในสหราชอาณาจักร ประสมประสานไปด้วยสถาปัตยกรรมหลายรูปแบบ
ด้านหน้าอาคารในกรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก
ด้านหน้าอาคารที่ทำการเมืองคอยนอ โปแลนด์
ร้านหนังสือแพรีไลท์สในไอโอวาซิตี ซึ่งด้านหน้าอาคารออกแบบด้วยสถาปัตยกรรมแบบซีเซสชันเพื่อให้มีลักษณะเหมือนกับใบหน้าคน
บ้านผีสิงในสวนสนุกดิสนีย์แลนด์ ซึ่งประกอบด้วยตัวอาคารและ ฟะซาด ภายนอกอาคาร
การรื้อถอนด้านหน้าอาคารในเยอรมนี
เนื้อหาเพิ่มเติม

Façade. สารานุกรมคาทอลิก เล่มที่ 5. โดยพูล, โธมัส. นิวยอร์ก: บริษัทโรเบิร์ต แอปเปิลตัน, พ.ศ. 2452. - แนวบทความเกี่ยวกับพัฒนาการของด้านหน้าอาคารในสถาปัตยกรรมทางศาสนาตั้งแต่คริสต์ศักราชช่วงต้นไปจนถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา (อังกฤษ)
ตีโบที่ 1 เคานต์แห่งบลัว

ตีโบที่ 1 (ฝรั่งเศส: Thibaud Ier) หรือ จอมหลอกลวง (le Tricheur) เป็นเคานต์ที่ 1 แห่งบลัว, ชาทร์ และชาโตเดิง เช่นเดียวกับเคานต์แห่งตูร์
ประวัติ

ตีโบที่ 1 เป็นบุตรชายของตีโบ เลอ วีเยอ แห่งบลัว ที่เป็นไวเคานต์แห่งตูร์ในปี ค.ศ. 908 ภรรยาของตีโบ เลอ วีเยอ มารดาของตีโบที่ 1 คือ รีช็องด์ เดอ บูร์ฌ เหลนของรอร์กงที่ 1 เคานต์แห่งแมน ตีโบที่ 1 ในตอนแรกเป็นข้าราชบริพารของอูกมหาราช ดยุคแห่งฝรั่งเศส ราว ค.ศ. 945 พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 ถูกชาวเหนือจับกุมตัวและส่งตัวให้อูกมหาราชที่ยกให้ตีโบเป็นคนดูแล หลังอยู่ในการดูแลของตีโบอยู่ราวหนึ่งปี พระเจ้าหลุยส์เจรจาต่อรองอิสรภาพโดยเสนอนครล็องให้อูกซึ่งอูกยกต่อให้ตีโบ ตีโบเป็นเคานต์แห่งตูร์ในปี ค.ศ. 942, เป็นเคานต์แห่งบลัว และในปี ค.ศ. 960 เป็นเคานต์แห่งชาโตเดิงและชาทร์
น้องสาวของตีโบแต่งงานกับอาแล็งที่ 2 แห่งน็องต์ ดยุคแห่งเบรอตาญ ทำให้ตีโบมีอิทธิพลในแรน ทว่าการเสียชีวิตของอาแล็งที่ 2 ก่อให้เกิดสุญญากาศในเบรอตาญและทำให้อ่อนแอต่อการรุกรานจากทั้งชาวนอร์มันและชาวอ็องฌูแว็งส์ ตีโบจับมือกับฟูลก์ที่ 2 แห่งอ็องฌูที่ให้สิทธิ์เขาควบคุมโซมูร์ ป้อมยุทธศาสตร์ที่ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำลัวร์กับแม่น้ำตูเอ คอยคุ้มกันชายแดนของอ็องฌู และยังให้ควบคุมอารามแซ็ง-ฟลอร็องนอกกำแพงของโซมูร์ ส่วนฟูลก์ที่เพิ่งเป็นม่ายก็ได้แต่งงานกับน้องสาวของตีโบ ภรรยาม่ายของอาแล็งแห่งน็องต์
ใน ค.ศ. 960 ตีโบอยู่ฝั่งตรงข้ามกับริชาร์ดที่ 1 แห่งนอร์ม็องดีและเริ่มต้นการทำสงครามอันยาวนานกับชาวนอร์มัน ใน ค.ศ. 961 ตีโบโจมตีอีฟโรซ์ ชาวนอร์มันตอบโต้ด้วยการโจมตีดุนัวส์ ในปี ค.ศ. 962 ตีโบทำการโจมตีรูอ็องแต่ล้มเหลว ชาวนอร์มันเผาชาทร์เป็นการตอบโต้ ตีโบยึดการควบคุมป้อมปราการแซ็งแตญ็องในลัวเรแชร์ในเวียร์ซงกับอ็องกียงในแบรี ช่วงที่อูก กาแปยังเยาว์วัย ตีโบสร้างความแข็งแกร่งให้กับชาทร์กับชาโตเดิง ในตอนที่เสียชีวิต ตีโบได้สร้างอำนาจอันกว้างใหญ่ไพศาลแถบแม่น้ำลัวร์ ครองความเป็นใหญ่ในฝรั่งเศสตอนกลาง
ราว ค.ศ. 943/44 ตีโบแต่งงานกับลีเยการ์ดแห่งแวร์ม็องดัว ภรรยาม่ายของวิลเลียมที่ 1 แห่งนอร์ม็องดี บุตรสาวของแอร์แบร์ที่ 2 เคานต์แห่งแวร์ม็องดัวกับฮิลเดอบร็องด์แห่งฝรั่งเศส พระธิดาของพระเจ้ารอแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส พระเชษฐาร่วมบิดาของฮิลเดอบร็องด์คืออูกมหาราช ดยุคแห่งฝรั่งเศส
ครอบครัว

ลีเยการ์ด ภรรยาของตีโบ มีบุตรธิดากับเขา ดังนี้
ตีโบ (เสียชีวิต ค.ศ. 962)
อูก อาร์ชบิชอปแห่งบูร์ฌ (เสียชีวิต ค.ศ. 985)
เอิด (เสียชีวิต ค.ศ. 995) สืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดาเป็นเคานต์แห่งบลัว
อีลเดอการ์ด แต่งงานกับบูชาร์ เดอ แบร ลอร์ดแห่งมงมอร็องซี
แอมา (เสียชีวิตหลังปี ค.ศ. 1003) แต่งงานกับกีโยมที่ 4 แห่งอากีแตน
ข้อมูล

Bradbury, Jim (2007). The Capetians: The History of a Dynasty. Hambledon Continuum.
Potts, Cassandra (1997). Monastic Revival and Regional Identity in Early Normandy. The Boydell Press.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
อื่น ๆ:  IdRef
ทะเลสาบเกรตสเลฟ

| ทะเลสาบเกรตสเลฟ |
| --- | --- |
Tıdeè (Tłı̨chǫ Yatıì) Tinde’e (Wıìlıìdeh Yatii / Tetsǫ́t’ıné Yatıé) Tu Nedhé (Dëne Sųłıné Yatıé) Tucho (Dehcho Dene Zhatıé)
ภาพทะเลสาบเกรตสเลฟกับทะเลสาบแอธาแบสกาของนาซา
ทะเลสาบเกรตสเลฟ
ที่ตั้ง: นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์
พิกัด: 61°30′01″N 114°00′04″W﻿ / ﻿61.50028°N 114.00111°W﻿ / 61.50028; -114.00111﻿ (Great Slave Lake)
ชนิดของทะเลสาบ: น้ำแข็ง
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: Hay River, Slave River, Taltson River, Lockhart River, Yellowknife River, Snare River (through Marian Lake and Frank Channel), Marian River (through Marian Lake and Frank Channel), Stark River
แหล่งน้ำไหลออก: แม่น้ำแมกเคนซี
พื้นที่รับน้ำ: 971,000 ตารางกิโลเมตร (375,000 ตารางไมล์)
ประเทศในลุ่มน้ำ: แคนาดา

ช่วงยาวที่สุด: 469 กิโลเมตร (291 ไมล์)
ช่วงกว้างที่สุด: 203 กิโลเมตร (126 ไมล์)
พื้นที่พื้นน้ำ: 27,200 ตารางกิโลเมตร (10,500 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 41 เมตร (135 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 614 เมตร (2,014 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 1,580 ลูกบาศก์กิโลเมตร (380 ลูกบาศก์ไมล์)/
ความยาวชายฝั่ง1: 3,057 กิโลเมตร (1,900 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่: 156 เมตร (512 ฟุต)

แข็งตัว: พฤศจิกายน – กลางเดือนมิถุนายน
เมือง: Yellowknife, Hay River, Behchokǫ̀, Fort Resolution, Łutselk'e, Hay River Reserve, Dettah, Ndilǫ
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบเกรตสเลฟ (อังกฤษ: Great Slave Lake; ฝรั่งเศส: Grand lac des Esclaves) เป็นทะเลสาบใหญ่เป็นอันดับ 2 ของนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ประเทศแคนาดา (รองจากทะเลสาบเกรตแบร์) เป็นทะเลสาบลึกที่สุดในอเมริกาเหนือ ที่ความลึก 614 เมตร และเป็นทะเลสาบใหญ่เป็นอันดับ 10 ของโลก มีความยาว 469 กิโลเมตร (291 ไมล์) กว้าง 20–203 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 27,200 ตารางกิโลเมตร (10,502 ตารางไมล์) ตั้งอยู่ทางใต้ของดินแดน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

Great Slave Lake (หมวดหมู่)
ข้อความบนวิกิซอร์ซ:
"Great Slave Lake". The New Student's Reference Work. 1914.
"Great Slave Lake". New International Encyclopedia. 1905.
"Great Slave Lake". The American Cyclopædia. 1879.
"Perspective on the Great Slave Lake Railway" Manuscript at Dartmouth College Library
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ต้นเตเนเร

17°45′00″N 10°04′00″E﻿ / ﻿17.75000°N 10.06667°E﻿ / 17.75000; 10.06667
ต้นเตเนเร (ค.ศ. 1961)
ต้นเตเนเร
ที่ตั้งดั้งเดิมของต้นเตเนเรในประเทศไนเจอร์
ต้นเตเนเร (ฝรั่งเศส: L'Arbre du Ténéré) เป็นต้นอาเคเชีย (Vachellia tortilis) โดดเดี่ยว ที่เคยเป็นต้นไม้ที่โดดเดี่ยวที่สุดในโลก ถือเป็นแลนด์มาร์กบนเส้นทางคาราวานผ่านภูมิภาคเตเนเร ประเทศไนเจอร์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ในพื้นที่ทะเลทรายสะฮารา ซึ่งเป็นที่รู้จักมากจนทำให้ต้นนี้กับต้น Arbre Perdu (สูญหาย) ทางเหนือเป็นต้นไม้เพียงไม่กี่ต้นที่มีการแสดงในแผนที่ในมาตราส่วน 1:4,000,000 ต้นเตเนเรตั้งอยู่ใกล้บ่อน้ำลึก 40 เมตร (130 ฟุต)
ล้มลงและอนุสรณ์

คนขับรถกระบะชนต้นเตเนเรล้มลงใน ค.ศ. 1973 จากนั้นในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973 มีการย้ายซากต้นไม้ไปที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติไนเจอร์ที่นีอาเม
ส่วนบริเวณที่เคยเป็นที่ตั้งของต้นไม้ ได้มีการทำโครงสร้างเหล็กไปตั้งบนนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Photo Album of the Tenere Tree
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data 
โครงสร้างเหล็กของต้นไม้ (ค.ศ. 1985)
ศาลาที่บรรจุส่วนหลงเหลือของต้นไม้ที่นีอาเม
ตูร์เดอฟร็องส์

| ตูร์เดอฟร็องส์ (Tour de France)  |
| --- | --- |
ชื่อท้องถิ่น: เลอตูร์เดอฟร็องส์  (Le Tour de France)
ภูมิภาค: ฝรั่งเศสและประเทศใกล้เคียง
วันที่: 7 ถึง 26 กรกฎาคม (ค.ศ. 2009)
ประเภท: Stage Race (Grand Tour)
General Director: Christian Prudhomme
ประวัติ
แข่งขันครั้งแรก: ค.ศ. 1903 (พ.ศ. 2446)
จำนวนการแข่งขัน: 96 (ค.ศ. 2009)
ผู้ชนะคนแรก:  โมรีซ กาแรง
ผู้ชนะล่าสุด:  อัลเบอร์โต้ คอนทาดอร์ (2009)
Most career Yellow Jerseys:  เอดดี เมิกซ์ (96) (111 overall incl. half stages)
ชนะแต่ละช่วงมากที่สุด:  เอดดี เมิกซ์ (34)
ตูร์เดอฟร็องส์ (ฝรั่งเศส: Tour de France หมายถึง การท่องฝรั่งเศส) หรือบางครั้งเรียกว่า  ลากร็องด์บุกล์ (La Grande Boucle) และ เลอตูร์ (Le Tour) เป็นการแข่งขันจักรยานทางไกลรอบประเทศฝรั่งเศส ซึ่งจัดขึ้นเป็นเวลา 3 สัปดาห์ในช่วงเดือนกรกฎาคมของทุกปี เริ่มจัดขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1903 จนถึงปัจจุบัน (เว้นการจัดแข่งขันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสอง)
ตูร์เดอฟร็องส์ เป็นการแข่งขันจักรยานที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในโลก เป็นการแข่งขันจักรยานทางไกลหนึ่งในสามรายการใหญ่ที่จัดการแข่งขันในยุโรป รวมเรียกว่า แกรนด์ทัวร์ โดยอีกสองรายการคือ
จีโรดีตาเลีย (Giro d'Italia) จัดในอิตาลี ช่วงเดือนพฤษภาคม-ต้นมิถุนายน
บูเอลตาอาเอสปัญญา (Vuelta a España) จัดในสเปน ช่วงเดือนกันยายน
การแข่งขันครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1903 เกิดขึ้นเนื่องจากการท้าทายกันทางหน้าหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสชื่อ โลโต้ (L'Auto)  มีนักแข่งเข้าร่วมจำนวนถึง 60 คน แต่สามารถเข้าเส้นชัยได้เพียง 21 คน ซึ่งกิตติศัพท์ของความยากลำบากในการแข่งขัน ทำให้การแข่งขันนี้เป็นที่สนใจ และมีผู้ชมการแข่งขันช่วงสุดท้ายในกรุงปารีส ตามสองฟากถนนระหว่างทางราว 100,000 คน และกลายเป็นประเพณี ที่การแข่งขันทุกครั้งจะไปสิ้นสุดที่ประตูชัย จตุรัสเดอเลตวล  ปารีส
ในปี ค.ศ. 1910 เริ่มมีการจัดเส้นทางแข่งขันเข้าไปในเขตเทือกเขาแอลป์ ปัจจุบันเส้นทางการแข่งขันจะผ่านทั้งเทือกเขาแอลป์ ทางตะวันออก และเทือกเขาพีเรนีสทางใต้ของฝรั่งเศส
ผู้ชนะเลิศ

รายชื่อผู้ชนะเลิศตั้งแต่ครั้งแรกอยู่ในตารางด้านบนทางด้านขวา
ก่อนหน้าที่แลนซ์ อาร์มสตรอง นักแข่งจักรยานชาวอเมริกันจะถูกตัดสิทธิ์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 จากข้อหาใช้สารกระตุ้น เขาเป็นผู้ที่ชนะการแข่งขันตูร์เดอฟร็องส์มากที่สุด คือ 7 สมัยติดต่อกัน ปัจจุบันผู้ที่ชนะการแข่งขันมากที่สุดเป็นสถิติร่วมระหว่างนักแข่ง 4 คน คือ มีเกล อินดูเรน (สเปน) ชนะ 5 สมัยติดต่อกัน  แบร์นาร์ อีโนล (ฝรั่งเศส) ชาก อองเกอตีล (ฝรั่งเศส) และเอดดี เมิกซ์ (เบลเยียม) ชนะคนละ 5 สมัย
ผู้ชนะเลิศ > ผู้ชนะเลิศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991

| การแข่งขันครั้งที่ | ปี ค> ศ. | ผู้ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| 78-82 | 1991-1995 |  มีเกล อินดูเรน (5 ปีติดต่อกัน) |
| 83 | 1996 |  บียานร์น รีส์* |
| 84 | 1997 |  แยน อุลริช |
| 85 | 1998 |  มาร์โก แพนตานี |
| 86-92 | 1999-2005 | ไม่มีผู้ชนะ ( แลนซ์ อาร์มสตรอง ถูกตัดสิทธิ์เนื่องจากใช้สารกระตุ้น) |
| 93 | 2006 |  โอสการ์ เปเรย์โร ( ฟลอยด์ แลนดิส ถูกตัดสิทธิ์เนื่องจากใช้สารกระตุ้น) |
| 94 | 2007 |  อัลเบอร์โต คอนทาดอร์ |
| 95 | 2008 |  คาร์ลอส ซาสเตร |


ในปี 2007 บียานร์น รีส์ ยอมรับว่าได้ใช้สารกระตุ้นระหว่างการแข่งขันทำให้ผู้จัดการแข่งขันปฏิเสธที่จะยอมรับสถานะผู้ชนะเลิศของเขา ทว่าสหพันธ์จักรยานสากล (Union Cycliste Internationale - UCI) แถลงว่าหมดเวลาที่จะตัดสิทธิ์เขาจากการเป็นผู้ชนะเลิศ จึงเพียงแต่ขอร้องให้เขาคืนเสื้อสีเหลืองที่แสดงสถานะของการเป็นผู้ชนะเลิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
การแข่งขันช่วงสุดท้ายที่ประตูชัย ปารีส
ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโย

|  ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโย Jean-Marie Gustave Le Clézio |
| --- | --- |
ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโย, ค.ศ.
เกิด: 13 เมษายน ค.ศ. 1940 นิส, ฝรั่งเศส
สัญชาติ: ชาวฝรั่งเศส, ชาวมอริเชียส
ชื่ออื่น: J. M. G. Le Clézio
อาชีพ: นักเขียน
ผลงานเด่น: Le Procès-Verbal, Désert
แบบแผนการกล่าวถึง: นวนิยาย, เรื่องสั้น, ความเรียง, งานแปล การพลัดถิ่น, การโยกย้าย, ชีวิตวัยเด็ก, สิ่งแวดล้อม
ตำแหน่ง: นักเขียน
รางวัล: รางวัลโนเบล ค.ศ. 2008
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโย หรือเรียกสั้นว่า ฌี.แอม.เฌ. เลอ เกลซีโย (ฝรั่งเศส: Jean-Marie Gustave Le Clézio หรือ J. M. G. Le Clézio, ออกเสียง) (13 เมษายน ค.ศ. 1940 - ปัจจุบัน) ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโยเป็นนักเขียนนักเดินทางรอบโลกและศาสตราจารย์คนสำคัญชาวฝรั่งเศสผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 2008 นอกจากนั้น เลอ เกลซีโยผู้มีงานเขียนกว่าสี่สิบชิ้นก็ยังได้รับรางวัลเรอโนโด (Prix Renaudot) สำหรับนวนิยายเรื่อง “Le Procès-Verbal”
ประวัติ

มารดาของเลอ เกลซีโยเกิดที่เมืองนิสในริเวียราฝรั่งเศส บิดาบนหมู่เกาะมอริเชียส (ซึ่งเป็นดินแดนของอังกฤษแต่บิดามีเชื้อชาติฝรั่งเศส) บรรพบุรุษของทั้งบิดาและมารดาเดิมมาจากจังหวัดมอร์บีอ็องทางชายฝั่งทะเลด้านตะวันตกของบริตานี
บรรพบุรุษทางฝ่ายบิดา ฟร็องซัว อาเล็กซิส เลอ เกลซีโย หนีจากฝรั่งเศสพร้อมกับภรรยาและบุตรีในปี ค.ศ. 1798 ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่มอริเชียสที่ขณะนั้นเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส แต่ต่อมาตกไปเป็นของอังกฤษ แต่ชาวอาณานิคมฝรั่งเศสได้รับอนุญาตให้ยังคงรักษาขนบประเพณีและใช้ภาษาฝรั่งเศสได้ แม้ว่าเลอ เกลซีโยจะไม่เคยไปพำนักอาศัยอยู่ที่มอริเชียสมากไปกว่าครั้งละสองสามเดือน แต่นอกจากเป็นชาวฝรั่งเศสแล้วเลอ เกลซีโยก็ยังดำรงรักษาความเป็นชาวมอริเชียสอยู่ ฉะนั้นเลอ เกลซีโยจึงเป็นบุคคลสองสัญชาติ--ชาวฝรั่งเศสและชาวมอริเชียส (มอริเชียสได้รับอิสรภาพในปี ค.ศ. 1968) และเรียกมอริเชียสว่าเป็น “ปิตุภูมิน้อย” (little fatherland)
เลอ เกลซีโยเองเกิดที่นิสซึ่งเป็นเมืองเกิดของมารดาระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อบิดาไปรับราชการอยู่กับกองทัพบริติชในไนจีเรีย เลอ เกลซีโยเติบโตขึ้นที่รอเกอบีลีแยร์ ซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ไม่ไกลจากนิสจนกระทั่งปี ค.ศ. 1948 เมื่อมารดาและน้องชายย้ายไปสมทบกับบิดาในอาณานิคมไนจีเรีย นวนิยาย “Onitsha” ที่เขียนปี ค.ศ. 1991 เป็นนวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติ ในปี ค.ศ. 2004 บทความ “The African” บรรยายถึงชีวิตวัยเด็กในไนจีเรียและความสัมพันธ์กับบิดามารดา
หลังจากที่เข้าศึกษาจากมหาวิทยาลัยบริสตอลในอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1958 ถึงปี ค.ศ. 1959 เลอ เกลซีโยก็ไปได้รับปริญญาตรีที่นิสจากสถาบันวรรณกรรมศึกษา เก็บถาวร 2009-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Institut d’études littéraires) ในปี ปี ค.ศ. 1964 เลอ เกลซีโยได้รับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยพรอว็องส์ โดยการเขียนวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับกวีและนักเขียนชาวเบลเยียม อองรี มีโช
หลังจากที่ใช้ชีวิตอยู่ที่ลอนดอนและบริสตอลอยู่หลายปี เลอ เกลซีโยก็ย้ายไปไปเป็นอาจารย์ที่สหรัฐ ระหว่างปี ค.ศ. 1967 ก็ได้เข้ารับราชการในกองทหารฝรั่งเศสในประเทศไทย แต่ไม่นานก็ถูกย้ายไปยังประเทศเม็กซิโกเพราะไปทำการประท้วงต่อต้านการค้าประเวณีเด็ก  ระหว่างปี ค.ศ. 1970 ถึงปี ค.ศ. 1974 เลอ เกลซีโยไปใช้ชีวิตอยู่กับชนเผ่า Embera-Wounaan ในปานามา เลอ เกลซีโยสมรสกับเฌเมีย ชาวโมร็อกโก ในปี ค.ศ. 1975 และมีลูกสาวด้วยกันสองคน (เลอ เกลซีโยมีลูกสาวอีกคนหนึ่งจากการสมรสครั้งแรก) ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เลอ เกลซีโยก็แบ่งเวลาระหว่างอัลเบอเคอร์คี (นิวเม็กซิโก), มอริเชียส และ นิส
ในปี ค.ศ. 1983 เลอ เกลซีโยเขียนดุษฎีนิพนธ์เกี่ยวกับประวัติศาสตร์การเป็นอาณานิคมของเม็กซิโกแก่ มหาวิทยาลัยแปร์ปีญ็องในหัวเรื่องการพิชิตชาวพูเรเปชา (ที่เดิมเรียกว่า “ทาราสคัน” (“Tarascans”)) ผู้ที่ในปัจจุบันตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณรัฐมิโชอากัน (Michoacán) ดุษฎีนิพนธ์ได้รับการนำไปพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารฝรั่งเศส และได้รับการแปลเป็นภาษาสเปนในปี ค.ศ. 1985
เลอ เกลซีโยเป็นอาจารย์สอนตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ทั่วโลก และมักจะเดินทางไปเยือนประเทศเกาหลีใต้ เลอ เกลซีโยสอนภาษาฝรั่งเศสและวรรณคดีที่ Ewha Womans University ในโซล ระหว่างปีการศึกษา 2007
งานเขียน > นวนิยาย

Le Procès-Verbal (The Interrogation)
Le Jour où Beaumont fit connaissance avec sa douleur
Le Livre des fuites (The Book of Flights: An Adventure Story)
Le déluge (The Flood)
Terra amata (Terra amata)
La Guerre (War)
Voyages de l'autre côté
Désert (Desert)
Le Chercheur d'or (The prospector)
Étoile errante (Wandering Star : a Novel)
Onitsha (Onitsha)
La Quarantaine
Poisson d'or
Hasard suivi de Angoli Mala
Fantômes dans la rue
Révolutions
Ourania
Ritournelle de la faim
งานเขียน > บทความ

Le Rêve mexicain ou la pensée interrompue (The Mexican Dream, Or, The Interrupted Thought of Amerindian Civilizations)
Conversations avec J.M.G. Le Clézio
Haï
Mydriase
Vers les icebergs (Essai sur Henri Michaux)
L'Inconnu sur la Terre
Trois Villes saintes
Dans la maison d'Edith
Sur Lautréamont
Diego et Frida
Ailleurs
Enfances
Le Llano en flammes
L'Extase matérielle
L’Africain
Une lettre de J.M.G. Le Clezio
Ballaciner
La liberté pour Rêver (Freedom to Dream)
and
La liberté pour parler (Freedom to Speak)
Sur la lecture comme le vrai voyage (On reading as true travel)
งานเขียน > อนุทินบันทึกการเดินทาง

Voyage à Rodrigues
Gens des nuages
Raga. Approche du continent invisible
งานเขียน > งานแปล

Les Prophéties du Chilam Balam
Relation de Michoacan
Sirandanes
งานเขียน > หนังสือสำหรับเยาวชน

Celui qui n'avait jamais vu la mer (The Boy Who Had Never Seen the Sea)
Lullaby
Les Géants (The Giants)
Voyage au pays des arbres
Villa Aurore ; suivi de, Orlamonde
Villa Aurore
L'enfant de sous le pont
La Grande Vie suivi de Peuple du ciel
Peuple du ciel, suivi de 'Les Bergers
Balaabilou
รางวัลและเกียรติยศ > รางวัล

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Year  | Prize | Work |
| 1963 | prix Théophraste-Renaudot | Le Procès-Verbal (The Interrogation) |
| 1972 | prix littéraire Valery-Larbaud | For his complete works |
| 1980 | grand prix de littérature Paul-Morand,  awarded by the Académie française |  |
| 1997 | Mécénat des prix Jean Giono | Poisson d'or |
| 1998 | prix Prince-de-Monaco | For his complete works and upon publication of Poisson d'or  |
| 2008 | Stig Dagermanpriset | for his complete works and upon publication of Swedish translation of a travelogue Raga. Approche du continent invisible |
| 2008 | Nobel Prize in Literature |  |
รางวัลและเกียรติยศ > เกียรติยศ

He was made Chevalier (Knight) of the Légion d'honneur on 25 October 1991 and was promoted to Officier (Officer) in 2009
In 1996, he was made Officier (Officer) of the Ordre national du Mérite.
ทะเลสาบเนอชาแตล

| ทะเลสาบเนอชาแตล |
| --- | --- |
โดยมีทะเลสาบ Biel และทะเลสาบ Morat อยู่เบื้องหลัง
ทะเลสาบเนอชาแตลแสดงแผนที่รัฐเนอชาแตลทะเลสาบเนอชาแตลแสดงแผนที่รัฐโวทะเลสาบเนอชาแตลแสดงแผนที่รัฐฟรีบูร์ทะเลสาบเนอชาแตลแสดงแผนที่รัฐแบร์นทะเลสาบเนอชาแตลแสดงแผนที่สวิตเซอร์แลนด์ทะเลสาบเนอชาแตลแสดงแผนที่เทือกเขาแอลป์
พิกัด: 46°54′N 6°51′E﻿ / ﻿46.900°N 6.850°E﻿ / 46.900; 6.850
ชื่อในภาษาแม่: Lac de Neuchâtel (ฝรั่งเศส) Lèc de Nôchâtél (อาร์เปอตัง) Neuenburgersee (เยอรมัน)
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: L'Orbe (La Thielle), Le Bey, La Brine, L'Arnon, Ruisseau de la Vaux, Le Vivier, L'Areuse, Le Seyon; Canal Oriental, Le Buron, Ruisseau de l'Epena, La Menthue, Ruisseau de Crêt Moron, Ruisseau de Longefont, Ruisseau de Robin, Ruisseau de la Molliette, Canal de la Broye
แหล่งน้ำไหลออก: Zihlkanal / Canal de la Thielle
พื้นที่รับน้ำ: 2,670 ตารางกิโลเมตร (1,030 ตารางไมล์)
ประเทศในลุ่มน้ำ: สวิตเซอร์แลนด์

ช่วงยาวที่สุด: 38.3 กิโลเมตร (23.8 ไมล์)
ช่วงกว้างที่สุด: 8.2 กิโลเมตร (5.1 ไมล์)
พื้นที่พื้นน้ำ: 218.3 ตารางกิโลเมตร (84.3 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 64.2 เมตร (211 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 152 เมตร (499 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 13.77 ลูกบาศก์กิโลเมตร (11,160,000 เอเคอร์-ฟุต)
เวลาพักน้ำ: 8.2 ปี
ความสูงของพื้นที่: 429 เมตร (1,407 ฟุต)

เมือง: Neuchâtel, Grandson, Yverdon, Estavayer-le-Lac (see list)
 
 พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Rive sud du lac de Neuchâtel
ขึ้นเมื่อ: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990
เลขอ้างอิง: 505
 
 
ทะเลสาบเนอชาแตล (ฝรั่งเศส: Lac de Neuchâtel) เป็นทะเลสาบในภาครอมังดี ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (เขตภาษาฝรั่งเศส) ทะเลสาบนี้ตั้งอยู่ในรัฐเนอชาแตลเป็นส่วนใหญ่ อยู่ห่างจากกรุงแบร์นไปทางตะวันตกราว 41 กิโลเมตร บางส่วนของทะเลสาบกินพื้นที่ของรัฐโว รัฐฟรีบวร์ค และรัฐแบร์น ถือเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในสวิตเซอร์แลนด์ (แม้ทะเลสาบเจนีวาจะใหญ่กว่าแต่ก็ถือครองร่วมกับฝรั่งเศส) และใหญ่เป็นอันดับ 59 ของทวีปยุโรป ทะเลสาบมีความสูงอยู่ที่ 429 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 152 เมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

"Neuchâtel, Lake of" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 19 (11 ed.). 1911. p. 424–425.
Waterlevels at the Harbour of Neuchâtel from the Swiss Federal Office for the Environment
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  IdRef
ทอเลมีที่ 3

| ทอเลมีที่ 3 |
| --- | --- |
 ทอเลมีที่ 3 ยูเออร์เกดตีส ฟาโรห์แห่งอียิปต์

ครองราชย์: 246 ปีก่อนคริสตกาล
รัชกาลก่อนหน้า: ทอเลมีที่ 2
รัชกาลถัดไป: ทอเลมีที่ 4
ประสูติ: ไม่ทราบ
สวรรคต: 222 ปีก่อนคริสตกาล
พระอัครมเหสี: เบเรนิซที่ 2
พระราชบุตร: ทอเลมีที่ 4, อาร์ซิโนเอที่ 3, อเล็กซานเดอร์, มากัส, เบเรนิซ
ฟาโรห์แห่งอียิปต์
ราชวงศ์: ราชวงศ์ทอเลมี
พระราชบิดา: ทอเลมีที่ 2
พระราชมารดา: อาร์ซิโนเอที่ 1
ทอเลมีที่ 3 ยูเออร์เกดตีส (กรีก: Πτολεμαῖος Εὐεργέτης) หรือชื่อในอียิปต์โบราณว่า อิวาเอนเนตเจอร์วีเซนวี เซเคมอังค์เร เซเทปอามุน ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ทอเลมี แห่งอียิปต์ ทรงครองราชย์ในช่วงระหว่าง 246 ปีก่อนคริสตกาล จนถึง 222 ปีก่อนคริสตกาล
แหล่งข้อมูลอื่น

Ptolemy Euergetes I at LacusCurtius — (Chapter VI of E. R Bevan's House of Ptolemy, 1923)
Ptolemy III เก็บถาวร 2005-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — (Royal Egyptian Genealogy)
Ptolemy III Euergetes entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
ทำเนียบมาตีญง

|  ทำเนียบมาตีญง |
| --- | --- |
ออแตลเดอมาตีญง
ทำเนียบรัฐบาล (ทำเนียบมาตีญง)

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: คฤหาสน์ (hôtel particulier)
สถาปัตยกรรม: บาโรก
เมือง: ปารีส แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 48°51′16″N 2°19′15″E﻿ / ﻿48.85444°N 2.32083°E﻿ / 48.85444; 2.32083
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1722 - ค.ศ. 1724
ผู้สร้าง: คริสตีย็อง หลุยส์ เดอ มงมอร็องซี-ลุกซ็องบูร์  (Christian Louis de Montmorency-Luxembourg)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ฌ็อง กูร์ตอน (Jean Courtonne)
เว็บไซต์
http://www.gouvernement.fr/premier-ministre
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1923)
ทำเนียบมาตีญง หรือ ออแตลเดอมาตีญง (ฝรั่งเศส: L'hôtel de Matignon) ตั้งอยู่เลขที่ 57 ถนนรูเดอวาแรน ในเขตที่ 7 ของปารีส เป็นที่ทำการของรัฐบาล (ทำเนียบรัฐบาล) นายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐฝรั่งเศสใช้ที่นี่เป็นที่ทำงานตั้งแต่ค.ศ. 1935 เป็นต้นมา สถานที่แห่งนี้เคยเป็นคฤหาสน์ส่วนบุคคล (ฝรั่งเศส: Hôtel particulier) ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 เพื่อสร้างเป็นบ้านพักของคหบดีตระกูลมงมอร็องซี (Maison de Montmorency) ซึ่งต่อมาภายหลักถูกริบและเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ไปหลายตระกูล จนกระทั่งถูกขายให้เป็นทรัพย์สินของรัฐเมื่อ ค.ศ. 1922 ตัวอาคารถูกห้อมล้อมด้วยสวนขนาดใหญ่โดยรอบ
นอกจากนี้คำว่า มาตีญง มักจะเรียกอย่างสั้น ๆ ในภาษาพูดหรือภาษาเขียนโดยสื่อมวลชนเพื่อต้องการสื่อถึงนายกรัฐมนตรี
เจ้าบ้าน (ประจำตำแหน่ง) คนปัจจุบัน ได้แก่ ฌ็อง กัสเต็กซ์ นายกรัฐมนตรี ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
ทำเนียบมาตีญงได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1923
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐฝรั่งเศส
ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเย
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ด ค กสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงปารีส |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งขวาของแม่น้ำ |  ประตูชัย  ประตูชัยแห่งการูแซล  โบสถ์ซาเคร-เกอร์  ศูนย์ฌอร์ฌ ปงปีดู  ศาลาว่าการนครปารีส  ถนนช็องเซลีเซ  ทำเนียบประธานาธิบดี (พระราชวังเอลีเซ)  โบสถ์ลามาดแลน  จัตุรัสเดอลากงกอร์ด  จัตุรัสว็องโดม  พระราชวังหลวง (เลอปาแลรัวยาล)  เลอกร็องปาแล  พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์  โรงอุปรากรปาแลการ์นีเย  สุสานแปร์-ลาแชซ  สวนตุยเลอรี  ทรอกาเดโร  |  |
| ฝั่งซ้ายของแม่น้ำ |  เลแซ็งวาลีด  พิพิธภัณฑ์ออร์แซ  อนุสรณ์สถานป็องเตอง  สวนและพระราชวังลุกซ็องบูร์  หอไอเฟล  ทำเนียบรัฐบาล  |  |
| อีลเดอลาซีเต, อีลแซ็ง-หลุยส์ และแม่น้ำแซน |  บาโตมุช  กงซีแยร์เฌอรี  อาสนวิหารน็อทร์-ดาม  แซ็งต์-ชาแปล  สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  ปงเนิฟ  ปงดีเยนา  |  |
| สะพาน ถนน และจัตุรัส |  สะพานเนิฟ  สะพานเดซาร์  สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  ถนนช็องเซลีเซ  ช็องเดอมาร์ส  จัตุรัสเดอลากงกอร์ด  จัตุรัสบัสตีย์  |  |