stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ล็อกฮีด มาร์ติน ซี-130เจ ซูเปอร์เฮอร์คิวลิส
แหล่งข้อมูลอื่น

ซี-130 เฮอร์คิวลิส เก็บถาวร 2009-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนและใบปลิวซี-130เจในเว็บไซต์ของล็อกฮีด มาร์ติน เก็บถาวร 2009-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซี-130 เฮอร์คิวลิสของกองทัพอากาศสหรัฐ
รายละเอียดของซี-130เจ-30 ใน CC-130j.ca
ซี-130 ใน GlobalSecurity.org
HerkyBirds.com ภาพของซี-130 กว่า 9 พันภาพ
หน้าจอฮัดของนักบินผู้ช่วยบนซี-130เจ
ซี-130เจ ซูเปอร์เฮอร์คิวลิสกำลังถูกทำความสะอาดที่ฐานทัพอากาศคีสเลอร์ในรัฐมิสซิซิปปี
เคซี-130เจสองลำของนาวิกโยธินสหรัฐขณะทำการฝึก
ประเทศที่ใช้ซี-130เจในปัจจุบัน (สีน้ำเงิน)
ซี-130เจ ซี5 ของกองทัพอากาศอังกฤษก่อนจำนำเครื่องบินที่งานแสดงเมื่อปีพ.ศ. 2552

เฮอร์คิวลิส ซี.4 (ซี-130เจ-30) ของกองทัพอากาศอังกฤษเมื่อปีพ.ศ. 2547
ล็อกฮีด ดีซี-130

| ดีซี-130 เฮอร์คิวลิส |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานควบคุมโดรน
ชาติกำเนิด:  สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิต: ล็อกฮีด
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศสหรัฐ กองทัพเรือสหรัฐ
ประวัติ
พัฒนาจาก: ซี-130 เฮอร์คิวลิส
ล็อกฮีด ดีซี-130 (อังกฤษ: Lockheed DC-130) เป็นรุ่นหนึ่งของซี-130 เฮอร์คิวลิสที่ออกแบบมาเพื่อควบคุมโดรน มันสามารถบรรทุกโดรนไรอันไฟร์บี (Ryan Firebee) ได้สี่ลำใต้ปีกของมัน
การพัฒนา > การออกแบบ

ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 1 กองทัพอากาศของหลายประเทศได้หาวิธีมากมายในการสร้างเครื่องบินที่ควบคุมด้วยรีโมต มันเริ่มขึ้นจากวิกฤตการณ์ยู-2 เมื่อปีพ.ศ. 2503 กองทัพอากาศสหรัฐจึงได้รวบรวมความสนใจในการใช้อากาศยานไร้คนขับหรือโดรน เพื่อหาข้อมูลของขีปนาวุธพื้นสู่อากาศเอสเอ-2 ไกด์ไลน์ ภายใตเชื่อว่า"ไลท์นิ่งบัค" (Lightning Bug) และ"คอมแพสคุกกี้" (Compass Cookie) โดรนเป้าล่อไรอัน 147เอได้ถูกดัดแปลงเพื่อเป็นอากาศยานสอดแนม โดรนถูกทดสอบเหนือเกาหลีเหนือและจีนหลังจากเหตุการณ์ในอ่าวตังเกี๋ยเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2507
ในขณะที่มันเหมาะในการสอดแนม การใช้รถตู้เรดาร์เพื่อการบัญชาการ ติดตาม และควบคุมก็เข้าไปจำกัดความสามารถในการต่อสู้ของโดรน ทีมควบคุมถูกจำกัดให้มีเพียงหนึ่งคนและต้องอยู่ในบริเวณเท่านั้น เพื่อที่จะเพิ่มพิสัยและนำโดรนกลับมาใช้ใหม่ได้ ซี-130เอบางลำจึงถูกดัดแปลงเพื่อบรรทุกโดรนใต้ปีกและใช้ชื่อว่าจีซี-130 เอ็มซี-130 หรือดีซี-130
โครงการดีซี-130เอถูกทดสอบที่ฐานทัพอากาศฮิลในยูทาห์ เครื่องบินถูกออกแบบมาเพื่อบรรทุกและใช้งานโดรนได้ถึง 4 ลำ นอกจากความสามารถในการใช้โดรนได้ 4 ลำ มันยังสามารถควบคุมโดรนได้ถึง 16 ลำในเวลาเดียวกัน
การพัฒนา > ประวัติการใช้งาน

กองบัญชาการอากาศทางยุทธศาสตร์ได้ใช้ดีซี-130 มาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2509-2519 เพราะมีการย้ายโดรนไปที่กองบัญชาการอากาศทางยุทธศาสตร์
โดรนเป้าล่อหรือโดรนโจมตีถูกติดตั้งไว้ใต้ปีกละสองจุด ลำหนึ่งระหว่างเครื่องยนต์และอีกลำถัดจากเครื่องยนต์ด้านนอกสุด นั่นทำให้ดีซี-130 สามารถบรรทุกและควบคุมโดนได้ 4 ลำพร้อมๆ กัน แต่ก็ยังไม่เคยมีการใช้งานเช่นนั้นจริงๆ มันถูกใช้เพียงเพื่อการสอดแนมและการรบกวนอิเลคทรอนิกเท่านั้น
ดีซี-130 สามารถใช้ ติดตาม และควบคุมโดรนได้ มันมีสถานีปล่อยโดรน 2 สถานี (ลำละหนึ่งสถานี) เป็นส่วนที่ระบบทั้งหมดของโดรนจะถูกเปิดและตรวจสอบ จากสถานีเหล่านั้นจะมีการติดเครื่องยนต์เพื่อเตรียมปล่อยโดรน จะมีคนควบคุมในสถานีสองคน อุปกรณ์จะแสดงข้อมูลทั้งหมดที่ส่งมาจากโดรน อย่าง ทิศทาง ความเร็ว ความสูง ค่าพลังงาน และสภาพการบิน ข้อมูลการนำร่องและติดตามจะถูกป้อนเข้าระบบที่อยู่ในโดรนและดีซี-130 บนกระดานแผนที่ตรงหน้าของผู้ควบคุม การติดตามโดรนจะแสดงขึ้นบนกระดาน ซึ่งสามารถทำให้ลูกเรือตรวจพบข้อมูลการบินได้ทันที ผู้ควบคุมโดรนจะเฝ้ามองและบันทึกวิดีโอจากกล้องที่ติดอยู่กับโดรน โดยจะเก็บข้อมูลต่างๆ จากโดรน
ดีซี-130 ถูกใช้ในโครงการพัฒนาขีปนาวุธร่อนล่องหนเมื่อปีพ.ศ. 2521
โดรนสอดแนมนั้นจะมีขนาดและน้ำหนักที่มากกว่า นั่นแปลว่าดีซี-130เอจะสามารถบรรทุกได้เพียงปีกละลำเท่านั้น โดรนแต่ละลำถูกติดตั้งอยู่ระหว่างเครื่องยนต์ โดยเข้ามาแทนที่ถังเชื้อเพลิงในรุ่นก่อน เมื่อซี-130อีถูกดัดแปลงเป็นเครื่องบินบรรทุกโดรน พวกมันก็ถูกนำเอาถังเชื้อเพลิงออกและแทนที่ด้วยจุดติดตั้งโดรน มันเป็นการเพิ่มความสามารถและเวลาปฏิบัติการของดีซี-130
การพัฒนา > โดรน

คิว-2ซี ไฟร์บี (อังกฤษ: Q-2C Firebee) เป็นโดรนเป้าหมายที่ถูกดัดแปลงเพื่อทำภารกิจสอดแนมและใช้ชื่อว่าบีคิวเอ็ม-34เอ (อังกฤษ: BQM-34A) หรือ147เอ ขนาดของมันใหญ่ขึ้นเพื่อให้มีพิสันและบรรทุกได้มากขึ้น สำหรับภารกิจความสูงต่ำ ระยะระหว่างปลายปีกจะยาวถึง 4.6 เมตร และต่อมาก็กลายเป็น 8.2 เมตร แต่มักประสบความสำเร็จในแบบดั้งเดิมที่มีความยาว 4.0 เมตร ปีกที่ยาว 8.2 และ 10.1 เมตรนั้นถูกใช้เพื่อทำการบินในระดับสูง แรงขับจากเดิม 1,700 ปอนด์ถูกเพิ่มขึ้นเป็น 1,920 ปอนด์และต่อมาก็เป็น 2,800 ปอนด์ บางรุ่นได้ติดตั้งถังเชื้อเพลิงเอาไว้เพื่อเพิ่มพิสัย
โดรนนั้นมีระบบนำร่องมากมาย รวมทั้งระบบนำร่องเฉื่อย คลื่นดอปเปลอร์ และโลแรน (LORAN) พวกมันมีคอมพิวเตอร์แบบอนาล็อกซึ่งควบคุมความเร็ว ความสูง ทิศทาง เครื่องยนต์ เซ็นเซอร์ และระบบฟื้นตัว ระบบนั้นจะเปิด-ปิดเซ็นเซอร์ทั้งหมดและควบคุมทิศทาง การไต่ระดับ การดำดิ่ง และค่าเครื่องยนต์ มันจะขึ้นอยู่กับภารกิจที่ต้องทำ นอกจากนี้อุปกรณ์ยังได้แก่
Rivet Bounder - เป็นระบบที่จะเข้ารบกวนสัญญาณนำวิถีของขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ
ทีดับบลิวที - ท่อคลื่นเดินทาง (traveling wave tube)
ซีอาร์แอล - เป็นระบบที่ลดโอกาสที่จะถูกตรวจจับ n
ไฮด์ (HIDE) - เป็นระบบที่ใช้เพื่อลดการสะท้อนของเรดาร์จากเครื่องบิน
เฮมพ์ (HEMP) - เป็นระบบที่ทำหน้าที่ตรวจจับเครื่องบินขับไล่และทำการหลบหลีก
แฮทแรก (HATRAC) - เป็นระบบสำหรับการบินในระดับสูงเพื่อตรวจจับการเข้ามาของเครื่องบินขับไล่หรือขีปนาวุธพื้นสู่อากาศและทำการหลบหลีก
เซ็นเซอร์มีทั้งกล้องจำนวนมากเพื่อหาเป้าหมายที่แตกต่างกันไปทั้งการบินในระดับสูงและต่ำ กล้องอาจเป็นแบบนิ่ง หมุนได้ หรือถ่ายตามเส้นขอบฟ้า มีบ้างที่ให้รายละเอียดได้ดีในขณะที่รุ่นอื่นจะมองได้เป็นมุมกว้าง นอกจากนี้ยังมีกล้องโทรทัศน์ที่สามารถซูมและแพนกล้องได้
ตัวรับอิเลคทรอนิกจำนวนมากถูกติดตั้งเข้าไป พวกมันถูกออกแบบมาเพื่อขัดขวางการสื่อสารจากทุกแหล่ง เรดาร์ ข้อมูล เป็นต้น ข้อมูลที่ถูกขัดขวางจะถูกส่งไปยังเครื่องบินลำอื่น ภาคพื้นดิน หรือดาวเทียม ตัวรับสัญญาณบางชิ้นสามารถปรับโดยผู้ควบคุมจากเครื่องบินอีกลำหรือจากบนพื้นได้ การทำงานของตัวรับสัญญาณบางชิ้นเป็นแบบป้องกัน เมื่อพวกมันตรวจพบและระบุสัญญาณที่เป็นภัย พวกมันจะส่งสัญญาณเข้ารบกวน ปล่อยเป้าล่อ หรือทำการหลบหลีก
เพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ได้อีกครั้ง พวกมันจึงมีระบบฟื้นตัวและตัวรับที่สามารถทำการเขียนโปรแกรมใหม่ทับลงไปได้ กระบวนการนำกลับมาใช้ใหม่นั้นเริ่มโดยคอมพิวเตอร์ควบคุมที่ตำแหน่งพรีเซ็ท นอกเสียจากว่ามันจะถูกเขียนโปรแกรมทับโดยเจ้าพนักงานที่ควบคุมเสียเอง โดยปกติแล้วโดนจะถูกตรวจจับโดยเรดาร์เมื่อมันเข้าใกล้พื้นที่บำรุงและควบคุมโดยผู้ควบคุม จะมีกาตรวจสอบความถูกต้องในนาทีสุดท้ายตามความจำเป็นและกระบวนการนำกลับมาใช้ใหม่จะเริ่มหาจุดที่แม่นยำเพื่อไปยังเฮลิคอปเตอร์ที่คอบรับมัน ระบบฟื้นตัวบนในโดรนประกอบด้วยกลไกลเซอร์โวที่จะทำการปิดเครื่องยนต์ กางร่มฉุด และเปิดร่มหลักเมื่อถึงความสูงที่ตั้งค่าเอาไว้ เฮลิคอปเตอร์จะบินเข้ามาเหนือร่มหลักโดยใช้ตะขอเกี่ยวเอาไว้ จากนั้นโดรนจะถูกดึงขึ้นไปใต้เฮลิคอปเตอร์และบินกลับฐาน มันสามารถลงจอดบนพื้นดินได้หากจำเป็นด้วยร่มหลัก เมื่อกระทบพื้นเซ็นเซอร์จะปล่อยร่มออกมาเพื่อให้มันถูกนำกลับไป ด้วยวิธีนี้มันจะได้รับความเสียหายมากกว่าทำให้ไม่ค่อยใช้กันนัก
ในที่สุดโครงการดีซี-130 ก็ถูกปิด เพราะว่ามันแพงเกินไป การใช้โดรนเพียงลำเดียวต้องเสียค่าบำรุงรักษาดีซี-130 โดรน และเฮลิคอปเตอร์ (เอชเอช-3หรือเอชเอช-53)
ประเทศผู้ใช้งาน

สหรัฐ
กองทัพอากาศสหรัฐ
กองทัพเรือสหรัฐ
รายละเอียด

ลูกเรือ กองทัพอากาศจะใช้ทั้งหมด 6 นาย ได้แก่ นักบิน นักบินผู้ช่วย พลนำร่อง ผู้ควบคุมรีโมต และผู้ควบคุมการปล่อยโดรน 2 นาย กองทัพเรือจะมีเพิ่มาอีกสองตำแหน่งคือ วิศวกรการบินกับผู้ควบคุมระบบนำวิถีควบคุมด้วยคลื่นไมโครเวฟ
ดูเพิ่ม

ซี-130 เฮอร์คิวลิส
ซี-130เจ ซูเปอร์เฮอร์คิวลิส
ล็อกฮีด ดับบลิวซี-130
ล็อกฮีด อีซี-130
ล็อกฮีด เอชซี-130
ล็อกฮีด แอลซี-130
ล็อกฮีด เอ็มซี-130
เอซี-130 สเปกเตอร์/สปูคกี้
ทรานส์คอล ซี-160
แบล็กเบิร์น เบเวอร์รีย์
แอนโตนอฟ แอน-12
แหล่งข้อมูลอื่น

http://aeroweb.brooklyn.cuny.edu/specs/lockheed/dc-130a.htm เก็บถาวร 2008-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.aero-web.org/specs/lockheed/dc-130h.htm เก็บถาวร 2008-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.starksravings.com/aqm_34k/aqm_34k.htm
http://www.vectorsite.net/twuav04.html
http://www.spyflight.co.uk/aqm34g.htm เก็บถาวร 2009-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดีซี-130 ที่บรรทุกโดรนบีคิวเอ็ม-34เอส ไฟร์บีสองลำไว้ใต้ปีก
เรย์ เรียร์ดอน

| --- | --- |
เรย์ เรียร์ดอน ในปี 1949
เกิด: 8 ตุลาคม ค.ศ. 1932(1932-10-08) ทรีดีการ์, มอนมัทเชอร์
เสียชีวิต: 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2024(2024-07-19) (91 ปี)
สัญชาติ:  เวลส์
ฉายา: Dracula
ปีที่เริ่มเล่นอาชีพ: 1967–1992
อันดับสูงสุด: 1 (6 ปี)
รายการแข่งขันที่ชนะ
รายการสะสมคะแนนที่ชนะ: 5
รายการไม่สะสมคะแนนที่ชนะ: 18
เวิลด์แชมเปียน: 1970, 1973, 1974, 1975, 1976, 1978
เรย์ เรียร์ดอน (อังกฤษ: Ray Reardon) เป็นอดีตนักสนุกเกอร์อาชีพชาวเวลส์ที่มีบทบาทสำคัญมากในสนุกเกอร์ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ได้คว้าแชมป์ในเวิลด์แชมเปียนชิปถึงหกครั้ง เขาได้รับฉายา "แดรกคูลา" (Dracula) เนื่องจากเขามีหน้าตาที่โดดเด่นด้วยหน้าผากเว้าตรงกลางที่คล้ายกับแวมไพร์
เรนโบว์วอร์ริเออร์

เรนโบว์วอร์ริเออร์ลำปัจจุบัน
เรนโบว์วอร์ริเออร์ลำแรก
เรนโบว์วอร์ริเออร์ (อังกฤษ: Rainbow Warrior, นักรบสายรุ้ง)  เป็นชื่อของเรือธงที่ใช้ในการรณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อมของกรีนพีซ โดยใช้เดินทางไปทั่วโลก เพื่อรณรงค์ต่อต้านการทำลายสิ่งแวดล้อม ไม่ว่าจะเป็นการล่าปลาวาฬ โลมา แมวน้ำ การทิ้งกากนิวเคลียร์วอร์ริเออร์ หรือการทดลองอาวุธนิวเคลียร์
เรนโบว์วอร์ริเออร์ลำปัจจุบันเป็นลำที่สอง โดยลำแรกเป็นเรือประมงสัญชาติสกอตแลนด์ ชื่อ "Sir William Hardy" ต่อขึ้นในปี ค.ศ. 1955 กรีนพีซซื้อมาปรับปรุง เปลี่ยนชื่อเป็น "Rainbow Warrior" และใช้งานมาตั้งแต่ ค.ศ. 1978  จนกระทั่งจมลงเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ที่ท่าเรือออกแลนด์ นิวซีแลนด์ จากการก่อวินาศกรรมโดยสายลับหน่วยอำนวยการความมั่นคงภายนอก (DGSE) ของฝรั่งเศส  ระหว่างการเดินทางไปขัดขวางการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ของฝรั่งเศส ที่เกาะปะการังโมรูโรอา  โดยมีผู้เสียชีวิตไปพร้อมกับเรือ คือฟืร์นังดู ปือไรรา ช่างภาพชาวดัตช์
เรนโบว์วอร์ริเออร์ลำปัจจุบัน เป็นเรือใบสามเสาติดเครื่องยนต์ สัญชาติดัตช์ ชื่อ "Grampian Fame" ต่อขึ้นในปี ค.ศ. 1957  กรีนพีซได้นำมาปรับปรุง และเปลี่ยนชื่อใหม่ เริ่มทำการตั้งแต่วันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 ในวันครบรอบ 4 ปี การอัปปางของเรนโบว์วอร์ริเออร์ลำแรก
ชื่อเรนโบว์วอร์ริเออร์ มาจากชื่อหนังสือที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1962 ชื่อ Warriors of the Rainbow โดย William Willoya เกี่ยวกับตำนานผู้พิทักษ์ ของชาวพื้นเมืองอเมริกัน โดยมีคำกล่าวที่มีชื่อเสียงของชีฟ ซีแอตเทิล (ค.ศ. 1786 – 1866) อดีตหัวหน้าเผ่าอินเดียนแดง ว่า
When the Earth is sick, the animals will begin to disappear, when that happens, The Warriors of the Rainbow will come to save them.
เรืออีกสองลำของกรีนพีซ มีชื่อว่า อาร์กติกซันไรซ์ (MV Arctic Sunrise) เดิมเป็นเรือล่าแมวน้ำของนอร์เวย์ ชื่อ "Polarbjorn" (หมีขั้วโลก) และ เอสเพอรันซา (MV Esperanza) เดิมเป็นเรือดับเพลิงของรัสเซีย ชื่อ "Echo Fighter"
ดูเพิ่ม

การจมเรนโบว์วอร์ริเออร์
คดีเรนโบว์วอร์ริเออร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Greenpeace page on the Rainbow Warrior เก็บถาวร 2008-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
New Zealand website on the Rainbow Warrior เก็บถาวร 2008-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Legend of the Rainbow Warriors เก็บถาวร 2009-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นักรบสายรุ้ง[ลิงก์เสีย] จาก เว็บสมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
การมาถึงของ "นักรบสายรุ้ง" : จากตำนานสู่ความเป็นจริง นิตยสารสารคดี
ปฏิบัติภารกิจรณรงค์ลดการใช้ถ่านหินในประเทศไทย[ลิงก์เสีย]
เรย์มอนด์ บี. สตีเวนส์

| เรย์มอนด์ บี>  สตีเวนส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 มิถุนายน ค.ศ. 1874(1874-06-18)
เสียชีวิต: 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1942(1942-05-18) (67 ปี)
พรรคการเมือง: พรรคเดโมแครต

เรย์มอนด์ บาร์ตเลตต์ สตีเวนส์ (อังกฤษ: Raymond Bartlett Stevens, 18 มิถุนายน 1874 – 18 พฤษภาคม 1942) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐจากรัฐนิวแฮมป์เชอร์
สตีเวนส์เกิดที่บิงแฮมป์ตัน รัฐนิวยอร์ก ต่อมาในปี 1876 เขาและพ่อแม่ได้ย้ายถิ่นฐานไปยังลิสบอน รัฐนิวแฮมป์เชอร์ เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนรัฐบาลชื่อโรงเรียนบอสตันลาติน ตามมาด้วยมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และโรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ด ในปี 1899 เขาได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพทนายความ และเริ่มต้นประกอบอาชีพในลิสบอน เขาดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐนิวแฮมป์เชอร์ ในปี 1909, 1911, 1913 และ 1923 เขามีบทบาทสำคัญในฐานะสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญของรัฐในปี 1912
เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคเดโมแครตในสภาคองเกรสชุดที่ 63 (4 มีนาคม 1913 – 3 มีนาคม 1915) ในปี 1914 เขาไม่ได้รับการเสนอชื่อให้ลงป้องกันตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกสมัย แต่เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาด้านต่างประเทศของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์แห่งสยาม ในเดือนมกราคม 1926 ในตำแหน่งนี้ เขาดำรงตำแหน่งจนถึงปี 1935 ยกเว้นช่วง 6 เดือนในปี 1933 ที่เขาเป็นสมาชิกของคณะกรรมการการค้าระหว่างประเทศ และในระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาด้านต่างประเทศ เขาได้ร่วมมือกับพระยาศรีวิสารวาจา (เทียนเลี้ยง ฮุนตระกูล) ในการร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยามขึ้นทูลเกล้าฯถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวในราวปี 1931
เรจออฟเดอะดรากอนส์

| เรจออฟเดอะดรากอนส์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: เอโบกา, นอยส์แฟกทรี
ผู้จัดจำหน่าย: เพลย์มอร์
กำกับ: อังเฆล ตอร์เรส
ออกแบบ: เอดัวร์โด เดปัลมา มาริโอ บาร์กัส
โปรแกรมเมอร์: ฮิเดนาริ มาโมโตะ
ศิลปิน: บุงชิจิโร โอมะ
แต่งเพลง: โทขิกาซุ ทานากะ
เครื่องเล่น: อาร์เคด, นีโอจีโอ เออีเอส
วางจำหน่าย: อาร์เคดทั่วโลก: 6 มิถุนายน ค.ศ. 2002 นีโอจีโอ เออีเอสทั่วโลก: 26 กันยายน ค.ศ. 2002 เพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน 5, เอกซ์บอกซ์วัน, เอกซ์บอกซ์ซีรีส์ เอกซ์/เอส, นินเท็นโด สวิตช์ทั่วโลก: จะได้รับการประกาศ
แนว: ต่อสู้
รูปแบบ:  ผู้เล่นเดี่ยว  หลายผู้เล่น 
ระบบอาร์เคด: นีโอจีโอ เอ็มวีเอส
เรจออฟเดอะดรากอนส์ (อังกฤษ: Rage of the Dragons) เป็นเกมต่อสู้ตัวต่อตัวแบบแท็กทีม ค.ศ. 2002 ที่วางจำหน่ายสำหรับฮาร์ดแวร์นีโอจีโอโดยบริษัทเพลย์มอร์ เกมดังกล่าวได้รับการพัฒนาโดยบริษัทนอยส์แฟกทรีของญี่ปุ่น ซึ่งพัฒนาร่วมกันโดยเบรซซาซอฟต์ และได้รับการออกแบบเป็นส่วนใหญ่โดยทีมเอโบกาของเม็กซิโก ในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 ปิโกะอินเตอร์แอกทีฟได้รับทรัพย์สินทางปัญญาของเกมและแสดงความสนใจที่จะใช้มันในทางใดทางหนึ่ง ส่วนพอร์ตสำหรับนินเท็นโด สวิตช์, เพลย์สเตชัน 4 กับเพลย์สเตชัน 5 และเอกซ์บอกซ์วัน กับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์ มีกำหนดออกวางจำหน่ายในอนาคตโดยคิวยูไบต์อินเตอร์แอกทีฟ
รูปแบบการเล่น

เรจออฟเดอะดรากอนส์มีระบบแท็กทีมซึ่งผู้เล่นจะควบคุมตัวละครสองตัวและสามารถสลับระหว่างตัวละครตัวใดตัวหนึ่งระหว่างการเล่นเกม ตัวละครที่ไม่ได้รับการควบคุมจะค่อย ๆ ฟื้นฟูพลังงานส่วนหนึ่งในขณะที่สมาชิกทีมอีกคนกำลังต่อสู้ ผู้เล่นสามารถทำคอมโบพิเศษที่ตัวละครทั้งสองโจมตีคู่ต่อสู้ในเวลาเดียวกันเพื่อเพิ่มความเสียหาย
มิเตอร์เสริมที่อยู่ด้านล่างของหน้าจอจะค่อย ๆ เต็มขึ้นเมื่อการโจมตีเชื่อมกับฝ่ายตรงข้าม และเมื่อมิเตอร์เต็มสามารถทำการเคลื่อนไหวพิเศษได้ (เช่น การตีโต้, ท่าไม้ตายสุดยอด ฯลฯ)
การพัฒนาและการตลาด

เดิมที บริษัทเอโบกาจินตนาการถึงเรจออฟเดอะดรากอนส์ว่าเป็นภาคต่อของดับเบิลดรากอนเวอร์ชันเกมต่อสู้นีโอจีโอที่วางจำหน่ายใน ค.ศ. 1995 อย่างไรก็ตาม บริษัทเอโบกาไม่สามารถใช้ทรัพย์สินทางปัญญาสำหรับตัวละคร (ซึ่งซื้อโดยบริษัทที่ก่อตั้งโดยอดีตพนักงานของเทคนอสเจแปนอย่างมิลเลียน ซึ่งเป็นผู้พัฒนาดับเบิลดรากอนอัดวานซ์) ดังนั้น เรจออฟเดอะดรากอนส์จึงกลายเป็นการแสดงความเคารพต่อซีรีส์ดับเบิลดรากอน แทนที่จะเป็นภาคต่ออย่างเป็นทางการ ตัวละครนำสองคนในเรจออฟเดอะดรากอนส์ ซึ่งคือบิลลีและจิมมี ใช้ชื่อเอี่ยวกับตัวเอกของซีรีส์ดับเบิลดรากอน ซึ่งคือบิลลี และจิมมี ลี ในขณะที่คังมีพื้นฐานมาจากเบอร์นอฟในดับเบิลดรากอน II: เดอะรีเวนจ์ และตัวละครที่เป็นบอสอย่างอะบูโบนั้นอ้างอิงจากอะโบโบในดับเบิลดรากอนดั้งเดิม ส่วนตัวละครที่สนับสนุนสองคนในภาคเรจ คือลินดา (ผู้ช่วยหญิงของอะบูโบ) และมารายห์ (แฟนสาวของจิมมี) ก็มีพื้นฐานมาจากตัวละครดับเบิลดรากอนเช่นกัน ขณะที่จิมมี, ลินน์, อีไลอัส และแอนนี ก็ปรากฏตัวในฐานะตัวละครรับเชิญในมาทริมีลี ซึ่งเป็นเกมต่อสู้ที่ผลิตโดยบริษัทนอยส์แฟกทรี และบังเอิญ บริษัทอัตลุสที่ผลิตซีรีส์เพาเวอร์อินสติงต์เดิม ได้เผยแพร่ดับเบิลดรากอนอัดวานซ์สำหรับมิลเลียน ซึ่งเกมดังกล่าวได้รับการออกแบบร่วมกันโดยมาริโอ บาร์กัส และเอดัวร์โด เดปัลมา ที่ต่อมาได้ทำงานในอุตสาหกรรมอนิเมะ ส่วนซาวด์แทร็กแต่งโดยโทขิกาซุ ทานากะ ซึ่งเคยทำงานที่บริษัทเอสเอ็นเค และทำงานในโครงการอย่างเฟทัลฟิวรี: คิงออฟไฟเตอส์ นอกจากนี้ ก่อนการเปิดตัว นิตยสารฝรั่งเศสอย่างฮาร์ดคอร์เกมเมอส์ได้กล่าวถึงการรวมบิลลีและจิมมีจากดับเบิลดรากอนไว้ในเกมนี้
การตอบรับ

นิตยสารเกมไทป์ของสเปน ให้คำวิจารณ์เชิงบวกแก่เรจออฟเดอะดรากอนส์ และนิตยสารมันทลีอาร์เคเดียได้รายงานในฉบับเดือนกันยายน ค.ศ. 2002 ว่าเกมนี้เป็นเกมที่ได้รับความนิยมมากที่สุดอันดับหกในประเทศญี่ปุ่น ส่วนโยชิฮิซะ คิชิโมโตะ ผู้สร้างดับเบิลดรากอนต้นฉบับกล่าวว่า "เขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรจออฟเดอะดรากอนส์" ใน ค.ศ. 2012 นิตยสารคอมเพลกซ์ได้จัดอันดับ "ภาคต่อของเกมต่อสู้ดับเบิลดรากอนภาคแรก" นี้ในฐานะเกมต่อสู้ของบริษัทเอสเอ็นเคที่ดีที่สุดอันดับ 13 เท่าที่เคยสร้างมา ส่วนเคิร์ต คาลาตา จากฮาร์ดคอร์เกมมิง 101 มองว่าเกมนี้เป็น "เกมที่ยอดเยี่ยมสำหรับทุกคนที่เป็นนักสู้ 2 มิติยุคปลาย และเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าด้วยการออกแบบตัวละครสุดเร้าใจและซาวด์แทร็กที่ยอดเยี่ยม"
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Rage of the Dragons at Killer List of Videogames
Rage of the Dragons at MobyGames
Rage of the Dragons เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Noise Factory
ภาพหน้าจอเกมเพลย์ที่แสดงการจับคู่ระหว่าจิมมีและเปเป
เรนโบว์ (อัลบั้มมารายห์ แครี)

บทความนี้เกี่ยวกับอัลบั้มเพลงมารายห์ แครี สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เรนโบว์
เรนโบว์ (อังกฤษ: Rainbow) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 7 และเป็นอัลบั้มที่  9 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครี ออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 โดยโคลัมเบีย เรคคอร์ดส  ถือว่าเป็นอัลบั้มที่ร่วมงานกับศิลปินอื่นหลายศิลปินอย่าง เจย์-ซี (อังกฤษ: Jay-Z), ดา แบรท (อังกฤษ: Da Brat), มิสซี เอเลียตต์ (อังกฤษ: Missy Elliott), สนูป ด็อกก์ (อังกฤษ: Snoop Dogg), มิสติคอล และ มาสเตอร์ พี (อังกฤษ: Mystikal and Master P), อัชเชอร์ (อังกฤษ: Usher) , โจ และ ไนน์ตี้เอท ดีกรีส์
โดยเพลงช้าส่วนใหญ่จะโปรดิวซ์โดย จิมมี่ แจม และ เทอร์รี่ ลีวิส แทนที่วอลเตอร์ อฟานาเซียฟ ที่เคยทำงานร่วมกันตั้งแต่อัลบั้มชุดแรกๆ
อัลบั้ม เรนโบว์ เข้าชาร์ตบิลบอร์ดครั้งแรกที่อันดับที่ 2 ด้วยยอดขาย 323,000 แผ่น และอยู่ในชาร์ตทั้งสิ้นนาน 35 สัปดาห์ (เข้าชาร์ทใหม่ 1 ครั้ง) อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับ 1 ในประเทศฝรั่งเศส และขึ้นอันดับ 1 ใน ชาร์ตยูไนเต็ดเวิลด์
ยอดขาย (ณ ปี พ.ศ. 2548) ในอเมริกาขายได้ 3 ล้านชุด และ 8 ล้านชุดทั่วโลก
เรนโบว์ มีเพลงอันดับ 1 ในอเมริกา 2 เพลงคือ "Heartbreaker" และ "Thank God I Found You" ส่วนเพลง "Against All Odds (Take a Look at Me Now)"  เพลงเก่าของ ฟิล คอลลินส์ ในอังกฤษได้ร้องร่วมกับวงบอยแบนด์ เวสท์ไลฟ์ เพลงนี้สามารถขึ้นอันดับ 1 ในอังกฤษ
รายชื่อเพลง

"Heartbreaker" featuring Jay-Z – 4:46
"Can't Take That Away (Mariah's Theme)" – 4:33
"Bliss" – 5:44
"How Much" featuring Usher – 3:31
"After Tonight" – 4:16
"X-Girlfriend" – 3:58
"Heartbreaker" (remix) featuring Da Brat and Missy Elliott – 4:32
"Vulnerability (Interlude)" – 1:12
"Against All Odds (Take a Look at Me Now)" – 3:25
"Crybaby" featuring Snoop Dogg – 5:20
"Did I Do That?" featuring Mystikal and Master P – 4:16
"Petals" – 4:23
"Rainbow (Interlude)" – 1:32
"Thank God I Found You" featuring Nas, Joe and 98 Degrees – 4:17
"Against All Odds (Take a Look at Me Now)" with Westlife (Taiwan/UK bonus track)
ชาร์ต

| ประเทศ | ชาร์ท | อันดับสูงสุด | ยอดขายระดับ | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ทั่วโลก |  |  |  | 8,000,000 |
| อเมริกา | RIAA | 2 | 3xPlatinum | 3,370,000 เก็บถาวร 2007-12-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เก็บถาวร 2009-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| ยุโรป | IFPI | 1(1 สัปดาห์) | Platinum | 1,000,000 |
| ญี่ปุ่น | RIAJ | 2 | 5xPlatinum | 1,000,000 |
| ฝรั่งเศส | IFOP | 1(1 สัปดาห์) | Platinum | 475,000 |
| เยอรมนี | IFPI Germany | 3 | Platinum | 300,000 |
| แคนาดา | CRIA | 6 | 3xPlatinum | 300,000 |
| บราซิล | ABPD |  | Platinum | 250,000 |
| ฟิลิปปินส์ | Odyssey |  | 5xPlatinum | 120,000 |
| อิตาลี | FIMI | 10 | Platinum | 100,000 |
| เกาหลีใต้ | RIAK |  | Platinum | 100,000 |
| สเปน | EIM | 7 | Platinum | 100,000 |
| ไต้หวัน | IFPI Taiwan |  | 2xPlatinum | 100,000 |
| อังกฤษ | BPI | 8 | Gold | 100,000 |
| เม็กซิโก | Amprofon |  | Gold | 75,000 |
| เนเธอร์แลนด์ | NVPI | 4 | Gold | 40,000 |
| ออสเตรเลีย | ARIA | 4 | Gold | 35,000 |
| สิงคโปร์ | RIAS |  | 2xPlatinum | 30,000 |
| เบลเยี่ยม | IFPI Belgium |  | Gold | 25,000 |
| สวิตเซอร์แลนด์ | Hit Parade | 2 | Gold | 25,000 |
| นิวซีแลนด์ | RIANZ | 11 | Gold | 7,500 |

| ประเทศ | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ออสเตรีย: 4
นอร์เวย์: 11
สวีเดน: 15
เรย์แมน (วิดีโอเกม)

| เรย์แมน |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ยูบิ สตูดิโอส์ ยูบิ ซอฟต์ มิลาน (เกมบอยคัลเลอร์) Digital Eclipse (เกมบอยอัดวานซ์)
ผู้จัดจำหน่าย: ยูบิ ซอฟต์
อำนวยการผลิต: Gérard Guillemot
ออกแบบ: Michel Ancel Serge Hascoët
โปรแกรมเมอร์: Daniel Palix Frédéric Houde
ศิลปิน: Alexandra Steible Éric Pelatan Sylvaine Jenny
แต่งเพลง: Rémi Gazel Didier Lord Stéphane Bellanger
ชุด: เรย์แมน
เครื่องเล่น: อาตาริ จากัวร์, เพลย์สเตชัน, เซกา แซตเทิร์น, ดอส, เกมบอยคัลเลอร์, เกมบอยอัดวานซ์, นินเท็นโด DSi, ไอโอเอส, แอนดรอยด์
วางจำหน่าย:  1995  อาตาริ จากัวร์EU: 1 กันยายน 1995 NA: 19 กันยายน 1995   เพลย์สเตชันNA: 9 กันยายน 1995 EU: 29 กันยายน 1995   เซกา แซตเทิร์นEU: 30 ตุลาคม 1995 NA: 1 พฤศจิกายน 1995   ดอสNA: 30 เมษายน 1996 EU: 1996   เกมบอยคัลเลอร์NA: 29 มีนาคม 2000 EU: 24 กรกฎาคม 2000   เกมบอยอัดวานซ์NA: 11 มิถุนายน 2001 EU: 22 มิถุนายน 2001   นินเท็นโด DSiNA: 7 ธันวาคม 2009 EU: 25 ธันวาคม 2009   ไอโอเอสทั่วโลก: 18 กุมภาพันธ์ 2016   แอนดรอยด์ทั่วโลก: 17 มีนาคม 2016  
แนว: แพลตฟอร์ม
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว
เรย์แมน (อังกฤษ: Rayman) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มเลื่อนด้านข้างที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดย ยูบิ ซอฟต์ โดยตัวเกมเป็นเกมภาคหลักเกมแรกในชุดเกม เรย์แมน ตัวเกมจะติดตามการผจญภัยของเรย์แมน ฮีโร่ที่ต้องกอบกู้โลกที่มีสีสันของเขาจากมิสเตอร์ดาร์กที่ชั่วร้าย เดิมทีตัวเกมถูกออกแบบมาสำหรับเครื่องอาตาริ จากัวร์ในปี 1995 ตัวเกมเวอร์ชันเพลย์สเตชันได้รับการพัฒนาและวางจำหน่ายในฐานะเกมเปิดตัวในโซนอเมริกาเหนือในวันที่ 9 กันยายน 1995 และมีการพอร์ตเพิ่มเติมถูกสร้างขึ้นสำหรับเซกา แซตเทิร์นในปี 1995 และคอมพิวเตอร์ในระบบปฏิบัติการดอสในปี 1996 ตัวเกมได้ปรากฏในรูปแบบอื่น ๆ รวมถึงเวอร์ชันสำหรับเกมบอยอัดวานซ์, เพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก, DSiWare และอุปกรณ์ในระบบไอโอเอส และ แอนดรอยด์
เรย์แมน เวอร์ชันมือถือถูกถอดออกจากร้านค้าดิจิทัลในเดือนกรกฎาคม 2018 และในวันที่ 29 ตุลาคม 2018 โซนีเปิดเผยว่าเกมนี้จะเป็นหนึ่งใน 20 เกมที่โหลดไว้ล่วงหน้าบนเพลย์สเตชัน คลาสสิค ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 3 ธันวาคม 2018
เรย์แมน 3: ฮูดลัมแฮฟวัค

| เรย์แมน 3: ฮูดลัมแฮฟวัค |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ยูบิ พิกเจอร์ ยูบิ ซอฟต์ เซี่ยงไฮ้ (GC) เกมลอฟท์ (NGE)
ผู้จัดจำหน่าย: ยูบิ ซอฟต์ เกมลอฟท์ (NGE) Feral Interactive (OS X)
อำนวยการผลิต: Ahmed Boukhelifa
ออกแบบ: Michael Janod
เขียนบท: David Neiss
แต่งเพลง: Plume Fred Leonard Laurent Parisi
ชุด: เรย์แมน
เครื่องเล่น: เกมคิวบ์, เกมบอยอัดวานซ์, โทรศัพท์มือถือ, เพลย์สเตชัน 2, เอกซ์บอกซ์, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เอ็นเกจ, แมคโอเอส, เพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360
วางจำหน่าย:  2003 เกมคิวบ์ & เกมบอยอัดวานซ์ EU: 21 กุมภาพันธ์ 2003 NA: 4 มีนาคม 2003เพลย์สเตชัน 2 & เอกซ์บอกซ์ EU: 14 มีนาคม 2003 NA: 18 มีนาคม 2003ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ NA: 18 มีนาคม 2003 EU: 21 มีนาคม 2003เอ็นเกจ NA: 11 ธันวาคม 2003 EU: 26 พฤศจิกายน 2004โทรศัพท์มือถือ (จาวามี) ทั่วโลก: 2004แมคโอเอส NA: 2003 EU: 22 กุมภาพันธ์ 2004เพลย์สเตชัน 3 NA: 20 มีนาคม 2012 PAL: 21 มีนาคม 2012เอกซ์บอกซ์ 360 ทั่วโลก: 21 มีนาคม 2012 
แนว: แพลตฟอร์ม
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น (เกมคิวบ์)
เรย์แมน 3: ฮูดลัมแฮฟวัค (อังกฤษ: Rayman 3: Hoodlum Havoc) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยยูบิ ซอฟต์ โดยตัวเกมเป็นเกมภาคหลักที่สามในชุดเกม เรย์แมน โดยตัวเกมจะบอกเล่าเรื่องราวของเรย์แมนในการหยุดยั้งอังแดร แม่มดดำผู้ชั่วร้าย จากการยึดครองโลกด้วยกองทัพทหาร "ฮูดลัม" ที่เหมือนกระสอบ ตัวเกมวางจำหน่ายสำหรับเกมคิวบ์, เพลย์สเตชัน 2, เอกซ์บอกซ์ และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในปี 2003 และบน แมคโอเอส โดย Feral Interactive ในปี 2004 ตัวเกมเวอร์ชัน 2 มิติ ได้รับการพัฒนาสำหรับเกมบอยอัดวานซ์, เอ็นเกจ และโทรศัพท์มือถือ
เวอร์ชันรีมาสเตอร์ความละเอียดสูงได้ถูกวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์กและเอกซ์บอกซ์ไลฟ์อาร์เคตในปี 2012 เกมภาคต่อ เรย์แมน: ฮูดลัมรีเวนจ์ ได้รับการปล่อยตัวสำหรับเกมบอยอัดวานซ์ในปี 2005 ตัวเกมเป็นเกม เรย์แมน ภาคหลักเกมสุดท้ายที่จะวางจำหน่ายจนถึงจนกระทั่งการมาของเกม เรย์แมนออริจิน ในปี 2011 ซึ่งเกมนี้ยังเป็นเกมล่าสุดในซีรีย์ที่เป็นรูปแบบ 3 มิติ
เรย์ วินสตัน

| Ray Winstone |
| --- | --- |
Winstone at the London premiere for Noah in March 2014.
เกิด: Raymond Andrew Winstone  (1957-02-19) 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1957 (67 ปี) Homerton, London, England
สัญชาติ: English
อาชีพ: Actor
ปีปฏิบัติงาน: 1976–present
คู่สมรส: Elaine McCausland (สมรส 1979)[ต้องการอ้างอิง]
บุตร: 3, including Lois and Jaime
เรย์มอนด์ แอนดรูว์ วินสตัน (อังกฤษ: Raymond Andrew Winstone; /ˈwɪnstən/; เกิด 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500) เป็นนักแสดงโทรทัศน์, ละครเวที และภาพยนตร์ชาวอังกฤษ มีอาชีพการงานยาวนานถึงห้าทศวรรษ จากการทำงานร่วมกับผู้กำกับชื่อดังหลายคนรวมถึง Martin Scorsese และ สตีเวน สปีลเบิร์ก และแสดงร่วมกับ ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ, แองเจลินา โจลี และเมล กิบสัน วินสตันอาจเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท "hard man" (โดยปกติจะแสดงด้วยสำเนียงลอนดอนที่โดดเด่นของเขา) ตัวละครแรกที่รับบทคือ Carlin ในเรื่อง Scum ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่สร้างใหม่ในปี พ.ศ. 2522 จากละครโทรทัศน์ของบีบีซี ซึ่งวินสตันเป็นผู้เริ่มมีบทบาทและไม่ได้ออกอากาศเนื่องจากมีลักษณะรุนแรง ในปีเดียวกันนั้นเขารับบทเป็นอดีตทหารกองทัพ ชื่อ เควิน ในลัทธิ Quadrophenia แบบคลาสสิก ในช่วงทศวรรษที่แปดสิบเขาขึ้นสู่ตำแหน่งนักแสดงนำโดยรับบท Will Scarlet ในซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ประสบความสำเร็จเรื่อง Robin of Sherwood ตั้งแต่นั้นมาวินสตันก็ได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองในฐานะนักพากย์ที่โดดเด่นและยังแตกแขนงออกไปเป็นการผลิตภาพยนตร์อีกด้วย