stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเหมใหญ่ เมื่อวันจันทร์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2332 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2333) มีพระโสทรอนุชา 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเนียม
พระองค์เจ้ายี่สุ่น ทรงรับว่าราชการพนักงานพระภูษา ในสมัยรัชกาลที่ 5 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เจ้ายี่สุ่นเป็นผู้ถวายพระแส้หางช้างเผือก ระหว่างทรงเฉลิมพระมหามนเทียร ปรากฏใน พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 5 ว่า
"...ครั้นได้เวลาพระฤกษ์เฉลิมพระมหามนเทียร จึงเสด็จมายังพระที่นั่งไพศาลทักษิณ แล้วเสด็จขึ้นพระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน ทรงโปรยดอกพิกุลทองพิกุลเงินไปตามทางมีนางเชิญเครื่องราชูปโภคตามเสด็จ แล้วมีนางเชื้อพระวงศ์ อุ้มวิลา ๑ เชิญศิลาบด ๑ เชิญพานผลฟักเขียว ๑ เชิญพานพลข้าวเปลือก ๒ เชิญพานถั่ว ๑ เชิญพานงา ๑ ที่เชิงบันไดพระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน มีนางชำระพระบาท ๒ คน ครั้นเสด็จถึงในที่ทรงเปลื้องฉลองพระองค์ครุย และทรงจุดเทียนนมัสการ แล้วเสด็จขึ้นพระแท่นที่บรรทม พระองค์เจ้าปุกถวายดอกหมากทำด้วยทองคำหนัก ๕ ตำลึง พระองค์เจ้ายี่สุ่นถวายพระแส้หางช้างเผือก ท้าวทรงกันดาล (ศรี) ถวายลูกกุญแจ ทรงรับวางไว้ข้างที่ แล้วทรงเอนพระองค์ลงบรรทมเหนือพระแท่นที่โดยทักษิณปรัศว์เบื้องขวาเป็นพระฤกษ์ และพระเจ้าราชวรวงศเธอพระองค์เจ้าลม่อมถวายพระพรก่อน แล้วพระบรมวงศานุวงศทั้งนั้นถวายพระพรต่อภายหลัง และชาวประโคมดุริยางคดนตรีก็ประโคมขึ้นพร้อมกัน..."
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์กุลเชษฐ์แห่งพระบรมวงศานุวงศ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นเวลาเกือบ 2 ปีเศษ ตั้งแต่ พ.ศ. 2409 ต่อจากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ พระปิตุจฉา ตราบจนสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันอังคารที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2412 สิริพระชันษา 79 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2413
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
22 มีนาคม พ.ศ. 2332 – พ.ศ. 2349 : หม่อมเจ้ายี่สุ่น
พ.ศ. 2349 – 7 กันยายน พ.ศ. 2352 : พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น
7 กันยายน พ.ศ. 2352 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น
21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 – 2 เมษายน พ.ศ. 2394 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น
2 เมษายน พ.ศ. 2394 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 : พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 – 14 กันยายน พ.ศ. 2412 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์ |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นเอก
สาทิสลักษณ์ของพระองค์เจ้าลวาดวรองค์ในเข็มกลัด
ประสูติ: 30 มีนาคม พ.ศ. 2435
สิ้นพระชนม์: 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2436 (1 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาเลื่อน ในรัชกาลที่ 5
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์ (30 มีนาคม พ.ศ. 2435 – 5 ธันวาคม พ.ศ. 2436) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 89 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเลื่อน (สกุลเดิม นิยะวานนท์) มีพระโสทรอนุชาพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช
พระองค์เจ้าลวาดวรองค์ ประสูติเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2434 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2435) ณ พระจุฑาธุชราชฐาน เกาะสีชัง ขณะพระบรมวงศานุวงศ์แปรพระราชฐานไปยังเกาะสีชัง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2436 พระสรีรังคารของพระองค์ถูกบรรจุในอนุสาวรีย์พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์ ในสุสานหลวง ภายในวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์ |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

30 มีนาคม พ.ศ. 2435 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2436 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์
23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์
26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 : พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์
10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์
มณฑลนครราชสีมา

มณฑลนครราชสีมา หรือ มณฑลลาวกลาง ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2436 เป็นมณฑลแรกของประเทศสยาม ในช่วงแรกมีเมืองเพชรบูรณ์และเมืองหล่มสักรวมอยู่ด้วย แต่ได้แยกออกไปเป็นอีกมณฑลหนึ่งในปี พ.ศ. 2442
มณฑลนครราชสีมา

ประกอบด้วย 3 เมือง (จังหวัด) 16 อำเภอ ได้แก่
เมืองนครราชสีมา ประกอบด้วย 9 อำเภอ ดังนี้
อำเภอเมืองพิมาย (อำเภอพิมาย)
อำเภอนอก (อำเภอบัวใหญ่)
อำเภอกลาง (อำเภอโนนสูง)
อำเภอจันทึก (อำเภอสีคิ้ว)
อำเภอสันเทียะ (อำเภอโนนไทย)
อำเภอสองโนน (อำเภอสูงเนิน)
อำเภอกระโทก (อำเภอโชคชัย)
อำเภอปักธงไชย (อำเภอปักธงชัย)
อำเภอพันชนะ (อำเภอด่านขุนทด)
เมืองชลบถวิบูลย์ ประกอบด้วย 4 อำเภอ ดังนี้
เมืองชัยภูมิ
เมืองสี่มุม (อำเภอจัตุรัส)
เมืองเกษตรสมบูรณ์ (อำเภอภูเขียว)
เมืองโนนลาว (อำเภอโนนไทย)
เมืองบุรีรัมย์ ประกอบด้วย 4 อำเภอ ดังนี้
อำเภอนางรอง
อำเภอพุทไธสง
อำเภอรัตนบุรี (ปัจจุบันขึ้นกับจังหวัดสุรินทร์)
อำเภอตะลุง (อำเภอประโคนชัย)
มาศา (หน่วย)

มาศา เป็นหน่วยมวลแบบดั้งเดิมของอินเดีย มาตรฐานในขณะนี้เท่ากับ 0.97 กรัม (0.034 ออนซ์)
1 โตลา = 12 มาศา, 180 เมล็ด หรือ 11.6638038 กรัม (0.41142857 ออนซ์)
1 มาศา = 8 รัตตี หรือ 0.97 กรัม (0.034 ออนซ์)
ฟัน

ภาพแสดงโครงสร้างของเหงือกและฟัน

ฟัน เป็นอวัยวะที่อยู่ภายในช่องปากของคนและสัตว์ มีส่วนรากติดอยู่กับขากรรไกรและมีตัวฟันโผล่พ้นเหงือกออกมา
ฟันเป็นอวัยวะที่เจริญเติบโตมาจากเนื้อเยื้อชั้นนอก (Ectoderm) เช่นเดียวกับผิวหนังหรือเกล็ดปลา
ฟันเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งในระบบย่อยอาหาร หน้าที่หลักของฟันคือ ฉีก บด อาหารให้คลุกเคล้ากับน้ำลาย และนอกจากนี้ยังมีส่วนสำคัญในการพูดออกเสียงด้วย
ลักษณะของฟันมีส่วนเกี่ยวข้องกับลักษณะอาหารของสัตว์แต่ละประเภทเช่นเดียวกับวิวัฒนาการ ตัวอย่างเช่น พืชนั้นยากที่จะย่อยดังนั้น 
สัตว์กินพืช (Herbivore) จึงต้องมีฟันกรามหลายซี่เพื่อใช้ในการเคี้ยว ส่วนสัตว์กินเนื้อ (Carnivore) ต้องมีฟันเขี้ยวเพื่อฆ่าและฉีกเหยื่อและเนื้อนั้นให้ย่อยง่าย พวกมันจึงกลืนได้โดยที่ไม่ต้องใช้ฟันกรามเคี้ยวมากนัก
ประเภทของฟัน

ฟันแท้ (permanent teeth)
ฟันน้ำนม (baby teeth)
ฟันตัดหน้าซี่กลาง (central incisor) : ขากรรไกรบน 2 ซี่ ขากรรไกรล่าง 2 ซี่ มีหนึ่งราก
ฟันตัดหน้าซี่ข้าง  (lateral incisor) : ขากรรไกรบน 2 ซี่ ขากรรไกรล่าง 2 ซี่: ฟันตัดหน้าทั้งสองประเภททำหน้าที่ตัดอาหาร ในสัตว์ที่กินอาหารโดยการแทะฟันนี้จะเจริญที่สุด
ฟันเขี้ยว (cuspids or canines) : ขากรรไกรบน 2 ซี่ ขากรรไกรล่าง 2 ซี่: ทำหน้าที่ตัด ฉีก หรือแยกอาหารออกจากกัน
ฟันกรามน้อย (bicuspids or premolars) : ขากรรไกรบน 4 ซี่ ขากรรไกรล่าง 4 ซี่: ทำหน้าที่ตัดและฉีกอาหาร (สัตว์กินเนื้อเช่น เสือ สุนัข แมว จะมีเขี้ยวและกรามน้อยเจริญดีและแข็งแรงเป็นพิเศษ)
ฟันกราม  (molars) : ขากรรไกรบน 6 ซี่ ขากรรไกรล่าง 6 ซี่: ทำหน้าที่เคี้ยวและบดอาหาร
ส่วนประกอบของฟัน

เคลือบฟัน (enamel) : เป็นส่วนที่แข็งที่สุดของฟันมีส่วนประกอบของแคลเซียมและฟอสเฟต
เนื้อฟัน (dentine) : เป็นส่วนที่แข็งน้อยกว่าเคลือบฟัน มีความแข็งพอๆกับกระดูก ชั้นนี้มีการสร้างและสลายอยู่ตลอดเวลา เป็นชั้นที่มีเซลล์เป็นจำนวนมาก
โพรงประสาทฟัน (pulp) : เป็นที่อยู่ของเส้นเลือดที่นำอาหารมาหล่อเลี้ยงฟัน และนำของเสียออกจากฟัน และมีเส้นประสาทรับความรู้สึกของฟัน
เคลือบรากฟัน (cementum) : เป็นส่วนของเนื้อเยื่อปริทันต์ที่อยู่ภายในรากฟัน  ด้านหลังของเหงือก ซึ่งมีเส้นประสาทไหลเวียนมาก
ชั้นร่องเหงือก (gingival crevice) : ร่องระหว่างเหงือกตัวฟันกับขอบเหงือก มีความลึกประมาณ 2 มิลลิเมตร
เหงือก (gingiva) : เนื้อเยื่อที่หุ้มตัวฟันและกระดูกขากรรไกรไว้
กระดูกเบ้ารากฟัน (alveolar bone) : ส่วนกระดูกที่รองรับรากฟัน
ฟันของมนุษย์

โดยปกติคนเรามีฟันสองชุด 
ชุดแรกคือ
ฟันน้ำนม (deciduous teeth) ฟันชุดนี้จะเริ่มขึ้นเมื่ออายุประมาณ 6 เดือน และขึ้นครบ 20 ซี่เมื่ออายุประมาณ 2 ขวบครึ่ง
| ซี่ฟันน้ำนม | ฟันบน> อายุที่ควรขึ้น | ฟันบน> อายุที่ควรหลุด | ฟันล่าง> อายุที่ควรขึ้น | ฟันล่าง> อายุที่ควรหลุด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ฟันตัดหน้าซี่กลาง | 7 เดือนครึ่ง | 7 ปีครึ่ง | 6 เดือน | 6 ปี |
| ฟันตัดหน้าซี่ข้าง | 9 เดือน | 8 ปี | 7 เดือน | 7 ปี |
| ฟันเขี้ยว | 18 เดือน | 10 ปีครึ่ง | 16 เดือน | 9 ปีครึ่ง |
| ฟันกรามน้อยซี่ที่ 1 | 14 เดือน | 10 ปีครึ่ง | 12 เดือน | 10 ปี |
| ฟันกรามน้อยซี่ที่ 2 | 24 เดือน | 10 ปีครึ่ง | 20 เดือน | 11 ปี |
ฟันชุดที่สองคือ ฟันแท้หรือฟันถาวร (permanent teeth) ฟันชุดนี้มีทั้งหมด 32 ซี่ ฟันชุดนี้จะเริ่มขึ้นเมื่ออายุประมาณ 6 ขวบ แต่จะขึ้นครบ 28 ซี่ เมื่ออายุครบ 12 ปี โดยที่เหลือคือฟันกรามซี่สุดท้าย 4 ซี่จะขึ้นมาในช่วงอายุ 18-25 ปี แต่ถ้าฟันทั้ง 4 ซี่ดังกล่าวไม่ขึ้นมาก็จะกลายเป็นฟันคุด
| ซี่ฟันแท้ | อายุที่ควรขึ้น |
| --- | --- |
ฟันตัดหน้าซี่กลาง: 7 ปี
ฟันตัดหน้าซี่ข้าง: 8 ปี
ฟันเขี้ยว: 11-13 ปี
ฟันกรามน้อยซี่ที่ 1: 10-11 ปี
ฟันกรามน้อยซี่ที่ 2: 10-12 ปี
ฟันกรามซี่ที่ 1: 6-7 ปี
ฟันกรามซี่ที่ 2: 12-13 ปี
ฟันกรามซี่ที่ 3: 18-25 ปี
ฟันถือเป็นอวัยวะที่สำคัญอย่างหนึ่งของมนุษย์ และมีความสำคัญต่อบุคลิกภาพ ดังนั้นจึงควรให้ความใส่ใจดูแลและรักษาอยู่เสมอ ด้วยการแปรงฟันอย่างน้อยวันละสองครั้ง ตอนเช้าและก่อนนอน หรือทุกครั้งหลังอาหาร เพื่อกำจัดเศษอาหาร และ คราบจุลินทรีย์ และควรพบทันตแพทย์เพื่อตรวจเช็คสภาพฟันทุกๆ 6 เดือน
ดูเพิ่ม

ทันตกรรม
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2466

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2466 (ค.ศ. 1923) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 142 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 14 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี พ.ศ. 2465 (1 มกราคม - 31 มีนาคม) และ 2466 (1 เมษายน - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๖
อธิบดีศาลฎีกา: พระยากฤติกานุกรณกิจ
นครเชียงใหม่: เจ้าแก้วนวรัฐ
นครลำปาง: เจ้าราชบุตร (ผู้รั้งตำแหน่ง)
นครลำพูน: เจ้าจักรคำขจรศักดิ์
เหตุการณ์

23 มิถุนายน - นางสาวสุวรรณ ภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกของไทย ออกฉายเป็นครั้งแรก
วันเกิด > มีนาคม

30 มีนาคม - มัณฑนา โมรากุล ศิลปินแห่งชาติ
วันเกิด > พฤษภาคม

6 พฤษภาคม - สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ (สิ้นพระชนม์ 2 มกราคม พ.ศ. 2551)
18 พฤษภาคม - หม่อมราชวงศ์สุประภาดา เกษมสันต์ (ถึงแก่อนิจกรรม 20 กันยายน พ.ศ. 2540)
วันเกิด > กรกฎาคม

14 กรกฎาคม - สุวัฒน์ วรดิลก ศิลปินแห่งชาติ (ถึงแก่อนิจกรรม 15 เมษายน พ.ศ. 2550)
15 กรกฎาคม - สุรสิทธิ์ สัตยวงษ์ นักแสดง (ถึงแก่กรรม 9 กันยายน พ.ศ. 2526)
วันเกิด > กันยายน

4 กันยายน - ไพโรจน์ เครือรัตน์ นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 2 มิถุนายน พ.ศ. 2546)
13 กันยายน - ปริม บุนนาค นักแสดง (ถึงแก่อนิจกรรม 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564)
วันเกิด > พฤศจิกายน

15 พฤศจิกายน - พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุขุมาภินันท์ (สิ้นพระชนม์ 10 เมษายน พ.ศ. 2546)
19 พฤศจิกายน - พระราชวุฒาจารย์ (สวัสดิ์ ขนฺติวิริโย) (มรณภาพ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557)
23 พฤศจิกายน - หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล (สิ้นชีพิตักษัย 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546)
วันเกิด > ธันวาคม

6 ธันวาคม - หม่อมเจ้ากิติปปียา กิติยากร (สิ้นชีพิตักษัย 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2555)
10 ธันวาคม - ประเวช กุมุท ศิลปินแห่งชาติ (ถึงแก่กรรม 11 มิถุนายน พ.ศ. 2540)
วันถึงแก่กรรม > เมษายน

5 เมษายน - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนมรุพงษ์ศิริพัฒน์ (ประสูติ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2406)
วันถึงแก่กรรม > พฤษภาคม

19 พฤษภาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ (ประสูติ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2423)
วันถึงแก่กรรม > มิถุนายน

28 มิถุนายน - สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ (ประสูติ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2401)
วันถึงแก่กรรม > กรกฎาคม

8 กรกฎาคม - สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย (ประสูติ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2435)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี> พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 1 |
| --- | --- |
ประสูติ: พ.ศ. 2333
สิ้นพระชนม์: 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาอู่ ในรัชกาลที่ 1
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี หรือ พระองค์เจ้ามณีนิล (พ.ศ. 2333 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408) พระราชธิดาพระองค์ที่ 25 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาอู่
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี ประสูติเมื่อพ.ศ. 2333 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาอู่ ธิดาพระยาเพชรบุรี (บุญรอด)
ในสมัยรัชกาลที่ 2 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้ามณีทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2 เรื่องสร้างสวนขวา ว่า
"...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้ามณี ๑...  รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง..."
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน ปฐมวงศ์ ว่า
"...๕ พระองค์เจ้ามณฑา ๖ พระองค์เจ้ามณีนิล ๗ พระองค์เจ้าดวงสุดา สามพระองค์นี้มีพระชนม์ยืนมาอยู่นาน ได้เปนพระบรมวงษ์เธอผู้ใหญ่ในแผ่นดินประจุบันนี้..."
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันศุกร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408 เวลาทุ่มเศษ พระชันษา 75 ปี พระอัฐิเก็บไว้ที่พระเบญจาชั้นที่ 2 หอพระนาก
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้ามณี (พ.ศ. 2333 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้ามณี (7 กันยายน พ.ศ. 2352 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408)
พระราชพงศาวลีราชวงศ์อะคีเมนิด

จักรวรรดิอะคีเมนิดเป็นจักรวรรดิแรกชาวเปอร์เซีย ซึ่งสถาปนาขึ้นเมื่อ 550 ปีก่อนคริสตกาลโดยจักรพรรดิไซรัส มหาราช บทความดังกล่าวประกอบด้วยพระราชพงศาวลีราชวงศ์อะคีเมนิด
ฟัน (วงดนตรี)

| ฟัน |
| --- | --- |
ฟันในปี พ.ศ. 2555
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  นครนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: อินดี้ป็อป
ช่วงปี: พ.ศ. 2551 – พ.ศ. 2558 (พักวง)
ค่ายเพลง: Fueled by Ramen, Nettwerk, Paper + Plastick, Atlantic, Elektra

สมาชิก: Nate Ruess Andrew Dost Jack Antonoff

เว็บไซต์: www.ournameisfun.com
ฟัน (อังกฤษ: Fun, นิยมเขียนเป็น fun.) เป็นวงดนตรีอินดี้ป็อปชาวอเมริกัน ที่ก่อตั้งขึ้นในนครนิวยอร์ก โดย Nate Ruess ซึ่งเป็นนักร้องนำของวงเดอะฟอร์แมต (The Format) กับ Andrew Dost และ Jack Antonoff สมาชิกจากวง Anathallo และ Steel Train ตามลำดับ ฟันได้ออกจำหน่ายผลงานมาแล้ว 2 อัลบั้ม ได้แก่ เอมแอนด์อิกไนต์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 และ ซัมไนตส์ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
วงเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายด้วยสามซิงเกิลฮิต ได้แก่ เพลงที่ชนะรางวัลแกรมมี "วีอาร์ยัง" (ร่วมกับ Janelle Monáe) "ซัมไนตส์" และ "แคร์รีออน" โดยเพลง "วีอาร์ยัง" ได้เข้าสู่อันดับหนึ่งในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และชาร์ตเพลงดิจิทัลของประเทศสหรัฐอเมริกา และยังติดอันดับหนึ่งในชาร์ตสหราชอาณาจักรอีกด้วย เพลง "ซัมไนตส์" ได้ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่สองของอัลบั้มในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 โดยติดอันดับสามในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และเป็นเพลงที่สองของวงที่ติดซิงเกิล 10 อันดับแรก ตลอดจนเป็นเพลงที่สองของวงที่ได้รับการรับรองในระดับทองคำขาวในประเทศสหรัฐอเมริกา
ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ฟันได้ชนะรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลแกรมมี สาขาเพลงแห่งปี ในผลงานเพลง "วีอาร์ยัง" นอกจากนี้ ฟันได้เสนอชื่อเข้าชิงในอีกสี่รางวัล ได้แก่ สาขาการบันทึกเสียงแห่งปี และสาขาการแสดงเพลงป็อปของศิลปินคู่หรือกลุ่มศิลปินยอดเยี่ยม (ทั้งในเพลง "วีอาร์ยัง") พร้อมด้วยรางวัลอัลบั้มเพลงแห่งปี และเสียงร้องอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม (ทั้งในอัลบั้ม ซัมไนตส์)
รายชื่อสมาชิกในวง

| ชื่อสมาชิกในวง | ปีที่เข้าร่วม | หน้าที่ที่เกี่ยวข้อง |
| --- | --- | --- |
| Jack Antonoff | พ.ศ. 2551 – ปัจจุบัน | เสียงร้อง, กีตาร์นำ, กลอง, เปียโน |
| Andrew Dost | พ.ศ. 2551 – ปัจจุบัน | เปียโน, กีตาร์, คีย์บอร์ด, ฟลูเกิลฮอร์น, ทรัมเป็ต, กล็อกเคนสปิล, เสียงร้อง, กลอง, กีตาร์เบส, |
| Nate Ruess | พ.ศ. 2551 – ปัจจุบัน | ร้องนำ, แซมพลิง |
| สมาชิกระหว่างออกทัวร์ | ปีที่เข้าร่วม | หน้าที่ที่เกี่ยวข้อง |
| --- | --- | --- |
| Nate Harold | พ.ศ. 2552 – ปัจจุบัน | กีตาร์เบส |
| Emily Moore | พ.ศ. 2552 – ปัจจุบัน | กีตาร์, เสียงร้อง, คีย์บอร์ด, แซกโซโฟน, ลูกซัด |
| Will Noon | พ.ศ. 2554 – ปัจจุบัน | กลอง |
| Jonathan Goldstein | พ.ศ. 2551 – พ.ศ. 2553 | กลอง |
| Maggie Thatcher | พ.ศ. 2551 | ไวโอลิน |
| Am Wheeldon | พ.ศ. 2551 | กีตาร์เบส |
| Ryan Mann Jr. | พ.ศ. 2552 | กีตาร์เบส |
| Lee Wilkinson | พ.ศ. 2552 | กีตาร์ |
| Alex Townley | พ.ศ. 2553 – พ.ศ. 2554 | กีตาร์ |
| Ian Hare | พ.ศ. 2553 | กีตาร์เบส |
| Liam O'Keefe | พ.ศ. 2553 | กีตาร์ |
| Ryan Mann | พ.ศ. 2554 | กีตาร์เบส |
ผลงาน

บทความหลัก: รายชื่อผลงานของฟัน
Aim and Ignite (2009)
Some Nights (2012)
รางวัล

วงฟันเป็นผู้ชนะรางวัลแกรมมี 2 รางวัล, รางวัล Teen Choice 2 รางวัล, และรางวัล Billboard Music 1 รางวัล
ในปี พ.ศ. 2553 วงฟันได้ชนะรางวัล Independent Music Awards สาขาเพลงป็อป/ร็อกยอดเยี่ยม ในผลงานเพลง "All the Pretty Girls"
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Alter the Press Interview
March 18, 2012 NPR story and interview by Guy Raz
| ด ค กฟัน |
| --- | --- |
 เนต รูส  แอนดรูว์ ดัสต์  แจ็ก แอนโตนอฟฟ์ 
สตูิโออัลบั้ม:  เอมแอนด์อิกไนต์ (2009)  ซัมไนตส์ (2012) 
อีพี:  บีฟอร์เชนเวนต์ทูบางกอก: ไลฟ์อินเดอะยูเอสเอ (2013) 
ซิงเกิล:  "วีอาร์ยัง"  "ซัมไนตส์"  "แคร์รีออน" 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  ผลงาน  รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง 
| ด ค กรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1950s:  ไม่มีรางวัล (1958)  บ็อบบี ดาริน (1959) 
1960s:  บ็อบ นิวฮาร์ต (1960)  ปีเตอร์ เนโร (1961)  โรเบิร์ต กูเล็ต (1962)  เดอะสวิงเกิลซิงเกอรส์ (1963)  เดอะบีเทิลส์ (1964)  ทอม โจนส์ (1965)  ไม่มีรางวัล (1966)  บ็อบบี เจนทรี (1967)  โจเซ เฟลิเซียโน (1968)  ครอสบี, สติลส์ แอนด์แนช (1969) 
1970s:  เดอะคาร์เพนเทอส์ (1970)  คาร์ลี ไซมอน (1971)  อเมริกา (1972)  เบ็ตต์ มิดเลอร์ (1973)  มาร์วิน แฮมลิช (1974)  นาตาลี โคล (1975)  สตาร์แลนด์โวคอลแบนด์ (1976)  เดบบี บูน (1977)  อะเทสต์ออฟฮันนี (1978)  ริคกี ลี โจนส์ (1979) 
1980s:  คริสโตเฟอร์ ครอสส์ (1980)  ชีนา อีสตัน (1981)  เมนแอตเวิร์ก (1982)  คัลเจอร์คลับ (1983)  ซินดี ลอเปอร์ (1984)  ซาเด (1985)  บรูซ ฮอร์นสบี & เดอะแรนก์ (1986)  โจดี วัตลีย์ (1987)  เทรซี แชปแมน (1988)  มิลลี วานิลลี (1989) 
1990s:  มารายห์ แครี (1990)  มาร์ก คอห์น (1991)  อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์ (1992)  โทนี แบรกซ์ตัน (1993)  เชอรีล โครว์ (1994)  ฮูตีแอรด์เดอะโบลว์ฟิช (1995)  ลีแอน ไรมส์ (1996)  พอลลา โคล (1997)  ลอรีน ฮิลล์ (1998)  คริสตินา อากีเลรา (1999) 
2000s:  เชลบี ลีนน์ (2000)  อลิเชีย คีส์ (2001)  นอราห์ โจนส์ (2002)  อีวาเนสเซนซ์ (2003)  มารูนไฟฟ์ (2004)  จอห์น เลเจนด์ (2005)  แคร์รี อันเดอร์วูด (2006)  เอมี ไวน์เฮาส์ (2007)  อะเดล (2008)  แซกบราวน์แบนด์ (2009) 
2010s:  เอสเปรันซา สปอลดิง (2010)  บอนอีแวร์ (2011)  ฟัน (2012)  แมคเคิลมอร์ แอนด์ไรอัน ลูอิส (2013)  แซม สมิธ (2014)  เมแกน เทรนเนอร์ (2015)  เชนจ์เดอะแร็ปเปอร์ (2016)  อเลสเซีย คารา (2017)  ดัว ลีปา (2018)  บิลลี ไอลิช (2019) 
2020s:  เมแกนเดอะสตัลเลียน (2020)  โอลิเวีย โรดริโก (2021)  ซามารา จอย (2022)  วิกตอเรีย มอเนต์ (2023)
ปูมะพร้าว

| ปูมะพร้าว ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ยุคนีโอจีน–ปัจจุบัน, 23–00Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับ:: Decapoda Decapoda
อันดับย่อย:: Pleocyemata Pleocyemata
อันดับฐาน:: อันดับฐานปูไม่แท้จริง Anomura
วงศ์:: วงศ์ปูเสฉวนบก Coenobitidae Leach, 1816
สกุล:: Birgus Birgus (Linnaeus, 1767)
สปีชีส์:: Birgus latro
ชื่อทวินาม
Birgus latro (Linnaeus, 1767)


ปูมะพร้าวอาศัยอยู่ที่ชายฝั่งส่วนใหญ่ในพื้นที่สีน้ำเงิน; จุดสีแดงคือที่ออยู่อาศัยหลัก และจุดสีเหลืองคือที่อยู่อาศัยรอง
ชื่อพ้อง
 Cancer crumenatus Rumphius, 1705 (ก่อน Linnean)  Cancer crumenatus orientalis Seba, 1759  Cancer latro Linnaeus, 1767  Birgus laticauda Latreille, 1829
ปูมะพร้าวขณะอยู่บนพื้น
ปูมะพร้าว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Birgus latro) จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมอาร์โธรพอด เป็นสัตว์ที่วิวัฒนาการมาจากปูเสฉวน และเป็นสัตว์ขาปล้องขนาดใหญ่ที่สุดที่อาศัยอยู่บนบก กิตติศัพท์ที่ว่าปูมะพร้าวสามารถเจาะลูกมะพร้าวด้วยก้ามอันทรงพลังนั้นเป็นที่รู้จักกันดี ในบางครั้งปูมะพร้าวถูกเรียกว่า ปูนักปล้น หรือ หัวขโมยปาล์ม ทั้งนี้เนื่องจากปูมะพร้าวมักจะขโมยข้าวของเครื่องใช้ภายในบ้านที่ส่องประกาย อย่างเช่นหม้อหรือถ้วยสแตนเลส บางคนเรียกปูมะพร้าวว่า ปูเสฉวนบก แต่อันที่จริงนอกจากปูมะพร้าวแล้ว ยังมีปูชนิดอื่นอีกที่จัดได้ว่าเป็นปูเสฉวนบกเช่นกัน นอกจากนี้ ปูมะพร้าวอาจมีชื่อเรียกต่างกันไปอีกในแต่ละที่ เช่น ที่เกาะกวม เรียกปูมะพร้าวว่า อายูยู
ลักษณะทางกายภาพ

ขนาดตัวของปูมะพร้าวนั้นหลากหลาย ตัวเต็มวัยของปูมะพร้าวสามารถเจริญเติบโตจนมีน้ำหนัก 4 กิโลกรัม  และความยาวของลำตัว 40 เซนติเมตร แต่ถ้านับรวมช่วงขาแล้วจะยาวถึง 1 เมตรได้ทีเดียว โดยทั่วไปตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย มีรายงานว่ามีการพบปูมะพร้าวที่หนักถึง 17 กิโลกรัม และมีความยาวของลำตัว 1 เมตร ซึ่งเป็นที่เชื่อว่านี่คือขนาดตัวที่ใหญ่ที่สุดที่เป็นไปได้ของสัตว์ขาปล้องที่อยู่บนบก ปูมะพร้าวมีอายุประมาณ 30-60 ปี
ลำตัวของปูมะพร้าวก็เหมือนกับสัตว์ทศบาททั่วไป คือประกอบด้วยส่วนหัวอก (เซฟาโลโทแรกซ์) และส่วนท้อง ที่มี 10 ขา ขาคู่หน้าสุดของปูมะพร้าวเป็นก้ามขนาดใหญ่ ใช้สำหรับเจาะลูกมะพร้าว และสามารถยกน้ำหนักได้ถึง 29 กิโลกรัม ขาอีกสามคู่ถัดมามีลักษณะคล้ายแหนบ ใช้สำหรับเดินและปีนป่าย (ปูมะพร้าวสามารถใช้ขาทั้งสามคู่นี้ไต่ต้นมะพร้าวได้สูงถึง 6 เมตร) ส่วนขาคู่สุดท้ายนั้นเล็กมาก ใช้สำหรับทำความสะอาดอวัยวะหายใจ  ขาคู่นี้มักจะอยู่ในกระดองตรงช่องที่บรรจุอวัยวะหายใจ
แม้ปูมะพร้าวจะวิวัฒนาการมาจากปูเสฉวน แต่มีเพียงตัวอ่อนของปูมะพร้าวเท่านั้นที่ต้องการเปลือกหอยมาปกป้องส่วนท้อง ตัวเต็มวัยของปูมะพร้าวสามารถสร้างส่วนท้องที่แข็งแรงขึ้นได้ด้วยไคติน และชอล์ค เปลือกแข็งที่ส่วนท้องนี้ช่วยป้องกันอันตรายและลดการเสียน้ำบนพื้นดิน ปูมะพร้าวจะลอกคราบเปลือกแข็งนี้ทุก ๆ  ช่วงเวลาหนึ่ง (ประมาณ 1 ปี) การลอกคราบครั้งหนึ่งใช้เวลาประมาณ 30 วัน โดยช่วงที่ลอกคราบเสร็จใหม่ ๆ ส่วนท้องของปูมะพร้าวจะอ่อนแอ และต้องการการป้องกัน
ปูมะพร้าวมีอวัยวะพิเศษสำหรับหายใจ เรียกว่า branchiostegal lung อวัยวะนี้อาจกล่าวได้ว่าเป็นครึ่งเหงือกครึ่งปอด ตั้งอยู่ด้านหลังของส่วนหัวอก มีเนื้อเยื่อคล้ายเหงือก แต่เนื้อเยื่อนี้ทำหน้าที่แลกเปลี่ยนก๊าซจากในอากาศ ไม่ใช่ในน้ำ ปูมะพร้าวมีเหงือกอยู่เหมือนกัน แต่เหงือกนี้ก็ไม่สามารถรับออกซิเจนได้มากนัก จึงไม่มีประโยชน์อะไร เหงือกนี้น่าจะเป็นสิ่งหลงเหลือจากวิวัฒนาการมากกว่า ปูมะพร้าวจึงว่ายน้ำไม่เป็น และอาจจะจมน้ำตายได้ถ้าอยู่ในน้ำนาน ๆ
อาหารการกิน

อาหารหลักของปูมะพร้าวคือผลไม้ โดยเฉพาะมะพร้าว อย่างไรก็ดี อะไรอย่างอื่นที่เป็นชีวภาพ ปูมะพร้าวสามารถกินได้หมด ไม่ว่าจะเป็น ใบไม้ ผลไม้เน่า ไข่เต่า ซากสัตว์ และเปลือกของสัตว์อื่น ๆ ปูมะพร้าวอาจกินสัตว์อื่นเป็น ๆ ที่เคลื่อนไหวช้า เช่น เต่าทะเลที่เพิ่งฟักออกจากไข่ เป็นต้น บ่อยครั้ง ปูมะพร้าวชอบที่จะขโมยอาหารจากปูมะพร้าวตัวอื่น และเอาอาหารลงไปกินในรูของมัน
ปูมะพร้าวชอบปีนต้นไม้เพื่อหาอาหาร นอกจากนั้นยังเพื่อหลบร้อนและหลีกภัย บางคนเชื่อว่าปูมะพร้าวตัดลูกมะพร้าวจากต้นแล้วลงมากินที่พื้น แต่นักชีววิทยาชาวเยอรมัน โฮลเกอร์ รัมพ์ฟ บอกว่าปูมะพร้าวไม่ได้ฉลาดพอที่จะคิดแผนการได้ถึงขนาดนั้น มันเพียงบังเอิญทำลูกมะพร้าวหล่นตอนที่จะกินลูกมะพร้าวบนต้นเท่านั้นเอง
การกระจายตัว

ปูมะพร้าวสามารถพบได้ที่หมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดียและหมู่เกาะทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก เกาะคริสต์มาสในมหาสมุทรอินเดียนับได้ว่าเป็นแหล่งอาศัยของปูมะพร้าวที่ใหญ่และสมบูรณ์ที่สุด หมู่เกาะคุกในมหาสมุทรแปซิฟิกก็นับว่ามีปูมะพร้าวจำนวนมากไม่แพ้กัน นอกจากนี้ปูมะพร้าวยังพบได้ที่อื่นอีก เช่น ในเซเชลส์  เป็นต้น การกระจายตัวของปูมะพร้าวสามารถแสดงคร่าว ๆ ได้ดังรูปด้านขวามือ
ลักษณะสีของปูมะพร้าวจะต่างกันไปตามแต่ละเกาะ ตั้งแต่สีม่วงอ่อน สีม่วงเข้ม ไปจนถึงสีน้ำตาล เนื่องจากปูมะพร้าวว่ายน้ำได้เฉพาะช่วงที่เป็นตัวอ่อนเท่านั้น และช่วงที่ตัวอ่อนของปูมะพร้าวมีระยะเวลาเพียง 28 วัน จึงสันนิษฐานว่าการกระจายของปูมะพร้าวจากเกาะหนึ่งไปสู่อีกเกาะหนึ่งที่อยู่ไกล ๆ น่าจะเป็นด้วยวิธีเกาะขอนไม้ หรือสิ่งอื่นที่ลอยได้ มากกว่าจะว่ายน้ำไป
การกระจายตัวในรูปพบว่ามีช่องว่างที่ช่วงเกาะบอร์เนียว และปาปัวนิวกินี คาดว่าที่ไม่มีปูมะพร้าวอยู่บนเกาะเหล่านี้เป็นเพราะปูมะพร้าวถูกมนุษย์จับกินหมดแล้วนั่นเอง
ปูมะพร้าวในประเทศไทย

ในปี พ.ศ. 2542 เรือสำรวจแหล่งปลาทูน่าในทะเลสากลของกรมประมง เมื่อเดินทางไปสำรวจมหาสมุทรอินเดียแล้ว ได้นำปูมะพร้าวจำนวน 23 ตัว จากอีลเดอลาซงป์ซียง ประเทศเซเชลส์ กลับมาประเทศไทยด้วย โดยเป็นตัวผู้ 4 ตัว และตัวเมีย 19 ตัว ซึ่งตอนนี้เลี้ยงไว้ที่สถาบันวิจัยชีววิทยาและประมงทะเล จังหวัดภูเก็ต
ในปลายปี พ.ศ. 2557 มีรายงานการพบปูมะพร้าวคู่แม่ลูก 3 ตัวด้วยกัน ที่เกาะสี่ ภายในหมู่เกาะสิมิลัน นับเป็นการกลับมาอีกครั้งของปูมะพร้าวในรอบนับ 10 ปี บ่งบอกว่ามีการแพร่ขยายพันธุ์อันเป็นผลสืบเนื่องมาจากการอนุรักษ์ธรรมชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q206070  Wikispecies: Birgus latro  BOLD: 276725  Fossilworks: 219624  GBIF: 4311512  iNaturalist: 51727  IRMNG: 11120127  ITIS: 1197343  IUCN: 2811  NCBI: 177283  WoRMS: 208668 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ