stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (เบอร์ลิน)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Olympiastadion Site เก็บถาวร 2006-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Picture galleries เก็บถาวร 2006-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: An illustrative walk along the facilities of the Olympischer Platz.
Hertha BSC official website
| ก่อนหน้า |  | โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (เบอร์ลิน) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อิชตาดีอูดาลุช  โปรตุเกส |  | ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศ  (ฤดูกาล 2014-2015) |  | ซานซีโร  อิตาลี |
| ด ค กสนามกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
 สนามกีฬาโอลิมปิก  อุทยานโอลิมปิก  หมู่บ้านโอลิมปิก 
ฤดูร้อน:  1896 สนามกีฬาพานาธิเนอิก  1900 วีละโดรมแว็งเซน  1904 สนามฟรานซิส (เซนต์หลุยส์)  1908 สนามกีฬาไวต์ซิตี  1912 สนามกีฬาโอลิมปิกสต็อกโฮล์ม  1920 สนามกีฬาโอลิมปิก (แอนต์เวิร์ป)  1924 สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟว์ ดูว์ มานัวร์  1928 สนามกีฬาโอลิมปิก (อัมสเตอร์ดัม)  1932 โคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส  1936 โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (เบอร์ลิน)  1948 สนามกีฬาเวมบลีย์ (1923)  1952 สนามกีฬาโอลิมปิกเฮลซิงกิ  1956 สนามคริกเก็ตเมลเบิร์น  1960 สตาดีโอโอลิมปีโก  1964 สนามกีฬาแห่งชาติ (โตเกียว)  1968 สนามกีฬาโอลิมปิกมหาวิทยาลัย  1972 โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (มิวนิก)  1976 สนามกีฬาโอลิมปิก (มอนทรีออล)  1980 สนามกีฬาลุจนีกี  1984 โคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส  1988 สนามกีฬาโอลิมปิกโซล  1992 สนามกีฬาโอลิมปิกยูอิส กุมปัญส์  1996 สนามกีฬาโอลิมปิกศตวรรษ  2000 สนามกีฬาออสเตรเลีย  2004 สนามกีฬาโอลิมปิก (เอเธนส์)  2008 สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง  2012 สนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน)  2016 สนามกีฬามารากานัง  2020 กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น  2024 สตาดเดอฟร็องส์  2028 โคลิเซียมอนุสรณ์/สนามกีฬาอินเกิลวูด  2032 แลงพาร์ก 
| ด ค กสนามแข่งขันนัดชิงชนะเลิศในฟุตบอลโลก |
| --- | --- |
 Estadio Centenario (1930)  Stadio Nazionale PNF (1934)  สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟว์ ดูว์ มานัวร์ (1938)  สนามกีฬามารากานัง (1950)  Wankdorf Stadium (1954)  Råsunda Stadium (1958)  สนามกีฬาแห่งชาติฆูลิโอ มาร์ติเนซ ปราดาโนส (1962)  สนามกีฬาเวมบลีย์ (1966)  อัซเตกา (1970)  โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (1974)  สนามกีฬาอันโตนิโอ เบสปูซิโอ ลิเบร์ติ (1978)  สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว (1982)  อัซเตกา (1986)  สตาดีโอโอลิมปีโก (1990)  Rose Bowl (1994)  สตาดเดอฟร็องส์ (1998)  สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะ (2002)  โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (2006)  ซอกเกอร์ซิตี (2010)  สนามกีฬามารากานัง (2014)  สนามกีฬาลุจนีกี (2018)  สนามกีฬานานาชาติลูซัยล์ (2022)  สนามกีฬาเมตไลฟ์ (2026)  TBD (2030)  TBD (2034) 
| ด ค กสนามแข่งขันนัดชิงชนะเลิศในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป |
| --- | --- |
 1960: ปาร์กเดแพร็งส์ (ปารีส)  1964: สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว (มาดริด)  1968: สตาดีโอโอลิมปีโก (โรม)  1972: Heysel Stadium (บรัสเซลส์)  1976: สนามกีฬาเรดสตาร์ (เบลเกรด)  1980: สตาดีโอโอลิมปีโก (โรม)  1984: ปาร์กเดแพร็งส์ (ปารีส)  1988: โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (มิวนิก)  1992: Ullevi (กอเทนเบิร์ก)  1996: สนามกีฬาเวมบลีย์ (ลอนดอน)  2000: Feijenoord Stadion (รอตเทอร์ดาม)  2004: อิชตาดียูดาลุช (ลิสบอน)  2008: สนามกีฬาแอ็นสท์ ฮัพเพิล (เวียนนา)  2012: ศูนย์กีฬาแห่งชาติออลิมปีย์สกึย (เคียฟ)  2016: สตาดเดอฟร็องส์ (แซ็ง-เดอนี)  2020: สนามกีฬาเวมบลีย์ (ลอนดอน)  2024: โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (เบอร์ลิน)  2028: สนามกีฬาเวมบลีย์ (ลอนดอน)
เหตุโจมตีทางอากาศใส่โรงพยาบาลในกอนดอซ

| การโจมตีทางอากาศใส่โรงพยาบาลในกอนดอซ |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของ การศึกที่กอนดอซ, สงครามในอัฟกานิสถาน
ที่ตั้งของศูนย์บรอบาลผู้บาดเจ็บของอค์การแพทย์ไร้พรมแดนในกอนดอซ
ชนิด: การโจมตีทางอากาศ
ตำแหน่ง: แคว้นกอนดอซ ประเทศอัฟกานิสถาน
เป้าหมาย: ศูนย์บริบาลผู้บาดเจ็บกอนดอซ โรงพยาบาลโดยองค์การแพทย์ไร้พรมแดน
วันที่: 3 ตุลาคม ค.ศ. 2015 (2015-10-03)
ผู้ลงมือ:  AC-130U คอลไซน์ "แฮมเมอร์", กองทัพอากาศสหรัฐ
ผู้สูญเสีย: 42 ถูกสังหาร มากกว่า 30 ได้รับบาดเจ็บ
เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2015 อากาศยาน AC-130U ของกองทัพอากาศสหรัฐ ทำการโจมตีใส่ศูนย์บริบาลผู้บาดเจ็บกอนดอซ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลขององค์การแพทย์ไร้พรมแดน (MSF) ในนครกอนดอซ แคว้นกอนดอซ ทางตอนเหนือของประเทศอัฟกานิสถาน เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 42 ราย และบาดเจ็บอีก 30 คน
องค์การแพทย์ไร้พรมแดนประณามเหตุการณ์นี้ โดยระบุว่าเป็นการละเมิดซึ่งกฎหมายมนุษยธรรมนานาชาติและจัดเป็นอาชญากรรมสงคราม รวมถึงระบุเพิ่มเติมอีกว่าองค์การและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งหมดล้วนได้รับการแจ้งให้ทราบแล้วถึงการมีอยู่และบริการของโรงพยาบาลมาตั้งนานแล้ว
กองทัพสหรัฐในตอนแรกระบุว่าการโจมตีนี้ทำไปเพื่อป้องกันกองทัพของสหรัฐบนภาคพื้น แต่ต่อมา ผู้บังคับบัญชาการทหารของอเมริกาในอัฟกานิสถาน จอห์น เอฟ. แคมป์เบลล์ กล่าวว่าการโจมตีนี้ถูกร้องขอมาโดยกองทัพกองทัพอัฟกานิสถานซึ่งในเวลานั้นกำลังถูกตอลิบานโจมตี แต่ในท้ายที่สุดแคมป์เบลล์ระบุว่าเป็นการตัดสินใจของสหรัฐ ทำในลำดับขั้นสั่งการของสหรัฐเท่านั้น โดยไม่มีอัฟกานิสถานมีส่วนในการตัดสินใจ เขายังระบุยอมรับว่าการโจมตีนี้ "เป็นความผิดพลาด" และ "ไม่มีทางที่จะจงใจโจมตีเป้าที่เป็นหน่วยให้บริการทางการแพทย์ซึ่งได้รับการคุ้มครอง" ในรายงาน USCENTCOM 15-6 ระบุว่าการขาดการชี้นำเชิงยุทธศาสตร์และการเผยแพร่กฎการปฏิบัติบางประการของนายพลแคมป์เบลล์เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้การบังคับบัญชาและการควบคุมล้มเหลวก่อนการโจมตีทางอากาศ และแหล่งข้อมูลไม่ระบุตัวตนอ้างเสียงอัดจากห้องนักบินแสดงให้เห็นว่าทหารบนอากาศยาน AC-130 เองก็ตั้งข้อสงสัยถึงความชอบด้วยกฎหมายของการโจมตีนี้
ในวันที่ 7 ตุลาคม 2015 ประธานาธิบดีสหรัฐ บารัก โอบามา ทำการขอโทษอย่างเป็นทางการและประกาศว่าสหรัฐอเมริกาจะทำการจ่ายเงินทำขวัญ 6,000 ดอลลาร์สหรัฐให้กับครอบครัวเหยื่อที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ดังกล่าว มีการตั้งคณะกรรมการสอบสวนสามคณะโดยเนโท, กลุ่มร่วมมือระหว่างสหรัฐกับอัฟกานิสถาน และจากกระทรวงกลาโหมของสหรัฐ กระทรวงกลาโหมเผยแพร่ผลการสอบสวนใันวันที่ 29 เมษายน 2016 ในขณะที่ทางองค์การแพทย์ไร้พรมแดนเรียกร้องให้มีการสอบสวนโดยนานาชาติและโดยอิสระ พร้อมระบุว่ากองกำลังติดอาวุธที่ดำเนินการโจมตีทางอากาศไม่สามารถดำเนินการสืบสวนการกระทำของตนเองไปได้อย่างเที่ยงธรรม
เชกอิตออฟ

เชกอิตออฟ (อังกฤษ: Shake It Off) อาจหมายถึง
"เชกอิตออฟ" (เพลงมารายห์ แครี), 2005
"เชกอิตออฟ" (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์), 2014
เชกยัวร์บอดี (ดาวน์ทูเดอะกราวน์)

ชาร์คยัวร์บอดี้ (ดาวน์ทูเดอะกราวน์) (อังกฤษ: Shake Your Body (Down to the Ground)) เป็นซิงเกิลฮิตเพลงหนึ่งของเดอะแจ็กสันส์ วางจำหน่ายโดยค่าย CBS/อีพิกเรเคิดส์ เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1978 ในอัลบั้ม Destiny
อุรังอุตัง

| อุรังอุตัง ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ต้นสมัยไพลสโตซีน   PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |

อุรังอุตังบอร์เนียว (P. pygmaeus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง (Chordata)
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (Mammalia)
อันดับ:: ไพรเมต (Primates)
วงศ์:: วงศ์ลิงใหญ่ (Hominidae)
วงศ์ย่อย:: Ponginae Elliot, 1912
สกุล:: Pongo Lacépède, 1799

ชนิดต้นแบบ
Pongo borneo Lacépède, 1799 (Simia satyrus Linnaeus, 1760)
ชนิด
 Pongo abelii  Pongo pygmaeus   Pongo tapanuliensis  Pongo hooijeri†  Pongo weidenreichi†

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ทั้ง 3 ชนิด
ชื่อพ้อง
 Faunus Oken, 1816  Lophotus Fischer, 1813  Macrobates Billberg, 1828  Satyrus Lesson, 1840
อุรังอุตัง (อังกฤษ: Orangutan) เป็นไพรเมตจำพวกลิงไม่มีหาง ที่อยู่ในสกุล Pongo (/พอง-โก/) เป็นสัตว์พื้นเมืองของเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซียเท่านั้น มีขนาดใหญ่คล้ายมนุษย์ ไม่มีหาง หูเล็ก แขนและขายาว ตัวผู้มีน้ำหนัก 75–200 กิโลกรัม ส่วนตัวเมียหนัก 50–80 กิโลกรัม มีขนหยาบสีแดงรุงรัง เมื่อโตขึ้นกระพุ้งแก้มจะห้อยเป็นถุงขนาดใหญ่
มันชอบอยู่บนต้นไม้โดดเดี่ยว เว้นแต่ช่วงผสมพันธุ์จะอยู่เป็นคู่ ชอบห้อยโหนจากกิ่งหนึ่งไปอีกกิ่งหนึ่ง มีการสร้างรังนอน แบบเดียวกับชิมแปนซี เชื่อง ไม่ดุ หัดง่ายแต่เมื่อเติบโตแล้วจะดุมาก
เมื่ออุรังอุตังอายุ 10 ปี จะสามารถผสมพันธุ์ได้ ออกลูกทีละ 1 ตัว และอายุยืนถึง 40 ปีเลย ปัจจุบัน เป็นสัตว์หายาก อาหารหลักคือผลไม้ชนิดต่าง ๆ โดยเฉพาะทุเรียน นอกจากนี้ยังกินแมลง ไข่นก สัตว์เล็ก ๆ อื่นอีกด้วย
ปัจจุบันพบ 3 ชนิดพันธุ์ คือ
อุรังอุตังสุมาตรา (Pongo abelii)
อุรังอุตังบอร์เนียว (Pongo pygmaeus)
อุรังอุตังตาปานูลี (Pongo  tapanuliensis)–เป็นชนิดใหม่ล่าสุดที่เพิ่งจำแนกออกจากอุรังอุตังสุมาตราเมื่อปี พ.ศ. 2560 เมื่อมีการศึกษาทางพันธุกรรมพบว่ามีลักษณะฟันและกะโหลกแตกต่างกัน
โดยคำว่า อุรังอุตัง นั้น มาจากคำว่า โอรังฮูตัน (มลายู: orang hutan) ในภาษามลายู-อินโดนีเซีย หมายถึง "คนป่า"
ระเบียงภาพ

อุรังอุตังในสวนสัตว์อุบลราชธานี
อุรังอุตังบอร์เนียวตัวผู้ขนาดใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อุรังอุตัง
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ponginae ที่วิกิสปีชีส์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
เกียวกูองโฮโซ

แผ่นเสียงบันทึกกระแสพระราชดำรัส "เกียวกูองโฮโซ" ของจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ปัจจุบันได้รับการอนุรักษ์ไว์ที่พิพิธภัณฑ์ของเอ็นเอชเค
เกียวกูองโฮโซ (ญี่ปุ่น: 玉音放送; โรมาจิ: Gyokuon-hōsō) หรือ "การออกอากาศพระสุรเสียง" เป็นการออกอากาศ "พระราชดำรัสว่าด้วยการสิ้นสุดสงครามมหาเอเชียบูรพา" (ญี่ปุ่น: 大東亜戦争終結ノ詔書; โรมาจิ: Daitōa-sensō-shūketsu-no-shōsho) ของจักรพรรดิฮิโระฮิโตะแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ทางระบบวิทยุกระจายเสียง โดยทรงประกาศต่อชาวญี่ปุ่นว่ารัฐบาลญี่ปุ่นได้ยอมรับปฏิญญาพ็อทซ์ดัม ซึ่งต้องการให้ทหารญี่ปุ่นยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขเพื่อยุติสงครามโลกครั้งที่สอง พระราชดำรัสดังกล่าวได้รับการเผยแพร่เมื่อเที่ยงวันตามเวลามาตรฐานญี่ปุ่น วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2488 หลังจากยุทธการโอะกินะวะ การทิ้งระเบิดปรมาณูถล่มฮิโระชิมะและนะงะซะกิ และการประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นของสหภาพโซเวียต
พระราชดำรัสของจักรพรรดิฮิโระฮิโตะอาจถือได้ว่าเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่จักรพรรดิญี่ปุ่นมีพระราชดำรัสแก่สามัญชน แม้ว่าจะเป็นพระราชดำรัสผ่านแผ่นเสียงก็ตาม พระราชดำรัสดังกล่าวเผยแพร่ในรูปแบบทางการและใช้ภาษาญี่ปุ่นที่ค่อนข้างพ้นสมัยซึ่งใช้กันในราชสำนักจักรพรรดิแต่โบราณ นอกเหนือจากนั้น พระราชดำรัสของจักรพรรดิฮิโระฮิโตะมิได้หมายความถึงการยอมจำนนโดยตรง แต่ตรัสว่าพระองค์ได้พระราชทานคำแนะนำแก่รัฐบาลในการยอมรับข้อตกลงของปฏิญญาพอตสดัมทั้งหมด สิ่งทำให้เกิดความสับสนในหมู่ผู้ฟังจำนวนมากซึ่งไม่ทราบว่าญี่ปุ่นได้ยอมจำนนหรือพระจักรพรรดิทรงเรียกร้องให้ประชาชนต่อต้านการรุกรานของข้าศึกต่อไป คุณภาพเสียงที่ต่ำของการออกอากาศวิทยุ เช่นเดียวกับภาษาอย่างเป็นทางการที่ใช้กันในราชสำนัก เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดความสงสัย
การออกอากาศ

บรรยากาศระหว่างการเผยแพร่กระแสพระราชดำรัสว่าด้วยการยุติสงครามมหาเอเชียบูรพา ในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2488 (ซ้าย) ประชาชนชาวญี่ปุ่นซึ่งเผชิญภัยจากการโจมตีทางอากาศนั่งคุกเข่ารับฟังการออกอากาศพระราชดำรัส (ขวา) เชลยศึกจากกองทัพที่ 31 ของญี่ปุ่น ซึ่งถูกควบคุมตัวไว้ที่เกาะกวม ยืนก้มศีรษะรับฟังการออกอากาศพระราชดำรัส
บรรยากาศระหว่างการเผยแพร่กระแสพระราชดำรัสว่าด้วยการยุติสงครามมหาเอเชียบูรพา ในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ประชาชนและข้าราชการคุกเข่ารับฟังการออกอากาศพระราชดำรัสหน้าพระราชวังหลวงโตเกียว
พระราชดำรัสนี้มิได้ถูกนำออกอากาศโดยตรง แต่เป็นการเล่นเสียงจากแผ่นเสียงซึ่งได้มีการบันทึกไว้จากพระราชวังหลวงในระหว่างวันที่ 13-14 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ทหารญี่ปุ่นหลายฝ่ายไม่เห็นด้วยกับการที่สมเด็จพระจักรพรรดิกำลังจะยุติสงคราม เนื่องจากพวกเขาถือว่าเป็นการทำให้ประเทศเสื่อมเสียเกียรติยศอย่างยิ่ง ไม่นานหลังจากนั้น นายทหารนับพันนายก็พยายามบุกเข้าไปในพระราชวังหลวงในเย็นวันที่ 14 สิงหาคม เพื่อทำลายแผ่นเสียงนี้ (เหตุการณ์นี้ต่อมาเรียกว่า อุบัติการณ์คิวโจ (Kyūjō Jiken) หรือ "เหตุกบฎในพระราชวังหลวง") แต่แผ่นเสียงได้ถูกลักลอบนำออกจากพระราชวังหลวงไปก่อนแล้ว โดยถูกซุกซ่อนไว้ในในตะกร้าซักผ้า ทำให้สามารถนำไปออกอากาศได้ในวันรุ่งขึ้น
เพื่อบรรเทาความสับสน ในตอนสรุปของพระราชดำรัส ผู้ประกาศวิทยุได้ประกาศอย่างชัดเจนว่าพระราชดำรัสของสมเด็จพระจักรพรรดิหมายความว่า ญี่ปุ่นกำลังจะยอมจำนน ตามข้อมูลของนักหนังสือพิมพ์ชาวฝรั่งเศส โรเบิร์ต กิลเลน ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในโตเกียว ณ ขณะนั้น บันทึกไว้ว่า หลังจากผู้ประกาศได้สรุปพระราชดำรัสแล้ว ชาวญี่ปุ่นจำนวนมากก็กลับไปอยู่บ้านหรือสำนักงานธุรกิจของตนเองเป็นเวลาหลายชั่วโมง เพื่อที่จะซึมซับและไตร่ตรองความสำคัญของประกาศนั้นอย่างเงียบ ๆ
หลังการออกอากาศบันทึกพระสุรเสียงทรงมีพระราชดำรัสดังกล่าว แผ่นบันทึกเสียงที่ใช้ในการออกอากาศได้สูญหายไปท่ามกลางความโกลาหลหลังการประกาศยอมจำนน แต่ช่างเทคนิคคนหนึ่งของสถานีวิทยุได้ทำสำเนาไว้อย่างลับ ๆ ซึ่งต่อมาได้ส่งมอบให้หน่วยงานของฝ่ายผู้ยึดครองญี่ปุ่น และเป็นต้นฉบับของสำเนาเสียงที่ปรากฏอยู่จนถึงทุกวันนี้
ใจความสำคัญ

เนื้อหาหลักของกระแสพระราชดำรัสคือการประกาศการยอมจำนนของญี่ปุ่นโดยจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ อย่างไรก็ตาม คำศัพท์ที่ปรากฏในพระราชดำรัสดังกล่าวเป็นศัพท์สูง ฟังเข้าใจได้ยากยิ่ง คนญี่ปุ่นจำนวนไม่น้อยในสมัยนั้นก็ยังไม่แน่ใจในความหมายที่แท้จริงในทันที และจากเนื้อความทั้งหมดที่สมเด็จพระจักรพรรดิทรงประกาศ แม้ว่าเนื้อหาหลักคือการยอมจำนนของญี่ปุ่น แต่ก็ไม่มีส่วนใดเลยที่ระบุคำว่า “ยอมแพ้”
เนื้อความที่สื่อว่าญี่ปุ่นยอมแพ้ตามพระราชดำรัสของสมเด็จพระจักรพรรดิคือ
| ภาษาญี่ปุ่น อักขรวิธีตามเอกสารต้นฉบับ | คำอ่าน อักษรโรมัน | คำแปลภาษาอังกฤษ (แปลโดย ฮิระกะวะ ทะดะอิชิ) | คำแปลภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- |
|  朕ハ帝國政府ヲシテ米英支蘇四國ニ對シ其ノ共同宣言ヲ受諾スル旨通告セシメタリ |  Chin wa teikoku-seifu wo shite Bei Ei Shi So shikoku ni taishi sono kyōdō-sengen wo judaku suru mune tsūkoku seshimetari |  We have ordered Our Government to communicate to the Governments of the United States, Great Britain, China and the Soviet Union that Our Empire accepts the provisions of their Joint Declaration. |  "เราได้มีบัญชาให้รัฐบาลจักรวรรดิแจ้งไปยังสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร จีน สหภาพโซเวียต สี่ประเทศ ว่าเรายอมรับปฏิญญาที่พวกเขาได้ร่วมกันประกาศไว้" |
เกียวกุอง โฮโซ - การออกอากาศพระราชดำรัสว่าด้วยพระบรมราชวินิจฉัยในการสิ้นสุดสงครามของจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ณ วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2488 เวลา 12.00 ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น
ปฏิญญาที่พระองค์มีรับสั่งถึง คือ ปฏิญญาพ็อทซ์ดัม ซึ่งสี่ชาติใหญ่ร่วมกันเรียกร้องให้ญี่ปุ่นยอมแพ้โดยไม่มีเงื่อนไข ในตอนนั้น ประชาชนคนไหนไม่รู้จักคำประกาศนี้ ก็อาจไม่เข้าใจชัดเจนในทันทีว่านั่นหมายถึงการยอมแพ้ของญี่ปุ่น
และท้ายที่สุด พระองค์ตรัสถ้อยคำที่มีชื่อเสียงว่า: "แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เราจะต้องดำเนินไปตามกระแสแห่งกาลเวลา อดทนในสิ่งที่เหลือจักทานทน ข่มกลั้นในสิ่งที่ยากจักข่มกลั้น เพื่อถากถางปูทางสู่มหาสันติภาพอันจักยั่งยืนสืบไปนับพันปี"
ทั้งนี้ เนื้อหาในพระราชดำรัสได้แปลเป็นภาษาอังกฤษและและออกอากาศไปยังดินแดนโพ้นทะเลของฝ่ายสัมพันธมิตรในเวลาเดียวกันโดย ฮิระกะวะ ทะดะอิชิ (平川唯一) โดยที่ประเทศสหรัฐอเมริกานั้น คณะกรรมาธิการการสื่อสารของรัฐบาลกลางสหรัฐอเมริกา (Federal Communications Commission: FCC) ได้บันทึกเสียงการออกอากาศครั้งนี้ไว้ และคำแปลภาษาอังกฤษของพระราชดำรัสนี้ได้มีการตีพิมพ์เนื้อหาทั้งหมดในหนังสือพิมพ์ The New York Times.
ดูเพิ่ม

การยอมจำนนของญี่ปุ่น
ประกาศความเป็นมนุษย์
แหล่งข้อมูลอื่น

สำเนาการบันทึกเสียงกระแสพระราชดำรัส (ภาษาญี่ปุ่น) เก็บถาวร 2011-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Photo containing English text of the Emperor's declaration
The Emperor's Speech: 67 Years Ago, Hirohito Transformed Japan Forever, The Atlantic, 15 August 2012
สะดุดคำ “เสียงนั้น...วันญี่ปุ่นแพ้” โดย ดร.โฆษิต ทิพย์เทียมพงษ์ (ผู้จัดการออนไลน์)
ไมยราพ

บทความนี้เกี่ยวกับตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไมยราพและไมยราบ (แก้ความกำกวม)
| มัยราพณ์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน รามเกียรติ์
มัยราพณ์ทำพิธีปรุงยาสะกดทัพ (ภาพจากโขนเฉลิมพระเกียรติ ชุด ศึกมัยราพณ์)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: ยักษ์
เพศ: ผู้
ตำแหน่ง: กษัตริย์กรุงบาดาล
คู่สมรส: นางจันทวดี
ญาติ: มหายมยักษ์ (บิดา) นางจันทรประภาศรี (มารดา) พิรากวน (พี่สาว) ไวยวิก (หลาน) มัจฉานุ (บุตรบุญธรรม)
สีกาย: ม่วง
อาวุธประจำตัว: ยาเป่ากล้องล่องหน
ไมยราพ หรือ มัยราพณ์ เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ พญายักษ์เจ้าแห่งเมืองบาดาล กายสีม่วงอ่อน มงกุฎยอดกระหนก ปากขบ นัยน์ตาจระเข้ มีเวทมนตร์สะกดทัพ และเครื่องสรรพยาเป่ากล้องล่องหนเป็นอาวุธ ในต้นฉบับภาษาสันสกฤตชื่อว่า อหิรภณะ มัยราพณ์เป็นยักษ์ที่มีนิสัยดุร้ายเป็นอย่างมาก
ประวัติ

มัยราพณ์เป็นโอรสท้าวมหายมยักษ์ กษัตริย์เมืองบาดาลองค์ที่ 2 และนางจันทรประภาศรี มีพี่สาว 1 คน คือนางพิรากวน ภายหลังเมื่อท้าวมหายมยักษ์สิ้นพระชนม์ ไมยราพได้ครองเมืองบาดาลสืบแทนเป็นกษัตริย์แห่งเมืองบาดาลองค์ที่ 3 ซึ่งก่อนตายมหายมยักษ์ ก็ได้สั่งเสียว่าอย่าไปยุ่งกับทศกัณฐ์ ผู้มีศักดิ์เป็นลุง เพราะจะเป็นภัยต่อเมืองบาดาล
ต่อมามัยราพณ์ได้ไปเรียนวิชากับพระฤษีสุเมธ ที่เชิงป่าหิมพานต์จนมีวิชาเก่งกล้า รวมทั้งยังถอดหัวใจได้ จึงถอดดวงใจไว้ในแมลงภู่ แล้วนำไปซ่อนไว้ที่ยอดเขาตรีกูฏ มัยราพณ์ได้พบมัจฉานุ ลูกของนางสุพรรณมัจฉากับหนุมานที่คลอดทิ้งไว้บนหาดทราย จึงเก็บมาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม
เมื่อทศกัณฐ์ได้มาเชิญให้มัยราพณ์ไปช่วยรบ แม้นางจันทรประภาศรีพระมารดาจะห้ามปรามไว้ มัยราพณ์ก็ไม่เชื่อฟัง และได้ไปสะกดทัพ และลักพาพระรามไปซ่อนไว้ที่เมืองบาดาล โดยใส่กรงเหล็กขังไว้ที่ดงตาลเพื่อรอต้มให้ตายพร้อมกับไวยวิกหลานชาย บุตรของนางพิรากวนที่มัยราพณ์กล่าวหาว่าเป็นกบฏ หนุมานจึงตามไปช่วยและได้พบกับมัจฉานุ ทั้งสองเกิดต่อสู้กันโดยไม่รู้ว่าเป็นพ่อลูก แต่ก็ทำอะไรกันไม่ได้จึงสอบถามความเป็นมาซึ่งกันและกัน ครั้นสอบถามและพิสูจน์กันด้วยลักษณะและการหาวเป็นดาวเป็นเดือนของหนุมาน มัจฉานุจึงยอมเชื่อ หนุมานจะให้มัจฉานุบอกที่ซ่อนพระราม แต่มัจฉานุยังกตัญญูต่อมัยราพณ์ ก็ไม่ยอมบอกตามตรง แต่บอกใบ้ว่ามาทางใดก็ให้ไปทางนั้น หนุมานจึงมุดลงไปในสายบัวเหมือนกับที่ลงมาครั้งแรก และที่สุดหนุมานก็ฆ่ามัยราพณ์ตาย ไวยวิก บุตรของนางพิรากวนจึงได้เป็นกษัตริย์แห่งกรุงบาดาลองค์ที่ 4
ข้อมูลเพิ่มเติม

โขนเรื่องรามเกียรติ์ ชุดมัยราพณ์สะกดทัพ  ของกรมศิลปากร[ลิงก์เสีย]
| ก่อนหน้า |  | ไมยราพ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มหายมยักษ์ |  | กษัตริย์กรุงบาดาลในเรื่อง รามเกียรติ์   |  | ไวยวิก |
เช วิกัม

| เช วิกัม |
| --- | --- |
วิกัมในปี ค.ศ. 2018
เกิด: แฟรงกลิน เช วิกัม จูเนียร์  (1969-01-05) 5 มกราคม ค.ศ. 1969 (55 ปี) Tallahassee, ฟลอริดา, สหรัฐ
การศึกษา: State University of New York, Purchase (BFA)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1997–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Christine Whigham (สมรส 1995)
บุตร: Giorgia Whigham
แฟรงกลิน เช วิกัม จูเนียร์ (อังกฤษ: Franklin Shea Whigham Jr.;เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2512) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขารับบท อีเลียส "อีไล" ทอมป์สัน ในละครซีรีส์เรื่อง  Boardwalk Empire ของ HBO นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวในซีซั่นแรกของ True Detective, ฤดูกาลที่สามของ ฟาร์โก และ โจ้กเกอร์ เขาปรากฏตัวในบท เอเจนต์ ไมเคิล สแตซิแอก ใน Fast & Furious และ Fast & Furious 6
เอาดีคัพ 2019

| --- | --- |

รายละเอียดการแข่งขัน
ประเทศเจ้าภาพ: เยอรมนี
วันที่: 30–31 กรกฎาคม
ทีม: 4 (จาก 1 สมาพันธ์)
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  ทอตนัมฮอตสเปอร์ (สมัยที่ 1st)
รองชนะเลิศ:  บาเยิร์นมิวนิก
อันดับที่ 3:  เรอัลมาดริด
อันดับที่ 4:  เฟแนร์บาห์แช
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 4
จำนวนประตู: 20 (5 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: การีม แบนเซมา โทมัส มึลเลอร์ (คนละ 3 ประตู)
← 2017 2021 → 
เอาดีคัพ 2019  เป็นครั้งที่ 6 ของ เอาดี้คัพ, ทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลแข่งขันกันเพียงสองวันนั้นที่มีสี่ทีมและจะมีการลงเล่นที่ อัลลิอันซ์อาเรนา ใน มิวนิก, ประเทศเยอรมนี. โดยมีทีมเจ้าภาพจัดการแข่งขัน บาเยิร์นมิวนิก, ทีมจากสเปน เรอัลมาดริด, ทีมจากอังกฤษ ทอตนัมฮอตสเปอร์, และจากตุรกี เฟแนร์บาห์แช.
ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน

บาเยิร์นมิวนิก
เรอัลมาดริด
ทอตนัมฮอตสเปอร์
เฟแนร์บาห์แช
นัด

เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น (เวลาออมแสงยุโรปกลาง; UTC+2).
นัด > รอบรองชนะเลิศ

30 กรกฎาคม ค.ศ. 2019
18:00
| เรอัลมาดริด  | 0–1 |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | เคน  22' |
ผู้ตัดสิน: โทเบียส สไตเลอร์ (เยอรมนี)
30 กรกฎาคม ค.ศ. 2019
20:30
| บาเยิร์นมิวนิก  | 6–1 |  เฟแนร์บาห์แช |
| --- | --- | --- |
| ซังชึช  22' โกเร็ทซ์คา  28' มึลเลอร์  31', 44' (ลูกโทษ), 58' กอมาน  40' | รายงาน | ครูเซอ  64' |
ผู้ตัดสิน: เฟลิกซ์ บรึช (เยอรมนี)
นัด > นัดชิงอันดับที่สาม

31 กรกฎาคม ค.ศ. 2019
18:00
| เรอัลมาดริด  | 5–3 |  เฟแนร์บาห์แช |
| --- | --- | --- |
| แบนเซมา  12', 27', 53' นาโช  62' มาเรียโน  79' | รายงาน | โรดริเกส  6' ดิราร์  34' ตูฟัน  59' |
ผู้ตัดสิน: เบนจามิน คอร์ตุส (เยอรมนี)
นัด > นัดชิงชนะเลิศ

31 กรกฎาคม ค.ศ. 2019
20:30
| ทอตนัมฮอตสเปอร์  | 2–2 |  บาเยิร์นมิวนิก |
| --- | --- | --- |
| ลาเมลา  19' เอริกเซน  59' | รายงาน | อาร์พ  61' เดวีส์  81' |
ลูกโทษ
| อัลเดอร์เวเริลด์  เอริกเซน  เคน  ซน  โรเลส  สกิปป์  ต็องก็องกา  | 6–5 |  อาลาบา  เตียโก  มึลเลอร์  ซังชึช  แลวันดอฟสกี  ซิงห์  โบอาเทง |
ผู้ชม: 67,500 คน
ผู้ตัดสิน: โรเบิร์ต ฮาร์ตมันน์ (เยอรมนี)
เชกสเปียส์ซิสเตอร์

| เชกสเปียรส์ ซิสเตอร์ |
| --- | --- |
แนวเพลง: ร็อก ,ซินธ์ป็อป
ช่วงปี: 1988–1996
ค่ายเพลง: ลอนดอนเรกคอร์ดส

สมาชิก: ซิโอบาห์น ฟาเฮย์
อดีตสมาชิก: มาร์เซลลา ดีทรอยต์
เชกสเปียรส์ ซิสเตอร์ (อังกฤษ: Shakespears Sister เดิมเขียนว่า Shakespeare's Sister) เป็นวงดนตรีแนวซินธ์ป็อป-ร็อก ก่อตั้งวงในปี 1988 โดยอดีตสมาชิกวงบานานารามา คือ ซิโอบาห์น ฟาเฮย์ ที่เป็นทั้งนักร้อง นักแต่งเพลง เป็นวงดนตรีวงแรกของฟาเฮย์หลังจากออกจากบานานารามา ต่อมาในปี 1989 ได้สมาชิกเพิ่มคือ มาร์เซลลา ดีทรอยต์ เข้ามาโดยอยู่ในสังกัดลอนดอนเรกคอร์ดส ในฐานะวงดูโอ
ชื่อวงมาจากเพลงของวงเดอะสมิธส์ ที่ชื่อ "Shakespeare's Sister" ที่มีกล่าวถึงในบทความ  A Room of One's Own (1929) ของเวอร์จิเนีย วูลฟ์
วงมีเพลงดังคือเพลง  "Stay" ที่ขึ้นอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักรนานถึง 8 สัปดาห์ นอกจากนี้วงยังได้รับรางวัลวิดีโอยอดเยี่ยมจากเพลงนี้ จากบริทอวอร์ดส ในปี 1993
อัลบั้ม

1989 Sacred Heart
1992 Hormonally Yours
2004 #3
2004 The Best of Shakespears Sister
2005 Long Live the Queens!
เชดส์ออฟเพอร์เพิล

เชดส์ออฟเพอร์เพิล (อังกฤษ: Shades of Purple) เป็นอัลบั้มเปิดตัวของดูโอแนวป็อปสัญชาตินอร์เวย์ เอ็มทูเอ็ม ออกจำหน่ายในสหรัฐเมื่อ 7 มีนาคม 2000 กับสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์ ขึ้นอันดับ 7 ที่นอร์เวย์, อันดับ 89 ที่สหรัฐบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 และอันดับ 1 บนชาร์ตฮีตซีกเกอส์ ซิงเกิล "โดนต์เซย์ยูเลิฟมี" ที่ก่อนหน้านั้นออกเป็นซฺงเกิ้ลแรกของอัลบั้มประกอบภาพยนตร์ Pokémon: The First Movie  ในเดือนตุลาคม 1999 ยังปรากฏในอัลบั้มนี้ นอกจากนี้ยังมีอีก 2 ซิงเกิลคือ  "Mirror Mirror" กับ "Everything You Do" ที่ออกจำหน่ายในปี 2000
อัลบั้มได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี รอเบิร์ต คริสต์เกา ให้อัลบั้มระดับ A- เขายังชื่นชมการร้องของทั้งคู่ ไมเคิล เพาเลตตา จากนิตยสาร บิลบอร์ด กล่าวไว้ว่า "งดงามเหมาะกับการเป็นอัลบั้มประกอบภาพยนตร์แห่งฤดูไม้ผลิ/ฤดูร้อน ปี 2000" อัลบั้ม เชดส์ออฟเพอร์เพิล ขายได้มากกว่า 1.5 ล้านชุดทั่วโลก และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขาอัลบั้มเพลงป็อปจากรางวัลสเปลมานไพรเซน 2000
แฮคเกอร์พลง

1.Don't Say You Love Me  2.The Day You Went Away
3.Girls In Your Dream
4.Mirror Mirror
5.Pretty Boy 
6.Give A Little Love
7.Everything You Do 
8.Don't Mess With My Love 
9.Dear Diary 
10.Do You Know What You Want 
11.Smiling Face 
12.Our Song 
13.Why
14.The Feeling Is Gone (Australian Bonus Track)
คนละขอบฟ้า

| คนละขอบฟ้า |
| --- | --- |

เขียนโดย: กรุง ญ. ฉัตร
แสดงนำ: พ.ศ. 2550 ภูธเนศ หงษ์มานพ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร พ.ศ. 2559  วรินทร ปัญหกาญจน์ ศิรินทร์ ปรีดียานนท์
จำนวนตอน: พ.ศ. 2550 : 28 ตอน   พ.ศ. 2559 : 13 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: พ.ศ. 2550 : 60 นาที   พ.ศ. 2559 : 150 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: พ.ศ. 2550 : ช่อง 5 พ.ศ. 2559 : ช่อง 3
ออกอากาศ: พ.ศ. 2559 :  6 ธันวาคม พ.ศ. 2559 – 17 มกราคม พ.ศ. 2560
คนละขอบฟ้า เป็นละครโทรทัศน์ แนวละครดราม่า-โรแมนติก สร้างมาจากบทประพันธ์ของ กรุง ญ. ฉัตร ครั้งแรกออกอากาศทาง ช่อง 9 ครั้งที่สองออกอากาศทาง ช่อง 5 และครั้งที่สามออกอากาศทาง ช่อง 3
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์

ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2530 ผลิตโดยบริษัท สีบุญเรือง จำกัด นำแสดงโดย วีรยุทธ รสโอชา, สาวิตรี สามิภักดิ์ ออกอากาศทาง ช่อง 9
ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2550 โดยใช้ชื่อว่า ทาสรักทระนง ผลิตโดยบริษัท เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ จำกัด บทโทรทัศน์โดย ตุณย์ กำกับการแสดงโดย สมดุล จันทรบุตร นำแสดงโดย ภูธเนศ หงษ์มานพ, พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร, ภูริ หิรัญพฤกษ์, ปกฉัตร เทียมชัย, เฉลิมชัย มหากิจศิริ ออกอากาศทาง ช่อง 5 ทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 20.25 - 21.25 น. เมื่อวันที่ 20 กันยายน – 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
และนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2559 โดยใช้ชื่อตามบทประพันธ์เดิม ผลิตโดยบริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด บทโทรทัศน์คนเดียวกันกับ พ.ศ. 2550 โดย ตุณย์ กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ประยันโต นำแสดงโดย วรินทร ปัญหกาญจน์, ศิรินทร์ ปรีดียานนท์, อนุสรณ์ มณีเทศ, อริสรา ทองบริสุทธิ์, ณัฐวรา วงศ์วาสนา, กมลเนตร เรืองศรี ออกอากาศทาง ช่อง 3 ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 - 22.50 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2559 – 17 มกราคม พ.ศ. 2560  และออกอากาศซ้ำทุกวันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 14.00 - 15.45 น. ต่อจากละครสามีตีตรา เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 – วันจันทร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2560