stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
รายนามประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล

| # | ประธาน | ประธาน | รับตำแหน่ง | พ้นตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | ดีมีตรีโอส วีเกลัส | พ.ศ. 2437 | พ.ศ. 2439 |
| 2 |  | ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง | พ.ศ. 2439 | พ.ศ. 2468 |
| - |  | กอดฟรัว เดอ บลอแน | พ.ศ. 2459 | พ.ศ. 2462 |
| 3 |  | อ็องรี เดอ บาแย-ลาตูร์ | พ.ศ. 2462 | พ.ศ. 2485 |
| 4 |  | ซีกฟริด เอดสเตริม | พ.ศ. 2485 | พ.ศ. 2495 |
| 5 |  | เอเวอรี บรันดิจ | 15 สิงหาคม พ.ศ. 2495 | 11 กันยายน พ.ศ. 2515 |
| 6 |  | ไมเคิล มอร์ริส | 25 สิงหาคม พ.ศ. 2515 | พ.ศ. 2523 |
| 7 |  | ฆวน อันโตนิโอ ซามารันช์ | พ.ศ. 2523 | 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 |
| 8 |  | ฌัก โรคเคอ | 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 | 10 กันยายน พ.ศ. 2556 |
| 9 |  | โทมัส บัค | 10 กันยายน พ.ศ. 2556 | ยังดำรงตำแหน่ง |
ผักปลาบนา

| ผักปลาบนา |
| --- | --- |

Cyanotis axillaris

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Commelinales
วงศ์:: Commelinaceae
สกุล:: Cyanotis
สปีชีส์::  C.  axillaria
ชื่อทวินาม
Cyanotis axillaria 

ผักปลาบนาหรือกินกุ้งหลวง  ชื่อวิทยาศาสตร์ Cyanotis axillaria เป็นพืชในวงศ์ Commellinaceae เป็นไม้เลื้อยกึ่งอวบน้ำ แตกรากตามข้อ กาบใบหุ้มลำต้น ดอกออกเป็นกระจุกตามซอกใบ ไม่มีก้านดอก ดอกสีม่วงแกมน้ำเงิน ผลแบบแคปซูล แตกได้ เมล็ดสีน้ำตาล มีรอยเว้าขนาดเล็กและปลายแหลม เป็นวัชพืชขึ้นอยู่ทั่วไปตามที่ชื้นแฉะและทุ่งนา พบตั้งแต่อินเดีย ศรีลังกา จีน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมล็ดมีแป้งประมาณ 60% และโปรตีนประมาณ 15% ใช้รับประทานเป็นอาหารเมื่อขาดแคลน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3438

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3438 |
| --- | --- |
หนองฉาง - ถนนสุด
ทางหลวงในช่วงของจังหวัดอุทัยธานี
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 57.723 กิโลเมตร (35.867 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: ไม่ระบุ–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออกเฉียงใต้:  ทล.333 ใน อ.หนองฉาง จ.อุทัยธานี
ปลายทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ:  ทล.3473 ใน อ.แม่เปิน จ.นครสวรรค์
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3438 (สายหนองฉาง – ถนนสุด) เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดอุทัยธานี กับ จังหวัดนครสวรรค์ มีระยะทางตลอดทั้งสาย 57.723 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง ยกเว้นในเขตชุมชนจะเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรไป-กลับ โดยทางหลวงสายนี้เริ่มต้นที่แยกลานสัก บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 333 ตำบลหนองสรวง อำเภอหนองฉาง ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านทางเข้าหุบป่าตาด เข้าสู่เขตอำเภอลานสัก แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3282 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3456 ผ่านตัวอำเภอลานสัก แล้วผ่านเขื่อนทับเสลา และผ่านทางเข้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง แล้วเข้าสู่เขตจังหวัดนครสวรรค์ ไปสิ้นสุดบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3473 ที่บ้านถนนสุด ในตำบลแม่เปิน อำเภอแม่เปิน จังหวัดนครสวรรค์ เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงอุทัยธานี และ แขวงทางหลวงนครสวรรค์ที่ 1
การแบ่งตอนควบคุม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3438 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 3 ตอน ได้แก่
| ตอน | ชื่อตอน | หลัก กม>  | ระยะทาง (กม> ) | หมวดทางหลวง | แขวงทางหลวง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 0101 | หนองฉาง - ดินแดง | 0+000 - 19+730 | 19.730 | หนองฉาง | อุทัยธานี |
| 0102 | ดินแดง - ไผ่งาม | 19+730 - 55+725 | 35.995 | ลานสัก | อุทัยธานี |
| 0200 | ไผ่งาม - ถนนสุด | 55+725 - 57+723 | 1.998 | แม่วงก์ | นครสวรรค์ที่ 1 |
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | อำเภอ | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุทัยธานี | หนองฉาง | 0+000 | แยกลานสัก |  ทล.333 ไป อ.บ้านไร่, อ.ด่านช้าง  |  ทล.333 ไป อ.หนองฉาง, อุทัยธานี |
| อุทัยธานี | หนองฉาง | 6+400 | − | ทางหลวงท้องถิ่น ไป พุทธมณฑล จ.อุทัยธานี                 | ไม่มี |
| อุทัยธานี | หนองฉาง | 19+100 | แยกร่องตะเคียนเตี้ย | อน.ถ.1-0038 ทางหลวงท้องถิ่น อน.ถ.1-0038 ไป บ.เขาปลาร้า                 | ไม่มี |
| อุทัยธานี | หนองฉาง | 19+575 | แยกหนองรัก | ไม่มี  | อน.ถ.1-0028 ทางหลวงท้องถิ่น อน.ถ.1-0028 ไป อ.ทัพทัน |
| อุทัยธานี | ลานสัก | 21+110 | แยกดินแดง | ทางหลวงท้องถิ่น ไป หุบป่าตาด, เขาปลาร้า                 | ไม่มี |
| อุทัยธานี | ลานสัก | 25+325 | แยกประดู่ยืน | ไม่มี  | อน.4003 ทางหลวงชนบท อน.4003 ไป บ.วังหน้าศาล |
| อุทัยธานี | ลานสัก | 25+625 | แยกนิคม |  ทล.3282 ไป อ.บ้านไร่  | ไม่มี |
| อุทัยธานี | ลานสัก | 27+750 | − | อน.4029 ทางหลวงชนบท อน.4029 ไป บ.เขาไม้นวน                 | ไม่มี |
| อุทัยธานี | ลานสัก | 28+125 | แยกบุ่งกะเซอร์ | ไม่มี  |  ทล.3456 ไป อ.สว่างอารมณ์ |
| อุทัยธานี | ลานสัก | 53+275 | − | ทางหลวงท้องถิ่น ไป เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง  | ไม่มี |
| นครสวรรค์ | แม่เปิน | 57+723 | แยกถนนสุด (สิ้นสุดทางหลวงแผ่นดิน) | ไม่มี  |  ทล.3473 ไป อ.แม่เปิน, อ.ลาดยาว |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
สถานที่สำคัญ

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง
อ่างเก็บน้ำทับเสลา
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2023-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
ประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

| ประธานาธิบดี แห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน โมฮัมเหม็ด บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน ตั้งแต่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
สาขาบริหารของรัฐบาลกลางสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
การเรียกขาน: ฝ่าบาท
สมาชิกของ: สภาสูงสุดของรัฐบาลกลาง
จวน: Qasr Al Watan
ที่ว่าการ: อาบูดาบี
ผู้แต่งตั้ง: สภาสูงสุดของรัฐบาลกลาง
วาระ: 5 ปีต่ออายุได้
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: ซายิด บิน สุลฏอน อัลนะฮ์ยาน
สถาปนา: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2514
รอง: รองประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เว็บไซต์: Official website
ประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นประมุขแห่งรัฐของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และผู้ปกครององค์ปัจจุบันของรัฐอาบูดาบี ตามข้อตกลงกันเมื่อสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ได้รับเอกราชประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์จะต้องเป็นเจ้าผู้ครองรัฐอาบูดาบี ประธานาธิบดียังเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประธานสภาสูงสุด ประธานศาลฎีกา และประธานสภาปิโตรเลียม
ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือโมฮัมเหม็ด บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน พระองค์เป็นประธานาธิบดีเมื่อ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาต่างพระมารดาของพระองค์ เคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน
รายพระนามประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ > ราชวงศ์อัลนะฮ์ยาน

| ลำดับที่ | พระนาม | พระรูป | ประสูติ/สิ้นพระชนม์ | ดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ซายิด บิน สุลฏอน อัลนะฮ์ยาน  زايد بن سلطان آل نهيان |  | ค.ศ. 1918 – ค.ศ. 2004 | 2 ธันวาคม ค.ศ. 1971 | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004  (สิ้นพระชนม์) |
| - | มักตูม บิน ราซิด อัลมักตูม مكتوم بن راشد آل مكتوم (รักษาการ) |  | ค.ศ. 1943 – ค.ศ. 2006 | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 | 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 |
| 2 | เคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน خليفة بن زايد آل نهيان |  | ค.ศ. 1948 – ค.ศ. 2022 | 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 | 13 พฤษภาคม​ ค.ศ. 2022  (สิ้นพระชนม์)​ |
| - | มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม ​ (รักษาการ)​ |  | ค.ศ. 1949 | 13 พฤษภาคม​ ค.ศ. 2022 | 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 |
| 3 | โมฮัมเหม็ด บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน محمد بن زايد بن سلطان آل نهيان |  | ค.ศ. 1961 | 14 พฤษภาคม​ ค.ศ. 2022 | ปัจจุบัน |
ตราสัญลักษณ์

ธงประจำตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1973 ถึง ค.ศ. 2008
ธงประจำตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 2008 ถึง ปัจจุบัน
ตราประจำตำแหน่ง
จากปี 1973 ถึง 2008
ตราประจำตำแหน่ง
จากปี 2008 ถึง ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website เก็บถาวร 2013-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายพระนามพระมหากษัตริย์แบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  โมร็อกโก  เลโซโท  เอสวาตินี (*) 
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์ (*)  คูเวต (⁂)  จอร์แดน (⁂)  ซาอุดีอาระเบีย (*)  ญี่ปุ่น  ไทย  บรูไน (*)  บาห์เรน (*)  ภูฏาน  มาเลเซีย (!)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (*)  โอมาน (*) 
ทวีปยุโรป:  เดนมาร์ก  นครรัฐวาติกัน (*!)  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  เบลเยียม  โมนาโก  ลักเซมเบิร์ก  ลีชเทินชไตน์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (* สกอตแลนด์ อังกฤษ)  อันดอร์รา (!) 
ทวีปอเมริกา:  แคนาดา 
เขตโอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  กรีซ  เกาหลี  คอโมโรส  เคนยา  โครเอเชีย  จอร์เจีย  จีน  ซามัว  เซอร์เบีย  ตุรกี  ตูนิเซีย  เนปาล  บราซิล  บอสเนีย  บัลแกเรีย  บุรุนดี  เบนิน  จักรวรรดิไบแซนไทน์  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  พม่า  ฟีจี  ฟินแลนด์  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  มัลดีฟส์  มาดากัสการ์  มาลาวี  เม็กซิโก  ยูกันดา  ยูโกสลาเวีย  ยูเครน  เยเมน  เยอรมนี  รวันดา  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลาว  ลิทัวเนีย  ลิเบีย  เวียดนาม  ศรีลังกา  ออสเตรีย  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อินเดีย  อิรัก  อาเซอร์ไบจาน  อิหร่าน  อิสราเอล  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  แอลเบเนีย  ไอร์แลนด์  ฮังการี  เฮติ 
* สมบูรณาญาสิทธิราชย์, ⁂ ราชาธิปไตยกึ่งภายใต้รัฐธรรมนูญ, ! ราชาธิปไตยที่มีการเลือกตั้ง
ผักหนาม

| ผักหนาม |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Alismatales
วงศ์:: Araceae
วงศ์ย่อย:: Lasioideae
สกุล:: Lasia
สปีชีส์:: L.  spinosa
ชื่อทวินาม
Lasia spinosa 

ผักหนาม หรือกะลี ชื่อวิทยาศาสตร์:  Lasia spinosa   เป็นพืชล้มลุกที่อยู่ในวงศ์ Araceae มันเป็นพืชที่มีเหง้าอยู่ใต้ดินโดยมีหนามเกาะอยู่เต็มลำต้น ใบเดี่ยว ผิวใบด้านล่างและก้านใบมีหนาม ดอกช่อมีกาบหุ้มช่อดอกขนาดใหญ่รองรับช่อดอก  สีเหลือง ดอกย่อยจำนวนมาก ผลมีเมล็ดเดียว พบทั่วไปบริเวณริมน้ำหรือพื้นที่ชื้น ชาวขมุใช้ดอกและยอดอ่อนใส่แกงหรือต้มจิ้มน้ำพริก ยอดอ่อนใช้ทานเป็นผัก เหง้าใช้เป็นยาแก้ไอ ขับเสมหะ ต้มน้ำอาบแก้คัน ใบแก้ปวดท้อง รากต้มน้ำดื่มแก้เจ็บคอ
นักวิจัยจากคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี มีการทดลองนำผักหนามมาบดผสมไปในอาหารเลี้ยงไก่ ทำให้ไก่มีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นทดแทนการใช้ยาปฏิชีวนะ
บัวขาว วีระศักดิ์เล็ก

ระวังสับสนกับ บัวขาว ป.ประมุข นักมวยไทยที่เกิดใน พ.ศ. 2525
| บัวขาว วีระศักดิ์เล็ก |
| --- | --- |
เกิด: 7 มกราคม พ.ศ. 2528 (39 ปี)
บัวขาว วีระศักดิ์เล็ก (7 มกราคม พ.ศ. 2528 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทย จากจังหวัดบุรีรัมย์ เริ่มหัดมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ปี และเข้าแข่งขันเวทีมวยไทยมาตรฐานครั้งแรกเมื่ออายุได้ 17 ปี ปัจจุบันอยู่ในสังกัดวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม
ประวัติ

เมื่อครั้งที่เขาแข่งมวยไทยในประเทศไทย เขาเป็นฝ่ายชนะ 36 ครั้ง (ชนะน็อกโดยเทคนิค 3 ครั้ง) แพ้ 17 ครั้ง เสมอ 5 ครั้ง ผู้ซึ่งเป็นนักกีฬาถนัดซ้ายโดยเฉพาะอย่างยิ่งเทคนิคเตะกลาง บัวขาวได้เดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 เมื่อครั้งที่มีการเปิดตัวฮายาโตะ ฮาตาเกยามะ ในรายการเอ็ม-วันมวยไทยชาลเลนจ์ สุดยอดมวยไทยฉบับ 1 ซึ่งบัวขาวได้เป็นฝ่ายชนะน็อกโดยเทคนิคจากการใช้เข่า ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ได้ตอกย้ำความสำเร็จโดยเป็นฝ่ายชนะฮิเดกาซุ ทานากะ และยูซากุ ฟูจิกูระ ก่อนที่จะเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอต่อที-98 ในเวลาต่อมา
แหล่งข้อมูลอื่น

ウィラサクレック・フェアテックス・ムエタイジム
M-1ムエタイチャレンジ เก็บถาวร 2009-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผักบุ้งรั้ว

| ผักบุ้งรั้ว |
| --- | --- |

ผักบุ้งรั้ว

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Solanales
วงศ์:: Convolvulaceae
สกุล:: Ipomoea
สปีชีส์:: I.  cairica
ชื่อทวินาม
Ipomoea cairica Sweet

ชื่อพ้อง
 Ipomoea palmata Forssk.  Ipomoea stipulacea Jacq.  Ipomoea tuberculata (Desr.) Roem. & Schult.
ผักบุ้งรั้ว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ipomoea cairica) หรือ บ้องเลน, มันจระเข้, มันหมู เป็นพืชในวงศ์ Convolvulaceae ลักษณะเป็นไม้เถาล้มลุก ยาวได้ถึง 5 เมตร ใบรูปรี รูปไข่ถึงแกมใบหอก ยาว 2.5-5 เซนติเมตร แฉกกลางขนาดใหญ่กว่าแฉกข้าง ก้านใบยาว 2-8 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อรูปกรวยสีม่วงอมชมพู 1-3 ดอก ก้านดอกยาว 0.5-2 เซนติเมตร ก้านช่อดอกยาว 2-8 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงสีเขียว กลีบดอกสีม่วงอ่อน ด้านในสีม่วงเข้ม ผลกลมเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เซนติเมตร เมล็ดขนาดประมาณ 5 มิลลิเมตร สีดำ มีขนสั้นนุ่ม
ผักบุ้งรั้วกระจายพันธุ์ในอเมริกาใต้ แอฟริกา เอเชียถึงหมู่เกาะแปซิฟิก รากมีสรรพคุณเป็นยาบำรุง ขับน้ำเหลือง ช่วยขับน้ำนม แก้พิษแมงป่อง
ผักหนอกเชียงดาว

| ผักหนอกเชียงดาว |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Apiales
วงศ์:: Araliaceae
สกุล:: Hydrocotyle
สปีชีส์:: H.  chiangdaoensis
ชื่อทวินาม
Hydrocotyle chiangdaoensis 

ผักหนอกเชียงดาว ชื่อวิทยาศาสตร์:  Hydrocotyl chiangdaoensis เป็นพืช ในวงศ์ Apiaceae เป็นพืชฤดูเดียว ช่วงข้อเรียวยาว ใบรูปไข่ ขอบใบหยักเว้าตื้นๆ ดอกช่อมีดอกย่อย 2-4 ดอก ผลรูปไข่ ออกดอกเดือนกันยายน – พฤศจิกายน ใช้รับประทานเป็นผัก พบครั้งแรกที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โดย G. Murata T. Iwatsuki และ ดร. จำลอง เพ็งคล้าย ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติให้ดอยเชียงดาว
ประธานคณะเสนาธิการร่วม

| ประธานคณะเสนาธิการร่วม |
| --- | --- |
ตราคณะเสนาธิการร่วม
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน พลเอก ชาร์ลส์ คิว. บราวน์ จูเนียร์ ตั้งแต่ 1 ตุลาคม 2023
กระทรวงกลาโหม คณะเสนาธิการร่วม
สมาชิกของ: คณะเสนาธิการร่วม
รายงานต่อ: ประธานาธิบดี รมว.กลาโหม
ที่ว่าการ: เดอะเพนตากอน รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ
ผู้แต่งตั้ง: ประธานาธิบดีโดยความเห็นชอบของวุฒิสภา
วาระ: สี่ปี
ตำแหน่งก่อนหน้า: เสนาธิการประจำผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพบกและกองทัพเรือ
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: จอมพลโอมาร์ แบรดลีย์
สถาปนา: 19 สิงหาคม ค.ศ. 1949
เว็บไซต์: www.JCS.mil
ประธานคณะเสนาธิการร่วม (อังกฤษ: Chairman of the Joint Chiefs of Staff) เป็นผู้นำของคณะเสนาธิการร่วมสหรัฐ และถือเป็นตำแหน่งระดับสูงสุดสำหรับนายทหารในกองทัพสหรัฐ และเป็นหัวหน้าที่ปรึกษาฝ่ายทหารของประธานาธิบดี, สภาความมั่นคงแห่งชาติ, สภาความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
แม้ว่าประธานคณะเสนาธิการร่วมได้รับการนับถือเป็นตำแหน่งสูงสุดของนายทหารสัญญาบัตรทั้งปวง แต่ก็ถูกจำกัดไม่ให้มีอำนาจบังคับบัญชากองทัพ ซึ่งกฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจของประธานาธิบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อันเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของหน่วยบัญชาการรบรวม (CCMD) อย่างไรก็ตาม ประธานคณะเสนาธิการร่วมอาจช่วยชี้แนะสองบุคคลดังกล่าวในการทำหน้าที่บังคับบัญชากองทัพ
ประธานคณะเสนาธิการร่วมจะแต่งตั้งนายทหารยศพลโทหนึ่งท่านเข้าดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการส่วนเสนาธิการร่วม (Director of the Joint Staff) ซึ่งจะรับผิดชอบการจัดประชุมร่วมนายทหารเสนาธิการของทุกเหล่าทัพ และให้คำแนะนำต่อประธานคณะเสนาธิการร่วมในการปฏิบัติหน้าที่อย่างครบถ้วนต่อประธานาธิบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ตลอดจนทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการรับส่งข่าวสารกับบรรดาผู้บัญชาการหน่วยรบ
ประธานคณะเสนาธิการร่วมคนปัจจุบันคือ พลเอกชาร์ลส์ คิว. บราวน์ จูเนียร์ จากกองทัพอากาศสหรัฐ
ปลาตามิน (สกุล)

| ปลาตามิน |
| --- | --- |

ปลาตามิน (A. truncatus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Amblyrhynchichthys Bleeker, 1860

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ปลาตามิน เป็นสกุลของปลาน้ำจืด ในสกุล Amblyrhynchichthys (/แอม-ไบล-รีนค์-อิค-ธีส/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
โดยมีลักษณะทางอนุกรมวิธานที่สำคัญ คือ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ค่อนข้างใหญ่ แข็ง และขอบจักเป็นฟันเลื่อย  ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 9 ก้าน ปลายจมูกตัดตรงมีเยื่อเหมือนวุ้นรอบนัยน์ตา ระหว่างรูทวารจนถึงต้นครีบก้นมีเกล็ด 3 แถว 
เป็นปลาที่พบได้ในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์
จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด
Amblyrhynchichthys micracanthus  Ng & Kottelat, 2004 — ปลาตามินกระโดงสั้น เป็นชนิดที่แยกออกจากชนิด A. truncatus
Amblyrhynchichthys truncatus (Bleeker, 1851) — ปลาตามิน, ปลาตาโป, ปลาหนามหลัง, ปลาตะโกก, ปลาตาเหลือก
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Amblyrhynchichthys ที่วิกิสปีชีส์
ปลาตาเดียว

| ปลาตาเดียว |
| --- | --- |

ปลาตาเดียวขนาดเต็มวัย

ภาพวาดพัฒนาการของปลาตาเดียวในวัยอ่อน

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Pleuronectiformes
อันดับย่อย:: Psettodoidei
วงศ์:: Psettodidae
สกุล:: Psettodes
สปีชีส์:: P.  erumei
ชื่อทวินาม
Psettodes erumei (Bloch & Schneider, 1801)

ชื่อพ้อง
  Hippoglossus goniographicus Richardson, 1846  Hippoglossus orthorhynchus Richardson, 1846  Hippoglossus quadrifasciatus Bleeker, 1870  Pleuronectes erumei Bloch & Schneider, 1801  Pleuronectes nalaka Cuvier, 1829 
ปลาตาเดียว เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Psettodes erumei อยู่ในวงศ์ปลาตาเดียว (Psettodidae) อันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes)
มีรูปร่างยาวรี หัวเล็ก จะงอยปากสั้นทู่ นัยน์ตาทั้งสองข้างอยู่ใกล้กันและอยู่บนซีกเดียวกับตำแหน่งของตาซึ่งอยู่ค่อนไปทางส่วนบนของลำตัว ปากกว้างและเฉียงขึ้น มีฟันแหลมคมแบบฟันเขี้ยวเห็นชัดเจนอยู่บนขากรรไกรบนและล่าง จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่หลังนัยน์ตา ครีบหลัง ครีบหางและครีบก้นไม่เชื่อมติดกัน ครีบหางมีปลายเว้าเป็นสองลอน มีพื้นลำตัวด้านมีนัยน์ตาเป็นสีน้ำตาลเข้มตลอดทั้งตัว ส่วนซีกล่างมีสีขาว สามารถปรับเปลี่ยนสีลำตัวได้ตามสภาพแวดล้อม
มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 64 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไปมีความยาวประมาณ 18-50 เซนติเมตร นับว่าเป็นชนิดที่มีความใหญ่ที่สุดของวงศ์นี้ โดยพบน้ำหนักมากที่สุดคือ 9,000 กรัม พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ชายฝั่งของทวีปแอฟริกา, ทะเลแดง, มหาสมุทรอินเดีย, อ่าวไทย, ทะเลอันดามัน, ทะเลญี่ปุ่น จนถึงออสเตรเลีย โดยกินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าตามพื้นน้ำหรือพื้นทรายในเวลากลางคืนเป็นอาหาร  พบได้ตั้งแต่ความลึก 1-100 เมตร
ปลาตาเดียวนับเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ เพราะมีขนาดลำตัวใหญ่ เนื้อเยอะ จึงมักนิยมทำเป็นอาหาร โดยนอกจากชื่อตาเดียวแล้วยังมีชื่ออื่น ๆ อีก เช่น "จักรผาน", "หน้ายักษ์", "ซีกเดียว", "ใบขนุน" หรือ "โทต๋า" เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลจาก Fishbse.org
ปลาตามิน

| ปลาตามิน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Amblyrhynchichthys
สปีชีส์:: A.  truncatus
ชื่อทวินาม
Amblyrhynchichthys truncatus (Bleeker, 1851)

ชื่อพ้อง
 Barbus truncatus Bleeker, 1850
ปลาตามิน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Amblyrhynchichthys truncatus อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาตะเพียน ลำตัวแบนข้าง แต่ส่วนหัวและจะงอยบปากสั้นทู่ หน้าหนัก ปากเล็ก ริมฝีปากบาง ไม่มีหนวด ตามีขนาดใหญ่มีเยื่อไขมันใสคลุม จึงเป็นที่มาของชื่อ ครีบหลังสูง มีก้านแข็งที่ขอบหยัก ครีบหางเว้า เกล็ดมีขนาดใหญ่ปานกลาง ครีบอกสั้น ตัวมีสีเงินวาวตลอดทั้งตัว ไม่มีจุดหรือสีอื่นใด ๆ ด้านท้องสีจาง ครีบมีสีเหลืองอ่อนใส  มีขนาดประมาณ 20 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบคือ 40 เซนติเมตร
อาศัยในแม่น้ำสายใหญ่ตั้งแต่ แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำโขง และพบไปถึงบอร์เนียว เป็นปลาที่กินพืช และแมลง รวมถึงสัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น หอย เป็นต้น โดยมีพฤติกรรมหากินตามพื้นท้องน้ำ เป็นปลาที่มักถูกจับได้ครั้งละมาก ๆ มีราคาขายปานกลาง นิยมบริโภคโดยปรุงสดและทำปลาร้า อีกทั้งยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
ปลาตามิน ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาตาโป" ในภาษาอีสาน "ปลาตาเหลือก" หรือ "ปลาหนามหลัง" เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาตามิน
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Amblyrhynchichthys truncatus ที่วิกิสปีชีส์
ผักปีกไก่

| ผักปีกไก่ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Tracheophyta
ชั้น:: Polypodiopsida
อันดับ:: Polypodiales
วงศ์:: Polypodiaceae
สกุล:: Pyrrosia
สปีชีส์:: P.  lanceolata
ชื่อทวินาม
Pyrrosia lanceolata (L.) Farw.

ผักปีกไก่ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Pyrrosia lanceolata) เป็นเฟิร์นอิงอาศัย มีเหง้ารูปใบหอกขนาดเล็ก เกล็ดสีน้ำตาลดำ ยาว 1-8 มิลลิเมตร ใบที่ไม่สร้างสปอร์รูปใบหอกหรือรูปแถบ ปลายมน ยาว 6-15 เซนติเมตร กว้าง 1-1.8 เซนติเมตร ก้านใบยาว 1-2 เซนติเมตร ใบสร้างสปอร์รูปแถบ ปลายแหลม ยาว 15-30 เซนติเมตร กว้าง 1-2 เซนติเมตร ก้านใบยาว 4-7 เซนติเมตร กลุ่มอับสปอร์สีน้ำตาลติดด้านล่างช่วงครึ่งบนของใบ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.5 มิลลิเมตร มีขนกระจุกหนาแน่น
ผักปีกไก่เป็นเฟิร์นที่กระจายพันธุ์ในแอฟริกา, อินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และออสตราเลเซีย ทั้งต้นมีสรรพคุณสมานแผลและแก้บิด
ปลาตะโกกหน้าสั้น

| ปลาตะโกกหน้าสั้น |
| --- | --- |

Albulichthys albuloides
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: ปลาตะเพียน Cypriniformes
วงศ์:: วงศ์ปลาตะเพียน Cyprinidae Bleeker, 1860
สกุล:: Albulichthys Albulichthys (Bleeker, 1855)
สปีชีส์:: Albulichthys albuloides
ชื่อทวินาม
Albulichthys albuloides (Bleeker, 1855)

ชื่อพ้อง
 Systomus albuloides Bleeker, 1855  Albulichthys krempfi Pellegrin & Chevey, 1927
ปลาตะโกกหน้าสั้น (ชื่อวิทยาศาสตร์: Albulichthys albuloides) เป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Albulichthys แม้ว่าประชากรบนแผ่นดินใหญ่กับประชากรบนเกาะในกลุ่มเกาะมลายูอาจเป็นคนละชนิดกัน
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาตะโกก (Cyclocheilichthys spp.) แต่มีส่วนหน้าที่สั้น หัวเล็ก ตาโต ปากเล็กสั้นมน ลำตัวสีเงินวาวอมเหลือง ครีบสีเหลือง ครีบหลังสั้น ครีบอก ครีบท้อง และครีบก้นเล็ก ครีบหางเว้าลึกสีส้มหรือสีแดง และมีขอบสีคล้ำ กินอาหารได้แก่ อินทรียสารหรือสัตว์หน้าดินขนาดเล็ก
มีขนาดความยาวลำตัวประมาณ 15-35 เซนติเมตร
ปัจจุบันเป็นปลาที่มีสถานะภาพใกล้สูญพันธุ์แล้ว เนื่องจากเป็นปลาที่พบได้เฉพาะลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Froese, Rainer and Pauly, Daniel, eds. (2011). "Albulichthys albuloides" in FishBase. August 2011 version.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q2563133  Wikispecies: Albulichthys albuloides  BOLD: 517823  FishBase: 17361  GBIF: 2359312  iNaturalist: 93602  IRMNG: 10677728  ITIS: 639484  IUCN: 180847  NCBI: 643421  WoRMS: 279543
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 |
| --- | --- |
ถนนปทุมธานี–ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร,  ถนนปทุมธานี–บางปะหัน,  ถนนบางปะหัน–ลพบุรี

ข้อมูลของเส้นทาง

ส่วนหนึ่งของ  (ช่วงบางปะอิน - บางปะหัน)
 
ความยาว: 66.246 กิโลเมตร (41.163 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2509 (ช่วงแยกทุ่งมะขามหย่อง - บางปะหัน) และ พ.ศ. 2536–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  ทล.346 ใน อ.เมืองปทุมธานี จ.ปทุมธานี
 :    ถ.กาญจนาภิเษก ใน อ.บางปะอิน จ.พระนครศรีอยุธยา   ถ.เลี่ยงเมืองอยุธยา ใน อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา   ทล.309 ใน อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา   ถ.สายเอเชีย ใน อ.บางปะหัน จ.พระนครศรีอยุธยา   ทล.33 ใน อ.บางปะหัน จ.พระนครศรีอยุธยา 
ปลายทางทิศเหนือ:   ทล.3196 / ทล.3267 ใน อ.มหาราช จ.พระนครศรีอยุธยา
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 สายเทคโนปทุมธานี–เจ้าปลุก เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดปทุมธานีและจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีระยะทาง 66.246 กิโลเมตร เริ่มต้นที่ปลายทางทิศใต้บนทางแยกกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 ใน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือ จนสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3196 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3267 ใน อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 เป็นทางหลวงสายสำคัญที่ช่วยแบ่งเบาการจราจรบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 เพื่อมุ่งหน้าไปยังภาคเหนือของประเทศไทย
รายละเอียดของเส้นทาง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 เริ่มต้นที่ทางแยกบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 (ปทุมธานี-บางพูน) บริเวณแยกเทคโนปทุมธานี จากนั้นมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือตัดกับถนนคลองหลวงที่แยกเชียงรากใหญ่ ตัดกับถนนกาญจนาภิเษก ที่ทางแยกต่างระดับเชียงรากน้อย แล้วมาบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ที่ทางแยกต่างระดับบางปะหัน เรียกถนนช่วงนี้ว่า ถนนปทุมธานี–บางปะหัน จากนั้นใช้เขตทางร่วมกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 เป็นระยะสั้น ๆ แล้วแยกออกไปทางทิศตะวันออก ไปตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 ในเขตเทศบาลตำบลบางปะหัน จากนั้นเส้นทางจะขนานคลอง และลัดเลาะไปตามแม่น้ำลพบุรี จนสิ้นสุดทางหลวงบริเวณแยกเจ้าปลุก ซึ่งเป็นจุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3196 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3267 ใน อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และสามารถเดินทางต่อไปยังตัวเมืองลพบุรีได้ โดยตรงไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3196 โดยเรียกถนนช่วงนี้ว่า ถนนบางปะหัน–ลพบุรี
สภาพถนนตั้งแต่ปทุมธานีถึงถนนเชียงราก เป็นถนนขนาด 10 ช่องจราจร ก่อสร้างขึ้นเพื่อรองรับการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 จนถึงทางแยกต่างระดับเชียงรากใหญ่ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3214 แยกออกไปทางขวามุ่งหน้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต) จากนั้นลดเหลือ 6 ช่องจราจรจนถึงทางแยกต่างระดับเชียงรากน้อย (จุดตัดถนนกาญจนาภิเษก) จากนั้นเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรจนถึงอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ก่อนหน้านี้เป็นถนนคอนกรีตขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง ภายหลังมีการขยายเป็น 4 ช่องจราจรเพื่อแบ่งเบาภาระการจราจรบนถนนสายเอเชียมุ่งหน้าสู่ภาคเหนือ มีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา 2 แห่ง คือที่ อำเภอบางไทร และอำเภอพระนครศรีอยุธยา สำหรับช่วงตั้งแต่อำเภอบางปะหันถึงสี่แยกเจ้าปลุก อำเภอมหาราช เป็นถนนแอสฟัลต์ขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง
ประวัติ

เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2536 มีการออกพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 สามแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 311 (ลพบุรี) ตอนอำเภอบางปะอิน - อำเภอบางปะหัน และเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 สายบางปะอิน-พยุหะคีรี ตอนบริเวณจุดตัดระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 พ.ศ. 2536 โดยจากแผนที่แนบท้ายจะเห็นว่าแนวเส้นทางเริ่มต้นตั้งแต่ ถนนกาญจนาภิเษก อำเภอบางปะอิน จนถึงถนนสายเอเชีย อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
นอกจากนี้ได้มีการออกพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 แยกทางหลวงหมายเลข 346 (ปทุมธานี) - บรรจบทางของเทศบาลเมืองลพบุรีควบคุม ตอนบ้านปากอาด-บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข 37 สายถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร ตอนบางบัวทอง-บางปะอิน-บางพลี และทางหลวงพิเศษหมายเลข 37 สายถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร ตอนบางบัวทอง-บางปะอิน-บางพลี ที่บ้านคลองเปรม พ.ศ. 2536 เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2536
ก่อนหน้านี้ถนนเส้นดังกล่าวเรียกว่า ถนนปทุมธานี-ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร สันนิษฐานว่าถนนสายนี้เกิดขึ้นไม่พร้อมกัน โดยก่อนหน้านี้ทางหลวงแผ่นดินเส้นดังกล่าว จากแยกเทคโนปทุมธานี ถึงบริเวณบ้านปากอาด อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี ก่อนจะมีทางแยกซ้ายไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3309 ไปยังศูนย์ศิลปาชีพบางไทร
รถประจำทาง

สาย 383 รังสิต - ศูนย์ศิลปาชีพ บางไทร ของบริษัท กิตติสุนทร จำกัด
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม