stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูเอ็มที สเตเดียม

| --- | --- |

th
ชื่อเต็ม: ยูเอ็มที สเตเดียม
ที่ตั้ง: มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น  อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี
พิกัด: 15°15′49″N 104°50′35″E﻿ / ﻿15.263592°N 104.842982°E﻿ / 15.263592; 104.842982
เจ้าของ: มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
ผู้ดำเนินการ: สโมสรฟุตบอลอุบล ยูไนเต็ด
ความจุ: 6,000 ที่นั่ง
สถิติผู้ชม: 5,845 คน  (พบ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด, 9 เมษายน 2560)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: พ.ศ. 2558
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2558
เปิดใช้สนาม: 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
การใช้งาน
อุบล ยูไนเต็ด อุบล โปลี เอฟซี
ยูเอ็มที สเตเดียม (อังกฤษ: UMT Stadium) เป็น สนามฟุตบอล ที่ตั้งอยู่ภายใน มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี เป็นสนามฟุตบอลไม่มีลู่วิ่งที่ถือว่าทันสมัยที่สุดในจังหวัดอุบลราชธานี มีความจุ 6,000 ที่นั่ง สนามฟุตบอลแห่งนี้ได้ถูกสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2558 ภายใน มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น มีเนื้อที่ 12 ไร่ และมีความจุ 6,000 ที่นั่ง โดยสามารถขยายเป็น 10,000 ที่นั่งได้ในอนาคต ใช้งานเป็นสนามเหย้าของ อุบล ยูไนเต็ด หลังจากก่อสร้างเสร็จได้ทำการเปิดใช้งานเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ในการแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด และ หนองบัว พิชญ โดยการแข่งขันนัดดังกล่าว อุบล ยูเอ็มที เป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 1–0 จากลูกโหม่งของ ตีอากู ชูลาปา (ตีอากู  โอลีเวย์รา จี โซซา) กองหน้าชาวบราซิล ทำให้เขาถูกบันทึกว่าเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำประตูได้ที่สนามแห่งนี้
ยูเอสบีแฟลชไดรฟ์

| --- | --- |
  ส่วนประกอบพื้นฐานภายในแฟลชไดรฟ์
1: USB connector
2: USB mass storage controller device
3: Test points
4: Flash memory chip
5: Crystal oscillator
6: LED
7: Write-protect switch
8: Unpopulated space for second flash memory chip
ยูเอสบีแฟลชไดรฟ์ (อังกฤษ: USB flash drive) เป็นอุปกรณ์คอมพิวเตอร์สำหรับเก็บข้อมูลโดยใช้หน่วยความจำแบบแฟลช ทำงานร่วมกับยูเอสบี 1.1 2.0 3.0 (3.1 Gen 1) และ 3.1 (3.1 Gen 2)  มีขนาดเล็ก น้ำหนักเบา ในปัจจุบัน แฟลชไดรฟ์มีความจุตั้งแต่ 4 GB  ถึง 1TB โดยทั่วไปไดรฟ์จะทำงานได้ในหลายระบบปฏิบัติการซึ่งรวมถึง วินโดวส์ 98/ME/2000/XP/Vista/7 แมคอินทอช ลินุกซ์ และยูนิกซ์
แฟลชไดรฟ์ รู้จักกันในชื่อต่างๆ รวมถึง "ทัมบ์ไดรฟ์" "คีย์ไดรฟ์" "จัมป์ไดรฟ์ และชื่อเรียกอื่น โดยขึ้นอยู่กับผู้ผลิต ปัจจุบันชื่อสากล จะเรียกว่าแฟลชไดรฟ์
แฟลชไดรฟ์ที่ใช้เทคโนโลยียูเอสบี 2.0 นั้นถูกพัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรกในช่วงปี ค.ศ. 2000 ก่อนที่แฟลชไดรฟ์ชนิดยูเอสบี 3.0 จะถูกพัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 2008 โดยมีความเร็วในการอ่านและเขียนข้อมูลสูงสุดเพิ่มขึ้นเกือบ 10 เท่า ปัจจุบันยูเอสบี 3.0 ได้ถูกเรียกชื่อใหม่ว่า ยูเอสบี 3.1 เจน 1 (USB 3.1 Gen 1) ขณะที่ USB 3.1 เจน 2 (USB 3.1 Gen 2) ได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อรองรับรองรับความเร็วในการรับ-ส่งข้อมูลที่สูงขึ้นไปอีกเท่าตัว
| เทคโนโลยียูเอสบี | 2> 0 | 3> 1 เจน 1 | 3> 1 เจน 2 |
| --- | --- | --- | --- |
| ความเร็วสูงสุดตามทฤษฎี  | 480 Mbps | 5 Gbps | 10 Gbps |
ชื่อเรียกอื่นของแฟลชไดรฟ์

ชื่อเรียกของแฟลชไดรฟ์ (รวมถึงคำว่าแฟลชไดรฟ์) ไม่มีชื่อพื้นฐานที่กำหนด โดยผู้ผลิตได้ตั้งชื่อเป็นโมเดลของตัวเอง ซึ่งได้แก่
คีย์ไดรฟ์ (key drive)
จัมป์ไดรฟ์ (jump drive) เครื่องหมายการค้าของเล็กซาร์
ดาต้าคีย์ (data key)
ดาต้าสติ๊ก (data stick)
ทราเวลไดรฟ์ (travel drive) เครื่องหมายการค้าของ เมโมเร็กซ์
ทัมบ์ไดรฟ์ (ThumbDrive) เครื่องหมายการค้าของ เทร็ค
ทัมบ์คีย์ (thumb key)
เพนไดรฟ์ (pen drive)
ฟิงเกอร์ไดรฟ์ (finger drive)
แฟลชไดรฟ์ (flash drive)
แฟลชดิสก์ (flash disk)
เมโมรีไดรฟ์ (memory drive)
ยูเอสบีไดรฟ์ (usb drive)
ยูเอสบีคีย์ (usb key)
แฮนดีไดรฟ์ (handy drive)
ส่วนประกอบ

ภาพถ่ายแสดงแผงวงจร(PCB) ของแฟลชไดรฟ์ รุ่น 64 MB USB 2.0 โดยปลายด้านหนึ่งเป็น ยูเอสบีตัวผู้ type-A และภายในจะมีแผงวงจรที่ควบคุมการทำงานทั้งหมดของไดรฟ์
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 1999

การฉลองของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด หลังการแข่งขัน
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 1999 (อังกฤษ: 1999 UEFA Champions League Final) เป็นการแข่งขันฟุตบอลในรอบชิงชนะเลิศ เพื่อหาสโมสรที่จะเป็นแชมป์ของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในฤดูกาล 1998–99 เป็นการพบกันระหว่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จากพรีเมียร์ลีก ของอังกฤษ กับ บาเยิร์นมิวนิก จากบุนเดิสลีกา ของเยอรมนี โดยผลการแข่งขันแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเอาชนะไปได้ 2–1 ประตู
โดยก่อนหน้านั้นทั้งสองสโมสรได้ชื่อว่าประสบความสำเร็จอย่างมากในการเล่นในลีกสูงสุดของประเทศตนเอง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งได้แชมป์พรีเมียร์ลีก และเอฟเอคัพมาแล้วในฤดูกาลนั้น ตั้งเป้าที่จะคว้า "สามแชมป์" (Treble) ให้ได้ภายในฤดูกาลเดียว  ซึ่งเหลือเพียงรายการเดียว คือ รายการนี้ และกับบาเยิร์นมิวนิกที่หวังว่าจะได้สามแชมป์เช่นเดียวกัน โดยได้แชมป์บุนเดิสลีกามาก่อนหน้านั้น ทั้งที่ยังไม่จบฤดูกาล เพราะมีคะแนนนำหน้าสโมสรที่ได้อันดับสองคือ ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน มาก จึงตั้งความหวังว่าจะได้แชมป์รายการนี้ รวมถึงเดเอ็ฟเบ-โพคาลในอนาคตด้วย
การแข่งขัน

การแข่งขันมีขึ้นในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 ที่สนามกัมนอว์ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยที่กัปตันทีมตัวจริงของทั้งสองสโมสร คือ รอย คีน ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และสเตฟาน เอฟเฟนแบร์ก ของบาเยิร์นมิวนิก ไม่อาจลงทำการแข่งขันได้ เนื่องจากถูกใบเหลืองจากการแข่งขันนัดก่อนหน้านั้น  ผู้ที่ทำหน้าที่กัปตันทีมแทน คือ พีเตอร์ สไมเกิล ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และโอลิเวอร์ คาห์น ของบาเยิร์นมิวนิก ซึ่งเป็นผู้เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูทั้งคู่
รูปแบบการแข่งขัน  บาเยิร์นมิวนิกซึ่งออกนำไปก่อนจากลูกฟรีคิกของมารีโอ บาสเลอร์ ตั้งแต่นาทีที่ 6 และได้มีโอกาสยิงอีกหลายหน แต่ทว่าไปชนเสาหรือคานประตู แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไม่มีโอกาสที่สู้หรือกลับมาสู่การแข่งขันได้เลย แต่ในช่วงท้ายการแข่งขัน ปรากฏว่าแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้ประตูตีเสมอจากเทดดี เชอริงแฮม ในช่วงทดเวลาพิเศษครึ่งหลังนาทีที่ 1 และพลิกมาชนะได้จากลูกโหม่งจากโอเล่ กุนนาร์ โซลชาร์ จากการเตะมุม ในช่วงทดเวลาพิเศษครึ่งหลังนาทีที่ 3 ได้แชมป์ไปในที่สุดราวกับปาฏิหารย์ ทำให้จบฤดูกาล 1998–99 ด้วยการได้สามแชมป์ตามเป้าอย่างยิ่งใหญ่ โดยผลการแข่งขันครั้งนั้นได้มีการวิเคราะห์ว่า จุดเปลี่ยนเป็นเพราะการที่ลอธาร์ มัทธาอุส กองหลังคนสำคัญของบาเยิร์นมิวนิกถูกเปลี่ยนตัวออกในนาทีที่ 80 ด้วยคิดว่าน่าจะชนะแล้ว ทำให้ไม่มีผู้เล่นในแนวรับของบาเยิร์นมิวนิกแข็งแกร่งพอที่จะต้านทานการบุกของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้
การแข่งขัน > ชุดแข่งขัน

ชุดแข่งขันหลักของทั้งแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและบาเยิร์นมิวนิกต่างเป็นสีแดงล้วนทั้งคู่ ตามระเบียบของยูฟ่าจึงต้องมีการสโมสรใดสโมสรหนึ่งเปลี่ยนแปลง จึงมีการเสี่ยงกันโดยการโยนเหรียญ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะ จึงได้สวมชุดที่เป็นสีหลักของสโมสร คือ เสื้อสีแดง, กางเกงขาสั้นสีขาวและถุงเท้าสีขาว ในขณะที่บาเยิร์นมิวนิกสวมเสื้อสีเงิน, กางเกงขาสั้นและถุงเท้าสีเงินที่มีแถบสีแดง
การแข่งขัน > รายละเอียด

26 พฤษภาคม 1999
20:45 เวลาฤดูร้อนยุโรปกลาง
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด  | 2–1 |  บาเยิร์นมิวนิก |
| --- | --- | --- |
| เชอริงแฮม  90+1' ซูลชาร์  90+3' | รายงาน | บาสเลอร์  6' |
ผู้ชม: 90,245
ผู้ตัดสิน: ปีแอร์ลุยจี กอลลีนา (อิตาลี)
| --- | --- |
             แมนเชอร์เตอร์ยูไนเต็ด :              บาเยิร์นมิวนิก 
| --- | --- |
 ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:   เกนนาโร มาซเซลี (อิตาลี)   เกลาดีโอ พักลีซี (อิตาลี)  ผู้จัดสินสำรอง:    ฟีออเรนโซ เตรออสซี (อิตาลี):  กติกาการแข่งขัน 90 นาที  30 นาทีต่อเวลาพิเศษหากไม่มีผลแพ้ชนะ และใช้กฎโกลเดนโกล  ยิงจุดโทษหากยังไม่มีผลแพ้ชนะในช่วงเวลาพิเศษ  ผู้เล่นสำรองสโมสรละเจ็ดคน แต่ส่งลงแข่งขันได้สูงสุดสามคน
บาเยิร์นครองบอล 82%
แมนยูครองบอล 18%
หลังการแข่งขัน

การได้แชมป์ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในครั้งนี้ ทำให้สโมสรได้แชมป์รายการใหญ่ถึงสามรายการ ภายในระยะเวลาเพียงแค่ 10 วัน นับเป็นประวัติศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ของสโมสรและการเป็นผู้จัดการของอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ซึ่งทำให้เฟอร์กูสันได้รับการพระราชทานบรรดาศักดิ์กิตติมศักดิ์ชั้นอัศวิน และในส่วนของประเทศไทย สาธิต กรีกุล ผู้ประกาศข่าวกีฬาของสถานีวิทยุโทรทัศน์ช่อง 3 ซึ่งเป็นแฟนแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้โกนหนวดที่ไว้จนเป็นเอกลักษณ์ออกจนหมด ตามที่ได้เคยสัญญาไว้ก่อนหน้านั้นว่าหากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดคว้าสามแชมป์ได้ในฤดูกาลนี้ จะโกนหนวดทิ้ง
หลังจากนั้นแล้ว แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดก็ยังคงชนะเรื่อยมา จนกระทั่งในนัดที่ 10 ของพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1998–99 ได้แพ้ต่อเชลซี 5–0 ประตู ที่สนามสแตมฟอร์ดบริดจ์ ในกรุงลอนดอน (ก่อนหน้านั้นก็ได้แพ้ต่ออาร์เซนอล ในรายการแชริตีชีลด์ 1999 2–1 ประตู) ในส่วนของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาลถัดมา ก็ได้พบกับเรอัลมาดริด จากลาลิกา สเปน ในรอบรองชนะเลิศ ผลการแข่งขันปรากฏว่าในนัดแรก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเสมอกับเรอัลมาดริดไป  0–0 ประตู ที่สนามซานเตียโกเบร์นาเบว ในกรุงมาดริด ในนัดที่สอง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดแพ้ต่อเรอัลมาดริดไป 3–2 ประตู ที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ดของตัวเอง และในส่วนของเอฟเอคัพ ฤดูกาลถัดมา สโมสรมิได้เข้าร่วมแข่งขัน
ในส่วนของบาเยิร์นมิวนิก หลังจากผิดหวังจากที่ไม่ได้แชมป์รายการนี้แล้ว ในการเข้าชิงเดเอ็ฟเบ-โพคาลกับแวร์เดอร์แบรเมิน ในวันที่ 12 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ก็ปรากฏว่าในการแข่งขัน 120 นาที ทั้งคู่เสมอกันไป 1–1 ประตู จึงต้องดวลจุดโทษตัดสินกัน ปรากฏว่าแวร์เดอร์เบรเมินยิงได้มากกว่า จึงชนะไปด้วยจำนวน 5–4 ประตู ที่สนามโอลิมปิกสเตเดียม กรุงเบอร์ลิน จึงทำให้ในฤดูกาลนี้ บาเยิร์นมิวนิกได้แชมป์ไปเพียงแค่รายการเดียว
ในปี ค.ศ. 2015 ได้มีการโหวตของแฟนฟุตบอลชาวอังกฤษ ให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาลนี้ เป็นสโมสรที่มีผู้เล่นดีที่สุดนับตั้งแต่มีการก่อตั้งพรีเมียร์ลีกขึ้นมาตั้งแต่ฤดูกาล 1992–93 เป็นอันดับ 2 รองจากอาร์เซนอล ที่ได้แชมป์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2003–04 โดยที่ไม่แพ้แก่สโมสรใดเลยเป็นอันดับหนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กนัดการแข่งขันของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- | --- |
เอฟเอคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1909  1948  1957  1958  1963  1976  1977  1979  1983  1985  1990  1994  1995  1996  1999  2004  2005  2007  2016  2018  2023  2024 
ลีกคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1983  1991  1992  1994  2003  2006  2009  2010  2017  2023 
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์:  1908  1911  1948  1952  1956  1957  1963  1965  1967  1977  1983  1985  1990  1993  1994  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2003  2004  2007  2008  2009  2010  2011  2013  2016  2024 
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ:  1968  1999  2008  2009  2011 
ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1991 
ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ:  2017  2021 
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ:  1991  1999  2008  2017 
ชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้:  1968  1999 
ชิงแชมป์สโมสรโลก นัดชิงชนะเลิศ:  2008 
การแข่งขันลีก:  3–5 v เวสต์บรอมมิชอัลเบียน (1978)  การทะเลาะวิวาท แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด–อาร์เซนอล (1990)  9–0 v อิปสวิชทาวน์ (1995)  8–1 v นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (1999)  ศึกแห่งโอลด์แทรฟฟอร์ด (2003)  ศึกแห่งบุฟเฟต์ (2004)  4–3 v แมนเชสเตอร์ซิตี (2009)  8–2 v อาร์เซนอล (2011)  1–6 v แมนเชสเตอร์ซิตี (2011)  9–0 v เซาแทมป์ตัน (2021) 
การแข่งขันนัดอื่น ๆ:  UEFA Celebration Match (2007)  2010 MLS All-Star  2011 MLS All-Star  2013 A-League All Stars
ยูเอฟซี 100

ยูเอฟซี 100 (อังกฤษ: UFC 100) เป็นศึกศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสม ที่จัดโดยอัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ที่สนามแมนดาเลย์เบย์อีเวนท์เซ็นเตอร์ ในเมืองParadise ,รัฐเนวาดา, สหรัฐอเมริกา
ผลการแข่งขัน

| Main Card> รุ่นน้ำหนัก | Main Card>  | Main Card>  | Main Card>  | Main Card> ผล | Main Card> รอบ | Main Card> เวลา | Main Card> หมายเหตุ  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Heavyweight | Brock Lesnar (c) | ชนะ | Frank Mir (ic) | TKO (punches) | 2 | 1:48 |   |
| Welterweight | Georges St-Pierre (c) | ชนะ | Thiago Alves | Decision (unanimous) (50–45, 50–44, 50–45) | 5 | 5:00 |   |
| Middleweight | Dan Henderson | ชนะ | Michael Bisping | KO (punch) | 2 | 3:20 |   |
| Welterweight | Jon Fitch | ชนะ | Paulo Thiago | Decision (unanimous) (30–27, 29–28, 29–28) | 3 | 5:00 |   |
| Middleweight | Yoshihiro Akiyama | ชนะ | Alan Belcher | Decision (split) (30–27, 28–29, 29–28) | 3 | 5:00 |   |
Preliminary Card
| รุ่นน้ำหนัก |  |  |  | ผล | รอบ | เวลา | หมายเหตุ  |
| Light Heavyweight | Mark Coleman | ชนะ | Stephan Bonnar | Decision (unanimous) (29–28, 29–28, 29–28) | 3 | 5:00 |   |
| Light Heavyweight | Jon Jones | ชนะ | Jake O'Brien | Submission (modified guillotine choke) | 2 | 2:43 |   |
| Lightweight | Jim Miller | ชนะ | Mac Danzig | Decision (unanimous) (30–27, 30–27, 30–27) | 3 | 5:00 |   |
| Welterweight | Dong Hyun Kim | ชนะ | TJ Grant | Decision (unanimous) (30–26, 30–26, 30–26) | 3 | 5:00 |   |
| Middleweight | Tom Lawlor | ชนะ | C.B. Dollaway | Technical Submission (guillotine choke) | 1 | 0:55 |   |
| Lightweight | Shannon Gugerty | ชนะ | Matt Grice | Technical Submission (guillotine choke) | 1 | 2:36 |   |
↑  Heavyweight Championship unification bout.
↑  For the Welterweight Championship.
↑  Coaches' fight for season 9 of the Ultimate Fighter
↑  This fight was delayed until after the main event
ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต

สัญลักษณ์ของยูเอสนิวส์
ภาพประตูหน้าของสำนักงานใหญ่ในวอชิงตัน ดี.ซี.
ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต (อังกฤษ: U.S. News & World Report) เป็นนิตยสารรายสัปดาห์ มีสำนักงานอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2476 ในชื่อ ยูเอสนิวส์ และได้รวมเข้ากับบริษัท "เวิลด์รีพอร์ต" ในปี พ.ศ. 2527 ยูเอสนิวส์ได้ชื่อว่าเป็นนิตยสารที่มีลักษณะการเขียนที่เป็นกลางมากกว่า นิตยสารในลักษณะเดียวกันซึ่งได้แก่ไทม์ และนิวส์วีก
อันดับมหาวิทยาลัย

นิตยสารยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต มีการจัดอันดับมหาวิทยาลัยในหลายสาขาวิชา ซึ่งรวมถึงนิติศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ บริหารธุรกิจ แพทยศาสตร์ และในด้านอื่นๆ
ดูเพิ่ม

อันดับมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต
อันดับมหาวิทยาลัยในระดับปริญญาตรี
อันดับมหาวิทยาลัยในระดับปริญญาโทและเอก
ยูเอสเอส ฮอร์เน็ต (CV-8)

| --- | --- |
ยูเอสเอส ฮอร์เน็ต CV-8
ประวัติ
สหรัฐ
ชื่อ:  ไทย : ยูเอสเอส ฮอร์เน็ต  อังกฤษ : USS Hornet 
ตั้งชื่อตาม: USS Hornet (1805)
Ordered: 30 มีนาคม ค.ศ. 1939
อู่เรือ: Newport News Shipbuilding Company
ปล่อยเรือ: 25 กันยายน ค.ศ. 1939
เดินเรือแรก: 14 ธันวาคม ค.ศ. 1940
สนับสนุนโดย: Annie Reid Knox
เข้าประจำการ: 20 ตุลาคม ค.ศ. 1941
ชื่อเล่น: "Fighting Lady", "Happy Hornet", and "Horny Maru"
เกียรติยศ:  4 × battle stars
ความเป็นไป: ถูกทำให้จมที่ยุทธนาวีที่หมู่เกาะซานตาครูซ เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1942
สถานะ: Found near Solomon Islands, late January 2019
ลักษณะเฉพาะ (as built)
ชั้น::  ชั้น ยอร์กทาวน์
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  20,000 long ton (20,000 t) (standard)  25,500 long ton (25,900 t) (full load)
ความยาว::  824 ft 9 in (251.38 m) (overall)
ความกว้าง::  83 ft 3 in (25.37 m) (waterline)  114 ft (35 m) (overall)
กินน้ำลึก::  28 ft (8.5 m) full load
ระบบพลังงาน::  9 × Babcock & Wilcox boilers  120,000 shp (89,000 kW)
ระบบขับเคลื่อน::  4 shafts; 4 geared steam turbines
ความเร็ว::  32.5 นอต (60.2 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 37.4 ไมล์ต่อชั่วโมง) (design)
พิสัยเชื้อเพลิง::  12,500 nmi (23,200 km; 14,400 mi) at 15 นอต (28 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 17 ไมล์ต่อชั่วโมง)
อัตราเต็มที่::  2,919 officers and enlisted (wartime)
ยุทโธปกรณ์::  8 × single 5 in (127 mm) DP guns  4 × quadruple 1.1 in (28 mm) AA guns  24 × single .50 in (12.7 mm) AA MGs
เกราะ::  Belt: 2.5–4 in (64–102 mm)  Deck: 4 in (102 mm)  Bulkheads: 4 in (102 mm)  Conning Tower: 4 in (102 mm)  Steering Gear: 4 in (102 mm)
อากาศยาน::  72 × aircraft
อุปกรณ์สนับสนุนการบิน::  3 × aircraft elevators  3 × aircraft catapults
ยูเอสเอส ฮอร์เน็ต (อังกฤษ: USS Hornet: CV-8) เป็นเรือบรรทุกอากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเป็นส่วนหนึ่งของเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นยอร์กทาวน์ ซึ่งเธอได้เริ่มการตีโฉบฉวยดูลิตเติลเหนือน่านฟ้ากรุงโตเกียว ต่อด้วยยุทธนาวีที่มิดเวย์ และในการทัพหมู่เกาะโซโลมอนเธอได้ทำการบุกยึดและป้องกันกัวดัลคะแนลและถูกจมในยุทธนาวีที่หมู่เกาะซานตาครูซ
ซากของเรือฮอร์เน็ตได้ถูกค้นพบที่ก้นทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิกแถวหมู่เกาะโซโลมอนในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019
ดูเพิ่ม

ยูเอสเอส ยอร์กทาวน์ (CV-5)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นยอร์กทาวน์ |
| --- | --- |
 ยอร์กทาวน์  เอนเทอร์ไพรซ์  ฮอร์เน็ต 
 ชั้นเรือก่อนหน้า: ยูเอสเอส เรนเจอร์  ชั้นเรือถัดไป: ยูเอสเอส วอสพ์ 
 รายชื่อเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐ
ยูเอฟซี 91

ยูเอฟซี 91 (อังกฤษ: UFC 91) เป็นศึกศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสม ที่จัดโดยอัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ที่สนามMGM Grand Garden Arena ในเมืองลาสเวกัส, รัฐเนวาดา, สหรัฐอเมริกา
ผล

| Main card (PPV)> รุ่นน้ำหนัก | Main card (PPV)>  | Main card (PPV)>  | Main card (PPV)>  | Main card (PPV)> ผล | Main card (PPV)> รอบ | Main card (PPV)> เวลา | Main card (PPV)> หมายเหตุ  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Heavyweight | Brock Lesnar | ชนะ | Randy Couture (c) | TKO (punches) | 2 | 3:07 |   |
| Lightweight | Kenny Florian | ชนะ | Joe Stevenson | Submission (rear-naked choke) | 1 | 4:03 |   |
| Welterweight | Dustin Hazelett | ชนะ | Tamdan McCrory | Submission (armbar) | 1 | 3:59 |   |
| Heavyweight | Gabriel Gonzaga | ชนะ | Josh Hendricks | TKO (punches) | 1 | 1:01 |   |
| Middleweight | Demian Maia | ชนะ | Nate Quarry | Submission (rear-naked choke) | 1 | 2:13 |   |
Preliminary card
| Lightweight | Aaron Riley | ชนะ | Jorge Gurgel | Decision (unanimous) (29–28, 29–28, 29–28) | 3 | 5:00 |   |
| Lightweight | Jeremy Stephens | ชนะ | Rafael dos Anjos | KO (punches) | 3 | 0:39 |   |
| Lightweight | Mark Bocek | ชนะ | Alvin Robinson | Submission (rear-naked choke) | 3 | 3:16 |   |
| Welterweight | Matt Brown | ชนะ | Ryan Thomas | Submission (armbar) | 2 | 0:57 |   |
↑  ชิงแชมป์ UFC Heavyweight Championship
ยูเอฟซี 90

ยูเอฟซี 90 (อังกฤษ: UFC 90) เป็นศึกศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสม ที่จัดโดยอัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ที่สนามAllstate Arena ในเมืองRosemont, Illinois, สหรัฐอเมริกา
ผล

| Main card (PPV)> รุ่นน้ำหนัก | Main card (PPV)>  | Main card (PPV)>  | Main card (PPV)>  | Main card (PPV)> ผล | Main card (PPV)> รอบ | Main card (PPV)> เวลา | Main card (PPV)> หมายเหตุ  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Middleweight | Anderson Silva (c) | ชนะ | Patrick Côté | TKO (knee injury) | 3 | 0:39 |   |
| Welterweight | Thiago Alves | ชนะ | Josh Koscheck | Decision (unanimous) (30–27, 29–28, 30–27) | 3 | 5:00 |   |
| Lightweight | Gray Maynard | ชนะ | Rich Clementi | Decision (unanimous) (30–27, 30–27, 30–27) | 3 | 5:00 |   |
| Heavyweight | Junior dos Santos | ชนะ | Fabrício Werdum | KO (punches) | 1 | 1:20 |   |
| Lightweight | Sean Sherk | ชนะ | Tyson Griffin | Decision (unanimous) (30–27, 29–28, 29–28) | 3 | 5:00 |   |
Preliminary card
| Middleweight | Thales Leites | ชนะ | Drew McFedries | Submission (rear-naked choke) | 1 | 1:18 |   |
| Lightweight | Spencer Fisher | ชนะ | Shannon Gugerty | Submission (triangle choke) | 3 | 3:56 |   |
| Middleweight | Dan Miller | ชนะ | Matt Horwich | Decision (unanimous) (29–28, 29–28, 29–28) | 3 | 5:00 |   |
| Lightweight | Hermes Franca | ชนะ | Marcus Aurélio | Decision (unanimous) (30–27, 29–28, 29–28) | 3 | 5:00 |   |
| Welterweight | Pete Sell | ชนะ | Josh Burkman | Decision (unanimous) (29–28, 29–28, 29–28) | 3 | 5:00 |   |
↑  ชิงแชมป์ UFC Middleweight Championship
ยูแอนด์ไอ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยูแอนด์ไอ (เพลงเลดีกากา)
| "ยูแอนด์ไอ"> วิทยุโดยเซลีน ดิออน.จากอัลบั้มอะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส |
| --- | --- |
แนวเพลง: ป๊อป
ค่ายเพลง: โคลัมเบีย, อีพิก
ผู้ประพันธ์เพลง: Aldo Nova, Jacques Duval
โปรดิวเซอร์: Anders Bagge, Peer Astrom, Vito Luprano
"ยูแอนด์ไอ" (อังกฤษ: You and I) คือซิงเกิลวิทยุซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวจากอัลบั้ม อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส เผยแพร่เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2547
มิวสิกวิดีโอ ถ่ายทำโดยแอนดริว แมกนอตัน ผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศด้านการอำนวยการสร้าง ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 สถานที่ถ่ายทำคือท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน และแพร่ภาพหลังจากนั้น 2 เดือน โดยมิวสิกวิดีโอเพลงนี้บรรจุในดีวีดี อัลทิเมตบ็อก
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่าเพลง "ยูแอนด์ไอ" จะเป็นเพลงหลักการโฆษณาของแอร์แคนาดา เซลีนยังบันทึกเสียงภาษาฝรั่งเศสความยาว 1 นาทีอีกด้วยในชื่อว่า "Mes ailes à moi" โดยทั้งสองแบบได้นำมาใช้ในการโฆษณาของแอร์แคนาดา
ซิงเกิลนี้เป็นที่นิยมในชาร์ตเพลงร่วมสมัยแคนาดา และโพลิช อาร์เอ็มเอ็ฟ
ในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ฮิลลารี คลินตัน สมาชิกวุฒิสภาแห่งรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาได้ประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงหลักในการหาเสียงการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008 ของเธอ[ต้องการอ้างอิง] ในฐานะสมาชิกพรรคเดโมแครต
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง - (ยุโรป)
"ยูแอนด์ไอ" – 4:04
ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง - (ญี่ปุ่น)
"ยูแอนด์ไอ" – 4:04
"มิราเคิล" – 3:38
ยูเอ็มทีเอส

ระบบโทรคมนาคมเคลื่อนที่สากล หรือ ยูเอ็มทีเอส (อังกฤษ: Universal Mobile Telecommunications System: UMTS) เป็นหนึ่งในเทคโนโลยีของโทรศัพท์มือถือในยุค 3G ซึ่งอยู่ในขั้นตอนพัฒนาต่อไปยัง 4G ในปัจจุบันรูปแบบพื้นฐานของยูเอ็มทีเอสใช้งาน W-CDMA โดยตามมาตรฐานของ 3GPP และเป็นการตอบรับกับ ITU IMT-2000 สำหรับระบบการสื่อสาร ในบางครั้งจะเรียกยูทีเอ็มเอสว่า 3GSM เพื่อบ่งบอกถึงเทคโนโลยีของ 3G และมาตรฐาน GSM[ต้องการอ้างอิง]
เป็นเครือข่ายในยุค 3G ที่มีพัฒนาการมาจากเครือข่าย GSM, GPRS และ EDGE ซึ่งหลาย ๆ ครั้งอาจเรียกได้ว่าเป็นเครือข่าย W-CDMA โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อตอบสนองความต้องการใช้งานด้านการรับ-ส่งข้อมูลที่มากขึ้นของลูกค้า เครือข่าย UMTS นั้นจะมีความเร็วในการรับส่งข้อมูลสูงถึง 2 Mbit/sec ซึ่งมีความเร็วในการรับ-ส่งข้อมูลที่มากกว่าเครือข่าย EDGE ที่ใช้บริการในปัจจุบันถึง 4 เท่า ด้วยเหตุนี้เอง เครือข่าย UMTS จึงเป็นเครือข่ายที่ผู้ให้บริการทั้งหลายต่างคาดหวังว่าจะมาช่วยตอบสนองความต้องการด้ารการใช้ข้อมูลของลูกค้า รวมทั้งสร้างรายได้ให้แก่บริษัทเป็นจำนวนมาก
มาตรฐาน

มาตรฐานของ UMTS ในปัจจุบันนั้นมีการเผยแพร่ออกมาแล้ว 4 มาตรฐานด้วยกัน โดยหน่วยงาน 3GPP (3G Partnership Project) รับหน้าที่ในการออกแบบมาตรฐานต่าง ๆ ซึ่งประกอบไปด้วย
Release 99 เป็นมาตรฐานใช้งานที่เพิ่มเติมจากเครือข่าย GPRS และ EDGE โดยจะมีการเพิ่มเติมอุปกรณ์ในส่วนของ BSS (Base Station Subsystem) ซึ่งเป็นส่วนที่ดูแลการติดต่อสื่อสารระหว่างเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ของผู้ใช้บริการกับเครือข่ายของผู้ให้บริการ โดยกลุ่มของอุปกรณ์ที่เพิ่มเติมขึ้นมานั้นมีชื่อเรียกว่า UTRAN (UMTS Terrestrial Radio Access Network)
Release 4 เป็นมาตรฐานที่เพิ่มเติมในส่วนของ Core-Network โดยจะมีการนำเครือข่ายแบบ ATM (Asynchronous Transfer Mode) และ IP ซึ่งเป็นการรับ-ส่งข้อมูลแบบเป็น Packet เข้ามาใช้งานแทนเครือข่ายแบบ Circuit Switched ที่ใช้งานอยู่ในเครือข่าย GSM ในปัจจุบัน
Release 5 เป็นมาตรฐานที่เพิ่มเติมในส่วนของ IMS (IP Multimedia Service) โดยการทำงานของ IMS จะช่วยให้การใช้งานแบบ Multimedia ในลักษณะของ Person to Person มีประสิทธิภาพที่สูงขึ้น
Release 6  เป็นมาตรฐานที่ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงระบบมากนัก เพียงแต่เพิ่มความสามารถในการทำงานของการจดจำคำพูด (Speech Recognition), Wi-Fi / UMTS inter-working (การสื้อสารระหว่างเครือข่าย Wireless LAN กับเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่)
ยูเอสเอส เล็กซิงตัน (CV-2)

| --- | --- |
ยูเอสเอส เล็กซิงตัน CV-2
ประวัติ
สหรัฐ
ชื่อ:  ไทย : ยูเอสเอส เล็กซิงตัน  อังกฤษ : USS Lexington 
ตั้งชื่อตาม: Battle of Lexington
Ordered:  1916 (เรือลาดตระเวนประจัญบาน)  1922 (เรือบรรทุกอากาศยาน) 
อู่เรือ: Fore River Ship Building Co., Quincy, Massachusetts
ปล่อยเรือ: 8 มกราคม ค.ศ. 1921
เดินเรือแรก: 3 ตุลาคม ค.ศ. 1925
เข้าประจำการ: 14 ธันวาคม ค.ศ. 1927
เปลี่ยนระดับ: เรือบรรทุกอากาศยาน, 1 July ค.ศ. 1922
Stricken: 24 มิถุนายน ค.ศ. 1942
รหัสระบุ: Hull number: CC-1, then CV-2
ชื่อเล่น: "Lady Lex", "Gray Lady"
ความเป็นไป:  ถูกทำให้จมที่ยุทธนาวีที่ทะเลคอรัล, 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1942  Shipwreck found, 4 มีนาคม ค.ศ. 2018 
ลักษณะเฉพาะ (as built)
ชั้น::  ชั้น เล็กซิงตัน
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  36,000 long ton (37,000 ตัน) (standard)  47,700 long ton (48,500 ตัน) (deep load)
ความยาว::  888 ft (270.7 m)
ความกว้าง::  107 ft 6 in (32.8 m)
กินน้ำลึก::  32 ft 6 in (9.9 m) (deep load)
ระบบพลังงาน::  16 Yarrow boilers  180,000 shp (130,000 kW)
ระบบขับเคลื่อน::  4 shafts, 4 sets turbo-electric drive
ความเร็ว::  33.25 นอต (61.58 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 38.26 ไมล์ต่อชั่วโมง)
พิสัยเชื้อเพลิง::  10,000 nmi (19,000 km; 12,000 mi) at 10 นอต (19 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 12 ไมล์ต่อชั่วโมง)
อัตราเต็มที่::  2,791 (including aviation personnel) in 1942
ยุทโธปกรณ์::  4 × twin 8 in (203 mm) guns  12 × single 5 in (127 mm) AA guns
เกราะ::  Belt: 5–7 in (127–178 mm)  Deck: 0.75–2 in (19–51 mm)  Gun turrets: 0.75 in (19 mm)  Bulkheads: 5–7 in (127–178 mm)
อากาศยาน::  78
อุปกรณ์สนับสนุนการบิน::  1 Aircraft catapult
ยูเอสเอส เล็กซิงตัน (อังกฤษ: USS Lexington: CV-2) เป็นเรือบรรทุกอากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเป็นส่วนหนึ่งของเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเล็กซิงตัน เดิมทีได้รับการออกแบบให้เป็นเรือลาดตระเวนประจัญบาน เธอถูกดัดแปลงให้เป็นหนึ่งในเรือบรรทุกอากาศยานลำแรกของกองทัพเรือในระหว่างการก่อสร้างเพื่อให้เป็นไปตามข้อกำหนดของสนธิสัญญานาวิกวอชิงตันในปี ค.ศ. 1922
ดูเพิ่ม

เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเล็กซิงตัน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเรือลาดตระเวนประจัญบานชั้นเล็กซิงตัน / เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเล็กซิงตัน |
| --- | --- |
เรือลาดตระเวนประจัญบาน:  เล็กซิงตัน  คอนสเตลเลชัน  ซาราโตกา  เรนเจอร์  คอนสติติวชัน  ยูไนเต็ด สเตตส์ 
เรือบรรทุกเครื่องบิน:  เล็กซิงตัน  ซาราโตกา 
 ชั้นเรือก่อนหน้า: ยูเอสเอส แลงลีย์  ชั้นเรือถัดไป: ยูเอสเอส เรนเจอร์ 
 รายชื่อลาดตระเวนประจัญบานของกองทัพเรือสหรัฐ  รายชื่อเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐ
ยูเครนแอร์อัลไลแอนซ์

ยูเครนแอร์อัลไลแอนซ์ (อังกฤษ: Ukraine Air Alliance) เป็นสายการบินขนส่งสินค้าสัญชาติยูเครน โดยมีสำนักงานใหญ่ที่เคียฟ สายการบินให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางทั่วเอเชีย, ยุโรป และแอฟริกา