stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 50
สนามแข่งขัน

การแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 50 ใช้สนามกีฬาหลักในจังหวัดปทุมธานีและพื้นที่อื่น ๆ ดังรายชื่อดังต่อไปนี้
| สนามแข่งขัน> มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต | ชนิดกีฬา> มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต |
| --- | --- | --- | --- |
| สนามกีฬามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต | ฟุตบอล, พิธีเปิด–ปิด |  |  |
| ศูนย์กีฬาทางน้ำ | ว่ายน้ำ |  |  |
| สนามอดิเรกประสงค์ | ฟุตบอล |  |  |
| สนามหญ้าเทียม Flick TU, สนามซอฟท์บอล | ซอฟท์บอล |  |  |
| สนามคอร์ฟบอล | คอร์ฟบอล |  |  |
| ยิมเนเซียม 4 | แบดมินตัน |  |  |
| ยิมเนเซียม 5 | วอลเลย์บอล |  |  |
| ยิมเนเซียม 6 | ฟุตซอล |  |  |
| ยิมเนเซียม 7 | บาสเกตบอล |  |  |
| อาคารเรียนรวมสังคมศาสตร์ 3 (SC3) | บริดจ์,หมากกระดาน,เอแม็ท,คอร์สเวิร์ด,อีสปอร์ต |  |  |
| ศูนย์ประชุมธรรมศาสตร์ รังสิต | เปตอง |  |  |
| สนามราษฎร | จานร่อน |  |  |
| อาคารโดมบริหาร | โอเรียนเทียริ่ง |  |  |
| สนามหน้าอาคารเดือน บุนนาค | วู้ดบอล |  |  |
| สนามสควอช | สควอช |  |  |
| สนามเทนนิส | เทนนิส |  |  |
| สนามมินิสเตเดียม | รักบี้ฟุตบอล |  |  |
| ยิมเนเซียมอินเตอร์โซน | เซปักตะกร้อ |  |  |
| โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ | ดาบไทย,มวยสากลสมัครเล่น |  |  |
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
| บ้านวิทยาศาสตร์สิรินธร | ฟันดาบสากล |  |  |
| ศูนย์ประชุมอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย | ฮับกิโด,ยิวยิตสู,คาราเต้,เทควันโด |  |  |
สมาคมกรีฑาแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
| สนามกีฬากรีฑาแห่งชาติ | กรีฑา |  |  |
โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม
| โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม | แฮนด์บอล |  |  |
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
| สนามฟุตซอล | ฟุตซอล |  |  |
สนามกีฬาอื่น ๆ
| สนามฟุตบอลมหาวิทยาลัยกรุงเทพ | ฟุตบอล |  |  |
| สนามฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต | ฟุตบอล |  |  |
| ศูนย์การค้าเซียร์ รังสิต | คิกบ็อกซิ่ง |  |  |
| สนามฮอกกี้กองทัพอากาศ ดอนเมือง | ฮอกกี้ |  |  |
| สนามกอล์ฟ บางไทร คันทรีคลับ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา | กอล์ฟ |  |  |
| สนามไทยโปโล แอนด์ อีเควสเทรี่ยน คลับ จังหวัดชลบุรี | ขี่ม้า |  |  |
สรุปเหรียญการแข่งขัน > มหาวิทยาลัยที่ไม่ได้รับเหรียญรางวัล

มหาวิทยาลัยที่ไม่ได้รับเหรียญรางวัล จำนวน 35 มหาวิทยาลัย มีรายชื่อดังต่อไปนี้
มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์
มหาวิทยาลัยคริสเตียน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่
มหาวิทยาลัยพะเยา
มหาวิทยาลัยพายัพ
มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยแม่โจ้
มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ
มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์
มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง
มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
มหาวิทยาลัยหาดใหญ่
ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์
วิทยาลัยดุสิตธานี
วิทยาลัยเทคโนโลยีพนมวันท์
วิทยาลัยนครราชสีมา
วิทยาลัยพิชญบัณฑิต
สถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา
สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น
สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 50
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
| ก่อนหน้า |  | กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 50 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยครั้งที่ 49  (มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์) |  | กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย  (พ.ศ. 2568) |  | กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยครั้งที่ 51  (มหาวิทยาลัยแม่โจ้) |
| ด ค กกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  2513 เชียงใหม่  2515 จุฬาลงกรณ์  2517 ธรรมศาสตร์  2518 ศรีนครินทรวิโรฒ  2519 จฬ.–มก.–มธ.–มม.–มร.–มศว–สพบ.  2521 จฬ.–มก.–มม.–สจ.  2522 กรุงเทพมหานคร  2523 เชียงใหม่  2524 กรุงเทพมหานคร  2525 ศรีนครินทรวิโรฒ  2526 จุฬาลงกรณ์  2527 ขอนแก่น  2528 รามคำแหง  2529 สงขลานครินทร์  2530 ศรีนครินทรวิโรฒ  2531 เชียงใหม่  2532 ขอนแก่น  2533 รามคำแหง  2534 มหิดล  2535 เกษตรศาสตร์  2536 จุฬาลงกรณ์  2537 ธรรมศาสตร์  2538 แม่โจ้  2539 รามคำแหง  2540 มหิดล  2541 เกษตรศาสตร์  2542 ศรีนครินทรวิโรฒ  2543 ณิวัฒนา  2544 ธรรมศาสตร์  2545 ศรีปทุม  2546 เชียงใหม่  2547 เทคโนโลยีสุรนารี  2548 มหิดล  2549 ศรีนครินทรวิโรฒ  2550 วลัยลักษณ์  2551 รามคำแหง  2552 ธรรมศาสตร์  2553 จุฬาลงกรณ์  2554 สงขลานครินทร์  2555 สถาบันการพลศึกษา  2556 ขอนแก่น  2557 เกษตรศาสตร์  2558 อุบลราชธานี  2559 เทคโนโลยีสุรนารี  2560 ราชมงคลธัญบุรี  2561 ราชภัฏอุบลราชธานี  2562 รังสิต  2566 ราชภัฏอุดรธานี  2567 เกษตรศาสตร์  2568 ธรรมศาสตร์  2569 แม่โจ้
ดอลลาร์ไต้หวันใหม่

| ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ |
| --- | --- |
新臺幣
ISO 4217
รหัส: TWD
หมายเลข: 901
จุดทศนิยม: 2
การตั้งชื่อ
หน่วยย่อย: 
 1/10: dime
 1/100: cent หน่วยย่อยใช้เฉพาะในหุ้นและสกุลเงินและไม่ค่อยมีการอ้างถึงในกรณีเช่นนี้
พหูพจน์: dollars (ภาษาอังกฤษเท่านั้น) ภาษาของสกุลเงินนี้ไม่มีโครงสร้างพหูพจน์ที่แตกต่างกัน
 dime: dimes (ภาษาอังกฤษเท่านั้น)
 cent: cents (ภาษาอังกฤษเท่านั้น)
สัญลักษณ์: NT$,  圓, $
ชื่อเล่น: จีนกลางไต้หวัน: 元 (yuán), 塊 (kuài) ฮกเกี้ยน: 箍 (kho͘ ) ฮักกะ: 銀 (ngiùn)
 dime: จีนกลางไต้หวัน: 角 (jiǎo), 毛 (máo) ฮกเกี้ยน: 角 (kak) ฮักกะ: 角 (kok)
 cent: จีนกลางไต้หวัน: 分 (fēn) ฮกเกี้ยน: 仙 (sian) ฮักกะ: 仙 (siên)
ธนบัตร: NT$100, NT$200, NT$500, NT$1000, NT$2000
เหรียญ: NT$0.5, NT$1, NT$5, NT$10, NT$50
ข้อมูลการใช้
วันที่เริ่มใช้: 15 June 1949
แทนที่: ดอลลาร์ไต้หวันเก่า
ผู้ใช้:  สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
การตีพิมพ์
ธนาคารกลาง: ธนาคารกลางแห่งสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
 เว็บไซต์: www.cbc.gov.tw
เจ้าของโรงพิมพ์: Central Engraving and Printing Plant
 เว็บไซต์: www.cepp.gov.tw
โรงพิมพ์ธนบัตร: Central Mint
 เว็บไซต์: www.cmc.gov.tw
การประเมินค่า
อัตราเงินเฟ้อ: 0.85%
 ที่มา:  2008–2018
 วิธี: CPI ค่าเฉลี่ย 10 ปี
ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ (จีนตัวเต็ม: 新臺幣 หรือ 新台幣; พินอิน: Xīntáibì; แป่ะเอ๋ยี้: Sin-tâi-phiò; ซิน ไต้ เพี่ยว);  code: TWD; ใช้สัญลักษณ์สกุลเงิน: NT$, หรือใช้สัญลักษณ์แบบย่อคือ NT) เป็นสกุลเงินที่ใช้ในดินแดนที่อยู่ในการปกครองของรัฐบาลสาธารณรัฐจีนที่ไต้หวัน เดิมทีเงินนี้เป็นส่วนหนึ่งของเงินจีน ต่อมาได้จัดเงินนี้อยู่ในดอลลาร์
ในทางการ หนึ่งดอลลาร์ (圓) คือ แบ่งออกเป็นสิบสลึง (角), และถึง 100 เซ็นต์ (分), แม้ว่ามูลค่าเซ็นต์จะไม่เคยใช้ในทางปฏิบัติ ดอลลาร์ไต้หวันใหม่เป็นสกุลเงินของไต้หวันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 เมื่อแทนที่เงินสกุลดอลลาร์ไต้หวันเก่า ในอัตรา 40,000 ดอลลาร์ต่อหนึ่งดอลลาร์ใหม่ 
มีทางเลือกหลากหลายในการใช้เรียกชื่อให้กับหน่วยสกุลเงินในไต้หวัน หน่วยของเงินดอลลาร์มักจะเขียนในรูปแบบที่ง่ายกว่าเช่น "หยวน"元
หรือสามารถใช้เรียกขานกับหน่วยสกุลเงินว่า 塊 (ไคว้, แปลตามตัวอักษรแปลว่า "ชิ้น") ใน ภาษาจีนกลางสำเนียงไต้หวัน, 箍 (โข, แปลตามตัวอักษรแปลว่า "ห่วงเหล็ก") ใน ภาษาจีนฮกเกี้ยนสำเนียงไต้หวัน, และ 銀 (งวิ่น, แปลตามตัวอักษรแปลว่า "เงิน") ใน ภาษาจีนฮากกาสำเนียงไต้หวัน
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ธนาคารกลางแห่งสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) เป็นธนาคารกลางของไต้หวันซึ่งปัจจุบันออกเงินดอลลาร์ไต้หวันใหม่ ในขณะที่ธนาคารแห่งไต้หวันออกธนบัตรก่อนปี ค.ศ. 2000 ซึ่งยังมีสถานะเทียบเท่าธนาคารกลางโดยพฤตินัย ระหว่างปี ค.ศ. 1949 และ ค.ศ. 1961
ชื่อเรียก (ศัพท์บัญญัติ)

|  |  | จีนกลาง | ฮกเกี้ยน | ฮากกา | อังกฤษ | สัญลักษณ์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชื่อสกุลเงิน | อย่างเป็นทางการ | 新臺幣 (Xīntáibì) | 新臺票 (Sin-tâi-phiò) | 新臺幣 (Sîn-thòi-pi) | New Taiwan Dollar | NTD, TWD |
| ชื่อสกุลเงิน | อื่นๆ | 臺幣 (Táibì) | 臺票 (Tâi-phiò) | 臺幣 (Thòi-pi) | New Taiwan Dollar | NTD, TWD |
| 1 ชื่อหน่วย | อย่างเป็นทางการ | 圓 (yuán) | 箍 (kho͘ ) | 銀 (ngiùn), 箍 (khiêu) | dollar | $ |
| 1 ชื่อหน่วย | อื่นๆ | 元 (yuán), 塊 (kuài) | 箍 (kho͘ ) | 銀 (ngiùn), 箍 (khiêu) | dollar | $ |
| 1/10 ชื่อหน่วย | อย่างเป็นทางการ | 角 (jiǎo) | 角 (kak) | 角 (kok) | dime |  |
| 1/10 ชื่อหน่วย | อื่นๆ | 毛 (máo) | 角 (kak) | 角 (kok) | dime |  |
| 1/100 ชื่อหน่วย |  | 分 (fēn) | 仙 (sian) | 仙 (siên) | cent | ¢ |
ในภาษาจีนคำว่า "ใหม่" (新) เป็นเพียงการเพิ่มในบริบทที่เป็นทางการซึ่งมีความจำเป็นต้องหลีกเลี่ยงความคลุมเครือแม้ว่าความกำกวมนั้นแทบจะไม่มีอยู่จริงในทุกวันนี้ แม้ว่าความคลุมเครือในปัจจุบันแทบจะไม่มีอยู่จริง บริบทเหล่านี้รวมถึงการธนาคารสัญญาหรือการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ สามารถเขียนชื่อหน่วยสกุลเงินได้ว่า 圓 หรือ 元 ซึ่งใช้แทนกันได้และทั้งสองคำต่างเรียกว่า หย่วน ในภาษาจีนกลางสำเนียงไต้หวัน แต่มีการออกเสียงที่แตกต่างกันในภาษาจีนฮกเกี้ยนสำเนียงไต้หวัน (โก่น) (îⁿ, goân) และ ภาษาจีนฮากกาสำเนียงไต้หวัน (เย่น, เง่น) (yèn, ngièn) ชื่อ 仙 ใน ภาษาจีนฮกเกี้ยนสำเนียงไต้หวันและภาษาจีนฮากกาสำเนียงไต้หวัน สำหรับเซ็นต์ (ร้อย) หรือจากหน่วยที่ร้อย 錢 (เซน)
ในการใช้ภาษาอังกฤษดอลลาร์ไต้หวันใหม่มักจะย่อว่า NT, NT$, หรือ NT dollar, ในขณะที่ตัวย่อ TWD มักใช้ในบริบทของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ การแบ่งย่อยของเงินดอลลาร์ไต้หวันใหม่ไม่ค่อยได้ใช้เนื่องจาก การใช้จ่ายประจำวัน ผลิตภัณฑ์ทั้งหมดในตลาดผู้บริโภคมีการขายในรูปดอลลาร์ทั้งหมด แต่อย่างไรก็ตามธนาคารมีการบันทึกเซนต์ (ร้อยดอลลาร์)
ประวัติ

เงินดอลลาร์ไต้หวันใหม่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกโดยธนาคารแห่งไต้หวันเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1949 เพื่อแทนที่ ดอลลาร์ไต้หวันเก่า ในอัตราแลกเปลี่ยน 40,000 ต่อหนึ่ง เป้าหมายแรกของเงินดอลลาร์ไต้หวันใหม่คือเพื่อแก้ปัญหาภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวดที่ได้รับผลกระทบของสาธารณรัฐจีน ช่วงการบริหารรัฐบาลชาตินิยมจีน (จีนคณะชาติ) ของพรรคก๊กมินตั๋งสืบเนื่องมาจากสงครามกลางเมืองจีน
หลังจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนยึดกรุงปักกิ่งเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1949 รัฐบาลจีนคณะชาติก็เริ่มถอยทัพไปเกาะไต้หวัน และภายหลังมาตั้งเป็นสาธารณรัฐจีนไต้หวัน ทองคำสำรองของจีนถูกโอนย้ายไปไต้หวันในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949 รัฐบาลคณะชาติได้ประกาศในบทบัญญัติชั่วคราวมีผลบังคับใช้ในช่วงกบฏคอมมิวนิสต์ ดอลลาร์ที่ออกโดยธนาคารแห่งไต้หวันจะกลายเป็นสกุลเงินใหม่ในการไหลเวียน
แม้ว่าเงินดอลลาร์ไต้หวันใหม่จะเป็น สกุลเงินโดยพฤตินัย ของไต้หวัน หลายปีที่ เงินหยวน ยังคงเป็นสกุลเงินตามกฎหมาย มูลค่าของเงินหยวนถูกแยกออกจากมูลค่าของเงินในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง บทบัญญัติกฎเกณฑ์เก่าหลายฉบับมีค่าปรับและค่าธรรมเนียมที่กำหนดในสกุลเงินนี้
ตามกฎหมายของสาธารณรัฐจีน เงินหยวนหนึ่งหยวนมีมูลค่าสามดอลลาร์ไต้หวันใหม่ แม้จะมีอัตราเงินเฟ้อมาหลายทศวรรษ แต่อัตราส่วนนี้ยังไม่ได้รับการปรับ สิ่งนี้ทำให้เงินหยวนเป็นสกุลเงินที่มีเหตุผลอย่างแท้จริงมานานแล้วเกือบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะซื้อขายหรือใช้งาน
เมื่อ บทบัญญัติชั่วคราวทางการเงิน ถูกออกมาบังคับใช้อย่างไร้ประสิทธิภาพในปี ค.ศ. 1991 สาธารณรัฐจีนไต้หวันขาดสกุลเงินประจำชาติที่ถูกต้องตามกฎหมายจนถึงปี ค.ศ. 2000 เมื่อธนาคารกลางของจีน (CBC) แทนที่ธนาคารแห่งไต้หวันในการออกธนบัตร NT ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2000 ดอลลาร์ไต้หวันใหม่กลายเป็นสกุลเงินตามกฎหมายของไต้หวัน มันไม่ได้เป็นรองเงินหยวนอีกต่อไป ในเวลานี้ธนาคารกลางเริ่มออกธนบัตรดอลลาร์ไต้หวันใหม่และธนบัตรที่ออกก่อนหน้านี้โดยธนาคารแห่งไต้หวันถูกนำออกจากการหมุนเวียน
อัตราแลกเปลี่ยนเมื่อเทียบกับดอลลาร์สหรัฐ มีความหลากหลายตั้งแต่น้อยกว่า 1 ถึง 10 ในช่วงกลางทศวรรษ 1950 มากกว่า 40 ต่อ 1 ในปี ค.ศ. 1960 และประมาณ 25 ต่อ 1 ในปี 1992 อัตราแลกเปลี่ยน ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 อยู่ที่ 32.41 ดอลลาร์ไต้หวันต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐ และ 4.46 ดอลลาร์ไต้หวันต่อ 1 หยวน
เงินที่ใช้

รูปแบบของดอลลาร์ไต้หวันสามารถแบ่งการใช้เป็น 2 แบบคือ
แบบเหรียญได้แก่ เหรียญ 50 เซนต์ 1 ดอลลาร์ 5 ดอลลาร์ 10 ดอลลาร์ 20 ดอลลาร์ 50 ดอลลาร์
แบบธนบัตร ได้แก่ ธนบัตร 100 ดอลลาร์ 200 ดอลลาร์ 500 ดอลลาร์ 1000 ดอลลาร์ 2000 ดอลลาร์
เงินที่ใช้ > เหรียญ

สกุลเงินของเงินดอลลาร์ไต้หวันใหม่ในการหมุนเวียนได้แก่:
| เหรียญที่ใช้ปัจจุบัน> รูปแบบ.รูปแบบ | เหรียญที่ใช้ปัจจุบัน> มูลค่า.มูลค่า | เหรียญที่ใช้ปัจจุบัน> พารามิเตอร์ทางเทคนิค.เส้นผ่าศูนย์กลาง | เหรียญที่ใช้ปัจจุบัน> พารามิเตอร์ทางเทคนิค.น้ำหนัก | เหรียญที่ใช้ปัจจุบัน> พารามิเตอร์ทางเทคนิค.ส่วนประกอบ | เหรียญที่ใช้ปัจจุบัน> คำอธิบาย.ด้านหัว | เหรียญที่ใช้ปัจจุบัน> คำอธิบาย.ด้านก้อย | เหรียญที่ใช้ปัจจุบัน> วันที่ออก.ทำเหรียญครั้งแรก | เหรียญที่ใช้ปัจจุบัน> วันที่ออก.ออกใช้เป็นทางการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| [ลิงก์เสีย] | 1/2 ดอลลาร์ (หยวน) NT$1/2 | 18 มม. | 3 กรัม | ทองแดง 97%   สังกะสี 2.5   ดีบุก 0.5% | ดอกพลัม ดอกไม้ประจำชาติของสาธารณรัฐจีน "中華民國XX年" | Value | ค.ศ. 1981 (ปีหมินกั๋ว (ปีสาธารณรัฐ) ปีที่ 70) | 1981-12-08 |
|  | 1 ดอลลาร์ (หยวน) NT$1 | 20 มม. | 3.8 g | ทองแดง 92% นิกเกิล 6% อะลูมิเนียม 2% | จอมทัพ เจียง ไคเชก, "中華民國XX年" | Value | ค.ศ. 1981 (ปีหมินกั๋ว (ปีสาธารณรัฐ) ปีที่ 70) | 1981-12-08 |
|  | 5 ดอลลาร์ (หยวน) NT$5 | 22 มม. | 4.4 กรัม | คิวโปรนิกเกิล ทองแดง 75% นิกเกิล 25% | จอมทัพ เจียง ไคเชก,, "中華民國XX年" | Value | ค.ศ. 1981 (ปีหมินกั๋ว (ปีสาธารณรัฐ) ปีที่ 70) | 1981-12-08 |
|  | 10 ดอลลาร์ (หยวน) NT$10 | 26 มม. | 7.5 กรัม | คิวโปรนิกเกิล ทองแดง 75% นิกเกิล 25% | จอมทัพ เจียง ไคเชก,, "中華民國XX年" | Value | ค.ศ. 1981 (ปีหมินกั๋ว (ปีสาธารณรัฐ) ปีที่ 70) | 1981-12-08 |
| [ลิงก์เสีย] | 10 ดอลลาร์ (หยวน) NT$10 | 26 มม. | 7.5 กรัม | คิวโปรนิกเกิล ทองแดง 75% นิกเกิล 25% | ดร.ซุน ยัตเซ็น, "中華民國XX年" | Value, continuous hidden words "國泰", "民安", continuous hidden Taiwan island and Mei Blossom in "0" | ค.ศ. 2011 (ปีหมินกั๋ว (ปีสาธารณรัฐ) ปีที่ 100) | 2011-01-11 |
| [ลิงก์เสีย] | 20 ดอลลาร์ (หยวน) NT$20 | 26.85 มม. | 8.5 กรัม | บริเวณวงแหวน: ทองเหลืองอลูมีเนียมบรอนซ์ (มูลค่า $50) ตรงกลาง: คิวโปรนิกเกิล (มูลค่า $10) | Mona Rudao, "莫那魯道", "中華民國XX年" | Traditional canoes used by the Tao people | ค.ศ. 2001 (ปีหมินกั๋ว (ปีสาธารณรัฐ) ปีที่ 90) | 2001-07-09 |
|  | 50 ดอลลาร์ (หยวน) NT$50 | 28 มม. | 10 กรัม | ทองเหลืองอลูมีเนียมบรอนซ์ ทองแดง 92%  อะลูมิเนียม 6% นิกเกิล 2% | ดร.ซุน ยัตเซ็น, "中華民國XX年" | Latent images of both Chinese and Arabic numerals for 50 | ค.ศ. 2007 (ปีหมินกั๋ว (ปีสาธารณรัฐ) ปีที่ 96) | 2007-04-26 |
เงินที่ใช้ > ธนบัตรที่ระลึก 100 ดอลลาร์

เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2011 ธนาคารกลางแห่งสาธารณรัฐจีนออกธนบัตรใหม่มูลค่า 100 ดอลลาร์เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐจีน
ธนบัตรทำด้วยกระดาษโน้ตสีแดงมีขนาด 145 × 70   มม. และมีภาพเหมือนของดร.ซุนยัตเซ็นด้านหน้าและอาคารชุงชานที่ด้านหลัง การออกแบบไม่แตกต่างจากธนบัตร 100 ดอลลาร์ NT$100 ทั่วไปยกเว้นถ้อยคำภาษาจีนที่ด้านหลังของธนบัตรซึ่งอ่านว่า "ฉลองครบรอบ 100 ปีนับตั้งแต่การก่อตั้งสาธารณรัฐจีน "ฉลองครบรอบ 100 ปีนับตั้งแต่การก่อตั้งสาธารณรัฐจีน (慶祝中華民國建國一百年)"
ดูเพิ่ม

ดอลลาร์ไต้หวันเก่า
เศรษฐกิจของไต้หวัน
การภาษีของไต้หวัน
ประวัติศาสตร์สาธารณรัฐจีน
สาธารณรัฐจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

(จีน) (อังกฤษ) SinoBanknote
(จีน) Banknotes of Matsu, Quemoy and Tachen
(จีน) The Central Bank page showcasing all obsolete issues of the new Taiwan dollar in all denominations
Close up image of a circulated 50 NT coin เก็บถาวร 2011-07-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:Ref-en แม่แบบ:Ref-de แม่แบบ:Ref-fr Historical and current banknotes of Taiwan
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียเหนือและกลาง:  เท็งเกคาซัคสถาน  ซอมคีร์กีซสถาน  โซโมนีทาจิกิสถาน  มานัตเติร์กเมนิสถาน  ซอมอุซเบกิสถาน  รูเบิลรัสเซีย 
เอเชียตะวันออก:  หยวนจีน  ดอลลาร์ฮ่องกง  ปาตากามาเก๊า  เยนญี่ปุ่น  วอนเกาหลีเหนือ  วอนเกาหลีใต้  ทูกรีกมองโกเลีย  ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ 
เอเชียใต้:  ฏากาบังกลาเทศ  งุลตรัมภูฏาน  รูปีอินเดีย  รูฟียาห์มัลดีฟส์  รูปีเนปาล  รูปีปากีสถาน  รูปีศรีลังกา  ดอลลาร์สหรัฐ บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  ดอลลาร์บรูไน  จัตพม่า  เรียลกัมพูชา  เซ็งตาวูติมอร์-เลสเต  รูปียะฮ์อินโดนีเซีย  กีบลาว  ริงกิตมาเลเซีย  เปโซฟิลิปปินส์  ดอลลาร์สิงคโปร์  บาทไทย  ดอลลาร์สหรัฐ ติมอร์-เลสเต  ด่งเวียดนาม 
เอเชียตะวันตก:  อัปซาร์อับฮาเซีย ไม่เป็นที่ยอมรับ  อัฟกานีอัฟกานิสถาน  ดรัมอาร์มีเนีย  มานัตอาเซอร์ไบจาน  ดีนาร์บาห์เรน  ปอนด์อียิปต์ ฉนวนกาซา  ยูโร ไซปรัส  ลารีจอร์เจีย  เรียลอิหร่าน  ดีนาร์อิรัก  เชเกลอิสราเอลใหม่  ดีนาร์จอร์แดน  ดีนาร์คูเวต  ปอนด์เลบานอน  ดรัมนากอร์โน-คาราบัค ไม่เป็นที่ยอมรับ  เรียลโอมาน  รูเบิลรัสเซีย อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย  ริยาลกาตาร์  ริยาลซาอุดีอาระเบีย  ปอนด์ซีเรีย  ลีราใหม่ตุรกี  เดอร์แฮมสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เรียลเยเมน 
สกุลเงินในอดีต:  วอนเกาหลี  เยนเกาหลี  เยนไต้หวัน  ลีราออตโตมัน  รูเบิลโซเวียต  ด่งเวียดนามเหนือ  ด่งเวียดนามใต้  ปอนด์อิสราเอล 
 สกุลเงิน ทวีปยุโรป ทวีปอเมริกา ทวีปแอฟริกา เขตโอเชียเนีย
ลูกของมุฮัมมัด

บุตรและบุตรบุญธรรมของผู้ก่อตั้งศาสนาอิสลาม
นบีมุฮัมมัดในมุมมองทั่วไปมีลูกชายสามคน ได้แก่ อับดุลลอฮ์, อิบรอฮีม และกอซิม และลูกสาว 4 คน ได้แก่ ฟาฏิมะฮ์, รุก็อยยะฮ์, อุมมุกุลษูม และซัยนับ กล่าวกันว่า ลูกของมุฮัมมัดทุกคนถือกำเนิดจากเคาะดีญะฮ์ บินต์ คุวัยลิด ภรรยาคนแรกของท่าน ยกเว้นอิบรอฮีมที่กำเนิดจากมาริยะฮ์ อัลกิบฏียะฮ์ ไม่มีลูกชายคนใดที่มีชีวิตถึงวัยผู้ใหญ่ แต่ท่านมีบุตรบุญธรรมวัยผู้ใหญ่ชื่อซัยด์ อิบน์ ฮาริษะฮ์ ส่วนลูกสาวทั้งหมดมีชีวิตถึงวัยผู้ใหญ่ แต่มีเพียงฟาฏิมะฮ์เท่านั้นที่มีชีวิตต่อหลังจากพ่อเสียชีวิต
มุมมองซุนนี

ข้อมูลซุนนีส่วนใหญ่จัดรายการลูกของนบีมุฮัมมัดตามลำดับเวลา (ในปีคริสตศักราช) ดังนี้
กอซิม (598–601)
ซัยนับ (599–629)
รุก็อยยะฮ์ (601–624)
อุมมุกุลษูม (603–630)
ฟาฏิมะฮ์ (605–632)
อับดุลลอฮ์ (611–615)
อิบรอฮีม (630–632)
มุมมองซุนนีระบุว่าลูกทั้งหมดถือกำเนิดจากเคาะดีญะฮ์ ภรรยาคนแรก ยกเว้นอิบรอฮีมที่กำเนิดจากมาริยะฮ์ อัลกิบฏียะฮ์
มุมมองชีอะฮ์

เนื่องจากความไม่น่าเป็นไปได้ที่เคาะดีญะฮ์ผู้สูงวัยจะคลอดบุตรได้มากขนาดนี้ ทำให้ข้อมูลชีอะฮ์บางส่วนจึงโต้แย้งว่ารุก็อยยะฮ์ อุมมุกุลษูม และไซนับเป็นบุตรีบุญธรรมที่มุฮัมมัดรับเลี้ยงหลัง Hala แม่ผู้เป็นพี่/น้องสาวของเคาะดีญะฮ์ เสียชีวิต หรือเป็นลูกสาวสามคนของเคาะดีญะฮ์จากการแต่งงานครั้งก่อน นักเขียนชีอะฮ์โต้แย้งว่าก่อนที่รุก็อยยะฮ์กับอุมมุกุลษูมแต่งงานกับอุษมาน อิบน์ อัฟฟาน พวกเธอเคยแต่งงานกับผู้ที่นับถือพหุเทวนิยม ซึ่งเป็นสิ่งที่มุฮัมมัดคงไม่อนุญาตให้กับลูกของท่าน พวกเขายังอ้างถึงการไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์สำหรับความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างมุฮัมมัดกับรุก็อยยะฮ์ ซัยนับ หรืออุมมุกุลษูม ซึ่งต่างจากฟาฏิมะฮ์ มุมมองที่ว่าฟาฏิมะฮ์เป็นลูกสาวแท้คนเดียวของมุฮัมมัดอาจถือเป็นมุมมองสายหลักในอิสลามนิกายชีอะฮ์ หรืออย่างน้อยในชีอะฮ์สิบสองอิหม่าม ชีอะฮ์สายหลัก ความเชื่อนี้พบเห็นได้ชัดในบรรดาชีอะฮ์แถบเอเชียใต้
ลูกหลาน

ลูกชายของมุฮัมมัดทั้งหมดเสียชีวิตตั้งแต่วัยเด็ก แม้ว่าท่านมีบุตรบุญธรรมวัยผู้ใหญ่ชื่อซัยด์ อิบน์ ฮาริษะฮ์ก็ตาม บางคนเสนอแนะว่าการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของบรรดาลูกชายเป็นอันตรายต่อระบบการสืบมอดตามกรรมพันธุ์ของมุฮัมหมัด อีกมุมมองหนึ่งคือลูกหลานของนบีก่อนหน้ากลายเป็นทายาททางจิตวิญญาณและโลกิยะในอัลกุรอาน และผู้สืบทอดของบรรดานบีคนก่อนหน้าได้รับการแก้ไขผ่านการคัดเลือกของพระเจ้าในอัลกุรอาน และไม่ใช่โดยผู้ศรัทธา
ลูกสาวของมุฮัมมัดมีชีวิตถึงวัยผู้ใหญ่ แต่ทั้งหมดเสียชีวิตตั้งแต่ยังสาว ยกเว้นเพียงฟาฏิมะฮ์ที่มีชีวิตหลังจากท่านเสียชีวิต ฟาฏิมะฮ์แต่งงานกับอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ ลูกพี่ลูกน้องของมุฮัมมัด จากครอบครัวนี้ทำให้ลูกหลานของมุฮัมมัดกระจายทั่วโลกมุสลิม ลูกหลานฟาฏิมะฮ์ได้รับตำแหน่งยกย่องเป็นซัยยิดหรือชะรีฟ และได้รับเกียรติในชุมชนมุสลิม รุก็อยยะฮ์กับอุมมุกุลษูมแต่งงานกับอุษมาน และซัยนับแต่งงานกับอะบู อัลอาศ อิบน์ อัรเราะเบียะอ์ ผู้ติดตามของมุฮัมมัดอีกคน อุมมุกุลษูมไม่ได้ให้กำเนิดลูก ส่วนรุก็อยยะฮ์ให้กำเนิดลูกชายชื่ออับดุลลอฮ์ที่เสียชีวิตในวัยเด็ก ซัยนับให้กำเนิดลูกชายที่เสียชีวิตในวัยเด็กชื่ออะลี และลูกสาวชื่ออุมามะฮ์ที่อะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบแต่งงานหลังฟาฏิมะฮ์เสียชีวิตใน ค.ศ. 632 ชาวมุสลิมถือว่ามุมมองและการเลี้ยงดูลูกของท่านที่ได้รับการบันทึกในฮะดีษ เป็นตัวอย่างที่สมควรทำตาม
ดูเพิ่ม

ภรรยาของมุฮัมมัด
ผู้ติดตามของมุฮัมมัด
อิสลามกับลูก
ซัยยิด
ข้อมูล

Abbas, H. (2021). The Prophet's Heir: The Life of Ali ibn Abi Talib. Yale University Press. ISBN 9780300252057.
Ahmed, A.Q. (2011). The Religious Elite of the Early Islamic Ḥijāz: Five Prosopographical Case Studies. Occasional Publications UPR. ISBN 9781900934138.
Ali, K. (2008).  Smith, B.G. (บ.ก.). Khadijah. Vol. 3. Oxford University Press. pp. 17–18. ISBN 9780 195148909.
Buehler, A.F. (2014). "Fatima (d. 632)".  ใน Fitzpatrick, Coeli; Walker, A.H. (บ.ก.). Muhammad in History, Thought, and Culture: An Encyclopaedia of the Prophet of God. Vol. 1. ABC-CLIO. pp. 182–187. ISBN 9781610691789.
Fedele, V. (2018). "Fatima (605/15–632 CE)".  ใน de-Gaia, S. (บ.ก.). Encyclopedia of Women in World Religions. ABC-CLIO. p. 56. ISBN 9781440848506.
Haylamaz, R. (2007). Khadija: The First Muslim and the Wife of the Prophet Muhammad (ภาษาอังกฤษ). Tughra Books. ISBN 9781597841214.{{cite book}}:  CS1 maint: date and year (ลิงก์)
Hazleton, L. (2013). The First Muslim: The Story of Muhammad. Atlantic Books Ltd. ISBN 9781782392316.
Hughes, T.P. (1885). Dictionary of Islam. W.H. Allen.
Hyder, S.A. (2006). Reliving Karbala: Martyrdom in South Asian Memory. Oxford University Press. ISBN 9780195373028.
Jafri, S.H.M (1979). Origins and Early Development of Shia Islam. London: Longman.
Kazuo, M. (2012). "How to Behave Toward sayyids and sharīfs: A Trans-Sectarian Tradition of Dream Accounts".  ใน Kazuo, M. (บ.ก.). Sayyids and Sharifs in Muslim societies: The Living Links to the Prophet. Routledge. ISBN 9780415519175.
Keaney, H.N. (2021). 'Uthman ibn 'Affan: Legend or Liability?. Oneworld Academic. ISBN 9781786076977.
Khetia, V. (2013). Fatima as a Motif of Contention and Suffering in Islamic Sources (วิทยานิพนธ์). Concordia University.
Madelung, W. (1997). The Succession to Muhammad: A Study of the Early Caliphate. Cambridge University Press. ISBN 9780521561815.
Peterson, D.C. (2001). "Muhammad".  ใน Freedman, D.N.; McClymond, M.J. (บ.ก.). The Rivers of Paradise: Moses, Buddha, Confucius, Jesus, and Muhammad as Religious Founders. William B. Eerdmans Publishing Company. pp. 457–612. ISBN 0802845401.
Soufi, D.L. (1997). The Image of Fatima in Classical Muslim Thought (วิทยานิพนธ์ PhD). Princeton University. ProQuest 304390529.
Yust, K.M., บ.ก. (2006). Nurturing Child and Adolescent Spirituality: Perspectives from the World's Religious Traditions. Rowman & Littlefield. ISBN 9780742544635.
อ่านเพิ่ม

M.J. Kister. "The Sons of Khadija" (PDF). สืบค้นเมื่อ 22 February 2015.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
สัญชัย นนทศิลา

นักฟุตบอลชาวไทย
| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  สัญชัย นนทศิลา
วันเกิด:  30 มีนาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมายเลข:  2
สโมสรเยาวชน
พ.ศ. 2553–2557:  บีอีซี เทโรศาสน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2557–2566 |  โปลิศ เทโร |  84 |  (0) |
| พ.ศ. 2557 |  → บีซีซี เทโร (ยืมตัว) |  19 |  (0) |
| พ.ศ. 2560 |  → อุดรธานี (ยืมตัว) |  20 |  (0) |
| พ.ศ. 2562 |  → ไทยฮอนด้า (ยืมตัว) |  19 |  (2) |
| พ.ศ. 2566–2567 |  ราชบุรี |  27 |  (1) |
| พ.ศ. 2567– |  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2567
สัญชัย นนทศิลา ชื่อเล่น เจมส์ (30 มีนาคม พ.ศ. 2539 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้แก่สโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด ในศึกไทยลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

สัญชัย นนทศิลา ที่อินสตาแกรม
ข้อมูลของ สัญชัย นนทศิลา ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 2 สัญชัย  3 ชินภัทร์   4 เชาว์วัฒน์  5 กฤษดา  7 เฟลด์เวค  8 อิรฟาน  9 สุรชาติ (c)  10 ธีรศิลป์  11 เซอร์เกเยฟ  13 มาร์โค  14 อัลวาเรซ  17 นตสึดะ  18 ชนาธิป  19 ธนดล  22 ชนานันท์  23 สันติภาพ  24 เจริญศักดิ์  28 สรานนท์  29 วรินทร  31 ธวัชชัย  38 ณัฐพงษ์  45 ณัฐวุฒิ  55 ชนภัช  69 แอนดีอาเย  75 ซานตาน่า  77 ศิวกรณ์  78 โกมิส  81 วาริส  90 ลอเรนเซน  91 อิลฮาน  93 พิศาล  99 อิคซัน  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สุรชัย