stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความถี่ต่ำสุด
คำจำกัดความทางเลือก

ความถี่ต่ำสุด (ELF) เป็น ความถี่วิทยุย่อย บทความในวารสารที่มีการพิชญพิจารณ์โดยผู้ทรงคุณวุฒิทางการแพทย์บางบทความอ้างถึงความถี่ต่ำสุดในบริบทของ "สนามแม่เหล็ก(MF) ความถี่ต่ำสุด (ELF)" ที่มีความถี่ 50 เฮิรตซ์ และ 50–80 เฮิรตซ์ หน่วยงานของรัฐบาลสหรัฐ เช่น นาซา อธิบายว่าความถี่ต่ำสุด (ELF) เป็นรังสีที่ไม่ก่อให้เกิดไอออนซึ่งมีความถี่ระหว่าง 0 ถึง 300 เฮิร์ตซ์ องค์การอนามัยโลก (WHO) ใช้ความถี่ต่ำสุดเพื่ออ้างถึงแนวคิดของ "สนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก (EMF) ความถี่ต่ำสุด (ELF)" องค์การอนามัยโลกยังระบุด้วยว่าที่ความถี่ระหว่าง 0 ถึง 300 เฮิรตซ์ "ความยาวคลื่นในอากาศจะยาวมาก (6,000 กิโลเมตร (3,700 ไมล์) ที่ 50 เฮิรตซ์ และ 5,000 กิโลเมตร (3,100 ไมล์) ที่ 60 เฮิรตซ์) และในสถานการณ์จริง สนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็กทำหน้าที่แยกจากกันและมีการวัดแยกกัน"
การแพร่กระจาย

เนื่องจากความยาวคลื่นที่ยาวสุด คลื่นความถี่ต่ำสุด (ELF) จึงสามารถเลี้ยวเบนไปตามสิ่งกีดขวางขนาดใหญ่ ไม่ได้ถูกบดบังด้วยเทือกเขาหรือเส้นขอบฟ้า และสามารถเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ ความโค้งของโลกได้ คลื่นความถี่ต่ำสุด และคลื่นความถี่ต่ำมาก (VLF) แพร่กระจายในระยะทางไกลโดยกลไกท่อนำคลื่นโลก-ไอโอโนสเฟียร์ โลกล้อมรอบด้วยชั้นอนุภาคมีประจุ (ไอออนและอิเล็กตรอน) ในชั้นบรรยากาศที่ระดับความสูงประมาณ 60 กิโลเมตร (37 ไมล์) ที่ด้านล่างของชั้นไอโอโนสเฟียร์ เรียกว่าชั้น D ซึ่งสะท้อนคลื่นความถี่ต่ำสุด (ELF) ช่องว่างระหว่างพื้นผิวโลกที่เป็นสื่อกระแสไฟฟ้าและชั้น D ที่เป็นสื่อกระแสไฟฟ้าทำหน้าที่เป็นท่อนำคลื่นแบบแผ่นขนานซึ่งจำกัดคลื่นความถี่ต่ำสุด ทำให้คลื่นเหล่านี้แพร่กระจายในระยะทางไกลได้โดยไม่ต้องหนีออกไปในอวกาศ ตรงกันข้ามกับคลื่นความถี่ต่ำมาก (VLF) ความสูงของชั้นจะน้อยกว่าหนึ่งความยาวคลื่นที่ความถี่ต่ำสุด (ELF) มาก ดังนั้นโหมดเดียวที่สามารถแพร่กระจายที่คลื่นความถี่ต่ำสุดก็คือโหมด TEM ในโพลาไรเซชันแบบเส้นตรง โดยมีสนามไฟฟ้าแนวตั้งและสนามแม่เหล็กในแนวนอน คลื่นความถี่ต่ำสุด (ELF) มีการลดทอนที่ต่ำมากที่ 1–2 dB ต่อ 1,000 กิโลเมตร (620 ไมล์) ทำให้เครื่องส่งสัญญาณเครื่องเดียวนั้นมีศักยภาพในการใช้สื่อสารไปทั่วโลก
คลื่นความถี่ต่ำสุดยังสามารถเดินทางในระยะทางไกลผ่านตัวกลางที่ "สูญเสีย" เช่น ดินและน้ำทะเล ซึ่งจะดูดซับหรือสะท้อนคลื่นวิทยุความถี่สูง
การแพร่กระจาย > ชูมาน์เรโซแนนซ์

การลดทอนของคลื่นความถี่ต่ำสุด (ELF) นั้นต่ำมากจนสามารถเดินทางรอบโลกได้อย่างสมบูรณ์หลายครั้งก่อนที่จะสลายไปจนเหลือแอมพลิจูดเล็กน้อย และด้วยเหตุนี้คลื่นที่แผ่ออกมาจากแหล่งกำเนิดในทิศทางตรงกันข้ามที่โคจรรอบโลกบนเส้นทางวงกลมใหญ่จึงรบกวนซึ่งกันและกันที่ความถี่บางความถี่ คลื่นที่มีทิศทางตรงกันข้ามเหล่านี้จะอยู่ในเฟสและเพิ่ม (เสริมกำลัง) ทำให้เกิดคลื่นนิ่ง กล่าวอีกนัยหนึ่ง โพรงโลก–ไอโอโนสเฟียร์ทรงกลมปิดทำหน้าที่เป็นเครื่องสะท้อนเสียงในโพรงขนาดใหญ่ ซึ่งช่วยเพิ่มการแผ่รังสีของความถี่ต่ำสุด ที่ความถี่เรโซแนนซ์ของมัน สิ่งเหล่านี้เรียกว่า ชูมาน์เรโซแนนซ์ Schumann resonances ตามชื่อนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน วินฟรีด ออตโต ชูมาน์ ซึ่งทำนายไว้ในปี พ.ศ. 2495 และถูกตรวจพบในคริสต์ทศวรรษ 1950 โดยการสร้างแบบจำลองโพรงโลกและไอโอโนสเฟียร์ด้วยผนังที่นำไฟฟ้าได้อย่างสมบูรณ์แบบ ชูมาน์คำนวณว่าเสียงสะท้อนควรเกิดขึ้นที่ความถี่ของ
ความถี่ที่แท้จริงแตกต่างไปจากนี้เล็กน้อยเนื่องจากคุณสมบัติการนำไฟฟ้าของชั้นบรรยากาศรอบนอก ชูมาน์เรโซแนนซ์อยู่ที่ประมาณ 7.83 เฮิรตซ์ ซึ่งเป็นความถี่ที่ความยาวคลื่นเท่ากับเส้นรอบวงของโลก และฮาร์โมนิคที่สูงกว่าเกิดขึ้นที่ 14.1, 20.3, 26.4 และ 32.4 เฮิรตซ์ เป็นต้น สายฟ้าฟาดทำให้เสียงสะท้อนเหล่านี้ตื่นเต้น ส่งผลให้โลก–โพรงไอโอโนสเฟียร์จะ "ดัง" เหมือนระฆัง ส่งผลให้สเปกตรัมเสียงมีจุดสูงสุดที่ความถี่นี้ ดังนั้นชูมาน์เรโซแนนซ์จึงสามารถใช้เพื่อติดตามกิจกรรมพายุฝนฟ้าคะนองทั่วโลกได้
ความสนใจในชูมาน์เรโซแนนซ์เริ่มกลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2536 เมื่ออี. อาร์. วิลเลียมส์ แสดงความสัมพันธ์ระหว่างความถี่เสียงสะท้อนกับอุณหภูมิอากาศเขตร้อน โดยเสนอว่าเสียงสะท้อนนั้นสามารถใช้เพื่อติดตามภาวะโลกร้อนได้
การสื่อสารใต้น้ำ

เนื่องจากคลื่นวิทยุความถี่ต่ำสุด (ELF) สามารถทะลุน้ำทะเลได้ลึกถึงระดับความลึกของเรือดำน้ำ จึงมีบางประเทศที่สร้างเครื่องส่งสัญญาณความถี่ต่ำสุดของกองทัพเรือเพื่อสื่อสารกับเรือดำน้ำขณะอยู่ใต้น้ำ มีรายงานในปี พ.ศ. 2561 ว่าจีนได้สร้างโรงงานความถี่ต่ำสุดที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งมีขนาดพอ ๆ กับนิวยอร์กซิตี้ เพื่อที่จะสื่อสารกับกองกำลังใต้น้ำโดยไม่ต้องขึ้นสู่ผิวน้ำ กองทัพเรือสหรัฐ ในปี พ.ศ. 2525 ได้สร้างศูนย์สื่อสารใต้น้ำความถี่ต่ำสุดแห่งแรก โดยมีเครื่องส่งสัญญาณความถี่ต่ำสุดสองเครื่องที่ ทะเลสาบแคลม รัฐวิสคอนซิน และรีพับบลิค รัฐมิชิแกน มันถูกปิดตัวลงในปี พ.ศ. 2547 กองทัพเรือรัสเซียดำเนินการส่งสัญญาณความถี่ต่ำสุด (ELF) ที่เรียกว่า ZEVS (Zeus) ที่มูร์มันสค์ บนคาบสมุทรโคลา กองทัพเรืออินเดียมีสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการสื่อสารความถี่ต่ำสุดอยู่ที่ฐานทัพเรือ INS Kattabomman เพื่อสื่อสารกับเรือดำน้ำชั้น Arihant และ Akula
การสื่อสารใต้น้ำ > คำอธิบาย

เนื่องจากการนำไฟฟ้า น้ำทะเลจึงป้องกันเรือดำน้ำจากคลื่นวิทยุความถี่สูงส่วนใหญ่ ทำให้การสื่อสารทางวิทยุกับเรือดำน้ำใต้น้ำที่ความถี่ปกติเป็นไปไม่ได้ อย่างไรก็ตาม สัญญาณในช่วงความถี่ต่ำสุด (ELF) สามารถทะลุลงไปลึกมาก ปัจจัยสองประการจำกัดการใช้ประโยชน์ของช่องทางการสื่อสารความถี่ต่ำสุด คือ: อัตราการส่งข้อมูลต่ำเพียงไม่กี่อักขระต่อนาที และในระดับที่น้อยกว่าลักษณะทางเดียวเนื่องจากไม่สามารถติดสายอากาศในขนาดที่ต้องการบนเรือดำน้ำ (สายอากาศจะต้องมีขนาดพิเศษเพื่อให้สามารถสื่อสารได้สำเร็จ) โดยทั่วไปแล้ว สัญญาณความถี่ต่ำสุด (ELF) ถูกใช้เพื่อสั่งให้เรือดำน้ำขึ้นสู่ระดับความลึกตื้นซึ่งสามารถรับการสื่อสารรูปแบบอื่นได้
การสื่อสารใต้น้ำ > ความลำบากในการสื่อสารความถี่ต่ำสุด

ปัญหาประการหนึ่งที่เกิดขึ้นเมื่อออกอากาศในช่วงความถี่ต่ำสุด (ELF) คือขนาดสายอากาศ เนื่องจากความยาวของสายอากาศต้องมีอย่างน้อยเป็นส่วนหนึ่งของความยาวของคลื่น ตัวอย่างเช่น สัญญาณ 3 เฮิรตซ์ มีความยาวคลื่นเท่ากับระยะทางที่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเดินทางผ่านตัวกลางที่กำหนดในเวลาหนึ่งส่วนสามของวินาที เมื่อดรรชนีการหักเหของตัวกลางมากกว่า 1 คลื่นความถี่ต่ำสุดจะแพร่กระจายช้ากว่าความเร็วแสงในสุญญากาศ ตามการใช้งานทางการทหาร ความยาวคลื่นคือ 299,792 กิโลเมตร (186,282 ไมล์) ต่อวินาที หารด้วย 50–85 เฮิรตซ์ ซึ่งเท่ากับความยาวประมาณ 3,500–6,000 กิโลเมตร (2,200–3,700 ไมล์) ซึ่งเทียบได้กับเส้นผ่านศูนย์กลางของโลกประมาณ 12,742 กิโลเมตร (7,918 ไมล์) เนื่องจากข้อกำหนดขนาดใหญ่นี้ ในการส่งสัญญาณระหว่างประเทศโดยใช้ความถี่ต่ำสุด (ELF) โลกจึงกลายเป็นส่วนสำคัญของสายอากาศ และจำเป็นต้องมีสายสัญญาณที่ยาวมากต่อลงสู่พื้น มีการใช้วิธีการต่าง ๆ เช่น การต่อความยาวทางไฟฟ้า เพื่อสร้างสถานีวิทยุในทางปฏิบัติที่มีขนาดเล็กลง
สหรัฐดูแลสถานที่สองแห่ง: ในป่าสงวนแห่งชาติเชควาเมกอน-นิโคเล็ต, วิสคอนซิน และในป่าสงวนแห่งชาติแม่น้ำเอสคานาบา, มิชิแกน (เดิมชื่อ โครงการแซงกวิ้น Project Sanguine จากนั้นลดขนาดและเปลี่ยนชื่อเป็น โครงการความถี่ต่ำสุด ก่อนการก่อสร้าง) จนกระทั่งถูกรื้อถอน โดยเริ่มในปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 ทั้งสองแห่งใช้สายไฟยาวที่เรียกว่าไดโพลกราวด์เป็นตัวนำ สายเหล่านี้มีหลายความยาว ตั้งแต่ 22.5 ถึง 45 กิโลเมตร (14.0 ถึง 28.0 ไมล์) เนื่องจากวิธีนี้ไม่มีประสิทธิภาพ เนื่องจากจำเป็นต้องใช้พลังงานไฟฟ้าจำนวนมากในการใช้งานระบบ
การใช้งานอื่น

เครื่องส่งสัญญาณในช่วง 22 เฮิรตซ์ ยังใช้ในการบำรุงรักษาแบบท่อหรือการทำพิกกิ้ง (pigging) สัญญาณถูกสร้างขึ้นเป็นสนามแม่เหล็กแบบสลับ และเครื่องส่งจะติดตั้งเข้ากับหรือเป็นส่วนหนึ่งของ "พิก pig" ซึ่งเป็นอุปกรณ์ทำความสะอาดที่เสียบเข้าไปในท่อ พิกถูกผลักผ่านท่อโลหะเป็นส่วนใหญ่ สัญญาณความถี่ต่ำสุด (ELF) สามารถตรวจจับได้ผ่านโลหะ ทำให้สามารถตรวจจับตำแหน่งได้โดยเครื่องรับที่อยู่ด้านนอกท่อ ใช้เพื่อตรวจสอบว่าพิกผ่านสถานที่ใดจุดหนึ่งหรือเพื่อค้นหาพิกที่ติดค้างอยู่
นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา ความถี่ที่ต่ำมากได้ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในทะเลสำหรับการสำรวจแร่ธรณีฟิสิกส์น้ำมัน
แหล่งกำเนิดในธรรมชาติ

คลื่นความถี่ต่ำสุด (ELF) ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติมีอยู่บนโลก โดยสะท้อนในภูมิภาคระหว่างไอโอโนสเฟียร์และพื้นผิวที่เห็นได้จากฟ้าผ่า ซึ่งทำให้อิเล็กตรอนในบรรยากาศสั่นไหว แม้ว่าสัญญาณที่เกิดจากการปล่อยฟ้าผ่าส่วนใหญ่จะเป็นความถี่ต่ำมาก (VLF) แต่ก็พบว่ามีส่วนประกอบความถี่ต่ำสุด (ELF) ที่สังเกตได้ (หางช้า) ติดตามส่วนประกอบของความถี่ต่ำมาก (VLF) ในเกือบทุกกรณี นอกจากนี้ โหมดพื้นฐานของโพรงโลก-ไอโอโนสเฟียร์มีความยาวคลื่นเท่ากับเส้นรอบวงของโลก ซึ่งให้ความถี่เรโซแนนซ์ที่ 7.8 เฮิรตซ์ ความถี่นี้และโหมดเรโซแนนซ์ที่สูงขึ้นที่ 14, 20, 26 และ 32 เฮิรตซ์ ปรากฏเป็นจุดสูงสุดในสเปกตรัมความถี่ต่ำสุด และเรียกว่าชูมาน์เรโซแนนซ์
คลื่นความถี่ต่ำสุดยังได้รับการระบุอย่างไม่แน่นอนบนดวงจันทร์ไททันของดาวเสาร์ ซึ่งคาดว่าพื้นผิวของไททันเป็นตัวสะท้อนคลื่นความถี่ต่ำสุด (ELF) ได้ไม่ดี ดังนั้นคลื่นจึงอาจสะท้อนจากขอบเขตของเหลวและน้ำแข็งของมหาสมุทรใต้ผิวดินไททันที่มีน้ำและแอมโมเนีย ซึ่งการมีอยู่ของคลื่นดังกล่าวสามารถทำนายได้จากแบบจำลองทางทฤษฎีบางแบบ ไอโอโนสเฟียร์ของไททันยังซับซ้อนกว่าของโลกด้วย โดยไอโอโนสเฟียร์หลักอยู่ที่ระดับความสูง 1,200 กิโลเมตร (750 ไมล์) แต่มีอนุภาคมีประจุเพิ่มเติมอีกชั้นที่ 63 กิโลเมตร (39 ไมล์) สิ่งนี้จะแบ่งชั้นบรรยากาศของไททันออกเป็นสองห้องที่แยกออกจากกัน แหล่งที่มาของคลื่นเอลฟ์ตามธรรมชาติบนไททันนั้นไม่ชัดเจน เนื่องจากดูเหมือนว่าจะไม่มีการเกิดฟ้าผ่าอย่างกว้างขวาง
พลังงานรังสีความถี่ต่ำสุดขนาดใหญ่ที่ส่งออกเป็น 100,000 เท่าของดวงอาทิตย์ในแสงที่ตามองเห็นอาจถูกแผ่โดยแม่เหล็ก พัลซาร์ในเนบิวลาปูแผ่รังสีพลังตามลำดับนี้ที่ 30 เฮิร์ตซ์ การแผ่รังสีของความถี่นี้ต่ำกว่าความถี่พลาสมาของมวลสารระหว่างดาวฤกษ์ ดังนั้นตัวกลางนี้จึงทึบแสง และไม่สามารถสังเกตได้จากโลก
การเปิดรับความถี่

ในการบำบัดด้วยแม่เหล็กไฟฟ้าและรังสีแม่เหล็กไฟฟ้าและการวิจัยด้านสุขภาพ สเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าระหว่าง 0 ถึง 100 เฮิรตซ์ถือเป็นสนามความถี่ต่ำมาก แหล่งที่มาทั่วไปที่สาธารณะเปิดเผยต่อสนามความถี่ต่ำสุด (ELF) คือสนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก 50 เฮิรตซ์ / 60 เฮิรตซ์ จากสายส่งไฟฟ้าแรงสูงและสายส่งรอง เช่น ที่จ่ายไฟฟ้าให้กับย่านที่อยู่อาศัย
ทฤษฎีสมคบคิด

นับตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ทฤษฎีสมคบคิดต่าง ๆ ได้เกิดขึ้นเกี่ยวกับการสัมผัสกับสนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก (EMF) ของความถี่ต่ำสุด (ELF)  ภายนอกทำให้เกิดสนามไฟฟ้าและกระแสในร่างกาย ซึ่งที่ความแรงของสนามไฟฟ้าที่สูงมาก ทำให้เกิดการกระตุ้นเส้นประสาทและกล้ามเนื้อ และการเปลี่ยนแปลงของความตื่นตัวของเซลล์ประสาทในระบบประสาทส่วนกลาง
กล่าวกันว่าความถี่ต่ำสุดที่ระดับ kV/m ที่มนุษย์รับรู้ได้นั้น จะสร้างความรู้สึกเสียวซ่าที่น่ารำคาญในบริเวณของร่างกายที่สัมผัสกับเสื้อผ้า โดยเฉพาะที่แขน เนื่องจากการเหนี่ยวนำประจุที่พื้นผิวโดยความถี่ต่ำสุด ในบรรดาอาสาสมัคร 7% อธิบายว่าการปล่อยประกายไฟนั้นเจ็บปวด เมื่อผู้ถูกทดสอบได้รับการหุ้มฉนวนอย่างดีและสัมผัสวัตถุที่มีการลงกราวด์ภายในสนาม 5 kV/m ในขณะที่ 50% อธิบายว่าการปล่อยประกายไฟที่คล้ายกันนั้นเจ็บปวดในสนาม 10 kV/m
ทฤษฎีสมคบคิด > มะเร็งเม็ดเลือดขาว

มีความไม่แน่นอนสูงเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างการได้รับสนามความถี่ต่ำสุดในระดับต่ำในระยะยาวและผลกระทบต่อสุขภาพหลายประการ รวมถึงมะเร็งเม็ดเลือดขาวในเด็ก ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 องค์การอนามัยโลก (WHO) ได้เรียกประชุมกลุ่มผู้เชี่ยวชาญทางวิทยาศาสตร์เพื่อประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพที่อาจเกิดขึ้นจาก "การสัมผัสสนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็กความถี่ต่ำสุดในช่วงความถี่ >0 ถึง 100,000 เฮิรตซ์ (100 กิโลเฮิรตซ์) ในส่วนที่เกี่ยวกับมะเร็งเม็ดเลือดขาวในวัยเด็ก" การสัมผัสในระดับต่ำในระยะยาวได้รับการประเมินว่าเป็นการสัมผัสโดยเฉลี่ยต่อสนามแม่เหล็กความถี่พลังงานในที่อยู่อาศัยที่สูงกว่า 0.3–0.4 μT และคาดการณ์ว่ามีเด็กเพียงระหว่าง 1% ถึง 4% เท่านั้นที่อาศัยอยู่ในสภาพดังกล่าว ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 การวิเคราะห์หลักฐานทางระบาดวิทยาแบบรวมกลุ่มสนับสนุนสมมติฐานที่ว่าการสัมผัสกับสนามแม่เหล็กความถี่พลังงานมีความเกี่ยวข้องกับมะเร็งเม็ดเลือดขาวในวัยเด็ก
ไม่มีการศึกษาอื่นพบหลักฐานใด ๆ ที่สนับสนุนสมมติฐานที่ว่าการสัมผัสความถี่ต่ำสุด (ELF) เป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวในเด็ก
การศึกษาในปี พ.ศ. 2557 ประมาณการกรณีของโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวในวัยเด็กที่มีสาเหตุมาจากการสัมผัสสนามแม่เหล็กของความถี่ต่ำสุดในสหภาพยุโรป (EU27) โดยถือว่าความสัมพันธ์ที่พบในการศึกษาทางระบาดวิทยานั้นมีสาเหตุ รายงานระบุว่าผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาวในวัยเด็กประมาณ 50–60 ราย อาจเกิดจากสนามแม่เหล็กของความถี่ต่ำสุดทุกปี ซึ่งสอดคล้องกับประมาณ ~1.5% ถึง ~2.0% ของผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาวในวัยเด็กทั้งหมดที่เกิดขึ้นใน EU27 ในแต่ละปี อย่างไรก็ตามคณะกรรมาธิการระหว่างประเทศว่าด้วยการป้องกันรังสีที่ไม่ทําให้เกิดไอออน (ICNIRP) และ ไอทริปเพิลอี พิจารณาหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับผลกระทบต่อสุขภาพที่อาจเกิดขึ้นจากการสัมผัสความถี่ต่ำสุดในระยะยาวและในระดับต่ำ ซึ่งไม่เพียงพอที่จะพิสูจน์การลดขีดจำกัดการสัมผัสเชิงปริมาณเหล่านี้ โดยสรุป เมื่อการศึกษาทั้งหมดได้รับการประเมินร่วมกัน หลักฐานที่บ่งชี้ว่าสนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก (EMF) อาจมีส่วนทำให้ความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของโรคมะเร็งนั้นไม่มีอยู่จริง การศึกษาทางระบาดวิทยาชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่เป็นไปได้ระหว่างการสัมผัสความถี่ต่ำสุด (ELF) จากการทำงานในระยะยาวและโรคอัลไซเมอร์
สิทธิบัตร

Tanner, R. L., U.S. Patent 3,215,937, "Extremely low-frequency antenna", 1965
Hansell, Clarence W., U.S. Patent 2,389,432, "Communication system by pulses through the Earth"
Altshuler, U.S. Patent 4,051,479, ELF vertical dipole antenna suspended from aircraft
ดูเพิ่ม

ความถี่ต่ำยิ่ง
ผลกระทบที่ผิว
แหล่งข้อมูลอื่น

Tomislav Stimac, "Definition of frequency bands (VLF, ELF... etc.)". IK1QFK Home Page (vlf.it).
Extremely low frequency (ELF) fields (EHC 35, 1984)
"Radio waves below 22kHz: Nature's signals and strange emission at very low frequency" - a site specialising in low-frequency signals .
Jacobsen, Trond, "ZEVS, the Russian 82 Hz ELF transmitter: An Extrem Low Frequency transmission-system, using the real longwaves" ALFLAB, Halden, Norway.
NASA live streaming ELF -> VLF Receiver
| ด ค กสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า |
| --- | --- |
 แกมมา  เอกซ์  อัลตราไวโอเลต  มองเห็นได้  อินฟราเรด  ไมโครเวฟ  วิทยุ← ความถี่ที่สูงขึ้น       ความยาวคลื่นที่ยาวขึ้น → 
รังสีแกมมา:  รังสีแกมมาพลังงานสูงมาก  รังสีแกมมาพลังงานสูงยิ่ง 
รังสีเอกซ์:  ซอฟต์เอกซเรย์  ฮาร์ดเอกซเรย์ 
รังสีอัลตราไวโอเลต:  อัลตราไวโอเลตสุดขีด  รังสีอัลตราไวโอเลตสูญญากาศ  ไลแมน-อัลฟา  FUV  MUV  NUV  UVC  UVB  UVA 
มองเห็นได้ (แสง):  ไวโอเลต  น้ำเงิน  น้ำเงินเขียว  เขียว  เหลือง  ส้ม  แดง 
อินฟราเรด:  NIR (ย่าน: J, K, H)  SWIR  MWIR (ย่าน: L, M, N)  LWIR  FIR 
ไมโครเวฟ:  ย่าน W  ย่าน V  ย่าน Q  ย่าน Ka  ย่าน K  ย่าน Ku  ย่าน X  ย่าน C  ย่าน S  ย่าน L 
วิทยุ:  THF  EHF  SHF  UHF  VHF  HF  MF  LF  VLF  ULF  SLF  ELF 
ประเภทความยาวคลื่น:  ไมโครเวฟ  คลื่นสั้น  คลื่นปานกลาง  คลื่นยาว 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ 
สเปกตรัมทั่วไปของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่ต่ำสุดในชั้นบรรยากาศของโลก ซึ่งแสดงจุดสูงสุดที่เกิดจากชูมาน์เรโซแนนซ์ ซึ่งเป็นความถี่เสียงสะท้อนของโพรงโลก–ไอโอโนสเฟียร์ทรงกลม ฟ้าผ่าทำให้โพรงนั้น "ดัง" เหมือนระฆัง ทำให้เกิดจุดสูงสุดในสเปกตรัมเสียง จุดสูงสุดของพลังงานไฟฟ้าที่คมชัดที่ 50 เฮิรตซ์ เกิดจากการแผ่รังสีจากโครงข่ายไฟฟ้าทั่วโลก การเพิ่มขึ้นของเสียงรบกวนที่ความถี่ต่ำ (ด้านซ้าย) คือสัญญาณรบกวนวิทยุที่เกิดจากกระบวนการที่ช้าในสนามแม่เหล็กของโลก
สายอากาศไดโพลกราวด์ที่ใช้สำหรับส่งคลื่นความถี่ต่ำสุด ซึ่งคล้ายกับสายอากาศทะเลสาบแคลมของกองทัพเรือสหรัฐ แสดงให้เห็นว่ามันทำงานอย่างไร มันทำหน้าที่เป็นสายอากาศแบบวงแหวนขนาดใหญ่ โดยกระแสสลับ I จากตัวส่งสัญญาณ P ผ่านสายส่งเหนือศีรษะ จากนั้นลึกลงไปในดินจากจุดเชื่อมต่อกราวด์หนึ่ง G ไปยังอีกจุดหนึ่ง จากนั้นผ่านสายส่งอีกสายหนึ่งกลับไปยังตัวส่งสัญญาณ สิ่งนี้จะสร้างสนามแม่เหล็กสลับ H ซึ่งแผ่คลื่นความถี่ต่ำสุดกระแสสลับจะแสดงไหลในทิศทางเดียวผ่านลูปเท่านั้นเพื่อความชัดเจน
นางฟ้าจำแลง

นางฟ้าจำแลง เป็นต้นไม้นำมาจากพม่า มีลักษณะคล้ายดอกแพงพวย เป็นไม้ล้มลุก รูปทรงพุ่มสวย เปลือกต้นเรียบ สีออกน้ำตาลเข้ม สูงราว 40-60 ซม. ใบ เป็นเดี่ยว ออกเรียงสลับตามกิ่งและต้น รูปทรงรี กว้างราว 2-3 ซม. ยาว 3-4 ซม. โคนใบสอบ ปลายใบแหลมมีติ่ง ขอบใบหยักแบบใบเลื้อย มีเส้นแขนงใบ 6-9 คู่  ดอก ออกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง หรือปลายยอด มี 2-5 ดอก ดอกบานมี 5 กลีบ ในแต่ละกลีบมีตั้ง 1-3 สี คือ ขาว แดง บานเย็น ปลายกลีบกลมมน ขอบกลีบเรียบ ออกดอกทั้งปีแต่ไม่มีผล
ตำบลลำปางหลวง

| เทศบาลตำบลลำปางหลวง |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.ลำปางหลวงที่ตั้งของเทศบาลตำบลลำปางหลวง
พิกัด: 18°12′56″N 99°23′23″E﻿ / ﻿18.21556°N 99.38972°E﻿ / 18.21556; 99.38972
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ลำปาง
อำเภอ: เกาะคา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อดุลย์ กันธิดา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 28 ตร.กม. (11 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 9,407 คน
 • ความหนาแน่น: 335.96 คน/ตร.กม. (870.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05520305
ที่อยู่ สำนักงาน: หมู่ที่ 11 บ้านจามเทวี ตำบลลำปางหลวง อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง 52130
เว็บไซต์: www.lampangluang.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ลำปางหลวง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง  มีพื้นที่ 28 ตารางกิโลเมตร มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 9,407 คน มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลลำปางหลวง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล
ประวัติ

เริ่มแรกเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2504 ตำบลลำปางหลวง ได้แยกพื้นที่จากตำบลเกาะคา จำนวน 6 หมู่บ้าน วันที่ 13 ธันวาคม 2516 ได้จัดตั้งสภาตำบลลำปางหลวงขึ้น วันที่ 19 มกราคม 2539 ได้เปลี่ยนแปลงฐานะจากสภาตำบลลำปางหลวงเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลลำปางหลวง และเมื่อปี 2552 ได้เปลี่ยนแปลงฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลลำปางหลวงเป็นเทศบาลตำบลลำปางหลวง
ที่ตั้งและอาณาเขต

สำนักงานเทศบาลตำบลลำปางหลวงห่างจากที่ว่าการอำเภอเกาะคาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1034 เป็นระยะทางประมาณ 5 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ  ติดต่อกับตำบลปงยางคก อำเภอห้างฉัตร
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับตำบลชมพู ตำบลศาลา
ทิศใต้  ติดต่อกับตำบลท่าผา
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับตำบลใหม่พัฒนา ตำบลไหล่หิน
หมู่บ้าน

ตำบลลำปางหลวงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านลำปางหลวง
หมู่ 2 บ้านลำปางหลวงใต้
หมู่ 3 บ้านป่าเหียง
หมู่ 4 บ้านนางเหลียว
หมู่ 5 บ้านจู้ด
หมู่ 6 บ้านม้าเหนือ
หมู่ 7 บ้านลอมศรีป้อ
หมู่ 8 บ้านกองหาญ
หมู่ 9 บ้านม้าใต้
หมู่ 10 บ้านจู้ดทุ่ง
หมู่ 11 บ้านจามเทวี
หมู่ 12 บ้านปงป่าม่วง
หมู่ 13 บ้านม้ากลาง
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาว

| กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาว |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาเคอร์ลิง
หน่วยงาน: ดับบลิวซีเอฟ
รายการ: 3 (ชาย: 1; หญิง: 1; ผสม: 1)
การแข่งขัน
 1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1994  1998 2002  2006  2010  2014  2018 หมายเหตุ: กีฬาสาธิตปีที่ระบุด้วยตัวเอียง
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาเคอร์ลิง ได้รับการบรรจุเป็นกีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี 1924 (พ.ศ. 2468) ณ เมืองชามอนี เป็นครั้งแรก แต่การแข่งขันไม่ได้ถูกพิจารณาผลการแข่งขันจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล จนกระทั่งในปี 2006 (พ.ศ. 2549) กีฬาเคอร์ลิงเคยเป็นกีฬาสาธิตในปี 1932 (พ.ศ. 2476), 1988 (พ.ศ. 2531) และ1992 (พ.ศ. 2535) จนกระทั่งได้ถูกบรรจุอย่างเป็นทางการในปี 1998 (พ.ศ. 2541) ณ เมืองนะงะโนะ
ในปัจจุบันกีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาวได้จัดการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ อาทิ ทีมชาย, ทีมหญิง และทีมผสม ซึ่งทีมชาย และทีมหญิง ได้ถูกบรรจุตั้งแต่แรกเริ่ม แต่ทีมผสมนั้นเพิ่งจะถูกบรรจุในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งได้ถูกรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี ค.ศ. 2015 (พ.ศ. 2558) หลังจากที่ถูกปฏิเสธไปในการบรรจุเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 (พ.ศ. 2553)
นอกจากนี้ยังมีกีฬาที่คล้ายคลึงกับเคอร์ลิง อย่าง กีฬาสต็อกน้ำแข็ง หรือเคอร์ลิงบาวาเรียน (Eisstockschießen ในภาษาเยอรมัน) ซึ่งเป็นกีฬาสาธิตในปี 1936 และ1964
ประเทศที่เข้าร่วม > ทีมชาย

| ประเทศ | 24 | 28 | 02 | 06 | 10 | 14 | 18 | ปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  แคนาดา | – | 2 ! | 2 ! | 1 ! | 1 ! | 1 ! | 4 | 6 |
|  จีน | – | – | – | – | 8 | 4 | – | 2 |
|  เดนมาร์ก | – | – | 7 | – | 9 | 6 | 10 | 4 |
|  ฟินแลนด์ | – | – | 5 | 2 ! | – | – | – | 2 |
|  ฝรั่งเศส | 3 ! | – | 10 | – | 7 | – | – | 3 |
|  เยอรมนี | – | 8 | 6 | 8 | 6 | 10 | – | 5 |
|  สหราชอาณาจักร | 1 ! | 7 | 8 | 4 | 5 | 2 ! | 5 | 7 |
|  อิตาลี | – | – | – | 7 | – | – | 9 | 2 |
|  ญี่ปุ่น | – | 6 | – | – | – | – | 8 | 2 |
|  นิวซีแลนด์ | – | – | – | 10 | – | – | – | 1 |
|  นอร์เวย์ | – | 3 ! | 1 ! | 5 | 2 ! | 5 | 6 | 6 |
|  รัสเซีย | – | – | – | – | – | 7 | – | 1 |
|  เกาหลีใต้ | – | – | – | – | – | – | 7 | 1 |
|  สวีเดน | 2 ! | 5 | 4 | 9 | 4 | 3 ! | 2 ! | 7 |
|  สวิตเซอร์แลนด์ | – | 1 ! | 3 ! | 6 | 3 ! | 8 | 3 ! | 6 |
|  สหรัฐ | – | 4 | 9 | 3 ! | 10 | 9 | 1 ! | 6 |
ประเทศที่เข้าร่วม > ทีมหญิง

| ประเทศ | 28 | 02 | 06 | 10 | 14 | 18 | ปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  แคนาดา | 1 ! | 3 ! | 3 ! | 2 ! | 1 ! | 6 | 6 |
|  จีน | – | – | – | 3 ! | 7 | 5 | 3 |
|  เดนมาร์ก | 2 ! | 9 | 9 | 5 | 6 | 10 | 6 |
|  เยอรมนี | 8 | 5 | – | 6 | – | – | 3 |
|  สหราชอาณาจักร | 4 | 1 ! | 5 | 7 | 3 ! | 4 | 6 |
|  อิตาลี | – | – | 10 | – | – | – | 1 |
|  ญี่ปุ่น | 6 | 8 | 7 | 8 | 5 | 3 ! | 6 |
|  นอร์เวย์ | 5 | 7 | 4 | – | – | – | 3 |
|  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย | – | – | – | – | – | 9 | 1 |
|  รัสเซีย | – | 10 | 6 | 9 | 9 | – | 4 |
|  เกาหลีใต้ | – | – | – | – | 8 | 2 ! | 2 |
|  สวีเดน | 3 ! | 6 | 1 ! | 1 ! | 2 ! | 1 ! | 6 |
|  สวิตเซอร์แลนด์ | – | 2 ! | 2 ! | 4 | 4 | 7 | 5 |
|  สหรัฐ | 7 | 4 | 8 | 10 | 10 | 8 | 6 |
ประเทศที่เข้าร่วม > คู่ผสม

| ประเทศ | 18 | ปี |
| --- | --- | --- |
|  แคนาดา | 1 ! | 1 |
|  จีน | 4 | 1 |
|  ฟินแลนด์ | 7 | 1 |
|  นอร์เวย์ | 3 ! | 1 |
|  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย | DQB | 1 |
|  เกาหลีใต้ | 5 | 1 |
|  สวิตเซอร์แลนด์ | 2 ! | 1 |
|  สหรัฐ | 6 | 1 |
ตารางเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  แคนาดา (CAN) | 6 | 3 | 2 | 11 |
| 2 |  สวีเดน (SWE) | 3 | 3 | 2 | 8 |
| 3 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 4 |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) | 1 | 3 | 3 | 7 |
| 5 |  นอร์เวย์ (NOR) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 6 |  สหรัฐ (USA) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 7 |  เดนมาร์ก (DEN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 7 |  ฟินแลนด์ (FIN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 7 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 10 |  จีน (CHN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 10 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 10 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 14 | 14 | 14 | 42 |
สรุปเหรียญรางวัล > ทีมชาย

| ปี | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1924 ชามอนี |  สหราชอาณาจักร (GBR) |  สวีเดน (SWE) |  ฝรั่งเศส (FRA) |
1928 → 1994: ไม่ถูกบรรจุในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
| 1998 นะงะโนะ |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) |  แคนาดา (CAN) |  นอร์เวย์ (NOR) |
| 2002 ซอลต์เลกซิตี |  นอร์เวย์ (NOR) |  แคนาดา (CAN) |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) |
| 2006 ตูริน |  แคนาดา (CAN) |  ฟินแลนด์ (FIN) |  สหรัฐ (USA) |
| 2010 แวนคูเวอร์ |  แคนาดา (CAN) |  นอร์เวย์ (NOR) |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) |
| 2014 โซชิ |  แคนาดา (CAN) |  สหราชอาณาจักร (GBR) |  สวีเดน (SWE) |
| 2018 พย็องชัง |  สหรัฐ (USA) |  สวีเดน (SWE) |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) |
สรุปเหรียญรางวัล > ทีมหญิง

| ปี | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1998 นะงะโนะ |  แคนาดา (CAN) |  เดนมาร์ก (DEN) |  สวีเดน (SWE) |
| 2002 ซอลต์เลกซิตี |  สหราชอาณาจักร (GBR) |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) |  แคนาดา (CAN) |
| 2006 ตูริน |  สวีเดน (SWE) |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) |  แคนาดา (CAN) |
| 2010 แวนคูเวอร์ |  สวีเดน (SWE) |  แคนาดา (CAN) |  จีน (CHN) |
| 2014 โซชิ |  แคนาดา (CAN) |  สวีเดน (SWE) |  สหราชอาณาจักร (GBR) |
| 2018 พย็องชัง |  สวีเดน (SWE) |  เกาหลีใต้ (KOR) |  ญี่ปุ่น (JPN) |
สรุปเหรียญรางวัล > คู่ผสม

| ปี | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2018 พย็องชัง |  แคนาดา (CAN) |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) |  นอร์เวย์ (NOR) |
ดูเพิ่ม

กีฬาวีลแชร์เคอร์ลิงในพาราลิมปิกฤดูหนาว
กีฬาสต็อกน้ำแข็งในโอลิมปิกฤดูหนาว
ชีวิตไม่ง่ายของนางร้าย LV99 -ฉันคือบอสลับค่ะ ไม่ใช่จอมมาร-

ซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น
| --- | --- |
ชีวิตไม่ง่ายของนางร้าย LV99 -ฉันคือบอสลับค่ะ ไม่ใช่จอมมาร-
หน้าปกไลต์โนเวลชีวิตไม่ง่ายของนางร้าย LV99 ฉบับภาษาไทย
悪役令嬢レベル99　～私は裏ボスですが魔王ではありません～ (Akuyaku Reijō Reberu 99: Watashi wa Ura Bosudesuga Maō de wa Arimasen)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Villainess Level 99
แนว: จินตนิมิต ต่างโลก
นวนิยายชุด
เขียนโดย: ซาโตริ ทานาบาตะ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
วางจำหน่ายตั้งแต่: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ซาโตริ ทานาบาตะ
วาดภาพโดย: Tea
สำนักพิมพ์: ฟูจิมิโชโบ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: Kadokawa Books
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  6    5 (หนังสือ)
มังงะ
เขียนโดย: ซาโตริ ทานาบาตะ
วาดภาพโดย: โนโคมิ
สำนักพิมพ์: Enterbrain
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: B's Log Comic
กลุ่มเป้าหมาย: โจเซ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  3    3 (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: มิโนรุ ยามาโอกะ
เขียนบทโดย: ฟูมิฮิโกะ ชิโมะ
ดนตรีโดย: คานะ อุตะทาเนะ
สตูดิโอ: จูมอนโด
เครือข่าย: AT-X, Tokyo MX, BS11, MBS
ฉาย:  9 มกราคม พ.ศ. 2567  –  26 มีนาคม พ.ศ. 2567
ตอน: 12 (รายชื่อตอน)
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ชีวิตไม่ง่ายของนางร้าย LV99 -ฉันคือบอสลับค่ะ ไม่ใช่จอมมาร- (ญี่ปุ่น: 悪役令嬢レベル99　～私は裏ボスですが魔王ではありません～, โรมาจิ: Akuyaku Reijō Reberu 99: Watashi wa Ura Bosudesuga Maō de wa Arimasen) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยซาโตริ ทานาบาตะและวาดภาพโดย Tea เริ่มแรกเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 ต่อมาไลต์โนเวลถูกฟูจิมิโชโบซื้อไปตีพิมพ์ในเครือ Kadokawa Books ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยโนโคมิ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร B's Log Comic ของสำนักพิมพ์ Enterbrain ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ อนิเมะซีรีส์โทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอจูมอนโด ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2567