stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะการ์เดียนเลเจนต์
การตอบรับ

เกมได้รับทั้งคำชมและคำตำหนิสำหรับการเป็นเกมหลายประเภท  นักวิจารณ์ 4 คนได้เขียนบทความวิจารณ์ในปี 1989 ลงนิตยสาร Electronic Gaming Monthly หลังจากการเปิดตัวของเกมในปี 1989 ไม่นานนัก. Steve Harris กล่าวว่าเป็นมากกว่าเกมยิงและเป็นเกมภาคต่อที่ดีเยี่ยมของผู้ที่ชื่นชอบเกม Zanac. เขาได้กล่าวว่าการเป็นเกมหลายประเภทเป็นการยกระดับของเกมให้สูงขึ้นมาก Ed Semrad ให้ความเห็นว่า เป็นโคลนนิ่งของ Blaster Master ที่ดีที่สุดเกมนึง เขายังได้ย้ำความเห็นของ Harris ว่าผู้ที่ชื่นชอบ Zanac จะต้องชื่นชอบ The Guardian Legend อย่างแน่นอน Donn Nauert ให้ความเห็น่าเกมซ้ำซากและให้ความท้าทายเพียงเล็กน้อยและจะดีกว่านี้ถ้าเกมเป็นเกมยิงแต่เพียงอย่างเดียว เขายังกล่าวถึงพาสเวิร์ดพิเศษ "TGL" ซึ่งผู้เล่นสามารถป้อนเข้าไปเพื่อข้ามส่วน Labyrinth ทั้งหมด Jim Allee ได้เปรียบเทียบกับเกม Zanac แต่ได้ย้ำถึงสิ่งที่ Nauert กล่าวเกี่ยวกับการขาดความท้าทายในเกม ยกเว้นการต่อสู้กับบอส อย่างไรก็ตามเขาชื่นชมในภาพรวมของเกมที่สามารถรวมประเภทเกมทั้งสองเข้ากันได้เป็นอย่างดี
The Guardian Legend ได้รับรางวัลจากบรรณาธิการของ Nintendo Power. เกมได้ลงนิตยสารฉบับเดือนกันยายน 1989 โดยติดชาร์ตท๊อป 30 ครั้งแรกในอันดับที่ 9  บรรณาธิการได้ยกย่องตัวเกมและตัวละครเอกว่าเป็นวีรบุรุษที่สามารถแปลงร่างได้ เกมยังสามารถติดอันดับในชาร์ตได้เป็นเวลาเกือบปี เกมได้รับการยอมรับถึงความสำเร็จอย่างมาก เกมได้รับหลายรางวัลจากบรรณาธิการและพนักงานของนิตยสารเกมได้แก่ Nintendo Power Awards for 1989, "กราฟิกและเสียงที่ดีที่สุด", "การควบคุมการเล่นที่ดีที่สุด", และ "เกมที่ดีที่สุด" แต่เกมนี้ก็ไม่สามารถชนะอันดับที่ 1 ของแต่ละรางวัลที่ได้รับ Nintendo Power ได้ลงบทความแนะนำการเล่น (walkthrough) บางส่วนของเกมในฉบับเดือนพฤศจิกายน 1989
หลังจากวางจำหน่ายในทวีปยุโรป เกมได้รับคำชมเชยในระดับกลางจากนิตยสารเกมของเยอรมัน  นอกจากนี้นิตยสาร Video Games ได้ให้คำชมเชยว่าเป็นเกมแอ็คชั่นผจญภัยในรูปแบบเดียวกันกับ The Legend of Zelda ที่ดี ในเกมผู้เล่นจะต้องคนหาไอเท็มและพื้นที่ลับ นอกจากนี้มุมมองจากด้านบนก็คล้ายกับเกมส่วนมากของนินเทนโด นอกจากนี้เขายังชื่นชมในความหลากหลายและความพิเศษของเกม กลวิธีที่ใช้ในการสู้กับบอสที่หลากหลาย ความยากของตัวเกม และความสมบรูณ์ของภาพกราฟิก นักวิจารณ์จาก Power Play ได้เปรียบเทียบ The Guardian Legend กับ The Legend of Zelda และ Life Force เขาชื่นชมความหลากหลายของวิธีการเล่น อาวุธ ความยาก และการผสมผสานระหว่างรูปแบบเกมแอ็คชั่นผจญภัยและเกมยิง แต่เกมขาดระบบ battery-backed RAM สำหรับบันทึกความคืบหน้าในการเล่น รวมทั้งขาดปริศนาที่ท้าทายในเกมแอ็คชั่นผจญภัยและในบางส่วนของเกมยิงที่ยากมากเกินไป
ผลที่เกิดขึ้นตามมา

เกมยังคงได้รับการชมเชยอย่างต่อเนื่องมากกว่าทศวรรษหลังจากการวางจำหน่าย Lucas Thomas จาก Evansville Courier & Press มักจะเปรียบเทียบเกม The Guardian Legend กับเกม The Legend of Zelda สำหรับเครื่อง NES และเกม Sigma Star Saga สำหรับเครื่อง Game Boy Advance เขาเน้นยำความสำเร็จของบริษัท Compile ในการรวมเกมประเภทแอ็คชั่นผจญภัย เกมยิง และแอ็คชั่นอาร์พีจีเข้าด้วยกัน ในปี 2008 Thomas ได้ลงบทความใน IGN ยกย่องว่าเกมนี้เป็นอันดับสองของ "Top 10 Unreleased NES Hits" และยืนยันว่า The Guardian Legend ได้นำแนวคิดการผสมผสานเกมหลากหลายประเภทไปใช้ในเกมมากกว่าเกม Blaster Master. ในเดือนตุลาคมปี 2009, IGN ได้จัดลำดับให้The Guardian Legend อยู่ในอันดับที่ 87 ของ "Top 100 NES Games of All Time" และได้ยกย่องอย่างเป็นทางการว่า เกมนี้เป็นหนึ่งในเกมที่มีอิทธิพลในประวัติศาสตร์ของอุตสาหกรรมเกม ในเดือนมีนาคมปี 2008 บรรณาธิการของ Game Informer ได้กล่าวถึงเกมนี้ว่าเป็นการรวมกันของเกมหลากหลายประเภทที่ดีเยี่ยม และได้เปรียบเทียบเกมนี้ว่าเป็นการรวมกันของเกม The Legend of Zelda, Metroid, และ 1942. ในขณะที่เขาชื่นชมเกมในเรื่องความตื่นเต้นและท้าทายในส่วนของเกมยิง แต่เขาได้ตำหนิถึงความซับซ้อนของแผนที่และความยุ่งยากของระบบพาสเวิร์ด ในการให้สัมภาษณ์กับ Gamasutra Mike Engler กล่าวว่า The Guardian Legend เป็นเกมที่ดีที่สุดเกมหนึ่งที่ได้เคยออกวางจำหน่าย
อิทธิพลของภาพกราฟิกและเสียงของเกม The Guardian Legend . Robert Dewar และ Matthew Smosna จากนิตยสาร Open Systems Today อ้างว่าเกมนี้เป็นตัวอย่างของการใช้ graphics co-processors สำหรับเครื่อง NES เพื่อชดเชยข้อจำกัดของ CPU ที่มีความเร็วต่ำในแอปพลิเคชันที่ต้องการการประมวลผลภาพกราฟิกอย่างสูง เขากล่าวว่าความเร็วในการก้าวเดินภายในเกมไม่สามารถทำได้บนเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลในยุคนั้น (ปี 1992) โดยปราศจากการใช้กราฟิกบอร์ดราคาแพงและ CPU ที่มีความเร็วสูง. ดนตรีในเกมแต่งโดย Masatomo Miyamoto และ Takeshi Santo ซึ่งยังคงโด่งดังอีกหลายปีหลังจากการวางจำหน่ายเกม Samantha Amjadali จากหนังสือพิมพ์ในเมือง Melbourne ชื่อว่า The Herald Sun ได้รายงานว่าดนตรีจากเกมซึ่งได้รับการรีมิกซ์ได้ขึ้นอันดับสองของเว็บไซต์ OverClocked ReMix ในเดือนมีนาคมปี 2002. วงดนตรีที่นำเพลงจากวิดีโอเกมมาเรียบเรียงใหม่อย่าง The Advantage ได้ออกาอัลบั๊มในปี 2006 ชื่อว่า Elf Titled ซึ่งได้นำเพลงหนึ่งจากเกมมาเรียบเรียงใหม่
ข้อสังเกต

↑  Although her name is never stated in The Guardian Legend, she is given the nickname Miria (ミリア?) and described as a "System D.P." cyborg in Guardic Gaiden.
↑  Naju is described in many ways: as a "huge world" and a "star" in the American release, and as a "capsule" and a "planet" in the original Japanese game.
↑  The original Japanese name for the Lander creatures is Randā (ランダー?).  The names of similar items in Guardic and the NES version of Zanac are romanized as "Randar"  and "Render", respectively.
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:StrategyWiki
แม่แบบ:Moby developer
เดอะการ์เดียนเลเจนต์ ที่ MobyGames
The Guardian Legend remixes at OverClocked Remix
The Guardian Legend at RetroJunk
The Guardian Legend Fan Site
เดอะซัน

ระวังสับสนกับ เดอะซัน (สหราชอาณาจักร)
| เดอะ ซัน |
| --- | --- |
แนวเพลง: เฮฟวีเมทัล ป๊อปร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2539 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: อาร์เอส เบเกอรี่มิวสิค เรียลแอนด์ชัวร์

สมาชิก:  ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ (ร้องนำ)  จักรรินทร์ ดวงมณีรัตนชัย (กีตาร์)  พิทักษ์ ศรีสังข์ (เบส)   ดำรงศักดิ์  ศรีนาค (กลอง) 
อดีตสมาชิก:  Sel Vester Lester C.Esteban (กลอง) 

เว็บไซต์: เฟซบุ๊กของวง
เดอะ ซัน (อังกฤษ: The Sun) เป็นวงร็อกแนวเฮฟวีเมทัล อยู่สังกัดค่ายอาร์เอส เบเกอรี่มิวสิค และเรียลแอนด์ชัวร์ ออกอัลบั้มในช่วงปี พ.ศ. 2539 - ปัจจุบัน
ประวัติ

เดอะ ซัน เริ่มต้นจากสมาชิกจากวง หิน เหล็ก ไฟ 2 คน คือ โป่ง - ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ นักร้องนำ กับ ป๊อป - จักรรินทร์ ดวงมณีรัตนชัย มือกีตาร์ ที่ก่อตั้งวงขึ้นมาหลังยุบวงหิน เหล็ก ไฟ และได้มือกลองจากวงเดียวกันคือ Sel Vester Lester C.Esteban และมือเบสคือ พิทักษ์ ศรีสังข์ มือเบสระดับอาชีพจากวง ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ ปี พ.ศ. 2539 ได้ปล่อยอัลบั้มชุดแรกชื่อ เดอะ ซัน มีเพลงฮิตอย่าง ปล่อยผี, คนสุดท้าย, รักเป็นบาป, คนมีไฟ, พอแล้ว, Are you Ready to Rock, ไอ้หนู, เธอผู้เป็นทุกอย่าง, เธอทำเกินไป, รอดยาก และต่อมามีเพิ่มเพลงใหม่ คือ คนมีไฟ (2 เวอร์ชัน)
ต่อมาในปี พ.ศ. 2541 เดอะ ซันปล่อยอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่ออัลบั้ม เสือ สิงห์ กระทิง แรด มีเพลงดังฮิตอย่าง vampire, ง่ายเกินไป, นางมารร้าย, อยากให้เธอรู้, เพลย์บอย, เลือกเอา, เอ็กเซอร์ไซส์, เสือ สิงห์ กระทิง แรด, ออกอาการ, รักเธอ
และในปี พ.ศ. 2543 เดอะ ซันย้ายสังกัดไปอยู่ในค่ายเบเกอรี่มิวสิก เปลี่ยนตำแหน่งกลองเป็น ปิงปอง - ดำรงสิทธิ์ ศรีนาค และออกอัลบั้มอีก 1 ชุด ชื่อ ถนนพระอาทิตย์ มีเพลงฮิตอย่างเพลง ปากแข็งใจอ่อน, ดีที่สุดแล้ว, ฉันไม่ใช่, เฮ้ว (Welcome to the party), ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งเราได้
หลังจากนั้น โป่ง - ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์, ป๊อป - จักรรินทร์ ดวงมณีรัตนชัย และ ปิงปอง - ดำรงสิทธิ์ ศรีนาค ก็ได้กลับไปทำวง หิน เหล็ก ไฟ ตามเดิม (ออกอัลบั้มในนาม หิน เหล็ก ไฟ อีกครั้งใน พ.ศ. 2548 และ พ.ศ. 2549)
ปี พ.ศ. 2560 เดอะ ซัน ได้ผลิตอัลบั้ม ถนนพระอาทิตย์ Extended Edition โดยนำเพลงทุกเพลงจากอัลบั้มถนนพระอาทิตย์มารีมาสเตอร์ใหม่ จัดทำปกใหม่ และเพิ่มเพลงใหม่ ชื่อว่า สิทธิ เข้ามา ภายใต้สังกัด เรียลแอนด์ชัวร์ ค่ายเพลงของ โป่ง หิน เหล็ก ไฟ
ผลงาน

อัลบั้ม เดอะ ซัน (พ.ศ. 2539) สังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น
คนสุดท้าย
รอดยาก
รักเป็นบาป
ไอ้หนู
อโหสิกรรม
ปล่อยผี
เธอผู้เป็นทุกอย่าง
พึ่งพา
พอแล้ว
Are you ready to rock
ความงดงาม
เธอทำเกินไป
คนมีไฟ (เร็ว)
คนมีไฟ (ช้า)
อัลบั้ม เสือ สิงห์ กระทิง แรด (พ.ศ. 2541) สังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น
แวมไพร์
เลือกเอา
เสือ สิงห์ กระทิง แรด
เอ็กซ์เซอร์ไซส์
ง่ายเกินไป
นางมารร้าย
รักเธอ
อยากให้เธอรู้
ออกอาการ
เพลย์บอย
อัลบั้ม Ost.แตก4 รัก โลภ โกรธ เลว (พ.ศ. 2542) สังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น
รัก โลภ โกรธ เลว
อัลบั้ม ถนนพระอาทิตย์ (1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) สังกัด เบเกอรี่มิวสิค
เฮ้ว (Welcome to the party)
ปากแข็งใจอ่อน
ดีที่สุดแล้ว
รัสปูติน (Rasputin)
เดอะซันชาย (The Sunshine)
ก็เป็นคนยังเงี้ยะ
ไม่มีอะไรหยุดยั้งเราได้
ศักดิ์ศรี
โลกาภิวัตน์
ฉันไม่ใช่
อัลบั้ม ถนนพระอาทิตย์ Extended Edition (6 กรกฏาคม พ.ศ. 2560) สังกัด Real And Sure ในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)
สิทธิ
เฮ้ว (Welcome to the party)
ปากแข็งใจอ่อน
ดีที่สุดแล้ว
รัสปูติน (Rasputin)
เดอะซันชาย (The Sunshine)
ก็เป็นคนยังเงี้ยะ
ไม่มีอะไรหยุดยั้งเราได้
ศักดิ์ศรี
โลกาภิวัตน์
ฉันไม่ใช่
สิทธิ (Backing Track)
คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 2 (29-30 มกราคม 2542)
คอนเสิร์ต Bakery The Concert (17 กุมภาพันธ์ 2544)
คอนเสิร์ต Trilogy Rock Concert (30 เมษายน 2548)
คอนเสิร์ต The Sun & Friends (17 ตุลาคม 2558)
คอนเสิร์ต THE SUN THE LEGENDARY OF ROCK CONCERT (6 เมษายน 2561)
คอนเสิร์ต คำภีร์ ไอ้เสือบุก (29 กรกฎาคม 2561)
คอนเสิร์ต การกุศล ROCK CHARITY LIVE IN PHUKET (25 พฤศจิกายน 2561)
คอนเสิร์ต เด็กเทป 3 (6 กรกฎาคม 2562)
คอนเสิร์ต Pattaya Countdown 2020 (31 ธันวาคม 2562)
คอนเสิร์ต Pattaya Countdown 2022 (31 ธันวาคม 2564)
รางวัล

สีสันอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 11 ประจำปี พ.ศ. 2541 ศิลปินกลุ่มร็อคยอดเยี่ยม, อัลบั้มร็อคยอดเยี่ยม จากอัลบั้ม ”เสือ สิงห์ กระทิง แรด”
สีสันอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 11 ประจำปี พ.ศ. 2541 เพลงร็อคยอดเยี่ยม จากเพลง เลือกเอา
สีสันอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 13 ประจำปี พ.ศ. 2543 ศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม จากอัลบั้ม “ถนนพระอาทิตย์”
แหล่งข้อมูลอื่น

เฟซบุ๊กอย่างเป็นทางการของวง
ดูเพิ่ม

หิน เหล็ก ไฟ
ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์
เดอะนัน

เดอะนัน (อังกฤษ: The Nun) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญของอเมริกา เผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 2018 คอริน ฮาร์ดี (Corin Hardy) กำกับ แกรี ดูเบอร์แมน (Gary Dauberman) เขียนบทจากโครงเรื่องที่ตนเองร่วมแต่งขึ้นกับเจมส์ วาน (James Wan) นักแสดงนำ คือ เดเมียน บีชีร์ (Demián Bichir), ไทอิสซา ฟาร์มิกา (Taissa Farmiga), และโจนัส โบลเควต (Jonas Bloquet) เนื้อหาว่าด้วยนักบวชแคทอลิกรูปหนึ่งกับแม่ชีฝึกหัดอีกคนหนึ่งซึ่งพบเจอกับความลับดำมืดของศาสนจักรในโรมาเนียเมื่อ ค.ศ. 1952
ภาพยนตร์นี้เปิดกล้องในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 ที่บูคาเรสต์ โรมาเนีย และมีการเชิญนักบวชแคทอลิกมาปัดรังควาน ณ สถานที่ถ่ายทำ
เรื่องนี้เป็นภาคที่ห้าของภาพยนตร์ชุด เดอะคอนเจอริง (The Conjuring) สร้างต่อจาก คนเรียกผี 2 (The Conjuring 2) แต่เหตุการณ์ในเนื้อเรื่องมาก่อนภาพยนตร์ดังกล่าว วอร์เนอร์บรอสพิกเจอส์ (Warner Bros. Pictures) นำออกฉายในสหรัฐตั้งแต่วันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2018 ได้รับเสียงวิจารณ์คละกันไป คำชมอยู่ที่การแสดงและบรรยากาศในภาพยนตร์ ส่วนคำติอยู่ที่เนื้อเรื่องอ่อนและใส่ฉากให้สะดุ้งตกใจมากเกินไป กระนั้น ถือว่าประสบความสำเร็จในแง่รายได้ เพราะทำเงินทั่วโลก 365 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และนับเป็นภาพยนตร์ชุดเดอะคอนเจอริงที่มีรายได้มากสุด
เนื้อเรื่อง

อารามนักบุญคาร์ทา (Saint Cartha's monastery) ในโรมาเนีย เดิมเป็นปราสาทที่ดยุก (duke) คนหนึ่งสร้างขึ้นในสมัยกลาง ดยุกคนนี้หลงใหลในไสยศาสตร์ และอัญเชิญปิศาจตนหนึ่งขึ้นมาจากนรกผ่านทางรอยแตกบนพื้นสุสานใต้ดินที่ปราสาท ปิศาจตนนั้น คือ แวลแลก (Valak) แต่ศาสนจักรนำกำลังบุกเข้าจับดยุกประหาร เอาเครื่องรางที่มีพระโลหิตพระคริสต์มาปิดผนึกรอยแตกบนพื้นสุสาน ขังปิศาจไว้ในห้องนั้นได้สำเร็จ แล้วแปรปราสาทเป็นอารามแม่ชี มอบหน้าที่ให้สวดขังปิศาจไว้ตลอดมา เหตุการณ์ดำเนินต่อมาโดยสงบจนสงครามโลกครั้งที่สอง ระเบิดลง ผนึกแตกออก ปิศาจเล็ดรอดออกมาได้
ใน ค.ศ. 1952 แม่ชีสองคนพยายามจะเข้าอุโมงค์ใต้อารามไปหาพระสารีริกธาตุเก่าแก่เพื่อนำพระโลหิตมาผนึกปิศาจไว้ดังเดิม แต่ถูกปิศาจซึ่งแปลงตนเป็นแม่ชีออกจู่โจม เหลือรอดมาได้คนเดียว คือ ภคินีวิกทอเรีย (Sister Victoria) ทว่า ปิศาจพยายามเข้าสิงร่างแม่ชีวิกทอเรียเพื่อใช้ทำชั่วต่าง ๆ วิกทอเรียจึงแขวนคอตาย เฟรนชี (Frenchie) ชาวบ้านที่นำเสบียงมาส่งอาราม พบศพเข้า ทำให้สำนักพระสันตะปาปาทราบเรื่องและสั่งบาทหลวงเบิร์ก (Burke) เดินทางไปสืบสวนพร้อมกับแม่ชีฝึกหัดชื่อ ภคินีไอรีน (Sister Irene)
บาทหลวงเบิร์กและแม่ชีไอรีนไปพบเฟรนชีที่โรมาเนีย เฟรนชีพาทั้งสองไปดูศพแม่ชีวิกทอเรียที่อาราม พวกเขาพบหัวหน้าแม่ชีซึ่งยินดีให้คนทั้งสามพักอยู่ได้หนึ่งคืน ส่วนเฟรนชีเดินทางกลับไปพักที่บ้านตนเองในหมู่บ้าน แต่ปิศาจจู่โจมเขา เขาหนีรอดมาได้ ส่วนเบิร์กก็เล่าให้ไอรีนฟังเรื่องที่เขาเคยไล่ผีให้เด็กชายผู้หนึ่งนาม แดเนียล (Daniel) แต่การไล่ผีทำให้แดเนียลบาดเจ็บสาหัส กลายเป็นตราบาปในใจเขามานับแต่นั้น ไอรีนเองก็เปิดเผยว่า ตอนเป็นเด็ก เคยเห็นแม่ชีบ่อยครั้งในนิมิต ทำให้ศาสนจักรสนใจในตัวเธอ เวลานั้น ปิศาจแปลงเป็นแดเนียลมาล่อลวงหลวงพ่อเบิร์กออกไปฝังทั้งเป็นในสุสาน แต่ไอรีนมาช่วยไว้ได้ทัน
เบิร์กกับไอรีนกลับถึงอารามในเช้าต่อมา แต่แม่ชีไอรีนผู้เดียวที่เข้าไปข้างในได้เพราะเป็นเขตหวงห้าม ไอรีนพบแม่ชีคนอื่น ๆ ซึ่งเล่าให้ฟังว่า กำลังผลัดกันสวดปัดเป่าผีร้ายไปจากอารามแห่งนี้ และภคินีโออานา (Sister Oana) ก็เล่าความเป็นมาของอารามให้ฟัง ไอรีนจึงร่วมสวดด้วยหลังจากถูกปิศาจทำร้าย แต่ไม่นานก็พบว่า แม่ชีทั้งหลายในอารามนี้ตายหมดแล้ว ที่จริงตนเองสวดอยู่คนเดียวตลอดมา ครั้นเฟรนชีเดินทางกลับมาอาราม คนทั้งสามก็ตั้งข้อสรุปกันว่า จะหยุดแวลแลกได้โดยใช้พระโลหิตพระคริสต์มาปิดผนึกสุสานไว้เหมือนก่อน พวกเขาจึงเข้าอุโมงค์ไปหาพระโลหิต ปิศาจเข้าสิงไอรีน แต่เฟรนชีเอาพระโลหิตละเลงบนใบหน้าไอรีน ขับไล่ปิศาจออกไปจากร่างไอรีนสำเร็จ ปิศาจบันดาลให้น้ำท่วมห้องที่พวกเขาอยู่ ขณะที่ปิศาจพยายามจับไอรีนกดน้ำให้ตายนั้นเอง ไอรีนดื่มพระโลหิตที่ถืออยู่ในมือแล้วบ้วนใส่ใบหน้าปิศาจ พระโลหิตไหลนองท่วมพื้นห้อง ปิดผนึกประตูนรกไว้ดังเดิม แต่ที่จริงแล้ว ปิศาจเข้าสิงร่างเฟรนชีไว้ทัน โดยที่เบิร์กและไอรินมิล่วงรู้เลย และเฟรนชีก็เปิดเผยว่า ชื่อจริงของตนก็คือ เมาริซ (Maurice)
ยี่สิบปีให้หลัง ณ ห้องประชุมมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง แคโรลิน เพอร์รอน (Carolyn Perron) ชมเอด กับลอร์เรน วอร์เรน (Ed and Lorraine Warren) นำเสนอภาพการไล่ผีให้ชายผู้หนึ่งนามว่า เมาริซ ในภาพนั้น เมาริซยึดตัวลอร์เรนไว้ ทำให้ลอร์เรนเห็นภาพการตายของเอดในนิมิต นำไปสู่การสืบสวนใน คนเรียกผี 2 ซึ่งเอดกับลอร์เรนส่งปิศาจแวลแลกกลับสู่อเวจี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เดอะนัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กจักรวาลคนเรียกผี |
| --- | --- |
ภาพยนตร์ คนเรียกผี:  คนเรียกผี (2556)  คนเรียกผี 2 (2559)  คนเรียกผี 3 มัจจุราชบงการ (2564) 
ภาพยนตร์ แอนนาเบลล์:  แอนนาเบลล์ ตุ๊กตาผี (2557)  แอนนาเบลล์ กำเนิดตุ๊กตาผี (2560)  แอนนาเบลล์ ตุ๊กตาผีกลับบ้าน (2562) 
ภาพยนตร์ เดอะนัน:  เดอะนัน (2561)  เดอะนัน 2 (2566) 
เรื่องอื่น:  คำสาปมรณะจากหญิงร่ำไห้ (2562)
เดอะบีชบอยส์

| เดอะบีชบอยส์ |
| --- | --- |
เดอะบีชบอยส์แสดงสดในปี 2012
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: Hawthorne, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ร็อก, เซิร์ฟร็อก, ไซเคเดลิกป็อป/ไซเคเดลิกร็อก, บาโรกป็อป
ช่วงปี: 1961–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Capitol, Brother, Reprise, Caribou

สมาชิก: Al Jardine Bruce Johnston Mike Love Brian Wilson
อดีตสมาชิก: Carl Wilson Dennis Wilson David Marks Ricky Fataar Blondie Chaplin

เว็บไซต์: thebeachboys.com
เดอะบีชบอยส์ในปี 1964
เดอะบีชบอยส์ (อังกฤษ: The Beach Boys) เป็นวงร็อกอเมริกัน ก่อตั้งในปี 1961 วงมีชื่อเสียงในการร้องเสียงเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและเนื้อเพลงที่สะท้อนถึงวัฒนธรรมของวัยรุ่นแคลิฟอร์เนีย อย่างรถ และการโต้คลื่น ความทะเยอทะยานของไบรอัน วิลสัน ที่ต่อมาได้เปลี่ยนพวกเขาให้เป็นกลุ่มศิลปินรูปแบบใหม่ ทั้งยังได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีและมีอิทธิพลต่อศิลปินรุ่นหลัง
สมาชิกประกอบด้วย นักร้อง-นักดนตรี-นักแต่งเพลง อย่างไบรอัน วิลสัน, น้องชายของเขา คาร์ลและเดนนิส, ลูกพี่ลูกน้องของเขา ไมค์ เลิฟ และเพื่อนของเขา อัล จาร์ดีน สมาชิกหลักทั้ง 5 คนก็ยังมีสมาชิกในช่วงแรกอย่าง เดวิด มาร์ก และบรูซ จอห์นสัน พวกเขายังมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 1988 ชื่อของเดอะบีชบอยส์ มักจะถูกเรียกว่า "วงแห่งอเมริกัน" และทางเว็บไซต์ออลมิวสิก ยังกล่าวไว้ว่า "ด้วยความสามารถของวงที่เที่ยงตรง...ทำให้พวกเขาเป็นวงร็อกอเมริกันที่ดีที่สุดวงแรก" พวกเขามีเพลงฮิตติดในท็อป 40 ในสหรัฐอเมริกา อยู่ 36 เพลง (มากที่สุดในบรรดาวงร็อกอเมริกัน) และ 56 เพลงฮิตในชาร์ทฮ็อต 100 รวมถึงมีซิงเกิลอันดับ 1 ถึง 4 ซิงเกิล นิตยสารโรลลิงสโตน จัดอันดับพวกเขาอยู่ใน 100 อันดับศิลปินที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล นอกจากนี้นิตยสารบิลบอร์ด ในแง่ของยอดขายซิงเกิลและอัลบั้ม เดอะบีชบอยส์เป็นวงอเมริกันที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับ 1 ตลอดกาล
มีหลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไปในอาชีพของพวกเขา ไม่ว่าจะทั้งแนวเพลงและสมาชิก สิ่งหนึ่งคือการป่วยทางจิตของไบรอัน วิลสัน และการใช้ยา รวมถึงการเสียชีวิตของเดนนิสและคาร์ล วิลสัน ในปี 1983 และ 1998 ตามลำดับ และยังมีการต่อสู้ทางด้านกฎหมายของสมาชิกภายในวงอีกด้วย หลังจากการเสียชีวิตของคาร์ล วิลสัน ทำให้อัล จาร์ดีนถูกขับไล่ออกจากวงโดยไมค์ เลิฟ ต่อมาในปี 2008 เดอะบีชบอยส์ ออกทัวร์ โดยมีเลิฟอยู่ในวง, จอห์นสตัน เป็นวงสนับสนุน เลิฟได้สิทธิโดยชอบธรรมในชื่อเดอะบีชบอยส์หลังจากความขัดแย้งด้านกฎหมาย  อัล จาร์ดีน และไบรอัน วิลสัน ยังคงทัวร์กับวงแบ็กอัปของตัวเอง
เดอะนิวยอร์กไทมส์

| --- | --- |
All the News That's Fit to Print

ประเภท: หนังสือพิมพ์รายวัน
รูปแบบ: Broadsheet
เจ้าของ: บริษัทเดอะนิวยอร์กไทมส์
ผู้ก่อตั้ง: เฮนรี จาร์วิส เรย์มอนต์ จอร์จ โจนส์
คอลัมนิสต์: 2,000 คน
ก่อตั้งเมื่อ: 18 กันยายน 1851; 173 ปีก่อน (1851-09-18)
สำนักงานใหญ่: อาคารเดอะนิวยอร์กไทมส์, นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ยอดจำหน่าย: ผู้ติดตามข่าว 5,496,000 คน  ติดตามทางดิจิทัล 4,665,000 คน  ติดตามหนังสือพิมพ์ 831,000 คน (as of พฤศจิกายน พ.ศ. 2563) 
เลขมาตรฐานสากล (ISSN): 0362-4331 (พิมพ์)  1553-8095 (เว็บ)
OCLC number: 1645522 
เว็บไซต์:  nytimes.com 
เดอะนิวยอร์กไทมส์ (อังกฤษ: The New York Times) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันที่ตีพิมพ์ในนครนิวยอร์กและจัดจำหน่ายไปทั่วโลก จัดการโดยบริษัทเดอะนิวยอร์กไทมส์ซึ่งตีพิมพ์หนังสือพิมพ์อื่น ๆ อีก 15 ฉบับ รวมถึง International Herald Tribune และ The Boston Globe ด้วย เดอะนิวยอร์กไทมส์เป็นหนังสือพิมพ์มหานครที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีฉายาว่า "Gray Lady" (สุภาพสตรีสีเทา) ก็เพราะหน้าตาและสำนวนที่ขรึมขลัง ถูกเรียกว่าเป็นหนังสือพิมพ์ที่บันทึกแห่งการณ์ต่าง ๆ ของชาติ เพราะมันมักถูกใช้เป็นแหล่งอ้างอิงที่เป็นทางการและได้รับความเชื่อถือ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1851 ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ 95 รางวัล ซึ่งเยอะกว่าหนังสือพิมพ์อื่น ๆ อย่างมาก ถูกเรียกย่อ ๆ ว่า เดอะไทมส์ อย่าสับสนกับหนังสือพิมพ์ เดอะไทมส์ ที่ตีพิมพ์ในลอนดอน หรือหนังสือพิมพ์อื่น ๆ ที่ใช้ชื่อย่อเดียวกัน เช่น เดอะลอสเองเจลิสไทมส์
สโลแกนที่โด่งดังของหนังสือพิมพ์นี้คือ "ข่าวทุกข่าวที่เหมาะสมที่จะพิมพ์" ("All the News That's Fit to Print") ตีพิมพ์บนด้านบนซ้ายหน้าแรกของหนังสือพิมพ์
ประวัติ

นิวยอร์กไทมส์ก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1851 โดยนักหนังสือพิมพ์และนักการเมืองชื่อ เฮนรี จาร์วิส เรย์มอนด์ และอดีตนายธนาคารชื่อ จอร์จ โจนส์ โดยตอนนั้นมีชื่อว่า นิว-ยอร์ก เดลี่ ไทมส์ ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น เดอะนิวยอร์กไทมส์ใน ค.ศ. 1857 ในตอนแรก ๆ หนังสือพิมพ์นี้ตีพิมพ์ทุกวันยกเว้นวันอาทิตย์ จนกระทั่งช่วงเกิดสงครามกลางเมืองอเมริกา จึงเริ่มตีพิมพ์ฉบับวันอาทิตย์ตั้งแต่นั้นมา
ในช่วงทศวรรษที่ 1880 นิวยอร์กไทมส์เปลี่ยนจากการสนับสนุนพรรครีพับลิกัน มาเป็นหนังสือพิมพ์ที่เป็นกลางทางการเมือง ค.ศ. 1884 นิวยอร์กไทมส์สนับสนุนให้ โกรเวอร์ เคลเวลแลนด์ เป็นประธานาธิบดี ส่งผลให้สูญเสียจำนวนผู้อ่านไปจำนวนหนึ่ง แต่ก็เรียกผู้อ่านกลับมาได้อีกครั้งในเวลาสองถึงสามปีถัดมา
ค.ศ. 1896 Adolph Ochs เข้ามารับช่วงต่อเดอะนิวยอร์กไทมส์ เขาตั้งสโลแกนให้หนังสือพิมพ์ว่า "ข่าวทุกข่าวที่เหมาะสมที่จะพิมพ์" ซึ่งเป็นการตอกหน้าหนังสือพิมพ์ในช่วงนั้นอย่างแรง เพราะหนังสือพิมพ์สมัยนั้นมักได้ชื่อว่าตีพิมพ์ข่าวใส่ร้ายป้ายสีต่าง ๆ ภายใต้การนำของเขา เดอะนิวยอร์กไทมส์ประสบความสำเร็จและได้รับชื่อเสียงจากระดับนานาชาติ
ค.ศ. 1904 เดอะนิวยอร์กไทมส์ย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่ถนนที่ 42 และตั้งชื่อให้พื้นที่แถวนั้นว่าไทมส์สแควร์ และเป็นจุดเริ่มต้นของประเพณีการนำลูกบอลไฟลงมาจากตึกของสำนักงานทุก ๆ วันสิ้นปี เก้าปีต่อมา เดอะนิวยอร์กไทมส์ย้ายสำนักงานไปที่ 229 ถนนที่ 43 และดำเนินงานอยู่ที่นั่นจนถึง ค.ศ. 2007 ปัจจุบันสำนักงานนี้ตั้งอยู่ที่ 620 Eigth Avenue
สองทศวรรษถัดมา เดอะไทมส์ได้ใช้เทคโนโลยีใหม่ ๆ เพื่อรับและส่งข่าวให้ผู้อ่านอย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 1904 เดอะไทมส์รับรายงานเกี่ยวกับการทำลายกองทัพเรือรัสเซียจากเครื่องส่งสัญญาณไร้สายที่ติดอยู่บนเรือรบ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บเดอะนิวยอร์กไทมส์
↑  Malone, Clare (February 18, 2022). "Dean Baquet Never Wanted to Be an Editor". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-03-04. สืบค้นเมื่อ February 20, 2022.{{cite web}}:  CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
↑  "Press Release" (PDF). The New York Times. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ December 23, 2020. สืบค้นเมื่อ December 22, 2020.
เดอะบีเทิลส์ (อัลบั้ม)

เดอะบีเทิลส์ (อังกฤษ: The Beatles) หรือ ไวต์อัลบั้ม (อังกฤษ: White Album) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่เก้าของวงดนตรีแนวร็อกสัญชาติอังกฤษ เดอะบีเทิลส์ ออกจำหน่ายวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1968 อัลบั้มคู่ที่มีเพียงพื้นหลังสีขาว ไม่มีกราฟิกหรือข้อความใด ๆ นอกจากมีชื่อวงทำเป็นตัวนูนไว้ ตั้งใจจะให้แตกต่างจากอัลบั้มซาร์เจินต์เปปเปอส์โลนลีฮาตส์คลับแบนด์ (1967) ที่มีภาพสีสันฉูดฉาด แม้ว่าจะไม่มีซิงเกิลออกจำหน่ายในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา เพลง "เฮย์จูด" และ "เรโวลูชัน" ถูกผลิตขึ้นพร้อม ๆ กับเพลงอื่น ๆ ในอัลบั้ม และออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1968 แนวเพลงของอัลบั้มมีตั้งแต่บริติชบลูส์ และสกา จนถึงเพลงที่มีอิทธิพลจากวงเดอะบีชบอยส์ และคาร์ลไฮนซ์สตอกเฮาเซน
เดอะนัทแครกเกอร์

การแสดงในปี ค.ศ. 1892 โดยมาริอินสกี้บัลเล่ต์ (จากซ้าย) มาเรียนา, คลารา และ ฟริตซ์
เทพธิดา กับเจ้าชาย, มาริอินสกี้บัลเลต์ ประมาณปี 1900
เดอะนัทแครกเกอร์ (อังกฤษ: The Nutcracker) เป็นบัลเลต์ความยาว 2 องก์ โดยปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1892 โดยดัดแปลงจากเรื่อง The Nutcracker and the Mouse King ของอี. ที. เอ. ฮอฟมานน์ จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1892 ที่โรงละครมาริอินสกี้ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ออกแบบท่าเต้นโดย Marius Petipa  ในการแสดงรอบปฐมทัศน์นี้ จัดแสดงร่วมกับอุปรากรเรื่อง Iolanta โอปุสที่ 69 ของไชคอฟสกี ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จ   บัลเลต์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จหลังจากเข้าไปแสดงที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา  โดย George Balanchine ในปี ค.ศ. 1954
เนื้อเรื่องกล่าวถึงเด็กหญิงชื่อ คลารา (หรือ มารี หรือ มารีอา หรือ มาชา) กับน้องชายชื่อ ฟริตซ์ (หรือ มีชา) เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเทศกาลคริสต์มาส เมื่อเจ้าชายที่ถูกสาปให้กลายเป็นที่กระเทาะเปลือกลูกนัท กลับมามีชีวิตชั่วคราว ต่อสู้กับราชาหนู และพากันผจญภัยในอาณาจักรของเล่นของเทพธิดาขนมหวาน (sugar plum fairy)
ไชคอฟสกีได้คัดเลือกบางส่วนของดนตรีประกอบบัลเลต์ ออกมาจัดแสดงคอนเสิร์ต ใช้ชื่อว่า "เดอะนัทแครกเกอร์สวีท โอปุสที่ 71 เอ" (อังกฤษ: The Nutcracker Suite, Op. 71a) บรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1892  เป็นผลงานชิ้นหนึ่งของไชคอฟสกีที่ได้รับความนิยม โดยเฉพาะท่อนโซโลส่วนหนึ่งขององก์ที่สอง ใช้ชื่อว่า "Dance of the Sugar Plum Fairy"  และส่วนของการเต้นระบำนานาชาติ
เดอะนัทแครกเกอร์สวีท ได้รับการคัดเลือกจากวอลต์ ดิสนีย์ ให้เป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์แอนิเมชัน แฟนเทเชีย ในปี ค.ศ. 1940 อำนวยเพลงโดยลีโอโปลด์ สโตคอฟสกี  นอกจากนี้ยังเคยถูกดุค เอลลิงตัน นำไปดัดแปลงเป็นดนตรีแจ๊ส ในปี ค.ศ. 1960  ในผลงานของเอลลิงตันร่วมกับบิลลี สเตรย์ฮอร์น ชื่อชุด The Nutcracker Suite
ตัวอย่างดนตรี

Variation of the Sugar-plum Fairy
แหล่งข้อมูลอื่น

Balanchine Foundation website
Balanchine Trust website
NYCB website
โน้ตเพลงเสรีของ The Nutcracker ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Nutcracker History เก็บถาวร 2008-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
mp3 audio files of The Nutcracker created using the Garritan Personal Orchestra เก็บถาวร 2008-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
mp3 streaming of The Nutcracker created using Notion Software
mp3 audio files of The Nutracker arranged and recorded for organ เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nutcracker Character Exploration Video: Fritz
Alternative Nutcracker movie
เดอะพรอมิส

เดอะพรอมิส (อังกฤษ: The Promise) สามารถหมายถึง
ภาพยนตร์
คนม้าบิน (จีน: 无极, อังกฤษ: The Promise) ภาพยนตร์จีนที่กำกับโดย เฉิน ข่ายเกอ
ดนตรี
เดอะพรอมิส (อัลบั้มอิล ดิโว่) (อังกฤษ: The Promise) อัลบั้มเพลงของ อิล ดิโว่
เดอะพรอมิส (อัลบั้มตาวัน) (อังกฤษ: The PROmISE)  อัลบั้มเพลงของ ตาวัน
เดอะซิมส์: สัตว์เลี้ยงแสนรู้

เดอะซิมส์ สัตว์เลี้ยงแสนรู้ (อังกฤษ: The Sims: Unleashed) เป็นภาคเสริมของเกมเดอะซิมส์ ต่อจากวัยรักพักร้อน พัฒนาโดย บริษัท Maxis/EA เขียนโดย แม็กซิส/บริษัทอีเอ ซึ่งเป็นประเภทเกมจำลอง ผลิตเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) สิ่งที่เพิ่มเข้ามาในภาคนี้คือระบบสัตว์เลี้ยง ระบปฏิสัมพันธ์ต่าง ๆ ไอเท็ม และย่านที่พักอาศัยที่ใหญ่ขึ้น
สัตว์เลี้ยง

ผู้เล่นสามารถซื้อสัตว์เลี้ยงได้จากย่านเมืองเก่าของประเทศซิมส์ ซึ่งสามารถซื้อสัตว์เลี้ยงมาเพิ่มเป็นสมาชิกของครอบครัวได้ 2 ชนิด เคือ แมว และสุนัข ซึ่งสัตว์ทั้งสองชนิดจะมีสิทธิ์ใช้นามสกุลของผู้เล่นด้วย และสัตว์เลี้ยงอื่น ๆ ที่ไม่ได้เพิ่มเป็นสมาชิกของครอบครัวแต่ก็สามารถเลี้ยงดูมันได้ คือ ปลา นก เต่า และอีกัวนา (มีนกบางชนิดสามารถซื้อได้ในบ้านของผู้เล่น)
คะแนนทักษะของสัตว์เลี้ยง

เมื่อเราซื้อสุนัขหรือแมวมาเป็นสมาชิกในครอบครัวแล้ว เราสามารถฝึกฝนมันเพื่อเพิ่มคะแนนทักษะของสัตว์เลี้ยง ซึ่งส่งผลต่ออุปนิสัยของตัวสัตว์เลี้ยง ในย่านเมืองเก่านั้นยังมีสถานที่ประกวดสัตว์เลี้ยงจำพวกแมวและสุนัข หากชาวซิมส์มีสัตว์เลี้ยงที่มีคะแนนทักษะสูงพอ ก็สามารถขว้าถ้วยรางวัลในการประกวดได้
สัตว์เลี้ยงในเรื่อง

สัตว์เลี้ยงที่สามารถหาซึ้อได้ที่อาคารสวรรค์สัตว์เลี้ยงในย่านเมืองเก่า
แมววิเชียรมาศ
แมวเปอร์เซียน
แมวดำ
แมวแทบบี
แมวคาลิโค หรือ เทอร์ทอยซีเชลล์
ฯลฯ
สุนัขเยอรมันเชฟเฟิร์ด
สุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์
สุนัขเกรตเดน
สุนัขพูเดิล
สุนัขบีเกิล
สุนัขดัลเมเชียน
สุนัขออสเตรเลียนเชพเฟิร์ด
สุนัขไอริชแซทเทอร์
สุนัขบอสทันเทอร์เรอร์
สุนัขสกอตติชเทอร์เรอร์
สุนัขบอกเซอร์
ฯลฯ
สัตว์เลี้ยงอื่น ๆ

นก ได้แก่ นกแก้ว และนกหงส์หยก (ขนาดเล็ก) โดยสามารถซื้อนกขนาดใหญ่ได้ที่บ้านของผู้เล่น
กิ้งก่าอีกัวนา
ปลา
เต่า