stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มงกุฎจักรพรรดิแห่งออสเตรีย

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มงกุฎ (แก้ความกำกวม)
| มงกุฎจักรพรรดิแห่งออสเตรีย Österreichische Kaiserkrone |
| --- | --- |
 ด้านหน้ามงกุฎจักรพรรดิแห่งออสเตรีย
ตราสัญลักษณ์

รายละเอียด
สำหรับ:  จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (จนถึง ค.ศ. 1806)  ออสเตรีย (ค.ศ. 1806-1867)  ออสเตรีย-ฮังการี (หลัง ค.ศ. 1867)
ผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1602
ผู้ครอบครอง: รัฐบาลออสเตรีย
จำนวนโค้ง: 1 โค้ง
วัตถุดิบหลัก: ทองคำ
วัสดุซับใน: กำมะหยี่สีแดง
อัญมณีสำคัญ: สปิเนล ไข่มุก เพชร มรกต เพทาย
สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงมงกุฎจักรพรรดิแห่งออสเตรีย และทรงถือคทาที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับมงกุฎในพระหัตถ์
มงกุฎจักรพรรดิแห่งออสเตรีย (เยอรมัน: Österreichische Kaiserkrone หรือ Krone des Kaisertums Österreich, อังกฤษ: Imperial Crown of Austria) เป็นมงกุฎที่เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งออสเตรียของจักรวรรดิออสเตรีย เดิมเป็นของสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ บางครั้งจึงเรียกว่า “มงกุฎจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2” หรือ “มงกุฎแห่งจักรวรรดิออสเตรีย”
ประวัติ

เมื่อเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยเฉพาะมงกุฎแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ถูกเก็บรักษาไว้ที่เมืองเนิร์นเบิร์กในเยอรมนีปัจจุบัน และจะนำออกจากเมืองได้ก็ต่อเมื่อมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ประมุขของจักรวรรดิบางพระองค์จึงทรงสร้างมงกุฎส่วนพระองค์ เช่นสำหรับในโอกาสที่ทรงเข้าร่วมการประชุม “ราชสภาเยอรมัน” (Reichstag (Imperial Diet)) ที่ทรงใช้มงกุฎของพระองค์เอง รูปที่เก่าที่สุดในการสวมมงกุฎจักรพรรดิแห่งออสเตรียเป็นภาพของสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิลเลียนที่ 1ที่สร้างโดยอัลเบรชท์ ดือเรอร์ซึ่งเป็นภาพที่อาจจะมีอิทธิพลต่อการออกแบบ “มงกุฎจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2” ที่สร้างต่อมา
อันที่จริงแล้วมงกุฎจักรพรรดิไม่เคยได้ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสำหรับจักรวรรดิออสเตรียเพราะตามการสืบสันตติวงศ์โดยตรงของราชวงศ์ฮับส์บวร์กซึ่งเป็นการกระทำที่ถูกต้องโดยไม่จำเป็นต้องมีการสวมมงกุฎ พระราชพิธีบรมราชาภิเษกจึงเป็นเพียงการแสดงโอกาสเป็นทางการว่าได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเท่านั้น
“มงกุฎจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2” สร้างในปี ค.ศ. 1602 ที่ปรากโดยยาน เวร์เมเย็น (Jan Vermeyen) ช่างทองผู้มีฝีมือคนหนึ่งของสมัยนั้นผู้ถูกเรียกตัวมาเป็นพิเศษจากอันท์เวิร์พ มงกุฎแบ่งเป็นสามส่วน: ฐานมงกุฎ (circlet หรือ “Kronreif”), โค้งมงกุฎ (Kronbügel) และโดมมงกุฎ (Mitre หรือ “Mitra”) ฉะนั้นจึงมีลักษณะเป็นมงกุฎแบบโดม (Mitral crown) ที่มาจากเครื่องสวมศีรษะของบาทหลวง
ฐานมงกุฎ

วงล่างของมงกุฎใช้เป็นฐาน— ส่วนที่เป็นโดมหรือยอดสร้างบนฐานที่เป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจ เหนือฐานแยกเป็นกลีบลิลีแปดกลีบซึ่งอาจจะมีอิทธิพลมาจากมงกุฎเซนต์เวนสลาส (Crown of Saint Wenceslas) ของโบฮีเมีย นอกจากนั้นดอกลิลีก็มีความเกี่ยวข้องกับเฟลอ-เดอ-ลีส์ (fleur-de-lis) ของราชวงศ์วาลัวส์ เลขแปดมาจากมงกุฎแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เพราะฐานมงกุฎทำจากแผ่นโลหะแปดแผ่น ภายในฐานฝังอัญมณีมีค่าเช่น สปิเนล (spinel), แร่รัตนชาติ (zircon) และไข่มุก แร่รัตนชาติตัดแบนด้านหน้า เพราะการตัดและเจียรนัยอัญมณีในขณะนั้นยังเป็นเทคนิคใหม่
โค้งมงกุฎ

โค้งมงกุฎมีอิทธิพลมาจากมงกุฎแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และฝังด้วยเพชรแปดเม็ดที่เป็นสัญลักษณ์ของพระเยซู เพราะพระมหาจักรพรรดิถือกันว่าเป็นผู้แทนทางศาสนาฝ่ายฆราวาส บนโค้งเป็นมรกตสีน้ำเงินเขียวซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสวรรค์ เป็นมรกตขัดที่มิได้เจียรนัย
โดมมงกุฎ

โดมมงกุฎเป็นสัญลักษณ์ของเทวสิทธิ์ของพระมหากษัตริย์ในการปกครอง, สัญลักษณ์ของตำแหน่งทางความศรัทธา เพราะทรงได้รับสถาปนาให้เป็นผู้นำทางศาสนาของฝ่ายฆราวาสในขณะเดียวกัน วิธีตั้งก็ให้เห็นส่วนโค้งจากหน้าไปหลังเช่นเดียวกับมงกุฎแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดมทำด้วยทองที่มีแถบลงยา (vitreous enamel) เป็นลวดลายนกและไม้
พระราชพิธีบรมราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่เรเกนสเบิร์ก
ทรงม้าขึ้นไปยังเนินพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่บราติสลาวา
ขบวนพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในเมืองปราก
อุปมานิทัศน์ของชัยชนะต่อจักรวรรดิออตโตมัน
โดมแบ่งออกเป็นสี่ส่วนที่เป็นสัญลักษณ์อันมีเกียรติสี่อย่างของจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 ส่วนแรกเป็นภาพจากพระบรมราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่เรเกนสเบิร์กเมื่อทรงคุกเข่าขณะที่ทรงรับมงกุฎแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ส่วนที่สองเป็นภาพพระองค์ทรงม้าขึ้นไปยังเนินพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่บราติสลาวาเมื่อทรงสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฮังการี ส่วนที่สามเป็นภาพขบวนพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในเมืองปรากในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย และส่วนสุดท้ายเป็นอุปมานิทัศน์ของชัยชนะของพระองค์ต่อการรุกรานของจักรวรรดิออตโตมัน ที่มิได้เกิดขึ้นจึงไม่ถูกต้องตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์ คำจารึกด้านในเป็นภาษาละตินว่า: RVDOLPHVS II ROM(ANORVM) IMP(ERATOR) AVGVSTUS HVNG(ARIAE) ET BOH(EMIAE) REX CONSTRVXIT MDCII (สร้างสำหรับรูดอล์ฟที่ 2, จักรพรรดิโรมัน, พระมหากษัตริย์แห่งฮังการีและโบฮีเมีย, ในปี 1602)
คทาและลูกโลกประดับกางเขน

เครื่องราชกกุธภัณฑ์อีกสองชิ้นที่เป็นของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งออสเตรียคือคทาและลูกโลกประดับกางเขน (Globus cruciger) ที่พระอนุชาผู้สืบราชสมบัติต่อมาของจักรพรรดิรูดอล์ฟสมเด็จพระจักรพรรดิแม็ทไธยัส ทรงสั่งทำในปี ค.ศ. 1612 ที่สร้างโดยอันเดรียส์ อ็อคเซ็นบรุค (Andreas Ochsenbruck) รูปทรงมีอิทธิพลมาจากตัวมงกุฎโดยเฉพาะงานลงยาก็เป็นงานที่เลียนแบบงานที่ทำบนมงกุฎ สิ่งที่น่าสนใจของคทาคือบางส่วนกล่าวกันว่าทำจาก “เขายูนิคอร์น” คทาและลูกโลกประดับกางเขนใช้มาก่อนหน้าการประกาศเป็นจักรวรรดิของออสเตรียและเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งโบฮีเมียและเป็นสมบัติส่วนพระองค์ของอาร์คดยุคแห่งออสเตรีย
มงกุฎจักรพรรดิ, คทาและลูกโลกประดับกางเขนในปัจจุบันตั้งอยู่ที่คลังพระราชสมบัติในพระราชวังฮอฟเบิร์กในกรุงเวียนนา
การใช้อย่างอื่น

เบียร์หลายตราใช้มงกุฎจักรพรรดิออสเตรียบนโลโก เช่นเบียร์จากบริษัท Krušovice ในสาธารณรัฐเช็ก
ตราประจำเมืองบางเมืองก็ใช้ตราอาร์มโดยมีมงกุฎจักรพรรดิอยู่เหนือ
ดูเพิ่ม

เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งออสเตรีย
มงกุฎ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มงกุฎจักรพรรดิแห่งออสเตรีย
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะแห่งเวียนนา มงกุฎจักรพรรดิออสเตรีย เก็บถาวร 2008-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คทา, ลูกโลกประดับกางเขนและมงกุฎจักรพรรดิ
ตราอาร์มของอัมสเตอร์ดัมที่มีมงกุฎจักรพรรดิออสเตรีย
ค้างคาว

| ค้างคาว ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยอีโอซีน – ปัจจุบัน  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
เคลด:: Scrotifera Scrotifera
อันดับ:: ค้างคาว Chiroptera Blumenbach, 1779

อันดับย่อย
 (ดั้งเดิม): Megachiroptera  Microchiroptera (ใหม่): Yinpterochiroptera  Yangochiroptera

การกระจายตัวของชนิดค้างคาว
ค้างคาวเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในอันดับ Chiroptera ค้างคาวเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดเดียวที่บินได้จริงและต่อเนื่องด้วยขาหน้าที่ปรับตัวกลายเป็นปีก ค้างคาวบินได้คล่องตัวกว่านก เนื่องด้วยขาที่ยื่นยาวออกมาและคลุมไปด้วยเยื่อบุผิวบาง ๆ หรือพาทาเจียม ค้างคาวขนาดเล็กที่สุด คือ ค้างคาวคุณกิตติ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดเล็กที่สุดด้วย ลำตัวยาว 29–34 มิลลิเมตร เมื่อกางปีกออกมีความยาว 15 เซนติเมตร และหนัก 2–2.9 กรัม ค้างคาวขนาดใหญ่ที่สุด คือ ค้างคาวในสกุล Pteropus และ Acerodon jubatus ซึ่งหนักได้ถึง 1.6 กิโลกรัม และมีความยาวตลอดปีกที่ 1.7 เมตร
ค้างคาวเป็นอันดับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองรองจากอันดับสัตว์ฟันแทะ ค้าวคาวคิดเป็น20%ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทั้งหมด โดยมีชนิดมากกว่า 1,400 ชนิด ค้างคาวได้รับการจำแนกออกเป็นสองอันดับย่อยโดยดั้งเดิม ได้แก่ ค้างคาวผลไม้ที่เป็นส่วนใหญ่ และค้างคาวกินแมลงที่สามารถใช้เสียงสะท้อนระบุตำแหน่งที่ตั้งได้ แต่หลักฐานใหม่เมื่อไม่นานมานี้สนับสนุนการจำแนกอันดับออกเป็นอันดับย่อย Yinpterochiroptera และ Yangochiroptera โดยจัดค้างคาวผลไม้บางกลุ่มรวมกับค้างคาวกินแมลงหลายชนิดในอันดับย่อยแรก ค้างคาวจำนวนมากบริโภคแมลง และส่วนใหญ่ของค้างคาวที่เหลือบริโภคผลไม้ มีค้างคาวบางชนิดที่บริโภคสัตว์อื่นเป็นอาหารแทนแมลง เช่น ค้างคาวแวมไพร์ที่บริโภคเลือด ค้างคาวส่วนใหญ่เป็นสัตว์ออกหากินตอนกลางคืน และส่วนใหญ่ในจำนวนนี้ก็เกาะอาศัยอยู่ในถ้ำหรือที่พักอื่น ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าค้างคาวมีพฤติกรรมเช่นนี้เพื่อหลีกเลี่ยงจากผู้ล่าเหยื่อ ค้างคาวพบได้ทั่วโลกยกเว้นในบางบริเวณที่หนาวจัด ค้างคาวเป็นองค์ประกอบสำคัญของระบบนิเวศในการผสมเกสรดอกไม้และกระจายเมล็ดของดอกไม้ไปตามที่ต่าง ๆ พืชเขตร้อนจำนวนมากต้องพึ่งพาค้างคาวเหล่านี้ในการผสมเกสรและการกระจายเมล็ด
ค้างคาวให้ประโยชน์บางอย่างแก่มนุษย์ แต่แลกมากับภัยคุกคามบางอย่าง มูลค้างคาวสามารถนำมาทำเป็นปุ๋ยขี้นกได้ ค้างคาวยังบริโภคแมลงศัตรูพืช ลดความต้องการในสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ บางครั้งค้างคาวก็มีจำนวนมากพอที่จะกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว และใช้บริโภคเป็นอาหารในทวีปเอเชียและขอบแปซิฟิก ค้างคาวยังเป็นพาหะธรรมชาติของจุลชีพก่อโรคหลายชนิด เช่น โรคพิษสุนัขบ้า และ ไวรัสโคโรนาเนื่องจากค้างคาวเคลื่อนไหวได้ง่ายมาก ชอบสมาคม และมีอายุยืน ค้างคาวจึงแพร่โรคได้อย่างรวดเร็ว ในวัฒนธรรมจำนวนมาก ค้างคาวมักมีความเกี่ยวข้องกับความมืด ความประสงค์ร้าย เวทมนตร์ แวมไพร์ และความตาย
ข้อมูลทั่วไป

มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมหลายชนิดนอกจากค้างคาวที่ใช้ชีวิตเหินหาวกลางอากาศได้ เช่นชูการ์ไกลเดอร์ บ่าง และ กระรอกบิน แต่การเคลื่อนที่ของสัตว์เหล่านั้นเป็นการร่อน ส่วนการเคลื่อนที่ของค้างคาวเป็นการบิน นับเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมเพียงชนิดเดียวที่บินได้อย่างแท้จริง ปีกของค้างคาวคือพังผืดที่เชื่อมระหว่างนิ้ว กระดูกนิ้วที่ยืดยาวทำหน้าที่เป็นโครงปีก
ค้างคาวมีเขตกระจายพันธุ์กว้างขวางไปทั่วโลก พบได้ในทุกทวีปยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกา
ประเภทค้างคาว

ค้างคาวกินแมลง มักจะมีเยื่อพังผืดบางๆ เชื่อมกันระหว่างขาหลังทั้งสอง และตาจะมีขนาดเล็กมาก จมูกจะตั้ง หูตั้งสูง และมีแผ่นหนังพิเศษช่วยในการรับเสียงอาศัยอยู่ในถ้ำ
ค้างคาวกินผลไม้ จะมีดวงตาที่ใหญ่ ทำให้มองเห็นได้ดีในที่มืด มีจมูกที่ไวในการรับกลิ่นดอกไม้และผลไม้ และจมูกมักมีขอบยื่นออกมาไม่มีพังผืดระหว่างขาหลัง บริเวณปีกด้านหน้ามีเล็บยื่นออกมาเพื่อช่วยในการปีนป่าย
ในประเทศไทย

ในประเทศไทยมีจำนวนชนิดของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมประมาณ 310 ชนิดโดยมีจำนวนชนิดของค้างคาว เป็นจำนวนประมาณ 120 ชนิดและคิดเป็น 11 เปอร์เซ็นต์ของทั้งโลก
โดยแบ่งเป็นค้างคาวกินผลไม้ 20 ชนิด ค้างคาวกินแมลง 99 ชนิด ส่วนอีก 1 ชนิด เป็นค้างคาวที่กิน สัตว์อื่นเป็นอาหาร โดยมีค้างคาวที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือค้างคาวแม่ไก่ป่าฝน (Pteopus vampyrus) เป็นค้างคาวกินผลไม้ ที่มีน้ำหนักตัว 1 กก. เมื่อกางปีกออกทั้งสองข้างจะ กว้างถึง 2 เมตร และมีค้างคาวที่เล็กที่สุดในโลก คือ ค้างคาวคุณกิตติ (Craseonycteris thonglongyai) เป็นค้างคาวกินแมลง มีน้ำหนักเพียง 2 กรัม ช่วงปีกกว้างเพียง 16 เซนติเมตร
ค้างคาวในวัฒนธรรมร่วมสมัย

ค้างคาว เป็นสัญลักษณ์ ของการมีชีวิตหรือ ออกหากินช่วงกลางคืน มีการสื่อถึง ผีดูดเลือด ที่แปลงร่างเป็นค้างคาว และมีการนำมาสร้างเป็นสัญลักษณ์อื่นๆ เช่น มนุษย์ค้างคาว
เชิงอรรถ

↑  อ่านว่า ไค-รอป-เทอ-เรอ; จากกรีกโบราณ: χείρ – cheir "มือ" และ πτερόν – pteron "ปีก"
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เก็บถาวร 2005-11-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฐานข้อมูลค้างคาวไทย
| ด ค กอันดับของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม |
| --- | --- |
โพรโทเธอเรีย: โมโนทรีม (Monotremata)
มาร์ซูเปียเลีย: โอพอสซัม (Didelphimorphia) • หนูผีโอพอสซัม (Paucituberculata) • Microbiotheria • Notoryctemorphia • ดันนาร์ท (Dasyuromorphia) • แบนดิคูท (Pelamelemorphia) • จิงโจ้ (Diprotodontia)
ยูเธอเรีย: สล็อท (Xenarthra) (อันดับใหญ่) • เทนเรค (Afrosoricida) • หนูผีช้าง (Macroscelidea) • อาร์ดวาร์ก (Tubulidentata) • อาร์มาดิลโล (Cingulata) • ไฮแรกซ์ (Hyracoidea) • ช้าง (Proboscidea) • พะยูน (Sirenia) •  พิโลซา (Pilosa) • กระแต  (Scandentia) • บ่าง (Dermoptera) • ลิง (Primates) • สัตว์ฟันแทะ (Rodentia) • กระต่าย (Lagomorpha) • เฮดจ์ฮอก (Erinaceomorpha) • ตุ่น (Soricomorpha) • ค้างคาว (Chiroptera) • ลิ่น (Pholidota) • สัตว์กินเนื้อ (Carnivora) • สัตว์กีบคี่ (Perissodactyla) • สัตว์กีบคู่ (Artiodactyla)
มารีอา อันนา โมทซาร์ท

มารีอา อันนา โมทซาร์ท ในวัยเด็ก (ค.ศ. 1763)
มารีอา อันนา วัลบัวร์กา อิกนาทซียา โมทซาร์ท (เยอรมัน: Maria Anna Walburga Ignatia Mozart; 30 มิถุนายน ค.ศ. 1751 – 29 ตุลาคม ค.ศ. 1829) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า มารีอันเนอ (Marianne) และมีชื่อเล่นว่า นันเนิร์ล (Nannerl) เป็นนักดนตรีผู้เป็นพี่สาวของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท และเป็นบุตรสาวของเลโอพ็อลท์ โมทซาร์ท และอันนา มารีอา แพร์เทิล
วัยเด็ก

มารีอา อันนา (มารีอันเนอ) โมทซาร์ทเกิดที่ซัลทซ์บวร์ค ขณะที่เธอมีอายุ 7 ปี เลโอพ็อลท์ผู้เป็นบิดาเริ่มสอนวิธีการเล่นฮาร์ปซิคอร์ดให้แก่เธอ เลโอพ็อลท์พาเธอและว็อล์ฟกังไปเดินสายในหลาย ๆ เมือง อาทิ เวียนนา ปารีส เป็นต้น เพื่อแสดงศักยภาพของเด็กทั้งสอง
อย่างไรก็ตาม ในมุมมองของผู้ปกครองประกอบกับสภาพสังคมในสมัยนั้น เมื่อมารีอาอายุมากขึ้น เธอไม่สามารถอยู่ในสายงานนักดนตรีได้อีกต่อไปแล้ว ดังที่ปรากฏใน นิวโกรฟ (สารานุกรมและพจนานุกรมเกี่ยวกับดนตรีและนักดนตรีในสมัยนั้น) ว่า "ตั้งแต่ปี 1769 เป็นต้นไป มารีอาไม่ได้รับอนุญาตให้แสดงความสามารถของเธอขณะไปเดินสายกับน้องชายอีกเลย เพราะเธอย่างเข้าวัยแต่งงานแล้ว" ว็อล์ฟกังประสบความสำเร็จมากมายขณะที่เดินทางไปอิตาลีกับบิดา แต่มารีอาต้องอยู่บ้านที่ซัลทซ์บวร์คกับมารดา นอกจากนั้นเธอยังต้องอยู่บ้านกับบิดา ในขณะที่ว็อล์ฟกังกับมารดาเยี่ยมเยียนปารีสและเมืองต่าง ๆ ช่วง ค.ศ. 1777–1779 อีกด้วย
มีอีกเหตุการณ์หนึ่งที่มารีอาสามารถประพันธ์ดนตรีได้ ในขณะเดียวกับว็อล์ฟกังก็ประสบความสำเร็จ แต่จดหมายที่เลโอพ็อลท์ผู้เป็นบิดาส่งมาชื่นชมนั้นไม่ได้กล่าวถึงมารีอาเลยแม้แต่ประโยคเดียว
วัยแต่งงาน

ตรงข้ามกับน้องชายของเธอ (ว็อล์ฟกัง) ซึ่งทะเลาะวิวาทกับเลโอพ็อลท์ผู้เป็นบิดาอย่างรุนแรง เขาล้มเลิกปณิธานที่จะเอาดีในสายงานด้านดนตรี และเลือกที่จะมีคู่ครอง ในขณะที่มารีอายังคงใช้ชีวิตส่วนใหญ่อาศัยอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของบิดา เธอตกหลุมรักฟรันทซ์ ดิพพ็อลท์ (Franz d'Ippold) ผู้เป็นกัปตันและครูสอนพิเศษตัวต่อตัวของเธอ แต่ความรักของเธอไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ เมื่อบิดากดดันให้ล้มเลิกแผนแต่งงาน ว็อล์ฟกังพยายามช่วยพี่สาวให้ได้ในสิ่งที่เธอปรารถนา แต่ความพยายามของเขากลับล้มเหลว
ในที่สุด มารีอาจำใจแต่งงานกับผู้พิพากษานามว่า โยฮัน บัพทิสท์ ฟรันทซ์ ฟ็อน แบร์ชท็อลท์ ซู ซ็อนเนินบวร์ค (Johann Baptist Franz von Berchtold zu Sonnenburg) (23 สิงหาคม ค.ศ. 1783) และอาศัยอยู่กับเขาในซังคท์กิลเกิน หมู่บ้านแห่งหนึ่งในประเทศออสเตรีย ห่างจากบ้านตระกูลโมทซาร์ทที่ซัลทซ์บวร์คไปทางทิศตะวันออกประมาณ 29 กิโลเมตร แบร์ชท็อลท์สามีของเธอเป็นพ่อม่ายที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วถึงสองครั้ง และเขามีบุตรติดมาจากภรรยาเก่าสองคนก่อนถึงห้าคน ซึ่งมารีอาต้องคอยดูแลตลอดเวลา ในที่สุดมารีอาก็ตั้งครรภ์ เธอมีลูกกับเขาทั้งหมดสามคน ได้แก่ เลโอพ็อลท์ อาล็อยส์ พันทาเลอ็อน (ค.ศ. 1785–1840), ฌันเน็ท (ค.ศ. 1789–1805) และมารีอา บาเบ็ทเทอ (ค.ศ. 1790–1791)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มารีอา อันนา โมทซาร์ท
ภาพวาดของมารีอา อันนา โมทซาร์ท (ค.ศ. 1785)
มาร์คุส ว็อล์ฟ

มาร์คุส ว็อล์ฟ ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1989
มาร์คุส โยฮันเนิส "มีชา" ว็อล์ฟ (เยอรมัน: Markus Johannes "Mischa" Wolf; 19 มกราคม ค.ศ. 1923 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006) เป็นหัวหน้าหน่วยอำนวยการหลักเพื่อจารกรรม (Hauptverwaltung Aufklärung) ซึ่งเป็นแผนกข่าวกรองต่างประเทศของกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐเยอรมนีตะวันออก (ชตาซี) ว็อล์ฟอยู่ในตำแหน่งหมายเลขสองของชตาซีเป็นเวลา 34 ปี เขามักถูกมองว่าเป็นหนึ่งในหัวหน้าสายลับที่มีชื่อเสียงมากสุดในช่วงสงครามเย็น ในโลกตะวันตกเขาเป็นที่รู้จักในนาม "ชายไร้หน้า" เนื่องจากความปราดเปรียวของเขา
บรรณานุกรม

Wolf, Markus (กับ Anne McElvoy);  บันทึกความทรงจำของสปายมาสเตอร์ ; พิมลิโก; ISBN 0712666559; (หนังสือปกอ่อน 1997) ตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ "Man Without a Face: The Memoirs of a Spymaster" (Jonathan Cape, 1997) Wolf เขียนหนังสือหกเล่มระหว่างปี 1989 ถึง 2002 แต่นี่เป็นเล่มเดียวที่แปลเป็นภาษาอังกฤษ * Dany Kuchel เขียนในปี 2011 เรื่อง "The Sword and the Shield" ซึ่งเป็นเรื่องราวของ Stasi ในฝรั่งเศส
นีกอปอล (ประเทศบัลแกเรีย)

| นีกอปอล |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์ของเมือง มองจากป้อมปราการ
   ตราอาร์ม
นีกอปอลที่ตั้งเมืองนีกอปอลในประเทศบัลแกเรีย
พิกัด:  43°42′N 24°54′E﻿ / ﻿43.700°N 24.900°E﻿ / 43.700; 24.900
ประเทศ:  บัลแกเรีย
จังหวัด: แปลแวน
เทศบาล: นีกอปอล
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อีแวลิน ซาวอฟ (พรรคสังคมนิยมบัลแกเรีย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 35.185 ตร.กม. (13.585 ตร.ไมล์)
ความสูง: 179 เมตร (587 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2563)
 • ทั้งหมด: 3,629 คน
 • ความหนาแน่น: 100 คน/ตร.กม. (270 คน/ตร.ไมล์)
นีกอปอล (บัลแกเรีย: Нико̀пол; จากกรีกโบราณ: Νικόπολις, แปลตรงตัว 'เมืองแห่งชัยชนะ') เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศบัลแกเรียและศูนย์กลางการบริหารของเทศบาลนีกอปอลซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดแปลแวน ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำดานูบ ห่างจากจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำดานูบกับแม่น้ำออซัมไปทางท้ายน้ำ 4 กิโลเมตร (2 ไมล์) เขตเมืองตั้งอยู่ตีนหน้าผาหินชอล์กและกระจายตัวไปตามแนวแม่น้ำดานูบและหุบเขาแคบ ๆ
มาร์คุส ซุทเนอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซุทเนอร์กับออสเตรียใน ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์คุส ซุทเนอร์
วันเกิด:   (1987-04-16) 16 เมษายน ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  ฮ็อลลาบรุน ออสเตรีย
ตำแหน่ง:  ฟุลแบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ
หมายเลข:  29
สโมสรเยาวชน
:  เอาส์ทรีอาวีน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2015 |  เอาส์ทรีอาวีน |  207 |  (9) |
| 2015–2017 |  อิงก็อลชตัท 04 |  49 |  (4) |
| 2017–2019 |  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน |  14 |  (0) |
| 2019 |  → ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ (ยืม) |  5 |  (1) |
| 2019– |  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ |  2 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2007–2008 |  ออสเตรีย รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (0) |
| 2012–2017 |  ออสเตรีย |  20 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 10:29, 25 สิงหาคม ค.ศ. 2019 (UTC)
มาร์คุส ซุทเนอร์ (เยอรมัน: Markus Suttner; เกิดวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวออสเตรียผู้เล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟในเยอรมนี ก่อนหน้านี้เขาเคยเล่นให้กับเอาส์ทรีอาวีน, อิงก็อลชตัท และไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
ซุทเนอร์เคยลงเล่นให้กับทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีทั้งหมด 7 นัด ก่อนที่จะได้ลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ในนัดกระชับมิตรที่เอาชนะยูเครน 3–2 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 แต่เขาไม่ได้ลงเล่นในรอบแบ่งกลุ่มเลยสักนัด สุดท้ายแล้วออสเตรียจบอันดับสุดท้ายของกลุ่ม ซุทเนอร์ลงเล่นให้กับทีมชาติ 20 นัด ก่อนที่เขาจะประกาศเลิกเล่นทีมชาติในวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ มาร์คุส ซุทเนอร์ ที่ Soccerbase
Player's profile, eu-football.info
มาร์คุส ซุทเนอร์ ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติออสเตรีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  |
นีกอปอล (ประเทศยูเครน)

| นีกอปอล |
| --- | --- |
นคร
ศาลาว่าการนคร
   ธง ตราอาร์ม
นีกอปอลที่ตั้งนครนีกอปอลในประเทศยูเครน
พิกัด: 47°34′N 34°24′E﻿ / ﻿47.567°N 34.400°E﻿ / 47.567; 34.400
ประเทศ:  ยูเครน
แคว้น: ดนีปรอแปตร็อวสก์
เขต: นีกอปอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1639
สถานะนคร: ค.ศ. 1915
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 59 ตร.กม. (23 ตร.ไมล์)
ความสูง: 70 เมตร (230 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 107,464 คน
 • ความหนาแน่น: 2,764 คน/ตร.กม. (7,160 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 53200–53239
รหัสพื้นที่: +380-5662
เว็บไซต์: www.nikopol-mrada.dp.gov.ua
นีกอปอล (ยูเครน: Ні́кополь, ออกเสียง: [ˈn⁽ʲ⁾ikopolʲ]; จากกรีกโบราณ: Νικόπολις, แปลตรงตัว 'เมืองแห่งชัยชนะ') เป็นนครและเทศบาลในเขตนีกอปอล แคว้นดนีปรอแปตร็อวสก์ ประเทศยูเครน ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำนีเปอร์ ห่างจากดนีปรอ (เมืองหลักของแคว้น) ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 100 กิโลเมตร นครมีประชากร 107,464 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021) ในแง่จำนวนประชากรนั้น นีกอปอลเป็นเมืองใหญ่อันดับที่สามของแคว้นและเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่สุดห้าสิบอันดับแรกของประเทศ
มัคซีมาทอร์

แผนที่แสดงสมาชิกมัคซีมาทอร์ (พันธมิตรข่าวกรอง)
มัคซีมาทอร์ (เยอรมัน: Maximator; ตั้งชื่อตามเบียร์ประเภทหนึ่งจากโรงเบียร์เอากุสทีเนอร์-บร็อยของเยอรมนี) เป็นพันธมิตรระหว่างหน่วยสืบราชการลับของเดนมาร์ก, เยอรมนี, ฝรั่งเศส, เนเธอร์แลนด์ และสวีเดน ซึ่งเทียบได้กับไฟว์อายส์ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2519 ตามความคิดริเริ่มของหน่วยสืบราชการลับเดนมาร์ก และดำเนินการโดยไม่มีใครตรวจพบตั้งแต่นั้นมา เครื่องมือที่สำคัญที่สุดสำหรับการลาดตระเวนและถอดรหัสคือการขายอุปกรณ์เข้ารหัสที่มีวิธีการเข้ารหัสที่ไม่รัดกุม สิ่งนี้กระทำผ่านครึพโท อาเก (Crypto AG) ซึ่งเป็นบริษัทเอกชนสัญชาติสวิสที่หน่วยข่าวกรองสหพันธ์ (เบเอ็นเด) และสำนักข่าวกรองกลาง (ซีไอเอ) เป็นเจ้าของอย่างลับ ๆ
ประวัติ

แรงจูงใจของการเป็นพันธมิตรกันมี 2 ประการ ได้แก่ ความร่วมมือในการส่งสัญญาณข่าวกรองผ่านดาวเทียม และความร่วมมือในเรื่องความท้าทายในการสกัดกั้นทางเทคนิคและวิธีการแลกเปลี่ยนข้อมูล
พันธมิตรนี้ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2519 โดยหน่วยข่าวกรองของเดนมาร์ก และในตอนแรกประกอบด้วยเดนมาร์ก สวีเดน และเยอรมนีตะวันตกเท่านั้น รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้รับเชิญให้เข้าร่วมใน พ.ศ. 2520 และเข้าร่วมใน พ.ศ. 2521 ชื่อนี้ได้รับเลือกใน พ.ศ. 2522 และนำมาจากเบียร์ที่กลั่นในมิวนิก ฝรั่งเศสขอเข้าร่วมใน พ.ศ. 2526 และได้รับการสนับสนุนอย่างมากจากเยอรมนีตะวันตกเข้าร่วมใน พ.ศ. 2527
ประเทศอื่น ๆ ได้ขอเข้าร่วม แต่คำขอถูกปฏิเสธ บาร์ต ยาโกบส์ อ้างว่าประเทศเหล่านั้นรวมถึงนอร์เวย์ สเปน และอิตาลี
กิจกรรม

จนถึงขณะนี้ มีเพียงกิจกรรมบางอย่างของศูนย์ประมวลผลข้อมูลทางเทคนิค (Technisch Informatie Verwerkingscentrum: TIVC) ซึ่งเป็นหน่วยงานของเนเธอร์แลนด์เท่านั้นที่เป็นที่รู้จักต่อสาธารณะ โดยส่วนใหญ่ให้ความช่วยเหลือด้านการบริหารแก่กองบัญชาการสื่อสารภาครัฐ (จีซีเอชคิว) ซึ่งเป็นองค์การของสหราชอาณาจักรในช่วงสงครามฟอล์กแลนด์ในการถอดรหัสการรับส่งข้อมูลทางวิทยุของอาร์เจนตินา
ตามคำแนะนำของซีไอเอ การขายอุปกรณ์เข้ารหัสโดยประนีประนอมจากบริษัทฟิลิปส์ของเนเธอร์แลนด์ไปยังตุรกีนั้นถูกบังคับใช้ โดยขัดต่อความต้องการของ หน่วยข่าวกรองสหพันธ์ สำนักข่าวกรองต่างประเทศของเยอรมนี และศูนย์ประมวลผลข้อมูลทางเทคนิค
บริการดังกล่าวได้บำรุงรักษาสถานีภาคพื้นดินในแคริบเบียนบนกูราเซา ซึ่งตรวจสอบและถอดรหัสการรับส่งข้อมูลทางวิทยุจากคิวบาและเวเนซุเอลา
บัตทุสที่ 1

| บัสทุตที่ 1 แห่งซิเรเน> กษัตริย์แห่งซิเรเน |
| --- | --- |
ครองราชย์: 630-600 ปีก่อนคริสตกาล
รัชกาลก่อนหน้า: ก่อตั้งราชวงศ์
รัชกาลถัดไป: อาร์เซซิลาอุสที่ 1
ประสูติ: เมืองธีรา
สวรรคต: 600 ปีก่อนคริสตกาล
พระราชบุตร: อาร์เซซิลาอุสที่ 1
กษัตริย์แห่งซิเรเน
ราชวงศ์: ราชวงศ์บัตเทียด
พระบิดา: โพลิมเนสทุส
พระมารดา: โฟรนิมา
บัตทุสที่ 1 แห่งซิเรเน (กรีกโบราณ: Βάττος; อักษรโรมัน: Battus I of Cyrene) หรือ บัตทุส แห่ง สปาร์ตา (Battius the Lacedaemonian) และยังเป็นที่รู้จักกันในนาม  บัตทุส อริสโตเติล (Βάττος Ἀριστοτέλης; Battus Aristottle) หรือ อาริสตาเออุส (Aristaeus; Ἀρισταίος) เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มอาณานิคมกรีกโบราณของซิเนไทกาและเมืองหลวงของซิเรเน พระองค์เป็นกษัตริย์พระองค์แรกซิเรเน ซึ่งเป็นกษัตริย์กรีกแห่งแรกในแอฟริกาเหนือและเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์บัตเทียด นอกจากนี้พระนามของพระองค์ได้นำมาตั้งเป็นชื่อทางวิทยาศาสตร์ชนิดหนึ่งคือ บัตทุส ฟิเลนอร์
มาร์ทีน วากเนอร์

มาร์ทีน วากเนอร์ (เยอรมัน: Martin Wagner; 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1885 ที่เคอนิชส์แบร์ค  – 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1957 ในเคมบริดจ์ (แมสซาชูเซตส์)) เป็นนักผังเมืองและสถาปนิกชาวเยอรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เกี่ยวกับมาร์ทีน วากเนอร์ โดย archINFORM 15 ก.ค. 2551
ทะเลมาร์มะรา

| ทะเลมาร์มะรา |
| --- | --- |

ทะเลมาร์มะราที่ตั้งของทะเลมาร์มะราในประเทศตุรกี
ระดับความสูงของพื้นที่ทะเลมาร์มะราและโดยรอบ
ที่ตั้ง: ยุโรปใต้และเอเชียตะวันตก
พิกัด: 40°40′N 28°00′E﻿ / ﻿40.667°N 28.000°E﻿ / 40.667; 28.000
ชนิด: ทะเลใน
ชื่อในภาษาแม่: Marmara Denizi (ตุรกี)
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: แม่น้ำซีมัฟ, บีกาชายือ, แม่น้ำนีลือเฟร์
แหล่งน้ำไหลออก: ช่องแคบตุรกี
พื้นที่รับน้ำ: 11,500 km2 (4,400 sq mi)
ประเทศในลุ่มน้ำ: ประเทศตุรกี

พื้นที่พื้นน้ำ: 11,350 km2 (4,380 sq mi)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 494 m (1,621 ft)
ความลึกสูงสุด: 1,370 m (4,490 ft)
ปริมาณน้ำ: 3,378 km3 (810 cu mi)

เกาะ: เกาะมาร์มะรา, อัฟชา, อิมราลือ, หมู่เกาะเจ้าชาย, พาชาลีมานือ และเกาะเอกินลิก
เมือง: อิสตันบูล, บูร์ซา, อิซมิท, เทคีร์ดา, บาลือเกซีร์, ชานักคาแล และยาโลวา
ทะเลมาร์มะรา หรือ ทะเลมาร์โมรา (อังกฤษ: Sea of Marmara, Marmara Sea, Sea of Marmora; ตุรกี: Marmara Denizi; กรีกโบราณ: Προποντίς, Προποντίδα, อักษรโรมัน: Propontís, Propontída) เป็นทะเลในขนาดเล็กในชายแดนประเทศตุรกี เชื่อมเข้ากับทะเลดำและทะเลอีเจียนผ่านช่องแคบบอสฟอรัสและช่องแคบดาร์ดาเนลส์ ซึ่งแยกตุรกีฝั่งยุโรปกับฝั่งเอเชีย มีพื้นที่ 11,350 km2 (4,380 sq mi) และขนาด 280 × 80 km (174 × 50 mi) จุดที่ลึกที่สุดอยู่ที่ 1,370 เมตร (4,490 ฟุต)
ชื่อ

ทะเลมาร์มะราได้ชื่อมาจากเกาะใหญ่สุดทางตอนใต้ชื่อเกาะมาร์มะราเนื่องจากอุดมไปด้วยหินอ่อน (กรีก μάρμᾰρον (mármaron) "หินอ่อน")
ในสมัยคลาสสิก พื้นที่นี้รู้จักกันในชื่อ Propontis จากศัพท์ภาษากรีกว่า pro (ก่อน) และ pontos (ทะเล) สะท้อนให้เห็นถึงข้อเท็จจริงว่าชาวกรีกโบราณเดินทางผ่านบริเวณก่อนเข้าทะเลดำ ซึ่งพวกเขาเรียกเป็น Pontos
ตำนาน

ในเทพปกรณัมกรีก พายุที่ Propontis พัดพาอาร์โกนอทส์หลับไปยังเกาะที่พวกเขามา เป็นชนวนเหตุสงครามที่เจสันหรือเฮราคลีสสังหาร พระเจ้า Cyzicus ที่เข้าใจผิดว่าพวกเขาเป็นศัตรูจาก Pelasgia
แหล่งข้อมูลอื่น

"Sea of Marmara" at the Encyclopædia Britannica
"Sea of Marmara: Where Ancient Myth and Modern Science Mix" at SCIENCE FOCUS – SeaWiFS
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สวีเดน  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades