stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดเอี่ยมประชามิตร

| วัดเอี่ยมประชามิตร |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเอี่ยมประชามิตร, วัดใหม่ไพรสาโรจน์, วัดแหลมฟ้าผ่า, วัดแหลม
ที่ตั้ง: เลขที่ 34 หมู่ที่ 6  ตำบลแหลมฟ้าผ่า อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ 10290
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูโสภณวรกิจ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเอี่ยมประชามิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 6 บ้านวัดแหลม ตำบลแหลมฟ้าผ่า อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 35 ไร่ 3 งาน 87 ตารางวา
แต่เดิมเชื่อว่าครั้งแรกเป็นที่พำนักสงฆ์ มีภิกษุจำพรรษาอยู่เพียงรูปเดียว สอบถามไม่ได้ความว่าชื่ออะไร ประชาชนในสมัยนั้นมีครอบครัวอาศัยอยู่ไม่มากนัก ต่อมาจึงเพิ่มมากขึ้น วัดก็พัฒนาขึ้นมาเรื่อย ๆ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้รับการยกฐานะเป็นวัดเมื่อใด มีชื่อเป็นทางการว่า วัดใหม่ไพรสาโรจน์ มีข้อมูลการตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483
เมื่อคราวที่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จมาตรวจวัดนี้ โปรดให้เรียกนามวัดนี้เสียใหม่ว่า วัดแหลมฟ้าผ่า ตามชื่อตำบล ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเอี่ยมประชามิตร" เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2497 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2490 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2494
เจ้าอาวาสปกครองวัดรูปแรกชื่อหลวงพ่อสุตหรือพระครูสุตตสุนทร หลังเจ้าอาวาสรูปแรกได้มรณภาพ คณะสงฆ์ได้แต่งตั้งพระภิกษุเอี่ยม ปภัสสโร อ่วมสกุล เป็นเจ้าอาวาส ต่อมาท่านได้รับสมณศักดิ์เป็นพระครูพิทักษ์ธรรมโสภิต ท่านได้พัฒนาปรับปรุงวัดให้เจริญรุ่งเรือง ภายในวัดเอี่ยมประชามิตรมีโบราณสถานที่สำคัญมากมาย เช่น ศาลาจินดาประดิษฐ์มิตรานุสรณ์ โบสถ์ไม้เก่าแก่ วิหารหลวงพ่อดำ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ปางดีดน้ำมนต์ (พระพุทธรูปชูนิ้วกลาง) เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ที่เป็นพระประธานในวิหาร มีขนาดหน้าตัก 3 เมตร และสูงประมาณ 5 เมตร พระพุทธรูปองค์นี้มีอายุเก่าแก่กว่าร้อยปี
วัดเสาไห้

| วัดเสาไห้ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเสาไห้, วัดไผ่ล้อมน้อย
ที่ตั้ง: ตำบลเสาไห้ อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเสาไห้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเสาไห้ อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี
วัดเสาไห้มีนามเดิมว่า วัดไผ่ล้อมน้อย  ตรงตามชื่อบ้านและตำบล คำว่า "เสาไห้" มีประวัติเล่าว่า เมื่อคราวสร้างเมืองใหม่ ชาวสระบุรีได้จัดส่งเสาไม้ตะเคียนทองไปเพื่อการพิจารณานำไปสร้างเสาเอกของหลักเมือง แต่มิได้รับไปดำเนินการเพราะปลายเสาคดไม่สวยงาม ภายหลังเสานี้ได้จมลงไปในแม่น้ำป่าตรงตรงหน้วัด ชาวบ้านจึงเรียกว่า เสาตะเคียนร้องไห้ ต่อมาเรียกกันสั้นลงว่า เสาไห้ จนเมื่อ พ.ศ. 2501 ได้มีพิธีน้ำเสาดังกล่าวขึ้นจากแม่น้ำป่าสัก แล้วนำไปตั้งไว้อยู่ที่วัดสูงซึ่งใต้อยู่ใกล้กัน
ข้อมูลการตั้งวัด หนังสือประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2230 ส่วนสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1212 วัดเสาไห้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2471 วัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2417 ภายในมีพระประธานอยู่ 3 องค์ และศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 นอกจากนั้นภายในวัดยังมีเรือเทพนรสิงห์ เป็นเรือยาว 48 ฝีพาย ทำจากไม้ตะเคียนทราย
วัดพระยืน

วัดพระยืน อาจหมายถึง:
วัดพระยืนพุทธบาทยุคล อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์
วัดพระยืน อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน
วัดพระยืน อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย
รีชาร์ที่ 3 ดยุกแห่งนอร์ม็องดี

| ริชาร์ดที่ 3 |
| --- | --- |
 ริชาร์ดที่ 3 เป็นหนึ่งในรูปปั้นหกดยุคแห่งนอร์ม็องดีในจตุรัสเมืองฟาเลส
ดยุคแห่งนอร์ม็องดี
เกิด: ค.ศ. 997/1001
เสียชีวิต: 6 สิงหาคม ค.ศ. 1027,  นอร์ม็องดี
บิดา: ริชาร์ดที่ 2 ดยุคแห่งนอร์ม็องดี
ขุนนางฝรั่งเศส - กษัตริย์ฝรั่งเศส - ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ริชาร์ดที่ 3 เป็นดยุคแห่งนอร์ม็องดีที่ครองราชย์ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1026 จนเสียชีวิต การครองราชย์ช่วงสั้นๆ ของเขาเริ่มต้นด้วยการก่อกบฏของน้องชาย
ชีวประวัติ

ริชาร์ดที่ 3 เป็นบุตรชายคนโตของริชาร์ดที่ 2 แห่งนอร์ม็องดี ราวปี ค.ศ. 1020 ริชาร์ดถูกบิดาส่งไปบัญชาการกองทัพขนาดใหญ่เพื่อไปช่วยน้องเขย เรจินัลด์ ที่ต่อมาเป็นเคานต์แห่งเบอร์กันดี ซึ่งถูกบิชอปและเคานต์ อูกแห่งชาลง โจมตี จับกุม และคุมขัง
เมื่อริชาร์ดที่ 2 เสียชีวิตในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1026 บุตรชายคนโต ริชาร์ดที่ 3 กลายเป็นดยุคแห่งนอร์ม็องดี ไม่นานหลังจากขึ้นครองตำแหน่ง น้องชายของเขา รอแบร์ต์ ไม่พอใจกับมณฑลเยมัวส์บนพรมแดนนอร์ม็องดีที่ได้ จึงก่อกบฏต่อพี่ชาย เขาปิดล้อมเมืองฟาเลส แต่ไม่นานก็ถูกริชาร์ดจับกุมตัวได้ แต่ต่อมาก็ปล่อยตัวแลกกับการให้ปฏิญาณความจงรักภักดี ไม่นานหลังจากนั้นริชาร์ดสลายกองทัพและกลับไปรูอ็อง เมื่อเขาตายอย่างกระทันหัน ดัชชีถูกส่งต่อให้น้องชาย รอแบร์ต์ที่ 1
การแต่งงาน

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1027 เขาแต่งงานกับอาเดลาที่มีสายเลือดขุนนาง เธอมักถูกระบุตัวตนว่าเป็นอาเดลา พระธิดาคนรองของพระเจ้ารอแบร์ต์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสที่หลังจากริชาร์ดตายเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1027 ก็แต่งงานใหม่กับบาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอร์ส์
ทายาท

การแต่งงานของริชาร์ดกับอาเดลาไม่มีทายาท
เขามีบุตรสองคนกับหญิงนิรนาม
อลิซ แต่งงานกับรานูล์ฟ ไวส์เคานต์แห่งบายูซ์
นิโคลัส พระที่เฟคอมป์ พระอธิการแห่งแซ็งต์-วอง รูอ็อง (ตายวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1092)
สงครามอยุธยา–ล้านนา (พ.ศ. 1984–2017)

สงครามอยุธยา–ล้านนา (ศึกสองมหาราช)เป็นความขัดแย้งชายแดนที่เกิดขึ้นระหว่าง พ.ศ. 1984 ถึง พ.ศ. 2017 โดยเริ่มขึ้นเมื่อเมืองในอาณาจักรล้านนาเข้าสวามิภักดิ์ต่ออาณาจักรอยุธยาในรัชสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 1985 และยังคงมีความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถแห่งอาณาจักรอยุธยา และรัชสมัยพระเจ้าติโลกราชแห่งอาณาจักรล้านนา เป็นระยะมาจนถึงปี พ.ศ. 2017 อาณาจักรล้านนาได้รับดินแดนบางส่วนกลับคืนมา แต่ภายในอาณาจักรอ่อนแอลงด้วยการแย่งชิงอำนาจภายใน และความสูญเสียที่เกิดขึ้นระหว่างความขัดแย้ง โดยในปัจจุบัน อาณาจักรอยุธยาอยู่ทางภาคกลางของประเทศไทย ในขณะที่อาณาจักรล้านนาอยู่ทางตอนเหนือของประเทศไทย
เหตุการณ์

หลังจากท้าวซ้อยถูกสังหารโดยหมื่นโลกนคร เจ้าเมืองเทิงได้แต่งหนังสือถึงสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ถือสวามิภักดิ์เพื่อให้ทรงกระทำสงครามกับอาณาจักรล้านนา พระองค์จึงเห็นควรเป็นโอกาสในการตีเมืองเชียงใหม่ ในขณะเดียวกัน การแปรพักตร์ของเจ้าเมืองเทิงทราบถึงพระเจ้าติโลกราชจึงถูกประหารชีวิต ถึงกระนั้น กองทัพอยุธยาเคลื่อนทัพมาทางตอนใต้ของเมืองเชียงใหม่
พระเจ้าติโลกราชทรงแต่งตั้งหมื่นโลกนครเป็นแม่ทัพและมอบหมายให้ยั้งทัพกองทัพอยุธยาขณะกำลังเคลื่อนพล กองทัพล้านนาตั้งทัพตรงข้ามกับค่ายทัพอยุธยา และส่งนายทหารล้านนาแทรกซึมเป็นตะพุ่นเพื่อจารกรรมกองทัพอยุธยา ถึงกระนั้น นายทหารล้านนาได้เริ่มปฏิบัติการณ์ตัดปลอกช้าง และฟันหางช้าง ทำให้เกิดความวุ่นวายภายในค่ายทัพ แล้วจึงส่งกำลังทหารบุกทลายค่ายทัพอยุธยาจนแตกพ่าย ในระหว่างนั้นพระเจ้าติโลกราชจึงให้ยึดเมืองแพร่และเมืองน่าน หลังจากการเริ่มใช้ปืนใหญ่ กองทัพอยุธยาได้เริ่มโจมตีเมืองเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 1985 ซึ่งล้มเหลว และได้เริ่มอีกครั้งในปี พ.ศ. 1994
ในปี พ.ศ. 1991 สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรอยุธยา พระองค์บริหารการทหารที่ก้าวหน้าอย่างมากในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในปี พ.ศ. 1994 พญาสองแควแปรพักตร์จากอยุธยา เข้าร่วมกับล้านนา ความขัดแย้งระหว่างอยุธยาและล้านนาปะทุครั้งที่สอง กองทัพล้านนาโดยหมื่นหาญนครยึดเมืองเชลียง สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถขณะทรงผนวช ได้ส่งภิกษุสมณทูตทูลขอเมืองเชลียงคืนแต่ไม่สำเร็จ กองทัพอยุธยาจึงเคลื่อนทัพ ในปี พ.ศ. 1995 กองทัพอยุธยายึดเมืองเชียงใหม่ได้สำเร็จ แต่ถูกขับไล่โดยการสนับสนุนของอาณาจักรล้านช้าง ในระหว่างนั้น กองทัพอยุธยาได้แทรกซึมเข้าเมืองเชียงใหม่ โดยส่งภิกษุเถระชาวพุกามออกอุบายให้ตัดต้นนิโครธที่แจ่งศรีภูมิ ซึ่งเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ของเมืองเชียงใหม่ เชื่อว่าเมืองเชียงใหม่เกิดอาเพศ
ในปี พ.ศ. 2000 ได้มีการปะทะโดยอาศัยช่วงความอ่อนแอของกำลังภายในเมืองเชียงใหม่ ขณะต่อมา กองทัพอยุธยายึดเมืองแพร่ขณะที่ล้านนากำลังตีเมืองเชียงตุง เพื่อการขยายอำนาจอาณาจักรล้านนาทางตอนเหนือของเมืองเชียงใหม่ ในขณะนั้น พระอินทราชาถูกสังหารด้วยปืนของกำลังทหารล้านนาบริเวณดอยขุนตาล ทั้งสองฝ่ายเสียหายหนัก กองทัพทั้งสองสามารถตั้งรับได้เป็นระยะ ในปี พ.ศ. 2004 กองทัพล้านนาพยายามตีหัวเมืองเหนือของอาณาจักรอยุธยา ในปี พ.ศ. 2006 สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงให้เมืองสองแควเป็นเมืองหลวงและเสด็จประทับเพื่อควบคุมเจ้าเมืองฝ่ายหัวเมืองเหนือ
ในปี พ.ศ. 2017 กองทัพอยุธยายึดเมืองเชลียง อาณาจักรล้านนายุติความขัดแย้ง เพื่อแก้ไขปัญหาการแย่งชิงอำนาจภายในและความสูญเสียกำลัง ในปีต่อมา อาณาจักรล้านนาจึงขอเจรจาทำสัญญาไมตรีกับอาณาจักรอยุธยาเป็นการสิ้นสุดความขัดแย้งของทั้งสองอาณาจักร
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ล้านนา
อาณาจักรสุโขทัย
ประวัติศาสตร์ไทย
บรรณานุกรม

Dupuy, Trevor N.; Dupuy, R. Ernest (1977). The Encyclopedia of Military History. New York, N.Y.: Harper & Row. ISBN 0-06-011139-9.
Jumsai, Manich (1976). "King Tilokarat (1441–1485)". Popular History of Thailand. Bangkok,Thailand: Claremint. ASIN B002DXA1MO.
พระอินทราชา พระราชโอรสของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ชนช้างกับหมื่นด้งนคร ในสงครามอยุธยา-ล้านนา ช่วงปี พ.ศ. 2000 ครั้งนั้นพระอินทราชาต้องกระสุนปืนเข้าที่พระพักตร์ (ภาพจากจิตรกรรมเรื่องโคลงภาพพระราชพงศาวดาร)
วัดเหนือ (อำเภอเมืองร้อยเอ็ด)

| วัดเหนือ |
| --- | --- |
สิม

ที่ตั้ง: ตำบลในเมือง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดของจังหวัดร้อยเอ็ด เนื้อที่วัดประมาณ 9 ไร่
ที่ตั้งวัดอยู่บนเนินสูงเรียกว่า โนนวัดเหนือ คาดว่าอาจเป็นศูนย์กลางของชุมชนในระยะแรก เพราะเป็นจุดที่สูงที่สุดภายในเมืองร้อยเอ็ด ปรากฏหลักฐานชุมชนโบราณที่มีอายุกว่า 1000 ปี มีสำนวนที่กล่าวกันต่อมาว่า "วัดเหนือคู่บ้าน วัดกลางคู่เมือง" เพราะว่าวัดเหนือสร้างขึ้นในตอนที่จังหวัดร้อยเอ็ดยังเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อ บ้านกุ่มฮ้าง ส่วนวัดกลางนั้นสร้างตอนที่จังหวัดร้อยเอ็ดเป็นเมืองสาเกตุนครที่เจริญรุ่งเรืองแล้ว หลักฐานทางโบราณคดีคือร่องรอยเสาหินโบราณแปดเหลี่ยม (หินยุคใหม่ อายุ 3,000 ปี) สูง 1.5 เมตร คล้ายศิวลึงค์ของศาสนาพราหมณ์ ตรงฐานมีกลีบบีวคว่ำบัวหงาย จารึกอักษรปาลวะของอินเดียสมัยคุปตะ ตรงกับสมัยทวาราวดี และเขียนข้อความว่า "ปุญณธมะณธ” สร้างโดยคนมีบุญขอบเขตคนมีบุญ
กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2348 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ พระธาตุองค์ใหญ่ทรงบัวเหลี่ยมมุงแบบศิลปะล้านช้าง เรียกกันว่า พระธาตุยาคู อายุราวพุทธศตวรรษที่ 24–25 ด้านในองค์พระธาตุก่อด้วยอิฐขนาดใหญ่ ส่วนด้านนอกก่อด้วยอิฐขนาดเล็กกว่าและมีการฉาบปูน คาดว่าอาจสร้างขึ้นครั้งแรกตั้งแต่สมัยทวารวดีเพราะในยุคนั้นมักก่อด้วยอิฐขนาดใหญ่ ต่อมาคงได้รับการบูรณะจนมีรูปแบบอย่างปัจจุบัน โบราณวัตถุสมัยทวารวดีอีกชิ้นคือใบเสมาหินทรายศิลปะทวารวดีหลายใบฝังอยู่รายรอบพระธาตุ พบเมื่อ พ.ศ. 2526 ระหว่างการบูรณปฏิสังขรณ์องค์พระธาตุ โดยตั้งอยู่ล้อมรอบพระธาตุ เป็นใบเสมาที่สลักแกนกลางเป็นลายสถูปหรือหม้อน้ำ ส่วนฐานสลักเป็นลายกลีบบัว สิมอีสานแบบมหาอุดอายุ 200 ปี อิทธิพลล้านช้าง มีลักษณะเตี้ย กว้าง หน้าต่างปิดตาย ผู้หญิงไม่สามารถเข้าไปในสิมได้
วัดเสาร้อยต้น

| วัดเสาร้อยต้น |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: พะย่าโต้นซู จังหวัดก่อกะเระ รัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า
ประเภท: วัด
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเสาร้อยต้น (Tai Ta Ya monastery) เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในเมืองพะย่าโต้นซู ในจังหวัดก่อกะเระ รัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า อยู่ห่างราว 5 กิโลเมตร จากชายแดนพม่า–ไทยบริเวณด่านเจดีย์สามองค์ มีพื้นที่ของวัดประมาณ 500 กว่าไร่
วัดเสาร้อยต้นเป็นวัดที่หลวงพ่ออุตตมะสร้างไว้ เมื่อ พ.ศ. 2535 รวมถึงท่านเคยจำพรรษาที่นี่ ชื่อเรียกของวัดมาจากการที่ศาลาหลังใหญ่ของวัดซึ่งมีเสาที่มีความสูง 3 ชั้น ใช้เสาไม้แดงขนาดใหญ่จำนวน 105 ต้น บริเวณชั้น 2 มีพระประธานเป็นพระพุทธรูปหินอ่อนศิลปะพม่า หลังคาของศาลาหลังนี้มีหน้าจั่วแกะสลักเป็นรูปหงส์สีทองซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของชาวมอญ บริเวณลานวัดมีรูปปูนปั้นของพระพุทธเจ้าประทับยืนบนดอกบัว ในมือถือบาตรและมีพระอรหันต์ถือบาตรเดินเรียงแถวยาวรวม 128 องค์
เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันก็เป็นหลานของหลวงพ่ออุตตมะ หลวงพ่ออุตตมะได้แต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดเสาร้อยต้น ก่อนที่ท่านจะมรณภาพ
วัดพระยาปันแดน

| วัดพระยาปันแดน |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดพระยาปันแดน, วัดพญาปันแดน
ที่ตั้ง: ตำบลพญาแมน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระยาปันแดน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำน่าน ในตำบลพญาแมน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์
วัดพระยาปันแดนเป็นวัดที่เจ้าเมืองพิษณุโลกกับเจ้าเมืองพิชัยได้ร่วมกันสร้างเพื่อตกลงเรื่องการแบ่งเขตแดนกัน โดยมีจุดเริ่มต้นที่หน้าจวนเจ้าเมืองของแต่ละเมือง ถ้าล่องเรือตามแม่น้ำน่านมาพบกัน ณ ที่ใดก็ถือว่าตรงจุดนั้นเป็นเขตแบ่งแดน วัดพระยาปันแดนยังปรากฏใน ลิลิตพายัพ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อ พ.ศ. 2448 ครั้งยังเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชได้เสด็จไปประพาสมณฑลพายัพ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2458
ภายในวัดปรากฏเจดีย์ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้นอยู่ด้านหลังอุโบสถ จำนวนสี่องค์ ส่วนอุโบสถมีการสร้างทับร่องรอยซากอุโบสถเก่า ในปัจจุบันไม่ปรากฏร่องรอยหลักฐานแล้ว ตัวอุโบสถหันหน้าลงสู่แม่น้ำน่านซึ่งเป็นคุ้งน้ำพอดี วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูวิเชียรปัญญามหามุณี ผู้ทรงวิทยาคมที่ชาวบ้านเคารพศรัทธาอย่างยิ่ง
เมื่อ พ.ศ. 2563 เกิดไฟไหม้วัด มีกุฏิเสียหาย 13 ห้อง หอฉัน 1 หลัง เสียหายทั้งหมด หอสวดมนต์ 1 หลัง เสียหายทั้งหมด ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง เสียหายบางส่วน เสียหายทั้งหมดพระพุทธรูป โบราณเสียหายหลายสิบองค์และพระเหรียญ รูปหล่อ บูชา เสียหายหลายพันองค์
ลำไส้

ในกายวิภาคศาสตร์ ลำไส้ เป็นส่วนหนึ่งในทางเดินอาหารต่อจากกระเพาะอาหารไปสู่ทวารหนัก ลำไส้เล็กและลำไส้ใหญ่ ในมนษุย์สามารถแบ่งลำไส้เล็กเป็นส่วน ๆ ได้แก่ ลำไส้เล็กส่วนต้น (Duodenum), ลำไส้เล็กส่วนกลาง (Jejunum), ลำไส้เล็กส่วนปลาย (Ileum) ส่วนลำไส้ใหญ่แบ่งได้เป็นลำไส้ใหญ่ส่วนต้น (Cecum) และลำไส้ใหญ่ส่วนปลาย (Colon)
ดูเพิ่ม

ท้องร่วง
ท้องผูก
วิกิพีเดียภาษาบูกิส

ภาพโลโก้วิกิพีเดียภาษาบูกิส
วิกิพีเดียภาษาบูกิส เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาบูกิส เริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2549 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาบูกิสมีบทความมากกว่า 14,000 บทความ  (กุมภาพันธ์ 2559)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษาบูกิส
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
วิกิพีเดียภาษามณีปุระพิษณุปุระ

โลโกวิกิพีเดียภาษามณีปุระพิษณุปุระ
วิกิพีเดียภาษามณีปุระพิษณุปุระ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษามณีปุระพิษณุปุระ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษามณีปุระพิษณุปุระมีบทความมากกว่า 22,000 บทความ (ธันวาคม 2550)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษามณีปุระพิษณุปุระ
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
สกุลออรีเซียส

| สกุลออรีเซียส |
| --- | --- |

ปลาซิวข้าวสารญี่ปุ่น (O. latipes)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Beloniformes
วงศ์:: Adrianichthyidae
สกุล:: Oryzias Jordan & Snyder, 1906

ชนิดต้นแบบ
Oryzias latipes (Temminck & Schlegel, 1846)
ชนิด
 ดูในเนื้อหา
สกุลออรีเซียส เป็นสกุลของปลาในวงศ์ปลาซิวข้าวสาร (Adrianichthyidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Oryzias (/ออ-รี-เซียส/) โดยมาจากภาษากรีกคำว่า ὄρυζα ซึ่งแปลว่า "ข้าว" อ้างอิงมาจากสถานที่ค้นพบครั้งแรก คือ นาข้าว
มีลักษณะสำคัญ คือ ขากรรไกรไม่ยืดหด ฐานด้านบนของครีบอกอยู่ใกล้แนวสันหลังของลำตัว ครีบหลังอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบก้นมีฐานยาว ครีบหางมีปลายกลมมน เป็นปลาที่เก็บไข่ไว้ใต้ครีบอก
มีความยาวประมาณ 6-7 เซนติเมตร ขนาดเต็มที่ไม่เกิน 9 เซนติเมตร โดยพบในแหล่งน้ำที่มีพรรณไม้น้ำมากมาย โดยมากพบในอุณหภูมิประมาณ 28 เซนติเมตร  บ่อยครั้งที่พบในแหล่งน้ำที่มีค่าแร่ธาตุคาร์บอเนต และมีค่าความเป็นกรดด่าง (pH) ประมาณ 7.5 และอาจพบได้ในน้ำกร่อยได้ด้วย มีการกระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างกว้างตั้งแต่ประเทศอินเดียจนถึงญี่ปุ่น, เกาะซูลาเวซี, คาบสมุทรอินโดจีนจนถึงออสเตรเลีย
ปัจจุบันพบแล้วประมาณ 32 ชนิด เป็นการพบได้ในประเทศไทย 6 ชนิด
การจำแนก

Oryzias asinua Parenti, Hadiaty, Lumbantobing & Herder, 2013
Oryzias bonneorum Parenti, 2008
Oryzias carnaticus (Jerdon, 1849)
Oryzias celebensis (Weber, 1894)
Oryzias curvinotus (Nichols & Pope, 1927)
Oryzias dancena (Hamilton, 1822)
Oryzias eversi Herder, Hadiaty & Nolte, 2012 (ปลาซิวข้าวสารเอเวอร์รี่)
Oryzias hadiatyae Herder & Chapuis, 2010
Oryzias haugiangensis Roberts, 1998
Oryzias hubbsi Roberts, 1998
Oryzias javanicus (Bleeker, 1854) (ปลาซิวข้าวสารชวา)
Oryzias latipes (Temminck & Schlegel, 1846) (ปลาซิวข้าวสารญี่ปุ่น, ปลาซิวข้าวสารจิ๋ว)
Oryzias luzonensis (Herre & Ablan, 1934)
Oryzias marmoratus (Aurich, 1935)
Oryzias matanensis (Aurich, 1935) (ปลาซิวข้าวสารมาตานเอ็นซิส)
Oryzias mekongensis Uwa & Magtoon, 1986 (ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำโขง)
Oryzias melastigma (McClelland, 1839)
Oryzias minutillus Smith, 1945
Oryzias nebulosus Parenti & Soeroto, 2004
Oryzias nigrimas Kottelat, 1990 (ปลาซิวข้าวสารทะเลสาบโปโซ, ปลาซิวข้าวสารนิกริมาส)
Oryzias orthognathus Kottelat, 1990
Oryzias pectoralis Roberts, 1998 (ปลาซิวข้าวสารเวียดนาม)
Oryzias profundicola Kottelat, 1990
Oryzias sakaizumii Asai, Senou & Hosoya, 2012
Oryzias sarasinorum (Popta, 1905) (ปลาซิวข้าวสารทะเลสาบลินดู)
Oryzias setnai (Kulkarni, 1940)
Oryzias sinensis Chen, Uwa & Chu, 1989
Oryzias songkhramensis Magtoon, 2010 (ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำสงคราม)
Oryzias timorensis (Weber & de Beaufort, 1922)
Oryzias uwai Roberts, 1998
Oryzias wolasi Parenti, Hadiaty, Lumbantobing & Herder, 2013 (ปลาซิวข้าวสารโวลาซี่)
Oryzias woworae Parenti & Hadiaty, 2010 (ปลาซิวข้าวสารเดซี่, ปลาซิวข้าวสารโวโวแรย์)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Oryzias ที่วิกิสปีชีส์
วิกิพีเดียภาษาฟรีเชียเหนือ

ภาพโลโกวิกิพีเดียภาษาฟรีเชียเหนือ
วิกิพีเดียภาษาฟรีเชียเหนือ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาฟรีเชียเหนือ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาฟรีเชียเหนือมีบทความมากกว่า 6,284 บทความ (2015)