stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไฮเนอเกิน (บริษัท)
ประวัติ > เคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน

บริษัทไฮเนอเกิน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1864 เมื่อเคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน วัย 22 ปีซื้อโรงเบียร์ที่มีชื่อว่า เดอ โฮยแบร์ก (แปลว่า กองหญ้าแห้ง) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ต่อมามีการใช้ยีสต์หมักนอนก้นมาใช้ในกระบวนการหมักเบียร์ในปี ค.ศ. 1869 และเปลี่ยนชื่อโรงเบียร์เป็น สมาคมโรงเบียร์ไฮเนอเกิน (Heineken's Bierbrouwerij Maatschappij หรือ HBM) เมือปี ค.ศ. 1873 แล้วเปิดโรงเบียร์แห่งที่สองที่รอตเตอร์ดามในปีถัดมา จากนั้นเมื่อปี ค.ศ. 1886 ดร.เอลิยง นักเรียนของหลุยส์ ปาสเตอร์ นักเคมีชาวฝรั่งเศสได้พัฒนายีสต์สายพันธุ์ใหม่ชื่อ ไฮเนเคิน A-ยีสต์ ขึ้นที่ห้องวิจัยไฮเนอเกิน ทำให้เบียร์มีลักษณะเฉพาะที่เป็นที่นิยม ยีสต์ชนิดนี้ยังถูกใช้เป็นส่วนผสมของเบียร์ไฮเนอเกินจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ > เฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน

ต่อมา เฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน บุตรชายของผู้ก่อตั้งเข้าบริหารบริษัทในช่วง ค.ศ. 1917 ถึง 1940 ในช่วงนี้ ไฮเนอเกินได้พัฒนาเทคนิคให้สามารถคงคุณภาพของเบียร์ไว้ได้แม้จะผลิตในปริมาณมาก
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บริษัทหันมาเน้นการผลิตเพื่อการส่งออกมากขึ้น ไฮเนอเกินเป็นบริษัทแรกที่ส่งออกเบียร์ไปสู่นิวยอร์กเพียงช่วงเวลาสามวันหลังการยกเลิกกฎหมายห้ามจำหน่ายเบียร์ในสหรัฐอเมริกา นับจากวันนั้น ไฮเนอเกินยังคงเป็นบริษัทเบียร์ต่างประเทศที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา
ประวัติ > อัลเฟรด เฮนรี ไฮเนอเกิน

ต่อมา อัลเฟรด เฮนรี ไฮเนอเกิน บุตรชายของเฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน เข้ารับช่วงบริหารต่อในปี ค.ศ. 1940 ถึง 1971ในตำแหน่งประธานของบอร์ดบริหาร อัลเฟรดเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการขยายกิจการของไฮเนอเกินไปสู่ตลาดโลก และยังคงทำงานกับบริษัทจนสิ้นวาระสุดท้ายของชีวิตในปี ค.ศ. 2002
ในยุคนี้ ไฮเนอเกินเข้าซื้อหุ้นจากบริษัทเบียร์คู่แข่งและทยอยปิดกิจการบริษัทเหล่านั้นไปโดยเฉพาะโรงเบียร์ขนาดเล็ก จากนั้นได้ควบรวมกิจการกับเบียร์อัมสเติล (Amstel) ในปี ค.ศ. 1975 และเปิดโรงเบียร์ใหม่ที่ซูเตอร์เวาเดอ โรงเบียร์ของอัมสเติลถูกปิดไปในปี ค.ศ. 1980 และย้ายฐานการผลิตไปที่ซูเตอร์เวาเดอและเซร์โทเคนบอส
ประวัติ > ปัจจุบัน

ไฮเนอเกินยังคงเดินหน้าซื้อและควบรวมกิจการของบริษัทเบียร์ข้ามชาติในอีกหลายทวีป จนปัจจุบัน เป็นเจ้าของโรงเบียร์กว่า 165 แห่งใน 70 ประเทศ โดยในประเทศไทยนั้นมี บริษัทไทยเอเชียแปซิฟิกบริวเวอรี เป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่าย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Eupyrgus

| Eupyrgus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: เอไคโนเดอร์มาตา Echinodermata
ชั้น:: Holothuroidea Holothuroidea
อันดับ:: Molpadida Molpadida
วงศ์:: Eupyrgidae Eupyrgidae Semper, 1867
สกุล:: Eupyrgus Eupyrgus Lütken, 1857
สปีชีส์:: Eupyrgus
ชื่อทวินาม
Eupyrgus Lütken, 1857

ชื่อพ้อง
 Echinosoma Semper, 1867
Eupyrgus เป็นสกุลของปลิงทะเล เป็นเพียงสกุลเดียวที่อยู่ในวงศ์ Eupyrgidae
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Eupyrgus pacificus Östergren, 1905
Eupyrgus scaber Lütken, 1857
Eurhizococcus

| Eurhizococcus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Hemiptera Hemiptera
อันดับย่อย:: Sternorrhyncha Sternorrhyncha
วงศ์:: Margarodidae Margarodidae
สกุล:: Eurhizococcus Eurhizococcus Silvestri, 1936
สปีชีส์:: Eurhizococcus
ชื่อทวินาม
Eurhizococcus Silvestri, 1936

Eurhizococcus เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Margarodidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Eurhizococcus brasiliensis (Wille, 1922)
Eurhizococcus brevicornis (Silvestri, 1901)
Eurhizococcus colombianus Jakubski, 1965
Euoplozoidae

| Euoplozoidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
เคลด:: Lophophorata Lophophorata
ไฟลัม:: Bryozoa Bryozoa
ชั้น:: Gymnolaemata Gymnolaemata
อันดับ:: Cheilostomatida Cheilostomatida
วงศ์:: Euoplozoidae Euoplozoidae
สปีชีส์:: Euoplozoidae
ชื่อทวินาม
Euoplozoidae 

Euoplozoidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Euoplozoum Harmer, 1923
โรงเรียนเผยอิง

| โรงเรียนเผยอิง 培 英 学 校 Pei-ing School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
831 ถนนทรงวาด แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร
ข้อมูล
ประเภท: สหศึกษา
คำขวัญ: เรียนดี กีฬาเด่น เน้นคุณธรรม
สถาปนา: 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2463 (104 ปี)
ผู้ก่อตั้ง: พระอนุวัฒน์ราชนิยม (แต้ตี้ย้ง), กอฮุยเจียะ, ตั้งเฮาะซัง, โค้วปิ้ดจี่, เซียวเกียงลิ้ง
หน่วยงานกำกับ: เอกชน
ผู้อำนวยการ: นงลักษณ์ เดชดำเกิงชัย
ระดับปีที่จัดการศึกษา: อนุบาล-ประถมศึกษา
สี:   สีแสด
เว็บไซต์: www.peiing.ac.th, 
โรงเรียนเผยอิง (จีน: 培英学校) เป็นโรงเรียนเอกชนสอนภาษาจีน ที่ดำเนินงานโดย สมาคมแต้จิ๋วแห่งประเทศไทย มีปรัชญาว่า "รักชาติ เพียรศึกษา ซื่อสัตย์ มีคุณธรรม", คติพจน์คือ "ความเพียรพยายาม นำไปสู่ความสำเร็จ" และคำขวัญว่า "เรียนดี กีฬาเด่น เน้นคุณธรรม" ปัจจุบัน (พ.ศ. 2553) มีคณะผู้บริหารประกอบด้วย ดร.ไกรสร จันศิริ นายกสมาคมแต้จิ๋วแห่งประเทศไทย ประธานกรรมการโรงเรียน, นางสาวนงลักษณ์ เดชดำเกิงชัย ผู้อำนวยการโรงเรียน และ นางจินตนา โรจน์ขจรนภาลัย นายกสมาคมศิษย์เก่าเผยอิง
ประวัติ > อาคารหลังแรก

อาคารหลังแรกของโรงเรียนฯ เป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีสามชั้น รูปแบบสถาปัตยกรรมโคโลเนียล ภายในมีโถงกลางทางเข้า มีจุดเด่นที่หน้าบันชั้นบนสุด ประดับด้วยนาฬิกาขนาดใหญ่ และแจกันปูนปั้นบนยอดอาคาร จัดสร้างขึ้นโดยทุนของคณะผู้ก่อตั้งโรงเรียนฯ 300,000 บาท เริ่มงานก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2459 เสร็จสมบูรณ์เมื่อปี พ.ศ. 2463 โดยอาคารหลังนี้ ได้รับพระราชทานรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น และรางวัลอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2545 จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งรางวัลดังกล่าว จัดโดยสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

ดร.เทียม โชควัฒนา - ผู้ก่อตั้งและวางรากฐานกิจการในเครือสหพัฒน์ ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องอุปโภคและบริโภคที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ภายใต้ชื่อการค้า บริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน)
ดร.อุเทน เตชะไพบูลย์ - ผู้ก่อตั้งธนาคารศรีนคร และมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง, อดีตประธานกรรมการโรงเรียนเผยอิง, อดีตประธานกิตติมศักดิ์ สมาคมศิษย์เก่าเผยอิง ฯลฯ
ดร.สม จาตุศรีพิทักษ์ - พี่ชาย ดร.สมคิด จาตุศรีพิทักษ์, อดีตกรรมการผู้จัดการ ธนาคารนครหลวงไทย
ดร.สมาน โอภาสวงศ์ - ประธานกรรมการมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง, อดีตสมาชิกสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, อดีตรองประธานกรรมการหอการค้าไทย
ดร.สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ - น้องชาย ดร.สม จาตุศรีพิทักษ์, ที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบแห่งชาติ, อดีตรองนายกรัฐมนตรี, อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง, อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
เจริญ สิริวัฒนภักดี - ประธานกรรมการบริหาร บริษัทในเครือไทยเบฟเวอเรจ
ประสิทธิ์ โฆวิไลกูล - รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 56 ของไทย
ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม - ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัทในเครือจีเอ็มเอ็มแกรมมี่
คุณหญิงณฐนนท ทวีสิน - อดีตปลัดกรุงเทพมหานคร
สมพล ปิยะพงศ์สิริ - พิธีกรและนักจัดรายการวิทยุ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2010-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงเรียนเผยอิง
โอเวน ฮาร์ต

| Owen Hart |
| --- | --- |
โอเวน ฮาร์ตเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 1999 8 วันก่อนเสียชีวิต
ชื่อเกิด: Owen James Hart
เกิด: 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1965(1965-05-07) Calgary, Alberta, Canada
เสียชีวิต: 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1999(1999-05-23) (34 ปี) Kansas City, Missouri, United States
สาเหตุ การเสียชีวิต: Internal bleeding from blunt force trauma
คู่สมรส: Martha Hart (สมรส 1989)
บุตร: 2
ครอบครัว: Hart
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Owen Hart The Blue Blazer "The Rocket" Owen Hart Owen James The Blue Angel
ส่วนสูง: 5 ฟุต 10 นิ้ว (178 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 227 ปอนด์ (103 กิโลกรัม)
มาจาก: Calgary, Alberta, Canada Parts Unknown (as The Blue Blazer and The Blue Angel)
ฝึกหัดโดย: Stu Hart
เปิดตัว: 1983
โอเวน ฮาร์ต มีชื่อจริงว่า โอเวน เจมส์ ฮาร์ต เกิดวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา ในสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น หรือ WWF เป็นหนึ่งในลูกหลานของตระกูลฮาร์ต โดยเป็นลูกชายของสตู ฮาร์ต และน้องชายของ เบรต ฮาร์ต ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1999
การเสียชีวิต

ในศึก โอเวอร์ดิเอดจ์ (1999) โดยจัดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 1999 โอเวนมีเตรียมโปรแกรมปล้ำเจอกับ เดอะก๊อดฟาเธอร์ ชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เดอะ บูลเบลเซอร์ หรือ โอเวน ฮาร์ต ฉายาตอนนั้น กำลังเปิดตัวด้วยการโหนลงมาจากเพดานด้วยเชือกสลิง แต่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อเชือกสลิงคลายโดยบังเอิญ ทำให้เขาตกลงมาจากเพดานซึ่งสูงถึง 70 ฟุต (21 เมตร) ตกลงมากระแทกกับเทิร์นบัคเกิล ท่ามกลางผู้ชมหลายหมื่นคน ซึ่งทีแรกนึกว่าเป็นตุ๊กตาหรือสตั้นแมนตกลงมา แต่พอ จิม รอสส์ ประกาศว่านี่เป็นอุบัติเหตุจริง ๆ ทุกคนช็อค รวมทั้งนักมวยปล้ำในนั้นและ วินซ์ แม็กแมน เจ้าของ WWF ด้วย ต่อมาโอเวน ถูกส่งไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันทีในสภาพที่สาหัสมาก แพทย์พยายามจะช่วยชีวิตเขา แต่ก็ไม่สำเร็จ และเสียชีวิตในเวลาต่อมา จากการจากไปอย่างกะทันหันนี้ ได้สร้างความเสียใจอย่างมากต่อครอบครัวของโอเวน เพื่อน ๆ ในวงการ และแฟน ๆ ทุกคน เจฟ จาเรต และ ดีบรา คู่หูที่มีโปรแกรมปรากฏตัวในวันนั้นด้วย ถึงกับร้องไห้ หลังจากจบรายการ สตู ฮาร์ต บิดาก็ได้ออกมาทวงคำตอบจาก WWF ว่าทำไมถึงได้เกิดอุบัติเหตุครั้งนี้ และทำให้โอเวน เสียชีวิต
แชมป์และรางวัลต่างๆ

George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame
Class of 2018 (Posthumous Inductee)
Legends Pro Wrestling
LPW Hall of Fame (Class of 2011)
Prairie Wrestling Alliance
Prairie Wrestling Alliance Hall of Fame (Class of 2010)
New Japan Pro-Wrestling
IWGP Junior Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Editor's Award (1999)
Feud of the Year (1994) vs. Bret Hart
Rookie of the Year (1987)
Ranked No. 10 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1994
Ranked No. 66 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003
Ranked No. 84 of the top 100 tag teams of the "PWI Years" in 2003 – with Davey Boy Smith
Professional Wrestling Hall of Fame
Class of 2019
Pro Wrestling This Week
Wrestler of the Week (July 5–11, 1987)
Canadian Wrestling Hall of Fame
Individually
With the Hart family
Stampede Wrestling
Stampede British Commonwealth Mid-Heavyweight Championship (1 time)
Stampede Wrestling International Tag Team Championship (1 time) – with Ben Bassarab
Stampede North American Heavyweight Championship (2 times)
Stampede Wrestling Hall of Fame (Class of 1995)
United States Wrestling Association
USWA Unified World Heavyweight Championship (1 time)
World Wrestling Federation
WWF Intercontinental Championship (2 times)
WWF European Championship (1 time)
WWF Tag Team Championship (4 times) – with Yokozuna (2), The British Bulldog (1) and Jeff Jarrett (1)
King of the Ring (1994)
Madison Square Garden Royal Rumble (1994)
Slammy Award (3 times)
Biggest Rat (1994)
Squared Circle Shocker (1996)
Best Bow Tie (1997)
Wrestling Observer Newsletter
Best Flying Wrestler (1987, 1988)
Feud of the Year (1997) with The Hart Foundation vs. Stone Cold Steve Austin
แหล่งข้อมูลอื่น

Owen Hart's Funeral
Bret Hart column mentioning he and Owen holding dual citizenship เก็บถาวร 2012-12-06 ที่ archive.today
Bret Hart and Hart family News เก็บถาวร 2009-02-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โอเวน ฮาร์ต ที่ไฟน์อะเกรฟ
กระชายวิสุทธิ์

| กระชายวิสุทธิ์ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Zingiberales
วงศ์:: Zingiberaceae
สกุล:: Boesenbergia
สปีชีส์:: B.  baimaii
ชื่อทวินาม
Boesenbergia baimaii 

กระชายวิสุทธิ์  ชื่อวิทยาศาสตร์:  Boesenbergia baimaii เป็นพืชในสกุลกระชาย วงศ์ Zingiberaceae เป็นไม้ล้มลุก มีรากสะสมอาหารเป็นแท่งยาว ดอกช่อ ออกที่ปลายยอด ออกดอกเดือนกรกฎาคม – สิงหาคม กระจายพันธุ์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน พบครั้งแรกที่อุทยานแห่งชาติภูพาน จังหวัดสกลนคร โดย ดร. สุรพล แสนสุข เมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ ศ. ดร. วิสุทธิ์ ใบไม้
กระชายสยาม

| กระชายสยาม |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Zingiberales
วงศ์:: Zingiberaceae
สกุล:: Boesenbergia
สปีชีส์:: B.  siamensis
ชื่อทวินาม
Boesenbergia siamensis 

กระชายสยาม ชื่อวิทยาศาสตร์:  Boesenbergia siamensis เป็นพืชในสกุลกระชาย วงศ์ Zingiberaceae มีเหง้าขนาดเล็กอยู่ใต้ดิน รากสะสมอาหารเป็นทรงกระบอก ใบรูปใบหอก 2–3 ใบ ส่วนเหนือดินจะเหี่ยวแห้งช่วงฤดูแล้ง แทงช่อดอกขึ้นมาในเดือนเมษายน โดยจะเกิดช่อดอกก่อนเกิดใบ เมื่อดอกเหี่ยวแห้งไปแล้วจึงจะเกิดใบขึ้นมา พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2489 ที่จังหวัดกาญจนบุรี โดย G. Den Hoed ชาวเนเธอร์แลนด์ บนเขาหินปูน ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
โรคชากาส

| โรคชากาส Chagas |
| --- | --- |
ภาพถ่าย Trypanosoma cruzi จากกล้องจุลทรรศน์โดยการย้อมสีจิมซา
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: B57
ICD-9: 086
DiseasesDB: 13415
MedlinePlus: 001372
eMedicine: med/327
MeSH: D014355
โรคชากาส /ˈtʃɑːɡəs/ หรือ อเมริกันทริพาโนโซม คือโรคเขตร้อนซึ่งเป็นโรคที่เกิดจากปรสิตจากสัตว์เซล์เดียว ซึ่งเป็นพาหะของเชื้อ Trypanosoma cruzi  ส่วนมากเชื้อนี้จะถูกแพร่โดยแมลงที่ชื่อ มวลเพชรฆาต อาการของโรคจะเปลี่ยนแปลงไปตามระยะของการติดเชื้อ ส่วนใหญ่ในระยะเริ่มแรก มักจะไม่แสดงอาการหรือมีอาการเพียงเล็กน้อย ได้แก่: มีไข้ ต่อมน้ำเหลืองบวม ปวดศีรษะ หรือการบวมในบริเวณที่ถูกกัด หลังจาก 8–12 สัปดาห์ ผู้ป่วยจะเข้าสู่ระยะเรื้อรังและในผู้ป่วย 60–70% จะไม่มีอาการอื่นใดอีก ส่วนผู้ป่วยอีก 30 ถึง 40% จะมีอาการอื่น ๆ เป็นเวลา 10 ถึง 30 ปีหลังจากที่ได้รับเชื้อครั้งแรก อาการเหล่านี้ได้แก่ห้องล่างของหัวใจโต และประมาณ 20 ถึง 30% อาจนำไปสู่ภาวะหัวใจวาย ในผู้ป่วยราว 10% อาจเกิดภาวะหลอดอาหารขยายใหญ่ขึ้น หรือลำไส้ใหญ่ขยายใหญ่ขึ้นอีกด้วย
สาเหตุและการวินิจฉัย

โดยทั่วไป T. cruzi แพร่สู่มนุษย์และสัตว์อื่นโดยสัตว์ดูดเลือดที่ชื่อ "มวนเพชฌฆาต" ซึ่งเป็นสัตว์ในตระกูลย่อยของ Triatominae แมลงเหล่านี้มักเป็นที่รู้จักในชื่อต่าง ๆ กันไปตามท้องถิ่น เช่น: vinchuca ในอาร์เจนตินา โบลิเวีย ชิลี และปารากวัย, barbeiro ( barber) ในบราซิล, pito ในโคลอมเบีย, chinche ในอเมริกากลาง และ chipo ในเวเนซุเอลา เชื้อโรคนี้อาจแพร่โดย การรับเลือด, การปลูกถ่ายอวัยวะ, การรับประทานอาหารที่มีปรสิตนี้ปนเปื้อนอยู่ และ จากมารดาสู่ทารกในครรภ์ การวินิจฉัยโรคระยะแรกเริ่มคือ การตรวจหาตัวปรสิตในเลือดโดยใช้กล้องจุลทรรศน์ โรคระยะเรื้อรังมีการวินิจฉัยโดยการตรวจสอบสารภูมิต้านทานสำหรับ T. cruzi ในเลือด
การป้องกันและการรักษา

โดยทั่วไปการป้องกันคือการกำจัดมวนเพชฌฆาตและหลีกเลี่ยงการถูกกัดโดยแมลงเหล่านี้ การป้องกันอื่น ๆ ได้แก่ การตรวจคัดกรองเลือดที่ใช้ในการถ่ายเลือด นับจนถึงปี พ.ศ. 2556 ยังไม่มีการพัฒนาวัคซีนป้องกันโรคนี้ โรคระยะเริ่มแรกนั้นสามารถรักษาได้ด้วยยา benznidazole หรือ nifurtimox ผลการรักษาด้วยยาเหล่านี้มักเป็นการรักษาที่หายขาดเสมอหากได้รับยาในระยะแรกเริ่ม อย่างไรก็ตามประสิทธิภาพของยาจะยิ่งด้อยลงถ้าผู้ป่วยติดเชื้อโรคชากาสเป็นเวลานานยิ่งขึ้น การใช้ยาดังกล่าวในโรคระยะเรื้อรังอาจชะลอหรือป้องกันการเกิดอาการระยะสุดท้ายได้ ยา Benznidazole และ nifurtimox มีผลข้างเคียงชั่วคราวในผู้ใช้ประมาณ 40% ซึ่งได้แก่ ความผิดปกติของผิวหนัง ความเป็นพิษต่อสมอง และการระคายเคืองของระบบการย่อยอาหาร
ข้อมูลทางระบาดวิทยา

มีการประมาณว่าคนที่เป็นโรคชากาสมีจำนวน 7 ถึง 8 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ใน เม็กซิโก อเมริกากลาง และ อเมริกาใต้ โรคนี้เป็นสาเหตุของการเสียชีวิตประมาณ 12,500 รายต่อปี นับจนถึงปี พ.ศ. 2549 ผู้ที่ป่วยเป็นโรคนี้ส่วนใหญ่เป็นคนยากจน และผู้ที่ป่วยเป็นโรคนี้ส่วนใหญ่มักไม่ทราบว่าตนติดเชื้อ การขยายเขตอยู่อาศัยของพลเมืองที่ครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ ได้ทำให้จำนวนพื้นที่ที่พบโรคชากาสเพิ่มมากขึ้น และพื้นที่ที่พบโรคนี้ยังรวมถึงประเทศในยุโรปหลายประเทศ และสหรัฐ อีกทั้งยังพบโรคนี้มากขึ้นในหลายปีจนถึงปี พ.ศ. 2557 ในปี พ.ศ. 2452 มีการแถลงถึงโรคนี้เป็นครั้งแรกโดยการ์ลุส ชาเกส (Carlos Chagas) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อโรคนี้ โรคนี้ยังส่งผลกระทบต่อสัตว์อื่น ๆ อีกกว่า 150 ชนิด
แหล่งข้อมูลอื่น

Chagas disease ที่เว็บไซต์ Curlie
Chagas information ที่ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคของสหรัฐ
Chagas information จาก the Drugs for Neglected Diseases initiative
Chagas disease information สำหรับนักท่องเที่ยวจาก the International Association for Medical Assistance to Travellers
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: B57 ICD-9-CM: 086 MeSH: D014355 DiseasesDB: 13415
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001372 eMedicine: med/327 Patient UK: โรคชากาส Scholia: Q649558
| ด ค กโรคของความยากจน |
| --- | --- |
โรคของความยากจน:  เอดส์  โควิด-19  มาลาเรีย  วัณโรค  โรคหัด  ปอดบวม  โรคท้องร่วง  กาฬโรค 
โรคที่ไม่ได้รับการรักษา:  อหิวาตกโรค  โรคชากาส  โรคเหงาหลับ  โรคพยาธิใบไม้ในเลือด  โรคพยาธิกีเนีย  โรคพยาธิตาบอด  โรคติดเชื้อลิชมาเนีย  โรคริดสีดวงตา 
อื่น ๆ:  ทุพโภชนาการ  โครงการใบสำคัญการทบทวนลำดับความสำคัญ
โอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011)

โอเวอร์เดอะลิมิต (2011)  เป็นรายการมวยปล้ำ ของ WWE ใน เพย์-เพอร์-วิว จะจัดขึ้นหลังศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) ในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ที่ คีย์ อารีนา ซีแอตเทิล, รัฐวอชิงตัน เป็นครั้งที่ 2 ของรายการโอเวอร์เดอะลิมิต โดยมีสโลแกนในปีนี้คือ "The most stimulating event on TV" และเพลงประจำศึกนี้คือ "Help Is On The Way" โดยวง Rise Against
ผล

| ลำดับ |  | กำหนด | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1D | Daniel Bryan ชนะ Drew McIntyre ซับมิสชั่น | ปล้ำเดี่ยว | Unknown |
| 2 | R-Truth ชนะ Rey Mysterio | ปล้ำเดี่ยว | 08:12 |
| 3 | Ezekiel Jackson ชนะ Wade Barrett (c) โดยการฟาล์ว | ชิง WWE Intercontinental Championship | 07:27 |
| 4 | Sin Cara ชนะ Chavo Guerrero | ปล้ำเดี่ยว | 07:23 |
| 5 | Big Show and Kane (c) ชนะ The New Nexus (CM Punk and Mason Ryan) | ชิง WWE Tag Team Championship | 09:06 |
| 6 | Brie Bella (c) (with Nikki Bella) ชนะ Kelly Kelly | ชิง WWE Divas Championship | 04:03 |
| 7 | Randy Orton (c) ชนะ Christian | ชิง World Heavyweight Championship | 16:52 |
| 8 | Jerry Lawler ชนะ Michael Cole | แมตช์จูบเท้า หาก Cole ชนะ, Lawler ต้องมอบแหวน WWE Hall of Fame ให้เขา และเป็นคนอัญเชิญเขาเข้าสู่ WWE Hall of Fame | 03:01 |
| 9 | John Cena (c) ชนะ The Miz (with Alex Riley) | "I Quit" match ชิง WWE Championship | 24:56 |
  (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน  D – หมายถึงเป็นแมทช์การปล้ำก่อนรายการ
ดูเพิ่ม

ดับเบิลยูดับเบิลยูอีโอเวอร์เดอะลิมิต
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Over the Limit website
เว็บไซต์ข่าวสารและสังคมมวยปล้ำแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2011-03-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จอห์น ซีนาต้องป้องกันแชมป์ WWE Championship กับ เดอะมิซ ใน โอเวอร์ เดอะ ลิมิต 2011 ในแบบ ไอควิช แมทซ์
Muricella

| Muricella |
| --- | --- |

Hippocampus bargibanti2ID

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: ไนดาเรีย Cnidaria
ชั้น:: แอนโธซัว Anthozoa
อันดับ:: Alcyonacea Alcyonacea
วงศ์:: Acanthogorgiidae Acanthogorgiidae
สกุล:: Muricella Muricella Verrill, 1868

Muricella เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Acanthogorgiidae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย และแคริบเบียน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Muricella abnormalis Nutting, 1912
Muricella argentea (Nutting, 1910)
Muricella aruensis Kükenthal, 1919
โมโนแซ็กคาไรด์

โมโนแซ็กคาไรด์ (ภาษาอังกฤษ: monosaccharide) หรือ น้ำตาลโมเลกุลเดี่ยว เป็นรูปแบบคาร์โบไฮเดรตที่พื้นฐานที่สุด เนื่องจากเป็นมอนอเมอร์ของคาร์โบไฮเดรต
โมโนแซ็กคาไรด์ ประกอบด้วยหนึ่งโมเลกุลของน้ำตาล ซึ่งอยู่ในรูปของผลึกของแข็งไม่มีสี ละลายน้ำได้ดี มอโนแซ็กคาไรด์บางตัวมีรสหวาน
ตัวอย่างของโมโนแซ็กคาไรด์ มีดังนี้
กลูโคส (glucose หรือ dextrose)
ฟรักโทส (fructose)
กาแล็กโทส (galactose)
กลูโคสเป็นน้ำตาลที่สำคัญที่สุด เพราะร่างกายสามารถดูดซึมเอาไปใช้ได้โดยตรง ถ้าร่างกายมีกลูโคสในเลือดต่ำกว่า 90-110 มิลลิกรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตรของเลือด จะมีอาการวิงเวียน อ่อนเพลีย ไม่มีแรง และอาจทำให้หมดสติได้ ผู้ป่วยหลังผ่าตัดจะได้รับสารละลายกลูโคส 0.6-0.9% ผ่านทางหลอดเลือด
ร่างกายสามารถดูดซึมกลูโคสเข้าไปในผนังลำไส้เล็กได้ทันที แต่แป้งหรือน้ำตาลชนิดอื่น ร่างกายไม่สามารถนำไปใช้ได้โดยตรง กลูโคสจะถูกดูดซึมไปที่ลำไส้เล็ก เพื่อสลายเป็นพลังงานให้พอเพียงกับความต้องการของร่างกาย ที่เหลือจะนำไปเก็บไว้ที่ตับ เพื่อรักษาระดับกลูโคสในเลือดและส่งไปเลี้ยงสมอง เมื่อร่างกายขาดแคลนพลังงาน ไกลโคเจนที่ถูกสะสมจะถูกนำมาสลายเป็นกลูโคส ซึ่งทำปฏิกิริยากับออกซิเจนที่เราหายใจ เรียกว่าเป็นการหายใจระดับเซลล์
โครงสร้าง

โมโนแซ็กคาไรด์เป็นโครงสร้างพื้นฐานของไดแซ็กคาไรด์ อย่างซูโครส และพอลิแซ็กคาไรด์ (เช่น เซลลูโลส และแป้ง) ยิ่งไปกว่านั้นแต่ละคาร์บอนอะตอมที่ติดอยู่กับหมู่ไฮดรอกซิล (ยกเว้นอันแรกและอันสุดท้าย) เป็นไคราลลิตี (chirality) ตามจำนวนรูปแบบของไอโซเมอร์ (isomer) ทั้งที่มีสูตรเคมีเหมือนกัน ตัวอย่างเช่น กาแล็กโทส และกลูโคส ทั้งสองเป็นอัลโดเฮกโซสเหมือนกัน แต่มีคุณสมบัติทั้งทางฟิสิกส์และเคมีต่างกัน
ด้วยข้อยกเว้นที่น้อย เช่น ดีออกซีไรโบส (deoxyribose) โมโนแซ็กคาไรด์มีสูตรเอมไพริกัล ดังนี้:
โมโนแซ็กคาไรด์ไม่มีหมู่ฟังก์ชันคีโตน ก็จะเป็น อัลดีไฮด์ และหมู่ไฮดรอกซิลเป็นส่วนใหญ่ หรือ ทั้งหมดของคาร์บอน อะตอมที่ไม่ใช่ -คาร์บอนิล โมโนแซ็กคาไรด์เกือบทั้งหมดมีสูตรโครงสร้างดังนี้ H(CHOH)nC=O(CHOH)mH ถ้า n หรือ m เป็น 0 มันจะเป็นอัลโดส หรือมิฉะนั้นก็เป็นคีโตส
โครงสร้าง > ไอโซเมอริซึม

จำนวนความเป็นไปได้ทั้งหมดของ สเตอริโอไอโซเมอร์ (stereoisomer) ของสารปรกอบตัวหนึ่ง (n) เป็นอิสระต่อจำนวนของศูนย์ไครัล (chiral centers) (c) ในโมเลกุล: n = 2c
การตั้งชื่อโมโนแซ็กคาไรด์

โมโนแซ็กคาไรด์ ถูกจัดกลุ่มตามจำนวนของคาร์บอนอะตอมที่มีดังนี้:
Monose - 1 คาร์บอนอะตอม
Diose - 2 คาร์บอนอะตอม
Triose - 3 คาร์บอนอะตอม
Tetrose - 4 คาร์บอนอะตอม
Pentose - 5 คาร์บอนอะตอม
Hexose - 6 คาร์บอนอะตอม
Heptose - 7 คาร์บอนอะตอม
Octose - 8 คาร์บอนอะตอม
Nonose - 9 คาร์บอนอะตอม
โมโนแซ็กคาไรด์ ที่ถูกจัดกลุ่มตามประเภทของหมู่ฟังก์ชันคีโต มีดังนี้:
อัลโดส, -CHO (อัลดีไฮด์)
คีโตส, C=O (คีโตน)
การจัดกลุ่มทั้งหมดนี้สามารถจะผสมผสานกันได้ เป็นผลให้มีชื่อดังนี้ D-อัลโดเฮกเซส (D-aldohexose) หรือ คีโตไตรโอส (ketotriose) โมโนแซ็กคาไรด์ถูกจัดกลุ่มตามการจัดเรียงตัว (configuration) ที่คาร์บอน 2:
D หรือ d, การจัดเรียงตัวเหมือนใน D-glyceraldehyde
L or l, การจัดเรียงตัวเหมือนใน L-glyceraldehyde
รายชื่อโมโนแซ็กคาไรด์

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของโมโนแซ็กคาไรด์บางตัว บางส่วนพบในธรรมชาติ บางส่วนได้จากการสังเคราะห์:
Monose: formaldehyde
Diose: glycolaldehyde
Trioses: glyceraldehyde and dihydroxyacetone
Tetroses: erythrose threose
Pentoses:
Aldo-pentoses: arabinose, lyxose, ribose, deoxyribose, xylose
Keto-pentoses: ribulose, xylulose
Hexoses:
Aldo-ketoses: allose, altose, galactose, glucose, gulose, idose, mannose, tagatose
Keto-hexoses: fructose
Heptoses:
Keto-heptoses: mannoheptulose, sedoheptulose
Octoses: octolose, 2-keto-3-deoxy-manno-octonate
Nonoses: sialose
ปฏิกิริยา

การเกิด acetals
การเกิด hemiacetals และ hemiketals
การเกิด ketals
ดูเพิ่ม

คาร์โบไฮเดรต
ไดแซ็กคาไรด์
โอลิโกแซ็กคาไรด์
พอลิแซ็กคาไรด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Nomenclature of Carbohydrates
P53

P53 : tumor protein 53 หรือชื่อทางการคือ Cellular tumor antigen p53 เป็น transcription factor ที่ควบคุม cell cycle และยังมีหน้าที่เป็น tumor suppressor ด้วย ทำให้ p53 มีความสำคัญในการยับยั้งมะเร็งของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ จึงมีการกล่าวถึง p53 ว่าเป็น "the guardian of the genome", "the guardian angel gene", หรือ "master watchman" เนื่องด้วยบทบาทในการป้องกันการผ่าเหล่าของสารพันธุกรรม
P53 มีมวลโมเลกุล 53 kilodalton (kDa) เมื่อวิเคราะห์ด้วยวิธี SDS-PAGE แต่ในทางมวลโมเลกุลทฤษฏีนั้นจะเป็น 43.7 kilodalton ความแตกต่างที่เกิดขึ้นในทางทฤษฏี กับการวิเคราะห์ด้วย SDS-PAGE เกิดจาก p53 มี กรดอะมิโน Proline ในบริมาณสูงทำให้การ migration บน SDS-PAGE เปลี่ยนไป
ยีนส์

ยีนของมนุษย์ที่เป็นรหัสของโปรตีน p53 คือ TP53 โดยยีนนี้อยู่บนโครโมโซมที่ 17 (17p13.1)
p53 Pathway

p53 อยู่ในระห่างเส้นทางการส่งสัญญาณที่จำเป็นต่อการควบคุมการเจริญเติบโตของเซลล์และ เกิดการเสื่อมสลายของเซลล์ ซึ่งถูกเหนี่ยวนำโดย genotoxic และ non-genotoxic stress (Melino et al., 2002; Vogelstein et al., 2000; Vousden & Lu, 2002)
ในภาวะปกติ ระดับของโปรตีน p53 อยู่ในระดับต่ำ โดยจะจับอยู่กับ binding protein เช่น MDM2, COP1, PIRH2 หรือ JNK ซึ่งจะส่งเสริมการทำลาย p53 ผ่านกระบานการ ubiquitin/proteasome และ p53 จะเพิ่มระดับยีนที่ควบคุมกระบวนนี้ ทำให้ระดับของ p53 ในเซลล์ปกติอยู่ในระดับต่ำ หลังจากเซลล์ได้รับ genotoxic และ non-genotoxic stress โปรตีน p53 จะถูกกระตุ้น กระบวนการนี้มี 2 ขั้นตอน ขั้นแรกเกิดการยับยั้งการจับกันของ p53 กับ mdm2 ทำให้ระดับของ p53 เพิ่มขึ้น และจะเกิดการ overtranslation ของ p53 RNA ด้วย ขั้นที่สอง อนุกรมของตัวควบคุม (kinase, acetylase) จะเพิ่มระดับการ transcription ของ p53
ไม่ว่า cell จะได้รับ stress แบบใด p53 ก็จะถูกกระตุ้น ส่งผลให้เกิดการยับยั้ง cell cycle และการซ่อมแซม DNA หรือ เกิดการเสื่อมสลายของเซลล์ แต่การบวนการเลือกว่าจะเกิดผลอะไรนั้นยังไม่ทราบแน่ชัด
กระบวนการทำงานของ p53 แบ่งเป็น 5 ขั้นตอน (Levine et al., Cell Death and Diffrentiation (2006) , 1-10).
stress signals จะกระตุ้นการทำงานของกระบวนการ
ตัวกลางกระตุ้น ตรวจจับและแปลผล upstream signals
การควบคุมส่วนกลางของ p53 จะปฏิกิริยาต่อโปรตีนหลายชนิดเพื่อเพิ่มความเสรียรภาพ
การเกิด downstream หลักๆ แล้วเป็นการกระตุ้น transcription และการปฏิกิริยาระหว่างโปรตีนกับโปรตีน
ผลลัพธ์คือการหยุดการเจริญเติบโตของเซลล์ การเสื่อมสลายของเซลล์ หรือการซ่อมแซม DNA
p53 pathway: Upstream pathway (step 1-3)
p53 pathways: downstream pathway (step 4-5)
p53 pathways: The core control of p53