รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  ha (acre) | ปี (พ> ศ./ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พุทธสถานในพื้นที่โฮรีวจิ |  | Japan !จังหวัดนาระ  ญี่ปุ่น 34°37′0″N 135°44′0″E﻿ / ﻿34.61667°N 135.73333°E﻿ / 34.61667; 135.73333﻿ (Buddhist Monuments in the Horyu-ji Area) | วัฒนธรรม:   (i), (ii), (iv), (vi) | 15 (37); พื้นที่กันชน 571 (1,410) | 2536/1993 | มีพุทธสถานราว 48 แห่งบริเวณโฮรีวจิ หลายแห่งสร้างมาตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 ทำให้เป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างไม้ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ผลงานชิ้นเอกทางสถาปัตยกรรมไม้เหล่านี้มีความสำคัญไม่เพียงแต่แสดงถึงความเป็นมาของศิลปะการปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมจีนของญี่ปุ่น แต่ยังเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ทางศาสนาพุทธอีกด้วย |  |
| ฮิเมจิโจ |  | Japan !จังหวัดเฮียวโงะ  ญี่ปุ่น  34°50′0″N 134°42′0″E﻿ / ﻿34.83333°N 134.70000°E﻿ / 34.83333; 134.70000﻿ (Himeji-jo) | วัฒนธรรม:  (i), (iv) | 107 (260); พื้นที่กันชน 143 (350) | 2536/1993 | เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดที่แสดงถึงสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ประกอบด้วยอาคาร 83 แห่งที่มีการออกแบบอย่างซับซ้อน มีระบบป้องกันการบุกรุกขั้นสูงและอุปกรณ์ป้องกันที่ชาญฉลาดจากตอนต้นของยุคโชกุน เป็นผลงานชิ้นเอกในการก่อสร้างด้วยไม้ที่น่าสนใจทั้งในรูปลักษณ์ที่สง่างาม และความละเอียดอ่อนของความสัมพันธ์ระหว่างมวลอาคารกับชั้นหลังคาหลายชั้น |  |
| อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ (นครเกียวโต, อูจิ และโอตสึ)  |  | Japan ! จังหวัดเกียวโตและชิงะ  ญี่ปุ่น 34°58′50″N 135°46′10″E﻿ / ﻿34.98056°N 135.76944°E﻿ / 34.98056; 135.76944﻿ (Historic Monuments of Ancient Kyoto (Kyoto, Uji and Otsu Cities)) | วัฒนธรรม:  (ii), (iv) | 1,056 (2,610); พื้นที่กันชน 3,579 (8,840) | 2537/1994 | สถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 794 ตามรูปแบบเมืองหลวงของจีนโบราณ เกียวโตเป็นเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในฐานะที่เป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมญี่ปุ่นมานานกว่าพันปี แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาสถาปัตยกรรมไม้ของญี่ปุ่นโดยเฉพาะสถาปัตยกรรมทางศาสนาพุทธและชินโตจำนวน 17 แห่งและศิลปะของสวนญี่ปุ่นซึ่งมีอิทธิพลต่อภูมิทัศน์ในสวนทั่วโลก |  |
| หมู่บ้านประวัติศาสตร์แห่งชิรากาวาโงและโกกายามะ |  | Japan !จังหวัดกิฟุและโทยามะ  ญี่ปุ่น 36°24′0″N 136°53′0″E﻿ / ﻿36.40000°N 136.88333°E﻿ / 36.40000; 136.88333﻿ (Historic Villages of Shirakawa-go and Gokayama)  | วัฒนธรรม:   (iv), (v) | 68 (170); พื้นที่กันชน 58,873 (145,480) | 2538/1995 | หมู่บ้านสองแห่งในหุบเขาที่มีแม่น้ำโชกาวะไหลผ่านถูกสร้างตามสถาปัตยกรรมดั้งเดิมราวคริสต์ศตวรรษที่ 18-19 โดยประกอบด้วยไม้และทำหลังคามุงฟางให้สูงชันโดยไม่ใช้ตะปูในการก่อสร้าง เป็นการแสดงถึงภูมิปัญญาชาวบ้านที่ประกอบอาชีพเกษตรกรในการรับมือสภาพอากาศแปรปรวนในฤดูหนาว |  |
| อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ (โดมปรมาณู) |  | Japan !จังหวัดฮิโรชิมะ  ญี่ปุ่น 34°23′0″N 132°27′0″E﻿ / ﻿34.38333°N 132.45000°E﻿ / 34.38333; 132.45000﻿ (Hiroshima Peace Memorial (Genbaku Dome))  | วัฒนธรรม:   (vi) | 0.40 (0.99); พื้นที่กันชน 43 (110) | 2539/1996 | โดมปรมาณูเป็นโครงสร้างเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่บริเวณที่เกิดระเบิดปรมาณูครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ไม่เพียงแต่เป็นสัญลักษณ์ที่แข็งแกร่งและทรงพลังของวัตถุที่ทำลายล้างมากที่สุดที่มนุษย์สร้างขึ้นในขณะนั้น ยังแสดงถึงความหวังในการสร้างสันติภาพของโลก และการกำจัดอาวุธนิวเคลียร์ทั้งหมดด้วย |  |
| ศาลเจ้าชินโตอิตสึกูชิมะ |  | Japan !จังหวัดฮิโรชิมะ  ญี่ปุ่น 34°17′40″N 132°19′29″E﻿ / ﻿34.29444°N 132.32472°E﻿ / 34.29444; 132.32472﻿ (Itsukushima Shinto Shrine)  | วัฒนธรรม:   	(i), (ii), (iv), (vi) | 431 (1,070); พื้นที่กันชน 2,634 (6,510) | 2539/1996 | ศาลเจ้าชินโตที่มีจุดเด่นเป็นเสาโทริอิซึ่งถูกลงตั้งอยู่กลางทะเลเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 12 เพื่อเป็นทางผ่านของเรือที่จะเข้าสักการะ ตัวศาลเจ้ามีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ในฐานะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำเกาะอิตสึกูชิมะและเป็นที่พึ่งพาใจของเรือเดินทะเลที่ต้องผ่านเกาะแห่งนี้ในกระแสน้ำที่ผันขึ้นลงอยู่เสมอ |  |
| อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ |  | Japan !จังหวัดนาระ  ญี่ปุ่น 34°40′32″N 135°50′22″E﻿ / ﻿34.67556°N 135.83944°E﻿ / 34.67556; 135.83944﻿ (Historic Monuments of Ancient Nara)  | วัฒนธรรม:  (ii), (iii), (iv), (vi) | 617 (1,520); พื้นที่กันชน 2,502 (6,180) | 2541/1998 | นาระเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นในช่วงปี ค.ศ. 710-784 ในยุคสมัยนาระที่มีความเจริญรุ่งเรืองทางด้านศิลปะ ศาสนาและวัฒนธรรมอันเป็นรากฐานของวัฒนธรรมญี่ปุ่น ประกอบด้วยวัดพุทธ 5 แห่ง ศาลเจ้าคาซูงะ วังหลวงและป่าโบราณที่แสดงถึงภาพอันมีชีวิตชีวาของชีวิตในอดีตเมืองหลวงของญี่ปุ่นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง |  |
| ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก |  | Japan !จังหวัดโทจิงิ  ญี่ปุ่น 36°44′51″N 139°36′38″E﻿ / ﻿36.74750°N 139.61056°E﻿ / 36.74750; 139.61056﻿ (Shrines and Temples of Nikko)  | วัฒนธรรม:   	(i), (iv), (vi) | 51 (130); พื้นที่กันชน 373 (920) | 2542/1999 | ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโกที่ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ก่อนยุคเอโดะจนสิ้นสุดรัชสมัย พร้อมกับสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติในบริเวณมีมานานนับศตวรรษ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่รู้จักกันเพราะผลงานชิ้นเอกด้านสถาปัตยกรรมและการตกแต่ง สถานที่แห่งนี้มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับประวัติศาสตร์ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ |  |
| แหล่งกูซูกุและทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องของอาณาจักรรีวกีว |  | Japan !จังหวัดโอกินาวะ  ญี่ปุ่น 26°12′31″N 127°40′58″E﻿ / ﻿26.20861°N 127.68278°E﻿ / 26.20861; 127.68278﻿ (Gusuku Sites and Related Properties of the Kingdom of Ryukyu)  | วัฒนธรรม:  (ii), (iii), (vi) | 55 (140); พื้นที่กันชน 560 (1,400) | 2543/2000 | อาณาจักรรีวกีวเคยเป็นอาณาจักรที่รุ่งเรืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15-19 ครอบครองดินแดนหมู่เกาะรีวกีวในมหาสมุทรแปซิฟิก มีการค้นพบหลักฐานที่แสดงถึงความรุ่งเรืองเป็นป้อมปราการและปราสาทหินเรียกว่า “กูซูกุ“ กระจายไปทั่วเกาะโอกินาวะโดยที่บางแห่งถูกทำลายจากการถูกรุกราน รวมไปถึงสถาปัตยกรรมเฉพาะถิ่นของสุสานหลวงและสวนตำหนัก |  |
| แหล่งศักดิ์สิทธิ์และเส้นทางจาริกแสวงบุญในทิวเขาคิอิ |  | Japan !จังหวัดนาระ วากายามะ และมิเอะ ญี่ปุ่น 33°50′13″N 135°46′35″E﻿ / ﻿33.83694°N 135.77639°E﻿ / 33.83694; 135.77639﻿ (Sacred Sites and Pilgrimage Routes in the Kii Mountain Range)  | วัฒนธรรม:   	(ii), (iii), (vi), (vi) | 495 (1,220); พื้นที่กันชน 1,137 (2,810 | 2547/2004 | พื้นที่บริเวณคาบสมุทรคิอิเป็นที่ตั้งของศาสนสถานทั้งศาสนาพุทธและศาสนาชินโตจำนวนมาก จึงเกิดเป็นเส้นทางแสวงบุญของเหล่านักบวชมาช้านานกว่า 1,200 ปีที่พาดผ่านผืนป่าโบราณและยังเชื่อมต่อไปจนถึงเมืองหลวงในยุคสมัยนั้นอย่างเมืองนาระและเมืองเกียวโตที่นำพาจักรพรรดิและประชาชนได้เดินทางมาสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในพื้นที่แห่งนี้ |  |
| เหมืองเงินอิวามิและภูมิทัศน์วัฒนธรรม |  | Japan !จังหวัดชิมาเนะ  ญี่ปุ่น 35°6′46″N 132°26′6″E﻿ / ﻿35.11278°N 132.43500°E﻿ / 35.11278; 132.43500﻿ (Iwami Ginzan Silver Mine and its Cultural Landscape)  | วัฒนธรรม:   	(ii), (iii), (v) | 529 (1,310); พื้นที่กันชน 3,134 (7,740 | 2550/2007 | เหมืองเงินอิวามิเป็นเหมืองที่มีการขุดแร่เงินขนาดใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ.1526 ยาวนานมาจนถึงปี ค.ศ.1923 การเปิดเหมืองแห่งนี้ก่อให้เกิดกรรมวิธีการหลอมที่ได้อิทธิพลมาจากเกาหลี และยังเป็นการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของเมืองและหมู่บ้านที่ตั้งอยู่รอบเหมืองจากการตั้งผลิตภัณฑ์เป็นของตนเองขึ้นมา โดยเฉพาะเหล่าพ่อค้าที่ทำการส่งออกแร่เงินให้กับต่างชาติ ก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมบริเวณเหมือง |  |
| ฮิราอิซูมิ วัด สวน และแหล่งโบราณคดีต่างๆ ที่แสดงลักษณะของนิกายสุขาวดีในพระพุทธศาสนา |  | Japan !จังหวัดอิวาเตะ  ญี่ปุ่น 34°37′0″N 135°44′0″E﻿ / ﻿34.61667°N 135.73333°E﻿ / 34.61667; 135.73333﻿ (Hiraizumi – Temples, Gardens and Archaeological Sites Representing the Buddhist Pure Land)  | วัฒนธรรม:  (ii), (iv) | 176 (430); พื้นที่กันชน 6,008 (14,850) | 2554/2011 | ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11-12 ฮิราอิซูมิเป็นศูนย์กลางทางด้านการเมืองการปกครอง วัฒนธรรมและศาสนาพุทธนิกายมหายาน สุขาวดี และศาสนาชินโตซึ่งก่อตั้งโดยตระกูลฟูจิวาระเหนือ ศูนย์กลางแห่งนี้ถูกสร้างโดยอิงคติความเชื่อเรื่องจักรวาลสุขาวดีซึ่งสื่อถึงความสงบของจิตใจมนุษย์ ประกอบด้วยวัดพุทธที่มีการวางผังสวนที่อิงตามความเชื่อดั้งเดิมและความเชื่อของศาสนาชินโตจำนวน 5 แห่ง |  |
| ฟูจิซัง-สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ |  | Japan !จังหวัดชิซูโอกะและยามานาชิ  ญี่ปุ่น 35°21′39″N 138°43′39″E﻿ / ﻿35.36083°N 138.72750°E﻿ / 35.36083; 138.72750﻿ (Fujisan, sacred place and source of artistic inspiration)  | วัฒนธรรม:   	(iii), (iv) | 20,702 (51,160); พื้นที่กันชน 49,628 (122,630) | 2556/2013 | ภูเขาฟูจิหรือฟูจิซังถูกปรากฎในงานวรรณกรรมและจิตรกรรมมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือราวยุคสมัยเอโดะที่มีการสร้างเส้นทางที่เชื่อมต่อกับเมืองเกียวโต ทำให้ผู้คนที่สัญจรเส้นทางนี้ได้ชื่นชมความงามของฟูจิซังและนำไปสร้างสรรค์ในผลงานต่างๆ ให้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก รวมไปถึงเป็นที่ฝึกฝนฐานทัพซามูไรและหลักแนวคิดวิถีปฏิบัติระหว่างผู้คน ศาสนา และธรรมชาติเข้าด้วยกัน |  |
| โรงงานทอผ้าโทมิโอกะและสถานที่ที่เกี่ยวข้อง |  | Japan !จังหวัดกุมมะ  ญี่ปุ่น   | วัฒนธรรม: (ii), (iv) | 7.2; พื้นทีก่นชน 414.6 | 2557/2014 | โรงงานทอผ้าโทมิโอกะถือเป็นหลักฐานในการพัฒนาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมการทอผ้าไหมดิบในยุคสมัยเมจิช่วงทศวรรษ 1870 หลังการปฏิวัติเมจิที่มีการพัฒนาญี่ปุ่นให้ทันสมัย โดยโรงงานแห่งนี้มีเครื่องจักรที่ใช้ในการปั่นด้ายที่มีความซับซ้อนจากฝรั่งเศสเพื่อพัฒนาคุณภาพผ้าไหมดิบในการส่งออกขายต่างประเทศและกระตุ้นเศรษฐกิจของญี่ปุ่นให้มีความทัดเทียมเทียบเท่ายุโรป |  |
| แหล่งมรดกจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมของญี่ปุ่นในยุคเมจิ: การถลุงเหล็กและผลิตเหล็กกล้า การต่อเรือและการทำเหมืองถ่านหิน |  | Japan ! ญี่ปุ่น   | วัฒนธรรม:  (ii), (iii), (iv) | 306.66; พื้นที่กันชน 2,408.33 | 2558/2015 | การปฏิวัติเมจิในปี ค.ศ.1868 ทำให้ญี่ปุ่นได้พัฒนาระบบอุตสาหกรรมโดยมีการนำเข้าเทคโนโลยีจากตะวันตกเข้ามาใช้ ส่งผลทำให้สังคมและเศรษฐกิจเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเน้นไปที่อุตสาหกรรมถ่านหิน การถลุงเหล็กและผลิตเหล็กกล้าเพื่อใช้ในการต่อเรือเดินสมุทร ซึ่งการเจริญเติบโตของอุตสาหกรรมญี่ปุ่นพบได้มากสุดบริเวณภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโดยเฉพาะบนเกาะคิวซู |  |
| งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่   (ร่วมกับ เบลเยียม,  ฝรั่งเศส,  เยอรมนี,  สวิตเซอร์แลนด์,  อาร์เจนตินา และ  อินเดีย) |  | India ! กรุงโตเกียว  ญี่ปุ่น   | วัฒนธรรม:  (i) (ii) (vi) |  | 2559/2016 | สถานที่ที่ขึ้นทะเบียนได้แก่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ อันเป็นแหล่งสะสมผลงานศิลปะตะวันตกตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตัวอาคารออกแบบโดยเลอกอร์บูซีเย ซึ่งนำเสนอถึง “ความสำคัญและความงดงามของงานศิลป์“ อีกทั้งยังเป็นสัญลักษณ์การฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นกับฝรั่งเศสหลังสงครามโลกครั้งที่สองอีกด้วย |  |
| เกาะศักดิ์สิทธิ์โอกิโนชิมะและสถานที่ที่เกี่ยวข้องในภูมิภาคมูนากาตะ  |  | India ! จังหวัดฟูกูโอกะ  ญี่ปุ่น   | วัฒนธรรม:  (ii) (iii) | 98.93; พื้นที่กันชน 79,363.48 | 2560/2017 | โอกิโนชิมะตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งตะวันตกของเกาะคีวชูไป 60 กิโลเมตร เป็นตัวอย่างที่โดดเด่นที่แสดงถึงประเพณีการสักการะบูชาบนเกาะที่มีความสมบูรณ์และให้ข้อมูลประวัติการจัดพิธีการตามพิธีการที่เปลี่ยนไปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4-9 และยังสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน บนเกาะมีการค้นพบวัตถุโบราณจำนวนมาก หลายชิ้นมีฝีมือประณีตและถูกนำมาจากต่างประเทศอันเป็นหลักฐานของการแลกเปลี่ยนระหว่างหมู่เกาะญี่ปุ่น คาบสมุทรเกาหลี และแผ่นดินใหญ่ของทวีปเอเชีย |  |
| แหล่งคริสเตียนลับในภูมิภาคนางาซากิ  |  | India ! จังหวัดนางาซากิ จังหวัดคูมาโมโตะ  ญี่ปุ่น   | วัฒนธรรม:   (iii) | 5,566.55; พื้นที่กันชน 12,252.52 | 2561/2018 | ในช่วงที่มีการปิดประเทศตั้งแต่ปี ค.ศ.1603-1868 ชาวญี่ปุ่นที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในยุคสมัยนั้นถูกบังคับห้ามศรัทธาศาสนาคริสต์และถูกปราบปรามอย่างหนัก จนกระทั่งการเปิดประเทศและยกเลิกกฎในปี ค.ศ.1873 ทำให้ชุมชนคริสต์ในนางาซากิและคูมาโมโตะที่มีการฟื้นฟูได้สร้างโบสถ์คริสต์หลายแห่งเพื่อใช้ในการประกอบศาสนพิธีโดยยังมีการอิงความเชื่อที่ยังหลงเหลือในช่วงปิดประเทศ |  |
| กลุ่มโคฟุงโมซุ-ฟูรูอิจิ : เนินสุสานญี่ปุ่นโบราณ  |  | India ! จังหวัดโอซะกะ  ญี่ปุ่น   | วัฒนธรรม:   (iii) (iv) | 166.66; พื้นที่กันชน 890 | 2562/2019 | โคฟุงเป็นหลุมฝังศพโบราณที่ทำเนินดินสูงเป็นรูปรูกุญแจและทำคูน้ำล้อมรอบตัวสุสาน ถูกสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 3-6 อันเป็นยุคสมัยโคฟุงที่กำลังเรืองอำนาจในญี่ปุ่น มีการค้นพบสุสานรูปแบบนี้ทั่วญี่ปุ่นจำนวนกว่า 160,000 แห่งซึ่งส่วนมากเป็นสุสานของคนมีศักดินา ตัวอย่างที่ชัดเจนคือหมู่สุสานโมซุในเมืองซาไก ที่เชื่อกันว่าสุสานที่ใหญ่ที่สุดเป็นที่ฝังพระบรมศพของจักรพรรดินินโตกุ และยังมีสุสานพระบรมศพของจักรพรรดิริจูอีกด้วย |  |
| แหล่งยุคก่อนประวัติศาสตร์โจมงในภาคเหนือของญี่ปุ่น |  | India ! จังหวัดฮอกไกโด อาโอโมริ อิวาเตะ อกาเตะ  ญี่ปุ่น   | วัฒนธรรม:   (iii) (v) |  | 2564/2021 | ยุคโจมงถือได้ว่าเป็นยุคสมัยเปลี่ยนผ่านวิถีชีวิตของผู้คนจากล่าสัตว์เป็นเกษตรกรรมเมื่อ 14,000-1,000 ปีก่อนคริสตกาล การขุดค้นแหล่งอันเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในยุคสมัยนั้นทางตอนเหนือของญี่ปุ่นพบว่ามีอายุเก่าแก่ราว 10,000-400 ปีก่อนคริสตกาล มีการค้นพบเครื่องมือหินและเครื่องปั้นดินเผาเป็นจำนวนมาก หนึ่งในนั้นคือรูปปั้นโดะงูที่สื่อถึงการนับถือเทพในยุคโจมง |  |
| เหมืองทองเกาะซาโดะ |  | India ! จังหวัดนีงาตะ  ญี่ปุ่น   | วัฒนธรรม: (iv) |  | 2567/2024 |  |  |