stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จูโน (ยานอวกาศ)

บทความนี้เกี่ยวกับยานอวกาศ สำหรับชื่อในเทพปกรณัมโรมัน ดูที่ จูโน
ยานอวกาศจูโน (อังกฤษ: Juno) เป็นภารกิจเขตแดนใหม่ของนาซา ไปยังดาวพฤหัสบดี จูโนถูกปล่อยขึ้นจากสถานีกองทัพอากาศเคปคานาเวอเรล เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2011 และจะไปถึงจุดหมายในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยมีรูปแบบการโคจรอยู่ในวงโคจรขั้วโลก เพื่อศึกษาองค์ประกอบของดาวพฤหัสบดี, สนามแรงโน้มถ่วง, สนามแม่เหล็ก และแม็กนีโตสเฟียร์ขั้วโลก ศึกษาจุดกำเนิดของดาวรวมถึงค้นหาคำตอบว่าดาวพฤหัสบดีที่มีแกนหินหรือไม่ ปริมาณน้ำในชั้นบรรยากาศที่ลึกลงไป การกระจายมวลและความเร็วลมในบรรยากาศชั้นลึกที่เชื่อว่าจะมีความเร็วลมสูงสุด 618 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (384 ไมล์ต่อชั่วโมง)
จูโนเป็นยานอวกาศลำที่สองที่โคจรรอบดาวพฤหัสบดีต่อจากยานอวกาศกาลิเลโอที่โคจรระหว่างปี ค.ศ. 1995 - 2003
ตัวยานอวกาศใช้แผงพลังงานแสงอาทิตย์เป็นแหล่งพลังงานซึ่งมักจะใช้ในดาวเทียมที่โคจรรอบวงโคจรโลกและภารกิจในระบบสุริยจักรวาลชั้นใน ในขณะที่ภารกิจในระบบสุริยจักรวาลชั้นนอกมักจะใช้ radioisotope thermoelectric generators เป็นแหล่งพลังงาน อย่างไรแผงพลังแสงอาทิตย์ทั้งสามแผงที่ทำหน้าที่เป็นปีกไปในตัวจะมีหน้าที่เป็นทั้งตัวสร้างสมดุลของตัวยานและแหล่งพลังงาน
ชื่อยานอวกาศนั้นตั้งตามเทพปกรณัมกรีก ตามตำนานเล่าว่าเทพจูปิเตอร์ได้ซ่อนความผิดของตนไว้ภายใต้เมฆหมอก แต่จูโนชายาของจูปิเตอร์สามารถแหวกม่านหมอกนั้นและเห็นตัวตนที่แท้จริงของจูปิเตอร์ แต่อย่างไรก็ตามนาซาได้ระบุถึงชื่อเต็มของจูโนเป็นภาษาอังกฤษว่า JUpiter Near-polar Orbiter
ข้อมูลภารกิจ

ยานอวกาศจูโนได้เดินทางจากโลกไปยังดาวพฤหัสบดีโดยใช้เวลานานถึง 5 ปี และเดินทางถึงจุดหมายในเช้าวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ตามเวลาในประเทศไทย ยานอวกาศได้เดินทางเป็นระยะทางประมาณ 2.8 พันล้านกิโลเมตร (18.7 หน่วยดาราศาสตร์ หรือ 1.74 พันล้านไมล์) และจะโคจรรอบดาวพฤหัสบดี 37 รอบในระยะเวลา 20 เดือน
ระยะเวลาการปล่อย

Atlas V (AV-029) ได้ใช้เครื่องยนต์หลัก RD-180 ที่ได้รับการออกแบบจากรัสเซีย ที่ขับเคลื่อนโดย น้ำมันก๊าด และออกซิเจนเหลว
การเดินทางไปดาวพฤหัสบดีจะใช้เวลา 5 ปี ซึ่งรวมถึงการบินผ่านโลกในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2013 ต่อมาในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2013 จูโนเดินทางได้ครึ่งหนึ่งของการเดินทางไปยังดาวพฤหัสบดี เมื่อไปถึงระบบดาวพฤหัสบดี จูโนจะได้เดินทางไปประมาณ 19 AU
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ on NASA.gov
Juno mission web site on South West Research Institute
Juno Mission Profile เก็บถาวร 2007-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by NASA's Solar System Exploration
NASA Selects New Frontiers Concept Study: Juno Mission to Jupiter เก็บถาวร 2011-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at NASA Jet Propulsion Laboratory
The Juno Mission to Jupiter at Space.com
NASA 360 New Worlds New Discoveries 1/2. Retrieved June 30, 2011.
Juno Instruments เก็บถาวร 2017-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (includes link to make paper scale model here เก็บถาวร 2021-03-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
ยานอวกาศจูโน เข้าสู่วงโคจรดาวพฤหัสบดี สำเร็จลุล่วง
สถานีย่อยระบบสุริยะ
จ็อกสแตรป

ด้านหน้า, ด้านข้าง และด้านหลังของผู้ชายขณะสวมใส่จ็อกสแตรป
จ็อกสแตรป (อังกฤษ: jockstrap) เป็นชุดชั้นในที่ออกแบบมาเพื่อรองรับอวัยวะเพศชายในระหว่างกิจกรรมด้านกีฬาหรือกิจกรรมที่มีความคล่องแคล่วตัว จ็อกสแตรปประกอบด้วยสายรัดเอว (โดยส่วนมากเป็นยางยืด) ที่รองรับถุงสำหรับอวัยวะเพศและสายยางยืดอีกสองเส้นโยงเข้ากับฐานของถุง เชื่อมไปยังด้านซ้ายขวาของสายรัดตรงบริเวณสะโพก ในบางครั้งถุงอาจออกแบบมาให้พอดีกับกระจับเพื่อป้องกันลูกอัณฑะหรือองคชาตจากเหตุการณ์ไม่คาดคิด
ในกลุ่มวัฒนธรรมเกย์

ตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ถึง 1960 กลุ่มคนชายรักร่วมเพศบางส่วนนิยมใช้จ็อกสแตรปในแง่ของเครื่องแต่งกายเพื่อตอบสนองอารมณ์ทางเพศ โดยเฉพาะในกลุ่มวัฒนธรรมของเครื่องหนัง และบีดีเอสเอ็ม เครื่องแต่งกายดังกล่าวได้กลายเป็นที่นิยมในกลุ่มชายรักร่วมเพศ และกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 2020 และทำให้ผลิตภัณฑ์เครื่องแต่งกายหลายยี่ห้อได้ผลิตลายสีรุ้ง และไพรด์ธีมสำหรับจ็อกสแตรป
ระเบียงภาพ

รูปภาพนักกีฬาเพาะกายขณะสวมใส่จ็อกสแตรป
จ็อกสแตรปและกล่องตรา Marpage ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930
โฆษณาจ็อกสแตรปตรา Mizpah ในนิตยสารปีค.ศ. 1922 ซึ่งปรากฏในสารคดี Unmentionables
กระจับสำหรับซัพพอร์ตตรา Franklin
แผ่นโฟมของกระจับซึ่งใช้สำหรับนักกีฬาผู้ชายในกีฬาคริกเก็ต
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จ็อกสแตรป
จ็อกสแตรปในรูปแบบของแฟชั่นเครื่องแต่งกายชายที่ไม่ได้มีกระจับป้องกัน ณ ฮันโนเฟอร์, ประเทศเยอรมนี
ซอนนี มานาคาเน

ซอนนี มานาคาเน (อังกฤษ: Sonny Manakane) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 4
ประวัติ

มานาคาเนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนนมิเนกาซุ อิมูระ ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น มานาคาเนขึ้นชกในอินโดนีเซีย ชนะ 4 ครั้ง เสมอ 1 โดยชนะน็อค ชวาลย์ ส. วรพิน นักมวยสากลชาวไทย ยก 3 ด้วย จากนั้น มานาคาเนขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ พ.ศ. 2546 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนวิกกี้ เจเปอร์ ได้แชมป์มาครอง
หลังจากได้แชมป์อินโดนีเซีย มานาคาเนเดินทางมาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกที่นครราชสีมาเมื่อ พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมในยกที่ 4 จากนั้น มานาคาเนขึ้นชกชนะรวดอีกสี่ครั้งที่อินโดนีเซีย รวมทั้งชนะคะแนน สมิงหนุ่ม ว.วิวัฒนานนท์ และขนะน็อคพรชัย ศิษย์พระพรหม ยก 9 ก่อนจะไปชกแพ้น็อค ซี กอร์เรส ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2549 และมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิมแค่ยกแรก
มานาคาเนขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียอีกถึง 2 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ โดยเมื่อ พ.ศ. 2551 ชิงแชมป์รุ่นเฟเธอร์เวท แพ้น็อค โมฮัมหมัด นูร์ฮูดา ยก 12 ส่วนใน พ.ศ. 2552 ลดรุ่นลงมาชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ปรากฏว่าทำได้แค่เสมอกับมารังกิน มาร์บุน มานาคาเนมาประสบความสำเร็จเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เมื่อขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ชนะน็อค คริสเตียน เซียนตูรี ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ชนะน็อค ฟ้าสังหาร อ.เบญจมาศ ยก 3 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็แพ้น็อค เดียเนเวอร์ โอร์คาเลส ยก 3 เมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์ มานาคาเนมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อคเทอดเกียรติ จันทร์แดง ยก 4 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ พ.ศ. 2554 ต่ทำได้เพียงแค่เสมอกับ โรเบิร์ต โกปา ปาลูว จากนั้น ไปชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่เกาหลีใต้เมื่อ  16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค คิม แตกมิน ยก 5 จนล่าสุดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2555 มานาคาเนเพิ่งได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนอารีฟ บราเดอร์
เกียรติประวัติ

แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2546)
แชมป์อินโดนีเซียเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท  (พ.ศ. 2552)
แชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวท (พ.ศ. 2555)
แชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
24 กรกฎาคม 2553 ชนะน็อค ฟ้าสังหาร อ.เบญจมาศ ยก 3
เสียแชมป์ 30 ตุลาคม 2553 แพ้น็อค เดียเนเวอร์ โอร์คาเลส ยก 3
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 27 เมษายน 2547 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 4 ที่นครราชสีมา
ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 มิถุนายน 2550 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 1 ที่ กทม.
ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ  16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค คิม แตกมิน ยก 5 ที่เกาหลีใต้
จ้ง เหวย์จฺวิน

จ้ง เหวย์จฺวิน (จีน: 仲为君; อังกฤษ: Zhong Weijun; เกิด 20 เมษายน ค.ศ. 1989 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติจีน ปัจจุบันเขาเล่นตำแหน่งตัวตีด้านนอกให้แก่สโมสรปาอี
ประวัติ

เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 จ้งได้เข้าแข่งขันรายการวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2014 ที่ประเทศโปแลนด์ โดยเขารับหน้าที่เป็นหัวหน้าทีม และพาทีมคว้าอันดับ 15 ของการแข่งขัน
ผลงาน

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2008 –  อันดับ 3
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2010 –  รองชนะเลิศ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2011 –  รองชนะเลิศ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2012 –  ชนะเลิศ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2013 –  อันดับ 3
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2013 "ทำคะแนนยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2013 "เสิร์ฟยอดเยี่ยม"
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB profile
จูโน เทมเพิล

| จูโน เทมเพิล |
| --- | --- |
เทมเพิลในปี ค.ศ. 2013
เกิด:  (1989-07-21) 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี) แฮมเมอร์สมิธ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1997–ปัจจุบัน
บิดามารดา: จูเลียน เทมเพิล (บิดา)
ญาติ: นีนา เทมเพิล (ป้า)
จูโน เทมเพิล (อังกฤษ: Juno Temple เกิด 21 มิถุนายน ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากการแสดงในละครตลกขบขันเรื่อง เท็ด ลาสโซ (2020–2023) และละครชีวิตอาชญากรรมเรื่อง ฟาร์โก ฤดูกาลที่ 15 (2023-) เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีและรางวัลลูกโลกทองคำสามครั้งจากเรื่องแรกและเรื่องที่สองตามลำดับ
เทมเพิลเป็นบุตรสาวของผู้กำกับ จูเลียน เทมเพิล เธอเริ่มต้นอาชีพครั้งแรกในฐานะนักแสดงเด็กในภาพยนตร์เรื่อง บันทึกฉาวรักอันตราย (2006), ตราบาปลิขิตรัก (2007), บัลลังก์รัก ฉาวโลก (2008), และ ชีวิตหลากหลายต้องนายโนบอดี้ (2009) เมื่อเติบโตมาเธอได้แสดงใน สามทหารเสือ ดาบทะลุจอ (2011), แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด (2012), วันหลอก คืนหลอน (2013), มาเลฟิเซนต์ กำเนิดนางฟ้าปีศาจ (2014), อาชญากรซ่อนเขี้ยว (2015), อันเซน เธอบ้าหรือไม่บ้า (2018) และ มาเลฟิเซนต์: นางพญาปีศาจ (2019) เทมเพิลได้รับรางวัลแบฟตา สาขาดาวรุ่งขวัญใจมหาชน เมื่อปี ค.ศ. 2013 จากการแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง ไวนิล (2016), รักร้ายกลายเลือด (2018–2019), ลิตเติลเบิดส์  (2020) และ ดิออฟเฟอร์ (2022)
ชีวิตในวัยเด็ก

จูโน เทมเพิล เกิดที่ย่านแฮมเมอร์สมิธในลอนดอน เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 เป็นบุตรสาวของผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ อะแมนดา ไพรี และผู้กำกับภาพยนตร์ จูเลียน เทมเพิล เธอมีน้องชาย 2 คน ชื่อ ลีโอ และ เฟลิกซ์ ป้าของเธอ นีนา เทมเพิล เป็นเลขานุการคนสุดท้ายของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งบริเตนใหญ่ เธอเติบโตในทอนตัน, ซัมเมอร์เซ็ต เธอเข้าศึกษาระดับประถมศึกษาที่ Bedales School และ King's College
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปีที่ฉาย | ชื่อภาพยนตร์ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. 2000 | Pandaemonium | เอ็มมา ซูธเดย์ |  |
| 2006 | บันทึกฉาวรักอันตราย | พอลลี ฮาร์ต |  |
| 2007 | ตราบาปลิขิตรัก | ลอลา ควินซีย์ |  |
| 2007 | St Trinian's | ซีเลีย |  |
| 2008 | บัลลังก์รัก ฉาวโลก | Jane Boleyn, Viscountess Rochford |  |
| 2008 | Wild Child | ดริพพี |  |
| ค.ศ. 2009 | Year One | เอมา |  |
| ค.ศ. 2009 | Cracks | ดิ แรดฟิลด์ |  |
| ค.ศ. 2009 | ชีวิตหลากหลายของนายโนบอดี้ | แอนนา ในวัย 15 ปี |  |
| ค.ศ. 2009 | กลอเรียส 39 | ซีเลีย |  |
| ค.ศ. 2009 | St Trinian's 2: The Legend of Fritton's Gold | ซีเลีย |  |
| ค.ศ. 2010 | กรีนเบิร์ก 40 ปี ชีวิตจะไปทางไหนดี | มูเรียล |  |
| ค.ศ. 2010 | สเวิร์ฟ | มิสซี | ภาพยนตร์สั้น |
| ค.ศ. 2010 | บัสตาร์ด | เด็กผู้หญิง | ภาพยนตร์สั้น |
| ค.ศ. 2010 | คาบูม | ลอนดอน |  |
| ค.ศ. 2010 | นางสาวแซ่บเว่อร์ | แดเนียลล์ เอ็ดมอนด์สตัน |  |
| ค.ศ. 2011 | เฮนรี | เบบีซิตเตอร์ | ภาพยนตร์สั้น |
| ค.ศ. 2011 | ลิตเติลเบิดส์ | ลิลี เฮาบาร์ต |  |
| ค.ศ. 2011 | The Three Musketeers | สมเด็จพระราชินีอานา |  |
| 2012 | แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด | เจน |  |
| 2012 | เดอะแบรสส์ทีพอต | อลิซ |  |
| 2012 | คิลเลอร์โจ | ดอตตี สมิธ |  |
| 2012 | คนบ๊องส์ ห้องเช่าป่วน | ซีโมน |  |
| 2012 | แจ็ก & ไดแอน | Diane / Karen |  |
| ค.ศ. 2013 | อาฟเตอร์นูนดีไลท์ | แม็กเคนนา |  |
| ค.ศ. 2013 | วันหลอก คืนหลอน | แอลิเซีย |  |
| ค.ศ. 2013 | รัก ล้วง ลึก | แพทซี |  |
| ค.ศ. 2013 | Horns | เมอร์ริน วิลเลียมส์ |  |
| ค.ศ. 2014 | มาเลฟิเซนต์ กำเนิดนางฟ้าปีศาจ | ธิสเซิลวิต |  |
| ค.ศ. 2014 | เมืองคนบาป 2 | แซลลี |  |
| 2015 | เซฟไลท์ | วิคกี |  |
| 2015 | จะกกกอดเจ้าไว้แนบใจตราบชั่วกาล | แม็กเคนซี |  |
| 2015 | สุดปลายทางรัก | แฟนนี โรบิน |  |
| 2015 | เลนแอนด์คอมพะนี | โซอี |  |
| 2015 | Black Mass | เดโบราห์ ฮัสซีย์ |  |
| ค.ศ. 2016 | Away | ไรอา |  |
| 2017 | The Most Hated Woman in America | โรบิน เมอร์เรย์ โอแฮร์ |  |
| 2017 | เพื่อนรักเพื่อนร้าย | ไอริส |  |
| 2017 | สวนสนุกแห่งรัก | แคโรรินา |  |
| 2018 | อันเซน เธอบ้าหรือไม่บ้า | วิโอเลต |  |
| 2018 | เดอะพรีเทนเดอส์ | วิกทอเรีย |  |
| 2018 | Tocsin | คอรัล | ภาพยนตร์สั้น |
| ค.ศ. 2019 | ลอสท์ทรานสมิสซันส์ | แฮนนาห์ |  |
| ค.ศ. 2019 | มาเลฟิเซนต์: นางพญาปีศาจ | ธิสเซิลวิต |  |
| ค.ศ. 2021 | ปาล์มเมอร์ | เชลลี |  |
| ค.ศ. 2024 | เวน่อม 3 | แจ้งภายหลัง | กำลังถ่ายทำ |
ผลงาน > ละคนโทรทัศน์

| ปีที่ฉาย | ชื่อละคร | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014–2016 | ดรังค์ฮิสทอรี | ไซบิล ลูดิงตัน / มาริลิน มอนโร | Episodes: "New York City", "Legends" |
| 2016 | Vinyl | เจมี ไวน์ | บทนำ |
| 2017 | Philip K. Dick's Electric Dreams | เอมิลี | Episode: "Autofac" |
| 2018–2019 | Dirty John | เวอโรนิกา เนเวลล์ | บทนำ |
| 2020 | Little Birds | Lucy Savage | บทนำ |
| 2020–2023 | Ted Lasso | คีลีย์ โจนส์ | บทนำ |
| 2021 | Mr. Corman | เมแกน | 2 ตอน |
| 2021–2022 | Wolfboy and the Everything Factory | Nyx | พากย์เสียง; 7 ตอน |
| 2022 | The Offer | Bettye McCartt | Miniseries |
| 2023–2024 | ฟาร์โก | Dorothy "Dot" Lyon / Nadine Bump | ฤดูการที่ 5 5, บทนำ |
จูโนต์ ดิอัซ

| จูโนต์ ดิอัซ Junot Díaz |
| --- | --- |
จูโนต์ ดิอัซ
เกิด: 31 ธันวาคม ค.ศ. 1968  สาธารณรัฐโดมินิกัน
สัญชาติ: ชาวอเมริกัน
อาชีพ: นักเขียนนวนิยาย และ ครู
ผลงานเด่น: “The Brief Wondrous Life of Oscar Wao”
ตำแหน่ง: นักเขียน
รางวัล: รางวัลพูลิตเซอร์สาขานวนิยาย รางวัลหนังสือแห่งชาติ
นักเขียนชาวอเมริกัน
หมายเหตุ
http://www.junotdiaz.com
จูโนต์ ดิอัซ (อังกฤษ: Junot Díaz) (31 ธันวาคม ค.ศ. 1968 - ปัจจุบัน) จูโนต์ ดิอัซเป็นนักเขียนนวนิยายและอาจารย์สอนวิชาการเขียนสร้างสรรค์ที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ดิแอซเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายโดมินิกันผู้ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สาขานวนิยายสำหรับนวนิยายเรื่อง “The Brief Wondrous Life of Oscar Wao” (ไทย: ชีวิตอันสั้นและบรรเจิดของออสคาร์ วาว) ในปี ค.ศ. 2008 และรางวัลวงนักวิพากษ์หนังสือแห่งชาติในปีเดียวกัน “The Brief Wondrous Life of Oscar Wao” เป็นเรื่องราวของออสคาร์ วาวเด็กชายผู้มีน้ำหนักมากกว่าปกติที่เติบโตขึ้นมาในนิวเจอร์ซีย์ผู้หมกมุ่นกับนวนิยายวิทยาศาสตร์และแฟนตาซี แต่ก็ยังเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับประสบการณ์ภายใต้การปกครองระบบเผด็จการของราฟาเอล ทรูฮิลโลในสาธารณรัฐโดมินิกันซึ่งเป็นดินแดนของบรรพบุรุษของดิแอซเองด้วย
งานเขียน

"Ysrael" (Story, Autumn 1995)
"How To Date A Browngirl, Blackgirl, Whitegirl, or Halfie" (The New Yorker, December 25, 1995)
"Drown" (The New Yorker, January 29, 1996)
"Fiesta 1980" (Story, Winter 1996)
"The Sun, The Moon, The Stars" (The New Yorker, February 2, 1998)
"Otravida, Otravez" (The New Yorker, June 21, 1999)
"Flaca" (Story, Autumn 1999)
"Nilda" (The New Yorker, October 4, 1999)
"The Brief Wondrous Life of Oscar Wao" (The New Yorker, December 25, 2000)
"Wildwood" (The New Yorker, June 11&18, 2007)
"Alma" (The New Yorker, December 24, 2007)
"Homecoming, with Turtle" (The New Yorker, June 14, 2004)
"He'll Take El Alto" (Gourmet, September, 2007)
"Summer Love, Overheated" (GQ, August, 2008)
ดูเพิ่ม

Perales, Contreras Jaime and Lozano, Tovar Wendolyn. "Two Pulitzer Prize (Junot Diaz and Oscar Hijuelos) Talk to Literal Magazine". Latin American Voices. Winter 2008-2009. เก็บถาวร 2012-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ch'ien, Evelyn Nien-Ming.  "The Exploding Planet of Junot Diaz" in Granta online.
Ch'ien, Evelyn Nien-Ming.  "'The Shit That's Other': Unintelligible Languages" in Weird English.  Cambridge, MA: Harvard University Press, 2004. 201-242.
Dalleo, Raphael, and Elena Machado Sáez. "Moving On Up and Out: Lowercase Latino/a Realism in the Work of Junot Díaz and Angie Cruz." The Latino/a Canon and the Emergence of Post-Sixties Literature. New York: Palgrave Macmillan, 2007.
Lennon, John Robert.  "Writers at Cornell: Interview with Junot Díaz".  February 22, 2007.
Suarez, Lucia. The tears of Hispaniola: Haitian and Dominican diaspora memory. Gainesville: University Press of Florida, 2006.
“Junot Díaz: Writer, Tigre, Ghetto Nerd, College Professor.” Lucero, 14 (2003) ; interview.
ประเภทของงานวรรณกรรม
รางวัลพูลิตเซอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เส้นทางนักเขียน. Junot Diaz : ผมต้องตายถ้าไม่ได้อ่านหนังสือ เก็บถาวร 2009-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Junot Diaz official website
Literary Sensation เก็บถาวร 2010-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Junot Diaz on the Charlie Rose show เก็บถาวร 2008-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Interview and Excerpt from the Upcoming Dark America
Daily Collegian (PSU) interview with Díaz เก็บถาวร 2009-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bostonist interview with Díaz
Chasing the Whale: Poets & Writers profile of Junot Díaz เก็บถาวร 2009-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Audio recording of Junot Díaz reading "Boyfriend," a short story from Drown, at the 2008 Key West Literary Seminar. เก็บถาวร 2009-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Audio recording of Junot Díaz reading from The Brief Wondrous Life of Oscar Wao at the 2008 Key West Literary Seminar. เก็บถาวร 2009-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Christchurch City Libraries - Interview with Junot Diaz - "Junot Diaz, the devil and me"
Junot Díaz on Authors@Google
Junot Díaz on the Colbert Report เก็บถาวร 2008-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Video of Junot Diaz at the Sydney Writers' Festival, 2008 เก็บถาวร 2009-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Junot Diaz: On Life after Winning the Pulitzer Prize; nocheLatina
Time Out New York Profile of Junot Diaz
จ็อบ ซิมูเลเตอร์

| Job Simulator: The 2050 Archives |
| --- | --- |
ปกของ จ็อบ ซิมูเลเตอร์
ผู้พัฒนา: Owlchemy Labs
ผู้จัดจำหน่าย: Owlchemy Labs
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 4
วางจำหน่าย: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์เพลย์สเตชัน 4
แนว: Simulation
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
ตัวอย่างเกม
จ็อบ ซิมูเลเตอร์ (อังกฤษ: Job Simulator) หรือชื่อเต็มคือ Job Simulator: The 2050 Archives เป็นวีดีโอเกมแบบความเป็นจริงเสมือนแนวจำลองชีวิตที่ผลิดโดย Owlchemy Lab สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ โดยผู้เล่นจะได้สัมผัสโลกของการทำงาน
ตัวเกม

ในเกมนี้มีการจำลองงาน 4 งานคือ
พนักงานออฟฟิส
พนักงานร้านอาหาร
พนักงานร้านขายของ
พนักงานอู่ซ่อมรถ
การวางจำหนาย

จ็อบ ซิมูเลเตอร์ เป็นเกมแรกที่วางจำหน่ายทาง SteamVR device.ตัวเกมรองรับเครื่องเล่นเกม HTC Vive โดยวางจำหน่ายในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2559 ก่อนที่นักพัฒนาลดราคาเกมลงในภายหลังตามการตอบสนองต่อความคิดเห็นของลูกค้า นักพัฒนาเรียกสิ่งสร้างขึ้นเรื่อยว่า  "smaller human mode" สำหรับผู้เล่นที่ไม่สามารถเล่นเกมความเป็นจริงเสมือน
แหล่งข้อมูลอื่น

official website
ซอฟต์แวร์ทอดทิ้ง

ซอฟต์แวร์ทอดทิ้ง หรือ อะแบนดันแวร์ (อังกฤษ: abandonware) คือซอฟต์แวร์ที่ถูกเจ้าของหรือผู้สร้างทอดทิ้ง และจะไม่สนับสนุนช่วยเหลือผลิตภัณฑ์นั้นอีกต่อไป ถึงแม้ว่าซอฟต์แวร์นั้นยังอยู่ภายใต้กฎหมายลิขสิทธิ์ แต่เจ้าของลิขสิทธิ์อาจไม่แกะรอยหรือบังคับคดีแก่การละเมิดลิขสิทธิ์ก็ได้
ซอฟต์แวร์ทอดทิ้งเป็นรูปแบบหนึ่งของมโนทัศน์ทั่วไปเกี่ยวกับงานลิขสิทธิ์กำพร้า (orphan works)
นิยาม

คำว่า "ซอฟต์แวร์ทอดทิ้ง" กินความหมายกว้างขวาง และหมายรวมถึงซอฟต์แวร์เก่าหลายประเภท เช่น
ซอฟต์แวร์พาณิชย์ที่ไม่สนับสนุนแล้ว แต่ยังเป็นของบริษัทที่อยู่รอดได้ ความใช้งานได้ของซอฟต์แวร์ขึ้นอยู่กับทัศนคติของบริษัทต่อซอฟต์แวร์ บริษัทอันเป็นเจ้าของสิทธิในซอฟต์แวร์ในหลาย ๆ กรณี อาจไม่ใช่บริษัทที่สร้างซอฟต์แวร์ขึ้นแต่แรก หรืออาจไม่รับรู้ถึงความเป็นเจ้าของ บริษัทบางบริษัท เช่น บอร์แลนด์ (Borland) ได้เผยแพร่ซอฟต์แวร์บางชนิดในรูปแบบฟรีแวร์ทางออนไลน์  ส่วนบริษัทอื่น ๆ ไม่เผยแพร่ซอฟต์แวร์รุ่นเก่าให้ใช้ประโยชน์แบบได้เปล่า และไม่อนุญาตให้สำเนาซอฟต์แวร์ด้วย
ซอฟต์แวร์พาณิชย์ที่เป็นของบริษัทแห่งหนึ่งแห่งใด ซึ่งเลิกทำธุรกิจแล้ว บ่อยครั้งที่ไม่มีหน่วยธุรกิจใดออกมาปกป้องลิขสิทธิ์ เมื่อซอฟต์แวร์ถูกเผยแพร่ผ่านเว็บไซต์ที่รวมซอฟต์แวร์ทอดทิ้งต่าง ๆ ตัวอย่างหนึ่งก็คือ ตัวแปลโปรแกรมพีแอล/วันรุ่นดั้งเดิมสำหรับดอส ซึ่งสร้างโดยดิจิทัลรีเสิร์ช บริษัทอื่นไม่สามารถซื้อสิทธิต่าง ๆ ที่ขึ้นอยู่กับซอฟต์แวร์นั้นได้ ดังนั้นจึงไม่มีหนทางที่ทำได้ในทางกฎหมาย
แชร์แวร์ (ซอฟต์แวร์ทดลองใช้) ที่ผู้สร้างยังคงมีไว้ให้ใช้ประโยชน์ได้
แชร์แวร์ที่ไม่สนับสนุนหรือบำรุงรักษาแล้ว
โปรแกรมโอเพนซอร์ซและฟรีแวร์ที่ถูกทอดทิ้ง
จูเซปเป อาร์ชิมโบลโด

จูเซปเป อาร์ชิมโบลโด (อังกฤษ: Giuseppe Arcimboldo หรือ Giuseppe Arcimboldi) (ค.ศ. 1527 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1593) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีผู้มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้เขียนภาพเหมือนแบบมีจินตนาการเช่นเขียนเป็นภาพที่ใช้ผลไม้, ผัก, ดอกไม้, ปลา และหนังสือ ที่จัดประกอบเข้าด้วยกันจนเป็นหน้าตาที่ทราบว่าเป็นภาพเหมือนของผู้ใด
ประวัติ

อาร์ชิมโบลโดเกิดที่มิลานในประเทศอิตาลีเมื่อปี ค.ศ. 1527 เป็นลูกของจิตรกรบิอาจิโอผู้ทำงานที่มหาวิหารมิลานในปี ค.ศ. 1549 อาร์ชิมโบลโดได้รับจ้างให้ออกแบบหน้าต่างประดับกระจกสีให้แก่มหาวิหารที่รวมทั้งหน้าต่างที่เป็นเรื่องราวของนักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย ต่อมาในปี ค.ศ. 1556 อาร์ชิมโบลโดก็ทำงานร่วมกับจุยเซ็ปเป เมดาเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่มหาวิหารมอนซา ในปี ค.ศ. 1558 ก็ได้ร่างภาพสำหรับทอพรมทอแขวนผนังที่เป็นภาพการสิ้นพระชนม์ของพระแม่มารี ซึ่งยังแขวนอยู่บนผนังของมหาวิหารที่โคโมมาจนกระทั่งทุกวันนี้
ในปี ค.ศ. 1562 จุยเซ็ปเปก็ได้รับตำแหน่งเป็นช่างเขียนภาพเหมือนประจำราชสำนักของสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในกรุงเวียนนา และต่อมากับสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 2 และพระราชโอรสสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 ที่ราชสำนักในกรุงปราก นอกจากจะเป็นช่างเขียนแล้วก็ยังเป็นนักตกแต่ง และนักออกแบบเครื่องแต่งกาย พระเจ้าออกัสตัสแห่งแซกโซนีผู้เสด็จมาเยี่ยมเวียนนาระหว่างปี ค.ศ. 1570 และ  ค.ศ. 1573 ได้ทรงมีโอกาสเห็นผลงาน พระองค์จึงมีพระบรมราชโองการให้วาดภาพ  "The Four Seasons" ซึ่งเป็นภาพที่รวมสัญลักษณ์การเป็นพระมหากษัตริย์ของพระองค์
งานปกติของอาร์ชิมโบลโดที่เป็นหัวข้อทางศาสนาก็หมดความนิยมกันไป แต่งานที่เป็นภาพเหมือนที่เขียนจากผัก, ผลไม้, สัตว์ทะเล และรากไม้ที่เป็นที่ชื่นชมของผู้คนร่วมสมัยก็ยังเป็นที่นิยมกันจนถึงทุกวันนี้ นักวิพากษ์ศิลปะถกเถียงกันว่าการวาดภาพประเภทนี้เป็นการวาดของผู้ที่เพียงมีความคิดที่แปลก หรือเป็นเพราะเป็นผู้มีอาการผิดปกติทางจิต นักวิชาการส่วนใหญ่มีความเห็นว่าสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเป็นสมัยที่ผู้คนนิยมปริศนาและของแปลกต่างๆ ฉะนั้นพฤติกรรมของอาร์ชิมโบลโดก็คงจะเป็นพฤติกรรมที่เหมาะสมกับสมัยมากกว่าที่จะเป็นเรื่องของความผิดปกติทางจิต
อาร์ชิมโบลโดเสียชีวิตที่มิลานหลังจากที่ยุติการรับราชการในกรุงเวียนนา ในระหว่างช่วงหลังของอาชีพที่ได้ทำการเขียนภาพเหมือนของสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 และภาพเหมือนตนเองเป็นคนสี่ฤดู ชาวอิตาลีร่วมสมัยสรรเสริญเกียรติคุณของงานของอาร์ชิมโบลโดด้วยโคลงกลอนและบทสรรเสริญ
เมื่อกองทัพสวีเดนเข้าโจมตีกรุงปรากในปี ค.ศ. 1648 ระหว่างสงครามสามสิบปี ภาพเขียนหลายภาพของอาร์ชิมโบลโดก็ถูกนำไปจากงานสะสมของสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2
งานของอาร์ชิมโบลโดพบได้ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงเวียนนาในประเทศออสเตรีย, ปราสาทอัมบราสในอินส์บรุค, พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส และในพิพิธภัณฑ์หลายพิพิธภัณฑ์ในสวีเดน, อิตาลี และ สหรัฐอเมริกา
ผลงาน

งานอันมีลักษณะที่พิสดารของอาร์ชิมโบลโดโดยเฉพาะภาพซ้อนมาพบอีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยจิตรกรลัทธิเหนือจริงเช่นซัลบาดอร์ ดาลี ในปี ค.ศ. 1987 ก็ได้มีการแสดงนิทรรศการงานของอาร์ชิมโบลโดที่พาลัซโซกราสซิที่เวนิส ที่รวมทั้งงานหลายชิ้นที่เป็นภาพที่มีความหมายซ้อน อิทธิพลของงานเขียนของอาร์ชิมโบลโดพบในงานของชิเกโอะ ฟูคูดะ, อิสท์วาน โอโรสซ์, อ็อคตาวิโอ โอแคมโพ และ ซานโดร เดล เพรเท และในงานภาพยนตร์ของ Jan Švankmajer นอกจากจะปรากฏในงานจิตรกรรมแล้ว งานเขียนที่มีลักษณะไปในแนวเหนือจริงของอาร์ชิมโบลโดก็ยังปรากฏในนวนิยายด้วย เช่นในนวนิยาย “2666” ที่เขียนโดย Roberto Bolaño ที่เป็นเรื่องของตัวละครที่เป็นนักเขียนเยอรมันชื่อเบนโน ฟอน อาร์ชิมโบลดิ[ต้องการอ้างอิง]  หรือในนวนิยาย “The Coming of Vertumnus” โดยเอียน วัตสัน
ระเบียงภาพ

“ฤดูหนาว”
ค.ศ. 1573
พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีส
“ฤดูใบไม้ผลิ”
ค.ศ. 1573
พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีส
“ฤดูร้อน”
ค.ศ. 1573
พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีส
“ฤดูใบไม้ร่วง”
ค.ศ. 1573
พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีส
“บรรณารักษ์”
ค.ศ. 1556
Skokloster Castle
สวีเดน
“อากาศ”
ราว ค.ศ. 1566
งานสะสมส่วนบุคคล
“ไฟ”
ราว ค.ศ. 1566
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ
เวียนนา
“อากาศ”
ราว ค.ศ. 1566
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ
เวียนนา
ดูเพิ่ม

ลัทธิเหนือจริง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จุยเซ็ปเป อาร์ชิมโบลโด
www.Giuseppe-Arcimboldo.org เก็บถาวร 2021-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 32 works by Giuseppe Arcimboldo
Giuseppe Arcimboldo at Olga's Gallery
Arcimboldo at TVM เก็บถาวร 2006-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Arcimboldo in the "A World History of Art" เก็บถาวร 2020-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Web Gallery of Art
Arcimboldo at MuseumSyndicate เก็บถาวร 2020-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Arcimboldo at Panopticon Virtual Art Gallery เก็บถาวร 2008-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Skokloster Castle, Sweden เก็บถาวร 2007-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Arcimboldo, from Milan's cathedral to european courts เก็บถาวร 2012-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
“เวอร์ทัมนัส” เทพแห่งฤดูกาล ภาพเหมือนของสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์