stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดรีมส์แคนคัมทรู, เกรเทสฮิตส์ ชุดที่ 1
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Dreams" | Gabrielle Tim Laws | Richie Fermie | 3:46 |
| 2. | "Going Nowhere" | Gabrielle George McFarlane | Jonathan Wales Paul Jervier Steve Jervier | 3:50 |
| 3. | "Because of You" | Gabrielle McFarlane Raymond St. John | McFarlane | 3:49 |
| 4. | "Give Me a Little More Time" | Gabrielle Ben Barson Andy Dean Ben Wolff | The Boilerhouse Boys | 4:56 |
| 5. | "Forget About the World" | Gabrielle Barson Dean Wolff | The Boilerhouse Boys | 4:15 |
| 6. | "If You Ever" (ร่วมกับ East 17) | Carl Martin | Mike Rose Nicholas Foster | 4:15 |
| 7. | "If You Really Cared" | Gabrielle Barson Dean Wolff | The Boilerhouse Boys | 4:52 |
| 8. | "Sunshine" | Gabrielle Jonathan Shorten | Shorten Fermie (co.) | 4:12 |
| 9. | "Rise" | Gabrielle Ollie Dagois Bob Dylan Ferdy Unger-Hamilton | Jonny Dollar Simon Richmond | 3:40 |
| 10. | "When a Woman" | Gabrielle Julian Gallagher Richard Stannard | Gallagher Stannard | 3:12 |
| 11. | "Should I Stay" | Gabrielle Jonathan Sharp | Dollar Richmond | 3:56 |
| 12. | "Out of Reach" | Gabrielle Shorten | Shorten | 3:18 |
| 13. | "Don't Need the Sun to Shine (To Make Me Smile)" | Gabrielle Shorten | Shorten | 3:29 |
| 14. | "If I Walked Away" | Gabrielle Shorten | Shorten | 3:22 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3. | "I Wish" | Gabrielle Jon Douglas | Douglas | 4:49 |
| 4. | "Because of You" | Gabrielle McFarlane Raymond St. John | McFarlane | 3:49 |
| 5. | "Give Me a Little More Time" | Gabrielle Ben Barson Andy Dean Ben Wolff | The Boilerhouse Boys | 4:56 |
| 6. | "Forget About the World" | Gabrielle Barson Dean Wolff | The Boilerhouse Boys | 4:15 |
| 7. | "If You Ever" (ร่วมกับ East 17) | Carl Martin | Mike Rose Nicholas Foster | 4:15 |
| 8. | "If You Really Cared" | Gabrielle Barson Dean Wolff | The Boilerhouse Boys | 4:52 |
| 9. | "Walk On By" | Burt Bacharach Hal David | The Boilerhouse Boys | 3:20 |
| 10. | "Sunshine" | Gabrielle Jonathan Shorten | Shorten Fermie (co.) | 4:12 |
| 11. | "Rise" | Gabrielle Ollie Dagois Bob Dylan Ferdy Unger-Hamilton | Jonny Dollar Simon Richmond | 3:40 |
| 12. | "When a Woman" | Gabrielle Julian Gallagher Richard Stannard | Gallagher Stannard | 3:12 |
| 13. | "Should I Stay" | Gabrielle Jonathan Sharp | Dollar Richmond | 3:56 |
| 14. | "Out of Reach" | Gabrielle Shorten | Shorten | 3:18 |
| 15. | "Don't Need the Sun to Shine (To Make Me Smile)" | Gabrielle Shorten | Shorten | 3:29 |
| 16. | "If I Walked Away" | Gabrielle Shorten | Shorten | 3:22 |
การรับรองยอดขาย

| โซน | ระดับยอดขาย | หน่วย/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| เดนมาร์ก (IFPI Danmark) | แพลทินัม | 50,000^ |
| นิวซีแลนด์ (RMNZ) | ทองคำ | 7,500^ |
| สหราชอาณาจักร (BPI) | 4× แพลทินัม | 1,434,476 |
สรุป
| ยุโรป (IFPI) | 2× แพลทินัม | 2,000,000* |

 *จำนวนยอดขายที่นับจากการรับรองเพียงอย่างเดียว ^จำนวนสินค้าที่นับจากการรับรองเพียงอย่างเดียว
โมเดนา

| โมมเดนา Mòdna (เอมีเลีย) |
| --- | --- |
เทศบาล
Comune di Modena
ปีอัซซากรันเดดูโอโมปีอัซซาโกมูนาเลวังดูกัลกัลเลเรียเอสเตนเซ
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของโมมเดนา 
โมมเดนาที่ตั้งของโมมเดนาในอิตาลี
พิกัด: 44°38′49″N 10°55′32″E﻿ / ﻿44.64694°N 10.92556°E﻿ / 44.64694; 10.92556
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
จังหวัด: โมเดนา (MO)
Frazioni: Albareto, Baggiovara, Ca' Fusara, Cognento, Cittanova, Collegara, Ganaceto, Lesignana, Marzaglia, Navicello, Portile, San Damaso, San Donnino, Tre Olmi, Villanova
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Massimo Mezzetti (PD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 183.23 ตร.กม. (70.75 ตร.ไมล์)
ความสูง: 34 เมตร (112 ฟุต)
ประชากร (31 ธันวาคม 2015)
 • ทั้งหมด: 184,732 คน
 • ความหนาแน่น: 1,000 คน/ตร.กม. (2,600 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Modenese
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 41121-41126
รหัสเขตโทรศัพท์: 059
รหัส ISTAT: 036023 
นักบุญองค์อุปถัมภ์: San Geminiano
วันสมโภชนักบุญ: 31 January
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |
เกณฑ์พิจารณา: Cultural: i, ii, iii, iv
อ้างอิง: 827
ขึ้นทะเบียน: 1997 (สมัยที่ 21st)
โมเดนา (อิตาลี: Modena) เป็นนครและเทศบาลทางตอนใต้ของหุบเขาโป ในจังหวัดโมเดนา แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ทางเหนือของประเทศอิตาลี
เมืองนี้เป็นที่รู้จักในอุตสาหกรรมรถยนต์เนื่องจากโรงงานของผู้ผลิตรถสปอร์ตชั้นนำที่มีชื่อเสียงของอิตาลี อาทิ เฟอร์รารี่, เดโตมาโซ, ลัมโบร์กีนี, ปากานี และ มาเซราตี ตั้งอยู่เมืองนี้ และทุกบริษัทยกเว้นลัมโบร์กีนี มีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองหรือบริเวณใกล้เคียง รถยนต์ รุ่น 360 โมเดนา ของเฟอร์รารี่ ก็ตั้งชื่อตามเมืองแห่งนี้
อำเภอสามชุก

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สามชุก (แก้ความกำกวม)
| อำเภอสามชุก |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Sam Chuk
ที่ว่าการอำเภอสามชุก
คำขวัญ: หลวงพ่อมุ่ยลือนาม หลวงพ่อดำศักดิ์สิทธิ์ ท่าจีนคือชีวิต แหล่งผลิตเกษตรกรรม วัฒนธรรมร่วมใจ ธารน้ำใสบึงระหาร
แผนที่จังหวัดสุพรรณบุรี เน้นอำเภอสามชุก
พิกัด: 14°45′19″N 100°5′41″E﻿ / ﻿14.75528°N 100.09472°E﻿ / 14.75528; 100.09472
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 355.9 ตร.กม. (137.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 52,463 คน
 • ความหนาแน่น: 147.41 คน/ตร.กม. (381.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72130
รหัสภูมิศาสตร์: 7208
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอสามชุก หมู่ที่ 2  ตำบลสามชุก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี 72130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สามชุก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งเป็นอำเภอที่เก่าแก่และมีความสำคัญแห่งหนึ่งในประวัติศาสตร์ไทย
ตลาดสามชุก เป็นตลาดเก่าแก่และชุมชนเก่าแก่ได้รับการประกาศให้เป็นตลาด 100 ปี ในเชิงอนุรักษ์ อยู่ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน ในพื้นที่ตำบลสามชุก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี
วัดหนองผักนาก ตำบลหนองผักนาก
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอสามชุกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ  ติดต่อกับอำเภอเดิมบางนางบวช
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับอำเภอแสวงหา จังหวัดอ่างทองและอำเภอศรีประจันต์
ทิศใต้  ติดต่อกับอำเภอศรีประจันต์และอำเภอดอนเจดีย์
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับอำเภอหนองหญ้าไซ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอสามชุกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 68 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ย่านยาว |  | (Yan Yao) |  |
| 2. | วังลึก |  | (Wang Luek) |  |
| 3. | สามชุก |  | (Sam Chuk) |  |
| 4. | หนองผักนาก |  | (Nong Phak Nak) |  |
| 5. | บ้านสระ |  | (Ban Sa) |  |
| 6. | หนองสะเดา |  | (Nong Sadao) |  |
| 7. | กระเสียว |  | (Krasiao) |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอสามชุกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลสามชุก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามชุกทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลย่านยาว และตำบลกระเสียว
องค์การบริหารส่วนตำบลย่านยาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลย่านยาว (นอกเขตเทศบาลตำบลสามชุก)
องค์การบริหารส่วนตำบลวังลึก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังลึกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองผักนาก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองผักนากทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านสระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านสระทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสะเดา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสะเดาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกระเสียว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระเสียว (นอกเขตเทศบาลตำบลสามชุก)
สะพานพรประชา ที่ตลาดเก่าสามชุก
วัดลาดสิงห์ ตำบลบ้านสระ
อเมริกันซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศอเมริกันซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอเมริกันซามัวเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอเมริกันซามัวไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
กรีฑา > ประเภทชาย

| นักกีฬา | ประเภท | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบก่อนรองชนะเลิศ> ระยะทาง | รอบก่อนรองชนะเลิศ> อันดับที่ | รอบตัดเชือก> ระยะทาง | รอบตัดเชือก> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> ระยะทาง | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Elama Fa’atonu | 100 เมตร | 11.48 | 7 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ยูโด

บทความหลัก: กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
| นักกีฬา | รายการ | รอบ 16 คน> ผล | รอบก่อนรองชนะเลิศ> ผล | รอบรองชนะเลิศ> ผล | Repechage 1> ผล | Repechage 2> ผล | นัดชิงชนะเลิศ> ผล | นัดชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Anthony Liu | ชาย <100 กก. |  Borodavko (LAT)L 0000–0100 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
กีฬาว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
| นักกีฬา | รายการ | รอบอุ่นเครื่อง> เวลา | รอบอุ่นเครื่อง> อันดับ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับ | รอบชิงชนะเลิศ> เวลา | รอบชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ching Maou Wei | 50 เมตร ฟรีสไตล์ | 27.30 | 51 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
| นักกีฬา | รายการ | รอบอุ่นเครื่อง> เวลา | รอบอุ่นเครื่อง> อันดับ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับ | รอบชิงชนะเลิศ> เวลา | รอบชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Megan Fonteno | 100 เมตร ฟรีสไตล์ | 57.45 | 35 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
มวยปล้ำ

บทความหลัก: กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
มวยปล้ำ > ประเภทชาย

| นักกีฬา | รายการ | Qualification> ผลการแข่งขัน | รอบ 16 คน> ผลการแข่งขัน | Quarterfinal> Opposition Result | Semifinal> Opposition Result | Repechage 1> Opposition Result | Repechage 2> Opposition Result | นัดชิงชนะเลิศ> Opposition Result | นัดชิงชนะเลิศ> Rank |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Nathaniel Tuamoheloa | −96 kg |  Isokawa (JPN)L 0–5 VB | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | 18 |
จังหวัดธัญญบุรี

จังหวัดธัญญบุรี บ้างสะกดว่า ธัญญบูรี หรือ ธัญญะบุรี เป็นเขตการปกครองส่วนภูมิภาคในระดับจังหวัดของประเทศไทยในอดีต ที่เกิดขึ้นหลังการพัฒนาที่ดินของ บริษัท ขุดคลองแลคูนาสยาม จำกัด ถือเป็นการพัฒนาที่ดินขนาดใหญ่แห่งแรกของไทย และมีการประกาศใช้โฉนดที่ดินเป็นเอกสารสิทธิ์แห่งแรกของมณฑลกรุงเทพอันเป็นรากฐานพระราชบัญญัติโฉนดที่ดิน พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงตั้งพื้นที่ดังกล่าวให้เป็นเมืองนามว่า "ธัญญบุรี" คือ "เมืองข้าว" และทรงตั้ง "เมืองมีนบุรี" คือ "เมืองปลา" ให้เป็นเมืองคู่กัน
แต่หลังดำรงสถานะเป็นจังหวัดได้เพียง 31 ปี จังหวัดธัญญบุรีได้ถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดปทุมธานี เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 เนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำอันเป็นผลพวงมาจากสงครามโลกครั้งที่ 1 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดปทุมธานี และบางส่วนของเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร
ประวัติ > ก่อนการก่อตั้ง

ก่อนการตั้งจังหวัดธัญญบุรี แต่เดิมพื้นที่นี้ขึ้นกับมณฑลกรุงเทพ เป็นป่ารกชัฏมีดินอุดมสมบูรณ์แต่ขาดแคลนน้ำเป็นที่ราบลุ่มกว้างใหญ่เรียกว่า "ทุ่งหลวง" มิอาจพัฒนาเป็นพื้นที่ปลูกข้าวที่อุดมสมบูรณ์ได้เพราะขาดระบบชลประทาน พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ ทรงก่อตั้ง บริษัท ขุดคลองแลคูนาสยาม จำกัด ขอพระบรมราชานุญาตขุดคลองส่งน้ำเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2431 โดยมี โยคิม แกรซี (Joachim Grassi) วิศวกรชาวอิตาลี ดำเนินการขุดด้วยเครื่องจักรไอน้ำและกุลีจีน ด้วยพื้นที่สัมปทาน 840,000 ไร่ และเต็มโครงการอีก 960,000 ไร่ รวม 1,800,000 ไร่ แม้บริษัทต้องลงทุนมูลค่าหลายล้าน แต่ก็คุ้มค่าเพราะสามารถจัดสรรที่ดินขายได้ ชาวต่างประเทศจึงสนใจซื้อหุ้นบริษัทดังกล่าวเป็นจำนวนมาก นับเป็นการพัฒนาที่ดินขนาดใหญ่แห่งแรกของไทย
เมื่อขุดคลองเสร็จ พ.ศ. 2440 ได้มีการสร้างประตูน้ำทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงพระราชทานชื่อ "ประตูน้ำจุฬาลงกรณ์" คู่กับ "ประตูน้ำเสาวภา" ทั้งพระราชทานชื่อคลองว่า "คลองรังสิตประยูรศักดิ์" ซึ่งเป็นพระนามของพระราชโอรสผู้เป็นพระนัดดาของพระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์เป็นเกียรติสืบมา
แต่การพัฒนาที่ดินครั้งใหญ่นี้เองก็เกิดปัญหา เพราะมีข้าราชการออกตราจองดักหน้าการขุดคลองทับพื้นที่สัมปทานหลายราย ทั้งมีราษฎรนักเลงโตก่อวิวาทมิให้มีการขุด ทำร้ายคนงาน ตลอดจนทรัพย์สินของบริษัท ถึงขั้นมีการฟ้องร้องถึงฎีกาตัดสินความ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงประกาศใช้โฉนดที่ดินเป็นเอกสารสิทธิ์ที่นี่เป็นแห่งแรกของมณฑลกรุงเทพ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444 ซึ่งเป็นรากฐานของพระราชบัญญัติโฉนดที่ดิน พ.ศ. 2451
ประวัติ > การพัฒนาเป็นเมืองและจังหวัด

เมื่อดินดีน้ำอุดม ผู้คนก็หลั่งไหลเข้ามามาก รวมทั้งโจรผู้ร้ายก็ชุกชุมมากโดยเฉพาะปลายเขตจนเรียกกันว่า "หนองเสือ" คือ "เสือปล้น" พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ทรงแก้ปัญหาอีกครั้ง โดยการยกบริเวณนี้เป็นเมือง เรียกว่า "เมืองธัญญบูรี" ขึ้นกับมณฑลกรุงเทพ เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2444 มีนายพันโทพระฤทธิจักรกำจร เป็นผู้ว่าราชการเมืองท่านแรก แบ่งการปกครองเป็น 4 อำเภอ คือ อำเภอเมืองธัญญบุรี อำเภอบางหวาย อำเภอลำลูกกา และอำเภอหนองเสือ ทรงแบ่งพื้นที่คลองแสนแสบตอนล่างเป็น "เมืองมีนบุรี" ให้เป็นเมืองข้าวเมืองปลาคู่กัน และทรงมอบหมายให้พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นราชบุรีดิเรกฤทธิ์ เสนาบดีกระทรวงยุติธรรมตั้งศาลที่เมืองธัญญบุรี จนมีการตั้งศาลเมืองเมื่อวันที่ 1 กันยายนปีเดียวกันนั้น โดยมีฐานะเป็นศาลหัวเมือง
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมพระบรมวงศานุวงศ์ เสด็จเปิดศาลากลางเมืองธัญญบุรี เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2445 โดยเสด็จพระราชดำเนินจากสถานีรถไฟสามเสนถึงสถานีรถไฟคลองรังสิต เวลาสองโมงเช้าเศษ มีผู้ว่าราชการเมือง ข้าราชการ และชาวเมืองได้อัญเชิญดอกไม้ ธูปเทียน และเครื่องสักการะ อัญเชิญลงสู่เรือพระที่นั่งสมจิตรหวัง ถึงเมืองเวลาสี่โมงเศษ ผู้ว่าราชการจังหวัดกราบบังคมทูลถวายรายงานประวัติเมืองและบรรจุลงหีบทองคำลงยาราชาวดีที่ชาวเมืองพร้อมใจทูลเกล้าฯ ถวาย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชดำรัสตอบ และทรงชักเชือกแพรคลุมป้าย ทหารกองเกียรติยศบรรเลงเพลงสรรเสริญพระบารมี ประโคมแตรสังฆ์ฆ้องชัย และชักธงประจำเมืองขึ้นสู่ยอดเสา ราษฎรเข้าถวายข้าวสาร
จากนั้นจึงเสด็จทอดพระเนตรห้องต่าง ๆ ของศาลาว่าราชการเมือง และสถานที่ราชการ เช่น โรงพักพลตระเวน (สถานีตำรวจ) ศาล และโรงพิพิธภัณฑ์ ซึ่งประดับประดาด้วยต้นข้าว และเครื่องจับปลาชนิดต่าง ๆ  เสร็จแล้วเสด็จขึ้นประทับที่บ้านผู้ว่าราชการเมืองชั้นบน ทรงเปลี่ยนเครื่องทรงออกเป็นเครื่องทรงธรรมดา และเสวยพระกระยาหารกลางวัน พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ ส่วนข้าราชการเลี้ยงกันบริเวณรอบบ้านพักผู้ว่าราชการเมือง จากนั้นได้เสด็จมาพระราชทานวิสุงคามสีมาและปิดทองฝังลูกนิมิตวัดมูลจินดาราม จนถึงหกโมงเศษจึงเสด็จขึ้นรถไฟพระที่นั่งกลับวังสวนดุสิต
ทั้งนี้ได้ทรงปลูกต้นอโศกไว้ที่เมืองธัญญบุรีด้วย ปัจจุบันตั้งอยู่ข้างสำนักงานเทศบาลตำบลธัญบุรี แต่ต้นอโศกดังกล่าวตายแล้วมีต้นกร่างกาฝากขึ้นแทน แต่ชาวบ้านก็ยังให้ความเคารพนับถือเคารพบูชากันอยู่ นอกจากนี้ยังทรงปลูกต้นมะฮอกกานี, ไทร และพิกุลด้วย
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเปลี่ยนเมืองเป็นจังหวัด ธัญญบุรีจึงเป็นจังหวัดหนึ่งขึ้นกับมณฑลกรุงเทพ
ประวัติ > การยุบรวมและผลกระทบ

จังหวัดธัญญบุรีดำรงสภาพเป็นเมืองและจังหวัดอยู่นาน 31 ปี จนวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว จังหวัดธัญญบุรีถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดปทุมธานี เพื่อประหยัดงบประมาณราชการ เนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ส่วนจังหวัดมีนบุรีที่เป็นเมืองคู่กันนั้น ได้ถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดพระนคร แม้จะมีการยุบจังหวัดไปแล้วแต่ก็ไม่มีการยุบศาลเมืองธัญบุรี ล่วงมาในปี พ.ศ. 2477 ศาลดังกล่าวได้เลื่อนฐานะขึ้นเป็น "ศาลจังหวัดธัญบุรี" ตามพระราชบัญญัติให้ใช้พระธรรมนูญศาลยุติธรรมพุทธศักราช 2477 ทั้งนี้แม้จะตั้งอยู่ในเขตจังหวัดปทุมธานี แต่การเบิกเงินเดือนรวมทั้งเงินประเภทอื่น ๆ จะต้องเบิกจากกระทรวงยุติธรรมโดยตรง มิได้เบิกจากคลังจังหวัดปทุมธานีดังเช่นศาลในหัวเมืองอื่น ๆ ดังนี้จึงมีผู้นิยมเรียกศาลนี้ว่า "ศาลภูบาล" เพราะเป็นศาลหัวเมืองศาลเดียวเท่านั้น ที่เบิกเงินจากกระทรวงยุติธรรมโดยตรง
หลังจากนั้นเป็นต้นมา พื้นที่ของอดีตจังหวัดธัญญบุรี ได้เปลี่ยนแปลงจากการเป็นแหล่งผลิตข้าวสู่เมืองหลวง ไปเป็นชานเมืองที่รองรับโรงงานอุตสาหกรรมและบ้านจัดสรร ด้วยบริเวณนี้สะดวกกับการเดินเข้ากรุงเทพมหานครมากกว่าปทุมธานี ราชการส่วนกลางจึงแยกมาตั้งหน่วยที่นี่มากกว่า อาทิ พิพิธภัณฑ์, สถานสงเคราะห์ หรือมหาวิทยาลัย แม้ว่าชาวธัญบุรีจะมีรายได้จากการขายหรือเช่าที่นาเดิมแต่เอกลักษณ์ของเมืองข้าวเดิมก็หายไป ในปี พ.ศ. 2552 ผู้รับเหมาของการประปารังสิตได้ขุดต้นพิกุล ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปลูกสองต้นทิ้งลงคลองรังสิต เพื่อวางแนวท่อประปา
อนึ่ง วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ราชบัณฑิตยสถานได้เปลี่ยนแปลงการสะกดจาก ธัญญบุรี เป็น ธัญบุรี
การแบ่งเขตการปกครอง

จังหวัดธัญญบุรี แบ่งเขตการปกครองทั้งหมด 4 อำเภอ คือ
อำเภอเมือง (หรืออำเภอรังสิต)
อำเภอลำลูกกา
อำเภอคลองหลวง (หรืออำเภอบางหวาย)
อำเภอหนองเสือ
แผนที่แสดงคลองรังสิตประยูรศักดิ์
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงเปิดศาลาว่าการเมืองธัญญบูรี
ศาลเมืองธัญญบุรีหลังเก่า
แผนที่จังหวัดปทุมธานี ส่วนพื้นที่ของจังหวัดธัญญบุรีเดิม คือหมายเลข 2, 3, 4 และ 6 อันได้แก่ อำเภอคลองหลวง, ธัญบุรี, หนองเสือ และลำลูกกา ตามลำดับ
ดังโงจิรุ

| --- | --- |
 ซุปดาโกะจากจังหวัดคุมาโมโตะ
ภูมิภาคหลัก: โออิตะ
ระยะเวลาก่อตั้ง: ไม่ทราบ
ผู้ประดิษฐ์ (ผู้ริเริ่ม): ไม่ทราบ
ดังโงจิรุ (ญี่ปุ่น: だんご汁; โรมาจิ: dangojiru) เป็นอาหารท้องถิ่นของจังหวัดโออิตะ มีกินกันทั่วจังหวัด ที่จังหวัดอื่นของเกาะคิวชู ได้แก่ จังหวัดมิยาซากิ, จังหวัดฟุกุโอกะ, จังหวัดซางะ จังหวัดนางาซากิ, จังหวัดคุมาโมโตะ ก็มีอาหารท้องถิ่นที่เรียกว่า ดาโงจิรุ (だご汁) ที่คล้ายกัน แต่ในที่นี้จะกล่าวถึงดังโงจิรุในพื้นที่จังหวัดโออิตะเป็นหลัก
ภาพรวม

เป็นอาหารจากเส้นที่ใช้เส้นแบนที่เรียกว่า "ดังโงะ" ซึ่งทำจาก แป้งสาลี ใส่ในซุปมิโสะ (หรือโชยุ) ซุปประกอบด้วย โกโบ แคร์รอต เห็ดชิเมจิ เนื้อหมู ฯลฯ และมีลักษณะคล้ายกับทนจิรุ การปรุงรสใช้มิโสะข้าวสาลีและดาชิจากนิโบชิ
เส้นที่เรียกว่า "ดังโงะ" นี้ทำโดยการนวดแป้งด้วยน้ำเกลือ จนได้เนื้อแข็งคล้ายติ่งหู จากนั้นพักไว้ จากนั้นฉีกแป้งเป็นชิ้นขนาดเท่าหัวแม่มือแล้วรีดด้วยมือให้เป็นเส้นแบน ๆ ในบางภูมิภาค แทนที่จะใช้เส้นบะหมี่ อาจทำจากแป้งที่ฉีกเป็นชิ้น ๆ และยืดออกเป็นรูปเกี๊ยว
ในภูมิภาคโออิตะมีพื้นที่ราบเพียงเล็กน้อย และในอดีตไม่สามารถเก็บเกี่ยว ข้าว ได้มากตามที่ต้องการ การปลูก ข้าวสาลี จึงได้รับความนิยม มีการทำอาหารและผลิตภัณฑ์แปรรูปหลายอย่างโดยใช้ข้าวสาลี ในจำนวนนั้นดังโงจิรุถือเป็นอาหารของคนธรรมดาสามัญ
เมื่อเส้นดังโงะที่มีลักษณะคล้ายเส้นบะหมี่นี้โรยด้วยคินาโกะและน้ำตาลก็จะได้เป็น ยาเซอุมะ ซึ่งเป็นอาหารท้องถิ่นอีกอย่างของจังหวัดโออิตะ ยาเซอุมะมีการรับประทานกันอย่างแพร่หลายในจังหวัด และยังใช้เป็นเครื่องบูชาในงานเลี้ยงฉลอง เทศกาลบง และ เทศกาลทานาบาตะ
อเล็กซานเดอร์ โพป

| อเล็กซานเดอร์ โพป |
| --- | --- |
รูปเหมือนเขียนโดยไมเคิล ดัห์ล, ป. 1727
เกิด: 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1688(1688-05-21) O.S. ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1744(1744-05-30) (56 ปี) ทวิกเคนแฮม, ประเทศอังกฤษ
ที่ฝังศพ: วิหารเซนต์แมรี, มิดเดิลเซกซ์, ประเทศอังกฤษ
อาชีพ: กวี นักเขียน นักแปล
แนว: กวี, เสียดสี, งานแปล
แนวร่วมในทางวรรณคดี: คติคลาสสิก, วรรณกรรมออกัสตัน
ผลงานที่สำคัญ: The Dunciad, The Rape of the Lock, An Essay on Criticism, ผลงานแปลของโฮเมอร์

ลายมือชื่อ: 
อเล็กซานเดอร์ โพป (อังกฤษ: Alexander Pope; 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1688 (แบบเก่า) – 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1744) เป็นกวี นักแปล และนักแต่งเรื่องเสียดสีชาวอังกฤษในยุคเรืองปัญญา ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นกวีชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้เป็นผู้เผยแพร่วรรณกรรมออกัสตัน โพปเป็นที่รู้จักดีจากบทกวีเสียดสีและวาทกรรมอย่างเรื่อง The Rape of the Lock, The Dunciad และ An Essay on Criticism และจากงานแปลผลงานของโฮเมอร์
ดอกเบี้ย

ในวิชาการเงินและเศรษฐศาสตร์ ดอกเบี้ย (อังกฤษ: interest) เป็นการชำระเงินจากผู้กู้หรือสถาบันการเงินที่เอาเงินฝาก ให้แก่ผู้ให้กู้หรือผู้ฝากเป็นปริมาณที่มากกว่าเงินต้น (คือปริมาณที่ยืมมา) โดยมีอัตราหนึ่ง อัตราดอกเบี้ยเท่ากับปริมาณดอกเบี้ยที่จ่ายหรือได้รับในช่วงเวลาหนึ่งหารด้วยเงินต้นที่กู้หรือให้กู้ (ปกติแสดงเป็นร้อยละ)
ตัวอย่างเช่น ลูกค้าปกติจะจ่ายดอกเบี้ยในการกู้ยืมจากธนาคาร ฉะนั้นเมื่อจ่ายคืนจะต้องจ่ายเงินมากกว่าที่ยืมมา หรือลูกค้าอาจได้รับดอกเบี้ยจากเงินฝาก ฉะนั้นเมื่อถอนคืนจะได้รับมากกว่าเงินที่ฝากไปตอนแรก ในกรณีของเงินฝาก ลูกค้าเป็นผู้ให้กู้ และธนาคารจะมีบทบาทเป็นผู้กู้
ดอกเบี้ยทบต้น (compound interest) หมายความถึง ดอกเบี้ยที่ได้รับจากดอกเบี้ยก่อนหน้านอกเหนือไปจากเงินต้น เมื่อทบต้น ปริมาณหนี้จะเติบโตขึ้นแบบชี้กำลัง และการศึกษาดอกเบี้ยทบต้นในทางคณิตศาสตร์นำไปสู่การค้นพบจำนวน e ในทางปฏิบัติ ดอกเบี้ยมักคำนวณเป็นรายวัน รายเดือนหรือรายปี และผลกระทบจะได้รับอิทธิพลอย่างมากจากอัตราทบต้น
สูตรการคำนวณดอกเบี้ย

A=P+P\cdot \left({\frac {r}{100}}\right)\cdot n
เมื่อ A คือเงินรวมที่ได้รับ P คือเงินต้น r คืออัตราดอกเบี้ยต่อช่วงเวลา และ n คือจำนวนของระยะช่วงเวลา
ดูเพิ่ม

นโยบายการเงิน
แหล่งข้อมูลอื่น

White Paper: More than Math, The Lost Art of Interest calculation เก็บถาวร 2010-11-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mortgages made clear เก็บถาวร 2008-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Financial Services Authority (UK)
OECD interest rate statistics เก็บถาวร 2014-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
You can see a list of current interest rates at these sites:
World Interest Rates เก็บถาวร 2010-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Forex Motion
"Which way to pay" เก็บถาวร 2011-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทางรถไฟสายสุพรรณบุรี

| ทางรถไฟสายสุพรรณบุรี |
| --- | --- |

สถานีรถไฟสุพรรณบุรี
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
เจ้าของ: การรถไฟแห่งประเทศไทย
ที่ตั้ง: จังหวัดราชบุรี จังหวัดนครปฐม จังหวัดสุพรรณบุรี
ปลายทาง: ชุมทางหนองปลาดุก สุพรรณบุรี มาลัยแมน
จำนวนสถานี: 1
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟระหว่างเมือง
ระบบ: รถไฟชานเมือง ของการรถไฟแห่งประเทศไทย
เส้นทาง:   สายใต้
ผู้ดำเนินงาน: การรถไฟแห่งประเทศไทย
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 16 มิถุนายน พ.ศ. 2506; 61 ปีก่อน (2506-06-16)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 78 กิโลเมตร (48 ไมล์)
รางกว้าง: 1,000 mm (3 ft 3 3⁄8 in) มีเตอร์เกจ
ทางรถไฟสายสุพรรณบุรี  เป็นทางรถไฟสายหนึ่ง มีจุดประสงค์เพื่อเชื่อมทางรถไฟสายเหนือและทางรถไฟสายใต้เข้าด้วยกัน โดยเริ่มสำรวจแนวทางการก่อสร้างในปี พ.ศ. 2496 และเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2497 ต่อมาช่วงปี พ.ศ. 2501 - 2504 ทางรถไฟสายนี้ไม่ได้รับงบประมาณจึงหยุดการก่อสร้างชั่วคราว หลังจากนั้นเมื่อได้รับงบประมาณจึงทำการก่อสร้างต่อและเปิดเดินรถเมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2506 โดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์
ในอดีตทางรถไฟสายนี้มีสถานีรายทางมากถึง 11 สถานี (ไม่รวมชุมทางหนองปลาดุก) คือ สถานีรถไฟยางประสาท สถานีรถไฟดอนขุนวิเศษ สถานีรถไฟกำแพงแสน สถานีรถไฟหนองฟัก สถานีรถไฟทะเลบก สถานีรถไฟสะพังเขิน สถานีรถไฟศรีสำราญ สถานีรถไฟหนองผักชี สถานีรถไฟบ้านมะขามล้ม สถานีรถไฟสะแกย่างหมู และสถานีรถไฟสุพรรณบุรี ปัจจุบันทางรถไฟสายนี้ได้ยุบสถานีรายทางเหลือเพียงสถานีเดียว คือ สถานีสุพรรณบุรี ที่เหลือมีฐานะเป็นเพียงที่หยุดรถ และป้ายหยุดรถ ประกอบด้วย ป้ายหยุดรถไฟทุ่งบัว ที่หยุดรถไฟโรงเรียนการบิน ที่หยุดรถไฟศรีสำราญ ป้ายหยุดรถไฟดอนทอง และที่หยุดรถไฟมาลัยแมน ในเส้นทางนี้มีขบวนรถไฟเพียงวันละ 2 ขบวน คือ ขบวนรถชานเมืองที่ 355/356 กรุงเทพ-สุพรรณบุรี-กรุงเทพ
หมายเหตุ : ขบวนรถชานเมืองที่ 355 - 356 วันจันทร์-วันเสาร์ มีเดินเฉพาะตอน กรุงเทพ-ชุมทางหนองปลาดุก วันอาทิตย์ มีเดินจาก กรุงเทพ-สุพรรณบุรี และวันจันทร์มีเดินจาก สุพรรณบุรี-กรุงเทพฯ วันอังคาร-เสาร์ มีเดินเฉพาะตอน ชุมทางหนองปลาดุก-กรุงเทพฯ