stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลเชลซีในฤดูกาล 2014–15
การแข่งขัน > พรีเมียร์ลีก > ผลงานในแต่ละนัด

| นัดที่ | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สนาม | A | H | A | H | A | H | H | A | A | H | A | H | A | H | A | H | A | H | A | A | H | A | H | A | H | H | A | H | A | H | A | H | A | A | H | H | A |   |
| ผล | W | W | W | W | D | W | W | W | D | W | W | W | D | W | L | W | W | W | D | L | W | W | D | W | W | D | W | D | W | W | W | W | D | W | W | D | L | W |
อันดับที่: 1
Last updated: 24 พฤษภาคม 2015.
อ้างอิง: Statto.com

สนาม: A = เยือน; H = เหย้า ผล: D = เสมอ; L = แพ้; W = ชนะ; P = เลื่อนการแข่งขัน
การแข่งขัน > เอฟเอ คัพ

บทความหลัก: เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2014–15
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 มกราคม ค.ศ. 2015 รอบสาม | เชลซี | 3–0 | วัตฟอร์ด | ลอนดอน |
| 16:00 GMT 23:00 (เวลาที่ไทย) | วิลเลียน  58'  เรมี  70'  ซูมา  72' | รายงาน | ปาเรเดส  26'  โตซเซอร์  66' | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 41,010 คน ผู้ตัดสิน: เควิน เฟรนด์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 มกราคม ค.ศ. 2015 รอบสี่ | เชลซี | 2–4 | แบรดฟอร์ด ซิตี | ลอนดอน |
| 15:00 GMT 22:00 (เวลาที่ไทย) | เคฮิลล์  21' รามีเรส  38' | รายงาน | แมคอาร์เดิล  23' สเตด  41' โมราอิส  75' ฮอลลีเดย์  82' ดาร์บี  91' เยอาเตส  93' | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 41,014 คน ผู้ตัดสิน: อันเดร มาร์ริเนอร์ |
การแข่งขัน > ลีก คัพ

บทความหลัก: ฟุตบอลลีกคัพ ฤดูกาล 2014–15
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 กันยายน ค.ศ. 2014 รอบสาม | เชลซี | 2–1 | โบลตัน วันเดอเรอส์ | ลอนดอน |
| 19:45 BST 01:45 (เวลาที่ไทย) | ซูมา  25' ออสการ์  54' | รายงาน | มิลล์ส  31' แพลตลีย์  37' เฮิร์ด  45' สเปียริง  86' | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 40,988 คน ผู้ตัดสิน: เกรแฮม สกอตต์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ตุลาคม ค.ศ. 2014 รอบสี่ | ชรูว์สบิวรี ทาวน์ | 1–2 | เชลซี | ชรูว์สบิวรี |
| 19:45 BST 01:45 (เวลาที่ไทย) | แมนแกน  77' | รายงาน | อาเค  21' ดรอกบา  48' แกรนดิสัน  81' (เข้าประตูตัวเอง) | สนามกีฬา: นิว มีโดว์ ผู้ชมในสนาม: 10,210 คน ผู้ตัดสิน: นีล สวาร์บริค |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 ธันวาคม ค.ศ. 2014 รอบห้า | ดาร์บี เคาน์ตี | 1–3 | เชลซี | ดาร์บี |
| 19:45 GMT 02:45 (เวลาที่ไทย) | บรายสัน  71' บักซ์ตัน  78' มาร์ติน  80' | รายงาน | เชือร์เลอ  3'  82' อาซาร์  23' ลูอิส  56' | สนามกีฬา: ไอโปร สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 30,639 คน ผู้ตัดสิน: โจนาทาน มอสส์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 มกราคม ค.ศ. 2015 รอบรองชนะเลิศ เลกแรก | ลิเวอร์พูล | 1–1 | เชลซี | ลิเวอร์พูล |
| 19:45 GMT 02:45 (เวลาที่ไทย) | เจอร์ราร์ด  39' ลูกัส  44' สเตอร์ลิง  59' | รายงาน | อาซาร์  18' (จุดโทษ) ลูอิส  45' มิเกล  74' | สนามกีฬา: แอนฟีลด์ ผู้ชมในสนาม: 44,573 คน ผู้ตัดสิน: มาร์ติน แอตกินสัน |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 มกราคม ค.ศ. 2015 รอบรองชนะเลิศ เลกสอง | เชลซี | 1–0 (ต่อเวลาพิเศษ)  (2–1 ผลประตูรวม) | ลิเวอร์พูล | ลอนดอน |
| 19:45 GMT 02:45 (เวลาที่ไทย) | เทร์รี  74' อีวานอวิช  89'  94' โกสตา  102' ออสการ์  108' | รายงาน | เฮนเดอร์สัน  42' ลูกัส  53' เจอร์ราร์ด  102' จัน  114' ชเกอร์เตล  116' | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 40,659 คน ผู้ตัดสิน: ไมเคิล โอลิเวอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 2015 รอบชิงชนะเลิศ | เชลซี | 2–0 | ทอตนัม ฮอตสเปอร์ | ลอนดอน |
| 16:00 GMT 23:00 (เวลาที่ไทย) | เทร์รี  45' วอล์กเกอร์  56' (เข้าประตูตัวเอง) วิลเลียน  70' เคฮิลล์  72' กวาดราโด้  85' | รายงาน | ไดเออร์  31' แบนตาแลบ  78' | สนามกีฬา: สนามกีฬาเวมบลีย์ ผู้ชมในสนาม: 89,294 คน ผู้ตัดสิน: แอนโทนี เทย์เลอร์ ผู้เล่นทรงคุณค่า: จอห์น เทร์รี |
การแข่งขัน > ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก

บทความหลัก: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2014–15
การแข่งขัน > ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก > รอบแบ่งกลุ่ม

บทความหลัก: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2014–15 § รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่ม จี
| ทีม | เล่น  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ได้  | เสีย  | ต่าง  | คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  เชลซี | 6 | 4 | 2 | 0 | 17 | 3 | +14 | 14 |
|  ชัลเคอ 04 | 6 | 2 | 2 | 2 | 9 | 14 | −5 | 8 |
|  สปอร์ติง ลิสบอน | 6 | 2 | 1 | 3 | 12 | 12 | 0 | 7 |
|  มารีบอร์ | 6 | 0 | 3 | 3 | 4 | 13 | −9 | 3 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 กันยายน ค.ศ. 2014 1 | เชลซี  | 1–1 |  ชัลเคอ 04 | ลอนดอน, อังกฤษ |
| 19:45 BST 01:45 (เวลาไทย) | ฟาเบรกัส  11' เทอร์รี  59' วิลเลียน  71' | รายงาน | ฮึนเตอลาร์  11'  62' บัวเต็ง  26' โฮเกอร์  87' | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 40,648 คน ผู้ตัดสิน: อีวาน เบเบ็ก (โครเอเชีย) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 กันยายน ค.ศ. 2014 2 | สปอร์ติง ลิสบอน  | 0–1 |  เชลซี | ลิสบอน, โปรตุเกส |
| 19:45 BST 01:45 (เวลาไทย) | การ์วัลญู  25' มารีโอ  43' เมารีซีโอ  63' โซอาเรส  74' | รายงาน | มาติช  34' อีวานอวิช  58' อาซาร์  72' ฟีลีปี ลูอิส  75' ฟาเบรกัส  90+3' | สนามกีฬา: อิสตาจีอู โชเซ อัลวาลาเด ผู้ชมในสนาม: 40,734 คน ผู้ตัดสิน: อันโตนีโอ มาเตอู ลาฮอซ (สเปน) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 ตุลาคม ค.ศ. 2014 3 | เชลซี  | 6–0 |  มารีบอร์ | ลอนดอน, อังกฤษ |
| 19:45 BST 01:45 (เวลาไทย) | เรมี  13' ดรอกบา  23' (จุดโทษ) เทอร์รี  31' วีเลอร์  54' (เข้าประตูตัวเอง) อาซาร์  77' (จุดโทษ), 90' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 41,126 คน ผู้ตัดสิน: แดนนี มักเกลีเอ (เนเธอร์แลนด์) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 4 | มารีบอร์  | 1–1 |  เชลซี | มาริบอร์, สโลวีเนีย |
| 19:45 BST 02:45 (เวลาไทย) | ฟีลีโปวิช  36' อีบรายมี  50' สตอยานอวิช  53' วีเลอร์  85' | รายงาน | ฟีลีปี ลูอิส  24' มาติช  73' | สนามกีฬา: ลยุดสกี วีอาร์ที ผู้ชมในสนาม: 12,646 คน ผู้ตัดสิน: ดานีเอเล ออร์ซาโต (อิตาลี) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 5 | ชัลเคอ 04  | 0–5 |  เชลซี | เกลเซนเคียร์เชิน, เยอรมนี |
| 19:45 BST 02:45 (เวลาไทย) | โฮเกอร์  18' | รายงาน | เทอร์รี  2' วิลเลียน  29' เคิร์ชฮอฟฟ์  44' (เข้าประตูตัวเอง) ดรอกบา  76' รามีเรส  78' | สนามกีฬา: เฟลทินส์อาเรนา ผู้ตัดสิน: โยนัส อีริกส์สัน (สวีเดน) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 ธันวาคม ค.ศ. 2014 6 | เชลซี  | 3–1 |  สปอร์ติง ลิสบอน | ลอนดอน, อังกฤษ |
| 19:45 BST 02:45 (เวลาไทย) | ฟาเบรกัส  8' (จุดโทษ) เชือร์เลอ  16' มิเกล  56' อัซปีลีกูเอตา  87' | รายงาน | ช. ซิลวา  50'  82' การ์วัลญู  58' อ. ซิลวา  79' โอลีเวยรา  90+1' | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 40,734 คน ผู้ตัดสิน: สเวน ออดวาร์ โมเอน (นอร์เวย์) |
การแข่งขัน > ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก > รอบน็อกเอาต์

บทความหลัก: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2014–15 รอบแพ้คัดออก
การแข่งขัน > ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก > รอบน็อกเอาต์ > รอบ 16 ทีมสุดท้าย

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 เลกแรก | ปารี แซ็ง-แฌร์แม็ง  | 1–1 |  เชลซี | ปารีส, ฝรั่งเศส |
| 19:45 GMT 02:45 (เวลาไทย) | ฟาน เดอร์ วีล  52' กาบานี  54' แวร์รัตตี  78' | รายงาน | อีวานอวิช  36'  65' ฟาเบรกัส  73' | สนามกีฬา: ปาร์กเดแพร็งส์ ผู้ชมในสนาม: 46,146 คน ผู้ตัดสิน: คือแนย์ต ชาคือร์ (ตุรกี) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 มีนาคม ค.ศ. 2015 เลกสอง | เชลซี  | 2–2 (ต่อเวลาพิเศษ)  (3–3 a ผลประตูรวม) |  ปารี แซ็ง-แฌร์แม็ง | ลอนดอน, อังกฤษ |
| 19:45 GMT 02:45 (เวลาไทย) | ออสการ์  37' รามีเรส  52' โกสตา  73' เคฮิลล์  81' อาซาร์  96' (จุดโทษ) | รายงาน | อีบราฮีมอวิช  31' มอตตา  33' มาตุยดี  40' ดาวิด ลูอีซ  73'  86' แวร์รัตตี  74' ซิลวา  114' | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 37,692 คน ผู้ตัดสิน: บีเยิร์น เกยเปิร์ส (เนเธอร์แลนด์) |
สถิติ > การลงสนามและการทำประตู

| หมายเลข | ตำแหน่ง | ชื่อ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | เอฟเอ คัพ> ลงเล่น | เอฟเอ คัพ> ประตู | ลีก คัพ> ลงเล่น | ลีก คัพ> ประตู | แชมเปียนส์ ลีก> ลงเล่น | แชมเปียนส์ ลีก> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู | คาดโทษ>  | คาดโทษ>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | GK |  ปีเตอร์ เช็ค | 5 (1) | 0 | 2 | 0 | 4 | 0 | 3 | 0 | 13 (1) | 0 | 0 | 0 |
| 2 | DF |  บรานิสลาฟ อีวานอวิช | 36 | 4 | 0 | 0 | 3 (1) | 1 | 7 | 1 | 41 (1) | 6 | 11 | 1 |
| 3 | DF |  ฟีลีปี ลูอีช | 8 (6) | 0 | 1 | 0 | 5 | 1 | 5 | 0 | 18 (5) | 1 | 3 | 0 |
| 4 | MF |  เซสก์ ฟาเบรกัส | 32 (1) | 3 | 0 (1) | 0 | 4 | 0 | 8 | 2 | 39 (2) | 5 | 9 | 0 |
| 5 | DF |  เคิร์ต ซูมา | 7 (8) | 0 | 2 | 1 | 5 | 1 | 3 (1) | 0 | 15 (6) | 2 | 0 | 0 |
| 6 | DF |  นาธาน อาเก | 0 | 0 | 0 (1) | 0 | 2 | 0 | 0 (1) | 0 | 2 (2) | 0 | 1 | 0 |
| 7 | MF |  รามีเรส | 11 (12) | 1 | 2 | 1 | 1 (2) | 0 | 3 (3) | 1 | 15 (16) | 3 | 4 | 0 |
| 8 | MF |  ออสการ์ | 24 (2) | 6 | 2 | 0 | 3 (1) | 1 | 4 (3) | 0 | 33 (6) | 7 | 4 | 0 |
| 10 | MF |  เอแดน อาซาร์ | 36 | 12 | 0 (1) | 0 | 4 (2) | 2 | 7 | 3 | 42 (3) | 17 | 3 | 0 |
| 11 | FW |  ดีดีเย ดรอกบา | 7 (20) | 3 | 2 | 0 | 2 (3) | 1 | 2 (3) | 2 | 10 (25) | 6 | 4 | 0 |
| 12 | MF |  จอห์น โอบี มิเกล | 5 (12) | 0 | 2 | 0 | 4 | 0 | 1 (1) | 0 | 11 (10) | 1 | 1 | 0 |
| 13 | GK |  ตีโบ กูร์ตัว | 31 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 5 | 0 | 34 | 0 | 1 | 0 |
| 18 | FW |  โลอิก เรมี | 4 (12) | 5 | 2 | 1 | 1 (1) | 0 | 1 (3) | 1 | 8 (16) | 7 | 0 | 0 |
| 19 | FW |  เดียโก โกสตา | 23 (1) | 19 | 0 (1) | 0 | 3 | 0 | 5 (2) | 0 | 31 (4) | 19 | 9 | 0 |
| 21 | MF |  เนมันยา มาติช | 33 (1) | 1 | 0 | 0 | 3 (2) | 0 | 8 | 2 | 40 (2) | 3 | 10 | 1 |
| 22 | MF |  วิลเลียน | 27 (8) | 2 | 0 (2) | 1 | 3 (1) | 0 | 5 (2) | 1 | 31 (12) | 3 | 5 | 0 |
| 23 | MF |  ควน กวาดราโด | 3 (7) | 0 | 0 | 0 | 0 (1) | 0 | 0 (1) | 0 | 2 (6) | 0 | 1 | 0 |
| 24 | DF |  แกรี เคฮิลล์ | 31 (3) | 1 | 2 | 1 | 4 | 0 | 6 | 1 | 39 (2) | 3 | 6 | 0 |
| 26 | DF |  จอห์น เทร์รี | 36 | 3 | 0 | 0 | 4 | 1 | 7 | 2 | 42 | 6 | 3 | 0 |
| 28 | DF |  เซซาร์ อัซปีลีกูเอตา | 28 | 0 | 2 | 0 | 2 (2) | 0 | 4 | 0 | 33 (2) | 0 | 1 | 1 |
| 31 | DF |  แอนเดรส คริสเตนเซน | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 |
| 33 | GK |  มิตเชลล์ บีนีย์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 35 | FW |  โดมินิก โซลันเก | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 (1) | 0 | 0 (1) | 0 | 0 | 0 |
| 36 | FW |  รูเบน ลอฟตัส-ชีก | 1 (1) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 (1) | 0 | 1 (2) | 0 | 0 | 0 |
| 37 | FW |  อิสซียาห์ บราวน์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 46 | GK |  จามาล แบล็กแมน | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 (1) | 0 | 0 (1) | 0 | 0 | 0 |
สถิติ > อันดับดาวซัลโวสูงสุด

รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ.
| Rank | Pos>  | No>  | ชื่อ | พรีเมียร์ลีก | เอฟเอคัพ | ลีกคัพ | แชมเปียนส์ลีก | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | FW | 19 |  โกสตา | 20 | 0 | 1 | 0 | 21 |
| 2 | MF | 10 |  อาซาร์ | 14 | 0 | 2 | 3 | 19 |
| 3 | FW | 18 |  เรมี | 7 | 1 | 0 | 1 | 9 |
| 4 | DF | 26 |  เทร์รี | 5 | 0 | 1 | 2 | 8 |
| 5 | MF | 8 |  ออสการ์ | 6 | 0 | 1 | 0 | 7 |
| 5 | FW | 11 |  ดรอกบา | 4 | 0 | 1 | 2 | 7 |
| 7 | DF | 2 |  อีวานอวิช | 4 | 0 | 1 | 1 | 6 |
| 8 | MF | 4 |  ฟาเบรกัส | 3 | 0 | 0 | 2 | 5 |
| 8 | MF | 14 |  เชือร์เลอ  | 3 | 0 | 1 | 1 | 5 |
| 10 | MF | 7 |  รามีเรส | 2 | 1 | 0 | 1 | 4 |
| 10 | MF | 22 |  วิลเลียน | 2 | 1 | 0 | 1 | 4 |
| 10 | เข้าประตูตัวเอง | เข้าประตูตัวเอง | เข้าประตูตัวเอง | 1 | 0 | 1 | 2 | 4 |
| 13 | MF | 21 |  มาติช | 1 | 0 | 0 | 2 | 3 |
| 13 | DF | 24 |  เคฮิลล์ | 1 | 1 | 0 | 1 | 3 |
| 15 | DF | 5 |  ซูมา | 0 | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 16 | DF | 3 |  ฟีลีปี ลูอิส | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 16 | MF | 12 |  มิเกล | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | รวม | รวม | 73 | 5 | 11 | 20 | 109 |
↑  ออกจากเชลซีในระหว่างตลาดซื้อขายเดือนมกราคม 2015
สถิติ > ภาพรวม

| --- | --- |
แมตช์ทั้งหมด: 54 (38 พรีเมียร์ลีก) (2 เอฟเอคัพ) (8 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก) (6 ฟุตบอลลีกคัพ)
ชนะ: 36 (26 พรีเมียร์ลีก) (1 เอฟเอคัพ) (4 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก) (5 ฟุตบอลลีกคัพ)
เสมอ: 14 (9 พรีเมียร์ลีก) (0 เอฟเอคัพ) (4 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก) (1 ฟุตบอลลีกคัพ)
แพ้: 4  (3 พรีเมียร์ลีก) (1 เอฟเอคัพ) (0 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก) (0 ฟุตบอลลีกคัพ)
ประตูได้: 109 (71 พรีเมียร์ลีก) (5 เอฟเอคัพ) (20 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก) (11 ฟุตบอลลีกคัพ)
ประตูเสีย: 41 (32 พรีเมียร์ลีก) (4 เอฟเอคัพ) (6 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก) (4 ฟุตบอลลีกคัพ)
ประตูผลต่าง: +63 (+38 พรีเมียร์ลีก (+1 เอฟเอคัพ) (+14 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก)  (+7 ฟุตบอลลีกคัพ)
คลีนชีตส์: 23 (17 พรีเมียร์ลีก) (1 เอฟเอคัพ) (3 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก) (2 ฟุตบอลลีกคัพ)
ลงสนามมากที่สุด: 52  เอแดน อาซาร์
ทำประตูมากที่สุด: 20  เดียโก โกสตา
แกนประสาทนำออก

| แกนประสาท (Axon) |
| --- | --- |
แอกซอนของนิวรอนแบบมีหลายขั้ว (multipolar)
ตัวระบุ
MeSH: D001369
FMA: 67308
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
แกนประสาท หรือ แอกซอน หรือ ใยประสาท
(อังกฤษ: axon มาจากภาษากรีกคำว่า ἄξων คือ áxōn แปลว่า แกน) เป็นเส้นใยเรียวยาวที่ยื่นออกจากเซลล์ประสาทหรือนิวรอน และปกติจะส่งกระแสประสาทหรือคำสั่งออกจากตัวเซลล์เพื่อสื่อสารกับเซลล์อื่น ๆ
หน้าที่ของมันก็เพื่อส่งข้อมูลไปยังนิวรอน กล้ามเนื้อ และต่อมต่าง ๆ 
ในเซลล์ประสาทรับความรู้สึกบางอย่างซึ่งมีรูปร่างเป็น pseudounipolar neuron (เซลล์ประสาทขั้วเดียวเทียม) เช่นที่รับความรู้สึกสัมผัสและอุณหภูมิ กระแสประสาทจะวิ่งไปตามแอกซอนจากส่วนปลายเข้าไปยังตัวเซลล์ แล้วก็จะวิ่งออกจากตัวเซลล์ไปยังไขสันหลังตามสาขาอีกสาขาของแอกซอนเดียวกัน
ความผิดปกติของแอกซอนอาจเป็นเหตุให้เกิดความผิดปกติทางประสาทซึ่งมีผลต่อทั้งเซลล์ประสาทในส่วนนอกและส่วนกลาง
ใยประสาทสามารถจัดเป็นสามหมวดคือ ใยประสาทกลุ่มเอเด็ลตา (A delta) กลุ่มบี (B) และกลุ่มซี (C)
โดยกลุ่มเอและบีจะมีปลอกไมอีลินในขณะที่กลุ่มซีจะไร้ปลอก
แอกซอนเป็นส่วนยื่นที่ประกอบด้วยโพรโทพลาสซึมอย่างหนึ่งในสองอย่างที่ยื่นออกจากตัวเซลล์ประสาท
ส่วนยื่นอีกอย่างเรียกว่า ใยประสาทนำเข้า/เดนไดรต์ (dendrite)
แอกซอนจะต่างจากเดนไดรต์หลายอย่าง รวมทั้งรูปร่าง (เดนไดรต์มักจะเรียวลงเทียบกับแอกซอนที่จะคงขนาด) ความยาว (เดนไดรต์มักจะจำกัดอยู่ในปริภูมิเล็ก ๆ รอบ ๆ ตัวเซลล์ ในขณะที่แอกซอนอาจยาวกว่ามาก) และหน้าที่ (เดนไดรต์เป็นส่วนรับสัญญาณในขณะที่แอกซอนจะเป็นส่วนส่งสัญญาณ)
แต่ลักษณะที่ว่านี้ทั้งหมดล้วนแต่มีข้อยกเว้น
แอกซอนจะหุ้มด้วยเยื่อที่เรียกว่า axolemma
ไซโทพลาซึมของแอกซอนมีชื่อโดยเฉพาะว่าแอกโซพลาซึม (axoplasm) ส่วนสุดของแอกซอนที่แตกเป็นสาขา ๆ เรียกว่า telodendron/telodendria
ส่วนสุดของ telodendron ซึ่งป่องเรียกว่าปลายแอกซอน (axon terminal)
ซึ่งเชื่อมกับ dendron หรือตัวเซลล์ของนิวรอนอีกตัวหนึ่ง จุดเชื่อที่ว่านี้เรียกว่าจุดประสานประสาท/ไซแนปส์
นิวรอนบางอย่างไม่มีแอกซอนและจะส่งสัญญาณผ่านเดนไดรต์
ไม่มีนิวรอนใด ๆ ที่มีแอกซอนมากกว่าหนึ่งอัน
แต่ในสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเช่นแมลงและปลิง แอกซอนบางครั้งจะมีส่วนต่าง ๆ ที่ทำงานแทบเป็นอิสระต่อกันและกัน
แอกซอนโดยมากจะแตกสาขา และในบางกรณีจะมีสาขาจำนวนมหาศาล
แอกซอนจะเชื่อมกับเซลล์อื่น ๆ โดยปกติกับนิวรอนอื่น ๆ แต่บางครั้งก็เชื่อมกับกล้ามเนื้อหรือเซลล์ต่อม ผ่านจุดต่อที่เรียกว่า จุดประสานประสาท/ไซแนปส์
ที่ไซแนปส์ เยื่อหุ้มเซลล์ของแอกซอนจะเข้าไปเกือบชิดกับเยื่อหุ้มของเซลล์เป้าหมาย และโครงสร้างพิเศษระดับโมเลกุลจะเป็นตัวส่งสัญญาณไฟฟ้าหรือเคมี-ไฟฟ้าข้ามช่อง
ยังมีไซแนปส์ในระหว่างอื่น ๆ ของแอกซอนซึ่งไม่ใช่ส่วนปลาย โดยเรียกว่า en passant synapse หรือ in passing synapse
ไซแนปส์อื่น ๆ จะอยู่ที่ปลายสาขาต่าง ๆ ของแอกซอน
แอกซอนหนึ่งใยพร้อมกับสาขาทั้งหมดรวม ๆ กัน อาจเชื่อมกับส่วนต่าง ๆ ในสมองและมีจุดเชื่อมคือไซแนปส์เป็นพัน ๆ
กายวิภาค

แอกซอนเป็นเส้นใยที่ใช้ลำเลียงข้อมูลข่าวสารของระบบประสาท เมื่อแอกซอนหลายเส้นรวมกันเป็นมัดก็เรียกว่า เส้นประสาท (nerve)
แอกซอนบางใยอาจยาวถึง 1 เมตรหรือยิ่งกว่านั้น ในขณะที่เหลืออาจยาวเพียงแค่ 1 มิลลิเมตร
แอกซอนที่ยาวที่สุดในร่างกายมนุษย์ก็คือ sciatic nerve ซึ่งวิ่งไปจากส่วนล่างสุดของไขสันหลังไปยังนิ้วโป้งที่เท้าแต่ละข้าง
แอกซอนยังหนา (คือมีเส้นผ่านศูนย์กลาง) ต่าง ๆ กัน
แอกซอนเดี่ยว ๆ โดยมากเล็กมาก ปกติจะหนาประมาณ 1 ไมโครเมตรซึ่งต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ส่องดู
แต่แอกซอนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่หนาสุดก็อาจมีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 20 ไมโครเมตร
ส่วนแอกซอนยักษ์ของหมึก ซึ่งวิวัฒนาการให้ส่งสัญญาณได้เร็วมาก ใหญ่หนาเกือบถึง 1 มิลลิเมตร เท่ากับไส้ดินสอขนาดเล็ก ซึ่งมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
การแตกสาขาของแอกซอนยังต่าง ๆ กันด้วย
แอกซอนในระบบประสาทกลางปกติจะดูเหมือนพุ่มไม้ที่มีสาขาต่าง ๆ มากมาย
เปรียบเทียบกับ granule cell ในสมองน้อย ที่แอกซอนมีจุดต่อเป็นรูปตัว T แยกเป็นใยสองสาขาที่ขนานกัน
การแตกสาขาเป็นพุ่มไม้ทำให้สามารถส่งสัญญาณไปยังนิวรอนเป้าหมายจำนวนมากในสมองเขตเดียวกันพร้อม ๆ กัน
มีแอกซอนสองแบบทั้งในระบบประสาทกลางและนอกส่วนกลาง คือ แบบมีปลอกไมอีลิน และแบบไม่มี
ปลอกไมอีลินเป็นฉนวนไฟฟ้าที่ทำจากไขมัน ซึ่งเกิดจากเซลล์เกลียสองอย่าง
เซลล์ชวานน์จะเป็นตัวหุ้มแอกซอนของเซลล์ประสาทนอกส่วนกลาง คือที่ไม่ได้อยู่ในสมองหรือไขสันหลัง
โอลิโกเดนโดรไซต์จะเป็นตัวหุ้มแอกซอนในระบบประสาทส่วนกลาง คือในสมองและไขสันหลัง
ถ้าดูตามแอกซอนที่หุ้มปลอก จะมีช่องในระหว่างปลอกที่เรียกว่า node of Ranvier (ข้อรันวิเอร์) ในระยะเท่า ๆ กัน เป็นตำแหน่งที่เกิดการแลกเปลี่ยนไอออนระหว่างภายในภายนอกเซลล์ในกระบวนการนำกระแสประสาท
ปลอกไมอีลินทำให้อิมพัลส์ไฟฟ้าสามารถแพร่กระจายไปได้อย่างรวดเร็วในรูปแบบที่เรียกว่า saltatory conduction (การนำไฟแบบกระโดด)
การเสียปลอกไมอีลินจะทำให้เกิดอาการทางประสาทมากมาย เช่นดังที่พบในโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง
ถ้าเอาสมองของสัตว์มีกระดูกสันหลังออกและผ่าเป็นแผ่นบาง ๆ บางส่วนของแต่ละแผ่นจะปรากฏเป็นสีคล้ำและบางส่วนจะมีสีจางกกว่า
ส่วนที่คล้ำเรียกว่า เนื้อเทา และส่วนที่จางเรียกว่า เนื้อขาว
เนื้อขาวได้สีมาจากปลอกไมอีลินของแอกซอน
เพราะสมองส่วนที่มีสีจางจะมีแอกซอนหุ้มปลอกไมอีลินอยู่อย่างหนาแน่น โดยมีตัวเซลล์ประสาทอย่างเบาบาง
เปลือกสมองจะมีชั้นเนื้อเทาหนาที่ผิว โดยมีเนื้อขาวเป็นปริมาตรมากข้างใต้
ซึ่งแสดงว่า ผิวเปลือกสมองโดยมากเต็มไปด้วยตัวเซลล์ ในขณะที่ข้างใต้เต็มไปด้วยแอกซอนหุ้มปลอกที่เชื่อมเซลล์ประสาทต่าง ๆ [ต้องการอ้างอิง]
กายวิภาค > ส่วนแรก (initial segment)

ส่วนแรกสุดของแอกซอน ซึ่งเป็นส่วนที่หนาไร้ปลอกที่เชื่อมกับตัวเซลล์โดยตรง มีคอมเพล็กซ์โปรตีนซึ่งทำหน้าที่โดยเฉพาะ ๆ 
มันยาวประมาณ 25 ไมโครเมตร และทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มศักยะงาน (กระแสประสาท) ของเซลล์
ช่องโซเดียมที่เปิดปิดโดยศักย์ไฟฟ้า (voltage-gated sodium channel) จะหนาแน่นที่ส่วนแรกมากกว่าส่วนอื่น ๆ ของแอกซอนและหนาแน่นกว่าตัวเซลล์ที่ติดกัน ยกเว้นส่วนตัวเซลล์ที่เรียกว่า axon hillock
ช่องโซเดียมที่เปิดปิดโดยศักย์ไฟฟ้าจะพบอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของเยื่อหุ้มแอกซอน และมีส่วนในการจุดชนวนศักยะงาน ในการนำไฟฟ้า และในการสื่อประสาทข้ามไซแนปส์
กายวิภาค > ข้อรันวิเอร์ (Node of Ranvier)

ข้อรันวิเอร์ (Node of Ranvier) หรือช่องว่างระหว่างปลอกไมอีลิน (myelin sheath gap) เป็นส่วนสั้น ๆ ที่ไร้ปลอกของแอกซอนแบบหุ้มปลอกไมอีลิน
โดยพบเป็นระยะ ๆ ในระหว่างปลอกไมอีลินที่แยกเป็นส่วน ๆ ตามแอกซอน
ดังนั้น ที่ข้อรันวิเอร์ ขนาดแอกซอนจะเล็กลง
ข้อเหล่านี้เป็นเขตที่สามารถสร้างศักยะงาน
คือในการนำไฟฟ้าแบบกระโดด (saltatory conduction) ศักยะงานซึ่งสร้าง/เสริมที่แต่ละข้อจะวิ่งโดยแทบไม่ลดกำลังไปยังข้อต่อไป ในที่ซึ่งกระแสไฟจะยังมีกำลังพอเพื่อสร้าง/เสริมศักยะงานแล้วส่งต่อไป
ดังนั้น ในแอกซอนหุ้มปลอก ศักยะงานก็เหมือนกับจะ "กระโดด" จากข้อหนึ่งไปยังอีกข้อหนึ่ง เหมือนข้ามส่วนหุ้มปลอกในระหว่างเพราะนำไฟได้เร็วกว่าส่วนที่ไม่ได้หุ้ม มีผลโดยรวมเป็นการนำไฟฟ้าที่เร็วกว่าแอกซอนที่ไม่หุ้มปลอกแม้ขนาดใหญ่เท่ากัน
ศักยะงาน

ข้อมูลเพิ่มเติม: ศักยะงาน
แอกซอนโดยมากจะส่งกระแสประสาทในรูปแบบของศักยะงาน (action potential) ซึ่งเป็นอิมพัลส์ไฟฟ้าเคมีแบบมีค่าไม่ต่อเนื่อง (วิยุต) ซึ่งวิ่งไปอย่างรวดเร็วตามแอกซอน
เริ่มจากตัวเซลล์และไปสุดที่ปลายแอกซอนโดยเป็นไซแนปส์ที่เชื่อมกับเซลล์เป้าหมาย
ลักษณะโดยเฉพาะของศักยะงานก็คือ เป็นแบบมีหรือว่าไม่มี (all-or-nothing) เพราะศักยะงานทุก ๆ พัลส์ที่สร้างโดยแอกซอน จะมีขนาดและรูปร่างเหมือนกัน
ลักษณะเฉพาะนี้ทำให้ศักยะงานสามารถส่งจากปลายข้างหนึ่งผ่านแอกซอนที่ยาวไปถึงอีกข้างหนึ่งโดยไม่เปลี่ยนแปลง
แต่ก็ยังมีเซลล์ประสาทซึ่งมีแอกซอนสั้น ๆ ที่ส่งสัญญาณเคมีไฟฟ้าแบบ Graded potential ซึ่งมีแอมพลิจูดต่าง ๆ กัน
เมื่อศักยะงานวิ่งไปถึงปลายแอกซอนก่อนไซแนปส์ มันก็จะจุดชนวนกระบวนการสื่อประสาทข้ามไซแนปส์
ขั้นแรกก็คือการเปิดช่องไอออนแคลเซียมที่เยื่อหุ้มแอกซอนอย่างรวดเร็ว ทำให้ไอออนแคลเซียมไหลเข้าเซลล์ผ่านเยื่อหุ้ม
การเพิ่มความเข้มข้นของแคลเซียมภายในเซลล์ที่เป็นผล จะทำให้ถุงไซแนปส์ (synaptic vesicle) เล็ก ๆ ที่หุ้มเก็บสารสื่อประสาท เข้าเชื่อมกับเยื่อหุ้มแอกซอน แล้วปล่อยสารสื่อประสาทออกนอกเซลล์
เป็นกระบวนการลำเลียงสารออกนอกเซลล์ (exocytosis)
สารสื่อประสาทก็จะแพร่ข้ามไปยังตัวรับที่อยู่บนเยื่อหุ้มของเซลล์เป้าหมาย
แล้วเข้ายึดกับตัวรับทำให้ตัวรับเริ่มทำงาน
ขึ้นอยู่กับตัวรับ ผลต่อเซลล์เป้าหมายอาจเป็นการเร้า การยับยั้ง หรือการเปลี่ยนเมแทบอลิซึมบางอย่าง
ลำดับเหตุการณ์เช่นนี้บ่อยครั้งใช้เวลาน้อยกว่า 1/1,000 วินาที (คือ 1 มิลลิวินาที)
หลังจากนั้น ภายในปลายแอกซอนก่อนไซแนปส์ ถุงไซแนปส์ชุดใหม่ก็จะเข้าไปอยู่ใกล้ ๆ กับเยื่อหุ้ม พร้อมที่จะปล่อยสารสื่อประสาทเมื่อศักยะงานอีกพัลส์หนึ่งมาถึง

นอกจากจะส่งศักยะงานไปยังปลายแอกซอน แอกซอนยังสามารถเพิ่มกำลังของศักยะงานได้ด้วย
ซึ่งทำให้แน่นอนว่า ศักยะงานจะมีกำลังวิ่งไปจนถึงปลาย
ในระดับโมเลกุล ช่องโซเดียมที่เปิดปิดโดยศักย์ไฟฟ้าในแอกซอน จะมีขีดเริ่มเปลี่ยนการทำงาน (threshold potential) ที่ต่ำกว่า และมีระยะฟื้นสภาพ (refractory period) ที่เร็วกว่า เพื่อตอบสนองต่อพัลส์ไฟฟ้าในระยะสั้น ๆ
พัฒนาการ

งานศึกษาเซลล์ประสาทของฮิปโปแคมปัสแสดงนัยว่า เซลล์ประสาทในเบื้องต้นจะงอกนิวไรต์ (neurite เป็นส่วนยื่น) หลายอันที่คล้าย ๆ กัน แต่จะมีอันเดียวเท่านั้นที่กลายเป็นแอกซอน
ไม่ชัดเจนว่า การกำหนดว่าจะเป็นแอกซอน หรือการงอกยาวเป็นแอกซอน อะไรเกิดขึ้นก่อน,
แม้จะมีหลักฐานที่ชี้ไปยังกระบวนการหลัง
ถ้าแอกซอนที่ยังไม่ได้พัฒนาเต็มที่ถูกตัดออก ขั้วของเซลล์จะสามารถกลับทาง โดยนิวไรต์อื่น ๆ อาจกลายเป็นแอกซอน
การเปลี่ยนขั้วเช่นนี้จะเกิดก็ต่อเมื่อตัดแอกซอนอย่างน้อย 10 ไมโครเมตรให้สั้นกว่านิวไรต์อันอื่น ๆ
หลังจากที่ตัด นิวไรต์ที่ยาวสุดจะกลายเป็นแอกซอนในอนาคต และนิวไรต์อื่น ๆ รวมทั้งแอกซอนแรกที่ถูกตัด จะกลายเป็นเดนไดรต์
ถ้าใช้แรงดึงทำให้นิวไรต์งอกยาวกว่าอันอื่น ๆ มันก็จะกลายเป็นแอกซอน
อย่างไรก็ดี พัฒนาการของแอกซอนเกิดผ่านปฏิกิริยาที่ซับซ้อนระหว่างการส่งสัญญาณภายนอกเซลล์ (extracellular signaling) การส่งสัญญาณภายในเซลล์ และปัจจัยพลวัตของระบบเส้นใยของเซลล์ (cytoskeleton)
แอกซอนที่กำลังเจริญเติบโตจะงอกไปยังจุดเป้าหมายโดยใช้โครงสร้างที่เรียกว่า growth cone ซึ่งอยู่ที่ส่วนปลายของแอกซอน ถ้าอุปมาด้วยมือ มัดใย F-actin คือ Filopodia จะเป็นเหมือนกับนิ้วมือ เครือข่าย F-actin ที่ดูเป็นแผ่นคือ Lamellipodium จะเป็นหนังระหว่างนิ้วมือ และโครงสร้างที่ทำจากไมโครทิวบูลจะเป็นฝ่ามือ 
การงอกของแอกซอนจะอาศัยการทำงานของตัวรับ (receptor) ที่ผิวเซลล์ ซึ่งตอบสนองต่อสารเคมีต่าง ๆ ในสมองส่วนที่แอกซอนจะงอกไปถึง เช่น เอ็นแคม ลามินิน ไฟโบรเน็คติน ทีแนสซิน เป็นต้น และโปรตีนสำคัญที่ช่วยให้แอกซอนสามารถเคลื่อนที่และรักษารูปร่างไว้ได้ ก็คือ แอกติน (actin) กระบวนการงอก/เดินทางของแอกซอนเช่นนี้อาจเรียกได้ว่า axon guidance
ประวัติ

นักกายวิภาคศาสตร์ชาวเยอรมัน Otto Friedrich Karl Deiters ปกติจะได้เครดิตว่า เป็นผู้ค้นพบแอกซอนโดยแยกมันจากเดนไดรต์
ส่วนนักกายวิภาคศาสตร์ชาวสวิส Albert von Kölliker และชาวเยอรมัน Robert Remak เป็นบุคคลแรกที่ระบุและให้รายละเอียดเกี่ยวกับส่วนแรก (initial segment) ของแอกซอน
โดย ศ. Kölliker เป็นผู้ตั้งชื่อแอกซอนในปี พ.ศ. 2439
นักกายวิภาคศาสตร์ชาวอังกฤษ Alan Hodgkin และ Andrew Huxley ได้เริ่มใช้แอกซอนยักษ์ของหมึกเพื่องานวิจัยในปี 2482 และโดยปี 2495 ก็ได้รายละเอียดกับการสร้างศักยะงานโดยอาศัยไอออน แล้วตั้งแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของศักยะงานคือ Hodgkin-Huxley model
ต่อมาทั้งสองจึงได้รับรางวัลโนเบลร่วมกันในปี 2506
หลังจากนั้น แบบจำลองนี้จึงได้ขยายใช้ในสัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งหมดโดยเรียกว่า สมการ Frankenhaeuser-Huxley
นักกายวิภาคศาสตร์ชาวฝรั่งเศส หลุยส์-อ็องตวน รันวิเอร์ เป็นบุคคลแรกที่กล่าวถึงช่องหรือข้อที่พบบนแอกซอน ดังนั้น ลักษณะเช่นนี้ของแอกซอนทุกวันนี้จึงเรียกอย่างสามัญว่า ข้อรันวิเอร์
ส่วน นักประสาทวิทยาศาสตร์ชาวสเปนซานเตียโก รามอน อี กาฆัล ได้เสนอว่า แอกซอนเป็นสายส่งสัญญาณของนิวรอน แล้วระบุการทำงานของพวกมัน
นักกายวิภาคชาวอเมริกัน Herbert Spencer Gasser (2431-2506) และ Joseph Erlanger (2417-2508) เป็นผู้พัฒนาระบบการจัดหมวดหมู่ของใยประสาทส่วนปลาย ตามความเร็วการนำกระแสประสาทในแอกซอน การหุ้มปลอก และขนาด เป็นต้น[ต้องการอ้างอิง]
ความเข้าใจเกี่ยวกับมูลฐานทางเคมีชีวภาพของศักยะงานปัจจุบันก็ยังก้าวหน้าอยู่ และบัดนี้รวมรายละเอียดเกี่ยวกับช่องไอออนประเภทต่าง ๆ
หมึก Doryteuthis pealeii ได้ใช้เป็นสิ่งมีชีวิตต้นแบบ เพราะเป็นสัตว์ที่มีแอกซอนยาวสุดตามที่รู้จัก
ความบาดเจ็บ

ความบาดเจ็บต่อเส้นประสาทสามารถจัดตามระดับความรุนแรงเป็น neurapraxia, axonotmesis, หรือ neurotmesis
การกระแทกกระเทือนศีรษะ (Concussion) จะจัดว่าเป็นรูปแบบอ่อน ๆ ของ diffuse axonal injury ที่แบบเต็มรูปแบบจะมีรอยโรคเกิดอย่างกว้างขวางในเนื้อขาว
การทำงานผิดปกติของแอกซอนในระบบประสาท เป็นเหตุสำคัญอย่างหนึ่งของโรคทางประสาท (neurological disorder) ที่มีผลต่อเซลล์ประสาททั้งในส่วนกลางและนอกส่วนกลาง
การจำแนก

แอกซอนในระบบประสาทนอกส่วนกลางของมนุษย์ สามารถจัดตามลักษณะทางกายภาพและคุณสมบัติการนำกระแสประสาท
การจำแนก > เส้นประสาทสั่งการ (motor)

เซลล์ประสาทสั่งการส่วนล่าง (Lower motor neurons) มีใยประสาทสองแบบคือ
| ประเภท | การจัดหมวดหมู่  Erlanger-Gasser | เส้นผ่าศูนย์กลาง (µm) | ปลอก | ความเร็ว (m/s) | ใยกล้ามเนื้อ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| α  | Aα | 13-20 | มี | 80-120 | Extrafusal muscle fibers |
| β  | Aβ |  |  |  |  |
| γ  | Aγ | 5-8 | มี | 4-24 | Intrafusal muscle fibers |