stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อินฟันตามารีอา กริสตีนาแห่งสเปน

เจ้าหญิงมารีอา กริสตีนาแห่งสเปน (Infanta Maria Cristina of Spain; มารีอา กริสตีนา เทเรซา อเลฆันดรา กวาดาลูเป มาเรีย เด ลา กอนเซ็ปซิโอน อิลเดฟอนซา วิกตอเรีย เอวเคเนีย เด บอร์บอน อี บัตเต็นแบร์ก; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1911 - 23 ธันวาคม ค.ศ. 1996) เป็นพระราชธิดาในลำดับที่สี่ในพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน และ สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งสเปน อีกทั้งยังเป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 อีกด้วย
ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงมารีอา กริสตีนาประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1911 ณ พระราชวังหลวง กรุงมาดริด โดยเป็นพระราชธิดาองค์เล็กในพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 แห่งสเปน และ สมเด็จพระราชินีมาเรีย คริสตินาแห่งสเปน กับ สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งสเปน พระธิดาองค์เดียวในเจ้าชายเฮนรีแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก และ เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสหราชอาณาจักร พระราชธิดาองค์เล็กของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา
เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1931 ขณะที่เจ้าหญิงมีพระชนมายุ 19 พรรษา สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสเปนเสด็จออกจากประเทศสเปนต่อหน้าการเดินขบวนประท้วงของพวกลัทธิสาธารณรัฐนิยม พระองค์เสด็จไปเพียงลำพังโดยทิ้งพระมเหสีกับพระโอรสและธิดาไว้ แม้ว่าจะไม่ทรงสละราชสมบัติจนกระทั่งถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1941 พระองค์ประทับลี้ภัยอยู่ในต่างประเทศโดยทรงมองดูประเทศสเปนที่เต็มไปด้วยการนองเลือด ความรุนแรง และความเป็นอนาธิปไตยภายใต้รัฐบาลสาธารณรัฐใหม่ อันนำไปสู่สงครามกลางเมืองของสเปนในอีกไม่กี่ปีต่อมา
เจ้าหญิงมาเรีย คริสตินาประทับอยู่ในพระราชวังหลวงกับพระชนนีและพระเชษฐา พระอนุชาและพระภคินี ทุกพระองค์ประทับในประเทศสเปนระยะสุดท้ายที่พระราชวังอันถูกปิดล้อมด้วยกลุ่มคนนิยมสาธารณรัฐ สมเด็จพระราชินีเอนาทรงสงสัยว่าครอบครัวของพระองค์จะจำต้องทนทุกข์ทรมานในชะตากรรมเดียวกับพระญาติในราชวงศ์รัสเซียหรือไม่ แต่สุดท้ายทุกพระองค์สามารถเสด็จออกจากพระราชวังไปทางประตูลับในอุทยาน มุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟเอสกอเรียล และประทับรถไฟข้ามชายแดนไปยังประเทศฝรั่งเศส ก่อนเสด็จต่อไปยังเมืองฟงแตนโบล
อับเนร์ มาเรส

| อับเนร์ มาเรส |
| --- | --- |
เกิด: อับเนร์ มาเรส มาร์ติเนซ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 (38 ปี)
อับเนร์ มาเรส หรือ อับเนร์ มาเรส มาร์ติเนซ  นักมวยสากลอดีตแชมป์โลก 3 รุ่น ชาวเม็กซิโกเชื้อสายอเมริกัน
ประวัติ

มาเรสเริ่มด้วยการชกมวยสากลสมัครเล่น ติดทีมชาติเม็กซิโก และได้เหรียญทองในกีฬาอเมริกากลางเมื่อ พ.ศ. 2545 และเหรียญเงินกีฬาแพนอเมริกัน พ.ศ. 2546 จากนั้นมาเรสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ  6 มกราคม พ.ศ. 2548 ชนะทีเคโอ​ หลุยส์ มาลาวี ยก 2 จากนั้น ชกชนะเรื่อยมาจนได้ครองแชมป์ NABA-WBO รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2550 ชนะน็อค อิลิโดร การ์เซีย ยก 7 ป้องกันแชมป์ได้ 2 ครั้ง ก่อนจะชิงแชมป์โลก IBF รุ่นแบนตัมเวท แต่ไม่สำเร็จ เมื่อทำได้เพียงเสมอกับโยนิ เปเรซเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ มาเรสหันไปชิงแชมป์โลก IBO รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เป็นฝ่ายชนะคะแนน วิค ดาร์ชิเนียน ได้แชมป์มาครอง ก่อนจะชิงแชมป์โลก IBF รุ่นแบนตัมเวท อีกครั้ง คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนน โจเซฟ อัดเบโก เมื่อ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ได้ครองแชมป์โลก หลังจากนั้น อัดเบโกยังข้องใจ ขอแก้มืออีกครั้ง ซึ่งมาเรสเป็นฝ่ายชนะคะแนนอย่างขาดลอยได้อีก จนกระทั่ง โทชิอากิ นิชิโอกะ สละแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท มาเรสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกที่ว่าง ชนะคะแนน เอริก โมเรล อดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท ได้ครองแชมป์อีกรุ่นหนึ่งเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2555 และได้พบกับความพ่ายแพ้ครั้งแรกให้กับ โจนิ กอนซาเลซ นักชกรุ่นเก๋ามากประสบการณ์ โดยแพ้ทีเคโอ​ยกที่ 1 เท่านั้น ถือเป็นการพ่ายแพ้ครั้งแรกในชีวิตมวยอาชีพของมาเรส
เกียรติประวัติ

แชมป์ NABA-WBO รุ่นแบนตัมเวท
ชิง 7 กันยายน 2550 ชนะอาร์ทีดี​ อิสิโดร การ์ซิอา ยก 7
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 17 พฤศจิกายน 2550 ชนะคะแนน ดามิอัน ดาบิด มาร์ซิอาโน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 15 มีนาคม 2551 ชนะทีเคโอ​ ดิออสกาโด กาบี ยก 2
แชมป์โลก IBO รุ่นแบนตัมเวท และแชมป์ WBC Silver รุ่นแบนตัมเวท
ชิง 11 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ชนะ​คะแนน​ วิค ดาร์ชิเนียน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 และชิงแชมป์โลก IBF ในรุ่น​เดียวกัน​ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ชนะคะแนน โจเซฟ อัดเบโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 3 ธันวาคม 2554 ชนะคะแนน โจเซฟ อัดเบโก
สละแชมป์
แชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
ชิง 21 เมษายน  2555 ชนะคะแนน เอริก โมเรล
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 10 พฤศจิกายน​ 2555 ชนะคะแนน อันเซลโม โมเรโน
สละแชมป์​
แชมป์โลก WBC รุ่นเฟเธอร์​เวท
ชิง 4 พฤษภาคม​ 2556 ชนะทีเคโอ​ ดานิเอล ปอนเซ เด เลออน ยก 9
เสียแชมป์ 24 สิงหาคม 2556 แพ้ทีเคโอ​ โจนิ กอนซาเลซ ยก 1
แชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 10 ธันวาคม 2559 ชนะคะแนน เฆซุส กูเอยาร์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 14 ตุลาคม 2560 ชนะคะแนนโดยเทคนิค อันเดรส กูเตร์เรส ยก 4
เสียแชมป์​ 9 มิถุนายน​ พ.ศ. 2561 แพ้คะแนน​ เลโอ ซานตา กรุซ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 เสมอกับ โยนิ เปเรซ
ชิงแชมป์โลก WBA (ซูเปอร์แชมป์​) รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2558 แพ้คะแนน​ เลโอ ซานตา กรุซ
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.abnermares.com/ เก็บถาวร 2013-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
Yahoo! Sports
2002 cadets
Juniors 2004
Profile of Mares in Germany's SPIEGEL magazine (English version)
อแมนด้า มัสตาร์ด

| อแมนด้ามัสต |
| --- | --- |
เกิด: 1990
อาชีพ: ช่างภาพ
เว็บไซต์: www.amandamustard.com
อแมนด้ามัสตาร์ดเป็นช่างภาพชาวอเมริกันประจำที่กรุงเทพมหานครประเทศไทย เธอเป็นผู้สนับสนุนความปลอดภัยในการทำงานของนักข่าวอิสระในพื้นที่ที่มีความขัดแย้งตลอดจนการสนับสนุนความเท่าเทียมกันของผู้หญิงในวงการช่างภาพ.
ประวัติและการทำงาน

มัสตาร์ดเกิดในปีค.ศ.1990 และเติบโตในฟาร์มต้นคริสต์มาสรัฐเพนซิลเวอร์เนียประเทศสหรัฐอเมริกาเธอเล่นเครื่องดนตรีมาริมบา (Marimba)เธอฝึกฝนเรียนรู้ที่จะเป็นช่างภาพอิสระด้วยตนเองและเธอได้ย้ายไปอยู่ที่กรุงไคโรประเทศอียิปต์ในปีค.ศ. 2011 เพื่อติดตามความขัดแย้งและผลกระทบที่สืบเนื่องมากจากเหตุการ์ณอาหรับสปริง( Arab Spring).
หลังจากนั้นมัสตาร์ดได้ย้ายไปประจำที่กรุงเทพมหานครในปีค.ศ.2014 และเธอได้ร่วมงานถ่ายภาพให้กับหลากหลายสำนักข่าวและองค์กรเช่นThe New York Times, Al Jazeera, The Guardian, TIME, The Daily Telegraph, National Geographic Proof, Bloomberg, Explore Parts Unknown, Roads & Kingdoms.
มัสตาร์ดยังมีส่วนร่วมในการสนับสนุนเรื่องความปลอดภัยในการทำงานของนักข่าวอิสระในพื้นที่ขัดแย้งและสนับสนุนความเท่าเทียมกันของผู้หญิงในวงการช่างภาพอย่างต่อเนื่องมาโดยตลอด ในวันที่3ตุลาคมค.ศ.2017เธอได้ตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับผลกระทบของการคุกคามทางเพศต่อการมีส่วนร่วมในวงการช่างภาพของช่างภาพผู้หญิง
ในปีค.ศ. 2016 มัสตาร์ดได้รับเลือกเข้าโครงการJoopSwart Masterclassจากผลงานเรื่องผลกระทบจากการล่วงละเมิดทางเพศเด็กในแต่ละช่วงอายุในและเธอยังได้รับตำแหน่งที่ปรึกษาให้กับศูนย์จริยธรรมเกี่ยวกับการถ่ายภาพ(Photo Ethics Center)
รางวัลและการยอมรับ

2018 - Marilyn Stafford Fotoreportage Award (Honorable Mention)
2016 - Reporting Grants for Womens Stories from IWMF
2016 - JoopSwart Masterclass
2015 - PDN's 30 New and Emerging Photographers to Watch
2015 - Wallis Annenberg Prize (Finalist)
2014 - 30 Under 30 Women Photographers
2011 - PDN: The Shot, First Place
อัสทรีด ฟรางค์

อัสทรีด ฟรางค์ (เกิด 8 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักแสดงโทรทัศน์และภาพยนตร์ชาวเยอรมัน
ภาพยนตร์ที่ได้รับการคัดเลือก

The True Jacob (1960)
A Woman for Life (1960)
Charley's Aunt (1963)
The Gentlemen (1965)
All About Women (1969)
La Horse (1970)
The Bordello (1971)
Au Pair Girls (1972)
The Associate (1979)
บรรณานุกรม

Harvey Fenton & David Flint. Ten Years of Terror: British Horror Films of the 1970s. FAB, 2001.
แหล่งข้อมูลอื่น

อัสทรีด ฟรางค์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เค็นโตะ อิโต

| เค็นโตะ อิโต |
| --- | --- |
伊東 健人
เกิด:  (1988-10-18) 18 ตุลาคม ค.ศ. 1988 (35 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: 81 Produce
ส่วนสูง: 179.8 ซม.
เค็นโตะ อิโต (伊東 健人, 18 ตุลาคม 1988 -) เป็นนักพากย์และนักร้องชาย ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัด 81 Produce ส่วนสูง 179.8 ซม.
ผลงานพากย์

ยากแท้จริงหนอรักของโอตาคุ (นิฟุจิ ฮิโรตากะ)
ยูบิซากิ คาระ ฮงกิ โนะ เน็ตสึโจ ~ชาราโอะ โชโบชิ วะ มาซซูงุ นะ เมะ เดะ วาตาชิ โอะ ไดตะ~ (มิซึโนะ โซมะ)
สาวร็อคบรรเลงโลก!! (ยาสึ)
2.43 พิชิตฝันชมรมวอลเลย์ชายเซอิน (โอดะ ชินอิจิโร)
เกิดใหม่ต่างโลก เพื่อนผมน่ารักโฮกเลยครับ (ทาจิบานะ ฮินาตะ)
มายโฮมฮีโร่ (มาจิมะ เคียวอิจิ)
เกิดใหม่เป็นลูกโอชิ (อาเมมิยะ โกโร)
อาณานิคมสิงคโปร์

สำหรับประเทศในปัจจุบัน ดูที่ ประเทศสิงคโปร์
สิงคโปร์เคยเป็นอาณานิคมอังกฤษเป็นเวลา 144 ปี ยกเว้นในช่วงที่จักรวรรดิญี่ปุ่นครอบครองใน ค.ศ. 1942 ถึง 1945 ในช่วงสงครามแปซิฟิก
เมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตรใน ค.ศ. 1945 ณ ช่วงสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง สิงคโปร์จึงถูกคืนให้กับอังกฤษ ภายหลังได้ยุบสเตรตส์เซตเทิลเมนต์ใน ค.ศ. 1946 และกลายเป็นคราวน์โคโลนีร่วมกับหมู่เกาะโคโคส (คีลิง) กับเกาะคริสต์มาส
คราวน์โคโลนีได้รับการบริหารจากสหราชอาณาจักรจนกระทั่งร์ได้รับสิทธิปกครองตนเองภายในบางส่วนใน ค.ศ. 1955. จากนั้นจึงได้รับสิทธิปกครองตนเองอย่างเต็มตัวในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1959 ทำให้กลายเป็น รัฐสิงคโปร์
สิงคโปร์ได้รวมดินแดนกับสหพันธรัฐมาลายา ซาราวัก และบอร์เนียวเหนือ กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมาเลเซีย เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1963 จึงทำให้การปกครองสิงคโปร์ของสหราชอาณาจักร สิ้นสุดลงเป็นการถาวรในวันดังกล่าว จากนั้นในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1965 สิงคโปร์ถูกแยกออกจากมาเลเซีย กลายเป็นรัฐเอกราช เนื่องจากความแตกต่างทางการเมือง เศรษฐกิจ และชาติพันธุ์
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2562

ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2562
พฤศจิกายน

1 พฤศจิกายน –
ปีเตอร์ คอลลิเออร์ นักเขียน ผู้จัดพิมพ์ชาวอเมริกัน (เกิด 2 มิถุนายน พ.ศ. 2482)
รูดี โบช ผู้รอดชีวิตชาวอเมริกัน (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2471)
2 พฤศจิกายน –
ไบรอัน ทารันตินา นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 27 มีนาคม พ.ศ. 2502)
มารี ลาฟอเรต์ นักร้อง นักแสดงชาวฝรั่งเศส-สวิส (เกิด 5 ตุลาคม พ.ศ. 2482)
3 พฤศจิกายน – เกิร์ต บอยล์ นักธุรกิจชาวอเมริกัน-เยอรมัน (เกิด 6 มีนาคม พ.ศ. 2467)
4 พฤศจิกายน – เกย์ เบิร์น ผู้จัดรายการวิทยุ โทรทัศน์ชาวไอริช (เกิด 5 สิงหาคม พ.ศ. 2477)
5 พฤศจิกายน – ลอเรล กริกส์ นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 28 มิถุนายน พ.ศ. 2549)
6 พฤศจิกายน – ทาซีน อาหมัด ผู้สื่อข่าวชาวปากีสถาน (เกิด 16 ตุลาคม พ.ศ. 2514)
7 พฤศจิกายน – มาเรีย เปเรโก ศิลปินแอนิเมชั่นชาวอิตาลี (เกิด 8 ธันวาคม พ.ศ. 2466)
9 พฤศจิกายน – ไบรอัน มาวินนีย์ ประธานพรรคอนุรักษ์นิยม (เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2483)
10 พฤศจิกายน – เบอร์นาร์ด ไทสัน ผู้บริหารด้านสุขภาพชาวอเมริกัน (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2502)
11 พฤศจิกายน –
เจ้าชายอ็องตวนแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง พระโอรสใน เจ้าชายกาเบรียลแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง (ประสูติ 20 มกราคม พ.ศ. 2472)
ชาร์ลส์ โรเจอร์ส นักฟุตบอลชาวอเมริกัน (เกิด 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2524)
13 พฤศจิกายน – ไนออล ทอยบิน นักแสดง ตลกชาวไอริช (เกิด 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472)
15 พฤศจิกายน – แฮร์ริสัน ดิลลาร์ด นักกีฬากรีฑาชาวอเมริกัน (เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2466)
18 พฤศจิกายน – สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ประสูติ 8 มกราคม พ.ศ. 2486)
20 พฤศจิกายน –
เจค เบอร์ตัน คาร์เพนเตอร์ นักสโนว์บอร์ดชาวอเมริกัน (เกิด 29 เมษายน พ.ศ. 2497)
ไมเคิล เจ. พอลลาร์ด นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2482)
22 พฤศจิกายน – ธัชพงศ์ บัวภา นักร้องชาวไทย (เกิด 30 มกราคม พ.ศ. 2530)
24 พฤศจิกายน –
ไคลฟ์ เจมส์ นักวิจารณ์ ผู้ประกาศข่าว นักข่าว นักเขียน นักแต่งเพลงชาวออสเตรเลีย-อังกฤษ (เกิด 7 ตุลาคม พ.ศ. 2482)
คู ฮา-รา นักร้อง นักแสดงชาวเกาหลีใต้ (เกิด 13 มกราคม พ.ศ. 2534)
ไมเคิล คอป ไดเรนดัล นักแสดง​ นักธุรกิจชาวไทย บิดาของปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล
จอห์น ไซมอน นักเขียน นักวิจารณ์ บล็อกเกอร์ชาวอเมริกัน (เกิด 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2468)
25 พฤศจิกายน – จอร์จ เคลเมนท์ นักบวชนิกายโรมันคาทอลิกชาวอเมริกัน (เกิด 26 มกราคม พ.ศ. 2475)
27 พฤศจิกายน –
โจนาธาน มิลเลอร์ นายแพทย์ นักแสดง นักเขียน ผู้จัดรายการโทรทัศน์ นักอารมณ์ขันชาวอังกฤษ (เกิด 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2477)
วิลเลียม รัคเคลส์เฮาส์ รองอัยการสูงสุดสหรัฐ ผู้ช่วยอัยการสูงสุดสหรัฐ ฝ่ายพลเรือน (เกิด 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2475)
ก็อดฟรีย์ เกา นักแสดง นายแบบชาวไต้หวัน-แคนาดา (เกิด 22 กันยายน พ.ศ. 2527)
28 พฤศจิกายน – มาเรียน แมคคลินตัน ผู้กำกับละคร นักเขียนบท นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2497)
29 พฤศจิกายน –
เออร์วิง เบอร์กี นักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2467)
นาวาโทยาซูฮิโระ นากาโซเนะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น (เกิด 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2461)
วิรัตน์ กัลยาศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ สภาผู้แทนราษฎร (เกิด 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2493)
ภูริวัฒน์ สุวรรณมณี นักร้องชาวไทย (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2535)
รูธ แอนเดอร์สัน นักแต่งเพลง ครู นักดนตรีชาวอเมริกัน (เกิด 21 มีนาคม พ.ศ. 2471)
30 พฤศจิกายน – ไมเคิล ฮาวเวิร์ด​ นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ (เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465)
เชนจ์.โออาร์จี

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 7 กุมภาพันธ์ 2007; 17 ปีก่อน (2007-02-07)
สํานักงานใหญ่: United States
Founder: Ben Rattray
Chief technology officer: Mark Dimas
พนักงาน  : 100 (as of February 2012)
เว็บไซต์: change.org
Change.org เป็นเว็บไซต์จากบริษัท Change.org, Inc. ของสหรัฐอเมริกา สำหรับรวมรณรงค์แคมเปญจน์และการร้องเรียนต่างๆ ทั่วโลก โดยรูปแบบการรณรงค์จะมีทั้งการรณรงค์ที่เสียค่าใช้จ่ายด้วยหน่วยงาน เช่นของทาง องค์การนิรโทษกรรมสากล และ Humane Society หรือการรณรงค์โดยอาสาสมัคร ที่ต้องการร่วมคนที่มีความเห็นคล้ายกัน เพื่อรวบรวมจำนวนคนในการสนับสนุนโครงการ
ข้อมูลเว็บไซต์มีการลงชื่อมากกว่า 1,000,000 ชื่อต่อเดือน และมีโครงการรณรงค์ใหม่ๆ เกิดขึ้นหลายพันหัวข้อในแต่ละเดือน หัวข้อที่มีในเว็บไซต์จะมีหลากหลาย โดยหัวข้อที่เป็นที่นิยม อาทิเช่น ความยุติธรรม สิทธิมนุษยชน การศึกษา สิ่งแวดล้อม สัตว์ สุขภาพ และอาหาร
อัครวิทย์ สุมาวงศ์

อัครวิทย์ สุมาวงศ์ (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2482) รองประธานศาลปกครองสูงสุด  เป็นบุตรของพระมนูเวทย์วิมลนาท (มนูเวทย์ สุมาวงศ์) กับคุณหญิงแฉล้ม มนูเวทย์วิมลนาท
การศึกษา

นิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมดีมาก) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2503)
เนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมาย แห่งเนติบัณฑิตยสภา (พ.ศ. 2504)
นิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับสอง – ขั้นสูง) ยูนิเวอร์ซิตี้คอลเลจ มหาวิทยาลัยลอนดอน (พ.ศ. 2511)
เนติบัณฑิตอังกฤษ (เกียรตินิยมอันดับสอง) สำนักเกรส์อินน์ ลอนดอน (พ.ศ. 2512)
ประกาศนียบัตรกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมาย เปรียบเทียบ สถาบันกฎหมายอเมริกันและกฎหมายระหว่างประเทศ ประเทศสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2519)
รับราชการ

ผู้พิพากษาศาลจังหวัดนราธิวาส (26 พฤษภาคม 2514 – 31 มีนาคม 2515)
ผู้พิพากษาศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช (1 เมษายน 2515 – 31 มีนาคม 2517)
หัวหน้ากองวิชาการ สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ (1 พฤษภาคม 2519 – 30 พฤศจิกายน 2520)
เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม (22 พฤศจิกายน 2520 – 10 กุมภาพันธ์ 2523)
ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลประจำกระทรวง (1 ธันวาคม 2520 – 1 กันยายน 2521)
รองเลขาธิการส่งเสริมงานตุลาการ (2 กันยายน 2521 – 31 มีนาคม 2527)
ผู้พิพากษาศาลแพ่ง (1 เมษายน 2527 – 30 กันยายน 2528)
ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลแพ่ง (1 ตุลาคม 2528 – 30 กันยายน 2532)
ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ (1 ตุลาคม 2532 – 30 กันยายน 34)
ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์ (1 ตุลาคม 2534 – 31 ตุลาคม 2536)
ผู้พิพากษาศาลฎีกา (1 พฤศจิกายน 2536 – 30 กันยายน 2540)
ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา (1 ตุลาคม 2540 – 30 พฤศจิกายน 2540)
อธิบดีผู้พิพากษาศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่าง ประเทศกลาง (1 ธันวาคม 2540 – 30 กันยายน 2542)
อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 8 (1 ตุลาคม 2542 – 21 กุมภาพันธ์ 2543)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2530 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
เจ้าชายพีรยู

| --- | --- |
เจ้าชายพีรยู
ฮันกึล: 비류
ฮันจา: 沸流
อาร์อาร์: Biryu 
เอ็มอาร์: Piryu 
เจ้าชายพีรยู (เกาหลี: 비류,45 ปีก่อนคริสตกาล-9 ปีก่อนคริสตกาล)เป็นพระราชโอรสองค์โตใน พระเจ้าทงมย็อง กับ พระนางโซซอโน มีพระอนุชาอีก 2 พระองค์คือ เจ้าชายยูรี (ต่อมาเป็นพระเจ้ายูรี) และ เจ้าชายอนโจ (สายเลือดเดียวกันโดยตรง) พระองค์มีโรคประจำตัวบวกกับที่ พระนางโซซอโน ได้เสด็จลงใต้เพื่อก่อตั้ง อาณาจักรแพ็กเจ สันนิษฐานว่าพระองค์สวรรคตในเวลาต่อมาก่อนเสด็จขึ้นครองราชย์ อาณาจักรแพ็กเจ ทำให้ราชบัลลังก์ตกเป็นของ เจ้าชายอนโจในเวลาต่อมา
อุสา สุคันธมาลัย

อุสา สุคันธมาลัย มีนามเดิมว่า ทรรพ หรือ ทับ เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2447 ที่  จังหวัดนนทบุรี เป็นธิดาของนายสุทธิ์ และนางเทียบ บิดามารดาของท่านมีวงดนตรี มีชื่อเสียงในด้านเครื่องสาย และบิดาของครูนั้นขับเสภาได้ดี อุสาเริ่มเรียนขับร้องจากท่านบิดาก่อน ตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 10 ขวบ บิดาได้พาไปถวายตัวให้อยู่ในพระอุปถัมภ์ของ พระวิมาดาเธอกรมพระสุทธาสินีนาฎ ซึ่งอุสาได้เรียนขับร้องกับหลวงเสียงเสนาะกรรณ (พัน มุกตวาภัย) และยังได้เป็นศิษย์ของพระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) ซึ่งได้แต่งทางร้องให้อุสาเป็นพิเศษเพลงหนึ่งคือ เพลงทยอยเดี่ยว และเป็นศิษย์ของเจริญ พาทยโกศล และหม่อมซ่มจีน ราชานุประพันธ์ด้วย
อุสาเป็นคนขับร้องประจำวงมโหรีของ พระวิมาดาเธอกรมพระสุทธาสินีนาฏ จนสิ้นรัชกาล วงมโหรีนี้ก็ยุบเลิกไป จึงได้ทูลลาออกจากวังมาอยู่ที่บ้านพี่สาวที่ชื่อทิม เมื่ออายุได้ 20 ปี สมรสกับหลวงประมาณมนูธรรม (สกุล บุณยรัตพันธ์) บุตรชายของเจ้าพระยาศรีธรรมราช (เวก บุณยรัตพันธ์) สมรสได้ประมาณ 9 ปี สามีถึงแก่กรรม ในตอนนั้นหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) ได้เข้ามาประจำอยู่ในวงดนตรีหลวงของรัชกาลที่ 7 แล้ว จึงชักชวนให้อุสาเข้ามาร่วมงานด้วยกัน ต่อมา ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม มีนโยบายรัฐนิยมให้ใช้ชื่อตัวให้เหมาะกับเพศ อุสาซึ่งมีชื่อตัวว่าทับ พยางค์เดียว ไม่เหมาะกับสมัยนิยม จึงเปลี่ยนมาใช้อุสา และตั้งนามสกุลสุคันธมาลัยขึ้นใช้เอง
อุสาได้เคยอัดแผ่นเสียงให้กับห้าง ต.เง็กชวน โดยมีเทียบ คงลายทองเป็นผู้เป่าปี่ และพริ้ง ดนตรีรสเป็นผู้ตีระนาดเอก เพลงที่อุสาร้องและมีชื่อเสียงมาก คือ เพลงฉุยฉายและเพลงช้าปี่ อุสาร้องเพลงครั้งสุดท้ายเมื่อประมาณ พ.ศ. 2523 ในวงครูอาวุโส ซึ่งมหาวิทยาลัยศิลปากรเป็นผู้จัดขึ้น อุสายังร้องเพลงพม่าห้าท่อนและเพลงสี่บทได้ไพเราะ อุสาเสียชีวิตเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2528 รวมอายุได้ 81 ปี
หวานใจนายกระจอก

| หวานใจนายกระจอก |
| --- | --- |

ประเภท: ละครโทรทัศน์
พัฒนาโดย: บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย : ภูริตรา
กำกับโดย: ปวิตร ตรีเมฆ
แสดงนำ: เด่นคุณ งามเนตร พัชรวลัย พงษ์ภมร กฤตฎ์ อมรชัยฤกษ์ ชลธิชา นวมสุคนธ์ ยิ่งยง ยอดบัวงาม เจเน็ต เขียว
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ต้นทุน - ธนพล อินทฤทธิ์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: แค่เธอรับไป - ปราโมทย์ วิเลปะนะ
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 24 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: สมจริง ศรีสุภาพ
ความยาวตอน: 75 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 – 19 ธันวาคม พ.ศ. 2557
หวานใจนายกระจอกเป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า-โรแมนติก-คอมเมดี หนึ่งในละครชุด สามหัวใจเสริมใยเหล็ก บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย ภูริตรา ผลิตโดย บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด กำกับการแสดงโดย ปวิตร ตรีเมฆ ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18:30 - 19:45 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557–19 ธันวาคม พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย เด่นคุณ งามเนตร, พัชรวลัย พงษ์ภมร และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย
รายชื่อนักแสดงนำ

เด่นคุณ งามเนตร  รับบทเป็น  ภูพิง
พัชรวลัย พงษ์ภมร  รับบทเป็น  อิงดาว
กฤตฎ์ อมรชัยฤกษ์  รับบทเป็น  อนาวิล
ชลธิชา นวมสุคนธ์  รับบทเป็น  ณดา
เจเน็ต เขียว  รับบทเป็น  พรหล้า
ยิ่งยง ยอดบัวงาม  รับบทเป็น  นำโชค
ภัณฑิลา ฟูกลิ่น  รับบทเป็น  มัดหมี่
วิวิศน์ บวรกีรติขจร  รับบทเป็น  ช่างโจ้
อนุสรา วันทองทักษ์  รับบทเป็น  นงนุช
ดีใจ ดีดีดี  รับบทเป็น  อุ๋มอิ๋ม
ชนานา นุตาคม  รับบทเป็น  เกศรา (แม่อนาวิล)
ไปรมา รัชตะ  รับบทเป็น  วรรณรี (แม่ณดา)
ชัชวรินทร์ คล้ายนาค  รับบทเป็น  อนวัช (พ่ออนาวิล)
สุรศักดิ์ ชัยอรรถ  รับบทเป็น  วันชาติ (พ่อณดา)
ภูดิท ขุนชนะสงคราม  รับบทเป็น  ก้อง
กีรติ ศิวะเกื้อ  รับบทเป็น  กิ๊บเก๋
กรกฎ พวงสวัสดิ์  รับบทเป็น  ช่างหยก
สุทธาทิพย์ วุฒิชัยประดิษฐ์  รับบทเป็น  พลอย
กรวีร์ พิมสุข  รับบทเป็น  พิม
ปิยะ ชนะสัตรู  รับบทเป็น  แสบ
ฐิภารินทร์ ยอดธนาสวัสดิ์  รับบทเป็น  ฟอง
จิรัฏฐ์ เวทย์วัฒนา  รับบทเป็น  ศักดิ์
นภัสดล เกษศิริ
นิรุติ สาวสุดชาติ
กิตติศักดิ์ อัศวศิริชัยกุล
กมลชนก นิ่มศิริ
พาณิภัค แจ่มมั่งคั่ง
รายชื่อนักแสดงนำ > นักแสดงรับเชิญ

นราวิชญ์ จิตบรรจง  รับบทเป็น  จอง
วันสิริ อ่องอำไพ  รับบทเป็น  อวล
ปวีณา ชารีฟสกุล  รับบทเป็น  มณี (แม่อิงดาว)
พลรัตน์ รอดรักษา  รับบทเป็น  ภูธร (พ่อภูพิง)
ปริศนา กล่ำพินิจ  รับบทเป็น  สายใจ (แม่ภูพิง)
ชาคริฐ จตุพรวัฒนพนธ์
ด.ญ. กุลฑีรา ยอดช่าง รับบทเป็น อิงฟ้า (น้องสาวของอิงดาว)
เพลงประกอบละคร

เพลง ต้นทุน (เพลงเปิด) - ขับร้องโดย เสือ ธนพล อินทฤทธิ์
เพลง แค่เธอรับไป (เพลงปิด) - ขับร้องโดย ปราโมทย์ วิเลปะนะ
เพลง หายใจไม่ออก - ขับร้องโดย Chilling Sunday
ข้อมูลการออกอากาศ

วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ละครงดออกอากาศ เนื่องจากโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย (ทรท.) ถ่ายทอดสดพิธีจุดเทียนชัยถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จากมณฑลพิธีท้องสนามหลวง ตั้งแต่เวลา 18.30 - 20.00 น.
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละคร หวานใจนายกระจอก : กระปุก
เรื่องย่อละคร หวานใจนายกระจอก : Manager Online[ลิงก์เสีย]
หวานใจนายกระจอก ที่สยามโซน
เพลงประกอบละคร หวานใจนายกระจอก : Qikplay.com
| ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครวันจันทร์ - ศุกร์ 18:30 - 19:45 น>  |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | หวานใจนายกระจอก | ถัดไป |
| เสื้อสีฝุ่น | หวานใจนายกระจอก | ลูกไม้ลายรัก |
อาดรีอัน โฮเฟิน

อาดรีอัน โฮเฟิน
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
อาดรีอัน โฮเฟิน (18 พฤษภาคม ค.ศ. 1922 – 28 เมษายน ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชายชาวออสเตรีย
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก > นักแสดง

Tromba (1949)
The Orplid Mystery (1950)
The White Hell of Pitz Palu (1950)
Dr. Holl (1951)
Season in Salzburg (1952)
I Lost My Heart in Heidelberg (1952)
Stars Over Colombo (1953)
Meine Schwester und ich (1954)
Victoria in Dover (1954)
Canaris (1954)
As Long as You Live (1955)
The Three from the Filling Station (1955)
Bonsoir Paris, bonjour l'amour (1956)
Kaiserjäger (1956)
Jungle Girl and the Slaver (1957)
Lilli – ein Mädchen aus der Großstadt (1958)
The Beautiful Legs of Sabrina (1958)
Foxhole in Cairo (1959)
I Aim at the Stars (1960)
Seven Daring Girls (1960)
The White Horse Inn (1960)
The Puzzle of the Red Orchid (1962)
The Black Cobra (1963)
Der Fluch der grünen Augen (1964)
Tim Frazer jagt den geheimnisvollen Mister X (1964)
Seven Hours of Gunfire (1965)
Jesse James' Kid (1965)
Avec la peau des autres (1966)
Succubus (1968)
Martha (1974)
Fox and His Friends (1975)
Inside Out (1975)
Shadow of Angels (1976)
Petty Thieves (1977)
Waldrausch (1977)
Car-napping (1980)
Lili Marleen (1981)
Looping (1981)
แหล่งข้อมูลอื่น

Adrian Hoven ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (ประจวบ กนฺตาจาโร)

| สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (ประจวบ กนฺตาจาโร) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: 14 มิถุนายน พ.ศ. 2469 (82 ปี)
มรณภาพ: 3 มกราคม พ.ศ. 2550
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: น.ธ.เอก, ป.ธ. 5
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
อุปสมบท: 22 เมษายน พ.ศ. 2489
พรรษา: 63
ตำแหน่ง: อดีตรักษาการเจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุต อดีตเจ้าอาวาสวัดมกุฏกษัตริยาราม
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (ประจวบ กนฺตาจาโร)  เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย  อดีตเคยดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น คณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช  รักษาการเจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุต กรรมการมหาเถรสมาคม ประธานอำนวยการฝึกอบรมพระธรรมทูตไปต่างประเทศ (ธรรมยุต) อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เจ้าอาวาสวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสีลาจารวัตรมีความรอบรู้ทั้งในทางคดีโลกและคดีธรรม กล่าวได้อย่างเต็มภาคภูมิว่า เป็นสมเด็จพระราชาคณะรูปแรกของไทยที่สำเร็จการศึกษาในทางคดีโลกถึงชั้นปริญญาเอก
ประวัติ

สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ นามเดิม ประจวบ เนียมหอม เกิดเมื่อวันจันทร์ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 8 ปีขาล ตรงกับวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2469 ที่หมู่บ้านโรงจีน ตำบลบางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรคนที่หนึ่งของคุณพ่อคง คุณแม่ท้อน เนียมหอม ได้เข้าเรียนระดับประถมเมื่ออายุ 10 ปี ที่โรงเรียนเฉลียววิทยา วัดเหนือ บางแพ
อายุได้ 12 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 ณ วัดเหนือบางแพ ตำบลบางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี โดยมีพระธรรมเสนานี (เงิน นนฺโท) วัดสัตตนารถปริวัตรวรวิหาร อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูนาถ สุมโน เจ้าอาวาสวัดเหนือบางแพ ตำบลบางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี เป็นพระศีลาจารย์
เมื่ออายุได้ 14 ปี พ.ท.วิบูล สิริสุภาส ซึ่งขณะนั้นยังดำรงอยู่ในสมณเพศและดำรงสมณศักดิ์ที่พระครูวิบูลธรรมคุต วัดราชบพิธ กรุงเทพมหานคร ได้นำเข้ามาฝากตัวให้อยู่กับสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (จวน อุฏฺฐายี) ครั้งยังทรงดำรงสมณศักดิ์ที่พระเทพเวที วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2483
อายุย่างเข้า 21 ปี ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2489 โดยมีสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (จวน อุฏฺฐายี) ขณะทรงดำรงสมณศักดิ์ที่พระธรรมปาโมกข์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมกิจจานุการี (ผัน กิจฺจการี) วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระเทพกิตติเมธี (หิ้น คนฺธาโร) วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร ครั้งยังดำรงสมณศักดิ์ที่พระปริยัติเมธี เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้นามฉายา กนฺตาจาโร
ประวัติ > วิทยฐานะ

แผนกธรรม นักธรรมเอก
แผนกบาลี เปรียญธรรม 5 ประโยค
แผนกสามัญ
ประโยคเตรียมอุดมศึกษา (ม. 8)
ประโยคครู พ.
ประโยคครู พ.ป.
ปริญญาตรี ศาสนศาสตร์บัณฑิต (ศน.บ.) จากสภาการศึกษามหามกุฏราชวิทยาลัย
พ.ศ. 2509 ปริญญาโท (M.A.) ทางปรัชญา จากมหาวิทยาลัยพาราณสี ประเทศอินเดีย
พ.ศ. 2530 ปริญญาเอก (Ph.D.) ทางปรัชญา จากมหาวิทยาลัยพาราณสี ประเทศอินเดีย
ได้รับพระราชทานรางวัลเสาเสมาธรรมจักรจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในฐานะผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา ประจำปี ๒๕๒๖