stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยองค์การระหว่างประเทศ

| การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยองค์การระหว่างประเทศ |
| --- | --- |
เครื่องหมายของการประชุมต้นแบบของสัญลักษณ์ปัจจุบันของสหประชาชาติ
วันที่: 25 เมษายน ค.ศ. 1945 (1945-04-25)– 26 มิถุนายน ค.ศ. 1945 (1945-06-26)
เมือง: ซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยองค์การระหว่างประเทศ (อังกฤษ: United Nations Conference on International Organization, UNCIO) เป็นการประชุมของผู้แทนจาก 50 ชาติฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งมีขึ้นระหว่างวันที่ 25 เมษายน จนถึง 26 มิถุนายน ค.ศ. 1945 ในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ในการประชุมนี้ ผู้แทนจากแต่ละประเทศทบทวนและเขียนความตกลงดัมบาร์ตันโอ๊กส์ขึ้นใหม่ การประชุมดังกล่าวส่งผลให้มีการสถาปนากฎบัตรสหประชาชาติ ซึ่งเปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน การประชุมดังกล่าวมีทูตสหรัฐ อัลเกอร์ ฮิสส์ เป็นประธาน
ประเทศที่เข้าร่วม

อาร์เจนตินา
เบลเยียม
โบลิเวีย
วาร์กัส
ชิลี
จีน
โคลอมเบีย
คอสตาริกา
คิวบา
เชโกสโลวาเกีย
เดนมาร์ก
สาธารณรัฐโดมินิกัน
เอกวาดอร์
อียิปต์
เอลซัลวาดอร์
เอธิโอเปีย
ฝรั่งเศส
กรีซ
กัวเตมาลา
เฮติ
ฮอนดูรัส
จักรวรรดิอิหร่าน
อิรัก
เลบานอน
ไลบีเรีย
ลักเซมเบิร์ก
เม็กซิโก
เนเธอร์แลนด์
นิการากัว
นอร์เวย์
ปานามา
ปารากวัย
เปรู
ซาอุดีอาระเบีย
ซีเรีย
ตุรกี
สหภาพโซเวียต
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
สหราชอาณาจักร
ออสเตรเลีย
แคนาดา
อินเดีย
นิวซีแลนด์
แอฟริกาใต้
สหรัฐ
ฟิลิปปินส์
อุรุกวัย
เวเนซุเอลา
ยูโกสลาเวีย
โปแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

The United States and the Founding of the United Nations, August 1941 - October 1945
Sound recordings of the United Nations Conference on International Organization (1945 : San Francisco, Calif.) Proceedings, 1945
President Truman's Address To Opening Session Of United Nations Conference On International Organization At San Francisco
V. K. Wellington Koo's speech 'The Conference and China' to the Commonwealth Club of California เก็บถาวร 2011-06-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประวัติศาสตร์การทูตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- | --- |
การประชุม:  U.S.-British Staff Conference (1941)  First Inter-Allied Meeting (1941)  การประชุมแอตแลนติก (1941)  Second Inter-Allied Meeting (1941)  การประชุมมอสโกครั้งที่ 1 (1941)  การประชุมอาร์เคเดีย (1941–1942)  การประชุมวอชิงตันครั้งที่ 2 (1942)  การประชุมมอสโกครั้งที่ 2 (1942)  การประชุมกาซาบล็องกา (1943)  Adana Conference (1943)  การประชุมวอชิงตันครั้งที่ 3 (1943)  การประชุมควิเบกครั้งที่ 1 (1943)  การประชุมมอสโกครั้งที่ 3 (1943)  การประชุมไคโร (1943)  การประชุมมหาเอเชียบูรพา (1943)  การประชุมเตหะราน (1943)  การประชุมไคโรครั้งที่ 2 (1943)  Commonwealth Prime Ministers' Conference (1944)  การประชุมเบรตตันวูดส์ (1944)  การประชุมดัมบาร์ตันโอคส์ (1944)  การประชุมควิเบกครั้งที่ 2 (1944)  การประชุมมอสโกครั้งที่ 4 (1944)  การประชุมมอลตา (1945)  การประชุมยอลตา (1945)  การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยองค์การระหว่างประเทศ (1945)  การประชุมพ็อทซ์ดัม (1945) 
แถลงการณ์ และสนธิสัญญา:  ความตกลงมิวนิก (1938)  กติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพ (1939)  กติกาสัญญาเหล็ก (1939)  กติกาสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างอังกฤษ–ไทย (1940)  Destroyers for Bases Agreement (1940)  Franco-Italian Armistice (1940)  สนธิสัญญาสันติภาพมอสโก (1940)  กติกาสัญญาไตรภาคี (1940)  Declaration of St James's Palace (1941)  Anglo-Soviet Agreement (1941)  Armistice of Saint Jean d'Acre (1941)  กฎบัตรแอตแลนติก (1941)  German–Turkish Treaty of Friendship (1941)  Paris Protocols (1941)  Anglo-Soviet Treaty of 1942 (1942)  Declaration by United Nations (1942)  การสงบศึกกัสซีบีเล (1943)  Cairo Declaration (1943)  ปฏิญญามอสโก (1943) แถลงการณ์สี่ชาติ  Sino-American Treaty for the Relinquishment of Extraterritorial Rights in China (1943)  Sino-British Treaty for the Relinquishment of Extra-Territorial Rights in China (1943)  การสงบศึกมอสโก (1944)  กฎบัตรเนือร์นแบร์ค (1945)  ความตกลงพ็อทซ์ดัม (1945)  ปฏิญญาพ็อทซ์ดัม (1945)  กฎบัตรสหประชาชาติ (1945)  สนธิสัญญาสันติภาพปารีส (1947)  สนธิสัญญาซานฟรานซิสโก (1951) 
องค์การ:  Anglo-French Supreme War Council  Sino-American Cooperative Organization  คณะกรรมการที่ปรึกษาแห่งยุโรป  Council of Foreign Ministers 
เกี่ยวข้อง:  ตราสารยอมจำนนของเยอรมนี  ตราสารยอมจำนนของญี่ปุ่น
การนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพ

| การนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพ (Cardiopulmonary resuscitation) |
| --- | --- |
หัตถการและการตรวจทางห้องปฏิบัติการ
การฝึกการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพกับหุ่นจำลอง
ICD-9:: 99.60
MeSH: D016887
OPS-301 code:: 8-771
การนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพ (อังกฤษ: Cardiopulmonary resuscitation) หรือ ซีพีอาร์ เป็นหัตถการฉุกเฉินทางการแพทย์สำหรับผู้ที่หัวใจหยุดเต้น หรือหยุดหายใจในบางกรณี อาจทำโดยบุคลากรทางการแพทย์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลผู้ป่วยฉุกเฉิน หรือโดยคนทั่วไปที่ได้รับการฝึกก็ได้
ตลอด 50 ปีที่ผ่านมา การนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพนั้นประกอบด้วยการจำลองการไหลเวียนโลหิต (เช่น การนวดหัวใจ) และการจำลองการหายใจ (เช่น การผายปอด)  อย่างไรก็ดี ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 สมาคมโรคหัวใจแห่งสหรัฐอเมริกา (American Heart Association) และสภาการกู้ชีพยุโรป (European Resuscitation Council) เสนอให้เห็นถึงผลดีของการนวดหัวใจเพียงอย่างเดียวโดยไม่ต้องผายปอดสำหรับผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นผู้ใหญ่ ส่วนการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพนั้นยังคงทำอยู่เป็นส่วนหนึ่งของการกู้ชีวิตระดับสูงจนกว่าหัวใจของผู้ป่วยจะกลับมาเต้นตามปกติ หรือเสียชีวิต
หลักการของการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพไม่ใช่การทำให้หัวใจเต้นขึ้นใหม่ แต่เป็นเพื่อรักษาให้มีการไหลเวียนของเลือดนำออกซิเจนไปเลี้ยงสมองและหัวใจ เป็นการชะลอการตายของเนื้อเยื่อและเพิ่มโอกาสที่ผู้ป่วยจะฟื้นกลับขึ้นมาโดยไม่มีความเสียหายถาวรเกิดขึ้นกับสมอง ปกติแล้วการกระตุ้นให้หัวใจเต้นขึ้นใหม่จะต้องใช้การกู้ชีพขั้นสูง เช่น การช็อตไฟฟ้าหัวใจ
ข้อบ่งชี้

ข้อบ่งชี้ของการเริ่มการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพนั้นใช้สำหรับบุคคลที่ไม่ตอบสนอง (unresponsive) และไม่หายใจหรือหายใจเฮือก มีโอกาสมากที่จะอยู่ในภาวะหัวใจหยุด ถ้ายังมีชีพจรอยู่แต่ไม่หายใจ (ภาวะหายใจหยุด) ควรเริ่มการช่วยหายใจมากกว่า อย่างไรก็ดีผู้ช่วยชีวิตหลายคนอาจไม่มีความเชี่ยวชาญในการจับชีพจร คำแนะนำใหม่จึงกำหนดให้ผู้ช่วยชีวิตที่เป็นคนทั่วไปไม่ต้องพยายามจับชีพจร และให้เริ่มการช่วยชีวิตไปเลย ส่วนผู้ช่วยชีวิตที่เป็นบุคลากรทางการแพทย์สามารถพิจารณาจับชีพจรก่อนเริ่มการช่วยชีวิตได้ตามเห็นสมควร
วิธีการ

พ.ศ. 2553 สมาคมโรคหัวใจแห่งสหรัฐอเมริกาและคณะกรรมการประสานงานนานาชาติว่าด้วยการกู้ชีพได้ปรับปรุงแนงทางปฏิบัติการกู้ชีพขึ้นใหม่ มีการให้ความสัมพันธ์กับคุณภาพของการกู้ชีพ โดยเฉพาะอัตราเร็วและความลึกของการกดหน้าอกร่วมกับการไม่ทำให้เกิดภาวะหายใจเกิน มีการเปลี่ยนแปลงลำดับขั้นตอนการช่วยชีวิตสำหรับทุกช่วงอายุยกเว้นทารก โดยเปลี่ยนจาก ABC (ทางเดินหายใจ การหายใจ การไหลเวียน) เป็น CAB (การกดหน้าอก ทางเดินหายใจ การหายใจ) โดยมีข้อยกเว้นเฉพาะผู้ป่วยที่ชัดเจนว่ามีภาวะหายใจหยุด เช่น จมน้ำ เป็นต้น
วิธีการ > แบบมาตรฐาน

อัตราส่วนการกดหน้าอกต่อการช่วยหายใจที่แนะนำคือ 30:2 ส่วนในเด็กหากมีผู้ช่วยเหลือตั้งแต่ 2 คนขึ้นไปแนะนำให้ใช้อัตราส่วน 15:2 ในทารกแรกเกิดใช้อัตราส่วน 3:1 เว้นแต่รู้อยู่ก่อนว่าเป็นภาวะหัวใจหยุดที่มีสาเหตุมาจากหัวใจโดยตรง (cardiac cause) ให้ใช้อัตราส่วน 15:2 ได้ หากได้เริ่มการช่วยหายใจขั้นสูงแล้ว (เช่น ใส่ท่อช่วยหายใจทางหลอดลม หรือหน้ากากปิดกล่องเสียง) ให้ดำเนินการช่วยหายใจและกดหน้าอกไปได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่ต้องนับเป็นจังหวะอัตราส่วน โดยให้ช่วยหายใจด้วยอัตรา 8-10 ครั้งต่อนาที ลำดับของการช่วยเหลือที่แนะนำคือให้เริ่มจากการกดหน้าอก (Chest compression) ช่วยทางเดินหายใจ (Airway) และตามด้วยการช่วยหายใจ (Breathing) คือลำดับ CAB เว้นแต่มีข้อบ่งชี้อื่น โดยกดหน้าอกเร็วอย่างน้อย 100 ครั้งต่อนาที ความลึกของการกดหน้าอกสำหรับผู้ใหญ่และเด็กคือประมาณ 5 เซนติเมตร (2 นิ้ว) และในทารกคือประมาณ 4 เซนติเมตร (1.5 นิ้ว) ใน ค.ศ. 2010 Resuscitation council ของอังกฤษยังแนะนำให้ใช้ลำดับการช่วยเหลือ ABC ในการช่วยกู้ชีพเด็ก เนื่องจากการจับชีพจรอาจเป็นเรื่องยากสำหรับผู้ช่วยเหลือที่เป็นคนทั่วไปจึงได้ตัดขั้นตอนนี้ออก แม้จะเป็นบุคลากรทางการแพทย์ก็ไม่แนะนำให้เสียเวลากับการพยายามจับชีพจรนานเกิน 10 วินาที ในการกดหน้าอกผู้ใหญ่ให้ใช้สองมือ ในเด็กใช้มือเดียว และในทารกใช้สองนิ้ว
วิธีการ > แบบกดหน้าอกอย่างเดียว

หมายถึงการกดหน้าอกเพื่อช่วยกู้ชีพโดยไม่มีการช่วยหายใจ เป็นวิธีที่ให้ใช้ได้สำหรับผู้ช่วยเหลือที่ไม่ได้รับการฝึกฝนมาก่อนหรือไม่เชี่ยวชาญเนื่องจากเป็นวิธีที่สามารถทำไปพร้อมกับรับคำแนะนำทางโทรศัพท์ได้โดยง่าย วิธีการกดหน้าอกเหมือนกันกับในวิธีมาตรฐานคือกดด้วยอัตราอย่างน้อย 100 ครั้งต่อนาที เชื่อว่าการแนะนำให้มีการกดหน้าอกเพื่อกู้ชีพโดยไม่มีการช่วยหายใจนี้จะทำให้มีผู้ช่วยเหลือที่สมัครใจจะเข้ามาช่วยเหลือผู้ป่วยที่หัวใจหยุดเต้นได้มากขึ้น
ภาวะแทรกซ้อน

การนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพเป็นทางเลือกสุดท้ายของการช่วยชีวิตซึ่งหากไม่ได้ทำแล้วผู้ป่วยที่ไม่มีชีพจรจะเสียชีวิตอย่างแน่นอน ธรรมชาติของลักษณะการกดหน้าอกเพื่อช่วยกู้ชีพย่อมนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนที่อาจจำเป็นต้องได้รับการแก้ไขภายหลัง ภาวะแทรกซ้อนที่พบบ่อยได้แก่ ซี่โครงหัก กระดูกสันอกหัก เลือดออกในช่องอกด้านหน้า ภาวะแทรกซ้อนเกี่ยวกับทางเดินหายใจส่วนบน การบาดเจ็บต่ออวัยวะในช่องท้อง และภาวะแทรกซ้อนเกี่ยวกับเนื้อเยื่อปอด เป็นต้น
การบาดเจ็บที่พบบ่อยที่สุดจากการช่วยกู้ชีพคือกระดูกซี่โครงหัก จากการศึกษาวิจัยพบว่ามีโอกาสเกิดประมาณ 13-97% และกระดูกสันอกหักซึ่งมีโอกาสเกิดประมาณ 1-43% ภาวะเหล่านี้ถือเป็นภาวะแทรกซ้อนที่เกิดจากการให้การรักษา (iatrogenic) และอาจทำให้จำเป็นต้องได้รับการรักษาเพิ่มเติม (หากผู้ป่วยรอดชีวิตจากภาวะหัวใจหยุดได้) แต่ภาวะเหล่านี้เพียง 0.5% เท่านั้นที่เป็นมากจนถือว่าเป็นอันตรายต่อชีวิต
โอกาสที่จะเกิดการบาดเจ็บชนิดใดหรือเสี่ยงมากน้อยแค่ไหนขึ้นกับปัจจัยหลายอย่างเช่นเพศและอายุ เช่น ผู้หญิงมีโอกาสเกิดกระดูกสันอกหักมากกว่าผู้ชาย ผู้สูงอายุมีโอกาสเกิดกระดูกซี่โครงหักมากกว่าคนอายุน้อย เป็นต้น ผู้ป่วยเด็กและทารกมีโอกาสเกิดกระดูกซี่โครงหักน้อยโดยมีโอกาสประมาณ 0-2% ซึ่งหากเกิดมักเป็นกระดูกซี่โครงด้านหน้าหักและหักหลายชิ้น
ในกรณีที่มีการกดหน้าอกเพื่อกู้ชีพในผู้ป่วยที่ไม่ได้มีภาวะหัวใจหยุด มีผู้ได้รับบาดเจ็บดังกล่าวเพียงประมาณ 2% (แต่มีความรู้สึกเจ็บหรือไม่สบายตัวประมาณ 12%)
วิทยาการระบาด > โอกาสของการได้รับการช่วยกู้ชีพ

มีการศึกษาวิจัยหลายชิ้นที่พบว่าโอกาสที่ผู้ที่มีหัวใจหยุดนอกที่พักอาศัยจะได้รับการช่วยกู้ชีพจากผู้เห็นเหตุการณ์ที่เป็นคนทั่วไปหรือคนในครอบครัวอยู่ที่ 14% - 45% โดยมีมัธยฐานอยู่ที่ 32% บ่งบอกว่าผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นนอกที่พักอาศัยประมาณหนึ่งในสามได้รับการช่วยเหลือด้วยการช่วยกู้ชีพ อย่างไรก็ดีประสิทธิภาพของการช่วยกู้ชีพที่ได้รับนั้นมีความแตกต่างกันไป การศึกษาวิจัยบางชิ้นพบว่าผู้ช่วยกู้ชีพเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้นที่ทำการช่วยกู้ชีพเบื้องต้นได้ถูกต้อง งานวิจัยใหม่พบว่าคนทั่วไปที่เคยได้รับการอบรมการช่วยกู้ชีพส่วนใหญ่ไม่มีความมั่นใจและความสามารถที่เพียงพอในการช่วยกู้ชีพให้เหมาะสม ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้เชื่อว่าควรมีการปรับปรุงคุณภาพของการฝึกสอนการกู้ชีพ เพื่อให้ผู้ที่ได้รับการฝึกมีความมั่นใจที่จะให้การกู้ชีพได้ดีมากขึ้น
วิทยาการระบาด > โอกาสของการได้รับการช่วยกู้ชีพทันเวลา

การช่วยกู้ชีพจะมีโอกาสประสบผลสำเร็จก็ต่อเมื่อได้เริ่มทำภายใน 6 นาที หลังการไหลเวียนของเลือดหยุดลงเนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่เนื้อสมองส่วนที่ขาดเลือดจะเสียหายอย่างถาวร เซลล์สมองเหล่านี้เมื่อขาดออกซิเจนเป็นเวลา 4-6 นาที ก็จะมีความเสียหายเกิดขึ้นและไม่สามารถกลับคืนเป็นปกติได้แม้ได้รับออกซิเจนกลับเข้าไปตามเดิม อาจมีข้อยกเว้นในกรณีที่ผู้ป่วยเกิดหัวใจหยุดเต้นในสภาวะที่มีอุณหภูมิต่ำมากๆ เนื่องจากภาวะอุณหภูมิกายต่ำจะลดอัตราของกระบวนการทางกายภาพและทางเมตาบอลิกลง ทำให้เนื้อเยื่อต่างๆ ต้องการออกซิเจนลดลง มีผู้ป่วยบางรายที่หัวใจหยุดเต้นในภาวะอุณหภูมิกายต่ำแล้วรอดชีวิตจากการให้การช่วยกู้ชีพด้วยการนวดหัวใจผายปอด การช็อกไฟฟ้า และการให้อุณหภูมิด้วยเทคนิกขั้นสูง ได้
ประวัติศาสตร์

ในศตวรรษที่ 19 นายแพทย์ H. R. Silvester ได้อธิบายวิธีการจำลองการหายใจในผู้ป่วยที่ไม่หายใจโดยให้นอนหงาย ยกแขนขึ้นเหนือศีรษะเพื่อให้เกิดการหายใจเข้า ร่วมกับการกดหน้าอกเพื่อใหเกิดการหายใจออก โดยให้ทำต่อเนื่อง 16 ครั้งต่อนาที วิธีการนี้เรียกว่า The Silvester Method พบได้ในภาพยนตร์บางเรื่องช่วงต้นศตวรรษที่ 20
เทคนิคที่ 2 เรียกว่า Holger Neilson technique ซึ่งมีการอธิบายไว้ในคู่มือลูกเสือ (Boy Scout Handbook) ของสหรัฐอเมริกา ฉบับที่ 1 ปี ค.ศ. 1911 เสนอการช่วยหายใจโดยให้นอนคว่ำทับฝ่ามือ ตะแคงหน้า ให้ผู้ช่วยเหลือดึงข้อศอกขึ้นเพื่อกางแขนพร้อมกับกดหลังทำให้อากาศไหลเข้าปอด คล้ายกับการทำ Silvester Method แต่ทำในท่านอนคว่ำ วิธีการนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงทศวรรษ 1950 (ปรากฏในภาพยนตร์ Lassie) รวมถึงปรากฏในภาพยนตร์การ์ตูนหลายเรื่อง และบ่อยครั้งเป็นไปเพื่อความขบขัน (ภาพยนตร์การ์ตูน Tom and Jerry ตอน The Cat and the Mermouse) และยังคงลงอธิบายอยู่ในหนังสือคู่มือลูกเสือควบคู่กับวิธีซีพีอาร์แบบสมัยใหม่จนถึงฉบับที่ 9 ใน ค.ศ. 1979 ก่อนที่จะถูกห้ามให้ลงในคู่มือกู้ชีพในสหราชอาณาจักร
ในกลางศตวรรษที่ 20 สังคมการแพทย์เริ่มรับรู้และแนะนำให้คนทั่วไปใช้การช่วยการหายใจร่วมกับการกดหน้าอกเป็นการกู้ชีพหลังเกิดภาวะหัวใจหยุด โดยมีการใช้ครั้งแรกในวิดีโอฝึกสอนปี 1962 ชื่อ "The Pulse of Life" โดย James Dude, Guy Knickerbocker และ Peter Safar โดย Jude และ Knickerbocker ร่วมกับ William Kouwenhoven และ Joseph S. Redding ได้ค้นพบวิธีการนวดหัวใจจากภายนอก ในขณะที่ Safar ได้ทำงานร่วมกับ Redding และ James Elam เพื่อพิสูจน์ประสิทธิผลของการช่วยหายใจ ส่วนเทคนิกการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพนั้นพัฒนาขึ้นที่มหาวิทยาลัย Johns Hopkins ความพยายามแรกในการนำเทคนิกนี้มาใช้เป็นการทำกับสุนัขโดย Redding, Safar และ JW Perason หลังจากนั้นไม่นานก็มีการนำมาใช้ช่วยชีวิตเด็ก ผลการค้นพบที่ทำร่วมกันนี้ได้รับการนำเสนอที่งานประชุม Maryland Medical Society ประจำปีเมื่อวันที่ 16 กันยายน 1960 ในเมือง Ocean หลังจากนั้นจึงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและรวดเร็วในช่วงทศวรรษต่อมา ด้วยความช่วยเหลือจากวีดิทัศน์และงานบรรยายที่พวกเขาได้ไปบรรยาย Peter Safar ได้เขียนหนังสือ ABC of resuscitation ไว้ในปี 1957 และได้รับการสนับสนุนให้มีการเผยแพร่แก่สาธารณชนให้เกิดการเรียนรู้ในช่วงทศวรรษปี 1970
การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532
ดูเพิ่ม

แทงค์แมน
ปฏิบัติการเยลโลเบิร์ด
เทียนอันเหมินเพเพอส์
การปล่อยตัวโดยมีการคุมประพฤติ

การปล่อยตัวโดยมีการคุมประพฤติ (อังกฤษ: parole) คือ การปล่อยตัวนักโทษชั่วคราว ซึ่งยอมรับเงื่อนไขบางอย่างก่อนครบกำหนดโทษสูงสุด
การปล่อยตัวดังกล่าวแตกต่างจากนิรโทษกรรมหรือการลดโทษตรงที่ผู้ได้รับการปล่อยตัวโดยมีการคุมประพฤตินี้ยังถือว่ากำลังรับโทษอยู่ และอาจกลับสู่เรือนจำได้หากละเมิดเงื่อนไขของการปล่อยตัว ตัวอย่างการปล่อยตัวโดยมีการคุมประพฤติ เช่น การปล่อยตัวทางการแพทย์หรือการปล่อยตัวด้วยเวทนา ซึ่งเป็นการปล่อยตัวนักโทษด้วยเหตุผลทางการแพทย์หรือมนุษยธรรม เงื่อนไขของการปล่อยตัวมักเป็นการเคารพกฎหมาย การงดเว้นจากยาเสพติดและแอลกอฮอล์ การหลีกเลี่ยงที่จะติดต่อกับเหยื่อของผู้รับการปล่อยตัว การหางาน และการติดต่อกับพนักงานคุมประพฤติตามกำหนด
การปลูกถ่ายองคชาต

| การปลูกถ่ายองคชาต |
| --- | --- |
การแทรกแซง
ICD-9-CM: 64.98
การปลูกถ่ายองคชาต (อังกฤษ: penis transplantation) คือ วิธีทางศัลยกรรมเพื่อปลูกถ่ายองคชาตให้แก่คนไข้ องคชาตนั้นอาจมาจากเนื้อเยื่อที่มีคนบริจาคไว้ หรืออาจมาจากเนื้อเยื่อเทียมที่สร้างขึ้น แต่เนื้อเยื่อเทียมยังไม่เคยทดลองกับคน วิธีทางศัลยกรรมเพื่อปลูกถ่ายอวัยวะต่าง ๆ เช่น มือ ใบหน้า หรืออวัยวะเพศชายนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกัน เพราะไม่ได้รับประกันความปลอดภัยของชีวิตคนไข้ แต่อาจช่วยให้คนไข้มีคุณภาพชีวิตดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
แม่แบบ:Male genital procedures
การประกาศเป็นนักบุญ

การประกาศเป็นนักบุญ (อังกฤษ: canonization) เป็นกระบวนการที่คริสตจักรต่าง ๆ เช่น โรมันคาทอลิก ออร์ทอดอกซ์ และแองกลิคัน ใช้ดำเนินการเพื่อขึ้นทะเบียนคริสต์ศาสนิกชนผู้ล่วงลับให้เข้าในสารบบนักบุญ
ศัพทมูล

คำว่า canon หมายถึง สารบบ ในที่นี้หมายถึงสารบบนักบุญของคริสตจักร ซึ่งบรรจุรายชื่อของนักบุญท่านต่าง ๆ ไว้ คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่านักบุญเหล่านี้เป็นผู้บริสุทธิ์ ได้สถิตในสวรรค์ร่วมกับพระเป็นเจ้า ดังนั้นนอกจากการแสดงความเคารพต่อพระเป็นเจ้าแล้ว ยังควรเคารพนักบุญทั้งหลายด้วย เพื่อจะได้ถือเอาเป็นแบบอย่าง และให้ท่านเป็นผู้วิงวอนขอพรจากพระเป็นเจ้าแทนคริสตชนบนโลก เมื่อคริสตจักรยอมรับว่าคริสต์ศาสนิกชนผู้ล่วงลับคนใดเป็นนักบุญผู้ศักดิ์สิทธิ์ก็จะบันทึกชื่อของผู้นั้นเพิ่มเข้าไปในสารบบ ดังนั้นจึงเรียกการประกาศเป็นนักบุญว่า canonization
พัฒนาการ

บุคคลกลุ่มแรกที่คริสตจักรถือว่าเป็นนักบุญคือเหล่ามรณสักขี เพราะเป็นผู้ที่ยอมพลีชีพเพื่อยืนยันความศรัทธาของตนต่อพระเยซู ต่อมาราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 เกิดกลุ่มที่เรียกว่าธรรมสักขี ซึ่งเป็นผู้ที่ยืนยันความเชื่อของตนเช่นกัน แต่ไม่ถึงกับพลีชีพ แต่อาศัยแสดงออกผ่านคำสอนและการใช้ชีวิต ธรรมสักขีเริ่มเป็นที่นับถือแพร่หลายมากขึ้น เช่น นักบุญเอเฟรมชาวซีเรีย นักบุญมาร์แต็งแห่งตูร์ นักบุญอีแลร์แห่งปัวตีเย บุคคลเหล่านี้ถูกบันทึกชื่อไว้ในบัญชีสารบบนักบุญ ซึ่งจะนำมาประกาศในขณะทำพิธีกรรม เนื่องจากวีรกรรมของธรรมสักขีไม่เด่นชัดอย่างมรณสักขี ดังนั้นการนับถือธรรมสักขีจึงต้องได้รับการรับรองจากมุขนายกประจำท้องถิ่นนั้น ๆ ก่อน คริสตจักรโรมันคาทอลิกได้พัฒนากระบวนการนี้ต่อมาจนเป็นระบบขั้นตอน ในกำกับความรับผิดชอบของสมณะกระทรวงการสถาปนานักบุญซึ่งสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1969
นิกายโรมันคาทอลิก

การประกาศเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกมีขั้นตอนดังนี้
เมื่อเห็นสมควรให้บุคคลใดได้รับการประกาศเป็นนักบุญ ให้รวบรวมเอกสารหลักฐานต่าง ๆ ของผู้ถูกเสนอชื่อส่งไปให้มุขนายกประจำมุขมณฑลเป็นผู้พิจารณา ถ้าหากเห็นสมควรก็จะประกาศให้ผู้ถูกเสนอชื่อนั้นเป็น “ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า” และเริ่มการสอบสวนอย่างเป็นทางการต่อไป
หากตรวจสอบประวัติแล้วเห็นว่า “ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า” นั้นประกอบด้วยวีรคุณธรรม (heroic virtue) โดดเด่นในชีวิต สมณะกระทรวงการสถาปนานักบุญก็จะประกาศกฤษฎีกาให้ผู้นั้นเป็น “ผู้น่าเคารพ”
ศพของผู้น่าเคารพจะถูกชันสูตรเพื่อให้แน่ใจว่าศพที่มีอยู่เป็นของผู้นั้นจริง ๆ และเมื่อเกิดการอัศจรรย์ขึ้นอย่างน้อย 1 ประการ ที่เชื่อว่าเกิดขึ้นเพราะการวิงวอนของผู้น่าเคารพนั้นต่อพระเป็นเจ้า พระสันตะปาปาจะทรงประกาศให้ผู้นั้นเป็น “บุญราศี” แต่หากผู้น่าเคารพเมื่อยังมีชีวิตอยู่ได้พลีชีพเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์ สันตะสำนักจะถือว่าการพลีชีพนั้นเป็นการอัศจรรย์แล้ว จึงไม่ต้องรอการอัศจรรย์อื่นอีก พิธีการประกาศเป็นบุญราศีจะจัดขึ้นอย่างเป็นทางการที่วาติกัน เมื่อได้รับการประกาศเป็นบุญราศีแล้ว คริสต์ศาสนิกชนก็สามารถแสดงความเคารพศรัทธาผู้นั้นได้อย่างเป็นทางการ เช่น ตั้งสักการสถาน กำหนดวันฉลอง เป็นต้น
บุญราศีจะได้รับการประกาศเป็นนักบุญก็ต่อเมื่อเกิดการอัศจรรย์เพิ่มขึ้นอีกอย่างน้อย 1 ประการ หากการอัศจรรย์นั้นเกี่ยวข้องกับการแพทย์ เช่น มีคริสตชนหายป่วยจากโรคร้ายได้อย่างน่าอัศจรรย์เพราะพรจากการวิงวอนของบุญราศี ก็ต้องมีเอกสารรับรองจากคณะแพทย์ว่าการหายป่วยนั้นไม่สามารถอธิบายได้ด้วยเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ เมื่อมีการอัศจรรย์เป็นที่ประจักษ์จึงจะประกาศเป็นนักบุญ โดยพระสันตะปาปาจะให้บันทึกชื่อของผู้นั้นเข้าในสารบบนักบุญของคริสตจักร ทำให้ผู้นั้นเป็นบุคคลศักดิ์สิทธิ์โดยสมบูรณ์และได้รับความเคารพจากคริสตชนโรมันคาทอลิกทั่วโลก พิธีการประกาศเป็นนักบุญจะจัดขึ้น ณ มหาวิหารนักบุญเปโตร นครรัฐวาติกัน
นิกายแองกลิคัน

นับตั้งแต่เกิดการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษเป็นต้นมา มีเพียงพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ เพียงพระองค์เดียวที่คริสตจักรแห่งอังกฤษและแองกลิคันคอมมิวเนียนประกาศให้เป็นนักบุญ
การบินจี๋เสียง

การบินจี๋เสียง (จีน: 吉祥航空; พินอิน: Jíxiáng Hángkōng; แปลตรงตัว: "สายการบินอันเป็นมงคล"; อังกฤษ: Juneyao Air) หรือรู้จักกันในชื่อ จูนเหยาแอร์ เป็นสายการบินสัญชาติจีน โดยมีฐานการบินอยู่ที่ท่าอากาศยานหงเฉียวและท่าอากาศยานผู่ตงของเซี่ยงไฮ้ และให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 70 แห่งทั้งภายในและระหว่างประเทศในเอเชียและยุโรป สายการบินก่อตั้งขึ้นในปี 2005 เป็นบริษัทลูกของบมจ.ช่างไห่จูนเหยากรุ๊ป และได้เริ่มดำเนินงานในปี 2006 การบินจี๋เสียงเป็นสมาชิกคอนเน็กติงของสตาร์อัลไลแอนซ์ตั้งแต่วันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
กิจการองค์กร > สำนักงานใหญ่

การบินจี๋เสียงมีสำนักงานใหญ่ในผู่ตง, เซี้ยงไฮ้
กิจการองค์กร > สายการบินลูก

การบินจี๋เสียงมีสายการบินลูกดังนี้:
9 แอร์: สายการบินราคาประหยัดสัญชาติจีน ให้ยริการเที่ยวบินจากท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวินสู่จุดหมายปลายทาง 34 แห่งในประเทศจีน ญี่ปุ่น เมียนมา และไทย
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 การบินจี๋เสียงได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
แอร์ไชนา
ออล นิปปอน แอร์เวย์
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์
อีวีเอแอร์
ฟินน์แอร์
เชินเจิ้นแอร์ไลน์
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 การบินจี๋เสียงให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> C | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320-200 | 30 | — | 8 | 150 | 158 |  |
| แอร์บัส เอ320นีโอ | 21 | — | 8 | 156 | 164 |  |
| แอร์บัส เอ321-200 | 27 | — | 12 | 178 | 190 |  |
| แอร์บัส เอ321นีโอ | 11 | 2 | 8 | 199 | 207 |  |
| โบอิง 787-9 | 8 | 2 | 29 | 295 | 324 | สั่งซื้อพร้อม 5 ตัวเลือก |
| รวม | 97 | 4 |  |  |  |  |
การบินจี๋เสียงมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 7.1 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

การบินจี๋เสียงเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
แอร์บัส เอ319-100 จำนวน 2 ลำ
แอร์บัส เอ320-200 จำนวน 13 ลำ
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

29 สิงหาคม ค.ศ. 2011: การบินจี๋เสียง เที่ยวบินที่ 1112 นักบินไม่ได้ตอบรับคำสั่งในการยกเลิกการลงจอดของหอบังคับการบินถึงหกครั้งในช่วงเวลาเจ็ดนาที การกระทำดังกล่าวถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎ CCAR-91-R2 ของสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (ซีเอเอซี) จากเหตุการณ์ดังกล่าว ใบอนุญาตการทำการบินของกัปตันสัญชาติเกาหลีถูกระงับในประเทศจีนเป็นการถาวร และนักบินผู้ช่วยถูกระงับชั่วคราวเป็นเวลาหกเดือน ซีเอเอซีได้ส่งกระดานข่าวให้กับสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศเกาหลีใต้เกี่ยวกับการพฤติกรรมของกัปตัน ซึ่งไม่ได้ยกเลิกการลงจอดเพื่อให้เที่ยวบิน QR888 ของกาตาร์แอร์เวย์ที่ได้ประกาศสัญญาณสภาวะฉุกเฉินที่ปริมาณเชื้อเพลิงต่ำ ให้ได้ลงจอดก่อน ถึงแม้เครื่องบินของกาตาร์แอร์เวย์จะลงจอดได้อย่างปลอดภัยโดยมีเชื้อเพลิง 5,200 กิโลกรัมหลงเหลืออยู่ อย่างไรก็ตามซีเอเอซีก็ได้ส่งกระดานข่าวให้กับสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศกาตาร์เพื่อให้คำแนะนำเกี่ยวกับการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงในเครื่องบิน
แอร์บัส เอ320-200 ของการบินจี๋เสียง
โบอิง 787-9 ของการบินจี๋เสียง
การประมวลผลแบบกริด

การประมวลผลแบบกริด (อังกฤษ: grid computing) เป็นสาขาย่อยของการประมวลผลแบบกระจาย โดยมีรูปแบบการคำนวณคล้ายกับ Server-Client Model แต่ในฝั่งของ Server นั้นจะไม่ได้อยู่ในรูปแบบที่จำกัดในลักษณะเครื่องเดียวหรือกลุ่มของเครื่องที่ติดต่อกันโดยระบบโครงข่างระยะใกล้อย่าง LAN และเครื่องประมวลผลเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องมีเจ้าของเป็นกลุ่มเดียวกันเสมอไป หากแต่เครื่องที่ทำการประมวลผลนั้น จะสามารถติดต่อกันได้โดยผ่านโครงข่ายเช่น WAN และอาจก่อตั้งขึ้นโดยหลายๆองค์กรที่มีวัตถุประสงค์ในการคำนวณข้อมูลบางอย่างที่เหมือนๆกัน
ในปัจจุบันการประมวลผลในลักษณะนี้ถูกทำขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการอย่างเช่น การประมวลผลเพื่อตอบสนองความต้องการ ณ เวลานั้นๆ สำหรับองค์กรใดองค์กรหนึ่ง (On demand) หรือการประมวลผลความเร็วสูงที่ต้องการผลลัพธ์ปริมาณมาก (High throughput) เป็นต้น
จุดประสงค์

การประมวลผลแบบกริดถูกนำมาใช้เพื่อตอบสนองความต้องการหลักๆในห้ากลุ่มดังต่อไปนี้ (1) การประมวลผลความเร็วสูงแบบกระจาย เพื่อตอบสนองความต้องการที่ต้องการการประมวลผล,หน่วยความจำและอื่นๆในปริมาณมากซึ่งไม่สามารถกระทำได้ใครระบบเดี่ยวๆ (2) การประมวลผลที่ต้องการผลลัพธ์ปริมาณมากๆ โดยที่ตัวงานมีความเกี่ยวข้องกันน้อย จึงสามารถกระจายงานและนำรอบที่ไม่ได้ใช้ของหน่วยประมวลผลกลางมาใช้ (Unused CPU Cycle) (3) งานที่ต้องการการประมวลผลปริมาณมากๆในช่วงเวลาสั้นๆ แต่ตัวงานเหล่านี้อาจไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใช้เป็นประจำ เช่น ระบบวางแผนหลังการเกิดภัยธรรมชาติขนาดใหญ่ เป็นต้น (4) งานที่ต้องวิเคราะห์ข้อมูลปริมาณมาก เช่น วิเคราะห์ข้อมูลภาพถ่ายทางดาราศาสตร์ที่มีความละเอียดสูง ปริมาณมากๆ เป็นต้น (5) เป็นเครื่องมือในการช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการร่วมมือทำงานของมนุษย์
ความแตกต่างกับระบบประมวลผลความเร็วสูงแบบอื่นๆ

จาก การประมวลผลแบบกริดนั้น มีวัตถุประสงค์คล้ายกับการเกิดขึ้นของ Cluster และ P2P อย่างไรก็ดี กริดนั้นอาจมองได้ว่าเป็นระบบที่อยู่ในระดับตรงกลางระหว่างสองระบบที่ได้กล่าวถึง ทั้งในแง่ของจำนวนเครื่องประมวลผล จำนวนผู้เกี่ยวข้อง ระดับความกระจายในการค้นหาข้อมูล เช่น การประมวลผลในP2P นั้นอาจมีจำนวนผู้เกี่ยวข้องในหลักล้านคน โดยทุกคนใช้เครื่องคอมพิวเตอร์พื้นฐานเป็นส่วนมาก การค้นหาหรือประมวลผลก็จะเป็นไปในลักษณะที่กระจายมาก ในขณะที่อีกฝั่งหนึ่ง Cluster จะเป็นเครื่องประมวลผลระดับที่สูงกว่า แต่อยู่ในองค์กร หรือกลุ่มสถาบันในขนาดไม่ใหญ่นัก จำนวนก็อยู่ในระดับไม่กี่ร้อยเครื่องเท่านั้น แต่สำหรับกริดนั้น จะอยู่ตรงกลางระหว่างสองระดับที่ได้กล่าวถึงมานี้
การปฏิวัติ ค.ศ. 1989

การปฏิวัติ ค.ศ. 1989 (อังกฤษ: Revolutions of 1989) เป็นส่วนหนึ่งของคลื่นการปฏิวัติในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 อันส่งผลให้ระบอบคอมมิวนิสต์ในยุโรปตอนกลางและตะวันออกรวมถึงภูมิภาคอื่น ๆ ทั่วโลกล่มสลาย ในบางครั้งช่วงสมัยนี้ถูกเรียกขานว่าเป็น ฤดูใบไม้ร่วงของประชาชาติ (Autumn of Nations) ซึ่งเป็นวาทกรรมล้อเลียนของ ฤดูใบไม้ผลิของประชาชาติ (Spring of Nations) ที่บางครั้งใช้หมายถึงการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 การปฏิวัตินี้เริ่มมาจากเหตุการณ์ที่สหภาพโซเวียตผ่อนปรนนโยบายต่างประเทศกับชาติตะวันตกส่งผลให้ระบอบคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออกเริ่มสั่นคลอนนำไปสู่การเรียกร้องเสรีภาพและประชาธิปไตยในยุโรปตะวันออกให้มีสิทธิมากขึ้นส่งผลให้ประเทศคอมมิวนิสต์ในหลายๆประเทศล่มสลายและนำไปสู่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตอีกด้วย
ภูมิหลัง

ในปี ค.ศ.1980  ประเทศโปแลนด์มีการรวมตัวและเรียกร้องของสหภาพแรงงานหรือโซลิดาริตีภายใต้การนำของแลค วาแวนซาซึ่งต่อมากลายเป็นประธานาธิบดีคนแรกของโปแลนด์ได้มีการเดินขบวนในการต่อต้านรัฐโดยใช้วิธีดื้อแพ่งเพื่อแสดงออกทางด้านสิทธิของชนชั้นแรงงานทำให้กองทัพโปแลนด์ซึ่งนำโดยวอยแชค ยารูแซลสกีได้ทำการประกาศกฎอัยการศึกในปี 1981