stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซี.เอ็ม.บี. พิพิธภัณฑ์พิศวง
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

ซากากิ ชินระ  เด็กชายผู้ดูแล "พิพิธภัณฑ์ชินระ" กลางป่าเล็กและเป็นผู้ครอบครองแหวน C M B ทั้ง 3 วง ซึ่งทั้งหมดถือเป็นสัญลักษณ์แห่งปัญญา เขาคนนี้มีความรู้กว้างขวางและวิสัยทัศน์ล้ำเลิศ หากแต่ไม่ค่อยรู้เรื่องพื้น ๆ ในชีวิตประจำวัน
นานาเสะ ทัตสึกิ  นักเรียนชั้นมัธยมปลาย นิสัยร่าเริง อ่อนไหวตามอารมณ์ ใจยึดมั่นคุณธรรม เธอต้องปิดบังนิสัยแท้จริงเพราะเรียนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมปลายเมยูที่เป็นโรงเรียนสำหรับคุณหนูคุณชาย
มาว  เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ มีความสามารถพูดได้หลายภาษา และมีไหวพริบสูง ตัวตนที่แท้จริงมีอาชีพค้าศิลปวัตถุ รวมทั้งของหายากอื่น ๆ ในตลาดมืด แม้จะทำงานที่ล่อแหลม แต่มาวยืนยันว่าไม่เคยขโมยของจากใครไปขาย "เธอเป็นเพียงผู้ซื้อขายที่บริสุทธิ์ใจเท่านั้น"
ตัวละคร > ตัวละครสมทบ

ผู้กองคุจิราซากิ  นายตำรวจสืบสวนสอบสวนจากกรมตำรวจนครบาล หลายคดีที่เขาได้รับการช่วยเหลือจากชินระ ช่วยไขปริศนาข้อข้องใจ จนทำให้สามารถคลี่คลายคดีจับคนร้ายได้ในท้ายที่สุด
โทมะ โช  เด็กอัจฉริยะที่จบจาก MIT ด้วยอายุเพียง 15 ปี แต่เข้ามาเรียน ม.ปลาย ที่ญี่ปุ่นใหม่ โทมะเป็นลูกพี่ลูกน้องกับชินระ
คานะ มิสุฮาระ  เพื่อนร่วมชั้นของโทมะ โช มีพ่อเป็นนักสืบ เป็นนักเรียน ม.ปลาย สุขภาพดีเลิศ มีจุดเด่นที่การกระทำที่ห้าวหาญและความร่าเริงแบบสบาย ๆ
ดูเพิ่ม

Q.E.D. อย่างนี้ต้องพิสูจน์
ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา

ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา เป็นรูปแบบการบรรเลงดนตรีไทยอย่างหนึ่ง บรรเลงด้วยวงปี่พาทย์ไม้แข็งโดยบรรเลงเพลงสำเนียงภาษาต่าง ๆ ติดต่อกันไปแต่ไม่ต้องครบสิบสองภาษาก็ได้ คาดว่าได้รับอิทธิพลมาจากการสวดคฤหัสถ์ในงานศพ
ที่มาของเพลงสิบสองภาษา

เพลงไทยที่ได้รับอิทธิพลจากต่างชาติมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยชื่อเพลงเหล่านี้มักใช้ชื่อตามภาษาเดิม เช่นเพลงเนรปาตี ปะตง มัดตรำ บ้าระบุ่น จนเข้าสู่สมัยกรุงรัตนโกสินทร์จึงมีการนำเพลงเหล่านี้มาปรับปรุงทำนองและตั้งชื่อเพลงที่ปรับปรุงใหม่ด้วยการนำชื่อชนชาติที่เป็นเจ้าของสำเนียงนั้นมานำหน้า เช่น ลาวเจริญศรี เขมรพระประทุม จีนหลวง เป็นต้น
เมื่อเพลงสำเนียงภาษาต่าง ๆ มีมากขึ้น นักดนตรีไทยจึงนำเพลงออกภาษาเล่านั้นมาบรรเลงติดต่อกันเป็นชุด โดยเริ่มจากเพลงสำเนียงไทยแล้วตามด้วยสำเนียงลาว เขมร มอญ พม่า ไปเรื่อย ๆ จนถึงฝรั่งเป็นชาติสุดท้าย ใช้เวลาราว 1 ชั่วโมง นิยมเล่นในงานศพเพื่อให้มีความสนุกสนานเร้าใจ บางครั้งจะมีจำอวดหรือตลกออกมาแสดงท่าทางตามชนชาติต่าง ๆ ด้วย การเล่นนี้เรียกว่าสิบสองภาษาแต่ไม่จำเป็นต้องออกภาษา 12 สำเนียง จะบรรเลงมากกว่าหรือน้อยกว่าก็ได้ เพราะเลข 12 เป็นจำนวนศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของคนโบราณ เช่น ใช้ว่าพระเจ้าแผ่นดินมี 12 ท้องพระคลัง พ่อค้าวานิชจาก 12 ชาติภาษา 12 นักษัตร โดยไม่ได้สื่อถึงการใช้เป็นจำนวนนับ
ตัวอย่างเพลงออกสิบสองภาษา

เพลงออกสิบสองภาษามักเริ่มด้วยเพลงภิรมย์สุรางค์สามชั้นก่อน แล้วจึงออกเพลงภาษา
ออกภาษาไทย : เพลงกราวนอก กราวกลาง กราวแขกเงาะ
ออกภาษาจีน : เพลงจีนขิมเล็ก จีนฮ่อแห่ จีนไจ้ยอ
ออกภาษาเขมร : เขมรพระประทุม เขมรเหลือง เขมรเร็ว ตะลุงบ้องตัน
ออกภาษาลาว : ลาวเดินดง ลาวเฉียง
ออกภาษาแขก : แขกยิงนก สร้อยลพบุรี
ออกภาษาชวา : บูเซ็นด๊อก กะหรัดรายา
ออกภาษามอญ : พญาลำพอง มอญท่าอิฐ
ออกภาษาพม่า : พม่าบ้าบ่น พม่ารำขวาน พม่าทุงเล
ออกภาษาญวน : ญวนหวังเด่ ญวนทอดแห
ออกภาษาฝรั่ง : ฝรั่งเดินทัพ (มาร์ชชิ่งทรูจอร์เจีย) ฝรั่งยีเฮ็ม
ปิดท้ายด้วยเพลงแขกบรเทศสองชั้น
อองซาน

| พลตรีอองซาน |
| --- | --- |
အောင်ဆန်း


ผู้นำคนที่ 5 แห่งพม่าของบริเตน  รองประธานคณะผู้บริหารระดับสูงของพม่า
ดำรงตำแหน่ง 26 กันยายน ค.ศ. 1946 – 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1947
ก่อนหน้า: Sir Paw Tun
ถัดไป: อู้นุ (เป็นนายกรัฐมนตรี)
ประธานสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์
ดำรงตำแหน่ง 27 มีนาคม ค.ศ. 1945 – 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1947
ก่อนหน้า: ไม่มี
ถัดไป: อู้นุ
รัฐมนตรีว่าการสงครามแห่งพม่า
ดำรงตำแหน่ง 1 สิงหาคม ค.ศ. 1943 – 27 มีนาคม ค.ศ. 1945
ก่อนหน้า: ไม่มี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: Htein Lin 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915(1915-02-13) นะเมาะ, ภาคมะกเว, ประเทศพม่าของบริเตน
เสียชีวิต: 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1947(1947-07-19) (32 ปี) ย่างกุ้ง, ประเทศพม่าของบริเตน
ลักษณะการเสียชีวิต: ถูกลอบสังหาร
ที่ไว้ศพ: Martyrs' Mausoleum, ประเทศพม่า
เชื้อชาติ: พม่า
พรรคการเมือง: สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ พรรคคอมมิวนิสต์พม่า
คู่สมรส: Khin Kyi (สมรส 1942)
บุตร: Aung San Oo Aung San Lin อองซานซูจี Aung San Chit
บุพการี: U Pha (บิดา) Daw Suu (มารดา)
ญาติ: Ba Win (พี่/น้องชาย) Aung Than (พี่/น้องชาย) Sein Win (หลานชาย) Alexander Aris (หลานชาย)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
อาชีพ: นักการเมือง, พลตรี
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: Burma National Army สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ พรรคคอมมิวนิสต์พม่า
ยศ: พลตรี

โบโชะ อองซาน หรือ พลตรี อองซาน (พม่า: ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်း; เอ็มแอลซีทีเอส: aung hcan:, ออกเสียง: [àʊɰ̃ sʰáɰ̃]; 13 กุมภาพันธ์ 1915 – 19 กรกฎาคม 1947) เป็นนักการเมือง, นักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราช และนักปฏิวัติชาวพม่า ผู้ก่อตั้งกองทัพพม่า และได้รับการขนานให้เป็นบิดาแห่งรัฐพม่าสมัยใหม่ เขามีบทบาทมากในการได้รับเอกราชของพม่า แต่ถูกลอบสังหารราวหกเดือนก่อนที่พม่าจะได้รับเอกราช
อองซานทั้งก่อตั้งและมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างมากกับกลุ่มและขบวนการทางการเมือง และเข้าใช้ชีวิตไปกับการศึกษาแนวคิดทางการเมืองต่าง ๆ ตลอด เขาเป็นผู้นิยมการต่อต้านลัทธิจักรวรรดิ และเมื่อเป็นนักศึกษาได้เรียนรู้เกี่ยวกับลัทธิคอมมิวนิสต์และสังคมนิยม ต่อมาได้ศึกษาเกี่ยวกับวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพาของญี่ปุ่นเมื่อครั้งเป็นสมาชิกของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นกรรมการระดับสูงของสภานักศึกษามหาวิทยาลัยย่างกุ้งตั้งแต่ปีแรกที่เข้าเรียน และเป็นบรรณาธิการประจำหนังสือพิมพ์มหาวิทยาลัย อองซานเข้าร่วมสมาคมทะขิ่นในปี 1938 ในตำแหน่งเลขาธิการ และต่อมาได้ก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์พม่า และพรรคสังคมนิยมพม่า
ชีวิตช่วงต้น

อองซานเกิดที่เมืองเล็ก ๆ ชื่อนะเมาะในภาคมะกเว เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 1915 ในครอบครัวชนชั้นกลาง เข้ามีพี่น้องรวมตัวเอง 9 คน โดยเป็นคนสุดท้อง ในจำนวนนี้เป็นพี่สาวสามคน และพี่ชายห้าคน ชื่อ "อองซาน" นั้นตั้งโดยพี่ชายคนหนึ่งของเขา Aung Than อองซานเข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนพุทธของสำนักสงฆ์แห่งหนึ่งใน นะเมาะ แต่ต่อมาได้ย้ายไปเยนานช่อง ตอนอยู่ประถมสี่ หลังพี่ชายคนโตสุด Ba Win ได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่เมืองนั้น
เมื่อเป็นวัยรุ่น อองซานมักอ่านหนังสือและครุ่นคิดกับตัวเองอยู่คนเดียวเป็นเวลาหลายชั่วโมง ในบทความชิ้นแรกสุดที่เขาได้เขียน ซึ่งตีพิมพ์ในส่วน "ความเห็น" ของ The World of Books เขาต่อต้านแนวคิดปัจเจกนิยมของตะวันตกซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยอู้ตั่น แต่ต่อมาอองซานและอู้ตั่นก็เป็นเพื่อนกัน
การปฏิวัติตะคีน

ในเดือนตุลาคม ปี 1938 อองซานออกจากการศึกษานิติศาสตร์และเข้าสู่เวทีการเมืองระดับชาติ ในเวลานี้เขามีจุดยืนต่อต้านอังกฤษและต่อต้านลัทธิจักรวรรดิอย่างมั่นคง เขาเข้าร่วมเป็นสมาชิกของ สมาคมทะขิ่น และเป็นเลขานุการของสมาคมจนถึงเดือนสิงหาคม 1940 ขณะดำรงตำแหน่ง เขาได้มีส่วนช่วยจัดการชุดการนัดประท้วงหยุดงานซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อการปฏิวัติ ME 1300 ซึ่งตั้งตามปฏิทินพม่า 1300 ตรงกับเดือนสิงหาคม 1938 ถึงกรกฎาคม 1939
วันที่ 18 มกราคม 1939 สมาคมเราชาวพม่าประกาศเจตจำนงที่จะใช้กำลังเพื่อล้มรัฐบาล ส่งผลให้ประชาคมถูกเพ่งเล็งและกำจัดโดยเจ้าหน้าที่รัฐ ในวันที่ 23 มกราคม ตำรวจบุกเข้าสำนักงานของสมาคมที่เจดีย์ชเวดากอง และอองซานถูกจับกุมและคุมขังในคุกเป็นเวลา 15 วัน ฐานอั้งยี่และสมรู้ร่วมคิดล้มล้างรัฐบาล แต่ต่อมาได้ถูกเพิกถอนข้อกล่าวหา หลังเขาถูกปล่อยตัว เขาได้วางแผนการเพื่อขับเคลื่อนการได้รับเอกราชของพม่าโดยการเตรียมจัดการนัดประท้วงหยุดงานใหญ่ทั่วประเทศ, การรณรงค์ไม่จ่ายภาษี และจัดความไม่สงบผ่านการรบแบบกองโจร
ในเดือนสิงหาคม 1939 อองซานร่วมก่อตั้งและเป็นเลขาธิการประจำพรรคคอมมิวนิสต์พม่า ที่ซึ่งในภายหลังเขายอมรับว่าความสัมพันธ์กับพรรคไม่ค่อยราบรื่นนัก เขาเข้าร่วมและลาออกจากพรรคถึงสองครั้ง ไม่นานหลังตั้งพรรค เขาได้ตั้งองค์กรคล้ายคลึงขึ้นอีก คือ "พรรคประชาปฏิวัติ" (People's Revolutionary Party) หรืออีกชื่อคือ "พรรคปฏิวัติพม่า" (Burma Revolutionary Party) ซึ่งมีจุดยืนมาร์กซิสต์ มีเป้าหมายเพื่อล้มล้างการปกครองของอังกฤษเหนือพม่า ต่อมาพรรคนี้กลายเป็นพรรคสังคมนิยมพม่าหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
นับตั้งแต่เป็นนักเรียนจนถึงสมัยทำงานทางการเมือง อองซานแทบไม่ได้รับค่าตอบแทนมากนัก เขาจึงใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในช่วงนี้อยู่ในความยากจน สมาชิกและผู้ร่วมงานกับเขาชื่นชมเขามากในฐานะบุคคลที่มีความสามารถในการบริหารจัดการที่ยอดเยี่ยมและจรรยาบรรณการทำงานที่แข็งแกร่ง แต่บางครั้งเขาก็ถูกวิจารณ์ว่าขาดทักษะการประชาสัมพันธ์ และบ้างถึงกับว่าเขาเป็นคนหยิ่งยโส ตลอดช่วงนี้เขาปฏิเสธการดื่มแอลกอฮอล์และไม่เคยมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาว
สงครามโลกครั้งที่สอง

หลังสงครามโลกครั้งที่สองปะทุในเดือนกันยายน 1939 อองซานมีส่วนร่วมก่อตั้งองค์การชาตินิยมอีกแห่ง คือ กลุ่มเสรีภาพ ซึ่งเชื่อมการทำงานของตะคีน, สหพันธ์นักเรียนนักศึกษาพม่า, พระสงฆ์ที่มีความตื่นตัวทางการเมือง และพรรคยาจกของ ดร. Ba Maw โดยมี Ba Maw เป็น anarshin ("เผด็จการ") ของฟรีดอมบล็อก ส่วนอองซานเป็นเลาธิการของกลุ่ม กิจกรรมและเป้าหมายของกลุ่มมีใจกลางอยู่ที่แนวคิดการใช้ประโยชน์จากสงครามเพื่อให้พม่าได้รับเอกราช ซึ่งนำเอาแบบอย่างในการดำเนินการมาจาก "กลุ่มก้าวหน้า" ของอินเดีย ซึ่งนำโดยจันทระ โพส ผู้ที่มีการติดต่อเสมอ ๆ กับ Ba Maw ในปี 1939 ถูกจับกุมฐานล้มรัฐบาล แต่ต่อมาก็ถูกปล่อยตัว หลังเพียงสิบเจ็ดวัน
ในเดือนมีนาคม 1940 เขาเข้าร่วมการประชุมของคองเกรสแห่งชาติอินเดีย ที่รามคฤห์ในประเทศอินเดีย พร้อมทั้งสมาชิกตะคีน เช่น Than Tun และ Ba Hein ระหว่างนั้น อองซานได้พบกับผู้นำขบวนการเอกราชอินเดียจำนวนมาก เช่น ชวาหะร์ลาล เนห์รู, มหาตมะ คานธี และ สุภาษ จันทระ โพส
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง

หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง สมาชิกของกองทัพพม่าที่ตั้งขึ้นเองบางส่วนได้รับข้อเสนอรับตำแหน่งในกองทัพแห่งชาติของพม่าถายใต้บังคับการของอังกฤษ ข้อตกลงมีขึ้นที่ซีลอนโดยลอร์ดหลุยส์ เมาท์แบตเติน เมื่อกันยายน 1945 อองซานไม่ได้รับเชิญเข้าร่วมการตกลงนี้เพราะเขากำลังตกเป็นประเด็นถกเถียงว่าเขาควรถูกนำเข้าสู่ขบวนการยุติธรรมหรือไม่ จากบทบาทของเขาในการประหารชีวิตผู้นำมุสลิมใน สะเทิม ระหว่างสงคราม
การลอบสังหาร

ในช่วงปีท้าย ๆ ของพม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร อองซานได้ผูกมิตรกับผู้ว่าการพม่า เรจินัลด์ ดอร์มัน-สมิธ ในปี 1946 ราวหนึ่งปีก่อนเขาถูกลอบสังหาร อองซานเคยกล่าวว่าเขารู้สึกกลัวว่าตนเองอาจถูกลอบสังหาร
เวลาราว 10:30 นาฬิกา ของวันที่ 19 กรกฎาคม 1947 รถจีปของกองทัพคันหนึ่งพร้อมกลุ่มชายติดอาวุธขับเข้ามาในสวนของอาคารรัฐมนตรี ขณะอองซานกำลังมีประชุมกับสมาชิกรัฐบาลชุดใหม่ อาคารนี้ไม่มีกำแพงหรือรั้วล้อมในเวลานั้น และถึงแม้จะมีคนเตือนแล้วว่าอองซานกำลังถูกวางแผนฆาตกรรม ยามรักษาประตูเข้าออกของอาคารก็ไม่มีทีท่าจะกังวลกับชายติดอาวุธกลุ่มนี้ที่เข้ามาในอาคาร ชายสี่คนลงจากรถพร้อมปืนปืนกลมือทอมป์สันสามลำ และ สเตนหนึ่งลำ พร้อมระเบิด วิ่งขึ้นบนบันไดเข้าไปยังโถงประชุม ยิงยามรักษาประตูด้านนอกห้อง และบุกเข้าไปในโถงประชุม มือปืนตะโกนว่า "อยู่กับที่! อย่าขยับ!" อองซานลุกขึ้นและถูกยิงเข้าที่อก เสียชีวิตโดยทันที และมีสมาชิกสภาอีกสี่คนที่ถูกกราดยิง สามคนได้รับบาดเจ็บ และสามคนเท่านั้นที่รอดชีวิต
ยู ซอว์ อดีตนายกรัฐมนตรีพม่าก่อนสงครามโลกครั้งที่สองคนสุดท้าย ถูกจับกุมฐานก่อการฆาตกรรมในวันเดียวกัน ต่อมา ยู ซอว์ถูกตัดสินกระทำผิดจริงและประหารชีวิตโดยการแขวนคอ อย่างไรก็ตามมีการถกเถียงถึงกลุ่มหรือพรรคอื่น ๆ ที่มีส่วนร่วมในการก่อการลอบสังหารอองซานในครั้งนี้ บางส่วนเชื่อว่าเจ้าหน้าที่ของอังกฤษเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง
มรดก

สุสานผู้พลีชีพสร้างขึ้นที่ฐานของเจดีย์ชเวดากองในปี 1947 และวันที่ 19 กรกฎาคม วันที่อองซานถูกลอบสังหาร ได้รับการประกาศเป็นวันผู้เสียสละแห่งพม่า วันหยุดทางการของรัฐบาลพม่า สุสานของอองซานหลังเดิมถูกทำลายจากเหตุระเบิดเมื่อ 9 ตุลาคม 1983 ในระหว่างความพยายามลอบสังหารประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ช็อน ดู-ฮวัน โดยเจ้าหน้าที่เกาหลีเหนือ ไม่กี่เดือนหลังอองซานเสียชีวิต พม่าได้รับเอกราชจากอังกฤษในวันที่ 4 มกราคม 1948 แต่ต่อมาในเดือนสิงหาคม 1948 ได้เกิดความขัดแย้งภายในพม่าระหว่างกลุ่มต่าง ๆ ซึ่งยังคงดำเนินมาถึงปัจจุบัน
ธนบัตรจัต พม่าตีพิมพ์ภาพของอองซานบนธนบัตรครั้งแรกในปี 1958 ราวสิบปีหลังเขาถูกฆาตกรรม หน้าของเขาปรากฏบนธนบัตรพม่าจนกระทั่งพม่าถูกระฐประหารโดยกองทัพ ตั้งแต่ปี 1988 เป็นต้นมา รูปของอองซานถูกแทนที่ด้วยภาพวิถีชีวิตพม่า เป็นไปได้ว่าเพื่อลดความนิยมของลูกสาวของอองซาน อองซานซูจี ซึ่งกำลังมีบทบาททางการเมืองต่อต้านการรัฐประหารและเผด็จการในเวลานั้น ในปี 2017 สมัชชาแห่งสหภาพลงคะแนนเสียง 286 ต่อ 107 เพื่อนำภาพของอองซานกลับมา โดยมีธนบัตร 1,000 จัต ที่มีภาพของอองซานออกสู่สาธารณะอีกครั้งเมื่อ 4 มกราคม 2020 วันครบรอบการได้รับเอกราช
ครอบครัว

ขณะอองซานดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีการรบในปี 1942 เขาพบและสมรสกับ Khin Kyi ทั้งคู่มีลูกด้วยกันสี่คน หลังอองซานถูกสังหาร ภรรยาหม้ายของเขาได้รับแต่งตั้งเป็นทูตพม่าประจำอินเดีย และจากนั้นครอบครัวก็ย้ายออกจากพม่า ลูกคนที่อายุน้อยที่สุดที่มีชีวิตรอดคือ อองซานซูจี ขณะเกิดเหตุลอบสังหารอองซาน เธออายุเพียงสองขวบเท่านั้น ต่อมาอองซานซูจีได้ก้าวเข้าสู่การเมืองพม่าและเป็นบุคคลสำคัญในการเมืองพม่าจนกระทั่งเธอถูกรัฐประหารในปี 2021
ครองแผ่นดินโดยธรรม

หน้าปกสื่อบันทึกเสียง ของเพลง "ครองแผ่นดินโดยธรรม"
ครองแผ่นดินโดยธรรม เป็นชื่อเพลงที่กระทรวงกลาโหม, กองทัพไทย และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ร่วมกับ บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) จัดทำขึ้นเพื่อเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 โดยเพลงและมิวสิกวิดีโอดังกล่าว เผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เวลา 19:09 นาฬิกา ทางโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย และสถานีวิทยุกระจายเสียงทุกแห่ง พร้อมกันทั่วประเทศ โดยมีผู้เข้าบันทึกเสียงทั้งหมด 9,999 คน ทั้งนี้ สถานีโทรทัศน์ต่างๆ จะเผยแพร่มิวสิกวิดีโอรูปแบบใหม่ ซึ่งนำภาพวีดิทัศน์และเสียงร้องของพสกนิกรทุกหมู่เหล่า ที่ส่งผ่านเว็บไซต์เครือข่ายสังคมเฟซบุ๊กมาลงไว้ในช่วงท้าย โดยจะเปลี่ยนรูปแบบในทุกวันที่ 5 ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม จนถึงเดือนธันวาคม ตลอดปี พ.ศ. 2554 รวมทั้งหมด 6 ครั้ง
คณะผู้จัดทำดนตรี

ประภาส ชลศรานนท์ - ประพันธ์คำร้อง
จักรพัฒน์ เอี่ยมหนุน- ประพันธ์ทำนอง และเรียบเรียงเสียงประสาน[ต้องการอ้างอิง]
บัณฑิต อึ้งรังษี - ผู้อำนวยเพลง
วงดุริยางค์ทหารบก/วงดุริยางค์ทหารเรือ/วงดุริยางค์ทหารอากาศ/วงดุริยางค์ตำรวจ - บรรเลงดนตรี
รายชื่อผู้ขับร้องเพลง ครองแผ่นดินโดยธรรม > ข้าราชการทหารและตำรวจชั้นผู้ใหญ่

พลเอกประวิตร วงษ์สุวรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
พลเอกกิตติพงษ์ เกษโกวิท ปลัดกระทรวงกลาโหม
พลเอกทรงกิตติ จักกาบาตร์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ประจำกองบัญชาการกองทัพไทย
พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ผู้บัญชาการทหารบก
พลเรือเอกกำธร พุ่มหิรัญ ผู้บัญชาการทหารเรือ
พลอากาศเอกอิทธพร ศุภวงศ์ ผู้บัญชาการทหารอากาศ
พลตำรวจเอกวิเชียร พจน์โพธิ์ศรี ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
รายชื่อผู้ขับร้องเพลง ครองแผ่นดินโดยธรรม > ศิลปิน/นักร้อง

ยืนยง โอภากุล (แอ๊ด คาราบาว)
สุรชัย จันทิมาธร (หงา คาราวาน)
เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์
ดิอิมพอสซิเบิ้ล (เศรษฐา ศิระฉายา, วินัย พันธุรักษ์, อนุสรณ์ พัฒนกุล)
เฉลียง (เจี๊ยบ-วัชระ ปานเอี่ยม, เกี๊ยง-เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์, นก-ฉัตรชัย ดุริยประณีต)
นูโว (โจ-จิรายุส วรรธนะสิน, ก้อง-สหรัถ สังคปรีชา, จอห์น รัตนเวโรจน์)
หนุ่ม-เสกสรร ชัยเจริญ
ปั่น-ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว
ป้าง-นครินทร์ กิ่งศักดิ์
มนัสวิน นันทเสน (ติ๊ก ชีโร่)
พรพรรณ ชุนหชัย (เจนนิเฟอร์ คิ้ม)
ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ (โป่ง หินเหล็กไฟ)
อนุวรรตน์ ทับวัง (เป้ ไฮร็อก)
อานนท์ สายแสงจันทร์ (ปู แบล็กเฮด)
ทรูแฟนเทเชีย (บอย-พิษณุ นิ่มสกุล, ณัฐ ศักดาทร, ณัฎฐ์ ทิวไผ่งาม, โบว์-สาวิตรี สุทธิชานนท์, ซานิ-นิภาภรณ์ ฐิติธนการ, แอน-ศิริพรรณ นำเจริญสมบัติ, ปอ-อรรณพ ทองบริสุทธิ์)
เดอะสตาร์ (อาร์-อาณัตพล ศิริชุมแสง, บี้-สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว, แก้ม-วิชญาณี เปียกลิ่น, รุจ-ศุภรุจ เตชะตานนท์)
ธนิดา ธรรมวิมล (ดา เอ็นโดรฟิน)
ปาน-ธนพร แวกประยูร
บุรินทร์ บุญวิสุทธิ์
บี-พีระพัฒน์ เถรว่อง
เบน-ชลาทิศ ตันติวุฒิ
หรินทร์ สุธรรมจรัส (ดิม) และวงแทตทูคัลเลอร์
วีรณัฐ ทิพยมณฑล (แจ๊ป) และวงเดอะริชแมนทอย
เตือนใจ สุจริตกุล (ดาวใจ ไพจิตร)
สุนารี สอนนา (สุนารี ราชสีมา)
โปงลางสะออน (อี๊ด-สมพงษ์ คุณาประถม, ลาล่า-ขวัญนภา เรืองศรี, ลูลู่-ดวงฤดี บุญบำรุง)
ลานนา คัมมินส์
ฯลฯ
รายชื่อผู้ขับร้องเพลง ครองแผ่นดินโดยธรรม > นักแสดง/พิธีกร

ปัญญา นิรันดร์กุล
มยุรา เศวตศิลา
ธงชัย ประสงค์สันติ
แก๊งสามช่า (หม่ำ-เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา, เท่ง-พงษ์ศักดิ์ พงษ์สุวรรณ, โหน่ง-ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข, พัน-ภาณุพันธ์ ครุฑโต, ตุ๊กกี้-สุดารัตน์ บุตรพรหม, ส้มเช้ง-บุญญาวัลย์ พงษ์สุวรรณ)
นาเดีย นิมิตรวานิช
หนุ่ม-กรรชัย กำเนิดพลอย
ออย-ธนา สุทธิกมล
วีรภาพ สุภาพไพบูลย์
แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์
เติ้ล-ตะวัน จารุจินดา
รถเมล์-คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์
อ้วน-รังสิต ศิรนานนท์
แพท-ณปภา ตันตระกูล
อเล็กซ์ เรนเดลล์
เต็งหนึ่ง-กฤษณกันท์ มณีผกาพันธ์
เติ้ล-ธนพล นิ่มทัยสุข
อั๋น-วิทยา วสุไกรไพศาล
กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์
เจฟฟรี่ เบญจกุล
ฝนทิพย์ วัชรตระกูล
นุ่น-รมิดา ประภาสโนบล
แจ๊ค-เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์
ทอดด์ ลาเวลล์ (ทอดด์ ทองดี)
หมอหยอง-สุริยัน อริยวงศ์โสภณ
ฯลฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้าสำหรับแฟน "ครองแผ่นดินโดยธรรม" บนเว็บไซต์เครือข่ายสังคมเฟซบุ๊ก
หน้ารวมคลิปวิดีโอ "ครองแผ่นดินโดยธรรม" บนเว็บไซต์บริการคลิปวิดีโอยูทูบ
มาร์ชชิงทรูจอร์เจีย

ปกสมุดโน้ตเพลง "มาร์ชชิงเทราก์จอร์เจีย" พิมพ์ในปี พ.ศ. 2408
เพลง "มาร์ชชิงทรูจอร์เจีย" เป็นเพลงมาร์ชสมัยสงครามกลางเมืองอเมริกาของกองทัพสหรัฐอเมริกาฝ่ายเหนือ ประพันธ์ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2408 โดยเฮนรี เคลย์ เวิร์ค (Henry Clay Work) โดยอิงจากเรื่องราวการเดินทัพของพลตรีวิลเลียม เทคุมเซห์ เชอร์แมน (William Tecumseh Sherman) จากเมืองจอร์เจียไปยังท่าเรือเมืองซาวันนาห์ในรัฐจอร์เจีย ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2407 หลังสิ้นสงคราม เพลงนี้กลายเป็นเพลงยอดนิยมในหมู่ทหารผ่านศึกของกองทัพสหรัฐอเมริกาฝ่ายเหนือ อย่างไรก็ตาม พลตรีเชอร์แมนซึ่งเป็นผู้นำในการเดินทัพครั้งนั้นกลับรู้สึกไม่ชอบเพลงนี้ เพราะเวลาที่เขาไปปรากฏตัวที่ใดก็มีการบรรเลงเพลงนี้ต้อนรับเขาเสมอ
นอกจากเพลงนี้จะโด่งดังในประเทศสหรัฐอเมริกาแล้ว ยังปรากฏว่าได้รับความนิยมในต่างประเทศด้วย เช่น กองทัพญี่ปุ่นได้นำทำนองเพลงนี้ไปใช้แต่งเป็นเพลงปลุกใจเมื่อคราวยกทัพไปตีเมืองพอร์ทอาเธอร์ในสงครามโลกครั้งที่ 1 เป็นต้น และเป็นที่นิยมทั่วไปในบรรดาชาติฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่ 1
มาร์ชชิงเทราก์จอร์เจีย ในเมืองไทย

เพลงมาร์ชชิงเทราก์จอร์เจีย เข้ามาในเมืองไทยเมื่อกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาได้เดินเรือรบชื่อเทนเนสซี (Tennessy) มาอวดธงที่สยามในสมัยรัชกาลที่ 5  ซึ่งต่อมานักดนตรีไทยได้จำทำนองไปเล่นในวงดนตรีไทยและใส่เนื้อร้องเสียใหม่ในชื่อ "เพลงคุณหลวง" โดยเป็นบทเพลงสั้น ๆ มีเนื้อร้องดังนี้
(เพิ่มเติมความหมาย: เปิ๊ดสะกาด = First Class, ราชปะแตน = Raj (Royal) Pattern) เงิน 20 บาท สามารถซื้อที่ดินในซอยสายน้ำผึ้งส่วนในได้ประมาณ 1 ไร่ ซึ่งเท่ากับราคา แสตมป์ฤชากร ดวงละ 20 บาท หนึ่งดวง)
แหล่งข้อมูลอื่น

"Marching Through Georgia" เก็บถาวร 2009-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Harlan & Stanley (Edison Gold Moulded, 1904) —Cylinder Preservation and Digitization Project
โน้ตเพลง Marching Through Georgia
MIDI เพลง Marching Through Georgia
"I am a Union Man" - Marching Through Georgia
ล็อสก์ลีล

สโมสรกีฬาโอลิมปิกลีล (ฝรั่งเศส: Lille Olympique Sporting Club) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ล็อสก์ลีล (LOSC Lille) และ ลีล (Lille)  เป็นสโมสรฟุตบอลมืออาชีพของประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1944 ปัจจุบันลงเล่นอยู่ในลีกเอิง ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศฝรั่งเศส เคยได้แชมป์ลีกเอิง 4 สมัย ในฤดูกาล 1945–46, 1953–54, 2010–11 และ 2020–21 กุปเดอฟร็องส์ 6 สมัย และในระดับการแข่งขันทวีปยุโรปเคยได้แชมป์ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ 1 สมัยในปี 2004 ปัจจุบันสโมสรใช้สตาดปีแยร์-โมรัวเป็นสนามเหย้า
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

ลีกเอิง
ชนะเลิศ (4): 1945–46, 1953–54, 2010–11, 2020–21
ลีกเดอ
ชนะเลิศ (4): 1963–64, 1973–74, 1977–78, 1999–00
กุปเดอฟร็องส์
ชนะเลิศ (6): 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1952–53, 1954–55, 2010–11
กุปเดอลาลีก
รองชนะเลิศ (1): 2015–16
ทรอเฟเดช็องปียง
ชนะเลิศ (1): 2021
กุปกัมบาร์เดลลา
ชนะเลิศ (1): 1960
กุปชาร์ลดราโก
รองชนะเลิศ (2): 1954, 1956
เกียรติประวัติ > ระดับทวีปยุโรป

ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ
ชนะเลิศ (1): 2004
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (ฝรั่งเศส) (อังกฤษ)
ล็อสก์ลีล ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กแชมเปียนลีกเอิง |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 12 สมัย |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (1985–86, 1993–94, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2021–22, 2022–23, 2023–24) |  |
| แชมป์ 10 สมัย |  แซ็งเตเตียน (1956–57, 1963–64, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1973–74, 1974–75, 1975–76, 1980–81) |  |
| แชมป์ 9 สมัย |  มาร์แซย์ (1936–37, 1947–48, 1970–71, 1971–72, 1988–89, 1989–90, 1990–91, 1991–92, 2009–10) |  |
| แชมป์ 8 สมัย |  มอนาโก (1960–61, 1962–63, 1977–78, 1981–82, 1987–88, 1996–97, 1999–2000, 2016–17) •  น็องต์ (1964–65, 1965–66, 1972–73, 1976–77, 1979–80, 1982–83, 1994–95, 2000–01) |  |
| แชมป์ 7 สมัย |  ลียง (2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08) |  |
| แชมป์ 6 สมัย |  บอร์โด (1949–50, 1983–84, 1984–85, 1986–87, 1998–99, 2008–09) •  แร็งส์ (1948–49, 1952–53, 1954–55, 1957–58, 1959–60, 1961–62) |  |
| แชมป์ 4 สมัย |  นิส (1950–51, 1951–52, 1955–56, 1958–59) •  ลีล (1945–46, 1953–54, 2010–11, 2020–21) |  |
| แชมป์ 2 สมัย | ซอโช-มงเบลียาร์ (1934–35, 1937–38) • แซ็ต (1933–34, 1938–39) |  |
| แชมป์สมัยเดียว |  มงเปอลีเย (2011–12) • ล็องส์ (1997–98) • แอร์เซ ปารี (1935–36) • สทราซบูร์ (1978–79) • ลีลัว (1932–33) • รูแบ-ตูร์กวง (1946–47) • โอแซร์ (1995–96) |  |
เพลงเกียรติยศ

เพลงเกียรติยศ (อังกฤษ: honors music) เป็นเพลงสำหรับใช้บรรเลงเป็นเกียรติยศแก่บุคคล ผู้ดำรงตำแหน่งสำคัญ หรือผู้มียศทางทหารต่าง ๆ ในโอกาสต่าง ๆ ประมุขแห่งรัฐต่าง ๆ นั้นย่อมได้รับเกียรติจากบรรเลงเพลงเกียรติยศ ซึ่งในบางประเทศก็ใช้เพลงชาติในหน้าที่ดังกล่าวด้วย บางประเทศอาจใช้ "เพลงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี" (presidential anthem) หรือ "เพลงสรรเสริญพระบารมี" (royal anthem) บรรเลงเป็นเพลงเกียรติยศแทน
รายชื่อศาลเจ้าในจังหวัดภูเก็ต

รายชื่อศาลเจ้าในจังหวัดภูเก็ต
เรียงตามปีก่อสร้าง > ก่อนปี 2400

ศาลเจ้าไล่ทู่เต้าโบ้เก้ง (กะทู้) (内杼斗母宮)
ศาลเจ้าฮกแชเก้ง (ชิดแชเนี่ยวม่า) (福星宮七星娘媽) - สร้างปี 2350
ศาลเจ้าเทียนเต๊กต๋อง（天德堂觀音廟）
ศาลเจ้าซัมส้านเทียนเฮวกึ๋งฮกจิวกงซอ (三山天后宮福州公所）- สร้างปี 2396
ศาลเจ้าฮกซานเก้ง (内杼福山宮本頭公)
เรียงตามปีก่อสร้าง > ระหว่างปี 2400 - 2450

ศาลเจ้าจุ้ยตุ่ยเต้าโบ้เก้ง (水碓斗母宮) - ก่อนปี 2450
ศาลเจ้าปุดจ้อ (จุ้ยตุ่ยเป๋งเอ๊กซานกวนอิมเบี้ยว) (水碓平陽山觀音廟) - ประมาณปี 2410 มาเป็นศาลเจ้าปุดจ้อ เดิมเป็นศาลเจ้าเต้กุนไม่ปรากฏปีสร้าง
ศาลเจ้าทงฮุนเก้ง（通雲宮）- สร้างปี 2410
ศาลเจ้าจีเหลียนเก้ง (กวนอูนาบอน) (嗒吹紫連宮關聖帝君廟)
ศาลเจ้าเต้กุ้นไต่เต่จี้เหล่งเก้ง (帝君大帝紫龍宮 )
ศาลเจ้าเซ่งเต็กเบ๋ว (勝德廟) (ผ่อต้อก้ง) - สร้างปี 2433
ศาลเจ้าเฮียบเทียนเก้งกวนเต้กุน（สะปำ)（協天宮關帝君廟) - สร้างปี 2434
ศาลเจ้าซำก้ายก้อง (三界公宮三官大帝）(บางคู)
ศาลเจ้ากิมหุ้ยเตียนส่ามอ๋องฮู้(เชิงทะเล)（鎮霞金飛殿三王府）- สร้างปี 2444
ศาลเจ้าไฮหล่ำฮุยก้วนเค่งจิวกงซอ (ไหหล่ำ) (海南會館瓊州公所天后宮) - สร้างปี 2444
ศาลเจ้าบ่างเหลียงเต้าบู๊เก้ง (บางเหนียว) (網寮斗母宮) - สร้างปี 2447
ศาลเจ้าหงอจินยินฮกเล้งเก้ง (ท่าเรือ) (吳眞閣福龍宮)
ศาลเจ้าต่องย่องสู (忠勇祠) (อั้งยี่)
ศาลเจ้าหงวนฮกเก้ง (内杼源福宮本頭公)
ศาลเจ้าทีกงตั๋ว (靝罡壇)
ศาลเจ้าฮกเซี้ยงเก้ง (福祥宮本頭公)
ศาลเจ้าเชเหล่งเก้ง (เจ่งอ๋อง) (青龍宮)
ศาลเจ้าหงวนฮกเก้ง (福元宮)
ศาลเจ้าท่องคาหย่องฮุนเก้ง (ไท้ซูทุ่งคา)（通卡肜雲宮太師廟）- สร้างปี 2435
ศาลเจ้าแชเหล่งเก้งไถ้หงวนต๋อง (จ้ออ๋อง) (青龍宮太原堂祖王廟) - สร้างปี 2441
ศาลเจ้าเต่งก้องต๋อง (定光堂) (แสงธรรม) - สร้างปี 2434
ศาลเจ้าฮกหงวนกง （福元宮清水祖師廟）- ไม่ปรากฏปีสร้าง แต่เปลี่ยนเป็นหลังปัจจุบันเมื่อปี 2460
ศาลเจ้าฮุนจ่องอาม (雲從菴清水祖師廟) - สร้างปี 2449
ศาลเจ้าฮกแช่เก้งปุ่นเถ้าก๋ง（福星宮本頭公）
เรียงตามปีก่อสร้าง > ระหว่างปี 2451 - 2500

ศาลเจ้าฮุนซานเก้งลิ่มไท้ซู้（雲山宮林太師廟）- สร้างปี 2458
ศาลเจ้ากิ่วเหล่งต๋อง（九龍堂）สร้างปี 2460
ศาลเจ้ายกเค่เก้ง (玉溪宮清水祖師廟) - สร้างประมาณปี 2490
ศาลเจ้าโก้ยเส้งอ๋อง (ฮุนเอ๊กต๋องห่องซานซีกงเต๊กจุนอ๋อง)（汾陽堂鳳山寺廣澤尊王）- สร้างปี 2519
ศาลเจ้าส่ามก่องฮุนซานเก้งหลิมฮู้ไท่ซู (三廣雲山宮林府太師廟) - ก่อนปี 2462
เรียงตามปีก่อสร้าง > ระหว่างปี 2501 - ปัจจุบัน

ศาลเจ้าซำเซ้จูฮุด (三世祖佛) - สร้างปี 2544
ศาลเจ้ากิ้วเที้ยนเก้ง (九天宮) - สร้างปี 2538
ศาลเจ้าเจ่งภอถัง (清普洞潮州會館) - สร้างปี 2522
ศาลเจ้าซุ่ยบุ๋นต๋อง (瑞文堂) - สร้างปี 2522
ศาลเจ้าฮกเต๊กสือ（福德士) - สร้างปี 2547
ศาลเจ้าฮกอ๋องต๋อง โคกโตนด (福王堂) 2550
ศาลเจ้าฮกเซียนตั๋ว（福仙壇）- สร้างปี 2553
ศาลเจ้าบู้เส่งต๋อง บ้านเคียน (武聖堂) - สร้างปี 2555
ศาลเจ้าไม้ขาว ไห่เหยียนเก้ง (邁櫙海晏宮) สร้างปี 2554
ศาลเจ้าเฉ้งเหล๋งต๋อง (เมืองใหม่) สร้างปี 2554
ศาสเจ้าจ้อสู่ก้ง (นาคา)
ศาลเจ้าถี่กงตั๋ว (วัดเทพฯ)
คิม โซ-ฮย็อน

| คิม โซ-ฮย็อน |
| --- | --- |
คิม โซ-ฮย็อนในปี 2021
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1999-06-04) 4 มิถุนายน ค.ศ. 1999 (25 ปี) ออสเตรเลีย
ตัวแทน: Ieum Hashtag
การศึกษา: มหาวิทยาลัยฮันยาง
อาชีพ: นักแสดง พิธีกร นางแบบ
ปีที่แสดง: 2006–ปัจจุบัน

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 김소현
ฮันจา: 金所泫
อาร์อาร์: Gim So-hyeon 
เอ็มอาร์: Gim Sohyŏn 
 
คิม โซ-ฮย็อน (เกาหลี: 김소현; ฮันจา: 金所泫; เกิด 4 มิถุนายน ค.ศ. 1999) หรือที่รู้จักในชื่อ โซ-ฮย็อน เป็นนักแสดง พิธีกร นางแบบชาวเกาหลีใต้ เธอเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงในฐานะนักแสดงเด็กในปี 2006 และเริ่มเป็นที่รู้จักการแสดงบทร้ายในละครเรื่อง ลิขิตรักตะวันและจันทรา (2012)  และผู้หญิงที่ตกอยู่ในโศกนาฏกรรมอย่างเรื่อง รักสุดใจ (2013)  จนถูกตั้งฉายาให้เป็น Nation's Little Sister, ราชินีแห่งดาราเด็ก และเทพีแห่งละครประวัติศาสตร์
คิม โซ-ฮย็อนรับบทเป็นนักแสดงนำครั้งแรกในละครวัยรุ่นอย่าง Who Are You: School 2015 (2015) และตั้งแต่นั้นมาเธอได้รับบทแสดงนำในละครเรื่อง Page Turner (2016), The Emperor: Owner of the Mask (2017), Radio Romance (2018) และละครโทรทัศน์ที่สร้างจากเว็บตูน อาทิ เรื่อง Hey Ghost, Let's Fight (2016), Love Alarm (2019) และ ลำนำรักจำแลง (2019) นอกจากนี้เธอยังเป็นพิธีกรของทางสถานีเอ็มบีซี ในรายการ Music Core และรายการ UNDER19 (2019) อีกด้วย