stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความร่วมมือแห่งยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

"Concert of Europe". New World Encyclopedia.
"Concert of Europe - European history". Britannica.
ความตกลงปารีส

| ความตกลงปารีสภายใต้กรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ |
| --- | --- |

วันลงนาม: 22 เมษายน พ.ศ. 2559
ที่ลงนาม: ปารีส
วันตรา: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2558
วันมีผล: ยังไม่มีผลใช้บังคับ
เงื่อนไข: ภาคีสมาชิกยูเอ็นเอฟซีซีซี 55 ประเทศให้สัตยาบัน/ภาคยานุวัติ ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 55 ของการปล่อยแก๊สเรือนกระจกทั่วโลก
ผู้ลงนาม: 195 รัฐ
ภาคี: 190 รัฐ
ผู้เก็บรักษา: เลขาธิการสหประชาชาติ
ภาษา: อาหรับ จีน อังกฤษ ฝรั่งเศส รัสเซีย และสเปน
ข้อความทั้งหมด
 th:ความตกลงปารีส ที่ วิกิซอร์ซ
ความตกลงปารีส (อังกฤษ: Paris Agreement) เป็นความตกลงตามกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (ยูเอ็นเอฟซีซีซี) เพื่อกำหนดมาตรการลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ตั้งแต่ พ.ศ. 2563 ความตกลงดังกล่าวเจรจากันในช่วงการประชุมภาคีสมาชิกของยูเอ็นเอฟซีซีซีครั้งที่ 21 ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และได้รับความเห็นชอบในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โลร็อง ฟาบีอุส ประธานที่ประชุมและรัฐมนตรีว่าการต่างประเทศของฝรั่งเศส กล่าวว่าแผนการอัน "ทะเยอทะยานและสมดุล" นี้คือ "จุดเปลี่ยนทางประวัติศาสตร์" ในความพยายามลดภาวะโลกร้อน
เป้าหมาย

เป้าหมายของอนุสัญญามีระบุไว้ในข้อ 2 ว่า เพื่อ "ส่งเสริมการบังคับใช้" ยูเอ็นเอฟซีซี ด้วยการ
เบื้องหลัง

ตามที่ระบุไว้ในกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศนั้น อาจมีการตกลงรับตราสารทางกฎหมายหลายฉบับเพื่อให้เป้าหมายของอนุสัญญาบรรลุผลก็ได้ ฉะนั้น จึงมีการตกลงเกี่ยวกับมาตรการลดแก๊สเรือนกระจกตามความในพิธีสารเกียวโตใน พ.ศ. 2540 เพื่อดำเนินงานในช่วง พ.ศ. 2540 ถึง 2551 ต่อมา มีการตรา "ข้อแก้ไขเพิ่มเติมโดฮา" (Doha Amendment) เพื่อแก้ไขเพิ่มเติมพิธีสารดังกล่าวให้ขยายการดำเนินงานออกไปจนถึง พ.ศ. 2563
ในระหว่างการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2554 มีการกำหนด "แผนงานเดอร์บัน" (Durban platform) พร้อม "คณะทำงานเฉพาะกิจว่าด้วยแผนงานเดอร์บันสำหรับการดำเนินงานเพิ่มเติม" (Ad Hoc Working Group on the Durban Platform for Enhanced Action) เพื่อมุ่งเจรจาเกี่ยวกับตราสารทางกฎหมายฉบับหนึ่งว่าด้วยมาตรการบรรเทาความเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศนับแต่ พ.ศ. 2563 ฉะนั้น ใน พ.ศ. 2558 จึงมีการตกลงรับตราสารดังกล่าว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความต้นฉบับของความตกลงปารีสที่ได้รับการเห็นชอบ ณ วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2558
ความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้

ความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ (อังกฤษ: learned helplessness) เป็นศัพท์เทคนิคทางจิตวิทยา เป็นภาวะของมนุษย์หรือสัตว์ที่เรียนรู้ที่จะประพฤติตนอย่างสิ้นหวัง แม้จะมีโอกาสที่จะหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ที่ไม่พึงปรารถนาหรือเป็นอันตรายได้ ทฤษฎีความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้มีมุมมองว่าโรคซึมเศร้าและโรคทางจิตประสาทที่เกี่ยวข้องเป็นผลมาจากการไม่มีความสามารถควบคุมผลลัพธ์ของสถานการณ์ ความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ทำให้สิ่งมีชีวิตที่ไม่แยแสและไม่อาจกำหนดผลแห่งพฤติกรรมของตนให้เป็นไปอย่างที่ควรเป็นได้
คนที่มองโลกในแง่ร้ายมักจะเห็นเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ว่าเป็นสิ่งถาวร ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องส่วนตน เป็นความผิดของตนเอง และไม่มีทางเยียวยาแก้ไข คนเหล่านี้ย่อมตกอยู่ในภาวะสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้และภาวะซึมเศร้าได้ง่าย
การทดลอง

ในการทดลองเกี่ยวกับความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ สัตว์จะถูกทำร้ายด้วยสิ่งเร้าที่ไม่พึงประสงค์ซึ่งสัตว์ไม่อาจหลบหลีกได้ ในที่สุดสัตว์จะหยุดการดิ้นรนที่จะหลุดพ้นจากความเจ็บปวดและสิ้นหวังที่จะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้ ในขั้นต่อมาแม้จะมีโอกาสที่จะหลบหลีกได้ความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ทำให้สัตว์นั้นมิได้พยายามที่จะใช้โอกาสที่เกิดขึ้นและยอมฝืนทนรับต่อสิ่งเร้าที่ไม่พึงประสงค์
Martin Seligman และ Steve Maier เป็นผู้บุกเบิกทฤษฎีและทำการทดลองเกี่ยวกับความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ในสุนัข อย่างไรก็ดีจากการทดลองกับสุนัขราว 150 ตัวในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 พบว่ามีสุนัขราวหนึ่งในสามที่ไม่สิ้นหวัง ซึ่งอาจเทียบได้กับพฤติกรรมมองโลกในแง่ดีของมนุษย์
อย่างไรก็ดีความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ในมนุษย์และสัตว์มีข้อแตกต่างกันหลายประการ หนึ่งในข้อแตกต่างที่โดดเด่นมากคือมนุษย์สามารถเรียนรู้ความสิ้นหวังได้จากการรับรู้ว่าผู้อื่นเผชิญกับเหตุการณ์ที่ไม่อาจควบคุมได้
ความสูง

วัตถุทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก แสดงความกว้าง (Width) ความยาว (Length) และความสูง (Height)
ความสูง คือการวัดระยะทางตามแนวตั้ง ใช้อธิบายว่าวัตถุใด ๆ อยู่สูงเท่าไรจากระดับอ้างอิงเช่น ความสูงของเครื่องบินจากพื้นโลก ความสูงของภูเขา ความสูงจากระดับน้ำทะเล ความสูงสามารถเรียกว่า ส่วนสูง หรือระดับความสูง (อังกฤษ: altitude) คำว่า ความสูง สามารถตีความหมายได้สองแบบ คือ วัตถุนั้นสูงยืนจากพื้นเท่าไร หรือ วัตถุหรืออยู่เหนือจากพื้นเท่าไร ตัวอย่างเช่น เราสามารถพูดได้ว่า "นั่นเป็นตึกสูง" (สูงยืนจากพื้น) หรือ "เครื่องบินบินอยู่สูงบนฟ้า" (เหนือจากพื้น) ซึ่งทั้งสองแบบสามารถใช้เป็นความสูงค่าหนึ่งของวัตถุ เช่น "ตึกหลังนั้นสูง 50 เมตร" หรือ "ความสูงของเครื่องบินอยู่ที่ 10,000 เมตร" เป็นต้น ค่าความสูงจะวัดจากจุดหนึ่งไปยังจุดหนึ่งขนานกับแกนตั้งตามแนวดิ่ง (แกน Y)
ดูเพิ่ม

อาการกลัวที่สูง
ความหลากหลาย

การประชุมของอาสาสมัครวิกิพีเดียที่มีความหลากหลายทางเพศ
ในการศึกษาสังคมวิทยาและการเมือง ความหลากหลาย (อังกฤษ: diversity) เป็นระดับความแตกต่างในลักษณะพิสูจน์รูปพรรณในหมู่สมาชิกที่นิยามไว้โดยมีวัตถุประสงค์หนึ่ง ๆ เช่น ความแตกต่างด้านกลุ่มชาติพันธุ์และเชื้อชาติ อายุ เพศ ศาสนา ปรัชญา ความสามารถทางกาย ภูมิหลังทางสังคมและเศรษฐกิจ อัตลักษณ์ทางเพศ สติปัญญา สุขภาพจิต ลักษณะทางพันธุกรรม บุคลิกภาพ พฤติกรรมหรือความสวยงาม ในกลุ่มหนึ่ง ๆ
เมื่อวัดความหลากหลายของมนุษย์ ดัชนีความหลากหลายเป็นตัวอย่างโอกาสที่สมาชิกที่สุ่มเลือกมาสองคนจะมีชาติพันธุ์ต่างกัน
ดูเพิ่ม

ความหลากหลายทางวัฒนธรรม
การเลือกปฏิบัติ
อัตลักษณ์ (สังคมศาสตร์)
ความสมเหตุสมผลภายนอก

ความสมเหตุสมผลภายนอก
(อังกฤษ: External validity)
เป็นความสมเหตุผลในการอนุมานเหตุผลโดยอุปนัย (inductive inference) ในงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ โดยปกติอาศัยข้อมูลที่ได้จากการทดลองที่สมเหตุสมผลทางสถิติ
กล่าวอีกอย่างก็คือ เป็นขอบเขตที่ผลงานศึกษาจะสามารถใช้ได้ (คือเป็นจริง) โดยทั่วไปในสถานการณ์อื่น ๆ และกับคนอื่น ๆ นอกงานวิจัย
ยกตัวอย่างเช่น การอนุมานโดยอุปนัยอาศัยงานศึกษาจิตบำบัดแบบเปรียบเทียบ (comparative psychotherapy) จะต้องทดลองกับตัวอย่างบุคคลที่เฉพาะเจาะจง (เช่น เป็นอาสาสมัคร มีความซึมเศร้าระดับสูง ไม่มีโรคหรืออาการอย่างอื่น)
คำถามก็คือว่า ถ้าจิตบำบัดเช่นนี้ประสบผลสำเร็จในตัวอย่างคนไข้เช่นนี้ มันจะมีประสิทธิภาพกับผู้ไม่ใช่อาสาสมัคร หรือผู้มีความซึมเศร้าเล็กน้อย หรือผู้มีโรคหรืออาการอย่างอื่นด้วยหรือไม่
ข้อจำกัดมีหลายอย่างรวมทั้ง
โดยสถานการณ์ - สิ่งที่เฉพาะต่อสถานการณ์ (เช่น สภาวะการบำบัดรักษา เวลา สถานที่ แสงสว่าง เสียง การให้การบำบัดรักษา ผู้ตรวจสอบ ระยะช่วงทำการต่าง ๆ ของเขตของการวัด เป็นต้น) ในงานศึกษา อาจจะจำกัดการใช้ได้ทั่วไป
การไวต่อปฏิกิริยา เช่นปรากฏการณ์ยาหลอก ปรากฏการณ์เทคโนโลยีใหม่ (novelty effect) และ Hawthorne effect คือ ถ้าผลที่พบเป็นปฏิกิริยาต่อการศึกษาไม่ใช่เป็นปฏิกิริยาต่อเหตุที่เป็นประเด็น สิ่งที่พบก็จะไม่สามารถใช้โดยทั่วไป
Rosenthal effect คือ เมื่อการอนุมานความสัมพันธ์ระหว่างเหตุผล ไม่สามารถใช้ได้โดยทั่วไปโดยผู้ทำการตรวจสอบหรือนักวิจัยอื่น ๆ
ดูเพิ่ม

ความสมเหตุสมผลภายใน (Internal validity)
ความสมเหตุผลเชิงสถิติของข้อสรุป (Statistical conclusion validity)
ความสมเหตุสมผลทางนิเวศ (Ecological validity)
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "validity", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑, ความสมเหตุสมผล (คณิตศาสตร์, คอมพิวเตอร์, นิติศาสตร์, ปรัชญา)
↑  Mitchell, M; Jolley, J (2001). Research Design Explained (4th ed.). New York: Harcourt.
↑  Aronson, E; Wilson, TD; Akert, RM; Fehr, B (2007). Social psychology (4th ed.). Toronto, ON: Pearson Education.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
ความเชื่อมโยง (ทฤษฎีกราฟ)

ในคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ เรื่องทฤษฎีกราฟ ความเชื่อมโยง (อังกฤษ: Connectivity) เป็นคุณสมบัติหนึ่งของกราฟ โดยหรือ กราฟเชื่อมโยง (Connected graph) หมายความว่ากราฟไม่มีส่วนที่แยกขาดจากกัน กล่าวคือ สำหรับทุก ๆ สองจุดยอดใด ๆ จะมีวิถีระหว่างจุดยอดทั้งสอง ในขณะที่ กราฟไม่เชื่อมโยง (Unconnected graph) หมายความว่ากราฟนั้นขาดออกจากกัน กล่าวคือมีอย่างน้อยสองจุดยอดที่ไม่มีวิถีระหว่างจุดยอดทั้งสองจุดนั้น
ความเชื่อมโยงของกราฟ ยังสามารถมองได้ในอีกแง่มุมหนึ่ง คือจำนวนของจุดยอดหรือเส้นเชื่อมที่น้อยที่สุด ที่ถ้าลบจุดยอดหรือเส้นเชื่อมเหล่านั้นทิ้งแล้ว กราฟดังกล่าวจะกลายเป็นกราฟไม่เชื่อมโยง จะเห็นว่าความเชื่อมโยงของกราฟนั้นบ่งบอกถึงความแข็งแกร่ง/ความทนทานของกราฟ ตัวอย่างเช่นหากพิจารณาให้บ้านเป็นจุดยอด และการเดินสายไฟระหว่างบ้านเป็นเส้นเชื่อม หากกราฟดังกล่าวมีความเชื่อมโยงมาก (นั่นคือต้องลบจำนวนจุดยอดหรือเส้นเชื่อมมาก) ก็หมายความว่าถึงแม้จะมีสายไฟบางเส้นเสียไป ทั้งหมู่บ้านก็ยังมีไฟฟ้าใช้อยู่ ในขณะที่หากกราฟดังกล่าวมีความเชื่อมโยงน้อย ก็หมายความว่าสายไฟบางเส้นเสียไป อาจทำให้บางบ้านไม่มีไฟฟ้าใช้
ปัญหาการไหลในเครือข่ายมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องความเชื่อมโยงของกราฟเป็นอย่างมาก
ความเฉื่อย

ความเฉื่อย (อังกฤษ: inertia) ในทางฟิสิกส์ หมายถึง การต้านการเปลี่ยนแปลงสภาพการเคลื่อนที่ของวัตถุใด ๆ หลักการของความเฉื่อยเป็นหนึ่งในหลักการพื้นฐานของฟิสิกส์ดั้งเดิม ซึ่งนำมาอธิบายการเคลื่อนที่ของสสารและผลกระทบที่สสารนั้นได้รับจากแรงที่มากระทำ คำว่า inertia มาจากภาษาละติน iners หมายถึง เฉื่อยชาหรือขี้เกียจ
กฎของความเฉื่อยอาจเรียกอีกอย่างหนึ่งว่ากฎการเคลื่อนที่ข้อที่หนึ่งของนิวตัน กฎดังกล่าวระบุว่า วัตถุที่ไม่มีแรงภายนอกมากระทำจะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วคงที่ กล่าวคือ วัตถุจะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วคงตัว (อัตราเร็วเท่าเดิมและทิศทางเหมือนเดิม) จนกว่าจะมีแรงบางอย่างมากระทำต่อวัตถุอันทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอัตราเร็วและทิศทาง นี่รวมไปถึงวัตถุที่ยังไม่เคลื่อนที่ด้วย (คือมีความเร็วเท่ากับศูนย์) ก็จะหยุดนิ่งอยู่กับที่จนกว่าจะมีแรงบางอย่างมากระทำต่อวัตถุให้เคลื่อนที่ ตัวอย่างเช่น เมื่อรถยนต์จอดนิ่งไม่เคลื่อนที่ ความเฉื่อยของรถยนต์ต้องมากกว่าแรงที่กระทำต่อรถยนต์เพื่อที่จะให้รถยนต์เคลื่อนที่ เมื่อรถยนต์กำลังเคลื่อนที่ จะต้องเพิ่มแรงกระทำกับรถยนต์มากขึ้น เพื่อให้รถยนต์เคลื่อนที่เร็วมากขึ้น และเมื่อต้องการชะลออัตราเร็วของรถยนต์ แรงเบรกจะต้องมากกว่าความเฉื่อยของรถยนต์
ความสุขมวลรวมประชาชาติ

วลีความสุขมวลรวมประชาชาติ (อังกฤษ: Gross National Happiness, ย่อ: GNH) เป็นวลีที่สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก พระมหากษัตริย์ภูฏานพระองค์ที่สี่ ทรงประดิษฐ์ในปี 2515 เป็นสัญลักษณ์ของการผูกพันการสร้างเศรษฐกิจซึ่งจะตอบสนองวัฒนธรรมภูฏานโดยยึดค่านิยมจิตวิญญาณแบบศาสนาพุทธแทนการพัฒนาเชิงวัตถุแบบตะวันตกที่วัดโดยผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ (GDP)
ข้อวิจารณ์

นักวิจารณ์ในประเทศแย้งว่าการเน้นการทดลองกับ GNH ของภูฏานเบี่ยงเบนความสนใจของโลกจากการปราบปรามของรัฐบาลซึ่งชนกลุ่มน้อยใหญ่สุดของประเทศ ชาวโลตชัมปา (Lhotshampa) ฮินดู ซึ่งเดิมประกอบเป็นประชากรหนึ่งในหกของภูฏาน
จากแง่มุมเศรษฐกิจ นักวิจารณ์แถลงว่า เนื่องจาก GNH ขึ้นอยู่กับกลุ่มการตัดสินอัตวิสัยเกี่ยวกับความกินอยู่ดี รัฐบาลอาจสามารถนิยาม GNH ในทางที่สอดคล้องกับผลประโยชน์ของตนได้ ศาสตราจารย์เศรษฐศาสตร์ เดียร์เดร แม็กคลอสกี (Deirdre McCloskey) วิจารณ์การวัดเช่นนี้ว่าไม่เป็นวิทยาศาสตร์ โดยว่า "การบันทึกร้อยละของผู้ที่กล่าวว่าพวกเขามีความสุขจะบอกคุณ... [แค่]ว่าวิธีที่บุคคลใช้คำ" โดยให้แนวเทียบว่าสังคมไม่สามารถ "ยึดคุณสมบัติกายภาพโดยถามบุคคลว่าวันนี้ 'ร้อน พอดีหรือเย็น'" แม็กคลอสกียังวิจารณ์ลัทธิต่อต้านบริโภคนิยมของขบวนการเพื่อวางนโยบายรัฐบาลบนความสุข โดยประเมินว่า "วัฒนธรรมสูงแท้จริงแล้วรุ่งเรืองในสมัยที่มีการค้าคึกคักเสมอ ตั้งแต่กรีซศตวรรษที่ห้า ผ่านราชวงศ์ซ่งและอิตาลีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา จนถึงยุคทองของดัตช์"
นักวิจารณ์อื่นกล่วาว่า การเปรียบเทียบความเป็นอยู่ดีระรหว่างประเทศจะยากในแบบจำลองนี้ ผู้สนับสนุนว่า แต่ละประเทศสามารถนิยามการวัด GNH ได้ตามเลือก และการเปรียบเทียบระหว่างประเทศตามเวลาจะมีความสมเหตุสมผล GDP ให้มาตราระหว่างประเทศที่สะดวก การวิจัยแสดงว่าตัววัดความเป็นอยู่ดีของสังคมและปัจเจกบุคคลมีความแตกต่างกันในแต่ละวัฒนธรรมอย่างมาก บุคคลโดยทั่วไปรายงานความพึงพอใจชีวิตอัตวิสัยสูงกว่าหากพวกเขามีความสัมพันธ์ทางสังคมเข้มแข็งและบ่อย อาศัยอยู่ในระบบนิเวศสุขภาพดี ได้รับธรรมาภิบาล ฯลฯ กระนั้น ก็ยังเป็นจริงว่าการพึ่งพาการวัด GNH ของประเทศจะทำให้การเปรียบเทียบความเป็นอยู่ดีโดยสัมพัทธ์เป็นปัญหามากขึ้น เนื่องจากไม่มีและไม่คาดว่าจะมีมาตราร่วมที่ "สะดวก" เหมือน GDP แต่เป้าหมายที่แถลงของภูฏานคือเพื่อเพิ่มสิ่งที่มองว่าเป็น GNH ให้สูงสุด โดยไม่เปรียบเทียบตัวเลขกับประเทศอื่น
GNH มีการใช้อย่างเป็นทางการเฉพาะในภูฏาน ที่ซึ่งคณะกรรมการความสุขมวลรวมประชาชาติได้รับหน้าที่ให้ทบทวนการตัดสินใจนโยบายและการจัดสรรทรัพยากร ในปี 2556 ด้วยรัฐบาลใหม่ ประเทศภูฏานหันความสนใจจากการเผยแพร่ GNH ทั่วโลกไปเป็นความเป็นอยู่ดีของประชาชนในภูฏาน การหันนี้ถูกบางคนตีความว่าเป็นการสละ GNH โดยหันไปสนับสนุนการริเริ่มพัฒนาที่เป็นมาตรฐานมากขึ้น
ความเชื่ออำนาจ

ความเชื่ออํานาจ (อังกฤษ: Locus of control) เป็นแนวคิดที่พัฒนาขึ้นโดยนักจิตวิทยาชาวอเมริกัน Julian Rotter โดยกล่าวถึงสภาวะที่บุคคลเชื่อในอำนาจของตนในการควบคุมเหตุการณ์หรือผลที่ตามมาใดๆ สามารถแบ่งออกได้เป็น ความเชื่ออํานาจในตน (Internal locus of control) และความเชื่ออํานาจนอกตน (External locus of control) ซึ่งแตกต่างจากแนวคิดในเชิงเศรฐศาสตร์ที่เชื่อว่าบุคคลล้วนมีเหตุผลในการกระทำใดๆ
ความเชื่อมั่นผู้บริโภค

ความเชื่อมั่นผู้บริโภค (อังกฤษ: Consumer confidence) เป็นการประมาณความรู้สึกของผู้บริโภคที่มีต่อเศรษฐกิจโดยรวมและสถานการณ์เศรษฐกิจส่วนตน การที่ผู้บริโภคมีความมั่นใจต่อเสถียรภาพของรายได้ของตนจะตัดสินกิจกรรมการใช้จ่าย และถูกใช้เป็นหนึ่งในตัวชี้วัดเศรษฐกิจโดยรวม ดังนั้น เมื่อความเชื่อมั่นผู้บริโภคสูงขึ้น ผู้บริโภคจะมีการบริโภคมากขึ้น และส่งผลดีต่อการขยายตัวทางเศรษฐกิจ ในขณะที่หากความเชื่อมั่นผู้บริโภคต่ำลง ผู้บริโภคจะประหยัดกิจกรรมใช้จ่ายของตนมากขึ้น และส่งผลเสียต่อเศรษฐกิจเช่นกัน
ความละเอียด 4K

การเปรียบเทียบความละเอียดมาตรฐานทั่วไป
ความละเอียด 4K (อังกฤษ: 4K resolution) สื่อถึงความละเอียดหน้าจอแนวนอนประมาณ 4,000 พิกเซล โดยทั่วไปโทรทัศน์ดิจิทัลและการถ่ายภาพยนตร์ดิจิทัลใช้ความละเอียด 4K ที่แตกต่างกัน ในโทรทัศน์กับสื่อผู้บริโภค มาตรฐาน 4K หลักอยู่ที่ 3840 x 2160 พิกเซล (4K UHD) ส่วนอุตสาหกรรมการฉายภาพยนตร์จะใช้ 4096 x 2160 พิกเซล (DCI 4K)
เมื่อราคาโทรทัศน์ลดลงอย่างมากในช่วง ค.ศ. 2014 ถึง 2015 ทำให้ส่วนแบ่งการตลาดของโทรทัศน์ 4K เพิ่มขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น > บทความ

"3D TV is Dead, Long Live 4K", Forbes, Jan 10, 2013
Gurule, Donn, 4k and 8k Production Workflows Become More Mainstream, Light beam, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-16, สืบค้นเมื่อ 2013-01-29
What is the meaning of UHDTV and its difference to HDTV?, UHDMI, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-05, สืบค้นเมื่อ 2014-09-10
"Ultra high resolution television (UHDV) prototype", CD Freaks, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-11-18, สืบค้นเมื่อ 2013-01-29
"Just Like High-Definition TV, but With Higher Definition]", The New York Times, Jun 3, 2004
"Japan demonstrates next-gen TV Broadcast", Electronic Engineering Times, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-05-01, สืบค้นเมื่อ 2021-06-18.
"Researchers craft HDTV's successor", PC World, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-04, สืบค้นเมื่อ 2021-06-18
Sugawara, Masayuki (2008), Super Hi-Vision—research on a future ultra-HDTV system (PDF) (technical review), CH: EBU, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2009-03-26, สืบค้นเมื่อ 2013-01-29
Ball, Christopher Lee (Oct 2008), "Farewell to the Kingdom of Shadows: A filmmaker's first impression of Super Hi-Vision television", Musings, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-03-23, สืบค้นเมื่อ 2013-01-29
"Visual comparison of the different 4K resolutions", 4k TV, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-10, สืบค้นเมื่อ 2014-08-08
"Why Ultra HD 4K TVs are still stupid", CNet, 2015 follow-up article: "Why 4K TVs aren't stupid (anymore)", CNet
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บทางการจาก NHK

Super Hi-Vision, JP: NHK, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-06, สืบค้นเมื่อ 2013-01-29.
Science & Technical Research Laboratories, JP: NHK.
Super Hi-Vision research (annual report), JP: NHK STRL, 2009, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-18, สืบค้นเมื่อ 2013-01-29.
แหล่งข้อมูลอื่น > วิดีโอ

"4K resolution video test sequences for Research", Ultra video, FI: TUT.
ความฝันอันสูงสุด

สำหรับเพลงพระราชนิพนธ์ ดูที่ เพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
| ความฝันอันสูงสุด |
| --- | --- |

กำกับ: ฉัตรแก้ว สุศิวะ
เขียนบท: ฉัตรแก้ว สุศิวะ
อำนวยการสร้าง: สถาพร พานิชรักษาพงศ์ ดารภา เชยสงวน ณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์ ฉัตรแก้ว สุศิวะ
นักแสดงนำ: พุฒิชัย เกษตรสิน วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์ กันต์ชนุตม์ เก่งการค้า กรภัทร์ เกิดพันธุ์ สุรศักดิ์ ชัยอรรถ ณฉัตร จันทพันธ์ ทิพนารี วีรวัฒโนดม กรวิชญ์ บุญศรี อรณิชา กรินชัย
ดนตรีประกอบ: ความฝันอันสูงสุด
บริษัทผู้สร้าง: จีเอ็มเอ็มทีวี 
วันฉาย: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2559 (ช่องวัน 31) 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 (จีเอ็มเอ็ม 25)
ความยาว: 1:04:20
ประเทศ:  ไทย
ภาษา:  ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
ความฝันอันสูงสุด (อังกฤษ: Little Big Dream) เป็นภาพยนตร์สั้นเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรภายหลังการสวรรคต จีเอ็มเอ็มทีวีผลิตออกอากาศทางช่องวัน 31 ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2559 เวลา 13:00–14:25 น. และออกอากาศซ้ำทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 เวลา 20:30–21:30 น.
นักแสดง > นักแสดงนำ

พุฒิชัย เกษตรสิน รับบท ภาคย์
วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์ รับบท ดรีม
กันต์ชนุตม์ เก่งการค้า รับบท กัน
กรภัทร์ เกิดพันธุ์ รับบท ภูมิ
สุรศักดิ์ ชัยอรรถ รับบท พ่อ
ณฉัตร จันทพันธ์ รับบท เป้ง
ทิพนารี วีรวัฒโนดม รับบท โม
กรวิชญ์ บุญศรี รับบท ป๊อปปี้
อรณิชา กรินชัย รับบท เมย์
นักแสดง > นักแสดงร่วม

กร คุณาธิปอภิสิริ
กฤตนัย อาสาฬห์ประกิต
จิรกิตติ์ คูอาริยะกุล
จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์
จุมพล อดุลกิตติพร
ชนกันต์ อาพรสุทธินันธ์
ชาราฎา อิมราพร
ฐานัฐพ์ โล่ห์คุณสมบัติ
ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ
ณวัชร์ พุ่มโพธิงาม
ณัฐรัชต์ ก้อนแก้ว
ตะวัน วิหครัตน์
ไทแทน ทีปประสาน
ธนกร โพธิ์วิจิตร
ธนบูลย์ วัลลภศิรินันท์
นภสร วีระยุทธวิไล
นรารักษ์ ใจบำรุง
ปราชญา เรืองโรจน์
พลอยชมพู ศุภทรัพย์
พัทธดนย์ จันทร์เงิน
พิรพัฒน์ วัฒนเศรษสิริ
พีรวัส แสงโพธิรัตน์
ภูมิพัฒน์ ไพบูลย์
ภูริกูลกฤษฎ์ ชูศักดิ์สกุลวิบูล
มริภา ศิริพูล
เมธาวี พิเชฐชัยยุทธ์
เลโอ โซสเซย์
วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์
วีรยุทธ จันทร์สุข
ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์
ศุภวรรณ คุตพันธ์
สุทธิภา คงแนวดี
หฤษฎ์ ชีวการุณ
อชิรวิชย์ สาลิวรรธนะ
อภิชญา แซ่จัง
อรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์
อลีสญาฌ์ ทอย
เพลงประกอบละคร

"ความฝันอันสูงสุด" - ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Little Big Dream ความฝันอันสูงสุด (ยูทูบ)
ความหลากหลายทางพันธุกรรม

ระวังสับสนกับ ความผันแปรได้ทางพันธุกรรม (genetic variability) หรือ ความแตกต่างทางพันธุกรรม (genetic variation)
ความหลากหลายทางพันธุกรรม
(อังกฤษ: Genetic diversity)
เป็นจำนวนลักษณะทางพันธุกรรมทั้งหมดของสปีชีส์
ซึ่งแยกจาก "ความผันแปรได้ทางพันธุกรรม" (genetic variability) ซึ่งหมายถึงความโน้มเอียงของลักษณะทางพันธุกรรมที่จะต่างกัน
ความหลากหลายทางพันธุกรรมเป็นกลไกหนึ่ง ที่ประชากรสิ่งมีชีวิตปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมที่กำลังเปลี่ยนไป
ถ้าประชากรมีความแตกต่างกันมาก หน่วยสิ่งมีชีวิตบางหน่วยในกลุ่มประชากรก็จะมีโอกาสมีอัลลีลในรูปแบบต่าง ๆ ที่เหมาะสมกับสิ่งแวดล้อมมากกว่า
และก็จะมีโอกาสรอดชีวิตแล้วสร้างทายาทที่มีอัลลีลที่ว่ามากกว่าหน่วยอื่น ๆ 
กลุ่มประชากรก็จะดำเนินไปได้ในรุ่นต่อ ๆ ไปเพราะความสำเร็จของหน่วยสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น
สาขาพันธุศาสตร์ประชากรมีสมมติฐานและทฤษฎีหลายอย่างเกี่ยวกับความหลากหลายทางพันธุกรรม
ทฤษฎีวิวัฒนาการที่เป็นกลาง (neutral theory of evolution) เสนอว่า ความหลากหลายเป็นผลของการสะสมความต่าง ๆ ที่ไม่มีประโยชน์และไม่มีโทษ
การคัดเลือกแบบแบ่งแยก (diversifying selection) เป็นสมมติฐานว่า สิ่งแวดล้อมที่ต่างกันของกลุ่มประชากรย่อย 2 กลุ่มภายในสปีชีส์เดียวกัน จะคัดเลือกอัลลีลในโลคัสเดียวกันที่ต่างกัน
ซึ่งอาจเกิดขึ้นในกรณีเช่น ถ้าสปีชีสนั้นมีถิ่นที่อยู่กว้างเทียบกับการเคลื่อนที่ได้ของหน่วยสิ่งมีชีวิตในกลุ่มนั้น
การคัดเลือกขึ้นกับความถี่ (frequency-dependent selection) เป็นสมมติฐานว่า เมื่ออัลลีลหนึ่ง ๆ สามัญมากขึ้น สิ่งมีชีวิตก็จะเสี่ยงสูงขึ้น
ซึ่งสามารถเกิดอาศัยปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวถูกเบียน-ตัวก่อโรค (host-pathogen interaction) ที่เมื่อสิ่งมีชีวิต (ตัวถูกเบียน) มีความถี่อัลลีลที่เป็นตัวป้องกันโรคสูง โรคก็มีโอกาสแพร่ไปมากขึ้นถ้ามันสามารถเอาชัยชนะต่ออัลลีลนั้นได้
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "diversity", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ ฉบับ ๒๕๔๕, (วิทยาศาสตร์) ความหลากหลาย
↑  "National Biological Information Infrastructure". Introduction to Genetic Diversity. U.S. Geological Survey. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-02-25. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01 Ideadurl=yes. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
ความเข้มของการแผ่รังสี

ความเข้มของการแผ่รังสี (อังกฤษ: radiant intensity) เป็น ปริมาณทางกายภาพที่แสดงพลังงานจากการแผ่รังสี ที่แผ่ออกมาต่อครั้งในทิศทางหนึ่ง ๆ จากแหล่งกำเนิดรังสีที่มีลักษณะเป็นจุด คำนวณได้จากอนุพันธ์ของฟลักซ์การแผ่รังสีต่อมุมตันที่เห็นจากแหล่งกำเนิดรังสี หน่วย SI ใช้เป็นวัตต์ต่อสเตอเรเดียน (สัญลักษณ์: W sr-1)
ความเข้มของการแผ่รังสีนั้นจะแตกต่างกันไปตามทิศทาง ตัวอย่างเช่น ฟลักซ์การแผ่รังสีที่แผ่ออกมาจากเสาอากาศจะมีความหนาแน่นที่แตกต่างกันอย่างมากขึ้นอยู่กับรูปร่างและทิศทางของเสาอากาศ และความเข้มของการแผ่รังสีจะแตกต่างกันไปตามมุม นอกจากนี้ ความเข้มของการแผ่รังสียังเป็นปริมาณที่มีประโยชน์เมื่อแหล่งกำเนิดการแผ่รังสีอยู่ไกลออกไปเมื่อเทียบกับขอบเขตที่พิจารณา จนมองได้ว่ามีลักษณะเหมือนจุด นอกจากนี้ยังใช้กับวัตถุทางดาราศาสตร์ เช่น ดาวฤกษ์
นิยาม

พิจารณาพื้นที่ผิวเล็ก ๆ ΔS ที่ตำแหน่ง r เมื่อมองจากแหล่งกำเนิดรังสี ให้ ω(ΔS) เป็นมุมตันที่บนพื้นที่ผิว ΔS เมื่อมองจากแหล่งกำเนิดรังสี และ Φ(ΔS) เป็นฟลักซ์การแผ่รังสีที่ผ่านผิว ΔS แล้ว ความเข้มของการแผ่รังสีไปยังทิศทาง r จะนิยามได้เป็น
I=\lim _{\Delta S\to 0}{\frac {\Phi \left(\Delta S\right)}{\omega \left(\Delta S\right)}}={\frac {d\Phi }{d\omega }}
จากนิยามนี้ ฟลักซ์การแผ่รังสี Φ(S) จากแหล่งกำเนิดรังสีที่มีลักษณะเป็นจุดที่ผ่านพื้นผิวโค้ง S คือ
\Phi \left(S\right)=\int _{\omega \left(S\right)}I\,d\omega
ค่าอนุพันธ์ของฟลักซ์การแผ่รังสีตามพื้นผิว S
E={\frac {d\Phi }{dS}}={\frac {d\Phi }{d\omega }}{\frac {d\omega }{dS}}=I\,{\frac {d\omega }{dS}}
คือค่าความรับอาบรังสีที่แหล่งกำเนิดรังสีฉายมา ถ้าให้ n เป็นเวกเตอร์แนวฉาก ของ dS แล้ว
{\frac {d\omega }{dS}}={\frac {{\hat {\boldsymbol {r}}}\cdot {\boldsymbol {n}}}{r^{2}}}
และจะได้ความสัมพันธ์ระหว่างค่าความเข้มของการแผ่รังสี I กับค่าความรับอาบรังสี E เป็น
E={\frac {{\hat {\boldsymbol {r}}}\cdot {\boldsymbol {n}}}{r^{2}}}\,I
ให้ Δσ เป็นพื้นที่ผิวขนาดเล็กของแหล่งกำเนิดรังสีซึ่งมีเวกเตอร์แนวฉากเป็น n'' และ L เป็นค่าความแผ่รังสีในทิศทาง r ค่าความเข้มของการแผ่รังสีคำนวณได้เป็น
I=\int _{\Delta \sigma }\left({\hat {\boldsymbol {r}}}\cdot {\boldsymbol {n}}'\right)\,L\,d\sigma
ความต่างที่สองตา

รูป 1 - นิยามของความต่างที่สองตา (ทั้งไกลและใกล้)
ความต่างที่สองตา (อังกฤษ: Binocular disparity) หมายถึงความแตกต่างของตำแหน่งวัตถุหนึ่ง ๆ ที่เห็นโดยตาซ้ายและตาขวาของมนุษย์ 
เพราะตาแยกห่างกันตามแนวนอน (ที่เรียกว่าพารัลแลกซ์)
ในกระบวนการเห็นเป็น 3 มิติ สมองจะใช้ความต่างที่เห็นจากรูป 2 มิติซึ่งตกลงที่จอตาทั้งสองเพื่อดึงข้อมูลความใกล้ไกลของวัตถุ
ในคอมพิวเตอร์วิทัศน์ Binocular disparity จะหมายถึงความต่างพิกัดของสิ่งที่เหมือนกันในภาพ 2 ภาพที่ถ่ายคู่กัน
อุปกรณ์หาพิสัยโดยบรรจวบ (coincidence rangefinder) ก็ใช้เทคนิคคล้าย ๆ กันเพื่อกำหนดระยะทางและ/หรือความสูงของวัตถุเป้าหมาย
ในดาราศาสตร์ ความต่างระหว่างตำแหน่งต่าง ๆ บนผิวโลกสามารถใช้กำหนดพารัลแลกซ์ของวัตถุท้องฟ้า และโคจรของโลกเองก็สามารถใช้กำหนดพารัลแลกซ์ดาว (stellar parallax)
นิยาม

ตาของมนุษย์ห่างกันตามแนวนอนประมาณ 50-75 มม (เป็นระยะระหว่างรูม่านตา) โดยต่างกันในแต่ละคน ๆ 
ดังนั้น ตาแต่ละข้างจึงมองเห็นโลกต่างกัน
ปรากฏการณ์นี้สามารถเห็นได้ถ้าสลับปิดตาเมื่อจ้องดูวัตถุยาว ๆ ในแนวตั้ง (เช่น ปากกาดินสอ)
วัตถุที่ว่าจะดูเหมือนย้ายที่เมื่อสลับตาดู
เมื่อกำลังมอง แนวมองของตาทั้งสองจะบรรจบกันที่จุด ๆ หนึ่งในปริภูมิข้างหน้า
จุดในปริภูมินี้จะส่งภาพไปทอดตกลงที่ตำแหน่งเดียวกันของตาทั้งสองคือตรงกลางจอตา
เนื่องจากมีส่วนในภาพซึ่งเห็นด้วยตาซ้ายขวาที่ไม่เหมือนกัน จึงมีจุดอื่น ๆ ในปริภูมิที่จะไม่ทอดตกลงที่จุดซึ่งคล้องจองกันบนจอตาทั้งสอง
คำว่า visual binocular disparity จะนิยามว่าเป็นความต่างในระหว่างสองจอตาที่จุดจากภาพตกลง 
และปกติจะแสดงเป็นองศาที่เรียกว่า มุมสายตา (visual angle)
ส่วนคำว่า binocular disparity หมายถึงค่าทางเรขาคณิตที่วัดนอกตา
เพราะความต่างของภาพซึ่งตกลงที่จอตาจะขึ้นอยู่กับปัจจัยต่าง ๆ ซึ่งเฉพาะต่อแต่ละตา ๆ โดยเฉพาะตำแหน่งของจุดบัพ (nodal point) ถ้าแม้ส่วนตัดขวางของจอตาจะเป็นวงกลมสมบูรณ์
ความต่างบนจอตาจะสอดล้องกับ binocular disparity ก็ต่อเมื่อวัดเป็นองศา แต่จะต่างกันมากถ้าวัดเป็นระยะทางเนื่องจากโครงสร้างที่ซับซ้อนภายในตา
ในรูปที่ 1 จุดดำตันเป็นจุดที่จ้องดู/ตรึงตา
จุดสีน้ำเงินอยู่ใกล้คนดูกว่า
ดังนั้น จึงมีความต่างแบบใกล้ คือ dn
ส่วนวัตถุที่อยู่ไกลกว่าสีเขียวก็มีความต่างแบบไกลคือ df
ส่วนความต่างที่สองตาก็คือมุมระหว่างแนวฉายภาพที่ตกลงที่ตา คือ dn-df โดยมีค่าบวกลบและวัดทวนเข็มนาฬิกา
แนวหนึ่งเป็นแนวฉายภาพจริง ๆ จากวัตถุซึ่งตกลงที่จอตา
ส่วนอีกแนวหนึ่งเป็นแนวฉายภาพจินตภาพที่วิ่งผ่านจุดบัพของจุดตรึงตา
ในคอมพิวเตอร์วิทัศน์ binocular disparity จะคำนวณจากภาพต่าง ๆ ที่ถ่ายด้วยกล้องเป็นคู่ ๆ
ระยะห่างระหว่างกล้องเรียกว่า เส้นฐาน (baseline) ซึ่งจะมีผลต่อความต่างของจุดหนึ่ง ๆ ของภาพตามระนาบการถ่ายภาพของกล้อง
เมื่อเส้นฐานเพิ่ม ความต่างก็จะเพิ่มขึ้นเนื่องจากมุมจะใหญ่ขึ้น
แต่ในคอมพิวเตอร์วิทัศน์ binocular disparity จะอ้างอิงโดยความแตกต่างของจุดพิกัดระหว่างภาพซ้ายขวาแทนมุมสายตา
ซึ่งปกติจะมีหน่วยเป็นพิกเซล