stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าคนุตที่ 5 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าคนุตที่ 5 มักนุสเซน (เดนมาร์ก: Knud V Magnussen) (ราว ค.ศ. 1129 - 9 สิงหาคม ค.ศ. 1157) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่ค.ศ. 1146 ถึงค.ศ. 1157 พระองค์เป็นเจ้าชายสวีเดน และเป็นพระมหากษัตริย์ร่วมกับกษัตริย์อีกสองพระองค์คือ พระเจ้าสเวนที่ 3 แห่งเดนมาร์กและพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก กษัตริย์คนุตที่ 5 ถูกปลงพระชนม์ในเหตุการณ์ "งานเลี้ยงเลือดที่รอสกิลด์" ในปีค.ศ. 1157 เรื่องราวที่บันทึกถึงพระองค์นั้นไม่แน่ชัด
พระราชประวัติ

เจ้าชายคนุตประสูติราวปี ค.ศ. 1129 เป็นพระโอรสในพระเจ้ามักนุส ผู้แข็งแกร่งแห่งสวีเดนซึ่งเป็นพระราชโอรสในพระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก หลังจากการสละราชบัลลังก์ของพระเจ้าอีริคที่ 3 แห่งเดนมาร์กในปีค.ศ. 1146 เหล่าขุนนางในคาบสมุทรจัตแลนด์ประกาศให้เจ้าชายคนุตเป็นพระมหากษัตริย์ ในขณะที่ขุนนางในเกาะเชลลันด์และสคาเนียประกอบพิธีราชาภิเษกให้พระเจ้าสเวนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นโอรสนอกสมรสของพระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์กและเป็นพระนัดดาของเจ้าชายคนุต ลาวาร์ด ซึ่งถูกพระเจ้ามักนุส ผู้แข็งแกร่งปลงพระชนม์ในปีค.ศ. 1131
ในปีถัดมา กษัตริย์คนุตที่ 5 ทรงพยายามอย่างไร้ผลในการเอาชนะกษัตริย์สเวนที่ 3 บนเกาะเชลลันด์ในความพยายามควบคุมเดนมาร์กทั้งหมด ในปีค.ศ. 1147 กษัตริย์คนุตและกษัตริย์สเวนร่วมมือกันต่อสู้ในสงครามครูเสดชาวเวนด์ ซึ่งจบลงด้วยการจุดชนวนความขัดแย้งอีกครั้ง กษัตริย์สเวนและญาติของพระองค์คือ ดยุกวัลเดมาร์ ซึ่งเป็นพระโอรสของเจ้าชายคนุต ลาวาร์ด ได้รับชนะกษัตริย์คนุตในจัตแลนด์ในปีค.ศ. 1150 กษัตริย์คนุตทรงหลบหนีไปพึ่งพระเจ้าสแวร์เกอร์ที่ 1 แห่งสวีเดน กษัตริย์คนุตจึงพยายามยึดดินแดนคืน แต่ล้วนไม่ประสบความสำเร็จ และทรงหันไปพึ่งจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ให้ช่วยเหลือพระองค์ ทำให้เกิดการประนีประนอมในปีค.ศ. 1152 ซึ่งสนับสนุนโดยดยุกวัลเดมาร์ ทำให้กษัตริย์คนุตได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกับกษัตริย์สเวน แต่เป็นผู้สำเร็จราชการชั้นผู้น้อย แต่สุดท้ายกษัตริย์สเวนก็ไม่ทรงยอมรับข้อตกลง
กษัตริย์คนุตทรงเป็นพันธมิตรกับดยุกวัลเดมาร์และกษัตริย์สแวร์เกอร์แห่งสวีเดน สวีเดนได้มอบเจ้าหญิงเฮเลนาแห่งสวีเดน พระราชธิดาให้เป็นพระมเหสีของกษัตริย์คนุตที่ 5 กษัตริย์สเวนจึงหลบหนีออกจากเดนมาร์กในปีค.ศ. 1154 และกษัตริย์คนุตทรงทำข้อตกลงกับดยุกวัลเดมาร์ และแต่งตั้งให้พระองค์เป็นพระประมุขร่วม กษัตริย์คนุตจึงกลายเป็นกษัตริย์พระองค์รองของกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และหลังจากที่กษัตริย์สเวนเสด็จกลับเข้ามาในเดนมาร์ก จึงเกิดการประนีประนอมครั้งสุดท้ายในปีค.ศ. 1157 ซึ่งเกิดขึ้นภายใต้แรงกดดันของเหล่าขุนนางเดนมาร์ก กษัตริย์สเวนที่ 3 กษัตริย์คนุตที่ 5 และกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 1 จึงจัดตั้งระบบพระประมุขร่วม โดยกษัตริย์คนุตได้ปกครองเกาะเชลลันด์ ระหว่างการจัดงานเลี้ยงประชุมสันติภาพที่รอสกิลด์ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1157 ต่อมาถูกเรียกว่า "งานเลี้ยงเลือดที่รอสกิลด์" กษัตริย์สเวนพยายามวางแผนปลงพระชนม์กษัตริย์คนุตและกษัตริย์วัลเดมาร์ มีการอ้างว่า กษัตริย์คนุตที่ 5 ทรงถูกปลงพระชนม์โดยหนึ่งในทหารของกษัตริย์สเวน
พระขนิษฐาต่างบิดาของกษัตริย์คนุตที่ 5 คือ โซเฟียแห่งมินสก์ได้อภิเษกสมรสกับกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 1 ได้แก้แค้นให้กษัตริย์คนุตในปีเดียวดันด้วยการปลงพระชนม์กษัตริย์สเวนที่ 3 ในยุทธการกราเธอฮีทเกิดขึ้นในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1157 และพระองค์ได้เป็นกษัตริย์เดนมาร์กแต่เพียงผู้เดียว
พระโอรสธิดา

พระองค์อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเฮเลนาแห่งสวีเดน ไม่ถึงหนึ่งปี และไม่มีโอรสธิดาร่วมกัน แต่กษัตริย์คนุตที่ 5 ทรงมีพระโอรสธิดานอกสมรสราว 2 ถึง 3 คน ได้แก่
นักบุญนีลส์แห่งออร์ฮูส (เสียชีวิต ค.ศ. 1180) เขาเป็นนักบวชตลอดชีวิต
วัลเดมาร์ เป็นบิชอปแห่งชเลสวิชและอาร์กบิชอปแห่งเบรเมิน
ฮิลเดอการ์ด สมรสกับยาโรมาร์ที่ 1 เจ้าชายแห่งรือเงิน และได้เป็นเจ้าหญิงแห่งรือเงิน (เป็นพระบิดาของธิดาองค์นี้หรือไม่ ยังมีหลักฐานไม่แน่ชัด)
ภาพวาดการสวรรคตของกษัตริย์คนุดที่ 5 ศตวรรษที่ 13 ปรากฎในซัคซิสเชอ เวลท์โครนิก
พระแม่วาราหี

| --- | --- |

จำพวก: มาตฤกา, เทวี, พระลักษมี
อาวุธ: ดาบ, สามง่าม, คันไถ
สัตว์พาหนะ: ควาย, สิงโต, เสือ, ม้า
คู่ครอง: พระวิษณุ หรือ พระวราหะ
ด ค ก
เทวรูปของพระแม่วาราหี
พระแม่วาราหี (สันสกฤต: वाराही) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู องค์หนึ่งในคณะมาตฤกา เป็นศักติของพระวราหะ ซึ่งเป็นอวตารปางที่ 3 ของพระวิษณุ พระแม่วาราหิณีมีพระวรกายเป็นมนุษย์ แต่มีศีรษะเป็นหมูป่า เช่นเดียวกับพระวราหะ
พระเจ้าอัลฟองโซที่ 5 แห่งอารากอง

| พระเจ้าอัลฟองโซที่ 5 แห่งอารากอง |
| --- | --- |

ครองราชย์: อารากอน/มายอร์คา/บาเลนเซีย/ซิซิลี: ค.ศ. 1416-1458 เนเปิลส์:ค.ศ. 1442-1458
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าอัลเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งอารากอน
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งอารากอน
ประสูติ: ค.ศ. 1396
สวรรคต: 27 มิถุนายน ค.ศ. 1458
พระอัครมเหสี: มาเรียแห่งคาสตีล
พระราชบุตร: พระเจ้าอัลเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเนเปิลส์
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งอารากอน
พระราชบิดา: พระเจ้าอัลเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งอารากอน
พระราชมารดา: เอเลเนอร์แห่งอัลเบอร์เคอร์คี
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งอารากอน (อังกฤษ: Alfonso V of Aragon หรือ Alfonso the Magnanimous; กาตาลา: Alfons) (ค.ศ. 1396 - 27 มิถุนายน ค.ศ. 1458) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอารากอนในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 5”, พระมหากษัตริย์แห่งบาเลนเซียในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 3”, พระมหากษัตริย์แห่งมายอร์คาและซาร์ดิเนียในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 2”, และพระมหากษัตริย์แห่งซิซิลีและเคานท์แห่งบาร์เซโลนา ในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 4” และพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์ในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 1”
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์สเปน
| ด ค กกษัตริย์แห่งอารากอน |
| --- | --- | --- |
| ราชวงศ์ฆิเมเนซ |  รามิโรที่ 1  Sancho  เปโรที่ 1  อัลฟอนโซที่ 1  รามิโรที่ 2  เปโตรนิยา  |  |
| ราชวงศ์บาร์เซโลนา |  อัลฟอนโซที่ 2  เปโรที่ 2  ไชเมที่ 1  เปโรที่ 3  อัลฟอนโซที่ 3  ไชเมที่ 2  อัลฟอนโซที่ 4  เปโดรที่ 4  ฆวนที่ 1  Martin  |  |
| ราชวงศ์ตรัสตามารา |  เฟร์นันโดที่ 1  อัลฟอนโซที่ 5  ฆวนที่ 2  เฟร์นันโดที่ 2  ฆัวนา  |  |
| ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค |  การ์โลสที่ 1  เฟลิเปที่ 1  เฟลิเปที่ 2  เฟลิเปที่ 3  การ์โลสที่ 2  |  |
พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (เดนมาร์ก: Christoffer I) (ค.ศ. 1219 - 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1259) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กระหว่างค.ศ. 1252 ถึง ค.ศ. 1259 เป็นพระราชโอรสองค์เล็กในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กที่ประสูติแต่พระมเหสีพระองค์ที่สองคือ บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส พระองค์สืบราชบัลลังก์เดนมาร์กต่อจากพระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก และพระเจ้าอเบลแห่งเดนมาร์ก พระเชษฐา พระองค์ได้รับการเลือกตั้งเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กหลังกษัตริย์อเบลสวรรคตในฤดูร้อน ปีค.ศ. 1252 พระองค์ประกอบพิธีราชาภิเษกที่มหาวิหารลุนด์ในวันคริสต์มาสของปีค.ศ. 1252
พระราชมรดก

สภาเดนฮอฟกลายเป็นสถาบันหลักในรัชกาลของพระองค์ ทำหน้าที่เหมือนสภาแห่งชาติซึ่งมีหน้าที่ให้การปรึกษาในขอบเขตจำกัดและหน้าที่ทางตุลาการ
กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 1 อภิเษกสมรสกับมาร์เกเรเธ ซัมบีเรีย ธิดาในซัมบอร์ที่ 2 ดยุกแห่งพอเมอเรเนีย ในปีค.ศ. 1248 มีพระโอรสธิดา 5 พระองค์ ดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา |
|  | พระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก | ค.ศ. 1249 | 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1286 | อภิเษกสมรสวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1273 กับ อักเนสแห่งบรันเดินบวร์ค มีพระโอรสธิดา 7 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงรีเชซา พระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงมาร์เกรเธอ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน เจ้าหญิงคาทารีนา เจ้าชายวัลเดมาร์ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ |

| - | เจ้าชายนีลส์แห่งเดนมาร์ก | ไม่ปรากฏ | 21 ธันวาคม ค.ศ. 1259 | สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ |

| - | เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก | ไม่ปรากฏ | ไม่ปรากฏ | สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ |

| - | เจ้าหญิงเม็ชทิลท์ มาร์เกรฟวีนแห่งบรันเดินบวร์ค-ซาลซ์วีเดล | ค.ศ. 1250 | ค.ศ. 1299/1300 | อภิเษกสมรสค.ศ. 1268 กับ อัลเบร็ชท์ที่ 3 มาร์เกรฟแห่งบรันเดินบวร์ค-ซาลซ์วีเดล มีพระโอรสธิดา 4 พระองค์ ได้แก่ อ็อทโทแห่งบรันเดินบวร์ค โยฮันน์แห่งบรันเดินบวร์ค เบียทริกซ์แห่งบรันเดินบวร์ค มาร์กาเรธาแห่งบรันเดินบวร์ค สมเด็จพระราชินีแห่งโปแลนด์ |

| - | เจ้าหญิงมาร์เกรเธอ เคานท์เตสแห่งฮ็อลชไตน์-คีล | ราว ค.ศ. 1257 | ค.ศ. 1306 | อภิเษกสมรส กับ โยฮันที่ 2 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-คีล มีพระโอรส 2 พระองค์ ได้แก่ คริสตอฟเฟอร์แห่งฮ็อลชไตน์ อดอล์ฟที่ 7 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เซเกอแบร์ก |
พระเจ้าเปโรที่ 3 แห่งอารากอน

| พระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน> พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอารากอน |
| --- | --- |
 กองทัพเรือของสมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ขึ้นฝั่งที่ทราพานี
ราชวงศ์: อารากอน
ครองราชย์: ค.ศ. 1276 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285
ประสูติ: ค.ศ. 1239
สวรรคต: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285
กษัตริย์อารากอน/กษัตริย์บาเลนเซีย
พระเจ้าเปโรที่ 3 (อารากอน: Pero III; กาตาลา: Pere III; สเปน: Pedro III) หรือ พระเจ้าเปโรมหาราช (อารากอน: Pero lo Gran; กาตาลา: Pere el Gran; สเปน: Pedro el Grande; ค.ศ. 1239 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์อารากอนแห่งราชอาณาจักรอารากอน (ในพระนาม เปโรที่ 3) และพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบาเลนเซีย (ในพระนาม เปเรที่ 1) และเคานต์แห่งบาร์เซโลนา (ในพระนาม เปราที่ 2) ตั้งแต่ ค.ศ. 1276 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285 พระเจ้าเปโรทรงพิชิตราชอาณาจักรซิซิลีได้ในปี ค.ศ. 1282 พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระปรีชาสามารถมากที่สุดองค์หนึ่งของราชอาณาจักรอารากอนในยุคกลาง
ข้อมูลเพิ่มเติม

ราชอาณาจักรอารากอน
ราชอาณาจักรบาเลนเซีย
| ด ค กกษัตริย์แห่งอารากอน |
| --- | --- | --- |
| ราชวงศ์ฆิเมเนซ |  รามิโรที่ 1  Sancho  เปโรที่ 1  อัลฟอนโซที่ 1  รามิโรที่ 2  เปโตรนิยา  |  |
| ราชวงศ์บาร์เซโลนา |  อัลฟอนโซที่ 2  เปโรที่ 2  ไชเมที่ 1  เปโรที่ 3  อัลฟอนโซที่ 3  ไชเมที่ 2  อัลฟอนโซที่ 4  เปโดรที่ 4  ฆวนที่ 1  Martin  |  |
| ราชวงศ์ตรัสตามารา |  เฟร์นันโดที่ 1  อัลฟอนโซที่ 5  ฆวนที่ 2  เฟร์นันโดที่ 2  ฆัวนา  |  |
| ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค |  การ์โลสที่ 1  เฟลิเปที่ 1  เฟลิเปที่ 2  เฟลิเปที่ 3  การ์โลสที่ 2  |  |
พราบาฆ

บรรดาฉัตรีแห่งพราบาฆ
พราบาฆ (ฮินดี: बड़ा बाग़) หรือ บดาบาฆ (อักษรโรมัน: Bada Bagh, มาจากภาษาฮินดูสถาน แปลว่า "สวนใหญ่" หรือ "สวนหลวง") เป็นหมู่สวนและสิ่งปลูกสร้าง ตั้งอยู่ห่างไป 6 กิโลเมตรจากนครไชสัลเมร์ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ภายในประกอบด้วยสวนต้นมะม่วง และกลุ่มสิ่งปลูกสร้างเซโนทาฟรูปฉัตรี สร้างขึ้นโดยมหาราชาแห่งรัฐไชสัลเมร์ ในศตวรรษที่ 18-20 ตอนต้น
ไชต์ สิงห์ ที่สอง (Jait Singh II; 1497–1530) ซึ่งเป็นลูกหลานของมหาราวัล ไชสัล สิงห์ ปฐมราชาของรัฐไชสัลเมร์ ได้สร้างเขื่อนขึ้นเพื่อเก็บน้ำในพื้นที่ของบดาบาฆเมื่อศตวรรษที่ 16 ขณะขึ้นครองราชย์ ทำให้พื้นที่ของบดาบาฆเขียวขจีแม้จะอยู่กลางทะเลทราย หลังไชต์ สิ้นพระชนม์ ลูกชาย ลุนกรัน (Lunkaran, 1530-1551) ได้สร้างสวนขึ้นริมเขื่อนเก็บน้ำของบิดา พร้อมสร้างเซโนทาฟรูปฉัตรีขึ้นบนเขาที่มองลงมายังสวนนี้ นับจากนั้นมาได้มีการสร้างฉัตรีขึ้นระลึกถึงทั้งลุนกรันและบรรดาภัตตีคนอื่น ๆ สืบมา ฉัตรีที่ใหม่ที่สุดในบดาบาฆเป็นฉัตรีระลึกถึงมหาราวัล ชวาฮีร์ สิงห์ (Maharawal Jawahir Singh) สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 20 แต่สร้างไม่เสร็จเนื่องจากเกิดการแบ่งเขตแดนอินเดียขึ้นเสียก่อน
พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด

| พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด |
| --- | --- |
พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด รายละเอียดจากภาพจุลจิตรกรรมสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 จากหอสมุดมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
ครองราชย์: ค.ศ. 986 – 1014
ก่อนหน้า: พระเจ้าฮารัลด์ บลูทูท
ถัดไป: พระเจ้าฮารัลด์ที่ 2
พระมหากษัตริย์นอร์เวย์
ครองราชย์:   ค.ศ. 986 – 995  ค.ศ. 1000 – 1014 
ก่อนหน้า:   พระเจ้าฮารัลด์ บลูทูท  พระเจ้าโอลาฟที่ 1 
ถัดไป: พระเจ้าโอลาฟที่ 2
พระมหากษัตริย์อังกฤษ
ครองราชย์: ค.ศ. 1013 – 1014
ก่อนหน้า: พระเจ้าแอเธลเรด
ถัดไป: พระเจ้าแอเธลเรด

พระราชสมภพ: ประมาณ ค.ศ. 960 ราชอาณาจักรเดนมาร์ก
สวรรคต: 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014 (ประมาณ 54 พรรษา) เกนส์เบอโร ลิงคอล์นเชอร์
ฝังพระบรมศพ: อาสนวิหารรอสคิลด์ หรือ อาสนวิหารลุน
คู่อภิเษก: สเวโตสลาวาแห่งโปแลนด์ / ซิกริดผู้ทรนง/ กันฮิลด์
พระราชบุตร:   พระเจ้าฮารัลด์ที่ 2  พระเจ้าคนุตมหาราช  อัสตริด สเวนดอทเทียร์ 
ราชวงศ์: นีทลินกา
พระราชบิดา: พระเจ้าฮารัลด์ บลูทูท
พระราชมารดา: กันฮิลด์ หรือ ทอรา
พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด หรือ พระเจ้าสเวนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (นอร์สเก่า: Sveinn Haraldsson tjúguskegg เดนมาร์ก: Svend Tveskæg) เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก นอร์เวย์ และอังกฤษ
พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ด เสด็จพระราชสมภพเมื่อประมาณ ค.ศ. 960 ในประเทศเดนมาร์กปัจจุบัน เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าฮารัลด์ บลูทูท และกิริธ โอลาฟสดอทเทียร์ ทรงเสกสมรสกับกันฮิลด์แห่งเว็นเด็นและซิกริดผู้ทรนง และครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กระหว่าง ค.ศ. 986 ถึง 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014 นอร์เวย์ระหว่าง ค.ศ. 999 ถึง 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014 และอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 1013 ถึง 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014
พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ด ทรงมีหลายพระนาม ในพงศาวดารแองโกล-แซ็กซอน (Anglo-Saxon Chronicles) ใช้ "สเวนชาวเดนส์" (Sven the Dane) หรือ "สวีเกน" (Swegen) หรือ “Tuck”; ในภาษานอร์เวย์โบราณ “Sveinn Tjúguskegg”; ในภาษานอร์เวย์ “Svein Tjugeskjegg”; ในภาษาสวีเดน “Sven Tveskägg”; ในภาษาเดนมาร์ก “Svend Tveskæg” จาก “Tjugeskæg” เดิม หรือ “Tyvskæg” พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ดทรงเป็นผู้นำชาวไวกิงและเป็นพระราชบิดาของพระเจ้าคนุตมหาราช เมื่อพระเจ้าฮารัลด์ บลูทูท พระราชบิดาเสด็จสวรรคตราวปลายปี ค.ศ. 986 หรือต้นปี ค.ศ. 987 สเวน ฟอร์คเบียร์ดก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก ในปี ค.ศ. 1000 ทรงเป็นพันธมิตรกับ Trondejarl Erik of Lade ซึ่งทำให้ได้ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์นอร์เวย์ และเมื่อไม่นานก่อนที่จะเสด็จสวรรคตก็ได้รับชัยชนะต่ออังกฤษและได้เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษและในปี 1013 ในเดือนสุดท้ายก่อนที่จะเสด็จสวรรคตทรงเป็นพระมหากษัตริย์จักรวรรดิทะเลเหนือ
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรอังกฤษ
ราชอาณาจักรเดนมาร์ก
ราชอาณาจักรนอร์เวย์
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าฮารัลด์ที่ 1 |  |   พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก  (ราชวงศ์นีทลินกา)   (ค.ศ. 985/986 – 1014) |  | พระเจ้าแฮรัลด์ที่ 2 |
| พระเจ้าฮาราลด์ที่ 1 |  |   พระมหากษัตริย์นอร์เวย์  (ค.ศ. 985/986 – 995) |  | พระเจ้าโอลาฟที่ 1 |
| พระเจ้าโอลาฟที่ 1 |  |   พระมหากษัตริย์นอร์เวย์   (ค.ศ. 1000 – 1014) |  | พระเจ้าโอลาฟที่ 2 |
| พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 |  |   พระมหากษัตริย์อังกฤษ  (ราชวงศ์นีทลินกา)   (ค.ศ. 1013 – 1014) |  | พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 |
| ด ค กพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน  ค.ศ. 927–1066:  แอเทลสแตน  เอ็ดมันด์ที่ 1  เอเดรด  เอ็ดวี  เอ็ดการ์ผู้รักสงบ  เอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  แอเธลเรดที่ 2 ผู้ไม่พร้อม  สเวน ฟอร์กเบียร์ด  เอ็ดมันด์ที่ 2 ผู้ทนทาน  คนุตมหาราช  ฮาโรลด์ที่ 1 แฮร์ฟุต  ฮาร์ธาคนุต  เอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี  ฮาโรลด์ที่ 2 กอดวินสัน  เอ็ดการ์ เอเธลลิง 
ราชอาณาจักรอังกฤษ  ค.ศ. 1066–1649:  วิลเลียมที่ 1 ผู้พิชิต  วิลเลียมที่ 2 รูฟัส  เฮนรีที่ 1  สตีเฟน  มาทิลดา  เฮนรีที่ 2อ  เฮนรียุวกษัตริย์  ริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์  จอห์นอ  หลุยส์  เฮนรีที่ 3อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 1อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 2อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 3อ  ริชาร์ดที่ 2อ  เฮนรีที่ 4อ  เฮนรีที่ 5อ  เฮนรีที่ 6อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 4อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 5อ  ริชาร์ดที่ 3อ  เฮนรีที่ 7อ  เฮนรีที่ 8อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 6อ  เจน เกรย์อ  แมรีที่ 1อ ร่วมกับฟิลิปอ  เอลิซาเบธที่ 1อ  เจมส์ที่ 1สอ  ชาลส์ที่ 1สอ 
เจ้าผู้อารักขาแห่ง เครือจักรภพอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ค.ศ. 1653–1659:  โอลิเวอร์ ครอมเวลล์  ริชาร์ด ครอมเวลล์ 
ราชอาณาจักรอังกฤษ ค.ศ. 1660–1707:  ชาลส์ที่ 2สอ  เจมส์ที่ 2สอ  วิลเลียมที่ 3สอ และ แมรีที่ 2สอ  แอนน์สอ 
 อ เป็นพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ด้วย  ส เป็นพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ด้วย  ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วย ตัวเอียง
ปแชมึชล์

| ปแชมึชล์ |
| --- | --- |
เมือง
อาสนวิหารปแชมึชล์กับเมืองในฉากหลัง
   ธง ตราอาร์ม
ปแชมึชล์ที่ตั้งของปแชมึชล์ในประเทศโปแลนด์
พิกัด: 49°47′N 22°46′E﻿ / ﻿49.783°N 22.767°E﻿ / 49.783; 22.767
ประเทศ:  โปแลนด์
จังหวัด: ปอตการ์ปาแช
เทศมณฑล: เทศมณฑลเมือง
ก่อตั้ง: ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 8
สิทธิเมือง: ค.ศ. 1389
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Wojciech Bakun
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 44 ตร.กม. (17 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 60,442 คน
 • ความหนาแน่น: 1,400 คน/ตร.กม. (3,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เขตเวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 37–700 ถึง 37–720
รหัสพื้นที่: +48 016
ป้ายทะเบียนรถ: RP
เว็บไซต์: www.przemysl.pl
ปแชมึชล์ (โปแลนด์: Przemyśl, ออกเสียง: [ˈpʂɛmɨɕl] ( ฟังเสียง); เยอรมัน: Premissel; ยิดดิช: פשעמישל, อักษรโรมัน: Pshemishl; ยูเครน: Перемишль, อักษรโรมัน: Peremyshl) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์และมีประชากรทั้งหมด 60,442 คนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 ในปี 1999 เมืองนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดปอตการ์ปาแช ซึ่งในอดีตเมืองนี้อยู่ในจังหวัดปแชมึชล์
ปแชมึชล์ได้มีประวัติศาสตร์ในความมั้งคั่งมายาวนานแล้ว เนื่องจากเมืองนี้มีข้อได้เปรียบในเรื่องในสถานที่ตั้งตามภูมิศาสตร์ ตั้งอยู่ระหว่างเขตภูเขาและเขตดินต่ำที่มีชื่อว่าปแชมึชล์เกต รวมถึงง่ายต่อการคมนาคมและมีดินที่อุดมสมบูรณ์ รวมถึงอยู่ใกล้กับแม่น้ำซานซึ่งสามารถเดินทางได้ เส้นทางการค้าที่สำคัญซึ่งเชื่อมต่อยุโรปกลางจากปแชมึชล์แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของเมืองนี้ เมืองเก่าปแชมึชล์ถูกตั้งเป็นอนุสรณ์ทางประวัติศาสตร์ของโปแลนด์
ชื่อ

เมืองนี้ได้มีชื่อหลายชื่อในประวัติศาสตร์ ที่เลือกมาอย่างเช่น เช็ก: Přemyšl; เยอรมัน: Premissel, Prömsel, Premslen; ละติน: Premislia; ยูเครน: Перемишль (Peremyshlj) และ Пшемисль (Pshemyslj) และ ยิดดิช: פּשעמישל (Pshemishl)
ประวัติ

ปแชมึชล์เป็นเมืองที่เก่าเป็นอันดับที่สองของโปแลนด์ใต้ (หลังจากกรากุฟ) มีประวัติถึงศรรตวรรษที่ 8 และเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกรตมอเรเวีย โบราณคดียังยืนยันได้ว่าต่อการปรากฏขึ้นของอารามถึงสมัยศตวรรษที่ 9 หลังจากการบุกรุกของชาวฮังการีในใจกลางเกรตมอเรเวียประมาณ 899 ชาว Lendian ที่ได้อาศัยอยู่ได้ทำการประกาศความจงรักภักดีต่อเจ้าหน้าที่ฮังการี พื้นที่ปแชมึชล์กลายเป็นที่ตั้งของการต่อสู้ระหว่างโปแลนด์ เคียฟรุส และฮังการี ในศตวรรษที่ 9 เป็นอย่างน้อย พื้นที่นี้ได้มีการปรากฏครั้งแรกในปี 981 โดยเนสเตอร์ เมื่อวลาดีมีร์ที่หนึ่งแห่งเคียฟรุสได้บุกรุกถึงโปแลนด์ ในปี 1018 ได้ถูกคืนกลับมาเป็นของโปแลนด์ และถูกเอากลับคืนเป็นของรุสอีกในปี 1013 Palatium complex ถูกสร้างขึ้นในช่วงการปกครองของ Bolesław I Chrobry
เมืองแฝด

ปแชมึชล์มีเมืองแฝดดังต่อไปนี้
แอแกร์, ฮังการี
South Kesteven, สหราชอาณาจักร
พาเดอร์บอร์น, เยอรมนี
ลวีฟ, ยูเครน
Truskavets, ยูเครน
Kamyanets-Podilskyi, ยูเครน
Chivasso, อิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาโปแลนด์) Municipal website
(ในภาษาโปแลนด์) Powiat of Przemyśl (Przemyśl County)
(ในภาษาโปแลนด์) Przemyśl 24/7
(ในภาษาโปแลนด์) Photo-blog about Przemyśl[ลิงก์เสีย]
Przemyśl on old postcards
Przemyśl Photo Gallery
The Jewish Przemyśl Blog, its Sons and Daughters
Przemyśl at KehilaLinks
49°47′10″N 22°46′26″E﻿ / ﻿49.78611°N 22.77389°E﻿ / 49.78611; 22.77389
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  สารานุกรมอินเทอร์เน็ตของยูเครน 
Royal Casimir castle
พระธันวันตริ

| พระธันวันตริ |
| --- | --- |
เทพเจ้าแห่งอายุรเวท  แพทย์แห่งสวรรค์และเทพทั้งปวง
มูรติของพระธันวันตริ
ชื่อในอักษรเทวนาครี: धन्वन्तरि
ส่วนเกี่ยวข้อง: ลัทธิไวษณพ, Adi Narayana, เทวะ
ที่ประทับ: สมุทร
มนตร์: Om Namo Bhagavate Vasudevaya Dhanvantraye Amrutha Kalasha Hastaaya Sarva Maya Vinashanaya Trailokya Nathaya Shri Mahavishnave Namaha
อาวุธ: สังข์, จักร
สัญลักษณ์: อมฤต, ปลิง
พาหนะ: ดอกบัว
เทศกาล: ธันเตรัส
ข้อมูลส่วนบุคคล
บุตร - ธิดา: Ketuman
บิดา-มารดา: Dirghatapas (บิดา)
พระธันวันตริ (สันสกฤต: धन्वन्तरि, อักษรโรมัน: Dhanvantari, Dhanvamtari, แปลตรงตัว 'เคลื่อนที่เป็นเส้นโค้ง') เป็นแพทย์ของเหล่าเทวะในศาสนาฮินดู พระองค์เป็นอวตารของพระวิษณุ และมีการกล่าวถึงพระองค์ในปุราณะเป็นเทพแห่งอายุรเวท
ในช่วงที่จุติลงมาเกิดบนโลก พระองค์ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งกาสี (ปัจจุบันคือพาราณสี) ในวิษณุปุราณะมีการระบุพระธันวันตริเป็นพระปัยกาของ Divodasa กษัตริย์กาสีตามตำนาน
ตำนาน > ต้นกำเนิด

Bala Kanda ในรามายณะ และภควัตปุราณะระบุว่า พระธันวันตริเกิดขึ้นมาจากเกษียรสมุทรระหว่างการกวนเกษียรสมุทรพร้อมกับน้ำอมฤต (น้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้กลายเป็นอมตะ)
พิธีฉลอง

ผู้ศรัทธาขอพรต่อพระธันวันตริเพื่อให้คุ้มครองสุขภาพและหายจากอาการเจ็บป่วยและโรคต่าง ๆ ในวันธันเตรัส (Dhanteras) ซึ่งอยู่ในช่วงสองวันก่อนวันทีปาวลี และมีการฉลองเป็น "วันอายุรเวทแห่งชาติ" ในประเทศอินเดีย โดยเริ่มจัดครั้งแรกใน ค.ศ. 2016
ดูเพิ่ม

พระอัศวิน
อายุรเวท
อ่านเพิ่ม

Madhavan, Chitra (2008). Vishnu temples of South India, Volume two. Chitra Madhavan. ISBN 978-81-908445-1-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

Dhanvantari in the Bhagavata Purana
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
พระเจ้าปเสนทิโกศล

| พระเจ้าปเสนทิโกศล |
| --- | --- |
ราชา
พระเจ้าปเสนทิโกศลขณะเสด็จไปพบพระพุทธเจ้า
กษัตริย์เเห่งเเคว้นโกศล
ครองราชย์: 534 ปีก่อน ค.ศ.
ก่อนหน้า: พระเจ้าสัญชัยมหาโกศล
ถัดไป: วิฑูฑภะ

ราชินี: มัลลิกาแห่งโกศล
พระราชบุตร: Jeta, วิฑูฑภะ, วชิรกุมารี
ราชวงศ์: อิกษวากุ
พระราชบิดา: พระเจ้าสัญชัยมหาโกศล
ปเสนทิ (ปะ-เส-นะ-ทิ; บาลี: पसेनदि, อักษรโรมัน: Pasenadi) หรือ ประเสนชิต (ปฺระ-เส-นะ-ชิด; สันสกฤต: प्रसेनजित्, อักษรโรมัน: Prasenajit; ป. ศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ.) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโกศลจากราชวงศ์อิกษวากุ เสวยราชย์อยู่ ณ เมืองสาวัตถี สืบต่อจากพระบิดา คือ พระเจ้าสัญชัยมหาโกศล ถือเป็นอุบาสกที่สำคัญพระองค์หนึ่งของพระพุทธเจ้า และทรงสร้างวิหารอารามไว้หลายแห่ง เช่น วัดราชิการามเป็นวัดที่พระเจ้าปเสนทิโกศลสร้างถวายเพื่อเป็นที่อยู่ของพระภิกษุณี มีพระราชบุตรชื่อ วิฑูฑภะและวชิรกุมารี
พระชนมชีพ

ต้นพระชนมชีพ พระเจ้าปเสนทิทรงศึกษา ณ ตักศิลา ต่อมา ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโกศล (ปัจจุบันคืออวัธ) พระมเหสีพระองค์แรก คือ เจ้าหญิงพระองค์หนึ่งจากมคธที่มีศักดิ์เป็นพระเชษฐภคินี/ขนิษฐาในพระเจ้าพิมพิสาร พระมเหสีพระองค์ที่สองมีพระนามว่า วาสภขัตติยา เป็นพระธิดาของพระเจ้ามหานามะแห่งราชวงศ์ศากยะ โดยให้กำเนิดพระราชโอรสนามวิฑูฑภะ และพระราชธิดานามวชิรกุมารีที่ภายหลังอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอชาตศัตรู พระเจ้าปเสนทิยังมีพระมเหสีพระองค์ที่สาม พระนามว่า มัลลิกา เป็นบุตรีของคนทำมาลัย
พระชนมชีพ > รัชสมัย

ในรัชสมัยพระเจ้าปเสนทิโกศล โกศลกลายเป็นเจ้านครศักดินา (suzerain) ของสาธารณรัฐชนเผ่า Kālāma และดินแดนของพระองค์ยังคงความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรกับเผ่าลิจฉวีทางตะวันออกของอาณาจักร
ครั้งหนึ่ง เมื่อพระเจ้าปเสนทิเสด็จไปจากพระนคร มหาอำมาตย์ของพระองค์ นามว่า ทีฆการายนะ ตั้งเจ้าชายวิฑูฑภะขึ้นเสวยราชย์แทน พระเจ้าปเสนทิจึงเสด็จไปยังมคธเพื่อขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าอชาตศัตรู แต่พระเจ้าปเสนทิสิ้นพระชนม์ที่นอกประตูเมืองราชคฤห์เสียก่อนจะได้พบพระเจ้าอชาตศัตรู เจ้าชายวิฑูฑภะจึงได้เป็นพระมหากษัตริย์ต่อจากพระองค์ แต่ ปุราณะ ว่า ผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ คือ กษุทรกะ มิใช่วิฑูฑภะ
บรรณานุกรม

Sastri, K. A. Nilakanta, บ.ก. (1988) [1967], Age of the Nandas and Mauryas (Second ed.), Delhi: Motilal Banarsidass, ISBN 81-208-0465-1
Sen, Sailendra Nath (1999) [1988], Ancient Indian History and Civilization (Second ed.), New Age International Publishers, ISBN 81-224-1198-3
Sharma, J. P. (1968). Republics in Ancient India, C. 1500 B.C.-500 B.C. Leiden, Netherlands: E. J. Brill. ISBN 978-9-004-02015-3.
Singh, Upinder (2016), A History of Ancient and Early Medieval India: From the Stone Age to the 12th Century, Pearson, ISBN 978-81-317-1677-9
พระเจ้ากนิษกะ

| กนิษกะ |
| --- | --- |
กษัตริย์แห่งกุษาณ
เหรียญทองพระเจ้ากนิษกะ สลักด้วยภาษากรีก-แบกเตรียว่า: ϷΑΟΝΑΝΟϷΑΟ ΚΑΝΗϷΚΙ ΚΟϷΑΝΟ Shaonanoshao Kanishki Koshano "กษัตริย์แห่งกษัตริย์ทั้งปวง - กนิษกะแห่งกุษาณะ" พิพิธภัณฑ์บริติช
ครองราชย์: คริสต์ศตวรรษที่ 2 (ประมาณ ค.ศ. 127–150)
ก่อนหน้า: วีมะ กัทผิเสส
ถัดไป: หุวิษกะ
ประสูติ: น่าจะKhotan,  กัศมีร์
ราชวงศ์: กุษาณะ
ศาสนา: พุทธ
พระเจ้ากนิษกะที่ 1 (สันสกฤต: कनिष्क, Kaniṣka; กรีก-แบกเตรีย: Κανηϸκε Kanēške; ขโรษฐี: 𐨐𐨞𐨁𐨮𐨿𐨐 Ka-ṇi-ṣka; พราหมี:  Kā-ṇi-ṣka) กนิษกะ หรือ กนิษกะมหาราช เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิกุษาณะ ผู้ครองราชย์ในช่วงสูงสุดของกุษาณะ (ป. ค.ศ. 127–150) พระองค์เป็นที่รู้จักจากผลงานทางการทัพ, การเมือง และทางศาสนา ทรงเป็นผู้สืบราชสกุลจากจักรพรรดิกุชุลา กัทผิเสส ปฐมกษัตริย์ของกุษาณะ ในรัชสมัยของพระเจ้ากนิษกะ จักรวรรดิกุษาณะมีพื้นที่ตั้งแต่เอเชียกลางและคันธาระ ไปถึงปาฏลีบุตรในที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคา ราชธานีในรัชสมัยของพระองค์ตั้งอยู่ที่ปุรุษปุระ (ปัจจุบันคือเปศวาร์) ในคันธาระ และมีอีกราชธานีสำคัญอยู่ที่มถุรา มีการขุดพบเหรียญพระเจ้ากนิษกะที่ตริปุรี (ปัจจุบันคือชัพพัลปุระ)
การพิชิตดินแดนต่าง ๆ และการอุปถัมภ์ศาสนาพุทธของพระองค์มีส่วนสำคัญมากในการพัฒนาของเส้นทางสายไหมและการเผยแผ่พุทธศาสนานิกายมหายานจากคันธาระ การาโกรัม ไปจนถึงจีน ในราว ค.ศ. 127 พระองค์เปลี่ยนภาษาราชการของจักรวรรดิจากภาษากรีกเป็นภาษาแบกเตรีย
นักวิชาการยุคแรกเชื่อว่ากนิษกะขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 78 และถือเป็นปีที่เป็นจุดเริ่มต้นของมหาศักราช อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์ไม่ถือว่าปีนี้เป็นปีขึ้นครองราชย์ของพระองค์ Falk ประมาณการว่ากนิษกะขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 127
ลำดับวงศ์ตระกูล

รูปปั้นกษิษกะที่มถุรา
รูปปั้นกนิษกะที่พิพิธภัณฑ์มถุรา ข้างใต้ผ้าคลุมพระองค์มีจารึกสลักไว้
จารึกในอักษรพราหมีสมัยกลาง:
            

"มหาราช ราชาธิราช เทวบุตร กนิษกะ"
ศิลปะมถุรา พิพิธภัณฑ์มถุรา
มีทฤษฎีเกี่ยวกับต้นกำเนิดของกนิษกะอยู่สองแบบ ซึ่งทั้งสองอิงจากสันนิษฐานของราชวงศ์กนิษกะที่แยกจากกัน ทฤษฎีของ Sten Konow ระบุว่ากนิษกะมาจาก Khotan โดยถูกเรียกตัวเป็นพันธมิตรทางชาติพันธุ์ในช่วงเวลาที่มีปัญหาหลังรัชสมัยวีมะ Konow สนับสนุนทฤษฎีนี้ด้วยการอ้างอิงธรรมเนียมทิเบตว่าการขยายไปอินเดียของชาว Khotan ประมาณ ค.ศ. 120 ได้รับการบัญชาจากกษัตริย์ Vijayakirti ร่วมกับกษัตริย์ Kanika และกษัตริย์ Guzan
ทฤษฎีที่คล้ายกันของ Roman Ghirshman ระบุว่า เดิมทีกนิษกะเป็นกษัตริย์แห่งกัศมีร์ก่อนมีอำนาจเป็นราชวงศ์ใหม่ เขาอ้างอิงคำจารึกที่ Khalatse ซึ่งอาจหมายถึงอำนาจของกุษาณะที่แผ่ขยายไปถึงมุมตะวันออกเฉียงเหนือของกัศมีร์และ Rajatarangini ด้วย ซึ่งรายพระนามกษัตริย์ Turushka แห่งกัศมีร์ระบุกนิษกะเป็นลำดับที่สาม ร่ามกับพระนาม Hushka และ Jushkaท้ายที่สุด คำให้การเกี่ยวกับกิจกรรมของพระเจ้ากนิษกะในกัศมีร์เพื่อสนับสนุนศาสนาพุทธศาสนาเสนอแนะว่าพระองค์โปรดปรานภูมิภาคนี้เหนือภูมิภาคอื่น ๆ และพระองค์สถาปนาเปศวาร์เป็นเมืองหลวงที่ใกล้กัศมีร์
พระองค์มีเชื้อสายเยฺว่จือและภาษาแม่ของพระองค์อาจเป็นภาษาโทแคเรียน