stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หม่อมหลวงบุปผา นิมมานเหมินท์
แหล่งข้อมูลอื่น

หม่อมหลวงบุปผา นิมมานเหมินท์ เก็บถาวร 2007-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน บทความ "ดอกไม้สด ดอกไม้ที่ยังสะพรั่งบานในสวนอักษร" โดยพรชัย จันทโศก ตีพิมพ์ในจุดประกาย วรรณกรรม ปีที่ 16 ฉบับที่ 6400 วันอาทิตย์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2549
วัดโคกมะเฟือง

| วัดโคกมะเฟือง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลศาลาใหม่ อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโคกมะเฟือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลาใหม่ อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส
วัดโคกมะเฟืองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2417 ประวัติการสร้างวัดมีอยู่ 2 แบบ คือ มีนายไชย พรหมสกุลเป็นผู้ริเริ่มก่อสร้างวัดและได้นิมนต์พระวินัยธรรม (จุ้ย) จากวัดชลธาราสิงเหเป็นเจ้าอาวาส โดยพระวินัยธรรม (จุ้ย) เป็นผู้แกะสลักตลอดจนปั้นรูปประติมากรรม อีกประวัติระบุว่า พระครูโอภาษพุทธคุณ (พุด อินทโชโต) ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดชลธาราสิงเห เป็นผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2441 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 17 เมตร ยาว 21.50 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2446
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเครื่องก่อทรงโรง มีเฉลียงรอบกว้าง 9.50 เมตร ยาว 15 เมตร เครื่องบนมีช่อฟ้า ตัวลำยอง ใบระกา หางหงส์ซึ่งเป็นรูปหัวนาค หน้าบันด้านหน้าเป็นปูนปั้นเขียนสีรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ หน้าบันด้านหลังเป็นภาพวิมาน พระอินทร์อยู่บนหลังช้างเอราวัณ ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทองปางสมาธิ และมีพระพุทธรูปปูนปั้นปิดทองปางมารวิชัยขนาดเล็กประดิษฐานอยู่ด้านข้าง ด้านละ 1 องค์ เบื้องหลังพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ มีจิตรกรรมฝาผนังเป็นรูปซุ้มเรือนแก้วล้อมรอบด้วยต้นไม้ ด้านนอกอุโบสถมีใบเสมาเป็นปูนปั้น ขนาดยาว 59 เซนติเมตร กว้าง 35 เซนติเมตร หนา 3.5 เซนติเมตร กุฏิไม้มี 3 หลัง และหอระฆังอยู่ทางทิศตะวันตกของอุโบสถ เป็นอาคารไม้เสาคอนกรีต หลังคาจัตุรมุข ยอดมณฑปประดับตกแต่งด้วย ใบระกา หางหงส์ หน้าบันลายพรรณพฤกษาและเทพนม
มารีอา อะเมเลียแห่งนาโปลีและซิซิลี

สมเด็จพระราชินีมาเรีย อเมเรีย แห่งทูซิชิลี
มาเรีย อมาเลียแห่งซิชิลีทั้งสอง ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ในพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
เบื้องต้น

พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1782 ที่เมืองคาร์แซร์ตา ประเทศอิตาลี  เป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเนเปิลล์และ เจ้าหญิงมาเรีย แคโรไลน่าแห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นพระญาติของมารี อองตัวเนต สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสอีกด้วย ทรงได้รับการศึกษาแบบคาทอลิก
การอภิเษกสมรส

พระองค์ประสบความลำบากในการสิ้นพระชนม์ของพระนางมารี อองตัวเนต จากการปฏิวัติฝรั่งเศส ทรงออกจากที่ประทับขณะมีพระชนมายุ 18 พรรษา วันหนึ่งในขณะที่ทรงเดินทางนั้นทรงพบกับว่าที่พระราชสวามีในอนาคตในปี ค.ศ. 1809 ทรงอภิเษกสมรสสามปีให้หลังจากการเจอกันครั้งแรกและการอภิเษกครั้งนั้นพระองค์ก็มีพระชนมายุมากกว่า 37 พรรษาแล้ว
| ด ค กราชินีและจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 Adelaide of Aquitaine  โรซาลาแห่งอิตาลี  แบร์ตแห่งบูร์กอญ  กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  Matilda of Frisia  อานแห่งเคียฟ  แบร์ตาแห่งฮอลแลนด์  Bertrade de Montfort  Adelaide of Maurienne  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา  อาแดลแห่งช็องปาญ  อิซาเบลลาแห่งเอโนลต์  อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก  Agnes of Merania  บลังกาแห่งกัสติยา  มาร์กาเร็ตแห่งโพรว็องซ์  อิซาเบลแห่งอารากอน  มาเรียแห่งบราบ็องต์  โจนที่ 1 แห่งนาวาร์  Margaret of Burgundy  Clementia of Hungary  Joan II of Burgundy  Blanche of Burgundy  มารีแห่งลักเซมเบิร์ก  ฌาน เดเวรอ  ฌานน์แห่งบูร์กอญ  บลานซ์แห่งนาวาร์  ฌานน์แห่งโอแวร์ญ  ฌานแห่งบูร์บง  อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย  มารีแห่งอ็องฌู  ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย  แอนน์แห่งบริตานี  ฌานแห่งฝรั่งเศส  แมรี ทิวดอร์  โกลดแห่งฝรั่งเศส  เอเลนอร์แห่งออสเตรีย  แคทเธอรีน เดอ เมดีชี  แมรี สจวต  เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย  หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง  มาร์เกอริตแห่งวาลัว  มารี เดอ เมดีซิส  อานน์แห่งออสเตรีย  มาเรีย เทเรซาแห่งสเปน  มารี เลชชินสกา  มารี อ็องตัวแน็ต  มารีอา จูเซปปินาแห่งซาวอย*  โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  มารี หลุยส์แห่งออสเตรีย  มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส*  มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี  เออเฌนี เดอ มอนตีโค 
*เป็นที่ถกเถียง
| ด ค กดัชเชสแห่งออร์เลอ็อง |
| --- | --- |
 Blanche of France (1345–1376)  วาเลนตีนา วิสกอนตี (1389–1407)  อีซาแบลแห่งวาลัว (1407–1409)  Bonne d'Armagnac (1410–1430)  Marie of Cleves (1440–1465)  ฌานแห่งฝรั่งเศส (1476–1498)  กาเตรีนา เด เมดีชี (1533–1547)  Marie de Bourbon, Duchess of Montpensier (1626–1627)  Princess Marguerite of Lorraine (1632–1660)  Princess Henrietta of England (1661–1670)  Elizabeth Charlotte, Princess of the Palatinate (1672–1701)  Françoise Marie de Bourbon, Mademoiselle de Blois (1701–1732)  Margravine Auguste of Baden-Baden (1724–1728)  Louise Henriette de Bourbon-Conti (1752–1759)  หลุยส์ มารี อาเดลาอีด เดอ บูร์บง–ป็องเตียฟวร์ (1785–1793)  เจ้าหญิงมารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี (1809–1830)  Duchess Helene of Mecklenburg-Schwerin (1837–1842)  Infanta Isabel de Borbón-Orléans (1864–1894)  Archduchess Maria Dorothea of Austria (1896–1926)  Gersende de Sabran-Pontèves (1969–ปัจจุบัน) 
| ธรรมเนียมพระยศของ มารีอา อะเมเลียแห่งนาโปลีและซิซิลี |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Majesty (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
วรรณกรรมร่วมสมัย

วรรณคดีในภาษาไทย ตรงกับคำว่า  Literature ในภาษาอังกฤษ โดยมาจากภาษาลาติน แปลว่า การศึกษา, ระเบียบของภาษา ซึ่งในภาษาอังกฤษจะมีความหมายหลายอย่าง ดังนี้
อาชีพการประพันธ์
งานเขียนในสมัยใดสมัยหนึ่ง
งานประพันธ์ที่ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ และผู้อ่านทั่วไป
สำหรับในภาษาไทย วรรณคดี ปรากฏครั้งแรกในหนังสือพระราชกฤษฎีกาตั้งวรรณคดีสโมสร วันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 โดยมีความหมาย คือ หนังสือที่ได้รับยกย่องว่าแต่งดี นั้นคือมีการใช้ภาษาอย่างดี มีศิลปะการแต่งที่ยอดเยี่ยมทั้งด้านศิลปะการใช้คำ ศิลปะการใช้โวหารและถูกต้องตามหลักไวยากรณ์  และภาษานั้นให้ความหมายชัดเจน ทำให้เกิดการโน้มน้าวอารมณ์ผู้อ่านให้คล้องตามไปด้วย กล่าวคือ เมื่ออ่านแล้วทำให้เกิดความรู้สึกซาบซึ้ง ตื่นเต้น ดื่มด่ำ หนังสือเล่มใดอ่านแล้วมีอารมณ์เฉย ๆ ไม่ซาบซึ้งตรึงใจและทำให้น่าเบื่อถือว่าไม่ใช่วรรณคดี
หนังสือที่ทำให้เกิดความรู้สึกดื่มด่ำดังกล่าวนี้จะต้องเป็นความรู้สึกฝ่ายสูง คือ ทำให้เกิดอารมณ์ความนึกคิดในทางที่ดีงาม ไม่ชักจูงในทางที่ไม่ดี
การศึกษาวรรณคดีโดยวิเคราะห์ตามประเภท สามารถแบ่งได้เป็นประเภทต่าง ๆ ได้ดังต่อไปนี้
วรรณคดีคำสอน
วรรณคดีบทละคร
วรรณคดีศาสนา
วรรณคดีเพลงยาว
วรรณคดีนิทาน
วรรณคดีคำฉันท์
วรรณคดีลิลิต
วรรณคดีขอพระเกียรติ
วรรณคดีนิราศ
วรรณคดีคำหลวง
วรรณคดีเสภา
วรรณคดีปลุกใจ
ตัวอย่างวรรณคดี เช่น ขุนช้างขุนแผน, ไกรทอง, ไตรภูมิพระร่วง เป็นต้น
วรรณกรรม

ปรากฏขึ้นครั้งแรกในพระราชบัญญัติคุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ. 2475  
คำว่า วรรณกรรม อาจเทียบเคียงได้กับคำภาษาอังกฤษว่า  Literary work หรือ general  literature ความหมาย แปลตามรูปศัพท์ว่า  ทำให้เป็นหนังสือ ซึ่งดูตามความหมายนี้แล้วจะเห็นว่ากว้างขวางมาก นั่นก็คือการเขียนหนังสือจะเป็นข้อความสั้น ๆ หรือเรื่องราวสมบูรณ์ก็ได้ เช่น ข้อความที่เขียนตามใบปลิว ป้ายโฆษณาต่าง ๆ ตลอดจนบทความ หรือ หนังสือที่พิมพ์เป็นเล่มทุกชนิด เช่น ตำรับตำราต่าง ๆ นวนิยาย กาพย์กลอนต่าง ๆ ก็ถือเป็นวรรณกรรมทั้งสิ้น
จากลักษณะกว้าง ๆ ของวรรณกรรม สามารถทำให้ทราบถึงคุณค่ามากน้อยของวรรณกรรมได้โดยขึ้นอยู่กับ วรรณศิลป์ คือ ศิลปะในการแต่งหนังสือนั้นเป็นสำคัญ  
ถ้าวรรณกรรมเรื่องใดมีคุณค่าทางวรรณศิลป์สูง เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นหนังสือดี วรรณกรรมก็อาจได้รับยกย่องว่าเป็น วรรณคดี อย่างไรก็ตามการที่จะกำหนดว่า วรรณกรรมเรื่องใดควรเป็นวรรณคดีหรือไม่นั้น ต้องคำนึงถึงระยะเวลาที่แต่งหนังสือนั้นยาวนานพอควรด้วย เพื่อพิสูจน์ว่าคุณค่าของวรรณกรรมนั้นเป็นอมตะ เป็นที่ยอมรับกันทุกยุคทุกสมัยหรือไม่ เพราะอาจมีวรรณกรรมบางเรื่องที่ดีเหมาะสมกับระยะเวลาเพียงบางช่วงเท่านั้น ดังนั้นอาจสรุปได้ว่า วรรณคดีนั้นก็คือวรรณกรรมชนิดหนึ่งนั่นเอง กล่าวคือ เป็นวรรณกรรมที่กลั่นกรองและตกแต่งให้ประณีต มีความเหมาะสมในด้านต่าง ๆ อันเป็นคุณค่าของการประพันธ์ หรือจะกล่าวอีกนัยหนึ่ง วรรณคดีนั้นเป็นวรรณกรรมไม่จำเป็นต้องเป็นวรรณคดีเสมอไป
ประเภทของวรรณกรรม

วรรณกรรมนี้แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ
สารคดี หมายถึง หนังสือที่แต่งขึ้นเพื่อมุ่งให้ความรู้ ความคิด ประสบการณ์แก่ผู้อ่าน ซึ่งอาจใช้รูปแบบร้อยแก้วหรือร้อยกรองก็ได้
บันเทิงคดี คือ วรรณกรรมที่แต่งขึ้นเพื่อมุ่งให้ความเพลิดเพลิน สนุกสนาน บันเทิงแก่ผู้อ่าน จึงมักเป็นเรื่องที่มีเหตุการณ์และตัวละคร
ตัวอย่างวรรณกรรม เช่น เจ้าชายน้อย ประวัติกฎหมายไทย นิทานชาวไร่ เป็นต้น
ความหมายของวรรณกรรมร่วมสมัย

คำว่า วรรณกรรมร่วมสมัย มาจากคำภาษาอังกฤษว่า Contemporary Literature ซึ่งคำว่า วรรณกรรมปัจจุบันก็มาจากคำภาษาอังกฤษคำเดียวกัน แต่จริง ๆ แล้วทั้ง 2 คำยังมีความหมายที่แตกต่างกัน และเหมือนกันในบางประเด็นเท่านั้นซึ่งได้มีผู้รู้ให้ความหมายทั้ง 2 คำ ไว้ดังนี้คือ
ก่อนที่จะทำความเข้าใจกับคำว่า วรรณกรรมร่วมสมัยนั้นมาศึกษา คำว่า "ร่วมสมัย" เสียก่อน ซึ่งสารานุกรมฝรั่งเศส
ได้ให้ความหมายไว้สรุปได้ 3 ประเด็นคือ
หมายความว่า ซึ่งอยู่ในสมัยเดียวกัน ซึ่งมีชีวิตอยู่ในสมัยเดียวกับบุคคลใดบุคคลหนึ่งหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
หมายความว่า เป็นของสมัยปัจจุบัน ซึ่งมีชีวิตอยู่ในสมัยเดียวกับเราขณะนี้
"ประวัติศาสตร์ร่วมสมัย" หมายถึงเหตุการณ์ตอนที่เกี่ยวกับเรื่องราวในปัจจุบันนับตั้งแต่ ค.ศ. 1789 เป็นตัวมา
ดังนั้น วรรณกรรมร่วมสมัย จึงน่าจะหมายถึง หนังสือที่แต่งขึ้นโดยปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 1789 เป็นต้นมาด้วย
ส่วน นภาลัย สุวรรณธาดา ได้ชี้ประเด็นของการที่มีผู้เข้าใจผิดระหว่างคำว่า ร่วมสมัย กับปัจจุบัน อยู่เสมอบางครั้งก็เข้าใจว่า ร่วมสมัยหมายถึงปัจจุบัน ถ้าเช่นนั้นคำว่า "ร่วมสมัย" กับ "ปัจจุบัน" แตกต่างกันอย่างไร พร้อมกับอธิบายว่า คำว่า ร่วมสมัย ไม่ปรากฏในพจนานุกรมฉบับปัจจุบัน หากพิจารณาตามรูปศัพท์ก็ หมายความถึง สมัยเดียวกัน วรรณคดีร่วมสมัย ก็หมายถึง วรรณคดีในสมัยเดียวกัน ภาษาอังกฤษใช้คำว่า contemporary ซึ่งพจนานุกรม Webster's ให้ความหมายไว้ว่า หมายถึง "เกิดขึ้น มีชีวิตอยู่ หรือเข้ามาในเวลาเดียวกัน ในปีเดียวกัน ในทศวรรษ ศตวรรษ หรือสมัยเดียวกัน"
คำว่า ร่วมสมัย เป็นคำใช้คำประกอบคำอื่นเพื่อบอกลักษณะ เช่น เพลงร่วมสมัย ภาพเขียนร่วมสมัย ศิลปะร่วมสมัย วรรณกรรมร่วมสมัย กวีร่วมสมัย เป็นต้น ส่วนใหญ่ใช้กับงานศิลปะมากกว่าด้านวิทยาศาสตร์ เพื่อให้ความหมายของคำ ร่วมสมัย ข้างต้นชัดเจนยิ่งขึ้น จะขอขยายความโดยกล่าวถึงลักษณะของวรรณกรรมร่วมสมัย เป็น 2 ลักษณะ คือ ลักษณะทั่วไปและลักษณะพิเศษ
ความหมายของวรรณกรรมร่วมสมัย > ลักษณะทั่วไป

ร่วมสมัยในเวลา ในความหมายนี้ วรรณกรรมสมัยเดียวกันทั้งหมดถือเป็นวรรณกรรมร่วมสมัย ส่วนกำหนดเวลาอาจเป็น 50 ปี หรือ 100 ปี หรือนับตามเวลาของการปกครองบ้านเมือง ก็สุดแต่จะกำหนด ถ้าถือผู้เขียนเป็นเกณฑ์ ก็หมายถึงผู้เขียนที่ยังมีชีวิตอยู่ หรือมีอยู่ในช่วงเวลาที่กำหนด
วรรณกรรมที่ร่วมสมัยกัน อาจมิใช่ในปัจจุบัน แต่เป็นสมัยเดียวกันในอดีตก็ได้ เช่น สามก๊ก ร่วมสมัยกับราชาธิราช ขุนช้างขุนแผน ร่วมสมัยกับพระอภัยมณี เป็นต้น
ร่วมสมัยในเหตุการณ์ คือ วรรณกรรมเกิดขึ้นในช่วงเหตุการณ์เดียวกัน ซึ่งในกรณีนี้มักใช้เหตุการณ์ทางการเมืองเป็นเครื่องกำหนด เช่น วรรณกรรมในยุคหัวเลี้ยวหัวต่อที่ไทยได้รับอิทธิพลจากต่างประเทศรัชกาลที่ 3-5 วรรณกรรมยุคได้รับอิทธิพลต่างประเทศหลังรัชกาลที่ 5 วรรณกรรมยุคการต่อต้านของนักศึกษาที่เรียกว่า เหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 เป็นต้น
ร่วมสมัยในรูปแบบ กล่าวคือ ใช้รูปแบบเป็นเครื่องกำหนด เช่น ในระยะหนึ่งนิยมกลอนเปล่าที่เป็นบทประพันธ์คล้ายร้อยแก้ว วรรณรูป ที่จัดวางคำเป็นรูปภาพต่าง ๆ หรือบทกวีที่ไม่เคร่งครัดฉันทลักษณ์ เป็นต้น ใครที่เขียนบทประพันธ์รูปแบบดังกล่าวก็จัดเป็นกวีร่วมสมัย
ร่วมสมัยในเนื้อหา คือวรรณกรรมที่มีเนื้อหาเรื่องราวในสมัยเดียวกัน เช่น ในยุควิทยาศาสตร์ก้าวหน้า นิยมเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ เรื่องอวกาศ เป็นต้น ใครที่เกิดในยุคนื้แต่ชอบเขียนเรื่องที่มีฉากและตัวละครอยู่ในสมัยเก่า เช่น นางนพมาศ ก็ไม่นับว่าเป็นนักเขียนร่วมสมัย ตามความหมายในข้อนี้
ร่วมสมัยในแนวคิด กล่าวคือ วรรณกรรมที่มีแนวคิดเดียวกันตามความนิยม มักเน้นแนวคิดทางสังคมและการเมือง เช่น วรรณกรรมร่วมสมัยในยุคหนึ่งจะต้องเป็นประเภทรับใช้มวลชน ต่อต้านลัทธินายทุน ยกย่องผู้ใช้แรงงาน และโจมตีวรรณกรรมประเภทรัก ๆ ใคร่ ๆ หรือเรื่องเกี่ยวกับสังคมผู้ดี ว่าเป็นวรรณกรรมน้ำเน่า วรรณกรรมศักดินา ไม่ยอมรับว่าเป็นวรรณกรรมร่วมสมัย เป็นต้น
ความหมายของวรรณกรรมร่วมสมัย > ลักษณะพิเศษ

ร่วมสมัยในความเป็นอมตะ หมายถึงวรรณกรรมที่มิได้เกิดในช่วงเวลาที่กำหนดไว้อาจแต่งไว้นานนับร้อยปีมาแล้ว แต่ยังมีผู้กล่าวถึงอยู่เสมอ หรือนำมาเสนอใหม่ในรูปแบบอื่นให้เป็นที่รู้จักแพร่หลายกว่าเดิม เช่น เรื่องเงาะป่า นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ หรือบทกลอนของสุนทรภู่ กลับมาได้รับความนิยมในปัจจุบัน เป็นต้น
ร่วมสมัยในการเป็นมรดกทางวัฒนธรรม ในลักษณะนี้หมายถึง วรรณกรรมที่ได้รับความนิยมอย่างสูง และถือเป็นวรรณกรรมแบบฉบับ หรือที่เรียกว่าวรรณกรรมมรดก เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมของชาติ ไม่ว่าจะแต่งในสมัยใด รูปแบบ เนื้อหา และแนวคิดจะทันสมัยหรือไม่ก็ตาม เช่น ลิลิตพระลอ อิเหนา ขุนช้างขุนแผน
จะเห็นได้ว่า วรรณกรรมร่วมสมัยมีลักษณะหลายประการ สุดแท้แต่จะพิจารณาในลักษณะข้อใด เมื่อกล่าวถึงคำนี้จึงต้องพิจารณาด้วยว่าจะใช้ลักษณะใดเป็นเครื่องกำหนดวรรณกรรมบางเรื่องอาจเข้าลักษณะข้อใดข้อหนึ่งหรือหลายข้อก็ได้
สำหรับ ธวัช ปุณโณทก ได้ให้ความหมายของวรรณกรรมร่วมสมัย ว่าหมายถึง วรรณกรรมที่ร่วมสมัยกับผู้อ่านผู้ศึกษา ฉะนั้นค่านิยมแนวคิดทางด้านปรัชญาชีวิตและสังคมอันปรากฏอยู่ในวรรณกรรมเหล่านี้ จึงร่วมแนวคิดเดียวกับผู้อ่านผู้ศึกษา ซึ่งเป็นมโนทัศน์ร่วมของคนส่วนข้างมากของสังคม ถึงแม้ว่าวรรณกรรมบางเรื่องอาจจะเกิดก่อนผู้อ่านในปัจจุบันก็ตาม แต่ก็อาจจะเรียกได้ว่าเป็นวรรณกรรมร่วมสมัย เพราะเหตุว่าปรัชญาชีวิตและสังคมยังใกล้เคียงกับผู้อ่านผู้ศึกษา
จากการอภิปรายเรื่องบทบาทของวรรณกรรมร่วมสมัยต่อคนรุ่นใหม่ใน วารสารโลกหนังสือ ได้มีผู้ให้คำจำกัดความของคำว่าวรรณกรรมร่วมสมัยไว้หลายท่าน เช่น เสนีย์ เสาวพงศ์ กล่าวว่าหากพิจารณาโดยรูปคำแล้ว วรรณกรรมร่วมสมัย น่าจะหมายถึงวรรณกรรมที่เขียนขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันหรือใกล้เคียงกัน เพราะคำว่า ร่วมสมัย คือ ร่วมเวลามีผู้รู้ทางวรรณกรรมหลายท่านกล่าวถึงคำว่าร่วมสมัยไว้ต่างกัน บางท่านกล่าวว่า ถ้านับตามฝรั่ง 25 ปี ขึ้นไป ก็นับว่าเป็นคนละรุ่น นั่นคือนับสมัยกันจากเวลาที่เขียน
ส่วน รัญจวน อินทรคำแหง กล่าวว่า คำว่า วรรณกรรมร่วมสมัยในความรู้สึกของท่านนั้น คิดว่า จะใช้กาลเวลาเป็นเครื่องตัดสินเห็นจะไม่ได้ แต่จะถือเอาสิ่งที่ยังเป็นความใหม่ในวรรณกรรมชิ้นนั้น ไม่ว่าวรรณกรรมนั้นจะเกิดขึ้นในสมัยใด คือจะเป็นเวลา 10, 20, 30, 50 ปี ล่วงมาแล้วก็ตามแต่ถ้าหากวรรณกรรมชิ้นนั้น เมื่อผู้อ่านอ่านแล้วยังสามารถมีไฟเกิดขึ้น เพราะวรรณกรรมนั้นเป็นไม้ขีดไฟที่จะจุดไฟ ซึ่งมีเชื้ออยู่แล้วในหัวใจของผู้อ่านให้ลุกโพลงขึ้น ก็จะถือว่า เป็นวรรณกรรมร่วมสมัย ซึ่งรู้สึกว่าอ่านแล้วยังมีผลกระทบต่อคนอ่าน
อีกท่านหนึ่งคือ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ กล่าวว่า คำว่าร่วมสมัยหรือคนรุ่นใหม่นั้นเป็นคำกลาง ๆ ยังไม่ได้เจาะจงอะไรเลยทีเดียวนักหลายคนสรุปว่า ร่วมสมัยนี้ ร่วมอะไร ก็สรุป 2-3อย่าง คือ 1. ร่วมเวลา 2. ร่วมความคิดและร่วมอายุกัน เช่น งานเขียนปีศาจ หรือ ความรักของวัลยา ถือเป็นวรรณกรรมร่วมสมัยคือ ใครที่เขียนแนวนี้ก็ร่วมสมัย ร่วมความคิด กับกลุ่มนี้ได้ ฉะนั้น คำว่าร่วมสมัยก็เป็นคำกลาง ๆ ฉะนั้น หนังสือ "แปลก" "บ้าบอคอแตก" อะไร ก็ร่วมสมัยของเขาเหมือนกัน คือร่วมสมัยของความงมงาย
ดังนั้น คำว่า วรรณกรรมร่วมสมัย จึงน่าจะมีความหมายว่า วรรณกรรมที่มีเนื้อหา มีแนวความคิดที่คล้ายคลึงกัน อยู่ในแนวเดียวกัน ทั้งนี้แนวคิดนั้นพึงเป็นแนวคิดที่จะสร้างสรรค์ประโยชน์ให้เกิดแก่มวลชนเป็นสำคัญ
สรุป

สามารถสรุปความหมายของคำว่า วรรณกรรมร่วมสมัยต้องมีลักษณะ อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้คือ
เป็นวรรณกรรมที่เขียนขึ้นในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน หมายความว่า ช่วงเวลาของผู้เขียน และผู้อ่าน หรืออาจหมายถึงช่วงเวลาที่วรรณกรรมเกิดขึ้น ซึ่งอาจนับได้ว่า แต่ละช่วงควรมีระยะเวลาประมาณกี่ปี โดยทั่วไปมักกำหนดระยะเวลาตั้งแต่ 10 - 15 ปี เช่น วรรณกรรมเรื่องอิเหนา สามก๊ก และราชาธิราช ก็นับเป็นวรรณกรรมร่วมสมัยเพราะเกิดในระยะใกล้กัน หรือ สุนทรภู่ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ก็เรียกว่าเป็นกวีร่วมสมัยด้วย#เป็นวรรณกรรมที่มีแนวความคิดร่วมกันหรือเป็นไปในทางเดียวกัน หมายความว่า เป็นแนวความคิดของวรรณกรรมที่เหมือนกัน หรือร่วมแนวเดียวกัน ซึ่งอาจปรากฏได้แม้ต่างสมัยกัน เช่น แนวคิดเรื่อง สวรรค์ และนรก ในสมัยสุโขทัย กับสมัยรัตนโกสินทร์ เป็นต้น
เป็นวรรณกรรมที่มีแนวคิดก้าวหน้า และมีผลกระทบในทางสร้างสรรค์แก่ผู้อ่าน
ลักษณะของวรรณกรรม สำหรับวรรณกรรมร่วมสมัยของไทย อาจพิจารณาจากลักษณะที่เปลี่ยนไปจากเดิมหลังจากรับอิทธิพลวรรณกรรมตะวันตกแล้ว ได้แก่
วรรณกรรมประเภทต่าง ๆ เช่น สารคดี นวนิยาย เรื่องสั้น ร้อยกรอง บทละคร และบทวิจารณ์วรรณกรรม
กลวิธีการแต่ง เช่น เนื้อเรื่อง ทัศนะในการสร้างเค้าโครงเรื่อง แก่นเรื่อง การสร้างตัวละคร
แนวคิดและปรัชญาในการแต่ง
จารุภัทร เรืองสุวรรณ

| พลเอกจารุภัทร เรืองสุวรรณ |
| --- | --- |


กรรมการการเลือกตั้ง
ดำรงตำแหน่ง 21 ตุลาคม พ.ศ. 2544 – 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 มีนาคม พ.ศ. 2487 (80 ปี) อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองทัพบกไทย  
ประจำการ: พ.ศ. 2511 – 2547
ยศ:  พลเอก
ประวัติ

พลเอก จารุภัทร เรืองสุวรรณ (เกิด 20 มีนาคม พ.ศ. 2487) อดีตกรรมการการเลือกตั้ง ฝ่ายกิจการพรรคการเมือง และเป็นอาของนายจารุพงศ์ เรืองสุวรรณ อดีตหัวหน้า พรรคเพื่อไทย
การศึกษา

ชันมัธยมศึกษาปีที ๖ โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน จังหวัดขอนแก่น
เตรียมอุดมศึกษาจาก โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ ๕
ปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิตจาก โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ ๑๖
ปริญญาโท Master of Public Administration จากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเคนทักกี ประเทศสหรัฐอเมริกา
ปริญญาเอก Doctor of Philosophy in Government จาก Claremont Graduate University ประเทศสหรัฐอเมริกา
ประกาศนียบัตร โรงเรียนเสนาธิการทหารบก
ประกาศนียบัตร วิทยาลัยการทัพบก
ปริญญาบัตร วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 40 (วปรอ 4010)
ครอบครัว

สมรสกับ พญ.สุรภี เรืองสุวรรณ มีบุตร 2 คน ได้แก่ นายจารุภูมิ เรืองสุวรรณ และ ร้อยเอก ดร.จารุพล เรืองสุวรรณ อดีตแคนดิเดตนายกรัฐมนตรี พรรคเพื่อชาติ
การทำงาน > ตำแหน่งหน้าที่ในปัจจุบัน

ราชองครักษ์พิเศษ
นายทหารพิเศษประจำกรมทหารราบที่ ๑ มหาดเล็กรักษาพระองค์
ผู้บรรยายพิเศษ วิชานโยบายสาธารณะ
การทำงาน > ตำแหน่งหน้าที่ราชการในอดีต

ผู้บังคับหมวดปืนเล็ก กองพันทหารราบ ศูนย์การทหารราบ
ผู้บังคับหมวดปืนเล็ก กองพันที่ ๓ กรมทหารราบที่ ๑ มหาตเล็กรักษาพระองค์
ผู้บังคับหมวด กรมนักเรียนนายร้อย รักษาพระองค์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
อาจารย์ส่วนการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
ฝ่ายเสนาธิการ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
ฝ่ายเสนาธิการ ประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (พลเรือเอก ประพัฒน์ กฤษณะจันทร์)
หัวหน้าศูนย์อำนวยการร่วม ๑๐๕ กองบัญชาการทหารสูงสุด
รองผู้บัญชาการโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
กรรมการและผู้ช่วยเลขานุการ โครงการกองหนุนเพื่อความมั่นคงแห่งชาติ
ผู้บัญชาการสถาบันวิชาการทหารบกชั้นสูง
ที่ปรึกษาสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ
ผู้พิพากษาศาลทหารกรุงเทพ
การทำงาน > ตำแหน่งหน้าที่ทางพลเรือนในอดีต

ประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี รัฐบาล ฯพณฯ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
อำนวยการศูนย์ประสานงานและส่งเสริมธุรกิจไทยในต่างประเทศ ทำเนียบรัฐบาล
กรรมการและเลขานุการ คณะกรรมการส่งเสริมธุรกิจไทยในต่างประเทศ (การก่อสร้างและการลงทุนในต่างประเทศ)
ผู้อำนวยการสำนักงานการตลาด โครงการพัฒนาตามพระราชดำริ
กรรมการและผู้ช่วยเลขานุการ โครงการสร้างงานในชนบท
กรรมการบริหาร การรถไฟแห่งประเทศไทย
กรรมการการเลือกตั้ง (กกต.)
การทำงาน > ตำแหน่งหน้าที่ราชการในอดีตที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา

เป็นผู้บรรยายและอาจารย์ในระดับอุดมศึกษาทั้งของรัฐ-เอกชนหลายสถาบัน
อาจารย์วิชาสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ๒๕๑๔-๒๕๒๕
ผู้บรรยายวิชาการวัดผล-ประเมินผล คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ๒๕๒๓
ผู้บรรยายวิชาหลักการปกครอง ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ภูมิศาสตร์เศรษฐกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ๒๕๒๓-๒๕๒๖
ผู้บรรยายวิชาภูมิศาสตร์เศรษฐกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ๒๕๒๓-๒๕๒๙, ๒๕๓๔-๒๕๓๕
ผู้บรรยายวิชาเศรษฐศาสตร์สหกรณ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ๒๕๓๗-๒๕๓๘
ผู้บรรยายพิเศษระดับปริญญาโท คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ๒๕๓๗-๒๕๓๘
ผู้บรรยายระดับปริญญาโท วิชาการบริหารเชิงกลยุทธ์ (Strategic Management) มหาวิทยาลัยเกริก ๒๕๓๗-๒๕๔๒
ผู้บรรยายพิเศษระดับปริญญาโท วิชาการบริหารโครงการ (Project Management) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ร่วมกับสถาบันวิชาการ ป้องกันประเทศ ๒๕๔๐-๒๕๔๓
ผู้บรรยายพิเศษวิทยาลัยการทัพเรือ วิชาบทบาททหารกับการพัฒนาประเทศ ๒๕๓๕-๒๕๓๙
ผู้บรรยายพิเศษวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร หลักสูตรป้องกันราชอาณาจักรรุ่นที่ ๑-๒ ๒๕๓๑-๒๕๓๒ (ร่วมก่อตั้งหลักสูตร ปรอ. วปอ.)
ผู้บรรยายระดับปริญญาโทรัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต วิชาระบบเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ๒๕๕๑-๒๕๕๓
ผู้บรรยายวิชา วิเคราะห์เศรษฐกิจไทยภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์
ผู้ริเริ่มหลักสูตรปริญญาโท ความมั่นคงร่วมสมัย และสันติภาพ ร่วมกับมหาวิทยาลัย Bristol ประเทศอังกฤษ
ผู้บรรยายระดับปริญญาเอกวิชาภาวะผู้นำมหาวิทยาลัยกรุงเทพ-ธนบุรี
ด้านการบริหารการศึกษา
รองผู้บัญชาการ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ทำหน้าที่รับผิดชอบบริหารด้านวิชาการ ปรับปรุงหลักสูตร และเป็นผู้ร่วมบรรยายวิชาประวัติศาสตร์ร่วมสมัย ๒๕๔๐-๒๕๔๑
ผู้บัญชาการสถาบันวิชาการทหารบกขั้นสูง บริหารสถาบันวิชาการทหารบกชั้นสูง กองทัพบก โดยมีหน่วยขึ้นตรง ๓ สถาบัน คือ วิทยาลัยการทัพบก โรงเรียนเสนาธิการทหารบท และสถาบันวิจัยยุทธศาสตร์กองทัพบท ๒๕๔๐-๒๕๔๔
ในขณะดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสถาบันวิชาการทหารบทชั้นสูง ได้ริเริ่มและพัฒนาหลักสูตรปริญญาโทด้านการบริหารสันติภาพและความขัดแย้ง (Peace and Conflict Management) ตามโครงการความร่วมมือระหว่างโรงเรียนเสนาธิการทหารบก กับมหาวิทยาลัยเพื่อสันติภาพแห่งสหประชาชาติ (University for Peace of UN) ๒๕๔๑
ในขณะดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสถาบันวิชาการทหารบกชั้นสูง ได้จัดการประชุมระหว่างประเทศด้านบริหารความขัดแย้งร่วมกับมหาวิทยาลัยสันติภาพแห่งสหประชาชาติ และมหาวิทยาลัยมหิดล และได้รับเชิญจากสถาบัน APCSS สหรัฐอเมริกา ให้เป็นผู้นำเสนอบทความเรื่องบทบาททหารในการสร้างสันติภาพใน
การประชุมสัมมนาของสถาบันยุทธศาสตร์ของสหรัฐ (APCSS) ณ มลรัฐ Hawii ๒๕๔๒-๒๕๔๔
ที่ปรึกษาสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ ได้ร่วมสัมมนาศึกษาดูงานกับกองทัพฟินแลนด์ เรื่องสันติภาพและการบริหารความขัดแย้ง ณ เมืองนินนิชาโร่ ประเทศฟินแลนด์ ๒๕๔๔
คณบดีคณะเศรษฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ๒๕๕๑-๒๕๕๓
ผู้อำนวยการหลักสูตรเศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ๒๕๕๑-๒๕๕๓
รองอธิการบดี มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ๒๕๕๔
การทำงาน > การร่วมประชุมระหว่างประเทศ

ได้เข้าร่วมประชุมทางวิชาการระหว่างประเทศหลายครั้ง อาทิ
การประชุม Symposium ของ National Defence University at Fort McNair Washington D.C. นำเสนอบทความเรื่อง Agricultural and Regional Security
การประชุม Biennial Conference เรื่อง Asia-Pacific Studies in a Time of Economic Recovery ณ ศูนย์ยุทธศาสตร์เพื่อความมั่นคงแห่งภาคพื้นแปซิฟิก (Asia-Pacific Center for Security Studies) มลรัฐ Hawaii สหรัฐอเมริกา นำเสนอบทความทางวิชาการเรื่อง The Role of Military in Transnational Security เมื่อ ๓๐ ส.ค.-๒ ก. ย. ๒๕๔๒
การประชุมครั้งที่ ๔๕ ของ Asia-Pacific League for Freedom and Democracy ณ กรุง Brisbane ประเทศออสเตรเลีย นำเสนอบทความเรื่อง THailand and Transnational Security
การประชุมเรื่อง Evolving Roles of the Military in the Asia-Pacific ณ ศูนย์ยุทธศาสตร์เพื่อความมั่นคงแห่งภาคพื้นแปซิฟิก (Asia-Pacific Center for Security Studies) มลรัฐ Hawaii สหรัฐอเมริการ นำเสนอบทความวิชาการเรื่อง Military Roles in Facing Transnational Security Threats เมื่อวันที่ ๘-๑๐ ส.ค. ๒๕๔๓
การประชุมร่วมกับมหาวิทยาลัยเพื่อสันติภาพแห่งสหประชาชาติมหาวิทยาลัยมหิดล เรื่อง The Evolving Role of the Miliotarty: an Informal Meeting to Discuss Cooperation in Education, Training and Research to Prevent Conflict and Promote Peaceful Relations ณ กรุงเทพฯ เมือ ๑๓-๑๕ มิ.ย.๒๕๔๔
การประชุมของมหาวิทยาลัยเพื่อสันติภาพแห่งสหประชาชาติ กับ มหาวิทยาลัยชิงหัวแห่งกรุงปักกิ่ง เรื่อง The Meeting of the Asia Pacific Network of University and Institutions for Conflict Prevention and Peace Building in Beijing, China นำเสนอบทความเรื่อง The Third-Siders for Peace and Conflict Prevention เมื่อ ๒๒-๒๓ พ.ค. ๒๕๔๕
การทำงาน > การเจรจาการค้า-การลงทุนและการก่อสร้าง-แรงงาน ระหว่างประเทศ

ในฐานะผู้อำนวยการศูนย์ส่งเสริมธุรกิจไทยในต่างประเทศ ทำเนียบรัฐบาล (๒๕๒๕-๒๕๒๗)
เจรจาการค้า - การลงทุนและการธนาคารกับธนาคารกลางของ Saudi Arabia (SAMA) เรื่องการค้างประกันการลงทุนและการขึ้นบัญชีธนาคารไทยในบัญชีรายชื่อธนาคารต่างประเทศที่สามารถค้ำประกันการลงทุนและการก่อสร้างใน Saudi Arabia
การเจรจาการค้า - การลงทุนกับหอการค้าแห่งเมือง Jedah, Dahran เพื่อขยายฐานเศรษฐกิจการค้าไทยใน Saudi Arabia และตะวันออกกลาง
เจราจาการค้า - การลงทุนกับหอการค้าและกระทรวงพาณิชย์แห่งประเทศ Jordan, Bahrain และ Israel
เจรจาการค้า - การลงทุนกับกระทรวงพาณิชย์ กระทรวงอุตสาหกรรม และหอการค้าของพม่า ออสเตรเลีย ปาปัวนิวกีนี อิรัค คูเวต ฯลฯ
การทำงาน > โครงการและผลงานบางประการที่เป็นผู้มีส่วนริเริ่ม

โครงการกองหนุนเพื่อความมั่นคงแห่งชาติ
โครงการศึกษาระดับปริญญาโท วิชาสันติภาพและการบริหารความขัดแย้ง โรงเรียนเสนาธิการทหารบกร่วมกับมหาวิทยาลัยเพื่อสันติภาพแห่งสหประชาชาติและมหาวิทยาลัยมหิดล
โครงการศึกษาระดับปริญญาโทด้านความมั่นคงร่วมสมัยและสันติภาพ ร่วมกับมหาวิทยาลัย Bristol แห่งประเทศอังกฤษ
งานเขียน - วิทยานิพนธ์

Peaceful Uses of Military Forces for National Development in Thailand 1977
ทหาร การศึกษา และการพัฒนา พ.ศ. ๒๕๓๔
แนวทางการสร้างสันติภาพ พ.ศ. ๒๕๓๕
ทหารกับการพัฒนาประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๗
ชนะเลือกตั้งได้อย่างไร พ.ศ. ๒๕๓๘
พลเอก สายหยุด เกิดผล : แนวคิดและผลงานนักคิดอาวุโส สกว. พ.ศ. ๒๕๓๘
The Peaceful Uses of the Military Forces, June 2001
Asia Pacific Security Threats in the New Millennium 1999-2001
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2544 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2542 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.ect.go.th/thai/ect/5ect/jarupat.html เก็บถาวร 2005-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.manager.co.th/Politics/ViewNews.aspx?NewsID=4561325051187%5Bลิงก์เสีย%5D
http://www.manager.co.th/politics/ViewNews.aspx?NewsID=4518078743815%5Bลิงก์เสีย%5D