stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลักการอิสลาม
แหล่งข้อมูลอื่น

Tenets of Islam
Pillars of Islam in Oxford Islamic Studies Online เก็บถาวร 2012-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pillars of Islam. A brief description of the Five Pillars of Islam.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน 
ศิลปะเกี่ยวกับ 5 เสาหลักของอิสลาม
จังหวัดกาลีมันตันกลาง

| จังหวัดกาลีมันตันกลาง Provinsi Kalimantan Tengah (อินโดนีเซีย) |
| --- | --- |
จังหวัด
อุทยานแห่งชาติตันจุงปูติง
   ธง ตรา
คำขวัญ: Isen Mulang (Sangen) (Never Retreat)
ที่ตั้งจังหวัดกาลีมันตันกลางในประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 2°13′S 113°55′E﻿ / ﻿2.217°S 113.917°E﻿ / -2.217; 113.917
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
เมืองหลัก:  ปาลังการายา
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: ซูกียันโต ซับรัน
 • รองผู้ว่าการ: เอดี ปราโตโว
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 153,564.5 ตร.กม. (59,291.6 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับ 2
ประชากร (2014)
 • ทั้งหมด: 2,368,654 คน
 • ความหนาแน่น: 15 คน/ตร.กม. (40 คน/ตร.ไมล์)
Demographics
 • Ethnic groups: 46.2% ชาวไดยัก 21.67% ชาวชวา 21.03% ชาวบันจาร์  3.96% ชาวมลายู 1.93% ชาวมาดูรา  1.29% ชาวซุนดา 0.77% ชาวบูกิซ  0.56% ชาวบาตัก 0.38% ชาวโฟลเร็ซ 0.33% ชาวบาหลี  1.44% อื่น ๆ
 • ศาสนา (2017): 70.08% อิสลาม 16.40% โปรเตสแตนต์  8.09% ฮินดู/กาฮารีงัน  4.56% คาทอลิก 0.65% พุทธ 0.1% other
 • ภาษา: อินโดนีเซีย (ทางการ) มลายู บูกิซ ไดยัก จีน (แคะและแต้จิ๋ว)
เขตเวลา: WIB (UTC+7)
ทะเบียนพาหนะ: KH
HDI:  0.677 (Medium) 
HDI rank: ที่ 20 (2014)
เว็บไซต์: www.kalteng.go.id
กาลีมันตันกลาง หรือ กาลีมันตันเตองะฮ์ (อินโดนีเซีย: Kalimantan Tengah) เป็นจังหวัดในประเทศอินโดนีเซีย เป็นหนึ่งในห้าจังหวัดที่ตั้งอยู่ในกาลีมันตันที่เป็นส่วนหนึ่งของเกาะบอร์เนียวในส่วนอินโดนีเซีย เมืองหลักของจังหวัดคือปาลังการายา และใน ค.ศ. 2010 มีประชากรมากกว่า 2.2 ล้านคน ขณะที่การประเมินอย่างเป็นทางการ (เดือนมกราคม 2014) มีประชากร 2,368,654 คน
อัตราการเจริญเติบโตของประชากรเกือบร้อยละ 3.0 ต่อปี ระหว่าง ค.ศ. 1990 ถึง 2000 เป็นหนึ่งในจังหวัดที่อัตราการเจริญเติบโตสูงสุดในอินโดนีเซีย ในทศวรรษต่อมาถึง ค.ศ. 2010 อัตราการเจริญเติบโตประชากรลดลงเหลือราวร้อยละ 1.8 แต่ก็ยังมากกว่าจังหวัดอื่นในภูมิภาคเดียวกัน จังหวัดกาลีมันตันกลางมีชาวดายักซึ่งเป็นชนเผ่าพื้นเมืองบนเกาะบอร์เนียวอาศัยอยู่มาก
หน่วยการบริหาร

พื้นที่จังหวัดกาลีมันตันกลางแบ่งออกเป็น 13 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 1 นครหรือโกตา และ 136 ตำบลหรือเกอจามาตัน
อำเภอกาตีงัน (Kabupaten Katingan)
อำเภอกาปูวัซ (Kabupaten Kapuas)
อำเภอกูนุงมัซ (Kabupaten Gunung Mas)
อำเภอโกตาวารีงินตะวันตก (Kabupaten Kotawaringin Barat)
อำเภอโกตาวารีงินตะวันออก (Kabupaten Kotawaringin Timur)
อำเภอซูกามารา (Kabupaten Sukamara)
อำเภอเซอรูยัน (Kabupaten Seruyan)
อำเภอบารีโตตะวันออก (Kabupaten Barito Timur)
อำเภอบารีโตใต้ (Kabupaten Barito Selatan)
อำเภอบารีโตเหนือ (Kabupaten Barito Utara)
อำเภอปูลังปีเซา (Kabupaten Pulang Pisau)
อำเภอมูรุงรายา (Kabupaten Murung Raya)
อำเภอลามันเดา (Kabupaten Lamandau)
ปาลังการายา (Palangkaraya; เมืองหลัก)
การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลม

ภาพประกอบในปี ค.ศ. 1876 แสดงภาพการพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลม
การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลม เป็นชุดการพิจารณาคดีและดำเนินคดีกับบุคคลที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นพ่อมดแม่มดในจังหวัดอ่าวแมสซาชูเซตส์ (Province of Massachusetts Bay) ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1692 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1693 มีบุคคลมากกว่า 200 คนถูกกล่าวโทษ โดย 30 คนถูกตัดสินว่ามีความผิด, 20 คน (แบ่งเป็นผู้หญิง 14 คน และผู้ชาย 6 คน) ถูกประหารชีวิต และเสียชีวิตในคุกอย่างน้อย 5 คน
การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลมมีต้นตอมาจากปัญหาด้านความเชื่อ สังคม และเศรษฐกิจ ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 กลุ่มพิวริตันที่เพิ่งผ่านการสู้รบกับฝรั่งเศสและการระบาดของโรคฝีดาษจัดตั้งเมืองซาเลมวิลเลจขึ้น (ปัจจุบันคือเมืองแดนเวอร์) และปกครองตามความเชื่อของตนอย่างเคร่งครัด เมืองนี้เป็นอริกับเมืองซาเลมทาวน์ (ปัจจุบันคือเมืองซาเลม) ซึ่งมั่งคั่งกว่า ขณะที่ในหมู่ชาวบ้านซาเลมวิลเลจเองก็มีความเห็นแตกแยกในเรื่องการปกครองของสาธุคุณซามูเอล แพร์ริส ในปี ค.ศ. 1692 หมู่บ้านซาเลมประสบกับฤดูหนาวอย่างหนักจนพืชผลเสียหาย อาหารขาดแคลน หลังจากนั้นไม่นาน เบตตี แพร์ริสและแอบิเกล วิลเลียมส์ บุตรสาวและหลานสาวของสาธุคุณแพร์ริสป่วยและแสดงท่าทางประหลาด หลังตรวจร่างกายไม่พบความผิดปกติ แพทย์วินิจฉัยว่าทั้งสองตกอยู่ใต้อำนาจชั่วร้าย (ปัจจุบันมีการสันนิษฐานว่าความผิดปกติดังกล่าวอาจมาจากโรคไลม์ โรคลมชัก สมองอักเสบ หรือพิษจากราเออร์กอต) ต่อมาแอน พัตแนมและอลิซาเบธ ฮับบาร์ดก็เจ็บป่วยด้วยอาการคล้ายกัน นำไปสู่การจับกุมผู้หญิง 3 คนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดโดยไม่มีหลักฐาน การกล่าวหากันไปมาระหว่างชาวบ้านที่ตื่นตระหนกและเพื่อให้ตัวเองพ้นผิดทำให้มีการจับกุมเพิ่มอีกสิบกว่าคน โดยส่วนใหญ่ผู้ถูกกล่าวหามักแต่งกายหรือประพฤติผิดไปจากหลักความเชื่อของคนส่วนใหญ่
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1692 วิลเลียม ฟิปส์ ผู้ว่าการจังหวัดอ่าวแมสซาชูเซตส์สั่งให้จัดตั้งศาลพิเศษเพื่อไต่สวนและตัดสิน (Special Court of Oyer and Terminer) ในช่วงเวลานี้มีผู้ถูกคุมขังกว่า 60 คน ระหว่างเดือนมิถุนายน–กันยายน มีผู้ถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ 19 คน ส่วนชายอีกหนึ่งคนถูกประหารชีวิตด้วยการทับด้วยหินจนตาย หลังภรรยาตนเองถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มด ฟิปส์สั่งยุบศาลพิเศษแล้วจัดตั้งศาลสูงใหม่เพื่อพิจารณาคดีโดยปฏิเสธหลักฐานความฝันและนิมิต (spectral evidence) ตัดสินให้ผู้ถูกกล่าวหาหลายคนพ้นผิดและอภัยโทษให้แก่ผู้ที่รอรับโทษ การพิจารณาคดีของศาลนี้สิ้นสุดลงในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1693
การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลมเป็นการล่าแม่มดที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกาเหนือยุคอาณานิคม และเป็นหนึ่งในตัวอย่างอุปาทานหมู่ที่เลวร้ายอันเกิดจากแนวคิดแยกอยู่โดดเดี่ยว ความสุดโต่งทางศาสนา และความผิดพลาดของกระบวนการยุติธรรม ในปี ค.ศ. 1992 มีการสร้างสวนสาธารณะเพื่อรำลึกถึงเหยื่อการพิจารณาคดี ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมามีการประกาศให้ผู้ที่ถูกลงโทษหลายคนพ้นจากความผิด จนในที่สุดสภานิติบัญญัติของรัฐแมสซาชูเซตส์ผ่านรัฐบัญญัติที่ประกาศให้ผู้ที่ถูกลงโทษทุกคนพ้นจากความผิดในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001
คณะอัศวินทิวทอนิก

| คณะอัศวินทิวทอนิก |
| --- | --- |
ตราอาร์มของคณะ
ประจำการ: ราว ค.ศ. 1190–ปัจจุบัน
ขึ้นต่อ: พระสันตะปาปา, จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รูปแบบ: คณะศาสนาโรมันคาทอลิก (ค.ศ. 1192-1929 คณะทหาร)
Headquarters: เอเคอร์ (ค.ศ. 1192-1291) เวนิส (ค.ศ. 1291-1309) มาเรียนบวร์ก (ค.ศ. 1309-1466) เคอนิกสแบร์ก (ค.ศ. 1466-1525) เมอร์เกนท์ไฮม์ (ค.ศ. 1525-1809) เวียนนา (ค.ศ. 1809-ปัจจุบัน)
สมญา: อัศวินทิวทัน, คณะเยอรมัน
ผู้อุปถัมภ์: พระนางมารีย์พรหมจารี, นักบุญเอลิซาเบธแห่งฮังการี, & นักบุญจอร์จ
Attire: เสื้อคลุมขาวมีเครื่องหมายกางเขนดำ
ผู้บังคับบัญชา
อัคราจารย์คนแรก: Heinrich Walpot von Bassenheim
อัคราจารย์คนปัจจุบัน: Bruno Platter
คณะภราดรตระกูลเยอรมันแห่งนักบุญมารีในเยรูซาเลม (ละติน: Ordo domus Sanctæ Mariæ Theutonicorum Hierosolymitanorum) หรือที่เรียกในปัจุบันว่า คณะเยอรมัน (เยอรมัน: Deutscher Orden) หรือ คณะอัศวินเยอรมัน (เยอรมัน: Deutschritterorden) เป็นคณะอัศวินสมัยกลางของเยอรมนี และในสมัยปัจจุบันกลายเป็นคณะศาสนาคาทอลิกเต็มตัว ก่อตั้งขึ้นราว ค.ศ. 1190 ในราชอาณาจักรเยรูซาเลม เพื่อสนับสนุนคริสต์ศาสนิกชนไปจาริกแสวงบุญยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และก่อตั้งสถานบริบาล
สมาชิกของคณะเรียกว่า อัศวินทิวทัน เพราะยังได้รับราชการในคณะทหารที่ทำสงครามศาสนาในสมัยกลาง สมาชิกภาพทหารนั้นมีจำนวนน้อยอยู่เสมอ โดยมีอาสาสมัครและทหารรับจ้างเสริมกองกำลังตามที่จำเป็น หลังการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ เบลลีวิกแห่งยูเทรกต์ของคณะกลายเป็นโปรเตสแตนต์ สาขานี้ยังประกอบด้วยอัศวิน แต่คณะโรมันคาทอลิกสมัยใหม่ประกอบด้วยพระ แม่ชีและผู้ร่วมงานโรมันคาทอลิก
คำว่า "ทิวทัน" อ้างอิงถึงป่าท็อยโทบวร์ค[ต้องการอ้างอิง] ถิ่นที่อยู่ดั้งเดิมของชนเผ่าเยอรมันก่อนที่จะสามารถขับไล่กองทัพโรมันออกไปจากแผ่นดินดังกล่าวในยุทธการที่ป่าท็อยโทบวร์คเมื่อปีที่ 9 ก่อนคริสตกาล
ประวัติ > การจัดตั้ง

ปี ค.ศ. 1143 พระสันตปาปาเซเลสทีนที่ 2 ทรงมีบัญชาให้คณะอัศวินบริบาล เข้าคุมการบริหารจัดการของสถานพยาบาลเยอรมันในนครเยรูซาเลม ซึ่งจัดที่พำนักให้แก่ผู้แสวงบุญและทหารครูเสดของเยอรมันในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หลังจากที่กรุงเยรูซาเลมเสียให้แก่เศาะลาฮุดดีนใน ค.ศ. 1187 ไม่นาน ฝ่ายคริสเตียนก็เริ่มสงครามครูเสดครั้งที่ 3 ขึ้นในปี 1189 เพื่อทวงคืนเมืองเยรูซาเลมทำให้คณะผู้แสวงบุญชาวเยอรมันจากเมืองเบรเมินและลือเบค คิดจัดตั้งศูนย์รักษาพยาบาลผู้ได้รับบาดเจ็บในสนามรบในระหว่างยุทธการปิดล้อมเมืองเอเคอร์ ซึ่งกลายเป็นฐานที่ตั้งแห่งแรก ก่อนจะได้รับการรับรองจากพระสันตปาปาเซเลสทีนที่ 3 ใน ค.ศ. 1192 ต่อมาคณะทิวโทนิกได้กลายสถานะไปเป็นคณะอัศวิน ตามอย่างพวกเทมพลาร์ โดยผู้นำคณะมีตำแหน่งเป็น อัคราจารย์
ในสมัยของอัคราจารย์ แฮร์มัน ฟ็อน ซัลซา (Hermann von Salza) คณะอัศวินทิวทันซื้อปราสาทมงต์ฟอร์ (Montfort) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองเอเคอร์ ซึ่งเป็นยุทธภูมิสำคัญที่ป้องกันเส้นทางออกสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ปราสาทนี้เป็นสถานบัญชาการของอัศวินทิวทันอยู่จนฝ่ายมุสลิมมายึดเอาไปได้ใน ค.ศ. 1271  ต่อมาภายหลังได้รับบริจาคที่ดินจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และจากชาติอื่น ๆ และจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จักรพรรดิเฟรดเดอริกที่ 2 ยังเป็นสหายสนิทของ แฮร์มัน ฟ็อน ซัลซา ผู้นำของอัศวินทิวทันอีกด้วย
ประวัติ > บทบาทในทรานซิลเวเนีย ราชอาณาจักรฮังการี

แต่ถึงแม้จะได้รับการสนับสนุนจากผู้ทรงอิทธิพล แต่อิทธิพลของอัศวินทิวทันในอาณาจักรของพวกครูเสดกลับสู้กลุ่มอัศวินคริสเตียนกลุ่มอื่นอย่าง อัศวินเทมพลาร์และอัศวินบริบาล ไม่ได้ หลังจากที่กองทัพครูเสดพ่ายแพ้ต่อพวกมุสลิม กษัตริย์แห่งฮังการีก็ได้รับพวกอัศวินทิวทันเข้ามาอยู่ในดินแดนของตน และพวกอัศวินทิวทันก็ช่วยปกป้องฮังการีจากพวก Cuman อย่างแข็งขัน พวกอัศวินทิวทัน จึงได้รับอนุญาตให้ตั้งถิ่นฐานในทรานซิลเวเนีย แต่หลังจากนั้นไม่นาน กษัตริย์แห่งฮังการีก็โกรธที่พวกอัศวินทิวทันเชื่อฟังคำสั่งของพระสันตะปาปามากกว่าคำสั่งของตัวเอง จึงสั่งเนรเทศพวกอัศวินทิวทันออกไป
ประวัติ > บทบาทในปรัสเซีย ลิทัวเนีย และโปแลนด์

ในปี ค.ศ. 1226 อัคราจารย์ Hermann von Salza ผู้นำของอัศวินทิวทัน ก็ได้ร่วมมือกับดยุกคอนราทที่ 1 แห่งมาโซเวียน (Konrad I of Masovia) ยกทัพเข้าไปในดินแดนปรัสเซีย ที่ซึ่งยังมีพวกที่ยังนับถือศาสนา pagan อยู่เป็นจำนวนมาก การยกทัพครั้งนี้เป็นการแพร่ขยายอิทธิพลของศาสนาคริสต์เข้าสู่ปรัสเซีย และไล่ล่าพวก pagan ที่ต่อต้านศาสนาคริสต์ หลังจาก 50 ปีแห่งการต่อสู้นองเลือด พวกอัศวินทิวทันก็ได้ตั้งรัฐของตัวเองขึ้นมาในดินแดนปรัสเซีย ซึ่งเทียบได้กับรัฐของพวกลัทธิเซนต์จอห์น บนเกาะโรดส์ หลังจากตั้งถิ่นฐานมั่นคง และฟื้นตัวจากกาฬโรคระบาดดีแล้ว พวกอัศวินทิวทัน ก็เริ่มวางแผนที่จะรุกรานรัสเซีย เพื่อไปพิชิตพวกนิกายออร์ธอด็อกซ์ให้หันมานับถือนิกายโรมันคาทอลิก แต่พวกอัศวินทิวทันกลับพ่ายแพ้ต่อเจ้าชาย Alexander Nevsky แห่ง Novgorod แผนการนี้จึงถูกยกเลิก ถึงแม้จะพ่ายแพ้ต่อพวกออร์ธอด็อกซ์ แต่พวกอัศวินทิวทันยังคงมีอำนาจทางทหารมาก และยังยกทัพไปรุกรานดินแดนข้างเคียงอยู่เนือง ๆ เช่นเข้ารุกรานลิทัวเนีย ที่ซึ่งยังมีคนนับถือ pagan อยู่ และมีเรื่องกระทบกระทั่งกับพวกโปแลนด์
ประวัติ > จุดสูงสุดของอำนาจ และการเสื่อมอำนาจ

อัศวินทิวทันขึ้นสู่จุดสูงสุดในปี 1407 อาณาเขตของรัฐกินพื้นที่หลายแคว้น และมีอำนาจในทะเลบอลติก และลงสู่จุดตกต่ำในยุทธการที่แทนเนนเบิร์ก
เนื่องด้วยทั้งประเทศโปแลนด์และประเทศลิทัวเนีย ต่างมองว่าอัศวินทิวทัน เป็นศัตรูร่วมของทั้ง 2 ประเทศ จึงตกลงตั้งกองทัพผสมเพื่อกำจัดอัศวินทิวทันให้หมดสิ้นไป พวกอัศวินทิวทันก็เริ่มรู้ตัวว่าทั้ง 2 ประเทศนั้นกำลังเตรียมการเพื่อที่จะกำจัดตนเองออกไป จึงตระเตรียมพร้อมรับมือเต็มที่ และเตรียมรับศึก 2 ด้าน กองทัพผสมโปแลนด์-ลิทัวเนีย เดินทัพเข้าไปในดินแดนของพวกอัศวินทิวทัน โดยมีจุดมุ่งหมายที่ฐานบัญชาการของพวกอัศวินทิวทัน สร้างความตระหนกต่อพวกอัศวินทิวทันอย่างมาก เพราะคิดว่าศัตรูจะใช้วิธีตีขนาบ 2 ข้าง นึกไม่ถึงว่าศัตรูจะรวมตัวตีด้านเดียวกัน
ยุทธการที่ทันเนินแบร์ค

ในที่สุดทั้ง 2 กองทัพก็ได้ประจัญหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างตั้งแถวพร้อมรบ ปีกซ้ายของกองทัพผสมโปแลนด์-ลิทัวเนีย นำโดยกษัตริย์ Władysław Jagiełło แห่งโปแลนด์ ซึ่งประกอบไปด้วยทหารม้าหนักเป็นส่วนใหญ่ ส่วนกองทัพลิทัวเนีย ซึ่งเป็นทหารม้าเบาเป็นส่วนใหญ่ นอกจากนั้นยังมีกองหนุนจากชนเผ่า Tatar อีก
กองทัพของอัศวินทิวทัน ประกอบด้วยทหารม้าหนัก และทหารราบหนักและยังมีอัศวินที่พระสันตปาปาส่งมาช่วยอีกด้วย
ยุทธการที่ทันเนินแบร์ค > เริ่มสงคราม

ผู้นำทัพลิทัวเนียเริ่มโจมตีกองทัพอัศวินทิวทันทางปีกซ้าย ขณะเดียวกันทัพทหารม้าหนักโปแลนด์ก็เข้าตีทางปีกขวาด้วยเช่นกัน ทางกองทัพอัศวินทิวทัน จึงส่งกองทหารม้าหนักเข้าปะทะด้วย หลังจากปะทะกันราว 1 ชั่วโมง ผู้นำทัพลิทัวเนียก็เริ่มใช้กลยุทธ โดยสั่งให้กองทหารม้าเบาถอยจากการต่อสู้ และถอยทัพเข้าไปในบริเวณบึงและป่าทึบ ซึ่งกลยุทธ์นี้เป็นกลยุทธ์ที่พวกมองโกลใช้ ผู้นำทัพของลิทัวเนียเคยมีประสบการณ์ต่อสู้กับทัพมองโกลมาแล้ว จึงนำกลยุทธ์นี้มาใช้ในสงครามครั้งนี้ พวกทหารม้าหนักทัพโปแลนด์ตีฝ่าเพื่อเปิดทางถอยให้ทหารม้าเบาลิทัวเนีย ซึ่งเสียหายหนักจากการปะทะกองทัพอัศวินทิวทัน พวกอัศวินทิวทันเห็นศัตรูเสียหายหนักและล่าถอยจึงหลงกล ไล่ติดตามศัตรูที่ถอยทัพเข้าไปในพื้นที่หนองบึง ซึ่งกองทัพลิทัวเนีย เตรียมรับมือไว้แล้ว ขณะเดียวกันทางด้านทัพหลักของโปแลนด์ ซึ่งกำลังเสียเปรียบพวกอัศวินทิวทันอย่างหนัก ปกรนด์มาสเตอร์ Ulrich von Jungingen ผู้นำของอัศวินทิวทัน นำกองมหารม้าเข้าชาร์จหน่วยที่แข็งแกร่งที่สุดของโปแลนด์ สร้างความเสียหายอย่างหนักให้แก่ทัพโปแลนด์ สถานการณ์เริ่มเปลี่ยนไป เมื่อกองทหารม้าหนักของอัศวินทิวทัน ไล่ตามกองทัพลิทัวเนีย ที่แกล้งเป็นถอยทัพไป ทำให้กำลังพลของอัศวินทิวทันเหลือน้อยลง ประกอบกับทัพโปแลนด์ส่งกองหนุนมาอีก ทำให้สถานการณ์ของทัพอัศวินทิวทันย่ำแย่ ถึงแม้กองทหารม้าที่ไล่ตามทัพลิทัวเนีย จะเลิกไล่ตามและกลับเข้าสู่สมรภูมิแล้ว แต่ก็มาสายเกินไป กองทัพอัศวินทิวทันจึงจำเป็นต้องถอยทัพ สถานการณ์ย่ำแย่ลงอีก เมื่อกองทัพลิทัวเนียที่แกล้งทำเป็นถอยทัพไป กลับเข้ามาในสมรภูมิอีกครั้งในสภาพเกือบไร้ความบอบช้ำเพราะไม่ได้เข้าต่อสู้โดยตรง ทำให้กลายเป็นว่าจำนวนกองทัพผสมโปแลนด์-ลิทัวเนีย มีจำนวนทหารมากกว่าทหารของกองทัพอัศวินทิวทัน ผู้นำของกองทัพผสมโปแลนด์-ลิทัวเนียสั่งให้กองทหารทั้งหมด เข้าโจมตีกองทัพของอัศวินทิวทัน พวกอัศวินทิวทันถูกล้อมและเสียหายหนัก ตัวผู้นำ Ulrich von Jungingen ถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของทหารราบชาวนา เมื่อเห็นว่าผู้นำตายแล้ว กองทัพอัศวินทิวทัน จึงถอยทัพกลับไปที่แคมป์ของตน ซึ่งก็ถูกไล่ตีแตกและถูกล่าสังหารจนคนสุดท้าย พวกโปแลนด์-ลิทัวเนียได้ชัยชนะอย่างเด็ดขาด
สมรภูมินี้เป็นตัวอย่างของการใช้กลยุทธ์ในการเอาชนะกองทัพที่มีเทคโนโลยีสูงกว่า พวกอัศวินทิวทันนั้นมีอุปกรณ์และอาวุธที่เหนือกว่าศัตรูมากมาย แต่ก็ต้องพ่ายให้กองทัพที่ใช้กลยุทธที่ดี
หลังจากสงครามครั้งนี้ อัศวินทิวทันสูญเสียอิทธิพลที่ตนเคยมีไป และไม่เคยฟื้นตัวกลับมาดังเดิมได้เลย
ยุทธการที่ทันเนินแบร์ค > ภายหลัง

หลังจากพ่ายแพ้ อัศวินทิวทันก็ถูกบีบให้ทำสัญญาที่ทำให้ต้องสูญเสียดินแดนของตนเองในปรัสเซียไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งสูญเสียดินแดนของตนในปรัสเซียทั้งหมด
แต่พวกอัศวินทิวทันยังไม่ได้ล่มสลายไป แต่ยังสามารถรวมตัวกันในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์อยู่ ถึงแม้จะสูญเสียอิทธิพลไปหมดแล้วก็ตาม และยังคงคอยช่วยเหลือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในการทำสงครามอยู่บ่อย ๆ และยังคงอำนาจทางทหารอยู่มาได้เป็นร้อยปีจนถึงยุคดินปืน
ปี 1809 บทบาททางการทหารของอัศวินทิวทันก็จบสิ้นลง เมื่อนโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส สั่งให้ยุบกำลังทหารของกลุ่มทั้งหมด
ยุคปัจจุบัน

ถึงแม้จะสูญเสียกำลังทหารไปแล้ว พวกอัศวินทิวทันก็ยังคงรวมกลุ่มกันในออสเตรีย จนกระทั่งปี 1929 กลุ่มอัศวินทิวทันก็ได้เปลี่ยนไปเป็นองค์กรทางศาสนาเต็มตัว และเปลี่ยนชื่อเป็น "คณะเยอรมัน" (เยอรมัน: Deutscher Orden, อังกฤษ: German Order)
ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อพวกนาซีเข้ายึดออสเตรีย กลุ่มก็ถูกพวกนาซียุบ เนื่องจากพวกนาซีต้องการใช้ชื่ออัศวินทิวทันและภาพลักษณ์อัศวินศาสนายุคกลางในการโฆษณาชวนเชื่อ เพื่อปลุกกระแสนาซี
กลุ่มได้ถูกตั้งขึ้นใหม่ในปี 1945 ในเยอรมัน ในปัจจุบัน ทางกลุ่มสมาชิก 1000 คน ซึ่งเป็นพระ 100 รูปและแม่ชี 200 คน ซึ่งเหล่าแม่ชีมีหน้าที่หลักในการดูแลสงเคราะห์ผู้ป่วยและคนชรา
ผู้นำคนปัจจุบันคือ Bruno Platter
แหล่งข้อมูลอื่น

The order's homepage in Germany (เยอรมัน)
The order's homepage in Austria (เยอรมัน)
Current photos and history of the order´s towns and castles in Eastern Europe เก็บถาวร 2020-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
Chivalric Orders.org
Territorial extent of the Teutonic Knights in Europe (map)
An Historical Overview of the Crusade to Livonia เก็บถาวร 2016-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, by William Urban
"The Early Years of the Teutonic Order" เก็บถาวร 2008-12-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, by William Urban
The Bailiwick of Utrecht of the Teutonic Order, by Guy Stair Sainty
Castle in Bad Mergentheim (เยอรมัน)
History of the priests of the Order เก็บถาวร 2011-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
Zwaetzen and the German Order in Central Germany เก็บถาวร 2013-02-12 ที่ archive.today (เยอรมัน)
The Crusades Wiki
แฮร์มัน ฟ็อน ซัลซา อัคราจารย์คนที่ 4 ของอัศวินทิวทัน (ค.ศ. 1209 ถึง ค.ศ. 1239)
ยุโรปตะวันออก

ภูมิภาคที่ใช้สำหรับการประมวลผลทางสถิติของสำนักงานสถิติแห่งสหประชาชาติ
  ยุโรปตะวันออก  ยุโรปเหนือ
  ยุโรปใต้
  ยุโรปตะวันตก
การแบ่งภูมิภาคของยุโรปตามเดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก
  ยุโรปตะวันออกเทียบเท่ากับส่วนของยุโรปที่เคยเป็นของอดีตสหภาพโซเวียต  ยุโรปเหนือ
  ยุโรปตะวันตก
  ยุโรปกลาง
  ยุโรปตะวันตกเฉียงใต้
  ยุโรปใต้
  ยุโรปตะวันออกเฉียงใต้
ยุโรปตะวันออก (อังกฤษ: Eastern Europe) เป็นภูมิภาคทางตะวันออกของทวีปยุโรป ไม่มีคำจำกัดความที่สอดคล้องกับพื้นที่อย่างแม่นยำและครอบคลุม ซึ่งส่วนหนึ่งเพราะศัพท์นี้มีความหมายกว้างในเชิงภูมิรัฐศาสตร์, ภูมิศาสตร์, ชาติพันธุ์, วัฒนธรรม และเศรษฐกิจสังคม ประเทศรัสเซียเป็นทั้งประเทศที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดในทวีปยุโรป โดยกินพื้นที่เกือบร้อยละ 40 ของทวีป และประชากรมากกว่าร้อยละ 15 ของประชากรทั้งทวีป
รายงานจาก the Center for Educational Technologies ที่มหาวิทยาลัยเยสุอิตวีลิง มี "คำจำกัดความของยุโรปตะวันออกเกือบเท่ากับจำนวนนักวิชาการในภูมิภาคนี้" เอกสารของสหประชาชาติระบุเพิ่มเติมว่า "การประเมินเอกลักษณ์เชิงพื้นที่ทุกครั้งอยู่ในกลุ่มพื้นฐานทางสังคมและโครงสร้างทางวัฒนธรรม"
คำจำกัดความหนึ่งระบุยุโรปตะวันออกว่ามีความเป็นเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม โดยภูมิภาคนี้มีเอกลักษณ์หลักที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมสลาฟ, กรีก, ไบแซนไทน์, ออร์ทอดอกซ์ตะวันออก และออตโตมัน ส่วนอีกคำจำกัดความหนึ่งถูกสร้างขึ้นในช่วงสงครามเย็นและมักถูกใช้เป็นกลุ่มตะวันออก ซึ่งมีคำอธิบายคล้ายกันของรัฐยุโรปคอมมิวนิสต์ในอดีตที่อยู่นอกสหภาพโซเวียตว่าเป็นยุโรปตะวันออก คำจำกัดความเหล่านี้ส่วนใหญ่ถูกมองว่าล้าสมัย แต่บางครั้งยังคงใช้งานในเชิงสถิติ
แหล่งข้อมูลอื่น

Interview with historian Larry Wolff on "Inventing Eastern Europe"
Eastern Europe Economic Data
Emerging Europe - A new narrative for the region เก็บถาวร 2019-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กภูมิภาคหลักและอนุภูมิภาคของโลก |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  เมดิเตอร์เรเนียน  สะฮารา เหนือ อัลมัฆริบ  ตะวันออกกลาง  ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ  อัลมัชริก  ใต้สะฮารา ตะวันตก  ตะวันออก จะงอย  เกรตเลกส์  กลาง  ใต้  เกาะ 
ทวีปอเมริกา:  เหนือ แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ  ตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ  นิวอิงแลนด์  ตะวันตกกลาง  ตอนกลางของแอตแลนติก  ตะวันตกของสหรัฐ  ตะวันตกเฉียงใต้  รัฐแห่งขุนเขา  ใต้ตอนกลางของสหรัฐ  ใต้ของสหรัฐ  ชายฝั่งตะวันออก  ชายฝั่งตะวันตก  ไบเบิลเบลต์  แอปพาเลเชีย  เกรตเลกส์  ตะวันออกของแคนาดา  ตะวันตกของแคนาดา  Canadian Prairies  เหนือของแคนาดา  แอตแลนติกของแคนาดา  เหนือของเม็กซิโก  เอริโดอเมริกา  แคริบเบียน  หมู่เกาะเวสต์อินดีส  กลาง  ตอนกลาง  มีโซอเมริกา  แองโกล  ฝรั่งเศส  ลาติน ไอบีเรีย ฮิสแปนิก  โปรตุเกส  ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน 
ทวีปอเมริกาใต้:  กรวยใต้  เหนือ (รัฐเกียนา)  หมู่เกาะเวสต์อินดีส  ปาตาโกเนีย  แอมะซอน  ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน 
ทวีปเอเชีย:  กลาง ทะเลอารัล  ทะเลทรายอารัลคุม  ทะเลแคสเปียน  ตะวันออกไกล แปซิฟิกเอเชีย รัสเซียตะวันออกไกล  ตะวันออก ตะวันออกเฉียงเหนือ  เอเชียชั้นใน เกรตเตอร์เอเชียกลาง  ตะวันออกเฉียงใต้ ภาคพื้นทวีป  ภาคพื้นสมุทร  เหนือ ไซบีเรีย  ยูรัล  ใต้ รัฐหิมาลัย  อนุทวีปอินเดีย  ตะวันตก ลิแวนต์ ทะเลเดดซี  เมดิเตอร์เรเนียน  เกรตเตอร์อิหร่าน ที่ราบสูงอิหร่าน  คาบสมุทรอาหรับ  คอเคซัส คอเคซัสใต้  ตะวันออกกลาง ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ  ตะวันออกใกล้  อัลมัชริก  เอเชียแปซิฟิก 
ทวีปยุโรป:  กลาง  เหนือ บอลติก  บริติชไอลส์  นอร์ดิก  ตะวันตกเฉียงเหนือ  สแกนดิเนเวีย คาบสมุทรสแกนดิเนเวีย  ตะวันออก ตะวันออกเฉียงใต้  บอลข่าน  คอเคซัส คอเคซัสใต้  คอเคซัสเหนือ  รัสเซียตอนใต้  รัสเซียยุโรป  ใต้ ไอบีเรีย  อิตาลี คาบสมุทรอิตาลี  บอลข่าน  ตะวันออกเฉียงใต้  เมดิเตอร์เรเนียน  ตะวันออกกลาง  ตะวันตก แอตแลนติก  กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ  ตะวันตกเฉียงเหนือ  เยอรมัน  โรแมนซ์  เซลติก  สลาฟ 
โอเชียเนีย:  ออสตราเลเชีย ออสเตรเลีย  เกาะนิวกินี  ทวีปซีแลนเดีย  เกาะในแปซิฟิก ประเทศไมโครนีเชีย  เมลานีเชีย  พอลินีเชีย 
ขั้วโลก:  แอนตาร์กติก  อาร์กติก 
มหาสมุทร:  โลก (ทะเล)  แอนตาร์กติก/ใต้ การบรรจบกัน  อาร์กติก  แอตแลนติก  อินเดีย  แปซิฟิก เกรตแบร์ริเออร์รีฟ  ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา  วงแหวนไฟ  รายชื่อทะเล 
ภูมิภาคโลก ที่ไม่ใช่ทวีป:  โลกเหนือและโลกใต้ ทั่วโลกตะวันตกเฉียงเหนือ  ทั่วโลกตะวันตกเฉียงใต้  โกลบอลตะวันออก ทั่วโลกตะวันออกเฉียงใต้  แผ่นดินและซีกโลกน้ำ โลกตะวันตกเฉียงเหนือ  โลกตะวันตกเฉียงใต้  โลกตะวันออก โลกตะวันออกเฉียงใต้  แผ่นดินและซีกโลกน้ำ 
  ทวีปของโลก / รายชื่อทะเล 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA 
50°N 30°E﻿ / ﻿50°N 30°E﻿ / 50; 30
อิมโฮเทป

| อิมโฮเทป |
| --- | --- |
อียิปต์โบราณ: Jj m ḥtp

ที่ฝังศพ: ซักกอเราะฮ์ (เป็นไปได้)
ชื่ออื่น: Asclepius (ชื่อในภาษากรีก) Imouthes (ชื่อในภาษากรีก)
อาชีพ: อัครเสนาบดีของฟาโรห์โจเซอร์ และนักบวชชั้นสูงแห่งรา
ปีปฏิบัติงาน: ป. ศตวรรษที่ 27 ก่อน ค.ศ.
มีชื่อเสียงจาก: เป็นสถาปนิกในพีระมิดขั้นบันไดของโจเซอร์
อิมโฮเทป (อักษรโรมัน: Imhotep, /ɪmˈhoʊtɛp/; อียิปต์โบราณ: ỉỉ-m-ḥtp "(ผู้ที่) มาอย่างสันติ"; รุ่งเรือง ปลายศตวรรษที่ 27 ก่อน ค.ศ.) เป็นอัครเสนาบดีอียิปต์ของฟาโรห์โจเซอร์ น่าจะเป็นสถาปนิกของ พีระมิดขั้นบันไดของโจเซอร์ และนักบวชชั้นสูงแห่งเทพสุริยะ รา ที่แฮลิอูโปลิส แทบไม่ค่อยมีข้อมูลทางประวัติศาสตร์ของอิมโฮเทป แต่หลังจากที่เขาเสียชีวิตไป 3,000 ปี เขาได้รับการยกย่องและถูกยกสถานะเป็นเทพ
ธรรมเนียมที่มีมาช้านานหลังจากการเสียชีวิตของอิมโฮเทปถือว่าเขาเป็นนักเขียนตำราภูมิปัญญาผู้ยิ่งใหญ่ และโดยเฉพาะในฐานะแพทย์ ไม่มีข้อมูลใดในชีวิตของเขากล่าวถึงความสามารถเหล่านี้ และไม่มีข้อความใดกล่าวถึงชื่อของเขาในช่วง 1,200 ปีแรกหลังเสียชีวิต อ้างอิงแรกสุดที่กล่าวถึงความสามารถในการรักษาของอิมโฮเทปมาจากสมัยราชวงศ์ที่ 13 (ป. 380–343 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นต้นมา ซึ่งเท่ากับประมาณ 2,200 ปีหลังเสียชีวิต
อิมโฮเทปเป็นชาวอียิปต์ที่ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ไม่กี่คนที่ถูกยกสถานะเป็นเทพหลังเสียชีวิต และจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 21 เขาเป็นหนึ่งในผู้ที่ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์เกือบสิบคนที่ได้สถานะนี้ ศูนย์กลางลัทธิของเขาอยู่ที่เมมฟิส ไม่มีใครทราบที่ตั้งสุสานของเขา แม้จะมีความพยายามในการค้นหาก็ตาม โดยมีฉันทามติว่าสุสานของเขาน่าจะซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่งในซักกอเราะฮ์
ประวัติ

ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ของอิมโฮเทปได้รับการยืนยันจากจารึกร่วมสมัยสองแผ่นที่สร้างขึ้นในช่วงชีวิตของเขาบนฐานหรือฐานของหนึ่งในรูปปั้นของฟาโรห์โจเซอร์ (Cairo JE 49889) และปรากฏในgraffito บนกำแพงล้อมรอบพีระมิดขั้นบันไดของฟาโรห์เซเคมเค็ตที่สร้างยังไม่เสร็จ จารึกอันหลังกล่าวแนะว่าอิมโฮเทปมีชีวิตหลังโจเซอร์สวรรคตไม่กี่ปี และรับช่วงต่อในการสร้างพีระมิดของฟาโรห์เซเคมเค็ตซึ่งถูกทิ้งร้างเนื่องจากรัชสมัยที่สั้น
ประวัติ > สถาปัตยกรรมและวิศวกรรม

อิมโฮเทปเป็นหนึ่งในอัครมหาเสนาบดีของฟาโรห์โจเซอร์ นักไอยคุปต์วิทยาเชื่อว่าเขาเป็นผู้ออกแบบและก่อสร้างพีระมิดโจเซอร์ พีระมิดขั้นบันไดที่ซักกอเราะฮ์ สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ที่ 3 เขาอาจต้องรับผิดชอบต่อการใช้งานเสาหินในการรองรับอาคารครั้งแรกเท่าที่รู้จัก แม้จะมีการรับรองในภายหลัง ฟาโรห์อียิปต์ไม่ยกให้อิมโฮเทปเป็นผู้ออกแบบพีระมิดขั้นบันไดหรือเป้นผู้คิดค้นสถาปัตยกรรมหิน
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

อิมโฮเทปเป็นชื่อตัวละครฝ่ายร้ายในภาพยนตร์เดอะมัมมี่ใน ค.ศ. 1932 ภาพยนตร์รีเมคใน ค.ศ. 1999 และภาคต่อใน ค.ศ. 2001 ทั้งหมดเป็นของยูนิเวอร์แซล
ดูเพิ่ม

Albrecht, Felix; Feldmeier, Reinhard, บ.ก. (6 February 2014). The Divine Father: Religious and philosophical concepts of divine parenthood in antiquity (e-book ed.). Leiden, NL ; Boston, MA: Brill. ISBN 978-90-04-26477-9. ISSN 1388-3909. สืบค้นเมื่อ May 30, 2020 – โดยทาง Google Books.
Asante, Molefi Kete (2000). The Egyptian Philosophers: Ancient African voices from Imhotep to Akhenaten. Chicago, IL: African American Images. ISBN 978-0-913543-66-5.
Cormack, Maribelle (1965). Imhotep: Builder in stone. New York, NY: Franklin Watts.
Dawson, Warren R. (1929). Magician and Leech: A study in the beginnings of medicine with special reference to ancient Egypt. London, UK: Methuen.
Garry, T. Gerald (1931). Egypt: The home of the occult sciences, with special reference to Imhotep, the mysterious wise man and Egyptian god of medicine. London, UK: John Bale, Sons and Danielsson.
Hurry, Jamieson B. (1978) [1926]. Imhotep: The Egyptian god of medicine (2nd ed.). New York, NY: AMS Press. ISBN 978-0-404-13285-9.
Risse, Guenther B. (1986). "Imhotep and medicine — a re-evaluation". Western Journal of Medicine. 144 (5): 622–624. PMC 1306737. PMID 3521098.
Wildung, Dietrich (1977). Egyptian Saints: Deification in pharaonic Egypt. New York University Press. ISBN 978-0-8147-9169-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Imhotep (2667–2648 BCE)". BBC History. British Broadcasting Corporation.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2  เวิลด์แคต 2 
ประจำชาติ:  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef 
พีระมิดขั้นบันไดของโจเซอร์