stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คิงคอง ปะทะ ก็อดซิลลา
เนื้อเรื่อง

เมื่อเรือดำนํ้าได้ปลุกชีพก็อตซิลล่าจึงทำให้กลายเป็นข่าวไปทั่วญี่ปุ่น ทางสำนักพิมพ์แห่งหนึ่งที่กำลังตกอับสุดขีดได้ส่งเจ้าหน้าที่สามคนไปเกาะฟาโร่ซึ่งเชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่เพื่อที่จะได้มีข่าวมาแข่งกับข่าวก็อตซิลล่า และแล้วทั้งสามก็ได้ไปเกาะฟาโร่ได้สำเร็จและได้พบกับคิงคองจึงส่งโทรเลขไปหาสำนักพิมพ์ของพวกเขาทำให้สำนักพิมพ์ที่ตกอับเริ่มมีข่าวเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดที่ชื่อคิงคอง แต่แล้วทั้งสามก็ได้รับคำสั่งจากหัวหน้าสำนักพิมพ์ว่าให้เอาคิงคองมาด้วยจะได้สู้กับก็อตซิลล่า และแล้วการต่อสู้ที่จะทำให้ญี่ปุ่นต้องลุกเป็นไฟจึงเริ่มขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

คิงคอง ปะทะ ก็อดซิลลา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คิงคอง ปะทะ ก็อดซิลลา ที่รอตเทนโทเมโทส์
King Kong vs. Godzilla at Movie-Censorship - Detailed comparison between the Japanese and American versions of the film.
Archer, Eugene. "King Kong vs. Godzilla เก็บถาวร 2015-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน" (film review) The New York Times. June 27, 1963.
"キングコング対ゴジラ (Kingu Kongu tai Gojira)" (ภาษาญี่ปุ่น). Japanese Movie Database. สืบค้นเมื่อ 2007-07-16.
King Kong vs. Godzilla - high quality video clips and images at So Bad It's Good
จิตรลดา

จิตรลดา อาจหมายถึง
แขวงสวนจิตรลดา
สวนจิตรลดา
พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต
ตำหนักสวนจิตรลดา ตำหนักที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวก่อนจะเสด็จขึ้นครองราชย์ อยู่ภายในวังปารุสกวัน (แต่ปัจจุบันมักหมายถึง พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต)
โรงเรียนจิตรลดา
สถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา
โครงการส่วนพระองค์สวนจิตรลดา
พระสมเด็จจิตรลดา หรือ พระกำลังแผ่นดิน  พระเครื่องที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงสร้างด้วยพระหัตถ์ เพื่อพระราชทานแก่ข้าราชการ ทหาร ตำรวจ ระหว่างปี พ.ศ. 2508 - 2513
สถานีรถไฟจิตรลดา
แขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
สด จิตรลดา ชื่อในวงการของ เชาวลิต วงศ์เจริญ
ชาวไดยัก

| --- | --- |
กลุ่มชาติพันธุ์ย่อยของไดยัก ชาวอีบัน หรือ Sea Dajak ในชุดท้องถิ่น
ประชากรทั้งหมด
5.9 ล้าน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
เกาะบอร์เนียว:
 อินโดนีเซีย: 3,219,626
          จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก: 1,531,989
          จังหวัดกาลีมันตันกลาง: 1,029,182
          จังหวัดกาลีมันตันตะวันออก: 351,437
          จังหวัดกาลีมันตันใต้: 80,708
          จาการ์ตา: 45,385
          จังหวัดชวาตะวันตก: 45,233
          จังหวัดซูลาเวซีใต้: 29,254
          จังหวัดบันเติน: 20,028
          จังหวัดชวาตะวันออก: 14,741
          จังหวัดสุมาตราใต้: 11,329
 มาเลเซีย: ไม่ทราบ
          รัฐซาราวัก: 935,935
 บรูไน: 30,000
ภาษา
ไดยัก, อินโดนีเซีย, อังกฤษ, มลายู (Sarawak Malay)
ศาสนา
ศาสนาคริสต์ (ส่วนมาก)   กาฮารีงัน และ อิสลาม
ไดยัก (Dayak /ˈdaɪ.ək/ หรือ Dyak หรือ Dayuh) เป็นคนพื้นเมืองบนเกาะบอร์เนียว มีความหมายกว้าง ๆ ที่หมายถึงคนกลุ่มชาติพันธุ์ย่อยที่ตั้งถิ่นฐานบนเขาและริมแม่น้ำมากกว่า 200 กลุ่ม โดยมากตั้งถิ่นฐานอยู่ตอนกลางและใต้ภายในเกาะบอร์เนียว แต่ละกลุ่มมีภาษาถิ่น ขนบธรรมเนียม กฎหมาย แนวความคิดและวัฒนธรรมเป็นของตัวเอง แม้ลักษณะพิเศษที่แบ่งแยกจะสามารถจำแนกออกได้ก็ตาม ภาษาไดยักอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ชาวไดยักนับถือลัทธิถือผี อย่างไรก็ตามมีชาวไดยักจำนวนมากเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม และตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ก็มีการเปลี่ยนศาสนามานับถือศาสนาคริสต์จำนวนมาก
คีโตติเฟน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
รหัส ATC: R06AX17 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 3827
DrugBank: APRD01061
ECHA InfoCard: 100.047.348 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
คีโตติเฟน (Ketotifen)
| ด ค กสารต้านฮิสตามีน (R06) |
| --- | --- |
Aminoalkyl ethers:  โบรมาซีน  คาร์บิน็อกซามีน  คลีมาสทีน  คลอร์เพน็อกซามีน  ไดเฟนิลพิราลีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ด็อกซิลามีน  Orphenadrine  Phenyltoloxamine 
ทดแทน Alkylamine:  บรอมเฟนิรามีน  คลอร์เฟนามีน  เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (+pseudoephedrine)  เดกซ์คลอเฟนิรามีน (+betamethasone)  ไดเมตินดีน  เฟนิรามีน  ทาลาสทีน 
ทดแทน Ethylenediamine:  คลอโรพิรามีน  ฮีสตาไพร์โรดีน  เมพิรามีน  เมทาพิริลีน  ไตรเพเลนนามีน 
Phenothiazine derivatives:  อะลิเมมาซีน  Fenethazine  ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน  ไอโซไทเพนดิล  มีควิตาซีน  เมทไดลาซีน  โอโซเมมาซีน  โปรเมทาซีน 
Piperazine derivatives:  บิวคลิซีน  เซทิไรซีน เลโวเซทิริซีน  คลอร์ไซคลิซีน  Cinnarizine  ไซคลิซีน  Hydroxyzine  เมคลิซีน  ออกซาโตไมด์ 
ใช้งานทั่วกาย:  แอนตาโซลีน  Azanator  อะซาตาดีน  ไซโปรเฮปตาดีน  เดปโตรพีน  อีบาสทีน  Emedastine  อีพินาสทีน  คีโตติเฟน  Latrepirdine  เมบไฮโดรลิน  ไมโซลาสทีน  Olopatadine  เฟนินดามีน  ไพเมตไทซีน  ปิร์โรบิวตามีน  Quifenadine  รูปาตาดีน  ไตรโพรลิดีน  เฉพาะจุด (อะคริวาสทีน  แอสเทมมีโซล  อะเซลาสทีน  Bilastine  เดสลอร์อาตาดีน  เฟกโซเฟนาดีน  ลอราตาดีน  เทอร์เฟนาดีน) 
ใช้งานเฉพาะจุด:  บามิพีน  คลอโรพิรามีน  คลอร์เพน็อกซามีน  คลีมาสทีน  ไดเมตินดีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ไอโซไทเพนดิล  เมพิรามีน  โปรเมทาซีน  ทีนาลิดีน 
คีโตติเฟน (Ketotifen) เป็นยาในกลุ่ม H1-antihistamine ที่ออกฤทธิ์ต่อ histamine receptor และยังมีข้อมูลว่ามีฤทธิ์ mild antiinflammation ที่เป็น  mast cell stabilizer agent คล้ายกับกลุ่มยา cromolyn sodium จึงสามารถใช้ในการรักษาโรคภูมิแพ้ต่างๆในเด็ก ได้แก่ asthma, allergic rhinitis, atopic   eczema และ allergic conjunctivitis โดยผลิตในรูปของยาเม็ด ยาน้ำและยาหยอดตา มีชื่อทางการค้าคือ ซาดิเทน (Zaditen)
จิตรางคิมหัล

จิตรางคิมหัล
15°19′13″N 76°28′17″E﻿ / ﻿15.3203°N 76.4713°E﻿ / 15.3203; 76.4713
โลตัสมหัล (อักษรโรมัน: Lotus Mahal) หรือ จิตรางคิมหัล (อักษรโรมัน: Chitrangini Mahal) เป็นสิ่งปลูกสร้างฆราวาสในหัมปี ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบจักรวรรดิวิชัยนคร มีความสูงสองชั้นและเป็นที่ประทับในอดีตของผู้ปกครองในจักรวรรดิวัชัยนคร
จิตรางคิมหัลตั้งอยู่ในเขตสนม (Zenana enclosure) สำหรับนางสนมหลวงในจักรวรรดิวิชัยนคร และยังเป็นที่สำหรับประชุมของจักรพรรดิกฤษณเทวรรย์ และเป็นที่ประทับของราชสกุล อาคารนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่งปลูกสร้างในหัมปีที่ไม่ถูกโจมตีอย่างหนักเมื่อคราหัมปีถูกโจมตี โดยเฉพาะจากรัฐสุลต่านเดกกัน กระนั้น งานแกะสลักส่วนใหญ่ในอาคารเสื่อมโทรมลงและที่เห็นในปัจจุบันเป็นผลงานสร้างใหม่จากคณะบูรณะอาคาร
คลองฉะไกรน้อย

คลองฉะไกรน้อย หรือ คลองประตูชัย เป็นแนวคลองขุดโบราณบนเกาะเมืองในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เชื่อมบึงพระรามทางทิศเหนือกับแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศใต้ ถือเป็นเส้นทางหลักในการคมนาคมระหว่างเกาะเมืองไปสู่นอกเกาะเมือง แต่ปัจจุบันคลองฉะไกรน้อยตื้นเขินเกือบหมดแล้ว
ประวัติ

คลองฉะไกรน้อยเป็นคลองที่เริ่มต้นมาตั้งแต่บึงพระรามที่ตั้งอยู่บริเวณกลางเกาะเมืองทะลุออกแม่น้ำเจ้าพระยาในแนวเหนือใต้ ขนานไปกับคลองฉะไกรใหญ่ที่อยู่ทางตะวันตก แต่คลองฉะไกรน้อยขุดขึ้นเมื่อใดไม่เป็นที่ปรากฏแต่คาดว่าน่าจะขุดขึ้นตั้งแต่ช่วงต้นกรุงศรีอยุธยา  เนื่องจากโบราณสถานบางแห่งที่ตั้งและหันลงสู่คลองฉะไกรน้อยมีสถาปัตยกรรมที่จัดอยู่กลุ่มอยุธยาตอนต้น ดังเช่นวัดสิงหารามภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา คลองฉะไกรน้อยทำหน้าที่ในการชักน้ำเข้าไปหล่อเลี้ยงบึงพระรามมิให้เหือดแห้ง เมื่อใดที่บึงพระรามมีน้ำมากเกินไปคลองฉะไกรน้อยก็ทำหน้าที่เป็นทางระบายน้ำออกแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศใต้ อันแสดงให้เห็นถึงความสามารถในระบบการจัดการน้ำของชาวกรุงศรีอยุธยา ตัวคลองมีขนาดไม่กว้างนัก คลองสามารถเชื่อมต่อกับคลองฉะไกรใหญ่ผ่านทางคลองป่ามอทางทิศตะวันตก และคลองประตูเทพหมีผ่านทางคลองวัดฉัตรทันทางทิศตะวันออก
ยังมีการสันนิษฐานว่าคลองฉะไกรน้อยอาจเคยใช้เป็นเส้นทางต้อนรับราชทูตจากราชสำนักฝรั่งเศสที่เข้ามาเจริญสัมพันธไมตรีกับกรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และบริเวณคลองฉะไกรน้อยในอดีตนี้ยังเป็นที่ตั้งของบ้านป่าตอง อันเป็นที่ตั้งของนิวาสถานเดิมของสมเด็จพระเพทราชา พระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ที่ภายหลังทรงยกนิวาสถานเดิมของพระองค์เป็นวัดในพระพุทธศาสนานั่นคือวัดบรมพุทธาราม ที่เสมือนวัดประจำราชวงศ์บ้านพลูหลวง
ปัจจุบันคลองฉะไกรน้อยตื้นเขินไปเกือบหมดแล้ว หลงเหลือเพียงลำคลองบางส่วนเท่านั้นบริเวณวัดบรมพุทธาราม วัดสิงหาราม วัดสวนหลวงค้างคาว และสะพานบ้านดินสอที่ตั้งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา และได้มีแนวคิดในการฟื้นฟูคลองฉะไกรน้อยเพื่อให้เกาะเมืองพระนครศรีอยุธยากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
จิตรศิลป์นิยม

จิตรศิลป์นิยม (Pictorialism) เป็นความเคลื่อนไหวในวงการถ่ายภาพช่วงราวๆ ปี ค.ศ. 1885 ทำให้เกิดแนวทางในการใช้กระบวนการ Dry-Plate อย่างกว้างขวาง ซึ่งได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และลดความนิยมลงอย่างรวดเร็วหลังปี 1914 หลังจากการได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางของศิลปะสมัยใหม่
โดยทั่วไปแล้ว จิตรศิลป์นิยมเป็นส่วนหนึ่งของแนวความคิดการถ่ายภาพศิลปะที่ต้องการให้ภาพถ่ายเหมือนเป็นภาพวาด และรูปสลัก ส่วนมากของรูปภาพเหล่านี้เป็นสีขาว-ดำ หรือซีเปียในวิธีการถ่ายภาพ เป็นการใช้โฟกัสต่ำ ซอฟต์โฟกัส ฟิลเตอร์พิเศษ และเคลือบผิวเลนส์ ขั้นตอนหลาย ๆ ขั้นตอนในห้องมืดที่ใช้ล้างฟิล์ม และกระบวนการการพิมพ์ที่มาจากต่างประเทศ กระดาษอัดรูปที่มีพื้นผิวขรุขระ ได้ถูกเพิ่มเข้ามาใช้เป็นองค์ประกอบของรูป เพื่อเบรกความชัดเจนของรูปให้น้อยลง
เพื่อการบรรลุผลงานของศิลปินทั้งหลาย นักจิตรศิลป์นิยมใช้เทคนิคแตกต่างกันไป อย่างเช่น
การรวมตัวของต้นแบบที่อัดภาพ (จากเนกาทีฟหลาย ๆ อย่าง)
ใช้โฟกัสแบบซอฟต์โฟกัสในกล้องถ่ายรูป
การจับโน่นผสมนี่ของเนกาทีฟ (การขูด หรือการทาสีบนเนกาทีฟ)
ใช้เทคนิค gum bichromate ซึ่งเป็นการใส่รายละเอียดน้อยลงมาก และผลิตภาพเป็นศิลปะมากขึ้น
ศิลปินจำนวนหนึ่ง ใช้การแกะสลัก พื้นผิวของพวกเขานั้น เป็นการใช้เทคนิคจากเข็ม ทำให้เกิดพื้นผิว เป้าหมายของการใช้เทคนิคเป็นที่ยอมรับ โดยในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกายอมรับให้ จิตรศิลป์นิยมเป็น “ศิลปะส่วนบุคคล”
แม้ว่าจุดมุ่งหมายของการแสดงความรู้สึกของศิลปินดีที่สุดของภาพถ่าย ก็คล้ายคลึงกับแนวคิดอิมเพรสชันนิส ที่เป็นการวาดรูปในขณะเกิดความประทับใจ มองย้อนกลับไปจากปัจจุบันนี้ เรายังคงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ในความคล้ายคลึงกันระหว่างองค์ประกอบ และสิ่งที่อยู่ในภาพวาด ของวิธีการวาดภาพและจำนวนของศิลปินการถ่ายภาพในแนวจิตรศิลป์นิยม
ในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกาได้ให้ข้อสังเกตว่า ในส่วนของความเคลื่อนไหวที่มีความชัดเจนของการถ่ายภาพแบบจิตรศิลป์เป็นสิ่งที่มีความสำคัญเริ่มต้นที่อังกฤษ ถึงแม้ว่าในระยะต่อมาจะได้รับการยอมรับอย่างมาก ในการถ่ายภาพที่สหรัฐอเมริกา
สิ่งพิมพ์ที่มีความสำคัญอย่างมากในการเผยแพร่ศิลปินแนวจิตรศิลป์นิยมคือหนังสือของ Alfred Stieglitz ที่มีชื่อว่า Camera Work ในปี 1903-1917 ซึ่งในการพิมพ์ออกมาแต่ละครั้งจะมีแม่พิมพ์สูงถึง 12 แม่พิมพ์ ที่เป็นการนำกลับมาใช้ใหม่ใน Photogravure, Halftone หรือ Collotype แม่พิมพ์นี้ปัจจุบันนี้ได้ถูกรวบรวมและเป็นที่ต้องการอย่างมากในโลกศิลปะ ช่างถ่ายภาพส่วนใหญ่นั้นได้สร้างประเด็นในการถ่ายภาพขึ้น “Photo-Succession” เป็นสมาชิกของกลุ่มที่ประกาศว่าการถ่ายภาพเป็นศิลปะ
Alfred Stieglitz เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีว่าเป็นบิดาแห่งจิตรศิลป์นิยม
Stieglitz ยังคงนำมาซึ่ง Picasso, Matisse, Rodan และช่างวาดภาพสำคัญคนอื่นๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในศิลปะแห่งสหรัฐอเมริกา
Stieglitz ไม่เพียงแต่เป็นช่างภาพผู้บุกเบิกในยุคแรกเท่านั้น แต่ยังคงเป็นบรรณาธิการ และเป็นเจ้าของแกลอรี เขาและช่างภาพคนอื่นๆ ผู้ที่ได้แบ่งปันความทุกข์จากการถูกกล่าวหาต่างๆในการก่อตั้งกลุ่มที่ถูกเรียกว่า Photo-Succession ซึ่งเป็นการสนับสนุนให้ความสำคัญในด้านฝีมือที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพ
คลองคูจาม

แผนที่แสดงคลองตะเคียน คลองคูจาม และแม่น้ำเจ้าพระยา พ.ศ. 2232 โดยวินเชนโซ มารีอา
คลองคูจาม หรือ คลองปทาคูจาม ในแผนที่กรุงศรีอยุธยาสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทำโดยช่างแผนที่ฝรั่งเศสที่ชื่อฌัก นีกอลา เบแล็ง ระบุตำแหน่งคลองคูจามว่า คูจามน้อย คู่กับคลองคูจามใหญ่หรือคลองตะเคียน โดยระหว่างคลองคูจามทั้งสองเป็นที่ตั้งของเวียงเหล็ก (ปท่าคูจาม) ซึ่งเป็นชุมชนชาวสยามกลุ่มรัฐสุพรรณภูมิที่ปรากฏในตำนานพระเจ้าอู่ทอง
คลองคูจามเป็นคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยา ขุดจากริมแม่น้ำเจ้าพระยาทางฝั่งใต้นอกเกาะเมือง บริเวณบ้านสำเภาล่ม (อยู่ถัดทางตะวันออกวัดพุทไธศวรรย์) ยาวเป็นเส้นตรงลงไปทางทิศใต้ ไหลมารวมกับคลองตะเคียนหลังมัสยิดช่อฟ้า (ฝั่งเหนือตะเกี่ยโภคิน) ไปออกแม่น้ำเจ้าพระยาใกล้เกาะเรียน คลองมีความยาวประมาณ 3 กิโลเมตร
ประวัติ

ในสมัยกรุงศรีอยุธยามีชาวมุสลิม ทั้งที่เป็นราชการ ทำมาค้าขาย ทำนาทำไร่ มีส่วนหนึ่งอาศัยอยู่บริเวณคลองตะเคียนและคลองคูจาม ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มอญใหม่ที่อพยพมาจากเมืองเมาะตะมะ มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณคลองคูจามบ้าง สามโคกบ้าง ในแผนที่ร่างของเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ มีตลาดน้ำปากคลองคูจาม เห็นเรือขนาดเล็กจอดเรียงรายหนาแน่น ริมฝั่งตะวันออกของปากคลองระหว่างปากคลองตะเคียนกับปากแม่น้ำหน้าป้อมเพชร ซึ่งตำแหน่งนี้น่าจะเป็นปากคลองคูจาม สอดคล้องกับคำพรรณนาภูมิสถานกรุงศรีอยุธยา "อนึ่ง (ลูก) แขกชวามาลายู บันทุกหมากเกาะ แลหวายตะค้า กะแชงเตย สรรพเครื่องสินค้าปากใต้ บันทุกเรือปากกว้างสิบศอกสามวา มาทอดสมอขายอยู่ ที่ตรงปากคลองคูจาม" หลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ทางราชการได้อพยพชาวปัตตานีมาอยู่ที่กรุงศรีอยุธยาบริเวณปากคลองคูจามและคลองตะเคียน
ย่านคลองคูจามมีแขกจามอาศัยตั้งหลักแหล่งทำมาหากินมาเนิ่นนาน พวกแขกจามมีอาชีพสานเสื่อลันไต สานภาชนะใส่สิ่งของต่าง ๆ (สมุก) เพื่อจำหน่ายและรังจ้างทั่วไป มีแนวคลองที่ได้รับการขุดลอกแล้วเมื่อ พ.ศ. 2538 ริมคลองทั้งสองด้านบางช่วงเป็นที่ตั้งบ้านเรือนของชาวมุสลิม บางช่วงเป็นที่ว่างเปล่ามีต้นไม้ขึ้นปกคลุม ปัจจุบันคลองคูจามแทบไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นคลอง เพราะมีบ้านเรือนมากมายรุกล้ำ บางช่วงของทางน้ำถูกถนนปิดกั้น
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992

กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 จัดแข่งขันที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน แข่งขัน 2 ประเภทและจัดแข่งสำหรับผู้หญิงเท่านั้น
สรุปรอบคัดเลือก

| ประเทศ | บุคคล | คู่ | นักกีฬา |
| --- | --- | --- | --- |
|  ออสเตรเลีย | X | X | 2 |
|  ออสเตรีย | X | X | 2 |
|  บราซิล | X | X | 3 |
|  แคนาดา | X | X | 3 |
|  จีน | X | X | 3 |
|  เชโกสโลวาเกีย | X |  | 1 |
|  ฟินแลนด์ | X |  | 1 |
|  ฝรั่งเศส | X | X | 3 |
|  เยอรมนี | X | X | 2 |
|  สหราชอาณาจักร | X | X | 3 |
|  กรีซ | X |  | 1 |
|  ทีมอิสระ | X | X | 3 |
|  อิตาลี | X | X | 2 |
|  ญี่ปุ่น | X | X | 3 |
|  เม็กซิโก | X | X | 3 |
|  เนเธอร์แลนด์ | X | X | 3 |
|  แอฟริกาใต้ | X | X | 2 |
|  สเปน | X | X | 3 |
|  สวิตเซอร์แลนด์ | X | X | 3 |
|  ทีมรวม | X | X | 3 |
|  สหรัฐ | X | X | 3 |
|  เวเนซุเอลา | X |  | 1 |
| รวม: 22 ชาติ | 22 | 18 |  |
ผู้ได้รับเหรียญ

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| บุคคล รายละเอียด | คริสเตน แบ็บ-สเปรก  สหรัฐ | ไม่มี | ฟุมิโกะ โอะกุโนะ  ญี่ปุ่น |
| บุคคล รายละเอียด | ซิลวี เฟเกต  แคนาดา | ไม่มี | ฟุมิโกะ โอะกุโนะ  ญี่ปุ่น |
| คู่ รายละเอียด |  สหรัฐ (USA) คาเรน โจซิฟเซิน ซาราห์ โจซิฟเซิน |  แคนาดา (CAN) เพนนี วิลากอส วิกกี วิลากอส |  ญี่ปุ่น (JPN) ฟุมิโกะ โอะกุโนะ อะกิ ตะคะยะมะ |
สรุปเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ (USA) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 2 |  แคนาดา (CAN) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 3 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 0 | 0 | 2 | 2 |
จ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่น

| จ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่น |
| --- | --- |
เกิด: นายบุญเรือง คลายโศก 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2514
จ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่น หรือ บุญเรือง คลายโศก เกิดเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่จังหวัดบุรีรัมย์ สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 19)  เสมอ 1 แพ้
เกียรติประวัติ

แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC
ชิง 16 กุมภาพันธ์ 2537 ชนะน็อค ยก 2 โรเจอร์ คามาจอร์จ ( ฟิลิปปินส์) ที่ เวทีมวยช่อง 7 สี
มีนาคม 2539 สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBU
ชิง 23 มีนาคม 2539 ชนะคะแนน เปตริกา พาราชิพ ( โรมาเนีย) ที่ ห้างสรรพสินค้าบ้านไผ่ อ.บ้านไผ่ จ.ขอนแก่น
เสียแชมป์ 15 มิถุนายน 2539 แพ้น็อค ยก 2 ซักบูมซี แมกวาลีซา ( แอฟริกาใต้) ที่ ห้างนิวเวิลด์ จ.นนทบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กแชมป์เงาชาวไทย |
| --- | --- |
สภามวยโลก:  ร็อคกี้ ส.จิตรลดา  ช่อ ห้าพลัง  นภา เกียรติวันชัย  อัศวิน ศ.ดุสิต  ศรีคูณ ณ ราชวัตร  สมิง เกียรติเพชร  ศักดา ส.ภักดี  ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม  ฉัตรชัย สาสะกุล  จ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่น  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย  ซัดดัม เกียรติยงยุทธ  แสนเมืองเลย ก่อเกียรติยิม  ประเวศน์ ศักดิ์เมืองแกลง  วันเฮง มีนะโยธิน  แท่งทอง เกียรติทวีสุข  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ 
องค์กรมวยโลก:  ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ 
สหพันธ์มวยนานาชาติ:  รัตนพล ส.วรพิน  เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์  รัตนชัย ส.วรพิน  วันดี สิงห์วังชา  สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์  ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม  ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย
ซารีนามาร์ฟา โซบาคินาแห่งรัสเซีย

ซารีนามาร์ฟา โซบาคินาแห่งรัสเซีย (Marfa Sobakina; Марфа Васильевна Собакина; ค.ศ. 1552 – ค.ศ. 1571) เป็นซารีนาแห่งอาณาจักรซาร์รัสเซีย และเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สามในซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย
พระประวัติ

เป็นธิดาตระกูลพ่อค้าเมืองเวลีคีนอฟโกรอด บิดามีนามว่า วาซิลี โซบาคิน มาร์ฟาได้ถูกเลือกโดยซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซียให้เป็นพระมเหสีจากพิธีดูตัวเจ้าสาว ท่ามกลางสตรีที่ถูกส่งมาให้คัดเลือกในรอบสุดท้ายถึง 12 คน หลังจากซารีนามารีเยีย เตมรีอูคอฟนา พระมเหสีพระองค์ที่สองสิ้นพระชนม์ เพียงไม่กี่วันหลังจากมาร์ฟาได้ถูกรับเลือกให้เป็นซารีนา พระนางก็ประสบกับพระอาการประชวรลึกลับ มีความลือว่าพระนางทรงถูกวางยาพิษอย่างไม่ได้ตั้งใจโดยมารดาของพระนางเอง ซึ่งให้พระนางเสวยยาเพื่อเพิ่มศักยภาพในการตั้งครรภ์ ซารีนามาร์ฟาทรงน้ำหนักลดลงอย่างรวดเร็วและทรงประทับยืนแทบจะลำบาก ถึงกระนั้นมาร์ฟาได้ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับซาร์อีวานในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1571 ณ อะเลคซันดรอฟสกา สโลโบดา เพียงไม่กี่วันถัดมาซารีนามาร์ฟาก็สิ้นพระชนม์
การสิ้นพระชนม์ของซารีนามาร์ฟาได้ทำให้ซาร์อีวานทรงเป็นโรคจิตหวาดระแวงเพิ่มมากขึ้น พระองค์จึงไม่ทรงเชื่อว่าข้าราชบริพารจะจงรักภักดีต่อพระองค์ พระเจ้าซาร์ทรงจดจำถึงการสิ้นพระชนม์ของซารีนาอนาสตาเซีย โรมานอฟนา พระมเหสีพระองค์แรก ซึ่งสิ้นพระชนม์จากการถูกลอบวางยาพิษ ซาร์จึงทรงสั่งประหารข้าราชบริพารเป็นจำนวนมากจากเหตุการณ์นี้ รวมทั้ง มิคาอิล เตมรูค (พระเชษฐาในซารีนามารีเยีย พระมเหสีพระองค์ที่สอง) ได้ถูกสงสัยและสั่งประหารด้วยการเสียบประจาน
ชีส์โซไฮ

ชีโซไฮ (She's So High)  เป็นซิงเกิลแรกของ เบลอ ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2533  ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอันดับสูงสุดที่ 48  และ อยู่ในผลงานอัลบั้มแรกของวง ในอัลบั้มชุด Leisure ในปี พ.ศ. 2534 และ อัลบั้มชุด Blur: The Best of
กีฬาโปโลน้ำในซีเกมส์ 2017

| โปโลน้ำ  ในซีเกมส์ 2017 |
| --- | --- |
สนาม: สนามกีฬาทางน้ำบูกิตจาลิล
15 – 20 สิงหาคม
← 20152019 →
| ซีเกมส์ 2017 กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | ซีเกมส์ 2017 กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | ซีเกมส์ 2017 กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | ซีเกมส์ 2017 กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โปโลน้ำ  | โปโลน้ำ  | โปโลน้ำ  | โปโลน้ำ  |  |  |
| ทัวร์นาเมนต์ | ทัวร์นาเมนต์ | ทัวร์นาเมนต์ | ทัวร์นาเมนต์ |  |  |
| ชาย |   | หญิง |  |  |  |
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
การแข่งขัน โปโลน้ำ ที่มหกรรมกีฬา ซีเกมส์ 2017 ใน กัวลาลัมเปอร์ จะจัดขึ้นที่ สนามกีฬาทางน้ำบูกิตจาลิล ใน บูกิตจาลิล. นี่เป็นหนึ่งในสี่ชนิดกีฬาทางน้ำ, พร้อมกับ กระโดดน้ำ, ว่ายน้ำ และ ระบำใต้น้ำ.
เกมการแข่งขันในปี 2017 จะประกอบไปด้วยสองประเภท.
ตารางการแข่งขัน

ด้านล่างนี้คือตารางการแข่งขันสำหรับการแข่งขันกีฬาโปโลน้ำ:
| --- | --- |
RR: พบกันหมด
| ประเภท | อังคาร 15 | พุธ 16 | พฤหัสบดี 17 | ศุกร์ 18 | เสาร์ 19 | อาทิตย์ 20 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาย | RR | RR | RR | RR |  | RR |
| หญิง | RR | RR |  |  | RR |  |
ประเทศที่เข้าร่วม > ทีมชาย

อินโดนีเซีย
มาเลเซีย
ฟิลิปปินส์
สิงคโปร์
ไทย
ประเทศที่เข้าร่วม > ทีมหญิง

อินโดนีเซีย
มาเลเซีย
สิงคโปร์
ไทย
การแข่งขันทีมชาย

บทความหลัก: กีฬาโปโลน้ำในซีเกมส์ 2017 – ทีมชาย
| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | สรุปผลงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สิงคโปร์ | 4 | 3 | 1 | 0 | 41 | 15 | +26 | 7 | เหรียญทอง |
| 2 |  อินโดนีเซีย | 4 | 3 | 1 | 0 | 29 | 15 | +14 | 7 | เหรียญเงิน |
| 3 |  มาเลเซีย (H) | 4 | 2 | 0 | 2 | 26 | 35 | −9 | 4 | เหรียญทองแดง |
| 4 |  ฟิลิปปินส์ | 4 | 1 | 0 | 3 | 26 | 34 | −8 | 2 |  |
| 5 |  ไทย | 4 | 0 | 0 | 4 | 19 | 42 | −23 | 0 |  |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2560. แหล่งที่มา: 
 เจ้าภาพ.
การแข่งขันทีมหญิง

บทความหลัก: กีฬาโปโลน้ำในซีเกมส์ 2017 – ทีมหญิง
| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | สรุปผลงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย | 3 | 3 | 0 | 0 | 39 | 7 | +32 | 6 | เหรียญทอง |
| 2 |  สิงคโปร์ | 3 | 2 | 0 | 1 | 20 | 17 | +3 | 4 | เหรียญเงิน |
| 3 |  อินโดนีเซีย | 3 | 1 | 0 | 2 | 17 | 20 | −3 | 2 | เหรียญทองแดง |
| 4 |  มาเลเซีย (H) | 3 | 0 | 0 | 3 | 9 | 41 | −32 | 0 |  |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2560. แหล่งที่มา: Schedule & Results
 เจ้าภาพ.
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางเหรียญรางวัล

เจ้าภาพ
| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สิงคโปร์ | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 2 |  ไทย | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 |  อินโดนีเซีย | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 4 |  มาเลเซีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 2 | 2 | 2 | 6 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ทีมชาย รายละเอียด |  สิงคโปร์ Ang Wei Ming Sean Ang An Jun Chow Jing Lun Darren Lee Jit An Koh Jian Ying Chiam Kun Yang Lee Kai Yang Loh Zhi Zhi Ooi Yee Jia Samuel Moses Yu Nan-Feng Ong Wei Loong Bryan Yip Yang Yu Junjie  |  อินโดนีเซีย Muhammad Zaki Beby Willy Eka Muhammad Hamid Firdaus Silvester Golberg Manik Maulana Bayu Herfianto Benny Respati Yusuf Budiman Rezza Auditya Putra Delvin Felliciano Ridjkie Mulia Rian Rinaldo Zaenal Arifin Novian Dwi Putra  |  มาเลเซีย Chai Jie Lun Tan Yi Xun Chiew Chern Kwang Toh Yi Xiang Tan Tsien Hann Toh Yi Hang Mohd Irshad Syahir Abd Halim Anderson Wong Yong Hui Soh Yong Wee Daryl Khoo Tiong Jinn Leung Chee Liang Fam Jia Yi Hor Jia Yang  |
| ทีมหญิง รายละเอียด |  ไทย อัลวาณีย์ สถิตานนท์ กายทิพย์ แซ่เตียว เขมสิริ สิริเวชชะพันธุ์ กรกานต์ ปึงพงสกุล นิราวัลย์ ชมพูฟื้น ประณิศา นิลกลัด ปรัชญาภรณ์ นุชอ่อง โรจน์นรีย์ ทวีไชย สโรชา ริ้วรุจิเรข สินีนาฏ สนธิภักดี ธวัลรัตน์ วงศ์ไพโรจน์ ฐิติรัตน์ สมยศ วริษฐา สาหร่ายกาญจน์ |  สิงคโปร์ Cleona Zhu Yinxuan Gina Koh Ting Yi Shauna Christine Sim Hwei Sian Naomi Yap Xiao Fei Koh Xiao Li Loke En Yuan Angeline Teo Yi Ling Tan Hui Ying Lynnette Jane Ng Yi Wen Ooi Si Hui Melissa Sheryl Tan Hui Ning Wu Zhekang Eunice Karina Fu Yumin |  อินโดนีเซีย Ayudya Suidarwanty Pratiwi Annisa Rachmawati Alya Nadira Trifiansyah Dewi Ratih Ivy Nernie Priscilla Hanna Firdaus Upiet Sarimanah Hudaidah Kadir Inez Febrianti Rasyid Nyoman Ayu Savitri Arsana Rani Raida Siti Balkis Dinda Nur Asmarandana |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (อังกฤษ)
| ด ค กซีเกมส์ 2017 (กัวลาลัมเปอร์) |
| --- | --- | --- |
|  กรีฑา  กอล์ฟ  กระโดดน้ำ  โปโลน้ำ ชาย  หญิง  ระบำใต้น้ำ  ว่ายน้ำ  ขี่ม้า  คริกเกต  คาราเต้  จักรยาน  เซปักตะกร้อ  ไตรกีฬา  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  เนตบอล  บาสเกตบอล ชาย  หญิง  บิลเลียดและสนุกเกอร์  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  ฟันดาบ  ฟุตบอล ชาย  หญิง  ฟุตซอล ชาย  หญิง  มวย  มวยสากล  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  รักบี้ 7 คน ชาย  หญิง  เรือใบ  ลอนโบวล์ส  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  วูซู  สกีน้ำ  วิ่งสเกตลู่สั้น  สควอช  ฮอกกี้ ชาย  หญิง  ฮอกกี้น้ำแข็ง  |  กรีฑา  กอล์ฟ  กระโดดน้ำ  โปโลน้ำ ชาย  หญิง  ระบำใต้น้ำ  ว่ายน้ำ  ขี่ม้า  คริกเกต  คาราเต้  จักรยาน  เซปักตะกร้อ  ไตรกีฬา  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  เนตบอล  บาสเกตบอล ชาย  หญิง  บิลเลียดและสนุกเกอร์  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  ฟันดาบ  ฟุตบอล ชาย  หญิง  ฟุตซอล ชาย  หญิง  มวย  มวยสากล  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  รักบี้ 7 คน ชาย  หญิง  เรือใบ  ลอนโบวล์ส  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  วูซู  สกีน้ำ  วิ่งสเกตลู่สั้น  สควอช  ฮอกกี้ ชาย  หญิง  ฮอกกี้น้ำแข็ง  |  |
จ๊กยี่

| จ๊กยี่ (ชฺวี อี้) |
| --- | --- |
麴義
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ระหว่างปี ค.ศ. 196-199

จ๊กยี่ (เสียชีวิตระหว่าง ค.ศ. 196-199) หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า ชฺวี อี้ (จีนตัวย่อ: 麴义; จีนตัวเต็ม: 麴義; พินอิน: Qū Yì) เป็นขุนพลใต้บังคับบัญชาของขุนศึกอ้วนเสี้ยวในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน
ประวัติ

จ๊กยี่เป็นชาวมณฑลเลียงจิ๋ว มีความเชี่ยวชาญกลยุทธ์ทางการทหารของชนเผ่าซฺยงหนูและชนเผ่าเกี๋ยง เดิมจ๊กยี่รับราชการกับฮันฮก ในช่วงเวลานั้นอ้วนเสี้ยวกำลังขยายอิทธิพลในหมู่ชนชั้นสูงของกองทัพราชวงศ์ฮั่น ฮันฮกรู้สึกอิจฉาอ้วนเสี้ยวอย่างมากจึงลดเสบียงของกองทัพอ้วนเสี้ยวลง เรื่องนี้ทำให้จ๊กยี่ก่อกบฏและเอาชนะกองกำลังที่ฮันฮกส่งมาได้ ในเวลาเดียวกันจ๊กยี่ได้เข้ารับใช้อ้วนเสี้ยว
ในยุทธการที่เจี้ยเฉียวจ๊กยี่ได้รับตำแหน่งระดับสูงในการบัญชาการกองทัพกลาง ในระหว่างการศึก จ๊กยี่สังหารยำก๋ง (嚴綱 เหยียน กาง) และชิงสินศึกเข้าทัพอ้วนเสี้ยวได้เป็นอันมาก แต่ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ก็เป็นจุดจบของจ๊กยี่เช่นกัน กล่าวกันว่าจ๊กยี่มีความยโสโอหัง จึงถูกอ้วนเสี้ยวกำจัดในที่สุด
การศึกครั้งสุดท้ายที่มีการบันทึกไว้ที่จ๊กยี่มีส่วนร่วมเกิดขึ้นในปี ค.ศง 195 ซึ่งเป็นศึกที่จ๊กยี่เอาชนะกองซุนจ้านได้ที่เป้าชิว (鲍丘) และสังหารทหารของกองซุนจ้านได้มากกว่า 20,000 นาย หลังจากความพ่ายแพ้ครั้งนี้กองซุนจ้านก็ถอยไปตั้งมั่นที่อึ้จิง (易京) และเสริมความแข็งแกร่งให้กับป้อมปราการ ทำให้จ๊กยี่ไม่สามารถตีอี้จิงได้แตกเป็นเวลามากกว่าหนึ่งปี กระทั่งเสบียงในกองทัพของจ๊กยี่หมดลง ทหารจำนวนหลายพันนายหิวโหย กองซุนจ้านฉวยโอกาสนี้โต้กลับจนได้รับชัยชนะครั้งใหญ่
ในนิยาย สามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่อง สามก๊ก จ๊กยี่ถูกจูล่งสังหารในยุทธการที่เจี้ยเฉียว ระหว่างการรบตอบโต้โดยกองทัพของกองซุนจ้าน ตามประวัติศาสตร์จริงไม่ทราบแน่ชัดว่าจูล่งเคยพบกับจ๊กยี่หรือไม่ เนื่องจากไม่ทราบแน่ชัดว่าจูล่งเข้าร่วมกับกองซุนจ้านก่อนหรือหลังยุทธการที่เจี้ยเฉียว ความสำคัญของจ๊กยี่ในประวัติศาสตร์ถูกลดทอนในนิยายเพื่อเพิ่มความสำคัญให้กับตัวละครอื่น ๆ
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในสามก๊ก
ซารีนาอันนา โคลตอฟสกายาแห่งรัสเซีย

ซารีนาอันนา อะเลคเซยีฟนา โคลตอฟสกายาแห่งรัสเซีย (Anna Alexeievna Koltovskaya; Анна Колтовская; ก่อน ค.ศ. 1572 - 5 เมษายน ค.ศ. 1626)  เป็นซารีนาแห่งอาณาจักรซาร์รัสเซีย และเป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 4 ในซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย