stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แมงซู่ซ่า
การวางไข่

แมงซู่ซ่าแม่พันธุ์จะใช้ปากขุดรูใต้กองขี้ควายขนาด โดยก้นหลุมจะทำเป็นโพรงขนาดใหญ่ จากนั้นแม่พันธุ์จะวางไข่บนขี้ควาย แล้วเริ่มกิจกรรมปั้นก้อนขี้ควาย โดยใช้ปากดันถอยหลัง ขาหลังทำหน้าที่ปั้นก้อนขี้ควายให้เป็นก้อนกลมขนาดใหญ่แล้วลำเลียงขนลงไปไว้ในโพรงก้นหลุมที่ทำไว้ แล้วจะกลับขึ้นมาวางไข่และปั้นก้อนขี้ควาย  ขนลงหลุม ทำจนกระทั่งขี้ควายหมดกอง
ไข่เมื่อฟักเป็นตัวอ่อนจะอาศัยก้อนขี้ควายกินเป็นอาหารเพื่อเจริญเติบโต ประมาณเดือนมีนาคม-เมษายน ตัวอ่อนจะกลายเป็นดักแด้ ช่วงนี้ขี้ควายจะถูกตัวอ่อนกินหมดเหลือแต่ก้อนดินที่เป็นเปลือก ในระยะดักแด้จะไม่กินอะไรเลย
การนำมาบริโภค

ชาวบ้านจะหาตัวดักแด้ของแมงซู่ซ่า มารับประทาน มีเทศกาลหาขี้ขวยของบ่าขี้เบ้า เริ่มในช่วงเดือนเมษายนถึงต้นพฤษภาคม สำหรับดักแด้ส่วนใหญ่นิยมนำมาแกงกับยอดผักชะอม
โปลิตบูโรที่ 11 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว

โปลิตบูโรที่ 11 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว เป็นกลุ่มผู้ได้รับการคัดเลือกในการประชุมเต็มคณะครั้งแรกของคณะกรรมการศูนย์กลาง ชุดที่ 11 ทันทีหลังแต่งตั้งคณะกรรมการกลางที่ 11 ใน ค.ศ. 2021
สมาชิก

| อันดับ | ชื่อ | อักษรลาว | โปลิตบูโรที่ 10 | เกิด (ค> ศ.) | เพศ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | สีสุลิด, ทองลุนทองลุน สีสุลิด | ທອງ​ລຸນ ສີ​ສຸ​ລິດ | เก่า | 1945 | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2 | วิพาวัน, พันคำพันคำ วิพาวัน | ພັນ​ຄໍາ ວິພາ​ວັນ | เก่า | 1951 | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 3 | ยาท่อตู้, ปานีปานี ยาท่อตู้ | ປານີ ຢາ​ທໍ່​ຕູ້ | เก่า | 1951 | หญิง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 4 | จิดมะนี, บุนทองบุนทอง จิดมะนี | ບຸນ​ທອງ ຈິດ​ມະນີ | เก่า | 1949 | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 5 | พมวิหาน, ไซสมพอนไซสมพอน พมวิหาน | ໄຊ​ສົມ​ພອນ ພົມວິຫານ | เก่า | 1954 | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 6 | จันยาลาด, พลเอก จันสะหมอนพลเอก จันสะหมอน จันยาลาด | ພົນເອກຈັນ​ສະໝອນ ຈັນ​ຍາ​ລາດ | เก่า | 1946 | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 7 | พมมะทัด, คำพันคำพัน พมมะทัด | ຄໍາ​ພັນ ພົມ​ມະ​ທັດ | เก่า | 1955 | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 8 | คุดไพทูน, สินละวงสินละวง คุดไพทูน | ສິນ​ລະ​ວົງ ຄຸດ​ໄພທູນ | เก่า | 1953 | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 9 | สีพันดอน, สอยไซสอยไซ สีพันดอน | ສອນ​ໄຊ ສີ​ພັນ​ດອນ | เก่า | 1966 | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 10 | ไซคำพิทูน, กิแก้วกิแก้ว ไซคำพิทูน | ກິ​ແກ້ວ ໄຂ​ຄໍາ​ພິທູນ | ใหม่ | 1957 | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 11 | หล้าคำฟอง, พลเอก วิไลพลเอก วิไล หล้าคำฟอง | ພົນເອກ ວິໄລ ຫຼ້າ​ຄໍາ​ຟອງ | ใหม่ | 19? | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 12 | ลือเดดมูนสอน, สีใสสีใส ลือเดดมูนสอน | ສີໃສ ລື​ເດດ​ມູນ​ສອນ | ใหม่ | 1959 | หญิง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 13 | กมมะสิด, สะเหลิมไซสะเหลิมไซ กมมะสิด | ສະເຫຼີມ​ໄຊ ກົມ​ມະ​ສິດ | ใหม่ | 1968 | ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
อ้างอิง:
เขตการปกครองของประเทศญี่ปุ่น

การบริหารราชการของประเทศญี่ปุ่นโดยพื้นฐานแบ่งออกเป็นสามระดับ ได้แก่ ระดับชาติ ระดับจังหวัด และระดับเทศบาล ภายใต้การปกครองระดับชาติประกอบไปด้วยเขตการปกครองระดับจังหวัดจำนวน 47 แห่ง โดยมี 6 จังหวัดที่แบ่งออกเป็นกิ่งจังหวัดเพื่อประโยชน์ในการบริหารพื้นที่ขนาดใหญ่และหมู่เกาะที่ห่างไกล ส่วนระดับเทศบาล (นคร เมือง และหมู่บ้าน) เป็นการปกครองระดับล่างสุด นครที่มีประชากรมากที่สุด 20 อันดับแรกที่อยู่นอกมหานครโตเกียว เรียกว่า นครใหญ่ที่รัฐกำหนด ซึ่งจะแบ่งการปกครองย่อยออกเป็นเขต
เขตการปกครองระดับจังหวัด

บทความหลัก: จังหวัดของประเทศญี่ปุ่น
ระดับชั้นบนสุดของการแบ่งเขตการปกครอง คือ จังหวัด มีทั้งหมด 47 จังหวัด แบ่งเป็น เค็ง (ญี่ปุ่น: 県; โรมาจิ: ken) 43 แห่ง, ฟุ (ญี่ปุ่น: 府; โรมาจิ: fu) 2 แห่ง ได้แก่ จังหวัดโอซากะ และจังหวัดเกียวโต, โด (ญี่ปุ่น: 道; โรมาจิ: dō) 1 แห่ง ได้แก่ จังหวัดฮกไกโด, และ โทะ (ญี่ปุ่น: 都; โรมาจิ: to) 1 แห่ง ได้แก่ มหานครโตเกียว ซึ่งแม้ว่าชื่อเรียกจะแตกต่างกัน แต่มีอำนาจหน้าที่เหมือนกัน
เขตการปกครองระดับจังหวัด > เค็ง

"จังหวัด" (ญี่ปุ่น: 県; โรมาจิ: ken; ทับศัพท์: เค็ง) เป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดที่มีมากที่สุด มีทั้งหมด 43 จังหวัด
เขตการปกครองระดับจังหวัด > โทะ

โตเกียวจัดว่าเป็น "มหานคร" (ญี่ปุ่น: 都; โรมาจิ: to; ทับศัพท์: โทะ) หลังจากที่มีการยุบนครโตเกียวใน ค.ศ. 1943 โตเกียว-ฟุ (จังหวัดโตเกียว) ได้รับการยกฐานะเป็นโตเกียว-โตะ (มหานครโตเกียว) และเขตของนครโตเกียวเดิมได้รับการยกฐานะเป็นเขตพิเศษ ความหมายของตัวอักษรจีนที่รับมา คือ "เมืองหลวง"
เขตการปกครองระดับจังหวัด > ฟุ

จังหวัดโอซากะและจังหวัดเกียวโตจัดเป็น "จังหวัดเขตเมือง" (ญี่ปุ่น: 府; โรมาจิ: fu; ทับศัพท์: ฟุ) ความหมายของอักษรจีนที่รับมาหมายถึงเขตเมืองหลักที่มีความสำคัญระดับชาติในยุคกลางของจีน หรือหมายถึงเขตการปกครองย่อยของมณฑลในช่วงปลายของจีน
เขตการปกครองระดับจังหวัด > โด

จังหวัดฮกไกโดจัดเป็น "มณฑล" (ญี่ปุ่น: 道; โรมาจิ: dō; ทับศัพท์: โด) เดิมคำนี้ใช้กับเขตการปกครองของญี่ปุ่นที่ประกอบไปด้วยหลาย ๆ แคว้น ตัวอักษรจีนตัวนี้ยังเป็นตัวอักษรที่ใช้ในประวัติศาสตร์จีนที่หมายถึงมณฑลอีกด้วย
เขตการปกครองระดับกิ่งจังหวัด

เขตการปกครองระดับกิ่งจังหวัดมีเพียงสองประเภท ได้แก่ กิ่งจังหวัด และอำเภอ
เขตการปกครองระดับกิ่งจังหวัด > กิ่งจังหวัด

บทความหลัก: กิ่งจังหวัดของญี่ปุ่น
กิ่งจังหวัด (ญี่ปุ่น: 支庁; โรมาจิ: shichō; ทับศัพท์: ชิโจ) เป็นรูปแบบการปกครองท้องถิ่นประเภทหนึ่งที่มุ่งเน้นประเด็นท้องถิ่นในระดับต่ำกว่าจังหวัด
เขตการปกครองระดับกิ่งจังหวัด > อำเภอ

บทความหลัก: อำเภอของญี่ปุ่น
อำเภอ (ญี่ปุ่น: 郡; โรมาจิ: gun; ทับศัพท์: กุง) เป็นหน่วยการปกครองที่ใช้ในระหว่างปี ค.ศ. 1878 และ 1921 มีฐานะเทียบเท่ากับอำเภอของประเทศจีนหรือเทศมณฑลของสหรัฐ ในคริสต์ทศวรรษ 1920 อำนาจหน้าที่ของอำเภอได้ถูกถ่ายโอนจากสำนักงานของอำเภอไปยังสำนักงานของเมืองและหมู่บ้านที่อยู่ในอำเภอนั้น ชื่อของอำเภอยังคงหลงเหลืออยู่ในการเขียนที่อยู่ทางไปรษณีย์สำหรับเมืองและหมู่บ้าน และบางครั้งก็ใช้อาณาเขตของอำเภอในการแบ่งเขตเลือกตั้ง แต่นอกนั้นไม่ได้มีหน้าที่อย่างเป็นทางการ ความหมายตัวอักษรจีนดั้งเดิมที่รับมาคือ อำเภอ (commandery) ในประวัติศาสตร์ของจีน
เขตการปกครองระดับเทศบาล

บทความหลัก: เทศบาลของประเทศญี่ปุ่น
เขตการปกครองระดับเทศบาลแบ่งออกเป็น 3 ประเภทหลัก ได้แก่ นคร เมือง และหมู่บ้าน อย่างไรก็ตาม ยังสามารถแบ่งประเภทของนครได้อีก นอกจากนี้ เขตพิเศษของโตเกียวก็จัดว่าเป็นเขตการปกครองระดับเทศบาลด้วยเช่นกัน
เขตการปกครองระดับเทศบาล > นคร

นครในประเทศญี่ปุ่นแบ่งออกเป็น 4 ประเภท เรียงลำดับจากสูงสุดไปหาต่ำสุด ได้แก่ นครใหญ่ที่รัฐกำหนด นครศูนย์กลาง นครพิเศษ และนครธรรมดา
เขตการปกครองระดับเทศบาล > นคร > นครใหญ่ที่รัฐกำหนด

บทความหลัก: นครใหญ่ที่รัฐกำหนด
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด (ญี่ปุ่น: 政令指定都市; โรมาจิ: seirei shitei toshi) หรือ นครใหญ่ที่กำหนด (ญี่ปุ่น: 指定都市; โรมาจิ: shitei toshi) หรือ นครที่รัฐกำหนด (ญี่ปุ่น: 政令市; โรมาจิ: seirei shi) เป็นนครประเภทหนึ่งที่มีประชากรมากกว่า 500,000 คน และได้รับการจัดตั้งตามข้อบัญญัติของคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น ภายใต้มาตรา 252 หมวด 19 ของกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่น นครใหญ่ที่รัฐกำหนดจะแบ่งการปกครองออกเป็นเขต
เขตการปกครองระดับเทศบาล > นคร > นครศูนย์กลาง

บทความหลัก: นครศูนย์กลาง
นครศูนย์กลาง (ญี่ปุ่น: 中核市; โรมาจิ: Chūkakushi) เป็นนครที่มีประชากรมากกว่า 300,000 คน และมีพื้นที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร แต่ก็อาจมีข้อยกเว้นพิเศษตามคำสั่งของคณะรัฐมนตรีสำหรับนครที่มีประชากรน้อยกว่า 300,000 คน แต่มากกว่า 200,000 คน นครศูนย์กลางถูกกำหนดขึ้นตามวรรคแรกของมาตรา 252 หมวด 22 ของกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นของญี่ปุ่น
เขตการปกครองระดับเทศบาล > นคร > นครพิเศษ

บทความหลัก: นครพิเศษของประเทศญี่ปุ่น
นครพิเศษ (ญี่ปุ่น: 特例市; โรมาจิ: Tokureishi) เป็นนครที่มีประชากรอย่างน้อย 200,000 คน นครประเภทนี้จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่น มาตรา 252 วรรค 26
เขตการปกครองระดับเทศบาล > นคร > นคร

บทความหลัก: นครของประเทศญี่ปุ่น
นคร (ญี่ปุ่น: 市; โรมาจิ: shi) เป็นหน่วยการบริหารท้องถิ่นในญี่ปุ่นที่มีประชากรอย่างน้อย 50,000 คน ซึ่งอย่างน้อยร้อยละ 60 ของครัวเรือนต้องตั้งอยู่ในใจกลางพื้นที่เขตเมือง และอย่างน้อยร้อยละ 60 ของครัวเรือนทั้งหมดต้องทำงานในด้านการพาณิชย์ อุตสาหกรรม หรืออาชีพอื่น ๆ ในเมือง นครเป็นเขตการปกครองที่อยู่ในระดับเดียวกันกับเมือง (ญี่ปุ่น: 町; โรมาจิ: machi) และหมู่บ้าน (ญี่ปุ่น: 村; โรมาจิ: mura) แต่มีข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือ นครไม่ได้ขึ้นกับอำเภอ (ญี่ปุ่น: 郡; โรมาจิ: gun) นครได้รับการกำหนดโดยกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นปี 1947 เช่นเดียวกับหน่วยการปกครองอื่น ๆ
เขตการปกครองระดับเทศบาล > เมือง

บทความหลัก: เมืองของประเทศญี่ปุ่น
เมือง (ญี่ปุ่น: 町; โรมาจิ: chō หรือ machi) เป็นหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น เมืองเป็นเขตการปกครองที่ขึ้นกับอำเภอ (ญี่ปุ่น: 郡; โรมาจิ: gun)
เขตการปกครองระดับเทศบาล > หมู่บ้าน

บทความหลัก: รายชื่อหมู่บ้านในประเทศญี่ปุ่น
หมู่บ้าน (ญี่ปุ่น: 村; โรมาจิ: mura บางครั้งอ่าน son) เป็นหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ขอบเขตของหมู่บ้านจะมีขนาดใหญ่กว่าขนาดที่แท้จริงของหมู่บ้าน หมู่บ้านเป็นเขตการปกครองที่ขึ้นกับอำเภอ (ญี่ปุ่น: 郡; โรมาจิ: gun)
เขตการปกครองระดับเทศบาล > เขตพิเศษ

บทความหลัก: เขตพิเศษของโตเกียว
เขตพิเศษ (ญี่ปุ่น: 特別区; โรมาจิ: tokubetsu-ku) เป็นเทศบาลจำนวน 23 แห่งที่รวมกันเป็นศูนย์กลางและส่วนที่มีประชากรมากที่สุดของมหานครโตเกียว ทั้งหมดนี้ เดิมเคยเป็นพื้นที่ของนครโตเกียว ก่อนที่จะถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1943 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของมหานครโตเกียว โครงสร้างของเขตพิเศษได้รับการจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่น และเป็นลักษณะเฉพาะที่ของมหานครโตเกียว
เขตการปกครองระดับต่ำกว่าเทศบาล > เขต

บทความหลัก: เขตของประเทศญี่ปุ่น
เขต (ญี่ปุ่น: 区; โรมาจิ: ku; ทับศัพท์: กุ) เป็นเขตการปกครองย่อยของนครขนาดใหญ่ของญี่ปุ่นที่มีฐานะเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด
ประวัติศาสตร์

แม้ว่าเมื่อเวลาผ่านไปรายละเอียดของการปกครองท้องถิ่นจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก แต่เค้าโครงพื้นฐานของระบบการปกครองสองระดับในปัจจุบันนับตั้งแต่การยกเลิกระบบแคว้นโดยรัฐบาลเมจิในปี ค.ศ. 1871 ยังคงคล้ายคลึงกัน ก่อนการยกเลิกระบบแคว้นศักดินาหรือระบบฮัง ญี่ปุ่นได้แบ่งการปกครองออกเป็น แคว้น (ญี่ปุ่น: 国; โรมาจิ: kuni) จากนั้นแบ่งออกเป็น อำเภอ (ญี่ปุ่น: 郡; โรมาจิ: gun) และ หมู่บ้าน (ญี่ปุ่น: 里/郷; โรมาจิ: sato) ในระดับล่างสุด
ลำดับชั้น

| ระดับจังหวัด | ระดับกิ่งจังหวัด | ระดับกิ่งจังหวัด | ระดับเทศบาล | ระดับต่ำกว่าเทศบาล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จังหวัด (ยกเว้น มหานครโตเกียว) | กิ่งจังหวัด | กิ่งจังหวัด | "นครใหญ่ที่รัฐกำหนด" | เขต |
| จังหวัด (ยกเว้น มหานครโตเกียว) |   |   | "นครใหญ่ที่รัฐกำหนด" | เขต |
| จังหวัด (ยกเว้น มหานครโตเกียว) | อำเภอ | อำเภอ | เมือง หมู่บ้าน | ไม่มี |
| จังหวัด (ยกเว้น มหานครโตเกียว) | กิ่งจังหวัด | อำเภอ | เมือง หมู่บ้าน | ไม่มี |
| จังหวัด (ยกเว้น มหานครโตเกียว) | กิ่งจังหวัด |   | "นครศูนย์กลาง" "นครพิเศษ" นคร | ไม่มี |
| จังหวัด (ยกเว้น มหานครโตเกียว) |   |   | "นครศูนย์กลาง" "นครพิเศษ" นคร | ไม่มี |
| มหานคร |   |   | นคร เขตพิเศษ | ไม่มี |
| มหานคร | อำเภอ กิ่งจังหวัด | อำเภอ กิ่งจังหวัด | เมือง หมู่บ้าน | ไม่มี |
| ระดับ | ระดับ | ประเภท | คันจิ | โรมาจิ | จำนวน |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ระดับจังหวัด | ระดับจังหวัด | มหานครโตเกียว | 都 | to | 1 | โตเกียว (東京都 Tōkyō-to) |
| ระดับจังหวัด | ระดับจังหวัด | "มณฑล" | 道 | dō | 1 | จังหวัดฮกไกโด (北海道 Hokkaidō) |
| ระดับจังหวัด | ระดับจังหวัด | "จังหวัดเขตเมือง" | 府 | fu | 2 | จังหวัดเกียวโต (京都府 Kyōto-fu) และจังหวัดโอซากะ (大阪府 Ōsaka-fu) |
| ระดับจังหวัด | ระดับจังหวัด | จังหวัด | 県 | ken | 43 | จังหวัดที่เหลือ ยกเว้นโตเกียว ฮกไกโด เกียวโต และโอซากะ |
|   | กิ่งจังหวัด | กิ่งจังหวัด | 支庁 | shichō | 158 |  |
|   | กิ่งจังหวัด | อำเภอ | 郡 | gun | 374 |  |

| เทศบาล | เทศบาล | "นครใหญ่ที่รัฐกำหนด" | 政令指定都市 | seirei shitei toshi | 20 |  |
| เทศบาล | เทศบาล | "นครศูนย์กลาง" | 中核市 | chūkaku-shi | 42 |  |
| เทศบาล | เทศบาล | "นครพิเศษ" | 特例市 | tokurei-shi | 40 |  |
| เทศบาล | เทศบาล | นคร | 市 | shi | 688 |  |
| เทศบาล | เทศบาล | เมือง | 町 | chō หรือ machi | 746 |  |
| เทศบาล | เทศบาล | หมู่บ้าน | 村 | mura หรือ son | 183 |  |
| เทศบาล | เทศบาล | เขตพิเศษ | 区 (特別区) | ku (tokubetsu-ku) | 23 | เขตพิเศษของโตเกียว (東京都区部 Tōkyō-to kubu), 23 เขตของโตเกียว (東京23区 Tōkyō nijūsan-ku) |
|   | ต่ำกว่าเทศบาล | เขต | 区 (行政区) | ku (gyōsei-ku) | 175 |  |
โรมิโอ โพลินาร์

| โรมิโอ โพลินาร์ |
| --- | --- |
เกิด: โรเมโอ บาลาบา โพลินาร์  Romeo Balaba Polinar 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2525
ตาตา โพลินาร์ (Tata Polinar) หรือ โรเมโอ บาลาบา โพลินาร์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 ที่ดาเบา ประเทศฟิลิปปินส์  สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 2) เสมอ 2 แพ้ 18
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 กันยายน 2548 แพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 6 ที่ กทม.
ไมเคิล ฮอว์ทัน (นักวิทยาไวรัส)

| ไมเคิล ฮอว์ทัน Michael Houghton |
| --- | --- |

เกิด: ค.ศ. 1949 (อายุ 74–75 ปี)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลีย (BSc) คิงส์คอลเลจลอนดอน (PhD)
มีชื่อเสียงจาก: ตับอักเสบซี ตับอักเสบดี
รางวัล: รางวัลคาร์ล แลนด์สไตเนอร์ เมมอเรียล (1992) รางวัลรอเบิร์ท คอช (1993) รางวัลวิลเลียม บีวมอนท์ (1994) รางวัลเลสเคอร์ (2000) รางวัลมูลนิธิแกร์ดเนอร์นานาชาติ (ยกเลิก) รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (2020)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: จุลชีววิทยา วิทยาไวรัส
สถาบันที่ทำงาน: มหาวัทยาลัยแอลเบอร์ทา ชีรอนคอร์ปอเรชั่น
วิทยานิพนธ์: อาร์เอ็นเอพอลีเมอเรสและกระบวนการทรานสคริปชั่นในท่อนำไข่ของไก่ RNA Polymerases and Transcription in the Chicken Oviduct (1977)
 
เว็บไซต์: Official website
ไมเคิล ฮอว์ทัน (Michael Houghton; เกิดปี 1949) เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวบริเตนและผู้รับรางวัลโนเบล ฮอว์ทันร่วมกับกูยลิม ชู, จอร์จ คูโอ และ เดเนียล ดับเบิลยู. แบรดลีย์ ได้ร่วมกันค้นพบตับอักเสบซี ในปี 1989 เขายังมีส่วนร่วมในการร่วมค้นพบจีโนมของตับอักเสบดีในปี 1986 การค้นพบของไวรัสตับอักเสบซี (HCV) ได้นำไปสู่การพัฒนาอย่างรวดเร็วในการสร้างรีเอเจนต์เชิงตรวจโรคเพื่อตรวจจับ HCV ในธนาคารเลือด ซึ่งได้นำไปสู่การลดความเสี่ยงของการติด HCV ผ่านการถ่ายเลือดลงจากหนึ่งในสามไปต่ำกว่าหนึ่งในสองล้าน มีการประมาณการว่าการตรวจด้วยแอนติบอดีนี้ช่วยป้องกันการติดเชื้อใหม่ 40,000 รายต่อปีในสหรัฐอเมริกา และอีกมากมายทั่วโลก
โทมัส อเมริโก

โทมัส อเมริโก(Thomas Americo) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดที่เมืองดิลี จังหวัดติมอร์ตะวันออก (ปัจจุบันคือประเทศติมอร์-เลสเต) สถิติการชก 10 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 5  เป็นนักมวยสากลชาวอินโดนีเซียคนแรกที่ได้ขึ้นชิงแชมป์โลก แต่ไม่สำเร็จ
ประวัติ

อเมริโกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2523 ชนะคะแนนเอ็ดดี้ บัตตอนที่อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทเมื่อ 15 สิงหาคมปีเดียวกัน ชนะน็อค กู ซํงโม ยก 8 ที่จาการ์ตา ได้แชมป์มาครอง จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท WBC เมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2524 นับเป็นนักมวยสากลชาวอินโดนีเซียคนแรกที่ได้ชิงแชมป์โลก แต่เขาทำไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ซาอูล แมมบี ไปในการชกที่จาการ์ตา
หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ อเมริโกไปป้องกันแชมป์ OPBF ที่เกาหลีใต้ ในปลายปีนั้น แต่ก็แพ้คะแนน คิง ซังฮยุน เสียแชมป์ไปอีก จากนั้น ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง เสมอ 1 แพ้ 2 จนกระทั่งมาชกชนะรวดอีกสองครั้งใน พ.ศ. 2529 – 2530 จึงขึ้นชกชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทเมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2530 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน บองฆุก เคนดี จากนั้น อเมริโกจึงแขวนนวมไป ไม่เคยขึ้นชกมวยสากลอีกเลย
เกียรติประวัติ

แชมป์OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท
ชิง 15 สิงหาคม 2523 เดียวกัน ชนะน็อค กู ซํงโม ยก 8 ที่จาการ์ตา
เสียแชมป์ 20 ธันวาคม 2524 แพ้คะแนน คิม ซังฮยุน ที่เกาหลีใต้
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท WBC เมื่อ 29 สิงหาคม  2524 แพ้คะแนน ซาอูล แมมบี ที่อินโดนีเซีย
ไมเคิล อีโบ ดางัว

ไมเคิล อีโบ ดางัว (Michael Ebo Danquah) นักมวยสากลชาวกานา สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 9
เกียรติประวัติ

แชมป์เครือจักรภพและแชมป์แอฟริการุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง 30 พฤษภาคม 2530 ชนะน็อค เจมส์ นโยราเก ยก 5
แชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC
ชิง 12 กันยายน 2530 ชนะคะแนน ลิตเติล บาเกียว ที่ กานา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 30 มกราคม 2533 แพ้น็อค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ยก 1
โอตตัปปะ

โอตตัปปะ (อ่านว่า โอดตับปะ) แปลว่า ความเกรงกลัว หมายถึงความสะดุ้งกลัวต่อผลของความชั่ว ต่อผลของความทุจริตที่ทำไว้
โอตตัปปะ เป็นอาการของจิตที่หวั่นไหวเมื่อจะทำความชั่ว เพราะกลัวความผิดที่จะตามให้ผลในภายหลัง เกิดขึ้นได้เพราะคิดถึงโทษหรือความทุกข์ที่จะเกิดขึ้นจากการทำชั่ว จากการประพฤติทุจริตของตน เช่น ตัวเองเองต้องเดือดร้อน เกิดความเสียหาย เสียทรัพย์สินเงินทอง เสียอิสรภาพ หรือถูกคนอื่นตำหนิติเตียน ถูกสังคมรังเกียจ เป็นต้น
โอตตัปปะ เป็นธรรมคุ้มครองโลกคู่กับหิริ เพราะคนที่มีโอตตัปปะย่อมกลัวที่จะทำความผิด ทำให้งดเว้นจากการประพฤติต่าง ๆ ได้ อันเป็นเหตุให้เกิดความร่มเย็นเป็นสุข เกิดสันติภาพขึ้น
ไอพุตที่ 1

ไอพุตที่ 1 เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์ซึ่งเป็นธิดาของฟาโรห์อูนัส เป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ห้าของอียิปต์ เธอได้สมรสกับฟาโรห์เตติ ซึ่งฟาโรห์พระองค์แรกของราชวงศ์ที่หกของอียิปต์ และมีบุตรชายคือฟาโรห์เปปิที่ 1
เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2016

เอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศปี 2016 เป็นรอบชิงชนะเลิศครั้งที่ 135 ของเอฟเอคัพ ซึ่งจะมีการถ่ายทอดสดที่สหราชอาณาจักรทางช่อง บีบีซี วัน และ บีที สปอร์ต เป็นการพบกันระหว่าง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด พบกับ คริสตัล พาเลซ ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์ลงแข่งขัน เอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ 2016 และรอบแบ่งกลุ่มของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2016–17 ถ้ากรณีทีมชนะเลิศได้คุณสมบัติเหมาะสมผ่านเข้าไปเล่นการแข่งขันระดับสโมสรยุโรปซึ่งจะมีผลโดยตรงต่ออันดับใน พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2015–16, พื้นที่รอบแบ่งกลุ่มจะถูกจัดสรรให้อยู่ในพื้นที่สูงที่สุดถ้าทีมจากพรีเมียร์ลีกไม่ผ่านการรับรองสำหรับฟุตบอลยุโรปตั้งแต่รองชนะเลิศเอฟเอคัพก็จะไม่ได้รับพื้นที่ดังต่อไปนี้จากการเปลี่ยนแปลงในกฏของยูฟ่า โดยทีมที่ชนะในปีนี้คือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ภูมิหลัง

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เข้ามาสู่รอบชิงชนะเลิศกับสถิติ ชนะ 11 ครั้งจากการเข้าชิงชนะเลิศเอฟเอ คัพ 18 ครั้ง, ตามหลังหนึ่งครั้งในแต่ละสถิติต่อ อาร์เซนอล ยูไนเต็ดได้ลงสนามครั้งล่าสุดกับรอบชิงชนะเลิศเกิดขึ้นใน ปี ค.ศ. 2007, ครั้งแรกที่เวมบลีย์แห่งใหม่, โดยพวกเขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ 1–0 หลังต่อเวลาพิเศษกับ เชลซี ชัยชนะหนสุดท้ายของพวกเขาในรายการนี้เกิดขึ้นใน ปี ค.ศ. 2004, ชนะ 3–0 กับ มิลล์วอลล์ ที่ มิลเลนเนียมสเตเดียม เมืองคาร์ดิฟฟ์. นัดชิงชนะเลิศครั้งที่แล้วเท่านั้นของคริสตัลพาเลซในนัดดังกล่าวเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1990, ซึ่งพวกเขาพ่ายแพ้ต่อแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด หลังจบนัดแข่งใหม่
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ > คริสตัล พาเลซ

| รอบ | คู่แข่งขัน | ผล |
| --- | --- | --- |
| 3 | เซาแทมป์ตัน (a) | 1–2 |
| 4 | สโตก ซิตี (h) | 1–0 |
| 5 | ทอตนัม ฮอตสเปอร์ (a) | 0–1 |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ | เรดิง (a) | 0–2 |
| รอบรองชนะเลิศ | วอตฟอร์ด (n) | 2–1 |
ความหมาย: (h) = สนามทีมเหย้า; (a) = สนามทีมเยือน; (n) = สนามเป็นกลาง.
ทีมจากพรีเมียร์ลีก, คริสตัล พาเลซ เริ่มต้นในรอบสาม พวกเขาถูกจับสลากโดยไปเยือนทีมเพื่อนร่วมพรีเมียร์ลีก เซาแทมป์ตัน ที่ เซนต์แมรีส์สเตเดียม เมื่อวันที่ 9 มกราคม, คริสตัล พาเลซ ชนะ 2–1 จากการทำประตูของ โจเอล วอร์ด และ วีลฟรีด ซาอา และอีกด้านหนึ่งจากการทำประตูตีตื้นขึ้นมาของ ออรีโอล โรเมว
ในรอบสี่, พวกเขาได้เป็นเข้าบ้านพบกับทีมอื่นที่มีรูปแบบแตกต่างจากทีมระดับสูงอย่าง สโตก ซิตี ที่สนาม เซลเฮิสต์พาร์ก, และ ซาอา เป็นผู้ทำประตูเดียวเท่านั้นในเกมนัดนี้ สำหรับสามรอบติดต่อนกัที่พวกเขาได้เจอคู่แข่งขันเป็นรูปแบบทีมจากพรีเมียร์ลีกอย่าง ทอตนัม ฮอตสเปอร์ ในรอบที่ห้าเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ที่สนาม ไวต์ฮาร์ตเลน, คริสตัล พาเลซ ชนะจากการทำประจูเดียวเท่านั้นของ มาร์ติน เคลลี ตั้งแต่ก่อนหมดครึ่งเวลาแรกทำให้ผ่านทะลุเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศได้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995
แต่นั่น, พวกเขาได้มีเกมนัดแรกของพวกเขาในการพบกับทีมที่อยู่ในดิวิชันที่ต่ำกว่า, คือการเผชิญหน้ากับทีมจาก ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป เรดิง ที่สนาม มาเดจสกี สเตเดียม. ชัยชนะ 2–0 จาก ยออาน กาบาย และ เฟรเซอร์ แคมป์เบลล์ ใส่ชื่อพวกเขาเข้าสู่รอบสี่ทีมสุดท้ายต่อไป, อีกครั้งสำหรับครั้งแรกใน 21 ปี เมื่อวันที่ 24 เมษายน ที่สนาม เวมบลีย์, พาเลซ เผชิญหน้ากับ วอตฟอร์ด โดยเหมือนกับย้อนรอยของ ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป 2013 เพลย์ออฟ นัดชิงชนะเลิศ พวกเขาขึ้นนำไปก่อนจาก ยันนิค โบลาซี, และ วอตฟอร์ด ตามตีเสมอได้สำเร็จจากการเปิดลูกเตะมุมของ โคเซ มานูเอล คูราโด เปิดไปเข้าหัวของ ทรอย ดีนีย์. ในนาทีที่ 61, พาเลซ ค้นหาประตูชัยของพวกเขาได้สำเร็จจาก คอนเนอร์ วิคแฮม ซึ่งมาจากลูกโหม่งโดย ปาเป โซอูอาเร เป็นคนครอสบอลมาจากทางริมเส้น
การจัดสรรตั๋วเข้าชม

แต่ละสโมสรจะได้รับการจัดสรรตั๋วเข้าชมจำนวนทั้งสิ้น 28,780 ใบ นี่เป็นการเพิ่มขึ้นจากฤดูกาลก่อนหน้านี้จาก 71% ของที่นั่งที่เป็นประโยชน์สำหรับผู้สนับสนุนทีมของทั้งสองทีมถึง 80%. ราคาตั๋วเข้าชมทั้งหมดก็จะลดลงเหลือละ 5 ปอนด์
การแข่งขัน > รายละเอียด

21 พฤษภาคม ค.ศ. 2016
17:30 BST
23:30 (เวลาไทย)
| คริสตัล พาเลซ | 1–2 (ต่อเวลาพิเศษ) | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
| พันเชียน  78' | รายงาน | มาตา  81' ลินการ์ด  110' |
ผู้ชม: 88,619 คน
ผู้ตัดสิน: มาร์ค แคลตเทนเบิร์ก (เคาน์ตี เดอร์แฮม)
| --- | --- |
             คริสตัล พาเลซ :              แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลลีกคัพ 2016 นัดชิงชนะเลิศ
ไอพุทที่ 1

ไอพุทที่ 1 เป็นราชินีแห่งอียิปต์ธิดาของฟาโรห์อูนัส เป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ในห้าของอียิปต์ เธอแต่งงานกับฟาโรห์เตติ ฟาโรห์พระองค์แรกแรกของราชวงศ์ที่หกของอียิปต์ ลูกชายของพวกเขาคือฟาโรห์เปปิที่ 1
↑  Tyldesley, Joyce. Chronicle of the Queens of Egypt. Thames & Hudson. 2006. ISBN 0-500-05145-3
ไอพุตที่ 2

| ไอพุตที่ 2 |
| --- | --- |
สุสาน: พีรามิดในซัคคารา
อาชีพ: พระราชินีแห่งอียิปต์
คู่สมรส: ฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์กาเร
บิดามารดา: ฟาโรห์เปปิที่ 1
ไอพุตที่ 2 เป็นมเหสีของฟาโรห์อียิปต์โบราณของราชวงศ์ที่หก และยังเป็นน้องสาวและมเหสีของฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์กาเร
ไวรัสเวสต์ไนล์

| West Nile fever> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: A92.3
ICD-9: 066.4
DiseasesDB: 30025
MedlinePlus: 007186
MeSH: D014901
ไวรัสเวสต์ไนล์ เป็นเชื้อไวรัสที่ติดต่อผ่านการถูกยุงกัดชนิดหนึ่ง อยู่ในจีนัส Flavivirus แฟมิลี Flaviviridae พบครั้งแรกใน West Nile subregion ในประเทศอูกันดาเมื่อ ค.ศ. 1937
โรมีโอและจูเลียต (พ.ศ. 2511)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โรเมโอและจูเลียต (แก้ความกำกวม)
| โรมีโอและจูเลียต |
| --- | --- |
กำกับ: ฟรังโก เซฟฟริเรลลี
เขียนบท: วิลเลียม เชกสเปียร์
อำนวยการสร้าง: John Brabourne Anthony Havelock-Allan
นักแสดงนำ: เลนนาร์ด ไวท์ทิง โอลิเวีย ฮัซซีย์
ผู้บรรยาย: ลอเรนซ์ โอลิเวียร์
กำกับภาพ: Pasqualino De Santis
ตัดต่อ: Reginald Mills
ดนตรีประกอบ: นิโน โรตา
ผู้จัดจำหน่าย: Paramount Pictures
วันฉาย: 8 ตุลาคม ค.ศ. 1968
ความยาว: 138 นาที
ประเทศ:  สหราชอาณาจักร  อิตาลี
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทำเงิน: $38,901,218
โรมีโอและจูเลียต เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2511 กำกับและเขียนบทโดยฟรังโก เซฟฟริเรลลี ผู้กำกับชาวอิตาลี โดยดัดแปลงจากบทละครโศกนาฏกรรมโรเมโอและจูเลียต ของวิลเลียม เชกสเปียร์  นำแสดงโดย เลนนาร์ด ไวท์ทิง และโอลิเวีย ฮัซซีย์ และให้เสียงบรรยายโดย ลอเรนซ์ โอลิเวียร์ เหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นในอิตาลี ราวศตวรรษที่ 15 ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา  โดยภาพยนตร์ถ่ายทำที่โบราณสถานต่าง ๆ ในอิตาลีตลอดทั้งเรื่อง
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 4 รางวัลออสการ์ รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และผู้กำกับยอดเยี่ยม ได้รับ 2 รางวัลในสาขาการกำกับภาพยอดเยี่ยม และการออกแบบเครื่องแต่งกาย  ส่วนเลนนาร์ด ไวท์ทิง และโอลิเวีย ฮัซซีย์ ซึ่งมีผลงานแสดงเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ได้รับรางวัลนักแสดงนำหน้าใหม่ชาย และหญิงที่น่าจับตามอง รางวัลลูกโลกทองคำ
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ แต่งโดย นิโน โรตา เพลงธีมของเรื่อง ขื่อเพลง "Love Theme from Romeo and Juliet" กลายเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก ถูกนำไปบรรเลงโดยวงออเคสตราของเฮนรี แมนซินี ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกาในปี 1969  และนำไปใส่คำร้องทั้งในภาษาอังกฤษและอิตาลี
ฉบับที่ใช้ในภาพยนตร์ ใช้ชื่อว่า "What Is a Youth" คำร้องภาษาอังกฤษโดย Eugene Walter
ฉบับ "A Time for Us" คำร้องภาษาอังกฤษโดย Larry Kusik และ Eddie Snyder
ฉบับ "Ai Giochi Addio" คำร้องภาษาอิตาลีโดย Elsa Morante  นิยมนำไปขับร้องโดยนักร้องโอเปร่า เช่น ลูชาโน ปาวารอตตี
ฉบับ "Un Giorno Per Noi" คำร้องภาษาอิตาลี แปลจาก "A Time for Us" ขับร้องโดย จอช โกรแบน ในอัลบัม Awake ปี 2006
ในภาพยนตร์มีฉากเปลือยกายของโอลิเวีย ฮัซซีย์ ซึ่งมีอายุเพียง 15 ปีในขณะแสดง ทำให้ภาพยนตร์ได้รับการเรทภาพยนตร์ในอเมริกาเป็น G ต่อมาได้รับการจัดใหม่เป็น PG
แหล่งข้อมูลอื่น

Romeo and Juliet 1968 The first website on the 1968 version of the film created by Barbara Bach  เก็บถาวร 2009-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Romeo and Juliet fan site for all 3 versions of the film
Comprehensive webpage on Romeo & Juliet, featuring magazine articles and film reviews
Virtuoso in Verona — 1968 review of the movie in TIME magazine เก็บถาวร 2013-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Romeo and Juliet ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โรมิโอวอยด์

| Romeo Void |
| --- | --- |
ที่เกิด: ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย
แนวเพลง: โพสต์-พังก์   นิวเวฟ
ช่วงปี: 1979—1985 2003
ค่ายเพลง: 415 Records (1979-1985) Columbia Records (1982-1985

อดีตสมาชิก: Debora Iyall Benjamin Bossi Peter Woods Frank Zincavage Aaron Smith

เว็บไซต์: http://www.romeovoid.net
โรมิโอ วอยด์ (Romeo Void) เป็นวงดนตรีโพสต์-พังก์ ก่อตั้งวงใน ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา คงอย่างเพลงที่ดีที่สุด คือ "Never Say Never" (1982) และ "A Girl in Trouble (Is a Temporary Thing)" (1984),
ผลงาน

It's a Condition, (1981)
Benefactor, (1982)
Instincts, (1984)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ