stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลูกซัด (เครื่องดนตรี)

| --- | --- |

เครื่องกระทบ
ประเภท:  เครื่องกระทบ
เครื่องดนตรีที่เกี่ยวข้อง
 เชเกเร
นักดนตรี
 มาชิโต, มองกิโต
ผู้ผลิต
 ลาตินเพอร์คัชชัน
Sound sample
 
ลูกซัด
เสียงของลูกซัด
ลูกซัด หรือ ลูกแซ็ก เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องประกอบจังหวะ จัดอยู่ในกลุ่มเครื่องประกอบจังหวะที่มีระดับเสียงไม่แน่นอน เดิมทำด้วยผลน้ำเต้าแก่จัดทำให้แห้ง ภายในบรรจุด้วยเมล็ดน้ำเต้าหรือเมล็ดถั่วต่าง ๆ ต่อด้ามไว้สำหรับถือ เวลาเล่นใช้เขย่าเพื่อให้เกิดเสียงดังซ่า ๆ จะเขย่าด้วยมือทั้งสองข้างให้ดังสลับกัน ในปัจจุบันทำด้วยไม้หรือพลาสติก มักใช้ประกอบจังหวะกับการแสดงดนตรีอะคูสติกและการแสดงดนตรีของวงคอมโบ ลูกซัดเป็นเครื่องประกอบจังหวะอีกหนึ่งชนิดที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2518

| ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ> ศ. 2518 |
| --- | --- |
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว: 21 มกราคม พ.ศ. 2518
ระบบสุดท้ายสลายตัว: 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518
พายุมีกำลังมากที่สุด

ชื่อ: จูน
 • ลมแรงสูงสุด: 295 กม./ชม. (185 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด: 875 hPa (มิลลิบาร์)
 
สถิติฤดูกาล
พายุดีเปรสชันทั้งหมด: 25 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมด: 20 ลูก
พายุไต้ฝุ่น: 14 ลูก
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น: 3 ลูก (ไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด: มากกว่า 229,160
ความเสียหายทั้งหมด: > 1.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงิน USD ปี 1975)
 
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก 2516, 2517, 2518, 2519, 2520
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2518 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2518 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2518) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้
ในปีนี้ มีพายุบางลูกที่มีความโดดเด่น นั่นคือ พายุไต้ฝุ่นนีนา ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดอุทกภัยจากเขื่อนบ่านเฉียว ทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 229,000 คน และพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นจูน ซึ่งเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุด บันทึกความกดอากาศต่ำสุดได้ 875 มิลลิบาร์ จนถูกแย่งตำแหน่งไปโดยพายุไต้ฝุ่นทิปในปี พ.ศ. 2522 ด้วยความกดอากาศ 870 มิลลิบาร์
พายุ

ในปีนี้ มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกมีพายุดีเปรสชันเขตร้อน 25 ลูก ในจำนวนนี้ 20 ลูก พัฒนาเป็นพายุโซนร้อน ในจำนวนพายุโซนร้อน พัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น 14 ลูก และในจำนวนนั้น 3 ลูกพัฒนาเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น
พายุ > พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นนีนา (เบเบง)

นีนา เป็นพายุที่มีช่วงชีวิตสั้นแต่ทวีกำลังแรงเป็นพายุไต้ฝุ่นได้อย่างรวดเร็ว หลังจากก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม มันพัดเข้าที่ประเทศไต้หวันในฐานะพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น และคงความรุนแรงได้ในระดับพายุไต้ฝุ่นขณะเคลื่อนผ่านเกาะ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 25 ราย และสร้างความเสียหายอย่างกว้างขวาง จากนั้นมันเคลื่อนตัวลงสู่ช่องแคบฟอร์โมซาและอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อน นีนามุ่งหน้าต่อไปยังแผ่นดินของประเทศจีน จากปฏิกิริยาระหว่างความชื้นและแนวปะทะอากาศเย็น ทำให้เกิดเป็นปริมาณน้ำฝนขนาดมหึมา ปริมาณฝนเป็นสาเหตุให้เขื่อนบ่านเฉียวแตกออก และส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 229,000 คน
พายุ > พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นจูน (โรซิง)

พายุไต้ฝุ่นจูนเป็นพายุที่ทรงพลังที่สุดของฤดูกาล แต่ไม่ส่งผลกระทบใดต่อแผ่นดิน ในเวลานั้น พายุไต้ฝุ่นจูนถูกบันทึกว่าเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุด ในบรรดาพายุหมุนเขตร้อนทั่วโลก ด้วยความกดอากาศต่ำที่สุด 875 มิลลิบาร์ และพายุไต้ฝุ่นจูนยังเป็นกรณีแรกของพายุไต้ฝุ่นที่ถูกบันทึกว่ามีกำแพงตาสามชั้น
รายชื่อพายุ

รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ตั้งโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ชื่อแรกที่ใช้ในปี 2518 คือ ลอลา และชื่อสุดท้ายคือ จูน
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  แอกเนส (Agnes)  บอนนี (Bonnie)  คาร์เมน (Carmen)  เดลลา (Della)  เอเลน (Elaine)  เฟย์ (Faye)  กลอเรีย (Gloria)  เฮสเตอร์ (Hester)  เออร์มา (Irma)  จูดี (Judy)  คิต (Kit)  ลอลา (Lola) 1W  แมมี (Mamie) 3W  นีนา (Nina) 4W  ออรา (Ora) 6W  ฟิลลิส (Phyllis) 7Ws  ริตา (Rita) 8W  ซูซาน (Susan) 9W  เทสส์ (Tess) 10W  ไวโอลา (Viola) 11W  วินนี (Winnie) 12W |  อลิซ (Alice) 13W  เบตตี (Betty) 14W  คอรา (Cora) 15W  ดอริส (Doris) 16W  เอลซี (Elsie) 17W  ฟลอสซี (Flossie) 19W  เกรซ (Grace) 20W  เฮเลน (Helen) 21W  ไอดา (Ida) 22W  จูน (June) 23W  แคที (Kathy)  ลอร์นา (Lorna)  มารี (Marie)  แนนซี (Nancy)  ออลกา (Olga)  พาเมลา (Pamela)  รูบี (Ruby)  แซลลี (Sally)  เทอรีส (Therese)  ไวโอเลต (Violet)  วิลดา (Wilda) |  แอนิตา (Anita)  บิลลี (Billie)  แคลรา (Clara)  ดอต (Dot)  เอลเลน (Ellen)  แฟรน (Fran)  จอร์เจีย (Georgia)  โฮป (Hope)  ไอริส (Iris)  โจน (Joan)  เคต (Kate)  ลูอิส (Louise)  มาร์ช (Marge)  นอรา (Nora)  โอปอล (Opal)  แพตซี (Patsy)  รูท (Ruth)  ซาราห์ (Sarah)  เทลมา (Thelma)  เวรา (Vera)  วานดา (Wanda) |  เอมี (Amy)  เบบ (Babe)  คาร์ลา (Carla)  ไดนาห์ (Dinah)  เอ็มมา (Emma)  ฟรีดา (Freda)  กิลดา (Gilda)  แฮเรียต (Harriet)  ไอวี (Ivy)  จีน (Jean)  คิม (Kim)  ลูซี (Lucy)  แมรี (Mary)  เนดีน (Nadine)  โอลีฟ (Olive)  พอลลี (Polly)  โรส (Rose)  เชอร์ลีย์ (Shirley)  ทริกซ์ (Trix)  เวอร์จิเนีย (Virginia)  เวนดี (Wendy) |
รายชื่อพายุ > ฟิลิปปินส์

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อูริง (Auring) | เบเบง (Bebeng) | การิง (Karing) | ดีดิง (Diding) | เอตัง (Etang) |
| เฮนิง (Gening) | เฮร์มิง (Herming) | อีซิง (Ising) | ลูดิง (Luding) | มาเมง (Mameng) |
| เนเนง (Neneng) | โอเนียง (Oniang) | เปปัง (Pepang) | โรซิง (Rosing) | ซีซัง (Sisang) |
| ตรีนิง (Trining) (ยังไม่ใช้) | ยูริง (Uring) (ยังไม่ใช้) | วาร์ลิง (Warling) (ยังไม่ใช้) | ยายัง (Yayang) (ยังไม่ใช้) |  |
รายชื่อเพิ่มเติม
|  |  |  |  | อาดิง (Ading) (ยังไม่ใช้) |
| บารัง (Barang) (ยังไม่ใช้) | กรีซิง (Krising) (ยังไม่ใช้) | ดาดัง (Dadang) (ยังไม่ใช้) | เอร์ลิง (Erling) (ยังไม่ใช้) | โกยิง (Goying) (ยังไม่ใช้) |
ดูเพิ่ม

พายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2518
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2518
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2518
มิสเวิลด์ 2011

| มิสเวิลด์ 2011 |
| --- | --- |

พิธีกร: เจสัน คุ๊ก, แองเจล่า โชว, สตีฟ ดักลาส
สถานที่จัด: ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ถ่ายทอดทาง: อี!, ไอทีวี
เข้าร่วมประกวด: 113
ผ่านเข้ารอบ: 31
เข้าร่วมครั้งแรก: คีร์กีซสถาน แซ็ง-บาร์เตเลมี
ถอนตัว: แองโกลา กาบูเวร์ดี เอธิโอเปีย ฟีจี เฟรนช์พอลินีเชีย กายอานา เลโซโท ลักเซมเบิร์ก มาเก๊า มาลาวี เซนต์คิตส์และเนวิส เซนต์ลูเชีย ซูรินาม แซมเบีย
กลับมาเข้าร่วม: ออสเตรีย เบอร์มิวดา โบแนเรอ ชิลี สาธารณรัฐโดมินิกัน กวม ไลบีเรีย นิการากัว สโลวีเนีย
ผู้ชนะเลิศ: อิเวียน ซาร์กอส    เวเนซุเอลา
← 20102012 →
มิสเวิลด์ 2011 เป็นการจัดประกวดมิสเวิลด์ครั้งที่ 61 โดยการประกวดจัดขึ้นในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 และจัดขึ้นที่ Earls Court Exhibition Centre กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสเวิลด์ 2554 จะมาสืบต่อตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่ต่อจาก อเล็กซานดรา มิลส์ มิสเวิลด์ 2553 ต่อไป
ผลการประกวด > ตำแหน่งสำคัญ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสเวิลด์ 2011:   เวเนซุเอลา – Ivian Sarcos
รองอันดับ 1:   ฟิลิปปินส์ – Gwendoline Ruais
รองอันดับ 2:   ปวยร์โตรีโก – Amanda Vilanova
7 คนสุดท้าย:   อังกฤษ – Alize Lily Mounter   เกาหลีใต้ – Kyung Min Doe   สกอตแลนด์ – Jennifer Reoch   แอฟริกาใต้ – Bokang Montjane
15 คนสุดท้าย:   อินโดนีเซีย – Astrid Yunadi   อิตาลี – Tania Bambaci   คาซัคสถาน –  Zhanna Zhumaliyeva   สเปน – Carla García   สวีเดน – Nicoline Artursson   ยูเครน – Iaroslava Kuriacha   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ – Esonica Veira   ซิมบับเว – Malaika Mushandu
20 คนสุดท้าย:   บอตสวานา - Karabo Sampson   ชิลี - Gabriela Pulgar   กัวเตมาลา - Lourdes Figueroa   แซงบาร์เตเลมี - Johanna Sansano   ปารากวัย - Nicole Huber
31 คนสุดท้าย:   ออสเตรเลีย - Amber Greasley   บราซิล - Juceila Bueno   แคนาดา - Raquel Santos   ฮังการี - Linda Szunai   อินเดีย - Kanishtha Dhankhar   ญี่ปุ่น - Midori Tanaka   นิวซีแลนด์ - Mianette Broekman   รัสเซีย - Natalia Gantimurova   เซอร์เบีย - Milica Tepavac   ไทย - Patcharida Blatchford   ตรินิแดดและโตเบโก - Lee-Ann Forbes
ผลการประกวด > คอนติเนนทอลควีนส์ออฟบิวตี

| ทวีป | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
เอเชีย&แปซิฟิก:   ฟิลิปปินส์ - Gwendoline Ruais
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ - Bokang Montjane
อเมริกา:   เวเนซุเอลา - Ivian Sarcos
แคริบเบียน:   ปวยร์โตรีโก - Amanda Vilanova
ยุโรป:   อังกฤษ - Lily Mounter
วัดอุตตมาราม (ประเทศมาเลเซีย)

| วัดอุตตมาราม |
| --- | --- |
วัดอุตตมาราม

ชื่อสามัญ: วัดอุตตมาราม, วัดบางแซะ
ที่ตั้ง: อำเภอปาซีร์มัซ รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย
ประเภท: วัดไทย
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูอุดมธรรมปฏิภาณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดอุตตมาราม เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในอำเภอปาซีร์มัซ รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย
วัดอุตตมาราม เดิมชื่อ วัดบางแซะ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2409 ขณะที่กลันตันเป็นประเทศราชของสยาม ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชุมชนชาวสยามในหมู่บ้านบางแซะนั้นเกิดจากการอพยพมาจากบ้านตอเป็ง เมื่อเริ่มสร้างชุมชนจึงสร้างวัดขึ้น ชื่อบางแซะมาจากลักษณะพื้นที่ คำว่า แซะ คือ การแซะของน้ำ เป็นพื้นที่ที่มีน้ำไหลแซะผ่าน มีแม่น้ำสุไหงเลอมาลไหลผ่าน ปัจจุบันวัดมีที่ดิน 2 ผืน ผืนหนึ่งคือที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 10 เอเคอร์ อีกผืนอยู่ที่หมู่บ้านตอเป็ง มีเนื้อที่ประมาณ 5 เอเคอร์ เป็นพื้นที่ปลูกยางพารา
วัดอุตตมารามมีชื่อเสียงมากเนื่องจากมีเจ้าคณะรัฐกลันตันติดต่อกันถึง 3 รูป โดยหลวงพ่อครน ปุณณสุวัณโณ ถือเป็นพระเกจิเพียงรูปเดียวที่อยู่ต่างแดน ท่านมีวาจาสิทธิ์เป็นที่เคารพและเกรงขามทั้งชาวพุทธศาสนิกชนและชาวมุสลิม คนสิงคโปร์และมาเลเซีย มักเรียกท่านว่า โต๊ะรายา ซึ่งมีความหมายเทียบเท่าสังฆราช วัตถุมงคลของท่านนั้น เป็นที่รู้จักแพร่หลายและเป็นนิยมอย่างสูงในแวดวงนักนิยมสะสมพระเครื่องของพุทธศาสนิกชนทั้งชาวไทย สิงคโปร์ และมาเลเซีย โดยเฉพาะพระปิดตา
อาคารและเสนาสนะของวัดได้แก่ อุโบสถทรงจัตุรมุขเริ่มลงเสาเข็ม พ.ศ. 2495 มียอดอย่างปราสาทในตอนปลายพุทธศตวรรษที่ 25 กุฏิเจ้าอาวาส ศาลาการเปรียญ ชั้นบนเป็นกุฏิ ชั้นล่างเป็นห้องสมุด วิหาร กุฏิแม่ชี และโรงเรียนสอนภาษาไทยวัดอุตตมาราม หอพระพรหม และหอระฆัง เป็นต้น
รายนามเจ้าอาวาส

พระอุปัชฌาย์ศุกร์
ท่านตะโละ
ท่านจันทร์
ท่านหวัง
ท่านเจ้าคุณพระวิจารณมุนี หลวงพ่อครน ปุณณสุวัณโณ
ท่านเจ้าคุณพระวิจารณมุนี หลวงพ่อจันทร์ เกสโร
ท่านเจ้าคุณพระวิจารณมุนี หลวงพ่อมิตร สีลคุโณ
พระครูอุดมธรรมปฏิภาณ
มิสเวิลด์ 2014

| มิสเวิลด์ 2014 |
| --- | --- |
วันที่: 14 ธันวาคม พ.ศ. 2014
พิธีกร: Tim Vincent Megan Young Frankie Cena Steve Douglas
ศิลปินรับเชิญ: Sky Blu The Vamps
สถานที่จัด: ExCeL London, กรุงลอนดอน, ประเทศสหราชอาณาจักร
ถ่ายทอดทาง: E! London Live (TV channel)
เข้าร่วมประกวด: 121
ผ่านเข้ารอบ: 25
เข้าร่วมครั้งแรก: ชาด เซาตูเมและปรินซีปี
ถอนตัว: แองโกลา บอตสวานา บัลแกเรีย ชิลี ไต้หวัน ดอมินีกา กินี-บิสเซา ฮอนดูรัส คาซัคสถาน เซนต์คิตส์และเนวิส ซามัว อุซเบกิสถาน แซมเบีย
กลับมาเข้าร่วม: อียิปต์ อิสราเอล ลักเซมเบิร์ก พม่า อุรุกวัย ซิมบับเว
ผู้ชนะเลิศ: Rolene Strauss    แอฟริกาใต้
← 20132015 →
มิสเวิลด์ 2014, การประกวดมิสเวิลด์ ครั้งที่ 64 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2014 ที่ ExCeL London ในกรุงลอนดอน, ประเทศสหราชอาณาจักร ผู้เข้าประกวดจำนวน 121 คนเข้าแข่งขันมงกุฎ Megan Young จากฟิลิปปินส์ครองตำแหน่งผู้สืบทอดตำแหน่ง Rolene Strauss ของแอฟริกาใต้ในตอนท้ายของการประกวด นี่เป็นครั้งที่สองที่ประเทศแอฟริกาใต้ได้รับรางวัลชนะการประกวดและเป็นครั้งที่สามที่พวกเขาได้ครองตำแหน่ง พร้อมทั้ง นนธวรรณ ทองเหล็ง สาวงามจากประเทศไทยคว้า รางวัลพีเพิลชอยส์ ซึ่งมาจากผลโหวตทั่วโลกหลายล้านคน จนสามารถเข้ารอบ11คนสุดท้ายได้อย่างภาคภูมิ เป็นสาวงามจากทวีปเอเชีย1ใน2คนที่สามารถเข้าในรอบ11คนสุดท้าย เป็น รองอันดับ1 มิสเวิลด์เอเชีย รองจากสาวงามอินเดีย       ซึ่งในรอบไฟนอลสาวงามจากไทยได้ร้องเพลงร่วมกับสาวงามอีก3ชาติ
ผลการประกวด > ตำแหน่งสำคัญ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสเวิลด์ 2014:   แอฟริกาใต้ – Rolene Strauss
รองอันดับ 1:   ฮังการี – Edina Kulcsár
รองอันดับ 2:   สหรัฐ – Elizabeth Safrit
5 คนสุดท้าย:   ออสเตรเลีย – Courtney Thorpe   อังกฤษ – Carina Tyrrell
11 คนสุดท้าย:   บราซิล – Julia Gama   กายอานา – Rafieya Husain   อินเดีย – Koyal Rana   เคนยา – Idah Nguma   เม็กซิโก – Daniela Álvarez   ไทย – Nonthawan Thongleng §
25 คนสุดท้าย:   โบลิเวีย – Andrea Forfori   จีน – Du Yang   สาธารณรัฐโดมินิกัน – Dhío Moreno   ฟินแลนด์ – Krista Haapalainen   กานา – Nadia Ntanu   อินโดนีเซีย – Maria Sastrayu   มาเลเซีย – Dewi Liana Seriestha   เนเธอร์แลนด์ – Tatjana Maul   ฟิลิปปินส์ – Valerie Weigmann   รัสเซีย – Anastasia Kostenko   สกอตแลนด์ – Ellie McKeating   ซูดานใต้ – Awien Kuanyin-Agoth   สวีเดน – Olivia Asplund   ตรินิแดดและโตเบโก – Sarah Jane Waddell   เวียดนาม – Nguyen Thi Loan
§ พีเพิลชอยส์
ผลการประกวด > คอนติเนนทอลควีนส์ออฟบิวตี

| ทวีป | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ – Rolene Strauss
อเมริกา:   สหรัฐ – Elizabeth Safrit
เอเชีย:   อินเดีย – Koyal Rana
แคริบเบียน:   กายอานา – Rafieya Husain
ยุโรป:   ฮังการี – Edina Kulcsár
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย – Courtney Thorpe
ผลการประกวด > ประกาศลำดับ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 25 คนสุดท้าย  โบลิเวีย   จีน   สาธารณรัฐโดมินิกัน   อังกฤษ   เม็กซิโก   ฮังการี   ซูดานใต้   เวียดนาม   กานา   เนเธอร์แลนด์   ฟิลิปปินส์   ออสเตรเลีย   รัสเซีย   สกอตแลนด์   แอฟริกาใต้   ตรินิแดดและโตเบโก ชนะ  ฟราสแทร็ก  บราซิล   กายอานา   อินเดีย   อินโดนีเซีย   มาเลเซีย   ฟินแลนด์   เคนยา   สวีเดน   สหรัฐ | 11 คนสุดท้าย  อินเดีย   แอฟริกาใต้   อังกฤษ   กายอานา   บราซิล   ฮังการี   เคนยา   สหรัฐ   เม็กซิโก   ออสเตรเลีย ชนะ พีเพิลชอยส์  ไทย | 5 คนสุดท้าย  ฮังการี   ออสเตรเลีย   แอฟริกาใต้   สหรัฐ   อังกฤษ |
กิจกรรมการแข่งขันที่สำคัญ > กีฬาและการออกกำลังกาย (Sports & Fitness)

| กิจกรรมกีฬา | ผู้ชนะ (กลุ่ม / ผู้แข่งขัน) |
| --- | --- |
กระโดดไกล:   ฮังการี – Edina Kulcsár
วิ่ง 60 เมตร:   โกตดิวัวร์ – Yéo Jennifer
Dreaded Beep Test:   แอฟริกาใต้ – Rolene Strauss
ชักกะเย่อ: ทีมสีแดง:  ออสเตรีย – Julia Furdea   บราซิล – Julia Gama   โคลอมเบีย – Leandra García   อังกฤษ – Carina Tyrrell   ยิบรอลตาร์ – Shyanne Azzopardi   คอซอวอ – Vita Rexhepi   เม็กซิโก – Daniela Álvarez   เวลส์ – Alice Ford
4 x 200m Relay: ทีมสีเหลือง:  โกตดิวัวร์ – Yéo Jennifer   เช็กเกีย – Tereza Skoumalová   ฟินแลนด์ – Krista Haapalainen   เฮติ – Carolyn Desert
กิจกรรมการแข่งขันที่สำคัญ > ความสามารถพิเศษ (Talent)

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ผู้ชนะ:   มาเลเซีย - Dewi Liana Seriestha
รองอันดับ 1:   สกอตแลนด์ - Ellie McKeating
5 คนสุดท้าย:   รัสเซีย - Anastasia Kostenko   สวีเดน - Olivia Asplund   สหรัฐ - Elizabeth Safrit
กิจกรรมการแข่งขันที่สำคัญ > นางงาม-นางแบบ (Top Model)

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ผู้ชนะ:   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา - Isidora Borovčanin
5 คนสุดท้าย:   ออสเตรเลีย - Courtney Thorpe   จีน - Du Yang   ฮังการี - Edina Kulcsár   ซูดานใต้ - Awien Kuanyin-Agoth
20 คนสุดท้าย:   โครเอเชีย - Antonija Gogić   เช็กเกีย - Tereza Skoumalová   สาธารณรัฐโดมินิกัน - Dhío Moreno   ฝรั่งเศส - Flora Coquerel   เฮติ - Carolyn Desert   อินเดีย - Koyal Rana   เม็กซิโก - Daniela Álvarez   มองโกเลีย - Battsetseg Turbat   นามิเบีย - Brumhilda Ochs   ปวยร์โตรีโก - Génesis Dávila   รัสเซีย - Anastasia Kostenko   สกอตแลนด์ - Ellie McKeating   แอฟริกาใต้ - Rolene Strauss   ตุรกี - Amine Gülşe   ซิมบับเว - Tendai Hunda
กิจกรรมการแข่งขันที่สำคัญ > แฟชั่นชายหาด (Beach Fashion)

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ผู้ชนะ:   สวีเดน - Olivia Asplund
5 คนสุดท้าย:   อินเดีย - Koyal Rana   เคนยา - Idah Nguma   เม็กซิโก - Daniela Álvarez   แอฟริกาใต้ - Rolene Strauss
กิจกรรมการแข่งขันที่สำคัญ > มิสมัลติมีเดีย (Multimedia)

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ผู้ชนะ:   สหรัฐ - Elizabeth Safrit
5 คนสุดท้าย:   อังกฤษ - Carina Tyrrell   กายอานา - Rafieya Husain   อินเดีย - Koyal Rana   เนเธอร์แลนด์ - Tatjana Maul
กิจกรรมการแข่งขันที่สำคัญ > งามอย่างมีคุณค่า (Beauty with a Purpose)

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ผู้ชนะ:   บราซิล - Julia Gama   กายอานา - Rafieya Husain   อินเดีย - Koyal Rana   อินโดนีเซีย - Maria Rahajeng   เคนยา - Idah Nguma
10 คนสุดท้าย:   โบลิเวีย - Andrea Forfori   อังกฤษ - Carina Tyrrell   เนเธอร์แลนด์ - Tatjana Maul   ฟิลิปปินส์ - Valerie Weigmann   แอฟริกาใต้ - Rolene Strauss
กิจกรรมการแข่งขันที่สำคัญ > พีเพิลชอยส์ (People's Choice Award)

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ผู้ชนะ:   ไทย - Nonthawan Thongleng
10 คนสุดท้าย:   ออสเตรเลีย - Courtney Thorpe   บาร์เบโดส - Zoé Trotman   แคนาดา - Annora Bourgeault   ชาด - Sakadi Djivra   เฮติ - Carolyn Desert   อินเดีย - Koyal Rana   เนปาล - Subin Limbu   ฟิลิปปินส์ - Valerie Weigmann   แทนซาเนีย - Happiness Watimanya
25 คนสุดท้าย:   แอลเบเนีย - Xhensila Pere   อาร์เจนตินา - Yoana Don   เบอร์มิวดา - Lillian Lightbourn   แคเมอรูน - Larissa Ngangoum   จีน - Du Yang   ฝรั่งเศส - Flora Coquerel   อินโดนีเซีย - Maria Rahajeng   ญี่ปุ่น - Hikaru Kawai   เคนยา - Idah Nguma   เม็กซิโก - Daniela Álvarez   มองโกเลีย - Battsetseg Turbat   เนเธอร์แลนด์ - Tatjana Maul   รัสเซีย - Anastasia Kostenko   แอฟริกาใต้ - Rolene Strauss   ยูกันดา - Leah Kalanguka
กิจกรรมการแข่งขันที่สำคัญ > ออกแบบชุดเดรสยอดเยี่ยม (World Fashion Designer Dress)

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
1 ! ผู้ชนะ:   อินเดีย - Koyal Rana
2 ! รองอันดับ 1:   สาธารณรัฐโดมินิกัน - Dhio Moreno
3 ! รองอันดับ 2:   สกอตแลนด์ - Ellie McKeating
ดูเพิ่ม

มิสเวิลด์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มิสเวิลด์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กมิสเวิลด์ |
| --- | --- |
 1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960 
 1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970 
 1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980 
 1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990 
 1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000 
 2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009   2010 
  2011   2012   2013   2014   2015   2016   2017   2018   2019  2020 
  2021  2022   2023 
 ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศ  ฟราสแทร็ก  คอนติเนนทอลควีนส์  รางวัลพิเศษ  ประเทศ  คอนติเนนทอลกรุปส์
วัดป่าประดู่

สำหรับโรงเรียน ดูที่ โรงเรียนวัดป่าประดู่
| วัดป่าประดู่ |
| --- | --- |
พระปางไสยาสน์ตะแคงซ้ายที่มีชื่อเสียงของวัด

ที่ตั้ง: ถนนสุขุมวิท ตำบลท่าประดู่ อำเภอเมือง จังหวัดระยอง 21000
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธไสยาสน์ตะแคงซ้าย
ความพิเศษ: เป็นพระอารามหลวงแห่งแรกของจังหวัดระยอง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดป่าประดู่ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ในจังหวัดระยอง แต่เดิมมีชื่อว่า "วัดป่าเลไลยก์" อยู่ในเขตเทศบาลนครระยอง ถนนสุขุมวิท เป็นวัดเก่าแก่ สันนิษฐานว่า สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวงเมื่อปี พ.ศ. 2533 ภายในวิหารมีพระนอนขนาดใหญ่ ยาว 11.95 เมตร สูง 3.60 เมตร เป็นพระพุทธไสยาสน์ซึ่งประทับอยู่ในท่านอนตะแคงซ้าย เดิมอยู่กลางแจ้ง ต่อมาสร้างวิหารครอบเมื่อปี 2524 ศาลแห่งนี้เป็นที่เคารพนับถือของชาวเมือง และมีงานสมโภชประจำปีในช่วงตรุษจีน
การเดินทาง

การเดินทาง สามารถใช้เส้นทางได้ 2 เส้นทาง เส้นทางแรก จากถนนสุขุมวิท สาย 3 ผ่านตัวเมือง จังหวัดระยองจุดสังเกตคือ ผ่านโรงพยาบาลระยอง โรงเรียนวัดป่าประดู่ แล้วเลี้ยวซ้ายหไหำไดป่าประดู่ เส้นทางที่ 2 จากถนนสาย 36 (บายพาส) ถึงสี่แยกเกาะลอย ให้เลี้ยวขวาเข้าถนนจันทอุดม ผ่านตัวเมืองจังหวัดระยอง พอถึงสามแยกโรงพยาบาลระยองให้เลี้ยวซ้ายเข้าถนนสุขุมวิท สาย 3 ผ่านโรงพยาบาลระยอง โรงเรียนวัดป่าประดู่ แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าซอยถนนป่าประดู่จะเห็นวัดป่าประดู่
คลังภาพ

หลวงพ่อป่าเลไลยก์
พระอุโบสถเก่า
พระประธานในพระอุโบสถเก่า สร้างตามศิลปะแบบคันธาระ
วัดวังตะคร้อ

| วัดวังตะคร้อ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดวังตะคร้อ
ที่ตั้ง: หมู่ 4 บ้านวังตะคร้อ ตำบลหนองหญ้าปล้อง อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย 64140
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย เถรวาท
เจ้าอาวาส: พระครูสังฆรักษ์สน ปิยสีโล
จุดสนใจ: สักการะพระพุทธรูปปางสมาธิ
กิจกรรม: ศาสนสถานในพระพุทธศาสนาที่มีกิจกรรมเชิงพุทธตลอดปี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดวังตะคร้อ ตั้งอยู่ที่บ้านวังตะคร้อ หมู่ที่ 4 ตำบลหนองหญ้าปล้อง อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย  เป็นชนิดวัดราษฎร์  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2498
ประวัติ > ประวัติ

วัดวังตะคร้อ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 เรียกตามชื่อบ้าน ตั้งอยู่ที่ บ้านวังตะคร้อ หมู่ที่ 4 ตำบลหนองหญ้าปล้อง อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 16 ตารางวา น.ส.๓ ก.เลขที่ 1352 อาณาเขต ทิศเหนือ จดถนนสาธารณะ ทิศใต้ จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออก จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันตก จดหมู่บ้านวังตะคร้อ อาคารเสนาสนะ ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2499 กุฎิสงฆ์ 3 หลัง  และศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง  ปูชนียวัตถุมีเจดีย์ 1 องค์ องค์ที่ 1 กว้าง 59 นี้ว  สูง 59 นี้ว
วัดวังตะคร้อ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 เรียกตามชื่อบ้าน  ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว ๑๗ เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2499 การบริหารการศึกษาและการปกครอง มีเจ้าอาวาสปัจจุบัน คือ พระสังฆรักษ์สน ปิยสีโร การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525
ประวัติ > ศาสนวัตถุ

วิหาร มีพระพุทธรูป ปางสมาธิ ประดิษฐ์สถานอยู่ 1 องค์สร้างเมื่อ พ.ศ 2546
ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 17 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2498
หอสวดมนต์ 1 หลัง เป็นอาคารตึก  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539
กุฎิสงฆ์ 3 หลัง  และศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง
ประวัติ > ลำดับเจ้าอาวาส

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ลำดับเจ้าอาวาสวัดวังตะคร้อ ต.วังหนองหญ้าปล้อง อ.บ้านด่านลานหอย จ.สุโขทัย 
| ที่ | รายนาม/สมณศักดิ์ | ตำแหน่ง | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |  |
| 1 | พระครูสังฆรักษ์สน ปิยสีโล  | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2537 | ปัจจุบัน |  |  |
วัดป่าภูธรพิทักษ์

| วัดป่าภูธรพิทักษ์ (ธรรมยุต) |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดภูธรฯวัดป่าภูธรพิทักษ์
ที่ตั้ง: ๓  ธาตุเชิงชุม เมืองสกลนคร สกลนคร ๔๗๐๐๐
ประเภท: วัดราษฎร์ วิสุงคามสีมา
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
พระประธาน: พระพุทธภูธรพิทักษ์
เจ้าอาวาส: พระครูวิทิตธรรมาภิวัฒน์ (วิชิต วิทิโต)
จุดสนใจ: กราบ พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดป่าภูธรพิทักษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 3 ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร (ติดกับวัดพระธาตุนารายณ์เจงเวง) เป็นวัดกรรมฐานสายพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต โดยมีเจ้าอาวาสเป็นพระกรรมฐานที่สำคัญ เช่น พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร พระโพธิธรรมาจารย์เถร วิ. (สุวัจน์ สุวโจ) พระรัชมงคลนายก (คำดี ปญฺโญภาโส) พระครูอุดมธรรมสุนทร (แปลง สุนฺทโร) และพระครูวิทิตธรรมาภิวัฒน์ (วิชิต วิทิโต) เป็นต้น
ประวัติ

วัดป่าภูธรพิทักษ์ เดิมชื่อ วัดป่าธาตุนาเวง ตั้งอยู่บริเวณป่าดงดิบ อยู่ใกล้กับโรงเรียนพลตำรวจ เขต 4 และในปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร (เดิมเป็นโรงเรียน มาเป็นวิทยาลัย และมาเป็นสถาบันราชภัฏสกลนคร จนได้รับการสถาปนายกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2547) ได้มาแทนโรงเรียนพลตำรวจเขต 4 ที่ยกเลิกไป การเดินทางของพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร เพื่อไปงานศพของแม่ชีสาลิกาที่จังหวัดอุบลราชธานีนั้น ท่านต้องมาพักที่วัดป่าภูธรพิทักษ์ ตั้งใจว่าจะพักเพียงคืนเดียวที่วัดแห่งนี้ แต่เนื่องจากได้มีผู้นิมนต์ให้จำพรรษาอยู่ที่จังหวัดสกลนคร จะได้แบ่งเบาภาระพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต พระอาจารย์ใหญ่สายธรรมยุติกนิกาย ประกอบกับกิจที่จะต้องไปงานศพแม่ชีสาลิกาที่ตั้งใจไว้ ได้หมดความจำเป็นเพราะศพแม่ชีสาลิกาได้เผาเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร จึงตกลงรับปากจำพรรษาอยู่ที่วัดป่าภูธรพิทักษ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488 เป็นต้นมา ระหว่างที่ท่านจำพรรษาอยู่ที่วัดแห่งนี้ ได้บูรณะวัด ซ่อมแซมกุฏิที่พังให้มีสภาพดี สำหรับเป็นที่พักอาศัย และต่อมาวัดธาตุนาเวงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นวัดป่าภูธรพิทักษ์
วัดป่าภูธรพิทักษ์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ 2528
ศาสนสถานที่สำคัญภายในของวัด

เจดีย์พิทักษ์รักษ์ภูธรจัดสร้างโดย พระครูวิทิตธรรมาภิวัฒน์ (วิชิต วิทิโต) สร้างเพื่อเก็บบรรจุพระบรมสารีริกธาตุและอัฐิธาตุของครูบาอาจารย์พระกรรมฐานสายพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต เช่น พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร, หลวงปู่คำดี ปญฺโญภาโส, พระอาจารย์สุวัจน์ สุวโจ, หลวงปู่เทส เทสฺรํสี และหลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน เป็นต้น
อุโบสถสังฆภูธรจัดสร้างตามดำริของพระรัชมงคลนายก (คำดี ปญฺโญภาโส) สร้างเพื่อประกอบสังฆกรรมทางศาสนา ลักษณะพิเศษของพระอุโบสถ คือเป็นศาลาและพระอุโบสถในหลังเดียวกัน ชั้นล่างเป็นศาลา ชั้นบนเป็นพระอุโบสถสำหรับประกอบสังฆกรรม เช่น พิธีบวช ลงปาฏิโมกข์ ต้อนรับพระเถระ เป็นต้น
กุฏิพระอาจารย์ฝั้น อาจาโรเป็นสถานที่พำนักของพระอาจารย์ฟั่น อาจาโร ในอดีตเพื่อพักผ่อนอิริยาบถและเจริญวิปัสสนากรรมฐานตามฉบับพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต เป็นลักษณะกุฏิกรรมฐานฉบับพระป่าที่มีความเรียบง่าย ซึ่งได้บูรณะ
รายนามเจ้าอาวาสสำคัญของวัด

พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร
พระโพธิธรรมาจารย์เถร (สุวัจน์ สุวโจ),วิ.
พระรัชมงคลนายก (คำดี ปญฺโญภาโส)
พระครูอุดมธรรมสุนทร (แปลง สุนฺทโร
พระครูวิทิตธรรมาภิวัฒน์ (วิชิต วิทิโต)