stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สภาผู้แทนราษฎร (ในภาษาอังกฤษ) – เว็บไซต์ทางการของสภาผู้แทนราษฎร
House of Representatives Internet TV- เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กสภาล่างในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ |
| --- | --- |
สหพันธรัฐ:  อาร์เจนตินา  ออสเตรเลีย  ออสเตรีย  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บราซิล  แคนาดา  เอธิโอเปีย  เยอรมนี  อินเดีย  มาเลเซีย  เม็กซิโก  เนปาล  ไนจีเรีย  ปากีสถาน  รัสเซีย  โซมาเลีย  เซาท์ซูดาน  ซูดาน  สวิตเซอร์แลนด์  สหรัฐอเมริกา 
รัฐเดี่ยว:  อัฟกานิสถาน  แอลจีเรีย  แอนติกาและบาร์บูดา  บาฮามาส  บาห์เรน  บาร์เบโดส  เบลารุส  เบลีซ  ภูฐาน  โบลิเวีย  บุรุนดี  กัมพูชา  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชิลี  โคลอมเบีย  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐเชก  สาธารณรัฐโดมินิกัน  อียิปต์  อิเควทอเรียลกินี  เอสวาตีนี  ฝรั่งเศส  กาบอง  เกรนาดา  เฮติ  อินโดนีเซีย  ไอร์แลนด์  อิตาลี  ไอวอรีโคสต์  จาเมกา  ญี่ปุ่น  จอร์แดน  คาซักสถาน  เคนยา  เลโซโท  ไลบีเรีย  มาดากัสการ์  มอริเตเนีย  โมร็อกโก  เมียนมาร์  นามิเบีย  เนเธอร์แลนด์  โอมาน  ปาเลา  ปารากวัย  ฟิลิปปินส์  โปแลนด์  โรมาเนีย  รวันดา  เซนต์ลูเชีย  สโลวีเนีย  แอฟริกาใต้  สเปน  ทาจิกิสถาน  ไทย  ตรินิแดดและโตเบโก  สหราชอาณาจักร  อุรุกวัย  อุซเบกิสถาน  ซิมบับเว 
ดินแดนในภาวะพึ่งพิง:  อเมริกันซามัว  เบอร์มิวดา  ไอล์ออฟแมน  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  ปวยร์โตรีโก 
รัฐที่ไม่ได้รับการรับรองอย่างสมบูรณ์:  โซมาลีแลนด์ 
ถูกยุบ:  คิวบา  ฟิจิ  กายอานา  ฮังการี  เกาหลีใต้  นิการากัว  ไอร์แลนด์เหนือ  เปรู  โปรตุเกส  สวีเดน  เวเนซูเอลา 
ดูเพิ่มเติม:  ระบบสองสภา  ระบบสภาเดียว  ระบบสามสภา  ระบบสี่สภา  รายชื่อสภานิติบัญญัติแบ่งตามประเทศ 
 สภาสูงแห่งชาติ  สภานิติบัญญัติระบบสองสภา  สภานิติบัญญัติระบบสภาเดียว 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
วิชาการ:  CiNii
สมเกียรติ ฉันทวานิช

| สมเกียรติ ฉันทวานิชม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
ดำรงตำแหน่ง 13 กันยายน พ.ศ. 2535 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2538
ก่อนหน้า: พลตรี ฤกษ์ดี ชาติอุทิศ
ถัดไป: กันตธีร์ ศุภมงคล
ดำรงตำแหน่ง 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 – 5 มกราคม พ.ศ. 2548
ก่อนหน้า: กันตธีร์ ศุภมงคล
ถัดไป: พงษ์พิสุทธิ์ จินตโสภณ
ดำรงตำแหน่ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 – 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
ก่อนหน้า: พงษ์พิสุทธิ์ จินตโสภณ
ถัดไป: อภิรักษ์ โกษะโยธิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 มีนาคม พ.ศ. 2477 (90 ปี)
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2498–ปัจจุบัน)

สมเกียรติ ฉันทวานิช (เกิด 18 มีนาคม พ.ศ. 2477) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 4 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
บทบาททางการเมือง

สมเกียรติชนะเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) จากเขตยานนาวาในการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2528 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2533 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งแต่ลงเขตบางคอแหลม เขาไม่ได้รับเลือก
สมเกียรติเข้าสู่การเมืองระดับประเทศด้วยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยนายสมเกียรติลงเขต 6 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งเดือนกันยายนในปีเดียวกัน เขาชนะการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดิม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 สมเกียรติลงสมัครรับเลือกตั้งเช่นเดิม แต่ไม่ได้รับเลือก โดยในขณะนั้นจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราฎร 2-3 คน ต่อ 1 เขตการเลือกตั้ง ซึ่งเขต 6 ที่นายสมเกียรติลงสมัครนั้นมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 คน เขาเป็นผู้สมัครเพียงคนเดียวของพรรคประชาธิปัตย์ที่ไม่ได้รับเลือก (อีก 2 คนที่ได้รับเลือกคือ นายเจริญ คันธวงศ์ และนายพิชัย รัตตกุล)
ในยุคที่พรรคประชาธิปัตย์มีคู่แข่งทางการเมืองคือพรรคไทยรักไทย สมเกียรติเป็น 1 ใน 8 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แต่ต่อมาในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เขาถูกศาลวินิจฉัยให้ออกจากตำแหน่งเพราะขาดคุณสมบัติพร้อมกับนักการเมืองอีก 5 คน และมีการจัดการเลือกตั้งซ่อมขึ้นในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553 แต่เขาไม่ได้ลงสมัครเนื่องจากอายุมากแล้ว
สภาผู้แทนราษฎรภูฏาน

| สภาผู้แทนราษฎรภูฏาน   འབྲུག་གི་རྒྱལ་ཡོངས་ཚོགས་འདུ་> ประเภท |
| --- | --- |
ประเภท: สภาล่าง 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: ลังเตน โดรจิ  25 มกราคม พ.ศ. 2567 
รองประธานสภา: ซันเกย์ คานดุ  25 มกราคม พ.ศ. 2567 
นายกรัฐมนตรี: เชอริง ต๊อบเกย์  28 มกราคม พ.ศ. 2567 
ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร: เปมา เชวัง  3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 
สมาชิก: 47 คน  พรรค PDP 30 ที่นั่ง  พรรค BTP  17 ที่นั่ง
ที่ประชุม
อาคารรัฐสภา กรุงทิมพู
สภาผู้แทนราษฎรภูฏานเป็นสภาล่างที่มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งของรัฐสภาภูฏานอันเป็นระบบสภาคู่ใหม่ของประเทศภูฏาน ซึ่งยังประกอบด้วยพระมหากษัตริย์และสภาแห่งชาติ
สภาผู้แทนราษฎรชุดปัจจุบัน

สภาผู้แทนราษฎรชุดปัจจุบันมีสมาชิก 47 คน ซึ่งได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 และ 9 มกราคม พ.ศ. 2567 พรรคประชาธิปไตยประชาชนของภูฏาน ที่มีเชอริง ต๊อบเกย์เป็นหัวหน้า ชนะการเลือกตั้งโดยได้ 30 ที่นั่งในสภา พรรคภูฏานเทรนเดลโดยมี เปมา เชวัง เป็นหัวหน้าพรรคได้อีกสิบเจ็ดที่นั่งที่เหลือ
ภายใต้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2551 สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิกสูงสุด 47 คน ซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงของพลเมืองแต่ละเขตเลือกตั้งในเขต (Dzongkhag) ภายใต้ระบบเลือกตั้งผู้ชนะคนเดียวนี้ แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้หนึ่งคน จาก 20 เขตต้องมีผู้แทนอยู่ระหว่าง 2-7 คน ทุก 10 ปีจะมีการกำหนดจำนวนผู้แทนในแต่ละเขตเลือกตั้งใหม่ สภาผู้แทนราษฎรประชุมกันอย่างน้อยปีละสองครั้ง และเลือกประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎรจากสมาชิก สมาชิกและผู้สมัครได้รับอนุญาตให้สังกัดพรรคการเมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

"เว็บไซต์ทางการ". สืบค้นเมื่อ 2008-04-16.
27°29′23.2″N 89°38′17.5″E﻿ / ﻿27.489778°N 89.638194°E﻿ / 27.489778; 89.638194
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอ่างทอง

จังหวัดอ่างทอง มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 1 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดอ่างทองมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 1 คน คือ นิพนธ์ วิสิษฐยุทธศาสตร์
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549 |
| 1 | นิพนธ์ วิสิษฐยุทธศาสตร์ | เพทาย ออประเสริฐ |
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557 |
| 1 | พลตำรวจเอก โกวิท ภักดีภูมิ | ชูศักดิ์ ศรีราชา |
วัดชัยพระเกียรติ

| วัดชัยพระเกียรติ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระเจ้าห้าตื้อ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดชัยพระเกียรติ เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ

วัดชัยพระเกียรติ เดิมชื่อ วัดไชยปราเกียร หรือ วัดไชยผาเกียร สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2088 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ สันนิษฐานว่า มีมาอย่างน้อยตั้งแต่สมัยพระเมืองแก้วแล้ว เนื่องจากวัดนี้ปรากฏในโคลงนิราศหริภุญชัย ที่แต่งเมื่อ พ.ศ. 2060  ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ ทุงยูศรีเกิดใกล้ |  | ปราเกียร |
| สามสี่อาวาเจียน |  | จิ่มไหว้ |
| กุศลพี่ทำเพียร |  | นพราช เดียวเอ่ |
| มิใช่จงห้องใต้ |  | แต่พื้นรสาดล |
— โคลงนิราศหริภุญชัย
ประเสริฐ ณ นคร ระบุว่า คำว่า "ปราเกียร" ซึ่งชาวบ้านเรียก ปราเกี๋ยน อาจตรงกับวัดชัยพระเกียรติ หรือมิฉะนั้นก็อาจแปลได้ว่า ปราการ คือกำแพง วิจิตร ยอดสุวรรณ ระบุว่า วัดชัยพระเกียรติคงสร้างมาก่อนสมัยพระเมกุฏิสุทธิวงศ์ เพราะปรากฏในโคลงนิราศหริภุญชัย กวีได้แต่งเรื่องนี้ก่อนที่จะถึงสมัยพระเมกุฏิสุทธิวงศ์ แล้วมาได้รับการบูรณะในสมัยพระเจ้าเมกุฎสุทธิวงศ์
พ.ศ. 2060 "...เจ้า" และเจ้าพันจ่าพวกเรือของพระมหาเทวีเจ้า (สันนิษฐานว่าพระมหาเทวีเจ้าคือพระนางสิริยศวดีเทวี) ได้เป็นประธานในการหล่อพระพุทธรูปในอุโบสถของวัด (ปัจจุบันทางวัดเก็บรักษาในบริเวณอื่น)
พ.ศ. 2101 พระเจ้าบุเรงนอง กษัตริย์พม่าเสด็จยกทัพมาเมืองเชียงใหม่ ตั้งทัพอยู่ที่ยางพรัง พระแม่กุนิมนต์สมเด็จเจ้าศรีนันทะ วัดพระสิงห์, มหาสังฆราชาไชยประเกียรรัตนปัญญา, แม่กิมหาพุทธิมาหมื่นน้อง, มหาแม่หมากเลิก และเจ้าพญาแขกพุทธิมา, เจ้าแสนทวนญาณเสถียร, หมื่นล่ามแขกซ้าย, วชิรประหญา เป็นคณะทูตออกไปเจรจาความเมืองกับพระเจ้าบุเรงนอง พระเจ้าบุเรงนองตรัสกับคณะทูตให้พระแม่กุออกมานั่งร่วมอาสนา ก่อนที่จะออกทัพเข้าล้อมเมืองเชียงใหม่ จนอาณาจักรล้านนาเสียเอกราชให้กับพระองค์ ดังตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ว่า
เจ้าฟ้าหงสาลวดยกริพลตามหลังแขกมารอดเมืองเชียงใหม่ เดือน ๗ ออก ๙ ฅ่ำ ตั้งทับอยู่ยังยางพรังที่น้ำบ่อกัณณิการ์ พระเปนเจ้าแม่กุจิ่งนิมนต์สมเด็จเจ้าสรีนันทะพระสิงห์ แลมหาสังฆราชาไชยประเกียรรัตตนปัญญา แม่กิมหาพุทธิมาหมื่นน้อง มหาแม่หมากเลิก แลเจ้าพระญาแขกพุทธิมา ๑ เจ้าแสนทวนญาณเสถียร ๑ หมื่นล่ามแขกซ้าย ๑ วชิรประหญา ๑ ไพไหว้เจ้าฟ้าหงสา เจ้าฟ้าหงสาว่าหื้อพระเปนเจ้าเมืองพิงเชียงใหม่ออกมานั่งร่วมอาสสนาเราเทิอะ ว่าฉันนี้ คันบัวรบัตฉันนี้ ค็จักเปนสุขแก่รัฏฐปัชชานราฏฐ์ทังมวลชะแล ว่าอั้น
พระพุทธเมืองรายเจ้า

พ.ศ. 2108 สมัยพระนางวิสุทธิเทวี เจ้าทัพไชยพญาจ่าบ้าน (สังราม) ขุนนางล้านนา ร่วมกับพระนางวิสุทธิเทวี เสนาอามาตย์ และราษฎรทั้งหลาย ร่วมกันอัญเชิญพระพุทธรูปต่าง ๆ ที่ชำรุด มาหล่อรวมกันเป็นพระพุทธรูปองค์เดียว มีน้ำหนัก 2,000,000 ทอง เฉลิมพระนามว่า พระพุทธเมืองรายเจ้า นอกจากนี้ยังสร้างรั้วลงชาด ปิดทองคำล้อมพระมหาเจดีย์ และอธิษฐานขอให้ตนได้ไปเกิดในสวรรค์ ทันยุคพระศรีอาริยเมไตรย และถึงแก่นิพพาน
พระพุทธเมืองรายเจ้า หรือ พระเจ้าห้าตื้อ สร้างโดยเจ้าทัพไชยพญาจ่าบ้าน (สังราม) เมื่อ พ.ศ. 2108 เป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านนา ปางมารวิชัย หล่อด้วยทองสำริด หนักประมาณ 5,000 กิโลกรัม ประทับอยู่ในซุ้มโขงภายในวิหาร บริเวณฐานมีจารึกอักษรพม่าและอักษรธรรมล้านนา ดังนี้
ကောဇာသက္ကရာဇ် ၉၂၇ ခုနှစ်၊ ပြာသိုလဆန်း တစ်ဆယ့်သုံးရက်ဗုဒ္ဓဟူးနေ့၊ နေလွဲအင်္ဂါသခါနက္ခတ် လေးလုံးတတ္ထိ တစ်ဆယ့်တစ်ရက်၊ ကျိုင်းမယ် ဟူသော ပြည်ကြီးအလယ်၌ မင်းတကာထက် အလွန်မြတ်တော်မူသော အရှင်ဘဝရှင်မင်းတရားကြီး၊ ရွှေနန်းသခင်ဆင်ဖြူရှင်၊ အမတ်တော်မင်းဇေယျသရံပညာစာပန်၊ ဘုရားသာသနာတော် ၅၀၀၀ တည်သည်။ လူနတ်ဗြဟ္မာတို့၏ ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်စေလို၍၊ ဘုရားဆင်းတုပျက်စီးသည်များလို...၊ သဗ္ဗညုဘုရားရုပ်တုတော်...သည်၊ ကြေးအပိဿာ ....။

(แปล) ศักราช 927 วันพุธ ขึ้น 13 คํ่า เดือนบุษย ตอนบ่าย อังคารและศุกร์อยู่ในนักษัตร์ฤกษ์ที่ 4 ติถี 11 เจ้าไชยยะสรํพญาจาผัน ณ มหานครชื่อว่าเชียงใหม่ ผู้เป็นข้าหลวงในพระเจ้าช้างเผือกเจ้าหอคำมหาธรรมราชเจ้าชีวิตเหนือเจ้าเมืองทั้งปวง (พระเจ้าบุเรงนอง) มีความประสงค์ว่าควรจะให้มีสิ่งสักการะสำหรับคนเทวดาและพราหมณ์(ตลอด) 5,000 (พรรษาของพระศาสนา) อันศักดิ์สิทธิ์จึงได้รวบรวม (?) บรรดาพระพุทธรูปที่แตกหักและนำมาหล่อ (?) รูปพระพุทธสัพพัญญูเป็นทองสัมฤทธิ์มีนํ้าหนัก 5,000 (?) วิส จบ
ศรีศุภมัสตุ จุลศักราชได้ 927 ตัว ในปีฉลูสนำกัมโพชพิสัย ไทยว่าปีดับเป้า เข้าในกัตติกามาส ศุกลปักษ์พิสัย ไทยว่าเดือนยี่ ออก 3 คํ่า พรํ่าได้วันศุกร์มิสงสัย ไทยว่าวันรวายยี ยามกลองแลง แลเป็นศุภวารวันดีอันยิ่ง จึงเจ้าทัพไชยสังรามจ่าบ้าน ผู้เป็นข้าอโนชิตแห่งสมเด็จพระธรรมิกราชาธิราชเจ้า เจ้าช้างเผือกหอคำตนประเสริฐ ลาเลิศอุตตมกว่าท้าวพระยาทั้งหลาย หมายแต่งไว้ให้อยู่รักษาพุทธศาสนาแลประชาราษฎร์ทั้งหลายในนพบุรีศรีมหานครเวียงพิงค์เชียงใหม่ยิ่ง จึงรำเพิงเถิงคุณพุทธศาสนา ใคร่หื้อพระพุทธจำเริญจึงจัด......หมายบุญราศีทั้งมวลแก่สมเด็จพระมหาเทวีเจ้าตนเป็นเหง้า (พระนางวิสุทธิเทวี) ในนพบุรีแลท้าวพระยาเสนาอามาตย์ สมณประชาราษฎร์ทั้งหลายก็หมายมีสมานฉันท์อันยิ่ง จึงจักสรุปเอายังพุทธรูปทั้งหลายหมู่เป็นจลาจลอันตรายแตกบ่หื้อย่อนเสีย? รอมเอามาหื้อเป็นพุทธรูปไว้ดังเก่าเล่า จึงจักวางกรรมการไว้แก่หมื่นหลวงเหล็ก หมื่นหลวงจ่าบ้าน หมื่นหนังสือ แลชาวจ่าบ้าน แลขุนอังวะ (ขุน)หงสาทั้งหลาย แรกตั้งไว้ในวันอัน......... นี้ไซร้เถิงเดือนบุษยมาส ไทยว่าเดือนสี่ ออกสิบสามคํ่า เม็ง...4 ไทยวันกาบเส็ด ยามตูดซ้าย ได้หล่อพุทธรูปองค์นี้ มีคณนานํ้าหนักมีพอ ๒๐๐๐๐๐๐ ทอง ลวดฉลองเบิกพระนามพระองค์นี้ ชื่อพระพุทธเมืองรายเจ้าไว้ เพื่อหื้อเป็นที่ไหว้แก่คนแลเทพดาต่อเท้าห้าพันพระวัสสาแล ด้วยเตชกุศลเจตนาอันได้สร้างพระพุทธเมืองรายองค์นี้ กับได้สร้างลำเจียงหางไสคำเป็นลำแวดพระมหาเจดีย์เจ้านี้ไซร้ เจ้าทัพไชยสังรามจ่าบ้านก็ยังตั้งปรารถนาไว้ว่า ในอัตภาวะอันนี้หื้อมีชีวิตอันยืนตามเขตแล้ว ครั้นจุติก็หื้อเกิดในสวรรค์เทวโลกเป็นต้นดาวดึงสาแลดุสิตา หื้ออยู่ตามอายุเวียงแก้ว เมื่ออริยเมไตรยาลงมาเป็นพระ หื้อข้าเกิดร่วมวันทันยาม หื้อเกิดในกระกูลอันประเสริฐคือท้าวพระยา.........ใหญ่? เมื่อใดพระตรัสสัพพัญญูแล้วขอหื้อบวชข้าด้วย ว่าเอหิภิกขุในสำนักพระเมไตรย แลรอดนิพพานกับพระพุทธเจ้าเทอญ
อาคารเสนาสนะ

วิหารหลังใหม่ สร้างแทนของเดิมที่ผุพังไป หน้าบันลวดลายพรรณพฤกษาและเทพนม ประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกาและหางหงส์ทำเป็นรูปพญานาค ประตูลงรักปิดทองทำเป็นรูปเทวดายืน ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธเมืองรายเจ้า มีภาพจิตรกรรมฝาผนังพุทธประวัติตอนตรัสรู้และเรื่องมหาเวสสันดรชาดก ฝีมือบุญปั๋น พงษ์ประดิษฐ์
เจดีย์ทรงลังกา มีฐานเขียงสี่เหลี่ยม ฐานบัวลูกแก้วสี่เหลี่ยมย่อเก็จ ชั้นมาลัยเถาเหลี่ยมซ้อนกัน 5 ชั้น องค์ระฆังทรงกลม บัลลังก์ย่อเหลี่ยม ปล้องไฉน ปลียอด และฉัตร
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ

| --- | --- |
ประเภท: หน่วยงานของรัฐ และหน่วยบริการสาธารณะ
ก่อตั้ง: 15 มกราคม พ.ศ. 2551
สำนักงานใหญ่: 145 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
บุคลากรหลัก: ณัฐวุฒิ อุปปะ (ประธานสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ)
เว็บไซต์: http://sapa.thaipbs.or.th/
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย ย่อ "ส.ส.ท." เป็นองค์กรที่เป็นตัวแทนของผู้ชมและผู้ฟังรายการในการเสนอความคิดเห็นให้เกี่ยวกับรายการและการดำเนินงานขององค์กร   นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นผู้ตรวจสอบภายในและบริการจัดการศูนย์เพื่อนไทยพีบีเอส เพื่อให้สื่อต่าง ๆ ขององค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย ตอบสนองประโยชน์และความต้องการของคนทุกกลุ่มได้อย่างชัดเจนและเป็นธรรม
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ ตามพระราชบัญญัติองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2551 เป็นตัวแทนที่หลากหลายของประชาชนจากทุกภูมิภาคทั่วประเทศ และจากกลุ่มเฉพาะต่างๆ จำนวนไม่เกิน ๕๐ คน ที่คณะกรรมการนโยบาย องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย แต่งตั้งจากผู้ผ่านกระบวนการคัดเลือกตามที่กำหนดและประกาศ
บทบาทและความรับผิดชอบของสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ

มีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายการเสนอข่าวรายการและติดตามการดำเนินงานของ ส.ส.ท. ตลอดจนการขยายฐานของผู้ใช้บริการ
ติดตามรับชมและรับฟังรายการจากทุกช่องทางสื่อของ ส.ส.ท. และนำความคิดเห็นและข้อเสนอแนะเสนอต่อคณะกรรมการบริหารหรือคณะกรรมการนโยบาย
จัดกระบวนการ กิจกรรม เพื่อการมีส่วนร่วมในการรับฟังความคิดเห็น ข้อเสนอแนะต่อรายการขององค์การ และข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเพื่อพัฒนาแนวทางการดำเนินงานของ ส.ส.ท.
ขยายเครือข่าย ฐานผู้ชมผู้ฟังรายการ เพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นต่อรายการและกิจการของ ส.ส.ท.
จัดทำรายงานความคิดเห็นและข้อเสนอแนะที่มีผลมาจากการรวบรวมรับฟังความคิดเห็นและข้อเสนอแนะในภูมิภาคและในวงกว้าง โดยวิเคราะห์และสังเคราะห์ให้ครอบคลุมประเด็นที่สะท้อนถึงคุณภาพ  มาตรฐานจริยธรรมองค์การและผลกระทบจากการนำเสนอรายการทุกไตรมาสและประจำปี เพื่อส่งมอบให้คณะกรรมการบริหารนำเสนอคณะกรรมการนโยบาย
จัดทำรายงานการดำเนินงานของสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการประจำปี และการถอดบทเรียนการทำงานของสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการในรอบปีพร้อมข้อเสนอแนะที่มีเหตุผลสนับสนุนจากข้อมูลที่รวบรวมได้ เพื่อส่งมอบให้คณะกรรมการบริหารและคณะกรรมการนโยบาย
หน้าที่อื่น ๆ ที่กฎหมายกำหนด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
รายชื่อสมาชิกสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ เก็บถาวร 2008-12-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์ สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ
บทสัมภาษณ์สภาผู้ชมฯ โดย อ.ดร.อรศรี งามวิทยาพงษ์ กรรมการนโยบาย และ คณะทำงานประสานงานการสรรหาสมาชิกสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ[ลิงก์เสีย]
รายงานงานการปฏิบัติงานฉบับรวม พ.ศ. 2552 เก็บถาวร 2011-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พรบ.องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย[ลิงก์เสีย]
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ Thai PBS[ลิงก์เสีย]
อธิการบดี มมร เข้าร่วมประชุมเสวนา"สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการทีวีไทย"[ลิงก์เสีย]
ส.ส.ท.จัดการประชุมสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ ครั้งที่ 1/2551
สรรหาสมาชิกสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการเป็นครั้งแรกของประเทศไทย[ลิงก์เสีย]
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอำนาจเจริญ

จังหวัดอำนาจเจริญ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 1 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดอำนาจเจริญมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 1 คน คือ นิพนธ์ สุทธิเดช
สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดอำนาจเจริญ คือ นางสมหญิง บัวบุตร (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2543)
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549 |
| 1 | นิพนธ์ สุทธิเดช | สมหญิง บัวบุตร |
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557 |
| 1 | บวรศักดิ์ คณาเสน | ญานีนาถ เข็มนาค |
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอุบลราชธานี

จังหวัดอุบลราชธานี มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 6 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดอุบลราชธานีมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 6 คน คือ นิรันดร์ พิทักษ์วัชระ วีระศักดิ์ จินารัตน์ วิชัย ครองยุติ อมร นิลเปรม มลิวัลย์ เงินหมื่น และ วิลาวัลย์ ตันวัฒนะพงษ์
สมาชิกวุฒิสภาสตรีชุดแรกของจังหวัดอุบลราชธานี คือ นางมลิวัลย์ เงินหมื่น และ นางวิลาวัลย์ ตันวัฒนะพงษ์ (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2543)
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549 |
| 1 | นิรันดร์ พิทักษ์วัชระ (ถูกคัดค้าน/ได้รับเลือกตั้งใหม่) | กานต์ กัลป์ตินันท์ |
| 2 | วีระศักดิ์ จินารัตน์ (ถูกคัดค้าน) | ยอดยุทธ เดชรุ่งเรือง |
| 2 | สนิท จันทรวงศ์ (แทนนายวีระศักดิ์) | ยอดยุทธ เดชรุ่งเรือง |
| 3 | วิชัย ครองยุติ | เรืองยศ โภคกุลกานนท์ |
| 4 | อมร นิลเปรม | นิทรา เทียมสุวรรณ |
| 5 | มลิวัลย์ เงินหมื่น | เพ็ญพักตร์ ศรีทอง |
| 6 | วิลาวัลย์ ตันวัฒนะพงษ์ | วิจิตร ศรีแสง |
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557 |
| 1 | ถนอม ส่งเสริม | สมชาย เหล่าสายเชื้อ |
วัดแจ้ง (จังหวัดอุบลราชธานี)

สำหรับวัดแจ้งแห่งอื่น ดูที่ วัดแจ้ง
| วัดแจ้ง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแจ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
วัดแจ้งตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2418 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2436 สร้างโดยดำริของเจ้าราชบุตร(หนูคำ) หนึ่งในคณะอาญาสี่ผู้ปกครองเมืองอุบลราชธานีในสมัยนั้น
อุโบสถ (สิม) เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2545 ซึ่งญาท่านเพ็ง (หลวงเพ็ง) ควบคุมการก่อสร้าง สันนิษฐานว่าเป็นช่างหลวงของเมืองอุบลราชธานี สิมทึบรับอิทธิพลทางภาคกลาง ก่ออิฐถือปูนขนาด 3 ห้อง มีมุขหน้าประตู ทางเข้าด้านเดียว หน้าต่าง 3 บาน กรอบหน้าต่างเป็นรังผึ้งย้อยลงมา  ต่อมา พ.ศ. 2527 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ต่อมา พ.ศ. 2530 กรรมาธิการสถาปนิกอีกสานของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พิจารณาให้รางวัลชนะเลิศการอนุรักษ์อาคารทางศาสนาดีเด่นให้แก่วัด
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง และตึก 5 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีต ปูชนียวัตถุมีพระประธานองค์ใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 2.20 เมตร สูง 3.35 เมตร ก่อด้วยอิฐถือปูน และพระประธานองค์เล็ก จำนวน 10 องค์ อุโบสถ ซึ่งกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุไว้ และมีธรรมาสน์โบราณมียอดเป็นบุษบก
รายนามเจ้าอาวาส

พระหอ พ.ศ. 2431–2440
รูปที่ 2 พระเพ็ง พ.ศ. 2440–2457
รูปที่ 3 พระมั่น พ.ศ. 2457–2467
รูปที่ 4 พระมั่น อานนฺโท พ.ศ. 2467–2478
รูปที่ 5 พระสี สนฺติปาโล พ.ศ. 2478–2489
รูปที่ 6 พระมหาสาย กิตฺติวณฺโณ พ.ศ. 2489–2504
รูปที่ 7 พระครูโอภาสศาสนกิจ พ.ศ. 2504–
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดหนองคาย

จังหวัดหนองคาย มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดหนองคายมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ นิตินัย นาครทรรพ เชิดพงษ์ อุทัยสาง และ อรัญญา สุจนิล
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ พลตำรวจตรีขจร สัยวัตร์
สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดหนองคาย คือ นางอรัญญา สุจนิล (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2543)
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
ศรีตะบุตร (2 คน) ได้แก่ พิทักษ์ ศรีตะบุตร และ อาทิตย์ ศรีตะบุตร
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549 |
| 1 | นิตินัย นาครทรรพ | พลตำรวจตรี ขจร สัยวัตร์ |
| 2 | เชิดพงษ์ อุทัยสาง | พิทักษ์ ศรีตะบุตร |
| 3 | อรัญญา สุจนิล | มารุต มัสยวาณิช |
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557 |
| 1 | พลตำรวจตรี ขจร สัยวัตร์ | อาทิตย์ ศรีตะบุตร |
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอุตรดิตถ์

จังหวัดอุตรดิตถ์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 2 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดอุตรดิตถ์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 2 คน คือ คำนวณ เหมาะประสิทธิ์ และ อนุชาติ บรรจงศุภมิตร
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายพีระศักดิ์ พอจิต
สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดอุตรดิตถ์ คือ นางนฤมล ศิริวัฒน์ (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2551)
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549 |
| 1 | คำนวณ เหมาะประสิทธิ์ | พีระศักดิ์ พอจิต |
| 2 | อนุชาติ บรรจงศุภมิตร | - |
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557 |
| 1 | นฤมล ศิริวัฒน์ | พีระศักดิ์ พอจิต |
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดหนองบัวลำภู

จังหวัดหนองบัวลำภู มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 2 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดหนองบัวลำภูมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 2 คน คือ ธวัชชัย เมืองนาง และ สามารถ รัตนประทีปพร
สมาชิกวุฒิสภาสตรีชุดแรกของจังหวัดหนองบัวลำภู คือ นางอนงค์วิชญา สาริบุตร และ นางจุรีลักษณ์ รัตนประทีปพร  (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2549)
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
รัตนประทีปพร (2 คน) ได้แก่ สามารถ รัตนประทีปพร และ จุรีลักษณ์ รัตนประทีปพร
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549 |
| 1 | ธวัชชัย เมืองนาง | อนงค์วิชญา สาริบุตร |
| 2 | สามารถ รัตนประทีปพร | จุรีลักษณ์ รัตนประทีปพร |
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557 |
| 1 | รักพงษ์ ณ อุบล | ประพาส นวนสำลี |