stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
มัจจุราชตามล่าข้าไม่สน

| มัจจุราชตามล่าข้าไม่สน |
| --- | --- |
กำกับ: นพรัตน์ พุทธรัตนมณี
อำนวยการสร้าง: เจริญ เอี่ยมพึ่งพร
นักแสดงนำ: พัสสน ศรินทุ  คาเรน คล่องตรวจโรค  ศรัณย์ สาครสิน  ธเนศ ฉิมท้วม เศรษฐา ศิระฉายา  ตูมตาม เชิญยิ้ม  อรุณ ภาวิไล
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
วันฉาย: 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541
ประเทศ: 
ภาษา: ไทย
มัจจุราชตามล่าข้าไม่สน เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกจาก ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ออกฉายในปีพ.ศ. 2541เล่าถึงผู้ชาย 4 คน
ที่เป็นเพื่อนกันแต่ยังไม่ถึงคราวตายยมทูตก็ดันมาเอาดวงวิญญาณพวกเขาไป พวกเขาจึงพยายามแก้ไขเหตุการณ์ทั้งหมด
รางวัล

รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 22 ประจำปี พ.ศ. 2541 สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม
พินาโคแกรม

พินาโคแกรม (Pinacogram) คือ การนำคำหรือกลุ่มคำมาเรียงกันให้เกิดภาพ อย่างเช่น ชื่อของบุคคล นำมาเรียงกันเป็นภาพของบุคคลนั้น ๆ หรือหลักคำสอนของพระพุทธศาสนานำมาจัดรูปแบบออกมาให้สามารถเห็นเป็นรูปพระพุทธรูปได้ โดยส่วนมากภาษาอาหรับมีการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นนี้มาก่อนแล้ว
พินาโคแกรมมาจากภาษาละติน pinacogram = pinaco(ภาพ)+ gram(อักษร)
ฝูโจว

| ฝูโจว 福州市 ฮกจิว |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
th
ที่ตั้งของนครฝูโจวในมณฑลฝูเจี้ยน
ฝูโจวที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด (หน่วยงานบริหารนครฝูโจว): 26°04′27″N 119°17′47″E﻿ / ﻿26.0743°N 119.2964°E﻿ / 26.0743; 119.2964
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: ฝูเจี้ยน
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตกู่โหลว
จำนวนเขตการปกครอง  - ระดับอำเภอ:  6 เขต, 6 อำเภอ, และ 1 นครระดับอำเภอ (2017)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: หลิน เป่าจิน (林宝金)
 • นายกเทศมนตรี: โหยว เหมิ่งจวิน (尤猛军)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 12,177 ตร.กม. (4,702 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 4,634 ตร.กม. (1,790 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2018): 1,243 ตร.กม. (480 ตร.ไมล์)
ประชากร (2017)
 • นครระดับจังหวัด: 7,660,000 คน
 • เขตเมือง (2018): 5,400,000 คน
 • ชนบท: 2,707,294
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 350000
รหัสพื้นที่: 591
รหัส ISO 3166: CN-FJ-01
GDP: 2018
 - ทั้งหมด: 785.681 พันล้านเหรินหมินปี้ 118.683 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
 - ต่อหัว: 102,569 เหรินหมินปี้ 15,494 ดอลลาร์สหรัฐ
 - เติบโต:  8.7%
ป้ายทะเบียนรถ: 闽A
ภาษาถิ่น: ภาษาหมิ่นตะวันออก สำเนียงฝูโจว
เว็บไซต์: Fuzhou.gov.cn
ฝูโจว (จีน: 福州; พินอิน: Fúzhōu) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของมณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ (ฝั่งซ้าย) ของปากแม่น้ำหมิ่น แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดของมณฑลฝูเจี้ยน จากข้อมูลสำมะโนปี 2010 ฝูโจวมีประชากร 7,115,370 คน โดยอยู่อาศัยในเมือง 4,408,076 คน คิดเป็นร้อยละ 61.95 ในขณะที่ประชากรในชนบทอยู่ที่ 2,707,294 คน คิดเป็นร้อยละ 38.05 ในปี 2015 ฝูโจวได้รับการจัดอันดับโดยสถาบันบรูกกิงส์ (Brookings Institution) ว่าเป็นเขตมหานครที่โตเร็วที่สุดเป็นอันดับ 10 ของโลก
เขตการปกครอง

นครฝูโจวแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 เขต, 1 นครระดับอำเภอ, และ 6 อำเภอ ดังนี้
ตัวเมือง
เขตกู่โหลว (จีน: 鼓楼区; พินอิน: Gǔlóu Qū)
เขตไถเจียง (จีน: 台江区; พินอิน: Táijiāng Qū)
เขตชางชาน (จีน: 仓山区; พินอิน: Cāngshān Qū)
เขตหมาเหว่ย์ (จีน: 马尾区; พินอิน: Mǎwěi Qū)
เขตจิ้นอาน (จีน: 晋安区; พินอิน: Jìn'ān Qū)
เขตฉางเล่อ (จีน: 长乐区; พินอิน: Chánglè Qū)
ชานเมืองและชนบท
อำเภอหมิ่นโฮ่ว (จีน: 闽侯县; พินอิน: Mǐnhòu Xiàn)
อำเภอเหลียนเจียง (จีน: 连江县; พินอิน: Liánjiāng Xiàn)
อำเภอหลัวเหยฺวียน (จีน: 罗源县; พินอิน: Luóyuán Xiàn)
อำเภอหมิ่นชิง (จีน: 闽清县; พินอิน: Mǐnqīng Xiàn)
อำเภอหย่งไท่ (จีน: 永泰县; พินอิน: Yǒngtài Xiàn)
อำเภอผิงถาน (จีน: 平潭县; พินอิน: Píngtán Xiàn)
นครบริวาร
นครฝูชิง (จีน: 福清市; พินอิน: Fúqīng Shì)
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประเทศจีน
รายชื่อนครในประเทศจีนเรียงตามจำนวนประชากร
ชาวฮกจิว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฝูโจว
เว็บไซต์นครฝูโจว
พระมหาเจดีย์ธรรมสถิตย์

ธรรมสถิตย์ เป็นภาษาสันสกฤต ซึ่งมีความหมายว่า “สถานที่ตั้งแห่งธรรมะ” คณะสงฆ์และคณะกรรมการ วัดป่าเลไลยก์ เห็นสมควรที่จะใช้ชื่อนี้ เพราะ วัดป่าเลไลยก์ จะได้เป็นสถานที่สถิตย์อยู่ของพระธรรมวินัยของพระพุทธเจ้า เพื่อให้ชาวพุทธผู้ศรัทธาได้เข้ามาศึกษาเล่าเรียนค้นคว้า ฝึกปฏิบัติขัดเกลาตน ที่นี้ พระมหาเจดีย์ธรรมสถิตย์ ได้ออกแบบก่อสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมไทยเป็นอนุสรณ์ของเราชาวพุทธทั้งหลายให้ได้ระลึกถึงพระพุทธเจ้าและพระธรรมคำสอนของพระองค์
ทางวัดป่าเลไลยก์จึงได้ก่อสร้างพระมหาเจดีย์ธรรมสถิตย์นี้ ถัดไปจากอุโบสถหลังเดิม แยกเป็นสัดส่วนได้ดังนี้
เจดีย์ ประดิษฐ์ไว้ซึ่งพระบรมสารีริกธาตุ
พระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์
ศาลาปฏิบัตะรรม
ห้องเรียน สำหรับผู้ที่สนใจศึกษาธรรมะ และ
ใช้เป็นห้องประชุม
ห้องสมุด
ศาลาเอนกประสงค์ ซึ่งใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา
และใช้เป็นหอฉันสำหรับพระสงฆ์และพุทธบริษัท
วัดป่าเลไลยก์ได้ทำพิธีวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) เวลา 09.09 นาฬิกา โดยท่านเจ้าคุณพระราชสิทธิมุนี ผู้ช่วยเจ้าอาวาส วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร กรุงเทพฯ และได้ทำพิธีขุดดินปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) เวลา 09.09 นาฬิกา โดยท่านเจ้าคุณธรรมวิเทศ เจ้าอาวาสวัดอานันทเมตตยาราม สิงคโปร์ และทำพิธียกฉัตรเจดีย์เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) เวลา 09.09 นาฬิกา ตามด้วยการบรรจุพระบรมสารีริกธาตุในพระมหาเจดีย์ธรรมสถิตย์
อานิสงส์ของการสร้างเจดีย์

มีผู้ค้นพบคำจารึกที่เจดีย์โบโรบูโด ที่กล่าวถึงอานิสงส์การก่อสร้างพระเจดีย์ 18 ประการดังนี้
จะได้เกิดเป็นโอรสของกษัตริย์
จะมีร่างกายสง่าภูมิฐาน
จะเป็นผู้ที่รูปสวยและมีเสน่ห์
จะเป็นผู้มีอินทรีย์แก่กล้า
จะเป็นผู้มีอำนาจและชื่อเสียง
จะเป็นผู้มีข้าทาสบริวารดี
จะเป็นผู้นำคน
จะเป็นที่พึ่งของผู้อื่น
จะเป็นผู้ที่มีกิตติศัพท์ใน 10 ทิศ
จะเป็นผู้ที่มีความสามารถในการเจรจาและโวหารพิสดาร
จะเป็นผู้ได้รับความอุปถัมภ์จากมนุษย์และเทวดา
จะเป็นผู้ที่มั่งมี
จะเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ
จะเป็นผู้มีอายุขัยยืนยาว
จะเป็นผู้ที่มีร่างกายประดุจดังเพชร
จะเป็นผู้มีลักษณะของมหาบุรุษ
จะเป็นผู้ที่เกิดแต่ในชั้นมนุษย์ สวรรค์ และพรหมโลก
จะเป็นผู้ที่บรรลุสู่สัมโพธิญาณ โดยเร็ว
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ (ประเทศไทย)

พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ (มีนักกฎหมายบางท่านเสนอให้ย่อว่า "พ.ร.ป.") ​เป็นกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญที่ตราขึ้นในรูปแบบพระราชบัญญัติ ซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยได้บัญญัติให้มีขึ้นอีกรูปแบบหนึ่งในระบบบทกฎหมายไทย พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญนั้นจะมีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดเนื้อหาสำคัญ ๆ บางประการ เช่น การเลือกตั้ง หรือจัดโครงสร้างองค์กรที่ทำหน้าที่ควบคุมตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ โดยการตรากฎหมายประเภทนี้ช่วยอำนวยมิให้ตัวบทรัฐธรรมนูญซึ่งแก้ไขได้ยากยืดยาวเกินไป ทั้งหากสังคมหนึ่ง ๆ มีสภาพแปรเปลี่ยนไป (เช่น รัฐอาจต้องเปลี่ยนรายละเอียดการออกเสียงลงคะแนนเลือกตั้ง เนื่องจากสังคมมีประชากรเพิ่มมากขึ้นหรือมีการคำนึงถึงสิทธิคนกลุ่มบุคคลบางกลุ่มเป็นพิเศษมากกว่าเคย) รัฐก็ทำเพียงแค่แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ ไม่ได้ต้องถึงขั้นแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแต่อย่างใด
ลักษณะของพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ

พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญมีลักษณะเหมือนกับพระราชบัญญัติธรรมดาทั่วไป แต่มีหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้เป็นพิเศษบางประการ ดังต่อไปนี้
การเรียกชื่อกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ ต้องเรียกว่า “พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วย... พ.ศ. ...” เช่น พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2540
การตราพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ จะกระทำได้ก็แต่เฉพาะเรื่องที่รัฐธรรมนูญฯ บังคับไว้เท่านั้น จะตราขึ้นเพื่อใช้ในเรื่องอื่น ๆ ดังเช่นพระราชบัญญัติทั่วไปไม่ได้
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 บังคับให้ตราขึ้นมี 10 ฉบับ ดังต่อไปนี้เท่านั้น ส่วนกฎหมายอื่น ๆ แม้รัฐธรรมนูญจะกำหนดให้ออกเพื่ออธิบายขยายความเพิ่มเติมได้ แต่รัฐธรรมนูญฯ ก็ไม่ถือว่าเป็นกฎหมายหรือพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2561
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2561
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2560
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2561
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พ.ศ. 2560
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยผู้ตรวจการแผ่นดิน พ.ศ. 2560
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการตรวจเงินแผ่นดิน พ.ศ. 2561
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. 2560
การตราพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญทุกฉบับต้องทำให้แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาที่รัฐธรรมนูญฯ บังคับไว้ในมาตรา 267 กล่าวคือ พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญทุกฉบับต้องทำให้แล้วเสร็จภายใน 240 วันนับแต่วันที่ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
ร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญใดที่มีการเสนอต่อรัฐสภา แล้วไม่ว่าโดยทางใดตาม มาตรา 132 ในการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาต้องมีคะแนนเสียงเห็นชอบในการที่จะให้ออกใช้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญในวาระที่สามจำนวนมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ในสภา เมื่อสภาให้ความเห็นชอบแล้ว ก่อนนำขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเพื่อลงพระปรมาภิไธยนั้น จะต้องส่งให้ศาลรัฐธรรมนูญในการพิจารณาความชอบด้วยรัฐธรรมนูญซึ่งศาลรัฐธรรมนูญต้องทำให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวัน
การคัดค้านว่าร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญมีความขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญหรือตราขึ้นโดยไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ อาจทำได้โดยศาลรัฐธรรมนูญ แต่ในการลงมติให้แก้ไขเพิ่มเติมหรือไม่ให้ความเห็นชอบ ร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญสมาชิกของทั้งสองสภารวมกันมีจำนวนไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกของแต่ละสภา ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยก่อนที่นายกรัฐมนตรีจะนำร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายเพื่อทรงลงพระปรมาภิไธย แต่ถ้าเป็นร่างพระราชบัญญัติทั่วไป ผู้เข้าชื่อต้องมีจำนวนไม่น้อยกว่า 1 ใน 10 ของจำนวนสมาชิกเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภาสซึ่งเป็นการแสดงว่ารัฐธรรมนูญต้องการให้การตรวจสอบ และควบคุมดูแลความถูกต้องของกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญทำได้ง่ายและคล่องตัวกว่าการตรวจสอบกฎหมายธรรมดา
ลักษณะที่แตกต่างจากพระราชบัญญัติธรรมดา

กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญมีลักษณะพิเศษแตกต่างจากกฎหมายธรรมดาดังนี้
การเรียกชื่อกฎหมาย ต้องเรียก "พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วย............. พ.ศ....."
การออกหรือตรากฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญทุกฉบับต้องทำให้เสร็จภายในเวลาที่กำหนด
กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ 3 ฉบับแรก จำเป็นต่อการเลือกตั้ง จึงกำหนดกรอบเวลาให้จัดทำแล้วเสร็จภายใน 240 วัน และให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเสนอได้โดยไม่ต้องมีคำรับรองของนายกรัฐมนตรี
ร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญใดที่มีการเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎร หากไม่ได้รับความเห็นชอบ คณะรัฐมนตรีอาจขอให้รัฐสภาประชุมร่วมกันเพื่อมีมติอีกครั้งก็ได้
การคัดค้านว่าร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญมีความขัดแย้งต่อรัฐธรรมนูญ อาจทำได้โดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา หรือสมาชิกของสองสภารวมกันจำนวนไม่น้อยกว่า 20 คน เข้าเสนอชื่อต่อประธานสภาผู้แทนราษฎร ประธานวุฒิสภา หรือประธานรัฐสภา แล้วแต่กรณี
ปัญหาเรื่องสถานะของพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ

กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญมีมานานแล้วในต่างประเทศ โดยเฉพาะภาคพื้นยุโรป ซึ่งกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญของไทยมีครั้งแรกในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 ซึ่งให้มีพ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญรวม 8 ฉบับ ซึ่งปัญหาเรื่องลำดับศักดิ์ของพ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญยังเป็นที่ถกเถียงกันเรื่อยมา เพราะหากพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ ในทางกฎหมายนั้นเมื่อรัฐธรรมนูญถูกยกเลิกก็ย่อมทำให้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ ถูกยกเลิกด้วย แต่ปัญหาดังกล่าวก็ยังไม่คลี่คลายแม้ในช่วงรัฐประหารที่ผ่านมา
ซึ่งจุดที่ชี้ให้เห็นว่าระหว่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญกับ พระราชบัญญัติธรรมดานั้นต่างกัน ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540กระบวนการตราพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญเหมือนกับการตราพระราชบัญญัติธรรมดา ทำให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญในคำวินิจฉัยที่ 3-5/2550 เรื่องยุบพรรคไทยรักไทยวินิจฉัยว่าเมื่อกระบวนการตราพระราชบัญญัติและกระบวนการตราพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญเหมือนกัน พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญจึงมีศักดิ์เท่ากฎหมายธรรมดา
ต่อมาในรัฐธรรมนูญปี 2550 ให้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญทั้งหมด 9 ฉบับ โดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา 138 – 141 โดยแก้ไขใหม่ทั้งหมด อันเป็นข้อสังเกตว่าหากผู้ร่างประสงค์จะให้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญมีศักดิ์เท่าพระราชบัญญัติจริง จะไม่มีการแก้ไขในส่วนนี้ แต่เจตนารมณ์ของผู้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ก็เพื่อแก้ปัญหาข้อถกเถียงทั้งหมด เกี่ยวกับลำดับศักดิ์ของรัฐธรรมนูญ
สถานะในปัจจุบันของพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ

ปัจจุบันหลักการเกี่ยวกับพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญของไทยได้เปลี่ยนไปแล้วเนื่องจากรัฐธรรมนูญฉบับนี้กำหนดกระบวนการ ตรากฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญไว้เป็นพิเศษต่างจากรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 อยู่ 4 ประการ ดังนี้
ผู้มีอำนาจเสนอร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญอยู่ใน มาตรา 131 คือ คณะรัฐมนตรี โดยข้อเสนอแนะของศาลรัฐธรรมนูญ ศาลฎีกา หรือองค์กรอิสระที่เกี่ยวข้อง และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งต่างจากการตราพระราชบัญญัติธรรมดา คือ ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 10,000 คน เสนอได้แต่พระราชบัญญัติธรรมดา
ร่างพระราชบัญญัติธรรมดา ถ้าเป็นร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวกับการเงินจะเสนอได้ต่อเมื่อมีคำรับรองของนายกรัฐมนตรีตามมาตรา 142 วรรคสอง แต่ถ้าเป็นพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ แม้เป็นกฎหมายเกี่ยวกับการเงินก็เสนอได้โดยที่ไม่ต้องมีคำรับรองของนายกรัฐมนตรีตามมาตรา 140
การลงมติให้ความเห็นชอบพระราชบัญญัติธรรมดาใช้คะแนนเสียงข้างมากธรรมดา แปลว่าว่าสภา 400 คน เข้าประชุม 200 เห็นชอบ 101 คนก็ใช้ได้ แต่พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญตามมาตรา 140 วาระแรกและวาระที่สองใช้เสียงข้างมากธรรมดา แต่วาระที่สามใน 140 (2) ต้องใช้คะแนนมากกว่ากึ่งหนึ่งของสมาชิกเท่าที่มีอยู่ทั้งหมดของแต่ละสภา นั่นแปลว่า ถ้าสภา 400 คนต้องได้ 201 คนไม่ว่าจะเข้าประชุมกี่คนก็ตาม และถึงแม้ผ่านสภาผู้แทนฯ มาแล้ว วุฒิสภา 150 คนหากโหวตเห็นชอบแค่ 75 คน ก็อาจทำให้ร่างตกไปได้
ถ้าเป็นร่างพระราชบัญญัตินั้น รัฐธรรมนูญไม่ได้บังคับให้ต้องส่งร่างให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัย แต่อาจเสนอให้วินิจฉัยได้ ตามมาตรา 154 แต่พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญมาตรา 141 บังคับให้ส่งร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่สภาเห็นชอบแล้วให้ศาลรัฐ ธรรมนูญพิจารณาความชอบด้วยรัฐธรรมนูญใน 30 วัน
พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ อับดุลละบุตร)

พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ อับดุลละบุตร) (มลายู: Nik Wok Abdullaputra) เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 7 และเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนสุดท้ายก่อนมีการปฏิรูปการปกครองเป็นมณฑลเทศาภิบาล
| พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ อับดุลละบุตร) |
| --- | --- |
สุสาน: ป่าหลวง ตำบลยามู อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี
สัญชาติ: มลายู
ตำแหน่ง: เจ้าเมืองยะหริ่ง
บิดามารดา: พระยาพิบูลเสนานุกิจ (นิเมาะ) (บิดา)
ประวัติ

พระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) เป็นบุตรของพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) กับนางนิมายอ ครั้นพระยายะหริ่ง (นิเมาะ) ถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าแต่งตั้งพระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) เป็นพระยายะหริ่ง ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ) ได้สร้างวังยะหริ่งขึ้นใหม่ว่าราชการเมือง อยู่ตรงกันข้ามกับวังของพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ)  ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าพระราชทานนามสกุล "อับดุลละบุตร"
ภายหลังจากการปฏิรูปการปกครองเป็นมณฑลเทศาภิบาล เมืองยะหริ่งมีฐานะเป็นอำเภอขึ้นกับจังหวัดปัตตานี พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ) ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสายบุรี จนกระทั่งปี พ.ศ. 2474 จังหวัดสายบุรีได้ถูกยุบลงเป็นอำเภอสายบุรีขึ้นกับจังหวัดปัตตานี นิโวะจึงได้พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสายบุรี และได้กลับมาอยู่ที่วังยะหริ่ง และถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2484
บุตร-ธิดา

พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ) มีบุตรธิดา 6 คน ได้แก่
พระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) พระอัยกาของพระราชินีเติงกูอานิสแห่งรัฐกลันตัน
ตนกูไซนับ อัลยุฟรี
ตนกูบือเซาะ อัลยุฟรี
ตนกูบราเฮม (บันเทิง อับดุลบุตร)
ตนกูมะหะหมัด (พยงค์ อับดุลบุตร)
ตนกูเยาะ (ขนิษฐา อัลอิดรุส)
พระยาพิบูลเสนานุกิจ (นิเมาะ)

พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) (มลายู: Nik Moh) เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 6 ในช่วงปี พ.ศ. 2427-2451 ชาวเมืองเรียกว่ารายาสะแต (สุลต่าน) ต้นตระกูล "อับดุลละบุตร" ได้ปกครองเมืองยะหริ่งต่อจากพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) ซึ่งเป็นพี่ชายต่างมารดา
| พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) |
| --- | --- |
เกิด: วังยะหริ่ง(นิยูโซฟ)
สุสาน: ป่าหลวง ตำบลยามู อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี
สัญชาติ: มลายู
ตำแหน่ง: เจ้าเมืองยะหริ่ง
บุตร: 14 คน
บิดามารดา: พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) (บิดา)
ประวัติ

พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) เป็นบุตรคนที่สองของพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) อดีตเจ้าเมืองปัตตานีและเจ้าเมืองยะหริ่ง ครั้นพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) ผู้เป็นพี่ชายถึงแก่พิราลัย ได้แต่งตั้งนิเมาะผู้น้องเป็นพระยายะหริ่งแทนได้รับบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม" เจ้าเมืองยะหริ่ง ต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี" ในตำแหน่งจางวางกำกับราชการเมืองยะหริ่ง และได้แต่งตั้งพระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) บุตรชายเป็น "รายามุดา" นอกจากนี้ยังได้แต่งตั้งบุตรชายเป็นกรรมการที่ปรึกษาเมืองยะหริ่งดังนี้ พระสุนทรรายา (นิโซะ) หลวงประชาภิบาล (นิแว) หลวงบุรานุมัติการ (นิตีมุง) ขุนอภิบาลบุรีรักษ์ (กูปัตตารอ) ขุนสิริบำรุง (นิแม) และพระวิเศษวังษา (นิกูวง) บุตรพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) โดยได้สร้างวังขึ้นใหม่ว่าราชการเมือง ห่างจากวังของพระยายะหริ่ง(นิตีมุง) ลงไปทางทิศใต้ประมาณหกเส้นเศษ ในสมัยนิเมาะปกครองเมืองยะหริ่งได้สร้าง "มัสยิดยามู" ตรงข้ามที่ว่าการอำเภอยะหริ่งในปัจจุบัน เมื่อพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) ถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าแต่งตั้งพระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) เป็นพระยายะหริ่งแทน ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม
บุตร-ธิดา

พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) มีบุตร-ธิดา 14 คน ดังนี้
1. พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ อับดุลละบุตร) เจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 7 เป็นเจ้าเมืองคนสุดท้าย
2. พระสุนทรรายา (นิโซะ)
3. หลวงประชาภิบาล (นิแว)
4. หลวงบุรานุมัติการ (นิตีมุง)
5. ขุนอภิบาลบุรีรักษ์ (กูปัตตารอ)
6. ขุนสิริบำรุง (นิแม) ศึกษาธิการอำเภอยะหริ่ง
7. หะยีนิเต๊ะ
8. นิเดร์
9. นิแม๊ะ
10. ตวนสปีเย๊าะ
11. นิบูงอ
12. นิเล๊าะ
13. กูสปีเย๊าะ หนึ่งในบุตรสาวคือ กูอามีนะห์ได้อภิเษกสมรสกับเต็งกูลักษามณา แห่งรัฐสลังงอร์
14. กูลาโบ๊ะ เสกสมรสกับหลวงรายาภักดี(ตวนลือเบะห์) ผู้ช่วยราชการเมืองรามัน บุตรของพระยารัตนภักดีศรีราชบดินทร์สุรินทรวิวังศา (ตวนยากง) เจ้าเมืองรามัน
มัสยิดยามูสร้างโดย พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ)
สุสานพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ)
ประเทศแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศแอฟริกาใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกาใต้เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน  คน ใน  ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแอฟริกาใต้ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| Ronald Rakaku | 100 m | 11.72 | 25 qC | Did not start | Did not start |
ดูเพิ่ม

ประเทศแอฟริกาใต้ในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาแอฟริกาใต้ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน