stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขตมหานครไทเป–จีหลง

| เขตมหานครไทเป–จีหลง |
| --- | --- |
เขตมหานคร
ทิวทัศน์กรุงไทเป

พิกัด: 25°2′N 121°38′E﻿ / ﻿25.033°N 121.633°E﻿ / 25.033; 121.633
ประเทศ:  สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) 
เมืองหลัก: ไทเป
พื้นที่
 • รวมปริมณฑล: 2,457.13 ตร.กม. (874.59 ตร.ไมล์)
ประชากร (สิ้นเดือนมกราคม 2019)
 • รวมปริมณฑล: 7,034,084 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 2,862.7 คน/ตร.กม. (8,042.7 คน/ตร.ไมล์)
เขตมหานครไทเป–จีหลง (จีน: 臺北基隆都會區; พินอิน: Táiběi-Jīlóng Dūhùiqū) หรือเรียกโดยทั่วไปว่า ภูมิภาคไทเปและปริมณฑล (จีน: 大臺北地區; พินอิน: Dà Táiběi Dìqū) เป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไต้หวัน ประกอบด้วย 3 เขตการปกครอง ได้แก่ นครไทเป นครซินเป่ย์ และนครจีหลง ภูมิภาคนี้ครอบคลุมพื้นที่ 2,457.13 ตารางกิโลเมตร (948.70 ตารางไมล์) และมีประชากร 7,034,084 คนในปี 2019 เป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากที่สุดและหนาแน่นที่สุดในไต้หวัน โดยชาวไต้หวัน 1 ใน 3 อาศัยและทำงานอยู่ที่นี่ ในบางแหล่งข้อมูล บ้างถือว่านครเถาหยวนเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครในขอบเขตที่กว้างขึ้น บ้างก็ถือว่าเป็นอีกหนึ่งเขตมหานครที่อยู่ติดกัน ซึ่งมีชื่อว่า เขตมหานครเถาหยวน–จงลี่
ภูมิภาคนี้เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม การศึกษา และการปกครองของไต้หวัน ภูมิภาคนี้ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการค้า การเงิน สื่อ ศิลปะ แฟชั่น การวิจัย เทคโนโลยี การศึกษา และความบันเทิงในภูมิภาค ด้วยความที่เป็นศูนย์กลางทางการทูต จึงเป็นที่ตั้งของสถานกงสุลและสถานทูตทั้งหมดในไต้หวัน และด้วยอำนาจทางเศรษฐกิจ ทำให้ภูมิภาคนี้เป็นศูนย์กลางการค้าและการเงินชั้นนำของประเทศ
ไทเปเป็นส่วนหนึ่งของเขตอุตสาหกรรมไฮเทคที่สำคัญ มีรถไฟ ทางหลวง สนามบิน และรถประจำทางเชื่อมต่อไทเปกับทุกส่วนของเกาะ เขตมหานครนี้มีสนามบินให้บริการสองแห่ง ได่แก่ ท่าอากาศยานซงชาน และท่าอากาศยานนานาชาติเถาหยวน
คำจำกัดความ

| ชื่อเขตการปกครอง | ประชากร (31 มกราคม 2019) | พื้นที่ (ตร> กม.) | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- |
| นครไทเป | 2,666,908 | 271.80 | 9,812.0 |
| นครซินเป่ย์ | 3,997,189 | 2,052.57 | 1,947.4 |
| นครจีหลง | 369,987 | 132.76 | 2,786.9 |
| เขตมหานครไทเป–จีหลง | 7,034,084 | 2,457.13  | 2,862.7 |
| นครเถาหยวน | 2,223,733 | 1,220.95 | 1,821.3 |
| เขตมหานครไทเป–จีหลง–เถาหยวน | 9,257,817 | 3,678.08  | 2,517.0 |
รายงานระหว่างประเทศบางฉบับถือว่าไทเป–จีหลง–เถาหยวน (臺北基隆桃園都會區; Táiběi–Jīlóng–Táoyuán Dūhùiqū) เป็นเขตมหานครหนึ่งโดยสมบูรณ์อย่างแท้จริง
ภูมิศาสตร์

ใจกลางของเขตมหานครไทเป–จีหลงตั้งอยู่ในแอ่งไทเป นครไทเปทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของเขตมหานครโดยมีรัฐบาลไต้หวันและย่านการค้าที่สำคัญตั้งอยู่
ภูมิศาสตร์ > การแบ่งเขตทางภูมิศาสตร์

เขตมหานครนี้ประกอบด้วยนครไทเป นครจีหลง และนครซินเป่ย์ (นครซินเป่ย์มีอาณาเขตล้อมรอบทั้งไทเปและจีหลง) การแบ่งเขตทางภูมิศาสตร์มีการระบุไว้ดังต่อไปนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ตะวันออกเฉียงเหนือ ในนครซินเป่ย์: Linkou  Luzhou  Sanchong  Taishan  Xinzhuang  Wugu |  เหนือ ในนครซินเป่ย์: Bali  Sanzhi  Shimen  Tamsui  ในนครไทเป: Beitou  Shilin |  ตะวันออก ในนครจีหลง: Anle  Nuannuan  Qidu  Ren'ai  Xinyi  Zhongshan  Zhongzheng  ในนครไทเป: Nangang  Neihu  ในนครซินเป่ย์: Gongliao  Jinshan  Pingxi  Ruifang  Shuangxi  Wanli  Xizhi |
|  ตะวันตกเฉียงใต้ ในนครซินเป่ย์: Banqiao  Sanxia  Shulin  Tucheng  Yingge |  กลาง ในนครไทเป: Da'an  Datong  Songshan  Wanhua  Xinyi  Zhongshan  Zhongzheng |  ตะวันออก ในนครจีหลง: Anle  Nuannuan  Qidu  Ren'ai  Xinyi  Zhongshan  Zhongzheng  ในนครไทเป: Nangang  Neihu  ในนครซินเป่ย์: Gongliao  Jinshan  Pingxi  Ruifang  Shuangxi  Wanli  Xizhi |
|  ตะวันตกเฉียงใต้ ในนครซินเป่ย์: Banqiao  Sanxia  Shulin  Tucheng  Yingge |  ใต้ ในนครไทเป: Wenshan  ในนครซินเป่ย์: Shenkeng  Shiding  Wulai  Xindian  Yonghe  Zhonghe |  ตะวันออก ในนครจีหลง: Anle  Nuannuan  Qidu  Ren'ai  Xinyi  Zhongshan  Zhongzheng  ในนครไทเป: Nangang  Neihu  ในนครซินเป่ย์: Gongliao  Jinshan  Pingxi  Ruifang  Shuangxi  Wanli  Xizhi |
เศรษฐกิจ

ผลิตภัณฑ์มวลรวมต่อหัว (PPP) ของเขตมหานครไทเป–จีหลงประจำปี 2014 อยู่ที่ 46,102 ดอลลาร์สหรัฐ
การขนส่ง > ทางราง

เขตมหานครไทเป–จีหลงให้บริการโดยเส้นทางของสำนักงานการรถไฟไต้หวัน (สายตะวันตก) และรถไฟความเร็วสูงไต้หวัน ซึ่งเชื่อมต่อพื้นที่กับทุกส่วนของเกาะ
การขนส่ง > ขนส่งมวลชน

บทความหลัก: รถไฟใต้ดินไทเป
สำหรับการขนส่งสาธารณะ มีรถไฟขนส่งมวลชนเร็วไทเปที่ให้บริการในไทเปและซินเป่ย์ ซึ่งมีผู้โดยสารมากกว่า 2 ล้านคนต่อวัน 
และมีเพียงรถไฟรางเบาตั้นไห่เท่านั้นที่ดำเนินการโดยรถไฟขนส่งมวลชนเร็วซินเป่ย์ นอกจากนี้ยังมี รถไฟขนส่งมวลชนเร็วท่าอากาศเถาหยวน ซึ่งเชื่อมต่อนครไทเป ซินเป่ย์ และเถาหยวน เข้ากับสนามบินนานาชาติเถาหยวน
การขนส่ง > ทางอากาศ

ในพื้นที่นี้มีท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวนให้บริการสำหรับเที่ยวบินระหว่างประเทศ ในขณะที่ท่าอากาศยานไทเปซงชานให้บริการสำหรับเที่ยวบินภายในประเทศ อีกทั้งยังมีเที่ยวบินระหว่างประเทศไปยังโตเกียวและโซล รวมทั้งเที่ยวบินข้ามช่องแคบ
การขนส่ง > รถประจำทาง

ในเขตมหานครนี้มีระบบรถประจำทางให้บริการ คือ ระบบรถโดยสารร่วมไทเป
ดูเพิ่ม

เขตการปกครองของไต้หวัน
ภูมิศาสตร์ไต้หวัน
ชานชาลาของสถานีศาลาว่าการนครไทเป ในระบบรถไฟใต้ดินไทเป
เรื่องสั้นอย่างสั้น

เรื่องสั้นอย่างสั้น (Flash fiction) เป็นรูปแบบการเขียนเรื่องสั้นรูปแบบหนึ่ง ที่มีความสมบูรณ์ในตัวเอง โดยมีความยาวไม่เกิน 1500 คำ ในบางครั้งอาจจะเขียนสั้นมากๆ ไม่เกิน 10 คำ โดยทั่วไปจะนิยมเขียนที่ความยาวประมาณ 250-1000 คำ  มีชื่อเรียกอื่นๆ ว่า sudden fiction, microfiction, micro-story, postcard fiction หรือ short short story
งานเขียนเรื่องหนึ่งที่อาจนับเป็นเรื่องสั้นอย่างสั้นได้ คือ นิทานอีสป ที่เขียนขึ้นตั้งแต่ ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล 
ปัจจุบันกำลังเป็นที่นิยมเนื่องจากการใช้งานอินเทอร์เน็ต และมีนิตยสารหลายฉบับที่ตีพิมพ์เรื่องสั้นประเภทนี้ บางครั้งมีการประกวดการเขียน โดยกำหนดจำนวนคำไว้อย่างแน่นอน
เรื่องสั้นอย่างสั้นที่มีชื่อเสียง คือ เรื่องขนาดความยาว 6 คำ ของ เออร์เนสต์ เฮมมิงเวย์  และขนาดความยาว 10 คำของ อาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก
For sale: baby shoes, never worn.
God said, 'Cancel Program GENESIS.' The universe ceased to exist.
เชิงอรรถ

↑  เฮมมิงเวย์ เขียนขึ้นในช่วงทศวรรษ 1920 เมื่อเขาพนันกับเพื่อนเป็นเงินสิบดอลลาร์ว่า สามารถเขียนนิยายได้จบสมบูรณ์ใน 6 คำ
↑  flash fiction ของอาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก ครั้งแรกเขาตั้งใจจะเขียนที่ความยาว 6 คำ แต่เขียนได้ที่ความยาว 10 คำ เขาปฏิเสธที่จะตัดทอนให้เหลือเพียง 6 คำ
แหล่งข้อมูลอื่น

การเขียนเรื่องสั้นอย่างสั้น ( Flash Fiction ) จาก www.forwriter.com
เฮนรี อาร์เทอร์ เบลก

| เฮนรี อาร์เทอร์ เบลก |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 มกราคม ค.ศ. 1840(1840-01-08)
เสียชีวิต: 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918(1918-02-23) (78 ปี)
บุพการี: ปีเตอร์ เบลก (บิดา)

เซอร์ เฮนรี อาเทอร์ เบลก(อังกฤษ: Henry Arthur Blake ; 8 มกราคม 1840 - 23 กุมภาพันธ์ 1918) ข้าหลวง ชาวบริติช ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการเกาะฮ่องกง คนที่ 12 ในอาณานิคมของบรีเตน (อังกฤษ) ระหว่าง ค.ศ. 1898 ถึง 1903 หรือตรงกับ พ.ศ. 2441 ถึง 2446 เป็นเวลาทั้งสิ้น 5 ปี
ประวัติ

เซอร์ เฮนรี อาร์เทอร์ เบลก เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1840 หรือตรงกับ พ.ศ. 2383 ที่ ลิเมอริก ไอร์แลนด์ เป็นบุตรชายของ ปีเตอร์ เบลก สารวัตรแห่งกรมตำรวจหลวงไอร์แลนด์ และ เจน เลน
เขาเริ่มทำงานในตำแหน่งเสมียนของ ธนาคารแห่งชาติไอร์แลนด์ แต่ทำงานได้เพียง 18 เดือนก็ตัดสินใจลาออกและเริ่มต้นการเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจของกรมตำรวจหลวงไอร์แลนด์ ใน ค.ศ. 1857 หรือตรงกับ พ.ศ. 2400. และได้เป็นผู้ตรวจการพิเศษในอีก 2 ปีต่อมา. ใน ค.ศ. 1876 ตรงกับ พ.ศ. 2419 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาประจำเมือง Tuam ทางตะวันตกของไอร์แลนด์เขาได้รับการจดบันทึกว่าเป็นผู้ที่ ฉลาด สุขุม รอบคอบ และกระตือรือร้น. ใน ค.ศ. 1882 หรือตรงกับ พ.ศ. 2425 เขาได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้พิพากษาพิเศษ
เบลกได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการเกาะฮ่องกง เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 โดยดำรงตำแหน่งจนถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2446 ห้าเดือนก่อนที่เขาจะมาถึงฮ่องกง รัฐบาลอังกฤษได้ทำการเจรจาข้อตกลงกับรัฐบาลชิง ซึ่งเช่าดินแดนใหม่ให้กับฮ่องกงของอังกฤษเป็นระยะเวลา 99 ปี ในระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการเกาะฮ่องกง เบลกส่งผู้บริหารอาณานิคมไปยังดินแดนใหม่เพื่อควบคุมกลุ่มปุนติในท้องถิ่น กลุ่มต่างๆ ต่อต้านการยึดครองดินแดนใหม่ของอังกฤษ ส่งผลให้เกิดสงครามหกวันปะทุขึ้น กองกำลังอินเดียส่วนใหญ่ภายใต้การบังคับบัญชาของนายทหารบกอังกฤษ วิลเลียม แกสคอยน์ สามารถเอาชนะกลุ่มปุนติได้ โดยเบลกใช้นโยบายความร่วมมือที่เป็นมิตรเพื่อป้องกันปัญหาเพิ่มเติม และอนุญาตให้พวกเขารักษากฎหมายและประเพณีดั้งเดิมในเรื่องมรดกที่ดิน การใช้ที่ดิน และการแต่งงาน
เบลกเดินทางออกจากฮ่องกงทันทีหลังจากที่เขาเข้าร่วมการวางศิลาฤกษ์ของอาคารศาลฎีกา (สภานิติบัญญัติแห่งฮ่องกง ตั้งแต่ปี 2528 ถึง 2554) เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2446
เบลกได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งศรีลังกา (บรีติชซีลอน) คนที่ 19 เมื่อสิ้นสุดการดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการในฮ่องกงในปี พ.ศ. 2446 และเขาดำรงตำแหน่งดังกล่าวจนถึงปี พ.ศ. 2450 จึงเป็นตำแหน่งสุดท้ายของเขาในการบริหารอาณานิคมของอังกฤษ เบลคที่เพิ่งเกษียณอายุใหม่ทำให้จอร์จ มอร์ริสันประทับใจกับความขมขื่นของเขาที่ไม่ลงสมัครรับตำแหน่งองคมนตรีด้วยความขอบคุณสำหรับการบริการสาธารณะตลอด 41 ปีของเขา
พระราชนิพนธ์ไกลบ้าน

ในพระราชนิพนธ์ไกลบ้านซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้กล่าวถึง เซอร์ เฮนรี อาร์เทอร์ เบลก เป็นครั้งแรกในพระราชหัตถเลขาฉบับที่ 3 คืนที่ 14 วันอังคารที่ 9 เมษายน ร.ศ. 126 ตรงกับ พ.ศ. 2450 ดังใจความตอนหนึ่งว่า
เวลาบ่าย ๔ โมงเรือเข้าในเบรกวอเตอ มีเรือรบอังกฤษสลุดลำหนึ่ง เรือยังไม่ทันจอด พวกดำน้ำหัวมันเหลืองเหมือนพวกเอเดน สิเกรตารีเจ้าเมืองกับกงสุลเยอรมันลงมาหา เอาเรือเจ้าเมืองลงมารับไปขึ้นท่า มีพระมารับประมาณ ๑๒ องค์สวดมหาการุณิโก ได้ยืนฟังจนจบแล้วเลยไปขึ้นรถ ตรงไปกวีนซเฮาส์ทีเดียว เจ้าเมืองคนนี้ ชื่อเซอเฮนรีอาเทอเบลก เดิมเปนเจ้าเมืองฮ่องกง เคยรับลูกโตเมื่อกลับจากยุโรป
เอ็ม. แชโดวส์

| เอ็ม>  แชโดวส์ |
| --- | --- |
เอ็ม. แชโดวส์ ในปี 2011
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: แมทธิว ชาลส์ แซนเดอส์
รู้จักในชื่อ: เอ็ม. แชโดวส์, แมตต์ แชโดวส์
เกิด:  (1981-07-31) กรกฎาคม 31, 1981 (43 ปี)
ที่เกิด: ฮันติงตันบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ฮาร์ดร็อก, เฮฟวีเมทัล, ฮาร์ดคอร์พังก์, เมทัลคอร์, อัลเทอร์เนทีฟเมทัล
อาชีพ: นักดนตรี, นักแต่งเพลง, นักร้อง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง, เปียโน, คีย์บอร์ด, กีตาร์, กีตาร์เบส, เครื่องสังเคราะห์เสียง, ออร์แกน
ช่วงปี: ค.ศ. 1999–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: วอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์, กูดไลฟ์เรเคิดดิงส์, โฮปเลสเรเคิดส์
สมาชิกของ: อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
นักดนตรี
แมทธิว ชาลส์ แซนเดอส์ (อังกฤษ: Matthew Charles Sanders) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เอ็ม. แชโดวส์ (อังกฤษ: M. Shadows) เกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 ที่ฮันติงตันบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย เขาเป็นนักร้องนำ นักแต่งเพลง และสมาชิกก่อตั้งของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอเมริกันชื่อ อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
ประวัติ

เอ็ม. แชโดวส์ เริ่มต้นร้องเพลงในสมัยที่เขายังเป็นเด็ก และต่อมาได้สนใจในแนวดนตรีร็อกและเริ่มเล่นกีตาร์ รวมถึงเปียโนด้วย เขาร่วมงานกับวงดนตรีแนวพังก์ร็อกที่ชื่อ "ซักเซสฟูลเฟเลียร์" หลังจากนั้นมา เขาได้ก่อตั้งวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ในปี ค.ศ. 1999 ด้วยกันกับเพื่อนสมัยเรียนโรงเรียนมัธยม แซกกี เวนเจนซ์, เดอะเรฟ และ แมตต์ เวนดต์
ในช่วงอัลบั้มแรก เพลงส่วนใหญ่ค่อนข้างหนัก มีการแผดเสียงในเพลงมาก จึงยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในวงกว้าง แต่ในที่สุดผลงานของพวกเขาก็เริ่มเป็นที่แพร่หลาย ตั้งแต่ที่ เอ็ม. แชโดวส์ ได้ให้สัมภาษณ์กับนิตยสารรีวอลเวอร์ ว่าเส้นเสียงของเขามีปัญหา หรือเส้นเลือดในลำคอแตก การที่จะรักษาเส้นเสียงนี้ให้ดีขึ้น เขาจะต้องไม่แผดเสียงอย่างน้อย 5 ปี พวกเขาจึงจำเป็นจะต้องเปลี่ยนแนวเพลง
ผลงาน > อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์

บทความหลัก: รายชื่อผลงานของอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
Sounding the Seventh Trumpet (2001)
Waking the Fallen (2003)
City of Evil (2005)
Avenged Sevenfold (2007)
Nightmare (2010)
Hail to the King (2013)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ |
| --- | --- |
 เอ็ม. แชโดวส์  แซกกี เวนเจนซ์  ซินนิสเตอร์ เกตส์  จอห์นนี ไครสต์  บรุกส์ แวกเกอร์แมน แอริน อิเลไฮ  เดอะเรฟ  แมตต์ เวนดต์  จัสติน เซน  เดเมียน แอช 
สตูดิโออัลบั้ม:  ซาวน์ดิงเดอะเซเวนท์ทรัมเปต  เวกกิงเดอะฟอลเลน  ซิตีออฟอีวิล  อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์  ไนต์แมร์  เฮลทูเดอะคิง  เดอะสเตจ  ไลฟ์อิสบัตอะดรีม... 
วิดีโอ:  ออลเอ็กเซส  ไลฟ์อินดิแอลบีซีแอนด์ไดมอนส์อินเดอะรัฟ 
อีพี:  วอร์มเนสออนเดอะโซล  เวลคัมทูเดอะแฟมิลี 
ซิงเกิล:  "วอร์มเนสออนเดอะโซล"  "อันโฮลีคอนเฟสชันส์"  "เบิร์นอิตดาวน์"  "แบตคันทรี"  "บีสต์แอนด์เดอะฮาร์ลอต"  "ซีซเดอะเดย์"  "วอล์ก"  "คริทิคัลอักเคลม"  "ออลโมสต์อีซี"  "แอฟเตอร์ไลฟ์"  "เดียร์ก็อด"  "สกรีม"  "ไนต์แมร์"  "เวลคัมทูเดอะแฟมิลี"  "โซฟาร์อะเวย์"  "นอตเรดีทูดาย"  "เบรีด์อะไลฟ์"  "แคร์รีออน"  "เฮลทูเดอะคิง"  "เชเพิร์ดออฟไฟเออร์"  "ดิสมีนส์วอร์"  "เดอะสเตจ" 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  ผลงาน  วอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์  โฮปเลสเรเคิดส์  กูดไลฟ์เรเคิดดิงส์  แคปิตอลเรเคิดส์ 
   หมวดหมู่:อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ 
| [[วิกิพีเดีย:|ข้อมูลบุคคล]] |
| --- | --- |
ชื่อ: Shadows, M.}
ชื่ออื่น: 
รายละเอียดโดยย่อ: American musician
วันเกิด: July 31, 1981
สถานที่เกิด: 
วันตาย: 
สถานที่ตาย:
เฮนรี ฮิววิต

เฮนรี ชาร์ล ฮิววิต (28 ธันวาคม 1885 – 23 สิงหาคม 1968) เป็นนักแสดงชายชาวอังกฤษ
ผลงาน

Henry VIII (1911)
The School for Scandal (1930)
Stamboul (1931)
Madame Guillotine (1931)
The Written Law (1931)
Betrayal (1932)
The First Mrs. Fraser (1932)
Admirals All (1935)
Rembrandt (1936)
The High Command (1938)
Old Iron (1938)
Just like a Woman (1939)
Sailors Three (1940)
The Black Sheep of Whitehall (1942)
The Day Will Dawn (1942)
London Belongs to Me (1948)
Train of Events (1949)
Happy Go Lovely (1951)
Scrooge (1951)
Emergency Call (1952)
Where's Charley? (1952)
Top Secret (1952)
John Wesley (1954)
Now and Forever (1956)
The Naked Truth (1957)
แหล่งข้อมูลอื่น

เฮนรี ฮิววิต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แถบปิดแผล

ตัวอย่างแถบปิดแผลทั่วไป (ด้านหน้า)
(ด้านหลัง)
(เปิดออกแสดงถึง ส่วนสัมผัสแผล และส่วนยึดติด)
แถบปิดแผล คือ ผลิตภัณฑ์ทำแผลสำเร็จรูป สำหรับปฐมพยาบาลบาดแผล มักเป็นแผลขนาดเล็กที่เลือดหยุดไหลแล้ว
แถบปิดแผล ยี่ห้อแรกในโลกคือ แบน-เอด (Band-Aid) ผลิตโดย จอห์นสันแอนด์จอห์นสัน 
ซึ่งเป็นชื่อทางการค้าที่ติดหู นิยมใช้เรียกแทนชื่อผลิตภัณฑ์ ในสหรัฐอเมริกา อินเดีย แคนาดา ออสเตรเลีย
ขณะที่ยี่ห้อแรกในประเทศไทยคือ ปลาสเตอร์ หรือ ปลาสเตอร์ยา (Plaster) ซึ่งกลายเป็นชื่อทางการค้าที่ติดหู นิยมเรียกแทนชื่อผลิตภัณฑ์เช่นกัน 
รวมถึงในประเทศอื่น เช่น สหราชอาณาจักร นิวซีแลนด์ มาเลเซีย สิงคโปร์ แอฟริกาใต้ (ในประเทศอื่นยังรวมถึงชื่อยี่ห้อที่เรียกใกล้เคียง เช่น sticking plaster หรือ Elastoplast)
ในหลายวัฒนธรรม รูปหรือคำที่เกี่ยวกับแถบปิดแผล ยังเป็นภาษาสัญลักษณ์สื่อความมหายถึง การได้รับบาดเจ็บ หรือการรั่วซึม 
เช่น "Band-aid solutions were used to fix the leak" ("สารละลายปิดแผลใช้เคลือบแก้ปัญหาการรั่วซึม")
ประวัติ

เอิร์ล ดิกสัน (Earle Dickson) ลูกจ้างของ จอห์นสันแอนด์จอห์นสัน ประดิษฐ์แถบปิดแผลขึ้นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1921) 
เพื่อภรรยาของเขาคือ โจเซฟิน ซึ่งมักมีดบาดขณะทำครัว
เดิมที ผลิตภัณฑ์ต้นแบบ เขาประดิษฐ์ขึ้นเพื่อให้ภรรยาของเขา ได้ใช้แต่งแผลของเธออย่างสะดวก แม้ขณะที่เขาไปทำงานไม่สามารถอยู่ช่วยทำแผลได้
ต่อมา นายจ้างของเขาได้รู้แนวคิดของเขา จึงให้เขานำไปพัฒนาให้สามารถดำเนินสายการผลิตเป็นผลิตภัณฑ์เพื่อจัดจำหน่าย 
เขาจึงประสบความสำเร็จในอาชีพที่ จอห์นสันแอนด์จอห์นสัน ซึ่งท้ายสุดได้เป็นรองประธานบริษัท ก่อนเกษียณเมื่อ พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957)
แถบปิดแผลระยะแรก ที่ผลิตด้วยมือ ยังไม่มีชื่อเสียงนัก 
ต่อมา พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) จอห์นสันแอนด์จอห์นสันบุกเบิก เครื่องจักรผลิตแถบปิดแผลปลอดเชื้อ เครื่องแรก เมื่อสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้แถบปิดแผลหลายล้านแถบได้จัดจำหน่ายไปทั่วโพ้นทะเล
แฟรงก์ กอร์แมน

แฟรงก์ เจ. กอร์แมน (เกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1917 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1997) เป็นนักกฎหมายและเป็นนักการเมืองสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐโอไฮโอ เขตที่ 55 ตั้งแต่วันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1965 จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1968 และในปี ค.ศ. 1968 กอร์แมนก็ได้เป็นวิปของพรรคเดโมแครต
แขวงโคกแฝด

| แขวงโคกแฝด |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Khok Faet
แผนที่เขตหนองจอก เน้นแขวงโคกแฝด
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: หนองจอก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 22.524 ตร.กม. (8.697 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 35,046 คน
 • ความหนาแน่น: 1,555.94 คน/ตร.กม. (4,029.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10530
รหัสภูมิศาสตร์: 100305
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
โคกแฝด เป็นแขวงหนึ่งของเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 กำหนดให้ที่ดินส่วนใหญ่ในแขวงนี้เป็นที่ดินประเภทประเภทชนบทและเกษตรกรรมและที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย ในขณะที่บางส่วนเป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงโคกแฝดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตหนองจอก มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงทรายกองดินใต้ (เขตคลองสามวา) แขวงคู้ฝั่งเหนือ และแขวงหนองจอก มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงกระทุ่มราย มีคลองลำปลาทิว (คลองขุดใหม่) เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงลำผักชีและแขวงแสนแสบ (เขตมีนบุรี) มีคลองลำปลาทิว (คลองขุดใหม่) คลองลำต้นกล้วย คลองลำอีรั้ว คลองลำนกแขวก และคลองลำต้นไทรเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงแสนแสบ (เขตมีนบุรี) มีคลองลำต้นไทร คลองลำหินฝั่งใต้ คลองแยกคลองลำหินฝั่งใต้ และลำรางข้างซอยราษฎร์อุทิศ 70 เป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนในพื้นที่แขวงโคกแฝด ได้แก่
ถนนเลียบวารี ตั้งแต่เข้าพื้นที่แขวงถึงลำรางข้างซอยราษฎร์อุทิศ 70
ถนนคู้-คลองสิบ ตั้งแต่ถนนเลียบวารีถึงคลองแสนแสบ
ถนนเชื่อมสัมพันธ์ ตั้งแต่เข้าพื้นที่แขวงถึงคลองลำต้นกล้วย
ถนนลำไทร ตั้งแต่ถนนเชื่อมสัมพันธ์ถึงถนนเลียบคลองลำแบนใหญ่
ถนนธำรงวินิจฉัย-ปุษยไพบูลย์ ตั้งแต่ถนนลำไทรไปจนสุดถนน
ถนนสุวินทวงศ์ ตั้งแต่คลองลำต้นไทรถึงคลองลำนกแขวก
เรือนจำอาบาชิริ

เรือนจำในเมืองอาบาชิริ ประเทศญี่ปุ่น
| --- | --- |

th
ที่ตั้ง: นครอาบาชิริ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 44°0′59.7″N 144°13′51.8″E﻿ / ﻿44.016583°N 144.231056°E﻿ / 44.016583; 144.231056
สถานะ: ดำเนินการ
เปิดให้บริการ: ค.ศ. 1890
บริหารโดย: กระทรวงยุติธรรม
เรือนจำอาบาชิริ (ญี่ปุ่น: 網走刑務所; โรมาจิ: Abashiri Keimusho) เป็นเรือนจำในนครอาบาชิริ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ที่เปิดในปี ค.ศ. 1890 เป็นเรือนจำที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดในประเทศญี่ปุ่น ใกล้กับแม่น้ำอาบาชิริและอยู่ทางตะวันออกของภูเขาเท็นโตะ เป็นที่คุมขังนักโทษที่มีโทษจำคุกน้อยกว่าสิบปี ส่วนเก่าของเรือนจำถูกย้ายไปยังเชิงเขาของภูเขาเท็นโตะในปี ค.ศ. 1983 ซึ่งถูกใช้เป็นพิพิธภัณฑ์เรือนจำแห่งเดียวในประเทศ
พิพิธภัณฑ์

ในปี ค.ศ. 1983 ส่วนเก่าของเรือนจำถูกย้ายไปยังเชิงเขาของภูเขาเท็นโตะและเปิดทำการในฐานะพิพิธภัณฑ์เรียกว่า พิพิธภัณฑ์เรือนจำอาบาชิริ (博物館網走監獄) เป็นพิพิธภัณฑ์เรือนจำเพียงแห่งเดียวในประเทศ ในปี ค.ศ. 2016 อาคารแปดหลังที่ได้รับการอนุรักษ์ที่พิพิธภัณฑ์ได้ขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญโดยทบวงวัฒนธรรม โดยมีสองหลังที่ได้ขึ้นทะเบียนในฐานะทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้
ผู้ต้องขังที่มีชื่อเสียง

สึดะ ซันโซ ตำรวจผู้พยายามลอบปลงพระชนม์จักรพรรดินิโคไลที่ 2 แห่งรัสเซียเมื่อครั้งเป็นมกุฎราชกุมาร
โยชิเอะ ชิราโตริ นักโทษเพียงคนเดียวที่เคยแหกคุกหนีจากเรือนจำอาบาชิริได้สำเร็จ
คิวอิจิ โทกูดะ นักการเมืองที่ถูกคุมขังในเรือนจำอาบาชิริตั้งแต่ ค.ศ. 1934 ถึง ค.ศ. 1940
เค็นจิ มิยาโมโตะ นักการเมือง
Branko Vukelić สายลับชาวยูโกสลาเวีย
ชูซูเกะ โนมูระ  นักเคลื่อนไหว
จอร์จ อาเบะ นักเขียนและอดีตยากูซ่า
โคโซ มิโนะ อดีตยากูซ่า ซึ่งบันทึกความทรงจำของเขาได้กลายเป็นซีรีส์ภาพยนตร์เรื่อง จิงงิ นากิ ทากาไก
ฮาจิเมะ อิโต นักเขียนผู้เขียนนวนิยายเรื่อง อาบาชิริ บังงาอิจิ ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์สองเรื่อง
ในบันเทิงคดี

ในซีรีส์มังงะในปี พ.ศ. 2557 เรื่องโกลเดนคามุยซึ่งเป็นเรื่องราวภายหลังสงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น มีเหตุการณ์เกี่ยวกับการโจมตีเรือนจำอาบาชิริซึ่งเป็นเหตุการณ์สำคัญหนึ่งของเนื้อเรื่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของพิพิธภัณฑ์เรือนจำอาบาชิริ
ภายในอาคารเรือนจำดั้งเดิม เป็นหนึ่งในทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของพิพิธภัณฑ์เรือนจำอาบาชิริ
ภายในพิพิธภัณฑ์เรือนจำ ค.ศ. 2565
โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่ง

โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่ง หรือ QHDTV (Quad High Definition Television) เป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงที่มีความละเอียดสูงกว่าโทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐานประมาณ 25 เท่า และมากกว่าโทรทัศน์ความละเอียดสูง (Full HD) 4 เท่าอันเป็นที่มาของชื่อ Quad HD เดิมทีถูกวางตัวให้ออกอากาศในปี 2016 ที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นที่แรกของโลก แต่เนื่องจากเพื่อที่จะให้สอดคล้องกับมหกรรมฟุตบอลโลกในปี 2014 โครงการการส่งสัญญาณแบบ 4K ถูกเลื่อนให้เร็วขึ้นภายในปี 2014
คุณสมบัติทั่วไป

ความละเอียดภาพ : 3840 × 2160 หรือ 8,294,400 พิกเซล (ประมาณ 8.29 ล้านพิกเซล)
อัตราส่วนภาพ : 16:9
Frame rate : 60Hz Progressive Scan
ระบบเสียง : ระบบเสียงรอบทิศทาง 22.2 แชนแนล
ดูเพิ่ม

โทรทัศน์
โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด
แขวงแสมดำ

| แขวงแสมดำ |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Samae Dam
ถนนพระรามที่ 2
แผนที่เขตบางขุนเทียน เน้นแขวงแสมดำ
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: บางขุนเทียน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 35.975 ตร.กม. (13.890 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 122,482 คน
 • ความหนาแน่น: 3,404.64 คน/ตร.กม. (8,818.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10150
รหัสภูมิศาสตร์: 102107
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แสมดำ เป็นท้องที่การปกครองในเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร สภาพทั่วไปเป็นแหล่งที่อยู่อาศัย และเป็นแขวงที่มีจำนวนประชากรมากที่สุด
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงแสมดำมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงบางบอนใต้ แขวงคลองบางบอน (เขตบางบอน) แขวงบางขุนเทียน แขวงจอมทอง (เขตจอมทอง) และแขวงท่าข้าม (เขตบางขุนเทียน) มีทางรถไฟสายวงเวียนใหญ่-มหาชัย คลองวัดสิงห์ และคลองสนามชัยเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงท่าข้าม (เขตบางขุนเทียน) มีคลองสนามชัยเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงท่าข้าม (เขตบางขุนเทียน) มีคลองสนามชัย คลองพระยาไชยยศสมบัติ และลำรางตาเณรเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลพันท้ายนรสิงห์และตำบลบางน้ำจืด (อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร) มีคลองแสมดำใต้ คลองแสมดำเหนือ และแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรสาครเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงแสมดำ ได้แก่
ถนนกาญจนาภิเษก
ถนนพระรามที่ 2
ถนนบางขุนเทียน
ถนนบางขุนเทียนชายทะเล
ส่วนถนนสายรองและทางลัด ได้แก่
ถนนสะแกงาม
ถนนบางกระดี่
ถนนแสมดำ
ถนนท่าข้ามและซอยท่าข้าม 23
ซอยพระรามที่ 2 ซอย 50 (ซอยวัดกำแพง)
ซอยพระรามที่ 2 ซอย 54
ซอยพระรามที่ 2 ซอย 69, ซอยเทียนทะเล 16 (ร่วมใจ) และซอยสะแกงาม 21
ซอยพระรามที่ 2 ซอย 82 (รางโพธิ์)
ซอยพระรามที่ 2 ซอย 100 (พรมแดน)
ซอยเทียนทะเล 7 (ถนนส่วย)
ซอยท่าข้าม 7 (วัดท่าข้าม)
เรือนจำเก่าเจียอี้

อดีตเรือนจำในเขตตะวันออก เมืองเจียอี้ ประเทศไต้หวัน
| --- | --- |

th
ที่ตั้ง: เขตตะวันออก นครเจียอี้ ประเทศไต้หวัน
พิกัดภูมิศาสตร์: 23°29′10″N 120°27′33″E﻿ / ﻿23.4862°N 120.45910°E﻿ / 23.4862; 120.45910
สถานะ: พิพิธภัณฑ์
เปิดให้บริการ: ค.ศ. 1922
ชื่อเดิม: เรือนจำไถหนาน สาขาเจียอี้
เรือนจำเก่าเจียอี้ (จีนตัวเต็ม: 嘉義舊監獄; จีนตัวย่อ: 嘉义旧监狱; พินอิน: Jiāyì Jiù Jiānyù) เป็นอดีตเรือนจำที่ตั้งอยู่ที่ 140 ถนนเหวย์ซิน เขตตะวันออก นครเจียอี้ ประเทศไต้หวัน  ได้รับการบูรณะและเปิดใหม่ในฐานะ พิพิธภัณฑ์เรือนจำเจียอี้ (จีนตัวเต็ม: 獄政博物館; จีนตัวย่อ: 狱政博物馆; พินอิน: Yùzhèng Bówùguǎn) ในปี ค.ศ. 2011 ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของไต้หวันในปี ค.ศ. 2005
ประวัติ

เรือนจำเจียอี้เริ่มดำเนินการในปี ค.ศ. 1922 ภายใต้ชื่อว่าเรือนจำไถหนาน สาขาเจียอี้  ในปี ค.ศ. 1994 เรือนจำเจียอี้ถูกย้ายไปยังเมืองลู่เฉ่าในอำเภอเจียอี้
สถาปัตยกรรม

ลักษณะเด่นของเรือนจำเก่าเจียอี้คือการจัดวางห้องขังไปตามแนวรัศมีโดยมีโถงของเจ้าหน้าที่อยู่ที่ศูนย์กลางของรัศมี แตกต่างจากเรือนจำแบบสรรพทัศน์ (panopticon) โดยภายในห้องขังแต่ละห้องไม่สามารถมองเห็นโดยเจ้าหน้าทีในโถงกลางได้ เว้นแต่จะเดินเข้าไปในห้องขังแต่ละห้อง อาคารเรือนจำที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันนี้คือเรือนจำอาบาชิริ ในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม

เรือนจำอาบาชิริ
แหล่งข้อมูลอื่น

The Forgotten Corner – Old Chiayi Prison
Within these walls- a tour of Chiayi Prison
โถงกลางของเรือนจำเก่าเจียอี้
โรงฝึกงาน 1 ในเรือนจำเก่าเจียอี้
เอไคโนเดอร์มาตา

| เอไคโนเดอร์มาตา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Cambrian–recent  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

เอไคโนเดอร์มาตาเพิ่มเติม 5 ชั้น: ดาวทะเลปุ่มแดง (Asteroidea), Ophiocoma scolopendrina (Ophiuroidea), Stomopneustes variolaris (Echinoidea), Oxycomanthus bennetti (Crinoidea), Actinopyga echinites (Holothuroidea)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
อาณาจักรย่อย:: ยูเมทาซัว Eumetazoa
เคลด:: พาราฮอกโซซัว ParaHoxozoa
เคลด:: ไบลาทีเรีย Bilateria
เคลด:: เนโฟรซัว Nephrozoa
ไฟลัมใหญ่:: ดิวเทอโรสโทเมีย Deuterostomia
เคลด:: Ambulacraria Ambulacraria
ไฟลัม:: เอไคโนเดอร์มาตา Echinodermata Bruguière, 1791 [ex Klein, 1734]

สกุลต้นแบบ
Echinus Linnaeus, 1758
ไฟลัมย่อยและชั้น
 Homalozoa † Gill & Caster, 1960 Cincta † Soluta † Stylophora † Ctenocystoidea † Robison & Sprinkle, 1969 Crinozoa Crinoidea Edrioasteroidea † Cystoidea † Rhombifera † Asterozoa Ophiuroidea Asteroidea Echinozoa Echinoidea Holothuroidea Ophiocistioidea † Helicoplacoidea † Blastozoa † Blastoidea † Cystoidea † von Buch, 1846 Eocrinoidea †Jaekel, 1899 Paracrinoidea † Regnéll, 1945 †=สูญพันธุ์
เอไคโนเดอร์มาตา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Echinodermata; เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /i-ˌkī-nə-ˈdər-mət-ə/) เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง มีสมาชิกได้แก่ ดาวทะเล ดาวเปราะ ปลิงทะเล เม่นทะเล พลับพลึงทะเลและเหรียญทะเล เป็นไฟลัมที่พบเฉพาะในทะเล ชื่อของไฟลัมหมายถึง "สัตว์ที่มีผิวหนังเป็นหนาม" (Echinos = ขรุขระ, Derma = ผิวหนัง) แต่ในที่นี้หมายถึงสัตว์ที่มีโครงร่างภายนอก ซึ่งมีลักษณะเป็นแผ่นหินปูน ทำให้ผิวลำตัวมักมีหนามรูปร่างต่างๆกัน  เคลื่อนที่โดยใช้เท้าท่อ  หายใจโดยใช้ปุ่มตามผิวหนัง  หรือใช้ช่องเหงือก ทุกชนิดอาศัยอยู่ในทะเล  ดำรงชีวิตเป็นสัตว์หน้าดิน