stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pseudalcantarea

| Pseudalcantarea |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
เคลด:: Commelinids Commelinids
อันดับ:: อันดับหญ้า Poales
วงศ์:: วงศ์สับปะรด Bromeliaceae
สกุล:: Pseudalcantarea Pseudalcantarea (C.Presl) Pinzón & Barfuss
สปีชีส์:: Pseudalcantarea
ชื่อทวินาม
Pseudalcantarea (C.Presl) Pinzón & Barfuss

Pseudalcantarea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bromeliaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกถึงอเมริกากลาง
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Pseudalcantarea grandis (Schltdl.) Pinzón & Barfuss
Pseudalcantarea macropetala (Wawra) Pinzón & Barfuss
Pseudalcantarea viridiflora (Beer) Pinzón & Barfuss
Pseudaegina

| Pseudaegina |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: ไนดาเรีย Cnidaria
ชั้น:: ไฮโดรซัว Hydrozoa
อันดับ:: Narcomedusae Narcomedusae
วงศ์:: Pseudaeginidae Pseudaeginidae
สกุล:: Pseudaegina Pseudaegina Lindsay, 2017
สปีชีส์:: Pseudaegina
ชื่อทวินาม
Pseudaegina Lindsay, 2017

Pseudaegina เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Pseudaeginidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในทะเลแคริบเบียน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Pseudaegina pentanema (Kishinouye, 1910)
Pseudaegina rhodina (Haeckel, 1879)
Pseudaidia

| Pseudaidia |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์เข็ม Rubiaceae
สกุล:: Pseudaidia Pseudaidia Tirveng.
สปีชีส์:: Pseudaidia
ชื่อทวินาม
Pseudaidia Tirveng.

Pseudaidia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคืออินเดีย ศรีลังกา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Pseudaidia speciosa (Bedd.) Tirveng.
APTX4869

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
อาโพท็อกซิน4869
APTX4869 เป็นชื่อย่อของ Apotoxin4869 (อาโพท็อกซิน4869) (ญี่ปุ่น: アポトキシンよんはちろくきゅう; โรมาจิ: Apotokusin yonhachirokukyū) รหัสของยาที่อยู่ในขั้นทดลอง ซึ่งอยู่ในรูปแคปซูล ปรากฏอยู่ในเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน แต่งโดยอาโอยาม่า โกโช
APTX4869 เป็นยาที่ถูกคิดค้นขึ้นโดยจุดประสงค์คือฆ่าบุคคลที่หมายหัวเอาไว้ ถูกพัฒนาโดย มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอ โดยยา APTX4869 นี้ถูกใช้เป็นยาพิษที่ทำให้ตาย โดยไม่ปรากฏร่องรอยของพิษภายในร่างกาย
นิรุกติ และกลไกในการออกฤทธิ์

APTX เป็นคำย่อของ Apotoxin โดยนัยของคำนี้จึงหมายถึงยาที่ใช้ในการกระตุ้นการทำงานที่ทำให้เกิดการ อะพอพโทซิส (Apoptosis) ขึ้นหรือที่เรียกว่า โปรแกรมการทำลายตัวเองของเซลล์ นอกจากนี้ยา APTX4869 ยังมีตัวกระตุ้นทำให้เกิดเอนไซม์ เทโลเมอเรส (Telomerase) ที่ทำให้เกิดความสามารถในการเพิ่มจำนวนของเซลล์เร็วขึ้นด้วย
รหัสยา 4869 เป็นคำคล้องจากคำอ่านภาษาญี่ปุ่นของเชอร์ล็อก โฮมส์ ซึ่งคำว่า "เชอร์ล็อก" ในภาษาญี่ปุ่นอ่านว่า เชีย-รก-กุ (ญี่ปุ่น: シャーロック; โรมาจิ: Shyārokku) คล้องกับตัวเลข 4 (ญี่ปุ่น: シ; โรมาจิ: shi) , 8 (ญี่ปุ่น: ハチ; โรมาจิ: hachi) , 6 (ญี่ปุ่น: ロック; โรมาจิ: rokku) และ 9 (ญี่ปุ่น: キュ; โรมาจิ: kyu)
ในทางปฏิบัติ ยา APTX4869 นี้ใช้เพื่อเป็นยาพิษในการฆ่าคนให้ถึงตาย ยินเคยกล่าวไว้ว่ายาตัวนี้ ไร้สารตกค้างในศพกันการนำมาตรวจได้ แต่อย่างไร ยาตัวนี้จะเกิด อะพอพโทซิส (Apoptosis) หรือ การทำลายตัวเองของเซลล์ได้ก็ต่อเมื่อเซลล์อยู่สภาพไม่เป็นกลางเท่านั้น ทว่าถ้าผู้รับยาตัวนี้มีเซลล์ที่อยู่ในสภาพเป็นกลาง จะทำให้เกิดการทำลายตัวเองของเซลล์หยุดชงัก ณ จุดหนึ่ง ทำให้ผู้รับยาตัวนี้จะกลับกลายเป็นเด็กอีกครั้ง โดยความทรงจำ และบุคลิกยังคงเดิม โดยบุคคลดังกรณีข้างต้นได้แก่ คุโด้ ชินอิจิ หรือ เอโดงาวะ โคนัน และ มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอและมี เซระ แมรี่ อีกด้วย
ตามเนื้อเรื่อง APTX4869 เป็นยาพิษที่องค์กรชุดดำ สั่งให้คิดค้นขึ้นโดยจุดประสงค์ขั้นต้นยังไม่ทราบแน่ชัด โดยผู้คิดค้น และวิจัยคนแรกคือ มิยาโนะ อัทซึชิ และมิยาโนะ เอเลน่า ซึ่งเป็นเป็นคุณพ่อและ คุณแม่ของ มิยาโนะ อาเคมิ และ มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอ แต่ทั้งคู่ก็ได้เสียชีวิตขณะการทดลอง ต่อมา มิยาโนะ ชิโฮะซึ่งใช้โค้ดเนมในองค์กรว่า เชอรี่ ได้พัฒนา และวิจัยยา APTX4869 ต่อ
การกลับสู่ร่างเดิม

ตลอดเนื้อเรื่องทั้งหมดของหนังสือการ์ตูนและการ์ตูนโทรทัศน์ชุดนี้ มีหลายครั้งที่ฤทธิ์ของยา APTX ถูกถอนออกไปชั่วคราว ทั้ง คุโด้ ชินอิจิ หรือ เอโดงาวะ โคนัน และ มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอ ต่างก็ได้กลับคืนสู่ร่างเดิมของตน โดย
คุโด้ ชินอิจิกลับคืนร่างเดิมใน หนังสือการ์ตูนในเล่มที่ 10 ไฟล์ที่ 2-6 หรือการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 49-50 คดีฆาตกรรมนักการทูต และ โคนันฉบับภาพยนตร์ที่7 คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา
มิยาโนะ ชิโฮะกลับคืนร่างเดิมใน หนังสือการ์ตูนเล่มที่ 24 ไฟล์ที่ 7-11 หรือการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 190-192 การเผชิญหน้าอีกครั้งกับองค์กรชุดดำ
องค์ประกอบหลักที่เกี่ยวข้องกับการกลับสู่ร่างเดิมในแต่ละครั้งนั่นคือ ส่วนประกอบที่พบในเหล้าขาวจีน ไป๋กานเอ๋อ (白乾児) ที่เป็นส่วนประกอบในการช่วยเพิ่มความเร็ว (Enhancer) ในการเพิ่มจำนวนเซลล์เป็นทวีคูณ แต่ถึงกระนั้นก็ได้ผลเพียงชั่วคราวเท่านั้น อย่างไรก็ตาม การจะกลับร่างเดิมโดยใช้เหล้าขาวไป๋กานเอ๋อ จะสามารถเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีไข้ก่อนเท่านั้น
หลังจากที่มิยาโนะ ชิโฮะ ได้ทราบถึงข้อมูลนี้ ก็ได้ทำการสกัดสารดังกล่าวจากเหล้าขาวกับเชื้อไข้หวัด และทำเป็นยาแก้พิษต้นแบบ ซึ่งยาต้นแบบนี้สามารถถอนพิษได้จริง แต่ก็เพียงชั่วขณะเท่านั้น แต่ก็ยังมีฤทธิ์นานกว่าการใช้เหล้าขาวโดยตรง โดยเอโดงาวะ โคนันได้รับประทานยาแก้พิษดังกล่าวทั้งหมด 3 ครั้ง แต่ถ้าใช้ติดต่อกันร่างกายจะเกิดภูมิต้านทานขึ้นมา แต่ถ้าเว้นช่วงก็จะไม่เป็นไร
ครั้งที่ 1 จากหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 25 ไฟล์ที่ 9 - เล่มที่ 26 ไฟล์ที่ 7 หรือการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 203-208 การคืนชีพที่เดิมพันด้วยชีวิต
ครั้งที่ 2 จากหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 62 ไฟล์ที่ 5 - เล่มที่ 63 ไฟล์ที่ 2 หรือการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 570-574 ได้แก่ตอน ฆาตกร คุโด้ ชินอิจิ, ตอน หน้าที่แท้จริงของชินอิจิกับน้ำตาของรัน และ ตอน อะไรที่เธอต้องการจะถาม และ
ครั้งที่ 3 ที่ใช้ยาดังกล่าวในไฟล์ 743 ตอนที่โคนันไปลอนดอน แต่การใช้ยาแก้พิษ APTX4869 หลายๆครั้งจะทำให้เกิดภูมิต้านทานขึ้น เมื่อรับประทานยาครั้งถัดไป ประสิทธิภาพจะลดลง
การกลับสู่ร่างเดิม > การกลับร่างเดิม (อย่างไม่เป็นทางการ)

นอกจากนี้ในโคนันฉบับคนแสดง ตอนที่ 2 เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ ทั้งสองคนก็ได้กลับคืนร่างเดิมเช่นเดียวกัน โดยไม่เป็นทางการ โดยรับประทานเค้กในงานเลี้ยงที่ผสมเหล้าขาว ก็ไม่ได้เป็นไข้ก่อนได้รับเค้กดังกล่าว
เป้าหมายของการพัฒนายา APTX4869

มิยาโนะ ชิโฮะ เคยกล่าวไว้ว่าเธอไม่เคยคิดจะทำยาพิษ จึงน่าจะเป็นไปได้ว่ายา APTX4869 นั้นเดิมไม่ได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อการฆ่าคน โดยยาที่เธอพัฒนานั้นอาจจะเป็นผลข้างเคียงที่เกิดขึ้นมากกว่า โดยเลข 4869 ในการเล่นคำมีความหมายถึง ยอดนักสืบผู้ล้มเหลว นั่นน่าจะมีความหมายถึง ยาตัวนี้ยังไม่ได้พัฒนาไปถึงเป้าหมาย
เป้าหมายของการพัฒนายา APTX4869 > ยาชุบชีวิต

ยา APTX4869 น่าจะเป็นยาที่พัฒนาขึ้นเพื่อชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นขึ้นมา โดยหลักฐานจากข้อมูลนี้คือเมื่อตอนที่ เอโดงาว่า โคนัน ถาม ไฮบาระ ไอในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 38 ไฟล์ที่ 2-4 หรือการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 337-338 ตุ๊กตาฮินะกลางแสงสนธยา โคนันได้ถามกับไฮบาระตรงๆว่า ยาทีเธอวิจัยต่อจากคุณพ่อ คุณแม่ของเธอน่ะเป็นยาอะไรกันแน่ ไฮบาระก็ตอบกลับมาว่า ยาลึกลับ ที่ให้คนตายฟื้นขึ้นมาได้ หรือเป็นยาอมตะที่สร้างขึ้นมาให้หัวหน้าองค์กร(คาราสุมะ เรนยะ ที่แก่วัยชรา)ใช้เท่านั้น
Pseudaliidae

| Pseudaliidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: หนอนตัวกลม Nematoda
ชั้น:: Chromadorea Chromadorea
อันดับ:: Rhabditida Rhabditida
วงศ์:: Pseudaliidae Pseudaliidae
สปีชีส์:: Pseudaliidae
ชื่อทวินาม
Pseudaliidae 

Pseudaliidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Strongylida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Halocercus Baylis & Daubney, 1925
Pharurus Leuckart, 1848
Pseudalius Dujardin, 1845
Skrjabinalius Delyamure, 1942
Stenuroides Gerichter, 1951
Stenurus Dujardin, 1845
Torynurus Baylis & Daubney, 1925
ไฟนอลแฟนตาซี XIV

| ไฟนอลแฟนตาซี XIV |
| --- | --- |
ปกวิดีโอเกม ไฟนอลแฟนตาซี XIV (ฉบับสำหรับนักสะสม)
ผู้พัฒนา: Square Enix Business Division 5
ผู้จัดจำหน่าย: Square Enix
กำกับ: Naoki Yoshida
อำนวยการผลิต: Naoki Yoshida
ออกแบบ: Naoki Yoshida Nobuaki Komoto
โปรแกรมเมอร์: Hideyuki Kasuga
ศิลปิน: Hiroshi Minagawa Akihiko Yoshida Takeo Suzuki
เขียนบท: Kazutoyo Maehiro
แต่งเพลง: Masayoshi Soken
ชุด: Final Fantasy
เครื่องเล่น: Microsoft Windows PlayStation 3 PlayStation 4 OS X
วางจำหน่าย: Windows, PlayStation 3 August 27, 2013 PlayStation 4 April 14, 2014 OS X June 23, 2015
แนว: MMORPG
รูปแบบ: Multiplayer
ไฟนอลแฟนตาซี XIV: อะเรียล์มรีบอร์น เป็นเกมออนไลน์แบบเล่นตามบทบาท (MMORPG) และเป็นส่วนหนึ่งของเกมในชุดไฟนอลแฟนตาซี ผลิตและพัฒนาโดยบริษัทสแควร์อีนิกซ์ กำกับและอำนวยการสร้างโดยนาโอกิ โยชิดะ ออกวางจำหน่ายพร้อมกันทั่วโลกในระบบไมโครซอฟท์วินโดวส์และเพลย์สเตชัน 3 เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 แทนการปิดตัวของเกมไฟนอลแฟนตาซี XIV ฉบับเดิม และมีฉบับสำหรับระบบเพลย์สเตชัน 4 กับโอเอสเท็นออกวางจำหน่ายในเวลาต่อมา เกมนี้ดำเนินเรื่องในโลกสมมติเอออร์เซียในช่วงเวลา 5 ปี หลังเหตุการณ์ในตอนท้ายของเกมฉบับเดิมที่ปิดตัวลง เมื่อมังกรบาฮามุตหนีออกมาจากคุกดวงจันทร์และทำให้เกิดภัยพิบัติอัมบราลครั้งที่เจ็ดซึ่งทำลายล้างอาณาจักรเอออร์เซียไปจนเกือบหมด แต่ด้วยพรของเทพ (ตามท้องเรื่อง) ได้ช่วยให้ตัวละครผู้เล่นทั้งหลายรอดจากภัยพิบัติและข้ามเวลามายัง 5 ปีในอนาคต ในขณะที่เอออร์เซียกำลังฟื้นตัว ผู้เล่นจะต้องมีหน้าที่รับมือกับภัยพิบัติการรุกรานครั้งใหม่จากอาณาจักรการ์แลนด์ทางตอนเหนือ
เกมไฟนอลแฟนตาซี XIV ฉบับเดิมที่ออกจำหน่ายเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ประสบความล้มเหลวทั้งด้านรายได้และคำวิจารณ์ โยอิชิ วาดะ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานบริษัทสแควร์อีนิกซ์ในขณะนั้นจึงตัดสินใจให้ทีมงานชุดใหม่ซึ่งนำโดยโยชิดะเข้ามาดูแลเกมนี้แทนทีมงานชุดเดิมเพื่อพยายามแก้ไขความผิดพลาด ทีมงานชุดใหม่นี้ผลิตเนื้อหาให้กับเกมฉบับเดิมไปพร้อมๆ กับสร้างเกมฉบับใหม่ซึ่งจะแก้ไขข้อผิดพลาดทั้งหมด โดยเกมฉบับใหม่นี้แต่เดิมถูกเรียกว่า "เวอร์ชัน 2.0" ใช้เกมเอนจินตัวใหม่ ปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานของเซิร์ฟเวอร์ สร้างรูปแบบการเล่น ส่วนติดต่อผู้ใช้ และเนื้อเรื่องขึ้นมาใหม่ทั้งหมด เกมฉบับเดิมปิดตัวลงเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012 หลังจากนั้นอัลฟาเทสท์ของเวอร์ชัน 2.0 ก็เริ่มต้นขึ้น
เกมฉบับใหม่นี้ได้รับเสียงตอบรวมในทางบวกเป็นส่วนใหญ่ นักวิจารณ์ชื่นชมกลไกและการดำเนินไปของของเกมที่สอดประสานกันอย่างแน่นหนา และต่างชื่นชมโยชิดะที่สามารถพลิกสถานการณ์ได้ ผู้บริหารบริษัทสแควร์อีนิกซ์มองว่าการที่บริษัทพลิกกลับมามีกำไรใน ค.ศ. 2014 เป็นผลจากการที่เกมนี้มียอดขายและยอดผู้สมัครใช้บริการเป็นจำนวนมาก สถิติเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 พบว่ามีผู้ใช้ที่ลงทะเบียนแล้วกว่า 24 ล้านคน และเป็นเกมไฟนอลแฟนตาซีที่มียอดขายสูงที่สุด หลังจากออกจำหน่ายแล้วเกมนี้ยังมีการปรับปรุงและเพิ่มเติมเนื้อหาอีกหลายครั้ง ซึ่งในจำนวนนั้นมีภาคเสริมใหญ่อยู่ 4 ภาค ได้แก่ เฮเวนส์เวิร์ด (2015), สตอร์มบลัด (2017), ชาโดว์บริงเกอร์ (2019), เอนด์วอล์คเกอร์ (2021) และ ดอว์นเทรล (2024)
การเล่น

ไฟนอลแฟนตาซี XIV เป็นเกมออนไลน์เล่นตามบทบาทในโลกสมมติ ผู้เล่นสามารถมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เล่นคนอื่นๆ และสิ่งแวดล้อมในเกมได้ ผู้เล่นสามารถสร้างตัวละครและปรับแต่งตัวละครตามต้องการได้ โดยสามารถเลือกชื่อ เผ่าพันธุ์ เพศ หน้าตา และคลาสเริ่มต้นได้ มีส่วนที่ต่างกับเกมเวอร์ชันแรกตรงที่ผู้เล่นจะสามารถเลือกคลาสในกลุ่ม "Disciple of War" กับ "Disciple of Magic" ได้เท่านั้น ส่วนคลาสในกลุ่ม "Disciple of the Hand" กับ "Disciple of the Land" จะยังไม่มีให้เลือกในตอนเริ่มเกม นอกจากนี้ผู้เล่นจะต้องเลือกเซิร์ฟเวอร์ให้กับตัวละครที่สร้างขึ้นด้วย แต่ละเซิร์ฟเวอร์ไม่ได้มีกำหนดกลุ่มผู้เล่นหรือภาษาไว้เป็นการเฉพาะ แต่จะมีตั้งอยู่ในพื้นที่ต่างๆ ที่ผู้สร้างให้การสนับสนุน เช่น อเมริกาเหนือ ยุโรป ญี่ปุ่น เพื่อลดความหน่วงของการเล่นเกม โดยผู้สร้างได้แนะนำให้ผู้เล่นเลือกสร้างตัวละครและเล่นเกมในเซิร์ฟเวอร์ที่อยู่ใกล้กับพื้นที่ที่ตัวเองอาศัยอยู่ แม้แต่ละเซิร์ฟเวอร์จะมีผู้เล่นหลากหลายภาษา แต่ในเกมก็มีระบบแปลภาษาให้กับคำและประโยคที่ใช้บ่อย เพื่อให้ผู้เล่นแต่ละภาษาสามารถสื่อสารกันได้
การเล่น > ส่วนติดต่อผู้เล่น

หน้าจอของเกมและการควบคุมจะมีพื้นฐานเดียวกันทั้งการเล่นบนคอมพิวเตอร์และบนเครื่องเกมคอนโซล ผู้เล่นสามารถเลือกควบคุมเกมโดยใช้เมาส์และคีย์บอร์ดหรือใช้คอนโทรลเลอร์ก็ได้ โดยหากต้องการใช้เมาส์และคีย์บอร์ดบนเพลย์สเตชันก็สามารถเชื่อมต่อได้ผ่านการเสียบช่อง USB หรือผ่านการเชื่อมต่อแบบไร้สายก็ได้  การเข้าหน้าต่างๆ ของระบบโดยพื้นฐานบนเกมเวอร์ชันคอมพิวเตอร์จะใช้หน้าต่างที่สามารถลากย้ายได้เหมือนบนวินโดวส์ ส่วนบนเพลย์สเตชันจะใช้หน้าจอที่คล้ายกับ XrossMediaBar ที่ใช้บนเพลย์สเตชันอยู่แล้ว ผู้เล่นสามารถเข้าถึงเมนูทั้งหมด แผนที่ บันทึกข้อความ และการตั้งค่าได้ผ่านบาร์นี้ ส่วนแสดงข้อมูลระหว่างการเล่น (head-up display) ของทั้งสองเวอร์ชันจะประกอบด้วย บันทึกข้อความ, เมนูสถานะปาร์ตี้, แผนที่ย่อส่วน, และแถบการกระทำ (action bar) โดยผู้เล่นสามารถปรับแต่งตำแหน่งและขนาดของส่วนแสดงข้อมูลเหล่านี้ได้ทั้งหมด
แถบคำสั่งการกระทำและการต่อสู้แตกต่างกันเล็กน้อยในเวอร์ชันคอมพิวเตอร์และเวอร์ชันเกมคอนโซล โดยเวอร์ชันคอมพิวเตอร์หากผู้เล่นเลือกควบคุมด้วยเมาส์และคีย์บอร์ด แถบคำสั่งจะเป็นรูปแบบกดเลือกด้วยเมาส์และใช้ปุ่มลัดบนคีย์บอร์ดเพื่อใช้คำสั่ง และสามารถใช้มาโครเพื่อตั้งค่าชุดคำสั่งตามต้องการได้ ส่วนเวอร์ชันเกมคอนโซล (หรือเวอร์ชันคอมพิวเตอร์ กรณีเลือกควบคุมด้วยคอนโทรลเลอร์) ปุ่มคำสั่งและมาโครจะถูกจัดเรียงในรูปกากบาท ผู้เล่นสามารถกดปุ่มไหล่บนคอนโทรลเลอร์และเลือกคำสั่งด้วยการกดปุ่มทิศทางหรือปุ่มคำสั่งได้อย่างรวดเร็ว
การเล่น > การพัฒนาของตัวละคร

ผู้เล่นสามารถพัฒนาความสามารถของตัวละครได้โดยการเก็บค่าประสบการณ์ (EXP) เมื่อสะสมได้ถึงจำนวนหนึ่งตัวละครของผู้เล่นก็จะได้เพิ่มเลเวล และมีค่าสถานะต่างๆ สูงขึ้น ทำให้ต่อสู้ได้เก่งขึ้น ตัวละครผู้เล่นจะสามารถได้รับค่าประสบการณ์ได้จาก 4 ช่องทาง ได้แก่ การทำภารกิจหรือเควส, การลงดันเจี้ยน, การเข้าร่วมเฟต (FATE, Full Active Time Events), และการสังหารมอนสเตอร์ที่พบได้ทั่วไปในโลกของเกม
ในเกมจะมีเควส ทั้งเควสเนื้อเรื่องหลักและเควสรอง เป็นภารกิจสั้นๆ ให้ผู้เล่นทำ โดยผู้เล่นจะต้องรับเคลสจากตัวละครเอ็นพีซี เมื่อทำเควสสำเร็จจะได้รับรางวัลต่างๆ โดยมักเป็นค่าประสบการณ์และเงินในเกม และอาจมีไอเท็มอื่นๆ ด้วย เมื่อผู้เล่นทำเควสเนื้อเรื่องหลักสำเร็จจะเป็นการดำเนินเนื้อเรื่องหลักของเกมไปเรื่อยๆ เควสอีกประเภทหนึ่งคือลีฟส์ เป็นเควสแบบทำซ้ำได้ ให้รางวัลเป็นเงิน ค่าประสบการณ์ และไอเท็ม โดยจำนวนครั้งที่ทำลีฟส์ได้ในแต่ละวันจะมีจำกัด
ระบบดันเจียนในเกมเป็นแบบ instance คือเมื่อผู้เล่นเลือกเข้าเล่นในดันเจียนจะมีการสร้างพื้นที่เฉพาะของดันเจียนนั้นขึ้นมา ผู้เล่นจะต้องทำภารกิจในดันเจียนให้สำเร็จภายในเวลาที่กำหนด ส่วนใหญ่แล้วเกมจะบังคับให้ผู้เล่นต้องร่วมทีมกับผู้เล่นคนอื่นเป็นปาร์ตีจึงจะสามารถเข้าดันเจียนได้ บางดันเจียนเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่องหลักที่ผู้เล่นจะต้องผ่านให้ได้เพื่อดำเนินเนื้อเรื่อง และบางดันเจียนเป็นดันเจียนเสริมสำหรับผู้เล่นที่ต้องการความท้าทายหรือต้องการรางวัลจากดันเจียนนั้นๆ
มีระบบสุ่มภารกิจ (duty roulette) สำหรับให้ผู้เล่นเลือกสำหรับสุ่มทำภารกิจ (ดันเจียน, ไทรอัล, อื่นๆ) ที่เคยปลดล็อกแล้ว โดยผู้เล่นจะได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มเติมพิเศษที่ปรับค่าตามเลเวลในขณะนั้น โดยสามารถใช้ระบบสุ่มได้วันละ 1 ครั้งในแต่ละหมวดหมู่ภารกิจ
เฟตเป็นระบบใหม่ที่ให้ผู้เล่นจำนวนมากสามารถทำภารกิจร่วมกันได้โดยไม่จำเป็นต้องอยู่ในปาร์ตีเดียวกัน มีหลายรูปแบบ เช่น ร่วมกันปราบบอสที่ปรากฏตัว ณ สถานที่นั้นๆ, ป้องกันสถานที่นั้นๆ จากมอนสเตอร์จำนวนมาก, ปราบมอนสเตอร์ในพื้นที่ตามจำนวนที่กำหนด, และบุกโจมตีฐานที่มั่นของศัตรู เป็นต้น
และสุดท้าย การต่อสู้กับมอนสเตอร์เพื่อเก็บค่าประสบการณ์ยังมีระบบเสริมคือบันทึกนักล่า (Hunting Log) เป็นภารกิจย่อยให้ผู้เล่นปราบมอนสเตอร์ชนิดที่กำหนดเพื่อแลกกับค่าประสบการณ์เพิ่มเติมพิเศษ
เมื่อผู้เล่นมีเลเวลสูงถึงระดับหนึ่ง การพัฒนาตัวละครจะเน้นไปที่การเพิ่ม "เลเวลไอเท็ม" ซึ่งจะเพิ่มได้โดยการหาอาวุธและชุดใหม่ๆ มาใส่ให้กับตัวละคร อาวุธและชุดเหล่านี้อาจได้มาโดยหลายวิธีด้วยกัน เช่น การลงดันเจียน ผลิต ซื้อ ได้จากการต่อสู้กับบอสในเหรด ในไทรอัล และจากการล่ามอนสเตอร์ตามหมายจับขั้นสูง (elite mark hunt)
การเล่น > โหมดต่อสู้ระหว่างผู้เล่นด้วยกัน

นอกเหนือจากเนื้อหาในรูปแบบการเล่นแบบต่อสู้กับศัตรูในเกม (PvE) ดังกล่าวแล้ว เกมนี้ยังมีเนื้อหาในรูปแบบการเล่นแบบต่อสู้กับผู้เล่นด้วยกัน (PvP) ให้เลือกเล่นได้อีก 3 แบบ  แบบที่หนึ่ง คือ รังหมาป่า (The Wolves' Den) เป็นสนามประลองให้ต่อสู้ระหว่างทีมผู้เล่นสองทีม ทีมละสี่คน แบบที่สอง คือ แนวหน้าการรบ (Frontlines) เป็นสนามรบขนาดใหญ่ ผู้เล่นจะต้องรวมทีมกับผู้เล่นคนอื่นรวม 24 คน ทีมไหนไปถึงตำแหน่งเป้าหมายได้ก่อนถือว่าเป็นฝ่ายชนะ มีโหมดย่อยหลายโหมด แตกต่างกันในสถานที่และกฎย่อยๆ ตามท้องเรื่องแล้วโหมดนี้คือการซ้อมรบระหว่างเมืองใหญ่ทั้งสามเมืองในเกม ซึ่งในเบื้องหลังแล้วเป็นการถ่วงเวลาไม่ให้มีการครอบครองพื้นที่ที่มีวัตถุเวทมนตร์ฝังอยู่มากมาย และ แบบที่สาม คือ ไรวัลวิงส์ (Rival Wings) เป็นสนามแข่งที่ผู้เล่นจะควบคุมตัวละครลูกสมุน (minion) เข้าต่อสู้กับอีกฝ่ายตามเป้าหมายที่กำหนดในแต่ละรอบ
การเล่น > ระบบเศรษฐกิจในเกม

ระบบเศรษฐกิจเสมือนในเกมไฟนอลแฟนตาซี XIV ขับเคลื่อนโดยผู้เล่นเป็นส่วนใหญ่ การแลกเปลี่ยนไอเท็มระหว่างผู้เล่นจะมีตัวกลางคือ "คนรับใช้" (retainer) ซึ่งเป็น NPC ที่ผู้เล่นสามารถฝากของไปขายบนกระดานค้าขาย (market board), ส่งไปทำภารกิจ (venture) เพื่อเก็บไอเท็ม, และเป็นพื้นที่เก็บไอเท็มเพิ่มเติมจากตัวละครของผู้เล่น เงินจากการค้าขายจะถูกหักค่าธรรมเนียมเพื่อควบคุมไม่ให้เกิดภาวะเงินเฟ้อในเกม ผู้เล่นทุกคลาสสามารถขายของเข้าไปในระบบได้ โดย Disciple of the Land สามารถเก็บวัตถุดิบจากจุดเก็บวัตถุดิบ (gathering point) ต่างๆ ในเกมมาขาย, Disciple of the Hand สามารถนำวัตถุดิบมาผลิตเป็นไอเท็มต่างๆ ได้, Disciple of War และ Disciple of Magic สามารถหาวัตถุดิบหายากได้จากการเอาชนะดันเจี้ยนและหาสมบัติในแผนที่ นอกจากนี้ผู้เล่นยังสามารถสังเคราะห์มาเทเรียขึ้นมาจากอาวุธหรือชุดเกราะที่ใช้มานาน และนำไปขายหรือนำไปเพิ่มค่าสมรรถนะของอาวุธหรือชุดเกราะอื่นๆ ได้
ระบบการผลิต (crafting) และการเก็บเกี่ยว (gathering) ในเกมเวอร์ชันนี้ถูกปรับปรุงจากเวอร์ชัน 1.0 โดยลดการสุ่มและการบังคับให้ผู้เล่นคาดเดาวิธีการต่างๆ สำหรับอาชีพกลุ่ม Disciple of the Hand ผู้เล่นจะปลดล็อกสูตรผลิตไอเท็มได้ทันทีเมื่อเพิ่มเลเวลถึงระดับที่กำหนด ทักษะต่างๆ ที่ใช้ในการผลิตไอเท็มก็ถูกปรับปรุงให้สามารถผลิตไอเท็มคุณภาพสูงได้โดยไม่ต้องเอาสกิลจากอาชีพอื่นๆ ที่เป็นสายผลิต ส่วน Disciple of the Land ก็จะสามารถเลือกได้ว่าต้องการจะเก็บไอเท็มชนิดไหนในขณะที่กำลังเก็บจากจุดเก็บเกี่ยว ต่างจากเวอร์ชันก่อนหน้านี้ที่ผู้เล่นจะได้ไอเท็มโดยการสุ่ม นอกจากนี้ยังมีบันทึกการเก็บเกี่ยวที่แสดงชื่อและตำแหน่งที่สามารถเก็บไอเท็มได้ตามจุดต่างๆ ในเกมอีกด้วย
เนื้อเรื่อง > ฉาก

ไฟนอลแฟนตาซี XIV ดำเนินเรื่องในโลกในจินตนาการแห่งดาวเคราะห์ไฮเดลิน (Hydaelyn) ซึ่งมีทวีปใหญ่ 3 ทวีป มีภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อมหลากหลาย บนดาวเคราะห์แห่งนี้มีดินแดนแห่งหนึ่งชื่อว่าเอออร์เซีย (Eorzea) ซึ่งประกอบไปด้วยเมืองใหญ่ต่างๆ ได้แก่ นครกริดาเนีย (Gridania) ดินแดนแห่งป่าไม้ ล้อมรอบไปด้วยป่าหนาทึบนามว่าเดอะแบล็กเชราวด์ (The Black Shroud) หรือผ้าคลุมสีนิล ราชนครอุลดาห์ (Ul'dah) เมืองการค้า ตั้งอยู่ในทะเลทรายธานาลาน (Thalanan Desert) เมืองท่าลิมซ่าโลมินซ่า (Limsa Lominsa) ตั้งอยู่บนดินแดนลานอสเซียแห่งอนุทวีปวิลแบรนด์ และเทวนครอิชการ์ด (Ishgard) บนเทือกเขาหิมะแห่งโคเอร์ธาส ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเอออร์เซียเชื่อมต่อกับทวีปใหญ่ซึ่งถูกปกครองโดยจักรวรรดิการ์เลียนและกองทัพ ฝ่ายการเมืองอื่นๆ ในดินแดนแห่งนี้ที่สำคัญได้แก่เหล่าชนเผ่าอมนุษย์ (beastmen) ซึ่งมีเหตุบาดหมางกับชาติต่างๆ อยู่เป็นระยะ ปราชญนครแห่งชาร์ลายาน (Sharlayan) ของผู้ทรงความรู้ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และนครอาลามีโก (Ala Mhigo) ที่เคยถูกปกครองโดยจักรวรรดิการ์เลียนเมื่อครั้งเหตุการ์เลียนรุกรานครั้งที่หนึ่ง ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ 22 ปีก่อนเหตุการณ์ในเรื่อง นครทั้งสี่เคยรวมตัวเป็นปึกแผ่นในนามพันธมิตรแห่งเอออร์เซียก่อนที่จะแตกสลายเมื่ออิชการ์ดถอนตัวอย่างกะทันหัน สามนครที่เหลือจึงคงเป็นพันธมิตรแต่เพียงในนาม ความขัดแย้งนี้ยังทำให้นครมอร์โดนา (Mor Dhona) ถูกทิ้งร้าง ทั้งที่แต่เดิมเคยเป็นดินแดนที่มีสีสันอย่างมาก
ประวัติศาสตร์ของเอออร์เซียคือการวนเวียนระหว่างยุคสว่าง (Astral Era) กับยุคมืด (Umbral Era) โดยยุคมืดคือยุคของหายนะครั้งใหญ่ (Calamity) ยุคมืดที่หนึ่งคือจุดสิ้นสุดของยุคแห่งทวยเทพ หลังหมดยุคนี้เหล่าเทพทั้งสิบสอง (The Twelve) ซึ่งเป็นผู้พิทักษ์แห่งเอออร์เซียได้ยุติการมีปฏิสัมพันธ์กับชาวโลกทั้งหลาย เมื่อจบยุคมืดก็จะเกิดการรู้แจ้งทั่วและการเจริญทางวัฒนธรรมเรียกว่ายุคสว่าง โดยยุคสว่างที่สามมีความสำคัญเป็นพิเศษเพราะเป็นยุคที่เกิดจักรวรรดิอัลลาแกน (Allagan Empire) ซึ่งมีความเจริญทางเทคโนโลยีสูงมากยิ่งกว่าในสมัยใหม่ ยุคมืดและยุคสว่างแต่ละคู่จะมีความสัมพันธ์กับธาตุพื้นฐานทั้งหก ได้แก่ ลม สายฟ้า ไฟ ดิน น้ำแข็ง และน้ำ เดิมชาวเอออร์เซียเคยเชื่อว่ายุคมืดที่หกจะเป็นยุคมืดครั้งสุดท้าย ความเจริญแห่งยุคสว่างที่หกจะคงอยู่ไปชั่วกาลนาน แต่ห้าปีก่อนเกิดเหตุการณ์ในเรื่องนี้ จักรวรรดิการ์เลียนได้จุดชนวนให้เกิดเหตุการณ์ต่างๆ จนนำไปสู่ยุคมืดที่เจ็ดอันเป็นยุคปัจจุบัน
ชาวการ์เลียนได้ศึกษาวิจัยในโครงการเมเทออร์จนค้นพบวิธีที่จะทำให้ดวงจันทร์น้อยดาลามุด (Dalamud) ตกลงมาสู่โลกเป็นอาวุธได้ แผนนี้นำโดยผู้ดำรงตำแหน่งเลกาตัสแห่งจักรวรรดินามว่าเนล วาน ดาร์นัส มีเป้าหมายที่จะทำลายเผ่าอมนุษย์และเทพอสูรของพวกมันด้วยดวงจันทร์น้อยดาลามุดและเข้ายึดครองสิ่งที่หลงเหลือหลังการทำลายล้าง นครทั้งสามเมื่อทราบแผนนี้ก็ได้ส่งกองทัพใหญ่แกรนด์คอมพานีของแต่ละนครมาร่วมต่อสู้ คณะนักผจญภัยคณะหนึ่งได้ปราบวาน ดาร์นัสลงสำเร็จแต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งการร่วงตกของดาลามุดได้ เกิดการสู้รบระหว่างกองทัพแกรนด์คอมพานีและกองทัพรุกรานแห่งการ์เลียนที่สิ้นผู้นำบนที่ราบคาร์เทอโนในมอร์โดนา ขณะนั้นเองที่ดวงจันทร์น้อยดาลามุดแตกตัวออกเปิดเผยว่าแท้จริงแล้วดวงจันทร์น้อยนี้คือคุกโบราณของอัลลาแกนที่คุมขังเทพอสูรมังกรบาฮามุต เมื่อบาฮามุตถูกปลดปล่อยจากคุกนี้ก็ออกอาละวาดทำให้เกิดเป็นหายนะครั้งใหม่ที่นำไปสู่ยุคมืดที่เจ็ด นักปราชญ์ชาวชาร์ลายานผู้หนึ่งนามว่าหลุยซวา เลเวเลอ ได้พยายามใช้พลังของเทพทั้งสิบสองในการคุมขังบาฮามุตอีกครั้งแต่ก็ล้มเหลว จึงได้ใช้พลังนั้นส่งเหล่านักผจญภัยข้ามเวลามายังอนาคต ที่เอออร์เซียจะต้องการพวกเขาอีกครั้ง
เนื้อเรื่อง > ตัวละคร

ผู้เล่นรับบทบาทเป็นนักผจญภัยในเอออร์เซียระหว่างยุคมืดที่เจ็ด ที่ได้เข้าร่วมกับกองทัพ Grand Company หนึ่งในสามกองทัพ ได้แก่ The Order of the Twin Adder แห่งกริดาเนีย นำโดยคานอีเซนนาผู้ดำรงตำแหน่ง Elder Seedseer และเป็นผู้นำเหล่าเด็กแห่งพงไพร มีความสามารถหยั่งรู้คำพยากรณ์ได้, Immortal Flames แห่งอุลดาห์ นำโดยราบาน อัลดิน มนุษย์ชาวไฮแลนเดอร์จากอาลามีโก องครักษ์แห่งสุลต่านหญิงนานาโม อุล นาโม ราบานต่อสู้จนหลุดพ้นจากความยากจนด้วยฝีมือการต่อสู้ในโคลิเซียม, The Maelstorm แห่งลิมซ่าโลมินซ่า นำโดยพลเรือเอกเมิร์ลวิบ โบลฟิสวิน อดีตโจรสลัด ผู้กะเกณฑ์เหล่าโจรสลัดทั้งหลายมาอยู่ใต้บังคับบัญชาได้สำเร็จ พันธมิตรอื่นๆ ได้แก่มินฟิเลีย (Minfilia) และเหล่าไซออนแห่งอรุณรุ่งที่เจ็ด (Scions of the Seventh Dawn) ซึ่งเป็นองค์กรที่ก่อตั้งขึ้นใหม่จากการควบรวมคณะวิถีสิบสองเทพ (Path of the Twelve) และคณะแห่งการรู้แจ้ง (Circle of Knowing) ของอาร์คอนหลุยสวา ซึ่งเคยมีบทบาทในยุคสว่างที่หก สมาชิกของเหล่าไซออนได้แก่ ธานเครด (Thancred), อีดา (Yda), ปาปาลีโม (Papalymo), อูริอันเจร์ (Urianger), และยัชโตลา (Y'shtola) นอกจากนี้ยังมีหลานฝาแฝดชายหญิงของหลุยสวาที่เดินทางจากชาร์ลายาน ได้แก่ อัลฟิโน่ (Alphinaud) และอลิเซ (Alisaie) โดยมีเป้าหมายดำเนินตามเส้นทางของหลุยสวาเพื่อช่วยเหลือเหล่าชนชาติต่างๆ แห่งเอออร์เซีย สุดท้ายคือซิด การ์ลอนด์ หัวหน้าโรงตีเหล็กการ์ลอนด์ ซึ่งมีความรู้ทางเทคโนโลยีขั้นสูง สามารถสร้างเรือเหาะและอาวุธต่างๆ ให้กับคณะพันธมิตรต่างๆ ได้
ศัตรูของเอออร์เซียคือจักรวรรดิการ์เลียนทางตอนเหนือ นำโดยเลกาตัสไกอัส วาน เบลซาร์ แห่งกองทัพที่สิบสี่ และเหล่าร้อยโทลูกน้อง ได้แก่ ลิเวีย ซาส จูนิอัส, ริทาทิน ซาส อาร์วินา, และ เนโร ทอล สเควา รวมไปถึงเผ่าคนป่าต่างๆ ที่พยายามอัญเชิญเทพอสูร จนทำให้เกิดความปั่นป่วนไปทั่ว ทั้งจักรวรรดิและเผ่าคนป่าต่างถูกบงการโดยชาวแอสเซียน เผ่าพันธุ์ที่มีชีวิตอมตะผู้ลึกลับ มีเป้าหมายจะปลุกจอมเทพโซดิอาร์คให้คืนชีพ ซึ่งอาจทำลายล้างทุกสิ่งบนไฮเดลิน
เนื้อเรื่อง > เนื้อเรื่อง > ยุคสว่างที่เจ็ด

คณะไซออนเผชิญกับแรงกดดันให้เข้าร่วมกับกองกำลังของนครใดนครหนึ่ง จึงเลือกที่จะย้ายฐานที่มั่นไปยังเรฟแนนท์โทลล์ ซึ่งเป็นศูนย์รวมตัวของนักผจญภัยในมอร์โดนาซึ่งเป็นดินแดนที่เป็นกลางทางการเมือง เพียงไม่นานก็มีข่าวว่ามีมูเกิ้ลกลุ่มหนึ่งพยายามอัญเชิญเทพอสูรพระเจ้ามูเกิ้ลม็อกที่สิบสองมหาราช โดยได้รับความช่วยเหลือจากชาวแอสเซียน หลังจากปราบมูเกิ้ลยักษ์ลงได้ ผู้เล่นในฐานะนักรบแห่งแสงก็ได้พบกับชาวแอสเซียนชุดคลุมขาวนามว่าเอลิดิบัส ซึ่งมาทดสอบความแข็งแกร่งของผู้เล่นก่อนจะหายตัวไป หลังจากนั้นไม่นานผู้ลี้ภัยจากนครโดม่าก็มาถึงมอร์โดนา นครแห่งนี้ถูกปกครองโดยจักรวรรดิการ์เลียน พวกเขาจึงเดินทางมายังอุลดาห์เพื่อขอลี้ภัย แต่กลับถูกปฏิเสธ อัลฟิโน่แนะนำให้เหล่าผู้ลี้ภัยมาอยู่อาศัยและทำงานในการก่อสร้างเรฟแนนท์โทลล์ ยูกิริ ผู้นำผู้ลี้ภัยชาวโดม่า แสดงความขอบคุณด้วยการร่วมเดินทางไปกับคณะผู้กล้าแห่งแสงเพื่อไปร่วมสืบลาดตระเวนถิ่นฐานชาวซาฮากินซึ่งกำลังอัญเชิญเทพอสูรเลไวอาธาน ผู้เล่นปราบเลไวอาธานลงสำเร็จโดยใช้คริสตัลมีตำหนิหนึ่งลำเรือ และได้รับความช่วยเหลือจากเรือรบเดอะเวิร์ลอีตเตอร์แห่งนครโลมินซ่า
อัลฟิโนสืบหาสาเหตุของการก่อจลาจลในหมู่ผู้ลี้ภัยชาวอาลามีโกในอุลดาห์ และพบกับสายลับของเทเลดจี อาเดเลดจี ซึ่งเป็นสมาชิกที่มีอิทธิพลคนหนึ่งในกลุ่มซินดิเคตที่ปกครองอุลดาห์อยู่ ราบานตั้งข้อสงสัยว่าอาเดเลดจีกำลังวางแผนลวงเพื่อจะเข้าครอบครองสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกพบในซากปรักหักพังของสนามรบคาร์เทอโน หนึ่งในนั้นคือซากที่หลงเหลือของโอเมกา สุดยอดอาวุธของอัลลาแกน ในป่าเดอะแบล็กเชราด์ พวกซิลฟ์ได้อัญเชิญเทพอสูรรามูห์เพื่อตัดสินว่านักรบแห่งแสงมีค่าคู่ควรจะเป็นผู้พิทักษ์แห่งโลกนี้หรือไม่ ก่อนจะจากไปอย่างเป็นมิตร ขณะเดียวกัน อัลฟิโนได้ก่อตั้งเดอะคริสตัลเบรฟส์ขึ้นเพื่อให้เป็นองค์กรที่เป็นกลางและมีกำลังทางทหารเพื่อพิทักษ์เอออร์เซีย ภารกิจแรกคือการสืบหาตัว "ไอวี" สายลับการ์เลียนทีทแทรกซึมเข้ามาอยู่ในระดับสูงของอิมมอร์ทัลเฟลม อีกด้านหนึ่งเซอร์อายเมอริกแห่งเทมเพิลไนท์ของอิชการ์ดได้เดินทางมาพบกับไซออนและคริสตัลเบรฟส์เพื่อขอความช่วยเหลือในการเฝ้าระวังผู้พิทักษ์แห่งทะเลสาบ-ซึ่งเป็นซากที่ผูกติดกันอย่างแยกไม่ออกระหว่างยานรบการ์เลียนกับจอมมังกรมิดการ์ดซอมนร์ที่เคยต่อสู้กันเมื่อครั้งการ์เลียนบุกเอออร์เซียเมื่อสิบห้าปีก่อน เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนเทมเพิลไนท์อาสาจะกู้เสบียงและวัสดุก่อสร้างที่ต้องถูกส่งให้กับเรฟแนนท์โทล แต่โดนปล้นสะดมโดยผู้ติดตามของเลดี้ไอซ์ฮาร์ท คนทรยศแห่งอิชการ์ด