stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1729–1765)

| เจ้าชายหลุยส์ แฟร์ดีน็องด์ |
| --- | --- |
โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส
เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส โดยอเล็กซ็องเดอ รอสแล็ง วาดราวปี ค.ศ. 1765
ประสูติ: 4 กันยายน ค.ศ. 1729(1729-09-04) พระราชวังแวร์ซาย ฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: 20 ธันวาคม ค.ศ. 1765(1765-12-20) (36 ปี) พระราชวังฟงแตนโบล ฝรั่งเศส
ฝังพระศพ: มหาวิหารแซ็ง-เอเตียนเดอซ็อง และมหาวิหารแซ็ง-เดอนี (พระหฤทัย)
คู่อภิเษก: เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา ราเฟลาแห่งสเปน  (ค.ศ. 1744–1746; สิ้นพระชนม์) เจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟาแห่งแซกโซนี  (ค.ศ. 1747–1765)
พระราชบุตร: จากการเสกสมรสครั้งแรก:  เจ้าหญิงมารี เทเรส มาดามรอยาลแห่งฝรั่งเศส  จากการเสกสมรสครั้งที่สอง: พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 พระเจ้าหลุยส์ที่ 18  พระเจ้าชาร์ลที่ 10  เจ้าหญิงมารี โกลทีลด์แห่งฝรั่งเศส เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์: ราชวงศ์บูร์บง
พระราชบิดา: พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: มารี เลชชินสกา
ลายพระอภิไธย: 
เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Louis Ferdinand de France; 4 กันยายน ค.ศ. 1729 - 20 ธันวาคม ค.ศ. 1765) ทรงเป็นองค์รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงแห่งราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1729 - ค.ศ. 1765 โดยพระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 และพระราชินีมารี เลชชินสกา โดยพระองค์ทรงเสกสมรสถึงสองครั้ง ครั้งแรกกับเจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา ราเฟลาแห่งสเปน มีพระธิดาร่วมกัน 1 พระองค์ ต่อมาเสกสมรสครั้งที่สองกับเจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟาแห่งแซกโซนี มีพระโอรสและธิดาร่วมกัน 6 พระองค์ ซึ่งพระโอรสของพระองค์ล้วนแล้วได้รับการเสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ได้แก่
พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 (ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1774 - 1792)
พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 (ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1814 - 1815 และ ค.ศ. 1815 - 1824)
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 (ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1824 - 1830)
พระชนม์ชีพวัยเยาว์และการศึกษา

เจ้าชายหลุยส์ ประสูติ ณ พระราชวังแวร์ซาย โดยการประสูติของพระองค์ เจ้าชายหลุยส์ได้ทรงกลายเป็นองค์รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ฝรั่งเศสทันที ในอิสริยยศ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส และพระราชินีมารี เลชชินสกา
| ก่อนหน้า |  | เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (ค> ศ. 1729–1765) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 |  |   โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส  (4 กันยายน ค.ศ. 1729 – 20 ธันวาคม ค.ศ. 1765) |  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 |
| ด ค กเจ้าชายแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
เริ่มนับรุ่นที่ 1 จากพระราชโอรสในพระเจ้าอ็องรีที่ 4
| รุ่นที่ 1 |  พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส  เจ้าชายนีกอลา อ็องรี ดยุกแห่งออร์เลอ็อง*  Gaston, Duke of Orléans*  |  |
| รุ่นที่ 2 |  พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส  เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง  Jean Gaston, Duke of Valois*  |  |
| รุ่นที่ 3 |  เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส  เจ้าชายฟีลิป ชาร์ล ดยุกแห่งอ็องฌู*  เจ้าชายหลุยส์ ฟร็องซัว ดยุกแห่งอ็องฌู*  เจ้าชายฟีลิป ชาร์ล ดยุกแห่งวาลัว*  เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์ หลุยส์ ดยุกแห่งวาลัว*  เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง  |  |
| รุ่นที่ 4 |  เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ  พระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปน  Charles, Duke of Berry*  |  |
| รุ่นที่ 5 |  เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ*  เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ*  พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส  |  |
| รุ่นที่ 6 |  เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส  เจ้าชายฟีลิฟ ดยุกแห่งอ็องฌู*  |  |
| รุ่นที่ 7 |  เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งแห่งบูร์กอญ*  เจ้าชายซาวีเย ดยุกแห่งอากีแตง*  พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส*  พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส*  พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส  |  |
| รุ่นที่ 8 |  เจ้าชายหลุยส์-โฌแซ็ฟ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส*  พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส*  หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม (พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส)*  Charles Ferdinand, Duke of Berry  |  |
| รุ่นที่ 9 |  เจ้าชายอ็องรี (พระเจ้าอ็องรีที่ 5 แห่งฝรั่งเศส)*  |  |
* สิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระทายาท
เจ้าชายหลุยส์ ในวัยพระชนมายุ 9 ชันษา
เครื่องกลอันตีกือแทรา

เครื่องกลแอนไทคีเทียรา (กรีก: O μηχανισμός των Αντικυθήρων, O mēchanismós tōn Antikythērōn) เป็นคอมพิวเตอร์แอนะลอกเชิงกลสมัยโบราณ (หลักการทำงานตรงกันข้ามกับคอมพิวเตอร์แบบดิจิทัล) มีการออกแบบเพื่อให้คำนวณตำแหน่งทางดาราศาสตร์ เครื่องกลดังกล่าวนี้ถูกค้นพบโดยบังเอิญในเรืออับปาง ห่างจากเกาะอันตีกือแทรา (Αντικύθηρα, Antikythera) ของกรีซ ซึ่งอยู่ระหว่างเกาะกือแทรา (Κύθηρα) และเกาะแกรแต (Κρήτη) ระบุอายุประมาณ 80 ปีก่อนคริสตกาล
การค้นพบ

เครื่องกลดังกล่าวนี้ถูกพบโดยบังเอิญในซากเรือโบราณ ซึ่งถูกค้นพบในช่วงเวลาไม่นานนักก่อนเทศกาลอีสเตอร์ ค.ศ. 1900 ที่ความลึก 42 เมตร นักดำน้ำชาวกรีกที่ค้นหาฟองน้ำ ได้นำสิ่งของต่าง ๆ รวมทั้งรูปปั้นมากมายขึ้นมาด้วย แต่การค้นพบที่น่าสนใจที่สุดจากซากเรืออับปางครั้งนี้ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1902 เมื่อนักโบราณคดี ชื่อ สปืริโดน สไตส์ (Σπυρίδων Στάης) ได้สังเกตเห็นเศษหินชิ้นหนึ่งที่ได้จากบริเวณดังกล่าว มีเฟืองล้ออันหนึ่งฝังจมอยู่ เมื่อตรวจสอบโดยละเอียด ก็พบว่า สิ่งที่เข้าใจว่าเป็นหินนั้น ที่จริงก็คือ กลไกชนิดหนึ่งที่สึกกร่อนและผุพัง มีน้ำหนักมาก ซึ่งคงเหลืออยู่เป็น 3 ชิ้นส่วนใหญ่ ๆ และมีชิ้นส่วนเล็ก ๆ อีกนับสิบ ๆ ชิ้น อุปกรณ์ดังกล่าวมีขนาดประมาณ 30 คูณ 15 เซนติเมตร และมีความหนาขนาดหนังสือ ทำจากสำริด เดิมติดตั้งไว้บนกรอบไม้ มีข้อความจารึกไว้กว่า 2,000 ตัว ซึ่งถอดความได้แล้วประมาณ 95% ข้อความจารึกทั้งหมดยังไม่มีการตีพิมพ์เผยแพร่
อุปกรณ์ที่ว่านี้ถูกนำไปจัดแสดงใน กลุ่มสำริด แห่งพิพิธภัณฑสถานโบราณคดีแห่งชาติ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ พร้อมกับอุปกรณ์ที่จำลองขึ้นใหม่ ส่วนอุปกรณ์จำลองอีกชิ้น จัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์คอมพิวเตอร์อเมริกัน ในเมืองโบซแมน รัฐมอนแทนา สหรัฐอเมริกา
กำเนิด

ต้นกำเนิดของเครื่องกลดังกล่าวนี้ยังไม่ทราบแน่ชัด ทราบเพียงว่าเป็นวัตถุที่เคยอยู่บนเรืออันตีกือแทรา เรือนี้เป็นเรือของโรมัน แต่เครื่องกลนี้น่าจะสร้างขึ้นในกรีซอย่างแน่นอน ข้อสมมุติฐานอย่างหนึ่งก็คือ อุปกรณ์นี้ถูกสร้างในสำนักวิชาการ ที่สร้างโดยโปเซดอนีโอส (Ποσειδώνιος) นักปรัชญาสโตอิกโบราณ บนเกาะโรโดส หรือโรดส์ (Ρόδος) ของกรีก ซึ่งในเวลานั้น เมืองดังกล่าวถือเป็นศูนย์กลางด้านวิศวกรรมเครื่องกล และดาราศาสตร์ นักสำรวจยังมีข้อเสนอว่าเรือดังกล่าวอาจนำอุปกรณ์ชิ้นนี้ไปยังกรุงโรม พร้อมกับทรัพย์สินอื่น ๆ ที่ปล้นไปจากเกาะแห่งนั้น เพื่อสมทบงานแห่ฉลองชัยชนะของจูเลียส ซีซาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข่าวแสดงรายละเอียดเพิ่มเติม เก็บถาวร 2007-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เครื่องกลอันตีกือแทรา บูรณะขึ้นมาใหม่
เครื่องกลอันตีกือแทรา (ชิ้นส่วนหลัก)
เคเนดี (นักฟุตบอล)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เคเนดี ขณลงะเล่นให้กับเชลซีในปี ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โรแบร์ต เคเนดี นือเนส นัสซิเมงตู
วันเกิด:   (1996-02-08) 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  ซังตาริตาดูซาปูคาอี บราซิล
ส่วนสูง:  1.82 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เฆตาเฟ (ยืมตัวจากเชลซี)
หมายเลข:  25
สโมสรเยาวชน
2006–2009:  Vasco da Gama
2009–2013:  Fluminense
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2013–2015 |  Fluminense |  30 |  (2) |
| 2015–2022 |  เชลซี |  16 |  (1) |
| 2016 |  → วอตฟอร์ด (ยืมตัว) |  1 |  (0) |
| 2018–2019 |  → นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  38 |  (3) |
| 2019–2020 |  → เฆตาเฟ (ยืมตัว) |  19 |  (1) |
| 2019–2020 |  → เฆตาเฟ (ยืมตัว) |  19 |  (1) |
| 2020–2021 |  → กรานาดา (ยืมตัว) |  28 |  (4) |
| 2021–2022 |  → ฟลาเม็งกู (ยืมตัว) |  14 |  (1) |
| 2022– |  เรอัลบายาโดลิด |  0 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2012–2013 |  บราซิล อายุไม่เกิน 17 ปี |  13 |  (6) |
| 2015 |  บราซิล อายุไม่เกิน 20 ปี |  7 |  (1) |
| 2015 |  บราซิล อายุไม่เกิน 23 ปี |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 16:01, 5 กันยายน ค.ศ. 2022 (UTC+7)
โรแบร์ต เคเนดี นือเนส นัสซิเมนตู (โปรตุเกส: Robert Kenedy Nunes do Nascimento; เกิดวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีกให้กับเรอัลบายาโดลิด สโมสรในลาลิกา
สโมสร

วันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ฟลูนิเนงเซ ประกาศจะขายเคเนดีให้กับสโมสรแห่งหนึ่งที่ไม่เอ่ยชื่อ โดยค่าตัวที่คาดการณ์ไว้อยู่ที่ 6.3 ล้านปอนด์ ต่อมามีการยืนยันว่า เคเนดีได้ลงฝึกซ้อมกับเชลซีในเกมกระชับมิตรพบกับบาร์เซโลนา โดยเคเนดีได้รับอนุญาตจากฟลูนิเนงเซให้ลงเล่นให้กับเชลซีได้ แม้ว่าเขาจะยังไม่เซ็นสัญญาก็ตาม ต่อมา โชเซ มูรีนโย กล่าวว่า เชลซีจะเก็บเคเนดีไว้เล่นในพรีเมียร์ลีก แทนที่จะปล่อยยืมตัวให้กับวิเทสส์ ต่อมาในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2015 เชลซีซื้อตัวเคเนดีสำเร็จ
ในสัปดาห์ถัดมา เคเนดี ลงเล่นเป็นตัวสำรองนัดแรก ในนัดที่เชลซีพ่ายแพ้ คริสตัลพาเลซ คาบ้าน 1–2 ต่อมาในวันที่ 23 กันยายน เขาทำประตูแรกในนามสโมสร ในลีกคัพ รอบที่สาม อีกทั้งยังจ่ายบอลให้กับรามีริส ช่วยให้ เชลซี เอาชนะ วัลซอลล์ ไปได้ 4–1 ประตูแรกในลีกของเคเนดี เกิดขึ้นในวันที่ 1 มีนาคม ในนัดที่เชลซีชนะ นอริชซิตี 2–1 โดยเขายิงประตูนี้ในวินาทีที่ 39 นับเป็นประตูที่เกิดขึ้นเร็วที่สุดในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2015–16
ในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2016 เคเนดีย้ายไปวอตฟอร์ดแบบยืมตัวจนจบฤดูกาล โดยทำเรื่องยินยอมร่วมกับเชลซีแล้ว
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2017 เคเนดีถูกปล่อยยืมตัวให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในวันสุดท้ายของตลาดซื้อขาย ต่อมาในฤดูกาล 2018–19 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับนิวคาสเซิลอีกครั้งหนึ่ง
ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2019 เคเนดีถูกปล่อยยืมตัวให้กับเฆตาเฟในลาลิกา
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ เคเนดี (นักฟุตบอล) ที่ Soccerbase
ข้อมูลของ เคเนดี (นักฟุตบอล) ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
แม่แบบ:ผู้เล่นเรอัลบายาโดลิด
เชกีตินโยนยา

สถานที่ตั้งในรัฐมีนัชเจไรช์
เชกีตินโยนยา (โปรตุเกส: Jequitinhonha) เป็นนครบาลในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ห่างจากเบลูโอรีซองชี เมืองหลวงของรัฐไป 582 กิโลเมตร จากข้อมูลในปี ค.ศ. 2007 มีประชากรราว 23,982 คน มีพื้นที่ 3,518 กม² ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเชกีตินโยนยา มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 223 เมตร เป็นนครบาลเมื่อปี ค.ศ. 1911 เศรษฐกิจหลักที่สำคัญ คือ การเลี้ยงวัวและการปลูกกาแฟ อ้อย ข้าวโพด
เจฟฟรีย์ ดูม็อง

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เจฟฟรีย์ ดูม็อง
วันเกิด:   (1980-11-09) 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 (43 ปี)
สถานที่เกิด:   นาร์บอนน์ ประเทศฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.68 m (5 ft 6 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สโมสรฟุตบอลจังหวัดภูเก็ต
สโมสรเยาวชน
:  มงต์เปลลิเยร์เอชเอสซี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 2000–2004 |  มงต์เปลลิเยร์เอชเอสซี |  73 |  (2) |
| ค.ศ. 2004–2005 |  เอเอสน็องซี |  24 |  (1) |
| ค.ศ. 2005–2008 |  วาล็องเซียนส์เอฟซี |  26 |  (2) |
| ค.ศ. 2008–2011 |  อาร์ซีล็องส์ |  31 |  (1) |
| ค.ศ. 2010-2011 |  → ตูร์เอฟซี (ยืมตัว) |  16 |  (1) |
| ค.ศ. 2011- |  สโมสรฟุตบอลชลบุรี |  6 |  (2) |
ทีมชาติ
| ค.ศ. 1995-1996 |  ฝรั่งเศส ยู-16 ปี |  12 |  (0) |
| ค.ศ. 1996-1997 |  ฝรั่งเศส ยู-17 ปี |  7 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เจฟฟรีย์ ดูม็อง (ฝรั่งเศส: Geoffrey Doumeng) เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 ที่นาร์บอนน์ เป็นนักฟุตบอลกองกลางชาวฝรั่งเศส ผู้ซึ่งเล่นให้แก่สโมสรฟุตบอลชลบุรี ในไทยพรีเมียร์ลีก และโตโยต้า ลีกคัพ 2555
ประวัติ

เจฟฟรีย์ ดูม็อง เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสที่มีประสบการณ์การแข่งขันในลีกเอิง กว่า 100 แมตช์กับกับสโมสรมงต์เปลลิเยร์เอชเอสซี, เอเอสน็องซี, วาล็องเซียนส์เอฟซี, อาร์ซีล็องส์ และตูร์เอฟซี และในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2011 เว็บไซต์ทางการของสโมสรฟุตบอลชลบุรี ได้รายงานถึงการร่วมทีมของ เจฟฟรีย์ ดูม็อง ซึ่งเป็นอดีตกองกลางจากตูร์เอฟซี ซึ่งเป็นทีมในลีกเดอซ์ ของประเทศฝรั่งเศส และสามารถทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม รวมทั้งสามารถประสานกับ พิภพ อ่อนโม้ และ เทิดศักดิ์ ใจมั่น ได้เป็นอย่างดี โดยเป็นนักฟุตบอลคนแรกที่ วิทยา เลาหกุล ตัดสินใจให้เซ็นสัญญาร่วมทีมในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีกฤดูกาลหน้า
การแข่งขันของเขาที่ได้รับการกล่าวขานในไทยพรีเมียร์ลีก 2555 อาทิ เป็นผู้ทำประตูนำ 1-0 ให้แก่สโมสรฟุตบอลชลบุรี ก่อนที่ทีมดังกล่าวจะชนะสโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย 4-0 ในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2012 และวิทยา เลาหกุล ได้มีแผนการให้ เจฟฟรีย์ ดูม็อง เข้าแข่งขันในฐานะกองหน้า ในรายการเอเอฟซีคัพ 2555 เมื่อครั้งที่พบกับ ซิตี้เซนต์ แอธแลนติก ซึ่งมีขึ้นในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2012 ที่สนามมงก๊อกสเตเดี้ยม เจฟฟรีย์ ดูม็อง ยังเป็นหนึ่งในนักเตะที่ทาง วิทยา เลาหกุล ได้คาดหมายให้เป็นนักเตะหลักในการแข่งขันเอเอฟซีคัพ 2555 เมื่อครั้งที่สโมสรฟุตบอลชลบุรี พบกับ ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด ในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2012 และเขาได้เข้าแข่งขันในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ในฐานะนักเตะคนสำคัญของทีม เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลเจนิฟู้ด สมุทรสงคราม
ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2012 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวหลักของทีมตั้งแต่เริ่มเกมในนัดที่พบกับสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส และในการแข่งขันเอเอฟซีคัพ 2555 รอบ 8 ทีมสุดท้าย ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2012 ที่ชลบุรีสเตเดียม ทางสโมสรได้ส่งเขาเป็นตัวหลักในช่วงครึ่งหลัง เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรกีฬาอัลชอร์ตา จากซีเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Geoffrey Doumeng French league stats at LFP.fr (ฝรั่งเศส)
Player profile – L'Equipe.fr (ฝรั่งเศส)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลชลบุรี  |
| --- | --- |
 3 ฉัตรมงคล  4 กิตติพงษ์  5 คลัฟ  6 ทรงชัย  8 ยศกร  9 เทียร์นีย์  10 ชาญณรงค์(c)  11 มูรีลู  14 พิทักษ์  15 จักรพงษ์  17 ไคอง  19 สหรัฐ  20 สุขสันต์  23 ศุภวัฒน์  24 ภานุพงศ์  26 ธีรภัทร  31 นูรูล  32 รชต  33 โบเน  35 ชนินทร์  42 กิตติพงษ์  64 กษิดิศ  81 วาตารา  88 ยศกร  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: พิภพ
เซกาม

ระบบสีของโทรทัศน์ในแต่ละภูมิภาค
เซกาม (ฝรั่งเศส: SECAM, SÉCAM; Séquentiel couleur à mémoire) เป็นระบบสีสำหรับโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกที่ได้รับการนำมาใช้เป็นครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังมีระบบสีอื่น ๆ ได้แก่ แพลและเอ็นทีเอสซี
เจ้าหญิงมารี-แอ็สเมราลดาแห่งเบลเยียม

เจ้าหญิงมารี-แอ็สเมราลดาแห่งเบลเยียม (พระนามเต็ม: มารี-แอ็สเมราลดา อาเดอแลด ลีลีย็อง อานา เลออปอลดีน; ฝรั่งเศส: Marie-Esméralda Adelaide Lilian Anna Léopoldine) ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2499 เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม ประสูติแต่ลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี ซึ่งเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สอง
พระเชษฐาและพระเชษฐภคินีร่วมพระราชมารดาได้แก่ เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม (สิ้นพระชนม์แล้ว) และเจ้าหญิงมารี-คริสติน ส่วนพระเชษฐาร่วมพระชนกได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง (สวรรคตแล้ว), สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 ซึ่งยังเป็นพ่อทูนหัวของพระองค์ และแกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก (สิ้นพระชนม์แล้ว)
อ็องรี รูโซ

อ็องรี ฌูว์เลียง เฟลิกซ์ รูโซ (ฝรั่งเศส: Henri Julien Félix Rousseau; 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1844 - 2 กันยายน ค.ศ. 1910) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของสมัยอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีลักษณะการเขียนแบบศิลปะนาอีฟ (Naïve art) และ แบบบรรพกาลนิยม (Primitivism) รูโซเป็นที่รู้จักกันว่า “Le Douanier” (เจ้าหน้าที่ศุลกากร) ตามหน้าที่การงาน ระหว่างที่มีชีวิตอยู่รูโซก็ถูกเย้ยหยัน แต่ต่อมาก็เป็นที่นับถือในการที่เป็นผู้สอนตนเองผู้เป็นอัจฉริยะผู้เขียนภาพที่มีคุณภาพสูง
เบื้องหลัง

อ็องรี รูโซเกิดที่เมืองลาวาลในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ ครอบครัวมีอาชีพเป็นช่างประปา เมื่อยังเยาว์วัยก็ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนประจำระดับมัธยมในลาวาลเองในฐานะนักเรียนไปกลับ หลังจากบิดาไปเป็นหนี้จนถูกยึดบ้าน รูโซเป็นนักเรียนระดับปานกลางในวิชาทั่วไป แต่ได้รับรางวัลทางด้านการวาดภาพและดนตรี ต่อมารูโซก็ทำงานเป็นทนายความและศึกษากฎหมาย แต่ก็ “ไปทำผิดกฎหมายเล็กน้อย แต่ก็เลี่ยงไปเป็นทหาร” อยู่เป็นเวลาสี่ปีเริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1863 เมื่อบิดาเสียชีวิตรูโซก็ย้ายไปรับราชการอยู่ในปารีสในปี ค.ศ. 1868 เพื่อไปเลี้ยงดูแม่ที่เป็นหม้าย ในปี ค.ศ. 1871 รูโซก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นพนักงานเก็บภาษี และเริ่มทำการเขียนภาพอย่างจริงจังเมื่ออายุได้สี่สิบกว่าๆ พออายุได้ 49 ก็ลาออกจากราชการมาเป็นจิตรกรเต็มตัว เมื่อภรรยาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1888 รูโซก็แต่งงานใหม่
รูโซอ้างว่า “ไม่มีผู้สอนแต่อย่างใด นอกไปจากธรรมชาติ” แต่ก็ยอมรับว่าได้รับ “คำแนะนำ” จากจิตรกรศิลปะสถาบัน, เฟลิกซ์ โอกุสต์-เคลมงต์ และ ฌอง-เลยง เฌโรม แต่ตามความเป็นจริงแล้วรูโซก็เป็นผู้ที่เรียนรู้การเขียนจิตรกรรมด้วยตนเอง และเขียนในลักษณะที่เรียกว่าเป็นแบบบรรพกาล และ แบบนาอีฟ
งานเขียน

ภาพที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดหลายภาพเป็นภาพป่าดิบ แม้ว่ารูโซเองจะไม่เคยออกจากฝรั่งเศสไปเห็นป่าดิบด้วยตาของตนเองก็ตาม ข่าวลือโดยผู้ที่ชื่นชมที่ว่าเมื่อรูโซรับราชการเป็นทหารแล้วมีส่วนเกี่ยวข้องกับการรุกรานเม็กซิโกก็ไม่มีมูลแต่อย่างใด แรงบันดาลใจของภาพเขียนมาจากหนังสือที่มีภาพประกอบ และสวนพฤกษชาติในกรุงปารีส และภาพสัตว์ป่า แต่รูโซก็มีโอกาสได้สนทนากับทหารผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการรุกรานเม็กซิโก และได้ฟังเรื่องราวต่างที่ทหารได้ไปประสบมาในประเทศกึ่งร้อน รูโซกล่าวกับนักวิพากษ์ศิลป์อาร์เซเน อเล็กซองเดรว่าเมื่อได้ไปเยี่ยมชมสวนพฤกษชาติว่าเมื่อเข้าไปในเรือนกระจกตนเองก็จะเห็นต้นไม้ที่แปลกจากดินแดนอันห่างไกล ที่ทำให้มีความรู้สึกว่าเหมือนอยู่ในฝัน
นอกจากภาพเขียนที่แปลกตาแล้ว รูโซก็เขียนภาพของบ้านเมืองและปริมณฑลของปารีสที่มีขนาดเล็กกว่าด้วย รูโซอ้างว่าเป็นผู้ริเริ่มแนวการเขียนภาพประเภทใหม่ที่เรียกว่า “ภาพเหมือนภูมิทัศน์” (portrait landscape) โดยเริ่มการเขียนทิวทัศน์ของบริเวณต่างในกรุงปารีสที่ชอบ และเขียนภาพคนไว้ด้านหน้าของภาพ
ปฏิกิริยาต่อผลงาน

ลักษณะการวาดของรูโซที่ดูราบและที่มีลักษณะเหมือนวาดโดยเด็กทำให้ได้รับการวิจารณ์ และมักทำให้ผู้ดูออกจะตกตลึง หรือเย้ยหยัน นักวิจารณ์กล่าวว่าแม้ว่าจะมีลักษณะที่ดูง่ายคล้ายการเขียนของเด็ก แต่ก็เป็นลักษณะที่แสดงความมีความสามารถสูง (sophistication) ในการเขียนลักษณะดังกล่าว
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1886 รูโซก็แสดงผลงานอย่างสม่ำเสมอที่สมาคมศิลปินอิสระ แม้ว่าในปีแรก ๆ ภาพเขียนจะไม่ได้รับการตั้งแสดงในที่เด่น แต่งานของรูโซก็มีผู้นิยมเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ “เสือตื่นเหยื่อ” แสดงในปี ค.ศ. 1891 เมื่อได้รับการวิพากษ์อย่างจริงจังเป็นครั้งแรกโดยเฟลิกซ์ วาลโลต์ตองผู้กล่าวว่า: “ภาพ “เสือตื่นเหยื่อ” ไม่ควรจะเป็นภาพที่ผู้ดูพลาดจากการชม ภาพนี้เป็นทั้งภาพแรกและภาพสุดท้าย” แต่กระนั้นก็ยังเป็นเวลาอีกกว่าสิบปีก่อนที่รูโซจะหันกลับมาวาดภาพป่าดงดิบอีก
ในปี ค.ศ. 1893 รูโซย้ายห้องเขียนภาพไปยังมงปาร์นัสที่รูโซพำนักและทำงานจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1910 ระหว่าง ค.ศ. 1897 รูโซเขียนงานชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุดชิ้นหนึ่งชื่อ “ยิบซีหลับ” (La Bohémienne endormie)
ระหว่างปี ค.ศ. 1905 ภาพ “สิงโตหิวกระโจนงับแอนตีโลพ” ได้รับการแสดงที่สมาคมศิลปินอิสระเคียงข้างกับงานของจิตรกรอาวองการ์ดชั้นนำเช่นอ็องรี มาติสซึ่งถือกันว่าเป็นปีแรกที่มีการแสดงภาพเขียนของลัทธิโฟวิสต์ ซึ่งภาพเขียนของรูโซอาจจะมีอิทธิพลต่อการตั้งชื่อลัทธิก็เป็นได้
ในปี ค.ศ. 1907 รูโซได้รับจ้างโดยเบิร์ทเธอคองเทส เดอ โลเนย์มารดาของจิตรกรโรแบร์ต เดอโลเนย์ให้เขียนภาพ “หมองู” (The Snake Charmer)
เมื่อบังเอิญไปเห็นภาพเขียนโดยรูโซถูกขายอยู่ตามถนนเพื่อจะเอาผ้าใบไปเขียนทับเป็นภาพใหม่ ปาโบล ปีกัสโซก็ทราบถึงคุณค่าของงานของรูโซทันทีและได้ไปทำความรู้จักกับรูโซ ในปี ค.ศ. 1908 ปีกัสโซก็จัดงานเลี้ยงกึ่งเป็นจริงเป็นจังในห้องเขียนภาพใน  “Le Bateau-Lavoir” เพื่อเป็นเกียรติแก่รูโซ
หลังจากปลดเกษียณในปี ค.ศ. 1893 รูโซก็หารายได้เพิ่มเงินบำนาญจำนวนเล็กน้อยโดยการเล่นไวโอลินตามถนน และทำงานอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่งที่ “Le petit journal” ที่ได้มีโอกาสเขียนภาพหน้าปกหลายภาพ
รูโซเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1910 ในโรงพยาบาลในกรุงปารีส ผู้ไปงานศพก็มีเพื่อนเจ็ดคนที่รวมทั้งจิตรกรพอล ซียัค และ มานูเอล ออร์ทีซ เดอ ซาราต, โรแบร์ต เดอโลเนย์ และภรรยา ซอนยา เดอโลเนย์, ประติมากรคอนสแตนติน บรังคูซิ, เจ้าของบ้าน อาร์มองด์ เควาล และ กีโยม อาโปลีแนร์ ผู้เขียนบทอนุสรณ์สำหรับหินบนหลุมศพว่า:
“We salute you

Gentle Rousseau you can hear us

Delaunay his wife Monsieur Queval and myself

Let our luggage pass duty free through the gates

of heaven

We will bring you brushes paints and canvas

That you may spend your sacred leisure in the

light of truth Painting

as you once did my portrait

Facing the stars

lion and the gypsy”
อนุสรณ์

งานจิตรกรรมของรูโซมีอิทธิพลเป็นอันมากต่อศิลปินแวนการ์ดอีกหลายชั่วคนต่อมา ที่เริ่มต้นด้วยปีกัสโซ และฌอง อูโก, แฟร์นองด์ เลแชร์ และ แม็กซ์ เบ็คมันน์ และ ลัทธิเหนือจริง ตามความเห็นของโรเบิร์ตา สมิธนักวิพากษ์ศิลปะของ “เดอะนิวยอร์กไทมส์” “ตัวอย่างเช่นภาพเหมือนตนเองอันน่าทึ่งของเบ็คมันน์ มีรากฐานมาจากลักษณะการเขียนอันเข้มข้นของภาพเหมือนของนักเขียนปิแยร์ โลตีโดยรูโซ”
ลักษณะของภาพของภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง “Kirikou and the Sorceress” โดย Michel Ocelot ที่สร้างในปี ค.ศ. 1998 ก็มีอิทธิพลบางส่วนมาจากงานเขียนของรูโซ โดยเฉพาะฉากที่เป็นป่า
ระเบียงภาพ

“ค่ำวันคาร์นิวาล”
ค.ศ. 1886
พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟิลาเดลเฟีย, ฟิลาเดลเฟีย
“ยิบซีหลับ”
ค.ศ. 1897
พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่, นครนิวยอร์ก
“La tour Eiffel peinte par Henri Rousseau”
ค.ศ. 1898, พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ฮิวสตัน, ฮิวสตัน
“Exotic Landscape”
ค.ศ. 1908
“การต่อสู้ระหว่างเสือกับควาย”
ค.ศ. 1908
พิพิธภัณฑ์ศิลปะคลีฟแลนด์, คลีฟแลนด์
“การต่อสู้ระหว่างเสือกับควายในป่าเมืองร้อน”
ค.ศ. 1908-1909
พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ, เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
“เฟลมมิงโก”
ค.ศ. 1907
“คนเล่นฟุตบอล”
ค.ศ. 1908
พิพิธภัณฑ์ โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์, นครนิวยอร์ก
“ช่อดอกไม้”
ค.ศ. 1910
หอศิลป์เทท, ลอนดอน
หนังสือเกี่ยวกับรูโซ

The Banquet Years, by Roger Shattuck (includes an extensive Rousseau essay)
Henri Rousseau, 1979, Dora Vallier (general illustrated essay)
Henri Rousseau, 1984, The Museum of Modern Art New York (essays by Roger Shattuck, Henri Béhar, Michel Hoog, Carolyn Lanchner, and William Rubin; includes excellent color plates and analysis)
ดูเพิ่ม

ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อ็องรี รูโซ
www.HenriRousseau.org เก็บถาวร 2020-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 118 works by Henri Rousseau
Henri Rousseau: Jungles in Paris, at the National Gallery of Art เก็บถาวร 2016-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Rousseau text written for young readers เก็บถาวร 2009-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Brief introduction to the artist's life and art. Entry contains links to two large reproductions of Rousseau paintings in the National Gallery of Art, a 4th grade lesson relating Rousseau's paintings to ecology, and hands-on activities suitable for classroom or home study.
Henri Rousseau: A Jungle in Paris เก็บถาวร 2016-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ten Dreams Galleries
The Sleeping Gypsy in the MoMA Online Collection
| ด ค กลัทธิประทับใจยุคหลัง |
| --- | --- |
ขบวนการใน คริสต์ศตวรรษที่ 19:  ลัทธิประทับใจใหม่   วิภาคนิยม  ลัทธิผสานจุดสี  คตินิยมเส้นกั้นสี  กลุ่มนาบี  ศิลปะสังเคราะห์นิยม  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  นวศิลป์ 
จิตรกร:  อ็องรี รูโซ  เอ็ดวัด มุงก์  ปอล เซซาน  ปอล โกแก็ง  อ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก  ออดีลง เรอดง  ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา  ปอล ซีญัก  ฟินเซนต์ ฟัน โคค 
ขบวนการใน คริสต์ศตวรรษที่ 20:  คติโฟวิสต์  กลุ่มบรึคเคอ  กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม  ลัทธิบาศกนิยม 
จิตรกร:  อ็องรี มาติส  อ็องเดร เดอแร็ง  แอนสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์  คาร์ล ชมิดท์-รอทท์ลุฟฟ์  วาซีลี คันดินสกี  ฟรันซ์ มาร์ค  ปาโบล ปีกัสโซ  ฌอร์ฌ บรัก 
งานแสดงศิลปะ:  สมาคมศิลปินอิสระ  Les XX  The Volpini Exhibition, 1889  Le Barc de Boutteville  La Libre Esthétique  Ambroise Vollard  Salon d'Automne 
นักวิจารณ์ศิลปะ:  เฟลิกซ์ เฟเนอง  อาลแบร์ โอรีเย 
 ดูเพิ่ม จิตรกรลัทธิประทับใจยุคหลัง จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง ลัทธิประทับใจ นวยุคนิยม ศิลปะสมัยใหม่ ลัทธิการแยกตัว 
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
“ภาพเหมือนตนเอง”, ค.ศ. 1890
“สิงโตหิวกระโจนงับแอนทิโลป”, ค.ศ. 1905
“หมองู”  ค.ศ. 1907
“ความฝัน” ค.ศ. 1910
เค้กกษัตริย์

ชนิดของเค้กที่เกี่ยวข้องกับวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์
| --- | --- |
เค้กกษัตริย์แบบภาคเหนือของฝรั่งเศส
ประเภท: เค้ก
ภูมิภาค: ฝรั่งเศส
จานอื่นที่คล้ายกัน: Jésuite conversation tart
 ตำราอาหาร: เค้กกษัตริย์   สื่อ: เค้กกษัตริย์
เค้กกษัตริย์ (อังกฤษ: king cake; ฝรั่งเศส: galette des rois) หรือ เค้กสามกษัตริย์ (อังกฤษ: three kings cake) เป็นเค้กที่มีความเกี่ยวข้องกับหลายประเทศที่มีวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ รูปร่างและส่วนผสมของเค้กกษัตริย์มีความแตกต่างกันออกไป แต่ส่วนใหญ่ด้านในเค้กจะซ่อนแฟฟว์ (fève; แปลว่า ถั่วปากอ้า) อย่างจุลประติมากรรมที่มักกล่าวกันว่าเป็นสิ่งแสดงแทนพระกุมารเยซู หลังจากตัดเค้กแล้ว ใครก็ตามที่ได้แฟฟว์จะเป็นผู้ชนะรางวัล แฟฟว์สมัยใหม่สามารถทำจากวัตถุดิบอื่น ๆ และสามารถเป็นสิ่งแสดงแทนของวัตถุและบุคคลได้หลากหลาย
คลังภาพ

Portuguese Bolo Rei
Roscón
Rosca de reyes ในเม็กซิโก
Dreikönigskuchen ในสวิตเซอร์แลนด์
บรรณานุกรม

1991. Tradiciones Mexicanas. Pg 22, 31. Mexico, D.F., Ed. Diana S.A. de C.V., ISBN 968-13-2203-7
1998. Fiestas de México. Pg. 76, Mexico, D.F., Panorama Editorial S.A. de C.V, ISBN 968-38-0048-3
"Christmas". Catholic Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ December 22, 2005. Primarily subhead Popular Merrymaking under Liturgy and Custom.
Christmas Trivia edited by Jennie Miller Helderman, Mary Caulkins. Gramercy, 2002
Marix-Evans, Martin. The Twelve Days of Christmas. Peter Pauper Press, 2002
Bowler, Gerry. The World Encyclopedia of Christmas. McClelland & Stewart, 2004
Collins, Ace. Stories Behind the Great Traditions of Christmas. Zondervan, 2003