stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัฐเจ้าของท่าเรือ
ประวัติ

| ธง | บัญชีดำ ปารีส | บัญชีดำ โตเกียว | รายการเป้าหมาย ยามฝั่งสหรัฐ |
| --- | --- | --- | --- |
|  โบลิเวีย |  |  | N |
|  คอโมโรส | N |  |  |
|  กูราเซา |  |  | N |
|  มอลโดวา | N |  |  |
|  มองโกเลีย |  | N |  |
|  St. Vincent/Grenadines |  |  | N |
|  เซียร์ราลีโอน | N | N |  |
 โตโก: N
|  วานูวาตู | N |  |  |
|  แซนซิบาร์ (แทนซาเนีย) | N |  |  |
ในปี พ.ศ. 2521 ประเทศในยุโรปจำนวนหนึ่งตกลงกันที่กรุงเฮกเกี่ยวกับบันทึกความเข้าใจสำหรับการตรวจสอบสภาพการทำงานบนเรือว่าสอดคล้องกับกฎขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) หรือไม่ หลังจากที่เรืออะโมโค คาดิซ ล่มในปีนั้น ก็มีการตัดสินใจที่จะทำการตรวจสอบความปลอดภัยและแนวทางปฏิบัติเรื่องมลพิษด้วย เพื่อจุดประสงค์นี้ ในปี พ.ศ. 2525 ประเทศในยุโรป 14 ประเทศตกลงกันใน บันทึกความเข้าใจกรุงปารีสว่าด้วยรัฐเจ้าของท่าเรือ (Paris MoU) เพื่อจัดตั้งรัฐเจ้าของท่าเรือ ปัจจุบัน ประเทศในยุโรป 26 ประเทศและแคนาดาได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจกรุงปารีส รัฐเจ้าของท่าเรือเป็นปฏิกิริยาต่อความล้มเหลวของรัฐเจ้าของธง – โดยเฉพาะรัฐธงสะดวก – ที่ได้มอบหมายความรับผิดชอบในการสำรวจและการรับรองให้กับสมาคมจัดชั้นเรือ (classification societie)
บันทึกความเข้าใจฉบับปารีสเป็นแบบจำลอง และได้มีการลงนามบันทึกความเข้าใจระดับภูมิภาคอื่น ๆ อีกหลายฉบับ รวมถึงบันทึกความเข้าใจโตเกียว (มหาสมุทรแปซิฟิก) ความตกลงวินาเดลมาร์ (อเมริกาใต้และอเมริกากลาง) บันทึกความเข้าใจแคริบเบียน บันทึกความเข้าใจเมดิเตอร์เรเนียน บันทึกความเข้าใจมหาสมุทรอินเดีย บันทึกความเข้าใจอาบูจา (แอฟริกาแอตแลนติกตะวันตกและตอนกลาง) บันทึกความเข้าใจทะเลดำ และบันทึกความเข้าใจริยาด (อ่าวเปอร์เซีย)
การตรวจสอบและการบังคับใช้

รัฐเจ้าของท่าเรือ (PSC) จะทำการตรวจสอบเรือในท่าเรือ โดยเจ้าหน้าที่ตรวจควบคุมเรือในเมืองท่า (PSCO) เป็นผู้ดำเนินการ รายงานประจำปีของบันทึกความเข้าใจปารีสระบุว่ามีการบันทึกข้อบกพร่องทั้งหมด 74,713 รายการระหว่างการตรวจสอบการควบคุมท่าเรือในปี พ.ศ. 2550 ซึ่งข้อบกพร่องดังกล่าวส่งผลให้มีการกักเรือ 1,250 รายการในปีนั้น การกักเรือเป็นแนวทางปฏิบัติสุดท้ายที่เจ้าหน้าที่ตรวจควบคุมเรือในเมืองท่าจะดำเนินการเมื่อพบข้อบกพร่องบนเรือ
แนวทางปฏิบัติที่เจ้าหน้าที่ตรวจควบคุมเรือในเมืองท่าอาจกำหนดให้กับเรือที่มีข้อบกพร่อง (ตามลำดับความรุนแรงที่เพิ่มขึ้น) มีดังนี้:
ข้อบกพร่องสามารถแก้ไขได้ภายใน 14 วันสำหรับการละเมิดเล็กน้อย
ภายใต้เงื่อนไขเฉพาะ ข้อบกพร่องสามารถแก้ไขได้เมื่อเรือมาถึงท่าเรือถัดไป
ข้อบกพร่องจะต้องได้รับการแก้ไขก่อนที่เรือจะออกจากท่าเรือได้
เกิดการกักเรือขึ้น
เขตอำนาจศาล

ประเทศที่นำระบบรัฐเจ้าของท่าเรือมาใช้จะเรียกว่า รัฐท่าเรือ คำนี้กำหนดขึ้นในอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล (UNCLOS) แต่แนวทางนี้ใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว
รัฐท่าเรือเป็นผู้กำหนดเขตอำนาจศาลเหนือเรือเดินทะเลที่ชักธงต่างชาติที่เข้าเทียบท่าในรัฐท่าเรือ เขตอำนาจศาลนี้แตกต่างจากเขตอำนาจศาลที่รัฐชายฝั่งกำหนดขึ้นในเขตทางทะเลของตน โดยพิจารณาเป็นหลักสองประการ ดังนี้
จากมุมมองทางกฎหมาย เรือที่เข้าท่าเรือโดยสมัครใจนั้นไม่สามารถอ้างสิทธิในการผ่านโดยสุจริตอีกต่อไป
ในระดับปฏิบัติ ท่าเรือถือเป็นจุดควบคุมที่สะดวก
รัฐท่าเรือสามารถลงโทษผู้ที่ละเมิดกฎโดยปรับเงินได้ นอกเหนือจากการกักขัง รัฐท่าเรือยังสามารถใช้เขตอำนาจศาลในกรณีบางกรณี เช่น หากเรือละเมิดขีดจำกัดกำมะถัน 0.5% ของ MARPOL ภาคผนวก VI เพื่ออ้างอำนาจศาลสำหรับการละเมิดดังกล่าวที่เกิดขึ้นในทะเลหลวงได้ พื้นฐานเขตอำนาจศาลนอกอาณาเขตสำหรับการบังคับใช้และการลงโทษดังกล่าวอยู่ในบทบัญญัติพิเศษของส่วนที่ XII ของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล (UNCLOS)
บรรณานุกรม

Marten, B. (2013). Port State Jurisdiction and the Regulation of International Merchant Shipping. Hamburg Studies on Maritime Affairs. Springer International Publishing. ISBN 978-3-319-00351-1. สืบค้นเมื่อ 2023-08-19.
แหล่งข้อมูลอื่น

Paris MoU on Port State Control (official website)
Port State Control (7 July 2009 archive of International Maritime Organization website)
| ด ค กท่าเรือและอ่าวจอดเรือ |
| --- | --- |
ประเภท:  ท่าเรือต้นทาง  Fuelling station  Inland harbor  Inland port  Landing  Outport  Port of entry  Trust port  ท่าเรือบก  Anchorage  Wharf  ฐานทัพเรือ 
การจัดอันดับ:  World's busiest port  Busiest container ports  Busiest by tonnage  Busiest by cruise passengers  Countries by container port traffic 
ที่ตั้ง:  Arctic  Atlantic  Indian  Pacific  Southern 
Port management:  Maritime transport  Port authority  Port state control  Harbour engineer  Port operator  Security  Port operations simulator  Terminal Operating System 
อนุสัญญา:  SOLAS  MARPOL 73/78  STCW  อนุสัญญาว่าด้วยการจัดการน้ำอับเฉา 
  หมวดหมู่   คอมมอน   วิกิพจนานุกรม "ท่าเรือ"
รายชื่อทุพภิกขภัย

ภาพแสดงผู้ประสบกับทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1845 ถึงปี ค.ศ. 1849
รายชื่อทุพภิกขภัยข้างล่างเป็นรายการที่ไม่สมบูรณ์ เป็นรายชื่อของเหตุการณ์ทุพภิกขภัยที่ถือว่าเป็นครั้งสำคัญ ๆ ที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์เท่านั้น
ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช

ปี 440 ก่อนคริสต์ศักราช - ทุพภิกขภัยในโรมันโบราณ
ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช

ระหว่างปี 108-1911 ก่อนคริสต์ศักราช - ในช่วงนี้มีสถานการณ์ของทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ ๆ เกิดขึ้นกว่า 1828 ครั้งในประเทศจีน หรือเกือบปีละครั้งในส่วนใดส่วนหนึ่งในประเทศ แต่ความกว้างขวางและความรุนแรงก็มีระดับต่างกันไป
คริสต์ศตวรรษที่ 5

ค.ศ. 400-ค.ศ. 800 - ทุพภิกขภัยในยุโรปตะวันตกที่เกิดขึ้นหลังจากอาลาริคที่  1 ตีกรุงโรมแตกและทำลายเมือง ประชากรในกรุงโรมลดลงไปเป็นจำนวน 90% ส่วนใหญ่จากโรคระบาดจัสติเนียน
คริสต์ศตวรรษที่ 7

ค.ศ. 639 - ทุพภิกขภัยในอาหรับภายใต้กาหลิบอุมัร
ค.ศ. 650 - ทุพภิกขภัยไปทั่วอินเดีย
คริสต์ศตวรรษที่ 8

คริสต์ทศวรรษ 750 - ทุพภิกขภัยในสเปน
คริสต์ศตวรรษที่ 9

ค.ศ. 800-ค.ศ. 1000 - ความแห้งแล้งคร่าชีวิตประชากรมายาไปเป็นจำนวนหลายล้านคน ที่เกิดจากการล่มสลายที่ทำลายอาณาจักร
ค.ศ. 809 - ทุพภิกขภัยในจักรวรรดิแฟรงค์
ค.ศ. 875-ค.ศ. 884 - การปฏิวัติชาวนาในประเทศจีนที่มีสาเหตุมาจากทุพภิกขภัย; ฮองเฉียว (Huang Chao) ยึดเมืองหลวง
คริสต์ศตวรรษที่ 10

ค.ศ. 927 - ทุพภิกขภัยในจักรวรรดิไบแซนไทน์
คริสต์ศตวรรษที่ 11

ค.ศ. 1005 - ทุพภิกขภัยในอังกฤษ ในยุคกลางหมู่เกาะอังกฤษประสบกับทุพภิกขภัย 95 ครั้ง
ค.ศ. 1016 - ทุพภิกขภัยทั่วไปในยุโรป
ค.ศ. 1022, ค.ศ. 1033 - ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในอินเดียเมื่อประชากรทั้งจังหวัดเสียชีวิตกันจนหมดสิ้น
ค.ศ. 1064-ค.ศ. 1072 - ทุพภิกขภัยในอียิปต์
ค.ศ. 1051 - ทุพภิกขภัยในที่ทำให้ชนโทลเท็ค (Toltec) อพยพออกจากบริเวณที่ประสบวิกฤติการณ์ในบริเวณที่ปัจจุบันคือตอนกลางของเม็กซิโก
ค.ศ. 1066 - ทุพภิกขภัยในอังกฤษ
คริสต์ศตวรรษที่ 12

ค.ศ. 1199-ค.ศ. 1202 - ทุพภิกขภัยในอียิปต์
คริสต์ศตวรรษที่ 13

ค.ศ. 1230 - ทุพภิกขภัยในโนฟโกรอด
ค.ศ. 1231-ค.ศ. 1232 - ทุพภิกขภัยในญี่ปุ่น
ค.ศ. 1235 - ทุพภิกขภัยในอังกฤษ เพียงในลอนดอนเท่านั้นก็มีผู้เสียชีวิตถึง 20,000 คน
ค.ศ. 1255 - ทุพภิกขภัยในโปรตุเกส
ค.ศ. 1258 - ทุพภิกขภัยในเยอรมนี และ อิตาลี
ค.ศ. 1275-ค.ศ. 1299 - การล่มสลายของอารยธรรมอนาซาซิทำให้เกิดทุพภิกขภัยขึ้นโดยทั่วไป
ค.ศ. 1294 - ทุพภิกขภัยในอังกฤษ
คริสต์ศตวรรษที่ 14

ค.ศ. 1315-ค.ศ. 1317 - ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในยุโรป
ค.ศ. 1333 - ทุพภิกขภัยในโปรตุเกส
ค.ศ. 1333-ค.ศ. 1334 - ทุพภิกขภัยในสเปน
ค.ศ. 1333-ค.ศ. 1337 - ทุพภิกขภัยในประเทศจีน
ค.ศ. 1344-ค.ศ. 1345 - ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในอินเดีย
ค.ศ. 1387 - หลังจากตีมูร์ออกจากอานาโตเลียแล้วทุพภิกขภัยก็ตามมา
ค.ศ. 1390 - ทุพภิกขภัยในอังกฤษ
ค.ศ. 1396-ค.ศ. 1407 - ทุพภิกขภัยเดอร์วาเทวีในอินเดียที่ยาวนานถึง 12 ปี
คริสต์ศตวรรษที่ 15

ค.ศ. 1403-ค.ศ. 1404 - ทุพภิกขภัยในอียิปต์
ค.ศ. 1441 - ทุพภิกขภัยในมายาพันในเม็กซิโก
ค.ศ. 1445 - ทุพภิกขภัยในเกาหลี
ค.ศ. 1450-ค.ศ. 1454 - ทุพภิกขภัยในจักรวรรดิแอซเทค
ค.ศ. 1460-ค.ศ. 1461 - ทุพภิกขภัยใน Kanshō ใน ญี่ปุ่น
คริสต์ศตวรรษที่ 16

ค.ศ. 1504 - ทุพภิกขภัยในสเปน
ค.ศ. 1518 - ทุพภิกขภัยในเวนิส
ค.ศ. 1528 - ทุพภิกขภัยในลองเกอด็อกในฝรั่งเศส
ค.ศ. 1535 - ทุพภิกขภัยในเอธิโอเปีย
ค.ศ. 1540 - ทุพภิกขภัยในสเปน
ค.ศ. 1555 - ทุพภิกขภัยในอังกฤษ
ค.ศ. 1567-ค.ศ. 1570 - ทุพภิกขภัยและโรคระบาดในฮาราร์ในเอธิโอเปีย
ค.ศ. 1574-ค.ศ. 1576 - ทุพภิกขภัยในอิสตันบุลและอานาโตเลีย
ค.ศ. 1586 - ทุพภิกขภัยในอังกฤษที่ทำให้เกิดระบบกฎหมายประชาสงเคราะห์ (Poor Law)
คริสต์ทศวรรษ 1590 - ทุพภิกขภัยในยุโรป
คริสต์ศตวรรษที่ 17

ค.ศ. 1599-ค.ศ. 1600 - ทุพภิกขภัยในสเปน
ค.ศ. 1601-ค.ศ. 1603 - ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในรัสเซียซึ่งเป็นทุพภิกขภัยครั้งที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์รัสเซียที่คร่าชีวิตผู้คนไปราว 100,000 คนในมอสโคว์ และถึงหนึ่งในสามของพสกนิกรของซาร์บอริส โกดูนอฟ (Boris Godunov) ทุพภิกขภัยครั้งเดียวกันนี้คร่าชีวิตผู้คนชาวเอสโตเนียไปราวครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมด
ค.ศ. 1611 - ทุพภิกขภัยในอานาโตเลีย
ค.ศ. 1618-ค.ศ. 1648 - ทุพภิกขภัยในยุโรปที่มีสาเหตุมาจากสงครามสามสิบปี
ค.ศ. 1619 - ทุพภิกขภัยในญี่ปุ่น ระหว่างสมัยสมัยโชกุนโทะคุงะวะ ทุพภิกขภัยเกิดขึ้นทั้งหมด 154 ครั้ง ในจำนวนนั้น 21 เป็นทุพภิกขภัยที่เกิดขึ้นโดยทั่วไปและมีความรุนแรง
ค.ศ. 1623-ค.ศ. 1624 - ทุพภิกขภัยในอังกฤษ
ค.ศ. 1630-ค.ศ. 1631 - ทุพภิกขภัยในที่ราบสูงเดคคาน (Deccan Plateau) ในอินเดียคร่าชีวิตผู้คนไปราว 2,000,000 คน
ค.ศ. 1630-ค.ศ. 1631 - ทุพภิกขภัยทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีนที่เป็นสาเหตุหนึ่งที่นำมาซึ่งการล่มสลายของราชวงศ์หมิงในปีค.ศ. 1644
ค.ศ. 1636 - ทุพภิกขภัยในสเปน
ค.ศ. 1648-ค.ศ. 1660 - โปแลนด์สูญเสียประชากรไปหนึ่งในสามจากสงคราม, ทุพภิกขภัย และ โรคระบาด
ค.ศ. 1649 - ทุพภิกขภัยทางตอนเหนือของอังกฤษ
ค.ศ. 1650-ค.ศ. 1652 - ทุพภิกขภัยทางตะวันออกของฝรั่งเศส
ค.ศ. 1651-ค.ศ. 1653 - ทุพภิกขภัยทั่วไปในไอร์แลนด์ระหว่างสมัยการพิชิตไอร์แลนด์ของครอมเวลล์
ค.ศ. 1661 - ทุพภิกขภัยในอินเดียเมื่อฝนแล้งเป็นเวลาสองปี
ค.ศ. 1661-ค.ศ. 1662 - ทุพภิกขภัยในโมร็อกโก
ค.ศ. 1661-ค.ศ. 1662 - ทุพภิกขภัยในฝรั่งเศส
ค.ศ. 1669 - ทุพภิกขภัยในเบงกอล
ค.ศ. 1680 - ทุพภิกขภัยในซาร์ดิเนีย
ค.ศ. 1680 - ทุพภิกขภัยในญี่ปุ่น
คริสต์ทศวรรษ 1680 - ทุพภิกขภัยในซาเฮล
คริสต์ทศวรรษ 1690 - ทุพภิกขภัยในสกอตแลนด์ที่ทำให้สูญเสียประชากรไป 15%
ค.ศ. 1693-ค.ศ. 1694 - ทุพภิกขภัยในฝรั่งเศสที่คร่าชีวิตผู้คนไปราว 2 ล้านคน
ค.ศ. 1695-ค.ศ. 1697 - ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในเอสโตเนียที่คร่าชีวิตผู้คนไปราวระหว่าง 70,000 ถึง 75,000 คน และในสวีเดน อีก 80,000 ถึง 100,000 คน
ค.ศ. 1696-ค.ศ. 1697 - ทุพภิกขภัยในฟินแลนด์ทำให้สูญเสียประชากรไปหนึ่งในสาม
คริสต์ศตวรรษที่ 18

ค.ศ. 1702-ค.ศ. 1704 - ทุพภิกขภัยในที่ราบสูงเดคคานในอินเดียที่คร่าชีวิตผู้คนไปราว 2 ล้านคน
ค.ศ. 1706-ค.ศ. 1707 - ทุพภิกขภัยในฝรั่งเศส
ค.ศ. 1708-ค.ศ. 1711 - ทุพภิกขภัยในปรัสเซียตะวันออกที่คร่าชีวิตผู้คนไป 250,000 หรือราว 41% ของประชากรทั้งหมด
ค.ศ. 1709-ค.ศ. 1710 - ทุพภิกขภัยในฝรั่งเศส
ค.ศ. 1722 - ทุพภิกขภัยในคาบสมุทรอาหรับ
ค.ศ. 1727-ค.ศ. 1728 - ทุพภิกขภัยในอังกฤษ
ค.ศ. 1732 - ทุพภิกขภัยในญี่ปุ่น
ค.ศ. 1738-ค.ศ. 1739 - ทุพภิกขภัยในฝรั่งเศส
ค.ศ. 1738-ค.ศ. 1756 - ทุพภิกขภัยในแอฟริกาตะวันตก ประชากรครึ่งหนึ่งของทิมบัคทูเสียชีวิต
ค.ศ. 1740-ค.ศ. 1741 - ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์
ค.ศ. 1741 - ทุพภิกขภัยในนอร์เวย์
ค.ศ. 1750 - ทุพภิกขภัยในสเปน
ค.ศ. 1750-ค.ศ. 1756 - ทุพภิกขภัยในบริเวณเซเนแกมเบีย
ค.ศ. 1764 - ทุพภิกขภัยในเนเปิลส์
ค.ศ. 1769-ค.ศ. 1773 - ทุพภิกขภัยในเบงกอล
ค.ศ. 1770-ค.ศ. 1771 - ทุพภิกขภัยในดินแดนเช็กที่คร่าชีวิตผู้คนไปหลายแสนคน
ค.ศ. 1771-ค.ศ. 1772 - ทุพภิกขภัยในแซกโซนีและทางตอนใต้ของเยอรมนี
ค.ศ. 1773 - ทุพภิกขภัยในสวีเดน
ค.ศ. 1779 - ทุพภิกขภัยในราบัตในโมร็อกโก
คริสต์ทศวรรษ 1780 ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ใน Tenmei ในญี่ปุ่น
ค.ศ. 1783 - ทุพภิกขภัยในไอซ์แลนด์ที่เกิดจากการระเบิดของภูเขาไฟลาคิที่คร่าชีวิตผู้คนไปหนึ่งในห้า
ค.ศ. 1783-ค.ศ. 1784 - ทุพภิกขภัยชาลิสาในเอเชียใต้ที่เกิดขึ้นหลังจากเอลนีโญที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1780
ค.ศ. 1784 - ทุพภิกขภัยที่เกิดขึ้นทั่วไปในอียิปต์
ค.ศ. 1784-ค.ศ. 1785 - ทุพภิกขภัยในตูนิเซียที่คร่าชีวิตประชากรไปหนึ่งในห้า
ค.ศ. 1788 - ทุพภิกขภัยในฝรั่งเศส สองปีก่อนหน้าที่จะเกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส ฝรั่งเศสประสบกับผลผลิตทางเกษตรที่ต่ำกว่าปกติและฤดูหนาวอันทารุณซึ่งอาจจะมีสาเหตุมาจากเอลนีโญ หรืออาจจะเกิดจากการระเบิดของภูเขาไฟลาคิในไอซ์แลนด์ในปี ค.ศ. 1783
ค.ศ. 1789 - ทุพภิกขภัยในเอธิโอเปียเกิดขึ้นในทุกจังหวัด
ค.ศ. 1789-ค.ศ. 1792 - ทุพภิกขภัยโดจิบาราในอินเดีย
คริสต์ศตวรรษที่ 19

ค.ศ. 1800-ค.ศ. 1801 - ทุพภิกขภัยในไอร์แลนด์
ค.ศ. 1810, ค.ศ. 1811, ค.ศ. 1846, ค.ศ. 1849 - ทุพภิกขภัยสี่ครั้งคร่าชีวิตผู้คนไปราว 45 ล้านคน
ค.ศ. 1811-ค.ศ. 1812 - ทุพภิกขภัยในมาดริดคร่าชีวิตผู้คนไปราวเกือบ 20,000 คน
ค.ศ. 1815 - การระเบิดของภูเขาไฟทัมโบราในอินโดนีเซียที่เป็นผลให้ผู้คนเสียชีวิตจากทุพภิกขภัยที่เกิดขึ้นไปหลายหมื่นคน
ค.ศ. 1816-ค.ศ. 1817 - ทุพภิกขภัยในยุโรปที่มีสาเหตุมาจากของอากาศที่เรียกว่าปีไร้ฤดูร้อนที่ทำลายผลผลิตทางการเกษตรโดยทั่วไปในยุโรป
ค.ศ. 1830 - ทุพภิกขภัยที่คร่าชีวิตประชากรของเคปเวิร์ดไปครึ่งหนึ่ง
คริสต์ทศวรรษ 1830 - ทุพภิกขภัยเทนโพในญี่ปุ่น
ค.ศ. 1835 - ทุพภิกขภัยในอียิปต์ที่คร่าชีวิตผู้คนไปราว 200,000 คน
ค.ศ. 1845-ค.ศ. 1849 - ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ที่คร่าชีวิตผู้คนไปกว่า หนึ่งล้านคน
ค.ศ. 1846 - ทุพภิกขภัยที่นำไปสู่การปฏิวัติชาวนาที่เรียกว่า “Maria da Fonte” ทางตอนเหนือของโปรตุเกส
ค.ศ. 1846-ค.ศ. 1857 - ทุพภิกขภัยมันฝรั่งในสกอตแลนด์ (Highland Potato Famine (1846 - 1857)
ค.ศ. 1850-ค.ศ. 1873 - ทุพภิกขภัยที่เป็นผลมาจากกบฏไทปิง, ความแห้งแล้ง และทุพภิกขภัยที่ทำให้ประเทศจีนภายใต้ราชวงศ์ชิงลดลงเป็นจำนวน 60 ล้านคน
ค.ศ. 1866 - ทุพภิกขภัยในโอริสสาในอินเดียที่คร่าชีวิตผู้คนไปราวหนึ่งล้านคน
ค.ศ. 1866-ค.ศ. 1868 - ทุพภิกขภัยในฟินแลนด์ที่คร่าชีวิตผู้คนไปราว 15%
ค.ศ. 1869 - ทุพภิกขภัยในราชปุตานะในอินเดียที่คร่าชีวิตผู้คนไปราวหนึ่งล้านห้าแสนคน
ค.ศ. 1870-ค.ศ. 1871 - ทุพภิกขภัยในเปอร์เซียที่เชื่อกันว่าคร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 2 ล้านคน
ค.ศ. 1873-ค.ศ. 1874 - ทุพภิกขภัยในอานาโตเลีย
ค.ศ. 1879 - ทุพภิกขภัยในไอร์แลนด์
ค.ศ. 1873-ค.ศ. 1874 - ทุพภิกขภัยในพิหารในอินเดีย
ค.ศ. 1876-ค.ศ. 1879 - ทุพภิกขภัยจากผลของเอลนีโญในอินเดีย, จีน, บราซิล, แอฟริกาเหนือ และประเทศอื่น  ทุพภิกขภัยทางตอนเหนือของประเทศจีนคร่าชีวิตไป 13 คนและอีก  5.25 คนระหว่างทุพภิกขภัยในอินเดียใต้
ค.ศ. 1878-ค.ศ. 1880 - ทุพภิกขภัยในเกาะเซนต์ลอเรนซ์ในอะแลสกา
ค.ศ. 1888 - ทุพภิกขภัยในซูดาน
ค.ศ. 1888-ค.ศ. 1892 - ทุพภิกขภัยในเอธิโอเปียที่ทำให้สูญเสียประชากรไปหนึ่งในสาม สถานะการณ์ยิ่งเลวร้ายลงเมื่อเกิดอหิวาตกโรคระหว่าง ค.ศ. 1889 จนถึง ค.ศ. 1892, ไข้รากสาดใหญ่ และ การระบาดครั้งใหญ่ของฝีดาษ epidemic ระหว่าง ค.ศ. 1889 จนถึง ค.ศ. 1890
ค.ศ. 1891-ค.ศ. 1892 - ทุพภิกขภัยในรัสเซียที่คร่าชีวิตประชากรไปราวระหว่าง 375,000 ถึง 500,000 คน
ค.ศ. 1896-ค.ศ. 1897 - เอลนีโญที่ทำให้เกิดทุพภิกขภัยทางตอนเหนือของจีนที่เป็นสาเหตุหนึ่งที่นำไปสู่กบฏนักมวย
ค.ศ. 1896-ค.ศ. 1902 - เอลนีโญที่ทำให้เกิดทุพภิกขภัยในอินเดีย
คริสต์ศตวรรษที่ 21

ค.ศ. 2003 - ทุพภิกขภัยในซูดาน/ดาร์เฟอร์ดาร์ฟูร์ (ความขัดแย้งดาร์ฟูร์)
ค.ศ. 2005 - วิกฤติการณ์การขาดแคลนอาหารในมาลาวี
ค.ศ. 2005-ค.ศ. 2006 - วิกฤติการณ์การขาดแคลนอาหารในไนเจอร์
ค.ศ. 2006 - วิกฤติการณ์การขาดแคลนอาหารในจะงอยแอฟริกา
ค.ศ. 2008- วิกฤติการณ์การขาดแคลนอาหารในพม่าที่มีสาเหตุมาจากพายุหมุนนาร์กิสที่ทำลายบริเวณผลิตข้าวส่วนใหญ่ของประเทศ
ค.ศ. 2008- ทุพภิกขภัยในเกาหลีเหนือ
ค.ศ. 2008- วิกฤติการณ์การขาดแคลนอาหารในจะงอยแอฟริกา
ค.ศ. 2008- วิกฤติการณ์การขาดแคลนอาหารในอัฟกานิสถาน
ค.ศ. 2008- วิกฤติการณ์การขาดแคลนอาหารในบังกลาเทศ
ค.ศ. 2008- วิกฤติการณ์การขาดแคลนอาหารในแอฟริกาตะวันออก
ค.ศ. 2008- วิกฤติการณ์การขาดแคลนอาหารในทาจิกิสถาน
ค.ศ. 2009- วิกฤติการณ์การขาดแคลนอาหารในเคนยา ชาวเคนยากว่า 10 ล้านคนขาดแคลนอาหาร
ค.ศ. 2011 - ทุพภิกขภัยในจะงอยแอฟริกา แถบโซมาเลีย เอธิโอเปียและประเทศเพื่อนบ้าน
ดูเพิ่ม

ทุพภิกขภัย
ความหิวโหย
แหล่งข้อมูลอื่น

Livy 4.13
The looming food crisis
Millions face famine as crop disease rages
Fuelling a Food Crisis: The impact of peak oil on food security เก็บถาวร 2008-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Global food crisis looms as climate change and population growth strip fertile land
Global food crisis looms as climate change and fuel shortages bite
Forget oil, the new global crisis is food เก็บถาวร 2013-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Famine in China เก็บถาวร 2006-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Famines in Ukraine
One hundred years of famine เก็บถาวร 2009-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Another Famine
A Brief History of Population
Worlds Worst Natural Disasters
Great Famine (1695–1697) เก็บถาวร 2009-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Legacy of famine divides Ukraine
The dimension of famine
The famine in China |1899-1909
The worst Natural Disasters ever
Outgrowing the Earth เก็บถาวร 2009-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Oil and Food: A Rising Security Challenge เก็บถาวร 2009-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Drought and Desertification
Water Shortages May Lead to Food Shortages เก็บถาวร 2007-07-04 ที่ archive.today
The facts on malnutrition & famine เก็บถาวร 2000-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Water and Climate Events of the 20th Century
Death Toll Disasters-War-Accidents เก็บถาวร 2003-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
World's worst natural disasters since 1900
Time of Troubles
Famine – LoveToKnow 1911
Famine perspectives from past and present เก็บถาวร 2009-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Famine looms in Zimbabwe, aid agency warns
รถถังหลัก

รถถังเลพเพิร์ด 2เอ5ของกองทัพบกเยอรมัน
รถถังหลัก (อังกฤษ: Main Battle Tank: MBT)  คือ รถถังที่เป็นกำลังสำคัญในการรบ องค์ประกอบที่สำคัญคือ อำนาจการยิง(ความแม่นยำ อำนาจการทำลาย ความรวดเร็วในการใช้อาวุธ) ความคล่องตัว และการป้องกันตนเอง(เกราะ) โดยรถถังหลักจะต้องเป็นรถถังที่มีน้ำหนักตั้งแต่ 37-65 ตันขึ้นไป และสามารถติดปืนใหญ่ตั้งแต่ขนาด 90-125 มม.
ประวัติศาสตร์ > สงครามอสมมาตร

รถถังที-64
รถถังเช็นจูเรี่ยน มาร์ค.3
โมเดลแสดงโชว์ เอ็ม60 แพทตัน
รถถังเลพเพิร์ด 2 ของเยอรมนี ในลายพรางแบบ PSO สำหรับใช้ในสงครามอสมมาตร
รายชื่อรถถังหลักแบ่งตามยุค > ยุคที่ 1

รถถังหลักในยุคแรกจะประกอบไปด้วยรถถังกลางที่ออกแบบและผลิตโดยตรงหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง โดยได้รับการนิยามใหม่ต่อมาเป็นรถถังหลัก
| ชื่อรถถัง   | ปีที่เริ่มประจำการ   | ผู้ใช้งานเดิม   | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| เซ็นจูเรียน | 1945 |  สหราชอาณาจักร | เป็นรถถังลาดตระเวนที่ถูกพัฒนามาจากสงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นรถถังหลักแบบแรกที่ถูกพัฒนาขึ้น |
| ที-54 | 1947 |  สหภาพโซเวียต |  |
| เอ็ม48 แพตตัน | 1953 |  สหรัฐอเมริกา |  |
| ที-55 | 1958 |  สหภาพโซเวียต | ปรับปรุงจาก รถถัง T-54 |
| ไทป์ 59 | 1959 |  จีน | ผลิตภายใต้สิทธิบัตรของรถถัง T-54 |
| ไทป์ 61 | 1961 |  ญี่ปุ่น |  |
รายชื่อรถถังหลักแบ่งตามยุค > ยุคที่ 2

รถถังหลักในยุคที่สองนั้นได้เพิ่มความสามารถในการต่อสู้ในเวลาคืน
| ชื่อรถถัง   | ปีที่เริ่มประจำการ   | ผู้ใช้งานเดิม   | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| ที-62 | 1961 |  สหภาพโซเวียต | มีพื้นฐานมาจากรถถัง T-55 เป็นรถถังแบบแรกของโลกที่ใช้ปืนใหญ่รถถังแบบลำกล้องเรียบเป็นอาวุธหลัก |
| เอ็ม60 แพตตัน | 1961 |  สหรัฐอเมริกา |  |
| เลพเพิร์ด 1 | 1965 |  เยอรมนีตะวันตก |  |
| แพนเซอร์ 61 | 1965 |  สวิตเซอร์แลนด์ |  |
| ที-64 | 1966 |  สหภาพโซเวียต | รถถังแบบแรกของโลกที่ใช้เกราะแบบคอมโพสิต |
| เอเอ็มเอ็กซ์-30 | 1966 |  ฝรั่งเศส |  |
| ชีฟเทน | 1966 |  สหราชอาณาจักร | ติดอาวุธด้วยปืนใหญ่ขนาด 120 มม. แบบ Royal Ordnance L11A5 |
| วิคเกอร์ เอ็มบีที | 1967 |  สหราชอาณาจักร | รถถังที่ร่วมพัฒนาระหว่างอินเดียและสหราชอาณาจักร ในชื่อVijayanta |
| Stridsvagn 103 | 1968 |  สวีเดน | รถถังหลักแบบไร้ป้อมปืนแบบเดียวในโลก ประจำการโดยสวีเดน |
| ที-72[ต้องการอ้างอิง] | 1973 |  สหภาพโซเวียต | เป็นรถถังที่ได้รับการพัฒนาอยู่ตลอด จึงถูกจัดอยู่ในรถถังยุคที่ 2.5 ในบางตำรา |
| โอลิแฟนท์[ต้องการอ้างอิง] | 1974 |  แอฟริกาใต้ | ปรับปรุงต่อยอดมาจากรถถังเซ็นจูเรี่ยน |
| ไทป์ 74[ต้องการอ้างอิง] | 1975 |  ญี่ปุ่น |  |
| เมอร์คาวา I[ต้องการอ้างอิง] | 1978 |  อิสราเอล |  |
| โอเอฟ-40 | 1981 |  อิตาลี |  |
| Tanque Argentino Mediano[ต้องการอ้างอิง] | 1983 |  อาร์เจนตินา |  |
| ไทป์ 69/79 | 1983 |  จีน | มีพื้นฐานมาจากรถถัง Type 59 |
| เอ็ม-84 | 1984 |  ยูโกสลาเวีย | รถถังที-72 รุ่นต่อยอดของยูโกสลาเวีย |
| Ch'onma-ho | 1980s |  สหภาพโซเวียต /  เกาหลีเหนือ | รถถังที่เกาหลีเหนือได้รับสิทธิบัตรการผลิตของ T-62 ต่อมาได้มีออกมาอีกหลายรุ่น |
| ไทป์ 88 | 1980s |  จีน | รวมไปถึงรถถัง Type 80 และ Type 85 |
รายชื่อรถถังหลักแบ่งตามยุค > ยุคที่ 3

รถถังหลักในยุคที่3นั้นสามารถยิงกระสุนจรวดต่อสู้รถถังนำวิถีด้วยแสงเลเซอร์จากลำกล้องปืนใหญ่ได้ ทั้งยังมีระบบควบคุมการยิงแบบดิจิทัล มีกล้องเล็งและตรวจการณ์ทั้งผู้บัญชาการรถ และพลยิงที่ใช้กล้องแบบจับภาพด้วยรังสีความร้อน มีเกราะป้องกันทั้งที่เป็นแบบเชิงรับ สร้างเป็นตัวรถ และป้อมปืน
| ชื่อรถถัง   | ปีที่เริ่มประจำการ   | ผู้ใช้งานเดิม   | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| ที-80 | 1976 |  สหภาพโซเวียต | รถถังที่ใช้เครื่องยนต์เทอร์ไบน์แบบแรกของโลก |
| เลพเพิร์ด 2 | 1979 |  เยอรมนีตะวันตก |  |
| MBT-80 | 1979 |  สหราชอาณาจักร | เป็นรถถังต้นแบบ แต่ไม่ได้เข้าประจำการ |
| เอ็ม1 เอบรามส์ | 1980 |  สหรัฐอเมริกา |  |
| ชาลเลนเจอร์ 1 | 1983 |  สหราชอาณาจักร |  |
| M-84 | 1984 |  ยูโกสลาเวีย |  |
| อีอี ที1 โอโซริโอ | 1985 |  บราซิล | เป็นรถถังต้นแบบ แต่ไม่ได้เข้าประจำการในกองทัพบกบราซิล |
| เค1 | 1987 |  เกาหลีใต้ |  |
| เมอร์คาวา III | 1989 |  อิสราเอล |  |
| ไทป์ 90 | 1990 |  ญี่ปุ่น |  |
| Pokpung-ho | 1992 | เกาหลีเหนือ |  |
| เอเอ็มเอ็กซ์ เลอแคลซ์ | 1993 |  ฝรั่งเศส |  |
| ซัลฟิการ์ | 1993 |  อิหร่าน | รถถังของอิหร่าน ที่ได้รวมความสามารถจากรถถัง T-72 และ M60 Patton. รถถังซุลฟิการ์ 3 คือรุ่นที่รับการพัฒนาสูงสุด |
| พีที-91[ต้องการอ้างอิง] | 1995 |  โปแลนด์ |  |
| ซี-1 อาเรียเต้ | 1995 |  อิตาลี |  |
| เค1เอ1 | 1996 |  เกาหลีใต้ |  |
| ที-90A | 1996 |  รัสเซีย | พัฒนามาจากรถถังที-72 |
| Stridsvagn 122 | 1997 |  สวีเดน | พัฒนามาจากรถถังเลพเพิร์ด 2 |
| ไทป์ 96 | 1997 |  จีน |  |
| ชาลเลนเจอร์ 2 | 1998 |  สหราชอาณาจักร |  |
| ที-84 | 1999 |  ยูเครน | พัฒนามาจากรถถังที-80 |
| ไทป์ 98/99 | 2001 |  จีน |  |
| อัล-คาลิด | 2001 |  ปากีสถาน/ จีน |  |
| Centurion Olifant Mk 2 | 2003 |  แอฟริกาใต้ | รถถังรุ่นต่อยอดจากรถถัง Olifant Mk 1 |
| T-72M4 CZ | 2003 |  เช็กเกีย | รถถัง ที-72 รุ่นอัพเกรดโดยเช็กเกีย |
| อาจัน | 2004 |  อินเดีย |  |
รายชื่อรถถังหลักแบ่งตามยุค > ความก้าวหน้ายุคที่ 3 และยุคต่อไป

เมื่อรถถังหลักในยุคที่3ไปเปลี่ยนเป็นยุคต่อไป จะทำให้รถถังหลักในยุคที่4 มีระบบขับเคลื่อนที่สามารถเดินหน้าและถอยหลังได้ด้วยความเร็วเท่ากันด้วยระบบ ที่เรียกว่า Continuously Variable Transmission หรือ (CVT) มีระบบโหลดกระสุนอัตโนมัติ มีระบบดูดซับแรงเมื่อทำการยิงที่ดีเยี่ยมทำให้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงขณะยิงได้ มีระบบกล้องรอบทิศทางรอบป้อมและรถ 360 องศาโดยไม่มีจุดอับสายตา สามารถใช้โหมดความร้อนและกล้องกลางคืนได้ทุกมุมมองรอบรถถัง และมีระบบโครงข่ายสื่อสารกับศูนย์บัญชาการได้จากในตัวรถถังเอง
Advanced Third Generation and Next Generation
| ชื่อรถถัง   | ปีที่เริ่มประจำการ   | ผู้ใช้งานเดิม   | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| Merkava Mk IVm Windbreaker | 2011 |  อิสราเอล | Adv. 3rd with Active Protection (operational from 2011) |

| Type 99A2 | 2009 |  จีน | "Enhanced Third Generation Main Battle Tank" |

| T-90MS | 2011 |  รัสเซีย | Adv. 3rd |

| ไทป์ 10 | 2012 |  ญี่ปุ่น | 4th Generation |

| เค2 แบล็คแพนเธอร์ | 2014 |  เกาหลีใต้ | Adv. 3rd |

| Leopard 2A7+ | 2014 |  เยอรมนี | Adv. 3rd |

| VT-4 | 2014 |  จีน | 3rd Generation Advanced |

| T-14 Armata | 2015 |  รัสเซีย | 4th Generation of RAF MBT derived from "Armata" modular platform |
อยู่ระหว่างการพัฒนา

รถถังที่อยู่ระหว่างการพัฒนาเพื่อเข้าประจำการ
/  อัล-คาลิด-II: มีแผนให้เสร็จในปี 2012
ซีเอสยู-152: - อยู่ระหว่างการทดสอบต้นแบบ
ไทป์ 99เคเอ็ม[ต้องการอ้างอิง]
Main Battle Tank 3000: วางแผนใช้ในปี 2014
T-99 Armata: มีแผนให้เสร็จในปี 2015
Leopard 2A7+ - เยอรมนี มีแผนอัพเกรด โมดูลล่าจากรถถัง เลพเพิร์ด 2 ที่มีอยู่
Altay MBT - รถถังตัวต้นแบบอยู่ในช่วงทดสอบ
Leopard 2NG - ASELSAN ตุรกีอัพเกรดรถถัง เลพเพิร์ด 2 ที่มีอยู่ในกองทัพ
T-90MS: อัพเกรดโดยผสมผสานระหว่าง T-90M และ T-90S
M-84AS: อัพเกรดต่อจากรถถัง M-84 โดย เซอร์เบีย
M1A3 Abrams: พัฒนาจาก M1A2
M60-2000 Patton:[ต้องการอ้างอิง]
M-95 Degman: อยู่ระหว่างการพัฒนา
MBT Arjun Mk-II: - รถถังตัวต้นแบบอยู่ในช่วงทดสอบ
Type 99A2: กำลังอัพเกรดจาก ไทป์ 99 A1 ถือว่าเป็นรถถังในยุคที่ 3
ดูเพิ่ม

รถถังเบา
รายชื่อรถถังหลักแบ่งตามประเทศ
รายชื่อรถถังหลักแบ่งตามยุค
แหล่งข้อมูลอื่น

ภัยคุกคามของรถถังยุคปัจจุบัน
รถถังแบบต่างๆ ที่ประจำการในแต่ละประเทศ 
  ชาลเลนเจอร์ 2
  เอเอ็มเอ็กซ์ เลอแคลซ์
  เลพเพิร์ด 2
  เอ็ม1 เอบรามส์
  พีที-91
  ที-90
  ไทป์ 96 - เอ็มบีที 2000
  ไทป์ 90
  ที-84
  เมอร์คาวา III - เมอร์คาวา IV
  เค1
การคุกคาม

การคุกคาม เป็นพฤติกรรมต่าง ๆ ที่น่ารังเกียจและทำให้ความหวาดกลัว ส่วนมากแล้วการคุกคามจะมีลักษณะเป็นการดูหมิ่นเหยียดหยามหรือทำให้ผู้อื่นอับอาย ส่วนในทางกฎหมายจะมีลักษณะเป็นการก่อกวน สร้างความไม่พอใจ ความไม่สบายใจและการข่มขู่ การคุกคามยังการเลือกปฎิบัติเพื่อทำให้บุคคลอื่น ๆ เสียสิทธิประโยชน์ของบุคคลของตน หากมีการคุกคามบ่อยครั้งจะเป็นการยกระดับไปสู่การข่มเหงรังแก
ชนิด > อิเล็กทรอนิกส์

เป็นทฤษฎีสมคบคิดที่ว่ารัฐบาลจะเป็นทำการทรมาน โจมตีและคุกคามเป้าหมายด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าหรือการทรมานทางจิตโดยใช้รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าหรืออาวุธคลื่นอิเล็คโทรแมคเนติก ยกตัวอย่างเช่น นักจิทวิยาหลายคนได้เสนอหลักฐานการใช้คนที่มีอาการประสาทหลอนทางการได้ยิน โรคหลงผิดหรือความผิดปกติทางจิตอื่น ๆ เพื่อทำลายชื่อเสียงเป้าหมายบนชุมชนออนไลน์
ชนิด > โลกออนไลน์

บทความหลัก: การระรานทางไซเบอร์
เป็นการคุกคามโดยใช้คำหยาบ การดูถูกและความคิดเห็นเชิงลบต่อเป้าหมาย เช่นพูดดูถูกสำเนียงภาษา เชื้อชาติ เพศ ศาสนาของเป้าหมายซึ่งมักเกิดขึ้นในห้องสนทนาออนไลน์ นอกจากนี้ยังมีการนำรูปภาพส่วนตัว รูปครอบครัวของเหยือไปโพสต์บนโซเชียลมีเดียเพื่อให้เกิดความอับอายและเกิดความทุกข์
ชนิด > ตำรวจ

คือการที่ตำรวจหรือผู้บังคับใช้กฎหมายปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมต่อเหยื่อโดยการใช้กำลังเกิดกว่าเหตุ การบังคับขู่เข็ญ เหยียดสีผิวเชื้อชาติและเพศหรื่ออื่น ๆ ที่ดูเหมือนเป็นการเลือกปฏิบัติ
ชนิด > เชื้อชาติ

เป็นการคุกคามบุคคลที่มีเชื้อชาติต่างจากตน โดนอาจจะเป็นการคุกคามในเชิงเหยีดหนือแสดงท่าทางที่ทำให้ผุ้ถูกคุกคามรู้สึกอาย