stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 74
รางวัล > นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

Monster's Ball - Halle Berry
Bridget Jones' Diary - Renee Zellweger
In the Bedroom - Sissy Spacek
Iris - Judi Dench
Moulin Rouge! - Nicole Kidman
รางวัล > นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

Iris - Jim Broadbent
Ali - Jon Voight
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Ian McKellen
Sexy Beast - Ben Kingsley
Training Day - Ethan Hawke
รางวัล > นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม

A Beautiful Mind - Jennifer Connelly
Gosford Park - Helen Mirren
Gosford Park - Maggie Smith
In the Bedroom - Marisa Tomei
Iris - Kate Winslet
รางวัล > ผู้กำกับยอดเยี่ยม

A Beautiful Mind - Ron Howard
Black Hawk Down - Ridley Scott
Gosford Park - Robert Altman
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Peter Jackson
Mulholland Dr. - David Lynch
รางวัล > บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม

Gosford Park - Julian Fellowes
Amelie - Guillaume Laurant and Jean-Pierre Jeunet
Memento - Christopher Nolan and Jonathan Nolan
Monster's Ball - Milo Addica and Will Rokos
The Royal Tenenbaums - Wes Anderson and Owen Wilson
รางวัล > บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม

A Beautiful Mind - Akiva Goldsman
Ghost World - Daniel Clowes and Terry Zwigoff
In the Bedroom - Todd Field and Robert Festinger
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Peter Jackson , Fran Walsh and Philippa Boyens
Shrek - Ted Elliot , Terry Rossio , Joe Stillman and Roger S. H. Schulman
รางวัล > ถ่ายภาพยอดเยี่ยม

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Andrew Lesnie
Amélie - Bruno Delbonnel
Black Hawk Down - Slawomir Idziak
The Man Who Wasn't There - Roger Deakins
Moulin Rouge! - Donald M. McAlpine
รางวัล > กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม

Moulin Rouge! - Catherine Martin and Brigitte Broch
Amélie - Aline Bonetto and Marie-Laure Valla
Gosford Park - Stephen Altman and Anna Pinnock
Harry Potter and the Sorcerer's Stone - Stuart Craig and Stephenie McMillan
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Grant Major and Dan Hennah
รางวัล > ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม

Moulin Rouge! - Catherine Martin and Angus Strathie
The Affair of the Necklace - Milena Canonero
Gosford Park - Jenny Beavan
Harry Potter and the Sorcerer's Stone - Judianna Makovsky
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Ngila Dickson and Richard Taylor
รางวัล > บันทึกเสียงยอดเยี่ยม

Black Hawk Down - Michael Minkler , Myron Nettinga and Chris Munro
Amélie - Vincent Arnardi , Guillaume Leriche and Jean Umansky
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Christopher Boyes , Michael Semanick , Gethin Creagh and Hammond Peek
Moulin Rouge! - Andy Nelson , Anna Behlmer , Roger Savage and Guntis Sics
Pearl Harbor - Kevin O'Connell , Greg P. Russell and Peter J. Devlin
รางวัล > ลำดับภาพยอดเยี่ยม

Black Hawk Down - Pietro Scalia
A Beautiful Mind - Mike Hill and Dan Hanley
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - John Gilbert
Memento - Dody Dorn
Moulin Rouge! - Jill Bilcock
รางวัล > ลำดับเสียงยอดเยี่ยม

Pearl Harbor - Christopher Boyes and George Watters II
Monsters, Inc - Gary Rydstrom and Michael Silvers
รางวัล > เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Jim Rygiel , Randall William Cook , Richard Taylor and Mark Stetson
A.I. Artificial Intelligence - Dennis Muren , Scott Farrar , Stan Winston and Michael Lantieri
Pearl Harbor - Eric Brevig , John Frazier , Ed Hirsh and Ben Snow
รางวัล > แต่งหน้ายอดเยี่ยม

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Peter Owen and Richard Taylor
A Beautiful Mind - Greg Cannom and Colleen Callaghan
Moulin Rouge! - Maurizio Silvi and Aldo Signoretti
รางวัล > เพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

Monsters, Inc. - Randy Newman for the song If I Didn't Have You
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Enya , Nicky Ryan and Roma Ryan for the song May It Be
Pearl Harbor - Diane Warren for the song There You'll Be
Kate & Leopold - Sting for the song Until...
Vanilla Sky - Paul McCartney for the song Vanilla Sky
รางวัล > ดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - Howard Shore
A Beautiful Mind - James Horner
Harry Potter and the Sorcerer's Stone - John Williams
Monsters, Inc. - Randy Newman
A.I. Artificial Intelligence - John Williams
รางวัล > ภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดสั้นยอดเยี่ยม

For the Birds
Fifty Percent Grey
Give Up Yer Aul Sins
Strange Invaders
Stubble Trouble
รางวัล > ภาพยนตร์สั้นยอดเยี่ยม

The Accountant
รางวัล > ภาพยนตร์สารคดีขนาดสั้นยอดเยี่ยม

Thoth
Artists and Orphans: A True Drama
Sing!
รางวัล > ภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม

Murder on a Sunday Morning
รางวัล > ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม

No Man's Land - Bosnia
Amélie - France
Lagaan - India
Son of the Bride - Argentina
รางวัล > ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม

Shrek
Jimmy Neutron: Boy Genius
Monsters, Inc.
แหล่งข้อมูลอื่น

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 74 เก็บถาวร 2008-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่เว็บไซต์ IMDb
พระนางฮโยฮย็อน

พระนางฮโยฮย็อน (เกาหลี: 효현왕후; ฮันจา: 孝顯王后; 27 เมษายน 1828 – 18 ตุลาคม 1843) เป็นราชินีแห่งอาณาจักรโชซ็อน พระมเหสีของพระเจ้าฮ็อนจงกษัตริย์พระองค์ที่ 24 แห่งอาณาจักรโชซ็อน พระนางเกิดในตระกูลคิมแห่งเมืองอันดง (효현왕후 김씨) ธิดาของ คิมโจกึน  (김조근) ภายหลังการสวรรคตได้รับการแต่งตั้งเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีซ็อง (효현성황후)
พระนางฮ็อนจ็อง

| พระนางฮ็อนจ็อง |
| --- | --- |
ประสูติ: ค.ศ. 966
สิ้นพระชนม์: ค.ศ. 992
พระสวามี: พระเจ้าคยองจง   พระเจ้าอันจง
พระราชบุตร: พระเจ้าฮย็อนจง
ราชวงศ์: โครยอ
พระบิดา: พระเจ้าแทจง
พระมารดา: พระชายาซ็อนอึย
พระนางฮ็อนจ็อง (เกาหลี: 헌정왕후 황보씨; ฮันจา: 獻貞王后; 966 – 1 กรกฎาคม 992) พระนามเดิมคือ  ฮวังโบซ็อล หรือ เจ้าหญิงซ็อล เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองของพระเจ้าแทจงกับพระชายาซ็อนอึย พระองค์ประสูติที่พระราชวังมย็องบก เมืองฮวังจู พระองค์พร้อมกับพี่น้องเป็นเด็กกำพร้าเนื่องจากพระบิดาและพระมารดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ในระหว่างการเกิดความวุ่นวายในรัชสมัย พระเจ้าควางจงแห่งโครยอ พระราชาลำดับที่ 4 พระนางซินจองพระอัยกีจึงได้เป็นผู้เลี้ยงดูพระองค์พร้อมกับพี่น้อง เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 15 ชันษา พระองค์และเจ้าหญิงซูได้อภิเษกกับ พระเจ้าคย็องจง พระราชาลำดับที่ 5 พระองค์จึงได้พระนามใหม่ว่า ฮ็อนจ็อง ฮวังฮู พระมเหสีองค์ที่ 4 และเจ้าหญิงซูมีพระนามใหม่ว่า ฮ็อนแอ ฮวังฮู พระมเหสีองค์ที่ 3 ของ พระเจ้าคย็องจง ปี ค.ศ. 981 พระเจ้าคยองจงสิ้นพระชนม์พระองค์และพระนางฮ็อนแอจึงได้เสด็จกลับพระราชวังมยองบก ไม่นานหลังจากที่พระองค์เสด็จกลับพระราชวังมย็องบกพระนางซินจ็องพระอัยกีก็สิ้นพระชนม์ ขณะที่ประทับที่วังมยองบกพระองค์ได้พบกับเจ้าชายวังอุกแห่งเมืองคยองจู ทั้งสองพระองค์มีความรักต่อกัน ต่อมาพระองค์จึงได้อภิเษกกับเจ้าชายวังอุกและมีพระราชโอรสคือ เจ้าชายวังซุน หลังจากพระนางประสูติเจ้าชายวังซุนพระนางก็สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 992 และปี ค.ศ. 993 เจ้าชายวังอุกก็สิ้นพระชนม์ พระนางฮ็อนแอจึงได้เลี้ยงดูเจ้าชายวังซุน
พระนางฮ็อนจ็องนั้นเป็นเจ้าหญิงที่ปราดเปรื่องด้านการดนตรี พระองค์ชำนาญการบรรเลงผีผาและขลุ่ย พระนางเป็นที่เล่าขานว่ามีพระสิริโฉมงดงามยิ่งนัก
พ.ศ. 576

| --- | --- |
ศตวรรษ::  0  1  2
ปี::  573  574  575  576  577  578  579
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 576
ปฏิทินกริกอเรียน: 33 XXXIII
Ab urbe condita: 786
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4783
ปฏิทินบาไฮ: −1811 – −1810
ปฏิทินเบงกอล: −560
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 983
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 577
ปฏิทินพม่า: −605
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5541–5542
ปฏิทินจีน: 壬辰年 (มะโรงธาตุน้ำ) 2729 หรือ 2669     — ถึง — 癸巳年 (มะเส็งธาตุน้ำ) 2730 หรือ 2670
ปฏิทินคอปติก: −251 – −250
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1199
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 25–26
ปฏิทินฮีบรู: 3793–3794
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 89–90
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 3134–3135
ปฏิทินโฮโลซีน: 10033
ปฏิทินอิกโบ: −967 – −966
ปฏิทินอิหร่าน: 589 BP – 588 BP
ปฏิทินอิสลาม: 607 BH – 606 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 33 XXXIII
ปฏิทินเกาหลี: 2366
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1879 ก่อน ROC 民前1879年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 576 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 33
เหตุการณ์ > โดยวันที่

1 เมษายน – ตามรายงานจากโคลิน ฮัมฟรีส์ อาหารค่ำมื้อสุดท้ายของพระเยซูเกิดขึ้นในวันนี้
เหตุการณ์ > โดยสถานที่ > จักรวรรดิโรมัน

จักรพรรดิติแบริอุสทรงก่อตั้งธนาคารหน่วยกิตในโรม
วิกฤตการณ์การเงินใน ค.ศ. 33: เกิดวิกฤตการณ์การเงินในโรม เนื่องจากนโยบายการคลังที่ย่ำแย่
วันเกิด

กาอิอุส รูเบลลิอุส เปลาตุส บุครของกาอิอุส รูเบลลิอุส บลันดุสกับยูเลีย ลิเวีย (หลานสาวของจักรพรรดิติแบริอุส) (เสียชีวิตใน ค.ศ. 62)
วันถึงแก่กรรม

3 เมษายน – พระเยซู (วันที่เป็นไปได้ในการตรึงกางเขนพระเยซู) [ประสูติประมาณ 4 ปีก่อนคริสต์ศักราช]) วันที่เป็นไปได้อื่น ๆ จากการสนับสนุนของนักวิชาการคือ 7 เมษายน ค.ศ. 30 และ 6 เมษายน ค.ศ. 31
พระบรมราชานุสาวรีย์ รัชกาลที่ ๕

พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ ๕   ประดิษฐานอยู่ ณ พระแท่นกลางสวนหลวงภูมินทร์ ในเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาสเป็นพระบรมรูปหล่อสำริด สีดำ จัดสร้างโดยกรมศิลปากรเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2510 หันพระพักต์ไปทางประเทศมาเลเซีย แสดงถึงพระบารมีเมตตาเหนือประชาชนชาวสยามที่จะทรงปกป้องแผ่นดินไทยตลอดไปถึงแม้สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงจะเสด็จสวรรคตไปกว่าร้อยปีแล้ว แต่พระบารมีเมตตายังทรงคุ้มครองประชาชนชาวไทยอยู่ ปัจจุบันเป็นที่เคารพสักการะของชาวเมืองสุไหงโก-ลก และนักท่องเที่ยวทั่วไปทั้งไทยและต่างประเทศ
ซึ่งในวันปิยมหาราช 23 ตุลาคมของทุกปี ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส พร้อมด้วยหัวหน้าส่วนราชการ ทหาร ตำรวจ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กำนัน ผู้ใหญ่บ้านและกลุ่มพลังมวลชน ประชาชน ทุกหมู่เหล่าจะมีการวางพวงมาลาถวายราชสดุดีหน้าพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมหาราช รัชกาลที่ 5 โดยในพิธีดังกล่าวยังได้มีการประกวดพวงมาลาของนักเรียน นักศึกษาอีกด้วย
พระบรมรามา

พระบรมรามา (เขมร: បរមរាមា; อักษรโรมัน: Barom Reamea) หรือ พระบรมรามาธิบดี (เขมร: បរមរាមាធិបតី; อักษรโรมัน: Barom Reameathibtei) พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมรพระองค์ที่ 36 มีพระนามเดิมว่า เจ้าพญาคำขัด
พระบรมรามา เป็นพระราชโอรสองค์แรกของพระบรมลำพงษ์ราชาและพระขนิษฐาของพระศรีสุริโยวงษ์ ตามที่พงศาวดารเมืองละแวก จ.ศ. 1158 ได้กล่าวว่า พระศรีสุริโยวงษ์ มีพี่นางและน้องสัตรี พี่นางมีราชบุตร 1 พระองค์คือ เจ้าพญาอินทราชา น้องสัตรีนั้นมีพระราชบุตร 2 พระองค์ คือ เจ้าพญาคำขัด และเจ้าพญาแก้วฟ้า พระศรีสุริโยวงษ์ ยกนางสันทนิตราให้ครองรักกันกับอินทราชา แล้วจะให้เจ้าพญาอินทราชาเสวยราชย์แทนพระองค์ เจ้าพญาคำขัดลอบฆ่าเจ้าพญาอินทราชาเสีย และเอานางสันทนิตรามาเป็นภรรยา พระศรีสุริโยวงษ์ทรงพระโกรธ มิให้เจ้าพญาคำขัดเสวยราชย์ จะให้ขุนเทพมนตรี เสวยราชย์แทนพระองค์ ครั้นขุนเทพมลตรีมาถึงกลางทาง เจ้าพญาคำขัดกับพรรคพวกฆ่าขุนเทพมนตรีเสีย แลเสนาบดีทั้งปวงกราบทูลอ้อนวอนพระศรีสุริโยวงษ์จะขอให้พญาคำขัดเสวยราชย์ พระศรีสุริโยวงษ์ก็หายโกรธ เสวยราชย์มากำหนดได้ 3 ปี จะยกราชสมบัติให้พญาคำขัด ทรงพระนาม รามาธิบดี แลนางสันทนิตรานั้นเป็นพระมเหสี ทรงพระนาม สมเด็จพระภัควะดีศรีสันทนิตรา แล้วมีพระมเหสีองค์หนึ่งเป็นบุตรเจ้าเมืองบางคาง (ปราจีนบุรี) มีพระราชบุตร 2 พระองค์คือ เจ้าพญาคามยาต และนางสันทนิตรา
พระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชา ฉบับออกญาวังวรเวียงชัย (ชวน) ระบุปีขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 1906 พระราชพงศาวดารพระมหากษัตริย์เสวยราชสมบัติในกรุงกัมพูชาธิบดีเป็นลำดับเรียงมา ระบุปี พ.ศ. 1909 และเอกสารมหาบุรุษเขมร ระบุปี พ.ศ. 1913
พ.ศ. 823

| --- | --- |
ศตวรรษ::  2  3  4
ปี::  820  821  822  823  824  825  826
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 823
ปฏิทินกริกอเรียน: 280 CCLXXX
Ab urbe condita: 1033
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5030
ปฏิทินบาไฮ: −1564 – −1563
ปฏิทินเบงกอล: −313
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1230
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 824
ปฏิทินพม่า: −358
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5788–5789
ปฏิทินจีน: 己亥年 (กุนธาตุดิน) 2976 หรือ 2916     — ถึง — 庚子年 (ชวดธาตุโลหะ) 2977 หรือ 2917
ปฏิทินคอปติก: −4 – −3
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1446
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 272–273
ปฏิทินฮีบรู: 4040–4041
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 336–337
 - ศกสมวัต: 202–203
 - กลียุค: 3381–3382
ปฏิทินโฮโลซีน: 10280
ปฏิทินอิกโบ: −720 – −719
ปฏิทินอิหร่าน: 342 BP – 341 BP
ปฏิทินอิสลาม: 353 BH – 352 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 280 CCLXXX
ปฏิทินเกาหลี: 2613
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1632 ก่อน ROC 民前1632年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 823 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 280 - มีนาคม ค.ศ. 281
มหาศักราช 202
เหตุการณ์

การล่มสลายของง่อก๊ก ในยุคสมัยสามก๊ก
สุมาเอี๋ยนรวมแผ่นดินจีนให้เป็นหนึ่ง ในนามของราชวงค์จิ้น
พระโพธิรังสี

พระโพธิรังสี เป็นพระเถระ เป็นผู้รจนา สิหิงคนิทาน และ จามเทวีวงศ์
บางหลักฐานว่าท่านเป็นชาวหริภุญชัย คำว่า "โพธิรังสี" สันนิษฐานว่าเป็นฉายา มิใช่สมณศักดิ์ ท่านเป็นบุคคลที่มีชีวิตในรัชสมัยพระเจ้าแสนเมืองมาครองเมืองเชียงใหม่ ถึงรัชสมัยพระเจ้าติโลกราชครองเมืองเชียงใหม่
สันนิษฐานว่า พระสาครสามีเป็นผู้อาราธนาพระโพธิรังสีให้แต่งสิหิงคนิทาน ซึ่งอาจเป็นรูปที่ไปลังกา และพระโพธิรังสีก็อาจเป็นหนึ่งใน 25 รูป ที่เดินทางไปลังกาเมื่อ พ.ศ. 1928 ตามที่ ชินกาลมาลีปกรณ์ กล่าวไว้ ท่านได้รับอาราธนามาอยู่เชียงใหม่เพราะท่านเจตนารจนา จามเทวีวงศ์ ให้เป็นประวัติของเมืองหริภุญชัยและกษัตริย์เมืองหริภุญชัยโดยเฉพาะ เพื่อแสดงถึงความกตัญญูต่อท้องถิ่นที่ท่านกำเนิด ในรัชสมัยพระเจ้าแสนเมือง พระโพธิรังสีเป็นพระเถระแล้ว มี 20 พรรษา ท่านอาจอายุได้ 40 ปี ขณะรจนา สิหิงคนิทาน พระโพธิรังสีคงมรณภาพในสมัยพระเจ้าติโลกราช เพราะในสมัยต่อมาโดยเฉพาะในสมัยพระเมืองแก้วครองเมืองเชียงใหม่ ได้มีการกล่าวถึงพระภิกษุสำคัญรูปอื่นที่ได้รจนาหรือสร้างปูชนียสถานไว้ โดยมิได้เอ่ยถึงพระโพธิรังสีเลย
พระโลกนาถ

พระโลกนาถ (ซัลวาโตเล ซิโอฟฟี) เป็นพระภิกษุนิกายเถรวาทชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้รับรองและแสดงธรรมอย่างมากมาย เกี่ยวกับหลักพรหมวิหารธรรม 
ได้เดินทางจาริกเพื่อประกาศศาสนา ผ่านมายังประเทศไทย เมื่อราวปี พ.ศ. 2475 - 2476
จากการเป็นผู้รับศิษย์ชาวไทยที่ปฏิญาณตนเป็นนักมังสวิรัติ โดยเฉพาะชาวไทยที่มีความรู้สูงในสมัยนั้น มากถึง 104 คน จึงได้มีการบันทึกเป็นประวัติไว้ และกล่าวว่า พระโลกนาถ มรณภาพที่ประเทศพม่า 
เมื่อ อายุ 85 พรรษา
พระโลกนาถจบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากสหรัฐอเมริกาในคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ 
ไม่เพียงแต่สอนศาสนาตามหลักศาสนา แต่พระโลกนาถสอนและให้เหตุผลแบบสมัยใหม่ด้วย จนเกิดเป็นโครงการที่จะพาศิษย์จากทุกประเทศ ไปสู่การเคลื่อนย้ายทางสังคม เพื่อชำระจิตใจ 
พระโลกนาถเป็นผู้อยู่ในเหตุการณ์ ซึ่งนำไปสู่การเคลื่อนย้ายทางจิตวิญญาณของชาวพุทธในสมัยนั้น คำแปลธรรมเทศนา และบันทึกประวัติ เมื่อพระโลกนาถจาริกมายังประเทศไทย เกิดเป็นโครงการขึ้น
ดังกล่าว เรียกกันว่า  Lion-hearted Bhikkhus and Samaneras (โครงการพระภิกษุสามเณรหัวใจสิงห์) คณะบุคคล และคณะพระสงฆ์สามเณรกว่า 200 รูป 
ได้เดินทางสู่เส้นทางจาริกพร้อมกัน เพื่อเดินทางไปประเทศอินเดีย
ประวัติศาสตร์ชัมมูและกัศมีร์

ประวัติศาสตร์รัฐชัมมูและกัศมีร์ มีความเป็นมายาวนาน รัฐชัมมูและกัศมีร์เคยเป็นดินแดนที่เป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนา ต่อมาได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม เคยอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิดุรรานีในอัฟกานิสถาน จักรวรรดิโมกุล ในอินเดีย และเคยอยู่ภายใต้การปกครองของชาวซิกข์ ภายหลังขับไล่ชาวซิกข์ออกไปได้ ในยุคที่อังกฤษเข้ามา กษัตริย์ของชัมมูและกัศมีร์ช่วยอังกฤษรบกับชาวซิกข์และได้เป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ เมื่ออังกฤษให้เอกราชแก่อินเดียและมีการแบ่งเป็นอินเดียและปากีสถาน รัฐชัมมูและกัศมีร์กลายเป็นกรณีพิพาทของทั้งสองประเทศจวบจนปัจจุบัน
ตำนาน

คำว่า "กัศมีร์" หมายถึงแผ่นดินแห้ง (มาจากภาษาสันสกฤต กะ หมายถึงน้ำ และ ศิมีระ แปลว่าแห้ง) ตามความเชื่อของศาสนาฮินดู พระกัศยปะเป็นผู้ถ่ายน้ำออกจากทะเลสาบเพื่อสร้างแผ่นดินกัศมีร์ขึ้นมา
ในราชตรังคินี ประวัติศาสตร์กัศมีร์ที่เขียนโดยกัลหนะเมื่อพุทธศตวรรษที่ 17 กล่าวว่าหุบเขากัศมีร์สร้างมาจากทะเลสาบที่ถุกทำให้แห้งโดยพระกัศยปะผู้เป็นบุตรแห่งพระพรหม โดยการตัดช่องเขาที่วรหะ-มุลละ เมื่อแผ่นดินแห้งแล้ว พระกัศยปะได้ขอให้พระพรหมสร้างเมืองขึ้นในบริเวณนั้น ดินแดนนี้กลายเป็นดินแดนที่มีความสำคัญทางการค้า เมืองสำคัญในหุบเขามีชื่อว่า "กัศยปปุระ" ตามตำนาน เฮโรโดตัสเรียกดินแดนนี้ว่า Kaspatyros ส่วนปโตเลมีเรียกดินแดนนี้ว่า Kao-1r6. nupos
ประวัติศาสตร์ยุคต้น

กัศมีร์เคยเป็นศูนย์กลางสำคัญของนักวิชาการภาษาสันสกฤต จากหลักฐานในมหาภารตะ กัมโพชัสเป็นผู้ปกครองกัศมีร์ในยุคมหากาพย์โดยเป็นการปกครองในระบบสาธารณรัฐในชื่อกัมโพช เมืองหลวงในยุคนั้นคือราชปุระ . นอกจากนั้นยังมีบางส่วนของรัฐปัญจาละรวมอยู่ในกัศมีร์ปัจจุบันด้วย.  จากชื่อ เปียร์ ปัญจาละ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของกัศมีร์ โดยชื่อปัญจาละมาจากชื่อเผ่าปัญจาละ ในภาษาสันสกฤต ส่วน เปียร์เป็นคำที่เพิ่มเข้ามาเมื่อมุสลิมเข้ามามีอิทธิพลในดินแดนนี้แล้ว
พระเจ้าอโศกมหาราชแห่งราชวงศ์เมารยะเป็นผู้สร้างเมืองศรีนครและกัศมีร์เป็นแคว้นที่นับถือพุทธศาสนาในยุคนั้นโดยนิกายสรวาสติวาทน่าจะเป็นนิกายสำคัญ พระภิกษุจากเอเชียตะวันออกและเอเชียกลางเข้ามาแวะพักที่นี่เสมอ ในพุทธศตวรรษที่ 9 พระกุมารชีพเข้ามาศึกษาพุทธศาสนาในกัศมีร์และเป็นผู้ช่วยในการแปลคัมภีร์ทางพุทธศาสนาเป็นภาษาจีน
ยุคของมุสลิม

ศาสนาอิสลามเข้ามามีบทบาทในกัศมีร์เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 18 ชาวมุสลิมและชาวฮินดูอาศัยอยู่ร่วมกันและมีการแลกเปลี่ยนความรู้ทางศาสนาจนเกิดศาสนาอิศลามลัทธิซูฟีขึ้น ซึ่งทำให้ผู้นับถือศาสนาพุทธ อิสลามและฮินดูสามารถอยู่ร่วมกันได้อยางสงบสุข สุลต่านหลายองค์ของกัศมีร์ยอมรับศาสนาอื่น ยกเว้นบางองค์เช่น สิกันดาร์ บูกิสตานที่สั่งให้ทำลายรูปเคารพทั่งทั้งกัศมีร์
บันทึกทางประวัติศาสตร์

พงศาวดารของกัศมีร์ ราชตรังคิณี เป็นเอกสารทางประวัติศาสตร์ เขียนด้วยภาษาสันสกฤต มีการแปลเป็นภาษาเปอร์เซียเมื่อ พ.ศ. 2131 เอกสารนี้บันทึกเหตุการณ์รายปีของกัศมีร์จนถึงยุคของสังกรมะ เทวะ (ประมาณ พ.ศ. 1549) เอกสารที่บันทึกเหตุการณ์ต่อมาเป็นของโชนราชะที่เขียนต่อจากงานของกัลหนะจนกระทั่งการมาถึงของศาสนาอิสลามและถึงยุคของซาบินอุลอัดดีน (พ.ศ. 1955) จากนั้นจึงเป็นบันทึกของศรีวระ จนถึงยุคของฟะห์ ชาห์ในพ.ศ. 2029 เอกสารลำดับต่อมาคือ ราชวลี ปะกะตา เขียนโดยปรัชเนีย ภัตตะ ซึ่งบันทึกประวัติศาสตร์ของกัศมีร์ไว้จนถึงยุคของจักรวรรดิโมกุล ในสมัยของอัคบาร์
ราชรัฐแห่งกัศมีร์และชัมมู

เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 24 หุบเขากัศมีร์อยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิดุรรานีแห่งอัฟกานิสถาน จากนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของชาวมุสลิมมูคัลและอัฟกัน ตามมาด้วยความขัดแย้งกับชาวซิกข์เมื่อ พ.ศ. 2323 หลังจากการตายของรณชิต เคโอ ราชาแห่งชัมมู ราชอาณาจักรชัมมู (ทางใต้ของหุบเขากัศมีร์)ถูกปกครองโดยชาวซิกข์ รันชิต สิงห์แห่งลาฮอร์จนกระทั่ง พ.ศ. 2389 คุลาบ สิงห์ หลานชายของรณชิต เคโอได้แยกตัวออกมาจากการปกครองของกษัตริย์ชาวซิกข์ และตั้งตนเป็นราชาแห่งชัมมูตั้งแต่ พ.ศ. 2363 โดยความช่วยเหลือของโซราวัร สิงห์
คุลาบ สิงห์เข้าปกครองลาดักและบัลติสถานที่อยู่ทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของชัมมู เมื่อเกิดสงครามอังกฤษ-ซิกข์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2388 คุลาบ สิงห์เข้าข้างอังกฤษ เมื่อสงครามสิ้นสุด รัฐลาฮอร์(รวมทั้งปัญจาบตะวันตก)และดินแดนระหว่างเปียสและอินดุสเป็นของอังกฤษ ส่วนรัฐชัมมูของคุลาบ สิงห์เป็นรัฐในอารักขา เมื่อคุลาบ สิงห์เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2400 บุตรชายของเขาคือ รันบีร สิงห์ได้รวม อันซา คิลคิต และนาคัรเข้าในราชอาณาจักรด้วย
ราชรัฐแห่งกัศมีร์และชัมมูตั้งขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2363 - 2401 เป็นบริเวณที่มีความหลากหลายในตัวเองมาก แทบจะไม่มีเอกลักษณ์ร่วมกันเลย โดยเป็นทั้งความแตกต่างในด้านศาสนา เขตแดนและวัฒนธรรม."  ดินแดนลาดักทางตะวันออกมีวัฒนธรรมแบบทิเบตและนับถือศาสนาพุทธ ชัมมูทางใต้เป็นกลุ่มชนผสมระหว่างชาวฮินดู ชาวมุสลิม และชาวซิกข์ ในตอนกลางของหุบเขากัศมีร์ประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิมสุหนี่ แต่ชนที่มีอิทธิพลเป็นชาวฮินดูวรรณะพราหมณ์ ซึ่งเป็นชนส่วนน้อยแต่มีอำนาจปกครอง บัลติสถานทางตะวันออกเฉียงเหนือมีวัฒนธรรมแบบเดียวกับลาดัก แต่นับถืออิสลามชีอะหฺ คิลคิตทางเหนือเป็นที่รวมของกลุ่มชนหลากส่วนใหญ่เป็นมุสลิมชีอะหฺ และปุนชิทางตะวันตกเป็นมุสลิมแต่มีเชื้อชาติต่างจากมุสลิมในหุบเขากัศมีร์ หลังการกบฏในอินเดียเมื่อ พ.ศ. 2400 กัศมีร์เข้าข้างอังกฤษ ทำให้กลายเป็นรัฐที่อยู่ภายใต้การอารักขาของอังกฤษ
พ.ศ. 2490

ฮารี สิงห์ หลานของรันบีร สิงห์เป็นกษัตริย์ของกัศมีร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2468 จนถึง พ.ศ. 2490 ซึ่งเป็นปีที่อังกฤษตัดสินใจเกี่ยวกับอนาคตของอาณานิคมอินเดีย โดยแบ่งเป็นประเทศเอกราช 2 ประเทศคืออินเดียและปากีสถาน ทั้งสองประเทศตกลงกันว่าราชรัฐแห่งกัศมีร์และชัมมูต้องรวมเข้ากับประเทศใดประเทศหนึ่งหรือเป็นรัฐเอกราช ใน พ.ศ. 2490 นั้น ประชากรของกัศมีร์เป็นมุสลิม 77% และมีชายแดนติดกับปากีสถาน ในขณะที่สถานภาพการเป็นรัฐในอารักขาจะสิ้นสุดลงในวันที่ 14 - 15 สิงหาคม มหาราชได้ลงนามในข้อตกลงกับปากีสถานเกี่ยวกับการติดต่อทางด้านการค้า การท่องเที่ยว และการติดต่อและการบริการที่คล้ายกันนี้ระหว่างทั้งสองดินแดน อินเดียไม่ยอมทำข้อตกลงแบบนี้กับกัศมีร์ ไปรษณีย์ของอินเดียกำหนดให้กัศมีร์เป็นส่วนหนึ่งของอินเดีย ซึ่งทำให้ปากีสถานไม่พอใจ
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2490 ชาวปาทานที่อยู่ในจังหวัดฟรอนเทียร์ตะวันตกเฉียงเหนือของปากีสถานรุกรานกัศมีร์และก่อกบฏต่อต้านมหาราชแห่งกัศมีร์ มหาราชหันมาขอความช่วยเหลือจากอินเดีย เมื่อมหาราชลงนามในข้อตกลงกับอินเดียแล้ว ทางการอินเดียได้ส่งทหารเข้าสู่กัศมีร์และปราบปรามกองโจรก่อการร้ายที่ปากีสถานให้การสนับสนุน ทำให้สหประชาชาติต้องเข้ามาแทรกแซงในที่สุด
หลัง พ.ศ. 2490

บทความหลัก: กรณีพิพาทกัศมีร์
ใน พ.ศ. 2491 ได้มีการทำสัญญาสงบศึกระหว่างอินเดียกับปากีสถานภายใต้การสนับสนุนของสหประชาชาติ อินเดียได้ครอบครองบริเวณที่เคยเป็นราชรัฐแห่งกัศมีร์และชัมมูครึ่งหนึ่ง ส่วนปากีสถานได้ครอบครองส่วนภาคเหนือและอาซัด กัศมีร์
บริเวณภาคตะวันออกของบริเวณที่เคยเป็นราชรัฐแห่งกัศมีร์และชัมมูได้มีกรณีพิพาทเกี่ยวกับเขตแดนขึ้นมาอีกบริเวณหนึ่ง ข้อตกลงเกี่ยวกับเขตแดนในบริเวณดังกล่าวรวมถึงตอนเหนือของกัศมีร์ได้มีการลงนามระหว่างรัสเซีย อังกฤษและอัฟกานิสถานแต่จีนไม่ยอมรับ หลังจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนขึ้นมามีอำนาจได้ส่งกองทหารเข้าไปในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของลาดัก และเข้ายึดครองบริเวณที่เรียกว่า อักไซ จีน จนถึง พ.ศ. 2505 และมีการทำข้อตกลงทรานส์-การาโกรัมกับปากีสถานเมื่อ พ.ศ. 2508
ใน พ.ศ. 2492 รัฐบาลอินเดียให้หริสิงห์ออกจากกัศมีร์ทำให้อำนาจการปกครองเป็นของ เชค มุฮัมหมัด อับดุลเลาะห์ ผู้นำพรรคสภาแห่งชาติ หลังจากนั้น ความขัดแย้งระหว่างอินเดียและปากีสถานยังไม่หยุด และมีสงครามติดต่อกันอีก 3 ครั้ง ใน พ.ศ. 2532 เริ่มมีกลุ่มมุญาฮิดีนจากอัฟกานิสถานเข้ามามีส่วนร่วมในความขัดแย้งในกัศมีร์ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

[http://jammukashmir.nic.in/govt/cntit1.htm#1 เก็บถาวร 2010-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Proclamation of May 1, 1951 on Jammu & Kashmir Constituent Assembly
Conflict in Kashmir: Selected Internet Resources by the Library, University of California, Berkeley, USA; Bibliographies and Web-Bibliographies list
พระบรมราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

| พระบรมราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว |
| --- | --- |
Kung Chulalongkorns Paviljong
ตัวอาคาร
ที่ตั้งในประเทศสวีเดน
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
สถาปัตยกรรม: ไทย
ที่ตั้ง: เทศบาลรากุนดา เทศมณฑลแยมต์ลันด์
ประเทศ: ประเทศสวีเดน
พิกัด:  62°57′19.15″N 16°40′33.79″E﻿ / ﻿62.9553194°N 16.6760528°E﻿ / 62.9553194; 16.6760528
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2540
พิธีเปิด: 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2541
ความสูง: 28 m (92 ft)
อาคารพระบรมราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ อาคารสถาปัตยกรรมทรงไทยที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองรากุนดา ประเทศสวีเดน สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์เฉลิมฉลองการเสด็จประพาสรากุนดาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ครั้นเสด็จไปเจริญสัมพันธไมตรีกับประเทศสวีเดน เมื่อปี พ.ศ. 2440
การก่อสร้างตัวอาคารนั้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540 ด้วยงบประมาณ 14 ล้านบาท และส่งมอบให้แก่ทางเทศบาลเขตรากุนดาเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ปีถัดมา ตัวอาคารนั้นยาว และกว้าง 10 เมตร สูง 28 เมตร มีเสาทั้งหมด 24 เสา และมีประตูอยู่ 4 ประตู
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

| ประเทศบัลแกเรีย ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BUL
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกบัลแกเรีย
เว็บไซต์: www.bgolympic.org (ในภาษาบัลแกเรียและอังกฤษ)
ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ 6 เมษายน ค.ศ. 1896 (1896-04-06) – 15 เมษายน ค.ศ. 1896 (1896-04-15)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา   3 รายการ
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1896 1900–1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศบัลแกเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศบัลแกเรียได้ส่ง ชาร์ลส์ ชัมโปด์ เข้าแข่งขันกีฬายิมนาสติกทั้ง 3 รายการ ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบัลแกเรียไม่ได้รับเหรียญรางวัลเลย
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ยิมนาสติก | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
ยิมนาสติก

บทความหลัก: กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
| นักกีฬา | รายการ | คะแนน | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| ชาร์ลส์ ชัมโปด์ | ม้ากระโดด | ไม่ทราบ | 4–15 |
| ชาร์ลส์ ชัมโปด์ | บาร์คู่ | ไม่ทราบ | 3–18 |
| ชาร์ลส์ ชัมโปด์ | บาร์เดี่ยว | ไม่ทราบ | 3–15 |
ดูเพิ่ม

ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติบัลแกเรียในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาบัลแกเรียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก