stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ลาโรง

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ลาโรง   |
| --- | --- |
ภาพวาดโดยอัลเฟรด กิลเบิร์ตในนิตยสารสแตรนด์ปี ค.ศ. 1917 Alfred Gilbert
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: His Last Bow
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดลาโรง
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: กันยายน ค.ศ. 1917
เรื่องก่อนหน้า: หุบเขาแห่งภัย 
เรื่องถัดไป: เพชรมงกุฎ 
ข้อความ: เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ลาโรง ที่ วิกิซอร์ซ
"เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ลาโรง" (อังกฤษ: His Last Bow. The War Service of Sherlock Holmes ชื่อในภายหลังคือ His Last Bow: An Epilogue of Sherlock Holmes) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน ค.ศ. 1917 และรวบรวมในฐานะเรื่องสั้นเรื่องสุดท้ายของหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง ในเดือนถัดมาของปีเดียวกัน เนื้อเรื่องเล่าจากมุมมองของบุคคลที่สามแทนที่จะเป็นการเล่าจากมุมมองของบุคคลที่หนึ่งซึ่งปกติจะเล่าโดยตัวละครหมอวัตสัน เรื่องสั้นเป็นเรื่องแนวจารชนมากกว่าจะเป็นเรื่องแนวสืบสวน มีบทบาทของจารชนของอังกฤษและเยอรมนีในช่วงก่อนสงคราม เรื่องสั้นตีพิมพ์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและมีแก่นเรื่องเกี่ยวความรักชาติ เรื่องสั้นนี้ถูกตีความว่าเป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อที่มีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจให้กับผู้อ่านชาวอังกฤษ
ประวัติการตีพิมพ์

"เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ลาโรง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1917 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารคอลเลียร์ในเดือนเดียวกัน ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 3 ภาพวาดโดยอัลเฟรด กิลเบิร์ต (ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะประติมากรของน้ำพุชาฟเทสเบอรีเมมโมเรียล) และในนิตยสารคอลเลียร์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 5 ภาพวาดวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917.
อ้างอิงและบรรณานุกรม

↑  Smith (2014), p. 180.
1 2  Cawthorne (2011), p. 149.
↑  Cawthorne (2011), p. 151.
Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ลาโรง ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ลาโรง
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดลาโรง รวมถึงเรื่อง เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ลาโรง ที่ Standard Ebooks
"His Last Bow" ที่ โครงการกูเทนแบร์ก
His Last Bow หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "จอมบงการใจทมิฬ"  "ตามพิฆาต"  "วงแดง"  "แผนผังเรือดำน้ำ"  "ซ้อนกล"  "หีบศพต่อพิเศษ"  "ตีนผี"  "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ลาโรง" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี
เฟนิรามีน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
รหัส ATC: R06AB05 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 4761
DrugBank: ?
ECHA InfoCard: 100.001.506 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
stereoisomerism

| เฟนิรามีน |
| --- | --- |
  CAS-Nummer: 56141-72-1:   CAS-Nummer: 23201-92-5
เฟนิรามีน (Pheniramine)
| ด ค กสารต้านฮิสตามีน (R06) |
| --- | --- |
Aminoalkyl ethers:  โบรมาซีน  คาร์บิน็อกซามีน  คลีมาสทีน  คลอร์เพน็อกซามีน  ไดเฟนิลพิราลีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ด็อกซิลามีน  Orphenadrine  Phenyltoloxamine 
ทดแทน Alkylamine:  บรอมเฟนิรามีน  คลอร์เฟนามีน  เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (+pseudoephedrine)  เดกซ์คลอเฟนิรามีน (+betamethasone)  ไดเมตินดีน  เฟนิรามีน  ทาลาสทีน 
ทดแทน Ethylenediamine:  คลอโรพิรามีน  ฮีสตาไพร์โรดีน  เมพิรามีน  เมทาพิริลีน  ไตรเพเลนนามีน 
Phenothiazine derivatives:  อะลิเมมาซีน  Fenethazine  ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน  ไอโซไทเพนดิล  มีควิตาซีน  เมทไดลาซีน  โอโซเมมาซีน  โปรเมทาซีน 
Piperazine derivatives:  บิวคลิซีน  เซทิไรซีน เลโวเซทิริซีน  คลอร์ไซคลิซีน  Cinnarizine  ไซคลิซีน  Hydroxyzine  เมคลิซีน  ออกซาโตไมด์ 
ใช้งานทั่วกาย:  แอนตาโซลีน  Azanator  อะซาตาดีน  ไซโปรเฮปตาดีน  เดปโตรพีน  อีบาสทีน  Emedastine  อีพินาสทีน  คีโตติเฟน  Latrepirdine  เมบไฮโดรลิน  ไมโซลาสทีน  Olopatadine  เฟนินดามีน  ไพเมตไทซีน  ปิร์โรบิวตามีน  Quifenadine  รูปาตาดีน  ไตรโพรลิดีน  เฉพาะจุด (อะคริวาสทีน  แอสเทมมีโซล  อะเซลาสทีน  Bilastine  เดสลอร์อาตาดีน  เฟกโซเฟนาดีน  ลอราตาดีน  เทอร์เฟนาดีน) 
ใช้งานเฉพาะจุด:  บามิพีน  คลอโรพิรามีน  คลอร์เพน็อกซามีน  คลีมาสทีน  ไดเมตินดีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ไอโซไทเพนดิล  เมพิรามีน  โปรเมทาซีน  ทีนาลิดีน 
↑  F. v. Bruchhausen, G. Dannhardt, S. Ebel, A. W. Frahm, E. Hackenthal, U. Holzgrabe (Hrsg.): Hagers Handbuch der Pharmazeutischen Praxis: Band 9: Stoffe P-Z, Springer Verlag, Berlin, Aufl. 5, 2014, S. 121, ISBN  978-3-642-63389-8.
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 152°0′W﻿ / ﻿90.000°N 152.000°W﻿ / 90.000; -152.000﻿ (มหาสมุทรอาร์กติก) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 72°3′N 152°0′W﻿ / ﻿72.050°N 152.000°W﻿ / 72.050; -152.000﻿ (ทะเลโบฟอร์ต) | ทะเลโบฟอร์ต |  |
| 70°34′N 152°0′W﻿ / ﻿70.567°N 152.000°W﻿ / 70.567; -152.000﻿ (สหรัฐอเมริกา) |  สหรัฐ | รัฐอลาสก้า |
| 60°41′N 152°0′W﻿ / ﻿60.683°N 152.000°W﻿ / 60.683; -152.000﻿ (เวิ้งคุก) | เวิ้งคุก |  |
| 60°25′N 152°0′W﻿ / ﻿60.417°N 152.000°W﻿ / 60.417; -152.000﻿ (สหรัฐอเมริกา) |  สหรัฐ | รัฐอลาสก้า — เกาะกัลจิน |
| 60°21′N 152°0′W﻿ / ﻿60.350°N 152.000°W﻿ / 60.350; -152.000﻿ (เวิ้งคุก) | เวิ้งคุก | ผ่านทางตะวันตกของคาบสมุทรคีนาย, รัฐอลาสก้า,  สหรัฐ (ที่พิกัด 59°18′N 151°59′W﻿ / ﻿59.300°N 151.983°W﻿ / 59.300; -151.983﻿ (คาบสมุทรคีนาย)) |
| 58°55′N 152°0′W﻿ / ﻿58.917°N 152.000°W﻿ / 58.917; -152.000﻿ (สหรัฐอเมริกา) |  สหรัฐ | รัฐอลาสก้า — หมู่เกาะแบร์เรน |
| 58°54′N 152°0′W﻿ / ﻿58.900°N 152.000°W﻿ / 58.900; -152.000﻿ (มหาสมุทรแปซิฟิก) | มหาสมุทรแปซิฟิก |  |
| 58°21′N 152°0′W﻿ / ﻿58.350°N 152.000°W﻿ / 58.350; -152.000﻿ (สหรัฐอเมริกา) |  สหรัฐ | รัฐอลาสก้า — เกาะอะฟอกนัก |
| 58°12′N 152°0′W﻿ / ﻿58.200°N 152.000°W﻿ / 58.200; -152.000﻿ (มหาสมุทรแปซิฟิก) | มหาสมุทรแปซิฟิก | ผ่านทางตะวันออกของเกาะโกดิแอก, รัฐอลาสก้า,  สหรัฐ (ที่พิกัด 57°37′N 152°9′W﻿ / ﻿57.617°N 152.150°W﻿ / 57.617; -152.150﻿ (เกาะโกดิแอก))  ผ่านทางตะวันตกของเกาะฟลินต์,  คิริบาส (ที่พิกัด 11°25′S 151°48′W﻿ / ﻿11.417°S 151.800°W﻿ / -11.417; -151.800﻿ (เกาะฟลินต์))  ผ่านทางตะวันตกของตูปายอะทอลล์,  เฟรนช์พอลินีเชีย (ที่พิกัด 16°14′S 151°51′W﻿ / ﻿16.233°S 151.850°W﻿ / -16.233; -151.850﻿ (ตูปาย))  ผ่านทางตะวันออกของเมาปีตีอะทอลล์,  เฟรนช์พอลินีเชีย (ที่พิกัด 16°26′S 152°13′W﻿ / ﻿16.433°S 152.217°W﻿ / -16.433; -152.217﻿ (เมาปีตี))  ผ่านทางตะวันตกของเกาะโบราโบรา,  เฟรนช์พอลินีเชีย (ที่พิกัด 16°28′S 151°47′W﻿ / ﻿16.467°S 151.783°W﻿ / -16.467; -151.783﻿ (โบราโบรา)) |
| 60°0′S 152°0′W﻿ / ﻿60.000°S 152.000°W﻿ / -60.000; -152.000﻿ (มหาสมุทรใต้) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 77°20′S 152°0′W﻿ / ﻿77.333°S 152.000°W﻿ / -77.333; -152.000﻿ (แอนตาร์กติกา) | แอนตาร์กติกา | รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย  นิวซีแลนด์ |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เวียรี ดันล็อป

| เซอร์ เออร์เนส เอ็ดเวิร์ด ดันล็อป |
| --- | --- |
Brass relief of Dunlop in uniform
ชื่อเล่น: เวียรี
เกิด: 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1907(1907-07-12) Major Plains, รัฐวิกตอเรีย
เสียชีวิต: 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1993(1993-07-02) (85 ปี) เมลเบิร์น, รัฐวิกตอเรีย
รับใช้: ออสเตรเลีย
แผนก/สังกัด: กองทัพออสเตรเลีย
ประจำการ: 1935–1946
ชั้นยศ: พันเอก
หน่วย: Royal Australian Army Medical Corps 2/2nd Casualty Clearing Station
บังคับบัญชา: No.1 Allied General Hospital
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง ยุทธการที่กรีซ  การทัพแอฟริกาเหนือ  การทัพซีเรีย-เลบานอน  ทะเลแปซิฟิกตะวันตก ใต้  การทัพนิวกีนี  การทัพเอเชียตะวันออก-ใต้ 
บำเหน็จ: Companion of the Order of Australia Knight Bachelor Companion of the Order of St Michael and St George Officer of the Order of the British Empire Knight of the Venerable Order of Saint John Mentioned in Despatches
พันเอก เซอร์ เออร์เนส เอ็ดเวิร์ด "เวียรี" ดันล็อป ผู้ซึ่งได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งออสเตรเลีย (Order of Australia-AC) เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งเซนต์ไมเคิลและเซนต์จอร์จ (Order of St Michael and St George-CMG) และเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติช (Order of the British Empire-OBE) (12 กรกฎาคม ค.ศ. 1907 – 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1993) เป็นศัลยแพทย์ชาวออสเตรเลียที่ได้มีชื่อเสียงที่โด่งดังจากความเป็นผู้นำของเขา ในขณะที่ถูกจับกุมเป็ยเชลยศึกโดยญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เวียดนามแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 474

| สรุปอุบัติการณ์ |
| --- | --- |
วันที่: 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535
จุดเกิดเหตุ: ใกล้กับตำบลเซินจุง อำเภอคั้ญเซิน จังหวัดคั้ญฮหว่า 12°04′N 108°59′E﻿ / ﻿12.06°N 108.99°E﻿ / 12.06; 108.99
ประเภทอากาศยาน: ยาโกเลฟ ยัค-40
ดําเนินการโดย: เวียดนามแอร์ไลน์
ทะเบียน: VN-A449
ผู้โดยสาร: 25
ลูกเรือ: 6
เสียชีวิต: 30
รอดชีวิต: 1
เวียดนามแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 474 เป็นเที่ยวบินในประเทศที่บินจากท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต สู่ท่าอากาศยานญาจางซึ่งปัจจุบันเป็นฐานทัพอากาศของกองทัพอากาศเวียดนาม ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นช่วงที่เกิดพายุไต้ฝุ่นฟอเร็ท ขณะกำลังลงจอดเครื่องบินไปชนกับต้นไม้ที่อยู่บนภูเขา ทำให้เครื่องบินแตกกระจาย ทำให้หน่วยกู้ภัยใช้เวลา8วัน ในการที่จะกู้ซากปรักหักพัง และพบหญิงชาวดัตช์คนหนึ่งที่รอดชีวิตออกมาได้
เครื่องบินลำนี้สร้างขึ้นในสหภาพโซเวียต ในปี พ.ศ. 2519 เป็นแบบ ยาโกเลฟ ยัค-40  VN-A449.
อู๋ จัวซี

| อู๋จัวซี |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 02 กันยายน พ.ศ. 2522 (45 ปี) อู๋จัวซี
อาชีพ: นักร้อง/นักแสดง/นายแบบ/นักเต้น
ฐานข้อมูล
IMDb
รอน อู๋ หรือ อู๋จัวซี (จีนตัวย่อ: 吴卓羲; จีนตัวเต็ม: 吳卓羲; พินอิน: Wú Zhuōxī; ชื่อภาษาอังกฤษ: Ron Ng, Wu Zhuoxi, Ng Coek Hei) โด่งดังมาจากเรื่อง มังกรคู่สู้สิบทิศ เกิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2522 ที่ฮ่องกง
ประวัติ

1999 joined the 7th Dancers Training Class (TVB), แดนเซอร์รุ่นที่ 7 ของ TVB 
Dec 2000 joined the first artiste training class, ศิลปินฝึกหัดของ TVB 
Dec 2000 signed to TVB management เซ็นสัญญาเข้าเป็นนักแสดงในสังกัดทีวีบี
นอกจากนั้นแล้ว เมื่อราวเดือนเมษายนที่ผ่านมา หลินเฟิง และเพื่อนดาราจากทีวีบี ได้แก่ กัวเซี่ยนหนี หลินเฟิง เจิ้งเจียอิ๋ง เพิ่งร่วมก๊วนกันมาทักทายคอละครจีนถึงกรุงเทพ ซึ่งก็สร้างความประทับแบบสุดๆ ให้กับแฟนๆ ชาวไทยกันไป
ผลงานเพลง > เพลงประกอบละคร

A Tale of a Wounded City (傷城記) with Linda Chung, opening theme song for L'Escargot (2012)
Red Butterfly (紅蝴蝶), opening theme song for Rosy Business (2009)
Variations of Black and White (黑白變奏) with Sammul Chan and Michael Tse, opening theme song for E.U. (2009)
Storm (風暴) with Raymond Lam, Sammul Chan and Kenneth Ma, opening theme song for The Four (2008)
Step Towards the Sky in Your Dreams (邁向夢想的天空) with Kenny Kwan and Deep Ng, opening song for On the First Beat (2007)
Break Through (突圍) with Steven Ma, opening song for The Brink of Law (2007)
King Kong (金剛), ending song for Men in Pain (2006)
Wedding Dress (嫁衣裳) with Myolie Wu, opening song for Lost in the Chamber of Love (2005)
Don't Blame Her (别怪她), ending song for Revolving Doors of Vengeance (2005)
Brave Person (勇者) with Rico Kwok, Zac Kao and Sky, theme song for The Academy (2005)
Twin Dragon (雙子龍) with Raymond Lam, opening theme song for Twin of Brothers (2004)
ผลงานการแสดง > ละคร

Black Heart White Soul (TVB 2014)
Ge Zi Jian Nu Ren as Chen Rui Min (in production)
Ruse of Engagement (TVB, 2014)
Triumph in the Skies II (TVB, 2013)
Season of Love (TVB, 2013)
Silver Spoon, Sterling Shackles (TVB, 2013)
Chun Guang Can Lan Zhi Huan Le Yuan Shuai (2012)
L'Escargot (TVB, 2012)
Forensic Heroes III (TVB, 2011)
Wax and Wane (TVB, 2011)
Yes Sir, Sorry Sir (TVB, 2011)
OL Supreme (TVB, 2010)
Pretty Maid as Fang Shao Ling (Hunan TV, 2010)
A Chip Off the Old Block (TVB, 2009)
Rosy Business as Cheung Bit Ching (TVB, 2009)
E.U. as Chung Lap Man (TVB, 2009)
The Four as Lang Huet (TVB, 2008)
Life and Death as Tang Wen Sheng (Oriental Pearl, 2008)
Deep Affection Life (2007)
ICAC Investigators (TVB, 2007)
The Drive of Life as Sin Gai Keung (TVB-CCTV, 2007)
On the First Beat as Chung Lap Man (TVB, 2007)
War and Destiny as Tin Hau Yee (TVB, 2007)
The Brink of Law as Tung Yat Jun (TVB, 2007)
Men in Pain as Hong Sai Hei (TVB, 2006)
Guts of Man as Sheung Foon (TVB, 2005)
Revolving Doors of Vengeance as Wong Kai Kit (TVB, 2005)
The Academy as Chung Lap Man (TVB, 2005)
Lost in the Chamber of Love as Cheung Kwan Shui (TVB, 2005)
Hearts of Fencing II - Sunshine Heartbeat (TVB, 2004, guest)
Twin of Brothers as Tsui Tze Ling (TVB, 2004)
Triumph in the Skies as Tong Yik Fung (TVB, 2003)
Find the Light as Wong Ng (TVB, 2003)
Aqua Heroes as Chan Siu On (TVB, 2003)
Vigilante Force as Pau Cheung (TVB, 2003)
Lofty Waters Verdant Bow as Chu Kam Chun (TVB, 2002)
Golden Faith as Kwan Siu Chau (TVB, 2002)
Burning Flame II as Ah Wah (TVB, 2002)
Virtues of Harmony as Wong Bong Ngan (TVB, 2001, guest)
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

Laughing Gor Renegade (cameo, TVB / Shaw Studios, 2009)
Moments of Love (2005)
รางวัลที่ได้รับ

37th TVB Anniversary Awards: Most Improved Actor (2004)
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของอู๋จัวซี เก็บถาวร 2014-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.weibo.com/ronronng?zw=ent
เจ้าหญิงชามส์ ปาห์ลาวี

| เจ้าหญิงชามส์ ปาห์ลาวี |
| --- | --- |

เจ้าหญิงแห่งอิหร่าน
ประสูติ: 18 ตุลาคม ค.ศ. 1917   กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน
สิ้นพระชนม์: 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 (79 ปี)  เมืองซานตาบาร์บารา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
พระสวามี: เฟเรย์ดัน แจม (หย่า)  เมหร์ดาด ปาหร์บอด
พระบุตร: ชาห์บอซ ปาหร์บอด ชาห์ยาร์ ปาหร์บอด ชาห์ราซาด ปาหร์บอด
ราชวงศ์: ราชวงศ์ปาห์ลาวี
พระบิดา: พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี
พระมารดา: สมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก
เจ้าหญิงชามส์ ปาห์ลาวี (เปอร์เซีย:شمس پهلوی, ประสูติ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1917 - สิ้นพระชนม์ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) พระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก และเป็นพระเชษฐภคินีในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ปาห์ลาวี และระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในประเทศอิหร่าน
พระประวัติ

เจ้าหญิงชามส์ ปาห์ลาวี  ประสูติเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1917 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน ทรงพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก พระองค์มีพระอนุชา 2 พระองค์ และพระขนิษฐา 1 พระองค์ คือ มกุฎราชกุมารโมฮัมหมัด เรซา เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี และเจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 1
ในระหว่างการเสด็จประพาสทวีปยุโรปใน ค.ศ. 1936 เจ้าหญิงชามส์ พร้อมด้วยสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก และพระขนิษฐา ได้ประทับอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมัน โดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ผู้นำในขณะนั้น ได้ให้ความเป็นมิตรแก่พระราชวงศ์อิหร่านขณะที่พำนักอยู่ โดยประเทศอิหร่านในขณะนั้น เป็นหนึ่งในกว่า 10 ประเทศ ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับประเทศเยอรมัน โดยมีการรับคนจำนวนมากเพื่อมาทำงานในอุตสาหกรรมตั๋วเดินทาง และศิลปศาสตร์การบิน
เสกสมรส

เจ้าหญิงชามส์ได้เสกสมรสครั้งแรกกับนายเฟเรย์ดัน แจม (Fereydoun Jam) บุตรของนายมะห์มุด แจม (Mahmood Jam) อดีตนายกรัฐมนตรีของอิหร่าน ภายใต้การคลุมถุงชนของพระราชบิดา แต่ภายหลังจากการสวรรคตของพระราชบิดา เจ้าหญิงชามส์ และพระสวามีจึงได้หย่าขาดจากกัน
ขณะที่พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี พระราชบิดา ถูกบังคับให้สละราชสมบัติ เจ้าหญิงชามส์พร้อมด้วยพระราชวงศ์จำนวนหนึ่งได้เสด็จลี้ภัยในกรุงพอร์ตลูอิส ประเทศมอริเชียส และเมืองโยฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ตามลำดับ โดยขณะที่เจ้าหญิงชามได้ประทับนอกพระราชอาณาจักร เจ้าหญิงชามส์ได้เขียนบันทึกประจำวัน และได้ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เอตตาลาอัต (Ettela'at) ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์รายเดือน ในปี ค.ศ. 1948
เจ้าหญิงชามส์ที่ปราศจากพระยศได้เสกสมรสอีกครั้งกับนายเมหร์ดาด ปาหร์บอด และเจ้าหญิงได้เสด็จไปประทับในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1945 จนถึง ค.ศ. 1947 อย่างไรก็ตาม ภายหลังเจ้าหญิงชามส์ และพระสวามีได้เสด็จนิวัตประเทศอิหร่านในกรุงเตหะราน ก่อนที่จะเกิดเหตุความวุ่ยวายที่เมืองอะบาดาน เจ้าหญิงชามส์มีพระโอรส-ธิดากับนายเมหร์ดาด จำนวน 3 องค์ คือ เจ้าชายชาห์บอซ ปาหร์บอด (ประสูติ ธันวาคม ค.ศ. 1946), เจ้าชายชาห์ยาร์ ปาหร์บอด (ประสูติ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1949) และเจ้าหญิงชาห์ราซาด ปาหร์บอด (ประสูติ 12 กันยายน ค.ศ. 1952) ต่อมาเจ้าหญิงชามส์ได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ในปี ค.ศ. 1940 และได้สร้างโบสถ์ส่วนพระองค์ที่พระตำหนักในเมืองเมหร์ชาหร์ โดยพระสวามี และพระโอรสธิดาก็หันมานับถือศาสนาคริสต์ตามพระองค์ และพระองค์เสด็จไปยังประเทศอิตาลี และนครรัฐวาติกันหลายครั้ง เพื่อเข้าเฝ้าสมเด็จพระสันตะปาปา ซึ่งถือเป็นประมุขแห่งคริสตจักร
หลังการก่อรัฐประหารในสมัยของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระองค์ เจ้าหญิงชามส์ได้มีความขัดแย้งกับเจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี ซึ่งเป็นพระขนิษฐา ในเรื่องของการเป็นผู้จัดการมรดก และสมบัติมากมายที่ได้มาจากพระราชบิดา ในปลายปี ค.ศ. 1960 เจ้าหญิงได้พระราชวังโมราวิด ในเมืองการาจ ใกล้เมืองเมหร์ชาหร์ และพระตำหนักวิลล่า  เมห์ราฟารีน ในเมืองคาเลาส์ จังหวัดมาซานดาราน
เสด็จเยือนไทย

เจ้าหญิงชามส์ เคยเสด็จเยือนประเทศไทยเป็นการส่วนพระองค์ เมื่อวันที่ 15-19 เมษายน พ.ศ. 2507 โดยพระยาศัลวิธานนิเทศสมุหราชพระมณเฑียร เป็นผู้แทนพระองค์รับเสด็จ ณ สนามบินดอนเมือง และประทับในพระที่นั่งบรมพิมาน ในพระบรมมหาราชวัง ก่อนที่จะเสด็จไปประพาสท่องเที่ยวในเมืองเชียงใหม่ โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าหญิง และพระสวามี พร้อมด้วยบุคคลในคณะ เฝ้าทูลละอองพระบาท ณ พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์
สิ้นพระชนม์

ภายหลังจากการยกเลิกระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ แล้วเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นสาธารณรัฐอิสลาม เจ้าหญิงชามส์ได้เสด็จลี้ภัย โดยประทับในสหรัฐอเมริกา และภายหลังเจ้าชามส์ได้สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 สิริรวมพระชนมายุได้ 79 พรรษา
แหล่งข้อมูลอื่น

Genealogy of the Pahlavi Dynasty
Picture of a young Princess Shams Pahlavi
เจ้าหญิงชามส์ และพระสวามี
เฟธเลส

| Faithless (เฟธเลส) |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอนดอน อังกฤษ
แนวเพลง: อีเลคโทรนิก้า แทรนซ์ ทริป-ฮอป เฮาส์
ช่วงปี: 1995-ปัจจุบัน

สมาชิก: Maxi Jazz   Sister Bliss   Rollo

อดีตสมาชิก: Jamie Catto

เว็บไซต์: http://www.faithless.co.uk/
Faithless เป็นวงดนตรีแนวแดนซ์สไตล์อีเลคโทรนิก้า ทริป-ฮอป และ แทรนซ์ เฟธเลส ได้ก่อตั้งวงตั้งแค่ปี 1995 โดย ซิสเตอร์ บลิส แม็กซี่ แจ๊ส และ โรลโล้ เฟธเลส ก็ยังมีซิงเกิลฮิตอย่าง Insomnia", "God Is A DJ" and "We Come 1"
ผลงาน > อัลบั้ม

Reverence (1996)
Reverence / Irreverence (1996)
Sunday 8PM (1998)
Outrospective (2001)
No Roots (2004)
Everything Will Be Alright Tomorrow (2004)
To All New Arrivals (2006)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ
Faithless ที่ มายสเปซ
เหตุน้ำมันดีเซลรั่วไหลที่โนริลสค์ พ.ศ. 2563

| น้ำมันดีเซลรั่วที่โนริลสค์ |
| --- | --- |
ภาพเปรียบเทียบก่อน-หลังน้ำมันรั่ว ถ่ายจากดาวเทียม Sentinel-2
th
สถานที่: โนริลสค์, ประเทศรัสเซีย
พิกัด: 69°19′40″N 87°57′52″E﻿ / ﻿69.32778°N 87.96444°E﻿ / 69.32778; 87.96444
วันที่: 29 พฤษภาคม 2020
สาเหตุ
สาเหตุ: แทงก์ถล่มลงมาจากการละลายของพื้นเพอร์มาฟรอสต์ (permafrost melting)
ผู้ให้บริการ: NTEK (หน่วยงานย่อยของ Nornickel)
ลักษณะของการรั่วไหล
ปริมาตร: 21,000 ลูกบาศก์เมตร (17,500 ตัน)
พื้นที่: 350 กม2
เหตุน้ำมันดีเซลรั่วไหลที่โนริลสค์ เป็นภัยพิบัติทางอุตสาหกรรมที่เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 29 พฤษภาคม 2020 เมื่อแทงก์เก็บเชื้อเพลิงในโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนหมายเลขสามของโนริลสค์-ไตมูร์ เอเนอร์จี (Norilsk-Taimyr Energy) ซึ่งเจ้าของคือ  Nornickel เกิดถล่มลงมา ทำให้น้ำมันดีเซล 21,000 ลูกบาศก์เมตร (17,500 ตัน) รั่วไหลท่วมลงไปในแม่น้ำในพื้นที่ ประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน ได้ประกาศสถานะเร่งด่วน เหตุการณ์นี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นเหตุน้ำมันรั่วไหลที่เลวร้ายที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์รัสเซียสมัยใหม่
สาเหตุ

น้ำมันดีเซลนั้นใช้เป็นเชื้อเพลิงสำรอง (backup fuel) ของโรงไฟฟ้าพลังความร้อนผสมถ่านหินของโนริลสค์-ไตมูร์ เอเนอร์จี (Norilsk-Taimyr Energy; NTEK) แทงก์เก็บน้ำมันดีเซลนั้นถล่มลงมาหลังพื้นเพอร์มาฟรอสต์ซึ่งสร้างแทงก์ไว้ด้านบนเริ่มที่จะละลายและนุ่มลง บริษัท Nornickel ระบุว่า: "เนื่องจากการทรุดตัวอย่างฉับพลันของฐานซึ่งใช้งานมาเป็นเวลากว่า 30 ปีโดยปราศจากปัญหา แทงก์เก็บเชื้อเพลิงดีเซลจึงได้รับความเสียหาย อันส่งผลให้เกิดน้ำมันรั่วไหลออกมา"
พื้นที่กว่า 180,000 ตารางเมตร (44 เอเคอร์) ได้รับผลกระทบทันทีหลังน้ำมันรั่วไหล ตามด้วยแม่น้ำอัมบาร์นายา (Ambarnaya) และดัลดีคาน (Daldykan) ซึ่งอยู่ใกล้กัน ทำให้พื้นที่กว่า 350 ตารางกิโลเมตร เกิดการปนเปื้อน ความพยายามในการทำความสะอาดนั้นได้ถูกมองว่าจะเป็นไปอย่างยากลำบาก เนื่องด้วยพื้นที่นั้นไม่มีถนนเข้าถึงและแม่น้ำก็ตื้นเกินกว่าที่จะแล่นเรือเข้าไปได้ ค่าใช้จ่ายแก้ปัญหาระดับเร่งด่วนนี้ประมาณการณ์ไว้ที่ 10 พันล้านรูเบิล (US$146 ล้าน) และค่าใช้จ่ายในการทำความสะอาดที่ 100 พันล้านรูเบิล (US$1.5 พันล้าน) ซึ่งอาจใช้เวลา 5 ถึง 10 ปีในการทำความสะอาดทั้งหมด
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียน 152 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันตก