stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หว่อง เจ๊ง

| หว่อง จิง Wong Jing 王晶 |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1955-05-03) 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1955 (69 ปี) Wong Jing
อาชีพ: นักแสดง, ผู้กำกับ, ผู้อำนวยการสร้าง
หว่อง เจ๊ง (กวางตุ้ง: wong4 zing1) หรือคนไทยนิยมเรียกตามภาษาจีนกลางว่า หวัง จิง (จีน: 王晶; พินอิน: Wáng Jīng อังกฤษ: Wong Jing) เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2498 (ค.ศ.1955) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้ผลิตภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้าง โปรดิวเซอร์ นักแสดง และผู้เขียนบทภาพยนตร์ ชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียงและทรงอิทธิพลสูงสุดคนหนึ่งของอุตสาหกรรมภาพยนตร์จีนฮ่องกง
ประวัติ

หว่องเกิดในเกาะฮ่องกง เขาเป็นลูกชายของผู้กำกับชื่อดัง หว่อง ทินหลาม แห่งค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) หว่องเริ่มงานจากการเขียนบทละครให้กับสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ตั้งแต่ปี ค.ศ.1975 ต่อมาได้ย้ายไปเขียนบทภาพยนตร์ให้กับบริษัท ชอว์บราเดอร์สสตูดิโอ และที่นั่นเองที่ทำให้เขาแจ้งเกิดอย่างเต็มตัวกับการเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา คือเรื่อง คนเฉือนคม (Challenge of the Gamesters) ในปี ค.ศ. 1981
ความสำเร็จของหว่องจิง ได้เริ่มต้นขึ้นจากการกำกับภาพยนตร์ฮ่องกงแนวโรแมนติกคอมาดี้ ในเรื่อง ยกเครื่องเรื่องจุ๊ (The Romancing Star ,1987) นำแสดงโดย โจว เหวินฟะ ภาพยนตร์ชุดนี้ถูกผลิตออกมา 3 ภาค และเรื่อง บริษัทยุ่งแล้วรวย (The Crazy Companies ,1988) นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว ซึ่งถูกผลิตออกมา 2 ภาค ภาพยนตร์ซีรีส์ทั้งสองชุดประสบความสำเร็จทางรายได้อย่างมหาศาลในยุคนั้นเป็นอย่างมาก
ในปี 1989 หว่องจิงเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางไปทั่วเอเชีย จากการกำกับภาพยนตร์แนวแอคชั่นดราม่า ที่มีเนื้อหารุนแรง ในเรื่อง เจาะเหลี่ยมกระโหลก (Casino Raider ,1989) นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว และภาพยนตร์แนววีรบุรุษนักพนัน ในเรื่อง คนตัดคน (God of Gamblers ,1989) ที่นำแสดงโดย โจว เหวินฟะ และ หลิว เต๋อหัว
ในยุคทศวรรษที่ 90s หว่องจิงประสบความสำเร็จอย่างมาก เขากำกับภาพยนตร์ได้หลากหลายแนว ภาพยนตร์ของหว่องทุกเรื่อง มักมีชื่อเสียงโด่งดัง และประสบความสำเร็จทางรายได้อย่างงดงาม หว่องกำกับภาพยนตร์มาแล้วทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็น ภาพยนตร์แอคชั่น ดราม่า อาชญากรรม ชีวประวัติ อย่างเรื่อง ตำรวจตัดตำรวจ (Lee Rock ,1991) ฟ้านี้ใหญ่ได้คนเดียว (Casino Tycoon ,1992) , ภาพยนตร์อีโรติก อย่างเรื่อง เพชฌฆาตกระสุนเปลือย (Naked Killer ,1992) ภาพยนตร์ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูน อย่างเรื่อง ซิตี้ฮันเตอร์ ใหญ่ไม่ใหญ่ข้าก็ใหญ่ (City Hunter ,1993) ของเฉินหลง , ภาพยนตร์ดัดแปลงจากเกมส์ชื่อดังสตรีทไฟเตอร์ ในเรื่อง บันล็อก ผู้ชายทะลุเวลา (Future Cops ,1993) ภาพยนตร์กำลังภายในดัดแปลงจากนวนิยาย อย่างเรื่อง ดาบมังกรหยก ตอน ประมุขพรรคมาร (The Kung Fu Cult Master ,1993) ภาพยนตร์แนวศิลปะการต่อสู้ อย่างเรื่อง เล็บเหล็กหวงเฟยหง (Last Hero in China ,1993) หรือภาพยนตร์แนวแก็งค์สเตอร์ อย่างเรื่อง กู๋หว่าไจ๋ ภาค 4 (Young and Dangerous)
หว่องจิงยังกำกับภาพยนตร์แนวตลกโปกฮาที่มี โจว ซิงฉือ แสดงนำหลายเรื่อง เช่น คนกัดคน (Tricky Brains ,1991) อุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธ์เย้ยยุทธจักร ภาค 1 และ 2 (Royal Tramp I และภาค II ,1992) คนไม่ธรรมดายืดได้หดได้ (Sixty Million Dollar Man ,1995)
หว่องจิงได้กำกับภาพยนตร์ ผลิตภาพยนตร์ และเขียนบทภาพยนตร์มากกว่า 175 เรื่อง ตั้งแต่เขาทำงานให้กับค่าย ชอว์บราเดอร์สสตูดิโอ จนมีบริษัทภาพยนตร์เป็นของตัวเอง ในชื่อว่า Wong Jing's Workshop Ltd. และบริษัทที่เขาได้ร่วมมือกับผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง หลิว เหว่ยเฉียง หรือ แอนดริว เลา และนักเขียนบท-ผลิตภาพยนตร์ แมนเฟรด หว่อง ในชื่อ BoB and Partners Co. Ltd. (Best of the Best)
หว่องจิง ได้รับการยกย่องและเชิดชูว่า เป็นผู้สร้างอัตลักษณ์ให้หนังฮ่องกงมีภาพยนตร์แนวเชิดชูวีรบุรุษของตัวละคร หรือศัพท์สมัยใหม่มักเรียกว่า หนังแนวฮีโร่ (Hero) ให้กับวงการหนังจีนฮ่องกง
ดูเพิ่ม

ผลงานของหว่อง จิง
แหล่งข้อมูลอื่น

หว่อง จิง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Wong Jing profile page เก็บถาวร 2012-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Hong Kong Cinemagic
Long interview with Wong Jing เก็บถาวร 2012-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Hong Kong Cinemagic
หอพรรณไม้

ตัวอย่างอันหลากหลายของหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติในปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
ในทางพฤกษศาสตร์ หอพรรณไม้ หรือ พิพิธภัณฑ์พืช (อังกฤษ: herbarium หรือบางครั้งแผลงเป็น herbar) เป็นการเก็บสะสมและรักษาตัวอย่างของพืช ตัวอย่างบางตัวอย่างพืชทั้งต้นหรือแค่บางส่วน ตัวอย่างเหล่านี้มักจะอยู่ในรูปแบบแห้ง ติดตั้งบนแผ่น แต่ขึ้นอยู่กับชนิดตัวอย่างซึ่งอาจจะเก็บรักษาไว้ในแอลกอฮอล์หรือสารกันบูด ในคำเดียวกันนี้มักใช้บ่อยในวิทยาเห็ดราเพื่ออธิบายถึงแหล่งเก็บสะสมและรักษาตัวอย่างของเห็ดราเช่นเดียวกัน
คำนี้ยังสามารถใช้กับสิ่งปลูกสร้างที่ใช้เก็บตัวอย่าง หรือสถาบันทางวิทยาศาสตร์ที่ไม่ได้เพียงแค่จัดเก็บแต่วิจัยในตัวอย่างเหล่านี้ด้วย ตัวอย่างในหอพรรณไม้มักจะใช้เป็นสิ่งอ้างอิงในการอธิบายอนุกรมวิธานของพืช ตัวอย่างบางชิ้นอาจจะเป็นต้นแบบ
แหล่งข้อมูลอื่น

For links to a specific herbarium or institution, see the List of herbaria
Index Herbariorum เก็บถาวร 2009-12-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Linnean Herbarium
Lamarck's Herbarium เก็บถาวร 2012-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (online database with 20.000 sheets in HD)
French Herbaria Network เก็บถาวร 2009-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หอจดหมายเหตุภาพยนตร์แห่งประเทศจีน

หอจดหมายเหตุภาพยนตร์ในประเทศจีน
| --- | --- |
中国电影资料馆
ภาพรวมหอจดหมายเหตุ
ก่อตั้ง: 1958; 66 ปีที่แล้ว (1958)
สำนักงานใหญ่: 3 ถนนเหวินฮุ่ย-ยฺเหวียน เขตไห่เตี้ยน กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
รัฐมนตรี: ซุน เซี่ยงฮุย
หน่วยงานแม่: กรมโฆษณาการแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน
เว็บไซต์: www.cfa.org.cn 
เชิงอรรถ

หอจดหมายเหตุภาพยนตร์แห่งประเทศจีน (จีน: 中国电影资料馆; อังกฤษ: China Film Archive (CFA)) เป็นหอจดหมายเหตุภาพยนตร์จีนตั้งอยู่ในกรุงปักกิ่ง อยู่ในการครอบครองและการดำเนินการโดยกรมโฆษณาการแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ก่อตั้งขึ้นเพื่อเก็บรักษาภาพยตร์จีนที่มีอยู่และฟื้นฟูภาพยนตร์ที่ 'สูญหาย' ในช่วงไม่ปีที่ผ่านมา หอจดหมายเหตุร่วมมือกับองค์กรภาพยนตร์นานาชาติเพื่อช่วยเหลือในการอนุรักษ์ภาพยนตร์ และจัดกิจกรรมจำนวนมากโดยเฉพาะเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปักกิ่ง
เป้าหมาย

เป้าหมายในการก่อตั้งหอจดหมายเหตุคือเพื่ออนุรักษ์ภาพยนตร์จีนและออกฉายในพื้นที่ชนบท ในปี ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์ที่ผลิตในประเทศจีนระหว่างปี ค.ศ. 1905 ถึง ค.ศ. 1976 จำนวนประมาณ 2,400 เรื่องได้รับการเก็บรักษาในหอจดหมายเหตุ ภายหลังหอจดหมายเหตุได้ขยายขอบเขตการบริการไปถึงการเก็บรักษาภาพยนตร์ในรูปแบบดิจิทัลทั้งภาพยนตร์จีนและภาพยนตร์นานาชาติ นอกจากนี้ หอจดหมายเหตุยังดำเนินโครงการวิจัยที่มุ่งค้นหาภาพยนตร์ที่ 'สูญหาย' และแนวปฏิบัติในการสร้างภาพยนตร์ที่ถูกละทิ้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
หอดูดาวลิก

อาคารหอดูดาวหลักและโดมทางใต้ (ใหญ่) อันเป็นที่ตั้งของกล้องโทรทรรศน์เจมส์ ลิกขนาด 36 นิ้ว
หอดูดาวลิก (อังกฤษ: Lick Observatory) เป็นหอดูดาวทางดาราศาสตร์ มีมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียเป็นเจ้าของและผู้ดำเนินการ ตั้งอยู่บนยอดภูเขาแฮมิลตัน ในทิวเขาดีอาโบล ทางตะวันออกของแซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา หอดูดาวดังกล่าวจัดการโดยมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาครุซ ที่ซึ่งมีเจ้าหน้าที่ทางวิทยาศาสตร์เข้าไปประจำตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1960
ประวัติช่วงต้น

หอดูดาวลิกเป็นหอดูดาวติดตั้งบนยอดเขาถาวรแห่งแรกของโลก
ตัวหอดูดาว ซึ่งมีโครงสร้างแบบฟื้นฟูคลาสสิก ก่อสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1876 และ 1887 จากทรัพย์ของเจมส์ ลิก ใน ค.ศ. 1887 ร่างของลิกถูกฝังอยู่ใต้จุดซึ่งจะเป็นที่ตั้งของกล้องโทรทรรศน์ในกาลอนาคต โดยมีแผ่นจารึกทองเหลืองสลักว่า "ที่นี่ฝังร่างของเจมส์ ลิก"
มีการสร้างถนนไปยังจุดก่อสร้างก่อนเริ่มการก่อสร้าง วัสดุก่อสร้างทั้งหมดจำต้องนำมาสู่พื้นที่ด้วยรถเทียมม้าและล่อ ซึ่งไม่สามารถขึ้นถนนลาดชันได้ เพื่อรักษาความชันไม่ให้เกิน 6.5% ถนนจึงต้องคดเคี้ยวอย่างมาก ซึ่งถนนสมัยใหม่ (SR 130) ยังสร้างตามเส้นทางเดิม มีความเชื่อว่าถนนนี้มี 365 โค้งพอดี (ซึ่งคาดว่าถูกต้องโดยประมาณ แม้ความไม่แน่ชัดว่าตรงจุดใดควรนับเป็นโค้งทำให้ไม่สามารถพิสูจน์ได้แน่ชัด) ถนนนี้ปิดเมื่อมีหิมะตกที่หอดูดาวลิก
กล้องโทรทรรศน์หักเหแสง 36 นิ้ว (91.44 เซนติเมตร) บนภูเขาแฮมิลตันเป็นกล้องโทรทรรศน์หักเหแสงที่ใหญ่ที่สุดของโลกระหว่างวันแรกเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1888 จนกระทั่งการก่อสร้างหอดูดาวเยอร์คิส์ใน ค.ศ. 1897 Warner & Swasey ออกแบบและสร้างกล้องโทรทรรศน์ดังกล่าว โดยมี Alvan Clark & Sons เป็นผู้ทำเลนส์ 36 นิ้ว ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1888 หอดูดาวดังกล่าวได้ถูกมอบให้สภามหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เอ็ดเวิร์ด ซินเกิลตัน โฮลเดนเป็นผู้อำนวยการคนแรก ที่ตั้งของมันทำให้ประสิทธิภาพการดูดาวยอดเยี่ยมเพราะไม่มีแสงและมลพิษรบกวน ยิ่งไปกว่านั้น อากาศในเวลากลางคืนบนยอดภูเขาแฮมิลตันสงบมาก และยอดเขานั้นโดยปกติอยู่เหนือเมฆปกคลุมระดับต่ำ ซึ่งมักพบบ่อยในพื้นที่แซนโฮเซ เมื่อเมฆระดับต่ำปกคลุมข้างใต้ยอดเขา มลพิษทางแสงจึงถูกลดลงไปจนแทบไม่เหลือด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Lick Observatory
37°20′35″N 121°38′14″W﻿ / ﻿37.34306°N 121.63722°W﻿ / 37.34306; -121.63722
หวีดสุดขีด

| หวีดสุดขีด |
| --- | --- |

กำกับ: Wes Craven
เขียนบท: Kevin Williamson
อำนวยการสร้าง: Cathy Konrad Cary Woods
นักแสดงนำ: David Arquette Neve Campbell Courteney Cox Rose McGowan Skeet Ulrich Drew Barrymore
ตัดต่อ: Patrick Lussier
ดนตรีประกอบ: Marco Beltrami
บริษัทผู้สร้าง: Woods Entertainment  
ผู้จัดจำหน่าย: Dimension Films
ความยาว: 111 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 173,046,663 ดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
หวีดสุดขีด (อังกฤษ: Scream) ภาพยนตร์อเมริกันแนวสืบสวนสอบสวน ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1996 กำกับโดย เวส คราเวน
เนื้อเรื่อง

หลังจากการเสียชีวิตของแม่ซิดนีย์ ซิดนีย์มีสภาพจิตใจไม่ดีนัก แต่เรื่องร้ายอีกเรื่อง เมื่อเคสซี่ย์ได้รับโทรศัพท์จากฆาตกร เคสซี่ย์ถูกฆาตกรรมอย่างปริศนาในชุดหน้ากากผี และไม่นานซิดนีย์ก็ได้รับโทรศัพท์จากฆาตกร ขณะที่คุณพ่อของซิดนีย์หายตัวไป เธอแทบไม่เหลือใครนอกจากเพื่อนของเธอชื่อว่าทาทั่ม แต่เมื่อสถานการณ์เลวร้ายเรื่อยๆ ฆาตกรอาจเป็นใครก็ได้ หรือฆาตกรอาจจะเป็นคนใกล้ตัวของเธอก็ได้
นักแสดง

Neve Campbell รับบท ซิดนีย์ เพรสคอตต์
Courteney Cox รับบท เกล เวเธอร์ส
David Arquette รับบท ดิวอี้ ไรลีย์
Skeet Ulrich รับบท บิลลี่ ลูมิส
Matthew Lillard รับบท สตู มาเชอร์
Rose McGowan รับบท เททัม ไรลีย์
Jamie Kennedy รับบท แรนดี้ มีกส์
Liev Schreiber รับบท คอตตอน เวียรีย์
William Brown รับบท เคนนี่ บราวน์
เบื้องหลังและความสำเร็จ

Scream เป็นภาพยนตร์ฆาตกรรมต่อเนื่องวัยรุ่นที่ประสบความสำเร็จมาก เป็นการปลุกกระแสภาพยนตร์ที่แนวนี้ที่เคยได้รับความนิยมมาก่อนในอดีตให้กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง โดยก่อนฉายไม่มีใครคาดว่าจะประสบความสำเร็จมากถึงขนาดนี้ โดยบทภาพยนตร์มาจากแรงบันดาลใจที่เกิดขึ้นจริง ในคดีที่เรียกว่า Gainesville Ripper ในปี ค.ศ. 1990 ที่เควิน วิลเลียมสัน ผู้เขียนบทได้ติดตามข่าวคดีนี้อย่างสนใจ และพบว่าหน้าต่างบ้านตัวเองเปิดอยู่โดยไม่ทราบสาเหตุ และได้ยินเสียงแปลก ๆ ภายในบ้าน
ดรูว์ แบร์รีมอร์ นักแสดงหญิงที่มีชื่อเสียงรับบท เคสซีย์ เหยื่อฆาตกรรมรายแรกที่ถูกฆ่าตายตั้งแต่เปิดเรื่องมาได้เพียง 13 นาที สันนิษฐานว่ามีที่มาจากแรงบันดาลใจจากตัวละครในเรื่อง Psycho ผลงานคลาสสิกของอัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ในทศวรรษที่ 60  โดยแต่แรกแบร์รีมอร์ถูกทาบทามให้เล่นบทซิดนีย์ตัวเองของเรื่อง แต่ทว่าเธอกลับเปลี่ยนใจก่อนถ่ายทำเพียง 5 สัปดาห์ และความที่แบร์รีมอร์เป็นคนที่รักสัตว์ เวส คราเวน ผู้กำกับฯจึงเล่าเรื่องการทารุณกรรมสัตว์ให้เธอฟังก่อนถ่ายทำ นั่นทำให้เธอได้ร้องไห้ออกมาเป็นธรรมชาติจริง ๆ และผู้ที่รับบทฆาตกรในหน้ากากผีฉากนี้ก็คือ เวส คราเวน เอง ซึ่งคราเวนได้ถูกแบร์รีมอร์ทุ่มด้วยโทรศัพท์ และก่อนหน้านั้นตามบท แบร์รีมอร์ต้องโทรไปขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ตำรวจในเบอร์ 911 แต่ทว่าทีมงานลืมที่จะถอดสายโทรศัพท์ออก ทำให้เจ้าหน้าที่ ๆ รับสายนึกว่ามีการฆาตกรรมเกิดขึ้นจริง ๆ  และผู้ที่ให้เสียงของฆาตกรหน้ากากผี คราเวนก็กันมิให้พบปะกับบรรดานักแสดงเพื่อให้ได้เสียงสมจริง อีกทั้งในการถ่ายทำยังทำให้ 2 นักแสดงนำ คือ เคอร์นีย์ คอก และเดวิด อาเควตต์ ได้พบกัน ต่อมาทั้งคู่จึงได้แต่งงานกันโดยมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ก่อนที่จะเลิกรากันในปี ค.ศ. 2013
จากความสำเร็จของ Scream ทำให้ภาคต่อตามมาอีก 4 ภาค รวมถึงเอชบีโอยังได้นำไปสร้างต่อในรูปแบบซีรีส์ และยังทำให้มีภาพยนต่ในแนวเดียวกันนี้ตามมาอีกหลายเรื่อง เช่น I Know What You Did Last Summer ในปี ค.ศ. 1997 หรือ Urban Legend ในปี ค.ศ. 1998 เป็นต้น และยังทำให้หน้ากากผีที่ฆาตกรสวมใส่ในเรื่องที่มีชื่อว่า "โกสต์เฟซ" (Ghost face) กลายเป็นหน้ากากที่ได้รับความนิยมโดยเฉพาะในช่วงเทศกาลฮาโลวีน
แหล่งข้อมูลอื่น

หวีดสุดขีด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เว็บไซต์ทางการ
หอดูดาวหลวงเกรนิช

| --- | --- |
หอดูดาวหลวงเกรนิช
ชื่ออื่น: Royal Greenwich Observatory
รหัสหอดูดาว: 000
ที่ตั้ง: เกรนิช, รอยัลโบโรออฟเกรนิช, เกรเทอร์ลอนดอน, ลอนดอน, อังกฤษ, สหราชอาณาจักร
พิกัด: 51°28′40″N 0°0′5″W﻿ / ﻿51.47778°N 0.00139°W﻿ / 51.47778; -0.00139
ก่อตั้ง: 4 มีนาคม 1675; 349 ปีก่อน (1675-03-04)
เว็บไซต์: www.rmg.co.uk/royal-observatory/
สถาปนิก: คริสโตเฟอร์ เรน
หอดูดาวหลวงเกรนิช (สหราชอาณาจักร)
 หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้องที่วิกิคอมมอนส์
หอดูดาวหลวงเกรนิช (อังกฤษ: Royal Observatory, Greenwich) ในกรุงลอนดอน แคว้นอังกฤษ มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ดาราศาสตร์และการเดินเรือ และเป็นที่ทราบกันว่าเป็นตำแหน่งของเส้นเมริเดียนแรก ตั้งอยู่บนเขาแห่งหนึ่งในเกรนิชพาร์ก มองลงไปเห็นแม่น้ำเทมส์
หอดูดาวดังกล่าว พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษทรงมอบหมายให้ก่อสร้างใน ค.ศ. 1675 โดยมีการวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ในเวลานั้น พระมหากษัตริย์ยังได้ทรงสถาปนาตำแหน่งนักดาราศาสตร์หลวง (Astronomer Royal) ขึ้น เพื่อเป็นผู้อำนวยการหอดูดาวดังกล่าว อาคารดังกล่าวก่อสร้างแล้วเสร็จในฤดูร้อน ค.ศ. 1676 อาคารดังกล่าวมักถูกเรียกชื่อว่า "เฟลมสตีดเฮาส์" (Flamsteed House)
งานด้านวิทยาศาสตร์ของหอดูดาวดังกล่าวถูกย้ายไปทำที่อื่นในหลายขั้นตอนในครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และที่หอดูดาวหลวงเกรนิชปัจจุบันรักษาไว้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  เดิมใช้ว่า Royal Greenwich Observatory ย่อ: RGO
↑  "The History Channel: This day in history". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 2012-02-05.
↑  Robert Chambers, Book of Days
แหล่งข้อมูลอื่น

Online catalogue of  the Royal Greenwich Observatory Archives (held at Cambridge University Library) เก็บถาวร 2015-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Royal Greenwich Observatory Legacy Website เก็บถาวร 2010-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หอทัศนา

หอทัศนาที่เมืองการ์ดาในอิตาลี
หอทัศนา
 (อังกฤษ: Belvedere หรือบางครั้ง Belvidere) คือ ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่มาจากภาษาอิตาลีที่แปลว่า “ทัศนะอันงดงาม” ที่มีลักษณะโครงสร้างที่ใช้ประโยชน์ของตำแหน่งที่ตั้งเพื่อให้ได้ทิวทัศน์ดังกล่าว หอทัศนาอาจจะสร้างบนส่วนบนของสิ่งก่อสร้างเพื่อที่จะให้ได้เห็นทิวทัศน์ที่ดี ตัวโครงสร้างเองอาจจะเป็นรูปทรงต่าง ๆ ที่อาจจะเป็นหอกลมยอดแหลม (turret) หรือ หอหลังคาโดม (cupola) หรือเป็นระเบียงเปิดที่ในภาษาอิตาลีเรียกว่า “altana” ก็ได้
บนเนินด้านหนึ่งเหนือพระราชวังวาติกัน อันโตนิโอ โพลลาอูโลสร้างศาลาเล็ก ๆ ที่เรียกกันว่า “palazzetto” ซึ่งเป็นหอทัศนาสำหรับสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 8 หลายปีต่อมาโดนาโต บรามันเตก็เชื่อมวาติกันเข้ากับหอทัศนาตามพระราชดำรัสของสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 โดยการสร้างลานหอทัศนา ("Cortile del Belvedere") ที่เรียงรายด้วยประติมากรรมโบราณที่รวมทั้ง  “อพอลโลหอทัศนา” (Apollo Belvedere) ที่เป็นการแพร่หลายความนิยมในการสร้าง “หอทัศนา” กันขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16
ดูเพิ่ม

ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หอทัศนา
พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
หอยกูอีดั๊ก

สำหรับหอยงวงช้างที่มีรูปร่างเหมือนหมึกผสมกับหอยฝาเดี่ยวดูที่ : หอยงวงช้าง
| หอยกูอีดั๊ก |
| --- | --- |

หอยกูอีดั๊กในตลาดปลาซึกิจิในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้น:: Bivalvia
อันดับ:: Myoida
วงศ์:: Hiatellidae
สกุล:: Panopea
สปีชีส์:: P.  generosa
ชื่อทวินาม
Panopea generosa Gould, 1850

หอยกูอีดั๊ก (อังกฤษ: geoduck; หรือเรียกสั้น ๆ ว่า กูอี (Gooey) หรือ ดั๊ก (Duck)) เป็นหอยสองฝาที่พบในทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Panopea generosa ในวงศ์ Hiatellidae
เป็นหอยที่มีลักษณะเด่นคือ มีเปลือกสีขาวยาวประมาณ 15–20 เซนติเมตร แต่มีจุดเด่นคือ มีท่อดูดซึ่งตอนปลายมีรู 2 รู แยกเป็นรูดูดอาหารและรูปล่อยของเสียรวมถึงสเปิร์มในตัวผู้ และไข่ในตัวเมีย ยื่นยาวออกมาจากเปลือกอย่างเห็นได้ชัด แลดูคล้ายงวงของช้าง ซึ่งอาจยาวได้ถึง 1 เมตร
หอยกูอีดั๊กจะอาศัยในทะเล โดยการฝังตัวใต้ทรายบริเวณชายฝั่งบริติชโคลัมเบียในมหาสมุทรแปซิฟิก ระหว่างประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา หากินโดยการกินสาหร่ายทะเลเป็นอาหาร เมื่อถูกจับขึ้นมา จะพ่นน้ำคัดหลั่งออกมาจากปลายท่อดูด
ขยายพันธุ์ด้วยการที่ตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อออกมาปฏิสนธิพร้อมกับตัวเมียที่ปล่อยไข่ออกมาได้ราวครั้งละ 10 ล้านฟอง ลูกหอยขนาดเล็กจะขุดหลุมฝังตัวใต้ทรายในระดับที่ตื้น ๆ ก่อนที่จะขุดลึกลงไปเรื่อย ๆ ตามวัยที่โตขึ้น ซึ่งอาจลึกได้ถึง 110 เมตร นอกจากนี้แล้ว หอยชนิดนี้ยังมีอายุยืนได้ถึง 146 ปี นับเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่มีอายุยืนที่สุดของโลก โดยมีฤดูการขยายพันธุ์อยู่ในช่วงเดือนมิถุนายน–กรกฎาคม ซึ่งเป็นช่วงที่น้ำมีอุณหภูมิค่อนข้างอุ่น
เป็นหอยที่นิยมบริโภคกันทั้งในสหรัฐอเมริกาหรือประเทศทางภูมิภาคเอเชียตะวันออก โดยนิยมทำไปเป็นซูชิในอาหารญี่ปุ่น โดยถูกเฉือนเป็นแผ่นบาง ๆ  หรือปรุงเป็นอาหารจีน ซึ่งมีชื่อเรียกในภาษาจีนเรียกว่า 象拔蚌 (พินอิน: Xiàng bá bàng; หอยงวงช้าง)
ปัจจุบัน หอยชนิดนี้มีการเพาะเลี้ยงเป็นอุตสาหกรรม ลูกหอยที่เพาะออกมาได้ จะถูกนำไปฝังไว้ใต้ทรายบริเวณชายหาดในท่อพลาสติก ซึ่งต้องใช้เวลานานกว่า 5 ปี กว่าหอยจะโตเต็มวัยถึงขนาดที่จับขายได้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์กรหอยกูอีดั๊ก (อังกฤษ)
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Panopea generosa ที่วิกิสปีชีส์
หอคอยเล็ก

“หอคอยเล็ก” ที่ยื่นออกมาจากหอ
หอคอยเล็ก (อังกฤษ: turret) คือส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่เป็นหอขนาดเล็ก คำว่า turret ในภาษาอังกฤษ มาจากคำภาษาอิตาลีว่า torretta ที่แปลว่า "หอขนาดเล็ก" ที่มีรากมาจากภาษาละตินว่า turris ที่แปลว่า "หอ"
หอคอยเล็กเป็นหอที่ยื่นออกมาจากกำแพงของสิ่งก่อสร้างเช่นปราสาทในยุคกลาง เดิมวัตถุประสงค์ของหอเล็กก็เพื่อใช้ในการเพิ่มระบบการป้องกันที่สามารถป้องกันตัวสิ่งก่อสร้างจากการถูกโจมตีจากกำแพงที่ติดกันโดยการสาดอาวุธไปยังจุดที่ต้องการบนกำแพงของป้อมปราการ แต่เมื่อประโยชน์ทางยุทธศาสตร์หมดความสำคัญลงไป หอเล็กก็สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการตกแต่งเท่านั้น
ระเบียงภาพ

หอคอยเล็ก
ฝรั่งเศส
หอคอยเล็ก
ที่มุงด้วยหลังคาทองแดง
หอคอยเล็กที่ยื่นออกมาจากกำแพง
ฝรั่งเศส
หอคอยเล็ก
วังเฌียง
ฝรั่งเศส
หอคอยเล็ก
วังโชมง
ฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

ปราสาท
ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หอเล็ก
พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
หอยปีกนางฟ้า

| หอยปีกนางฟ้า |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้น:: Gastropoda
ไม่ได้จัดลำดับ:: clade Caenogastropoda clade Hypsogastropoda clade Littorinimorpha
วงศ์ใหญ่:: Stromboidea
วงศ์:: Strombidae
สกุล:: Mirabilistrombus 
สปีชีส์:: M.  listeri
ชื่อทวินาม
Mirabilistrombus listeri (T. Gray, 1852)

ชื่อพ้อง
 Strombus listeri T. Gray, 1852  Strombus mirabilis G.B. Sowerby II, 1870
หอยปีกนางฟ้า (อังกฤษ: Lister's conch, Lister's spider conch; ชื่อวิทยาศาสตร์: Mirabilistrombus listeri) เป็นหอยฝาเดี่ยวชนิดหนึ่ง ในวงศ์หอยชักตีน (Strombidae)
มีเปลือกแข็งมีวงก้นประมาณ 9-10 วง ปากยาว มีขอบเปลือกแผ่ยื่นกว้างออกมาจากลำตัวเป็นปีกดูสวยงาม และที่ตัวเปลือกเองจะมีลวดลายสวยงามด้วยเช่นกัน  กินซากอินทรียสารที่เน่าเปื่อยเป็นอาหาร
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 10-13 เซนติเมตร จะพบได้ในเขตน้ำลึกของมหาสมุทรอินเดียเท่านั้น โดยมักพบบริเวณไหล่ทวีปอยู่ตามพื้นทะเลที่เป็นโคลน พบมากทางทะเลอันดามันและอ่าวเบงกอล
เป็นหอยที่มีความสวยงามมากชนิดหนึ่ง จึงนิยมที่จะใช้ทำเครื่องประดับ และเก็บสะสม
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพหอยปีกนางฟ้า ในพิพิธภัณฑ์หอย กรุงเทพ จากเดลินิวส์
หอระฆังแห่งซีอาน

| หอระฆังแห่งซีอาน |
| --- | --- |
西安钟楼


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ซีอาน มณฑลซานซี ประเทศจีน
แล้วเสร็จ: 1384
หอระฆังซีอานในปี ค.ศ. 1910
ระฆังจิ่งยฺหวิน (景雲鐘, 景云钟) หล่อเมื่อ ค.ศ. 711 ในสมัยราชวงศ์ถัง สูง 247 เซนติเมตร และหนัก 6,500 กิโลกรัม
หอระฆังแห่งซีอาน (จีนตัวย่อ: 西安钟楼; จีนตัวเต็ม: 西安鐘樓; พินอิน: Xī'ān Zhōnglóu; อังกฤษ: Bell Tower of Xi'an) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1384 ในช่วงต้นราชวงศ์หมิงเป็นสัญลักษณ์ของเมืองซีอานและเป็นหนึ่งในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดประเทศจีน หอระฆังยังมีระฆังหล่อสำริดขนาดใหญ่จากราชวงศ์ถัง ฐานหอคอยเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสและครอบคลุมพื้นที่ 1,377 ตารางเมตร (14,820 ตารางฟุต) หอคอยเป็นโครงสร้างอิฐและไม้และสูงเกือบ 40 เมตร (130 ฟุต) ตั้งอยู่ในใจกลางของซีอานที่จุดตัดของถนน 4 เส้น ของทิศตะวันออก, ทิศตะวันตก, ทิศใต้ และทิศเหนือ เป็นหอระฆังที่ใหญ่ที่สุดและได้รับการอนุรักษ์มากที่สุดในบรรดาหอระฆังหลายแห่งที่หลงเหลือมาจากยุคจีนโบราณ
หอยงวงช้างมุก

| หอยงวงช้างมุก ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: เพลสโตซีนยุคต้น - ปัจจุบัน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้น:: Cephalopoda
อันดับ:: Nautilida
วงศ์:: Nautilidae
สกุล:: Nautilus
สปีชีส์:: N.  pompilius
ชื่อทวินาม
Nautilus pompilius Linnaeus, 1758

ชนิดย่อย
 N. p. pompilius Linnaeus, 1758  N. p. suluensis Habe & Okutani, 1988
ชื่อพ้อง
 Nautilus repertus Iredale, 1944
หอยงวงช้างมุก (อังกฤษ: Chambered nautilus, Pearly nautilus; ชื่อวิทยาศาสตร์: Nautilus pompilius) เป็นสัตว์น้ำไม่มีกระดูกสันหลังชนิดหนึ่ง อยู่ในไฟลัมมอลลัสคา ชั้นเซฟาโลโพดา
จัดเป็นหอยงวงช้าง (Nautilidae) ชนิดหนึ่ง  มีลักษณะของเปลือกค่อนข้างโตและมีพื้นสีขาว มีลายสีส้มอมแดง จากบริเวณปากไปจนถึงก้นเปลือกหอย
โดยเป็นสัตว์ที่มีชีวิตอยู่มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมีการพบซากฟอสซิลที่ทะเลเกาะลูซอน ในประเทศฟิลิปปินส์
มีขนาดประมาณ 10–25 เซนติเมตร พบได้ทั่วไปในน่านน้ำเขตอินโด-แปซิฟิก จนถึงฟิลิปปิน, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลซูลู จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟ แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)  ในน่านน้ำไทยจัดว่าหาได้ยาก โดยจะพบได้น้อยที่ฝั่งทะเลอันดามัน เช่น เกาะอาดัง, หมู่เกาะสิมิลัน, เกาะหลีเป๊ะ โดยไม่พบในอ่าวไทย
เป็นสัตว์ที่ว่ายและหากินในแถบกลางน้ำและพื้นดิน โดยสามารถดำน้ำได้ถึง 3 กิโลเมตร จับสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า เช่น ปลาหรือกุ้ง เป็นอาหาร รวมทั้งซากสัตว์ทั่วไป
เป็นสัตว์ที่ใช้เนื้อรับประทานได้เช่นเดียวกับหมึกหรือหอยทั่วไป เปลือกใช้ประโยชน์ในการทำเครื่องประดับ  รวมถึงการจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทั่วไป ซึ่งหอยงวงช้างมุกจะไม่ค่อยเคลื่อนไหวมากนัก ทั้งนี้เนื่องจากในธรรมชาติอาศัยอยู่ในน้ำลึก แต่จะลอยตัวนิ่ง ๆ อยู่ข้างตู้มากกว่า อุณหภูมิที่ใช้เลี้ยงจะอยู่ที่ประมาณ 18–20 องศาเซลเซียส และเป็นสัตว์ที่ไม่กินอาหารมากนัก จนสามารถให้อาหารเพียงแค่สัปดาห์ละครั้งหรือ 2 ครั้งเท่านั้น โดยสามารถใช้ไม้เสียบล่อให้มากินหรือให้อาหารเองกับมือได้ นอกจากนี้แล้วในสถานที่เลี้ยงพบว่า หอยงวงช้างมุกสามารถวางไข่ได้ด้วย โดยจะวางไข่ติดกับก้อนหิน ไข่ใช้ระยะเวลาฟัก 8 เดือน หรือมากกว่าขึ้นอยู่กับอุณหภูมิของน้ำ ตัวอ่อนมีเส้นผ่าศูนย์กลางเพียง 3 เซนติเมตร แต่อย่างไรก็ตาม จวบจนปัจจุบันยังไม่สามารถเลี้ยงลูกหอยงวงช้างมุกจนกระทั่งโตเต็มวัยได้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nautilus pompilius ที่วิกิสปีชีส์
หอยงวงช้าง จากยูทูป
หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งชาติ (ลอนดอน)

| --- | --- |
ทางเข้า
ที่ตั้งในกรุงลอนดอน
ก่อตั้ง: 1856; 168 ปีที่แล้ว (1856)
ที่ตั้ง: ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
พิกัดภูมิศาสตร์: 51°30′34″N 0°07′41″W﻿ / ﻿51.5094°N 0.1281°W﻿ / 51.5094; -0.1281
ขนาดผลงาน: 195,000 ภาพ
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 1,619,694 (2019)  ลำดับที่ 11 ในประเทศ  ลำดับที่ 22 ทั่วโลก (2014) 
เว็บไซต์: npg.org.uk
หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งชาติ (อังกฤษ: National Portrait Gallery) คือหอศิลป์ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักรที่รวบรวมภาพชาวบริติชที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีชื่อเสียง โดยเป็นหอศิลป์ที่อุทิศให้กับการจัดแสดงภาพบุคคลแห่งชาติแห่งแรกของโลกเมื่อแรกเปิดเมื่อ ค.ศ. 1856 ย้ายมายังสถานที่ตั้งปัจจุบันที่ใน ค.ศ. 1896 ใกล้จตุรัสทราฟัลการ์ติดกับหอศิลป์แห่งชาติ
หอยมือเสือยักษ์

| หอยมือเสือยักษ์ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้น:: Bivalvia
ชั้นย่อย:: Heterodonta
ชั้นฐาน:: Euheterodonta
อันดับ:: Euheterodonta incertae sedis
วงศ์ใหญ่:: Cardioidea
วงศ์ย่อย:: Tridacninae
สกุล:: Tridacna
สกุลย่อย:: Tridacna (Tridacna)
สปีชีส์:: T.  gigas
ชื่อทวินาม
Tridacna (Tridacna) gigas (Linnaeus, 1758)

ชื่อพ้อง
 Chama gigas Linnaeus, 1758  Chama gigantea Perry, 1811
หอยมือเสือยักษ์ (อังกฤษ: Giant clam; ชื่อวิทยาศาสตร์: Tridacna gigas, /ไทร-เดก-นา-ไก-เกส/) เป็นสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกมอลลัสกา โดยถูกจัดอยู่ในกลุ่มหอยสองฝา (Bivalves หรือ Pelecypods) มีฝาเปลือก 2 ชิ้นประกบติดกันทางด้านล่าง ขอบด้านบนหยักเป็นคลื่น บนเปลือกเป็นแนวสันยาวโค้งจากฐานมาถึงขอบเปลือกข้างละประมาณ 4–5 แนว  มีเกล็ดเปลือกเป็นแผ่นบาง ๆ ระบายเป็นชั้น ๆ ขนานกันในแนวขวางโดยรอบเปลือกด้านนอก ฝาทั้งสองด้านของหอยมือเสือยักษ์ ยึดติดกันด้วยเอ็น ฝาด้านบนจะเปิดออกเพื่อรับแสงและจะแผ่ส่วนเนื้อเยื่อที่เรียกว่าแมนเทิล (Mantle) ซึ่งมีสีสันสวยงามออกมา ลวดลายบนแมนเทิลของหอยแต่ละตัวจะไม่เหมือนกัน ส่วนที่เปลือกประกบกันอยู่เป็นบานพับเปลือก ต่อจากบานพับเปลือกออกมาจะมีส่วนที่ลักษณะเป็นช่องสำหรับให้เส้นใยเนื้อ เยื่อที่เรียกว่า บิสซัส (Byssus) ทำหน้าที่เชื่อมยึดตัวหอยให้เกาะติดกับหินหรือวัสดุใต้น้ำ หอยจะมีน้ำหนักได้ถึง 200 กิโลกรัม กว้าง 120 เซนติเมตร มีชีวิตยืนยาวได้ถึง 100 ปีหรือมากกว่าจัดเป็นหอยสองฝาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ติดอยู่ในอนุสัญญาไซเตส (CITES) ในน่านน้ำไทยไม่พบตัวที่มียังมีชีวิตอยู่ แต่พบเพียงซากฟอสซิล ปัจจุบันยังไม่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tridacna gigas ที่วิกิสปีชีส์