stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทีมดราก้อน คุณหมอหัวใจแกร่ง
เนื้อเรื่อง > ภาคหนึ่ง

อาซาดะ ริวทาโร่ หมออัจฉริยะผู้หนึ่งผ่านพ้นจากการผ่าตัดผู้บาดเจ็บจากสงครามในประเทศแถบแอฟริกาและกลับใช้ชีวิติที่ประเทศญี่ปุ่นและหมอซาโต้ได้เลงเห็นความสามารถของอาซาดะจึงชักชวนให้ไปทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเมย์ชิน เขาใช้ความอัจฉริยะของเขาผ่าตัดผู้ป่วยได้อย่างยอดเยี่ยม คราวหลังเขาตั้งทีมขึ้นมาในชื่อ "ทีมดราก้อน" ที่มีหน้าที่ผ่าตัดผู้ป่วยที่ป่วยด้วยโรคหัวใจและได้ทำการวิจัยเรื่องการผ่าตัดบาทิสต้าหรือการผ่าตัดหัวใจที่มีความผิดปกติ จนกระทั่งโรงพยาบาลเมย์ชินได้รับผู้ป่วยที่หัวใจมีความผิดปกติสองราย หนึ่งในนั้นเป็นพยาบาลของเมย์ชินเองและอีกรายเป็นเด็กหญิงวัย 16 ปี ทีมดราก้อนตัดสินใจเลือกผ่าตัดผู้ป่วยที่อายุมากก่อนเนื่องจากมีความอันตรายสูงกว่าอีกราย จนกระทั่งทีมดราก้อนสามารถผ่าตัดบาทิสต้าสำเร็จเป็นรายแรกของญี่ปุ่น แต่คิตะมูระ คาซึกิศัลยแพทย์โรงพยาบาลเมย์ชินได้นำความดีของทีมดราก้อนมาเป็นของตน
ในการผ่าตัดครั้งที่สอง ทีมดราก้อนต้องทำการผ่าตัดเด็กหญิงวัย 16 ปี และสามารถทำสำเร็จอีกครั้ง ซึ่งเป็นการผ่าตัดบาทิสต้าครั้งที่2ของทีมดราก้อนในขณะเดียวกันโนงุจิ ศาสตราจารย์ของเมย์ชินเกรงกลัวว่าทีมดราก้อนจะมาแย่งตำแหน่งตนไปจึงพยายามไม่ให้การผ่าตัดครั้งต่อไปสำเร็จ ในการผ่าตัดบาทิสต้าครั้งที่3 ทีมดราก้อนต้องรับงานหินคือการผ่าตัดเด็กทารกวัย9เดือนที่มีหัวใจและอวัยวะภายในกลับด้านและมีความผิดปกติที่หัวใจ ทีมดราก้อนตัดสินใจผ่าตัดโดยให้ทีมทำการผ่าตัดที่กลับด้านเพราะจะทำให้ง่ายต่อการผ่าตัด แต่ในระหว่างการผ่าตัดมีผู้ป่วยฉุกเฉินเข้ามานั่นคือคิตะมูระที่มีอาการหัวใจฉีกขาด อาซาดะจึงเข้าช่วยและทำให้ผ่าตัดสำเร็จ แต่ในการผ่าบาทิสต้าครั้งที่3 อาซาดะไม่สามารถหาส่วนผิดปกติของหัวใจได้จึงใช้มีดกลีดพนังหัวใจและนำมาทบกันจึงทำให้หัวใจเล็กลงและทำให้การผ่าบาทิสต้าครั้งที่3สำเร็จ โนมุจิถูกย้ายโรงพยาบาลและคาโต้หมอของทีมดราก้อนขึ้นเป็นศาสตราจารย์แทน  อาซาดะวางแผนไว้ว่าจะไปช่วยรักษาผู้ป่วยที่บาดเจ็บจากสงครามอีกครั้งและออกเดินทางจากเมย์ชินเพื่อหาประสบการณ์ใหม่
เนื้อเรื่อง > ภาคสอง

ในภาคสองหลังจากที่อาซาดะเดินทางเพื่อหาประสบการณ์ วันเวลาก็ผ่านมาแล้ว 1 ปี เขาได้ฝึกงานกับโรงพยาบาลที่ประเทศสหรัฐอเมริกาแห่งหนึ่งซึ่งเป็นโรงพยาบาลที่มีศูนย์ปลูกถ่ายหัวใจที่ดีที่สุดในโลก ในขณะเดียวกันมี่โรงพยาบาลเมย์ชิน อิชูอิน โนโบรุ หนึ่งในทีมดราก้อนก็สามารถแสดงฝีมือการผ่าตัดได้อย่างดีเยี่ยมจนถึงขณะชนะศาสตราจารย์ได้เลยทีเดียว แต่สิ่งเลวร้ายกำลังมาเยือนเมย์ชินนั่นคือ โนมุจิที่กลับมาจากไทยได้ขึ้นครองเมย์ชินและเตรียมการให้เมย์ชินเป็นศูนย์ปลูกถ่ายหัวใจแห่งประเทศญี่ปุ่น ภายหลังอาซาดะกลับมาและทำงานเป็นศัลยแพทย์หัวใจที่เมย์ชินดังเดิม แต่ภายหลังจากที่ทีมดราก้อนรวมทีมกันอีกครั้งโดยปราศจากหมอคาโต้ที่ไปเป็นศาสตราจารย์ที่ต่างประเทศและได้ผ่าตัดผู้หญิงเป็นมะเร็งและท้องในเวลาเดียวกันได้สำเร็จ โนมุจิเล็งเห็นว่าพวกทีมดราก้อนเป็นทีมอันตรายต่อการทำธุรกิจของตนเองจึงมีคำสั่งย้าย หมออาซาดะ อิชูอิน และหมอเคนสุเกะส่วนหนึ่งของทีมดราก้อนให้ย้ายไปอยู่โรงพยาบาลโฮคุโย แต่พวกอาซาดะได้ช่วยเหลือรักษาผู้ป่วยที่ส่วนมากถูกเมย์ชินโยนมาเนื่องจากรักษาไม่ได้ได้สำเร็จ ทำให้โรงพยาบาลโฮคุโยเริ่มขึ้นมาเป็นโรงพยาบาลที่ดีแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น
พวกอาซาดะยังคงรักษาผู้ป่วยต่อไปและสามารถทำได้อย่างต่อเนื่อง ทางเมย์ชินหมอคิโต ศาสตราจารย์ของเมย์ชินก็ตั้งทีมคิโตขึ้นและอยู่ภายใต้อำนาจของโนมุจิ นอกจากนั้นยังดึงหมออาราเสะ มอนจิ วิสัญญีแพทย์และนางพยาบาล มิกิ สมาชิกทีมดราก้อนมาร่วมทีม ทางพวกอาซาดะเองก็สามารถตั้งทีมขึ้นมาและรวมสมาชิกหมอฝีมือดีของโฮคุโยได้ทั้งหมด 4 คนมาร่วมทีมใหม่ แต่โนมุจิมีความหวังให้ยุบโฮคุโยและตั้งเป็นศูนย์ปลูกถ่ายหัวใจและในวันที่ 14 จะมีการมาเยี่ยมของคณะแพทย์จากต่างประเทศเพื่อพิจรณาว่าเมย์ชินเหมาะสมที่จะตั้งเป็นศูนย์ปลูกถ่ายหัวใจหรือไม่ แต่โนมุจิเกิดเป็นโรคเส้นเลือดหัวใจตีบขึ้นมาและให้พวกทีมอาซาดะรักษาให้จนสำเร็จ แต่การผ่าตัดครั้งนี้มีเงื่อนไขว่าหากผ่าตัดสำเร็จ พวกหมอฝีมือดีของโฮคุโยที่รวมพวกอาซาดะจะเข้าเป็นหมอที่เมย์ชินทันที ซึ่งเงื่อนไขนี้ถูกตั้งโดยผู้จัดการส่วนตัวของโนมุจิที่พักหลังถูกโนมุจิต่อว่า การผ่าตัดครั้งนั้นสำเร็จด้วยดีและพวกอาซาดะกับหมอฝีมือดีของโฮคุโยทั้ง7คน ย้ายมารวมกันที่เมย์ชินอีกครั้งและตั้งเป็นทีมดราก้อนทีมใหม่ที่มีสมาชิกเพิ่มมากขึ้นจากเดิม และนอกจากนั้นพวกอาซาดะยังดึงตัวอดีตสมาชิกทีมดราก้อนอย่าง พยาบาล ซาโตฮาร่า มิกิ และหมออาราเสะมาร่วมทีมอีกครั้ง ทำให้ทีมดราก้อนตอนนี้มีสมาชิกทั้งหมด9คนและเตรียมตัวเผชิญหน้ากับทีมคิโต ในขณะเดียวกันพวกทีมดราก้อนต้องผ่าตัดผู้ป่วยซึ่งป็นเด็กที่อาซาดะเคยผ่าบาทิสต้าให้ซึ่งปัจจุบันป่วยเพราะหัวใจผิดปกติเนื่องจากมีพังพืดและต้องการการปลูกถ่ายหัวใจ นอกจากนั้นยังต้องการผู้บริจาคตับอีกด้วย แต่อิชูอินหนึ่งในทีมดราก้อนก็ได้มอบหมายให้นำหัวใจของผู้บริจาคมาปลูกถ่ายให้กับผู้ป่วยอีกราย ในวันผ่าตัดทีมดราก้อนได้ผ่าตัดผู้ป่วยจนเกือบสำเร็จแต่ก็ต้องรอหัวใจของผู้บริจาคอยู่ดี อีกฝ่ายอิชูอินต้องพบอุปสรรคในการนำหัวใจมาให้แต่ก็สามารถมาถึงโรงพยาบาลได้ แต่ผู้ป่วยอีกรายได้รับการปลูกถ่ายหัวใจเรียบร้อยแล้ว อิชูอินจึงนำหัวใจมาให้พวกทีมดราก้อนจนการผ่าตัดสำเร็จด้วยดี อีกด้านเมื่อโนมุจิรู้เรื่องการผ่าตัดสำเร็จก็ดีใจยกใหญ่แต่ความลับเรื่องการปกปิดการผ่าตัดถูกแฉทำให้โนมุจิถูกสั่งให้ออกจากโรงพยาบาล สุดท้ายก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากเหตุบางอย่างในต่างประเทศ เมย์ชินเองก็ได้ผู้บริหารคนใหม่ที่ยึดหลักการรักษาคนไข้เป็นสำคัญและพร้อมที่จะเปลี่ยนเมย์ชินไปจากเดิม ทีมดราก้อนเองก็แตกแยกย้ายกันไป
เนื้อเรื่อง > ภาคสาม

กลับมาอีกครั้งกับซีรี่ส์ญี่ปุ่นเจาะลึกเบื้องหลังวงการแพทย์อย่างไม่เกรงกลัวใคร หมออาซาดะกลับมาแล้วเพื่อรวมการตัวของทีมแพทย์เทวดากันอีกรอบในภาระกิจ ฟื้นฟูโรงพยาบาลเมชินที่กำลังอยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่ เนื่องมาจากภาวะขาดแคลนศัลยแพทย์ และการพัฒนาทางของวิทยาศาสตร์การแพทย์ที่ใช้หุ่นยนต์ในการผ่าตัดได้สำเร็จ กับความจำเป็นของการมีศัลยแพทย์จึงเป็นที่ถกเถียงกันอย่างแพร่หลาย ขณะเดียวกัน อุตสาหกรรมการแพทย์ก็ก้าวหน้าไปสู่ตลาดต่างประเทศโดยเฉพาะกลุ่มผู้มีอันจะกิน ที่เดินทางข้ามประเทศมาเพื่อทัวร์สุขภาพโดยเฉพาะ แล้วอะไรจะเกิดขึ้นกับทีมของคุณหมอกันละ ติดตามชมความเข้มข้นครั้งนี้ได้ใน คุณหมอหัวใจแกร่ง
เนื้อเรื่อง > ภาคสี่

เมื่อการรักษาได้ก้าวสู่ระดับโลก บริษัทชั้นนำของญี่ปุ่นพากันลงทุนซื้อโรงพยาบาลในต่างประเทศ หรือไม่ก็พัฒนาโรงพยาบาลใหม่ๆ ในต่างประเทศเพื่อรับเงินสกุลท้องถิ่นผ่านการรักษาผู้ป่วยที่มีฐานะ ขณะเดียวกันอีกด้านหนึ่งภายในประเทศ หลายคนก็พากันวิตกเกี่ยวกับการปิดโรงพยาบาลซึ่งเป็นที่ต้องการ อันเนื่องมาจากปัญหาด้านการจัดการและการขาดแคลนแพทย์ แต่ท่ามกลางความจริงอันโหดร้ายนี้ อาซาดะ ริวทาโร่ และ ทีมดราก้อน ก็ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อวัตถุประสงค์เดียว นั่นก็คือ การสร้างโรงพยาบาลที่ดีที่สุด
รางวัลที่ได้รับ

49th Television Drama Academy Awards : Best Drama
49th Television Drama Academy Awards : Best BGM
49th Television Drama Academy Awards : Best Director
ปรงเหลี่ยม

| ปรงเหลี่ยม |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Cycadophyta
ชั้น:: Cycadopsida
อันดับ:: Cycadales
วงศ์:: Cycadaceae
สกุล:: Cycas
สปีชีส์:: C.  siamensis
ชื่อทวินาม
Cycas siamensis 

ปรงเหลี่ยมหรือปรงป่า ผักกูดบก ชื่อวิทยาศาสตร์:  Cycas siamensis เป็นปรงในวงศ์ Cycadaceae โคนลำต้นกลวง ใบประกอบแบบขนนก ก้านใบมีหนามแหลม ใบย่อยมี 70 – 100 คู่ โคนเพศผู้เป็นทรงกระบอก เมล็ดรูปรี พบทั้งประเทศไทย ยกเว้นภาคใต้และภาคตะวันออก ใช้เป็นไม้ประดับ พบครั้งแรกในประเทศไทยที่กาญจนบุรี ชื่อสปีชีส์ตั้งตามประเทศไทย
ธงชาติกาบอง

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือรัฐบาล
สัดส่วนธง: 3:4
ประกาศใช้: 17 สิงหาคม พ.ศ. 2503 (64 ปี)
ลักษณะ: ธงแถบแนวนอน สีเขียว-สีขาว-สีฟ้า
 


สัดส่วนธง: 3:4
ประกาศใช้: 1959-1960
ลักษณะ: ลักษณะที่คล้ายกับธงปัจจุบัน แต่แถบสีเหลืองนั้นจะแคบกว่าแถบอื่น และที่มุมธงบนด้านคันธงจะมีภาพธงชาติฝรั่งเศส
 
ธงชาติกาบอง เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 4 ส่วน ซึ่งสัดส่วนที่กล่าวมานั้นใกล้เคียงกันรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสมาก ภายในแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอน สีเขียว-สีขาว-สีฟ้า เรียกจากบนลงล่าง ทุกแถบมีความกว้างเท่ากัน เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อได้รับอิสรภาพจากฝรั่งเศสในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ก่อนหน้าที่กาบองจะประกาศเอกราชนั้น ธงชาติกาบองภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสมีลักษณะที่คล้ายกับธงปัจจุบัน แต่แถบสีเหลืองนั้นจะแคบกว่าแถบอื่น และที่มุมธงบนด้านคันธงจะมีภาพธงชาติฝรั่งเศสอยู่ด้วย
การออกแบบ > ความหมาย

สีเขียว หมายถึง ทรัพยากรธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์.  (ป่าไม้ และ เกษตรกรรม อันเป็นทรัพยากรหลักที่สร้างรายได้ให้ประเทศ) as well as its "extensive forested area" that the Gabonese people are economically dependent on in the form of lumber. สีเหลือง หมายถึง เส้นศูนย์สูตรที่พาดผ่านดินแดนกาบอง – และ การนิยามความหมายที่ต่างออกไปอีกแบบหนึ่ง ซึ่งสื่อถึง พระอาทิตย์. สีฟ้า หมายถึง ท้องทะเล (ดินแดนชายฝั่งของกาบองติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ที่เรียกว่า "extensive coast") แต่ Whitney Smith ในสารานุกรมบริตานิกา และ Dorling Kindersley's Complete Flags of the World ได้อธบายเฉดสีของแถบสีเหลืองที่กลางธง The World Factbook อาจใช้สีเหลือง หรือ สีทอง.
การออกแบบ > สัดส่วนธง

สัดส่วนธงของธงชาติกาบองมีขนาด 3:4. ตามกฎหมายกาบอง, is shared by the flags of only three other countries – สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (ส่วนใหญ่ทุกประเทศใช้สัดส่วนธง 2:3), ปาปัวนิวกินี และ ซานมาริโน. หลายประเทศในทวีปแอฟริกา ส่วนใหญ่ใช้ธงสีเขียว-เหลือง-แดง สีเหล่านี้มีที่มาจากสีพันธมิตรแอฟริกา. เช่นเดียวกับประเทศที่เคยเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส.
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในประเทศกาบอง
ตราแผ่นดินของกาบอง
ลากงกอร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติกาบอง ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
ปรงเขา

| ปรงเขา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Cycadophyta
ไม่ได้จัดลำดับ:: Cycadopsida
อันดับ:: Cycadales
วงศ์:: Cycadaceae
สกุล:: Cycas
สปีชีส์:: C.  pectinata
ชื่อทวินาม
Cycas pectinata Buch.-Ham.

ชื่อพ้อง
 Cycas dilatata Griff.  Cycas jenkinsiana Griff.
ปรงเขา หรือปรงอัสสัม ชื่อวิทยาศาสตร์: Cycas pectinata (ชื่อสามัญ: Assam cycas; ภาษาอัสสัม:nagphal  ; ภาษามณีปุรี: yendang )เป็นพืชชนิดที่สี่ในสกุลปรงที่ได้รับการตั้งชื่อ ตั้งชื่อเมื่อ พ.ศ. 2369 โดย Francis Buchanan-Hamilton จากแคว้นกรามรูป ในอัสสัม ประเทศอินเดียว แพร่กระจายตั้งแต่ตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย (อัสสัม มณีปุระ เมฆาลัย สิกขิม ดาร์จีลิง) เนปาล ภูฏาน พม่าภาคเหนือ จีนตอนใต้ (ยูนนาน) บังกลาเทศ มาเลเซีย กัมพูชา ภาคเหนือของไทย  ลาว และ เวียดนาม Cycas pectinata มักพบในที่สูงราว 300 - 1200 เมตร ในจีน พบในที่แห้ง และเขาหินปูน ดินแดงในเขตมรสุม  Cycas pectinata สูงได้ถึง 40 ฟุต (12 เมตร) และมีโคนตัวผู้ขนาดใหญ่ ปรงเขาต้นที่สูงที่สุด เป็นตัวเมียในกามรูปเหนือ อัสสัม ซึ่งถือเป็นต้นปรงที่สูงที่สุดในโลก สูงถึง 52.8 ฟุต (16.1 เมตร)  ในอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ พืชนี้เป็นพืชอนุรักษ์เพราะการทำลายป่าและเก็บโคนตัวผู้ไปทำยา พืชชนิดนี้อยู่ในอนุสัญญาไซเตส ภาคผนวกที่ 2 และบัญชีแดงของ  IUCN
ดอลลาร์สิงคโปร์

| ดอลลาร์สิงคโปร์ |
| --- | --- |
Singapore dollar (อังกฤษ) 新加坡元 (จีน) Dolar Singapura (มลายู) சிங்கப்பூர் வெள்ளி (ทมิฬ)
ISO 4217
รหัส: SGD
การตั้งชื่อ
หน่วยย่อย: 
 1/100: เซนต์
สัญลักษณ์: S$
ธนบัตร: 
 ใช้บ่อย: 2, 5, 10, 50 ดอลลาร์
 ไม่ค่อยใช้: 1, 20, 100, 500, 1,000, 10,000 ดอลลาร์
เหรียญ: 
 ใช้บ่อย: 5, 10, 20, 50 เซนต์, 1 ดอลลาร์
 ไม่ค่อยใช้: 1 เซนต์
ข้อมูลการใช้
ผู้ใช้:  สิงคโปร์  บรูไน
การตีพิมพ์
ธนาคารกลาง: องค์การเงินตราแห่งประเทศสิงคโปร์
 เว็บไซต์: www.mas.gov.sg
โรงพิมพ์ธนบัตร: Singapore Mint
 เว็บไซต์: www.singaporemint.com
การประเมินค่า
อัตราเงินเฟ้อ: 4.7%
 ที่มา: The World Factbook 2011.est
ผูกค่ากับ: ดอลลาร์บรูไน เท่ากัน
ดอลลาร์สิงคโปร์  เป็นสกุลเงินของประเทศสิงคโปร์ ดอลลาร์สิงคโปร์ย่อด้วยเครื่องหมายดอลลาร์ $ หรือ S$ เพื่อแยกจากเงินสกุลดอลลาร์อื่น ๆ 1ดอลลาร์สิงคโปร์แบ่งได้เป็น 100 เซนต์
ธนบัตร

ธนบัตรชุดปัจจุบันได้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกใน พ.ศ. 2542  ธนบัตรที่ไม่ถูกใช้ในการหมุนเวียนทั่วไป คือ ธนบัตร 1 และ 500 ดอลลาร์ ส่วนธนบัตรที่ถูกใช้หมุนเวียนทั่วไปมี 7 ชนิด ได้แก่ ธนบัตร 2, 5, 10, 50, 100, 1000 และ 10000 ดอลลาร์
| ธนบัตรที่หมุนเวียนใช้ในระบบเศรษฐกิจ  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ภาพ | ภาพ | มูลค่า | ขนาด | สี | คำอธิบาย | คำอธิบาย | วันที่ออกใช้ | วัสดุ |  |
| ด้านหน้า | ด้านหลัง | มูลค่า | ขนาด | สี | ด้านหน้า | ด้านหลัง | วันที่ออกใช้ | วัสดุ |  |
|  |  | 2 ดอลลาร์ | 126 × 63 มม. | ม่วง | ประธานาธิบดี ยูซุฟ บิน อิสฮะก์ | การศึกษา | 9 กันยายน พ.ศ. 2542 | กระดาษ |  |
|  |  | 2 ดอลลาร์ | 126 × 63 มม. | ม่วง | ประธานาธิบดี ยูซุฟ บิน อิสฮะก์ | การศึกษา | 12 มกราคม พ.ศ. 2549 | พอลิเมอร์ |  |
|  |  | 5 ดอลลาร์ | 133 × 66 มม. | เขียว | ประธานาธิบดี ยูซุฟ บิน อิสฮะก์ | สวนและเมือง | 9 กันยายน พ.ศ. 2542 | กระดาษ |  |
|  |  | 5 ดอลลาร์ | 133 × 66 มม. | เขียว | ประธานาธิบดี ยูซุฟ บิน อิสฮะก์ | สวนและเมือง | 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 | พอลิเมอร์ |  |
|  |  | 10 ดอลลาร์ | 141 × 69 มม. | แดง | ประธานาธิบดี ยูซุฟ บิน อิสฮะก์ | กีฬา | 9 กันยายน พ.ศ. 2542 | กระดาษ |  |
|  |  | 10 ดอลลาร์ | 141 × 69 มม. | แดง | ประธานาธิบดี ยูซุฟ บิน อิสฮะก์ | กีฬา | 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 | พอลิเมอร์ |  |
|  |  | 50 ดอลลาร์ | 156 × 74 มม. | น้ำเงิน | ประธานาธิบดี ยูซุฟ บิน อิสฮะก์ | ศิลปะ | 9 กันยายน พ.ศ. 2542 | กระดาษ |  |
|  |  | 100 ดอลลาร์ | 162 × 77 มม. | ส้ม | ประธานาธิบดี ยูซุฟ บิน อิสฮะก์ |  ประชาชน  | 9 กันยายน พ.ศ. 2542 | กระดาษ |  |
|  |  | 1000 ดอลลาร์ | 170 × 83 มม. | ชมพู | ประธานาธิบดี ยูซุฟ บิน อิสฮะก์ | รัฐบาล | 9 กันยายน พ.ศ. 2542 | กระดาษ |  |
|  |  | 10,000 ดอลลาร์ | 180 × 90 มม. | ทอง | ประธานาธิบดี ยูซุฟ บิน อิสฮะก์ | เศรษฐศาสตร์ | 9 กันยายน พ.ศ. 2542 | กระดาษ |  |
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียเหนือและกลาง:  เท็งเกคาซัคสถาน  ซอมคีร์กีซสถาน  โซโมนีทาจิกิสถาน  มานัตเติร์กเมนิสถาน  ซอมอุซเบกิสถาน  รูเบิลรัสเซีย 
เอเชียตะวันออก:  หยวนจีน  ดอลลาร์ฮ่องกง  ปาตากามาเก๊า  เยนญี่ปุ่น  วอนเกาหลีเหนือ  วอนเกาหลีใต้  ทูกรีกมองโกเลีย  ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ 
เอเชียใต้:  ฏากาบังกลาเทศ  งุลตรัมภูฏาน  รูปีอินเดีย  รูฟียาห์มัลดีฟส์  รูปีเนปาล  รูปีปากีสถาน  รูปีศรีลังกา  ดอลลาร์สหรัฐ บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  ดอลลาร์บรูไน  จัตพม่า  เรียลกัมพูชา  เซ็งตาวูติมอร์-เลสเต  รูปียะฮ์อินโดนีเซีย  กีบลาว  ริงกิตมาเลเซีย  เปโซฟิลิปปินส์  ดอลลาร์สิงคโปร์  บาทไทย  ดอลลาร์สหรัฐ ติมอร์-เลสเต  ด่งเวียดนาม 
เอเชียตะวันตก:  อัปซาร์อับฮาเซีย ไม่เป็นที่ยอมรับ  อัฟกานีอัฟกานิสถาน  ดรัมอาร์มีเนีย  มานัตอาเซอร์ไบจาน  ดีนาร์บาห์เรน  ปอนด์อียิปต์ ฉนวนกาซา  ยูโร ไซปรัส  ลารีจอร์เจีย  เรียลอิหร่าน  ดีนาร์อิรัก  เชเกลอิสราเอลใหม่  ดีนาร์จอร์แดน  ดีนาร์คูเวต  ปอนด์เลบานอน  ดรัมนากอร์โน-คาราบัค ไม่เป็นที่ยอมรับ  เรียลโอมาน  รูเบิลรัสเซีย อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย  ริยาลกาตาร์  ริยาลซาอุดีอาระเบีย  ปอนด์ซีเรีย  ลีราใหม่ตุรกี  เดอร์แฮมสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เรียลเยเมน 
สกุลเงินในอดีต:  วอนเกาหลี  เยนเกาหลี  เยนไต้หวัน  ลีราออตโตมัน  รูเบิลโซเวียต  ด่งเวียดนามเหนือ  ด่งเวียดนามใต้  ปอนด์อิสราเอล 
 สกุลเงิน ทวีปยุโรป ทวีปอเมริกา ทวีปแอฟริกา เขตโอเชียเนีย
ธงชาติกัวเตมาลา

| --- | --- |


การใช้: ธงราชการ ธงกองทัพ ธงราชการ และ ธงนาวี
สัดส่วนธง: 5:8
ประกาศใช้: ค.ศ. 1871
ลักษณะ: ธงสามแถบแนวตั้ง สีฟ้า-ขาว-ฟ้า กลางธงมีตราแผ่นดินของกัวเตมาลา
 


การใช้: ธงพลเรือน และ ธงเรือพลเรือน
สัดส่วนธง: 5:8
ประกาศใช้: ค.ศ. 1871
ลักษณะ: ลักษณะอย่างธงชาติ ไม่มีตราแผ่นดินที่กลางธง
 


การใช้: Presidential Standard
สัดส่วนธง: 5:8
ประกาศใช้: ค.ศ. 1871
ลักษณะ: ลักษณะอย่างธงชาติ ที่ด้านคันธงมีดาว5แฉกสีเหลืองเรียงตามแนวตั้ง
 
ธงชาติกัวเตมาลา มีลักษณะเป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 5 ส่วน ยาว 8 ส่วน ภายในแบ่งเป็นสามแถบตามแนวตั้ง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน แถบนอกทั้งสองแถบเป็นสีฟ้าอ่อน แถบกลางเป็นสีขาว การวางแถบสีธงเช่นนี้ก็เพื่อสะท้อนถึงลักษณะทางกายภาพของประเทศ ซึ่งเป็นแผ่นดินที่ขนาบด้วยมหาสมุทร 2 แห่ง ได้แก่ มหาสมุทรแปซิฟิก และทะเลแคริบเบียนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก นอกจากนี้สีฟ้ายังหมายถึงท้องฟ้าเหนือแผ่นดินกัวเตมาลา ส่วนสีขาวนั้นก็หมายถึงสันติภาพและความบริสุทธิ์
ที่กลางแถบสีขาวของธงนั้นมีรูปตราแผ่นดินของกัวเตมาลา อันประกอบด้วยรูปนก Resplendent Quetzal ซึ่งเป็นนกประจำชาติของกัวเตมาลาและเป็นสัญลักษณ์แห่งเสรีภาพ จับอยู่บนม้วนกระดาษระบุวันที่กัวเตมาลาประกาศเอกราชจากสเปน (วันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1821) เบื้องหลังม้วนกระดาษมีรูปปืนเล็กยาวสองกระบอกไขว้กัน หมายถึงเจตจำนงอันแรงกล้าที่ชาวกัวเตมาลาจะปกป้องตนเองให้ได้ในยามที่จำเป็น พร้อมทั้งรูปดาบสองเล่มไขว้ซึ่งหมายถึงเกียรติยศ เบื้องล่างล้อมด้วยช่อลอเรลอันเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะ
ธงดังกล่าวนี้ใช้เป็นธงชาติสำหรับรัฐบาลและกองทัพ หากเป็นธงดังกล่าวซึ่งไม่มีรูปตราแผ่นดินจะใช้เป็นธงชาติสำหรับพลเรือนโดยทั่วไป
ธงชาติกัวเตมาลาดังที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้ เริ่มใช้อย่างเป็นทางการมานับตั้งแต่วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1871 อันเป็นเวลา 20 ปีให้หลังจากการแยกตัวจากสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางและได้มีการเปลี่ยนแปลงธงชาติมาหลายคราวอันเนื่องมาจากปัญหาความวุ่นวายทางการเมืองภายในประเทศ
ธงในอดีต

ค.ศ. 1825-1838 (ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง)
ค.ศ. 1838-1843
ค.ศ. 1843-1851
ค.ศ. 1851-1858
ค.ศ. 1858-1871
มาตรฐานสีธง

| ระบบสี | สีฟ้า (Brilliant Blue) | สีฟ้า (Brilliant Blue) | สีขาว | สีขาว | สีฟ้า (Brilliant Blue) | สีฟ้า (Brilliant Blue) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แพนโทน |  | 297 |  | Safe |  | 297 |
| RGB |  | 73-151-208 |  | 255-255-255 |  | 73-151-208 |
| CMYK |  | 64.9-27.4-0-18.4 |  | 0-0-0-0-0 |  | 64.9-27.4-0-18.4 |
| สีเว็บ |  | 4997D0 |  | FFFFFF |  | 4997D0 |
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของกัวเตมาลา
เพลงชาติกัวเตมาลา
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติกัวเตมาลา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ประวัติธงชาติกัวเตมาลาอย่างละเอียด
www.mundodebanderas.com เก็บถาวร 2009-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เรสตล์วอร์

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เรสตล์วอร์ เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1989 ถึง ค.ศ. 1992 รวม 4 ครั้ง โดยจัดในเดือนพฤษภาคมในปี ค.ศ. 1989 และ ค.ศ. 1992 และ เดือนกุมภาัพันธ์ในปี ค.ศ. 1990 และ ค.ศ. 1991 โดย 2 ครั้งแรกจัดภายใต้แกนนำของ เนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์
วันที่และสถานที่ของเรสตล์วอร์

| ชื่อศึก> เนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์ | วันที่จัด> เนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์ | เมืองที่จัด> เนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์ | สถานที่จัด> เนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์ | คู่เอก> เนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์ |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เรสตล์วอร์ (1989) | 000000001989-05-07-00007 พฤษภาคม 1989 | Nashville, Tennessee | Nashville Municipal Auditorium | Eddie Gilbert และ Rick Steiner (c) (พร้อมด้วย Missy Hyatt) ปะทะ Varsity Club (Kevin Sullivan และ Dan Spivey)ในแมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์NWA United States Tag Team Championship |  |  |
| เรสตล์วอร์ (1990) | 000000001990-02-25-000025 กุมภาพันธ์ 1990 | Greensboro, North Carolina | Greensboro Coliseum | Ric Flair (พร้อมด้วย Woman) ปะทะ Lex Luger (พร้อมด้วย Sting) เพื่อชิงแชมป์NWA World Heavyweight Championship |  |  |
| เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง | เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง | เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง | เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง | เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง |  |  |
| เรสตล์วอร์ (1991) | 000000001991-02-24-000024 กุมภาพันธ์ 1991 | Phoenix, Arizona | Arizona Veterans Memorial Coliseum | The Four Horsemen (Ric Flair, Barry Windham, Sid Vicious) และ Larry Zbyszko (พร้อมด้วย Arn Anderson) ปะทะ Sting, Brian Pillman, และ The Steiner Brothers (Rick และ Scott) ในแมทช์การปล้ำ WarGames match |  |  |
| เรสตล์วอร์ (1992) | 000000001992-05-17-000017 พฤษภาคม 1992 | Jacksonville, Florida | Jacksonville Memorial Coliseum | Sting's Squadron (Sting, Barry Windham, Dustin Rhodes, Ricky Steamboat และ  Nikita Koloff) ปะทะ The Dangerous Alliance (Steve Austin, Rick Rude, Arn Anderson, Bobby Eaton และ Larry Zbyszko) (พร้อมด้วย Paul E. Dangerously และ Madusa) ในแมทช์การปล้ำ WarGames match |  |  |
(c) - เป็นแชมป์อยู่ก่อนเริ่มรายการ
ดูเพิ่ม

รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง
แหล่งข้อมูลอื่น

TWA WCW Section เก็บถาวร 2009-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Results at prowrestlinghistory.com
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู |
| --- | --- |
เรสตล์วอร์:  1989  1990  1991  1992 
รายการทั้งหมด:  แบชแอทเดอะบิช (1994–2000)  แบทเทิลโบวล์ (1993)  บิชแบลชท์ (1992–1993)  บังค์เฮ้าส์ สแทมพิด (1988)  แคปิเทิล คอมแบท (1990)  ไช-ทาวน์รัมเบิล (1989)  ฟอลล์บราวล์ (1993–2000)  กรีด (2001)  ฮาโลวีน ฮาวอค (1989–2000)  ฮอคไวลด์ (1996)  โคลลิสชั่นอินโคเรีย (1995)  เมย์เฮม (1999–2000)  มิลเลียนเนียม ไฟนอล (2000)  นิวบลัดไรส์ซิ่ง (2000)  โรดไวลด์ (1997–1999)  ซิน (2001)  สแลมโบรี่ (1993–2000)  ซัลเอ้าท์ (1997–2000)  สปริงสแตมพีด (1994–2000)  สตาร์เคด (1983–2000)  ซุปเปอร์บราวล์ (1991–2001)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (1985–1992, 1995–2000)  อันเซ็นโชร์ (1995–2000)  ดับเบิลยูซีดับเบิลยู/นิวเจเแปนซุปเปอร์โชว์ (1991–1993)  เวิลด์วอร์ 3 (1995–1998)  เรสตล์วอร์ (1989–1992)
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3 เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 1998 รวม 4 ครั้ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1999 รายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ได้เปลี่ยนมาเป็นรายการ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เมย์เฮม โดยจะมี แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3
กฎของแมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3

แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 ซึ่งจะคลายคลึงกับแมทช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล โดยจะแตกต่างกันตรงที่แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 จะมีเวที 3 เวที โดยมีกฎของแมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 ดังนี้
การปล้ำแมทช์นี้จะมีนักมวยปล้ำออกมาพร้อมกัน 60 คน ก่อน
แมทช์การปล้ำ จะเริ่มต้นด้วยนักมวยปล้ำ 60 คน  ทั้งหมดใน 3 เวที เมื่อระฆังดัง
การเริ่มต้นอยู่นี้ เพื่อให้สามารถคัดออกจากการปล้ำ ต้องถูกโยนเชือกผ่านเชือกเส้นที่ 3 ด้านบนสุด และมีเท้าทั้ง 2 สัมผัสพื้น กฎนี้ถูกแก้ไขเพิ่มเติมในปี ค.ศ. 1998 เพื่อให้สามารถคัดออก ถ้าคนใดออกจากเวที ในทางใดทางหนึ่งนอกเหนือจากการกดนับ 3 และการทำให้ยอมแพ้ และ การทำฟาล์ว
เมื่อนักมวยปล้ำ 30 คนยังคงอยู่ที่พวกเขาย้ายไปเวทีกลางและการแข่งขันอย่างต่อเนื่อง กฎนี้ถูกแก้ไขเพิ่มเติมในปีค.ศ. 1998 เพื่อให้คู่ปล้ำมีการย้ายไปยังเวทีกลางเมื่อนักมวยปล้ำ 40 คนถูกคัดออก
นักมวยปล้ำคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ในเวทีจะถือว่าเป็นผู้ชนะ
วันที่และสถานที่ของดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3

| # | ชื่อศึก | วันที่จัด | เมืองที่จัด | สถานที่จัด | ผู้ชนะแมทช์การปล้ำเวิลด์วอร์ 3 | เวลาแมทช์การปล้ำ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 !1 | เวิลด์วอร์ 3 (1995) | 000000001995-11-26-000026 พฤศจิกายน 1995 | Norfolk, Virginia | Norfolk Scope | แรนดี ซาเวจ | 29:40 |
| 02 !2 | เวิลด์วอร์ 3 (1996) | 000000001996-11-24-000024 พฤศจิกายน 1996 | Norfolk, Virginia | Norfolk Scope | เดอะไจแอนท์ | 28:21 |
| 03 !3 | เวิลด์วอร์ 3 (1997) | 000000001997-11-23-000023 พฤศจิกายน 1997 | Auburn Hills, Michigan | The Palace of Auburn Hills | สก็อตต์ ฮอลล์ | 29:48 |
| 04 !4 | เวิลด์วอร์ 3 (1998) | 000000001998-11-22-000022 พฤศจิกายน 1998 | Auburn Hills, Michigan | The Palace of Auburn Hills | เควิน แนช | 22:33 |
ดูเพิ่ม

รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง
ดยุกแห่งนอร์ม็องดี

| ดยุกแห่งนอร์ม็องดี |
| --- | --- |
ตราอาร์มประจำบรรดาศักดิ์
พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส ดยุกแห่งนอร์ม็องดีพระองค์สุดท้าย
สถาปนา: ค.ศ. 996
สิ้นสุด: 8 มิถุนายน ค.ศ. 1795
องค์แรก: รีชาร์ที่ 2 ดยุกแห่งนอร์ม็องดี
องค์ปัจจุบัน: สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร​ ​(โดยพฤตินัย)​​
องค์สุดท้าย: พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส
ในสมัยกลาง ดยุกแห่งนอร์ม็องดี คือผู้ปกครองดัชชีนอร์ม็องดีในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ดัชชีนี้ก่อตั้งขึ้นมาจากการที่พระเจ้าชาร์ลที่ 3 แห่งฝรั่งเศสพระราชทานดินแดนให้แก่รอลโล ผู้นำชาวไวกิง ในปี ค.ศ. 911
เคานต์แห่งดยุกแห่งนอร์ม็องดี > เคานต์ (ค.ศ. 911 – 996)

รอลโล (ค.ศ. 911 – 927)
วิลเลียมที่ 1 ดาบยาว (ค.ศ. 927 – 942)
ริชาร์ดที่ 1 ผู้ไม่กลัวใคร (ค.ศ 942 – 996)
เคานต์แห่งดยุกแห่งนอร์ม็องดี > ดยุก (ค.ศ. 996 – 1204)

ริชาร์ดที่ 2 ผู้ดีงาม (ค.ศ. 996 – 1027)
ริชาร์ดที่ 3 (ค.ศ. 1026 – 1027)
รอแบร์ต์ที่ 1 ผู้งดงาม (ค.ศ. 1027 – 1035)
วิลเลียมที่ 2 ผู้พิชิต ต่อมารู้จักกันในชื่อพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ (ค.ศ. 1035 – 1087)
รอแบร์ต์ที่ 2 เคอร์โธส (ค.ศ. 1087 – 1106)
วิลเลียม รูฟัส เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน (ค.ศ. 1096 – 1100)
วิลเลียม คลิโต เป็นผู้อ้างสิทธิ์ (ค.ศ. 1106 – 1134)
เฮนรีที่ 1 บัวเคลิร์ก (ค.ศ. 1106 – 1135)
วิลเลียมที่ 3 อาเธลิง ภายใต้พระบิดา เฮนรีที่ 1
สตีเฟนแห่งบลัวส์ (ค.ศ. 1135 – 1144) แย่งชิงมาจากมาทิลดา
เคานต์แห่งดยุกแห่งนอร์ม็องดี > ดยุก (ค.ศ. 996 – 1204) > ตระกูลแพลนทาเจเนต

จูฟเฟรย์ แพลนทาเจเนต (ค.ศ. 1144 – 1150) ด้วยสิทธิ์ของภรรยา
เฮนรีที่ 2 (ค.ศ. 1150 – 1189)
เฮนรียุวกษัตริย์ เป็นรองดยุก (ค.ศ. 1170 – 1183)
ริชาร์ดที่ 4 ใจสิงห์ (ค.ศ. 1189 – 1199)
จอห์นที่ 1 ไร้ดินแดน (ค.ศ. 1199 – 1216) เสียดินแดนหลักนอร์ม็องดีไปในปี ค.ศ. 1204
เฮนรีที่ 3 (ค.ศ. 1216 – 1259) ได้ดินแดนหลักนอร์ม็องดีและตำแหน่งดยุกกลับคืนมาตามเงื่อนไขในสนธิสัญญาปารีส