stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย สิงหาคม–กันยายน พ.ศ. 2564

การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย สิงหาคม-กันยายน พ.ศ. 2564 เป็นการประชุมสภาผู้แทนราษฎร เพื่อลงมติไม่ไว้วางใจ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีเป็นรายบุคคลอีก 5 คน รวม 6 คน โดยได้เสนอญัตติเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2564 และสภาผู้แทนราษฎรได้กำหนดกรอบการอภิปรายไว้ 4 วัน คือวันที่ 31 สิงหาคม, 1, 2, 3 กันยายน และลงมติในวันที่ 4 กันยายน
เบื้องหลัง > การเตรียมการ

วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2564 สุชาติ ตันเจริญ รองประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นประธานการประชุมร่วมกันระหว่างคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล ฝ่ายค้าน และตัวแทนจากคณะรัฐมนตรี เพื่อกำหนดวันประชุมสภาผู้แทนราษฎร โดยที่ประชุมได้ข้อสรุปร่วมกันถึงแนวทางการเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลในเบื้องต้น โดยให้เปิดอภิปรายระหว่างวันที่ 31 สิงหาคม - 3 กันยายน และลงมติวันที่ 4 กันยายน โดยให้เวลาฝ่ายค้านอภิปรายไม่เกิน 40 ชั่วโมง และฝ่ายรัฐบาลไม่เกิน 18 ชั่วโมง 30 นาที รวม 58 ชั่วโมง 30 นาที
ต่อมาพรรคเพื่อไทยได้มีคำสั่งพรรคที่ พท. 0762/2564 บังคับให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคทั้งหมด ต้องโหวตตามมติของพรรคคือไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีทุกคน หากใครฝ่าฝืนคำสั่งด้วยการไม่เข้าประชุมหรือโหวตสวนมติพรรค จะมีโทษถึงขั้นขับไล่ออกจากการเป็นสมาชิกพรรค เหตุการณ์นี้ทำให้ เรืองไกร ลีกิจวัฒนะ อดีตกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่าง พ.ร.บ.งบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ. 2565 มองว่าอาจเป็นการขัดต่อมาตราที่ 124 วรรคหนึ่งของรัฐธรรมนูญไทย ตนจึงได้ส่งเรื่องให้คณะกรรมการการเลือกตั้งส่งเรื่องต่อไปยังศาลรัฐธรรมนูญเพื่อขอให้มีการวินิจฉัยว่าอาจเข้าข่ายต้องโทษยุบพรรคเพื่อไทย และเพิกถอนสิทธิการรับสมัครเลือกตั้งของคณะกรรมการบริหารพรรคหรือไม่ ด้านพรรคพลังประชารัฐได้มีการจัดเตรียมให้สมาชิกบางส่วนของพรรคเป็น องค์รักษ์พิทักษ์ประยุทธ์ พร้อมซักซ้อมคิวการประท้วงและการให้การสนับสนุนการดำเนินงานของนายกรัฐมนตรี ทางด้าน พล.อ.ประยุทธ์ เปิดเผยว่าตนพร้อมสำหรับการซักฟอกครั้งนี้และได้เตรียมการชี้แจงเป็นอย่างดีเช่นกัน
เบื้องหลัง > ผู้อภิปราย

ในการอภิปรายครั้งนี้ วิปฝ่ายค้านได้เปิดเผยสัดส่วนการอภิปรายของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคต่าง ๆ ออกมาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม โดยสุทิน คลังแสง ส.ส.จังหวัดมหาสารคาม พรรคเพื่อไทย กล่าวว่า จะมี ส.ส. อภิปรายทั้งหมด 34 คน แบ่งเป็นพรรคเพื่อไทย 19 คน, พรรคก้าวไกล 13 คน, พรรคเสรีรวมไทย 3 คน, พรรคประชาชาติ 2 คน, พรรคเพื่อชาติ 1 คน, พรรคพลังปวงชนไทย 1 คน, นายมิ่งขวัญ แสงสุวรรณ์ พรรคเศรษฐกิจใหม่ และนายมงคลกิตติ์ สุขสินธรานนท์ พรรคไทยศรีวิไลย์ โดยมุ่งเน้นไปที่พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา และนายอนุทิน ชาญวีรกูล จำนวน 33 ชั่วโมง และรัฐมนตรีคนอื่น ๆ อีกคนละ 1 ชั่วโมงเศษ
ผลการลงมติ

ต่อไปนี้เป็นผลการลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รายนาม | ไว้วางใจ | ไม่ไว้วางใจ | งดออกเสียง | ไม่ลงคะแนน | เข้าร่วมประชุม |
| ประยุทธ์ จันทร์โอชา | 264 | 208 | 3 | 0 | 475 |
| อนุทิน ชาญวีรกูล | 269 | 196 | 11 | 0 | 476 |
| สุชาติ ชมกลิ่น | 263 | 201 | 10 | 1 | 475 |
| ศักดิ์สยาม ชิดชอบ | 269 | 195 | 10 | 1 | 475 |
| ชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ | 267 | 202 | 9 | 0 | 478 |
| เฉลิมชัย ศรีอ่อน | 270 | 199 | 8 | 1 | 478 |
ผลสืบเนื่อง

ภายหลังจากการอภิปรายไม่ไว้วางใจสิ้นสุดลง พรรคเพื่อไทยได้ตั้งคณะกรรมการจริยธรรมสอบสวนความผิด สส. พรรค จำนวน 7 คนที่ไม่เข้าร่วมประชุมและลงคะแนนไม่เป็นไปตามมติพรรค โดยยืนยันว่าคำสั่งที่ประกาศไปเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2564 จะดำเนินการอย่างจริงจัง ภายหลัง 1 ใน 7 คือ นายวุฒิชัย กิตติธเนศวร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครนายก ได้ส่งหนังสือแจ้งว่าตนเองป่วยจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ทำให้ไม่สามารถเข้าร่วมประชุมสภาในวันดังกล่าวได้ และยังอยู่ในระหว่างการพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล ส่วนที่เหลือทางพรรคได้รอให้ สส. ที่เหลือ ทำหนังสือเข้ามาแก้ต่าง จนในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2564 พรรคเพื่อไทยได้แถลงถึงความคืบหน้าในการลงโทษ สส. ว่ามี สส. ทำหนังสือเข้ามาแล้ว 5 คน รวมนายวุฒิชัย เหลือเพียงสองคนคือ นางพรพิมล ธรรมสาร สมาชิกสภาผู้แทนราษฏรจังหวัดปทุมธานี และนายศรัณย์วุฒิ ศรัณย์เกตุ สมาชิกสภาผู้แทนราษฏรจังหวัดอุตรดิตถ์ ซึ่งต่อมาคณะกรรมการจริยธรรมพรรคเพื่อไทยได้มีมติลงโทษ สส. ทั้ง 7 คน คือขับทั้งพรพิมล และศรัณย์วุฒิ ออกจากการเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทยอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2564 ส่วนที่เหลือ 3 คนให้ติดสถานะภาคฑัณฑ์และใช้เป็นเงื่อนไขการพิจารณาลงสมัครเลือกตั้งในนามพรรคเพื่อไทยสมัยหน้า 1 คนให้ว่ากล่าวตักเตือนและคาดโทษไว้ ส่วนอีก 1 คนคือนายวุฒิชัย คณะกรรมการยังไม่สามารถพิจารณาบทลงโทษได้จนกว่านายวุฒิชัยจะออกจากโรงพยาบาล
นอกจากนี้เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2564 ราชกิจจานุเบกษายังได้เผยแพร่พระบรมราชโองการ อาศัยอำนาจตามมาตราที่ 171 แห่งรัฐธรรมนูญไทยให้รัฐมนตรีพ้นจากความเป็นรัฐมนตรีสองคน คือ ร.อ. ธรรมนัส พรหมเผ่า รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และนางนฤมล ภิญโญสินวัฒน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงาน โดยก่อนหน้าที่ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่พระบรมราชโองการประมาณ 30 นาที ธรรมนัส ได้จัดแถลงข่าวด่วนที่รัฐสภาเพื่อยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พร้อมประกาศขอลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐในคราวเดียวกัน และก่อนหน้านี้ 7 วัน คือวันที่ 2 กันยายน นายมงคลกิตติ์ สุขสินธรานนท์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคไทยศรีวิไลย์ ได้เผยแพร่ข้อความบนเฟซบุ๊กส่วนตัวว่า "ข่าวว่า !!! นายกรัฐมนตรี เซ็นคำสั่งปลด ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า รมช.เกษตรฯ แล้ว ถึงเวลาสงครามของผู้แทนประชาชน+ประชาชน แล้ว ลุงคนดี vs ประชาชน" จนทำให้เกิดกระแสว่าประยุทธ์ต้องการตัดไฟตั้งแต่ต้นลม หลังมีข่าวว่าธรรมนัสหวังใช้การอภิปรายไม่ไว้วางใจในการล้มประยุทธ์ออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เพื่อเปิดทางให้ธรรมนัสขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไป แต่ข่าวนี้ถูกกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมออกประกาศว่าเป็นข่าวปลอมในวันที่ 3 กันยายน ทำให้กระแสสังคมซาลงจนกลับมาปะทุอีกครั้งเมื่อมีพระบรมราชโองการออกมาจริง และข้อความนี้ถูกผู้คนบนโลกออนไลน์ขนานนามว่า ข่าวปลอมที่กลายเป็นข่าวจริง
จักรพรรดิถังเกาจง

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิเกาจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเกาจง (จีน: 唐高宗; พินอิน: Táng Gāozōng; 21 กรกฎาคม ค.ศ. 628 – 27 ธันวาคม ค.ศ. 683) จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ถัง มีพระนามเดิมว่าหลี่จื้อ (李治) เป็นพระราชโอรสองค์เล็กในจักรพรรดิถังไท่จง ช่วงปลายรัชกาลถังไท่จงพระราชบิดาทรงเลือกองค์ชายหลี่จื้อเป็นรัชทายาท แทนองค์ชายใหญ่พระเชษฐาที่กระทำผิด เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงพระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนขณะพระชนม์เพียง 21 พรรษา
ในช่วงต้นรัชกาลของพระองค์ มีการแย่งชิงอำนาจในวังหลังระหว่างหวังฮองเฮาและพระมเหสีเซียว แต่ภายหลังทั้งสองถูกจัดการโดยอู่ฮองเฮาและฮองเฮาองค์นี้ได้ช่วยพระราชสวามี
บริหารราชการแผ่นดินจนสงบสุข จนยุคของ 2 พระองค์นี้ได้รับฉายาว่ามังกรคู่ แต่ได้มีผู้เคียดแค้นอู่ฮองเฮาที่มาบริหารราชการแผ่นดินแทนผู้ชาย มีทั้งขุนนาง ข้าราชการ ชาวบ้าน ฯลฯ
ในปีที่ 34 ในรัชกาล จักรพรรดิถังเกาจงมิสามารถบริหารราชการแผ่นดินต่อไปได้ พระนางอู่ฮองเฮาจึงทรงบริหารราชการแผ่นดินแต่เพียงผู้เดียว และสถาปนาหลี่เสียนที่ดำรงตำแหน่งเป็นองค์รัชทายาทขึ้นเป็นจักรพรรดิถังจงจง จักรพรรดิเกาจงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 683 (พ.ศ. 1226) ขณะพระชนม์ได้ 55 พรรษา
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา
จักรพรรดิถังไท่จง
พระราชมารดา
จักรพรรดินีจ่างซุน
พระอัครมเหสี
จักรพรรดินีหวัง
จักรพรรดินีอู่
พระมเหสี
พระมเหสีหลิวสื้อ
พระมเหสีเจิ้นสื้อ
พระมเหสีหยางสื้อ
ซู่เฟย สกุลเซียว
พระสนม
เจี๋ยอวี๋ สกุลสวี่
ฮั่นกั๋วฟูเหริน สกุลอู่ ธิดาในหรงกั๋วฟูเหริน พี่สาวของจักรพรรดินีอู่
เว่ยกั๋วฟูเหริน สกุลเฮ่อหลัน ธิดาในเว่ยกั๋วฟูเหริน หลานสาวของจักรพรรดินีอู่
พระราชโอรส
องค์ชายหลี่จง (李忠,643-665)
องค์ชายหลี่เสี้ยว (李孝,?-664)
องค์ชายหลี่ส้างจิน (李上金,?-690)
องค์ชายหลี่ซู่เจี๋ย (李素節,646-690)
องค์ชายหลี่หง (李弘,652-675)
องค์ชาย หลี่เสียน (李賢,653–684)
องค์ชายหลี่เสี่ยน (李顯,656-710)
องค์ชายหลี่ต้าน (李旦,662-716)
พระธิดา
องค์หญิงอันติ้ง
องค์หญิงไท่ผิง
ข้อมูล

Old Book of Tang, vols. 4, 5.
New Book of Tang, vol. 3.
Zizhi Tongjian (ภาษาจีน). Vol. 195, 199, 200, 201, 202, 203, 204, 205, 206, 207, 208. 1084.
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิถังเกาจง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิถังไท่จง |  | จักรพรรดิจีน  (พ.ศ. 1186 - 1226) |  | จักรพรรดิถังจงจง |
| ด ค กฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ถัง |
| --- | --- |
ราชวงศ์ถังตะวันตก:  เกาจู่ (หลี่ หยวน)  ไท่จง (หลี่ ซื่อหมิน)  เกาจง (หลี่ จื้อ)  จงจง (หลี่ เสียน)  รุ่ยจง (หลี่ ตั๋น) 
ราชวงศ์อู่โจว:  อู่เจ๋อเทียน (อู่เม่ยเหนียง) 
ราชวงศ์ถังตะวันออก:  จงจง (ครั้งที่ 2)  ชาง (หลี่ ชงเหมา)  รุ่ยจง (ครั้งที่ 2)  เสวียนจง (หลี่ หลงจี๋)  ซู่จง (หลี่ เหิง)  ไต้จง (หลี่ อวี่)  เต๋อจง (หลี่ โกว)  ชุนจง (หลี่ สง)  เสียนจง (หลี่ ซุน)  มู่จง (หลี่ เหิง)  จิงจง (หลี่ จาน)  เหวินจง (หลี่ อัง)  อู่จง (หลี่ หยาน)  ซวนจง (หลี่ เฉิน)  ยี่จง (หลี่ ฉุย)  ซีจง (หลี่ เสวียน)  เจาจง (หลี่ เย)  ไอตี้ (หลี่ จู) 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ 
ประชาชน:  Trove
คูคต

คูคต อาจหมายถึง
ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
เทศบาลเมืองคูคต
สถานีคูคต ในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
คูกิจะ

คูกิจะ
คูกิจะ (茎茶, แปลว่า "ชาลำต้น") เป็นชาเขียวของญี่ปุ่นประเภทหนึ่ง อาจเรียกอีกอย่างว่า โบวจะ (棒茶) แปลว่า "ชาแท่ง"
ทำมาจากส่วนผสมของยอดชา ก้านใบชา และยอดใหม่จากต้นชา ทำขึ้นมาจากส่วนที่ถูกเอาออกระหว่างกระบวนการทำเซ็นจะ เช่นเดียวกับเมจะ และ โคนาจะ
เนื่องจากความไม่สมดุลอย่างมากระหว่างอุปสงค์และอุปทาน ราคาจึงต่ำและถูกเรียกว่าเป็นสินค้าชั้น 2 แต่ส่วนประกอบรสหวาน อูมามิ และกลิ่นหอมนั้น กลับได้จากลำต้นมากกว่าจากใบ
คูกิจะที่ทำจากเกียวกูโระหรือใบชาเซ็นจะคุณภาพสูงมีชื่อเรียกเฉพาะว่า คาริงาเนะ (雁ヶ音) และ ชิราโอเระ (白折)
วิธีการชงและเวลาในการสกัดจะเหมือนกับที่ทำจากใบชา แม้ว่าจะสีของน้ำจะอ่อน แต่ก็มีรสชาติและกลิ่นที่สดชื่น และมีลักษณะเฉพาะคือรสอูมามิที่เข้มข้นเพราะมีกรดอะมิโนจำนวนมาก
คุโรกาเนะ ไทป์95

| ไทป์ 95 "ยอนกิ" |
| --- | --- |
ทหารโซเวียตถ่ายรูปกับรถยนต์รุ่นไทป์ 95 ที่ถูกยึดมาได้ ภายหลังยุทธการที่ฮาลฮิน กอล
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: อุตสาหกรรมโตเกียวคุโรกาเนะ
เริ่มผลิตเมื่อ: 1936–1944
แหล่งผลิต: โอโมริ, โอตะ, โตเกียว, ญี่ปุ่น
ผู้ออกแบบ: Tetsuji Makita (蒔田鉄司)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: All-terrain vehicle
รูปแบบตัวถัง: 2-door roadster 2-door pickup truck 4-door phaeton
โครงสร้าง: Front-engine, four-wheel-drive layout
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 1.2 L (prototype)  1.3 L  1.4 L  air-cooled, OHV V-twin 2-cylinder engine
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,000 mm (78.7 in)
ความยาว: 3,600 mm (141.7 in)
ความกว้าง: 1,520 mm (59.8 in)
ความสูง: 1,680 mm (66.1 in)
น้ำหนัก: 1,100 kg (2,425.1 lb)
ไทป์ 95 เป็นรถยนต์ลาดตระเวนของญี่ปุ่นที่ถูกสร้างขึ้นโดยอุตสาหกรรมโตเกียวคุโรกาเนะ(東急くろがね工業, Tōkyū Kurogane Kōgyō) และถูกใช้งานในช่วงสงครามกับจีนและสงครามโลกครั้งที่สองในตะวันออก ระหว่างปี ค.ศ. 1936 และ ค.ศ. 1944 มีจำนวนประมาณ 4,700 คันที่ถูกสร้างขึ้น เป็นรถยนต์ลาดตะเวนที่ถูกออกแบบโดยสมบูรณ์เพียงคันเดียวที่เคยถูกใช้งานโดยกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งมักจะใช้แต่รถยนต์พลเรือน ชื่อเล่นของมันคือ "ยอนกิ"(よんき)  ในสนามรบ ทหารมักจะเรียกมันว่า "ดารุมะ" ตามสัญลักษณ์ทางพุทธศาสนาสำหรับความโชคดี
จักรพรรดินีสฺวี (ราชวงศ์หมิง)

เหรินเซี่ยวเหวินหวงโฮ่ว (จีน: 仁孝文皇后; พินอิน: Rénxiào wén huánghòu) หรือ สฺวีหวงโฮ่ว (จีน: 徐皇后; พินอิน: Xú huánghòu; ค.ศ. 1378 - ค.ศ. 1402) แห่งตระกูลสฺวี เป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิหย่งเล่อ และจักรพรรดินีองค์ที่สามของราชวงศ์หมิง ทรงมีการศึกษาดี รวบรวมบรรณานุกรมสำหรับสตรีผู้มีคุณธรรม ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเมืองในราชสำนัก
พระราชประวัติ

จักรพรรดินีสฺวีเสด็จพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ.1362 เป็นพระราชธิดาของสฺวี ต๋า ขุนพลคู่พระทัยของจักรพรรดิหงอู่ ต่อมาพระนางได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายจูตี้ พระโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิหงอู่ค.ศ.1376 เมื่อพระราชสวามีได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิหย่งเล่อใน ค.ศ. 1402  ก็ได้สถาปนาพระชายาสฺวีขึ้นเป็นฮองเฮา แต่ดำรงพระยศได้เพียง 5 ปีก็เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1402
การเสียชีวิตของวราลัคน์ สุภวัตรจริยากุล

| --- | --- |
ทางม้าลายกระต่ายน้อย ผลสืบเนื่องจากเหตุการณ์   บริเวณคณะแพทย์ศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ต้นสังกัดของ พญ.วราลัคน์)
thจุดเกิดเหตุ
วันที่: 21 มกราคม 2565
ที่ตั้ง: ทางม้าลายหน้าโรงพยาบาลสถาบันโรคไตภูมิราชนครินทร์ ถนนพญาไท กรุงเทพมหานคร
ชื่ออื่น: เหตุรถชนหมอกระต่าย
ประเภท: อุบัติเหตุ
สาเหตุ: การขี่จักรยานยนต์ด้วยความเร็วสูงชนคนเดินเท้า
เสียชีวิต: พญ. วราลัคน์ สุภวัตรจริยากุล
จับ: ส.ต.ต. นรวิชญ์ บัวดก
พิพากษาลงโทษ: จำคุก 5 ปี 1 เดือน   (อยู่ระหว่างฎีกา)
ข้อหา: - ฐานขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย   - ฐานขับรถเร็วเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด โดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยและความเดือดร้อนของผู้อื่น
เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2565 ที่บริเวณทางม้าลายหน้าโรงพยาบาลสถาบันโรคไตภูมิราชนครินทร์ ถนนพญาไท กรุงเทพมหานคร เกิดอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ของ ส.ต.ต. นรวิชญ์ บัวดก อายุ 21 ปี พุ่งชนแพทย์หญิงวราลัคน์ สุภวัตรจริยากุล อายุ 33 ปี ด้วยความเร็วสูงจนถึงแก่ความตาย หลังเกิดเหตุผู้ก่อเหตุได้เข้าพิธีอุปสมบทและเดินทางไปร่วมงานสวดอภิธรรมศพในช่วงเย็นวันเดียวกัน ท่ามกลางการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเหตุใดผู้ต้องหาคดีอาญาจึงอุปสมบทได้  จนเจ้าอาวาสวัดต้องให้พระนรวิชญ์สึกในวันต่อมา
ต่อมา เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานได้ลงพื้นที่ตรวจสอบจุดเกิดเหตุ พบว่าผู้ต้องหาขี่รถด้วยความเร็ว 108-128 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งสูงกว่าที่กฎหมายกำหนด หลังจากนั้นในเดือนเมษายนปีเดียวกัน ศาลอาญาได้พิพากษาจำคุก ส.ต.ต. นรวิชญ์ (จำเลย) 1 ปี 15 วัน และปรับเงินผู้ต้องหาเป็นจำนวน 4,000 บาท ซึ่งทางครอบครัวของ พญ.วราลัคน์ เห็นว่าคำพิพากษาเป็นไปตามคาดการณ์ แต่ไม่ใช่ที่คาดหวัง ชี้กรณีนี้ร้ายแรงกว่าคดีประมาททั่วไป เพราะผู้กระทำผิดเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ ควรได้รับโทษสูงกว่านี้
ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่า "โทษที่ศาลชั้นต้นลงแก่จำเลยมานั้นเบาเกินไป ไม่เหมาะสมและไม่ได้สัดส่วนกับความร้ายแรงของการกระทำความผิดของจำเลยและอัตราโทษที่กำหนดโดยกฎหมาย มิฉะนั้นคงไม่มีพฤติการณ์แห่งการกระทำความผิดในฐานนี้ที่ร้ายแรงยิ่งกว่านี้ที่จะลงโทษหนักกว่านี้ได้" ได้ตัดสินเพิ่มโทษจำคุกในความผิดฐานขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย  เห็นควรวางโทษจำคุกจำเลย 10 ปี และความผิดฐานขับรถเร็วเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด โดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยและความเดือดร้อนของผู้อื่น เห็นควรให้ระวางโทษจำคุก 2 เดือน รวมเป็น 10 ปี 2 เดือน ภายหลังเกิดเหตุจำเลยมิได้หลบหนีและให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณาของศาลตลอดมา จึงลดโทษกึ่งหนึ่ง เหลือ 5 ปี 1 เดือน โดยไม่รอการลงอาญา อย่างไรก็ตาม ส.ต.ต. นรวิชญ์ (จำเลย) ได้รับอนุญาตให้ประกันตัวระหว่างฎีกา
ในส่วนของคดีแพ่ง ศาลแพ่งอ่านคำพิพากษา เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2567 ให้ส.ต.ต. นรวิชญ์ (จำเลยที่ 2) ชดใช้เป็นเงิน 27.3 ล้านบาท แต่ได้ยกฟ้องสำนักงานตำรวจแห่งชาติ (จำเลยที่ 1) ไม่ต้องร่วมรับผิด
เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับความปลอดภัยของคนเดินเท้า การบังคับใช้กฎหมายในประเทศไทย และการสูญเสียบุคลากรทางการแพทย์เฉพาะทางเป็นอย่างมาก และนำมาสู่การปรับปรุงกฎหมายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการจราจรในประเทศไทย
ประวัติ > วราลัคน์ สุภวัตรจริยากุล

แพทย์หญิงวราลัคน์ สุภวัตรจริยากุล หรือ หมอกระต่าย, KT เป็นจักษุแพทย์ ภาควิชาจักษุวิทยา คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนเสียชีวิตมีอายุ 33 ปี ย่างเข้า 34 ปี เกิดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2531 จบชั้นมัธยมต้นและปลายจากโรงเรียนสาธิตปทุมวัน จากนั้นศึกษาต่อที่คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี ก่อนกลับไปใช้ทุนที่โรงพยาบาลสระบุรี
หลังจากนั้นแพทย์หญิงวราลัคน์เรียนต่อเฉพาะทางจักษุวิทยา โรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง) ต่อยอดจักษุวิทยาภูมิคุ้มกันอักเสบ และศึกษาต่อเฉพาะทางต่อยอดจอตาและวุ้นตา โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
ประวัติ > นรวิชญ์ บัวดก

ส.ต.ต. นรวิชญ์ บัวดก เป็นตำรวจผู้บังคับหมู่ กองร้อยที่ 2 กองกำกับการ 1 กองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชน อายุ 21 ปี
ผลที่ตามมา

มติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2566 กำหนดให้วันที่ 21 มกราคม ของทุกปี เป็น "วันความปลอดภัยของผู้ใช้ถนน" คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นที่ทำงานของ พญ.วราลัคน์ ได้จัดทำโครงการ “ทางม้าลายกระต่ายน้อย” ภายใต้วัตถุประสงค์หลักคือ “ระลึก ระวัง ระงับ” นอกจากนี้ยังเป็นการระลึกถึงคุณหมอกระต่ายและเป็นการปลุกจิตสำนึกที่ดีในด้านวินัยการจราจร อย่างไรก็ตาม พฤติกรรมการใช้ถนนยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ทางม้าลายกระต่ายน้อย ผลสืบเนื่องจากเหตุการณ์
จักรพรรดินีเซี่ยวฉือเกา (ราชวงศ์ชิง)

| จักรพรรดินีเซี่ยวฉือเกา (ราชวงศ์ชิง) |
| --- | --- |
พระรูปหุ่นขี้ผึ้งจักรพรรดินีเซี่ยวฉือเกา
จักรพรรดินี (สถาปนาหลังสวรรคต)
รัชกาลก่อนหน้า: จักรพรรดินีเซี่ยวเล่อวู่
รัชกาลถัดไป: จักรพรรดินีเซี่ยวเซี่ยนตวน
ประสูติ: ค.ศ. 1575
สวรรคต: ค.ศ. 1603 (ประมาณ 27–28 ชันษา)
พระสวามี: พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ
ราชวงศ์: ราชวงศ์ชิง
เซี่ยวฉือเกา (จีน: 孝慈高皇后; พินอิน: Xiàocígāo Huánghòu; 1575–1603) เป็นพระสนมเอกพระองค์แรกในจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อผู้เป็นปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์ชิงและเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดิหวงไท่จี๋
พระประวัติ

พระนางเซี่ยวฉือเกาประสูติในราชสกุลเแมนจูเย่เฮ่อน่าหลาและอภิเษกสมรสกับจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1588 เมื่อพระชนมายุเพียง 13 พรรษา ต่อมาใน ค.ศ. 1592 พระองค์มีประสูติกาลหฺวัง ไท่จี๋ ซึ่งได้เสวยราชสมบัติเป็นจักรพรรดิชิงไท่จง พระนางเซี่ยวฉือเกาสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1603 ในช่วงประมาณ 27–28 ชันษาต่อมาใน ค.ศ. 1636 จักรพรรดิชิงไท่จงจึงเฉลิมพระยศของพระราชมารดาเป็นจักรพรรดินี เฉลิมพระนามว่า พระนางเซี่ยวฉือเจาเสี้ยนจิ้งชุ่นเหรินฮุยอี้เต๋อชิ่งเฉิงเทียนฝู่เชิ่งเกา (孝慈昭憲敬順仁徽懿德顯慶承天輔聖高皇后)
ซิบวีโอ กราสซีตตี

ซิบวีโอ กราสซีตตี
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
ซิบวีโอ กราสซีตตี (24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936 เกิดที่เมืองซันตันเจโล ใน ลิซโซลา – 9 กันายายน ค.ศ. 2018) เป็นนักแข่งกรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิงชาวอิตาลี
ซินแคลร์ ลูวิส

| ซินแคลร์ ลูวิส |
| --- | --- |
ลูวิสเมื่อปี 1930
เกิด: แฮร์รี ซินแคลร์ ลูวิส 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1885(1885-02-07) เซาก์เซนเตอร์ รัฐมินเนโซตา สหรัฐ
เสียชีวิต: มกราคม 10, 1951(1951-01-10) (65 ปี) โรม อิตาลี
อาชีพ:  นักเขียนนิยาย  นักเขียนบท  นักเขียนเรื่องสั้น 
จบจาก: มหาวิทยาลัยเยล
ผลงานที่สำคัญ: Main Street   Babbitt   Arrowsmith   It Can't Happen Here
รางวัลสำคัญ: รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม   1930                   
คู่สมรส: เกรซ ลิฟวิลส์ตัน เฮกเกอร์ (1914–1925) (หย่า)   โดโรที ทอมป์สัน  (1928–1942) (หย่า)
บุตร: 2

ลายมือชื่อ: 
แฮร์รี ซินแคลร์ ลูวิส (Harry Sinclair Lewis; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1885 – 10 มกราคม ค.ศ. 1951) เป็นนักเขียนและนักเขียนบทชาวอเมริกัน โดยในปี 1930 ลูวิสถือเป็นนักเขียนจากสหรัฐคนแรก (รวมถึงในทวีปอเมริกาคนแรก) ที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ลูวิสได้เขียนนิยายที่มีชื่อเสียงหกเรื่อง คือเรื่อง Main Street (1920), Babbitt (1922), Arrowsmith (1925), Elmer Gantry (1927), Dodsworth (1929) และ It Can't Happen Here (1935)
ผลงานของเขาได้วิพากษ์เรื่องระบบทุนนิยมอเมริกันและลัทธิวัตถุนิยมในช่วงระหว่างสงคราม
คาอิดะ

คาอิดะ (甲斐田) เป็นนามสกุลของคนญี่ปุ่น
ยูกิ คาอิดะ
ยูโกะ คาอิดะ
ดูเพิ่ม

คาอิ
คาอิ (เมือง)

คาอิ (ญี่ปุ่น: 甲斐市; โรมาจิ: Kai-shi) เป็นนครในจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่กึ่งกลางจังหวัดยามานาชิ ทอดตัวจากทิศเหนือถึงทิศใต้ตามฝั่งแม่น้ำฟูจิ เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองในจังหวัดรองจากนครโคฟุ
แม่น้ำคามานาชิช่วงระหว่างเมืองคาอิ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คาอิ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดยามานาชิ |
| --- | --- | --- |
โคฟุ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  โคฟุ  |  |
| นคร |  ชูโอ  ฟูเอฟูกิ  ฟูจิโยชิดะ  โฮกูโตะ  คาอิ  โคชู  มินามิแอลป์  นิราซากิ  โอสึกิ  สึรุ  อูเอโนะฮาระ  ยามานาชิ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคิตะสึรุ โคซูเงะ  ทาบายามะ  อำเภอมินามิโกมะ ฮายากาวะ  ฟูจิกาวะ  มิโนบุ  นัมบุ  อำเภอมินามิสึรุ โดชิ  ฟูจิกาวางูจิโกะ  นารูซาวะ  นิชิกัตสึระ  โอชิโนะ  ยามานากาโกะ  อำเภอนากาโกมะ โชวะ  อำเภอนิชิยัตสึชิโระ อิจิกาวามิซาโตะ  |  |
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
จอห์น แรมส์บอตทอม

จอห์น แรมส์บอตทอม (1778-1845) เป็นเจ้าของที่ดินและนักการเมืองจากประเทศอังกฤษ สังกัดพรรควิก จากเมืองนิววินซอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1810 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1845 จอห์น แรมส์บอตทอมอาศัยอยู่ที่เมืองคิเวอร์ลอดจ์ และวูดส์ไซด์, วินซอร์, เบิร์กชาร์ย
จังหวัดเกซอน

ระวังสับสนกับ เกซอนซิตี
| จังหวัดเกซอน Tayabas (ชื่อเดิม) |
| --- | --- |
จังหวัด
ศาลากลางจังหวัดเกซอน
   ธง ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: คาลาบาร์โซน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1591 (ในชื่อ คาลิลายัน) 2 มีนาคม ค.ศ. 1901 (ในชื่อ ตายาบัส) 7 กันยายน ค.ศ. 1946 (ในชื่อเกซอน)
เมืองหลัก: ลูเซนา
การปกครอง
 • ประเภท: สภาจังหวัด
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: David C. Suarez (NUP)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Samuel B. Nantes (LP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8,989.39 ตร.กม. (3,470.82 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 7 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาบานาฮอว์): 2,170 เมตร (7,120 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 1,856,582 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 12 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 210 คน/ตร.กม. (530 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 45 จาก 81
 : ไม่รวมนครลูเซนา
เดมะนิม: เคโซเนียน
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 1 (ลูเซนา)
 • นคร: 1 (ตายาบัส)
 • เทศบาล:  39  Agdangan   Alabat   Atimonan   Buenavista   Burdeos   Calauag   Candelaria   Catanauan   Dolores   General Luna   General Nakar   Guinayangan   Gumaca   Infanta   Jomalig   Lopez   Lucban   Macalelon   Mauban   Mulanay   Padre Burgos   Pagbilao   Panukulan   Patnanungan   Perez   Pitogo   Plaridel   Polillo   Quezon   Real   Sampaloc   San Andres   San Antonio   San Francisco   San Narciso   Sariaya   Tagkawayan   Tiaong   Unisan  
 • บารังไกย์: 1,209 (รวมนครอิสระ: 1,242)
 • Districts: 1st to 4th districts of Quezon (shared with Lucena City)
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์: ชาวตากาล็อก (81%) ชาวบีโกลาโน (11%) ชาวบีซายัน (6%) อื่น ๆ (2%)
 • ภาษา: ฟิลิปีโน บีโกลาโน อังกฤษ
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
รหัสไปรษณีย์: 4300–4342
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)42
รหัส ISO 3166: PH
เว็บไซต์: www.quezon.gov.ph
จังหวัดเกซอน (แม่แบบ:IPA-tl) เป็นจังหวัดในเขตคาลาบาร์โซน ประเทศฟิลิปปินส์ โดยจังหวัดตั้งชื่อตาม มานูเอล เอเล. เกซอน ประธานาธิบดีคนที่สองของฟิลิปปินส์ เมืองหลักประจำจังหวัดคือลูเซนา ซึ่งเป็นเมืองอิสระที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด
เกซอนตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมโทรมะนิลา และมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเอาโรราทางทิศเหนือ, จังหวัดบูลาคัน, รีซัล, ลากูนา และบาตังกัส ทางทิศตะวันตก และติดกับจังหวัดคามารีเนสซูร์และคามารีเนสนอร์เตทางทิศตะวันออก พื้นที่บางส่วนของจังหวัดเกซอนตั้งอยู่บนคอคอด ซึ่งเชื่อมต่อคาบสมุทรบีโคลกับพื้นที่หลักของเกาะลูซอน นอกจากนี้ยังครอบคลุมหมู่เกาะโปลีลโลในทะเลฟิลิปปิน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดเกซอน
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดเกซอน ที่โอเพินสตรีตแมป
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จอห์น แมคฟอล บารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์

| เดอะไรต์ออนะระเบิลลอร์ดแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์ องคมนตรี |
| --- | --- |


ประธานสภาขุนนาง
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  1 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
กษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
รอง: ลอร์ดการ์ดิเนอร์แห่งคิมเบิล
ก่อนหน้า: ลอร์ดฟาวเลอร์
รองประธานอาวุโสแห่งสภาขุนนาง
ดำรงตำแหน่ง 1 กันยายน ค.ศ. 2016 – 30 เมษายน ค.ศ. 2021
ประธานสภาขุนนาง: ลอร์ดฟาวเลอร์
ก่อนหน้า: ลอร์ดเลมิง (ในฐานะประธานกรรมาธิการ)
ถัดไป: ลอร์ดการ์ดิเนอร์แห่งคิมเบิล
ประธานกรรมาธิการธนารักษ์
ดำรงตำแหน่ง 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2010
นายกรัฐมนตรี: โทนี แบลร์ กอร์ดอน บราวน์
ก่อนหน้า: จิลส์ แรดิส
ถัดไป: แอนดรูว์ ไทรีย์
กรรมาธิการธนารักษ์
ดำรงตำแหน่ง 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 – 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1998
นายกรัฐมนตรี: โทนี แบลร์
รัฐมนตรี: กอร์ดอน บราวน์
ก่อนหน้า: โบเวน เวลส์
ถัดไป: เจน เคนเนดี
สมาชิกสภาขุนนาง ฝ่ายอาณาจักร
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  6 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ขุนนางตลอดชีพ
สมาชิกรัฐสภา เขตเวสต์ดันบาร์ตันเชียร์ ดัมบาร์ตัน (ค.ศ. 1987–2005)
ดำรงตำแหน่ง 12 มิถุนายน ค.ศ. 1987 – 12 เมษายน ค.ศ. 2010
ก่อนหน้า: เอียน แคมป์เบลล์
ถัดไป: เจมมา ดอยล์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1944-10-04) 4 ตุลาคม ค.ศ. 1944 (80 ปี) กลาสโกว์, สกอตแลนด์
เชื้อชาติ: สกอต
พรรคการเมือง: ไม่สังกัดพรรค
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: แรงงานและสหกรณ์ (จนถึง ค.ศ. 2016)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์, มหาวิทยาลัยเปิด
เว็บไซต์: www.johnmcfall.com

จอห์น ฟรานซิส แมคฟอล บารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์ (John McFall, Baron McFall of Alcluith) เกิดเมื่อ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1944 เป็นนักการเมืองสกอต ในปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานสภาขุนนาง ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2021 ต่อจากลอร์ดฟาวเลอร์ ในอดีตเคยดำรงตำแหน่งรองประธานอาวุโสแห่งสภาขุนนางตั้งแต่ 1 กันยายน ค.ศ. 2016 จนถึง 30 เมษายน ค.ศ. 2021 เคยเป็นสมาชิกรัฐสภาในช่วงปีค.ศ. 1987 จนถึงค.ศ. 2010 ในสังกัดพรรคแรงงานและสหกรณ์ในเขตเลือกตั้งดัมบาร์ตันก่อนและหลังจากปีค.ศ. 2005 ในเขตเลือกตั้งเวสต์ดันบาร์ตันเชียร์ บารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์ยังเคยดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมาธิการธนารักษ์ในสภาสามัญชนด้วย
เมื่อ 17 มิถุนายน ค.ศ.​ 2010 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ตลอดชีพเป็นบารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์ แห่งดัมบาร์ตันในเคาน์ตีดันบาร์ตันเชียร์ และได้เข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนางเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2010