stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาสนวิหารซอลส์บรี

| อาสนวิหารซอลส์บรี |
| --- | --- |
อาสนวิหารเซนต์แมรี
อาสนวิหารซอลส์บรีเมื่อมองจากทางตะวันออก
อาสนวิหารซอลส์บรีที่ตั้งในสหราชอาณาจักร
51°03′53″N 1°47′51″W﻿ / ﻿51.06472°N 1.79750°W﻿ / 51.06472; -1.79750
ที่ตั้ง: ซอลส์บรี วิลท์เชอร์
ประเทศ: อังกฤษ
นิกาย: คริสตจักรแห่งอังกฤษ
นิกายเดิม: โรมันคาทอลิก
จารีต: Anglo-Catholic
เว็บไซต์: www.salisburycathedral.org.uk 
สถาปัตยกรรม
Previous cathedrals: 2
สถาปนิก: บาทหลวงริชาร์ด พัวร์; Elias of Dereham
รูปแบบสถาปัตย์: ลักษณะกอธิคอังกฤษสมัยต้นแท้
ปีสร้าง: ค.ศ. 1220–1320
โครงสร้าง
อาคารยาว: 442 ฟุต (135 เมตร)
เนฟยาว: 234 ฟุต (71 เมตร)
เนฟกว้าง: 78 ฟุต (24 เมตร)
Choir height: 84 ฟุต (26 เมตร)
จำนวนหอคอย: 1
ความสูงหอคอย: 225 ฟุต (69 เมตร)   (without spire)
จำนวนยอดแหลม: 1
ความสูงยอดแหลม: 404 ฟุต (123 เมตร)
การปกครอง
มุขมณฑล: ซอลส์บรี (ตั้งแต่ ค.ศ. 1220)
แขวง: แคนเทอร์เบอรี
นักบวช
มุขนายก: Nick Holtam
เจ้าคณะ: Nicholas Papadopulos
ผู้นำสวด: Anna Macham
ผู้แทนประจำเขต: Ed Probert
เหรัญญิกเขต: Robert Titley
ฆราวาส
นักออร์แกน: John Challenger, David Halls
Chapter clerk: Jackie Molnar
Lay member(s) of chapter: Jane Barker  Luke March Lydia Brown Eugenie Turton
อาสนวิหารซอลส์บรี (อังกฤษ: Salisbury Cathedral) มีชื่อเป็นทางการว่า อาสนวิหารเซนต์แมรี (Cathedral of Saint Mary) เป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองซอลส์บรี มณฑลวิลท์เชอร์ในสหราชอาณาจักร เริ่มสร้างเมื่อ ค.ศ. 1221 แล้วเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1280 รวมระยะเวลาในการสร้าง 59 ปี ในปี ค.ศ. 2008 อาสนวิหารซอลส์บรีฉลองครบรอบ 750 ปีตั้งแต่ได้รับสถาปนาเป็นอาสนวิหารตั้งแต่ปี ค.ศ. 1258
ยอดของอาสนวิหารซอลส์บรีสูงจากพื้น 404 ฟุต (123 เมตร) ซึ่งสูงที่สุดในสหราชอาณาจักร ระเบียงคดมีเนื้อที่มากที่สุด และเนื้อที่บริเวณรอบอาสนวิหารเท่ากับ 80 เอเคอร์ ซึ่งกว้างใหญ่ที่สุดในอังกฤษ นอกจากนั้นอาสนวิหารยังมีนาฬิกาที่สร้างเมื่อ ค.ศ. 1386 ที่ยังใช้การได้ และเป็นอาสนวิหารที่เป็นที่เก็บหนึ่งในสี่ของมหากฎบัตรฉบับดั้งเดิม
ความสำคัญของอาสนวิหารซอลส์บรีทางสถาปัตยกรรม คือเป็นตัวอย่างที่ดีของสิ่งก่อสร้างแบบกอธิคของอังกฤษ ตอนต้นที่เป็นแนวเดียวกันหมดเพราะสร้างรวดเดียวเสร็จ ไม่เหมือนอาสนวิหารอื่นที่ใช้เวลาหลายร้อยปีจึงสร้างเสร็จจึงทำให้ลักษณะสถาปัตยกรรมเปลี่ยนไปตามสมัย
ประวัติ

เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างพระและฝ่ายทหารที่โอลด์เซรุม (Old Sarum) ที่เป็นที่ตั้งเดิมของอาสนวิหารซอลส์บรีเสื่อมโทรมลง ทางวัดจึงตัดสินใจย้ายวัดไปตั้งที่ใหม่ที่เมืองซอลส์บรีในปัจจุบัน การย้ายเกิดขึ้นในสมัยของบาทหลวงริชาร์ด พัวร์ (Richard Poore) ผู้ซึ่งเป็นผู้มีฐานะร่ำรวยและได้อุทิศที่ดินในการก่อสร้างอาสนวิหารใหม่ แม้ว่าการก่อสร้างอาสนวิหารใหม่ใช้เงินจากการอุทิศแต่ผู้อุทิศหลักก็คือพระแคนนอนและวิคาร์จากทางตะวันตกเฉียงใต้ผู้ถูกขอให้อุทิศเป็นจำนวนเจาะจงทุกปีจนกว่าอาสนวิหารจะสร้างเสร็จ ที่ตั้งปัจจุบันเลือกจากตำนานที่กล่าวว่าบาทหลวงแห่งโอลด์เซรุมยิงธนูไปทางทิศที่จะสร้างอาสนวิหาร ไปโดนกวางที่เดินไปจนล้มลงตาย ที่ที่กวางตายก็คือที่สร้างอาสนวิหารปัจจุบัน
ศิลาฤกษ์วางเมื่อวันที่  28 เมษายน ค.ศ. 1220 เพราะที่สร้างปัจจุบันมีระดับน้ำใต้ดินสูงอาสนวิหารจึงมีฐานลึกเพียง 4 ฟุต ทางเดินกลาง, แขนกางเขน และบริเวณสงฆ์ (choir) สร้างเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1258, ด้านหน้าในปี ค.ศ. 1265, ระเบียงคดและหอประชุมสงฆ์ในปี ค.ศ. 1280 เพราะอาสนวิหารสร้างเสร็จในระยะเวลาเพียง 38 ปี จึงทำให้เป็นลักษณะการก่อสร้างแบบเดียวที่สมบูรณ์แบบ--สถาปัตยกรรมกอธิคอังกฤษสมัยต้น
สิ่งที่มาสร้างภายหลังจากส่วนอื่นก็ได้แก่ระเบียงคด หอประชุมสงฆ์ หอระฆัง และมณฑปซึ่งสูง 404 ฟุต หรือ 123 เมตรซึ่งเห็นเด่นชัดมาแต่ใกลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1320 แม้ว่าหอคอยของอาสนวิหารจะเป็นสิ่งที่เชิดหน้าชูตาที่สุดของอาสนวิหาร แต่ก็เป็นสิ่งที่เป็นปัญหาที่สุดเช่นเดียวกัน หอคอยและยอดซึ่งอยู่ตรงจุดตัดระหว่างทางเดินกลางและแขนกางเขนเพิ่มน้ำหนักให้แก่ตัวอาสนวิหารขึ้นอีก 6,397 ตัน ซึ่งถ้าไม่มีกำแพงค้ำยัน, โค้งค้ำยัน, หรือผูกด้วยเหล็กแล้วก็คงล้มครืนลงมาเช่นยอดของแอบบีมาลมสบรี (Malmesbury Abbey) แต่ยอดของอาสนวิหารซอลส์บรียังอยู่เป็นยอดวัดที่สูงที่สุดในโลกที่สร้างก่อน ค.ศ. 1400 ความหนักของยอดจะเห็นได้จากคอลัมน์สี่มุมภายในอาสนวิหารที่โก่งตัวเพราะความกดดันและพื้นที่ทรุดลงจากบริเวณอื่น ทางวัดต้องสร้างเพดานปลอมเหนือจุดตัดภายใต้บริเวณโคม (lantern stage) เพื่อช่วยรับน้ำหนัก
การบูรณะครั้งสำคัญทำโดยสถาปนิกเจมส์ ไวแอ็ทท์ (James Wyatt) ในปี ค.ศ. 1790 รวมทั้งสร้างฉากกางเขนใหม่แทนฉากกางเขนเดิมที่ย้ายไปอยู่ในชาเปลข้างๆ และรื้อหอระฆังที่ตั้งห่างจากตัววัดไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ  100 เมตรทิ้ง อาสนวิหารซอลส์บรีเป็นหนึ่งในสามของอาสนวิหารในอังกฤษที่ไม่มีหอระฆัง อึกสองอาสนวิหารคืออาสนวิหารนอริช และ อาสนวิหารอีลี
หอประชุมสงฆ์และมหากฎบัตร

ลักษณะเด่นของหอประชุมสงฆ์คือเป็นรูปแปดเหลื่ยมตกแต่งด้วยขอบรูปปั้นเหนือที่นั่งรอบภายในสิ่งก่อสร้างเป็นฉากจากพระธรรมปฐมกาลและ พระธรรมอพยพรวมทั้งอาดัมและอีฟ, เรือโนอาห์, หอบาเบล  และ เอบราฮัม, ไอแซ็ค และ เจคอป นอกจากนั้นหอประชุมสงฆ์ยังเป็นที่ตั้งแสดงหนึ่งในสี่มหากฎบัตรฉบับแท้ อาสนวิหารซอลส์บรีได้เป็นเจ้าของมหากฎบัตรเพราะอีไลอัสแห่งแดเรม (Elias of Dereham) ผู้มีหน้าที่แจกจ่ายมหากฎบัตรมาเป็นพระแคนนอนที่ซอลส์บรีและมาควบคุมการก่อสร้างอาสนวิหารนำเอาติดตัวมาด้วย
ข้อมูลเพิ่มเติม

ศิลปะกอธิค
อาสนวิหารในสหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาสนวิหารซอลส์บรี
เอเดรียน เฟลทเชอร์สถานที่ขัดแย้ง – อาสนวิหารซอลส์บรีและมหากฎบัตร เก็บถาวร 2006-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติโรงเรียนร้องเพลงสวดและคณะนักร้องเพลงสวดของอาสนวิหารซอลส์บรี เก็บถาวร 2011-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพอาสนวิหารซอลส์บรี
ภาพอาสนวิหารซอลส์บรี (Flickr)
แพโนรามิค เก็บถาวร 2008-08-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพรายละเอียดสถาปัตยกรรม เก็บถาวร 2012-12-23 ที่ archive.today
เว็บไซต์ของสำนักงานท่องเที่ยวซอลส์บรี
สมุดภาพ

แผนผังอาสนวิหารเป็นกางเขนสองชั้นแสดงว่าเคยเป็นสำนักสงฆ์มาก่อน
ภาพวาดโดยฟรานซิส จูคส์
ด้านตะวันตก
ด้านล่างของด้านตะวันตกตกแต่งด้วยระเบียงรูปปั้น
รูปสลักหน้าบันของพระแม่มารีและพระบุตรและเทวดา
ลายแกะหัวเสา
ทางเดินกลางจากบริเวณพิธีไปทางตะวันตก
ระเบียงคด
อ่างศีลจุ่ม
หน้าต่างประดับกระจกสีเป็นภาพการวางศิลาฤกษ์ของอาสนวิหาร
| ด ค กอาสนวิหารในอังกฤษ |
| --- | --- |
 อาสนวิหารเบอร์มิงแฮม  อาสนวิหารบริสตอล  อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี  อาสนวิหารเชล์มฟอร์ด  อาสนวิหารชิชิสเตอร์  อาสนวิหารโคเวนทรี  อาสนวิหารดาร์บี  อาสนวิหารอีลี  อาสนวิหารเอ็กซิเตอร์  อาสนวิหารยิบรอลตาร์  อาสนวิหารกลอสเตอร์  อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ด  อาสนวิหารเฮริฟอร์ด  อาสนวิหารเลสเตอร์  อาสนวิหารลิคฟิลด์  อาสนวิหารลิงคอล์น  อาสนวิหารนักบุญเปาโล  อาสนวิหารนอริช  อาสนวิหารอ๊อกซฟอร์ด  อาสนวิหารปีเตอร์บะระ  อาสนวิหารพอร์ทสมัธ  อาสนวิหารรอเชสเตอร์  อาสนวิหารซอลส์บรี  อาสนวิหารซัทเธิค  อาสนวิหารนักบุญออลบัน  อาสนวิหารเซนต์เอ็ดมันส์บรี  อาสนวิหารแสตนลีย์  อาสนวิหารทรูโร  อาสนวิหารเว็ลส์  อาสนวิหารวินเชสเตอร์  อาสนวิหารวุร์สเตอร์  อาสนวิหารเวสต์มินสเตอร์  อาสนวิหารแบล็คเบิร์น  อาสนวิหารแบร็ดฟอร์ด  อาสนวิหารคาร์ไล  อาสนวิหารเชสเตอร์  อาสนวิหารเดอรัม  อาสนวิหารลิเวอร์พูล  อาสนวิหารแมนเชสเตอร์  อาสนวิหารนิวคาสเซิล  อาสนวิหารพีล  อาสนวิหารริพพอน  อาสนวิหารเชฟฟิลด์  อาสนวิหารเซาท์เวล  อาสนวิหารเวกฟีลด์  อาสนวิหารยอร์ก 
 คริสต์ศาสนสถาน  แผนผังอาสนวิหาร  สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในยุโรปตะวันตก  สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในอังกฤษในยุคกลาง
นามธารี

นามธารี (Namdhari) เป็นนิกายหนึ่งของศาสนาซิกข์ (Sikh) ศาสนาซิกข์นั้นเป็นศาสนาซึ่งมีชื่อตามลักษณะคำสอนของศาสนา เพราะคำว่า “ซิกข์” (Sikh) มีรากศัพท์มาจากคำว่า “สิข” เป็นภาษาปัญจาบีซึ่งเป็นภาษาหลักของศาสนา ตรงกับคำในภาษาบาลีว่า “สิกขา” หรือในภาษาสันสกฤตตรงกับคำว่า “ศิษย์” ซึ่งหมายถึง ผู้ศึกษา ผู้ใฝ่เรียน ลูกศิษย์หรือสาวก ดังนั้น ทุกคนจึงเป็นศิษย์ของครู หรือ “คุรุ” (Guru) ซึ่งหมายถึงองค์พระศาสดา และการเข้าถึงหลักการของศาสนาจะต้องผ่านทาง “คุรุ” หรือครูเท่านั้น จึงทำให้ต้องมี “คุรุ” สืบต่อมาโดยตลอดไม่ขาดช่วงจนถึงปัจจุบัน
นามธารี แปลว่า ผู้ซึ่งเทิดทูนธำรงค์รักษาให้ทรงไว้ซึ่งพระนามของพระผู้เป็นเจ้า หรือผู้ยึดมั่นในพระนามของพระผู้เป็นเจ้า (“นาม” หมายถึง พระนามของพระผู้เป็นเจ้า  ส่วน “ธารี” หมายถึงการธำรงค์รักษา) จึงกล่าวได้ว่า ชาวซิกข์-นามธารี คือผู้ที่มีความรัก เชื่อถือศรัทธา และยึดมั่นในองค์พระผู้เป็นเจ้าเพียงพระองค์เดียว โดยเชื่อฟังคำสั่งสอนขององค์พระศาสดาผู้ยังดำรงพระชนม์ชีพอยู่ เสมือนอาจารย์ผู้สั่งสอนศิษย์ เพราะชาวซิกข์-นามธารีเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนเกิดมาล้วนต้องได้รับการศึกษาวิชาต่างๆ จากครูบาอาจารย์เสมอ ไม่เว้นแม้แต่ในเรื่องของการดำเนินชีวิต และการแสวงหาหนทางสู่ความหลุดพ้น ล้วนแล้วแต่ต้องมีครูผู้นำทางชีวิตทั้งสิ้น ศาสนิกชนชาวซิกข์-นามธารีทุกคนในฐานะ “ศิษย์” จึงต้องมี “ครู” เพื่อชี้นำแนะแนวเส้นทางการดำเนินชีวิตให้ถึงจุดหมายเสมอตลอดอายุขัย และการเข้าถึงพระผู้เป็นเจ้าจะสำเร็จได้ก็ย่อมต้องผ่านทาง “คุรุ” หรือองค์พระศาสดาผู้เทิดทูน และยึดมั่นในพระนามของพระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น
ประเภทศาสนา

ศาสนาซิกข์-นามธารีเป็นศาสนาประเภท เอกเทวนิยม (Monotheism) คือ เชื่อว่ามีพระเจ้าสูงสุดเพียงพระองค์เดียว แต่พระองค์มีหลายพระนามตามแต่คนจะเรียกขาน อีกทั้งศาสนิกชนชาวซิกข์-นามธารียังเชื่อว่าองค์พระศาสดาทุกพระองค์ล้วนเป็นปางอวตารของพระผู้เป็นเจ้า เสมือนหนึ่งเป็นตัวแทนของพระผู้เป็นเจ้า
ภาษา

ใช้ภาษาของรัฐปัญจาบ ซึ่งเรียกว่า ภาษา  “ปัญจาบี” (Punjabi) เป็นหลัก (หรืออีกชื่อหนึ่งเรียกว่า  “คุรุ มุขขิ” (Gur Mukhi) ซึ่งแปลว่า ภาษาของครู) ส่วนภาษารองขึ้นอยู่กับภูมิประเทศที่ศาสนิกชนอาศัยอยู่
อาหารการกิน

เนื่องจากหลักของศาสนาซิกข์-นามธารีเน้นสอนให้มีความเมตตากรุณาต่อเพื่อนมนุษย์ และสรรพสัตว์ ศาสนิกชนจึงเป็นนักมังสวิรัติประเภท Lacto Vegetarian คือรับประทานเพียงพืช ผัก ผลไม้ น้ำผึ้ง น้ำนม และผลิตภัณฑ์จากน้ำนมทุกประเภท แต่หลีกเลี่ยงการบริโภคอาหาร และยาที่มีส่วนผสมของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด เช่น ไข่ ปลา ไก่ หมู กุ้ง วัว เป็นต้น และหลีกเลี่ยงอาหารซึ่งมีโทษต่อร่างกาย เช่น ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มเหล้า เบียร์ ไวน์ สุรา รวมทั้งเครื่องดื่มต่างๆ ซึ่งมีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ หรือ คาเฟอีน (เช่น น้ำอัดลม ชา กาแฟ เครื่องดื่มชูกำลัง ฯลฯ) และไม่เสพสิ่งเสพติดมึนเมาให้โทษทุกประเภท
ศูนย์กลางแห่งศาสนา

เมือง “ศิริ แภณี ซาฮิบ” (Sri Bhani Sahib) ในจังหวัดลุเธียนา (Ludhiana) รัฐปัญจาบ (Punjab) ประเทศอินเดีย (India) ซึ่งในปัจจุบันนอกจากจะเป็นที่ประทับขององค์พระศาสดา ศิริ สัตคุรุ อูเดย์ ซิงห์ ยี (พระศาสดาองค์ปัจจุบัน) แล้ว ยังมีศาสนสถาน และสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในประวัติศาสตร์ซึ่งศาสนิกชนชาวซิกข์-นามธารี ตลอดจนนักจาริกแสวงบุญจากทั่วโลกมานมัสการ ร่วมบำเพ็ญเพียรสวดมนต์ และอ่านพระคัมภีร์อยู่เป็นประจำ
ศาสนสถาน สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์

ศาสนิกชนชาวซิกข์-นามธารีในประเทศไทยมักเรียกศาสนสถานของตนว่าวัด หรือ “คุรุทวารา” (Guru Dwara) ในภาษาปัญจาบซึ่งหมายถึงประตูสู่หนทางแห่งพระผู้เป็นเจ้า โดยมีสถานที่ตั้งกระจายอยู่ตามประเทศต่างๆ ทั่วโลก ที่มีศาสนิกชนอาศัยรวมตัวกัน และถือว่า “คุรุ ทวารา”(Guru Dwara)  ทุกแห่งล้วนเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
สำหรับในประเทศไทยมี “คุรุ ทวารา” ตั้งอยู่ที่จังหวัดกรุงเทพฯ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 127/1 ซอยอโศก ถนนสุขุมวิท 21 แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพฯ 10110 

และที่จังหวัดเชียงใหม่ “คุรุ ทวารา” ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 20-24 ถนนช้างม่อย ซอย 1 ตำบลช้างม่อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ 50300
บุคคลทุกเพศทุกวัยไม่จำกัดเชื้อชาติ วรรณะ ความเชื่อทางศาสนา และประเพณี สามารถเข้า “คุรุ ทวารา” ได้ โดยก่อนจะเข้าไปทุกคนต้องถอดรองเท้า (ให้คลุมศีรษะของตนด้วยผ้าขาว ในกรณีที่ไม่ได้โพกผ้า) จากนั้นให้เดินอย่างสำรวมเพื่อไปทำความเคารพสักการะต่ออาสนะขององค์พระศาสดา แล้วเดินมานั่งแยกฝั่งหญิง และชายเพื่อสวดมนต์ทำสมาธิอย่างสงบบนอาสนะของตนที่ปูบนพื้น (หากนำมาด้วย) โดยเท่าเทียมกันทุกคน นอกจากการสวดมนต์แล้วใน “คุรุ ทวารา” จะมีการเทศนา รวมทั้งร้องเพลงสรรเสริญพระผู้เป็นเจ้า และอ่านพระคัมภีร์ เมื่อศาสนกิจได้เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว จะมีการแจกสิ่งของ (มักจะเป็นผลไม้ ขนม หรือน้ำนมบรรจุกล่อง) ซึ่งผู้มีจิตศรัทธาได้นำมาถวาย และที่สำคัญจะมีการแจกขนมหวานซึ่งถือว่าได้รับการประสาทพรโดยพระผู้เป็นเจ้าแล้ว เรียกว่า “กร้า ปัรสัท” (Karah Parshad) ซึ่งทำจากแป้งสาลี น้ำตาล และเนยผสมรวมในอัตราส่วนที่เท่ากัน โดยผู้รับขนมหวานดังกล่าวต้องนั่งกับพื้นอย่างสำรวมเรียบร้อย และใช้มือขวาวางประสานทับบนมือซ้ายเพื่อรับ “กร้า ปัรสัท”
ใน “คุรุ ทวารา” นอกจากจะมีพื้นที่สำหรับให้ศาสนิกชนประกอบศาสนกิจแล้ว ยังมี “โรงทาน” (Langar) อยู่ภายในด้วย โดยก่อนเข้าโรงทาน ให้ทุกคนถอดรองเท้า และล้างมือให้สะอาดก่อนรับประทานอาหาร ซึ่งในโรงทานจะบริการอาหารโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายสำหรับศาสนิกชนทุกคน รวมไปถึงนักธุดงค์ นักเดินทาง และคณะที่มาเยี่ยมเยียน ซึ่งเป็นการแสดงออกถึงความเสมอภาค และความสัมพันธ์ฉันท์พี่น้อง ในโรงทานแห่งนี้ไม่ว่าผู้เข้ามาจะมีฐานะสูงหรือต่ำ ยากดีมีจน ทุกคนล้วนรับประทานอาหารโดยใช้ จาน ช้อน แก้วน้ำ เหมือนกัน นั่งบนพี้นเสมอภาคร่วมกันเพื่อลบล้างความเชื่อเกี่ยวกับการแบ่งชั้นวรรณะในสังคม และจะมี “อาสาสมัครเพื่อประโยชน์ส่วนรวมโดยไม่หวังผลตอบแทน” (Sewa Dar) คอยบริการเดินตักอาหาร หรือแจกน้ำดื่มให้ทุกคน และผู้มีจิตศรัทธายังสามารถผลัดเวรกันตักอาหาร แจกน้ำดื่มได้ตามความสมัครใจ ตลอดจนสามารถบริจาคทรัพย์ หรืออาหารสำเร็จรูป รวมไปถึงวัตถุดิบสำหรับประกอบอาหารได้ตามแรงศรัทธาด้วย โรงทานนี้ดำเนินการด้วยความร่วมใจ เสียสละของศาสนิกชนชาวซิกข์-นามธารีโดยไม่มุ่งหวังสิ่งตอบแทนมากไปกว่าการเติมเต็มความต้องการในด้านอาหารให้แก่ร่างกายของทุกคน
พระและนักบวชในศาสนา

ศาสนิกชนชาวซิกข์-นามธารีทุกคนสามารถประกอบศาสนพิธีต่าง ๆ ได้อย่างเท่าเทียมกันเสมือนเพื่อนร่วมชั้นเรียนซึ่งมีเพียง “คุรุ” หรือองค์พระศาสดาเป็นผู้สั่งสอน พระองค์สนับสนุนให้ครองเรือน ไม่สนับสนุนการใช้ชีวิตโดดเดี่ยวสละโลก ศาสนาซิกข์-นามธารีจึงไม่มีพระหรือนักบวชในศาสนา ศาสนิกชนทุกคนต้องทำงานหาเลี้ยงชีพตนเองโดยสุจริต และทำงานเพื่อช่วยกันพัฒนาสังคม
องค์พระศาสดา ศิริ สัตคุรุ อมรทาส (พระศาสดาองค์ที่ 3) ทรงจัดให้มีศาสนสถานทุกหมู่บ้านที่มีศาสนิกชนพักอาศัยอยู่ และได้กำหนดเขตการเผยแพร่ศาสนาในประเทศอินเดียออกเป็น 22 เขตแต่ละเขตมีผู้เผยแพร่ รับผิดชอบ และประกอบศาสนพิธี โดยองค์พระศาสดาทรงฝึกศาสนทูตเพื่อให้เดินทางเผยแพร่ศาสนาทั่วประเทศอินเดีย ทั้งหญิงชายรวม 146 คนออกดูแลตามเขตที่กำหนด
ศาสนทูตเหล่านี้ได้รับไทยทานจากศาสนิกชนเพื่อนำไปถวายแด่องค์พระศาสดา แต่เมื่อเวลาเนิ่นนานเข้าทำให้ศาสนทูตบางคนมีอำนาจเหนือศาสนิกชนทั่วไป และเริ่มทำลายศรัทธาของศาสนิกชนลง จนกระทั่งในรัชสมัยของ องค์พระศาสดา ศิริ สัตคุรุ โคบินท์ ซิงห์ (พระศาสดาองค์ที่ 10) พระองค์ทรงทราบถึงความเดือดร้อนของศาสนิกชนจากการประพฤติมิชอบของศาสนทูตบางคน จึงทรงลงโทษ และให้ยกเลิกศาสนทูตทั้งหมดโดยเด็ดขาดตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ฉะนั้น สมณะ หรือพระสงฆ์ รวมถึงนักบวช และความคิดเรื่องการมีสมณะเพศ อันตรงข้ามกับคฤหัสถ์นั้นจึงไม่มีในศาสนาซิกข์-นามธารี ผู้สอนศาสนาจึงไม่มีเครื่องแบบเฉพาะพิเศษแตกต่างจากคนอื่น แม้นักบุญผู้หลุดพ้นก็ไม่ได้ถูกกำหนดให้ครองพรหมจรรย์ ในศาสนสถาน ศาสนิกชนทุกเพศทุกวัยสามารถร่วมประกอบศาสนพิธีได้อย่างเท่าเทียมด้วยความสมัครใจ ผู้อ่านพระคัมภีร์ หรือผู้ร้องเพลงสวดสรรเสริญพระผู้เป็นเจ้าต่างล้วนไม่มีตำแหน่งใด ๆ ทั้งสิ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

https://www.facebook.com/namdhari108
https://www.facebook.com/namdhari108news
https://www.facebook.com/namdharithailand.org/
https://www.facebook.com/namdharibangkok
http://www.108manka.com
https://www.namdharisangat-thailand.com
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025

| มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025 |
| --- | --- |

วันที่: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2568
สถานที่จัด: เอ็มจีไอฮอลล์ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
ถ่ายทอดทาง:  ยูทูบแกรนด์ทีวี  เฟซบุ๊กไลฟ์
กลับมาเข้าร่วม: กัมพูชา คอสตาริกา ฮ่องกง เคนยา มอลตา โปรตุเกส ศรีลังกา
← 2024
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025 (อังกฤษ: Miss Grand International 2025)
เป็นการประกวด มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ครั้งที่ 13 กำหนดจัดการประกวดในช่วง กันยายน ถึง ตุลาคม 2568 และรอบตัดสินในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2568 โดยมีกำหนดจัดรอบ ณ เอ็มจีไอฮอลล์ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย โดยเป็นการเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดอีกครั้ง ต่อจากปี 2024 ซึ่งครั้งนี้เป็นการเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดครั้งที่ 7 ของประเทศไทย
หลังเสร็จสิ้นการประกวด ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025 จะได้รับมงกุฎและสายสะพายจาก เรเชล คุปตะ มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 จากประเทศอินเดีย ทั้งนี้ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025 นั้นต้องย้ายมาพำนักอยู่ในประเทศไทยตลอดช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 1 ปี เพื่อปฏิบัติภารกิจยุติสงครามและความรุนแรงในทุกรูปแบบ ตามแคมเปญ "Stop the War and Violence" ของการประกวด
เบื้องหลัง > สถานที่เเละวันที่

เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2567 ได้มีการประกาศว่าเจ้าภาพมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025 คือประเทศไทยมีกำหนดจัดรอบตัดสินในวันที่ 25 ตุลาคม 2568 เเละประเทศไทยเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดอีกครั้ง ต่อจากปี 2024 ซึ่งในปี 2025 เป็นการเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดครั้งที่ 7 ของประเทศไทย โดยประเทศไทยเคยเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลได้แก่ปี 2013, 2014, 2015, 2020, 2021, 2024 และปีนี้ 2025 สาเหตุที่ประเทศไทยได้รับเลือกการเป็นเจ้าภาพในปีนี้ เนื่องจากในปี 2024 การเป็นเจ้าภาพของประเทศไทยได้รับผลตอบรับเป็นอย่างดี ซึ่งในฐานะประเทศเจ้าของเวทีการประกวด และองกรณ์ยังสามารถควบคุมการทำงานระหว่างช่วงการประกวดได้ง่าย ไม่ว่าจะการดูเเลนางงามระหว่างช่วงเก็บตัว การจัดเวทีหรือการกำหนดรูปเเบบของเวที.
เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2568 ได้มีประกาศจาก เพจ มิสแกรนด์อืนเตอร์เนชั่นแนล ได้เปลี่ยนแปลงการประกวดรอบตัดสินให้เร็วขึ้น จากเดิม วันที่ 25 ตุลาคม 2568 เป็น วันที่ 18 ตุลาคม 2568 ซึ่งเริ่มเก็บตัวผู้เข้าประกวดในปลายเดือน กันยายน 2568 เพราะเหตุผลอะไรนั้นยังไม่ทราบชัดเจน
ผู้เข้าประกวด

ณ วันที่ 16 มีนาคม, ผู้เข้าประกวด 3 คนที่ได้รับการยืนยันแล้ว:
| ประเทศ/ดินแดน | ผู้เข้าประกวด | อายุ | บ้านเกิด | ชื่อองค์กรที่ประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  แคนาดา | ลายานนา โรบินสัน | 22 | วิกทอเรีย | Pageant Group Canada |
|  เคนยา | มักดาเลนา ทากังกิโร | 24 | โลกิตอง | Miss Grand Kenya |
|  มอลตา | เชลีย์ มิคาเลฟ | 22 | ฟลอเรียนา | Miss Grand Malta |
การจัดหาตัวแทนเเละการคัดเลือกผู้เข้าร่วม > การจัดหาตัวแทน

| ประเทศ/ดินแดน | วันที่ | ชื่อองค์กร |
| --- | --- | --- |
|  คิวบา | 28 มีนาคม 2568 | Miss Grand Cuba |
|  ไทย | 29 มีนาคม 2568 | Miss Grand Thailand |
|  ปารากวัย | 30 มีนาคม 2568 | Miss Grand Paraguay |
|  เช็กเกีย | 3 พฤษภาคม 2568 | Miss Grand Czech Republic |
|  สาธารณรัฐโดมินิกัน | 3 พฤษภาคม 2568 | Miss Grand Dominican Republic |
|  พม่า | 24 พฤษภาคม 2568 | Miss Grand Myanmar |
|  เกาหลี | 20 มิถุนายน 2568 | Miss Grand Korea |
|  แอฟริกาใต้ | 28 มิถุนายน 2568 | Miss Grand South Africa |
|  บราซิล | 5 กรกฎาคม 2568 | Miss Grand Brazil |
|  เดนมาร์ก | 14 กันยายน 2568 | Miss Denmark |
การจัดหาตัวแทนเเละการคัดเลือกผู้เข้าร่วม > การคัดเลือกผู้เข้าร่วม > ประเทศที่เข้าร่วมในปี 2024 แต่ยังไม่มีข้อมูลในการประกวดปี 2025

แอลเบเนีย
แองโกลา
อาร์มีเนีย
บังกลาเทศ
เบลเยียม
โบลิเวีย
กูราเซา
อียิปต์
เอลซัลวาดอร์
ฝรั่งเศส
ยิบรอลตาร์
กรีนแลนด์
เฮติ
ฮอนดูรัส
อินโดนีเซีย
ไอวอรีโคสต์
คอซอวอ
มาเก๊า
มาเลเซีย
นิวซีแลนด์
ไนจีเรีย
ปากีสถาน
ปานามา
รัสเซีย
สิงคโปร์
สวิตเซอร์แลนด์
ไต้หวัน
สหราชอาณาจักร
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Miss Grand International 2024
Miss Grand International official website
| ด ค กมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
 2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024  2025 
 บริษัท  องค์กร  ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้าย  รางวัลพิเศษ  พิธีกรและศิลปินรับเชิญ  ประเทศ  ฉบับ 
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
แอฟริกา:  แอลจีเรีย  แองโกลา  บอตสวานา  แคเมอรูน  กาบูเวร์ดี  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อียิปต์  เอธิโอเปีย  กาบอง  กานา  กินี  โกตดิวัวร์  เคนยา  ไลบีเรีย  มอริเชียส  โมซัมบิก  นามิเบีย  ไนจีเรีย  เรอูว์นียง  รวันดา  เซเชลส์  เซียร์ราลีโอน  แอฟริกาใต้  ซูดานใต้  แทนซาเนีย  ตูนิเซีย  ยูกันดา  แซมเบีย  ซิมบับเว 
เอเชีย:  อาร์มีเนีย  บังกลาเทศ  บัชคอร์โตสตาน  กัมพูชา  จีน  จอร์เจีย  ฮ่องกง  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก  อิสราเอล  ญี่ปุ่น  คาซัคสถาน  เคอร์ดิสถาน  คีร์กีซสถาน  ลาว  เลบานอน  มาเก๊า  มาเลเซีย  มองโกเลีย  พม่า  เนปาล  ปากีสถาน  ฟิลิปปินส์  ไซบีเรีย  สิงคโปร์  เกาหลีใต้  ศรีลังกา  ไต้หวัน  ไทย  ทูร์เคีย  เติร์กเมนิสถาน  อุซเบกิสถาน  เวียดนาม 
ยุโรป:  แอลเบเนีย  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  ไครเมีย  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  อังกฤษ  เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  กรีซ  กรีนแลนด์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  อิตาลี  คอซอวอ  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ไอร์แลนด์เหนือ  มาซิโดเนียเหนือ  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  รัสเซีย  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตาตาร์สตาน  ยูเครน  สหราชอาณาจักร  เวลส์ 
อเมริกาเหนือ:  อารูบา  บาฮามาส  เบลีซ  โบแนเรอ  แคนาดา  คอสตาริกา  คิวบา  กือราเซา  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอลซัลวาดอร์  กัวเดอลุป  กัวเตมาลา  เฮติ  ฮอนดูรัส  จาเมกา  เม็กซิโก  นิการากัว  ปานามา  ปวยร์โตรีโก  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ตรินิแดดและโตเบโก  สหรัฐอเมริกา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
อเมริกาใต้:  อาร์เจนตินา  โบลิเวีย  บราซิล  ชิลี  โคลอมเบีย  เอกวาดอร์  กายอานา  ปารากวัย  เปรู  ซูรินาม  อุรุกวัย  เวเนซุเอลา 
โอเชียเนีย:  ออสเตรเลีย  หมู่เกาะคุก  ฟีจี  กวม  นิวซีแลนด์  ซามัว  ตาฮีตี  ตองงา 
| ด ค กตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 |
| --- | --- |
  เรเชล คุปตะ   มาลิน ชระอนันต์ 
 ตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
อำเภอกูแลน

| อำเภอกูแลน ស្រុកគូលែន |
| --- | --- |
อำเภอ (สฺรุก)
อำเภอกูแลนที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°47′09″N 104°36′38″E﻿ / ﻿13.78597°N 104.61052°E﻿ / 13.78597; 104.61052
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: พระวิหาร
ตำบล: 6
หมู่บ้าน: 23
ประชากร (2551)
 • ทั้งหมด: 24,824 คน
เขตเวลา: +7
รหัสภูมิศาสตร์: 1304
กูแลน (เขมร: គូលែន) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระวิหาร ทางตอนเหนือของประเทศกัมพูชา ตามสำมะโนประชากรของกัมพูชาในปี พ.ศ. 2541 กัมพูชามีประชากร 13,829 คน ประชากรที่บันทึกโดยสำมะโนประชากรปี 2551 คือ 24,824 คน
การปกครอง

ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอกูแลน จำแนกตามตำบล
| ตำบล (คุ้ม) | หมู่บ้าน (ภูมิ) |
| --- | --- |
Kuleaen Tboung: Kuleaen Tboung, Krabau
Kuleaen Cheung: Kuleaen Cheung, Pyuor Chruk
Thmei: Thnal Baek, Trav Kiet, Pongro, Dan, Damnak Kantuot
Phnum Penh: Pnov, Bos, Srabal
Phnum Tbaeng Pir: Chhuk, Sralay, Baribour, Kdak
Srayang: Srayang Cheung, Srayang Tboung, Kaoh Ker, Mrech, Rumchek, Sambour, Sna Pa'ek
พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478

| พระราชบัญญัติการพนัน พ> ศ. 2478 |
| --- | --- |

สภาผู้แทนราษฎรสยาม
ผู้พิจารณา: สภาผู้แทนราษฎรสยาม
ผู้ลงนาม: คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล
วันลงนาม: 31 มกราคม พ.ศ. 2478
ผู้ลงนามรับรอง: พระยานิติศาสตร์ไพศาลย์ (วัน จามรมาน) (รัฐมนตรีลอย ตามมติคณะรัฐมนตรี)
วันลงนามรับรอง: 31 มกราคม พ.ศ. 2478
วันประกาศ: 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478
วันเริ่มใช้: 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478
ท้องที่ใช้: ประเทศไทย
ผู้รักษาการ: รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
การยกร่างในชั้นสภาล่าง
การยกร่างในชั้นสภาสูง
การพิจารณาในสภานิติบัญญัติ
การแก้ไขเพิ่มเติม
การยกเลิก
สถานะ: ยังใช้บังคับ
พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 เป็นพระราชบัญญัติที่มีผลบังคับใช้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2478 มีสาระสำคัญในการห้ามเล่นการพนันทุกประเภท
การพิจารณา

สภาผู้แทนราษฎรได้ผ่านร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้และได้รับความเห็นชอบจากคณะผู้สำเร็จราชการในพระปรมาภิไธยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2478 คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ประกอบด้วยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภาเป็นประธาน เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) และพลเอกเจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม อินทรโยธิน) พระราชบัญญัติฉบับนี้มีผลใช้บังคับในวันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาคือเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478
การดำเนินการและผลลัพธ์

จากการบังคับใช้พระราชบัญญัติการพนัน การพนันในประเทศไทยจึงถูกควบคุมอย่างเข้มงวด การพนันที่ถูกกฎหมายมีอยู่เพียงประเภทเดียวคือสลากกินแบ่งรัฐบาลและการแข่งม้าที่ดำเนินการโดยรัฐ
เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2568 คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบร่างพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจสถานบันเทิงครบวงจร เพื่อให้กาสิโนถูกกฎหมายในประเทศไทย
ดูเพิ่ม

การพนันในประเทศไทย
ร่างพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจสถานบันเทิงครบวงจร
ตำบลดงพญา

| ตำบลดงพญา |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Dong Phaya
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: บ่อเกลือ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 116.58 ตร.กม. (45.01 ตร.ไมล์)
ประชากร (2554)
 • ทั้งหมด: 3,321 คน
 • ความหนาแน่น: 28.48 คน/ตร.กม. (73.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55220
รหัสภูมิศาสตร์: 551205
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ดงพญา เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณทิศเหนือของตัวอำเภอ  ตำบลดงพญาตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2539 โดยการแยกจากตำบลบ่อเกลือเหนือ  ส่วนที่มาของชื่อตำบลดงพญา จากคำบอกเล่าว่าในอดีตมีผู้นำหรือผู้ปกครองชุมชนจะมียศเป็นเจ้าพระยาสืบต่อกันมาเป็นจำนวนมากเช่น เจ้าพระปิ่น เจ้าพระสาร เจ้าพระยาแก้ว และเจ้าพระยากองแล เป็นต้น จึงเกิดเป็นที่มาของชื่อ ตำบลดงพญา ตำบลดงพญาแบ่งออกเป็น 7 หมู่บ้าน
ที่ตั้ง

ทิศเหนือ ติดต่อตำบลบ่อเกลือเหนือ อำเภอบ่อเกลือ
ทิศตะวันออก ติดต่อเมืองไชยบุรีและเมืองเพียง แขวงไชยบุรี ประเทศลาว
ทิศใต้ ติดต่อตำบลบ่อเกลือใต้ อำเภอบ่อเกลือ
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลภูคา อำเภอปัว
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

แบ่งการปกครองเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านสะปัน
หมู่ 2 บ้านห้วยโทน
หมู่ 3 บ้านสว้าเหนือ
หมู่ 4 บ้านน้ำแคะ
หมู่ 5 บ้านขุนน้ำจอน
หมู่ 6 บ้านห้วยหมี
หมู่ 7 บ้านสะว้า
หมู่ 8 บ้านห้วยขาบ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

แบ่งการปกครองเป็น 1 องค์การบริหารส่วนตำบล คือ องค์การบริหารส่วนตำบลดงพญา มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลดงพญาทั้งหมด
สถานที่สำคัญ

อุทยานแห่งชาติขุนน่าน
อำเภอจอมกระสานต์

| อำเภอจอมกระสานต์ ស្រុកជាំក្សាន្ត |
| --- | --- |
อำเภอ (สฺรุก)
อำเภอจอมกระสานต์ที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 14°10′N 104°55′E﻿ / ﻿14.167°N 104.917°E﻿ / 14.167; 104.917
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: พระวิหาร
เขตเวลา: +7
Geocode: 1303
จอมกระสานต์ (เขมร: ជាំក្សាន្ត) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระวิหาร ทางตอนเหนือของประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภอคือเมืองเชมกซัน และมีปราสาทพระวิหารตั้งอยู่ในอำเภอนี้ ตามสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2541 มีประชากร 16,073 คน