stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กระบวนการยุติธรรม
บรรณานุกรม

ทอม อาร์. ไทเลอร์ เหตุใดผู้คนจึงเชื่อฟังกฎหมาย สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเยล. (1990)
Robert Bone, เห็นด้วยกับกระบวนการที่ยุติธรรม: ปัญหากับทฤษฎีสัญญาเกี่ยวกับความเป็นธรรมตามขั้นตอน, 83 การทบทวนกฎหมายมหาวิทยาลัยบอสตัน 485 (2003)
Ronald Dworkin, หลักการ, นโยบาย, ขั้นตอน ใน เรื่องของหลักการ (1985)
Louis Kaplow, The Value of Accuracy in Adjudication: An Economic Analysis, 23 Journal of Legal Studies 307 (1994)
Bruce Hay, Procedural Justice--Ex Ante กับ Ex Post, 44 UCLA Law Review 1803 (1997)
John Rawls ทฤษฎีความยุติธรรม (1971)
Lawrence Solum กระบวนการยุติธรรม (2004)
ซูน เลย์ ข่วน. (2007) ความยุติธรรมในองค์กรเป็นปัจจัยนำหน้าของการปฏิบัติหน้าที่ วารสารธุรกิจระหว่างประเทศ, 325-343.
เจฟฟรี ดับเบิลยู. แคสซิง. (2008) ไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ยุติธรรม: สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ถึงความยุติธรรมและความขัดแย้งของพนักงาน รายงานการวิจัยการสื่อสาร, 34-43.
วิกตอเรีย เอ. เคฟ (2005) ปัจจัยจูงใจ: การรับรู้ถึงความยุติธรรมและความสัมพันธ์กับความไว้วางใจด้านการจัดการและองค์กรในออสเตรเลีย. Communication & Mass Media Complete, 47-70.
ฮีตช็อกโปรตีน 47

ฮีตช็อกโปรตีน 47 หรือ เซอร์ปิน เอช1 (อังกฤษ: Heat shock protein 47; HSP47 หรือ SERPINH1) เป็นโปรตีนกลุ่มเซอร์ปินชนิดหนึ่งที่พบในมนุษย์ มีบทบาทสำคัญในกระบวนการการสร้างคอลลาเจน ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPINH1 บนโครโมโซมคู่ที่ 11
หน้าที่

HSP47 เป็นสมาชิกหนึ่งในโปรตีนมหาวงศ์เซอร์ปิน ทำหน้าที่ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ซีรีนโปรตีเอส การแสดงออกของโปรตีนชนิดนี้สามารถเหนี่ยวนำได้โดยการกระตุ้นเซลล์ให้เกิดความเครียดด้วยความร้อน (heat shock) โดยจะพบการแสดงออกของ HSP47 ในเซลล์ที่มีร่างแหเอนโดพลาซึม ซึ่งเซลล์เหล่านี้จะสร้างและหลั่งคอลลาเจนชนิด I และชนิด II  HSP47 จะเคลื่อนที่เข้าไปยัง lumen ของร่างแหเอนโดพลาซึมและเข้าจับกับคอลลาเจน ดังนั้นจึงคาดการณ์ได้ว่า HSP47 เป็นแชพเพอรอนที่ทำหน้าที่เกี่ยวข้องกับการดัดแปลงโมเลกุลของคอลลาเจนให้มีสภาพพร้อมทำงาน อย่างไรก็ตาม ในผู้ป่วยโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์อาจพบการแสดงออกของ HSP47 ได้น้อยกว่าปกติ เนื่องจากมีการสร้างสารภูมิต้านทานต้านตนเอง (autoantibody) ต่อ HSP47
อันตรกิริยา

HSP47 สามารถเกิดอันตรกิริยากับคอลลาเจนชนิด I, II, III, IV และ V ได้
การสังเคราะห์เวอเลอร์

การสังเคราะห์เวอเลอร์ เป็นการเปลี่ยนแอมโมเนียมไซยาเนตไปเป็นยูเรีย ปฏิกิริยาเคมีนี้ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1828 โดยฟรีดริช เวอเลอร์ขณะพยายามสังเคราะห์แอมโมเนียมไซยาเนต ปฏิกิริยาดังกล่าวถูกมองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของเคมีอินทรีย์สมัยใหม่ ถึงแม้ว่าปฏิกิริยาเวอเลอร์จะเป็นการเปลี่ยนแอมโมเนียมไซยาเนต ซึ่งเกลือนี้ปรากฏเฉพาะเป็นสารตัวกลางที่ไม่เสถียรเท่านั้น เวอเลอร์สาธิตปฏิกิริยาดังกล่าวในสื่อตีพิมพ์ต้นฉบับที่มีชุดตัวทำปฏิกิริยาที่แตกต่างกัน โดยมีทั้งกรดไซยานิกและแอมโมเนีย, ซิลเวอร์ไซยาเนตกับแอมโมเนียมคลอไรด์, เลดไซยาเนตกับแอมโมเนีย และเมอร์คิวรีไซยาเนตกับไซยานาติกแอมโมเนีย (ซึ่งก็คือกรดไซยานิกกับแอมโมเนีย)
ปฏิกิริยานี้สามารถแสดงโดยเริ่มต้นจากสารละลายโพแทสเซียมไซยาเนตกับแอมโมเนียมคลอไรด์ซึ่งจะถูกผสม ให้ความร้อนและทำให้เย็นอีกครั้ง หลักฐานเพิ่มเติมของการเปลี่ยนรูปทางเคมียังสามารถตรวจสอบได้จากการเติมสารละลายกรดออกซาลิกซึ่งได้ผลิตภัณฑ์เป็นยูเรียออกซาเลตโดยตกตะกอนสีขาว
อีกทางหนึ่ง ปฏิกิริยาสามารถกระทำได้โดยเลดไซยาเนตกับแอมโมเนีย ปฏิกิริยาที่แท้จริงเกิดขึ้นเป็นปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกันแล้วก็เกิดเป็นแอมโมเนียมไซยาเนต เขียนเป็นสมการได้ดังนี้
แอมโมเนียมไซยาเนตแตกตัวเป็นแอมโมเนียและกรดไซยานิก ซึ่งทำปฏิกิริยากับยูเรียต่อในปฏิกิริยาการเพิ่มนิวคลิโอไฟล์ ตามด้วยโทเมอริกไอโซเมอไรเซชัน เขียนเป็นสมการได้ดังนี้
การเกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับกรดออกซาลิกช่วยทำให้สมดุลเคมีนี้สมบูรณ์
การสังเคราะห์เวอเลอร์นี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่สารประกอบอินทรีย์ถูกผลิตขึ้นจากตัวทำปฏิกิริยาอนินทรีย์ การค้นพบดังกล่าวได้ค้านทฤษฎีกระแสหลักในเวลานั้นที่เรียกว่า "ชีวิตนิยม" ซึ่งกล่าวว่าสารอินทรีย์มีอำนาจพิเศษหรือพลังชีวิตที่พบในสิ่งมีชีวิตตามธรรมชาติ ด้วยเหตุผลนี้เองที่ทำให้สารประกอบอินทรีย์และอนินทรีย์มีเส้นแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจน ยูเรียถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1799 และก่อนหน้าการสังเคราะห์ดังกล่าวสามารถพบได้เฉพาะจากสิ่งมีชีวิตอย่างเช่น ปัสสาวะ
โตชิบา

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ ในเขตมินาโตะ กรุงโตเกียว
ชื่อท้องถิ่น: 株式会社 東芝
ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: TYO: 6502 แม่แบบ:NAG แม่แบบ:OTC Pink
ISIN: JP3592200004 
อุตสาหกรรม: กลุ่มบริษัท
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1938
สำนักงานใหญ่: เขตมินาโตะ โตเกียว ญี่ปุ่น
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: มาซาฮิ มูโรมาชิ (ประธานกรรมการและประธานบริหาร)
ผลิตภัณฑ์: เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์กึ่งตัวนำ โครงสร้างพื้นฐาน คอมพิวเตอร์ฮาร์ดแวร์ เครื่องใช้ภายในบ้าน อุปกรณ์ทางการแพทย์ ลิฟต์และบันไดเลื่อน อุปกรณ์สำนักงาน ระบบส่องสว่าง
รายได้:  ¥6.502 ล้านล้าน (2014)
รายได้สุทธิ:  ¥50.82 พันล้าน (2014)
สินทรัพย์:  ¥6.241 ล้านล้าน (2014)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  ¥1.229 ล้านล้าน (2014)
พนักงาน: 200,260 คน (2014)
บริษัทในเครือ: Toshiba America, Inc. Toshiba Asia Pacific Pte., Ltd. Toshiba China Co., Ltd. Toshiba of Europe Ltd.
เว็บไซต์: toshiba.co.jp
โตชิบา คอร์ปอเรชัน (ญี่ปุ่น: 株式会社東芝; โรมาจิ: Kabushikigaisha Tōshiba; ทับศัพท์: คาบูชิกิไงชะ โทชิบะ) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า โตชิบา เป็นกลุ่มบริษัทข้ามชาติจากประเทศญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในกรุงโตเกียว มีผลิตภัณฑ์และบริการมากมายหลากหลายกลุ่ม ซึ่งรวมไปถึงเทคโนโลยีสารสนเทศและอุปกรณ์และระบบโทรคมนาคม เครื่องใช้ไฟฟ้าและชิ้นส่วน, ระบบไฟฟ้าและพลังงาน, โครงสร้างพื้นฐานทางสังคมและอุตสาหกรรม, เครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือน, อุปกรณ์ภายในบ้าน เครื่องมือทางการแพทย์, อุปกรณ์สำนักงาน, ระบบส่องสว่าง และระบบขนส่ง
โตชิบา คอร์ปอเรชัน จดทะเบียนขึ้นในปี ค.ศ. 1938 ในชื่อ บริษัท โตเกียว ชิบาอูระ อิเล็กทริกส์ มหาชน จำกัด ซึ่งเป็นการผนวกระหว่างสองบริษัทคือ ชิบาอูระ เซซากูโช (ก่อตั้ง 1875) กับ โตเกียว เด็งกิ (ก่อตั้ง 1890) ซึ่งต่อมาในปี 1978 บริษัทก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โตชิบา คอร์ปอเรชัน
โตชิบา คอร์ปอเรชัน แบ่งสายงานธุรกิจออกเป็น 4 สายงานด้วยกัน คือ สายงานผลิตภัณฑ์ดิจิทัล, สายงานเครื่องใช้ไฟฟ้า, สายงานเครื่องใช้ภายในบ้าน และ สายงานโครงสร้างพื้นฐานทางสังคม ทั้งนี้ ในปี 2010 โตชิบาได้รับการจัดอันดับเป็น บริษัทผู้จัดจำหน่ายคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่ใหญ่เป็นอันดับ 5 ของโลกเรียงตามรายได้ (รองจากเฮชพี, เดลล์, เอเซอร์ และ เลอโนโว) และในปีเดียวกัน ก็ได้รับการจัดอันดับให้เป็นบริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์กึ่งตัวนำที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ของโลกเรียงตามรายได้ (รองจาก อินเทล, ซัมซุง และ เท็กซัส อินทรูเมนต์)
แหล่งข้อมูลอื่น

Toshiba Worldwide portal
เว็บไซต์ของ บริษัท โตชิบา (ประเทศไทย) จำกัด
เบียร์อาซาฮี

| --- | --- |

Headquarters in Sumida City, Tokyo, Japan with the Tokyo Skytree
ชื่อท้องถิ่น: アサヒグループホールディングス株式会社
ประเภท: บริษัทมหาชน (K.K)
การซื้อขาย: TYO: 2502 TOPIX Large 70 Component
ISIN: JP3116000005 
อุตสาหกรรม: เครื่องดื่ม
ก่อนหน้า: Osaka Breweries, Ltd
ก่อตั้ง: 1889; 135 ปีที่แล้ว (1889)
สำนักงานใหญ่: Sumida, Tokyo, Japan
บุคลากรหลัก: Akiyoshi Koji (President and Representative Director, CEO)
ผลิตภัณฑ์: Beer, beverages
รายได้:  ¥2.120 trillion (2018)
รายได้จากการดำเนินงาน:  ¥221.383 billion (2018)
รายได้สุทธิ:  ¥150.938 billion (2018)
สินทรัพย์:  ¥3.079 trillion (2018)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  ¥1.149 trillion (2018)
เว็บไซต์: www.asahigroup-holdings.com/en/
เบียร์อาซาฮี (ญี่ปุ่น: アサヒビール株式会社; โรมาจิ: Asahi Bīru Kabushiki Gaisha) เป็นเบียร์ยี่ห้อหนึ่งของญี่ปุ่น ปัจจุบันมีผลิตและจำหน่ายในประเทศไทยโดย บริษัท ขอนแก่นบริวเวอรี่ จำกัด
ดูเพิ่ม

ซัปโปะโระบริวเวอรี
เบียร์ลาว (บริษัท)

| --- | --- |
อุตสาหกรรม: เครื่องดื่มแอลกอฮอล์
ก่อนหน้า: โรงเหล้าเบียร์และน้ำแข็งลาว (Brasseries et Glacières du Laos)
ก่อตั้ง: 1971; 53 ปีที่แล้ว (1971)
สำนักงานใหญ่: นครหลวงเวียงจันทน์, ลาว
ผลิตภัณฑ์: เบียร์
เจ้าของ: รัฐบาลลาว, Carlsberg Group
เว็บไซต์: Official website
ลาวไลท์เบียร์ (ไลท์เบียร์)
บริษัท เบียร์ลาว จำกัด (LBC) (ลาว: ບໍລິສັດ ເບຍລາວ ຈໍາກັດ, อังกฤษ: Lao Brewery Company Ltd.)  เป็นผู้ผลิต เบียร์ น้ำอัดลมและน้ำดื่ม ในประเทศลาว มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่บนถนนท่าเดื่อหมู่บ้านสลักขะเขตหาดทรายฟอง ในนครหลวงเวียงจันทน์
ประวัติ

บริษัท เบียร์ลาว จำกัด ก่อตั้งขึ้นในปีพ. ศ. 2514 โดยเป็นการ ร่วมทุน ระหว่างนักธุรกิจชาวฝรั่งเศสและชาวลาว เริ่มผลิตในปีพ. ศ. 2516 ด้วยกำลังการผลิต 3 ล้านลิตรต่อปี  บริษัทขณะนั้นมีชื่อว่า โรงเหล้าเบียร์และน้ำแข็งลาว (ลาว: ໂຮງງານເຫຼົ້າເບຍ ແລະ ນ້ຳກ້ອນລາວ, ภาษาฝรั่งเศส Brasseries et Glacières du Laos - BGL) ทำการตลาดเบียร์ยี่ห้อ Bière Larue สำหรับตลาดท้องถิ่น และ ส่งออกเบียร์ยี่ห้อ  "33" เพื่อการส่งออกไปยังประเทศในอินโดจีน
ภายหลังจากการปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์ (การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว) ในปี 2518 โรงงานก็ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของรัฐบาล และได้รับสถานะ รัฐวิสาหกิจ  และทำการตลาดเบียร์เป็นครั้งแรกภายใต้แบรนด์ Bière Lao จากนั้นต้นปี 2538 เป็นชื่อ  Beerlao (ลาว: ເບຍລາວ) การส่งออก เบียร์ยี่ห้อ "33" ได้สิ้นสุดในปี 2533 และเบียร์ยี่ห้อ Bière Larue สิ้นสุดในปี 2538
หลังจากโครงการปฏิรูปทางเศรษฐกิจปี 2529 ซึ่งเปลี่ยนจากการวางแผนจากส่วนกลาง เป็น ระบบเศรษฐกิจแบบตลาด และการเปิดตัวกลไกเศรษฐกิจใหม่ (NEM) ในปี 2536 บริษัทเบียร์ลาวจำกัด เริ่มกิจการร่วมค้ากับบริษัทต่างประเทศ โดยรัฐบาลลาวเป็นเจ้าของร้อยละ 49 และการลงทุนจากต่างประเทศ 51% (ล็อกซเล่ย์ ร้อยละ 25.5  และอิตาลี ร้อยละ 25.5) ด้วยกำลังการผลิต 20 ล้านลิตรต่อปีและเกิดการจ้างงาน 300 คน
ในปี 2545 นักลงทุนต่างชาติข้างต้นถอนหุ้นออกจาก LBC และรัฐบาลลาวได้เข้าควบคุมบริษัททั้งหมด ต่อมา Carlsberg ของเดนมาร์ก และ TCC ซึ่งเป็น บริษัทไทยซึ่งเป็นหุ้นส่วนของ Carlsberg ในประเทศไทย ได้เข้าร่วมกิจการบริษัทเบียร์ลาวจำกัด (LBC) โดยสัดส่วนร่วมทุนแต่ละบริษัทร้อยละ 25 รัฐบาลลาวยังคงมีหุ้นที่เหลืออยู่ร้อยละ 50 ด้วยกำลังการผลิตสูงสุดในเวลานั้น 60 ล้านลิตร
ในปี 2548 บริษัทเพิ่มกำลังการผลิตต่อปีเป็น 85 ล้านลิตรและในปี 2550 เป็น 160 ล้านลิตร มีพนักงานประมาณ 500 คน และในปี 2551 บริษัทได้เปิดดำเนินการโรงเบียร์แห่งที่สองที่เมืองปากเซ ในจังหวัดจำปาสักด้วยกำลังการผลิต 100 ล้านลิตรต่อปี ในปี 2555 บริษัทเบียร์ลาวจำกัด เพิ่มกำลังการผลิตเป็น 340 ล้านลิตรต่อปีน้ำกลั่น: 70 ล้านลิตรต่อปีและน้ำดื่มเป็น 180 ล้านลิตรต่อปี
ในปี  2560 ความเป็นเจ้าของเปลี่ยนไปอีกครั้งรัฐบาลลาวมีสัดส่วนการถือหุ้น 29% ที่เหลือเป็นของ Carlsberg
ทั้งนี้เครื่องจักรทั้งหมดของบริษัทนำเข้าจากยุโรป บริษัทดำเนินการปลูกข้าวในท้องถิ่นและนำเข้า  บาร์เลย์มอลต์ จากประเทศฝรั่งเศสและเบลเยี่ยม ฮ็อพ และ ยีสต์ จากประเทศเยอรมนี
ปัจจุบัน (ปี 2564) มีพนักงานมากกว่า 2,500 คน และส่วนแบ่งการตลาดอยู่ที่ 95%
ผลิตภัณฑ์

บริษัทผลิตและจำหน่ายเบียร์ 3 ประเภทภายใต้แบรนด์ เบียร์ลาว
เบียร์ลาว (ลาว:ເບຍລາວ, อังกฤษ: Beerlao Gold)
เบียร์ลาวดาร์ก (ลาว:ເບຍລາວດາກ, อังกฤษ: Beerlao Dark)
เบียร์ลาวไล้ท์ (ลาว:ເບຍລາວໄລທ໌, อังกฤษ: Beerlao Lager)
เบียร์ล้านช้าง (ลาว:ເບຍລ້ານຊ້າງ, อังกฤษ: Lanxang Lager (เริ่มจากปี 2551 เป็นต้นมา))
และผลิตเบียร์ Carlsberg ที่สำหรับจำหน่ายในประเทศลาว ผลิตและจำหน่ายน้ำดื่มบรรจุขวดภายใต้แบรนด์ Tigerhead บริษัทเบียร์ลาวประมาณว่ามีส่วนแบ่งตลาดเบียร์ในประเทศ 99%  เบียร์ลาวยังถูกส่งออกไปหลายประเทศ [ต้องการอ้างอิง]
น้ำดื่มไทเกอร์เฮด และ เบียร์ลาว ขายใน เวียงจันทน์
กระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ

| กระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ (Gastroenteritis) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Gastro, stomach bug, stomach virus, stomach flu, gastric flu, gastrointestinitis

ภาพไวรัสต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ เป็นภาพถ่ายกำลังขยายเท่ากัน สามารถเปรียบเทียบขนาดของไวรัสแต่ละชนิดได้: A = ไวรัสโรต้า, B = ไวรัสอะดีโน, C = ไวรัสโนโร, และ D = ไวรัสแอสโตร
สาขาวิชา: โรคติดเชื้อ, วิทยาทางเดินอาหาร
อาการ: อุจจาระร่วง, อาเจียน, ปวดท้อง, มีไข้
ภาวะแทรกซ้อน: ภาวะขาดน้ำ
สาเหตุ: เกิดจากการติดเชื้อ เช่น ไวรัส, แบคทีเรีย, ปรสิต, เชื้อรา
วิธีวินิจฉัย: วินิจฉัยจากอาการ, อาจส่งอุจจาระเพาะเชื้อในบางกรณี
โรคอื่นที่คล้ายกัน: โรคลำไส้อักเสบไอบีดี, กลุ่มอาการดูดซึมสารอาหารบกพร่อง, ภาวะไม่ทนต่อแลกโตส
การป้องกัน: การล้างมือ, ดื่มน้ำสะอาด, ขับถ่ายของเสียให้ถูกสุขอนามัย, ให้ทารกกินนมแม่
การรักษา: สารละลายชดเชยการขาดน้ำแบบกินทางปาก (ประกอบด้วยน้ำ เกลือแกง และน้ำตาล), การให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ
ความชุก: 2.4 พันล้านคน (ค.ศ. 2015)
การเสียชีวิต: 1.3 ล้านคน (ค.ศ. 2015)
กระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ (อังกฤษ: gastroenteritis) หรือ ท้องร่วงจากการติดเชื้อ (อังกฤษ: infectious diarrhea) เป็นภาวะที่มีการอักเสบของอวัยวะในทางเดินอาหาร ได้แก่กระเพาะอาหารและลำไส้ ผู้ป่วยอาจมีอาการอุจจาระร่วง อาเจียน และปวดท้องได้ บางรายอาจมีไข้ อ่อนเพลีย และขาดน้ำร่วมด้วย ส่วนใหญ่เป็นอยู่ไม่เกิน 2 สัปดาห์ เรียกว่ากระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบเฉียบพลัน (อังกฤษ: acute gastroenteritis)
สาเหตุส่วนใหญ่เกิดจากการติดเชื้อไวรัส และมีบางส่วนเกิดจากการติดเชื้ออื่น ๆ เช่น เชื้อแบคทีเรีย ปรสิต และเชื้อรา เด็กที่ป่วยภาวะนี้และมีอาการรุนแรงส่วนใหญ่จะเกิดจากการติดเชื้อไวรัสโรต้า ส่วนในผู้ใหญ่ที่พบบ่อยที่สุดคือไวรัสโนโรและเชื้อแบคทีเรียแคมไพโลแบกเตอร์ พฤติกรรมที่ทำให้โรคแพร่กระจายได้แก่ กินอาหารหรือดื่มน้ำที่ไม่สะอาด หรือสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ป่วย การรักษาส่วนใหญ่จะเหมือน ๆ กันไม่ว่าจะมีเชื้อใดเป็นสาเหตุ ดังนั้นโดยทั่วไปจะไม่นิยมส่งตรวจหาเชื้อ
การป้องกันทำได้โดยล้างมือด้วยสบู่ ดื่มน้ำสะอาด ให้ทารกกินนมแม่แทนนมชง และขับถ่ายให้ถูกสุขลักษณะ ในเด็กแนะนำให้ป้องกันการติดเชื้อไวรัสโรต้าด้วยวัคซีน การรักษาที่สำคัญคือการชดเชยสารน้ำ ในรายที่ป่วยเล็กน้อยหรือปานกลางสามารถทำได้ด้วยวิธีกินสารละลายชดเชยสารน้ำที่ผสมจากน้ำสะอาด เกลือแกง และน้ำตาล ทารกที่กินนมแม่แนะนำให้กินนมแม่ต่อไป ในรายที่ป่วยรุนแรงอาจจำเป็นต้องได้รับสารน้ำผ่านการให้ทางหลอดเลือดดำ หรืออาจให้ผ่านสายสวนกระเพาะอาหารทางจมูก ในเด็กแนะนำให้เสริมแร่ธาตุสังกะสี ส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องใช้ยาปฏิชีวนะ แต่ในเด็กเล็กที่มีไข้และมีอุจจาระเป็นมูกเลือดแนะนำให้ใช้ยาปฏิชีวนะร่วมในการรักษาด้วย
ข้อมูล ค.ศ. 2015 พบว่าทั่วโลกมีผู้ป่วยกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบราว 2 พันล้านคน เสียชีวิตประมาณ 1.3 ล้านคน กลุ่มประชากรที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคือเด็กและคนที่อาศัยอยู่ในประเทศกำลังพัฒนา โดยข้อมูล ค.ศ. 2011 มีเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปี ป่วยจากภาวะนี้ราว 1.7 พันล้านคน และเสียชีวิตประมาณ 7 แสนคน เด็กอายุไม่เกิน 2 ปีในประเทศพัฒนาแล้วจะป่วยจากภาวะนี้ประมาณปีละ 6 ครั้ง หรือมากกว่า ในผู้ใหญ่จะพบภาวะนี้ได้น้อยลง ส่วนหนึ่งเพราะภูมิคุ้มกันพัฒนาแล้ว ชื่อภาษาอังกฤษของภาวะนี้ชื่อหนึ่งคือ stomach flu ("ไข้หวัดใหญ่ที่กระเพาะอาหาร") ซึ่งเป็นการเรียกชื่อที่ไม่ตรงกับสาเหตุของโรค ภาวะนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับโรคไข้หวัดใหญ่แต่อย่างใด
อาการและอาการแสดง

ผู้ป่วยกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบส่วนใหญ่จะทั้งอาการอาเจียนและถ่ายเหลว แต่อาจมีเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ อาจปวดท้องร่วมด้วยได้ ส่วนใหญ่จะเริ่มมีอาการหลังได้รับเชื้อมาเป็นเวลา 12–72 ชั่วโมง หากเป็นจากการติดเชื้อไวรัสจะหายได้เองในเวลาประมาณ 1 สัปดาห์ อาการอื่นที่อาจพบได้ในผู้ป่วยที่ติดเชื้อไวรัสเช่น มีไข้ อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ เป็นต้น	 หากอุจจาระมีเลือดปนอาจเป็นจากการติดเชื้อแบคทีเรียมากกว่าจะเป็นจากไวรัส การติดเชื้อแบคทีเรียบางชนิดอาจทำให้มีอาการปวดท้องต่อเนื่องได้หลายสัปดาห์
เด็กที่ป่วยจากการติดเชื้อไวรัสโรต้ามักหายได้เองภายใน 3–8 วัน อย่างไรก็ดีเด็กในประเทศยากจนอาจมีความยากลำบากในการเข้าถึงการรักษาสำหรับกรณีที่เป็นรุนแรง ซึ่งอาจทำให้มีภาวะถ่ายเหลวเรื้อรังตามมาได้ ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้บ่อยคือการขาดน้ำ หากผู้ป่วยเด็กขาดน้ำรุนแรงอาจทำให้มีผิวหนังแข็งจับตั้งแล้วคืนตัวได้ช้า เรียกว่าภาวะสูญเสียความยืดหยุ่นของผิวหนัง (poor skin turgor) และอาจมีความเร็วเลือดไหลกลับคืนหลอดเลือดฝอยช้าลง (prolonged capillary refill) ได้ด้วย รายที่ขาดน้ำรุนแรงมากอาจมีอาการหายใจลำบากเพิ่มได้อีก ในพื้นที่ที่สุขลักษณะไม่ดีและขาดแคลนสารอาหารอาจทำให้มีผู้ป่วยติดเชื้อซ้ำได้บ่อย ซึ่งทำให้เกิดภาวะไม่เจริญเติบโตและสติปัญญาบกพร่องตามมาได้
ผู้ป่วยกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบจากเชื้อแบคทีเรียแคมไพโลแบกเตอร์ประมาณ 1% จะมีข้ออักเสบแบบปฏิกิริยาตามมาในภายหลัง และ 0.1% จะเกิดกลุ่มอาการกิลแลงบาร์เร รายที่ติดเชื้ออีโคไลสายพันธุ์ที่สร้างสารพิษชิกา หรือติดเชื้อชิเกลลา อาจเกิดภาวะเม็ดเลือดแดงแตกยูรีเมีย (HUS) ตามมาได้ ผู้ป่วยที่มี HUS จะมีเกล็ดเลือดต่ำ ไตวาย และเลือดจางจากเม็ดเลือดแดงแตก ภาวะนี้มีโอกาสเกิดในเด็กมากกว่าในผู้ใหญ่ นอกจากนี้แล้วการติดเชื้อไวรัสบางชนิดอาจทำให้เกิดโรคลมชักแบบไม่รุนแรงในทารกได้ด้วย
สาเหตุ

กระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบส่วนใหญ่เกิดจากการติดเชื้อไวรัส (โดยเฉพาะไวรัสโรต้า) และแบคทีเรีย เช่น อี. โคไล และ แคมไพโลแบกเตอร์ อย่างไรก็ดียังอาจเกิดจากการติดเชื้ออื่น ๆ ได้ เช่น ปรสิต และเชื้อรา เป็นต้น นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากสาเหตุอื่นที่ไม่ใช่การติดเชื้อได้ แต่พบได้น้อยกว่ามาก เด็กมีโอกาสป่วยมากกว่าผู้ใหญ่เนื่องจากระบบภูมิคุ้มกันยังพัฒนาไม่สมบูรณ์ และยังไม่สามารถปฏิบัติตนตามหลักสุขอนามัยได้ เด็กที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ขาดแคลนน้ำดื่มน้ำใช้จะมีโอกาสป่วยสูงขึ้นไปอีก
สาเหตุ > การติดเชื้อ > ไวรัส

เป็นที่ทราบกันว่าการติดเชื้อไวรัสโรตา, ไวรัสโนโร, ไวรัสอะดีโน และไวรัสแอสโตร เป็นสาเหตุที่ก่อให้เกิดโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบจากไวรัส ไวรัสโรตาเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดในเด็ก และมีอัตราใกล้เคียงกันทั้งในประเทศที่พัฒนาแล้วและกำลังพัฒนา ไวรัสโรตาทำให้เกิดอาการท้องร่วงติดเชื้อประมาณ 70% ในกลุ่มอายุเด็ก แต่เป็นสาเหตุที่พบได้น้อยกว่าในผู้ใหญ่จากการมีภูมิคุ้มกันแบบรับมา ไวรัสโนโรเป็นสาเหตุประมาณ 18% ของผู้ป่วยทุกกรณี กล่าวโดยทั่วไป โรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบจากเชื้อไวรัสเป็นสาเหตุถึง 21–40% ของกรณีผู้ป่วยโรคท้องร่วงติดเชื้อในประเทศที่พัฒนาแล้ว
ไวรัสโนโรเป็นสาเหตุสำคัญของโรคกระเพาะและลำไส้อักเสบในผู้ใหญ่ในสหรัฐซึ่งคิดเป็นประมาณ 90% ของการระบาดของไวรัสก่อโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ โรคระบาดเฉพาะถิ่นเหล่านี้มักเกิดขึ้นเมื่อกลุ่มคนที่ใช้เวลาอยู่ร่วมกันเช่น บนเรือสำราญ ในโรงพยาบาล หรือในร้านอาหาร ผู้คนอาจยังคงติดเชื้อแม้หลังจากอาการท้องร่วงสิ้นสุดลงแล้ว และไวรัสโนโรเป็นสาเหตุประมาณ 10% ในผู้ป่วยเด็ก
สาเหตุ > การติดเชื้อ > แบคทีเรีย

ในบางประเทศ Campylobacter jejuni เป็นสาเหตุหลักของโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบจากแบคทีเรีย โดยครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยกรณีเหล่านี้เกี่ยวข้องกับการสัมผัสกับสัตว์ปีก แบคทีเรียเป็นสาเหตุประมาณ 15% ของกรณีผู้ป่วยเด็กทั้งหมด โดยชนิดของแบคทีเรียที่พบมากที่สุดคือสายพันธุ์ของ Escherichia coli, Salmonella, Shigella และ Campylobacter หากอาหารปนเปื้อนแบคทีเรียและยังคงอยู่ที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลาหลายชั่วโมง แบคทีเรียจะทวีคูณจำนวนซึ่งเพิ่มความเสี่ยงของการติดเชื้อในผู้ที่รับประทานอาหารนั้น อาหารที่มักเกี่ยวข้องกับการเจ็บป่วยได้แก่ เนื้อสัตว์ สัตว์ปีก อาหารทะเล และไข่ดิบหรือปรุงไม่สุก, ถั่วงอกดิบ, นมไม่พาสเจอร์ไรส์และชีสเนื้ออ่อน, น้ำผักและผลไม้ ในประเทศกำลังพัฒนา โดยเฉพาะในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮาราและเอเชีย การติดเชื้ออหิวาตกโรคเป็นสาเหตุทั่วไปของโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ โดยมักติดต่อจากน้ำหรืออาหารที่ปนเปื้อน
แบคทีเรียก่อชีวพิษ Clostridium difficile เป็นสาเหตุสำคัญของอาการท้องร่วงที่เกิดขึ้นบ่อยขึ้นในผู้สูงอายุ ทารกสามารถเป็นพาหะของแบคทีเรียเหล่านี้ได้โดยไม่แสดงอาการใด ๆ โดยเป็นสาเหตุของอาการท้องร่วงในผู้ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและมักเกี่ยวข้องกับการใช้ยาปฏิชีวนะ โรคท้องร่วงจากการติดเชื้อ Staphylococcus aureus อาจเกิดขึ้นในผู้ที่ใช้ยาปฏิชีวนะ "อาการท้องร่วงของนักเดินทาง" ซึ่งเกิดเฉียบพลันมักจะเป็นการติดเชื้อแบคทีเรียก่อโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ ในขณะที่อาการเรื้อรังมักเกิดจากการติดเชื้อปรสิต ยายับยั้งการหลั่งกรดอาจเพิ่มความเสี่ยงของการติดเชื้ออย่างมีนัยสำคัญหลังจากได้รับเชื้อหลายชนิด รวมทั้งเชื้อ Clostridium difficile, Salmonella และ Campylobacter ความเสี่ยงในผู้ที่ใช้ยาชนิดยับยั้งการขับโปรตอนมีมากกว่าสารต้านตัวรับเอช 2
สาเหตุ > การติดเชื้อ > ปรสิต

มีปรสิตอื่น ๆ ที่ทำให้เกิดกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบได้หลายชนิด ที่พบบ่อยที่สุดคือจิอาร์เดีย แลมเบลีย ชนิดอื่น ๆ ที่พบได้ เช่น อี. ฮิสโตไลติกา และคริปโตสปอริเดียม เป็นต้น นับรวม ๆ แล้วพบเป็นสาเหตุได้ถึง 10% ของผู้ป่วยเด็กที่มีกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ ชนิดที่เกิดจากจิอาร์เดียพบได้บ่อยในประเทศกำลังพัฒนา แต่ก็สามารถพบได้เกือบทุกที่ โดยเฉพาะในคนที่เดินทางไปยังพื้นที่ระบาด เด็กในศูนย์เลี้ยงเด็ก ชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย และหลังเกิดภัยพิบัติ
สาเหตุ > การแพร่เชื้อ

การแพร่เชื้ออาจเกิดขึ้นจากการดื่มน้ำที่ปนเปื้อนหรือเมื่อผู้คนแบ่งปันสิ่งของส่วนตัว คุณภาพน้ำโดยทั่วไปจะแย่ลงในฤดูฝนและมีการระบาดเพิ่มมากขึ้นในช่วงเวลานี้ ในเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นการติดเชื้อจะพบได้บ่อยในฤดูหนาว การป้อนนมทารกด้วยขวดที่ผ่านการฆ่าเชื้ออย่างไม่เหมาะสมเป็นสาเหตุสำคัญทั่วโลก อัตราการแพร่เชื้อยังสัมพันธ์กับสุขอนามัยที่ไม่ดี (โดยเฉพาะในเด็ก) ในครัวเรือนที่มีสมาชิกจำนวนมาก และในผู้ที่มีภาวะโภชนาการไม่ดี ผู้ใหญ่ที่พัฒนาภูมิคุ้มกันแล้วยังอาจเป็นพาหะของเชื้อบางชนิดโดยไม่แสดงอาการ ดังนั้นจึงอาจกลายเป็นรังโรคตามธรรมชาติ ในขณะที่เชื้อบางชนิด (เช่นแบคทีเรียสกุล Shigella) ก่อโรคในไพรเมตเท่านั้น เชื้ออื่น ๆ (เช่นปรสิตสกุล Giardia) อาจก่อให้เกิดโรคในสัตว์หลายชนิด
สาเหตุ > สาเหตุอื่น

มีสาเหตุอื่น ๆ อีกหลายอย่างที่ทำให้เกิดการอักเสบของทางเดินอาหารได้โดยไม่ได้เกิดจากการติดเชื้อ  ที่พบบ่อย เช่น ยาบางชนิด (เช่น ยาต้านอักเสบชนิดไม่ใช่สเตียรอยด์), อาหารบางชนิด เช่น นมที่มีแลกโตส (ในผู้ที่มีความไม่ทนต่อแลกโตส), และ กลูเตน (ในผู้ป่วยโรคซีลีแอก) โรคโครห์นก็เป็นอีกโรคที่ทำให้ผู้ป่วยมีลำไส้อักเสบโดยไม่ต้องมีการติดเชื้อ และอาจเป็นได้รุนแรง บางครั้งอาจมีการอักเสบจากการได้รับสารพิษ ซึ่งพิษที่ทำให้มีอาการคลื่นไส้ อาเจียน ถ่ายเหลว โรคอื่น ๆ เช่น การเป็นพิษจากซิกัวเทอรา เกิดจากการกินปลาที่สะสมสารพิษเอาไว้, การเป็นพิษจากสครอมบอยด์ เกิดจากการกินปลาบางชนิดที่เน่าเสีย, การเป็นพิษจากเตโตรโดท็อกซิน จากการกินปลาปักเป้า และ การเป็นพิษจากโบทูลินัม จากการกินอาหารกระป๋องที่เก็บไม่ดี เป็นต้น
ในสหรัฐพบว่าอัตราการเข้าใช้บริหารที่ห้องฉุกเฉินจากภาวะกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบที่ไม่ได้เกิดจากการติดเชื้อใน ค.ศ. 2011 ลดลงจาก ค.ศ. 2006 ประมาณ 30% โดยในบรรดาโรคที่นำผู้ป่วยมารับบริการที่ห้องฉุกเฉินบ่อยที่สุด 20 อันดับแรก จำนวนผู้ป่วยกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบที่ไม่ได้เกิดจากการติดเชื้อลดลงเป็นสัดส่วนมากที่สุด
การวินิจฉัย

ส่วนใหญ่แล้ววินิจฉัยโดยดูจากอาการและอาการแสดงทางคลินิก การตรวจหาสาเหตุที่ชัดเจนของภาวะนี้มักไม่จำเป็น เนื่องจากไม่เปลี่ยนแปลงแนวทางการรักษา
กรณีที่ควรตรวจเพิ่มเติมด้วยการตรวจอุจจาระด้วยการเพาะเชื้อ ได้แก่ กรณีที่ถ่ายเป็นเลือด, กรณีที่อาจเกิดจากอาหารเป็นพิษ และกรณีที่เดินทางกลับมาจากประเทศกำลังพัฒนา นอกจากนี้อาจควรทำในเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปี, ผู้สูงอายุ, และผู้มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง นอกจากนี้ยังอาจตรวจเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการเฝ้าระวังโรค ผู้ป่วยที่เป็นทารกและเด็กเล็กประมาณ 10% อาจมีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำร่วมด้วย จึงแนะนำให้ตรวจระดับกลูโคสในเลือดในผู้ป่วยกลุ่มนี้ ในรายที่มีภาวะขาดน้ำรุนแรงอาจต้องตรวจอีเล็กโตรลัยต์ในเลือดและตรวจการทำงานของไตร่วมด้วย
การรักษา

ผู้ป่วยกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบส่วนใหญ่หายได้เองและไม่จำเป็นต้องได้รับการรักษาทางการแพทย์ การรักษาที่จะได้ประโยชน์ที่สุดสำหรับผู้ป่วยส่วนใหญ่ซึ่งมีภาวะขาดน้ำระดับเล็กน้อยถึงปานกลางคือการชดเชยน้ำด้วยการกินสารละลายเกลือแร่ ในเด็กเล็กบางรายที่อาจขาดน้ำจากการอาเจียนอาจได้ประโยชน์จากการใช้ยาต้านการอาเจียนสักหนึ่งครั้ง เช่น เมโทโคลปราไมด์ หรือ ออนแดนซีตรอน เป็นต้น ไฮออสซีนบิวทิลโบรไมด์อาจช่วยบรรเทาอาการปวดท้องได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Diarrhoea and Vomiting Caused by Gastroenteritis: Diagnosis, Assessment and Management in Children Younger than 5 Years – NICE Clinical Guidelines, No. 84.
"Gastroenteritis". MedlinePlus. U.S. National Library of Medicine.
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: A02.0, A08, A09, J10.8, J11.8, K52 ICD-9-CM: 008.8 009.0, 009.1, 558 MeSH: D005759 DiseasesDB: 30726
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000252 eMedicine: emerg/213
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
Salmonella enterica serovar Typhimurium (ATCC 14028) ภาพจากกล้องจุลทรรศน์กำลังขยาย 1,000 เท่าหลังจากการย้อมสีแกรม
ไมเคิล ฟาราเดย์

| ไมเคิล ฟาราเดย์ |
| --- | --- |

เกิด: 22 กันยายน ค.ศ. 1791 นิวอิงตัน เซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 25 สิงหาคม ค.ศ. 1867(1867-08-25) (75 ปี) แฮมป์ตันคอร์ท อังกฤษ
สัญชาติ: ชาวอังกฤษ
อาชีพ: นักฟิสิกส์ นักเคมี
ไมเคิล ฟาราเดย์ (อังกฤษ: Michael Faraday; 22 กันยายน ค.ศ. 1791 – 25 สิงหาคม ค.ศ. 1867) เป็นนักเคมีและนักฟิสิกส์ ชาวอังกฤษ เป็นผู้คิดค้นไดนาโมในปี ค.ศ. 1821
ประวัติ

ไมเคิล ฟาราเดย์ เกิดที่เซอร์เรย์ ประเทศอังกฤษ ในครอบครัวที่มีฐานะยากจน เป็นบุตรคนที่ 3 จากจำนวน 10 บิดาของเขาชื่อเจมส์เป็นช่างตีเหล็ก เขาเริ่มทำงานเมื่ออายุ 13 ปี โดยการเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์และฝึกงานใน แผนกเย็บปกและซ่อมหนังสือ เขายังเป็นคนชอบอ่านหนังสือ ศึกษาหาความรู้โดยเฉพาะเรื่องของไฟฟ้า เขาพยายามหาโอกาสไปฟังการบรรยายทางวิทยาศาสตร์ตามสถานที่ต่าง ๆ เสมอ และจะมีการจดบันทึกไว้อย่างละเอียดและเข้าเล่มเก็บไว้ มีครั้งหนึ่งในปี 1812 มีลูกค้าซ่อมหนังสือเห็นว่าเขาสนใจเรื่องการบรรยายของนักวิทยาศาสตร์ จึงได้มอบบัตรในการฟังการบรรยายวิทยาศาสตร์ของน้องเกย์มีรยายที่ราชสมาคม เขาจดรายละเอียดการบรรยาย วาดรูปประกอบ เรียบเรียงอย่างเป็นระเบียบ จากนั้นเขาจึงไปสมัครเป็นผู้ช่วยเดวี่ โดยนำหนังสือเล่มนี้ไปด้วย ทำให้เดวี่ประทับใจ รับเขาทำงาน
เขาทำงานทุกอย่างในการเป็นผู้ช่วยเดวี่ ตั้งแต่ภารโรง เลขา ด้วยเงินที่ได้รับสัปดาห์ละ 25 ชิลลิง ซึ่งน้อยกว่าทำงานที่ร้านหนังสือ แต่เขาพอใจกับงานและคอยสังเกตการทดลองของเดวี่ อย่างสนใจ เขามีโอกาสได้ตามเดวี่ไปสถานที่ต่าง ๆ ในยุโรป ทำให้เขาได้รู้จักกับคนสำคัญและนักวิทยาศาสตร์ เช่น อองแปร์ วอลตา หลังจากติดตามเดวี่มา 2 ปี ก็เดินทางกลับอังกฤษและได้เงินเพิ่มเป็นสัปดาห์ละ 30 ชิลลิง นอกจากนี้เขายังเขียนบทความและรายงานทางวิทยาศาสตร์ ทำให้เขามีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ  และริเริ่มจัดตั้ง City Philosophical Society ซึ่งเป็นสถานที่แลกเปลี่ยนพบปะคุยกันของบรรดาผู้ที่สนใจวิทยาศาสตร์ เขาเริ่มสนใจวิชาเคมีในช่วงนี้ ต่อมาปลายปี 1820 เขาแต่งงานกับ ซาราห์ เบอร์นาด ลูกสาวช่างเงิน