stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชัยกร หาญไฟฟ้า
ผลงานเรื่องสั้น

สันติสุขไอ้มดแดง รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 วรรณกรรม 30 ปี 6 ตุลา
ข้างกาย ตีพิมพ์ในนิตยสารสกุลไทย
ทายาท ตีพิมพ์ในนิตยสารจักรวาลมหัศจรรย์
ผู้พิทักษ์ ตีพิมพ์ในรวมเรื่องสั้น เพราะมีเธอในวันนั้น จึงมีฉันในวันนี้
การกลับมาของ... ตีพิมพ์ในนิตยสารเรื่องสั้น ช่อการะเกด
เพราะมันไม่มีกระดูก ตีพิมพ์ในนิตยสารเรื่องสั้น ช่อการะเกด
เศรษฐศาสตร์ฆาตภาค ตีพิมพ์ในนิตยสารเรื่องสั้น ช่อการะเกด
เพื่อนบ้าน ตีพิมพ์ในนิตยสารเรื่องสั้น ราหูอมจันทร์
บุตรฆาต ตีพิมพ์ในรวมเรื่องสั้นนายอินทร์อะวอร์ด เก๊าะซารี...มิตรภาพและความตาย
ครอบครัวติดมัน ภาค 2 (Post-it Familiy EpisodeII)   ตีพิมพ์ในรวมเรื่องสั้นนายอินทร์อะวอร์ด เก๊าะซารี...มิตรภาพและความตาย
บาปบนรอยยับ  ตีพิมพ์ในรวมเรื่องสั้นรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ
ลาม  ตีพิมพ์ในรวมเรื่องสั้นนายอินทร์อะวอร์ด สมภารระดับ 8
การลุกไหม้ของไฟหินดำ  ตีพิมพ์ในรวมเรื่องสั้นนายอินทร์อะวอร์ด ดอยรวก
ค่าตัดตอน  ตีพิมพ์ในรวมเรื่องสั้นนายอินทร์อะวอร์ด เหตุการณ์แม่บ้านกรีดร้อง
อุ อา กะ สะ ตีพิมพ์ในรวมเรื่องสั้นตลาดหลักทรัพย์ฯ แสงฉายแห่งสายลม
อินทรีสะอึก ตีพิมพ์ในนิตยสารอัปเดต
อุดมการณ์บนกองเพลิง ตีพิมพ์ในนิตยสารอัปเดต
เดิมพัน ตีพิมพ์ในนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์
นกปากส้อม รางวัลชมเชย รางวัลพานแว่นฟ้า
ทารกของแผ่นดิน ตีพิมพ์ในนิตยสารเรื่องสั้น ราหูอมจันทร์
ผลงานวรรณกรรมเยาวชนตีพิมพ์เป็นเล่ม

วิ่งสู่ฝัน สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช
จอมขโมยลาซานญ่า สำนักพิมพ์ชบา พ.ศ. 2549
ทศกัณฐ์ออนไลน์ สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์
ไต้ฝุ่น สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์
บันทึกลักนักสืบน้อย สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน
ขอหนูขึ้นเวที สำนักพิมแพรวเยาวชน
ฃวดฅนอยู่หนใด สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์
แปดขา สามคน บนโลกสองใบ สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน
โลกสวยที่น้ำใส สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์
ผลงานนวนิยายตีพิมพ์เป็นเล่ม

อนธการ สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม
คนเล่นไฟ สำนักพิมพ์เพื่อนดี
นวัต-กรรม 4.0 สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม
กัลบก สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม พ.ศ. 2551
พฤษภ สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม พ.ศ. 2553
เมืองใต้เท้า สำนักพิมพ์อมรินทร์
รังสีอำมหิต สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์
ผลงานสารคดีตีพิมพ์เป็นเล่ม

ชะโงก ดม งม เงา สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์
ผลงานหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เว็บไซต์ EBooks.in.th

แกว้บ ได้รับรางวัลที่ 3 การประกวดวรรณกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ครั้งที่ 1 หัวข้อ กว้าง-แคบ
วิถีแหง่แกะ ได้รับรางวัลที่ 3 การประกวดวรรณกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ครั้งที่ 2 หัวข้อ เปลี่ยน
แหล่งข้อมูลอื่น

เก็บถาวร 2010-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - ข่าวคราวความเคลื่อนไหวของนักเขียน
เก็บถาวร 2009-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - ข้อมูลชัยกร หาญไฟฟ้าจากนานมีบุ๊คส์
ฃวด ฅน อยู่หนใด หนังสือรางวัลแว่นแก้ว เขียนโดยชัยกร หาญไฟฟ้า
นิยายนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ

นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ หรือ นารูโตะ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนินจา เขียนเรื่องและภาพโดย มะซะชิ คิชิโมะโตะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2542 ในนิตยสาร "โชเนนจัมป์" ในประเทศญี่ปุ่น และจบลงในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 รวมทั้งหมด 700 ตอน 72 เล่ม หลังจากนั้นได้มีการตีพิมพ์นิยายประเภทไลต์โนเวลออกมา 2 ชุด คือชุดฮิเด็น (เปิดตำนานลับ) และชินเด็น แม้ว่านิยายแต่ละเล่มเขียนภาพโดย มะซะชิ คิชิโมะโตะ เหมือนกัน แต่นิยายแต่ละเล่มเขียนเรื่องโดยผู้เขียนต่างกัน
เส้นเวลาของนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ

นี่เป็นเส้นเวลาของนินจาคาถาโอ้โฮเฮะที่ถูกปล่อยออกมาโดยโชเน็นจัมป์
11 ตุลาคม ,17 ปี หลังนารูโตะเกิด
มังงะ ตอนที่ 699
นารูโตะกับซาสึเกะจบการต่อสู้ครั้งสุดท้าย
สงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 สิ้นสุดลง
หลายเดือนต่อมา
นิยาย เปิดตำนานลับคาคาชิ
คาคาชิเข้ารับตำแหน่งโฮคาเงะรุ่นที่ 6
ซาสึเกะออกจากหมู่บ้านโคโนะฮะงาคุเระ
2 ปีต่อมา
นิยาย เปิดตำนานลับชิกามารุ
ภาพยนตร์ นารูโตะ เดอะมูฟวี่ ปิดตำนานวายุสลาตัน
หลายเดือนต่อมา
นิยาย เปิดตำนานลับซากุระ
นิยาย เปิดตำนานลับโคโนะฮะ
หลายวันต่อมา
นารูโตะกับฮินาตะแต่งงานกัน
หลายเดือนต่อมา
กาอาระอายุครบ 20 ปี
นิยาย เปิดตำนานลับกาอาระ
นิยาย เปิดตำนานลับแสงอุษา
นิยาย ซาสึเกะชินเด็น
มากกว่า 10 ปีต่อมา
มังงะ ตอนที่ 700
หลายปีต่อมา
นารูโตะ ภาคพิเศษ : โฮคาเงะรุ่นที่เจ็ด และ ปวงบุปผาสีเพลิง
หลายเดือนต่อมา
ภาพยนตร์ -โบรุโตะ- นารูโตะ เดอะมูฟวี่ ตำนานใหม่สายฟ้าสลาตัน
นิยายชุดเปิดตำนานลับ

| --- | --- |
ชื่อนิยาย: วันวางจำหน่าย
เปิดตำนานลับ คาคาชิ ~สายฟ้าแห่งนภาน้ำแข็ง~ (カカシ秘伝 氷天の雷 , Kakashi Hiden — Hyōten no Ikazuchi):  4 กุมภาพันธ์ 2558   22 เมษายน 2559
เปิดตำนานลับ ชิกามารุ ~เมฆคล้อยลอยสงัดในอนธการ~ (シカマル秘伝 闇の黙に浮ぶ雲, Shikamaru Hiden — Yami no Shijima ni Ukabu Kumo):  4 มีนาคม 2558   10 สิงหาคม 2559
เปิดตำนานลับ ซากุระ ~ฝากใจไปกับสายลมใบไม้ผลิ~ (サクラ秘伝 思恋、春風にのせて, Sakura Hiden — Shiren, Harukaze ni Nosete):  3 เมษายน 2558   23 มีนาคม 2560
เปิดตำนานลับ โคโนะฮะ ~ฤกษ์งามยามดีพิธีสมรส~ (木ノ葉秘伝 祝言日和, Konoha Hiden — Shūgenbiyori):  1 พฤษภาคม 2558   2 ตุลาคม 2562
เปิดตำนานลับ กาอาระ (我愛羅秘伝 砂塵幻想, Gaara Hiden — Sajingensō):  4 มิถุนายน 2558
เปิดตำนานลับ แสงอุษา (暁秘伝 咲き乱れる悪の華, Akatsuki Hiden — Sakimidareru Aku no Hana):  3 กรกฎาคม 2558
นิยายชุดชินเด็น

| --- | --- |
ชื่อนิยาย: วันวางจำหน่าย
Itachi Shinden: Book of Bright Light (イタチ真伝 光明篇, Itachi Shinden — Kōmyō-hen):  4 กันยายน 2558
Itachi Shinden: Book of Dark Night (イタチ真伝 暗夜篇, Itachi Shinden — An'ya-hen):  2 ตุลาคม 2558
Sasuke Shinden: Book of Sunrise (サスケ真伝 来光篇, Sasuke Shinden — Raikō-hen):  4 พฤศจิกายน 2558
การดัดแปลงเป็นอนิเมะ

นิยาย Itachi Shinden: Book of Bright Light และ Itachi Shinden: Book of Dark Night ถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะ นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน ตอนที่ 451-458
นิยาย Sasuke Shinden: Book of Sunrise ถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะ นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน ตอนที่ 484-488
นิยายเปิดตำนานลับ ชิกามารุ ~เมฆคล้อยลอยสงัดในอนธการ~ ถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะ นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน ตอนที่ 489-493
นิยายเปิดตำนานลับ โคโนะฮะ ถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะ นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน ตอนที่ 494-500
ทีมหวัง

| ทีมหวัง |
| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 2017
ผู้ก่อตั้ง: แจ็กสัน หวัง
แนวเพลง: ฮิปฮอป อาร์แอนด์บี
ประเทศต้นกำเนิด: จีน
ทีมหวัง เป็นค่ายเพลงที่ก่อตั้งโดยแจ็กสัน หวัง แร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง และสมาชิกวงก็อตเซเวน ค่ายนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2017 และดำเนินธุรกิจด้านดนตรี การผลิตเพลง และการจัดการศิลปิน ใน ค.ศ. 2020 ทีมหวังดีไซน์ได้รับการเปิดตัวโดยมีแจ็กสัน หวัง เป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์และออกแบบ
ประวัติค่าย

ทีมหวังเป็นค่ายเพลงระดับนานาชาติที่มีต้นกำเนิดจากประเทศจีน แจ็กสัน หวัง ก่อตั้งทีมหวังในปี 2017 และต่อมา ซิงเกิลแรกของค่ายคือ "Papillon" ซึ่งเป็นซิงเกิลฮิตของหวัง
ปราโมทย์ หอยมุกข์

นายปราโมทย์ หอยมุกข์ เจ้าของค่ายมวย "หนองกี่พาหุยุทธ" และ "ศูนย์กีฬาหนองกี่" ที่อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์
เดิมเคยขึ้นชกมวยไทยมาก่อนในสมัยเรียนระดับมัธยมศึกษา และเล่นกีฬาหลายประเภท เช่น ฟุตบอล และเมื่อศึกษาจบการวิทยาลัยครูได้ประกอบอาชีพเป็นครูเรื่อยมา  พร้อมกับได้เปิดค่ายมวยไทยขึ้นเพราะความชอบส่วนตัวและต้องการสอนเด็กได้รู้จักการเล่นกีฬา
ปัจจุบันได้มีค่ายมวยสาขาที่ต่างประเทศด้วย คือ ที่เมืองเพิร์ธ ประเทศออสเตรเลีย และเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ
มีนักมวยไทยในสังกัดที่มีชื่อเสียงโด่งดัง คือ นำพล หนองกี่พาหุยุทธ และ นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ และในส่วนมวยสากลสมัครเล่นก็เคยมีนักมวยติดทีมชาติคือ สมชาย ฉิมรัมย์ ในการชกในกีฬาโอลิมปิกที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
ในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 นายปราโมทย์ได้ขึ้นเวทีปราศรัยด้วย เพราะรู้จักเป็นการส่วนตัวกับ ผศ.สมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ หนึ่งในแกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยรุ่นแรกในฐานะที่เป็นอาจารย์ภาคอีสานและชื่นชอบการเมืองเหมือนกัน  โดยมักขึ้นในเวลากลางดึกร้องเพลงสากล
ปัจจุบันมีตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลหนองกี่
ท้าววิรูปักษ์

ท้าววิรูปักษ์ ศิลปะจีน, ปักกิ่ง, จีน
วัดโทได
ท้าววิรูปักษ์ บานประตูประดับมุก พระวิหารหลวง วัดคฤหบดี
ท้าววิรูปักษ์ เป็นหนึ่งในสี่จาตุมหาราชผู้ปกครองทิศตะวันตก และเป็นเจ้าแห่งนาคทั้งปวง (ทรงเป็นเทวดาที่เป็นเจ้าแห่งนาค มิใช่เผ่าพันธุ์นาคแต่อย่างใด) นอกจากนี้ยังมีกล่าวถึงในขันธปริตร (โบราณเรียกพระปริตรกันงู) บทสวดเจ็ดตำนาน สวดเพื่อให้สวัสดิภาพจากพวกสัตว์มีพิษทั้งหลาย เพราะท้าวมหาราชพระองค์นี้ทรงมีนาคเป็นบริวาร
นคร (แก้ความกำกวม)

นคร อาจหมายถึง
นคร นิคมมนุษย์ขนาดใหญ่
เทศบาลนคร หนึ่งในเขตเทศบาล
ชื่อสถานที่

ชื่อสถานที่ซึ่งมีคำว่า "นคร" ในชื่อ
นครวัด
กรุงเทพมหานคร
จังหวัดนครนายก
จังหวัดนครปฐม
จังหวัดนครสวรรค์
จังหวัดนครศรีธรรมราช
จังหวัดนครพนม
จังหวัดนครราชสีมา
อำเภอนครชัยศรี
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
สุวรรณภูมิมหานคร
ท้าววิทูร

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  | มีคำขอให้ใส่ภาพหรือภาพถ่ายในบทความนี้เพื่อพัฒนาคุณภาพ เครื่องมือค้นหาภาพเสรีอาจสามารถระบุภาพที่เหมาะสมบนฟลิคเกอร์และเว็บไซต์อื่นได้ | อัปโหลด |
วิทูร เป็นโอรสคนที่ 3 ในนามของ วิจิตรวีรยะ ที่จริงแล้วเกิดจากการทำพิธีนิโยคของฤๅษีวยาสและนางกำนัลปาริศรามี เป็นผู้มีสติปัญญาล้ำเลิศ ดำรงตำแหน่งมหามนตรีแห่งกรุงหัสตินาปุระ มีพี่ชาย 2 องค์ คือท้าวธฤตราษฎร์และท้าวปาณฑุ วิทูรจึงเป็นอาของปาณฑพและเการพด้วย
วิทูรเป็นผู้ทรงคุณธรรม เนื่องจากวิทูรเป็นอวตารของพระธรรมเทพหรือพระยม เนื่องจากพระยมทรงถูกพระฤๅษีมาณฑวยะสาปให้มาเกิดเป็นบุตรของนางกำนัล
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
ทะเลสาบโทวาดะ

| ทะเลสาบโทวาดะ   十和田湖 |
| --- | --- |

ทะเลสาบโทวาดะ   十和田湖
ที่ตั้ง: ฮนชู ประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 40°28′N 140°52′E﻿ / ﻿40.467°N 140.867°E﻿ / 40.467; 140.867
ชนิด: ทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ
แหล่งน้ำไหลออก: แม่น้ำโออิราเซะ
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

พื้นที่พื้นน้ำ: 61.1 ตารางกิโลเมตร (23.6 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 71 เมตร (233 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 327 เมตร (1,073 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 4.19 ลูกบาศก์กิโลเมตร (3,400,000 เอเคอร์-ฟุต)
ความยาวชายฝั่ง1: 46 กิโลเมตร (29 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่: 400 เมตร (1,312 ฟุต)
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบโทวาดะ (ญี่ปุ่น: 十和田湖; โรมาจิ: Towada-ko; ทับศัพท์: โทวาดะ-โกะ) เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างจังหวัดอาโอโมริกับจังหวัดอากิตะ มีความสูงจากระดับน้ำทะเลราว 400 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 327 เมตร โดยมีแหล่งน้ำออกคือแม่น้ำโออิราเซะ ซึ่งไหลออกสู่มหาสมุทรแปซิฟิก ทะเลสาบโทวาดะถือเป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 12 ของประเทศ และปัจจุบันทะเลสาบแห่งนี้ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งในอุทยานแห่งชาติโทวาดะ-ฮาจิมันไต
ทะเลสาบโทวาดะถือกำเนิดขึ้นจากการปะทุครั้งใหญ่สามครั้ง เมื่อ 55,000, 25,000 และ 13,000 ปีที่แล้ว การปะทุครั้งใหญ่ล่าสุดทำให้เกิดธารตะกอนภูเขาไฟ การปะทุครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1458 ซึ่งธารลาวาได้ทำลายล้างอาณาเขตโดยรอบอย่างหนัก และเถ้าภูเขาไฟก็ปกคลุมไปทั่วทั้งภาคโทโฮกุ
ที่ตั้ง

ทะเลสาบโทวาดะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของโตเกียวประมาณ 540 กิโลเมตร (340 ไมล์) เป็นที่แบ่งเทศบาลโทวาดะกับโคซากะ และอยู่ทางเหนือของอุทยานแห่งชาติโทวาดะ-ฮาจิมันไต
ประวัติ

เชื่อว่า ทะเลสาบนี้ได้ชื่อมาจากศัพท์ภาษาไอนุว่า โทะวาตาระ (ญี่ปุ่น: ト ワタラ; โรมาจิ: to watara) แปลตรงตัวว่า "ทะเลสาบหิน"
แหล่งข้อมูลอื่น

Towada - Japan Meteorological Agency (ในภาษาญี่ปุ่น)
"Towada: National catalogue of the active volcanoes in Japan" (PDF). - Japan Meteorological Agency
Towada - Geological Survey of Japan
"Towada". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution. สืบค้นเมื่อ 2021-06-24.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  โครงการภูเขาไฟโลก
ตำบลบ้านระกาศ

| ตำบลบ้านระกาศ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Ban Rakat
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สมุทรปราการ
อำเภอ: บางบ่อ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 25 ตร.กม. (10 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 6,814 คน
 • ความหนาแน่น: 272.56 คน/ตร.กม. (705.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 10560
รหัสภูมิศาสตร์: 110202
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านระกาศ เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ มีเนื้อที่ประมาณ 25 ตารางกิโลเมตรหรือ 15,625 ไร่ ภาษาท้องถิ่นคือภาษาไทยภาคกลาง ประชากรส่วนใหญ่นับถือพุทธศาสนา จำนวนหมู่บ้าน 10 หมู่บ้าน
ชื่อตำบล

ชื่อ "บ้านระกาศ" นั้นมาจากการเขียนด้วยตัวสะกดแบบดั้งเดิมก่อนมีการปรับปรุงการเขียนภาษาไทยว่า "บ้านระกาด" ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นการเรียกเพี้ยนมาจากชื่อ บ้านตะกาด โดยพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ได้ให้ความหมายไว้ดังนี้
ตะกาด ๑ (น.) ที่ดินซึ่งอยู่หลังหาดชายทะเลขึ้นไป แต่มีน้ำเค็มซึมขึ้นไปถึงได้
ตะกาด ๒ (น.) ชื่อกุ้งขนาดเล็กหลายชนิดในวงศ์ Penaeidae เช่น ชนิด Metapenaeus affinis พบในบริเวณน้ำกร่อยและชายฝั่งทะเล, ชันกาด [ชัน-นะ-กาด] ตะเข็บ หรือ หัวมัน ก็เรียก
เมื่อรวมกันแล้วชื่อ บ้านระกาด หรือ บ้านตะกาด นั้น น่าจะหมายถึงพื้นที่ที่น้ำเค็มซึมขึ้นไปถึงและมีกุ้งตะกาดอยู่มาก จึงเรียกว่า "บ้านตะกาด" ซึ่งภายหลังเพี้ยนเป็น บ้านระกาด และกลายเป็น บ้านระกาศ เมื่อมีการปรับปรุงการเขียนภาษาไทยในที่สุด
ประวัติศาสตร์

ตำบลบ้านระกาศเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอบางบ่อในจังหวัดสมุทรปราการ เป็นพื้นที่ราบลุ่ม มีลำคลองธรรมชาติไหลผ่าน มีประวัติความเป็นมาที่เก่าแก่ ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม เช่น ทำนาข้าว เลี้ยงสัตว์น้ำ ทอเสื่อกก เป็นต้น
สันนิษฐานว่า เมื่อสมัยพระเจ้าทรงธรรม โปรดเกล้าฯ ให้มีการขุดคลองสำโรงเชื่อมต่อระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยากับแม่น้ำบางปะกง จากสำโรง (ปัจจุบันเป็นตำบลอยู่ในอำเภอพระประแดงและอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ) ถึงท่าสะอ้าน (ปัจจุบันเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา) ต่อมามีผู้คนเริ่มอพยพมาอาศัยตามลำคลอง โดยมาตั้งกลุ่มเครือญาติ (สกุล) ตามลำคลองเล็ก ๆ ตลอดแนวลำคลองสำโรงและบริเวณใกล้เคียง
เมื่อสมัยเสียกรุงศรีอยุธยาให้พม่าครั้งที่ 2 มีการอพยพจากอยุธยามาตั้งรกรากที่บ้านระกาศ โดยพื้นที่นี้ก็เรียกว่า "บ้านระกาด" อยู่ก่อนแล้ว ต่อมามีคนอพยพจากหลายถิ่นมาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านระกาศ เช่น ชาวบางน้ำผึ้งพระประแดง มาอยู่ที่เกาะล่าง ใช้นามสกุล "น้ำผึ้ง" ชาวบางหญ้าแพรก มาอยู่บริเวณหมู่ที่ 6 ชาวปากลัด มาอยู่ที่บางนางเพ็ง ชาวลาวพานทอง มาอยู่ที่เกาะอินโดจีน (เปรียบเทียบกับอินโดจีนของฝรั่งเศสที่ทำงานเป็นเวลาพักเป็นเวลา) ชาวตำบลพิมพา อำเภอบางปะกง (จังหวัดฉะเชิงเทรา) ชาวจีนและชาวรามัญ (มอญ) มาอยู่เลียบคลองสำโรง บริเวณหมู่ที่ 1 และหมู่ที่ 3
ประวัติศาสตร์ > วรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง

จากข้อมูลในคำประพันธ์ นิราศเมืองแกลง ของสุนทรภู่ ที่ได้บันทึกการเดินทางผ่านบ้านระกาศ ช่วงต้นสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประมาณปี พ.ศ. 2349 ชี้ให้เห็นว่าบ้านระกาศมีมาก่อนหน้านั้นแล้วดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| "ถึงหย่อมย่านบ้านระกาดต้องลงถ่อ |  | ค่อยลอยรอเรียงลำตามน้ำไหล |  |
| จนล่วงเข้าหัวป่าพนาลัย |  | ล้วนเงาไม้มืดคล้ำในลำคลอง |  |
| ระวังตัวกลัวตอคะเคียนขวาง |  | เป็นเยี่ยงอย่างผู้เฒ่าเล่าสนอง |  |
| ว่าผีสางสิงนางตะเคียนคะนอง |  | ใครถูกต้องแตกตายลงหลายลำ |  |
| พอบอกกันยังมิทันจะขาดปาก |  | เห็นเรือจากแจวตรงหลงถลำ |  |
| กระทบผางตอนางตะเคียนตำ |  | ก็โคลงคว่ำล่มลงในคงคา |  |
| พวกเรือพี่สี่คนขนสยอง |  | ก็เลยล่องหลีกทางไปข้างขวา |  |
| พ้นระวางนางรุกขฉายา |  | ต่างระอาเห็นฤทธิ์ประสิทธิ์จริง |  |
| ขอนางไม้ไพรพฤกษ์เทพารักษ์ |  | ขอฝากภัคินีน้อยแม่น้องหญิง |  |
| ใครสามารถชาติชายจะหมายชิง |  | ให้ตายกลิ้งลงเหมือนตอที่ตำเรือฯ" |  |
ประวัติศาสตร์ > เรื่องเล่าอื่น ๆ

อีกนัยหนึ่งจากบันทึกไว้ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า หลวงพ่อปาน วัดมงคลโคธาวาส (ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ) มักจะธุดงค์จากวัดน้อยมาทางไร่พริก ผ่านบ้านระกาศเป็นประจำทุกปี โดยมีพระผู้ติดตามประมาณ 300 รูป
มีเรื่องเล่าว่าครั้งหนึ่งหลวงพ่อปานเดินทางธุดงค์มาพักที่บ้านระกาศริมหนองพลูใหญ่ (บริเวณหมู่ที่ 7–9) ประชาชนได้ข่าวก็นำอาหารมาถวายเป็นการทำบุญ ด้วยเหตุว่าถ้วยชามที่นำมาถวายนั้นมีมาก ประชาชนจึงเถียงกันไม่รู้จบว่าเป็นของใคร หลวงพ่อท่านจึงติงว่า อย่าถกเถียงกัน แต่ประชาชนไม่ยอมเลิกเถียงกัน หลังจากนั้นท่านจึงเพียงแต่ผ่านเท่านั้นไม่พักที่แห่งนี้อีก เปลี่ยนไปพักที่หลังทุ่งบางวัว เมืองฉะเชิงเทรา และอาศัยชาวบ้านแถบนั้นแทน
มีความเข้าใจคลาดเคลื่อนว่า หลวงพ่อเป็นผู้กล่าวคำว่าร้ายกาจ เรียกว่า บ้านร้ายกาจ ก่อนจะเพี้ยนเป็น บ้านระกาศ แต่ความจริงท่านเพียงแต่ติงเรื่องการถกเถียงกันเท่านั้น
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลบ้านระกาศตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบางบ่อ ตำบลเปร็ง ตำบลคลองสวน และตำบลบางพลีน้อย (อำเภอบางบ่อ)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางพลีน้อย (อำเภอบางบ่อ)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางพลีน้อย (อำเภอบางบ่อ) ตำบลหอมศีล (อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา) ตำบลคลองด่าน และตำบลบางบ่อ (อำเภอบางบ่อ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางบ่อ (อำเภอบางบ่อ)
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลบ้านระกาศแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | หมู่ที่ 1 | บ้านปีกกา |  | 6. | หมู่ที่ 6 | บ้านคลองระกาศหรือบ้านระกาศ |  |
| 2. | หมู่ที่ 2 | บ้านบางนางเพ็ง |  | 7. | หมู่ที่ 7 | บ้านคลองระกาศ บ้านคลองบ้านระกาศ หรือบ้านเกาะบน |  |
| 3. | หมู่ที่ 3 | บ้านระกาศหรือบ้านบางนางเพ็ง |  | 8. | หมู่ที่ 8 | บ้านคลองบางกงหรือบ้านเล้าหมู |  |
| 4. | หมู่ที่ 4 | บ้านคลองใหญ่หรือบ้านวัดระกาศ |  | 9. | หมู่ที่ 9 | บ้านคลองปิ่นแก้ว |  |
| 5. | หมู่ที่ 5 | บ้านคลองระกาศ บ้านระกาศ หรือบ้านเกาะล่าง |  | 10. | หมู่ที่ 10 | บ้านคลองไทรโยค |  |
การคมนาคม > ทางบก

ถนนสายหลัก ได้แก่
ถนนเทพรัตน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 34) และทางด่วนบูรพาวิถีด้านบน
ถนนกรุงเทพฯ-ชลบุรี (ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7)
ถนนสีล้ง-บางพลีน้อย (ทางหลวงชนบท สป.1005)
ถนนเนื่องจำนงค์ (ซอยวัดบ้านระกาศ)
ถนน รพช. สายบ้านคลองบางกระยาง (ซอยสวนลิ้นจี่)
ถนน รพช. สายทางเข้าตลาดบางพลีน้อย
การคมนาคม > ทางน้ำ

ลำคลองสำคัญ ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คลองพระยาศรีพิพัฒน์ |  | คลองปีกกา |  | คลองหัวแม่ชี้ |  | คลองอ้อม |  | คลองโคร่งคร่าง |  | คลองชวดตาลึก |  |
| คลองแขวงเชย |  | คลองหม้อข้าวหม้อแกง |  | คลองไข่นก |  | คลองหลุมโพรง |  | คลองเล้าหมู |  | คลองชวดตาแอบ |  |
| คลองชวดกวาด |  | คลองปิ่นแก้ว |  | คลองเล้าหมูล่าง |  | คลองบ้านระกาศ |  | คลองบางนางเพ็ง |  | คลองสำโรง |  |
| คลองไทรโยค |  | คลองปลัดสาย |  | คลองบางกง |  | คลองบางคอแหลม |  | คลองบางกระยาง |  | คลองชวดตาน้อย |  |
| คลองขวาง |  | คลองชวดตาช้าง |  | คลองตาโฮ่ |  | คลองลัดยายเต่า |  | คลองศาลา |  | คลองบางคา |  |
| คลองชวดใหญ่ |  | คลองลัดตะกาด |  | คลองสายทอง |  | คลองควาย |  | คลองชวดตายศ |  | คลองลัดวัด |  |
สถานที่สำคัญ

วัดบ้านระกาศ
สันนิษฐานว่าก่อตั้งประมาณ พ.ศ. 2320 ถือเป็นวัดเก่าวัดหนึ่ง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัดคือ
พระประธานในโบสถ์เก่า (หลวงพ่อใหญ่)
รูปเหมือนพระครูสมุทรธรรมคุณ (พระอธิการบุญมี ธมฺมิโก)
หลวงพ่อพระพุทธโสธรจำลอง
วัดบางนางเพ็ง
เดิมชื่อว่าวัดดอน ก่อนจะเปลี่ยนเป็น "วัดบางอีเพ็ง" และภายหลังจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบางนางเพ็ง" ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2473 เป็นวัดของชาวรามัญ (มอญ) เนื่องด้วยชาวบ้านที่อยู่บริเวณวัดนี้ย้ายถิ่นฐานมาจากที่อื่น เช่น ลาดกระบัง, บางพลีใหญ่, ตำบลกิ่งแก้ว, จังหวัดปทุมธานี ซึ่งส่วนมากเป็นชาวรามัญ
โรงเรียนชุมชนบ้านระกาศ
ตั้งอยู่หมู่ที่ 4 ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 เป็นโรงเรียนประชาบาลประเภทนายอำเภอจัดตั้ง ดำรงอยู่ด้วยเงินศึกษาพลี อาศัยศาลาการเปรียญวัดบ้านระกาศเป็นสถานที่เรียนชั่วคราว ก่อนจะก่อสร้างอาคารเรียนเอกเทศขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2480
โรงเรียนวัดบางนางเพ็ง
ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2479 เดิมชื่อโรงเรียนประชาบาลตำบลบ้านระกาศ 2
โรงเรียนคลองบ้านระกาศ
ตั้งอยู่หมู่ที่ 7 ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2483 เดิมชื่อว่าโรงเรียนประชาบาลคลองบ้านระกาศ 3 สร้างขึ้นโดยรับบริจาคที่ดินจากนายฉิว แป้นเหมือน ต่อมา นายวาด วัฒนานนท์ ได้บริจาคที่ดินเพิ่มเติม
โรงเรียนตลาดบางพลีน้อย
ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 เดิมตั้งอยู่บนที่ดินของขุนเปรมพลีเขต ก่อนจะย้ายมาตั้ง ณ ที่ตั้งปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2498 บนที่ดินของนางสงวน ยืนยง
สถานีอนามัย หมู่ที่ 3
สถานีอนามัย หมู่ที่ 8 (การเดินทางจะต้องอาศัยเรือเท่านั้น เนื่องจากไม่มีถนนเข้าถึง)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลตำบล เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตำบลในจังหวัดสมุทรปราการ |
| --- | --- | --- |
| อำเภอบางบ่อ |  คลองด่าน  คลองนิยมยาตรา  คลองสวน  บางบ่อ  บางพลีน้อย  บางเพรียง  บ้านระกาศ  เปร็ง  |  |
| อำเภอบางพลี |  บางแก้ว  บางโฉลง  บางปลา  บางพลีใหญ่  ราชาเทวะ  หนองปรือ  |  |
| อำเภอบางเสาธง |  บางเสาธง  ศีรษะจรเข้น้อย  ศีรษะจรเข้ใหญ่  |  |
| อำเภอพระประแดง |  ตลาด  ทรงคนอง  บางกระสอบ  บางกอบัว  บางกะเจ้า  บางครุ  บางจาก  บางน้ำผึ้ง  บางพึ่ง  บางยอ  บางหญ้าแพรก  บางหัวเสือ  สำโรง  สำโรงกลาง  สำโรงใต้  |  |
| อำเภอพระสมุทรเจดีย์ |  นาเกลือ  ในคลองบางปลากด  บ้านคลองสวน  ปากคลองบางปลากด  แหลมฟ้าผ่า  |  |
| อำเภอเมืองสมุทรปราการ |  ท้ายบ้าน  ท้ายบ้านใหม่  เทพารักษ์  บางด้วน  บางปู  บางปูใหม่  บางโปรง  บางเมือง  บางเมืองใหม่  ปากน้ำ  แพรกษา  แพรกษาใหม่  สำโรงเหนือ  |  |
นกอินทรี (มิดเดิลเอิร์ธ)

ในจินตนิยายของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนที่เกี่ยวกับมิดเดิลเอิร์ธนั้น นกอินทรี คือ สัตว์ปีกขนาดมหึมาที่มีความเฉลียวฉลาดและสามารถพูดได้ ในบางครั้งก็ถูกเรียกว่า พญาอินทรี พวกเขามักจะปรากฏตัวในฐานะตัวแทนของ เดวส์เอกส์มาคีนา หรือ "ผู้ที่ทำให้เรื่องราวต่างๆลงเอยด้วยดี" ในหลายๆตำนานของพวกเขา ทั้งจากเรื่องราวของตำนานแห่งซิลมาริลและเรื่องราวของนูเมนอร์ จนไปถึงเรื่องราวของเดอะฮอบบิทและเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ก็เหมือนกับเอนท์ที่เป็นผู้พิทักษ์แห่งป่าไม้ พญาอินทรีก็เป็นผู้พิทักษ์แห่งเหล่าสรรพสัตว์
สิ่งมีชีวิตจำพวกนี้มักถูกมองว่าเป็นเหมือนกับนกอินทรีในชีวิตจริงแต่มีขนาดใหญ่กว่า ในตำนานแห่งซิลมาริล โธรอนดอร์ถูกเรียกขานว่าเป็นผู้ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาสัตว์ปีกทั้งหมด เมื่อกางปีกออกจะมีความกว้างถึง 180 ฟุต(หรือ 55 เมตร) นอกจากนั้นแล้วนกอินทรีแต่ละชนิดยังมีขนาดใหญ่แตกต่างกันไป
ลักษณะ

ความแตกต่างระหว่าง นกอินทรี โดยรวม และ พญาอินทรี ได้ถูกอธิบายอย่างชัดเจนในเดอะฮอบบิท:
นกอินทรีนั้นไม่ใช่นกที่มีนิสัยดีนัก บางตัวทั้งขี้ขลาดและดุร้าย แต่เผ่าพันธุ์ที่เก่าแก่ที่อาศัยอยู่ทางเทือกเขาทางเหนือนั้น คือเจ้าพญาแห่งเหล่าวิหค พวกเขาทั้งกล้าหาญ แข็งแกร่ง และยังมีจิตใจที่สูงส่ง
นกอินทรีที่มีบทบาทสำคัญ > โธรอนดอร์

เจ้าแห่งพญาอินทรีในยุคที่หนึ่ง ถูกกล่าวไว้ในตำนานแห่งซิลมาริลว่าเป็น "สัตว์ปีกที่มีความเกรียงไกรที่สุดเท่าที่เคยมีมา" ด้วยความกว้างของปีกเมื่อขยายออกประมาณ 55 เมตร และมีจะงอยปากสีทอง ชื่อของเขาแปลมาจากภาษาซินดาริน (ซึ่งเป็นภาษาของเอลฟ์ที่สร้างขึ้นโดยโทลคีน) มีความหมายว่า "ราชาแห่งอินทรี" มันยังคล้ายคลึงกับภาษาเควนยา (อีกภาษาหนึ่งของเอลฟ์) ว่า โซรอนตาร์ เขาเป็นผู้นำของเหล่าอินทรีที่ส่วนใหญ่ปรากฏในตำนานแห่งซิลมาริล และเขายังมีบทบาทที่สำคัญเป็นของตัวเอง
โธรอนดอร์ปรากฏขึ้นครั้งแรกในตอนที่เขาได้ช่วยเหลือเจ้าชายเอลฟ์นามว่า ฟิงกอน ขณะที่พระองค์กำลังช่วยชีวิตญาติของพระองค์นามว่า มายดรอส จากการถูกจองจำอยู่ใน ธังโกโรดริม หลังจากสงครามดากอร์ อะกลาเร็บ เขายังได้ช่วยเก็บรักษาพระศพของกษัตริย์ฟิงโกลฟินจากความสกปรกหลังจากที่พระองค์ถูกสังหารโดยมอร์กอธด้วย
นกอินทรีที่มีบทบาทสำคัญ > ไกวเฮียร์

พญาอินทรีจากมิสตี้เม้าเท่น (ภูเขาหมอก) ผู้ที่มาช่วยแกนดาล์ฟก่อนหน้าและระหว่างช่วงสงครามแหวน ชื่อของเขาแปลว่า เจ้าแห่งวายุ ในภาษาซินดาริน และเขายังถูกเอ่ยว่าเป็นทายาทของ โธรอนดอร์ และยังเป็นนกอินทรีที่ยิ่งใหญ่และว่องไวที่สุดแห่งทางเหนือในยุคที่สามด้วย เมื่อเหล่าอินทรีได้ยินข่าวเรื่องการหลบหนีของกอลลัมออกจากป่าเมิร์ควู้ด พวกเขาจึงส่งไกวเฮียร์ให้นำข่าวไปบอกที่ไอเซนการ์ด จากการบอกกล่าวของราดากัสต์ พญาอินทรีได้มองเห็นแกนดาล์ฟถูกจองขังไว้อยู่บนหอคอย เขาจึงช่วยแกนดาล์ฟและพาไปส่งที่เอโดรัส ในเวลาต่อมา ไกวเฮียร์ได้ถูกส่งให้ไปตามหาแกนดาล์ฟโดยคำสั่งของกาลาเดรียล เขาได้พบกับพ่อมด ผู้ที่เพิ่งจะสังหารบัลร็อกได้สำเร็จบนยอดสูงสุดของภูเขาเคเล็บดิล และพาเขาไปส่งที่ลอธลอริเอน โดยคำสั่งของแกนดาล์ฟ ไกวเฮียร์คอยเฝ้ามองดูแม่น้ำอันดูอินและนำข่าวเกี่ยวกับคณะพันธมิตรแห่งแหวนไปแจ้งให้เขาทราบ ไกวเฮียร์เข้าร่วมในการสัประยุทธ์ที่โมรันนอน และเมื่อภูมรณะประทุขึ้น เขาแบกแกนดาล์ฟตามคำสั่งและไปช่วยโฟรโด้กับแซม
ตำบลโจดหนองแก

| ตำบลโจดหนองแก |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Chot Nong Kae
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: พล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 40.5 ตร.กม. (15.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 8,629 คน
 • ความหนาแน่น: 213.06 คน/ตร.กม. (551.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 40120
รหัสภูมิศาสตร์: 401203
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลโจดหนองแก |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
   ตรา
คำขวัญ: เก่งการศึกษา พัฒนาความเป็นอยู่ โครงสร้างพื้นฐานครบถ้วน ทุกภาคส่วนร่วมพัฒนา ปัญหายาเสพติดหมดไป
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: พล
รหัส อปท.: 06401206
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 14 ตำบลโจดหนองแก อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น 40120
เว็บไซต์: www.jotnongkae.go.th/index.php
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
โจดหนองแก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพล จังหวัดขอนแก่น