stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แขวงศาลเจ้าพ่อเสือ

| แขวงศาลเจ้าพ่อเสือ |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng San Chaopho Suea
ศาลเจ้าพ่อเสือ (เสาชิงช้า)
แผนที่เขตพระนคร เน้นแขวงศาลเจ้าพ่อเสือ
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: พระนคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.144 ตร.กม. (0.056 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 2,676 คน
 • ความหนาแน่น: 18,583.33 คน/ตร.กม. (48,130.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10200
รหัสภูมิศาสตร์: 100105
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ศาลเจ้าพ่อเสือ เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นแขวงที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุด สภาพพื้นที่เป็นเขตการค้าและที่อยู่อาศัย
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเขตพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงบวรนิเวศ มีคลองหลอดวัดราชนัดดาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงเสาชิงช้า มีถนนตะนาวเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงวัดราชบพิธ มีถนนบำรุงเมืองเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงพระบรมมหาราชวัง มีคลองคูเมืองเดิมเป็นเส้นแบ่งเขต
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ 2560

การแข่งขันฟุตบอลไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ ประจำปี พ.ศ. 2560 เป็นการแข่งขันระหว่างสโมสรจัดเป็นครั้งที่ 1 โดย เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด สโมสรที่ชนะเลิศฟุตบอลไทยลีก พบกับ สุโขทัย สโมสรตัวแทนผู้ชนะเลิศ ช้าง เอฟเอคัพ ในฐานะที่จับสลากได้สิทธิ์ไปเล่นเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2017 เป็นลำดับแรก โดยจะแข่งขันกันที่ สนามศุภชลาศัย ใน กรุงเทพมหานคร
การแข่งขัน

22 มกราคม 2560
19:00
| เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด | 5–0 | สุโขทัย |
| --- | --- | --- |
| ซิสโก  20' เคลย์ตง  40', 58' สารัช  56' ธีรศิลป์  86' | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: ภุมรินทร์ คำรื่น (ไทย)
| --- | --- |
             เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด :              สุโขทัย 
| --- | --- |
 ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  ภัทรพงษ์ กิจสถิตย์  ราวุฒิ นาคฤทธิ์  ผู้ตัดสินที่สี่:  ชัยฤกษ์ งามสม  ผู้ควบคุมการแข่งขัน:  ไพบูลย์ อัญญะโพธิ์  ผู้ประเมินผู้ตัดสิน:  ภิรมย์ อั๋นประเสริฐ:  กติกา 90 นาที  การยิงลูกโทษ หากเสมอกัน  เปลี่ยนผู้เล่นสำรองได้ 3 คน
รางวัล

รางวัลทีมชนะเลิศ พร้อมกับเหรียญรางวัลและถ้วยรางวัลใบใหม่ให้กับทีมชนะเลิศ ได้แก่ เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด
รางวัลทีมรองชนะเลิศ พร้อมกับเหรียญรางวัลสำหรับทีมรองชนะเลิศ ได้แก่ สุโขทัย
การถ่ายทอดสด

ทรู สปอร์ต 2
ทรู สปอร์ต เอชดี 3
Facebook Fan Page True4U
แขวงสะพานสูง

ระวังสับสนกับ แขวงสะพานสอง
| แขวงสะพานสูง |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Saphan Sung
แผนที่เขตสะพานสูง เน้นแขวงสะพานสูง
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: สะพานสูง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8.147 ตร.กม. (3.146 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 27,528 คน
 • ความหนาแน่น: 3,378.91 คน/ตร.กม. (8,751.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10240
รหัสภูมิศาสตร์: 104401
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สะพานสูง เป็นแขวงหนึ่งของเขตสะพานสูง กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงสะพานสูงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเขตสะพานสูง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงคลองกุ่ม (เขตบึงกุ่ม) และแขวงรามอินทรา (เขตคันนายาว) มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงราษฎร์พัฒนา (เขตสะพานสูง) มีถนนกาญจนาภิเษกฟากตะวันออกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงทับช้าง (เขตสะพานสูง) มีคลองทับช้างล่างและคลองวังใหญ่บนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงหัวหมาก (เขตบางกะปิ) มีคลองบ้านม้า 2 เป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงสะพานสูง ได้แก่
ถนนกาญจนาภิเษก
ถนนรามคำแหง
ถนนสายรองและทางลัดในพื้นที่แขวงสะพานสูง ได้แก่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3901 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านนอก)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3902 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านใน)
ซอยรามคำแหง 118 (พฤกษชาติ) และซอยรามคำแหง 118 แยก 33
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในโอลิมปิก

ประเทศเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึง 2008 ในฐานะประเทศที่เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ สนับสนุนการคว่ำบาตรของเนเธอร์แลนด์ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 และเข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2 ครั้ง
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1931 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ถึง 2011 เมื่อมีการยุบเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ผู้เข้าร่วมจาก 5 เกาะแข่งขันกันในฐานะนักกีฬาอิสระภายใต้ธงโอลิมปิก
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  เฮลซิงกิ 1952 | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 เมลเบิร์น 1956: ไม่ได้เข้าร่วม
|  โรม 1960 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โตเกียว 1964 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มิวนิก 1972 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มอนทรีอัล 1976 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 มอสโก 1980: ไม่ได้เข้าร่วม
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โซล 1988 | 3 | 0 | 1 | 0 | 1 | 36 |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  แอตแลนตา 1996 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ซิดนีย์ 2000 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เอเธนส์ 2004 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปักกิ่ง 2008 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 ลอนดอน 2012: ส่วนหนึ่งของ  นักกีฬาอิสระ (IOA)
2016–ปัจจุบัน: ส่วนหนึ่งของ  เนเธอร์แลนด์ (NED)
| รวม | รวม | 0 | 1 | 0 | 1 | 132 |
ดูเพิ่ม

ประเทศเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
ไซเรน โซเรนต์

ไซเรน โซเรนต์ เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าที่มีบทบาททั้งในภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด เจ้าสมุทรโพไซดอน และเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกใต้
บทบาท > ภาคอัศวินแห่งเเอสการ์ด

ไซเรน โซเรนต์ ปรากฏตัวขึ้นในปลายภาคนี้ เพื่อประกาศว่าการต่อสู้ทั้งหมดเป็นไปตามคำบัญชาของโพไซดอน และโดเบ ซิกฟรีดก็ได้สละชีวิตตัวเองทะยานขึ้นฟ้าไปพร้อมกับโซเรนต์ จากนั้นเนื้อเรื่องก็เข้าสู่ภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน
บทบาท > ภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน

ไซเรน โซเรนต์ เป็นมารีนเนอร์ที่อาสาขอเป็นผู้เด็ดหัวโกลด์เซนต์ที่ไปเฝ้าพวกเซย่าที่นอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลในญี่ปุ่นเอง โซเรนต์สามารถเอาชนะทอรัส อัลเดบารันได้ และได้หน้ากากทอรัสกลับมาปราสาทใต้สมุทร แต่อาเทน่าก็ได้ติดตามมาด้วย โซเรนต์เกรงกลัวในพลังคอสโม่ที่เมตตาของอาเทน่ามาก
โซเรนต์สงสัยในตัวของซีดราก้อนจากพฤติกรรมทั้งหมดที่ผ่านมา  ขณะที่ทั้งคู่กำลังจะปะทะกัน ก็เกิดพลังคอสโม่ 2 สายมุ่งไปยังเสาค้ำมหาสมุทรที่ทั้งคู่พิทักษ์อยู่ จึงต้องแยกย้ายกันไปพิทักษ์เสา สำหรับเสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ของโซเรนต์ เป็นอันโดรเมด้า ชุน โซเรนต์จัดการกับชุนด้วยท่าไม้ตาย เดธ เอ็น ซิมโฟนี่ ซึ่งถึงแม้ใช้กระแสอากาศจากการป้องกันของโซ่วงกลมของชุน ก็ไม่อาจป้องกันได้ ในที่สุดชุนต้องใช้ท่าไม้ตายสูงสุด เนบิวล่า สตอร์ม เอาชนะโซเรนต์ได้  และโซเรนต์ก็ได้เปลี่ยนใจเมื่อได้รับรู้ว่าแท้จริงแล้ว ผู้อยู่เบื้องหลังการต่อสู้ทั้งหมดคือ ซีดราก้อน นั่นเอง  จึงพากิกิไปที่เสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือขณะที่ซีดราก้อนกำลังต่อกรกับฟีนิกซ์ อิคคิ และให้อิคคิใช้โล่แห่งไลบร้าทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือเสีย
โซเรนต์ เป็นมารีนเนอร์คนเดียวที่รอดชีวิตมาได้ เมื่อการต่อสู้ได้จบลง โพไซดอนกลับไปเป็น จูเลี่ยน โซโล ดังเดิม โซเรนต์ปรากฏตัวขึ้นริมทะเลพร้อมแนะนำตัวว่า เป็นนักเรียนดนตรีออสเตรีย และขอติดตามจูเลี่ยนไปในที่ต่าง ๆ เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่ประสบภัยจากน้ำท่วมโลก
บทบาท > ภาคเจ้านรกฮาเดส

ขณะที่พวกเซย่ากำลังต่อสู้กับทานาทอสอยู่ที่เอลิเซี่ยน โพไซดอนได้เข้าสิงร่างจูเลี่ยน โซโล อีกครั้ง เพื่อให้ความช่วยเหลือพวกเซย่า ด้วยการส่งชุดโกลด์คล็อธข้ามห้วงจักรวาลผันแปรไปยังเอริเซี่ยน ขณะที่โซเรนต์เป็นผู้ติดตามจูเลี่ยน โซโล และอวยพรในใจขอให้พวกเซย่าสามารถเอาชนะฮาเดสได้
สเกล

โซเรนต์สวมชุดสเกลรูปไซเรน ซึ่งเป็นพรายน้ำชนิดหนึ่งในเทพนิยายกรีก ปรากฏในมหากาพย์โอดิสซี่ เป็นพรายน้ำที่มีเสียงไพเราะและเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาเย้ายวน
ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์แลมบ์ดา

สายพันธ์ุของ SARS-CoV-2
สายพันธุ์แลมบ์ดา มีอีกชื่อว่า สายพันธุ์ C.37 เป็นสายพันธุ์หนึ่งของไวรัส SARS-CoV-2 ซึ่งเป็นไวรัสที่ก่อให้เกิดโควิด-19 โดยพบผู้ติดเชื้อครั้งแรกที่ประเทศเปรูในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 ในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ทางองค์การอนามัยโลกตั้งชื่อเป็นสายพันธุ์แลมบ์ดา และจัดให้เป็นสายพันธุ์ที่น่าสนใจ สายพันธุ์นี้แพร่เชื้อไปอย่างน้อย 30 ประเทศทั่วโลก และเป็นที่รู้จักว่ามีความต้านทานต่อแอนติบอดีลบล้างฤทธิ์มากกว่าเมื่อเทียบกับสายพันธุ์อื่น ๆ มีหลักฐานเสนอแนะว่าสายพันธุ์แลมบ์ดาแพร่เชื้อและต้านทานต่อวัคซีนได้มากกว่าสายพันธุ์แอลฟาและ/หรือแกมมา
แขวงสะพานสอง

ระวังสับสนกับ แขวงสะพานสูง
| แขวงสะพานสอง |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Saphan Song
แผนที่เขตวังทองหลาง เน้นแขวงสะพานสอง
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: วังทองหลาง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.934 ตร.กม. (0.747 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 11,022 คน
 • ความหนาแน่น: 5,699.07 คน/ตร.กม. (14,760.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10310
รหัสภูมิศาสตร์: 104502
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สะพานสอง เป็นแขวงหนึ่งของเขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2552 โดยแยกจากแขวงวังทองหลางพร้อมกับแขวงคลองเจ้าคุณสิงห์และแขวงพลับพลา
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงสะพานสองตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือและทิศเหนือของเขตวังทองหลาง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงลาดพร้าว (เขตลาดพร้าว) มีคลองทรงกระเทียม ถนนโชคชัย 4 และถนนสังคมสงเคราะห์เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงคลองเจ้าคุณสิงห์ (เขตวังทองหลาง) มีถนนประดิษฐ์มนูธรรมเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงวังทองหลาง (เขตวังทองหลาง) มีถนนลาดพร้าวเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงสามเสนนอก (เขตห้วยขวาง) มีคลองลาดพร้าวเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ทางสายหลักในพื้นที่แขวงสะพานสอง ได้แก่
ถนนประดิษฐ์มนูธรรม
ทางพิเศษฉลองรัช
ทางสายรองในพื้นที่แขวง ได้แก่
ถนนโชคชัย 4
ถนนสังคมสงเคราะห์
ซอยลาดพร้าว 71 (สังคมสงเคราะห์เหนือ 1)
ไอกะ โคบายาชิ

| ไอกะ โคบายาชิ |
| --- | --- |
小林 愛香
เกิด:  (1993-10-23) 23 ตุลาคม ค.ศ. 1993 (30 ปี) จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: ไอเกียง (あいきゃん)
อาชีพ: นักพากย์, นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2011 – ปัจจุบัน
องค์การ: นิวคัม
ส่วนสูง: 156.6 ซม.
ไอกะ โคบายาชิ (ญี่ปุ่น: 小林 愛香; โรมาจิ: Kobayashi Aika, 23 ตุลาคม 1993 –) เป็นนักร้องและนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ  สังกัดค่ายนิวคัม อยู่ค่ายเพลงทอยส์แฟกตอรี ส่วนสูง 156.6 ซม. หลังจากเปิดตัวในฐานะนักร้องในปี 2011 ก็ได้เปิดตัวในฐานะนักพากย์ในเลิฟไลฟ์! ซันไชน์!! ปฏิบัติการล่าฝันสคูลไอดอล และเป็นสมาชิกของวง Aqours มีชื่อเล่นว่า ไอเกียง (あいきゃん)
แขวงสวนหลวง

| แขวงสวนหลวง |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Suan Luang
แผนที่เขตสวนหลวง เน้นแขวงสวนหลวง
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: สวนหลวง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.251 ตร.กม. (3.572 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 48,719 คน
 • ความหนาแน่น: 5,266.35 คน/ตร.กม. (13,639.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10250
รหัสภูมิศาสตร์: 103401
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สวนหลวง เป็นแขวงในเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงสวนหลวงครอบคลุมพื้นที่ทางทิศตะวันตกของเขตสวนหลวง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงบางกะปิ (เขตห้วยขวาง) และแขวงหัวหมาก (เขตบางกะปิ) มีคลองแสนแสบและคลองกะจะเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงพัฒนาการ (เขตสวนหลวง) มีคลองลาว คลองหัวหมาก และคลองจวนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงอ่อนนุช (เขตสวนหลวง) มีคลองประเวศบุรีรมย์และคลองพระโขนงเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงพระโขนงเหนือและแขวงคลองตันเหนือ (เขตวัฒนา) มีคลองตันเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ทางสายหลักในพื้นที่แขวงสวนหลวง ได้แก่
ถนนพระราม 9
ถนนพัฒนาการ
ถนนรามคำแหง
ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)
ถนนกำแพงเพชร 7
ซอยพระราม 9 ซอย 39/1
ซอยพัฒนาการ 25
ทางพิเศษศรีรัช
ทางพิเศษฉลองรัช
ส่วนทางสายรองและทางลัดในพื้นที่แขวง ได้แก่
ซอยเสรี 9
ซอยพัฒนาการ 20 (สวนหลวง)
ซอยพัฒนาการ 30 (หมู่บ้านปัญญา)
ซอยพัฒนาการ 32 (มูซอ)
ซอยพัฒนาการ 38 (เจริญพัฒนา)
ซอยอ่อนนุช 17 (สวนหลวง)
เอเรียนา มิยาโมโตะ

| เอเรียนา มิยาโมโตะ |
| --- | --- |
เกิด:  (1994-05-12) 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) จังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง: 1.73 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว)
เป็นที่รู้จักจาก: มิสยูนิเวิร์สเจแพน 2015
ผู้ดำรงตำแหน่งการประกวดความงาม
สีผม: ดำ
สีตา: น้ำตาล
รางวัล: มิสยูนิเวิร์สเจแพน 2015 (ผู้ชนะ) มิสยูนิเวิร์ส 2015 (รอบ 10 คน)
เอเรียนา มามิโกะ มิยาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 宮本・エリアナ・磨美子; โรมาจิ: Miyamoto Eriana Mamiko; เกิด 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1994) เป็นนางแบบชาวญี่ปุ่น เป็นผู้เข้าประกวดมิสยูนิเวิร์สเจแพน 2015 และเป็นตัวแทนของประเทศญี่ปุ่นในการประกวดมิสยูนิเวิร์ส 2015 ถือเป็นสุภาพสตรีลูกครึ่งหรือที่เรียกในสังคมญี่ปุ่นว่าฮาฟุ (ハーフ hāfu) คนแรกของประเทศที่ได้รับตำแหน่งผู้ชนะเลิศการประกวดนางงาม ท่ามกลางความไม่เห็นด้วยในสื่อสังคมออนไลน์ของญี่ปุ่นที่บางส่วนที่มองว่าเธอผิดแผกไปจากชาวญี่ปุ่นทั่วไป
ประวัติ

มิยาโมโตะมีมารดาเป็นชาวญี่ปุ่น ส่วนบิดาชื่อไบรอันต์ สแตนฟิลด์ (Bryant Stanfield) เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันที่ประจำการ ณ ฐานทัพเรือสหรัฐในซาเซโบะ บิดามารดาหย่าร้างกันขณะเธออายุเพียงขวบเดียว เธอจบการศึกษาระดับประถมศึกษาในประเทศญี่ปุ่น ครั้นอายุได้ 13 ปี จึงย้ายไปอยู่กับบิดาที่สหรัฐในเมืองแจ็กสันวิลล์ รัฐอาร์คันซอ เธอศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายแจ็กสันวิลล์เพียงสองปีก็ย้ายกลับประเทศญี่ปุ่น และไม่เรียนต่อให้จบมัธยมปลาย ก่อนเริ่มทำงานแปลก ๆ อันรวมไปถึงบาร์เทนเดอร์
ค.ศ. 2015 เธอชนะเลิศการประกวดนางงามนางาซากิ และเป็นตัวแทนของจังหวัดในการประกวดมิสยูนิเวิร์สเจแพน 2015
การเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติ

ในวัยเด็กเธอร่ำเรียนในโรงเรียนประจำเมืองซาเซโบะ จังหวัดนางาซากิ ณ ที่นั่นเธอเป็นเด็กคนเดียวที่เป็นลูกครึ่งผิวสี เธอโดนเพื่อน ๆ เรียกว่า "อีดำ" และโดนคนปาขยะใส่ มิยาโมโตะกล่าวว่า "เวลาที่ครูให้นักเรียนจับมือกัน เพื่อน ๆ ก็เกรงว่าสีผิวของฉันไปเปรอะตัวเขา เพื่อนก็เลยพูดกับฉันว่า 'อย่ามาแตะตัวฉัน'" นอกจากนี้เพื่อนร่วมชั้นเรียนก็กล่าวด้วยวาจาเดียวกันว่า "อย่ามาว่ายน้ำสระเดียวกันกับฉันนะ เดี๋ยวสีผิวเธอจะมาเปื้อนตัวฉัน" ในช่วงที่เธออยู่ในญี่ปุ่น เธอถูกตั้งแง่รังเกียจเรื่องสีผิวและผมหยิกหย็อง ทั้งผู้ปกครองและเพื่อนร่วมชั้นต่างเรียกว่า "อีดำ" หรือ "คูรมโบะ" (黒んぼ) เวลากล่าวถึงเธอ
มิยาโมโตะตัดสินใจที่จะใช้ชื่อเสียงที่มีของเธอในการต่อต้านอคติด้านเชื้อชาติ เธอเคยกล่าวไว้เมื่อ ค.ศ. 2015 ว่า "ฉันอยากจะเริ่มการปฏิวัติ ฉันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆ ในชั่วข้ามคืนได้ แต่อีก 100 ถึง 200 ปี จะมีคนญี่ปุ่นแท้ ๆ หลงเหลืออยู่น้อยแล้ว ดังนั้นพวกเราควรเริ่มเปลี่ยนแปลงวิธีคิด"
แหล่งข้อมูลอื่น

Miss Universe Japan
แขวงสนามบิน

| แขวงสนามบิน |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Sanambin
ท่าอากาศยานดอนเมือง
แผนที่เขตดอนเมือง เน้นแขวงสนามบิน
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: ดอนเมือง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 14.664 ตร.กม. (5.662 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 22,673 คน
 • ความหนาแน่น: 1,546.17 คน/ตร.กม. (4,004.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10210
รหัสภูมิศาสตร์: 103605
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สนามบิน เป็นแขวงหนึ่งของเขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร ตั้งชื่อตามท่าอากาศยานดอนเมืองที่อยู่ในพื้นที่ กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 กำหนดให้ที่ดินส่วนใหญ่ในแขวงนี้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อยและเขตทหาร ในขณะที่บางส่วนเป็นที่ดินประเภทสถานที่ราชการ
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงสนามบินตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตดอนเมือง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลคูคต (อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี) มีแนวเส้นตรงผ่านแนวรั้วบริษัท ดอนเมืองพัฒนา จำกัด แนวรั้วหมู่บ้านวังทอง แนวรั้วโรงเรียนมัธยมสังคีตวิทยา กรุงเทพมหานคร และแนวรั้วอนุสรณ์สถานแห่งชาติเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงสายไหมและแขวงคลองถนน (เขตสายไหม) มีถนนพหลโยธิน เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงอนุสาวรีย์ (เขตบางเขน) และแขวงตลาดบางเขน (เขตหลักสี่) มีคลองถนนและคลองวัดหลักสี่เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงดอนเมืองและแขวงสีกัน (เขตดอนเมือง) มีถนนกำแพงเพชร 6 เป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนในพื้นที่แขวงสนามบิน ได้แก่
ถนนพหลโยธิน
ถนนวิภาวดีรังสิต
ถนนกำแพงเพชร 6
ทางยกระดับอุตราภิมุข
รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเข้ม
ถนนธูปะเตมีย์
ซอยวิภาวดีรังสิต 33 (เปรมประชา)
แขวงสวนจิตรลดา

| แขวงสวนจิตรลดา |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Suan Chilada
แผนที่เขตดุสิต เน้นแขวงสวนจิตรลดา
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: ดุสิต
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.737 ตร.กม. (0.671 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 5,917 คน
 • ความหนาแน่น: 3,406.45 คน/ตร.กม. (8,822.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10300
รหัสภูมิศาสตร์: 100203
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สวนจิตรลดา เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่เป็นเขตพระราชฐานและสถานที่ราชการ ตั้งชื่อตามสวนในพื้นที่ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังดุสิต
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงสวนจิตรลดาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตดุสิต มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงถนนนครไชยศรี (เขตดุสิต) มีคลองสามเสนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงทุ่งพญาไท (เขตราชเทวี) มีทางรถไฟสายเหนือเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงสี่แยกมหานาค (เขตดุสิต) และแขวงวัดโสมนัส (เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย) มีถนนพิษณุโลกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงดุสิต (เขตดุสิต) มีคลองเปรมประชากรเป็นเส้นแบ่งเขต
สถานที่สำคัญภายในแขวง

สวนจิตรลดา
พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต
มูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
โรงเรียนจิตรลดา
โครงการส่วนพระองค์สวนจิตรลดา
อุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
โรงเรียนราชวินิต มัธยม
วัดสุคันธาราม
ไวรัสคอกซากี

Coxsackie B4 virus
ไวรัสคอกซากี เป็นกลุ่มย่อยหนึ่งของไวรัสเอนเทอโร อยู่ในแฟมิลีพิคอร์นาไวริดี เป็นไวรัสชนิดที่มีสารพันธุกรรมอาร์เอ็นเอสายเดี่ยวเซนส์บวกแบบเส้นตรง ไม่มีเปลือกหุ้ม ซึ่งเป็นลักษณะที่พบร่วมกันของไวรัสเอนเทอโรชนิดอื่นๆ รวมไปถึงไวรัสโปลิโอและไวรัสเอโคด้วย
ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์แอลฟา

สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2 ไวรัสที่ก่อให้เกิดโควิด-19
จำนวนลำดับพันธุกรรม B.1.1.7 ที่ตรวจพบทั้งหมด เรียงตามประเทศ ข้อมูล ณ 25 มีนาคม 2021


Legend:
  10,000+ ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  5,000–9,999 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  1,000–4,999 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  500–999 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  100–499 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  2–99 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  1 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  ไม่มีลำดับที่ยืนยันแล้ว หรือไม่มีข้อมูล
สายพันธุ์แอลฟา หรือ สายพันธุ์ B.1.1.7 เป็นสายพันธุ์ย่อยชนิดหนึ่งของไวรัส SARS-CoV-2 ที่เป็นสาเหตุของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ถือเป็นสายพันธุ์หนึ่งในบรรดาไวรัสกลายพันธุ์หลายๆ สายพันธุ์ที่มีความจำเป็นต้องจับตามอง ไวรัสสายพันธุ์นี้ติดต่อจากคนสู่คนได้ง่ายกว่าสายพันธุ์ดั้งเดิมประมาณ 40-80% ถูกตรวจพบครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ในประเทศอังกฤษ หลังจากนั้นพบว่าระบาดอย่างรวดเร็วในช่วงกลางเดือนธันวาคม และสัมพันธ์กับการกลับมาระบาดอีกครั้งของโรคในประเทศอังกฤษ เชื่อว่าสาเหตุที่ไวรัสติดต่อได้ง่ายขึ้นนี้ส่วนหนึ่งมาจากการกลายพันธุ์ในตำแหน่งของโปรตีนหนามของไวรัส และยังพบว่ามีการกลายพันธุ์ต่อในอัตราที่สูงกว่าปกติอีกด้วย
ชื่อ

ไวรัสสายพันธุ์นี้เคยเป็นที่รู้จักในชื่ออื่นๆ อีกหลายชื่อ เช่น นอกประเทศอังกฤษอาจเคยเป็นที่รู้จักในชื่อ สายพันธุ์อังกฤษ (UK varient, British variant, English variant) แม้ที่จริงแล้วไวรัสสายพันธุ์แอลฟาไม่ใช่สายพันธุ์ย่อยชนิดแรกที่ถูกพบครั้งแรกในอังกฤษก็ตาม (สายพันธุ์ย่อยที่พบครั้งในประเทศอังกฤษ คือ สายพันธุ์อีต้า (Eta, B.1.525) ) ส่วนในประเทศอังกฤษเคยเป็นที่รู้จักในชื่อสายพันธุ์เคนท์ (Kent varient) ตามชื่อเมืองเคนท์ที่พบสายพันธุ์นี้
ไท่-ยฺเหวียน

ศักราชของง่อก๊ก
ไท่-ยฺเหวียน  (จีน: 太元; พินอิน: Tàiyuán) เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 5 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนกวนแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชไท่-ยฺเหวียนใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 251 ถึง ค.ศ. 252 รวมเวลา 2 ปี
ในเดือน 2 ของศักราชไท่-ยฺเหวียนปีที่ 2 (ค.ศ. 252) เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเฉินเฟิ่งปีที่ 1
การเปลี่ยนชื่อศักราช

ศักราชชื่ออูปีที่ 14 (ค.ศ. 251) —— เดือน 5 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นไท่-ยฺเหวียนปีที่ 1
ศักราชไท่-ยฺเหวียนปีที่ 2 (ค.ศ. 252) —— เดือน 2 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเฉินเฟิ่งปีที่ 1
ตารางเทียบศักราช

| ไท่-ยฺเหวียน | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ค.ศ. | 251 | 252 |
| วุยก๊ก | เจียผิง 3 | เจียผิง 4 |
| จ๊กก๊ก | เหยียนซี 14 | เหยียนซี 15 |
ดูเพิ่ม

ศักราชของจีน
บรรณานุกรม

李崇智 (December 2004). 中國歷代年號考. 北京: 中華書局. ISBN 7101025129.
鄧洪波 (March 2005). 東亞歷史年表. 臺北: 國立臺灣大學東亞經典與文化研究計劃. ISBN 9789860005189. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (pdf)เมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2021-11-26.
| ก่อนหน้า |  | ไท่-ยฺเหวียน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชื่ออู |  | ศักราชของง่อก๊ก  (ค.ศ. 251 - 252) |  | เฉินเฟิ่ง |
| ด ค กศักราชในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
วุยก๊ก: อ้วยโช่ (หฺวางชู) ค.ศ. 220-226 → ไท่เหอ ค.ศ. 227-233 → ชิงหลง ค.ศ. 233-237 → จิ่งชู ค.ศ. 233-237 → เจิ้งฉื่อ ค.ศ. 240-249 → เจียผิง ค.ศ. 249-254 → เจงหงวน / ไกเจ้ง (เจิ้ง-ยฺเหวียน) ค.ศ. 254-256 → กำลอ (กานลู่) ค.ศ. 256-260 → จิ่ง-ยฺเหวียน ค.ศ. 260-264 → เสียนซี ค.ศ. 264-265
จ๊กก๊ก: เจี๋ยงบู๋ (จางอู่) ค.ศ. 221-223 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 223-237 → เหยียนซี ค.ศ. 238-257 → จิ่งเย่า ค.ศ. 258-263 → เหยียนซิง ค.ศ. 263
ง่อก๊ก: หฺวางอู่ ค.ศ. 222-229 → หฺวางหลง ค.ศ. 229-231 → เจียเหอ ค.ศ. 232-238 → ชื่ออู ค.ศ. 238-251 → ไท่-ยฺเหวียน ค.ศ. 251-252 → เฉินเฟิ่ง ค.ศ. 252 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 252-253 → อู่เฟิ่ง ค.ศ. 254-256 → ไท่ผิง ค.ศ. 256-258 → หย่งอาน ค.ศ. 258-264 → ยฺเหวียนซิง ค.ศ. 264-265 → กานลู่ ค.ศ. 265-266 → เป๋าติ่ง ค.ศ. 266-269 → เจี้ยนเหิง ค.ศ. 269-271 → เฟิ่งหฺวาง ค.ศ. 272-274 → เทียนเช่อ ค.ศ. 275-276 → เทียนสี่ ค.ศ. 276 → เทียนจี้ ค.ศ. 277-280
กองซุนเอี๋ยน: เช่าฮั่น ค.ศ. 237-238