พระเจ้าตะโดมินพญา

| พระเจ้าตะโดมินพญา   သတိုးမင်းဖျား> กษัตริย์แห่งอังวะ |
| --- | --- |
ครองราชย์: 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1365 – ป. 3 กันยายน ค.ศ. 1367
ก่อนหน้า: ก่อตั้ง
ต่อไป: พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา
กษัตริย์แห่งปี้นยะ
ครองราชย์: ในวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1364 – 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1365
ก่อนหน้า: พระเจ้าอูซะนาที่ 2 แห่งปี้นยะ
ถัดไป: ล้มเลิกตำแหน่ง
กษัตริย์แห่งซะไกง์
ครองราชย์: ในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1364 – 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1365
ก่อนหน้า: Thihapate of Sagaing
ถัดไป: ล้มเลิกตำแหน่ง
ผู้ว่าแห่งตะก้อง
ครองราชย์: ค.ศ. 1360/61 – 1363/64
ก่อนหน้า: Thado Hsinhtein
ถัดไป: Thihapate of Tagaung

ประสูติ: 7 ธันวาคม ค.ศ. 1345  วันพุธ ขึ้น 13 ค่ำ เดือน Pyatho 707 ME ซะไกง์, อาณาจักรซะไกง์
สวรรคต: ป. 3 กันยายน ค.ศ. 1367 (21 พรรษา)   ป. วันศุกร์ ขึ้น 9 ค่ำ เดือน Tawthalin 729 ME Swegyo, อาณาจักรอังวะ
ชายา: Saw Omma
พระราชบุตร: ไม่มี
ราชวงศ์: ซะไกง์
พระราชบิดา: Thado Hsinhtein
พระราชมารดา: Soe Min Kodawgyi
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระเจ้าตะโดมินพญา (พม่า: သတိုးမင်းဖျား, ออกเสียง: [ðə.dó mɪ́ɰ̃.bjá]; 7 ธันวาคม ค.ศ. 1345 – ประมาณ 3 กันยายน ค.ศ. 1367) ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรอังวะ ระหว่าง ค.ศ. 1364 ถึง ค.ศ. 1367 ตลอด 3 ปีในรัชสมัยพระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะรวบรวมอาณาจักรบริเวณพม่าตอนกลางได้แก่ อาณาจักรปีนยะ และ อาณาจักรสะกาย ให้เป็นปึกแผ่นอีกครั้งนับแต่แยกตัวเป็นเอกราชเมื่อ ค.ศ. 1315 โดยพระองค์ได้สถาปนา อังวะ เป็นราชธานีของอาณาจักรใน ค.ศ. 1365 แต่พระองค์ก็สวรรคตอย่างกระทันหันด้วยพระโรคฝีดาษระหว่างการทำศึกบุกลงใต้เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1367
พระเจ้าตะโดมินพญาสวรรคตโดยไร้รัชทายาททำให้พระเทวัน (พี่เขย) ของพระองค์ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา
| ด ค ก พระมหากษัตริย์พม่า |
| --- | --- |
ราชวงศ์พุกาม ค.ศ. 849–1297:  ปยีน-บย่า  ตานแนะ  ซะเล  เต้นโค  ญองอู้ ซอยะฮ่าน  กู้นซอจ้องพยู  จีนโซ่  โซะกะเต้  อโนรธามังช่อ  ซอลู  จานซิต้า  ซีตูที่ 1  นะระตู  นรสิงขะ  ซีตูที่ 2  ไชยสิงขะ  นรสิงหอุซะนา1  จะซวา  อุซะนา  นรสีหบดี  กะยอฉะวา2 
อาณาจักรมยีนไซง์และอาณาจักรปี้นยะ ค.ศ. 1297–1364:  อะทินคะยา1, ราซะทินจาน1 และ สีหตู1  สีหตู  อูซะนาที่ 1  สีตู1  กะยอฉะวาที่ 1  กะยอฉะวาที่ 2  นรตู่  อูซะนาที่ 2 
อาณาจักรซะไกง์ ค.ศ. 1315–1364:  ซอยู่น  ตราพระยาที่ 1  อโนรธาที่ 1  จะซวา  อโนรธาที่ 2  ตราพระยาที่ 2  มินบเยาะสีหบดี 
อาณาจักรอังวะ ค.ศ. 1364–1555:  ตะโดมินพญา  ฝรั่งมังศรีชวา  ตราพระยา  ฝรั่งมังฆ้อง  ฝรั่งมังศรี  มี่นละแง  กะเล่เจ้ตองโญ  โม่ญี่นตะโด้  มังรายกะยอฉะวาที่ 1  นรปติที่ 1  สีหสุระ  มังฆ้องที่ 2 และ สีหสุระที่ 2  นรปติที่ 2  ซะโลน3 และ โตฮาน-บว่า3  คอนเมง3  นรปติที่ 33  นรปติที่ 43 
อาณาจักรหงสาวดี ค.ศ. 1287–1539, ค.ศ. 1550–1552:  ฟ้ารั่ว  รามประเดิด  แสนเมือง  รามมะไตย  ชีปอน  อายกำกอง  อายลาว  พระยาอู่  มหาเทวี1  ราชาธิราช  ธรรมราชา  รามที่ 1  พะโร  พญาเกียรติ์  มะมุดตาว  เชงสอบู  ธรรมเจดีย์  รามที่ 2  สการะวุตพี  สมิงสอตุต4  สมิงทอ4 
อาณาจักรมเยาะอู้ ค.ศ. 1429–1785:  นรเมขลา  คะยี  Ba Saw Phyu  Dawlya  Ba Saw Nyo  Ran Aung  Salingathu  ยาซา  จาซาปะติ  ซอโอ  Thazata  มังฆ้อง  มี่นบีน  Dikkha  ซอละ  Sekkya  พะล่อง  ยาซาจี้  Khamaung  สิริสุธรรมมา  สเน่ห์  นรปติ  ตะโด  จันทสุธรรมมา  สิริสุริยา  วรธรรมราชา  มุนีสุธรรมราชา  จันทสุริยาที่ 1  นรธา  Mayuppiya  Kalamandat  นรธิบดีที่ 1  จันทวิมาลาที่ 1  จันทสุริยาที่ 2  Sanda Wizaya  จันทสุริยาที่ 3  นรธิบดี  Narapawara  Sanda Wizala  Madarit  นรอภัย  Thirithu  จันทปรมะ  อภัย  Sanda Thumana  จันทวิมาลาที่ 2  Sanda Thaditha  Maha Thammada 
อาณาจักรแปร ค.ศ. 1482–1542:  ตะโดเมงสอ  บาเยงทเว  นรปติ5  มังฆ้อง5 
ราชวงศ์ตองอู ค.ศ. 1510–1752:  เมงจีโย  ตะเบ็งชะเวตี้  บุเรงนอง  นันทบุเรง  ญองย่าน  อะเนาะเพะลูน  มีนเยเดะบะ  ตาลูน  ปีนดะเล  ปเย  นะราวะระ  มังกะยอดิน  สเน่ห์มิน  ตะนินกันเหว่  มหาธรรมราชาธิบดี 
อาณาจักรหงสาวดีใหม่ ค.ศ. 1740–1757:  สมิงทอพุทธกิตติ  พญาทะละ 
ราชวงศ์โก้นบอง ค.ศ. 1752–1885:  อลองพญา  มังลอก  มังระ  จิงกูจา  หม่องหม่อง  ปดุง  จักกายแมง  แสรกแมง  พุกามแมง  มินดง  สีป่อ 
 1อุปราชหรือผู้สำเร็จราชการแทน  2มองโกลครอบครอง (ค.ศ. 1297)  3สหพันธรัฐชาน (ค.ศ. 1527–55)  4การฟื้นฟูระยะสั้น (ค.ศ. 1550–52)  5สหพันธรัฐฉานครอบครอง (ค.ศ. 1532–42)