stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รถไฟฟ้าสายสีเทา
รายละเอียดปลีกย่อย > สถานี

มีทั้งหมด 39 สถานี เป็นสถานียกระดับทั้งหมด โดยสถานีในส่วนใต้เป็นการนำเส้นทางรถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร-ราชพฤกษ์ มาดัดแปลงเป็นเส้นทางรถไฟฟ้า เพื่อให้สอดคล้องกับแผนการยกเลิกการให้บริการรถโดยสารด่วนพิเศษ
โครงการออกแบบรูปแบบสถานีไว้ทั้งหมด 4 รูปแบบ ดังต่อไปนี้
สถานีโครงสร้างปกติ แบบชานชาลาด้านข้าง เสายึดริมทางเท้า สถานีมีความยาวประมาณ 125 เมตร กว้าง 20 เมตร มีประตูชานชาลา (platform screen door) ความสูงแบบ Half-Height ทุกสถานี ออกแบบให้หลบเลี่ยงสาธารณูปโภคใต้ดินและบนดินและรักษาสภาพผิวจราจรบนถนนมากที่สุด มีเสายึดสถานีอยู่บริเวณริมทางเท้า และมีชั้นจำหน่ายบัตรโดยสารอยู่ใต้ชานชาลา มีจำนวน 10 สถานี ส่วนใหญ่เป็นสถานีช่วงบนถนนประดิษฐ์มนูธรรม
สถานีโครงสร้างปกติ แบบชานชาลาด้านข้าง เสายึดริมทางเท้าแบบโครงสร้างข้อแข็ง สถานีมีความยาวประมาณ 139 เมตร กว้าง 20 เมตร มีประตูชานชาลา (platform screen door) ความสูงแบบ Half-Height ออกแบบให้หลบเลี่ยงสาธารณูปโภคใต้ดินและบนดินและรักษาสภาพผิวจราจรบนถนนมากที่สุด มีเสายึดสถานีอยู่บริเวณสองฝั่งริมทางเท้า และมีชั้นจำหน่ายบัตรโดยสารอยู่ใต้ชานชาลา มีจำนวน 2 สถานี คือสถานีแจ่มจันทร์ และสถานีทองหล่อ 10
สถานีโครงสร้างปกติแบบสูงพิเศษ แบบชานชาลาด้านข้าง เสายึดริมทางเท้าแบบโครงสร้างข้อแข็ง สถานีมีความยาวประมาณ 139 เมตร กว้าง 20 เมตร สูง 30 เมตร มีประตูชานชาลา (platform screen door) ความสูงแบบ Half-Height ออกแบบให้หลบเลี่ยงสาธารณูปโภคใต้ดินและบนดินและรักษาสภาพผิวจราจรบนถนนมากที่สุด มีเสายึดสถานีอยู่บริเวณสองฝั่งริมทางเท้า และมีชั้นจำหน่ายบัตรโดยสารอยู่ใต้ชานชาลา มีจำนวน 1 สถานี คือสถานีเพชรบุรี-ทองหล่อ
สถานีโครงสร้างปกติ แบบชานชาลากลาง เสายึดริมทางเท้าแบบโครงสร้างข้อแข็ง สถานีมีความยาวประมาณ 136-139 เมตร กว้าง 20 เมตร มีประตูชานชาลา (platform screen door) ความสูงแบบ Half-Height ออกแบบให้หลบเลี่ยงสาธารณูปโภคใต้ดินและบนดินและรักษาสภาพผิวจราจรบนถนนมากที่สุด มีเสายึดสถานีอยู่บริเวณสองฝั่งริมทางเท้า และมีชั้นจำหน่ายบัตรโดยสารอยู่ใต้ชานชาลา มีจำนวน 2 สถานี คือสถานีวัชรพล และสถานีทองหล่อ
การปรับเปลี่ยนเส้นทาง

มกราคม พ.ศ. 2557 - กรุงเทพธนาคมได้มีการปรับเปลี่ยนแนวเส้นทางจากการศึกษาเดิมของ สนข. ที่เดิมแนวเส้นทางส่วนใต้จะต่อเนื่องจากซอยทองหล่อไปจนถึงถนนพระรามที่ 4 แล้วเลี้ยวขวาวิ่งไปตามแนวถนนพระรามที่ 4 จนถึงแยกรัชดา-พระราม 4 แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าถนนรัชดาภิเษกและต่อเนื่องไปยังถนนพระรามที่ 3 เพื่อสิ้นสุดเส้นทางบริเวณเชิงสะพานพระราม 9 ให้เป็นเริ่มต้นที่บริเวณแยกพระโขนง (จุดตัดถนนสุขุมวิท-ถนนพระรามที่ 4) แล้ววิ่งมาตามแนวถนนพระรามที่ 4 จนถึงแยกวิทยุแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนสาทร จากนั้นวิ่งตามแนวถนนสาทรมาจนถึงแยกสาทร-นราธิวาสฯ แนวเส้นทางจะเลี้ยวซ้ายแล้ววิ่งทับเส้นทางเดิมของรถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร-ราชพฤกษ์ ไปจนสุดโครงการที่บริเวณแยกท่าพระ พร้อมกันนี้ยังได้รวมโครงการส่วนเหนือทั้งสองช่วงเข้าเป็นช่วงเดียวกัน เป็นวัชรพล-ทองหล่อ โดยกรุงเทพธนาคมให้ความเห็นกรณีการแยกช่วงว่าเนื่องจากช่วงที่ต้องผ่านถนนสุขุมวิทเพื่อออกถนนพระรามที่ 4 ส่วนใหญ่เป็นซอยที่มีพื้นที่คับแคบ และอาจจะมีผลกระทบจากการเวนคืนที่ดินเพื่อขยายเขตทางสูงซึ่งเป็นผลต่อเนื่องจากราคาที่ดินบริเวณดังกล่าวมีการปรับตัวสูงขึ้น ดังนั้นการแยกเส้นทางเหนือ-ใต้ออกจากกันจึงเป็นแนวคิดที่ดีที่สุด
ส่วนต่อขยาย

สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและแผนการจราจรได้ศึกษาแนวเส้นทางเพิ่มเติมต่อเนื่องจากจุดสิ้นสุดบริเวณแยกต่างระดับรามอินทราของสายสีเทาส่วนเหนือไปตามแนวถนนสุขาภิบาล 5 และสิ้นสุดเส้นทางที่ถนนสายไหม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร ใกล้กับอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี รวมระยะทาง 14 กิโลเมตร
ความคืบหน้า

19 กันยายน พ.ศ. 2561 นายสกลธี ภัททิยกุล รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เปิดเผยว่า ภายในปี 2561 กรุงเทพมหานครจะพยายามผลักดันเร่งรัดให้เกิดโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าไลท์เรล สายบางนา-สุวรรณภูมิ และรถไฟฟ้าสายสีเทา ระยะที่ 1 ช่วงวัชรพล-ทองหล่อ ให้ได้ โดยให้สำนักการจราจรและขนส่ง ติดตามผลการจัดทำรายงานผลการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม ของรถไฟฟ้าไลท์เรล สายบางนา-สุวรรณภูมิ ในขณะที่สายสีเทา ระยะที่ 1 กรุงเทพมหานครจะไปหารือกับการทางพิเศษแห่งประเทศไทย เนื่องจากจำเป็นต้องขอใช้พื้นที่ของการทางพิเศษแห่งประเทศไทยบางส่วนในการก่อสร้างโครงการ
18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 นายธนกร วังบุญคงชนะ โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยว่ารัฐบาลรับทราบความคืบหน้าโครงการรถไฟฟ้ารางเดี่ยว “โมโนเรลสายสีเทา” จะใช้ช่วงสถานีวัชรพล-ทองหล่อ เป็นเส้นทางนำร่อง ระยะทางรวม 16.3 กม. วงเงินการก่อสร้าง 27,500 ล้านบาท  คาดว่าจะจัดทำรายงานผลการศึกษาและวิเคราะห์โครงการ ระยะที่ 1 วัชรพล-ทองหล่อ
13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ที่ประชุมคณะกรรมการบริหารโครงการระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร ที่มีนายวิศณุ ทรัพย์สมพล รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เป็นประธาน มีมติเห็นชอบโอนภารกิจโครงการรถไฟฟ้าที่จะต้องลงทุนก่อสร้างใหม่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานคร (กทม.) กลับคืนไปให้กระทรวงคมนาคมโดยการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย จำนวน 3 โครงการ ได้แก่ โครงการสายสีเงิน สายสีเทา และสายสีฟ้า โดยกรณีของสายสีเทาสาเหตุมาจากพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ของการรถไฟแห่งประเทศไทย และการทางพิเศษแห่งประเทศไทยซึ่งอยู่ภายใต้สังกัดกระทรวงคมนาคม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โครงการรถไฟฟ้ารางเดี่ยวสายสีเทา โดยสำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร
MRT Black-Grey Lines -กระทู้จาก SkyscraperCity Thai Forum
[MRTA] Bangkok METRO part II -กระทู้จาก SkyscraperCity Thai Forum
| ด ค ก สถานีของรถไฟฟ้าสายสีเทา |
| --- | --- |
ช่วงวัชรพล – ทองหล่อ (โครงการ):  วัชรพล   นวลจันทร์  เกษตรนวมินทร์  คลองลำเจียก  โยธินพัฒนา  ลาดพร้าว 87   สังคมสงเคราะห์  ฉลองรัช  ศรีวรา  ประชาอุทิศ  พระราม 9   เพชรบุรี-ทองหล่อ  แจ่มจันทร์  ทองหล่อ 10  ทองหล่อ  
ช่วงพระโขนง – พระราม 3 (โครงการ):  พระโขนง   บ้านกล้วยใต้  มหาวิทยาลัยกรุงเทพ  เกษมราษฎร์  พระราม 4   คลองเตย   งามดูพลี  ลุมพินี   สวนพลู  ช่องนนทรี   นราธิวาส  นางลิ้นจี่  รัชดา-นราธิวาส  คลองช่องนนทรี  พระราม 3 
ช่วงพระราม 3 – ท่าพระ (โครงการ):  คลองภูมิ  คลองด่าน  สาธุประดิษฐ์  สะพานพระราม 9  เจริญราษฎร์  เจริญกรุง  มไหสวรรค์   ตลาดพลู   ท่าพระ
ประเทศเชโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924

| ประเทศเชโกสโลวาเกีย ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: TCH
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกเชโกสโลวาเกีย
ณ ชามอนี
นักกีฬา: 27 คน  ใน 5 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: Jaroslav Řezáč (ฮอกกี้น้ำแข็ง)
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว
1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 เช็กเกีย (1994–)  สโลวาเกีย (1994–)
ประเทศเชโกสโลวาเกีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 27 คน แข่งขัน 5 ชนิดกีฬา
สกีข้ามทุ่ง

บทความหลัก: กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
18 กิโลเมตร ชาย (Classic)
Štěpán Hevák – 1:34:43.4 (17th)
Antonín Gottstein – 1:34:54.0 (18th)
Václav Jón – 1:37:20.8 (23rd)
František Hák – 1:39:41.6 (24th)
50 กิโลเมตร ชาย Free (Classic)
Štěpán Hevák – 4:44:58 (12th)
Antonín Gottstein – 4:45:48 (14th)
Josef Německý – 5:05:06 (17th)
Oldřich Kolář
พุธิตา สุภจิรกุล

พุธิตา สุภจิรกุล (เกิด 29 มีนาคม พ.ศ. 2539) เป็นอดีตนักแบดมินตันหญิงชาวไทย เธอขึ้นสู่จุดสูงสุดในอาชีพด้วยการเป็นอันดับ 9 ของโลกในประเภทหญิงคู่ พุธิตาเคยคว้าเหรียญทองแดงจากการแข่งขันแบดมินตันประเภทหญิงคู่ในการแข่งขันเยาวชนชิงแชมป์เอเชียและเยาวชนชิงแชมป์โลก รวมถึงการแข่งขันแบดมินตันชิงแชมป์โลก เธอสร้างสถิติร่วมกับทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย ในการเป็นนักแบดมินตันหญิงคู่ชาวไทยคู่แรกที่คว้าเหรียญในรายการชิงแชมป์โลก เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล และได้เหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาแบดมินตันในซีเกมส์ 2015 และกีฬาแบดมินตันในซีเกมส์ 2017
พุธิตาประกาศอำลาวงการเลิกเล่นทีมชาติผ่านบัญชีโซเชียลมีเดียของเธอเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2566
ชีวิตส่วนตัว

พุธิตาคบหาดูใจกับ บาส เดชาพล พัววรานุเคราะห์ นักแบดมินตันทีมชาติไทยในประเภทคู่ผสมเป็นเวลา 2 ปี กระทั่งวันอังคารที่ 6 สิงหาคม 2567 เดชาพลที่เสร็จสิ้นภารกิจจากการรับใช้ชาติในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และเดินทางกลับถึงประเทศไทยได้ทำเซอร์ไพรส์คุกเข่าขอพุธิตาแต่งงาน
ผลงาน > บีดับเบิลยูเอฟ ชิงแชมป์โลก

หญิงคู่
| ปี | สถานที่ | คู่นักกีฬา | คู่ต่อสู้ | คะแนน | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 | ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว, โตเกียว, ญี่ปุ่น |  ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย |  Kim So-yeong  Kong Hee-yong | 16–21, 21–19, 23–25 |  เหรียญทองแดง |
ผลงาน > บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ (1 แชมป์, 1 รองแชมป์)

บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ ซึ่งถูกประกาศเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2017 และเริ่มดำเนินการเมื่อปี 2018 เป็นรายการแข่งขันแบดมินตันระดับชั้นนำ รับรองโดย สหพันธ์แบดมินตันโลก (BWF) ทัวร์นาเมนต์ถูกแบ่งออกเป็นหลายระดับ ได้แก่ เวิลด์ทัวร์ไฟนัลส์, ซูเปอร์ 1000, ซูเปอร์ 750, ซูเปอร์ 500, ซูเปอร์ 300 (ส่วนหนึ่งของ HSBC World Tour) และ ซูเปอร์ 100
หญิงคู่
| ปี | รายการ | ระดับ | คู่นักกีฬา | คู่ต่อสู้ | คะแนน | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | ไทยแลนด์ มาสเตอร์ส | ซูเปอร์ 300 |  ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย |  Li Wenmei  Zheng Yu | 15–21, 21–15, 21–10 | 1 ! ชนะเลิศ |
คู่ผสม
| ปี | รายการ | ระดับ | คู่นักกีฬา | คู่ต่อสู้ | คะแนน | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | ไทยแลนด์ มาสเตอร์ส | ซูเปอร์ 300 |  เดชาพล พัววรานุเคราะห์ |  Chan Peng Soon  Goh Liu Ying | 15–21, 21–14, 16–21 | 2 ! รองชนะเลิศ |
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

พุธิตา สุภจิรกุล ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ)
พุธิตา สุภจิรกุล at Sports-Reference.com
ปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์

ปฏิทินสำหรับปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ (เช่น พ.ศ. 2559 2531)
ป่าคำชะโนด

| ป่าคำชะโนด เมืองชะโนด   วังนาคินทร์คำชะโนด |
| --- | --- |
ป่าคำชะโนด
ป่าคำชะโนดแสดงแผนที่จังหวัดอุดรธานีป่าคำชะโนดแสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด:  17°44′41″N 103°21′37″E﻿ / ﻿17.744831°N 103.360211°E﻿ / 17.744831; 103.360211
จังหวัด: จังหวัดอุดรธานี
อำเภอ: อำเภอบ้านดุง
การปกครอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 32,000 ตร.กม. (12,000 ตร.ไมล์)
ความสูง: 160 เมตร (520 ฟุต)
ป่าคำชะโนด เป็นผืนกอวัชพืช (floating mat) ขนาดใหญ่ มีพื้นที่ประมาณ 20 ไร่ เกิดจากการทับถมและผสานตัวของซากวัชพืชน้ำจำนวนมากเป็นระยะเวลายาวนาน จนก่อกำเนิดคล้ายกับเป็นผืนแผ่นดินลอยตัวในรูปแบบเกาะกลางอ่างเก็บน้ำกุดขาม ด้วยเหตุนี้เมื่อถึงฤดูฝนในที่ราบลุ่มแม่น้ำโขง อ่างเก็บน้ำกุดขามมีปริมาณน้ำสูงขึ้น ป่าคำชะโนดจึงไม่จมน้ำแต่จะลอยตามระดับน้ำที่สูงขึ้น หรือเมื่อระดับน้ำลดลงป่าคำชะโนดก็มีการปรับสภาพไปตามระดับน้ำ ภายในป่าคำชะโนดมีพรรณไม้เด่นคือต้นชะโนด ซึ่งเป็นพืชจำพวกปาล์ม มีความสูงกว่า 30 เมตร
ป่าคำชะโนด แม้จะเป็นผืนแผ่นดินลอยตัวจากกอวัชพืช ทำให้มีการลอยตัวไปตามพลวัตของน้ำ แต่ป่าแห่งนี้ก็เคยเกิดน้ำท่วม โดยเคยเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2516 พ.ศ. 2538 พ.ศ. 2559 และ พ.ศ. 2560 ทั้งนี้เชื่อว่าเกิดจากการที่มีการก่อสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ มากขึ้นกว่าเดิมในอดีต จึงทำให้พื้นที่ของเกาะซึ่งลอยน้ำอยู่นั้นมีความหนัก เป็นสาเหตุที่ทำให้ผืนกอวัชพืชบางส่วนจมน้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงกลางปี พ.ศ. 2560 ที่ต้องมีการปิดเกาะแห่งนี้เป็นการชั่วคราว
ป่าคำชะโนด ตั้งอยู่ในพื้นที่ 3 ตำบล คือ ตำบลวังทอง ตำบลบ้านม่วง และตำบลบ้านจันทร์  ใน อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี ป่าแห่งนี้เป็นสถานที่สำคัญ ที่ปรากฏในตำนานพื้นบ้านอีสาน ประชาชนในพื้นที่เชื่อว่าสถานที่แห่งนี้เป็นประตูสู่เมืองบาดาล ซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของพญานาค ปกครองรักษาโดยปู่ศรีสุทโธและย่าศรีปทุมมา ภายในเกาะคำชะโนดมีศาลเจ้าปู่ศรีสุทโธและบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านให้ความเคารพและเดินทางมาสักการะ
ความเชื่อท้องถิ่น

เรื่องราวของป่าคำชะโนด กลายเป็นข่าวคราวโด่งดังขึ้นมาในช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 เมื่อปรากฏว่ามีกลุ่มบุคคลที่อ้างว่าสามารถบันทึกวิดีโอภาพของเปรตและรุกขเทวดาได้ที่ป่าแห่งนี้ ก่อนที่ความจะแตกว่าเป็นเรื่องหลอกลวง
แต่จากนั้น เรื่องราวความลี้ลับในป่าคำชะโนดก็กลายเป็นที่รับรู้และสนใจของคนในสังคมทั่วไป จนหนึ่งในเรื่องเล่าเกี่ยวกับอาถรรพ์ของสถานที่แห่งนี้ได้กลายเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2550 เรื่อง ผีจ้างหนัง นำแสดงโดย อชิตะ ปราโมช ณ อยุธยา และภัครมัย โปรตระนันท์
จำรัส มังคลารัตน์

| พลตำรวจโทจำรัส มังคลารัตน์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
ดำรงตำแหน่ง 9 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533 (2 ปี 122 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ชาติชาย ชุณหะวัณ
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 14 ธันวาคม พ.ศ. 2533 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 (0 ปี 71 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ชาติชาย ชุณหะวัณ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี มณฑลราชบุรี
เสียชีวิต: 3 มกราคม พ.ศ. 2540 (75 ปี) โรงพยาบาลกรุงเทพ กรุงเทพมหานคร
พรรคการเมือง: ชาติไทย
คู่สมรส: ลำใย มังคลารัตน์

พลตำรวจโท จำรัส มังคลารัตน์ (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 - 3 มกราคม พ.ศ. 2540) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี 3 สมัย
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

จำรัส เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 เป็นบุตรคนโตของจ่าง และเจริญ มังคลารัตน์ ในจำนวนพี่น้อง 4 คน
พล.ต.ท. จำรัส สมรสกับลำไย มังคลารัตน์ (สกุลเดิม ประยูรหงษ์) มีบุตร-ธิดา 2 คน ได้แก่
รัษฎา สะวิคามิน
ภาณุวัฒน์ มังคลารัตน์
อรรถชัย มังคลารัตน์
ประวัติ > การศึกษา

จำรัส จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนวิสุทธรังษี จังหวัดกาญจนบุรี, ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนมัธยมศึกษาบ้านสมเด็จเจ้าพระยา และ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ธรรมศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง
การทำงาน > งานตำรวจ

พล.ต.ท. จำรัส เข้ารับการราชตำรวจครั้งแรกในปี พ.ศ. 2487 ในตำแหน่งนายดาบตำรวจประจำ กองกำกับการ 2 ตรส. และได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ ดังนี้
พ.ศ. 2505 : ผู้บังคับการตำรวจภูธร เขต 1
พ.ศ. 2513 : ผู้บัญชาการตำรวจภูธร
พ.ศ. 2516 : ผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ
การทำงาน > งานการเมือง

พล.ต.ท. จำรัส เคยรับราชการตำรวจ และเข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ใน พ.ศ. 2515, ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ใน พ.ศ. 2517 และ สมาชิกสภาปฏิรูปฯ ใน พ.ศ. 2519 ก่อนที่จะเกษียณและลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2531 รวม 3 สมัย
พล.ต.ท. จำรัส ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2531 (ครม.45) และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2533 (ครม. 46) ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

พล.ต.ท. จำรัส มังคลารัตน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดกาญจนบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดกาญจนบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดกาญจนบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การถึงแก่อนิจกรรม

พล.ต.ท. จำรัส มังคลารัตน์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคปอดอักเสบ ณ โรงพยาบาลกรุงเทพ เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2540 สิริรวมอายุ 75 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2520 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2516 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2513 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2505 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2503 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2507 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2500 –  เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
จักรวรรดิคุปตะ

จักรวรรดิคุปตะ (อังกฤษ: Gupta Empire) เป็นจักรวรรดิอินเดียโบราณที่รุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 280 จนกระทั่งปี ค.ศ. 550 โดยมีอาณาบริเวณที่ครอบคลุมตางตอนเหนือและตอนกลางของอินเดียทั้งหมด และบังคลาเทศปัจจุบัน จักรวรรดิก่อตั้งขึ้นโดยพระเจ้าศรีคุปต์ โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ปาฏลีบุตรที่ปัจจุบันคือปัฏนาทางตอนเหนือของรัฐพิหาร
ความรุ่งเรืองของจักรวรรดิภายใต้การนำของพระมหากษัตริย์ราชวงศ์คุปตะทำให้มีความเจริญในด้านวิทยาศาสตร์และศิลปะ ในด้านความเจริญทางด้านวัฒนธรรมนักประวัติศาสตร์จัดราชวงศ์คุปตะในระดับเดียวกับราชวงศ์ฮั่น ราชวงศ์ถัง และจักรวรรดิโรมัน สมัยจักรวรรดิคุปตะถือกันโดยนักวิชาการบางคนว่าเป็นยุคทองของอินเดียในด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรม ศิลปะ วรรณคดี ตรรกศาสตร์ คณิตศาสตร์ ดาราศาสตร์ ศาสนา และปรัชญา
พระมหาจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิคุปตะ

| พระรูป | พระนาม | เริ่มรัชกาล | สิ้นสุดรัชกาล |
| --- | --- | --- | --- |
| - | พระเจ้าศรีคุปตะ | 783 | 823 |
| - | พระเจ้าฆาโตตกจา | 823 | 862 |
|  | พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 1 | 863 | 878 |
| - | พระเจ้านิจมุคุปต์ | 878 | ไม่ทราบ |
| - | พระเจ้าสมุทรคุปต์ | 878 | 919 |
|  | พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 | 919 | 958 |
|  | พระเจ้ากุมารคุปต์ที่ 1 | 958 | 998 |
| - | พระเจ้าสกันตคุปต์ | 998 | 1010 |
| - | พระเจ้าปุรุคุปตะ | 1010 | 1016 |
| - | พระเจ้ากุมารคุปต์ที่ 2 | 1016 | 1019 |
| - | พระเจ้าพุทธคุปต์ | 1019 | 1038 |
| - | พระเจ้านรสิงหคุปต์ | 1038 | ไม่ทราบ |
| - | พระเจ้ากุมารคุปต์ที่ 3 | ไม่ทราบ | 1083 |
| - | พระเจ้าพุทธคุปต์ที่ 2 | 1083 | 1093 |
ประเทศพม่าในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

| ประเทศพม่า ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: MYA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกพม่า
ณ หนานจิง
นักกีฬา: 4 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: Min Thiha KYAW
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน
2010 2014 2018
ประเทศพม่า เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติพม่าเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศพม่าไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
| รวม |  |  | 4 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Hnin Yu Soe | 2000 m steeplechase | 7:19.47 | 14 qB | 7:19.47 | 16 |
เรือใบ

บทความหลัก: กีฬาเรือใบในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | Race> 1 | Race> 2 | Race> 3 | Race> 4 | Race> 5 | Race> 6 | Race> 7 | Race> 8 | Race> 9 | Race> 10 | Race> M* | คะแนนรวมสุทธิ | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Set Naing Aung | Boys' Techno 293 | 7 | 19 | 16 | 5 | 16 | 14 | CAN | CAN | CAN | CAN | 15 | 73 | 13 |
ยกน้ำหนัก

บทความหลัก: กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | Snatch> ผล | Snatch> อันดับ | Clean & jerk> ผล | Clean & jerk> อันดับ | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Zin May Oo | −48 kg | 63 | 6 | 85 | 4 | 148 | 6 |
ดูเพิ่ม

ประเทศพม่าในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติพม่าในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาพม่าที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
เก็นโร

เก็นโร (元老) เป็นตำแหน่งอย่างไม่เป็นทางการที่มอบให้แก่รัฐบุรุษอาวุโสของจักรวรรดิญี่ปุ่น บุคคลในทำเนียบตำแหน่งนี้เทียบเท่าได้กับเป็น "บิดาผู้สร้างชาติ" ของญี่ปุ่นยุคใหม่ บุคคลเหล่านี้ยังเป็นที่ปรึกษาอย่างไม่เป็นทางการนอกเหนือรัฐธรรมนูญที่ถวายคำปรึกษาแก่องค์จักรพรรดิ ในรัชสมัยเมจิ, รัชสมัยไทโช และต้นรัชสมัยโชวะ ทั้งนี้ คณะเก็นโรยังมีสิทธิเลือกและเสนอชื่อผู้ที่เห็นสมควรเป็นนายกรัฐมนตรีแก่องค์จักรพรรดิเพื่อให้ทรงแต่งตั้ง
สถาบันเก็นโรนั้นเกิดขึ้นจากคณะสามัญชนอาวุโส (โรจู) ในยุคเอะโดะ อย่างไรก็ตามคำว่า เก็นโร นั้น ถูกสร้างและปรากฏขึ้นครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1892 ซึ่งบางครั้งก็มีการสับสนระหว่างคำนี้กับคำว่า เก็นโรอิง (สภาผู้อาวุโส) ที่เป็นฝ่ายนิติบัญญัติระหว่างปี 1875 - 1890 ซึ่งเก็นโรนั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเก็นโรอิงเลยแม้แต่น้อย
ผู้นำที่มีความรู้ความสามารถในช่วงการฟื้นฟูเมจิ จะถูกคัดเลือกจากองค์จักรพรรดิให้ดำรงตำแหน่ง เก็งกุง หรือที่ปรึกษาส่วนพระองค์ อย่างไรก็ตาม เก็นโรทั้งหมด (ยกเว้น ไซอนจิ คิมโมะชิ) นั้นล้วนมาจากครอบครัวซะมุไรระดับกลางและระดับสูงจากแคว้นซะสึมะและแคว้นโชชู ซึ่งทั้งสองแคว้นเป็นกำลังสำคัญในการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะในสงครามโบะชิง ซึ่งนำไปสู่การฟื้นฟูพระราชอำนาจระหว่างปี 1867-1868
ทำเนียบเก็นโร

|  | ภาพ | ชื่อ | ถิ่นกำเนิด | เกิด | อสัญกรรม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | อิโต ฮิโรบูมิ | โชชู | 16 ตุลาคม 1841 | 26 ตุลาคม 1909 |
| 2 |  | คูโรดะ คิโยตากะ | ซะสึมะ | 16 ตุลาคม 1840 | 23 สิงหาคม 1900 |
| 3 |  | โอยามะ อิวาโอะ | ซะสึมะ | 12 พฤศจิกายน 1842 | 10 ธันวาคม 1916 |
| 4 |  | อิโนะอุเอะ คะโอะรุ | โชชู | 16 กรกฎาคม 1836 | 1 กันยายน 1915 |
| 5 |  | ไซโง สึงุมิชิ | ซะสึมะ | 1 มิถุนายน 1843 | 18 กรกฎาคม 1902 |
| 6 |  | มัตสึกาตะ มาซาโยชิ | ซะสึมะ | 25 กุมภาพันธ์ 1835 | 2 กรกฎาคม 1924 |
| 7 |  | ยามางาตะ อาริโตโมะ | โชชู | 14 มิถุนายน 1838 | 1 กุมภาพันธ์ 1922 |
| 8 |  | คัตสึระ ทาโร | โชชู | 4 มกราคม 1848 | 10 ตุลาคม 1913 |
| 9 |  | ไซอนจิ คิมโมจิ | เคียวโตะ | 23 ตุลาคม 1849 | 24 พฤศจิกายน 1940 |
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
สถานีย่อยการเมือง
Gordon, Andrew (2003). A Modern History of Japan: From Tokugawa Times to the Present. Oxford University Press. ISBN 0-19-511061-7.
Jansen, Marius B. (2000). The Making of Modern Japan. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-00334-7. OCLC 44090600.
Omura, Bunji (2004) [1937]. The Last Genro: Prince Saionji, Japan's "Grand Old Man". Kegan Paul. ISBN 0-7103-0917-1.
รายพระนามผู้ปกครองโอมาน

| สุลต่านแห่งโอมาน |
| --- | --- |
سلطان عمان
ตราแผ่นดินโอมาน
อยู่ในราชสมบัติ

สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อาล ซะอีด ตั้งแต่ 11 มกราคม ค.ศ.​ 2020
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่าน แห่งโอมาน
รัชทายาท: ไซยิด เดยาซิน บิน ฮัยษัม
กษัตริย์องค์แรก: สุลต่านอบู ไฮลัล อาหมัด บิน ไซยิด
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 751(อิหม่าม)  ค.ศ. 1744 (ราชวงศ์อัลซายิด)
ที่ประทับ: พระราชวังอัลอาลัม
เว็บไซต์: www.oman.om
สุลต่านแห่งรัฐสุลต่านโอมาน คือสุลต่านและประมุขแห่งรัฐสุลต่านโอมาน สุลต่านแห่งโอมานนั้นสืบทอดมาจากราชวงศ์อาล ซะอีด ซึ่งปกครองโอมานมาตั้งแต่กลางยุคศตวรรษที่ 18 จนถึงปัจจุบัน
สุลต่านพระองค์ปัจจุบันคือ สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อาล ซะอีด ขึ้นครองราชสมบัติตั้งแต่ 
11 มกราคม ค.ศ.​ 2020