stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอส ตราปาลโญเอส

| โอส ตราปาลโญเอส |
| --- | --- |

ประเภท: ตลก
สร้างโดย: วิลตัน ฟรังกู
แสดงนำ: เรนาตู อาราเกา เดเด ซังตานา อังโตนีอู การ์ลุส เบอร์นาเดส โกมีส เมารู ฟาซียู กงซัลวิส
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "เตมา ดุส ตราปาลโญเอส" (อินสทรูเมนทัล)
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "เตมา ดุส ตราปาลโญเอส" (อินสทรูเมนทัล)
ผู้ประพันธ์เพลง: ฌูแซ เมเนซิส เด ฟรานซา
ประเทศแหล่งกำเนิด:  บราซิล
ภาษาต้นฉบับ: โปรตุเกส
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: เรนาตู อาราเกา
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: เรจีตูปี เตเว โกลบู
ออกอากาศ: พ.ศ. 2517 – 27 สิงหาคม พ.ศ. 2538
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
โอส ตราปาลโญเอส (พ.ศ. 2560)
โอส ตราปาลโญเอส (โปรตุเกส: Os Trapalhões) เป็นซีรีส์โทรทัศน์แนวตลกของบราซิล สร้างโดย วิลตัน ฟรังกู ออกอากาศทางช่องเรจีตูปีและเตเว โกลบู เมื่อปี พ.ศ. 2517 ถึงวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2538
นักแสดง

เรนาตู อาราเกา รับบท ดีดี โมโก (Didi Mocó)
เดเด ซังตานา รับบท เดเด (Dedé)
อังโตนีอู การ์ลุส เบอร์นาเดส โกมีส รับบท มูสสุม (Mussum)
เมารู ฟาซียู กงซัลวิส รับบท ซากาเรียส (Zacarias)
แหล่งข้อมูลอื่น

โอส ตราปาลโญเอส ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โอส ตราปาลโญเอส ที่เดอะทีวีดีบี
ในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์

การกล่าวเป็นภาษาละติน
การกล่าวถึงพระตรีเอกภาพ (อังกฤษ: Trinitarian formula) ว่า "ในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์" (ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือ "เดชะพระนามพระบิดา พระบุตร และพระจิต" (ศัพท์โรมันคาทอลิก) (อังกฤษ: In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit; ละติน: in nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti; กรีก: εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος) มีที่มาจากพระวรสารนักบุญมัทธิว ความว่า "เพราะ‍ฉะนั้น ท่าน‍ทั้ง‍หลาย​จง​ออก​ไป​และ​นำ​ชน​ทุก​ชาติ​มา​เป็น​สาวก​ของ​เรา จง​บัพ‌ติศ‌มา​พวก‍เขา​ใน​พระ‍นาม​ของ​พระ‍บิดา พระ‍บุตร และ​พระ‍วิญ‌ญาณ‍บริ‌สุทธิ์" (มัทธิว 28:19)
คริสต์ศาสนิกชนกล่าวคำนี้ในโอกาส เช่น การอธิษฐาน ในการประกอบพิธีศักดิ์สิทธิ์ เช่น พิธีบัพติศมา และการทำเครื่องหมายกางเขน
หลังจากคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา ได้มีความพยายามที่จะเปลี่ยนบทนี้เนื่องจากคิดว่าเป็นการยกย่องเพศชายแต่ฝ่ายเดียว ทั้งที่จริง ๆ แล้วพระเจ้าทรงไม่มีเพศ บางกลุ่มเลือกที่จะใช้ "ในนามพระผู้สร้าง พระผู้ไถ่ และพระผู้ทำให้บริสุทธิ์" ทั้งนี้คริสตจักรโรมันคาทอลิกและคริสตจักรตะวันออกบางแห่งถือว่าเป็นการไม่ถูกต้อง
ในอดีตคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกในไทยเคยใช้คำกล่าวว่า "เดชะพระนามะพ่อและนามะลูก แลพระพุทธชัย อาแมน" และถูกแก้ใหม่โดยพระคุณเจ้าฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว ดังที่ปรากฏในปัจจุบัน
ดูเพิ่ม

ตรีเอกภาพ
พระบิดา
พระบุตร
พระวิญญาณบริสุทธิ์
พิธีบัพติศมา
การทำเครื่องหมายกางเขน หรือสำคัญมหากางเขน
โลมาแม่น้ำอาราไกวยา

| โลมาแม่น้ำอาราไกวยา |
| --- | --- |

กะโหลกศีรษะและขากรรไกรล่างของตัวอย่างต้นแบบ (ยาวประมาณ 10 เซนติเมตร)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
ชั้นย่อย:: Theria
อันดับ:: Artiodactyla
อันดับฐาน:: Cetacea
อนุอันดับ:: Odontoceti
วงศ์ใหญ่:: Inioidea
วงศ์:: Iniidae
สกุล:: Inia
สปีชีส์:: I.  araguaiaensis
ชื่อทวินาม
Inia araguaiaensis Hrbek, Da Silva, Dutra, Farias, 2014


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของโลมาแม่น้ำในทวีปอเมริกาใต้ I. araguaiaensis คือสีน้ำเงินทางด้านขวา; I. geoffrensis และ I. boliviensis คือ สีเขียวอ่อนและสีม่วงตามลำดับ
โลมาแม่น้ำอาราไกวยา (อังกฤษ: Araguaian river dolphin; โปรตุเกส: boto do Araguaia; ชื่อวิทยาศาสตร์: Inia araguaiaensis) เป็นสัตว์ในวงศ์โลมาแม่น้ำ (Iniidae) ในทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งมีการประกาศการจำแนกเป็นสปีชีส์ใหม่แยกจากโลมาแม่น้ำแอมะซอน (Inia geoffrensis) ในปี 2557
การค้นพบ

โลมาแม่น้ำอาราไกวยา มีชื่อท้องถิ่นว่า "โบตูดูอาราไกวยา" (boto do Araguaia) จำแนกจากโลมาแม่น้ำแอมะซอน (I. geoffrensis) หรือโลมาสีชมพู ซึ่งเป็นโลมาแม่น้ำชนิดที่เป็นที่รู้จักกันดี เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2557 โดยการศึกษาของทีมนักวิทยาศาสตร์ในประเทศบราซิล ลักษณะทั่วไปของโลมาแม่น้ำอาราไกวยาคล้ายคลึงกับโลมาแม่น้ำแอมะซอนมาก จนกระทั่งมีการตรวจสอบข้อมูลไมโครแซเทลไลท์นิวเคลียสและดีเอ็นเอไมโทคอนเดรียจากโลมาในแม่น้ำอาราไกวยาหลายสิบตัว เช่นเดียวกับความแตกต่างในสัณฐานของกะโหลกศีรษะ (โดยทั่วไป โลมาแม่น้ำอาราไกวยามีกะโหลกใหญ่กว่า) ก็ได้ข้อสรุปว่าโลมาดังกล่าวเป็นชนิดใหม่ นอกจากนี้ โลมาแม่น้ำอาราไกวยายังแตกต่างจากโลมาแม่น้ำแอมะซอนและโบลิเวียในด้านจำนวนฟัน (24–28 ซี่ 25–29 ซี่ และ 31–35 ซี่ตามลำดับ) เชื่อว่ามีวิวัฒนาการแยกออกมาจากโลมาแม่น้ำแอมะซอนราว 2 ล้านปีก่อน และจัดเป็นโลมาแม่น้ำชนิดแรกที่ค้นพบหลังจากปี 2461 เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 ยุติ
โลมาแม่น้ำอาราไกวยาพบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำอาราไกวยาในประเทศบราซิล ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลไปทางเหนือเป็นระยะทาง 2,600 กิโลเมตร เพื่อไปรวมกับแม่น้ำแอมะซอน เชื่อว่ามีจำนวนประชากรในธรรมชาติราว 1,000 ตัว
สถานะการอนุรักษ์

จำนวนประชากรของโลมาสายพันธุ์นี้มีประมาณ 600 - 1,500 ตัว และมีความหลากหลายทางพันธุกรรมที่จำกัด แหล่งที่อยู่อาศัยของโลมาแม่น้ำอาราไกวยาถูกนำไปใช้ในกิจกรรมทางการเกษตร รวมไปถึงการสร้างเขื่อนในการผลิตกระแสไฟฟ้า โดยปกติแล้วโลมาแม่น้ำอาราไกวยาจะอยู่อาศัยในบริเวณแม่น้ำอาราไกวยาประมาณ 1500 กิโลเมตร จากความยาวแม่น้ำทั้งสิ้น 2110 กิโลเมตร ส่วนในบริเวณแม่น้ำโตคานติน โลมาแม่น้ำอาราไกวยาจะถูกแบ่งแหล่งที่อยู่อาศัยออกเป็น 6 ส่วนโดยเขื่อนทั้งสิ้น 6 แห่ง ส่งผลให้ประชากรโลมาชนิดนี้อยู่ในภาวะอันตราย ส่งผลให้มีผู้เสนอให้จัดโลมาแม่น้ำอาราไกวยาเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์หรือสถานะที่แย่กว่านั้นตามหลักเกณฑ์การจัดของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ
ประชากรโลมาแม่น้ำอาราไกวยาส่วนใหญ่อาศัยอยู่รอบ ๆ Cantão State Park ซึ่งมีทะเลสาบเป็นส่วนมากของลุ่มแม่น้ำอาราไกวยา อย่างไรก็ตามชาวประมงในบริเวณนั้นมักฆ่าโลมาชนิดนี้ เนื่องจากโลมาชนิดนี้มักเข้ามากินปลาในแหของชาวประมง การยิงปืนใส่โลมาชนิดนี้เป็นเรื่องที่ปฏิบัติกันโดยทั่วไป แต่ส่วนใหญ่แล้วการยิงปืนมักทำให้เจ้าหน้าที่ของอุทยานได้ยิน ทำให้ชาวประมงบางคนนิยมใช้อาหารมีพิษเพื่อให้โลมาชนิดนี้กิน ประชากรโลมาที่อยู่ทางตอนใต้ที่สุดเป็นประชากรโลมากลุ่มเล็ก ๆ ที่อาศัยอยู่แยกออกจากกัน ซึ่งเป็นโลมาในเขตแม่น้ำโตคานตินเหนือเขื่อน Serra da Mesa
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Inia araguaiaensis ที่วิกิสปีชีส์
โอดิสซีย์

โอดีซุส และ นอซิกา ภาพวาดโดย ชาร์ลส เกลียร์

โอดีสซีย์ (อังกฤษ: Odyssey; กรีก: Ὀδύσσεια, Odusseia) เป็นบทประพันธ์มหากาพย์กรีกโบราณหนึ่งในสองเรื่องของโฮเมอร์ คาดว่าประพันธ์ขึ้นในราว 800 ปีก่อนคริสตกาล ที่แคว้นไอโอเนีย ดินแดนชายทะเลฝั่งตะวันตกของตุรกีซึ่งอยู่ในอาณัติของกรีก บทกวีเล่าเรื่องราวต่อจากอีเลียด ว่าด้วยการเดินทางกลับบ้านที่อิธาคาของวีรบุรุษกรีกชื่อ โอดิซูส (หรือยูลิซีส ตามตำนานโรมัน) หลังจากการล่มสลายของทรอย
โอดิซูสใช้เวลาเดินทางกลับบ้านนานถึง 10 ปี หลังจากที่ใช้เวลาไปในศึกเมืองทรอยแล้วถึง 10 ปี ระหว่างเวลาเหล่านั้น เทเลมาคัส บุตรของเขา และ พีเนโลปผู้ภรรยา ต้องต่อสู้กับกลุ่มคนพาลที่พยายามจะขอวิวาห์กับพีเนโลป เพราะต่างคิดว่าโอดิซูสเสียชีวิตแล้ว
บทกวีชุดนี้เป็นรากฐานสำคัญต่องานวรรณกรรมตะวันตกยุคใหม่ เรียกได้ว่าเป็นอันดับสองรองจากอีเลียด มีการศึกษาและแปลออกเป็นภาษาต่าง ๆ มากมายทั่วโลก เชื่อว่าบทกวีเริ่มแรกประพันธ์ขึ้นในลักษณะวรรณกรรมมุขปาฐะ เพื่อการขับร้องลำนำของเหล่านักดนตรีมากกว่าเพื่อการอ่าน ใช้ฉันทลักษณ์แบบ Heroic hexameter ประกอบด้วยบทกวีรวม 12,110 บรรทัด
เค้าโครงเรื่องย่อ

โอดิสเซียสเป็นกษัตริย์ของเกาะชื่ออิธาคา และเป็นกษัตริย์ที่มีปัญญามากที่สุดในบรรดากษัตริย์ที่ไปร่วมรบเพื่อชิงกรุงทรอย เมื่อทรอยตกแก่กองทัพกรีกแล้ว โอดิสเซียสก็ล่องเรือกลับอิธาคา แต่ระหว่างทางโอดิสเซียสและสหายถูกซัดพาไปยังเกาะของพวกไซคล็อปส์
บรรณานุกรม

Jebb, R.C. (1884). Greek Literature. Newyork, D. Appleton & Co.
แหล่งข้อมูลอื่น

โอดิสซีย์ ในตำนานกรีกโบราณพร้อมคำแปลภาษาอังกฤษ จากโครงการ Perseus
ตำนานกรีก : โอดิสซีย์ เก็บถาวร 2007-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Meaning of Tradition in Homer's Odyssey โดย มาร์เซล บาส. ตำนานโอดิสซีย์ในมุมมองด้านวัฒนธรรมและศาสนาของชาวอินโด-ยูโรเปียน
Homer's Odyssey resources on the Web เก็บถาวร 2006-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย จอห์น บาร์เกอร์ พร้อมลิงก์ไปยังต้นฉบับและคำแปลในภาษาต่างๆ บน public domain
โครงเรื่องอย่างละเอียดพร้อมบทวิเคราะห์
Odyssey Audio with English Text เก็บถาวร 2008-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเทพปกรณัมกรีก |
| --- | --- |
ปฐมเทพ:  เคออส  อะแนงคี  โครนอส  เอียรอส  ไกอา  ยูเรนัส  ทาร์ทารัส  อีเธอร์  เฮเมรา  เอระบัส  นิกซ์  โอฟิออน  มอยเร 
เทพไททัน:  โครนัส  โอเชียนัส  เรีย  ทีมิส  แอตลัส  ซีอัส  ครีอัส  ไฮพีเรียน  ธีอา  เทธิส  นิมอซินี  ฟีบี  โพรมีเทียส  เอพิมีเทียส  ไออาเพทัส  เมโนเอเทียส 
สิบสองเทพเจ้าโอลิมปัส:  ซูส  ฮีรา  โพไซดอน  ดิมีเทอร์  อะธีนา  อะพอลโล  อาร์ทิมิส  แอรีส  แอโฟรไดที  ฮิฟีสตัส  เฮอร์มีส  ไดอะไนซัสหรือเฮสเตีย 
เทพเจ้าหลักอื่น:  แอซคลีเปียส  ฮีลิออส  อีออส  เฮดีส  ฮีบี  เฮคะที  แพน  เพอร์เซฟะนี  เซลีนี 
กลุ่ม:  แอมะซอน  เซนทอร์  คเธาะนิค  ไซคลอปส์  มังกร  อิรินีอีซ  ยักษ์  ฮาร์พี  เฮคะท็องคะรีซ  มอยเร  พระเจ้าไมซีเนียน  มนุษย์  มิวส์  นิมฟ์  เซเทอร์  สมุทรเทพ 
วีรบุรุษ:  เฮราคลีสกับงานของเขา  อคิลลีสกับสงครามกรุงทรอย  โอดิสเซียสกับโอดิสซีย์  เจสันกับลูกเรืออาร์โก  เพอร์ซิอัสกับเมดูซา  อีดิปัสกับธีบส์  ธีซีอัสกับมินะทอร์  บิลเลโรฟอนกับคิเมียรา 
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์:  เดลฟี  ดอโดนา  ดีลอส  โอลิมเปีย  โอลิมปัส
ไค

| ไค |
| --- | --- |

อักษรกรีก
Αα แอลฟา: Νν นิว
Ββ บีตา: Ξξ ไซ
Γγ แกมมา: Οο โอไมครอน
Δδ เดลตา: Ππ พาย
Εε เอปไซลอน: Ρρ โร
Ζζ ซีตา: Σσς ซิกมา
Ηη อีตา: Ττ เทา
Θθ ทีตา: Υυ อิปไซลอน
Ι ι ℩ ไอโอตา: Φφ ฟาย
Κκ แคปปา: Χχ ไค
Λλ แลมดา: Ψψ พไซ
Μμ  มิว: Ωω โอเมกา
ใกล้คลาสสิก
Ϝϝ เวา: ϘϙϞϟ คอปปา
Ϻϻ แซน: ͲͲϠϡ แซมไพ
Ϛϛ สติกมา: Ͱͱ ฮีตา
Ϸϸ โช: 

เครื่องหมายเสริมอักษร
ไค (อังกฤษ: chi) หรือ ชี (กรีก: χι, ตัวใหญ่ Χ, ตัวเล็ก χ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 22 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 600
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  เทียบกับศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน เช่น chi-square distribution = การแจกแจงไคกำลังสอง
โอเติง

| โอเติง |
| --- | --- |
เมืองรองและเทศบาล
 จากบนลงล่าง ซ้ายไปขวา: อาสนวิหารโอเติง, Passage de la Terrasse, Lycée militaire, โรงละครและศาลากลางโอเติง, โรงละครสมัยโรมัน, วิหารยานุส
   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต
จังหวัด: โซเนลัวร์
เขต: โอเติง
อำเภอ: โอเติง-1, โอเติง-2
สหเทศบาล: CC du Grand Autunois Morvan
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : Vincent Chauvet (MoDem)
พื้นที่1: 61.52 ตร.กม. (23.75 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 13,157 คน
 • ความหนาแน่น: 210 คน/ตร.กม. (550 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 71014 /71400
สูงจากระดับน้ำทะเล: 280–642 m (919–2,106 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
โอเติง (ฝรั่งเศส: Autun, ภาษาฝรั่งเศส: [otœ̃] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองรองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโซเนลัวร์ แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ภาคกลางฝั่งตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส โอเติงได้รับการสถาปนาในสมัย Principate ของจักรวรรดิโรมันตอนต้นโดยจักรพรรดิเอากุสตุสภายใต้ชื่อ เอากุสโตดูนุม (Augustodunum) เพื่อให้เมืองหลวงโรมันแก่ชาวกอล Aedui ที่มี Bibracte เป็นศูนย์กลางทางการเมือง ในสมัยโรมันนครนี้อาจมีประชากรจากการประมาณการที่แตกต่างกันที่ 30,000 ถึง 100,000 คน ปัจจุบัน เขตเทศบาลมีประชากรประมาณ 15,000 คน
โอเติงเป็นที่ตั้งของมหาวิหารแซ็ง-ลาซาร์แห่งโอเติง
อ่านเพิ่ม

Westermann, Großer Atlas zur Weltgeschichte (in German)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาฝรั่งเศส)
Visiting Autun (tourist map and photos)
Adrian Fletcher's Paradoxplace – Autun Cathedral St-Lazare Photo Pages
The Stevenage-Ingelheim-Autun Association
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ไทรฟาเอนา

| ไทรฟาเอนา> สมเด็จพระราชินีแห่งอาณาจักรซีลิวซิด (สมเด็จพระราชินีแห่งซีเรีย)  |
| --- | --- |
ในความครอบครอง: 124 – 111 ปีก่อนคริสตกาล
124 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: คลีโอพัตรา ธีอา กับซีลิวคัสที่ 4
ถัดไป: คลีโลพัตรา เซเลเนที่ 1

ประสูติ: 141 ปีก่อนคริสตกาล
สวรรคต: 111 ปีก่อนคริสตกาล
คู่อภิเษก: แอนติโอคัสที่ 8 ไกรปัส
  ซีลิวคัสที่ 6  แอนติโอคัสที่ 11  ฟิลิปที่ 1 ฟิลาเดลฟัส  เดเมตริอุสที่ 3  แอนติโอคัสที่ 12  ลาโอดิซที่ 7 
ราชวงศ์: ราชวงศ์ปโตเลมี
พระราชบิดา: ปโตเลมีที่ 8
พระราชมารดา: คลีโอพัตราที่ 3
ไทรฟาเอนา (กรีก: Τρύφαινα; ประสูติ 141 ปีก่อนคริสตกาล - 111 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าหญิงจากราชวงศ์ปโตเลมี พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับกษัตริย์แห่งอาณาจักรซีลิวซิดนามว่า แอนติโอคัสที่ 8 ไกรปัส และมีตำแหน่งเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งซีเรีย
ก็มักจะสันนิษฐานว่าพระองค์เคยใช้พระนามคลีโอพัตรา แต่ไม่ได้รับการรับรอง พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์โตของฟาโรห์อียิปต์ ปโตเลมีที่ 8 ฟิสคอน กับพระนางคลีโอพัตราที่ 3 ผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาและพระมเหสี[1] ดังนั้นพระองค์เป็นพระภคินีของปโตเลมีที่ 9, ปโตเลมีที่ 10, พระนางคลีโอพัตราที่ 4 และพระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 1
ไบรา

| ไบรา |
| --- | --- |
ไบรา
ไบราสถานที่ตั้งของเมืองไบราในโมซัมบิกแสดงแผนที่โมซัมบิกไบราไบรา (แอฟริกา)แสดงแผนที่แอฟริกา
พิกัด: 19°50′S 34°51′E﻿ / ﻿19.833°S 34.850°E﻿ / -19.833; 34.850
ประเทศ:  โมซัมบิก
จังหวัด: ซูฟาลา
ก่อตั้ง: 1887
สถานะนคร: 1907
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Daviz Simango
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 633 ตร.กม. (244 ตร.ไมล์)
ความสูง: 14 เมตร (46 ฟุต)
ประชากร (2017 census)
 • ทั้งหมด: 533,825 คน
 • ความหนาแน่น: 840 คน/ตร.กม. (2,200 คน/ตร.ไมล์)
Climate: Aw
ไบรา (โปรตุเกส: Beira) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดซูฟาลา ประเทศโมซัมบิก เมืองตั้งอยู่บริเวณที่แม่น้ำปุงเกวไหลลงมหาสมุทรอินเดีย เมืองตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของประเทศ เป็นเมืองมีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ของประเทศ รองจากมาปูตู มาตอลา และนัมปูลา เมืองมีประชากร 397,368 คน ในปี ค.ศ. 1997 และเพิ่มมาเป็น 530,604 ในปี 2019 ไบราเป็นเมืองชายฝั่งทะเลมีท่าเรือไบราที่มีความสำคัญในภูมิภาค เป็นประตูสู่ประเทศ รวมถึงประเทศที่ไม่ติดทะเล อย่าง ซิมบับเว แซมเบีย และมาลาวี
เดิมมีชื่อว่า ชิเวเว ตามชื่อแม่น้ำท้องถิ่น จากนั้นเปลี่ยนชื่อมาเป็น ไบรา เพื่อเป็นเกียรติให้แก่มกุฎราชกุมารโปรตุเกส ดอม ลุยส์ ฟีลีปีที่เคยเสด็จมาเยือนประเทศโมซัมบิกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 เมืองได้รับการพัฒนาครั้งแรกโดยบริษัทโมซัมบิกของโปรตุเกสในศตวรรษที่ 19 โดยได้แทนเมืองซูฟาลาในฐานะท่าเรือหลักของประเทศ จากนั้นได้รับการพัฒนาโดยตรงจากรัฐบาลอาณานิคมโปรตุเกส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 จนโมซัมบิกได้รับอิสรภาพจากโปรตุเกสในปี 1975 ไบราเป็นเมืองท่าท่าทะเลใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศที่มีการขนส่งสินค้ามายังโมซัมบิก เป็นรองเพียงเมือง มาปูตู
ในเดือนมีนาคม 2019 เมืองได้รับความเสียหายอย่างหนัก จากพายุหมุนเขตร้อนอิดาอี ทำลายเมืองมากถึง 90%
โอแวร์ซูว์รวซ

| โอแวร์ซูว์รวซ เมืองโอแวร์ซูว์รวซ Ville de Auvers-sur-Oise |
| --- | --- |
 ภูมิทัศน์เมืองโอแวร์ซูว์รวซ
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: อีล-เดอ-ฟร็องส์
จังหวัด: วาล-ดวซ
เขต: ปงตวซ
อำเภอ: ลาวาเล-ดูว์-โซเซอรง
สหเทศบาล: วาเลเดลัวเซเดแซ็งเพรซียอนิสต์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2001-2008) : ฌ็อง-ปีแยร์ เบเก
พื้นที่1: 12.69 ตร.กม. (4.90 ตร.ไมล์)
ประชากร (2006)2: 7,082 คน
 • ความหนาแน่น: 560 คน/ตร.กม. (1,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 95039 /95430
สูงจากระดับน้ำทะเล: 21–111 m (69–364 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
โอแวร์ซูว์รวซ (ฝรั่งเศส: Auvers-sur-Oise, ฟังเสียง) เป็นเมืองในจังหวัดวาล-ดวซในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส เมืองโอแวร์ซูว์รวซตั้งอยู่ในบริเวณปริมณฑลทางตะวันตกเฉียงเหนือของปารีส
ดูเพิ่ม

หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
จังหวัดในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โอแวร์ซูว์รวซ
Official website (ฝรั่งเศส)
The Complete Works of Vincent van Gogh
Interactive visit of Auvers เก็บถาวร 2011-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
โรดรีกู เฟราชิส

นักฟุตบอลชาวบราซิล
| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  โรดรีกู เฟราชิส จี โซซา ซังตุส
วันเกิด:   (1992-09-28) กันยายน 28, 1992 (32 ปี)
สถานที่เกิด:   เซาฌูเวาจีเมรีชี ประเทศบราซิล
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
สโมสรเยาวชน
ค.ศ. 2006–2012:  ฟลาเม็งกู
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 2012–2016 |  ฟลาเม็งกู |  14 |  (0) |
| ค.ศ. 2015 |  → มากาแอ (ยืมตัว) |  10 |  (0) |
| ค.ศ. 2016 |  → บัววีสตา (ยืมตัว) |  1 |  (0) |
| ค.ศ. 2016–2019 |  อาร์มี่ ยูไนเต็ด |  49 |  (2) |
| ค.ศ. 2019–2021 |  ราชนาวี |  11 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| ค.ศ. 2011 |  บราซิล อายุไม่เกิน 18 ปี |  3 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2014
โรดรีกู เฟราชิส จี โซซา ซังตุส (โปรตุเกส: Rodrigo Frauches de Souza Santos) หรือที่รู้จักในชื่อ โรดรีกู เฟราชิส หรือเพียงชื่อ เฟราชิส เกิดวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1992 ในเซาฌูเวาจีเมรีชี เป็นเซ็นเตอร์แบ็กฟุตบอลชาวบราซิล
ผลงานในระดับอาชีพ > สถิติในระดับอาชีพ

| สโมสร | ฤดูกาล | บราซิลแซรียีอา> ลงเล่น | บราซิลแซรียีอา> ประตู | กอปาดูบราซิล> ลงเล่น | กอปาดูบราซิล> ประตู | โกปาลิเบร์ตาโดเรส> ลงเล่น | โกปาลิเบร์ตาโดเรส> ประตู | โกปาซูดาเมริกานา> ลงเล่น | โกปาซูดาเมริกานา> ประตู | ลีกประเทศ> ลงเล่น | ลีกประเทศ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ฟลาเม็งกู: 
| ฟลาเม็งกู | 2012 | 9 | 0 | - | - | - | - | - | - | 1 | 0 | 10 | 0 |
| ฟลาเม็งกู | 2013 | 4 | 0 | 0 | 0 | - | - | - | - | 2 | 0 | 6 | 0 |
| ฟลาเม็งกู | 2014 | 0 | 0 | 0 | 0 | - | - | - | - | 5 | 0 | 5 | 0 |
| รวม | รวม | 13 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 8 | 0 | 21 | 0 |
ตามแหล่งที่มารวมกันในเว็บไซต์ทางการของฟลาเม็งกู และฟลาอิสตาชิสชีกา
เกียรติประวัติ > สโมสร

กอปาดูบราซิล: ฤดูกาล 2013
กังเปโอนาตูการียอกา: ฤดูกาล 2014
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

โกปาอิงเตร์นาซีโยนัลดูเมจีเตรานียู: ค.ศ. 2011
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี: ค.ศ. 2011
ทำสัญญา

ฟลาเม็งกู - มีนาคม ค.ศ. 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

โรดรีกู เฟราชิส ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Player Profile @ Flapédia (โปรตุเกส)
ไพลยาดีส

บทความนี้เกี่ยวกับตำนานกรีก สำหรับกระจุกดาว ดูที่ กระจุกดาวลูกไก่
ภาพวาดหญิงสาวเจ็ดพี่น้องไพลยาดีส
ไพลยาดีส (อังกฤษ: Pleiades; กรีก: Πλειάδες /pleiˈades/) เป็นชื่อเรียกหญิงสาวเจ็ดคนที่เป็นบริวารของเทพีอาร์เทมีสในตำนานเทพเจ้ากรีก พวกนางเป็นบุตรีทั้งเจ็ดของเทพไททันแอตลัสกับนางอัปสรทะเลไพลยานี จึงเป็นพี่น้องกันกับกลุ่มไฮยาดีส ไฮแอส และคาลิปโซ เมื่อรวมกลุ่มกับพวกไฮยาดีสมักเรียกรวมว่า Atlantides, Dodonides, หรือ Nysiades และยังได้เป็นอาจารย์พี่เลี้ยงผู้ดูแลแบคคัสด้วย
ชื่อของหญิงสาวพี่น้องทั้งเจ็ด เรียงตามลำดับอาวุโสเป็นดังนี้ มายา (มีบุตรกับเทพซูสชื่อ เฮอร์มีส) อิเลกตรา ไทยิตตา อัลไซโอนี เซลีโน (มีบุตรกับโพไซดอนชื่อ ไลคัส และ ยูรีไฟลัส) แอสไตโรพี และไมโรพี น้องสุดท้อง ซึ่งถูกพรานโอไรออนติดตามเกี้ยวพา
ไปรยาดามารีญา

37°05′24.3″N 8°24′45.0″W﻿ / ﻿37.090083°N 8.412500°W﻿ / 37.090083; -8.412500
ไปรยาดามารีญา
หน้าผาและโขดหินบริเวณหาด
ไปรยาดามารีญา (โปรตุเกส: Praia da Marinha; แปลว่า หาดนาวี, หาดกองเรือ) เป็นหนึ่งในชายหาดที่โดดเด่นที่สุดของประเทศโปรตุเกส ตั้งอยู่ริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกในหมู่บ้านการามูไฌราซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลลาโกวา เขตฟารู ภาคใต้ของประเทศ ตัวหาดมีขนาดค่อนข้างเล็ก มีหน้าผาหินปูนสีส้มโอบล้อม และเข้าถึงได้ลำบากเล็กน้อยเนื่องจากตั้งอยู่ไกลจากถนนสายหลักและทางลงสู่หาดมีความชันมาก
มิชลินไกด์ได้คัดเลือกให้ไปรยาดามารีญาเป็นหนึ่งในหาด 10 หาดที่สวยที่สุดในยุโรป ใน พ.ศ. 2541 หาดนี้ยังได้รับรางวัล "หาดทองคำ" จากกระทรวงสิ่งแวดล้อมโปรตุเกสเนื่องจากมีคุณสมบัติทางธรรมชาติที่โดดเด่น นอกจากนี้ยังมีการนำภาพถ่ายของหาดนี้ไปใช้ในสื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวโปรตุเกสอีกด้วย
ใน พ.ศ. 2561 ซีเอ็นเอ็นได้คัดเลือกให้ไปรยาดามารีญาเป็นหนึ่งในหาด 20 หาดที่สวยที่สุดในโลกในประเภทชายหาดที่มีหน้าผา และใน พ.ศ. 2562 ได้คัดเลือกให้ชายหาดแห่งนี้เป็นหนึ่งในหาดที่ดีสุดสำหรับการไปเที่ยวในเดือนกันยายน
โรแบร์ แลงกาต์

โรแบร์ แลงกาต์ (ฝรั่งเศส: Robert Lingat รอแบร์ แล็งกา) หรือ ร. แลงกาต์ (พ.ศ. 2435[ต้องการอ้างอิง] – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2515)[ต้องการอ้างอิง] เป็นนักนิติศาสตร์และอาจารย์สอนกฎหมายชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับกฎหมายในภาคพื้นเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้[ต้องการอ้างอิง] ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อวงการกฎหมายไทยในอดีตอย่างยิ่ง[ต้องการอ้างอิง]
ชีวิตช่วงต้น

โรแบร์เกิดใน พ.ศ. 2435 ณ เมืองชาร์เลอวีล-เมซีแยร์ แคว้นอาร์แดน ประเทศฝรั่งเศส[ต้องการอ้างอิง] ชีวิตส่วนตัวของเขาไม่เป็นที่แพร่หลายนัก
ด้านการศึกษา ใน พ.ศ. 2462 เขาได้ศึกษาภาษาไทย ภาษาบาลี และภาษาสันสกฤต จนได้รับประกาศนียบัตรจากสถาบันภาษาตะวันออกแห่งกรุงปารีส[ต้องการอ้างอิง] ต่อมาได้ศึกษากฎหมายเอกชนจนได้รับปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตในปารีสเมื่อ พ.ศ. 2474[ต้องการอ้างอิง] มีผลงานเป็นวิทยานิพนธ์เรื่อง "เลสกลาวาชปรีเวดองเลอวีเยอดรัวซียามัว" (ฝรั่งเศส: L'esclavage privé dans le vieux droit siamois; "ระบบทาสเอกชนในกฎหมายเก่าของสยาม")[ต้องการอ้างอิง]
การงาน

ด้านการทำงาน ระหว่าง พ.ศ. 2461 ถึง พ.ศ. 2462 โรแบร์เป็นล่ามให้กองทัพไทยในฝรั่งเศส[ต้องการอ้างอิง]
ครั้น พ.ศ. 2467 ถึง พ.ศ. 2483 โรแบร์ย้ายมาประกอบอาชีพในกรุงเทพมหานคร โดยเป็นที่ปรึกษากฎหมาย และอาจารย์วิชานิติศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยหลายแห่งในเอเชีย รวมถึงอาจารย์วิชานิติศาสตร์ระดับปริญญาตรีและปริญญาโทของคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยสอนเป็นภาษาฝรั่งเศส และมีล่ามถ่ายทอดเป็นภาษาไทยอีกที[ต้องการอ้างอิง]
ช่วงนั้น เขายังได้เป็นที่ปรึกษากระทรวงยุติธรรม และได้ร่วมในการอภิปรายและศึกษาเกี่ยวกับระบบกฎหมายอินเดียที่กำลังเจริญเติบโต[ต้องการอ้างอิง]
เขาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยกระทั่ง พ.ศ. 2498 จึงออกจากงาน ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในประเทศกัมพูชากลับไปบ้านเกิดเมืองนอนของเขา[ต้องการอ้างอิง]
ชีวิตส่วนตัว

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงรายงานไว้ใน สาส์นสมเด็จ ว่า ใน พ.ศ. 2480 ระหว่างที่โรแบร์ทำงานในประเทศสยาม พระองค์เสด็จไปเยี่ยมเขาที่บ้าน และทรงพบว่า เขาสะสมพัดยศของพระภิกษุไว้มากมาย ในจำนวนนี้มีพัดโบราณและพัดประจำตำแหน่งซึ่งไม่ควรจะได้ไว้ เมื่อตรัสถามที่มา เขาก็บ่ายเบี่ยงเลี่ยงตอบ
การตาย

โรแบร์กลับประเทศฝรั่งเศสไปสอนที่ศูนย์อินเดียศึกษา มหาวิทยาลัยปารีส จนเสียชีวิตในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2515[ต้องการอ้างอิง] หนึ่งปีก่อนที่ผลงานของเขาจะได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษและนำชื่อของเขาเข้าสู่โลกระดับสากล[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล, และ กรรณิกา จรรย์แสง (บรรณาธิการ). (2548). ร. แลงกาต์ กับไทยศึกษา: รวมบทความแปลและบทความศึกษาผลงาน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ISBN 974-571-959-5
โอแซร์

| โอแซร์ |
| --- | --- |
Prefecture และเทศบาล
โอแซร์ อาสนวิหารและแอบบีริมแม่น้ำอียอน
   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต
จังหวัด: อียอน
เขต: โอแซร์
อำเภอ: โอแซร์-1, โอแซร์-2, โอแซร์-3, โอแซร์-4
สหเทศบาล: โอแซรัว
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : Crescent Marault
พื้นที่1: 49.95 ตร.กม. (19.29 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 34,764 คน
 • ความหนาแน่น: 700 คน/ตร.กม. (1,800 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 89024 /89000
สูงจากระดับน้ำทะเล: 93–217 m (305–712 ft)  (avg. 102 m หรือ 335 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
โอแซร์ (ฝรั่งเศส: Auxerre, ภาษาฝรั่งเศส: [osɛʁ] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดอียอนในแคว้นบูร์กอญ ประเทศฝรั่งเศส เมืองโอแซร์ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของฝรั่งเศสระหว่างกรุงปารีสกับเมืองดีฌง โอแซร์เป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้าและอุตสาหกรรมที่รวมทั้งการผลิตอาหาร การทำงานไม้ และแบตเตอรี นอกจากนั้นก็ยังมีความสำคัญในการผลิตเหล้าองุ่นที่มีชื่อเสียงที่รวมทั้งชาบลี
สถานที่ที่น่าสนใจของโอแซร์ก็ได้แก่ตัวเมืองเก่าและมหาวิหารแซ็งเตเตียนแห่งโอแซร์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่มีหน้าต่างประดับกระจกสีที่มีชื่อเสียง