stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรวอลเลย์บอลเกษตรศาสตร์
อดีตผู้เล่น

| --- | --- |
  ไทย กฤษดา สมคะเน  ปิยะรัฐ ตุ้นทัพไทย  สมพร วรรณประภา  ปิยะราช สุขปื้อ  โชติวัฒน์ ติ้วสุวรรณ  วัฒนชัย ปานขุนรักษ์:
ผู้สนับสนุนสโมสร

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรวอลเลย์บอลเกษตรศาสตร์ วีซี ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กวอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก |
| --- | --- |
ทีมในฤดูกาล 2023-24:  เกษตรศาสตร์ วีซี  เกาะกูดคาบาน่า เอโฟร์เอส  ไดมอนด์ ฟู้ด ไฟน์เชฟ-แอร์ฟอร์ซ  นครราชสีมา คิวมินซี วีซี  พิษณุโลก วีซี  เมืองพล วีซี  วิทยาลัยนครราชสีมา ปลูกปัญญา ขามทะเลสอ  อาร์เอสยู วีซี 
ฤดูกาล:  2006  2007  2008  2009  2010  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2020  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24
ศรีปราชญ์

กวีไทยในตำนาน
| ศรีปราชญ์ |
| --- | --- |
อาชีพ: นักประพันธ์
ภาษา: ภาษาไทย
ช่วงเวลา: กรุงศรีอยุธยาตอนปลาย
ผลงานที่สำคัญ: ยังเป็นที่ถกเถียง
สำเนา กำสรวลศรีปราชญ์ สมุดไทยดำต้นรัตนโกสินทร์
ศรีปราชญ์ เป็นบุคคลซึ่งเอกสารพม่าและมอญที่เขียนจากคำบอกเล่าระบุว่า เป็นข้าราชสำนักสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (พระเจ้าเสือ) แห่งกรุงศรีอยุธยา ถูกเนรเทศไปนครศรีธรรมราชและถูกเจ้าเมืองประหาร ก่อนตายแช่งเจ้าเมืองให้ตายด้วยดาบเดียวกัน และภายหลังก็เป็นไปตามนั้น เรื่องราวของเขาได้รับการดัดแปลงและขยายความอย่างมากในเวลาต่อมา โดยระบุว่า เป็นข้าราชสำนักสมเด็จพระนารายณ์ เป็นบุตรชายของพระโหราธิบดี มีความสามารถทางร้อยกรอง และไปเสียชีวิตที่นครศรีธรรมราชเหมือนในเอกสารเดิม เขายังได้รับการนำเสนอว่า เป็นกวีเอกและบุคคลสำคัญของชาติไทย
อย่างไรก็ดี นักประวัติศาสตร์เห็นว่า เขาไม่มีตัวตนจริง เพราะปราศจากการบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เชื่อถือได้ เขายังน่าจะเป็นเพียงตัวละครเอกในเรื่องเล่าขานของชาวบ้าน ทำนองเดียวกับศรีธนญชัย โดยทั้งศรีปราชญ์และศรีธนญชัยน่าจะรับมาจากนิทานอินโดนีเซียหรือเปอร์เซีย ศรีปราชญ์เป็นตัวแทนความซื่อตรง ศรีธนญชัยเป็นตัวแทนความคดโกง
อนึ่ง เดิมเชื่อว่า เขาเป็นผู้ประพันธ์ร้อยกรองเรื่อง กำสรวลศรีปราชญ์ นอกเหนือไปจากเรื่องอื่น ๆ แต่ปัจจุบันมีข้อเสนอว่า เป็นพระนิพนธ์ของพระบรมราชาที่ 3 พระโอรสของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
เรื่องราว > เอกสารพม่ามอญ

เรื่องราวของศรีปราชญ์ปรากฏในเอกสารพม่าซึ่งกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงได้มาจากหอพระสมุดแห่งมัณฑะเลย์เมื่อ พ.ศ. 2454 ทรงเชื่อว่า เขียนขึ้นจากการสอบปากคำชาวกรุงศรีอยุธยาที่ถูกจับไปเป็นเชลยเมื่อคราวเสียกรุงครั้งที่ 2 จึงให้แปลออกเป็นภาษาไทยและใช้ชื่อว่า คำให้การชาวกรุงเก่า เอกสารนี้ระบุว่า ศรีปราชญ์เป็นบุคคลที่พระเจ้าสุริเยนทราธิบดี (พระเจ้าเสือ) ทรงชุบเลี้ยงไว้ เพราะเขารอบรู้ทางศาสนาและโหราศาสตร์ ทั้งยังเก่งทางโคลงกลอน เขาแต่งร้อยกรองถวายพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีเป็นที่พอพระทัยเสมอ แต่เขาแอบแต่งเพลงยาวหาสนมนางหนึ่งของพระองค์ เมื่อทรงจับได้ ก็มิได้ฆ่า เพราะเสียดายความสามารถ ทรงเนรเทศเขาไปนครศรีธรรมราชแทน แต่ศรีปราชญ์เป็นคนเจ้าชู้ ไปอยู่นครศรีธรรมราชก็ไปแต่งเพลงยาวหาภรรยาเจ้าเมือง เจ้าเมืองจึงให้ฆ่า คนทั้งหลายห้ามไว้เจ้าเมืองก็ไม่ฟัง ก่อนตายศรีปราชญ์แช่งไว้ว่า "ดาบที่ฆ่าเรานี้ภายหลังจงกลับฆ่าคนที่ใช้ให้ฆ่าเราเถิด" ต่อมา พระเจ้าสุริเยนทราธิบดีทรงรำลึกถึงศรีปราชญ์ ทรงให้เรียกตัวกลับกรุงศรีอยุธยา แต่เมื่อทรงทราบว่า เขาถูกเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชประหารแล้ว ก็มีท้องตราออกไปให้ประหารเจ้าเมืองด้วยดาบเดียวกับที่ใช้ประหารศรีปราชญ์
เอกสารอีกฉบับที่ปรากฏเรื่องศรีปราชญ์ คือ คำให้การขุนหลวงหาวัด ซึ่งกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเชื่อว่า มีที่มาเดียวกับ คำให้การชาวกรุงเก่า แต่ คำให้การขุนหลวงหาวัด เป็นภาษามอญ และรัชกาลที่ 4 ทรงให้แปลออกเป็นภาษาไทย เอกสารนี้ระบุว่า พระเจ้าสุริเยนทราธิบดีโปรดมหาดเล็กคนหนึ่งเพราะมีฝีมือทางร้อยกรอง จึงประทานนามให้ว่า ศรีปราชญ์ แต่ศรีปราชญ์แต่งโคลงหานางใน จึงทรงเนรเทศเขาไปนครศรีธรรมราช ศรีปราชญ์ไปอยู่นครศรีธรรมราชก็ไปแต่งโคลงหาอนุภรรยาของเจ้าเมือง เจ้าเมืองจึงให้เอาไปฆ่า ก่อนตายศรีปราชญ์แช่งไว้ว่า "เรานี้เป็นปราชญ์หลวง แล้วก็เป็นลูกครูบาอาจารย์ แต่องค์พระมหากษัตริย์ยังไม่ฆ่าเราให้ถึงแก่ความตาย ผู้นี้เป็นเจ้าเมืองนคร จักมาฆ่าเราให้ตาย เราก็จักต้องตายด้วยดาบเจ้าเมืองนคร สืบไปเบื้องหน้าขอให้ดาบนี้คืนสนองเถิด" แล้วเขียนโคลงแช่งลงพื้นดินไว้ให้ประจักษ์ ต่อมา พระเจ้าสุริเยนทราธิบดีทรงให้เรียกตัวเขากลับ แต่เมื่อทรงทราบว่า เขาถูกเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชประหารเสียแล้ว ก็มีรับสั่งให้เอาดาบที่ใช้ประหารศรีปราชญ์นั้นประหารเจ้าเมืองตามไป
เรื่องราว > การนำเสนอ

เรื่องราวของศรีปราชญ์ได้รับการผลิตซ้ำในฐานะกวีเอกและบุคคลสำคัญของชาติไทย ทั้งยังปรากฏในแบบเรียน จนเหมือนเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์
เรื่องราว > มุมมองทางประวัติศาสตร์

นักประวัติศาสตร์เห็นว่า เรื่องราวของศรีปราชญ์เป็น "จินตนาการ" มากกว่าเป็นความจริง เพราะไม่เคยมีการบันทึกที่น่าเชื่อถือได้
กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเห็นว่า เอกสารพม่ามอญข้างต้นมีหลายส่วนที่เลอะเทอะคลาดเคลื่อน รับสั่งว่า "วิเคราะห์ดูเนื้อเรื่องตอนพงศาวดารเข้าใจว่า คงจะเป็นคำให้การตามที่พวกไทยจำได้คนละเล็กละน้อยช่วยกันปะติดปะต่อ ไม่ได้มีหนังสือพงศาวดารไทยติดไปด้วย อีกประการหนึ่ง จะเป็นด้วยพวกไทยที่ถูกพม่าถามประสงค์จะรักษาเกียรติมิให้พม่าข้าศึกรู้เรื่องอันใดจึงจะเป็นเหตุให้หมิ่นประมาทชาติไทย ไม่ได้ตั้งใจจะแสดงเรื่องราวในพระราชพงศาวดารแม้ที่จำได้ให้แก่พม่าทุกอย่างไป เรื่องพงศาวดารตามคำให้การนี้จึงเคลื่อนคลาดนัก"
เช่นเดียวกับสุจิตต์ วงษ์เทศ ที่กล่าวว่า "คำให้การชาวกรุงเก่า เป็นหนังสือคำให้การของเชลยชาวกรุงศรีอยุธยาหลายคนที่ถูกพม่ากวาดต้อนไปเมื่อคราวกรุงแตก พ.ศ. 2310 แล้วให้การเป็นภาษาไทย แต่แปลเป็นภาษามอญและพม่า แล้วถ่ายกลับมาเป็นภาษาไทยอีกทีหนึ่ง เรื่องราวต่าง ๆ จึงเลอะเลือน 'ใส่สีใส่ไข่' จนสับสนไปหมด"
สุจิตต์ยังเห็นว่า เรื่องของศรีปราชญ์เป็นเพียงนิทานเล่าขานทำนองเดียวกับศรีธนญชัย โดยศรีปราชญ์เป็นตัวแทนของความกล้าหาญ ซื่อตรง แข็งกร้าว และรักความเป็นธรรม ส่วนศรีธนญชัยเป็นตัวแทนของความกะล่อน ปลิ้นปล้อน เจ้าเล่ห์ ขี้โกง และเอารัดเอาเปรียบ สุจิตต์เสนอว่า เรื่องทั้งของศรีปราชญ์และศรีธนญชัยน่าจะได้รับมาจากวัฒนธรรมอินโดนีเซียหรือเปอร์เซียไว้เล่าสู่กันฟังคลายความตึงเครียดในชีวิตประจำวันตามระบอบจารีตประเพณี
ผลงาน > กำสรวลศรีปราชญ์

เดิมเชื่อว่า ศรีปราชญ์เป็นเจ้าของบทประพันธ์เรื่อง กำสรวลศรีปราชญ์ เพราะเริ่มด้วยโคลงบทนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| กำสรวลศรีปราชญ์ร้าง |  | แรมสมร |
| เสาะแต่ปางนคร |  | ล่มแล้ว |
| ไป่พบไป่พานกลอน |  | โคลงท่าน จบแฮ |
| จวบแต่ต้นปลายแคล้ว |  | หนึ่งน้อยยืมถวาย |
แต่ลักษณะทางภาษาที่เก่าแก่ รูปแบบคำประพันธ์ ตลอดจนเนื้อหาที่บรรยาย เช่น เส้นทางล่องเรือ ศิลปกรรม สถานที่ และความสัมพันธ์ระหว่างผู้ประพันธ์กับผู้ที่กล่าวถึงในคำประพันธ์ ทำให้นักวิชาการในปัจจุบันเห็นว่า กำสรวลศรีปราชญ์ ประพันธ์ขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น ไม่ใช่ตอนปลายอันเป็นยุคของศรีปราชญ์ และไม่ใช่ผลงานของศรีปราชญ์ที่ไม่น่ามีตัวตนจริง
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ รัชนี ตรวจสอบหลักฐานทางโบราณคดีแล้วเสนอเมื่อ พ.ศ. 2502 ว่า กำสรวลศรีปราชญ์ เป็นผลงานของพระบรมราชาที่ 3 พระโอรสของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ที่ทรงประพันธ์ถึงท้าวศรีจุฬาลักษณ์ สตรีสูงศักดิ์แห่งอาณาจักรสุโขทัย ในคราวที่ต้องจากกัน เพราะท้าวศรีจุฬาลักษณ์ต้องตามเสด็จสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถขึ้นไปพิษณุโลก เมืองหลวงของอาณาจักรสุโขทัย เมื่อ พ.ศ. 2006 ส่วนพระบรมราชาต้องทรงรั้งกรุงศรีอยุธยา ไม่อาจติดตามขึ้นไปด้วย
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ยังเสนอให้เรียก กำสรวลศรีปราชญ์ ว่า กำสรวลสมุทร เพราะน่าจะเป็นชื่อที่ถูกต้องกว่า ทั้งนี้ กำสรวลสมุทร เป็นชื่อที่อ้างถึงในตำรา จินดามณี
ผลงาน > อื่น ๆ

ยังมีผลงานอื่น ๆ ที่เชื่อกันว่า เป็นฝีมือของศรีปราชญ์ เช่น อนิรุทธ์คำฉันท์ และ นิราศลำน้ำน้อย แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่า เป็นงานของเขาจริงหรือไม่ สืบเนื่องจากทฤษฎีที่ว่า เขาไม่น่ามีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์
ในวัฒนธรรมประชานิยม

เรื่องของศรีปราชญ์จัดทำเป็นภาพยนตร์ชื่อ ศรีปราชญ์ เมื่อ พ.ศ. 2500 ผู้กำกับ คือ ประทีป โกมลภิส นักแสดงนำ คือ ปัญจะ สุทธรินทร์ และดรุณี สุขสาคร
ศรีปราชญ์ยังเป็นตัวละครในนวนิยายเรื่อง บุพเพสันนิวาส ของรอมแพง พิมพ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2552 โดยเป็นบุตรชายของพระโหราธิบดี และเป็นพี่ชายของขุนศรีวิสารวาจา ตัวเอกฝ่ายชายของเรื่อง ในการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์เมื่อ พ.ศ. 2561 ผู้รับบทศรีปราชญ์ คือ กันต์ดนัย ชื่นหิรัญ
เชิงอรรถ

^ พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ ว่า "ศักราช 825 มะแมศก (พ.ศ. 2006) สมเด็จพระบรมใตรโลกเจ้าไปเสวยราชสมบัติเมืองพีดณูโลก แลตรัสให้พระเจ้าแผ่นดินเสวยราชสมบัติพระนครศรีอยุทธยา ทรงพระนาม สมเด็จบรมราชา"
บรรณานุกรม

ธนากิต (2545). วีรบุรุษ วีรสตรี และบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ไทย. กรุงเทพฯ: ปิรามิด. ISBN 974-298-102-7.
ประชุมพงศาวดาร ฉบับกาญจนาภิเษก เล่ม 1. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร. 2542. ISBN 9744192151.
ปิยะนัย เกตุทอง (2561-03-12). "นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ชี้ชัด ศรีปราชญ์ มหากวีเอกผู้โด่งดัง ไม่มีตัวตนจริง". tnews.co.th. กรุงเทพฯ: Tnews.co.th. สืบค้นเมื่อ 2561-04-07. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น. กรุงเทพฯ: ศรีปัญญา. 2553. ISBN 978-616-7146-08-9.
"พลิกปูม 'ศรีปราชญ์' กวีเอกของขุนหลวงนารายณ์ พี่ชายของ 'คุณพี่หมื่น'". khaosod.co.th. กรุงเทพฯ: ข่าวสด. 2561-04-04. สืบค้นเมื่อ 2561-04-07. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
"ศรีปราชญ์ (2500)". library.mju.ac.th. กรุงเทพฯ: กลุ่มภารกิจเทคโนโลยีทางการศึกษา สำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยแม่โจ้. ม.ป.ป. สืบค้นเมื่อ 2561-04-07. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)[ลิงก์เสีย]
สัมพันธ์ ก้องสมุทร (2527). วีรบุรุษ–วีรสตรี. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์. ISBN 974-275-883-2.
สุจิตต์ วงษ์เทศ (2540). ท้าวศรีสุดาจันทร์ 'แม่หยั่วเมือง' ใครว่าหล่อนชั่ว?. กรุงเทพฯ: มติชน. ISBN 974-7311-70-4.
สุจิตต์ วงษ์เทศ (2561-03-12). "ศรีปราชญ์ไม่มีจริง แต่เป็นนิทานคู่กับศรีธนญชัย". matichon.co.th. กรุงเทพฯ: มติชน. สืบค้นเมื่อ 2561-04-07. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
สำนวน แสงเพ็ง (2546). บันทึกกรุงศรีอยุธยาในสายตาฝรั่ง. กรุงเทพฯ: แม็ค. ISBN 974-9610-77-6.
อ่านเพิ่ม

คมทวน คันธนู (2530). วิเคราะห์วรรณกรรม วิจารณ์วรรณกร: วิเคราะห์กำสรวล (ศรีปราชญ์)ฯ : ศึกษา 200 ปีสุนทรภู่จากผลงาน. กรุงเทพฯ: ดอกหญ้า.
ล้อม เพ็งแก้ว (2549).  สุจิตต์ วงษ์เทศ (บ.ก.). กำสรวลสมุทร หรือกำสรวลศรีปราชญ์ เป็นพระราชนิพนธ์ยุคต้นกรุงศรีอยุธยา. กรุงเทพฯ: มติชน. ISBN 978-974-323-608-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้าปก ตำนานศรีปราชญ์ (พ.ศ. 2462) ของพระยาปริยัติธรรมธาดา (แพ ตาละลักษมณ์)
เป็ดแดง

| เป็ดแดง |
| --- | --- |

ในจังหวัดเชียงใหม่
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Anseriformes
วงศ์:: Anatidae
วงศ์ย่อย:: Dendrocygninae
สกุล:: Dendrocygna
สปีชีส์:: D.  javanica
ชื่อทวินาม
Dendrocygna javanica (Horsfield, 1821)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
เป็ดแดง Lesser Whistling Duck (ชื่อวิทยาศาสตร์: Dendrocygna javanica) เป็นเป็ดขนาดเล็ก มีแหล่งขยายพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย

เป็ดแดงมีการกระจายพันธุ์กว้างจากประเทศปากีสถานในหุบแม่น้ำทางตะวันออกลงไปยังประเทศอินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา, บังคลาเทศ, พม่า, ไทย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, ภาคใต้ของจีน และเวียดนาม ส่วนใหญ่เป็นนกประจำถิ่น มีการอพยพในพื้นที่บ้างตามภัยแล้งหรือน้ำท่วม แต่ในประเทศจีนนกจะอพยพหนีหนาวลงใต้
อาศัยในทะเลสาบน้ำจืดที่ยังคงมีความอุดมสมบูรณ์พืชพรรณ รวมทั้งทุ่งนาน้ำท่วมขัง หนองน้ำกลางป่า และบางครั้งอาจเข้าไปอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำกร่อย อ่าวริมทะเล ป่าชายเลน รวมทั้งนากุ้งใกล้ ๆ ชายฝั่งทะเล
ลักษณะ

เป็ดแดงมีปากยาวสีเทา คอยาว และขายาว หน้าผากและกลางกระหม่อมสีน้ำตาลปนเทาคล้ำ หัว ลำคอ และอกสีเนื้อแกมเทาหม่น ใต้คอสีจางจนขาว และด้านข้างและหลังคอตอนบนมีสีเข้มกว่า สีข้างและท้องสีแดงอมน้ำตาลปนเหลือง มีลายขีดสีครีมตามแนวสีข้างตอนบน ขนคลุมใต้โคนหางและบริเวณก้นสีค่อนข้างขาว หลัง ไหล่ ขนคลุมหัวปีกใหญ่และขนคลุมหัวปีกกลางสีน้ำตาลคล้ำ มีลายเกล็ดสีแดงแกมน้ำตาล ขนคลุมหัวปีกน้อยสีน้ำตาลแกมแดง ขนคลุมใต้หัวปีกสีออกดำ ขนกลางปีกและขนปลายปีกสีน้ำตาลไหม้ ตะโพกสีค่อนข้างดำ ขนคลุมบนโคนหางสีน้ำตาลแกมแดงสด ขนหางสีน้ำตาลไหม้ ขาและนิ้วเท้าสีเทาปนฟ้าคล้ำ
ในขณะบิน จะส่งเสียงร้องค่อนข้างแหลมเป็นจังหวะยาว ๆ สั้น ๆ คล้ายเสียงผิวปาก ดัง "ซี-ซิก"
สถานะในประเทศไทย

เป็ดแดง ถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 ตามมาตรา 19 และมาตรา 20 หากผู้ใดล่าหรือมีครอบครองซึ่งซากและตัวที่ยังมีชีวิตโดยไม่ได้รับอนุญาต มีโทษปรับไม่เกิน 40,000 บาท จำคุกไม่เกิน 4 ปี หรือทั้งจำทั้งปรับ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Dendrocygna javanica ที่วิกิสปีชีส์
ขณะพักผ่อนในโกลกาตา, รัฐเบงกอลตะวันตก, อินเดีย
นันทริกา ชันซื่อ

รองศาสตราจารย์ สัตวแพทย์หญิง ดร.นันทริกา ชันซื่อ (ชื่อเล่น: หนิ่ง; นามสกุลเดิม: โพธิปักษ์) เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติจากการแต่งตั้งโดยคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 90/2557 ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยโรคสัตว์น้ำ ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  และอาจารย์ประจำคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เป็นบุตรสาวของ รศ.นสพ.ดร.รท.ประสิทธิ์ โพธิปักษ์ อดีตคณบดีคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับ ท.พญ.มนูญ (กปิตถัย) โพธิปักษ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีระดับเกียรตินิยมจากคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  เมื่อจบแล้วได้เข้าไปทำงานเป็นเลขานุการส่วนตัวของ นายธนินท์ เจียรวนนท์ ประธานกลุ่มบริษัทเครือเจริญโภคภัณฑ์ (ซีพี) จากการที่ได้ใกล้ชิดกับนักธุรกิจ จึงได้ทำให้ไปศึกษาปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ซึ่งทางกลุ่มบริษัทซีพีมีแนวความคิดที่จะทำธุรกิจด้านสัตว์น้ำมากกว่าสัตว์บก จึงได้ทำให้ไปศึกษาต่อระดับปริญญาเอกด้านสัตว์น้ำโดยเฉพาะที่ The College of William & Mary รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา
รศ.สพ.ญ.ดร.นันทริกา เชี่ยวชาญเรื่องโรคสัตว์น้ำ และมีงานวิจัยต่าง ๆ มากมาย อาทิ ค่ามาตรฐานเลือดปลาไทย, การแยกเพศในปลามังกร (Scleropages formosus), ค่ามาตรฐานเลือดตะพาบม่านลาย (Chitra chitra) เป็นต้น และมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในแวดวงของกลุ่มผู้เลี้ยงสัตว์เลี้ยงหรือปลาสวยงาม เป็นคอลัมนิสต์ที่มีผลงานประจำตอบปัญหาหรือเขียนบทความลงในนิตยสารสัตว์เลี้ยงและปลาสวยงามหลายเล่ม ในชื่อของ "หมอหนิ่ง"
นอกจากนี้แล้ว ยังได้ทำงานเกี่ยวกับการอนุรักษ์พันธุ์สัตว์น้ำหลายโครงการ เช่น การจัดตั้งชมรมอนุรักษ์เต่าร่วมกับทางกลุ่มบริษัทซีพี รณรงค์และให้ความรู้เรื่องการปล่อยเต่าคืนสู่ธรรมชาติอย่างถูกต้องตามหลักสายพันธุ์, การเก็บตัวอย่างพิษของปลากระเบนราหูเจ้าพระยา (Himantura chaophraya) เพื่อการศึกษา เป็นต้น
ชีวิตส่วนตัว นอกจากงานด้านศึกษาวิจัยและสัตวแพทย์สัตว์น้ำแล้ว ยังมีกิจกรรมที่ชื่นชอบคือกีฬายิงปืน โดยเฉพาะการยิงปืนรณยุทธ เป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าร่วมการแข่งขันยิงปืนในระดับนานาชาติมาแล้วในหลายประเทศ  ชีวิตครอบครัวสมรสกับ นพ.เอกวรรณ ชันซื่อ บุตรชายคนโตของ นายวรรณ ชันซื่อ อดีตประธานรัฐสภา มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 4 คน เป็นหญิง 3 ชาย 1
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2556 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ดร.นันทริกา ชันซื่อ ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยโรคสัตว์น้ำ "แม่พระของสัตว์โลก"[ลิงก์เสีย]
คิดดี ทำดี แบบง่ายๆ ของ "นันทริกา ชันซื่อ" ...จากสัตวแพทย์เป็นขอทานอาชีพ... เก็บถาวร 2009-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มิถุนายน พ.ศ. 2550

มิถุนายน พ.ศ. 2550 เป็นเดือนที่ 6 ของปี พ.ศ. 2550 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
| ด ค กเหตุการณ์เดือนอื่น |
| --- | --- |
พ.ศ. 2567:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2566:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2565:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2564:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2563:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2562:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2561:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2560:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2559:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2558:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2557:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2556:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2555:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2554:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2553:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2552:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2551:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2550:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2549:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2548:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2547:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2546:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม
สมเด็จพระเจ้าบรมราชา (กรุงอโยธยา)

สำหรับสมเด็จพระบรมราชาพระองค์อื่น ดูที่ สมเด็จพระบรมราชา
พระเจ้ากรุงกรุงอโยธยา รัชกาลที่ 9
| สมเด็จพระเจ้าบรมราชา> พระเจ้ากรุงอโยธยา |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 1853 – พ.ศ. 1887 (34 ปี)
ก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าธรรมราชา
ถัดไป: สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1

สวรรคต: พ.ศ. 1887
ชายา: พระนางเจ้าสุนันทาเทวี
พระราชบิดา: พระเจ้าธรรมไตรโลก กรุงศรีสัชนาลัย
สมเด็จพระเจ้าบรมราชา เป็นพระมหากษัตริย์ครองกรุงอโยธยา รัชกาลที่ 9 ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1853–1887
พระปรมาภิไธย

พระบาทสมเดจ์พระเจ้ารามาธิบดีศรีวิสุทธิสุริยวงษองคบุริโสดมบรมจักรพรรดิ ราชาธิราชตรีภูวะนาธิเบศบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัว (ใน พระอายการเบดเสรจ มหาศักราช ๑๒๖๓ ปีมะแม (พ.ศ. 1886))
สมเด็จพระเจ้าบรมราชา (หลังขึ้นครองราชย์ใน พระราชพงศาวดารเหนือ)
พระเจ้าบรมราชา (ใน พระราชพงศาวดารเหนือ)
พระราชประวัติ

ใน พระราชพงศาวดารเหนือ กล่าวถึงพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้าบรมราชาว่าเสด็จพระราชสมภพแต่พระเจ้าธรรมไตรโลกแห่งกรุงศรีสัชนาลัยเป็นพระราชบิดาสมเด็จพระเจ้าธรรมราชา และเจ้าราชาธิราชเป็นพระเชษฐาร่วมสายพระโลหิต หลังทรงราชาภิเษกขึ้นเสวยราชสมบัติครองกรุงอโยธยาแล้ว ทรงได้รับเฉลิมพระปรมาภิไธยว่า สมเด็จพระเจ้าบรมราชา หรือ พระบาทสมเดจ์พระเจ้ารามาธิบดีศรีวิสุทธิสุริยวงษองคบุริโสดมบรมจักรพรรดิ ราชาธิราชตรีภูวะนาธิเบศบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัว ปรากฏใน พระอายการเบดเสรจ มหาศักราช ๑๒๖๓ ปีมะแม (พ.ศ. 1886) เสวยรายสมบัติครองกรุงอโยธยาตั้งแต่ พ.ศ. 1853 – พ.ศ. 1887 เป็นเวลา 34 ปี
เหตุการณ์ในรัชสมัย > เสวยราชสมบัติ

ครั้นสมเด็จพระเจ้าธรรมราชา พระเชษฐาธิราชเสด็จสวรรคต เหล่าขุนนางเสนาอำมาตย์กรุงอโยธยาจึงอัญเชิญพระเจ้าบรมราชา พระราชอนุชากระทำพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าแผ่นดินครองกรุงอโยธยาราชธานี เฉลิมพระปรมาภิไธยว่า สมเด็จพระเจ้าบรมราชา โปรดให้นางสุนันทาเทวี พระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าสุวรรณราชาเป็นพระอัครมเหสี
เหตุการณ์ในรัชสมัย > ชาวต่างชาติเข้ามาค้าขาย

ด้วยบุญญาธิการของสมเด็จพระเจ้าบรมราชาครั้นพระนางเจ้าสุนันทาเทวีทรงพระครรภ์ล่วงไป 10 เดือนจวนเวลาค่ำใกล้ประสูติ บรรดาชาวจีน จาม พราหมณ์ นักเทศน์ กุลา อังกฤษ ญี่ปุ่น และวิลันดา (ฮอลันดา) ต่างพากันแต่งเรือสำเภาเข้ามาค้าขายถึงกรุงอโยธยา และถวายเครื่องราชบรรณาการแก่สมเด็จพระเจ้าบรมราชา
เหตุการณ์ในรัชสมัย > มอบเวรราชสมบัติ

ครั้นพระนางเจ้าสุนันทาเทวีประสูติพระราชกุมาร สมเด็จพระเจ้าบรมราชาจึงพระราชทานนามพระราชกุมารว่า วรเชษฐกุมาร เมื่อเจ้าวรเชษฐกุมารมีพระชนม์ครบ 16 พรรษา สมเด็จพระเจ้าบรมราชาทรงมีพระทัยใคร่ออกผนวช และมอบเวรราชสมบัติแก่พระราชบุตร จึงมีพระราชโองการตรัสสั่งแก่ขุนนางเสนาอำมาตย์ให้ส่งข่าวถึงพระประยูรญาติทั้งเมืองฝ่ายข้างเหนือ และเมืองข้างใต้
เหตุการณ์ในรัชสมัย > ทรงผนวช

เมื่อวันพุธ ขึ้น 1 ค่ำเดือน 6 ปีฉลูศก สมเด็จพระเจ้าบรมราชาเสด็จออกจากกรุงอโยธยาพร้อมด้วยเจ้าวรเชษฐกุมาร พระราชกุมาร พระสนาม และเสนามนตรีแห่ล้อมขบวนเป็นบริวารไปยังวัดสมโณโกฏิ (หรือ วัดสมณโกฏฐาราม) มีพระสังฆราชาเป็นประธาน พระมหาเทพโมฬีเป็นผู้แสดงกรรมวาจา และพระมหาธรรมไตรโลก วัดสุทธาเป็นอนุสาวนะ มีพระสงฆ์ประชุม 100 รูป กระทำพระราชพิธีอุปสมบทสมเด็จพระเจ้าบรมราชา และยังมีพระสงฆ์อุปสมบทใหม่อีกกว่า 100 รูป
สมเด็จพระเจ้าบรมราชาทรงผนวช ณ วัดสมโณโกฏิ แล้วเสด็จไปประทับอยู่ ณ อารามวัดป่าหลวงนอกเมืองชลอนตราบเท่าสิ้นพระชนมายุของพระองค์ในพระอารามนั้น
เหตุการณ์ในรัชสมัย > สถาปนาพระพุทธไตรรัตนนายก (วัดพนัญเชิง)

มานิต วัลลิโภดม และคณะ สันนิษฐานว่า สมเด็จพระเจ้าบรมราชาซึ่งเป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) ครองราชสมบัติกรุงพระนครอโยธยาระหว่าง พ.ศ. 1853 ถึง พ.ศ. 1887 เป็นกษัตริย์ผู้ทรงสถาปนาพระพุทธไตรรัตนนายก (วัดพนัญเชิง) ตามที่ปรากฏใน พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ว่า:–
จุลศักราช ๖๘๖ ชวดศก (พ.ศ. ๑๘๖๗) แรกสถาปนาพระพุทธเจ้า เจ้าพแนงเชิง
พระอัครมเหสีและพระราชโอรสธิดา

พระราชพงศาวดารเหนือ ระบุว่าสมเด็จพระเจ้าบรมราชาพระอัครมเหสี 1 พระองค์
เจ้าวรเชษฐกุมาร (สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1)
ทัศนะ

มีนักประวัติศาสตร์ประเมินว่า พงศาวดารเหนือ เป็นเอกสารมีความคลาดเคลื่อนมาก "พระบรมราชา" พระองค์นี้อาจหมายถึงสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) ก็ได้
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
ตะไบเล็บ

ตะไบเล็บอะลูมิเนียม
ตะไบเล็บ เป็นเครื่องมือสำหรับฝนและตกแต่งรูปร่างของเล็บ มักใช้ในการทำเล็บหลังจากถูกตัดด้วยกรรไกรตัดเล็บเสร็จแล้ว ตะไบเล็บอาจผลิตจากโลหะเปล่าๆ หรือเคลือบด้วยผงคอรันดัม (ไพลิน), แผ่นขัดเล็บ (emery board), เซรามิก, หรือแก้ว
วัสดุ > แผ่นขัดเล็บ

แผ่นขัดเล็บโดยปกติจะมีความหยาบน้อยกว่าตะไบเล็บโลหะ ซึ่งทำให้ต้องใช้เวลาฝนเล็บนานกว่า อย่างไรก็ตาม ตะไบเล็บทั่วไปอาจก่อให้เกิดการแพร่เชื้อ หากถูกใช้ร่วมกันมากกว่าหนึ่งคนโดยไม่มีการฆ่าเชื้อที่ดีพอ และแผ่นขัดเล็บก็มีราคาถูกกว่าตะไบเล็บโลหะ ดังนั้นแผ่นขัดเล็บจึงเป็นทางเลือกหนึ่งซึ่งสามารถใช้แล้วทิ้งได้ต่อคน
วัสดุ > ตะไบเล็บแก้ว

ตะไบเล็บแก้วเป็นเครื่องมือที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานมานี้ ตะไบเล็บแก้วมีความละเอียดมากกว่า และพื้นผิวของมันก็ไม่ทำให้เล็บเป็นเศษผงเวลาขัดดังเช่นแผ่นขัดเล็บหรือตะไบโลหะ ซึ่งทำให้ตะไบเล็บแก้วเป็นเครื่องมือที่ช่างทำเล็บต้องการ ถึงแม้ว่าจะหาซื้อยากตามร้านค้าต่างๆ
แผ่นขัดเล็บ
ไข่ปลาพอลล็อก

บทความนี้เกี่ยวกับอาหาร สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ทาราโกะ
ตับและรังไข่ของปลาพอลล็อกอะแลสกา
ไข่ปลาพอลล็อก
| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |
พลังงาน: 586 กิโลจูล (140 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 0.4 g
 

ไขมัน: 4.7 g
อิ่มตัว: 0.71 g
ไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยว: 0.81 g
ไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่: 1.28 g
 

โปรตีน: 24.0 g
 

วิตามิน
วิตามินเอ: (3%) 24 μg
ไทอามีน (บี1): (62%) 0.71 มก.
ไรโบเฟลวิน (บี2): (36%) 0.43 มก.
ไนอาซิน (บี3): (330%) 49.5 มก.
วิตามินบี6: (19%) 0.25 มก.
โฟเลต (บี9): (13%) 52 μg
วิตามินบี12: (754%) 18.1 μg
วิตามินซี: (40%) 33 มก.
วิตามินดี: (11%) 1.7 μg
วิตามินอี: (47%) 7.1 มก.
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (2%) 24 มก.
เหล็ก: (5%) 0.6 มก.
แมกนีเซียม: (4%) 13 มก.
แมงกานีส: (2%) 0.04 มก.
ฟอสฟอรัส: (56%) 390 มก.
โพแทสเซียม: (6%) 300 มก.
โซเดียม: (120%) 1800 มก.
สังกะสี: (33%) 3.1 มก.
 

องค์ประกอบอื่น
น้ำ: 65.2 g
คอเลสเตอรอล: 350 mg
ไบโอติน (B7): 17.6 µg
 
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่
| รายการ | ปริมาณ (กรัม) |
| --- | --- |
ไขมัน ทั้งหมด: 4.7
กรดไขมัน ทั้งหมด: 2.8
กรดไขมันอิ่มตัว: 0.71
กรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงเดี่ยว: 0.81
กรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อน: 1.3
กรดไลโนเลอิก 18:2 (n-6): 0.017
18:3(n-3) กรดอัลฟา-ไลโนเลนิก: 0.006
20:4(n-6) กรดอะราคิโดนิก: 0.039
20:5 (n-3) กรดอีโคซาเพนตาอีโนอิก (EPA): 0.039
22:6 (n-3) กรดโดโคซาเฮกซาอีโนอิก (DHA): 0.6
ไข่ปลาพอลล็อก หรือนิยมเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า ทาราโกะ (タラコ) คืออาหารที่ได้จากการนำเอารังไข่ของปลาพอลล็อกมาแปรรูป ในความหมายกว้าง ๆ จะรวมถึงรังไข่ของปลาค็อดแปซิฟิก (Gadus macrocephalus) ด้วย แต่โดยทั่วไปมักหมายถึงรังไข่ของปลาพอลล็อกอะแลสกา (Theragra chalcogramma) ที่ดองในเกลือ ที่ญี่ปุ่นมีแหล่งผลิตหลักอยู่ที่จังหวัดฮกไกโด
เอราวัณ (แก้ความกำกวม)

เอราวัณ อาจหมายถึง
ศาลเอราวัณ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ กรุงเทพมหานคร (ในอดีตคือ  โรงแรมเอราวัณ)
พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ จังหวัดสมุทรปราการ
สถานีช้างเอราวัณ สถานีของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ส่วนต่อขยายแบริ่ง-สมุทรปราการ
น้ำตกเอราวัณ ในเขตอุทยานแห่งชาติเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรี
ถ้ำเอราวัณ อำเภอนาวัง จังหวัดหนองบัวลำภู
เขาถ้ำเอราวัณ อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี
อำเภอเอราวัณ จังหวัดเลย
แหล่งเอราวัณ แหล่งปิโตรเลียมในอ่าวไทย
ช้างเอราวัณ สัตว์พาหนะของพระอินทร์
สองแคว

สองแคว (–แคฺว) อาจหมายถึง
เมืองสองแคว ชื่อเดิมของเมืองพิษณุโลก
วิทยาลัยเทคนิคสองแคว
อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน
โรงพยาบาลสองแคว
ตำบลสองแคว อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่