stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศโมร็อกโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
พีระพล ลีละเศรษฐกุล

| พีระพล ลีละเศรษฐกุล |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: พีระพล ลีละเศรษฐกุล
รู้จักในชื่อ: จ้อ อาร์มแชร์
เกิด: 29 เมษายน พ.ศ. 2523 (44 ปี)
แนวเพลง: ป็อป, ป๊อปร็อก
อาชีพ: นักดนตรี
เครื่องดนตรี: เบส แซ็กโซโฟน
ช่วงปี: พ.ศ. 2544 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ยูนิเวอร์ซัล มิวสิก   สมอลล์รูม   โซนี่ มิวสิก

สมาชิก: อาร์มแชร์
พีระพล ลีละเศรษฐกุล   (เกิดวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2523)  หรือรู้จักกันในนาม จ้อ อาร์มแชร์ เป็นมือเบสวงอาร์มแชร์
พระเจ้าคย็องจงแห่งโชซ็อน

| --- | --- |
พระเจ้าคย็องจงแห่งโชซ็อน
ฮันกึล: 경종
ฮันจา: 景宗
อาร์อาร์: Gyeongjong 
เอ็มอาร์: Kyŏngjong 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 이윤
ฮันจา: 李昀
อาร์อาร์: I Yun 
เอ็มอาร์: Yi Yun 
ชื่อสุภาพ
ฮันกึล: 휘서
ฮันจา: 輝瑞
อาร์อาร์: Hwiseo 
เอ็มอาร์: Hwisŏ 
พระเจ้าคย็องจง (เกาหลี: 경종; ฮันจา: 景宗; อาร์อาร์: Gyeongjong; เอ็มอาร์: Kyŏngjong ค.ศ. 1688 — ค.ศ. 1724) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 20 แห่งราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1720 - ค.ศ. 1724)
พระเจ้าคย็องจง พระนามว่า อี ยุน เสด็จพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1688 เป็นพระโอรสของพระเจ้าซุกจงกับพระสนมโซอีย ตระกูลชัง เมื่อมีพระโอรสแล้วจึงได้รับการเลื่อนขั้นเป็น พระสนมฮีบิน (희빈 장씨, 禧嬪 張氏) ใน ค.ศ. 1689 พระเจ้าซุกจงมีพระดำริจะตั้งองค์ชายอีคยุนเป็นองค์ชายรัชทายาท ซึ่งขัดกับธรรมเนียมว่าให้รอพระโอรสจากพระมเหสีก่อน ซึ่งก็เป็นที่คัดค้านของฝ่ายตะวันตก แต่ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายใต้ ในปีเดียวกันนั้น มีการเปลี่ยนขั้วทางการเมือง พระเจ้าซุกจงทรงแต่งตั้งพระสนมฮีบินเป็นพระมเหสี และเนรเทศขุนนางฝ่ายตะวันตกออกไปหมด ทำให้องค์ชายอี ยุน ทรงได้เป็นพระโอรสที่เกิดแต่พระมเหสี และได้รับแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 1690
แต่แล้วพระเจ้าซุกจงก็ทรงเปอี่ยนพระทัย ปลดพระราชมารดากลับไปเป็นพระสนมฮีบินดังเดิมใน ค.ศ. 1694 และเมื่อ ค.ศ. 1701 ก็พบว่าพระสนมฮีบินกระทำการสาปแช่งพระมเหสีอินฮย็อน จึงถูกสำเร็จโทษเสีย องค์ชายรัชทายาทจึงทรงต้องกำพร้าพระราชมารดา แต่ก็ทรงได้รับการสนับสนุนจากขุนนางฝ่ายโซนน (ซึ่งแตกออกมาจากฝ่ายตะวันตก) และทรงได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระราชบิดาใน ค.ศ. 1718 แต่ก็มีพระพลานามัยไม่ค่อยจะสู้ดีนัก และทรงต้องแข่งกับองค์ชายย็อนอิง (연잉군, 延礽君) พระอนุชาต่างพระราชมารดา ที่มีฝ่ายโนนนให้การสนับสนุนอยู่ เมื่อพระเจ้าซุกจงสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1720 องค์ชายรัชทายาทก็ได้ขึ้นครองราชสมบัติ
ตลอดรัชสมัยของพระเจ้าคย็องจงประชวรและบรรทมอยู่ไม่สามารถว่าราชการได้ อีกทั้งเมื่อขึ้นครองราชย์ทรงพระชนมายุมากแล้วและยังไม่มีพระโอรส ขุนนางฝ่ายโนนนจึงถวายฎีกาขอให้ทรงแต่งตั้งองค์ชายย็อนอิงเป็นพระอนุชารัชทายาท (왕세제, 王世弟) ซึ่งพระเจ้าคย็องจงก็ทรงแต่งตั้งเมื่อ ค.ศ. 1721 ต่อมาฝ่ายโนนนได้ขอให้พระอนุชารัชทายาทเป็นผู้สำเร็จราชการแทน ขุนนางฝ่ายโซนนจึงกล่าวหาพระอนุชารัชทายาทและพวกขุนนางฝ่ายโนนนว่าเป็นกบฏหมายจะยึดบัลลังก์ให้แก่พระอนุชารัชทายาท ฝ่ายโนนนจึงถูกกวาดล้าง ถูกประหารชีวิตและเนรเทศ แต่พระเจ้าคย็องจงก็ทรงไม่สามารถว่าราชการได้เลย จึงทรงแต่งตั้งพระอนุชารัชทายาทเป็นผู้สำเร็จราชการแทนเมื่อ ค.ศ. 1722 แล้วก็อีกครั้งที่ฝ่ายโซนนกล่าวหาฝ่ายโนนนว่าก่อการกบฏ จึงมีการกวาดล้างอีกครั้ง เรียกเหตุการณ์ครั้งนี้ว่า การลงทัณฑ์ปีชินอิม (신임옥사, 辛壬獄事)
พระเจ้าคย็องจงสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1724 โดยที่ไม่มีพระโอรส มีพระสุสานชื่อว่า อีนึง (의릉, 懿陵) พระอนุชารัชทายาทจึงขึ้นครองราชสมบัติต่อ เป็นพระเจ้าย็องโจ
พระนามเต็ม

สมเด็จพระราชา คย็องจง แทโจ ซองมู ว็อนด็อก ฮเยอิน ซูอัน ช็องฮา เยซอง โบอิน แห่งราชอาณาจักรโชซ็อน
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา
พระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน (숙종, 肅宗)
พระราชมารดา
พระสนมฮีบิน ตระกูลชัง แห่ง อินดง (희빈 장씨, 禧嬪 張氏)
พระมเหสี
พระนางทันอึย ตระกูลซิม แห่งช็องซง (단의왕후 심씨, 1686-1718)
พระนางซ็อนอึย ตระกูลออ (선의왕후 어씨, 1705-1730)
ประเทศอิหร่านในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศอิหร่าน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิหร่านเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 16 คน ใน 9 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิหร่านได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Ramin Safavieh | Judo | Boys' 100 kg |
| 1 ! ทอง | Mehdi Eshaghi | Taekwondo | Boys' 48 kg |
| 1 ! ทอง | Kimia Alizadeh | Taekwondo | Girls' 63 kg |
| 3 ! ทองแดง | Danial Salehimehr | Taekwondo | Boys' 73 kg |
| 3 ! ทองแดง | Mohammad Reza Aghania | Wrestling | Boys' Greco-Roman 50 kg |
| 3 ! ทองแดง | Keramat Abdevali | Wrestling | Boys' Greco-Roman 58 kg |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| Aquatics, Swimming | 1 |  | 1 |
| Athletics | 3 |  | 3 |
| Beach volleyball | 2 |  | 2 |
| Equestrian | 1 |  | 1 |
| Judo | 1 |  | 1 |
| Shooting |  | 1 | 1 |
| Taekwondo | 2 | 1 | 3 |
| Weightlifting | 2 |  | 2 |
| Wrestling | 2 |  | 2 |
| รวม | 14 | 2 | 16 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศอิหร่านในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอิหร่านในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาอิหร่านที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
ผมนี่แหละครูใหญ่

| ผมนี่แหละครูใหญ่ |
| --- | --- |
เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: 先僕 (ซากิโบกุ)
先に生まれただけの僕 (ซากินิอูมาเรตะดาเกะโนะโบกุ)
ประเภท: คอมเมดี้
บทโดย: ยาซูชิ ฟูกูดะ
กำกับโดย: โนบูโอะ อิซูตะ อัตสึชิ ไอซาวะ ยูมะ ซูซูกิ
แสดงนำ: โช ซากูไร ยู อาโออิ มิกาโกะ ทาเบะ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "ดอร์ส ~ยูกิโนะคิเซกิ~" โดย อาราชิ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "ดอร์ส ~ยูกิโนะคิเซกิ~" โดย อาราชิ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาญี่ปุ่น
จำนวนฤดูกาล: 1 ฤดูกาล
จำนวนตอน: 10 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ฮิซากิ สึงิยะ ฟูมิโนริ ทากาฮาชิ
ความยาวตอน: 54 นาที
บริษัทผู้ผลิต: นิปปอนทีวี
ออกอากาศ
เครือข่าย: นิปปอนทีวี
ออกอากาศ: 14 ตุลาคม ค.ศ. 2017 (2017-10-14) – 16 ธันวาคม ค.ศ. 2017 (2017-12-16)
ผมนี่แหละครูใหญ่ (ญี่ปุ่น: 先に生まれただけの僕; โรมาจิ: Saki ni Umareta Dake no Boku; อังกฤษ: My High School Business) เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวี ตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม จนถึง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2017 นำแสดงโดย โช ซากูไร
เนื้อเรื่อง

พนักงานฝีมือดีของบริษัทซื้อมาขายไปคาชิมัตสึบุซซัง เรียวซูเกะ นารูมิ (โช ซากูไร) ถูกสั่งย้ายให้มาดูแลธุรกิจกิจการโรงเรียนมัธยมปลายเคเมกังที่เป็นหนึ่งในเครือของบริษัทฯ ในตำแหน่งครูใหญ่ แต่อุปสรรคใหญ่ของเขาคือโรงเรียนนั้นขาดทุนทุกปีและคะแนนโรงเรียนอยู่ในระดับต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน นารูมิเริ่มการปฏิรูปโรงเรียนใหม่โดยการลดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็นและพยายามทำให้คะแนนโรงเรียนเพิ่มขึ้น แต่ติดปัญหาด้านเหล่าอาจารย์ที่ยังไม่เห็นด้วยกับความคิดที่เป็นพนักงานบริษัทของเขาและนักเรียนของโรงเรียนที่ยังไม่มีความกระตือรือร้น นารูมิโดยความช่วยเหลือของ ชิฮิโระ มาชิบะ (ยู อาโออิ) ต้องประสบและแก้ไขภายในโรงเรียนต่าง ๆ เช่น การแบ่งชนชั้นระหว่างนักเรียน การปฏิรูปโรงเรียนที่ไม่เป็นธรรมต่อบางฝ่าย หรือปัญหาจิปาถะต่าง ๆ ของนักเรียน แต่เมื่อนารูมิรู้ตัวอีกทีเขาก็เริ่มมีใจรักในอาชีพครูและนักการศึกษาไปโดยไม่ทันตั้งตัวซึ่งก่อให้เกิดความไม่พอใจในหมู่ผู้บริหารที่เพียงต้องการให้เขาสร้างรายได้ให้แก่โรงเรียนเท่านั้น
หนึ่งในกลยุทธ์ของนารูมิที่ใช้เพื่อเพิ่มคะแนนโรงเรียนให้ดียิ่งขึ้นซึ่งจะส่งผลต่อยอดผู้เข้าสมัครคือการจัดงานเปิดบ้าน โดยให้นักเรียนทุกคนมีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรม หรือการว่าจ้างผู้ฝึกสอนจากภายนอกโรงเรียนให้เข้ามาควบคุมการทำกิจกรรมชุมนุมเพื่อเพิ่มยอดผู้เข้าสมัครโรงเรียนมัธยมปลายเคเมกัง เมื่อทุกอย่างดูเหมือนเข้าที่เข้าทางแล้ว หลังจากลูกสาวของเคซูเกะ คางายะ (มาซาโนบุ ทากาชิมะ) ตัดสินใจว่าจะเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายเคเมกัง คางายะให้นารูมิเลือกว่าจะเป็นครูใหญ่ต่อไปโดยที่จะลาออกจากบริษัท หรือจะลาออกจากการเป็นครูใหญ่และกลับเข้ามาทำงานในบริษัทที่มั่งคงกว่าเพื่อไม่ให้ลูกสาวของเขาต้องตกอยู่ภายใต้การดูแลของนารูมิ นอกจากนี้นารูมิยังถูกคู่หมั้นของเขา ซาโตโกะ มัตสึบาระ (มิกาโกะ ทาเบะ) ยกเลิกการหมั้น หลังเขาไม่ได้ให้เวลากับเธออย่างเพียงพอ โดยนารูมิได้เลือกที่เป็นครูใหญ่อย่างที่เขาและคณะครูต้องการต่อไป และได้ขอแต่งงานกับมัตสึบาระอย่างเป็นทางการ
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

เรียวซูเกะ นารูมิ แสดงโดย โช ซากูไร (35)
ชิฮิโระ มาชิบะ แสดงโดย ยู อาโออิ (31)
ซาโตโกะ มัตสึบาระ แสดงโดย มิกาโกะ ทาเบะ (29)
ตัวละคร > โรงเรียนมัธยมปลายเคเมกัง

โรงเรียนมัธยมปลายเคเมกัง (ญี่ปุ่น: 京明館高等学校) ก่อตั้งเมื่อปี 1961 แรกเริ่มเป็นโรงเรียนหญิงล้วนก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นโรงเรียนแบบสหศึกษา
ฟูมิโอะ คาชิวางิ แสดงโดย โมริโอะ คาซามะ (56)
โทโมกาซุ ชิมารุ แสดงโดย โคจิ เซโต (29)
คาโอรุ อิจิมูระ แสดงโดย ฮารูกะ คินามิ (32)
ฮินาโกะ ยาเบะ แสดงโดย อาโออิ โมริกาวะ (23)
โคตาโร คาวาราซากิ แสดงโดย เท็ตสึฮิโระ อิเกดะ (36)
ทัตสึกิ โกฮาระ แสดงโดย โยชิโยชิ อารากาวะ (36)
ฟูมิเอะ ซูงิยามะ แสดงโดย นัตสึโกะ อากิยามะ (50)
ยูจิ โออิกาวะ แสดงโดย โฮกะ คิโนชิตะ (ตอนที่ 1 และ 2, 42)
ซาโอริ อายาโนะ แสดงโดย ฮารูกะ อิงาวะ (40)
ตัวละคร > บริษัทคาชิมัตสึ บุซซัง

บริษัทแม่ของโรงเรียนมัธยมปลายเคเมกัง
เคซูเกะ คางายะ แสดงโดย มาซาโนบุ ทากาชิมะ (52)
เค โกโตดะ แสดงโดย ฮิโรยูกิ ฮิรายามะ (35)
ยูริโกะ โคซากะ แสดงโดย มาริกะ มัตสึโมโตะ (29)
ผลตอบรับ > ตอนและเรตติง

จากตารางด้านล่าง สีน้ำเงิน แสดงเรตติงต่ำสุด และ สีแดง แสดงเรตติงสูงสุด
| ตอน | วันที่ออกอากาศ | ผู้กำกับ | เรตติง (ภูมิภาคคันโต) |
| --- | --- | --- | --- |
| ตอนที่ 1 | 14 ตุลาคม 2017 | โนบูโอะ อิซูตะ | 10.1% |
| ตอนที่ 2 | 21 ตุลาคม 2017 | โนบูโอะ อิซูตะ | 7.5% |
| ตอนที่ 3 | 28 ตุลาคม 2017 | โนบูโอะ อิซูตะ | 10.5% |
| ตอนที่ 4 | 4 พฤศจิกายน 2017 | โนบูโอะ อิซูตะ | 7.7%[ต้องการอ้างอิง] |
| ตอนที่ 5 | 11 พฤศจิกายน 2017 | โนบูโอะ อิซูตะ | 8.1%[ต้องการอ้างอิง] |
| ตอนที่ 6 | 18 พฤศจิกายน 2017 | อัตสึชิ ไอซาวะ | 8.7%[ต้องการอ้างอิง] |
| ตอนที่ 7 | 25 พฤศจิกายน 2017 | โนบูโอะ อิซูตะ | 8.4%[ต้องการอ้างอิง] |
| ตอนที่ 8 | 2 ธันวาคม 2017 | ยูมะ ซูซูกิ | 8.6%[ต้องการอ้างอิง] |
| ตอนที่ 9 | 9 ธันวาคม 2017 | โนบูโอะ อิซูตะ | 8.2%[ต้องการอ้างอิง] |
| ตอนที่ 10 | 16 ธันวาคม 2017 | โนบูโอะ อิซูตะ | 9.6% |
| เรตติงเฉลี่ย (ภูมิภาคคันโต) | เรตติงเฉลี่ย (ภูมิภาคคันโต) | เรตติงเฉลี่ย (ภูมิภาคคันโต) | 8.7%[ต้องการอ้างอิง] |
ผลตอบรับ > รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผลงานที่เข้าชิง | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | 10th Confidence Award Drama Prize | ผู้ประพันธ์บทยอดเยี่ยม | ยาซูชิ ฟูกูดะ | ชนะ |  |
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินฺทปญฺโญ)

| พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินทปญฺโญ)> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 8 ตุลาคม พ.ศ. 2465 (85 ปี)
มรณภาพ: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: เปรียญธรรม 6 ประโยค
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดไร่ขิง นครปฐม
อุปสมบท: 8 มิถุนายน พ.ศ. 2485
พรรษา: 65
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดไร่ขิง ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 14
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ นามเดิม ปัญญา ทิพย์มณฑา ฉายา อินทปญฺโญ (8 ตุลาคม พ.ศ. 2465 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551) อดีตเจ้าอาวาสวัดไร่ขิง และผู้สร้างโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์
ประวัติ

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ เดิมชื่อ ปัญญา ทิพย์มณฑา เป็นบุตรของนายไป๋และนางแช่ม ทิพย์มณฑา อาชีพกสิกรรม เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2465 ที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ได้บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ขณะมีอายุได้ 12 ปี ณ วัดกลางบางแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม พระครูปัจฉิมทิศบริหาร (เกิด) วัดงิ้วลาย ตำบลงิ้วลาย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เป็นพระอุปัชฌาย์  ต่อมาเมื่ออายุได้ 20 ปี จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดเดิม เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2485 โดยมีพระพุทธวิถีนายก (เพิ่ม ปุญฺญวสโน) เป็นพระอุปัชฌาย์ และได้รับฉายาว่า "อินทฺปญฺโญ"
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ ดำรงตำแหน่งในทางปกครองคณะสงฆ์ อาทิ เจ้าอาวาสวัดไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 14 เป็นต้น สำหรับสมณศักดิ์ชั้นสุดท้ายเป็นที่พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ พระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ เมื่อ พ.ศ. 2539 ตลอดชีวิตของท่าน ได้ทุ่มเทเวลาให้กับการพัฒนาด้านบริการชุมชนและสาธารณสุข โดยเฉพาะการสร้างโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง) ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านการรักษาดวงตา
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินทปญฺโญ) มีโรคประจำตัวคือโรคเบาหวาน โรคหัวใจ และความดันโลหิตสูง และป่วยเรื้อรังมานานนับสิบปี ท่านได้เข้ารักษาตัวครั้งสุดท้ายที่โรงพยาบาลธนบุรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และมรณภาพเมื่อกลางดึกวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ด้วยอาการสงบจากอาการติดเชื้อที่ปอดและกระแสโลหิต สิริรวมอายุได้ 85 ปี 4 เดือน 5 วัน พรรษา 65 พรรษา พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำสรงศพและพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ตามสมณศักดิ์
สมณศักดิ์

5 ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูทักษิณานุกิจ
5 ธันวาคม พ.ศ. 2504 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระปัญญาวิมลมุนี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชปัญญาภรณ์ สุนทรธรรมวาที ศรีปริยัติกิจ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพวรเวที นรสีห์ธรรมานุนายก ตรีปิฎกวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2533 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมมหาวีรานุวัตร พิพัฒนกิจโกศล โสภณธรรมสุธี ศรีปริยัติกิจจานุกิจ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 รับสถาปนาสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ ที่ พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ ญาณวิสุทธจริยาปริณายก ดิลกศีลาทิขันธสุนทร บวรธรรมภาณ สาธุการีธรรมากร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 185

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  182  183  184  185  186  187  188
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 185
ปฏิทินกริกอเรียน: 359 BC
Ab urbe condita: 395
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4392
ปฏิทินบาไฮ: −2202 – −2201
ปฏิทินเบงกอล: −951
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 592
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 186
ปฏิทินพม่า: −996
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5150–5151
ปฏิทินจีน: 辛酉年 (ระกาธาตุโลหะ) 2338 หรือ 2278     — ถึง — 壬戌年 (จอธาตุน้ำ) 2339 หรือ 2279
ปฏิทินคอปติก: −642 – −641
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 808
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −366 – −365
ปฏิทินฮีบรู: 3402–3403
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −302 – −301
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2743–2744
ปฏิทินโฮโลซีน: 9642
ปฏิทินอิกโบ: −1358 – −1357
ปฏิทินอิหร่าน: 980 BP – 979 BP
ปฏิทินอิสลาม: 1010 BH – 1009 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 1975
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2270 ก่อน ROC 民前2270年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 185 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 359
ประเทศกาบองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศกาบอง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกาบองได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |
|  ยูโด | 1 | 1 | 2 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 0 | 2 |
|  เทควันโด | 1 | 0 | 2 |
| รวม | 4 | 2 | 6 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขัน
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รองฯ> ผล | รองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wilfried Bingangoye | Men's 100 m | 11.03 | 5 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| Ruddy Zang Milama | Women's 100 m | Bye | Bye | 11.67 | 7 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
ดูเพิ่ม

ประเทศกาบองในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
พระพุทธรูปแห่งบามียาน

| ภูมิทัศน์วัฒนธรรมและ ซากโบราณสถานแห่งหุบเขาบามียาน * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
พระพุทธรูปองค์ "ตะวันออก" สูง 38 เมตรพระพุทธรูปองค์ "ตะวันตก" สูง 55 เมตร
พิกัด: 34°49′55″N 67°49′36″E﻿ / ﻿34.8320°N 67.8267°E﻿ / 34.8320; 67.8267
ประเทศ: จังหวัดบามียาน,  อัฟกานิสถาน
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iii) (iv) (v)
อ้างอิง: 208
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2546 (คณะกรรมการสมัยที่ 27)
ในภาวะอันตราย: 2546
ที่ตั้งของพระพุทธรูปแห่งบามียาน ในประเทศอัฟกานิสถาน
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
พระพุทธรูปแห่งบามียาน หมายถึง อดีตพระพุทธรูปอายุราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 ขนาดใหญ่ที่สร้างฝังเข้าไปในหน้าผา ตั้งอยู่ในจังหวัดบามียาน ทางตอนกลางของประเทศอัฟกานิสถาน ราว 130 กิโลเมตร (81 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงคาบูล และตั้งอยู่ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 2,500 เมตร (8,200 ฟุต) โดยพระพุทธรูปสององค์ได้แก่ องค์โตหรือองค์ "ตะวันตก" และองค์น้อยหรือองค์ "ตะวันออก" การตรวจวัดอายุคาร์บอนของพระพุทธรูปพบว่าโครงสร้างขององค์น้อยซึ่งสูง 38 m (125 ft) สร้างขึ้นในราว ค.ศ. 570 ส่วนองค์โตซึ่งสูง 55 m (180 ft) สร้างขึ้นในราว ค.ศ. 618
พุทธศิลป์แสดงวิวัฒนาการยุคหลังจากรูปแบบผสมผสานดั้งเดิมของศิลปะคันธาระ ชาวท้องถิ่นเรียกพระพุทธรูปองค์โตว่า ซาลซาล (Salsal; "แสงซึ่งส่องไปทั่วเอกภพ") และองค์เล็กว่า ชามามา (Shamama; "พระมารดาราชินี") ตัวองค์หลักของพระพุทธรูปสร้างขึ้นโดยการขุดเจาะเข้าไปในผาหินทรายโดยตรง ส่วนรายละเอียดย่อย ๆ ที่ตกแต่งสร้างขึ้นจากการผสมดินเหนียวกับฟาง ฉาบด้วยสตักโค และตกแต่งด้วยสีสันซึ่งแสดงรายละเอียดพระพักตร์ หัตถ์ และรอบพับบนจีวร แต่สีที่มีนี้จางหายไปตามกาลเวลา องค์โตถูกทาด้วยสีแดงคาร์มีน และองค์เล็กทาด้วยสีต่าง ๆ หลายสี ท่อนล่างของพระกรของพระพุทธรูปสร้างขึ้นจากดินเหนียวผสมฟางประกอบโครงที่ทำจากไม้ ส่วนท่อนบนของพระพักตร์เชื่อว่าสร้างขึ้นจากไม้ แถวของหลุมและรูที่ปรากฏโดยรอบมีไว้ปักแท่งไม้ที่ช่วยยึดสตักโคชั้นนอก
นอกจากองค์พระพุทธรูปแล้ว ในบริเวณโดยรอบยังรายล้อมด้วยถ้ำและพื้นผิวที่ล้วนตกแต่งด้วยจิตรกรรม เชื่อกันว่ายุครุ่งเรืองสูงสุดทางพุทธศาสนาของบริเวณนี้คือระหว่างคริสต์ศตวรรษที่หกถึงแปด จนกระทั่งถูกมุสลิมเข้ายึดครอง รูปแบบศิลปะที่พบนั้นเข้าใจว่าเป็นศิลปะในศาสนาพุทธ และศิลปะคุปตะจากอินเดีย ผสมผสานอิทธิพลจากซาสซานิกและบีแซนทีน รวมถึงอิทธิพลแบบมณฑลโตคาริสตาน
ใน ค.ศ. 1999 ผู้นำของกลุ่มตอลิบาน มุลลอห์ มุฮัมมัด อุมัรได้ประกาศให้มีการพิทักษ์ปกป้องพระพุทธรูป อย่างไรก็ตาม พระพุทธรูปทั้งสององค์ถูกระเบิดทิ้งใน ค.ศ. 2001 ระหว่างที่ทีมผู้เชี่ยวชาญจากประเทศสวีเดนกำลังมีแผนที่จะทำการบูรณะท่ามกลางวิกฤตมนุษยธรรม
ประวัติ

ข้อมูลเพิ่มเติม: ศาสนาพุทธในประเทศอัฟกานิสถาน
พระพุทธรูปสององค์เป็นของพระไวโรจนพุทธะ และ พระศากยมุนี ซึ่งพิจารณาได้จากมุทราที่ต่างกัน จากการตรวจอายุคาร์บอนพบว่าสร้างขึ้นในระหว่าง ค.ศ. 544-595 สำหรับพระพุทธรูปองค์ "ตะวันออก" ที่สูง 38 เมตร และ ค.ศ. 591-644 สำหรับพระพุทธรูปองค์ "ตะวันตก" ที่สูง 55 เมตร