stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แป้งชู

| --- | --- |
แป้งชูทำเป็นรูปหงส์
ชื่ออื่น: แป้งพายนิ่ม
ประเภท: แป้งพาย
แหล่งกำเนิด: ฝรั่งเศส
ผู้สร้างสรรค์: ปันตาเนลลี
ส่วนผสมหลัก: เนย, แป้ง, ไข่, น้ำ
 ตำราอาหาร: แป้งชู   สื่อ: แป้งชู
แป้งชู (อังกฤษ: choux pastry; ฝรั่งเศส: pâte à choux, ปาตาชู) หรือ แป้งพายนิ่ม เป็นแป้งพายชนิดเบาซึ่งใช้ทำพรอฟีทรอล, เอแกลร์, ครอก็องบุช, โดนัตเกลียว (ครัลเลอร์) แบบฝรั่งเศส, แบแญ, เค้กแซ็งตอนอเร, เกอแนล, ญ็อคคีแบบปารีส, แป้งมีไส้, กูแฌร์, ชูแก็ต และคราแกล็ง ส่วนผสมหลักของแป้งชนิดนี้มีเพียงเนย น้ำ แป้ง และไข่ ระหว่างการอบขนมให้สุก ส่วนผสมที่มีความชื้นสูงในตัวแป้งจะผลิตไอน้ำซึ่งจะดันขนมให้พองตัวโดยไม่ต้องใช้สารที่ทำให้ขึ้นฟู แป้งพายชนิดนี้นิยมใช้ในตำรับอาหารยุโรปและตำรับอาหารที่ดัดแปลงจากอาหารยุโรป
เรอูว์นียง

| เรอูว์นียง La Réunion |
| --- | --- |
แคว้นและจังหวัดโพ้นทะเลของฝรั่งเศส
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Florebo quocumque ferar

ประเทศ:  ฝรั่งเศส
เมืองหลัก: แซ็ง-เดอนี
จังหวัด: 1
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,511 ตร.กม. (970 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม 2556)
 • ทั้งหมด: 844,994 คน
 • ความหนาแน่น: 340 คน/ตร.กม. (870 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+04 (เวลาเรอูว์นียง)
รหัส ISO 3166: RE
จีดีพี (2556): อันดับที่ 
รวม: 16.7 พันล้านยูโร (22.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ต่อหัว: 19,854 ยูโร (26,369 ดอลลาร์สหรัฐ)
ชื่อที่ใช้ในการสถิติ: FRA
เว็บไซต์: ศาลากลางแคว้น สภาแคว้น สภาจังหวัด
เรอูว์นียง หรือ เรอูนียง (ฝรั่งเศส: Réunion) เป็นเกาะตั้งอยู่บริเวณมหาสมุทรอินเดีย ทางตะวันออกของมาดากัสการ์ และห่างจากมอริเชียสไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 200 กิโลเมตร (130 ไมล์)
ในระบบบริหาร เรอูว์นียงเป็นหนึ่งในจังหวัดโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส เหมือนกับจังหวัดโพ้นทะเลอื่น ๆ เรอูว์นียงก็เป็นหนึ่งใน 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส (ในฐานะแคว้นโพ้นทะเล) และเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐโดยมีสถานะเท่ากับแคว้นอื่น ๆ ในภาคพื้นทวีปยุโรป
เรอูว์นียงเป็นแคว้นที่อยู่ห่างไกลที่สุดในกลุ่มสหภาพยุโรปและใช้สกุลเงินยูโร ตามความจริง ตำแหน่งที่ตั้งของเรอูว์นียงในเขตเวลาทางด้านตะวันออกของทวีปยุโรป ทำให้เรอูว์นียงเป็นแคว้นแรกในโลกที่ใช้สกุลเงินยูโร และการใช้สกุลเงินยูโรเป็นครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อเวลา 00.01 นาฬิกา เมื่อนายกเทศมนตรีเมืองแซง-เดอนี เรอเน-ปอล วิกโตเรีย ซื้อลิ้นจี่ถุงหนึ่งในตลาด
ประวัติศาสตร์

กะลาสีเรือชาวอาหรับเคยเรียกเกาะนี้ว่า "Adna Al Maghribain" (เกาะตะวันตก) ชาวโปรตุเกสเป็นชาวยุโรปพวกแรกที่เจอเกาะแห่งนี้ โดยไม่มีผู้อาศัยอยู่ในปี พ.ศ. 2056 และตั้งชื่อว่า "Santa Apollonia" ตามชื่อนักบุญอะพอลโลเนีย
เมื่อเกาะแห่งนี้ได้ถูกฝรั่งเศสยึดครอง ได้ควบคุมและบริหารจากพอร์ตลูอิส ประเทศมอริเชียส แม้ว่าธงชาติฝรั่งเศสได้ถูกชักขึ้นโดยฟรองซัวส์ โกชตั้งแต่ปี พ.ศ. 2181 แล้ว แต่ซานตาอาปอลโลเนียได้ถูกอ้างสิทธิ์เป็นของประเทศฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการก็เมื่อปี พ.ศ. 2185 ตอนที่เขาเนรเทศนักโทษฝรั่งเศส 12 คนที่เกาะแห่งนี้จากประเทศมาดากัสการ์ ผู้ต้องหาที่ต้องโทษได้กลับไปยังประเทศฝรั่งเศสหลายปีถัดมา และในปี พ.ศ. 2192 เกาะแห่งนี้ได้ถูกตั้งชื่อว่า "เกาะบูร์บง" (Île Bourbon) ตามชื่อราชวงศ์บูร์บงที่ปกครองประเทศฝรั่งเศสในขณะนั้น
"เรอูว์นียง" กลายเป็นชื่อของเกาะในปี พ.ศ. 2336 โดยคำพิพากษาของสมัชชาแห่งชาติเมื่อราชวงศ์บูร์บงล่มสลายลง และการตั้งชื่อนี้เพื่อเป็นที่ระลึกถึงสหภาพแห่งการปฏิวัติจากมาร์เซย์และผู้พิทักษ์แห่งชาติในกรุงปารีส ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2335 ต่อมาในปี พ.ศ. 2344 เกาะแห่งนี้ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เกาะโบนาปาร์ต" (Île Bonaparte) ตามชื่อนโปเลียน โบนาปาร์ต อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2353 เกาะแห่งนี้ก็ได้ถูกยึดครองโดยกองทัพเรืออังกฤษ นำโดยพลเรือเอกโจเซียส โรว์ลีย์ และใช้ชื่อเกาะบูร์บงตามเดิม ต่อมาเมื่อกลับมาเป็นของประเทศฝรั่งเศส หลังจากการประชุมที่เวียนนาในปี พ.ศ. 2358 ถึงกระนั้นเกาะแห่งนี้ก็ยังคงใช้ชื่อเกาะบูร์บงต่อมา จนกระทั่งปี พ.ศ. 2391 เมื่อราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูล่มสลายลงในระหว่างการปฏิวัติ ซึ่งชื่อของเกาะก็ได้กลับมาเป็นเรอูว์นียงเหมือนเดิม
ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 19 การอพยพของชาวฝรั่งเศสนั้น ประกอบไปด้วยพวกแอฟริกา จีน มลายู และอินเดีย ซึ่งทำให้เกาะนี้รวมด้วยเชื้อชาติต่าง ๆ มากมาย และจาการเปิดคลองสุเอซในปี พ.ศ. 2412 เกาะนี้ก็ได้เป็นสถานที่หยุดพักของเรือต่าง ๆ ตามทางค้าขายบริษัทอินเดียตะวันออกที่สำคัญแห่งหนึ่ง
เรอูว์นียงกลายเป็นเขตการปกครองโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2489
ระหว่างวันที่ 15 และ 16 มีนาคม พ.ศ. 2495 เมืองซีโล กลางเรอูว์นียงมีระดับน้ำฝนสูง 1,869.9 ม.ม. (73.6 นิ้ว) ซึ่งเป็นสถิติ (ภายใน 24 ช.ม.) ที่เคยบันทึกไว้บนโลกนี้ เกาะนี้ก็ได้ถูกบันทึกไว้ว่ามีปริมาณน้ำฝนมากที่สุดใน 72 ชั่วโมง โดยมีระดับน้ำ 3,929 ม.ม. (154.7 นิ้ว) ณ หลุมอุกกาบาตคอมเมอร์สัน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550
ในปี พ.ศ. 2548 ถึง 2549 เรอูว์นียงได้เกิดการระบาดอย่างหนักจากโรคไข้ปวดข้อออกผื่นชิคุนกุนยา (Chikungunya) ซึ่งแพร่ระบาดจากยุง จากข่าวบีบีซี มีประชาชนประมาณ 255,000 คนบนเกาะเรอูว์นียงติดเชื้อนี้ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2549 โรคดังกล่าวยังแพร่ระบาดไปยังมาดากัสการ์และประเทศฝรั่งเศสภาคพื้นทวีปยุโรปทางเครื่องบินอีกด้วย โรคระบาดนี้ทำให้มีคนเสียชีวิตกว่า 200 คนบนเกาะเรอูว์นียง รัฐบาลสาธารณรัฐฝรั่งเศสภายใต้นายกรัฐมนตรีดอมีนิก เดอ วีลแป็ง ส่งความช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติกรณีฉุกเฉินเป็นมูลค่า 36 ล้านยูโร (42.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ) และส่งทหารประมาณ 500 นาย โดยมีภารกิจกำจัดยุงออกจากเกาะ คำว่า "ชิคุนกุนยา" (Chikungunya) แปลว่า "ที่ที่โค้งงอ" ในภาษามาคอนเด บริเวณแถบชายแดนประเทศแทนซาเนียและโมซัมบิก โรคไข้ปวดข้อออกผื่นชิคุนกุนยา (Chikungunya) สามารถทำให้เกิดการสูญเสียน้ำในร่างกาย เจ็บปวด และไข้ขึ้นสูง ในบางกรณีอาจถึงตายได้ และโรคนี้ยังไม่มียารักษาเลย
การเมือง

เรอูว์นียงมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 5 คนเป็นตัวแทนในสภาแห่งชาติฝรั่งเศสและสมาชิกวุฒิสภาอีก 3 คนในวุฒิสภาฝรั่งเศส
หน่วยการบริหาร

ในทางบริหาร เรอูว์นียงแบ่งออกเป็น 4 เขต 24 เทศบาล 47 อำเภอ เรอูว์นียงมีสถานะเป็นทั้งจังหวัดโพ้นทะเลและแคว้นโพ้นทะเล อย่างไรก็ตามเรอูว์นียงมีจำนวนเทศบาลน้อยกว่าเขตการปกครองอื่น ๆ ที่มีพื้นที่เท่ากันในประเทศฝรั่งเศสและยังมีประชากรที่มีลักษณะพิเศษอีกด้วย เทศบาลในเรอูว์นียงส่วนมากจะล้อมรอบถิ่นที่อยู่ และบางครั้งแยกออกจากกันเนื่องจากระยะทาง เรอูว์นียงยังเป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการมหาสมุทรอินเดียอีกด้วย
ชุมชนที่สำคัญ

เลอปอร์ (Le Port)
เลอต็องปง (Le Tampon)
แซ็ง-อ็องเดร (Saint-André)
แซ็ง-เดอนี (Saint-Denis)
แซ็ง-ลูย (Saint-Louis)
แซ็ง-ปอล (Saint-Paul)
แซ็ง-ปีแยร์ (Saint-Pierre)
ภูมิประเทศ

เกาะเรอูว์นียงมีความยาว 63 กิโลเมตร (39 ไมล์) กว้าง 45 กิโลเมตร (28 ไมล์) มีเนื้อที่ 2,512 ตารางกิโลเมตร (970 ตารางไมล์) เรอูว์นียงมีความเหมือนกับเกาะฮาวายเพราะทั้งสองตั้งอยู่บนจุดร้อนบนเปลือกโลก
ปีตงเดอลาฟูร์แนซ (Piton de la Fournaise) ภูเขาไฟรูปโล่ตั้งอยู่บนปลายเกาะเรอูว์นียงทางตะวันออก มีความสูง 2,631 เมตร (8,632 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ซึ่งบางครั้งเรียกว่าเป็นพี่น้องกับภูเขาไฟเกาะฮาวาย เนื่องจากมีความคล้ายคลึงกันทางด้านภูมิอากาศและธรรมชาติ มีการระเบิดขึ้นกว่า 100 ครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2183 เป็นต้นมาและยังเป็นที่จับตามองมาถึงปัจจุบัน การระเบิดครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2550 ลาวาที่ไหลออกมามีประมาณ 3 ล้านลูกบาศก์เมตร (ประมาณ 4 ล้านลูกบาศก์หลา) ต่อหนึ่งวัน ปีตงเดอลาฟูร์แนซเกิดขึ้นบนจุดร้อนในภูเขาไฟ ซึ่งก็เหมือนกับปีตงเดแนฌ (Piton des Neiges) เกาะมาดากัสการ์และเกาะรอดรีก
ภูเขาไฟปีตงเดแนฌ เป็นจุดที่สูงที่สุดในเกาะ มีความสูง 3,070 เมตร (10,069 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ทางตะวันตกเฉียงเหนือของปีตงเดอลาฟูร์แนซ เนื่องจากการถล่มตรงแอ่งยอดภูเขาไฟและหุบเขาทำให้ปีตงเดแนฌมีความเหมือนกับโคฮาลาบนเกาะฮาวาย เพราะภูเขาไฟทั้งสองได้มอดลงแล้ว และด้วยชื่อของภูเขาไฟ หิมะ (ฝรั่งเศส: neige) ไม่เคยตกลงมาบนยอดสักครั้งเดียว
บริเวณที่ลาดของภูเขาไฟทั้งสองเป็นป่า ส่วนดินแดนที่มีการเพราะปลูกและพัฒนาหรือเมืองอย่างเช่น เมืองหลวงแซ็ง-เดอนี อยู่บนพื้นที่ราบใกล้ชายฝั่งทะเล
เรอูว์นียงยังมีแอ่งยอดภูเขาไฟอีก 3 แห่งได้แก่ ซีร์กเดอซาลาซี, ซีร์กเดอซีโล และซีร์กเดอมาฟัต (ซึ่งสามารถเข้าไปได้โดยการเดินเท้าหรือเฮลิคอปเตอร์เท่านั้น)
เศรษฐกิจ

น้ำตาลเป็นสินค้าเกษตรกรรมและส่งออกที่สำคัญของเรอูว์นียง การท่องเที่ยวก็เป็นรายได้ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2548 ความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) และผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ประมาณ 6,200 ดอลลาร์ สถิติดังกล่าวสูงกว่าประเทศเพื่อนบ้านเช่น มาดากัสการ์และประเทศในทวีปแอฟริกา ถึงกระนั้นก็เป็นที่ยกเว้นเนื่องจากสถิติเป็นเพียงแค่ 20% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของประเทศฝรั่งเศสทั้งประเทศ (29,600 ดอลลาร์) ซึ่งทำให้เกาะเรอูว์นียงจำเป็นที่จะต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากประเทศฝรั่งเศสภาคพื้นทวีปยุโรป
ประชากร

เรอูว์นียงประกอบด้วยประชากรเชื้อชาติเดียวกับกับมอริเชียส ซึ่งก็คือ อินเดีย (รวมด้วยทมิฬ), แอฟริกา, มาดากัสการ์, จีน และฝรั่งเศส (แต่ในอัตราส่วนที่ต่างกัน)  ครีโอล (ชื่อที่ถูกตั้งให้แก่เด็กที่เกิดบนเกาะ) ซึ่งทำให้มีประชากรมีจำนวนมาก พวกผิวขาวมีประมาณ 1 ใน 4 ของประชากรทั้งหมด พวกอินเดียมี  21% ส่วนที่เหลือก็มักจะเป็นพวกที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวเวียดนาม
ขณะที่พวกคุชราตและทมิฬรวมกันเป็นพวกอินโด-เรอูว์นียอแนซ ส่วนพวกฮินดู อูรดู โภชปุรี และเชื้อชาติน้อยต่าง ๆ เป็นส่วนที่เหลือ
เรอูว์นียงมีความเหมือนทางด้านวัฒนธรรม เชื้อชาติ ภาษา และประเพณีกับมอริเชียสและเซเชลส์
ประชากร > สถิติประชากร

| พ> ศ. 2214 ประมาณ | พ> ศ. 2239 ประมาณ | พ> ศ. 2247 ประมาณ | พ> ศ. 2256 ประมาณ | พ> ศ. 2260 ประมาณ | พ> ศ. 2267 ประมาณ | พ> ศ. 2307 ประมาณ | พ> ศ. 2320 ประมาณ | พ> ศ. 2332 ประมาณ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 90 | 269 | 734 | 1,171 | 2,000 | 12,550 | 25,000 | 35,100 | 61,300 |
| พ.ศ. 2369 ประมาณ | พ.ศ. 2373 ประมาณ | พ.ศ. 2391 ประมาณ | พ.ศ. 2392 ประมาณ | พ.ศ. 2403 ประมาณ | พ.ศ. 2413 ประมาณ | พ.ศ. 2430 สถิติ | พ.ศ. 2440 สถิติ | พ.ศ. 2469 สถิติ |
| 87,100 | 101,300 | 110,300 | 120,900 | 200,000 | 212,000 | 163,881 | 173,192 | 182,637 |
| พ.ศ. 2489 สถิติ | พ.ศ. 2497 สถิติ | พ.ศ. 2504 สถิติ | พ.ศ. 2510 สถิติ | พ.ศ. 2517 สถิติ | พ.ศ. 2525 สถิติ | พ.ศ. 2533 สถิติ | พ.ศ. 2542 สถิติ | พ.ศ. 2549 ประมาณ |
| 241,708 | 274,370 | 349,282 | 416,525 | 476,675 | 515,814 | 597,823 | 706,300 | 784,000 |
ประชากร > ศาสนา

ศาสนาที่มีคนนับถือเป็นอันดับแรกคือ คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก (86% ของประชากรทั้งหมดในปี พ.ศ. 2538) หลังจากนั้นก็เป็น ฮินดู อิสลาม และพุทธศาสนา
ประชากร > สุขภาพของประชากร

เรอูว์นียงประสบหายนะจากโรคไข้ปวดข้อออกผื่นชิคุนกุนยา (Chikungunya) ในปี พ.ศ. 2548 ถึง 2549 ซึ่งมีผู้ติดเชื้อเกือบ 3 ส่วนของประชากรทั้งหมดของเรอูว์นียง
วัฒนธรรม

วัฒนธรรมของเรอูว์นียงนั้นเป็นการผสมผสาน (Métissage) ระหว่างยุโรป แอฟริกา ทมิฬ อินเดีย เวียดนามและวัฒนธรรมชาวเกาะ
ภาษาที่พูดกันมากที่สุดคือ ครีโอลเรอูว์นียง ซึ่งมาจากภาษาฝรั่งเศส ซึ่งมีลักษณะเฉพาะมากมาย ภาษานี้เองก็ยังเปิดสอนในหลายโรงเรียน อย่างไรก็ตามการสะกดก็ยังเป็นที่ตกลงกันอยู่
อาหารและดนตรีมีความผสมผสานจากอิทธิพลแอฟริกา อินเดีย จีน และยุโรป
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  INSEE. "Estimation de population par région, sexe et grande classe d'âge - Années 1975 à 2014" (ภาษาฝรั่งเศส). สืบค้นเมื่อ 2015-07-11.
↑  "GDP per capita in the EU in 2013: seven capital regions among the ten most prosperous". Eurostat. สืบค้นเมื่อ 30 July 2015.
↑  ราชบัณฑิตยสถาน. หลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาฝรั่งเศส ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2555, หน้า 54.
↑  ราชบัณฑิตยสภา (2562) นานาวิสามานยนาม หน้า 184
↑  "ประกาศสำนักงานราชบัณฑิตยสภา เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 139 (พิเศษ 205 ง). 1 กันยายน 2565.
ดูเพิ่ม

แคว้นโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส
เขตการปกครองในประเทศฝรั่งเศส
ธงของเรอูว์นียง
แหล่งข้อมูลอื่น

สภาแคว้นเรอูว์นียง เก็บถาวร 2007-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เขตการปกครองเรอูว์นียง เก็บถาวร 2007-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กดินแดนห่างไกลของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ดินแดนภายใต้อำนาจอธิปไตยของชาติในยุโรป แต่ตั้งอยู่ใกล้กับหรือตั้งอยู่บนทวีปอื่นที่ไม่ใช่ยุโรป
เดนมาร์ก: กรีนแลนด์
เนเธอร์แลนด์: กือราเซา  ·  แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ (ซาบา · ซินต์เอิสตาซียึส · โบแนเรอ)  ·  ซินต์มาร์เติน  ·  อารูบา
นอร์เวย์: ควีนมอดแลนด์  ·  เกาะบูเว  ·  เกาะปีเตอร์ที่ 1
โปรตุเกส: มาเดรา  ·  อะโซร์ส
ฝรั่งเศส:  กัวเดอลุป  ·  เกาะกลีแปร์ตอน  ·  แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  ·  แซ็ง-บาร์เตเลมี  ·  แซ็ง-มาร์แต็ง  ·  นิวแคลิโดเนีย  ·  เฟรนช์เกียนา  ·  เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์ (เกาะแซ็ง-ปอล · เกาะอัมสเตอร์ดัม · หมู่เกาะกระจายในมหาสมุทรอินเดีย · หมู่เกาะแกร์เกแลน · หมู่เกาะครอแซ · อาเดลีแลนด์)  ·  เฟรนช์พอลินีเชีย  ·  มายอต  ·  มาร์ตีนิก  ·  เรอูว์นียง  ·   วอลิสและฟูตูนา 
สเปน: กานาเรียส  · เซวตา  ·  ปลาซัสเดโซเบรานิอา (เปญญอนเดเบเลซเดลาโกเมรา · เปญญอนเดอาลูเซมัส · หมู่เกาะชาฟารินัส)  ·  เมลียา
สหราชอาณาจักร:  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  ·  เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา  ·  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  ·  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  ·  เบอร์มิวดา  ·  มอนต์เซอร์รัต  ·  หมู่เกาะเคย์แมน  ·  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  ·  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  ·  หมู่เกาะพิตแคร์น  ·  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  ·  แองกวิลลา 
อิตาลี: เกาะปันเตลเลรีอา  ·   หมู่เกาะเปลาเจ (เกาะลัมปีโอเน • เกาะลัมเปดูซา • เกาะลีโนซา)
แผนที่เรอูว์นียง
แปลน-เด-ปาลมีสต์
ภาพถ่ายจากดาวเทียม
ธงประจำชาติชาติที่ไม่เป็นทางการของเรอูว์นียง ชื่อธง: Lö Mahavéli ประกาศใช้: 2003
แดร์บีพอลลิสตา

| --- | --- |
Palmeiras against Corinthians in 2010
ชื่ออื่น: พอลลิสตาดาร์บี
ที่ตั้ง: เซาเปาลู
ทีม: คอรินเทียนส์ ปัลเมย์รัส
พบกันครั้งแรก: 6 พฤษภาคม 1917
พบกันครั้งล่าสุด: ปัลเมย์รัส 1–1 คอรินเทียนส์ Série A
พบกันครั้งต่อไป: คอรินเทียนส์ - ปัลเมย์รัส - Paulista League - สนาม: อาเรนาโกริงชังส์ - 22 มีนาคม 2020
สนาม: Allianz Parque อาเรนาโกริงชังส์
สถิติ
ชนะสูงสุด: Drawn (127 wins)
ลงเล่นสูงสุด: Ademir da Guia (57)
ทำคะแนนสูงสุด: Cláudio (21)
สถิติรวม: คอรินเทียนส์: 127 เสมอ: 109 ปัลเมย์รัส: 127
ชัยชนะครั้งใหญ่: Palestra Italia 8–0 คอรินเทียนส์ 5 พฤศจิกายน 1933
แดร์บีพอลลิสตา (โปรตุเกส: Derby Paulista) เป็นชื่อเรียกการแข่งขันฟุตบอลระหว่างคอรินเทียนส์กับปัลเมย์รัส ทั้งสองสโมสรตั้งอยู่ในนครเซาเปาลู ประเทศบราซิล
เกียรติประวัติ

| ทีม | กังเปโอนาตูบราซีเลย์รูแซรียีอา | กอปาดูบราซิล | SuperCopa do Brasil | Copa dos Campeões | พอลลิสตา | Torneio Rio-São Paulo | โกปาลิเบร์ตาโดเรส | Copa CONMEBOL / Copa Mercosur / Copa Sudamericana | Recopa Sudamericana | Copa Rio Internacional | อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ | ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คอรินเทียนส์ | 7 | 3 | 1 | 0 | 29 | 5 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 2 | 49 |
| ปัลเมย์รัส | 10 | 3 | 0 | 1 | 22 | 5 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 44 |
| รวม | 16 | 6 | 1 | 1 | 51 | 10 | 2 | 1 | 1 | 1 | 0 | 2 | 93 |
Source: www.fifa.com
แหล่งข้อมูลอื่น

Classic is Classic... and Vice-Versa
Stories of Derby Paulista
Futpédia เก็บถาวร 2010-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แซ็งเตมีลียง

| แซ็งเตมีลียง เมืองแซ็งเตมีลียง Commune de Saint-Émilion |
| --- | --- |
  ทัศนียภาพของตัวเมืองเก่า และหอระฆัง
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: นูแวลากีแตน
จังหวัด: ฌีรงด์
เขต: ลีบูร์น
อำเภอ: ลีบูร์น
สหเทศบาล: แซ็งเตมีลียง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2008-2014) : แบร์นาร์ โลแร
พื้นที่1: 27.02 ตร.กม. (10.43 ตร.ไมล์)
ประชากร (2009)2: 2,005 คน
 • ความหนาแน่น: 74 คน/ตร.กม. (190 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 33394 /33330
สูงจากระดับน้ำทะเล: 3–107 m (9.8–351.0 ft)  (avg. 23 m หรือ 75 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
| แซ็งเตมีลียง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
โบสถ์เก่าและหอระฆัง
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1999 (คณะกรรมการสมัยที่ 23)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
แซ็งเตมีลียง (ฝรั่งเศส: Saint-Émilion) เป็นเมืองขนาดเล็กเมืองหนึ่งในจังหวัดฌีรงด์ แคว้นอากีแตน ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ห่างจากเมืองบอร์โด ประมาณ 35 กิโลเมตร ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
การทำไวน์ได้เป็นอาชีพหลักของคนพื้นเมือง โดยมีประวัติศาสตร์การผลิตไวน์อันยาวนานเริ่มตั้งสมัยโรมัน ราวคริสต์ศตวรรษที่ 2 และมากขึ้นในสมัยยุคกลาง อันเป็นผลแห่งความอุดมสมบูรณ์ของพื้นดินและธรรมชาติในเขตอากีแตน แซ็งเตมีลียงอยู่ในทางผ่านของเส้นทางของนักแสวงบุญเซนต์เจมส์ใหญ่ จึงกลายเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยโบสถ์ วิหาร สำนักสงฆ์ และโรงพยาบาล ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 เป็นต้นมา ต่อมา ตัวเมืองยังได้รับสิทธิในการปกครองตนเองในสมัยที่ปกครองโดยประเทศอังกฤษช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในปัจจุบันแซ็งเตมีลียงเป็นชุมชนผลิตไวน์ที่สำคัญและเลื่องชื่อที่สุดแห่งหนึ่ง มีทัศนียภาพสวยงาม ทั้งทางธรรมชาติ (โดยเฉพาะไร่องุ่น) และสถาปัตยกรรมยุคโบราณ
เขตตัวเมืองแซ็งเตมีลียงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก ในปีค.ศ. 1999
ระเบียงภาพ

ศาลาว่าการ (Hôtel de Ville)
หอระฆังและโบสถ์ (Église Mololithe)
โบสถ์ (Église Mololithe)
ทัศนียภาพจากในโบสถ์
พระราชวังเก่าพระคาร์ดินัล
ทางเดินรอบโบสถ์ l'église collégiale
ไร่องุ่นของ Château Canon
ดูเพิ่ม

จังหวัดฌีรงด์
แคว้นอากีแตน
แพน (เทพปกรณัม)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แพน
เทพแพนสอนให้แดฟนิสเล่น panpipes (งานก็อปปีของโรมันจากคริสต์ศตวรรษที่ 2 จากงานกรีกของราวร้อยปีก่อนคริสต์ศักราช)
แพน (อังกฤษ: Pan, กรีก: Πάν) เป็นเทพเจ้าในเทพปกรณัมกรีกที่คู่กับนิมฟ์ เป็นเทพเจ้าแห่งคนเลี้ยงแกะและฝูงแกะ ป่าเขา การล่าสัตว์ และดนตรีพื้นเมือง ชื่อของเทพแพนมาจากภาษากรีก “paein” ที่แปลว่า “ในท้องทุ่ง” (to pasture)  ลักษณะของแพนเป็นกึ่งสัตว์กึ่งมนุษย์ที่เดินบนขาหลัง มีเขาเหมือนแพะ ลักษณะโดยทั่วไปคล้ายฟอน (faun) หรือ ซาไทร์ แพนทรงพำนักอยู่ในอาร์เคเดียเป็นเทพเจ้าแห่งท้องทุ่ง ป่าโปร่ง และลำธารน้ำในป่าโปร่ง และเป็นผู้มีความเกี่ยวพันธ์กับการเจริญพันธุ์ (fertility) และฤดูใบไม้ผลิ นอกจากนั้นกรีกโบราณก็ยังเห็นว่าแพนทรงเป็นเทพเจ้าแห่งการวิพากษ์นาฏกรรม
แพนเทียบเท่ากับฟอนัส (Faunus) ในเทพปกรณัมโรมัน ผู้เป็นพระบิดาของโบนาเดีย (Bona Dea) เทพเจ้าแห่งการเจริญพันธุ์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 แพนกลายมาเป็นเทพเจ้าองค์สำคัญของขบวนการจินตนิยมของยุโรปตะวันตกและในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในขบวนการของลัทธิเพกันใหม่
แฌร์แม็ง กาต็องกา

| แฌร์แม็ง กาต็องกา   Germain Katanga |
| --- | --- |

เกิด:  (1978-04-28) 28 เมษายน ค.ศ. 1978 (46 ปี) เมืองมามบาซา (Mambasa) จังหวัดออรีย็องตาล (Orientale) ประเทศซาอีร์ (Zaire) (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก)
สัญชาติ:  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ชื่ออื่น: ซีมบา (Simba)
มีชื่อเสียงจาก: ศาลอาญาระหว่างประเทศพิพากษาว่า มีความผิดฐานกระทำอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ
แฌร์แม็ง กาต็องกา (ฝรั่งเศส: Germain Katanga; เกิด 28 เมษายน 1978) หรือชื่ออื่นว่า ซีมบา (Simba) เป็นผู้นำแนวหน้าอีตูรีปกป้องปิตุภูมิ (Front for Patriotic Resistance of Ituri) ซึ่งเป็นพรรคการเมืองและกองกำลังติดอาวุธในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
วันที่ 17 ตุลาคม 2007 รัฐบาลคองโกส่งตัวกาต็องกาให้ศาลอาญาระหว่างประเทศ (International Criminal Court) ไต่สวนในข้อหาอาชญากรรมสงครามหกกระทงและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติอีกสามกระทง ข้อหาดังกล่าวเกี่ยวเนื่องกับการฆ่า การเอาคนลงเป็นทาสกามารมณ์ (sexual slavery) และการใช้เด็กอายุต่ำกว่าสิบห้าปีให้เข้าร่วมรบอย่างเป็นกิจจะลักษณะ
วันที่ 7 มีนาคม 2014 ศาลอาญาระหว่างประเทศพิพากษาว่า กาต็องกามีความผิดฐานกระทำอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติรวมห้ากระทง ในฐานะที่เป็นผู้สนับสนุนการสังหารหมู่ที่หมู่บ้านบอกอโร (Bogoro) สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2003 ถือเป็นคำพิพากษาความผิดฉบับที่สองนับแต่ศาลเปิดทำการมาได้สิบสองปี
คดีในศาลอาญาระหว่างประเทศ > การพิจารณา

วันที่ 2 กรกฎาคม 2007 องค์คณะพิจารณาเบื้องต้น (Pre-Trial Chamber) ของศาลอาญาระหว่างประเทศ เห็นว่า น่าเชื่อว่า กาต็องกาต้องรับผิดทางอาญาเป็นการเฉพาะตัวสำหรับอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติซึ่งกระทำในระหว่างการโจมตีหมู่บ้านบอกอโร องค์คณะจึงออกหมายจับเขาเป็นการเจาะจง เขาถูกแจ้งข้อหาอาชญากรรมสงครามหกกระทง (ฆ่าโดยจงใจ ปฏิบัติอย่างโหดร้ายหรือทารุณ ใช้เด็กอายุต่ำกว่าสิบห้าปีให้เข้าร่วมรบอย่างเป็นกิจจะลักษณะ เอาคนลงเป็นทาสกามารณ์ เจตนาโจมตีพลเรือน และปล้นทรัพย์) กับข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติอีกสามกระทง (ฆ่า กระทำปราศจากมนุษยธรรม และเอาคนลงเป็นทาสกามารมณ์)
วันที่ 17 ตุลาคม 2007 รัฐบาลคองโกส่งตัวเขาให้แก่ศาล และศาลสั่งขังเขาไว้ที่กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ นับเป็นบุคคลที่สองที่ถูกส่งตัวให้ศาลนับแต่ศาลเปิดทำการมาเมื่อปี 2002
ครั้นเดือนกุมภาพันธ์ 2008 มาตีเยอ อึนกูจอโล ชูย (Mathieu Ngudjolo Chui) ผู้ต้องสงสัยอีกคน ถูกส่งตัวให้ศาลไต่สวนในข้อหาซึ่งเกี่ยวข้องกับการโจมตีหมู่บ้านบอกอโรเช่นกัน
ศาลเริ่มไต่สวนเพื่อยืนยันข้อหาตั้งแต่วันที่ 27 มิถุนายน 2008 การไต่สวนมาสิ้นสุดลงในวันที่ 11 กรกฎาคม 2008 และวันที่ 26 กันายน 2008 องค์คณะพิจารณาเบื้องต้นคณะ 1 (Pre-Trial Chamber I) วินิจฉัยยืนยันข้อหาบางข้อของจำเลยทั้งสอง และสั่งให้ส่งพวกเขาไปให้องค์คณะพิจารณา (Trial Chamber) จัดการต่อไป การพิจารณาคดีเริ่มตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน 2009 ศาลสั่งให้รวมการพิจารณาคดีของอึนกูจอโลกับกาต็องกา แต่ในเดือนพฤศจิกายน 2012 ได้สั่งให้แยกการพิจารณาคดีอีกครั้ง เพื่อให้โจทก์รวบรวมพยานหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับกาต็องกาได้มากขึ้น
คดีในศาลอาญาระหว่างประเทศ > ผลการพิจารณา

วันที่ 7 มีนาคม 2014 ศาลอาญาระหว่างประเทศพิพากษาด้วยมติสองต่อหนึ่งว่า กาต็องกามีความผิดฐานกระทำอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติรวมห้ากระทง ในฐานะที่เป็นผู้สนับสนุนการสังหารหมู่ ณ หมู่บ้านบอกอโร
เดิมที โจทก์ฟ้องกาต็องกาในฐานะเป็นตัวการร่วมโดยอ้อม (indirect co-perpetrator) แต่ศาลพิจารณาแล้วเห็นว่า กาต็องกามีความผิดในฐานะเป็นผู้สนับสนุนเท่านั้น เพราะพยานหลักฐานแสดงว่า เขาจัดหาอาวุธยุทโธปกรณ์ให้แก่กองทหารซึ่งเคลื่อนไหวในการสังหารหมู่ เขาจึงชื่อว่า "ส่งเสริมความสามารถของกองทหารในการโจมตี" แต่พยานหลักฐานในคดียังไม่พอให้ฟังได้ว่า กาต็องกาเป็นตัวการในการสังหารหมู่ดังกล่าว นอกจากนี้ ศาลยังพิพากษาว่า พยานหลักฐานไม่พอจะให้ถือว่า กาต็องกาเป็นตัวการในการข่มขืนกระทำชำเราและการใช้เด็กเป็นทหารในระหว่างการสังหารหมู่ด้วย แต่ก็เน้นย้ำว่า มีการกระทำเช่นนั้นเกิดขึ้นจริง
ตุลาการคริสตีน ฟัน เดินไวน์คาร์ต (Christine van den Wyngaert) ซึ่งเป็นเสียงข้างน้อย มีความเห็นแย้งว่า ศาล "พิจารณาคดีอย่างไม่เป็นธรรม โดยละเมิดสิทธิหลายประการของแฌร์แม็ง กาต็องกา"
โจทก์หรือจำเลยสามารถอุทธรณ์คำพิพากษาความผิดข้างต้นได้ภายในสามสิบวัน ส่วนการกำหนดโทษของกาต็องกานั้นจะมีขึ้นในภายหลัง คาดหมายว่า เขาอาจเผชิญโทษจำคุกสูงสุดสามสิบปี
แซ็ง-ปีแยร์

| แซ็ง-ปีแยร์ |
| --- | --- |
เทศบาล
ภาพถ่ายทางอากาศของแซ็ง-ปีแยร์
   ธง ตราอาร์ม

ประเทศ: ฝรั่งเศส
อาณานิคม: แซ็งปีแยร์และมีเกอลง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020-2026) : Nick Mullen
พื้นที่1: 25 ตร.กม. (10 ตร.ไมล์)
ประชากร (2019)2: 5,394 คน
 • ความหนาแน่น: 220 คน/ตร.กม. (560 คน/ตร.ไมล์)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 97502 /97500
สูงจากระดับน้ำทะเล: 0–207 m (0–679 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
แซ็ง-ปีแยร์ (ฝรั่งเศส: Saint-Pierre) เป็นเมืองหลวงของแซ็งปีแยร์และมีเกอลง ซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสมีประชากร 5,394 คนเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019
เมืองพี่น้อง

Port-en-Bessin-Huppain (ประเทศฝรั่งเศส), ตั้งแต่ ค.ศ. 1976
รูปภาพ

จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล
วิหารในแซ็ง-ปีแยร์
ประภาคารในแซ็ง-ปีแยร์
Fronton Zazpiak Bat arena
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (ในภาษาฝรั่งเศส)
Tourism and Travel Resources for St Pierre & Miquelon
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ
แนลซัน ซึเมดู

แนลซัน กาบรัล ซึเมดู (โปรตุเกส: Nélson Cabral Semedo; เกิด 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ และทีมชาติโปรตุเกส ในตำแหน่งกองหลังขวา
ซึเมดูเริ่มต้นอาชีพของเขากับซิงเตร็งซึ ก่อนที่จะย้ายเข้าร่วมทีมไบฟีกาใน ค.ศ. 2012 แล้วได้ถูกยืมตัวไปยังฟาตีมา สโมสรในบ้านเกิดเป็นเวลาหนึ่งฤดูกาล และจึงกลับมาลงเล่นให้กับทีมสำรองของไบฟีกา และมีชื่อติดทีมชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2015 พร้อมกับพาทีมคว้าแชมป์ปรีไมราลีกา 2 ปีติดต่อกัน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 เขาได้ย้ายเข้าร่วมทีมในสเปนและพาทีมคว้าแชมป์ลาลิกาสองสมัยจากสามฤดูกาลที่ร่วมทีมบาร์เซโลนา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 ซึเมดูได้ย้ายเข้าร่วมทีมวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ในพรีเมียร์ลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

Benfica official profile เก็บถาวร 2016-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (โปรตุเกส)
Soccerbase profile
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์  |
| --- | --- |
 1 ซา  3 Aït-Nouri  4 Collins  5 Lemina  6 B. Traoré  7 Neto  8 แนวึช (c)  9 ฆิเมเนซ  10 Podence  11 ฮวัง  12 Cunha  14 Mosquera  15 Dawson  18 Kalajdžić  19 ยอนนี  20 Chiquinho  21 ซาราเบีย  22 ซึเมดู  23 Kilman  24 Toti  25 Bentley  27 นูนึช  28 โมตีญู  29 โกสตา  35 Gomes  37 ตราโอเร  64 Bueno  77 Campbell  81 Lembikisa  ผู้จัดการ: โลเปเตกี 
| ด ค กทีมยอดเยี่ยมยูฟ่าเนชันส์ลีก 2019 รอบสุดท้าย |
| --- | --- |
ผู้รักษาประตู:   จอร์แดน พิกฟอร์ด 
กองหลัง:   เดลีย์ บลินด์   เฟอร์จิล ฟัน ไดก์   รูแบน ดียัช   แนลซัน ซึเมดู 
กองกลาง:   แฟร็งกี เดอ โยง   จอร์จีนีโย ไวนัลดึม   บรูนู ฟือร์นังดึช 
กองหน้า:   คริสเตียโน โรนัลโด   บือร์นาร์ดู ซิลวา   แจร์ดัน ชาชีรี