stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์
ประวัติ

โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1897 ที่เมืองไรท์ (Rheydt) ในราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน จากครอบครัวชาวนาในชนบท ซึ่งสภาพทางครอบครัวก็อยู่ในฐานะยากจน แต่เกิบเบิลส์เป็นเด็กที่มีความขยันหมั่นเพียรและรักความก้าวหน้าในชีวิต ทำให้เขาซึ่งขณะเรียนอยู่นั้นสามารถสอบชิงทุนของรัฐบาลได้ และเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา เมื่อได้มีโอกาสศึกษาต่อแล้ว เกิบเบิลส์ทุ่มเทในหน้าที่การเรียนอย่างหนักจนต่อมาอีกไม่กี่ปี ก็สามารถสำเร็จการศึกษาขั้นสูงสุดในระดับปริญญาเอก ในสาขาประวัติศาสตร์วรรณคดีจากมหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค เมื่อจบจากมหาวิทยาลัยมาแล้วก็หันมาประกอบ อาชีพในด้านสาขาที่ตนสำเร็จเช่นเป็นนักเขียน นักประพันธ์ และนักข่าวมาระยะหนึ่ง ต่อมาไม่นานจากเหตุการณ์ที่เยอรมนีเกิดความผันผวนทางการเมืองภายในประเทศ และการกำเนิดของพรรคนาซีที่กำลังรุ่งเรืองอยู่ในขณะนั้น  ก็เป็นช่วงที่พรรคทำการเปิดรับสมัครสมาชิกพรรคอีกด้วยจากการติดตามความ เคลื่อนไหวและนโยบายของพรรคอยู่ตลอดเวลานั้น ทำให้เกิบเบิลส์ให้ความสนใจต่อพรรคนาซีเป็นอย่างมาก และอีกเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ เกิบเบิลส์ตัดสินใจเข้าสู่การเป็นสมาชิกพรรคเยอรมันนาซีก็คือ การที่เขาได้มีโอกาสเข้าฟังการกล่าวปราศรัยของฮิตเลอร์ ปรากฏว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้ ฮิตเลอร์ทำให้เกิบเบิลส์เกิดความศรัทธายิ่งนัก จนทำให้เขาตกลงใจสมัครเข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคนาซีในทันทีโดยไม่ลังเล
เมื่อได้เข้าเป็นสมาชิกพรรคแล้วเขาได้รับความไว้วางใจจากฮิตเลอร์ให้เข้ามาทำในด้านการโฆษณาประชาสัมพันธ์ภายในพรรค ด้วยความสามารถอันอัจฉริยะด้วยแล้วเขาได้สร้างผลงานด้านต่าง ๆ ที่โดดเด่นหลายชิ้นให้แก่พรรคจนสามารถประกาศเผยแพร่พรรคและนโยบายของพรรคจน เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจนนำไปสู่ชัยชนะอย่างถล่มทลายในการเลือกตั้งครั้งต่อมา
เมื่อ พรรคนาซีได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งจนได้เป็นรัฐบาลแล้ว ฮิตเลอร์มีดำริว่าควรจะมีการก่อตั้งหน่วยงานด้านการสื่อสารขึ้นให้มีความถาวรและเป็นเอกภาพ จึงก่อตั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงประชาบาลและโฆษณาการ และดำริว่าผู้ที่ควรดำรงตำแหน่งอันทรงอิทธิพลแห่งนี้ต้องเป็นผู้ที่ต้องมีความสามารถอย่างยิ่ง ด้วยผลงานอันโดดเด่น ที่ผ่านมาได้ประจักษ์ผลมาอย่างเด่นชัดแล้ว ทำให้ฮิตเลอร์ได้มอบตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาการเชื่อนี้ให้แก่เกิบเบิลส์เป็นผู้ควบคุมด้วยความที่เป็นผู้มีประสบการณ์ในด้านนี้มานาน
ซึ่งเกิบเบิลส์ได้ผลิตสื่อและผลงานของเขาเป็นที่โดดเด่นเพื่อประโยชน์สูงสุดของพรรคและปฏิบัติภารกิจของตนด้วยความซื่อสัตย์สุจริตต่อพรรคและนายของเขามาตลอดช่วงของสงครามโลกครั้งที่สอง อย่างไม่เคยเปลี่ยน ทำให้เขาได้รับความไว้เนื้อเชื่อใจจากนายของเขา คือ ฮิตเลอร์เป็นอย่างมากที่ สุดในบรรดาสมาชิกพรรคนาซี จึงไม่แปลกเลยที่หากว่าฮิตเลอร์ไป ณ ที่ใด มักจะปรากฏเกิบเบิลส์เคียงข้างไปทุกหนทุกแห่งจนกระทั่งทั้งสองจบชีวิตลงในที่สุด
แม้กระทั่งในช่วงสุดท้ายของชีวิตก็ตาม ในช่วงที่สงครามโลกจะยุติลงด้วยความพ่ายแพ้ของนาซี ในขณะที่บรรดาคณะนายทหารชั้นผู้ใหญ่หรือบุคคลสำคัญของพรรคก็ต่างละทิ้งฮิตเลอร์หนีเอาตัวรอดกันทั้งนั้น แต่ปรากฏว่าเกิบเบิลส์แม้มีโอกาสเช่นกันแต่เขาก็ไม่คิดจะทอดทิ้งฮิตเลอร์เลย เพราะเขาพร้อมที่จะเป็นหรือตายอยู่กับฮิตเลอร์ได้ตลอดเวลา
จนในที่สุดฮิตเลอร์ตัดสินใจยิงตนเองกับภรรยาจนเสียชีวิต เกิบเบิลส์รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากฮิตเลอร์ได้เพียงแค่วันเดียว เขาได้พยายามจะเจรจากับกองทัพโซเวียตให้สงบศึกโดยยอมแพ้แบบมีเงื่อนไขแต่ทว่ากลับถูกปฏิเสธหมดสิ้น เกิบเบิลส์เองก็ตัดสินใจกระทำอัตวินิบาตกรรมตามฮิตเลอร์ไป โดยการกรอกยาพิษให้ลูกของตนจนตายทั้งหมด 6 คน แล้วจัดการตนเองกับภรรยาด้วยการยิงตัวตายตามกันหมดทั้งครอบครัวพร้อมกับจุดไฟทั้งร่าง เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กนายกรัฐมนตรีเยอรมนี |
| --- | --- | --- |
|  สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (ค.ศ. 1867–1871) |  อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค  |  |
|  จักรวรรดิเยอรมัน (ค.ศ. 1871–1918) |  อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค  เลโอ ฟ็อน คาพรีวี  เจ้าชายโคลทวิชแห่งโฮเอินโลเออ-ชิลลิงส์เฟือสท์  แบร์นฮาร์ท ฟ็อน บือโล  เทโอบัลท์ ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค  เกออร์ค มิชชาเอลิส  เกออร์ค ฟ็อน แฮร์ทลิง  เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน  ฟรีดริช เอเบิร์ท  |  |
|  สาธารณรัฐไวมาร์ (ค.ศ. 1919–1933) |  ฟิลลิพ ไชเดอมัน  กุสทัฟ เบาเออร์  แฮร์มัน มึลเลอร์  ค็อนสตันทีน เฟเรินบัค  โยเซ็ฟ เวียร์ท  วิลเฮ็ล์ม คูโน  กุสทัฟ ชเตรเซอมัน  วิลเฮ็ล์ม มาคส์  ฮันส์ ลุทเทอร์  วิลเฮ็ล์ม มาคส์  แฮร์มัน มึลเลอร์  ไฮน์ริช บรือนิง  ฟรันทซ์ ฟ็อน พาเพิน  ควร์ท ฟ็อน ชไลเชอร์  |  |
|  ไรช์ที่สาม (ค.ศ. 1933–1945) |  อดอล์ฟ ฮิตเลอร์  โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์  ลุทซ์ กราฟ ชเวรีน ฟ็อน โครซิค  |  |
|  สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (ค.ศ. 1949–ปัจจุบัน) |  ค็อนราท อาเดอเนาเออร์  ลูทวิช แอร์ฮาร์ท  ควร์ท เกออร์ค คีซิงเงอร์  วิลลี บรันท์  เฮ็ลมูท ชมิท  เฮ็ลมูท โคล  แกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์  อังเกลา แมร์เคิล  โอลัฟ ช็อลทซ์  |  |
รายนาม
โอเบอร์เทราน์

โอเบอร์เทราน์
โอเบอร์เทราน์ (เยอรมัน: Obertraun) เป็นหมู่บ้านเล็กๆในแหล่งมรดกโลกซัลทซ์คัมเมอร์กูทในประเทศออสเตรีย มีประชากร 710 คน หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ริมตะเลสาบฮัลชตัดท์ทางตะวันออก เป็นหนึ่งสถานที่ตากอากาศที่ดีในฤดูร้อน ด้านใต้ของหมู่บ้านมีกระเช้าลอยฟ้าดันชไตน์ขึ้นสู่เขา
โรแบร์ท บุนเซิน

| โรแบร์ท บุนเซิน |
| --- | --- |

เกิด: 31 มีนาคม ค.ศ. 1811(1811-03-31) เกิททิงเงิน, ราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์, เยอรมนี
เสียชีวิต: 16 สิงหาคม ค.ศ. 1899(1899-08-16) (88 ปี) ไฮเดิลแบร์ค, เยอรมนี
สัญชาติ: เยอรมัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ค้นพบแร่ซีเซียมและรูบิเดียม; ตะเกียงบุนเซิน; เซลล์ไฟฟ้าเคมีคาร์บอน-สังกะสี; กระบวนวิธีวิเคราะห์ก๊าซ; พัฒนาการวิเคราะห์ การวิเคราะห์เชิงสเปกตรัมเคมี
รางวัล: เหรียญรางวัลค็อปลีย์ (ค.ศ. 1860)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: นักเคมี
สถาบันที่ทำงาน: วิทยาลัยสารพัดช่างคัสเซิล มหาวิทยาลัยมาร์บวร์ค มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค มหาวิทยาลัยเบร็สเลา
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: ฟรีดริช ชโตรไมเออร์
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: อาด็อล์ฟ ฟ็อน ไบเออร์   Fritz Haber   Philipp Lenard   Georg Ludwig Carius  Hermann Kolbe  Adolf Lieben  คาร์ล ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ลูทวิช  Viktor Meyer  Friedrich Konrad Beilstein  Henry Enfield Roscoe  John Tyndall  Edward Frankland  Dmitri Mendeleev  Thomas Edward Thorpe   Francis Robert Japp
 
โรแบร์ท วิลเฮ็ล์ม เอเบอร์ฮาร์ท บุนเซิน (เยอรมัน: Robert Wilhelm Eberhard Bunsen) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน เขาศึกษาสเปกตรัมการแผ่ของวัตถุที่ได้รับความร้อน เป็นผู้ค้นพบซีเซียม (ค.ศ. 1860) และรูบิเดียม (ค.ศ. 1861) ร่วมกันกับกุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ บุนเซินพัฒนากระบวนวิธีวิเคราะห์ก๊าซขึ้นมากมาย เป็นผู้บุกเบิกในสาขาเคมีเชิงแสง (photochemistry) และยังริเริ่มการศึกษาในสาขา organoarsenic chemistry บุนเซินกับผู้ช่วยในห้องทดลองของเขา คือปีเตอร์ เดซาก ร่วมกันพัฒนาตะเกียงบุนเซินขึ้นเป็นอุปกรณ์ให้ความร้อนที่ดีกว่าอุปกรณ์เดิม ๆ ในห้องทดลอง รางวัลบุนเซิน-เคียร์ชฮ็อฟเป็นรางวัลที่ตั้งขึ้นตามชื่อของเขากับเพื่อนร่วมงานคือ กุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

Robert Wilhelm Bunsen เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bunsen and Kirchhoff เก็บถาวร 2010-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Robert Wilhelm Bunsen
โรเซินไฮม์

| โรเซินไฮม์  |
| --- | --- |
เมือง
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของโรเซินไฮม์ 
โรเซินไฮม์ แสดงแผนที่เยอรมนีโรเซินไฮม์ แสดงแผนที่รัฐบาวาเรีย
พิกัด:  47°51′0″N 12°8′0″E﻿ / ﻿47.85000°N 12.13333°E﻿ / 47.85000; 12.13333
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไบเอิร์น
จังหวัด: โอเบอร์ไบเอิร์น 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 37.22 ตร.กม. (14.37 ตร.ไมล์)
ความสูง: 440 เมตร (1,440 ฟุต)
ประชากร (2007-06-30)
 • ทั้งหมด: 60,465 คน
 • ความหนาแน่น: 1,600 คน/ตร.กม. (4,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 83001-83028
รหัสโทรศัพท์: 08031
ทะเบียนพาหนะ: RO
เว็บไซต์: rosenheim.de
โรเซินไฮม์ (เยอรมัน: Rosenheim) เป็นเมืองในส่วนภูมิภาคโอเบอร์ไบเอิร์น รัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี ถือเป็นเมืองใหญ่สุดทางตอนใต้ของโอเบอร์ไบเอิร์น ตั้งอยู่กึ่งกลางของทางด่วนหมายเลข 8 ซึ่งเชื่อมนครมิวนิกกับเมืองอินส์บรุคและซัลทซ์บวร์คในประเทศออสเตรีย เมืองโรเซินไฮม์ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางตะวันตกของแม่น้ำอินน์ (Inn) แม่น้ำสายสำคัญซึ่งไหลลงสู่ประเทศออสเตรีย โรเซินไฮม์ยังเป็นบ้านเกิดของจอมพลไรช์ แฮร์มันน์ เกอริง ผู้บัญชาการกองทัพเยอรมันสมัยนาซี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Site (เยอรมัน)
Fachhochschule Rosenheim เก็บถาวร 2012-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Rosenheim" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
| ด ค กอำเภอในเสรีรัฐไบเอิร์น  |
| --- | --- |
นครนอกอำเภอ:  อัมแบร์ค  อันส์บัค  อชัฟเฟินบวร์ค  เอาคส์บวร์ค  บัมแบร์ค  ไบร็อยท์  โคบวร์ค  แอร์ลังเงิน  เฟือร์ท  โฮฟ  อิงก็อลชตัท  เคาฟ์บ็อยเริน  เค็มพ์เทิน  ลันทซ์ฮูท  เม็มมิงเงิน  มิวนิก (มึนเชิน)  เนือร์นแบร์ค  พัสเซา  เรเกินส์บวร์ค  โรเซินไฮม์  ชวาบัค  ชไวน์ฟวร์ท  ชเตราบิง  ไวเดิน  เวือทซ์บวร์ค 
อำเภอภูธร:  Aichach-Friedberg  Altötting  Amberg-Sulzbach  Ansbach  Aschaffenburg  Augsburg  Bad Kissingen  Bad Tölz-Wolfratshausen  Bamberg  Bayreuth  Berchtesgadener Land  Cham  Coburg  Dachau  Deggendorf  Dillingen  Dingolfing-Landau  Donau-Ries  Ebersberg  Eichstätt  Erding  Erlangen-Höchstadt  Forchheim  Freising  Freyung-Grafenau  Fürstenfeldbruck  Fürth  Garmisch-Partenkirchen  Günzburg  Haßberge  Hof  Kelheim  Kitzingen  Kronach  Kulmbach  Landsberg  Landshut  Lichtenfels  Lindau  Main-Spessart  Miesbach  Miltenberg  Mühldorf  München (Munich)  Neuburg-Schrobenhausen  Neumarkt  Neustadt (Aisch)-Bad Windsheim  Neustadt an der Waldnaab  Neu-Ulm  Nürnberger Land  Oberallgäu  Ostallgäu  Passau  Pfaffenhofen  Regen  Regensburg  Rhön-Grabfeld  Rosenheim  Roth  Rottal-Inn  Schwandorf  Schweinfurt  Starnberg  Straubing-Bogen  Tirschenreuth  Traunstein  Unterallgäu  Weilheim-Schongau  Weißenburg-Gunzenhausen  Wunsiedel  Würzburg 
อำเภอของประเทศเยอรมนี
โรแบร์ท อัลเมอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อัลเมอร์กับออสเตรียใน ค.ศ. 2016
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โรแบร์ท อัลเมอร์
วันเกิด:   (1984-03-20) 20 มีนาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  บรุคอันแดร์มัวร์ ออสเตรีย
ส่วนสูง:  1.94 m (6 ft 4 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรเยาวชน
:  เอ็สเซ อุนเทอร์ซีเบินบรุน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2002–2003 |  เอ็สเซ อุนเทอร์ซีเบินบรุน |  10 |  (0) |
| 2004–2005 |  เดเอ็สเฟา เลโอเบิน |  14 |  (0) |
| 2005–2006 |  เอาส์ทรีอาวีน (สมัครเล่น) |  7 |  (0) |
| 2006–2008 |  เอ็สเฟา มัทเทิร์สบวร์ค |  20 |  (0) |
| 2008–2011 |  เอาส์ทรีอาวีน |  21 |  (0) |
| 2011 |  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ 2 |  2 |  (0) |
| 2011–2013 |  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ |  13 |  (0) |
| 2013–2014 |  เอแนร์กีค็อทบุส |  18 |  (0) |
| 2014–2015 |  ฮันโนเฟอร์ 96 |  0 |  (0) |
| 2015–2018 |  เอาส์ทรีอาวีน |  31 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2011– |  ออสเตรีย |  33 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17:37, 1 สิงหาคม 2018 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 9 ตุลาคม 2016
โรแบร์ท อัลเมอร์ (เยอรมัน: Robert Almer; เกิดวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวออสเตรียผู้เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับทีมชาติออสเตรีย
อัลเมอร์ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติในนัดที่พ่ายแพ่ต่อยูเครน 2–1 เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2011 เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของทีมชาติในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และเก็บคลีนชีตในรอบแบ่งกลุ่มนัดที่เสมอกับโปรตุเกส 0–0 เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ โรแบร์ท อัลเมอร์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
โรแบร์ท อัลเมอร์ เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
โรแบร์ท อัลเมอร์ ที่ National-Football-Teams.com
Robert Almer Injury - news on derstandard.at (German)
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติออสเตรีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  |
โมโม

บทความนี้เกี่ยวกับโมโม (วรรณกรรมเยาวชน) สำหรับโมโม ดูที่ โมโม (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: มิชาเอล เอนเด้
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Momo
ผู้แปล: ชินนรงค์ เนียวกุล
ประเทศ: เยอรมัน
ภาษา: เยอรมัน
ประเภท: นวนิยายแฟนตาซี
สำนักพิมพ์:  Thienemann Verlag
วันที่พิมพ์:  1 มกราคม ค.ศ. 1973
โมโม (เยอรมัน: Momo) เป็นนวนิยายแฟนตาซีและวรรณกรรมเยาวชน ภาษาเยอรมัน ของมิชาเอล เอ็นเด ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1973 เนื้อหาเป็นแนวคิดเกี่ยวกับเวลา และการใช้เวลาของมนุษย์ในสังคมสมัยใหม่ มีตัวละครเอกคือ "โมโม"
เนื้อเรื่อง

ในซากปรักหักพังของคฤหาส โมสตาร์นอกเมืองเป็นที่อาศัยของโมโม สาวน้อยที่มีความเป็นมาลึกลับ เธอเหมือนเด็กเร่ร่อนที่สวมเสื้อใหญ่กว่าตัว เธอไม่รู้หนังสือและไม่สามารถนับเลขได้ เธอไม่รู้วิธีการนับอายุของเธอว่านับอย่างไร อายุของเธอคือเท่าไร เมื่อถูกถาม เธอจะตอบว่า “ฉันจำได้ว่า ฉันอยู่ที่นั่นตลอด” เธอเป็นคนโดดเด่นในหมู่เพื่อนบ้านใกล้เคียง เพราะเธอมีความสามารถพิเศษที่จะรับฟัง – ฟังอย่างแท้จริง ซึ่งทำให้เธอสามารถชี้แนะคำตอบสำหรับปัญหาของพวกเขาได้อย่างถูกต้อง จึงได้มีการแนะนำหรือบอกต่อว่า “ไปหาโมโมสิ” ซึ่งกลายเป็นวลีที่ใช้ในครัวเรือน ทำให้โมโมได้รับคำชื่นชมจากเพื่อนๆที่มารับคำปรึกษาอยู่เสมอ
แต่บรรยากาศอันน่ารื่นรมย์นี้ได้ถูกทำลายโดยการมาถึงของชายชุดเทา ผู้ชอบเกาะกินผู้คนเหมือนปรสิตและมีชีวิตอยู่เหนือกฎเกณฑ์ทางธรรมชาติ ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของธนาคารประหยัดเวลา ซึ่งส่งเสริมแนวคิดของ การประหยัดเวลา โดยมองว่าเวลาเป็นเงินเป็นทอง ใครปล่อยเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์นั้นจะหาความสุขไม่ได้ เพราะฉะนั้นจงหาเงินให้มากขึ้นเพื่อหาซื้อความสุข หลังจากชายชุดเทาจากไปผู้คนต่างหลงลืมถึงตัวตนของพวกเขา แต่ยังคงยึดถือแนวคิดในการประหยัดเวลาของพวกเขา
แนวคิดนี้ค่อยๆแผ่ขยายอิทธิพลจนส่งผลกระทบต่อคนทั้งเมือง ผู้คนเริ่มแล้งน้ำใจเพราะเห็นว่าเป็นการเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ กิจกรรมทางสังคม นันทนาการ การพักผ่อนหย่อนใจ และงานศิลปะได้ถูกยกเลิก อาหาร เสื้อผ้า และสิ่งของต่างๆถูกปรับให้เหมือนกันหมดเพื่อประหยัดเวลาในการผลิต แต่ยิ่งประหยัดเวลาไปเท่าไรพวกเขาจะยิ่งสูญเสียเวลาเหล่านั้นไป เวลาที่เราสูญเสียนั้นได้กลายมาเป็นซิการ์ ซึ่งหากปราศจากซิการ์เหล่าชายชุดเทาก็ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้
แต่ด้วยบุคคลิกพิเศษของโมโมทำให้ชายชุดเทาเห็นถึงอันตรายจากการกระทำของเธอ จึงได้พยายามที่จะเปลี่ยนเธอเป็นพวกแต่พวกเขาก็ล้มเหลวทั้งหมด ถึงแม้ว่าเพื่อนสนิทของเธอจะตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของชายชุดเทา โมโมได้เข้าพบศาสตราจารย์ “เซ็คคุนดุส มินูทุส ฮอร่า” (“Secundus Minutus Hora” หมายถึง ชั่วโมง, นาที, วินาที) ซึ่งเป็นตัวแทนของเวลา และได้รับรู้ถึงวิกฤตการที่โลกทั้งหมดจะหยุดนิ่งหากปล่อยให้สถานการณ์เช่นนี้ดำเนินอยู่ต่อไป ศาสตราจารย์ “เซ็คคุนดุส มินูทุส ฮอร่า” ได้มอบพลังในการมองเห็นอนาคตล่วงหน้า 30 นาทีให้แก่เธอ เพื่อให้เธอลักลอบเข้าไปยังที่หลบซ่อนของชายชุดเทาเพื่อช่วยปลดปล่อยเวลาออกมาจากเซฟ
ประเด็นหลัก

ตามที่รู้จักกันดีในงานของเขา จินตนาการไม่รู้จบ (อังกฤษ: The Neverending Story; เยอรมัน: Die unendliche Geschichte) มิชาเอล เอนเด้ ใช้จินตนาการและสัญลักษณ์ในการอธิบายปัญหาของโลกแห่งความเป็นจริง เช่น ความสำคัญของเวลา ความสัมพันธ์ของคน การขาดจินตนาการ การมองข้ามคุณค่าของสิ่งเล็กๆน้อยๆ โดยอาศัยโลกในจินตนาการของเด็กเพื่อแสดงถึงสิ่งที่เราหลงลืมไป
หัวใจหลักของโมโม คือการตั้งคำถามกับการใช้เวลาโดยมองถึงมูลค่าเหมือนเป็นสินค้านั้นถูกต้องแล้วหรือ การทำงานที่เสร็จไวแต่ขาดความใส่ใจต่อคนรอบข้างนั้นคุ้มค่าแน่หรือ เราจะประหยัดเวลาเพื่อไปหาความสุขหรือจะหาความสุขได้ในทุกช่วงเวลา เราต่างใช้เวลาไปเพื่อสร้างความเจริญทางวัตถุ แต่ขณะเดียวกันเราได้หลงลืมอะไรไปบ้าง การที่เราอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน เราควรจะทำตัวเช่นไรเพื่อไม่ให้ถูกกลืนหายไปกับกระแสสังคม
มิซาเอล เอนเด้ ได้เสนอโลกในมุมมองของโมโม โดยแบ่งประเด็นของเรื่องออกเป็น 3 ส่วน ส่วนที่หนึ่งเป็นเรื่องของความสามารถในการรับฟังอย่างแท้จริงของโมโม ส่วนที่สองเป็นเรื่องกระแสวัตถุนิยมและค่านิยมของคนเมือง ส่วนที่สามจะเป็นเรื่องการเข้าใจถึงธรรมชาติของเวลาและผลที่เกิดขึ้นเมื่อเราใช้เวลาเป็นเหมือนสิ่งของ
คำติชม

เมื่อหนังสือได้ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1985 นักข่าว นาตาลี บั๊บบิท จากหนังสือพิมพ์วอชิงตัน ให้ความเห็นว่า “มันเป็นหนังสือสำหรับเด็กใช่ไหม? ไม่ใช่ในอเมริกา”
ฉบับแปล

ภาษาไทย : โมโม่. มิชาเอล เอ็นเด้. ชินนรงค์ เนียวกุล. แปลจากภาษาเยอรมัน. แพรวเยาวชน. ISBN 9748368572
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.csc.liv.ac.uk/~bhirsch/momo.html เก็บถาวร 2006-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน บทหนึ่งจากเรื่องโมโม (ภาษาอังกฤษ)
โอเบอร์โฮเฟินอัมทูเนอร์เซ

| โอเบอร์โฮเฟิน |
| --- | --- |
ปราสาทโอเบอร์โฮเฟิน
   ตราอาร์ม
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: แบร์น
เขต: ทูน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.8 ตร.กม. (1.1 ตร.ไมล์)
ความสูง: 585 เมตร (1,919 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2012)
 • ทั้งหมด: 2,366 คน
 • ความหนาแน่น: 850 คน/ตร.กม. (2,200 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 3653
เลข SFOS: 0934
เว็บไซต์: www.oberhofen.ch
โอเบอร์โฮเฟิน (เยอรมัน: Oberhofen) หรือชื่อเต็มคือ โอเบอร์โฮเฟินอัมทูเนอร์เซ (เยอรมัน: Oberhofen am Thunersee "โอเบอร์โฮเฟินบนทะเลสาบทูน") เป็นเทศบาลในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ชายฝั่งด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบทูน ราว 32 กิโลเมตรทางใต้ของกรุงแบร์น เศรษฐกิจท้องถิ่นของเทศบาลนี้คือการทำไร่องุ่นเพื่อทำไวน์
เมืองนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสาร ค.ศ. 1133 ในชื่อ Obrenhoven มีการสร้างปราสาทโอเบอร์โฮเฟินซึ่งมีน้ำล้อมรอบในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยตระกูลเอ็ชเชินบัค ต่อมาตระกูลนี้ถูกบังคับให้ขายปราสาทแก่ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คแห่งออสเตรียใน ค.ศ. 1306 ต่อมาเมื่อราชวงศ์ฮาพส์บวร์คพ่ายแพ้ในยุทธการที่เซ็มพัคใน ค.ศ. 1386 กรุงแบร์นก็เริ่มแผ่อิทธิพลเข้าครอบงำภูมิภาคแบร์เนอร์โอเบอร์ลันท์แทนที่ออสเตรีย พวกเขาเข้ายึดโอเบอร์โฮเฟินในปีเดียวกันนั้น และยังได้กว้านซื้อที่ดินทั้งหมดจากขุนนางศักดินาทั้งหลายแถบนี้จนแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1397
ตั้งแต่นั้นมา โอเบอร์โฮเฟินก็กลายเป็นเมืองบริวารของกรุงแบร์น ถูกปกครองโดยตระกูล ฟ็อน แอร์ลัค  (von Erlach) เชื้อสายแบร์น จนเมื่อตระกูลนี้หมดสายผู้สืบทอด โอเบอร์โฮเฟินก็ถูกปกครองโดยตรงจากกรุงแบร์นอีกครั้ง
โรแบร์ท ค็อค

โรแบร์ท ค็อค
ลายเซ็นของโรแบร์ท ค็อค
ไฮน์ริช แฮร์มัน โรแบร์ท ค็อค (เยอรมัน: Heinrich Hermann Robert Koch; 11 ธันวาคม พ.ศ. 2386 — 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2453) เป็นนายแพทย์ชาวเยอรมัน ได้ศึกษาโรคที่เกิดจากแกะโดยเพาะเลี้ยงเชื้อนอกอวัยวะสัตว์จนสามารถอธิบายวงจรชีวิตของเชื้อดังกล่าวได้ เมื่อปี พ.ศ. 2419 (ค.ศ. 1876) ซึ่งภายหลังทราบกันดีว่าเป็นเชื้อที่ทำให้เกิดโรคแอนแทรค (Bacillus anthracis) นับว่าเป็นครั้งแรกที่มีการอธิบายบทบาทของเชื้อโรคต่อการเกิดโรคได้อย่างชัดเจน ต่อมาในปี พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) ค็อคได้ค้นพบเชื้อโรคที่ทำให้เกิดวัณโรค (Mycobacterium tuberculosis) และได้พัฒนาการสกัดสารชื่อ ทูเบอร์คูลิน (Tuberculin) ซึ่งช่วยในการตรวจสอบเชื้อวัณโรคได้  ต่อมาในปี พ.ศ. 2426 (ค.ศ. 1883) ค็อคเดินทางไปยังอินเดียและได้ค้นพบเชื้อที่ทำให้เกิดอหิวาตกโรค (Vibrio cholerae) และการเสนอสมมติฐานของค็อค ซึ่งเป็นรากฐานของความรู้ทางโรคติดเชื้อในปัจจุบัน
ค็อคได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ในปี พ.ศ. 2448 (ค.ศ. 1905) จึงได้ชื่อว่าเป็นผู้ริเริ่มสาขาวิชาจุลชีววิทยาสมัยใหม่  ร่วมกับคู่แข่งของเขาที่ปารีส คือหลุยส์ ปาสเตอร์ ค็อคเป็นผู้วางรากฐานการศึกษาการติดเชื้อและก่อตั้งสาขาวิชาเวชศาสตร์เขตร้อนในเยอรมัน
โอเบิร์พฟัลทซ์

| โอเบิร์พฟัลทซ์ Oberpfalz |
| --- | --- |
ส่วนภูมิภาค
แผนที่ของรัฐBavaria แสดง เรกีรุงชเบเซิร์คโอเบิร์พฟัลทซ์
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไบเอิร์น
ศูนย์กลาง: เรเกินส์บวร์ค
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9,692.23 ตร.กม. (3,742.19 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม 2020)
 • ทั้งหมด: 1,112,267 คน
 • ความหนาแน่น: 110 คน/ตร.กม. (300 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: regierung.oberpfalz.bayern.de
โอเบิร์พฟัลทซ์ (เยอรมัน: Oberpfalz) หรือชื่อในภาษาอังกฤษคือ อัปเปอร์พาลาทิเนต (อังกฤษ: Upper Palatinate) เป็นหนึ่งในเจ็ดส่วนภูมิภาค (เรกีรุงส์เบิทเซียร์ค) ของรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐบาวาเรีย มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองเรเกินส์บวร์ค
โฮเออร์ดัคชไตน์

| โฮเออร์ดัคชไตน์ |
| --- | --- |
ทัศนียภาพโฮเออร์ดัคชไตน์จากทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,995 เมตร (9,826 ฟุต) 
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 2,136 เมตร (7,008 ฟุต)
พิกัด: 47°28′31″N 13°36′23″E﻿ / ﻿47.47528°N 13.60639°E﻿ / 47.47528; 13.60639 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
โฮเออร์ดัคชไตน์Austria 
ที่ตั้ง: รัฐอัปเปอร์ออสเตรีย / รัฐสติเรีย ประเทศออสเตรีย
เทือกเขา: เทือกเขาแอลป์
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน: ยุคไทรแอสซิก
ประเภทภูเขา: หินปูน
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: ค.ศ. 1834 โดย Peter Karl Thurwieser, Adam และ Peter Gappmayr
โฮเออร์ดัคชไตน์ (เยอรมัน: Hoher Dachstein) เป็นภูเขาหินปูนในประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของประเทศ มีความสูง 2,995 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และสูง 2,136 เมตรจากฐานเขา มีฐานเขาขนาดราว 20x30 กิโลเมตร ครอบคลุมอาณาเขตของรัฐสติเรีย และรัฐอัปเปอร์ออสเตรีย ภูเขาแห่งนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลก "ภูมิทัศวัฒนธรรมฮัลชตัท-ดัคชไตน์/ซัลทซ์คัมเมอร์กูท"
โบสถ์วีส

| โบสถ์การจาริกแสวงบุญแห่งวีส * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
โบสถ์วีส
ประเทศ:  เยอรมนี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (iii)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2526 (คณะกรรมการสมัยที่ 7)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
โบสถ์วีส (อังกฤษ: Wies church; เยอรมัน: Wieskirche) หรือ โบสถ์การจาริกแสวงบุญแห่งวีส (อังกฤษ: Pilgrimage Church of Wies; เยอรมัน: Wallfahrtskirche auf der Wies) ตั้งอยู่ในเขตไวล์ไฮม์-โชนเกา อยู่บริเวณเชิงเทือกเขาแอลป์ ใกล้เมืองชไตน์กาเดิน (Steingaden) ในรัฐไบเอิร์น ทางใต้ของประเทศเยอรมนี
ประวัติ

วันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1738 เป็นวันแรกที่มีคำกล่าวอ้างว่า ประชาชนได้เห็นน้ำพระเนตร หลั่งจากพระเนตรของรูปไม้กางเขนแกะสลักไม้ของพระเยซู หรือที่เรียกกันว่าพระมหาไถ่ถูกเฆี่ยน (Scourged Saviour) เรื่องเล่าแห่งปาฏิหาริย์ในครั้งนั้น เป็นเหตุให้มีนักแสวงบุญเดินทางไปจารึกบุญ เยี่ยมชม และอธิษฐานขอพรจากรูปแกะสลักพระเยซูอย่างมากมาย  ด้วยความเชื่อที่ว่ารูปแกะสลักนี้สามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บได้  ในปีค.ศ. 1740 ได้จัดสร้างชาเปลขึ้นเพื่อเป็นที่ประดิษฐานรูปแกะสลักนี้โดยเฉพาะ  แต่เนื่องด้วยขนาดของอาคารที่เล็กเกินกว่าที่จะรองรับจำนวนของนักแสวงบุญที่เดินทางมาจารึกบุญ จึงได้มีการตัดสินใจสร้างโบสถ์วีสแห่งนี้ขึ้น
รูปทรงสถาปัตยกรรมภายนอกมีลักษณะการตกแต่งค่อนข้างเรียบ ภายในเป็นทำให้เป็นทรงรูปไข่แม้ว่าตัวสิ่งก่อสร้างจะเป็นสี่เหลี่ยม และเน้นการตกแต่งภายในด้วยปูนปั้นตระกูลโรโกโกเวสโซบรุน ที่เต็มไปด้วยรายละเอียดอย่างวิจิตรตามแบบฉบับของศิลปะโรโกโก การตกแต่งภายในออกแบบโดย โดมีนีคุส ซิมเมอร์มัน ผู้เป็นศิลปินสำคัญของสมัยศิลปะโรโกโก และถือกันว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของศิลปีนท่านนี้ โดมีนีคุส ซิมเมอร์มันได้ทุ่มเทสร้างโบสถ์แห่งนี้ เป็นเวลา 11 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ 1745 จนถึงปี ค.ศ. 1754 ก่อนที่จะเสียชีวิตลง
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็มีข่าวลือว่าทางรัฐบาวาเรียจะขายหรือทุบวัดทิ้งระหว่างสมัยการปฏิรูปที่ดิน ที่โบสถ์รอดมาได้ก็เพราะการประท้วงจากชาวบ้านที่อยู่ในบริเวณนั้น   แต่หลักฐานเท่าที่หลงเหลืออยู่พบว่าคณะกรรมการผู้พิจารณาการยุบอารามตั้งใจจะรักษาเอาวัดแสวงบุญนี้ไว้แม้ว่าแอบบอตของแอบบีชไตน์กาเดินจะประท้วงเรื่องค่าใช้จ่ายก็ตาม
มรดกโลก

โบสถ์วีสได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปี ค.ศ. 1983 จากนั้นได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1985-1991
ข้อแนะนำ

ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนกันยายนของทุกปี จะมีการจัดแสดงดนตรีคลาสสิกที่โบสถ์วีส เป็นช่วงที่เหมาะสำหรับการเยี่ยมชมโบสถ์แห่งนี้
รูปภาพ

ทิวทัศน์ภายนอก
ทิวทัศน์ภายนอก
 ค.ศ. 2004
แท่นบูชาเอก (Main altar)
แท่นบูชาเอก
รูปแกะสลักพระมหาไถ่ถูกเฆี่ยน
แท่นเทศน์
รูปปั้นใต้แท่นเทศน์
รูปปั้นเหนือแท่นเทศน์
รูปปั้น
พระจิต (Holy ghost)
รูปปั้นนักบุญ
ออร์แกน
ดูเพิ่ม

ศิลปะโรโกโก
โดมีนีคุส ซิมเมอร์มัน
วัตถุมงคลในคริสต์ศาสนา