stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าจอมมารดาดวงคำ ในรัชกาลที่ 4

| เจ้าจอมมารดาดวงคำ |
| --- | --- |

เกิด: ไม่ปรากฏ กรุงเทพพระมหานคร ประเทศสยาม
ถึงแก่อสัญกรรม: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2449 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
พระสนมใน: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บุตร: • พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา • พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐาสารี
บิดา: เจ้าคลี่แห่งเวียงจันทน์
มารดา: เจ้าท่อนแก้วแห่งเวียงจันทน์
เจ้าจอมมารดาดวงคำ (เกิด: ไม่มีข้อมูล — อสัญกรรม: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2449) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีนามเดิมว่า เจ้าหนูมั่นแห่งเวียงจันทน์ สืบเชื้อสายมาจากเจ้านายลาวฝ่ายเวียงจันทน์ เป็นธิดาของเจ้าคลี่ พระโอรสในเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ กับเจ้าท่อนแก้ว ธิดาเจ้าอุปราช (ติสสะ)
เมื่อเจ้าอนุวงศ์ทรงก่อการวุ่นวายขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าอุปราชไม่ได้ร่วมด้วย เจ้าคลี่ ผู้บิดา จึงได้พาครอบครัวเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารอยู่ในกรุงเทพฯ เจ้าหนูมั่นจึงเกิดที่กรุงเทพฯ ท่านมีพี่ชายคนหนึ่ง ชื่อเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ (เจ้าหน่อคำ) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองอุบลราชธานี
ครั้นเมื่อถวายตัวเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานนามใหม่ว่า ดวงคำ ทรงตรัสเรียกว่า มั่นดวงคำ และให้ประสูติกาลพระราชธิดาสองพระองค์คือ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา (17 สิงหาคม พ.ศ. 2404 — 16 มิถุนายน พ.ศ. 2468)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐาสารี (19 กรกฎาคม พ.ศ. 2408 — 18 มีนาคม พ.ศ. 2505)
กล่าวกันว่าเจ้าจอมมารดาดวงคำนั้นเล่าลือกันว่าผิวเนื้อนวล ในนิราศวังบางยี่ขันที่คุณพุ่มแต่งเรื่องตามเสด็จพระองค์เจ้านารีรัตนาไปเยี่ยมพระญาติฝ่ายมารดาคือเจ้าจันทรเทพสุริยวงศ์ (เจ้าหนู) เจ้าเมืองมุกดาหาร เมื่อ พ.ศ. 2412 มีกลอนตอนหนึ่งว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| แต่คุณจอมตรอมกรมอารมณ์อุรา |  | ไม่ผัดหน้าผิวเนื้อเธอเหลือนวล |
| ยังงามงดชดช้อยนั้นน้อยฤๅ |  | สมเขาฦๅว่าเปนองค์ทรงสงวน |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ที่ปราโมทย์โปรดปรานการก็ควร |  | แบบกระบวนบทบาทเยื้องยาตรา |

— นิราศวังบางยี่ขัน
อนึ่งเจ้าจันทรเทพสุริยวงศ์ เป็นโอรสของเจ้าอุปราช (ติสสะ) และน้องชายของเจ้าท่อนแก้ว มารดาเจ้าจอมมารดาดวงคำ เจ้าจันทรเทพสุริยวงศ์มีบุตรีท่านหนึ่งรับราชการเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวคือ เจ้าจอมประทุม
เจ้าจอมมารดาดวงคำ มีชีวิตอยู่ถึงรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2449 การนี้พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดํารงพระยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชผู้ทรงสำเร็จราชการแผ่นดิน เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ เจ้าจอมมารดาดวงคำพร้อมกับศพพี่ชายคือเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 1 เมษายน ร.ศ. 126
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 3 (ม.ป.ร.3)
วัดคลองเกตุ

| วัดคลองเกตุ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: หมู่ที่ 11  ตำบลคลองเกตุ อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี รหัสไปรษณีย์ 15120
ประเภท: วัดราษฏร์
นิกาย: มหานิกาย
ความพิเศษ: เป็นวัดที่มีประวัติความเป็นมายาวนาน
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพคลองเกตุ    เป็นวัดในตำบลคลองเกตุ อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี 15120
ประวัติ

วัดคลองเกตุ ตั้งอยู่ที่ตำบลคลองเกตุ อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี เป็นวัดที่ได้รับการพัฒนาให้มีความเจริญรุ่งเรืองมาโดยตลอด จนเป็นที่รู้จักในปัจจุบัน บรรยากาศภายในบริเวณวัดมีความร่มรื่นเหมาะสมแก่การปฏิบัติธรรมและศึกษาหาความรู้อย่างมาก วัดคลองเกตุมีชื่อเสียงในเรื่องของความโด่งดังเรื่องวัตถุมงคลของหลวงปู่บุญตา ซึ่งเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียง ในอดีตมีพระราชปริยัติสุทธี อดีตเจ้าอาวาสวัดคลองเกตุ และอดีตเจ้าคณะจังหวัดลพบุรี เคยปกครอง
ศาสนสถานภายในวัด

ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น
โรงเรียนพระปริยัติธรรม
พระอุโบสถ
วิหารประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง
พิพิธภัณฑ์หลวงปู่บุญตา
กุฏิสงฆ์
เมรุ
พระครูสิริธัชสมาจารย์ (หลวงปู่บุญตา วิสุทธสีโล)

ประวัติหลวงปู่บุญตา วัดคลองเกตุ อ.โคกสำโรง  จ.ลพบุรี มีนามเดิมว่า บุญตา  นามสกุล  พาซื่อ  โยมบิดาชื่อ  นายอุด  โยมมารดาชื่อ  นางทุม  พาซื่อ เกิดที่บ้านโนนสะคาม  จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 15  มกราคม  พ.ศ. 2449  ท่านอุปสมบทเมื่อวันที่  25  มกราคม  พ.ศ. 2472  ที่วัดหนองม้า  ต.หนองฮะ  อ.ศรีขรภูมิ  จ.สุรินทร์ ท่านได้รับฉายาว่า "วิสุทธสีโล"  แปลว่า "ผู้มีศีลอันบริสุทธิ์" หลวงปู่บุญาเป็นผู้มีเมตตาและบารมีอันสูงส่ง เป็นพระเกจิที่ประชาชนมากมายให้การเคารพและนับถือท่านเป็นจำนวนมาก
วัดแก่นจันทน์เจริญ

| วัดแก่นจันทน์เจริญ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดแก่นจันทร์เจริญ
ที่ตั้ง: เลขที่ 17  หมู่ที่ 4  บางพรม บางคนที สมุทรสงคราม 75120
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท
กิจกรรม: ศาสนสถานในพระพุทธศาสนาที่มีกิจกรรมเชิงพุทธตลอดปี/ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแก่นจันทน์เจริญ เป็นวัดพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย  ตั้งอยู่  เลขที่ 17  หมู่ที่ 4  ตำบลบางพรม  อำเภอบางคนที  จังหวัดสมุทรสงคราม  75120
ประวัติ

วัดแก่นจันทน์เจริญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย  ภาค 15 ตั้งอยู่เลขที่ 17  หมู่ที่ 4  ตำบลบางพรม  อำเภอบางคนที  จังหวัดสมุทรสงคราม  สถานที่สร้างวัดเดิมเป็นที่ดินของพระยาดาราและคุณหญิงปิ่น  ท่านทั้งสองได้ถวายที่ดินไว้ 6ไร่ 3 งาน 50 ตาราวา  ได้ถวายให้เจ้าอาวาสวัดบางพลับสร้างวัดให้ด้วย เมื่อ พ.ศ. 2350
มีพระสงฆ์มาอยู่รูปแรกคือพระอธิการแสง  พระอธิการทอง หลังจากนั้นวัดก็อยู่ในสภาพทรุดโทรม จนถึง พ.ศ. 2458 กำนันสด พร้อมคณะกรรมการได้ไปนิมนต์ หลวงปู่โห้มาเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างและบูรณะปฏิสังขรณ์วัดแก่นจันทน์เจริญให้มีความเจริญขึ้นมาเป็นลำดับ
อุโบสถ์หลังเก่าเป็นโบสถ์มหาอุดเป็นโบสถ์ที่ไม่มีประตูหลัง ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยสมัยอยุธยา ปัจจุบันเป็นโบสถ์จตุมุข ประดิษฐานพระพุทธชินราช  และมีพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 1-9 มีวัดเดียวในจังหวัดสมุทรสงคราม  ปัจจุบันวัดมีที่ดิน ทั้งหมด 24 ไร่
ประเพณีประจำปี

งานตักบาตรขนมครก ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 10  เริ่มสมัยหลวงปู่โห้
ศาสนสถาน

อุโบสถ์จตุมุข (ใหม่)
อุโบสถ์มหาอุด (เก่า)
ศาลาการเปรียญ
ศาลาฌาปนสถาน
วิหารอดีตเจ้าอาวาส
กุฏิ   (2 หลัง)
หอระฆัง
ห้องสุขา
เจ้าอาวาส

1.พระอธิการแสง
2.พระอธิการทอง
3.พระครูสุนทรสุตกิจ (หลวงปู่โห้)
4.พระครุสมุทรโกวิท (หลวงพ่อพัฒน์)
5.พระครูวิมลสมุทรกิจ (หลวงพ่อขาว)
วัดศาลาแดง (จังหวัดสระบุรี)

| วัดศาลาแดง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดศาลาแดง
ที่ตั้ง: ตั้งอยู่เลขที่ 486 บ.ศาลาแดง ถ.พิชัยญรงค์สงคราม ต.ปากเพรียว อ.เมืองสระบุรี จ.สระบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย (เถรวาท)
พระประธาน: พระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 74.5 นิ้ว
เจ้าอาวาส: พระครูสันตจิตตากร(กมล)
จุดสนใจ: พระพุทธนิรโรคันตรายชัยวัฒน์จตุรทิศ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศาลาแดง ตั้งอยู่เลขที่ 486 บ้านศาลาแดง ถนนพิชัยญรงค์สงคราม ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 7741
อาณาเขต

ทิศเหนือ	      จดแม่น้ำป่าสัก
ทิศใต้	      จดถนนพิชัยรณรงค์สงคราม
ทิศตะวันออก     จดอนามัยเทศบาลเมืองสระบุรี
ทิศตะวันตก      จดถนนพิชัยรณรงค์สงคราม ซอย 40
ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 40 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 180
ประวัติ

วัดศาลาแดงตั้งเมื่อ พ.ศ. 2311 เดิมเรียกว่า วัดแก่งม่วง โดยมีต้นมะม่วงใหญ่ยืนต้นอยู่บนแก่งเป็นสัญลักษณ์ ต่อมาน้ำได้พัดเอาแก่งและต้นมะม่วงจมหายไปกับน้ำหมดสภาพไป คงเหลือแต่ศาลาหลังหนึ่งมีหลังคามุงกระเบื้องสีแดงซึ่งใช้เป็นที่พักสำหรับคนเดินทางไปนมัสการรอยพระพุทธบาท และพระพุทธฉาย จังหวัดสระบุรี จึงได้เรียกเป็นนามวัดว่า "วัดศาลาแดง" จนเป็นที่รู้จักกันทั่วไป
วัดศาลาแดงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2518 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 35 เมตร
ประวัติ > อาคารเสนาสนะ

1. อุโบสถ  กว้าง 15 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2518 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 35 เมตร
2. ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคาคอนกรีตเสริมเหล็ก
3. กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และเป็นอาคาคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง
4. วิหาร กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคาคอนกรีตเสริมเหล็ก
นอกจากนี้ยังมี หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง โรงเก็บพัสดุ 1 หลัง
ประวัติ > ปูชนียวัตถุ

1. พระประธานในอุโบสถปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง  59 นิ้ว สูง 74.5 นิ้ว สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2464
2. พระประธานในศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 35 นิ้ว สูง 449 นิ้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2518
การบริหารและการปกครอง > ลำดับเจ้าอาวาส

รูปที่ 1  	พระอธิการบุญ             พ.ศ. 2440 ถึง พ.ศ. 2478
รูปที่ 2  	พระครูวัตรโสภณ           พ.ศ. 2478 ถึง พ.ศ. 2490
รูปที่ 3  	พระครูสรการพิศิษฐ์ (เฉื่อย)   พ.ศ. 2490 ถึง พ.ศ. 2502
รูปที่ 4  	พระครูสังวรวุฒิคุณ  (ออน)   พ.ศ. 2502 ถึง พ.ศ. 2521
รูปที่ 5  	พระครูวิมลธรรมรัต  (หลาบ)  พ.ศ. 2521 ถึง พ.ศ. 2550
รูปที่ 6 พระครูสันตจิตตากร   (กมล)  พ.ศ. 2550 ถึง ปัจจุบัน
สโมสรฟุตบอลด่งเติมล็องอาน

สโมสรฟุตบอลด่งเติมล็องอาน (เวียดนาม: Gạch Đồng Tâm Long An) เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศเวียดนาม จากเมืองเตินอาน ปัจจุบันเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 2
สโมสรเคยเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลควีนส์คัพ ครั้งที่ 32 ที่ประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2549
ผลงาน

วีลีก(2) - ชนะเลิศ - 2005, 2006
เวียดนามคัพ - ชนะเลิศ - 2005
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2007-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาเวียดนาม)
ผลการแข่งของทีม เก็บถาวร 2007-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาเวียดนาม)
| ด ค กวี> ลีก ดิวิชัน 1 |
| --- | --- |
สโมสร (ฤดูกาล 2024–25):  บีคาเม็กซ์ บิ่ญเซือง  ทัญฮว้า  ไฮฟอง  ฮานอย  โปลิศ ฮานอย  นครโฮจิมินห์  ฮหว่างอัญซาลาย  ห่งลิญห่าติ๋ญ  กว๋างนาม  บิ่ญดิ่ญ  ซงลามเหงะอาน  นามดิ่ญ  ดานัง  วิเอตเตล 
สโมสรที่เคยอยู่ในวีลีก 1:  ซันนาคั้ญฮหว่า  ไซ่ง่อน  ด่งเติมล็องอาน  ด่งท้าป  เกิ่นเทอ  ทันกว๋างนิญ
จูเลียส ซีซาร์
ข้อมูล > ข้อมูลปฐมภูมิ > ผลงานตนเอง

Dickinson College Commentaries: Selections from the Gallic War
Forum Romanum Index to Caesar's works online in Latin and translation
ผลงานของ Julius Caesar ที่โครงการกูเทินแบร์ค
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย จูเลียส ซีซาร์ ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
ผลงานโดย จูเลียส ซีซาร์ บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
ข้อมูล > ข้อมูลปฐมภูมิ > งานเขียนนักประวัติศาสตร์สมัยโบราณ

Appian, Book 13 (แปลอังกฤษ)
Cassius Dio, Books 37–44 (แปลอังกฤษ)
Plutarch on Antony (แปลอังกฤษ, Dryden edition)
Plutarch: The Life of Julius Caesar (แปลอังกฤษ)
Plutarch: The Life of Mark Antony (แปลอังกฤษ)
Suetonius: The Life of Julius Caesar. (ภาษาลาตินและอังกฤษ, cross-linked: แปลอังกฤษโดย J. C. Rolfe)
Suetonius: The Life of Julius Caesar เก็บถาวร 2011-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (แปลอังกฤษโดย J. C. Rolfe, ปรับปรุงแล้ว)
ข้อมูล > ข้อมูลทุติยภูมิ

Abbott, Frank Frost (1901). A History and Description of Roman Political Institutions. Elibron Classics. ISBN 978-0-543-92749-1.
Canfora, Luciano (2006). Julius Caesar: The People's Dictator. Edinburgh University Press. ISBN 978-0-7486-1936-8.
Freeman, Philip (2008). Julius Caesar. Simon and Schuster. ISBN 978-0-7432-8953-5.
Fuller, J. F. C. (1965). Julius Caesar: Man, Soldier, and Tyrant. New Brunswick, NJ: Rutgers University Press.
Goldsworthy, Adrian (2006). Caesar: Life of a Colossus. Yale University Press. ISBN 978-0-300-12048-6.
Grant, Michael (1969). Julius Caesar. New York: McGraw-Hill.
Grant, Michael (1979). The Twelve Caesars. New York: Penguin Books. ISBN 978-0-14-044072-0.
Griffin, Miriam, บ.ก. (2009). A Companion to Julius Caesar (ภาษาอังกฤษ). John Wiley & Sons. ISBN 9781444308457.
Holland, Tom (2003). Rubicon: The Last Years of the Roman Republic. Anchor Books. ISBN 978-1-4000-7897-4.
Jiménez, Ramon L. (2000). Caesar Against Rome: The Great Roman Civil War. Praeger. ISBN 978-0-275-96620-1.
Kleiner, Diana E. E. (2005). Cleopatra and Rome. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01905-8.
Meier, Christian (1996). Caesar: A Biography. Fontana Press. ISBN 978-0-00-686349-6.
Tucker, Spencer (2010). Battles That Changed History: An Encyclopedia of World Conflict. ABC-CLIO.
Thorne, James (2003). Julius Caesar: Conqueror and Dictator. The Rosen Publishing Group.
Ward, Allen M.; Heichelheim, Fritz M.; Yeo, Cedric A. (2016). History of the Roman People (ภาษาอังกฤษ). Routledge. ISBN 9781315511207.
Weinstock, Stefan (1971). Divus Julius. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-814287-4.
Wiseman, T. P. (1998). The Publication of De Bello Gallico," Julius Caesar as Artful Reporter. Classical Press of Wales.
Weber, Max (2008). Caesarism, Charisma, and Fate: Historical Sources and Modern Resonances in the Work of Max Weber. Transaction Publishers. ISBN 978-1412812146.
Warrior, Velerie M. (2006). Roman Religion. Cambridge University Press. ISBN 0-521-82511-3.
Zoch, Paul A. (2000). Ancient Rome: An Introductory History. University of Oklahoma Press. ISBN 0-8061-3287-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ Julius Caesar
Guide to online resources
History of Julius Caesar เก็บถาวร 2008-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Julius Caesar at BBC History
Grey, D. The Assassination of Caesar, Clio History Journal, 2009.
Caesar: Courage and Charisma
"Caesar, Gaius Julius" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 4 (11 ed.). 1911. pp. 938–943.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2  3 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  อาร์เจนตินา  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  ฟินแลนด์  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โรมาเนีย  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์  Te Papa (New Zealand)  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  SNAC 2  IdRef
หอออร์แกนลวิว

| หอออร์แกนลวิว |
| --- | --- |
Льві́вський орга́нний зал
มุมมองของส่วนหอออร์แกนของโบสถ์นักบุญมารีย์ชาวมักดาลา
ชื่ออื่น: หอออร์แกนและดนตรีเชมเบอร์ลวิว
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ที่อยู่: 8 Bandera Street
เมือง: ลวิว
ประเทศ:  ยูเครน
เปิดใช้งาน: 1988
เว็บไซต์
lviv.travel/en/places/attractions/budinok-organnoyi-ta-kamernoyi-muziki
หอออร์แกนลวิว (ยูเครน: Льві́вський орга́нний зал) เป็นห้องแสดงคอนเสิร์ตที่ตั้งอยู่ในโบสถ์นักบุญมารีย์ชาวมักดาลาในเมืองลวิว ประเทศยูเครน สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นที่ตั้งของออร์แกนที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในยูเครน และจัดคอนเสิร์ตออร์แกน ดนตรีซิมโฟนิก และดนตรีเชมเบอร์ หอออร์แกนลวิวมีเนื้อที่ประมาณ 800 ตารางเมตรและสามารถรองรับแขกได้มากถึง 350 คน โดยจะมีการแสดงประมาณสามสิบครั้งในแต่ละเดือน
ประวัติ

หอตั้งอยู่ในกำแพงเดิมของโบสถ์นักบุญมารีย์ชาวมักดาลาซึ่งเป็นโบสถ์นิกายโรมันคาทอลิก อย่างไรก็ตาม ระหว่าง ค.ศ. 1753–1758 สถาปนิกนาม Martin Urbank ได้เริ่มปรับปรุงหอคอยกลาง ในขณะที่ต่อมา Sebastian Fesinger จะเพิ่มส่วนหน้าอาคารที่ตกแต่งเป็นรูปนักบุญดอมินิกและนักบุญไฮอะซินท์ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ทางการออสเตรียได้ปิดอาคารนี้อย่างถาวร ต่อมาที่นี้ได้ถูกใช้เป็นเรือนจำหญิงจนถึง ค.ศ. 1922
ออร์แกนแบบรีเกอร์–โคลสที่ติดตั้งภายในห้องแสดงคอนเสิร์ตได้รับมอบหมายให้ผลิตจากเกอบรือเดอร์ รีเกอร์ ใน ค.ศ. 1932 และได้รับการติดตั้งใน ค.ศ. 1933 ในสมัยโซเวียต ห้องแสดงคอนเสิร์ตสามารถใช้งานได้หลากหลาย ซึ่งรวมถึงเป็นห้องกีฬาและห้องเต้นรำ พื้นที่ดังกล่าวเป็นของสถาบันสารพัดช่างจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1960 หลังจากนั้นวิทยาลัยดนตรีลวิวได้ดัดแปลงใหม่ให้เป็นหอออร์แกนซึ่งยังคงใช้งานมาจนถึงทุกวันนี้
หอออร์แกนและดนตรีเชมเบอร์ลวิว ได้รับการก่อตั้งขึ้นในฐานะองค์การจัดคอนเสิร์ตอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1988
กลุ่มดาวนายพราน

| --- | --- |
 คลิกเพื่อดูรูปใหญ่
ชื่อย่อ:: Ori
ชื่อคุณศัพท์:: Orionis
สัญลักษณ์:: โอไรอัน
ไรต์แอสเซนชัน:: 5 ชั่วโมง
เดคลิเนชัน:: 5°
เนื้อที่:: 594 ตารางองศา (อันดับที่ 26)
จำนวนดาวฤกษ์: (ความส่องสว่างปรากฏน้อยกว่า 3): 8
ดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุด:: ดาวไรเจล (β Orionis) (ความส่องสว่างปรากฏ = 0.12)
ฝนดาวตก:: ฝนดาวตกนายพราน ฝนดาวตกไคนายพราน
กลุ่มดาวที่ติดกัน:: กลุ่มดาวคนคู่ กลุ่มดาววัว กลุ่มดาวแม่น้ำ กลุ่มดาวกระต่ายป่า กลุ่มดาวยูนิคอร์น
มองเห็นได้ในระหว่างละติจูด +85° ถึง −75° มองเห็นได้ดีที่สุดในเวลา 21.00 น. ของเดือนมกราคม
กลุ่มดาวนายพราน (อังกฤษ: Orion) เป็นกลุ่มดาวที่มีชื่อเสียง คนไทยเรียกว่า ดาวเต่า การที่มีดาวฤกษ์สว่างหลายดวงเป็นสมาชิก และมีตำแหน่งอยู่บริเวณเส้นศูนย์สูตรฟ้า ทำให้มองเห็นได้ทั่วโลก และอาจเป็นที่รู้จักกว้างขวางที่สุดในบรรดากลุ่มดาวบนท้องฟ้า ดาวสามดวงที่ประกอบกันเป็น "เข็มขัดของนายพราน" เป็นดาวที่มีความสว่างปานกลางแต่ก็สามารถสังเกตเห็นได้ง่าย สำหรับผู้สังเกตการณ์ที่อยู่ในซีกโลกเหนือจะสามารถมองเห็นกลุ่มดาวนี้ได้ตั้งแต่ช่วงเย็นของเดือนตุลาคมไปจนถึงเดือนมกราคม จากนั้นจะสามารถเห็นได้ในช่วงเช้ามืดตั้งแต่ปลายเดือนกรกฎาคมถึงพฤศจิกายน
ตำแหน่งของกลุ่มดาวนายพรานเทียบกับกลุ่มดาวข้างเคียงสามารถจินตนาการออกมาเป็นภาพได้ดังนี้ : นายพรานโอไรอันยืนอยู่ข้างแม่น้ำเอริดานัส มีหมาล่าเนื้อสองตัวอยู่เคียงข้างคือ คานิสใหญ่และคานิสเล็ก เขากำลังสู้กับวัวเทารัส โดยมีเหยื่ออื่นอยู่ข้างๆ อีกเช่น ลีปัสกระต่ายป่า
กลุ่มดาวนายพรานมีดาวไรเจลเป็นดาวสว่างที่สุด แต่ดาวที่มีชื่อเสียงคือดาวบีเทลจุส ดาวยักษ์แดงซึ่งเป็นองค์ประกอบหนึ่งในสามดวงของดาวสามเหลี่ยมฤดูหนาว (คือดาวบีเทลจุส ดาวซิริอุส และดาวโปรซิออน) เราสามารถใช้กลุ่มดาวนายพรานสำหรับการชี้ดาวต่างๆ ได้มากมาย เช่น ลากจากดาวอัลนิลัม ไป ดาวเมสสา จะชี้ตรงทิศเหนือ ใต้กลุ่มดาวนายพรานเป็นกลุ่มดาวกระต่ายป่า ดาวไรเจลอยู่ติดกับกลุ่มดาวแม่น้ำที่มีดาวอะเคอร์นาเป็นดาวเด่น (ไม่ได้อยู่ติดกัน) เข็มขัดนายพรานชี้ไปที่ดาวตาวัว (อัลดิบารัน) และถ้าลากจากไรเจลผ่านบีเทลจุสจะได้ดาวคาสเตอร์ เป็นต้น
รายชื่อดาวในกลุ่ม

กลุ่มดาวนายพรานเป็นกลุ่มดาวที่มีดาวฤกษ์สว่างเป็นสมาชิกอยู่มาก มีดาวฤกษ์ในตำแหน่งหลักทั้งสิ้น 8 ชุด มีรายละเอียดดังนี้
λ Ori (ดาวเมสสา) เป็นดาวส่วนหัวของนายพราน มีความส่องสว่างปรากฏ 3.54
α Ori (ดาวบีเทลจุส) อยู่ที่ไหล่ขวาของนายพราน เป็นดาวยักษ์แดงที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่าวงโคจรของดาวอังคาร แม้จะได้รหัสว่า อัลฟา (α) แต่ระดับความสว่างก็ยังเป็นรองแก่ดาวไรเจล มีความส่องสว่างปรากฏ 0.42 (แปรแสงได้ระหว่าง 0.3-1.2)
γ Ori (ดาวเบลลาทริกซ์) อยู่ที่ไหล่ซ้ายของนายพราน มีความส่องสว่างปรากฏ 1.64
ζ Ori (ดาวอัลนิแทค), ε Ori (ดาวอัลนิลัม) และ δ Ori (ดาวมินทาคา) ประกอบกันเป็นแนวเส้นที่เป็นที่รู้จักว่า "เข็มขัดของนายพราน" (Orion's Belt) ซึ่งเป็นจุดสังเกตค้นหากลุ่มดาวได้อย่างง่ายที่สุด มีความส่องสว่างปรากฏ 2.00 ,1.70 ,2.23 ตามลำดับ
η Ori (เอต้า โอไรอัน) อยู่ระหว่างดาวมินทาคากับไรเจล มีความส่องสว่างปรากฏ 3.42
κ Ori (ดาวไซฟ์) อยู่ที่เข่าขวาของนายพราน มีความส่องสว่างปรากฏ 2.09
β Ori (ดาวไรเจล) อยู่ที่เข่าซ้ายของนายพราน เป็นดาวสีน้ำเงินขาวขนาดใหญ่ที่สว่างมากที่สุดดวงหนึ่งบนท้องฟ้า มีดาวในระบบดาวสามดวงที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า มีความส่องสว่างปรากฏ 0.12
ι Ori (ดาวฮัตซยา) อยู่ที่ตำแหน่งยอดดาบของนายพราน มีความส่องสว่างปรากฏ 2.77
เช่นเดียวกับดาวฤกษ์สว่างดวงอื่นๆ ชื่อ บีเทลจุส ไรเจล ไซฟ์ อัลนิแทค มินทาคา อัลนิลัม ฮัตซยา และเมสสา มีต้นกำเนิดมาจากคำในภาษาอาหรับ
การระบุตำแหน่งดาวอื่น

กลุ่มดาวนายพรานมีประโยชน์อย่างยิ่งในการใช้ค้นหาตำแหน่งของดาวอื่นๆ เมื่อลากเส้นจากแนวเข็มขัดนายพรานออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ จะพบดาวซิริอุสในกลุ่มดาวสุนัขใหญ่ ถ้าลากต่อออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ จะพบดาวอัลดิบาแรน เส้นตรงที่ลากผ่านไหล่ทั้งสองข้างของนายพรานออกไปทางตะวันออกจะชี้ไปยังตำแหน่งของดาวโปรซิออนในกลุ่มดาวสุนัขเล็ก ถ้าลากเส้นจากดาวไรเจลผ่านดาวบีเทลจุสต่อออกไปจะพบดาวคาสเตอร์กับดาวพอลลักซ์ในกลุ่มดาวคนคู่ นอกจากนี้ ดาวไรเจลยังเป็นดาวสมาชิกดวงหนึ่งของวงกลมฤดูหนาว ส่วนซิริอุสและโปรซิออนเป็นส่วนหนึ่งของทั้งดาวสามเหลี่ยมฤดูหนาวและวงกลมฤดูหนาว
วัตถุท้องฟ้าในกลุ่มดาว

ใต้ตำแหน่งเข็มขัดของโอไรอันจะเป็นดาบนายพราน บริเวณนี้มีดาวหลายดวงเช่น θ1 โอไรอัน และ θ2 โอไรอัน หรือเรียกชื่อว่า กระจุกดาวทราเปเซียม และเนบิวลานายพราน (M42) เป็นวัตถุท้องฟ้าที่สามารถมองเห็นได้ง่ายด้วยตาเปล่า หากใช้กล้องสองตาช่วย จะสามารถมองเห็นกลุ่มเมฆหมุนวนอยู่รอบๆ รวมถึงแก๊สเรืองแสงและฝุ่น
เนบิวลาที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งคือ IC 424 หรือเนบิวลาหัวม้า ใกล้กับตำแหน่งดาว ζ โอไรอัน (Alnitak)เป็นเมฆฝุ่นมืดๆ ที่เกาะกลุ่มเป็นรูปร่างคล้ายหัวม้าอันเป็นที่มาของชื่อ
ถ้าใช้กล้องโทรทรรศน์ขนาดเล็กส่องสำรวจดูรอบๆ บริเวณกลุ่มดาวนายพราน จะสามารถมองเห็นวัตถุท้องฟ้าที่น่าสนใจอีกมากมายในเขตอวกาศลึกในแถบนี้ เช่น เนบิวลา M43 เนบิวลา M78 รวมถึงระบบดาวอีกหลายกลุ่มรวมถึง ไอโอตาโอไรอัน และซิกมาโอไรอันด้วย ถ้าใช้กล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ขึ้นก็อาจมองเห็นวัตถุบางอย่างเช่น เนบิวลาเพลิง (NGC 2024) ตลอดจนระบบดาวหลายดวงและเนบิวลาขนาดเล็กที่มีแสงจางๆ ได้อีก
เนบิวลาเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งอยู่ในกลุ่มเมฆโมเลกูลาร์โอไรอัน ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 1,500 ปีแสง มีความกว้างหลายร้อยปีแสง ถือเป็นย่านกำเนิดดาวฤกษ์ใหม่ที่หนาแน่นที่สุดแห่งหนึ่งในดาราจักรของเรา
แหล่งข้อมูลอื่น

ดาวไถ (Orion's Belt and Orion Nebula) เก็บถาวร 2006-12-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อกลุ่มดาวโดยทอเลมี |
| --- | --- | --- |
|  แอนดรอมิดา  คนแบกหม้อน้ำ  นกอินทรี  แท่นบูชา  เรืออาร์โก  แกะ  สารถี  คนเลี้ยงสัตว์  ปู  หมาใหญ่  หมาเล็ก  แพะทะเล  แคสซิโอเปีย  คนครึ่งม้า  ซีฟิอัส   ซีตัส  มงกุฎใต้  มงกุฎเหนือ  นกกา  ถ้วย  หงส์  โลมา  มังกร  ม้าแกลบ  แม่น้ำ  คนคู่  เฮอร์คิวลีส  งูไฮดรา  สิงโต  กระต่ายป่า  คันชั่ง  หมาป่า  พิณ  คนแบกงู  นายพราน  ม้าบิน  เพอร์ซิอัส  ปลา  ปลาใต้  ลูกธนู  คนยิงธนู  แมงป่อง  งู  วัว  สามเหลี่ยม  หมีใหญ่  หมีเล็ก  หญิงสาว  |  แอนดรอมิดา  คนแบกหม้อน้ำ  นกอินทรี  แท่นบูชา  เรืออาร์โก  แกะ  สารถี  คนเลี้ยงสัตว์  ปู  หมาใหญ่  หมาเล็ก  แพะทะเล  แคสซิโอเปีย  คนครึ่งม้า  ซีฟิอัส   ซีตัส  มงกุฎใต้  มงกุฎเหนือ  นกกา  ถ้วย  หงส์  โลมา  มังกร  ม้าแกลบ  แม่น้ำ  คนคู่  เฮอร์คิวลีส  งูไฮดรา  สิงโต  กระต่ายป่า  คันชั่ง  หมาป่า  พิณ  คนแบกงู  นายพราน  ม้าบิน  เพอร์ซิอัส  ปลา  ปลาใต้  ลูกธนู  คนยิงธนู  แมงป่อง  งู  วัว  สามเหลี่ยม  หมีใหญ่  หมีเล็ก  หญิงสาว  |  |
| ด ค กกลุ่มดาว 88 กลุ่ม |
| --- | --- |
 แอนดรอมิดา  เครื่องสูบลม  นกการเวก  คนแบกหม้อน้ำ  นกอินทรี  แท่นบูชา  แกะ  สารถี  คนเลี้ยงสัตว์  สิ่ว  ยีราฟ  ปู  สุนัขล่าเนื้อ  สุนัขใหญ่  สุนัขเล็ก  แพะทะเล  กระดูกงูเรือ  แคสซิโอเปีย  คนครึ่งม้า  ซีฟิอัส  ซีตัส  กิ้งก่าคะมีเลียน  วงเวียน  นกเขา  ผมเบเรนิซ  มงกุฎใต้  มงกุฎเหนือ  นกกา  ถ้วย  กางเขนใต้  หงส์  โลมา  ปลากระโทงแทง  มังกร  ม้าแกลบ  แม่น้ำ  เตาหลอม  คนคู่  นกกระเรียน  เฮอร์คิวลีส  นาฬิกา  งูไฮดรา  งูไฮดรัส  อินเดียนแดง  กิ้งก่า  สิงโต  สิงโตเล็ก  กระต่ายป่า  คันชั่ง  หมาป่า  แมวป่า  พิณ  ภูเขา  กล้องจุลทรรศน์  ยูนิคอร์น  แมลงวัน  ไม้ฉาก  ออกแทนต์  คนแบกงู  นายพราน  นกยูง  ม้าบิน  เพอร์ซิอัส  นกฟีนิกซ์  ขาตั้งภาพ  ปลา  ปลาใต้  ท้ายเรือ  เข็มทิศ  ตาข่าย  ลูกธนู  คนยิงธนู  แมงป่อง  ช่างแกะสลัก  โล่  งู  เซกซ์แทนต์  วัว  กล้องโทรทรรศน์  สามเหลี่ยม  สามเหลี่ยมใต้  นกทูแคน  หมีใหญ่  หมีเล็ก  ใบเรือ  หญิงสาว  ปลาบิน  หมาจิ้งจอก 
การใช้กลุ่มดาวนายพรานเพื่อค้นหาดาวอื่นใกล้เคียง
สองคนสองคม

| สองคนสองคม |
| --- | --- |

จีนตัวเต็ม: 無間道
จีนตัวย่อ: 无间道
 
กำกับ: แอนดริว เลา อลัน มัก
เขียนบท: อลัน มัก เฟลิกซ์ ชอง
อำนวยการสร้าง: แอนดริว เลา
นักแสดงนำ: แอนดี เลา โทนี่ เหลิง อันโทนี หว่อง เอริก แซง
กำกับภาพ: แอนดริว เลา หลี่ เหยาหุย
ตัดต่อ: แดนนี แปง ออกไซด์ แปง
ดนตรีประกอบ: เฉิน กวงหรง
บริษัทผู้สร้าง: มีเดีย เอเชีย ฟิล์ม เบสิค พิคเจอร์ส  
ผู้จัดจำหน่าย:  มีเดีย เอเชีย ดิสทริบิวชั่น  ออลล์ อินสไปร์ พิคเจอร์ส
วันฉาย:  12 ธันวาคม 2002  28 กุมภาพันธ์ 2003
ความยาว: 101 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง
ทุนสร้าง: 6.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 55.1 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง
สองคน สองคม (จีน: 無間道; พินอิน: Wú Jiān Dào; อังกฤษ: Infernal Affairs) ภาพยนตร์สัญชาติฮ่องกงแนวแก๊งค์สเตอร์ แอ็คชั่น ดราม่า ทริลเลอร์ กำกับการแสดงโดย แอนดริว เลา , อลัน มัก ควบคุมการผลิตโดย หลิว เต๋อหัว นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว , เหลียง เฉาเหว่ย , หวง ชิวเซิน , เจิ้ง จื่อเหว่ย , เฉิน ฮุ่ยหลิน ความยาว 101 นาที ออกฉายในปี ค.ศ. 2002
โครงเรื่อง

หานเซิน (เจิ้ง จื่อเหว่ย) เป็นมาเฟียใหญ่ฮ่องกงมานานกว่า 20 ปี หานเซินจะชุบเลี้ยงเด็กหนุ่มฝีมือดีต่าง ๆ เป็นลูกมือ ทางสารวัตรหวง (หวง ซิวเซิน) จึงต้องส่งสายลับเข้าไปแทรกซึม โดยสายลับคนนั้นก็คือ หยาน (เหลียง เฉาเหว่ย) ขณะเดียวกัน หมิง (หลิว เต๋อหัว) เป็นนายตำรวจดาวรุ่งมาแรง โดยที่หมิงเองก็เป็นสายให้ทางหานเซินด้วย ทั้งคู่ได้พบปะกันโดยที่ไม่รู้ว่าต่างฝ่ายต่างก็เป็นสายให้ฝ่ายตรงข้าม ต่อมาจึงได้เอะใจ และหักเหลี่ยมเฉือนคมกัน โดยที่ต้องปิดบังสถานะที่แท้จริงของตัวเอง แต่ในที่สุด หยานก็จับหมิงได้ แต่หยานถูกยิงตาย ฉากจบมี 2 แบบ คือแบบที่หนึ่งหมิงถูกจับ และอีกแบบคือหมิงไม่ถูกจับ ทั้งนี้ในโรงภาพยนตร์ ผู้กำกับได้นำฉากที่หมิงไม่ถูกจับ มานำเสนอ
ตัวละครหลัก

หลิว เต๋อหัว เป็น หมิง สายสืบของแซมที่ได้เข้าไปอยู่ในกรมตำรวจ
เหลียง เฉาเหว่ย เป็น หยาน สายสืบของตำรวจที่ได้เข้าไปอยู่ในวงการอาชญากรรม
หวง ชิวเซิน เป็น สารวัตรหว่อง เจ้าหน้าที่พิเศษของกรมตำรวจฮ่องกงที่เป็นคนส่งเหยินไปเป็นสายสืบ
เจิ้ง จื่อเหว่ย เป็น แซม หรือ หานเซิน หรือ พี่เซิน เจ้าพ่อมาเฟียฮ่องกงที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ตู้ เหวินเจ๋อ เป็น อาคัง ลูกน้องคนหนึ่งของแซม เป็นคนซื่อ สนิทกับหยานมาก
เฉิน ฮุ่ยหลิน เป็น หมอลี จิตแพทย์สาวผู้ทำการรักษาเหยิน
ผลงานรายได้

ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ไปมากกว่า 55,000,000 ล้านเหรียญฮ่องกง (HKD)  จากทุนสร้างเพียง 18,000,000 ล้านเหรียญฮ่องกง (HKD)