stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
5 พยัคฆ์ทีวีบี

| ห้าพยัคฆ์ทีวีบี Five Tiger Generals of TVB |
| --- | --- |
รู้จักในชื่อ: 5 เสือแห่งทีวีบี
ที่เกิด: ฮ่องกง
ช่วงปี: ยุค 1980s (พ.ศ. 2523-2532)

สมาชิก: เหมียว เฉียวเหว่ย ทัง เจิ้นเยี่ย หวง เย่อหัว หลิว เต๋อหัว เหลียง เฉาเหว่ย
ห้าพยัคฆ์ทีวีบี (จีน :無綫五虎將; พินอิน :Wúxiàn Wǔ Hǔ Jiàng; กวางตุ้ง :Mou4 Sin3 Ng5 Fu2 Zoeng3; อังกฤษ :The Five Tiger Generals of TVB) เป็นอดีตกลุ่มนักแสดงชายชาวฮ่องกงชื่อดัง 5 คนของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ที่ทางช่องได้ก่อตั้งขึ้นมาในยุค 80s ซึ่งประกอบไปด้วย เหมียว เฉียวเหว่ย (苗僑偉), ทัง เจิ้นเยี่ย (湯鎮業), หวง เย่อหัว (黄日华), หลิว เต๋อหัว (劉德華) และ เหลียง เฉาเหว่ย (梁朝偉) พวกเขาทั้ง 5 คนต่างมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักและโด่งดังไปทั่วเอเชีย
ในยุค 80s ซึ่งเป็นยุคทองของละครชุดฮ่องกงที่เฟื่องฟูไปทั่วเอเชีย ได้มีการรวมกลุ่มของนักแสดงดาวรุ่งจำนวน 5 คน จากการร่วมกันแสดงโชว์ชุดหนึ่งเมื่อปีพ.ศ. 2526 เพื่อขึ้นมาเป็นแกนนำนักแสดงรุ่นใหม่ของสถานีโทรทัศน์ TVB ซึ่งเป็นการปั้นขึ้นมาแทนที่ นักแสดงชายชื่อดังยุคก่อน อย่าง เจิ้งเส้าชิว และ โจวเหวินฟะ ที่ทั้งสองมีปัญหากับทางช่องและจะย้ายออกจาก TVB ไป
โดยที่ทั้ง 5 คนต่างเป็นนักแสดงฝึกหัดของทางช่องเอง โดยทางช่องก็พร้อมที่จะส่งเสริมและผลักดันอย่างเต็มที่ จนพวกเขาทั้ง 5 กลายเป็นไอดอลที่ได้รับความนิยมขึ้นมาอย่างรวดเร็วเนื่องจากทั้งห้าคนมีโอกาสในการแสดงมากมาย และแต่ละคนต่างมีผลงานที่โด่งดังเป็นของตัวเอง ซึ่งผลงานเหล่านั้นของแต่ละคน ต่างประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากจนมีฐานแฟนคลับมากมายทั่วเอเชีย โดยเฉพาะ หวงเย่อหัว และ เหลียงเฉาเหว่ย โด่งดังถึงขีดสุดในสายงานละครชุด ก้าวขึ้นเป็นพระเอกอันดับหนึ่ง ของสถานีโทรทัศน์ TVB อีกด้วย
จนกระทั่งหมดยุค 80s กลุ่มห้าพยัคฆ์ ได้แยกย้ายไปตามแนวทางของแต่ละคน และกลายเป็นตำนานที่พูดถึงมาจนถึงปัจจุบัน
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย

ทราบหรือไม่ว่าทั้ง 5 คน มีภาพยนตร์ที่ต่างเคยเล่นด้วยกันถึง 37 เรื่อง แต่ทว่า...มีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น ที่ทั้ง 5 พยัคฆ์มีโอกาสโคจรมาเล่นพร้อมกันทั้ง 5 คนโดยไม่ขาดคนใดคนหนึ่งไปเลย นั้นก็คือเรื่อง เพื่อเพื่อนสับมันเลย  (The Tigers 1991; 五虎將之決裂) ที่สร้างขึ้นในปีพ.ศ. 2534
ส่วนทางด้านละครที่ต่างฝ่ายต่างเคยเล่นด้วยกันนั้นมีถึง 24 เรื่อง แต่ก็มีเพียงแค่เรื่องเดียวที่ได้เล่นร่วมกันทั้ง 5 คนนั่นก็คือเรื่อง ขุนศึกตระกูลหยาง (The Yang's Saga 1985; 楊家將) ซึ่งเป็นละครดังที่มีดาราดังเกือบทุกคนในค่ายมาเล่นด้วยกัน เป็นละครที่ถูกสร้างขึ้นในโอกาสพิเศษครบรอบ 18 ปีของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี เมื่อปีพ.ศ. 2528 นั่นเอง
เหมียวเฉียวเหว่ย ถ้าเรียงตามอายุเขาจะเป็นพี่ชายคนโตในทีม 5 พยัคฆ์ทีวีบี แต่ถ้าเรียงความสำเร็จทางด้านเรตติ้งละคร เขามักถูกเรียกเป็น พี่ชายคนที่สาม เนื่องจากเขาทำเรตติ้งละครได้สูงรองจาก หวงเย่อหัว และ หลิวเต๋อหัว และสื่อในฮ่องกง มักจะเรียกเขาว่า พี่ชายคนที่สามแห่ง 5 พยัคฆ์ทีวีบี
ส่วนอื่นที่เกี่ยวข้อง

4 ดรุณีหยก แห่งยุค 80s หรือ 4 ยอดนางเอกทีวีบี ประกอบด้วย: องเหม่ยหลิง, เฉิน อี้ว์เหลียน, เจิ้ง หัวเชียน และ หลิว เจียหลิง ก่อตั้งกลุ่มในช่วงปลายปีพ.ศ. 2526 (1983)
7 สาวงามในชุดโบราณ (7 นางฟ้าทีวีบี รุ่นสอง) ร่วมกับ องเหม่ยหลิง,   ชีเหม่ยเจิน, เจิงหัวเชี่ยน, หลัน เจี๋ยอิง, หลิวเจียหลิง, จิ่ง ไต้อิง และ ซัง เทียนเอ๋อก่อตั้งกลุ่มในช่วงต้นปีพ.ศ. 2528 (1985) กลุ่มนี้แต่ละสื่อบอกรายชื่อสมาชิกในกลุ่มไม่เคยตรงกันเลยสักครั้ง เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกในกลุ่ม เข้า ๆ ออก ๆ บ่อยครั้ง
5 ธิดามังกร หรือ 5 นางฟ้าทีวีบี (TVB "Five Beauties" หรือ "TVB's 5 Dragon Girls") แห่งยุค 80s ประกอบด้วย: หลันเจี๋ยอิง, เฉิน อี้ว์เหลียน, เจิ้ง หัวเชียน, ชี เหม่ยเจิน และ หลี เหม่ยเสียน ก่อตั้งกลุ่มในช่วงต้นปีพ.ศ. 2529 (1986)
หมายเหตุ แต่เดิม องเหม่ยหลิง จะมีชื่ออยู่ใน 2 กลุ่ม คือ 4 ดรุณีหยก ยุค 80s กับ 7 สาวงามในชุดโบราณ ยุค 80s แต่
หลังจากดาราสาวชื่อดัง องเหม่ยหลิง เสียชีวิตกะทันหันในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2528 ได้มีการเพิ่มนักแสดงหญิงเข้าไปแทนเธอเพื่อให้เป็น เจ็ดสาวงามในชุดโบราณ โดยได้ เติ้งชุ่ยเหวิน เข้ามาแทน องเหม่ยหลิง ส่วนกลุ่ม 4 ดรุณีหยก ได้ยุบตัวไปก่อตั้งเป็นกลุ่ม 5 ธิดามังกรขึ้นมาใหม่
แหล่งข้อมูล

ข้อมูลของ 5 พยัคฆ์ทีวีบี ที่ TVB.com
ประวัติห้าพยัคฆ์ ที่ Baidu
พระยานรรัตนราชมานิต (ตรึก จินตยานนท์)

| พระภิกษุ พระยานรรัตนราชมานิต (ตรึก จินตยานนท์) |
| --- | --- |

ชื่ออื่น: เจ้าคุณนรฯ
ส่วนบุคคล
เกิด: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 (72 ปี)
มรณภาพ: 8 มกราคม พ.ศ. 2514
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
อุปสมบท: 24 มีนาคม พ.ศ. 2469
พรรษา: 44
พระภิกษุ ธมฺมวิตกฺโก มหาเสวกตรี พระยานรรัตนราชมานิต นามเดิม ตรึก จินตยานนท์ เป็นมหาดเล็ก และ องคมนตรี ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายหลังได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ จำพรรษา ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ตราบจนมรณภาพ
ประวัติ > ปฐมวัย

พระพระยานรรัตนราชมานิต มีนามเดิมว่า ตรึก จินตยานนท์ (นามสกุลพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว) เป็นบุตรของพระนรราชภักดี (ตรอง จินตยานนท์ ภายหลังบวชเป็นพระภิกษุ ฉายา สทฺธมฺมวิจาโร) และนางพุก นรราชภักดี มีพี่น้องรวมทั้งสิ้น 5 คน เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 เวลา 7.40 น. ตรงกับวันเสาร์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 ปีระกา และเป็นวันมาฆบูชาในปีนั้น ที่กรุงเทพมหานคร วัยถึงขั้นสมควร เล่าเรียนหนังสือชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดโสมนัสวิหาร และชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดเบญจมบพิตร (โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรในปัจจุบัน) จนสอบได้ชั้นมัธยมปลาย 5 ได้ลำดับที่ 1 ของประเทศ
ประวัติ > ข้าราชการพลเรือน

ภายหลังจากที่ท่านได้จบการศึกษาจากโรงเรียนข้าราชการพลเรือน (ภายหลังคือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) ได้รับประกาศนียบัตรวิชารัฐศาสตร์ มีบัณฑิตร่วมรุ่น 12 นาย โดยสอบได้ลำดับที่ 1  ในปีการศึกษาสุดท้าย ท่านได้เข้าร่วมซ้อมรบในฐานะสมาชิกกองเสือป่า ที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี  โดยรับหน้าที่ กองส่งข่าวหลวงรักษาพระองค์  ซึ่งในการซ้อมรบนี้เองได้เปลี่ยนวิถีชีวิต ทำให้มีโอกาสเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เข้ารับราชการประจำห้องที่พระบรรทม หลังท่านศึกษาจบ เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2459  ท่านเป็นผู้ที่ได้รับการไว้วางพระราชหฤทัยเป็นอย่างมาก กระทั่งได้รับการแต่งตั้งบรรดาศักดิ์เป็นพระยานรรัตนราชมานิต ซึ่งแปลว่า "คนดีที่พระเจ้าแผ่นดินทรงยกย่องนับถือ" เมื่ออายุเพียง 25 ปี เมื่อปี 2465 สมกับที่ท่านได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณอย่างใกล้ชิด
ประวัติการรับราชการของพระยานรรัตนราชมานิตโดยละเอียดมีดังนี้
24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2457 - โปรดเกล้าฯ ให้รับราชการในกรมมหาดเล็ก แผนกตั้งเครื่อง ยศ มหาดเล็กวิเศษ
1 เมษายน พ.ศ. 2458 - เงินเดือน 40 บาท
10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 - รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น นายรองเสนองานประภาษเงินเดือน 60 บาท
27 กุมภาพันธ์ 2458 – นายหมู่โท
รับพระราชทานยศ รองหุ้มแพร
1 เมษายน พ.ศ. 2459 - ย้ายไปอยู่กองห้องที่พระบรรทม
รับพระราชทานยศ หุ้มแพร
30 สิงหาคม พ.ศ. 2459 - รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น นายเสนองานประภาษ ถือศักดินา ๔๐๐
1 กันยายน พ.ศ. 2459 - เงินเดือน 100 บาท
1 มกราคม พ.ศ. 2460 - เงินเดือน 200 บาท
31 ธันวาคม พ.ศ. 2460 รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น นายจ่ายง มหาดเล็กเวรศักดิ์ ถือศักดินา ๖๐๐
31 ตุลาคม พ.ศ. 2461 - รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงศักดิ์นายเวร ถือศักดินา ๘๐๐
1 มกราคม พ.ศ. 2461 -  เงินเดือน 300 บาท
20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 - นายหมวดโท
1 เมษายน พ.ศ. 2463 - เงินเดือน 340 บาท
21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 - นายหมวดเอก
10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2464 - รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าหมื่นสรรเพธภักดี หัวหมื่นมหาดเล็กต้นเชือกเวรศักดิ์ ถือศักดินา ๑๐๐๐
1 เมษายน พ.ศ. 2465 - เงินเดือน 500 บาท
1 ธันวาคม พ.ศ. 2465 - เจ้ากรมห้องที่พระบรรทม
30 ธันวาคม พ.ศ. 2465 - รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยานรรัตนราชมานิต จางวางมหาดเล็ก ถือศักดินา ๓๐๐๐
27 กุมภาพันธ์ 2466 – นายกองตรี
4 เมษายน พ.ศ. 2467 - องคมนตรีในรัชกาลที่ 6
1 มกราคม พ.ศ. 2467 - รับพระราชทานยศ จางวางตรี
2 มีนาคม 2467 – นาวาโทเสือป่า
6 มีนาคม พ.ศ. 2468 กราบถวายบังคมลาอุปสมบท
24 มีนาคม พ.ศ. 2468 - อุปสมบทถวายเป็นพระราชกุศล ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
1 เมษายน พ.ศ. 2469 - เงินเดือน 700 บาท
1 เมษายน พ.ศ. 2469 - โปรดเกล้าฯ ให้ยุบเลิกตำแหน่งหน้าที่ราชการกรมมหาดเล็กหลวง ให้รับพระราชทานบำนาญเดือนละ 84 บาท 66 2/3 สตางค์
4 เมษายน พ.ศ. 2469 - องคมนตรีในรัชกาลที่ 7 (แต่ท่านไม่สึกออกมารับตำแหน่ง ยังคงอยู่ในสมณเพศต่อไป)
ประวัติ > บวชอุทิศถวายเป็นพระราชกุศล

ท่านได้ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความวิริยะ สุจริต และกตัญญูกตเวที อย่างยากที่จะหาผู้ใดเสมอเหมือน ดังที่ท่านเคยกล่าวถึงความภักดีต่อองค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ว่า "ต้องตายแทนกันได้" ความกตัญญูกตเวทีที่ท่านได้แสดงนี้ ได้ประจักษ์ชัดเมื่อท่านได้บวชอุทิศถวายเป็นพระราชกุศลในวันถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2468 ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร โดยมีสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ ญาณวโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระพุทธวิริยากร (จันทร์ จนฺทกนฺโต) เจ้าอาวาสวัดโสมนัสวิหาาร และพระอุดมศีลคุณ (อิน อคฺคิทตฺโต) วัดเทพศิรินทราวาส เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ท่านดำรงเพศสมณะด้วยความเคร่งครัดต่อศีล เป็นผู้ที่บริสุทธิ์ปราศจากมลทินด่างพร้อยทั้งกาย ใจ เป็นผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ มีปฏิปทาที่มั่นคง เด็ดเดี่ยว เป็นที่ยอมรับ และได้รับความเคารพนับถือจากพุทธศาสนิกชนว่า ท่านเป็นพระแท้ ที่หาได้ยากยิ่ง เป็นตัวอย่างของสงฆ์ผู้ทรงศีลบริสุทธิ์ ไม่ใฝ่หาลาภสักการะ  ใฝ่หาชื่อเสียงเกียรติคุณ เป็นผู้ปฏิบัติตรงต่อ พระธรรมวินัย มีความกตัญญูเป็นเลิศ ยากที่จะหาผู้ใดทัดเทียมได้
ประวัติ > มรณภาพ

พระภิกษุพระยานรรัตนราชมานิต ป.ม.,ท.จ. มรณภาพเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2514 ด้วยความชรา จากหนังสือสำนักพระราชวัง ที่ 314 ลว 11 มกราคม 2514 สิริอายุ 74 ปี พรรษา 46 ในการนี้พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร เสด็จแทนพระองค์ในการพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ พร้อมทั้งพระราชทานโกศโถ ฉัตรเบญจา ประกอบเกียรติยศ
และในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ ณ สุสานหลวง วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
คำสอน

"ด้วยอานุภาพของไตรสิกขา คือ "ศีล สมาธิ ปัญญา" จึงจะชนะ ข้าศึก คือ กิเลสอย่างหยาบ อย่างกลาง อย่างละเอียดได้
ผู้ศึกษาปฏิบัติตามไตรสิกขา คือ "ศีล สมาธิ ปัญญา" บริบูรณ์ สมบูรณ์แล้ว ผู้นั้นจึงเป็นผู้พ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้เป็นแน่นอน ไม่ต้องสงสัยเลย "
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2468 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2466 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2460 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์ช้างเผือก (บ.ช.)
พ.ศ. 2460 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลา (ว.ม.ล.)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
พ.ศ. 2457 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พระนรราชภักดี (ตรอง จินตยานนท์) เมื่อครั้งมีบรรดาศักดิ์ ขุนชาญสุพรรณเขต บิดาของพระยานรรัตนราชมานิต (ตรึก จินตยานนท์)
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าทรงฉายพระรูปร่วมกับสมาชิกกองเสือป่าระหว่างการซ้อมรบที่ค่ายหลวงบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2457 (ตามปฏิทินในขณะนั้น) แถวยืน คนที่ 7 จากซ้าย (นับเป็นคนที่ 4 จากขวา) คือพระยานรรัตนราชมานิต (ตรึก จินตยานนท์) ขณะนั้นเป็นนักเรียนเสือป่าปีสุดท้าย ก่อนจะบรรจุเข้ารับราชการสังกัดกรมมหาดเล็กในปีเดียวกัน
พระภิกษุพระยานรรัตนราชมานิต "ธมฺมวิตกฺโกภิกขุ" ขณะบวชได้พรรษาที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2469
ร่างของพระภิกษุพระยานรรัตนราชมานิต ขณะทำพิธีสรงน้ำศพในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2514 หลังจากถึงแก่มรณภาพแล้ว 1 วัน
วิหารประดิษฐานอัฐิธาตุของพระภิกษุพระยานรรัตนราชมานิต ภายในบริเวณวัดเทพศิรินทราวาส
หมู่เกาะมาร์แชลล์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
ผลการแข่งขัน > กรีฑา > ประเภทชาย

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Timi Garstang | 100 เมตร | 12.81 | 7 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ผลการแข่งขัน > กรีฑา > ประเภทหญิง

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Haley Nemra | 800 เมตร | 2:14.90 | 6 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ผลการแข่งขัน > ว่ายน้ำ > ประเภทชาย

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Giordan Harris | 50 เมตร ฟรีสไตล์ | 26.88 | 46 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ประเภทหญิง
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ann-Marie Hepler | 50 เมตร ฟรีสไตล์ | 28.06 | 49 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Marshall Islands - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
วิ่งเปี้ยว

การแข่งขันกีฬาวิ่งเปี้ยวชิงแชมป์แห่งประเทศไทย ชิงถ้วยพระราชทาน ครั้งที่ 1 ประจำปี 2561
ปูเปี้ยวหรือปูก้ามดาบ
การแข่งขันกีฬาวิ่งเปี้ยวชิงแชมป์แห่งประเทศไทย ชิงถ้วยพระราชทาน ครั้งที่ 2 ประจำปี 2562
วิ่งเปี้ยว เป็นกีฬาพื้นบ้านที่มีการเล่นสืบทอดต่อกันมาในอดีต คำว่า “เปี้ยว” มาจากลักษณะของปูเปี้ยว คือปูตัวเล็กสีดำหรือดำเหลือบแดง อาศัยอยู่ตามป่าชายเลน ปูเปี้ยวเป็นปูที่วิ่งเร็ว วิ่งหลบตามรากต้นโกงกางอย่างคล่องแคล่ว ว่องไว รวดเร็ว  วิ่งเปี้ยวเป็นการเล่นของผู้เล่น 2 ฝ่าย ปักหลักให้ห่างกัน 10-15 เมตร ผู้เล่นแต่ละฝ่ายยืนต่อกันเป็นแถวหลังหลัก ผู้เล่นคนแรกถือผ้าหรือธงแล้ววิ่งไปยังหลักของฝ่ายตรงข้าม อ้อมหลักนั้นแล้วกลับมาส่งผ้าให้ผู้เล่นคนต่อไป ผู้เล่นต้องพยายามวิ่งให้ทันฝ่ายตรงข้าม ถ้าใช้ผ้าตีฝ่ายตรงข้ามได้ถือว่าชนะ  เนื่องจากการเล่นต้องวิ่งให้ว่องไวรวดเร็วเหมือนปูเปี้ยว จึงเรียกการเล่นนี้ว่าวิ่งเปี้ยว
ที่มาของชื่อวิ่งเปี้ยว

คำว่า ”เปี้ยว” เป็นชื่อปูชนิดหนึ่ง ตัวเล็กสีดำ ๆ หรือดำเหลือบแดงน้อย ๆ ตัวผู้มีก้ามข้างหนึ่งใหญ่ ชอบชูก้ามข้างที่ใหญ่ อาศัยอยู่ตามป่าชายเลน ปูเปี้ยวสามารถวิ่งได้คล่องแคล่วว่องไวมาก วิ่งหลบตามรากต้นโกงกาง ปูเปี้ยวเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าปูก้ามดาบ ชาวบ้านในสมัยโบราณจึงนำชื่อปูเปี้ยวมาใช้เป็นชื่อการเล่นวิ่งเปี้ยวที่มีลักษณะของการวิ่งเร็ว และความคล่องแคล่วว่องไวสูง  และมีสันนิษฐานว่ากีฬาวิ่งเปี้ยวจะดัดแปลงรูปแบบและวิธีการเล่นมาจากการวิ่งวัวคน โดยพบวรรณคดีสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นได้กล่าวถึงการเล่นวิ่งวัวคน ดังนี้  “...บ้างเล่นวิ่งวัวคนโคระแทะ ชนแพะแกะกระบือคู่ขัน...”
ที่มาของชื่อวิ่งเปี้ยว > วิ่งเปี้ยวเกิดขึ้นเมื่อไหร่

ไม่มีการจดบันทึกแน่ชัด เป็นการปฏิบัติสืบทอด แต่พบว่าเป็นเกมพื้นเมืองที่เล่นกันเป็นการทั่วไปในอดีตของกรุงเทพมหานคร ภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคอื่นๆ ของประเทศแล้ว พบว่า พ.ศ.2443 กระทรวงธรรมการมีการจัดให้มีการแขงขันกรีฑาเฉพาะนักเรียนขึ้นเป็นครั้งแรก ณ บริเวณท้องสนามหลวง กรุงเทพมหานคร ซึ่งมีการแข่งขันวิ่งเปี้ยวด้วยและได้จัดแข่งขันเป็นประจำเรื่อยมา โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเสด็จพระราชดำเนินมาชมการแข่งขันเป็นประจำทุกปี การแข่งขันกรีฑานักเรียนนี้ได้แพร่หลายจัดในจังหวัดต่างๆ ด้วย เช่น ใน พ.ศ. 2452 (ร.ศ. 128) มลฑลภูเก็ต (จังหวัดภูเก็ต) ได้จัดการแข่งขันกรีฑานักเรียนเป็นปีแรก ได้จัดให้มีการแข่งขันเกมและกีฬาประเภทต่างๆ เช่นเดียวกับในกรุงเทพฯ  นอกจากนี้กระทรวงกลาโหมยังมีการแข่งขันยุทธกีฬาขึ้นในปีพ.ศ. 2450 โดยเป็นการแข่งขันเกมและกีฬาต่าง ๆ ของทหารหน่วยต่างๆ ในกองทัพสมัยนั้น ได้แก่ ขี่ม้า วิ่งเปี้ยว ปล้ำบนหลังม้า คนวิ่งเปี้ยว ทหารประจัญบาน ไต่ไม้ เป็นต้น อีกทั้งมีการแข่งขันวิ่งเปี้ยวใน พ.ศ.2451 (ร.ศ. 127) ในงานการกรีฑานักเรียนประจำปีของกรมศึกษาธิการ   และใน พ.ศ. 2453 กรมศึกษาธิการก็ได้จัดให้มีการแข่งขันวิ่งเปี้ยวในกรีฑานักเรียนประจำปีด้วย  หากมีการจัดการแข่งขันย่อมแสดงให้เห็นว่า วิ่งเปี้ยวมีการเล่นกันอย่างแพร่หลายมานานแล้ว ในโรงเรียนเองก็มักจะเล่นเกมและกีฬาพื้นเมืองต่างๆ นิยมเล่นกันมาก ทำให้ไม่สนใจเรียนเท่าที่ควร ถึงกับทางราชการในสมัยนั้นต้องมีประกาศห้ามนักเรียนไม่ให้เล่น กิจกรรมบางอย่างภายในโรงเรียนเพราะจะเสียการเรียน ดังประกาศของเจ้ากรมโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ เมื่อ ร.ศ. 109 ตอนหนึ่งกล่าวว่า “ข้อ 2 ห้ามมิให้นักเรียนเล่นวิ่งไล่ตีแลช่วงไช…”(ประกาศของหลวงสรยุทธโยธาหาญ เจ้ากรมโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ, ร.ศ. 109) ในสมัยรัชกาลที่ 6 การแข่งขันกรีฑานักเรียนของกรมศึกษาธิการที่กระทำต่อเนื่องมาแทบทุกปีนั้น ก็ได้เลื่อนมาจัดเพื่อเป็นการฉลองในงานเฉลิมพระชนมพรรษาเช่นกัน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 6 ก็จะเสด็จทอดพระเนตรอยู่เสมอ ๆ  อีกทั้งมีการกล่าวในวรรณคดีสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์อีกด้วย ในสมัยช่วงรัชกาลที่ 7 การเล่นเกมและกีฬาพื้นเมืองยังคงมีลักษณะคล้ายกับรัชกาลที่ 6 คือเป็นการเล่นแข่งขันในงานกรีฑานักเรียนประจำปีของจังหวัดต่างๆ และเป็นการเล่นรื่นเริงตามประเพณีต่างๆ ของชาวบ้าน การแข่งขันกรีฑานักเรียนในช่วงระยะนี้มีการเล่นเกมและกีฬาพิ้นเมืองที่เพิ่มเติม เช่น การแข่งขันกรีฑานักเรียนของกระทรวงธรรมการ ประจำปี พ.ศ. 2472   และในหลวงรัชกาลที่ 8 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ในสมัยยังทรงพระเยาว์เรียนอยู่ที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย (ราวปี พ.ศ. 2473-2474) ทรงโปรดเล่นเกมวิ่งเปี้ยวและกระโดดเชือกเป็นที่สุด
จากที่ได้กล่าวมาข้างต้น ช่วงรัตนโกสินทร์ตอนกลาง นับได้ว่าเป็นช่วงฟื้นฟูและพัฒนาการเล่นกีฬาพื้นเมืองไทยเพราะนิยมเล่นกันทั้งประเทศ โดยช่วงนี้มิได้มุ่งเน้นที่การต่อสู้ป้องกันตัวเพื่อการสงคราม แต่มุ่งเน้นเพื่อเป็นการเล่นออกกําลังกาย เพื่อความสนุกสนานรื่นเริงเพลิดเพลิน และเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดจากงานประจำ นิยมเล่นในงานเทศกาลตามประเพณีของชาวบ้านโดยทั่วไปทั้งในกรุงเทพมหานครและแทบทุกจังหวัด
ที่มาของชื่อวิ่งเปี้ยว > วิ่งเปี้ยวในอดีต

วิ่งเปี้ยวยังนิยมจัดให้มีการเล่นแข่งขันเป็นการเฉลิมฉลองในงานพิธีการต่าง ๆ ของทางราชการ และงานรื่นเริงต่างๆของชาวบ้านด้วย การเล่นวิ่งเปี้ยวนับว่าเป็นการเล่นออกกำลังกายของชาวบ้านในสมัยก่อนเป็นอย่างดี เพราะช่วยฝึกหัดให้วิ่งเร็วและมีความทนต่อความเหน็ดเหนื่อย พ.ศ. 2477 - 2480 กีฬาพื้นบ้านมีเล่นอย่างแพร่หลายคึกคักขึ้นอีกระยะหนึ่ง ในงานรื่นเริงปีใหม่ไทย วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480 จัดแสดงที่ท้องสนามหลวง กรุงเทพฯ ก็ได้มีการแสดงการละเล่นต่าง ๆ เช่นที่คุ้นหูกันดีอย่าง วิ่งเปี้ยว ฯลฯ  ต่อมาในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศไทยต้องอยู่ในภาวะสงคราม นับตั้งแต่ พ.ศ. 2488 กีฬาพื้นบ้านไทยจึงซบเซาลงอีกครั้งหลังสงคราม แต่ 20 ปีที่ผ่านมา แทบไม่เห็นการเล่นวิ่งเปี้ยวในลานชุมชนหรือสนามเด็กแล้ว จะมีบ้างที่หน่วยงานต่างๆ จัดขึ้นแต่ก็น้อยมากๆ เช่น ในปี พ.ศ 2535 รศ.ขัชชัย โกมารทัต ได้ริเริ่มจัดการแข่งขันกีฬาพื้นเมืองไทย ในมหกรรมกีฬาภายใน ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พื้นที่กรุงเทพฯ ซึ่งได้จัด "วิ่งเปี้ยว" ทั้งประเภทชายและหญิง เป็นหนึ่งในรายการแข่งขันด้วย ในปี พ.ศ 2553 คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดย รศ.ชัชชัย โกมารทัต ได้ริเริ่มจัดการแข่งขันมหกรรมกีฬาพื้นเมืองไทยระดับยุวชนและเยาวชน ในกรุงเทพฯ จัดการแข่งขันวิ่งเปี้ยว ทั้งประเทศชายและหญิงเป็นหนึ่งในรายการแข่งขันด้วย และในปี พ.ศ 2558  รศ.ชัชชัย โกมารทัต ไปรับเชิญจากกรมพลศึกษา ให้รับผิดชอบจัดการแข่งขันกีฬาพื้นบ้านไทย ในมหกรรม "กีฬาพื้นบ้านไทย คืนความสุขให้ประชาชน" ใน 4 ภาคทั่วประเทศ จัดรอบชิงชนะเลิศที่สนามเทพหัสดิน สนามกีฬาแห่งชาติ กรุงเทพฯ ซึ่งก็มีจัดแข่งขัน"วิ่งเปี้ยว" ด้วย มีผู้แทนจากจากชุมชน ในจังหวัดต่างๆ เข้าแข่งขันทั่วประเทศ เป็นต้น
เพลง วิ่งเปี้ยว
วิ่งเปี้ยว                วิ่งเปี้ยว             วิ่งเลี้ยวอ้อมหลัก
ใครวิ่งช้านัก          จับถูกฟาดเฟี้ยว
ฟาดเฟี้ยว             ฟาดเฟี้ยว            ฟาดเฟี้ยว
ที่มาของชื่อวิ่งเปี้ยว > วิ่งเปี้ยวในปัจจุบัน

ปัจจุบันวิ่งเปี้ยวได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อให้เหมาะสมตามยุคสมัย ในปี 2562 สมาคมวิ่งเปี้ยวประเทศไทย ได้ก่อตั้งขึ้นโดย นายณัทชลัช ผดุงสรรพ และเป็นนายกสมาคม เป็นผู้สืบสานและพัฒนาวิ่งเปี้ยวจากกีฬาพื้นบ้านให้เป็นกีฬาวิ่งเปี้ยว และจัดการแข่งขันวิ่งเปี้ยวชิงแชมป์แห่งประเทศไทย ตั้งแต่ปี 2561 – ปัจจุบัน และในวันที่ 13 พฤษภาคม กรมส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมกรุงเทพมหานคร ได้ประกาศให้วิ่งเปี้ยวเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมกรุงเทพมหานคร ประจำปี 2567 สาขา กีฬาพื้นบ้าน และศิลปะต่อสู้ป้องกันตัว
กติกาการเล่น

ในอดีตวิ่งเปี้ยวเป็นเพียงกีฬาพื้นบ้าน เล่นเพื่อความสนุกสนาน ไม่ได้หวังผลแพ้ชนะมากนัก ไม่ได้เข้าระบบการแข่งขันแบบสากลมันจึงไม่เร้าใจ
กติกาวิ่งเปี้ยวกีฬาพื้นบ้าน  :  แบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่าย ฝ่ายละอย่างน้อย 4 คน จุดเริ่มต้นของทั้งสองฝ่ายจะมองเห็นได้ชัดเจน แต่ละฝ่ายถือผ้าหรือไม้ เมื่อกรรมการให้สัญญาณเริ่มการแข่งขัน ให้แต่ละฝ่ายวิ่งไปทางด้านขวาของตนเอง พยายามวิ่งอ้อมหลักทั้ง 2 หลักไล่ฝ่ายตรงข้ามให้เร็วที่สุด เมื่อวิ่งครบรอบหนึ่งคน ให้ส่งผ้าหรือไม้ให้คนต่อไป คนที่เพิ่งวิ่งเสร็จไปต่อหลังแถว และเวียนรอบไปเรื่อยๆ เมื่อถึงระยะให้ใช้ผ้าหรือไม้ตีที่หลังคนหน้า หากทำได้สำเร็จ ก็เป็นฝ่ายชนะไป
ปัจจุบันสมาคมวิ่งเปี้ยวประเทศไทย ได้พัฒนาวิ่งเปี้ยวจากกีฬาพื้นบ้าน ยกระดับให้ทันยุคสมัยดูเป็นสากลมากขึ้นและจัดการแข่งขันระดับชาติ แต่ยังคงอัตลักษณ์ของวิ่งเปี้ยวไว้อย่างครบถ้วน โดยออกระเบียบข้อบังคับว่าด้วยกติกากีฬาวิ่งเปี้ยวของสมาคมวิ่งเปี้ยวประเทศไทย พ.ศ. 2567
กติกาการเล่น > พัฒนาอุปกรณ์การแข่งขัน

วิ่งเปี้ยวนับเป็นกีฬาที่เล่นได้ง่าย เพราะ อุปกรณ์มีน้อย หาได้ง่าย ดังนี้
พัฒนาผ้าไม้ผลัด  เป็นไม้ผลัดที่ผลิตจาก PU Foam ซึ่งตีแล้วไม่เจ็บ
พัฒนาเสาหลัก  ที่จากเดิมที่บ้างก็ใช้เสาเหล็ก เก้าอีก หรือกรวย หรืออะไรก็ตามที่หาได้ในพื้นที่ เป็นเสาหลักวิ่งสี่เหลี่ยมผลิตจาก PU Foam ซึ่งมีลักษณะเบาแข็ง ชนแล้วไม่เจ็บ
กำหนดสนามวิ่งเปี้ยวมาตรฐาน
-  สนามขนาดความยาว 25 เมตร กว้าง 5 เมตร
-  เสาทั้งสองห่างกัน 10 เมตร
-  กำหนดเส้นหลัง 3 เมตร