stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟาโรห์อูนัส
รัชสมัย > การสวรรคตและการสิ้นสุดของราชวงศ์

ในบันทึก Aegyptiaca ของมาเนโท กล่าวว่าการสวรรคตของฟาโรห์ยูนัส ทำให้ราชวงศ์ที่ห้าได้สิ้นสุดลง อาจเป็นเพราะว่าพระองค์เสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทชาย ยูนัส-อังค์ ผู้เป็นที่อาจจะเป็นพระราชโอรสซึ่งสิ้นพระชนม์ก่อนพระองค์ ประเด็นนี้อาจก่อให้เกิดวิกฤตการสืบราชสันตติวงศ์ โดยนัยถึงพระนาม ซึ่งฟาโรห์เตติได้เลือกเมื่อขึ้นครองราชย์: "เซเฮเทปทาวี" หมายความว่า "พระองค์ผู้ทรงคืนดี/ทำให้ทั้งสองแผ่นดินสงบ" การอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ของฟาโรห์เตติ อาจขึ้นอยู่กับการแต่งงานของพระองค์กับเจ้าหญิงไอพุต ซึ่งอาจเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ยูนัส ข้อสันนิษฐานนี้มีการถกเถียงกันอย่างมาก เนื่องจากการตีความพระนาม “ไอพุต” ที่จะบ่งบอกว่าพระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์นั้นยังคลุมเครืออยู่ นอกจากนี้ แนวคิดที่ว่าฟาโรห์เตติสามารถอ้างสิทธิ์ของพระองค์ให้ถูกต้องตามกฎหมายด้วยการแต่งงานกับราชวงศ์ก็ถูกปฏิเสธ โดยนักไอยคุปต์วิทยาหลายคน รวมทั้ง มุนโร, โดเบรฟ, บัด, เมิร์ตซ, พิเรนเน่ และโรบิน ซึ่งไม่คิดว่าสิทธิในราชบัลลังก์ฟาโรห์จะผ่านสายของผู้หญิง
นอกเหนือจากข้อมูลของมาเนโทแล้ว บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินยังชี้ให้เห็นจุดแตกต่างพิเศษระหว่างฟาโรห์ยูนัสและฟาโรห์เตติ ผู้ขึ้นปกครองอียิปต์ต่อจากพระองค์ แม้ว่าบันทึกพระนามกษัตริย์จะไม่ได้จัดอยู่ในราชวงศ์ก็ตาม—ซึ่งถูกคิดค้นโดยมาเนโท— แต่นักไอยคุปต์วิทยา จาโรเมียร์ มาเล็ค อธิบายว่า "เกณฑ์สำหรับการแบ่งแยกดังกล่าวในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินมักจะแบ่งตามคือการเปลี่ยนที่ตั้งของเมืองหลวงและที่ประทับของราชวงศ์" ด้วยเหตุนี้จึงชี้ให้เห็นว่าเมืองหลวงของอียิปต์ ซึ่งในขณะนั้นรู้จักกันในชื่อ อินบู-เฮดจ์ ถูกแทนที่โดยแท้จริงในขณะนั้น โดยการตั้งถิ่นฐานที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ ทางตะวันออกของซัคคาราใต้ ซึ่งอาจเป็นที่ตั้งของพระราชวังของฟาโรห์ยูนัส ในสหัสวรรษที่สองก่อนคริสตกาล เมืองเหล่านี้ได้รวมเข้าด้วยกันและก่อให้เกิดเมืองเมมฟิสในที่สุด
ไม่ว่าข้อสันนิษฐานของมาเนโทในการสิ้นสุดราชวงศ์ที่ห้ากับฟาโรห์ยูนัสจะเป็นเช่นไร แต่ชาวอียิปต์ที่มีชีวิตอยู่ในเวลานั้นคงไม่รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงใดเป็นพิเศษจากการเปลี่ยนผ่านราชวงศ์หนึ่งไปสู่อีกราชวงศ์ การบริหารงานของรัฐไม่มีหลักฐานการรบกวน เจ้าหน้าที่หลายคนยังคงประกอบอาชีพของตนตั้งแต่ฟาโรห์ยูนัสสู่รัชสมัยของฟาโรห์เตติ ซึ่งรวมถึงราชมนตรีเมฮู, คาเกมนี, และไนเคาอู-ไอเซซิ และไอซิ ผู้ตรวจการเมืองเอ็ดฟู เนื่องจากชาวอียิปต์ในช่วงราชอาณาจักรเก่าอาจไม่ได้คิดถึงนึกถึงราชวงศ์เลย การแบ่งแยกระหว่างราชวงศ์ที่ห้าและราชวงศ์ที่หกอาจเป็นเรื่องเท็จได้
วิวัฒนาการทางศาสนาและฟาโรห์

รัชสมัยของฟาโรห์ดเจดคาเร ไอเซซิและฟาโรห์ยูนัสเป็นช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงในศาสนาอียิปต์โบราณและในอุดมการณ์ของการเป็นกษัตริย์หรือฟาโรห์ การเปลี่ยนแปลงปรากฎให้เห็นในครั้งแรกภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์ยูนัส การวิเคราะห์ทางสถิติของชิ้นส่วนตราประทับดินเหนียวที่มีชื่อฮอรัสของฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่ห้าชี้ให้เห็นถึงความเสื่อมถอยของความเป็นฟาโรห์ในช่วงเวลาการปกครองของพระองค์ ความเสื่อมถอยยังคงดำเนินต่อไปนรัชสมัยของฟาโรห์เตติ ซึ่งทราบว่ามีเพียงตราประทับสองชิ้นที่มีพระนามฮอรัสของพระองค์ แนวโน้มนี้สะท้อนให้เห็นถึงการลดอำนาจของฟาโรห์ควบคู่ไปกับการเพิ่มขึ้นของอำนาจฝ่ายบริหารส่วนกลางและฐานะปุโรหิต
ในขณะเดียวกัน การบูชาเทพโอซิริสก็มีความสำคัญมากขึ้น โดยเทพเจ้าองค์นี้เข้ามาแทนที่ฟาโรห์ในฐานะผู้ค้ำประกันชีวิตหลังความตายสำหรับราษฎรของฟาโรห์ นักไอยคุปต์วิทยาชาวเยอรมัน ฮาร์ตวิค อัลเตนมูลเลอร์ เขียนอธิบายว่า สำหรับชาวอียิปต์ในยุคนั้น "ชีวิตหลังความตาย [...] ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และฟาโรห์อีกต่อไป [...] กลับเชื่อมโยงกับตำแหน่งทางจริยธรรมของโอซิริสโดยตรง" ในทางตรงกันข้าม การบูชาเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์หรือรากำลังเสื่อมถอยลงอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่าเทพรายังคงเป็นเทพเจ้าที่สำคัญที่สุดของวิหารของอียิปต์ ดังนั้นฟาโรห์ดเจดคาเร ไอเซซิและฟาโรห์ยูนัสไม่ได้สร้างวิหารดวงอาทิตย์ ซึ่งกลับกันกับฟาโรห์ของราชวงศ์ที่ห้าก่อนหน้าของทั้งสองพระองค์ นอกจากนี้พระนามของฟาโรห์เมนคาอูฮอร์ คาอิอูและฟาโรห์ยูนัสไม่ได้อิงถึงเทพราเลย ซึ่งไม่ได้ทำตามประเพณีตั้งแต่รัชสมัยของฟาโรห์ยูเซอร์กาฟ โดยประมาณหนึ่งศตวรรษก่อนหน้า ตำราพีระมิดที่พบในพีระมิดของฟาโรห์ยูนัสแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของเทพโอซิริสและเทพราในศาสนาอียิปต์โบราณในขณะนั้น เชื่อกันว่าเทพเจ้าทั้งสองมีบทบาทสำคัญในการเข้าถึงชีวิตหลังความตาย โดยที่เทพราเป็นแหล่งกำเนิดของชีวิตและเทพโอซิริสเป็นพลังที่จะนำไปสู่ชีวิตหน้า
อาคารและพีระมิด

ฟาโรห์ยูนัสมีพีระมิดที่สร้างขึ้นสำหรับพระองค์เองในซัคคาราเหนือ ตั้งอยู่ระหว่างพีระมิดของฟาโรห์เซเคมเคตและพีระมิดของฟาโรห์โจเซอร์ที่อยู่มุมทางตะวันตกเฉียงใต้ และตั้งอยู่แนวสมมาตรกับพีระมิดของฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ ซึ่งตั้งอยู่ที่มุมทางตะวันออกเฉียงเหนือ ในกระบวนการนี้ คนงานได้ปรับระดับและปิดสุสานเก่าที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ และที่สะดุดตาที่สุดคือหลุมฝังพระศพของฟาโรห์โฮเตปเซเคมวีแห่งราชวงศ์ที่สอง (2890 ปีก่อนคริสตกาล)
ชื่อเดิมของพีระมิดของพระองค์คือ "เนเฟอร์ อิซุต ยูนัส" ซึ่งแปลว่า "สถานที่อันสวยงามแห่งยูนัส" พีระมิดแห่งยูนัสเป็นพีระมิดที่เล็กที่สุด ในบรรดาพีระมิดที่สร้างเสร็จในช่วงสมัยราชอาณาจักรเก่า มีฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 57.7 ม. × 57.7 ม. (189 ฟุต x 189 ฟุต) สำหรับความสูง 43 ม. (141 ฟุต)
อาคารและพีระมิด > ส่วนที่ฝังพระศพ

พีระมิดแห่งยูนัสเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่ฝังพระศพขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นรอบๆ โดยสามารถเข้าถึงพีระมิดผ่านทะเลสาบโบราณ และมีวิหารสำหรับฟาโรห์ยูนัสที่ตั้งอยู่บนชายฝั่ง วิหารแห่งนี้ได้รับสิ่งของสำหรับการบูชาฟาโรห์และมีการจัดเตรียมเครื่องบูชาไว้ที่นั่น ด้านหลังวิหารดังกล่าวเป็นจุดเริ่มต้นของทางเดินความยาว 750 เมตร (2,460 ฟุต) ยาวเท่ากับทางเดินไปสู่พีระมิดของฟาโรห์คูฟู และเส้นทางดังกล่าวจะตรงไปที่วิหารที่ตั้งอยู่กับพีระมิด ร่องบางบนหลังคาของทางเดิน ทำให้แสงส่องส่องผนังที่ปกคลุมตลอดความยาวด้วยสีสรรที่ทาสี ภาพเหล่านี้แสดงถึงฤดูกาลของอียิปต์ ขบวนผู้คนจากอียิปต์ ช่างฝีมือในที่ทำงาน คนถือเครื่องบูชา ฉากต่อสู้ และการขนส่งเสาหินแกรนิตสำหรับการก่อสร้างอาคารและพีระมิด
ที่ปลายสุดของทางเดินคือห้องโถงขนาดใหญ่ที่นำไปสู่ลานเปิดที่มีเสาซึ่งล้อมรอบด้วยห้องหลายห้อง ซึ่งลานดังกล่าวจะนำเข้าไปในวิหารที่ฝังพระศพ ซึ่งเป็นที่ตั้งของรูปปั้นของฟาโรห์และสถานที่ถวายเครื่องบูชาแก่ฟาโรห์ผู้ล่วงลับ ซึ่งอยู่ติดกับด้านตะวันออกของพีระมิด ซึ่งล้อมรอบด้วยกำแพงล้อมรอบที่กำหนดพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้เป็นพีระมิดขนาดเล็กสำหรับดวงพระวิญญาณ (คา) ของฟาโรห์ ห้องภายในของพีระมิดถูกเปิดสำรวจในปี ค.ศ. 1881 โดยแกสตัน มาสเปโร ผู้ค้นพบตำราพีระมิด ห้องฝังพระศพไม่มีอะไรเลยนอกจากโลงศพสีเทาดำ โลงศพที่ตั้งอยู่บนสู่พื้นและหีบคาโนปิค ภายในโลงศพที่พิสูจน์แล้วว่ามีกระดูกกระจัดกระจายซึ่งอาจเป็นของฟาโรห์ยูนัส
อาคารและพีระมิด > ตำราพีระมิด

สิ่งที่เปลี่ยนแปลงใหม่ของพีระมิดแห่งยูนัสคือการปรากฏของตำราพีระมิดครั้งแรก หนึ่งในตำราทางศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในอียิปต์ที่มีชีวิตรอดมาจนถึงทุกวันนี้ ซึ่งได้ริเริ่มประเพณีที่จะปฏิบัติตามในพีระมิดของฟาโรห์และพระราชินีแห่งราชวงศ์ที่หกถึงราชวงศ์ที่แปดและกระทำจนถึงช่วงสิ้นสุดของราชอาณาจักรเก่าในอีกประมาณ 200 ปีต่อมา
เวทมนตร์คาถาทั้งหมด 283 คาถา หรือที่รู้จักในชื่อบทสวด ถูกแกะสลักและป้ายทาสีฟ้าบนผนังของทางเดิน ห้องโถง และห้องฝังพระศพ เป็นการตีความที่ชัดเจนที่สุดของตำราพีระมิดที่มีอยู่ในปัจจุบัน คาถาเหล่านี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยฟาโรห์ในการเอาชนะกองกำลังที่เป็นศัตรูและอำนาจในโลกหลังความตายและด้วยเหตุนี้จึงรวมเข้ากับเทพแห่งดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นพระบิดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ในชีวิตหลังความตาย โดยการสลักข้อความลงบนผนังห้องภายในของพีระมิด สถาปนิกของพีระมิดแห่งยูนัสรับรองว่าฟาโรห์จะได้รับประโยชน์จากความสามารถของพวกเขาแม้ว่าการบูชาพระศพจะหยุดลงก็ตาม ดังนั้นตำราพีระมิดของพีระมิดแห่งยูนัสจึงรวมคำแนะนำสำหรับพิธีกรรมและบทสวดที่จะสวด บ่งบอกว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ทำและอ่านระหว่างการบูชาฟาโรห์ในวิหารฝังพระศพของพระองค์อย่างถูกต้อง
การเก็บรักษาตำราอย่างดีในพีระมิดแห่งยูนัส แสดงให้เห็นว่าคาถาเหล่านั้นถูกเรียบเรียงเพื่อให้ดวงวิญญาณของฟาโรห์ยูนัสได้ทรงอ่าน ขณะที่ลุกขึ้นจากโลงศพด้วยคำพูดฟื้นคืนชีพและล้อมรอบด้วยคาถาป้องกันและเครื่องบูชา จากนั้นดวงวิญญาณจะออกจากห้องฝังพระศพ ซึ่งมีข้อความบอกว่าฟาโรห์กับโอซิริสในดูอัตและจะย้ายไปที่ห้องโถง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอาเคต (เส้นขอบฟ้า) คาถาที่เขียนบนผนังห้องโถงรวมอยู่ในคาถาสองคำที่รู้จักกันในชื่อกลอนสวดมนุษย์กินคน (Cannibal Hymn) แสดงให้เห็นว่าฟาโรห์กำลังบินสู่สวรรค์ผ่านท้องฟ้าที่มีพายุและกินทั้งเทพเจ้าและมนุษย์ ในการทำเช่นนั้นฟาโรห์จะได้รับพลังชีวิตของเหล่าทวยเทพ ณ จุดนี้ดวงวิญญาณของพระองค์จะหันไปทางทิศตะวันออกทิศทางของพระอาทิตย์ขึ้นและนอกกำแพงอิฐพีระมิด ซึ่งเป็นประตูหลอกของวิหารฝังพระศพที่ประกอบพิธีฝังพระศพ และท้ายที่สุดดวงวิญญาณของพระองค์จะไปทางซ้ายจะรวมเข้ากับเทพราบนท้องฟ้าโดยผ่านทางเดินพีระมิด
ตัวอย่างของคาถาจากพีระมิดแห่งยูนัส คือ ในบทสวดที่ 217:
เร-อาตุม ยูนัสนี้มาหาพระองค์
วิญญาณที่ทำลายไม่ได้
พระโอรสมาหาพระองค์
ยูนัสนี้มาหาพระองค์
ข้ามฟากฟ้ามารวมกันในความมืดมิด
ขอพระองค์ขึ้นมาบนดินแดนแห่งแสงสว่างที่ซึ่งพระองค์จะส่องแสง!
มรดกประเพณี

มรดกประเพณีที่สำคัญที่สุดของฟาโรห์ยูนัสคือ การบูชาฟาโรห์ ซึ่งยังคงกระทำตามต่อไปอย่างน้อยก็จนถึงช่วงสิ้นสุดของราชอาณาจักรเก่า พิธีการนี้พบในสุสานที่ซัคคาราของนักบวชทั้งเจ็ดที่รับผิดชอบหน้าที่ทางศาสนาที่ต้องทำในวิหารฝังพระศพ สุสานสามแห่งมีอายุถึงช่วงต้นราชวงศ์ที่หกในช่วงเวลาหลังจากการสวรรคตของฟาโรห์เปปิที่ 1 สุสานอีกสามแห่งมีอายุถึงรัชสมัยของฟาโรห์เปปิที่ 2 และสุสานอีกแห่งมีอายุอยู่ในช่วงปลายสุดของสมัยราชอาณาจักรเก่า (ราว 2180 ปีก่อนคริสตกาล) โดยนักบวชเหล่านี้จะใช้ชื่อที่รวมกับพระนามของฟาโรห์ อาจเป็นไปได้เพื่อการเข้ารับตำแหน่ง
การบูชาฟาโรห์ยูนัสดูเหมือนว่าจะคงมีอยู่ถึงในช่วงเวลาอันวุ่นวายของสมัยระหว่างกลางที่ 1 จนถึงสมัยราชอาณาจักรกลาง เมื่อถึงช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบสอง (ราวช่วง 1990 ถึง 1800 ปีก่อนคริสตกาล) ครอบครัวของนักบวชที่มีหน้าที่อ่านบทสวดที่มีนามว่า ยูนัสเอมซาฟ ก็ยังคงกระทำอยู่ อย่างไรก็ตาม สถานที่ฝังพระศพได้ถูกรื้อถอนบางส่วนเพื่อนำวัสดุเหล่านั้นมาสร้างเป็นพีระมิดในรัชสมัยของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 และฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1
นอกจากนี้ ฟาโรห์ยูนัสถูกยกย่องให้เป็นเทพเจ้าและยังกลายมาเป็นเทพเจ้าท้องถิ่นแห่งสุสานในซัคคารา โดยกรีเมลให้ความเห็นว่ามันคงจะเกี่ยวข้องสถานที่ฝังพระศพของพระองค์ที่มีความยิ่งใหญ่โอ่อ่า และมาเล็คยังสงสัยในการมีอยู่ของพิธีดังกล่าวที่ได้รับความนิยมในช่วงสมัยราชอาณาจักรเก่าแต่ได้ยอมรับตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรกลางเป็นต้นไป ที่ได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาเกือบ 2,000 ปี สังเกตจากตราประทับสคารับที่มีพระนามของฟาโรห์ยูนัสที่พบในซัคคารา ซึ่งมีอายุตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรใหม่ (1550 ถึง 1077 ปีก่อนคริสตกาล) จนถึงช่วงปลาย (664–332 ปีก่อนคริสตกาล) และมาเล็คเชื่อว่าการฟื้นฟูอาณาจักรกลางนี้มาจากตำแหน่งทางภูมิศาสตร์สถานที่ฝังพระศพของพระองค์ ซึ่งกลายเป็นทางเข้าสู่สุสานแห่งซัคคาราโดยธรรมชาติ โดยศูนย์กลางของการบูชานี้ไม่ได้อยู่ที่พีระมิดแห่งยูนัสหรือวิหารฝังพระศพที่เกี่ยวข้อง แต่เป็นรูปสลักของพระองค์ ซึ่งสามารถอธิบายได้ว่าทำไมพีระมิดแห่งยูนัสจึงตกเป็นเป้าหมายของงานบูรณะภายใต้แรงผลักดันของเจ้าชายคาเอมเวเซท ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์รามเสสที่ 2 (1279–1213 ปีก่อนคริสตกาล)
เชิงอรรถ

↑  มีการเสนอปีที่ครองราชย์หลายแบบ: 2404–2374 ปีก่อนคริสตกาล, 2375–2345 ปีก่อนคริสตกาล, 2367–2347 ปีก่อนคริสตกาล, 2353–2323 ปีก่อนคริสตกาล, 2342–2322 ปีก่อนคริสตกาล, 2321–2306 ปีก่อนคริสตกาล 2312–2282 ปีก่อนคริสตกาล
↑  Inventory number 3253.
↑  Reference number UC13258.
↑  In particular the title of "king's son" was given to both actual royal sons and non-royal high officials.
↑  The text of the inscription reads "Horus Wadjtawy, the king of Upper and Lower Egypt Unas, lord of the foreign lands, given life and dominion for ever, beloved of Khnum, given life for ever".
↑  Stela CG 1433, Egyptian Museum, Cairo.
↑  A palmiform column is a column whose capital has the form of palm leaves. This style is for example present in the mortuary complex of king Sahure.
↑  Iput held the title of z3t nswt-bjtj, which literally means "Daughter of the king of Upper and Lower Egypt". However, this title could equally well be a variant of z3t-ntjr, meaning that she was the mother of a king (Pepi I)
↑  Inbu-Hedj means "White Walls".
↑  From "Mennefer", meaning "Perfect and enduring", the name of the pyramid of Pepi I next to which Mennefer was located.
↑  Another important religious work, the Memphite Theology, may have been written during the reign of Unas. The Memphite Theology is a story of the creation of the world and of the religious and social order of ancient Egypt through the word and will of the god Ptah. The king himself is described as the personified Horus and an aspect of Ptah. It is now widely believed, however, that this theological text dates to either to the 19th Dynasty or to the much later 25th Dynasty (760–656 BC).
↑  Note that the archaic style of certain sections of the Pyramid Texts indicate that these are much older than Unas' reign.
↑  The number reported differs from scholar to scholar. Clayton mentions 228 spells; Allen gives 236.
↑  While most historians believe that it is unlikely that Unas himself engaged in cannibalism, the Egyptologist Ernest Alfred Wallis Budge proposed that the Cannibal Hymn may harken back to an earlier time in Egyptian history when cannibalism was in fact practiced.
↑  This inspired the American technical death metal band Nile, which recorded an 11:43-long song titled "Unas, Slayer of the Gods" based on the Cannibal Hymn. It appears on their 2002 album In Their Darkened Shrines.
↑  Unasemsaf means "Unas is his protection".
กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์

กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ (ชื่อเล่น: ตอง เกิดวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2533) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทย โดยเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู
กวินทร์ ได้มาร่วมทีมกับเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด เมื่อปี พ.ศ. 2551 ซึ่งปีนั้น เมืองทอง ยูไนเต็ดได้เลื่อนชั้นมาเล่นในไทยพรีเมียร์ลีก กวินทร์สามารถแสดงทักษะจนได้เป็นแชมป์ฟุตบอลไทยลีกครั้งแรกของสโมสร      กวินทร์สามารถเล่นตำแหน่งผู้รักษาประตูได้ดีกับสโมสร ทำให้ได้เล่นเป็นผู้รักษาประตูอย่างเต็มตัว
พ.ศ. 2556 ได้เปลี่ยนชื่อจาก "กวิน" มาเป็น "กวินทร์" จากคำแนะนำของพระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี ภายหลังจากประสบเคราะห์ได้รับบาดเจ็บอยู่บ่อยครั้ง
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งจากเกียรติศักดิ์ เสนาเมือง หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติไทย ให้เป็นกัปตันทีมชุดเอเชียนเกมส์ 2014 ที่เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้  รวมถึงเป็นผู้ถือธงชาติไทยนำหน้าคณะนักกีฬาไทยในพิธีเปิดเอเชียนเกมส์ครั้งนั้น และในปลายปีเดียวกัน เขาได้เป็นกัปตันทีมชุดใหญ่ที่คว้าแชมป์เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 แทนที่อดุล หละโสะ ซึ่งบาดเจ็บที่หัวเข่า
กวินทร์ เป็นผู้เล่นชาวไทยคนแรกที่ได้เล่นในเบลเจียนเฟิสต์ดิวิชัน เอ เป็นการลงเล่นให้กับโอฮา เลอร์เวิน พบกับ เซอร์เคิ่ล บรูช เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2564
กวินทร์ ประกาศแขวนถุงมือ ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ.2567 ด้วยวัย 34 ปี โดยนัดสุดท้ายของกวินทร์ คือ นัดชิงชนะเลิศไทยลีกคัพ ระหว่าง บีจี ปทุม ยูไนเต็ด พบกับเมืองทองยูไนเต็ด โดยเกมจบลงด้วยชัยชนะของบีจีปทุมที่ 1–0
เกียรติยศ > สโมสร

ถ้วย ข. : พ.ศ. 2550
ไทยพรีเมียร์ลีก (4) : 2552, 2553, 2555, 2559
ถ้วย ก. (1) : 2552
ไทยลีกคัพ (1) : 2559
ไทยลีกดิวิชั่น 1 (1) : 2551
เกียรติยศ > ทีมชาติ

เอเชียนเกมส์ 2014 : อันดับ 4
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2014 : ชนะเลิศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 43 : รองชนะเลิศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 44 : ชนะเลิศ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 : ชนะเลิศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 45 : ชนะเลิศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 46 : รองชนะเลิศ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 : ชนะเลิศ
ซีเกมส์ 2021 : รองชนะเลิศ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2557 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ข้อมูลจาก National-Football-Teams.com
เปิดสถิติ "ตอง กวินทร์" ผู้รักษาประตูทีมชาติไทย ตั้งแต่เล่นฟุตบอล หลังจ่อซบยักษ์ใหญ่ไทยลีก
พาตริก กุสตาฟส์สัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  พาตริก กุสตาฟส์สัน
วันเกิด:  19 เมษายน พ.ศ. 2544 (23 ปี)
สถานที่เกิด:  ประเทศสวีเดน
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:   บีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมายเลข:  11
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2561–2564 |   Åtvidabergs FF |  21 |  (0) |
| 2564–2565 |   IF Sylvia |  29 |  (10) |
| 2565– |   บีจี ปทุม ยูไนเต็ด |  19 |  (3) |
| 2565 |  →  เชียงใหม่ เอฟซี (ยืมตัว) |  24 |  (3) |
| 2567 |  →  นาระ คลับ (ยืมตัว) |  25 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2565–2567 |   ไทย อายุไม่เกิน 23 ปี |  12 |  (3) |
| 2567– |   ทีมชาติไทย |  8 |  (5) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 20 ตุลาคม 2567 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 2 มกราคม 2568
พาตริก กุสตาฟส์สัน (สวีเดน: Patrik Gustavsson; 19 เมษายน พ.ศ. 2544 – )  เป็นนักฟุตบอลลูกครึ่งไทย-สวีเดน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่บีจี ปทุม ยูไนเต็ด สโมสรฟุตบอลในไทยลีก และทีมชาติไทย
ระดับทีมชาติ

เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2565 กุสตาฟส์สันได้รับการเรียกตัวให้เข้าร่วมทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี เพื่อเข้าแข่งขันฟุตบอลดูไบ คัพ 2022 ในวันที่ 26 มีนาคม 2565 เขาได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติไทย ในการแข่งขันกับทีมชาติจีน เขาทำประตูแรกในนามทีมชาติไทยในการแข่งขันซีเกมส์ 2021 เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ในนัดที่พบกับทีมชาติมาเลเซีย
กุสตาฟส์สันลงประเดิมสนามให้ทีมชาติไทยชุดใหญ่เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2567 ในการแข่งขันฟุตบอลแอลพีแบงก์ คัพ 2024 โดยพบกับทีมชาติเวียดนามที่สนามกีฬาแห่งชาติหมีดิ่ญ และทำประตูชัยให้ทีมได้ในนาทีที่ 40 ช่วยให้ทีมชนะ 2–1 ต่อมา เขามีชื่อติดทีมเพื่อลงแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2024 ในเดือนธันวาคม และทำได้ 3 ประตูในรอบแบ่งกลุ่ม ในนัดที่ทีมไทยเอาชนะติมอร์-เลสเต, มาเลเซีย และสิงคโปร์ ต่อมา เขาทำอีกหนึ่งประตูในรอบรองชนะเลิศนัดที่ 2 ที่ทีมไทยเอาชนะฟิลิปปินส์ 3–1 และเอาชนะไปด้วยผลประตูรวม 4–3
ระดับทีมชาติ > ประตูในนามทีมชาติ

| ประตูที่ | วันที่ | สนามแข่งขัน | คู่แข่งขัน | ผล | สรุป | รายการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 10 กันยายน 2567 | สนามกีฬาแห่งชาติหมีดิ่ญ, ฮานอย, เวียดนาม |  เวียดนาม | 2–1 | 2–1 | กระชับมิตร |
| 2. | 8 ธันวาคม 2567 | สนามกีฬาห่างเด๋ย, ฮานอย, เวียดนาม |  ติมอร์-เลสเต | 2–0 | 10–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2024 |
| 3. | 14 ธันวาคม 2567 | ราชมังคลากีฬาสถาน, กรุงเทพมหานคร, ไทย |  มาเลเซีย | 1–0 | 1–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2024 |
| 4. | 17 ธันวาคม 2567 | สนามกีฬาแห่งชาติสิงคโปร์, สิงคโปร์ |  สิงคโปร์ | 1–2 | 4–2 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2024 |
| 5. | 30 ธันวาคม 2567 | ราชมังคลากีฬาสถาน, กรุงเทพมหานคร, ไทย |  ฟิลิปปินส์ | 2–0 | 3–1 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2024 |
เกียรติประวัติ

ซีเกมส์  เหรียญเงิน (1): ซีเกมส์ 2021
แหล่งข้อมูลอื่น

พาตริก กุสตาฟส์สัน ที่ J.League (ในภาษาญี่ปุ่น)
พาตริก กุสตาฟส์สัน ที่ ESPN FC (ในภาษาอังกฤษ)
พาตริก กุสตาฟส์สัน ที่ FootballDatabase.eu (ในภาษาอังกฤษ)
พาตริก กุสตาฟส์สัน ที่ National-Football-Teams.com (ในภาษาอังกฤษ)
พาตริก กุสตาฟส์สัน ที่ Soccerway.com (ในภาษาอังกฤษ)
พาตริก กุสตาฟส์สัน ที่ WorldFootball.net (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 กิตติพงศ์  3 ชาติชาย  4 ฮง เชือง-อึน  5 โอตาโคนอฟ  6 ธีระพล  8 มาห์เรอ  9 ลอเรนเซน  10 ปรเมศย์  11 โรบัค  14 สรวิทย์  15 ชยพล  17 ธีรภัทร  18 กรวิชญ์  19 ทริสตอง  20 สเตร้าสส์  21 ปุรเชษฐ์  22 ซีซอโก  24 วงศกร  29 ทรงวุฒิ  30 พีระพงษ์  31 คณพศ  33 ธีรภัทร์  34 คคนะ  36 ปิยณัฐ  37 พิชา  39 จตุรพัช  40 กษิดิ์เดช ผู้ฝึกสอน: เล็ตติเอรี่
นิพัทธ์ ทองเล็ก

| พลเอกนิพัทธ์ ทองเล็กม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 – 11​ พฤษภาคม​ พ.ศ. 2562
ปลัดกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2556 – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2557  (235 วัน)
ก่อนหน้า: ทนงศักดิ์ อภิรักษ์โยธิน
ถัดไป: สุรศักดิ์ กาญจนรัตน์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 ตุลาคม พ.ศ. 2498 (69 ปี) จังหวัดฉะเชิงเทรา ประเทศไทย
คู่สมรส: ทันตแพทย์หญิง รัตนาวดี ทองเล็ก
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด: กองทัพบกไทย
ยศ:  พลเอก  พลเรือเอก  พลอากาศเอก

พลเอก นิพัทธ์ ทองเล็ก เป็นอดีตนายทหารและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (ภูมิธรรม เวชยชัย) อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี         (เศรษฐา ทวีสิน)  และเคยดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงกลาโหม และสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

พล.อ. นิพัทธ์ เกิดเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรของ พ.อ. สนอง และนางไพเราะ ทองเล็ก
พล.อ. นิพัทธ์ สมรสกับ ทันตแพทย์หญิง รัตนาวดี ทองเล็ก อดีตนายกสมาคมภริยาข้าราชการสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหมมีบุตร 2 คน
ประวัติ > การศึกษา

พล.อ. นิพัทธ์ สำเร็จการศึกษา ดังนี้
พ.ศ. 2513 : โรงเรียนเทพศิรินทร์
พ.ศ. 2514 : โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 14
พ.ศ. 2521 : โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 25
พ.ศ. 2523 : หลักสูตรชั้นนายร้อย ประเทศออสเตรเลีย
พ.ศ. 2526 : หลักสูตรชั้นนายพัน ประเทศนิวซีแลนด์
พ.ศ. 2530 : โรงเรียนเสนาธิการทหารบก ชุดที่ 65
พ.ศ. 2531 : วิทยาลัยเสนาธิการทหารบก (CGSC) ประเทศสหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2551 : วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
รวมถึงปริญญาโทศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (การจัดการ) จากมหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์
การทำงาน

พล.อ. นิพัทธ์ เริ่มชีวิตราชการทหารในตำแหน่งผู้บังคับหมวดปืนเล็ก กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ ต่อมาได้ปรับย้ายเป็น ผู้บังคับกองร้อยฝึก ร.21 พัน.3 รอ. ปฏิบัติการตามแผนป้องกันประเทศ อำเภอวัฒนานคร จังหวัดปราจีนบุรี โดยในช่วงที่เกิดเหตุกบฎเมษาฮาวาย ซึ่ง พล.อ. นิพัทธ์ ในขณะนั้นครองยศร้อยโท ปฏิบัติหน้าที่หัวหน้าชุดปฏิบัติการ ได้รับคำสั่งให้นำกำลังชุดปฏิบัติการพิเศษ เข้าควบคุมตัว พ.อ. ประจักษ์ สว่างจิตร และนายทหารชั้นผู้ใหญ่ฝ่ายก่อการยึดอำนาจ
หลังจากนั้น พล.อ. นิพัทธ์ได้ศึกษาต่อยังต่างประเทศ ได้รับตำแหน่งเป็นรองอาวุโสหัวหน้าภารกิจควบคุมการหยุดยิงในอาเจห์ อินโดนีเซีย (Principal Deputy Head of Mission of the Aceh Monitoring Mission) จนเกิดความสงบในจังหวัดอาเจห์ อินโดนีเซีย และชีวิตราชการของเขาก็ก้าวหน้าเป็นลำดับ จนกระทั่งได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นปลัดกระทรวงกลาโหมเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2556 โดยผลงานสำคัญคือเป็นแกนนำเจรจาเพื่อยุติความขัดแย้งในภาคใต้กับขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองผู้อำนวยการศูนย์รักษาความสงบระหว่าง 21 มกราคม พ.ศ. 2557 - 31 มีนาคม 2557 จากนั้นหลังรัฐประหาร พล.อ. ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้า คสช. มีคำสั่งให้ย้ายไปประจำสำนักนายกรัฐมนตรี, ประธานคณะที่ปรึกษากระทรวงกลาโหม และแต่งตั้งเขาเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ตามลำดับ
ในปี พ.ศ. 2563 พล.อ. นิพัทธ์ เคยได้เสนอชื่อเข้ารับการสรรหาเป็นคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ, ผู้ตรวจการแผ่นดิน แต่กรรมการสรรหาฯ วินิจฉัยว่าเขามีลักษณะต้องห้ามเพราะเพิ่งพ้นจากการดำรงตำแหน่ง สนช.
ได้เป็นแกนนำเจรจาเพื่อยุติความขัดแย้งในภาคใต้กับขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี เมื่อปี พ.ศ. 2556
ในปี พ.ศ. 2565 พล.อ.นิพัทธ์เป็นหนึ่งในคณะที่ปรึกษาของชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เขาเสนอให้ปรับปรุงโรงเรียนในสังกัดกรุงเทพฯ จำนวน 437 แห่ง และแนะนำให้เพิ่มศักยภาพเทศกิจ ให้สามารถช่วยงานด้านความปลอดภัยทางชีวิตและทรัพย์สินในช่วงเวลากลางคืน ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี เป็นคีย์แมนคนสำคัญที่นำไปสู่การจับกุม แป้ง นาโหนด ได้ที่อินโดนีเซีย โดยใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัว สมัยที่เป็นนายทหารกระบวนการสันติภาพที่อาเจะห์ อินโดนีเซีย ประสานงานกับอดีตรองประธานาธิบดีอินโดนีเซีย นายยูซุฟ คัลลา ซึ่งสนิทสนมกันในตอนนั้น ยกหูไปเล่าให้ฟัง จนนำไปสู่การตามล่า แป้ง นาโหนด ร่วมกัน แบบไม่ต้องมีเอกสารทางการแม้แต่ใบเดียว และในปี พ.ศ. 2567 เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (ภูมิธรรม เวชยชัย) และยังได้เขียนบทความลงหนังสือพิมพ์มติชน ทุกวันจันทร์ ในคอลัมน์ "ภาพเก่าเล่าตำนาน" อีกทั้งยังมีการทำสารคดีทั้งในยูทูป และ tiktok ช่อง ปู่แป๊ะTIKTOK
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2528 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

สหรัฐ :
พ.ศ. 2548 -  ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นนายทหาร
อินโดนีเซีย :
พ.ศ. 2550 -  เครื่องอิสริยาภรณ์บินตังจาซา ชั้นอุตมา
ลาว :
พ.ศ. 2553 -  เหรียญชัยมิตรภาพ
มาเลเซีย :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เดาร์จาห์ เกปาละวานัน อังกะตัน เตนเตรา ชั้นที่ 2
พิพิธภัณฑ์รัตติกาล

| พิพิธภัณฑ์รัตติกาล |
| --- | --- |
แนว:   เหนือธรรมชาติ  แฟนตาซี  ลึกลับ  ระทึกขวัญ 
สร้างโดย: จีเอ็มเอ็มทีวี
กำกับโดย: อรรถพร ธีมากร
แสดงนำ:   ธนภพ ลีรัตนขจร  อรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์  ภัทร เอกแสงกุล  ทิพนารี วีรวัฒโนดม  ภัชธร ธนวัฒน์  อภิญญา สกุลเจริญสุข 
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 10
การผลิต
ความยาวตอน: 45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: จีเอ็มเอ็มทีวี
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: จีเอ็มเอ็ม 25 วิว ยูทูบ
ออกอากาศ: 6 มีนาคม 2566 (2566-03-06) – 4 เมษายน 2566 (2566-04-04)
ละครเรื่องก่อนหน้า: รูปลับรหัสวาร์ป
ละครเรื่องถัดไป: สองเดือดเลือดเดียวกัน
พิพิธภัณฑ์รัตติกาล เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวแฟนตาซีระทึกขวัญ นำแสดงโดยธนภพ ลีรัตนขจร และอรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ได้มีการปล่อยตัวอย่างละครในงาน 'Diversely Yours' ของจีเอ็มเอ็มทีวี ณ ยูเนี่ยน ฮอลล์ กรุงเทพฯ ละครซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศตอนแรกทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และวิว เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2566