stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค
ที่มาและการขยายดินแดน > ลักษณะเฉพาะ

ภายในรัฐราชาธิปไตยฮาพส์บวร์คในช่วงสมัยใหม่ตอนต้น หน่วยภาวะต่าง ๆ ถูกปกครองตามขนบธรรมเนียมปฏิบัติของตนเอง จนถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ดินแดนต่าง ๆ ไม่จำเป็นต้องอยู่ภายใต้ผู้ปกครองพระองค์เดียวกัน บ่อยครั้งที่เชื้อพระวงศ์ฮาพส์บวร์คสายรองได้ปกครองพื้นที่ส่วนหนึ่งของดินแดนสืบทอดในฐานะที่ดินส่วนพระองค์ (Apanages) ความพยายามรวมศูนย์อย่างจริงจังเริ่มขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และโดยเฉพาะในรัชสมัยของจักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2 ผู้เป็นพระราชโอรส (ตรงกับช่วงกลางถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18) แต่ความพยายามดังกล่าวก็ถูกละทิ้งเมื่อเกิดการต่อต้านขนาดใหญ่ต่อความพยายามปฏิรูปเชิงรุนแรงของจักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2 กระนั้น นโยบายรวมศูนย์อย่างค่อยเป็นค่อยไปมากกว่าก็ยังคงได้รับการปฏิบัติสืบต่อมาในสมัยแห่งการปฏิวัติ (Revolutionary period) และสมัยเมทเทอร์นิช ที่ตามมา
ความพยายามรวมศูนย์ครั้งใหม่เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1849 ภายหลังจากการปราบปรามกระแสการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 นับเป็นครั้งแรกที่เหล่ารัฐมนตรีพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงรัฐราชาธิปไตยฮาพส์บวร์คไปเป็นรัฐที่มีระบบราชการแบบรวมศูนย์โดยมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่กรุงเวียนนา กฎอัยการศึกถูกประกาศใช้ในพื้นที่ของราชอาณาจักรฮังการี ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มเขตทหาร (Military districts) รัฐบาลรวมศูนย์ภายใต้แนวคิดสมบูรณาญาสิทธิราชย์ใหม่ (Neo-absolutism) พยายามทำให้รัฐธรรมนูญและสภาฮังการีมีผลเป็นโมฆะ แต่ภายหลังจากที่ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คพ่ายแพ้ในสงครามประกาศอิสรภาพอิตาลีครั้งที่สอง และสงครามออสเตรีย-ปรัสเซียใน ค.ศ. 1859 และ 1866 ตามลำดับ ทำให้นโยบายเหล่านี้ค่อย ๆ ถูกยกเลิกไป
ภายหลังจากการทดลองในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1860 การประนีประนอมออสเตรีย-ฮังการี ค.ศ. 1867 อันโด่งดังจึงได้มีผลบังคับใช้ นำไปสู่การก่อตั้งรัฐราชาธิปไตยคู่ออสเตรีย-ฮังการี ในระบอบการปกครองใหม่นี้ ราชอาณาจักรฮังการี ("ดินแดนแห่งราชบัลลังก์เซนต์อิชต์วาน") ถือเป็นรัฐอธิปไตยที่มีศักดิ์เท่ากับออสเตรีย โดยมีเพียงความเป็นรัฐร่วมประมุขและนโยบายการต่างประเทศและการทหารร่วมกันเท่านั้นที่คอยเชื่อมโยงฮังการีเข้ากับดินแดนอื่น ๆ ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค อย่างไรก็ตาม แม้ดินแดนอื่น ๆ ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค (ยกเว้นฮังการี) จะถูกเรียกรวม ๆ กันว่า "ออสเตรีย" ก็ตาม แต่กระนั้นดินแดนเหล่านี้ก็มีรัฐสภากลาง (เรียกว่า ไรชส์ราค [Reichsrat; ราชสภา]) และคณะรัฐมนตรีเป็นของตนเอง อันจะเห็นได้จากชื่ออย่างเป็นทางการของดินแดนเหล่านี้ คือ "เหล่าราชอาณาจักรและดินแดนอันมีผู้แทนในราชสภา" ครั้นเมื่อบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาถูกผนวก (หลังจากตกอยู่ภายใต้การปกครองและยึดครองโดยทหาร มาเป็นระยะเวลานาน) ดินแดนดังกล่าวก็ไม่ได้ถูกรวมเข้ากับพื้นที่ฝั่งใดของจักรวรรดิ หากแต่ถูกปกครองโดยกระทรวงการคลังร่วมของออสเตรีย-ฮังการี
จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีล่มสลายลงจากปัญหาทางชาติพันธุ์หลายประการที่ไม่ได้รับการแก้ไข ซึ่งมาถึงจุดแตกหักเมื่อจักรวรรดิพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภายหลังจากจักรวรรดิถูกยุบ จึงมีการสถาปนาสาธารณรัฐเยอรมันออสเตรีย (ในพื้นที่ของชาวออสเตรียผู้พูดภาษาเยอรมันของดินแดนสืบทอด) และสาธารณรัฐฮังการีที่หนึ่ง ขึ้นมาแทนที่ ในข้อตกลงสันติภาพที่ตามมาภายหลัง ดินแดนจำนวนหนึ่งได้ถูกยกให้กับโรมาเนีย และอิตาลี ส่วนที่เหลือของจักรวรรดิเดิมถูกแบ่งระหว่างประเทศใหม่ที่แยกตัวออกมา อันได้แก่ โปแลนด์ ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (ต่อมาคือยูโกสลาเวีย) และเชโกสโลวาเกีย
สาขาอื่นของราชวงศ์

สาขารองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คได้ปกครองแกรนด์ดัชชีตอสคานา ตั้งแต่ ค.ศ. 1765 ถึง 1801 และอีกครั้งจาก ค.ศ. 1814 ถึง 1859 ระหว่างที่ถูกขับไล่จากตอสคานา เชื้อพระวงศ์ของสาขารองนี้ได้ปกครองซัลทซ์บวร์คตั้งแต่ ค.ศ. 1803 ถึง 1805 และแกรนด์ดัชชีเวือทซ์บวร์ค ตั้งแต่ ค.ศ. 1805 ถึง 1814 อีกสาขาหนึ่งได้ปกครองดัชชีโมเดนา ตั้งแต่ ค.ศ. 1814 ถึง 1859 จักรพรรดินีมารี หลุยส์ มเหสีพระองค์ที่สองในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และพระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย ทรงปกครองดัชชีปาร์มา ระหว่าง ค.ศ. 1814 ถึง 1847 นอกจากนี้ ประเทศเม็กซิโกยังเคยอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คระหว่าง ค.ศ. 1863 ถึง 1867 โดยมีจักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 พระราชอนุชาในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย เป็นพระประมุข
รายพระนามผู้ปกครอง (ค.ศ. 1508–1918)

ผู้ปกครองที่มักถูกเรียกว่า "พระมหากษัตริย์ฮาพส์บวร์ค" หรือ "จักรพรรดิฮาพส์บวร์ค" ถือครองพระราชอิสริยยศมากมาย และปกครองดินแดนต่าง ๆ โดยมีการเรียกขานพระนามและอิสริยยศต่างกันไป
ฟรีดริชที่ 3 ครองราชย์: ค.ศ. 1452-1493
มัคซีมีลีอานที่ 1 ครองราชย์: ค.ศ. 1493–1519
คาร์ลที่ 5  ครองราชย์: ค.ศ. 1519–1556
แฟร์ดีนันท์ที่ 1  ครองราชย์: ค.ศ. 1556–1564
มัคซีมีลีอานที่ 2 ครองราชย์: ค.ศ. 1564–1576
รูด็อล์ฟที่ 2 ครองราชย์: ค.ศ. 1576–1612
มัททีอัส ครองราชย์: ค.ศ. 1612–1619
แฟร์ดีนันท์ที่ 2 ครองราชย์: ค.ศ. 1619–1637
แฟร์ดีนันท์ที่ 3 ครองราชย์: ค.ศ. 1637–1657
เลโอพ็อลท์ที่ 1 ครองราชย์: ค.ศ. 1657–1705
โยเซ็ฟที่ 1 ครองราชย์: ค.ศ. 1705–1711
คาร์ลที่ 6 ครองราชย์: ค.ศ. 1711–1740
มาเรีย เทเรซา ครองราชย์: ค.ศ. 1740–1780 (เยอรมัน: มาเรีย เทเรเซีย)
รายพระนามผู้ปกครอง (ค.ศ. 1508–1918) > ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน

โยเซ็ฟที่ 2 (ครองราชย์: ค.ศ. 1780–1790) มีพระราชสัญญานามว่า "นักปฏิรูปผู้ยิ่งใหญ่"
เลโอพ็อลท์ที่ 2 (ครองราชย์: ค.ศ. 1790–1792) ทรงดำรงพระราชอิสริยยศ "แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา" ตั้งแต่ ค.ศ. 1765 ถึง 1790
ฟรันทซ์ที่ 2 (ครองราชย์: ค.ศ. 1792–1835) (เสวยราชย์เป็นจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย ใน ค.ศ. 1804 ทำให้มีการเริ่มนับเลขรัชกาลต่อท้ายพระนามใหม่)
แฟร์ดีนันท์ที่ 1 (ครองราชย์: ค.ศ. 1835–1848) ทรงเป็นที่รู้จักในพระราชสัญญานาม "แฟร์ดีนันท์ผู้ดีงาม" (เยอรมัน: "Ferdinand der Gütige")
ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 (ครองราชย์: ค.ศ. 1848–1916) พระเชษฐาในจักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งเม็กซิโก
คาร์ลที่ 1 (ครองราชย์: ค.ศ. 1916–1918) จักรพรรดิรัชกาลสุดท้ายแห่งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
อ็อทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค อดีตประมุขราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน และสมาชิกสภายุโรป ในฐานะผู้แทนประเทศเยอรมนี อยู่ในวาระระหว่าง ค.ศ. 1979–1999
คาร์ล ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค ประมุขพระองค์ปัจจุบันของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน และสมาชิกสภายุโรป ในฐานะผู้แทนประเทศออสเตรีย อยู่ในวาระระหว่าง ค.ศ. 1996–1999
รายพระนามผู้ปกครอง (ค.ศ. 1508–1918) > พระราชพงศวลี

พระราชพงศวลีของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
ในงานเขียน

บันทึกความทรงจำที่มีชื่อเสียงที่สุดเกี่ยวกับความเสี่อมสลายของรัฐราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค คือ ดีเวิรท์ฟ็อนเกสเทิร์น (Die Welt von Gestern) ของสเตฟาน ชไวท์
ดูเพิ่ม

ปรัมปราฮาพส์บวร์ค (Habsburg Myth)
ราชาธิปไตยสากล (Universal monarchy)
นโยบายอาณานิคมออสเตรีย
รายชื่อสำมะโนพื้นที่ของออสเตรีย–ฮังการี
อ่านเพิ่ม

Bérenger, Jean. A History of the Habsburg Empire, 1273–1700 (Routledge, 2013)
Bérenger, Jean. A History of the Habsburg Empire, 1700–1918 (Routledge, 2014)
Evans, Robert John Weston. The Making of the Habsburg Monarchy, 1550–1700: An Interpretation (Oxford University Press, 1979) ISBN 0-19-873085-3
Evans, R. J. W. "Remembering the Fall of the Habsburg Monarchy One Hundred Years on: Three Master Interpretations" Austrian History Yearbook (May 2020) Vol. 51, pp 269–291; historiography
Fichtner, Paula Sutter. The Habsburg Monarchy, 1490–1848: Attributes of Empire (Palgrave Macmillan, 2003)
Henderson, Nicholas. "Joseph II" History Today (Sept 1955) 5#9 pp 613–621.
Ingrao, Charles. The Habsburg Monarchy, 1618–1815 (2000)
Ingrao, Charles. In Quest and Crisis: Emperor Joseph I and the Habsburg Monarchy (1979)
Judson, Pieter M. The Habsburg Empire: A New History (2016)
Kann, Robert A. A History of the Habsburg Empire: 1526–1918 (University of California Press, 1974)
Lieven, Dominic. Empire: The Russian empire and its rivals (Yale University Press, 2002), comparisons with Russian, British, & Ottoman empires.
Macartney, Carlile Aylmer The Habsburg Empire, 1790–1918, New York, Macmillan 1969
McCagg, Jr., William O. A History of the Habsburg Jews, 1670–1918 (Indiana University Press, 1989)
Mitchell, A. Wess. The Grand Strategy of the Habsburg Empire (Princeton University Press, 2018)
Oakes, Elizabeth and Eric Roman. Austria-Hungary and the Successor States: A Reference Guide from the Renaissance to the Present (2003)
Sked, Alan The Decline and Fall of the Habsburg Empire, 1815–1918 (London: Longman, 1989)
Stone, Norman. "The Last Days of the Habsburg  Monarchy," History Today (Aug 1968), Vol. 18 Issue 8, pp 551–560; online
Steed, Henry Wickham;  และคณะ (1914). A short history of Austria-Hungary and Poland. Encyclopaedia Britannica Company. p. 145.
Taylor, A. J. P. The Habsburg monarchy, 1809–1918: a history of the Austrian Empire and Austria-Hungary, (London: Penguin Books. 2nd ed. 1964)
พระยาวิเชียรปราการ (บุญมา)

| พระยาวิเชิยรปราการ (บุญมา) |
| --- | --- |

เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ (พระยาประเทศราชนครเชียงใหม่)
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2317 – 2319
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
ก่อนหน้า: โป่มะยุง่วน   (พม่า)
ถัดไป: พระยาวชิรปราการ (ราชวงศ์ทิพย์จักร)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2260 แคว้นเชียงใหม่
เสียชีวิต: พ.ศ. 2325 (65 ปี) กรุงธนบุรี

พระยาวิเชียรปราการ หรือ พระยาจ่าบ้าน (ไทยถิ่นเหนือ: ) (พ.ศ. 2260 – 2325) หรือพระนามเดิมว่า บุญมา เป็นพระยาประเทศราชนครเชียงใหม่สมัยกรุงธนบุรี ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2317 - พ.ศ. 2319
ประวัติ

เมื่อพระเจ้าอังวะยึดนครเชียงใหม่ได้แล้ว โป่มะยุง่วนแม่ทัพพม่าได้ตั้งพระยาจ่าบ้าน (บุญมา) เป็นพระยาสุรสงคราม และมอบหมายให้ไปตีทัพสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีที่ยกขึ้นมาตั้งอยู่ที่นครลำพูนแต่พระยาจ่าบ้านและพระเจ้ากาวิละกลับเข้าสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้ากรุงสยาม เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2317 ที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียึดเมืองเชียงใหม่ได้แล้ว จึงได้ตั้งพระยาจ่าบ้านขึ้นเป็นพระยาวิเชียรปราการ ให้เจ้าเมืองเชียงใหม่มีอำนาจปกครองตนเอง ในฐานะเมืองประเทศราชอยู่ภายใต้ราชอาณาจักรสยาม ซึ่งประกอบพิธี ณ วัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร
เมืองเชียงใหม่ ในรัชสมัยของพระยาวิเชียรปราการ ประสบปัญหาด้านกำลังพลอย่างมาก เนื่องจากบ้านเมืองมีศึกสงครามต่อเนื่องเป็นเวลายาวนาน มีกำลังคนในเมืองเชียงใหม่เพียง 1,900 คน ไม่อาจจะปกป้องรักษาเมืองได้ เมื่อเมืองเชียงใหม่ถูกพม่าล้อมเมืองเป็นเวลา 8 เดือน จนราษฎรประสบภัยอดอยาก จนมีทัพสยามมาช่วยตีจนพม่าแตกพ่ายกลับไป
ราวปี พ.ศ. 2319 พระยาวิเชียรปราการทรงเห็นว่าเมืองนี้มีไพร่พลน้อยเกินกว่าจะอยู่ยั้งเป็นเมืองต่อไปได้ จึงย้ายไปพำนักที่เมืองลำปาง เพื่อขอความช่วยเหลือจากเจ้าเจ็ดตน พระยาวิเชิยรปราการในฐานะที่พระองค์เป็นเจ้าเมืองเชียงใหม่ พยายามเคลื่อนไหวโดยกลับมาตั้งมั่นในบริเวณรอยต่อระหว่างเชียงใหม่-ลำพูน จากนั้นได้เคลื่อนไหวจากเมืองลำปางมาที่ท่าวังพร้าว ใน พ.ศ. 2320 ต่อมาจึงมาตั้งมั่นที่เวียงหนองล่อง จากนั้นย้ายไปวังสะแกงสบลี้
ในราว พ.ศ. 2322 พระยาวิเชียรปราการทรงถูกสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีลงโทษให้จำคุกที่กรุงธนบุรีในข้อหาฆ่าอุปราชก้อนแก้ว ซึ่งในที่สุดพระยาวิเชิยรปราการก็ทรงถึงแก่พิราลัยที่กรุงธนบุรี เมืองเชียงใหม่ถูกปล่อยร้างไปประมาณอีก 20 ปี คือ ระหว่าง พ.ศ. 2319- พ.ศ. 2339 พระเจ้ากาวิละจึงได้ฟื้นฟูเมืองเชียงใหม่อีกครั้ง
หนี้รักชำระแค้น

| หนี้รักชำระแค้น |
| --- | --- |
ประเภท: ครอบครัว รัก ประโลมโลก
เขียนโดย: คิม ยอง-ฮยุน คว็อน ฮุน-มี พัก ซัง-ฮยอน
กำกับโดย: คิม โด-ฮูน
แสดงนำ: ยอม จอง-อา จี ซ็อง คิม ยอง-อา ชา เยร-ยอน
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 18
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ฮัน ฮี
บริษัทผู้ผลิต: ฟิวเจอร์1 ซีเจมีเดีย
ออกอากาศ
เครือข่าย: บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา
ออกอากาศ: 2 มีนาคม ค.ศ. 2011 (2011-03-02) – 28 เมษายน ค.ศ. 2011 (2011-04-28)
หนี้รักชำระแค้น (อังกฤษ: Royal Family; เกาหลี: 로열 패밀리; อาร์อาร์: Royeol Paemilli) ละครโทรทัศน์เกาหลีแนวประโลมโลกและหักเหลี่ยมเฉือนมุม ออกฉายในปี ค.ศ. 2011 ทางช่องมุนฮวา ระหว่างวันที่ 2 มีนาคม ถึง 28 เมษายน ค.ศ. 2011 ทุกคืนวันพุธและวันพฤหัสบดีเวลา 21:55 น. จำนวนทั้งสิ้น 18 ตอน ออกอากาศต่อจาก My Princess ในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีเคแชนแนล ในเครือพีเอสไอ ด้วยเสียงต้นฉบับ มีคำบรรยายไทย ในต้นปี ค.ศ. 2016
เนื้อเรื่อง

ฮัน จี-ฮุน เติบโตขึ้นมาอย่างยากลำบากในบ้านเด็กกำพร้า และตกเป็นผู้ต้องหาในคดีฆาตกรรมเนื่องจากตุ๊กตาหมีของเขาไปตกอยู่ในที่เกิดเหตุ แต่ได้ทนายมือดีจากคิม อิน-ซุก ผู้หญิงลึกลับคนหนึ่งส่งมาช่วยว่าความให้ จนกระทั่งจี-ฮุน พ้นผิด ต่อมาเขาได้กลายเป็นอัยการหนุ่มมือดีที่กำลังมาแรง จึงทำให้จี-ฮุน ฝังใจว่าอิน-ซุก เป็นผู้มีพระคุณและคิดจะตอบแทนบุญคุณ ซึ่งอิน-ซุก ใช้ชีวิตในครอบครัวจองกาวอน หรือ เจเค ซึ่งเป็นอาณาจักรธุรกิจใหญ่โตระดับประเทศ มีเครือข่ายมากมาย ณ ที่นี่เธอต้องอดทนกล้ำกลืนมาตลอด 18 ปี โดยเฉพาะกับ กง ซุน-โฮ ผู้เป็นแม่ของสามีเธอที่เสียชีวิตไปแล้วจากอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ตก กง ซุน-โฮ ไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานกับคิม อิน-ซุก ของลูกชายเธอมาตั้งแต่ต้น เมื่อลูกชายเธอตายไป เธอจึงเย็นชาใส่อิน-ซุก ตลอด และไม่แม้แต่จะเรียกชื่อจริงของเธอ แต่ไปเรียกว่า เค (ซึ่งหมายถึง หมา ในภาษาเกาหลี)
จี-ฮุน จึงพยายามช่วยเหลืออิน-ซุก ทุกอย่างเพื่อให้เธอมีที่ยืนในครอบครัวและธุรกิจ โดยที่ไม่ทราบความจริงว่ามันซับซ้อนกว่าที่คิด และคิม อิน-ซุก ต้องการจะแก้แค้น
นักแสดงและตัวละคร

จี ซ็อง...ฮัน จี-ฮุน อัยการหนุ่มผู้มาแรงแห่งยุค นับถืออิน-ซุก เป็นแม่ทูนหัว พยายามช่วยเหลืออิน-ซุก ทุกวิถีทาง
ยอม จอง-อา...คิม อิน-ซุก สะใภ้รองแห่งตระกูลจองกาวอน เธอเป็นผู้ที่ถูกรังเกียจและไม่หวังดีจากผู้เป็นแม่สามีที่เสียชีวิตไปแล้ว แต่เป็นผู้ที่มีอดีตที่ลึกลับและกำลังลงมือวางแผนเพื่อแก้แค้นด้วยการก้าวขึ้นมาเป็นประธานธุรกิจคนใหม่
คิม ยอง-อา...กง ซุน-โฮ ประธานบริษัทเจเคกรุ๊ป และเป็นประมุขของตระกูลจองกาวอน เป็นคนบุคคลิกเย็นชา เห็นทุกอย่างเป็นธุรกิจและผลประโยชน์ แม้แต่การแต่งงานของลูก ๆ ก็มองเป็นผลประโยชน์
ชา เยร-ยอน...โจ ฮยอน-จิน ลูกสาวคนเล็กของครอบครัวเจเค และเป็นที่รักยิ่งของผู้เป็นแม่ เป็นรุ่นน้องของฮัน จี-ฮุน เป็นคนเดียวในครอบครัวที่หลั่งน้ำตาให้กับการเสียชีวิตของพี่ชายตัวเอง เป็นที่เคารพอย่างดีของบุคลลากรในบริษัท เป็นผู้ที่เห็นความขัดแย้งระหว่างแม่ตัวเองกับพี่สะใภ้มาตลอด แต่ต้องทนกับความเย็นชาจากผู้เป็นแม่ ซึ่งเธอคิดว่านี่คือค่าที่ต้องตอบแทนในฐานะลูกสาวคนเล็ก และต้องใช้ความพยายามพิสูจน์ตัวเองให้แม่ยอมรับ
จอน โน-มิน...ออม กิ-โด หรือ พ่อบ้านออม พ่อบ้านวัยกลางคนของตระกูลจองกาวอน เป็นคนสนิทของกง ซุน-โฮ รู้ความลับทั้งหมดภายในครอบครัว แต่อดีตเคยรู้จักกับคิม อิน-ซุก มาก่อน และก็ยังให้ความช่วยเหลืออย่างลับ ๆ มาตลอด
จอน มี-เซือน...อิม ยุน-ซอ สะใภ้ใหญ่แห่งตระกูลจองกาวอน เป็นลูกสาวของกลุ่มธุรกิจที่เป็นคู่แข่งของเจเค มีความปรารถนาที่จะเป็นผู้สืบทอดกิจการเจเคต่อ แต่เมื่อรู้ว่าแม่สามีไม่ให้ จึงหันไปร่วมมือกับคิม อิน-ซุก ที่เคยเป็นศัตรูกันมาก่อนเพื่อแก้แค้น
ความนิยม

| วันที่ | ตอนที่ | ทั่วประเทศ | กรุงโซล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011-03-02 | 1 | 5.8% | 8.6% |
| 2011-03-03 | 2 | 5.6% | 8.1% |
| 2011-03-09 | 3 | 7.4% | 9.3% (ที่ 14) |
| 2011-03-10 | 4 | 6.0% | 8.5% (ที่ 16) |
| 2011-03-16 | 5 | 10.6% (ที่ 9) | 13.8% (ที่ 3 ร่วม) |
| 2011-03-17 | 6 | 11.4% (ที่ 6) | 14.4% (ที่ 3 ร่วม) |
| 2011-03-23 | 7 | 12.1% (ที่ 5) | 15.7% (ที่ 3 ร่วม) |
| 2011-03-24 | 8 | 11.9% (ที่ 8) | 15.6% (ที่ 4) |
| 2011-03-30 | 9 | 11.1% (ที่ 7) | 12.8% (ที่ 6) |
| 2011-03-31 | 10 | 11.1% (ที่ 8) | 13.8% (ที่ 5) |
| 2011-04-06 | 11 | 9.7% (ที่ 13) | 11.9% (ที่ 6) |
| 2011-04-07 | 12 | 10.1% (ที่ 15) | 12.1% (ที่ 9) |
| 2011-04-13 | 13 | 9.0% (ที่ 12) | 10.6% (ที่ 7) |
| 2011-04-14 | 14 | 9.5% (ที่ 14) | 11.9% (ที่ 8) |
| 2011-04-20 | 15 | 10.0% (ที่ 9) | 12.8% (ที่ 5) |
| 2011-04-21 | 16 | 10.3% (ที่ 7) | 13.2% (ที่ 5) |
| 2011-04-27 | 17 | 10.4% (ที่ 11) | 13.3% (ที่ 6) |
| 2011-04-28 | 18 | 10.8% (ที่ 6) | 13.9% (ที่ 3 ร่วม) |
| เฉลี่ย | เฉลี่ย | 9.6% | - |
ข้อมูล: TNS Media Korea
แหล่งข้อมูลอื่น

Royal Family ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Royal Family เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (เกาหลี)
ทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์

| --- | --- |

ชื่อเดิม: บริษัททเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ฟิล์ม (ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์) (1935–2020)
ประเภท: บริษัทในเครือ
อุตสาหกรรม: ภาพยนตร์
ก่อนหน้า:   ฟอกซ์ฟิล์ม  ทเวนตีท์เซนจูรีพิกเชอส์ 
ก่อตั้ง: 31 พฤษภาคม 1935; 89 ปีก่อน (1935-05-31)
ผู้ก่อตั้ง:   วิลเลียม ฟอกซ์  โจเซฟ เอ็ม. แชงก์  แดร์ริล เอฟ. แซเนก 
สำนักงานใหญ่: ฟอกซ์สตูดิโอลอตบิลดิง 88, 10201 เวสต์ พิโกบูลละวาร์ด, เซนจูรีซิตี, ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: สตีฟ แอสเบลล์ (ประธาน)
ผลิตภัณฑ์: ภาพยนตร์, ภาพยนตร์โทรทัศน์
พนักงาน: 2,300 คน (2018)
บริษัทแม่: เดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์
แผนก:   ฟอกซ์ดิจิทัลสตูดิโอ  ฟอกซ์แฟมิลี 
บริษัทในเครือ:   ฟอกซ์สตูดิโอส์ออสเตรเลีย  ฟอกซ์วีเอฟเอกซ์แล็บ 
เว็บไซต์: www.20thcenturystudios.com
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
บริษัททเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์ (หรือรู้จักกันในชื่อเก่า ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ฟิล์มคอร์ปอเรชัน หรือ ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์) เป็นสตูดิโอภาพยนตร์สัญชาติอเมริกันและบริษัทในเครือของ เดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ แผนกของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ สตูดิโอตั้งอยู่ที่ฟอกซ์สตูดิโอลอตในบริเวณเมืองเซนจูรีในลอสแอนเจลิส
ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์เคยเป็นหนึ่งใน "บิกซิกซ์" ของสตูดิโอภาพยนตร์สัญชาติอเมริกันมายาวนานกว่า 83 ปี บริษัทก่อตั้งจากรวมตัวของ ฟอกซ์ฟิล์มคอร์ปอเรชัน และทเวนตีท์เซนจูรีพิกเชอส์ดั้งเดิมใน ค.ศ. 1935 สตูดิโอถูกซื้อกิจการโดยนิวส์คอร์ปอเรชัน ใน  ค.ศ. 1985 ซึ่งต่อมาก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ ใน ค.ศ. 2013 ดีสนีย์ซื้อทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์จากการเข้าซื้อกิจการทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ใน ค.ศ. 2019 หลังนิวส์คอร์ปประกาศขายสินทรัพย์ ชื่อปัจจุบันของสตูดิโอถูกนำมาใช้เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2020
บริษัทในเครือของ ดิสนีย์

ในวันที่ 14 ธันวาคม 2017 เดอะวอลต์ดิสนีย์ประกาศแผนการเข้าซื้อกิจการทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ รวมถึงทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ ด้วยเงินมูลค่า 52.4 พันล้านเหรียญสหรัฐ, วันที่ 23 พฤษภาคม 2018 มีรายงานว่า คอมคาสต์ กำลังวางแผนที่จะเสนอราคาเกิน และ ดิสนีย์พร้อมจะซื้อด้วยเงินสดทั้งหมดประมาณ 60 พันล้านเหรียญสหรัฐ, วันที่ 13 มิถุนายน คอมคาสต์ ประกาศซื้อทรัพย์สินอย่างเป็นทางการ ด้วยเงินมูลค่า 65 พันล้านเหรียญสหรัฐ และจะซื้อทรัพย์สินฟ็อกซ์ด้วยเงินสด, หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ดิสนีย์ตอบโต้ด้วยข้อเสนอเป็นเงิน 71.3 พันล้านเหรียญสหรัฐ
วันที่ 19 กรกฎาคม 2018 คอมคาสต์ ประกาศอย่างเป็นทางการว่า ยกเลิกข้อเสนอราคาในการซื้อทรัพย์สินฟ็อกซ์ เพื่อไปเน้นข้อเสนอราคาในการซื้อ สกาย, วันที่ 27 กรกฎาคม 2018 ผู้ถือหุ้นดิสนีย์และฟ็อกซ์ อนุมัติการควบรวมกิจการระหว่างสองบริษัท แม้ว่าข้อตกลงนี้จะเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 20 มีนาคม 2019, ทเวนตี้ท์เซ็นจูรี่ฟ็อกซ์ จะไม่ย้ายไปอยู่ที่ เดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอ ในเบอร์แบงก์, แต่จะต้องคงเป็นอย่างนั้นต่อไป เพราะฟ็อกซ์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่สตูดิโอในเมืองเซ็นจูรี่, ซึ่งปัจจุบันได้เช่าให้กับดิสนีย์ โดย ฟ็อกซ์คอร์ปอเรชั่น, และ ทเวนตี้ท์เฟิสต์เซ็นจูรี่ฟ็อกซ์รับช่วงต่อเป็นเวลาเจ็ดปี, วันที่ 3 กรกฎาคม 2019 ฟ็อกซ์สเตจโปรดักชั่น ถูกย้ายไปที่ ดิสนีย์เธียทริคอลกรุ๊ป และ บวยนาวิสต้าเธียทริคอล ที่ส่วนของผู้บริหารระดับสูงออกไปในเวลานั้น ตอนนี้ดิสนีย์ก็เป็นเจ้าของสิทธิ์สตูดิโอนั่นด้วยเช่นกัน ก่อนการควบรวมกิจการคลังภาพยนตร์
ยกเว้นคลังภาพยนตร์ที่ ฟ็อกซ์ เคยจัดจำหน่ายให้กับสตูดิโออื่นๆ เช่นในปี 2013 ถึง 2017 ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน ซึ่งคลังภาพยนตร์ตอนนี้จัดจำหน่ายโดย ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ และ มูฟวี่โทนนิวส์ คลังภาพยนตร์ข่าวซึ่งเป็นเจ้าของโดย ฟ็อกซ์นิวส์
ภาพยนตร์อื่น ๆ

เดอะซิมป์สันส์ มูฟวี่
เดอะซิมป์สันส์ มูฟวี่ 2
เดอะซิมป์สันส์ มูฟวี่ 3
เดอะซิมป์สันส์ มูฟวี่ 4
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

| --- | --- |
Faculty of Science, Prince of Songkla University

ชื่อย่อ: วท. / SC
สถาปนา: 8 เมษายน พ.ศ. 2511 (56 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณบดี: อัญชนา ประเทพ
ที่อยู่: เลขที่ 15 ถนนกาญจนวณิชย์ ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 90110
สี:   สีเหลือง
เว็บไซต์: www.sci.psu.ac.th

คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (อังกฤษ: Faculty of Science, Prince of Songkla University) เป็นคณะที่ตั้งในวิทยาเขตหาดใหญ่ จัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ระดับอุดมศึกษา เป็นที่รู้จักแห่งหนึ่งในภาคใต้ ทั้งในด้านการเรียนการสอน งานวิจัยและบริการวิชาการ จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2510 ซึ่งเป็นปีเดียวกับการก่อตั้งมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
สัญลักษณ์

ตราประจำคณะ ได้แก่
คลี่ลายจากโครงสร้างของศูนย์ปาฐกถา ประดิษฐ เชยจิตร (ตึกฟักทอง) สัญลักษณ์อันโดดเด่นของคณะวิทยาศาสตร์ ม.อ. อีกมุมมองหนึ่งเป็นภาพของดวงตาที่เปล่งประกาย สื่อถึงการมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล
แถบโค้งที่เคลื่อนไหวประกอบรวมกันเป็นอักษร S จากคำว่า Science สื่อถึงความก้าวหน้าของคณะวิทยาศาสตร์ที่มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ไม่หยุดนิ่ง สร้างความเป็นเลิศด้านการวิจัยเฉพาะทาง และมุ่งสู่มาตรฐานระดับสากล
เส้นโค้งที่เกี่ยวตวัดขึ้นไปสู่รูปทรงกลม สื่อถึงองค์รวมความรู้สูความสำเร็จ โลกของการศึกษาค้นคว้าสู่การเรียนรู้ การศึกษาค้นคว้าวิจัย การพัฒนาทางด้านวิทยาศาสตร์ และนวัตกรรมสมัยใหม่ สู่ความเป็นเลิศทางวิชาการและการบริการแก่สังคม
สีเหลือง เป็นสีประจำคณะวิทยาศาสตร์
สีน้ำเงิน เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
สีส้ม สื่อถึงความทันสมัย ความกระตือรือร้น และพลังความคิดสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ
ดอกไม้ประจำคณะ คือ ดอกบานบุรี
สีประจำคณะ คือ สีเหลือง หมายถึง การเป็นผู้มีความเจริญรุ่งเรือง ทางปัญญาความรู้ควบคู่กับมีศีลธรรม คุณธรรมอันล้ำเลิศ
ทำเนียบคณบดี

| คณบดี | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- |
เรือเอก รศ.ดร.ประดิษฐ์ เชยจิตร ร.น.: พ.ศ. 2510 - 2517
รศ.ดร.ศิริพงษ์ ศรีพิพัฒน์: พ.ศ. 2517 - 2522
พันโท ศ.ดร.บุญพฤกษ์ จาฏามระ: พ.ศ. 2522 - 2530
ผศ.ดร.เมธี สรรพานิช: พ.ศ. 2530 - 2534
ผศ.จำนงค์ สุภัทราวิวัฒน์: พ.ศ. 2534 - 2538
ศ.พวงเพ็ญ ศิริรักษ์: พ.ศ. 2538 - 2542
รศ.ดร.ธวัช ชิตตระการ: พ.ศ. 2542 - 2549
รศ.ดร.จุฑามาส ศตสุข: พ.ศ. 2549 - 2555
รศ.ดร.วิไลวรรณ โชติเกียรติ: พ.ศ. 2555 - 2561
รศ.ลัดดา เอกสมทราเมษฐ์: พ.ศ. 2561 - 2562 (รักษาการ)
ศ.ดร.อัญชนา ประเทพ: พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน
ภาควิชาและหลักสูตรการศึกษา

| ภาควิชา | ระดับปริญญาตรี  (วิทยาศาสตรบัณฑิต) | ระดับปริญญาโท  (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) | ระดับปริญญาเอก  (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต) |
| --- | --- | --- | --- |
|  ภาควิชากายวิภาคศาสตร์ | - |  กายวิภาคศาสตร์ | - |
|  ภาควิชาคณิตศาสตร์และสถิติ |  คณิตศาสตร์  สถิติ |  คณิตศาสตร์และสถิติ  คณิตศาสตร์ |  คณิตศาสตร์ |
ภาควิชาเคมี:  เคมี
|  ภาควิชาจุลชีววิทยา |  จุลชีววิทยา |  จุลชีววิทยา (นานาชาติ) |  จุลชีววิทยา (นานาชาติ) |
| ภาควิชาชีวเคมี | - |  ชีวเคมี |  ชีวเคมี |
|  ภาควิชาชีววิทยา |  ชีววิทยา |  ชีววิทยา (นานาชาติ)  นิเวศวิทยา (นานาชาติ)  พฤกษศาสตร์  สัตววิทยา |  ชีววิทยา (นานาชาติ) |
| ภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพโมเลกุลและชีวสารสนเทศ |  เทคโนโลยีชีวภาพ |  ชีววิทยาโมเลกุลและชีวสารสนเทศ (นานาชาติ) |  ชีววิทยาโมเลกุลและชีวสารสนเทศ (นานาชาติ) |
| สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร |  เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร  เทคโนโลยีสารสนเทศ (หลักสูตรต่อเนื่อง) | - | - |
| ภาควิชาฟิสิกส์ |  ฟิสิกส์ |  ฟิสิกส์ (นานาชาติ)  ธรณีฟิสิกส์ |  ฟิสิกส์ (นานาชาติ)  ธรณีฟิสิกส์ |
| ภาควิชาเภสัชวิทยา | - |  เภสัชวิทยา | - |
| ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ |  วิทยาการคอมพิวเตอร์ |  วิทยาการคอมพิวเตอร์ |  วิทยาการคอมพิวเตอร์ (นานาชาติ) |
| ภาควิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ |  เคมี-ชีววิทยา |  นิติวิทยาศาสตร์ | - |
| ภาควิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีวัสดุ |  วัสดุศาสตร์  วิทยาศาสตร์พอลิเมอร์ |  วัสดุศาสตร์  วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีพอลิเมอร์ |  วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีพอลิเมอร์ |
| ภาควิชาสรีรวิทยา |  - |  สรีรวิทยา |  สรีรวิทยา |
หน่วยวิจัย

| --- | --- |
 สถานวิจัยความเป็นเลิศความหลากหลายทางชีวภาพแห่งคาบสมุทรไทย  สถานวิจัยความเป็นเลิศด้านผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ  สถานวิจัยความเป็นเลิศด้านนาโนเทคโนโลยีเพื่อการพลังงาน  สถานวิจัยจีโนมและชีวสารสนเทศ  สถานวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเมมเบรน  สถานวิจัยการวิเคราะห์สารปริมาณน้อยและไบโอเซนเซอร์:  สถานวิจัยธรณีฟิสิกส์  หน่วยวิจัยพลาสติกชีวภาพ  หน่วยวิจัยนวัตกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศทางวิทยาศาสตร์สุขภาพและสังคม  หน่วยวิจัยพีชคณิตและการประยุกต์  หน่วยวิจัยความปลอดภัยทางอาหารและสุขภาพ  หน่วยวิจัยคณิตวิเคราะห์เชิงประยุกต์
กิจกรรมที่สำคัญ > กิจกรรมประชุมเชียร์

จัดขึ้นในช่วงสองสัปดาห์แรกของภาคการศึกษาที่ 1 โดยให้นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ทำกิจกรรมที่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ ได้แก่
การเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกัน และมีเจตนาที่ดีระหว่างกัน
การปรับตัวเข้าหากันในสถานการณ์ และโอกาสที่ต่างกัน
การทำงานร่วมกันภายใต้อิทธิพลกลุ่ม
การสร้างความคุ้นเคย และความไว้วางใจซึ่งกันและกันในหมู่นักศึกษา
การสร้างความสามัคคี และการช่วยเหลือกันในปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น
การได้รู้จักกับนักศึกษาใหม่ซึ่งอาจจะไม่รู้จักกันมาก่อนและพร้อมที่จะเป็นเพื่อนกัน คอยช่วยเหลือ ให้กำลังใจ ตักเตือน และสนับสนุนกัน
โดยใช้ห้อง L1 อาคารศูนย์ปาฐกถาประดิษฐ์ เชยจิตร, ลานด้านล่างอาคารศูนย์ปาฐกถาประดิษฐ์ เชยจิตร และสนามวิดยาดินแดงในการจัดกิจกรรม
กิจกรรมที่สำคัญ > สัปดาห์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ

จัดขึ้นในช่วงกลางเดือนสิงหาคม ซึ่งตรงกับวันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ โดยคณะวิทยาศาสตร์เป็นศูนย์ในการจัดงานของภาคใต้ กิจกรรมภายในงาน ได้แก่
การประกวด แข่งขัน
การแข่งขันตอบปัญหาทางวิทยาศาสตร์
การแข่งขันวาดภาพจินตนาการทางวิทยาศาสตร์
การแข่งขันการพูดทางวิทยาศาสตร์
การประกวดโครงงานทางวิทยาศาสตร์
การแข่งขันกระบวนการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์
การประกวดการแสดงละครประกอบการทดลองทางวิทยาศาสตร์ (Science Show)
นิทรรศการ
นิทรรศการเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ของไทย และพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระบิดาแห่งเทคโนโลยีของไทย
นิทรรศการทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของภาควิชา หน่วยงาน สโมสร และชุมนุมนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์
นิทรรศการเผยแพร่ผลงานวิจัย
นิทรรศการจากหน่วยงานภายนอก เช่น บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ศาลาธนารักษ์ 2 จังหวัดสงขลา ธนาคารแห่งประเทศไทย สำนักงานสาขาภาคใต้ สำนักงานไปรษณีย์เขต 9 เป็นต้น
การให้บริการทดสอบสมรรถภาพทางกาย
การบรรยายพิเศษโดยวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิ โดยผู้ที่เคยได้รับเกียรติเป็นวิทยากร เช่น ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล  แพทย์หญิง คุณหญิง พรทิพย์ โรจนสุนันท์ ศ.ดร.สุทัศน์ ยกส้าน  ศ.ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา  และ ดร.สนอง วรอุไร เป็นต้น