stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระตริปุราสุนทรี

| ตรีปุระสุนทรี |
| --- | --- |
มหาเทวี, ปรพรหมัน, ศรีจักรมณฑล
ส่วนหนึ่งของ มหาวิทยา

ชื่ออื่น: กามากษี, กาเมษวรี, ลลิตา, ลลิตามพิกา, ราชาราเชศวรี, โสทะษี, ศรีมาตา
ส่วนเกี่ยวข้อง: อาทิปราศักติ, เทวีนิตยา,  พระภุพวเนศวรี ,พระปารวตี
ที่ประทับ: มณีทวีป / ศรีนคร
มนตร์: ॐ श्री मात्रे नमः (โอมศรีมาเตนะมะหะ), ॐ महात्रिपुरसुन्तरी नमः (โอม มะหาตรีปุระสุนทรี นะมะห์)
อาวุธ: ปาศะ (บ่วง), อังกุศะ (ขอสับช้าง, ปฏักช้าง), ลูกศรทำจากบุปผา, คันศรจากต้นอ้อย, ธนู ในรูปเทวีโสทะษี
สัญลักษณ์: ศรียันตร์, ศรีจักรา
วัน: วันศุกร์
คัมภีร์: พรหมานันทปุราณะ ตริปุรารหัสยะ เทวีภควัตปุราณะ พาหวริจอุปนิษัท ตรีปุระอุปนิษัท ตัรตรราชตันตระ
เพศ: สตรี
เทศกาล: ลลิตาชยันตี ลลิตาปัญจมี นวราตรี Adi-Puram อาฑิมาศัม
คู่ครอง: พระกาเมศวร
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในโอริยา: กามขยา
ตรีปุระสุนทรี (สันสกฤต: त्रिपुरा सुन्दरी, IAST: Tripura Sundarī), (แปลว่า ผู้งามในสามโลก)หรือนามอื่น รวมทั้ง ราชาราเชศวรี, โสทะษี, กามากษี และ ลลิตา เป็นเทวีในศาสนาฮินดูบูชาเป็นหลักในนิกายศักติ และเป็นหนึ่งในสิบมหาวิทยา มีการบูชาอยู่ใน ลลิตสหัสรนาม และ สอุนทรรยลหารี ใน พรหมานันทปุราณะ บูชาพระนางในฐานะอาทิปราศักติ พระนาม "ตรีปุระ" เป็นการสื่อถึงโลกทั้งสามในคติฮินดู และบ่งบอกถึงคติบูชาพระนางในฐานะเทวีแห่งสามโลก
ในธรรมเนียมศรีกุลของนิกายศักติ บูชาพระนางเป็นเทพเจ้าองค์สำคัญที่สุดในสิบมหาวิทยา ในฐานะปรพรหมัน และเทวีหลักแห่งศรีวิทยา ใน ตริปุราอุปนิษัท ระบุว่าพระนางเป็นศักติหรือพลังอำนาจแห่งจักรวาล รวมถึงยังมีการบรรยายว่าเป็นการรับรู้สูงสุด (supreme consciousness) เหนือต่อทั้งพระพรหม, พระวิษณุ และ พระศิวะ
สงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน
ชื่อ

ในอัฟกานิสถาน สงครามนี้มักเรียกว่า สงครามโซเวียตในอัฟกานิสถาน (ปาทาน: په افغانستان کې شوروی جګړه, อักษรโรมัน: Pah Afghanistan ke Shuravi Jagera; ดารี: جنگ شوروی در افغانستان, อักษรโรมัน: Jang-e Shuravi dar Afghanestan) ในรัสเซียและประเทศอื่น ๆ ในอดีตสหภาพโซเวียต สงครามนี้มักเรียกว่า สงครามอัฟกานิสถาน (รัสเซีย: Афганская война; ยูเครน: Війна в Афганістані; เบลารุส: Афганская вайна; อุซเบก: Afgʻon urushi) บางครั้งมีการเรียกชื่อสงครามสั้นๆ ว่า “อัฟกัน” (รัสเซีย: Афган) โดยเข้าใจว่าหมายถึงสงคราม (เช่นเดียวกับที่สงครามเวียดนามมักเรียกว่า “เวียดนาม” หรือเพียงแค่ “'นาม” ในสหรัฐ) สงครามยังรู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่า สงครามญิฮาดอัฟกานิสถาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยอาสาสมัครที่ไม่ใช่ชาวอัฟกานิสถานของมูจาฮิดีน
การกลับชาติมาเกิด

การกลับชาติมาเกิดในศิลปะฮินดู
ในศาสนาเชน หลังจากเสียชีวิตแล้ว วิญญาณจะเดินทางไปยังหนึ่งในสี่โลก โดยขึ้นอยู่กับผลกรรมที่ก่อมาตอนที่ยังมีชีวิตอยู่
การกลับชาติมาเกิด (อังกฤษ: reincarnation) บางทีเรียก การเกิดใหม่ (rebirth) หรือ การเวียนว่ายตายเกิด (transmigration) เป็นความเชื่อทางปรัชญาหรือทางศาสนาว่า สภาวะไร้รูปร่างของสิ่งมีชีวิตจะเริ่มชีวิตใหม่ในสภาพหรือรูปร่างอื่นหลังจากถึงแก่ความตายและมีการเปลี่ยนผ่านในทางชีวะแล้ว
การกลับชาติมาเกิดเป็นความเชื่อหลักในกลุ่มไสยศาสตร์และในศาสนาแบบอินเดีย ซึ่งได้แก่ ศาสนาเชน, ศาสนาพุทธ, ศาสนาซิกข์ และศาสนาฮินดู ถึงแม้บางกลุ่มในศาสนาฮินดูไม่เชื่อเรื่องนี้ แต่ก็เชื่อในชีวิตหลังความตาย การกลับชาติมาเกิดยังพบในศาสนายูดายออร์ทอดอกซ์หลายสาย และพบในความเชื่อบางประการของกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐ (ในรูปแบบที่แตกต่างกัน) รวมถึงชนพื้นเมืองออสเตรเลียบางส่วน (แต่ส่วนใหญ่เชื่อเรื่องชีวิตหลังความตายหรือโลกของวิญญาณ) ชาวกรีกหลายคนในประวัติศาสตร์ เช่น พีทาโกรัส, โสกราตีส และเพลโต เชื่อเรื่องการเกิดใหม่ หรือเมเทมไซโคซิส (metempsychosis) การกลับชาติมาเกิดยังเป็นความเชื่อในศาสนาสมัยใหม่ส่วนใหญ่ ถึงแม้ประชากรส่วนใหญ่ในศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลามไม่เชื่อเรื่องนั้น แต่มีบางกลุ่มในศาสนาเหล่านั้นเชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิดใหม่ เช่น ลัทธิแคทาร์, อะละวีย์, ดรูซ และโรซิครูเชียน ความสัมพันธ์ในทางประวัติศาสตร์ ระหว่างนิกายดังกล่าว กับความเชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิดซึ่งมีลักษณะแบบนีโอเพลโตนิซึม, ออร์ฟิซึม, เฮอร์เมติซิซึม ศาสนามาณีกีและไญยนิยมในสมัยโรมัน รวมถึงกลุ่มศาสนาแบบอินเดีย ได้กลายเป็นหัวเรื่องการศึกษาวิจัยในยุคปัจจุบัน นอกจากนี้ ในไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา ชาวยุโรปและชาวอเมริกาเหนือยังเริ่มสนใจการกลับชาติมาเกิด และมีงานเขียนร่วมสมัยหลายเรื่องที่เอ่ยถึงการกลับชาติมาเกิด
ดูเพิ่ม

ไซคลิกโมเดล
การจุติลงมา
โจน แกรนต์
โหราศาสตร์ตามกรรม (Karmic astrology)
การทบทวนชีวิต
การจำลองสมองทั้งหมด
ก่อนการมีตัวตน
การกลับชาติมาเกิดใหม่ในวัฒนธรรมประชานิยม
ศันติ เทวี (Shanti Devi)
คู่แท้ทางจิตวิญญาณ
ร่างกายอันบอบบาง
ซัลโมซิส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

Reincarnation
The Columbia Encyclopedia: Transmigration of Souls or Metempsychosis
The Catholic Encyclopedia: Metempsychosis
Jewish View of Reincarnation
Philosophy of Incarnation – series of ebooks “The New Cosmic Philosophy”
อาห์เมด จอห์นสัน

| Ahmed Johnson |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: Anthony Norris
เกิด:  (1963-06-06) มิถุนายน 6, 1963 (61 ปี) Lake Alfred, Florida, U.S.
ที่พัก: Houston, Texas, U.S.
การศึกษา: University of Tennessee Huston–Tillotson University
บุตร: 5
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Ahmed Johnson Big T Moadib Night Breeder Black Superman Siva Tony Norris
ส่วนสูง: 6 ฟุต 2 นิ้ว (188 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 305 ปอนด์ (138 กิโลกรัม)
มาจาก: Pearl River, Mississippi
ฝึกหัดโดย: Skandor Akbar Ivan Putski Scott Casey
เปิดตัว: 1989
รีไทร์: 2003
แอนโทนี นอร์ริส (Anthony Norris; 6 มิถุนายน ค.ศ. 1963) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุและนักฟุตบอลชาวอเมริกัน อดีตนักมวยปล้ำของสมาคม WWF ภายใต้ชื่อ อาห์เมด จอห์นสัน (Ahmed Johnson) อดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล และเป็นชาวแอฟริกันอเมริกันคนแรกที่ได้แชมป์เดี่ยวของ WWF
แชมป์และรางวัล

Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him #5 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1996
PWI ranked him #380 of the 500 best singles wrestlers of the PWI Years in 2003
PWI Most Improved Wrestler of the Year (1996)
Texas All-Pro Wrestling
TAP Heavyweight Championship (1 time)
United States Wrestling Association
USWA Unified World Heavyweight Championship (1 time)
World Wrestling Federation
WWF Intercontinental Championship (1 time)
Kuwait Cup (1996)
Slammy Award (1 time)
New Sensation of the Squared Circle (1996)
Wrestling Observer Newsletter
Worst on Interviews (1996,1997)
แหล่งข้อมูลอื่น

Tony Norris ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรายชื่อแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล WWE |
| --- | --- |
ยุค1970:  แพต แพตเตอร์สัน 
ยุค1980:  เคน แพตเทรา  เปโดร โมราเลส  ดอน มูราโค  ทีโท ซานตานา  เกรจ วาเลนไทน์  แรนดี ซาเวจ  ริกกี สตีมโบต  เดอะฮ็องกีทองก์แมน  ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์  ริก รู้ด 
ยุค1990:  มิสเตอร์เพอร์เฟก  เดอะ เท็กซัส ทอร์นาโด  เบรต ฮาร์ต  เดอะเมาน์ที  ร็อดดี ไพเพอร์  เดอะ บริทิช บูลล์ด๊อก  ชอว์น ไมเคิลส์  มาร์ตี เจนเนตตี  เรเซอร์ รามอน  ดีเซล  เจฟ จาเรต  ดีน ดักลัส  โกลดัสต์  อาห์เมด จอห์นสัน  มาร์ก เมโร  ทริปเปิลเอช  เดอะร็อก  โอเวน ฮาร์ต  สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน  เคน แชมร็อก  วาล เวนิส  โรด ด็อก  เดอะก็อดฟาเธอร์  เอดจ์  ดีโล บราวน์  ไชนา  คริส เจริโค 
ยุค2000:  เคิร์ต แองเกิล  คริส เบนวา  ริกิชิ  เอ็ดดี เกร์เรโร  บิลลี กัน  เจฟฟ์ ฮาร์ดี  เคน  อัลเบิร์ต  แลนซ์ สตอร์ม  คริสเตียน  เทสต์  วิลเลียม รีกัล  ร็อบ แวน แดม  บูเกอร์ ที  แรนดี ออร์ตัน  เชลตัน เบนจามิน  การ์ลิโต  ริก แฟลร์  จอห์น มอร์ริสัน  อูมากา  ซานติโน มาเรลลา  โคฟี คิงส์ตัน  ซีเอ็มพังก์  จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์  เรย์ มิสเตริโอ  ดรูว์ แม็กอินไทร์ 
ยุค2010:  ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์  เวด บาร์เร็ตต์  อีซีคีล แจ็กสัน  โคดี โรดส์  บิ๊กโชว์  เดอะมิซ  เคอร์ติส แอ็กเซล  บิ๊กอี  ลู้ก ฮาร์เปอร์  แดเนียล ไบรอัน  ไรแบ็ก  เควิน โอเวนส์  ดีน แอมโบรส  แซก ไรเดอร์  โรแมน เรนส์  เซธ รอลลินส์  บ็อบบี แลชลีย์  ฟิน บาเลอร์  ชินซูเกะ นากามูระ 
ยุค2020:  บรอน สโตรว์แมน  แซมี เซย์น  เอเจ สไตลส์  อะพอลโล ครูวส์  ริโคเชต์  กุนเธอร์  บรอน เบรกเกอร์ (ปัจจุบัน)  เจย์ อูโซ
ลัทธิฮหว่าหาว

ฮหว่าหาว (เวียดนาม: Hòa Hảo) เป็นขบวนการทางศาสนาที่ได้รับการกล่าวถึงเป็นศาสนาพื้นเมืองแบบผสานความเชื่อหรือเป็นลัทธิของศาสนาพุทธ จัดตั้งใน ค.ศ. 1939 โดยฮหวิ่ญ ฟู้ โส (ค.ศ. 1920–1947) ซึ่งผู้นับถือมองเป็นนักบุญ ลัทธินี้เป็นหนึ่งในศาสนาหลักของประเทศเวียดนามที่มีผู้นับถือระหว่างหนึ่งล้านถึง 8 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง
ปรัชญาทางศาสนาของฮหว่าหาวคือศาสนาพุทธ โดยมีการปฏิรูป และปรับปรุงความเชื่อพื้นเมือง Bửu Sơn Kỳ Hương ที่มีอายุนานกว่าในภูมิภาคนี้ และมีคุณสมบัติเสมือนลัทธิสหัสวรรษ
ในช่วงสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ความไม่ลงรอยกันกับกลุ่มใหญ่อื่น ๆ ทำให้ฮหว่าหาวกลายเป็นลัทธิศาสนา-การเมือง-การทหารที่ก้าวร้าว เหวียตมิญลักพาตัวโสขณะเดินทางกลับจากการประชุมแก้ปัญหาลัทธิคอมมิวนิสต์ที่ไม่ประสบความสำเร็จและประหารชีวิตเขา ผู้นับถือฮหว่าหาวหลายคนยกให้เขาเป็นพระเมสสิยาห์ที่จะปรากฏในช่วงวิกฤต ทำให้ลัทธินี้ทำสงครามต่อพวกคอมมิวนิสต์ โดยระบุเป็น "กองกำลังต่อต้านเหวียตมิญที่แข็งแกร่งที่สุดของประเทศ" ถึงประนั้น ลัทธิฮหว่าหาวกับองค์ทางศาสนา-การเมืองกลุ่มอื่น ยังคงครอบงำเวียดนามใต้ทั้งในทางการเมืองและสังคมในคริสต์ทศวรรษ 1950 โดยอ้างสิทธิ์ในการจัดตั้งเวียดนามใต้ที่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์
ลัทธิฮหว่าหาวพยายามที่จะรักษาเอกลักษณ์ทางศาสนาและความเป็นอิสระของตน
การเรียกขาน > ชื่อ

ฮหว่าหาวเป็นขบวนการทางศาสนาใหม่ และตั้งชื่อตามฮหว่าหาว (Hòa Hảo; ภาษาเวียดนาม: [ɗâːwˀ hwàː hâːw] ( ฟังเสียง); Chữ Hán: แม่แบบ:Vi) หมู่บ้านของผู้ก่อตั้ง ซึ่งปัจจุบันอยู่ในอำเภอ Thốt Nốt จังหวัดอานซาง ประเทศเวียดนาม บางครั้งมีการเรียกชื่อเป็น ฮหว่า-หาว, ลัทธิฮหว่าหาว, พุทธฮหว่าหาว (Phật Giáo Hòa Hảo) รัฐบาลคอมมิวนิสต์สมัยใหม่เปลี่ยนชื่อหมู่บ้านฮหว่าหาวเป็น Phú Mỹ
เดิมทีมีการเรียกผู้ติดตามลัทธินี้ว่า Dao Xen ตามชื่อเล่นในวัยเด็กของโส
การเรียกขาน > การจัดกลุ่ม

ตามธรรมเนียม กลุ่มศาสนานี้ถูกจัดเป็นลัทธิของศาสนาพุทธ นายพล โจเซฟ ลอว์ตัน คอลลินส์ ผู้เคยทำหน้าที่เป็นผู้แทนพิเศษของสหรัฐในประเทศเวียดนาม กล่าวถึงฮหว่าหาวเป็น "ลัทธิศาสนาเทียม" โดยระบุว่าเป็นลัทธิที่ "ดึงดูดชาวนาที่เลื่อมใสในศาสนาพุทธและเป็นระบบพ่อปกครองลูกที่ได้รับการป้องกัน"
ถึงกระนั้น ข้อมูลอื่น ๆ กล่าวถึงฮหว่าหาวเป็นศาสนาพื้นเมืองแบบผสานความเชื่อต่างหาก
ต้นกำเนิด

ฮหวิ่ญ ฟู้ โส (Huỳnh Phú Sổ)
ธงลัทธิฮหว่าหาวที่ใช้มาตั้งแต่วันก่อตั้ง
ลัทธิฮหว่าหาวก่อตั้งโดยฮหวิ่ญ ฟู้ โส (1919–1947) ชาวเวียดนามที่เกิดในครอบครัวผู้ถือครองรายย่อยที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกใน ค.ศ. 1919
ประชากร

รายงานจากงานวิจัย ภารกิจค้นหาข้อเท็จจริงในประเทศเวียดนาม ของ UK Home Office ใน ค.ศ. 2019 ฮหว่าหาวเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากเป็นอันดับ 4 ของประเทศเวียดนาม ส่วนรายงาน International Religious Freedom Report ของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐใน ค.ศ. 2019 ระบุว่า ตามการประมาณการของรัฐบาลสหรัฐ เวียดนามมีประชากรทั้งหมด 97.9 ล้านคน และสถิติของรัฐบาลเวียดนามในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 พบว่าผู้นับถือลัทธิฮหว่าหาวมีประมาณ 1.5% ของประชากรเวียดนามทั้งหมด โดยมีจำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการที่ 1.3 ล้านคน ถึงแม้ว่าประมาณการอย่าง "ไม่เป็นทางการ" จะอยู่ที่มากกว่า 2 ล้านคนก็ตาม ข้อมูลอื่น ๆ ระบุผู้นับถือลัทธิฮหว่าหาวที่ประมาณ 500,000–1 ล้านคน, 4–5 ล้านคน หรือ 8 ล้านคน
ผู้นับถือลัทธิฮหว่าหาวส่วนใหญ่อยู่ในเวียดนามตอนใต้ ส่วนในเวียดนามตอนกลางมีผู้นับถือ "น้อยมาก" และเกือบไม่มีผู้นับถือลัทธินี้ในเวียดนามตอนเหนือ
มีการจัดตั้งชุมชนโพ้นทะเลประมาณช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ส่วนใหญ่อยู่ในสหรัฐ, ออสเตรเลีย, แคนาดา, และชุมชนขนาดเล็กในฝรั่งเศส, เยอรมนี และเบลเยียม ประมาณว่ามีผู้นับถือลัทธิฮหว่าหาวที่อาศัยอย๔่ต่างประเทศหมื่นกว่าคน ชุมชนที่มีผู้นับถือลัทธิฮหว่าหาวมากที่สุดอยู่ที่แซนตาแอนา รัฐแคลิฟอร์เนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Hoa Hao
Web site of a US-based Hòa Hảo association
Web site of Hòa Hảo Ancestral Temple, VN
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef 
แผนที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในประเทศเวียดนาม
อัสซะมากิยะฮ์

| --- | --- |
السماقية Sumaghiyyeh
ประเภท: สตู
แหล่งกำเนิด: รัฐปาเลสไตน์
ภูมิภาค: ฉนวนกาซา, ปาเลสไตน์
อุณหภูมิเสิร์ฟ: เย็น
ส่วนผสมหลัก: ซูแมก, ผัดผักชาร์ดสับ, เนื้อแกะตุ๋นไฟอ่อน, ถั่วการ์บันโซ
พลังงาน (ต่อ  หน่วยบริโภค): 0.683 กิโลแคลอรี (3 กิโลจูล)
 ตำราอาหาร: อัสซะมากิยะฮ์   สื่อ: อัสซะมากิยะฮ์
อัสซะมากิยะฮ์ (อาหรับ: السماقية, as-samāqiyah) เป็นอาหารปาเลสไตน์ที่มีถิ่นกำเนิดในนครกาซา ซึ่งตามธรรมเนียมจะปรุงในช่วงวันหยุดเช่นอีดิลฟิฏร์ ชื่อมีที่มาจากเครื่องเทศซูแมก
วิธีปรุง

นำซูแมกบดแช่น้ำแล้วจึงผสมกับทาฮีนี (เมล็ดงาบด) เติมน้ำและแป้งเพิ่มเพื่อเพิ่มความข้น จากนั้นจึงเติมส่วนผสมลงผัดกับผักชาร์ดสับ เนื้อแกะตุ๋นโดยใช้ไฟอ่อน และถั่วลูกไก่ชนิดการ์บันโซ (garbanzo) ปรุงรสด้วยเมล็ดผักชีลาวและพริกที่ผัดกับกระเทียมในน้ำมันมะกอก แล้วจัดใส่ชามพักให้เย็น และใช้ขนมปังพีตาตักรับประทาน
ประวัติ

เป็นหนึ่งในอาหารที่เก่าแก่ที่สุดในฉนวนกาซา ภูมิภาคลิแวนต์ และครั้งหนึ่งเคยเผยแพร่ในยุโรป อบู อัลมุฏฮะฮาร์ อัลอัซดี (ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺍﺣﻤﺪ ﺍﺑﻮ ﺍﻟﻤﻄﻬﺮ ﺍلاﺯﺩﻱ, Muḥammad ibn Aḥmad Abū l-Muṭahhar al-Azdī ) นักเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 9 กล่าวถึงอัสซะมากิยะฮ์และอาหารอื่น ๆ ในผลงานของเขา ฮิกายัต อบี อัลกาซิม อัลบัฆดาดี (Ḥikāyat Abī l-Qāsim al-Baġdādī ) ต่อมามีการอ้างถึงในตำราอาหาร กิตะอบ์ อัฏเฎาะบีห์ (كتاب الطبيخ, Kitab al-Ṭabīḫ) ของ มุฮัมมัด บิน อัลฮะซัน อัลบัฆดาดี (محمد بن حسن البغدادي, Muḥammad bin al-Ḥasan al-Baġdādī ) ใน ค.ศ. 1226 ซึ่งต้นฉบับของหนังสือเล่มนี้ถูกเก็บไว้ที่ห้องสมุดซิวเลย์มานีเย (Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi) ในอิสตันบูล
ในหนังสือ ตาคุยนุม ซานิตาติส (Tacuinum sanitatis) เขียนโดยแพทย์ชาวอาหรับ อิบน์ บุฏลาน (ابن بطلان, Ibn Buṭlān) ใน ค.ศ. 1533 มีการกล่าวถึงอัสซะมากิยะฮ์ในชื่อ ซูมาเคเรีย และ รูมาเนีย (Sumacheria et Rumania)
ซูมาเคเรีย และ รูมาเนีย: ภาพจากหนังสือ ตาคุยนุม ซานิตาติส
ดีวีดี

ดีวีดี (DVD) ย่อมาจาก แผ่นดิจิทัลอเนกประสงค์ (Digital Versatile Disc) หรือ  แผ่นวีดิทัศน์ระบบดิจิทัล (Digital VideoDisc) เป็นแผ่นข้อมูลแบบบันทึกด้วยแสงที่ใช้บันทึกข้อมูลต่าง ๆ เช่น ภาพยนตร์ โดยให้คุณภาพของภาพและเสียงที่ดี ดีวีดีถูกพัฒนามาใช้แทนแผ่นซีดี โดยใช้แผ่นที่มีขนาดเดียวกัน (เส้นผ่านศูนย์กลาง 12 เซนติเมตร) แต่ว่าใช้การบันทึกข้อมูลที่แตกต่างกัน และความละเอียดในการบันทึกที่หนาแน่นกว่า
เดิมทีดีวีดีมาจากชื่อย่อว่า digital video disc แต่ในภายหลังผู้ผลิตบางรายเห็นว่าควรเปลี่ยนชื่อเป็น digital versatile disc ปัจจุบันตามคำนิยามอย่างเป็นทางการแล้ว DVD ไม่ได้ย่อมาจากชื่อเต็มแต่อย่างใด
ความเร็วในการเขียนแผ่นดีวีดี 1x มีค่าเท่ากับ 10.5 Mb/s หรือราวๆ 1.32 MB/s
เครื่องเขียนแผ่นดีวีดี (DVD Writer) คือ เครื่องสำหรับการบันทึกข้อมูลลงบนแผ่นดีวีดี
คุณสมบัติของดีวีดี

​สามารถบันทึกข้อมูลวิดีโอที่ความละเอียดสูงได้ถึง 120 นาที
การบีบอัดของวิดีโอในรูปแบบ MPEG-2 นั้นมีอัตราส่วนอยู่ที่ 4 : 0 : 1
สามารถมีเสียงในฟิล์มได้มากถึง 8 ภาษา โดยในแต่ละภาษาอาจจะเป็นระบบเสียงสเตอริโอ 2.0 ช่อง (รูปแบบ PCM) หรือ ระบบเสียงรอบทิศทาง (เช่น 4.0, 5.1, 6.1 ช่อง) ในรูปแบบ Dolby Digital (AC-3) หรือ Digital Theater System (DTS)
มีคำบรรยาย (Subtitle) ได้มากสูงสุดถึง 32 ภาษา
ภาพยนตร์ดีวีดีบางแผ่นนั้น สามารถเปลี่ยนมุมกล้องได้ด้วย (Multiangle)
ทำภาพนิ่งได้สมบูรณ์เหมือนภาพสไลด์
ควบคุมระดับสิทธิการเล่น (Parental Lock)
มีรหัสพื้นที่ใช้งานเฉพาะพื้นที่กำหนด (Regional Codes)
ประเภทของแผ่นดีวีดี

ชนิดของแผ่นดีวีดีที่ใช้บันทึกนั้นมีอยู่ 7 ชนิด คือ
DVD-R
DVD+R
DVD-RW
DVD+RW
DVD-R DL
DVD+R DL และ
DVD-RAM
ข้อดีของ DVD-RW และ DVD+RW คือ สามารถนำกลับมาบันทึกใหม่ ได้กว่า 100,000 ครั้ง แต่ดีวีดีที่ได้รับความนิยมอย่างมากในปัจจุบันนี้คือ DVD-R
ในการบันทึก DVD แต่ละชนิดนั้นไม่สามารถใช้งานข้ามชนิดได้ คือ ไม่สามารถใช้งานข้ามไดร์ฟได้ เช่น DVD-RW ไม่สามารถใช้งานในเครื่องบันทึก DVD+RW ได้  ต้องเขียนกับเครื่องบันทึก DVD-RW เท่านั้น ส่วนการอ่านข้อมูลใน DVD นั้น  สามารถอ่านกับเครื่องไหนก็ได้ เช่น DVD+RW สามารถอ่านกับเครื่องเล่น DVD-RW ได้ ส่วน DVD-RAM เดี๋ยวนี้ไม่นิยมใช้แล้ว
ราคาแผ่นดีวีดี (สำหรับบันทึกข้อมูล) ในแต่ละประเภท (เรียงจากถูกไปหาแพง) แผ่นดีวีดี "-" กับ "+" ถ้ายี่ห้อเดียวกันจะราคาไม่แตกต่างกัน (อ้างอิงราคาจาก DVDR2U )
DVD-R, DVD+R
DVD-RW, DVD+RW
DVD+R DL
DVD-R DL
DVD-RAM
โซนของแผ่นดีวีดี

แผ่นดีวีดีที่ใช้บรรจุภาพยนตร์นั้น จะมีการบรรจุรหัสพื้นที่ใช้งานเฉพาะพื้นที่กำหนด (Regional Codes) หรือ โซน (Zone) เพื่อประโยชน์ในการควบคุมลิขสิทธิ์ ทั้งนี้ในแต่ละแผ่นจะบรรจุรหัสไว้อย่างน้อย 1 โซน สำหรับแผ่นที่สามารถใช้ได้กับทุกโซน (All Zone) นั้น จะบรรจุรหัสเป็น 1,2,3,4,5,6 นั่นเอง แผ่นพวกนี้ในบางครั้งนิยมเรียกว่าแผ่นโซน 0 

โดยปกติเครื่องเล่นดีวีดี รวมถึงดีวีดีรอม ที่ผลิตในแต่ละประเทศ จะสามารถเล่นได้เฉพาะแผ่นที่ผลิตสำหรับโซนนั้น ๆ และแผ่นที่ระบุเป็น All Zone เท่านั้น
| โซน | พื้นที่ |
| --- | --- |
1: สหรัฐอเมริกา, แคนาดา
2: ยุโรป, ญี่ปุ่น, แอฟริกาใต้, ตะวันออกกลาง รวมถึง  อียิปต์
3: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึง ประเทศไทย, เกาหลีใต้, ไต้หวัน, ฮ่องกง และ มาเก๊า
4: อเมริกากลาง, อเมริกาใต้, โอเชียเนีย
5: ยุโรปตะวันออก รวมถึง รัสเซีย, เอเชียใต้, แอฟริกา, เกาหลีเหนือ, มองโกเลีย
6: จีน
7: สำรอง
8: ยานพาหนะระหว่างประเทศ เช่น เรือ, เครื่องบิน
สำหรับโซน 2 (ยุโรป) อาจจะมีรหัสย่อยตั้งแต่ D1 จนถึง D4 โดย D1 คือจำหน่ายเฉพาะประเทศอังกฤษ, D2 และ  D3 กำหนดว่าไม่จำหน่ายในอังกฤษและไอร์แลนด์ ส่วน D4 หมายถึงจำหน่ายได้ทั่วทั้งยุโรป
ในหนึ่งแผ่นดีวีดีสามารถใส่รหัสโซนรวมกันได้หลายโซน โดยอาจมีรหัสโซน 3/6 เพื่อให้สามารถใช้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

DVD at the Open Directory Project
Dual Layer Explained เก็บถาวร 2010-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Informational Guide to the Dual Layer Recording Process
DVD Frequently Asked Questions (and Answers) เก็บถาวร 2018-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
DVD Burning and Ripping: A Primer, A Glossary เก็บถาวร 2011-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
YouTube: Segment from 1997 Toshiba DVD demo disc – Technical information about the then-new DVD format, from "DVD Gallery," an in-store demonstration disc from Toshiba.
โซโคตรา

| --- | --- |
ภาพถ่ายดาวเทียมของเกาะโซโคตรา
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลอาหรับ
พิกัด: 12°30′36″N 53°55′12″E﻿ / ﻿12.51000°N 53.92000°E﻿ / 12.51000; 53.92000
กลุ่มเกาะ: โซโคตรา
จุดสูงสุด: Mashanig, Hajhir Mountains
การปกครอง
 เยเมน
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 60,000 คน


 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Socotra Archipelago
ประเภท: Natural
เกณฑ์: x
ขึ้นเมื่อ: 2008 (32nd session)
เลขอ้างอิง: 1263
State Party: Yemen
Region: Arab States
 
 
โซโคตรา (อังกฤษ: Socotra, Soqotra) หรือ ซุกุฏรอ (อาหรับ: سُقُطْرَى‎) เป็นชื่อกลุ่มของเกาะ 4 เกาะในทะเลอาหรับและเป็นชื่อเกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเกาะนั้น โซโคตราตั้งอยู่ใกล้เส้นทางการเดินเรือที่สำคัญและเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยเมนอย่างเป็นทางการ กลุ่มเกาะนี้เคยขึ้นกับเขตผู้ว่าการเอเดนอยู่เป็นเวลานาน ใน พ.ศ. 2547 ได้ย้ายมาขึ้นกับเขตผู้ว่าการฮัฎเราะเมาต์ซึ่งอยู่ใกล้กับกลุ่มเกาะมากกว่าเอเดน (แม้ว่าเขตผู้ว่าการที่อยู่ใกล้ที่สุดคืออัลมะฮ์เราะฮ์) จนกระทั่งใน พ.ศ. 2556 จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นเขตผู้ว่าการโซโคตรา
เกาะโซโคตรามีเนื้อที่ประมาณร้อยละ 95 ของกลุ่มเกาะโซโคตรา มีความยาว 132 กิโลเมตร (82 ไมล์) และมีความกว้าง 49.7 กิโลเมตร (30.9 ไมล์) ตั้งอยู่ห่างจากจะงอยแอฟริกาไปทางทิศตะวันออกประมาณ 240 กิโลเมตร (150 ไมล์) และห่างจากคาบสมุทรอาหรับไปทางทิศใต้ประมาณ 380 กิโลเมตร (240 ไมล์) เกาะมีสภาพโดดเดี่ยวมากและเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นหลายชนิด พืชบนเกาะที่เป็นพืชเฉพาะถิ่นมีจำนวนมากถึงหนึ่งในสาม เกาะนี้จึงได้ชื่อว่าเป็น "สถานที่ที่ดูแปลกประหลาดที่สุดในโลก"
พลานัมออสตราเล

พลานัมออสตราเล ถ่ายโดย ยานมาร์สโกลบอลเซอร์เวเยอร์ (Mars Global Surveyor)
83°54′S 160°00′E﻿ / ﻿83.9°S 160.0°E﻿ / -83.9; 160.0พลานัมออสตราเล (ละติน: Planum Australe, "ที่ราบทิศใต้") เป็นที่ราบขั้วใต้ของดาวอังคาร กินอาณาบริเวณใต้ต่อเนื่องประมาณ 75°S และมีศูนย์กลางอยู่ที่ 83.9°S 160.0°E ภารกิจมาร์สโพลาร์แลนเดอร์ของนาซาสำรวจภูมิศาสตร์บริเวณนี้ แต่ล้มเหลว เพราะเสียการติดต่อเมื่อเข้าสู่บรรยากาศดาวอังคาร
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 นักวิทยาศาสตร์รายงานการค้นพบผ่านเรดาร์ ของทะเลสาบใต้ธารน้ำแข็งบนดาวอังคาร ใต้พืดน้ำแข็งขั้วใต้ 1.5 กิโลเมตร และขยายไปทางด้านข้างประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นแหล่งน้ำเสถียรแห่งแรกบนดาวเท่าที่ทราบ
ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน

| --- | --- |
  ไอ. เอ็ม. เพ · แอนนา เมย์ วอง · เอเลน เชา เซิ่งเตา ลี · เจอร์รี่ หยาง · มายา ลิน สตีเฟน ชู ·  บรู๊ซ ลี
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
เวสท์โคสท์, นอร์ทอีสท์, ฮาวาย, เท็กซัส, อัปเปอร์มิดเวสท์, บัลติมอร์-วอชิงตัน เมโทรโพลิแตนแอเรีย
ภาษา
อังกฤษ, จีน:   จีนกลาง, กวางตุ้ง (กวางตุ้งมาตรฐาน), จีนอู๋ , หมิ่นหนาน และหมิ่นตง 
ศาสนา
พุทธ, คริสต์, ขงจื๊อ, เต๋า
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
จีนโพ้นทะเล 
ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน (จีน: 華裔美國人 หรือ 美籍華人; จีน: 华裔美国人 หรือ 美籍华人) หมายถึงชาวอเมริกันที่มีเชื้อสายจีน ประกอบด้วยชาวจีนโพ้นทะเล กับบางส่วนที่เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียตะวันออก รวมทั้งชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียกลุ่มย่อย ซึ่งภายในชุมชนนี้ มักไม่ได้กำหนดว่าจะย้ายถิ่นฐานมาจากจีนแผ่นดินใหญ่, ฮ่องกง, มาเก๊า, ไต้หวัน กับลูกหลานของพวกเขาที่มิได้ย้ายถิ่นฐานในภายหลัง รวมทั้งชาวจีนโพ้นทะเลที่โยกย้ายมาจากสถานที่อันหลากหลาย ทั้งสิงค์โปร์, เวียดนาม, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, พม่า และฟิลิปปินส์
ชาวจีนกลุ่มแรกที่อพยพได้เดินทางถึงสหรัฐอเมริกาในช่วงปี ค.ศ. 1820 ตามที่บันทึกไว้ในสำมะโนทะเบียน ต่อมาในปี ค.ศ. 1848 ผู้ชายที่มีจำนวนน้อยกว่า 1,000 คน ต่างเดินทางมาเป็นแรงงานชุดสำคัญในช่วงยุคตื่นทองที่แคลิฟอร์เนีย เพื่อขุดทองและเป็นแรงงานดำเนินการเหมืองแร่
ที่แห่งนั้นมีการอพยพผู้คนตามมาอีก 25,000 รายในปี ค.ศ. 1852 กับ 105,465 รายในปี ค.ศ. 1880 ส่วนมากอาศัยอยู่ฝั่งเวสท์โคสท์ของสหรัฐอเมริกา ผู้อพยพในช่วงต้นมักเป็นผู้ชายที่มีการศึกษาไม่สูงนักซึ่งมาจากมณฑลกวางตุ้งเป็นส่วนใหญ่ในสมัยนั้น
เช่นเดียวกับชาวยุโรป ชาวจีนบางคนในช่วงต้นได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานที่สหรัฐอเมริกา แต่ชาวจีนได้ห้ามการอพยพระหว่างค.ศ. 1885 กับ ค.ศ. 1943 เมื่อพระราชบัญญัติยกเว้นชาวจีนได้ส่งผล ตั้งแต่การยกเลิกพระราชบัญญัติ ค.ศ. 1943 การอพยพของชาวจีนถูกจำกัดอย่างหนักจนกระทั่ง ค.ศ. 1965 ในช่วงระหว่างยุค 1970 บุคคลเชื้อสายจีนส่วนใหญ่ที่อพยพเข้าไปในสหรัฐอเมริกามักมาจากฮ่องกง ตามมาด้วยไต้หวัน ซึ่งอพยพโดยมีสาเหตุสืบเนื่องจากจีนแผ่นดินใหญ่ ระหว่างยุค 1980 ในส่วนครบกำหนดการเสรีด้านข้อจำกัดการอพยพเมื่อช่วงกลางยุค 1970 การอพยพจากจีนแผ่นดินใหญ่มีรูปแบบที่เห็นได้ชัดมากกว่า หากเทียบจากสัดส่วนของบุคคลเชื้อสายจีนจากแหล่งอื่นที่อพยพสู่สหรัฐอเมริกา ส่วนกลุ่มผู้ใช้ภาษากวางตุ้ง ตามประวัติศาสตร์ถือเป็นกลุ่มผู้อพยพมากที่สุดในการเดินทางเข้าสู่สหรัฐอเมริกา ซึ่งถือเป็นกลุ่มประชากรที่มิได้พูดภาษาอังกฤษที่มีจำนวนมากที่สุดเป็นอันดับสามของสหรัฐอเมริกา
หนังสืออ่านเพิ่ม

Chinese American Understanding: A Sixty-Year Search, Chih Meng, China Institute in America, 1981, hardcover, 255 pages, OCLC: 8027928
Chinese Americans and Their Immigrant Parents: Conflict, Identity, and Values, May Pao-May Tung, Haworth Press, 2000, paperback, 112 pages, ISBN 0-7890-1056-9
Chinese Americans: The Immigrant Experience, Dusanka Miscevic and Peter Kwong, Hugh Lauter Levin Associates, 2000, hardcover, 240 pages, ISBN 0-88363-128-8
Compelled To Excel: Immigration, Education, And Opportunity Among Chinese Americans, Vivian S. Louie, Stanford University Press, 2004, paperback, 272 pages, ISBN 0-8047-4985-X
The Chinese in America: A Narrative History, Iris Chang, Viking, 2003, hardcover, 496 pages, ISBN 0-670-03123-2
Being Chinese, Becoming Chinese American, Shehong Chen, University of Illinois Press, 2002 ISBN 0-252-02736-1 electronic book เก็บถาวร 2005-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ABC Struggles in the Church
On Gold Mountain: The One-Hundred-Year Odyssey of My Chinese American Family, Lisa See, 1996.  ISBN 0-679-76852-1.  See also the website for an exhibition based on this book  เก็บถาวร 2005-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from the Smithsonian Asian Pacific American Program.
Yellow: Race in America Beyond Black and White, Frank H. Wu, Basic Books, 2003, hardcover, 416 pages, ISBN 0-465-00640-3
แหล่งข้อมูลอื่น

Factfinder Chinese Americans 2005 American Community Survey เก็บถาวร 2020-02-12 ที่ archive.today
The Rocky Road to Liberty: A Documented History of Chinese American Immigration and Exclusion
Museum of Chinese in the Americas
Chinese Culture Center & Chinese Culture Foundation of San Francisco
Organization of Chinese Americans
Chinese Historical Society of America
The Asians in America Project - Chinese American Organizations Directory
"Paper Son" - one Chinese American's story of coming to America under the Chinese Exclusion Act of 1882 เก็บถาวร 2004-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Becoming American: The Chinese Experience a PBS Bill Moyers special. Thomas F. Lennon, Series Producer.
Chinese American Contribution to Transcontinental Railroad - Central Pacific Railroad Photographic History Museum
Emerging Information Technology Conference (EITC), organized by several Chinese American organizations
Famous Chinese Americans Comprehensive list of famous Chinese Americans organized by professions.  Includes short biographical notes and Chinese names.
Chinese Information and Networking Association (CINA)
Northwest Chinese Professionals Association เก็บถาวร 2000-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Yung Wing Project เก็บถาวร 2011-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน hosts the memoir of the first Chinese American graduate of an American university (Yale 1854).
Chinese American Museum
Documentary about the Golden Venture tragedy