stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจิ้งถ่ง
ตารางเปรียบเทียบลำดับเหตุการณ์

| เจิ้งถ่ง | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ | 1436 | 1437 | 1438 | 1439 | 1440 | 1441 | 1442 | 1443 | 1444 | 1445 | 1446 | 1447 | 1448 | 1449 |
| ปีนักษัตร | มะโรง | มะเส็ง | มะเมีย | มะแม | วอก | ระกา | จอ | กุน | ชวด | ฉลู | ขาล | เถาะ | มะโรง | มะเส็ง |
เหรียญ 2 ยูโร

| --- | --- |
สหภาพยุโรป
มูลค่า: 2.00 ยูโร
น้ำหนัก: 8.5 g
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 25.75 mm
ความหนา: 2.20 mm
ขอบ: เฟืองและตัวอักษร
ส่วนประกอบ: วงแหวน: คิวโปรนิกเกิล ทองแดง 75%, นิกเกิล 25% ตรงกลาง: 3 ชั้น - ทองเหลืองนิกเกิล, นิเกิล, ทองเหลืองนิเกิล
ปีที่ผลิตเหรียญ: 1999 – ปัจจุบัน
ด้านหน้า
การออกแบบ: แตกต่างกันในแต่ละประเทศ
ด้านหลัง

การออกแบบ: ภาพทวีปยุโรป
ผู้ออกแบบ: ลุค ลูยค์
วันที่ออกแบบ: 2007
เหรียญ 2 ยูโร เป็นเหรียญของเงินสกุลยูโร มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 25.75 มม. น้ำหนัก 8.5 กรัม ผลิตเป็นเหรียญกษาปณ์โลหะสองสี โดยส่วนของวงแหวนเป็นวัสดุคิวโปรนิเกิล ส่วนกลางใช้วัสดุประกบกันสามชั้นได้แก่ ทองเหลืองนิเกิล, นิเกิล และทองเหลืองนิเกิล เริ่มผลิตออกใช้เป็นเงินหมุนเวียนตั้งแต่ปีพ.ศ. 2545 ในเขตยูโรโซน การออกแบบเหรียญ 2 ยูโรในแต่ละประเทศจะมีภาพด้านหลังเหมือนกัน เป็นรูปแผนที่ประเทศสมาชิกสหภาพยุโรป ซึ่งรวมถึงประเทศสมาชิกที่ไม่ได้เปลี่ยนสกุลเงินมาใช้สกุลยูโร รวมทั้งเลขบอกมูลค่าหน้าเหรียญ 2 ยูโร ส่วนภาพด้านหน้านั้นจะแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ
เหรียญ 2 ยูโร มีสี ขนาด ลักษณะ และน้ำหนักใกล้เคียงกับเหรียญ 10 บาทของไทยมาก เครื่องขายของอัตโนมัติรุ่นเก่าจะไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างเหรียญ 2 ยูโรและเหรียญดังกล่าวได้ มีผู้ลักลอบนำเหรียญจากประเทศไทยไปใช้แทนเหรียญ 2 ยูโรจำนวนมากเพราะมูลค่าต่างกันเกือบสิบเท่า นอกจากนี้ยังมีเหรียญ 1 ลีราใหม่ตุรกี, เหรียญ 0.50 มานัตอาเซอร์ไบจาน และเหรียญ 10 เปโซฟิลิปปินส์ ทีมีลักษณะ ขนาด และน้ำหนัก ใกล้เคียงกับเหรียญ 2 ยูโร
เหรียญ 800 บาท

| --- | --- |
ประเทศไทย
มูลค่า: 800.00 บาท
น้ำหนัก: 22 g
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 35 mm
ส่วนประกอบ: เงิน 92%   ทองแดง 7.5%
ปีที่ผลิตเหรียญ: 2548, 2550 – 2552, 2554 – 2556, 2558 – 2560
หมายเลขบัญชี: -
ด้านหน้า
การออกแบบ: สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี
วันที่ออกแบบ: 2559
ด้านหลัง
การออกแบบ: อักษรพระนามย่อ จภ ภายใต้พระจุลมงกุฎ
วันที่ออกแบบ: 2559
เหรียญ 800 บาท เป็นเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเนื่องในโอกาส
เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในโอกาสองค์การอนามัยโลกทูลเกล้าฯ ถวายรางวัลอาหารปลอดภัย
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550
ซึ่งผลิตจากเงินร้อยละ 92 ทองแดงร้อยละ 7.5 น้ำหนักเหรียญละ 22 กรัม เส้นผ่าศูนย์กลาง 35 มิลลิเมตร มีมูลค่าในการชำระหนี้ 800 บาท ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ด้านหลังเป็นภาพสัญลักษณ์องค์การอนามัยโลก
เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน

ตัวอย่างเสียงของ เติ้ง ลี่จวิน
"เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน" - เติ้ง ลี่จวิน (ข้อมูลไฟล์) (ต้นฉบับจาก en:วิกิพีเดีย) — เปิดในเว็บเบราว์เซอร์
ส่วนหนึ่งของเพลง "เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน" โดย เติ้ง ลี่จวิน
หากไม่ได้ยินเสียง โปรดดูเพิ่มที่ media help.
เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน  (จีน: 月亮代表我的心; พินอิน: Yuèliàng Dàibiǎo Wǒ de Xīn; พระจันทร์แทนใจฉัน) เป็นเพลงภาษาจีนกลางที่มีชื่อเสียงของเติ้ง ลี่จวินในช่วงคริสตทศวรรษ 1970  ประพันธ์โดยเวิง ชิงซี (翁清溪) เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2516 ขับร้องโดย เฉิน เฟินหลัน (陳芬蘭, Chén Fēnlán) ในอัลบั้ม เมิ่งเซียง (夢鄉, mèngxiāng) ในเดือนพฤษภาคม และหลิว กวานหลิน (劉冠霖, Liú Guānlín) ในอัลบั้ม เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน (月亮代表我的心) ในเดือนพฤศจิกายน ต่อมาเติ้ง ลี่จวินนำมาขับร้องบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2520 ในอัลบั้ม 島國之情歌第四集-香港之戀 (The 4th Episode of the Island of Love Songs - Love of Hong Kong) ได้รับความนิยมอย่างมาก บทความในหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์กล่าวถึงเพลงนี้ว่าเป็นหนึ่งในเพลงจีนที่ได้รับความนิยมที่สุดตลอดกาล
เพลงนี้เป็นเพลงแรก ๆ ของเติ้ง ลี่จวิน ที่ได้รับความนิยมในสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วงประมาณปี พ.ศ. 2521 ภายหลังนโยบายเปิดประตูของเติ้ง เสี่ยวผิงที่เริ่มยอมรับการเข้ามาของวัฒนธรรมต่างชาติ โดยเฉพาะจากไต้หวัน   ภายหลังการเสียชีวิตของเธอเมื่อปี พ.ศ. 2538 เพลงนี้กลับได้รับความนิยมยิ่งขึ้นในเอเชีย ทั้งในมาเลเซีย อินโดนีเซีย ไต้หวัน และประเทศไทย   เพลงของเธอถูกนำมาขับร้องใหม่โดยนักร้องที่มีชื่อเสียง เช่น หวัง เฟย์, เลสลี่ จาง, หลิว เต๋อหัว และ เต๋า เจ๋อ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิสนเทศมีข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน
張國榮 Leslie Cheung, 【月亮代表我的心】Official Music Video. 滾石唱片 ROCK RECORDS. 3 มิถุนายน 2012. ทาง ยูทูบ
พระจันทร์แทนใจฉัน (เยว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหว่อเตอซิน) - เติ้งลี่จวิน เก็บถาวร 2012-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ความหมายของเพลง
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน 2  3  4
อากิตะ (เมือง)

นครอากิตะ (ญี่ปุ่น: 秋田市; โรมาจิ: Akita-shi; ทับศัพท์: อากิตาชิ) เป็นนครศูนย์กลางของจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางตั้งแต่ 1 เมษายน พ.ศ. 2432 เป็นต้นมา
ภูมิศาสตร์

นครอากิตะตั้งอยู่บริเวณที่รายชายฝั่งตอนกลางของจังหวัดอากิตะ โดยทางตะวันตกของเมื่องเป็นชายฝั่งออกสู่ทะเลญี่ปุ่น กลางเมืองมีแม่น้ำโอโมโนะไหลผ่าน
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

คิตาอากิตะ
คาตางามิ
ยูริฮนโจ
ไดเซ็ง
ประวัติศาสตร์

พื้นที่อันเป็นที่ตั้งของนครอากิตะ ณ ปัจจุบัน เคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเดวะ ซึ่งเป็นจังหวัดในยุคโบราณของญี่ปุ่นเมื่อกว่าพันปีที่แล้ว ภายในเมือง มีซากโบราณสถานสำคัญที่เรียกว่า จิโซเด็ง อยู่ ซึ่งโบราณวัตถุนั้นล้วนเป็นสิ่งของจากยุคหินจนถึงยุคยาโยอิ ต่อมาในยุคนาระ ราชสำนักได้สร้างปราสาทอากิตะขึ้นในปี พ.ศ. 1276 เพื่อที่จะสามารถควบคุมและปกครองชนเผ่าพื้นเมืองเอมิชิได้ ทั้งนี้ ในยุคเซ็งโงกุ อากิตะถูกปกครองโดยตระกูลซามูไรท้องถิ่นที่ปกครองโดยการสืบสายโลหิต จนกระทั่งในยุคเอโดะ ตระกูลซาตาเกะก็ได้เข้ามาปกครองพื้นที่แถบนี้และสถาปนาเป็นแคว้นคูโบตะ ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
ประวัติศาสตร์ > รัชสมัยเมจิและไทโช

ในรัชสมัยเมจิ เมื่อรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะล่มสลายและอำนาจสูงสุดหวนคืนสู่องค์จักรพรรดิ รัฐบาลสมเด็จพระจักรพรรดิได้ยุบแคว้นศักดินาคูโบตะ เมืองที่เป็นที่ตั้งของปราสาทถูกแบ่งออกเป็นสองเมือง คือ เมืองอากิตะและเมืองคูโบตะ จังหวัดอากิตะจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2414 ต่อมา อำเภออากิตะเดิมได้ถูกแบ่งออกเป็นสองอำเภอ คือ อำเภอคิตาอากิตะและอำเภอมินามิอากิตะในปี พ.ศ. 2421 ทั้งนี้ ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2429 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ขึ้นในเมืองอากิตะ บ้านเรือนส่วนใหญ่ถูกเผาทำลาย
เมื่อประเทศมีระบบเทศบาลเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2432 "เทศบาลนครอากิตะ" ก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ ซึ่งเขตเทศบาลนี้ก็ได้รวมเอาเมืองอากิตะและเมืองคูโบตะที่มีอยู่เดิมเข้าด้วยกัน แต่ทั้งนี้ ในส่วนของพื้นที่บริเวณท่าเรือได้แยกออกไปเป็น "เทศบาลเมืองสึจิซากิโกะ"
ในรัชสมัยไทโช เป็นยุคที่เมืองอากิตะมีการพัฒนาอย่างมาก จากการเข้ามาของบริษัทน้ำมันนิปปอนออยล์คอร์เพอเรชันในปี พ.ศ. 2457 และการเปิดสาขาของธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2459
พ.ศ. 2516 ที่ชานเมืองอากิตะ ได้มีรายงานการประจักษ์ของพระแม่มารีย์ ในบริเวณชนบทห่างไกลซึ่งได้รับความสนใจจากคริสตชนและชวาญี่ปุ่นทั่วประเทศ ภายหลังเป็นที่รู้จักกันในนามแม่พระประจักษ์ที่อากิตะ
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอากิตะ (ค> ศ. 1991−2020).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 13.7 (56.7) | 19.8 (67.6) | 21.0 (69.8) | 28.2 (82.8) | 31.8 (89.2) | 33.8 (92.8) | 37.9 (100.2) | 38.2 (100.8) | 36.1 (97) | 30.1 (86.2) | 25.2 (77.4) | 21.4 (70.5) | 38.2 (100.8) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 3.1 (37.6) | 4.0 (39.2) | 7.9 (46.2) | 14.0 (57.2) | 19.6 (67.3) | 23.7 (74.7) | 27.1 (80.8) | 29.2 (84.6) | 25.4 (77.7) | 19.0 (66.2) | 12.2 (54) | 5.9 (42.6) | 15.9 (60.6) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 0.4 (32.7) | 0.8 (33.4) | 4.0 (39.2) | 9.6 (49.3) | 15.2 (59.4) | 19.6 (67.3) | 23.4 (74.1) | 25.0 (77) | 21.0 (69.8) | 14.5 (58.1) | 8.3 (46.9) | 2.8 (37) | 12.1 (53.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -2.1 (28.2) | -2.1 (28.2) | 0.4 (32.7) | 5.2 (41.4) | 11.1 (52) | 16.0 (60.8) | 20.4 (68.7) | 21.6 (70.9) | 17.1 (62.8) | 10.4 (50.7) | 4.5 (40.1) | 0.0 (32) | 8.5 (47.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -19.8 (-3.6) | -24.6 (-12.3) | -19.5 (-3.1) | -7.2 (19) | -1.4 (29.5) | 4.1 (39.4) | 8.9 (48) | 9.0 (48.2) | 3.1 (37.6) | -1.4 (29.5) | -5.4 (22.3) | -18.7 (-1.7) | −24.6 (−12.3) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 118.9 (4.681) | 98.5 (3.878) | 99.5 (3.917) | 109.9 (4.327) | 125.0 (4.921) | 122.9 (4.839) | 197.0 (7.756) | 184.6 (7.268) | 161.0 (6.339) | 175.5 (6.909) | 189.1 (7.445) | 159.8 (6.291) | 1,741.6 (68.567) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 100 (39.4) | 79 (31.1) | 30 (11.8) | 1 (0.4) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 6 (2.4) | 58 (22.8) | 273 (107.5) |
| ความชื้นร้อยละ | 74 | 72 | 68 | 67 | 71 | 74 | 79 | 76 | 74 | 73 | 73 | 74 | 73 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.5 mm) | 23.8 | 20.0 | 17.4 | 13.2 | 12.7 | 11.4 | 13.2 | 11.7 | 13.5 | 16.0 | 19.6 | 23.6 | 196.0 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 39.0 | 64.3 | 121.5 | 168.6 | 184.9 | 179.5 | 150.3 | 186.9 | 160.8 | 143.1 | 83.2 | 45.3 | 1,527.4 |
แหล่งที่มา: กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
เมืองพี่น้อง

- หลานโจว, จีน, ตั้งแต่ พ.ศ. 2525
- พัสเซา, เยอรมนี, ตั้งแต่ พ.ศ. 2527
-  มาลาโบน, ฟิลิปปินส์, ตั้งแต่ พ.ศ. 2530
- เคไน, สหรัฐอเมริกา, ตั้งแต่ พ.ศ. 2535
- เซนต์คลาวด์, สหรัฐอเมริกา, ตั้งแต่ พ.ศ. 2536
- วลาดีวอสตอค, รัสเซีย, ตั้งแต่ พ.ศ. 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แบบภาษาอังกฤษ เก็บถาวร 2006-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก จังหวัดอากิตะ |
| --- | --- | --- |
อากิตะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  อากิตะ  |  |
| นคร |  คาตางามิ  คาซูโนะ  คิตะอากิตะ  เซ็มโบกุ  ไดเซ็ง  นิกาโฮะ  โนชิโระ  ยูซาวะ  ยูริฮนโจ  โยโกเตะ  โองะ  โอดาเตะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคาซูโนะ โคซากะ  อำเภอคิตะอากิตะ คามิโกอานิ  อำเภอเซ็มโบกุ มิซาโตะ  อำเภอมินามิอากิตะ โกโจเมะ  อิกาวะ  โองาตะ  ฮาจิโรงาตะ  อำเภอยามาโมโตะ ฟูจิซาโตะ  มิตาเนะ  ฮัปโป  อำเภอโองาจิ อูโงะ  ฮิงาชินารูเซะ  |  |
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง
เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์

เลดีอลิซ คริสตาเบล มอนทากิว-ดักลาส-สก็อต (อังกฤษ: Lady Alice Christabel Montagu-Douglas-Scott) หรือ เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ (Princess Alice, Duchess of Gloucester 25 ธันวาคม ค.ศ. 1901 - 29 ตุลาคม ค.ศ. 2004) เป็นพระชายาในเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระราชโอรสพระองค์ที่สามของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีแมรี จึงทำให้เป็นพระกนิษฐาภาดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และเป็นพระชนนีในดยุกแห่งกลอสเตอร์คนปัจจุบัน นอกจากนั้นก็ยังเป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 โดยผ่านทางการอภิเษกกับพระปิตุลาของพระองค์ด้วย
ชีวิตในวัยเยาว์

เลดี้อลิซเกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1901 ณ ตำหนักมอนทากิว กรุงลอนดอน เป็นธิดาคนที่  3 ของจอห์น มอนทากิว ดักลาส-สก็อต ดยุกแห่งบักเคลิชและควีนส์เบอร์รี กับ เลดี้ มาร์กาเร็ต บริดจ์แมน จึงทำให้มีเชื้อสายผ่านทางผู้ชาย (แม้ว่าจะนอกกฎหมาย) โดยไม่ขาดสายของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 เลดีอลิซใช้เวลาในวัยเด็กอยู่ที่บ้านพักต่างๆ ในชนบท อาทิ ตำหนักโบตันในมณฑลนอร์แธมป์ตันไชร์ ปราสาทดรัมลานริกในมณฑลดัมไฟรส์และกัลโลเวย์ และโบฮิลล์ในมณฑลสกอตติชบอร์ดเดอร์ ได้เข้าเรียนในโรงเรียนเซ็นต์เจมส์ เมืองเวสต์มาลเวิร์น มณฑลวอร์สเตอร์ไชร์ และต่อมาก็ได้ไปประเทศฝรั่งเศสและประเทศเคนยา
อภิเษกสมรส

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1935 เลดี้อลิซได้หมั้นหมายกับเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และได้อภิเษกสมรสด้วยพิธีหลวงส่วนตัวในห้องสวดมนต์ของพระราชวังบัคกิงแฮม ในวันที่ 6 พฤศจิกายน ในตอนแรกทั้งดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ได้อาศัยอยู่ในเมืองอัลเดอร์ช็อต ซึ่งเป็นที่ที่ดยุกได้เข้ามาฝึกเป็นทหารอยู่ ต่อมาดยุกแห่งกลอสเตอร์ก็ได้ทรงลาออกจากกองทัพเพื่อมาปฏิบัติพระกรณียกิจมากขึ้นในคราวการสละราชสมบัติของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1936
ทั้งสองพระองค์ได้รับพระราชทานตำหนักยอร์ค ซึ่งเป็นพระราชสมบัติในพระประมุขของอังกฤษ โดยเป็นส่วนหนึ่งในพระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน และก็ยังได้ซื้อคฤหาสน์บาร์นเวลล์ในมณฑลนอร์แธมป์ตันไชร์ในปี ค.ศ. 1938 ไว้อีกด้วย
การเปลี่ยนแปลงสถานภาพ

ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1974 เจ้าชายเฮนรีได้สิ้นพระชนม์ลงและตำแหน่งดยุกแห่งกลอสเตอร์ได้ตกทอดต่อไปยังเจ้าชายริชาร์ด พระโอรสองค์ที่สอง (เจ้าชายวิลเลียม พระโอรสพระองค์ใหญ่และทายาทสืบตำแหน่งดยุกได้สิ้นพระชนม์จากอุบัติเหตุเครื่องบินตกในปี ค.ศ. 1972) พระชายาหม้ายของดยุกแห่งกลอสเตอร์ได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตกับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ให้ทรงดำรงพระยศเป็นเจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ (HRH Princess Alice, Duchess of Gloucester) แทน เจ้าหญิงดัชเชสหม้ายแห่งกลอสเตอร์ (HRH The Dowager Duchess of Gloucester) สมเด็จพระราชินีทรงอนุญาตให้พระปิตุจฉาใช้พระอิสริยยศนี้เพื่อเป็นการเลี่ยงความสับสนในตำแหน่งกับดัชเชสแห่งกลอสเตอร์พระองค์ปัจจุบัน ซึ่งเป็นพระชายาในพระโอรส (เดิมคือ บีร์กิตเทอ เอวา ฟัน เดิร์ส)
เจ้าหญิงอลิซไม่ทรงประสงค์เป็นดัชเชสพระชายาหม้ายและได้ดำรงพระยศตามแบบอย่างเจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ พระกนิษฐภาดาเมื่อคราวการอภิเษกสมรสของพระโอรสองค์โตเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1961 แต่อย่างไรก็ดี เจ้าหญิงมารีนาเป็นเจ้าหญิงตั้งแต่แรกประสูติ ดัชเชสหม้ายแห่งกลอสเตอร์ตามสิทธิโดยชอบจึงได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ออกพระนามว่าเจ้าหญิงอลิซตามอัธยาศัยจากสมเด็จพระราชินีนาถ แม้ว่าจะไม่ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าหญิงแบบเฉพาะเจาะจงตามพระบรมราชโองการเป็นลายลักษณ์อักษร แต่ก็ทรงได้รับการขนานพระนามพระองค์เองให้เป็นเจ้าหญิงอังกฤษ ถึงแม้จะไม่ได้ประสูติเป็นเจ้าหญิงก็ตาม
ปลายพระชนม์ชีพ

ในปี ค.ศ. 1975 เจ้าหญิงอลิซทรงเป็นสตรีพระองค์แรกที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธชั้นที่ 1 และต่อมาในปี ค.ศ. 1981 ทรงได้พิมพ์บันทึกความทรงจำของพระองค์ออกมาในชื่อ "The Memoirs of Princess Alice, Duchess of Gloucester" (บันทึกความทรงจำของเจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์) และในปี ค.ศ. 1991 พระองค์ได้ทรงพิมพ์ฉบับแก้ไขใหม่ในชื่อ "Memories of Ninety Years" (บันทึกความทรงจำในเวลาเก้าสิบปี)
ในปี ค.ศ. 1994 หลังจากสมาชิกครอบครัวกลอสเตอร์ได้ขายคฤหาสน์บาร์นเวลล์ ซึ่งเป็นผลมาจากปัญหาทางด้านการเงิน เจ้าหญิงอลิซจึงได้ทรงย้ายจากคฤหาสน์บาร์นเวลล์ไปประทับยังพระราชวังเคนซิงตัน ซึ่งเป็นที่ประทับของดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์คนปัจจุบัน
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2001 พระราชวงศ์อังกฤษได้จัดพิธีเฉลิมฉลองวันประสูติครบรอบ 100 พรรษาให้แก่เจ้าหญิงอลิซ ซึ่งเป็นการจัดครั้งที่สองที่เกิดขึ้นในปีนั้น (โดยครั้งแรกเป็นของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี) และในพิธีนี้เป็นการปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชนครั้งสุดท้ายของเจ้าหญิงอลิซ (และของเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต พระขนิษฐาในสมเด็จพระราชินีนาถ) และต่อมาในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 เจ้าหญิงทรงเป็นสมาชิกของราชวงศ์อังกฤษที่มีพระชนม์ชีพยาวนานที่สุดที่ยังไม่มีพระองค์ใดทำลายสถิติได้ต่อจากสมเด็จพระบรมราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
เจ้าหญิงอลิซสิ้นพระชนม์ลงด้วยพระอาการสงบเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2004 ณ พระราชวังเคนซิงตัน ขณะมีพระชันษา 102 ปี งานพิธีศพจัดขึ้นในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ พระศพได้ฝังลงเคียงข้างเจ้าชายเฮนรี พระสวามีและเจ้าชายวิลเลียม พระโอรสองค์โตในสุสานฝังศพหลวงที่ฟร็อกมอร์ สมเด็จพระราชินีนาถได้เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยเหล่าสมาชิกพระราชวงศ์มาร่วมงานพระศพด้วย
พระอิสริยยศ และ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > พระอิสริยยศ

25 ธันวาคม ค.ศ. 1901 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935: เลดี อลิซ มอนทากิว ดักลาส สก็อตต์ (Lady Alice Montagu Douglas Scott)
6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 – 10 มิถุนายน ค.ศ. 1974: เฮอร์รอยัลไฮเนส ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ (Her Royal Highness The Duchess of Gloucester)
10 มิถุนายน ค.ศ. 1974 – 29 ตุลาคม ค.ศ. 2004: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ (Her Royal Highness Princess Alice, Duchess of Gloucester)
พระอิสริยยศ และ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์บาธ ชั้นที่ 1 (Dame Grand Cross of the Order of the Bath)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎแห่งอินเดีย ชั้นที่ 1 (Companion of the Order of the Crown of India)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญแห่งสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย ชั้นที่ 1 (Dame Grand Cross of the Royal Victorian Order)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ชั้นที่ 1 (Dame Grand Cross of the Order of the British Empire)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญจอห์นแห่งเยรูซาเล็ม ชั้นที่ 1 (Dame Grand Cross the Order of St. John of Jerusalem)
พระโอรส

เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ (วิลเลียม เฮนรี แอนดรูว์ เฟรเดอริก; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1941 - 28 สิงหาคม ค.ศ. 1972) ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยอุบัติเหตุทางเครื่องบินใกล้กับเมืองวอลเฟอร์แฮมป์ตัน
เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ วอลเตอร์ จอร์จ; ประสูติ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1944)
ทรงสืบทอดตำแหน่ง ดยุกแห่งกลอสเตอร์ เอิร์ลแห่งอัลส์เตอร์ บารอนคัลโลเด็น เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1974 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระชนก
ทรงอภิเษกในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 ณ เมืองปีเตอร์โบโร มณฑลนอร์แธมป์ตันไชร์ กับ บริจิตต์ เอวา ฟาน เดอร์ส (เกิด 20 มิถุนายน ค.ศ. 1946) มีพระโอรสและธิดา 3 พระองค์
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรจากการเสกสมรส |
| --- | --- |
รุ่นที่ 1:  เจ้าหญิงคาโรลีเนอแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค 
รุ่นที่ 2:  เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค 
รุ่นที่ 3:  มาเรีย วัลโพล  แอนน์ ฮอร์ตัน 
รุ่นที่ 4:  ดัชเชสคาโรลีเนอแห่งเบราน์ชไวค์  เจ้าหญิงฟรีเดรีเกอ ชาร์ลอตเตอแห่งปรัสเซีย  เจ้าหญิงอาเดิลไฮด์แห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน  เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์  ดัชเชสฟรีเดรีเกอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์  เจ้าหญิงเอากุสตาแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล  เจ้าหญิงแมรี* 
รุ่นที่ 5:  เจ้าหญิงมารีแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก 
รุ่นที่ 6:  เจ้าหญิงอะเล็กซันดราแห่งเดนมาร์ก  แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย  เจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเรตแห่งปรัสเซีย  เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์  เจ้าหญิงธือราแห่งเดนมาร์ก 
รุ่นที่ 7:  เจ้าหญิงมาเรียแห่งเท็ค  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์*  เจ้าหญิงวิคโทรีอา อาเดิลไฮท์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์  เจ้าหญิงวิคโทรีอา ลูอีเซอ แห่งปรัสเซีย 
รุ่นที่ 8:  เลดีเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน  เลดีอลิซ มอนเตกู ดักลัส สกอตต์  เจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก 
รุ่นที่ 9:  บีร์กิตเทอ ฟัน เดิร์ส  แคทริน เวิร์สลีย์  บารอเนสมารี คริสติน ฟอน ไรบ์นิตซ์ 
รุ่นที่ 10:  เลดีไดอานา สเปนเซอร์  คามิลลา พาร์กเกอร์ โบวส์  ซาราห์ เฟอร์กูสัน  โซฟี ไรส์-โจนส์ 
รุ่นที่ 11:  แคเธอริน มิดเดิลตัน  เมแกน มาร์เกิล 
* เป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่แรกประสูติ
เค็นจิ ฮนนามิ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เค็นจิ ฮนนามิ
วันเกิด:   (1964-06-23) มิถุนายน 23, 1964 (60 ปี)
สถานที่เกิด:   จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู (เกษียณแล้ว)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 1986–1997 |  มัตสึชิตะอิเล็กทริก / กัมบะโอซากะ |   |   |
| ค.ศ. 1997–2001 |  เวอร์ดีคาวาซากิ / โตเกียวเวอร์ดี 1969 |   |   |
ทีมชาติ
| ค.ศ. 1994 |  ทีมชาติญี่ปุ่น |  3 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เค็นจิ ฮนนามิ (ญี่ปุ่น: 本並健治; โรมาจิ: Honnami Kenji; 23 มิถุนายน ค.ศ. 1964 – ) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ซึ่งเคยทำหน้าที่ร่วมกับฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น
ฮนนามิ ได้ยุติการทำผลงานในระดับอาชีพของเขากับทีมโตเกียวเวอร์ดีในการแข่งขันเจลีก
ปัจจุบัน เขาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมสโมสรฟุตบอลสเปรันซาโอซากะ-ทากัตสึกิ ซึ่งเคยทำการฝึกสอนให้แก่นักกีฬาฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยที่เข้าร่วมสังกัดสโมสร ในการแข่งขันนาเดชิโกะลีกคัพ ถึง 3 ราย ซึ่งได้แก่ กาญจนา สังข์เงิน, พิสมัย สอนไสย์ และนภัทร สีเสริม โดยครั้งหนึ่ง เขาเคยให้สัมภาษณ์ผ่านเว็บไซต์โกล.คอม ว่า "สิ่งที่สำคัญ คือการที่เราได้ผู้เล่นที่ดีจากประเทศไทย มาเข้าร่วมทีมของเรา"
สถิติการทำผลงานในสโมสรระดับอาชีพ

| ร่วมสโมสร> ฤดูกาล.ญี่ปุ่น | ร่วมสโมสร> สโมสร.ญี่ปุ่น | ร่วมสโมสร> ลีก.ญี่ปุ่น | ลีก> ลงเล่น.ลีก | ลีก> ประตู.ลีก | คัพ> ลงเล่น.เอ็มเพอเรอร์คัพ | คัพ> ประตู.เอ็มเพอเรอร์คัพ | ลีกคัพ> ลงเล่น.เจลีกคัพ | ลีกคัพ> ประตู.เจลีกคัพ | รวม> ลงเล่น.รวม | รวม> ประตู.รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1986/87 | มัตสึชิตะอิเล็กทริก | เจเอสแอลดิวิชัน 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1987/88 | มัตสึชิตะอิเล็กทริก | เจเอสแอลดิวิชัน 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1988/89 | มัตสึชิตะอิเล็กทริก | เจเอสแอลดิวิชัน 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1989/90 | มัตสึชิตะอิเล็กทริก | เจเอสแอลดิวิชัน 1 | 10 | 0 |  |  | 1 | 0 | 11 | 0 |
| 1990/91 | มัตสึชิตะอิเล็กทริก | เจเอสแอลดิวิชัน 1 | 6 | 0 |  |  | 1 | 0 | 7 | 0 |
| 1991/92 | มัตสึชิตะอิเล็กทริก | เจเอสแอลดิวิชัน 1 | 1 | 0 |  |  | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 1992 | กัมบะ โอซากะ | เจลีก 1 | - | - |  |  | 2 | 0 | 2 | 0 |
| 1993 | กัมบะ โอซากะ | เจลีก 1 | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 16 | 0 |
| 1994 | กัมบะ โอซากะ | เจลีก 1 | 43 | 0 | 4 | 0 | 3 | 0 | 50 | 0 |
| 1995 | กัมบะ โอซากะ | เจลีก 1 | 49 | 0 | 4 | 0 | - | - | 53 | 0 |
| 1996 | กัมบะ โอซากะ | เจลีก 1 | 16 | 0 | 4 | 0 | 6 | 0 | 26 | 0 |
| 1997 | กัมบะ โอซากะ | เจลีก 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 |
| 1997 | เวอร์ดีคาวาซากิ | เจลีก 1 | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 11 | 0 |
| 1998 | เวอร์ดีคาวาซากิ | เจลีก 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| 1999 | เวอร์ดีคาวาซากิ | เจลีก 1 | 29 | 0 | 4 | 0 | 2 | 0 | 35 | 0 |
| 2000 | เวอร์ดีคาวาซากิ | เจลีก 1 | 29 | 0 | 2 | 0 | 1 | 0 | 32 | 0 |
| 2001 | โตเกียวเวอร์ดี | เจลีก 1 | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 15 | 0 |
| ประเทศ | ญี่ปุ่น | ญี่ปุ่น | 226 | 0 | 19 | 0 | 18 | 0 | 263 | 0 |
| รวม | รวม | รวม | 226 | 0 | 19 | 0 | 18 | 0 | 263 | 0 |
สถิติการทำผลงานในระดับนานาชาติ

| ทีมชาติญี่ปุ่น> ค.ศ. | ทีมชาติญี่ปุ่น> ลงเล่น | ทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |

| 1994 | 3 | 0 |
| รวม | 3 | 0 |
ผลงานการฝึกสอน

หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกียวโตซังโย
สิงหาคม ค.ศ. 2012 - หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมสโมสรฟุตบอลสเปรันซาโอซากะ-ทากัตสึกิ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2019–20

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2019–20
ชนะเลิศ: สวินดันทาวน์
เลื่อนชั้น: สวินดันทาวน์ ครูว์อเล็กซานดรา พลิมัทอาร์ไกล์ นอร์แทมป์ตันทาวน์
ตกชั้น: สตีฟเนจ
ผู้ยิงประตูสูงสุด: อีออยน์ ดอยล์ (25 ประตู)
ทีมเหย้าชนะสูงสุด: แมนส์ฟีลด์ทาวน์ 6–1 โอลดัมแอทเลติก (12 ตุลาคม ค.ศ. 2019)
ทีมเยือนชนะสูงสุด: ครอว์ลีย์ทาวน์ 0–4 สวินดันทาวน์   (26 ตุลาคม ค.ศ. 2019) แมนส์ฟีลด์ทาวน์ 0–4 เคมบริดจ์ยูไนเต็ด  (17 กันยายน ค.ศ. 2019) เคมบริดจ์ยูไนเต็ด 0–4 สตีฟเนจ  (18 มกราคม ค.ศ. 2020)
สถิติไม่แพ้ติดต่อกันสูงสุด: 15 นัด  โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สถิติไม่ชนะติดต่อกันสูงสุด: 10 นัด  สตีฟเนจ
ผู้เข้าชมมากที่สุด: 15,062 พลิมัทอาร์ไกล์ 1–2 สวินดันทาวน์   (1 มกราคม ค.ศ. 2020)
← 2018–19 2020–21 →
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2019–20 (หรือเรียกว่า สกายเบตลีกทู ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกทู ฤดูกาลที่ 16 ของลีกภายใต้ชื่อปัจจุบันและในฤดูกาลที่ 28 ภายใต้รูปแบบการแบ่งลีกปัจจุบัน.
การเปลี่ยนแปลงทีม

ทีมด้านล่างนี้ได้มีการเปลี่ยนดิวิชันนับตั้งแต่ฤดูกาล 2018–19.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  มายังลีกทู เลื่อนชั้นจาก เนชันนัลลีก เลย์ตันโอเรียนต์  ซอลฟอร์ดซิตี ตกชั้นจาก ลีกวัน พลิมัทอาร์ไกล์  วอลซอลล์  สกันทอร์ปยูไนเต็ด  แบรดฟอร์ดซิตี |  |  จากลีกทู เลื่อนชั้นสู่ ลีกวัน ลินคอล์นซิตี  บิวรี  มิลตันคีนส์ดอนส์  แทรนเมียร์โรเวอส์ ตกชั้นสู่ เนชันนัลลีก นอตส์เคาน์ตี  โยวิลทาวน์ |