stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุคสามก๊ก
ประวัติศาสตร์ > รัฐทั้งสาม

ในการปกครองบ้านเมืองของจีน ราชวงศ์ฮั่นถือเป็นราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่ราชวงศ์หนึ่ง ซึ่งได้แผ่ขยายอาณาเขตออกไปไกล ขับไล่ชนเผ่านอกด่านออกไปจากภาคเหนือของประเทศได้ ด้านทิศเหนือครอบครองแมนจูเรียและเกาหลีบางส่วน ทิศใต้ครองมณฑลกวางตุ้งและกว่างซีรวมถึงตอนเหนือของเวียดนาม ครั้นถึงปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกหรือตงฮั่น จักรพรรดิทรงอ่อนแอ ขันทีมีอำนาจเป็นใหญ่ในแผ่นดิน ขุนศึกหัวเมืองต่าง ๆ พากันกระด้างกระเดื่องและตั้งกองกำลังส่วนตัวขึ้น ก่อความเดือดร้อนแก่ชาวบ้านไปทั่วแผ่นดิน ราษฎรได้รับความเดือนร้อนไปทั่วจนทำให้เกิดกบฏโจรโพกผ้าเหลืองขึ้น กลุ่มอิทธิพลต่าง ๆ ทำสงครามแย่งชิงอำนาจกันโดยไม่สนใจรัฐบาลกลาง ในที่สุดแผ่นดินจีนแตกออกเป็นสามก๊กอย่างชัดเจนภายหลังจากที่โจโฉพ่ายแพ้แก่เล่าปี่และซุนกวนในการศึกที่ผาแดง เมื่อปี พ.ศ. 751
ภายหลังจากศึกเซ็กเพ็ก อำนาจความเป็นใหญ่ในแผ่นดินจีนแบ่งเป็นสามฝ่ายอย่างชัดเจน ต่างครอบครองเขตแดน ความยิ่งใหญ่และความแข็งแกร่งของกองกำลังทหาร คานอำนาจซึ่งกันและกันระหว่างโจโฉ ซุนกวนและเล่าปี่ ทำศึกสงครามและเป็นพันธมิตรร่วมกันมาตลอด โจโฉครอบครองดินแดนทางเหนือทั้งหมดเป็นแคว้นวุย ครองอำนาจบริเวณแถบลุ่มแม่น้ำฮวงโห แคว้นวุยจัดเป็นแคว้นที่แข็งแกร่งที่สุด มีกองกำลังทหาร ขุนศึก ที่ปรึกษาเป็นกำลังจำนวนมาก โดยเฉพาะตระกูลสุมา ซึ่งภายหลังได้ทำการยึดครองอำนาจจากราชวงศ์วุยและสถาปนาราชวงศ์จิ้นแทน
ซุนกวนครอบครองดินแดนทางตะวันออกบริเวณทางใต้ทั้งหมดเป็นแคว้นง่อ ครองอำนาจบริเวณปากแม่น้ำแยงซีเกียง มีกองกำลังทหาร ขุนศึกและที่ปรึกษาจำนวนมากเช่นเดียวกับแคว้นวุย เช่นจิวยี่ เตียวเจียว กำเหลง ลิบอง ลกซุนและโลซก
เล่าปี่ ครองอำนาจดินแดนทางภาคตะวันตกในแถบชิงอี้โจวกับฮั่นจงเป็นแคว้นจ๊ก มีกองกำลังทหาร ขุนศึกและที่ปรึกษา เช่น กวนอู เตียวหุย จูล่ง ม้าเฉียว ฮองตงและขงเบ้ง แคว้นจ๊กจัดเป็นแคว้นที่มีอายุน้อยที่สุดก่อนล่มสลายด้วยกองกำลังทหารของแคว้นวุย
ประวัติศาสตร์ > รัฐทั้งสาม > วุยก๊ก

วุยหรือเฉาเว่ย์ (จีน: 曹魏) จัดเป็นก๊กที่ยิ่งใหญ่และมีอำนาจมากที่สุดในบรรดาสามก๊ก ในระหว่างปี พ.ศ. 763 - พ.ศ. 808 (ปี ค.ศ. 220-265) วุยก๊กครอบครองพื้นที่ทางตอนเหนือของประเทศจีน ปกครองโดยพระเจ้าโจผี สถาปนาเป็นราชวงศ์วุยและต่อมาได้สถาปนาโจโฉเป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์วุยอีกพระองค์หนึ่ง วุยก๊กปกครองอาณาจักรโดยจักพรรดิสืบต่อกันมาทั้งหมด 5 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าโจผี ปกครองวุยก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 763 - 769
พระเจ้าโจยอย ปกครองวุยก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 769 - 782
พระเจ้าโจฮอง ปกครองวุยก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 782 - 797
พระเจ้าโจมอ ปกครองวุยก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 797 - 803
พระเจ้าโจฮวน ปกครองวุยก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 803 - 808
วุยก๊ก ถูกโจมตีและโค่นล้มราชวงศ์วุยโดยสุมาเอี๋ยน ซึ่งต่อมาภายหลังได้สถาปนาราชวงศ์จิ้นขึ้นแทนและรวบรวมแผ่นดินที่แบ่งเป็นก๊กต่าง ๆ เข้าด้วยกัน ซึ่งมีอายุแค่เพียง 45 ปี
ประวัติศาสตร์ > รัฐทั้งสาม > จ๊กก๊ก

จ๊กหรือสู่ฮั่น (จีน: 蜀漢) เป็นหนึ่งในอาณาจักรสามก๊ก มาจากแรงขับเคลื่อนรากฐานของเล่าเปียว เจ้าเมืองเกงจิ๋ว ปกครองโดยพระเจ้าเล่าปี่ เชื้อพระวงศ์แห่งราชวงศ์ฮั่น ในระหว่างปี พ.ศ. 764 - พ.ศ. 806 (ปี ค.ศ. 221-263) จ๊กก๊กครอบครองพื้นที่ทางภาคตะวันตกของประเทศจีน บริเวณมณฑลเสฉวน จ๊กก๊กปกครองอาณาจักรโดยจักรพรรดิสืบต่อกันมาทั้งหมด 2 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าเล่าปี่ ปกครองจ๊กก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 764 - 766
พระเจ้าเล่าเสี้ยน ปกครองจ๊กก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 766 - 806
จ๊กก๊ก ก็ล่มสลายลงด้วยกองทัพของวุยก๊ก นำทัพโดยสุมาเจียว เนื่องจากการปกครองแผ่นดินที่ล้มเหลวของพระเจ้าเล่าเสี้ยน มีอายุได้แค่เพียง 42 ปี
ประวัติศาสตร์ > รัฐทั้งสาม > ง่อก๊ก

ง่อหรืออาณาจักรอู่ตะวันออก (จีน: 東吳) เป็นหนึ่งในอาณาจักรสามก๊ก ปกครองโดยพระเจ้าซุนกวน ในระหว่างปี พ.ศ. 765 - พ.ศ. 823 (ปี ค.ศ. 222-280) ง่อก๊กครอบครองพื้นที่ทางด้านตะวันออกของประเทศจีน ทางบริเวณตอนใต้ของแม่น้ำแยงซี ซึ่งคือพื้นที่บริเวณรอบ ๆ เมืองหนานจิงในปัจจุบัน ง่อก๊กปกครองอาณาจักรโดยจักรพรรดิสืบต่อกันมาทั้งหมด 4 พระองค์ สถาปนาซุนเกี๋ยนผู้พ่อและซุนเซ็กผู้พี่เป็นจักรพรรดิย้อนหลัง 2 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าซุนกวน ปกครองง่อก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 765 - 795
พระเจ้าซุนเหลียง ปกครองง่อก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 795 - 801
พระเจ้าซุนฮิว ปกครองง่อก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 801 - 807
พระเจ้าซุนโฮ ปกครองง่อก๊กในระหว่างปี พ.ศ. 807 - 823
ง่อก๊ก เป็นอาณาจักรสุดท้ายในบรรดาอาณาจักรสามก๊กที่ล่มสลายโดยกองทัพของสุมาเอี๋ยนและราชวงศ์จิ้น ยาวนานที่สุดถึง 58 ปี
ประวัติศาสตร์ > ความเสื่อมถอยและการสิ้นสุด

ภายหลังจากแผ่นดินจีนแตกแยกออกเป็นแคว้นใหญ่สามแคว้น ต่างครองอำนาจและความเป็นใหญ่ คานอำนาจซึ่งกันและกันรวมทั้งเกิดศึกสงครามแย่งชิงดินแดนบางส่วนของแคว้นจ๊ก การเป็นพันธมิตรระหว่างแคว้นง่อและแคว้นวุยจนเป็นเหตุให้แคว้นจ๊กเปิดศึกสงครามกับแคว้นง่อจนพ่ายแพ้ยับเยิน เป็นเหตุให้พระเจ้าเล่าปี่สิ้นพระชนม์ ขงเบ้งจึงเป็นผู้รับสืบทอดเจตนารมณ์ในการรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งสืบต่อไป แคว้นจ๊กเปิดศึกสงครามกับแคว้นวุยนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ไม่อาจยึดครองดินแดนทั้งสามให้เป็นหนึ่งได้สำเร็จจนเสียชีวิตในระหว่างศึกอู่จั้งหยวน และหลังจากขงเบ้งเสียชีวิต พระเจ้าเล่าเสี้ยนไม่สามารถปกครองแคว้นจ๊กได้ เป็นเหตุแคว้นจ๊กก๊กเกิดความอ่อนแอและล่มสลาย
แคว้นวุยซึ่งปกครองโดยโจโฉผลัดแผ่นดินใหม่โดยโจผีเป็นผู้ครองแคว้นสืบต่อไป โดยแย่งชิงอำนาจจากพระเจ้าเหี้ยนเต้และตั้งตนเป็นจักรพรรดิ สถาปนาราชวงศ์วุยแทนราชวงศ์ฮั่น ภายหลังถูกสุมาเอี๋ยนแย่งชิงราชบัลลังก์และสถาปนาราชวงศ์จิ้นแทน รวมทั้งนำกำลังทหารบุกโจมตีแคว้นง่อจนเป็นเหตุให้พระเจ้าซุนโฮยอมสวามิภักดิ์ และรวบรวมแผ่นดินจีนที่แตกออกเป็นสามก๊กให้รวมเป็นหนึ่งเดียวได้สำเร็จ
ดูเพิ่ม

| ด ค กความขัดแย้งช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- |
 หือฉง  โจรโพกผ้าเหลือง  เลียงจิ๋ว  การสังหารหมู่ขันที  ตั๋งโต๊ะ  (เอ๊งหยง)   เยียงเซีย  เจี้ยเฉียว  ซงหยง  เตียงฮัน  เฟิงชิว  ชีจิ๋ว  กุนจิ๋ว  กังตั๋ง  โจโฉรบเตียวสิ้ว  แห้ฝือ  อี้จิง  อ้วนสุด  กัวต๋อ  พกบ๋อง  แฮเค้า  ภาคเหนือของจีน  (ลิหยง • เงียบกุ๋น • ลำพี้ • เป๊กลงสาน)   กังแฮ  เซ็กเพ็ก  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน  (ตงก๋วน • กิจิ๋ว • โลเสีย •  กิสาน (ค.ศ. 214) • เองเปงก๋วน)   เอ๊กจิ๋ว  ยี่สู (ค.ศ. 213)  หับป๋า  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 215)  ปา (ค.ศ. 215-216)  ยี่สู (ค.ศ. 217)  ฮันต๋ง  อ้วนเสีย  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 219)  สามก๊ก → 
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
สามก๊ก
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

Bielenstein, Hans (1947), "The census of China during the period 2–742 A.D.", Bulletin of the Museum of Far Eastern Antiquities, 19: 125–163
Cutter, Robert Joe; Crowell, William Gordon (1999). Empresses and consorts : selections from Chen Shou's Records of the Three States with Pei Songzhi's commentary. Honolulu: University of Hawaiì Press. ISBN 0-585-32007-1. OCLC 45843016.
de Crespigny, Rafe (1991). "The Three Kingdoms and Western Jin: A History of China in the Third Century AD ~ I" (PDF). East Asian History. 1 (1).
de Crespigny, Rafe (2007), A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms, Brill
de Crespigny, Rafe (2018) [1990]. Generals of the South: the foundation and early history of the Three Kingdoms state of Wu (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย) (Internet ed.). Faculty of Asian Studies, The Australian National University.
de Crespigny, Rafe (2020) [1996]. To Establish Peace: being the Chronicle of the Later Han dynasty for the years 189 to 200 AD as recorded in Chapters 59 to 63 of the Zizhi tongjian of Sima Guang (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย) (Internet ed.). Australia Centre on China in the World, The Australian National University. hdl:1885/212581. ISBN 978-0-7315-2537-9.
Ge Jianxiong, 中国人口史 (History of the Population of China) vol 1. Shanghai: Fudan University Press, 2002. ISBN 7-309-03520-8
Knechtges, David R. (2010). "From the Eastern Han Through the Western Jin (AD 25-317)".  ใน Kang-yi Sun Chang; Stephen Owen (บ.ก.). The Cambridge History of Chinese Literature. New York: Cambridge University Press. pp. 116–198. ISBN 9780521855587.
Mansvelt Beck, B. J. (1986),  Twitchett, Denis; Loewe, Michael (บ.ก.), "The fall of Han", The Cambridge History of China: Volume 1: The Ch'in and Han Empires, 221 BC–AD 220, The Cambridge History of China, Cambridge: Cambridge University Press, vol. 1, pp. 317–376, doi:10.1017/chol9780521243278.007, ISBN 978-0-521-24327-8, สืบค้นเมื่อ 2020-11-17
McLaren, Anne E. (2006). "History Repackaged in the Age of Print: The "Sanguozhi" and "Sanguo yanyi"". Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London. 69 (2): 293–313. doi:10.1017/S0041977X06000139. ISSN 0041-977X. JSTOR 20182040. S2CID 154489082.
McLaren, Anne E. (2012). "Writing History, Writing Fiction: The Remaking of Cao Cao in Song Historiography". Monumenta Serica. 60 (1): 45–69. doi:10.1179/mon.2012.60.1.003. ISSN 0254-9948. S2CID 193917398.
San, Tan Koon (2014), Dynastic China: An Elemental History, The Other Press, ISBN 978-9839541885
Taylor, Jay (1983), The Birth of the Vietnamese, University of California Press
Theobald, Ulrich (2000), "Chinese History – Three Kingdoms 三國 (220–280)", Chinaknowledge, สืบค้นเมื่อ 7 July 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

Online Three Kingdoms publications of Dr. Rafe de Crespigny, Australian National University (archived 23 August 2004)
| ก่อนหน้า |  | ยุคสามก๊ก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ราชวงศ์ฮั่น |  | ราชวงศ์ในประวัติศาสตร์จีน  (ค.ศ. 220–280) |  | ราชวงศ์จิ้น |
| ด ค กสามก๊ก (ค> ศ. 220–280) |
| --- | --- |
 วุยก๊ก  จ๊กก๊ก  ง่อก๊ก 
แผนที่ของมณฑลในจีนก่อนหน้ายุคสามก๊ก
(ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่น ค.ศ. 189)
แผนที่แสดงกบฏโพกผ้าเหลืองในราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน
แผนที่แสดงอาณาเขตของแต่ละก๊กในปี ค.ศ. 262 (Wei-วุย) (Wu-ง่อ) (Shu-จ๊ก)
สุลต่านอิสมาอีล เปตราแห่งกลันตัน

สุลต่านอิสมาอิล เปตรา (ประสูติ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 - 28 กันยายน 2562) อดีตสุลต่านแห่งรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ทรงเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา กับเติงกู ไซเนบ บินติ เติงกู ซรี อุตามา มุฮัมมัด เปตรา พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ณ เมืองโกตาบาห์รู รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย พระองค์สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยอิสมาอิล และพระองค์ยังทรงพระอักษรกับพระอาจารย์พิเศษในวังโกตาบาห์รูด้วย
สุลต่านอิสมาอิล เปตรา มีพระมเหสีคือ รายา เปอเรมปวน เติงกู อนิส บินติ เต็งกู อับดุล ฮามิด มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ โดยเป็น เจ้าชาย 3 พระองค์ และเจ้าหญิง 1 พระองค์ ได้แก่
เติงกู มูฮัมมัด ฟาริส เปตรา สมรสกับนางสาวกังสดาล พิพิธภักดี พระชายาชาวไทยจากจังหวัดปัตตานี เมื่อวันที่  15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
เติงกู มูฮัมมัด ฟาอิซ เปตรา
เติงกู มูฮัมมัด ฟาหร์กี เปตรา สมรสกับมาโนฮารา โอเดเลีย พีนอต พระชายานางแบบลูกครึ่งอินโดนีเซีย-อเมริกัน เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2551
เติงกู อมาลิน อาอีชะห์ ปุตรี
ปัจจุบันพระองค์ได้ทำการอภิเษกสมรสอีกครั้งกับ เอลีอา ซูฮานา อะห์มัด (Elia Suhana Ahmad) สุภาพสตรีวัย 31 ปี เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2007
สกรีม (นักดนตรี)

| Skream |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: โอลิเวอร์ โจนส์
แนวเพลง: ดั๊บสเตป
อาชีพ: นักดนตรี โปรดิวเซอร์
ช่วงปี: 2003-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Tempa
Skream ชื่อจริง โอลิเวอร์ โจนส์ เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1986 เป็นนักดนตรี และ โปรดิวเซอร์เพลง ชาวอังกฤษ เขามีบทบาทสำคัญในวงการดนตรีดั๊บสเตป แล้วก็ได้ออกอัลบั้มแรกที่มีชื่อ Skream!
ผลงาน > อัลบั้ม

Skream! (2006)
ผลงาน > EPs

The Southside EP 1
The Southside EP 2
The Judgement (with Benga) (2003)
Hydro (with Benga) (2004)
Skreamizm Vol. 1 (2006)
Skreamizm Vol. 2 (2006)
Acid People (2007)
Skreamizm Vol. 3 (2007)
Skreamizm Vol. 4 (2007)
Skreamizm Vol. 5 (Dec 2008)
ผลงาน > ซิงเกิล

28g / Fearless (2005)
Midnight Request Line (2005)
Bahl Fwd / Temptation (2006)
Dubstars, Vol. 2 EP (2006)
Never Warned / Plodder Remix with MRK1 (2006)
Tapped / Dutch Flowerz (2006)
Travels / Wise Men (2006)
Assumptions Remix / Clockwatching (2007)
Sub Island / Pass The Red Stripe (2007)
Hedd Banger / Percression (2008)
The Shinein / Backwards (2009)
Trapped in a Dark Bubble (2009)
ผลงาน > Mixes

VA - Rinse 02 (2007)
VA - Watch the Ride (2008)
La Roux - In for the Kill (2009)
แหล่งข้อมูลอื่น

tempa.co.uk เก็บถาวร 2009-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผลงานเพลงของ Skream ที่ Discogs
สนธิสัญญาลิสบอน (แก้ความกำกวม)

สนธิสัญญาลิสบอน คือสนธิสัญญาในปี ค.ศ. 2007 โดยเป็นรากฐานทางกฎหมายของสหภาพยุโรป
สนธิสัญญาลิสบอน อาจหมายถึง
สนธิสัญญาลิสบอน (ค.ศ. 1661)
สนธิสัญญาลิสบอน (ค.ศ. 1667)
สนธิสัญญาลิสบอน (ค.ศ. 1668)
สนธิสัญญาลิสบอน (ค.ศ. 1859)
สนธิสัญญาลิสบอน (ค.ศ. 1864)
วิกิพีเดียภาษาอารากอน

| --- | --- |


ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาอารากอน
สำนักงานใหญ่: ไมแอมี รัฐฟลอริดา (สหรัฐ)
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
ผู้ใช้: 79295
เปิดตัว: 12 กรกฎาคม 2004; 20 ปีก่อน (2004-07-12)
วิกิพีเดียภาษาอารากอน (อารากอน: Wikipedia en aragonés) หรือ Biquipedia เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอารากอน เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ 2004 ณ วันที่ 23 กันยายน วิกิพีเดียภาษานี้มีบทความถึง 46,792 บทความ
โลโก

โลโกครบ 1,000 บทความในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2005
โลโกครบ 5,000 บทความในวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2006
โลโกครบ 10,000 บทความในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2008
โลโกครบ 25,000 บทความในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2011
วันอารากอน (ซันฮอร์เฮ), ค.ศ. 2008
วันอารากอน (ซันฮอร์เฮ), ค.ศ. 2009
วันอารากอน (ซันฮอร์เฮ), ค.ศ. 2010
วันอารากอน (ซันฮอร์เฮ), ค.ศ. 2011
โลโกครบรอบ 10 ปี (21 กรกฎาคม ค.ศ. 2014)
โลโกครบรอบ 10 ปีในวันซันฮอร์เฮ, ค.ศ. 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาอารากอน) วิกิพีเดียภาษาอารากอน
(ในภาษาอารากอน) วิกิพีเดียภาษาอารากอน รุ่นโทรศัพท์ (หน้าหลักยังไม่ได้รับการปรับปรุง)
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
สนธิสัญญาลาเตรัน

| --- | --- |
คณะผู้แทนวาติกันและอิตาลีก่อนลงนามในสนธิสัญญา
ประเภท: สนธิสัญญาทวิภาคี
บริบท: การก่อตั้งรัฐสันตะปาปาในคาบสมุทรอิตาลี
วันลงนาม: 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929 (1929-02-11)
ที่ลงนาม: โรม, อิตาลี
วันมีผล: 7 มิถุนายน ค.ศ. 1929 (1929-06-07)
เงื่อนไข: สนธิสัญญาทวิภาคีระหว่างราชอาณาจักรอิตาลีและนครรัฐวาติกัน
ผู้ลงนาม:  สันตะสำนัก  อิตาลี
ภาษา: อิตาลี
สนธิสัญญาลาเตรัน เป็นหนึ่งในกลุ่มสนธิสัญญาลาเตรัน ค.ศ. 1929 หรือข้อตกลงลาเตรัน ซึ่งเป็นความตกลงสามฉบับที่กระทำใน ค.ศ. 1929 ระหว่างราชอาณาจักรอิตาลีกับสันตะสำนัก ให้สัตยาบันเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1929 ยุติ "ปัญหาโรมัน" อิตาลีขณะนั้นอยู่ภายใต้รัฐบาลฟาสซิสต์ รัฐบาลอิตาลีชุดต่อมาทั้งหมดต่างถือสนธิสัญญานี้
กลุ่มสนธิสัญญาลาเตรันประกอบด้วยเอกสารสามฉบับ ดังนี้
สนธิสัญญาการเมืองรับรองเอกราชสมบูรณ์ของสันตะสำนักในนครรัฐวาติกัน ซึ่งถูกก่อตั้งขึ้นนั้น
ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาล (concordat) ซึ่งวางระเบียบฐานะระหว่างคริสตจักรโรมันคาทอลิกกับรัฐอิตาลี
อนุสัญญาการเงินซึ่งได้เห็นพ้องกันว่าเป็นการชำระหนี้การอ้างสิทธิ์ของสันตะสำนักขั้นสุดท้าย  หลังสูญเสียดินแดนและทรัพย์สิน
การเจรจาเพื่อการชำระหนี้ของปัญหาโรมันเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1926 ระหว่างรัฐบาลอิตาลีกับสันตะสำนัก และเป็นผลให้เกิดความตกลงในข้อตกลงลาเตรันสามฉบับ ลงพระปรมาภิไธยโดย พระเจ้าวิกเตอร์ อิมมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี, ลงนามโดย เบนิโต มุสโสลินี นายกรัฐมนตรีอิตาลีและผู้นำ ("ดูเช") แห่งพรรคฟาสซิสต์แห่งชาติ และแทนสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 โดยปีเอโตร กัสปาร์รี เลขาธิการแห่งรัฐคาร์ดินัล เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929 ความตกลงนี้ลงนามในพระราชวังลาเตรัน จึงเป็นชื่อของสนธิสัญญา
ความตกลงนี้รวมสนธิสัญญาการเมืองซึ่งสถาปนารัฐนครวาติกันและรับรองเอกราชที่บริบูรณ์และเป็นอิสระแก่สันตะสำนัก สมเด็จพระสันตะปาปาถูกผูกมัดให้เป็นกลางในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและงดการไกล่เกลี่ยในข้อถกเถียงเว้นแต่ได้รับการร้องขอจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะตลอดไป ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลซึ่งระบุให้นิกายคาทอลิกเป็นศาสนาประจำชาติอิตาลี ความตกลงการเงินได้รับการตอบรับว่าเป็นการชำระหนี้การอ้างสิทธิ์ทั้งหมดของสันตะสำนักต่ออิตาลีซึ่งเกิดจากการสูญเสียอำนาจทางโลกใน ค.ศ. 1870
วัดพังลา

| วัดพังลา |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลพังลา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระมหาจารุพงศ์ จารุวังโส
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพังลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังลา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ปัจจุบันมีพระมหาจารุพงศ์ จารุวังโส ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดพังลาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นวัดที่มีความเกี่ยวข้องกับศึกสงครามปราบกบฎไทรบุรี เมื่อสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งต้องมีการเตรียมสร้างเรือและแพไว้เพื่อขนทหารและเสบียง ดังปรากฏสร้างเรือในบริเวณนี้ ชื่อของวัดพังลามาจากเรื่องราวของช้างคู่หนึ่งที่ต้องนำไปทำศึกสงครามจึงต้องพลัดพลากจากกันไป ชาวบ้านและนายทหารนายกองต่างรับรู้และสงสาร จึงตั้งนามหมู่บ้าน ณ ที่แห่งนี้ว่า บ้านพังลา ช้างพังบอกลาช้างพลาย แต่นั้นมา เรื่องราวเหล่านั้นเป็นเพียงตำนานที่เล่าขานต่อกันมา จนเมื่อสร้างวัดจึงได้ชื่อว่า "วัดพังลา"
วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 ศาลพ่อท่านนายเขื่อน พระพุทธรูปลีลา ปางลีลา บนพระเกตุมาลาบรรจุพระธาตุศักดิ์สิทธิ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539
รายนามเจ้าอาวาสและบูรพาจารย์

สมภารเอียด
สมภารคง
ตาหลวงพลับ
พ่อท่านสีมาก
พระครูอธิการสิงห์
พ่อท่านบั่น สีลาจาโร
สมภารทวดเจ้าบูญทอง
พระมหาสงวน
พระอธิการหลง โกวิโท
พระครูพิทักษ์นิมพเขต (ประสิทธิ์ สิริปญฺโญ ป.ธ.4)
พระมหาจารุพงศ์ จารุวังโส
วีระนิด เจริญเมือง

| วีระนิด เจริญเมือง |
| --- | --- |
เกิด: 4 มกราคม พ.ศ. 2486
วีระนิด เจริญเมือง ชาวกรุงเทพมหานคร เกิดเมื่อ 4 มกราคม พ.ศ. 2486 สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 5
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 12 ธันวาคม 2504 ชนะคะแนน อาร์มมี วันเดอร์ บอย ( ฟิลิปปินส์) ที่ อาราเน็ตตาโคลอสเซียม มะนิลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 31 มีนาคม 2505 ชนะน็อค ยก 3 อาร์มมี่ บอย (ฟิลิปปินส์) ที่ มะนิลา
เสียแชมป์ 12 กันยายน 2505 แพ้คะแนน มิตสุโนริ เซกิ ( ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ภาครุ่นเฟเธอร์เวท 2 มกราคม 2506 แพ้น็อค ยก 4 มิตสุโนริ เซกิ (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
สนธิสัญญาลอนดอน

สนธิสัญญาลอนดอน หรือ อนุสัญญาลอนดอน อาจหมายถึง
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1358)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1359)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1474)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1518)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1604)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1641)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1700)
อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1786)
อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1814)
สนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1818
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1824)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1827)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1832)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1839)
อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1840)
London Straits Convention (ค.ศ. 1841)
อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1861)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1864)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1867)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1871)
อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1884)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1890)
Convention for the Preservation of Wild Animals, Birds and Fish in Africa (ค.ศ. 1900)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1913)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1915)
สนธิสัญญารัฐนาวีกรุงลอนดอน (ค.ศ. 1930)
Convention Relative to the Preservation of Fauna and Flora in their Natural State (ค.ศ. 1933)
London Convention on the Definition of Aggression (ค.ศ. 1933)
Second London Naval Treaty (ค.ศ. 1936)
Anglo-Soviet Treaty ลงนามที่ลอนดอนในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1942
พิธีสารลอนดอน (ค.ศ. 1944)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1945)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1946)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1949)
อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1972)
สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1839)

| --- | --- |
ชายแดนเบลเยียมก่อนลงนาม สนธิสัญญา
ประเภท: สนธิสัญญาพหุภาคี
วันลงนาม: 19 เมษายน ค.ศ. 1839 (1839-04-19)
ที่ลงนาม: ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
ผู้ลงนามแรกเริ่ม: ออสเตรีย, เบลเยียม, ฝรั่งเศส, สมาพันธรัฐเยอรมัน, เนเธอร์แลนด์, รัสเซีย, สหราชอาณาจักร
ผู้ให้สัตยาบัน: ออสเตรีย, เบลเยียม, ฝรั่งเศส, สมาพันธรัฐเยอรมัน, เนเธอร์แลนด์, รัสเซีย, สหราชอาณาจักร
สนธิสัญญาลอนดอน ค.ศ. 1839 หรือเรียก สนธิสัญญาลอนดอนที่หนึ่ง, อนุสัญญา ค.ศ. 1839, สนธิสัญญาการแยกออกลอนดอน (London Treaty of Separation), สนธิสัญญาเบญจภาคี ค.ศ. 1839 (Quintuple Treaty of 1839) หรือ สนธิสัญญายี่สิบสี่ข้อ เป็นสนธิสัญญาซึ่งมีการลงนามเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1839 ระหว่างความร่วมมือแห่งยุโรป (Concert of Europe) สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์และราชอาณาจักรเบลเยียม เป็นผลพวงโดยตรงจากสนธิสัญญาสิบแปดข้อ ค.ศ. 1831 ซึ่งเนเธอร์แลนด์ปฏิเสธไม่ลงนาม และเป็นผลของการเจรจาที่การประชุมลอนดอน ค.ศ. 1838–1839
ภายใต้สนธิสัญญา ชาติยุโรปรับรองและรับประกันเอกราชและความเป็นกลางของเบลเยียมและยืนยันเอกราชของลักเซมเบิร์กส่วนที่ประชากรพูดภาษาเยอรมัน ข้อ 7 กำหนดให้เบลเยียมเป็นกลางตลอดกาล และโดยการแสดงเจตนาเป็นนัย ผูกมัดชาติผู้ลงนามให้พิทักษ์ความเป็นกลางนั้นในกรณีการรุกราน
วัดวังไคร้ (จังหวัดตาก)

| วัดวังไคร้ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลวังหมัน อำเภอสามเงา จังหวัดตาก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวินิตสีลโสภณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดวังไคร้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำวัง ในตำบลวังหมัน อำเภอสามเงา จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 93 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง เนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา
วัดวังไคร้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 มีนามตามชื่อหมู่บ้าน เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเป็นป่ามีหนองคลองบึง และมีสัตว์ป่าสัตว์น้ำมากมายหลายชนิด ประชาชนได้อพยพมาจากถิ่นฐานต่าง ๆ เมื่อมีจำนวนมากพอสมควรแล้วจึงได้ดำเนินการวัดสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดมีเจดีย์เก่าแก่อยู่ก่อนและมีการทำบุญเจดีย์ทุกปี ในวันที่ 16 เมษายนของทุกปี และวัดนี้ใช้เป็นที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของชาวบ้าน หมู่ 2 บ้านวังไคร้ อำเภอสามเงา จังหวัดตาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ปัจจุบันมีพระครูวินิตสีลโสภณ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
นอกจากเจดีย์ วัดมีศาลาการเปรียญกว้าง 4 เมตร ยาว 34 เมตร สร้าง พ.ศ. 2510 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานจำนวน 4 องค์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น
รายชื่ออักษรคันจิที่ใช้เป็นชื่อประเทศ

ในเอกสารโบราณของเกาหลี จีน และญี่ปุ่นจะมีการระบุชื่อดินแดนต่าง ๆ เป็นอักษรจีนหรืออักษรคันจิ และยังคงใช้เรื่อยมาจนถึงสมัยยุคไทโช เมื่ออักษรคาตากานะได้รับการพัฒนา มีการยืมคำจากต่างประเทศมากขึ้น และมีดินแดนที่ได้รับเอกราชมากขึ้นทำให้การเขียนชื่อประเทศเป็นอักษรคันจิจึงไม่นิยม
รายชื่อทวีปที่เขียนโดยใช้อักษรคันจิ

รายชื่อประเทศเรียงตามอักษรภาษาไทย
| ชื่อประเทศ |  ญี่ปุ่น (ชินจิไต)> ในเอกสาร |  ญี่ปุ่น (ชินจิไต)> ตัวย่อ |  จีน (สำนักข่าวซินหัว)> ในเอกสาร |  จีน (สำนักข่าวซินหัว)> ตัวย่อ |  ไต้หวัน (พิพิธภัณฑ์การสะสมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการสาธารณรัฐจีน)> ในเอกสาร |  ไต้หวัน (พิพิธภัณฑ์การสะสมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการสาธารณรัฐจีน)> ตัวย่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทวีปยุโรป | 欧羅巴 | 欧 | 歐羅巴洲 | 欧洲 | 歐羅巴洲 | 歐洲 |
| ทวีปอเมริกาใต้ | 南亜米利加 | 南米 | 南亞美利加洲 | 南美洲 | 南美洲 | 南美洲 |
| ทวีปอเมริกาเหนือ | 北亜米利加州 | 北米 | 北亞美利加洲 | 北美洲 | 北美洲 | 北美洲 |
| ทวีปเอเชีย | 亜細亜 | 亜 | 亚细亚洲 | 亚洲 | 亞細亞洲 | 亞洲 |
| ทวีปแอฟริกา | 阿弗利加 亜夫利加 亜払利加 |  | 阿非利加洲 | 非洲 | 阿非利加洲 | 非洲 |
| ทวีปแอนตาร์กติกา | 南極 |  | 南极洲 |  | 南極洲 |  |
| ทวีปโอเชียเนีย | 大洋州 |  | 大洋洲 | 澳洲 | 大洋洲 | 澳洲 |