stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ ในรัชกาลที่ 1

| เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ |
| --- | --- |
เจ้าหญิงแห่งเมืองนครศรีธรรมราช
เกิด: เจ้าหญิงนุ้ย ก่อน พ.ศ. 2310[ต้องการอ้างอิง] พระราชวังบวรเมืองนคร เมืองนครศรีธรรมราช อาณาจักรนครศรีธรรมราช
อนิจกรรม: พ.ศ. 2370 พระราชวังบวรสถานมงคล กรุงเทพพระมหานคร อาณาจักรรัตนโกสินทร์
ตระกูล: ณ นคร (โดยเกิด) จักรี (โดยสมรส)
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
บุตร: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ
บิดา: เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์ ณ นคร)
มารดา: ท่านผู้หญิงนวล
เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และเป็นพระชนนีในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ กรมพระราชวังบวรสถานมงคลในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ

เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ เป็นธิดาของเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์ ณ นคร) และท่านผู้หญิงนวล (ทูลกระหม่อมหญิงใหญ่เมืองนคร) มารดาเดิมมีนามว่าเจ้าหญิงชุ่ม เป็นธิดาพระเจ้านครศรีธรรมราช (หนู) กับหม่อมทองเหนี่ยว มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 2 คน ได้แก่
เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ รับราชการเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
เจ้าจอมมารดานุ้ยเล็ก รับราชการเป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
ท่านเกิดในพระราชวังบวรเมืองนครศรีธรรมราชในระหว่างที่กรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า เมืองนครศรีธรรมราชตั้งตนเป็นอิสระ พระเจ้านครศรีธรรมราช (หนู) ตั้งตนขึ้นเป็นกษัตริย์ และได้แต่งตั้งพระมหาอุปราช (พัฒน์) เป็นวังหน้า เรียกกันว่า "วังหน้าเมืองนคร"[ต้องการอ้างอิง] ช่วงที่ท่านเกิดท่านจึงมีสถานะเป็นเจ้า ต่อมาหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงยึดเมืองนครศรีธรรมราชได้ก็ทรงโปรดให้เป็นประเทศราช
พระมหาอุปราช (พัฒน์) นั้นคราวหนึ่งไปราชการทัพ คุณชุ่มหรือนวลถึงแก่กรรมลง ธิดาทั้งสองจึงเป็นกำพร้า ครั้นเสร็จราชการสงครามแล้ว อุปราชพัฒน์เข้ามาเฝ้าเมื่อ พ.ศ. 2317 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตรัสปลอบว่า "อย่าเสียใจนักเลย จะให้น้องสาวไปแทนที่จะได้เลี้ยงลูก" จึงพระบรมราชโองการให้ท้าวนางส่งตัวเจ้าจอมปรางไปพระราชทานเป็นภรรยาเจ้าพัฒน์ ท้าวนางกราบบังคมทูลว่า เจ้าจอมปรางขาดระดูมา 2 เดือนแล้ว มีพระราชดำรัสว่า "ได้ลั่นวาจายกให้แล้ว จงส่งตัวออกไปเถิด" เจ้าจอมปรางจำใจไปตามพระบรมราชโองการ และเจ้าพัฒน์ก็จำใจรับไว้เป็นศรีเมืองนครศรีธรรมราช เจ้าจอมปรางก็เลี้ยงดูธิดาทั้ง 2 ด้วยความทะนุถนอม
พระราชโอรส

เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เสด็จขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติ พระมหาอุปราช (พัฒน์) ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าพระยานครศรีธรรมราช ท่านได้ถวายธิดาคนใหญ่เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และธิดาคนเล็กเป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ มีพระราชโอรสพระองค์เดียว คือ พระองค์เจ้าอรุโณทัย ต่อมาทรงได้รับพระราชทานทรงกรมเป็น กรมหมื่นศักดิพลเสพ ในสมัยรัชกาลที่ 3 ทรงได้รับพระราชทานอุปราชาภิเษกเป็น กรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพ
หลังกรมหมื่นศักดิพลเสพ ทรงได้รับพระราชทานอุปราชาภิเษกแล้ว เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ ได้ย้ายไปประทับที่พระตำหนักในพระราชวังบวร ชาวพระราชวังบวรขนานนามว่า "เจ้าคุณพระชนนี" ในพระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีไปถึงพระองค์เจ้าปัทมราช ทรงตรัสเรียกเจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ว่า "เจ้าป้าของหม่อมฉัน"
ถึงแก่อนิจกรรม

เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อพ.ศ. 2370 พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดสระเกศ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2370 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานพระโกศกุดั่นน้อย เนื่องด้วยเป็นพระชนนีในกรมพระราชวังบวรสถานมงคล อัฐิเดิมเก็บไว้ที่พระราชวังบวรสถานมงคล ภายหลังจากสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพสวรรคตแล้ว พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราชเชิญไปไว้ ณ วัดท่าโพธิ์วรวิหาร ร่วมกับเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์) ท่านผู้หญิงนวล และเจ้าจอมมารดานุ้ยเล็ก
รายพระนามสมเด็จพระราชินีและจักรพรรดินีแห่งเกาหลี

สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเกาหลี หรือ สมเด็จพระราชินีแห่งเกาหลี คือตำแหน่งของคู่สมรสของสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเกาหลี ตั้งแต่สมัยที่เริ่มก่อตั้งอาณาจักรโชซ็อนและจักรวรรดิเกาหลี
รายพระนาม > พระจักรพรรดินีพระคู่ครองแห่งเกาหลี

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | พระราชาพิธีสถาปนา | เสวยราชย์ | พ้นจากราชสมบัติ | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ราชวงศ์โชซ็อน
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีเมียงซอง | 20 สิงหาคม พ.ศ. 2437 | 19 ตุลาคม พ.ศ. 2394 | พ.ศ. 2406 พระราชสวามีเสวยราชย์ | 8 ตุลาคม พ.ศ. 2438 | 8 ตุลาคม พ.ศ. 2438 | 8 ตุลาคม พ.ศ. 2438 | สมเด็จพระจักรพรรดิควางมู |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีซุนเมียง | พ.ศ. 2415 | ไม่ทราบ | ได้รับการสถาปนาหลังจากการสิ้นพระชนม์ | สิ้นพระชนม์ก่อนการเสวยราชย์ | พ.ศ. 2447 | พ.ศ. 2447 | สมเด็จพระจักรพรรดิยุงฮี |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีซุนจอง | 20 สิงหาคม พ.ศ. 2437 | 24 เมษายน พ.ศ. 2469 | พ.ศ. 2450 พระราชสวามีเสวยราชย์ | 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2450 | 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 | 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 | สมเด็จพระจักรพรรดิยุงฮี |
รายพระนามผู้อ้างสิทธิ > ตำแหน่งพระจักรพรรดินีพระคู่ครองแห่งเกาหลี

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | พระราชาพิธีสถาปนา | เสวยราชย์ | พ้นจากราชสมบัติ | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ราชวงศ์โชซ็อน
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีซุนจอง | 20 สิงหาคม พ.ศ. 2437 | 24 เมษายน พ.ศ. 2469 | พ.ศ. 2450 พระราชสวามีเสวยราชย์ | 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 | 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 | 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 | สมเด็จพระจักรพรรดิยุงฮี |
|  | เจ้าหญิงบังจา มกุฎราชกุมารีแห่งเกาหลี | 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 | 24 เมษายน พ.ศ. 2469 | พ.ศ. 2450 พระราชสวามีเสวยราชย์ | พ.ศ. 2453 | 30 เมษายน พ.ศ. 2532 | 30 เมษายน พ.ศ. 2532 | สมเด็จพระจักรพรรดิอุยมิน |
|  | จูลียา มุลล็อก | 18 มีนาคม พ.ศ. 2471 | 25 ตุลาคม พ.ศ. 2502 | พ.ศ. 2513 พระราชสวามีเสวยราชย์ | พ.ศ. 2506 |  พ.ศ. 2525 (พ้นจากราชสมบัติ) | 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 | สมเด็จพระจักรพรรดิโฮอุน |
รายพระนามผู้อ้างสิทธิ > ตำแหน่งจักรพรรดินีนาถ

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | เสกสมรส | พิธีสถาปนาการอ้างสิทธิ | อ้างสิทธิ | สิ้นสุดการอ้างสิทธิ | สิ้นพระชนม์ | พระสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ราชวงศ์โชซ็อน
|  | เจ้าหญิงแฮวอนแห่งเกาหลี | พ.ศ. 2462 | ไม่ทราบ | พ.ศ. 2549 เริ่มอ้างสิทธิ | ยังอยู่ในราชสมบัติ | 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 | 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 | ลี ซุงยู |
เชิงอรรถ

↑  ได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินี ภายหลังการสวรรคตแล้ว
↑  สิ้นพระชนม์ขณะเป็นพระมเหสี ต่อมาภายหลังเมื่อพระจักรพรรดิซุนจงขึ้นครองราชย์ จึงได้สถาปนาพระนางเป็นจักรพรรดินี
↑  จูลียา มุลล็อก เป็นพระชายาชาวต่างชาติของเจ้าชายโฮอุนแห่งเกาหลี ทางพฤตินัย โดยมิได้เสกสมรสให้ถูกต้องตามราชประเพณีเกาหลี ภายหลังทั้งสองพระองค์ได้ทรงหย่ากัน นางจูลียาจึงได้พ้นจากราชสมบัติเกาหลี ปัจจุบันพระองค์ยังทรงพระชนม์
↑  ทรงประกอบพีธีบรมราชาภิเษกเป็นพระจักรพรรดินีองค์แรกที่ขึ้นครองราชย์ในราชวงศ์โชซ็อน แต่ทางรัฐบาลเกาหลีใต้ก็มิได้รับรองแต่ประการใด พระนางจึงมิได้เป็นประมุขแห่งเกาหลีอย่างเป็นทางการ แต่เป็นโดยทางพฤตินัย
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์โชซ็อน
พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4

| พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4 |
| --- | --- |
พระเจ้าอินทวงศ์
พระมหากษัตริย์ล้านช้างเวียงจันทน์
ครองราชย์: พ.ศ. 2337 – 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2348
ก่อนหน้า: พระเจ้านันทเสน
ถัดไป: เจ้าอนุวงศ์
อธิราช: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

พระราชสมภพ: นครเวียงจันทน์ อาณาจักรเวียงจันทน์
สวรรคต: 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2348 หอคำ นครเวียงจันทน์ อาณาจักรเวียงจันทน์
พระอัครมเหสี: พระนางคำมูล
พระราชบุตร: เจ้าจอมมารดาทองสุก
ราชวงศ์: ล้านช้างเวียงจันทน์
พระราชบิดา: พระเจ้าสิริบุญสาร
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4 หรือ พระเจ้าอินทวงศ์ เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ ลำดับที่ 6 (พ.ศ. 2337 - พ.ศ. 2348) พระราชสมภพเมื่อใดไม่ปรากฏ และสวรรคตเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2348 ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าสิริบุญสาร, พระราชอนุชาในพระเจ้านันทเสน, พระบรมอัยกาธิราชในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี พระราชธิดาในรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
เมเจอร์ บราเธอส์

| Curt Hawkins and Zack Ryder |
| --- | --- |

ทีม
สมาชิก: Curt Hawkins / Brian Major(s) / Brian Myers Zack Ryder / Brett Major(s) / Brett Matthews
ฉายา: Brian Myers and Brett Matthews Curt Hawkins and Zack Ryder The Major Brothers The Majors Brothers La Familia
ส่วนสูง: Curt Hawkins: 6 ฟุต 1 นิ้ว (1.85 เมตร) Zack Ryder: 6 ฟุต 2 นิ้ว (1.88 เมตร)
น้ำหนัก รวม: 447 lb (203 kg) Curt Hawkins: 223 lb (101 kg) Zack Ryder: 224 lb (102 kg)
มาจาก: Long Island, New York
เปิดตัว: 2004
ช่วงที่ ปรากฏตัว: 2004–2009 2019–2020
ฝึกหัดโดย: Mikey Whipwreck Deep South Wrestling
สมาคม: DSW JAPW NYWC NWA OVW WWE
เคิร์ต ฮอว์กินส์และแซค ไรเดอร์ (Curt Hawkins and Zack Ryder) เป็นทีมนักมวยปล้ำสังกัดWWE สมาชิกประกอบด้วย เคิร์ต ฮอว์กินส์ (ชื่อเดิม ไบรอัน เมเจอร์) ชื่อจริง ไบรอัน ไมเยอส์ และ แซก ไรเดอร์ (ชื่อเดิม เบรต เมเจอร์) ชื่อจริง แมทธิว คาร์โดนา แฟนมวยปล้ำรู้จักพวกเขาในชื่อ เมเจอร์ บราเธอส์ (The Major Brothers) ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2007 ถึง 16 ธันวาคม 2007 แต่ในอีก 5 วัน ต่อมาวันที่ 21 ธันวาคม 2007 พวกเขาได้เปลี่ยนรูปแบบพร้อมกับมาในบทบาทใหม่คือบทแฟนคลับและผู้ช่วยของเอดจ์ ในปี 2019 ที่เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 35ฮอว์กินส์และไรเดอร์ได้กลับมาจับคู่กันอีกครั้งในรอบ 10 ปีและคว้าแชมป์รอว์แท็กทีม WWEจากเดอะรีไววัลได้สำเร็จ
ผลงาน

Deep South Wrestling
DSW Tag Team Championship (2 times)
New York Wrestling Connection
NYWC Tag Team Championship (2 times)
Ohio Valley Wrestling
OVW Southern Tag Team Championship (1 time)
World Wrestling Entertainment
WWE Raw Tag Team Championship (2 times)
กองทัพเรือเดนมาร์ก

| กองทัพเรือเดนมาร์ก Søværnet |
| --- | --- |

ประจำการ: 10 สิงหาคม 1510; 514 ปีก่อน (1510-08-10)
ประเทศ:  ราชอาณาจักรเดนมาร์ก
ขึ้นต่อ:  เดนมาร์ก  กรีนแลนด์  หมู่เกาะแฟโร
รูปแบบ: กองทัพเรือ
บทบาท: Naval warfare
กำลังรบ: 3,400 personnel + 200 conscripts 16 ships, 28 vessels and 30 boats
ขึ้นกับ: Danish Defence Command
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามอิสรภาพสวีเดน (1510–23) Count's Feud (1534–36) Nordic Seven Years' War (1563–70) Kalmar War (1611–13) Torstenson War (1643–45) สงครามเหนือครั้งที่สอง (1657–60) Scanian War (1675–79) มหาสงครามเหนือ (1700 & 1709–20) ยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน สงครามเรือปืน (1807–14) สงครามชเลสวิชครั้งที่หนึ่ง (1848–51) สงครามชเลสวิชครั้งที่สอง (1864) Operation Desert Shield (1990–91) Operation Sharp Guard (1993–96) ปฏิบัติการอิสรภาพอิรัก (2003) Combined Task Force 150 (2008– )  Combined Task Force 151 (2009– )
เว็บไซต์: Official Website Official Facebook
ผู้บังคับบัญชา
Chief of Defence: General Bjørn Bisserup
Chief of Navy Staff: Rear Admiral Frank Trojahn
ผบ. สำคัญ: Peter Tordenskjold, Ivar Huitfeldt, Niels Juel, Herluf Trolle, Olfert Fischer, A. H. Vedel
เครื่องหมายสังกัด
Naval Ensign: 
กองทัพเรือเดนมาร์ก (เดนมาร์ก: Søværnet) เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเดนมาร์ก มีหน้าที่รับผิดชอบต่อการปฏิบัติการทางทหารในทะเล ลำน้ำ และพื้นที่บริเวณชายฝั่งของ ประเทศเดนมาร์ก , ดินแดนกรีนแลนด์ และ หมู่เกาะแฟโร รวมถึง รวมเผ้าระวัง, ค้นหาและกู้ภัย, ตัตน้ำแข้ง และ ขุดเจาะน้ำมัน รวมถึงปฏิบัติการร่วมกับนานาชาติ
ในช่วงปี 1509–1814, เมื่อครั้งที่ เดนมาร์ก ได้เป็นสหภาพร่วมกับ นอร์เวย์, กองทัพเรือเดนมาร์กได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ กองทัพเรือเดนมาร์ก-นอร์เวย์
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2016-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Danish Naval History (อังกฤษ)
| ด ค กกองทัพเรือในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
รัฐเอกราช: กรีซ · คาซัคสถาน2 · โครเอเชีย · จอร์เจีย1 · เซอร์เบีย · ไซปรัส1 · เดนมาร์ก · ตุรกี2 · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บัลแกเรีย · เบลเยียม · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลตา · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย2 · โรมาเนีย · ลัตเวีย · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวีเนีย · สวีเดน · สหราชอาณาจักร · อาเซอร์ไบจาน1 · อิตาลี · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์: อับฮาเซีย1 · ไซปรัสเหนือ1
รัฐสิ้นสภาพ: รัฐเอกราชโครเอเชีย · ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย · ราชอาณาจักรปรัสเซีย · ฝรั่งเศส (จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง, ฝรั่งเศสเสรี) · ยูโกสลาเวีย (ราชอาณาจักร, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยม, สหพันธ์สาธารณรัฐ) · เยอรมนี (สมาพันธ์รัฐเยอรมัน, สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ, จักรวรรดิเยอรมัน, สาธารณรัฐไวมาร์, นาซีเยอรมนี, เยอรมนีตะวันออก) · รัสเซีย (จักรวรรดิรัสเซีย, สหภาพโซเวียต) · ออสเตรีย-ฮังการี · จักรวรรดิออตโตมัน · อิตาลี (ราชอาณาจักรอิตาลี, สาธารณรัฐสังคมอิตาลี)
1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน; 2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
วัดบัวงาม (อำเภอดำเนินสะดวก)

| วัดบัวงาม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบัวงาม, วัดบัวลอย
ที่ตั้ง: ตำบลบัวงาม อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระวชิรโสภณ (นพพร นววโร ป.ธ.6)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบัวงาม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบัวงาม อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันมีพระวชิรโสภณ (นพพร นววโร ป.ธ.6) เป็นเจ้าอาวาส
วัดบัวงามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2442 เดิมชื่อ วัดบัวลอย เนื่องจากภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม เมื่อถึงช่วงน้ำหลาก น้ำจะท่วมขังและมีต้นบัวเกิดขึ้นมากมาย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 เริ่มตั้งเป็นวัดขึ้นโดยการนำของผู้ใหญ่สี  จันทสมา ได้ชักชวนให้เหตุผลกับนายกลีบ เจริญภักดี กับ นายทองดี พวงสุข ได้ร่วมกันสละที่ดินจำนวน 14 ไร่ 70 วา ไว้เป็นที่ธรณีสงฆ์แล้วร่วมกันจัดสร้างวัดขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2442 โดยอาราธนาพระอาจารย์หน่าย เขมวโร จากวัดดอนคลังมาเป็นประธานดำเนินการจัดสร้างวัด ใช้ชื่อวัดว่า "วัดบัวลอย" ต่อมาราว พ.ศ. 2451–2459 สมัยเจ้าอาวาสรูปที่ 3 พระอธิการเสาร์ สมโณ และขุนขจิต บัวงาม (ย้อย แสงอากาศ) กำนันตำบลบัวงาม ร่วมกับชาวบ้านได้ร้องเรียนให้ทางราชการโอนที่ดิน ที่ตั้งวัดบัวลอยนี้ มาขึ้นอยู่ในเขต ตำบลบัวงาม พร้อมเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดบัวงาม" ภายหลังวัดได้รับยกฐานะเป็นพระอารามหลวงเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2536
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 บานประตูหน้าต่างอุโบสถเป็นลายรดน้ำ หน้าบันลายไทย ภายในประดิษฐานพระประธานสันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธรูปที่สร้างในสมัยรัชกาลที่ 4 ศาลาการเปรียญทรงไทยประยุกต์ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ วิหารเป็นอาคารไม้ประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาแลง ได้อัญเชิญมาจากวัดหันตรา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นามว่า หลวงพ่อพระพุทธญาณศรีอยุธยา ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญกุศล และหอระฆัง
อนุสรณ์สถาน 14 ตุลา

| --- | --- |
อนุสรณ์สถานเมื่อปี 2563

ที่ตั้ง: สี่แยกคอกวัว เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประเภท: อนุสรณ์สถาน
เริ่มก่อสร้าง: พ.ศ. 2541
สร้างเสร็จ: พ.ศ. 2544
การเปิด: 14 ตุลาคม พ.ศ. 2544
อุทิศแด่: ผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ในวันที่ 14 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2516
อนุสรณ์สถาน 14 ตุลา เป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่รำลึกถึงผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ในวันที่ 14 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ตั้งอยู่เลขที่ 14/16 ถนนราชดำเนินกลาง แขวงบวรนิเวศ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร บริเวณสี่แยกคอกวัว สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2544
สถานที่

สถานที่จัดสร้างอนุสรณ์สถาน เช่ามาจากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ภายในอนุสรณ์สถานมีพิพิธภัณฑ์ ห้องสมุด สำนักงาน ห้องประชุม ลานกิจกรรม สวนสาธารณะ และประติมากรรมต่าง ๆ
หนึ่งในประติมากรรมที่เด่นเป็นเอกลักษณ์ คือ สถูปวีรชน 14 ตุลา เป็นรูปกรวยคว่ำ สูง 14 เมตร จารึกรายชื่อผู้เสียชีวิตทั้งหมด 72 คนและบทกวีของเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ รูปกรวยคว่าเป็นสัญลักษณ์ของจิตวิญญาณการมนุษย์ ส่วนปลายยอดกรวยที่ดูเหมือนยังสร้างไม่เสร็จแทนการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย สิทธิ และเสรีภาพที่ยังต้องดำเนินต่อไป
ประวัติการก่อสร้าง

การก่อสร้างอนุสรณ์สถาน 14 ตุลา มีประวัติอันยาวนาน เริ่มตั้งแต่มีการเสนอให้สร้างอนุสาวรีย์สำหรับผู้ที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ผ่านคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์เมื่อ พ.ศ. 2517 แต่ประสบอุปสรรคนานัปการ วีรชนเดือนตุลาที่กลุ่มการเมืองแทบทุกฝ่ายยกเว้นกองทัพเห็นงามด้วยทีแรกกลับถูกตีความใหม่หลังเหตุการณ์ 6 ตุลา (พ.ศ. 2519) ว่าเป็นผู้ก่อความวุ่นวาย เป็นเหตุให้ไม่ได้สร้างอนุสาวรีย์ทั้งที่วางศิลาฤกษ์แล้วในเดือนตุลาคม 2518 เริ่มมีความพยายามสร้างอนุสาวรีย์แก่วีรชนเดือนตุลา และนักศึกษา 6 ตุลาในปี 2532 แต่ล่าช้ามาเรื่อย ๆ จนสุดท้ายในปี 2541 มีการตั้งอนุสาวรีย์อุทิศให้แก่วีรชน 14 ตุลา 2516 ซึ่งศาสตราจารย์ธงชัย วนิจจะกุลแย้งว่าที่ตั้งได้ส่วนหนึ่งเพราะกันนักศึกษา 6 ตุลาไปแล้ว
ในปี 2532 รัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ(ซึ่งตัวเขาเองสนับสนุนการเดินขบวนของฝ่ายขวาในเหตุการณ์ 6 ตุลา) ตกลงจะสร้างอนุสาวรีย์ แต่ก็ไม่ได้สร้าง ในปี 2538 แผนการสร้างอนุสาวรีย์ได้เริ่มขึ้นแล้วที่สวนสันติพรแต่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงมีพระราชดำริให้สร้างถนนเลี่ยงเมืองในบริเวณนั้น ทำให้แผนต้องถูกยกเลิกไปอีก จนในปี 2541 ธีรยุทธ บุญมีอาศัยความสัมพันธ์ส่วนตัวกับอานันท์ ปันยารชุนเจรจาทำสัญญาส่วนตัวกับผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ จนสุดท้ายมีการสร้างอนุสาวรีย์จนได้ แต่อุทิศให้แก่วีรชน 14 ตุลา 2516 เท่านั้น
จนกระทั่งถึง พ.ศ. 2544 อนุสรณ์สถานแห่งนี้จึงจะสามารถสร้างได้แล้วเสร็จ ทั้งนี้ก็ด้วยแรงผลักดันอย่างต่อเนื่องจากขบวนการนิสิตนักศึกษา อดีตนักศึกษาในสมัย 14 ตุลา นักวิชาการ สื่อมวลชน องค์กรพัฒนาเอกชน และประชาชนผู้รักประชาธิปไตย
งบประมาณที่ใช้ในการก่อสร้างอนุสรณ์สถานแห่งนี้มาจากเงินบริจาคของประชาชนในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และในโอกาสครบรอบ 28 ปี 14 ตุลา รวมกับเงินบริจาคของสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล กรุงเทพมหานคร และทบวงมหาวิทยาลัย โดยมีมูลนิธิ 14 ตุลา เป็นผู้รับผิดชอบ
ระเบียงภาพ

ป้ายทางเข้า
บริเวณบันไดป้ายทางเข้า
บริเวณป้ายทางเข้าอีกด้านหนึ่ง
ภาพมุมด้านกว้าง
ภาพมุมด้านหน้า
บริเวณด้านหน้ายอดอนุสรณ์สถาน
บริเวณด้านบนอนุสรณ์สถาน
บริเวณด้านหน้าอนุสรณ์สถาน
ภายในอนุสรณ์สถาน
บริเวณด้านบนอนุสาวรีย์วีรชนเดือนตุลา
อนุสาวรีย์วีรชนเดือนตุลา
อนุสาวรีย์วีรชนเดือนตุลาและบริเวณยอดอนุสรณ์
ภายในฐาน
ฐานอนุสรณ์
บริเวณด้านฐานยอดอนุสรณ์
ยอดอนุสรณ์
ดูเพิ่ม

เหตุการณ์ 14 ตุลา
เหตุการณ์ 6 ตุลา
พฤษภาทมิฬ
พฤษภาอำมหิต
แหล่งข้อมูลอื่น

13°45′24″N 100°29′58″E﻿ / ﻿13.756674°N 100.499352°E﻿ / 13.756674; 100.499352
จาก 28 ปี 14 ตุลา ถึง 25 ปี 6 ตุลา ประวัติศาสตร์ที่ยังรอคอยการชำระ
อนุสรณ์สถานแห่งชาติ

อาคารประวัติศาสตร์และพิพิธภัณฑ์ทหาร อนุสรณ์สถานแห่งชาติ
อนุสรณ์สถานแห่งชาติ สร้างขึ้นในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 200 ปี เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่บูรพมหากษัตริย์และวีระชนไทยผู้เสียสละชีวิตเพื่อประเทศชาติ ตั้งอยู่บริเวณทางแยกต่างระดับอนุสรณ์สถาน ช่วงถนนวิภาวดีรังสิต บรรจบกับถนนพหลโยธิน ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ในพื้นที่ 38 ไร่ 1 งาน 97 ตารางวา ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของกองประวัติศาสตร์และพิพิธภัณฑ์ทหาร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย กระทรวงกลาโหม
ประวัติ

อนุสรณ์สถานแห่งชาติ เกิดขึ้นจากดำริของ พลเอก สายหยุด เกิดผล อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด ว่าที่ผ่านมารัฐบาลได้จัดสร้างอนุสาวรีย์เพื่อบรรจุอัฐิของผู้เสียชีวิตในสงครามต่าง ๆ เช่น อนุสาวรีย์ทหารอาสา เป็นที่ระลึกสำหรับผู้เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, อนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ สำหรับเหตุการณ์ปราบกบฏบวรเดช, อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ สำหรับกรณีพิพาทไทย-ฝรั่งเศส และสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ยังมีการสู้รบเกิดขึ้นอีกหลายครั้ง เช่น สงครามเกาหลี สงครามเวียดนาม การปราบปรามผู้ก่อการร้าย มีผู้เสียชีวิตทั้งทหาร ตำรวจ และพลเรือน ซึ่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพเป็นประจำทุกปี แต่อัฐิของผู้พลีชีพเพื่อชาติเหล่านี้ยังคงเก็บรวบรวมไว้ และยังมิได้จัดสร้างถาวรวัตถุขึ้นเป็นอนุสรณ์อย่างสมเกียรติ
กระทรวงกลาโหมจึงได้จัดทำโครงการก่อสร้างอาคารอนุสรณ์วีรชนแห่งชาติเป็นส่วนรวม โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 เวลา 16.30 น เมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิด เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 และพระราชทานนามสถานที่นี้ว่า "อนุสรณ์สถานแห่งชาติ"
วัตถุประสงค์

เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้เสียสละชีวิตเพื่อประเทศชาติ และจารึกนามผู้กล้าหาญเหล่านี้ไว้ให้สถิตสถาวรสืบไป
เพื่อเป็นสถานที่แสดงประวัติวีรกรรม และเหตุการณ์รบครั้งสำคัญต่าง ๆ
เพื่อเป็นเครื่องกระตุ้นเตือนให้ประชาชนได้ตระหนักถึงภัยที่เกิดขึ้นในอดีต อันเป็นผลกระทบต่อความมั่นคงของสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์
เพื่อเป็นสถานที่ศึกษาหาความรู้ และ พักผ่อนหย่อนใจของประชาชนทั่วไป
การจัดแสดง

อนุสรณ์สถานแห่งชาติประกอบด้วยส่วนสำคัญ 5 ส่วน คือ
การจัดแสดง > ลานประกอบพิธี

เป็นพื้นที่สำหรับตั้งแถวทหารกองเกียรติยศได้ 3 กองร้อย เพื่อต้อนรับประมุข หรือบุคคลสำคัญของประเทศและต่างประเทศที่มาเยือนอนุสรณ์สถานแห่งชาติอย่างเป็นทางการ นอกจากนี่ยังใช้สำหรับวางพวงมาลาในพิธีสำคัญต่าง ๆ บนลานประกอบพิธีประดับธงกองบัญชาการกองทัพไทย ธงกองทัพบก ธงกองทัพเรือ ธงกองทัพอากาศ ธงสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และธงกองอาสารักษาดินแดน ส่วนด้านข้างประดับธงชาติไทยสลับกับธงชาติของประเทศที่มาเยือน
การจัดแสดง > อาคารประกอบพิธี

อาคารประกอบพิธีแล้วเสร็จเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2533 เป็นอาคารชั้นเดียว หลังคาทรงไทย ขนาดกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร ใช้สำหรับประกอบพิธีทางศาสนาและพิธีสำคัญของชาติ มีสิ่งสำคัญดังนี้
ดวงโคมนิรันดร์ประภา
พระบรมรูปมหาราช 9 พระองค์
บทโคลงพระราชนิพนธ์
ภาพการก่อตั้งราชธานี
ภาพมงคลแปด
ภาพเครื่องราชอิสริยาภรณ์
โดยใต้ดวงโคมนิรันดร์ประภาบรรจุดินจากสมรภูมิสำคัญในอดีต รวม 10 แห่ง ได้แก่
ดินสมรภูมิไทยรบขอม สมัยสุโขทัย
ดินสมรภูมิไทยรบพม่า ในสงครามยุทธหัตถี พ.ศ. 2135
ดินสมรภูมิไทยรบพม่า ในศึกบางระจัน พ.ศ. 2308
ดินสมรภูมิไทยรบพม่า ที่ค่ายโพธิ์สามต้น พ.ศ. 2310
ดินสมรภูมิไทยรบพม่า ที่ตำบลบางแก้ว ราชบุรี ในศึกบางแก้ว พ.ศ. 2317
ดินสมรภูมิไทยรบพม่า ที่ทุ่งลาดหญ้า กาญจนบุรี ในสงคราม 9 ทัพ พ.ศ. 2328
ดินสมรภูมิไทยรบพม่า ในศึกถลาง พ.ศ. 2328
ดินสมรภูมิไทยรบพม่า ที่เมืองเชียงใหม่ พ.ศ. 2345
ดินสมรภูมิไทยรบพม่า ที่เมืองเชียงแสน พ.ศ. 2347
ดินสมรภูมิไทยรบลาว ที่ทุ่งสัมฤทธิ์ นครราชสีมา พ.ศ. 2369
ซึ่งดินที่นำมาบรรจุนี้เป็นดินจากสถานที่เกิดสมรภูมิจริง โดยกรมทรัพยากรธรณี ได้ทำการตรวจสอบชั้นดิน เพื่อให้ได้ดินที่อยู่ในช่วงเวลานั้นจริง ๆ
การจัดแสดง > อาคารประวัติศาสตร์และพิพิธภัณฑ์ทหาร

อาคารประวัติศาสตร์และพิพิธภัณฑ์ทหาร มีลักษณะคล้ายป้อมค่ายหอรบสมัยโบราณ ด้านหน้าของอาคารนี้ประดิษฐานพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว องค์พระราชทานกำเนิดกองทัพไทยสมัยใหม่ ประทับยืนอยู่ในชุดฉลองพระองค์เต็มยศจอมพลทหารบก ขนาดหนึ่งเท่าครึ่งของพระองค์จริง โดยสลักจากหินอ่อน
ภายในอาคารประวัติศาสตร์ และพิพิธภัณฑ์ทหาร มีการจัดแสดงกิจกรรมต่าง ๆ ทั้ง 4 ชั้น ดังนี้
ชั้นที่ 1 จัดเป็นห้องเกียรติยศตามแนวพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เพื่อเชิดชูเกียรติและวีรกรรมของทหาร ตำรวจ และพลเรือน ที่ปฏิบัติการรบด้วยความกล้าหาญ จนได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี และเหรียญกล้าหาญ เพื่อปลุกใจให้อนุชนรุ่นหลังได้รำลึกถึง และ จัดแสดงหุ่นจำลองเหตุการณ์สงครามสมัยใหม่ที่กองทัพไทยได้ปฏิบัติการรบครั้งสำคัญ 5 สงคราม คือ
สงครามโลกครั้งที่ 1 จำลองเหตุการณ์ กองทหารไทยสวนสนามผ่านประตูชัย ณ กรุงปารีส
กรณีพิพาทอินโดจีน จำลองเหตุการณ์ ยุทธนาวีเกาะช้าง
สงครามมหาเอเซียบูรพา จำลองเหตุการณ์ วีรกรรมกองบินน้อยที่ 5
สงครามเกาหลี จำลองเหตุการณ์ การรบที่เขาพอร์คชอพ
สงครามเวียดนาม จำลองเหตุการณ์ การรบในป่าเวียดนาม
ชั้นที่ 2 กำแพงแก้วรอบระเบียงได้จารึกนามผู้กล้าหาญซึ่งเสียชีวิตจากการรบ เพื่อป้องกันประเทศในสงครามต่าง ๆ รวมทั้งผู้ปฏิบัติการป้องกันผู้ก่อการร้ายภายในประเทศ รวมจำนวนขณะนี้ 80000 ชื่อ ภายในอาคารชั้นที่ 2 จัดสร้างเป็นห้องพิพิธภัณฑ์เฉลิมพระเกียรติจอมทัพไทย แสดงพระราชกรณียกิจอันเกี่ยวเนื่องกับกองทัพ และ กรณียกิจของกองทัพเพื่อสนองโครงการในพระราชดำริ
ชั้นที่ 3 จัดแสดงหุ่นจำลองเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ 14 เหตุการณ์
ชั้นที่ 4 จัดแสดงเครื่องแบบ เครื่องหมายยศ และส่วนประกอบของเครื่องแบบทหาร โดยมีการจัดแสดงดังนี้
จัดแสดงเครื่องแบบ เครื่องแต่งกายโดยใช้หุ่นจัดแสดง และภาพประกอบ แบ่งการจัดแสดงออกเป็น 6 สมัยคือ สมัยก่อนสุโขทัย สมัยสุโขทัย สมัยอยุธยา สมัยธนบุรี สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น และสมัยปัจจุบัน จำนวน 15 หุ่น
จัดแสดงส่วนประกอบของเครื่องแบบ เช่น หน้าหมวก อินทรธนู เครื่องหมายยศ กระดุม เครื่องหมายเหล่า และเครื่องหมายสังกัด
จัดแสดงหุ่นเท่าคนจริงแต่งเครื่องแบบเต็มยศ จำนวน 4 หุ่น คือ หุ่นทหารบก หุ่นทหารเรือ หุ่นทหารอากาศ และหุ่นตำรวจ
การนำเสนอข้อมูลด้วยเครื่องจักรคำนวณ และวีดิทัศน์ เกี่ยวกับวิวัฒนาการของเครื่องแบบ เครื่องหมายยศ และเครื่องประกอบการแต่งกายของทหารตำรวจ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
การจัดแสดง > อาคารภาพปริทัศน์

เป็นอาคารทรงแปดเหลี่ยม ผนังภายในอาคารโค้งเป็นวงกลม มีจิตรกรรมฝาผนังขนาดสูง 4.30 เมตร ยาว 90 เมตร ฝีมือนายปรีชา เถาทอง ศิลปินแห่งชาติ กับคณะนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยศิลปากรและมหาวิทยาลัยรังสิต แสดงเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ของชาติไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เพื่อให้เห็นถึงพระปรีชาสามารถของพระมหากษัตริย์ รวมทั้งความกล้าหาญเสียสละของบรรพบุรุษ ที่ได้อุทิศตนเพื่อปกป้องและรักษาเอกราชของชาติ