คริสตจักรแห่งอังกฤษ

สำหรับนิกาย ดูที่ แองกลิคัน
| คริสตจักรแห่งอังกฤษ |
| --- | --- |

อักษรย่อ: C of E
กลุ่ม: แองกลิคัน
ความโน้มเอียง: คริสตจักรกลาง (รวมทั้งคริสตจักรชั้นสูง คริสตจักรกลาง และคริสตจักรระดับล่าง)
เทววิทยา: ลัทธิแองกลิกัน
แผนการปกครอง: การจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัล
ประมุข: สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
ไพรเมต: จัสติน เวลบี
สมาคม: แองกลิคันคอมมิวเนียน ปอร์วูคอมมิวเนียน สภาคริสตจักรโลก
ภูมิภาค: อังกฤษ, เวลส์ (ข้ามพรมแดน) ไอล์ออฟแมน หมู่เกาะแชเนิล ยุโรปภาคพื้นทวีป โมร็อกโก
ศูนย์กลาง: เชิร์ชเฮาส์ เวสต์มินสเตอร์ อังกฤษ
ผู้ก่อตั้ง: ออกัสตินแห่งแคนเทอร์เบอรี  (รวมคริสตจักรอังกฤษยุคแรกภายใต้เขตอำนาจของสมเด็จพระสันตะปาปา) พระเจ้าเฮนรีที่ 8  (แยกคริสตจักรออกจากเขตอำนาจของสมเด็จพระสันตะปาปา) โทมัส แครนเมอร์  (แยกคริสตจักรออกจากเขตอำนาจของสมเด็จพระสันตะปาปา)
แยกตัวจาก: โรมันคาทอลิก (1534)
แยกออก: ผู้คัดค้านชาวอังกฤษ (1534 เป็นต้นไป) พิวริตัน (ศตวรรษที่ 17) นิกายเมโทดิสต์ (ศตวรรษที่ 18) Plymouth Brethren (คริสต์ทศวรรษ 1820) ฟรีคริสตจักรแห่งอังกฤษ (1844) Ordinariate of Our Lady of Walsingham (2011)
สมาชิก: 26 ล้านคน (พิธีรับเข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชน)
ชื่ออื่น: คริสตจักรแองกลิคัน
เว็บไซต์ทางการ: www.churchofengland.org
ภาคแคนเทอร์เบอรี (สีเหลือง) และภาคยอร์ก (สีชมพู)
คริสตจักรแห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Church of England) เป็นคริสตจักรประจำชาติ ของอังกฤษ และเป็นคริสตจักรแม่ของแองกลิคันคอมมิวเนียนทั่วโลก
ในช่วงแรกคริสตจักรในอังกฤษยังเป็นส่วนหนึ่งของคริสตจักรโรมันคาทอลิก แต่เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษตัดสินพระทัยหย่าขาดกับพระนางแคเธอรินแห่งอารากอนซึ่งฝ่าฝืนคำสั่งของพระสันตะปาปาไป พระองค์ก็มีพระราชโองการให้คริสตจักรแห่งอังกฤษแยกตัวจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกในปี ค.ศ. 1534 แล้วออกพระราชบัญญัติอำนาจสูงสุดทางศาสนาซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษ แต่พอถึงรัชสมัยสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษก็ทรงนำคริสตจักรแห่งอังกฤษกลับไปรวมกับคริสตจักรคาทอลิกอีกในปี ค.ศ. 1555 จนกระทั่งสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษให้รัฐสภาออกพระราชบัญญัติอำนาจสูงสุดทางศาสนา ค.ศ. 1558 ปฏิเสธอำนาจของพระสันตะปาปาในคริสตจักรแห่งอังกฤษอีก ทั้งฝ่ายคาทอลิกและฝ่ายปฏิรูปต่างพยายามรูปแบบหลักความเชื่อและพิธีกรรมให้เป็นไปตามแบบของตนตลอดมา จนความขัดแย้งมาสิ้นสุดเมื่อมีข้อตกลงเอลิซาเบธันโดยกำหนดว่าคริสตจักรแห่งอังกฤษเป็นทั้งแบบคาทอลิกและปฏิรูป
คาทอลิก เป็นคาทอลิกเพราะเป็นส่วนหนึ่งของคริสตจักรสากลที่สืบเนื่องมาตั้งแต่สมัยอัครทูต คริสตจักรนี้จึงให้ความสำคัญกับคำสอนของเหล่าปิตาจารย์แห่งคริสตจักรยุคแรก ซึ่งกำหนดไว้ในหลักข้อเชื่อของอัครทูต หลักข้อเชื่อไนซีน และหลักข้อเชื่ออะทาเนเซียน
ปฏิรูป เป็นคริสตจักรปฏิรูปเพราะได้รับอิทธิพลด้านหลักความเชื่อจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ดังพบได้จากหนังสือคำอธิษฐานทั่วไปและคำแถลงสามสิบเก้าข้อ
ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้เกิดความขัดแย้งทางศาสนาและการเมืองขึ้นอีก ทำให้ฝ่ายพิวริตันและเพรสไบทีเรียนได้ขึ้นมามีอำนาจในคริสตจักร แต่ก็หมดอำนาจไปเมื่อพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษได้คืนสู่ราชบัลลังก์ ปัจจุบันในคริสตจักรมีแนวความเชื่ออยู่หลายแบบ แบ่งได้เป็นสองกลุ่มคือกลุ่มแองโกล-คาทอลิกและกลุ่มอีแวนเจลิคัล ซึ่งเป็นกลุ่มที่ขัดแย้งกันมาตั้งแต่การปฏิรูปช่วงแรก นอกจากนี้ยังมีความขัดแย้งใหม่เกิดขึ้นอีกในปัจจุบันระหว่างฝ่ายอนุรักษนิยมกับฝ่ายพิพัฒนาการนิยมอันเนื่องมาจากประเด็นการบวชสตรีและทัศนะต่อคนรักร่วมเพศ ทั้งนี้คริสตจักรแห่งอังกฤษได้บวชสตรีเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 และปัจจุบันอยู่ระหว่างผลักดันให้มีการอภิเษกบิชอปหญิง
คริสตจักรแห่งอังกฤษแบ่งเขตปกครองออกเป็นเขตแพริช หลายเขตแพริชรวมกันเป็นมุขมณฑลซึ่งมีบิชอปเป็นประมุข อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีคือไพรเมตแห่งคริสตจักรแห่งอังกฤษทั้งหมด และเป็นศูนย์กลางเพื่อเอกภาพของแองกลิคันคอมมิวเนียนทั่วโลก เจเนอรัลซิโนดแห่งคริสตจักรแห่งอังกฤษเป็นที่ประชุมของคริสตจักรและบรรดาบิชอป เคลอจี และฆราวาส มีอำนาจในการออกนโยบายต่าง ๆ แต่ต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรในขั้นสุดท้าย