stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟาโรห์โซนเบฟ
การระบุตัวตน

มีการถกเถียงกันระหว่างนักอียิปต์วิทยาว่า ฟาโรห์เซเคมคาเร โซนเบฟ จะเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับ ฟาโรห์เซเคมคาเร อเมนเอมฮัตที่ 5 ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สี่แห่งราชวงศ์ที่สิบสาม หรือไม่ ตามที่แท้จริงฟาโรห์โซนเฟทรงเรียกพระองค์เองว่า "อเมนเอมฮัต โซนเบฟ" ซึ่งนี่อาจจะเป็นพระนามคู่ก็ได้ แต่มันก็สามารถตีความได้ว่า โซนเบฟ พระราชโอรสแห่งอเมนเอมฮัต ซึ่งทั้งรีฮอล์ตและเบเกอร์มองว่าเป็นหลักฐานว่า ฟาโรห์โซนเบฟเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 4 และเป็นพระอนุชาของฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ซึ่งเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบสามขึ้น ดังนั้น พวกเขาจึงมองว่า ฟาโรห์โซนเบฟ และฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 นั้นไม่ได้เป็นผู้ปกครองหรือฟาโรห์พระองค์เดียวกัน ซึ่งเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ก็มีความเห็นไปในทางเดียวกัน รีฮอล์ตและเบเกอร์ได้ตั้งข้อสังเกตเพิ่มเติมว่า รัชสมัยของฟาโรห์โซนเบฟและฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 ถูกแยกออกจากกันโดยการครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ของฟาโรห์เนริคาเร ในขณะที่เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท เชื่อว่า รัชสมัยของฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี พันทเจนิ จะอยู่ระหว่างรัชสมัยของทั้งสองพระองค์ ในมุมตรงกันข้าม เดทเลฟ ฟรานเคอ และสตีเฟน เควิร์ก เชื่อว่า ฟาโรห์โซนเบฟ และฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 นั้นเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกัน และฟรานเคอ และนักวิชาการคนอื่น ๆ จึงถือว่า พระนาม "อเมนเอมฮัต โซนเบฟ" เป็นพระนามคู่ ซึ่งอันที่จริงแล้ว การทรงพระนามซ้ำกันเป็นเรื่องธรรมดาในสมัยอียิปต์โบราณและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงปลายของราชวงศ์ที่สิบสองและตลอดราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์
หลักฐานรับรอง

พระนามของฟาโรห์โซนเบฟปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 6 ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งได้ปรากฏเป็นพระนาม "เซเคมคาเร [อเมนเอมฮัต โซนเบ]ฟ" ถึงแม้ว่าฟาโรห์โซนเบฟจะเป็นฟาโรห์ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสาม ซึ่งมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองอิทจ์-ทาวีในภูมิภาคฟัยยูม หลักฐานชั้นต้นร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียวของพระองค์มาจากทางใต้ของธีบส์ หลักฐานเหล่านี้รวมถึงตราประทับสคารับที่ไม่ทราบที่มา ตราประทับทรงกระบอกจากการเก็บสะสมของแอมเฮิร์สต์ และขณะนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทนในมหานครนิวยอร์ก และบล็อกจารึกสองชิ้นจากเอล-ท็อด ซึ่งกล่าวถึงพระองค์ด้วยพระนาม เซเคมคาเร บันทึกระดับแม่น้ำไนล์สองบันทึกก็มาจากรัชสมัยของพระองค์เช่นกัน บันทึกหนึ่งมาจากอัสคุตและมีอายุย้อนไปถึงปีที่ 3 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ และอีกบันทึกหนึ่งมาจากเซมนาในนิวเบีย ซึ่งมีอายุย้อนไปจนถึงปีที่ 4 บันทึกเพิ่มเติมที่เสียหายอย่างมากจากเซมนาและลงเวลาถึงปีที่ 5 ซึ่งอาจจะเป็นช่วงรัชสมัยของพระองค์เช่นกัน เจ้าของของบันทึกระดับแม่น้ำไนล์เหล่านี้ยังคงเป็นที่สงสัย เนื่องจากปรากฏเพียงพระนาม เซเคมคาเร เท่านั้น ซึ่งอาจจะสื่อถึงฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 ได้เช่นกัน นักไอยคุปต์วิทยาและนักโบราณคดี สจวร์ต ไทสัน สมิธ ซึ่งเป็นผู้ศึกษาบันทึกดังกล่าวในขั้นต้นระบุว่า เป็นฟาโรห์โซนเบฟ แต่ในภายหลังเปลี่ยนความคิดเห็นของเขาและอ้างว่า เป็นฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 แทน
ฟอซซี (อัลบั้ม)

ฟอซซี เป็นอัลบั้มเปิดตัวตัวเองของวงดนตรีเฮฟวีเมทัล ฟอซซี โดยวางจำหน่ายในวันที่ 24 ตุลาคม 2000 โดยจัดจำหน่ายโดยปาล์มพิคเจอร์ส และเมก้าฟอร์ชรีคอร์ดส
ซิงเกิล

"Feel the Burn"
"End of Days"
รายการเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Stand Up and Shout" (Dio cover) | รอนนี เจมส์ ดิโอ, จิมมี ไบร์น | 3:39 |
| 2. | "Eat the Rich" (Krokus cover) | Butch Stone, Marc Storace, Fernando von Arb, Chris von Rohr | 4:05 |
| 3. | "Stay Hungry" (Twisted Sister cover) | Dee Snider | 2:57 |
| 4. | "The Prisoner" (Iron Maiden cover) | Adrian Smith, Steve Harris | 6:19 |
| 5. | "Live Wire" (Mötley Crüe cover) | Nikki Sixx | 3:15 |
| 6. | "End of Days" |   | 3:55 |
| 7. | "Over the Mountain" (Ozzy Osbourne cover) | ออซซี ออสบอยร์น, Randy Rhoads, Bob Daisley, Lee Kerslake | 4:32 |
| 8. | "Blackout" (Scorpions cover) | Sonja Kittelsen, คลัส ไมเน, เฮอร์แมน ราร์เบลล์, รูดอล์ฟ เชงเคอร์ | 3:39 |
| 9. | "Feel the Burn" |   | 4:24 |
| 10. | "Riding on the Wind" (Judas Priest cover) | Glenn Tipton, Rob Halford, K. K. Downing | 3:09 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 39:58 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Palm Pictures Official website
Megaforce Records Official website
cz:Fozzy (album)
มหาวิหารซันตามาเรียโนเวลลา

| มหาวิหารซานตามาเรียโนเวลลา |
| --- | --- |
Basilica of Santa Maria Novella
มหาวิหารซานตามาเรียโนเวลลา

43°46′29″N 11°14′56″E﻿ / ﻿43.77472°N 11.24889°E﻿ / 43.77472; 11.24889
ที่ตั้ง: ฟลอเรนซ์ ในประเทศอิตาลี
ประเทศ:  ประเทศอิตาลี
นิกาย: โรมันคาทอลิก (โดมินิคัน)
สถานะ: วัดคริสต์ศาสนา
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1420
เหตุการณ์: จิตรกรรมฝาผนัง
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: กอธิค เรอเนซองส์ตอนต้น
ปีสร้าง: คริสต์ศตวรรษที่ 9
มหาวิหารซานตามาเรียโนเวลลา (ภาษาอังกฤษ: Basilica of Santa Maria Novella; ภาษาอิตาลี: Santa Maria Novella) เป็นวัดคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกตั้งอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอธิคและเรอเนซองส์ตอนต้น มหาวิหารซานตามาเรียโนเวลลามีงานจิตรกรรมฝาผนังสำคัญๆ ของจิตรกรผู้มีชื่อเสียงหลายคนของฟลอเรนซ์ เช่นงานในชาเปลทอร์นาบุโอนิ โดย โดเมนนิโค เกอร์ลันเดา, ในชาเปลสปาโยลิ หรืองานในระเบียงคดโดย เปาโล อูเชลโล และงานศิลปะชนิดอื่นๆ เช่นกางเขนของ ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี
ประวัติ

วัดนี้เรียกว่าวัดใหม่ (Novella) เพราะเป็นวัดที่สร้างบนชาเปลเดิมที่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อนักบวชโดมินิคันได้รับสถานที่ในปี ค.ศ. 1221 นักบวชก็ตัดสินใจสร้างวัดใหม่และระเบียงคดติดกัน ตัววัดออกแบบโดยหลวงพ่อโดมินิคันสององค์ ฟราซิสโน ฟิโดเร็นติโน และฟราริสโตโร ดา แค็มพิ ตัววัดเริ่มสร้างราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 ราวปี ค.ศ. 1246 และเสร็จราว ค.ศ. 1360 ภายใต้การคุมงานของฟรา ลาโคโพ ตาเล็นติ เป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์-กอธิค โดยมีหอระฆังที่เก็บของมีค่า ในขณะนั้นส่วนล่างของด้านหน้าแบบกอธิคเท่านั้นที่เสร็จ ประตูสามประตูเป็นประตูโค้ง นอกนั้นด้านล่างของด้านหน้าเป็นซุ้มโค้งบอดแยกด้วยเสา ข้างล่างเป็นซุ้มแหลมแบบกอธิคเป็นแถบขาวเขียว ลายนี้ต่อเนื่องไปจนรอบลานวัด วัดได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ.  1420
ดูเพิ่ม

คริสต์ศาสนสถาน
สถาปัตยกรรมกอธิค
สถาปัตยกรรมเรอเนซองส์
จิตรกรรมฝาผนัง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มหาวิหารซานตามาเรียโนเวลลา
(อังกฤษ) พิพิธภัณฑ์และระเบียงคดของมหาวิหารซานตามาเรียโนเวลลา เก็บถาวร 2008-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระยาธาตุพระนม

พระยาธาตุ หรือ พระยาพระมหาธาตุเจ้า (พระยาธาดหรือพระยาทาด) (ปกครองราว พ.ศ. 2110-2140) ปรากฏนามในเอกสารประวัติศาสตร์พระธาตุพนมว่าเป็นผู้ปกครองเมืองธาตุพนมซึ่งเป็นเมืองกัลปนาในรัชสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชมหาราช (ครองราชย์ราว พ.ศ. 2091-2114) สมัยธาตุพนมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรล้านช้าง โดยปกครองหลังพันเฮือนหินและพันซะเอ็ง (ข้าราชเอ็งหรือข้าซะเอ็ง) ในรัชสมัยพระยาโพธิสาลราช (ปกครองราว พ.ศ. 2063-2090) นัยหนึ่งพระยาธาตุหมายถึงตำแหน่งพิเศษของเจ้าโอกาส (เจ้าโอกาด) หรือขุนโอกาส (ขุนโอกลาษ) ผู้ปกครองกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนม หลังรับแต่งตั้งเป็นผู้รักษานครต่อนดินพระมหาธาตุแล้วปรากฏนามพระยาธาตุในประวัติศาสตร์อีกครั้งราว 30 ปีต่อมาในรัชสมัยพระวรวงศาธรรมิกราช (ครองราชย์ราว พ.ศ. 2141-2165) ซึ่งเข้าใจว่าเป็นพระยาธาตุคนละคนแต่ตำแหน่งเดียวกัน
ประวัติ

เอกสารพื้นเมืองพนมระบุว่าพระยาธาตุประสูติในราชวงศ์ศรีโคตรบูรและสืบเชื้อสายกษัตริย์เมืองศรีโคตรบูรและเมืองมรุกขนคร พระยาธาตุเป็นบรรพบุรุษของนางจันทะมาสเทวีมเหสีของสมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 3 (สมเด็จพระเจ้าสิริบุญสาร, ครองราชย์ราว พ.ศ. 2294-2322) ทั้ง 2 มีพระราชโอรสนามว่าเจ้าพระยาหลวงบุตรโคตรวงสากวานเวียงพระนมบิดาของพระรามราช (ราม ต้นสกุลรามางกูร) ขุนโอกาสปกครองธาตุพนมองค์แรกในราชวงศ์เวียงจันทน์ ดังนั้นพระยาธาตุจึงเป็นบรรพบุรุษของเจ้านายผู้ปกครองเมืองธาตุพนมและกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมในยุคหลังด้วย
ในคัมภีร์อุรังคธาตุนิทานของนครหลวงเวียงจันทน์ > ได้รับแต่งตั้งจากสมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ฉบับที่ 1

คัมภีร์ใบลานเรื่องหนังสืออุลังคนีทาน (พื้นอุลํกาธา) ฉบับหอสมุดแห่งชาติ บ้านเซียงยืน กำแพงนครเวียงจันทน์ เมืองจันทะบูลี ฉบับที่ 1 หน้า 29-30 ระบุเหตุการณ์สมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชมหาราชเสด็จบูรณะพระธาตุพนมและพระราชทานเขตแดนแก่ธาตุพนม ได้มีพระราชโองการแต่งตั้งพระยาธาตุขึ้นปกครองธาตุพนมดังนี้
(หน้า 29) ...บัดนี้ จักกล่าวพระไซเสถฐาราชเจ้าไว้จุ้มแม่ (แก่) พระยาทาด แล้วก็ลงไปเมืองลามลักปางนั้น มาจาว่าจุ้มเฮาโอกาสใส่หัวพระยาทาด ให้พระยาทาดฮักสาน้ำท่อนต่อน (ดิน) พระมหาธาตุเจ้าอย่าให้รา (ละ) คาให้เก็บ กำเอาพีชซอากรในเขตดินดอนอันปิตาเฮาพระองค์หากเวนให้แก่พระมหาธาตุเจ้านั้น มากระทำไว้เป็นอุปกรณ์หยุดหยาเป็นเนื้อเป็นหนังแก่พระซินธาตุเจ้าให้ฮุ่งเฮืองไปเท่า 5,000 วัสสาเทอญ คือว่าไม้คกกกเฮือ ขี้ซันมันยางผา งัวลากหวายควายลากเซือก เฮือไหล 33 ทาด (ท่า) (ซ้าง) ตายคะนายหล่อง (หล่อน) คำต่อนคำเตินตกมาในดินพระมหาธาตุให้เก็บเอามาเป็นเนื้อหนังแก่ซินธาตุเจ้า คันผู้ใดเป็นใหญ่ฝูงฮักสาเก็บเอาอับปายคมนิยาคือว่าคองวินาศจิบหายเถิงแก่มันผู้ฮักสา คันบ่าวไพร่ฝูงกระทำนาไฮ่สวนแลกระทำการอันควรแลให้อัปปายคมนิยาคือว่าคองวินาศจิบ (หน้า 30) หายเถิงแก่มันผู้บ่ไหว้ทั้ง 5 มีพระยาสีโคตบูรได้เอาเข้าไปใซ่ (ใส่) พระพุทธเจ้ายามนั้น ก็จุติไปเกิดฮ้อยเอ็ดมาเกิดเป็นพระยาสมินตทำในเมืองมรุกนคร พระยาปัดเสนจุติเกิดเป็นบุรีอว่ายลว่าย จุติเกิดเป็นคันทัพพานิ (ช) จุติเกิดเป็นพระยาจักแผ่นแผ้ว จุติเกิดเป็นพระยาพระไซเสดฐาทิราชเจ้าหั้นแล้ว กูกระสัตพระราซาสสาสมเด็จมหาราชเจ้าแลเซียงทองหัวข่วงล้านซ้างในแห่งห้อง ประสิทธิจุ้มสิลาเลกหัก (หลัก) ดินแลสละข้อยประสิทธิไว้กับดินพระซินธาตุวัดประโคดใส่ธาตุพระนม ขันคำเจ้าข้อยพระองค์ปลงราชกูณาสัทธาหมื่นสละดินสละข้อยให้เป็นทานปางนั้นแล...
ในคัมภีร์อุรังคธาตุนิทานของนครหลวงเวียงจันทน์ > ได้รับแต่งตั้งจากสมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ฉบับที่ 2

คัมภีร์ใบลานเรื่องหนังสืออุลังคนีทาน (อุลังคะนิทาน) ฉบับหอสมุดแห่งชาติ บ้านเซียงยืน กำแพงนครเวียงจันทน์ เมืองจันทะบูลี ฉบับที่ 2 หน้า 30-32 ระบุเหตุการณ์สมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชมหาราชเสด็จบูรณะพระธาตุพนมและพระราชทานเขตแดนแก่ธาตุพนม ได้มีพระราชโองการแต่งตั้งพระยาธาตุขึ้นปกครองธาตุพนมดังนี้
(หน้า 30) ...บัดนี้ จักกล่าวพระไซเสฏฐาทิลาชเจ้าไว้จุ้มแม่ (แก่) พระยาทาด แล้วก็ลงไปเมืองลามลักปางนั้นมา (มา) จาว่าจุ้มเฮาโอกาสใส่หัวพระยาทาด ให้พระยาธาดฮักสาน้ำท่อนต่อน (ดิน) พระมหาธาตุเจ้าอย่าให้ลา (ละ) คาให้เก็บ (หน้า 31) กำเอาพีชซอากรในเขตดินดอนอันปิตตุปิตตาเฮาพระองค์หากได้เวนให้แก่พระมหาธาตุเจ้านั้น มากระทำไว้เป็นอุปกรณ์หยุดหยาเป็นเนื้อเป็นหนังแก่พระซินธาตุเจ้าให้ฮุ่งเฮืองไปเท่า 5,000 วัสสาเทอญ คือว่าไม้กกตกเฮือ ขี้ซันมันยาง ต้นเผิ้งยางผา งัวลากหวายควายลากเชือก เฮือกไหล 33 ท่า ซ้างตายขนายหล่อน คำต่อนคำเตินตกมาในดินพระมหาธาตุให้เก็บเอามาเป็นเนื้อหนังแก่ซิณณธาตุเจ้า คันผู้ใดเป็นใหญ่ฝูงฮักสาบ่เก็บเอาอัปปายคมนียะคือว่าคองวินาจฉิบหายเถิงแก่มันผู้ฮักสา คันบ่าวไพร่ฝูงกระทำนาไฮ่สวนแลกระทำการอันควรแลบ่ให้อปายคมนียะคือว่าคองวินาจฉิบหายเถิงแก่มัน ผู้บ่ไหว้ทั้ง 5 มีพระยาสีโคตตบูรได้เอาเข้าไปใส่พระพุทธเจ้ายามนั้น ก็จุตติไปเกิดเมืองฮ้อยเอ็ด มาเกิดเป็น (หน้า 32) พระยาสุมิตตธำในเมืองมรกคนคอร (มรุกขนคร) พระยาปัดเสนจุตติเกิดเป็นบุรีอว่ายลว่าย จุตติเกิดเป็นคันทัพพานี (นิช) จุตติเกิดเป็นพระยาจักกแผ่นแผ้ว จุตติเกิดเป็นพระไซเสถฐาทิราชเจ้าหั้นแล กูกระสัตตะพระราซอาซยาสมเด็จมหาราชแลเซียงทองหัวของ (หัวโขง) ล้านซ้างในแห่งห้องประสิทธิจุ้มศิลาเลกหักดินแลสละข้อยประสิทธิไว้กับดินพระซินธาตุวัดป่าโกดใส่ธาตุพระนม คังคำเจ้าข้อยพระองค์ปลงราซกูณาสัทธาหมื่นสละดินสละข้อยให้เป็นทานปางนั้นแล...
ในอุรังคธาตุนิทานเมืองจำพอน

คัมภีร์ใบลานเรื่องอุลังกทาดผูกเดียว ฉบับวัดอับเปวันนัง บ้านบกท่ง เมืองจำพอน แขวงสุวรรณเขต หน้าลานที่ 13-16 ระบุเหตุการณ์สมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชมหาราชเสด็จบูรณะพระธาตุพนมและพระราชทานเขตแดนแก่ธาตุพนม ได้มีพระราชโองการแต่งตั้งพระยาธาตุขึ้นปกครองธาตุพนม เช่นเดียวกับหนังสืออุลังคนีทาน (พื้นอุลํกาธา) ฉบับหอสมุดแห่งชาติ บ้านเซียงยืน กำแพงนครเวียงจันทน์ เมืองจันทะบูลี ฉบับที่ 1 และหนังสืออุลังคนีทาน (อุลังคะนิทาน) ฉบับหอสมุดแห่งชาติ บ้านเซียงยืน กำแพงนครเวียงจันทน์ เมืองจันทะบูลี ฉบับที่ 2 แต่สำนวนต่างกันเล็กน้อยโดยไม่ระบุถึงการประดิษฐานหลักหินจารึกของเจ้าพระยาหลวงนครดังนี้
(หน้า 13) ...บัดนี้ จักกล่าวพระไซเสถฐาทิราดเจ้าไว้จุ้มแก่พระยาทาด แล้วก็ลงไปเมืองลามมลักป (าง) นั้น มาจาว่าจุ้มเฮาพระองค์ใส่หัวพระยาทาดให้พระยาทาด ให้พระยาทาดฮักสานครต่อนดินพระมหาธาตุเจ้าอย่าให้ค้างคา ให้เก็บ (หน้า 14) กำเอาภีซอากรในเขตดินดอนอันปิตุปิตตาเฮาพระองค์หากได้กัน (เวน) ให้แก่พระมหาธาตุเจ้านั้น มากระทำไว้เป็นเป็นอุปกรณ์หยุดหยาเป็นเนื้อเป็นหนังพระซินธาตุเจ้าให้ฮุ่งเฮืองไปเท่า 5 พันวัสสาเทอญ คือว่าไม้ทกกกเฮือ ซีซันมันยาง ตนขนายหล่อน คำต่อนคำเตินตกมาในดินพระมหาธาตุให้เก็บกำเอามาเป็นเนื้อหนังพระซินธาตุ คันผู้ใดเป็นใหญ่ฝูงฮักสาเก็บเอาอปยาคมนี...(ชำรุด)...ไหล 3 ท่าซ้างตาย พระยาคำแดง พระยาจุลลณี พระยาพรหมทัด พระยาอินทปัถนครจูงแขนกัน พระยานันทเสนาเข้าบายมือพระยาทั้ง 4 ซุคนแล้ว ก็...(ชำรุด)...กันลาพากจากภูก่ำฟ้า (ภูก้ำฟ้า) ไปสู่บ้านเมืองแห่งตนก็มีวันนั้นแล อันอรหันตเจ้า 5 ฮ้อยมีมหากัสสปเจ้าเป็นประธานกับพระยาทั้ง 5 ก่ออูบมุงไว้อุลังกธาตุที่ภูกำพ้าแล้วก่อนแล ยามนั้น พระยาอินทร์มีหมู่เทวดาทั้งหลายมากนักลงมาสู่ภูกำพ้าจากตาวติงสาสวรรค์ (หน้า 15) (ชำรุด)...จิงอานัติวิสุกัมมเทวบุตรแต่งริจจานาลายดอกลายเคือ ฮูปเทวบุตรเทวดา ฮูปพระยาอินทร์ พระจันทร์ ฮูปพระยาทั้ง 5 ไว้อูบมุงทั้ง 5 ด้าน อานัติให้แต้มฮูปอรหันต์ 5 ฮ้อย แลฮูปพระยาสีสุ (โท) สีมหามายา วิสขาเทวบุตรไว้ก้ำในแล้วจิงสักการบูซาด้วยดอกไม้คันทรัสสะของหอมตุลียนันตีเครื่องเสีย (ง) ทั้งมวลแล้ว จิงให้นางเทวดาทั้ง 4 ตนมีนางสุซาดาเป็นต้นแต่งเครื่องอุปถาก...(ชำรุด)...แก้ว 5...(ชำรุด)...เครื่องแก้วแล้วด้วยคำทั้งมวล กับทั้งดอกลิล่วงทิพย์บ่ฮู้หุย (หุบ) เหี่ยวจักเทื่อ ประทีป 4 ดวงประดับเท่า 5 พันพระวัสสาพุ้นซะแล พระยาอินทร์แลนางฟ้าทั้ง 4 เอาไปบูซาไว้ในอูบมุงเจ้าใส่หัวแล้วจิงออกมา จิงอานัติวิสุกัมมเทวบุตรให้จิงเติม (เติน) สุกมิตตาธำในเมืองมรุกขนาคอร พระยาปเสนจุตติเกิดเป็นบุลี (น) อว่ายลว่าย คันจุตติเกิดเป็นจันทัพพานิช คันจุตติเกิดเป็นพระยาจักกแผ่นแผ้ว คันจุตติเกิดเป็นพระไซเสถฐาทิราชเจ้าหั้นแล พระ (หน้า 16) หมสัตตุพระราซาอาจญาสมเด็จมหาราชแลเซียงทองหัวล้านในแห่งห้องประสิทธิจุ้มศิลาเลกหลักดินแลสละข้อยประสิทธิไว้กับดินพระซินนาธาตุวัดป่าโกดใส่ธาตุพระนม คันคำเจ้าข้อยพระองค์พระราซาอาจญากูณาสัทธาหมื่น พระยาสละดินสละข้อยให้เป็นปทานนั้นแล...
บทบาทสำคัญในเอกสารใบลาน > ทรงประดิษฐานจารึกเจ้าพระยาหลวงนครพิชิตราชธานีศรีโคตรบูรหลวง ฉบับที่ 1

คัมภีร์ใบลานเรื่องหนังสืออุลังคนีทาน (พื้นอุลํกาธา) ฉบับหอสมุดแห่งชาติ บ้านเซียงยืน กำแพงนครเวียงจันทน์ เมืองจันทะบูลี ฉบับที่ 1 หน้า 22-24 ไม่ปรากฏนามผู้ศรัทธาสร้าง ออกนามพระองค์ว่าพระยาพระมหาธาตุเจ้า พระยาธาด และเจ้าโอกาด (เจ้าโอกาส) เนื้อความระบุถึงพระองค์เป็นผู้ประดิษฐานจารึกเจ้าพระยาหลวงนครพิชิตราชธานีศรีโคตรบูรหลวงไว้ในวัดพระธาตุพนมดังนี้
(หน้า 22) ...ศักราชราซาได้ 6 ปี กาบยี่ เดือน 5 ขึ้น 4 ค่ำ วัน 4 ฮวงไค้ 3 ตัว พ่อเจ้าพระเป็นเจ้าพระยาหลวงนครพระพิซิตพระราซาธานีสีโคตบองเถ้าเป็นประธานแลพระยาเสนามุนตรีทั้งหลาย มีประสัทธสาทธาในพระสารีระพระธาตุในศาสนาจิงมาริจนาก่อแปลงกำแพงพื้นพระมหาธาตุเจ้า แลซือ (ถือ) (ซะ) ทายกขน (ก่อขง) ธาตุทั้ง 4 ด้านกับทั้งหอข้าวพระแท่นทั้ง 4 ด้านแล (หน้า 23) สร้างวัดกับกระตึบสร้างกำแพงอ้อมพระมหาธาตุเจ้าทั้งมวลลวงยาว 54 วา ลวง 52 วา 16 วา กับทั้งก่อประตูขงเพื่อละให้มลมนทิลแก่พระศาสนามหาธาตุเจ้า แลให้เป็นที่ปาทสัทธาสักกบูซาแก่คนแลเทวดาทั้งหลายหั้นแล นิพฺพานปัจจโยโหตุ พ่อเจ้าพระยาหลวงสีโคตตบองให้โอวาทแก่พระยาทั้งหลายประการ 1 ข้าโอกาสหยาดทานให้ฮักสาเขตดินดอนไฮ่นาน้ำหนองป่องปลา ที่ใดอันพระยาสุมินทราชแลประสาทให้ไว้เป็นอุปกรณ์แก่มหาธาตุพระนมเจ้าดั่งนั้นก็ให้ไว้ดั่งเก่าใผอย่าถอน ผู้ใดหากมีโลภตัณหามักมาถกถอนดินดอนไฮ่นาน้ำหนองกองปลาฝูงนั้นออกอัปปายคมัจจจยะคือว่าคำจิบหายให้เถิงแก่มัน มีในเสาหินพระยาทาดฝังไว้ก่อนแลกับตาเจ้าด่านทั้ง 4 ธาตุพระนมบุรมสถาน ใส่หัวพระยาทด พระยา (หน้าลานที่ 24) สิวิไส ไปตุ้มคกหอมพิชซซุมลูกหลานแลข้าโอกาสธาตุพระนมเจ้าไว้อย่าให้สวนเส็นไปทางใต้หนเหนือออกจากซุมที่ใด ผิหากสวนสนไปนอกออกจากซุมโอกาสพระทาดไปพระยาพระยาทั้ง 4 เอาเขามาอย่าให้จิบหาย ประการ 1 ผิเขาหากถืกหนี้ซิน (สิน) แห่งบุคละผู้ใดให้พระยาทั้ง 4 ถ่องถามเจ้ามีพี่น้องให้เขาไถ่เอามา พิ (ผิ) บ่มีอุปกรณ์ก็ดีในดินพระยาพระมหาธาตุเจ้าไป พระยาทัง 4 เอาไปไถ่เอามาไว้ ผิสั่งเอาให้อานัติกติกาสัญญาไว้ว่าอย่าให้ฮุบหัวขายบายหัวซื้อ ไปใต้เหนือทางใดให้พระยาทั้ง 4 มาพร้อมเจ้าโอกาส
บทบาทสำคัญในเอกสารใบลาน > ทรงประดิษฐานจารึกเจ้าพระยาหลวงนครพิชิตราชธานีศรีโคตรบูรหลวง ฉบับที่ 2

คัมภีร์ใบลานเรื่องหนังสืออุลังคนีทาน (อุลังคะนิทาน) ฉบับหอสมุดแห่งชาติ บ้านเซียงยืน กำแพงนครเวียงจันทน์ เมืองจันทะบูลี ฉบับที่ 2 หน้า 22-25 ศรัทธาสร้างโดยพ่อเจ้าทิดแดง ออกนามพระองค์ว่าพระยาพระมหาธาตุเจ้า พระยาธาด และเจ้าโอกาด (เจ้าโอกาส) เนื้อความระบุถึงพระองค์เป็นผู้ประดิษฐานจารึกเจ้าพระยาหลวงนครพิชิตราชธานีศรีโคตรบูรหลวงไว้ในวัดพระธาตุพนม เช่นเดียวกับหนังสืออุลังคนีทาน (พื้นอุลํกาธา) ฉบับหอสมุดแห่งชาติ บ้านเซียงยืน กำแพงนครเวียงจันทน์ เมืองจันทะบูลี ฉบับที่ 1 หน้า 22-24 ดังนี้
(หน้า 22) ...สังกราชราซาได้ 3 ปี (หน้า 23) กาบยี่ เดือน 5 ขึ้น 4 ค่ำวัน 4 ฮองไค้ 3 ตัว พ่อเจ้าพระเป็นเจ้าพระยาหลวงนครพิซิตพระราซาธานีสีโคตบองเจ้าเป็นประทาน แลพระยาเสนามนตรีทั้งหลายมีประสาทสัทธาในพระสารีระพระธาตุในศาสนา จึงมาริจนาก่อแปลงกำแพงพื้นพระมหาธาตุเจ้าแลถือซะทายก่อขน (ขง) ธาตุทั้ง 4 ด้าน กับทั้งหอข้าวพระแวนทั้ง 4 ด้าน แลสร้างวัดกับกระตึบสร้างก่อกำแพงอ้อมพระมหาธาตุเจ้าทั้งมวลลวงยาว 54 วา ลวงกว้าง 52 วา ฮอบ 16 วา กับทั้งปักตูขงเพื่อบ่ให้เป็นมลมินทึนแก่พระศาสนามหาธาตุเจ้า แลให้เป็นที่ปาทสัทธาสักการบูซาแก่คนแลเทวดาทั้งหลายหั้นแล นิพฺพานปจฺจโยโหตุ พ่อเจ้าพระยาหลวงสีโคตตบองให้โอวาทแก่พระยาทั้งหลายว่าประการ 1 ข้าโอกาสหยาดทาน (หน้า 24) ให้ฮักสาเขตดินดอนไฮ่นาน้ำหนองปวงปลาที่ใด อันพระยาสุมินทราชแลประสาทให้ไว้เป็นอุปกรณ์แก่มหาธาตุพระนมเจ้าดั่งนั้นก็ให้ไว้ดั่งเก่าใผอย่าถอน ผู้ใดหากมีโลภตัณหามักมาถกมาถอนดินดอนไฮ่นาน้ำหนองกองปลาฝูงนั้นออกอัปปายคมจฺจยคือว่าความสิบหายให้เถิงแก่มัน มีในเสาหินพระยาธาตุฝังไว้ก่อนแลกับตาเจ้าด้านทั้ง 4 ธาตุพระนมภูมสถาน ใส่หัวพระยาทศ พระยาสีวีไส (ศรีวิไชย) ให้ตู้มกกปกหอมพีซซุมลูกหลานแลข้าโอกาสธาตุพระนมเข้าไว้อย่าให้สวนสนไปทางใต้หนเหนือออกจากหมู่จากซุมที่ใด ผิหากสวนสนไปนอกออกจากหมู่จากซุมซาวโอกาสพระธาตุไป พญาทั้ง 4 เอาเขามาอย่าให้สิบหาย ประการ 1 ผิเขาหากถืกหนี้ซิน (สิน) แห่งบุคคละผู้ใดให้พระยาทั้ง 4 ถ่องถาม เจ้าหากมีพี่น้องให้ (หน้า 25) เขาไถ่เอามา ผิบ่มีอุปกรณ์ก็ดีในดินพระมหาธาตุเจ้าให้พระยาทั้ง 4 เอาไปไถ่เอามาไว้ ผิสั่งเอาให้อาณัติกติกาสัญญาไว้ว่าอย่าให้ฮุบหัวขายบายหัวซื้อ ไปใต้เหนือทางใดให้พระยาทั้ง 2 มาพร้อมเจ้าโอกาส...
เขตแดน (กงดิน) เมืองธาตุพนมสมัยพระยาธาตุปกครอง

สมัยพระยาธาตุปกครองธาตุพนมเป็นยุครัฐจารีตช่วงพุทธศตวรรษที่ 20-21 ขณะนั้นเมืองศรีโคตรบูรหรือเมืองมรุกขนครกับเมืองธาตุพนมแบ่งเขตแดนกันชัดเจน เขตแดนเมืองศรีโคตรบูรปรากฏตั้งแต่ ...ยางสามต้น อ้นสามขวย หลวยใส่ภูทอก ตอกใส่ภูเขียว เหลียวใส่ภูผาเม็ด เบ็ดใส่วังหลง วงใส่วังแมงก่าเบื้อ ลีเลือใส่อวนตาล พานใส่กวนตอ งอใส่กวนเหมือด เหลือดใส่กวนพาน สักขยานใส่วังทะฮาน... หลังรัชสมัยพระยาโพธิสาลราชพระราชทานเขตแดนธาตุพนมตั้งแต่ปากห้วยปาเซือม (ปัจจุบันคือห้วยเซือมในเขตอำเภอธาตุพนมทิศเหนือริมน้ำโขง) พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชมหาราชพระราชโอรสได้พระราชทานเขตแดนหรือกงดินเมืองธาตุพนมเพิ่มขึ้นให้กว้างกว่าสมัยพระราชบิดา โดยแบ่งเป็น 2 ส่วนคือหลักดินชั้นใน (พระราชทานในสมัยพระยาโพธิสาลราช) และหลักดินชั้นนอกพระราชทานในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ːซึ่งตรงกับสมัยพระยาธาตุปกครองธาตุพนม ปรากฏหลักฐานในคัมภีร์ใบลานเรื่องพื้นธาตุพระนมดังนี้
...หลักดินซั้นนอกก้ำเหนือตั้งแต่ปากบัง ตีน (กิน) เมืองมรุกขนคร ขึ้นน้ำบังฮวกวัดวัดนำ ฮอดท่านกเหาะสีทน จิงข้ามหางหนองหลวง ขึ้นฮอยเถ้าฟ้า (แปวป่องฟ้าหรือภูเฒ่าเก่า) ซอดใส่เล้าแม่นาง ขึ้นภูหลักทอด ซอดใส่ยอดยอ (ยอดยัง) ล่องนำน้ำยอ (น้ำยัง) ออกใส่ปาวล่องนา พ้อมโพนซะไดพระโน ซอดใส่กะเดาท้ายซ้าง บ้านขวางโลกกะบาน ล่วงนำน้ำ ซีใส่ตาลเจ็ดยอด ซอดใส่ไกเดาตาดทอง ตัดได้ปากบังอี่ ซียีขึ้นมาแคมของ ภูสังมังแง่นออกภูแม่นางมอน เลาะภูแม่นางมอน ลงใส่ปากบังซาย ข้ามของใส่ปากหนองบ่อ ถอใส่กวานแม แยใส่สันภูซั้งแฮ่ (ภูซ้างแฮ่) ก้ำวันออกดินบ่าวบาอิน ก้ำวันตกแม่นดินพระซินธาตุ แหลบซัน (สัน) ภูซั้งแฮ่ ป่องหล่อเพีย ปายเพีย ปายเซน้อย ล่วงน้ำเซน้อย เซคดคดนำ เซซื่อซื่อนำ ซอดเซหลวง ฮอดวังเฮือนซาว (เฮือซาววา) ตัดออกใส่ดงบูน ตัดใส่หนองขี้ควายเดื่อ (หนองข้าควยปลายห้วยเดื่อ)...
| ก่อนหน้า |  | พระยาธาตุพระนม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พันเฮือนหินและพันซะเอ็ง |  | เจ้าโอกาส (เจ้าเมือง) ธาตุพนม     |  |  |
รามา ชาติบัณฑิต

ทนหน่อย ต่อยใช้หนี้ ศ.หลังสวบ บัณฑิต สถิติการชก มากมาย/ ครั้ง/ ชนะ /  แพ้
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่น wdc รอบยาฆ่าหญ้าตราหมาแดง
สละแชมป์
มงกุฎดอกส้ม

| มงกุฎดอกส้ม |
| --- | --- |
บทประพันธ์: ถ่ายเถา สุจริตกุล
บทละครโทรทัศน์: พ.ศ. 2539  ศัลยา  พ.ศ. 2553  ศัลยา
กำกับโดย: พ.ศ. 2539   สำรวย รักชาติ   วีระชัย รุ่งเรือง   พ.ศ. 2553  โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
นักแสดง: พ.ศ. 2539 รุจน์ รณภพ ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร อัญชลี ไชยศิริ ดวงดาว จารุจินดา สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์ พ.ศ. 2553 ฉัตรชัย เปล่งพานิช วนิดา เติมธนาภรณ์ วิทยา วสุไกรไพศาล จริยา แอนโฟเน่ รินลณี ศรีเพ็ญ ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์
จำนวนตอน: พ.ศ. 2539  26 ตอน พ.ศ. 2553  16 ตอน
การผลิต
ผู้จัดละคร: พ.ศ. 2539   สุรางค์ เปรมปรีดิ์   พ.ศ. 2553   บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น
ความยาวตอน: พ.ศ. 2539   พ.ศ. 2553  120 นาที/ตอน
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: พ.ศ. 2539  สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ออกอากาศ: 8 มิถุนายน พ.ศ. 2539 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2539
ละครเรื่องถัดไป: ดอกส้มสีทอง
สถานีโทรทัศน์: พ.ศ. 2553   สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 9 ธันวาคม พ.ศ. 2553 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
มงกุฎดอกส้ม เป็นละครโทรทัศน์จากบทประพันธ์ของถ่ายเถา สุจริตกุลในชื่อเรื่องเดียวกัน เรื่องราวของครอบครัวเจ้าสัวชาวจีน กับการเข้ามาของหญิงสาวที่พบเรื่องราวต่าง ๆ ในคฤหาสน์ที่ไม่ได้สวยงามอย่างภาพที่เธอมองจากภายนอก ผู้ประพันธ์ได้รับแรงบันดาลใจมาจากนิยายจีนเรื่อง 妻妾成群 (Wives and Concubines) ของซูถง โดยมีการซื้อลิขสิทธิ์บทประพันธ์อย่างถูกต้องเพื่อที่จะนำมาดัดแปลง ส่วนภาพยนตร์เรื่องผู้หญิงคนที่สี่ชิงโคมแดง (大紅燈籠高高掛, Dà Hóng Dēnglóng Gāogāo Guà, Raise the Red Lantern) ของจางอี้โหมว ที่มีความคล้ายคลึงกันนั้นก็ดัดแปลงมาจากนิยายของซูถงเช่นกัน และภาพยนตร์ดังกล่าวออกฉายก่อนที่ละครโทรทัศน์จะออกอากาศ มงกุฎดอกส้มได้รับการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ถึง 2 ครั้ง โดยครั้งแรกออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2539 และครั้งที่สองออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2553
รายชื่อนักแสดงในละครไทย

| ปี | พ> ศ. 2539 | พ> ศ. 2553 |
| --- | --- | --- |
| สถานีออกอากาศ | ช่อง 7 | ช่อง 3 |
| กำกับการแสดง | สยาม สังวริบุตร สำรวย รักชาติ วีระชัย รุ่งเรือง | โชติรักษ์ รักเริ่มวงษ์ |
| เจ้าสัวเชงสือเกียง | รุจน์ รณภพ | ฉัตรชัย เปล่งพานิช |
| เม่งฮวย (คุณนายที่ 1) | อัญชลี ไชยศิริ | จริยา แอนโฟเน่ |
| เยนหลิง (คุณนายที่ 2) | ดวงดาว จารุจินดา | รินลณี ศรีเพ็ญ |
| เหมเกว่/โรส (คุณนายที่ 3) | สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์ | ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ |
| คำแก้ว  (คุณนายที่ 4) | ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ | วนิดา เติมธนาภรณ์ |
| ซิลเวีย   (คุณนายที่ 5) | ฟร้อนท์ มอนท์โกเมอรี่ | เบญจวรรณ อาร์ดเนอร์ |
| ก้องเกียรติ (คุณชายใหญ่) | อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร | วิทยา วสุไกรไพศาล |
| หมอทรงชัย | ไกรวิทย์ พุ่มสุโข | อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล |
| เรืองยศ | มาฬิศร์ เชยโสภณ | สุพจน์ จันทร์เจริญ |
| กิมลั้ง | ปรางวลัย เทพสาธร | มิณฑิตา วัฒนกุล |
| อาอื้ม | บรรเจิดศรี ยมาภัย | พิศมัย วิไลศักดิ์ |
| พ่อคำแก้ว | แรม วรธรรม | วิทยา เจตะภัย |
| แม่เลี้ยงคำแก้ว | นิตยา ปานะถึก | - |
| พุ่ม | วงศ์ทอง ผลานุสนธิ์ | อัญชลี ไชยศิริ |
| อาลี (ปี39) / อาจิว | ไชยวัฒน์ อินทรสังขนาวิน | วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์ |
| อาจู | ทัศนีย์ สีดาสมุทร | ปาจรีย์ ณ นคร |
| อาเง็ก | เพ็ญลักษณ์ อุดมสิน | จรรยา ธนาสว่างกุล |
| อาฮุ้ง | สลิลลา ณ เชียงใหม่ | อณูวรรณ ปรีญานันท์ |
| อาโกวตี้ | ชะม้าย ไวยเวหา | พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา |
| คำแก้ว (วัยเด็ก) | ด.ญ.มาติกา อรรถกรศิริโพธิ์ |  |
| เกียรติกร (วัยเด็ก) | ด.ช.ทัพพ์ดนัย วิภาวศุทธิ์ | ด.ช.รจนกร อยู่หน้า |
| กองแก้ว / ยี่ฮุย | ด.ญ.เฉลิมขวัญ ตรีติยชาติ | ด.ญ.นันท์นภัส เลิศนามเชิดสกุล |
| กรรณิการ์ / ยี่หรง | ด.ญ.วราริน ตรีติยชาติ | ด.ญ.กัญปภัส ฤดีขจรไชย |
| โจ | ดอน พฤกษ์พยุง | โฆษวิส ปิยะสกุลแก้ว |
| เต้ | กะรัต เพชรสีเงิน | ธรากร สุขสมเลิศ |
| เพื่อนคำแก้ว | วรรณภา ยศประสิทธิ์ | วรนันท์ จันทรัศมี |

นักแสดงของจีน
| --- | --- |
นวนิยายของซูถง: ภาพยนตร์ของจาง อี้โหมว
Chen: Chen Baishun
Joy: Yuru
Cloud: Zhuoyun
Coral: Meishan
Lotus: Songlian
Feipu: Chen Zuoqian
Doctor Gao
Swallow: Yan'er
แหล่งข้อมูลอื่น

มงกุฎดอกส้ม (2553) ที่สยามโซน
พีเอชพีวินด์

| --- | --- |
นักพัฒนา: PHPWind Corporation

รุ่นเสถียร: 9.0 Final    /    12 มกราคม พ.ศ.2556
รุ่นทดลอง: No    /    ยังไม่ระบุวันออกผลิตภัณท์ อย่างชัดเจน
 
แพลตฟอร์ม: PHP / MySQL
ภาษา: ไทย,จีน,English
ประเภท: กระดานสนทนาออนไลน์
เว็บไซต์: phpwind.net
พีเอชพีวินด์ (PHPWind) (เรียกว่า : PW)  เป็นซอฟต์แวร์ระบบกระดานสนทนา ทำงานบนอินเทอร์เน็ต ทำงานด้วยภาษาพีเอชพี ควบคู่กับระบบฐานข้อมูล โดยรับรองการทำงานของฐานข้อมูล MySQL ซอฟต์แวร์นี้สามารถดาวน์โหลดได้ฟรี แต่ไม่ใช่ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส  เนื่องจากใบอนุญาตไม่เป็นไปตามข้อกำหนดของผู้พัฒนา
ประวัติความเป็นมา

phpwind แบ่งออกเป็น 2 รุ่น ได้แก่ รุ่นที่เปิดดาวน์โหลดให้ไปใช้กันฟรีๆ และ รุ่นเชิงพาณิชย์
เวอร์ชันภาษาไทย ของ phpwind เริ่มรู้จักกันในเวอร์ชัน 6.0 พัฒนาระบบ URL Rewrite  ให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
ใน phpwind เวอร์ชัน 7.0 ปรับปรุงโครงสร้างระบบใหม่ และเพิ่มประสิทธิภาพระบบค้นหา
ใน phpwind เวอร์ชัน 7.5 เพิ่มคุณสมบัติใหม่เข้ามาหลายๆ ด้าน ได้แก่ พอร์ทัล, ชุมชนสเปซ
ใน phpwind เวอร์ชัน 8.0 ปรับปรุงระบบค้นหาให้ดีขึ้น
ปัจจุบัน phpwind กำลังพัฒนา เวอร์ชัน 8.7 ซึ่งเกิดปัญหาหลายอย่างกว่าจะเริ่มพัฒนาได้ก็ใช้เวลาเกือบ 1 ปี
เวอร์ชั่น 9.0 ได้ปรับปรุงตัวสคริปครั้งใหญ่ และหันมาใช้ HTML5+CSS3 ทำให้มีความทันสมัยมาก
คุณสมบัติ

การเชื่อมต่อ FTP โอนไฟล์แนบไปเก็บไว้ที่ Server เครื่องอื่นกรณีพื้นที่ไม่เพียงพอ, ระบบสเปซ, ระบบฟอรั่ม, ระบบพอร์ทัล, การส่งข้อความด้วยรูปแบบพิเศษและอีโมติคอน, การสร้างแบบสำรวจ, การสร้างกระทู้โต้วาที, การสร้างกระทู้ค้าขาย, การสร้างกระทู้กิจกรรม, ระบบธนาคาร, ระบบไอเทมพิเศษ, ระบบสมาชิกและการกำหนดสิทธิ์ผู้ใช้, รวมถึงระบบจัดการสำหรับดูแลรักษากระดานสนทนา, ผู้ดูแลระบบสามารถจัดการเนื้อหาได้โดยง่าย, ใน phpwind เวอร์ชัน 8.7 ปรับปรุงระบบให้ทันสมัยยิ่งขึน