stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทางหลวงเอเชียสาย 81
รายชื่อทางหลวงที่ผ่าน > จอร์เจีย

ทางหลวงจอร์เจีย S3: ลาร์ซีi - Mtskheta
ทางหลวงจอร์เจีย S1: Mtskheta - ทบิลิซี
ทางหลวงจอร์เจีย S6: ทบิลิซี - Marneuli
ทางหลวงจอร์เจีย S7: Marneuli - Sadakhlo
รายชื่อทางหลวงที่ผ่าน > อาร์มีเนีย (ครั้งที่ 1)

Մ 6 ทางหลวงอาร์มีเนีย M6: Bagratashen - Vanadzor
Մ 3 ทางหลวงอาร์มีเนีย M3: Vanadzor - Ashtarak
Մ 1 ทางหลวงอาร์มีเนีย M1: Ashtarak - เยเรวาน
Մ 2 ทางหลวงอาร์มีเนีย M2: เยเรวาน - Yereskh
รายชื่อทางหลวงที่ผ่าน > อาเซอร์ไบจาน (ครั้งที่ 1)

R63 ถนนอาเซอร์ไบจาน R63: Sadarak
ทางหลวงอาเซอร์ไบจาน M7: Sədərək - Nakhchivan
ทางหลวงอาเซอร์ไบจาน M8: Nakhchivan - Julfa - Ordubad - Kilit
สายแยก R65 ถนนอาเซอร์ไบจาน R65: Julfa - Jolfa ( อิหร่าน  ถนนอิหร่าน 21)
รายชื่อทางหลวงที่ผ่าน > อาร์มีเนีย (ครั้งที่ 2)

Մ 2 ทางหลวงอาร์มีเนีย M2: Agarak - Meghri
Հ 48 ถนนอาร์มีเนีย H-48: Meghri - Aqbend
รายชื่อทางหลวงที่ผ่าน > อาเซอร์ไบจาน (ครั้งที่ 2)

ทางหลวงอาเซอร์ไบจาน M6: Aqbend - Mərcanlı
ทางหลวงอาเซอร์ไบจาน M6: Goradiz - Hajiqabul
ทางหลวงอาเซอร์ไบจาน M2: Hajiqabul - Ələt - บากู
รายชื่อทางหลวงที่ผ่าน > คาซัคสถาน

: บากู - Aktau
จังหวัดคางาวะ

จังหวัดคางาวะ (ญี่ปุ่น: 香川県; โรมาจิ: Kagawa-ken) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนเกาะชิโกกุ มีจำนวนประชากร 919,077 คน (ณ วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2024) มีขนาดพื้นที่ 1,876.86 ตารางกิโลเมตร (724.66 ตารางไมล์) ทำให้เป็นจังหวัดที่มีขนาดพื้นที่น้อยที่สุดในประเทศญี่ปุ่น จังหวัดคางาวะติดกับจังหวัดเอฮิเมะทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับจังหวัดโทกูชิมะทางทิศใต้
เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดคางาวะคือ นครทากามัตสึ เมืองที่สำคัญอื่น ๆ เช่น นครมารูงาเมะ นครมิโตโยะ และนครคังอนจิ จังหวัดคางาวะตั้งอยู่ริมทะเลในเซโตะ ตรงข้ามกับจังหวัดโอกายามะที่อยู่บนเกาะฮนชู ซึ่งเชื่อมต่อกันด้วยสะพานใหญ่เซโตะ จังหวัดคางาวะมีเกาะโชโดะ ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับสองในทะเลในเซโตะ และมีเทือกเขาซานูกิเป็นพรมแดนทางทิศใต้ของจังหวัดซึ่งติดกับจังหวัดโทกูชิมะ
ประวัติศาสตร์

จังหวัดคางาวะในอดีตเป็นพื้นที่ของแคว้นซานูกิ
สมรภูมิสุดท้ายของสงครามเก็มเปคือ ยุทธการที่ยาชิมะ เกิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1185 ที่ภูเขายาชิมะ ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ในพื้นที่ของนครทากามัตสึ เมืองหลวงของจังหวัดคางาวะ เป็นสนามรบของการต่อสู้อันโด่งดังที่สุดระหว่างตระกูลเฮเกะ (ตระกูลไทระ) กับตระกูลเก็นจิ (ตระกูลมินาโมโตะ)
จังหวัดคางาวะเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเอฮิเมะในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ระหว่างเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1876 ถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1888
ภูมิศาสตร์

จังหวัดคางาวะครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะชิโกกุ มีอาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดเอฮิเมะ และทิศใต้ติดกับจังหวัดโทกูชิมะ โดยเทือกเขาซานูกิทอดยาวตามแนวชายแดนด้านใต้ ในขณะที่ทิศเหนือ ทิศตะวันออก และทิศตะวันตกติดกับแนวชายฝั่งทะเลในเซโตะ ซึ่งฝั่งตรงข้ามเป็นจังหวัดโอกายามะ
ปัจจุบัน จังหวัดคางาวะมีขนาดพื้นที่ 1,876.86 ตารางกิโลเมตร (724.66 ตารางไมล์) ทำให้เป็นจังหวัดที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดในประเทศญี่ปุ่น จังหวัดคางาวะเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ค่อนข้างแคบ เนื่องจากตั้งอยู่ระหว่างพื้นที่ภูเขาของเกาะชิโกกุและทะเล
ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2012 พื้นที่ร้อยละ 11 ของจังหวัดได้รับการกำหนดให้เป็นอุทยานทางธรรมชาติ ได้แก่ อุทยานแห่งชาติเซโตะไนไก และอุทยานธรรมชาติจังหวัดโอตากิ-โอกาวะ
การเมืองการปกครอง > เทศบาล

จังหวัดคางาวะประกอบด้วย 8 เทศบาลนคร, 9 เทศบาลเมือง โดยเทศบาลเมืองจะถูกจัดให้อยู่ภายในอำเภอต่าง ๆ ซึ่งมีอยู่ 5 อำเภอ เทศบาลหลายแห่งได้รับการจัดตั้งขึ้นหลัง ค.ศ. 1999 โดยการควบรวมเทศบาลที่มีอยู่เดิม เนื่องจากเป็นความพยายามของรัฐบาลส่วนกลางที่จะลดจำนวนเทศบาลขนาดเล็ก
| ธง | ชื่อ> ทับศัพท์ไทย | ชื่อ> อักษรญี่ปุ่น | ชื่อ> โรมาจิ | ประเภท | อำเภอ | พื้นที่  (ตร> กม.).พื้นที่  (ตร.กม.) | ประชากร  ค> ศ. 2020  (คน).ประชากร  ค.ศ. 2020  (คน) | รหัส ท้องถิ่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ทากามัตสึ | 高松市 | Takamatsu-shi | 1 !นครศูนย์กลาง | z !ไม่มี | 375.42 | 417,814 | 37201-3 |
|  | มารูงาเมะ | 丸亀市 | Marugame-shi | 2 !นคร | z !ไม่มี | 111.83 | 109,165 | 37202-1 |
|  | ซากาอิเดะ | 坂出市 | Sakaide-shi | 2 !นคร | z !ไม่มี | 92.49 | 50,577 | 37203-0 |
|  | เซ็นซือจิ | 善通寺市 | Zentsūji-shi | 2 !นคร | z !ไม่มี | 39.93 | 31,620 | 37204-8 |
|  | คังอนจิ | 観音寺市 | Kan'onji-shi | 2 !นคร | z !ไม่มี | 117.83 | 56,639 | 37205-6 |
|  | ซานูกิ | さぬき市 | Sanuki-shi | 2 !นคร | z !ไม่มี | 158.63 | 46,723 | 37206-4 |
|  | ฮิงาชิกางาวะ | 東かがわ市 | Higashikagawa-shi | 2 !นคร | z !ไม่มี | 152.86 | 28,305 | 37207-2 |
|  | มิโตโยะ | 三豊市 | Mitoyo-shi | 2 !นคร | z !ไม่มี | 222.70 | 61,839 | 37208-1 |
|  | โทโนโช | 土庄町 | Tonoshō-chō | 3 !เมือง | โชซุ | 74.38 | 12,915 | 37322-2 |
|  | โชโดชิมะ | 小豆島町 | Shōdoshima-chō | 3 !เมือง | โชซุ | 95.59 | 13,646 | 37324-9 |
|  | มิกิ | 三木町 | Miki-chō | 3 !เมือง | คิตะ | 75.78 | 26,859 | 37341-9 |
|  | นาโอชิมะ | 直島町 | Naoshima-chō | 3 !เมือง | คางาวะ | 14.22 | 3,026 | 37364-8 |
|  | อูตาซุ | 宇多津町 | Utazu-chō | 3 !เมือง | อายาอูตะ | 8.10 | 18,897 | 37386-9 |
|  | อายางาวะ | 綾川町 | Ayagawa-chō | 3 !เมือง | อายาอูตะ | 109.75 | 22,730 | 37387-7 |
|  | โคโตฮิระ | 琴平町 | Kotohira-chō | 3 !เมือง | นากาตาโดะ | 8.47 | 8,466 | 37403-2 |
|  | ทาดตสึ | 多度津町 | Tadotsu-chō | 3 !เมือง | นากาตาโดะ | 24.39 | 22,813 | 37404-1 |
|  | มันโน | まんのう町 | Mannō-chō | 3 !เมือง | นากาตาโดะ | 194.45 | 17,324 | 37406-7 |
|  | จังหวัดคางาวะ | 香川県 | Kagawa-ken | จังหวัด | — | 1,876.86 | 949,358 | 37000-2 |
นครทากามัตสึ
นครมารูงาเมะ
เมืองโคโตฮิระ
เศรษฐกิจ

จังหวัดคางาวะมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ประมาณ 3,802 พันล้านเยน อุตสาหกรรมส่งออกหลักของจังหวัดคางาวะเรียงตามมูลค่าการส่งออก ได้แก่ อุปกรณ์ขนส่ง อุปกรณ์ไฟฟ้า ผลิตภัณฑ์เคมี เครื่องจักรทั่วไป เชื้อเพลิงแร่ สินค้าสำเร็จรูป วัตถุดิบ และอาหาร
อาหาร

ซานูกิอูดง (เส้นอูดงชนิดหนึ่ง) เป็นอาหารท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงที่สุดของจังหวัดคางาวะ ใน ค.ศ. 2008 มีร้านอุด้งมากกว่า 700 ร้านในจังหวัดนี้เพียงจังหวัดเดียว
นอกจากอูดงแล้ว จังหวัดคางาวะยังมีชื่อเสียงในเรื่อง "โฮเนะสึกิโดริ" ซึ่งเป็นน่องไก่ติดกระดูกปรุงรส เมนูนี้มีต้นกำเนิดจากเมืองมารูงาเมะ และปัจจุบันได้กลายเป็นเมนูยอดนิยมในร้านอิซากายะทั่วประเทศ
มะกอกโอลีฟและผลิตภัณฑ์จากมะกอกโอลีฟได้รับการยอมรับว่าเป็นอาหารของจังหวัดคางาวะ เนื่องจากเป็นแห่งแรกในญี่ปุ่นที่ปลูกต้นมะกอกโอลีฟได้สำเร็จ จังหวัดคางาวะจึงมีผลิตภัณฑ์จากมะกอกโอลีฟมาตั้งแต่ ค.ศ. 1908 นอกจากจะได้รับรางวัลทั้งในประเทศและต่างประเทศในด้านคุณภาพของน้ำมันมะกอกแล้ว จังหวัดคางาวะยังได้สร้างแบรนด์อาหารแยกย่อยจากอุตสาหกรรมมะกอกอีกสองแบรนด์ ได้แก่ "เนื้อวัวมะกอก" และ "เนื้อปลาหางเหลืองมะกอก" โดยเป็นการนำของเสียอินทรีย์จากการคั้นมะกอกมาใช้เป็นอาหารสำหรับวัวและปลาหางเหลือง เนื่องจากของเสียจากมะกอกมีโพลีฟีนอลในปริมาณสูง เนื้อสัตว์แต่ละชนิดจึงไม่เกิดออกซิเดชันหรือสูญเสียความสดของสีได้ง่าย
อาหารประจำท้องถิ่นอื่น ๆ ได้แก่ ขนมน้ำตาลวาซัมบง, บะหมี่โซเม็ง และซอสถั่วเหลืองโชยุ
ประชากรศาสตร์

ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 จังหวัดคางาวะมีจำนวนประชากรประมาณ 950,244 คน ซึ่งน้อยกว่าจำนวนประชากรในสำมะโนประชากร ค.ศ. 2000 ร้อยละ 0.54 ซึ่งอยู่ที่ 1,022,890 คน พื้นที่ของจังหวัดคือ 1,876.86 ตารางกิโลเมตร (724.66 ตารางไมล์) และมีความหนาแน่นของประชากร 506.3 คนต่อตารางกิโลเมตร
การศึกษา > มหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยคางาวะ ในทากามัตสึ
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพจังหวัดคางาวะ
มหาวิทยาลัยชิโกกุกากูอิง ในเซ็นซือจิ
มหาวิทยาลัยทากามัตสึ
มหาวิทยาลัยโทกูชิมะบุนริ ในซานูกิ
กีฬา

ทีมกีฬาต่อไปนี้มีที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคางาวะ
เบสบอล
คางาวะโอลีฟกายเนอส์ (Kagawa Olive Guyners)
บาสเกตบอล
คางาวะไฟฟ์แอร์โรวส์ (Kagawa Five Arrows) ทากามัตสึ
ฟุตบอล (ซอกเกอร์)
คามาตามาเระซานูกิ (Kamatamare Sanuki) ทากามัตสึ
วอลเลย์บอล
ชิโกกุเอตตีเอตควีน (Shikoku Eighty 8 Queen)
ฮอกกีน้ำแข็ง
คางาวะไอซ์เฟลโลวส์ (Kagawa Ice Fellows)
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทไฟญี่ปุ่นชิโกกุ
สายเซโตะโอฮาชิ
สายโยซัง
สายโดซัง
สายโคโตกุ
โคโตเด็ง (รถไฟฟ้าทากามัตสึโคโตฮิระ)
สายโคโตฮิระ
สายชิโดะ
สายนางาโอะ
การขนส่ง > ถนน > ทางด่วน

ทางด่วนเซโตะชูโอ
ทางด่วนทากามัตสึ
ทางด่วนมัตสึยามะ
การขนส่ง > ถนน > ทางหลวงแผ่นดิน

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (โทกูชิมะ–ทากามัตสึ–มารูงาเมะ–นีฮามะ–มัตสึยามะ)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 30
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 (ทากามัตสึ–โคโตฮิระ–โคจิ)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 193
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 318
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 319
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 377
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 436
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 438
การขนส่ง > ท่าเรือ

ท่าเรือทากามัตสึ - เส้นทางเรือเฟอร์รีไปอูโนะ, โทโนโช (เกาะโชโดชิมะ), โคเบะ, นาโอชิมะ
ท่าเรือมารูงาเมะ
ท่าเรือทาดตสึ
ท่าเรือกโทโนโช - เส้นทางเรือเฟอร์รีไปโอกายามะ, ฮิเมจิ, โคเบะ และโอซากะ
การขนส่ง > ท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานทากามัตสึ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการจังหวัดคางาวะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
Notes from Shikoku (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค ก จังหวัดคางาวะ |
| --- | --- | --- |
ทากามัตสึ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ทากามัตสึ  |  |
| นคร |  คังอนจิ  ซากาอิเดะ  ซานูกิ  เซ็นซือจิ  มารูงาเมะ  มิโตโยะ  ฮิงาชิกางาวะ  |  |
| เมืองแบ่งตามอำเภอ |  อำเภออายาอูตะ อายางาวะ  อูตาซุ  อำเภอคางาวะ นาโอชิมะ  อำเภอคิตะ มิกิ  อำเภอนากาตาโดะ โคโตฮิระ  มันโน  ทาดตสึ  อำเภอโชซุ โชโดชิมะ  โทโนโช  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ผู้คนต่อแถวซื้ออูดงในจังหวัดคางาวะ
พีระมิดประชากรจังหวัดคางาวะ ค.ศ. 2020
สนามกีฬาพิการะ ในมารูงาเมะ
ทางด่วนทากามัตสึ ในนครทากามัตสึ
ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 11 ในย่านมิมายะ นครทากามัตสึ
ตะกร้อไทยแลนด์ลีก

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 2545
ประเทศ:  ไทย
สมาพันธ์: สมาพันธ์ตะกร้อเอเชีย
จำนวนทีม: 10 สโมสร
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: สุพรรณบุรี  (2565)
ชนะเลิศมากที่สุด: นครปฐม (10)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: โมโน 29
เว็บไซต์: www.sepaktakrawworld.com
ปัจจุบัน: ฤดูกาล 2565
ตะกร้อ ไทยแลนด์ ลีก  เป็นการแข่งขันตะกร้อลีกอาชีพซึ่งจัดโดยสมาคมตะกร้อแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ร่วมกับ การกีฬาแห่งประเทศไทย   โดยเป็นลีกระดับสูงสุดของระบบลีกตะกร้อไทย มีทีมเข้าร่วมการแข่งขัน 9 ทีม (ฤดูกาล 2563)
ประวัติ

จุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (ในขณะนั้น) ได้แต่งตั้ง พลตรีจารึก อารีราชการัณย์ นายกสมาคมตะกร้อแห่งประเทศไทย เป็นประธานคณะกรรมการบริหารการแข่งขัน ตะกร้อไทยแลนด์ลีก พร้อมทั้งคณะผู้บริหารผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 18 คน
การแข่งขันใช้ชื่อ "ตะกร้อไทยแลนด์ลีก" โดยการแข่งขันปีแรก กำหนดรับทีมจังหวัดต่าง ๆ สมัครเข้าแข่งขันภายในวันที่ 31 ต.ค. 2543 หลังจากนั้นคณะกรรมการฯ จะพิจารณาทีมที่มีความเหมาะสมเข้าร่วมการแข่งขัน 10 ทีม เนื่องมีปัญหาหลายอย่างจึงทำให้ การแข่งขัน “ตะกร้อ ไทยแลนด์ ลีก” เริ่มในปลายปี พ.ศ. 2544 โดยการกีฬาแห่งประเทศไทย ร่วมกับสมาคมตะกร้อแห่งประเทศไทย ได้กำหนดการอบรมสัมมนา ผู้ฝึกสอน ผู้จัดการทีม ผู้ตัดสิน และผู้จัดการแข่งขัน ขึ้นในระหว่างวันที่ 9 – 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ณ โรงแรมชาลีน่าปริ้นเซส กรุงเทพมหานคร จึงทำให้เกิดการแข่งขันเซปักตะกร้อเพื่อการอาชีพขึ้น โดยมีผู้ตัดสินเข้าร่วมการอบรมสัมมนาประมาณ 50 คน มีทีมที่พร้อมและผ่านการคัดเลือกของคณะกรรมการให้เข้าร่วมการแข่งขัน ในครั้งแรก จำนวน 10 ทีม ดังนี้ นครปฐม กาญจนบุรี แพร่ เชียงใหม่ นครสวรรค์ อุดรธานี อุบลราชธานี ศรีสะเกษ ขอนแก่น นครราชสีมา
การแข่งขันมีขึ้นในครั้งแรกระหว่างวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ถึงวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2545 จัดการแข่งขันแบบเหย้าเยือน ผลการแข่งขันเมื่อหมดฤดูกาลแข่งขันแล้วทีมที่ชนะเลิศ ได้แก่นครปฐม ได้รับเงินรางวัล 1,000,000 บาท
พ.ศ. 2547  การแข่งขันตะกร้อไทยแลนด์ลีกครั้งที่ 3  ได้มีการทีมสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันเป็น 12 สโมสร ได้แก่ นครปฐม กาญจนบุรี แพร่ เชียงใหม่ นครสวรรค์ อุดรธานี อุบลราชธานี ศรีสะเกษ นครราชสีมา มหาสารคาม นนทบุรี และ สุพรรณบุรี  ทีมชนะเลิศ ได้แก่ นครปฐม
ทั้งนี้ กกท. ได้ให้ความช่วยเหลือในการประสานเจรจาอัตราค่าใช้จ่ายการถ่ายทอดสดการแข่งขันนัดละ 2.5 แสนบาท นอกจากนี้ยังจะช่วยเหลือในการเจรจากับการบินไทย ขอลดหย่อนค่าเครื่องบินโดยสารในการเดินทางแข่งขันแบบเหย้า-เยือนของทีมจังหวัดต่าง ๆ รวมทั้ง การตรวจสอบความฟิตและการใช้สารต้องห้ามของนักกีฬาในระหว่างการแข่งขันด้วย
รูปแบบการแข่งขัน และ ผู้สนับสนุน > รูปการแข่งขันเดิม

ระบบการแข่งขันตะกร้อ ไทยลีก ดิวิชั่น 1 แต่ละสโมสรสามารถส่งชื่อผู้เล่นตลอดฤดูกาลแข่งขันได้ไม่เกิน 18 คน ในการทำการแข่งขันแต่ละครั้ง จะส่งทีมลงทำการแข่งขันได้ 2 ทีม คือทีม ก. กับ ทีม ข. แต่ละทีมจะส่งรายชื่อลงทำการแข่งขันได้ไม่เกิน 5 คน ตัวจริง 3 คน ตัวสำรอง 2 คน เปลี่ยนตัวได้ 1 คน ในการทำการแข่งขันแต่ละครั้ง หากสามารถชนะได้ทั้ง 2 ทีม จะได้ 2 คะแนน ชนะทีมเดียวจะได้ 1 คะแนน แพ้ทั้ง 2 ทีม จะได้ 0 คะแนน การจัดลำดับบนตารางคะแนน ดังนี้
ทีมที่ได้คะแนนรวมสูงสุดเมื่อสิ้นสุดฤดูกาลเป็นทีมชนะเลิศ ส่วนทีมที่ได้คะแนนรองลงมาจะถูกจัดอันดับลดหลั่นกันตามคะแนนรวมที่ได้จนถึงทีมสุดท้าย ในกรณีที่มีทีมมากกว่า 1 ทีมขึ้นไป ได้คะแนนรวมเท่ากันเมื่อสิ้นสุดฤดูกาลให้ใช้เกณฑ์พิจารณาเรียงลำดับ ดังนี้
พิจารณาจากผลต่างของเซตได้ และเซตเสีย (Set Difference)
พิจารณาจากผลต่างของคะแนนได้ และคะแนนเสีย (Score Difference)
พิจารณาเฉพาะเซตได้ (Set For)
แข่งขันกันใหม่ 1 นัด เพื่อหาทีมชนะ หากผลการแข่งขันเสมอกันในเวลาปกติให้ตัดสินด้วยการเตะลูกโทษ ณ จุดเตะโทษ
ในกรณีที่พิจารณาตามเกณฑ์ดังกล่าวข้างต้นตามลำดับแล้วและได้เกณฑ์ตัดสินตามข้อหนึ่งข้อใดแล้วให้ยุติการพิจารณาข้อต่อไป
ในการจัดอันดับระหว่างการแข่งขันเพื่อแสดงลำดับในตารางคะแนนระหว่างฤดูกาลให้ใช้เกณฑ์พิจารณาดังต่อไปนี้
พิจารณาจากคะแนนรวมสูงสุด
พิจารณาจากผลต่างของเซตได้ และเซตเสีย (Set Difference)
พิจารณาจากผลต่างของคะแนนได้ และคะแนนเสีย (Score Difference)
ผู้สนับสนุน
เงินรางวัล

กกท. เป็นผู้สนับสนุนเงินรางวัล ของฟุตบอลไทยพรีเมียร์ลีก
ทีมชนะเลิศ       : 1,500,000 บาท
ทีมรองชนะเลิศ  : 700,000 บาท
ทีมอันดับที่ 3  : 400,000 บาท
ทีมอันดับที่ 4  : 250,000 บาท
นอกจากนี้ยังมีเงินบำรุงทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน ทีมละ 1ล้านบาท , เงินรางวัลสำหรับนักฟุตบอลยอดเยี่ยม,ดาวซัลโว,โค้ชยอดเยี่ยม และ เงินรางวัลอื่นๆ
ทีมชนะเลิศตะกร้อไทยแลนด์ลีก

| ครั้งที่ | ฤดูกาล | ทีมเข้าร่วม | ทีมชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับ 3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 | 2565 | (7)  หนองคาย สุพรรณบุรี ศรีสะเกษ พิษณุโลก ชลบุรี อำนาจเจริญ แพร่  | สุพรรณบุรี | อำนาจเจริญ | แพร่ |

| – | 2564 | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย | งดจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย |
| 19 | 2563 | (9)  แพร่ นครปฐม ปทุมธานี ศรีสะเกษ พิษณุโลก ชลบุรี อำนาจเจริญ ชัยภูมิ เลย  | ปทุมธานี | นครปฐม | พิษณุโลก |
| 18 | 2562 | (10)  กรุงเทพฯ แพร่ นครปฐม ปทุมธานี ราชบุรี  ศรีสะเกษ  พิษณุโลก ชลบุรี  อำนาจเจริญ กาฬสินธุ์ | ราชบุรี | อำนาจเจริญ | ปทุมธานี |
| 17 | 2561 | (8)  กรุงเทพฯ นครปฐม แพร่ ชลบุรี ปทุมธานี กาฬสินธุ์ ศรีสะเกษ ขอนแก่น |   ม.กรุงเทพธนบุรี | นครปฐม | แพร่ |
| 16 | 2560 | (10) กรุงเทพฯ นครปฐม ปทุมธานี กาฬสินธุ์ แพร่ ชลบุรี ศรีสะเกษ สุรินทร์ นครราชสีมา ขอนแก่น |   ม.กรุงเทพธนบุรี | นครปฐม | ปทุมธานี |
| 15 | 2559 | (9) นครปฐม ราชบุรี มหาสารคาม กรุงเทพฯ แพร่ สุรินทร์ กาฬสินธุ์ ศรีสะเกษ ชัยภูมิ |   นครปฐม | นมหนองโพราชบุรี | มหาสารคาม |
| 14 | 2558 | (10) นครปฐม ราชบุรี สุรินทร์ กรุงเทพฯ ชลบุรี แพร่ อุบลฯ กาฬสินธุ์ ศรีสะเกษ ชัยภูมิ |   นครปฐม | ม.กรุงเทพธนบุรี | ชลบุรี |
| 13 | 2557 | (10) ราชบุรี กรุงเทพฯ สุรินทร์ แพร่ กาญจนบุรี ชลบุรี นครปฐม อุบลฯ พิษณุโลก ชัยภูมิ | ราชบุรี | ม.กรุงเทพธนบุรี | ชลบุรี-พัทยา |
| 12 | 2556 | (10) ราชบุรี นครปฐม กรุงเทพฯ ชลบุรี อุบลฯ กาฬสินธุ์ กาญจนบุรี ชัยภูมิ ศรีสะเกษ สุรินทร์ | ราชบุรี | ม.กรุงเทพธนบุรี | กาญจนบุรี |
| 11 | 2555 | (10) นครปฐม นครราชสีมา กรุงเทพฯ ชัยภูมิ แพร่ ชลบุรี ระยอง กาฬสินธุ์ ราชบุรี ศรีสะเกษ |   ม.กรุงเทพธนบุรี | ศรีสะเกษ | ชลบุรี |
| 10 | 2554 | (10) นครปฐม ศรีสะเกษ ชลบุรี เชียงใหม่ กรุงเทพฯ นครราชสีมา แพร่ กาฬสินธุ์ เลย ระยอง |  นครปฐม | ศรีสะเกษ | ม.กรุงเทพธนบุรี |
| 9 | 2553 | (8) นครปฐม กรุงเทพฯ เลย แพร่ ชลบุรี ศรีสะเกษ นครราชสีมา เชียงใหม่ |  นครปฐม | ม.กรุงเทพธนบุรี | เลย |
| 8 | 2552 | (8) นครปฐม นครราชสีมา กรุงเทพฯ เลย ชลบุรี เชียงใหม่ แพร่ ศรีสะเกษ |  นครปฐม | นครราชสีมา | ม.กรุงเทพธนบุรี |
| 7 | 2551 | (8) นครปฐม แพร่ เชียงใหม่ เลย นครราชสีมา ศรีสะเกษ มหาสารคาม พิษณุโลก |  นครปฐม |  |  |
| 6 | 2550 | (8) แพร่ นครปฐม นครสวรรค์ นครราชสีมา เชียงใหม่ ศรีสะเกษ มหาสารคาม เลย |  แพร่ |  |  |
| 5 | 2549 | (8) แพร่ นครปฐม นครสวรรค์ อุบลฯ เชียงใหม่ ลพบุรี มหาสารคาม เลย |  แพร่ |  |  |
| 4 | 2548 |  |  นครปฐม |  | แพร่ |
| 3 | 2547 | (12) นครปฐม กาญจนบุรี แพร่ เชียงใหม่ นครสวรรค์ อุดรธานี อุบลฯ นครราชสีมา ศรีสะเกษ มหาสารคาม นนทบุรี สุพรรณบุรี |  นครปฐม |  |  |
| 2 | 2546 | (10) ศรีสะเกษ อุดรธานี นครปฐม นครสวรรค์ แพร่ กาญจนบุรี อุบลฯ ขอนแก่น เชียงใหม่ นครราชสีมา |  นครปฐม |  |  |
| 1 | 2544/45 | (10) นครปฐม กาญจนบุรี แพร่ เชียงใหม่ นครสวรรค์ อุดรธานี อุบลฯ นครราชสีมา ศรีสะเกษ ขอนแก่น |  นครปฐม |  |  |
สโมสรในตะกร้อ ไทยแลนด์ ลีก 2555

| สโมสร | สถานที่สนามเหย้า | ฤดูกาลในพรีเมียร์ลีก | อันดับที่ดีที่สุด (ฤดูกาล) | อันดับที่แย่ที่สุด (ฤดูกาล) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กรุงเทพธน | โรงยิมส์ ม.กรุงเทพธนบุรี , ทวีวัฒนา |  |  |  |
| กาฬสินธุ์ | หอประชุมอำเภอห้วยเม็ก, ห้วยเม็ก กาฬสินธุ์ | 2554-2555 | อันดับ 6 (2554) | อันดับ 6 (2554) |
| ชลบุรี-พัทยา | โรงยิมส์โรงเรียนเมืองพัทยา 7, เมืองพัทยา (บางละมุง) |  |  |  |
| ชัยภูมิ | โรงยิมส์สิริวรรณวลี สนามกีฬากลาง ชัยภูมิ | 2555 | - | - |
| นครปฐม | โรงยิมส์โรงเรียนเทศบาล 1 วัดพระงาม, นครปฐม | 2545-2555 | ชนะเลิศ |  |
| นครราชสีมา | โรงยิมเอนกประสงค์ค่ายสุรนารี, นครราชสีมา |  |  |  |
| แพร่ | โรงยิมส์ สนามกีฬา อบจ.แพร่, แพร่ |  | ชนะเลิศ |  |
| ราชบุรี | โรงยิมส์ สนามกีฬากลาง, ราชบุรี | 2555 | - | - |
| ระยอง | โรงยิมส์  บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) , บ้านค่าย | 2554-2555 | อันดับ 4 (2554) | อันดับ 4 (2554) |
| ศรีสะเกษ | อาคารวีสมหมาย, ศรีสะเกษ |  |  |  |
สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันมากที่สุด > สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขัน-แยกตามรายชื่อสโมสร

| สโมสร | จำนวนครั้ง | ปีที่ชนะเลิศ | ครั้งที่ |
| --- | --- | --- | --- |
| นครปฐม | 10 | 2545, 2546, 2547, 2548, 2551, 2552, 2553, 2554, 2558, 2559 | 1, 2, 3, 4, 7, 8, 9, 10, 14, 15 |
| ม.กรุงเทพธนบุรี | 3 | 2555, 2560, 2561 | 11, 16, 17 |
| ราชบุรี | 3 | 2556, 2557, 2562 | 12, 13, 18 |
| แพร่ | 2 | 2549, 2550 | 5, 6 |
| ปทุมธานี | 1 | 2563 | 19 |
| สุพรรณบุรี | 1 | 2565 | 20 |
สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันมากที่สุด > สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขัน-แยกตามภาค

| ภาค | จำนวน | สโมสร |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพและปริมณฑล | 14 | นครปฐม (10), ม.กรุงเทพธนบุรี (3), ปทุมธานี (1) |
| ภาคเหนือ | 2 | แพร่ (2) |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | - |  |
| ภาคใต้ | - |  |
| ภาคกลาง | 4 | ราชบุรี (3), สุพรรณบุรี (1) |
แหล่งข้อมูลอื่น

Facebook Takraw Thailand League Live
ประวัติศาสตร์จักรวรรดิออตโตมัน

จักรวรรดิออตโตมันนั้นถูกก่อตั้งเป็นครั้งแรกโดยสุลต่านออสมันที่ 1 ณ ดินแดนเบย์ลิกขนาดเล็กในทางตะวันตกเฉียงเหนือของเอเชียน้อย จากทางใต้ของเมืองหลวงจักรวรรดิไบแซนไทน์คือกรุงคอนสแตนติโนเปิล พวกออตโตมันได้ข้ามมายังยุโรปเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1895 ได้สร้างถิ่นฐานอย่างถาวรที่ปราสาท Çimpe บนดาร์ดะเนลส์ในปี ค.ศ. 1354 และย้ายเมืองหลวงไปยังเอดีร์แน(Adrianople) ในปี ค.ศ. 1369
เนื่องจากสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 ได้พิชิตกรุงคอนสแตนติโนเปิล(ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นอิสตันบูล)ในปี ค.ศ. 1453 รัฐได้เติบโตเป็นจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ ขยายลึกเข้าไปในยุโรป แอฟริกาเหนือ และตะวันออกกลาง ด้วยส่วนใหญ่ของคาบสมุทรบอลตกอยู่ภายใต้การปกครองของออตโตมันในช่วงกลางศตวรรษที่ 16 ดินแดนออตโตมันได้เพิ่มมากขึ้นภายใต้การนำโดยสุลต่านเซลิมที่ 1 ซึ่งได้รับการสมมติว่าเป็นเคาะลีฟะฮ์หรือกาหลิบ ในปี ค.ศ. 1517 ในขณะที่พวกออตโตมันได้หันไปทางด้านตะวันออกและพิชิตทางด้านตะวันตกของอาระเบีย อียิปต์ เมโสโปเตเมีย และลิแวนต์ ท่ามกลางดินแดนอื่นๆ ภายในไม่กี่ทศวรรษข้างหน้า ส่วนใหญ่ของชายฝั่งแอฟริกาเหนือ(ยกเว้นโมร็อกโก) กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรออตโตมัน
จักรวรรดิได้มาถึงจุดสูงสุดภายใต้การนำโดยสุลัยมานผู้เกรียงไกรในศตวรรษที่ 16 เมื่อได้ขยายจากอ่าวเปอร์เซียในทางตะวันออกไปจนถึงแอลจีเรียในทางตะวันตกและจากเยเมนในทางใต้ไปยังฮังการีและบางส่วนของยูเครนในทางตอนเหนือ
จากปี ค.ศ. 1699  เป็นต้นมา จักรวรรดิออตโตมันเริ่มสูญเสียดินแดนในช่วงสองศตวรรษถัดไป เนื่องจากความซบเซาจากภายใน สงครามการป้องกันที่มีราคาแพง ลัทธิล่าอาณานิคมจากยุโรป และการก่อกบฏของชาตินิยมในท่ามกลางประชาชน จุดเริ่มต้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 มีการปฏิรูปการบริหารหลายอย่างในความพยายามที่จะขัดขวางการเสื่อมถอยของจักรวรรดิ ด้วยความสำเร็จที่แตกต่างกัน
จักรวรรดิได้มาถึงจุดสิ้นสุดลงในช่วงภายหลังจากความปราชัยต่อฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จักรวรรดิได้ถูกล้มล้างอย่างเป็นทางการโดยรัฐบาลสมัชชาแห่งชาติใหญ่ในอังการาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1922 ตามมาด้วยสงครามประกาศอิสรภาพของตุรกี (ค.ศ. 1919-23) ตลอดระยะเวลากว่า 600 ปีที่ผ่านมา จักรวรรดิออตโตมันได้ทิ้งมรดกอันล้ำลึกไว้ในตะวันออกกลางและยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งสามารถเห็นได้จากขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม และอาหารของประเทศต่างๆ ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักร
ทเวิร์ป

| --- | --- |
หน้าหลักของทเวิร์ป รุ่น 3.7.0_12-0
ผู้ออกแบบ: OmniROM
นักพัฒนา: Team Win
วันที่เปิดตัว: 30 กรกฎาคม 2011; 13 ปีก่อน (2011-07-30)

รุ่นเสถียร: 3.7.0    / 10 ตุลาคม 2022; 2 ปีก่อน (2022-10-10)
 
ที่เก็บข้อมูล:  github.com/Teamwin/android_bootable_recovery  
ภาษาที่เขียน: ซี++ , ซี , เชลล์ , make
ระบบปฏิบัติการ: แอนดรอยด์
แพลตฟอร์ม: แอนดรอยด์
ภาษา: อังกฤษ สเปน รัสเซีย จีน และอื่นๆ
สัญญาอนุญาต: สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนูรุ่น 3
เว็บไซต์: twrp.me
Team Win Recovery Project (TWRP) อ่านว่า ทเวิร์ป
เป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซ เป็น custom recovery image สำหรับอุปกรณ์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์
โดยสามารถติดตั้งแล้วใช้แทน stock recovery image ที่มากับอุปกรณ์
ทเวิร์ปมีส่วนต่อประสานกับผู้ใช้เป็นจอสัมผัส ช่วยให้ผู้ใช้สามารถติดตั้งเฟิร์มแวร์อื่นโดยสามารถสำรองข้อมูลปัจจุบันไว้ด้วย ซึ่งเป็นลูกเล่นที่ stock recovery image ที่มากับอุปกรณ์ปกติจะทำไม่ได้
ดังนั้น จึงมักจะติดตั้งซอฟต์แวร์นี้เมื่อจะแฟลช หรือติดตั้ง custom ROM หรือเมื่อจะรูตอุปกรณ์ (rooting)
ถึงแม้จะไม่ต้องรูตอุปกรณ์ก่อนจะติดตั้งซอฟต์แวร์นี้
ลักษณะและหน้าที่

เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2016 เลข 3 ตัวแรกของซอฟต์แวร์จะเป็นเลขรุ่น ส่วนเลขตัวที่ 4 ซึ่งแยกจากเลขอื่นๆ ด้วยขีดใต้ จะเป็นตัวระบุอัปเดตสำหรับอุปกรณ์หนึ่งๆ โดยเฉพาะ 
อัปเดตอาจจะทำเพื่อให้เร็วขึ้น เป็นการแก้ปัญหาเร่งด่วน แก้บั๊ก หรืออาจเป็นอัปเดตธรรมดาๆ
วิธีติดตั้งหลัก (เรียกว่า การแฟลช) ในอุปกรณ์แอนดรอยด์ จะต้องดาวน์โหลดรุ่นซอฟต์แวร์ที่ทำสำหรับอุปกรณ์นั้นโดยเฉพาะๆ แล้วใช้โปรแกรมเช่น ฟาสต์บูตหรือ Odin เพื่อแฟลชอุปกรณ์
มี custom ROM บางชนิดที่มาพร้อมกับทเวิร์ปโดยเป็น recovery image โดยปริยาย
ทเวิร์ปให้ทางเลือกแก่ผู้ใช้ในการสำรองข้อมูลทั้งหมดในอุปกรณ์ (รวมทั้งบูตโหลดเดอร์ ข้อมูลระบบ ข้อมูลแอป เป็นต้น) เพื่อใช้ในการย้อนคืนระบบเมื่อไรก็ได้
ยังมีตัวจัดการไฟล์ในตัวเพื่อลบไฟล์ที่เป็นปัญหา หรือเพื่อเพิ่มไฟล์เพื่อแก้ปัญหา 
จนถึงปี 2019 ทเวิร์ปยังรองรับการติดตั้ง custom ROM (คือ ระบบปฏิบัติการอื่นๆ เช่น ลิเนียจโอเอส) เคอร์เนล ซอฟต์แวร์เสริม (เช่น แอปของกูเกิล, Magisk, ธีม) และ mods อื่นๆ
การล้างข้อมูล สำรองข้อมูล นำข้อมูลคืนมา และการเมานท์พาร์ทิชัน (partition mounting) ต่างๆ เช่น system, boot, userdata, cache และ internal storage เป็นลูกเล่นที่ทเวิร์ปรองรับ
ทเวิร์ปรับรองการส่งไฟล์ผ่านเอ็มทีพี (Media Transfer Protocol) มีตัวจัดการไฟล์พื้นฐาน มีโปรแกรมเลียนแบบเทอร์มินัล
และสามารถจัดธีมได้ด้วย
ในเดือนมกราคม 2017 ทีมผู้พัฒนาได้เริ่มแจกจำหน่ายแอปแอนดรอยด์ใหม่ คือ ทเวิร์ปแอป
ซึ่งช่วยให้สามารถแฟลช recovery image ถ้าได้สิทธิ์รูต
แต่ก็ไม่เหมือนกับ recovery image เพราะแอปไม่ใช่โอเพ่นซอร์สแม้จะให้ใช้ฟรี 
โดยยังสามารถติดตั้งแอปผ่าน TWRP recovery image สำหรับอุปกรณ์ทั้งที่ได้รูตและไม่ได้รูต
ดูเพิ่ม

ClockworkMod Recovery - ตัวเลือกในอดีตของทเวิร์ป
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "TWRP 1.x". TeamWin. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-05-28. สืบค้นเมื่อ 2014-04-20.
↑  "TWRP Home page, with list of releases". TeamWin. สืบค้นเมื่อ 2023-05-26. Updated as releases added.
↑  TeamWin/android_bootable_recovery, TeamWin, 2023-03-18, สืบค้นเมื่อ 2023-03-20
↑  "TeamWin demos TWRP 2.0 recovery manager for Android, scoffs at your volume rocker (video)". Engadget (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2021-09-19.
↑  
"TWRP". TeamWin. สืบค้นเมื่อ 2016-02-07.
1 2  
"What Is TWRP Recovery & How To Install & Use It On Android Devices". AddictiveTips. 2013-05-04.
↑  
"Team Win Recovery Project 2.0 goes gold, tells your volume rocker to kiss off". Engadget. 2011-12-20.
↑  
"What's a Custom Recovery? Exploring CWM, TWRP, and Friends". MakeUseOf. 2014-01-12.
↑  
"Team Win Recovery Project Updated to 2.1". XDA Developers. 2012-04-10. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-25. สืบค้นเมื่อ 2014-04-20.
↑  "Rooting your Kindle Fire: a cautionary tale concluded". TechRepublic. 2014-03-31.
↑  Official TWRP App
↑  TWRP App installation screen