stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การรู้สึกหมุนเป็นระยะแบบไม่รุนแรง

| การรู้สึกหมุนเป็นระยะแบบไม่รุนแรง (Benign paroxysmal positional vertigo) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: อาการรู้สึกหมุนฉับพลันขณะเปลี่ยนท่า

ผู้ป่วยจะมีอาการรู้สึกหมุนเป็นช่วงสั้นๆ
สาขาวิชา: โสตศอนาสิกวิทยา
อาการ: มีอาการเวียนศีรษะหมุนขึ้นซ้ำๆ ขณะเปลี่ยนท่า
การตั้งต้น: ช่วงอายุ 50-70 ปี
ระยะดำเนินโรค: แต่ละครั้งมักเป็นไม่เกิน 1 นาที
ปัจจัยเสี่ยง: อายุมาก, การกระทบกระเทือนที่ศีรษะ
วิธีวินิจฉัย: ผลตรวจร่างกาย Dix–Hallpike test ให้ผลบวก หลังจากแยกสาเหตุอื่นออกหมดแล้ว
โรคอื่นที่คล้ายกัน: หูชั้นในอักเสบ, โรคเมนิแยร์, โรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน, อาการไมเกรนแบบมีเวียนศีรษะร่วม
การรักษา: การจัดท่าด้วย Epley maneuver หรือ Brandt–Daroff exercises
พยากรณ์โรค: หายได้เองในระยะเวลาหลักวันถึงหลักเดือน
ความชุก: คนทั่วไป 2.4% จะเคยเป็น
อาการรู้สึกหมุนฉับพลันขณะเปลี่ยนท่า (อังกฤษ: Benign paroxysmal positional vertigo) เป็นโรคที่เกิดจากความผิดปกติของหูชั้นใน ผู้ป่วยจะมีอาการเวียนศีรษะเหมือนมีบ้านหมุนเป็นช่วงสั้นๆ โดยเกิดขึ้นซ้ำๆ เมื่อเปลี่ยนท่าทางหรือตำแหน่งของศีรษะ เช่น การพลิกตัวขณะนอน แต่ละครั้งมักมีอาการอยู่ไม่เกิน 1 นาที อาจพบอาการคลื่นไส้ร่วมด้วยได้ เป็นสาเหตุของอาการรู้สึกหมุนที่พบบ่อยมากที่สุดอย่างหนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: H81.1 ICD-9-CM: 386.11 OMIM: 193007 MeSH: D014717 DiseasesDB: 1344
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001420 eMedicine: ent/761 emerg/57 neuro/411 Patient UK: การรู้สึกหมุนเป็นระยะแบบไม่รุนแรง
NHSdirect เก็บถาวร 2008-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน NHSdirect.nhs.co.uk
VEDA เก็บถาวร 2012-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Vestibular Disorder Association webpage concerning BPPV
MayoClinic เก็บถาวร 2010-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Dizzytimes.com เก็บถาวร 2010-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Online Community for Sufferers of Vertigo and Dizziness
การรถไฟเกาะสแตเทน

การรถไฟเกาะสแตเทน (อังกฤษ: Staten Island Railway) หรือ SIR เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าบนเกาะสแตเทน ในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง ใช้รถไฟฟ้ารุ่น R44SI จำนวน 63 คัน ดำเนินการโดย New York City Transit Authority บริษัทจ้างของ Metropolitan Transportation Authority อย่างไรก็ตาม ไม่มีเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมระหว่างเกาะนี้กับรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก ปัจจุบันมี 1 เส้นทาง
รายชื่อสถานี

| สัญลักษณ์ |
| --- | --- |
: สถานีที่เปิดให้บริการ
: สถานีที่วางแผนจะสร้าง
|  | สถานี | บริการสำหรับคนพิการ | เชื่อมต่อ |
| --- | --- | --- | --- |
เกาะสแตเทน
|  | เซนต์จอร์จ |  | เรือเฟอร์รีเกาะสแตเทน |
|  | ทอมป์กินสวิล |  |  |
|  | สแตปเลตัน |  |  |
|  | คลิปตัน |  |  |
|  | แกรสเมอร์ |  |  |
|  | โอลด์ทาวน์ |  |  |
|  | ดองกันฮิลส์ |  |  |
|  | ถนนเจฟเฟอร์สัน |  |  |
|  | แกรนต์ซิตี |  |  |
|  | นิวดอร์ป |  |  |
|  | โอกวูดเฮจส์ |  |  |
|  | เบย์เทย์เรซ |  |  |
|  | เกรตกิลส์ |  |  |
|  | เอลติงวิลล์ |  |  |
|  | แอนนาเดล |  |  |
|  | ฮูกูนอต |  |  |
|  | ปรินซ์เบย์ |  |  |
|  | พลีแซนต์เพลนตส์ |  |  |
|  | หุบเขาริชมอนต์ |  |  |
|  | แนสซอ |  |  |
|  | ถนนอาร์เธอร์กิล |  |  |
|  | แอตแลนติก |  |  |
|  | ทอตเตนวิลล์ |  |  |

สถานีเซนต์จอร์จ
สถานีทอมป์กินสวิล
สถานีคลิปตัน
สถานีโอลด์ทาวน์
สถานีถนนเจฟเฟอร์สัน
สถานีนิวดอร์ป
สถานีเบย์เทย์เรซ
สถานีเกรตกิลส์
ดูเพิ่ม

รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก
รถไฟเบาเกาะสแตเทน
แหล่งข้อมูลอื่น

Staten Island Railway เก็บถาวร 2013-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
History of SIRT
nycsubway.org - SIRT: Staten Island Rapid Transit
SIRT artifacts in the Staten Island Historical Society Online Collections Database
TrainsAreFun.com - Staten Island Rapid Transit
Gary Owen's SIRT South Beach Line Tribute Page
Gary Owen's SIRT North Shore Tribute Page
Industrial & Offline Terminal Railroads of Brooklyn, Queens, Staten Island, Bronx & Manhattan - American Dock Company
Industrial & Offline Terminal Railroads of Brooklyn, Queens, Staten Island, Bronx & Manhattan - Pouch Terminal
Industrial & Offline Terminal Railroads of Brooklyn, Queens, Staten Island, Bronx & Manhattan - Procter & Gamble
| ด ค กรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก |
| --- | --- | --- |
| เส้นทาง |                                              ชัตเทิลส์ ถนน 42 ถนนแฟรงกลิน สวนร็อกอะเวย์  |      |
| เส้นทางที่ถูกยกเลิก |  8  9  AA  BB  CC  EE (ถนนแปด)  EE (บรอดเวย์)  GG  HH (ถนนคอร์ท)  HH (Rockaway Park)  H (Rockaway Park)  H (Far Rockaway)  JJ  K (Jamaica)  K (Eighth Avenue)  KK  LL  MJ  NX  P  QB  QJ  QT  RJ  RR  T  TT  U  V  W  X  Y  รถด่วนเจเอฟเค ชัตเทิลส์ สายถนน 63 สายโบว์ลิงกรีน สายคัลเวอร์ สายแกรนด์สตรีท BMT 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16  |      |
| สถานี |  แบ่งตามโบโรฮ์ เดอะบร็องซ์ บรุกลิน แมนแฮตตัน ควีนส์ แบ่งตามประเภท ปิดทำการ สถานีปลายทาง สถานีเปลี่ยนเส้นทาง บริการสำหรับคนพิการ  |      |
| การแบ่งเขตการเดิน |  A IRT  B BMT  IND  |      |
| รายชื่ออื่น ๆ |  สายรถไฟฟ้า  ย่าน  ล้อขับเคลื่อน  R-type contracts  |      |
| โครงการ |  7 Subway Extension  Fulton Center  Second Avenue Subway  |      |
| ประวัติ |  ช่วงแรก IRT  BMT  Dual Contracts  Proposed expansion (1929–1940)  Miss Subways  Strikes 1966  1980  2005  |      |
| ศิลปะและกีฬา |  Tiles  Music Under New York  In popular culture  Subway Series  Mass Transit Super Bowl  |      |
| อื่น ๆ |  Nomenclature  Automation and signals  Chaining  Fares  MetroCard  Subway Challenge  |      |
| ดูเพิ่ม |  AirTrain JFK  รถไฟฟ้าสายทรานส์-ฮัดซัน  การรถไฟเกาะสแตเทน Historical Beach Pneumatic Transit  |      |
การลดรูปสถานะ

การลดรูปสถานะ (อังกฤษ: State Reduction) เป็นการลด state เพื่อให้ความซับซ้อนของวงจรลดน้อยลง เมื่อความซับซ้อนองวงจรลดลง จำนวนอุปกรณ์ที่ใช้ในการต่อวงจรก็ลดน้อยลง โอกาสที่ความผิดพลาดจะเกิดขึ้นก็ลดลง ซึ่ง state ที่จะลดได้นั้นจะต้องเป็น state ที่มีคุณสมบัติทัดเทียมกันหรือเหมือนกันเท่านั้น (Equivalent State) ซึ่งมีคุณสมบัติดังนี้
ถ้าให้ a และ b เป็นสเตทปัจจุบัน (Present State) A และ B เป็นสเตทถัดไป (Next State) ถ้าจะลดสเตท a และ b ได้ก็ต่อเมื่อ
ที่ Input เดียวกัน Output ของ a และ b เหมือนกัน
สเตทถัดไป (Next State) A และ B ทัดเทียมกัน
ถ้าทั้ง 2 สเตทเป็นไปตามกฎทั้ง 2 ข้อก็สามารถยุบสเตทรวมกันได้ โดยเมื่อยุบรวมกันแล้วการทำงานของวงจรจะยังคงเหมือนเดิม เช่น
จาก State Tale ข้างบนจะเห็นว่า สเตท b และ d ที่ Input เดียวกันมี Output เหมือนกันและมี Next State เดียวกัน สามรถยุบรวมกันและนำมาเขียนใหม่ได้ดังนี้
แต่ถ้า State มีจำนวนมากหรือ Next State ไม่เหมือนกันแต่เท่าเทียมกันซึ่งไม่สามารถคิดได้ทันทีได้เลยเราจะใช้ Implication Table เข้าช่วยในการยุบ State
ให้เราดู Output โดยดูทีละ 2 State ว่าเหมือนกันหรือป่าวถ้าไม่เหมือนกันให้ใส่ กากบาทที่ช่องนั้นเลยนั้นคือยุบไม่ได้ แต่ถ้า Output เหมือนกันให้ดูข้อที่ 2
ให้เราดูว่า Next State เหมือนกันหรือป่าวถ้า Next State เหมือนกันก็ให้ใส่เครื่องหมายถูกที่ช่องนั้นเลยนั้นคือยุบได้ แต่ถ้าไม่เหมือนกันให้ติดไว้
ให้ทำตามข้อ 1 และ 2 จนครบทุกช่อง
กลับมาเช็คช่องที่ติดค่าไว้ทีละช่องว่า State ที่ติดไว้นั้น ยุบได้ช่องนั้นก็ยุบได้ด้วย แต่ถ้า State นั้นยุบไม่ได้ช่องนั้นก็ยุบไม่ได้ด้วย เช่น
ช่อง (b, c) ที่เป็น / ก็เพราะว่า (b, c) กับ (c, b) ทั้งสอง State วนหากันเองจึงยุบรวมได้
และช่อง (d, e) ที่ไม่ติด (d, e) ก็เพราะว่า State d และ State e ต่างก็วนเข้าหาตัวเองเหมือนกันจึงใช้ได้
(a, b) ติดที่ (A, E) ซึ่ง (A, E) เป็น X ดังนั้น (a, b) จึงเป็น X ด้วย
(a, c) ติดที่ (B, C) (A, E) ซึ่ง (B, C) ผ่านแต่ (A, E) ไม่ผ่านดังนั้นช่องนี้จึงเป็น X
(d, e) ติดที่ (A, B) ซึ่งไม่ผ่านดังนั้นช่องนี้จึงเป็น X
เพราะฉะนั้นจึงยุบ State ได้ที่ State b และ State c นำ State มาเข้ากลุ่มและเรียงกันใหม่ (A) (BC) (D) (E) แล้วนำมาเขียนในรู้ของ State Table ใหม่
การย่อยสลายทางชีวภาพ

ราเมือกสีเหลืองเจริญเติบโตในถังขยะกระดาษเปียก
การย่อยสลายทางชีวภาพ (อังกฤษ: biodegradation) หรือการสลายตัวทางชีวภาพ คือสารเคมีที่สลายตัวของวัสดุจากเชื้อแบคทีเรียหรือทางชีวภาพอื่นๆ
โดยมีความสัมพันธ์กับระบบนิเวศ การจัดการขยะ ชีวการแพทย์ และสภาพแวดล้อมทางชีวภาพ ซึ่งเกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมที่สามารถย่อยสลายกลับไปเป็นธาตุตามธรรมชาติ สารอินทรีย์จะถูกย่อยสลายด้วยออกซิเจน หรือไม่ใช้ออกซิเจน
การย่อยสลายทางชีวภาพคือกระบวนการที่นำสารอินทรีย์มาทำปฏิกิริยากับสารอนินทรีย์ ทำให้ย่อยสลายได้ ซึ่งอินทรียวัตถุจะเปลี่ยนเป็นแร่ธาตุ สารลดแรงตึงผิวซึ่งจะหลั่งออกมายังผิวด้านนอกโดยการทำงานของเซลล์จุลินทรีย์ เพื่อเพิ่มกระบวนการย่อยสลายทางชีวภาพ
	การย่อยสลายทางทั่วไปใช้อินทรีย์วัตถุ เช่น พืช สัตว์ และสารอื่นๆที่เกิดจากสิ่งมีชีวิต หรือวัตถุที่มีความคล้ายคลึงกับพืช และสัตว์ ที่ทำให้จุลินทรีย์สามารถนำไปใช้ได้ จุลินทรีย์บางชนิดเกิดขึ้นตามธรรมชาติ โดยจุลินทรีย์มีความหลากหลายในกระบวนการสร้าง นำไปสู่การย่อยสลาย การเปลี่ยนรูปแบบ หรือสะสมในรูปสารประกอบไฮโดรคาร์บอน เช่น น้ำมัน โพลีคลอริเนตไบฟีนิล (PCBs) โพลิอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs) สารทางยา สารกัมมันตรังสี และโลหะหนัก
นวัตกรรมวิธีการที่สำคัญในการย่อยสลายของจุลินทรีย์ได้เปิดเผยรายละเอียดด้านข้อมูลทางพันธุกรรม การศึกษาสารพันธุกรรมทั้งหมดของจุลินทรีย์ การศึกษาด้านโปรตีนทั้งหมดที่มีในรหัสพันธุกรรม
ชีวสารสนเทศ การวิเคราะห์สิ่งแวดล้อมของจุลินทรีย์ระดับสูง เพื่อนำไปสู่กระบวนการย่อยสลายทางชีวภาพ และความสามารถของจุลินทรีย์เพื่อปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลง ผลิตภัณฑ์ที่มีสารย่อยสลายชีวภาพได้ และสารย่อยสลายทางชีวภาพไม่ได้ ในการตลาดมักบอกว่าสลายได้ทางชีวภาพได้
มาตรวิทยา

ในธรรมชาติ การย่อยสลายทางชีวภาพด้วยวัสดุที่แตกต่างกัน จะใช้อัตราส่วนที่แตกต่างกันด้วย เพื่อให้สามารถทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจุลินทรีย์ต้องการแสง น้ำ และออกซิเจน ในการช่วยย่อยสลายทางชีวภาพ อุณหภูมิเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดอัตราการย่อยสลายทางชีวภาพ เนื่องจากในสภาพอากาศอบอุ่นทำให้จุลินทรีย์มีแนวโน้มทำงานซ้ำๆได้เร็วขึ้น
การย่อยสลายทางชีวภาพสามารถวัดเป็นจำนวนได้หลายวิธี นักวิทยาศาสตร์มักใช้การทดสอบการหายใจของจุลิทรีย์ที่ใช้ออกซิเจน (Aerobe) ในการหายใจ โดยเก็บตัวอย่างที่เป็นของเสียในรูปของแข็ง ที่ประกอบด้วยจุลินทรีย์และดิน ต่อมาผึ่งลมทิ้งไว้หลายวัน จุลินทรีย์จะทำการย่อยตัวอย่างทีละน้อย และผลิตแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ ซึ่งผลของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์จะเป็นตัวบ่งชี้การย่อยสลาย การย่อยสลายทางชีวภาพสามารถวัดโดยจุลินทรีย์ที่ไม่ใช้ออกซิเจน (Anaerobic) และจำนวนมีเทน หรือ โลหะผสมที่สามารถผลิตได้ ในวรรณกรรมทางวิทยาศาสตร์ เรียกว่า กระบวนการการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพ
| ผลิตภัณฑ์ | ระยะเวลาย่อยสลายทางชีวภาพ |
| --- | --- |
แกนแอปเปิ้ล: 1–2 เดือน
กระดาษทั่วไป: 1–3 เดือน
กระดาษชำระอเนกประสงค์: 2–4 สัปดาห์
กล่องกระดาษลูกฟูก: 2 เดือน
เสื้อผ้าฝ้าย: 5 เดือน
กล่องกระดาษเคลือบพลาสติก: 5 ปี
กล่องกระดาษเคลือบมัน: 3 เดือน
กระป๋องทำจากดีบุก: 50–100 ปี
กระป๋องทำจากอะลูมิเนียม: 150–200 ปี
ขวดแก้ว: ไม่สามารถวัดได้ (ตลอดไป)
ถุงพลาสติก: 10–20 ปี
พลาสติกอ่อน (เช่น ขวด): 100 ปี
พลาสติกแข็ง (เช่น ฝาขวด): 400 ปี
พลาสติก

พลาสติกย่อยสลายได้ทางชีวภาพ (อังกฤษ: Biodegradable plastic หรือ Compostable plastic) มักเรียกว่า พลาสติกชีวภาพ
พลาสติกย่อยสลายได้ทางชีวภาพ จะถูกแตกสลายเป็นเศษเล็กๆ จากการกระทำของน้ำ แสงแดด(ถ้ามี) และออกซิเจน ต่อมาเศษเล็กๆเหล่านั้นจะเป็นอาหารของเชื้อแบคทีเรีย พลาสติกดังกล่าวส่วนใหญ่เป็นโพลีเอสเทอร์ (Polyester)เนื่องจากพันธะของเอสเทอร์ มีความไวต่อการถูกทำลายด้วยน้ำ บางตัวอย่างของโพลีทรีไฮดรอกซิลบิวไทเรด (Poly-3-hydroxybutyratepoly-3-hydroxybutyrate) ในธรรมชาติ มาทดแทนกรดโพลีแลกติก (Polylactic acid) และโพลีคาร์โพรแลกโตน (polycaprolactone)สังเคราะห์ และอื่นๆ เช่น เซลลูโลสอะชีเตด และเซลลูลอยด์หรือเซลลูโลสไนเทรด
ภายใต้ออกซิเจนที่ต่ำ พลาสติกย่อยสลายทางชีวภาพจะย่อยสลายช้าลง และผลิตแก๊สมีเทน เหมือนอินทรียวัตถุอื่นๆ กระบวนการสลายจะเร่งในกองปุ๋ยหมัก พลาสติกที่จะทำจากแป้งจะย่อยสลายภายใน 2-4 เดือนในถังหมักที่บ้าน ขณะที่กรดโพลิแลกติกส่วนใหญ่ไม่ย่อยสลายที่อุณหภูมิที่สูงกว่าถึงจะย่อยสลายได้โพลีคาร์โพรแลกโตน และแป้งโพลีคาร์โพรแลกโตนจะย่อยสลายช้ากว่า แต่ปริมาณของแป้งจะเร่งการสลายตัวโดยหลังพื้นที่ผิวรูพรุนสูง ใช้เวลาหลายเดือน
เทคโนโลยีการย่อยสลายทางชีวภาพ

ในปี 1973 ได้พิสูจน์ครั้งแรกทว่าโพลีเอสเตอร์สามารถย่อยสลายเมื่อกำจัดทางชีวภาพ เช่นดิน
ผลคือโพลีเอสเตอร์ทนน้ำและสามารถละลายและขึ้นรูปเป็นแผ่น ขวดและผลิตภัณฑ์อื่นๆ ทำให้พลาสติกบางชนิดเป็นผลิตภัณฑ์ที่ย่อยสลายทางชีวภาพ ต่อมา Polyhydroxylalkanoates (PHAs) ถูกผลิตได้โดยตรงจากทรัพยากรทดแทนโดยจุลินทรีย์ ประมาณ 95% ของเซลล์และแบคทีเรียสามารถจัดการทางพันธุกรรม องค์ประกอบและย่อยสลายทางชีวภาพของ PHAs สามารถควบคุมโดยการผสมกับโพลิเมอร์ธรรมชาติอื่น ๆ
ในช่วงปี 1980 บริษัท ไอซีไอ Zenecca เชิงพาณิชย์เกี่ยวกับ PHAs ภายใต้ Biopol ซึ่งมีผลิตภัณฑ์ขวดแชมพูและผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางค์อื่นๆการตอบสนองต่อผู้บริโภคเป็นเรื่องผิดปกติ ผู้บริโภคก็เต็มใจที่จะจ่ายมากขึ้นสำหรับสินค้านี้เพราะเป็นธรรมชาติและย่อยสลายได้ทางชีวภาพ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ขณะนี้ เทคโนโลยีการย่อยสลายทางชีวภาพมีการพัฒนาในทางการตลาดอย่างสูง ด้วยการใช้งานการผลิตบรรจุภัณฑ์และทางการแพทย์ เทคโนโลยีการย่อยสลายเป็นกังวลกับการผลิตทางวิทยาศาสตร์ของวัสดุที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ กำหนดกลไกทางวิทยาศาสตร์ของพันธุศาสตร์พืชเข้าสู่กระบวนการ นักวิทยาศาสตร์และองค์กรการผลิตสามารถช่วยเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศส่งผลกระทบโดยการพัฒนาพันธุศาสตร์พืชที่จะเลียนแบบเทคโนโลยีในปัจจุบัน โดยมองไปที่พืช เช่น วัสดุเก็บเกี่ยวที่ย่อยสลายได้ผ่านการสังเคราะห์แสง ของเสียและสารพิษในขั้นแรก
เทคโนโลยีการย่อยสลายทางชีวภาพ Oxo นำมาพัฒนาในการผลิตพลาสติกย่อยสลายทางชีวภาพ โดยการคิดผลิตภัณฑ์โมเลกุลขนาดใหญ่พอลิเมอร์ของพลาสติก ประกอบด้วยคาร์บอน ไฮโดรเจน ออกซิเจนในอากาศ ผลิตภัณฑ์ที่ย่อยสลายได้ จากหนึ่งสัปดาห์เป็นหนึ่งปีสองปี ต่อไปเรื่อยๆ กระบวนการเสียภาพทางเคมีเกิดปฏิกิริยาโมเลกุลขนาดใหญ่พอลิเมอร์ของพลาสติก ปฏิกิริยานี้เกิดขึ้นโดยปราศจากการเติมตัวเสียสภาพแต่ก็มีอัตราที่ช้ามาก คือเหตุผลของพลาสติกเมื่อทิ้งไว้ในสิ่งแวดล้อมเป็นเวลานานด้วยปฏิกิริยานี้ จะกระตุ้นและเร่งกระบวนการย่อยสลายทางชีวภาพ
รากศัพท์ของการย่อยสลาย

ใช้ครั้งแรกในบทความทางชีวภาพปี ค.ศ. 1961 ขณะที่ลูกจ้างอธิบายการสลายตัวของวัตถุที่มีส่วนประกอบของคาร์บอน ไฮโดรเจน และออกซิเจน ด้วยจุลินทรีย์ ในปัจจุบันการย่อยสลายทางชีวภาพมีการส่งเสริมผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมที่เป็นส่วนหนึ่งของวงจรธรรมชาติของโลก และมีความสามารถในการย่อยสลายกลับไปเป็นธาตุธรรมชาติ
ช้อนส้อมที่ทำจากพลาสติกย่อยสลายได้ทางชีวภาพ
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่น

| การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
ผู้ป่วยที่ได้รับการยืนยันต่อประชากร 100,000 คนแบ่งตามจังหวัด
โรค: โควิด-19
สายพันธุ์ไวรัส: ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)
สถานที่: ประเทศญี่ปุ่น
การระบาดครั้งแรก: อู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน
ผู้ป่วยต้นปัญหา: จังหวัดคานางาวะ
ผู้ป่วยยืนยันสะสม: 1,726,479 คน
หาย: 2,282,871 คน
เสียชีวิต: 18,567 คน
อัตราการเสียชีวิต: 0.81 เปอร์เซ็นต์
การฉีดวัคซีน: แม่แบบ:COVID-19 data/Text (total vaccinated) แม่แบบ:COVID-19 data/Text (fully vaccinated) แม่แบบ:COVID-19 data/Text (doses administered)
เว็บไซต์ของรัฐบาล
กระทรวงสาธารณสุข แรงงานและสวัสดิการ (ญี่ปุ่น)
ซูเปอร์มาร์เก็ต
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยืนยันว่ามีการแพร่กระจายไปยังประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2563 จากประเทศจีน
เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 นายกรัฐมนตรี ชินโซ อาเบะ ขอให้โรงเรียนประถมศึกษา, มัธยมต้น และมัธยมปลายของญี่ปุ่นปิดทำการจนถึงต้นเดือนเมษายนเพื่อช่วยป้องกันไวรัส การระบาดครั้งนี้เป็นความกังวลสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งมีกำหนดจะจัดขึ้นที่โตเกียวตั้งแต่ปลายเดือนกรกฎาคม รัฐบาลญี่ปุ่นจึงใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษเพื่อช่วยลดผลกระทบจากการระบาด
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 รัฐบาลญี่ปุ่นได้แก้ปัญหาขาดแคลนหน้ากากอนามัย โดยดำเนินการแจกหน้ากากผ้าให้กับทุกครัวเรือน แต่ก็ได้รับการวิจารณ์ในแง่ลบเป็นอันมาก ทั้งขนาดที่เล็กเกินไป และการใช้งบประมาณที่สูงมาก อีกทั้งบางครัวเรือนได้รับไม่เพียงพอต่อจำนวนคน และหน้ากากบางส่วนไม่ได้มาตรฐาน เช่นมีคราบสกปรกหรือขึ้นราเป็นต้น นโยบายนี้และตัวหน้ากากที่แจกได้ถูกเรียกว่าเป็น "อาเบะโนมาสก์" (อังกฤษ: Abenomask) คล้ายคลึงกับคำว่าอะเบะโนมิกส์ที่หมายความถึงนโยบายเศรษฐกิจของนายชินโซ อาเบะเช่นเดียวกัน
ผลกระทบทางการเมือง

ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างญี่ปุ่นและเกาหลีใต้แย่ลงเนื่องจากการระบาดของโรคโคโรนาไวรัสใน พ.ศ. 2563 ประเทศเกาหลีใต้วิพากษ์วิจารณ์ญี่ปุ่นว่า "มีความพยายามกักกันที่คลุมเครือและไม่ดิ้นรน"
แหล่งข้อมูลอื่น

"新型コロナウイルス感染症について" [ About Coronavirus Disease 2019 (COVID-19)] (ภาษาญี่ปุ่น). Ministry of Health, Labour and Welfare. สืบค้นเมื่อ 2020-03-11 . – includes situation reports of the outbreak in Japan.
In English: "About Coronavirus Disease 2019 (COVID-19)". Ministry of Health, Labour and Welfare. สืบค้นเมื่อ 2020-03-11.
Coronavirus COVID-19 Global Cases and historical data by Johns Hopkins University
การมองอนาคต

การมองอนาคต (อังกฤษ: foresight)
เป็นกระบวนการที่ดำเนินอย่างเป็นระบบ ในการมองไปในอนาคตของวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี เศรษฐกิจและสังคม เพื่อการส่งเสริมให้เอื้อประโยชน์สูงสุดแก่ เศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม การมองอนาคตไม่ใช่การทำนาย (forescast) ที่สันนิษฐานอนาคตเพียงรูปแบบเดียว หลักสำคัญของการมองอนาคตคือ การดำเนินการที่เป็นระบบ มีขั้นตอนชัดเจน และมีส่วนร่วมจากผู้ที่มีส่วนร่วมเป็นเจ้าของ (stakeholders) เพื่อให้เข้าใจถึงแรงผลักดันต่างๆ ทั้งที่เห็นชัดและที่ยังไม่เห็นชัด ซึ่งจะกำหนดรูปแบบของอนาคต และทำให้เห็นลู่ทางที่จะต้องกระทำในวันนี้เพื่ออนาคตที่ดีขึ้น
ปัจจุบันการมองอนาคตได้รับการยอมรับในหลายประเทศว่า เป็นวิธีการที่มุ่งเน้นความ
พยายามของชุมชนชาววิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ที่จะนำไปสู่การสร้างความมั่งคั่งและการยกระดับ
คุณภาพชีวิต เหตุผลพื้นฐานคือเป็นที่ตระหนักกันโดยทั่วไปแล้วว่าว่าเทคโนโลยีใหม่ๆ อาจพลิกโฉม
หน้าอุตสาหกรรม เศรษฐกิจ สังคม และสภาวะแวดล้อมในระยะหลายทศวรรษที่จะมาถึง ซึ่งพัฒนา
การของเทคโนโลยีเหล่านี้ ต้องพึ่งพาความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์อย่างมาก ดังนั้น ถ้าสามารถระบุ
เทคโนโลยีที่สำคัญซึ่งอยู่ในระยะเริ่มพัฒนาได้ รัฐบาลและหน่วยงานอื่นๆ ก็จะสามารถจัดสรร
ทรัพยากรเพื่อการวิจัยในสาขาเชิงยุทธศาสตร์เหล่านั้นได้ เพื่อให้สามารถพัฒนาเทคโนโลยีนั้นๆ อย่าง
มีประสิทธิภาพและรวดเร็ว
นิยามและเหตุผล

มีผู้ให้คำนิยามการมองอนาคตไว้มากมาย แต่คำนิยามหนึ่งที่เหมาะสมที่สุดคือ
“การมองอนาคตเป็นความพยายามอย่างเป็นระบบที่จะคาดการณ์วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม และสังคมในระยะยาว เพื่อบ่งชี้เทคโนโลยีพื้นฐานใหม่ๆ และขอบเขตของการวิจัยเชิงยุทธศาสตร์ที่จะเอื้อประโยชน์สูงสุดแก่เศรษฐกิจสิ่งแวดล้อมและสังคม”
คำจำกัดความดังกล่าวมีความหมายหลายนัย คือ
ความพยายามในการมองไปข้างหน้าอย่างเป็นระบบ จึงจะถือว่าเป็นการมองอนาคต
ต้องเป็นการมองไปข้างหน้าระยะยาวประมาณ 10 ปี หรืออาจเป็น 5-30 ปี
การมองอนาคตเป็นเรื่องของกระบวนการ ไม่ใช่วิธีการ และต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของการปรึกษาหารือและร่วมมือกันระหว่างแวดวงนักวิทยาศาสตร์ ผู้ใช้งานวิจัยและผู้วางนโยบาย
เป้าหมายหนึ่งของการมองอนาคตคือ การบ่งชี้เทคโนโลยีพื้นฐานใหม่ๆ ที่จะเอื้อประโยชน์ต่อระบบเศรษฐกิจและสังคมในวงกว้าง เทคโนโลยีดังกล่าวนั้นยังอยู่ในขั้นตอนการพัฒนาและต้องได้รับการคัดเลือกเพื่อสนับสนุนด้านงบประมาณอย่างเพียงพอจึงจะสามารถพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว
อีกเป้าหมายหนึ่งคือ การเน้นการวิจัยเชิงกลยุทธ์ นั่นก็คือการวิจัยเบื้องต้นซึ่งคาดว่าจะก่อให้เกิดความร่วมมือในเชิงกว้างที่อาจเป็นพื้นฐานในการแก้ไขปัญหาในเชิงปฏิบัติที่เกิดขึ้นจริงในปัจจุบันหรืออนาคต
ต้องให้ความสำคัญกับประโยชน์ (และโทษ) ทางสังคมที่อาจเกิดขึ้นจากเทคโนโลยีใหม่ๆไม่เฉพาะแค่ผลกระทบทางอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจ จำเป็นที่จะต้องเน้นว่าการมองอนาคตไม่ใช่การทำนายเทคโนโลยีที่สันนิษฐานว่าอนาคตมีแค่รูปแบบเดียวและพยายามคาดการณ์ให้ใกล้เคียงที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ว่าอนาคตนั้นจะเป็นอย่างไรในทางตรงกันข้ามการมองอนาคตไม่ใส่ใจที่จะคาดการณ์รายละเอียดและกำหนดเวลาของพัฒนาการอย่างหนึ่งอย่างใด แต่สนใจที่จะร่างอนาคตที่อาจเป็นไปได้ในหลายรูปแบบจากหลายชุดสมมติฐานเกี่ยวกับทิศทาง แนวโน้ม และโอกาสใหม่ๆ ที่น่าจะเกิดขึ้น แต่อนาคตแบบใดที่จะเกิดขึ้นจริงขึ้นอยู่กับการเลือกในปัจจุบันการมองอนาคตจึงนับเป็นการให้โอกาสในการออกแบบอนาคตผ่านการตัดสินใจอย่างชาญฉลาด
ปัจจุบันการมองอนาคตได้รับการยอมรับในหลายประเทศว่า เป็นวิธีการที่มุ่งเน้นความพยายามของชุมชนชาววิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ที่จะนำไปสู่การสร้างความมั่งคั่งและการยกระดับคุณภาพชีวิต เหตุผลพื้นฐานคือเป็นที่ตระหนักกันโดยทั่วไปแล้วว่าว่าเทคโนโลยีใหม่ๆ อาจพลิกโฉมหน้าอุตสาหกรรม เศรษฐกิจ สังคม และสภาวะแวดล้อมในระยะหลายทศวรรษที่จะมาถึง ซึ่งพัฒนาการของเทคโนโลยีเหล่านี้ ต้องพึ่งพาความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์อย่างมาก ดังนั้น ถ้าสามารถระบุเทคโนโลยีที่สำคัญซึ่งอยู่ในระยะเริ่มพัฒนาได้ รัฐบาลและหน่วยงานอื่นๆ ก็จะสามารถจัดสรรทรัพยากรเพื่อการวิจัยในสาขาเชิงยุทธศาสตร์เหล่านั้นได้ เพื่อให้สามารถพัฒนาเทคโนโลยีนั้นๆ อย่างมีประสิทธิภาพและรวดเร็ว
การจัดลำดับความสำคัญ

การจัดลำดับความสำคัญเริ่มมีบทบาทมากขึ้นในการผลักดันการมองอนาคตในทุกระดับซึ่งการจัดลำดับความสำคัญก็คือ การเลือกอย่างมีสติระหว่างกิจกรรมที่มีความสำคัญมากน้อยต่างกันทั้งนี้เนื่องมาจากข้อจำกัดด้านเวลา เงิน หรือพลังงาน อุปสรรคสำคัญต่อการดำเนินการมองอนาคตในระยะแรกๆ คือการต่อต้านอย่างรุนแรงจากนักวิชาการและนักอุตสาหกรรมทั้งหลายซึ่งมองการจัดลำดับความสำคัญเสมือนหนึ่งภัยคุกคาม อย่างไรก็ดี ในปัจจุบัน กลุ่มข้าราชการ นักอุตสาหกรรมตลอดจนนักวิทยาศาสตร์ได้ยอมรับแล้วว่าจำเป็นต้องมีการตัดสินใจเพื่อจัดอันดับความสำคัญในการทำวิจัยระดับชาติ และดังนั้นการวางแผนกลยุทธ์และการจัดอันดับความสำคัญจึงเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ สภาพแวดล้อมในการมองอนาคตระยะหลัง ๆ แตกต่างมากกับสภาพแวดล้อมในช่วงต้นจนถึงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1980 การจัดลำดับความสำคัญเป็นผลมาจากการตัดสินใจในหลายระดับตั้งแต่วิธีการตัดสินใจแบบ “บนลงล่าง” (top-down) โดยผู้บริหารระดับสูง เช่นในระดับนโยบาย/การเมือง ไปจนถึงระดับกลางๆ ไปจนถึงวิธีการตัดสินใจแบบ “ล่างขึ้นบน” (bottom-up) เสนอการตัดสินใจโดยระดับปฏิบัติ ดังนั้น ดังที่กล่าวไว้ในตอนต้น .การมองอนาคต. จำต้องทำในหลายระดับและในทางอุดมคติคือการดำเนินการในรูปแบบที่ประสานกันได้ประสบการณ์ชี้ให้เห็นลักษณะสำคัญของการมองอนาคตที่ประสบความสำเร็จเพื่อนำไปสู่การจัดลำดับความสำคัญ ได้แก่:
ต้องกำหนดวัตถุประสงค์ของกิจกรรมการมองอนาคตให้ชัดเจนตั้งแต่เริ่มต้น
ต้องสนับสนุนการมีส่วนร่วมจากทุกฝ่าย เช่น ผู้ใช้งานวิจัย ผู้ผลิต และผู้สนับสนุนทางการเงิน
ให้ความสำคัญกับการระดมความคิดจาก “ล่างขึ้นบน” ไม่น้อยไปกว่า “บนลงล่าง”
ต้องมีกลไกที่เตรียมจะนำผลการตัดสินใจจากกระบวนการมองอนาคตไปปฏิบัติทันที หรือในอนาคต
ขั้นตอนต้องยืดหยุ่นต่อสิ่งที่ไม่คาดฝันว่าจะเกิด และสามารถปรับแผนดำเนินการได้
ไม่ใช่กระบวนการที่ดำเนินการแบบ “ครั้งเดียวจบ” แต่จะกระทำซ้ำเป็นระยะๆ เพื่อจะได้เรียนรู้ปฏิกิริยา ตอบสนองและพัฒนาการใหม่ๆ
กุญแจสู่ความสำเร็จในการจัดลำดับความสำคัญระดับชาติ คือการสนับสนุนจากผู้บริหารระดับสูงในรัฐบาลการยอมรับผลการวิจัยและขั้นตอนการดำเนินการจากแวดวงนักวิทยาศาสตร์และนักวิชาการและการเข้ามามีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิดและยอมรับผลการวิจัยจากกลุ่มอุตสาหกรรม
วิธีการมองอนาคต

กิจกรรมที่เรียกได้ว่าเป็นการมองอนาคตมีมากมาย จึงไม่น่าแปลกใจที่มีการพัฒนาวิธีการ
อย่างหลากหลาย อันได้แก่
การสำรวจเดลฟี (Delphi Surveys)
การวางแผนด้วยภาพอนาคต (Scenario Planning)
การสร้างแผนที่นำทาง (Roadmapping)
การปรึกษาหารือ (Consultation)
การวิเคราะห์สิทธิบัตร (Patent Analysis)
เทคโนโลยีที่สำคัญยิ่ง (Critical Technologies)
การขยายแนวโน้ม (Extrapolation)
All Quadrant All Level (AQAL)
Causal layered analysis (CLA)
แหล่งข้อมูลอื่น

APEC Center for Technology Foresight เก็บถาวร 2021-01-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Australian Foresight Institute
The National Institute of Science and Technology Policy
The UK Foresight Programme
The USA Foresight Institute
The World Future Society เก็บถาวร 2006-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนภาพ 1 ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการมองอนาคต
การรับรู้ร้อนเย็น

การรับรู้ร้อนเย็น (อังกฤษ: Thermoception, thermoreception) เป็นกระบวนการที่ประสาทสัมผัสของสิ่งมีชีวิตรับรู้อุณหภูมิ
โดยตรงแล้ว เป็นการรับรู้การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิหรือการแลกเปลี่ยนความร้อน
แต่การทำงานของตัวรับร้อนเย็น/ปลายประสาทรับร้อนก็ยังกำลังตรวจสอบดูอยู่
โรค ciliopathy
สัมพันธ์กับสมรรถภาพการรู้ร้อนเย็นที่ลดลง ดังนั้น ซีเลียจึงอาจมีส่วนในการรับรู้
ช่องไอออนคือ Transient receptor potential channel (TRP channel) เชื่อว่ามีบทบาทในการรับรู้ร้อน รู้เย็น และรู้ความเจ็บปวดในสิ่งมีชีวิตหลายสปีชีส์
สัตว์มีกระดูกสันหลังมีตัวรับรู้อย่างน้อยสองอย่างคือ รู้ร้อนและรู้เย็น
รูปแบบพิเศษของการรู้เย็นร้อนมีอยู่ในงูวงศ์ย่อยงูหางกระดิ่ง (Crotalinae) และงูวงศ์งูโบอา (Boidae) ซึ่งเท่ากับเห็นการแผ่รังสีอินฟราเรดของวัตถุ/สัตว์ที่ร้อน
คืองูมีอวัยวะเป็นรู 2 รู (pits) เหนือปากที่บุด้วยตัวรับอุณหภูมิ
ตัวรับจะตรวจจับความร้อนที่เกิดตรงผิวหนังภายในอวัยวะเนื่องกับการแผ่รังสีอินฟราเรด จึงเป็นการตรวจจับการแผ่รังสีโดยอ้อม
งูจะรู้ว่าส่วนไหนของอวัยวะร้อนที่สุด ดังนั้น จึงรู้ทิศทางของต้นความร้อน ซึ่งอาจเป็นเหยื่อที่มีเลือดอุ่น
เมื่อรวมข้อมูลจากรูทั้งสอง งูก็จะสามารถประมาณระยะของวัตถุได้
ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดามีตัวรับรู้อินฟราเรดภายในจมูก
เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดเดียวที่กินเลือดเพียงอย่างเดียว
ดังนั้น ตัวรู้อินฟราเรดจึงช่วยให้ค้างคาวระบุตำแหน่งของสัตว์เลือดอุ่น เช่น วัวควาย ม้า และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เป็นสัตว์ป่า ภายในระยะ 10-15 ซม. ได้
ซึ่งน่าจะช่วยระบุบริเวณที่เลือดไหลมากที่สุดบนตัวของเหยื่อ
สัตว์อื่นที่มีตัวตรวจับความร้อนพิเศษรวมทั้ง แมลงทับพันธุ์ Melanophila acuminata ซึ่งสืบหาไฟป่าเพราะจะวางไข่ในต้นสนที่พึ่งตายเพราะไฟป่า, 
ผีเสื้อสีเข้มพันธุ์ Pachliopta aristolochiae และ Troides rhadamathus ที่ใช้ตัวตรวจจับความร้อนพิเศษเพื่อไม่ให้เกิดอันตรายเมื่อาบแดด 
และแมลงกินเลือดพันธุ์ Triatoma infestans ที่อาจมีอวัยวะพิเศษด้วย
ในมนุษย์ ปลายประสาทรับร้อนโดยมากส่งกระแสประสาทไปยังสมองผ่าน anterolateral system/spinothalamic tract คือจะส่งข้อมูลอุณหภูมิจากร่างกายรวมศีรษะครึ่งหลัง ผ่านไขสันหลังไปยังทาลามัส แล้วต่อไปยังส่วนต่าง ๆ ของเปลือกสมอง โดย first order neuron อยู่ที่ปมประสาทรากหลัง (dorsal root ganglion) ซึ่งส่งแอกซอนขึ้น/ลงผ่าน Lissauer's tract 1-2 ข้อไขสันหลังไปยัง second order neuron ในปีกหลังของไขสันหลัง (dorsal horn) ในซีกร่างกายเดียวกันแต่อยู่ต่างระดับไขสันหลังกัน second order neuron ก็จะส่งแอกซอนข้ามไขว้ทแยงที่ไขสันหลังแล้วขึ้นไปตาม anterolateral column/spinothalamic tract ไปยังทาลามัสส่วน ventral posteriorlateral nucleus (VPL)
ข้อมูลเพิ่มเติม: ปลายประสาทรับร้อน § วิถีประสาท
เชิงอรรถ

↑  โรค ciliopathy เป็นโรคทางพันธุกรรมซึ่งก่อความบกพร่องที่ซีเลียของเซลล์ หรือที่โครงสร้างซึ่งยึดซีเลียคือ basal bodies 
หรือที่การทำงานของซีเลีย