stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลือเบ็ค
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลือเบ็ค
| ด ค กอำเภอในรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์  |
| --- | --- |
อำเภอนคร:  คีล  น็อยมึนส์เทอร์  เฟล็นส์บวร์ค  ลือเบ็ค 
อำเภอภูธร:  ชตอร์มาร์น  ชไตน์บวร์ค  ชเลสวิช-เฟล็นส์บวร์ค  เซเกอแบร์ค  ดิทมาร์เชิน  นอร์ทฟรีสลันท์  พินเนอแบร์ค  เพลิน  เร็นทซ์บวร์ค-เอ็คเคิร์นเฟอร์เดอ  อ็อสท์ฮ็อลชไตน์  แฮร์ทโซคทูมเลาเอินบวร์ค 
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  อาสนวิหารอาเคิน  อาสนวิหารชไปเออร์  วังเวือร์ซบูร์กพร้อมด้วยสวนประจำสำนักและจัตุรัสที่พำนัก  โบสถ์การจาริกแสวงบุญแห่งวีส  ปราสาทเอากุสทุสบูร์กและฟัลเคินลุสท์ที่บรืล  อาสนวิหารนักบุญมารีย์และโบสถ์นักบุญมีคาเอลที่ฮิลเดิสไฮม์  โบราณสถานโรมัน อาสนวิหารนักบุญปีเตอร์ และโบสถ์พระแม่ในเทรียร์  แนวพรมแดนของจักรวรรดิโรมัน  ฮันเซอนครลือเบค  พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน  อารามและอัลเทินมึนสเทอร์แห่งลอร์ช  เหมืองรัมเมิลส์แบร์ก เมืองประวัติศาสตร์กอสลาร์ และระบบการจัดการน้ำอัปเปอร์ฮาร์ซ  กลุ่มอารามเมาล์บรอนน์  เมืองบัมแบร์ก  โบสถ์ ปราสาท และเมืองเก่าคเวดลินบูร์ก  โรงถลุงเหล็กเฟิล์คลิงเงิน  สถาบันเบาเฮาส์และที่ตั้งในไวมาร์และเดสเซา  อาสนวิหารโคโลญ  กลุ่มอนุสรณ์สถานแห่งลูเทอร์ในไอส์เลเบินและวิทเทินแบร์ก  เมืองคลาสสิกไวมาร์  มูเซอุมส์อินเซิล (เกาะพิพิธภัณฑ์) เบอร์ลิน  ปราสาทวาร์ทบูร์ก  อาณาจักรสวนเดสเซา-เวอร์ลิทซ์  เกาะอารามไรเชอเนา  กลุ่มอุตสาหกรรมเหมืองถ่านหินของซอลล์แฟร์ไอน์ในเอสเซิน  ลุ่มน้ำไรน์ช่วงกลางตอนบน  ศูนย์ประวัติศาสตร์ชตราลซุนด์และวิสมาร์  มุสเคาเออร์พาร์ค / ปาร์กมูชากอฟสกี  สำนักงานเทศบาลเมืองเบรเมิน และอนุสาวรีย์โรแลนด์ที่จัตุรัสตลาดแห่งเบรเมิน  ลุ่มน้ำเอ็ลเบอในเดรสเดิน (ถูกถอดจากบัญชีมรดกโลก)  เมืองเก่าเรเกินส์บูร์กพร้อมด้วยชตัดท์อัมโฮฟ  กลุ่มอาคารการเคหะแบบอย่างสมัยใหม่ในเบอร์ลิน  โรงงานของฟากุสในอาลเฟลด์  แหล่งที่อยู่อาศัยแบบเรือนยกพื้นยุคก่อนประวัติศาสตร์โดยรอบเทือกเขาแอลป์  โรงอุปรากรของมาร์เกรฟในไบรอยท์  แบร์กพาร์ควิลเฮล์มสเฮอเออ  เวสต์เวิร์กแบบอย่างการอแล็งเฌียงและกีวิตาสแห่งคอร์ไว  ชไปเชอร์ชตัทและเขตคอนทอร์เฮาส์กับอาคารชีเลเฮาส์  งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่  Caves and Ice Age Art in the Swabian Jura  Archaeological Border complex of Hedeby and the Danevirke  อาสนวิหารเนาบูร์ก  Erzgebirge/Krušnohoří Mining Region  ระบบจัดการน้ำแห่งเอาคส์บวร์ค  เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป  มาทิลเดอเฮอเออ ดาร์มชตัท  แนวพรมแดนของจักรวรรดิโรมัน – ระบบป้องกันชายแดนแกร์มานิอาอีงแฟริออร์  แหล่งชุมแห่งชไปเออร์ วอมส์ และไมนทซ์  แนวพรมแดนของจักรวรรดิโรมัน – ระบบป้องกันชายแดนดานูบ (ส่วนตะวันตก)  มรดกยิวสมัยกลางแห่งแอร์ฟวร์ท  นิคมคริสตจักรมอเรเวีย  กลุ่มที่พำนักชเวรีน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  แหล่งซากดึกดำบรรพ์เหมืองเมสเซิล  ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป  ทะเลวัดเดิน  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
ลุนทซ์อัมเซ

| ลุนทซ์อัมเซ |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
ลุนทซ์อัมเซที่ตั้งในประเทศออสเตรีย
พิกัด:  47°51′37.6″N 15°01′29.5″E﻿ / ﻿47.860444°N 15.024861°E﻿ / 47.860444; 15.024861
ประเทศ: ออสเตรีย
รัฐ: โลว์เออร์ออสเตรีย
อำเภอ: ไชพส์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Martin Ploderer (ÖVP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 101.43 ตร.กม. (39.16 ตร.ไมล์)
ความสูง: 601 เมตร (1,972 ฟุต)
ประชากร (2018-01-01)
 • ทั้งหมด: 1,806 คน
 • ความหนาแน่น: 18 คน/ตร.กม. (46 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 3293
รหัสโทรศัพท์: 07486
ทะเบียนพาหนะ: SB
เว็บไซต์: www.lunz.at
ลุนทซ์อัมเซ (เยอรมัน: Lunz am See) เป็นเทศบาลในอำเภอไชพส์, รัฐโลว์เออร์ออสเตรีย, ประเทศออสเตรีย
ลุนทซ์อัมเซเป็นที่ตั้งของ "วัสเซอร์ คลัสเตอร์ ลุนทซ์" (Wasser Cluster Lunz) มาตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007  มีบันทึกว่าบริเวณนี้เป็นบริเวณที่เย็นที่สุดในยุโรปกลาง โดยมีอุณหภูมิ −52.6 องศาเซลเซียส (−62.7 องศาฟาเรนไฮต์) ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 ในบริเวณ 47°49′13.7″N 15°2′42″E﻿ / ﻿47.820472°N 15.04500°E﻿ / 47.820472; 15.04500
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1971 | 2,301 | —     |
| 1981 | 2,219 | −3.6% |
| 1991 | 2,154 | −2.9% |
| 2001 | 2,045 | −5.1% |
แหล่งข้อมูลอื่น

Lunz.at
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา

| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ:   ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (ค.ศ. 1826–1918)  กษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม (ค.ศ. 1831–1920)  กษัตริย์แห่งโปรตุเกสและอัลเกรฟ (ค.ศ. 1837–1910)  เจ้าชายแห่งบัลแกเรีย (ค.ศ. 1887–1908)  กษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรฯ (ค.ศ. 1901–1917)  จักรพรรดิแห่งอินเดีย (ค.ศ. 1901–1917)  ซาร์แห่งบัลแกเรีย (ค.ศ. 1908–1946) 
ปกครอง:   ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  ราชอาณาจักรเบลเยียม  ราชอาณาจักรโปรตุเกส   ราชอาณาจักรบัลแกเรีย  สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์  จักรวรรดิอินเดีย 
สาขา:  วินด์เซอร์  ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา-โคฮารี บรากังซา-ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  ราชวงศ์บัลแกเรีย  ราชวงศ์เบลเยียม 
ประมุขพระองค์แรก: แอนสท์ที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
ผู้นำสกุลองค์ปัจจุบัน: อันเดรอัส เจ้าชายแห่งซัคเซิน‑โคบวร์คและโกทา
สถาปนา: 1826
ล่มสลาย: 1918 (ในซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา)
เชื้อชาติ: เยอรมัน
ด ค ก
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (เยอรมัน: Haus Sachsen-Coburg und Gotha) เป็นราชวงศ์เชื้อสายเยอรมัน เดิมมีถิ่นปกครองอยู่ในแคว้นซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา หนึ่งในเครือดัชชีแอร์เน็สท์ ซึ่งเคยตั้งอยู่ในบริเวณที่เป็นรัฐทือริงเงินและรัฐไบเอิร์นในปัจจุบัน ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาถูกก่อตั้งโดยแอนสท์ อันโทน ดยุกที่ 6 แห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์ โดยแยกออกมาจากราชวงศ์เว็ททีน
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาได้ขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษผ่านทางเจ้าชายอัลแบร์ท ซึ่งทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในปีค.ศ. 1840 อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งกับเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทำให้พระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงเปลี่ยนชื่อราชวงศ์ในอังกฤษเสียใหม่เป็นราชวงศ์วินด์เซอร์ในปีค.ศ. 1917 ในประเทศเบลเยียมก็มีการเปลี่ยนชื่อราชวงศ์หลังสงครามเช่นกัน โดยเปลี่ยนไปใช้ van België (แห่งเบลเยียม)
สาขา > สาขาหลัก

แอนสท์ที่ 1 (1826–1844)
แอนสท์ที่ 2 (1844–1893)
อัลเฟรท (1893–1900)
คาร์ล เอดูอาร์ท (1900–1918)
สาขา > สาขาซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา-โคฮารี > โปรตุเกส

เปดรูที่ 5 (1853–1861)
ลูอิชที่ 1 (1861–1889)
การ์ลูที่ 1 (1889–1908)
มานูแวลที่ 2 (r. 1908–1910, d.1932)
สาขา > สาขาซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา-โคฮารี > บัลแกเรีย

เฟอร์ดินานด์ที่ 1 (1887–1918)
บอริสที่ 3 (1918–1943)
ซีเมออนที่ 2 (1943–1946)
สาขา > พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม

ดูเพิ่ม: พระมหากษัตริย์เบลเยียม
สาขาเบลเยียมเริ่มนับจากเลออปอลที่ 1 พระโอรสพระองค์เล็กของฟรันทซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ โดยหลังจากการเข้ารีตมาทรงนับถือนิกายโรมันคาทอลิกเพื่อรับราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม สาขาเบลเยียมล้วนนับถือนิกายโรมันคาทอลิก
เลออปอลที่ 1 (1831–1865)
เลออปอลที่ 2 (1865–1909)
อัลแบร์ที่ 1 (1909–1934)
ออปอลที่ 3 (1934–1951)
โบดวง (1951–1993)
อัลแบร์ที่ 2 (1993–2013)
ฟีลิป (2013–ปัจจุบัน)
สาขา > พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม > ราชวงศ์เบลเยียม

เนื่องจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในช่วงปีค.ศ. 1920-1921 ทำให้ราชวงศ์สาขาเบลเยียมนั้นไม่สามารถเปลี่ยนมาเป็น "แห่งเบลเยียม" ได้ทัน และสัญลักษณ์โล่แห่งซัคเซินประจำราชวงศ์เว็ททีนได้ถูกถอดไปจากตราแผ่นดินของเบลเยียม ต่อมาในปีค.ศ. 2017 "แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา" ได้ถูกนำมาใช้เป็นสร้อยพระนามให้กับพระราชวงศ์ทุกพระองค์ที่สืบราชสกุลต่อจากพระเจ้าเลออปอลที่ 1 ยกเว้นในกรณีของสมเด็จพระราชาธิบดี สมเด็จพระราชินี เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม (พระเชษฐภคินี) เจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม (พระอนุชา) ซึ่งยังคงใช้ "แห่งเบลเยียม" เป็นสร้อยพระนามดังเดิม ดังนั้นพระโอรสธิดาในอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเตจะไม่ได้ใช้สร้อยพระนาม "แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา" แต่ใช้ "แห่งออสเตรีย-เอสเต" ตามพระบิดาแทน โดยตราโล่แห่งซัคเซินนั้นถูกเชิญกลับมาใช้ในตราแผ่นดินเบลเยียมตั้งแต่ปีค.ศ. 2019 เป็นต้นมา
สาขา > สาขาสหราชอาณาจักร

เอ็ดเวิร์ดที่ 7 (1901–1910)
จอร์จที่ 5 (1910–1917)
ตราแผ่นดินประจำพระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียมในแบบของราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ฉบับปรับปรุงค.ศ. 2019
ล็อกฮีด พี-38 ไลท์นิง

|  |
| --- | --- |

ภาพตัวอย่างของ P-38 Lightning
หน้าที่: เครื่องบินขับไล่ เครื่องบินขับไล่หนัก เครื่องบินทิ้งระเบิด เครื่องบินลาดตระเวน
ประเทศผู้ผลิต:  สหรัฐ
ผู้ผลิต: ล็อกฮีด คอร์ปเปเรชั่น
ผู้ออกแบบ: Clarence "Kelly" Johnson
เที่ยวบินแรก: 27 มกราคม ค.ศ. 1939
เริ่มใช้: กรกฎาคม ค.ศ. 1941
ปลดระวาง: 1949 (กองทัพอากาศสหรัฐ)  1965 (กองทัพอากาศฮอนดูรัส)
ผู้ใช้หลัก: กองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ กองทัพอากาศฝรั่งเศสเสรี
การผลิต: 1941–45
จำนวนที่ถูกผลิต: 10,037
ค่าใช้จ่ายต่อลำ:  US$97,147 ในปี ค.ศ. 1944
พัฒนาเป็น: Lockheed XP-49  Lockheed XP-58
WASP pilot Ruth Dailey climbs into a P-38.
ล็อกฮีด พี-38 ไลท์นิง เป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีเครื่องยนต์แบบลูกสูบของสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ถูกพัฒนาขึ้นจากเหล่ากองทัพอากาศสหรัฐ(United States Army Air Corps) พี-38 นั้นมีแพนหางคู่ที่โดดเด่น และห้องเครื่องโดยสารที่อยู่ตรงกลางจะมีนักบินและอาวุธยุโธปกรณ์ โฆษณาชวนเชื่อของฝ่ายสัมพันธมิตรได้กล่าวอ้างว่าได้มีการตั้งฉายาว่า ปีศาจส้อมคู่ประกบกัน(fork-tailed devil)(เยอรมัน: der Gabelschwanz-Teufel) โดยลุฟท์วัฟเฟอ และ"เครื่องบินสองลำ,หนึ่งนักบิน" (2飛行機、1パイロット Ni hikōki, ippairotto) โดยญี่ปุ่น พี-38 ถูกใช้งานสำหรับการสกัดกั้น การทิ้งระเบิดแบบดำดิ่ง การทิ้งระเบิดแบบระดับ โจมตีทางภาคพื้นดิน เครื่องบินขับไล่ตอนกลางคืน การถ่ายภาพลาดตระเวน เรดาร์และการมองเห็นช่องทางสำหรับการทิ้งระเบิดและภารกิจอพยพ  และอย่างกว้างขวางในฐานะเครื่องบินขับไล่คุ้มกันในระยะยาว เมื่อได้ติดตั้งถังดร็อป(Drop tank)ไว้ใต้ปีก
พี-38 ได้ถูกใช้งานอย่างประสบความสำเร็จอย่างมากมายในปฏิบัติการในเขตสงครามแปซิฟิกและปฏิบัติการในเขตสงครามจีน-พม่า-อินเดียในฐานะที่เป็นเครื่องบินของเสืออากาศที่มีอันดับต้นๆของอเมริกา, Richard Bong(ชัยชนะ 40 ครั้ง) Thomas McGuire (ชัยชนะ 38 ครั้ง) และ Charles H. MacDonald(ชัยชนะ 27 ครั้ง) ในเขตสงครามแปซิฟิกตะวันตกเฉียงใต้ พี-38 เป็นเครื่องบินขับไล่ในระยะยาวเป็นหลักของกองทัพอากาศสหรัฐจนกระทั่งการปรากฏตัวเป็นจำนวนมากของเครื่องบินพี-51ดี มัสแตง ตลอดในช่วงท้ายสงคราม
พี-38 นั้นมีความเงียบเป็นพิเศษสำหรับเครื่องบินขับไล่ เนื่องจากท่อไอเสียจะถูกปกปิดด้วยเทอร์โบ-ซูปเปอร์ชาร์จเจอร์(turbo-superchargers) มันอาจได้รับการให้อภัยอย่างมากและอาจมีข้อผิดพลาดได้หลายวิธี แต่อัตราการหมุนในเวอร์ชันแรกนั้นต่ำเกินไปสำหรับความเก่งกาจในฐานะสุนัขเครื่องบินขับไล่(dogfighter) พี-38 นั้นเป็นเครื่องบินขับไล่สัญชาติอเมริกาเพียงลำเดียวในการผลิตขนาดใหญ่ที่สุดมาตลอดในช่วงการเข้าร่วมในสงครามของอเมริกา จากเพิร์ลฮาร์เบอร์ไปจนถึงวันแห่งชัยชนะเหนือญี่ปุ่น ในช่วงท้ายสงคราม, คำสั่งในการผลิตอีกกว่า 1,887 ลำได้ถูกยกเลิก
คุณลักษณะ (พี-38แอล)

ผู้สร้าง: ล็อกฮีด คอร์ปเปเรชั่น (สหรัฐ)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: เครื่องยนต์ลูกสูบรูปตัววี อัลลิสัน วี-1710 จำนวน 12 สูบ พร้อมเทอร์โบชาร์จเจอร์ ให้กำลัง 1,600 แรงม้า 2 เครื่อง
กางปีก: 15.85 เมตร
ยาว: 11.53 เมตร
สูง: 3.91 เมตร
พื้นที่ปีก: 30.43 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 5,800 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 9,798 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 666 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 7,620 เมตร
อัตราไต่: 24.1 เมตร/ วินาที
รัศมีทำการรบ: 2,100 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ Hispano M2(C) ขนาด 20 มม. 1 กระบอก / ปืนกล M2 Browning ขนาด 12.7 มม. 4 กระบอก
ลีเซิล คาร์ลชตัท

| ลีเซิล คาร์ลชตัท |
| --- | --- |
ลีเซิล คาร์ลชตัท ใน ค.ศ. 1951
เกิด: 12 ธันวาคม ค.ศ. 1892(1892-12-12) มิวนิก เยอรมนี
เสียชีวิต: 27 มิถุนายน ค.ศ. 1960(1960-06-27) (67 ปี) การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน เยอรมนี
อาชีพ: นักแสดงหญิง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1913–1960
ลีเซิล คาร์ลชตัท (เยอรมัน: Liesl Karlstadt; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1892 – 27 มิถุนายน ค.ศ. 1960) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน เธอแสดงภาพยนตร์มากกว่า 75 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1913 ถึง ค.ศ. 1960
ผลงานเด้น

The Bartered Bride (1932)
Fruit in the Neighbour's Garden (1935)
Street Music (1936)
Thunder, Lightning and Sunshine (1936)
Venus on Trial (1941)
Two Times Lotte (1950)
The Lady in Black (1951)
Desires (1952)
As Long as You're Near Me (1953)
Feuerwerk (1954)
Wir Wunderkinder (1958)
Do Not Send Your Wife to Italy (1960)
บรรณานุกรม

Dimpfl, Monika. Immer veränderlich: Liesl Karlstadt (1892–1960). Munich: Monacensia A-1 Verlag, 1996.
Unterstoeger, Hermann. "Das Geheimnis der Girafftorte. Immer veränderlich—eine Ausstellung über Leben und Leiden der Liesl Karlstadt," Süddeutsche Zeitung. 28 March 1996.
แหล่งข้อมูลอื่น

Liesl Karlstadt ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Liesl Karlstadt at Find a Grave
วอลซ์

ภาพเขียน Bal à Bougival ปี 1883 โดยเรอนัวร์
วอลซ์ (เยอรมัน: Waltz) เป็นการเต้นรำแบบพื้นเมืองในจังหวะ 3/4ไฟล์:3-4 rhythm metre meter time measure.ogg กำเนิดขึ้นในออสเตรียและเยอรมนี โดยพัฒนามาจากการเต้นลีลาศหมุนตัว เป็นการเต้นรำแบบคู่ชายหญิง คู่เต้นจะต้องเกาะแขนกันและสืบเท้าไปด้านข้างพร้อมกับหมุนตัวอย่างรวดเร็ว การที่คู่เต้นเกาะแขนกันนี้ก็เพื่อช่วยในการทรงตัว ทำให้นักเต้นไม่จำเป็นต้องกระโดดสูงเพื่อหมุนตัว เหมือนการเต้นหมุนตัวในสมัยก่อนหน้านั้น  ถือกำเนิดขึ้นแถบแคว้นบาวาเรีย ราวทศวรรษ 1750 เรียกว่าการเต้น วอลต์เซอร์ (Waltzer)
การเต้นรำแบบวอลซ์นี้แตกต่างการเต้นแบบมินูเอตที่นิยมอยู่ก่อน ซึ่งคู่เต้นรำเพียงแค่แตะปลายนิ้วกันเท่านั้น การที่ชายหญิงต้องสัมผัสร่างกายอย่างใกล้ชิด โดยฝ่ายชายต้องโอบแขนไปรอบเอวของฝ่ายหญิง ทำให้เกิดคำวิพากษ์วิจารณ์ในช่วงแรก  แต่ต่อมาการเต้นแบบนี้ก็ได้รับความนิยมไปทั่วทั้งกรุงเวียนนา เมื่อราวทศวรรษ 1770
ในศตวรรษที่ 19 ได้มีผู้เรียกจังหวะดนตรีที่ใช้ในการเต้นวอลซ์ ว่า ดนตรีวอลซ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Waltz
ลูอีเซอ ไรเนอร์

| ลูอีเซอ ไรเนอร์ |
| --- | --- |
ไรเนอร์ในปี ค.ศ. 1941
เกิด: 12 มกราคม ค.ศ. 1910(1910-01-12) ดึสเซิลดอร์ฟ ปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 30 ธันวาคม ค.ศ. 2014(2014-12-30) (104 ปี) เบลกราเวีย ลอนดอน สหราชอาณาจักร
พลเมือง: เยอรมัน อเมริกัน บริติช
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1926–1944, 1949–2003
คู่สมรส: คลิฟฟอร์ด โอเพ็ตส์ (สมรส 1937; หย่า 1940) รอเบิร์ต นิตเทล (สมรส 1945; เสียชีวิต 1989)
บุตร: 1
ลูอีเซอ ไรเนอร์ (เยอรมัน: Luise Rainer; 12 มกราคม ค.ศ. 1910 – 30 ธันวาคม ค.ศ. 2014) เป็นนักแสดงชาวเยอรมัน-อเมริกัน-บริติช เธอเป็นนักแสดงคนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์สองปีติดต่อกัน จากภาพยนตร์เรื่อง เดอะเกรตซีกเฟลด์ (1936) และ ทรัพย์ในดิน (1937)
ไรเนอร์เริ่มแสดงตั้งแต่อายุ 16 ปี โดยเรียนการแสดงกับมักซ์ ไรน์ฮาร์ดต์ ผู้กำกับละครเวทีชาวออสเตรีย และเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักแสดงบนละครเวที  ซึ่งนักวิจารณ์ต่างชื่นชอบการแสดงของเธอ ต่อมาเซ็นสัญญากับเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ในปี ค.ศ. 1935 ซึ่งผู้สร้างภาพยนตร์ส่วนใหญ่มองว่า เธอจะกลายเป็นเกรทา การ์โบคนถัดไป สตรีชั้นนำของเอ็มจีเอ็มในขณะนั้น
ในปี ค.ศ. 1936 แสดงในภาพยนตร์ชีวประวัติอเมริกันเรื่อง เดอะเกรตซีกเฟลด์ ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมเป็นครั้งแรก จากการแสดงเพียง 3 นาที 50 วินาที 
จนได่รับฉายาว่าเป็น "Viennese teardrop" บทบาทต่อมาสร้างจากนวนิยายของเพิร์ล เอส. บักในภาพยนตร์เรื่อง ทรัพย์ในดิน ซึ่งมีฉากหลังเป็นประเทศจีนทั้งหมด การแสดงจากภาพยนตร์เรื่องนี้ส่งให้ไรเนอร์ชนะรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่สองติดกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ลูอีเซอ ไรเนอร์ ที่ทีซีเอ็ม
Photographs of Luise Rainer
Luise Rainer at the CinéArtistes (in French)
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เจเน็ต เกย์เนอร์ (1928)  แมรี พิกฟอร์ด (1929)  นอร์มา เชียเรอร์ (1930)  มารี เดรสส์เลอร์ (1931)  เฮเลน เฮส์ (1932)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1933)  โกลแด็ต กอลแบร์ (1934)  เบตตี เดวิส (1935)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1936)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1937)  เบตตี เดวิส (1938)  วิเวียน ลีห์ (1939)  จิงเจอร์ รอเจอส์ (1940) 
1941–1960:  โจน ฟอนเทน (1941)  เกรียร์ การ์สัน (1942)  เจนนิเฟอร์ โจนส์ (1943)  อิงกริด เบิร์กแมน (1944)  โจน ครอว์ฟอร์ด (1945)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1946)  โลเรตตา ยัง (1947)  เจน ไวแมน (1948)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1949)  จูดี ฮอลิเดย์ (1950)  วิเวียน ลีห์ (1951)  เชอร์ลีย์ บูท (1952)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953)  เกรซ เคลลี (1954)  แอนนา มาญานี (1955)  อิงกริด เบิร์กแมน (1956)  โจแอนน์ วูดเวิร์ด (1957)  ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (1958)  ซีมอน ซีญอแร (1959)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1960) 
1961–1980:  โซเฟีย ลอเรน (1961)  แอนน์ แบนครอฟต์ (1962)  แพตทริเซีย นีล (1963)  จูลี แอนดรูส์ (1964)  จูลี คริสตี (1965)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1966)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1967)  แคทารีน เฮปเบิร์น/บาร์บรา สไตรแซนด์ (1968)  แมกกี สมิธ (1969)  เกลนดา แจ็กสัน (1970)  เจน ฟอนดา (1971)  ไลซา มินเนลลิ (1972)  เกลนดา แจ็กสัน (1973)  เอลเลน เบอร์สติน (1974)  หลุยส์ เฟลตเชอร์ (1975)  เฟย์ ดันนาเวย์ (1976)  ไดแอน คีตัน (1977)  เจน ฟอนดา (1978)  แซลลี ฟิลด์ (1979)  ซิสซี สเปเซก (1980) 
1981–2000:  แคทารีน เฮปเบิร์น (1981)  เมริล สตรีป (1982)  เชอร์ลีย์ แม็กเลน (1983)  แซลลี ฟิลด์ (1984)  เจอรัลดีน เพจ (1985)  มาร์ลี แมตลิน (1986)  แชร์ (1987)  โจดี ฟอสเตอร์ (1988)  เจสซิกา แทนดี้ (1989)  เคที เบตส์ (1990)  โจดี ฟอสเตอร์ (1991)  เอ็มมา ทอมสัน (1992)  ฮอลลี ฮันเตอร์ (1993)  เจสซิกา แลงจ์ (1994)  ซูเซิน ซาแรนดอน (1995)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)  เฮเลน ฮันต์ (1997)  กวินเน็ธ พัลโทรว์ (1998)  ฮิลารี สแวงก์ (1999)  จูเลีย โรเบิตส์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  แฮลลี เบร์รี (2001)  นิโคล คิดแมน (2002)  ชาร์ลิส โตรน (2003)  ฮิลารี สแวงก์ (2004)  รีส วิเธอร์สปูน (2005)  เฮเลน เมียร์เรน (2006)  มารียง กอตียาร์ (2007)  เคต วินสเล็ต (2008)  ซานดรา บุลล็อก (2009)  นาตาลี พอร์ตแมน (2010)  เมริล สตรีป (2011)  เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)  เคต แบลนเชตต์ (2013)  จูลีแอนน์ มัวร์ (2014)  บรี ลาร์สัน (2015)  เอมมา สโตน (2016)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)  โอลิเวีย โคลแมน (2018)  เรเน เซลเวเกอร์ (2019)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2020)  เจสซิกา แชสเตน (2021)  มิเชล โหย่ว (2022)  เอมมา สโตน (2023)
วัลด์ฮูเฟิน

| วัลด์ฮูเฟิน   |
| --- | --- |
เทศบาล
ที่ตั้งของวัลด์ฮูเฟิน  ในอำเภอGörlitz  
ประเทศ: เยอรมนี
อำเภอ: Görlitz
Municipal assoc.: Diehsa
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Horst Brückner
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 58.64 ตร.กม. (22.64 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 2,405 คน
 • ความหนาแน่น: 41 คน/ตร.กม. (110 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 02906
รหัสโทรศัพท์: 035827, 03588
ทะเบียนพาหนะ: GR
เว็บไซต์: www.waldhufen.de
วัลด์ฮูเฟิน (เยอรมัน: Waldhufen) เป็นเขตเทศบาลในเมืองเกอร์ลิตซ์ รัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี
วันแสนทรหด

วันแสนทรหด (อังกฤษ: The Hardest Day) เป็นนามที่ถูกมอบให้จากการรบทางอากาศของสงครามโลกครั้งที่สองในช่วงระหว่างยุทธการที่บริเตน เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ระหว่างกองทัพอากาศเยอรมัน (ลุฟท์วัฟเฟอ) และกองทัพอากาศหลวงของอังกฤษ (RAF) โดยเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ฝ่ายสัมพันธมิตรต้องพบความปราชัยในยุโรปตะวันตกและสแกนดิเนเวีย สหราชอาณาจักรได้ปฏิเสธการทาบทามเพื่อเจรจาสันติภาพกับนาซี ดังนั้นอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้ออกคำสั่งที่ 16 ให้กองทัพเยอรมัน (เวร์มัคท์) เข้ารุกรานสหราชอาณาจักร
การรุกรานสหราชอาณาจักรได้ถูกเรียกเป็นรหัสนามว่า ปฏิบัติการสิงโตทะเล (เยอรมัน: Unternehmen Seelöwe) อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะดำเนินการครั้งนี้ เยอรมันจำเป็นต้องครองน่านฟ้าให้ได้เสียก่อน ลุฟท์วัฟเฟอต้องทำลายกองทัพอากาศอังกฤษเพื่อป้องกันไม่ให้อังกฤษโจมตีหมู่เรือยกพลขึ้นบกของเยอรมัน หรือให้การป้องกันแก่กองเรือของราชนาวีอังกฤษที่หมายจะสกัดกั้นการยกพลขึ้นบกทางทะเลของเยอรมัน ฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งให้ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งลุฟท์วัฟเฟอ จอมพล แฮร์มันน์ เกอริง และกองบัญชาการสูงสุดกองทัพอากาศเยอรมัน (OKL) เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับภารกิจนี้
เป้าหมายหลักคือกองบัญชาการเครื่องบินขับไล่ของกองทัพอากาศอังกฤษ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1940 ลุฟท์วัฟเฟอได้เริ่มปฏิบัติการทางทหารเพื่อทำลายกองทัพอากาศอังกฤษ ตลอดเดือนกรกฎาคมและต้นเดือนสิงหาคม เยอรมันได้มุ่งเป้าไปที่ขบวนเรือในช่องแคบอังกฤษและบางครั้งเป็นสนามบินของกองทัพอากาศอังกฤษ เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ความพยายามของเยอรมันที่สำคัญ ได้เป็นที่รู้จักกันคือ แอดเลอร์แทก (วันนกอินทรีย์) ได้เข้าโจมตีสนามบินของกองทัพอากาศหลวง แต่กลับล้มเหลว ความล้มเหลวไม่ได้เป็นอุปสรรคของเยอรมันจากการโจมตีทางอากาศต่อกองทัพอากาศหลวงหรือโครงสร้างพื้นฐาน
เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ลุฟท์วัฟเฟอได้พยายามทุกวิถีทางในการทำลายกองบัญชาการเครื่องบินขับไล่ การสู้รบทางอากาศที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นช่วงการรบทางอากาศที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ในช่วงเวลานั้น ทั้งสองฝ่ายต่างได้รับความเสียหายอย่างหนัก ในทางอากาศ ฝ่ายอังกฤษได้ถูกยิงตกสองเท่าจากเครื่องบินรบจำนวนมากของลุฟท์วัฟเฟอที่พวกเขาได้พ่ายแพ้ อย่างไรก็ตาม เครื่องบินรบจำนวนมากของกองทัพอากาศหลวงได้ถูกทำลายบนภาคพื้นดิน การชดเชยความสูญเสียทั้งหมดของทั้งสองฝ่าย การสู้รบทางอากาศที่มีขนาดใหญ่และแสนจะราคาแพงได้เกิดขึ้นในภายหลังวันที่ 18 สิงหาคม แต่ทั้งสองฝ่ายต่างสูญเสียเครื่องบินรบผสมมากขึ้นในช่วงวันนั้นกว่าจุดอื่นๆในช่วงระหว่างการทัพ รวมถึงวันที่ 15 กันยายน วันยุทธการที่บริเตน การพิจารณาโดยทั่วไปของจุดสูงสุดของการสู้รบ ด้วยเหตุนี้ การสู้รบทางอากาศของวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ได้กลายเป็นที่รู้จักกันคือ "วันแสนทรหด" ในอังกฤษ
ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ

| --- | --- |
โน๊ตเพลงชาติออสเตรียในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 โดยได้อ้างอิงว่าว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ทเป็นผู้ประพันธ์ และได้นำเนื้อร้องฉบับก่อน ค.ศ. 2011 มาใช้
เพลงชาติของออสเตรีย
ชื่ออื่น: ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ (Land der Berge, Land am Strome) English: แดนแห่งขุนเขา แดนริมฝั่งแม่น้ำ
เนื้อร้อง: เปาลา ฟ็อน เพรราดอวิช, ค.ศ. 1947 (ถูกนำมาปรับปรุงใน ค.ศ. 2012)
ทำนอง: ยังคงเป็นที่ถกเถียง (โดยอาจเป็นของ โยฮันน์ ฮ็อลแซร์), ค.ศ. 1791
รับไปใช้: ค.ศ. 1946 (ทำนอง) ค.ศ. 1947 (เนื้อร้อง)
ก่อนหน้า: "ไซเกอเซกเนิทโอเนอเอ็นเดอ" (ในฐานะที่ออสเตรียยังคงเป็นเอกราช) "ด็อยทช์ลันท์ลีท" และ "ฮอสท์-เว็สเซิล-ลีท" (ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนี)

ตัวอย่างเสียง
ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ ฉบับบรรเลงโดยวงดุริยางค์กองทัพเรือสหรัฐ (ท่อนที่หนึ่ง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เพลงชาติออสเตรีย (เยอรมัน: Bundeshymne der Republik Österreich) หรือที่รู้จักกันในนามตามวรรคแรกว่า "ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ" (เยอรมัน: Land der Berge, Land am Strome; ออกเสียง: [lant deːɐ̯ ˈbɛʁɡə lant ʔam ˈʃtʁoːmə]; "แดนแห่งขุนเขา แดนริมฝั่งแม่น้ำ") ถูกนำมาใช้ใน ค.ศ. 1946 เดิมนั้นทำนองได้รับการประพันธ์โดยว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท แต่ในปัจจุบันยังคงเป็นที่ถกเถียงในหมู่นักประพันธ์หลายคน (โดยบางครั้งอาจเป็นของโยฮันน์ ฮ็อลแซร์ เป็นส่วนใหญ่) ทำนองถูกประกอบกับเนื้อร้องซึ่งได้รับการประพันธ์โดยเปาลา ฟ็อน เพรราดอวิช ในปีถัดมา
ทำนองของเพลงนี้คือเพลง KV 623 "Freimaurerkantate" ผลงานชิ้นสุดท้ายที่สมบูรณ์ที่สุดของโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท คีตกวีชื่อดังของออสเตรีย ซึ่งได้ประพันธ์ไว้เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2334 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเพียง 19 วัน  ต่อมาส่วนหนึ่งของบทเพลงนี้ได้ปรากฏอยู่ในผลงานชื่อ "Chain Song" ของโยฮันน์ โฮลเซอร์ (Johann Holzer) ซึ่งต่อมาทำนองเพลงนี้เองก็ได้นำมาใช้ทำนองของเพลงชาติออสเตรีย
สำหรับเนื้อร้องนั้นเป็นผลงานของนักประพันธ์ชาวออสเตรียชื่อ พอลลา ฟอน เปรราโดวิช (Paula von Preradovic)
เพลงนี้ได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติออสเตรียอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2489
เนื้อร้อง

| ภาษาเยอรมัน> บทที่ 1 | คำแปลภาษาไทย> บทที่ 1 |
| --- | --- |
 Land der Berge, Land am Strome,  Land der Aecker, Land der Dome,  Land der Haemmer zukunftsreich!  Heimat bist du grosser Tochter und Soehne,  Volk begnadet fuer das Schoene,  Vielgeruhmtes Oesterreich,  Vielgeruehmtes Oesterreich! :  แดนแห่งขุนเขา แดนริมฝั่งแม่น้ำ   แดนแห่งท้องทุ่ง แดนแห่งมหาวิหาร   แดนแห่งค้อน พร้อมด้วยอนาคตที่ได้สัญญา  ท่านคือเรือนของบุตรผู้ยิ่งใหญ่   ซึ่งปวงชนอวยพรให้เพื่อความงดงาม   ขอสดุดีอย่างยิ่งแก่แดนออสเตรีย  ขอสดุดีอย่างยิ่งแก่แดนออสเตรีย ! 
บทที่ 2
 Heiss umfehdet, wild umstritten,  Liegst dem Erdteil du inmitten  Einem starken Herzen gleich.  Hast seit fruehen Ahnentagen  Hoher Sendung Last getragen,  Vielgeprueftes Oesterreich,  Vielgeprueftes Oesterreich.:  ด้วยความเคียดแค้นอย่างแรงกล้า ด้วยการต่อสู้อย่างดุเดือด   ท่านตั้งอยู่ ณ ใจกลางทวีป   ดุจดวงหทัยอันเข้มแข็ง   นับแต่บรรพกาลแห่งบุรพชน  ท่านได้แบกรับไว้ซึ่งภารกิจอันสูงส่ง   แผ่นดินออสเตรียที่พยายามอย่างยิ่ง   แผ่นดินออสเตรียที่พยายามอย่างยิ่งเอย
บทที่ 3
 Mutig in die neuen Zeiten,  Frei und glaeubig sieh uns schreiten,  Arbeitsfroh und hoffnungsreich.  Einig lass in Bruderchoeren,  Vaterland, dir Treue schwoeren.  Vielgeliebtes Oesterreich,  Vielgeliebtes Oesterreich.:  จงมุ่งสู่ยุคใหม่อย่างกล้าหาญ  จงมองพวกเราผู้ก้าวไปข้างหน้า เป็นไท และมีศรัทธา  พากเพียรพยายาม และเปี่ยมด้วยความหวัง   สามัคคีไว้, ในการประสานเสียงแห่งปิตุภูมิ, เราจง   ให้สัตย์ปฏิญาณแก่ท่าน ผู้เป็นปิตุภูมิ  แผ่นดินออสเตรียที่รักยิ่ง   แผ่นดินออสเตรียที่รักยิ่งเอย
สื่อ

| --- | --- |
เพลงชาติออสเตรีย "ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ" (บรรเลง): 

บรรเลงโดย วงดุริยางค์กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา
หากไม่ได้ยินเสียง โปรดดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:วิธีใช้สื่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงชาติออสเตรีย "ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ" - Himnuszok
เพลงชาติออสเตรีย "ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ" (MP3)
เพลงชาติออสเตรีย "ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ" (MIDI) เก็บถาวร 2006-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ - สถานีโทรทัศน์แห่งชาติออสเตรีย (ORF)
แม่แบบ:เพลงชาติออสเตรีย
แม่แบบ:สัญลักษณ์ประจำชาติออสเตรีย
ลันท์ทาค

ห้องประชุมสภารัฐนีเดอร์ซัคเซิน นครฮันโนเฟอร์ ประเทศเยอรมนี
ห้องประชุมสภารัฐไบเอิร์น นครมิวนิก ประเทศเยอรมนี
ลันท์ทาค (เยอรมัน: Landtag) หรือ สภารัฐ เป็นสภานิติบัญญัติระดับมลรัฐในประเทศที่พูดภาษาเยอรมัน ซึ่งต่างจากบุนเดิสทาค (Bundestag) อันเป็นสภาระดับสหพันธ์