stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดราชบุรี
การเดินทาง

รถยนต์ ใช้เส้นทาง สายเก่าสายเพชรเกษม ทางหลวงหมายเลข 4 ผ่านบางแค- อ้อมน้อย - อ้อมใหญ่ - นครชัยศรี - นครปฐม - ราชบุรี หรือใช้เส้นทางสายใหม่ เส้นทางหลวงหมายเลข 338 จากกรุงเทพ - พุทธมณฑล - นครชัยศรี เข้าถนนเพชรเกษมบริเวณอำเภอนครชัยศรีก่อนถึงตัวเมืองนครปฐมประมาณ 16 กิโลเมตรจากนั้นใช้ถนนเพชรเกษมตรงไปตัวเมืองราชบุรี
รถโดยสารประจำทาง บริษัท ขนส่ง จำกัด มีบริการเดินรถจากกรุงเทพฯ (สายใต้เก่า, สายใต้ใหม่, หมอชิตใหม่) ไปจังหวัดราชบุรีทุกวัน วันละหลาย ๆ เที่ยว นอกจากนี้มีบริการเดินรถข้ามจังหวัดต่าง ๆ (รถโดยสารหมวด 3) เช่น สาย 415 ราชบุรี​-สมุทร​สงคราม​, สาย 461 กาญจนบุรี​-ราชบุรี​ และรถโดยสารหมวด 4 จากตัวเมืองจังหวัดราชบุรีไปยังอำเภอต่าง ๆ ของจังหวัด เป็นต้น
รถไฟ  การรถไฟแห่งประเทศไทยมีบริการรถไฟออกจากสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์, สถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) และสถานีรถไฟธนบุรี (บางกอกน้อย) ทุกวัน ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง
ประชากร

ชาวไทยที่เป็นประชากรของราชบุรีตามกลุ่มวัฒนธรรมต่างๆ มีอยู่เป็นหย่อมย่าน ถ้ามีการรวมกลุ่มกันอย่างหนาแน่น ทำให้เกิดการแสดงออกทางประเพณี วัฒนธรรม และความเชื่อ ถ้าชุมชนที่มีกลุ่มคนตามวัฒนธรรมนั้นอยู่เบาบาง ก็ไม่สามารถแสดงออกทางวัฒนธรรมได้อย่างเต็มที่ บางครั้งก็ถูกกลุ่มวัฒนธรรมหลักชักนำหรือถูกกลืนกลายให้เสื่อมสูญไปจากสังคมก็มี ข้อมูลต่อไปนี้แสดงถึงพื้นที่อยู่อาศัยของผู้คนตามวัฒนธรรมต่างๆ
ไทยพื้นถิ่นราชบุรี
ไทยเชื้อสายจีน
ไทยวน (อ่านว่า ไท-ยวน)
มอญ
เขมร
ลาวเวียง
กะเหรี่ยง
ไทดำ (ไทยทรงดำ หรือชาวโซ่ง)
ประชากร > การศึกษา > สถาบันอุดมศึกษา

มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง และ ศูนย์การเรียนรู้ในเมือง ต.ดอนตะโก อ.เมือง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี วิทยาเขตราชบุรี
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ราชบุรี
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จักรีรัช บ้านโป่ง
ประชากร > การศึกษา > สถาบันอาชีวศึกษา

วิทยาลัยอาชีวศึกษาดรุณาราชบุรี
วิทยาลัยเทคโนโลยีดรุณาโปลีเทคนิค
วิทยาลัยเทคนิคราชบุรี
วิทยาลัยเทคนิคราชบุรี แห่งที่ 2
วิทยาลัยเทคนิคโพธาราม
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีราชบุรี
วิทยาลัยการอาชีพปากท่อ
วิทยาลัยสารพัดช่างราชบุรี
วิทยาลัยการอาชีพบ้านโป่ง
วิทยาลัยเทคโนโลยีบ้านโป่งบริหารธุรกิจ
วิทยาลัยเทคโนโลยีดอนบอสโก บ้านโป่ง
ประชากร > การศึกษา > โรงเรียน

ดูที่ รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดราชบุรี
เศรษฐกิจ

จังหวัดราชบุรี เป็นจังหวัดที่มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดในภาคตะวันตก จากการประกาศของคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ราชบุรีมีผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด (GPP) ปี 2562 คิดเป็นมูลค่า 201,571 ล้านบาท เป็นอันดับ 18 ของประเทศ และมีรายได้ต่อประชากรต่อปี (GPP PER CAPITA) 248,028 บาท เป็นอันดับที่ 13 ของประเทศ
จังหวัดราชบุรี มีธุรกิจการค้าประเภทสินค้าเกษตร และผลิตภัณฑ์แปรรูปทางการเกษตร เป็นโครงสร้างหลักทางเศรษฐกิจ โดยมีตลาดกลางผักผลไม้ มีขนาดใหญ่ที่สุดในภาคตะวันตก โดยเป็นหนึ่งในตลาดกลางสินค้าเกษตรที่ใหญ่ที่สุด แห่งหนึ่งของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมือง และมีการเลี้ยงปศุสัตว์ มากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ เช่น สุกร โคเนื้อโคนม ไก่ เป็นต้น  มีมากในเขตอำเภอปากท่อ และอำเภอโพธาราม
เป็นศูนย์กลางด้านพลังงาน มีโรงไฟฟ้าขนาดใหญ่หลายแห่ง มีกำลังผลิตไฟฟ้ามากเป็นลำดับต้น ๆ ของประเทศ และอุตสาหกรรมอื่นๆ เช่น อุตสาหกรรมยานยนต์ อุตสาหกรรมน้ำตาล และอุตสาหกรรมกระดาษ อุตสาหกรรมสิ่งทอ เป็นต้น ปัจจุบันมีโรงงานทั้งสิ้น 1,923 โรงงาน (2562) เงินลงทุนรวมประมาณ 117,025 ล้านบาท จ้างแรงงาน 71,308 คน พื้นที่อุตสาหกรรมหลักอยู่ที่ อำเภอบ้านโป่ง และจังหวัดราชบุรีเป็น 1 ใน 18 จังหวัดที่มีนิคมอุตสาหกรรม ของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ อำเภอโพธาราม ศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญจะกระจายอยู่ใน พื้นที่ชุมชนเมืองใหญ่ ได้แก่ เมืองราชบุรี เมืองบ้านโป่ง เมืองโพธาราม เป็นต้น โดยเป็นที่ตั้งสำนักงานภาค สำนักงานเขต ของหน่วยงานราชการ และบริษัทเอกชนชั้นนำหลายแห่ง เช่น ปตท. โตโยต้า เป็นต้น
วัฒนธรรม > ประเพณีและเทศกาล

งานท่องเที่ยวราชบุรีของดีเมืองโอ่งและงานกาชาด : มีการจัดขึ้นทุกปีในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนมีนาคมบริเวณพื้นที่ของศาลากลางจังหวัด
งานองุ่นหวานและของดีดำเนินสะดวก : จัดที่บริเวณเวทีกลางวัดราษฎร์เจริญธรรม (วัดสุน) อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี เพื่อส่งเสริมการจำหน่ายสินค้า และผลผลิตทางการเกษตร
ประเพณีกินข้าวห่อมีการจัดพิธีขวัญข้อมือ กินข้าวห่อ ชมการแสดงวัฒนธรรมพื้นบ้าน พิธียกเสาหงส์ และผูกผ้าสีให้เสาหลักบ้าน สถานที่จัด บ้านโป่งกระทิงบน อ.บ้านคา
งานสืบสานประเพณีวัฒนธรรม ไททรงดำ : ชมการแสดง รำวง ฟ้อนแคน นักร้องลูกทุ่งรับเชิญ : เดือนเมษายนของทุกปี (เฉพาะตำบลคอนคา) สถานที่จัดงาน : วัดตากแดด 5 เมษายน : วัดดอนคา 9 เมษายน : วัดดอนพรหม 17 เมษายน
ประเพณีไทยตะนาวศรีและประเพณีกินข้าวห่อ วัฒนธรรมพื้นบ้านขบวน 8 ชนเผ่า มีการจัดขึ้นทุกปีในช่วงเดือนสิงหาคม สถานที่จัด บริเวณถนนหน้าอำเภอสวนผึ้ง
วัฒนธรรม > ของฝากจังหวัดราชบุรี

สัปปะรดหวาน บ้านคา
ผ้าจกไทยวน
เค้กมะพร้าวอ่อน
โอ่งมังกร
หัวไชโป๊วเค็ม,หวาน
มะขามเทศมัน
ผลิตภัณฑ์ประเภทนมสด
องุ่นหวานดำเนินสะดวก
ตุ๊กตาผ้า
ตะโกดัดและไม้แคระ
เขียงไม้มะขามและตุ๊กตา
เครื่องทองเหลือง
แคนลายและขลุ่ย
ย่ามกะเหรี่ยง
ผ้าขาวม้า
บุคคลที่มีชื่อเสียง

สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (จวน อุฏฺฐายี) สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 16 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร) สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 20 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระพรหมมงคลวัชราจารย์ (ไสว วฑฺฒโน) ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 14-15 (ธรรมยุต) อดีตเจ้าคณะจังหวัดราชบุรี (ธรรมยุต) เจ้าอาวาสวัดศรีสุริยวงศาราม
ขรรค์ชัย บุนปาน นักหนังสือพิมพ์และนักเขียน
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ นักเขียนและนักประวัติศาสตร์
สุวัจน์ ลิปตพัลลภ อดีตรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีหลายกระทรวง
ปารีณา ไกรคุปต์ อดีตนักการเมือง
พลตํารวจเอก กิตติ์รัฐ พันธุ์เพ็ชร์ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
บุคคลที่มีชื่อเสียง > วงการบันเทิง

ติ๊ก กลิ่นสี นักแสดงและพิธีกร
จตุรงค์ พลบูรณ์ นักแสดงตลกและผู้กำกับ
วรัทยา นิลคูหา นักแสดงและพิธีกร
ณวัฒน์ อิสรไกรศีล พิธีกรและนักธุรกิจ
ค่อม ชวนชื่น นักแสดงตลก
บุคคลที่มีชื่อเสียง > วงการกีฬา

นุศรา ต้อมคำ นักกีฬาวอลเลย์บอล
ดูเพิ่ม

รายชื่อวัดในจังหวัดราชบุรี
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดราชบุรี
รายชื่อห้างสรรพสินค้าในจังหวัดราชบุรี
วัดใหญ่ชัยมงคล

| วัดใหญ่ชัยมงคล |
| --- | --- |
เจดีย์วัดใหญ่ชัยมงคลมุมมองจากทิศตะวันตกเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567

ชื่อสามัญ: วัดใหญ่ชัยมงคล
ที่ตั้ง: 40/3 หมู่ 3 ตำบลคลองสวนพลู อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 13000
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธชัยมงคล
เจ้าอาวาส: พระครูสิริชัยมงคล (สำรอง ชยธมฺโม)
ความพิเศษ: โบราณสถาน
เวลาทำการ: ทุกวัน 08.00 - 17.00 น.
จุดสนใจ: พระเจดีย์ชัยมงคล อุโบสถ วิหารพระนอน พระบรมราชานุสาวรีย์พระนเรศวรมหาราช
กิจกรรม: บวชชีพราหมณ์ทุกวัน จัดอบรมปฏิบัติธรรมทุกเทศกาล
หมายเหตุ: เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหญ่ชัยมงคล เดิมชื่อ "วัดป่าแก้ว" หรือ "วัดเจ้าไท" ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะพระนคร ปัจจุบันเป็นพื้นที่ตำบลคลองสวนพลู อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จุดเด่นของวัดได้แก่เจดีย์องค์ใหญ่ที่เชื่อกันว่า ได้รับการปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ที่ภายในได้มีการค้นพบชัยมงคลคาถาบรรจุอยู่ ภายในพระอุโบสถ เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธชัยมงคล พระประธานที่เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัด นอกจากนี้แล้ว ภายในวัดยังเป็นที่ประดิษฐานศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ที่ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2544 อีกด้วย
ประวัติ > ยุคฟื้นฟู

หลังจากที่วัดใหญ่ หรือ วัดป่าแก้ว หรือ วัดเจ้าไท ได้ร้างลงกว่า 400 ปี ได้มีพระภิกษุ สามเณร แม่ชี กลุ่มหนึ่ง โดยการนำของพระฉลวย สุธมฺโม ได้เข้ามาหักร้างถางพงที่รกเรื้อปกปิดอารามอันเก่าแก่แห่งนี้เพื่อเป็นที่ปฏิบัติธรรมได้ประมาณ 4 ปี ท่านต้องการออกจาริกอีกครั้งจึงได้ไปนิมนต์พระครูภาวนาพิริยคุณ เจ้าอาวาส วัดยม อำเภอบางบาล ให้มาดูแลวัดใหญ่ชัยมงคลต่อ
พระครูภาวนาพิริยคุณ (เปลื้อง วิสฏฺโฐ) ได้นำคณะพระภิกษุสงฆ์ สามเณร และแม่ชี หักร้างถางพง ฟื้นฟูวัดแห่งนี้จนได้รับการยกฐานะจากวัดร้างเป็นวัดราษฎร์ที่มีพระภิกษุจำพรรษา ในปี พ.ศ. 2500 โดยได้ชื่อว่า วัดใหญ่ชัยมงคล ส่วนพระครูภาวนาพิริยคุณ ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูภาวนารังสี
ประวัติ > ยุคปัจจุบัน

หลังจากที่พระครูภาวนารังสีได้มรณภาพในปี พ.ศ. 2536 พระปลัดแก่น ปุญฺญสมฺปนฺโน หรือปัจจุบันเป็นพระครูพิสุทธิ์บุญสาร ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส และได้ร่วมกับคณะพระภิกษุสงฆ์ สามเณร และแม่ชี พัฒนาวัดใหญ่ชัยมงคล จนได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง วัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่น และสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา แห่งที่ 3
วัดใหญ่ชัยมงคลถือว่าเป็นวัดที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายยุคสมัย และเป็นวัดที่นักท่องเที่ยวนิยมมามาก ด้วยสถาปัตยกรรมที่โดดเด่น เจดีย์ที่สูงที่สุดในพระนครศรีอยุธยา ด้านหลังวัดมีตำหนักสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ให้ผู้นับถือศรัทธาเข้ามากราบไหว้ นอกจากนี้ บริเวณรอบ ๆ ยังมีสวนหย่อมที่สวยงามให้พักผ่อนอีกด้วย
เมื่อ พ.ศ. 2557 วัดใหญ่ชัยมงคลได้รับการยกสถานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
รายนามผู้บริหารวัดใหญ่ชัยมงคล

รายนามผู้บริหารวัดใหญ่ชัยมงคล
พระครูสิริชัยมงคล (สำรอง ชยธมฺโม) - เจ้าอาวาสวัดใหญ่ชัยมงคล, รองเจ้าคณะอำเภอพระนครศรีอยุธยา
พระมหาบรรณ์ ปญฺญาธโร ป.ธ.๙ - ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดใหญ่ชัยมงคล, รองเจ้าคณะตำบลหันตรา
พระใบฎีกาธวัชชัย สุจิตฺโต ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดใหญ่ชัยมงคล
นายปรีชา มีวุฒิสม - ไวยาวัจกร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของวัดใหญ่ชัยมงคล เก็บถาวร 2020-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติพระครูพิสุทธิ์บุญสาร เก็บถาวร 2009-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติพระฉลวย  สุธมฺโม เก็บถาวร 2009-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติพระครูภาวนาพิริยคุณ (เปลื้อง  วิสฏฺโฐ) เก็บถาวร 2009-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดใหญ่ชัยมงคล
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°20′43″N 100°35′33″E﻿ / ﻿14.345278°N 100.5925°E﻿ / 14.345278; 100.5925
| ด ค กอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา |
| --- | --- | --- |
| ในเกาะเมือง |  วัดพระศรีสรรเพชญ์  พระราชวังโบราณ อยุธยา พระที่นั่งสรรเพชญมหาปราสาท  วัดมหาธาตุ  วัดราชบูรณะ  วิหารพระมงคลบพิตร  วัดพระราม  พระราชวังจันทรเกษม  วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร  วัดโลกยสุธาราม  วัดธรรมิกราช  วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร  วัดสวนหลวงสบสวรรค์  กำแพงและป้อมปราการกรุงเก่า  |  |
| นอกเกาะเมือง |  วัดไชยวัฒนาราม  วัดพุทไธศวรรย์  วัดหน้าพระเมรุ  วัดใหญ่ชัยมงคล  วัดกษัตราธิราชวรวิหาร  วัดพนัญเชิงวรวิหาร  วัดกุฎีดาว  วัดดุสิดาราม  วัดภูเขาทอง  วัดพระยาแมน  วัดวรเชษฐาราม  หมู่บ้านโปรตุเกส  หมู่บ้านฮอลันดา  หมู่บ้านญี่ปุ่น  เพนียดคล้องช้าง  โบสถ์นักบุญยอแซฟ  |  |
| ส่วนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง |  ปราสาทนครหลวง  พระราชวังบางปะอิน  พระนารายณ์ราชนิเวศน์  |  |
  หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา 
วัดใหญ่ชัยมงคล
วัดใหญ่ชัยมงคล
พระเจดีย์ชัยมงคล
นิโครธ

| นิโครธ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช
ไม่ได้จัดลำดับ:: พืชดอก
ไม่ได้จัดลำดับ:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้
ไม่ได้จัดลำดับ:: โรสิด
อันดับ:: กุหลาบ
วงศ์:: ขนุน
สกุล:: โพ
สปีชีส์:: F.  benghalensis
ชื่อทวินาม
Ficus benghalensis L.

ชื่อพ้อง
 Ficus  indica L.
นิโครธ (บาลี: นิโคฺรธ; ชื่อวิทยาศาสตร์: Ficus benghalensis) หรือ ไทรใบขนุน เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ในสกุลโพ
ถิ่นกำเนิด

มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศอินเดีย, ศรีลังกา และปากีสถาน และแพร่กระจายทั่วไปในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงประมาณ 10-30 เมตร ลำต้นตรงเป็นพูพอน แตกกิ่งก้านแน่นทึบ เรือนยอดแผ่กว้าง มีรากอากาศห้อยลงมาตามกิ่งก้านและลำต้น ซึ่งรากอากาศนี้สามารถเจริญเติบโต เป็นลำต้นต่อไปได้ด้วย
ลักษณะ

ผิวเปลือกเรียบสีขาวปนเทา ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่ มีความเงามัน กว้าง 10-14 เซนติเมตร ยาว 15-20 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบโค้งกว้าง ออกเป็นคู่สลับกัน แขนงใบมีระหว่าง 4-6 คู่ ก้านใบอวบ ยาว 2-5 เซนติเมตร ผลกลมโต วัดผ่าศูนย์กลางได้ประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร ผลจะติดแนบอยู่กับกิ่ง แต่ละผลจะมีกาบ 2-4 กาบ เมื่อผลแก่จะมีสีแดงคล้ำหรือสีแดงเลือดหมู เป็นอาหารของพวกนกได้เป็นอย่างดี การขยายพันธุ์นั้นส่วนใหญ่จะเป็นไปเองตามธรรมชาติ โดยพวกนกมากินผลแล้วไปถ่ายมูลยังที่ต่าง ๆ
ในพุทธประวัติ

นิโครธเป็นต้นไม้มงคลประเภทหนึ่งในคติของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ในพระไตรปิฎกภาษาบาลีเล่มที่ 33 พระสุตตันตปิฎก เล่ม 25 ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ กัสสปพุทธวงศ์ กล่าวไว้ว่าพระกัสสปพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ 7 วัน จึงได้ประทับตรัสรู้ ณ ควงไม้นิโครธ จึงมักปลูกไว้ตามศาสนสถานและสวนสาธารณะต่าง ๆ เพื่อเป็นร่มเงาและเป็นที่พักพิงแก่สัตว์ต่าง ๆ
สรรพคุณทางยา

เปลือกต้น ใช้แก้ท้องเดินแก้บิด ยาชงใช้ลดน้ำตาลในเลือด, ยาง ใช้แก้บิด แก้ท้องเดิน, ผล ใช้รับประทานได้, เมล็ด เป็นยาเย็นและยาบำรุง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ficus benghalensis ที่วิกิสปีชีส์
ใบและลูกไกร
คาโอรุ มิโตมะ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มิโตมะกับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนใน ค.ศ. 2022
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  คาโอรุ มิโตมะ
วันเกิด:   (1997-05-20) 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี)
สถานที่เกิด:  คาวาซากิ, ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.78 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีกซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
หมายเลข:  22
สโมสรเยาวชน
:  ซากินุมะ เอสซี
2007–2015:  คาวาซากิ ฟรอนตาเล
2016–2019:  มหาวิทยาลัยสึคุบะ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2018–2021 |  คาวาซากิ ฟรอนตาเล |  50 |  (21) |
| 2021– |  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน |  77 |  (16) |
| 2021–2022 |  → ยูเนียนเอสจี (ยืมตัว) |  27 |  (7) |
ทีมชาติ‡
| 2018 |  ญี่ปุ่น ยู21 |  3 |  (1) |
| 2017–2021 |  ญี่ปุ่น ยู23 |  9 |  (4) |
| 2021– |  ญี่ปุ่น |  26 |  (8) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17:49, 14 มกราคม ค.ศ. 2023 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 17:38, 5 ธันวาคม ค.ศ. 2022 (UTC)
คาโอรุ มิโตมะ ญี่ปุ่น: [Kaoru Mitoma]; โรมาจิ: {三笘 薫}; ทับศัพท์: Mitoma Kaoru; เกิด 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2540) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวญี่ปุ่น ซึ่งเล่นตำแหน่งปีกซ้าย สังกัดสโมสรฟุตบอลไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน ในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติญี่ปุ่น   มิโตมะยังเป็นน้องชายของ แพทเรนหมายเลข 1 หรือ ยูกิ โคเซย์ นั่นเอง
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชั่น | ลีก> นัด | ลีก> ประตู | ถ้วยระดับชาติ> นัด | ถ้วยระดับชาติ> ประตู | ถ้วยลีก> นัด | ถ้วยลีก> ประตู | ระดับทวีป> นัด | ระดับทวีป> ประตู | อื่น ๆ> นัด | อื่น ๆ> ประตู | รวม> นัด | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มหาวิทยาลัยสึคุบะ | 2016 | – | – | – | 1 | 0 | – | – | – | – | – | – | 1 | 0 |
| มหาวิทยาลัยสึคุบะ | 2017 | – | – | – | 4 | 2 | – | – | – | – | – | – | 4 | 2 |
| มหาวิทยาลัยสึคุบะ | รวม | รวม | – | – | 5 | 2 | – | – | – | – | – | – | 5 | 2 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | 2018 | เจวันลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 0 | 0 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | 2019 | เจวันลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | – | 1 | 0 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | 2020 | เจวันลีก | 30 | 13 | 2 | 2 | 5 | 3 | – | – | – | – | 37 | 18 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | 2021 | เจวันลีก | 20 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 2 | 1 | 2 | 24 | 12 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | รวม | รวม | 50 | 21 | 2 | 2 | 6 | 3 | 3 | 2 | 1 | 2 | 62 | 30 |
| ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน | 2021–22 | พรีเมียร์ลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 0 | 0 |
| ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน | 2022–23 | พรีเมียร์ลีก | 13 | 3 | 1 | 0 | 3 | 1 | – | – | – | – | 17 | 4 |
| ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน | รวม | รวม | 13 | 3 | 1 | 0 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 17 | 4 |
| ยูเนียนเอสจี (ยืมตัว) | 2021–22 | เบลเยียมโปรลีก | 27 | 7 | 2 | 1 | – | – | – | – | 0 | 0 | 29 | 8 |
| รวมระดับอาชีพ | รวมระดับอาชีพ | รวมระดับอาชีพ | 90 | 31 | 10 | 5 | 8 | 4 | 3 | 2 | 1 | 2 | 112 | 44 |
หมายเหตุ:
↑  ได้แก่ เอ็มเพอเรอร์คัพ, เอฟเอคัพ และ เบลเยียมคัพ
↑  ได้แก่เจลีกคัพ และ อีเอฟแอลคัพ
↑  ทุกนัดในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
↑  ทุกนัดในเจแปนนิส ซูเปอร์คัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Kaoru Mitoma at Kawasaki Frontale
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน  |
| --- | --- |
 1 ไรอัน  2 Lamptey  4 ดัฟฟี  5 ดังก์  6 Stephens  7 โมแป  8 Bissouma  10 Mac Allister  11 Trossard  13 Groß  14 ลัลลานา  15 Webster  16 แจฮอนแบฆช์  17 Murray  18 เวลเบก  19 Izquierdo  20 March  21 อันดอเน  22 มิโตมะ  23 Steele  24 Pröpper  27 Button  30 Bernardo  33 Burn  34 แฟ็ลต์มัน  44 Connolly  46 Alzate  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: เด แซร์บี 
| ด ค กฟุตบอลชายทีมชาติญี่ปุ่น – อันดับที่สี่ โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 โอซาโกะ  2 ซากาอิ  3 นากายามะ  4 อิตากูระ  5 โยชิดะ (c)  6 เอ็นโด  7 คูโบะ  8 มิโยชิ  9 มาเอดะ  10 โดอัง  11 มิโตมะ  12 ทานิ  13 ฮาตาเตะ  14 โทมิยาซุ  15 ฮาชิโอกะ  16 โซมะ  17 ทานากะ  18 อูเอดะ  19 ฮายาชิ  20 มาจิดะ  21 เซโกะ  22 ซูซูกิ  ผู้ฝึกสอน: โมริยาซุ  |  1 โอซาโกะ  2 ซากาอิ  3 นากายามะ  4 อิตากูระ  5 โยชิดะ (c)  6 เอ็นโด  7 คูโบะ  8 มิโยชิ  9 มาเอดะ  10 โดอัง  11 มิโตมะ  12 ทานิ  13 ฮาตาเตะ  14 โทมิยาซุ  15 ฮาชิโอกะ  16 โซมะ  17 ทานากะ  18 อูเอดะ  19 ฮายาชิ  20 มาจิดะ  21 เซโกะ  22 ซูซูกิ  ผู้ฝึกสอน: โมริยาซุ  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติญี่ปุ่น – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 คาวาชิมะ  2 ยามาเนะ  3 ทานิงูจิ  4 อิตากูระ  5 นางาโตโมะ  6 เอ็นโด  7 ชิบาซากิ  8 โดอัง  9 มิโตมะ  10 มินามิโนะ  11 คูโบะ  12 กนดะ  13 โมริตะ  14 เจ. อิโต  15 คามาดะ  16 โทมิยาซุ  17 ทานากะ  18 อาซาโนะ  19 ซากาอิ  20 มาจิโนะ  21 อูเอดะ  22 โยชิดะ (กัปตัน)  23 ชมิท  24 โซมะ  25 มาเอดะ  26 เอช. อิโต  ผู้ฝึกสอน: โมริยาซุ  |  1 คาวาชิมะ  2 ยามาเนะ  3 ทานิงูจิ  4 อิตากูระ  5 นางาโตโมะ  6 เอ็นโด  7 ชิบาซากิ  8 โดอัง  9 มิโตมะ  10 มินามิโนะ  11 คูโบะ  12 กนดะ  13 โมริตะ  14 เจ. อิโต  15 คามาดะ  16 โทมิยาซุ  17 ทานากะ  18 อาซาโนะ  19 ซากาอิ  20 มาจิโนะ  21 อูเอดะ  22 โยชิดะ (กัปตัน)  23 ชมิท  24 โซมะ  25 มาเอดะ  26 เอช. อิโต  ผู้ฝึกสอน: โมริยาซุ  |  |
ประเทศมอลโดวา

ประเทศในยุโรปตะวันออก
47°N 29°E﻿ / ﻿47°N 29°E﻿ / 47; 29
| สาธารณรัฐมอลโดวา Republica Moldova (โรมาเนีย) |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: "ลิมบานออัสเตรอ"
ที่ตั้งของประเทศมอลโดวา (เขียว) ในทวีปยุโรป 
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: คีชีเนา 47°0′N 28°55′E﻿ / ﻿47.000°N 28.917°E﻿ / 47.000; 28.917
ภาษาราชการ: โรมาเนีย
ภาษาชนกลุ่มน้อย ที่ได้รับการรับรอง: กากาอุซ รัสเซีย ยูเครน 
กลุ่มชาติพันธุ์  (ค.ศ. 2014; ไม่รวมทรานส์นีสเตรีย): 75.1% มอลโดวา  7.0% โรมาเนีย 6.6% ยูเครน 4.6% กากาอุซ 4.1% รัสเซีย 1.9% บัลแกเรีย 0.36% โรมานี 0.07% โปแลนด์ 0.89% อื่น ๆ
ศาสนา  (ค.ศ. 2014; ไม่รวมทรานส์นีสเตรีย): 91.8% คริสต์ —90.1% อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ —1.7% นิกายอื่น ๆ 5.5% ไม่มี 2.4% ไม่ระบุ 0.3% อื่น ๆ
การปกครอง: รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบรัฐสภา

• ประธานาธิบดี : มายา ซันดู
• นายกรัฐมนตรี : ดอริน เรชัน
• ประธานรัฐสภา : อีกอร์ กรอซู
 
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภา
ก่อตั้ง

• ราชรัฐมอลเดเวีย : ค.ศ. 1346
• เขตผู้ว่าราชการเบสซาเรเบีย : ค.ศ. 1812
• สาธารณรัฐประชาธิปไตยมอลเดเวีย : 15 ธันวาคม ค.ศ. 1917
• รวมกับโรมาเนีย : 9 เมษายน ค.ศ. 1918
• สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตปกครองตนเอง : 12 ตุลาคม ค.ศ. 1924
• สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต : 2 สิงหาคม ค.ศ. 1940
• เอกราชจากสหภาพโซเวียต : 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991b
• เข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติ : 2 มีนาคม ค.ศ. 1992
• นำรัฐธรรมนูญมาใช้ : 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1994
 
พื้นที่
• รวมทรานส์นีสเตรีย: 33,843.5 ตารางกิโลเมตร (13,067.0 ตารางไมล์) (อันดับที่ 135)
• แหล่งน้ำ (%): 1.4  (รวมทรานส์นีสเตรีย)
• ไม่รวมทรานส์นีสเตรีย: 30,334 ตารางกิโลเมตร (11,712 ตารางไมล์) 
ประชากร
• 1 มกราคม ค.ศ. 2021 ประมาณ:  2,597,100  (ไม่รวมทรานส์นีสเตรีย) (อันดับที่ 138)
• ความหนาแน่น: 85.5 ต่อตารางกิโลเมตร (221.4 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 125)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : ค.ศ. 2021 (ประมาณ)
• รวม:  36,886 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 134)
• ต่อหัว:  14,257 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 118)
จีดีพี (ราคาตลาด) : ค.ศ. 2021 (ประมาณ)
• รวม:  12,396 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 144)
• ต่อหัว:  4,791 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 123)
จีนี (ค.ศ. 2018):  25.7 ต่ำ
เอชดีไอ (ค.ศ. 2019):  0.750 สูง · อันดับที่ 90
สกุลเงิน: เลวูมอลโดวา (MDL)
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
ขับรถด้าน: ขวามือ
รหัสโทรศัพท์: +373
โดเมนบนสุด: .md
เว็บไซต์ moldova.md
 ตามที่ระบุไว้ในคำประกาศอิสรภาพมอลโดวาซึ่งศาลรัฐธรรมนูญมอลโดวาตีความว่ามีศักดิ์สูงกว่ามาตรา 13 ของรัฐธรรมนูญซึ่งระบุชื่อภาษาราชการว่า "ภาษามอลโดวา" เป็นวันประกาศเอกราช มอลโดวาเป็นเอกราชอย่างสมบูรณ์หลังการยุบเลิกสหภาพโซเวียตในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1991 
มอลโดวา (โรมาเนีย: Moldova, ออกเสียง: [mo̞lˈdo̞va]) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐมอลโดวา (Republica Moldova) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในภูมิภาคยุโรปตะวันออก ตั้งอยู่ระหว่างประเทศโรมาเนียทางทิศตะวันตกกับประเทศยูเครนทางทิศตะวันออก มีพรมแดนกับโรมาเนียตามแม่น้ำปรุตและแม่น้ำดานูบ
ในอดีตพื้นที่ประเทศมอลโดวาอยู่ในอาณาบริเวณของราชรัฐมอลเดเวียต่อมาถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซียใน พ.ศ. 2355 และได้รวมกับดินแดนโรมาเนียอื่น ๆ เป็นประเทศโรมาเนียใน พ.ศ. 2461 หลังจากเปลี่ยนผู้มีอำนาจเหนือดินแดนนี้ไปมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มอลโดวาก็ได้กลายเป็นดินแดนของสหภาพโซเวียตในชื่อสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียระหว่าง พ.ศ. 2488–2534 จนในที่สุดก็ได้ประกาศเอกราชเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2534
ประวัติศาสตร์

ในบรรดากลุ่มประเทศเครือรัฐเอกราช มอลโดวาเป็นประเทศที่มีพื้นที่ขนาดเล็กเป็นอันดับที่สอง รองจากอาร์เมเนีย ในประวัติศาสตร์ มอลโดวาเป็นรัฐเล็ก ๆ ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำปรุตกับแม่น้ำนีสเตอร์ ซึ่งรู้จักกันในครั้งนั้นว่า เบสซาเรเบีย (Bessarabia) เคยอยู่ภายใต้การปกครองของโรมาเนีย ต่อมาถูกรุกรานและมีการเปลี่ยนแปลงเขตแดนบ่อยครั้ง จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง รัฐนี้จึงได้ถูกผนวกเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนสหภาพโซเวียต
ในสมัยยุคกลาง ดินแดนส่วนใหญ่ของมอลโดวาที่ขณะนี้ถูกผนวกรวมกับโรมาเนียและยูเครน เคยอยู่ภายใต้การปกครองของฮังการีและลิทัวเนีย ในคริสตศวรรษที่ 16 ถูกตุรกีเข้ามาปกครอง และถูกผนวกรวมกับจักรวรรดิรัสเซียในปี ค.ศ. 1812 อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากพ่ายแพ้ในสงครามไครเมีย จักรวรรดิรัสเซียต้องเสียดินแดนส่วนหนึ่งของมอลโดวา (ทางใต้ของเบสซาเรเบีย) ให้โรมาเนีย แต่ก็ได้กลับคืนมาอีกครั้ง ในระหว่างการประชุมใหญ่เบอร์ลิน ใน ค.ศ. 1878 ต่อมาจักรวรรดิรัสเซียต้องเสียดินแดนเบสซาเรเบียให้โรมาเนียอีกครั้งในปี ค.ศ. 1918 และในปี ค.ศ. 1924 สหภาพโซเวียตได้จัดตั้งสาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียขึ้นทางภาคตะวันออกของแม่น้ำนีสเตอร์ (ประชากรส่วนใหญ่เป็นมีเชื้อชาติยูเครน) และไม่ยอมรับการอ้างสิทธิ์ของโรมาเนียเหนือดินแดนเบสซาเรเบีย ภายหลังจากการลงนามกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพ ในปี ค.ศ. 1939 สหภาพโซเวียตได้ดินแดนเบสซาเรเบียกลับคืนมาและผนวกรวมกับสาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียในปี ค.ศ. 1940 และเสียดินแดนส่วนใหญ่ของมอลโดวาให้โรมาเนียอีกครั้งเมื่อเยอรมันบุกสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ยกเว้นทางด้านตะวันออกของแม่น้ำนีสเตอร์ ส่วนบริเวณทรานส์นีสเตรียซึ่งอยู่ระหว่างแม่น้ำนีสเตอร์กับแม่น้ำบุก (Bug) ก็ถูกครอบครองโดยกองกำลังทหารของโรมาเนียที่เข้าไปสร้างความโหดร้ายให้แก่ชาวพื้นเมืองเป็นอย่างมาก ในขณะที่ชาวยิวและชาวยิปซีได้รับการยกเว้น อย่างไรก็ตาม เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง มอลโดวาก็กลับมาอยู่ภายใต้การครอบครองของสหภาพโซเวียตอีกครั้งในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944
เขตแดนในปัจจุบันของมอลโดวาถูกกำหนดขึ้นในปี ค.ศ. 1947 เมื่อได้มีการจัดตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียอีกครั้ง และโรมาเนียยอมยกมอลโดวาให้สหภาพโซเวียตอย่างเป็นทางการ ดังนั้น จึงมีการรื้อฟื้นการปกครองแบบโซเวียต และสาธารณรัฐมอลโดวาก็เข้าสู่กระบวนการแผลงให้เป็นรัสเซีย (Russiafication) อย่างเข้มงวด ทำให้ในระหว่างนั้น มอลโดวาถูกแยกออกจากการปกครองของโรมาเนียอย่างเด็ดขาด อีกทั้งยังมีการส่งเสริมให้ผู้อพยพชาวยูเครนกับชาวรัสเซียเข้าไปตั้งถิ่นฐานในมอลโดวา โดยเฉพาะบริเวณเขตอุตสาหกรรมทรานส์นีสเตรีย
นโยบายแผลงให้เป็นรัสเซียในมอลโดวาดำเนินไปอย่างเข้มข้นตลอดระยะเวลาหลังสงครามโลกครั้งที่สองและเริ่มเบาบางลงเมื่อสหภาพโซเวียตมีนโยบายกลัสนอสต์ (Glasnost) ในปลายปี ค.ศ. 1986 และต่อมาในปี ค.ศ. 1989 กระบวนการแยกตัวเป็นเอกราชและการปฏิรูปประเทศของมอลโดวาก็เริ่มชัดเจนขึ้น โดยผลที่เป็นรูปธรรมที่สุด คือ การที่รัฐบาลสหภาพโซเวียตต้องยอมให้ภาษามอลโดวาภาษาทางการแทนการใช้ภาษารัสเซีย
ภายหลังจากนาย Mircea Druc นักเศรษฐศาสตร์ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรี ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1990 นาย Druc ได้ริเริ่มแผนปฏิรูประบบเศรษฐกิจและการเมือง จนกระทั่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1990 รัฐสภามอลโดวาได้ออกเสียงที่จะให้มีการประกาศเอกราชและการร่างรัฐธรรมนูญ จนในที่สุดมอลโดวาก็ได้ประกาศเอกราชจากสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 พร้อมทั้งได้เรียกร้องให้รัสเซียถอนกำลังทหารออกจากมอลโดวาและจัดตั้งกองกำลังแห่งชาติมอลโดว่าขึ้นมาแทน
การแบ่งเขตการปกครอง

ประเทศมอลโดวาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 32 เขต, 3 เทศบาลนคร (คีชีเนา, บัลตส์ และเบนเดร์หรือตีกีนา) และ 2 เขตกึ่งปกครองตนเอง (กากาอูซียาและทรานส์นีสเตรีย — สถานะของเขตหลังนี้ยังเป็นที่ขัดแย้ง) เขตต่าง ๆ ได้แก่
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  เขตอาเนนีย์นอย   เขตบาซาราเบอัสกา   เขตบรีเชน   เขตกาฮุล   เขตกันเตมีร์   เขตเกอเลอรัช   เขตเกอวูเชน   เขตชีมิชลียา   เขตกรีวูเลน   เขตดอนดูเชน   เขตดรอกียา   |  เขตดูเบอซาร์   เขตเอดีเนตส์   เขตเฟอเลชต์   เขตฟลอเรชต์   เขตกลอเดน   เขตฮึนเชชต์   เขตยาลอเวน   เขตเลออวา   เขตนิสปอเรน   เขตออกนิตซา   เขตออร์เฮย์   |  เขตเรซีนา   เขตรึชกัน   เขตซึนเจเรย์   เขตซอรอกา   เขตสเตรอเชน   เขตชอลเดอเนชต์   เขตชเตฟันวอเดอ   เขตตารากลียา   เขตเตเลเนชต์   เขตอุงกีเยน   |
ไม่มีชาติใดยอมรับอำนาจอธิปไตยของทรานส์นีสเตรีย โดยยังถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมอลโดวาโดยนิตินัย (ตามกฎหมาย) แม้ว่าในความเป็นจริงรัฐบาลมอลโดวาจะไม่ได้ควบคุมดินแดนนี้ก็ตาม