stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เนเฟอร์เนเฟรูอาเตน
ข้อสรุปเกี่ยวกับพระองค์

นอกจากนี้ยังสามารถกล่าวได้เล็กน้อยอย่างแน่นอนเกี่ยวกับพระชนม์ชีพและการครองราชย์ของฟาโรห์อังค์เคเฟอร์อูเร เนเฟอร์เนเฟอร์อูอาเตน ซึ่งนักไอยคุปต์วิทยาส่วนใหญ่ยอมรับว่าพระองค์ทรงเป็นสตรีและทรงเป็นอิสระในการขึ้นปกครองจากฟาโรห์สเมนค์คาเร นักวิชากรหลายคนในช่วงเวลานั้นเชื่อว่า หลักฐานเชิงประจักษ์ที่บ่งชี้อย่างชัดเจนว่าพระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกับฟาโรห์อะเคนอาเตนอยู่ระยะหนึ่ง ไม่ว่าพระองค์จะทรงขึ้นครองราชย์ก่อนหรือหลังรัชสมัยของฟาโรห์สเมนค์คาเร ขึ้นอยู่กับทฤษฎีพื้นฐานเกี่ยวกับตัวตนของพระองค์
ตามคำจารึกของพาอิริ ซึ่งได้ช่วงเวลาในปีที่ 3 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ ซึ่งปรากฏว่ารัชสมัยของพระองค์ พระองค์ทรงมีพระราชสถานะเป็นผู้ปกครองที่ขึ้นปกครองเพียงพระองค์เดียว ส่วนเรื่องระยะเวลาที่ทรงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมและระยะเวลาการปกครองเพียงพระองค์เดียวนั้นก็ยังเป็นประเด็นในการถกเถียงและคาดคะเน คำจารึกจากหลุมฝังศพเดียวกันนี้ได้กล่าวถึงวิหารแห่งอามุนในเมืองธีบส์ ซึ่งอาจจะเป็นสถานที่ที่เกี่ยวพระบรมศพ ซึ่งดูเหมือนว่าจะบ่งบอกว่าการกดทับของลัทธิแห่งเทพอามุนได้ลดลงแล้ว และศาสนาดั้งเดิมกำลังได้รับการฟื้นฟูในช่วงปลายรัชสมัยของพระองค์ เนื่องจากสิ่งของในพิธีพระบรมศพของพระองค์ส่วนใหญ่ใช้ในการฝังพระบรมศพของฟาโรห์ทุตอังค์อามุน ซึ่งดูเหมือนว่าค่อนข้างแน่ใจว่าพระองค์ทรงถูกปฏิเสธไม่ให้ฝังพระบรมศพอย่างตำแหน่งฟาโรห์โดยผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของพระองค์[18][33][50] เหตุผลของประเด็นนี้ยังคงเป็นเพียงการคาดเดา เช่นเดียวกับการขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์กับฟาโรห์ทุตอังค์อาเตน
หลักฐานมากมายที่ถูกทำลายครั้งแรกโดยผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของพระองค์ ต่อจากนั้นหลักฐานตลอดช่วงสมัยอามาร์นาก็ถูกทำลายโดยฟาโรห์ฮอร์เอมเฮบ และต่อมาก็เป็นฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบเก้าก็ทรงทำลายหลักฐานจากช่วงเวลาดังกล่าวอย่างเบ็ดเสร็จ จึงไม่สามารถทราบรายละเอียดที่แน่นอนของกิจกรรมภายในรัชสมัยได้ ลักษณะของหลักฐานที่มีความคลุมเครือสูงซึ่งมักจะบ่งชี้ถึงบางสิ่งบางอย่าง แต่ก็ขาดหลักฐานที่ใช้ในการยืนยัน ในจารึกต่างๆ การกล่าวถึงการที่สตรีขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมอย่างชัดเจน แต่กลับไม่ได้ให้ข้อสรุปเกี่ยวกับตัวตนของพระองค์เลย
เปาโล โบลลีนี

เปาโล โบลลีนี (เกิด ค.ศ. 1960) เป็นนักการเมืองประเทศซานมารีโน เป็นสมาชิกพรรคสังคมนิยมซานมารีโน ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 1998 จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1999 และ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2004 จนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2004
เซฺว เยฺว่

| เซฺว เยฺว่ |
| --- | --- |

ชื่อพื้นเมือง: 薛岳
ชื่อเล่น: นายพลแพตตันแห่งเอเชีย, พยัคฆ์แห่งฉางชา
เกิด: 26 ธันวาคม ค.ศ. 1896(1896-12-26) เฉากวาน, มณฑลกวางตุ้ง, ราชวงศ์ชิง
เสียชีวิต: 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1998(1998-05-03) (101 ปี) เทศมณฑลเจียอี้ สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
รับใช้:  สาธารณรัฐจีน
แผนก/สังกัด:  กองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน ค.ศ. 1914–1950
ชั้นยศ:  นายพล
หน่วย: เหล่าที่ 4
บังคับบัญชา: ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งเขตสงครามต่อต้านญี่ปุ่นที่ 9
การยุทธ์:  การกรีฑาทัพขึ้นเหนือ  สงครามโลกครั้งที่สอง  สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ยุทธการอู่ฮั่น  ยุทธการฉางชาครั้งแรก  ยุทธการฉางชาครั้งที่สอง  ยุทธการฉางชาครั้งที่สาม  สงครามกลางเมืองจีน  การทัพติงเต่า  ภารกิจยกพลขึ้นบกที่เกาะไหหลำ 
บำเหน็จ: Order of Blue Sky and White Sun
งานอื่น: นักการเมือง
เซฺว เยฺว่  (จีน: 薛岳; พินอิน: Xuē Yuè; เวด-ไจลส์: Hsüeh Yüeh; 26 ธันวาคม ค.ศ. 1896 – 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 เป็นนายพลผู้บัญชาการทหารแห่งพรรคก๊กมินตั๋ง (จีนคณะชาติ)
ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองได้รับสมญานามจากแคลร์ ลี เชนนลต์ นายทหารอเมริกันฝ่ายสัมพันธมิตรให้เซฺว เยฺว่ เป็น "นายพลแพตตันแห่งเอเชีย" และได้รับสมญานามจากชาวจีนว่าเป็น พยัคฆ์แห่งฉางชา เนื่องจากได้เอาชนะกองทัพญี่ปุ่นจากการบุกเมืองฉางชาได้สำเร็จถึง 3 ครั้งในยุทธการฉางชา
ชีวิตช่วงแรกและอาชีพ

เซฺว เยฺว่ เกิดที่เฉากวาน มณฑลกวางตุ้ง ในครอบครัวชาวจีนแคะที่ประกอบอาชีพเป็นชาวนา
เซฺวเข้าร่วมสมาคมถงเหมิงฮุ่ยในปี ค.ศ. 1909 ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1912 เขาเข้าเรียนโรงเรียนประถมทหารกวางตุ้ง ในปี ค.ศ. 1917 เขาได้เข้าเรียนในชั้นที่หกของ โรงเรียนการทหารเป่าติ้ง อย่างไรก็ตามในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1918 เขาออกเดินทางไปทางใต้เพื่อไปกวางโจวและเข้าร่วมกองทัพปฏิวัติชาติจีนที่ก่อตั้งรวบรวมอาสาสมัครโดย ดร.ซุน ยัตเซ็นและเฉิน เจียงหมิง พร้อมกับยศร้อยเอก หลังจากนั้นเขากลายเป็นผู้บัญชาการกองพันแรกของผู้องครักษ์คุ้มกันของ ดร.ซุน ยัตเซ็น เมื่อ ดร.ซุนกับเฉินเจียงหมิงขัดแย้งและสู้รบกันเอง เซฺวก็พาภริยาของ ดร.ซุน ซ่ง ชิงหลิงหลบหนีการสู้รบได้อย่างปลอดภัย
ชีวิตช่วงแรกและอาชีพ > สมัยขุนศึก

เซฺวเป็นหนึ่งในผู้บังคับการทหารพรรคก๊กมินตั๋งที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการกรีฑาทัพขึ้นเหนือเพื่อรวบรวมแผ่นดินจีนที่อยู่ระหว่างสมัยขุนศึก เมื่อเจียงไคเชกรวบแผ่นดินจีนสำเร็จและตั้งรัฐบาลชาตินิยมที่กรุงหนานจิงได้เกิดความขัดแย้งขึ้นภายในพรรคก๊กมินตั๋ง เกิดการกวาดล้างคอมมิวนิสต์ครั้งใหญ่ภายในพรรค ในช่วงแรกเซฺวได้คัดค้านการกวาดล้างดังกล่าวและกลับไปเข้ากับขุนศึกทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการกองพลที่ 1 ของกองทัพที่ 1 หลังจากเหตุการณ์ 12 เมษายน เซฺวกลับมาที่มณฑลกวางตุ้งเพื่อรับใช้เป็นผู้บัญชาการกองพลภายใต้หลี่ จีเฉิน จากการเคลื่อนย้ายของกองทัพที่ 1 หลังจากความวุ่นวายทางการเมืองที่เห็นว่าเจียงไคเชกกลับสู่อำนาจ เซฺวได้เข้าร่วมจาง ฟากุ้ยและรับใช้ในกองทัพกวางตุ้งที่ 4
ในช่วงการจลาจลกวางโจว กองทัพของเซฺวถูกเรียกตัวเข้ามาในเมืองเพื่อช่วยปราบปรามคอมมิวนิสต์ เนื่องจากความสูญเสียที่ได้รับอย่างหนักในช่วงหลังของปี ค.ศ. 1927 กองทัพที่ 4 ยอมรับข้อเสนอของเจียงไคเชกเพื่อจัดระเบียบใหม่ อย่างไรก็ตามหน่วยงานภายในเห็นว่าผู้บังคับบัญชาที่ได้รับการแต่งตั้งใหม่ เหมียว เผ่ยหนานถูกบังคับให้ออกและเรียกตัวจาง ฟากุ้ยกลับมาดำรงตำแหน่งในฐานะผู้บัญชาการของกองทัพที่ 4 ของมณฑลกวางตุ้ง เซฺวได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นรองจาง
ในระหว่างสงครามที่ราบภาคกลางเป็นการแตกแยกภายในพรรคก๊กมินตั๋งอีกครั้ง กองทัพที่ 4 ของมณฑลกวางตุ้งได้สนับสนุนกลุ่มขุนศึกกวางสีใหม่ ในฐานะอยู่ฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองกับเจียงไคเชก ระหว่างการรวมกำลังเข้าสู่เหิงหยาง แนวรบของขุนศึกถูกบีบให้ล่าถอยโดยเจียง กวางไนและข่าย ถิงไคแห่งกองทัพพรรคก๊กมินตั๋ง(ฝ่ายเจียงไคเชก) ในการรบที่เหิงหยางต่อมากองทัพกวางตุ้ง-กวางสีที่รวมตัวกันต่อสู้กับกองทัพพของเจียงไคเชกและได้รับความพ่ายแพ้ในที่สุด กองทัพที่ 4 ของมณฑลกวางตุ้งถูกบีบบังคับให้เข้าร่วมกับเจียงไคเชก ทำให้จาง ฟากุ้ยถูกบังคับให้ลาออก ส่วนเซฺว เยฺว่ ยอมสารภาพผิดและได้รับการอภัยโทษโดยรัฐบาลชาตินิยม อีกทั้งยังได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพในภายหลัง
ชีวิตช่วงแรกและอาชีพ > รัฐบาลชาตินิยมหนานจิง

รัฐบาลชาตินิยมที่กรุงหนานจิงได้ตัดสินใจรับความช่วยเหลือด้านการทหารจากนาซีเยอรมนี เซฺวได้รับมอบหมายให้ไปศึกษาด้านการทหารที่เยอรมนี แต่ศึกษาได้ไม่นานก็ถูกรัฐบาลหนานจิงเรียกตัวกลับ เมื่อกลับมาจีนเซฺวได้แนะนำให้เจียงไคเชกดำเนินการกวาดล้างพรรคคอมมิวนิสต์จีนในฐานะต่อต้านการปฏิวัติ ในช่วงแรกของสงครามกลางเมืองจีน จอมทัพเจียงไคเชกได้สั่งให้นายพลเซฺวนำทัพกวางตุ้งคนแรกมาโจมตีพวกคอมมิวนิสต์จีนในช่วง การรณรงค์การล้อมรอบที่ห้าครั้งต่อมณฑลเจียงซีโซเวียต บีบบังคับให้กองทัพปลดปล่อยของคอมมิวนิสต์ต้องทำการเดินทัพทางไกล และกองทัพของเขาไล่ล่าคอมมิวนิสต์ที่ล่าถอยไปตลอดทางจนถึงเสฉวนและกุ้ยโจว
จนกระทั่งกองกำลังคอมมิวนิสต์จะถอยข้ามผืนน้ำขนาดใหญ่และหลบหนีไปในหลบซ่อนที่มณฑลฉ่านซีในที่สุด จากนั้นเซฺวได้นำทัพของเขาล่าตระเวนกวาดล้างไปรอบๆบริเวณที่ภาคกลางของจีนและเอาชนะผู้บัญชาการกองทัพแดงที่มีชื่อเสียงอย่างเช่นเหอ หลงและเย ถิงประจำพื้นที่ควบคุมของคอมมิวนิสต์งและบังคับพวกเขาออกจากฐานที่มั่นเหล่านี้ สำหรับความสำเร็จเหล่านี้เจียงไคเชกยกย่องเซฺวในฐานะ "ตัวอย่างที่แท้จริงของนายทหารจีน"
สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง

เมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เริ่มรุกรานประเทศจีน แต่ขณะเดียวกันเจียงไคเชกติดพันกับการปราบปรามคอมมิวนิสต์ เริ่มมีความเห็นแตกแยกในพรรคก๊กมินตั๋งให้เจียงยุติการรบกันเอง โดยยื่นข้อเสนอร่วมมือกับคอมมิวนิสต์และขับไล่ผู้รุกรานชาวญี่ปุ่น จนกระทั่งเกิดอุบัติการณ์ซีอานทำให้การสู้รบกันเองของฝ่ายก๊กมินตั๋งกับคอมมิวนิสต์ยุติลงชั่วคราว อย่างไรก็ตามความจงรักภักดีของเซฺว เยฺว่ ต่อเจียงไคเชกถูกตั้งข้อสงสัย หลังจากที่เขามีส่วนร่วมสั่งการให้จับกุมจอมทัพเจียงไคเชกและพร้อมที่จะยื่นข้อเสนอส่งตัวให้ฝ่ายคอมมิวนิสต์จีน ถ้าหากเจียงปฏิเสธที่จะสู้รบกับญี่ปุ่นโดยทันทีเสียก่อน แม้ว่าเขาจะคืนดีกับเจียงไคเชกในทันทีแต่ความสัมพันธ์ของเขากับพรรคก๊กมินตั๋งนั้นตึงเครียดตลอดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
เซฺวมีส่วนร่วมในการร่วมยุทธการที่อู่ฮั่น ในฐานะผู้บังคับบัญชากองทัพที่ 1 ในภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของอู่ฮั่น เซฺว ประสบความสำเร็จในการทำลายกองพลที่ 106 ของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในระหว่างการต่อสู้ เจ้าหน้าที่ทหารญี่ปุ่นส่วนใหญ่ถูกฆ่าตายและญี่ปุ่นใช้พลร่ม 300 คนเข้าไปเสริมกำลังฝ่าวงล้อมออกมาโดยการกระโดดร่มลงในสนามรบ นี่เป็นโอกาสเดียวที่ทำให้กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นต้องใช้กลยุทธ์ทางอากาศเพื่อป้องกันกองทัพของตนจากการถูกทำลายล้างโดยกองทัพจีนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เซฺว เยฺว่ ยังเป็นผู้มีส่วนร่วมต่อชัยชนะของแนวหน้าที่ 9 อีกด้วย ในการรบป้องการเมืองฉางชาจากการยึดครองของกองทัพญี่ปุ่นครั้งแรก, ครั้งที่สองและครั้งที่สามของยุทธการฉางชา กองทัพของเขาในแนวหน้าที่ 9 ยังได้รับชัยชนะที่การต่อสู้ของฉางเต๋อ ในท้ายที่สุดเซฺวพยายามป้องกันฉางชาอีกครั้งก่อนที่จะพ่ายแพ้ในยุทธการฉางชาครั้งที่สี่
อดีตคฤหาสน์ของนานพลเซฺว เยฺว่ ที่นครหนานจิง
เซฺว เยฺว่ (คนที่สองขวามือแถวหลัง) ในระหว่างการศึกษาด้านการทหารในกองทัพแวร์มัคท์
เซฺว เยฺว่ (ตรงกลาง) ขณะวางแผนการรบในยุทธการฉางชา
เตียวสง

| เตียวสง |
| --- | --- |
張松


องครักษ์ (別駕從事) (ภายใต้เล่าเจี้ยง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 213 (213)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ เฉิงตู มณฑลเสฉวน
เสียชีวิต: ค.ศ. 213
บุตร: ลูกชายอย่างน้อยหนึ่งคน
ความสัมพันธ์: Zhang Su (พี่/น้องชาย) Zhang Biao (หลานชาย/บุตรบุญธรรม)
อาชีพ: ขุนนาง, ที่ปรึกษา
ชื่อรอง: จื่อเฉียว (子喬)

เตียวสง (เสียชีวิตมกราคมหรือกุมภาพันธ์ ค.ศ. 213) ชื่อรอง จื่อเฉียว (子喬) เป็นขุนนางและที่ปรึกษารับใช้ภายใต้ เล่าเจี้ยง ระหว่างปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน
ประวัติ

ไม่ค่อยมีใครรู้จักต้นกำเนิดของเตียวสง ยกเว้นว่าเขาเริ่มอาชีพของเขาในฐานะที่ปรึกษาของ เล่าเจี้ยง ผู้ว่าการมณฑลเอ๊กจิ๋วในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขาได้รับแต่งตั้งเป็นองครักษ์ (別駕從事)
ประมาณปี ค.ศ. 211 เมื่อเล่าเจี้ยงได้รับข่าวว่า โจโฉ ขุนศึกผู้ควบคุมราชสำนักและ พระเจ้าเหี้ยนเต้ กำลังวางแผนที่จะโจมตี เตียวฬ่อ ขุนศึกที่เป็นเจ้าเมือง ฮันต๋ง ที่อยู่ติดกันเขากลัวว่าโจโฉจะโจมตีมณฑลเอ๊กจิ๋วหลังจากเอาชนะเตียวฬ่อ ในช่วงเวลานี้ เตียวสงแนะนำให้เล่าเจี้ยงเชิญ เล่าปี่ ขุนศึกในมณฑล เกงจิ๋ว ที่อยู่ติดกัน นำทัพของเขาเข้าสู่มณฑลเอ๊กจิ๋วและช่วยเล่าเจี้ยงเจรจากับเตียวฬ่อ เล่าเจี้ยงฟังคำแนะนำของเตียวสงและสั่งให้ หวดเจ้ง นำทหาร 4,000 คนไปต้อนรับเล่าปี่เข้าสู่มณฑลเอ๊กจิ๋ว นอกจากมอบของขวัญล้ำค่ามากมายให้เล่าปี่แล้ว
เล่าปี่นำทหารหลายพันนายไปยังมณฑลเอ๊กจิ๋วและพบกับเล่าเจี้ยงที่อำเภอฟู่ (涪縣) เขายังได้พบเตียวสงและหวดเจ้ง ที่เต็มใจให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับมณฑลเอ๊กจิ๋วแก่เขาเช่น ภูมิศาสตร์ เสบียง และการส่งกำลังทหาร เตียวสงได้วาดแผนที่มณฑลเอ๊กจิ๋วแล้วมอบให้เล่าปี่ เตียวสงเกิดความคิดที่จะทรยศเล่าเจี้ยงและช่วยเล่าปี่ยึดการควบคุมมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยง เขาจึงติดต่อหวดเจ้ง ที่ตกลงเข้าร่วมกับเขา
ในปี ค.ศ. 213 พี่ชายของเตียวสง เตียวซก (張肅) ที่ทำหน้าที่เป็นเจ้าเมืองภายใต้เล่าเจี้ยง ได้ล่วงรู้แผนการของน้องชาย กลัวจะเกี่ยวพัน เตียวซกแอบรายงานแผนการของน้องชายของเขาให้เล่าเจี้ยง ที่ได้จับกุมเตียวสงและประหารชีวิต
เตียวซกดูแตกต่างไปจากน้องชายของเขามาก เพราะเขาเป็นผู้ชายสูงและสง่างามในขณะที่เตียวสงเป็นคนค่อนข้างเตี้ยไม่ออกกำลังกายและมึนเมา อย่างไรก็ตาม เตียวสงเป็นผู้รอบรู้มากด้วยเหตุฉะนั้นเขามีพรสวรรค์และความสามารถ เมื่อเล่าเจี้ยงส่งเขาไปหาโจโฉ โจโฉไม่สุภาพกับเขาแต่ เอียวสิ้ว เคารพเขาอย่างสูง และยังแนะนำโจโฉให้ดึงเตียวสงเข้าร่วมเป็นทีมที่ปรึกษาส่วนตัวของเขาด้วย แต่โจโฉไม่ฟังเขา เมื่อเอียวสิ้วแสดงตำราพิชัยสงครามที่เขาเขียนให้โจโฉได้เห็น เตียวสงให้ทุกคนอ่านและท่องจำอย่างรวดเร็ว หลังจากเหตุการณ์นี้เอียวสิ้วนับถือเขามากขึ้น
ในสามก๊ก

ในสามก๊ก เตียวสงถูกพรรณนาว่าเป็นชายฟันเสี้ยม ตัวเตี้ย จมูกสั้น ที่ไม่เคารพในรูปลักษณ์ที่น่าเกลียดของเขา ในนวนิยาย ชื่อรองของเขาคือ หย่งเหนียน (永年)
เล่าเจี้ยงส่งเตียวสงเป็นทูตไปพบ โจโฉ เขานำแผนที่ของมณฑลเอ๊กจิ๋วมาด้วยและหวังว่าจะนำเสนอให้โจโฉและช่วยเหลือเขาในการพิชิตมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยง อย่างไรก็ตาม โจโฉไม่ชอบรูปร่างหน้าตาของเตียวสงและปฏิบัติต่อเขาอย่างหยาบคาย ในการตอบโต้ เตียวสงพูดประชดประชันเพื่อทำให้โจโฉเสียชื่อเสียง โจโฉสั่งคนของเขาให้ตีเตียวสงและขับไล่เขาออกไป
เตียวสงไม่พอใจอย่างมากกับทัศนคติของโจโฉที่มีต่อเขา เขาจึงออกเดินทางไปมณฑล เกงจิ๋ว และพบเล่าปี่ระหว่างทาง เล่าปี่ถือว่าเตียวสงเป็นแขกผู้มีเกียรติ เตียวสงประทับใจความเอื้อเฟื้อของเล่าปี่มากจึงยื่นแผนที่ให้เล่าปี่และชักชวนให้เขาพิชิตมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยง เขายังแนะนำเพื่อนร่วมงานของเขา หวดเจ้ง และ เบ้งตัด ต่อเล่าปี่และบอกเขาว่าพวกเขาจะช่วยเหลือเขาในการเอาชนะเล่าเจี้ยง
เตียวสงถูกเล่าเจี้ยงประหารชีวิตหลังจากที่คนหลังพบว่าเขากำลังวางแผนต่อต้านเขา
รูปเตียวสงจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI
เดอร์บัน

| เดอร์บัน eThekwini |
| --- | --- |
 ตามเข็มนาฬิกาจากบนสุด: โกลเดนไมล์, อูชากามารีนเวิลด์, ซันโคสต์คาสิโนแอนด์เอนเตอร์เทนเมนต์เวิลด์, สนามกีฬาโมเสสมาบีดา, ศูนย์การประชุมแห่งชาติอินโคซี อัลเบิร์ต ลูทูลี และศาลาว่าการเมืองเดอร์บัน
   ธง ตราอาร์ม
เดอร์บัน
พิกัด: 29°53′S 31°03′E﻿ / ﻿29.883°S 31.050°E﻿ / -29.883; 31.050
ประเทศ: แอฟริกาใต้
จังหวัด: KwaZulu-Natal
เทศบาล: eThekwini
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1880
ตั้งชื่อจาก: Benjamin D'Urban
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลมหานคร
 • นายกเทศมนตรี: Mxolisi Kaunda (ANC)
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 225.91 ตร.กม. (87.22 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,292 ตร.กม. (885 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ตัวเมือง: 3,720,953 คน
 • ความหนาแน่น: 16,000 คน/ตร.กม. (43,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 3,442,361 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,500 คน/ตร.กม. (3,900 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: เดอร์บาไนต์
กลุ่มชาติพันธุ์ (2011)
 • แอฟริกัน: 51.1%
 • ผิมสี: 8.6%
 • อินเดีย/เอเชีย: 24.0%
 • ผิวขาว: 15.3%
 • อื่น ๆ: 0.9%
ภาษา (2011)
 • อังกฤษ: 49.8%
 • ซูลู: 33.1%
 • Xhosa: 5.9%
 • อาฟรีกานส์: 3.6%
 • อื่น ๆ: 7.6%
เขตเวลา: UTC+2 (SAST)
รหัสไปรษณีย์ (ถนน): 4001
รหัสตู้ไปรษณีย์: 4000
รหัสโทรศัพท์: 031
GDP: US$ 83.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
GDP (ต่อหัว): 15,575 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เว็บไซต์: www.durban.gov.za
เดอร์บัน (Durban) (ซูลู: eThekwini) เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองของประเทศแอฟริกาใต้ เป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองมหานคร eThekwini
เดอร์บันเป็นนครที่ใหญ่ที่สุดใน KwaZulu-Natal และมีท่าเรือที่จอแจที่สุดในทวีปแอฟริกา
และด้วยอากาศแบบเขตร้อน (ซับทรอปิคอล) และหาดทรายต่าง ๆ ทำให้มันเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวขนาดใหญ่อีกด้วย
จากการสำรวจเมื่อ พ.ศ. 2550 เมืองมีประชากรเกือบ 3.5 ล้านคน
เดอร์บันมีพื้นที่แผ่นดิน 2,292 ตร.กม. ซึ่งโดยเปรียบเทียบแล้วใหญ่กว่าเมืองอื่น ๆ ในแอฟริกาใต้ ทำให้มันมีความหนาแน่นของประชากรต่ำ คือ 1,513 คน/ตร.กม.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของนครเดอร์บัน เก็บถาวร 1996-03-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ท่าเรือเดอร์บัน
เสมอ พีระชัย

หนึ่งในผลงานของเสมอ พีระชัย บริเวณใกล้กับมหาวิทยาลัยรามคำแหง
เสมอ พีระชัย หรือชื่อจริง พีระชัย พัฒนพรชัย หรือ พิชัย รัตนพรชัย เกิดในปี พ.ศ. 2498 เป็นคนไร้บ้านชาวไทยซึ่งเป็นที่รู้จักจากรอยขูดขีดเขียนบนป้ายรถเมล์ กำแพง และทางเท้าในกรุงเทพมหานคร
รอยขูดขีดเขียนของเขาเป็นผังมโนทัศน์ซึ่งวาดด้วยปากกาเคมีสีดำ ในผังประกอบไปด้วยแผนภาพ สัญลักษณ์ ตัวเลข และคำในภาษาไทยและภาษาอังกฤษ นักวิจารณ์บางคนเรียกงานของเขาว่าใกล้เคียงกับศิลปะคนนอก นายพีระชัยมีความผิดปกติทางจิตและปฏิเสธว่ารอยขูดขีดเขียนของเขาไม่ใช่ศิลปะบาทวิถี (street art) หากแต่เป็นวิธีที่เขาจะเปิดเผยปริศนาและเรื่องราวซึ่งเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของบิดามารดาของเขา หรือเกี่ยวกับบุคคลที่พยายามรังแกเขา
รอยขูดขีดเขียนของนายพีระชัยถูกนำมาแสดงในนิทรรศการศิลปะคนนอกซึ่งจัดขึ้นที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

Mystery Mind Maps, บันทึกโดย Raphael Treza ค.ศ. 2020, วิดิโอบนยูทูบความยาว 26 นาที
สถานีย่อยประเทศไทย
เตียวบ้อ

ขุนนางของรัฐวุยก๊ก
| เตียวบ้อ (จาง เม่า) |
| --- | --- |
張茂

ข้าราชบริพารของรัชทายาท (太子舍人 ไท่จื๋อเฉ่อเหริน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจยอย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครปั๋วโจว มณฑลอานฮุย
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: เยี่ยนหลิน (彥林)

เตียวบ้อ  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง เม่า (จีน: 張茂; พินอิน: Zhāng Mào) ชื่อรอง เยี่ยนหลิน (จีน: 彥林; พินอิน: Yànlín) เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

เตียวบ้อเป็นชาวเมืองไพก๊ก (沛国 เพ่ย์กั๋ว หรือ 沛郡 เพ่ย์จฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคืิอนครปั๋วโจว มณฑลอานฮุย
ในช่วงศักราชชิงหลง (ค.ศ. 233-237) จักรพรรดิโจยอยโปรดให้ดำเนินโครงการก่อสร้างพระราชวังขนานใหญ่ เตียวบ้อผู้เป็นข้าราชบริพารของรัชทายาทจึงเขียนฎีกาทัดทานพระองค์ รวมถึงคัดค้านเรื่องที่พระองค์ให้คุมตัวเหล่าหญิงที่แต่งงานมาแต่งงานกับเหล่าทหารอีก
เตียวบ้อยังเขียนในฎีกาว่าจักรพรรดิฮั่นบู๊เต้ (漢武帝 ฮั่นอู่ตี้) ทรงนับถือเทพเจ้าและเชื่อถือหมอดู พระองค์โปรดให้ขุดดินสร้างทะเล ก่อดินสร้างภูเขา ในเวลานั้นแผ่นดินเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและไม่มีใครกล้าแข็งข้อกับพระองค์ นับแต่ครั้งราชวงศ์ฮั่นเสื่อมถอยและวุ่นวายเป็นเวลาสี่สิบห้าสิบปี ม้าไม่เคยถอดอาน ทหารไม่เคยถอดเกราะ เตียวบ้อเขียนตักเตือนว่าจักรพรรดิโจยอยขาดความรอบคอบและมโนธรรม พร่ำท่องยกย่องความมัธยัสถ์ แต่กระทำฟุ่มเฟือยเป็นสำคัญ อวดสวนหลังอันหรูหรา และสร้างถาดรองน้ำค้าง แล้วเตียวบ้อจึงเขียนทูลขอให้จักรพรรดิโจยอยมุ่งมั่นในการปราบจ๊กก๊กและง่อก๊ก ทูลว่าตนในเวลานี้อายุ 50 ปีแล้ว กังวลว่าตนอาจตายโดยไม่อาจได้ตอบแทนคุณแผ่นดิน
จักรพรรดิโจยอยอ่านฎีกาแล้วจึงตรัสกับคนสนิทว่า "เตียวบ้อถือตนว่าเป็นคนบ้านเดียวกับเรา" แล้วจึงมีรับสั่งให้ย้ายเตียวบ้อไปอยู่หน่วยทหารม้ามหาดเล็ก (散騎 ซ่านฉี)
ในนิยายสามก๊ก

ในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 หลังจักรพรรดิโจยอยอ่านฎีกาทัดทานของเตียวบ้อก็ทรงกริ้ว และมีรับสั่งให้นำตัวเตียวบ้อไปประหารชีวิต
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
เปาโล ศิษย์โสภา

| เปาโล ศิษย์โสภา |
| --- | --- |
เกิด: นายกีรติ นิยง 16 กันยายน พ.ศ. 2525
เปาโล ศิษย์โสภา หรือนายกีรติ นิยง เกิดเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2525 สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 7
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิครุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 27 ส.ค. 2547 เสมอกับ แชด เบนเน็ต (ออสเตรเลีย) ที่ ออสเตรเลีย
เนเมส

หน้ากากทองคำของมัมมีฟาโรห์ทุตอังค์อามุน ซึ่งสวมผ้าโพกพระเศียร (ศีรษะ) ที่เรียกว่าเนเมส
เนเมส เป็นผ้าคลุมศีรษะแบบมีลายที่สวมใส่โดยฟาโรห์ในยุคอียิปต์โบราณ ที่ปกคลุมทั้งกระหม่อม (ขม่อม) และด้านหลังของพระเศียร รวมทั้งหลังพระศอ (คอ) (บางครั้งยังขยายเล็กน้อยลงด้านหลัง) และมีพนังตกแต่งสองปีกใหญ่ที่หลังพระกรรณ (หู) และด้านหน้าของทั้งสองพระอังสา (ไหล่) บางครั้งก็รวมกับมงกุฎคู่ เหมือนกับที่อยู่บนพระรูปปั้นของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 ที่อะบูซิมเบล ส่วนการวาดให้เห็นครั้งแรกของเนเมสพร้อมกับยูเรอุส เป็นป้ายงาช้างของฟาโรห์เดนจากราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์ โดยไม่ได้เป็นมงกุฎในตัวของมันเอง หากแต่ยังคงเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจของฟาโรห์
ระเบียงภาพ

พระรูปปั้นจากอะบูซิมเบล สวมทั้งมงกุฎคู่, ยูเรอุส และเนเมส
พระอนุชาเมมนอน สวมเฉพาะเนเมสและยูเรอุส (มงกุฎอาจสูญหาย)
พระพักตร์ด้านข้างและเนเมสในรูปสี
หนังสืออ่านเพิ่ม

Toby A. H. Wilkinson, Early Dynastic Egypt, Routledge 1999
Bruce Graham Trigger, Ancient Egypt: A Social History, Cambridge University Press 1983
Fragment of a basalt Egyptian-style statue of Ptolemy I
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เนเมส
เจียวปั้น

นายทหารของรัฐวุยก๊กและราชวงศ์จิ้นตะวันตก
| เจียวปั้น (เจี่ยง ปาน) |
| --- | --- |
蔣班
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
อาชีพ: นายทหาร

เจียวปั้น มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี่ยง ปาน (จีน: 蔣班; พินอิน: Jiǎng Bān) เป็นนายทหารของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน ภายหลังเป็นขุนพลและขุนนางของราชวงศ์จิ้นตะวันตก เจียวปั้นเคยเป็นนายทหารคนสนิทของจูกัดเอี๋ยน
กบฏบู๊ขิวเขียมและบุนขิม

บทความหลัก: กบฏบู๊ขิวเขียมและบุนขิม
ในปี ค.ศ. 255 บู๊ขิวเขียมและบุนขิมขุนพลวุยก๊กก่อกบฏที่อำเภอฉิวฉุน  (壽春 โช่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว นครลู่อาน มณฑลอานฮุย) เพื่อต่อต้านผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาสู ซุนจุ๋นมหาขุนพล (大將軍 ต้าเจียงจฺวิน) แห่งง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กได้ข่าวเรื่องการก่อกบฏ จึงยกพลไปฉิวฉุนเพื่อสนับสนุนการก่อกบฏ พร้อมด้วยลิกี๋, เล่าเบา และขุนพลง่อก๊กคนอื่น ๆ แต่ยังไม่ทันที่จะยกพลไปถึง จูกัดเอี๋ยนขุนพลวุยก๊กก็เข้ายึดฉิวฉุนได้ก่อนแล้ว ซุนจุ๋นไม่สามารถเข้าโจมตีได้จึงล่าถอย จูกัดเอี๋ยนส่งเจียวปั้นให้นำทหารไล่ตามตี เจียวปั้นสังหารขุนพลเล่าเบาของง่อก๊กได้ที่กูเปย์ (菰陂)
กบฏจูกัดเอี๋ยน

บทความหลัก: กบฏจูกัดเอี๋ยน
ในปี ค.ศ. 257 สุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊กออกพระราชโองในนามของราชสำนักให้จูกัดเอี๋ยนกลับมานครหลวงลกเอี๋ยงเพื่อให้มารับตำแหน่งเป็นเสนาบดีโยธาธิการ (司空 ซือคง) จูกัดเอี๋ยนได้รับราชโองการแล้วก็กลัวสุมาเจียวระแวงตน จูกัดเอี๋ยนจึงตัดสินใจก่อกบฏที่อำเภอฉิวฉุน
ผู้ช่วยคนสนิทสองคนของจูกัดเอี๋ยนคือเจียวปั้นและเจียวอี้ (焦彝 เจียว อี๋) บอกกับจูกัดเอี่ยนว่า "จูอี้มาพร้อมทัพใหญ่แต่ไม่อาจทำการใดได้ ซุนหลิมประหารชีวิตจูอี้และกลับไปกังตั๋ง แท้จริงแล้วซุนหลิมกำลังจะสร้างแนวร่วมเมื่อส่งกำลังพลมาช่วยเรา การตัดสินใจของซุนหลิมที่จะถอยกลับไปแสดงให้เห็นว่าเขามีท่าทีจะรอและเฝ้าดู บัดนี้ในเมื่อทหารของเรายังมีขวัญกำลังใจสูงและกระหายที่จะออกรบ เราจึงควรมุ่งกำลังทั้งหมดไปที่การตีฝ่าวงล้อมไปทางด้านใดด้านหนึ่ง อย่างน้อยเราก็สามารถนำกำลังพลวางส่วนหลบหนีและเอาตัวรอดไปได้"
บุนขิมไม่เห็นด้วยและบอกจูกัดเอี๋ยนว่า "ทัพกังตั๋งเป็นที่ขึ้นชื่อในเรื่องการได้รับชัยชนะหลายครั้ง ข้าศึกของเราทางเหนือก็หยุดทัพกังตั๋งไม่ได้ ท่านควรนำทหารหมื่นกว่านายเข้าร่วมกับกังตั๋ง จวนตวน ตัวข้า และคนอื่น ๆ จากกังตั๋งก็ติดอยู่กับท่านที่นี่ ครอบครัวของเรายังคงอยู่ในกังตั๋ง แม้ว่าซุนหลิมไม่ต้องการช่วยพวกเรา ท่านคิดหรือว่าองค์จักรพรรดิและพระญาติวงศ์จะทอดทิ้งเรา ในอดีตมีเหตุที่ข้าศึกของเราประสบกับภัยโรคระบาดหลายครั้ง บัดนี้พวกเราติดอยู่ที่นี่มาเกือบปีแล้ว หากเราปลุกปั่นให้เกิดความรู้สึกแตกแยก ก็จะเกิดการก่อกำเริบภายในขึ้น เราควรยืนหยัดต่อไปและมีความหวังว่าความช่วยเหลือจะมาถึงในไม่ช้า"
บุนขิมโกรธมากเมื่อเจียวปั้นและเจียวอี้โน้มน้าวจูกัดเอี๋ยนหลายครั้งให้ปฏิบัติตามแผนของตน ด้านจูกัดเอี๋ยนก็รู้สึกรำคาญเจียวปั้นและเจียวอี้จึงขั้นต้องการจะประหารชีวิตทั้งคู่ เจียวปั้นและเจียวอี้กลัวพวกตนจะถูกสังหารและตระหนักว่าจูกัดเอี๋ยนมีชะตาต้องล้มเหลว ดังนั้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 257 หรือมกราคม ค.ศ. 258 เจียวปั้นและเจียวอี้จึงหนีออกจากฉิวฉุนและยอมจำนนต่อสุมาเจียว
ยุทธการพิชิตง่อก๊ก

บทความหลัก: การพิชิตง่อก๊กโดยราชวงศ์จิ้น
ในปี ค.ศ. 279 สุมาเอี๋ยนจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตกมีรับสั่งให้ยกทัพครั้งใหญ่บุกง่อก๊ก
ในปี ค.ศ. 280 เตี๋ยวเค้าอัครมหาเสนาบดีแห่งง่อก๊กตั้งทัพเพื่อเผชิญหน้ากับขุนพลราชวงศ์จิ้นอันได้แก่จาง ฮ่าน (張翰) ผู้พิทักษ์ทัพปราบง่อ (討吳護軍 เถ่าอู๋ฮู่จฺวิน) และโจว จฺวิ้น (周浚) ข้าหลวงมณฑลยังจิ๋ว (揚州刺史 หยางโจวชื่อฉื่อ) สิมเอ๋ง (沈瑩 เฉิ่น อิ๋ง) ขุนพลง่อก๊กนำทหารมากฝีมือแห่งเมืองตันเอี๋ยง (丹楊 ตานหยาง) 5,000 นายเรียกว่า "ทหารโพกผ้าเขียว" (青巾兵 ชิงจินปิง) เข้าบุกฝ่าแนวรบของทัพราชวงศ์จิ้น 3 ครั้งแต่ไม่สำเร็จ ทหารง่อก๊กที่เหลือเกิดความโกลาหลระหว่างล่าถอย เซฺว เชิ่ง (薛勝) และเจียวปั้นนายทหารฝ่ายราชวงศ์จิ้นถือโอกาสนี้เข้าโจมตีจนกระบวนทัพของง่อก๊กพังถูกตีแตกพ่ายกระจัดกระจาย
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน
เนเฟอร์เนเฟรูอาเตน ตาเชริท

เนเฟอร์เนเฟรูอาเตน ตาเชริท หรือ เนเฟอร์เนเฟรูอาเตน ผู้เยาว์ (มีพระขนม์ชีพในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าหญิงชาวอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์โบราณ และเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สี่ในฟาโรห์อเคนาเทนกับพระนางเนเฟอร์ติติ