stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุตสาหกรรมยานยนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

Alliance of Automobile Manufacturers เก็บถาวร 2007-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Automotive Industry Analysis เก็บถาวร 2008-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน บทวิเคราะห์อุตสาหกรรมยานยนต์
The British Library - ข้อมูลเกี่ยวกับอุตสาหกรรมยานยนต์ เก็บถาวร 2007-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เน้นสหราชอาณาจักร
ผู้ผลิตรถยนต์ในโลก, ค.ศ. 1894—ปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์ยานยนต์และรูปถ่าย[ลิงก์เสีย]
Automaker Rankings 2007: The Environmental Performance of Car Companies
Computer Systems for Vehicle Distribution and Aftersales Support เก็บถาวร 2007-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อินซิลิโก้ (อัลบั้ม)

อินซิลิโก้ (In Silico) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของเพนดูลั่มออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 โดยวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ปเป็นผู้จัดจำหน่าย และได้ขึ้นชาร์ตอัลบั้มอันดับสูงสุดคืออันดับที่ 2 ในสหราชอาณาจักร และได้ปลอยซิงเกิลออกจากอัลบั้มชุดนี้ได้แก่  "Granite", "Propane Nightmares", "The Other Side" และ "Showdown".
รายชื่อเพลง > เพลงทั้งหมดถูกแต่งโดย ร็อบ สไวร์ส.

"Showdown" – 5:27
"Different" – 5:51
"Propane Nightmares" – 5:13
"Visions" – 5:36
"Midnight Runner" – 6:55
"The Other Side" – 5:15
"Mutiny" – 5:09
"9,000 Miles" – 6:26
"Granite" – 4:41
"The Tempest" – 7:27
รายชื่อเพลง > สเปเชียลอีดีชัน

"Propane Nightmares" (VIP remix) – 5:22
"Propane Nightmares" (Celldweller remix) – 5:34
"Propane Nightmares" music video (edit)
"Granite" live video (from the Electric Ballroom)
เขื่อนปากมูล

Dam in จังหวัดอุบลราชธานี
| เขื่อนปากมูล |
| --- | --- |

ชื่อทางการ: เขื่อนปากมูล
ที่ตั้ง: จังหวัดอุบลราชธานี
เปิดดำเนินการ: พ.ศ. 2537
ผู้ดำเนินการ: การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
เขื่อนและทางน้ำล้น
ปิดกั้น: แม่น้ำมูล
เขื่อนปากมูล เป็นเขื่อนในจังหวัดอุบลราชธานีกั้นแม่น้ำมูล อยู่ห่างจากแม่น้ำมูลและแม่น้ำโขงไปทางตะวันตกประมาณ 5.5 กิโลเมตร ก่อสร้างโดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย โดยได้รับการสนับสนุนจากธนาคารโลก โดยมีค่าก่อสร้างทั้งสิ้น 240 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2537
ในเมื่อ 2510 สำนักงานพลังงานแห่งชาติ หรือปัจจุบันคือ กรมพัฒนาและส่งเสริมพลังงาน (พพ.) มีดำริที่จะพัฒนาแหล่งน้ำแหล่งนี้ โดยได้รับความร่วมจากรัฐบาลฝรั่งเศส ได้ทำการสำรวจและศึกษาโครงการพัฒนาลุ่มแม่น้ำมูลตอนล่าง และกำหนดที่ตั้งตัวเขื่อนไว้ที่บริเวณแก่งตะนะ ซึ่งห่างจากปากแม่น้ำขึ้นมา 4 กิโลเมตร
เมื่อปี 2522 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ก็ได้รับโครงการนี้ไปดำเนินการต่อ และได้ศึกษาเพิ่มเติมก็รู้ว่าประโยชน์ที่จะได้รับนั้นคุ้มค่า แต่ผลดระทบที่สำคัญของโครงการนี้คือ การโยกย้ายที่อยู่ของประชากรในแถบนั้นถึง 4,000 หลังคาเรือน ทำให้ต้องชะลอโครงการไว้ก่อน
ในปี 2528 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ได้มีการทบทวนโครงการอีกครั้ง โดยย้ายที่ตั้งตัวเขื่อนมาทางเหนือน้ำประมาณ 1.5 กิโลเมตร  และลดระดับการกักเก็บน้ำลง เพื่อให้ประชากรได้รับผลกระทบน้อยที่สุด และผลสรุปในปี 2532 มีประชากรได้รับผลกระทบรวม 903 ราย เป็นผลกระทบต่ออาคารบ้านเรือนรวม 248 หลังคาเรือน ซึ่งลดลงจากปี 2522 เป็นอย่างมาก
ในภาคอีสานนั้นต้องรับไฟจากส่วนกลาง และต้องซื้อจากการไฟฟ้าของลาวด้วย ทำให้ระบบของภาคอีสานไม่มั่งคง และฟุ่มเฟือย จึงจำเป็นต้องเร่งสร้างแหล่งผลิตไฟฟ้าในภาคอีสานขึ้น เพื่อสร้างความมั่นคงให้กับโรงไฟฟ้าของภาค
โครงการนี้จัดอยู่ในแผนการพัฒนาไฟฟ้าของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 6 (2530-2340) ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้มีมติอนุมัติให้ก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังน้ำเขื่อนปากมูลที่จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2533
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างในเดือนมิถุนายน 2533 และเสร็จสมบูรณ์ในเดือนพฤศจิกายน 2537 ตามกำหนดการที่ตั้งไว้
ผลกระทบการก่อสร้าง

โครงการสร้างเขื่อนปากมูลนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากเนื่องจากมีผลกระทบต่อการทำประมงในแม่น้ำมูลเนื่องจากตัวเขื่อนขวางการเดินทางของปลาในฤดูวางไข่ เพราะตั้งปิดประตูเขื่อนไม่เช่นนั้นไม่สามารถให้กำลังการผลิตกระแสไฟฟ้าอย่างพอเพียง ได้แก้ไขคือ คือเปิดประตูเขื่อน "สุดบาน" ปีละ 4 เดือนในฤดูปลาวางไข่
ปี 2550 มีมติให้รักษาระดับน้ำในแม่น้ำมูลไว้ที่ 106-108 ม.รท จึงต้องปิดประตูเขื่อนและชาวบ้านได้เข้ามาประท้วงกดดัน ครม.พิจารณาเปิดเขื่อนปากมูล
ทั้งนี้การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้จ่ายเงินเป็นค่าเวนคืนมากกว่า 1,500 ล้านบาท รวมทั้งชดเชยค่าสูญเสียรายได้จากการประมงอีกกว่า 500 ล้านบาท
แต่ยังมีปัญหาการจ่ายเงินชดเชยแก่ชาวบ้านไม่ครบถ้วน
ผลกระทบอีกอย่างหนึ่งของเขื่อนนี้ก็คือ เกิดน้ำท่วมในพื้นที่กว้าง 117 ตารางกิโลเมตร และทำให้ประชาชนประมาณ 3,000 ครอบครัวต้องอพยพ ทั้งนี้มีผู้ได้รับผลกระทบทั้งสิ้นประมาณ 25,000 คน และด้วยเหตุนี้จึงเกิดการชุมนุมประท้วงที่ทำเนียบรัฐบาลอยู่เป็นระยะๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

15°16′55″N 105°28′08″E﻿ / ﻿15.282°N 105.469°E﻿ / 15.282; 105.469
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เขื่อนปากมูล
แผนที่ จาก มัลติแมป โกลบอลไกด์ หรือ กูเกิลแผนที่
ภาพถ่ายทางอากาศ จาก เทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
ภาพถ่ายดาวเทียม จาก วิกิแมเปีย
Tyson R. Roberts (2001). "On The River of no Returns: Thailand's Pak Mun Dam and its Fish Ladder" (PDF). NAT. HIST. BULL. SIAM SOC. (ภาษาอังกฤษ). Thai Science (49): 189–230. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2013-12-16. สืบค้นเมื่อ 2013-12-16.
| ด ค กเขื่อนในประเทศไทย แบ่งตามหน่วยงานรับผิดชอบ |
| --- | --- |
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตฯ:  ภูมิพล  สิริกิติ์  ศรีนครินทร์  วชิราลงกรณ  สิรินธร  จุฬาภรณ์  อุบลรัตน์  รัชชประภา  แม่งัดสมบูรณ์ชล  แม่ปิงตอนล่าง  แม่จาง  ห้วยกุ่ม  ปากมูล  บางลาง  ท่าทุ่งนา  แก่งกระจาน 
กรมชลประทาน:  แม่กวงอุดมธารา  สบกาย  กีด  กิ่วคอหมา  กิ่วลม  แจ้ห่ม  แม่ตุ๋ย  แควน้อยบำรุงแดน  นเรศวร  กำแพงเพชร  คลองขลุง  คลองโพธิ์  ทับเสลา  เจ้าพระยา  พระรามหก  ป่าสักชลสิทธิ์  กระเสียว  แม่กลอง  สมอปูน  ขุนด่านปราการชล  นครนายก  พระปรง  บางปะกง  ลำพระยาธาร  พระสทิง  คลองสิยัด  ประแสร์  พลวง  ปราณบุรี  แก่งกรุง  คลองประ  พนม  ลำพูน  คลองนุ่น  สินปุน  จันดี  ลำปัง  บ้านกรงปินัง  บ้านคูระ  สายบุรี  คลองชี  ห้วยยอด  ลำตะคอง  ลำพระเพลิง  ลำมูลบน  ลำแซะ  ลำนางรอง  ลำชีน้อย  น้ำมูล  ห้วยสำราญล่าง  ห้วยละห้า  ลำโดมใหญ่  ลำพังชู  ลำเสียวน้อย  ลำเสียวใหญ่  ลำเดา  น้ำเชิญ  ลำชีบน  ลำชีสอง  หนองละหาน  ลำปาว  ห้วยสายบาตร  น้ำเลย  ห้วยหลวง  ห้วยหลวงตอนล่าง  ห้วยเสนง  หนองหานกุมภวาปี  น้ำอูน  น้ำพุง  ห้วยบางทราย  ราษีไศล  ห้วยตาเกาว์ใหม่ 
กรมพัฒนาพลังงานทดแทนฯ:  คิรีธาร  คลองทุ่งเพล ทุ่งเพล  บ้านพลวง
เขื่อนรัชชประภา

Dam in จังหวัดสุราษฎร์ธานี
| เขื่อนรัชชประภา |
| --- | --- |


ชื่อทางการ: เขื่อนรัชชประภา
ที่ตั้ง: จังหวัดสุราษฎร์ธานี
เริ่มก่อสร้าง: พ.ศ. 2525
เปิดดำเนินการ: 8 ตุลาคม พ.ศ. 2531
ผู้ดำเนินการ: การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
เขื่อนและทางน้ำล้น
ปิดกั้น: คลองพระแสง
ความสูง: 94 เมตร
ความยาว: 716 เมตร
อ่างเก็บน้ำ
อ่างเก็บน้ำ: เขื่อนดิน
ปริมาตรกักเก็บน้ำ: 5,638.6 ล้าน ลบ.ม.
พื้นที่กักเก็บน้ำ: 185 ตร.กม.
ทัศนียภาพภายในเขื่อนรัชชประภาเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562
การล่องเรือภายในเขื่อนรัชประภา
เขื่อนรัชชประภา มีชื่อเรียกดั้งเดิมว่า เขื่อนเชี่ยวหลาน เป็นเขื่อนอเนกประสงค์แห่งที่สองของภาคใต้ อยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อก่อนสร้างแล้วเสร็จได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานนามให้ใหม่ว่า “เขื่อนรัชชประภา” มีความหมายว่า “แสงสว่างแห่งราชอาณาจักร”
เขื่อนรัชชประภา สร้างปิดกั้นคลองพระแสงลำน้ำสาขาของแม่น้ำพุมดวง ที่บ้านเชี่ยวหลาน ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานีโดยพื้นที่ส่วนใหญ่ติดอุทยานแห่งชาติเขาสกเกือบทั้งหมด เป็นเขื่อนหินถมแกนดินเหนียว สูง 94 เมตร ความยาวสันเขื่อน 761 เมตร และมีเขื่อนปิดกั้นช่องเขาขาดอีก 5 แห่ง  มีความจุ 5,638.8 ล้านลูกบาศก์เมตร พื้นที่อ่างเก็บน้ำ 185 ตารางกิโลเมตร ปริมาณน้ำไหลเข้าอ่างเฉลี่ยปีละ 3,057 ล้านลูกบาศก์เมตร ติดตั้งเครื่องผลิตไฟฟ้า เครื่องละ 80,000 กิโลวัตต์ จำนวน 3 เครื่อง รวมกำลัง การผลิต 240,000 กิโลวัตต์ ให้พลังงานไฟฟ้าเฉลี่ยปีละประมาณ 554 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง
เขื่อนรัชชประภา เริ่มดำเนินการก่อสร้าง เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 แล้วเสร็จในเดือนกันยายน พ.ศ. 2530 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพร้อมด้วย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินเปิดเขื่อนรัชชประภา และโรงไฟฟ้าพลังน้ำ เมื่อวันพุธที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2530 แต่เดิมนั้นสามารถเดินทางได้โดยจาก อำเภอพนม แต่เนื่องจากเส้นทางดังกล่าวมีความสลับซับซ้อนประกอบด้วยเหวจำนวนมากเส้นทางดังกล่าวจึงต้องปิดตัวลงโดยปัจจุบันสามารถเดินทางโดยผ่านอำเภอบ้านตาขุน เขื่อนรัชชประภาเป็นโครงการพัฒนาแหล่งน้ำที่สำคัญแห่งหนึ่งในภาคใต้ ที่สร้างความมั่นคงให้แก่ระบบไฟฟ้า และความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ และสังคมของประเทศชาติ นอกจากนี้ยังเป็นโครงการเฉลิมพระเกียรติฯ เนื่องในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ ในปี พ.ศ. 2530 และพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก ในปี พ.ศ. 2531
การใช้ประโยชน์

การชลประทานเพื่อการเพาะปลูก ปริมาณน้ำที่ปล่อยจากเขื่อนให้ประโยชน์ต่อการเพาะปลูกพืช บริเวณสองฝั่งแม่น้ำในตอนล่าง เป็นผลให้พื้นที่ประมาณ 100,000 ไร่ ในเขตท้องที่ตำบลตาขุน อำเภอคีรีรัฐนิคม และอำเภอพุนพิน สามารถทำนาปรัง และปลูกพืชในฤดูแล้งได้ผลดี
บรรเทาอุทกภัย การกักเก็บน้ำของเขื่อนในฤดูฝน จะช่วยลดความรุนแรงของสภาวะน้ำท่วมในพื้นที่ตอนล่างได้เป็นอย่างดี
การประมง อ่างเก็บน้ำของเขื่อนรัชชประภาเป็นแหล่งประมงน้ำจืดที่สำคัญ ทุกๆ ปี การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ได้ปล่อยพันธุ์ปลาและกุ้งเป็นจำนวนมากลงไปในอ่างเก็บน้ำ สามารถให้ผลผลิตทางด้านการประมงเฉลี่ยปีละ 300 ตัน ซึ่งเป็นการส่งเสริมรายได้ให้กับราษฎรในพื้นที่ได้อีกทางหนึ่ง
การท่องเที่ยว ทัศนียภาพโดยรอบบริเวณเขื่อนและอ่างเก็บน้ำ สวยสดงดงาม และสงบร่มรื่น เหมาะแก่การไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ และสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวปีละกว่า 70,000 คน ให้เดินทางมาเยี่ยมชมเขื่อนรัชชประภา พื้นที่อ่างเก็บน้ำมีทัศนียภาพอันงดงาม ประกอบด้วยยอดเขาหินปูนที่โผล่พ้นน้ำขึ้นมามากมาย จนได้รับฉายาว่า "กุ้ยหลินเมืองไทย" ซึ่งพื้นที่น้ำเกือบทั้งหมด อยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติเขาสก (เว้นเพียงพื้นที่น้ำในเขตทุ่นลอย อันได้แก่ รอบพระตำหนักเรือนรับรองที่ประทับ หน้าช่องระบายน้ำ และตลอดแนวสันเขื่อน อยู่ในความรับผิดชอบของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย)
การผลิตไฟฟ้า พลังน้ำจากเขื่อนสามารถนำมาผลิตพลังงานไฟฟ้าได้ปีละ 315 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง ช่วยเสริมระบบไฟฟ้าในภาคใต้ให้มั่นคงยิ่งขึ้น นอกจากนี้น้ำที่ปล่อยผ่านเครื่องผลิตไฟฟ้า ยังส่งต่อเพื่อใช้ประโยชน์ในด้านเกษตรกรรม บริเวณพื้นที่ท้ายน้ำอีกด้วย
แก้ไขน้ำเสียและผลักดันน้ำเค็ม สภาพน้ำที่มีบปริมาณน้อยของลำน้ำพุมดวง-ตาปี ในฤดูแล้ง ทำให้เกิดภาวะน้ำเน่าเสียได้ง่าย ขณะเดียวกันบริเวณปากแม่น้ำจะมีน้ำเค็มรุมล้ำเข้ามาตามลำน้ำ น้ำที่ปล่อยจากเขื่อนรัชชประภาจะช่วยเจือจางน้ำเสียในลำน้ำ และต้านทานการรุกล้ำของน้ำเค็มที่ปากแม่น้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

9°04′16″N 98°38′56″E﻿ / ﻿9.071°N 98.649°E﻿ / 9.071; 98.649
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เขื่อนรัชชประภา
แผนที่ จาก กูเกิลแมปส์
ภาพถ่ายทางอากาศ จาก เทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
ภาพถ่ายดาวเทียม จาก  วิกิแมเปีย
| ด ค กเขื่อนในประเทศไทย แบ่งตามหน่วยงานรับผิดชอบ |
| --- | --- |
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตฯ:  ภูมิพล  สิริกิติ์  ศรีนครินทร์  วชิราลงกรณ  สิรินธร  จุฬาภรณ์  อุบลรัตน์  รัชชประภา  แม่งัดสมบูรณ์ชล  แม่ปิงตอนล่าง  แม่จาง  ห้วยกุ่ม  ปากมูล  บางลาง  ท่าทุ่งนา  แก่งกระจาน 
กรมชลประทาน:  แม่กวงอุดมธารา  สบกาย  กีด  กิ่วคอหมา  กิ่วลม  แจ้ห่ม  แม่ตุ๋ย  แควน้อยบำรุงแดน  นเรศวร  กำแพงเพชร  คลองขลุง  คลองโพธิ์  ทับเสลา  เจ้าพระยา  พระรามหก  ป่าสักชลสิทธิ์  กระเสียว  แม่กลอง  สมอปูน  ขุนด่านปราการชล  นครนายก  พระปรง  บางปะกง  ลำพระยาธาร  พระสทิง  คลองสิยัด  ประแสร์  พลวง  ปราณบุรี  แก่งกรุง  คลองประ  พนม  ลำพูน  คลองนุ่น  สินปุน  จันดี  ลำปัง  บ้านกรงปินัง  บ้านคูระ  สายบุรี  คลองชี  ห้วยยอด  ลำตะคอง  ลำพระเพลิง  ลำมูลบน  ลำแซะ  ลำนางรอง  ลำชีน้อย  น้ำมูล  ห้วยสำราญล่าง  ห้วยละห้า  ลำโดมใหญ่  ลำพังชู  ลำเสียวน้อย  ลำเสียวใหญ่  ลำเดา  น้ำเชิญ  ลำชีบน  ลำชีสอง  หนองละหาน  ลำปาว  ห้วยสายบาตร  น้ำเลย  ห้วยหลวง  ห้วยหลวงตอนล่าง  ห้วยเสนง  หนองหานกุมภวาปี  น้ำอูน  น้ำพุง  ห้วยบางทราย  ราษีไศล  ห้วยตาเกาว์ใหม่ 
กรมพัฒนาพลังงานทดแทนฯ:  คิรีธาร  คลองทุ่งเพล ทุ่งเพล  บ้านพลวง 
ชะแง่นผาภูเขาหินปูนและผืนน้ำ ซึ่งอยู่ในเขตความรับผิดชอบของอุทยานแห่งชาติเขาสก
ฮิโตชิ อิชิงากิ

| ฮิโตชิ อิชิงากิ |
| --- | --- |
เกิด: 25 กันยายน พ.ศ. 2496
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ   ญี่ปุ่น .เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |   เตหะราน 2517  | แบนตัมเวท |
ฮิโตชิ อิชิงากิ (Hitoshi Ishigaki; ภาษาญี่ปุ่น: 石垣 仁) เกิดเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2496 ที่เมืองยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวญี่ปุ่นที่ได้เหรียญทองในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2517 ในรุ่นแบนตัมเวท และติดทีมชาติเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2519 ที่มอนทรีออล แต่แพ้วิกตอร์ เรียบากอฟตกรอบ
อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ

| อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
แก่งตะนะ

ที่ตั้ง: อำเภอโขงเจียมและอำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี
พิกัด: 15°17′50″N 105°28′25″E﻿ / ﻿15.29722°N 105.47361°E﻿ / 15.29722; 105.47361
พื้นที่: 85.26 ตารางกิโลเมตร (53,290 ไร่)
จัดตั้ง: 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2524
ผู้เยี่ยมชม: 31,170 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ ตั้งอยู่ในท้องที่ อำเภอโขงเจียม และอำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี สภาพ พื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบและเนินเขาเตี้ยๆ โดยมียอดเขาบรรทัดเป็นจุดสูงสุด ความสูงประมาณ 543 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง มีแม่น้ำมูลและแม่น้ำโขงไหลผ่านตามแนวเขตทางด้านทิศเหนือไปออกประเทศลาว บริเวณแก่งตะนะจะมีสายน้ำที่เชี่ยวและลึก อีกทั้งยังมีถ้ำใต้น้ำหลายแห่ง จึงทำให้มีปลาอาศัยอยู่ชุกชุม ตรงกลางมีโขดหินขนาดใหญ่เป็นเกาะกลาง มีเนื้อที่ประมาณ 50,000 ไร่ หรือ 80 ตารางกิโลเมตร
คำว่า “ตะนะ” จากการเล่าขานตามความเชื่อของชาวบ้านและประชาชนทั่วไป เดิมมาจากคำว่า “มรณะ” เนื่องจากบริเวณแก่งตะนะนี้มีกระแสน้ำไหลที่เชี่ยวกราก และมีโขดหินใหญ่น้อยอยู่ทั่วไป ตลอดจนมีถ้ำใต้น้ำอยู่หลายแห่ง ชาวบ้านที่สัญจรทางน้ำหรือออกจับปลา มักประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตอยู่เป็นประจำ ชาวบ้านจึงเรียกแก่งนี้ว่า “แก่งมรณะ” ตามแรงบันดาลจากสภาพของสายน้ำที่ไหลผ่านแก่งนี้ ซึ่งต่อมาเรียกว่า “แก่งตะนะ” จึงตั้งเป็นชื่ออุทยานแห่งชาติ
ลักษณะภูมิประเทศ

สภาพพื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบ เป็นเขาเตี้ยๆ มีแม่น้ำมูล แม่น้ำโขง และ ลำโดมน้อย ซึ่งเป็นแม่น้ำขนาดเล็ก ไกล้เคียงกับแม่น้ำมูล ไหลผ่าน เขื่อนสิรินธร มาบรรจบกับแม่น้ำมูล ที่หน้าเขื่อนปากมูล ความสูงโดยเฉลี่ยของพื้นที่ประมาณ 200 เมตร จากระดับน้ำทะเล ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ยอดเขาบรรทัด สูงประมาณ 543 เมตร สภาพป่าทั่วไปเป็น ป่าเต็งรัง ป่าแพะหรือป่าแดง จะมีป่าดิบเฉพาะบริเวณริมห้วยขนาดใหญ่เท่านั้น สภาพพื้นที่ส่วนมากเป็นป่าสลับพลาญหินทราย และหินศิลา ส่วนดินเป็นดินลูกรัง ดินบรบือ และดินตะกอน จะมีทรายปะปนในดิน
ลักษณะภูมิอากาศ

ด้วยพื้นที่อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะอยู่ในเขตมรสุม ซึ่งมี 3 ฤดู ดังนี้
ฤดูร้อน จะไม่ร้อนจนเกินไป ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม อุณหภูมิประมาณ30◦-35◦
ฤดูหนาว ก็ไม่หนาวจัด ระหว่างเดือนตุลาคม-มกราคม อุณหภูมิประมาณ 18◦- 22◦
ฤดูฝน ระหว่างเดือนมิถุนายน-กันยายน อุณหภูมิประมาณ 25◦-30 ◦ ฝนค่อนข้างตกชุก
จึงทำให้นักท่องเที่ยวนิยมเข้าไปเที่ยวในช่วงปลายฤดูฝนเพราะอากาศจะร่มรื่นเย็นสบาย และพันธุ์ไม้ดอกขึ้นเป็นจำนวนมาก
ทรัพยากรป่าไม้

อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ สามารถสำแนกประเภทของสังคมพืชออกได้เป็น
ป่าดิบแล้ง ป่าดิบแล้งในบริเวณอุทยานแห่งชาติมีอยู่เพียงเล็กน้อย ประมาณ 6.96 ตารางกิโลเมตร หรือ 8.354 เปอร์เซ็นต์ ของพื้นที่ทั้งหมด โดยขึ้นปกคลุมอยู่ทางด้านทิศตะวันออก ของอุทยานแห่งชาติบริเวณห้วยกระดิน และห้วยหัวเจ้า ป่าชนิดนี้มีลักษณะโครงสร้างทางด้านตั้งประกอบด้วยไม้ที่ขึ้นอยู่ 4 ชั้นระดับด้วยกัน โดยชั้นสูงสุด ประกอบด้วยไม้ชนิดต่างๆ ที่มีความสูงตั้งแต่ 21 เมตรขึ้นไป ได้แก่ ยางนา ตะเคียนหิน กะบก ตะแบก และชนิดอื่นๆ ไม้ชั้นกลาง ซึ่งมีเรือนยอดปกคลุมต่อเนื่อง ประกอบด้วยไม้ขนาดกลางที่มีความสูงตั้งแต่ 15-20 เมตร ไม้ที่พบเห็นโดยทั่วไป ได้แก่ ติ้ว ประดู่ และ มะค่าโมง ไม้ชั้นล่าง ประกอบด้วยไม้ขนาดเล็กที่มีความสูงระหว่าง 4-14 เมตร ชนิดไม้ที่สำคัญ ได้แก่ เหมือด ตีนนก และหว้า
ป่าเต็งรัง ป่าเต็งรังในบริเวณอุทยานแห่งชาติปกคลุมเป็นบริเวณกว้าง กล่าวคือ ครอบคลุมเนื้อที่ 69.97 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 84 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ทั้งหมด โดยขึ้นปกคลุมพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติอยู่ทั่วๆ ไป โครงสร้างตามแนวดิ่ง ประกอบด้วยไม้สามชั้น ชั้นบนสุด (Upper Layer) ประกอบด้วย ไม้ที่มีความสูงตั้งแต่ 16 เมตรขึ้นไป เป็นไม้ขนาดใหญ่ ลำต้นค่อนข้างเปล่าตรงขึ้นกระจัดกระจายห่างๆ พันธุ์ไม้ที่พบ ได้แก่ รกฟ้า ประดู่ ไม้ชั้นกลาง ประกอบดด้วยไม้ขนาดกลางที่มีความสูงระหว่าง 15-20 เมตร ขึ้นรวมกันหนาแน่นกว่าชนิดอื่นๆ ไม่ที่เด่นและพบเห็นทั่วไป ได้แก่ เต็ง รัง พลวง แดง เป็นต้น ส่วนไม้ล่าง เป็นไม้ขนาดเล็กที่มีความสูงต่ำกว่า 5 เมตร ลงมา ประกอบด้วย รักทะนง ยอป่า เหมือด เป็นต้น ส่วนไม้พื้นล่าง เป็นพวกลูกไม้ต่างๆ ปรงป่า
ทรัพยากรสัตว์ป่า

สัตว์ป่า ที่พบในเขตอุทยานแห่งชิแก่งตะนะ สามารถจำแนกเป็น
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ส่วนใหญ่จะเป็นสัตว์ขนาดกลางและขนาดเล็กมีอยู่ชุกชุมทางด้านทิศตะวันออกของอุทยานแห่งชาติบริเวณเทือกเขาบรรทัด เช่น กวาง หมีหมาหรือหมีคน อีเก้งหรือฟาน หมูป่า กระต่ายป่า สัตว์จำพวกกระรอก กระแต ตัวลิ่น หรือ นิ่ม สัตว์จำพวก แมวป่า ขนาดเล็ก จำพวก อีเห็น อีกหลายชนิด เป็นต้น
สัตว์ปีก จากการสำรวจของคณะเจ้าหน้าที่อุทยาแห่งชาติแก่งตะนะ ร่วมกับมหาวิทยาลัยมหิดล สำรวจเบื้องต้น พบนกในอุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ มีจำนวน 48 ชนิด ประกอบด้วย เหยี่ยวแดง นกกะปูดใหญ่ นกเค้าโมง นกนางแอ่น นกแซงแซวหงอนขน นกแซงแซวสีเทา นกกระจี๊ดธรรมดา นกกระจี๊ดสีคล้ำ นกจับแมลงหัวเทา นกจับแมลงคอแดง นกอุ้มบาตร์ นกเด้าดินสวน นกกินปลี นกปรอดทอง นกพญาไฟสีกุหลาบ เป็นต้น
สัตว์เลื้อยคลาน ที่พบโดยทั่วไป ตะกวด หรือ แลน ตุ๊กแก แย้ งูจงอาง งูเห่า และงูอื่นๆ ทั้งที่มีพิษและไม่มีพิษอีกหลายชนิด ตลอดจนดพบพวก จิ้งจก จิ้งเหลน และ กิ้งก่า กะท่าง กิ่งก่า อีกหลายชนิด เป็นต้น
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ที่พบได้แก่ กบ คางคก อึ่งอ่าง ปาด และเขียดหลายชนิดแต่ยังมิได้มีการสำรวจแจกแจงชนิดอย่างละเอียด
สัตว์น้ำ จำพวกปลา เนื่องจากอุทยานแห่งชาติแก่งตะนะมีอาณาเขตติดต่อกับแม่น้ำใหญ่ถึง 2 สาย คือแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูล จึงมีพันธ์ปลาจำนานมากอาศัยอยู่ พบรวบรวมได้ 139 ชนิด จัดอยู่ใน 23 วงศ์ 10 อันดับ เป็นวงศ์ปลาตะเพียน 68 ชนิด วงศ์ปลาสวาย 10 ชนิด วงศ์ปลาเนื้ออ่อน 9 ชนิด วงศ์ปลากด 9 ชนิด และวงศ์ปลาอื่นๆอีก 43 ชนิด ปลาส่วนใหญ่เหมือนกับปลาที่มีอยู่ในภาคอื่นๆ เช่น ปลาตะเพียนขาว ปลากระสูบ ปลาเทโพ ปลากราย ปลายี่สก ปลากระโห้ ปลาโกก แต่มีปลาหลายชนิดที่ไม่พบในแหล่งน้ำอื่น เช่น ปลาหมากยาง หรือ ปลามงโกรย และ ปลาบึก ปลาดุกมูน ปลาก้าง และสัตว์น้ำ ที่เป็นสัตว์ที่พบในพื้นที่ เช่น ปูภูเขา กระตาม ปูสีส้ม เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ - กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
เจ้าชายแอมริกแห่งเบลเยียม

เจ้าชายแอมริกแห่งเบลเยียม เป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องในเจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียมกับเจ้าหญิงแกลร์แห่งเบลเยียม เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และสมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม ทรงอยู่ในลำดับที่ 14 ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เบลเยียม ต่อจากเจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม พระบิดาซึ่งอยู่ในลำดับที่ 11 และเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม พระภคินีซึ่งอยู่ลำดับที่ 12 และเจ้าชายนีกอลาแห่งเบลเยียม พระเชษฐาฝาแฝดซึ่งอยู่ในอันดับที่ 13
อื่น ๆ

Belgian Royal family
King Albert II's descent เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Genealogics - Nicolas' ancestry
Princess Claire's ancestry
| ด ค กเจ้าชายแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม
รุ่นที่ 1:  เจ้าชายหลุยส์ ฟิลิป มกุฎราชกุมาร  สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2  เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ 
รุ่นที่ 2:  เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์  เจ้าชายโบดวง  สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 
รุ่นที่ 3:  สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3  เจ้าชายชาลส์ เคานต์แห่งฟลานเดอร์ 
รุ่นที่ 4:  สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง  สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2  เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์ 
รุ่นที่ 5:  สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป  เจ้าชายลอเรนซ์ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต*  เจ้าชายโลร็อง 
รุ่นที่ 6:  เจ้าชายกาบรีแยล  เจ้าชายแอมานุแอล  เจ้าชายอะเมเดโอ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต**  เจ้าชายโจอาคิม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต**  เจ้าชายนีกอลา  เจ้าชายแอมริก  เจ้าชายออสการ์ 
*สถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งเบลเยียมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 **สถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งเบลเยียมเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1991
| ก่อนหน้า |  | เจ้าชายแอมริกแห่งเบลเยียม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าชายนีกอลาแห่งเบลเยียม |  |   ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์แห่งเบลเยียม   ลำดับที่ 14    |  | ไม่มี |
อุทยานแห่งชาติแควน้อย

| อุทยานแห่งชาติแควน้อย |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)

ที่ตั้ง: อำเภอชาติตระการ อำเภอนครไทย อำเภอวังทอง และอำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก
พิกัด: 17°05′35″N 100°37′22″E﻿ / ﻿17.09306°N 100.62278°E﻿ / 17.09306; 100.62278
พื้นที่: 198 km2 (124,000 rai)
ผู้เยี่ยมชม: 5,692 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติแควน้อย ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอวัดโบสถ์ อำเภอชาติตระการ อำเภอนครไทย และอำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก ครอบคลุมพื้นที่วนอุทยานแก่งเจ็ดแคว และวนอุทยานภูแดงร้อน มีพื้นที่ประมาณ 139,915.33 ไร่ หรือ (223.86 ตารางกิโลเมตร)
อุทยานแห่งชาติแควน้อยมีลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นทิวเขายาวสลับซับซ้อน มีสภาพป่าที่อุดมสมบูรณ์ ประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง ป่าดิบเขา และป่าดิบแล้ง
ลักษณะภูมิอากาศ

ฤดูร้อนระหว่างเดือนกุมภาพันธ์-เมษายน เป็นช่วงอากาศค่อนข้างร้อนจัด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 32.2องศาเซลเซียส
ฤดูฝนระหว่างเดือนพฤษภาคม-กันยายน อากาศเย็นสบายเพราะได้รับลมจากอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อนแควน้อยบำรุงแดน โดยปริมาณมากที่สุดในเดือนกันยายน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,482 มิลลิเมตร/ปี
ฤดูหนาวระหว่างเดือนตุลาคม-มกราคม อากาศไม่หนาวจัดเหมาะแก่การท่องเที่ยว อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย 27.5 องศาเซลเซียส
ทรัพยากรป่าไม้

สภาพป่าโดยทั่วไปประกอบด้วย ป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง ป่าดิบเขา ป่าดิบแล้ง หนาแน่นด้วยพรรณไม้ที่สำคัญและมีค่าทางเศรษฐกิจนานาชนิด เช่น สัก มะค่าโมง แดง ประดู่ ตะเคียน ยาง ฯลฯ
ทรัพยากรสัตว์ป่า

เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าชนิดต่าง ๆ เช่น เก้ง หมูป่า ลิง ค่าง อีเห็น เม่น กระต่าย นกมากมายหลายชนิด งูชนิดต่าง ๆ ตะกวด โดยเฉพาะสัตว์น้ำจำพวกปลามีมากมายหลายชนิด
แหล่งท่องเที่ยวด้านธรรมชาติ

แก่งคันนาน้อย
แก่งเจ็ดแคว
แก่งโจน
แก่งเตาเหล็ก
แก่งบัวคำ
แก่งลานกลอย
จุดชมทิวทัศน์บ้านหนองหิน
ทางเดินศึกษาธรรมชาติแก่งเจ็ดแคว
น้ำตก 5 ชั้น
น้ำตก 9 ชั้น