stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับ
แบ่งตามผู้ผลิตเครื่องยนต์

| ผู้ผลิต | จำนวน ตำแหน่ง | ฤดูกาล |
| --- | --- | --- |
| แฟร์รารี | 15 | 1952, 1953, 1956, 1958, 1961, 1964, 1975, 1977, 1979, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2007 |
| ฟอร์ด | 13 | 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1978, 1980, 1981, 1982, 1994 |
| เมอร์เซเดส | 13 | 1954, 1955, 1998, 1999, 2008, 2009, 2014, 2015, 2016,  2017, 2018, 2019, 2020 |
| เรอโนลต์ | 11 | 1992, 1993, 1995, 1996, 1997, 2005, 2006, 2010, 2011, 2012, 2013 |
| ฮอนด้า | 6 | 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 2021 |
| ไคลแม็กซ์ | 4 | 1959, 1960, 1963, 1965 |
| เตอาเฌ | 3 | 1984, 1985, 1986 |
| อัลฟาโรเมโอ | 2 | 1950, 1951 |
| มาเซราตี | 2 | 1954, 1957 |
| เรปโก | 2 | 1966, 1967 |
| ฮอนด้า อาร์บีพีที | 2 | 2023, 2024 |
| บีอาร์เอ็ม | 1 | 1962 |
| บีเอ็มดับเบิลยู | 1 | 1983 |
| อาร์บีพีที | 1 | 2022 |
| 14 ผู้ผลิต | 75 ตำแหน่ง |  |
ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2024
↑  เครื่องยนต์ผลิตโดยคอสเวิร์ธ'"`UNIQ--ref-00000107-QINU`"'
1 2 3 4 5  ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ แข่งที่อาร์เจนทีนและเบลเจียนกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 1954 กับมาเซราตี และแข่งในการแข่งขันอื่นของฤดูกาลกับเมอร์เซเดส ตำแหน่งแชมป์โลกร่วมกันนี้ถูกนับให้กับทั้งสองผู้ผลิต'"`UNIQ--ref-00000109-QINU`"'
↑  ฤดูกาล 1998 และ 1999 เครื่องยนต์ผลิตโดยอิลมอร์'"`UNIQ--ref-0000010B-QINU`"'
↑  เครื่องยนต์ผลิตโดยเมกาโครม'"`UNIQ--ref-0000010E-QINU`"'
↑  เครื่องยนต์ผลิตโดยพอร์เชอ'"`UNIQ--ref-00000110-QINU`"'
↑  เครื่องยนต์ผลิตโดยฮอนด้า'"`UNIQ--ref-00000114-QINU`"'
แบ่งตามยางรถยนต์ที่ใช้

| อันดับ | ผู้ผลิต | ผู้ผลิต | จำนวน ตำแหน่ง | ฤดูกาล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | G | กู๊ดเยียร์ | 24 (7) | 1966–1967, 1971, 1973–1978, 1980, 1982, 1985–1997 |
| 2 | P | ปีเรลลี | 20 (14) | 1950–1954, 1957, 2011–2024 |
| 3 | B | บริดจสโตน | 11 (6) | 1998–2004, 2007–2010 |
| 4 | D | ดันลอป | 8 (4) | 1959–1965, 1969 |
| 5 | M | มิชลิน | 6 | 1979, 1981, 1983–1984, 2005–2006 |
| 6 | F | ไฟร์สโตน | 4 | 1952, 1968, 1970, 1972 |
| 7 | C | คอนติเนนทอล | 2 | 1954–1955 |
| 7 | E | เอ็งเกลอแบร์ท | 2 | 1956, 1958 |
จำนวนในวงเล็บคือตำแหน่งแชมป์โลกจากการเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียว
ผู้ผลิตยางรถยนต์ที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่จัดหายางรถยนต์ในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2024
↑  กู๊ดเยียร์เป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1987, 1988 และ 1992 ถึง 1996'"`UNIQ--ref-0000011B-QINU`"'
↑  ปีเรลลีเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวตั้งแต่ฤดูกาล 2011'"`UNIQ--ref-0000011D-QINU`"'
1 2  ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ แข่งที่อาร์เจนทีนและเบลเจียนกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 1954 โดยใช้ยางรถยนตร์ของปีเรลลี และแข่งในการแข่งขันอื่นของฤดูกาลโดยใช้ยางรถยนตร์ของคอนติเนนทอล ตำแหน่งแชมป์โลกร่วมกันนี้ถูกนับให้กับทั้งสองผู้ผลิต'"`UNIQ--ref-0000011F-QINU`"'
1 2  อัลแบร์โต อัสการี แข่งที่อินเดียแนโพลิส 500 ในฤดูกาล 1952 โดยใช้ยางรถยนตร์ของไฟร์สโตน และแข่งในการแข่งขันอื่นของฤดูกาลโดยใช้ยางรถยนตร์ของปีเรลลี'"`UNIQ--ref-00000121-QINU`"'
↑  บริดจสโตนเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1999, 2000 และ 2007 ถึง 2010'"`UNIQ--ref-00000123-QINU`"'
↑  ดันลอปเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1960 ถึง 1963'"`UNIQ--ref-00000125-QINU`"'
ดูเพิ่ม

รายชื่อแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทผู้ผลิต
รายชื่อนักแข่งรถฟอร์มูลาวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์ทางการของเอฟไอเอ
มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ ครองสถิตินักขับที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับถึงเจ็ดสมัย ซึ่งได้รับมาสองสมัยกับเบเนตตอน และอีกห้าสมัยกับแฟร์รารี
ลูวิส แฮมิลตัน ครองสถิติร่วมกับชูมัคเคอร์ตั้งแต่ฤดูกาล 2020 ซึ่งได้รับมาหนึ่งสมัยกับแม็กลาเรน และอีกหกสมัยกับเมอร์เซเดส
ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกห้าสมัยกับอัลฟาโรเมโอ มาเซราตี เมอร์เซเดส และแฟร์รารี โดยเขาครองสถิติตั้งแต่ฤดูกาล 1955 ถึง 2003
อาแล็ง พร็อสต์ ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสี่สมัย ซึ่งได้รับมาสามสมัยกับแม็กลาเรน และอีกหนึ่งสมัยกับวิลเลียมส์
เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสี่สมัยติดต่อกันกับเร็ดบุล
มักซ์ แฟร์สตัปเปิน ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสี่สมัยติดต่อกันกับเร็ดบุลเช่นเดียวกัน
แจ็ก แบร็บบัม ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสามสมัย ซึ่งได้รับมาสองสมัยกับคูเปอร์ และอีกหนึ่งสมัยกับทีมผู้ผลิตของเขาเอง
แจ็กกี สจวร์ต ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสามสมัย ซึ่งได้รับมาหนึ่งสมัยกับมาทรา และอีกสองสมัยกับไทร์เรล
นิกิ เลาดา ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสามสมัย ซึ่งได้รับตำแหน่งสมัยล่าสุดเมื่อห้าปีหลังจากยุติอาชีพนักแข่งรถ
แนลซง ปีเก ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสามสมัย ซึ่งได้รับมาสองสมัยกับแบร็บบัม และเป็นอีกหนึ่งสมัยกับวิลเลียมส์
อาอีร์ตง เซนนา ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสามสมัยกับแม็กลาเรน
โรงเรียนนางรอง

| โรงเรียนนางรอง |
| --- | --- |
Nangrong School

19 ถนนณรงค์รักษาเขต ตำบลนางรอง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ 31110 เทศบาลเมืองนางรอง, จังหวัดบุรีรัมย์
ข้อมูล
ชื่ออื่น: น.ร. / NR
ประเภท: โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ โรงเรียนรัฐบาล
คติพจน์: ประพฤติดี เรียนเด่น กีฬาดัง สร้างงานได้   อตฺตานํ ทมยนฺติ ปณฺฑิตา  (บัณฑิตย่อมฝึกตน) 
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
ก่อตั้ง: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 (75 ปี)
เขตการศึกษา: เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32
หน่วยงานกำกับ: กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1031260863
ผู้อำนวยการ: ดร.นฤภพ ขันทับไทย ผู้อำนวยการโรงเรียน (ตั้งแต่วันที่ 24 ม.ค.2568)
รองผู้อำนวยการ: นายอุดม นามสวัสดิ์ นางมนัญชยา  แกกูล นางสาวปาริชาติ สุดตาชาติ นายปรารภ แกกูล
จำนวนนักเรียน: 3,395 คน (พ.ศ. 2567)
ชั้นเรียน: มัธยมศึกษาปีที่ 1-6
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่มีการเรียนการสอนในโรงเรียน ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเขมร
ห้องเรียน: ชั้นละ 15 ห้อง รวม 90 ห้อง
สี:    เหลือง-แดง
เพลง: มาร์ชนางรอง
เบอร์โทรศัพท์: 044-631383
แฟกซ์: 044-632298
ต้นไม้: อินทนิล
ดอกไม้: การเวก (พืช)
เว็บไซต์: www.nangrong.ac.th
โรงเรียนนางรอง เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประเภทโรงเรียนสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32 (บุรีรัมย์) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ จัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาสายสามัญ ตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ เป็นโรงเรียนรัฐบาลประจำอำเภอนางรอง ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2492 ปัจจุบันมี นายนฤภพ ขันทับไทย เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน และในปัจจุบันอำเภอนางรองมี โรงเรียนนางรองพิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอเพิ่มขึ้นอีกแห่ง โรงเรียนนางรองจึงมีสถานะเป็นโรงเรียนประจำอำเภอคู่กับโรงเรียนนางรองพิทยาคม คนในพื้นที่จึงนิยมเรียกชื่อโรงเรียนนางรองว่า "นางรองใน" ส่วนโรงเรียนนางรองพิทยาคมเรียกว่า "นางรองนอก" ตามสภาพพื้นที่ที่ตั้งของโรงเรียนทั้งสองแห่งโดยยึดหลักตาม พื้นที่ เทศบาลเมืองนางรอง เป็นเกณฑ์
ประวัติ

พัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในอดีต
ที่ตั้งโรงเรียนนางรองในปัจจุบัน เดิมเคยเป็นโรงเรียนชั้นประถมศึกษา (ป.4-ป.5 เก่า) มีอาคารเก่า 1 หลัง ซึ่งได้ยุบโรงเรียนไปนานแล้ว ที่ดินแบ่งออกเป็น 2 แปลง แปลงที่ 1 เป็นที่ดินของราชพัสดุ อีกแปลงหนึ่งเป็นที่ดินของประถมศึกษา ที่ดินทั้ง 2 แปลง มีเนื้อที่ติดต่อกันเมื่อทางราชการอนุมัติให้เปิดเป็นโรงเรียนรัฐบาล จึงได้ปลูกสร้างตัวอาคารเรียนในที่ดินดังกล่าวด้วยงบประมาณของกระทรวงศึกษาธิการ จำนวนเงิน 150,000 บาท (หนึ่งแสนห้าหมื่นบาทถ้วน) สร้างจริง 147,000 บาท (หนึ่งแสนสี่หมื่นเจ็ดพันบาทถ้วน) เป็นอาคารเรียนไม้ชั้นเดียว ตามแบบแปลนของโรงเรียนประจำอำเภอรุ่นแรก สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2492
โรงเรียนนางรอง ได้เปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2492 จัดตั้งขึ้นโดยการอนุมัติของทางราชการตามหนังสือกระทรวงศึกษาธิการ ที่ 18071/2491 ลงวันที่ 1 กันยายน 2491 เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทสามัญ มี ชื่อเรียกเมื่อตั้งโรงเรียนว่า “โรงเรียนประจำอำเภอนางรอง” ต่อมาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2492 ได้เรียกชื่อโรงเรียนเป็น “โรงเรียนนางรอง” ตามหนังสือคณะกรรมการอำเภอนางรอง ที่ 3186/2492 ลงวันที่ 17 ตุลาคม 2492 เรื่องการขนานนามโรงเรียน
ประวัติ > เหตุผลที่จัดตั้ง

โรงเรียนนางรองเป็นโรงเรียนมัธยมแห่งแรกของอำเภอนางรอง จัดตั้งขึ้นเพื่อสนองความต้องการของชุมชน เนื่องจากอำเภอนางรองเป็นอำเภอขนาดใหญ่ ประชากรเพิ่มขึ้นทุกปี สถานที่เรียนเดิมรับนักเรียนได้จำกัดและไปศึกษาที่อื่นไม่สะดวก ซึ่งทั้งจังหวัดบุรีรัมย์ก็มีเพียงโรงเรียนเดียวคือ โรงเรียนประจำจังหวัด "โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม" จึงเสนอเรื่อง การจัดตั้งโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอ และได้รับการอนุมัติตามหนังสือกระทรวงศึกษาธิการที่ 118017/2491 ลงวันที่ 1 กันยายน 2491 จึงได้มีการจัดตั้งโรงเรียนนางรองขึ้นเป็นโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอนางรองเป็นครั้งแรก โดยถือว่าเป็นโรงเรียนมัธยมแห่งที่ 2 ของจังหวัดบุรีรัมย์ โดยจัดตั้งบริเวณป่าโจดข้างวัดป่าเรไร
ประวัติ > พัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในอดีต

ที่ตั้งโรงเรียนนางรองในปัจจุบัน เดิมเคยเป็นโรงเรียนชั้นประถมศึกษา (ป.4-ป.5 เก่า) มีอาคารเก่า 1 หลัง ซึ่งได้ยุบโรงเรียนไปนานแล้ว ที่ดินแบ่งออกเป็น 2 แปลง แปลงที่ 1 เป็นที่ดินของราชพัสดุ อีกแปลงหนึ่งเป็นที่ดินของประถมศึกษา ที่ดินทั้ง 2 แปลง มีเนื้อที่ติดต่อกันเมื่อทางราชการอนุมัติให้เปิดเป็นโรงเรียนรัฐบาล จึงได้ปลูกสร้างตัวอาคารเรียนในที่ดินดังกล่าวด้วยงบประมาณของกระทรวงศึกษาธิการ จำนวนเงิน 150,000 บาท (หนึ่งแสนห้าหมื่นบาทถ้วน) สร้างจริง 147,000 บาท (หนึ่งแสนสี่หมื่นเจ็ดพันบาทถ้วน) เป็นอาคารเรียนไม้ชั้นเดียว ตามแบบแปลนของโรงเรียนประจำอำเภอรุ่นแรก สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2492 โรงเรียนนางรอง ได้เปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 ในระดับมัธยมศึกษา ปีที่ 1 จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียน 35 คน เป็นนักเรียนชาย 27 คน นักเรียนหญิง 8 คน มีครู 1 คน คือ นายสุรพล กมลชัย ซึ่งนับเป็นครูคนแรกของโรงเรียน แต่เนื่องจากอาคารเรียนอยู่ระหว่างปลูกสร้าง จึงใช้ศาลาการเปรียญวัดป่าเรไรเป็นที่เรียนชั่วคราว ประมาณ 15 วัน เมื่อการก่อสร้างอาคารเรียนเสร็จ จึงย้ายจากอาคารเรียนชั่วคราววัดป่าไรไร มาเรียนอาคารถาวร พร้อมกับให้นักเรียนโรงเรียนราษฎ์อำนวยวิทย์ประชาการ (ซึ่งใช้ศาลาโรงธรรมวัดกลางนางรองเป็นสถานที่เรียนชั่วคราว) มาเรียนที่อาคารถาวรด้วยกันทั้งหมดเพื่อขอแรงครูช่วยสอนบางวิชาและขอแรงนักเรียนช่วยงานโยธา และสร้างความสามัคคี โรงเรียนนางรองพัฒนาการเรียนการสอนตอบสนองความต้องการของผู้ปกครองและชุมชนต่อเนื่องมาตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เมื่อล่วงเวลามาถึงประมาณปี พ.ศ. 2500 โรงเรียนอำนวยวิทย์จึงได้ยุบเลิกร่วมเป็นโรงเรียนนางรองเพียงแห่งเดียว และได้พัฒนาด้านอาคารสถานที่เพิ่มมากขึ้น ภายใต้การนำของครูใหญ่ อาจารย์ใหญ่และผู้อำนวยการถึง 14 ท่าน ตลอดระยะเวลาเปิดทำการเรียนการสอนได้มีการขยายชั้นเรียนตามลำดับจนถึงปัจจุบันมีระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ระดับชั้นละ 15 ห้อง รวม 90 ห้อง ปัจจุบันมี นายมานัส เวียงวิเศษ เป็นผู้อำนวยการ ปีการศึกษา 2562-ปัจจุบัน (พ.ศ. 2565) อีกทั้งได้เปิดการเรียนการสอนห้องเรียนพิเศษเพิ่มเติม โรงเรียนนางรองเปิดการเรียนการสอนแบบสหศึกษา โดยเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ รวมเวลาจัดตั้งจนถึงปัจจุบัน 73 ปี โรงเรียนนางรองได้พัฒนาเรื่อยมาจนกระทั่งได้รับยกฐานะเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ นับเป็นโรงเรียนมัธยมแห่งแรกประจำอำเภอนางรอง และเป็นโรงเรียนแนวหน้าแห่งหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ครบรอบ 73 ปีการสถาปนาโรงเรียนในปี พ.ศ. 2565
ทำเนียบผู้บริหาร

| ลำดับที่ | รายนามผู้บริหาร | ตำแหน่ง | ช่วงเวลา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | นายสเริง วัฒนสุข | ครูใหญ่ | พ.ศ. 2493-2500 |  |
| 2 | นายเสถียร โพธิ์พิพัฒน์ | อาจารย์ใหญ่ | พ.ศ. 2500-2503 |  |
| 3 | นายสุภณ กมลชัย | อาจารย์ใหญ่ | พ.ศ. 2503-2520 |  |
| 4 | นายกิตติ ศรีเพชรพงษ์ | อำนวยการ | พ.ศ. 2520-2523 |  |
| 5 | นายพีรพันธุ์ ฉกรรจ์ศิลป์ | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2523-2530 |  |
| 6 | นายไสว คงนันทะ | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2530-2533 |  |
| 7 | นายบุญช่วย บุญญะภานุพล | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2533-2536 |  |
| 8 | นายประกิจ แมนประโคน | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2536-2543 |  |
| 9 | นายดำรง กรเกศกมล | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2543-2551 |  |
| 10 | นายวิชัย อำไธสง | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2551-2553 |  |
| 11 | นายปัณณทัต วิวัตรชัย | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2554-2558 |  |
| 12 | นายสมศักดิ์ แต้มโคกสูง | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2558-2560 |  |
| 13 | นายสรายุทธ เสลารักษ์ | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2560-2562 |  |
| 14 | นายมานัส เวียงวิเศษ | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2562 - 2567 |  |
| 15 | นายนฤภพ ขันทับไทย | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน​ |  |
สัญลักษณ์

ตราประจำโรงเรียนนางรอง เป็นตราชฎาเปล่งรัศมี ครอบสัญลักณ์ "อุณาโลม"(เวียนขวา) ตามดติความเชื่อในพระพุทธศาสนา ตั้งอยู่บนอักษรย่อ "นร" ในธงปลายพริ้วมีคติธรรมว่า "อตฺตานํ ทมยนฺติ ปณฺฑิตา" ซึ่งแปลว่า "บัณฑิตย่อมฝึกตน"
ธงประจำโรงเรียนเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แบ่งครึ่งตามแนวนอน ครึ่งบนเป็นสีเหลือง ครื่งล่างเป็นสีแดง
ความหมายของสีประจำโรงเรียน
สีเหลือง หมายถึง มีคุณธรรมและรักความสงบ
สีแดง หมายถึง ความรักบ้านเกิดเมืองนอน
ต้นไม้ประจำโรงเรียนคือ อินทนิล
ดอกไม้ประจำโรงเรียนคือ การเวก (พืช)
"ผู้มีความสุข ย่อมสร้างผลงานที่ดีงาม" (เก่า)
"ปัญญาทำให้เกิดนักปราชญ์ ความฉลาดเป็นผลจากการศึกษา" (ใหม่)
"อตฺตานํ ทมยนฺติ ปณฺฑิตา" (บัณฑิตย่อมฝึกตน)
"ประพฤติดี เรียนเด่น กีฬาดัง สร้างงานได้"
"มีคุณธรรม นำความรู้ สู่สากล"
สืบสานศิลปะ และวัฒนธรรม
แผนการเรียน

ห้องเรียนทั่วไป วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
ห้องเรียนทั่วไป คณิตศาสตร์-ภาษาอังกฤษ
ห้องเรียนทั่วไป ศิลป์-จีน​ ญี่ปุ่น
ห้องเรียนทั่วไป วิทยาศาสตร์การกีฬา (ปีการศึกษา 2563)
ห้องเรียนทั่วไป
ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์​-คณิตศาสตร์​ (Gifted)
ห้องเรียนพิเศษภาษาอังกฤษ (IEP)
ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์พลังสิบ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนนางรอง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°37′42″N 102°47′27″E﻿ / ﻿14.628321°N 102.790949°E﻿ / 14.628321; 102.790949
เว็บไซต์โรงเรียนนางรอง เก็บถาวร 2019-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Facebook ของโรงเรียนนางรอง
| ด ค กโครงการวิทยาศาสตร์พลังสิบ ระดับมัธยมศึกษา |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานคร:  บดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)  มัธยมวัดหนองแขม  บางปะกอกวิทยาคม  สุรศักดิ์มนตรี  หอวัง 
ภาคกลางตอนบน:  กรรณสูตศึกษาลัย  ชัยนาทพิทยาคม  ปทุมวิไล  หอวัง ปทุมธานี  อยุธยาวิทยาลัย  ชัยบาดาลวิทยา  สิงห์บุรี  แก่งคอย  อ่างทองปัทมโรจน์วิทยาคม  หนองฉางวิทยา 
ภาคกลางตอนล่าง:  สตรีสมุทรปราการ  สมุทรปราการ  วิสุทธรังษี  เตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ นนทบุรี  กาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม  เตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ปราณบุรี  เบญจมเทพอุทิศ  ราชโบริกานุเคราะห์  ถาวรานุกูล  สมุทรสาครวิทยาลัย 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน:  ขอนแก่นวิทยายน  แก่นนครวิทยาลัย  อนุกูลนารี  ชัยภูมิภักดีชุมพล  ปากคาดพิทยาคม  ผดุงนารี  สุวรรณภูมิพิทยไพศาล  เสลภูมิพิทยาคม  ศรีสงครามวิทยา  สกลราชวิทยานุกูล  ชุมพลโพนพิสัย  หนองบัวพิทยาคาร  สตรีราชินูทิศ  อุดรพิทยานุกูล 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง:  เบ็ญจะมะมหาราช  ม่วงสามสิบอัมพวันวิทยา  เตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ อุบลราชธานี  นครพนมวิทยาคม  ปากช่อง  พิมายวิทยา  ราชสีมาวิทยาลัย  นางรอง  บุรีรัมย์พิทยาคม  มุกดาหาร  เลิงนกทา  กันทรลักษ์วิทยา  สุรวิทยาคาร  อำนาจเจริญ 
ภาคเหนือตอนบน:  ยุพราชวิทยาลัย  ฝางชนูปถัมภ์  แม่จันวิทยาคม  พานพิทยาคม  สตรีศรีน่าน  พะเยาพิทยาคม  พิริยาลัย  ขุนยวมวิทยา  บุญวาทย์วิทยาลัย  จักรคำคณาทร 
ภาคเหนือตอนล่าง:  พิษณุโลกพิทยาคม  กำแพงเพชรพิทยาคม  ตากพิทยาคม  ตาคลีประชาสรรค์  พิจิตรพิทยาคม  เพชรพิทยาคม  สุโขทัยวิทยาคม  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออก:  ระยองวิทยาคม  ศรียานุสรณ์  เบญจมราชรังสฤษฎิ์  บ้านบึง "อุตสาหกรรมนุเคราะห์"  สตรีประเสริฐศิลป์  นครนายกวิทยาคม  ปราจีนกัลยาณี  วังน้ำเย็นวิทยาคม 
ภาคใต้ตอนบน:  เบญจมราชูทิศ  กัลยาณีศรีธรรมราช  อำมาตย์พานิชนุกูล  ศรียาภัย  ตะกั่วป่า “เสนานุกูล”  ภูเก็ตวิทยาลัย  พิชัยรัตนาคาร  สุราษฎร์ธานี  สุราษฎร์พิทยา 
ภาคใต้ตอนล่าง:  หาดใหญ่วิทยาลัย  วิเชียรมาตุ  นราธิวาส  เดชะปัตตนยานุกูล  พัทลุง  คณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา  สตูลวิทยา
ทางพิเศษอุดรรัถยา

|  ทางพิเศษอุดรรัถยา |
| --- | --- |
ทางด่วนสายบางปะอิน–ปากเกร็ด
th
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 32 กิโลเมตร (20 ไมล์)
สร้าง: 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538; 29 ปีก่อน (2538-11-03) (แจ้งวัฒนะ-บางพูน)  3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539; 28 ปีก่อน (2539-11-03) (บางพูน-บางไทร)
เริ่มเปิดให้บริการ: 3 ธันวาคม พ.ศ. 2541; 26 ปีก่อน (2541-12-03) (แจ้งวัฒนะ-บางพูน)  3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542; 25 ปีก่อน (2542-11-03) (บางพูน-บางไทร)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  ทางพิเศษศรีรัชส่วน C / ถ.แจ้งวัฒนะ ใน อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี
ปลายทางทิศเหนือ:  ถ.กาญจนาภิเษกด้านตะวันตก ใน อ.บางไทร จ.พระนครศรีอยุธยา
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด:  นนทบุรี  ปทุมธานี  พระนครศรีอยุธยา 
 
ระบบทางหลวง
 ทางพิเศษ 
ทางพิเศษอุดรรัถยา หรือ ทางด่วนสายบางปะอิน–ปากเกร็ด เป็นทางด่วนของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย ระยะทางรวม 32 กิโลเมตร มีปลายทางทิศใต้ที่ปลายทางทิศเหนือของทางพิเศษศรีรัชส่วน C บริเวณจุดตัดกับถนนแจ้งวัฒนะ ในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี และมีปลายทางทิศเหนือบนถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันตก ในอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ทางพิเศษอุดรรัถยามีวัตถุประสงค์การก่อสร้างเพื่อรองรับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 13 และเพื่อให้ระบบทางพิเศษในตอนบนของกรุงเทพมหานครสมบูรณ์ขึ้น
รายละเอียดของเส้นทาง

ทางพิเศษอุดรรัถยามีเส้นทางเชื่อมต่อมาจากทางพิเศษศรีรัชส่วน C บริเวณจุดตัดกับถนนแจ้งวัฒนะ ในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี เป็นทางยกระดับขนาด 4 ช่องจราจร (ยกเว้นช่วงที่ผ่านเมืองทองธานี มีขนาด 6 ช่องจราจร) มุ่งไปทางทิศเหนือ ผ่านเมืองทองธานี จากนั้นเข้าสู่อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 แล้วข้ามคลองเชียงราก ก่อนที่ลดระดับเป็นทางระดับดินขนาด 4 ช่องจราจร โดยมีรั้วกั้นตลอด จากนั้นเข้าสู่อำเภอสามโคก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3214 ซึ่งบริเวณนี้จะมีเส้นทางแยกไปทางทิศตะวันออกเพื่อต่อเชื่อมกับถนนทางเข้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต หลังจากนี้ เส้นทางจะโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเข้าสู่อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 แล้วไปสิ้นสุดบริเวณกิโลเมตรที่ 79 ของถนนกาญจนาภิเษก
รายชื่อทางออก

| จังหวัด | อำเภอ / เขต | กม> ที่ | ทางออก | ชื่อ | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 แจ้งวัฒนะ−บางปะอิน
| นนทบุรี | ปากเกร็ด | 0+000 | น.2-11 | ทางแยกต่างระดับแจ้งวัฒนะ |  ถนนแจ้งวัฒนะ, ปากเกร็ด - หลักสี่ |  |
| นนทบุรี | ปากเกร็ด | 0+000 | ต.2-05 | ทางแยกต่างระดับแจ้งวัฒนะ |  ถนนแจ้งวัฒนะ, หลักสี่ - ปากเกร็ด |  |
| นนทบุรี | ปากเกร็ด | 2+575 | ต.2-04 | แยกทางพิเศษเมืองทองธานี | ถนนป๊อปปูล่า, เข้าเมืองทองธานี |  |
| นนทบุรี | ปากเกร็ด | 2+575 | น.2-12 | แยกทางพิเศษเมืองทองธานี | ถนนป๊อปปูล่า, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช |  |
| นนทบุรี | ปากเกร็ด | 5+185 | น.2-13/ต.2-06 | ทางแยกต่างระดับศรีสมาน |  ถนนศรีสมาน – ตะวันตก: ปทุมธานี; ตะวันออก:ถนนสรงประภา, ดอนเมือง |  |
| ปทุมธานี | เมืองปทุมธานี | 12+700 | น.2-14/ต.2-07 | ทางแยกต่างระดับบางพูน |  ถนนรังสิต-ปทุมธานี, ปทุมธานี – ตะวันออก:  ถนนรังสิต-ปทุมธานี, รังสิต |  |
| ปทุมธานี | สามโคก | 20+020 | น.2-15/ต.2-08 | ทางแยกต่างระดับเชียงราก |  ถนนเชียงราก – ตะวันออก:  ถนนเชียงราก, คลองหลวง |  |
| พระนครศรีอยุธยา | บางไทร | 29+400 | น.2-16 | ทางแยกต่างระดับวงแหวนกาญจนาภิเษก (ด่านบางปะอิน) |  – ถนนกาญจนาภิเษก, บางปะอิน – พระนครศรีอยุธยา – บางปะหัน, – ถนนสายเอเชีย, – ถนนพหลโยธิน,  – ถนนกาญจนาภิเษก, บางบัวทอง - บางไทร |  |
      ทางเข้าออกไม่สมบูรณ์
ประวัติการก่อสร้าง

ทางพิเศษอุดรรัถยาแบ่งการก่อสร้างเป็น 2 ระยะ ดังนี้
ระยะที่ 1 แจ้งวัฒนะ–เชียงราก รวมระยะทางประมาณ 22 กิโลเมตร เริ่มต้นที่ปลายทางพิเศษศรีรัชบริเวณจุดตัดกับถนนแจ้งวัฒนะ ไปถึงบางพูน ก่อสร้างเป็นทางยกระดับขนาด 4 ช่องจราจร และจากบางพูนไปถึงเชียงราก เป็นทางระดับดินขนาด 4 ช่องจราจร (ระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร) รวมทั้งทางต่อเชื่อมจากเชียงรากไปถนนทางเข้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ก่อสร้างเป็นทางยกระดับขนาด 4 ช่องจราจร (ระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร) ก่อสร้างแล้วเสร็จเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541 เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2541
ระยะที่ 2 เชียงราก–บางไทร รวมระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตร ก่อสร้างเป็นทางระดับดินขนาด 4 ช่องจราจร เชื่อมต่อกับระยะที่ 1 ที่เชียงราก และมีแนวสายทางมุ่งไปทางทิศเหนือ ไปสิ้นสุดที่ถนนกาญจนาภิเษก ในอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542
ค่าธรมเนียมผ่านทาง

นี่คืออัตราค่าผ่านทางของทางพิเศษ อัตราค่าผ่านทางเป็นสกุลเงินบาท
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 บางปะอิน - แจ้งวัฒนะ
| ด่านเก็บค่าผ่านทางพิเศษ | 4 ล้อ (บาท/คัน) | 6-10 ล้อ (บาท/คัน) | 10 ล้อขึ้นไป (บาท/คัน) |
| เมืองทองธานี Mueangthongthani | 45 | 100 | 150 |
| ศรีสมาน Srisamhan | 45 | 100 | 150 |
| บางพูน Bangphun | 45 | 100 | 150 |
| เชียงราก Chiang Rak | 45 | 100 | 150 |
| บางปะอิน ฺBang Pa In | 55 | 120 | 180 |
โครงการก่อสร้างในอนาคต

ปัจจุบัน การทางพิเศษแห่งประเทศไทยมีโครงการทางพิเศษสายอุดรรัถยา–สุพรรณบุรี (ทางพิเศษอุดรรัถยาส่วนต่อขยาย) เป็นทางยกระดับขนาด 6 ช่องจราจร แนวสายทางเริ่มจากด่านเก็บค่าผ่านทางพิเศษบางปะอิน สิ้นสุดที่ถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร รอบที่ 3 อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ระยะทาง 35 กิโลเมตร ทั้งนี้ ได้มีโครงการทางเชื่อมต่อศูนย์ศิลปาชีพบางไทรในโครงการ และยังมีโครงการปรับปรุงทางพิเศษอุดรรัถยา ช่วงบางพูน-บางไทรจากทางระดับดินขนาด 4 ช่องจราจรเป็นทางยกระดับอีกด้วย ซึ่งโครงการนี้ถูกกำหนดหมายเลขทางหลวงตามแผนของกรมทางหลวง ให้เป็นทางหลวงพิเศษ (Motorway) หมายเลข 51 แต่ทางพิเศษนี้อยู่ในแผนขยายของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

การทางพิเศษแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2015-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทางพิเศษอุดรรัถยา บริเวณใกล้ทางออกเมืองทองธานี จังหวัดนนทบุรี
มูลนิธิชัยพัฒนา

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 14 มิถุนายน พ.ศ. 2531 (36 ปี)
นายกกิตติมศักดิ์และองค์ประธานกรรมการ: สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
เลขาธิการ: สุเมธ ตันติเวชกุล
มูลนิธิชัยพัฒนา เป็นมูลนิธิซึ่งจัดตั้งขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพื่อสนับสนุนการดำเนินงานตามโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ และโครงการพัฒนาอื่น ๆ เพื่อช่วยเหลือประชาชนในด้านเศรษฐกิจ และสังคมให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นและสามารถพึ่งพาตนเองได้
การดำเนินงานของมูลนิธิชัยพัฒนา จะเน้นกิจกรรมเพื่อการพัฒนาที่ไม่ซ้ำซ้อนกับโครงการของรัฐที่มีอยู่แล้ว แต่จะพยายามสนับสนุน ส่งเสริม และ ประสานงานให้โครงการต่าง ๆ เกิดความสมบูรณ์และสามารถดำเนินการได้อย่างรวดเร็ว สอดคล้องกับสถานการณ์  โดยเฉพาะในกรณีที่โครงการของรัฐถูกจำกัดด้วยเงื่อนไขของระเบียบต่าง ๆ ทำให้ไม่สามารถดำเนินการได้ทันที  เช่นในกรณีที่อาจต้องจัดซื้อที่ดินจากราษฎรบางส่วน แต่รัฐมีปัญหางบประมาณ หรือถูกจำกัดด้วยเงื่อนไขของระเบียบต่าง ๆ มูลนิธิชัยพัฒนาจะช่วยเหลือตามความเหมาะสม เพื่อให้โครงการนั้นดำเนินการได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพสูงสุด
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นทุนเริ่มแรกในการจัดตั้งมูลนิธิชัยพัฒนา และผู้มีจิตศรัทธาได้ทูลเกล้าฯ ถวายสมทบ
มูลนิธิชัยพัฒนาก่อตั้งเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2531 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 105 ตอนที่ 109 วันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 หน้า 5220 โดยปัจจุบันสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ดำรงตำแหน่งนายกกิตติมศักดิ์และองค์ประธานกรรมการมูลนิธิ และนายสุเมธ ตันติเวชกุล เป็นเลขาธิการมูลนิธิ  มีอาคารสำนักงานตั้งอยู่ภายในสวนหลวงพระราม 8 แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ซึ่งเดิมเคยเป็นสถานที่ตั้งโรงงานสุราบางยี่ขัน
ศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ

ศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติอยู่ภายใต้มูลนิธิชัยพัฒนา ตั้งอยู่บ้านท่าด่าน ตำบลหินตั้ง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงจัดซื้อที่ดินผืนนี้ จำนวน 14 ไร่ 2 งาน 18 ตารางวา เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2532 สมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เห็นสมควรที่จะได้รับใช้เบื้องยุคลบาท เผยแพร่แนวพระราชดำริให้กว้างขวางและลึกซึ้งออกไป ในกิจกรรมที่จะเข้าถึงสาธารณชนจำนวนมากได้ จึงขออนุญาตจากมูลนิธิชัยพัฒนา ใช้ที่ดินเป็นที่รวบรวมข้อมูลและมีกิจกรรมที่แสดงให้เห็นโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริที่เป็นรูปธรรมชัดเจน เกิดเป็น "โครงการศูนย์นันทนาการบริหารทรัพยากรธรรมชาติ" เพื่อเสนอแนวคิด และทฤษฎีการพัฒนาในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ด้านการเกษตร ปศุสัตว์ สิ่งแวดล้อม และพลังงาน ตลอดจนการสาธิตความเป็นอยู่วิถีไทยด้วยเทคโนโลยีที่เหมาะสม อีกทั้งยังจัดกิจกรรมต่าง ๆ ให้ประชาชน นักเรียน นักศึกษา ที่คาดว่าจะมาท่องเที่ยวโครงการเขื่อนคลองท่าด่าน ที่จะแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2547 สมาคมฯ ได้รับพระราชทานพระราชานุญาตจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี องค์ประธานมูลนิธิชัยพัฒนา เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ให้ดำเนินการตามที่เสนอ โดยการก่อสร้างอาคารต่าง ๆ ประกอบด้วยอาคารนิทรรศการ ต้อนรับนักท่องเที่ยว อาคารห้องประชุม ร้านค้า และลานนิทรรศการ เป็นต้น
โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานชื่อโครงการว่า "ศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ" เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2545 และเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน  พ.ศ. 2551 ได้เสด็จรับมอบศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติจากสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย พร้อมกับทรงเปิดศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติอย่างเป็นทางการ ปัจจุบันมีนายปัญญา ปุลิเวคินทร์ ดำรงตำแหน่งหัวหน้าศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ
ศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ > บุคลากรภายในศูนย์

ศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ มีวิทยากรในการบรรยายให้ความรู้ในปัจจุบัน คือ
นายปัญญา ปุลิเวคินทร์ หัวหน้าศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ
นางสาวขนิษฐา ขันชะลี หัวหน้าฝ่ายพัสดุ
นางสาวกันหา โทมนตรี หัวหน้าฝ่ายโสตทัศนูปกรณ์
นายตีรณ  ศิลาลาย หัวหน้าฝ่ายฝึกอบรมและประชาสัมพันธ์
นางสาวอันธิกา สโมสร ธุรการ/ผู้ประสานงานศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ
โรงเรียนกาสรกสิวิทย์

โรงเรียนกาสรกสิวิทย์ ตั้งอยู่ที่ตำบลศาลาลำดวน อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว เมื่อวันจันทร์ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2551 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ และได้พระราชทานชื่อว่า "โรงเรียนกาสรกสิวิทย์" โดยให้เป็นศูนย์การอบรมกระบือในการทำนา ทำการเกษตร และกิจกรรมต่าง ๆ และให้ความรู้แก่เกษตรกรที่สนใจจะใช้ประโยชน์จากกระบือในการประกอบอาชีพ รวมทั้งจัดทำแปลงสาธิตทางการเกษตรรูปแบบต่าง ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มูลนิธิชัยพัฒนา