stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา
เอกสารเพิ่มเติม

Geoffrey Mottershead, The Constructions of Marcus Agrippa in the West, University of Melbourne, 2005
Augustus' Funeral Oration for Agrippa
Marcus Agrippa, article in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
ลิมฟา

ลิมฟา (ละติน: Lympha, พหูพจน์ Lymphae) เป็นเทวภาพของน้ำบริสุทธิ์ในศาสนาโรมันโบราณ โดยเป็นหนึ่งในสิบสองเทพเกษตรกรรม ซึ่งมาร์คัส เทเรนชีอัส วาร์โร นักปราชญ์โรมัน ได้บันทึกไว้ว่าทรงเป็น "ผู้นำ" (duces) ของเกษตรกรโรมัน เนื่องจาก "หากปราศจากน้ำแล้ว การเพาะปลูกทั้งหลายก็ไม่สามารถเกิดขึ้นได้ เนื่องจากความแห้งแล้งและอัตคัด" บ่อยครั้ง ลิมฟามักจะเชื่อมโยงกับฟอนตัส เทพเจ้าแห่งน้ำพุและแหล่งต้นน้ำ ลิมฟาเป็นตัวแทนของ "การสนใจการนำไปใช้ประโยชน์" ของน้ำบริสุทธิ์ ตามกรอบความคิดการศึกษาเทพเจ้าโรมันของไมเคิล ลิปกา หรืออาจหมายถึงความชื้นโดยรวม
ลิมฟาอาจเทียบกับกับนิมฟ์ตามเทพปกรณัมกรีก แต่ไม่สามารถใช้แทนกันได้ทั้งหมด ข้อแตกต่างระหว่างลิมฟาและนิมพ์คือ การอุทิศให้กับการฟื้นฟูทรัพยากรน้ำเป็น "กาารอุทิศเพื่อนิมฟ์และยกย่องลิมฟา" ในบทกวี ลิมฟาเป็นสามานยนาม ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วมักใช้ในรูปพหูพจน์ แต่ก็อาจพบใช้ในรูปเอกพจน์บ้างเช่นกัน โดยมีความหมายถึงแหล่งน้ำบริสุทธิ์ หรืออาจหมายถึง "น้ำ" อย่างง่าย ๆ ลิมฟาเป็นเทพที่เหมาะสมสำหรับบวงสรวงบูชาสำหรับการรักษาแหล่งน้ำ ในวิธีเดียวกับที่เทพลิเบอร์ทรงจัดหาไวน์หรือขนมปังเซเรส
ลิมโบ

ในเทววิทยาคริสตจักรคาทอลิก ลิมโบ (อังกฤษ: Limbo, ละติน: limbus), ขอบหรือพรมแดน หมายถึง "ขอบ" นรก) เป็นความคิดทางทฤษฎีเกี่ยวกับสภาพหลังความตายของผู้ที่เสียชีวิตในบาปกำเนิดโดยไม่ได้ถูกส่งไปยังนรก ลิมโบมิใช่คำสอนอย่างเป็นทางการของคริสตจักรโรมันคาทอลิกหรือนิกายอื่นของศาสนาคริสต์
ริชมอนด์ (รัฐเวอร์จิเนีย)

| ริชมอนด์ |
| --- | --- |
State capital and independent city
City of Richmond
Top: Downtown skyline above the falls of the James River Middle: St. John's Episcopal Church, Jackson Ward, Monument Avenue. Bottom: Virginia State Capitol, Main Street Station
   ตรา
สมญา: "RVA", "The River City"[ไม่อยู่ในแหล่งอ้างอิง]
คำขวัญ: ละติน: Sic Itur Ad Astra (Thus do we reach the stars)
พิกัด: 37°32′N 77°28′W﻿ / ﻿37.533°N 77.467°W﻿ / 37.533; -77.467
ประเทศ:  สหรัฐ
รัฐ:  รัฐเวอร์จิเนีย 
ตั้งชื่อจาก: Richmond, United Kingdom
การปกครอง
 • Mayor: Levar Stoney (D)
พื้นที่
 • City: 62.57 ตร.ไมล์ (162.05 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 59.92 ตร.ไมล์ (155.20 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 2.65 ตร.ไมล์ (6.85 ตร.กม.)
ความสูง: 166.45 ฟุต (45.7 เมตร)
ประชากร (2010)
 • City: 204,214 คน
 • ประมาณ (2018): 228,783 คน
 • ความหนาแน่น: 3,817.89 คน/ตร.ไมล์ (1,474.10 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 1,263,617 (44th) คน
เดมะนิม: Richmonder
เขตเวลา: UTC-5 (EST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-4 (EDT)
ZIP Codes: 23173, 23218–23242, 23249–23250, 23255, 23260–23261, 23269, 23273–23274, 23276, 23278–23279, 23282, 23284–23286, 23288–23295, 23297–23298
Area code: 804
FIPS code: 51-76000
GNIS feature ID: 1499957
เว็บไซต์: www.ci.richmond.va.us
Nomenclature evolution Prior to 1071 – Richemont: a town in Normandy, France. 1071 to 1501 – Richmond: a castle town in Yorkshire, UK. 1501 to 1742 – Richmond, a palace town in Surrey, UK. 1742 to present – Richmond, Virginia.
ริชมอนด์ (อังกฤษ: Richmond) เป็นเมืองหลวงของรัฐเวอร์จิเนีย ในสหรัฐ และเป็นศูนย์กลางของพื้นที่ทางสถิติของเมืองริชมอนด์ (Richmond Metropolitan Statistical Area) และภูมิภาคเกรเตอร์ริชมอนด์ (Greater Richmond Region) ริชมอนด์ตั้งขึ้นเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1742 และเป็นนครอิสระตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871
จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 เมืองมีประชากร 204,214 คน ในปี 2018 มีประชากรราว 228,783 คน ทำให้ริชมอนด์เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 4 ของรัฐเวอร์จิเนีย ส่วนเขตมหานครริชมอนด์มีประชากร 1,260,029 คน เป็นมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของรัฐ
มหาวิทยาลัยเยล

| --- | --- |
ตราประจำมหาวิทยาลัยเยล
ละติน: Universitas Yalensis
ชื่อเดิม: โรงเรียนวิทยาลัย (1701–1718) วิทยาลัยเยล (1718–ปัจจุบัน)
คติพจน์: Lux et veritas (ละติน)
คติพจน์อังกฤษ: แสงสว่างและสัจธรรม
สถาปนา: 9 ตุลาคม 1701; 323 ปีก่อน (1701-10-09)
สังกัดวิชาการ: AAU IARU NAICU Space-grant
ทุนทรัพย์: 31.11 พันล้านดอลลาร์ (2020)
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: ปีเตอร์ ซาลอวีย์
ผู้เป็นประธาน: สกอตต์ สตรอเบล
อาจารย์: 4,869 (ใบไม้ร่วง 2019)
ผู้ศึกษา: 12,060 (ใบไม้ร่วง 2020)
ปริญญาตรี: 4,703 (ใบไม้ร่วง 2020)
บัณฑิตศึกษา: 7,357 (ใบไม้ร่วง 2020)
ที่ตั้ง: นิวเฮเวน, คอนเนตทิคัต, สหรัฐ 41°18′40″N 72°55′36″W﻿ / ﻿41.31111°N 72.92667°W﻿ / 41.31111; -72.92667
วิทยาเขต: ในเมือง: 1,015 เอเคอร์ (411 เฮกตาร์)
Academic Term: ภาคการศึกษา (Semester)
สี: สีฟ้าเยล  
ฉายา: บูลด็อกส์
เครือข่ายกีฬา: NCAA Division I FCS – Ivy League – ECAC Hockey – NEISA
มาสคอต: แฮนด์ซัมแดน
เว็บไซต์: yale.edu

ห้องสมุดรัฐศาสมหาวิทยาลัยเยล
มหาวิทยาลัยเยล (อังกฤษ: Yale University) เป็นมหาวิทยาลัย ในนิวเฮเวน รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งใน ค.ศ. 1701 มหาวิทยาลัยเยลเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่อันดับ 3 ของสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยเยลอยู่ในกลุ่มไอวี่ลีก
ในปี พ.ศ. 2549 มีนักเรียน 16,700 คน อาจารย์ 2,300 คน
ศิษเก่าผู้มีชื่อเสียง

มหาวิทยาลัยเยลมีชื่อเสียงในหลายด้าน โดยบุคคลที่มีชื่อเสียงที่จบจากมหาวิทยาลัยเยล ได้แก่
จอร์จ ดับเบิลยู. บุช (George W. Bush) ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
บิล คลินตัน (Bill Clinton) ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
ฮิลลารี คลินตัน (Hillary Clinton) รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา
จอร์น แครี (John Kerry) นักการเมืองชาวอเมริกัน
โฮเวิด ดีน (Howard Dean) นักการเมืองชาวอเมริกัน
เอดมุน เฟลบ (Edmund Phelps) ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ปี 2006
เรมอน เดวิส จูเนียร์ (Raymond Davis Jr.) ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ปี 2002
โนอา เว็บสเตอร์ (Noah Webster) นักพจนานุกรมรู้จักใน พจนานุกรมเมอเรียม-เว็บสเตอร์
ไฮแรม บิงแฮม (Hiram Bingham) ผู้ค้นพบสถานที่ตั้งถิ่นฐานของชาวอินคา ในเมืองมาชูปิกชู
ลี เดอ ฟอเรส ผู้คิดค้นอุปกรอิเลกทรอนิกไตรโอด
ซามูเอล เอฟ. บี. มอร์ส (Samuel F. B. Morse) ผู้คิดค้นรหัสมอร์ส
เกรซ ฮอพเพอรี (Grace Hopper) ผู้คิดค้นภาษาโคบอล ภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์
เมอรีล สตรีป (Meryl Streep) นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เจ้าของ 3 รางวัลออสการ์
เฮนรี ลูซ (Henry Luce) ผู้ร่วมก่อตั้งนิตยสารไทม์
เฟรเดอริก สมิธ (Frederick Smith) ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทขนส่งเฟดเอก
ลอว์เรนซ์ เลสสิก (Lawrence Lessig) ผู้ก่อตั้งครีเอทีฟคอมมอนส์
โจดี ฟอสเตอร์ (Jodie Foster) นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน ผู้ชนะสองรางวัลออสการ์
เจนนิเฟอร์ บีล (Jennifer Beals) นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
เอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน (Edward Norton) นักแสดงชาวอเมริกัน
ศิษเก่าผู้มีชื่อเสียง > ชาวไทย

ดร.เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์ กรรมการกฤษฎีกา กรรมการเนติบัณฑิตยสภา ผู้บรรยายวิชากฎหมายอาญา สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ศ.ดร. อนันต์ จันทรโอภากร ผู้บรรยายวิชากฎหมายหุ้นส่วนบริษัท สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, อดีตอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ศาสตราจารพิเศษ จำนงค์ ทองประเสริฐ ราชบัณฑิต สาขาตรรกศาสตร์ ประจำราชบัณฑิตยสถาน
รศ.ดร. พินิจ รัตนกุล ผู้อำนวยการวิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล
ศ.ดร. วิเลิศ ภูริวัชร อธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รศ.นพนิธิ สุริยะ ผู้บรรยายวิชากฎหมายระหว่างประเทศ แผนกคดีเมือง และสิทธิมนุษยชน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ดร. ประชา คุณะเกษม ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคการเมือง พรรคไทยรักไทย
ผศ.ดร. ภาธร ศรีกรานนท์ นักประพันธ์ดนตรี นักแซ็กโซโฟน สมาชิกหนึ่งใน วง อ.ส. วันศุกร์ ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ดร. อินทุอร ศรีกรานนท์ นักเปียโนระดับโลก
ดร. ทวีเวท ศรีณรงค์ นักไวโอลินไทยในเวทีระดับนานาชาติ อดีตหัวหน้าวง Yale Philharmonia สมาชิกวง VieTrio (วีทรีโอ)
นายยศกร วิริยโพธิผล อาจารย์ประจำภาควิชากุมารเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาฯ
รศ. มาลี พฤกษ์พงศาวลี ผู้บรรยายวิชากฎหมายแรงงาน สิทธิสตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผศ. ดร. นาถนิรันดร์ จันทร์งาม ผู้บรรยายวิชากฎหมายระหว่างประเทศ แผนกคดีเมือง คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต ส.ส.บัญชีรายชื่อและโฆษกพรรคประชาธิปัตย์
ดนิญา พงศ์อนุตรี ครูสอนพิเศษและผู้ก่อตั้งสถาบันกวดวิชาJigsaw English
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเยล
สมาคมนักเรียนไทยในมหาวิทยาลัยเยล เก็บถาวร 2008-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กไอวีลีก |
| --- | --- |
 บราวน์ แบรส์  โคลัมเบีย ไลออนส์  คอร์เนล บิ๊กเรด  ดาร์ตมัธ บิ๊กกรีน  ฮาร์วาร์ด คริมซัน  เพนน์ ควอกเกอส์  พรินซ์ตัน ไทเกอส์  เยล บูลด็อกส์
รัฐออนแทรีโอ

| ออนแทรีโอ |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: ละติน: Ut Incepit Fidelis Sic Permanet ("Loyal she began, loyal she remains")
  BC AB SK MB ON QC NB PE NS NL YT NT NU  
พิกัด: 49°15′00″N 84°30′00″W﻿ / ﻿49.25000°N 84.50000°W﻿ / 49.25000; -84.50000
ประเทศ: แคนาดา
เข้าร่วมสมาพันธ์: 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1867 (ลำดับที่ 1 พร้อมกับรัฐเกแบ็ก รัฐโนวาสโกเชีย และรัฐนิวบรันสวิก)
เมืองหลวง: โทรอนโต
เขตมหานครใหญ่สุด: เขตเกรเทอร์โทรอนโต
การปกครอง
 • ประเภท: ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
 • องค์กร: รัฐบาลโทรอนโต
 • Lieutenant Governor: Elizabeth Dowdeswell
 • นายกเทศมนตรี: Doug Ford (PC) 
Legislature: Legislative Assembly of Ontario
Federal representation: Parliament of Canada
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: 121 จาก 338 (35.8%)
สมาชิกวุฒิสภา: 24 จาก 105 (22.9%)
 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,076,395 ตร.กม. (415,598 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 917,741 ตร.กม. (354,342 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 158,654 ตร.กม. (61,257 ตร.ไมล์)  14.7%
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 4
 : ร้อยละ 10.8 ของแคนาดา
ประชากร (2016)
 • ทั้งหมด: 13,448,494  คน
 • ประมาณ (2021 Q1): 14,755,211  คน
 • อันดับ: อันดับที่ 1
 • ความหนาแน่น: 14.65 คน/ตร.กม. (37.9 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: ออนแทเรียน 
ภาษาราชการ: อังกฤษ (โดยพฤตินัย)
 
ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ
 • อันดับ: 1
 • ทั้งหมด (2015): CA$763.276 พันล้าน
 • ต่อหัว: CA$59,879 (อันดับที่ 7)
ดัชนีการพัฒนามนุษย์
 • HDI (2018): 0.929 — สูงมาก (อันดับที่ 3)
เขตเวลา
ตะวันออกของเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันตก: UTC-05:00 (EST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-04:00 (EDT)
ตะวันตกของเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันตก ยกเว้นอาติโกกันและทะเลสาบพิกเกิล: UTC-06:00 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-05:00 (CDT)
รหัสไปรษณีย์: ON
คำนำหน้ารหัสไปรษณีย์: K, L, M, N, P
รหัส ISO 3166: CA-ON
ดอกไม้: White trillium
ต้นไม้: Eastern white pine
นก: นกน้ำลายดำ (Common loon)
* อันดับนับรวมทั้งรัฐและดินแดน
น้ำตกไนแอการา- รัฐออนแทรีโอ
รัฐออนแทรีโอ (อังกฤษ: Ontario) เป็นรัฐ ตอนกลางของประเทศแคนาดา มีขนาดใหญ่ที่สุดเมื่อเทียบจากจำนวนประชากร และใหญ่เป็นอันดับ 2 รองจากรัฐเกแบ็ก เมื่อเทียบจากพื้นที่ ออนแทรีโอมีเขตติดต่อกับรัฐแมนิโทบาทางตะวันตก และรัฐเกแบ็กทางตะวันออก และสหรัฐอเมริกา (ทางตะวันตกและทางตะวันออก) ของรัฐมินนิโซตา, รัฐมิชิแกน, รัฐโอไฮโอ, รัฐเพนซิลเวเนีย (ฝั่งตรงข้ามของทะเลสาบอิรี) และรัฐนิวยอร์กทางตอนใต้และตะวันออก พรมแดนระหว่างรัฐออนแทรีโอและสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่จะเป็นเขตแดนทางธรรมชาติ เริ่มจาก Lake of the Woods และต่อเนื่องกับเกรตเลกส์ ทั้ง 4:  สุพีเรีย, ฮูรอน (รวมถึงอ่าวจอร์เจียน), อิรี และ ออนแทรีโอ จากนั้นก็แม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ ใกล้กับคอร์นวอลล์ รัฐออนแทรีโอถือเป็นรัฐเดียวที่ติดต่อกับเกรตเลกส์
เมืองหลวงของรัฐออนแทรีโอคือ เมืองโทรอนโต เป็นเมืองที่มีพลเมืองหนาแน่นที่สุดในแคนาดา และเป็นเขตเมืองใหญ่ เมืองออตตาวาซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศแคนาดา ก็ตั้งอยู่ในรัฐออนแทรีโอนี้ และจากการสำรวจจำนวนประชากรในปี 2006 พบว่ามีประชากร 12,960,282 ครัวเรือน ในรัฐออนแทรีโอ ซึ่งนับเป็น 38.5% ของพลเมืองทั้งหมด
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค ก รัฐและดินแดนของประเทศแคนาดา |
| --- | --- |
รัฐ:  เกแบ็ก  ซัสแคตเชวัน  นิวบรันสวิก  นิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์  โนวาสโกเชีย  บริติชโคลัมเบีย  พรินซ์เอดเวิร์ดไอแลนด์  แมนิโทบา  ออนแทรีโอ  แอลเบอร์ตา 
ดินแดน:  นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์  นูนาวุต  ยูคอน 
  หมวดหมู่   โครงการวิกิ
มหาวิหารเอก

มหาวิหารเอก (ละติน: Basilica maior) คือมหาวิหารชั้นสูงสุดในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ซึ่งมีอยู่ 4 แห่งคือ มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร ในกรุงโรม ประเทศอิตาลี และมหาวิหารนักบุญเปโตรในนครรัฐวาติกัน
มหาวิหารใด ๆ นอกจาก 4 แห่งข้างต้นนี้ถือว่าเป็นมหาวิหารรอง (ละติน: Basilica minor)
รายนาม

อัครมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน มีชื่อเต็มว่าอัครมหาวิหารพระผู้ไถ่ นักบุญยอห์นแบปติสต์ และนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร ที่ลาเตรัน เป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งมุขนายกแห่งกรุงโรม (ปัจจุบันเรียกว่าพระสันตะปาปา) นับเป็นคริสต์ศาสนสถานแห่งเดียวที่ได้รับขนานนามว่าอัครมหาวิหาร
มหาวิหารนักบุญเปโตร หรือมหาวิหารวาติกัน สร้างบนหลุมศพนักบุญซีโมนเปโตร พระสันตะปาปาพระองค์แรก
มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง สร้างบนหลุมศพนักบุญเปาโลอัครทูต
มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร เป็นโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในกรุงโรม สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี
มหาวิหารอัครบิดร/มหาวิหารสันตะปาปา

มหาวิหารอัครบิดร (Patriarchal basilica) คือ มหาวิหารที่เป็นสัญลักษณ์ถึงเขตอัครบิดร 5 แห่งตามหลักเบญจาธิปไตยในการปกครองคริสตจักรในอดีต มหาวิหารอัครบิดรมี 5 แห่ง ได้แก่ มหาวิหารเอก 4 แห่ง และมหาวิหารนักบุญลอว์เรนซ์นอกกำแพง แต่ละมหาวิหารสื่อถึงเขตอัครบิดรดังนี้
มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน หมายถึง เขตอัครบิดรโรม
มหาวิหารนักบุญเปโตร หมายถึง เขตอัครบิดรคอนสแตนติโนเปิล
มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง หมายถึง เขตอัครบิดรอะเล็กซานเดรีย
มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร หมายถึง เขตอัครบิดรแอนติออก
มหาวิหารนักบุญลอว์เรนซ์นอกกำแพง หมายถึง เขตอัครบิดรเยรูซาเลม
ต่อมามีพระสันตะปาปาประกาศยกสถานะมหาวิหารอัครบดรขึ้นอีก 2 แห่งคือ
มหาวิหารแม่พระแห่งปวงทูตสวรรค์ โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10 เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1909
มหาวิหารนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ประกาศเลิกใช้ตำแหน่ง "อัครบิดรแห่งทิศตะวันตก" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 ทำให้มหาวิหารอัครบิดรทั้ง 7 แห่ง เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิหารสันตะปาปา (Papal basilica) จนปัจจุบัน
ระเบียงภาพ

มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน
41°53′9.26″N 12°30′22.16″E﻿ / ﻿41.8859056°N 12.5061556°E﻿ / 41.8859056; 12.5061556
มหาวิหารนักบุญเปโตร
41°54′8″N 12°27′12″E﻿ / ﻿41.90222°N 12.45333°E﻿ / 41.90222; 12.45333
มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง
41°51′31″N 12°28′38″E﻿ / ﻿41.85861°N 12.47722°E﻿ / 41.85861; 12.47722
มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร
41°53′51″N 12°29′55″E﻿ / ﻿41.89750°N 12.49861°E﻿ / 41.89750; 12.49861
ราชอาณาจักรอิตาลี (ยุคกลาง)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ราชอาณาจักรอิตาลี (แก้ความกำกวม)
ราชอาณาจักรอิตาลี (ละติน: Regnum Italiae หรือ Regnum Italicum) เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นโดยชนลอมบาร์ดผู้เข้ามารุกรานคาบสมุทรอิตาลีหลังจากที่ราชอาณาจักรออสโตรกอธถูกทำลายในปี ค.ศ. 568 อาณาจักรลอมบาร์ดเป็นอาณาจักรที่มีความมั่นคงกว่าราชอาณาจักรออสโตรกอธก่อนหน้านั้น แต่ในปี ค.ศ. 774 ชนแฟรงค์ที่นำโดยชาร์เลอมาญก็เข้ามารุกรานโดยอ้างว่าเพื่อเป็นการป้องกันสถาบันพระสันตะปาปาและได้รับชัยชนะต่ออาณาจักรลอมบาร์ด ชนแฟรงค์รักษาบริเวณอิตาลี-ลอมบาร์ดแยกจากจักรวรรดิของตนเอง แต่อาณาจักรลอมบาร์ดก็ประสบกับการแบ่งแยกเขตแดน สงครามกลางเมือง และวิกฤติการณ์สืบราชบัลลังก์เช่นเดียวกับที่จักรวรรดิคาโรแล็งเชียงต้องประสบมาจนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่ออาณาจักรอิตาลีได้รับอิสรภาพแต่ก็ยังเป็นอาณาจักรที่ปกครองแบบกระจายอำนาจ ในปี ค.ศ. 951 สมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระมหากษัตริย์เยอรมนีอยู่แล้วก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อิตาลี ราชบัลลังก์อิตาลีและเยอรมนีรวมกันกลายเป็นพื้นฐานของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ รัฐบาลกลางในอิตาลีสูญหายไปอย่างรวดเร็วในยุคกลางตอนกลาง (High Middle Ages) แต่ปรัชญาของความเป็นอาณาจักรยังมีอยู่ เมื่อมาถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาความคิดนี้ก็เป็นเพียงความคิดที่ไม่มีมูลและในสัญญาสงบศึกเวสต์เฟเลีย (Peace of Westphalia) (ค.ศ. 1648) ความคิดเรื่องอาณาจักรก็หายไปทั้งทางปรัชญาและทางกฎหมาย แต่อาจจะยังหลงเหลืออยู่เพียงในนามมาจนเมื่อจักรวรรดิถูกยุบในปี ค.ศ. 1806 ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ก็ได้ก่อตั้งราชอาณาจักรของพระองค์เองขึ้น “ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน)” (Regno d'Italia) ที่ไม่มีส่วนใดที่หลงเหลือมาจากอาณาจักรในยุคกลาง
ราชอาณาจักรอิตาลีในปี ค.ศ.1000
ดูเพิ่ม

อาณาจักร
ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน)
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
| ด ค กอดีตอาณาจักรในคาบสมุทรอิตาลี ซิซิลี และซาร์ดิเนีย |
| --- | --- |
 อาณาจักรพระสันตะปาปา  อิตาลี  จักรวรรดิโรมัน  ซาร์ดิเนีย  ซิซิลีทั้งสอง  ซิซิลี  เนเปิลส์  ลอมบาร์ด  ลอมบาร์ดี-เวเนเชีย  ทัสกานี  มิลาน  ปาร์มา  โมเดนาและเรจโจ  อูร์บีโน  มัสซาและการ์รารา  ลูคคา  เพรซิดิ  โซรา  เทรนต์  มานตัว  มอนต์เฟอร์รัต  ซาลุซโซ  สโปเลโต  จักรวรรดิไบแซนไทน์  อิตาลี (นโปเลียน)  อิตาลี (ยุคกลาง)  อิทรูเรีย  ซาแลร์โน  เบเนเวนโต
ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส

| ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส |
| --- | --- |
ตาร์กวินิอุสผู้หยิ่งทะนง

กษัตริย์แห่งโรม
ครองราชย์: 535–509 ปีก่อนคริสต์กาล
ก่อนหน้า: แซร์วิอุส ตุลลิอุส
ถัดไป: ระบอบกษัตริย์ล่มสลาย

ประสูติ: กรุงโรม
สวรรคต: 495 ปีก่อนคริสต์กาล กรุงโรม
ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส (ละติน: LVCIVS TARQUINIVS SVPERBVS) เป็นกษัตริย์แห่งโรมคนที่ 7 และเป็นคนสุดท้าย เขามีฉายาว่า ตาร์กวินิอุสผู้หยิ่งทะนง เขาเป็นลูกชายหรือหลานชายของลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ปริสกุส กษัตริย์แห่งโรมคนที่ห้า ซุแปร์บุสได้ขึ้นครองรายช์ภายหลังการลอบสังหารแซร์วิอุส ตุลลิอุส กษัตริย์คนที่หก ซึ่งเป็นการลอบสังหารที่จัดฉากโดยเขากับภริยา โรมันภายใต้การปกครองของซุแปร์บุสไม่ได้ประสบกับความสำเร็จทางการทหารมากนัก เขามักหัวอ่อนคล้อยตามแม่ทัพนายกองที่มักจะบอกว่าโรมันสามารถจะชนะในศึกนั้นศึกนี้ได้ ความนิยมของซุแปร์บุสจึงไม่ค่อยจะดีนัก และเมื่อน้องชายเขาก่อเหตุข่มขืนลูเครเชีย ก็ทำให้ประชาชนในกรุงโรมก่อการลุกฮือโค่นล้มเขาลงจากอำนาจในปี 509 ก่อนคริสต์กาล ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างและวุฒิสภาโรมันได้ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐโรมัน
หลังถูกโค่นล้มจากอำนาจ เขาก็ลี้ภัยออกจากกรุงโรมไปพึ่งกษัตริย์ปอร์เซนาแห่งชาวอีทรัสคัน ด้วยเห็นว่าซุแปร์บุสมีเชื้อสายอีทรัสคัน กษัตริย์ปอร์เซนาจึงต้องการช่วยซุแปร์บุสคืนสู่ตำแหน่ง กษัตริย์ปอร์เซนายกทัพสู่กรุงโรม แต่สู้รบกันไม่ไม่นานก็เกิดเป็นสัญญาสงบศึกโดยไม่มีฝ่ายใดชนะ ซุแปร์บุสได้พยายามวางแผนทวงคืนบัลลังก์อีกครั้งในปี 498 หรือ 496 ก่อนค.ศ.แต่ก็ไม่สำเร็จ
| ด ค กกษัตริย์แห่งโรม |
| --- | --- |
 โรมุลุส (753–717 ก่อน ค.ศ.)  นุมา ป็อมปิลิอุส (717–673 ก่อน ค.ศ.)  ตุลลุส ฮ็อสตีลิอุส (673–642 ก่อน ค.ศ.)  อังกุส มาร์กิอุส (642–617 ก่อน ค.ศ.)  ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ปริสกุส (616–579 ก่อน ค.ศ.)  แซร์วิอุส ตุลลิอุส (578–535 ก่อน ค.ศ.)  ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส (535–510/509 ก่อน ค.ศ.)
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ

| พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 |
| --- | --- |
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 ในม้วนเอกสาร "พงศาวลีกษัตริย์อังกฤษ" ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14
กษัตริย์แห่งชนอังกฤษ
ครองราชย์: 23 เมษายน – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016
ก่อนหน้า: พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2
ถัดไป: พระเจ้าคนุตมหาราช

พระราชสมภพ: ค.ศ. 990
สวรรคต: 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016 (พระชนมพรรษา 26 พรรษา) ออกซฟอร์ด หรือ ลอนดอน ราชอาณาจักรอังกฤษ
ฝังพระบรมศพ: กลาสตันบรีแอบบีย์
คู่อภิเษก: เอลด์จิธแห่งอีสต์แองเกลีย
พระราชบุตร: เอ็ดเวิร์ดผู้ลี้ภัย เอ็ดมันด์ เอเธลลิง
ราชวงศ์: เวสเซกซ์
พระราชบิดา: พระเจ้าแอเธลเรดผู้ไม่พร้อม
พระราชมารดา: เอลฟ์จิฟูแห่งยอร์ก
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ หรือ พระเจ้าเอ็ดมันด์ผู้ทนทาน (อังกฤษเก่า: Ēadmund Isernside, ละติน: Edmundus) (ราว ค.ศ. 990 - 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ เสด็จพระราชสมภพเมื่อราวค.ศ. 990 ที่เวสเซกซ์ ประเทศอังกฤษ เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 แห่งอังกฤษ และเอลฟ์จิฟูแห่งยอร์ก พระเจ้าเอ็ดมันด์ทรงได้รับพระสมญานามว่า "ผู้ทนทาน" (Ironside) จากการที่สามารถต้านท้านการรุกรานของเจ้าชายคนุตแห่งเดนมาร์กได้อยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ทรงอภิเษกสมรสกับเอลด์จิธแห่งอีสต์แองเกลีย และทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1016 จวบจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ที่กลาสตันบรี ในปีเดียวกันนั้นเอง พระศพถูกฝังอยู่ที่กลาสตันบรีแอบบีย์ ซึ่งถูกทำลายในช่วงการยุบอาราม
พระราชวงศ์

พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 หรือ "พระเจ้าแอเธลเรดผู้ไม่พร้อม" (Ethelred the Unready) และเอลฟ์จิฟูแห่งยอร์ก พระมเหสีพระองค์แรก มีพระเชษฐาพระองค์หนึ่ง คือ แอเทลสแตน และพระราชอนุชาอีกสองพระองค์ คือ เอเดรด และ เอ็กเบิร์ต พระราชมารดาของพระองค์เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 996 พระราชบิดาจึงทรงอภิเษกสมรสใหม่กับเอ็มมาแห่งนอร์มังดี
เจ้าชายเอเธลสตานสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1014 พระองค์จึงกลายเป็นองค์รัชทายาท ความขัดแย้งระหว่างเอ็ดมันด์กับพระราชบิดาก็เริ่มเกิดขึ้น ในปี ค.ศ. 1015 พระเจ้าเอเธลเรดทรงสังหารซิกเฟิร์ธ (Sigeferth) และ มอร์คาร์ (Morcar) พันธมิตรสองคนของเอ็ดมันด์ เอ็ดมันด์จึงไปเอาตัวอีดิธแห่งอีสแองเกลียภรรยาหม้ายของซิกเฟิร์ธออกจากสำนักชีที่ถูกกักขังอยู่มาเสกสมรสด้วยเพื่อเป็นการประท้วงพระราชบิดา ระหว่างนี้ เจ้าชายคนุตแห่งเดนมาร์กก็ทรงเข้ารุกรานอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1016 พระองค์ทรงร่วมกับ อูห์เรดผู้เก่งกล้า เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบรีย (Uhtred the Bold, Earl of Northumbria) ก็ร่วมกันก่อกบฎ แต่อูห์เรดก็แปรพักตร์ไปเข้ากับเจ้าชายคนุต เอ็ดมันด์จึงคืนดีกับพระราชบิดา
สงคราม

ในปี ค.ศ. 1016 พระเจ้าเอเธลเรดที่ 2 ก็ประชวรและในที่สุดก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 เมษายน เจ้าชายเอ็ดมันด์ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และทรงพยายามต่อต้านการรุกรานของพระเจ้าคนุต เมื่อทหารเดนมาร์กล้อม กรุงลอนดอน เอ็ดมันด์ก็เสด็จไปรวมกำลังที่เวสเซกซ์ เมื่อทหารเดนมาร์กติดตามมาก็ทรงต่อสู้อย่างกล้าหาญ และทรงได้รับชัยชนะหลายครั้งต่อกองกำลังจ้าชายคนุต แต่ในวันที่ 18 ตุลาคม จ้าชายคนุตก็เอาชนะกองทัพของพระองค์ได้ในในยุทธการแอชชิงดัน (Battle of Ashingdon) ในเอสเซกซ์ หลังจากนั้นทั้งสองพระองค์ก็ทรงเจรจาสงบศึกซึ่งทำให้พระองค์จำต้องแบ่งอาณาจักรให้แก่จ้าชายคนุต โดยเจ้าชายคนุตทรงได้ดินแดนทั้งหมด ส่วนพระองค์จะยังทรงปกครองเวสเซกซ์ นอกจากนั้นก็ยังทรงตกลงกันว่าถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสวรรคตไปเสียก่อนดินแดนของผู้นั้นก็จะตกไปเป็นของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่
สงคราม > สวรรคต

พระเจ้าเอ็ดมันด์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016 ที่ออกซฟอร์ดหรือลอนดอน ดินแดนของพระองค์จึงตกไปเป็นของพระเจ้าคนุตผู้กลายเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษแต่เพียงพระองค์เดียว พระศพถูกฝังอยู่ที่กลาสตันบรีแอบบีย์ในซัมเมอร์เซต ตัวแอบบีถูกทำลายจนสิ้นระหว่างการยุบอาราม อนุสรณ์และที่ฝังพระศพจึงถูกทำลายไปด้วย
รัชทายาท

พระเจ้าเอ็ดมันด์มีพระราชโอรสสองพระองค์ คือ เอ็ดเวิร์ดผู้ลี้ภัย และ เอ็ดมันด์ เอเธลลิง พระเจ้าคนุตส่งทั้งสองพระองค์ไปสวีเดนโดยตั้งพระทัยว่าเอาไปปลงพระชนม์แต่ในที่สุดเจ้าชายทั้งสองถูกส่งต่อไปที่จักรวรรดิเคียฟรุสและในที่สุดก็ทรงหนีไปลี้ภัยที่ฮังการี
บทละครของวิลเลียม เชกสเปียร์

“เอ็ดมันด์ ไอรอนไซด์” เป็นบทละครที่กล่าวกันว่าอาจจะเขียนโดยวิลเลียม เชกสเปียร์
ซึ่งสันนิษฐานจากลักษณะการเขียน แต่ก็ไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรอังกฤษ
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าแอเธลเรดผู้ไม่พร้อม |  |   พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ  (ราชวงศ์เวสเซกซ์)   (ค.ศ. 1016) |  | พระเจ้าคนุตมหาราช |
| ด ค กพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน  ค.ศ. 927–1066:  แอเทลสแตน  เอ็ดมันด์ที่ 1  เอเดรด  เอ็ดวี  เอ็ดการ์ผู้รักสงบ  เอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  แอเธลเรดที่ 2 ผู้ไม่พร้อม  สเวน ฟอร์กเบียร์ด  เอ็ดมันด์ที่ 2 ผู้ทนทาน  คนุตมหาราช  ฮาโรลด์ที่ 1 แฮร์ฟุต  ฮาร์ธาคนุต  เอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี  ฮาโรลด์ที่ 2 กอดวินสัน  เอ็ดการ์ เอเธลลิง 
ราชอาณาจักรอังกฤษ  ค.ศ. 1066–1649:  วิลเลียมที่ 1 ผู้พิชิต  วิลเลียมที่ 2 รูฟัส  เฮนรีที่ 1  สตีเฟน  มาทิลดา  เฮนรีที่ 2อ  เฮนรียุวกษัตริย์  ริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์  จอห์นอ  หลุยส์  เฮนรีที่ 3อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 1อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 2อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 3อ  ริชาร์ดที่ 2อ  เฮนรีที่ 4อ  เฮนรีที่ 5อ  เฮนรีที่ 6อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 4อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 5อ  ริชาร์ดที่ 3อ  เฮนรีที่ 7อ  เฮนรีที่ 8อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 6อ  เจน เกรย์อ  แมรีที่ 1อ ร่วมกับฟิลิปอ  เอลิซาเบธที่ 1อ  เจมส์ที่ 1สอ  ชาลส์ที่ 1สอ 
เจ้าผู้อารักขาแห่ง เครือจักรภพอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ค.ศ. 1653–1659:  โอลิเวอร์ ครอมเวลล์  ริชาร์ด ครอมเวลล์ 
ราชอาณาจักรอังกฤษ ค.ศ. 1660–1707:  ชาลส์ที่ 2สอ  เจมส์ที่ 2สอ  วิลเลียมที่ 3สอ และ แมรีที่ 2สอ  แอนน์สอ 
 อ เป็นพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ด้วย  ส เป็นพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ด้วย  ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วย ตัวเอียง