stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นิวทริโน
ประวัติ > ข้อเสนอของเพาลี

นิวทริโน ถูกตั้งสมมติฐานครั้งแรกโดย โวล์ฟกัง  เพาลี (Wolfgang Pauli) ในปี 1930 เพื่ออธิบายว่าในการสลายให้อนุภาคบีตา พลังงาน โมเมนตัมและโมเมนตัมเชิงมุมสปินควรจะเป็นตามกฎการอนุรักษ์ ในทางตรงกันข้ามกับนีลส์ บอร์ผู้เสนอฟิสิกส์ของกฎการอนุรักษ์ในเชิงสถิติเพื่อที่จะอธิบายสเปกตรัมของพลังงานที่ต่อเนื่องในกระบวนการสลายให้อนุภาคบีตา เพาลีตั้งสมมติฐานถึงอนุภาคที่ไม่สามารถตรวจพบได้และเรียกมันว่า "นิวตรอน" เพาลีใช้คำลงท้าย -ออน เพื่อให้เหมือนกับโปรตอนและอิเล็กตรอน เพาลีมองว่าอนุภาคตัวใหม่นี้ถูกปลดปล่อยออกมาจากนิวเคลียสพร้อมกันกับอิเล็กตรอนหรืออนุภาคบีตาในกระบวนการสลายให้อนุภาคบีตาและมีมวลใกล้เคียงกับอิเล็กตรอน
เจมส์ แชดวิก (James Chadwick) ได้ค้นพบอนุภาคในนิวเคลียสและตั้งชื่อมันว่านิวตรอนในปี ค.ศ.1932 ซึ่งในตอนนั้นยังนิวทริโนยังใช้ชื่อว่านิวตรอนอยู่ คำว่า"นิวทริโน" ปรากฎขึ้นมาในคำศัพท์วิทยาศาสตร์โดยเอนริโก แฟร์มี (Enrico Fermi) ในงานประชุมวิชาการที่ปารีสในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ.1932 และที่งานประชุมวิชาการโซลเวย์ในเดือนตุลาคมปี ค.ศ.1933 ซึ่งเพาลีก็เห็นด้วยกับชื่อนี้ ชื่อนิวทริโนซึ่งเป็นภาษาอิตาลีแปลว่า เป็นกลางขนาดเล็ก ๆ ได้ถูกตั้งขึ้นมาอย่างติดตลกโดยเอโดอาร์โด อมาลดี (Edoardo Amaldi) ในขณะที่เขาพูดคุยกับแฟร์มีที่สถาบันฟิสิกส์ปานิสเปอร์นา (Institute of Physics of via Panisperna) เพื่อให้ชื่อต่างจากอนุภาคมวลหนักที่แชดวิกค้นพบ
ในทฤษฎีการสลายตัวให้อนุภาคบีตาของแฟร์มี นิวตรอนสามารถสลายตัวให้โปรตอน อิเล็กตรอน และอนุภาคมวลเบาที่เป็นกลาง (ปัจจุบันเรียกว่านิวทริโนอิเล็กตรอน)
งานวิจัยของแฟร์มีในปี ค.ศ.1934 ได้ผนวกทฤษฎีนิวทริโนของเพาลี ทฤษฎีโพซิตรอนของดิแรกและแบบจำลองนิวตรอน-โปรตอนของไฮเซนแบร์คเข้าด้วยกันแล้วให้พื้นฐานทางทฤษฎีที่แข็งแกร่งเพื่อใช้สำหรับการทดลอง วารสาร Nature ได้ปฏิเสธงานวิจัยของแฟร์มีพร้อมบอกว่าทฤษฎีนี้อยู่ห่างไกลจากความเป็นจริงเกินไป แฟร์มีจึงได้เปลี่ยนมาส่งตีพิมพ์ในวารสารในอิตาลีแทนซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในเวลาต่อมา แต่ว่าทฤษฎีนี้ไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควรจึงทำให้แฟร์มีให้ไปให้ความสนใจในฟิสิกส์เชิงการทดลองแทน
ในปี ค.ศ.1934 มีการหลักฐานจากการทดลองที่ขัดแย้งกับแนวคิดของบอร์ที่ว่ากฎการอนุรักษ์พลังงานใช้งานไม่ได้สำหรับการสลายตัวให้อนุภาคบีตา ในงานประชุมวิชาการโซลเวย์ในปีนั้น ได้มีการนำเสนอการวัดค่าสเปกตรัมพลังงานของอนุภาคบีตา (อิเล็กตรอน) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสเปกตรัมพลังงานมีการกระจายที่ต่อเนื่องและมีค่าสูงสุดค่าหนึ่ง ถ้ากฎอนุรักษ์พลังงานถูกต้องสเปกตรัมพลังงานจะไม่เป็นไปตามที่วัดค่าได้ แต่ในความเป็นจริงมันได้มีอนุภาคตัวหนึ่งพาพลังงานบางส่วนลับหายไป และถูกเรียกว่านิวทริโน
ประวัติ > การตรวจจับโดยตรง

ในปี 1942 Wang Ganchang เป็นคนแรกที่เสนอให้ใช้การจับยึดอิเล็กตรอนในการตรวจวัดนิวทริโน  ไคลด์ โคแวน, เฟรเดอริก เรเนส, Francis B. "Kiko" Harrison Herald, W. Kruse และ Austin D. McGuire ได้ตีพิมพ์การยืนยันว่าพวกเขาได้ตรวจจับนิวทริโนได้สำเร็จลงในวารสารวิทยาศาสตร์ฉบับวันที่ 20 กรกฎาคม 1956 ผลงานนี้ทำให้ได้รับรางวัลโนเบลใน 40 ปีต่อมา
การทดลองนี้ในปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อการทดลองของโคแวน-เรเนส ปฏินิวทริโนที่ถูกสร้างในเตาปฏิกรณ์ด้วยกระบวนการการสลายให้อนุภาคบีตาทำปฏิกิริยากับโปรตอนแล้วให้นิวตรอนและโพซิตรอน ดังสมการ
โพซิตรอนเมื่อเจอกับอิเล็กตรอนจะเกิดการประลัยแล้วให้รังสีแกมมาซึ่งสามารถถูกตรวจจับได้ ส่วนนิวตรอนสามารถถูกตรวจวัดได้จากกระบวนการจับยึดนิวตรอนซึึ่งปลดปล่อยรังสีแกมมาออกมาให้ตรวจจับได้ ทั้งการประลัยโพซิตรอนและการจับยึดนิวตรอนที่เกิดขึ้นพร้อมกันนี้ให้สัญญาณว่ามีปฏินิวทริโนอยู่จริง
ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 1965 นิวทริโนตัวแรกในธรรมชาติได้ถูกค้นพบในห้องที่ถูกเตรียมการไว้อย่างดีลึกจากผิวดิน 3 กิโลเมตรในเหมืองแร่ใกล้กับบอกสเบิร์กประเทศแอฟริกาใต้
ประวัติ > เฟลเวอร์นิวทริโน

ปฏินิวทริโนที่ถูกค้นพบโดยโคแวนและเรเนสเป็นปฏิอนุภาคของนิวทริโนอิเล็กตรอน
ในปี ค.ศ.1962 ลีออน เลเดอร์แมน (Leon M. Lederman) เมลวิน ชวาร์ตซ์ (Melvin Schwartz) แจ็ค สไตน์เบอร์เกอร์ (Jack Steinberger) ได้แสดงให้เห็นว่าได้มีนิวทริโนอีกชนิดหนึ่งเรียกว่านิวทริโนมิวออน ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ.1988
เมื่ออนุภาคเทา เลปตอนรุ่นที่สามถูกค้นพบในปี ค.ศ.1975 ที่ศูนย์เครื่องเร่งอนุภาคเชิงเส้นสแตนฟอร์ด (Stanford Linear Accelerator Center) เทาถูกทำนายว่าจะต้องมีความเกี่ยวข้องกับนิวทริโน (นิวทริโนเทา) หลักฐานชิ้นแรกสำหรับนิวทริโนรุ่นที่สามมาจากการสังเกตพลังงานและโมเมนตัมที่หายไปในกระบวนการสลายให้เทาซึ่งคล้ายกับการสลายตัวให้อนุภาคบีตาที่นำไปสู่การค้นพบนิวทริโนอิเล็กตรอน การตรวจเจอนิวทริโนเทาถูกประกาศครั้งแรกในปี ค.ศ.2000 โดย DONUT collaboration ที่แล็บเฟอร์มี และการมีอยู่ของนิวทริโนเทาได้รับการอ้างอิงทั้งในทางทฤษฎีและการทดลองโดย Large Electron-Positron Collider
ประวัติ > ปัญหานิวทริโนสุริยะ

ในปี ค.ศ.1960 การทดลองใหม่ที่มีชื่อเสียงรู้จักกันในชื่อการทดลองโฮมสเตค (Homestake experiment) ได้ทำการวัดฟลักซ์ของนิวทริโนอิเล็กตรอนที่มาจากแก่นกลางของดวงอาทิตย์ได้เป็นครั้งแรกและพบว่าค่าที่วัดได้มีค่าเพียงหนึ่งในสามของค่าที่ทำนายจากแบบจำลองสุริยะมาตรฐาน (Standard Solar Model) ค่าความคลาดเคลื่อนนี้เรียกว่าปัญหานิวทริโนสุริยะ ปัญหานี้ไม่ได้รับการค้นหาคำตอบเป็นเวลากว่าสามสิบปี ในท้ายที่สุด ปริมาณฟลักซ์ของนิวทริโนที่มาจากแก่นกลางดวงอาทิตย์และที่วัดได้ในการทดลองได้รับการยืนยันว่าถูกต้อง หมายความว่าความคลาดเคลื่อนนี้ตัวนิวทริโนอาจจะมีฟิสิกส์ที่ซับซ้อนมากกว่าที่เคยรู้จัก มีการตั้งสมมติฐานว่านิวทริโนทั้งสามรุ่นมีมวลไม่เป็นศูนย์ มีค่ามวลต่างกันและสามารถกวัดแกว่งไปมาระหว่างเฟลเวอร์ขณะที่นิวทริโนเคลื่อนที่มายังโลก ภายใต้สมมติฐานใหม่นี้ จึงต้องมีการคิดรูปแบบการทดลองออกมาใหม่ ถือเป็นการเปิดประตูสู่การวิจัยในสาขาใหม่และยังคงดำเนินการเรื่อยมาจนทุกวันนี้ คำอธิบายปรากฏการณ์นี้นำไปสู่รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ถึงสองครั้งในที่สุด รางวัลแรกมอบให้กับเรย์มอนด์ เดวิส (Raymond Davis) ผู้นำในการทดลองโฮมสเตคและมาซาโตชิ โคชิบะ (Masatoshi Koshiba) แห่งคามิโอคันเดะผู้ที่ทดลองเพื่อยืนยันในสมมติฐาน และอีกหนึ่งรางวัลมอบให้กับทาคาอากิ คาจิตะ (Takaaki Kajita) แห่งซูเปอร์คามิโอคันเดะและอาเธอร์ แมคโดนัลด์ (Arthur B. McDonald) แห่งหอสังเกตการณ์นิวทริโนซัดเบอรี (Sudbury Neutrino Observatory) ที่ยืนยันการมีอยู่ของนิวทริโนทั้งสามเฟลเวอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

NEUTRINO UNBOUND: On-line review and e-archive on Neutrino Physics and Astrophysics
Nova: The Ghost Particle: Documentary on US public television from WGBH
↑  นิวทริโนที่เพาลีตั้งสมมติฐานไว้เป็นที่ทราบในปัจจุบันว่าคือนิวทริโนอิเล็กตรอน
↑  นีลส์ บอร์ได้นำเสนอว่ากฎการอนุรักษ์พลังงาน โมเมนตัมและโมเมนตัมเชิงมุมถูกละเมิดในระดับอะตอม
เฟรเดอริก เรเนสและไคลด์ โคแวนผู้นำในการค้นหานิวทริโน ค.ศ.1956
เควิน แนช

| Kevin Nash |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Kevin Scott Nash
เกิด:  (1959-07-09) กรกฎาคม 9, 1959 (65 ปี) Detroit, Michigan, United States
ที่พัก: Ponce Inlet, Florida, United States
คู่สมรส: Tamara McMichael (สมรส 1988)
บุตร: 1
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Diesel Kevin Nash Master Blaster Steel  Oz Vinnie Vegas
ส่วนสูง: 6 ฟุต 10 นิ้ว (208 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 328 ปอนด์ (149 กิโลกรัม)
มาจาก: Detroit, Michigan The Steel Mines Emerald City North Scottsdale, Arizona
ฝึกหัดโดย: Jody Hamilton WCW Power Plant
เปิดตัว: September 14, 1990
รีไทร์: January 5, 2020
ลายเซ็น

เควิน สก็อตต์ แนช (Kevin Scott Nash) เกิดวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวอเมริกันที่เคยปล้ำให้กับWWE เควิน แนช (Kevin Nash) เขาใช้ชื่อการปล้ำหลายชื่อแต่ที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คือชื่อของเขาเองในสมาคม WCW และใช้ชื่อของตัวเองในการปล้ำ WWE ว่า ดีเซล (Diesel) นอกจากนี้ยังเคยปล้ำให้กับ TNA ด้วย ในปี 2015 ได้รับบรรจุชื่อเขาเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ประวัติ

แนชเป็นแชมป์โลก 6 สมัย (แชมป์ WCW 5 สมัย และแชมป์ WWE 1 สมัย) แชมป์แท็กทีม 11 สมัย (แชมป์โลกแท็กทีม WCW 9 สมัย และแชมป์แท็กทีม WWE 2 สมัย) และแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล นอกจากนี้เขายังชนะในแมตช์การปล้ำศึก WCW World War 3 ประจำปี 1998 อีกด้วย
แนชได้กลับมาปล้ำในรอยัลรัมเบิล (2011) โดยร่วมปล้ำแมตช์รอยัลรัมเบิลที่มีนักมวยปล้ำ 40 คน โดยออกมาปล้ำเป็นลำดับที่32 แต่ก็ไม่ชนะในแมตช์นี้ ซึ่งถูกเหวี่ยงออกนอกเวทีโดย เวด บาร์เร็ตต์
ในซัมเมอร์สแลม (2011) แนชได้ออกมาทำร้ายซีเอ็ม พังก์ โดยใส่ท่า Jackknife Powerbomb จึงทำให้อัลเบร์โต เดล รีโอใช้กระเป๋าสิทธิ์ชิงแชมป์ WWE กับพังก์ หลังจากที่ชนะจอห์น ซีนา และเดล รีโอก็คว้าแชมป์ WWE สมัยแรกไปได้
แนชได้เปิดศึกกับทริปเปิลเอช เพื่อนซี้ของตน และท้าเจอกันในทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011) ในแมตช์ไต่บันไดเพื่อไปหยิบค้อนที่แขวนอยู่ข้างบน โดยทริปเปิลเอชเป็นฝ่ายชนะ
แนชได้มาปรากฏตัวใน WWE อีกครั้ง ในรอยัลรัมเบิล (2014) โดยร่วมปล้ำรอยัลรัมเบิล 30 คน ออกมาปล้ำเป็นลำดับที่14 แต่ก็ไม่ชนะ ซึ่งถูกเหวี่ยงออกนอกเวทีโดยโรแมน เรนส์
แนชได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2015 และเข้าในนาม nWo ปี 2020
ผลงานแสดง

| Film> Year | Film | Film> Role | Film> Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 1991 | Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze | Super Shredder |  |
| 1992 | Freejack | Extra |  |
| 1998 | Family Plan | Jackhammer Guy |  |
| 2004 | The Punisher | The Russian |  |
| 2005 | The Longest Yard | Guard Engleheart |  |
| 2006 | Grandma's Boy | Mover #2 |  |
| 2006 | DOA: Dead or Alive | Bass Armstrong |  |
| 2011 | River of Darkness | Jayden Jacobs |  |
| 2011 | Almighty Thor | Odin | Direct-to-video |
| 2011 | Monster Brawl | Colonel Crookshank |  |
| 2012 | The Association | Gordon |  |
| 2012 | Rock of Ages | Body Guard for Stacee Jaxx |  |
| 2012 | Magic Mike | Tarzan/Ernest |  |
| 2012 | The Newest Pledge | Merkhaus' Dad |  |
| 2014 | John Wick | Francis |  |
| 2015 | Magic Mike XXL | Tarzan/Ernest |  |

Television
| Year | Title | Role | Notes |
| 1992 | Swamp Thing: The Series | Quixo | Episode: "The Old House of Mayan" |
| 1992 | Super Force | Lau | 2 episodes |
| 1997 | Sabrina, the Teenage Witch | Giant | Episode: "The Crucible" |
| 1998 | The Love Boat: The Next Wave | Rocky Williams | Episode: "Captain's Courageous" |
| 2000–2001 | Nikki | The Big Easy | 2 episodes |
| 2004 | The Wayne Brady Show | Himself |  |
| 2009 | Brothers | Himself | Episode: "Snoop/Fat Kid" |
| 2017 | Detroiters | "Big Hank" Cramblin | 1 episode |
| 2017 | Living the Dream | Troy Marshall | Main Cast |
แชมป์และรางวัล

Big Time Wrestling
Big Time Wrestling Heavyweight Championship (1 time)
Covey Promotions
Covey Pro World Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Match of the Year (1995) vs. Shawn Michaels at WrestleMania XI
Most Improved Wrestler of the Year (1994)
Tag Team of the Year (1997) with Scott Hall
Wrestler of the Year (1995)
Ranked No. 1 of the top 500 singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 1995
Ranked No. 59 of the top 500 singles wrestlers of the PWI Years in 2003
Total Nonstop Action Wrestling
TNA Legends Championship (2 times)
TNA World Tag Team Championship (1 time) – with Eric Young and Scott Hall
Feast or Fired (2009 – TNA World Tag Team Championship contract)
World Championship Wrestling
WCW World Heavyweight Championship (5 times)
WCW World Tag Team Championship (9 times) – with Scott Hall (6), Sting (1) and Diamond Dallas Page (2)
World War 3 (1998)
World Wrestling Federation/WWE
WWF Championship (1 time)
WWF Intercontinental Championship (1 time)
WWF Tag Team Championship (2 times) – with Shawn Michaels
WWE Hall of Fame (2 times)
Class of 2015 – individually
Class of 2020 – as a member of the nWo
Slammy Awards (4 times)
MVP (1994)
Best Tag Team (1994) – with Shawn Michaels
Worst Tag Team (1994) – with Shawn Michaels
Most Predictable Outcome of the Year (2011) – Performing a powerbomb on Santino Marella
Third Triple Crown Champion
Wrestling Observer Newsletter
Best Gimmick (1996) as a member of New World Order
Most Improved (1994)
Most Overrated (1999, 2000)
Readers' Least Favorite Wrestler (2000)
Worst Feud of the Year (2011) vs. Triple H
Worst Gimmick (1991) as Oz
Worst Wrestler (1999, 2000)
แชมป์และรางวัล > สิ่งที่เดิมพัน

| Winner (wager) | Loser (wager) | Location | Event | Date | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kevin Nash and Scott Hall (hair) | Rey Mysterio Jr. (mask) and Konnan | Oakland, California | SuperBrawl IX | 000000001999-02-21-000021 กุมภาพันธ์ 1999 |  |
| Chris Jericho (hair) | Kevin Nash (hair) | Grand Rapids, Michigan | Raw | August 18, 2003 |  |
บรรณานุกรม

Davies, Ross (2001). Kevin Nash. The Rosen Publishing Group. ISBN 0-8239-3492-6.{{cite book}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
Hickenbottom, Michael; Feigenbaum, Aaron (2005). Heartbreak and Triumph: The Shawn Michaels Story. WWE Books. ISBN 978-0-7434-9380-2.{{cite book}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
McMahon, Vince (1995). And here comes Big Daddy Cool Diesel!. The WWF Publishing Group. ISBN 0-8239-3492-6.{{cite book}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เควิน แนช ที่ WWE.com
Kevin Nash ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ธีรนัยน์ ณ หนองคาย

| ธีรนัยน์ ณ หนองคาย |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ธีรนัยน์ ณ หนองคาย
รู้จักในชื่อ: น้ำมนต์
เกิด: 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 (48 ปี)
แนวเพลง: ป็อป, แจ็ส, โซล, อาร์แอนด์บี, มิวสิกัล
อาชีพ: นักร้อง นางแบบ นักแสดง ครูสอนร้องเพลง พิธีกร
ช่วงปี: พ.ศ. 2534-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Media Music Group
ธีรนัยน์ ณ หนองคาย (ชื่อเล่น: น้ำมนต์) เกิดวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 เป็นนักร้อง, นักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย
ด้านดนตรี

เนื่องจากบิดา (ธีระ ณ หนองคาย) เป็นนักเปียโน ส่วนมารดา (นัยนา ปุงคานนท์) เป็นนักร้อง จึงทำให้ธีรนัยน์ชอบร้องเพลงและชอบดนตรีมาตั้งแต่เด็ก ครอบครัวของธีรนัยน์ได้สนับสนุนให้เธอเริ่มเรียนเปียโน ขณะกำลังศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษาในช่วงสุดสัปดาห์ มารดาก็ได้พาเธอมาเรียนดนตรีในกรุงเทพมหานคร เธอชนะเลิศการแข่งขันเปียโนระดับประเทศของโรงเรียนดนตรีสยามกลการ ในงานยามาฮ่าเปียโนเฟสติวัล 1991 รุ่นกลางในขณะที่อายุได้ 15 ปี และสอบเทียบระดับเกรด 7 จาก Trinity College of Music, ลอนดอน
เสียงร้องเพลงของธีรนัยน์จัดอยู่ในกลุ่มเมซโซ โซปราโน เธอนำพื้นฐานเทคนิคทางการร้องเพลงแบบคลาสสิกมาประยุกต์ใช้ในการร้องเพลงแบบทั่วไป ทำให้มีเสียงร้องเพลงที่มีพลังและสามารถควบคุมการออกเสียงได้ดี จนเป็นเอกลักษณ์ที่เด่นชัดเฉพาะตัว เธอเริ่มเรียนร้องเพลงอย่างจริงจังกับอาจารย์อนุชิต นันทขว้าง เมื่ออายุได้ 15 ปี สอบเทียบวัดระดับเกรด 8 ด้านการร้องเพลงคลาสสิกจากสถาบัน Guildhall School of Music and Drama, ลอนดอน และเกรด 5 ด้านวิชาทฤษฎีดนตรีจาก Trinity College of Music, ลอนดอน ได้เมื่ออายุ 18 ปี จากนั้นได้เริ่มเปลี่ยนจากแนวการร้องเพลงแบบคลาสสิกมาเป็นเพลงจากภาพยนตร์หรือละครเพลง จนกลายเป็นแนวทางการร้องเพลงหลักของเธอในปัจจุบัน
หลังจากเริ่มทำงานด้านการสอนร้องเพลงที่สถาบันดนตรีมีฟ้าก็ได้เรียนเพิ่มเติมกับ อาจารย์ Beth Ellen  และอาจารย์สุชีรา อังคไพโรจน์ เพิ่มเติมเป็นระยะๆ
ธีรนัยน์สามารถร้องเพลงได้ในหลายรูปแบบ เช่น คลาสสิก ป๊อป แจ๊ส ไทยลูกกรุง เพลงจากภาพยนตร์และละครเพลงต่าง ๆ ทั้งของไทยและต่างประเทศ เธอได้ร่วมร้องเพลงในงานดนตรีที่สำคัญของประเทศและได้แสดงต่อหน้าที่ประทับ เช่น เป็นนักร้องประจำในงานกาชาดคอนเสิร์ตร่วมกับวงดุริยางค์ราชนาวีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 และได้ร่วมงานกับวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ เธอได้รับการคัดเลือกเป็นตัวแทนนักร้องไทยโดยกระทรวงการต่างประเทศ เพื่อเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมไทย ในงานเฉลิมฉลองการสถาปนา สาธารณรัฐประชาชนจีนครบ 50 ปี และที่ประเทศโมร็อกโก ในปี 2542 และ 2543 ได้ขับร้องเพลงดิอาเซียนเวย์ ในพิธีเปิดและพิธีปิดการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียน ครั้งที่ 15 ณ โรงแรมดุสิตธานี หัวหิน ในเดือนตุลาคม 2552 และเพลงดวงแก้วจากฟ้า เพื่อถวายความอาลัยในพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีในเดือนเมษายน 2555
ในปี 2542 เธอมีอัลบั้มเดี่ยวของตัวเองชื่อ "รักเธอที่ใจ" และมีผลงานร้องเพลงประกอบภาพยนตร์และละครทีวีอีกจำนวนหนึ่ง ผลงานล่าสุดคือเพลงประกอบภาพยนตร์ดิสนีย์เรื่อง "มหัศจรรย์รักข้ามภพ" (Enchanted) และเพลงประกอบละครทีวีเรื่อง “สาปภูษา” "บ่วง" "มงกุฎดอกส้ม" และ "มัจจุราชสีน้ำผึ้ง" ได้เป็นนักแสดงรับบท “อังศุมาลิน” ในละครเวทีเรื่อง คู่กรรม เดอะมิวสิคัล บทบาทของ “แม่นาค” ในละครเวทีเรื่อง แม่นาค เดอะมิวสิคัล (พ.ศ. 2552) และบทบาทของ Ms. Greta Belle ในละครเวทีเรื่อง “Fame The Musical” ภาคภาษาไทย (พ.ศ. 2554)
ธีรนัยน์ได้รับรางวัล คมชัดลึก อวอร์ด ประจำปี 2554 ประเภทเพลงไทยสากล สาขาศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม  จากการบันทึกเสียงในอัลบั้ม “บีเอสโอบรรเลงสุนทราภรณ์”  ในปี 2545 เธอได้รับตำแหน่งนางงามบุคลิกภาพจากการประกวดนางสาวไทย และในปี 2549 เธอรับหน้าที่เป็น Acting Trainer ในรายการเรียลลิตีโชว์ "ยูบีซี อะคาเดมี แฟนเทเชีย 3"
ธีรนัยน์ได้เข้าทำงานด้านการสอนร้องเพลงที่สถาบันดนตรีมีฟ้า ระหว่าง พ.ศ. 2543 และ 2552 อาชีพหลักของเธอ คือ การสอนร้องเพลงส่วนบุคคล ทั้งในการสอนส่วนตัวแบบอิสระและสอนที่โรงเรียนดนตรีสยามเพชรเก้า
ด้านวงการบันเทิง > การร้องเพลงในยุคเริ่มต้น (2534-2536)

ธีรนัยน์เริ่มต้นการเรียนร้องเพลงอย่างจริงจังกับอาจารย์อนุชิต นันทขว้าง ในเพลงประเภทคลาสสิกและเพลงจากละครเพลง ตั้งแต่ปี 2534 และเริ่มออกแสดงผลงานการร้องเพลงสู่สาธารณะเป็นครั้งแรกในคอนเสิร์ตเพลงประเภทคลาสสิก ในงานแสดงผลงานนักเรียนของ อนุชิตมิวสิกสตูดิโอ ที่สถาบันเกอเธ่ (Thai German Cultural Foundation Auditorium) ในเพลง “O Mio Babbino Caro” ต่อมาในปี 2536 ได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดขับร้องเพลงภาษาอังกฤษของโรงเรียนชลกันยานุกูล จากเพลง “Wind Beneath My Wings” จากนั้นได้เข้าร่วมแสดงการร้องเพลงคลาสสิกของ อนุชิตมิวสิกสตูดิโอ ที่หอประชุมสถาบันเกอเธ่ อีกหลายครั้ง เช่น คอนเสิร์ต “The Three Soprano” ร่วมกับนักเรียนของอาจารย์อนุชิต คือ คุณโมนิค คล่องตรวจโรคและคุณยูกิ คูชิดะ และคอนเสิร์ต “Opera Night” ในปี 2536 เป็นต้น นอกจากนั้นยังได้เข้าร่วมแสดงบัลเล่ต์ ในฐานะนักแสดงจากโรงเรียนอารีย์นาฏยศิลป์ในการแสดงการกุศลรายการ “Fairy Tales ครั้งที่ 1” ที่จัดขึ้นโดย บริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน)
ด้านวงการบันเทิง > ช่วงเริ่มออกแสดงผลงานแก่สาธารณะ (2537-2541) > การแสดงการขับร้องเพลง

หลังจากที่ธีรนัยน์เข้าศึกษาด้านปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์แล้ว ในปี 2537 เธอได้สอบวัดระดับเกรด 8 ด้านการร้องเพลงคลาสสิกจากสถาบัน Guildhall School of Music and Drama, ลอนดอน ในปี 2538 เธอได้มีโอกาสขึ้นเวทีที่สำคัญคือ การนักร้องรับเชิญของวงดุริยางค์ราชนาวี ในงานกาชาดคอนเสิร์ตครั้งที่ 24 เป็นครั้งแรก ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ขับร้องเพลงหน้าที่ประทับ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในเพลง “O Divine Redeemer” และเพลง "All I Ask of You" ร่วมกับอาจารย์อนุชิต นันทขว้าง ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นในการเป็นนักร้องรับเชิญในกาชาดคอนเสิร์ตในเวลาต่อมา ในปีเดียวกันนั้น ได้เข้าร่วมการแสดงการกุศลที่จัดขึ้นโดย บริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) ในบทบาท “Tiger Lilly” ในละครเวทีเรื่อง “ปีเตอร์แพน & เดอะแก๊ง” และได้รับรางวัลชนะเลิศ ประเภทเพลงสากล ในการประกวดขับร้องเพลงของวงดนตรีสากลมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (TU Band) จากเพลง “Saving All My Love for You”
ในเดือนเมษายน ปี 2539 ได้ขับร้องหน้าที่ประทับ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในงานแสดงแสงเสียงประกอบจินตภาพ ซึ่งจัดขึ้นโดย กองทัพเรือ สมาคมภริยาทหารเรือ และธนาคารทหารไทย จำกัด (มหาชน) ณ พระราชวังเดิม ต่อมาในปี 2540  ได้เป็นนักร้องรับเชิญของวงดุริยางค์ราชนาวี ในงานกาชาดคอนเสิร์ต ครั้งที่ 25  หน้าที่ประทับ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี อีกครั้งหนึ่ง และในเดือนสิงหาคมปี 2541 ได้ร่วมงานคอนเสิร์ต “วัฒนธรรมไทยสู้ภัยเศรษฐกิจ ครั้งที่ ๒” ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย และเดือนธันวาคม ปี 2541 แสดงการขับร้องเพลงในคอนเสิร์ต “Voices for Tomorrow” ของ บริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) เพื่อองค์การ UNICEF หน้าที่ประทับ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
ด้านวงการบันเทิง > ช่วงเริ่มออกแสดงผลงานแก่สาธารณะ (2537-2541) > ผลงานการบันทึกเสียง

ธีรนัยน์บันทึกเสียงครั้งแรกเป็นผู้ให้เสียงการร้องเพลงภาคภาษาไทยในภาพยนตร์การ์ตูนของ Warner Brothers เรื่อง The Pebble and the Penguin ในปี 2538 และผลงานเริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้นเมื่อเธอให้เสียงร้องเพลงเป็นเสียงของ Pocahontas ในเพลง สีสันแห่งสายลม (Colors of the Wind) และ “ปล่อยใจไปตามสายชล” (Just Around The River Bend)  จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Pocahontas เธอกล่าวไว้ในบทสัมภาษณ์ว่า เป็นการร้องเพลงที่ได้เงินมาด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก  ต่อมาในปี 2539 เธอขับร้องเพลง “ลมหนาว” ในอัลบั้มบทเพลงพระราชนิพนธ์ “ธ สถิตในดวงใจนิรันดร์” ซึ่งจัดทำโดยโรงเรียนจิตรลดา เพื่อเฉลิมฉลองแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในวโรกาสที่ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี    ในปี 2540 ร้องเพลง “สื่อเพื่อชีวิตที่ดีกว่า” และ “Media for Better Life” ในอัลบั้ม “Golden Records” ของเอ็มสแควร์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์” และได้บันทึกเสียงเพลง “รักคืออะไร” ซึ่งเป็นเพลงเอกประกอบละครทีวีเรื่องร้อยรสบทละคร ตอนรักคืออะไร และเพลง "นางเอก" กับเพลง “ดวงชีวิต” จากละครทีวีเรื่องนางเอก ในปี 2541 บันทึกเสียงเพลง “Beauty and the Beast”  ลงในอัลบั้ม “Sila-on Bros., Family and Friends” ของบริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) และ ให้เสียงร้องเพลงภาคภาษาไทยแก่  Pocahontas ในเพลง   “Where Do I Go from Here” และ “What a Day in London” จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Pocahontas II: Journey to a New World
ด้านวงการบันเทิง > ช่วงเริ่มงานอาชีพด้านการร้องเพลง (2542 – ต้นปี 2546) > ผลงานการบันทึกเสียง

หลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาตรีแล้ว ในปี 2542 ธีรนัยน์ได้บันทึกเสียงลงอัลบั้นเดี่ยวชุดแรกและชุดเดียวของตัวเองชื่อ อัลบั้ม "รักเธอที่ใจ" ของบริษัทมีเดีย มิวสิก กรุ๊ป จำกัด อย่างไรก็ดี เธอกล่าวถึงงานครั้งนี้ในการให้สัมภาษณ์ในช่วงหลังว่า เธอไม่ถึงกับชอบงานครั้งนี้ของตัวเองมากนัก  และงานดังกล่าวก็ไม่ประสพผลสำเร็จในด้านการขายเนื่องจากความไม่พร้อมในหลายๆด้าน จากนั้นในปีเดียวกันนั้นเอง ก็บันทึกเสียงเพลงภาคภาษาไทยของเพลง "Deliver Us" จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Prince of Egypt  และยังมีเพลงเดี่ยวในอัลบั้มต่างๆต่อเนื่องมา คือ ปี 2543 บันทึกเสียงเพลง “สวรรค์สวิง” ในอัลบั้ม “Eclextic Suntaraporn” ผลิตโดยบริษัท วอร์นเนอร์แช็ปเปิล มิงสิค (ประเทศไทย) จำกัดในปลายปี 2544 บันทึกเสียง เพลง ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ซึ่งเป็นเพลงประกอบละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ซึ่งผลิตโดย กันตนา ในปี 2545 มีผลงาน 4 ชุดคือ บันทึกเสียงเพลง “เมื่อไหร่จะให้พบ” ในอัลบั้ม “เพลงชุดร่วมสมัย  ๑๐๐ ปี หลวงสุขุมนัยประดิษฐ” และบันทึกเสียงเพลง "อย่าท้อแท้" "รักแผ่นดิน" "วัฒนธรรมไทยไม่เคยแล้ง" และ "ใช้ของไทยดีกว่า" อัลบั้ม "เพลินเพลงวัฒนธรรม" โดยสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ต่อมาในปี 2546 บันทึกเสียงร้องเพลง “กังวานไพร” “หากรู้สักนิด” และ “สุดชีวิต” ในอัลบั้ม “ร้อยพัน” ผลงานเพลง ม.ล. ประพันธ์ สนิทวงศ์ และขับร้องเพลง "Where Do I Go from Here" "I Want to Spend My Lifetime Loving You" และ "รวมเพลงพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเทพฯ" ใน CD อัลบั้มบันทึกการแสดงสดกาชาดคอนเสิร์ต ครั้งที่ 31 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2546
ด้านสื่อวิดีโอบันทึกการแสดง ธีรนัยน์ร่วมแสดงและขับร้องเพลง "สามรัก" "รักเธอเสมอ" และ "สุดฟากฟ้า" ใน VCD บันทึกการแสดงสด "ชรินทร์ in concert 2545" ร่วมกับคุณชรินทร์ นันทนาคร ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ในเดือนกันยายน 2545
ด้านวงการบันเทิง > ช่วงเริ่มงานอาชีพด้านการร้องเพลง (2542 – ต้นปี 2546) > เหตุการณ์สำคัญอื่นๆ

ก่อนเรียนจบปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยมหิดล ในปี 2542 ธีรนัยน์ได้เริ่มเข้าทำงานเป็นครูสอนร้องเพลงที่สถาบันดนตรีมีฟ้า ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนดนตรีในเครือ GMM Grammy เธอสอนอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้จนถึงปี 2552 นักเรียนที่มีชื่อเสียงที่สุดของเธอก็คือ ด.ช. จุฑาภัทร เหล่าธรรมทัศน์ หรือ “น้องพลับ” ของค่ายเพลง GMM Grammy
ต่อมาในช่วงต้นปี 2545 ธีรนัยน์ได้เข้าร่วมการประกวดนางสาวไทย และในการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 11 พฤษภาคม 2545 ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  เธอได้เข้ารอบสุดท้ายและได้รับตำแหน่งนางงามบุคลิกภาพในปีดังกล่าว
ด้านวงการบันเทิง > ช่วงก้าวเข้าสู่งานด้านละครเวที ( ปลายปี 2546-ปัจจุบัน) > งานแสดงละครเวที

แม้ว่าธีรนัยน์จะมีผลงานด้านการร้องเพลงที่ในงานสำคัญต่างๆเป็นจำนวนมาก แต่ชื่อเสียงของเธอก็เป็นที่รู้จักกันในวงการที่ไม่กว้างขวางมากนัก จนได้มีโอกาสเล่นละครเวที "คู่กรรม เดอะมิวสิกัล" กับค่ายละครดรีมบอกซ์ เธอได้เล่าเกี่ยวกับประสบการณ์ในเรื่องนี้ไว้ในบทสัมภาษณ์ว่า ช่วงประมาณปี 2542 เธอได้รับการติดต่อจากคุณสุวรรณดี จักราวรวุธ ผู้กำกับละครสังกัดค่ายละครดรีมบอกซ์ เพื่อคัดเลือกเข้าร่วมเล่นละครเวทีเรื่อง "คู่กรรม เดอะมิวสิกัล" จากนั้นทางดรีมบอกซ์ก็ได้ใช้เวลาอีกนานถึง 3 ปี เพื่อดำเนินการด้านลิขสิทธิ์และบทละครจากคุณทมยันตี ผู้แต่งนวนิยายเรื่อง “คู่กรรม”  จนกระทั่งในปี 2546 ทางค่ายละครก็ได้ติดต่อกลับมาให้ไปทดสอบเสียงและการแสดงเพิ่มเติม และในที่สุดในรอบสุดท้ายเธอก็ได้รับเลือกให้เล่นในบทบาทของ “อังศุมาลิน” แม้ว่าจะไม่มีประสบการณ์ในด้านการแสดงมาก่อน เนื่องจากจากความสามารถด้านการร้องเพลงเป็นหลัก เพราะละครเรื่องนี้เป็นละครเพลงทั้งเรื่องและบทของ “อังศุมาลิน” นั้นเป็นผู้เดินเรื่องหลักที่แทบจะไม่ได้ออกจากเวทีเลย