stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สะพานเดินเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก
คืนวันจม > สภาพบนซากเรือ

หลังจากจมลง เรือไททานิกได้พุ่งชนก้นมหาสมุทรอย่างรุนแรงที่ความลึกเกือบ 3,700 เมตร กำบังสะพานและห้องถือท้ายได้รับความเสียหายจากการถล่มของปล่องไฟต้นแรก จากนั้นก็ถูกทำลายย่อยยับขณะที่เรือจมลงสู่ก้นมหาสมุทร เสากระโดงหน้าพังลงมาทับราวกันตกด้านซ้ายของสะพาน
รังกา ซึ่งปรากฏในภาพถ่ายปี ค.ศ. 1986 นั้นได้สูญหายไปแล้วในปัจจุบัน โดยคาดว่าน่าจะตกลงไปภายในตัวเรือ ชิ้นส่วนทองแดงของพังงาหลักยังคงหลงเหลืออยู่ ห้องพักเจ้าหน้าที่และห้องที่อยู่ติดกันนั้นอยู่ในสภาพดีกว่า โดยเฉพาะห้องพักของกัปตันสมิธ อย่างไรก็ตาม หลังคาห้องวิทยุถูกทะลุหลายจุด เนื่องจากถูกใช้เป็นฐานลงจอดสำหรับยานดำน้ำ ในปี ค.ศ. 2000 การสำรวจครั้งหนึ่งได้ทำให้สามารถยกส่วนล่างของแท่นถือท้ายกลับขึ้นมาจากใต้น้ำได้ ในปี ค.ศ. 2017 การศึกษาที่ตีพิมพ์โดยบีบีซีเปิดเผยว่าซากเรือทั้งลำอาจหายไปภายในเวลา 20 ปี ในปี ค.ศ. 2020 การสำรวจของสหรัฐได้ยืนยันว่าผนังของสะพานเดินเรือ ห้องพักเจ้าหน้าที่ และห้องวิทยุได้ถูกทำลายจนหมดสิ้น
บนเรือโอลิมปิกและบริแทนนิก

เรือไททานิกเป็นเรือลำที่สองในสามของชั้นโอลิมปิก แท้จริงแล้วเรือไททานิกได้ประโยชน์จากการปรับปรุงที่เหนือกว่าเรือลำก่อนหน้าอย่างเรือโอลิมปิก และบทเรียนที่ได้จากการอับปางทำให้เกิดการทบทวนการออกแบบสะพานของเรือพี่น้องอีกสองลำที่ยังคงอยู่
บนเรือโอลิมปิก ห้องพักเหล่าเจ้าหน้าที่นั้นถูกจัดระเบียบแตกต่างออกไป และมีขนาดเล็กกว่า การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดจากแนวคิดของโจเซฟ บรูซ อิสเมย์ ที่ต้องการเพิ่มห้องโดยสารชั้นหนึ่งอีกเล็กน้อยบนดาดฟ้าเรือไททานิก รูปทรงของห้องถือท้ายก็แตกต่างจากเรือไททานิกและบริแทนนิกด้วยเช่นกัน แต่ต่อมาได้มีการดัดแปลง หลังจากการออกแบบใหม่ได้มีการติดตั้งแท่นเข็มทิศไว้บนหลังคาห้องถือท้าย
เรือบริแทนนิกซึ่งยังอยู่ในระหว่างการสร้างขณะที่ไททานิกอับปางลงนั้น ได้มีการออกแบบสะพานใหม่ แผงควบคุมผนังกันน้ำไม่แสดงสถานะว่าเปิดหรือปิดอีกต่อไป แต่แสดงตำแหน่งของผนังกันน้ำอย่างชัดเจน เครื่องสั่งจักรยังได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้น และมีอุปกรณ์ชี้บอกจำนวนรอบเครื่องจักรเรืออย่างแม่นยำ เช่นเดียวกับเรือโอลิมปิกหลังจากการปรับปรุงใหม่ หลังคาสะพานเดินเรือก็มีเข็มทิศอยู่เช่นกัน การสื่อสารระหว่างสะพานและห้องวิทยุ ซึ่งขาดหายไปบนเรือไททานิก ได้รับการปรับปรุงโดยใช้ท่อลมเชื่อมต่อระหว่างสองสถานที่นั้น บนเรือโอลิมปิก การเชื่อมต่อนี้ทำโดยโทรศัพท์
แผนผังสะพานเดินเรือไททานิก (ภาษาฝรั่งเศส)
กำบังสะพานเรือโอลิมปิก ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับของเรือไททานิกนั้น ได้ติดตั้งพังงาสำรองและเครื่องสั่งจักรถึง 5 เครื่อง
เจมส์ พอล มูดี ต้นเรือที่หก 1 ใน 4 เจ้าหน้าที่ชั้นรอง
ห้องวิทยุของเรือไททานิก ภาพถ่ายโดยแฟรนซิส บราวน์ โดยมีแฮโรลด์ ไบรด์นั่งอยู่ นี่คือภาพเดียวที่รู้จักของห้องนี้บนเรือไททานิก
เอ็ดเวิร์ด สมิธ กัปตันเรือไททานิก
วิลเลียม แมกมาสเตอร์ เมอร์ด็อก ต้นเรือ
แฮโรลด์ โลว์ ต้นเรือที่ห้า
รายนามผู้เชิญธงชาติเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

รายนามผู้เชิญธงชาติเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นรายชื่อของนักกีฬาผู้อัญเชิญธงชาติของแต่ละประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเข้าสู่สนามกีฬามารากานังในระหว่างพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่จะจัดขึ้นในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ณ เมืองริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล โดยผู้อัญเชิญธงชาติของแต่ละประเทศเป็นผู้ที่ได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการโอลิมปิกแต่ละประเทศเพื่อเชิญธงชาตินำนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ของประเทศตัวเองเข้าสู่สนามกีฬา โดยธรรมเนียมแล้วทัพนักกีฬาจากประเทศกรีซจะเป็นประเทศแรกที่เข้าสู่สนามเพื่อเป็นการให้เกียรติที่โอลิมปิกยุคโบราณจัดขึ้นครั้งแรกที่กรีซ และบราซิลจะเป็นทัพนักกีฬาชาติสุดท้ายที่เข้าสู่สนามในฐานะเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
ท่าอากาศยานมาดริด-บาราฆัส

ท่าอากาศยานอาโดลโฟ ซัวเรซ มาดริด-บาราฆัส (สเปน: Aeropuerto Adolfo Suárez Madrid-Barajas) หรือที่โดยทั่วไปรู้จักกันในชื่อ ท่าอากาศยานมาดริด-บาราฆัส (Aeropuerto de Madrid-Barajas) ตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน เปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2471 รองรับการเป็นประตูสำคัญในการเข้าออกประเทศของสเปนและภูมิภาคยุโรป นอกจากนี้ยังเป็นท่าอากาศยานหลักของไอบีเรีย, แอร์นอสทรัม และแอร์ยูโรปา
เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2548 เกิดเหตุระเบิดขึ้นที่อาคารจอดรถที่ติดกับอาคารผู้โดยสาร 4 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 2 คน และบาดเจ็บอีก 26 คน
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 1

กาตาร์แอร์เวย์
การบินไทย
โกเรียนแอร์
คอนดอร์แอร์ไลน์
คอมตอเนนตัล แอร์ไลน์
คิวบานา เดอ เอวิเอชั่น
เคแอลเอ็ม
ซานตาบาร์บาราแอร์ไลน์
เดลต้า แอร์ไลน์
ตูนิสแอร์
ทรานส์เอเวีย
นอร์เวเจียนแอร์ชัตเทิล
บราโวแอร์คองโก ให้บริการโดย บราโวแอร์ไลน์
บลูแอร์
บัลแกเรียแอร์
ปลูนา
โปรตูกาเลียแอร์ไลน์
มายแอร์
เมริเดียนา
เยอรมันวิงส์
ไรอันแอร์
ล็อตโปลิชแอร์ไลน์
ลุฟต์ฮันซา
วินด์เจ็ต
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
สมาร์ตวิงส์
สวิสอินเตอร์เนชั่นเนล
อัลอิตาเลีย
อัลอิตาเลีย เอกซ์เพรส
อีซีย์เจ็ต
แอร์โคเม็ต
แอร์ไชน่า
แอร์ทรานแซ็ต
แอร์ฟรานซ์
แอร์ฟรานซ์ ให้บริการโดย ซิตีเจ็ต
แอร์ฟรานซ์ ให้บริการโดย บริตแอร์
แอร์ฟรานซ์ ให้บริการโดย เรจินัล
แอร์มอลตา
แอร์ยูโรปา
แอร์ลินกัส
แอร์อิตาลี
แอโรเซอร์
แอโรเม็กซิโก
แอโรไลน์อาร์เจนตินา
ไอซ์แลนด์แอร์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 2

ตัปปูร์ตูกัล
แอร์เบอร์ลิน
แอร์ยูโนปา
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 3

ลากูนแอร์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 4

เชคแอร์ไลน์
ซีเรียอาหรับแอร์ไลน์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
ทารอม
บรัสเซลส์แอร์ไลน์
บริติช แอร์เวย์
บริติช แอร์เวย์ ให้บริการโดย บีเอซิตีฟลายเออร์
บริติช แอร์เวย์ ให้บริการโดย จีบีแอร์เวย์
ฟินน์แอร์
ยูเครนอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์
รอยัลจอร์แดเนียน
รอยัลแอร์โมร็อก
แอตลาสบลู
รอสสิยา
ลักซ์แอร์
แลนแอร์ไลน์
แลน เอกวาดอร์
แลน เปรู
วูเอลิงแอร์ไลน์
อเมริกันแอร์ไลน์
อียิปต์แอร์
เอลอัล
เอวิอองคา
แอร์เซเนกัลอินเตอร์เนชั่นเนล
แอร์อัลเจรี
แอโรฟลอต
โอลิมปิกแอร์ไลน์
ไอบีเรีย และแอร์นอสทรัม
ไอเบอร์เวิลด์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ท่าอากาศยานมาดริดบาราฆัส
Terminal T4
ฟลาเกลีย

| --- | --- |
ฟลาเกลีย
フラグリア (Furaguria)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Flaglia
สร้างโดย: มาโดกะ ทากาโดโนะ
อนิเมะโทรทัศน์
ฟลาเกลีย: นัตสึยาซูมิ โนะ โมโนงาตาริ
กำกับโดย: อิตสึโระ คาวาซากิ
เขียนบทโดย: มาโดกะ ทากาโดโนะ
สตูดิโอ: ไกนา
ถือสิทธิ์โดย: แอมะซอนวิดีโอ (สตรีมมิง)
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์
ฉาย:  17 มกราคม พ.ศ. 2566  – ปัจจุบัน
ตอน: 6
ฟลาเกลีย (ญี่ปุ่น: フラグリア; โรมาจิ: Furaguria) เป็นโครงการสื่อผสมญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยมาโดกะ ทากาโดโนะ  ละครเพลงชื่อเรื่องว่า ฟลาเกลีย เดอะมิวสิคัล: ยูกิเตะ คาเอริชิ โมโนงาตาริ จะเปิดแสดงตั้งแต่วันที่ 3-9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ที่โถงของนิปปงเซเน็งคังในกรุงโตเกียว ซีรีส์อนิเมะ 6 ตอนผลิตโดยสตูดิโอไกนาชื่อเรื่องว่า ฟลาเกลีย: นัตสึยาซูมิ โนะ โมโนงาตาริ เริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
แหล่งข้อมูลอื่น

ทวิตเตอร์ทางการของโครงการ (ญี่ปุ่น)
ฟลาเกลีย (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ

| --- | --- |
นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ
หน้าปกของมังงะ นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ เล่ม 1 ในฉบับภาษาไทย
逃げ上手の若君 (Nige Jōzu no Wakagimi)
ชื่อภาษาอังกฤษ: The Elusive Samurai
แนว: ประวัติศาสตร์
มังงะ
เขียนโดย: ยูเซ มัตสึอิ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในเครือ: จัมป์คอมิกส์
นิตยสาร: โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 มกราคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 15 (ญี่ปุ่น) 13 (ไทย)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ยูตะ ยามาซากิ
เขียนบทโดย: โยริโกะ โทมิตะ
ดนตรีโดย: เกมบิ อากิยูกิ ทาเตยามะ
สตูดิโอ: โคลเวอร์เวิกส์
ถือสิทธิ์โดย: มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, บีเอส11, จีวายที, จีทีวี
ฉาย:  6 กรกฎาคม พ.ศ. 2567  –  28 กันยายน พ.ศ. 2567
ตอน: 12
นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ (ญี่ปุ่น: 逃げ上手の若君; โรมาจิ: Nige Jōzu no Wakagimi) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวอิงประวัติศาสตร์ เขียนและวาดภาพประกอบโดยยูเซ มัตสึอิ สร้างจากเรื่องจริงในประวัติศาสตร์ของโฮโจ โทกิยูกิ ซามูไรหนุ่มผู้ปรารถนาจะแก้แค้นอาชิกางะ ทากาอูจิ ซามูไรผู้ทรยศหักหลังที่ทำให้ตระกูลของเขาต้องล่มสลาย เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนมกราคม 2021 ณ เดือนกรกฎาคม 2024 ได้ถูกตีพิมพ์เป็นฉบับรวมเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 16 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอโคลเวอร์เวิกส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน 2024
มังงะเรื่องนี้ได้รับรางวัล Shogakukan Manga Award ครั้งที่ 69 ในปี 2024
คำนำ

ดำเนินเรื่องในช่วงปลายยุคคามากูระและต้นยุคมูโรมาจิ ระหว่างการฟื้นฟูเค็มมุ เรื่องราวนี้เล่าถึงโฮโจ โทกิยูกิ เด็กหนุ่มจากตระกูลโฮโจที่ต้องหลบหนีหลังจากตระกูลของเขาถูกตระกูลอาชิกางะที่นำโดยอาชิกางะ ทากาอูจิโค่นล้ม พันธมิตรเพียงหนึ่งเดียวของเขาคือนักบวชลึกลับและเหล่าผู้ติดตาม เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีและล้างแค้น ด้วยอาวุธเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือพลังวิเศษในการหลบหนีและพรางตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางกาารที่ โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (ในภาษาญี่ปุ่น)
นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ ทาง มังงะพลัส
นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กมังงะในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ลงใน โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ |
| --- | --- |
 วันพีซ  ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์  ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ  อันเดด อันลัค  ผมกับโรโบโกะ หุ่นเมดพันธุ์ซ่า  ซากาโมโตะเดส์  นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ  วิทช์วอทช์  กล่องรักวัยใส  อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ  รุริดราก้อน  คิลบลู  นูเอะ โนะ อมเมียวจิ  คากุระบาจิ  โชจุน! โชโจ เซ็มไป  เนงาอิ โนะ แอสโตร  มาดัง โนะ อิจิ 
เว็บไซต์: โชเน็งจัมป์ดอทคอม
| ด ค กโคลเวอร์เวิกส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Slow Start (2018)  Darling in the Franxx (2018)  เพอร์โซนา 5: ดิแอนิเมชัน (2018)  เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับรุ่นพี่บันนี่เกิร์ล (2018)  รู้ตัวอีกทีก็ตกเป็นของผู้ชายอันดับ 1 ที่สาวๆ อยากให้กอดไปซะแล้ว (2018)  Ace Attorney Season 2 (2018–2019)  แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร (2018–2019)  พันธสัญญาเนเวอร์แลนด์ (2019–2021)  Fate/Grand Order - Absolute Demonic Front: Babylonia (2019–2020)  Auto Boy - Carl from Mobile Land (2020–2022)  มือปราบทายาทเศรษฐี (2020)  โฮริมิยะ สาวมั่นกับนายมืดมน (2021)  วันเดอร์เอ็ก ไพรออริตี (2021)  ชาโดว์เฮาส์ (2021–2022)  โตเกียวเขต 24 (2022)  หนุ่มเย็บผ้ากับสาวนักคอสเพลย์ (2022)  ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง (2022)  สปาย × แฟมิลี (2022–present)  ในใจของคุโนอิจิ สึบากิ (2022)  บจจิเดอะร็อก! (2022)  ยูไนต์อัพ! (2023)  โฮริมิยะ สาวมั่นกับนายมืดมน -ส่วนเติมเต็ม- (2023)  วินด์เบรกเกอร์ (2024)  คน (ลึก) ไขปริศนา (ลับ) บทโรงเรียนประจำ (2024)  นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ (2024)  ถ้าสาวกิลด์จะเหนื่อยเบอร์นี้ ขอไปขยี้บอสเองได้มั้ยคะ (2025)  ยูไนต์อัพ! Uni:Birth (2025)  คน (ลึก) ไขปริศนา (ลับ) Emerald Witch Arc (2025)  ดอกรักผลิบานที่กลางใจ (2025) 
ภาพยนตร์:  เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับรุ่นพี่บันนี่เกิร์ล เดอะ มูฟวี่ (2019)  Her Blue Sky (2019)  Saekano the Movie: Finale (2019)  Fate/Grand Order: Final Singularity-Grand Temple of Time: Solomon (2021)  Dakaichi: Spain Arc (2021)  เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับน้องสาวออกนอกบ้าน (2023)  Spy × Family Code: White (2023)  เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับสาวน้อยสะพายกระเป๋า (2023) 
โอเอ็นเอ/โอวีเอ:  The Diary of Our Days (2018)  Persona 5: The Animation - Proof of Justice (2019)  Persona 5: The Animation - A Magical Valentine's Day (2019)  Sakura Wars: Sakura Kakumei Hana Saku Otome-tachi (2020)  Powerful Pro Yakyū Powerful Kōkō-hen (2021)  VOY@GER (2021) 
เกี่ยวข้อง:  เอ-1 พิกเจอร์ส  อะนิเพล็กซ์ 
  หมวดหมู่
เอ็กซ์ตรีมฮาตส์

| --- | --- |
เอ็กซ์ตรีมฮาตส์

แนว: กีฬา
สร้างโดย: Masaki Tsuzuki
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Junji Nishimura
เขียนบทโดย: Masaki Tsuzuki
ดนตรีโดย: First Call Music
สตูดิโอ: เซเวนอาร์กส
เครือข่าย: Tokyo MX, BS11
ฉาย:  10 กรกฎาคม พ.ศ. 2565  –  25 กันยายน พ.ศ. 2565
ตอน: 12
เอ็กซ์ตรีมฮาตส์ (ญี่ปุ่น: エクストリームハーツ; โรมาจิ: Extreme Hearts) เป็นซีรีส์อนิเมะออริจินัลญี่ปุ่น ที่สร้างและเขียนโดย Masaki Tsuzuki ผู้สร้าง สาวน้อยจอมเวท นาโนฮะ และ Dog Days กำกับโดย Junji Nishimura และผลิดโดยเซเวนอาร์กส ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565
การสร้างและการเผยแพร่

โปรเจ็กต์ออริจินัลที่สร้างขึ้นโดย Masaki Tsuzuki ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งต่อมาได้เปิดเผยว่าเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 Junji Nishimura จากสตูดิโอเซเวนอาร์กสทำหน้าที่กำกับอนิเมะ โดย Tsuzuki ทำหน้าที่เขียนบทและ First Call Music ทำหน้าที่แต่งเพลง Waki ​​Ikawa เป็นผู้ออกแบบตัวละครออริจินัลในขณะที่ Issei Aragaki ปรับการออกแบบสำหรับแอนิเมชัน Aragaki และ Kana Hashidate รับหน้าที่หัวหน้าผู้กำกับแอนิเมชัน และ Shuichi Kawakami กับ Takuya Fujima เป็นคนร่างออกแบบตัวละครรอง อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 กรกฎาคม ถึงวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX และ BS11 เพลงเปิดอนิเมะชื่อ "Infinite" ขับร้องโดย Miho Okasaki
แหล่งข้อมูลอื่น

Anime official website (ในภาษาญี่ปุ่น)
เอ็กซ์ตรีมฮาตส์ (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
สู่เส้นชัยวัยคว้าฝัน

| --- | --- |
สู่เส้นชัยวัยคว้าฝัน

群青のファンファーレ (Gunjō no Fanfāre)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Fanfare of Adolescence
แนว: กีฬา
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Makoto Katō
เขียนบทโดย: Team Fanfare
ดนตรีโดย: Hiroyuki Sawano
สตูดิโอ: Lay-duce
เครือข่าย: Tokyo MX, BS11, GTV, GYT, MBS
ฉาย:  2 เมษายน พ.ศ. 2565  –  25 มิถุนายน พ.ศ. 2565
ตอน: 13
สู่เส้นชัยวัยคว้าฝัน (ญี่ปุ่น: 群青のファンファーレ; โรมาจิ: Gunjō no Fanfāre) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดั้งเดิมของญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอ Lay-duce และ อะนิเพล็กซ์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565
การสร้างและการเผยแพร่

โปรเจ็กต์อนิเมะถูกเปิดตัวเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2564 อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอ Lay-duce และ อะนิเพล็กซ์ อนิเมะกำกับโดย Makoto Katō โดยที่ Team Fanfare รับหน้าที่เขียนบท, Naohiro Fukushima รับหน้าที่เป็นผู้เขียนหลัก, Hiro Kanzaki รับหน้าที่ออกแบบตัวละคร และ Hiroyuki Sawano รับหน้าที่แต่งเพลง อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 เมษายน ถึงวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX, BS11, GTV, GYT, และ MBS  เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Move The Soul" ร้องโดยวง JO1 ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Outsiders" ร้องโดย SawanoHiroyuki[nZk] พร้อมสมาชิกวง JO1 ได้แก่ จุนกิ โคโนะ และโช โยนาชิโระ ซีรีส์อนิเมะจะมีทั้งหมด 13 ตอน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (ในภาษาญี่ปุ่น)
Official Twitter (ในภาษาญี่ปุ่น)
สู่เส้นชัยวัยคว้าฝัน (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กเลย์-ดิวซ์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Go! Go! 575 (พ.ศ. 2557)  Classroom Crisis (พ.ศ. 2558)  เมไจ: การผจญภัยของซินแบด (พ.ศ. 2559)  Our love has always been 10 centimeters apart (พ.ศ. 2560)  Release the Spyce (พ.ศ. 2561)  O Maidens in Your Savage Season (พ.ศ. 2562)  ไอจู หนทางสู่ไอดอล (พ.ศ. 2564)  สู่เส้นชัยวัยคว้าฝัน (พ.ศ. 2565)  ฮีโรอินส์รันเดอะโชว์ (พ.ศ. 2565)  โทโมะจังเป็นเด็กผู้หญิงนะ! (พ.ศ. 2566) 
โอวีเอ:  เมไจ: การผจญภัยของซินแบด (พ.ศ. 2557–2558)  คลับบ้าฮาต๊อง, (พ.ศ. 2562) 
ภาพยนตร์:  Fate/Grand Order: First Order (พ.ศ. 2559)  Fate/Grand Order: Moonlight/Lostroom (พ.ศ. 2560) 
เกี่ยวข้อง:  ทวินเอ็นจิน 
 หมวดหมู่
เอ็นเกจคิส

| --- | --- |
เอ็นเกจคิส

Engage Kiss
แนว: รักตลก
สร้างโดย: อนิเพล็กซ์
มังงะ
เขียนโดย: อิตาจิ
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
นิตยสาร: Manga UP!
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โทโมยะ ทานากะ
เขียนบทโดย: ฟูมิอากิ มารูโตะ
ดนตรีโดย: โยชิอากิ ฟูจิซาวะ
สตูดิโอ: เอ-1 พิกเจอร์ส
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, GYT, GTV, BS11, อาซาฮิบรอดแคสติง, Mētele
ฉาย:  3 กรกฎาคม พ.ศ. 2565  –  25 กันยายน พ.ศ. 2565
ตอน: 13
เกม
เอ็นเกจคิล
ผู้พัฒนา: สแควร์เอนิกซ์
ผู้จัดจำหน่าย: สแควร์เอนิกซ์
ดนตรีโดย: มิไร โคได้ กากูดัง โยชิอากิ ฟูจิซาวะ
แนว: เกมเล่นตามบทบาท, เกมแอ็กชัน
แพลตฟอร์ม: แอนดรอยด์, ไอโอเอส
เอ็นเกจคิส (Engage Kiss) เป็นโครงการสื่อผสมญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยอนิเพล็กซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอเอ-1 พิกเจอร์ส เขียนบทโดย ฟูมิอากิ มารูโตะ และออกแบบตัวละครโดย ซึนาโกะ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 เกมมือถือพัฒนาโดยสแควร์เอนิกซ์ได้ประกาศสร้างในชื่อเกมว่า เอ็นเกจคิล (Engage Kill)
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวของ ชู ชายหนุ่มที่เปิดบริษัทเป็นของตัวเอง ที่ทำงานเพื่อหาเงิน อยู่กับ คิซาระ สาว ม.ปลาย ที่ดูเขาแบบใกล้ชิด แต่ตัวเธอเป็นปีศาจที่ทำสัญญาและจูบกับเขาเพื่อดูดพลังงาน ทำให้ต้องพัวพันกับพวกปีศาจ ในการทำงานเขาต้องติดต่อขอความช่วยเหลือจาก อายาโนะ ลูกสาวประธานบริษัทที่ ชู เคยทำงานด้วย อดีตแฟนเก่าของเขาและยังกังวลเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการโครงการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เอ็นเกจคิส ทางปีลีปีลี
บัญชีทวิตเตอร์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เอ็นเกจคิส (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี

ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี (John F. Kennedy International Airport) หรือเดิมคือท่าอากาศยานไอเดิลไวล์ด (Idlewild Airport) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ตั้งอยู่ในเขตชุมชนจาเมกา, ควีนส์ ทางตะวันออกเฉียงใต้นิวยอร์กซิตี อยู่ห่างจากตอนใต้ของเกาะแมนแฮตตันประมาณ 19 กิโลเมตร (12 ไมล์)
เจเอฟเค เป็นประตูหลักสำหรับผู้โดยสารที่จะเดินทางมายังสหรัฐ และยังเป็นจุดขนส่งสินค้าที่สำคัญของประเทศอีกด้วย
ท่าอากาศยานแห่งนี้บริหารงานโดยการท่าเรือนิวยอร์กและนิวเจอร์ซี (Port Authority of New York and New Jersey) ซึ่งเป็นผู้ดูแลท่าอากาศยานแห่ง 3 แห่ง ในเขตเมืองนิวยอร์กซิตีและปริมณฑล ได้แก่ นูอาร์ก ลิเบอร์ตี, ลากวาเดีย และเทเตอร์โบโร โดยทั้งหมดนี้เจเอฟเคเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุด และยังเป็นฐานการให้บริการของเจ็ตบลู แอร์เวย์ รวมทั้งเป็นท่าอากาศยานหลักของเดลต้า แอร์ไลน์ และอเมริกัน แอร์ไลน์
ในปีพ.ศ. 2547 จำนวนเที่ยวบินระหว่างประเทศขาออกจากเจเอฟเคมีสัดส่วนร้อยละ 17 ของผู้โดยสารชาวอเมริกันที่เดินทางออกนอกประเทศ ซึ่งเป็นสัดส่วนที่มากกว่าท่าอากาศยานอื่นๆในสหรัฐ ในปีพ.ศ. 2543 เจเอฟเคให้บริการผู้โดยสารระหว่างประเทศโดยเฉลี่ย 50,000 คนต่อวัน เส้นทางบินเจเอฟเค-ลอนดอน ฮีทโธรว์ เป็นเส้นทางระหว่างประเทศจากอเมริกาที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุด มีจำนวนกว่า 2.9 ล้านคน ในปีพ.ศ. 2543 เก็บถาวร 2006-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ส่วนจุดหมายปลายทางหลักอื่นๆ ในเที่ยวบินระหว่างประเทศของเจเอฟเค ได้แก่ ปารีส , แฟรงค์เฟิร์ต และโตเกียว นอกจากมีสายการบินเกือบ 100 บริษัท จาก 50 ประเทศทั่วโลกให้บริการเส้นทางมายังเจเอฟเค
และแม้ว่าเจเอฟเคจะเป็นที่รับรู้กันว่าเป็นท่าอากาศยานหลักทั้งของนิวยอร์กซิตีและสหรัฐ แต่เจเอฟเคก็ยังให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ ซึ่งส่วนมากจะเป็นเส้นทางไปยังฝั่งตะวันตกของประเทศ ในปีพ.ศ. 2548 ท่าอากาศยานแห่งนี้รองรับการใช้บริการผู้โดยสารจำนวน 41 ล้านคน ส่วนท่าอากาศยานนูอาร์ก ลิเบอร์ตี ให้บริการ 33 ล้านคน และท่าอากาศยานลากวาเดียให้บริการ 26 ล้านคน รวมแล้วมีผู้มาใช้บริการท่าอากาศยานในเขตเมืองนิวยอร์กกว่า 100 ล้านคน ทำให้น่านฟ้านครนิวยอร์กมีการจราจรทางอากาศหนาแนที่สุดในประเทศ ทะลุผ่านสถิติของน่านฟ้าเมืองชิคาโก
ประวัติ > แผนการในอนาคต

เจเอฟเคกำลังอยู่ในช่วงการปรับปรุงด้วยงบจำนวนมากถึง 10.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งได้เปิดให้บริการอาคารผู้โดยสาร 1 ใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว รวมถึงอาคารผู้โดยสาร 4 ที่สร้างแทนที่อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ ซึ่งได้เปิดให้บริการไปเมื่อพ.ศ. 2544 ส่วนอาคารผู้โดยสาร 5 ใหม่กำลังดำเนินการก่อสร้างอยู่ แต่ก็ยังรักษาอาคารเดิมไว้ อาคารผู้โดยสาร 2 และ 3 กำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาว่าจะทุบทิ้งหรือปรับปรุงใหม่ และอาคารผู้โดยสาร 8 และ 9 กำลังดำเนินการเชื่อมต่อให้เป็นอาคารเดียวกัน
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 1

โคเรียนแอร์ไลน์ (โซล-อินชอน)
เจแปนแอร์ไลน์ (โตเกียว-นาริตะ, เซาเปาลู-กัวรูลอส)
ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ (เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง)
ไชน่าแอร์ไลน์ (ไทเป-ไต้หวันเถาหยวน)
ซาอุดีอาระเบียนแอร์ไลน์ (เจดดาห์, ริยาดห์)
เตอร์กิชแอร์ไลน์ (อิสัตนบูล-แอตตาตุก)
เติร์กเมนิสถานแอร์ไลน์ (อาชกาบัต)
รอยัลแอร์โมร็อค (คาซาบลังกา)
ลุฟต์ฮันซา (มิวนิก, แฟรงค์เฟิร์ต)
สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ (เจนีวา, ซือริช)
ออสเตรียนแอร์ไลน์ (เวียนนา)
อัลอิตาเลีย (มิลาน-มาลเปนซา, โรม-ฟีอูมิชิโน)
เอ็มเอเอ็กซ์เจ็ตแอร์เวย์ (ลอนดอน-สแตนสเต็ด)
แอร์โคเม็ต (มาดริด)
แอร์ไชน่า (ปักกิ่ง)
แอร์ฟรานซ์ (ปารีส-ชาร์ล เดอ โกล)
แอโรฟลอต (มอสโก-เชเรเมเตียโว)
แอโรเม็กซิโก (เปอบลา, เม็กซิโกซิตี)
โอลิมปิกแอร์ไลน์ (เอเธนส์)
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 2

เดลต้า แอร์ไลน์
เดลต้า คอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
เดลต้า คอนเนคชั่น ให้บริการโดย โชโตโกแอร์ไลน์
เดลต้า คอนเนคชั่น ให้บริการโดย ฟรีดอมแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 3

เดลต้า แอร์ไลน์
เดลต้า คอนเนคชั่น
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 4

การบินไทย (กรุงเทพมหานคร-สุวรรณภูมิ)
คอนติเนนตัล แอร์ไลน์ (ฮิวส์ตัน-อินเตอร์คอนติเนนตัล)
คอนติเนนตัลเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เอ็กซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์ (คลีฟแลนด์)
คูเวตแอร์เวย์ (คูเวตซิตี, ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
เคแอลเอ็ม โรยัลดัตช์ แอร์ไลน์ (อัมสเตอร์ดัม)
แคริบเบียนแอร์ไลน์ (กูยานา, พอร์ทออฟสเปน)
โคปาแอร์ไลน์ (ปานามาซิตี)
เจ็ตบลูแอร์เวย์ (แคนคูน, ซานติเอโก[DR], ซานโตโดมินิโก (เริ่ม 24พฤษภาคม 2550), ซานฮวน[PR])
เชคแอร์ไลน์ (ปราก)
ซันคันทรีย์แอร์ไลน์ (มินนีอาโปลิส/เซนต์ปอล)
ซูมแอร์ไลน์ (ลอนดอน-แกตวิค (เริ่ม 1 มิถุนายน 2550))
เซาท์แอฟริกันแอร์เวย์ (โจฮันเนสเบิร์ก, ดาการ์)
ทีเอซีเอ (กัวเตมาลาซิตี, ซาซัลวาดอร์, ซานเปโดรซูลา)
ลาคซา (ซานโจเซ่[CR])
ทีเอเอ็มลิฮาสเอเรียส์ (เซาเปาลู-กัวรูลอส)
นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ (ดีทรอยส์, มินนีอาโปลิส/เซนต์ปอล)
นอร์ทอเมริกันแอร์ไลน์ (จอร์จทาวน์, ลากอส, อักกรา)
ปากีสถานอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์ (การาจี, ละฮอร์, อิสลามาบาด)
พรีมาริสแอร์ไลน์ (จอร์จทาวน์, พอร์ทออฟสเปน)
เม็กซิกานา (เม็กซิโกซิตี)
ไมอะมีแอร์ (เที่ยวบินเช่าเหมาลำ)
ยูโรฟลาย (เนเปิลส์ (เฉพาะฤดูกาล), โบโลนญา (เฉพาะฤดูกาล), ปาเลอโม (เฉพาะฤดูกาล), โรม-ฟีอูมิชิโน (เฉพาะฤดูกาล))
รอยัลจอร์แดเนียน (อัมมาน)
แลนแอร์ไลน์ (กัวยากิว, ซานติเอโก, ลิมา)
เวอร์จิ้น แอตแลนติก แอร์เวย์ (ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
สิงคโปร์แอร์ไลน์ (แฟรงค์เฟิร์ต, สิงคโปร์)
อิสแรร์ (เทลอาวีฟ)
อียิปต์แอร์ (ไคโร)
อีออสแอร์ไลน์ (ลอนดอน-สแตนสเต็ด)
อุซเบกิสถานแอร์เวย์ (ทัชเคนต์, ริกา)
เอ็กซ์ตราแอร์เวย์ (จอร์จทาวน์, พอร์ทออฟสเปน)
เอเชียนาแอร์ไลน์ (โซล-อินซอน)
เอทิฮัดแอร์เวย์ (อาบูดาบี)
เอมิเรตส์ (ดูไบ, ฮัมบวร์ค)
เอล อัล (เทลอาวีฟ)
เอวิอองคา (คาลี, บาร์แรนกิลลา, เปไรรา, มาเดลลิน)
แอร์จาเมกา (กรีเนดา, คิงส์ตัน, บาร์เบโดส, มอนเตโกเบย์, เซนต์ลูเชีย)
แอร์อินเดีย (เชนไน, เดลี, มุมไบ, ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
แอร์ตาฮีตี นูอี (ปาเปเอเต)
แอร์ลินกัส (ดับลิน, แชนนอน)
แอโรลีเนียส์ อาร์เจนตินาส (บูโนสไอเรส-เอไซซา)
แอโรสวิตแอร์ไลน์ (เคียฟ-โปริสปิล)
แอลทียูอินเตอร์เนชั่นเนล (ดึสเซลดอร์ฟ)
แอลโอทีโปลิชแอร์ไลน์ (กราโกว (เริ่ม 4 มิถุนายน 2550), รเซสโซว (เริ่ม 2 มิถุนายน 2550), วอร์ซอ)
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 6

เจ็ตบลู แอร์เวย์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 7

คาเธ่ย์ แปซิฟิค (แวนคูเวอร์, ฮ่องกง)
แควนตัส (ซิดนีย์)
บริติช แอร์เวย์ (แมนเชสเตอร์ (UK), ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (ซานฟรานซิสโก, ลอสแอนเจลิส)
ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์ (วอชิงตัน-ดัลลเลส)
ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์ (ฟีนิกซ์, ลาสเวกัส)
ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์ (ชาร์ล็อตต์)
ออลนิปปอนแอร์เวย์ (โตเกียว-นาริตะ)
ไอบีเรียแอร์ไลน์ (มาดริด)
แอร์แคนาดา (คาลแกรี่, แวนคูเวอร์)
ไอซ์แลนด์แอร์ (เรกจาวิก-เคฟลาวิก)
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 8

ฟินน์แอร์ (เฮลซิงกิ)
มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์ (บูดาเปสต์)
อเมริกันแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 9

ยูเอส เฮลิคอปเตอร์
อเมริกันแอร์ไลน์
อเมริกันอีเกิล
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี (อังกฤษ)
the TWA Filght Center ปัจจุบันคืออาคารผู้โดยสาร 5
ซีรีส (เทพปกรณัม)

บทความนี้เกี่ยวกับเทพปกรณัม สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ซีรีส
รูปปั้นเทพีซีรีสกำลังถือผลไม้
เทพีซีรีส หรือ เคเรส (อังกฤษ: Ceres) ตามตำนานเทพปกรณัมโรมัน  เป็นเทพีแห่งพืชผลที่กำลังเจริญเติบโต (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าธัญพืช) และความรักของมารดา พระนามของนางมีรากศัพท์มาจากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม (Proto-Indo-European) ของคำว่า "ker" (เคร) ซึ่งมีความหมายว่า "เจริญเติบโต" และเป็นรากศัพท์ของคำว่า "create" และ "increase" อีกด้วย