stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงงานทอผ้าโทมิโอกะและสถานที่ที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ

ไม่นานหลังจากการปฏิวัติเมจิในปลายคริสตศตววษที่ 19 รัฐบาลญี่ปุ่นรีบเร่งนำความทันสมัยมาสู่ญี่ปุ่น เพื่อที่จะก้าวทันประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป ผ้าไหมดิบของญี่ปุ่นคือ สินค้าส่งออกที่สำคัญที่สุด และสนับสนุนความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจในเวลานั้น แต่ระหว่างความนิยมนี้ โรงงานผ้าไหมญี่ปุ่นเริ่มที่จะเสียคุณภาพของผ้าไหม ซึ่งเป็นอันตรายอย่างรวดเร็วต่อชื่อเสียงของญี่ปุ่นในฐานะผู้ผลิตผ้าไหมดิบ ด้วยเหตุนี้รัฐบาลแห่งชาติตัดสินใจที่จะก่อตั้งโรงงานทอผ้าโทมิโอกะ เพื่อเป็นต้นแบบในการปั่นด้ายด้วยเครื่องจักรที่มีความซับซ้อนมากที่สุด และพัฒนาคุณภาพของผ้าไหมดิบ
ใน ค.ศ. 1870 พอล บรูแนท (Paul Brunat) ผู้ซึ่งทำงานในบริษัทการค้าฝรั่งเศสในโยโกฮามะได้ค้นหาที่ตั้งที่เหมาะสมสำหรับโรงงานผ้าไหมในภูมิภาคคันโต และเลือกที่ตั้งนั้นในเมืองโทมิโอกะ การก่อสร้างเริ่มใน ค.ศ. 1871 และเสร็จสมบูรณ์ในเดือนกรกฎาคมปีถัดไป สามเดือนต่อมาโรงงานเริ่มดำเนินงาน ภายในโรงงานมีเครื่องจักรปั่นผ้าไหมกว่า 150 เครื่อง และคนงานหญิง 400 คน ทำงานในโรงงาน วิถีชีวิตของคนงานเหล่านั้นได้รับการบันทึกไว้ในสมุดบันทึกของวาดะ เอ (Wada Ei)
โรงงานทอผ้าโทมิโอกะมุ่งมั่นการผลิตผ้าไหมดิบคุณภาพสูง และแม้ว่าผ้าไหมเหล่านั้นได้สร้างชื่อเสียงด้วยคุณภาพของมันในต่างประเทศ แต่ธุรกิจผ้าไหมอยู่ในสภาวะขาดทุนโดยตลอด ถึงจะมีการลดราคาสินค้าแล้ว ทางโรงงานก็ยังคงขาดทุนอย่างหนักส่งผลให้รัฐบาลตัดสินใจขายโรงงานและโอนธุรกิจให้กับเครือมิตสึอิไฟแนนซ์ (Mitsui Finance Group) ใน ค.ศ. 1893 และใน ค.ศ. 1902 โรงงานถูกโอนอีกครั้งสู่บริษัทฮาระ (Hara Company)
ใน ค.ศ. 1939 (ปีที่ 14 ของยุคโชวะ) โรงงานทอผ้าโทมิโอกะถูกโอนสู่บริษัทคาตากูระอินดัสตรีส์จำกัด (Katakura Industries Co., Ltd) ซึ่งเป็นบริษัททอผ้าไหมที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น โรงงานทอผ้าโทมิโอกะได้ช่วยเหลือความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของญี่ปุ่นอย่างมากระหว่างและหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 และในที่สุดโรงงานได้ปิดตัวลงในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1987 แต่มันยังคงเป็นสถานที่ที่ได้รับการดูแลอย่างดีหลังจากได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งประวัติศาสตร์ใน ค.ศ. 2005 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยองค์การยูเนสโกเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2014
ดูเพิ่ม

การปฏิวัติเมจิ
จังหวัดกุมมะ
เว็บไซต์โรงงานทอผ้าโทมิโอกะ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Tomioka Silk Mill
สมุดภาพ

โรงงานทอผ้า
โรงงานทอผ้า
ภายในโรงงานทอผ้า
เครื่องจักรปั่นด้าย
ภายในส่วนสำนักงาน
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พุทธสถานในพื้นที่โฮรีวจิ  ปราสาทฮิเมจิ  อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ (นครเกียวโต, อูจิ และโอตสึ)  อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ  ศาลเจ้าชินโตอิตสึกูชิมะ  หมู่บ้านประวัติศาสตร์ชิรากาวาโงและโกกายามะ  อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ (โดมปรมาณู)  ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก  แหล่งกูซูกุและทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องของอาณาจักรรีวกีว  แหล่งศักดิ์สิทธิ์และเส้นทางจาริกแสวงบุญในทิวเขาคิอิ  เหมืองเงินอิวามิและภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรม  ฮิราอิซูมิ–สวนและโบราณสถานอย่างพุทธเกษตร  ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ  โรงงานทอผ้าโทมิโอกะและสถานที่ที่เกี่ยวข้อง  แหล่งการปฏิวัติอุตสาหกรรมเมจิของญี่ปุ่น-อุตสาหกรรมเหล็ก เหล็กกล้า การต่อเรือและเหมืองถ่านหิน  พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  เกาะศักดิ์สิทธิ์โอกิโนชิมะและสถานที่ที่เกี่ยวข้องในภูมิภาคมูนากาตะ  แหล่งคริสเตียนลับในภูมิภาคนางาซากิ  กลุ่มโคฟุงโมซุ-ฟูรูอิจิ : เนินสุสานญี่ปุ่นโบราณ  แหล่งยุคก่อนประวัติศาสตร์โจมงในภาคเหนือของญี่ปุ่น  เหมืองทองเกาะซาโดะ  |  |
| ทางธรรมชาติ |  ยากูชิมะ  เทือกเขาชิรากามิ  ชิเรโตโกะ  หมู่เกาะโองาซาวาระ  เกาะอามามิโอชิมะ เกาะโทกูโนชิมะ ส่วนเหนือของเกาะโอกินาวะ และเกาะอิริโอโมเตะ  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
ไดซูเกะ ไนโต

| ไดซูเกะ ไนโต |
| --- | --- |
เกิด: 30 สิงหาคม พ.ศ. 2517 (50 ปี)
ไดซูเกะ ไนโต หรือ ไนโต ไดซูเกะ (ญี่ปุ่น: 内藤大助; โรมาจิ: Naitō Daisuke) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ที่ฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชกทั้งหมด 41 ครั้ง ชนะ 35 (น็อก 22) เสมอ 3 แพ้ 3
ไดซูเกะ ไนโต เคยครองแชมป์ในรุ่นฟลายเวทของประเทศญี่ปุ่น และของสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) มาก่อน ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นเดียวของสภามวยโลก (WBC) กับพงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ เจ้าของตำแหน่งชาวไทย และเป็นฝ่ายแพ้ไปถึง 2 ครั้ง ก่อนที่ครั้งที่ 3 จะสามารถเอาชนะพงษ์ศักดิ์เล็กไปได้อย่างไม่มีใครคาดคิด และทำให้การตั้งเป้าหมายว่าจะป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกให้ได้ถึง 19 ครั้ง เทียบเท่าเขาทราย แกแล็คซี่ ของพงษ์ศักดิ์เล็กต้องดับวูบไป และเมื่อมีการแก้มืออีกครั้งทั้งคู่ก็เป็นฝ่ายเสมอกันไป
ไดซูเกะ ไนโต (ชุดดำ) จับมือกับพงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์
ไดซูเกะ ชกเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ณ ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดโอซากะ ที่ โอซากะ ร่วมรายการเดียวกันกับพี่น้องตระกูลคาเมดะ คือ โคกิ และไดกิ ขึ้นชก หลังการชกครั้งนี้แล้ว ไดซูเกะก็ได้ประกาศแขวนนวมอย่างเป็นทางการ
นอกจากนี้แล้ว ไดซูเกะ ไนโต ยังได้ร่วมแสดงในซีรีส์แนวโทกูซัตสึ ในเรื่อง TOMICA ฮีโร่ เรสคิวฟอร์ซ (トミカヒーロー　レスキューフォース) อีกด้วย
เกียรติประวัติ

แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2547 – 2549)
แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท
ชิง 27 มิถุนายน 2549 ชนะน็อค โนริยูกิ โคมัตสึ ยก 6 ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 ธันวาคม 2549 ชนะคะแนน ฮิโรชิ โยชิยามะ ที่ โอซากา
แชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท (2550-2552)
ชิง 18 กรกฎาคม 2550 ชนะคะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 ตุลาคม 2550 ชนะคะแนน ไดกิ คาเมดะ ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 8 มีนาคม 2551 เสมอ 12 ยก พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 กรกฎาคม 2551 ชนะน็อกยก 2 โทโมโนบุ ชิมิซุ ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 23 ธันวาคม 2551 ชนะทีเคโอ​ยก 11 ชิงโงะ ยามางูจิ ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 26 พฤษภาคม 2552 ชนะคะแนน สฺยง เฉาจง ที่ โตเกียว
เสียแชมป์, 29 พฤศจิกายน 2552 แพ้คะแนน โคกิ คาเมดะ ที่ ไซตามะซูเปอร์อารีนา ไซตามะ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 19 เมษายน 2545 แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 1 ที่ ขอนแก่น
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 10 ตุลาคม 2548 แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ที่ โตเกียว
โยะนินโชงิ

การจัดเรียงหมากตอนเริ่มเกมของโยะนินโชงิ
โยะนินโชงิ (ญี่ปุ่น: 四人将棋; อังกฤษ: Yonin shōgi) เป็นสายพันธุ์หมากรุกญี่ปุ่นสี่คน เกมนี้อาจจะเล่นด้วยชุดโยะนินโชงิโดยเฉพาะ หรือสองชุดตามมาตรฐานหมากรุกญี่ปุ่นก็ได้ และจะทำการเล่นบนกระดานขนาดมาตรฐาน
กติกาของเกม > เป้าหมาย

เป้าหมายของเกมคือการจับขุนฝ่ายตรงข้ามของคุณเป็นรายบุคคลหรือร่วมมือกับผู้เล่นอื่นอีกหนึ่งหรือสองคน โดยมีการแข่งขันอย่างรวดเร็วได้เป็นเรื่องธรรมดา
กติกาของเกม > อุปกรณ์เกม

ผู้เล่นสี่คนบนกระดานหมากรุกญี่ปุ่นขนาดมาตรฐาน 9×9 ช่อง ซึ่งเป็นสีดำโดยทั่วไปในชุดโยะนินโชงิ ผู้เล่นแต่ละคนจะมีตัวเดินหมากรุกญี่ปุ่นแบบมาตรฐาน 9 ชิ้น ได้แก่:
ขุน 1 ตัว
เรือ 1 ตัว
ทอง 2 ตัว
เงิน 2 ตัว
เบี้ย 3 ตัว
ผลิตภัณฑ์โยะนินโชงิ

นอกเหนือจากชุดเกม ยังมีผลิตภัณฑ์อื่นอยู่ไม่กี่รายการ ได้แก่:
4 นินโชงิ - วิดีโอเกมสำหรับระบบซูเปอร์ฟามิคอม
หนังสือโยะนินโชงิที่แนะนำกติกาและกลยุทธ์อื่น ๆ ของโยะนินโชงิที่ได้รับการบันทึก
แหล่งข้อมูลอื่น

Chess Variants - Yonin Shogi
ไดโจโฮโอ

จักรพรรดิเรเง็ง หนึ่งในไดโจโฮโอ
ไดโจโฮโอ หรือ ไดโจโฮ (ญี่ปุ่น: 太上法皇, Daijō Hōō, Daijō Hō แปลตรงตัวว่า "มหาธรรมราชา"; อังกฤษ: cloistered emperor) เป็นคำเรียกจักรพรรดิญี่ปุ่นที่สละราชบัลลังก์ออกผนวช
บางครั้ง ไดโจโฮโอยังทำหน้าที่เป็นไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) จึงอาจมีอำนาจอยู่แม้สละราชย์แล้ว
สมัญญาไดโจโฮโอนี้มอบให้จักรพรรดิโชมุเป็นพระองค์แรก ภายหลังยังมอบให้แก่จักรพรรดิญี่ปุ่นอีกหลายพระองค์ที่ "โกนพระเศียร" เพื่อแสดงพระประสงค์จะเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์
ดูเพิ่ม

ไท่ช่างหฺวัง (太上皇) - สมัญญาทำนองเดียวกันของจีน
แทซังวัง (태상황) - สมัญญาทำนองเดียวกันของเกาหลี
ท้ายเทืองฮว่าง (Thái thượng hoàng) - สมัญญาทำนองเดียวกันของเวียดนาม
โยชิดะ อายูมิ

| โยชิดะ อายูมิ |
| --- | --- |
ตัวละครใน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ปรากฏครั้งแรก: ตอน 1 คดีฆาตกรรมบนรถไฟเหาะ (อนิเมะ) คดีปริศนาระเบิดระฟ้า (ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ฉบับภาพยนตร์)
สร้างโดย: โกโช อาโอยาม่า
ให้เสียงโดย: ศรีอาภา เรือนนาค (ไทย-โมเดิร์นไนน์และไทก้า)
ประวัติ
เพศ: หญิง
ญาติ: คุณโยชิดะ (พ่อ) คุณนายโยชิดะ (แม่) เอโดงาว่า โคนัน (เพื่อน/คนที่ชอบ) ไฮบาระ ไอ (เพื่อน) โคจิมะ เกนตะ (เพื่อน) ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ (เพื่อน)
ที่อยู่ปัจจุบัน: เมืองเบกะ ซิตี
โยชิดะ อายูมิ (ญี่ปุ่น: 吉田歩美; อังกฤษ: Amy Yoshida) เป็นหนึ่งในสมาชิกของขบวนการนักสืบเยาวชน ในเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งในเรื่องเธอแอบชอบโคนันเพราะเห็นว่าเขาคอยช่วยเหลือเธอในยามลำบากอยู่เสมอ อายูมิมักเรียกไฮบาระว่า "ไอจัง"
ประวัติ

อายูมิเป็นนักเรียนอายุ 7 ขวบ มีเพื่อนสนิทอยู่ 2 คน คือ ซึบุรายะ มึซึฮิโกะ กับโคจิมะ เก็นตะ แล้ววันหนึ่ง ก็มีเด็กคนหนึ่งชื่อ เอโดงาวะ  โคนัน  ย้ายเขามาเรียนที่โรงเรียนเดียวกัน หรือคุโด้  ชินอิจิในร่างเด็ก พอเลิกเรียนโคนันก็เดินกลับบ้าน อายูมิจึงเดินไปชวนโคนันกลับบ้านด้วยกัน และก็ยังบังคับให้เข้ากลุ่มนักสืบเยาวชน อีกด้วย เนื่องจากมีคดีหลายอย่างเข้ามาในชีวิตเด็ก เพราะองค์กรชุดดำจ้องเล่นงานโคนันอยู่ทำให้ไปเจอ อะไรๆๆ ทีอันตราย และเสี่ยงมากๆ โคนันจึงต้องช่วยพวกเด็กหลายอย่าง ทำให้อายูมิชอบ โคนัน แล้ววันหนึ่งมี เด็กอีกคนชื่อ ไฮบาระ ไอ(มิยาโนะ ชิโฮะ)หนึ่งในองค์กรชุดดำแต่หนีออกมาจากองค์กร จึงกินยา เหมือนที่ โคนันกินเขาไป แล้วจึงกลายมาเป็นเด็ก แล้วมาอยู่ที่โรงเรียนห้อง เดียวกับ โคนัน และ อายูมิ เก็นตะ มิสึฮิโกะ และเป็นเพื่อนกันกับทุกคนและกลายมาเป็นขบวนการนักสืบเยาวชน ตอนนี้อยู่ที่บ้านดอกเตอร์ อากาสะ ฮิโรชิ  (รู้ตัวจริงของโคนัน และไฮบาระ)
ลักษณะนิสัย

อายูมิเป็นเด็กจิตใจดี มีเมตตาต่อสัตว์ และเพื่อนมนุษย์ เธอมีความอ่อนโยนแบบเด็กผู้หญิงอยู่มาก ชอบที่จะแต่งตัวสวย อายูมิเป็นเด็กมีน้ำใจ เวลาไปสืบคดีกับขบวนการนักสืบจิ๋ว เธอจะนำเสบียง(ขนมปังต่างๆ)ไปด้วยอยู่บ่อยๆ และก็จะเก็บบางส่วนเล็กๆไว้ให้โคนันเสมอ เวลาที่โคนันไม่ได้อยู่กินด้วย เพราะเธอกลัวว่าเพื่อนจะหิว อายูมิเป็นเด็กขี้กลัว แต่ไม่ขี้ขลาด เธอร้องไห้ง่าย แต่บางครั้งก็กล้าหาญ เธอชอบที่จะชื่นชมและให้กำลังใจเพื่อนอยู่เสมอ
การปรากฏตัวครั้งแรก

มังงะ: บ้านผีสิง (เล่ม 2 ไฟล์ที่ 8)
อนิเมะ: คดีฆาตกรรมบนรถไฟเหาะ (ปี 1 ตอนที่ 1)
เดอะมูฟวี่: คดีปริศนาระเบิดระฟ้า
ดูเพิ่ม

ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ไฮบาระ ไอ
เอโดงาว่า โคนัน
โยมิอูริเทเลแคสติงคอร์ปอเรชัน

| --- | --- |


ประเภท: บริษัทมหาชน
อุตสาหกรรม: information, communication
ก่อตั้ง: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 (66 ปี)  (ในนาม "นิวโอซากะเทเลวิชัน")
สำนักงานใหญ่: ชิโรมิ เขตชูโอ เมืองโอซากะ,  ญี่ปุ่น
จำนวนที่ตั้ง: 8 (5 ในญี่ปุ่น, 1 ในปารีส นิวยอร์ก และเซี่ยงไฮ้)
พื้นที่ให้บริการ: ภูมิภาคคันไซ
บุคลากรหลัก: Norio Mochizuki (ประธาน)
บริการ: การออกอากาศโทรทัศน์ ผลิตรายการโทรทัศน์
เจ้าของ: นิปปอนเทเลวิชันเน็ตเวิร์กคอร์เปอเรชัน (11.59%) โยมิอูริชิมบุงโฮลดิง (10.78%)
บริษัทแม่: โยมิอูริชิมบุงโฮลดิง (20.56%)
บริษัทในเครือ: Yomiuri-TV Enterprize Ltd Yomiuri TV Service, Inc. ytv Nextry Co., Ltd. Y's Vision, Inc. Yomiuri Culture Center Inc. ADEC Co., Ltd. Sentens Co., Ltd. Digital Wave Corporation
เว็บไซต์: www.ytv.co.jp
| --- | --- |
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
พื้นที่แพร่ภาพ: ภูมิภาคคันไซ
คำขวัญ: Uki Uki, Waku Waku, YTV! ญี่ปุ่น: ウキウキわくわくytv เบิกบาน, ตื่นเต้น ytv ตั้งแต่ เมษายน 2550
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: โยมิอูริเทเลแคสติงคอร์ปอเรชัน
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 28 สิงหาคม พ.ศ. 2501 (66 ปี)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.ytv.co.jp
โยมิอูริเทเลแคสติงคอร์ปอเรชัน (ญี่ปุ่น: 讀賣テレビ放送株式会社; โรมาจิ: Yomiuri Terebi Hōsō Kabushiki Gaisha; อังกฤษ: Yomiuri Telecasting Corporation ชื่อสถานี: สถานีโทรทัศน์โยมิอูริ ญี่ปุ่น: 讀賣テレビ; อักษรย่อ: YTV, ytv) เป็นสถานีโทรทัศน์ที่ตั้งในจังหวัดโอซากะ แพร่ภาพในพื้นที่ภูมิภาคคันไซ ของประเทศญี่ปุ่น เป็นสถานีในเครือข่ายของนิปปอนนิวส์เน็ตเวิร์ก (NNN) และนิปปอนเทเลวิชันเน็ตเวิร์กซิสเตม (NNS) ซึ่งเป็นสถานีเครือข่ายเดียวกันกับ สถานีโทรทัศน์นิปปอน
ประวัติ

YTV ก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 โดยมีสำนักงานแรกเริ่มอยู่ที่เขตคิตะ โดยเริ่มแพร่ภาพระบบขาวดำเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ในปีเดียวกัน ทางช่องสัญญาณที่ 10 เป็นสถานีโทรทัศน์เชิงพาณิชย์แห่งที่ 2 ของภูมิภาคคันไซ ต่อจากสถานีโทรทัศน์โอซากะ (ปัจจุบันคือ อาซาฮีบรอดแคสติงคอร์ปอเรชัน) ต่อมาเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2507 เริ่มแพร่ภาพระบบสี จากนั้นในปี พ.ศ. 2530 ได้ย้ายที่ทำการอยู่ในสำนักงานใหญ่ที่เขตชูโอ (ปัจจุบันย้ายสำนักงานแล้ว) และในปี พ.ศ. 2562 ได้ย้ายสำนักงานใหญ่หลังจาก 32 ปี ที่เขตคิตะ ที่สร้างขึ้นใหม่
การแพร่ภาพ > ดิจิทัล

JOIX-DTV - Yomiuri Digital TV
รีโมทคอนโทรลเลอร์: 10
โอซากะ (ภูเขาอิโกมะ) - ช่อง 14
การแพร่ภาพ > แอนะล็อก

ยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
JOIX-TV - Yomiuri TV Analog
โอซากะ (ภูเขาอิโกมะ) - ช่อง 10
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
読売テレビ (ytv) ที่เฟซบุ๊ก
โยมิอูริเทเลแคสติงคอร์ปอเรชัน  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  ออสเตรเลีย 
สำนักงานเก่าที่เขตคิตะ
โยชิฮารุ ฮาบุ

โยชิฮารุ ฮาบุ ในงานอินเตอร์เนชันแนลโชงิฟอรัม 2011
โยชิฮารุ ฮาบุ, เอฟเอ็ม (ญี่ปุ่น: 羽生善治; อักษรโรมัน: Yoshiharu Habu; 27 กันยายน ค.ศ. 1970 – ) เป็นผู้เล่นหมากรุกญี่ปุ่นระดับอาชีพ และเป็นผู้เล่นหมากรุกสากลระดับมาสเตอร์ เขาเรียนหมากรุกญี่ปุ่นภายใต้การฝึกสอนโดยทัตสึยะ ฟูตากามิ (二上達也)
ชีวิตในวัยเด็ก

โยชิฮารุ ฮาบุ เกิดในโทโกโรซาวะ จังหวัดไซตามะ ในปี ค.ศ. 1970 และได้ย้ายไปฮาจิโอจิ กรุงโตเกียวก่อนที่จะเข้าโรงเรียนอนุบาล ฮาบุได้พบกับหมากรุกญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกเมื่อเข้าเรียนประถมศึกษาปีแรกเมื่อเพื่อนของเขาได้สอนวิธีการเดินหมากแต่ละตัว เขาเริ่มหลงไหลในเกมนี้โดยแม่ของเขาได้ส่งเข้าแข่งขันหมากรุกญี่ปุ่น ซึ่งจัดขึ้นที่สโมสรหมากรุกญี่ปุ่นฮาจิโอจิในฤดูร้อนเมื่อปี ค.ศ. 1978 แม้ว่าฮาบุจะเป็นฝ่ายตกรอบอุ่นเครื่องด้วยผลการแข่ง ชนะ 1 แพ้ 2 แต่พ่อแม่ของเขาก็พาไปยังสโมสรหมากรุกญี่ปุ่นทุกสุดสัปดาห์นับตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 1978 ฮาบุสามารถพัฒนาฝีมือให้ดีขึ้นได้อย่างรวดเร็ว จนเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นมือสมัครเล่น 5 ดั้งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1981 ขณะที่มีอายุได้ 11 ปี
ในระหว่างวันที่โรงเรียนประถมศึกษาของเขา ฮาบุได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันหมากรุกญี่ปุ่นระดับภูมิภาคและระดับประเทศอย่างสม่ำเสมอของรุ่นเด็กเป็นส่วนใหญ่ ในการแข่งขันเหล่านี้ ฮาบุได้แข่งกับเด็กวัยเดียวกันหลายคนที่จะกลายเป็นผู้เล่นระดับอาชีพในภายหลัง ซึ่งประกอบด้วย โทชิยูกิ โมริอูจิ (森内俊之), ยาซูมิตสึ ซาโต (佐藤康光) และมานาบุ เซ็นซากิ (先崎学) โดยผู้เล่นที่เกิดในช่วงปี ค.ศ. 1970 เหล่านั้น เป็นที่รู้จักกันในฐานะ "รุ่นฮาบุ" ไม่เพียงเพราะพวกเขาเกิดในปีเดียวกัน หากแต่พวกเขายังเป็นผู้เล่นที่ประสบความสำเร็จอย่างโดดเด่น
ในเดือนในกรกฎาคม ค.ศ. 1981 ฮาบุผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การแข่งขันเมจินมือสมัครเล่น ในฐานะที่เป็นผู้แข่งขันที่อายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมาของตัวแทนชานเมืองโตเกียว และชนะการแข่งขันสำหรับนักเรียนชั้นประถมสี่รายการในเดือนสิงหาคมตามมา ส่วนในเดือนเมษายน ค.ศ. 1982 ฮาบุชนะการแข่งขันเมจินโรงเรียนประถม ครั้งที่ 7 (小学生将棋名人戦) เขาได้แสดงถึงความปรารถนาของเขาที่จะเป็นผู้เล่นมืออาชีพ และขอคำแนะนำจากคัตสึยาซุ นากาจิมะ ผู้เป็นเจ้าของชมรมหมากรุกญี่ปุ่นฮาจิโอจิและเป็นนักเรียนของทัตสึยะ ฟูตากามิ โดยฮาบุได้สมัครเรียนที่โรงเรียนฝึกอบรมเด็กฝึกงานมืออาชีพ (奨励会) ในฐานะเป็นนักเรียนของฟูตากามิ และได้รับการยอมรับในฐานะสมาชิกคนต่อมาในปี ค.ศ. 1982
ชีวิตส่วนตัว

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1996 ฮาบุได้แต่งงานกับนักแสดงและนักร้องหญิงที่ชื่อริเอะ ฮาตาดะ (畠田理恵) ที่ศาลเจ้าฮาโตโนโมริฮาจิมัง ในเซ็นดางายะ กรุงโตเกียว ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสำนักงานใหญ่ของสมาคมหมากรุกญี่ปุ่นแห่งประเทศญี่ปุ่น ทั้งสองได้พบกันครั้งแรกในเดือนกันยายน ค.ศ. 1994 และประกาศหมั้นอย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1995 มีรายงานว่ามีเจ้าหน้าที่ตำรวจถึง 80 นายได้รับมอบหมายให้คุ้มกันพิธี เนื่องจากทั้งสองเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง ครั้นในปี ค.ศ. 2012 พวกเขาก็มีลูกสาวด้วยกันสองคน นอกจากนี้ เขายังเป็นหนึ่งในผู้เล่นหมากรุกสากลที่ดีที่สุดในประเทศญี่ปุ่น กับระดับอีโลที่ระดับ 2,415 (ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014)
วิดีโอเกม

ฮาบูเมจินโนโอโมชิโรโชงิ - วิดีโอเกมซูเปอร์ฟามิคอม
ไซเกียวฮาบูโชงิ - วิดีโอเกมนินเท็นโด 64
ฮาบูโยชิฮารูโชงิเดกิตาเอรุ: เค็ตสึดันเรียวกุ ดีเอส - วิดีโอเกมนินเท็นโด ดีเอส
ไอฮาบุโชงิ - ไอโฟน/ไอพอด
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Fide
โมคุจิน

| --- | --- |
โมคุจิน

โมคุจิน จากเกมเทคเคน
ชื่อ: โมคุจิน


รูปแบบการต่อสู้: แรนดอม

สัญชาติ:  ไม่ทราบแน่ชัด

ส่วนสูง: 178 ซม.
น้ำหนัก: 95 กก.

กรุ๊ปเลือด: ยางไม้

สิ่งที่ชอบ: การล้อเลียน



สิ่งที่เกลียด: สิ่งชั่วร้าย




โมคุจิน ผู้ใช้วิชามวยไทยเช่นเดียวกับบรูซ เออร์วิน
โมคุจิน (ญี่ปุ่น: 木人; อังกฤษ: Mokujin) เป็นตัวละครหุ่นไม้จากเกมซีรีส์เทคเคน ปรากฏตัวครั้งแรกในเทคเคนภาค 3 ไม่มีรูปแบบการต่อสู้เป็นของตัวเอง หากแต่เป็นผู้ใช้รูปแบบการต่อสู้ของตัวละครอื่นแบบแรนดอมที่เปลี่ยนแปลงไปในแต่ละยก ทั้ง กังฟู, มวยปล้ำ, มวยสากล, นินจึตสึ, ยูโด, เทควันโด, ไอคิโด รวมทั้งมวยไทยแบบเดียวกันกับบรูซ เออร์วิน ตัวละครดังกล่าวได้รับแรงดลบันดาลใจจากภาพยนตร์ชุด ถล่ม 20 มนุษย์ไม้ (จีน: 少林木人巷) ซึ่งนำแสดงโดยเฉินหลง
เนื้อเรื่องย่อ

โมคุจินเป็นหุ่นไม้โอ๊กเก่าอายุ 2,000 ปี ที่ต้องการฝึกฝนวิชาการต่อสู้ ซึ่งเดิมเขาถูกเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์มาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน แต่เมื่อเทพเจ้าแห่งการต่อสู้ซึ่งมีชื่อว่าออการ์ได้ตื่นขึ้น ส่งผลให้มันได้รับความเป็นตัวตนและสามารถกระทำการต่างๆได้ด้วยตนเอง ผู้คนบางรายกล่าวว่ามันได้รับแรงดลบันดาลใจที่จะช่วยนักต่อสู้ป้องกันตัว ซึ่งมีเพียงพระเจ้ากับโมคุจินเท่านั้นที่รู้วัตถุประสงค์ที่แน่ชัด
ในเทคเคนแท็กทัวร์นาเมนท์มีการระบุว่าออการ์, เดวิลจิน และอันโนว์ ได้ปรากฏตัวขึ้น นั่นทำให้โมคุจินต้องปฏิบัติภารกิจอีกครั้งในการหยุดยั้งความชั่วร้ายจากปีศาจทั้งสาม เมื่อโมคุจินได้รับชัยชนะศึกดังกล่าว เขาก็ใช้ลานต่อสู้ของฟอเรสท์ ลอว์ นำโมคุจินรายอื่นอีก 40 รายเพื่อร่ายรำมวยจีนอย่างพร้อมเพรียง
ฉากจบ

ฉากจบของโมคุจิน มีทั้งแบบขบขัน และให้แง่คิดที่หลากหลาย กล่าวคือ ในฉากจบของเทคเคนภาค 3 โมคุจินฝ่ายสามีถูกโมคุจินฝ่ายภรรยาใช้หมัดอัปเปอร์คัทอยู่เป็นประจำ ซึ่งโมคุจินฝ่ายสามีมักถูกใช้งานให้ไปช่วยตักน้ำ แต่ขากลับเขากลับแวะเล่นเกมตู้ ซึ่งโมคุจินฝ่ายภรรยาได้มาพบเข้าพอดี เธอจึงใช้หมัดเสยใส่โมคุจินฝ่ายสามีอีกครั้งหนึ่งเป็นการลงโทษ ในฉากจบภาคแท็กทัวร์นาเม้นท์ โมคุจินกับเท็ตสึจินต่างพากันฝึกร่ายรำมวยจีนแบบวูซู รวมถึงรูปแบบอื่นๆที่สวยงามอีกมากมาย ในภาค 5 เมื่อมันได้ปราบจินปาจิลงแล้ว ดวงจิตของมันก็ดับลง พร้อมกับทิ้งร่างร่วงลงสู่ผืนดิน แล้วแสงสว่างจากฟากฟ้าก็ได้สาดส่องลงมายังร่างของมัน ก่อนที่จะมีใบไม้ขนาดเล็กเติบโตขึ้นที่ปลายจมูกของเขา อันเป็นสัญลักษณ์แห่งการมีชีวิตครั้งใหม่ สำหรับฉากจบในภาค 6 จะมีเสียงของผู้หญิงเล่าเรื่องในลักษณะของเทพนิยายพร้อมภาพประกอบ ซึ่งโมคุจินได้ขับรถข้ามภูเขา, มหาสมุทร และทะเลทราย ในที่สุดเขาก็ได้พบกับจอมปีศาจซึ่งมีชื่อว่า ดาร์ค-ลอร์ด แล้วทำการต่อสู้กัน ก่อนที่โมคุจินจะก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ ซึ่งเป็นการล้อเลียนฉากจบของจิน คาซามะ ในเทคเคน ภาค 5 นั่นเอง
การปรากฏตัว > ในเกมอื่น

โมคุจิน ยังเป็นตัวละครที่ได้รับเลือกเป็นตัวละครพิเศษที่ร่วมกับแพ็คแมน ในเกม สตรีทไฟท์เตอร์ X เทคเคน ที่ปรากฏตัวในเวอร์ชัน เพลย์สเตชัน 3 และ เพลย์สเตชันวิต้า โดยเฉพาะ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเกี่ยวกับ "โมคุจิน" (Tekkenpedia) (อังกฤษ)
ข้อมูลเกี่ยวกับ "โมคุจิน" (อังกฤษ)
| ด ค กเทคเคน |
| --- | --- |
ภาคหลัก:  เทคเคน  2  3  4  5 ดาร์กเรซูเรคชัน  6  7  8 
แท็กทัวร์นาเมนท์:  แท็กทัวร์นาเมนท์  แท็กทัวร์นาเมนท์ 2 
ภาคเสริม:  การ์ดแชลเลนจ์  แอดวานซ์  เดธ บาย ดีกรีส์  รีโซลูต  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์ (ถูกยกเลิก)  โปเก็น ทัวร์นาเมนต์  โมบายล์ 
ภาพยนตร์, อนิเมชัน:  เทคเคน  เทคเคน: บลัดเวนเจนซ์  Tekken: ศึกสายเลือด 
ตัวละคร:  จินปาจิ มิชิมะ  คาซึมิ มิชิมะ/เดวิล คาซึมิ  เฮย์ฮาจิ มิชิมะ  คาซึยะ มิชิมะ/เดวิล  จุน คาซามะ/อันโนวน์  จิน คาซามะ/เดวิล จิน/แองเจิล จิน  อาสึกะ คาซามะ  อาร์เมอร์คิง/อาร์เมอร์คิง II  คิง/คิง II  แจ็ค  นีนา วิลเลี่ยมส์  แอนนา วิลเลี่ยมส์  สตีฟ ฟอกซ์  โยชิมิตสึ  คุนิมิตสึ/คุนิมิตสึ II  พอล ฟีนิกซ์  มาร์แชล ลอว์  ฟอเรสท์ ลอว์  ลี เชาลัน/ไวโอเลต  หวัง จินเร  มิเชลล์ ชาง  จูเลีย ชาง/เจย์ซี  กันริว  บรูซ เออร์วิน  เหลย อู่หลง  เบ็ค โต ซัน  ฮวาราง  หลิง เสี่ยวหยู  แพนด้า  คุมะ  อเล็กซ์  โรเจอร์  โรเจอร์ จูเนียร์  แองเจิล  ออการ์  ทรู ออการ์  ก๊อง  คอมบ็อท  โมคุจิน/เท็ตสึจิน  ไบรอัน ฟิวรี่  ไทเกอร์ แจ็คสัน  เอ็ดดี กอร์โด  คริสตี มอนเตโร  มิฮารุ ฮิราโนะ  เรเวน  เคร็ก มาร์ดัค  ฝง เวย  ลิลี่ โรชฟอร์ต  เซอร์เกย์ ดรากูนอฟ  ลีโอ  ซาฟีน่า  มิเกล คาบาเยโร่ โรโฮ  บ็อบ  แนนซี่ MI847J  อาซาเซล  ลาร์ส อเล็กซานเดอร์สัน  อลิซา บอสโคโนวิช  คลาวดิโอ เซราฟีโน  โจซี ริซาล  ลัคกี้ โคลอี  คาตารินา อัลเวส  วิกเตอร์ เชฟวาลิเยร์  เรนะ/เดวิล เรนะ  อาซูเซนา  โกคิ  กีส ฮาวเวิร์ด  น็อคทิส ลูซิส เคลัม  นีแกน 
| ด ค กตัวละครที่เป็นนักมวยไทย |
| --- | --- |
ชาวไทย:  เกรียงอาจ • ครุฑ • ฉ่ำอุรา • ชูชัย • ชูร่า • ธีรวิทย์ • บุนนาค • พยัคฆ์ • สกัด • สามชาย • สามารถ • สิงห์ศักดิ์ • หัวใจ • อากาศ • อาดอน • อาภาไชย • ธานี • แอนน์ • เทียน • มะลิวัลย์ • เก้าล้าน •  ไอราวัณ
ชาวตะวันออก:  เคนอิจิ ชิราฮามะ • โจ ฮิงาชิ • ซาโนะ มิทสึรุ • ซาวามูระ • ฟุคามิ โก • มาโมรุ •  โก ฮิบิกิ •  ชิราโตะ •  เฟย์
ชาวตะวันตก:  แจ็กซ์ • แซ็ค • บรูซ เออร์วิน • โรเบิร์ต "R.J." เจมส์ • แอนน์ •  คิง • จันนี่ •  แบรด เบิร์นส์ • ลูซซูเรีย
ไม่ระบุสัญชาติ:  แดร๊กคิวล่าแมน • พัมพุต • โมคุจิน • อันโนว์
อื่นๆ: คาเมนไรเดอร์อิมเพอเรอร์ • ลุมพินีกันดั้ม • เกคิไวโอเล็ต • อุลตร้าแมนมิลเลเนี่ยม
ดูเพิ่ม: มวยไทย • มวยไทยในวัฒนธรรมประชานิยม • ตัวละครที่เป็นนักมวยไทยในภาพยนตร์
 หมวดหมู่
โรเบิร์ต การ์เซีย

| โรเบิร์ต การ์เซีย  (Robert Garcia) |
| --- | --- |
ตัวละครใน เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส
โรเบิร์ต การ์เซีย จาก เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส
ปรากฏครั้งแรก: อาร์ท ออฟไฟท์ติ้ง ภาคแรก
ข้อมูลตัวละครในเกม
สัญชาติ:  อิตาลี
โรเบิร์ต การ์เซีย (ญี่ปุ่น: ロバート・ガルシア; อังกฤษ: Robert Garcia) เป็นตัวละครจากเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส (ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม อาร์ท ออฟ ไฟท์ติ้ง) ซึ่งเป็นนักคาราเต้สายเคียวคุเกนริวชาวอิตาลี ซึ่งเป็นทั้งสหายและศิษย์ร่วมสำนักเดียวกับ เรียว ซากาซากิ และโรเบิร์ตมีแฟนสาวชื่อ ยูริ ซากาซากิ ซึ่งเป็นน้องสาวของเรียวนั่นเอง
ในนิตยสารเกมแมสท์ 1997 ฮีโร่ คอลเลคชั่น โรเบิร์ต การ์เซีย ได้รับคะแนนโหวตตัวละครยอดนิยมจากทีมงานของนิตยสารดังกล่าวเป็นอันดับที่ 46 โดยอยู่ในอันดับเดียวกันกับตัวละครอื่นเจ็ดราย ดังเช่น ฮัตโตริ ฮันโซ จากซามูไร สปีริท รวมทั้งโกนิตซ์ จากเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส
ประวัติตามท้องเรื่อง

โรเบิร์ต การ์เซีย เป็นบุตรชายของอัลเบอร์โต้ การ์เซียซึ่งเป็นนักธุรกิจชาวอิตาลีที่มั่งคั่ง โดยอัลเบอร์โต้เป็นเพื่อนสนิทของทาคุม่า ซากาซากิ ผู้เป็นอาจารย์คาราเต้สายเคียวคุเกนริว เมื่อโรเบิร์ตอยู่ในวัยหนุ่ม เขาได้หลงใหลรูปแบบการต่อสู้ รวมทั้งความประสงค์ของพ่อ โรเบิร์ตจึงเป็นศิษย์ของทาคุม่า และโรเบิร์ตเอง ก็มักใช้เวลาฝึกฝนร่วมกับเรียว ซากาซากิ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิท
โรเบิร์ต มีการพัฒนาความสัมพันธ์ต่อน้องสาวของเรียวซึ่งมีชื่อว่ายูริ ซากาซากิ ซึ่งเขาได้หลงใหลในตัวเธอตั้งแต่แรกพบ รวมทั้งมีความต้องการที่จะแต่งงานกับเธอด้วยเช่นกัน
ข้อมูลจำเพาะ

ชื่อ : โรเบิร์ต การ์เซีย (Robert Garcia)
สัญชาติ :  อิตาลี
เกิดวันที่ : 25 ธันวาคม
ส่วนสูง : 180 ซม.
น้ำหนัก : 85 กก.
กรุ๊ปเลือด : AB
งานอดิเรก : สะสมรถยนต์
สิ่งที่ชอบ : สะสมรถมอเตอร์ไซค์, ซูชิ, ครอบครัว และ ยูริ ซากาซากิ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "โรเบิร์ต การ์เซีย" (อังกฤษ)
The King of Fighters 10th Anniversary Official Website
| ด ค กเดอะคิงออฟไฟเทอส์ |
| --- | --- |
วิดีโอเกม:  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIII  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIV  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XV 
ตัวละคร:  ไก เทนโด้  คิง  คิม คัพฮวาน  เคียว คุซานางิ  จุน ฮุน  โจ ฮิงาชิ  เชอร์มี่  โช ฮายาเตะ  ตั้วหลง  นาโครูรู  เทอร์รี่ โบการ์ด  เบนิมารุ นิไกโด  ไบรอัน แบทเลอร์  มาโคโตะ มิโซกูชิ  เมย์ ลี  ไม ชิรานุอิ  ยูริ ซากาซากิ  ร็อค ฮาวเวิร์ด  เรียว ซากาซากิ  โรเบิร์ต การ์เซีย  ลัคกี้ กลาวเบอร์  หัวใจ  อาเธน่า อาซามิยะ  อิโอริ ยางามิ  แอช คริมสัน  แอนดี โบการ์ด  ฮัตโตริ ฮันโซ  เฮฟวี่ ดี!  ไฮเดิร์น  K'  K9999  8 ขุนพลแห่งโอโรจิ 
นักพัฒนา:  ทากาชิ นิชิยามะ  ยาซูยูกิ โอดะ 
ส่วนเกี่ยวข้อง:  นีโอจีโอ แบทเทิล โคลีเซียม  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2
ไดโจเท็นโน

บทความนี้เกี่ยวกับพระอิสริยยศ สำหรับจักรพรรดิที่ดำรงตำแหน่งนี้อยู่ ดูที่ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
จักรพรรดิโคกากุ จักรพรรดิพระองค์หนึ่งที่มีพระอิสริยยศเป็นไดโจเท็นโน
ไดโจเท็นโน (ญี่ปุ่น: 太上天皇, Daijō Tennō แปลตรงตัวว่า "มหาจักรพรรดิ") หรือเรียกโดยย่อว่า  โจโก  (ญี่ปุ่น: 上皇, Jōkō)  เป็นพระบรมราชอิสริยยศของจักรพรรดิญี่ปุ่นที่สละราชสมบัติ
ตามประมวลกฎหมายไทโฮ ไดโจเท็นโนยังสามารถใช้พระราชอำนาจบางประการของกษัตริย์ได้ การใช้อำนาจเช่นนี้ปรากฏครั้งแรกในสมัยจักรพรรดินีจิโตเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 7
ไดโจเท็นโนที่ผนวชจะได้รับสมัญญาว่า ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) การออกผนวชดังกล่าวประพฤติกันมากในยุคเฮอัง
ทั้งนี้ สำนักพระราชวังญี่ปุ่นกำหนดคำแปลภาษาอังกฤษของ โจโก ว่า "Emperor Emeritus"
การสละราชบัลลังก์ในสมัยจักรวรรดิญี่ปุ่น > จักรพรรดิโคเมและโชกุน

พลเรือจัตวาแมทธิว ซี. เพร์รีและกองเรือของเขาซึ่งชาวญี่ปุ่นเรียกว่า "เรือดำ" แล่นเข้าสู่ท่าเรือที่เอโดะ (ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อโตเกียว) ในเดือนกรกฎาคม 1853 เพร์รีขอให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศเพื่อทำการค้า และเตือนญี่ปุ่นถึงผลที่ตามมาทางทหารหากพวกเขาไม่เห็นด้วย ในช่วงวิกฤติที่เกิดจากการมาถึงของเพอร์รี รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะได้ปรึกษากับราชสำนักเป็นครั้งแรกในรอบอย่างน้อย 250 ปี และขุนนางของจักรพรรดิโคเมแนะนำว่าควรอนุญาตให้ชาวอเมริกันทำการค้าและแจ้งให้พวกเขาทราบก่อนดำเนินการใด ๆ เมื่อรู้สึกเสียเปรียบต่อมหาอำนาจตะวันตก รัฐบาลญี่ปุ่นจึงต้องยอมให้เปิดประเทศทำการค้าและต้องยอมลงนามใน “สนธิสัญญาไม่เสมอภาค” ยอมสละอำนาจทางภาษีและสิทธิพิจารณาคดีชาวต่างชาติในศาลของตนเอง
ดูเพิ่ม

พระเจ้าหลวง - สมัญญาทำนองเดียวกันของไทย
ไท่ช่างหฺวัง (太上皇) - สมัญญาทำนองเดียวกันของจีน
แทซังวัง (태상왕) - สมัญญาทำนองเดียวกันของเกาหลี
ท้ายเทืองฮว่าง (Thái thượng hoàng) - สมัญญาทำนองเดียวกันของเวียดนาม