stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลาปูเปมงต์เลอซง

| "ลาปูเปมงต์เลอซง" |
| --- | --- |

ซิงเกิลโดยโลรา ตอร์น
ภาษา: ภาษาฝรั่งเศส
ชื่อภาษาอังกฤษ: เดอะดอลล์เทินส์อัปเดอะวอลยูม
วางจำหน่าย: 20 ธันวาคม ค.ศ. 2024 (2024-12-20)
ความยาว: 2:58
ค่ายเพลง: ไร้สังกัด
ผู้ประพันธ์เพลง:  ฌูว์เลียง ซาลวียา  ลูว์ดอวิก-อาแล็กซ็องดร์ วีดาล 

เพลงที่เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025
ประเทศ: ลักเซมเบิร์ก
ศิลปิน: โลรา ตอร์น
ภาษา: ฝรั่งเศส
ผู้ประพันธ์ดนตรี: ฌูว์เลียง ซาลวียา ลูว์ดอวิก-อาแล็กซ็องดร์ วีดาล
ผู้ประพันธ์เนื้อเพลง: ฌูว์เลียง ซาลวียา ลูว์ดอวิก-อาแล็กซ็องดร์ วีดาล
ลำดับเพลง
◄ "ไฟเตอร์" (2024)
 
ลาปูเปมงต์เลอซง (ฝรั่งเศส: La poupée monte le son; แปลว่า ตุ๊กตาเร่งเสียงให้ดังขึ้น) เป็นเพลงโดยโลรา ตอร์น นักร้องชาวลักเซมเบิร์ก ประพันธ์โดยฌูว์เลียง ซาลวียาและลูว์ดอวิก-อาแล็กซ็องดร์ วีดาล เพลงนี้จะเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ที่บาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในนามประเทศลักเซมเบิร์ก
การพัฒนา

"ลาปูเปมงต์เลอซง" ได้ประพันธ์ขึ้นโดยฌูว์เลียง ซาลวียาและลูว์ดอวิก-อาแล็กซ็องดร์ วีดาล เพลงนี้ได้รับการอธิบายว่าเป็นการแสดงความเคารพต่อเพลง "ปูเปเดอซีร์ ปูเปเดอซง" ของฟร็องส์ กาลซึ่งเป็นเพลงของลักเซมเบิร์กที่ชนะการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1965 ในงานแถลงข่าวหลังจากชนะการประกวดเพลงลักเซมเบิร์กปี 2025 ลอรา ตอร์นกล่าวว่า "ตุ๊กตามักถูกควบคุมโดยใครบางคน ตุ๊กตาที่ฉันร้องเพลงถึงไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองทำอย่างนั้นอีกต่อไป" ซึ่งหมายถึงแนวทางที่ตรงกันข้ามกับเพลงของกาล ในบทสัมภาษณ์ ตอร์นกล่าวเพิ่มเติมว่า "ฉันชอบความจริงที่ว่ามีความเชื่อมโยงกับเพลงของฟร็องส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะเพลงนี้ชนะการประกวดเพลงยูโรวิชันเมื่อ 60 ปีที่แล้วพอดี ฉันจึงคิดว่าเป็นความคิดที่ดีมากที่จะเชิดชูลักเซมเบิร์กและประวัติศาสตร์ของประเทศด้วยเพลงยูโรวิชัน"
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 > การประกวดเพลงลักเซมเบิร์กปี 2025

การประกวดเพลงลักเซมเบิร์กปี 2025 เป็นการแข่งขันที่จัดโดยอาร์ทีแอล เพื่อคัดเลือกผลงานสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชัน 2025 ในปี 2025 มีผลงานเจ็ดชิ้นเข้าแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศที่ถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2025 ผู้ชนะจะได้รับการคัดเลือกโดยการลงคะแนนเสียงรอบเดียว ซึ่งใช้คะแนนเสียงจากคณะกรรมการระหว่างประเทศ 8 กลุ่มรวมกัน 50/50 และลงคะแนนเสียงแบบสาธารณะทางออนไลน์บนเว็บไซต์อาร์ทีแอล ซึ่งยังยอมรับคะแนนเสียงจากทั่วโลกอีกด้วย
ตอร์นได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะเข้าแข่งขันใน การประกวดเพลงลักเซมเบิร์กปี 2025 ในวันที่ 19 ธันวาคม 2024 โดยเพลงจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันถัดไป เพลงดังกล่าวถูกดึงไปแสดงเป็นเพลงที่หก ในรอบชิงชนะเลิศ เพลงนี้ได้รับคะแนนจากคณะกรรมการ 94 คะแนน และคะแนนจากการลงคะแนนทางโทรทัศน์ 90 คะแนน รวมเป็น 184 คะแนน คว้าชัยชนะในการประกวดและได้เป็นตัวแทนลักเซมเบิร์กในการประกวดเพลงยูโรวิชันในปี 2025
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 > ในยูโรวิชัน

การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 มีกำหนดจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพส์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 16 พฤษภาคม ตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025
ประวัติการเผยแพร่

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | รุ่น | ค่ายเพลง | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทั่วโลก | 20 ธันวาคม ค.ศ. 2024 | ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิง | ดั้งเดิม | Ily8 |  |
วินเซนโซ อัลแบร์โต อันเนเซ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วินเซนโซ่  อัลเบอร์โต้  เอนนีซ
วันเกิด:   (1984-09-22) 22 กันยายน ค.ศ. 1984 (40 ปี)
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
วินเซนโซ อัลแบร์โต อันเนเซ  (อิตาลี: Vincenzo Alberto Annese)  เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ.2527 ใน เมือง Bisceglie  ประเทศอิตาลี  เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลอิตาลีและอดีตเคยเป็นนักฟุตบอล
อันเนเซเป็นโค้ชได้รับใบอนุญาต ยูฟ่า โปร ไลเซ่น (UEFA Pro Licence)  ซึ่งทำให้เขาสามารถฝึกฟุตบอลได้ในระดับสูงสุด  เขามีประสบการณ์ในฐานะโค้ชเยาวชนในสถาบันการศึกษาและสโมสรในอิตาลี  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพันธมิตรกับทีมอิตาลีที่ยิ่งใหญ่  เช่น Hellas Verona และ Bari รวมถึงประสบการณ์ระดับนานาชาติมากมายในฐานะหัวหน้าโค้ช ในระดับทีมชุดใหญ่
ประวัติ > การเล่นอาชีพ

Annese  เริ่มต้นอาชีพการค้าแข้งของเขาในฐานะกองกลาง (Center Midfielder) ของ Venezia F.C. ทีมฟุตบอลเยาวชนตั้งแต่ยังอยู่ในซีรีย์ A (SerieA)
ประวัติ > การฝึกสอนอาชีพ

Annese  เริ่มต้นอาชีพการทำงานของเขาในฐานะหัวหน้าโค้ชในทีมเยาวชน S.S. Fidelis Andria (ปี พ.ศ.2553-2555)  และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นทีมผู้ฝึกสอนของ  ในอิตาลีดิวิชั่น3 ในปี พ.ศ.2555-2556)  หลังจากนั้นต่อเนื่องใน Foggia Calcio    และ Lega Pro Prima Divisione  (ปี พ.ศ. 2557-2558)  ลัตเวีย(Latvia)  เอสโตเนีย (Estonia) (Ghana) (Palestine) (Indonesia)และอาร์เมเนีย (Armenia)  และเขาเป็นหัวหน้าโค้ชใน JFK Saldus และ Paide Linnameeskond  นอกจากนี้เขายังเป็นโค้ชทางด้านแทคติกและเทคนิคของทีมชาติจูเนียร์ (อายุ 14, 15, 16, 17, 19) ในสหพันธ์ฟุตบอลแห่งอาร์เมเนีย (Football Federation of Armania) อีกด้วย
ประวัติ > Bechem United

ในเดือนมกราคมปี พ.ศ.2560  สโมสรในกาน่าพรีเมียร์ลีก คือ สโมสร Bechem United F.C. แต่งตั้ง Annese เป็นผู้จัดการ (Manager) ฤดูกาล 2017/2018 ของพวกเขา
ประวัติ > Ahli Al-Khaleel

เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 Annese ลงนามในสัญญาฉบับหนึ่งปีและได้เป็นหัวหน้าโค้ชทีมแรกของปาเลสไตน์พรีเมียร์ลีก (Palestine Premier League) สโมสรอาห์ลี-อัลคาเซล(Ahli Al-Khaleel) ในฤดูกาล 2017-18  ซึ่งได้ฝึกสอนนักฟุตบอลอย่าง Shadi Shaban  ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งใน “นักฟุตบอลที่ดีที่สุดของทีมชาติปาเลสไตน์.” อีกด้วย
ประวัติ > PSIS Semarang

เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ.2561  Annese  ได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าโค้ช แก่ทีม  PSIS Semarang  ในฤดูกาล 2018.
ญะมาฮีรียะฮ์

ญะมาฮีรียะฮ์ (อาหรับ: جماهيرية; อังกฤษ: Jamahiriya) เป็นคำในภาษาอาหรับที่มีความหมายโดยทั่วไปว่า "รัฐของปวงชน" คำดังกล่าวเป็นคำสร้างใหม่ ประดิษฐ์ขึ้นโดยมูอัมมาร์ กัดดาฟี ในเดอะกรีนบุ๊ก ซึ่งมีเจตนาที่จะใช้เป็นคำทั่วไปซึ่งสามารถใช้คำว่า "สาธารณรัฐประชาชน" แทนได้ และอธิบายถึงรูปแบบความเป็นรัฐของลิเบีย
ในปรัชญาการเมืองอย่างเป็นทางการของลิเบีย ระบบนี้ถือว่าแตกต่างจากประเทศอื่นในโลก ถึงแม้ว่าจะเป็นลักษณะที่เป็นจริงของทฤษฎีสากลที่สาม ซึ่งเสนอโดยกัดดาฟีซึ่งใช้กับโลกที่สามทั้งหมดก็ตาม คำดังกล่าวใช้กับลิเบียเท่านั้นในทางปฏิบัติ ถึงแม้ว่ากัดดาฟีจะไม่ถือครองตำแหน่งทางการเมืองใด ๆ ก็ตาม เขาก็ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ภราดาผู้นำและผู้ชี้ทางแห่งการปฏิวัติ" หรือ "ผู้ชี้นำการมหาปฏิวัติวันที่ 1 กันยายน แห่งมหาสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนอาหรับลิเบีย" ในแถลงการณ์ของรัฐบาลหรือสื่อทางการ
สมัชชาและรัฐบาลชนเผ่า

รัฐบาลลิเบียประกาศว่าลิเบียเป็นประชาธิปไตยทางตรง โดยไม่มีพรรคการเมือง ปกครองโดยประชากรผ่านสภาท้องถิ่นที่ได้รับการเลือกตั้งและหน่วยการปกครองท้องถิ่น (ชื่อว่า สภาประชาชนพื้นฐาน) ทางการได้โน้มน้าวดูถูกเหยียดหยามแนวคิดรัฐชาติ และพันธะชนเผ่ายังคงมีความสำคัญมากแม้แต่ในลำดับยศทหาร
ปูซาน

มหานครในภูมิภาคย็องนัม ประเทศเกาหลีใต้
| ปูซาน 부산시 พูซัน |
| --- | --- |
มหานคร
มหานครพูซัน 부산광역시
การถอดเสียงภาษาเกาหลี
 • ฮันกึล: 부산광역시
 • ฮันจา: 釜山廣域市
 • อักษรโรมันปรับปรุง: Busan Gwangyeoksi
 • แมกคูน–ไรซ์ชาวเออร์: Pusan Kwangyŏksi
สถานที่ต่าง ๆ ในมหานครพูซัน
   ธง ตรา
ปูซานที่ตั้งในประเทศเกาหลีใต้แสดงแผนที่เกาหลีใต้ปูซานปูซาน (ทวีปเอเชีย)แสดงแผนที่ทวีปเอเชีย
พิกัด: 35°10′N 129°04′E﻿ / ﻿35.167°N 129.067°E﻿ / 35.167; 129.067
ประเทศ:  เกาหลีใต้
ภูมิภาค: ย็องนัม
เขตการปกครอง: 15 เขต, 1 อำเภอ
การปกครอง
 • ประเภท: นายกเทศมนตรี-สภา
 • นายกเทศมนตรี: พัก ฮย็องจุน (พรรคพลังประชาชน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 766.12 ตร.กม. (295.80 ตร.ไมล์)
ประชากร (2009)
 • ทั้งหมด: 3,574,340 คน
 • ความหนาแน่น: 4,666 คน/ตร.กม. (12,080 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์:  
 • ดอกไม้: ทงแบ็ก
 • ต้นไม้: ทงแบ็ก
 • นก: วงศ์นกนางนวล
เว็บไซต์: busan.go.kr (อังกฤษ)
ปูซาน หรือ พูซัน (เกาหลี: 부산시) หรือทางการเรียกว่า มหานครพูซัน (เกาหลี: 부산광역시) เป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเกาหลีใต้ มีประชากรประมาณ 3.65 ล้านคน และปูซานยังคงเป็นเมืองที่ใหญ่อันดับ 2 ของประเทศรองจาก โซล บริเวณที่แออัดของปูซานตั้งอยู่บริเวณหุบเขาแคบระหว่างแม่น้ำนักดง และ แม่น้ำซูย็อง
ปูซานได้เคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2002 และงานเอเปค 2005 ที่ผ่านมา และยังคงเป็นเมืองหนึ่งที่ร่วมจัดการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2002 นอกจากนี้ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2548 ปูซานได้เสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดงานแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์

ภูเขาคอชิล (거칠산국, คอชิลซันกุก) ได้รับการบันทึกในฐานะผู้นำของสมาพันธ์จินฮั่น ในศตวรรษที่ 2-4 ถูกครอบงำโดยอาณาจักรชิลลาและจัดเป็นอำเภอ (คุน) ของฝังศพที่ขุดได้จากสุสานที่พกช็อนดง ระบุว่ามีมหาอำนาจที่ซับซ้อนซึ่งปกครองโดยบุคคลที่มีอำนาจอยู่ในพื้นที่ปูซานในศตวรรษที่ 4 ในขณะที่สามราชอาณาจักรเกาหลีกำลังก่อตัวขึ้น กองฝังศพของพกช็อนดงถูกสร้างขึ้นบนสันเขาที่มองเห็นพื้นที่กว้างซึ่งประกอบขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของเขตทงแนและเขตย็อนเจในยุคปัจจุบัน นักโบราณคดีได้ขุดพบอาวุธและแท่งเหล็กมากกว่า 250 ชิ้นจากการฝังศพหมายเลข 38 a หลุมฝังศพในห้องไม้ที่พกช็อนดง
ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา รัฐบาลเกาหลีกำหนดให้ปูซานเป็นท่าเรือการค้ากับญี่ปุ่นและอนุญาตให้ตั้งถิ่นฐานได้ การตั้งถิ่นฐานของญี่ปุ่นอื่น ๆ ในมหานครอุลซันและเขตจินแฮลดลงในภายหลัง แต่การตั้งถิ่นฐานในปูซานดำเนินต่อไปจนกระทั่งญี่ปุ่นบุกเกาหลีในปี ค.ศ. 1592 (พ.ศ. 2135) หลังสงครามการบุกรุก ความสัมพันธ์ทางการทูตกับโชกุนใหม่ในญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1607 (พ.ศ. 2150) และปูซานได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นใหม่ การตั้งถิ่นฐานของญี่ปุ่น แวควันแม้ว่าจะย้ายไปอยู่ที่โชรยังในภายหลัง ยังคงมีอยู่จนกระทั่งเกาหลีเปิดโปงการทูตสมัยใหม่ใน ค.ศ. 1876 (พ.ศ. 2419) ในปี ค.ศ. 1876 ปูซานกลายเป็นท่าเรือระหว่างประเทศแห่งแรกในเกาหลีภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญาคังฮวา
ในช่วงการปกครองของญี่ปุ่น ปูซานพัฒนาจนเป็นศูนย์กลางการค้ากับญี่ปุ่น ปูซานเป็นเมืองเดียวในเกาหลีที่ใช้รถรางไอน้ำก่อนที่จะมีการเปิดตัวรถไฟฟ้าในปี ค.ศ. 1924.
ในช่วงสงครามเกาหลี ปูซานเป็นหนึ่งในสองเมืองในเกาหลีใต้ที่กองทัพเกาหลีเหนือไม่ได้ยึดครองในช่วงสามเดือนแรกของสงคราม อีกเมืองคือแทกู ผลที่ตามมา เมืองต่าง ๆ กลายเป็นสถานที่พักพิงหรือค่ายผู้อพยพสำหรับชาวเกาหลีในช่วงสงคราม ตามรายงานของ Korea Times ผู้ลี้ภัยประมาณ 500,000 คนอาศัยอยู่ในปูซานในต้นปี ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494)
เนื่องจากปูซานเป็นหนึ่งในไม่กี่พื้นที่ในเกาหลีที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเกาหลีใต้ตลอดช่วงสงครามเกาหลี บางครั้งก็ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสาธารณรัฐเกาหลี กองทหารของสหประชาชาติได้จัดตั้งแนวป้องกันรอบเมืองที่เรียกว่าปริมณฑลปูซานในฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1950 ตั้งแต่นั้นมา เมืองนี้ก็กลายเป็นมหานครที่ปกครองตนเองและได้สร้างเอกลักษณ์ของเมืองที่เข้มแข็ง
ในปี ค.ศ. 1963 (พ.ศ. 2506) ปูซานแยกจากจังหวัดคย็องซังใต้กลายเป็นเมืองปกครองโดยตรง ในปี ค.ศ. 1983 (พ.ศ. 2526) เมืองหลวงของจังหวัดคย็องซังใต้ถูกย้ายจากปูซานไปยังชางวอน ในปี ค.ศ. 1995 (พ.ศ. 2538) ปูซานกลายเป็นเมืองมหานคร[ต้องการอ้างอิง]
เขตการปกครอง

ปูซานมี  15 คู (เกาหลี: 구; เขต) และ 1  คุน (เกาหลี: 군; อำเภอ)
ทะเลตะวันออก(ทะเลญี่ปุ่น)
ทะเลใต้
ช่องแคบเกาหลี
อุลซัน
จังหวัดคย็องซังใต้
คังซอ
ซาซัง
ซาฮา
ปูซานจิน
ทง
ชุง
ย็องโด
ปูก
คึมจอง
โทงแน
ย็อนเจ
ซูย็อง
ซอ
แฮอุนแด
นัม
คีจัง
| --- | --- |
 เขตชุง (중구)  เขตซอ (서구)  เขตทง (동구)  เขตย็องโด (영도구)  เขตปูซานจิน (부산진구)  เขตโทงแน (동래구)  เขตนัม (남구)  เขตปูก (북구):  เขตแฮอุนแด (해운대구)  เขตซาฮา (사하구)  เขตคึมจอง (금정구)  เขตคังซอ (강서구)  เขตย็อนเจ (연제구)  เขตซูย็อง (수영구)  เขตซาซัง (사상구)  อำเภอคีจัง (기장군)
แหล่งข้อมูลอื่น

Busan Metropolitan Government
Map of Busan
All About Busan เก็บถาวร 2010-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - The Official Korea Tourism Guide Site
Busan Haps - The English Magazine for What's Happening in Busan
คู่มือการท่องเที่ยว Busan จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กปูซาน |
| --- | --- | --- |
| เขต |  พุก  พูซันจิน  ทง  ทงแน  คังซอ  คึมจ็อง  แฮอุนแด  ชุง  นัม  ซาฮา  ซาซัง  ซอ  ซูย็อง  ย็องโด  ย็อนเจ  |  |
| อำเภอ |  คีจัง  |  |
| ด ค ก ภูมิภาคและเขตการปกครองของประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
| ภูมิภาค |  เขตเมืองหลวงและปริมณฑล  ควันดง ย็องดง  ย็องซอ  โฮซอ  โฮนัม  ย็องนัม ภูมิภาคอุตสาหกรรมการเดินเรือตะวันออกเฉียงใต้  เกาะเชจู  |  |
| จังหวัด |  คย็องกี  คย็องซังใต้  คย็องซังเหนือ  ช็อลลาใต้  ชุงช็องใต้  ชุงช็องเหนือ  |  |
| จังหวัดปกครองตนเองพิเศษ |  คังว็อน  ช็อนบุก  เชจู  |  |
| นครพิเศษ |  โซล  |  |
| นครปกครองตนเองพิเศษ |  เซจง  |  |
| มหานคร |  ควังจู  แทกู  แทจ็อน  ปูซาน  อินช็อน  อุลซัน  |  |
| คณะกรรมการ 5 จังหวัดภาคเหนือเกาหลี |  พย็องอันใต้  พย็องอันเหนือ  ฮวังแฮ  ฮัมกย็องใต้  ฮัมกย็องเหนือ  |  |
| ด ค กนครในประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- |
นครพิเศษ:  โซล 
มหานคร:  ควังจู  แทกู  แทจ็อน  ปูซาน  อินช็อน  อุลซัน 
นครปกครองตนเองพิเศษ:  เซจง 
นครใหญ่:  คิมแฮ  โคยัง  ช็องจู※  ช็อนจู※  ช็อนอัน  ชังว็อน※  ซ็องนัม  ซูว็อน※  นัมยังจู  พูช็อน  โพฮัง  ยงอิน  อันซัน  อันยัง  ฮวาซ็อง 
นคร:  คงจู  คย็องจู  คย็องซัน  คเยรยง  ควังจู  ควังมย็อน  ควังยัง  ควาช็อน  คอเจ  คังนึง  คิมเจ  คิมช็อน  คิมโพ  คุนซัน  คุนโพ  คูมี  คูรี  ช็องอึบ  ชินจู  ชีฮึง  ชุงจู  ชุนช็อน※  เชช็อน  ซกโช  ซอซัน  ซังจู  ซัมช็อก  ซาช็อน  ซุนช็อน  ทงดูช็อน  ทงย็อง  ทงแฮ  ทังจิน  แทแบ็ก  นนซัน  นัมว็อน  นาจู  พย็องแท็ก  พาจู  โพช็อน  โพรย็อง  มกโพ  มิลยัง  มุนกย็อง  ย็องจู  ย็องช็อน  ยอจู  ยอซู  ยังจู  ยังซัน  ว็อนจู  อันซ็อง  อันดง※  อาซัน  อิกซัน  อีช็อน  อึยจ็องบู  อึยวัง  โอซัน  ฮานัม 
นครภายใต้การบริหาร:  เชจู※  ซอกวีโพ 
ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด ที่ไม่ใช่นคร:  อำเภอมูอัน  อำเภอฮงช็อง 
หมายเหตุ: ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย
| ด ค กเมืองเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
| ฤดูร้อน |  1951:  นิวเดลี  1954:  มะนิลา  1958:  โตเกียว  1962:  จาการ์ตา  1966:  จังหวัดพระนคร  1970:  จังหวัดพระนคร  1974:  เตหะราน  1978:  กรุงเทพมหานคร  1982:  นิวเดลี  1986:  โซล  1990:  ปักกิ่ง  1994:  ฮิโรชิมะ  1998:  กรุงเทพมหานคร  2002:  ปูซาน  2006:  โดฮา  2010:  กว่างโจว  2014:  อินช็อน  2018:  จาการ์ตา–ปาเล็มบัง  2022:  หางโจว  2026:  นาโงยะ  2030:  โดฮา  2034:  รียาด  |  |
| ฤดูหนาว |  1986:  ซัปโปโระ  1990:  ซัปโปโระ  1996:  ฮาร์บิน  1999:  คังว็อน  2003:  อาโอโมริ  2007:  ฉางชุน  2011:  อัสตานา-อัลมาเตอ  2017:  ซัปโปโระ  2025:  ฮาร์บิน  2029:  ตรุจญีนา |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 2  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เกาหลี 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA
สมศักดิ์ พรนารายณ์

| สมศักดิ์ พรนารายณ์ |
| --- | --- |
เจ้าหน้าที่พี่เลี้ยงกำลังผูกมัดสมศักดิ์กับหลักประหาร
เกิด: ประมาณ พ.ศ. 2505 ราชอาณาจักรลาว
เสียชีวิต: 30 เมษายน พ.ศ. 2542 (อายุ 37 ปี) เรือนจำกลางบางขวาง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
สาเหตุเสียชีวิต: ประหารชีวิตด้วยการยิง
สัญชาติ: ไทย
ชื่ออื่น: ศักดิ์สิทธิ์  คำใส   นักข่มขืนจากลุ่มน้ำโขง
พลเมือง: ลาว
มีชื่อเสียงจาก: การฆาตกรรมและข่มขืนเด็กหญิงอายุ 15 ปี
สถานะทางคดี: ถูกประหารชีวิต

พิพากษาลงโทษฐาน:  ลักทรัพย์ (2538)  ฆ่าผู้อื่นเพื่อปกปิดความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา (2539) 
บทลงโทษ: จำคุก 1 ปี 6 เดือน (2538) ประหารชีวิต (2539)
รายละเอียด
ผู้เสียหาย: 3 ถูกฆาตกรรม ไม่ทราบจำนวน ถูกข่มขืน
ระยะเวลาอาชญากรรม: ไม่ทราบ–พ.ศ. 2538
ประเทศ: ประเทศไทยและประเทศลาว
วันที่ถูกจับ: 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2538
 
หมายเหตุ
 ↑  สัญชาติจริงคือสัญชาติลาว ส่วนสัญชาติไทยคือสัญชาติที่ปลอมแปลงมา 
สมศักดิ์ พรนารายณ์ หรืออีกชื่อ ศักดิ์สิทธิ์  คำใส หรือฉายา นักข่มขืนจากลุ่มน้ำโขง (ลาว: ສັກສິດ ຄຳໄຊ; ประมาณพ.ศ. 2505 – 30 เมษายน พ.ศ. 2542) เป็นฆาตกรต่อเนื่องและผู้ข่มขืนต่อเนื่องชาวลาว ที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดและถูกประหารชีวิตโดยทางการไทย ในข้อหาฆาตกรรมและข่มขืนเด็กหญิง อายุ 15 ปี ในอำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยก่อนการประหารชีวิตเขาได้สารภาพกับหัวหน้าชุดทะเบียนประวัติอาชญากร ว่าเขาได้ข่มขืนผู้หญิงหลายคนและสังหารผู้หญิงสองคนในประเทศลาว
ประวัติ

สมศักดิ์เกิดและเติบโตในประเทศลาว โดยระหว่างที่เขาอยู่ในประเทศลาว เขาทำงานรับจ้างหลายประเภทเช่นการทำนาหรือการทำสวน ซึ่งเขาเป็นคนที่มีอารมณ์ทางเพศที่รุนแรงเป็นประจำ โดยถ้าเขามีอารมณ์ทางเพศ เขาจะไปซื้อบริการหากเขามีเงิน แต่ถ้าเขาไม่มีเงิน เขาจะฉุดผู้หญิงไปยังที่เปลี่ยวแล้วข่มขืน ซึ่งขณะที่เขาอยู่ประเทศลาวเขาได้อ้างว่าได้ข่มขืนผู้หญิงมานับไม่ถ้วน
การฆาตกรรม

เขาได้ก่อเหตุฆาตกรรมครั้งแรกในประเทศลาว หลังจากฉุดผู้หญิงคนหนึ่งมา แต่เธอขัดขืน เขาจึงทำร้ายเธอจนเสียชีวิต ก่อนจะโยนศพทิ้งลงแหล่งน้ำและหลบหนีไปที่อื่น หลังจากนั้นเขาก็ก่อเหตุข่มขืนผู้หญิงอีกหลายคน แต่ผู้เสียหายไม่กล้าแจ้งความ เขาจึงก่อเหตุบ่อยขึ้น ต่อมาเขาได้สังหารผู้หญิงอีกคน ก่อนจะนำศพไปทิ้งลงแหล่งน้ำ แต่ญาติของผู้เสียชีวิตได้พบศพและเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง ทำให้เขาหลบหนีมายังประเทศไทย และมีคนรู้จักของเขาช่วยเหลือให้ไปทำงานที่จังหวัดนครราชสีมาและปลอมแปลงสัญชาติ
ในระหว่างที่เขาอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา เขาไม่ได้ข่มขืนใครเลย เนื่องจากเขามีเงินไปซื้อบริการ ต่อมาเขาได้ถูกจับกุมในความผิดฐานลักทรัพย์และติดคุกอยู่ที่เรือนจำกลางนครราชสีมา
ระหว่างที่เขาติดคุก เขาได้สนิทสนมกับอาของจารุณี ชาปาน ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2538 เขาพ้นโทษออกมาพร้อมกับอาของจารุณี หลังจากเขาติดคุกเป็นเวลา 1 ปี 6 เดือน เนื่องจากเขาไม่สามารถหาที่อยู่อาศัยได้ อาของจารุณีจึงชวนเขาไปอยู๋กับเขาที่จังหวัดเลย หลังจากที่เขาได้เดินทางถึงอำเภอเมืองเลย เขาได้มีอารมณ์ทางเพศ เขาจึงยังไม่เดินทางไปยังอำเภอเชียงคาน ก่อนจะก่อเหตุข่มขืนและพยายามฆ่าคนขับรถสามล้อรับจ้างที่ป่าหลังโรงเรียนบ้านนาซำ แต่เธอไม่เสียชีวิต เขาจึงรีบเดินทางมายังอำเภอเชียงคาน
หลังจากที่เขามาถึงบ้านของจารุณี ในตำบลบุฮม อำเภอเชียงคาน จารุณีและพี่สาวของเธอได้ไปทำงานที่กรุงเทพมหานคร หลังจากที่เธอกลับมาเยี่ยมแม่บ้าน เขาได้พบหน้าของเธอแล้วแอบหลงรักเธอ ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 หลังจากที่เขารู้ว่าจารุณีจะเดินทางไปยังกรุงเทพมหานครในวันรุ่งขึ้น เขาจึงวางแผนที่จะมีเพศสัมพันธ์กับเธอ หลังจากที่คนในบ้านของเธอหลับหมดแล้ว เขาจึงเดินไปยังมุ้งของเธอ แล้วกอดและพยายามถอดเสื้อผ้า เมื่อเธอตื่นเขาจึงเอามือปิดปากของเธอและขอนอนกับเธอ แต่เธอปฏิเสธและพยายามขัดขืน เขาจึงนำผ้าขนหนูมาอุดปากแล้วใช้สายวิทยุรัดคอจนเสียชีวิต หลังจากนั้นได้ข่มขืนศพ ก่อนจะหลบหนีไป ก่อนที่ศพของเธอจะถูกพบโดยน้องสาวในวันรุ่งขึ้น
การจับกุม การพิจารณาคดีและการประหารชีวิต

หลังจากที่พบศพของจารุณี น้องสาวของเธอได้ให้การกับตำรวจว่า เมื่อเวลา 05.00 น.ระหว่างที่เธอกำลังจะไปหุงข้าว เธอเห็นเขาเดินถือกระเป๋าออกจากบ้าน ต่อมาในวันที่ 5 กรกฎาคม เมื่อเวลา 16.30 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจได้รับแจ้งว่ามีคนพบเขาบริเวณศาลารอรถโดยสารในตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังเดินมาหาเขา เขาได้พยายามวิ่งหนี แต่ก็ถูกจับกุม หลังจากการถูกจับกุมเขาได้ให้การรับสารภาพทุกข้อหา โดยอ้างว่าทนอารมณ์ทางเพศไม่ไหวจึงพยายามข่มขืน แต่เธอขัดขืนจึงฆาตกรรมเธอ และเขาได้สารภาพเพิ่มเติมถึงคดีพยายามฆ่าคนขับรถสามล้อเครื่องที่อำเภอเมืองเลย ต่อมาเขาถูกศาลจังหวัดเลยตัดสินประหารชีวิต เขาจึงยื่นอุทธรณ์และถูกศาลอุทธรณ์ตัดสินประหารชีวิตและถูกศาลฎีกาพิพากษายืนประหารชีวิตในเวลาต่อมา เขาจึงทำหนังสือทูลเกล้าขอพระราชทานอภัยโทษ และมีพระราชกระแสรับสั่งให้ยกฎีกาเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2542
ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2542 เจ้าหน้าที่พี่เลี้ยงและหัวหน้าฝ่ายควบคุมกลางได้เบิกตัวเขาจากแดนที่ 1 ของเรือนจำกลางบางขวาง หลังจากนั้นได้นำตัวเขาไปพิมพ์ลายนิ้วมือและตรวจสอบประวัติบุคคล เขาได้ขอบุหรี่ 1 มวน โดยระหว่างรอให้บุหรี่หมดมวน พันตำรวจโท โกมล ยิ้มเป็นใยซึ่งเป็นหัวหน้าชุดกองทะเบียนประวัติอาชญากรได้ถามเกี่ยวกับประวัติของเขา เขาได้เล่าว่าเขาเป็นคนลาว แต่ปลอมแปลงสัญชาติมาเป็นคนไทยโดยจ่ายสินบน และเขาได้สารภาพถึงการก่อคดีในลาวอีกด้วย หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ได้พิมพ์ลายนิ้วมือและอ่านคำสั่งประหารชีวิต เขาได้เขียนจดหมายเป็นภาษาลาวและจดที่อยู่เป็นที่ประเทศลาว 
อาหารมื้อสุดท้ายของเขาเป็นข้าวเปล่า ต้มจืดเต้าหู้หมูสับ ขนมหม้อแกงและน้ำเปล่า 1 ขวด โดยหลังจากที่เขารับประทานอาหารเสร็จเขาได้พูดกับพี่เลี้ยงว่า "ผมยอมรับว่าคนไทยส่วนใหญ่มีน้ำใจดีมาก  แต่ผมมันทำตัวไม่ดีเอง  ทรยศต่อผู้มีพระคุณ  และเนรคุณต่อแผ่นดินที่ผมหนีเข้ามาขออาศัยอยู่  เมื่อผมถูกส่งตัวเข้ามาอยู่ที่เรือนจำแห่งนี้  ก็ไม่เคยมีใครรังแกหรือกลั่นแกล้งผม  มีแต่ให้ความสงสารเห็นใจ  หากชาติหน้ามีจริง  ผมขอเกิดมาเพื่อชดใช้ความผิดและตอบแทนพระคุณผืนแผ่นดินแห่งนี้ด้วยเถิดครับ" เขาถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าเมื่อเวลา 18.01 น. โดยเพชรฆาตเชาวเรศน์ จารุบุณย์ และเป็นบุคคลที่ 6 ที่ถูกประหารชีวิตโดยประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 หลังจากที่ประเทศไทยไม่มีการประหารชีวิตตั้งเเต่ปี พ.ศ.2530 จนถึง พ.ศ. 2539 เป็นเวลาเกือบ 9 ปี
วิวาห์พารักในฝันร้าย

| --- | --- |
วิวาห์พารักในฝันร้าย
夏目アラタの結婚 (Natsume Arata no Kekkon)
แนว: จิตวิทยาระทึกใจ
มังงะ
เขียนโดย: ทาโร โนงิซากะ
สำนักพิมพ์: โชงากูกัง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในเครือ: บิกซูเพียเรียคอมิกส์
นิตยสาร: บิกคอมิกซูเพียเรีย
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 28 มิถุนายน พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 8
วิวาห์พารักในฝันร้าย (ญี่ปุ่น: 夏目アラタの結婚; โรมาจิ: Natsume Arata no Kekkon; แปลว่า "การแต่งงานนัตสึเมะ อาราตะ") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทาโร โนงิซากะ ตีพิมพ์ในนิตยสารบิกคอมิกซูเพียเรีย นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
https://aff.ufavisions.com?referal=c7eb5d332dd541b85d25bae0d1968343%5Bลิงก์เสีย%5D

วิวาห์พารักในฝันร้าย แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทาโร โนงิซากะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารบิกคอมิกซูเพียเรีย นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) เล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 วิดีโอส่งเสริมการขายสำหรับเล่มที่ 4 มียูกิ โอโนะมาพากย์เสียงเป็นนัตสึเมะ อาราตะ และอาการิ คิโตพากย์เสียงเป็นชินากาวะ ชินจุ โพสต์ในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 หนังสือมังงะวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 8 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ประกาศลิขสิทธิ์เผยแพร่เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
https://aff.ufavisions.com?referal=c7eb5d332dd541b85d25bae0d1968343%5Bลิงก์เสีย%5D > หนังสือมังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 | 978-4-09-860484-5 |
| 2 |  30 มีนาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-09-860656-6 |
| 3 |  30 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-09-860682-5 |
| 4 |  30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 | 978-4-09-860769-3 |
| 5 |  30 เมษายน พ.ศ. 2564 | 978-4-09-860872-0 |
| 6 |  30 สิงหาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-09-861130-0 |
| 7 |  28 มกราคม พ.ศ. 2565 | 978-4-09-861238-3 |
| 8 |  30 มิถุนายน พ.ศ. 2565 | 978-4-09-861238-3 |
การตอบรับ

วิวาห์พารักในฝันร้าย ได้รับรางวัล U-NEXT ของ Next Manga Award ปี พ.ศ. 2563 ซีรีส์ได้รับการแนะนำโดยสึบาซะ ยามางูจิ ผู้เขียนซีรีส์มังงะเรื่อง บลูพีเรียด
ดูเพิ่ม

อิริว ทีมดราก้อน คุณ​หมอ​หัวใจ​แกร่ง​ — อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดยทาโร โนงิซากะ
Kobayashi, Kyō (February 9, 2020). 花嫁は獄中にいる猟奇殺人犯…？ 遺体のありかと事件の真相をめぐるアクリル板越しの駆け引きに背筋が凍るサイコサスペンス. Da Vinci News (ภาษาญี่ปุ่น). Kadokawa Corporation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 19, 2021.
Masami (January 30, 2020). 殺人犯は結婚に希望を見出しているのか？ 『夏目アラタの結婚』に漂う、怖さと愛おしさ. Real Sound [ja] (ภาษาญี่ปุ่น). Blueprint Co., Ltd. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 10, 2021.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการที่ Big Comic Bros (ญี่ปุ่น)
ดินแดนคัมชัตคา

| ดินแดนคัมชัตคา |
| --- | --- |
ดินแดน
Камча́тский край

   ธง ตราอาร์ม
เพลง: สรรเสริญดินแดนคัมชัตคา 

ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: ตะวันออกไกล
เขตเศรษฐกิจ: ตะวันออกไกล
สถาปนา: 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2007
ศูนย์กลางการบริหาร: ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
การปกครอง
 • องค์กร: Legislative Assembly
 • ผู้ว่าราชการ: วลาดีมีร์ อีลูย์ฮิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 472,300 ตร.กม. (182,400 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 10th
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 322,079 คน
 • ประมาณ (2018): 315,557 (−2%) คน
 • อันดับ: 76
 • ความหนาแน่น: 0.68 คน/ตร.กม. (1.8 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 77.35% คน
 • นอกเมือง: 22.65% คน
เขตเวลา: UTC+12 (UTC+12:00 )
รหัส ISO 3166: RU-KAM
ทะเบียนรถ: 41, 82
รหัส OKTMO: 30000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://www.kamchatka.gov.ru
ดินแดนคัมชัตคา (รัสเซีย: Камча́тский край) เป็นเขตการปกครองของประเทศรัสเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 โดยรวมตัวกันของแคว้นคัมชัตคากับเขตปกครองตนเองคาเรียค มีการออกเสียงประชามติในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2548
ดินแดนคัมชัตคามีเนื้อที่ทั้งหมด 472,300 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 322,079 คน โดยมีศูนย์กลางการบริหารคือ ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
แหล่งข้อมูลอื่น

Правительство Камчатского Края เก็บถาวร 2012-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
История Камчатского края
Камчатский край в фотографиях: пейзажи, природа, люди, события
Законодательство Камчатского края
«Камчатский край, Петропавловск-Камчатский — краеведческий сайт Камчатки»
Камчатка в книге: Н. А. Гвоздецкий, Н. И. Михайлов. Физическая география СССР. М., 1978.
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

| คณะครุศาสตร์  มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา |
| --- | --- |
Faculty of Education,   Suansunandha Rajabhat University
ที่ตั้ง
อาคาร 11 เลขที่ 1 ถนนอู่ทองนอก แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร 10300
ข้อมูล
คติพจน์: ปญฺญาว ธเนน เสยฺโย (ปัญญาประเสริฐกว่าทรัพย์)
สถาปนา: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 (87 ปี)
คณบดี: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กรรณิการ์ ภิรมย์รัตน์
สี:   สีชมพู
เพลง: มาร์ชครุศาสตร์สวนสุนันทา "กลิ่นแก้วจุลจอม"
เว็บไซต์: www.edu.ssru.ac.th
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: Faculty of Education, Suan Sunandha Rajabhat University) ถือกำเนิดมาจากโรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 ต่อมาได้พัฒนาเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 นับเป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัย
ข้อมูลพื้นฐาน > มาร์ชครุศาสตร์สวนสุนันทา "กลิ่นแก้วจุลจอม"

ประพันธ์คำร้องโดย นายธงชัย เดือนแจ้ง
ธ เนรมิตกลิ่นแก้วการศึกษา
คือคุณค่าครุศาสตร์ปราชญ์แผ่นดิน
องอาจปราดเปรื่องเป็นทรัพย์สิน
กำจายกลิ่นครุศาสตร์ดาษดา
ปรัชญานิยมล้ำลึกศึกษา
รับใช้ประชาเป็นเรือจ้างสร้างชาติไทย
เปี่ยมประเสริฐงามงดสดใส
รักษาไว้ชีพพร้อมยอมพลี
สร้างคุณค่าเทิดรักศักดิ์ศรี
หอมทวีกลกลิ่นแก้วจุลจอม