stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกอช่างจู่กั๋ว
ต้นกำเนิด

หวัง เชิน นักดนตรีจากเมืองเทียนจินซึ่งอยู่ใกล้เคียง เริ่มต้นประพันธ์เพลงนี้ในปลายเดือนกันยายน ค.ศ. 1950 ไม่นานหลังจากที่เขาได้เห็นธงชาติจีนจำนวนมากโบกสะบัดอยู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมินในช่วงเตรียมการสำหรับวันชาติครั้งแรกของสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 1 ตุลาคมของปีนั้น เพลงนี้เริ่มได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในเมืองเทียนจินก่อน จากนั้นจึงแพร่กระจายไปยังกรุงปักกิ่ง ทั้งเนื้อร้องและทำนองของเพลงนี้ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่อย่างเป็นทางการในหนังสือพิมพ์เหรินหมินรื่อเป้า (人民日报) เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1951 และได้รับการส่งเสริมอย่างกว้างขวางจากกระทรวงวัฒนธรรมของจีนก่อนถึงงานวันชาติ
พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียร

| พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียร |
| --- | --- |
พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียร องค์ปัจจุบัน
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: พระที่นั่ง
ที่ตั้ง: พระราชวังบางปะอิน
เมือง: ตำบลบ้านเลน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเทศ: ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2420
ปรับปรุง: พ.ศ. 2537
บริเวณด้านข้างของพระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียร องค์ปัจจุบัน
พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียรองค์แรก
พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียร ตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นใน ตรงข้ามกับสระทางด้านตะวันออก ของพระราชวังบางปะอิน พระที่นั่งองค์นี้สร้างด้วยไม้ สไตล์ยุโรป แบบสวิสชาเล่ต์ 2 ชั้น มีกำแพงแก้ว จดหมายเหตุได้กล่าวไว้ว่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานเงิน 90 ชั่งเพื่อสร้างพระที่นั่งองค์นี้ และรั้วพระราชวังบางปะอิน เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2420
ต่อมา พ.ศ. 2481 ได้มีการซ่อมแซมใหญ่พระราชวังบางปะอิน แต่ผู้รับเหมาประมาทเลินเล่อ ทำให้เกิดไฟไหม้พระที่นั่งทั้งองค์ คงเหลือแต่หอยุโรปข้าง ๆ เท่านั้น หลังจากนั้น ในปี พ.ศ. 2537 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต สร้างพระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียรขึ้นใหม่ ปัจจุบัน พระที่นั่งองค์นี้ไม่เปิดให้เข้าชม
ประวัติ

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียรขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2420 โดยโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศวรฤทธิ์เป็นผู้ออกแบบ โดยพระราชทานเงิน 70 ชั่ง หรือประมาณ 5,600 บาท ทุกปีในฤดูฝน พระองค์จะเสด็จมาประทับที่พระที่นั่งองค์นี้ปีละ 3 ครั้ง
พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียรเป็นพระที่นั่งเรือนไม้ 2 ชั้น มีสถาปัตยกรรมแบบชาเล่ย์ของสวิตเซอร์แลนด์ โดยทาสีเขียวอ่อนและสีเขียวแก่สลับกันทั้งองค์ ประดับประดาไปด้วยลวดลายฉลุไม้แบบยุโรปที่แสนงดงาม มีระเบียงแล่นโดยรอบพระที่นั่ง ภายในมีการตกแต่งแบบยุโรปด้วยเครื่องเรือนฝรั่งเศสสมัยพระเจ้านโปเลียนที่ 3 ที่เข้าชุดกันทั้งหมด พระที่นั่งองค์นี้ถือได้ว่าเป็นพระที่นั่งที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดปรานมากที่สุด
เมื่อปี พ.ศ. 2433 แกรนด์ดุ๊กซาร์วิตส์แห่งรัสเซีย (พระยศขณะนั้น) ได้เสด็จเยือนประเทศไทย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้พระที่นั่งองค์นี้เป็นที่ประทับของแกรนด์ดุ๊กซาร์วิตส์ และในปี พ.ศ. 2452 ยังใช้เป็นที่ประทับของดยุคโยฮัน อัลเบรตแห่งเยอรมันด้วย
ในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2481 ได้มีการบูรณะซ่อมแซมพระที่นั่งต่าง ๆ ในพระราชวังบางปะอิน ขณะดำเนินการทาสีพระที่นั่งนั้นได้เกิดเหตุเพลิงไหม้พระที่นั่งทั้งองค์ ซึ่งเหลือเพียงหอน้ำข้างพระที่นั่งเท่านั้นที่ไม่ถูกเพลิงไหม้ เมื่อปี พ.ศ. 2531 สำนักพระราชวังจึงสร้างพระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียรขึ้นมาใหม่เลียนแบบพระที่นั่งองค์เดิม เพื่อใช้เป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงภาพเขียนและวัตถุโบราณ
จนกระทั่ง เมื่อปี พ.ศ. 2537 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ให้จัดสร้างพระที่นั่งขึ้นใหม่ ขึ้นโดยใช้คอนกรีต แทนไม้ โดยทาสีขาวสลับเขียวตามแบบเดิมทั้งองค์พระที่นั่ง
ต่อมาได้มีการรื้อดัดแปลงสร้างใหม่อีกครั้งหนึ่งตามลักษณะที่ปรากฏในปัจจุบัน เพื่อใช้เป็นที่ประทับของ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรในคราวเสด็จเยือนประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2539 การดัดแปลงใหม่ครั้งนี้ได้ใช้ศิลปะสถาปัตยกรรมแบบวิคตอเรียน ตัวอาคารเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้นกรุกระจกโดยรอบองค์พระที่นั่ง องค์พระที่นั่งทาสีม่วงชมพูอย่างงดงาม
ภายในพระที่นั่ง

ปัจจุบัน พระที่นั่งองค์นี้ใช้เป็นที่ประทับในการเสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐาน ณ พระราชวังบางปะอิน และเป็นสถานที่รับรองพระราชอาคันตุกะ เป็นสถานที่เดียวในพระราชวังบางปะอินที่ไม่เปิดให้เข้าชม
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียร
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°13′59″N 100°34′47″E﻿ / ﻿14.232922°N 100.579587°E﻿ / 14.232922; 100.579587
| ด ค กสถานที่ภายในพระราชวังบางปะอิน |
| --- | --- |
วัดประจำพระราชวัง:  วัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร 
พระราชฐานชั้นนอก:  หอเหมมณเฑียรเทวราช  พระที่นั่งไอศวรรย์ทิพยอาสน์  พระที่นั่งวโรภาษพิมาน  สภาคารราชประยูร 
พระราชฐานชั้นใน:  พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียร  หอวิฑูรทัศนา  เก๋งบุปผาประพาส  พระที่นั่งเวหาศน์จำรูญ  พระตำหนักฝ่ายใน  อนุสาวรีย์สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ และ อนุสาวรีย์ราชานุสรณ์
ส่วนสว่างจัดจ้า

ส่วนสว่างจัดจ้าบนผิวทรงกลมที่สร้างใน 3DCG
ส่วนสว่างจัดจ้าทรงกลมแบบสมจริงในลูกโบว์ลิ่ง
ส่วนสว่างจัดจ้าบนพื้นผิวที่ซับซ้อน
ส่วนสว่างจัดจ้าบนลูกตา
ส่วนสว่างจัดจ้าในแบบการ์ตูน
ส่วนสว่างจัดจ้า (อังกฤษ: Specular highlight) คือ ภาพสะท้อนแบบในกระจกของแหล่งกำเนิดแสงซึ่ง แสงจากแหล่งกำเนิดแสงจะสะท้อนกับพื้นผิวที่มีความวาว
หากแหล่งกำเนิดแสงเป็นจุด และเป็นพื้นผิวเรียบ ๆ เช่น ทรงกลม ส่วนสว่างจัดจ้าจะปรากฏเป็นจุดวงรีโดยมีขอบเบลอเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม หากพื้นผิวมีความซับซ้อนหรือแหล่งกำเนิดแสงมีความซับซ้อนส่วนสว่างจัดจ้าที่ปรากฏขึ้นจะมีความซับซ้อนมากขึ้น
การทำสร้างจำลองส่วนสว่างจัดจ้าเป็นสิ่งสำคัญในคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ ส่วนประกอบนี้มีผลอย่างชัดเจนในการแสดงถึงรูปร่างของวัตถุหรือตำแหน่งของวัตถุเทียบกับแหล่งกำเนิดแสงในฉาก
สีของส่วนสว่างจัดจ้า

ส่วนสว่างจัดจ้ามักจะสะท้อนสีของแหล่งกำเนิดแสง โดยไม่ขึ้นอยู่กับสีของวัตถุที่สะท้อน ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นเนื่องจากวัสดุหลายชนิดมีชั้นวัสดุโปร่งใสบาง ๆ อยู่บนพื้นผิวสี ตัวอย่างเช่น พลาสติกทำจากเม็ดบีทสีอ่อนที่ห่อหุ้มด้วยโพลิเมอร์ใส หรืออย่างเช่นผิวหนังของมนุษย์ซึ่งมักมีชั้นน้ำมันและเหงื่อบาง ๆ อยู่ด้านบนของเซลล์ที่มีสีอยู่ วัสดุดังกล่าวจะแสดงส่วนสว่างจัดจ้าโดยเป็นแสงที่สะท้อนแต่ละช่วงสเปกตรัมออกมาอย่างเท่าเทียมกัน อย่างไรก็ตาม สำหรับบนวัสดุโลหะ เช่น ทองคำ ส่วนสว่างจัดจ้าจะสะท้อนสีของวัสดุ
ส่วนสว่างจัดจ้าในตัวคน

ส่วนสว่างจัดจ้าบนดวงตา มีอิทธิพลอย่างมากต่อความประทับใจในการวาดภาพเหมือน และภาพถ่ายบุคคล ดังนั้นในการถ่ายภาพบุคคล ส่วนสว่างจัดจ้าจึงเป็นปัจจัยสำคัญอีกอย่างนอกเหนือไปจากแหล่งกำเนิดแสง ตำแหน่งและความเข้มของแหล่งกำเนิดแสงได้รับการจัดลำดับความสำคัญตามสภาพแสง แต่เนื่องจากรูปร่างของแหล่งกำเนิดแสงไม่สำคัญต่อการจัดแสง จึงอาจเลือกโดยขึ้นอยู่กับประเภทของส่วนสว่างจัดจ้าบนลูกตาที่ต้องการสร้าง
นอกจากนี้ เนื่องจากส่วนสว่างจัดจ้าจะเกือบเหมือนกันในภาพถ่ายเดียว จึงเป็นองค์ประกอบหนึ่งที่สามารถใช้เพื่อมองแยกแยะภาพตัดต่อออกจากภาพถ่ายจริงได้
พื้นผิวในระดับจุลภาค

การสะท้อนแสงจัดจ้า หมายถึง การสะท้อนแสงซึ่งสะท้อนจากแหล่งกำเนิดแสงไปยังผู้สังเกตการณ์โดยสมบูรณ์ในลักษณะที่เหมือนเป็นกระจกเงา การสะท้อนแสงจัดจ้าจะมองเห็นได้ก็ต่อเมื่อแนวฉากพื้นผิวนั้นอยู่กึ่งกลางระหว่างทิศทางการตกกระทบของแสงกับทิศทางของผู้สังเกตพอดี ซึ่งหมายความว่าภาพของแหล่งกำเนิดแสงจะสะท้อนอย่างคมชัดและสมบูรณ์แบบ ดังนั้นพื้นผิวที่สะท้อนแสงจัดจ้าจะเกิดส่วนสว่างจัดจ้าขึ้น อย่างไรก็ตามสำหรับวัตถุที่ไม่ได้สะท้อนเหมือนกระจกอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ส่วนสว่างจัดจ้าที่ปรากฏขึ้นจะมีลักษณะพร่ามัว
ปรากฏการณ์นี้สามารถอธิบายได้โดยการสันนิษฐานถึงสภาพพื้นผิวในระดับจุลภาค สมมุติว่าพื้นผิวของวัตถุนั้นไม่ได้เรียบอย่างสมบูรณ์ แต่ประกอบด้วยผิวเล็ก ๆ จำนวนมาก ซึ่งแต่ละผิวเกิดการสะท้อนแสงจัดจ้าอย่างสมบูรณ์แบบ ระดับความแตกต่างระหว่างแนวฉากของผิวในระดับจุลภาคกับแนวฉากของพื้นผิวเรียบลื่นจะแตกต่างกันไปตามความเรียบลื่นของพื้นผิว
สำหรับจุดบนวัตถุที่เรียบซึ่งมีพื้นผิวแนวฉากอยู่ประมาณกึ่งกลางระหว่างทิศทางที่ตกกระทบและทิศทางของผู้สังเกตการณ์ ส่วนสว่างจัดจ้าจะสว่างขึ้นเนื่องจากแนวฉากส่วนใหญ่บนพื้นผิวระดับจุลภาคจะอยู่ในทิศกึ่งกลางระหว่างมุมสังเกตการณ์และแหล่งกำเนิดแสง ในที่นี้ หากจุดกึ่งกลางของส่วนสว่างจัดจ้าเลื่อนออกไป ทิศทางของแนวฉากพื้นผิวและทิศทางของมุมมองจะคลาดเคลื่อนไป ทำให้แนวฉากของพื้นผิวระดับจุลภาคส่วนใหญ่ไม่ได้อยู่กึ่งกลางระหว่างมุมมองกับมุมของแหล่งกำเนิดแสงอีกต่อไป ความสว่างของส่วนสว่างจัดจ้าจึงลดลงจนเข้าใกล้ 0
แบบจำลองพื้นผิวในระดับจุลภาค

มีหลายแบบจำลองที่แตกต่างกันสำหรับการจำลองการกระเจิงของพื้นผิวระดับจุลภาค ส่วนใหญ่จะมองว่าแนวฉากของผิวในระดับจุลภาคนั้นมีการแจกแจงอย่างสม่ำเสมอรอบแนวฉากของพื้นผิวระดับมหภาค แบบจำลองแบบนี้เรียกว่า ไอโซทรอปิก (isotropic) ถ้าแนวฉากของพื้นผิวในระดับจุลภาคมีการแจกแจงไปตามทิศทางใดทิศทางหนึ่งมากกว่าภายใต้การตั้งค่าบางอย่าง แบบจำลองการแจกแจงเรียกว่า แอนไอโซทรอปิก (anisotropic)
แบบจำลองพื้นผิวในระดับจุลภาค > การแจกแจงแบบฟ็อง

ในแบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็อง ความสว่างของส่วนสว่างจัดจ้าคำนวณได้โดย
โดยที่ R คือเวกเตอร์ที่ชี้ไปยังมุมที่มีการสะท้อนแสงจัดจ้าแบบสมบูรณ์ ส่วน V คือเวกเตอร์ที่ชี้ไปยังมุมมอง ค่าคงตัว n คือเลขชี้กำลังของฟ็อง ซึ่งเป็นค่าที่ให้ผู้ใช้เลือกได้ซึ่งจะควบคุมสมบัติความเรียบลื่นปรากฏของพื้นผิว
ในแบบจำลองการสะท้อนแบบบลิน–ฟ็องความสว่างของส่วนสว่างจัดจ้าคำนวณได้โดย
โดย N คือแนวฉากของพื้นผิวเรียบลื่น และ H คือมุมกึ่งกลางระหว่างเวกเตอร์รังสี L และเวกเตอร์มุมมอง V
สมการเหล่านี้บ่งบอกเป็นนัยว่าการแจกแจงของแนวฉากพื้นผิวในระดับจุลภาคมีการแจกแจงแบบปรกติ หรือมีการแจกแจงแบบเพียร์สันประเภท 2 อย่างไรก็ตาม แม้ว่าแบบจำลองนี้จะพิสูจน์ได้ว่ามีประโยชน์และให้ผลลัพธ์ที่น่าเชื่อถือ แต่ก็ไม่ใช่แบบจำลองที่ยืนพื้นจากทฤษฎีทางฟิสิกส์
แบบจำลองพื้นผิวในระดับจุลภาค > การแจกแจงแบบปกติ

สามารถสร้างแบบจำลองการแจกแจงของแนวฉากพื้นผิวในระดับจุลภาคที่ดีขึ้นเล็กน้อยโดยใช้ การแจกแจงแบบปกติ โดยความสว่างของส่วนสว่างจัดจ้าสามารถคำนวณได้โดยใช้ฟังก์ชันนี้
โดยที่ m คือค่าคงตัวที่มีค่าระหว่าง 0 ถึง 1 ซึ่งแสดงถึงความเรียบลื่นปรากฏของพื้นผิว
แบบจำลองพื้นผิวในระดับจุลภาค > การแจกแจงแบบเบ็กมัน

แบบจำลองพื้นผิวในระดับจุลภาคที่ยืนพื้นตามหลักฟิสิกส์คือการแจกแจงแบบเบ็กมัน (Beckmann distribution) แม้ว่าฟังก์ชันนี้จะให้ผลลัพธ์ที่แม่นยำมาก แต่ก็กินทรัพยากรในการคำนวณมาก
โดยที่ m คือความเอียงเฉลี่ยของพื้นผิวในระดับจุลภาค
แบบจำลองพื้นผิวในระดับจุลภาค > การแจกแจงแบบแอนไอโซทรอปิกของไฮดริช–ไซเดิล

การแจกแจงแบบแอนไอโซทรอปิกของไฮดริช–ไซเดิล (Heidrich–Seidel anisotropic distribution) เป็นการแจกแจงแบบแอนไอโซทรอปิกอย่างง่ายและอิงตามแบบจำลองของฟ็อง ใช้สำหรับจำลองพื้นผิวที่มีร่องหรือเส้นใยเล็ก ๆ ขนานกัน เช่น โลหะขัดเงา ผ้าต่วน หรือ เส้นผม ความสว่างของส่วนสว่างจัดจ้าที่คำนวณโดยใช้การแจกแจงแบบนี้คือ
โดยที่ n คือเลขชี้กำลังของฟ็อง V คือทิศทางการมอง L คือทิศทางของลำแสง และ T คือทิศทางของร่องขนานหรือเส้นใยที่จุดหนึ่งบนพื้นผิว
แบบจำลองพื้นผิวในระดับจุลภาค > การแจกแจงแบบแอนไอโซทรอปิกของวอร์ด

การแจกแจงแบบแอนไอโซทรอปิกของวอร์ด (Ward anisotropic distribution) ใช้พารามิเตอร์ที่ผู้ใช้ควบคุมได้สองตัวคือ αx และ αy สำหรับการควบคุมความเป็นแอนไอโซทรอปิก หากพารามิเตอร์ทั้งสองมีค่าเท่ากัน แสดงว่าเป็นส่วนสว่างจัดจ้าแบบไอโซทรอปิก
สูตรความสว่างสำหรับการแจกแจงแบบนี้คือ
ถ้า N-L < 0 หรือ N-E < 0 แสดงว่าพจน์การสะท้อนแสงจัดจ้าเป็นศูนย์ เวกเตอร์ทั้งหมดในที่นี้เป็นเวกเตอร์หน่วย เวกเตอร์ V คือเวกเตอร์จากจุดหนึ่งบนพื้นผิวไปยังจุดสังเกตการณ์ L คือทิศทางจากจุดบนพื้นผิวไปยังแหล่งกำเนิดแสง และ H คือทิศทางครึ่งมุม N คือแนวฉากพื้นผิว ส่วน X และ Y เป็นเวกเตอร์สองตัวที่ตั้งฉากกับระนาบแนวฉากซึ่งระบุทิศทางของความเป็นแอนไอโซทรอปิก
แบบจำลองพื้นผิวในระดับจุลภาค > แบบจำลองของคุก-ทอร์เรนซ์

แบบจำลองของคุก-ทอร์เรนซ์ (Cook–Torrance model) จะคำนวณส่วนสว่างจัดจ้าในรูปของ
โดยในที่นี้ D คือพจน์การแจกแจงของเบ็กมัน
และ F คือพจน์ของแฟรแนล
G คือพจน์การลดทอนเชิงเรขาคณิต ซึ่งอธิบายถึงการให้แสงเงาในตัวเองภายในพื้นผิวระดับจุลภาค ซึ่งคำนวณโดย
ในสูตรเหล่านี้ E คือเวกเตอร์มุมมองของกล้องหรือจุดสังเกตการณ์ ในขณะที่ H คือเวกเตอร์มุมกึ่งกลางระหว่างจุดสังเกตการณ์กับแหล่งกำเนิดแสง ส่วน L คือเวกเตอร์ที่ชี้ไปยังแหล่งกำเนิดแสง และ N คือเวกเตอร์แนวฉาก ส่วน α คือมุมระหว่าง H และ N
แบบจำลองพื้นผิวในระดับจุลภาค > การรวมหลายแบบจำลองเข้าด้วยกัน

หากมีความจำเป็นเราสามารถคำนวณโดยใช้ค่าเฉลี่ยแบบถ่วงน้ำหนักของการแจกแจงแบบต่าง ๆ ได้ (โดยปกติจะใช้ฟังก์ชันการแจกแจงแบบเดียวกันแต่มีค่า m และ n ต่างกัน) ตัวอย่างเช่น สร้างแบบจำลองพื้นผิวที่เรียบและมีความขรุขระเล็กน้อยแทนที่จะสร้างแบบจำลองพื้นผิวที่ขรุขระไปทั้งหมด
อ่านเพิ่ม

การสะท้อน
การสะท้อนแสงพร่า
การสะท้อนแสงจัดจ้า
จอมี่นยุ

ในบทความนี้ชื่อตัวคือ  ไม่มีนามสกุล
| จอมี่นยุ |
| --- | --- |
ကျော်မင်းယု
เกิด: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 รัฐฉาน ประเทศพม่า
เสียชีวิต: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 (53 ปี) เรือนจำอี้นเซน ย่างกุ้ง ประเทศพม่า
ชื่ออื่น: โกจิมมี
การศึกษา: มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง (RASU – ภาควิชาฟิสิกส์ ชั้นปีที่ 3)
รับโทษ: ประหารชีวิต
สถานะทางคดี: ถูกประหารโดยการแขวนคอ
คู่สมรส: นีลาเต้น (နီလာသိန်း)
บุตร: 1 คน
บิดามารดา: ทินยุ (ဦးတင်ယု - บิดา) อะมาหญุ่น (ဒေါ်အမာညွန့် - มารดา)
จอมี่นยุ (พม่า: ကျော်မင်းယု, Kyaw Min Yu) หรือที่รู้จักในชื่อ โกจิมมี (Ko Jimmy; 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2565) เป็นนักเขียนและนักโทษการเมืองชาวพม่า และสมาชิกของกลุ่มนักศึกษารุ่น 88 (၈၈ မျိုးဆက် ကျောင်းသားများ) เขาถูกประหารในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 หลังจากถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อหาเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาลเผด็จการที่ยึดอำนาจในการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2564
อาชีพ > นักกิจกรรม

จอมี่นยุมีชื่อเสียงในช่วงการก่อการกำเริบ 8888 ในฐานะนักกิจกรรมนักศึกษา เขาถูกจำคุกเป็นเวลา 15 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ถึง 2546 จากการเข้าร่วมในเหตุการณ์ 8888 และต่อมาเขาถูกจำคุกอีกห้าปีหลังจากร่วมการประท้วงการขึ้นราคาน้ำมันกับกลุ่มนักศึกษารุ่น 88 ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2550
อาชีพ > นักเขียน

เขาเขียนหนังสือแนวพัฒนาตนเองเรื่อง การสร้างมิตรภาพ (မိတ်ဖြစ်ဆွေဖြစ်) ซึ่งกลายเป็นหนังสือขายดีในปี พ.ศ. 2548 เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2555 เขาตีพิมพ์นวนิยายเรื่อง พระจันทร์ในทะเลสาบอี้นเล่ (လမင်းဆန္ဒာအင်းလေးကန်) ซึ่งเขียนขึ้นในปี พ.ศ. 2553 ระหว่างถูกจำคุกในเมืองตองจี ขณะรับโทษในตองจี เขาเขียนเรื่องสั้นการเมืองแนวหลังสมัยใหม่จำนวนหนึ่ง ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่น โดยใช้นามปากกาว่า Pan Pu Lwin Pyin โกจิมมีแปลนวนิยายมากมายรวมทั้ง เทวากับซาตาน และ รหัสลับดาวินชี ขณะถูกจำคุก
การรัฐประหารในพม่า พ.ศ. 2564 และการประหารชีวิต

เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 หลังรัฐประหารในประเทศพม่า พ.ศ. 2564 จอมี่นยุและบุคคลที่มีชื่อเสียงอีก 6 คน ได้แก่ มี่นโกไนง์ (မင်းကိုနိုင်), มโย่ยานนองเต้น (မျိုးရန်နောင်သိန်း), อี้นเซนอองโซ่ (အင်းစိန်အောင်စိုး), มองมองเอ้ (မောင်မောင်အေး), ปานแซโล (ပန်ဆယ်လို) และลี่นลี่น (လင်းလင်း) ถูกตั้งข้อหาและออกหมายจับตามมาตรา 505(ข) (၅၀၅(ခ)) แห่งประมวลกฎหมายอาญาของสภาการบริหารแห่งรัฐในข้อหายุยงให้เกิดความไม่สงบต่อรัฐและคุกคาม "ความสงบสุขของสาธารณะ" ผ่านการเผยแพร่ข้อความในสื่อสังคมออนไลน์ เขาถูกจับกุมในอำเภอดะโกนของนครย่างกุ้งเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ศาลทหารพม่าได้พิพากษาเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2565 ให้ประหารชีวิตจอมี่นยุภายใต้กฎหมายต่อต้านการก่อการร้ายของประเทศ จากการติดต่อกับคณะกรรมการผู้แทนสมัชชาแห่งสหภาพ, รัฐบาลเอกภาพแห่งชาติ (NUG) และกองกำลังป้องกันประชาชน (PDF) เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่า จอมี่นยุถูกประหารชีวิตพร้อมกับเซยาตอ (ဇေယျာသော်) และนักเคลื่อนไหวอีกสองคน
ชีวิตส่วนตัว

จอมี่นยุเกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ในรัฐฉาน ทางตะวันออกของพม่า ในช่วงเวลาของการก่อการกำเริบ 8888 เขาเป็นนักศึกษาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยศิลปะและวิทยาศาสตร์ย่างกุ้ง (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง)
เขาสมรสกับนีลาเต้น นักเคลื่อนไหวทางการเมือง พวกเขาพบกันขณะถูกจองจำหลังเหตุการณ์ 8888 และแต่งงานกันหลังจากที่ทั้งคู่ได้รับการปล่อยตัวในปี พ.ศ. 2547 ทั้งคู่มีลูกสาวหนึ่งคนชื่อ เนชีมี่นยุ (နေခြည်မင်းယု)
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 ขณะที่จอมี่นยุถูกประหารชีวิต เขามีอายุ 53 ปี
ผลงานตีพิมพ์

မိတ်ဖြစ်ဆွေဖြစ် [การสร้างมิตรภาพ] (2548)
လမင်းဆန္ဒာအင်းလေးကန် [พระจันทร์ในทะเลสาบอี้นเล่] (2555)
คณากร เพียรชนะ

| คณากร เพียรชนะ ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |
ภาพจากกิจกรรมไว้อาลัยคณากร
เกิด: 18 ธันวาคม พ.ศ. 2512 จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
เสียชีวิต: 7 มีนาคม พ.ศ. 2563 (50 ปี) จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
สัญชาติ:  ไทย
ชื่ออื่น: กร (ชื่อเล่น)
การศึกษา: นิติศาสตรบัณฑิต เนติบัณฑิต
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยรามคำแหง เนติบัณฑิตยสภา
อาชีพ: ผู้พิพากษา
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2547 – พ.ศ. 2563
มีชื่อเสียงจาก: ฆ่าตัวตายเพื่อประท้วงระบบยุติธรรมไทย
คู่สมรส: อิสริยา เพียรชนะ
บุตร: ขวัญชนก เพียรชนะ
คณากร เพียรชนะ (ชื่อเล่น กร; 18 ธันวาคม พ.ศ. 2512 – 7 มีนาคม พ.ศ. 2563) อดีตผู้พิพากษาหัวหน้าคณะชั้นต้นในศาลจังหวัดยะลา ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการเผยแพร่ ในคดีหมายเลขดำที่ 3428/2561 พร้อมพิพากษายกฟ้องจำเลยทั้ง 5 เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ก่อนตัดสินใจจบชีวิตตนเองด้วยการยิงตัวเองด้วยอาวุธปืนเข้าที่บริเวณหัวใจ การจากไปของคณากรได้จุดให้เกิดข้อถกเถียงถึงระบบยุติธรรมของไทยมากมาย โดยเฉพาะในสองข้อเรียกร้องในคำแถลงการณ์ของคณากร ที่เรียกร้องให้ออกกฎหมายแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรมเพื่อห้ามกระทำการตรวจร่างคำพิพากษาก่อนอ่านให้คู่ความฟัง หรือกระทำการใด ๆ อันมีผลเป็นการแทรกแซงผลคำพิพากษา และขอให้รัฐบาลและฝ่ายนิติบัญญัติให้ความเป็นธรรมทางการเงินแก่ผู้พิพากษาทั่วประเทศ อันเป็นที่มาของประโยคว่า "คืนคำพิพากษาให้ผู้พิพากษา" "คืนความยุติธรรมให้ประชาชน"
ในภายหลัง ศาลอุทธรณ์ภาค 9 ได้มีคำพิพากษาเป็นคดีอุทธรณ์หมายเลขดำที่ 312/2563 พิพากษากลับคำพิพากษาเดิมของนายคณากรโดยพิพากษาให้จำคุกนายซูกรี มูเซะ จำเลยที่ 1 นายแวอาแซ แวยูโซะ จำเลยที่ 3 และนายมัสสัน เจะดือเระ จำเลยที่ 4 ตลอดชีวิต ส่วนนายสาแปอิง สะเตาะ จำเลยที่ 2 และนายอับดุลเล๊าะ มะสาเม๊าะ จำเลยที่ 5 คงจำคุกคนละ 35 ปี 4 เดือน
ประวัติ

คณากร เพียรชนะ เป็นชาวกรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6  จากโรงเรียนผู้ใหญ่เทพลีลา และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง สอบรับราชการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษาได้เมื่อ พ.ศ. 2545 เริ่มต้นรับราชการในตำแหน่งผู้พิพากษาประจำศาล ผู้พิพากษาประจำศาลล้มละลาย ใน พ.ศ. 2547 และเคยปฏิบัติหน้าที่ที่ศาลจังหวัดปัตตานี ก่อนย้ายมาทำหน้าที่ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะชั้นต้นศาลจังหวัดยะลาใน พ.ศ. 2562 เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2562 หลังจากที่ตนได้เผยแพร่คำแถลงการณ์ 25 หน้า กล่าวถึงความอึดอัดในการพิจารณาคดีความมั่นคงใจความว่า "ตนถูกแทรกแซงอย่างหนัก ในการพิจารณาคดีครั้งนี้"  คณากรได้ก่อเหตุยิงตนเองในห้องพิจารณาคดี ที่ศาลจังหวัดยะลาทันทีที่ตนได้เผยแพร่คำแถลงการณ์เสร็จสิ้น ทว่าคณากรได้รอดชีวิตเนื่องจากกระสุนมิได้ถูกบริเวณสำคัญ
การเคลื่อนไหวทางกฎหมาย

พนักงานสอบสวน สภ.เมืองยะลา ได้ขออนุญาตประธานศาลฎีกาดำเนินคดีต่อคณากรตามความผิด พ.ร.บ.อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน ในขณะเดียวกัน ที่ประชุมคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมมีมติตั้งกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริงสอบสวนการกระทำผิดวินัยต่อคณากร และมีมติให้คณากรไปดำรงตำแหน่งช่วยราชการกองผู้ช่วยในศาลอุทธรณ์ภาค 5 จังหวัดเชียงใหม่ชั่วคราว จนกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงคำสั่ง ซึ่งเป็นตำแหน่งราชการสุดท้ายของคณากร และเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2563 คณากรตัดสินใจเผยแพร่จดหมายลาจำนวน 2 หน้ากระดาษ และยิงตนเองอีกเป็นครั้งที่สองที่บ้านพักส่วนตัว ณ จังหวัดเชียงใหม่  เป็นเหตุให้เสียชีวิต งานณาปนกิจศพของคณากรถูกจัดขึ้นที่สุสานสันกู่เหล็กเชียงใหม่ ท่ามกลางคณะผู้พิพากษาเจ้าหน้าที่ศาลภาค 5 และประชาชนมารอรับศพจำนวนมาก จากนั้นทำพิธีรดน้ำศพโดยมีสราวุธ เบญจกุล เลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรมเป็นประธานในพิธี พร้อมด้วยธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ อดีตหัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ พรรณิการ์ วานิช อดีตโฆษกพรรคอนาคตใหม่ และสมาชิกพรรคอนาคตใหม่หลายคน มาร่วมแสดงความเสียใจ กับทางครอบครัว
ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2563 สราวุธ เบญจกุล เลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรม ให้สัมภาษณ์ถึงการยุติดำเนินการสอบสวนการรักษาวินัยผู้พิพากษา กรณีของคณากร เพียรชนะว่า เมื่อปรากฏเหตุในภายหลังที่ผู้พิพากษาคณากรได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2563 ตนในฐานะเลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรม ได้รายงานให้ไสลเกษ วัฒนพันธุ์ ประธานศาลฎีกาทราบตามขั้นตอนกรณีข้าราชการตุลาการนั้นพ้นจากตำแหน่งเมื่อตาย พร้อมเสนอการยุติสอบสวนเรื่องดังกล่าว ซึ่งประธานศาลฎีกาพิจารณาแล้วมีคำสั่งเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2563 ที่ผ่านมา ให้ยุติการสอบสวนกรณีผู้พิพากษาคณากร ส่วนคดีอาญา ที่พนักงานสอบสวน สภ.เมืองยะลา ได้เคยขออนุญาตประธานศาลฎีกาดำเนินคดีผู้พิพากษาคณากร ตามความผิด พ.ร.บ.อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนฯ พ.ศ. 2490 นั้น เมื่อเสียชีวิต สิทธิการดำเนินคดีอาญาก็เป็นอันระงับ ยุติไปตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา
คณากรสมรสกับอิสริยา เพียรชนะ และมีบุตรสาวร่วมกันหนึ่งคนคือขวัญชนก เพียรชนะ
การเสียชีวิต

หลังจากการรอดชีวิตจากการยิงตัวเองในห้องพิจารณาคดี ที่ศาลจังหวัดยะลาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2562 คณากรได้เสียชีวิตจากการยิงตัวเองอีกครั้งเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2563 ที่จังหวัดเชียงใหม่ ก่อนการยิงตัวเองครั้งแรกนั้น คณากรได้เผยแพร่คำแถลงการณ์ของตัวเองลงในสื่อสังคมออนไลน์เฟซบุ๊ก และได้เน้นย้ำประเด็นดังกล่าวอีกครั้งในจดหมายลา โดยระบุว่า "การตรวจร่างคำพิพากษาในศาลชั้นต้นอาจเปิดโอกาสให้มีการแทรกแซงผลคำพิพากษาโดยอธิบดีผู้พิพากษาภาค" ทั้งนี้ได้อ้างถึงรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 ในลักษณะที่ว่ารัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวได้เขียนป้องกันเรื่องการแทรกแซงคำพิพากษาดังกล่าวเอาไว้ แต่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ซึ่งเป็นฉบับปัจจุบัน ไม่ได้มีกลไกป้องกันการแทรกแซงดังกล่าวอีกต่อไปแล้ว การปลิดชีพตนเองของคณากรนี้ยังเป็นฉนวนเหตุหนึ่งที่ลุกลามไปสู่การประท้วงทั่วประเทศ ในปี พ.ศ. 2563
จดหมายลา

หลังจากรอดชีวิตจากการยิงตัวเองในห้องพิจารณาคดี ที่ศาลจังหวัดยะลาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2562 คณากรได้พยายามยิงตัวเองอีกครั้งหนึ่งที่บ้านพักส่วนตัวใน อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่ ในช่วงเช้าของวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2563 ช่วงที่ภรรยาของคณากรออกไปข้างนอกกับบุตรสาว โดยคณากรได้เขียนจดหมายลาลงในเฟซบุ๊กส่วนตัวชื่อ ‘คณากร ตุลาคม’ ก่อนตัดสินใจจบชีวิตตนเอง ในจดหมายมีข้อความระบุว่า
“เรียนเพื่อนๆ พี่น้องประชาชนชาวไทยที่รัก เรื่องจดหมายลา สืบเนื่องจากผม คณากร เพียรชนะ ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะชั้นต้นในศาลจังหวัดยะลาใช้อาวุธปืนยิงตนเองในห้องพิจารณาคดีที่ 4 ที่ศาลจังหวัดยะลาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2562 ทั้งแถลงการณ์ผ่านสื่อออนไลน์แจ้งให้ประชาชนทราบถึงการที่ เพิ่มศักดิ์ สายสีทอง อธิบดีผู้พิพากษาภาค 5 แทรกแซงผลคำพิพากษาที่ผมเป็นเจ้าของสำนวนรายละเอียดตามคำแถลงการณ์ 25 หน้าของผมซึ่งคงได้อ่านกันแล้ว
ต่อมาผมถูกศาลยุติธรรมตั้งกรรมการสอบสวนและยังถูกพนักงานสอบสวนแจ้งข้อกล่าวหาเป็นผู้ต้องหาในคดีอาญา ซึ่งผมเชื่อว่าต้องถูกลงโทษออกจากราชการเป็นแน่ ทั้งการดำเนินคดีกับตัวผมเพิ่งจะเริ่มต้นการสูญเสียหน้าที่การงานที่รักนั้นคือการสูญเสียตัวตน ทั้งกลับกลายเป็นผู้ต้องหาเสียเอง สภาพร่างกายและจิตใจของผมไม่อาจรับไหวเต็มไปด้วยความทุกข์ เส้นทางชีวิตของผมในชาตินี้ได้ขาดลงแล้ว
ผมขอยืนยันกับเพื่อนๆ พี่น้องประชาชนชาวไทยทุกท่านว่าสิ่งที่ทำลงไป ผมทำด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์ต้องการให้ความยุติธรรมแก่ประชาชนและไม่เสียใจที่ได้กระทำ ผมภูมิใจที่เป็นส่วนหนึ่งในการให้ความยุติธรรมแก่ประชาชน
ในอดีตที่เราใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540 ที่ถูกร่างขึ้นโดย สสร. ประชาชนและนักวิชาการทั้งหลายต่างยอมรับว่าเป็นรัฐธรรมนูญที่มีความเป็นประชาธิปไตยมากที่สุดเท่าที่ประเทศเราเคยมีมา ท่านคงสงสัยว่าขณะใช้รัฐธรรมนูญดังกล่าวทำไมจึงไม่ให้มีการตรวจร่างคำพิพากษาในศาลชั้นต้นเพราะอะไรหรือ สสร. รู้ว่าการตรวจร่างคำพิพากษาในศาลชั้นต้นอาจเปิดโอกาสให้มีการแทรกแซงผลคำพิพากษาโดยอธิบดีผู้พิพากษาภาค
ขออนุญาตถามเพื่อนๆ พี่น้องประชาชนชาวไทยง่ายๆ ว่าสิ่งที่ผมทำลงไปจนถูกสอบวินัยและตกเป็นผู้ต้องหาคดีอาญานี้ท่านพบความชั่วหรือความเลวอยู่ในการกระทำของผมบ้างหรือไม่ ขอทุกท่านตอบในใจเบาๆ ก็พอส่วนผมรู้คำตอบมาตั้งแต่ต้นแล้วเสียดายที่ท่านไม่ใช่ผู้ตัดสิน
ในวันที่ 4 ตุลาคม 2562 ผมไม่คิดว่าจะมีชีวิตรอด แต่วันนั้นสวรรค์ทรงเมตตาให้ผมมีชีวิตอยู่ต่อเข้าใจว่าทรงมีพระประสงค์ให้มาอยู่กับครอบครัวสักระยะหนึ่งเท่านั้น ผมจึงจัดการซ่อมแซมแต่งบ้านบางส่วนให้เรียบร้อยขึ้นเพื่อให้สองแม่ลูกอยู่อย่างสะดวกและปลอดภัยยิ่งขึ้น สอนลูกให้เข้มแข็ง สอนให้เป็นคนดีว่า คนดีคือคนที่ทำในสิ่งที่มีประโยชน์ต่อตนเองผู้อื่นและประชาชนภายในกรอบของศีลธรรม
วันที่ 6-7 มีนาคม 2563 เป็นวันดีลูกปิดเทอมได้หนึ่งสัปดาห์ สมควรแก่เวลา ก่อนหน้านี้ฝึกดับขันธ์บางส่วนมาก่อนแล้ว ดับได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ก็ยังดีกว่าดับไม่ลง จึงตัดใจดับขันธ์ทั้งห้าด้วยกำลัง
ชีวิตเป็นเพียงแค่การเดินทาง ร่างกายที่แท้ไม่ใช่ของเรา ท้ายที่สุดย่อมเสื่อมสภาพกลับไปเป็นธาตุทั้งสี่ การพลัดพรากจากหน้าที่การงานหรือคนที่รักก็เช่นกัน ท้ายที่สุดย่อมต้องจากเหลือไว้แต่ความดีในความทรงจำของผู้อื่น เพื่อดับทุกข์จึงขอลาจากไปในเวลานี้แม้จะก่อนเวลาอันควร
ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ทุกท่าน ลาก่อน นายคณากร เพียรชนะ ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะชั้นต้นในศาลจังหวัดยะลาฯ และผู้ต้องหา
...."