stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลอยกอ
ภูมิอากาศ

ลอยกอมีสภาพภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (เคิพเพิน Aw) ริมบริเวณภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (Cwa).
| ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลอยกอ (1991–2020)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 27.7 (81.9) | 30.2 (86.4) | 32.8 (91) | 33.8 (92.8) | 31.3 (88.3) | 29.1 (84.4) | 28.2 (82.8) | 28.0 (82.4) | 28.8 (83.8) | 28.8 (83.8) | 28.0 (82.4) | 26.7 (80.1) | 29.4 (84.9) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 18.6 (65.5) | 20.7 (69.3) | 24.0 (75.2) | 26.5 (79.7) | 26.1 (79) | 25.0 (77) | 24.5 (76.1) | 24.3 (75.7) | 24.6 (76.3) | 23.9 (75) | 21.5 (70.7) | 18.8 (65.8) | 23.2 (73.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 9.5 (49.1) | 11.2 (52.2) | 15.2 (59.4) | 19.3 (66.7) | 20.8 (69.4) | 21.0 (69.8) | 20.8 (69.4) | 20.7 (69.3) | 20.5 (68.9) | 19.1 (66.4) | 15.1 (59.2) | 10.9 (51.6) | 17.0 (62.6) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 9.3 (0.366) | 2.7 (0.106) | 14.1 (0.555) | 41.1 (1.618) | 139.9 (5.508) | 142.1 (5.594) | 155.6 (6.126) | 226.5 (8.917) | 191.6 (7.543) | 131.4 (5.173) | 38.4 (1.512) | 10.2 (0.402) | 1,102.7 (43.413) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 1.0 | 0.3 | 1.3 | 5.0 | 14.2 | 18.3 | 19.4 | 21.5 | 17.1 | 11.1 | 4.2 | 1.4 | 114.7 |
แหล่งที่มา: องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Loikaw
แม่แบบ:รัฐกะยา
19°40′27″N 97°12′33″E﻿ / ﻿19.67417°N 97.20917°E﻿ / 19.67417; 97.20917
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
ร็อคแมน (แก้ความกำกวม)

ร็อคแมน หรือ ร็อกแมน (ญี่ปุ่น: ロックマン; โรมาจิ: Rokkuman) อาจหมายถึง
ร็อคแมนซีรีส์ เกมทั้งหมดจากซีรีส์ร็อคแมน
ร็อคแมน เกมภาคแรกของร็อคแมน ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2530
ร็อคแมน ตัวละครร็อคแมน
วงศ์ฝิ่น

| วงศ์ฝิ่น |
| --- | --- |

Papaver rhoeas

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
อันดับ:: พวงแก้วกุดั่น Ranunculales
วงศ์:: ฝิ่น Papaveraceae Juss.

วงศ์ฝิ่น หรือ Papaveraceae /pəpævəˈreɪsiiː/ หรือวงศ์ป๊อบปี้ เป็นวงศ์ของพืชมีดอกซึ่งมีสมาชิกราว 30 สกุล ประมาณ 600 สปีชีส์ อยู่ในอันดับพวงแก้วกุดั่น วงศ์นี้กระจายตัวในที่อุณหภูมิปานกลางหรือกึ่งเขตร้อน แต่พบน้อยในเขตร้อน ส่วนใหญ่เป็นพืชล้มลุก ส่วนน้อยที่เป็นไม้พุ่มและไม้ยืนต้น
การจัดจำแนก

ระบบ AGI II ให้วงศ์นี้อยู่ในอันดับ Ranunculales ในกลุ่มของ พืชใบเลี้ยงคู่แท้ แต่ได้แบ่งวงศ์นี้ออกเป็นสองกลุ่มคือ
Papaveraceae sensu lato, เป็นพืชที่เดิมอยู่ในวงศ์ Fumariaceae และ Pteridophyllaceae
Papaveraceae sensu stricto, เป็นพืชที่อยู่ในวงศ์นี้ตามระบบ Cronquist มี 26 สกุลและประมาณ 250 สปีชีส์
| --- | --- |
 Arctomecon  Argemone Prickly Poppy  Bocconia  Canbya Pygmy Poppy  Chelidonium  Dendromecon Bush Poppy  Eomecon  Eschscholzia  Glaucium  Hunnemannia Mexican Poppy  Hylomecon  Macleaya Plume Poppy:  Meconella Fairy Poppy  Meconopsis Blue Poppy  Papaver Poppy  Platystemon Creamcups  Platystigma  Roemeria  Romneya  Sanguinaria Bloodroot  Stylomecon  Stylophorum Celandine Poppy
สกุลที่มาจาก Pteridophyllaceae คือ :
Pteridophyllum
อีก 20 gสกุลที่มาจากวงศ์ Fumariaceae คือ :
| --- | --- |
 Adlumia  Capnoides  Ceratocapnos  Corydalis  Cryptocapnos  Cysticapnos  Dactylicapnos  Dicentra  Discocapnos  Ehrendorferia:  Fumaria  Fumariola  Hypecoum  Ichtyoselmis  Lamprocapnos  Platycapnos  Pseudofumaria  Rupicapnos  Sarcocapnos  Trigonocapnos
แหล่งข้อมูลอื่น

Papaveraceae in Topwalks เก็บถาวร 2014-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Papaveraceae เก็บถาวร 2006-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน [sensu stricto] in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
Papaveraceae [sensu lato] in the Flora of North America
NCBI Taxonomy Browser [sensu stricto]
links at CSDL เก็บถาวร 2008-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Family Papaveraceae เก็บถาวร 2012-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Flowers in Israel
JAMES C. CAROLAN, INGRID L. I. HOOK, MARK W. CHASE, JOACHIM W. KADEREIT and TREVOR R. HODKINSON. Phylogenetics of Papaver and Related Genera Based on DNA Sequences from ITS Nuclear Ribosomal DNA and Plastid trnL Intron and trnL–F Intergenic Spacers. Annals of Botany 2006 98 (1) :141-155
Frank R. Blattner and Joachim W. Kadereit. Morphological evolution and ecological diversification of the forest-dwelling poppies (Papaveraceae: Chelidonioideae) as deduced from a molecular phylogeny of the ITS region. Plant Systematics and Evolution Volume 219, Numbers 3-4 / September, 1999 181-197[ลิงก์เสีย]
Tree Poppy (Bocconia frutescens)
ผลของ Mexican Prickly Poppy
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแอฟริกาใต้

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแอฟริกาใต้ทั้งสิ้น 12 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 7 แหล่ง มรดกโลกทางธรรมชาติ 4 แห่ง และมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
ที่ตั้ง

สแตร์กโฟนไตน์
มาคาพันสคัต
ตาอุง
มาปุงกุบเว
ริคเตอร์สเฟลด์
เกาะโรบเบิน
พื้นที่คุ้มครองแห่งเคป
อีซีมังกาลีโซ
โดมเฟรเดอฟอร์ต
มาลูตี-ดราเคนส์เบิร์ก
Barberton Mountains
โคมานี
เพิงหินดีปโกลฟ
พินนาเคิลพ็อยนต์
ถ้ำซีบูดู
ที่ตั้งแหล่งมรดกโลกในประเทศแอฟริกาใต้ จุดสีน้ำเงินคือแหล่งซากดึกดำบรรพ์ฮอมินิด และจุดสีเหลืองคือแหล่งที่พักอาศัยสมัยไพลสโตซีน
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  ha (acre) | ปี พ> ศ. (ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แหล่งซากดึกดำบรรพ์ฮอมินิดแห่งแอฟริกาใต้ |  | South Africa !จังหวัดกาวเต็ง  แอฟริกาใต้  | วัฒนธรรม:   (iii), (iv) |  | 2542 (1999) |  |  |
| เกาะโรบเบิน |  | South Africa !จังหวัดเวสเทิร์นเคป  แอฟริกาใต้  | วัฒนธรรม:   (iii), (vi) | 475 | 2542 (1999) |  |  |
| ภูมิทัศน์วัฒนธรรมมาปุงกุบเว |  | South Africa !จังหวัดลิมโปโป  แอฟริกาใต้  | วัฒนธรรม:   (ii), (iii), (iv), (v) | 28,168.6602; พื้นที่กันชน 104,800 | 2546 (2003) |  |  |
| ภูมิทัศน์วัฒนธรรมและพฤกษศาสตร์ริคเตอร์สเฟลด์ |  | South Africa !จังหวัดนอร์เทิร์นเคป  แอฟริกาใต้  | วัฒนธรรม:   (iv), (v) | 160,000; พื้นที่กันชน 398,425 | 2550 (2007) |  |  |
| ภูมิทัศน์วัฒนธรรมโคมานี |  | South Africa !จังหวัดนอร์เทิร์นเคป  แอฟริกาใต้  | วัฒนธรรม:   (iii), (iv), (v), (vi) | 959,100 | 2560 (2017) |  |  |

| การอุบัติของพฤติกรรมมนุษย์ปัจจุบัน : แหล่งที่พักอาศัยสมัยไพลสโตซีนแห่งแอฟริกาใต้ |  | South Africa ! จังหวัดอีสเทิร์นเคป, ควาซูลู-นาตัล, เวสเทิร์นเคป  แอฟริกาใต้  | วัฒนธรรม: (iii), (iv), (v) | 57.4; พื้นที่กันชน 965.5 | 2567 (2024) |  |  |
| สิทธิมนุษยชน การปลดปล่อย และการปรองดอง : แหล่งมรดกเนลสัน แมนเดลา |  | South Africa !  แอฟริกาใต้  | วัฒนธรรม:   (vi) | 42.04; พื้นที่กันชน 300.12 | 2567 (2024) |  |  |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  ha (acre) | ปี (พ> ศ./ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำอีซีมังกาลีโซ |  | South Africa !จังหวัดควาซูลู-นาตัล  แอฟริกาใต้  | ธรรมชาติ: (vii), (ix), (x) | 239,566 | 2542 (1999) |  |  |
| พื้นที่คุ้มครองภูมิภาคพรรณพืชแห่งเคป |  | South Africa !จังหวัดเวสเทิร์นเคป จังหวัดอีสเทิร์นเคป  แอฟริกาใต้  | ธรรมชาติ:  (ix), (x) | 1,094,742; พื้นที่กันชน 798,514 | 2547 (2004) |  |  |
| โดมเฟรเดอฟอร์ต |  | South Africa !จังหวัดฟรีสเตต  แอฟริกาใต้  | ธรรมชาติ:  (viii) | 30,000 | 2548 (2005) |  |  |
| Barberton Makhonjwa Mountains |  | South Africa !  แอฟริกาใต้  | ธรรมชาติ:  (viii) | 113,137 | 2561 (2018) |  |  |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกผสม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  ha (acre) | ปี (พ> ศ./ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุทยานมาลูตี-ดราเคนส์เบิร์ก  (ร่วมกับเลโซโท) |  | South Africa !จังหวัดฟรีสเตต  แอฟริกาใต้  | ผสม: (i), (iii), (vii), (x) | 249,313; พื้นที่กันชน 46,630 | 2543 (2000) / 2556 (2013) |  |  |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศแอฟริกาใต้ยังไม่มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

1 2  "World Heritage Properties in South Africa". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 8 กรกฎาคม 2018.
↑  "Fossil Hominid Sites of South Africa". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2017.
↑  "Robben Island". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2017.
↑  "Mapungubwe Cultural Landscape". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2017.
↑  "Richtersveld Cultural and Botanical Landscape". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2017.
↑  "ǂKhomani Cultural Landscape". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2017.
↑  "The Emergence of Modern Human Behaviour: The Pleistocene Occupation Sites of South Africa". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2024.
↑  "Human Rights, Liberation and Reconciliation: Nelson Mandela Legacy Sites". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2024.
↑  "iSimangaliso Wetland Park". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2017.
↑  "Cape Floral Region Protected Areas". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2017.
↑  "Vredefort Dome". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2017.
↑  "Vredefort Dome". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2018.
↑  "Maloti-Drakensberg Park". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2017.
| ด ค กรายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- | --- |
| เหนือ (รวมรัฐอาหรับ) |  ซูดาน  ซูดานใต้  ตูนิเซีย  โปรตุเกส  โมร็อกโก  ลิเบีย  สเปน  อียิปต์  แอลจีเรีย  |  |
| กลาง |  กาบอง  แคเมอรูน  ชาด  เซาตูแมอีปริงซีป  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  แองโกลา  |  |
| ใต้ |  ซิมบับเว  นามิเบีย  บอตสวานา  เลโซโท  สหราชอาณาจักร  เอสวาตินี  แอฟริกาใต้  |  |
| ตะวันออก |  คอโมโรส  เคนยา  จิบูตี  เซเชลส์  แซมเบีย  โซมาเลีย  แทนซาเนีย  บุรุนดี  ฝรั่งเศส  มอริเชียส  มาดากัสการ์  มาลาวี  โมซัมบิก  ยูกันดา  รวันดา  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  |  |
| ตะวันตก (รวมรัฐอาหรับ) |  กานา  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเตเนีย  มาลี  ไลบีเรีย  |  |
 ดูเพิ่ม ยุโรป อเมริกาเหนือและใต้ เอเชีย โอเชียเนีย
วงศ์ผักตบ

| วงศ์ผักตบ |
| --- | --- |

Eichhornia crassipes

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Commelinales
วงศ์:: Pontederiaceae Kunth

สกุล
 ดูเนื้อหา
วงศ์ผักตบ หรือ Pontederiaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอก ในระบบ APG II และ APG จัดให้อยู่ในอันดับ Commelinales เป็นวงศ์ขนาดเล็กของพืชน้ำ ตัวอย่างเช่น ผักตบไทย, ผักตบชวา
การจัดจำแนก

มี 9 สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่
Eichhornia Kunth
Eurystemon
Heteranthera Ruiz & Pav.
Hydrothrix
Monochoria C.Presl
Pontederia L.
Reussia
Scholleropsis H.Perrier
Zosterella
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Pontederiaceae
 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ วงศ์ผักตบ ที่วิกิสปีชีส์
Pontederiaceae เก็บถาวร 2021-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards).
The families of flowering plants เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: descriptions, illustrations, identification, information retrieval. Version: 9 March 2006.  http://delta-intkey.com เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
Pontederiaceae in the Flora of North America
Pontederiaceae in the Flora of China
NCBI Taxonomy Browser
links at CSDL เก็บถาวร 2008-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วงศ์ผักไผ่

| วงศ์ผักไผ่ |
| --- | --- |

Polygonum persicaria

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Polygonaceae Jussieu

วงศ์ย่อย
 Polygonoideae   Eriogonoideae
วงศ์ผักไผ่ หรือ Polygonaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอก ชื่อวงศ์ตั้งตามชื่อสกุล Polygonum ใช้เป็นครั้งแรกโดย Antoine Laurent de Jussieu เมื่อปี  1789 ใน Genera Plantarum. พืชในวงศ์นี้มีข้อบวมพอง มีสมาชิก 1200 สปีชีส์
สกุล

รายชื่อสกุลของวงศ์ผักไผ่มีดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Antigonon  Aristocapsa  Atraphaxis  Brunnichia  Calligonum  Centrostegia  Chorizanthe  Coccoloba  Dedeckera  Dodecahema     Emex  Eriogonum  Fagopyrum  Fallopia  Gilmania |  Goodmania  Gymnopodium  Harfordia  Hollisteria  Koenigia  Lastarriaea  Leptogonum  Mucronea  Muehlenbeckia  Nemacaulis  Neomillspaughia     Oxygonum  Oxyria  Oxytheca |  Persicaria  Podopterus  Polygonella  Polygonum  Pteropyrum  Pterostegia  Reynoutria  Rheum  Rumex  Ruprechtia  Stenogonum  Symmeria  Systenotheca     Triplaris |  Acanthoscyphus  Aconogonon  Afrobrunnichia  Bistorta  Homalocladium  Johanneshowellia  Knorringia  Parapteropyrum  Pteroxygonum  Rubrivena  Sidotheca |
แหล่งข้อมูลอื่น

Polygonaceae In: FNA volume 5 In: Family List In: Flora of North America At: eFloras
Polygonaceae In: Genera Plantarum (Jussieu) At: Genera Plantarum At: Search At: Botanicus.org
List of Genera in Polygonaceae At: Polygonaceae At: Caryophyllales At: Angiosperm Phylogeny Website At: Missoure Botanical Garden Website
List of genera in family Polygonaceae At: Dicotyledons เก็บถาวร 2012-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: List Genera within a Family เก็บถาวร 2012-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: Vascular Plant Families and Genera เก็บถาวร 2012-09-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: About the Checklist เก็บถาวร 2012-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: World Checklist of Selected Plant Families At: Data Sources เก็บถาวร 2012-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: ePIC เก็บถาวร 2012-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: Scientific Databases At: Kew Gardens
List of genera At: Polygonaceae เก็บถาวร 2012-09-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: List of families เก็บถาวร 2000-08-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: Families and Genera in GRIN เก็บถาวร 2013-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: Queries At: GRIN taxonomy for plants เก็บถาวร 2004-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
non-core Caryophyllales At: Caryophyllales เก็บถาวร 2012-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: Root of the Tree (Life on Earth) เก็บถาวร 2008-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At: Tree of Life web project
Polygonaceae In: Flowering Plants (Takhtajan)
Polygonaceae เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants: descriptions, illustrations, identification, information retrieval. เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน http://delta-intkey.com เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Family Polygonaceae เก็บถาวร 2012-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Flowers in Israel
Polygonaceae of Mongolia in FloraGREIF เก็บถาวร 2012-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วงศ์ผักเสี้ยน

| วงศ์ผักเสี้ยน |
| --- | --- |

Polanisia erosa

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับผักกาด Brassicales
วงศ์:: วงศ์ผักเสี้ยน Cleomaceae Bercht. & J.Presl

สกุล
 ดูข้อความ
วงศ์ผักเสี้ยน หรือ Cleomaceae  เป็นวงศ์ขนาดเล็กของพืชมีดอก อยู่ในอันดับ Brassicales ประกอบด้วย 300 สปีชีส์ใน 10 สกุลหรือประมาณ 150 สปีชีส์ใน 17 สกุล แต่เดิมสกุลเหล่านี้อยู่ในวงศ์ Capparaceaeแต่ถูกแยกออกมาเพราะมีข้อมูลดีเอ็นเอที่แสดงถึงความใกล้เคียงกับวงศ์ Brassicaceae มากกว่า Capparaceae ระบบ APG II ให้ Cleomaceae รวมอยู่ใน Brassicaceae
การจัดจำแนก

ใน พ.ศ. 2537 กลุ่มของนักวิทยาศาสตร์ นำโดย Walter Stephen Judd เสนอให้รวม Capparaceae (ซึ่งในเวลานั้นรวม Cleomaceae ด้วย) เข้ากับ Brassicaceae การวิเคราะห์ดีเอ็นเอในช่วงแรกแสดงให้เห็นว่า  Capparaceae - ซึ่งในเวลานั้นถือเป็น paraphyletic และคนอื่นๆ เสนอให้แยกสกุลที่ใกล้เคียงกับ Brassicaceae ไปยังวงศ์ Cleomaceae วงศ์ Cleomaceae และ Brassicaceae แยกออกจากกันเมื่อประมาณ 41 ล้านปีที่แล้ว ทั้งสามวงศ์นี้จัดอยู่ในอันดับ Brassicales) ระบบ APG II รวม Cleomaceae และ Brassicaceae การจัดจำแนกแบบอื่นยังคงให้อยู่ใน Capparaceae แต่ทางเลือกโดยมีการจัดให้สกุล Cleome และใกล้เคียงอยู่ใน Brassicaceae หรือแยกมาอยู่ในวงศ์ Cleomaceae ระบบ APG III system เลือกที่จะแยกวงศ์ออกมา ข้อมูลความสัมพันธ์กับวงศ์ ตามข้อมลดีเอ็นเอเมื่อ พ.ศ. 2555 สรุปได้ดังนี้
คำจำกัดความ

ใบเป็นใบประกอบแบบนิ้วมือ เกสรตัวผู้ 6 อัน 
ประกอบไปด้วยสกุลดังนี้:
Andinocleome
Arivela
Buhsea
Carsonia
Chilocalyx
Cleome
Cleomella
Cleoserrata
Dactylaena
Decastemon
Gynandropsis
Haptocarpum
Hemiscola
Iltisiella
Isomeris
Justago
Melidiscus
Mitostylis
Oxystylis
Peritoma
Physostemon
Podandrogyne
Polanisia
Rorida
Roridula Forssk.
Tarenaya
Tetratelia
Wislizenia
การศึกษาเกี่ยวกับดีเอ็นเอล่าสุด ไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างสกุล Cleome, Podandrogyneและ Polanisia ออกจากกัน บางครั้งจึงยุบสองสกุลหลัง และรวมเป็น Cleome อย่างกว้าง
ลาวาร์

สำหรับหินหลอมเหลวที่มาจากภูเขาไฟ ดูที่ ลาวา
| --- | --- |
ลาวาร์กับหมูอบ
มื้อ: จานหลัก
แหล่งกำเนิด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: เกาะบาหลี
อุณหภูมิเสิร์ฟ: อุณหภูมิห้อง
ส่วนผสมหลัก: ผักหลายชนิด มะพร้าว สมุนไพร และเครื่องเทศ
 ตำราอาหาร: ลาวาร์
ลาวาร์ (Lawar) เป็นอาหารอินโดนีเซียที่ประกอบด้วยผักหลายชนิด มะพร้าว เนื้อสัตว์สับ มีสมุนไพรและเครื่องเทศจำนวนมาก มีต้นกำเนิดที่เกาะบาหลี ลาวาร์บางแบบใส่เลือดผสมกับเครื่องเทศ ปรุงเสร็จแล้วนิยมรับประทานทันที ลาวาร์จะเรียกตามเครื่องปรุงหลัก เช่น ลาวาร์บาบี (ใส่หมู) ลาวาร์นังกา (ใส่ขนุนอ่อน) บางครั้งเรียกตามสี เช่น ลาวาร์เมอระฮ์ (สีแดง) ลาวาร์ปูติฮ์ (สีขาว)
ลาวเวียง

| ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
52,300
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
ประเทศไทย
ภาษา
ภาษาไทย, ภาษาลาว
ศาสนา
ศาสนาพุทธ
ลาวเวียง หรือ ลาวกลาง เป็นชื่อกลุ่มชาติพันธุ์ที่คนในใช้เรียกตนเองซึ่งได้ย้ายถิ่นฐานจากเมืองเวียงจันทน์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ชาวลาวเวียงมักจะลงท้ายคำต่าง ๆ ว่า "ตี้" จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า ลาวตี้ เมื่อชาวลาวเวียงอาศัยอยู่ในประเทศไทยจนกลายเป็นคนไทย ไม่ใช่ชาวลาวเช่นบรรพบุรุษรุ่นแรก จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งคือ ไทยเวียง
ใน อักขราภิธานศรับท์ ของหมอบรัดเล ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2416 เขียนไว้ว่า "ลาวเวียงจัน คือพวกลาวชาวเมืองเวียงจันที่บูราณเรียกเมืองศรีสัตนาคะนะหุตนั้น"
ลาวเวียงได้เคลื่อนย้ายเข้ามาสู่ประเทศไทยตั้งแต่ก่อนสมัยกรุงธนบุรีถึงธนบุรี ในจดหมายเหตุความทรงจำกรมหลวงนรินทรเทวีและพระราชวิจารณ์รัชกาลที่ 5 ระบุว่า ลาวจากเวียงจันทน์และเมืองใกล้เคียงสมัครใจอพยพมาตั้งถิ่นฐานที่สระบุรี ทัพกรุงธนบุรียึดเวียงจันทน์แล้วกวาดต้อนครัวเวียงจันทน์หลายหมื่นมาอยู่ใกล้กับพระนคร ตั้งถิ่นฐานที่สระบุรี ราชบุรี หัวเมืองตะวันตก จันทบุรี, บางยี่ขัน (เจ้านาย) และต่อมาโยกย้ายครั้งใหญ่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องจากการก่อกบฏเจ้าอนุวงศ์เมื่อ พ.ศ. 2369 มีการต้อนผู้คนจากเมืองเวียงจันทน์และหัวเมืองลาวใกล้เคียงกลับมา ชาวลาวที่ย้ายถิ่นเข้ามา ถูกส่งไปยังเมืองต่าง ๆ ในเขตหัวเมืองชั้นใน พื้นที่หลักที่มีกลุ่มชาวลาวเวียงตั้งถิ่นฐาน บริเวณลุ่มน้ำภาคกลาง ได้แก่ ลุ่มน้ำท่าจีน ลุ่มน้ำแม่กลอง และลุ่มน้ำเพชรบุรี โดยกระจายอยู่ในจังหวัดสุพรรณบุรี นครปฐม เพชรบุรีและราชบุรี ต่อมามีชาวลาวบางส่วนเคลื่อนย้ายตามมาภายหลัง และตั้งถิ่นฐานกระจัดกระจายออกไปในจังหวัดกาญจนบุรี อุตรดิตถ์ อุทัยธานี นครราชสีมา ร้อยเอ็ด และมหาสารคาม
ปัจจุบันพบว่ามีกลุ่มลาวเวียงตั้งบ้านเรือน เช่น บ้านอรัญญิกในจังหวัดอยุธยา ในอำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี ตำบลทัพหลวง อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี อำเภอพนมทวน อำเภอบ่อพลอย และอำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี อำเภอพนมสารคาม อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นต้น
อัตลักษณ์ของชาวลาวเวียงคือนับถือในพุทธศาสนาและเรื่องเหนือธรรมชาติควบคู่กัน มีงานหัตถกรรมสำคัญคือ ผ้าซิ่นตีนจก
ลอฟเซิงกือร์

| --- | --- |

เพลงชาติของประเทศไอซ์แลนด์
ชื่ออื่น: "Ó Guð vors lands" English: "O, God of Our Land"
เนื้อร้อง: Matthías Jochumsson, 1874
ทำนอง: Sveinbjörn Sveinbjörnsson, 1874
รับไปใช้: 1944; 80 ปีที่แล้ว (1944)

ตัวอย่างเสียง
U.S. Navy Band instrumental version (one verse)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
ลอฟเซิงกือร์ Lofsöngur  (แปลชาติเพลงชาติ)  หรือที่รู้จักในชื่อ " Ó Guð vors lands  เป็น เพลงชาติ ของ ไอซ์แลนด์  Sveinbjörn Sveinbjörnsson เป็นผู้แต่งเพลง ในขณะที่เนื้อเพลงถูกแต่งโดย Matthías Jochumsson  เพลงนี้เป็นเพลงชาติเมื่อปี ค.ศ. 1944 เมื่อประเทศ ลงมติให้ยุติ การ รวมตัวกับเดนมาร์ก และกลายเป็นสาธารณรัฐในปัจุบัน
มีชื่อเสียงอันโด่งอังอย่างมากในการร้องเพลงและเนื้อหา ทางศาสนาที่ แข็งแกร่งเป็นที่มาของความขัดแย้งในไอซ์แลนด์ในยุคเดียวกัน
ประวัติ

ช่วงเวลาในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ได้พบเห็นดนตรีในไอซ์แลนด์ที่พัฒนาและความเจริญรุ่งเรือง  แม้ว่าผู้แต่งเริ่มต้นหลายคนจะต้องศึกษา และค้าขายต่างประเทศเนื่องจากมีโอกาสไม่เพียงพอที่จะเสนอให้ที่บ้าน แต่พวกเขาก็สามารถนำสิ่งที่เรียนรู้มาสู่ไอซ์แลนด์ได้ หนึ่งในนักดนตรีเหล่านี้คือ Sveinbjörn Sveinbjörnsson ซึ่งเป็นบุคคลแรกจากบ้านเกิดของเขาที่จะติดตาม "อาชีพฐานะนักแต่งเพลงระหว่างประเทศ"  เขาพักแรมใน เอดินบะระ ในช่วงต้นยุค 1870 และเขียนเพลงให้ Lofsöngurใน ทาวน์เฮาส์ที่ ตั้งอยู่ใน เมืองเอเดินเบอร์ก ใน ค.ศ. 1874ค.ศ. 1922 โดยเพลงกลายเป็นที่รู้จักกันดีและเป็นที่รักไปทั่วประเทศไอซ์แลนด์ว่าในการรับรู้นี้ Althing endowed Sveinbjörnsson ด้วย เงินบำนาญของรัฐ เขาเป็นนักแต่งเพลงคนแรกในประเทศที่ได้รับเกียรติครั้งนั้น
ส่วนโคลงสั้น ๆ ของมันถูกเขียนโดย Matthías Jochumsson หนึ่งใน "กวีที่รักที่สุด" ในประเทศ ซึ่งเขายังเป็นนักบวช  แม้ว่าแผ่นโลหะที่ระลึกในเอดินเบิร์ก อ้างว่าทั้งเพลงและเนื้อเพลงถูกเขียนขึ้นที่นั่น แต่ทุกวันนี้เชื่อว่าในความเป็นจริงแล้ว Jochumsson ได้ผลิตแผ่นไว้ที่หลังบ้าน เช่นเดียวกับ Sveinbjörnsson Jochumsson กลายเป็นกวีชาวไอซ์แลนด์คนแรกที่ได้รับเงินบำนาญจากรัฐ  Althing ยังมอบให้เขา ชื่อของ " กวีแห่งชาติ "
มันถูกเขียนขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับการเฉลิมฉลองในปี ค.ศ. 1874 เพื่อเป็นเกียรติแก่หนึ่งพันปีตั้งแต่ นอร์ส มาถึงเกาะ เป็นครั้งแรก ด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้ชื่อเต็มของเพลงสรรเสริญคือ "The Millennial Hymn of Iceland" เพลงนี้เล่นเป็นครั้งแรกในวันที่ 2 สิงหาคมของปีนั้น ในงานเฉลิมฉลองที่ วิหาร Reykjavík เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์สำคัญกับ กษัตริย์แห่งเดนมาร์ก (และต่อจากนั้น กษัตริย์แห่งไอซ์แลนด์ ) - Christian IX - ได้เข้าร่วมงานดังกล่าว อย่างไรก็ตามเพลงดังกล่าวไม่ได้นำมาใช้อย่างเป็นทางการในฐานะเพลงชาติของประเทศจนกระทั่ง 70 ปีต่อมาในปี 2487 เมื่อชาวไอซ์แลนด์ ลงคะแนนในการลงประชามติ เพื่อยุติการรวมตัวกันของรัฐ กับเดนมาร์ก และกลายเป็นสาธารณรัฐ
ประวัติ > คำวิจารณ์

แม้ว่าเพลงชาติไอซ์แลนด์จะมีสาม บท แต่เพลงแรกเท่านั้นที่ร้องเป็นบทประจำ เป็นที่เลื่องลือในการร้องเพลงที่ท้าทายอย่างมากเนื่องจากเสียงร้องที่มีระดับเสียงสูงและเสียงต่ำ "Lofsöngur" ได้รับการอธิบายว่าเป็น เพลงคริสเตียนของ พระเจ้ามีรูปแบบทางศาสนาที่แข็งแกร่ง  ดังนั้นความเหมาะสมในฐานะเพลงชาติใน สังคมโลกที่เพิ่มขึ้น ของไอซ์แลนด์ในปัจจุบันจึงถูกต่อต้าน ไม่ถูกต่อต้านต่อความจริงที่ว่าประเทศยังคงรักษา ศาสนาอย่างเป็นทางการ ในรูปแบบของ โบสถ์ไอซ์แลนด์ บางคนแนะนำให้แทนที่ด้วยเพลงที่ไม่ใช่ศาสนาที่รวบรวมไว้ทั้งหมด
แหล่งข้อมูลอื่น

Upptökurnar eru af geisladisk sem forsætisráðuneytið gaf út árið 2003
The Icelandic National Anthem
Audio of the national anthem of Iceland, with information and lyrics (archive link)
A simple but accurate MIDI transcription of the official version (เก็บถาวร เมษายน 15, 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
Video of choir singing 'Lofsöngur'
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน
รายชื่อโครงสร้างข้อมูล
ชนิดข้อมูล > ชนิดข้อมูลดั้งเดิม

Boolean (สำหรับค่าข้อมูลบูลีน จริง/เท็จ)
Char (สำหรับค่าข้อมูลตัวอักษร)
Float (สำหรับค่าข้อมูลเลขจำนวนจริง)
Double (สำหรับค่าข้อมูลเลขจำนวนจริงที่มีขนาดใหญ่กว่า float)
int (สำหรับค่าข้อมูลเลขจำนวนเต็มหรือค่าที่มีความแม่นยำแน่นอน)
Enumerated type
ชนิดข้อมูล > ชนิดข้อมูลประกอบ

อาร์เรย์ (Array)
เรคคอร์ด (Record)
ยูเนียน (Union)
แท็กยูเนียน (Tagged union)
Plain old data structure
ชนิดข้อมูล > ชนิดข้อมูลนามธรรม

คอนเทนเนอร์  (Container)
แมพ/Associative array/ดิกชันนารี (Map/Associative array/Dictionary)
มัลติแมพ(Multimap)
รายการ (List)
เซต (Set)
มัลติเซต (Multiset)
แถวคอยลำดับความสำคัญ (Priority queue)
แถวคอย (Queue)
ดีคิว (Deque)
กองซ้อน (Stack)
สตริง (String)
ต้นไม้ (Tree)
กราฟ (Graph)
คุณสมบัติบางประการของชนิดข้อมูลนามธรรม
| โครงสร้าง | เสถียร | เป็นเอกลักษณ์ | เซลต่อโหนด |
| --- | --- | --- | --- |
| Bag | ไม่ใช่ | ไม่ใช่ | 1 |
| Set | ไม่ใช่ | ใช่ | 1 |
| List | ใช่ | ไม่ใช่ | 1 |
| Map | ไม่ใช่ | ใช่ | 2 |
"เสถียร" หมายความว่าลำดับของอินพุตนั้นยังคงอยู่  โครงสร้างข้อมูลอื่น ๆ เช่น  "รายการแบบโยง" และ "สแต็ก" ไม่สามารถนิยามได้ง่ายด้วยวิธีนี้ เนื่องจากมันจำเพาะการดำเนินการที่เกี่ยวข้องกับมัน