stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลปล้อง
ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรป่าไม้
พื้นที่ป่าไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ป่าชุมชน ต.ปล้อง และพื้นที่ป่าเฉลิมพระเกียรติของโรงเรียนปล้องตลาด
ทรัพยากรน้ำ
แม่น้ำสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำปล้อง ร่องผักหนาม
ดูเพิ่ม

จังหวัดเชียงราย การเสนอโครงการจัดตั้งกิ่งอำเภอต่างๆในช่วงปี พ.ศ. 2539-ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.plongwittayakhom.ac.th/
http://wikimapia.org/10936327/th/ตำบลปล้อง
http://www.hotsia.com/tumbon/570403.shtml เก็บถาวร 2013-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตำบลในจังหวัดเชียงราย |
| --- | --- | --- |
| อำเภอขุนตาล |  ต้า  ป่าตาล  ยางฮอม  |  |
| อำเภอเชียงของ |  ครึ่ง  บุญเรือง  ริมโขง  เวียง  ศรีดอนชัย  สถาน  ห้วยซ้อ  |  |
| อำเภอเชียงแสน |  บ้านแซว  ป่าสัก  แม่เงิน  โยนก  เวียง  ศรีดอนมูล  |  |
| อำเภอดอยหลวง |  โชคชัย  ปงน้อย  หนองป่าก่อ  |  |
| อำเภอเทิง |  งิ้ว  เชียงเคี่ยน  ตับเต่า  ปล้อง  แม่ลอย  เวียง  ศรีดอนไชย  สันทรายงาม  หงาว  หนองแรด  |  |
| อำเภอป่าแดด |  ป่าแงะ  ป่าแดด  โรงช้าง  ศรีโพธิ์เงิน  สันมะค่า  |  |
| อำเภอพญาเม็งราย |  ตาดควัน  เม็งราย  แม่ต๋ำ  แม่เปา  ไม้ยา  |  |
| อำเภอพาน |  เจริญเมือง  ดอยงาม  ทรายขาว  ทานตะวัน  ธารทอง  ป่าหุ่ง  ม่วงคำ  เมืองพาน  แม่เย็น  แม่อ้อ  เวียงห้าว  สันกลาง  สันติสุข  สันมะเค็ด  หัวง้ม  |  |
| อำเภอเมืองเชียงราย |  ดอยลาน  ดอยฮาง  ท่าสาย  ท่าสุด  นางแล  บ้านดู่  ป่าอ้อดอนชัย  แม่กรณ์  แม่ข้าวต้ม  แม่ยาว  รอบเวียง  ริมกก  เวียง  สันทราย  ห้วยชมภู  ห้วยสัก  |  |
| อำเภอแม่จัน |  จอมสวรรค์  จันจว้า  จันจว้าใต้  ท่าข้าวเปลือก  ป่าซาง  ป่าตึง  แม่คำ  แม่จัน  แม่ไร่  ศรีค้ำ  สันทราย  |  |
| อำเภอแม่ฟ้าหลวง |  เทอดไทย  แม่ฟ้าหลวง  แม่สลองนอก  แม่สลองใน  |  |
| อำเภอแม่ลาว |  จอมหมอกแก้ว  ดงมะดะ  บัวสลี  ป่าก่อดำ  โป่งแพร่  |  |
| อำเภอแม่สรวย |  เจดีย์หลวง  ท่าก๊อ  ป่าแดด  แม่พริก  แม่สรวย  วาวี  ศรีถ้อย  |  |
| อำเภอแม่สาย |  เกาะช้าง  บ้านด้าย  โป่งงาม  โป่งผา  แม่สาย  เวียงพางคำ  ศรีเมืองชุม  ห้วยไคร้  |  |
| อำเภอเวียงแก่น |  ท่าข้าม  ปอ  ม่วงยาย  หล่ายงาว  |  |
| อำเภอเวียงชัย |  ดอนศิลา  ผางาม  เมืองชุม  เวียงชัย  เวียงเหนือ  |  |
| อำเภอเวียงเชียงรุ้ง |  ดงมหาวัน  ทุ่งก่อ  ป่าซาง  |  |
| อำเภอเวียงป่าเป้า |  บ้านโป่ง  ป่างิ้ว  แม่เจดีย์  แม่เจดีย์ใหม่  เวียง  เวียงกาหลง  สันสลี  |  |
ปยีนอู้ลวีน

| ปยีนอู้ลวีน |
| --- | --- |
เมือง
ย่านกลางเมืองปยีนอู้ลวีน
ปยีนอู้ลวีนที่ตั้งเมืองปยีนอู้ลวีนในประเทศพม่า
พิกัด: 22°2′4.38″N 96°27′31.49″E﻿ / ﻿22.0345500°N 96.4587472°E﻿ / 22.0345500; 96.4587472
ประเทศ:  พม่า
เขต:  ภาคมัณฑะเลย์
จังหวัด: ปยีนอู้ลวีน
อำเภอ: ปยีนอู้ลวีน
ประชากร (พ.ศ. 2557): 255,000 คน
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
ปยีนอู้ลวีน (พม่า: ပြင်ဦးလွင်‌; ไทใหญ่: ဝဵင်းပၢင်ႇဢူး) มีชื่อเดิมและชื่อที่เรียกในภาษาปากว่า เม-มโหย่ (พม่า: မေမြို့) เป็นเมืองที่มีทัศนียภาพภูเขาในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 1,070 เมตร (3,510 ฟุต) ในที่สูงชาน ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 67 กิโลเมตร (42 ไมล์) ในปี พ.ศ. 2557 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 255,000 คน
สี่ป้อ

สำหรับบุคคล ดูที่พระเจ้าสีป่อ
| สี่ป้อ |
| --- | --- |
เมือง
ภาพทิวทัศน์เมืองสี่ป้อ
สี่ป้อที่ตั้งเมืองสี่ป้อในประเทศพม่า
พิกัด:  22°37′N 97°17′E﻿ / ﻿22.617°N 97.283°E﻿ / 22.617; 97.283
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐฉาน
จังหวัด: เจาะแม
อำเภอ: สี่ป้อ
ประชากร (2548)
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
สี่ป้อ (ไทใหญ่: သီႇပေႃႉ; พม่า: သီပေါ) เป็นเมืองหลักของอำเภอสี่ป้อ ในจังหวัดเจาะแม รัฐฉาน ประเทศพม่า สี่ป้อเดิมเป็นหมู่บ้านชื่อบ้านอุ่มปุ่ม แปลว่า "หนองน้ำที่ไหลมารวมกันก่อนแยกเป็นลำเหมือง" ส่วนชื่อ "สี่ป้อ" มาจากคำไทใหญ่ว่า "สี่ป๊อก" แปลว่าสี่หมู่บ้าน ซึ่งเกิดขึ้นจากชาวไทใหญ่เมืองแสนแซอพยพมาตั้งถิ่นฐาน ได้พาผู้เฒ่าผู้ทรงอิทธิพลจำนวนสี่คนจากสี่เมือง มาปกครองสี่หมู่บ้าน จึงได้ชื่อนี้มา ส่วน มหาราชวงศ์ ฉบับนายต่อ เรียกเมืองนี้ว่า สีโพธิ์
อำเภอกะลอ

| อำเภอกะลอ กาดล่อ |
| --- | --- |
อำเภอ

อำเภอกะลอที่ตั้งในประเทศพม่า
พิกัด: 20°37′27″N 96°33′31″E﻿ / ﻿20.62418°N 96.55864°E﻿ / 20.62418; 96.55864
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐฉาน
จังหวัด: จังหวัดตองจี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 562 ตร.ไมล์ (1,456 ตร.กม.)
ความสูง: 4,339.2 ฟุต (1,322.6 เมตร)
ประชากร (2014)
 • ทั้งหมด: 186,083 คน
 • ความหนาแน่น: 330 คน/ตร.ไมล์ (130 คน/ตร.กม.)
เขตเวลา: UTC+6.30 (MST)
อำเภอกะลอ (พม่า: ကလောမြို့နယ်, กะลอ-มโหย่แน; ไทใหญ่: ၸႄႈဝဵင်းၵၢတ်ႇလေႃႉ, แจ้เว้งกาดล้อ) เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดตองจี รัฐชานของประเทศพม่า คำว่ากาดล้อในภาษาไทใหญ่หมายถึงตลาดเกวียน (กาด หมายถึงตลาด และ ล้อ หมายถึงเกวียน) อำเภอมีเนื้อที่ 1,456 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2014 มีประชากร 186,083 คน เมืองหลักของอำเภอคือเมืองกะลอ
อำเภอกะลอมีอาณาเขตติดกับอำเภอปี้นดะยะ และอำเภอยะเซาะทางทิศเหนือ อำเภอตองจีและอำเภอญองชเวทางทิศตะวันออก และอำเภอปีนล่องทางทิศใต้ ส่วนทางทิศตะวันตกติดกับจังหวัดยะแม่ที่นและจังหวัดเมะทีลาของเขตมัณฑะเลย์
เปซาโร

| เปซาโร Pés're (โรมัญญา) |
| --- | --- |
เทศบาล
Città di Pesaro

   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของเปซาโร 
เปซาโรที่ตั้งของเปซาโรในอิตาลี
พิกัด: 43°55′N 12°54′E﻿ / ﻿43.917°N 12.900°E﻿ / 43.917; 12.900
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: มาร์เค
จังหวัด: ปีซาโรและอูร์บีโน
Frazioni: Borgo Santa Maria, Candelara, Case Bruciate, Casteldimezzo, Cattabrighe, Chiusa di Ginestreto, Colombarone, Fiorenzuola di Focara, Ginestreto, Monteciccardo, Novilara, Ponte Valle, Pozzo Alto, Santa Maria dell'Arzilla, Santa Marina Alta, Santa Veneranda, Trebbiantico, TrePonti, Villa Ceccolini, Villa Fastiggi, Villa San Martin
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Matteo Ricci (เปเด)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 126.77 ตร.กม. (48.95 ตร.ไมล์)
ความสูง: 11 เมตร (36 ฟุต)
ประชากร (21 ตุลาคม ค.ศ. 2011)
 • ทั้งหมด: 95,000 คน
 • ความหนาแน่น: 750 คน/ตร.กม. (1,900 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Pesaresi
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 61121, 61122
รหัสเขตโทรศัพท์: 0721
นักบุญองค์อุปถัมภ์: นักบุญเตเรนเซ
วันสมโภชนักบุญ: 24 กันยายน
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
เปซาโร (อิตาลี: Pesaro เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [ˈpeːzaro] ( ฟังเสียง); โรมัญญา: Pés're) เป็นเมืองและเทศบาลในแคว้นมาร์เค ประเทศอิตาลี เป็นเมืองหลักของจังหวัดปีซาโรและอูร์บีโน บนชายฝั่งทะเลเอเดรียติก จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 95,011 คน เป็นเมืองมีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของแคว้นมาร์เค รองจากเมืองอังโกนา
เปซาโร หรือรู้จักในชื่อ "เมืองแห่งจักรยาน" (City of Bicycle) เนื่องจากมีเครือข่ายขนาดใหญ่ของเส้นทางจักรยาน เมืองได้รับรางวัลจากเลกัมบีเอนเตว่าเป็นเมืองสำคัญด้านสังคมนักนิเวศวิทยาของอิตาลี ในปี 2015 เนื่องจากเป็นเมืองที่มีการใช้จักรยานมากที่สุดในอิตาลี เมืองยังเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองแห่งดนตรี" เนื่องจากโจอักกีโน รอสซีนี นักประพันธ์เพลงที่มีชื่อเสียงเกิดที่เปซาโร
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > เมืองพี่น้อง

เปซาโรเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
น็องแตร์ ประเทศฝรั่งเศส
ลูบลิยานา ประเทศสโลวีเนีย
วอตฟอร์ด สหราชอาณาจักร
ฉินหฺวางเต่า ประเทศจีน
เราะฟะห์ ปาเลสไตน์
Keita ประเทศไนเจอร์
Reșița ประเทศโรมาเนีย
คาเกงาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > คู่ค้า

Rovinj ประเทศโครเอเชีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่  Pleiades 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
แสนหวี

| แสนหวี |
| --- | --- |
เมือง

แสนหวีที่ตั้งเมืองแสนหวีในประเทศพม่า
พิกัด: 23°18′N 97°58′E﻿ / ﻿23.300°N 97.967°E﻿ / 23.300; 97.967
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐฉาน
จังหวัด: ล่าเสี้ยว
อำเภอ: แสนหวี
ประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: ไทใหญ่
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
แสนหวี (ไทใหญ่: သႅၼ်ဝီ; พม่า: သိန္နီ) เป็นเมืองหนึ่งทางตอนเหนือของรัฐฉาน ประเทศพม่า ตั้งอยู่ใกล้กับฝั่งเหนือของแม่น้ำตู้ ห่างจากเมืองล่าเสี้ยวไปทางทิศเหนือ 28 ไมล์ ที่ความสูง 2,100 ฟุตเหนือระดับน้ำทะเล ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางของอำเภอแสนหวีในจังหวัดล่าเสี้ยว
ชาวแอเมอไรต์

"แอเมอไรต์" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับภาษา ดูที่ ภาษาแอเมอไรต์
แผ่นดินเหนียวที่มีอักษรรูปลิ่มจากอาณาจักรแอเมอไรต์แห่งมารี ครึ่งแรกของสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช
แอเมอไรต์ (อังกฤษ: Amorite; ซูเมอร์: 𒈥𒌅, อักษรโรมัน: MAR.TU; แอกแคด: 𒀀𒈬𒊒𒌝 Amurrūm หรือ 𒋾𒀉𒉡𒌝/𒊎 Tidnum; ฮีบรู: אֱמוֹרִי, อักษรโรมัน: 'Ĕmōrī; กรีกโบราณ: Ἀμορραῖοι) เป็นกลุ่มชนดั้งเดิมที่พูดภาษาในกลุ่มภาษาเซมิติกจากลิแวนต์ ซึ่งปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมโสโปเตเมียตอนใต้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 21 ก่อนคริสต์ศักราช จนถึงปลายศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งพวกเขาก่อตั้งนครรัฐสำคัญหลายแห่ง เช่น อีซิน, ลาร์ซา และบาบิโลน จนกลายเป็นจักรวรรดิบาบิโลนเก่าในเวลาต่อมา ศัพท์ Amurru ในข้อความภาษาแอกแคดและซูเมอร์สื่อถึงชาวแอเมอไรต์, เทพประจำเมือง และอาณาจักร ในคัมภีร์ไบเบิลกล่าวถึงพวกแอเมอไรต์ว่าเป็นกลุ่มชนที่อาศัยอยู่ในคานาอันทั้งก่อนและหลังการพิชิตดินแดนโดยโยชูวา
ยุกกะ นุ ฮี

| ยุกกะ นุ ฮี 四日ぬ日 ユッカヌヒー |
| --- | --- |
จัดขึ้นโดย: หมู่เกาะโอกินาวะ
ประเภท: วัฒนธรรมท้องถิ่น
ความสำคัญ: ขอบคุณต่อท้องทะเลและเทพเจ้าเกษตรกรรม และขอให้อำนวยพรสำหรับอนาคต
การเฉลิมฉลอง: การแข่งขันเรือมังกร
วันที่: วันที่ 4 ของเดือน 5 ตามปฏิทินจันทรคติ
วันที่ในปี 2023: 21 มิถุนายน
ส่วนเกี่ยวข้อง: เทศกาลทังโงะ โนะ เซ็กกุ (วันเด็กแห่งชาติประเทศญี่ปุ่น)
ยุกกะ นุ ฮี (โอกินาวะ: 四日ぬ日, ユッカヌヒー, Yukka nu hii หรือ ญี่ปุ่น: 四日の日) เป็นเทศกาลประจำปีของหมู่เกาะโอกินาวะทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีการเฉลิมฉลองตามประเพณีในวันที่ 4 ของเดือนที่ 5 ตามปฏิทินจันทรคติ โดยกิจกรรมสำคัญคือการแข่งขันเรือมังกรแบบดั้งเดิม (haarii หรือ haaree ในภาษาถิ่นอิโตมัน) เทศกาลนี้เริ่มต้นขึ้นประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งกล่าวกันว่าได้รับสืบทอดมาจากชาวจีน การแข่งเรือมังกรเป็นรูปแบบหนึ่งของการขอบคุณต่อท้องทะเลและเทพเจ้าแห่งการเกษตร และขอให้ประทานพรต่อไปในอนาคต
ปัจจุบันเมืองนาฮะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันเรือมังกรที่ใหญ่ที่สุดในโอกินาวะ โดยเมืองอิโตมันและหมู่บ้านทามางูซูกุ (玉城村) ก็เป็นที่รู้จักจากการจัดงานแข่งเรือขนาดใหญ่เช่นกัน
ประวัติ

เช่นเดียวกับองค์ประกอบที่แสดงลักษณะของวัฒนธรรมโอกินาวะสมัยใหม่อื่น ๆ ยุกกะ นุ ฮี เคยเป็นประเพณีที่มีการกระจายทางภูมิศาสตร์จำกัด โดยผู้คนทางตอนเหนือของโอกินาวะมองว่าเป็นเทศกาลนี้เป็นของโอกินาวะตอนใต้-ตอนกลาง มีการกล่าวกันว่าการแข่งขันเรือมังกรได้รับการเผยแพร่ที่ท่าเรืออุนเท็น (運天港) ในหมู่บ้านนากิจิน (今帰仁村) ช่วงกลางสมัยเมจิ หรือตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20
ตั้งแต่สมัยเมจิ ชาวเมืองอิโตมันที่เป็นชาวประมงจำนวนมากได้อพยพไปยังส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดโอกินาวะจากการแข่งขันเรือมังกร ตัวอย่างเช่น พวกเขาเริ่มการแข่งขันเรือในเมืองอิชิงากิของหมู่เกาะยาเอยามะในปี พ.ศ. 2449 โคอิจิ มัตสึโอะ (松尾 恒一) นักชาติพันธุ์วิทยาตั้งข้อสังเกตว่าในชุมชนชายฝั่งบางแห่งของหมู่เกาะมิยาโกะและหมู่เกาะยาเอยามะ การแข่งเรือไม่เกี่ยวข้องกับเทศกาลยุกกะ นุ ฮี แต่เกี่ยวกับเทศกาลเก็บเกี่ยวในวันเพ็ญเดือน 6 หรือเทศกาลชิจิ (節祭 (シチ)) ในเดือน 9 ตามปฏิทินจันทรคติ ขณะที่หมู่เกาะอามามิในจังหวัดคาโงชิมะก็มีการแข่งเรือที่คล้ายคลึงกัน โดยปกติจะจัดขึ้นในเดือนสิงหาคม ซึ่งมีนัยว่ามีรากที่มาแตกต่างกัน
ระเบียงภาพ

การแข่งขันในเทศกาลที่เมืองอิโตมัน (糸満ハーレー) พ.ศ. 2551
ทีมเรือของหน่วย Seabees กองทัพเรือสหรัฐ ในการแข่งขันที่นาฮะ พ.ศ. 2551
การแข่งเรือมังกร ที่ท่าเรือมินาโตมาจิ นครนาฮะ พ.ศ. 2555
การแข่งขันประจำปีครั้งที่ 39 ที่นครนาฮะ (那覇ハーリー) พ.ศ. 2556
แหล่งข้อมูลอื่น

"Calendrier des événements à Okinawa", tourisme-japon.fr (ภาษาฝรั่งเศส), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 กรกฎาคม 2013, สืบค้นเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2019.
จารึกอักษรระลึกถึงจุดกำเนิดของการแข่งเรือมังกรในหมู่เกาะรีวกีว
อักษรตุรกีออตโตมัน

| อักษรตุรกีออตโตมัน  |
| --- | --- |
ชนิด:  อักษรไร้สระ 
ช่วงยุค: ค.ศ. 1299–1928
ทิศทาง: ขวาไปซ้าย 
ภาษาพูด: ตุรกีออตโตมัน
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ไฮเออโรกลีฟอียิปต์โปรโต-ซีไนติกฟินิเชียแอราเมอิกซีรีแอกแนบาทีอาอาหรับเปอร์เซียอักษรตุรกีออตโตมัน
ISO 15924
ISO 15924: Arab (160), ​Arabic
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Arabic
ช่วงยูนิโคด:   U+0600 .. U+06FF  U+FB50 .. U+FDFF  U+FE70 .. U+FEFF 
อักษรอาหรับสำหรับภาษาตุรกีออตโตมัน (ตุรกีออตโตมัน: الفبا, elifbâ) เป็นรูปแบบของ อักษรอาหรับ ที่เพิ่มอักษรบางตัวจาก อักษรเปอร์เซีย ใช้เขียนภาษาตุรกีออตโตมัน  ในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน และในช่วงแรกๆของสาธารณรัฐตุรกี จนถึง พ.ศ. 2471 แม้ว่าในสมัยออตโตมันจะใช้อักษรนี้ แต่กลุ่มชนที่ไม่ใช่มุสลิมในจักรวรรดิออตโตมันจะใช้อักษรอื่น เช่น อักษรอาร์เมเนีย อักษรกรีก อักษรละติน และอักษรฮีบรู
อักษร

| เดี่ยว | ท้าย | กลาง | หน้า | อักษรลาติน | ชื่อ | ตุรกีสมัยใหม่ | ALA-LC | สัทอักษรสากล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ا‎ | ـا‎ | — | — | a | elif | a, e | —, ā, ' | æ, e, —, (ʔ) |
| ء‎ | — | — | — | a | hemze | —, ' | —, ' | —, [ʔ] |
| ب‎ | ـب‎ | ـبـ‎ | بـ‎ | b | be | b (p) | b | b (p) |
| پ‎ | ـپ‎ | ـپـ‎ | پـ‎ | b̗ | pe | p | p | p |
| ت‎ | ـت‎ | ـتـ‎ | تـ‎ | t | te | t | t | t |
| ث‎ | ـث‎ | ـثـ‎ | ثـ‎ | ṯ | se | s | s̠ | s |
| ج‎ | ـج‎ | ـجـ‎ | جـ‎ | g | cim | c | c | d͡ʒ |
| چ‎ | ـچ‎ | ـچـ‎ | چـ‎ | g̗ | çim | ç | ç | t͡ʃ |
| ح‎ | ـح‎ | ـحـ‎ | حـ‎ | h | ha | h | ḥ | h |
| خ‎ | ـخ‎ | ـخـ‎ | خـ‎ | ẖ | hı | h | ḫ | x |
| د‎ | ـد‎ | — | — | d | dal | d | d | d |
| ذ‎ | ـذ‎ | — | — | ḏ | zel | z | z̠ | z |
| ر‎ | ـر‎ | — | — | r | re | r | r | ɾ |
| ز‎ | ـز‎ | — | — | z | ze | z | z | z |
| ژ‎ | ـژ‎ | — | — | z̗ | je | j | j | ʒ |
| س‎ | ـس‎ | ـسـ‎ | سـ‎ | s | sin | s | s | s |
| ش‎ | ـش‎ | ـشـ‎ | شـ‎ | š | şın | ş | ș | ʃ |
| ص‎ | ـص‎ | ـصـ‎ | صـ‎ | ṣ | sad | s | ṣ | s |
| ض‎ | ـض‎ | ـضـ‎ | ضـ‎ | s̭ | dad | d, z | ż | z (d) |
| ط‎ | ـط‎ | ـطـ‎ | طـ‎ | ṭ | tı | t | ṭ | t, d |
| ظ‎ | ـظ‎ | ـظـ‎ | ظـ‎ | ṱ | zı | z | ẓ | z |
| ع‎ | ـع‎ | ـعـ‎ | عـ‎ | o | ayn | ', — | ‘ | —, ʔ |
| غ‎ | ـغ‎ | ـغـ‎ | غـ‎ | o̱ | gayn | g, ğ, (v) | ġ | [ɣ → g], ◌ː, (v), |
| ف‎ | ـف‎ | ـفـ‎ | فـ‎ | p | fe | f | f | f |
| ق‎ | ـق‎ | ـقـ‎ | قـ‎ | q | qaf | k | q | k, [q] |
| ك‎ | ـك‎ | ـكـ‎ | كـ‎ | k | kef | k | k | k |
| گ‎ | ـگ‎ | ـگـ‎ | گـ‎ | k̆ | gef (1), kāf-ı fārsī | g, ğ, (v) | g | [g → ɟ], j, (v) |
| ڭ‎ | ـڭ‎ | ـڭـ‎ | ڭـ‎ | ǩ | nef, ñef, sağır kef  (1), kāf-ı nūnī | n | ñ | n, [ŋ] |
| ل‎ | ـل‎ | ـلـ‎ | لـ‎ | l | lam | l | l | l |
| م‎ | ـم‎ | ـمـ‎ | مـ‎ | m | mim | m | m | m |
| ن‎ | ـن‎ | ـنـ‎ | نـ‎ | n | nun | n | n | n |
| و‎ | ـو‎ | — | — | w | vav | v, o, ö, u, ü | v, ū, aw, avv, ūv | v, o, œ, u, y |
| ه‎ | ـه‎ | ـهـ‎ | هـ‎ | e | he (3) | h, e, a | h (2) | h, æ, e, (t) |
| ی‎ | ـی‎ | ـیـ‎ | یـ‎ | j | ye | y, ı, i | y, ī, ay, á, īy | j, ɯ, i |
อักษรอื่นๆ

อักษรอื่นสำหรับผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมใช้เขียนภาษาตุรกีออตโตมันมีหลายชนิด นวนิยายเรื่องแรกที่เขียนในสมัยจักรวรรดิออตโตมันคือเรื่อง Akabi เขียนด้วยอักษรอาร์เมเนีย เมื่อครอบครัวชาวอาร์เมเนียเข้ามาในออตโตมันสมัยสุลต่านอับดุลเมจิดที 1 ยังคงบันทึกภาษาตุรกีออตโตมันด้วยอักษรอาร์เมเนีย ชาวกรีกและชาวยิวในจักรวรรดิออตโตมันใช้อักษรกรีกและอักษรฮีบรูแบบราชี แต่ชาวกรีกที่นับถือศาสนาอิสลามจะเขียนภาษากรีกด้วยอักษรอาหรับ
ตัวเลข

ภาษาตุรกีออตโดตมันใช้ตัวเลขอาหรับตะวันออก ต่อไปนี้เป็นตัวเลขและการสะกดในภาษาตุรกีสมัยใหม่:
| รูปอาหรับ | ตัวเลข | ตุรกีออตโตมัน | ตุรกีสมัยใหม่ |
| --- | --- | --- | --- |
| ٠‎ | 0 | صفر | sıfır |
| ١‎ | 1 | بر | bir |
| ٢‎ | 2 | ایكی | iki |
| ٣‎ | 3 | اوچ | üç |
| ٤‎ | 4 | دورت | dört |
| ٥‎ | 5 | بش | beş |
| ٦‎ | 6 | آلتی | altı |
| ٧‎ | 7 | یدی | yedi |
| ٨‎ | 8 | سكیز | sekiz |
| ٩‎ | 9 | طوقوز | dokuz |
| ١٠‎ | 10 | اون | on |
แหล่งข้อมูลอื่น

Simon Ager, Turkish alphabet, Omniglot
| ด ค กอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาต่าง ๆ |
| --- | --- |
ทวีปยุโรป: อัลฆามิอา · อาเรบีตซา · อาเซอร์ไบจาน · เอลิฟบา · เบลารุส · ตาตาร์ไครเมีย · คาซัค · ตุรกีออตโตมัน · ภาษาตาตาร์ (อิสเกอิมลา · ยางาอิมลา)
ทวีปเอเชีย: อาหรับ · มลยาฬัม · อาร์วี · อาเซอร์ไบจาน · บูรีโวลิโอ · ยาวี · คาซัค · โควาร์ · เคิร์ด · คีร์กีซ · ตุรกีออตโตมัน · ปาทาน · เปโกน · เปอร์เซีย · สาไรกี · สินธี · ชาห์มุขี · ทาจิก · เติร์กเมน · อูรดู · อุยกูร์ · อุซเบก · เสี่ยวเอ๋อร์จิง
ทวีปแอฟริกา: อาฟรีกานส์ · อยามี · เบอร์เบอร์ · ฟูลา · โซราเบ · สวาฮีลี · วาดาอัด · โวลอฟ
ปฏิทินปี 1896 ในเทสซาโลนีกี ในสามบรรทัดแรกเป็นภาษาตุรกีออตโตมัน เขียนด้วยอักษรอาหรับ
วิกิพีเดียภาษาเฌเม็ยติยา

| --- | --- |

ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาเฌเม็ยติยา
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
สร้างโดย: Zords Davini (Arnas Udovičius)
ยูอาร์แอล: bat-smg.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
วิกิพีเดียภาษาเฌเม็ยติยา (เฌเม็ยติยา: Žemaitėška Vikipedėjė) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเฌเม็ยติยา ก่อตั้งใน พ.ศ. 2549 ด้วยการริเริ่มของ Zords Davini (Arnas Udovičius) ปัจจุบันมี 17,235 บทความ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
IT: kiekybe lietuviškoji «Vikipedija»(стр. 50-51)
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
โม่โกะ

| โม่โกะ |
| --- | --- |
เมือง

โม่โกะที่ตั้งเมืองโม่โกะในประเทศพม่า
พิกัด: 22°55′N 96°30′E﻿ / ﻿22.917°N 96.500°E﻿ / 22.917; 96.500
ประเทศ:  พม่า
เขต:  ภาคมัณฑะเลย์
จังหวัด: ปยีนอู้ลวีน
อำเภอ: โม่โกะ
ประชากร (2557)
 • ทั้งหมด: 77,609 คน
 • ศาสนา: พุทธเถรวาท
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
โม่โกะ (พม่า: မိုးကုတ်, ออกเสียง: [móɡoʊ̯ʔ]; ไทใหญ่: မိူင်းၵုတ်ႈ, [mɤ́ŋ kut] เมิ้งกุ้ด) เป็นเมืองหลักของอำเภอโม่โกะในจังหวัดปยีนอู้ลวีน ภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ห่างจากมัณฑะเลย์ไปทางทิศเหนือประมาณ 20 กิโลเมตร และห่างจากชเวโบไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 148 กิโลเมตร
โม่โกะมีชื่อเสียงเรื่องการผลิตและการค้าอัญมณี (โดยเฉพาะทับทิมและพลอยไพลิน) มาอย่างยาวนาน เดิมเมืองนี้อยู่ในเขตรัฐฉาน แต่ถูกทางการพม่าผนวกเข้ากับภาคมัณฑะเลย์หลังยุคอาณานิคมอังกฤษ
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโม่โกะ (ค> ศ. 1982-2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 22.8 (73) | 24.8 (76.6) | 27.9 (82.2) | 29.6 (85.3) | 27.5 (81.5) | 25.4 (77.7) | 24.4 (75.9) | 25.0 (77) | 26.1 (79) | 26.2 (79.2) | 24.9 (76.8) | 22.8 (73) | 25.6 (78.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 5.0 (41) | 7.2 (45) | 10.8 (51.4) | 15.1 (59.2) | 17.9 (64.2) | 19.8 (67.6) | 19.8 (67.6) | 19.7 (67.5) | 18.9 (66) | 16.6 (61.9) | 11.4 (52.5) | 6.8 (44.2) | 14.1 (57.4) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 6.8 (0.268) | 11.8 (0.465) | 22.0 (0.866) | 77.4 (3.047) | 362.7 (14.28) | 493.3 (19.421) | 511.3 (20.13) | 479.6 (18.882) | 337.3 (13.28) | 286.1 (11.264) | 85.8 (3.378) | 17.0 (0.669) | 2,691.1 (105.949) |
แหล่งที่มา: Norwegian Meteorological Institute
ดะฮูก

| Duhok  Nūhadrā  ܢܘ̣ܗܲܕܪܵܐ دهۆک دهوك |
| --- | --- |
เมืองดะฮูก เห็นเขื่อนดะฮูกอยู่ด้านหลัง
DuhokDohuk's location in Iraqแสดงแผนที่Iraqi KurdistanDuhokDuhok (ประเทศอิรัก)แสดงแผนที่ประเทศอิรัก
พิกัด: 36°52′N 43°0′E﻿ / ﻿36.867°N 43.000°E﻿ / 36.867; 43.000
Country:  อิรัก
Governorate: Dohuk Governorate
District: Dohuk District
ความสูง: 1,854 ฟุต (565 เมตร)
ประชากร (2014)World Gazetteer
 • ทั้งหมด: 300 000 คน
Postcode: 42001
รหัสพื้นที่: 062
เว็บไซต์: http://duhok.gov.krd
ดะฮูก (เคิร์ด: دهۆک, Dihok; ซีรีแอก: ܢܘܗܕܪܐ  Nūhadrā; อาหรับ: دهوك Dahūk) เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการดะฮูก ในประเทศอิรัก เมืองมีประชากรราว 300,000 คน ประกอบด้วยชาวเคิร์ดและชาวอัสซีเรีย เมืองรายล้อมไปด้วยภูเขาและแม่น้ำไทกรีส ดะฮูกมีอุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่กำลังเจริญเติบโต มีประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 จากการที่คนชนบทย้ายมาอยู่ในเมือง มีมหาวิทยาลัยดะฮูกที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1992 มีชื่อเสียงด้านการสอนและการวิจัย
มนุสสีหะ

ภาพลายเส้นมนุสสีหะในหนังสือ 37 นะ
มนุสสีหะ (พม่า: မနုဿီဟ, ไทใหญ่: မၼုၵ်ႉသီႇႁႃႉ, บาลี: manussīha, แปลตรงตัว 'มนุษย์สิงโต') ตรงกับไทยเรียกว่า นรสิงห์ เป็นสัตว์ในตำนานที่มีลักษณะครึ่งคนครึ่งสิงโตตามความเชื่อของชาวพม่า พระภิกษุผู้เผยแผ่ศาสนาพุทธในประเทศพม่าได้ทำการออกแบบสัตว์ชนิดนี้ไว้เพื่อปกป้องพระราชกุมารจากผีเสื้อสมุทร สามารถพบเห็นมนุสสีหะได้บริเวณมุมของฐานพระเจดีย์ โดยจะมีส่วนหัวและลำตัวเป็นมนุษย์ หากแต่ส่วนล่างลงไปจะเป็นสิงโต จนได้รับสมญาว่าเป็น สฟิงซ์พม่า ทั้งนี้มนุสสีหะเป็นสัญลักษณ์ของเจดีย์ชเวดากอง และยังเป็นสัญลักษณ์ของคณะกรรมาธิการผู้ดูแลเจดีย์ชเวดากอง
มนุสสีหะเป็นคำบาลี ประกอบด้วยคำว่า มนุสส (မနုဿ) แปลว่า มนุษย์ กับคำว่า สีห (သီဟ) แปลว่า สิงโต เมื่อรวมกันจะมีความหมายว่า มนุษย์สิงโต ขณะที่พจนานุกรมอังกฤษ-พม่า ซึ่งตีพิมพ์โดยคณะกรรมการภาษาพม่า ให้ความหมายของคำว่ามนุสสีหะไว้ว่า "สัตว์มหัศจรรย์ที่มีลำตัวเป็นมนุษย์และขาหลังเป็นสิงโต ปรากฏในท่าหมอบค้อมหลัง"
ในประเทศไทยก็มีสิ่งมีชีวิตในตำนานที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับมนุสสีหะของพม่า เรียกว่า นรสิงห์ คือเป็นคนครึ่งสิงห์ แต่ต่างจากของพม่าคือมีเท้าเป็นเล็บหรือเป็นกีบก็ได้ระคนกันไป หากเป็นสัตว์หิมพานต์ เป็นบุรุษเพศจะเรียกว่า เทพนรสิงห์ หากเป็นอิตถีเพศจะเรียกว่า อัปสรสีหะ ซึ่งอย่างหลังนี้จะมีเท้าเป็นกีบ
ระเบียงภาพ

มนุสสีหะที่เจดีย์ชเวดากอง เมืองย่างกุ้ง
มนุสสีหะที่เจดีย์กั๊กกู รัฐฉาน
มนุสสีหะที่เจดีย์สัมพุทเธ เมืองโมนยวา
มนุสสีหะที่เจดีย์ชเวดากอง เมืองย่างกุ้ง
อัปสรสีหะของไทยที่งานพระเมรุ เมื่อ พ.ศ. 2551