stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอพยุห์
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอพยุห์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลพยุห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพยุห์ เฉพาะหมู่ที่ 1, 3, 6, 8, 13
องค์การบริหารส่วนตำบลพยุห์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพยุห์ เฉพาะหมู่ที่ 2, 4–5, 7, 9–12
องค์การบริหารส่วนตำบลพรหมสวัสดิ์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพรหมสวัสดิ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตำแย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตำแยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเพ็ก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนเพ็กทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองค้า  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองค้าทั้งตำบล
อี ซึง-มัน

| อี ซึง-มัน |
| --- | --- |
이승만


ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 – 26 เมษายน พ.ศ. 2503
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: ยุน โบซอน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 มีนาคม พ.ศ. 2418 แฮจู ฮวังแฮ อาณาจักรโชซ็อน
เสียชีวิต: 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 (90 ปี) โฮโนลูลู  รัฐฮาวาย  สหรัฐ
ศาสนา: ศาสนาคริสต์-เมทอดิสต์
พรรคการเมือง: เสรีนิยม
คู่สมรส: พัก ซึงซอน (2433-2453)  ฟรันซิสกา ดอเนอร์ (2474-2503) 
ลายมือชื่อ: 

อี ซึง-มัน (อักษรโรมัน: Yi Seung-man แต่เจ้าของชื่อเลือกสะกดเป็นอักษรโรมันว่า Syngman Rhee; เกาหลี: 이승만; ฮันจา: 李承晩; 26 มีนาคม พ.ศ. 2418 - 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2508) เป็นประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐเกาหลี ระหว่างเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 จนถึงเมษายน พ.ศ. 2503 ซึ่งอยู่ในช่วงที่มีความตึงเครียดของสงครามเย็น ในคาบสมุทรเกาหลี
อีนั้นเป็นพวกมีนโยบายต่อต้านคอมมิวนิสต์ และเป็นเผด็จการ เขายังนำเกาหลีใต้เข้าสู่สงครามเกาหลี ความเป็นประธานาธิบดีของเขาสิ้นสุดลงเมื่อเขาลาออกจากตำแหน่งเนื่องจากมีการประท้วงใหญ่อันเนื่องมาจากมีข้อสงสัยว่าเลือกตั้งที่ไม่โปร่งใส และถึงแก่อสัญกรรมขณะลี้ภัยที่รัฐฮาวาย
ประวัติ > ชีวประวัติเริ่มแรก

อี ซึง-มันเกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2418 เกิดในครอบครัวชนชั้นปกครองที่มีทรัพย์สินพอประมาณที่จังหวัดฮวังแฮ ประเทศเกาหลี เขาเป็นน้องคนสุดท้องจากพี่น้องทั้งห้าคน แต่อย่างไรก็ตามบรรดาพี่ของเขาก็เสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย โดยครอบครัวของอีนั้นสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าแทจง กษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์โชซ็อน โดยสืบเชื้อสายมาจากเจ้าชายยังนย็อง เมื่อเขาอายุได้ 2 ปี ครอบครัวของเขาก็ย้ายมายังโซล การศึกษาในช่วงเริ่มแรกของเขายังเป็นแบบธรรมเนียมโบราณคือเรียน วรรณกรรมจีน ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามสอบเพื่อที่จะเข้ารับราชการ แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะสอบเข้ารับราชการได้ เมื่อมีการปฏิรูปโดยยกเลิกระบบการศึกษาแบบโบราณ อีจึงเข้าไปเรียนในโรงเรียนเพเจ ซึ่งเป็นสถาบันที่ตั้งขึ้นโดยมิชันนารีชาวสหรัฐอเมริกา อีเริ่มฝึกเรียนภาษาอังกฤษ และได้ทำหนังสือพิมพ์ของโรงเรียนคือหนังสือพิมพ์ เมอิล ซินมัน
อีได้ไปเข้าชมรมเพื่อเอกราช เป็นการเคลื่อนไหวเพื่อปฏิรูปการเมืองในปี 2439 ในผลที่ตามมาจากการที่เขาประท้วงญี่ปุ่นที่เข้ามาแทรกแซงคาบสมุทรเกาหลี อีจึงถูกจับกุมด้วบข้อหาการปลุกระดมฝูงชนให้ต่อต้านรัฐบาลในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2442 อีล้มเหลวในการพยายามหลบหนีออกจากคุกและถูกทรมานและถูกพิพากษาจำคุกตลอดชีวิต ระหว่างถูกจำคุกนั้นอีได้ศึกษาหาความรู้จากหนังสือที่ลักลอบนำไปให้โดยเพื่อนหรือพวกทูต และต่อมาอีก็ได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ขณะที่อยู่ภายในคุก และเริ่มต้นนำคัมภีร์ใบเบิลเข้ามาศึกษาในคุกกับเพื่อนที่อยู่ในเรือนจำด้วยกัน และเขายังเขียนบทความลงในหนังสือพิมพ์ และเริ่มต้นโครงการห้องสมุดสำหรับนักโทษซึ่งมีจำนวนหนังสือ 500 เล่ม อียังเขียนแถลงการณ์การเมืองอีกด้วยในชื่อว่า จิตวิญญาณของความเป็นเอกราช
ประวัติ > การเคลื่อนไหวเพื่อเอกราช

จากการประทุขึ้นของสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ทำให้การเมืองในเกาหลีมีการเปลี่ยนแปลง และอีก็ถูกปล่อยออกจากเรือนจำในปี พ.ศ. 2447 และหลังจากนั้นก็เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นพระบรมราชโองการ สู่การประชุมสันติภาพและยุติสงคราม อีไปถึงวอชิงตัน ดี.ซี. ในเดือนธันวาคมในปีนั้น ไปพบกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ จอห์น เฮย์ และประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาธีโอดอร์ โรสเวลต์ ในการพูดคุยเพื่อสันติภาพในพอร์ทเมาท์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์ และพยายามที่จะโน้มน้าวสหรัฐฯเข้ามาแทรกแซงและยอมรับสถานความมีอำนาจอธิปไตยของเกาหลี แต่การเจรจาครั้งนี้ไม่ประสบความสำเร็จและเกาหลีก็กลายเป็นรัฐในอารักขาของญี่ปุ่นในปี 2448ด้วยความช่วยเหลือของมิชชันนารี อียังคงอาศัยอยู่ในสหรัฐฯเพื่อศึกษาต่อ และได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน ในปี 2450 และศิลปศาสตร์มหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในปี 2453 และ ดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ในปีเดียวกัน สาขาที่อีศึกษาประกอบไปด้วย การเมือง,ประวัติศาสตร์,ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ,เทววิทยาและกฎหมาย และอีเริ่มเขียนชื่อของเขาถามวิธีแบบตะวันตก โดยเอาชื่อตัวไว้ก่อนชื่อสกุล
อี ซีงมันกลับมายังเกาหลีในช่วงปลายปี 2453 และดำรงตำแหน่งเลขาธิการของสมาคมคนรุ่นใหม่คริสเตียนในโซล อย่างไรก็ตามญี่ปุ่นพึ่งผนวกเกาหลีและเริ่มต้นปราบปรามอย่างรุนแรงกับชุมชนชาวคริสต์ในเกาหลี อีก 15 เดือนถัดมาอีได้ออกจากเกาหลีไปยังสหรัฐอเมริกาโดยอ้างว่าไปเข้าร่วมการประชุมเมทอดิสต์ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของการถูกปราบปรามอย่างรุ่นแรง อีไปถึงฮาวายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2455 และเริ่มต้นเปิดโรงเรียนสำหรับชาวคริสเตียนเพื่อผู้อพยพชาวเกาหลีและกลายเป็นมีส่วนร่วมในชุมชุนชาวเกาหลีอเมริกันในท้องถิ่นนั้น ซึ่งทำให้เกิดผู้อพยพขึ้นเปนจำนวนมากอันเนื่องมาจากเหตุการณ์ความไม่สงบจากการเมืองภายในประเทศ
ในปี 2454 อีได้กลับมายังเกาหลี (ซึ่งตอนนั้นถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่นแล้ว) ในฐานะเป็นผู้ประสานงานของวายเอ็มซีเอและมิชชันนารี การเคลื่อนไหวทางการเมืองของเขาเป็นจุดสนใจที่ไม่น่ายินดีนักของทหารญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2462 บรรดาบุคคลสำคัญในขบวนการสนับสนุนการเป็นเอกราชได้ก่อตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐเกาหลีขึ้นที่เซี่ยงไฮ้ และอีก็ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดี และอยู่ในตำแหน่งนาน 6 ปี จนกระทั่งถูกถอดถอนออกตามการกล่าวหา (อิมพีชเมนท์) โดยสภาเฉพาะกาลสำหรับการใช้อำนาจไปในทางที่มิชอบ
อีได้ลี้ภัยโดยไปใช้ชีวิตที่สหรัฐอเมริกาในนิวยอร์กและวอชิงตัน ดี.ซี. และต่อจากนั้นก็ไปฮาวาย ซึ่งมีชุมชนชาวเกาหลีที่ลี้ภัยเนื่องจากกิจกรรมทางการเมืองที่ใหญ่ที่สุด ดอนเนอร์นั้นทำงานอยู่ในอเมริกาโดยมีตำแหน่งเป็นเลขนุการของอี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการเตรียมหนังสือ "รู้นอกในญี่ปุ่น"(2483)
ภายหลังจากการพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สองของญี่ปุ่น อีได้กลับไปยังเกาหลีจากการสนับสนุนของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา
ประธานาธิบดี > การขึ้นสู่ตำแหน่ง

ภายหลังจากเกาหลีได้รับเอกราชในปี 2488 อีได้กลับไปยังโซลก่อนหน้าผู้นำการต่อสู้เพื่อเอกราชคนอื่นๆ ด้วยการสนับสนุนของสหรัฐอเมริกา อีได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้นำของรัฐบาลเกาหลีในปี 2488 โดยอีได้เริ่มต้นนโยบาย "โค่นล้มคอมมิวนิสต์" อย่างไรก็ตาม ในสุนทรพจน์ของเขาในปีต่อๆมาหลังจากที่เขาเป็นประธานาธิบดี เขามักเปรียบเทียบคู่แข่งทางการเมืองของเขากับคอมมิวนิสต์อยู่บ่อยๆ
อีชนะการเลือกตั้งสภาสมัชชาแห่งชาติครั้งแรกของเกาหลีใต้ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 โดยเป็นการเลือกตั้งเฉพาะในเขตของเกาหลีทางใต้ ซึ่งแต่เดิมตั้งใจว่าจะจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วทั้งคาบสมุทรเกาหลีแต่ถูกทางเกาหลีที่อยู่ฝั่งทางเหนือคัดค้านการเลือกตั้งในครั้งนี้ ฉะนั้นการเลือกตั้งในครั้งนี้จึงเลือกตั้งโดย "การเลือกตั้งโดยสภาเดียว" และอีก็ได้รับเลือกให้เป็นโฆษกของสภาสมัชชาแห่งชาติในวันที่ 31 พฤษภาคม ต่อมาอีก็ลงสมัครเพื่อชิงตำแหน่งประธานาธิบดี และอีก็เอาชนะ คิม กู ประธานาธิบดีรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐเกาหลีคนสุดท้ายไปด้วยคะแนน 82-13 ได้เป็นประธานาธิบดีเกาหลีใต้คนแรก ในวันที่ 20 กรกฎาคม โดยอีได้รับมอบอำนาจอย่างเป็นทางการจากทหารอเมริกาที่ประจำการอยู่ที่นั้นและเป็นรัฐบาลที่ชอบด้วยกฎหมายของสาธารณรัฐเกาหลี ซึ่งมีสถานะเป็นรัฐเอกราชแล้ว
ประธานาธิบดี > การปราบปรามทางการเมือง

ไม่นานหลังจากเข้ารับตำแหน่ง อีได้ออกกฎหมายหลายฉบับเพื่อลดจำนวนผู้ที่ไม่เห็นด้วย นักการเมืองฝ่ายซ้ายหลายคนถูกจับ และในบางกรณีก็ถูกสังหาร และในไม่ช้าลักษณะการบริหารงานเข้าลักษณะของระบอบเผด็จการ เขาอนุญาตให้หน่วยรักษาความมั่นคงภายใน (มีคิม ยางรยอง มือขวาของเขาเป็นหัวหน้า) ในการกักขังและทรมานผู้ต้องสงสัยว่าเป็นคอมมิวนิสต์และสายลับของเกาหลีเหนือ รัฐบาลของเขายังเป็นผู้ควบคุมในการฆาตกรรมหมู่หลายครั้งด้วย โดยครั้งที่มีชื่อมากที่สุดคือที่เกาะเชจู มีผู้ประท้วงกว่า 30,000 ถูกสังหารด้วยน้ำมือของตำรวจ
สงครามเกาหลี

ภายหลังจากที่สงครามเกาหลีปะทุขึ้นในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2493 ชาวเกาหลีใต้ที่อาศัยอยู่ เส้นขนานที่ 38 รู้สึกถึงจำนวนผู้บุกรุกจากทางฝั่งเกาหลีเหนืออย่างมากมายภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง โดยวันที่ 26 มิถุนายน กองทัพเกาหลีเหนือก็กำลังจะเข้ายึดโซล อีเกรงกลัวความโกลาหลครั้งใหญ่ในโซล ได้ห้ามทหารห้ามเปิดเผยถึงสถานการณ์ และไม่หลบหนีพร้อมกับบุคคลส่วนใหญ่ในรัฐบาลในวันที่ 27 มิถุนายน ตอนเที่ยงคืนของวันที่ 28 มิถุนายนทหารของเกาหลีใต้ได้ทำลายสะพานข้ามแม่น้ำฮัน ด้วยวิธีที่จะขัดขวางผู้คนจำนวนนับพันที่จะหลบหนี และวันที่ 28 มิถุนายน ทหารเกาหลีเหนือก็ยึดโซลได้ทั้งหมด
ระหว่างที่เกาหลีเหนือยึดโซล อีได้ตั้งรัฐบาลขึ้นมาใหม่ที่ปูซานและได้สร้างแนวรับแถวรอบบริเวณแม่น้ำนักดง เป็นการสู้รบที่มีความสำคัญกับความอยู่รอดของเกาหลีใต้ และเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ ยุทธการแม่น้ำนักดง
ภายหลังจากยึดโซลคืนได้ในเดือนตุลาคม อีได้ฟื้นฟูตำแหน่งผู้นำของเขาอีกครั้ง ความสัมพันธ์กับสหรัฐอเมริกากลายเป็นตึงเครียดเมื่อเขาปฏิเสธที่จะยืนยันจำนวนข้อเสนอในการหยุดยิง ซึ่งอาจจะทำให้ยุติสงครามเกาหลี โดยอีต้องกลายเป็นผู้นำในการรวมชาติเกาหลี ดังนั้นเขาจึงคัดค้านข้อเสนอในการหยุดยิงทั้งหมด แต่ความหวังของอีก็ถูกพังทลายลงโดย คิม อิลซอง อีต้องการใช้วิธีที่แข็งกร้าวในการต่อต้านรัฐบาลของเหมา เจ๋อตง ซึ่งสร้างความรำคาญอย่างยิ่งต่อสหรัฐฯ เพราะอเมริกาต่อต้านการใช้อาวุธนิวเคลียร์ถล่มจีน
สงครามเกาหลี > การเลือกตั้งใหม่

เพราะความไม่พอใจที่ขยายวงกว้างออกไปเพราะการคอรัปชันและการปราบปรามทางการเมืองในรัฐบาลของอี ไม่น่าเชื่อว่าว่าอีจะได้รับการเลือกตั้งกลับขึ้นมาอีกครั้งโดยสภาแห่งชาติ ในสถานการณ์นี้ อีพยายามที่จะแก้ไขรัฐธรรมนูญโดยให้เขาได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน เมื่อสภาแห่งชาติปฏิเสธการแก้ไข อีก็ได้มีคำสั่งให้จับกุมนักการเมืองฝ่ายค้านอย่างมากมาย และหลังจากนั้นการแก้ไขรัฐธรรมนูญของอีก็ทำได้อย่างสำเร็จสมความปรารถนา ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2495 ในการเลือกตั้งครั้งนี้ อีได้คะแนนเสียงไปถึง 74%
สงครามเกาหลี > ลาออกจากตำแหน่งและลี้ภัย

อีชนะการเลือกตั้งอย่างง่ายดายและเข้ามาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีช่วงสุดท้ายในปี พ.ศ. 2499 ตามรัฐธรรมนูญฉบับปี 2491 จำกัดให้เป็นประธานาธิบดีได้ 3 สมัยเท่านั้น อย่างไรก็ตามไม่นานหลังจากเขาทำพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่ง เขาได้ทำการแก้ไขรัฐธรรมนูญโดยให้เขาสามารถดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีได้อย่างไม่จำกัดสมัย
ในปี พ.ศ. 2503 อีชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีด้วยคะแนน 90% ชัยชนะของเขาเป็นที่แน่นอนเมื่อ โช บยองอ๊ก คู่แข่งคนสำคัญได้เสียชีวิตไม่นานก่อนวันเลือกตั้ง 15 มีนาคม
อีต้องการคนที่จะมาอุปถัมป์เขา เขาให้อี กิบอง ลงสมัครรับเลือกตั้งตำแหน่งรองประธานาธิบดี ซึ่งเป็นหน่วยงานเอกเทศภายใต้กฎหมายของเกาหลีใต้ในขณะนั้น เมื่ออี กิบอง ชนะคะแนนชาง มยอง (เอกอัครราชทูตเกาหลีใต้ประจำสหรัฐอเมริกาช่วงสงครามเกาหลี) ไปได้อย่างขาดลอย โดยฝ่ายค้านอ้างว่าการเลือกตั้งนี้ไม่มีความโปร่งใส สิ่งนี้ทำให้เกิดความโกรธแค้นของประชาชนชาวเกาหลีอย่างมาก เมื่อตำรวจยิงผู้ประท้วงที่มาซาน นักเรียนนักศึกษาเป็นผู้นำการปฏิวัติเดือนเมษายน บังคับให้อี ซึง-มันลาออกในวันที่ 26 เมษายน ยิ่งไปกว่านั้นในขณะที่ยังได้รับความสนใจจากผู้ประท้วง โดยอีถูกกล่าวหาโดย คิม ยองคับ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลังว่า อียักยอกเงินเป็นจำนวนมากกว่า 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากงบประมาณของรัฐบาล
ในวันที่ 28 เมษายน เครื่องบิน ดักลัส ดีซี-4 ซึ่งเป็นของหน่วยสืบราชการลับกลางแห่งสหรัฐอเมริกา (ซีไอเอ) และได้ปฏิบัติการโดยการบินพลเรือนเพื่อพาอีออกจากเกาหลีใต้ ในขณะที่ผู้ประท้วงล้อมรอบทำเนียบประธานาธิบดี โดยอดีตประธานาธิบดีและฟรันซิสกา ดอเนอร์ (ภรรยาของอี) และบุตรบุญธรรมของเขาได้ลี้ภัยไปยัง โฮโนลูลู รัฐฮาวาย
สงครามเกาหลี > ถึงแก่อสัญกรรม

อีเสียถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคหลอดเลือดสมอง เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ในสัปดาห์ถัดมาร่างของลีก็ได้กลับมายังเกาหลีใต้และฝังไว้ที่สุสานแห่งชาติกรุงโซล
อี ซึง-มัน (บนซ้ายสุด) ขณะจำคุกในปี พ.ศ. 2442
อี ซึง-มันในปี 2448
อี ซึง-มันและคิม คยูซิก ในปี 2462
พิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งในรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐเกาหลี (15 สิงหาคม 2491)
อี ซึงมันมอบเหรียญอิสริยาภรณ์แด่ พลเรือตรี ราฟ เอ. ออฟตไตล์ แห่งกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ระหว่างสงครามเกาหลีในปี 2495
อาโนะ เร็นชิ

| อาโนะ เร็นชิ |
| --- | --- |
ภาพวาดของอะโนะ ยะซุโกะ
พระราชมารดาของจักรพรรดิองค์ที่ 97
พระพันปีหลวง: พ.ศ. 1882
ชินไทเก็นมงอิง
ประกาศ: 15 มกราคม พ.ศ. 1895

สิ้นพระชนม์: 26 พฤษภาคม พ.ศ. 1902 
พระสวามี: จักรพรรดิโกไดโงะ
พระบุตร: จักรพรรดิโกะ-มูรากามิ
ด ค ก
อะโนะ ยะซุโกะ (ญี่ปุ่น: 阿野廉子 1301 – 26 พฤษภาคม 1359) หรือ ชินไทเก็นมนอิง (新待賢門院) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโกไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 96 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-มูรากามิ จักรพรรดิองค์ที่ 97 และเป็นพระอัยยิกาใน จักรพรรดิโชเก จักรพรรดิองค์ที่ 98 และ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 99
เทศบาลตำบลจระเข้หิน

| เทศบาลตำบลจระเข้หิน |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.จระเข้หิน
พิกัด: 14°31′41″N 102°11′05″E﻿ / ﻿14.527973°N 102.184687°E﻿ / 14.527973; 102.184687
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: ครบุรี
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: นายภัทร ระวังครบุรี
ประชากร (2557)
 • ทั้งหมด: 6,196 คน
รหัส อปท.: 05300201
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 339/6 บ้านไผ่ ตำบลจระเข้หิน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา 30250
โทรศัพท์: 44-991-447,044-991-448
โทรสาร: 044-991-447-8
เว็บไซต์: chorakhehin.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลจระเข้หิน เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา
ประชากร

จำนวนประชากร ณ มกราคม พ.ศ. 2557 จำนวนทั้งสิ้น 6,197 คน
อาโป๊ง

ขนมอาโป๊ง หรือขนมปำจี   เป็นที่รู้จักในฐานะขนมพื้นเมืองของจังหวัดภูเก็ต แต่มักเป็นที่รู้จักแพร่หลายในพื้นที่จังหวัดสงขลา และปัตตานี ในชื่อ ขนมปำจี เดิมทีขนมอาโป้งหรือปำจี เป็นขนมพื้นเมืองของชาวมาเลเซีย ซึ่งเรียกกันว่า ‘ขนมเบื้อง’ และต่อมาได้เข้ามาแพร่หลายในภาคใต้ ส่วนในจังหวัดสตูลจะรู้จักขนมชนิดนี้ในชื่อ "อาปมแรงงัง" ในส่วนของพื้นที่จังหวัดสงขลา ปัตตานี ยะลา จะเรียนชื่อขนมชนิดนี้ว่า “ขนมปำจี” ขนมอาโป้งหรือปำจี จึงเป็นขนมพื้นเมืองทั้งของจังหวัดฝั่งอันดามันและจังหวัดชายแดนใต้ ด้วยเช่นกัน ขนมอาโป้งหรือปำจี มีหน้าตาคล้ายขนมถังแตก นอกจากเรียกอาโป้งแล้ว ส่วนใหญ่รู้จักในชื่อ ขนมเบื้องมาเลเซีย
ขนมปำจี หรืออาโปง นิยมรับประทานคู่กับชา กาแฟยามเช้า หรือเรียกว่าหวันฉ่าย (ตอนบ่าย) เป็นขนมที่ทานเพื่อให้อยู่ท้องดับความหิว เป็นอาหารว่างง่าย ๆ อย่างหนึ่ง
ซึ่งทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำตาลทราย ไข่ไก่ เอาแต่ไข่แดง น้ำ น้ำกะทิ และยีสต์ผสมกันได้น้ำแป้งพักไว้ เวลาจะทานราดบนกระทะหลุมใบเล็ก กลิ้งน้ำแป้งให้เป็นแผ่นกลมทั่วกระทะ ทิ้งไว้บนเตาอั้งโล่ ควบคุมไฟปานกลาง ปิดฝาไว้สักพัก พอเหลืองลอกออกมาม้วนตั้งทิ้งไว้ แป้งแผ่นจะม้วนกลมอยู่ตัวกรอบแต่ตรงกลางนุ่ม
อาโป้ง
สนามบินสระพรานนาค

สนามบินทหารบกสระพรานนาค (อังกฤษ: Saphannak Army Airfield) หรือ สนามบินสระพรานนาค หรือ ฐานบินสระพรานนาค เป็นฐานบินของกองสนามบิน ศูนย์การบินทหารบก กองทัพบกไทย ตั้งอยู่ภายในค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี แต่ตัวพื้นที่สนามบินตั้งอยู่ในตำบลห้วยโป่ง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี
ประวัติ

สนามบินสระพรานนาค แต่เดิมคือสนามบินของโรงเรียนการบินทหารบก ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2510 หลังจากโรงเรียนการบินได้ย้ายที่ตั้งจากเดิมที่ใช้ฐานบินร่วมกันกับกองบินน้อยที่ 2 กองทัพอากาศ ณ ฐานบินโคกกระเทียม อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี โดยโรงเรียนการบินทหารบกได้ใช้งานสนามบินสระพรานนาคในการเรียนการสอนจนกระทั้งได้มีการแปรสภาพมาเป็นกรมการบินทหารบกในปี พ.ศ. 2515 และปรับสภาพเป็นศูนย์การบินทหารบกเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2520 และโรงเรียนการบินทหารบกขึ้นตรงต่อศูนย์การบินทหารบก ทำให้สนามบินสระพรานนาคอยู่ในความดูแลโดยตรงของศูนย์การบินทหารบก ประกอบไปด้วยอากาศยานสำหรับฝึกบินของโรงเรียนการบินและอากาศยานปฏิบัติการหน่วยต่าง ๆ ของกองทัพบกทั้งอากาศยานปีกตรึงและอากาศยานปีกหมุน ที่ใช้งานทั่วไปและติดอาวุธในการรบ
บทบาทและปฏิบัติการ > กองทัพบกไทย

บทความหลัก: ศูนย์การบินทหารบก
สนามบินสระพรานนาค อยู่ในความดูแลของ กองสนามบิน ศูนย์การบินทหารบก ประกอบด้วยหน่วยปฏิบัติงานภายใน 3 หน่วยคือ แผนกบังคับการบิน แผนกบริการสนามบิน และแผนกยุทธการสนามบินและข่าวอากาศ
สนามบินสระพรานนาคยังเป็นที่ตั้งของฐานบินหลักอากาศยานประจำการหลักของกองทัพบพไทย สังกัดกรมบิน แบ่งเป็นกองพันบินต่าง ๆ ดังนี้
กองพันบินที่ 1
กองพันบินที่ 2
กองพันบินที่ 3
กองพันบินที่ 9
กองพันบินที่ 21
กองพันบินที่ 41
กองพันซ่อมบำรุงเครื่องบินทหารบก
กองพันป้องกันฐานบิน
กองพันบริการ กองบริการ ศูนย์การบินทหารบก
นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนการบินทหารบก ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับฝึกหัดนักบินหลักของกองทัพบกไทย ทั้งแบบปีกตรึงและปีกหมุน
หน่วยในฐานบิน

หน่วยบินที่วางกำลังในสนามบินสระพรานนาค ที่วางกำลังอยู่ในปัจจุบัน ประกอบไปด้วย
หน่วยในฐานบิน > กองทัพบกไทย > กรมบิน ศูนย์การบินทหารบก

กองพันบินที่ 1 (Hummingbird) – เอดับเบิลยู 139, เอดับเบิ้ลยู 149, เอเอส 550
กองพันบินที่ 2 (Copter) – เบลล์ 212, เบลล์ 206
กองพันบินที่ 3 (Raptor) – เอเอช-1 คอบรา, เบลล์ 212
กองพันบินที่ 9 (Black Hawk) – ยูเอช-60 แบล็กฮอว์ก
กองพันบินที่ 21 (Black Bird) – เซสนา 182 ที, ซุปเปอร์คิงแอร์ 200, เอลบิท แอร์เมส 450
กองพันบินที่ 41 (Goliath) – มิล เอ็มไอ-17, อีซี 145, ยูเอช-72
หน่วยในฐานบิน > กองทัพบกไทย > ศูนย์การบินทหารบก

โรงเรียนการบินทหารบก – เอนสตอร์ม 480, เซสนา ที-41
สิ่งอำนวยความสะดวก

สนามบินสระพรานนาค ตั้งอยู่ภายในค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ประกอบด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกภายในสนามบิน ดังนี้
สิ่งอำนวยความสะดวก > ลานบิน > อากาศยานปีกตรึง

สนามบินสระพรานนาค ประกอบไปด้วย 2 ทางวิ่ง ได้แก่
ทางวิ่ง 01/19 ความยาว 1,500 เมตร (4,921 ฟุต) ความกว้าง 30 เมตร (98 ฟุต) อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเล 95 ฟุต (29 เมตร) ทิศทางรันเวย์คือ 01/19 หรือ 010° และ 190° พื้นผิวแอสฟอลต์คอนกรีต
ทางวิ่ง 06/24 ความยาว 2,000 เมตร (6,562 ฟุต) ความกว้าง 30 เมตร (98 ฟุต) อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเล 95 ฟุต (29 เมตร) ทิศทางรันเวย์คือ 06/24 หรือ 060° และ 240° พื้นผิวแอสฟอลต์คอนกรีต
สิ่งอำนวยความสะดวก > ลานบิน > อากาศยานปีกหมุน

สนามบินสระพรานนาค ประกอบไปด้วย 2 ทางวิ่งลานจอดเฮลิคอปเตอร์ ได้แก่
หน้าหมวดบริการและซ่อมบำรุง กองพันบินที่ 2 ทิศทางบินขึ้น 190° ทิศทางบินลง 010° ความยาวประมาณ 260 เมตร (853 ฟุต)
หน้าหมวดบริการและซ่อมบำรุง กองพันบินที่ 3 ทิศทางบินขึ้นและลง 060° หรือ 240° ความยาวประมาณ 370 เมตร (1,214 ฟุต)
สิ่งอำนวยความสะดวก > หน่วยบริการภาคพื้น

สนามบินสระพรานนาค ประกอบด้วยยานยนต์บริการภาคพื้น ดังนี้
รถเติมเชื้อเพลิงอากาศยาน เจพี 8 จำนวน 3 คัน
รถเติมเชื้อเพลิงอากาศยาน 100 แอลแอล จำนวน 1 คัน
รถดับเพลิงเคลื่อนที่เร็ว จำนวน 1 คัน
รถดับเพลิงใช้สารเคมี จำนวน 1 คัน
รถดับเพลิงอากาศยานเคลื่อนที่เร็ว จำนวน 1 คัน
สิ่งอำนวยความสะดวก > ระบบเครื่องช่วยเดินอากาศ

อุปกรณ์วัดช่วงวิทยุ/ระยะทางรอบทิศทาง (Omni-Directional Radio Range /Distance Measuring Equipment: DVOR/DME) ความถี่ 117.3 MHz
วิทยุประภาคาร (Non-Directional Beacon: NDB) ความถี่ 242 MHz
ดูเพิ่ม

ศูนย์การบินทหารบก
เซียนโหงว ศิษย์บางพระจันทร์

| เซียนโหงว ศิษย์บางพระจันทร์ |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2494
เซียนโหงว ศิษย์บางพระจันทร์ (เกิด 2494) อดีตนักมวยไทยอาชีพและอดีตแชมป์รุ่นไลท์เวตของ เวทีมวยลุมพินี รวมถึงเป็นอดีตหัวหน้าคณะของ พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์
เซียนโหงวเกิดเมื่อ พ.ศ. 2494 เริ่มต้นเข้าสู่วงการมวยจากการเป็นเซียนมวยแต่เพราะเกิดไปมีเรื่องกับเพื่อนจึงได้มีการท้าชกชิงเงินรางวัลผลปรากฏว่าเซียนโหงวเป็นฝ่ายชนะจึงได้ผันตัวมาเป็นนักมวยไทยอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2517 ขณะอายุได้ 23 ปีและได้ครองแชมป์รุ่นไลท์เวตของเวทีลุมพินี
โดยเซียนโหงวเป็นคู่ชกคนสุดท้ายของนักมวยดังในยุคนั้นถึง 2 คนคือ อภิเดช ศิษย์หิรัญ และ พุฒ ล้อเหล็ก หลังจากเซียนโหงวแขวนนวมแล้วก็ได้ผันตัวมาเป็นหัวหน้าค่ายมวยศิษย์บางพระจันทร์ซึ่งในค่ายมีนักมวยที่มีชื่อเสียงได้แก่ พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์
เกียรติประวัติ

แชมป์รุ่นไลท์เวต เวทีลุมพินี
อำเภอพบพระ

| อำเภอพบพระ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Phop Phra
คำขวัญ: เมืองสนสองใบ ศิวิไลซ์น้ำตก  พืชผลดกการเกษตร งามเนตรบ่อน้ำร้อน น่าพักผ่อนอากาศดี มากมีชาวเขา
แผนที่จังหวัดตาก เน้นอำเภอพบพระ
พิกัด: 16°23′10″N 98°41′25″E﻿ / ﻿16.38611°N 98.69028°E﻿ / 16.38611; 98.69028
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ตาก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,006.5 ตร.กม. (388.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 91,742 คน
 • ความหนาแน่น: 91.15 คน/ตร.กม. (236.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 63160
รหัสภูมิศาสตร์: 6307
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอพบพระ หมู่ที่ 3  ถนนดอนเจดีย์-วาเล่ย์ ตำบลพบพระ อำเภอพบพระ จังหวัดตาก 63160
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พบพระ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตาก เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลช่องแคบ อำเภอแม่สอด อำเภอพบพระเป็นอำเภอที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเมย แม่น้ำพรมแดนสายสำคัญระหว่างไทยกับพม่า
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอพบพระตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอแม่สอด
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองตาก อำเภอวังเจ้า และอำเภอคลองลาน (จังหวัดกำแพงเพชร)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภออุ้มผาง และรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)
ประวัติ

อำเภอพบพระ เดิมตั้งอยู่ในเขตปกครองของตำบลช่องแคบ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก จากคำบอกเล่าของนายสูน อดีตผู้ใหญ่บ้านคนที่สองของบ้านเพอะพะ ทราบว่าคำว่า “พบพระ” เป็นคำที่เพี้ยนมาจากคำว่า “เพอะพะ” โดยเล่ารายละเอียดว่า เมื่อตนเองอายุประมาณ 12 ปี บิดาพร้อมญาติ พี่น้องจากบ้านแม่ตาว อำเภอแม่สอด จำนวน 4 ครอบครัว ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณที่เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลพบพระ ในปัจจุบัน ซึ่งในอดีตท้องที่นี้มีความอุดมสมบูรณ์มาก มีลักษณะพื้นที่เป็น ป่าหวาย ป่าเตย และป่าแขม มีบริเวณแหล่งน้ำผุดหลายแห่งทั่วบริเวณ ทำให้มีน้ำท่วมขังและเฉอะแฉะ จึงเรียกบริเวณนี้ว่า “เพอะพะ” ซึ่งเป็นภาษาพื้นเมืองภาคเหนือ แปลว่า บริเวณที่มีน้ำขังเป็นแอ่งกระจัดกระจายเปรอะเฉอะแฉะไปทั่วนั้น
เนื่องจากตำบลพบพระมีพื้นที่กว้างขวาง มีอุปสรรคต่อการปกครองดูแลราษฎรที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกล และการบริหารจัดการพื้นที่ของหน่วยงานราชการต่าง ๆ เป็นไปด้วยความยากลำบาก โดยเฉพาะพื้นที่ตำบลช่องแคบและตำบลพบพระ ที่มีผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์แทรกซึมอยู่ทั่วพื้นที่จึงได้ขอแยกตำบลคีรีราษฎร์เป็นออกจากตำบลช่องแคบอีกตำบลหนึ่ง และได้ขอเสนอตั้งกิ่งอำเภอใหม่ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2520 ได้มีการตั้งกิ่งอำเภอใหม่ เรียกว่า “กิ่งอำเภอพบพระ” มี 3 ตำบล ประกอบด้วยตำบลพบพระ ตำบลช่องแคบ และตำบลคีรีราษฎร์ และเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2530 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศให้  “กิ่งอำเภอพบพระ” ตั้งเป็นอำเภอพบพระ
วันที่ 31 มีนาคม 2507 ตั้งตำบลพบพระ แยกออกจากตำบลช่องแคบ
วันที่ 1 กรกฎาคม 2512 ตั้งตำบลคีรีราษฎร์ แยกออกจากตำบลช่องแคบ
วันที่ 29 มีนาคม 2520 แยกพื้นที่ตำบลพบพระ ตำบลช่องแคบ และตำบลคีรีราษฎร์ อำเภอแม่สอด มาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอพบพระ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอแม่สอด
วันที่ 5 เมษายน 2526 จัดตั้งสุขาภิบาลพบพระ ในท้องที่บางส่วนของตำบลพบพระ
วันที่ 16 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลวาเล่ย์ แยกออกจากตำบลพบพระ
วันที่ 12 สิงหาคม 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอพบพระ อำเภอแม่สอด เป็น อำเภอพบพระ
วันที่ 27 ตุลาคม 2536 ตั้งตำบลรวมไทยพัฒนา แยกออกจากตำบลช่องแคบ และตำบลพบพระ
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลพบพระ เป็นเทศบาลตำบลพบพระ ด้วยผลของกฎหมาย
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอพบพระแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | พบพระ | Phop Phra | 9 | 23,726 |
| 2. | ช่องแคบ | Chong Khaep | 15 | 15,216 |
| 3. | คีรีราษฎร์ | Khiri Rat | 11 | 26,106 |
| 4. | วาเล่ย์ | Wale | 7 | 12,762 |
| 5. | รวมไทยพัฒนา | Ruam Thai Phatthana | 11 | 16,277 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอพบพระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลพบพระ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพบพระ
องค์การบริหารส่วนตำบลพบพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพบพระ (นอกเขตเทศบาลตำบลพบพระ)
องค์การบริหารส่วนตำบลช่องแคบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่องแคบทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคีรีราษฎร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคีรีราษฎร์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวาเล่ย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวาเล่ย์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลรวมไทยพัฒนา   ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรวมไทยพัฒนาทั้งตำบล
อุทยานแห่งชาติขุนแจ

| อุทยานแห่งชาติขุนแจ |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ทิวทัศน์บริเวณดอยลังกาน้อยและดอยลังกาหลวง

ที่ตั้ง: อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย
พิกัด: 19°9′11″N 99°28′2″E﻿ / ﻿19.15306°N 99.46722°E﻿ / 19.15306; 99.46722
พื้นที่: 270 ตารางกิโลเมตร (170,000 ไร่)
จัดตั้ง: 15 สิงหาคม พ.ศ. 2538
ผู้เยี่ยมชม: 11,240 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
ผาโง้มตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติขุนแจ
อุทยานแห่งชาติขุนแจ ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ห่างจากตัวเมืองจังหวัดเชียงใหม่ 62 กิโลเมตรตามทางหลวงสายเชียงใหม่-เชียงราย (ทางหลวงหมายเลข 118) จัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปี พ.ศ. 2538 เป็นแหล่งต้นน้ำสำคัญครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 280 ตารางกิโลเมตร ภายในอุทยานมีสัตว์ป่านานาชนิด มีน้ำตกและทิวทัศน์ที่สวยงาม และเป็นถิ่นที่อยู่ของชาวเขามานานกว่า 100 ปี
ลักษณะภูมิประเทศ

ภูมิประเทศ ประกอบด้วยพื้นที่ราบสลับเนินเขาเตี้ย ๆ ตลอดจนถึงภูเขาสูงชัน พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสลับไปมา มีที่ราบเล็กน้อยด้านทิศตะวันออก มีลักษณะเป็นขอบแอ่งกะทะ ความลาดชันของพื้นที่ส่วนใหญ่จะลาดจากตะวันออกไปทางตะวันตก สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 600 - 2,031 เมตร จุดสูงสุดคือดอยลังกาหลวง มีความสูง 2,031 เมตร
ลักษณะภูมิอากาศ

อุทยานแห่งชาติขุนแจมีอุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 22–24 องศาเซลเซียส ฤดูฝนมีฝนตกเฉลี่ย 60 มิลลิเมตรต่อเดือน ได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ฤดูหนาวมีอุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ยอยู่ที่ 2–10 องศาเซลเซียส ได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ฤดูร้อนมีอุณหภูมิสูงสุดประมาณ 33 องศาเซลเซียส