stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอลิมปิกฤดูร้อน 1988
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   อัฟกานิสถาน (5)   แอลจีเรีย (46)   อเมริกันซามัว (6)   อันดอร์รา (3)   แองกวิลลา (29)   แอนทีกาและบาร์บิวดา (16)   อาร์เจนตินา (125)   อารูบา (8)   ออสเตรเลีย (295)   ออสเตรีย (88)   บาฮามาส (17)   บาห์เรน (11)   บังกลาเทศ (6)   บาร์เบโดส (17)   เบลเยียม (65)   เบลีซ (10)   เบนิน (7)   เบอร์มิวดา (13)   ภูฏาน (3)   โบลิเวีย (7)   บอตสวานา (8)   บราซิล (171)   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน (3)   บัลแกเรีย (186)   บูร์กินาฟาโซ (6)   พม่า (2)   แคเมอรูน (15)   แคนาดา (379)   หมู่เกาะเคย์แมน (8)   แอฟริกากลาง (16)   ชาด (6)   ชิลี (18)   จีน (293)   โคลอมเบีย (43)   สาธารณรัฐคองโก (9)   หมู่เกาะคุก (6)   คอสตาริกา (16)   โกตดิวัวร์ (32)   ไซปรัส (9)   เชโกสโลวาเกีย (171) |   เดนมาร์ก (92)   จิบูตี (7)   สาธารณรัฐโดมินิกัน (16)   เอกวาดอร์ (26)   อียิปต์ (54)   เอลซัลวาดอร์ (6)   อิเควทอเรียลกินี (6)   ฟีจี (24)   ฟินแลนด์ (79)   ฝรั่งเศส (309)   กาบอง (3)   แกมเบีย (7)   เยอรมนีตะวันออก (291)   เยอรมนีตะวันตก (404)   กานา (18)   สหราชอาณาจักร (369)   กรีซ (58)   กรีเนดา (6)   กวม (20)   กัวเตมาลา (30)   กินี (8)   กายอานา (8)   เฮติ (4)   ฮอนดูรัส (7)   ฮ่องกง (49)   ฮังการี (203)   ไอซ์แลนด์ (32)   อินเดีย (46)   อินโดนีเซีย (31)   อิหร่าน (27)   อิรัก (31)   ไอร์แลนด์ (65)   อิสราเอล (19)   อิตาลี (286)   จาเมกา (35)   ญี่ปุ่น (289)   จอร์แดน (9)   เคนยา (76)   เกาหลีใต้ (467)   คูเวต (31) |   ลาว (6)   เลบานอน (8)   เลโซโท (6)   ไลบีเรีย (21)   ลิเบีย (6)   ลีชเทินชไตน์ (12)   ลักเซมเบิร์ก (8)   มาลาวี (17)   มาเลเซีย (13)   มัลดีฟส์ (7)   มาลี (6)   มอลตา (9)   มอริเตเนีย (6)   มอริเชียส (8)   เม็กซิโก (91)   โมนาโก (9)   มองโกเลีย (28)   โมร็อกโก (27)   โมซัมบิก (6)   เนปาล (18)   เนเธอร์แลนด์ (192)   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส (3)   นิวซีแลนด์ (93)   ไนเจอร์ (8)   ไนจีเรีย (76)   นอร์เวย์ (79)   โอมาน (13)   ปากีสถาน (31)   ปานามา (6)   ปาปัวนิวกีนี (12)   ปารากวัย (1)   เปรู (22)   ฟิลิปปินส์ (33)   โปแลนด์ (152)   โปรตุเกส (68)   ปวยร์โตรีโก (70)   กาตาร์ (12)   โรมาเนีย (64)   รวันดา (6)   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ (7) |   ซามัว (11)   ซานมารีโน (11)   ซาอุดีอาระเบีย (14)   เซเนกัล (22)   เซียร์ราลีโอน (15)   สิงคโปร์ (8)   หมู่เกาะโซโลมอน (7)   โซมาเลีย (7)   สหภาพโซเวียต (514)   สเปน (269)   ศรีลังกา (6)   ซูดาน (8)   ซูรินาม (6)   สวาซิแลนด์ (11)   สวีเดน (205)   สวิตเซอร์แลนด์ (109)   ซีเรีย (16)   จีนไทเป (90)   แทนซาเนีย (10)   ไทย (16)   โตโก (6)   ตองงา (6)   ตรินิแดดและโตเบโก (6)   ตูนิเซีย (41)   ตุรกี (50)   ยูกันดา (25)   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (12)   สหรัฐ (615)   อุรุกวัย (14)   วานูวาตู (6)   เวเนซุเอลา (18)   เวียดนาม (10)   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ (26)   เยเมนเหนือ (11)   เยเมนใต้ (8)   ยูโกสลาเวีย (157)   ซาเอียร์ (18)   แซมเบีย (31)   ซิมบับเว (31) |
บรูไน นอกจากนี้ยังได้เข้าร่วมในพิธีเปิดและพิธีปิดการปรากฏตัวครั้งแรกของการทำเครื่องหมายที่กีฬาโอลิมปิก แต่มีส่วนประกอบของคณะผู้แทนเพียงคนเดียวว่ายน้ำอย่างเป็นทางการ
ตราสัญลักษณ์โอลิมปิกปี 1988

บทความหลัก: ตราสัญลักษณ์โอลิมปิก
ตราสัญลักษณ์โอลิมปิกปี 1988เป็นลายผ้าฮันบกและตราห้าห่วง
ลายผ้าฮันบก หมายถึง ชุดฮันบกซึ่งเป็นชุดประจำชาติของเกาหลี
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  กีฬาทางน้ำ  กระโดดน้ำ   ว่ายน้ำ   ระบำใต้น้ำ   โปโลน้ำ   ยิงธนู   กรีฑา   บาสเกตบอล   มวยสากลสมัครเล่น |   เรือแคนู Sprint (12)  Slalom (4)   จักรยาน Road (4)  Track (8)  Mountain biking (2)   ขี่ม้า Dressage (2)  Eventing (2)  Show jumping (2) |   ฟันดาบ   ฮอกกี้   ฟุตบอล   ยิมนาสติก Artistic (14)  Rhythmic (2)   แฮนด์บอล   ยูโด   ปัญจกีฬาสมัยใหม่   เรือพาย   เรือใบ |   ยิงปืน   เทเบิลเทนนิส   เทนนิส   วอลเลย์บอล Volleyball (2)  Beach volleyball (2)   ยกน้ำหนัก   มวยปล้ำ |
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน > กีฬาสาธิต

แบดมินตัน
เบสบอล
โบว์ลิ่ง
ยูโด (หญิง)
เทควันโด
วีลแชร์เรซซิ่ง (กรีฑา)
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหภาพโซเวียต | 55 | 31 | 46 | 132 |
| 2 |  เยอรมนีตะวันออก | 37 | 35 | 30 | 102 |
| 3 |  สหรัฐ | 36 | 31 | 27 | 94 |
| 4 |  เกาหลีใต้ (เจ้าภาพ) | 12 | 10 | 11 | 33 |
| 5 |  เยอรมนีตะวันตก | 11 | 14 | 15 | 40 |
| 6 |  ฮังการี | 11 | 6 | 6 | 23 |
| 7 |  บัลแกเรีย | 10 | 12 | 13 | 35 |
| 8 |  โรมาเนีย | 7 | 11 | 6 | 24 |
| 9 |  ฝรั่งเศส | 6 | 4 | 6 | 16 |
| 10 |  อิตาลี | 6 | 4 | 4 | 14 |
แผนที่แสดงประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
อ็อลจัง

| --- | --- |
อ็อลจัง
ฮันกึล: 얼짱
อาร์อาร์: Eoljjang 
เอ็มอาร์: Ŭltchang 
อ็อลจัง (เกาหลี: 얼짱; อังกฤษ: Ulzzang หรือสะกดเป็น eoljjang หรือ uljjang) เป็นคำศัพท์ที่ได้รับความนิยมในประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งมีความหมายตามตัวอักษรคือ "หน้าตาดี" หรือ "ดูดี" ที่แต่เดิมใช้เป็นคำสแลง คำศัพท์นี้ในพจนานุกรมภาษาอังกฤษได้มีการอธิบายถึงคนที่เป็นไปตามรูปแบบเฉพาะของแฟชั่น บุคคลที่มีสถานะเป็นอ็อลจัง จะได้รับความนิยมทางอินเทอร์เน็ตผ่านการประกวดภาพถ่ายเหล่านั้น ที่ได้รับการตัดสินและได้รับเลือกโดยบรรดาผู้ออกเสียง อย่างไรก็ดี อ็อลจังหลายรายได้กลายเป็นที่รู้จักกันดีจากการมีบัญชีไซเวิลด์ที่ซึ่งได้รับความนิยม[ต้องการอ้างอิง] หรือได้รับความนิยมจากโรงเรียนโดยเป็นที่น่าสนใจ
มี อ็อลจัง เป็นจำนวนมากสำหรับเว็บไซต์แฟชั่นเกาหลี และมีบางรายได้เข้าสู่ธุรกิจบันเทิงของเกาหลี และได้แจ้งเกิดตั้งแต่การไปเป็นดารา นอกจากนี้ ยังมี อ็อลจังที่เป็นนักกีฬาที่มีชื่อเสียง เช่น ชิม ซอ-ย็อน ซึ่งเป็นนักกีฬาฟุตบอลหญิงชาวเกาหลีใต้
แม้ว่าจะเป็นคำศัพท์ที่เกิดขึ้นในประเทศเกาหลีใต้ แต่ก็ยังมีบรรดาสาวกของกระแสความนิยมดังกล่าว ที่อาจเห็นได้ในประเทศญี่ปุ่น, จีน, ไต้หวัน, มาเลเซีย, เวียดนาม, ไทย และอินโดนีเซีย [โปรดขยายความ]
ว่าด้วยกำเนิดและการพัฒนาของคำ

คำว่า อ็อลจัง มีความหมายตามตัวอักษรคือ "หน้าตาดี" ซึ่งมีที่มาจากคำว่า อ็อลกุล (เกาหลี: 얼굴) ที่หมายถึง "ใบหน้า" และคำว่า จัง (เกาหลี: 짱) เป็นศัพท์สแลงที่หมายถึง "ยอดดี" คำศัพท์นี้มักใช้โดยชาวเน็ตสำหรับการแข่งขันในหัวเรื่อง อ็อลจัง แต่ก็มีการพัฒนามาเป็นวัฒนธรรมย่อยหรือรูปแบบ มากกว่าเหตุการณ์การแข่งขัน
ดูเพิ่ม

บิโชโจะ
ซากยา

ระวังสับสนกับ สักกะ
วิหารของนิกายซากยาในทิเบต
สาเกีย (ทิเบต. ས་སྐྱ་, Wyl. sa skya) ซึ่งเป็นหนึ่งใน 4 นิกายหลักของพุทธศาสนาในทิเบต ได้ชื่อมาจากอารามสาเกีย ซึ่งก่อตั้งโดยเคิน คนชก เกียลโป (Khön Könchok Gyalpo) ในปีค.ศ. 1073 หลายคนเข้าใจผิดว่า สาเกีย หมายถึง ศากยะ แต่ในความเป็นจริงชื่อสาเกียมีความหมายตามตัวอักษรว่า "ดินสีเทา" เป็นการเอ่ยอ้างถึงสถานที่ที่มีดินเป็นสีซีดผิดปกติ ณ บริเวณนั้นอิทธิพลของนิกายสาเกียที่แพร่หลายของปรมาจารย์ในยุคแรกสุดของอาราม โดยเฉพาะอย่างยิ่งบูรพาจารย์ที่สำคัญที่สุด 5 องค์ที่ขนานนามว่าเป็น พระสังฆปรินายกแห่งนิกายสาเกีย (Five Sakya Patriarchs) จึงได้พัฒนาจนกลายเป็นหนึ่งในสำนักหลักในพุทธศาสนาแบบทิเบตอย่างรวดเร็ว โดยพัฒนาชื่อเสียงพิเศษในด้านพระปริยัติธรรม และการตีความคำสอนที่สำคัญที่สุดในทิเบต
ประวัติ

นิกายสาเกียมีต้นกำเนิดมาจากตระกูลเคิน (Khön) โบราณในทิเบต ในยุคสมัยที่คุรุปัทมสมภพยังประทับอยู่ในทิเบต ท่านมีอัครสาวกคนหนึ่งชื่อว่า เคิน ลูยี วังโม (Khön Luyi Wangpo) และเป็นหนึ่งในคณะกุลบุตรชาวทิเบต 7 คนแรกที่ได้รับการอุปสมบทเป็นพระสงฆ์จากพระศานตรักษิตเถระ สายตระกูลเคินได้สืบทอดคำสอนมาทางสายเลือดมาจนหลายรุ่นต่อมา จนถึงในปี ค.ศ. 1073 ท่านเคิน คนโชก เกียลโป (Khön Könchok Gyalpo) ได้สร้างอารามสาเกียขึ้นในแคว้นซัง (Tsang)
นิกายสาเกียถูกสถาปนาขึ้นและเป็นปึกแผ่นโดยปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ 5 คน ได้แก่ ซาเชน คุงก้า ญิงโป (1092-1158) และถ่ายทอดสู่บุตรชายของท่าน 2 คน คือ โซนัม เซโม (1142-1182) และดรักปา เกียลเซล (1147-1216) ต่อมาสืบทอดสู่รุ่นหลาน คือ สาเกีย บัณฑิต (1182-1251) และรุ่นเหลน คือ โชเกียล พักป้า (ค.ศ. 1235-1280)
คำสอน

นิกายสาเกียมีการแบ่งเป็นสายธรรมย่อย ๆ เช่นเดียวกับนิกายอื่น ๆ คำสอนที่ถือเป็นแก่นของนิกาย คือ ลัมเดร (สันสกฤต. มรฺคผล; ทิเบต. ལམ་འབྲས་, Wyl. lam ‘bras) เป็นแนวทางที่กล่าวถึงมรรควิถีและผลที่ได้รับการสืบทอดมาจากท่านวิรูปะ กล่าวคือการเน้นให้เห็นถึงสภาวะอันไม่สามารถแยกสังสารวัฏและนิพพานออกจากกันได้ เพราะจิตมีรากฐานอยู่ทั้ง 2 อย่าง ดังนั้น ผู้ฝึกฝนจำเป็นต้องศึกษาให้เข้าใจถ่องแท้ทั้ง 2 สภาวะ (ทวิภาวะ) ทำให้ผู้ที่จะศึกษาลัมเดรจึงประกอบด้วย 2 ส่วนที่ต้องศึกษาคือ
นังซุม (Tib. སྣང་གསུམ་, Wyl. snang gsum) คือการศึกษาบนพื้นฐานพระสูตรสำดับการสืบสายธรรมของนิกายสาเกียและพระสังฆปรินายกทั้ง 5 แห่งนิกายสาเกีย
กยูซุม (Tib. རྒྱུད་གསུམ་, Wyl. rgyud gsum) คือการศึกษาบนพื้นฐานพระตันตระ ซึ่งส่วนนี้นำไปสู่การปฏิบัติที่เป็นหลักของนิกายนี้คือ การปฏิบัติที่เกี่ยวกับตันตระในระดับอนุตตรโยคตันตระ เช่น เหวัชรตันตระ
บทบาททางการเมือง

นิกายซากยาเคยมีบทบาทปกครองดินแดนแถบทิเบตอยู่ราว 100 ปี เยื่องจากในยุคของท่านโชเกียล พักป้า นิกายสาเกียได้รับการอุปถัมภ์โดยราชสำนักหยวน และในปี ค.ศ. 1253 พระจักรพรรดิกุบไลข่านได้มอบพระราชอำนาจการปกครองของทิเบตทั้งหมดให้กับท่านโชเกียล พักป้า และสถาปนาเป็นมหาราชครู มีอำนาจทางการเมืองของสาเกียนี้กินเวลาประมาณหนึ่งศตวรรษ นอกจากนี้ท่านยังมีผลงานการประดิษฐ์อักษรพักปาเพื่อใช้เขียนภาษามองโกเลีย พระจักรรพรรดิกุบไลข่านพอใจผลงานของพักปาจึงแต่งตั้งให้พักปามีอำนาจปกครองทิเบต 3 แคว้น ถือว่าพักปาเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ทิเบตที่มีอำนาจทั้งทางศาสนาและการเมือง
ในช่วงศตวรรษที่ 14 ทิชรี คุนก้า โลโดร เกียลเซล (Tishri Kunga Lodrö Gyaltsen ค.ศ.1299-1327) หลานชายคนโตของน้องชายท่านสาเกีย บัณฑิต ได้สร้างพระตำหนัก หรือ ลารัง (Tib. labrang) ขึ้นเพื่อแสดงถึงอำนาจการปกครองของสาเกียในการปกครองทิเบตอยู่ 4 หลัง ได้แก่ ซิงตก, รินเชน กัง, ลาคัง และดูโชะ โดยกระจากอำนาจการปกครองแก่ญาติ ๆ ในเชื้อสายตระกูลเคินไปประจำในพระตำหนักต่าง ๆ ในช่วงศตวรรษที่ 18 พระตำหนักดูโชะ (Düchö Labrang) ถูกแบ่งออกเป็น 2 ฝ่าย คือ ฝ่ายโดรลมา โพดรัง (Drolma Podrang) และฝ่ายพุนซก โพดรัง (Phuntsok Podrang) โดยสิทธิอำนาจความเป็นผู้นำในตระกูลเคินและการขึ้นครองบัลลังก์เป็นพระสังฆราชของนิกายสาเกีย จะมาจากผู้มีสายเลือดตระกูลเคินและจะสลับสับเปลี่ยนระหว่าง คือ ฝ่ายโดรลมา โพดรัง และฝ่ายพุนซก โพดรัง
แบ็กฮย็อน

| แบ็กฮย็อน |
| --- | --- |
변백현
แบ็กฮย็อนในเดือนกันยายน 2019
เกิด: พย็อน แบ็ก-ฮย็อน  (1992-05-06) 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 (32 ปี) เขตว็อนมี พูช็อน เกาหลีใต้
สัญชาติ: เกาหลีใต้
การศึกษา: มหาวิทยาลัยมย็องจี  (ภาควิชาศิลปะการแสดง)
อาชีพ:  นักร้อง  นักแสดง  นักแต่งเพลง 
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เคป็อป  บัลลาด  แดนซ์ป็อป  อาร์แอนด์บี 
เครื่องดนตรี:  เสียงร้อง  เปียโน 
ช่วงปี: 2012–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เอสเอ็ม
สมาชิกของ:  เอ็กโซ  เอ็กโซ-เค  เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์  เอสเอ็มทาวน์  ซูเปอร์เอ็ม 
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 변백현
ฮันจา: 邊伯賢
อาร์อาร์: Byeon Baek-hyeon 
เอ็มอาร์: Pyŏn Paekhyŏn 
 
ลายมือชื่อ

พย็อน แบ็ก-ฮย็อน (เกาหลี: 변백현; อักษรโรมัน: Byun Baek-hyun; เกิด 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1992) หรือรู้จักกันในนาม แบ็กฮย็อน เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ สมาชิกของเอ็กโซ กลุ่มย่อยเอ็กโซ-เค และยูนิตย่อยเอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ ภายใต้สังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
แบ็กฮย็อนออกผลงานเพลง "บิวติฟูล" ประกอบเว็บดราม่าของวงเรื่อง เอ็กโซเน็กซ์ดอร์ โดยเป็นเพลงประกอบเว็บดราม่าเพลงแรกบนชาร์ตดิจิทัล ต่อมาเขามีผลงานเพลงร้องร่วมกับศิลปินอื่นและเอสเอ็มสเตชัน เขาเป็นศิลปินคนแรกในสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ที่มีเพลงทำอันดับสูงสุดบนทุกชาร์ตออนไลน์แบบเรียลไทม์ในระหว่างปี ค.ศ. 2016 ถึง 2017 จากเพลง "ดรีม" และเพลง "เรน" แบ็กฮย็อนมีผลงานการแสดงในละครเพลงของสังกัดเรื่อง ซิงกิงอินเดอะเรน และละครโทรทัศน์เรื่อง ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์
ชีวิตช่วงแรก

พย็อน แบ็ก-ฮย็อน เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 ในพูช็อน จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ เป็นบุตรคนที่ 2 หลังจากพี่ชายชื่อ พย็อน แบ็ก-บ็อม อายุมากกว่าเขาเจ็ดปี แบ็กฮย็อนเริ่มฝึกฝนเป็นนักร้องเมื่ออายุ 11 ปี โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรน เขาเข้าศึกษาที่ชุงว็อนไฮสกูลในพูช็อน โดยเป็นนักร้องนำในวงโรงเรียนชื่อ ฮนซูซังแท (혼수상태; หมายความว่า "โคม่า") และชนะรางวัลประกวดในงานเทศกาลดนตรีท้องถิ่น เขาเคยเรียนหลักสูตรการเล่นเปียโนมาจากคิม ฮย็อน-อู หนึ่งในสมาชิกวงร็อกเกาหลีใต้ ดิกพังกส์ นอกจากกิจกรรมด้านดนตรีแล้ว แบ็กฮย็อนยังฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวเมื่อวัยเยาว์และมีระดับขั้นสายดำที่ 3 ในฮับกีโด
แบ็กฮย็อนเตะตาเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ขณะที่เขากำลังศึกษาเพื่อทำข้อสอบเข้าเรียนที่สถาบันแห่งศิลปะโซล ต่อมาเขาได้เข้าสังกัดในปี ค.ศ. 2011 ผ่านระบบการคัดเลือกศิลปินของสังกัด
อาชีพการงาน > 2012–2015: เปิดตัวและเริ่มอาชีพงานดนตรี

บทความหลัก: เอ็กโซ (วงดนตรี)
แบ็กฮย็อนปรากฏตัวอย่างเป็นทางการว่าเป็นสมาชิกคนที่เก้าของเอ็กโซ เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2012 โดยวงได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 และหลังจากนั้นเป็นต้นมาวงได้รับความนิยมเป็นอย่างมากและประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 แบ็กฮย็อนกับสมาชิกจากเอ็กโซ ซูโฮ ทำหน้าที่พิธีกรประจำของรายการจัดอันดับเพลงของช่องเอสบีเอส อินกีกาโย และออกจากตำแหน่งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เพื่อให้ความสำคัญกับอัลบั้มใหม่ของวง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 เขาได้ทำการแสดงละครเวทีเป็นครั้งแรกโดยรับบทของตัวละครนำ ดอน ล็อกวูด ในละครเพลง ซิงกิงอินเดอะเรน ผลิตโดยเอสเอ็มคัลเชอร์แอนด์คอนเทนส์
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 แบ็กฮย็อนออกเพลงในฐานะศิลปินเดี่ยวเป็นครั้งแรกตั้งแต่การเปิดตัวชื่อว่า "บิวติฟูล" เป็นเพลงประกอบเว็บดราม่าของเอ็กโซ เอ็กโซเน็กซ์ดอร์ ทำสถิติเป็นเพลงประกอบเว็บดราม่าเพลงแรกที่ขึ้นบนชาร์ตดิจิทัล ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 แบ็กฮย็อนถูกประกาศว่าจะแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ทกโก กับนักแสดงชาย ยอ จิน-กู แต่ต่อมาฝ่ายการผลิตของภาพยนตร์ออกมาประกาศว่าได้ยกเลิกการถ่ายทำภาพยนตร์แล้ว ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 แบ็กฮย็อนได้แสดงความเคารพสรรเสริญแก่นักร้องชาวเกาหลีใต้ คิม ฮย็อน-ซิก โดยทำการแสดงสดเพลงของเขา "ไลก์เรนไลก์มิวสิก" ที่งานเอสบีเอสกาโยแดจ็อน การบันทึกในสตูดิโอของเขาถูกเผยแพร่ออกมาภายหลัง
อาชีพการงาน > 2016–2018: งานการแสดงและเอ็กโซ-ซีบีเอกซ์

ดูเพิ่ม: เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2016 แบ็กฮย็อนและซูจี สมาชิกจากมิสเอ ออกเพลงร่วมกันที่มีชื่อว่า "ดรีม" เพลงขึ้นอันดับสูงสุดอย่างรวดเร็วบนทุกชาร์ตออนไลน์แบบเรียลไทม์และเปิดตัวที่อันดับ 1 บนแกออนดิจิทัลชาร์ต ติดต่อกันเป็นระยะเวลาสามสัปดาห์ เพลง "ดรีม" ยังชนะรางวัลเป็นจำนวนห้าครั้งจากรายการเอ็ม เคาต์ดาวน์ และอินกีกาโย ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2016 เขาได้รับรางวัลจากยินเยฺว่ไถวีชาร์ตอะวอดส์ สาขาศิลปินชายยอดนิยมจากเกาหลีใต้ ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2016 แบ็กฮย็อนและเควิลล์ นักร้องชาวเกาหลีใต้ ออกเพลงแนวโฟล์ก-บัลลาด "เดอะเดย์" ในโครงการเพลงของสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เอสเอ็มสเตชัน
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 แบ็กฮย็อนได้แสดงละครโทรทัศน์แนวอิงประวัติศาสตร์เรื่อง ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์ ดัดแปลงมาจากนวนิยายจีนเรื่อง ปู้ปู้จิงซิน การแสดงของเขาในเรื่องทำให้เขาได้รับรางวัลดาวดวงใหม่จากงานเอสบีเอสดราม่าอะวอดส์ 2016 เขายังบันทึกเสียงร่วมกับสมาชิกจากเอ็กโซคือ เฉิน และซิ่วหมิน สำหรับเพลงประกอบละครที่มีชื่อว่า "ฟอร์ยู" ก่อนที่พวกเขาทั้งสามคนจะเป็นสมาชิกในยูนิตย่อยวงแรกอย่างเป็นทางการของเอ็กโซ เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์  โดยเปิดตัวพร้อมกับเอกซ์เทนเดดเพลย์ที่มีชื่อว่า เฮย์มามา! ในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 แบ็กฮย็อนเข้าร่วมการแข่งขันลีกออฟเลเจนด์ ของทางสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ชื่องานว่า "2016 เอสเอ็มซูเปอร์เซเลบลีก" โดยเขาและเพื่อนร่วมทีมในสังกัต คิม ฮี-ช็อล ต้องเล่นเกมแข่งขันกับผู้เล่นที่ชำนาญและแฟนคลับจากเกาหลีใต้และจีน
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 แบ็กฮย็อนและโซยู สมาชิกจากซิสตาร์ ออกเพลงร่วมกันที่มีชื่อว่า "เรน" เพลงทำอันดับ 1 บนทุกชาร์ตออนไลน์แบบเรียลไทม์ที่เรียกว่า "ออลคิล" เช่นเดียวกับเพลง "ดรีม" ก่อนหน้า ทำให้เขาเป็นศิลปินจากสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์คนแรกที่ทำ "ออลคิล" ทั้งในปี ค.ศ. 2016 และ 2017 จากเพลง "ดรีม" และ "เรน" ตามลำดับ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 แบ็กฮย็อนได้ออกเพลง "เทกยูโฮม" สำหรับเอสเอ็มสเตชัน ฤดูกาลที่ 2 โดยเพลงทำอันดับ 12 บนแกออนดิจิทัลชาร์ต เขามีการเปิดตัวในญี่ปุ่นกับเอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017
เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2018 แบคฮยอนได้แสดงเพลงชาติเกาหลีใต้ในพิธีเปิดการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ครั้งที่ 132 ต่อหน้ามุนแจอิน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้และลีฮีบอม ประธานของคณะกรรมการจัดงานสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ในเดือนสิงหาคม 2018 แบคฮยอนและแร็ปเปอร์ Loco ได้ปล่อยเพลงร่วมกันในชื่อ Young สำหรับโปรเจ็กต์ Station เพลงทีได้รับอันดับ 4 บนบิลบอร์ด
อาชีพการงาน > 2019-ปัจจุบัน: การเปิดตัวเป็นศิลปินเดี่ยว SuperM และการเกณฑ์ทหาร

ในเดือนกรกฎาคม 2019 แบ็กฮย็อนเดบิวต์ในฐานะศิลปินเดี่ยว ซึ่งเป็นศิลปินเดี่ยวคนที่สามในบรรดาสมาชิก Exo โดยปล่อยมินิอัลบั้ม City Lights ซึ่งมียอดขายมากกว่า 550,000 แผ่นในปี 2019 ทำลายสถิติอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของศิลปินเดี่ยวในประวัติศาสตร์ Gaon Music Chart ของเกาหลีใต้ ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ต Gaon รายสัปดาห์และรายเดือน และอันดับที่ 6 ในชาร์ตสิ้นปี และอัลบั้มแรกจากอัลบั้มที่ออกโดยศิลปินเดี่ยว ในที่สุดมันก็กลายเป็นอัลบั้มเดี่ยวที่ขายดีที่สุดของเกาหลีใต้ในปี 2010 ในเดือนสิงหาคม แบ็กฮย็อนได้รับการยืนยันในฐานะสมาชิกของ SuperM ซึ่งเป็น "กลุ่มซุปเปอร์เคป็อป" ที่สร้างขึ้นโดย SM Entertainment โดยความร่วมมือกับ Capitol Records ซึ่งจะมุ่งเป้าไปที่ตลาดอเมริกา SuperM เดบิวต์ด้วยอัลบั้มที่มีชื่อว่า Self และเริ่มโปรโมตในเดือนตุลาคม  ในเดือนธันวาคม แบ็กฮย็อนได้รับรางวัลศิลปินชายยอดเยี่ยมจากงานประกาศรางวัล 2019 Mnet Asian Music Awards หลังจากประสบความสำเร็จในการเดบิวต์  City Lights และซิงเกิลนำ "UN Village"
ในช่วงต้นปี 2020 แบ็กฮย็อนได้ออกซิงเกิลเพลงประกอบละครโทรทัศน์สองเพลง "My Love" และ "On the Road" สำหรับละครโทรทัศน์เรื่อง Dr. Romantic 2 และ Hyenaในเดือนพฤษภาคม แบ็กฮย็อนได้ร่วมงานกับ Bolbbalgan4 ร่วมกับซิงเกิล "Leo" ของเธอ  เพลงพุ่งขึ้นถึงอันดับ 2 ในชาร์ตดิจิทัลรายสัปดาห์ของ Gaon ในเดือนเดียวกันนั้นเอง แบ็กฮย็อนได้ปล่อยมินิอัลบั้มที่สอง Delight ที่สองของเขาโดยมีซิงเกิลนำ "Candy" อัลบั้มนี้มียอดสั่งซื้อล่วงหน้ามากกว่า 732,000 รายการ ทำให้เป็นอัลบั้มที่มียอดสั่งซื้อล่วงหน้ามากที่สุดโดยศิลปินเดี่ยวในประวัติศาสตร์เกาหลีใต้ ในเดือนกรกฎาคม Delight มียอดขายมากกว่า 1,000,000 ชุด กลายเป็นอัลบั้มแรกของศิลปินเดี่ยวในเกาหลีใต้ที่ทำได้ตั้งแต่ Another Days (2001) โดย Kim Gun-mo นอกจากนี้ในเดือนกรกฎาคม แบ็กฮย็อนได้ปล่อยเพลงรีเมคของโบอา "Garden in the Air" จากอัลบั้มของเธอ Girls on Top (2005) ผ่าน SM Station เป็นเพลงเปิดตัวครั้งแรกจากโปรเจ็กต์ที่อุทิศให้กับการครบรอบ 20 ปีของโบอา ต่อมาในปี 2020 เขาได้ออกซิงเกิลเพลงประกอบอีก 2 เพลง ได้แก่ "Every Second" สำหรับ Record of Youth และ "Happy" สำหรับ Do You Like Brahms? เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม แบ็กฮย็อนได้รับรางวัล Mnet Asian Music Award สาขาศิลปินชายยอดเยี่ยมเป็นปีที่สองติดต่อกัน ต่อมาในเดือนธันวาคม เขาปล่อยดิจิทัลซิงเกิลชื่อ "Amusement Park"
เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2564 แบ็กฮย็อนได้จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกของเขา Baekhyun: Light ในรูปแบบดิจิทัลเนื่องจากไม่สามารถจัดคอนเสิร์ตด้วยตนเองได้เนื่องจากข้อจำกัดที่เกี่ยวข้องกับการระบาดของโควิด-19 ออกอากาศผ่าน Beyond Live คอนเสิร์ตดึงดูดผู้ชม 110,000 คนจาก 120 ประเทศ หนึ่งวันต่อมา เขาได้ปล่อยเพลง "Get You Alone" ซึ่งเป็นซิงเกิลนำจากอัลบั้มที่เปิดตัวในชื่อตนเองของญี่ปุ่น ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มกราคม อีกทั้งอัลบั้มดังกล่าวได้รับการรับรองระดับทองจาก สมาคมอุตสาหกรรมแผ่นเสียงแห่งประเทศญี่ปุ่น  เมื่อวันที่ 30 มีนาคม แบ็กฮย็อนได้ปล่อยมินิอัลบั้มที่สามของเขา (อันดับที่สี่) Bambi และซิงเกิลนำในชื่อเดียวกัน ซึ่งเป็นอัลบั้มล่าสุดของเขาก่อนที่จะเข้ารับราชการทหารของเกาหลีใต้
โดยอัลบั้ม Bambi ได้แทนที่ Delight ซึ่งเป็นอัลบั้มที่มียอดสั่งซื้อล่วงหน้ามากที่สุดโดยศิลปินเดี่ยวในเกาหลีใต้ที่มียอดจำหน่ายมากกว่า 833.000 ชุด เปิดตัวครั้งแรกบน Gaon Album Chart และเป็นครั้งที่สองของแบ็กฮย็อนที่มียอดขายมากกว่า 1 ล้านชุด
ชีวิตส่วนตัว

แบ็กฮย็อนเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยไซเบอร์คย็องฮี เหมือนกับสมาชิกเอ็กโซ ชันย็อล และซูโฮ โดยเลือกศึกษาหลักสูตรออนไลน์ของสาขาวิชาการบริหารจัดการศิลปะและวัฒนธรรม
ตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 แบ็กฮย็อนเข้ารับราชการทหารของเกาหลีใต้ และเมื่อได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคไทรอยด์ทำงานต่ำ เขาจึงรับราชการหน่วยบริการสาธารณะแทนทหารประจำการ
ผลงานเพลง

บทความหลัก: รายชื่อผลงานเพลงของเอ็กโซ และ เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ § ผลงานเพลง
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ชื่อเพลง> ชื่อเพลง.ในฐานะนักร้องนำ | ปี> ปี.ในฐานะนักร้องนำ | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> เกาหลี .ในฐานะนักร้องนำ | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> สหรัฐฯเวิลด์ .ในฐานะนักร้องนำ | ยอดขาย> ยอดขาย.ในฐานะนักร้องนำ | อัลบั้ม> อัลบั้ม.ในฐานะนักร้องนำ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "มายเทิร์นทูคราย" | 2014 | — | — |  เกาหลี: 16,969 | เอ็กโซโลจีแชปเตอร์วัน: เดอะลอสต์แพลนเน็ต |
| "ไลก์เรนไลก์มิวสิก"  (ต้นฉบับของคิม ฮย็อน-ซิก) | 2015 | 40 | — |  เกาหลี: 39,638 | 2015 เอสบีเอสกาโยแดจ็อนลิมิเต็ดอีดิชัน |
| "เทกยูโฮม" | 2017 | 12 | 5 |  เกาหลี: 283,145 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |
ร่วมกับผู้อื่น
| "เดอะเดย์วีเมต"  (ส่วนหนึ่งของโครงการไอแอมโคเรีย) | 2015 | — | — | — | ซิงเกิลเพื่อการกุศล |
| "วันดรีมวันโคเรีย"  (ร่วมกับศิลปินจำนวนมาก) | 2015 | — | — | — | ซิงเกิลเพื่อการกุศล |
| "ดรีม"  (กับ ซูจี) | 2016 | 1 | 3 |  เกาหลี: 1,360,267 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |
| "เดอะเดย์"  (กับ เควิลล์) | 2016 | 8 | 21 |  เกาหลี: 231,025 | เอสเอ็มสเตชัน ฤดูกาลที่ 1 |
| "เรน"  (กับ โซยู) | 2017 | 2 | — |  เกาหลี: 689,291 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |
| ยัง  (กับ โลโค่) | 2018 |  |  |  | เอสเอ็มสเตชัน |
เพลงประกอบ
| "เดียร์มายแฟมิลี"  (ส่วนหนึ่งของเอสเอ็มทาวน์) | 2012 | — | — | — | เพลงประกอบภาพยนตร์ ไอแอม |
| "บิวติฟูล" | 2015 | 7 | 10 |  เกาหลี: 215,163 | เพลงประกอบละคร เอ็กโซเน็กซ์ดอร์ |
| "ฟอร์ยู"  (กับ เฉิน และ ซิ่วหมิน) | 2016 | 5 | 9 |  เกาหลี: 625,756 | เพลงประกอบละคร ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์ |

"—" หมายถึงเพลงที่ไม่ติดชาร์ตหรือไม่ได้จำหน่ายในภูมิภาคนั้น ๆ 
เชิงอรรถ
↑  ยอดขายของเพลง "ดรีม" รูปแบบแผ่นทำไว้ได้ 39,999 ชุดในเกาหลีใต้ ณ เดือนมกราคม 2017
ผลงานวีดิทัศน์

บทความหลัก: ผลงานวีดิทัศน์ของเอ็กโซ และ เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ § ผลงานวีดิทัศน์
ผลงานวีดิทัศน์ > ละครโทรทัศน์

| ชื่อเรื่อง | ปี | เครือข่าย | บทบาท | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สลับขั้วมาปิ๊งรัก | 2012 | เอสบีเอส | ตัวเขาเอง | ปรากฏในตอนที่ 2 |
| เอ็กโซเน็กซ์ดอร์ | 2015 | เนเวอร์ทีวีแคสต์ | แบ็กฮย็อน | ตัวละครหลัก |
| ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์ | 2016 | เอสบีเอส | วัง อึน | ตัวละครสมทบ |
ผลงานวีดิทัศน์ > รายการโทรทัศน์

| ชื่อรายการ | ปี | เครือข่าย | บทบาท |
| --- | --- | --- | --- |
| อินกีกาโย | 2014 | เอสบีเอส | พิธีกรดำเนินรายการร่วม |
ผลงานวีดิทัศน์ > มิวสิกวิดีโอ

| ชื่อเพลง | ปี | ผู้กำกับ |
| --- | --- | --- |
| "เดียร์มายแฟมิลี"  (ส่วนหนึ่งของเอสเอ็มทาวน์) | 2012 | ไม่ทราบ |
| "บิวติฟูล" | 2015 | ไม่ทราบ |
| "ดรีม"  (กับ ซูจี) | 2016 | ไม่ทราบ |
| "เดอะเดย์"  (กับ เควิลล์) | 2016 | ไม่ทราบ |
| "เทกยูโฮม" | 2017 | ไม่ทราบ |
ปรากฏเป็นแขกรับเชิญ
| "ทวิงเกิล" ของ เกิลส์เจเนอเรชันแททีซอ | 2012 | ไม่ทราบ |
| "แดนซ์วิธดีโอซี" ของ ดีเจดีโอซี (มิวสิกวิดีโอเวอร์ชันทำใหม่) | 2014 | ไม่ทราบ |
| "ซาวด์ออฟยัวร์ฮาร์ต" ของ เอสเอ็มทาวน์ และ สตีฟ บารากัต | 2016 | ไม่ทราบ |
ละครเพลง

| ชื่อเรื่อง | ปี | บทบาท | รายละเอียดเพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- |
| ซิงกิงอินเดอะเรน | 2014 | ดอน ล็อกวูด | ตัวละครหลัก |
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

บทความหลัก: รายชื่อรางวัลที่เอ็กโซได้รับ และ เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ § รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง
| ปี | รางวัล | สาขา | ผู้รับ | ผลรางวัล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | หยินเยว่ไถวีชาร์ตอะวอดส์ | ศิลปินชายยอดนิยมมากที่สุด (เกาหลีใต้) | พย็อน แบ็ก-ฮย็อน | ชนะ |  |
| 2016 | เอเชียอาร์ตทิสต์อะวอดส์ | นักแสดงชายยอดนิยม | พย็อน แบ็ก-ฮย็อน | ชนะ |  |
| 2016 | เอเชียอาร์ตทิสต์อะวอดส์ | นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | พย็อน แบ็ก-ฮย็อน (ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์) | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2016 | เมลอนมิวสิกอะวอดส์ | เพลงอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยม | "ดรีม"  (กับ ซูจี) | ชนะ |  |
| 2016 | เมลอนมิวสิกอะวอดส์ | เพลงแห่งปี | "ดรีม"  (กับ ซูจี) | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2016 | เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ | การทำงานร่วมกันยอดเยี่ยม | "ดรีม"  (กับ ซูจี) | ชนะ |  |
| 2016 | เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ | เพลงแห่งปี | "ดรีม"  (กับ ซูจี) | ชนะ |  |
| 2016 | เอสบีเอสดราม่าอะวอดส์ | ดาวดวงใหม่ | พย็อน แบ็ก-ฮย็อน (ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์) | ชนะ |  |
| 2017 | โกลเดนดิสก์อะวอดส์ | ดิจิทัลพนซัง | "ดรีม"  (กับ ซูจี) | ชนะ |  |
| 2017 | โกลเดนดิสก์อะวอดส์ | เอชียนชอยส์ป็อปปูลาริตี | "ดรีม"  (กับ ซูจี) | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2017 | แกออนชาร์ตเคป็อปอะวอดส์ | ศิลปินแห่งปี (ดิจิทัล) – มกราคม | "ดรีม"  (กับ ซูจี) | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2017 | รางวัลศิลปะการแสดงแพ็กซัง | นักแสดงชายยอดนิยมมากที่สุด (ละครโทรทัศน์) | พย็อน แบ็ก-ฮย็อน (ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์) | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
2018:
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง > รายการเพลง

| ปี | วันที่ | เพลง |
| --- | --- | --- |
| 2016 | 15 มกราคม | "ดรีม"  (กับ ซูจี) |
| 2016 | 22 มกราคม | "ดรีม"  (กับ ซูจี) |
| ปี | วันที่ | เพลง |
| --- | --- | --- |
| 2016 | 17 มกราคม | "ดรีม"  (กับ ซูจี) |
| 2016 | 24 มกราคม | "ดรีม"  (กับ ซูจี) |
| 2016 | 30 มกราคม | "ดรีม"  (กับ ซูจี) |
แหล่งข้อมูลอื่น

แบ็กฮย็อน ที่ฮันซีเนมา
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
ไฮ1

| ไฮ1 |
| --- | --- |

เมือง:  ชุนชอน จังหวัดคังวอน
ลีก: เอเชียลีกไอซ์ฮอกกี้
ก่อตั้ง: 15 กันยายน ค.ศ. 2004
สนามเหย้า: ยูอีอัมไอซ์ริงค์, เดอะโกยังสปอร์ทคอมเพล็กซ์
สี: แดง, ดำ    
เจ้าของ: คังวอนแลนด์คอร์ปอเรชั่น
ผู้จัดการทั่วไป:  ปาร์ค บยองชอล
หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  คิม ยอนซุง
กัปตัน:  คิม ดงฮวาน
สื่อ: เอสบีเอสสปอร์ท
ประวัติแฟรนไชส์
ค.ศ. 2004-2007: คังวอนแลนด์
ค.ศ. 2007–ปัจจุบัน: ไฮ1
ไฮ1 (เกาหลี: 하이원; อังกฤษ: High1) เป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพที่ตั้งอยู่ในชุนชอน ประเทศเกาหลีใต้ และเป็นหนึ่งในสมาชิกของเอเชียลีกไอซ์ฮอกกี้ ทีมก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2004  ซึ่งมีการจัดตั้งผู้เล่นทีมขึ้นในขั้นต้นที่หมดอายุจากลีกเกาหลี ซึ่งไม่ได้ย้ายไปยังทีม อันยังฮัลลา ในทันที จากทีมฮุนไดกับดงวอน ตลอดจนทีมที่ได้รับการยกเลิกอื่นๆ รวมถึงผู้เล่นที่เพิ่งกลับมาจากการรับราชการทหาร ก่อนที่จะเข้าสู่ฤดูกาล 2007-08 ทีมนี้เป็นที่รู้จักในชื่อของ คังวอนแลนด์ (เกาหลี: 강원랜드) โดยตั้งชื่อตามเจ้าของที่มีชื่อว่า คังวอนแลนด์คอร์ปอเรชัน