stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2018-03-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์ เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กการประกวดความงามนานาชาติ |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง:  มิสเวิลด์  มิสยูนิเวิร์ส  มิสอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอิร์ธ  มิสซูปราเนชันแนล  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล  มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอเชีย  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้  มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล  มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสออลเนชันส์  มิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)  มิสโกลบอลบิวตีควีน  ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสโกลบ  เดอะมิสโกลบ  มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์  ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)  มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล  มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์  มิสไชนิสเวิลด์  มิสแอมบาสซเดอร์  มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย  มิสซิสเนชั่นแนลยูนิเวิร์ส  มิสและมิสซิสซัมเมอร์โกลบอลยูนิเวิร์ส 
การประกวดผู้ชาย:  แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิลด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์โกลบอล  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล  แมนยูนิเวิร์สโมเดล  มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์  มิสเตอร์โกลบอลทีน  มิสเตอร์เนชันแนลยูนิเวิร์ส  มิสเตอร์ยูไนเต็ดเวิลด์  อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล  มิสเฟรนด์ชิพอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนอินเตอร์เนชันแนล 
การประกวดแอลจีบีที+:  มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 
การประกวดอื่นๆ:  มิสแอนด์มิสเตอร์เดฟเวิลด์แอนด์ยุโรปแอนด์เอเชีย
โปเกมอน ซอร์ด และ ชิลด์

| โปเกมอน ซอร์ด โปเกมอน ชีลด์ |
| --- | --- |
หน้าปกกล่องเกมภาษาอังกฤษ แสดงภาพโปเกมอนในตำนานซาเซียนและซามาเซ็นตะ
ผู้พัฒนา: เกมฟรีก
ผู้จัดจำหน่าย: บริษัท โปเกมอน จำกัด นินเท็นโด
กำกับ: ชิเงรุ โอโมริ
อำนวยการผลิต: จุนอิจิ มาซูดะ
ศิลปิน: เจมส์ เทอร์เนอร์
แต่งเพลง: มินาโกะ อาดาจิ โก อิจิโนเซะ
ชุด: โปเกมอน
เครื่องเล่น: นินเท็นโด สวิตช์ นินเท็นโด สวิตช์ไลต์ 
วางจำหน่าย: ทั่วโลก: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
แนว: วิดีโอเกมสวมบทบาท
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, ผู้เล่นหลายคน
โปเกมอน ซอร์ด และ ชิลด์ (อังกฤษ: Pokémon Sword and Shield) หรือในชื่อภาษาญี่ปุน พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ซอร์ด และ ชิลด์ (ญี่ปุ่น: ポケットモンスター ソード・シールド; โรมาจิ: Poketto Monsutā Sōdo Shīrudo) เป็นเกมสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีกและจัดจำหน่ายโดยเดอะโปเกมอนคอมพานีร่วมกับนินเทนโดเมื่อ ค.ศ. 2019 จัดเป็นเกมตัวแรกในเกมชุดหลักรุ่นที่แปด และเป็นเกมที่สองที่จำหน่ายบนเครื่องวิดีโอเกมที่ไม่ใช่แบบพกพา ต่อจากโปเกมอน Let's Go! พิคาชู และ Let's Go! อีวุย วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 โดยแบ่งเป็น 2 เวอร์ชันด้วยกันคือ โปเกมอน ซอร์ด (อังกฤษ: Pokémon Sword) และ โปเกมอน ชิลด์ (อังกฤษ: Pokémon Shield)
ประวัติ

โปเกมอน ซอร์ด และ ชิลด์ เปิดตัวแบบชิมลางในงาน E3 2017 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการจากคลิป Pokémon Direct เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 โดยเครื่องหมายโลโก้ของ โปเกมอน ของเกมนี้ได้ใช้แบบอักษรเดียวกับเครื่องหมายโลโก้ของเวอร์ชันต่างประเทศ
นอกจากนี้ได้มีส่วนภาคเสริมสำหรับดาวน์โหลดอีก 2 ภาค ผ่านระบบเอ็กซ์แพนชันพาส ได้แก่ เกาะโดดเดี่ยวแห่งเกราะ (ญี่ปุ่น: 鎧の孤島; โรมาจิ: Yoroi no Kotō) และ ทุ่งหิมะแห่งมงกุฎ (ญี่ปุ่น: 冠の雪原; โรมาจิ: Kanmuri no Setsugen)
ระบบการเล่น

ดูเพิ่ม: ระบบเกมโปเกมอน
ระบบการเล่น > ความเข้ากันได้

โปเกมอนที่อยู่ในภูมิภาคกาลาร์จะสามารถถ่ายโอนไปยังเกมจากนินเท็นโด 3ดีเอส โปเกมอน แบงก์, โปเกมอน โก, โปเกมอน เล็ตส์โกพิคาชู!, และโปเกมอน เล็ตส์โกอีวุย ผ่านบริการโปเกมอน โฮม
เอ็กแพนชันพาส

สำหรับเกมโปเกมอนได้มีส่วนของ เนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ (DLC) โดยเพิ่มส่วนเนื้อหาของเกม, เพิ่มพื้นที่ในแต่ละสถานที่ และ โปเกมอนที่ปรากฏตัว
โครงเรื่อง > ฉาก

ซอร์ด และ ชีลด์ ตั้งอยู่ในภูมิภาคกาลาร์ (ญี่ปุ่น: ガラル地方; โรมาจิ: Galar-chihō; อังกฤษ: Galar) ดินแดนกว้างใหญ่ที่ครอบคลุมไปด้วยภูเขาและปกคลุมไปด้วยเมฆซึ่งเป็นหนึ่งในหลาย ๆ ภูมิภาคในโลกของโปเกมอน ชิเงรุ โอโมริได้บรรยายว่าเป็นฉากที่ทันสมัยมากขึ้นภูมิภาคและสถานที่สำคัญหลายแห่งดูเหมือนจะได้รับแรงบันดาลใจจากเกาะบริเตนใหญ่เช่น บิกเบน, พระราชวังเวสต์มินสเตอร์, และเนินเขาที่คล้ายกับยักษ์เซิร์นอับบาส หมู่บ้านและเมืองในภูมิภาคมีโปเกมอนยิมที่เหมือนสนามฟุตบอล ภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะล้อมรอบพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตอนเหนือของภูมิภาค
โครงเรื่อง > เนื้อเรื่อง

ผู้เล่นเริ่มต้นการเดินทางเพื่อที่จะเป็นผู้ฝึกโปเกมอนที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาคกาลาร์ด้วยกันกับเพื่อนบ้านและคู่แข่งทั้งสามคนตามลำดับ ฮอป เป็นน้องชายของแชมเปียนแดนดี้ เขามีเป้าหมายที่จะจะเป็นแชมเปียนให้ได้เหมือนพี่ชาย, บีต เป็นคู่แข่งที่เชียวชาญในโปเกมอนแบตเทิลและนอกจากอยากจะเป็นแชมเปียนยังมีเป้าหมายอื่นแอบแฝงอยู่, มารี เป็นคู่แข่งที่คำนวณกลยุทธ์ในการแบตเทิลและมีนิสัยที่เยือกเย็นเลยทำให้มีกลุ่มแฟนคลับคอยติดตามที่เป็นกลุ่มองค์กรชั่วร้ายที่ชื่อ แก๊งเยลล์  ซึ่งจะออกเดินทางเพื่อจะที่เป็นแชมเปียนไปพร้อมกับโปเกมอนคู่ใจโมรุเปโกะ ตอนเริ่มต้นผู้เล่นและฮอปจะได้รับหนึ่งในสามโปเกมอนจากศาสตราจาร์ยแมกโนเลีย หลังจากนั้นผู้เล่นและคู่แข่งทั้งสามจะได้รับจดหมายรับรองจากแชมเปียนแดนดี้ ซึ่งจะสามารถเข้าร่วม "ยิมชาเลนจ์" เป็นมหกรรมของโปเกมอนแบตเทิลอย่างแท้จริง ผู้เล่นกับคู่แข่งต้องเผชิญหน้ากับยิมลีดเดอร์ในแต่ละเมืองที่เป็นผู้เชี่ยวชาญโปเกมอนในแต่ละชนิดเช่น ยาร์โรว, รูรินะ, ไซโต และโอเนี่ยน และมีเป้าหมายที่จะเข้าร่วมในการแข่งขัน "แชมเปียนคัพ" ในแต่ละปีในภูมิภาคกาลาร์เพื่อเฟ้นหาผู้ที่จะคุณสมบัติที่จะท้าประลองแชมเปียนและเอาแชมป์ไปครอง เทรนเนอร์ที่จะเข้าร่วมได้ต้องสะสมเหรียญตราให้ครบ 8 ชิ้น ซึ่งการแข่งขันจะถูกถ่ายถอดสดไปทั่วภูมิภาคกาลาร์
ประธานโรส เป็นประธานของกาลาร์โปเกมอนลีกและยังเป็นประธานของกลุ่มธุรกิจในเครือขนาดใหญ่ เขาเป็นคนที่ทำให้ภูมิภาคกาลาร์มีชื่อเสียงไปทั่วโลกโดยการทำให้ยิมแบตเทิลเต็มไปด้วยปรากฏการณ์ไดแมกซ์ โอลีฟ เป็นรองประธานของบริษัทประธานโรสซึ่งส่วนใหญ่เธอเป็นผู้ดูแลการดำเนินงานของบริษัทในแต่ละวันและก่อนหน้านี้เธอเคยเป็นนักวิจัยที่คิดค้นไดแมกซ์แบนด์
การพัฒนา

การพัฒนาของเกม โปเกมอน ซอร์ดและชีลด์ ได้เริ่มขึ้นทันทีหลังจากเสร็จสิ้นการพัฒนาเกมโปเกมอน ซันและมูน ในปี พ.ศ. 2559 เริ่มต้นด้วยช่วงแนวคิดที่ใช้เวลาประมาณ 1 ปีหลังจากนั้นย้ายไปสร้างอย่างเต็มรูปแบบ ทั้งหมดนี้รวมไปถึงขั้นตอนการแก้จุดบกพร่องใช้เวลาประมาณ 3 ปี ความคิดของการเป็นยิ่งใหญ่ที่สุดหรือแข็งแกร่งที่สุดคือหนึ่งในธีมหลักที่เกมฟรีกใช้ในการออกแบบเกม โดยสื่อให้เห็นผ่านสวิตช์ที่เป็นเครื่องเล่นเกมที่ทรงพลังที่สุดที่เกม โปเกมอน เคยมีมาในแง่ของประสิทธิภาพด้านกราฟิกและข้อกำหนดฮาร์ดแวร์ ที่เกี่ยวโยงไปถึง ไดแมกซ์ และการอ้างอิงถึงคติชนบริติช เพลงประกอบของเกมได้รับแรงบันดาลใจมาจากเพลงร็อกบริติช
การเปิดตัว

ในระหว่างงานอีทรีปี พ.ศ. 2560 สึเนคาซุ อิชิฮาระประธานบริษัท โปเกมอน จำกัดได้ประกาศว่าเกมฟรีกกำลังพัฒนาเกมชุดหลักสำหรับเครื่องเล่นเกมลูกผสมนินเท็นโด สวิตช์ ณ งานโปเกมอนวิดีโอเกมเพรสคอนเฟอร์เรนซ์ในระหว่างการแถลงข่าวที่จัดขึ้นโดยบริษัท โปเกมอน จำกัด เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 จุนอิจิ มาซูดะได้ยืนยันว่าเกมชุดหลักจะออกวางจำหน่ายในช่วงครึ่งหลังของปี พ.ศ. 2562
โปเกมอน ซอร์ดและชีลด์ ได้เปิดเผยอย่างเต็มรูปแบบผ่านวิดีโอนำเสนอพิเศษโปเกมอนไดเรกต์เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 โดยในวิดีโอจะนำเสนอภูมิภาคของเกม "กาลาร์" และโปเกมอนเริ่มต้น "ฮิบันนี" เป็นโปเกมอนเริ่มต้นธาตุไฟที่คล้ายกับกระต่าย "เมสซอน" เป็นโปเกมอนเริ่มต้นธาตุน้ำที่คล้ายกับกิ้งก่า "ซารุโนริ" เป็นโปเกมอนเริ่มต้นธาตุพืชที่คล้ายกับชิมแปนซี การนำเสนอครั้งนี้เกิดขึ้นพร้อมกันกับ วันโปเกมอน เป็นวันที่แฟนฉลองครบรอบการเปิดตัวของโปเกมอน เรดและกรีน ในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ได้มีการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับเกมผ่านโปเกมอนไดเรกต์ครั้งทีสอง โดยในครั้งนี้จะแสดงตัวละครใหม่, โปเกมอนสายพันธุ๋ใหม่, ลูกเล่นใหม่, และโปเกมอนในตำนาน"ซาเซียน" และ"ซามาเซ็นตะ" มีกำหนดออกวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
ณ งานอีทรีได้มีการเปิดให้ผู้เข้าร่วมได้เล่นตัวเกมในฉบับเดโม ซึ่งในเดโมนั้นจะมีโปเกมอนสายพันธ์ใหม่เช่น "วานปาจิ" คล้ายสุนัขพันธุ์คอร์กี้ ในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ได้เปิดเผยโปเกมอนสายพันธ์ใหม่, ลูกเล่นใหม่, และคู่แข่งใหม่ผ่านโปเกมอนไดเรกต์ครั้งที่สาม ซึ่งจะคล้ายกับภูมิภาคอโลลาในภูมิภาคกาลาร์จะมีร่างเฉพาะที่มีรูปลักษณ์ภายนอกแตกต่างกันออกไปจากภูมิภาคอื่น ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2562 ได้มีการเปิดเผยข้อมูลของเกมอีกครั้งผ่านนินเท็นโดไดเรกต์ ซึ่งในวิดีโอจะแสดงโปเกมอนสายพันธ์ใหม่, ระบบปรับแต่งตัวละคร, และลูกเล่นใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ (ไทย)
โปเกมอน ซอร์ดและชีลด์ ที่บัลบาพีเดีย
โปเกมอน ซอร์ดและชีลด์ เก็บถาวร 2019-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่วิเกีย
วงศ์บานไม่รู้โรย

| วงศ์บานไม่รู้โรย |
| --- | --- |

Amaranthus retroflexus

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Amaranthaceae Juss.

สกุลต้นแบบ
Amaranthus L.
วงศ์ย่อย
 Amaranthoideae  Gomphrenoideae  Betoideae  Camphorosmoideae  Chenopodioideae  Corispermoideae  Polycnemoideae  Salicornioideae  Salsoloideae  Suaedoideae
วงศ์บานไม่รู้โรย หรือ (en:Amaranthaceae) เป็นวงศ์ของพืชมีดอกขนาดใหญ่ในอันดับ Caryophyllales ปัจจุบันได้นำพืชจากวงศ์ (en:Chenopodiaceae) มารวมด้วย ทำให้มี  180 สกุลและ 2,500 สปีชีส์
คำอธิบาย

ตระกูลผักโขมส่วนใหญ่เป็นสมุนไพรหรือไม้พุ่มย่อยประจำปีหรือยืนต้น บ้างก็เป็นพุ่มไม้ มีเพียงไม่กี่สายพันธุ์ที่เป็นเถาวัลย์หรือต้นไม้ บางประเภทก็ฉ่ำ หลายชนิดมีลำต้นที่มีโหนดหนา ไม้ของลำต้นยืนต้นมีการเจริญเติบโตรองที่ "ผิดปกติ" โดยทั่วไป เฉพาะในวงศ์ย่อย Polycnemoideae เท่านั้นที่มีการเจริญเติบโตรองตามปกติ
ใบมีลักษณะเรียบง่าย มักเรียงสลับ บางครั้งก็ตรงกันข้าม พวกเขาไม่เคยมีข้อกำหนด พวกมันแบนหรือเทเรต์ และรูปร่างของมันแปรผันอย่างมาก โดยมีขอบแข็งหรือหยัก ในบางสายพันธุ์ใบจะเล็กลงจนเหลือเกล็ดเล็กๆ ในกรณีส่วนใหญ่ จะไม่เกิดการรวมกลุ่มกันเป็นกระจุกที่ฐานหรือปลายใบ
ความสำคัญทางเศรษฐกิจ

บางชนิด เช่น ผักโขม (Spinacia oleracea) หรือพันธุ์บีทรูท (Beta vulgaris) (หัวบีท, chard) ใช้เป็นผัก รูปแบบของ Beta vulgaris ได้แก่ หัวบีทอาหารสัตว์ (Mangelwürzel) และหัวบีทชูการ์ เมล็ดผักโขม เนื้อแกะ (Chenopodium berlandieri), quinoa (Chenopodium quinoa) และ canyweed (Chenopodium pallidicaule) สามารถรับประทานได้และใช้เป็นไขมันเทียม เมล็ดผักโขมอุดมไปด้วยโปรตีนและไฟเบอร์
หลายชนิดเป็นไม้ประดับสวนยอดนิยม โดยเฉพาะพันธุ์จากจำพวก Alternanthera, Amaranthus, Celosia และ Iresine สายพันธุ์อื่นๆ ถือเป็นวัชพืช เช่น โรสแมรี่ป่า (Amaranthus retroflexus) และหญ้าจระเข้ (Alternanthera philoxeroides) และบางชนิดเป็นสายพันธุ์รุกรานที่เป็นปัญหา โดยเฉพาะในอเมริกาเหนือ รวมถึง Kali tragus และ Bassia scoparia เป็นที่รู้กันว่าหลายชนิดทำให้เกิดอาการแพ้ละอองเกสรดอกไม้
สกุล

| วงศ์ย่อย | สกุล |
| --- | --- |
En:Amaranthoideae: En:Achyranthes, En:Achyropsis, En:Aerva, En:Allmania, En:Allmaniopsis, En:Amaranthus, En:Arthraerua,En:Bosea, En:Calicorema, En:Celosia, En:Centema, En:Centemopsis, En:Centrostachys, En:Chamissoa, En:Charpentiera, En:Chionothrix, En:Cyathula, En:Dasysphaera, En:Deeringia, En:Digera, En:Eriostylos, En:Henonia, En:Herbstia, En:Hermbstaedtia, En:Indobanalia, En:Kyphocarpa, En:Lagrezia, En:Lecosia, En:Leucosphaera, En:Lopriorea, En:Marcelliopsis,En:Mechowia, En:Nelsia, En:Neocentema, En:Nothosaerva, En:Nyssanthes, En:Omegandra, En:Pandiaka,  En:Pleuropetalum, En:Pleuropterantha, En:Polyrhabda, En:Pseudosericocoma, En:Psilotrichopsis, En:Psilotrichum, En:Ptilotus, En:Pupalia, En:Rosifax, En:Saltia, En:Sericocoma, En:Sericocomopsis, En:Sericorema, En:Sericostachys, En:Stilbanhtus, En:Trichuriella, En:Volkensinia
En:Gomphrenoideae: En:Alternanthera, En:Blutaparon, En:Froelichia, En:Froelichiella, En:Gomphrena, En:Gossypianthus, En:Guilleminea, En:Hebanthe, En:Hebanthodes, En:Irenella, En:Iresine, En:Lithophila, En:Pedersenia, En:Pfaffia, En:Pseudogomphrena, En:Pseudoplantago, En:Quaternella, En:Tidestromia, En:Woehleria, En:Xerosiphon
En:Betoideae: En:Acroglochin, En:Aphanisma, En:Beta, En:Hablitzia, En:Oreobliton, En:Patellifolia
En:Camphorosmoideae: En:Bassia, En:Camphorosma, En:Chenolea, En:Didymanthus, En:Dissocarpus, En:Enchylaena, En:Eokochia, En:Eremophea, En:Eriochiton, En:Grubovia, En:Maireana, En:Malacocera, En:Neobassia, En:Neokochia, En:Osteocarpum, En:Roycea, En:Sclerolaena, En:Sedobassia, En:Spirobassia, En:Threlkeldia
En:Chenopodioideae: En:Archiatriplex,  En:Atriplex, En:Axyris, En:Baolia, En:Ceratocarpus, En:Chenopodium, En:Cycloloma, En:Dysphania, En:Einadia, En:Exomis , En:Extriplex, En:Grayia, En:Halimione, En:Holmbergia, En:Krascheninnikovia, En:Manochlamys, En:Microgynoecium, En:Micromonolepis, En:Monolepis, En:Proatriplex, En:Rhagodia, En:Scleroblitum, En:Spinacia, En:Stutzia, En:Suckleya
En:Corispermoideae: En:Agriophyllum,  En:Anthochlamys,  En:Corispermum
En:Polycnemoideae: En:Hemichroa,   En:Nitrophila,  En:Polycnemum
En:Salicornioideae: En:Allenrolfea, En:Arthrocnemum,  En:Halocnemum, En:Halopeplis, En:Halostachys, En:Heterostachys, En:Kalidium, En:Microcnemum, En:Salicornia, En:Sarcocornia, En:Tecticornia
En:Salsoloideae: Anabasis, En:Arthrophytum, En:Caroxylon, En:Climacoptera, En:Cornulaca, En:Cyathobasis, En:Fredolia, En:Girgensohnia, En:Halarchon, En:Halimocnemis, En:Halocharis, En:Halogeton, En:Halothamnus, En:Haloxylon, En:Hammada, En:Horaninowia, En:Iljinia, En:Kali, En:Kaviria, En:Lagenantha, En:Nanophyton, En:Noaea, En:Nucularia, En:Ofaiston, En:Petrosimonia, En:Piptoptera, En:Physandra, En:Pyankovia, En:Rhaphidophyton, En:Salsola, En:Sympegma, En:Traganum, En:Traganopsis, En:Turania, En:Xylosalsola
En:Suaedoideae: En:Bienertia, En:Suaeda
แหล่งข้อมูลอื่น

Genera of Amaranthaceae เก็บถาวร 2004-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Germplasm Resources Information Network (USDA)
The Amaranthaceae family at APWebsite. (chapters description, photosynthesis pathway, phytochemistry)
Achyranthes splendens, Amaranthoideae
Gomphrena arborescens, Gomphrenoideae
Sugar beet, Beta vulgaris subsp. vulgaris 'altissima', Betoideae
Grayia spinosa, Chenopodioideae
Sarcocornia perennis, Salicornioideae
Kali soda, Salsoloideae
Suaeda nigra, Suaedoideae
วงศ์ถั่ว

| วงศ์ถั่ว ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ยุคครีเทเชียสตอนปลาย–ปัจจุบัน  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ดอกของกระถินณรงค์ (Acacia auriculiformis)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: ถั่ว Fabales
วงศ์:: ถั่ว Fabaceae Lindl. (Leguminosae Jussieu, nom. cons.).

สกุลต้นแบบ
Faba (ปัจจุบันรวมเข้ากับ Vicia) Mill.
วงศ์ย่อย
 Caesalpinioideae DC.  Cercidoideae LPWG  Detarioideae Burmeist.  Dialioideae LPWG  Duparquetioideae LPWG  Faboideae Rudd (syn. Papilionoideae DC.)
ความหลากหลาย
730 สกุลและ 19,400 สปีชีส์

แผนที่การกระจายพันธุ์ของวงศ์ถั่ว โดยพบในชีวนิเวศหลัก 4 แห่ง: ป่าเขตร้อน, เขตอบอุ่น, แถบหญ้า และ อวบน้ำ
ชื่อพ้อง
 Caesalpiniaceae R.Br.  Cassiaceae Link  Ceratoniaceae Link  Detariaceae (DC.) Hess  Hedysareae (Hedysaraceae) Agardh  Lathyraceae Burnett  Lotaceae Burnett  Mimosaceae R.Br.  Papilionaceae Giseke  Phaseolaceae Ponce de León & Alvares  Robiniaceae Welw.  Swartziaceae (DC.) Bartl.
วงศ์ถั่ว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Fabaceae หรือ Leguminosae) เป็นวงศ์พืชดอกที่มีจำนวนมากและมีความสำคัญทางการเกษตรมากที่สุด โดยรวมต้นไม้, ไม้พุ่ม และไม้ล้มลุกยืนต้นหรือฤดูเดียวด้วย พืชเหล่านี้สามารถจดจำได้ง่ายจากผลไม้ (ถั่ว) กับส่วนหูใบ วงศ์นี้มีการกระจายอย่างกว้างขวาง และเป็นวงศ์พืชบกที่มีจำนวนวงศ์ประมาณ 765 สกุลและมีสปีชีส์ที่เป็นที่รู้จักเกือบ 20,000 สปีชีส์ ทำให้เป็นพืชที่มีจำนวนสปีชีส์มากเป็นอันดับ 3 โดยเป็นรองเพียงวงศ์กล้วยไม้และวงศ์ทานตะวัน
การจัดจำแนก

พืชในวงศ์นี้แยกได้เป็น 3 วงศ์ย่อยคือ Mimosoideae Ceasalpinioideae และ Papilionatae อย่างไรก็ตาม นักพฤกษศาสตร์บางกลุ่มเช่นในหนังสือ The Family of Flowering Plants ที่เขียนโดย J. Hutchinson เมื่อ พ.ศ. 2516 และหนังสือ Plant Systematics ที่เขียนโดย S.B. Jones Jr. Luchsinger และ A.E. Luchsinger เมื่อ พ.ศ. 2522 ได้จัดให้พืชวงศ์ถั่วทั้งหมดอยู่ในอันดับ Leguminales หรือ Fabales แบ่งเป็น 3 วงศ์ คือ Mimosaceae Ceasalpinaceae และ Papilionaceae สำหรับการจัดจำแนกของกรมป่าไม้ ยังถือตามแบบที่จัดให้พืชตระกูลถั่วอยู่ในวงศ์ Leguminosae และมี 3 วงศ์ย่อย
ลักษณะทั่วไป

ส่วนใหญ่พืชตระกูลถั่วเป็นไม้พุ่ม ไม้ยืนต้น หรือไม้ล้มลุก ใบเรียงสลับ มักเป็นใบประกอบแบบ 3 ใบ หรือใบประกอบแบบขนนก อาจเป็นชนิดขนนกชั้นเดียวหรือขนนก 2 ชั้น มีหูใบบนก้านใบและบนราคิสอาจมีต่อมหรือหนาม ใบแผ่กางในเวลากลางวันและหุบในเวลากลางคืน ดอกมีทั้งดอกเดี่ยวและดอกช่อแบบต่างๆ เช่น ช่อกระจะ ช่อเชิงลด ช่อกระจุกแน่น และช่อแยกแขนง ลักษณะของดอกแตกต่างกันตามวงศ์ย่อย ผลมีลักษณะเป็นฝักแตกได้ หรือแตกไม่ได้ บางชนิดมีลักษณะค่อนข้างกลม มีปีกแผ่ออกไปโดยรอบ เรียกว่าผลแบบซามารา เช่น ผลประดู่
ลักษณะดอกของแต่ละวงศ์ย่อยเป็นดังนี้
วงศ์ย่อย Mimosoideae เป็นช่อกระจุกแน่น ช่อกระจะ หรือช่อเชิงลด ดอกย่อยขนาดเล็ก เรียงชิดกันแน่น สมมาตรแบบรัศมี กลีบเลี้ยง 5 กลีบ กลีบดอก 5 กลีบ เชื่อติดกันตรงโคนเป็นหลอดสั้นๆ หรือแยกจากกัน เกสรตัวผู้เป็นโครงสร้างที่เด่นของดอก มีเท่ากลีบดอกหรือมากกว่า ก้านเกสรตัวผู้ยาว เกสรตัวเมียมีรังไข่ตั้งตรง และอาจมีก้านชูรังไข่สั้นๆ ตัวอย่างเช่น ดอกกระถิน ดอกไมยราบ ตัวอย่างพืชในกลุ่มนี้เช่น ไมยราบต้น ไมยราบเถา
วงศ์ย่อย Papilionoideae ดอกเป็นแบบสมมาตรด้านข้าง กลีบเลี้ยง 5 กลีบเชื่อมติดกันเป็นหลอด กลีบดอก 5 กลีบเป็นแบบพาพิลิโอเนเซียส เกสรตัวผู้ 10 อัน แยกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มหนึ่งมี 9 อันเชื่อติดกัน ก้านเกสรตัวผู้เชื่อมติดกันตลอดความยาว อีกกลุ่มมี 1 อัน แยกเป็นอิสระ เกสรตัวเมียมีรังไข่ยาวแบนตั้งตรง หรืออาจจะโค้งเล็กน้อย ตัวอย่างเช่น ดอกแค ตัวอย่างพืชในวงศ์นี้เช่น หิ่งเม่น โสนขน ถั่วผี
วงศ์ย่อย Ceasalpinioideae ดอกเป็นแบบสมมาตรด้านข้าง แต่บางชนิดคล้ายกับเป็นสมมาตรแบบรัศมี กลีบเลี้ยง 5 กลีบแยกเป็นอิสระ กลีบดอก 5 กลีบเป็นแบบซีซาลพิเนเซียส เกสรตัวผู้ส่วนมากมี 10 อันหรือน้อยกว่า แยกกันเป็นอิสระ บางชนิดมีเกสรตัวผู้ที่เป็นหมัน ก้านเกสรตัวผู้มักยาวไม่เท่ากัน เกสรตัวเมียยาวและโค้งเล็กน้อย ตัวอย่างเช่น ดอกชงโค ดอกทรงบาดาล ตัวอย่างพืชในวงศ์นี้ ได้แก่ ชุมเห็ด มะขาม
Acacia baileyana
Indigofera gerardiana
มือเกาะของ Lathyrus odoratus
ช่อดอกของ Trifolium repens
Pisum sativum; มีสปิคุลที่คล้ายใบ
ฝักหักข้อ (loment) ของ Alysicarpus vaginalis
การนำพืชตระกูลถั่วไปใช้ประโยชน์

การใช้ประโยชน์จากพืชตระกูลถั่วที่สำคัญคือการใช้เป็นปุ๋ยพืชสด ซึ่งการใช้ปุ๋ยพืชสดจากพืชตระกูลถั่วมีได้ 2 แบบคือ
ปุ๋ยพืชสดสำหรับพืชไร่บนดินดอน พืชตระกูลถั่วที่นำมาใช้ได้ ต้องมีเมล็ดแข็งแรง งอกง่าย โตเร็ว แข่งกับวัชพืชได้ดี  ออกดอกได้เร็ว  ง่ายต่อการไถสับกลบลงในดิน ต้านทานต่อโรคพืช พืชตระกูลถั่วที่นิยมใช้เป็นปุ๋ยพืชสดคือ ปอเทือง ถั่วพุ่ม และถั่วพร้า
ปุ๋ยพืชสดสำหรับในนาข้าวและที่ลุ่ม ซึ่งต้องมีคุณสมบัติเพิ่มเติมคือ องทนต่อสภาพน้ำขัง อายุสั้น ไม่ไวต่อแสง นิยมใช้พืชที่เกิดปมบนลำต้น เช่น โสนแอฟริกัน
ในปัจจุบันมีความพยายามนำวัชพืชที่เป็นพืชตระกูลถั่วมาใช้เป็นปุ๋ยพืชสด เพราะวัชพืชเหล่านี้จะติดปมรากได้ดีกว่า ไม่ต้องคลุกเชื้อไรโซเบียม มีเมล็ดมากอยู่แล้วตามธรรมชาติ วัชพืชตระกูลถั่วที่ถูกเสนอให้ใช้เป็นปุ๋ยพืชสด ได้แก่ โสนขน ซึ่งพบทั่วไปตามที่ลุ่ม เหมาะที่จะใช้เป็นปุ๋ยพืชสดในนาข้าว
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Americana Poster
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Fabaceae:  Wikidata: Q44448  Wikispecies: Fabaceae  EoL: 4277  EPPO: 1LEGF  FloraBase: 34857  FNA: 10335  FoC: 10335  Fossilworks: 183021  GBIF: 5386  GRIN: 440  iNaturalist: 47122  IPNI: 30000147-2  IRMNG: 115372  ITIS: 500059  NBN: NBNSYS0000003201  NCBI: 3803  NZOR: 492da56d-f372-4773-80e7-8e45cad69491  Plantarium: 43607  Plazi: A4A093D7-26C5-20C0-07BC-72060B51FA50  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:30000147-2  Tropicos: 42000184  VASCAN: 132  WoRMS: 414814 
Leguminosae:  Wikidata: Q14856098  Fossilworks: 54652  GBIF: 3960911  GRIN: 631  IPNI: 60456559-2  IRMNG: 119549  ITIS: 25357  NZOR: f547e9ef-a3b9-45d0-ac6b-c52f0f36d5ec  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:60456559-2  Tropicos: 42000466  VASCAN: 21906  Watson & Dallwitz: legumino 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  เยอรมนี  ญี่ปุ่น 
ผลของVicia sativa
ดอกของWisteria sinensis ซึ่งเป็นดอกในวงศ์ย่อย Papilionatae
เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี

เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรและจักรพรรดินีเยอรมัน
| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Imperial Majesty (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Imperial Majesty(พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
สมเด็จพระจักรพรรดินีฟรีดริช หรือ เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระนามเต็ม วิกตอเรีย อเดเลด แมรี หลุยซา (21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 1901) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีเยอรมันและสมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย
ต้นพระชนม์ชีพ

สมเด็จพระจักรพรรดินีฟรีดริชพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม,ลอนดอน เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียกับเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี จึงได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี
ทรงรับบัพติศมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1841 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม,ลอนดอน โดยมีพ่อแม่ทูนหัว คือ สมเด็จพระราชินีอาเดิลไฮท์ พระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียม ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซกซ์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ และ ดัชเชสแห่งเคนท์ พระองค์มีพระนามลำลองว่า "วิกกี้"
อภิเษกสมรส

เจ้าหญิงวิกตอเรีย ทรงพบกับพระราชสวามีในอนาคต เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม นิโคเลาส์ คาร์ล มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย พระราชโอรสในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี และเจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟรีดริช เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1858 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์
เจ้าชายและเจ้าหญิงฟรีดริช มีพระราชโอรสและพระราชธิดาดังนี้
| พระรูป | พระนาม | พระราชสมภพ/ประสูติ | สวรรคต/สิ้นพระชนม์ | อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | วิลเฮ็ล์มที่ 2 จักรพรรดิเยอรมันและกษัตริย์แห่งปรัสเซีย | 27 มกราคม ค.ศ. 1859 | 4 มิถุนายน ค.ศ. 1941 | อภิเษกสมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1881 กับเจ้าหญิงเอากุสเทอ วิคโทรีอาแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอปอร์-เอากุสเทินบวร์ค สวรรคต ค.ศ. 1921 มีพระราชโอรส 6 พระองค์ และพระราชธิดา 1 พระองค์ อภิเษกสมรสครั้งที่สองเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922 เจ้าหญิงแฮร์มีเนอร็อยส์แห่งไกรซ ไม่มีพระราชบุตร |
|  | ชาร์ล็อทเทอ ดัชเชสแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน | 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1860 | 1 ตุลาคม ค.ศ. 1919 | อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1878 กับแบร์นฮาร์ทที่ 3 ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน มีพระธิดา 1 พระองค์ |
|  | เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย | 14 สิงหาคม ค.ศ. 1862 | 20 เมษายน ค.ศ. 1929 | อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1888 กับพระญาติชั้นที่ 1 เจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ มีพระโอรส 3 พระองค์ |
|  | เจ้าชายซีกิสมุนท์แห่งปรัสเซีย | 15 กันยายน ค.ศ. 1864 | 18 มิถุนายน ค.ศ. 1866 | สิ้นพระชนม์ด้วยโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ เมื่อพระชันษา 21 เดือน พระราชนัดดาพระองค์แรกของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่สิ้นพระชนม์ |
|  | วิคโทรีอา เจ้าหญิงอดอล์ฟแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ | 12 เมษายน ค.ศ. 1866 | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929 | อภิเษกสมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1890 กับเจ้าชายอดอล์ฟแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1916 ไม่มีพระบุตร อภิเษกสมรสครั้งที่สองเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1927 กับ อะเลคซันดร์ ซูบกอฟ ไม่มีพระบุตร |
|  | เจ้าชายวัลเดอมาร์แห่งปรัสเซีย | 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1868 | 27 มีนาคม ค.ศ. 1879 | สิ้นพระชนม์โดยโรคคอตีบเมื่อพระชันษา 11 ปี |
|  | โซฟี สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ | 14 มิถุนายน ค.ศ. 1870 | 13 มกราคม ค.ศ. 1932 | อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1889 กับพระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งเฮเลนส์ มีพระราชโอรส 3 พระองค์ และพระราชธิดา 3 พระองค์ (รวมถึงสมเด็จพระเจ้าเยออร์ยีโอสที่ 2 พระมหากษัตริย์แห่งเฮเลนส์, สมเด็จพระเจ้าอาเลกซันโดรสที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งเฮเลนส์, สมเด็จพระเจ้าปัฟโลส พระมหากษัตริย์แห่งเฮเลนส์ และเฮเลน สมเด็จพระราชชนนีแห่งโรมาเนีย |
|  | มาร์กาเรเทอ ลันด์การ์วีนแห่งเฮ็สเซิน | 22 เมษายน ค.ศ. 1872 | 22 มกราคม ค.ศ. 1954 | อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1893 กับเจ้าชายฟรีดริช คาร์ลแห่งเฮ็สเซิน ต่อมาคือ ลันด์กราฟแห่งเฮ็สเซิน มีพระโอรส 6 พระองค์ |