อาร์เอ็มเอส ควีนเอลิซาเบธ

| --- | --- |
ควีนเอลิซาเบธในแชร์บูร์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อ ค.ศ. 1966
ประวัติ
สหราชอาณาจักร
ชื่อ:  1939–1968: ควีนเอลิซาเบธ (Queen Elizabeth)  1968–1970: เอลิซาเบธ (Elizabeth)  1970–1972: ซีไวส์ยูนิเวอร์ซิตี (Seawise University) 
ตั้งชื่อตาม: สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
เจ้าของ:  1939–1949: คูนาร์ด-ไวต์สตาร์ไลน์  1949–1968: คูนาร์ดไลน์  1968–1970: เดอะควีนคอร์ปอเรชัน  1970–1972: โอเรียนต์โอเวอร์ซีส์ไลน์ 
ท่าเรือจดทะเบียน:  ลิเวอร์พูล (1940–1968)  แนสซอ (1970–1972) 
เส้นทางเดินเรือ: ทรานส์แอตแลนติก
Ordered: 6 ตุลาคม 1936
อู่เรือ:  จอห์นบราวน์แอนด์คอมปานี   ไคลด์แบงก์, สกอตแลนด์, สหราชอาณาจักร 
Yard number: 552
ปล่อยเรือ: 4 ธันวาคม 1936
เดินเรือแรก: 27 กันยายน 1938
Christened: 27 กันยายน 1938
สร้างเสร็จ: 2 มีนาคม 1940
Maiden voyage: 16 ตุลาคม 1946
บริการ: 1946–1972
หยุดให้บริการ: 9 มกราคม 1972
รหัสระบุ:  สัญญาณเรียกขานทางวิทยุ GBSS  หมายเลขไอเอ็มโอ: 5287902 
ความเป็นไป: ถูกเพลิงไหม้และพลิกคว่ำ ตัวเรือส่วนหนึ่งถูกแยกชิ้นชิ้นส่วนในช่วงปี 1974–75 ส่วนที่เหลือถูกกลบฝังภายใต้การถมที่ดิน
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือเดินสมุทร
ขนาด (ตัน)::  83,673 ตันกรอส
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  83,000+ ลองตัน (84331+ เมตริกตัน)
ความยาว::  1,031 ฟุต (314.2 เมตร)
ความกว้าง::  118 ฟุต (36.0 เมตร)
ความสูง::  233 ฟุต (71.0 เมตร)
กินน้ำลึก::  38 ฟุต 9 นิ้ว (11.8 เมตร)
ดาดฟ้า::  13
ระบบพลังงาน::  12 × หม้อไอน้ำแบบท่อไฟ
ระบบขับเคลื่อน::  4 × กังหันไอน้ำ Parsons แบบเฟืองทดรอบเดี่ยว  ใบจักร 4 เพลา เพลาละ 4 พวง กำลัง 200,000 shp (150,000 kW)
ความเร็ว::  28.5 kn (52.8 km/h; 32.8 mph) (บริการ)
ความจุ::  ผู้โดยสาร 2,283 คน
ลูกเรือ::  1,000+ คน
อาร์เอ็มเอส ควีนเอลิซาเบธ (อังกฤษ: RMS Queen Elizabeth) เป็นเรือเดินสมุทรที่ให้บริการโดยบริษัทคูนาร์ดไลน์ร่วมกับอาร์เอ็มเอส ควีนแมรี เพื่อให้บริการเดินเรือข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเป็นประจำทุกสัปดาห์ระหว่างเซาแทมป์ตัน สหราชอาณาจักร กับนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา โดยแวะจอดที่แชร์บูร์ ประเทศฝรั่งเศส
เรือลำนี้ถูกสร้างขึ้นโดยจอห์นบราวน์แอนด์คอมปานี ในไคลด์แบงก์ ประเทศสกอตแลนด์ โดยใช้หมายเลขตัวเรือ 552 ปล่อยลงน้ำในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1938 ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 การออกแบบเรือลำนี้เป็นการพัฒนาต่อยอดมาจากควีนแมรี ทำให้มีขนาดยาวกว่า 12 ฟุต และมีระวางบรรทุกรวมมากกว่าควีนแมรีหลายพันตัน เป็นผลให้เรือลำนี้กลายเป็นเรือโดยสารขนาดใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างขึ้นเป็นเวลาถึง 56 ปี เรือลำนี้เริ่มให้บริการในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1940 ในฐานะเรือขนส่งทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และไม่ได้ให้บริการเชิงพาณิชย์จนกระทั่งเดือนตุลาคม ค.ศ. 1946
ด้วยความนิยมในเส้นทางข้ามแอตแลนติกลดลง เรือทั้งสองลำจึงถูกแทนที่ด้วยอาร์เอ็มเอส ควีนเอลิซาเบธ 2 (RMS Queen Elizabeth 2) ที่มีขนาดเล็กและประหยัดค่าใช้จ่ายมากกว่า ซึ่งได้ทำการเดินทางครั้งแรกใน ค.ศ. 1969 ควีนแมรีถูกปลดระวางในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1967 และถูกขายให้แก่เมืองลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ควีนเอลิซาเบธได้ถูกปลดระวางหลังการเดินทางข้ามแอตแลนติกครั้งสุดท้ายมายังนครนิวยอร์กในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1968 เรือลำนี้ถูกย้ายไปยังท่าเรือเอเวอร์เกลดส์ รัฐฟลอริดา และถูกดัดแปลงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งเปิดให้บริการในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969 ธุรกิจดังกล่าวประสบความล้มเหลวและปิดตัวลงในเดือนสิงหาคมปีต่อมา ท้ายที่สุด เรือลำนี้ได้ถูกขายให้แก่ต่ง จ้าวหรง นักธุรกิจชาวฮ่องกง ซึ่งมีแผนที่จะปรับปรุงเรือลำนี้ให้เป็นมหาวิทยาลัยลอยน้ำที่ให้บริการการล่องเรือไปด้วยในนาม ซีไวส์ยูนิเวอร์ซิตี (Seawise University) ใน ค.ศ. 1972 ขณะเรือลำนี้อยู่ระหว่างการปรับปรุงสภาพในท่าเรือฮ่องกง ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ขึ้นอย่างกะทันหันและไม่ทราบสาเหตุบนตัวเรือ ทำให้เรือพลิกคว่ำลงเนื่องจากปริมาณน้ำที่ใช้ในการดับเพลิงจำนวนมาก ในปีต่อมา ซากเรือดังกล่าวถูกพิจารณาว่าเป็นอุปสรรคต่อการเดินเรือในบริเวณนั้น และใน ค.ศ. 1974 ถึง 1975 ก็ได้มีการแยกชิ้นส่วนซากเรือบางส่วน ณ ที่เกิดเหตุ