stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลตำบลศรีรัตนะ
ตราสัญลักษณ์

พระพุทธรูปปางสมาธิอยู่ตรงกลาง มีรัศมีแผ่อยู่รอบพระพุทธรูป ล้อมรอบด้วยกรอบนอกรูปวงกลม
พระพุทธรูป หมายถึง หมายถึง ความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาของชาวเทศบาลตำบลศรีรัตนะ ซึ่งส่วนใหญ่มีความเลื่อมใสในศาสนาพุทธ มีการอนุรักษ์วัฒนธรรม ประเพณีพื้นเมืองของตนเองอย่างเหนียวแน่น มีความสมัครสมานสามัคคี รักสงบ ยึดมั่นในศีลธรรม การทำความดี ตลอดจนอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีของท้องถิ่น
รัศมี หมายถึง การสร้างชื่อเสียง ความเจริญรุ่งเรือง และความผาสุกของราษฎร ให้เลื่องลือไปทั่วสารทิศ
ข้อมูลทั่วไป > สภาพภูมิประเทศ

พื้นที่เขตเทศบาลตำบลศรีรัตนะ ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดศรีสะเกษ มีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มสลับกับที่ราบลอนลูกคลื่น ซึ่งต่อเนื่องจากเขตที่สูงทางตอนใต้ของจังหวัดศรีสะเกษ ในเขตอำเภอกันทรลักษ์ มีลำน้ำธรรมชาติไหลผ่านคือลำห้วยตามาย ซึ่งเป็นแหล่งน้ำธรรมชาติสายใหญ่
ข้อมูลทั่วไป > ประชากรและกลุ่มชาติพันธุ์

ในเขตเทศบาลประกอบด้วยประชากร จำนวนทั้งสิ้น 4,892 คน  กลุ่มชาติพันธุ์หลักในเขตเทศบาลได้แก่ชาวกูย (หรือกวยหรือส่วย) ซึ่งพูดภาษากูย รองลงไปคือกลุ่มชาติพันธุ์ชาวเขมรซึ่งพูดภาษาเขมรสูงหรือขแมร์เลอ, ชาวเยอซึ่งพูดภาษากูยเยอ และชาวลาวซึ่งพูดภาษาลาว
ข้อมูลทั่วไป > เขตการปกครอง

ภายในพื้นที่เทศบาลจำแนกเป็น 8 ชุมชน ได้แก่ชุมชนหมู่ต่างๆในบางส่วนของตำบลสะพุงและตำบลศรีแก้ว ได้แก่
| --- | --- |
 ตำบลศรีแก้ว บ้านหนองเทา หมู่ที่ 3  บ้านหนองถ่ม หมู่ที่ 6  บ้านหนองแคน หมู่ที่ 7  บ้านตระกาจ หมู่ที่ 8  บ้านหนองบัว หมู่ที่ 13  บ้านสำโรงระวี หมู่ที่ 15:  ตำบลสะพุง บ้านจอก หมู่ที่ 2  บ้านทุ่งระวี หมู่ที่ 12
ข้อมูลทั่วไป > การคมนาคมและขนส่ง

เส้นทางหลักคือการคมนาคมทางรถยนต์ ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 221 (ศรีสะเกษ-เขาพระวิหาร) เส้นทางเชื่อมระหว่างตัวจังหวัดศรีสะเกษ-อำเภอพยุห์-อำเภอศรีรัตนะ-อำเภอกันทรลักษ์-อุทยานแห่งชาติเขาพระวิหาร ระยะทางจากเขตเทศบาลศรีรัตนะตัวเมืองจังหวัดศรีสะเกษทั้งสิ้น 37 กิโลเมตร, ระยะทางจากเทศบาลศรีรัตนะถึงตัวอำเภอกันทรลักษ์ ประมาณ 23 กิโลเมตร, และระยะทางจากเขตเทศบาลศรีรัตนะถึงเขาพระวิหารและอุทยานแห่งชาติเขาพระวิหาร ประมาณ 60 กิโลเมตร
เส้นทางรอง คือเส้นทางเชื่อมโยงไปยังอำเภอต่างๆ ใกล้เคียงในเขตจังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งใช้ทางหลวงชนบท ได้แก่ ทางหลวงชนบทหมายเลข ศก 3014 และ ศก 4014 (ไพรบึง-ศรีรัตนะ) เชื่อมโยงการเดินทางสู่อำเภอไพรบึง (เขตเทศบาลตำบลไพรบึง ระยะทางประมาณ 30 กิโลเมตร
สถานที่น่าสนใจ

เขตอนุรักษ์พันธุ์สนสองใบ : ครอบคลุมพื้นที่สองฝั่งถนนของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 221 บริเวณก่อนถึงตัวอำเภอศรีรัตนะและเขตเทศบาลตำบลศรีรัตนะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลศรีรัตนะ เก็บถาวร 2011-09-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดศรีสะเกษ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  กันทรลักษ์  ศรีสะเกษ  |  |
| เทศบาลตำบล |  กระหวัน  กันทรอม  กันทรารมย์  กำแพง  ขุนหาญ  โคกจาน  จานแสนไชย  โดด  แต้  น้ำคำ  โนนสูง  บัวหุ่ง  บึงบูรพ์  บุสูง  ปรางค์กู่  ผือใหญ่  พยุห์  โพธิ์กระสังข์  ไพรบึง  เมืองขุขันธ์  เมืองจันทร์  เมืองคง  ยางชุมน้อย  วังหิน  ศรีรัตนะ  ศรีสะอาด  ส้มป่อย  สระกำแพงใหญ่  สวนกล้วย  สำโรงพลัน  สิ  หนองหญ้าลาด  หนองใหญ่  ห้วยทับทัน  อุทุมพรพิสัย  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กระแชง  กฤษณา  กล้วยกว้าง  กันทรารมย์  ก้านเหลือง  กุง  กุดเมืองฮาม  กุดเสลา  กู่  ขนุน  ขะยูง  ขุนหาญ  เขิน  แข้  แขม  คลีกลิ้ง  คอนกาม  คำเนียม  คูซอด  คูบ  โคกตาล  โคกเพชร  โคกหล่าม  จะกง  จาน (อำเภอกันทรารมย์)  จาน (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  จานใหญ่  จิกสังข์ทอง  โจดม่วง  ใจดี  ชำ (อำเภอกันทรลักษ์)  ซำ (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  ดงรัก  ดวนใหญ่  ดองกำเม็ด  ด่าน  ดินแดง  ดู่ (อำเภอกันทรารมย์)  ดู่ (อำเภอปรางค์กู่)  ดู่ (อำเภอราษีไศล)  ดูน  ตระกาจ  ตองปิด  ตะเคียน  ตะเคียนราม  ตะดอบ  ตาเกษ  ตาโกน  ตาอุด  ตำแย  ตูม (อำเภอปรางค์กู่)  ตูม (อำเภอศรีรัตนะ)  ท่าคล้อ  ทาม  ทุ่งไชย  ทุ่งสว่าง  ทุ่งใหญ่  ทุ่ม  ธาตุ  น้ำเกลี้ยง  น้ำอ้อม  นิคมพัฒนา  โนนค้อ  โนนคูณ  โนนปูน  โนนเพ็ก  โนนสัง  โนนสำราญ  บก  บ่อแก้ว  บักดอง  บัวน้อย  บึงบอน  บึงมะลู  ปะอาว  ปราสาท (อำเภอขุขันธ์)  ปราสาท (อำเภอห้วยทับทัน)  ปราสาทเยอ  ปรือใหญ่  เป๊าะ  ผักแพว  ผักไหม  ไผ่  พยุห์  พรหมสวัสดิ์  พราน  พิงพวย  พิมาย  พิมายเหนือ  โพธิ์ (อำเภอโนนคูณ)  โพธิ์ (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  โพธิ์ชัย  โพธิ์วงศ์  โพธิ์ศรี  โพนข่า  โพนเขวา  โพนค้อ  โพนยาง  ไพร  ไพรบึง  ไพรพัฒนา  ภูเงิน  ภูผาหมอก  ภูฝ้าย  เมือง  เมืองคง  เมืองแคน  เมืองน้อย  เมืองหลวง  ยาง  ยางชุมใหญ่  รังแร้ง  รุง  รุ่งระวี  ลมศักดิ์  ละทาย  ละลม  ละลาย  ละเอาะ  ลิ้นฟ้า  เวียงเหนือ  ศรีแก้ว  ศรีตระกูล  ศรีโนนงาม  ศรีสำราญ  สมอ  สระเยาว์  สร้างปี่  สวาย  สะเดาใหญ่  สะพุง  สังเม็ก  สำโรง  สำโรงตาเจ็น  สำโรงปราสาท  สุขสวัสดิ์  เสาธงชัย  เสียว (อำเภอเบญจลักษ์)  เสียว (อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ)  เสื่องข้าว  โสน  หญ้าปล้อง  หนองกุง  หนองแก้ว (อำเภอกันทรารมย์)  หนองแก้ว (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  หนองครก  หนองค้า  หนองแค  หนองงูเหลือม  หนองฉลอง  หนองเชียงทูน  หนองบัว  หนองบัวดง  หนองไผ่  หนองม้า  หนองแวง  หนองหมี  หนองหว้า  หนองหัวช้าง  หนองห้าง  หนองอึ่ง  หนองฮาง  หนองไฮ (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  หนองไฮ (อำเภออุทุมพรพิสัย)  หมากเขียบ  ห้วยจันทร์  ห้วยตามอญ  ห้วยตึ๊กชู  ห้วยใต้  ห้วยทับทัน  ห้วยสำราญ  ห้วยเหนือ  หว้านคำ  หัวช้าง  หัวเสือ  เหล่ากวาง  อีเซ  อีปาด  อี่หล่ำ  |  |
เพรสสิเดนท์สคัพ

การแข่งขันกอล์ฟเพรสสิเดนท์สคัพ (The Presidents Cup) เป็นการแข่งขันกอล์ฟประเภททีม ระหว่างทีมสหรัฐอเมริกา กับทีมนานาชาติ (ยกเว้นผู้เล่นจากทวีปยุโรป) จัดการแข่งขันทุกสองปี การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1994 แต่ละทีมจะมีผู้เล่นทีมละ 12 คน โดย 10 คน คัดเลือกจากอันดับโลก อีก 2 คนที่เหลือเป็นสิทธิ์ของกัปตันทีมที่จะเลือกผู้เล่นที่เหมาะสม
ในปี ค.ศ.2007 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 27-30 กันยายน ที่สนามรอยัล มอนทรีออล กอล์ฟ คลับ ในประเทศแคนาดา กัปตันทีมสหรัฐคือ แจ๊ค นิคลอส ส่วนกัปตันทีมนานาชาติคือ แกรี เพลย์เยอร์ เป็นการแข่งขันครั้งที่ 7 การแข่งขัน 6 ครั้งก่อนหน้า ทีมสหรัฐชนะ 4 ครั้ง ทีมนานาชาติชนะ 1 ครั้ง เสมอกัน 1 ครั้ง
การแข่งขันในปัจจุบันแบ่งออกเป็น 4 วัน ในวันพฤหัสบดีถึงวันอาทิตย์ ทั้งหมด 34 แมทช์ ใช้การแข่งขันแบบแมทช์เพลย์ ในรูปแบบโฟร์บอล และ โฟร์ซัม ในสามวันแรก ส่วนในวันสุดท้ายจะแข่งประเภทเดี่ยว ทีมชนะหรือผู้ชนะในแต่ละแมทช์จะได้ 1 คะแนน ถ้าเสมอกันหลังจากจบ 18 หลุมจะได้ทีมละครึ่งคะแนน เว้นแต่การแข่งขันประเภทเดี่ยวในวันสุดท้ายหากเสมอกันหลังจากจบหลุมที่ 18 จะต้องทำการเล่นต่อจนกว่าจะได้ผู้ชนะในแต่ละคู่ ทีมใดทำคะแนนได้ถึง 17.5 คะแนน จะได้ครองถ้วยเป็นเวลา 2 ปี กัปตันทีมจะเป็นผู้จับคู่ผู้เล่นเพื่อแข่งขันในแต่ละวันและแต่ละประเภท
รูปแบบการแข่งขันในปี 2007

วันพฤหัสบดี โฟร์ซัม 6 แมทช์
วันศุกร์ โฟร์บอล 6 แมทช์
วันเสาร์ โฟร์ซัม 5 แมทช์ และ โฟร์บอล 5 แมทช์
วันอาทิตย์ เดี่ยว 12 แมทช์
แหล่งข้อมูลอื่น

เวบการแข่งขันอย่างเป็นทางการ
เมฆฮิลส์

ภาพตามทฤษฎีของเมฆออร์ต เมฆฮิลส์ และแถบไคเปอร์
เมฆฮิลส์ (Hills cloud) หรือ เมฆออร์ตชั้นใน (inner Oort cloud) เป็นจานรอบดาวฤกษ์ ตามทฤษฎีที่สันนิษฐานไว้ว่าอยู่ด้านในของเมฆออร์ต ตั้งชื่อตามแจ็ก จี. ฮิลส์ ซึ่งเป็นผู้เสนอขึ้น ขอบด้านนอกของแผ่นจานอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ ประมาณ 20,000 ถึง 30,000 AU ส่วนขอบด้านในยังไม่ทราบชัดเจนนัก แต่คาดกันไว้ว่าอยู่ที่ประมาณ 250 ถึง 1500 AU ซึ่งเลยวงโคจรของ ดาวเคราะห์ และวัตถุในแถบไคเปอร์ไป
สมมติฐานเมฆฮิลส์ถูกเสนอเพื่ออธิบายความขัดแย้งของสมมติฐานเมฆออร์ต ดาวหางในเมฆออร์ตถูกรบกวนอย่างต่อเนื่องจากอิทธิพลแรงโน้มถ่วงของดาราจักรทางช้างเผือกและดาวฤกษ์ใกล้เคียง ดังนั้นแล้ว ดาวหางจำนวนไม่น้อยจึงน่าจะออกจากระบบสุริยะ หรือบ้างก็เข้าสู่ระบบสุริยะชั้นใน และระเหย หรือตกลงบนดวงอาทิตย์หรือดาวเคราะห์ยักษ์เช่นดาวพฤหัสบดีไปหมดแล้ว อย่างไรก็ตาม ยังเชื่อว่ามีดาวหางจำนวนมากพอสมควรในเมฆออร์ตซึ่งยังต้องการหาแหล่งที่มาของดาวหางที่ไหนสักแห่ง
ในสมมติฐานเมฆฮิลส์นั้น ได้คาดการณ์การมีอยู่ของเมฆฮิลส์ที่มีจำนวนวัตถุมากขึ้นเพื่อไขปัญหาการคงอยู่ของเมฆออร์ต วัตถุที่พุ่งออกมาจากเมฆฮิลส์ไปยังบริเวณของเมฆออร์ตนั้นจะคอยค้ำจุนเมฆออร์ตไว้ เชื่อกันว่าเมฆฮิลส์เป็นบริเวณที่มีดาวหางรวมตัวกันอยู่มากที่สุดในระบบสุริยะ และถ้าเมฆฮิลส์มีอยู่จริง มันจะมีดาวหางมากกว่าเมฆออร์ตประมาณ 5 เท่า
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีการค้นพบวัตถุที่เป็นไปได้หลายอย่าง เช่น ดาวหางและดาวเคราะห์น้อยที่เชื่อว่ามีต้นกำเนิดจากเมฆฮิลส์ ซึ่งสนับสนุนการมีอยู่ของเมฆฮิลส์ ถ้าเมฆฮิลส์มีอยู่จริง ความหนาแน่นของมันควรจะสูงกว่าเมฆออร์ต ดาวหางเมฆออร์ตโคจรเป็นวงกลมภายใต้อิทธิพลของปฏิสัมพันธ์ระหว่างแรงโน้มถ่วงของดาวฤกษ์ใกล้เคียงและผลกระทบจากแรงน้ำขึ้นน้ำลงของทางช้างเผือก แต่ดาวหางในเมฆฮิลส์นั้นบางทีอาจไม่เป็นเช่นนั้น มวลรวมของเมฆฮิลส์ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่นักวิจัยบางคนเชื่อว่ามีมวลมากกว่าเมฆออร์ตชั้นนอกหลายเท่า
เทศบาลเมืองพังงา

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พังงา (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองพังงา |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Phang Nga
ศาลากลางจังหวัดพังงา
   ตรา
สมญา: เมืองสวยในหุบเขา
คำขวัญ: แร่หมื่นล้าน บ้านกลางน้ำ ถ้ำงามตา ภูผาแปลก แมกไม้จำปูน บริบูรณ์ด้วยทรัพยากร
ทม.พังงาที่ตั้งของเทศบาลเมืองพังงาแสดงแผนที่จังหวัดพังงาทม.พังงาทม.พังงา (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 8°27′52″N 98°31′54″E﻿ / ﻿8.46444°N 98.53167°E﻿ / 8.46444; 98.53167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พังงา
อำเภอ: เมืองพังงา
จัดตั้ง: พ.ศ. 2479
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ชูโชติ โกยกุล (2551)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6.75 ตร.กม. (2.61 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 10,780 คน
 • ความหนาแน่น: 1,597.03 คน/ตร.กม. (4,136.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04820102
ที่อยู่ สำนักงาน: ถนนเพชรเกษม ตำบลท้ายช้าง อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา 82000
เว็บไซต์: www.phangngacity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองพังงา เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอ่าวพังงา มีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีภูเขาล้อมรอบ จึงได้ฉายานามว่า "เมืองสวยในหุบเขา" เทศบาลเมืองพังงาจัดตั้งเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 มีพื้นที่ทั้งหมด 6.75 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลท้ายช้างทั้งตำบล แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ชุมชน ดังนี้
ตลาดใหญ่
บริรักษ์บำรุง
สามัคคี)
ทุ่งเจดีย์
ร่วมใจพัฒนา
นากรอกคอกหญ้า
ถนนใหม่
เขาช้าง
วังหม้อแกง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทศบาลเมืองพังงา
เว็บไซต์เทศบาลเมืองพังงา
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดพังงา |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ตะกั่วป่า  พังงา  |  |
| เทศบาลตำบล |  กระโสม  เกาะยาว  เกาะยาวใหญ่  คึกคัก  คุระบุรี  โคกกลอย  ทับปุด  ท่านา  ท้ายเหมือง  บางเตย  บางนายสี  พรุใน  ลำแก่น  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กระโสม  กะไหล  เกาะคอเขา  เกาะปันหยี  เกาะพระทอง  เกาะยาวน้อย  คลองเคียน  คุระ  โคกกลอย  โคกเคียน  โคกเจริญ  ตากแดด  ถ้ำ  ถ้ำน้ำผุด  ทับปุด  ท่านา  ท้ายเหมือง  ท่าอยู่  ทุ่งคาโงก  ทุ่งมะพร้าว  นบปริง  นาเตย  บ่อแสน  บางทอง  บางไทร  บางม่วง  บางวัน  บางเหรียง  ป่ากอ  มะรุ่ย  แม่นางขาว  รมณีย์  ลำภี  หล่อยูง  เหมาะ  เหล  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางบัวทอง  บางคูรัด  บางคูวัด  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางศรีเมือง  บ้านกรด  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร
เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด

| "เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด (Birth)" |
| --- | --- |

เพลงโดยโลโมโซนิก Feat.มาเรียม เกรย์
วางจำหน่าย: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2558
แนวเพลง: บัลลาด ,ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ความยาว: 5:03
ค่ายเพลง: วีเรคคอร์ดส (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: โลโมโซนิก ฮันมะ ยูจิโร่
โปรดิวเซอร์: จักริน จูประเสริฐ (ต้น Silly Fools)

มิวสิกวิดีโอ
"เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด" ที่ยูทูบ
 
"เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด (Birth)" เป็นซิงเกิลของวงโลโมโซนิก ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้องโดย โลโมโซนิก, ฮันมะ ยูจิโร่ แต่งทำนอง-เรียบเรียงโดย โลโมโซนิก ออกจำหน่ายและมิวสิกวิดีโอเผยแพร่ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2558 โดยมี มาเรียม เกรย์ มาร้องประสานในเพลงนี้
เพลงนี้พูดถึงมุมมองของคนที่เคยสูญเสียในความรัก ความหมายรวมทั้งชื่อของเนื้อเพลงได้อธิบายธรรมชาติของความรักไว้อย่างหนึ่งว่า “ความรักไม่เลือกเวลาเกิด” ซึ่งอาจมีความหมายถึงความรักที่จบไปแล้วหรือยังคงดำเนินอยู่
ในส่วนของดนตรี Lomosonic ได้เรียบเรียงดนตรีที่เน้นการสอดประสานของเครื่องดนตรีมากขึ้น มีการเอาเปียนเข้ามาเป็นส่วนผสมหลักของเพลงโดยที่ยังคงเอกลักษณ์แบบเดิม ๆ ของวงเอาไว้ พัฒนาการในส่วนที่เห็นได้ชัดที่สุดคือบรรยากาศของเพลงที่แตกต่างจากเพลงอื่น ๆ ที่วงเคยทำมาอย่างชัดเจน โดยเฉพาะท่อนโซโลที่รับเอาอิทธิพลของการเล่นกีตาร์ในแนวดนตรีอื่นยุคสมัยอื่นเข้ามาผสมเป็นหลัก
การตอบรับ

เพลง "เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด (Birth)" ได้ติดอันดับสูงสุด 8 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100: 14
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 8
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 86
เอฟเอ็ม 98.5 คลิกชาร์ต ท็อป 20: 2
เทศบาลเมืองป่าตอง

| เทศบาลเมืองป่าตอง |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง

ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ภูเก็ต
อำเภอ: กะทู้
จัดตั้ง:    •  พ.ศ. 2529 (สุขาภิบาลป่าตอง)   •  พ.ศ. 2537 (ทต.ป่าตอง)   •  พ.ศ. 2545 (ทม.ป่าตอง) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เฉลิมศักดิ์ มณีศรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 16.40 ตร.กม. (6.33 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 21,358 คน
 • ความหนาแน่น: 1,302.32 คน/ตร.กม. (3,373.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04830201
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 12/3 ถนนราชปาทานุสรณ์ ตำบลป่าตอง อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต
เว็บไซต์: www.patongcity.go.th/frontpage
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ป่าตอง เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าตองในอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต และเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัด เพราะเป็นที่ตั้งของหาดป่าตอง เดิมป่าตองเคยเป็นส่วนหนึ่งของสุขาภิบาลกะทู้ จนกระทั่งใน 8 มีนาคม พ.ศ. 2529 ได้จัดตั้งสุขาภิบาลป่าตองแยกออกจากสุขาภิบาลกะทู้ ต่อมาใน 12 มกราคม พ.ศ. 2537 ได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลป่าตอง และใน 12 เมษายน พ.ศ. 2545 จึงยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองป่าตอง เป็นหนึ่งในสองเทศบาลเมืองของอำเภอกะทู้ ร่วมกับเทศบาลเมืองกะทู้ ปัจจุบันเทศบาลเมืองป่าตองมีประชากร 21,358 คน และเนื่องจากเป็นเมืองท่องเที่ยว จึงมีประชากรแฝงมาก ป่าตองเป็นพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบโดยตรงจากคลื่นสึนามิถล่มใน พ.ศ. 2547
เทศบาลเมืองป่าตอง อยู่ห่างจากเทศบาลนครภูเก็ต 16 กิโลเมตร มีชุมชนทั้งหมด 7 ชุมชน และมีพื้นที่ติดกับทะเลอันดามัน ภูมิประเทศมีลักษณะเป็นเทือกเขาทอดตัวรอบอ่าวป่าตองเป็นรูปคล้ายอัฒจันทร์ บริเวณเชิงเขาด้านทิศตะวันออกเป็นที่ราบลุ่มต่ำ ในเขตเทศบาลมีคลองทั้งหมด 8 แห่ง มีอ่างเก็บน้ำหนึ่งแห่ง คือ อ่างเก็บน้ำคลองบางต้นข้าว และมีเขตป่าสงวนสองแห่ง ได้แก่ ป่าเทือกเขากมลา ซึ่งปัจจุบันถูกถางบางส่วนเพื่อปลูกยางพารา อีกแห่งคือ ป่าเทือกเขานาคเกิด ซึ่งมีความอุดมสมบูรณมากกว่า นอกจากนี้ ยังมีน้ำตกวังขี้อ้อน ซึ่งเคยเป็นแหล่งน้ำใช้ของประชาชนในอดีต
ประชากรส่วนใหญ่ในเขตเทศบาลนับถือศาสนาพุทธ มีวัดเพียงแห่งเดียวคือวัดสุวรรณคีรีวงก์ อาชีพของประชากรส่วนใหญ่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว อาทิ ธุรกิจโรงแรม การศึกษา มีโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาภูเก็ต 2 แห่ง ได้แก่ โรงเรียนบ้านกะหลิมและโรงเรียนวัดสุวรรณคีรีวงก์ และมีโรงเรียนสังกัดเทศบาลอีก 2 แห่ง ได้แก่ โรงเรียนเทศบาลเมืองป่าตอง (บ้านไสน้ำเย็น) และโรงเรียนอนุบาลเทศบาลเมืองป่าตอง ด้านการสาธารสุข มีโรงพยาบาลจำนวน 1 แห่ง ได้แก่ โรงพยาบาลป่าตอง มีขนาด 60 เตียง การขนส่งมีถนนในเขตเทศบาล 20 สาย และมีถนนที่เชื่อมต่อกับเทศบาลเมืองกะทู้และเทศบาลนครภูเก็ต ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4020 และ 4029
ด้านการท่องเที่ยว นอกจากหาดป่าตองแล้ว ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ ได้แก่ หาดไตรตรังค์ หาดพาราไดส์ หาดฟรีดอม หาดกะหลิม สวนสาธารณะโลมา และถนนคนเดินซอยบางลา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทศบาลเมืองป่าตอง
เว็บไซต์เทศบาลเมืองป่าตอง
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดภูเก็ต |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร | ภูเก็ต |  |
| เทศบาลเมือง |  กะทู้  ป่าตอง  |  |
| เทศบาลตำบล |  กะรน  ฉลอง  เชิงทะเล  เทพกระษัตรี  ป่าคลอก  รัษฎา  ราไวย์  วิชิต  ศรีสุนทร  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กมลา  เกาะแก้ว  เชิงทะเล  เทพกระษัตรี  ไม้ขาว  สาคู  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางบัวทอง  บางคูรัด  บางคูวัด  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางศรีเมือง  บ้านกรด  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร
เสี่ยวไจ้เทียนเคิง

| เสี่ยวไจ้เทียนเคิง |
| --- | --- |
หลุมยุบ

เสี่ยวไจ้เทียนเคิง
พิกัด: 30°45′02″N 109°28′12″E﻿ / ﻿30.7505°N 109.4701°E﻿ / 30.7505; 109.4701
รายละเอียด
 • ความยาว: 626 เมตร (2,054 ฟุต)
 • ความกว้าง: 537 เมตร (1,762 ฟุต)
เสี่ยวไจ้เทียนเคิง (小寨天坑) หรือที่รู้จักกันในชื่อ หลุมยุบสวรรค์เสี่ยวไจ้  เป็นหลุมยุบที่ลึกที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในกลุ่มหลุมยุบฉ่านซี ตั้งอยู่ที่อำเภอเฟิ่งเจี๋ย ในเทศบาลนครฉงชิ่ง ประเทศจีน
ขนาด

เสี่ยวไจ้เทียนเคิงมีความยาว 626 เมตร (2,054 ฟุต)* กว้าง 537 เมตร (1,762 ฟุต)* และลึกระหว่าง 511 และ 662 เมตร (1,677 และ 2,172 ฟุต)* โดยมีผนังตั้งตรง ปริมาตรของหลุมยุบคือ 119,349,000 ลูกบาศก์เมตร และพื้นที่ปากหลุมคือ 274,000 ตารางเมตร วัตถุในบริเวณนี้ถูกแม่น้ำละลายและพัดพาออกไป หลุมยุบนี้มีโครงสร้างซ้อนกันเป็นสองชั้น ชั้นบนลึก 320 เมตร (1,050 ฟุต)* ชั้นล่างลึก 342 เมตร (1,122 ฟุต)* และทั้งสองชั้นมีความกว้างเฉลี่ยระหว่าง 257 ถึง 268 m (843 ถึง 879 ft) ตรงกลางระหว่างสองชั้นนี้มีขอบลาดเอียงเกิดจากดินที่ถูกกักอยู่ในหินปูน ในฤดูฝนจะสามารถมองเห็นน้ำตกได้ที่ปากหลุมยุบนี้
การค้นพบ

เสี่ยวไจ้เทียนเคิงเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่คนท้องถิ่นมาตั้งแต่สมัยโบราณ คำว่า "เสี่ยวไจ้" หมายถึง "หมู่บ้านเล็ก" ซึ่งเป็นชื่อของหมู่บ้านร้างใกล้เคียง และคำว่า "เทียนเคิง" หมายถึง "หลุมสวรรค์" ซึ่งเป็นชื่อเฉพาะของหลุมยุบในภูมิภาคของจีน เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว จึงได้มีการสร้างบันได 2,800 ขั้นให้นักท่องเที่ยวสามารถลงไปชมได้ง่ายขึ้น
แม่น้ำใต้ดินและถ้ำ

เสี่ยวไจ้เทียนเคิงเกิดขึ้นเหนือถ้ำตี้เฟิ่ง ถ้ำนี้เกิดจากแม่น้ำใต้ดินที่ทรงพลังซึ่งยังคงไหลอยู่ใต้หลุมยุบ แม่น้ำใต้ดินนี้เริ่มต้นที่ช่องเขาเทียนจินและไหลไปจนถึงหน้าผาสูงชันเหนือแม่น้ำโขง ก่อให้เกิดน้ำตกสูง 46 เมตร (151 ฟุต) ความยาวของแม่น้ำใต้ดินนี้ประมาณ 8.5 km (5.3 mi) และในระยะทาง 8.5 กิโลเมตรนี้ มีความสูงลดลงถึง 364 เมตร (1,194 ฟุต) อัตราการไหลเฉลี่ยของแม่น้ำนี้อยู่ที่ 8.77 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที แต่ในบางช่วงอัตราการไหลอาจสูงถึง 174 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที โครงการสำรวจถ้ำของจีนได้สำรวจและทำแผนที่แม่น้ำและถ้ำตี้เฟิ่งในปี 1994
พืชและสัตว์

ภายในหลุมยุบแห่งนี้มีการค้นพบพืชจำนวน 1,285 ชนิด รวมถึงต้นแปะก๊วย และสัตว์หายากหลายชนิด เช่น เสือลายเมฆ และซาลาแมนเดอร์ยักษ์จีน
เทศบาลตำบลเปือยน้อย

| เทศบาลตำบลเปือยน้อย |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Tambon Pueai Noi
   ตรา
คำขวัญ: เปือยน้อยเมืองปราสาทหิน ถิ่นกำเนิดผูกเสี่ยว สืบสานงานบุญกู่ เชิดชูวัฒนธรรม นำชุมชนต้านยาเสพติด ผลผลิตการเกษตรที่คุ้มทุน สู่การพัฒนาที่ยั่งยืน
ทต.เปือยน้อยที่ตั้งของเทศบาลตำบลเปือยน้อยในจังหวัดขอนแก่น
พิกัด: 15°52′17″N 102°54′20″E﻿ / ﻿15.87139°N 102.90556°E﻿ / 15.87139; 102.90556
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: เปือยน้อย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.48 ตร.กม. (7.52 ตร.ไมล์)
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 5,983 คน
 • ความหนาแน่น: 307.13 คน/ตร.กม. (795.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05401101
ที่อยู่ สำนักงาน: ที่ว่าการอำเภอเปือยน้อย  เลขที่ 150 ถนนราษฎร์ประชาสันติ์ ตำบลเปือยน้อย อำเภอเปือยน้อย จังหวัดขอนแก่น 40340
เว็บไซต์: www.puainoi.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลเปือยน้อย ตั้งอยู่ที่ อำเภอเปือยน้อย จังหวัดขอนแก่น ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเปือยน้อยและบางส่วนของตำบลสระแก้ว  อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 446 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดขอนแก่นประมาณ 82 กิโลเมตร เป็นสภาพพื้นที่แบบลูกฟูก มีลักษณะเป็นป่าโปร่งสลับทุ่งนา สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 150 – 300 เมตร ลักษณะพื้นดินโดยทั่วไปเป็นดินร่วนปนทราย ไม่อุ้มน้ำ มีความอุดมสมบูรณ์ของดินต่ำ มีแหล่งน้ำหรือแม่น้ำที่สำคัญ คือห้วยลำพังชู ห้วยวังตับควาย บึงหนองแวง สระวงษ์ สระหนองแวง  หนองคุยมักเค็ง และเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์โบราณคดี คือ ปราสาทเปือยน้อย หรือ กู่เปือยน้อย
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลขามป้อม
ทิศใต้ ติดกับ เทศบาลตำบลสระแก้ว
ทิศตะวันออก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง (อำเภอนาเชือก)
ทิศตะวันตก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลวังม่วง
ประวัติ

เทศบาลตำบลเปือยน้อย เดิมก่อตั้งเป็น สุขาภิบาลเปือยน้อย โดยแบ่งท้องที่บางส่วนของตำบลเปือยน้อยและตำบลสระแก้วบางส่วนออกมาจัดตั้งขึ้นในเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2528 ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการยกฐานะเปลี่ยนแปลงจากสุขาภิบาลเปือยน้อย เป็นเทศบาลตำบลเปือยน้อย ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก. ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล พ.ศ. 2542 มาจนปัจจุบัน
การปกครอง

เทศบาลตำบลเปือยน้อย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 2 ตำบล คือ ตำบลเปือยน้อยและตำบลสระแก้ว แบ่งออกเป็นจำนวน 10 ชุมชน ได้แก่