stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทอมัส เพลแฮม-โฮลล์ส ดยุกแห่งนิวคาสเซิล

| ฮิสเกรซดยุกแห่งนิวคาสเซิล |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีแห่งบริเตนใหญ่
ดำรงตำแหน่ง 2 กรกฎาคม 1757 – 26 พฤษภาคม 1762  (4 ปี 328 วัน)
กษัตริย์: พระเจ้าจอร์จที่ 2 พระเจ้าจอร์จที่ 3
ก่อนหน้า: ดยุกแห่งเดวอนเชอร์
ถัดไป: เอิร์ลแห่งบิวต์
ดำรงตำแหน่ง 16 มีนาคม 1754 – 16 พฤศจิกายน 1756
กษัตริย์: พระเจ้าจอร์จที่ 2
ก่อนหน้า: เฮนรี เพลแฮม
ถัดไป: ดยุกแห่งเดวอนเชอร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1693(1693-07-21) ลอนดอน
เสียชีวิต: 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1768(1768-11-17) (75 ปี) ลอนดอน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
ลายมือชื่อ: 

ทอมัส เพลแฮม-โฮลล์ส ดยุกแห่งนิวคาสเซิลอัพพอนไทน์ และดยุกแห่งนิวคาสเซิลอันเดอร์ไลน์ (อังกฤษ : Thomas Pelham-Holles, Duke of Newcastle upon Tyne and Duke of Newcastle-under-Lyne) หรือรู้จักกันในชื่อว่า ดยุกแห่งนิวคาสเซิล ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรคนที่ 4 ต่อจากเฮนรี เพลแฮม พี่ชายของเขา
| ด ค กนายกรัฐมนตรีแห่งบริเตนใหญ่และสหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| บริเตนใหญ่ |  วอลโพล ·  เอิร์ลแห่งวิลมิงตัน ·  เพแลม ·  ดยุกแห่งนิวคาสเซิล ·  ดยุกแห่งเดวอนเชอร์ ·  ดยุกแห่งนิวคาสเซิล ·  เอิร์ลแห่งบิวต์ ·  เกรนวิลล์ ·  มาร์ควิสแห่งร็อกกิงแฮม ·  เอิร์ลแห่งแชแทม ·  ดยุกแห่งกราฟตัน ·  ลอร์ดนอร์ท ·  มาร์ควิสแห่งร็อกกิงแฮม ·  เอิร์ลแห่งเชลเบิร์น ·  ดยุกแห่งพอร์ตแลนด์ ·  พิตต์ ผู้เยาว์ |  |
| สหราชอาณาจักร | พิตต์ ผู้เยาว์ · แอดดิงตัน · พิตต์ ผู้เยาว์ · ลอร์ดเกรนวิลล์ · ดยุกแห่งพอร์ตแลนด์ · เพอร์ซิวัล · เอิร์ลแห่งลิเวอร์พูล · แคนนิง · ไวเคานต์โกดริช · ดยุกแห่งเวลลิงตัน · เอิร์ลเกรย์ · ไวเคานต์เมลเบิร์น · ดยุกแห่งเวลลิงตัน · พีล · ไวเคานต์เมลเบิร์น · พีล · เอิร์ลรัสเซล · เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ · เอิร์ลแห่งแอเบอร์ดีน · ไวเคานต์พาเมอร์สตัน · เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ · ไวเคานต์พาเมอร์สตัน · เอิร์ลรัสเซล · เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ · ดิสราเอลี · แกลดสตัน · เอิร์ลแห่งเบคอนสฟิลด์ · แกลดสตัน · มาร์ควิสแห่งซอลสบรี · แกลดสตัน · มาร์ควิสแห่งซอลส์บรี · แกลดสตัน · เอิร์ลแห่งโรสเบรี · มาร์ควิสแห่งซอลสบรี · บัลโฟร์ · แคมพ์เบลล์-แบนเนอร์มัน · แอสควิธ · จอร์จ · ลอว์ · บอลดวิน · แมกดอนัลด์ · บอลดวิน · แมกดอนัลด์ · บอลดวิน · เชมเบอร์ลิน · เชอร์ชิล · แอตต์ลี · เชอร์ชิล · อีเดน · แมคมิลแลน · ฮิวม์ · วิลสัน · ฮีธ · วิลสัน · คัลลาฮาน · แทตเชอร์ · เมเจอร์ · แบลร์ · บราวน์ · แคเมอรอน · เมย์ · จอห์นสัน · ทรัสส์ · ซูแน็ก · สตาร์เมอร์ |  |
รายนาม
กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

สตาดโนติกเดอแวร์-ซูร์-มาร์น ระหว่างการแข่งขันกีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
การแข่งขันกีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีกำหนดการแข่งขันในสองประเภทหลัก ได้แก่ เรือแคนูสลาลอม ซึ่งจะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคมถึง 5 สิงหาคม และ เรือแคนูสปรินต์ ตั้งแต่วันที่ 6 ถึง 10 สิงหาคม ค.ศ. 2024 ทั้งรายการแคนูสลาลอมและสปรินต์จะจัดแข่งขันที่สตาดโนติกเดอแวร์-ซูร์-มาร์น
เช่นเดียวกับการแข่งขันครั้งก่อนหน้า การแข่งขันจะประกอบด้วย 16 รายการพร้อมการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญหลายอย่างในรายการ C-2 และ K-2 1,000 เมตรชาย จะถูกแทนที่ด้วยระยะทางครึ่งหนึ่งของระยะเดิม เปลี่ยนเป็น C-2 และ K-2 500 เมตรชาย เพื่อให้สอดคล้องกับรายการหญิง ปารีส 2024 จะเปิดตัวการแข่งขันเรือคายัคสลาลอมผสมชายและหญิง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการขับเคลื่อนโอลิมปิกเพื่อความเท่าเทียมทางเพศ แทนที่การแข่งขันวิ่ง K-1 200 เมตรชายและหญิง
การคัดเลือก

บทความหลัก: กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก
คณะกรรมการโอลิมปิกสากลและสหพันธ์เรือแคนูนานาชาติ ได้เปิดตัวระบบการคัดเลือกใหม่สำหรับทั้งประเภทแคนูสลาลอมและสปรินต์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ประเทศที่เข้าร่วม

มีผู้เข้าร่วมทั้งสิ้น 58 NOC รวมนักกีฬาทั้งสิ้น 300 คน เรือ 255 ลำ
แอลจีเรีย (1)
อันดอร์รา (1)
แองกวิลลา (2)
อาร์เจนตินา (2)
ออสเตรเลีย (15)
ออสเตรีย (2)
เบลเยียม (3)
บราซิล (8)
บัลแกเรีย (1)
แคนาดา (15)
ชิลี (2)
จีน (17)
โคลอมเบีย (1)
คอโมโรส (1)
โครเอเชีย (2)
คิวบา (3)
เช็กเกีย (9)
เดนมาร์ก (6)
อียิปต์ (1)
ฝรั่งเศส (13)
เยอรมนี (21)
สหราชอาณาจักร (4)
กวม (1)
ฮังการี (15)
อิหร่าน (2)
ไอร์แลนด์ (3)
อิตาลี (6)
ญี่ปุ่น (3)
คาซัคสถาน (6)
ลิทัวเนีย (5)
เม็กซิโก (3)
มอลโดวา (3)
โมร็อกโก (2)
เนเธอร์แลนด์ (3)
นิวซีแลนด์ (13)
ไนจีเรีย (2)
นอร์เวย์ (4)
โปแลนด์ (16)
โปรตุเกส (4)
โรมาเนีย (3)
ซามัว (2)
เซาตูแมอีปริงซีป (1)
เซเนกัล (2)
เซอร์เบีย (8)
สิงคโปร์ (1)
สโลวาเกีย (4)
สโลวีเนีย (4)
แอฟริกาใต้ (5)
สเปน (19)
สวีเดน (5)
สวิตเซอร์แลนด์ (2)
จีนไทเป (3)
ตูนิเซีย (2)
ยูเครน (8)
สหรัฐ (5)
อุรุกวัย (1)
อุซเบกิสถาน (3)
เวียดนาม (1)
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ ( ฝรั่งเศส)
| ลำดับที่ | NOC | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  นิวซีแลนด์ | 4 | 0 | 0 | 4 |
| 2 |  ออสเตรเลีย | 3 | 1 | 1 | 5 |
| 3 |  เยอรมนี | 2 | 2 | 2 | 6 |
| 4 |  เช็กเกีย | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 4 |  จีน | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 6 |  ฝรั่งเศส* | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 7 |  อิตาลี | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 8 |  แคนาดา | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 9 |  ฮังการี | 0 | 4 | 3 | 7 |
| 10 |  สหราชอาณาจักร | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 11 |  สหรัฐ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 12 |  โปแลนด์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  ยูเครน | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  บราซิล | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 |  สเปน | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 16 |  คิวบา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  มอลโดวา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  เดนมาร์ก | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  สโลวาเกีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (19 NOC) | รวม (19 NOC) | 16 | 16 | 17 | 49 |
สรุปเหรียญรางวัล > สลาลอม

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| C-1 ชาย รายละเอียด | Nicolas Gestin  ฝรั่งเศส | Adam Burgess  สหราชอาณาจักร | Matej Beňuš  สโลวาเกีย |  |  |  |
| K-1 ชาย รายละเอียด | Giovanni De Gennaro  อิตาลี | Titouan Castryck  ฝรั่งเศส | Pau Echaniz  สเปน |  |  |  |
| คายักครอสชาย รายละเอียด | Finn Butcher  นิวซีแลนด์ | Joe Clarke  สหราชอาณาจักร | Noah Hegge  เยอรมนี |  |  |  |

| C-1 หญิง รายละเอียด | Jessica Fox  ออสเตรเลีย | Elena Lilik  เยอรมนี | Evy Leibfarth  สหรัฐ |  |  |  |
| K-1 หญิง รายละเอียด | Jessica Fox  ออสเตรเลีย | Klaudia Zwolińska  โปแลนด์ | Kimberley Woods  สหราชอาณาจักร |  |  |  |
| คายักครอสหญิง รายละเอียด | Noemie Fox  ออสเตรเลีย | Angèle Hug  ฝรั่งเศส | Kimberley Woods  สหราชอาณาจักร |  |  |  |
สรุปเหรียญรางวัล > สปรินต์

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| C-1 1000 เมตร รายละเอียด | Martin Fuksa  เช็กเกีย | 3:43.16 | Isaquias Queiroz  บราซิล | 3:44.33 | Serghei Tarnovschi  มอลโดวา | 3:44.68 |
| C-2 500 เมตร รายละเอียด |  จีน Liu Hao Ji Bowen | 1:39.48 |  อิตาลี Gabriele Casadei Carlo Tacchini | 1:41.08 |  สเปน Joan Antoni Moreno Diego Domínguez | 1:41.18 |

| K-1 1000 เมตร รายละเอียด | Josef Dostál  เช็กเกีย | 3:24.07 | Ádám Varga  ฮังการี | 3:24.76 | Bálint Kopasz  ฮังการี | 3:25.68 |
| K-2 500 เมตร รายละเอียด |  เยอรมนี Jacob Schopf Max Lemke | 1:26.87 |  ฮังการี Bence Nádas Sándor Tótka | 1:27.15 |  ออสเตรเลีย Jean van der Westhuyzen Thomas Green | 1:27.29 |
| K-4 500 เมตร รายละเอียด |  เยอรมนี Max Rendschmidt Max Lemke Jacob Schopf Tom Liebscher | 1:19.80 |  ออสเตรเลีย Riley Fitzsimmons Pierre van der Westhuyzen Jackson Collins Noah Havard | 1:19.84 |  สเปน Saúl Craviotto Carlos Arévalo Marcus Cooper Walz Rodrigo Germade | 1:20.05 |
| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| C-1 200 เมตร รายละเอียด | Katie Vincent  แคนาดา | 44.12 WB | Nevin Harrison  สหรัฐ | 44.13 | Yarisleidis Cirilo  คิวบา | 44.36 |
| C-2 500 เมตร รายละเอียด |  จีน Xu Shixiao Sun Mengya | 1:52.81 |  ยูเครน Liudmyla Luzan Anastasiia Rybachok | 1:54.30 |  แคนาดา Sloan MacKenzie Katie Vincent | 1:54.36 |

| K-1 500 เมตร รายละเอียด | Lisa Carrington  นิวซีแลนด์ | 1:47.36 OB | Tamara Csipes  ฮังการี | 1:48.44 | Emma Jørgensen  เดนมาร์ก | 1:49.76 |
| K-2 500 เมตร รายละเอียด |  นิวซีแลนด์ Lisa Carrington Alicia Hoskin | 1:37.28 |  ฮังการี Tamara Csipes Alida Dóra Gazsó | 1:39.39 |  เยอรมนี Paulina Paszek Jule Hake | 1:39.46 |
| K-2 500 เมตร รายละเอียด |  นิวซีแลนด์ Lisa Carrington Alicia Hoskin | 1:37.28 |  ฮังการี Tamara Csipes Alida Dóra Gazsó | 1:39.39 |  ฮังการี Noémi Pupp Sára Fojt | 1:39.46 |
| K-4 500 เมตร รายละเอียด |  นิวซีแลนด์ Lisa Carrington Alicia Hoskin Olivia Brett Tara Vaughan | 1:32.20 |  เยอรมนี Paulina Paszek Jule Hake Pauline Jagsch Sarah Brüßler | 1:32.62 |  ฮังการี Noémi Pupp Sára Fojt Tamara Csipes Alida Dóra Gazsó | 1:32.93 |
ตี้กัวไต่เต่

เทวรูป ซำกัวไต่เต่ จุ้ยกัวไต่เต่ - เทียนกัวไต่เต่ - ตี้กัวไต่เต่  ศิลปะแบบประเพณีจีน ณ ศาลเจ้าสำปาย้า ซอยเจริญนคร 28 แขวงบางลำภูล่าง เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ตี้กัวไต่เต่ (สำเนียงจีนฮกเกี้ยน) หรือ ตี่กวนต้าตี้ (สำเนียงจีนแต้จิ๋ว) หรือ "ตี้กัวต้าตี้" (สำเนียงไฮ้หน่ำ-ไหหลำ)  (จีน: 地官大帝; พินอิน: dìguāndàdì) เป็นเทวดาตามศาสนาท้องถิ่นจีน และศาสนาเต๋า. โดยพระองค์เป็นหนึ่งในตรีเทพซำกัวไต่เต่ของความเชื่อของจีน และศาสนาเต๋าโดยมีฐานะเป็นประมุขผู้ใหญ่สูงสุดในเทพและเซียนที่ดูแลรักษาธาตุดินโดยควบคุมดูแลบริหารจัดการเรื่องดินทั่วทุกแหล่งของโลกมนุษย์ โดยประติมานวิทยาของจุ้ยกัวไต่เต่ทรงพัสตราภรณ์ ศิราภรณ์และถนิมพิมพาภรณ์ชุดสีแดงและในพระหัตถ์ทรงประสานป้ายอาญาสิทธิ์ โดยตามปฏิทินจีนวันที่ระลึกถึงพระองค์คือ วันที่ 15 ค่ำ เดือน 7
ที่เกี่ยวข้อง

เกี่ยวกับที่มาของตี้กัวไต่เต่ ซึ่งเป็นเทวบุรุษที่รักษาพื้นแผ่นดินในคติของศาสนาท้องถิ่นของจีนและศาสนาเต๋า โดยทั่วไปตามเทพปกรณัมท้องถิ่นกล่าวว่าพระองค์คือพระเจ้าชุ่นผู้เสด็จลงมายังโลกตามรับสั่งของหยวนสื่อเทียนจุน
ดูเพิ่ม

ซำกัวไต่เต่
เจ้าพ่อคงคา
เจ้าคงคา
เทวรูปจีน
ศาลเจ้าจีน
วัดจีน
ดินแดง

ดินแดง อาจหมายถึง
เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร หนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร
แขวงดินแดง แขวงหนึ่งในเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร
ตำบลดินแดง อำเภอลำทับ จังหวัดกระบี่
ตำบลดินแดง อำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ
ตันก๋ง

| เฉิน กง (มาตรฐาน)   ตันก๋ง (ฮกเกี้ยน) |
| --- | --- |
陳宮
รูปของเฉิน กง วาดในสมัยราชวงศ์ชิง
ข้อมูลส่วนบุคคล
เสียงอ่าน: Chén Gōng
เกิด: ไม่ทราบ มณฑลเหอหนาน / มณฑลชานตง
เสียชีวิต: ค.ศ. 198 Pizhou, มณฑลเจียงซู
อาชีพ: ที่ปรึกษา
ชื่อเล่น: Gongtai (公臺)

เฉิน กง ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ ตันก๋ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีนตัวย่อ: 陈宫; จีนตัวเต็ม: 陳宮; พินอิน: Chén Gōng; ตาย ค.ศ. 198) ชื่อรอง กงไถ (公臺) เป็นที่ปรึกษาของขุนศึก ลิโป้ ในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เขาได้เริ่มต้นอาชีพของเขาภายใต้ขุนศึกอีกคน โจโฉ ก่อนแปรพักตร์ไปอยู่กับ ลิโป้ เขาถูกประหารชีวิตพร้อมกับลิโป้ หลังจากที่โจโฉเอาชนะลิโป้ที่ ยุทธการที่แห้ฝือ
ประวัติ

ปีเกิดของเฉิน กง นั้นไม่มีบันทึกในประวัติศาสตร์ แต่ทราบว่า เขาเป็นชาวตงจวิ้น (東郡) อยู่ทางใต้ของอำเภอเชิน (莘縣) มณฑลชานตง (山东省) ในปัจจุบัน
ราว ค.ศ. 190 เฉิน กง เข้าสวามิภักดิ์เฉา เชา/โจโฉ เวลานั้น ขุนศึกทั่วแว่นแคว้นรวมกำลังกันมาปราบทรราชต่ง จั๋ว/ตั๋งโต๊ะ ซึ่งจับพระมหากษัตริย์หลิว เสีย (劉協) หรือหองจูเหียบ เป็นองค์ประกันอยู่ในนครลั่วหยาง/ลกเอี๋ยง (洛阳) ผลงานสำคัญของเฉิน กง ในช่วงที่รับใช้เฉา เชา นั้น คือ เมื่อ ค.ศ. 193 เขาใช้ยุทธวิธีทางทูตพิชิตหยั่นโจว (兖州) ซึ่งอยู่ภาคตะวันตกของมณฑลชานตงในปัจจุบัน นับเป็นการวางรากฐานให้เฉา เชา เข้าสู่อำนาจในเวลาถัดมา
ใน ค.ศ. 194 ระหว่างที่เฉา เชา นำทัพออกปราบปรามเถา เชียน/โตเกี๋ยม (陶謙) ที่สฺวีโจว/ชีจิ๋ว (徐州) ซึ่งอยู่ทางภาคเหนือของมณฑลเจียงซู (江苏省) ในปัจจุบัน เฉิน กง และสหาย คือ จาง เหมี่ยว/เตียวเมา (張邈) ได้หนีไปเข้ากับลฺหวี่ ปู้/ลิโป้ ขุนศึกคู่แข่งของเฉา เชา
ด้วยความช่วยเหลือของเฉิน กง และจาง เหมี่ยว ลฺหวี่ ปู้ สามารถยึดหยั่นโจวได้อย่างรวดเร็ว เฉา เชา จึงรีบยกทัพกลับมาล้อมลฺหวี่ ปู้ ที่ผูหยาง (濮陽) รบรากว่าร้อยวัน ไม่รู้แพ้ชนะ เผอิญเกิดทุพภิกขภัย ลฺหวี่ ปู้ จึงทิ้งที่มั่นไปอาศัยร่มโพธิ์ร่มไทรของหลิว เป้ย์/เล่าปี่ (劉備) ที่เซี่ยพี/แห้ฝือ (下邳) ปัจจุบันคือ พีโจว (邳州) มณฑลเจียงซู
ใน ค.ศ. 196 ลฺหวี่ ปู้ หักหลังหลิว เป้ย์ โดยยึดเมืองเซี่ยพี ประกาศตัวเป็นเจ้าเมือง แล้วส่งหลิว เป้ย์ ไปอยู่เมืองเสี่ยวเพ่ย์/เสียวพ่าย (小沛) ซึ่งอยู่ใกล้เคียง
ใน ค.ศ. 198 ลฺหวี่ ปู้ ยกทัพโจมตีหลิว เป้ย์ เป็นเหตุให้หลิว เป้ย ขอความช่วยเหลือจากเฉา เชา และเฉา เชา นำทัพมาปราบลฺหวี่ ปู้ ยังเมืองเซี่ยพี ครั้นกองทัพของเฉา เชา มาถึงเผิงเฉิง (彭城) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเซี่ยพี และปัจจุบันคือ สฺวีโจว (徐州) มณฑลเจียงซูนั้น เฉิน กง แนะให้ลฺหวี่ ปู้ ชิงโจมตีเฉา เชา ก่อน แต่ลฺหวี่ ปู้ ฟังคำเมีย นิ่งรอให้เฉา เชา รุก ทว่า เมื่อเปิดศึกกันแล้วมีแต่จะแพ้ ลฺหวี่ ปู้ พยายามจะตีฝ่าวงล้อมออกไปก็ไม่เป็นผล จึงคิดจะจำนนต่อเฉา เชา แต่เฉิน กง ห้ามไว้
หลังล้อมลฺหวี่ ปู้ ไว้ในเมืองเซี่ยพีกว่าสองเดือน เฉา เชา สั่งทหารขุดคูเพื่อทดน้ำจากแม่น้ำซื่อ (泗水) และแม่น้ำอี๋ (沂水) มาท่วมเซี่ยพี ผู้ใต้บัญชาของลฺหวี่ ปู้ คือ โหว เฉิง/เฮาเสง (侯成), ซ่ง เซี่ยน/ซงเหียน (宋憲), และเว่ย์ ซฺวี่/งุยซก (魏續) จึงจับเฉิน กง มาให้เฉา เชา เมื่อขาดที่ปรึกษาคนสำคัญ ลฺหวี่ ปู้ ก็หมดหนทาง เขาสู้จนหยดสุดท้ายอยู่บนประตูเมือง กระทั่งถูกทหารเฉา เชา จับกุมได้
เมื่อเฉา เชา ให้นำเฉิน กง เข้ามาพบ เฉิน กง ปฏิเสธกลับมารับใช้ และขอตายตามลฺหวี่ ปู้ ผู้เป็นนาย เฉา เชา จึงให้เอาทั้งเฉิน กง และลฺหวี่ ปู้ ไปประหาร เอาศีรษะส่งไปไว้เมืองสฺวี่ตู/ฮูโต๋ (許都) ครั้นเฉิน กง ตายแล้ว เฉา เชา ก็ให้เลี้ยงดูครอบครัวเฉิน กง เป็นอย่างดี
ใน สามก๊ก

สามก๊ก นวนิยายจีนสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 ของหลัว กวั้นจง/ล่อกวนตง (羅貫中) เอาเหตุการณ์ประวัติศาสตร์จีนสมัยสามก๊กไปแต่งเติมเพิ่มอรรถรส โดยพรรณนาว่า เฉิน กง สัตย์ซื่อถือคุณธรรมเกินกว่าที่เป็นจริงในประวัติศาสตร์ เพื่อให้เฉา เชา/โจโฉ กลายเป็นคนอาสัตย์ และให้หลิว เป้ย์/เล่าปี่ กลายเป็นคนไร้คุณสมบัติ
ในนวนิยายนั้น เรื่องของเฉิน กง ปรากฏครั้งแรกในบทที่ 4 (ฉบับมาตรฐาน) เมื่อเฉา เชา หนีออกจากนครลั่วหยาง/ลกเอี๋ยง เพราะลอบสังหารทรราชตั่ง จั๋ว/ตั๋งโต๊ะ ไม่สำเร็จ เฉา เชา หนีมาถึงอำเภอจงมู่ (中牟縣) ที่ซึ่งเฉิน กง เป็นผู้ว่าราชการ เฉา เชา ถูกกุมตัวตามประกาศจับ และนำไปให้เฉิน กง สอบสวน แต่เมื่อพูดคุยกันแล้ว เฉิน กง ประทับใจในความจงรักภักดีที่เฉา เชา มีต่อพระมหากษัตริย์ จึงตกลงปลงใจทิ้งราชการออกติดตามเฉา เชา ไปทั่ว เฉา เชา นั้นหมายใจจะกลับไปยังบ้านเกิดที่เมืองเฉินหลิว (陳留) อยู่แถบเมืองไคเฟิง/ไคฮอง (开封) มณฑลเหอหนาน (河南省) ในปัจจุบัน ทั้งนี้ เพื่อตั้งกองกำลังมาปราบปรามต่ง จั๋ว ต่อไป
ระหว่างเดินทางไปยังเฉินหลิวนั้น เฉา เชา และเฉิน กง ผ่านบ้านของลฺหวี่ ปั๋วเชอ/ลิแปะเฉีย ซึ่งเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับบิดาของเฉา เชา แต่ทั้งสองสังหารครอบครัวของลฺหวี่ ปั๋วเชอ ตายสิ้น เพราะเข้าใจว่า พวกเขาเตรียมจับตนส่งทางการ ขณะผละหนีไป เฉา เชา ยังสังหารลฺหวี่ ปั๋วเชอ ที่พบเจอกันกลางทาง ตายซ้ำอีก เพื่อมิให้ลฺหวี่ ปั๋วเชอ กลับบ้านไปพบญาติพี่น้องนอนตายแล้วไปแจ้งทางการ ทำให้เฉิน กง รู้สึกผิดบาป ครั้นตกดึก เฉิน กง ประสงค์จะฆ่าเฉา เชา ให้ตายตกตามไป แต่เห็นว่า เป็นการไม่ชอบธรรม จึงหนีจากเฉา เชา กลับไปบ้านเกิดของตนแทน ภายหลัง เฉิน กง ไปรับใช้ลฺหวี่ ปู้/ลิโป้ ขุนศึกคู่อริของเฉา เชา
บทที่ 12 พรรณนาเหตุการณ์ที่ทัพเฉา เชา มาล้อมลฺหวี่ ปู้ ณ เมืองผูหยาง โดยว่า เฉิน กง เสนอให้ส่งชาวเมืองไปเสนอตัวเป็นไส้ศึกให้เฉา เชา เพื่อล่อเฉา เชา เข้าผูหยาง เฉา เชา หลงกล นำทัพเข้าเมือง ลฺหวี่ ปู้ นำพลเข้าล้อมปิดทางเข้าออก แต่เมื่อเผชิญหน้ากัน ลฺหวี่ ปู้ จำเฉา เชา ไม่ได้ จึงปล่อยเขาไปอย่างง่ายดาย เหตุการณ์นี้เป็นตราบาปสำหรับเฉา เชา มาเสมอ เช่น ในบทที่ 60 ขุนศึกหลิว จาง/เล่าเจี้ยง (劉璋) ส่งจาง ซง/เตียวสง (張松) เป็นทูตมายังเฉา เชา จาง ซง ได้ยกเหตุการณ์ผูหยางนี้มาว่ากล่าวให้เฉา เชา ต้องอับอาย
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

เฉิน กง ปรากฏเป็นตัวละครหนึ่งในการ์ตูนฮ่องกงเรื่อง หงสาจอมราชัน (火鳳燎原) ของเฉิน โหม่ว (陳某)
เฉิน กง ยังเป็นตัวละครในเกมวีดิทัศน์หลายเรื่อง เช่น ไดนาสตีวอริเออร์ 8 (Dynasty Warriors 8) และ ซันกั๋วจื้อ (三國志)
ตันกุ๋ย

| ตันกุ๋ย |
| --- | --- |
陳珪

ไพเซี่ยง (沛相)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
จี่เป่ย์เซี่ยง (濟北相)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
จู้ลิ่ง (劇令)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ อำเภอเหลียนฉุ่ย มณฑลเจียงซู
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
บุตร: ตันเต๋ง Chen Ying บุตรสองคน
ญาติ: เฉิน ฉิว (ลุง) เฉิน อฺวี่ (ลูกพี่ลูกน้อง) เฉิน ฉง (ลูกพี่ลูกน้อง)
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: ฮั่น-อฺวี๋ (漢瑜)

ตันกุ๋ย (ราว คริสต์ทศวรรษ 190) ชื่อรอง ฮั่น-อฺวี๋ เป็นขุนนางชาวจีนที่ใีชีวิตในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน โดยรับใช้ลิโป้ ซึ่ง โจโฉ ได้ติดต่อให้ตันกุ๋ยและ ตันเต๋ง ผู้เป็นบุตรชายเป็นไส้ศึกคอยรายงานความเคลื่อนไหวภายในกองทัพของลิโป้และในเมือง ชีจิ๋ว จนกระทั่งสบโอกาสโจโฉจึงสามารถตีเมืองชีจิ๋วแตกและสามารถจับลิโป้ได้สำเร็จ
ภูมิหลังครอบครัวและอาชีพช่วงต้น

บ้านบรรพบุรุษ (และอาจเป็นบ้านเกิด) ของตันกุ๋ยอยู่ที่อำเภอหฺวายผู่ (淮浦縣) เซี่ยพีจฺวิ้น (下邳郡) ชีจิ๋ว (徐州) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในอำเภอเหลียนฉุ่ย มณฑลเจียงซู เขามาจากครอบครัวขุนนาง โดยที่เฉิน ฉิว (陳球) ลุงของเขา ดำรงตำแหน่งชั้นสูงในราชสำนักฮั่นสมัยพระเจ้าเลนเต้ ส่วนเฉิน อฺวี่ (陳瑀) และเฉิน ฉง (陳琮) ลูกของเฉิน ฉิว ดำรงตำแหน่งในจฺวิ้น
รับใช้ลิโป้

ใน ค.ศ. 196 ขุนศึก ลิโป้ เข้าควบคุมชีจิ๋วจากเล่าปี่ขณะที่ฝ่ายหลังเดินทางสู้รบต่ออ้วนสุด ทำให้ตันกุ๋ยกับตันเต๋ง บุตรคนโต ต้องกลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของลิโป้ หลังอ้วนสุดประกาศตนเองเป็นจักรพรรดิใน ค.ศ. 197 เขาเสนอการสถาปนาพันธมิตรกับลิโป้ และจัดการสมรสระหว่างบุตรของเขากับบุตรีของลิโป้ ตันกุ๋ยกังวลว่าถ้าเป็นพันธมิตรกัน ขุนศึกสองคนจะเป็นภัยที่ร้ายแรงกว่าราชสำนักฮั่น เขาจึงให้คำแนะนำให้ลิโป้ว่าอย่าสร้างพันธะกับอ้วนสุด เขายังเรียกร้องให้ลิโป้สร้างความสัมพันธ์ฉันมิตรกับโจโฉ ขุนศึกที่ควบคุมพระเจ้าเหี้ยนเต้เป็นหุ่นเชิด และราชสำนักฮั่นที่เมืองหลวง สฺวี่ (許; ปัจจุบันอยู่ที่สฺวี่ชาง มณฑลเหอหนาน)
ในช่วงยุทธการที่แห้ฝือเมื่อ ค.ศ. 198–199 ตันกุ๋ยเกษียณแล้ว ส่วนตันเต๋งช่วยโจโฉกำจัดลิโป้ ไม่มีใครทราบว่าตันกุ๋ยเสียชีวิตตอนไหน
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
คริส สมอลส์

| คริส สมอลส์ |
| --- | --- |
สมอลส์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565
เกิด: คริสเตียน สมอลส์ ค.ศ. 1988/1989 (อายุ 35–36 ปี) แฮกเคนแซก รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ
อาชีพ: นักจัดตั้งสหภาพแรงงาน
มีชื่อเสียงจาก: การดำเนินกิจกรรมสิทธิแรงงาน
ผลงานเด่น: สหภาพแรงงานแอมะซอน
บุตร: 3
   เสียงของคริส สมอลส์  อัดเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 
คริสเตียน สมอลส์ (เกิด พ.ศ. 2531 หรือ 2532) เป็นนักจัดตั้งสหภาพแรงงานชาวอเมริกันผู้เป็นที่รู้จักในบทบาทผู้นำการจัดตั้งของคนงานแอมะซอน (Amazon worker organization) ที่โบโรฮ์เกาะสแตเทน นครนิวยอร์ก เขาดำรงตำแหน่งประธานและเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพแรงงานแอมะซอน (Amazon Labor Union ตัวย่อ ALU) นับแต่ พ.ศ. 2564 เป็นต้นมา
สมอลส์เติบโตในรัฐนิวเจอร์ซีย์ และได้ประกอบอาชีพในสายแร็ปเปอร์ โดยได้ออกเดินสายกับมีก มิลล์ (Meek Mill) อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะล้มเลิกไปเพื่อเลี้ยงดูลูกของเขา โดยได้เข้าทำงานในอุตสาหกรรมบริการและคลังสินค้า และเข้าทำงานกับแอมะซอนใน พ.ศ. 2558
ในวันที่ 30 เดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 สมอลส์ได้จัดการประท้วงเดินออกจากงานที่คลังสินค้าบนเกาะสแตเทนที่เขาทำงานอยู่ กล่าวคือโกดังแอมะซอนหมายเลข JFK8 เนื่องจากมาตรการความปลอดภัยเกี่ยวกับการสัมผัสเชื้อโควิด-19 ซึ่งเขากล่าวว่าไม่เพียงพอ ในวันเดียวกันเองเขาถูกเลิกจ้าง โดยเหตุผลของบริษัทอ้างว่าเป็นเพราะการละเมิดมาตรการเว้นระยะห่างทางสังคมของบริษัทระหว่างระยะเวลากักตัวที่กำหนดไว้แบบคงได้รับค่าจ้างอยู่ สมอลส์ได้สัมผัสเชื้อมาตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2563 แต่ไม่ได้รับแจ้งหรือถูกให้กักตัวจนกระทั่งวันที่ 28 มีนาคม หลังจากเมื่อระยะฟักตัวของโรคได้สิ้นสุดลงแล้ว เจ้าหน้าที่รัฐหลายคนได้วิพากษ์วิจารณ์บริษัทและเรียกร้องให้มีการสอบสวนการเลิกจ้าง สมอลส์และรัฐนิวยอร์กยังได้ฟ้องร้องบริษัทแอมะซอนอันเนื่องจากการเลิกจ้างที่ผิดกฎหมายครั้งนี้
หลังจากถูกเลิกจ้าง สมอลส์ได้ก่อตั้งกลุ่มนักกิจกรรมคนทำงานขึ้นมา นามว่า The Congress of Essential Workers (สภาของคนทำงานจำเป็น) ซึ่งภายหลังในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2564 ได้สนับสนุนการจัดตั้งสหภาพ ALU ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2565 คลังสินค้า JFK8 ได้ลงคะแนนเสียงเห็นชอบการก่อตั้งสหภาพโดยมีตัวแทนเป็นสหภาพ ALU ต่อมาเขาไได้รับขนามนามเป็นหนึ่งในบุคคลทรงอิทธิพลที่สุดแห่งปี พ.ศ. 2565 โดยนิตยสารไทม์
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา

สมอลส์เกิดและเติบโตที่แฮกเคนแซก รัฐนิวเจอร์ซีย์ (Hackensack, New Jersey) โดยมีมารดาเลี้ยงเดี่ยวซึ่งทำงานเป็นนักจัดการที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง สมัยวัยรุ่น เขาเริ่มเข้าทำงานที่ต่าง ๆ และเล่นบาสเกตบอล อเมริกันฟุตบอล และกีฬาลู่และลานที่ โรงเรียนมัธยมแฮกเคนแซก (Hackensack High School) เขาคาดหวังว่าจะได้เข้าเล่นในสมาคมบาสเกตบอลแห่งชาติ จนเมื่อเขาถูกชนแล้วหนีขณะที่ทำงานเป็นผู้ดูแลรถ
สมอลส์ได้เข้าศึกษาในวิทยาลัยชุมชน (community college) แห่งหนึ่ง ที่รัฐฟลอริดา  แต่หลังจากเรียนได้หนึ่งภาคเรียนก็คิดถึงบ้าน จึงกลับนิวยอร์กเพื่อไปศึกษาวิศวกรรมเสียงที่สถาบันวิจัยเสียง (Institute of Audio Research) แต่เขาลาออกเพราะเขาคิดว่ามันเป็น "hot shit" และเริ่มแต่งเพลงในฐานะแร็ปเปอร์ โดยได้ออกเดินสายกับมีก มิลล์ (Meek Mill) อยู่ครู่หนึ่ง ต่อมาเขาได้ล้มเลิกประกอบอาชีพนักดนตรีไปเพื่อเลี้ยงดูลูกของเขา โดยเข้าทำงานหลายที่ ซึ่งรวมถึงวอลมาร์ต โฮมดีโพ (Home Depot) และสนามกีฬาเมตไลฟ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2555 จนถึง 2558 เขาบอกว่าในปัจจุบันเพื่อนของเขาพูดถึงตัวเขาว่า "ฉันว่าเสียงของนายถูกกำหนดมาไว้สำหรับอย่างอื่น" สมอลส์ยังได้ทำงานเป็นคนงานคลังสินค้าที่เฟดเอกซ์และทาร์เก็ต (Target Corporation) ด้วย
แอมะซอน > พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน > สภาของคนทำงานจำเป็น

หลังจากถูกแอมะซอนเลิกจ้างใน พ.ศ. 2563 สมอลส์ได้ก่อตั้งสภาของคนทำงานจำเป็น (The Congress of Essential Workers; TCOEW) กลุ่มของนักกิจกรรมแรงงาน ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 สมอลส์และ TCOEW ได้ร่วมวางแผนการนัดหยุดงานวันเมย์เดย์ที่แอมะซอน ทาร์เก็ต วอลมาร์ต และบริษัทขนาดใหญ่อื่น ๆ ในหลายแห่งทั่วประเทศ ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ทางกลุ่มได้จัดการประท้วงวันไพรม์เดย์ (Amazon Prime) โดยมีผู้คนประมาณ 100 คนเดินขบวนจากอุทยานอนุสรณ์วิลล์ รอเจอส์ (Will Rogers Memorial Park) ไปยังคฤหาสน์ (mansion) มูลค่า 165 ล้านดอลลาร์สหรัฐของเบโซสที่เบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เพื่อเรียกร้องขึ้นค่าจ้างเพิ่ม 2 ดอลลาร์สหรัฐต่อชั่วโมง
แอมะซอน > พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน > สหภาพแรงงานแอมะซอน

ในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2564 สมอลส์ได้ก่อตั้งสหภาพแรงงานแอมะซอน (ALU) ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยกลุ่มนักกิจกรรมแรงงานของเขา TCOEW เขากล่าวไว้ว่าการจัดตั้งสหภาพนั้นเป็นสิ่งสำคัญต่อความมั่นคงในการงานอาชีพ ค่าจ้างประทังชีพ การลาแบบมีค่าจ้าง และการลาป่วย สมอลส์กล่าวว่าผู้จัดตั้งสองคนซึ่งเป็นลูกจ้างปัจจุบันของแอมะซอนอาศัยอยู่ในรถของตัวเอง โฆษกของแอมะซอนคนหนึ่งได้กล่าวว่าสหภาพนั้นจะมาขัดขวางการต่อรองของลูกจ้าง สมอลส์ยังกล่าวต่อว่าทางบริษัทมีการสอดส่องล่วงล้ำคนงานเพื่อเฝ้าสังเกตเวลาของพวกเขาเพื่อประเมินประสิทธิภาพและกำหนดเวลาพักของพวกเขา ซึ่งเป็นแรงจูงใจหนึ่งให้จัดตั้งสหภาพ โดยกล่าวว่า "ใครอยากโดนสอดส่องทั้งวันบ้าง? นี่ไม่ใช่เรือนจำ นี่คืองาน" แอมะซอนกล่าวว่าพวกเขา "ไม่กำหนดเป้าหมายประสิทธิภาพที่ไม่มีเหตุผล" แต่บริษัทได้จ่ายค่าปรับให้กับกระทรวงแรงงานและอุตสาหกรรมรัฐวอชิงตัน (Washington State Department of Labor and Industries; L&I) สำหรับ "ระบบการเฝ้าสังเกตและวินัย" ซึ่งมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับความผิดปกติของระบบโครงกระดูกและกล้ามเนื้อ (musculoskeletal disorder) ในที่ทำงาน ทางบริษัทคัดค้านผลการวินิจฉัยของกระทรวง
สมอลส์ตั้งกระโจมตามสถานีขนส่งสาธารณะใกล้กับโกดัง JFK8 เพื่อล่ารายชื่อสำหรับคะแนนเสียงให้อำนาจสหภาพ พร้อมป้ายซึ่งเขียนไว้ว่า "ลงชื่อใบให้อำนาจที่นี่" เขากล่าวหาบริษัทว่าได้ทำการปราบสหภาพ (union busting) โดยการแปะป้ายต่อต้านสหภาพไว้ในสุขา การส่งข้อความต่อต้านสหภาพให้แก่คนงาน การสอดส่องคนงานที่ทำการจัดตั้ง และการจัดการประชุมภาคบังคับด้วย "ความเท็จ" ต่อต้านสหภาพ อาทิ การลงชื่อใบให้อำนาจคือ "การละทิ้งสิทธิในการพูดแทนตัวเอง" สมอลส์ยังได้กล่าวหาอีกว่าแอมะซอนได้มีการเตือนคนงานของตนถึงค่าบำรุงสหภาพที่แพง และการก่อกวนและการข่มขู่ลูกจ้าง
สมอลส์กล่าวว่าเขาได้ต่อกรกับแรงต่อต้านสหภาพด้วยการเปิดโปงต่อสาธารณะและการจัดหาถ้อยคำสนับสนุนสหภาพ อาทิ "คนงานซึ่งอยู่ในสหภาพโดยเฉลี่ยแล้วได้เงินมากกว่าคนงานไร้สหภาพอยู่ 11,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี" ซึ่งเป็นปริมาณที่สูงกว่าค่าบำรุงสหภาพโดยเฉลี่ย
ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2565 สหภาพแรงงานแอมะซอนได้ประกาศว่าพวกเขาได้รับรายชื่อมากพอที่จะยื่นคำร้องให้มีการลงคะแนนเสียงต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์แห่งชาติ สมอลส์ได้ประกาศข่าวนี้ลงบนทวิตเตอร์ของเขา การลงคะแนนเสียงเกิดขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับการลงคะแนนเสียงสหภาพที่คลังสินค้าแอมะซอนอีกที่หนึ่งในเบสเซเมอร์ รัฐแอละแบมา (Bessemer, Alabama) ซึ่งนำโดยคนงานเจนนิเฟอร์ เบตส์ (Jennifer Bates)
การลงคะแนนเสียงสหภาพที่หนุนโดยสหภาพแรงงานแอมะซอนอีกที่หนึ่งถูกประกาศออกมาในวันที่ 2 มีนาคม 2565 ที่คลังสินค้าบนเกาะสแตเทนหมายเลข LDJ5 คนงานที่คลังสินค้าลงคะแนนเสียงไม่เห็นชอบกับการจดตั้งสหภาพในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2565 คนงานที่โกดัง JFK8 ได้ลงคะแนนเสียงเห็นชอบการจัดตั้งสหภาพ 2,654 ต่อ 2,131 คะแนน สมอลส์บอกกับฝูงชนว่า "เราได้ทำทุกอย่างที่ต้องทำเพื่อเชื่อมโยงกับคนงานเหล่านี้" และ "ผมหวังว่าตอนนี้ทุก ๆ คนจะหันมาสนใจเพราะหลายคนเคยลังเลกับพวกเรา"
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 สมอลส์ได้เข้าพบประธานาธิบดีสหรัฐโจ ไบเดน ที่ทำเนียบขาว ไบเดนกล่าวกับเขาว่า "ผมชอบคุณ คุณเป็นตัวปัญหาในแบบของผม" และ "อย่าหยุดเลย"
สมอลส์และพาลเมอร์ได้รับขนามนามเป็นสองในหนึ่งร้อยบุคคลทรงอิทธิพลที่สุดแห่งปี พ.ศ. 2565 โดยนิตยาสารไทม์
กระบวนพิจารณาตามกฎหมาย > คดีระหว่างสมอลส์กับบริษัทแอมะซอน

ในวันที่ 12 พฤศจิกายน 2020 สมอลส์ได้ฟ้องคดีแบบกลุ่ม (Class action) ต่อแอมะซอนโดยกล่าวหาว่าบริษัทได้ละเมิดกฎหมายสหรัฐและรัฐด้วยการทำให้คนงานคลังสินค้าตกอยู่ในความเสี่ยงระหว่างการระบาดทั่วและการเลิกจ้างเขา หนึ่งในทนายความของสมอลส์ ไมเคิล ซัสมันน์ (Michael Sussmann) ได้อ้างถึงการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติเป็นหนึ่งในมูลฟ้อง ในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2565 มีการอนุมัติคำขอให้ยกฟ้องที่แอมะซอนยื่น และในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2565 สมอลส์ได้ยื่นหนังสืออุทธรณ์
กระบวนพิจารณาตามกฎหมาย > คดีระหว่างรัฐนิวยอร์กกับบริษัทแอมะซอน

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เลทิชา เจมส์ อัยการสูงสุดรัฐนิวยอร์ก ได้ฟ้องคดีแอมะซอนโดยกล่าวหาว่ามีการจัดเตรียมความระมัดระวังความปลอดภัยที่ไม่เพียงพอและการตอบโต้ต่อลูกจ้างที่ร้องทุกข์ ซึ่งรวมถึงสมอลส์ เจมส์พยายามให้มีการเปลี่ยนแปลงในนโยบายและการอบรบของแอมะซอน รวมทั้งการชดเชยทางการเงินให้แก่สมอลส์ และโอกาสให้เขากลับเข้าทำงานที่แอมะซอน