stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอลัฟ ช็อลทซ์

| โอลัฟ ช็อลทซ์ |
| --- | --- |
Olaf Scholz
ช็อลทซ์ในปี 2025

นายกรัฐมนตรีเยอรมนี
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  8 ธันวาคม ค.ศ. 2021 (3 ปี 99 วัน)
ประธานาธิบดี: ฟรังค์-วัลเทอร์ ชไตน์ไมเออร์
ก่อนหน้า: อังเกลา แมร์เคิล
รองนายกรัฐมนตรีเยอรมนี
ดำรงตำแหน่ง 14 มีนาคม ค.ศ. 2018 – 8 ธันวาคม ค.ศ. 2021 (3 ปี 269 วัน)
หัวหน้ารัฐบาล: อังเกลา แมร์เคิล
ก่อนหน้า: ซีคมาร์ กาบรีเอล
ถัดไป: โรเบิร์ต ฮาแบ็ค
รัฐมนตรีกระทรวงการคลังเยอรมนี
ดำรงตำแหน่ง 14 มีนาคม ค.ศ. 2018 – 8 ธันวาคม ค.ศ. 2021 (3 ปี 269 วัน)
หัวหน้ารัฐบาล: อังเกลา แมร์เคิล
ก่อนหน้า: ว็อล์ฟกัง ช็อยเบลอ
ถัดไป: คริสเตียน ลินด์เนอร์
นายกเทศมนตรีฮัมบวร์ค
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 – 13 มีนาคม ค.ศ. 2018 (7 ปี 2 วัน)
ก่อนหน้า: คริสตอฟ อาห์ลฮัส
ถัดไป: ปีเตอร์ เชน์ชอร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1958-06-14) 14 มิถุนายน ค.ศ. 1958 (66 ปี) อ็อสนาบรึค เยอรมนีตะวันตก
พรรคการเมือง: พรรคสังคมประชาธิปไตย
คู่สมรส: บริตต้า แอร์นส
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค
อาชีพ: นักกฎหมาย
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ

โอลัฟ ช็อลทซ์ (เยอรมัน: Olaf Scholz; เกิด 14 มิถุนายน ค.ศ. 1958) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมันสังกัดพรรคสังคมประชาธิปไตยเยอรมนี (เอ็สเพเด) ปัจจุบันเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนี หลังจากชนะการเลือกตั้งเมื่อปี 2021 เคยเป็นนายกเทศมนตรีนครรัฐฮัมบวร์ค และเคยเป็นรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังภายใต้อังเกลา แมร์เคิล
ประวัติ

ช็อลทซ์เกิดในนครอ็อสนาบรึค รัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนีตะวันตก เขาเริ่มเรียนวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยฮัมบวร์คใน ค.ศ. 1978 เมื่อสำเร็จการศึกษาจึงเป็นนักกฎหมายแรงงานและการจ้างงาน ช็อลทซ์เข้าเป็นสมาชิกพรรคสังคมประชาธิปไตยขณะมีอายุสิบเจ็ดปี
ประวัติ > ผู้แทนราษฎรในสภาสหพันธ์

ใน ค.ศ. 2001 ช็อลทซ์ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภานครรัฐฮัมบวร์คและไม่ได้รับเลือก อย่างไรก็ตาม ในการเลือกตั้งทั่วไประดับชาติในปีถัดมา เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาสหพันธ์ (บุนเดิสทาค) ช็อลทซ์ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคสังคมประชาธิปไตยใน ค.ศ. 2002 แต่ไม่นานหลังจากนั้น ผู้นำพรรคอย่างนายกรัฐมนตรีแกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์ เผชิญมรสุมภายในพรรคและได้รับความนิยมจากสาธารณชนลดลง ชเรอเดอร์จึงประกาศลงจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคสังคมประชาธิปไตยใน ค.ศ. 2004 ทำให้ช็อลทซ์ต้องลงจากตำแหน่งพร้อมกับชเรอเดอร์เพื่อรักษามารยาททางการเมือง ทั้งนี้ ในช่วงที่ช็อลทซ์เป็นผู้แทนราษฎรในสภาสหพันธ์ เขาเป็นหนึ่งในกรรมาธิการที่รับผิดชอบการพิจารณาแต่งตั้งผู้พิพากษาของศาลต่าง ๆ ในประเทศเยอรมนี
ใน ค.ศ. 2007 ช็อลทซ์เข้าร่วมรัฐบาลแมร์เคิลในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและกิจการสังคม ต่อมา ภายหลังการเลือกตั้งทั่วไปใน ค.ศ. 2009 พรรคสังคมประชาธิปไตยตัดสินใจถอนตัวจากรัฐบาลแมร์เคิล ช็อลทซ์ได้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคสังคมประชาธิปไตยแทนที่ฟรังค์-วัลเทอร์ ชไตน์ไมเออร์
ประวัติ > นายกเทศมนตรีนครรัฐฮัมบวร์ค

ใน ค.ศ. 2011 ช็อลทซ์เป็นผู้นำพรรคสังคมประชาธิปไตยลงสนามเลือกตั้งของนครรัฐฮัมบวร์ค พรรคของเขาได้เก้าอี้ 62 ที่นั่งจาก 121 ที่นั่งสภานครรัฐฮัมบวร์ค ช็อลทซ์จึงลาออกจากสมาชิกสภาสหพันธ์เพื่อดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีของนครรัฐฮัมบวร์ค แต่ยังคงเป็นรองหัวหน้าพรรคสังคมประชาธิปไตย
ในช่วงที่ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีนครรัฐฮัมบวร์ค เขาและรัฐมนตรีคลังเยอรมนีได้นำเสนอการหารายได้ทางอ้อมแบบใหม่เข้ารัฐบาลท้องถิ่น โดยการจัดเก็บ "เงินเพิ่มถ้วนหน้า" (Solidaritätszuschlag) ซึ่งเป็นภาษีที่จัดเก็บเพิ่มเติมจากภาษีบุคคลธรรมดาและนิติบุคคล นอกจากนี้ เขาพยายามผลักดันให้นครฮัมบวร์คเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 แต่ประสบความไม่สำเร็จเนื่องจากชาวฮัมบวร์คส่วนใหญ่คัดค้าน
อีร์ฟัน ฟันดี

อีร์ฟัน บิน ฟันดี อะฮ์มัด (มลายู: Irfan bin Fandi Ahmad; เกิด 13 สิงหาคม ค.ศ. 1997) หรือ อีร์ฟัน ฟันดี เป็นนักฟุตบอลชาวสิงคโปร์ที่เล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับการท่าเรือในไทยลีก และทีมชาติสิงคโปร์ ใน ค.ศ. 2013 เว็บไซต์โกลดอตคอมได้จัดอันดับให้อีร์ฟันเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลดาวรุ่งแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใน ค.ศ. 2014 หนังสือพิมพ์ เดอะการ์เดียน ได้จัดอันดับให้อีร์ฟันติดอันดับใน 40 นักฟุตบอลอายุน้อยที่มีความสามารถมากที่สุดในโลกอีกด้วย
อีร์ฟันเริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพผ่านทางระบบฟุตบอลเยาวชนของสถาบันฟุตบอลแห่งชาติ (เอ็นเอฟเอ) และเคยไปทดสอบเล่นกับสโมสรฟุตบอลต่าง ๆ ก่อนที่จะได้ลงแข่งขันฟุตบอลอาชีพอย่างเต็มตัวเมื่ออายุได้ 18 ปี โดยเขาเล่นให้กับสโมสรอูนิเบร์ซิดัดกาโตลิกาในชิเลียนปริเมราดิบิซิออน ประเทศชิลีใน ค.ศ. 2015 แม้ว่าสโมสรจะต่อสัญญาให้อีกสองปี แต่อีร์ฟันตัดสินใจเดินทางกลับมาประเทศสิงคโปร์ ซึ่งในเวลาสามปีถัดจากนั้นอีร์ฟันเล่นให้กับยังไลออนส์และโฮมยูไนเต็ด ในช่วงระหว่างนั้นยังเคยได้ไปทดสอบกับโกรนิงเงินในเอเรอดีวีซี ประเทศเนเธอร์แลนด์และบรากาในปรีไมราลีกา ประเทศโปรตุเกส ซึ่งแม้ว่าบรากาจะตกลงเซ็นสัญญาแต่อีร์ฟันก็ปฏิเสธ
ใน ค.ศ. 2018 อีร์ฟันเซ็นสัญญากับบีจี ปทุม ยูไนเต็ด ก่อนเริ่มแข่งขันไทยลีก 2 อีร์ฟันมีส่วนสำคัญในการทำให้บีจีพียูกลับขึ้นสู่ไทยลีกอีกครั้งหลังตกชั้นได้เพียงฤดูกาลเดียว และยังมีส่วนสำคัญในการสร้างประวัติศาสตร์โดยการชนะเลิศไทยลีกเป็นครั้งแรกของสโมสรในฤดูกาลถัดมา นอกจากนี้ตัวอีร์ฟันเองยังได้สร้างประวัติศาสตร์ในฐานะนักฟุตบอลชาวสิงคโปร์คนแรกที่ชนะเลิศลีกสูงสุดของประเทศไทย อีร์ฟันมีส่วนสำคัญในแนวรับของบีจีพียู โดยทำให้สโมสรแพ้เพียงนัดเดียวตลอดฤดูกาลนั้น เสียเพียง 11 ประตูใน 24 นัด และรักษาคลีนชีตไว้ได้ถึง 15 ครั้ง
อีร์ฟันลงแข่งขันในนามทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2016 และทำได้หนึ่งประตูในนัดที่พบกับทีมชาติเติร์กเมนิสถาน ใน ค.ศ. 2017
เกียรติประวัติ > สโมสร

ไทยลีก: 2020–21
ไทยลีก 2: 2019
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ: 2021, 2022
ไทยลีกคัพ: 2023–24
สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม

สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม (ฝรั่งเศส: Sa Majesté le Roi Philippe des Belges; ดัตช์: Zijne Majesteit de Koning Filip der Belgen; เยอรมัน: Seine Majestät der König Philipp der Belgier; พระราชสมภพ 15 เมษายน พ.ศ. 2503) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 7 แห่งราชอาณาจักรเบลเยียม เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และสมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม ทรงสืบราชสมบัติขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ภายหลังจากการสละราชสมบัติของสมเด็จพระราชบิดาอันเนื่องมาจากปัญหาพระพลานามัย โดยหลังจากการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ จึงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นดัชเชสแห่งบราบันต์ รัชทายาทพระองค์ต่อไปของเบลเยียม
ช่วงทรงพระเยาว์

สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2503 ณ พระราชวังเบลเวแดร์ ในเมืองลาเคิน ทางตอนเหนือของกรุงบรัสเซลส์ พระราชบิดาคือสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 ซึ่งขณะนั้นคือเจ้าชายแห่งลีแยช (พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในพระเจ้าเลออปอลที่ 3 และพระอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง) และพระราชมารดาคือสมเด็จพระราชินีเปาลา ซึ่งขณะนั้นคือเจ้าหญิงแห่งลีแยช พระชายา (ธิดาในขุนนางชาวอิตาเลียน เจ้าชายฟุลโกที่ 8 รุฟโฟแห่งคาลาเบรีย, ดยุคแห่งกวาร์เดีย ลอมบาร์เดีย) โดยได้รับพระราชทานพระยศ เจ้าชายฟีลิป ซึ่งได้ประสูติในช่วงรัชสมัยของสมเด็จพระราชปิตุลา
เจ้าชายฟีลิปทรงเข้าพิธีจุ่มศีลล้างบาปในอีก 1 เดือนต่อมา เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ณ วิหารแซงต์ ฌากแห่งโควเดนแบร์ก ในกรุงบรัสเซลส์ เจ้าชายฟีลิปได้รับพระราชทานพระนามตามเจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ ทั้งนี้ พระเจ้าเลออปอลที่ 3 ทรงรับเป็นพระบิดาอุปถัมภ์ โดยพระมารดาอุปถัมภ์คือ เจ้าหญิงหลุยซ่า รุฟโฟ่แห่งคาลาเบรีย พระอัยยิกา (พระมารดาในเจ้าหญิงเปาลา)
เจ้าชายฟีลิปทรงเฉลิมพระนามเต็มแบบ 3 ภาษา ซึ่งเป็นภาษาประจำชาติของเบลเยียม ดังนี้
ฝรั่งเศส: ฟีลิป เลออปอล หลุยส์ มารี (Philippe Léopold Louis Marie)
ดัตช์: ฟีลิป เลโอโปลด์ โลเดอไวก์ มารียา (Filip Leopold Lodewijk Maria)
เยอรมัน: ฟิลลิพ เลโอพ็อลท์ ลูทวิช มารีอา (Philipp Leopold Ludwig Maria)
เจ้าชายฟีลิป มีพระขนิษฐา 1 พระองค์ และพระอนุชา 1 พระองค์ ทั้งยังมีพระขนิษฐาต่างพระราชมารดาอีก 1 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2505
เจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2506
เจ้าหญิงแดลฟีนแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511
การศึกษา

ตั้งแต่ พ.ศ. 2521 ถึง พ.ศ. 2524 เจ้าชายฟีลิปทรงเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยแห่งเบลเยียม (Belgian Royal Military Academy) ในรุ่นที่ 118 และต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2523 ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นนายทหารยศร้อยตรี และได้เข้าสาบานพระองค์เป็นข้าราชการทหาร
ต่อมา ได้เสด็จไปทรงศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยทรินิตี มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ และทรงศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ พระองค์ทรงจบการศึกษาใน พ.ศ. 2528 ในสาขาวิชารัฐศาสตร์
เจ้าชายฟีลิปยังทรงได้รับประกาศนียบัตรรับรองการขับเครื่องบินขับไล่ รวมทั้งกระโดดร่มและคอมมานโด ต่อมาใน พ.ศ. 2532 ได้ทรงศึกษาต่อหลักสูตรพิเศษที่สถาบันป้องกันราชอาณาจักรขั้นสูง (Royal Higher Defence Institute) และในปีเดียวกัน ทรงได้รับการเลื่อนพระยศทางทหารเป็นพันเอก และต่อมาใน พ.ศ. 2544 เป็นพลตรีในกองทัพบก กองทัพอากาศ และพลเรือตรีในกองทัพเรือ
ดยุกแห่งบราบันต์

หลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 และไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดา ทำให้เจ้าชายอัลแบร์ เจ้าชายแห่งลีแยช ทรงสืบราชสมบัติต่อ เฉลิมพระปรมาภิไธย สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 6 แห่งราชอาณาจักรเบลเยียม เจ้าชายฟีลิปจึงทรงดำรงพระราชอิสริยยศ ดยุกแห่งบราบันต์
อภิเษกสมรส

เจ้าชายฟีลิป ดยุกแห่งบราบันต์  ทรงอภิเษกสมรสกับมาตีลด์ มารี คริสตียาน กีแลน ดูว์เดอแกม ดาโก ธิดาของเคานต์ปาทริก ดูว์เดอแกม ดาโก จากตระกูลเก่าแก่ในเขตวัลลูน ทางตอนใต้ของเบลเยียม กับเคาน์เตสอันนา มาเรีย โคโมรอฟสกา ชาวโปแลนด์ เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2542 มีการประกอบพิธีแบบเป็นทางการ ณ ศาลาว่าการกรุงบรัสเซลส์ และพระราชพิธีทางศาสนา ณ มหาวิหารแซงต์มิเชลและแซงต์กูดูลา ในกรุงบรัสเซลส์ มาตีลด์ได้รับพระราชทานพระราชอิสริยยศ ดัชเชสแห่งบราบันต์ เจ้าชายฟีลิปและเจ้าหญิงมาตีลด์ มีพระโอรสและพระธิดารวม 4 พระองค์
เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ

เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 ทรงประกาศสละราชสมบัติอย่างเป็นทางการ โดยทรงพระราชปรารภเกี่ยวกับปัญหาทางพระพลานมัย โดยเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นวันชาติเบลเยียม ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติอย่างเป็นทางการให้แก่เจ้าชายฟีลิป ดยุกแห่งบราบันต์ และเสด็จขึ้นเถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 7 แห่งชาวเบลเยียม และสาบานพระองค์หน้าพระราชบัลลังก์ต่อหน้าคณะองคมนตรี นายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรี สมาชิกวุฒิสภา ณ รัฐสภาในกรุงบรัสเซลส์
หลังจากเสร็จสิ้นพระราชพิธีแล้ว สมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินีพระองค์ใหม่ ได้เสด็จออก ณ สีหบัญชร พระราชวังหลวง กรุงบรัสเซลส์ พระราชทานพระบรมราชวโรกาส ให้พสกนิกรชาวเบลเยียม เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ชื่นชมพระบารมีและถวายพระพร โดยเมื่อเสด็จขึ้นครองราชสมบัติแล้ว เจ้าหญิงมาตีลด์ ดัชเชสแห่งบราบันต์ พระชายา ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม และเจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ได้ขึ้นเป็นดัชเชสแห่งบราบันต์ มกุฎราชกุมารีแห่งเบลเยียม พระรัชทายาทพระองค์ต่อไป ซึ่งหากเป็นดังที่คาดการณ์กันไว้ เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตจะทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถพระองค์แรกของเบลเยียม
พระราชกรณียกิจ

ตั้งแต่เมื่อครั้นทรงดำรงพระราชอิสริยยศ ดยุกแห่งบราบันต์  สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป ทรงให้ความสำคัญด้านการแสวงหาความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการค้าขายระหว่างประเทศ เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานกิตติมศักดิ์ของสมาคมการค้าระหว่างประเทศของเบลเยียม (Belgian Foreign Trade Board: BFTB) โดยสืบตำแหน่งต่อจากสมเด็จพระราชบิดา ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งองค์ประธานกิตติมศักดิ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2505 ต่อมาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ทรงรับการถวายตำแหน่งประธานกิตติมศักดิ์ขององค์การการค้าระหว่างประเทศ โดยทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจมากมายและเสด็จพระราชดำเนินเยือนนานาประเทศเพื่อการแสวงหาความร่วมมือทางเศรษฐกิจ และเมื่อเสด็จขึ้นครองราชย์แล้ว เจ้าหญิงอัสตริด พระกนิษฐภคินี ทรงรับช่วงต่อการปฏิบัติพระกรณียกิจนี้
การเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศไทย

สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปและสมเด็จพระราชินีมาตีลด์เสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศไทยหลายครั้ง เมื่อครั้นตั้งแต่ทรงดำรงพระราชอิสริยยศ ดยุคและดัชเชสแห่งบราบันต์ โดยทรงเสริมสร้างความร่วมมือด้านการค้าและการลงทุน รวมทั้งการหาแนวทางในการทำการค้าและการลงทุนร่วมกันในสาขาที่ประเทศไทยให้ความสำคัญลำดับต้นในการพัฒนาประเทศ และที่เบลเยียมมีเทคโนโลยีและความเชี่ยวชาญคือ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและโลจิสติกส์ พลังงานสะอาดและพลังงานทดแทน สุขภาพและเวชภัณฑ์ เกษตรอาหาร เป็นต้น เป็นความร่วมมือด้านการค้าและการลงทุนในสาขาที่มีศักยภาพร่วมกันและสอดคล้องกับแผนการพัฒนาประเทศของไทย รวมทั้งเป็นการสร้างความรู้และความเข้าใจระดับประชาชนเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของสองประเทศที่มีรากฐานมากกว่า 140 ปี
นอกจากมีความสัมพันธ์ทางการค้าขายแล้ว ยังทรงกระชับความสัมพันธ์ของพระราชวงศ์ทั้ง 2 ประเทศ โดยเมื่อ พ.ศ. 2549 ดยุคและดัชเชสแห่งบราบันต์ (พระราชอิสริยยศในขณะนั้น) เสด็จพระราชดำเนินร่วมกับสมาชิกพระราชวงศ์ต่างประเทศมายังพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ณ กรุงเทพมหานคร
เมื่อเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2556 ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงพบพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเป็นการส่วนพระองค์ ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช
จากการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปได้มีพระราชดำรัสแสดงความเสียพระราชหฤทัย สำนักพระราชวังของเบลเยียม ได้นำข้อความพระราชดำรัสเผยแพร่ผ่านทางทวิตเตอร์ของสำนักพระราชวัง ความว่า "รู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อการเสด็จสวรรคต ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็นการสิ้นสุดรัชสมัยที่ยาวนาน ข้าพเจ้าขอส่งความระลึกไปถึงพระราชวงศ์ และพสกนิกรชาวไทย" ทั้งในงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ สมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิป ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ สมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ด้วย
พระราชบุตร

สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป และสมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม มีพระราชธิดา 2 พระองค์ และพระราชโอรส 2 พระองค์ รวมทั้งสิ้น 4 พระองค์ ดังนี้
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งเบลเยียม (พระราชสมภพ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2544)
เจ้าชายกาบรีแยลแห่งเบลเยียม (ประสูติ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2546)
เจ้าชายแอมานุแอลแห่งเบลเยียม (ประสูติ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2548)
เจ้าหญิงเอเลออนอร์แห่งเบลเยียม (ประสูติ 16 เมษายน พ.ศ. 2551)
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: His Majesty   (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
ลำดับโปเจียม: 1
15 เมษายน พ.ศ. 2503 – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2536: เจ้าชายฟีลิปแห่งเบลเยียม
(His Royal Highness Prince Philippe of Belgium)
9 สิงหาคม พ.ศ. 2536 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2556: เจ้าชายฟีลิป ดยุกแห่งบราบันต์
(His Royal Highness The Duke of Brabant)
21 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 – ปัจจุบัน : สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งชาวเบลเยียม
(His Majesty The King of the Belgians)
ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์เบลเยียมจะทรงเฉลิมพระปรมาภิไธยและพระราชอิสริยยศอย่างเป็นทางการที่ สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งชาวเบลเยียม (อังกฤษ: His Majesty The King of the Belgians) โดยจะไม่ทรงฉลองพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเบลเยียม ซึ่งใช้สำหรับอดีตพระมหากษัตริย์ ทั้งนี้ พระราชอิสริยยศอย่างเป็นทางการของพระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียมเขียนเป็นภาษาประจำชาติของเบลเยียมได้ดังนี้
ฝรั่งเศส: Sa Majesté le Roi des Belges
ดัตช์: Zijne Majesteit de Koning der Belgen
เยอรมัน: Seine Majestät der König der Belgier
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์เบลเยียม

ประธานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอล (Grand Master and Grand Cordon of the Order of Leopold I)
ประธานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาราแห่งแอฟริกา (Grand Master of the Order of the African Star)
ประธานเครื่องราชอิสริยาภรณ์มหาราชสีห์แห่งเบลเยียม (Grand Master of the Royal Order of the Lion)
ประธานเครื่องราชอิสริยาภรณ์มหามงกุฎแห่งเบลเยียม (Grand Master of the Order of the Crown)
ประธานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เลโอโพลด์ที่ 2 (Grand Master of the Order of Leopold II)
พระเกียรติยศ > พระยศทางการทหาร

26 กันยายน พ.ศ. 2523 – 21 มีนาคม พ.ศ. 2526:
กองทัพอากาศเบลเยียม, ร้อยตรี
กองทัพบกเบลเยียม, ร้อยตรี
มกราคม – มีนาคม พ.ศ. 2526: Platoon leader, 15th Comp., 3rd Parachutists Battalion of the Paracommando Regt
21 มีนาคม พ.ศ. 2526 – 1 ธันวาคม พ.ศ. 2532:
กองทัพอากาศเบลเยียม, กัปตัน
กองทัพบกเบลเยียม, กัปตัน
1 ธันวาคม พ.ศ. 2532 – 5 เมษายน พ.ศ. 2544:
กองทัพอากาศเบลเยียม, พันเอก
กองทัพบกเบลเยียม, พันเอก
5 เมษายน พ.ศ. 2544 – 25 มีนาคม พ.ศ. 2553:
กองทัพอากาศเบลเยียม (Belgian Air Force before 2002), พลตรี
กองทัพบกเบลเยียม, พลตรี
กองทัพเรือเบลเยียม, พลเรือเอก
15 มีนาคม พ.ศ. 2553:
กองทัพอากาศเบลเยียม, พลโท
กองทัพบกเบลเยียม, พลโท
กองทัพเรือเบลเยียม, พลเรือโท
21 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 (ในฐานะพระมหากษัตริย์):
กองทัพอากาศเบลเยียม, พลเอก
กองทัพบกเบลเยียม, พลเอก
กองทัพเรือเบลเยียม, พลเรือเอก
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 : 
| Royal Military Acad. | Pilot Wings | Parachutist badge | Commando badge |
| 123rd TAW (2521–2524) | 9 กรกฎาคม 2525 | 28 ตุลาคม 2525 | 17 ธันวาคม 2525 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |  |   |  |   |  |    |  |    |  |    |
| 2523 |  | 2526 |  | 2532 |  | 2544 |  | 2553 |  | 2556 |
เชิงชาย ชมเชิงแพทย์

| พลเรือเอกเชิงชาย ชมเชิงแพทย์ |
| --- | --- |

สมาชิกวุฒิสภา
สมาชิกโดยตำแหน่ง 22 ตุลาคม พ.ศ. 2565 – 30 กันยายน พ.ศ. 2566 (343 วัน)
ก่อนหน้า: พลเรือเอก สมประสงค์ นิลสมัย
ถัดไป: พลเรือเอก​ อะดุง พันธุ์เอี่ยม
ผู้บัญชาการทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565 – 30 กันยายน​ พ.ศ. 2566 (364 วัน)
ก่อนหน้า: พลเรือเอก สมประสงค์ นิลสมัย
ถัดไป: พลเรือเอก​ อะดุง พันธุ์เอี่ยม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 (62 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศิษย์เก่า: โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 22 โรงเรียนนายเรือ รุ่นที่ 77 โรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ รุ่นที่ 55 วิททยาลัยการทัพเรือ รุ่นที่ 41 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 61
ชื่อเล่น: จอร์จ
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
ยศ:  พลเรือเอก
บังคับบัญชา: กองทัพเรือ

พลเรือเอก เชิงชาย ชมเชิงแพทย์ (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506) เป็นนายทหารชาวไทย นักการเมือง อดีตผู้บัญชาการทหารเรือ และเคยเป็นประธานกรรมการเอสโซแห่งประเทศไทย คนที่ 15
ประวัติ

พล.ร.อ. เชิงชาย เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506
ประวัติ > การศึกษา

พล.ร.อ. เชิงชาย จบการศึกษาดังนี้
โรงเรียนเซนต์คาเบรียล รุ่นที่ 50
โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 22
โรงเรียนนายเรือ รุ่นที่ 79 (หัวหน้านักเรียนนายเรือ)
โรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ รุ่นที่ 55
วิทยาลัยการทัพเรือ รุ่นที่ 41
หลักสูตรผู้บริหารกระบวนการยุติธรรมระดับสูง รุ่นที่ 16
วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 61
รับราชการ

พล.ร.อ. เชิงชาย เคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการเรือหลวงสุโขทัย และผู้ช่วยทูตทหารเรือไทย ประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
จากนั้นจึงเป็นผู้อำนวยการทหารกองนโยบายและยุทธศาสตร์ กรมยุทธการทหารเรือ และเสนาธิการกองเรือดำน้ำ กองเรือยุทธการ
ผู้อำนวยการสำนักงานกิจการความมั่นคง กรมยุทธการทหารเรือ ก่อนจะได้รับตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการทัพภาคที่ 3 และออกจากกองทัพเรือ มาเป็นรองเสนาธิการ กองบัญชาการกองทัพไทย ก่อนจะกลับมากองทัพเรืออีกครั้ง และขึ้นเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการกองทัพเรือในเวลาต่อมา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พล.ร.อ. เชิงชาย ชมเชิงแพทย์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2539 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > ต่างประเทศ

สหรัฐ :
พ.ศ. 2549 –  ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นนายทหาร
สิงคโปร์ :
พ.ศ. 2566 –  เหรียญปิงกัต จาซา เกมิลัง (เท็นเทรา)
มาเลเซีย :
พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เกปาละวานัน อังกะตัน เตนเตรา ชั้นที่ 1
ฮาซูเระ ซูกิรุ "คิโนมิ มาซูตา"

ซีรีส์เว็บโนเวลของญี่ปุ่น
สำหรับซีรีส์ไลต์โนเวลโดยเคนโนจิ ดูที่ Hazure Skill
| --- | --- |
ฮาซูเระ ซูกิรุ "คิโนมิ มาซูตา": ซูกิรุ โนะ มิ (ทาเบทาระ ชินุ) โวะ มูเกน นิ ทาเบราเรรุ โย นิ นัทตะ เคน นิ สึอิเต
外れスキル《木の実マスター》　〜スキルの実(食べたら死ぬ)を無限に食べられるようになった件について〜 (Hazure Sukiru "Kinomi Masutā": Sukiru no Mi (Tabetara Shinu) wo Mugen ni Taberareru Yо̄ ni Natta Ken ni Tsuite)
แนว: จินตนิมิต
นวนิยายชุด
เขียนโดย: ฮันยู
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
มังงะ
เขียนโดย: ฮันยู
วาดภาพโดย: แอร์ มัตสึโคโตะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
นิตยสาร: ซุยโยบิ โนะ ซีริอุส
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 6
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ฮันยู
วาดภาพโดย: ยาซุทากะ อิเซคาวะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
ในเครือ: โคดันชะ ราโนเบะ บุ๊คส์
กลุ่มเป้าหมาย: ผู้ชาย
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 1
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ริวอิจิ คิมูระ
เขียนบทโดย: กิเกมอน อิจิคาวะ
ดนตรีโดย: เซลิน
สตูดิโอ: อาซาฮี โปรดักชั่น
ถือสิทธิ์โดย: ครันชีโรล
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, บีเอส ฟูจิ, เอ็มบีเอสทีวี
ฉาย:  7 มกราคม พ.ศ. 2568  – ปัจจุบัน
ตอน: 10
ฮาซูเระ ซูกิรุ "คิโนมิ มาซูตา": ซูกิรุ โนะ มิ (ทาเบทาระ ชินุ) โวะ มูเกน นิ ทาเบราเรรุ โย นิ นัทตะ เคน นิ สึอิเต (ญี่ปุ่น: 外れスキル《木の実マスター》　〜スキルの実(食べたら死ぬ)を無限に食べられるようになった件について〜, โรมาจิ: Hazure Sukiru "Kinomi Masutā": Sukiru no Mi (Tabetara Shinu) wo Mugen ni Taberareru Yо̄ ni Natta Ken ni Tsuite, แปลว่า "สกิลไร้ประโยชน์ "Nut Master": ฉันได้รับความสามารถในการกินผลไม้สกิลไม่จำกัดได้อย่างไร [โดยไม่ตาย]") เป็นซีรีส์เว็บโนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยฮันยู เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนออนไลน์ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยแอร์ มัตสึโคโตะ ได้ถูกตีพิมพ์ออนไลน์ผ่านบริการมังงะซุยโยบิ โนะ ซีริอุสของโคดันชะบนนิโคนิโคะ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 6 เล่ม เวอร์ชันไลต์โนเวลพร้อมภาพประกอบที่วาดโดยยาซุทากะ อิเซคาวะ เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์โคดันชะ ราโนเบะ บุ๊คส์ของโคดันชะในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโออาซาฮีโปรดักชัน เริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568
สื่อ > เว็บโนเวล

ฮาซูเระ ซูกิรุ "คิโนมิ มาซูตา"เขียนโดยฮันยู เริ่มลงเป็นตอนบนเว็บบนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
สื่อ > มังงะ

การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพโดยแอร์ มัตสึโคโตะ เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะซุยโยบิ โนะ ซีริอุสของโคดันชะบนนิโค นิโค เซก้า เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ตอนต่างๆ ของมังงะได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) โดยเล่มแรกได้วางจำหน่ายในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567 ได้จำหน่ายไปแล้วจำนวน 6 เล่ม
| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-525960-3 |
| 2 |  9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 | 978-4-06-527089-9 |
| 3 |  9 มิถุนายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-528364-6 |
| 4 |  9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-529832-9 |
| 5 |  7 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-531303-9 |
| 6 |  7 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-4-06-535075-1 |
สื่อ > ไลต์โนเวล

เวอร์ชันไลต์โนเวลพร้อมภาพประกอบที่วาดโดยยาซุทากะ อิเซกาวะ ได้เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์โคดันชะ ราโนเบะ บุ๊คส์ของโคดันชะ ได้ออกจำหน่ายจำนวน 1 เล่ม ณ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565
| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  2 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-528057-7 |
สื่อ > อนิเมะ

ได้ประกาศดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2567 ซีรีส์เรื่องนี้ผลิตโดยสตูดิโออาซาฮีโปรดักชัน และกำกับโดยริวอิจิ คิมูระ โดยมีกิเกมอน อิจิคาวะเป็นผู้เขียนบท ริซะ มิยาดานิและยาซุกะ โอทากิเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และเซลินเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ เริ่มออกอากาศในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และช่องอื่น ๆ เพลงเปิดคือ "Bravely Dance" ร้องโดยวีทูบเบอร์ยูกิฮานะ ลามี่ [ja]และ Aglio, Olio e Peperoncino (หรือรู้จักกันในชื่อ เปเปอจิ) ในขณะที่เพลงปิดคือ "Sonna Bokura no Bōkentan!" (そんな僕らの冒険譚！, นี่คือเรื่องราวการผจญภัยของเรา!) ขับร้องโดย TrySail ครันชีโรลเป็นผู้สตรีมซีรีส์นี้
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรี่บอร์ดโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Transliteration: "Yuītsu no Sozai" (ญี่ปุ่น: 唯一の素材) | ริวอิจิ คิมูระ | กิกาเอมอน อิชิกาวะ | ริวอิจิ คิมูระ | 7 มกราคม 2568 (2025-01-07) |
| 2 | Transliteration: "Mikan no Kagayaki" (ญี่ปุ่น: 未完の輝き) | โทมิโอ ยามาอุจิ | โทโมโกะ ชิโนซูกะ | ริวอิจิ คิมูระ | 14 มกราคม 2568 (2025-01-14) |
| 3 | Transliteration: "Shiryō no Yāo Shiro" (ญี่ปุ่น: 死霊の妖城) | โยชิทากะ ฟูจิโมโตะ | เซอิจิโระ โมจิซึกิ | ทาเคฮิโระ นากายามะ | 21 มกราคม 2568 (2025-01-21) |
| 4 | Transliteration: "Kinki no Nōryoku (Sukiru)" (ญี่ปุ่น: 禁忌の能力(スキル)) | โยชิฮิเดะ คุริยามะ, ฮารุเมะ โคซากะ | กิกาเอมอน อิชิกาวะ | นาโอกิ มัตสึอุระ | 28 มกราคม 2568 (2025-01-28) |
| 5 | Transliteration: "Haran no Zessen" (ญี่ปุ่น: 波乱の舌戦) | อาโออิ โมริ | เซอิจิโระ โมจิซึกิ | อาโออิ โมริ | 4 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-04) |
| 6 | Transliteration: "Dentō no Kaji-shi" (ญี่ปุ่น: 伝統の鍛冶師) | มาซาโตะ ซูซูกิ | โทโมโกะ ชิโนซึกะ | มาซาโตะ ซูซูกิ | 11 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-11) |
| 7 | Transliteration: "Raimei no Kemono" (ญี่ปุ่น: 雷鳴の獣) | โทมิโอะ ยามาอุจิ | กิกาเอมอน อิชิกาวะ | โทมิโอะ ยามาอุจิ | 18 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-18) |
| 8 | Transliteration: "Fukutsu no Tomoshibi" (ญี่ปุ่น: 不屈の灯火) | มากิ คามิยะ | เซอิจิโร โมจิซึกิ | นาโอกิ มัตสึอุระ | 25 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-25) |
| 9 | Transliteration: "Kohan no Saikai" (ญี่ปุ่น: 湖畔の再会) | ฮารูเมะ โคซากะ | โทโมโกะ ชิโนซูกะ | ทาเคฮิโระ นากายามะ | 4 มีนาคม 2568 (2025-03-04) |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโนเวล ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ
ฮาซูเระ ซูกิรุ "คิโนมิ มาซูตา" (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ