stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศิวกร สายบัว

| ศิวกร สายบัว |
| --- | --- |
เกิด: 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 จังหวัดนครพนม ประเทศไทย
เสียชีวิต: 6 กันยายน พ.ศ. 2566 (31 ปี) จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย
สาเหตุเสียชีวิต: ถูกยิง (ลอบสังหาร)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 51 โรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่น 67
อาชีพ: ตำรวจ
คู่สมรส: เขมินทรา จิรสัจจานุกุล
บุตร: 1 คน
บิดามารดา: ร้อยโท ศิลนา สายบัว (บิดา) ทัศนัย สายบัว (มารดา)
พันตำรวจตรี ศิวกร สายบัว (28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 – 6 กันยายน พ.ศ. 2566) ชื่อเล่น แบงค์ หรือชื่อเล่นที่เรียกกัน สิว เป็นอดีตนายตำรวจชาวไทย
ประวัติ

พันตำรวจตรี ศิวกร สายบัว เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ 2534 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม เป็นบุตรของ ร้อยโท ศิลนา และนางทัศนัย สายบัว จบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 51 และโรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่น 67
ด้านชีวิตส่วนตัว พันตำรวจตรี ศิวกร สมรสกับ เขมินทรา จิรสัจจานุกุล มีบุตรธิดา 1 คน
พันตำรวจตรี ศิวกร สายบัว เสียชีวิตเมื่อวันพุธที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2566 จากการถูก นายธนัญชัย หมั่นมาก หรือ หน่อง ท่าผา คนสนิทของนายประวีณ จันทร์คล้าย หรือ กำนันนก ยิงจำนวน 7 นัด ที่บ้านของกำนันนก
การทำงาน

พันตำรวจตรีศิวกรเริ่มต้นรับราชการในตำแหน่ง รองสารวัตรประจำโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ก่อนจะย้ายมาดำรงตำแหน่ง รองสารวัตร กองกำกับการ 1 กองบังคับการปราบปราม ก่อนที่ในปี พ.ศ 2563 จะได้เลื่อนขึ้นเป็นสารวัตรในหน่วยงานเดิม พร้อมกับรับพระราชทานยศ พันตำรวจตรี จากนั้นจึงย้ายมาดำรงตำแหน่งสารวัตรสถานีตำรวจทางหลวง 1 กองกำกับการ 2 กองบังคับการตำรวจทางหลวง (สว.ส.ทล.1 กก.2 บก.) พันตำรวจตรีศิวกรสร้างผลงานไว้อาทิร่วมจับกุม เสี่ยโป้ อภิรักษ์ ชัชอานนท์ รวมถึง แยม-ธมลพรรณ์ อดีตนางเอกละครพื้นบ้านชื่อดัง เมื่อย้ายมาเป็นสารวัตรตำรวจทางหลวงยังได้สกัดจับแก๊งค้ายาเสพติดที่ซุกซ่อนมาในรถกระบะกว่า 200,000 เม็ด[ต้องการอ้างอิง]
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
เบสบอลทีมชาติญี่ปุ่น

| --- | --- |

ประเทศ:  ญี่ปุ่น
สหพันธ์: Baseball Federation of Japan
สมาพันธ์: Baseball Federation of Asia
ผู้จัดการ: Hirokazu Ibata
เวิลด์เบสบอลคลาสสิก
จำนวนครั้งที่แข่ง: 6 (ครั้งแรกในปี 2006)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 1 (3 สมัย, ล่าสุดในปี 2023)
กีฬาโอลิมปิก
จำนวนครั้งที่แข่ง: 6 (ครั้งแรกในปี 1992)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 1 (1 สมัย, ในปี 2020)
เวิลด์คัพ
จำนวนครั้งที่แข่ง: 15 (ครั้งแรกในปี 1972)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 2 (1 สมัย, ในปี 1982)
อินเตอร์คอนติเนนทอลคัพ
จำนวนครั้งที่แข่ง: 15 (ครั้งแรกในปี 1973)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 1 (2 สมัย, ล่าสุดในปี 1997)
เอเชียนเกมส์
จำนวนครั้งที่แข่ง: 4 (ครั้งแรกในปี 1994)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 1 (1 สมัย, ในปี 1994)
ชิงแชมป์เอเชีย
จำนวนครั้งที่แข่ง: 30 (ครั้งแรกในปี 1954)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 1 (18 สมัย, ล่าสุดในปี 2023)
เบสบอลทีมชาติญี่ปุ่น เป็นทีมเบสบอลระดับทีมชาติของประเทศญี่ปุ่น เป็นตัวแทนของประเทศญี่ปุ่นในการแข่งขันเบสบอลระดับนานาชาติเช่น เวิลด์เบสบอลคลาสสิก และ เบสบอลชิงแชมป์เอเชีย เป็นต้น
ผลการแข่งขันระดับนานาชาติ > กีฬาโอลิมปิก

1 2  No medals awarded; tournament was a demonstration sport only
↑  Totals only include years 1992 to 2008 and 2020, during which baseball was an official medal sport.
ผลการแข่งขันระดับนานาชาติ > เบสบอลเวิลด์คัพ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  1972 : 4th  1973 : did not qualify  1974 : did not qualify  1976 :  3rd  1978 : 4th  1980 :  3rd |   |  1982 :  2nd  1984 : 4th  1986 : 5th  1988 : 4th  1990 : 5th  1994 :  3rd |   |  1998 : 5th  2001 : 4th  2003 :  3rd  2005 : 5th  2007 :  3rd  2009 : 10th  2011 : 12th |
ผลการแข่งขันระดับนานาชาติ > อินเตอร์คอนติเนนทอลคัพ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  1973 :  1st  1975 :  2nd  1977 :  3rd  1979 :  2nd  1981 : 6th  1983 : did not qualify |   |  1985 :  3rd  1987 :  3rd  1989 :  2nd  1991 :  2nd  1993 :  3rd  1995 :  2nd |   |  1997 :  1st  1999 :  3rd  2002 : 5th  2006 : 4th  2010 : 5th |
ผลการแข่งขันระดับนานาชาติ > เบสบอลชิงแชมป์เอเชีย

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  1954 :  2nd  1955 :  1st  1959 :  1st  1962 :  1st  1963 :  2nd  1965 :  1st  1967 :  1st  1969 :  1st  1971 :  2nd |   |  1973 :  1st  1975 :  2nd  1983 :  2nd  1985 :  1st  1987 :  2nd  1989 :  2nd  1991 :  1st  1993 :  1st  1995 :  1st |   |  1997 :  2nd  1999 :  2nd  2001 :  3rd  2003 :  1st  2005 :  1st  2007 :  1st  2009 :  1st  2012 :  1st  2015 :  3rd |   |  2017 :  1st  2019 :  2nd  2023 :  1st |
ดูเพิ่ม

นิปปงโปรเฟสชันแนลเบสบอล
กีฬาในประเทศญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Site
แม่แบบ:แชมเปียนเวิลด์เบสบอลคลาสสิก
| ด ค กเบสบอลทีมชาติในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
 อัฟกานิสถาน  กัมพูชา  จีน  ฮ่องกง  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก  ญี่ปุ่น  ลาว  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  มาเลเซีย  มองโกเลีย  พม่า  เนปาล  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  ฟิลิปปินส์  สิงคโปร์  ศรีลังกา  ไต้หวัน1  ไทย  อุซเบกิสถาน  เวียดนาม   1มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า 'สาธารณรัฐจีน'; แข่งขันในชื่อ 'จีนไทเป'
แฟรงก์ แลมพาร์ด
ประวัติ

แฟรงก์ แลมพาร์ด มีชื่อเต็มว่า แฟรงก์ เจมส์ แลมพาร์ด เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1978 ที่กรุงลอนดอน ในตระกูลนักฟุตบอล โดยพ่อของเขาคือ แฟรงก์ แลมพาร์ด (ซีเนียร์) เป็นอดีตกองหลังทีมชาติอังกฤษ ลุงของเขาคือ แฮร์รี เรดแนปป์ และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับ เจมี เรดแนปป์ เป็นอดีตนักเตะของเซาแทมป์ตันเช่นเดียวกัน
การศึกษาจบจากมหาวิทยาลัยลอนดอน เขาเป็นหนึ่งในอดีตนักเตะเยาวชนของเวสต์แฮมยูไนเต็ด และเคยถูกยืมตัวไปเล่นกับ สวอนซีซิตี ใน ค.ศ. 1995 และย้ายมาร่วมสโมสร เชลซี ใน ค.ศ. 2001 ติดทีมชาติอังกฤษครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1999 แลมพาร์ดเป็นกองกลางที่ทำประตูได้ 200 ประตู ซึ่งมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของสโมสร และเป็นกองกลางคนที่สองต่อจากแมธทิว ทริสเซอร์ ที่ทำประตูมากว่า 100 ประตูในพรีเมียร์ลีก นอกจากนี้ แลมพาร์ดยังทำสถิติเป็นผู้เล่นคนเดียวที่ทำประตูในพรีเมียร์ลีกมากกว่า 10 ประตูติดต่อกันถึง 9 ฤดูกาลอีกด้วย
สโมสรอาชีพ > เวสต์แฮมยูไนเต็ด

แลมพาร์ด เริ่มต้นอาชีพฟุตบอลกับสโมสรเวสต์แฮมยูไนเต็ด โดยลงเล่นกับทีมเยาวชนตั้งแต่ ปี 1993 และสร้างผลงานได้ดีพอสมควร โดยเขายังเป็นลูกชายของแฟรงก์ แลมพาร์ด (ซีเนียร์) ผู้ช่วยคนสำคัญของแฮร์รี เรดแนปป์ กุนซือของเวสต์แฮมในขณะนั้นซึ่งเป็นลุงของเขา
1994/1995
เซ็นสัญญาเป็นนักเตะกับสโมสรเวสต์แฮมยูไนเต็ด แต่เขาก็ยังไม่ได้ลงเล่นในชุดใหญ่ โดยลงเล่นในทีมสำรองของสโมสรอื่น
1995/1996
แล้วโอกาสสัมผัสเกมกับทีมชุดใหญ่ก็เกิดขึ้นในฤดูกาลนี้ โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองในเกมพรีเมียร์ชิพ และเขาลงเล่นให้เวสต์แฮม 2 นัดก็ถูกปล่อยตัวให้สวอนซีซิตี ทีมในดิวิชัน 2 ยืมตัวไปใช้งาน โดยลงเล่นกับสวอนซี 9 นัด ทำได้ 1 ประตู
1996/1997
หลังจากกลับมาจากการยืมตัวเขาก็ได้ลงเล่นให้ทีมมากขึ้นในฤดูกาลต่อมา โดยลงเล่นอีก 13 นัด แต่ก็มาโชคร้ายกระดูกขาขวาแตกในนัดปะทะกับแอสตันวิลลา ทำให้ต้องพักยาว
1997/1998
กลับมาเล่นให้ทีมอีกครั้ง โดยยึดตำแหน่งตัวจริงได้สำเร็จ และลงเล่นทั้งหมด 31 นัด ทำได้ 4 ประตู กลายเป็นมิดฟิลด์ดาวรุ่งขวัญใจกองเชียร์ทีมขุนค้อน จากผลงานอย่างต่อเนื่องกับเวสต์แฮมทำให้เขามีชื่อติดทีมชาติอังกฤษชุดเล็ก
1998/1999
ยังคงเล่นกับเวสต์แฮมอย่างต่อเนื่อง ถึงแม้ผลงานของทีมจะไปได้ไม่ไกลนัก แต่ชื่อของแฟรงก์ แลมพาร์ดก็เริ่มเข้าไปอยู่ในใจของบรรดากุนซือทั้งหลาย โดยเขาลงเล่นให้เวสต์แฮม 38 นัด ทำได้ 5 ประตู
1999/2000
ฤดูกาลนี้เวสต์แฮมผ่านเข้าไปเล่นยูฟ่าคัพ โดยผ่านการคัดเลือกจากถ้วยอินเตอร์โตโตคัพด้วย ซึ่งแลมพาร์ดก็ยังเล่นให้ทีมอย่างต่อเนื่อง โดยเขาลงเล่นทั้งสิ้น 34 นัด ทำได้ 7 ประตู และเขาก็มีชื่อติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่ โดยเขาลงเล่นครั้งแรกในนัดกระชับมิตรกับเบลเยียมที่สเตเดียมออฟไลต์ (สนามเหย้าของซันเดอร์แลนด์) ในวันที่ 10 ตุลาคม 1999
2000/2001
เขาเป็นนักเตะที่ผลงานคงเส้นคงวามากที่สุดคนหนึ่งในพรีเมียร์ชิพ โดยปีนี้เขาลงเล่น 30 นัด ทำได้ 7 ประตู แต่ผลงานของทีมก็ไม่น่าประทับใจนัก ซึ่งหลังจบฤดูกาลมีหลายทีมต่างให้ความสนใจในตัวเขา และก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้นในทีม พ่อและลุงของเขาถูกสโมสรไล่ออก ทำให้เขาเริ่มไม่มีความสุขกับทีมต้นสังกัด และก็เป็นกุนซือ เกลาดีโอ รานีเอรี ของเชลซีที่เสนอเงิน 11 ล้านปอนด์เพื่อซื้อตัวเขาไปร่วมทีม
สโมสรอาชีพ > นิวยอร์กซิตี

2014/2015
แลมพาร์ดได้ย้ายออกจากเชลซี สโมสรที่เขาประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงไปยังนิวยอร์กซิตี ในเมเจอร์ลีก สหรัฐอเมริกา แต่ทว่ายังมิได้ทันได้ลงเล่นให้กับต้นสังกัด ก็ถูกแมนเชสเตอร์ซิตีขอยืมตัวกลับมาเล่นในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ ทันที พร้อมกับได้ประกาศยุติการเล่นให้กับทีมชาติไป โดยทำสถิติติดทีมชาติทั้งสิ้น  106 นัด ยิงประตูได้ทั้งหมด 29 ลูก
สโมสรอาชีพ > นิวยอร์กซิตี > แมนเชสเตอร์ซิตี (ยืม)

แลมพาร์ดลงเล่นให้แมนเชสเตอร์ซิตีครั้งแรก ในนัดที่พบกับอาร์เซนอล ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม แต่ปรากฏว่าถูกใบเหลืองในนาทีที่ 22 และถูกเปลี่ยนตัวออกเมื่อหมดครึ่งแรก
แลมพาร์ดลงเล่นให้แมนเชสเตอร์ซิตีนัดที่สอง ในนัดที่พบกับเชลซี ทีมเก่าของตัวเอง ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม แต่ปรากฏว่าผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ซิตีถูกใบแดงในนาทีที่ 66 จึงทำให้เชลซีขึ้นนำก่อน 1-0 ในนาทีที่ 71 จนกระทั่งถึงช่วงท้ายในนาทีที่ 85 แลมพาร์ดทำประตูตีเสมอให้กับทีม ช่วยให้ผลการแข่งขันกลับมาเสมอได้สำเร็จ
เกียรติประวัติ

เวสต์แฮมยูไนเต็ด
แชมป์ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ ฤดูกาล 1999
เชลซี
แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2011-2012
แชมป์ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013
แชมป์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2004-2005, 2005-2006, 2009-2010
แชมป์เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2007, 2009, 2010, 2012
แชมป์ลีกคัพ ฤดูกาล 2005, 2007
แชมป์เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ ฤดูกาล 2005, 2009
รางวัลส่วนตัว
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ ปี 2005
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | แฟรงก์ แลมพาร์ด |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ตีแยรี อ็องรี |  | นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ  (ค.ศ. 2005) |  | ตีแยรี อ็องรี |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอังกฤษ – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 ฮาร์ต  2 จอห์นสัน  3 เบนส์  4 เจอร์ราร์ด (c)  5 เคฮิลล์  6 แจกีเอลกา  7 วิลเชียร์  8 แลมพาร์ด  9 สเตอร์ริดจ์  10 รูนีย์  11 เวลเบก  12 สมอลลิง  13 ฟอสเตอร์  14 เฮนเดอร์สัน  15 ออกซ์เลด-เชมเบอร์ลิน  16 โจนส์  17 มิลเนอร์  18 แลมเบิร์ต  19 สเตอร์ลิง  20 ลัลลานา  21 บาร์กลีย์  22 ฟอร์สเตอร์  23 ชอว์  ผู้ฝึกสอน: ฮอดจ์สัน  |  1 ฮาร์ต  2 จอห์นสัน  3 เบนส์  4 เจอร์ราร์ด (c)  5 เคฮิลล์  6 แจกีเอลกา  7 วิลเชียร์  8 แลมพาร์ด  9 สเตอร์ริดจ์  10 รูนีย์  11 เวลเบก  12 สมอลลิง  13 ฟอสเตอร์  14 เฮนเดอร์สัน  15 ออกซ์เลด-เชมเบอร์ลิน  16 โจนส์  17 มิลเนอร์  18 แลมเบิร์ต  19 สเตอร์ลิง  20 ลัลลานา  21 บาร์กลีย์  22 ฟอร์สเตอร์  23 ชอว์  ผู้ฝึกสอน: ฮอดจ์สัน  |  |
| ด ค กกัปตันในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก |
| --- | --- |
สมัยยูโรเปียนคัพ:  1956 :  Muñoz  1957 :  Muñoz  1958 :  Alonso  1959 :  Zárraga  1960 :  Zárraga  1961 :  Águas  1962 :  Águas  1963 :  เช.มัลดีนี  1964 :  Picchi  1965 :  Picchi  1966 :  เฆนโต  1967 :  McNeill  1968 :  ชาร์ลตัน  1969 :  Rivera  1970 :  Israël  1971 :  วาซอวิช  1972 :  Keizer  1973 :  ไกรฟฟ์  1974 :  เบ็คเคินเบาเออร์  1975 :  เบ็คเคินเบาเออร์  1976 :  เบ็คเคินเบาเออร์  1977 :  ฮิวส์  1978 :  ฮิวส์  1979 :  แม็คโกเวิร์น  1980 :  แม็คโกเวิร์น  1981 :  Thompson  1982 :  มอร์ติเมอร์  1983 :  Hrubesch  1984 :  Souness  1985 :  Scirea  1986 :  Iovan  1987 :  Pinto  1988 :  Gerets  1989 :  บาเรซี  1990 :  บาเรซี  1991  :  Stojanović  1992 :  ซูบีซาร์เรตา 
สมัยแชมเปียนส์ลีก:  1993 :  เดช็อง  1994 :  Tassotti  1995 :  Blind  1996 :  วีอัลลี  1997 :  Sammer  1998 :  Sanchís  1999 :  สไมเกิล  2000 :  Redondo  2001 :  Effenberg  2002 :  อิเอร์โร  2003 :  พี. มัลดีนี  2004 :  Costa  2005 :  เจอร์ราร์ด  2006 :  ปูย็อล  2007 :  พี. มัลดีนี  2008 :  เฟอร์ดินานด์  2009 :  ปูย็อล  2010 :  ซาเนตติ  2011 :  ชาบี  2012 :  แลมพาร์ด  2013 :  ลาห์ม  2014 :  กาซิยัส  2015 :  อินิเอสตา  2016 :  ราโมส  2017 :  ราโมส  2018 :  ราโมส  2019 :  เฮนเดอร์สัน  2020 :  น็อยเออร์  2021 :  อัซปิลิกูเอตา  2022 :  มาร์เซลู  2023 :  กึนโดอัน  2024 :  นาโช
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาเบสบอล
หน่วยงาน: ดับบลิวบีเอสซี
รายการ: 2 (ชาย: 1; หญิง: 1)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 หมายเหตุ: กีฬาสาธิตปีที่ระบุด้วยตัวเอียง
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิก (อังกฤษ: Baseball) เปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 และเป็นกีฬาโอลิมปิกอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เบสบอลมีประวัติเป็นกีฬาสาธิตในโอลิมปิกมาอย่างยาวนานก่อนหน้าที่จะมีการบรรจุให้มีการชิงเหรียญอย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) เบสบอลในโอลิมปิกมีหน่วยงานดูแล คือ สหพันธ์เบสบอลนานาชาติ (ไอบีเอเอฟ) ชนิดกีฬาเบสบอลมีการแข่งขันครั้งสุดท้ายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดในกรุงปักกิ่ง โดยเกาหลีใต้ได้เหรียญทองไป
ในการประชุมไอโอซีเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เบสบอลและซอฟต์บอลถูกลงคะแนนเสียงออกจากโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร นับเป็นกีฬาชนิดแรกที่ถูกลงคะแนนออกจากโอลิมปิกนับตั้งแต่โปโลที่ถูกลงคะแนนเสียงออกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 การตัดออกดังกล่าวได้ตัดนักกีฬากว่า 300 คน จาก 16 ทีมออกจากโอลิมปิก 2012 ชนิดกีฬาที่ว่างลงสองชนิดถูกแทนที่ด้วยกอล์ฟและรักบี้ 7 คน ใน พ.ศ. 2559 การตัดสินใจดังกล่าวได้รับการยืนยันอีกครั้งในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ระหว่างการแข่งขันรอบชิงเหรียญทองแดงระหว่างสหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2548 ประธานไอโอซี ฌักส์ ร็อกก์ (Jacques Rogge) ให้สัมภาษณ์กับมาร์ค นิวแมนจาก MLB.com และอ้างเกณฑ์สารพัดที่เบสบอลต้องผ่านจึงจะกลับมาบรรจุในโอลิมปิกอีกครั้งว่า "ในการที่จะอยู่ในโครงการโอลิมปิกนั้นเป็นประเด็นที่คุณต้องการความเป็นสากลให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ คุณต้องมีกีฬาที่มีสิ่งเหล่านี้ คุณต้องมีผู้เล่นที่ดีที่สุด และคุณต้องยินยอมตาม WADA (องค์การควบคุมการใช้สารกระตุ้นโลก) อย่างเข้มงวด และเหล่านี้เป็นคุณสมบัติที่ต้องมี เมื่อคุณมีทั้งหมดนั้น คุณต้องเอาชนะใจ (heart) คุณสามารถเอาชนะจิต (mind) แต่คุณยังต้องชนะใจด้วย" มีการตัดสินใจอย่างเป็นทางการในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 ในการประชุมคณะกรรมการไอโอซีที่กรุงเบอร์ลิน ว่า เบสบอลจะไม่ถูกบรรจุในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ด้วย
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2554 ไอบีเอเอฟและสหพันธ์ซอฟต์บอลนานาชาติ ประกาศว่า พวกเขากำลังเตรียมข้อเสนอร่วมที่จะฟื้นคืนการเล่นกีฬาทั้งสองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ผลการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ครั้งที่ | ปี | เจ้าภาพ |  | ชนะเลิศ | ผลการแข่งขัน | รองชนะเลิศ |  | อันดับ 3 | ผลการแข่งขัน | อันดับ 4 |  | จำนวนทีม |
| 1 | 1992 |  สเปน |  |  คิวบา | 11–1 Estadi Municipal de Futbol de L'Hospitalet, Catalonia |  จีนไทเป |  |  ญี่ปุ่น | 8–3 Estadi Municipal de Futbol de L'Hospitalet, Catalonia |  สหรัฐ |  | 8 |
| 2 | 1996 |  สหรัฐ |  |  คิวบา | 13–9 Atlanta–Fulton County Stadium, Atlanta |  ญี่ปุ่น |  |  สหรัฐ | 10–3 Atlanta–Fulton County Stadium, Atlanta |  นิการากัว |  | 8 |
| 3 | 2000 |  ออสเตรเลีย |  |  สหรัฐ | 4–0 Sydney Showground Stadium, Sydney |  คิวบา |  |  เกาหลีใต้ | 3–1 Sydney Showground Stadium, Sydney |  ญี่ปุ่น |  | 8 |
| 4 | 2004 |  กรีซ |  |  คิวบา | 6–2 Hellinikon Olympic Complex, Athens |  ออสเตรเลีย |  |  ญี่ปุ่น | 11–2 Hellinikon Olympic Complex, Athens |  แคนาดา |  | 8 |
| 5 | 2008 |  จีน |  |  เกาหลีใต้ | 3–2 Wukesong Arena, Beijing |  คิวบา |  |  สหรัฐ | 8–4 Wukesong Arena, Beijing |  ญี่ปุ่น |  | 8 |
| 6 | 2020 |  ญี่ปุ่น |  |  ญี่ปุ่น | 2–0 Yokohama Stadium, Yokohama |  สหรัฐ |  |  สาธารณรัฐโดมินิกัน | 10–6 Yokohama Stadium, Yokohama |  เกาหลีใต้ |  | 6 |
| 7 | 2028 |  สหรัฐ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
สรุปเหรียญ

Sources:
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  คิวบา | 3 | 2 | 0 | 5 |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 2 |  สหรัฐ | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 4 |  เกาหลีใต้ | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 5 |  จีนไทเป | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 5 |  ออสเตรเลีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 7 |  สาธารณรัฐโดมินิกัน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (7 ประเทศ) | รวม (7 ประเทศ) | 6 | 6 | 6 | 18 |
ประเทศที่เข้าร่วม

| Nation | 92 | 96 | 00 | 04 | 08 | 20 | 28 | Years |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ออสเตรเลีย  | 9 !  | 7 | 6 | 2 | 9 !  | 9 !  |  | 3 |
|  แคนาดา  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 4 | 6 | 9 !  |  | 2 |
|  จีน  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 8 | 9 !  |  | 1 |
|  จีนไทเป  | 2 | 9 !  | 9 !  | 5 | 5 | 9 !  |  | 3 |
|  คิวบา  | 1 | 1 | 2 | 1 | 2 | 9 !  |  | 5 |
|  สาธารณรัฐโดมินิกัน  | 6 | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 3 |  | 2 |
|  กรีซ  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 7 | 9 !  | 9 !  |  | 1 |
|  อิสราเอล  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 5 |  | 1 |
|  อิตาลี  | 7 | 6 | 7 | 8 | 9 !  | 9 !  |  | 4 |
|  ญี่ปุ่น  | 3 | 2 | 4 | 3 | 4 | 1 |  | 6 |
|  เม็กซิโก  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 6 |  | 1 |
|  เนเธอร์แลนด์  | 9 !  | 5 | 5 | 6 | 7 | 9 !  |  | 4 |
|  นิการากัว  | 9 !  | 4 | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  |  | 1 |
|  ปวยร์โตรีโก  | 5 | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  |  | 1 |
|  แอฟริกาใต้  | 9 !  | 9 !  | 8 | 9 !  | 9 !  | 9 !  |  | 1 |
|  เกาหลีใต้  | 9 !  | 8 | 3 | 9 !  | 1 | 4 |  | 4 |
|  สเปน  | 8 | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  | 9 !  |  | 1 |
|  สหรัฐ  | 4 | 3 | 1 | 9 !  | 3 | 2 |  | 5 |

| Total nations | 8 | 8 | 8 | 8 | 8 | 6 |  |  |
อิงครัต ดำรงค์ศักดิ์กุล

| อิงครัต ดำรงค์ศักดิ์กุล |
| --- | --- |
เกิด: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 (21 ปี) อิงครัต ดำรงค์ศักดิ์กุล กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง: 176 เซนติเมตร
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 2556–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: • โอ๊ต – พี่ชาย My Hero (2558) • เตวิน – รุ่นพี่ Secret Love (2559)
สังกัด: จีดีเอช ห้าห้าเก้า นาดาวบางกอก
สุพรรณหงส์: พ.ศ. 2558 - นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม  จากภาพยนตร์เรื่อง พี่ชาย My Hero
อิงครัต ดำรงค์ศักดิ์กุล (เกิด 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ) ชื่อเล่น ริว เป็นนักแสดงเด็กชาวไทย เริ่มมีผลงานงานการแสดงในวัย 9 ขวบ จากการแสดงละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ซึ่งได้รับบทพระเอกในวัยเด็ก เริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง พี่ชาย My Hero และละครซีรีส์เรื่อง รุ่นพี่ Secret Love จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล (รุ่นที่ 100) ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประวัติ

ริว อิงครัต เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 เป็นทั้งนักแสดง และพรีเซนเตอร์เด็กชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการด้วยวัยเพียง 9 ปี จากการถ่ายโฆษณา และแสดงละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ โดยเริ่มมีผลงานการแสดงครั้งแรกจากเรื่อง ลูกทาส โดยรับบทเป็นพระเอกในวัยเด็ก ออกอากาศทางช่อง 3 หลังจากนั้นก็มีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์อีกมากมาย ได้แก่ ไฟรักเพลิงแค้น, หวานใจนายจิตระเบิด, เล่ห์รตี เป็นต้น
ผลงานที่เป็นที่รู้จัก จากภาพยนตร์เรื่อง พี่ชาย My Hero โดยรับบทเป็น โอ๊ต (วัยเด็ก) ทั้งนี้ยังสามารถคว้ารางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากเวทีรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 25 อีกด้วย ถือเป็นนักแสดงเด็กที่มีความสามารถอีกคนในวงการบันเทิง
การรับบทนักแสดงนำ Billing 1 (Billing 1หรือ First billed หมายถึงลำดับแรกของนักแสดงที่ระบุไว้ในเครดิตเปิดของภาพยนตร์ โปสเตอร์ การโปรโมทผ่านสื่อ) Billing หมายถึง คําศัพท์ศิลปะการแสดงที่ใช้อ้างถึงลำดับความสำคัญของนําเสนอเครดิตสําหรับละคร ภาพยนตร์  ในผลงานดราม่าจากเรื่อง HATETAG the project EP.5 #ImWithYou ได้รับการชื่นชมด้านฝีมือการแสดงจากผู้ชมมากมาย และภายหลังได้กลับมาแสดงภาพยนตร์อีกครั้งในเรื่อง เพื่อน(ไม่)สนิท ซึ่งเป็นการแสดงที่เสริมสร้างความน่าสนใจในบทบาทได้เป็นอย่างดี
ในปี 2567 มีผลงานหลักคือซีรีส์ I Saw You In My Dream เธอ ฉัน ฝัน เรา ซึ่งได้รับเลือกเป็น Billing 1 อีกทั้งยังได้รับเกียรติให้เป็น ผู้อัญเชิญป้ายจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในงานฟุตบอลประเพณีจุฬา-ธรรมศาสตร์
ผลงาน > ละคร/ซีรีส์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2556 | ลูกทาส | แก้ว (วัยเด็ก) |
| 2557 | ไฟรักเพลิงแค้น | สรัล (วัยเด็ก) |
| 2558 | ลีลาวดีเพลิง | ทิวัตถ์ (วัยเด็ก) |
| 2558 | พันล้านพนันรัก | บดินทร์ (วัยเด็ก) |
| 2558 | เล่ห์รตี | ปุ๊ ศตายุ (วัยเด็ก) |
| 2558 | หวานใจนายจิตระเบิด | ธนา ราชวงศ์ (วัยเด็ก) |
| 2558 | ตะวันตัดบูรพา | บูรพา พงศ์พิทักษ์ (วัยเด็ก) |
| 2558 | ขวัญผวา | นนท์ (วัยเด็ก) |
| 2559 | รุ่นพี่ Secret Love   ตอน My Lil Boy | เตวิน |
| 2559 | Lovey Dovey แผนร้ายนายเจ้าเล่ห์ | ดาวเหนือ (วัยเด็ก) |
| 2559 | พี่เลี้ยง | โชติวัน (วัยเด็ก) |
| 2559 | รุ่นพี่ Secret Love   ตอน My Lil Boy 2 น้องม.4 พี่ปี 1 | เตวิน |
| 2560 | 2 Moons the Series | ป่า - พนา ก้องธานินทร์ (วัยเด็ก) |
| 2560 | A Love To Kill รักซ่อนแค้น | เมฆ (วัยเด็ก) |
| 2560 | เดือนประดับดาว | กันลอง (วัยเด็ก) |
| 2561 | GGEZเกรียนเมพเทพศาสตร์ | แจ็บ |
| 2563 | กักตัว Stories เรื่องที่ 8: Mother Distancing | บีม |
| 2564 | HATETAG the project EP.5 #ImWithYou | โอม |
| 2566 | วัยบ้าคว้าฝัน Fierce & Furious Academy | มาร์ค |
| 2567 | I Saw You In My Dream เธอ ฉัน ฝัน เรา | ไอย |
ผลงาน > ภาพยนตร์

(2557) ภาพยนตร์เรื่อง ด้วยรัก (ภาพยนตร์สารคดีพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ) รับบท ไม้
(2558) ภาพยนตร์เรื่อง พี่ชาย My Hero รับบท โอ๊ต
(2559) ภาพยนตร์เรื่อง ฅนมวยกับรักที่แตกต่าง Boxing in Love รับบท ยอด (วัยเด็ก)
(2559) ภาพยนตร์เรื่อง Love Is สี่เส้า รับบท อาเว่ย (วัยเด็ก)
(2559) ภาพยนตร์เรื่อง โรงเรียนผี รับบท ดอน
(2566) ภาพยนตร์เรื่อง เพื่อน (ไม่) สนิท รับบท โอม
ผลงาน > มิวสิควีดีโอ

(2559) พูดว่ารักในใจ ของ  มุก วรนิษฐ์
(2559) แอบเพ้อเจ้อ ของ สงกรานต์ รังสรรค์
(2559) คิดถึงเธอ (Badly) ของ เจ็ตเซ็ตเตอร์
(2561) ร้อยล้านวิว ของ แสตมป์ อภิวัชร์
(2562) 100 ปี โลกจดจำ ของ โรงเรียนเซนต์คาเบียล เนื่องในโอกาสฉลองเข้าสู่ปีที่ 100
(2563) รางวัลแด่คนช่างฝัน (ต้นฉบับโดย จรัล มโนเพ็ชร) ของ อิ้งค์ วรันธร และ ซีซันไฟฟ์
(2564) กรีฑาแมน ของ ธนกฤต พานิชวิทย์
(2567) หาคนเก่าในคนใหม่ ของ Jeanius
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล

| ปี | รางวัล | ประเภท | ผู้รับรางวัลและผู้เข้าชิงรางวัล | ผลการตัดสิน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2559 | รางวัลเชิดชูเกียรติ "ศรีกุลบุตร-กุลธิดา" เทิดไท้องค์ราชัน ประจำปี 2558 | รางวัลเชิดชูเกียรติ |  | ได้รับรางวัล |
| 2559 | รางวัลสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์ไทย ครั้งที่ 6 | รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | พี่ชาย My Hero | เสนอเข้าชิง |
| 2559 | รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 25 | รางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | พี่ชาย My Hero | ได้รับรางวัล |
| 2559 | รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 24 | รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | พี่ชาย My Hero | เสนอเข้าชิง |
| 2559 | Starpics Awards ครั้งที่ 13 | รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | พี่ชาย My Hero | เสนอเข้าชิง |
| 2559 | คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 13 | รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | พี่ชาย My Hero | เสนอเข้าชิง |
| 2567 | โครงการประกวดหนังโฆษณาร่วมกับ Prime Media x Alfredo (คณะดิจิทัลมีเดียและศิลปะภาพยนตร์ (BUDC)) | ผู้ถ่ายทำหนังโมษณายอดเยี่ยม | ทีมถ่ายทำสื่อโฆษณาออนไลน์ | รองชนะเลิศอันดับ 1 |
| 2567 | รางวัลคุ้มเกล้าเยาวชนคนสร้างชาติ ครั้งที่ 8 | นักแสดงดีเด่นผู้สร้างแรงบันดาลใจ |  | ได้รับรางวัล |
แหล่งข้อมูลอื่น

อิงครัต ดำรงค์ศักดิ์กุล ที่เฟซบุ๊ก
อิงครัต ดำรงค์ศักดิ์กุล ที่อินสตาแกรม
| ด ค กรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2534 – 2540:  รณ ฤทธิชัย (2534)  วงศ์ศักดิ์ ศรีนวกะตระกูล (2535)  เกรียงไกร อุณหะนันทน์ (2536)  รณรงค์ บูรณัติ (2537)  อรุณ ภาวิไล (2538)  นพชัย มัททวีวงศ์ (2539)  บิลลี่ โอแกน (2540) 
2541 – 2551:  คมสัน นันทจิต (2541)  วิชญ์ พิมพ์กาญจนพงศ์ (2542)  ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์ (2544)  ม.ร.ว.มงคลชาย ยุคล (2545)  เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ (2546)  อดุลย์ ดุลยรัตน์ (2547)  สนธยา ชิตมณี (2548)  นิรุตติ์ ศิริจรรยา (2549)  สนธยา ชิตมณี (2550)  สรพงศ์ ชาตรี (2551) 
2552 – 2562:  พิษณุ นิ่มสกุล (2552)  สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ (2553)  วรรณศักดิ์ ศิริหล้า (2554)  ปรมะ อิ่มอโนทัย (2555)  ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์ (2556)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2557)  อิงครัต ดำรงค์ศักดิ์กุล (2558)  กฤษดา สุโกศล แคลปป์ (2559)  ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ (2560)  อนุชิต สพันธุ์พงษ์ (2561)  (2562) โควิด-19 
2563 – 2573:  จิรายุ ตันตระกูล (2563)  ณัฏฐ์ กิจจริต (2564)  พชร จิราธิวัฒน์ (2565)  พิสิฐพล เอกพงศ์พิสิฐ (2566)
เมเจอร์ลีกเบสบอล

| --- | --- |
การแข่งขันหรือฤดูกาลครั้งต่อไป:  เมเจอร์ลีกเบสบอล ฤดูกาล 2024

กีฬา: เบสบอล
ก่อตั้ง: เนชันแนลลีก (NL), 22 เมษายน 1876; 148 ปีก่อน (1876-04-22) อเมริกันลีก (AL), 22 เมษายน 1901; 123 ปีก่อน (1901-04-22) National Agreement signed, 1903; 121 ปีที่แล้ว (1903) Merged into one organization, 2000; 24 ปีที่แล้ว (2000)
ผู้ได้รับมอบหมาย: Rob Manfred
จำนวนทีม: 30 ทีม
ประเทศ: สหรัฐ (29 ทีม) แคนนาดา (1 ทีม)
สำนักงานใหญ่: นครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์ก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: Houston Astros (สมัยที่ 2)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: New York Yankees (27 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: สหรัฐ: แพร่ภาพสด ESPN/ESPN2/ABC Fox/FS1 TBS MLB Network สตรีมมิ่งสด ESPN+ NBC/Peacock Apple TV+ YouTube แคนนาดา: แพร่ภาพสด Sportsnet TSN1/TSN2/TSN3/TSN4/TSN5 RDS TVA Sports MLB Network สตรีมมิ่งสด Apple TV+ YouTube นานาชาติ: Broadcasters
เว็บไซต์: www.mlb.com
เมเจอร์ลีกเบสบอล (อังกฤษ: Major League Baseball) ย่อว่า เอ็มแอลบี (MLB) เป็นลีกเบสบอลมืออาชีพ ประกอบไปด้วยทีมที่เล่นในอเมริกันลีก และเนชันแนลลีก โดยทั้งสองลีกรวมอยู่ในปี ค.ศ. 2000 เป็นองค์กรเดียวที่นำโดยกรรมาธิการเบสบอล หลังจาก 100 ปีที่แยกออกจากหน่วยงานตามกฎหมาย เมเจอร์ลีกเบสบอลถือเป็นหนึ่งในกีฬาเมเจอร์ลีกมืออาชีพของสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
ดูเพิ่ม

นิปปงโปรเฟสชันแนลเบสบอล