stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตินี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินเดียตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
มหาราชวงศ์ ฉบับที่สอง

| --- | --- |

วันที่พิมพ์: พ.ศ. 2412
หน้า: 10 หน้า
เรื่องก่อนหน้า: มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว 
มหาราชวงศ์ ฉบับที่สอง (ဒုတိယ မဟာ ရာဇဝင်တော်ကြီး) คือบันทึกเหตุการณ์พม่าอย่างเป็นทางการฉบับที่ 2 ของราชวงศ์โก้นบอง ต่อเนื่องจาก มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว โดยมหาราชวงศ์ ฉบับที่สอง ได้เพิ่มเติมบันทึกเหตุการณ์อย่างเป็นทางการระหว่างปี พ.ศ. 2364 ถึง พ.ศ. 2397 อาทิ สงครามทั้งสองครั้งกับอังกฤษ
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิก

| ประเทศอุรุกวัย ในโอลิมปิก |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: URU
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกอุรุกวัย
เว็บไซต์: www.cou.org.uy (ในภาษาสเปน)
เหรียญ อันดับ 93:  ทอง 2 เงิน 2 ทองแดง 6 รวม 10 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
1998 2002–2022
ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1924 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อครั้งที่พวกเขาคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวเพียงครั้งเดียวในปี ค.ศ. 1998
นักกีฬาอุรุกวัยได้รับรางวัล 10 เหรียญโดยมีเหรียญทอง 2 เหรียญในกีฬาฟุตบอล
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอุรุกวัยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1923 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกัน
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ปารีส 1924 | 33 | 1 | 0 | 0 | 1 | 19 |
|  อัมสเตอร์ดัม 1928 | 22 | 1 | 0 | 0 | 1 | 24 |
|  ลอสแอนเจลิส 1932 | 2 | 0 | 0 | 1 | 1 | 26 |
|  เบอร์ลิน 1936 | 37 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  ลอนดอน 1948 | 61 | 0 | 1 | 1 | 2 | 26 |
|  เฮลซิงกิ 1952 | 32 | 0 | 0 | 2 | 2 | 37 |
|  เมลเบิร์น 1956 | 21 | 0 | 0 | 1 | 1 | 56 |
|  โรม 1960 | 34 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  โตเกียว 1964 | 23 | 0 | 0 | 1 | 1 | 35 |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 27 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  มิวนิก 1972 | 13 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  มอนทรีอัล 1976 | 9 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
 มอสโก 1980: ไม่ได้เข้าร่วม
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 18 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  โซล 1988 | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  แอตแลนตา 1996 | 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  ซิดนีย์ 2000 | 14 | 0 | 1 | 0 | 1 | 64 |
|  เอเธนส์ 2004 | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  ปักกิ่ง 2008 | 12 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  ลอนดอน 2012 | 29 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 17 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  โตเกียว 2020 | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 2 | 2 | 6 | 10 | 90 |
ดูเพิ่ม

ประเทศอุรุกวัยในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตินี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินเดียตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
วิจารณญาณ

วิจารณญาณ (อ่านว่า วิจาระนะยาน) หมายถึงปัญญาที่สามารถรู้หรือให้เหตุผลที่ถูกต้อง ปัญญาสามารถในการพิจารณาจัดแจง วางแผน สืบสวน แสวงหา ไตร่ตรองเหตุผล เรียกว่า วิจารณปัญญา ก็มี
วิจารณญาณเป็นเครื่องมือในการสังเกตคิดค้น และตัดสินวินิจฉัยในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เป็นเครื่องมือของโยนิโสมนสิการ มีลักษณะเฟ้นหาไตร่ตรองข้อเท็จจริงด้วยเหตุผลรอบคอบและรอบด้าน ทำให้ฉุกคิดไม่ตัดสินใจโดยรีบด่วนจนเกิดความผิดพลาด เป็นให้การสรุปผลหรือตัดสินเรื่องนั้นๆ ถูกต้องถ่องแท้ หรือผิดพลาดน้อยที่สุด
วิจารณญาณเป็นเรื่องของปัญญา เหตุผลและข้อเท็จจริง มิใช่เป็นเรื่องของทัศนะและการคาดเดา
การศึกษาสมัยใหม่ในประเทศพัฒนาแล้วหลายประเทศได้นำกระบวนการคิดในลักษณะนี้มารวมไว้ในหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน เรียกว่า "การคิดเชิงวิจารณ์"
ทวงคืน

| ทวงคืน |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: วรเวช ดานุวงศ์
บทภาพยนตร์: วรเวช ดานุวงศ์
อำนวยการสร้าง:   สุรเชษฐ์ อัศวเรืองอนันต์  วิศรุต พูลวรลักษณ์  วิชญะ พูลวรลักษณ์ 
นักแสดงนำ:   วรเวช ดานุวงศ์  อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา  กวี ตันจรารักษ์  สมชาย เข็มกลัด  เศรษฐพงศ์ เพียงพอ 
กำกับภาพ: ดนัย นิ่มเจริญพงษ์
ตัดต่อ: ภาพดีทวีสุข
ดนตรีประกอบ: เทิดศักดิ์ จันทร์ปาน
บริษัทผู้สร้าง: เลเซอร์แคท  
ผู้จัดจำหน่าย: เอ็ม พิคเจอร์ส
วันฉาย: 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
ความยาว: 122 นาที
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 5.75 ล้านบาท  (กรุงเทพฯ ปริมณฑล และเชียงใหม่)   13.4 ล้านบาท   (ทั่วประเทศ)
ทวงคืน (อังกฤษ: Fearless Love) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติกคอมเมดี-สยองขวัญ ของค่ายเอ็ม พิคเจอร์ส และเลเซอร์แคท เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องที่ 4 ของวรเวช ดานุวงศ์ ซึ่งยังได้นำแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ ร่วมด้วยอังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา, กวี ตันจรารักษ์, สมชาย เข็มกลัด, และ เศรษฐพงศ์ เพียงพอ เข้าฉายในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
นักแสดง

| นักแสดง | แสดงเป็น |
| --- | --- |
วรเวช ดานุวงศ์: ดอน (อดีต) / ดิน (ปัจจุบัน)
อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา: พิม (อดีต) / พลอย (ปัจจุบัน)
กวี ตันจรารักษ์: บริบูรณ์
สมชาย เข็มกลัด: ลุงพล
เศรษฐพงศ์ เพียงพอ: ขุนอำมหิตตราชัย
แหล่งข้อมูลอื่น

ทวงคืน ที่สยามโซน
คณะมนุษยศาสตร์ และการจัดการการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

| --- | --- |
School of Humanities and Tourism Management Bangkok University

สถาปนา: พ.ศ. 2524
คณบดี: ผศ. ดร. สมยศ วัฒนากมลชัย
ที่อยู่: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ Tourism Tower อาคาร A5   9/1 หมู่ที่ 5 ถนนพหลโยธิน ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี 12120
สี: สีเหลืองทอง
มาสคอต: ดินสอ
เว็บไซต์: http://hu.bu.ac.th/
ประวัติ

คณะมนุษยศาสตร์ก่อตั้งขึ้นจากแผนกภาษาอังกฤษและแผนกศิลปศาสตร์ซึ่งเดิมเป็นแผนก อิสระที่จัดสอนวิชาภาษาอังกฤษและวิชาศึกษาทั่วไปให้แก่นักศึกษาทุกคณะ ต่อมาได้รับอนุมัติจาก ทบวงมหาวิทยาลัยให้จัดตั้งคณะมนุษยศาสตร์ เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2524 คณบดีคณะ มนุษยศาสตร์ นับจากก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน
หน่วยงาน

ภาควิชาภาษาอังกฤษ (Department of English)
ภาควิชาภาษาไทย (Department of Thai)
ภาควิชาการจัดการการท่องเที่ยว(Department of Tourism Management)
ภาควิชาการจัดการการโรงแรม (Department of Hotel Management)
ภาควิชาการจัดการธุรกิจสายการบิน (Department of Airline Business Management)
ภาควิชาภาษาตะวันออกและเอเชียศึกษา (Department of Eastern Languages and Asian Studies)
หลักสูตร

คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เปิดสอน 8 สาขาวิชา ใน 6 ภาควิชา ได้แก่
| หน่วยงาน | ระดับปริญญาตรี |
| --- | --- |
ภาควิชาภาษาอังกฤษ: ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) / Bachelor of Arts (B.A.) สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (English)
ภาควิชาภาษาไทย: ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) / Bachelor of Arts (B.A.) สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร (Thai for Communication)
ภาควิชาการจัดการท่องเที่ยว: ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) / Bachelor of Arts (B.A.) สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว (Tourism Management)
ภาควิชาการจัดการการโรงแรม: ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) / Bachelor of Arts (B.A.) สาขาวิชาการจัดการการโรงแรม (Hotel Management)
ภาควิชาการจัดการธุรกิจสายการบิน: ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) / Bachelor of Arts (B.A.) สาขาวิชาการจัดการธุรกิจสายการบิน (Airline Business Management)
ภาควิชาภาษาตะวันออกและเอเชียศึกษา: ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) / Bachelor of Arts (B.A.) สาขาวิชาภาษาจีนเพื่อการท่องเที่ยวและโรงแรม (Chinese for Tourism and Hospitality)  สาขาวิชาภาษาจีนเพื่อธุรกิจระหว่างประเทศ (Chinese for International Business)
หลักสูตร > สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (English)

เปิดสอนสาขาวิชา สาขาวิชาภาษาอังกฤษ เนื่องด้วยตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในทุกด้านของสังคม จึงมุ่งผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ทางภาษาอังกฤษอย่างลึกซึ้ง ทั้งด้านภาษาศาสตร์และวรรณคดี โดยเชี่ยวชาญในทักษะการฟัง พูด อ่าน และเขียน ให้ได้ใกล้เคียงกับเจ้าของภาษา อีกทั้งมีความพร้อมที่ศึกษาต่อในระดับที่สูงยิ่งขึ้นไป
ภาควิชาภาษาอังกฤษจัดหลักสูตรที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง (Learner-Centered Design) เพื่อพัฒนาศักยภาพของผู้เรียนโดยรวม ทั้งทางด้านเชาวน์ปัญญา (IQ) และเชาวน์อารมณ์ (EQ) โดยเปิดโอกาสให้นักศึกษาได้เรียนรู้ด้วยตนเองจากประสบการณ์จริง และแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับบทเรียน โดยใช้ภาษาอังกฤษเป็นในการสื่อสาร ผ่านสื่อการเรียนการสอนต่างๆ อาทิ คอมพิวเตอร์ และห้องปฏิบัติการทางภาษา
หลักสูตร > สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร (Thai for Communication)

เป็นการศึกษาภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารงานธุรกิจ งานสื่อสารมวลชน รวมถึงลีลาการใช้ภาษาไทยในแง่มุมต่างๆ โดยสามารถประยุกต์ใช้ในโอกาสต่างๆ ได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
ในการศึกษาด้านภาษาศาสตร์ มุ่งฝึกฝนทักษะการฟัง การพูด การอ่าน และการเขียนให้มีประสิทธิภาพในมิติต่าง ๆ อาทิ การใช้ภาษาไทยในสื่อมวลชน การเขียนเพื่อการประชาสัมพันธ์ การเขียนเพื่อธุรกิจ ฯลฯ ส่วนการศึกษาด้านวรรณกรรม ศึกษาวรรณกรรมไทยสมัยต่าง ๆ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง การศึกษาทั้ง 2 ด้านนี้เป็นพื้นฐานสำหรับการประกอบอาชีพ และศึกษาทางด้านภาษาไทยในระดับสูงต่อไป
หลักสูตร > สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว (Tourism Management)

มุ่งเน้นพัฒนานักศึกษาให้เป็นบุคลากรที่มีคุณภาพและเป็นมืออาชีพในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว จึงนำวิทยาการและเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอน เพื่อเสริมทักษะและประสบการณ์ในการประกอบอาชีพในอนาคตได้อย่างมีประสิทธิภาพ วิชาต่างๆ ที่เปิดสอนมีเนื้อหาครอบคลุมความรู้ทางด้านการบริหารจัดการธุรกิจท่องเที่ยวทั้งทฤษฎีและปฏิบัติ อีกทั้งนักศึกษาจะได้มีโอกาสทัศนศึกษานอกสถานที่ทั้งในประเทศและต่างประเทศ และเข้าร่วมกิจกรรมหรือโครงการที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว นอกจากนี้สาขาวิชายังมีความสัมพันธ์อันดีกับธุรกิจและองค์กรที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว รวมถึงสถาบันการศึกษาต่างประเทศ เพื่ออำนวยประโยชน์แก่นักศึกษาในการแสวงหาประสบการณ์จากการฝึกงานและโอกาสในการศึกษาต่อต่างประเทศ
หลักสูตร > สาขาวิชาการจัดการการโรงแรม (Hotel Management)

มุ่งเน้นที่จะพัฒนานักศึกษาให้มีทักษะภาษาต่างประเทศและเป็นบุคลากรที่มีคุณภาพในสาขาวิชาชีพที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจโรงแรม สาขาวิชาได้นำเทคโนโลยีและวิทยาการที่ทันสมัยมาใช้ในการเรียนการสอนซึ่งพร้อมด้วยห้องปฏิบัติการต่างๆ เช่น ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ ห้องปฏิบัติการส่วนหน้าของโรงแรม ห้องพักมาตรฐานและห้องชุด ภัตตาคาร คอฟฟี่ชอป ห้องครัว เพื่อเสริมทักษะและประสบการณ์ในการปฏิบัติงานเฉพาะสาขาแก่นักศึกษา นอกจากนี้สาขาวิชาได้จัดโครงการพิเศษเพื่อเป็นการเพิ่มพูนความรู้และประสบการณ์ในต่างประเทศสำหรับนักศึกษาที่สนใจ เช่น โครงการทัศนศึกษาและดูงานทั้งในประเทศและต่างประเทศ และโครงการศึกษาภาษาและฝึกงานต่างประเทศ
หลักสูตร > สาขาวิชาการจัดการธุรกิจสายการบิน (Airline Business Management)

มุ่งเน้นผลิตนักศึกษาให้มีความรู้และความเชี่ยวชาญ เป็นบุคลากรที่มีคุณภาพ สนองตอบความต้องการของธุรกิจสายการบินและธุรกิจที่เกี่ยวข้อง โดยนำวิทยาการและเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้ในการเรียนการสอน เพื่อเสริมทักษะและประสบการณ์ในการปฏิบัติงานภายหลังจบการศึกษา หลักสูตรให้ความสำคัญกับการเรียนทั้งในภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ วิชาต่างๆ มีเนื้อหาครอบคลุมความรู้เกี่ยวกับการจัดการธุรกิจสายการบินในด้านต่างๆ เช่น การบริการผู้โดยสาร การจัดการตลาด การขนส่งสินค้า การบริหารท่าอากาศยาน เทคโนโลยีและทักษะภาษาต่างประเทศ ภาควิชาจัดให้มีห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์และห้องปฏิบัติการจำลองสถานที่ทำงานของพนักงานสายการบินเพื่อฝึกทักษะการปฏิบัติงานในตำแหน่งต่างๆ เช่น การบริการผู้โดยสารบนเครื่องบิน การบริการผู้โดยสารภาคพื้น การสำรองที่นั่ง การคิดราคาและการออกบัตรโดยสาร นอกจากนี้ ภาควิชายังมีความสัมพันธ์อันดีกับธุรกิจสายการบินและธุรกิจที่เกี่ยวข้องทั้งในและต่างประเทศ เพื่อเอื้อประโยชน์ให้นักศึกษานำความรู้จากการเรียนไปประยุกต์ใช้กับสถานการณ์จริงระหว่างการฝึกงาน เพื่อเตรียมความพร้อมในการเข้าสู่ตลาดแรงงานอย่างมืออาชีพ สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ Facebook Fan Page : http://www.facebook.com/HumanAirlineBU
หลักสูตร > สาขาวิชาภาษาจีนเพื่อการท่องเที่ยวและการโรงแรม (Chinese for Tourism and Hospitality)

มุ่งผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ความเชี่ยวชาญในการใช้ภาษาจีน ทั้งทักษะการฟัง พูด อ่าน และเขียน อันเป็นการตอบสนองความต้องการของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ที่มีนักท่องเที่ยวจากประเทศจีนหรือผู้ที่ใช้ภาษาจีน เดินทางเข้ามายังประเทศไทยเป็นจำนวนมากในระยะหลัง นอกจากนี้ยังมีความเข้าใจในธุรกิจการท่องเที่ยวและการโรงแรม เพื่อประกอบอาชีพหรือศึกษาต่อในระดับสูงต่อไป
หลักสูตร > สาขาวิชาภาษาจีนเพื่อธุรกิจระหว่างประเทศ (Chinese for International Business)

เป็นหลักสูตรสหวิทยาการที่บูรณาการความรู้และทักษะภาษาจีนทั้งในด้านการฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน ให้เข้ากับทฤษฎีและความรู้ในการทำธุรกิจระหว่างประเทศ รวมถึงการศึกษาดูงานในประเทศจีน เพื่อให้ผู้เรียนมีความรอบรู้ทั้งในด้านวิชาการ และประสบการณ์ตรงทางการทำธุรกิจระหว่างประเทศ อันจะเป็นประโยชน์ในการศึกษาต่อ หรือการทำธุรกิจกับชาวจีนทั้งที่อยู่ในประเทศไทย ในประเทศจีน และในประเทศอื่นๆ ทั่วโลกได้อย่างมีประสิทธิภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
| ด ค กมหาวิทยาลัยกรุงเทพ |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ |  เพชร  ตึกเพชร  สีม่วง-สีแสด  ต้นชัยพฤกษ์  พระพุทธสุรัตนมุนี (หลวงพ่อเพชร)  |  |
| วิทยาเขต |  รังสิต  กล้วยน้ำไท  |  |
| คณะ |  บัญชี  บริหารธุรกิจ  นิเทศศาสตร์  นิติศาสตร์  มนุษยศาสตร์ และการจัดการการท่องเที่ยว  เศรษฐศาสตร์  เทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม  ศิลปกรรมศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  สถาปัตยกรรมศาสตร์  การสร้างเจ้าของธุรกิจ และการบริหารกิจการ  ดิจิทัลมีเดียและศิลปะภาพยนตร์  |  |
| วิทยาลัย |  บัณฑิตวิทยาลัย  วิทยาลัยนานาชาติ  วิทยาลัยนานาชาติจีน  |  |
| สถาบัน/สำนัก |  สถาบันภาษา  สถาบันส่งเสริมวิจัย  สถาบันพัฒนาผู้ประกอบการเชิงสร้างสรรค์ (CEDI)  สำนักกีฬาฯ  สำนักหอสมุด  สำนักอธิการบดี  สำนักพิมพ์  สถาบันที่ปรึกษาด้านการจัดการความรู้และนวัตกรรม (IKI-SEA)  |  |
| ศูนย์ |  ศูนย์สหกิจศึกษา  ศูนย์กฎหมายเพื่อประชาชน  ศูนย์บริการความรู้  ศูนย์คอมพิวเตอร์  ศูนย์เสริมสร้างทรัพยากรมนุษย์  ศูนย์เทคโนฯการศึกษา  ศูนย์นวัตกรรมฯ  |  |
| โครงการ |  ละครนิเทศศาสตร์  บริษัทจำลอง  |  |
| อื่นๆ |  สโมสรทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด  สมาคมศิษย์เก่า  พิพิธภัณฑสถานเครื่องถ้วยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  หอศิลป์  กรุงเทพโพลล์  สภามหาวิทยาลัย  คลินิกการลงทุนด้านการเงิน  บุคคลจากมหาวิทยาลัย  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย 
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนภาษาและมนุษยวิทยาในประเทศไทย  |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ: กาฬสินธุ์ • นครพนม • นราธิวาสราชนครินทร์ • นเรศวร • มหาสารคาม • รามคำแหง • สุโขทัยธรรมาธิราช • อุบลราชธานี
สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ: เกษตรศาสตร์ (มนุษยศาสตร์ • ศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ • ศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์) • ขอนแก่น (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ • สหวิทยาการ) • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ทักษิณ • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ • เทคโนโลยีสุรนารี • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • พะเยา • มหิดล (ศิลปศาสตร์ • สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์) • แม่โจ้ • แม่ฟ้าหลวง (ศิลปศาสตร์ • จีนวิทยา) • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร (โบราณคดี • อักษรศาสตร์) • สงขลานครินทร์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ • ศิลปศาสตร์ • วิเทศศึกษา) • สวนดุสิต
มหาวิทยาลัยราชภัฏ: เชียงใหม่ • นครราชสีมา •  บ้านสมเด็จเจ้าพระยา • บุรีรัมย์ • มหาสารคาม • สวนสุนันทา • สุราษฎร์ธานี • สุรินทร์ • อุดรธานี • เลย
มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล: ตะวันออก (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์) • ตะวันออก (ศิลปศาสตร์) • ธัญบุรี • รัตนโกสินทร์ • ล้านนา • ศรีวิชัย • อีสาน
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน: กรุงเทพ • เกริก • เกษมบัณฑิต • คริสเตียน • เซนต์จอห์น • ตาปี • ธุรกิจบัณฑิตย์ • บัณฑิตเอเซีย • รังสิต • ศรีปทุม • แสตมฟอร์ด • สยาม • หอการค้าไทย • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • หาดใหญ่ • อีสเทิร์นเอเชีย
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ทุ่งเศรษฐี

ทุ่งเศรษฐี อาจหมายถึง
ทุ่งเศรษฐี (กำแพงเพชร) - ชื่อทุ่งในจังหวัดกำแพงเพชร
แยกทุ่งเศรษฐี - ทางแยกในจังหวัดกำแพงเพชร
กรุทุ่งเศรษฐี - กรุพระเครื่องในจังหวัดกำแพงเพชร
วัดทุ่งเศรษฐี - อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
ทุ่งเศรษฐี - ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2514
พระราชพงศาวดารราชวงศ์โก้นบอง

| --- | --- |
ชุดพระราชพงศาวดารราชวงศ์โก้นบอง
ผู้ประพันธ์: มองมองทิน
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: ကုန်းဘောင်ဆက် မဟာ ရာဇဝင်တော်ကြီး   Konbaung Set Maha Yazawindawgyi
ประเทศ: อาณาจักรพม่า
ภาษา: พม่า
ชุด: พงศาวดารพม่า
ประเภท: พงศาวดาร, ประวัติศาสตร์
วันที่พิมพ์: 1905
เรื่องก่อนหน้า: มหาราชวงศ์ ฉบับที่สอง 
พระราชพงศาวดารราชวงศ์โก้นบอง (พม่า: ကုန်းဘောင်ဆက် ရာဇဝင်တော်ကြီး, อักษรโรมัน: Konbaung Set Mahayazawindawgyi) เป็นพระราชพงศาวดารฉบับสุดท้ายและฉบับอย่างไม่เป็นทางการของพม่า ครอบคลุมราชวงศ์โก้นบอง ผู้เขียนคือ มองมองทิน เป็นข้าราชการอาณานิคมของอังกฤษและเป็นบุตรชายของราชนิกูลราชวงศ์โก้นบอง ได้นำพงศาวดารอย่างเป็นทางการ 2 ฉบับก่อนหน้าคือ มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว และ มหาราชวงศ์ ฉบับที่สอง มารวมกันและเพิ่มเติมส่วนช่วงปลายราชวงศ์เข้ามาจนครบสมบูรณ์กลายเป็นพระราชพงศาวดารราชวงศ์โก้นบองฉบับสมบูรณ์ พระราชพงศาวดารฉบับนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1905 หรือ 20 ปีหลังจากราชวงศ์โก้นบองล่มสลาย และต่อมาได้มีการปรับปรุงใหม่ในปี ค.ศ. 1921 เพื่อรวมการสวรรคตของ พระเจ้าสีป่อ ในปี ค.ศ. 1916 ไว้เป็นบทส่งท้าย
มหาราชวงศ์

| --- | --- |
ปกหน้าฉบับพิมพ์ปี ค.ศ. 2006 (3 เล่มจบ)
ผู้ประพันธ์: อูกะลา
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: မဟာ ရာဇဝင်တော်ကြီး
ประเทศ: พม่าสมัยตองอู
ภาษา: ภาษาพม่า
ชุด: บันทึกเหตุการณ์พม่า
ประเภท: บันทึกเหตุการณ์, ประวัติศาสตร์
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1724
ชนิดสื่อ: สมุดข่อย
หน้า: 21 เล่มจบ (ฉบับเต็ม)   10 เล่มจบ (ฉบับกลาง)   1 เล่มจบ (ฉบับย่อ)
เรื่องถัดไป: มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ 
มหาราชวงศ์ (พม่า: မဟာရာဇဝင်ကြီး, ออกเสียง: [məhà jàzəwɪ̀ɴdʑí] มะห่าหย่าซะหวิ่นจี; Maha-Radza Weng,) เป็นหนังสือบันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์พม่า ที่อูกะลา อาลักษณ์ในราชสำนักพระเจ้าตะนินกันเหว่แห่งกรุงอังวะ ได้แต่งจนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1724 นับเป็นเอกสารชิ้นแรกที่มีเนื้อหาครอบคลุมเหตุการณ์สมัยโบราณทั้งของพม่าและต่างชาติ ตลอดจนชีวประวัติของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ เพราะก่อนหน้านี้มีเพียงการบันทึกชีวประวัติและเหตุการณ์ระดับท้องถิ่น
เนื้อหาของหนังสือนี้เริ่มต้นตั้งแต่เหตุการณ์สมัยต้นกัปตามคติศาสนาพุทธ จากนั้นจึงกล่าวรายละเอียดเหตุการณ์ทางการเมืองในลุ่มแม่น้ำอิรวดีตั้งแต่เหตุการณ์กึ่งตำนานของราชวงศ์ต่าง ๆ จนถึงยุคร่วมสมัยกับผู้เขียนคือพม่าสมัยราชวงศ์ตองอูปี ค.ศ. 1711 มีระบุวันที่และพระราชกรณียกิจของพระมหากษัตริย์
แม้ว่าเหตุการณ์สมัยโบราณในมหาราชวงศ์มีเนื้อหาค่อนข้างคลุมเคลือ ซึ่งแสดงว่าผู้เขียนไม่มีเอกสารบันทึกเหตุการณ์ที่สมบูรณ์ ทั้งยังไม่สอบเทียบวันที่กับจารึกต่าง ๆ ให้ถูกต้อง แต่เอกสารชิ้นนี้ก็ใช้เป็นต้นฉบับในการเขียนมหาราชวงศ์ฉบับอื่น ๆ ในยุคหลัง เช่น มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ (မဟာရာဇဝင်သစ်) มหาราชวงศ์ ฉบับเฉลิมพระเกียรติ (မဟာရာဇဝင်ကျော်) และมหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว (မှန်နန်း မဟာရာဇဝင်) ที่ระบุวันที่เหตุการณ์สมัยพุกามและก่อนพุกามได้แม่นยำกว่า