stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไฟโตอเล็กซิน

ไฟโตอเล็กซิน (Phytoalexin)เป็นสารอินทรีย์มวลโมเลกุลต่ำที่พืชสร้างขึ้นหลังการติดเชื้อ ตรวจพบมากมายหลายชนิด แต่สารชนิดนี้ไม่ได้พบในพืชทุกกลุ่ม ส่วนใหญ่พบในพืชตระกูลถั่วพืชวงศ์มะเขือ ส่วนพืชตระกูลหญ้ามีรายงานว่าพบเฉพาะในข้าว ข้าวโอ๊ต ข้าวฟ่าง แต่ไม่พบในข้าวโพด
การสังเคราะห์ไฟโตอเล็กซินเกิดในบริเวณที่ติดเชื้อ และสะสมมากในเซลล์ที่ตายแล้ว ไฟโตอเล็กซินมีฤทธิ์ฆ่าทั้งเชื้อก่อโรคและเซลล์พืชเองเพื่อสกัดไม่ให้โรคลุกลามต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น

Signals Regulating Multiple Responses to Wounding and Herbivores เก็บถาวร 2012-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Guy L. de Bruxelles and Michael R Roberts
The Myriad Plant Responses to Herbivores เก็บถาวร 2004-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Linda L. Walling
THE CHEMICAL DEFENSES OF HIGHER PLANTS GERALD A. ROSENTHAL
Induced Systemic Resistance (ISR) Against Pathogens in the Context of Induced Plant Defences เก็บถาวร 2004-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน MARTIN HEIL
Notes from the Underground Donald R. Strong and Donald A. Phillips
Relationships Among Plants, Insect Herbivores, Pathogens, and Parasitoids Expressed by Secondary Metabolites เก็บถาวร 2004-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Loretta L. Mannix
เหตุการณ์เครนล้มที่มักกะฮ์

| --- | --- |
การก่อสร้างที่มัสยิด อัล-ฮะรอม
วันที่: 11 กันยายน ค.ศ. 2015 (2015-09-11)
เวลา: 17:10 AST (UTC+03:00)
ที่ตั้ง: มัสยิด อัล-ฮะรอม, มักกะฮ์, ประเทศซาอุดีอาระเบีย
พิกัด: 21°25′21″N 39°49′34″E﻿ / ﻿21.4225°N 39.8262°E﻿ / 21.4225; 39.8262
สาเหตุ: เครนถล่ม
เสียชีวิต: 111
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: 394
เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ.2015 เครนตีนตะขาบได้ตกลงมาทับบนมัสยิด อัล-ฮะรอม มหามัสยิดแห่งมักกะฮ์, ประเทศซาอุดีอาระเบีย ทำให้มีคนเสียชีวิต 111 คน และบาดเจ็บไป 394 คน ในขณะที่กำลังถึงช่วงทำพิธีฮัจญ์
โดยเหยื่อเป็นผู้คนจาก 12 สัญชาติ โดยประเทศที่เสียมากที่สุดคือบังกลาเทศ มีคนเสียชีวิตไป 25 คน และอียิปต์ 23 คน. ส่วนประเทศที่มีผู้บาดเจ็บมากที่สุดคือปากีสถาน มีคนบาดเจ็บไป 51 คน และอินโดนีเซีย 42 คน
อุบัติเหตุ

| สัญชาติ | เสียชีวิต | บาดเจ็บ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
|  บังกลาเทศ | 25 |  |  |
|  อียิปต์ | 23 |  |  |
|  ปากีสถาน | 15 | 51 |  |
|  อินโดนีเซีย | 11 | 42 |  |
|  อิหร่าน | 11 | 32 |  |
|  อินเดีย | 11 | 15 |  |
|  ตุรกี | 8 | 21 |  |
|  มาเลเซีย | 6 | 10 |  |
|  ไนจีเรีย | 6 |  |  |
|  สหราชอาณาจักร | 2 | 3 |  |
|  แอลจีเรีย | 1 |  |  |
|  อัฟกานิสถาน | 1 |  |  |

| รวม | 111 | 394 |  |
ทางการซาอุดีได้ยืนยันว่าเครนตกลงมาตอนที่มีลมพายุแรงผ่านมาที่มัสยิด จึงทำให้มีคนเสียชีวิตไปอย่างน้อย 111 คน บาดเจ็บไป 394 คน และทำให้นักแสวงบุญหลายคนติดอยู่ใต้ซากปรักหักพัง
โดยอุบัติเหตุนี้เกิดขึ้นก่อนเวลา 17:20 น. ในวันศุกร์ หนึ่งในช่วงเวลาที่คนพลุ่นพล่านมากที่สุดของสัปดาห์ เครนตกลงทางฝั่งตะวันออกของมัสยิด หลังจากนั้นจึงมีเสียงระเบิดทะลุหลังคา หนึ่งในพยานบอกว่าเครนตกลงที่ชั้นสามเหนือซอฟาและมัรฺวะฮ์ในเวลา 17:45 น. ตามเวลาท้องถิ่น
การตอบสนอง

นาจิบ ราซัก อดีตนายกรัฐมนตรีประเทศมาเลเซียได้เรียกแพทย์ไปดูแลผู้บาดเจ็บทันที ส่วนฮัสซัน รูฮานีประธานาธิบดีของอิหร่านได้ส่งแพทย์มาเพื่อช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ
ส่วนผู้นำทั่วโลกก็รู้สึกไม่ต่างกันเช่น เช็คโมฮัมเหม็ด บิน ซัยยิด มกุฎราชกุมารประจำเมืองอบูดาบี ได้ขอพรว่า "ขอให้องค์อัลลอฮ์ให้จิตวิญญาณของผู้เสียชีวิตที่เหลืออยู่ในความสงบแล้วอภัยให้พวกเขา และดูแลผู้บาดเจ็บให้ดีที่สุด" ส่วนนเรนทระ โมทีนายกรัฐมนตรีประเทศอินเดียได้บอกว่า "ของไว้อาลัยให้กับคนที่เสียชีวิตในช่วงเครนถล่มที่มักกะฮ์" และขอให้ "รักษาผู้บาดเจ็บให้เร็วเท่าที่จะทำได้"
ค่าสินไหมสำหรับเหยื่อ

สมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูดได้รับสั่งบริจาคไป 1 ริยัลซาอุดีอาระเบีย ($266,000 ดอลล่าสหรัฐ) ให้สำหรับครอบครัวที่มีญาติเสียชีวิตในอุบัติเหตุครั้งนี้ และอีก 500,000 ริยาล ($133,000 ดอลล่าสหรัฐ) สำหรับเหยื่อที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ
ดูเพิ่ม

เหตุเหยียบกันที่มินา ค.ศ.2015
เว็บที่เชื่อมโยง

วิกิข่าว มีข่าวที่เกี่ยวข้อง: At least 107 killed in Mecca crane collapse
Technical Specifications of LR 11350 Crane Involved in Accident (at Liebherr corporate website)
ภาพการก่อสร้างในอีกมุมหนึ่งของมัสยิด อัล-ฮะรอม แสดงประเภทเครนที่ถล่ม
Wikinews
โรเบิร์ต อึ้ง

| Robert Ng Chee Siong 黄志祥 |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1952 (อายุ 71–72 ปี) สิงคโปร์
สัญชาติ: สิงคโปร์
อาชีพ: นักธุรกิจ
ตำแหน่ง: ประธานซิโนกรุ๊ป
วาระ: 1981-
คู่สมรส: Yeoh Saw Kheng
บุตร: 6
บิดามารดา: อึ้ง เต็ง ฟง
ญาติ: Yeoh Ghim Seng (พ่อตา)
โรเบิร์ต อึ้ง (อักษรโรมัน: Robert Ng) หรือ หฺวัง จื้อเสียง (จีน: 黃志祥; พินอิน: Huáng Zhìxiáng) เกิดเมื่อ ค.ศ. 1952 เป็นนักธุรกิจชาวสิงคโปร์และประธานของกลุ่มซิโนกรุ๊ป บริษัทพัฒนาที่ดินสัญชาติฮ่องกง อยู่ในตำแหน่งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981
โรเบิร์ตเป็นบุตรคนโตของอึ้ง เต็ง ฟง นักอสังหาริมทรัพย์ผู้มั่งคั่ง นิตยสารฟอบส์เผยว่าโรเบิร์ตและฟิลิปผู้เป็นน้องมีทรัพย์สินรวมกันมากที่สุดในสิงคโปร์ คิดเป็นมูลค่าสุทธิ 12.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2019
เบ็ตตี ฟอร์ด

| เบ็ตตี ฟอร์ด |
| --- | --- |
Betty Ford


สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา
ดำรงตำแหน่ง 9 สิงหาคม ค.ศ. 1974 – 20 มกราคม ค.ศ. 1977
ประธานาธิบดี: เจอรัลด์ ฟอร์ด
ก่อนหน้า: แพต นิกสัน
ถัดไป: โรซาลีนน์ คาร์เตอร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 เมษายน ค.ศ. 1918 รัฐอิลลินอย
เสียชีวิต: 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 (93 ปี)
ลายมือชื่อ: 

เอลิซาเบธ แอน บลูมเมอร์ วอร์เรน ฟอร์ด (8 เมษายน ค.ศ. 1918 - 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2011) หรือทีรู้จักกันคือ เบ็ตตี ฟอร์ด เป็นภริยาของอดีตประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด และสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ระหว่าง ค.ศ. 1974–1977 เธอเป็นผู้ก่อตั้งเบ็ตตี ฟอร์ด เซ็นเตอร์ และเป็นประธานคนแรกของที่นี่
ช่วงต้นของชีวิต

เอลิซาเบธ แอน บลูมเมอร์เกิดเมื่อวันที่ 
8 เมษายน ค.ศ. 1918 ในชิคาโก เธอเป็นบุตรคนที่ 3 และเป็นบุตรหญิงคนเดียวของเซอร์วิลเลียม สตีเฟนสัน บลูมเมอร์นักเดินทางขายสินค้าของบริษัทรอยัล รับเบอร์กับภรรยาของเขาฮอร์เทรส นีอาร์ เธอมีพี่ชาย 2 คนคือ โรเบิร์ต และวิลเลียมจูเนียร์และหลังจากนั้นก็ไปอาศัยอยู่ที่เดนเวอร์เพียงครู่หนึ่ง เธอเติบโตในแกรนด์ ราพิด รัฐมิชิแกนที่ซึ่งเธอได้เรียนจบมาจากโรงเรียนเซนเทิล
หลังจากเหตุการณ์หุ้นวอลสตรีตล่มใน ค.ศ. 1929 เมื่อเบ็ตตี บลูมเมอร์อายุได้ 11 ปี เธอเริ่มต้นออกแบบเสื้อผ้าและสอนเด็กๆเต้นรำ เธอเรียนการเต้นรำจากสตูดิโอคาร์ลา ทราวิช แดนซ์ และเรียนจบใน ค.ศ. 1935
เมื่อเธออายุได้ 16 ปี พ่อเธอเสียชีวิตจากการได้รับสารพิษคาร์บอน โมโนไซด์ในขณะที่กำลังซ่อมรถของครอบครัวในโรงรถ ซึ่งตั้งข้อสันนิษฐานไว้ว่าอาจเกิดอุบัติเหตุหรือฆ่าตัวตายซึ่งปัจจุบันไม่มีผู้ใดทราบ ใน ค.ศ. 1933 หลังจากเรียนจบมาจากโรงเรียนเซนเทิล เธอได้ตั้งใจที่จะเรียนการเต้นรำที่นิวยอร์กแต่แม่ของเธอปฏิเสธ แต่เธอได้ไปเรียนการเต้นรำที่โรงเรียนการเต้นรำเบนนินตันในรัฐเวอร์มอนต์แทน เธอได้เรียนกับมาร์ธา เกรแฮม และฮันยา โฮล์ม
การงาน

หลังจากเธอได้เป็นลูกศิษย์ของมาร์ธา เกรแฮม เบ็ตตี บลูมเมอร์ได้ย้ายไปอยู่ที่แมนฮัตตันและได้ทำงานเกี่ยวกับแฟชั่นที่บริษัทจอห์น โรเบิร์ต พาวเวอร์ เธอได้รับการสนับสนุนคณะของเกรแฮมและในที่สุดก็ทำงานสำเร็จที่คาร์เนจี ฮอลล์
แม่ของเธอได้แต่งงานใหม่กับอาเทอร์ เมิกห์ ก็อดวิน ไม่ยินยอมเกี่ยวกับงานของเธอและสั่งให้เธอย้ายบ้าน แต่เธอก็ไม่ยอม สุดท้ายแม่และพ่อเลี้ยงได้มาขอร้องให้เธอกลับมาบ้านภายใน 6 เดือน และถ้าไม่ได้ทำงานในนิวยอร์กก็ให้กลับไปที่มิชิแกน และเธอได้ทำใน ค.ศ. 1941 เธอได้เป็นนักแฟชั่นของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในท้องถิ่น เธอได้จัดตั้งวงเต้นรำขึ้น และสอนการเต้นที่ต่างจากในแกรนด์ ราพิด โดยรวมเด็กกับผู้พิการเข้าด้วยกัน
การสมรสและครอบครัว

ใน ค.ศ. 1941 บลูมเมอร์ได้สมรสกับวิลเลียม จี วอลแลนนักขายเฟอร์นิเจอร์ ซึ่งรู้จักกันมาตั้งแต่อายุได้ 12 ปี สามีของเธอได้เริ่มต้นขายประกัน ทำให้ต้องย้ายบ้านบ่อยๆ ครั้งหนึ่งพวกเขาอาศัยอยู่ในโทเลโด รัฐโอไฮโอที่ซึ่งเธอได้รับการว่าจ้างเป็นผู้สาธิตงานในห้างสรรพสินค้าราเซล แอนด์ ค็อกช์ งานนี้ส่งผลให้เธอเป็นพนักงานขายหญิง พวกเขาไม่มีบุตรด้วยกันและหย่ากันในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1947 เนื่องจากเห็นว่าเข้ากันไม่ได้
เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1948 บลูมเมอร์ได้สมรสกับเจอรัลด์ ฟอร์ดผู้เป็นนักกฎหมายและทหารผ่านศึกในสงครามโลกครั้งที่ 2ที่โบสถ์เกรซ เอพริสคอเปลในแกรนด์ ราพิด รัฐมิชิแกน การสมรสล่าช้าจนกระทั่งมีการคัดเลือกสั้นๆ เพราะนิตยสารเดอะนิวยอร์กไทมส์ได้รายงานว่า"เจอรี่กำลังวิ่งเพื่อสภาและไม่มั่นใจกับผู้เลือกตั้งว่าจะรู้สึกอย่างไรกับการแต่งงานกับแดนเซอร์ที่เคยหย่ามาแล้ว"
ทั้งคู่แต่งงานยาวนานถึง 58 ปีมีบุตร 4 คนได้แก่
ไมเคิล เจอรัลด์ ฟอร์ด
จอห์น การ์ดเนอร์ ฟอร์ด
สตีเวน เมิกห์ ฟอร์ด
ซูซาน เอลิซาเบธ ฟอร์ด
ครอบครัวฟอร์ดได้ย้ายไปอาศัยที่ชานเมืองวอชิงตัน ดี.ซี.ในรัฐเวอร์จิเนียอยู่ใกล้รัฐโคลัมเบียและอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 25 ปี เจอรัลด์ ฟอร์ดได้กลายเป็นนักการเมืองระดับสูงของพรรครีพับลิกัน จากนั้นได้รักการแต่งตั้งเป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาเมื่อสไปโร แอกนิวลาออกจากตำแหน่งนี้ใน ค.ศ. 1973 และเจอรัลด์ ฟอร์ดได้เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1974 จากริชาร์ด นิกสันที่ลาออกไปในคดีวอเตอร์เกท
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา > พลังแห่งชาติ อำนาจ และตรงไปตรงมา

ในความเห็นของนิตยสารเดอะนิวยอร์กไทมส์ว่า "คุณนายฟอร์ดได้ส่งผลกระทบต่อธรรมเนียมของสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นม่าย และสามีของเธอซึ่งอยู่ในตำแหน่งเพียง 896 วันเท่านั้น ต้องทำให้ความมีเกรียติของประธานาธิบดีกลับคืนมา"
ในขณะที่เธอได้เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา เธอได้ถูกโจมตีอย่างหนักเกี่ยวกับเรื่องในอดีตหลายเรื่อง แต่เธอก็ได้รับการสัมภาษณ์ผ่านสื่อนิตยสาร"60 นาที"อย่างตรงไปตรงมา ทำให้มีการวัดโพลปรากฏว่ามีผู้ชมชอบเธอถึง 75 เปอร์เซ็นต์
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา > นโยบายทางสังคม และการดำเนินการเพื่อบรรลุผลทางการเมือง

ในระหว่างเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา เบ็ตตีสนับสนุนให้สตรีมีสิทธิ์พูดจาเปิดเผย เธอสนับสนุนการพัฒนากฎหมายเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน เธอได้ดำเนินการเพื่อการทำให้ถูกต้องตามกฎหมายเกี่ยวกับการทำแท้ง บทบาททางการเมืองของเธอนิตยสารไทม์ได้เรียกเธอว่าFighting First Lady และให้เธอเป็นสตรีแห่งปีในฐานะเป็นชาวอเมริกันที่ทำเพื่อสิทธิสตรี เจอรัลด์ได้ถามภรรยาซึ่งสนับสนุนสิทธิสตรีให้เลือกว่าจะดำเนินหรือยุติการตั้งครรภ์ในทัศนคติของเธอ อย่างไรก็ตามเขาบอกผู้สัมภาษณ์ แลร์รี คิง ภายในขอบเขตของพรรค
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา > สุขภาพและการรับรู้ถึงมะเร็งเต้านม

หลายสัปดาห์หลังจากเบ็ตตี ฟอร์ดเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา เธอได้ตรวจพบมะเร็งเต้านมและผ่าตัดเต้านมในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2517 การป่วยของเธอทำให้ชาวอเมริกันแต่ก่อนไม่อยากพูดถึง"เมื่อผู้หญิงคนอื่นเป็น ไม่เห็นพาดหัวข่าว" เธอพูดผ่านทางนิตยสารไทม์ว่า"ในความเป็นจริง ฉันเป็นภริยาของประธานาธิบดีถึงได้พาดหัวข่าวและได้นำมาก่อนที่รู้กันโดยทั่วไป โดยเฉพาะประสบการณ์นี้ที่ฉันกำลังฟันฝ่า มันทำให้ผู้หญิงมากมายตระหนักถึงสิ่งที่มันสามารถบังเกิดขึ้นแก่พวกเขา ฉันมั่นใจว่า ฉันอาจจะรอดจากโรคนี้แค่เพียงคนเดียวหรืออาจมากกว่านั้น"จากคำพูดนี้มีผู้สนับสนุนมากมายในวงกว้างเพื่อให้ตระหนักถึงภัยของมะเร็งเต้านม ในหลายสัปดาห์หลังจากเบ็ตตี ฟอร์ดได้รับการผ่าตัดเอาเต้านมออก แฮปปี้ รอกกีเฟลเลอร์ภริยาของรองประธานาธิบดี เนลสัน รอกกีเฟลเลอร์ก็ได้รับการผ่าตัดเอาเต้านมออกด้วยเช่นกัน
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา > ศิลปะ

เบ็ตตี ฟอร์ดได้สนับสนุนเกี่ยวกับศิลปะในขณะดำรงตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา และการแสดงในมาร์ธา เกรแฮมทำให้ได้รับเหรียญตราแห่งเสรีภาพ
เบ็ตตี ฟอร์ดได้เก็บรักษารางวัลจาก โรงเรียนพาร์สัน ซึ่งเป็นโรงเรียนเกี่ยวกับแฟชั่น
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา > การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1976

หลังจากสามีของเธอพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1976เธอได้กล่าวสุนทรพจน์การยอมให้ในประวัติศาสตร์ เบ็ตตีได้พูดเพื่อประธานาธิบดีและถูกต้องแล้วที่เลือกจิมมี คาร์เตอร์หลังจากเจอรัลด์ ฟอร์ดแพ้คะแนนเสียงในการเลือกตั้ง
เบ็ตตี ฟอร์ด เซ็นเตอร์

ใน ค.ศ. 1978 เวลาที่ครอบครัวฟอร์ดเริ่มต่อต้านการติดสุราและการต่อต้านการเสพติดยาที่ทำให้ไม่รู้สึกเจ็บปวด ซึ่งได้มีกฎหมายกำหนดขึ้นในก่อน ค.ศ. 1960 ที่มีผลต่อระบบประสาท "ฉันชอบแอลกอฮอล์"เป็นคำที่ฟอร์ดเขียนไว้ในบันทึกประจำวัน ค.ศ. 1987 "มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น และฉันชอบทานยาเม็ด พวกมันช่วยบรรเทาความตึงเครียดและความเจ็บปวด" ใน ค.ศ. 1982 หลังจากเธอหายเป็นปกติ เธอได้ก่อตั้งเบ็ตตี ฟอร์ด เซ็นเตอร์ ขึ้นในรันโช มิราจ รัฐแคลิฟอร์เนียเพื่อบำบัดรักษาผู้ที่ติดสารเสพติด เธอได้เขียนถึงการบำบัดรักษาในหนังสือเมื่อ ค.ศ. 1987 ชื่อว่า Betty: A Glad Awakening ใน ค.ศ. 2003 เธอได้ประพันธ์หนังสืออื่นอีก คือ Healing and Hope: Six Women from the Betty Ford Center Share Their Powerful Journeys of Addiction and Recovery
ใน ค.ศ. 2005 ฟอร์ตได้สละตำแหน่งประธานของเบ็ตตี ฟอร์ด เซ็นเตอร์ บุตรสาว ซูซาน ฟอร์ดจึงรับหน้าที่ต่อไป
บั้นปลาย

ในปีที่หลังจากออกจากทำเนียบขาวใน ค.ศ. 1977 เบ็ตตี ฟอร์ดได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระในการทำงานในเบ็ตตี ฟอร์ด เซ็นเตอร์ เธอได้พูดถึงเรื่องของการต่อสู้ของสตรีไว้มากมาย และได้ทำงานการกุศลทางศาสนา ใน ค.ศ. 1987 เธอได้เปิดศูนย์เกี่ยวกับโรคหัวใจ แต่เป็นการทำไปได้ยาก ใน ค.ศ. 1991 เธอได้รับรางวัลเหรียญตราแห่งเสรีภาพ(Presidential Medal of Freedom)จากประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชและได้รางวัล Congressional Gold Medal ใน ค.ศ. 2001 ในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 เบ็ตตีได้รับรางวัลที่เป็นที่เคารพนับถือWoodrow Wilson Awardที่ลอสแอนเจลิส เพื่อการบริการจากWoodrow Wilson Center เธอได้อาศัยอยู่ที่รันโช มิราจ และในแบรเวอร์ เครกกับสามีของเธอ และในปีนั้นเองเจอรัลด์ ฟอร์ดสามีของเธอเสียชีวิตจากโรคหัวใจล้มเหลวในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2006 อายุ 93 ปี ฟอร์ดได้เดินทางมาไกลเพื่อมาร่วมพิธีฝังศพสามีของนาง
หลังจากที่สามีเสียชีวิตไปแล้ว ฟอร์ดได้อาศัยอยู่ที่เมืองรันโชมิราจต่อไป ในขณะอายุ 93 ปี เธอเป็นอดีตผู้อาศัยในทำเนียบขาวที่มีอายุมากที่สุด และเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกาที่มีอายุยืนยาวที่สุดเป็นอันดับ 3 รองจาก  เบสส์ ทรูแมน (97 ปี) และ เลดี เบิร์ด จอห์นสัน (94 ปี) สุขภาพที่ไม่แข็งแรงและความอ่อนแอที่เพิ่มมากขึ้นจากการผ่าตัดรักษาลิ่มเลือดที่ขาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 และเมษายน ค.ศ. 2011 ทำให้ต้องลดการใช้ชีวิตท่ามสาธาณชน ปัญหาสุขภาพของเบตตี้ ฟอร์ดทำให้เธอไม่สามารถไปร่วมงานฝังศพของเลดี เบิร์ด จอห์นสัน เพื่อนเก่าของเธอและอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007 ได้ ซูซาน ฟอร์ด บุตรสาวจึงไปร่วมงานในฐานะตัวแทนของแม่แทน
เจอรัลด์และเบ็ตตี้ ฟอร์ด เป็นประธานาธิบดีและสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกาที่มีอายุเกินเก้าสิบปี เช่นเดียวกับอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง แนนซี่ เรแกน ได้มีอายุครบ 90 ปี เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ดังนั้นเธอและสามี อดีตประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน จึงร่วมกับสามีภรรยาฟอร์ดในฐานะที่เป็นคู่สามีภรรยาหมายเลขหนึ่งที่มีอายุอยู่ในช่วงเก้าสิบปี
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 เบ็ตตี้ ฟอร์ดมีอายุครบ 93 ปี เท่ากับสามี อดีตประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด ที่มีอายุเท่ากันในวันเกิดครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2006
ฟอร์ดเสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ณ ศูนย์การแพทย์ไอเซนฮาวร์ เมืองรันโชมิราจ รัฐแคลิฟอร์เนีย สิริอายุ 93 ปี 3 เดือน
ดูเพิ่ม

สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา
รายนามสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา
งานสมรสของเบ็ตตี ฟอร์ด กับเจอรัลด์ ฟอร์ด
ครอบครัวของเบ็ตตี ฟอร์ดและเจอรัลด์ ฟอร์ดในห้องทำงานรูปไข่
รองประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ดเข้ารับการสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 38 แห่งสหรัฐอเมริกาแก่ผู้พิพากษาสูงสุดวอร์เรน อี. เบอร์เกอร์ในห้องทิศตะวันออกที่ทำเนียบขาวโดยเบ็ตตี ฟอร์ดยืนอยู่ข้างๆ
ประธานาธิบดีและฟอร์ดในรถลีมูซีนใน ค.ศ. 1974
ภาพเบ็ตตี ฟอร์ดในทำเนียบขาว วาดโดย เฟลิกซ์ เดอ คอสซิโอใน ค.ศ. 1977
ประธานาธิบดีฟอร์ดและคุณนายฟอร์ดได้รับเสด็จพระราชินีเอลิซาเบธที่ 2และเจ้าชายฟิลิป
เบ็ตตี ฟอร์ด กับประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู. บุชและอดีตประธานาธิบดี เจอรัลด์ ฟอร์ด ในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2006
อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง เบ็ตตี ฟอร์ดได้ไปงานพิธีฝังศพแห่งรัฐของอดีตประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ดสามีของเธอที่เสียชีวิตด้วยวัย 93 ปี ในระหว่างปลาย ค.ศ. 2006
แผนกออกแบบสร้างสรรค์โลก

| --- | --- |
แผนกออกแบบสร้างสรรค์โลก
天地創造デザイン部 (Tenchi Sōzō Dezain-bu)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Heaven's Design Team
แนว: สุขนาฏกรรม การศึกษา
มังงะ
เขียนโดย: เฮบิ-โซ สึตะ ซูซูกิ
วาดภาพโดย: ทาราโกะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
นิตยสาร: มอร์นิงทูรายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 8
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โซอิจิ มาสุอิ
เขียนบทโดย: มิจิโกะ โยโกเตะ
ดนตรีโดย: ฮายาโตะ มัตสึโอะ
สตูดิโอ: อาซาฮิโปรดักชัน
ถือสิทธิ์โดย: มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
เครือข่าย: AT-X, Tokyo MX, MBS, TVA, BS-Fuji
ฉาย:  7 มกราคม พ.ศ. 2564  –  25 มีนาคม พ.ศ. 2564
ตอน: 12 + ตอนพิเศษ
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
แผนกออกแบบสร้างสรรค์โลก (ญี่ปุ่น: 天地創造デザイン部; โรมาจิ: Tenchi Sōzō Dezain-bu) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม แต่งเรื่องโดยเฮบิ โซและสึตะ ซูซูกิ วาดภาพโดยทาราโกะ ตีพิมพ์ในนิตยสารมอร์นิงทูรายเดือนนิตยสารการ์ตูนแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 และได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 8 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโออาซาฮิโปรดักชัน ออกอากาสตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564
เรื่องย่อ

พระเจ้าสร้างโลกและสร้างทรัพยากรธรรมชาติให้โลก แม้ว่าเดิมทีพระเจ้าจะสร้างสิ่งชีวิตบนโลกด้วย แต่งานนี้ก็ใช้การว่าจ้างแผนกออกแบบสร้างสรรค์ ปกติพระเจ้าจะมอบหมายงานให้พนักงานในแผนกสร้างสรรค์สัตว์ที่มีความแปลกใหม่ไม่ซ้ำใครโดยเพียงอิงจากคำอธิบายงานที่คลุมเครือ งานออกแบบที่พระเจ้าอนุมัติ (เรียกว่า "วิวรณ์") จะได้กลายเป็นสัตว์บนโลกจริง ส่วนที่ไม่ผ่านก็ต้องให้นักออกแบบไปแก้ใหม่จนกว่าจะเป็นที่พอใจ ในบางเวลาพนักงานในแผนกก็สามารถสร้างสรรค์งานออกแบบใหม่ตามความชอบของตนเอง ทูตสวรรค์คนหนึ่งของพระเจ้าชื่อชิโมดะได้รับมอบหมายให้มากำกับแผนกออกแบบและส่งงานออกแบบสัตว์ชนิดใหม่ให้พระเจ้าอนุมัติ
ซีรีส์อนิเมะเรื่องนี้แสดงให้เห็นภาพง่าย ๆ เกี่ยวกับชีววิทยาของสัตว์ในชีวิตจริงและลักษณะเฉพาะของพวกมัน และยังอธิบายประเด็นทางชีววิทยาบางอย่างที่เกี่ยวกับสัตว์ในตำนาน ในขณะเดียวกันก็เสนอแนวคิดเกี่ยวกับการคิดเชิงออกแบบ เช่นการทดสอบและการสร้างตัวต้นแบบ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของหนังสือการ์ตูน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
อนิเมะ แผนกออกแบบสร้างสรรค์โลก ที่มิวส์ ไทยแลนด์
อนิเมะ แผนกออกแบบสร้างสรรค์โลก ที่ปีลีปีลี
อนิเมะ แผนกออกแบบสร้างสรรค์โลก ที่ทรูไอดี
แผนกออกแบบสร้างสรรค์โลก (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กอาซาฮิโปรดักชัน |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Hello Kitty: Ringo no Mori no Fantasy (พ.ศ. 2549)  Sugarbunnies (พ.ศ. 2550)  Hello Kitty: Ringo no Mori no Mystery (พ.ศ. 2550)  Blue Drop (พ.ศ. 2550)  Hello Kitty: Ringo no Mori to Parallel Town (พ.ศ. 2550–พ.ศ. 2551)  Sugarbunnies: Chocolat! (พ.ศ. 2551)  Sugarbunnies: Fleur (พ.ศ. 2552)  Super Robot Wars Original Generation: The Inspector (พ.ศ. 2553–พ.ศ. 2554)  Picchipichi Shizuku-chan (พ.ศ. 2555–พ.ศ. 2556)  Heroes: Legend of the Battle Disks (พ.ศ. 2556)  Himegoto (พ.ศ. 2557)  Merman in My Tub (พ.ศ. 2557)  Funassyi no FunaFunaFuna Biyori (พ.ศ. 2558)  Million Doll (พ.ศ. 2558)  Onsen Yōsei Hakone-chan (พ.ศ. 2558)  Pan de Peace! (พ.ศ. 2559)  Omae wa Mada Gunma o Shiranai (พ.ศ. 2561)  Namu Amida Bu! -Rendai Utena- (พ.ศ. 2562)  แผนกออกแบบสร้างสรรค์โลก (พ.ศ. 2564)  Wave!!: Let's Go Surfing!! (พ.ศ. 2564)  พีชบอยริเวอร์ไซด์ (พ.ศ. 2564)  เกิร์ล ฟรอนไลน์ (พ.ศ. 2565)  อสูรกายยักษ์แห่งอาร์ส (พ.ศ. 2566)  โอโตนาริ นิ กิงงะ (พ.ศ. 2566) 
ภาพยนตร์:  Haru no Ashioto The Movie: Ourin Dakkan (พ.ศ. 2549)  Alice in the Country of Hearts: Wonderful Wonder World (พ.ศ. 2554)  Santa Company: Christmas no Himitsu (พ.ศ. 2562)  Wave!!: Let's Go Surfing!! (พ.ศ. 2563) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  Angel Blade Punish! (พ.ศ. 2547–2548)  Tokimeki Memorial 4 Original Animation: Hajimari no Finder (พ.ศ. 2552)  Prism Magical: Prism Generations! (พ.ศ. 2553)  Chōyū Sekai: Being the Reality (พ.ศ. 2560) 
วิดีโอเกม:  Oreshika: Tainted Bloodlines (พ.ศ. 2557) 
 หมวดหมู่
โลหะปราสาท

โลหะปราสาท สามารถหมายถึง
มิคารมาตุปราสาท โลหะปราสาท ณ ประเทศอินเดีย
โลหะปราสาท ณ ประเทศศรีลังกา
โลหะปราสาท ณ วัดราชนัดดารามวรวิหาร ประเทศไทย
โลหะปราสาท (หอพระแก้ว) ณ นครเชียงใหม่
โยโกซูนะ

| โยโกซูนะ |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: รอดนีย์ อากาตูปู อาโนอาอี
เกิด: 2 ตุลาคม ค.ศ. 1966(1966-10-02) ซานฟรานซิสโก, แคลิฟอร์เนีย
เสียชีวิต: 23 ตุลาคม ค.ศ. 2000(2000-10-23) (34 ปี) ลิเวอร์พูล, อังกฤษ, 
สาเหตุ การเสียชีวิต: Pulmonary edema
บุตร: 2
ครอบครัว: Anoaʻi
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Great Kokina Kokina Maximus Wild Samoan Kokina Yokozuna
ส่วนสูง: 6 ฟุต 4 นิ้ว (193 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 589 ปอนด์ (267 กิโลกรัม)
มาจาก: Land of the Rising Sun Polynesia
ฝึกหัดโดย: Afa Anoaʻi
เปิดตัว: 1984
รอดนีย์ อากาตูปู อาโนอาอี ('Rodney Agatupu Anoaʻi) ที่รู้จักดีในชื่อบนสังเวียน โยโกซูนะ (Yokozuna) เกิดวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1966 บ้านเกิดอยู่ที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันของWWF อดีตแชมป์ WWE 2 สมัย และเป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิลประจำปี 1993 ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงแล้วด้วยวัย 34 ปี เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2000 ที่ลิเวอร์พูล, อังกฤษ และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2012
ประวัติ

เมื่อ โยโกซูนะ ก้าวขึ้นสู่เวที WWE เป็นครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม 1992 นักมวยปล้ำร่วมค่ายทุกคนต่างตกตะลึงกับร่างกายอันใหญ่ยักษ์ของเขา พร้อมกับการมาในมาดของนักซูโม่ชั้นสูงจากแดนอาทิตย์อุทัย ทำให้ใครต่างก็คิดว่าเขาต้องเป็นคนญี่ปุ่นแน่ๆ แต่ในชีวิตจริงนั้น โยโกซูนะ เป็นชาวอเมริกันซามัว จากตระกูลนักมวยปล้ำชื่อดัง Anoa'i เกิดที่แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกานี่แหละ เขามีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับทั้ง เดอะ ร็อค, ริคิชิ และ โรมัน เรนส์ เป็นอาของพี่น้องอูโซ่ แถมไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับเมืองปลาดิบเลย
โยโกซูนะ เข้ามาสร้างปรากฏการณ์ในวงการมวยปล้ำได้ทันที แค่ไม่นานหลังจากเปิดตัว เขาก็ขึ้นมาอยู่ในระดับปล้ำเป็นคู่เอกได้แล้ว หลังจากที่ดีด "มาโชแมน" แรนดี้ ซาเวจ ข้ามเชือกเส้นที่สาม พร้อมคว้าตำแหน่งผู้ชนะแมตช์รอยัล รัมเบิ้ล ปี 1993 ความสำเร็จดังกล่าวทำให้ โยโกซูนะ ได้โอกาสชิงแชมป์โลกกับ เบร็ท "ฮิตแมน" ฮาร์ท ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 9 และด้วยความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ จาก มิสเตอร์ ฟูจิ ผู้จัดการคู่ใจชาวญี่ปุ่น-อเมริกัน โยโกซูนะ จึงเอาชนะ เบร็ท คว้าตำแหน่งแชมป์โลกมาครองได้เป็นสมัยแรก
อย่างไรก็ตาม แชมป์สมัยนั้นของ โยโกซูนะ เรียกได้ว่าสั้นที่สุดในประวัติศาสตร์เป็นลำดับต้นๆ เมื่อเสียเข็มขัดต่อให้กับ ฮัลค์ โฮแกน ในอีกไม่กี่นาทีต่อมา แต่จอมซูโม่ร่างยักษ์ก็ล้างแค้นจาก "เดอะ ฮัลค์สเตอร์" ทวงแชมป์กลับมาครองได้อย่างยิ่งใหญ่ในคิง ออฟ เดอะ ริง 1993 และคราวนี้ โยโกซูนะ สามารถครองตำแหน่งได้ยาวนานถึง 280 วันเลยทีเดียว
ความจริงแล้ว โยโกซูนะ ยังประสบความสำเร็จในการปล้ำแท็กทีมด้วย เมื่อเขาจับคู่กับ โอเว่น ฮาร์ท ได้แชมป์สองสมัย โดยช่วงนั้นก็เข้าไปอยู่ในกลุ่ม Camp Cornette ของ จิม คอร์เน็ตต์ แต่ระหว่างเขา กับกลุ่มนี้ก็มาถึงจุดแตกหักจนได้ในช่วงต้นปี 1996 ที่ โยโกซูนะ พูดภาษาอังกฤษต่อหน้าแฟนๆ เป็นครั้งแรก ทั้งที่เคยให้ คอร์เน็ตต์ เป็นกระบอกเสียงให้ตลอด ซึ่งสิ่งที่เขาประกาศก็คือการที่จะไม่ตกเป็นเบี้ยล่างของ คอร์เน็ตต์ ที่ดันคนอื่นๆ ขึ้นมาแซงหน้าเขาอีกต่อไปแล้ว ชอตนั้นเองที่เป็นจุดเปลี่ยนทำให้ โยโกซูนะ กลายเป็นเป็นขวัญใจคนดู พร้อมได้รับเสียงเชียร์อย่างล้นหลามยามใส่ท่าไม้ตาย Banzai Drop
โยโกซูนะ จากไปก่อนวัยอันควรในปี 2000 ขณะที่มีอายุแค่ 34 ปี จากโรคปอดบวมน้ำ เขาเสียชีวิตในห้องพักที่โรงแรมเมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ ระหว่างร่วมทัวร์ปล้ำมวยปล้ำที่ยุโรป และในปี 2012 เขาได้ถูกเชิญเข้าสู่หอเกียรติยศของ WWE
ผลงาน

Pro Wrestling Illustrated
Most Improved Wrestler of the Year (1993)
PWI ranked him #5 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 1993
PWI ranked him #145 of the 500 best singles wrestlers during the "PWI Years" in 2003
Universal Wrestling Association
UWA World Trios Championship (1 time) – with Fatu and Samoan Savage
World Wrestling Federation/WWE
WWF World Heavyweight Championship (2 times)
WWF Tag Team Championship (2 times) – with Owen Hart
Royal Rumble (1993)
WWE Hall of Fame (Class of 2012)
แหล่งข้อมูลอื่น

โยโกซูนะ ที่ WWE.com
Rodney Agatupu Anoaʻi ที่ไฟน์อะเกรฟ
WWE SmackDown Spoilers for Friday 03.23.2012 – Road to WrestleMania 28
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
ไม คานาซาวะ

| 金澤 まい |
| --- | --- |
เกิด:  (1993-01-19) 19 มกราคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: 2015 -
องค์การ: แอ็กเซนต์
ส่วนสูง: 155 ซม.
ไม คานาซาวะ (ญี่ปุ่น: 金澤 まい; โรมาจิ: Kanazawa mai, 19 มกราคม 1993 -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่ เมืองจิจิบุ จังหวัดไซตามะ สังกัดแอ็กเซนต์ ส่วนสูง 155 ซม.
ผลงานพากย์

ซันชะซันโย (โอดางิริ ฟุตาบะ)
ยินดีต้อนรับสู่ร้านอาหารลับต่างโลก (เวตเลส)
ชมรมสาวรักสนุก (โอกะ)
เจ็ดเทพม.ปลายกับการใช้ชีวิตสบายๆ ในต่างโลก (เอเมราดา)
อากิบะเมดวอร์ (คาสึมิ)
ไฟโล

| ไฟโล |
| --- | --- |
ไฟโล แห่งเมืองอเล็กซานเดรีย
เกิด: 20 ปีก่อนคริสตกาล
เสียชีวิต: ค.ศ. 50
สัญชาติ: ยิว
ชื่ออื่น: ไฟโล จูเดียอัส
อาชีพ: นักปรัชญา กรีก ยูดาห์ และ คริสต์
ยุคสมัย: คริสต์ศตวรรษที่ 1
ผลงานเด่น: รูปแบบของพระเจ้าในมุมมองของมนุษย์ และ ปรัชญาของไฟโล
ตำแหน่ง: นักปรัชญา
หมวดหมู่:นักปรัชญา
ไฟโลแห่งอะเล็กซานเดรีย หรือ ไฟโล จูเดียอัส (กรีก: Φίλων, Philōn) นักปรัชญาชาวยิวเกิดในอะเล็กซานเดรีย
ไฟโลได้ใช้สัญลักษณ์ทางปรัชญาในการหลอมรวมปรัชญากรีกกับปรัชญายิว ไว้ด้วยกัน วิธีที่เขาใช้คือการปฏิบัติตามแนวของ ลัทธิสโตอิก โดยไม่ทิ้งแนวทางตามคัมภีร์ของชาวยิว อรรถกถาเปรียบเทียบเชิงสัญลักษณ์ ของเขาถูกวิจารณ์อย่างมากจากปิตาจารย์แห่งคริสตจักร และเขาไม่เป็นที่ยอมรับเลยในศาสนายูดาห์ เขาเชื่อว่าการแปลความคัมภีร์ฮีบรูตามตัวอักษรนั้นปิดกั้นทัศนคติอันหลากหลายของมนุษย์ และการแสดงการรับรู้เรื่องของพระเจ้าที่พระคัมภีร์กล่าวถึงนั้นดูน่าพิศวงและซับซ้อนเกินไป
สำหรับไฟโลแล้ว โลกอส (Logos) เป็นพิมพ์เขียวสำหรับโลก และเป็นรูปแบบการจัดการของพระเจ้า นักวิชาการบางคนให้ความเห็นว่าถ้อยคำทางปรัชญาของเขาเป็นแรงผลักดัน ให้เกิดการประมวลถ้อยคำเกี่ยวกับการสร้างสรรค์ของพระเจ้าในช่วงต้นของคริสเตียน