stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กาโปเดย์กาปี
อเมริกันมาเฟีย

ราว ค.ศ. 1900 จูเซปเป โมเรลโล เป็นเจ้าพ่อมาเฟียที่มีอำนาจมากในนครนิวยอร์ก เหล่ามาเฟียคนอื่น ๆของนคร และนครอื่น ๆ ของสหรัฐ เรียกเขาว่า กาโปเดย์กาปี แต่หลังจากที่เขาเข้าเรือนจำ เซบาสเตียโน ดีแกตาโน รับตำแหน่งนี้ใน ค.ศ.1910 แต่หลังจากที่เขาหายสาบสูญ ซัลวาโตเร ดาคัวลา รับตำแหน่งนี้ใน ค.ศ.1912 แต่หลังจากที่เขาถูกสังหาร โจ แมสเซเรีย รับตำแหน่งนี้ใน ค.ศ.1928 แต่หลังจากที่เขาต้องต่อสู้ในสงครามคาสเตลลามมาเรเซ ในการต่อกรกับ ซัลวาทอร์ มารันซาโน; กาสพาร์ เมสซีนา รับตำแหน่งนี้ใน ค.ศ.1930 จากการประชุมในบอสตัน แต่หลังจากสงครามยุติ และแมสเซเรียถูกสังหาร เมสซีนาลงจากตำแหน่ง และมารันซาโนได้แต่งตั้งให้ตนเองเป็นเจ้าพ่อของทุกเจ้าพ่อใน ค.ศ.1931 แต่หลังจากที่เขาถูกสังหาร ลัคกี ลูเชียโน ได้ยกเลิกตำแหน่งนี้ ด้วยเพราะเชื่อว่าตำแหน่งดังกล่าวได้สร้างความขัดแย้งระหว่างครอบครัว และทำให้ผู้ดำรงตำแหน่งตกเป็นเป้าของผู้ที่ทะเยอทะยาน เขาเสนอให้จัดตั้งคณะกรรมการขึ้นมาเพื่อเป็นคณะผู้นำของเหล่ามาเฟีย ซึ่งเหล่ามาเฟียทั้งหลายได้เห็นชอบกับแนวคิดนี้ คณะกรรมการจะดูแลกิจกรรมมาเฟียทั้งหมดในสหรัฐ และทำหน้าที่เป็นสื่อกลางแก้ไขความขัดแย้งระหว่างครอบครัว
คณะกรรมการจะประกอบไปด้วยเหล่าเจ้าพ่อมาเฟียจากห้าครอบครัวของนครนิวยอร์ก ร่วมกันกับครอบครัวอาชญากรรม ชิคาโกเอาท์ฟิท บัฟฟาโล เหล่าครอบครัวอาชญากรรมที่ครอบครัวเจโนวีสเป็นตัวแทน ซึ่งได้แก่ ฟิลาเดลเฟีย ดีทรอยต์ เดคาวัลคานเต เพทริอาร์กา พิตต์สเบิร์ก คลีฟแลนด์ นิวออร์ลีนส์ เหล่าครอบครัวอาชญากรรมที่ชิคาโกเอาท์ฟิทเป็นตัวแทน ซึ่งได้แก่ มิลวอกี แคนซัสซิตี เซนต์หลุยส์ ทราฟฟิคานเต ลอสแอนเจลิส ซานฟรานซิสโก และแซนโฮเซ โดยกรรมการแต่ละคนจะเป็นผู้ออกเสียงเลือกประธานคณะกรรมการ และแสดงความเห็นในเรื่องต่างๆ ตำแหน่งประธานคณะกรรมการดังกล่าวจะเป็นประธานในที่ประชุมคณะกรรมการมาเฟีย มากกว่าที่จะเป็นเจ้านายของเหล่ามาเฟียดังที่เคยเป็น แม้ว่ากาโปเดย์กาปีจะถูกยกเลิกไปแล้วโดยลูเชียโน อย่างไรก็ตาม คณะกรรมาธิการคีฟอเวอร์และเหล่าสื่อมวลชนในภายต่อมา ได้เรียกตำแหน่งประธานคณะกรรมการนี้ว่า เจ้าพ่อของเจ้าพ่อ
เหล่าเจ้าพ่อมาเฟียจากครอบครัวอาชญากรรมเจโนวีส: ลัคกี ลูเชียโน รับตำแหน่ง ค.ศ.1931–1946, แฟรงก์ คอสเตลโล ค.ศ.1946–1957, วีโต เจโนวีส ค.ศ.1957–1959, โจเซฟ โบนานโน จากครอบครัวอาชญากรรมโบนานโน ค.ศ.1959–1962, เหล่าเจ้าพ่อมาเฟียจากครอบครัวอาชญากรรมแกมบีโน: คาร์โล แกมบีโน ค.ศ.1962–1976, พอล แคสเตลลาโน ค.ศ.1976–1985, จอห์น กอตตี ค.ศ.1985–1992, วินเซนต์ จิแกนเต จากครอบครัวเจโนวีส ค.ศ.1992–1997 จากนั้นตำแหน่งได้ว่างลง กระทั่ง โจเซฟ แมสซีโน จากครอบครัวโบนานโน รับตำแหน่ง ค.ศ.2000–2004 ในช่วงเวลานี้มีเขาเพียงคนเดียว ที่เป็นเจ้าพ่อนิวยอร์กเต็มตัว ที่ไม่ได้อยู่ในเรือนจำ
โกซานอสตรา

ไม่มีตำแหน่งดังกล่าวในซิซิเลียนมาเฟีย เช่นที่ เจ้าพ่อมาเฟียในรูปแบบเก่า คาลอเจโร วิซซีนี มักถูกสื่อเรียกว่าเป็น "เจ้าพ่อของเจ้าพ่อ" แต่เหล่ามาเฟียเปนตีตีในภายหลัง เช่น ทมมาโซ บูเชตตา ให้ข้อมูลว่าไม่มีตำแหน่งนี้อยู่จริง พวกเขายังปฏิเสธว่าวิซซีนีไม่เคยเป็นผู้ปกครองของมาเฟียในซิซิลี โดยนักประวัติศาสตร์มาเฟีย ซัลวาโตเร ลูโป กล่าวว่า "ข้อความของสื่อเกี่ยวกับคำจำกัดความของ ‘กาโปเดย์กาปี’ นั้น ไม่มีรากฐานที่มาใดๆ"
อย่างไรก็ตามตำแหน่งนี้มักถูกสื่อมอบให้กับเจ้าพ่อมาเฟียที่มีอำนาจในภายต่อมา ในทศวรรษที่ 1980 และ 1990 เหล่าเจ้าพ่อของครอบครัวโคร์รีโอเนซี; ซัลวาโตเร รีนา และ เบรนาร์โด โปรเวนซาโน มักถูกสื่อยกตำแหน่งให้
ในเดือนเมษายน ค.ศ.2006 รัฐบาลอิตาลีได้จับกุมโปรเวนซาโนในบ้านไร่เล็กๆใกล้เมืองโคร์รีโอเน ผู้สืบทอดตำแหน่งจากเขา ถูกรายงานว่าเป็น มัตเตโอ เมสซีนา เดนาโร หรือไม่ก็ ซัลวาโตเร โล ปิคโคโล เรื่องนี้ถูกสันนิษฐานว่า โปรเวนซาโนมีอำนาจในการกำหนดชื่อผู้สืบทอดตำแหน่ง ซึ่งไม่เป็นที่ยอมรับอย่างเป็นเอกฉันท์ในหมู่ผู้สังเกตการณ์มาเฟีย "มาเฟียในปัจจุบันเป็นสหพันธรัฐมากกว่าจะเป็นรัฐเผด็จการ" อันโตเนียว อิงกรอยยา อัยการต่อต้านมาเฟีย ของกองอำนวยการต่อต้านมาเฟียแห่งปาแลร์โม กล่าวถึงภายหลังการปกครองแบบเผด็จการของรีนา
“โปรเวนซาโนได้จัดตั้งกลุ่มคนประเภทคณะกรรมการขึ้นมา ประมาณ 4 ถึง 7 คน พบกันไม่บ่อยนัก เฉพาะเมื่อจำเป็นต้องมีการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์เท่านั้น" อิงกรอยยาเสริม "ในองค์กรมาเฟีย ผู้นำจะต้องอยู่เหนือคนอื่นๆไปหนึ่งก้าว ไม่เช่นนั้นทุกอย่างจะแตกสลาย ทั้งหมดขึ้นอยู่กับว่าเขาสามารถจัดการฉันทามติได้หรือไม่ และคนอื่นๆเห็นด้วยหรือขัดขืน โปรเวนซาโนรับประกันความมั่นคงได้ในระดับหนึ่ง เพราะเขามีอำนาจในการระงับข้อพิพาทภายใน"
ในอิตาลี ละครชุดสั้นโทรทัศน์ 6 ตอนชื่อ Il Capo dei Capi เล่าเรื่องราวของ ซัลวาโตเร รีนา
อินดรางเกตา

ผู้ดำรงตำแหน่ง คาโปครีมีเน จะถูกเลือกตั้งขึ้นมาในการประชุมครีมีเน ซึ่งเป็นการประชุมประจำปีของอินดรางเกตา แต่คาโปครีมีเนมีอำนาจค่อนข้างน้อย ในการแทรกแซงความบาดหมาง หรือควบคุมความรุนแรงที่เกิดขึ้นระหว่างครอบครัว
ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์

เดอะ ก็อดฟาเธอร์ (ค.ศ.1972) แม้ถูกสร้างจากนิยาย และเป็นเรื่องแต่ง แต่ภาพยนตร์มีฉากการประชุมกันของเหล่าเจ้าพ่อมาเฟีย โดยมีประธานในที่ประชุม
Mobsters (ค.ศ.1991) ภาพยนตร์เล่าเหตุการณ์สงครามระหว่าง โจ แมสเซเรีย (รับบทโดย แอนโทนี ควินน์) กับ ซัลวาทอร์ มารันซาโน (รับบทโดย ไมเคิล แกมบอน) โดยตัวเอกของเรื่องคือ ลัคกี ลูเชียโน (รับบทโดย คริสเตียน สเลเทอร์)
Il Capo dei Capi (ค.ศ.2007) ละครโทรทัศน์เล่าเรื่องราวของ ซัลวาโตเร รีนา (รับบทโดย เคราเดียว เกียวเอ) เป็นตัวเอก และ เบรนาร์โด โปรเวนซาโน (รับบทโดย ซัลวาโตเร ลาซซาโร) ของอิตาลี
บรรณานุกรม

(อิตาลี) Arlacchi, Pino (1994). Addio Cosa nostra: La vita di Tommaso Buscetta, Milan: Rizzoli, ISBN 88-17-84299-0
Critchley, David (2009). The Origin of Organized Crime in America: The New York City Mafia, 1891-1931, New York: Routledge, ISBN 0-203-88907-X
De Stefano, George, (2007). An Offer We Can't Refuse: The Mafia in the Mind of America, New York: Faber and Faber, ISBN 0-86547-962-3
Paoli, Letizia (2003). Mafia Brotherhoods: Organized Crime, Italian Style, New York: Oxford University Press ISBN 0-19-515724-9
Raab, Selwyn (2005). Five Families: The Rise, Decline, and Resurgence of America's Most Powerful Mafia Empires, New York: Thomas Dunne Books, ISBN 0-312-30094-8
แฟรงก์ คอสเตลโล ขณะให้การต่อหน้าคณะกรรมาธิการคีฟอเวอร์
จัมเปาโล ปัซซีนี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Giampaolo Pazzini
เกิด:   (1984-08-02) 2 สิงหาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
เกิดที่:  เพสเซีย อิตาลี
สูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เอซี มิลาน
หมายเลข:  7
ชุดเยาวชน
:  อาตาลันตา
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2003–2005 |  อาตาลันตา |  51 |  (12) |
| 2005–2009 |  ฟีออเรนตีนา |  108 |  (25) |
| 2009–2011 |  ซามพ์โดเรีย |  75 |  (36) |
| 2011–2012 |  อินเตอร์มิลาน |  50 |  (16) |
| 2012– |  เอซี มิลาน |  24 |  (13) |
ทีมชาติ‡
| 2004–2007 |  อิตาลี 21 ปี |  22 |  (5) |
| 2009– |  อิตาลี |  24 |  (4) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 14 เมษายน 2013.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 29 มีนาคม 2013
จัมเปาโล ปัซซีนี
จัมเปาโล ปัซซีนี (อิตาลี: Giampaolo Pazzini) เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1984  เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี เริ่มต้นอาชีพกับอาตาลันตา ก่อนย้ายไปฟิออเรนตินา และ ซามพ์โดเรีย ปัจจุบันเล่นให้กับ เอซี มิลาน ในเซเรียอา ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศ อิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Giampaolo Pazzini – Player profile เก็บถาวร 2009-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Espnsoccernet.com
(อิตาลี) Profile on sampdoria.it
Pazzini's stats footballdatabase.eu
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2019

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: เนเปิลส์, ประเทศอิตาลี
คำขวัญ: To Be Unique (อิตาลี: Essere unico)
ประเทศเข้าร่วม: 118
นักกีฬาเข้าร่วม: ประมาณ 8,000 คน
กีฬา: 18
ชนิด: 222
พิธีเปิด: 3 กรกฎาคม
พิธีปิด: 14 กรกฎาคม
ประธานพิธีเปิด: ประธานาธิบดีแซร์โจ มัตตาเรลลา
นักกีฬาปฏิญาณ: TBA
ผู้ตัดสินปฏิญาณ: TBA
ผู้จุดคบเพลิง: โลเรนโซ อินซิญเญ
สนามกีฬาหลัก: สตาดีโอซานเปาโล (พิธีเปิด)   ปีอัซซาเดลเปลบิสชีโต (พิธีปิด)
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2019 (อังกฤษ: 2019 Summer Universiade) หรือการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อนครั้งที่ 30 เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่เนเปิลส์ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 3–14 กรกฎาคม พ.ศ. 2562
ประเทศที่เข้าร่วม

in order of appearance,  Parade of Nations:
จูเซปเป ซารากัต

| สมาชิกวุฒิสภาตลอดชีพจูเซปเป ซารากัต |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีอิตาลีคนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 29 ธันวาคม ค.ศ. 1964 – 29 ธันวาคม ค.ศ. 1971
นายกรัฐมนตรี: อัลโด โมโร   โจวันนี เลโอเน   Mariano Rumor   เอมีเลียว โคลอมโบ
ก่อนหน้า: อันโตนีโอ เซญญี
ถัดไป: โจวันนี เลโอเน
รองนายกรัฐมนตรีอิตาลี
ดำรงตำแหน่ง 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 – 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1957
นายกรัฐมนตรี: Mario Scelba อันโตนีโอ เซญญี
ก่อนหน้า: Attilio Piccioni
ถัดไป: Giuseppe Pella
ดำรงตำแหน่ง 1 มิถุนายน ค.ศ. 1947 – 27 มกราคม ค.ศ. 1950
นายกรัฐมนตรี: อัลชีเด เด กัสเปรี
ก่อนหน้า: ยกเลิกตำแหน่ง
ถัดไป: Attilio Piccioni
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 กันยายน ค.ศ. 1898(1898-09-19) ตูริน แคว้นปีเยมอนเต ราชอาณาจักรอิตาลี
เสียชีวิต: 11 มิถุนายน ค.ศ. 1988(1988-06-11) (89 ปี) โรม แคว้นลัตซีโย อิตาลี
เชื้อชาติ: อิตาลี
พรรคการเมือง: Unitary Socialist Party (ค.ศ. 1922–1930) Italian Socialist Party (ค.ศ. 1930–1947) Italian Democratic Socialist Party (ค.ศ. 1947–1988)
คู่สมรส: Giuseppina Bollani (เสียชีวิต 14 มกราคม ค.ศ. 1961)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยตูริน

จูเซปเป ซารากัต (อิตาลี: Giuseppe Saragat; 19 กันยายน ค.ศ. 1898 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นนักการเมืองชาวอิตาลีผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 5 แห่งสาธารณรัฐอิตาลี
กุชชี

| --- | --- |

ชื่อทางการค้า: Gucci
ประเภท: บริษัทย่อย (S.p.A.)
อุตสาหกรรม: แฟชั่น
ก่อตั้ง: 1921; 103 ปีที่แล้ว (1921)
ผู้ก่อตั้ง: กุซซิโอ กุชชี่
สำนักงานใหญ่: ฟลอเรนซ์ Tuscany, อิตาลี
จำนวนที่ตั้ง: 487 แห่ง (2019)
บุคลากรหลัก: Marco Bizzarri (CEO)   Alessandro Michele   (ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์)
รายได้: 9.62 พันล้านยูโร (2019)
พนักงาน: 17,157 คน (2019)
บริษัทแม่: Kering
เว็บไซต์: www.gucci.com
กุชชี่ (อิตาลี: Gucci) เป็นบริษัทสินค้าแบรนด์เนมของอิตาลีแบรนด์หนึ่งที่ได้รับความนิยมในระดับโลก ในเครือของ PPR
ประวัติ > ศตวรรษที่ 20

ปี 1921 "กุชชิโอ กุชชี่" (Guccio Gucci) ก่อตั้งกิจการ Gucci โดยเริ่มต้นจากการที่กุชชี่เริ่มทำงานในโรงแรมซาวอยที่กรุงลอนดอน กุชชี่หลงใหลความสวยงามของกระเป๋าเดินทางที่พบเห็นอยู่ทุกวัน จนในที่สุดตัดสินใจกลับไปยังบ้านเกิดที่ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี เปิดร้านค้าและผลิตเครื่องหนังของตนเอง เมื่อกิจการตกถึงมือรุ่นลูกคือ "อัลโด กุชชี่" (Aldo Gucci) สินค้าภายใต้ชื่อ Gucci ก็มีจำหน่ายไปทั่วโลก อัลโดเป็นผู้ตัดสินใจเปิดร้านกุชชี่แห่งที่สองในกรุงโรมในช่วงทศวรรษ 1950
เมื่อกิจการตกทอดถึงรุ่นที่สาม "เปาโล กุชชี่" (Paolo Gucci) ซึ่งเป็นบุตรชายของอัลโดก็มีแนวทางธุรกิจของตนเอง เขาต้องการขยายไลน์สินค้าราคาไม่แพงนักเพื่อจับลูกค้ากลุ่มหนุ่มสาว และมีแผนเปิดร้านใหม่อีกแห่งหนึ่ง แต่แผนดังกล่าวถูกคัดค้านอย่างเต็มที่จนทำให้เกิดความตึงเครียดในครอบครัวกุชชี่ เปาโลพยายามดิ้นรนจนสามารถสร้างไลน์สินค้า PG ตามชื่อของเขาได้สำเร็จ แต่เมื่ออัลโดพ่อของเขารู้ข่าว ก็ถึงกับไล่เปาโลออกจากบริษัท และสั่งห้ามซัปพลายเออร์ของกลุ่มกุชชี่ทุกรายทำธุรกิจร่วมกับเปาโล ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกถึงขั้นย่ำแย่
ต่อมา ลูกพี่ลูกน้องของเปาโลคือ "มาอุริซิโอ" (Maurizio) ได้รับช่วงมรดกกิจการครึ่งหนึ่ง มาอุริซิโอรู้สึกอึดอัดใจกับเรื่องในครอบครัว จึงตัดสินใจที่จะยึดครองกิจการไว้เสียเองทั้งหมด โดยให้บริษัทอินเวสต์คอร์ป ดำเนินการซื้อหุ้นกิจการส่วนที่เหลือจากญาติพี่น้องของเขา เปาโลเป็นคนแรกที่ยอมขายหุ้นในมือ และในที่สุดมาอุริซิโอก็ได้ฟื้นฟูภาพพจน์กิจการที่ย่ำแย่ให้คืนมา โดยมีผู้ช่วยคนสำคัญคือ "โดเมนิโก เดอ โซเล" (Domenico De Sole) ทนายความของเขา เป็นผู้รับผิดชอบดูแลกิจการ Gucci America และ "ดอน เมลโล" (Dawn Mello) ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของ Bergdorf Goodman ถูกดึงตัวมารับผิดชอบตำแหน่ง creative director นอกจากนั้นยังได้ว่าจ้างทอม ฟอร์ด (Tom Ford) เป็น junior designer ด้วย
อย่างไรก็ตามกิจการภายใต้การบริหารของมาอุริซิโอในช่วงแรกดำเนินไปอย่างไม่ราบรื่นนัก เนื่องจากไม่สามารถควบคุมค่าใช้จ่ายอย่างดี ในช่วงที่ Gucci ประสบการขาดทุน มาอุริซิโอได้ทุ่มเงินถึง 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อปรับปรุงสำนักงานใหญ่ที่ฟลอเรนซ์ และในระหว่างปี 1991-1993 กิจการมียอดขาดทุนรวมถึงราว 102 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จนในที่สุดอินเวสต์คอร์ปได้กดดันให้มาอุริซิโอขายหุ้นแล้วดึงโซเลให้กลับมาบริหารงานที่ฟลอเรนซ์
ปี 1994 ภาวะทางการเงินของ Gucci ย่ำแย่อย่างหนัก โซเลต้องเดินสายเจรจากับซัปพลายเออร์ให้เชื่อว่าเขาสามารถผลักดันกิจการ ให้ฟื้นคืนกำไรได้ ตอนนั้นที่สำนักงานใหญ่มีแต่คนเขียนบันทึกกล่าวโทษกันและกันจนไม่เป็นอันทำงาน โซเลเล่าว่ารายงานของบริษัทที่ปรึกษาคูเปอร์ แอนด์ ไลแบรนด์ ที่เสนอแก่อินเวสต์คอร์ป ถึงกับระบุว่ากุชชี่ เป็นองค์กรที่ไร้ขีดความสามารถ ไร้จิตวิญญาณของการทำธุรกิจ แต่โซเลบอกว่าทุกวันนี้ไม่มีใครคิดแบบนั้นอีกแล้ว
ประวัติ > ศตวรรษที่ 20 > การเข้าซื้อกิจการของ PPR

ปิโนลต์ผู้บริหารของกิจการ Pinault-Printemps-Redoute หรือ PPR เขาเข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นของ Gucci จำนวน 42% เมื่อปี 1999 โดยซื้อหุ้นออกใหม่จำนวนดังกล่าวไว้เป็นมูลค่า 3,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และเป็นการช่วยให้ Gucci รอดพ้นจากการถูกเทกโอเวอร์ หลังจากนั้น เขาได้เข้าซื้อกิจการ Sanofi Beaute เจ้าของชื่อยี่ห้อ Yves Saint Laurant (YSL) แล้วขายให้กับ Gucci ในอีกสองวันถัดมา ส่งผลให้ Gucci กลายเป็นบริษัทที่มีชื่อยี่ห้อสินค้าหรูหลากหลาย
ประวัติ > ศตวรรษที่ 21

หลังจากกว่า 80 ปีที่ต้องฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ ในที่สุด Gucci ในศตวรรษใหม่ ภายใต้การนำของ PPR ผลประกอบการของ Gucci ดีขึ้นเรื่อยๆโดยมีเงินสดมหาศาลโดยแทบปราศจากหนี้สิน Gucci กลายเป็นแบรนด์ระดับหรูที่ผู้คนต่างหวังที่จะมีไว้ในครอบครอง สามารถยืนหยัดได้โดยไม่จะเป็นต้องโฆษณา อีกทั้งยังมีชื่อยี่ห้อชั้นนำอาทิ กิจการเครื่องเพชร Boucheron ที่ซื้อไว้ในเครือ นอกจากนั้น Gucci ยังเป็นผู้ถือหุ้นในกิจการ Sergio Rossi, Bottega Veneta, กิจการนาฬิกา Bdat & Co. และสามารถดึงตัวอเล็กซานเดอร์ แม็คควีน (Alexander McQueen) อดีตดีไซเนอร์ฝีมือดีจาก Givenchy ผู้ออกแบบและตัดเย็บชุดแต่งงานของแคเธอริน ดัชเชสแห่งเคมบริดจ์ มาร่วมงานอีกด้วย
กุชชี่ในประเทศไทย

บูติกกุชชี่ในประเทศไทยมีทั้งหมดแปดแห่ง ได้แก่ เอ็มโพเรียม, เซ็นทรัล ชิดลม, เซ็นทรัล เอ็มบาสซี, สยามพารากอน (มีบูติกสตรีและบูติกบุรุษแยกออกจากกัน), ไอคอนสยาม, เซ็นทรัล ภูเก็ต ฟลอเรสต้า ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และคิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์ ถนนรางน้ำ นอกจากนี้ยังเคยมีบูติกที่เพนนินซูล่าพลาซ่า และศูนย์การค้าเกษร ด้วย
ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2567 กุชชีได้จัดนิทรรศการ "กุชชี วิชันส์" ที่เอ็มสเฟียร์ โดยไทยเป็นประเทศที่สามต่อจากอิตาลีและญี่ปุ่นที่ได้จัดนิทรรศการนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
Gucci สาขายอร์คเดล
บูติกกุชชี่ (ด้านหลังประติมากรรมกวนเกษียรสมุทร) ที่อาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ในปี พ.ศ. 2561
จูเซปเป ปีอัซซี

| จูเซปเป ปีอัซซี |
| --- | --- |

เกิด: 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1746(1746-07-16) Ponte in Valtellina
เสียชีวิต: 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1826(1826-07-22) (80 ปี) เนเปิลส์, ราชอาณาจักรเนเปิลส์
สัญชาติ: อิตาลี
รางวัล: Lalande Prize (1803)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ดาราศาสตร์
 
จูเซปเป ปีอัซซี (อิตาลี: Giuseppe Piazzi; 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2289 - 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2369) เป็นนักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวอิตาลีที่เป็นผู้ค้นพบเซเรส ดาวเคราะห์น้อยดวงแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2343
จาโกโม บารอซซี ดา วิญญอลา

เสาห้าระบบ บันทึกไว้โดย วิกโนลา หรืออีกชื่อหนึ่งคือ Regole delle cinque ordini d'architettura.
จาโกโม บารอซซี ดา วิญญอลา (อิตาลี: Giacomo Barozzi da Vignola , แปลได้เป็นว่า นายจาโกโม  บารอซซี จากเมืองวิญญอลา แต่ได้รับการเรียกขานจากคนโดยทั่วไปตามชื่อเมืองเกิดของเขาว่า วิกโนลา , 1 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1507 - 7 กันยายน, ค.ศ. 1573) เป็นสถาปนิกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในยุคศตวรรษที่ 16 ของอิตาลี ในรูปแบบของ แมนเนอริสม์ ผลงานที่สำคัญที่สุดสองชิ้นของเขาได้แก่ วิลล่า ฟาร์เนซ (Villa Farnese) ที่เมือง คาปราโรลา และ วัดเจซู ที่ โรม นักเขียนสามคนที่ได้เผยแพร่เนื้อหาของ อิตาเลียน เรเนซองส์ ไป ทั่วทั้งยุโรปตะวันตกได้แก่ วิญญอลา (Vignola) , เซบาสติอาโน เซอริโอ (Sebastiano Serlio) อันเดรอา ปัลลาดิโอ (Andrea Palladio)
Le due regole della prospettiva prattica, 1682
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติโดยย่อ (Brief biographical sketch)
งานเขียนของ เปาโล เซาลี เกี่ยวกับ วิกโนลา จากมุมมองของชาวเมือง โบโลนยา (Paolo Zauli on Vignola from a Bolognese perspective) เก็บถาวร 2004-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อิทธิพลของแนวคิด จาก วิกโนลา ในการออกแบบสวน (Vignola's effect on garden design) เก็บถาวร 2006-12-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คอนเมบอล–ยูฟ่าคัพออฟแชมเปียนส์

| --- | --- |
ผู้จัด: คอนเมบอล ยูฟ่า
ก่อตั้ง: 1985; 39 ปีที่แล้ว (1985)
ภูมิภาค: อเมริกาใต้ ยุโรป
จำนวนทีม: 2
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  อาร์เจนตินา (สมัยที่ 2)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  อาร์เจนตินา (2 สมัย)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
 ฟินาลิสซิมา 2025
คอนเมบอล–ยูฟ่าคัพออฟแชมเปียนส์ ก่อนหน้ารู้จักในชื่อทางการว่า ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป/อเมริกาใต้ และมักถูกเรียกว่า อาร์เตมีโอฟรังกีคัพ  
เป็นการแข่งขันฟุตบอลข้ามทวีปจัดการแข่งขันโดยคอนเมบอลและยูฟ่า เป็นการแข่งขันของแชมป์จากโกปาอาเมริกาและแชมป์จากยูโร จัดขึ้นเป็นนัดเดียวเป็นครั้งคราวโดยเป็นการแข่งขันของทีมชาติที่เทียบเท่ากับอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพที่ถูกยุบลงระหว่างสโมสรแชมป์ยุโรปและอเมริกาใต้ การแข่งขันจัดขึ้นสองครั้งในปี 1985 และ 1993 ก่อนที่จะถูกยกเลิกไป
ในครั้งปี 2022 การแข่งขันได้กลับมาเปิดตัวอีกครั้งโดยใช้ชื่อว่า ฟินาลิสซิมา (อิตาลี: Finalissima, แปลตรงตัว 'ครั้งสุดท้ายอย่างยิ่งใหญ่') หลังจากการลงนามในบันทึกความเข้าใจระหว่างคอนเมบอลและยูฟ่า
ผลการแข่งขัน

| ปี | ชนะเลิศ | ผลการแข่งขัน | รองชนะเลิศ | สนาม | ที่ตั้ง | ความจุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1985 |  ฝรั่งเศส | 2–0 |  อุรุกวัย | ปาร์กเดแพร็งส์ | ปารีส ฝรั่งเศส | 20,405 |
| 1993 |  อาร์เจนตินา | 1–1  (ต่อเวลา)  (ดวลลูกโทษ 5–4) |  เดนมาร์ก | Estadio José María Minella | มาร์เดลปลาตา อาร์เจนตินา | 34,683 |
| 2022 |  อาร์เจนตินา | 3–0 |  อิตาลี | สนามกีฬาเวมบลีย์ | ลอนดอน อังกฤษ | 87,112 |
| 2025 |  อาร์เจนตินา | TBD |  สเปน | TBD | TBD | TBD |
ผลการแข่งขัน > ผลการแข่งขันแบ่งตามชาติ

| ทีม | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
|  อาร์เจนตินา | 2 (1993, 2022) | — |
|  ฝรั่งเศส | 1 (1985) | — |
|  อุรุกวัย | — | 1 (1985) |
|  เดนมาร์ก | — | 1 (1993) |
|  อิตาลี | — | 1 (2022) |
ผลการแข่งขัน > ผลการแข่งขันแบ่งตามสมาพันธ์

| สมาพันธ์ | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| คอนเมบอล | 2 | 1 |
| ยูฟ่า | 1 | 2 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ฟินาลิสซิมา 2022 ที่ คอนเมบอล
อาร์เตมีโอฟรังกีคัพ ที่ RSSSF
จาโกโม เลโอปาร์ดี

| จาโกโม เลโอปาร์ดี |
| --- | --- |

เกิด: 29 มิถุนายน ค.ศ. 1798 ประเทศอิตาลี
เสียชีวิต: 14 มิถุนายน ค.ศ. 1837 (อายุ 38 ปี) ประเทศอิตาลี
อาชีพ: กวี นักเขียน นักปรัชญา นักภาษาศาสตร์
สัญชาติ: อิตาลี
แนวร่วมในทางวรรณคดี: โรแมนติก
จาโกโม ตัลเดการ์โด ฟรันเชสโก ดี ซาเลส ซาเวรีโอ ปีเอโตร เลโอปาร์ดี (อิตาลี: Giacomo Taldegardo Francesco di Sales Saverio Pietro Leopardi, Conte; 29 มิถุนายน ค.ศ. 1798 - 14 มิถุนายน ค.ศ. 1837) เป็นกวี นักเขียน นักปรัชญา และนักภาษาศาสตร์ชาวอิตาลี ผลงานของเขามีแนวคิดทางด้านประวัติศาสตร์และความเป็นจักรวาล ขณะเดียวกันก็มีความสวยงาม เมื่ออายุเพียง 17 ปีเขาได้เขียนเรื่อง L'appressamento della morte ซึ่งเป็นบทกวีเกี่ยวกับประสบการณ์แห่งความตาย อันเป็นสิ่งที่เลโอปาร์ดีเห็นว่าเป็นความสงบสบาย ยุคของผลงานสำคัญของเขาเริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1818 จากผลงานเรื่อง All'Italia and Sopra il monumento di Dante ซึ่งโดดเด่นในแง่มุมเกี่ยวกับชีวิต
แหล่งข้อมูลอื่น

รวมบทกวีของเลโอปาร์ดี เก็บถาวร 2013-08-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กศิลปินจินตนิยม |
| --- | --- |
วัฒนธรรม:  โบฮีเมียนิยม  อชเชียน  ชาตินิยมโรแมนติก  วอลเลนร็อดนิยม 
วรรณกรรม:  แอนเดอร์เซน  เบลก  เบินส์  ไบรอน  ชาโตบรีย็อง  คอเลริดจ์  Espronceda  เกอเทอ  พี่น้องตระกูลกริม  Heine  ฮอฟฟ์มันน์  เฮิลเดอร์ลิน  อูโก  คีตส์  คราซีนสกี  ลามาร์ตีน  เลโอปาร์ดี  เลอร์มอนตอฟ  มิกกีวิกซ์  Musset  Nerval  โนวาลิส  Oehlenschläger  โพ  พุชกิน  ชิลเลอร์  สก็อตต์  แมรี เชลลีย์  เพอร์ซี บิสซี เชลลีย์  Slowacki  สเตนดัล  Ujejski  เวิร์ดสเวิร์ธ 
คีตกรรม:  อัลแคน  ออเบอร์  เบทโฮเฟิน  เบลลินี  แบร์ลีโยซ  กริก  ชูเบิร์ท  ชอแป็ง  โดนิเซตติ  ฟิลด์  แฟรงค์  กลิงคา  ฮาเลวี  ลิสท์  โลเว  มาเลอร์  มาร์ชเนอร์  Méhul  เม็นเดิลส์โซน  มาเยอร์เบียร์  ปากานินี  รอสซินี   ชูมัน  ทัลแบร์ค  แวร์ดี  วากเนอร์  เวเบอร์ 
ปรัชญา:  คอเลริดจ์  เกอเทอ  ชิลเลอร์  มุลเลอร์  ชไลเออร์มัคเคอร์  Tieck  Mickiewicz  ฟ็อยเออร์บัค  ฟิชเทอ  Wackenroder  ยาน  ชเลเกิล  เช็ลลิง  เฮเกิล  เซอร์เอิน เคียร์เกอกอร์  Słowacki  Towiański 
ศิลปกรรม:  เบลก  Briullov  คอนสตาเบิล  Corot  เดอลาครัว  Friedrich  เฌรีโก  โกยา  สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน  Leutze  Nazarene movement  พาล์มเมอร์  เทอร์เนอร์  Wiertz
คาเนเลชินคิว

| --- | --- |

ประเทศ:  อิตาลี
พื้นที่แพร่ภาพ:  อิตาลี
สำนักงานใหญ่: มิลาน, อิตาลี
แบบรายการ
ภาษา: อิตาลี
ระบบภาพ: 1080i HDTV (downscaled to 16:9 576i for the SDTV feed)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: มีเดียเซท
ช่องรอง: เรเตควอตโร   อิตาเลียอูโน ไอริส อิตาเลียดูเอ ลาชินคิว 20 ซีนี24 โฟกัส ท็อปไครม์ บองก์ บองก์พลัส การ์ตูนนิโต ตีจีคอมดูเอควอตตโร มีเดียเซทเอกซ์ทรา
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 30 กันยายน ค.ศ. 1980 (1980-09-30)
ชื่อเดิม: TeleMilano 58  (1978–1980)
ลิงก์
เว็บไซต์: Canale 5
คาเนเลชินคิว (อิตาลี: Canale Cinque) เป็นสถานีโทรทัศน์ของอิตาลี เจ้าของโดย มีเดียเซท และเป็นเครือข่ายโทรทัศน์เอกชนแห่งแรกที่ได้รับความคุ้มครองระดับประเทศในอิตาลีในปี พ.ศ. 2523 ในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2555 มีเดียเซท เปิดช่องคาเนเลชินคิวเอชดีในความคมชัดสูงในแทนช่องคาเนเลชินคิว ตั้งแต่มกราคม พ.ศ. 2556 คาเนเลชินคิว ได้รับการกำกับโดย เกียนคาร์โล เซกเฮริ รายการข่าวแรกของคาเนเลชินคิวคือ ตีจีชินคิว
ผู้ชม

| ปี | มกราคม | กุมภ์ภาพันธ์ | มีนาคม | เมษายน | พฤษภาคม | มิถุนายน | กรกฎาคม | สิงหาคม | กันยายน | ตุลาคม | พฤศจิกายน | ธันวาคม | กำไรต่อปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2554 | 17.81% | 17.42% | 18.49% | 18.17% | 17.71% | 16.88% | 18.381% | 16.01% | 16.00% | 16.00% | 14.92% | 15.62% | 16.45% |
| 2555 | 16.73% | 16.62% | 17.00% | 16.78% | 15.62% | 12.86% | 11.80% | 11.03% | 15.50% | 15.93% | 15.96% | 14.85% | 15.05% |
| 2556 | 16.00% | 15.69% | 15.62% | 14.76% | 14.18% | 13.39% | 12.66% | 11.88% | 15.35% | 16.34% | 16.20% | 15.14% | 14.76% |
| 2557 | 15.22% | 16.07% | 17.32% | 15.55% | 16.18% | 13.20% | 12.28% | 11.69% | 14.58% | 16.69% | 17.32% | 15.15% | 15.10% |
| 2558 | 16.10% | 16.48% | 17.46% | 16.21% | 16.53% | 14.75% | 13.59% | 12.04% | 14.92% | 15.65% | 15.56% | 13.97% | 15.27% |
| 2559 | 15.56% | 15.52% | 16.60% | 17.19% | 17.06% | 13.85% | 13.71% | 11.90% | 15.48% | 16.80% | 16.89% | 15.25% | 15.48% |
| 2560 | 16.04% | 16.06% | 16.73% | 16.48% | 16.63% | 14.46% | 13.60% | 11.73% | 14.64% | 16.87% | 17.10% | 15.20% | 15.46% |
| 2561 | 16.32% | 16.21% | 16.92% | 16.63% | 16.25% | 13.53% | 15.46% | 11.07% | 13.88% | 16.16% | 17.06% | 14.81% | 15.47% |
| 2562 | 15.52% | 15.93% | 17.04% | 16.21% | 16.71% | 14.80% | 13.78% | 12.00% | 14.63% | 16.04% | 16.03% | 14.86% | 15.42% |
โลโก้

30 กันยายน ค.ศ. 1980 - 12 มกราคม ค.ศ. 1981
12 มกราคม ค.ศ. 1981 - 23 กันยายน ค.ศ. 1985
23 กันยายน ค.ศ. 1985 - 4 ธันวาคม ค.ศ. 1987
4 ธันวาคม ค.ศ. 1987 - 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2001
23 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 - 16 เมษายน ค.ศ. 2018
16 เมษายน ค.ศ. 2018 - ปัจจุปัน
ดูเพิ่ม

มีเดียเซท
เรเตควอตโร
อิตาเลียอูโน
อิตาเลียดูเอ
แหล่งข้อมูลอื่น

(อิตาลี)
(พ.ศ. 2539)