stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อสมาชิกนิจิซันจิ
นิจิซันจิ > นิจิซันจิเคอาร์ (สาขาเกาหลี)

สาขาเกาหลีใต้รวมเข้ากับกลุ่มนิจิซันจิหลักในเดือนเมษายน ค.ศ. 2022
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  เวฟรุ่น 1 วิฟฟี (Wiffy)  ยู รูรี (Yu Ruri)  ชิน ยูยะ (Shin Yuya)  มิน ซูฮา (Min Suha) เวฟรุ่น 2: อาราชิ อุนางิ อี ชีอู (Lee Siu)  โซ นากิ (So Nagi)  แช อารา (Chae Ara) |  เวฟรุ่น 3: เนอิโระวะมุระซากิ อากิระ เรย์ (Akira Ray)  อี โรฮา (Lee Roha)  นุน โบรา (Nun Bora) เวฟรุ่น 4 โอ จียู (Oh Jiyu)  ชิน คิรุ (Shin Kiru)  ยัง นารี (Yang Nari)  รยู ฮารี (Ryu Hari) |  เวฟรุ่น 5: มิอันฮาดะ พินายะ เซฟฟีนา (Seffyna)  บัน ฮาดะ (Ban Hada)  ซง มีอา (Song Mia) เวฟรุ่น 6 โค ยามิ (Ko Yami)  ฮา ยุน (Ha Yun)  นา เซรา (Na Sera)  ลี อน (Lee On)   |
นิจิซันจิ > นิจิซันจิเคอาร์ (สาขาเกาหลี) > เวฟรุ่น 1.5

สมาชิกเหล่านี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยงานชื่อ 541 E&C ซึ่งรวมตัวกับนิจิซันจิสาขาเกาหลีเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2020
โมอาริน (Moarin)
กาอน (Gaon)
คาเอน (Kaen)
โลโรว (Lorou)
ฮัน ชีโฮ (Han Chiho)
ฮาคุเร็น (Hakuren)
นิจิซันจิเน็ตเวิร์ค

บริการคอมมูนิตีวีทูเบอร์จัดทำโดย "นิจิซันจิโปรเจกต์" เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019 อดีตสมาชิกสองคนของรายการนี้ยังคงใช้งานวีทูบเบอร์อยู่ แต่พวกเขาไม่ได้เชื่อมโยงกับนิจิซันจิอย่างเป็นทางการอีกต่อไป
เท็นไค สึคาซะ (ญี่ปุ่น: 天開司; โรมาจิ: Tenkai Tukasa)
แฟรีสจัง (ญี่ปุ่น: ふぇありす; โรมาจิ: Fairys-chan)
นิจิซันจิไอเอ็น (สาขาอินเดีย)

สาขาอินเดียถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นนิจิซันจิอีเอ็น (สาขาอังกฤษ) ชั่วคราว ก่อนจะกลับคืนเป็นนิจิซันจิไอเอ็น การดำเนินการสาขาถูกระงับในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2021 และสมาชิกทุกคนจบการศึกษาพร้อมกัน
อาทยา (Aadya)
นูร์ (Noor)
วิหาร (Vihaan)
นิจิซันจิอีเอ็น (สาขาอังกฤษ)

กลุ่มที่สองมีชื่อว่านิจิซันจิสาขาอังกฤษหลังจากการรีแบรนด์ของนิจิซันจิสาขาอินเดีย
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  เวฟรุ่น 1: ลาซูไลต์ (LazuLight) โพมุ เรนพัฟฟ์ (Pomu Rainpuff)  เอลีรา เพนโดรา (Elira Pendora(  ฟีนานา ริวกุ (Finana Ryugu) เวฟรุ่น 2: ออบซีเดีย (OBSYDIA) โรเซมิ เลิฟล็อค (Rosemi Lovelock)  เพตรา กูริน (Petra Gurin)  เซเลน ทัตสึกิ (Selen Tatsuki) เวฟรุ่น 3: เอธีเลีย (Ethyria) นีนา โคซากะ (Nina Kosaka) (จบการศึกษาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2023)  มิลลี พาร์เฟต (Millie Parfait)  เอ็นนา อลูตต์ (Enna Alouette)  เรย์มุ เอ็นโดว (Reimu Endou) |  เวฟรุ่น 4: ลักเซียม (Luxiem) ลูกา คาเนะชิโระ (Luca Kaneshiro)  ชู ยามิโนะ (Shu Yamino)  ไอค์ อีฟแลนด์ (Ike Eveland)  มิสตา รีอัส (Mysta Rias) (จบการศึกษาเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2023)  วอกซ์ อาคุมะ (Vox Akuma) เวฟรุ่น 5: น็อคทิกซ์ (Noctyx) ซอนนี บริสโก (Sonny Brisko)  อูกิ วีโอเลตา (Uki Violeta)  อัลแบน น็อกซ์ (Alban Knox)  ฟูลเกอร์ โอวิด (Fulgur Ovid)  ยูโงะ อาสึมะ (Yugo Asuma) (จบการศึกษาเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2022) เวฟรุ่น 6: อีลูนา (ILUNA) เคียว คาเนโกะ (Kyo Kaneko)  มาเรีย มารีโอเน็ตต์ (Maria Marionette)  แอสเตอร์ อาร์คาเดีย (Aster Arcadia)  เอีย อามาเระ (Aia Amare)  เรน ซตโตะ (Ren Zotto)  สคาร์ล โยนะกุนิ (Scarle Yonaguni) |  เวฟรุ่น 7: เอ็กซ์โซเลล (XSOLEIL) ไซออน แลนซา (Zaion LanZa) (ถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2023)  โดปปีโอ ดร็อปซายท์ (Doppio Dropscythe)  เมโลโค เคียวรัน (Meloco Kyoran)  เฮกซ์ เฮย์ไวร์ (Hex Haywire)  โคโตกะ โทระฮิเมะ (Kotoka Torahime)  เวอร์ เวอร์มิลเลียน (Ver Vermillion) เวฟรุ่น 8: ครีซิส (Krisis) เวซาลุส แบนเดจ (Vezalius Bandage)  แวนทาโครว์ บริงเกอร์ (Vantacrow Bringer)  ยู คิว. วิลสัน (Yu Q. Wilson) เวฟรุ่น 9: ทีทีที (TTT) คุไน นากาซาโตะ (Kunai Nakasato)  วิคทอเรีย ไบรท์ชีลด์ (Victoria Brightshield)  คลอด คลอว์มาร์ค (Claude Clawmark)   |
ดูเพิ่ม

นิจิซันจิ
สไตล์เชนจ์

สไตล์เชนจ์ เป็นร่างพาวเวอร์อัพของร็อคแมนเอ็กเซ่ซึ่งจะใช้ในการต่อสู้โดยเกิดจากการคืนชีพของร็อคแมนซึ่งหลังจากถูกฟาโรห์แมนถูก Delete ไปทำให้ความทรงจำบางส่วนของร็อคแมนไปสู่ PET ของเพื่อนของเน็ตโตะและอัพเกรดขึ้นมา
สไตล์เชนจ์ที่ปรากฏในเรื่อง

ฮีทกัตซ์สไตล์ สไตล์เชนจ์ในรูปแบบสีแดงและมีลักษณะมีหมัดใหญ่ข้างขวามีธาตุหลักคือเพลิง
วู๊ดซิลค์สไตล์ สไตล์เชนจ์ในรูปแบบสีเขียวมีลักษณะไหล่ซ้ายมีโล่และแขนขวามีโล่ป้องกันเป็นร่างที่เน้นทางป้องกันและมาอาวุธเป็นในพัดข้างขวามีธาตุหลักคือไม้
อิเล็ตทริคบราเชอร์สไตล์ สไตล์เชนจ์ในรูปแบบสีเหลืองมีความสามารถปล่อยพลังไฟฟ้าในรูปแบบวงแหวนและสามารถใช้นาวิเป็นพลังงานเสริมในการต่อสู้ได้มีธาตุหลักคือไฟฟ้า
อควาคัสตัมสไตล์ สไตล์เชนจ์ในรูปแบบสีฟ้าเกิดจากการใช้เอ็กซ์ตร้าโค้ดมีพลังสูงที่สุดและสามารถทำให้โปรแกรมแอควานซ์และแบทเทิลชิปมีพลังเป็นคูณ2-5ได้ธาตุหลักคือน้ำ
บั๊กสไตล์ สไตล์เชนจ์ในรูปแบบบั๊กซึ่งเกิดจากได้รับพลังบั๊กขึ้นมาทำให้มีพลังทำลายมหาศาลมาก
สไตล์เชนจ์ที่ปรากฏในเกม

กราวค์สไตล์
ชาโดว์สไตล์
มังงะ

ไซย์ สไตล์ เป็นโปรแกรมในตำนานของบรรพบุรุษของฟาโรห์แมนและร็อคแมนนำไปใช้จนพลังเหนือกว่าสไตล์เชนจ์อื่น ๆ
ข้อเสียของไซย์ สไตล์:ถ้าโดนพลังความมืดจะสูญเสียพพลังงานไป
วิธีที่จะใช้ไตล์เชนจ์ในเกม

สำหรับร็อคแมนเอ็กเซ่นั้นการที่จะใช้สไตล์เชนจ์นั้นจะต้องมีชิพธาตุต่างๆเช่น(มีชิพธาตุไม้มากสามารถเป็นวู้ดชิลค์)และระดับเลเวลในเกมที่เหมาะสม
องุ่น

| องุ่น ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 60Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓  Paleocene- Recent |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
ชั้นย่อย:: Rosidae
อันดับ:: Vitales
วงศ์:: Vitaceae
สกุล:: Vitis L.

สปีชีส์
 Vitis acerifolia   Vitis aestivalis   Vitis amurensis   Vitis arizonica   Vitis x bourquina   Vitis californica   Vitis x champinii   Vitis cinerea   Vitis x doaniana   Vitis girdiana   Vitis labrusca   Vitis x labruscana   Vitis lincecumii   Vitis monticola   Vitis mustangensis   Vitis x novae-angliae   Vitis palmata   Vitis riparia   Vitis rotundifolia   Vitis rupestris   Vitis shuttleworthii   Vitis tiliifolia   Vitis vinifera   Vitis vulpina
องุ่น เป็นพืชยืนต้น มีลักษณะเป็นไม้พุ่มเลื้อย มีลักษณะเนื้อแข็งและมีลำต้น กิ่งถาวรอายุเกิน 1 ฤดู ถ้าปล่อยให้เจริญเติบโตตามธรรมชาติจะเลื้อยเกาะกิ่งไม้ ใบกลมขอบหยักเว้าลึก 5 พู โคนใบเว้าเป็นรูปหัวใจ ดอกออกเป็นช่อแยกแขนง ดอกย่อยขนาดเล็กสีเขียวมีหมวก จะหลุดออกเมื่อกลีบดอกเปลี่ยนเป็นสีขาว โคนเชื่อมติดกัน ปลายแยก 5 กลีบ เป็นผลเดี่ยวที่ออกเป็นพวง (เป็นผลเดี่ยวที่เกิดจากดอกช่อแต่ดอกไม่หลอมรวมกัน) ผลย่อยรูปกลมรีและฉ่ำน้ำ มีผิวนวลเกาะและรสหวาน มีสีเขียว, ม่วงแดงและม่วงดำแล้วแต่พันธุ์ ในผลมีเมล็ดประมาณ 1-4 เมล็ด
ความเชื่อของผลองุ่น

ถ้าให้พูดถึงผลไม้มงคลที่นิยมนำมาไหว้เจ้ามีหลากหลายชนิด แต่ผลไม้ที่นิยมคือ องุ่น โดยเฉพาะ องุ่นแดง ซึ่งมีความเชื่อกันว่าจะนำมงคลมาให้กับผู้ไหว้พระ ขอพร และเสริมความเป็นมงคลให้กับตัวเองและครอบครัว ที่สำคัญต้องเป็นองุ่นแดงเพราะว่าด้วยเรื่องของเคล็ดลับเรื่องสีที่เป็นมงคล สีที่นำโชคการที่นำองุ่นมาไหว้จะทำให้ผู้ไหว้และครอบครัวมีความรุ่งเรืองและเติบโตเจริญงอกงาม โดยสื่อความหมายไปในทางภาษาจีน โดยชาวจีนแต้จิ๋วจะเรียกว่า ผู้ท้อ หมายถึงความเจริญงอกงาม และตามศาสตร์ฮวงจุ้ยแล้วองุ่นหมายถึงความสมบูรณ์ ตัวแทนของความสำเร็จ ซึ่งจะทำให้เราเห็นว่าบ้านของคนจีนบางบ้านจะมีต้นองุ่นปลูกอยู่ และยังมีความเชื่ออีกว่าองุ่นจะเป็นตัวแทนของการเปลี่ยนเรื่องร้ายให้กลายเป็นเรื่องดี
ประวัติการปลูก

จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ มีการบ่งบอกว่ามีการปลูกองุ่นกันมามากกว่า 5,000 ปี แต่จากหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ จากการจัดเรียงลำดับจีโนมของนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เออร์ไวน์  พบว่า มนุษย์รู้จักและบริโภคองุ่นมาเป็นเวลาไม่ต่ำกว่า 15,000 ปีแล้ว ซึ่งนับว่าตั้งแต่ยุคที่มนุษย์จะรู้จักการเพาะปลูก
องุ่นสามารถเจริญเติบโตได้ดีทั้งในเขตหนาว เขตกึ่งร้อนกึ่งหนาว และเขตร้อน สำหรับประเทศไทยไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่านำเข้ามาในสมัยใด แต่คาดว่าน่าจะนำเข้ามาตั้งแต่ในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยพระองค์ท่านได้นำพันธุ์ไม้แปลก ๆ จากต่างประเทศที่ได้เสด็จประพาสมาปลูกในประเทศไทย และเชื่อว่าในจำนวนพันธุ์ไม้แปลก ๆ เหล่านั้นน่าจะมีพันธุ์องุ่นรวมอยู่ด้วย ในสมัยรัชกาลที่ 7 มีหลักฐานยืนยันว่าเริ่มมีการปลูกองุ่นกันบ้างแต่ผลองุ่นที่ได้มีรสเปรี้ยว การปลูกองุ่นจึงซบเซาไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ได้เริ่มมีการปลูกองุ่นอย่างจริงจัง โดย หลวงสมานวนกิจ ได้นำพันธุ์องุ่นมาจากมลรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และปี พ.ศ. 2497 ดร.พิศ ปัญญาลักษณ์ ได้นำพันธุ์องุ่นมาจากทวีปยุโรปซึ่งสามารถปลูกได้ผลเป็นที่น่าพอใจ นับแต่นั้นมาการปลูกองุ่นในประเทศไทยจึงแพร่หลายมากขึ้น
อนึ่ง ในกฎมณเทียรบาลสมัยกรุงศรีอยุธยา มีข้อความกล่าวถึง "ป้อมสวนองุ่น" จึงเป็นไปได้ว่าน่าจะมีการนำพันธุ์องุ่นมาปลูกแล้วตั้งแต่สมัยอยุธยา
สรรพคุณทางยาและคุณค่าทางอาหาร

| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |
พลังงาน: 288 กิโลจูล (69 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 18.1 g
น้ำตาล: 15.48 g
ใยอาหาร: 0.9 g
 

ไขมัน: 0.16 g
 

โปรตีน: 0.72 g
 

วิตามิน
ไทอามีน (บี1): (6%) 0.069 มก.
ไรโบเฟลวิน (บี2): (6%) 0.07 มก.
ไนอาซิน (บี3): (1%) 0.188 มก.
กรดแพนโทเทนิก (บี5  ) : (1%) 0.05 มก.
วิตามินบี6: (7%) 0.086 มก.
โฟเลต (บี9): (1%) 2 μg
วิตามินบี12: (0%) 0 μg
วิตามินซี: (13%) 10.8 มก.
วิตามินเค: (21%) 22 μg
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (1%) 10 มก.
เหล็ก: (3%) 0.36 มก.
แมกนีเซียม: (2%) 7 มก.
แมงกานีส: (3%) 0.071 มก.
ฟอสฟอรัส: (3%) 20 มก.
โพแทสเซียม: (4%) 191 มก.
โซเดียม: (0%) 3.02 มก.
สังกะสี: (1%) 0.07 มก.
 
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่  แหล่งที่มา: USDA FoodData Central
องุ่นมีสารอาหารที่สำคัญคือ น้ำตาลและสารอาหารจำพวกกรดอินทรีย์ เช่น น้ำตาลกลูโคส, น้ำตาลซูโคส, วิตามินซี, เหล็กและแคลเซียม องุ่นยังสามารถนำไปทำเป็นเหล้าองุ่นซึ่งเป็นเหล้าบำรุงใช้เป็นยา การรับประทานองุ่นเป็นประจำมีส่วนช่วยในการบำรุงสมอง, บำรุงหัวใจ, แก้กระหาย, ขับปัสสาวะและบำรุงกำลัง คนที่ร่างกายผอมแห้ง แก่ก่อนวัยและไม่มีเรี่ยวแรง หากรับประทานองุ่นเป็นประจำจะสามารถช่วยเสริมทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้นได้ ส่วนเครือและรากมีฤทธิ์ในการขับลม, ขับปัสสาวะ, รักษาโรคไขข้ออักเสบ, ปวดเอ็นและปวดกระดูก อีกทั้งยังมีฤทธิ์ระงับประสาท, แก้ปวดและแก้อาเจียนอีกด้วย
การปลูกองุ่นในประเทศไทย

ประเทศไทยนิยมปลูกองุ่นในแถบภาคตะวันตก เช่น
อำเภอดำเนินสะดวก, จังหวัดราชบุรี
อำเภอสามพรานและอำเภอนครชัยศรี, จังหวัดนครปฐม
อำเภอบ้านแพ้ว, จังหวัดสมุทรสาคร
ซึ่งสามารถให้ผลผลิตได้ดี แต่เกษตรกรบางรายได้เปลี่ยนจากองุ่นเป็นพืชอื่น เนื่องจากมีปัญหาโรคแมลงระบาดมาก และแมลงดื้อยาไม่สามารถกำจัดได้ ทำให้พื้นที่ปลูกองุ่นในแถบนี้ลดลง พื้นที่ปลูกองุ่นได้ขยายไปในแถบภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือบ้างเล็กน้อย แต่มีปัญหาเรื่องโรคแมลงระบาดมากทำให้พื้นที่ปลูกองุ่นไม่ค่อยขยายเท่าที่ควร
พันธุ์องุ่นที่นิยมปลูก

พันธุ์ไวท์มะละกา มี 2 สายพันธุ์ คือ ชนิดผลกลมและผลยาว ลักษณะช่อใหญ่ยาว การติดผลดีผลมีสีเหลืองอมเขียว รสหวานแหลม เปลือกหนาและเหนียว ในผลหนึ่งๆ มี 1-2 เมล็ด ช่วงเวลาหลังจากตัดแต่งกิ่งจนเก็บผลได้ประมาณ 4 เดือนครึ่ง ปีหนึ่งให้ผลผลิต 2 ครั้ง ผลผลิตประมาณ 10-15 กิโลกรัม/ต้น/ครั้ง
พันธุ์คาร์ดินัล มีลักษณะช่อใหญ่ ผลดก ผลกลมค่อนข้างใหญ่ มีสีแดงหรือม่วงชมพู รสหวาน กรอบ เปลือกบาง จึงทำให้ผลแตกง่ายเมื่อผลแก่ในช่วงฝนตกชุก ในผลหนึ่งๆ มีเมล็ด 1-2เมล็ด ช่วงเวลาหลังจากตัดแต่งกิ่งจนเก็บผลได้ใช้เวลา 3-3 เดือนครึ่ง ในเวลา 2 ปี สามารถให้ผลผลิตได้ถึง 5 ครั้ง ผลผลิตประมาณ 10-15 กิโลกรัม/ต้น
อัสติน

| อัสติน |
| --- | --- |
ที่เกิด: โซล, เกาหลีใต้
แนวเพลง: ป็อป
ช่วงปี: พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: KINGTOP Entertainment

สมาชิก: จินกยู   ซึงจุน   ฮงอิล   จองฮุน   มีร์   เยรัม   ฮย็องซอก
อัสติน (อังกฤษ:ASTIN;เกาหลี:아스틴) เป็นกลุ่มบอยแบนด์เกาหลีใต้ ภายใต้สังกัด คิงท็อปเอนเตอร์เทนเมนต์ เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2019 พร้อมอัลบั้ม “Mirror Mirror” ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิก 7 คนคือ จินกยู, ซึงจุน, ฮงอิล, จองฮุน, มีร์, เยรัม และ ฮย็องซอก
สมาชิก

| ชื่อในการแสดง> โรมัน | ชื่อในการแสดง> ไทย | ชื่อในการแสดง> ฮันกึล | ชื่อเกิด> โรมัน | ชื่อเกิด> ไทย | ชื่อเกิด> ฮันกึล | วันเกิด | สัญชาติ | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jingyu | จินกยู | 진규 | Lee Jingyu | อี จินกยู | 이진규 | 22 เมษายน พ.ศ. 2541 (26 ปี) |  เกาหลีใต้ | แร็ปเปอร์หลัก , นักเต้นหลัก |
| Seungjun | ซึงจุน | 승준 | Ji Seungjun | จี ซึงจุน | 지승준 | 15 กันยายน พ.ศ. 2541 (26 ปี) |  เกาหลีใต้ | หัวหน้าวง , นักร้องเสียงหลัก |
| Hongil | ฮงอิล | 홍일 | Yoon Hongil | ยุน ฮงอิล | 윤홍일 | 11 มกราคม พ.ศ. 2542 (25 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องนำ |
| Junghun | จองฮุน | 정훈 | Jang Junghun | จาง จองฮุน | 장정훈 | 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 (25 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องนำ |
| Mir | มีร์ | 미르 | Lee Yoonsang | อี ยุนซัง | 이윤상 | 06 มีนาคม พ.ศ. 2543 (24 ปี) |  เกาหลีใต้ | แร็ปเปอร์นำ |
| Yeram | เยรัม | 예람 | Yang Yeram | ยัง เยรัม | 양예람 | 31 มีนาคม พ.ศ. 2543 (24 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องสนับสนุน |
| Hyeongseok | ฮย็องซอก | 형석 | Chu Hyeongseok | ชู ฮย็องซอก | 추형석 | 13 กันยายน พ.ศ. 2543 (24 ปี) |  เกาหลีใต้ | แร็ปเปอร์หลัก |
อัสปีเด

|  อัสปีเด  |
| --- | --- |
อาวุธปล่อยอัสปีเด
ชนิด: อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ และผิวพื้นสู่อากาศ ระยะปานกลาง
แหล่งกำเนิด: อิตาลี
ประวัติการผลิต
บริษัทผู้ผลิต: เซเลเนีย (ขณะนั้น), ปัจจุบันคือ เอ็มบีดีเอ
ช่วงการผลิต: ค.ศ. 1973
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 220 กก.
ความยาว: 3.72 ม.
เส้นผ่าศูนย์กลาง: 234 มม.

ระยะหวังผล: 25 กม. สำหรับผิวพื้นสู่อากาศ 40 กม. สำหรับอากาศสู่อากาศ
หัวรบ: หัวรบ 35 กก.

ความยาวระหว่างปลายปีก: 80 ซม.
ความเร็ว: 4920 กม./ชม. (4 มัค)
อัสปีเด เป็นอาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ และผิวพื้นสู่อากาศ ระยะปานกลาง สัญชาติอิตาลี ผลิตโดยเซเลเนีย (หรืออาเลเนียแอโรนอติกา) นำวิถีโดยเรดาร์ มีลักษณะคล้ายคลึงกับเอไอเอ็ม-7 สแปร์โรว์
รายชื่อสวนสัตว์
ทวีปแอฟริกา

Oran Zoo
Mvog-Betsi Zoo
Abidjan Zoo
สวนสัตว์กิซา
Alexandria Zoo
Qariyet El Assad (Lions' Village)
Flagstaff House Zoo
Kumasi Zoo
Tripoli Zoo
Ivoloina Parc Zoologique
Bird World
Jardins Exotiques de Bouknadel
Parc Zoologique de Rabat
Jos Wildlife Park
National Zoo, Pretoria
Johannesburg Zoo
East London Zoological Gardens
Bester Birds and Animals Zoo Park
Bloemfontein Zoo
Hartebeesport Dam Snake and Animal Park
Lory Park Zoo
Saa Nane Museum and Zoo, Mwanza
Carthage Land
Uganda Wildlife Education Centre
ประเทศออสเตรเลีย และ นิวซีแลนด์

รัฐนิวเซาท์เวลส์
Taronga Park Zoo, Sydney
Australian Reptile Park, Gosford
Western Plains Zoo, Dubbo
Sydney Wildlife World, Darling Harbour
Taipan Zoo, Parramatta
รัฐวิกทอเรีย
Melbourne Zoo, Melbourne
Werribee Open Range Zoo, Werribee
Healesville Sanctuary, Healesville
Moonlit Sanctuary Wildlife Conservation Park, Pearcedale
Alma Park Zoo
Australia Zoo, Sunshine Coast
Brisbane Forest Park, Brisbane
Currumbin Wildlife Sanctuary, Gold Coast
David Fleay Wildlife Park, Gold Coast
Lone Pine Koala Sanctuary, Brisbane
Cairns Wildlife Safari Reserve, Mareeba
Cairns Tropical Zoo, Cairns
Darling Downs Zoo, Clifton
Kumbartcho Wildlife Sanctuary
รัฐเซาท์ออสเตรเลีย
The Adelaide Zoo, Adelaide
Monarto Zoo
รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย
Perth Zoo, Perth
Northern Territory
Desert Park, Alice Springs
Territory Wildlife Park, Darwin
รัฐแทสเมเนีย
Zoodoo Wildlife Park, Richmond
Auckland Zoo, Auckland
Wellington Zoo, Wellington
Hamilton Zoo, Hamilton
Orana Park, Christchurch
Kiwi Birdlife Park, Queenstown
Brooklands Zoo, New Plymouth
Kiwi House Otorhanga
Living Art Wildlife Park
Natureland Zoo
Southern Encounter Aquarium and Kiwi House
Zion Wildlife Gardens
ทวีปอเมริกาใต้

Buenos Aires Zoo, Buenos Aires
Medoza Zoo, Mendoza
Zoo Paraiso, Mar del Plata, Buenos Aires
Zoo Batán, Mar del Plata, Buenos Aires
Temaikèn, Buenos Aires
Zoo de la Plata, La Plata, Buenos Aires
Zoo de Córdoba, Córboba
Zoo Luján, Luján, Buenos Aires
Zoo de Varela, Florencio Varela, Buenos Aires
Mundo Marino, San Clemente del Tuyú, Buenos Aires
Mar del Plata Aquarium, Mar del Plata, Buenos Aires
São Paulo Zoo, São Paulo
Fundação Zoo-Botânica de Belo Horizonte (Zoo-Botanical Foundation of Belo Horizonte), Belo Horizonte
Zoo Park, Itatiba
Buin Zoo, Buin
Parque Metropolitano de Santiago, Santiago
Matecaña ,Pereira
Hacienda Napoles, former zoo
Jaime Duque park Zoo
Cali Zoo
Santacruz Zoo
Santa Marta Acuarium
สวนสัตว์กายอานา
Parque de Las Leyendas, San Miguel, Lima
Parque zoológico de Huachipa, Lurigancho, Lima
p:Lista_ogrodów_zoologicznych
อับราฮัม วอชิงตัน

| อับราฮัม วอชิงตัน |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: ไบรอัน แบรี โจส์ซี
เกิด:  (1978-02-02) กุมภาพันธ์ 2, 1978 (46 ปี) รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: A. W. Abraham Obama Washington Abraham Saddam Washington Abraham Washington Brian Jossie G.O.A.T. Jeremiah Constantine Trap Ghoul Vice Vicar
ส่วนสูง: 6 ft 2 in (1.88 m)
น้ำหนัก: 220 lb (100 kg)
มาจาก: วอชิงตัน ดี.ซี.
เปิดตัว: มกราคม 2008
ไบรอัน แบรี โจส์ซี (Brian Bary Jossie; 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1977) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและผู้จัดการมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เซ็นสัญญาทำงานกับดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อว่า อับราฮัม วอชิงตัน (Abraham Washington) ปัจจุบันได้ถูกไล่ออกแล้ว จากที่เขาไปก่อเรื่องล้อเลียน โคบี ไบรอันต์ นักบาสเก็ตบอลชื่อดังเกี่ยวกับคดีที่โคบีถูกกล่าวหาว่ากระทำชำเราพนักงานโรงแรมเมื่อปี 2003 ถึงแม้ว่าเขาจะกล่าวขอโทษในภายหลังแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะ WWE ไล่เขาออกอยู่ดี ทั้งนี้ก็เป็นเพราะว่าคดีดังกล่าวนั้นศาลได้ตัดสินให้โคบีเป็นฝ่ายชนะคดี การที่เขาไปพูดแบบนั้นออกโทรทัศน์อาจจะทำให้ถูกโคบีฟ้องร้องเอาได้ ซึ่งภาพลักษณ์ของคนระดับโคบีนั้นถ้าฟ้องกันจริงๆ ขึ้นมา เขาคงไม่มีปัญญาจ่ายไหวแน่นอน และน่าจะต้องเดือดร้อนถึง WWE ด้วย WWE จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากไล่เขาออกเพื่อแสดงให้เห็นว่า WWE ไม่ได้สนับสนุนการกระทำของเขาแต่อย่างใด
แชมป์และรางวัล

Coastal Championship Wrestling
CCW Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him No. 474 of the top 500 wrestlers in the PWI 500 in 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

FCW profile
Online World of Wrestling profile
CageMatch profile
อัสทรัลเชน

| อัสทรัลเชน |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: แพลตินัมเกมส์
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
กำกับ: ทากาฮิซะ ทาอูระ คาโอริ อันโด มาโคโตะ โอกาซากิ
อำนวยการผลิต: เออิจิโร นิชิมูระ เค็นจิ ไชโตะ ฮิโตชิ ยามากามิ
ออกแบบ: โซตะ โคตาจิมะ
โปรแกรมเมอร์: คัตสึฮิโตะ ชิมาเนะ
ศิลปิน: มาซากาซุ คัตสึระ ฮามิเมะ คิมูระ
เขียนบท: อากิเทรุ นากะ
แต่งเพลง: ซาโตชิ อิการาชิ
เครื่องเล่น: นินเท็นโด สวิตช์
วางจำหน่าย: 30 สิงหาคม 2562
แนว: แอ็กชัน
รูปแบบ: เล่นคนเดียว, ผู้เล่นหลายคน
อัสทรัลเชน (ญี่ปุ่น: アストラルチェイン; โรมาจิ: Asutoraru Chein; อังกฤษ: Astral Chain) เป็นเกมแอ็กชันที่พัฒนาโดยแพลตินัมเกมส์ และจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมลูกผสมนินเท็นโด สวิตช์ ซึ่งได้รับการกำกับโดยทากาฮิซะ ทาอูระ ที่ก่อนหน้านี้เคยเป็นผู้ออกแบบนำให้กับเนียร์: ออโตมาตา โดยอยู่ในภายใต้การควบคุมดูแลของฮิเดกิ คามิยะ ที่เป็นผู้สร้างเกมชุดเดวิลเมย์ครายและบาโยเน็ตตา ในส่วนของการออกแบบตัวละครนั้นได้รับการออกแบบโดยศิลปินมังงะที่ชื่อมาซากาซุ คัตสึระ เริ่มออกวางจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
อัสทรัลเชน ที่วิเกีย
| ด ค กแพลตินัมเกมส์ |
| --- | --- |
วิดีโอเกม:  MadWorld  Infinite Space  Bayonetta  Vanquish  Anarchy Reigns  เมทัลเกียร์ไรซิง: รีเวนเจนซ์  The Wonderful 101  บาโยเน็ตตา 2  The Legend of Korra  Transformers: Devastation  Star Fox Zero  Star Fox Guard  Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutants in Manhattan  เนียร์: ออโตมาตา  อัสทรัลเชน 
บุคคล:  อัตสึชิ อินาบะ  ฮิเดกิ คามิยะ  ชินจิ มิคามิ 
เกี่ยวข้อง:  โคลเวอร์สตูดิโอ  บาโยเน็ตตา (ตัวละคร)  บาโยเน็ตตา: บลัดดีเฟต  แกรนบลูแฟนตาซี: รีลิงก์  สเกลบอนด์
อัสบัต อัลอันซาร์

| อัสบัต อัลอันซาร์ |
| --- | --- |
คณะผู้นำ: Hisham Shreidi (1986-1991) Ahmed Abd al-Karim al-Saadi (1991-1999) Abu Tarek al-Saadi (1999-present)
ปีที่ปฏิบัติการ: 1994–2007
เป้าหมาย: The creation of an Islamic state in Lebanon
ภูมิภาคปฏิบัติการ: เลบานอน
แนวคิด: Salafism Jihadism Sunni Islamism
ปฏิบัติการสำคัญ: Assassinations, Bombings
สถานะ: Designated as a Terrorist Organization by Australia, Russia, the United States, the United Kingdom and the United Nations
อัสบัต อัลอันซาร์ (Asbat an-Ansarr หรือ Osbat al-Ansar) เป็นกลุ่มของมุสลิมปาเลสไตน์นิกายซุนนีหัวรุนแรง ฐานที่มั่นอยู่ในเลบานอน มีความร่วมมือกับกลุ่มอัลกออิดะฮ์ จุดหมายขององค์กรคือล้มล้างรัฐบาลเลบานอนและทำลายแนวคิดที่ต่อต้านอิสลาม กลุ่มนี้เริ่มเปิดการโจมตีในเลบานอนตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ประสบความสำเร็จทั้งการลอบสังหารผู้นำทางศาสนาและการลอบวางระเบิดสถานบันเทิง มีส่วนร่วมในการสู้รบทางภาคเหนือของเลบานอนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2542 และการวางระเบิดสถานทูตรัสเซียในเลบานอนเมื่อ พ.ศ. 2543
คาดว่ากลุ่มนี้มีนักรบราว 300 คน ฐานที่มั่นอยู่ในค่ายผู้อพยพปาเลสไตน์ทางตอนใต้ของเลบานอน ได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มอัลกออิดะฮ์ และเครือข่ายมุสลิมซุนนีระหว่างประเทศที่นิยมความรุนแรง
หญ้าหวาน

| หญ้าหวาน |
| --- | --- |

ดอกหญ้าหวาน

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
โดเมน:: Eukaryota
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Asterales
วงศ์:: Asteraceae
เผ่า:: Eupatorieae
สกุล:: Stevia
สปีชีส์:: S.  rebaudiana
ชื่อทวินาม
Stevia rebaudiana (Bertoni) Bertoni

หญ้าหวาน หรือ สเตเวีย (ชื่อวิทยาศาสตร์ : Stevia rebaudiana Bertoni; วงศ์ : Asteraceae) มีชื่อทั่วไปว่า Candy Leaf, Sugar Leaf, Sweet Herb of Paraguay, Sweet Honey Leaf, Stevia, 甜菊, 甜叶菊 เป็นพืชพื้นเมืองทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศปารากวัยในทวีปอเมริกาใต้ ความพิเศษของหญ้าหวาน คือ ส่วนของใบให้ความหวานมากกว่าน้ำตาลถึง 10-15 เท่า แต่ความหวานนี้ไม่ก่อให้เกิดพลังงานแต่อย่างไร (0 แคลอรี/กรัม) นอกจากนี้ยังมีสารสกัดที่เกิดจากหญ้าหวานชื่อว่า สตีวิโอไซด์ (stevioside)  เป็นสารที่ให้ความหวานมากกว่า 200-300 เท่าของน้ำตาล ด้วยความพิเศษของหญ้าหวานนี้ หญ้าหวานจึงเป็นพืชที่ได้รับความสนใจทั้งทางด้านอุตสาหกรรม การแพทย์ ยาสมุนไพร เครื่องดื่ม เป็นต้น
ประวัติและการนำมาใช้ประโยชน์

มนุษย์รู้จักนำสารสกัดที่มีรสหวานจากหญ้าหวานมาบริโภคหลายศตวรรษแล้วโดยชาวพื้นเมืองในประเทศปารากวัย โดยนำหญ้าหวานมาผสมกับเครื่องดื่ม เช่น ชา นอกจากนี้ชาวญี่ปุ่นยังนำสารให้ความหวานมาผสมกับผลิตภัณฑ์อาหาร เช่น ผักดอง ซีอิ๊ว เต้าเจี้ยว เนื้อปลาบด เป็นต้น
หญ้าหวานเริ่มเข้าสู่ประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2550 และปลูกกันมากในภาคเหนือ โดยเฉพาะที่จังหวัดเชียงใหม่ ลำพูน และเชียงราย  สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาให้มีการใช้สารสตีวิโอไซด์เพื่อการบริโภค หญ้าหวานจึงจัดอยู่ในพืชสมุนไพรอีกชนิดหนึ่ง
ประเทศที่ผลิตและส่งออก

ในปี พ.ศ.2566 ประเทศที่มีการส่งออกสูงสุด คือ ประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยมีมูลค่าการส่งออกสูงถึง 214.4 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ รองลงมาเป็นประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศเยอรมนี
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

หญ้าหวานเป็นพืชล้มลุก สูงไม่เกิน 1 ม. ลำต้นกลมและแข็ง
ใบเดี่ยว รูปหอก ขอบใบหยักคล้ายฟันเลื่อย
ใบให้สารที่มีรสหวาน
มีช่อดอกสีขาว
สรรพคุณของหญ้าหวาน

มีสารให้ความหวานมากกว่าน้ำตาลทรายถึง 200-300 เท่าแต่ไม่ทำให้น้ำตาลในเลือดสูง
ใช้ในการรักษาผู้ป่วยโรคเบาหวาน และผู้ที่ต้องการควบคุมน้ำหนัก
ช่วยบำรุงตับอ่อน
ช่วยเพิ่มกำลัง
สมานแผลทั้งภายในและภายนอก
ช่วยให้เลือดไปเลี้ยงสมอง
เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ
ช่วยลดการอักเสบ
ข้อมูลทางเคมี

มีสูตรโมเลกุลคือ  {\ce {C38H60O18}} มีสารสำคัญหลัก 3 ชนิด ได้แก่ Steviol glycosides มีปริมาณมากสุดในใบของหญ้าหวาน ให้รสชาติขม คล้ายชะเอมเทศ, Rebaudiana A มีปริมาณรองลงมา ให้รสชาติที่ขมน้อยกว่า ทิ้งรสชาติคล้ายชะเอมเทศเล็กน้อย, Rebaudiana M มีปริมาณน้อยที่สุดในใบ มีความใกล้เคียงกับน้ำตาลมากที่สุด
วิธีการเก็บเกี่ยวและวิธีการสกัด

หญ้าหวาน สามารถเก็บเกี่ยวทั้งลักษณะที่เป็นใบ หรือทั้งลำต้น ทำให้แห้งด้วยการคว่ำส่วนลำต้นแขวนตากไว้ในห้องให้แห้ง โดยสามารถนำใบแห้งที่เก็บเกี่ยวได้มาสกัด นำใบแห้งแช่ในน้ำ หลังจากนั้นกรองของเหลวที่ได้ นำไปสกัดให้บริสุทธิ์ด้วยน้ำหรือแอลกอฮอล์
สภาพแวดล้อม

ในประเทศไทย ภาคเหนือ เช่น เชียงใหม่ ลำพูน พะเยา เป็นพื้นที่ที่เหมาะสม เนื่องจากหญ้าหวานชอบอากาศค่อนข้างเย็น อุณหภูมิประมาณ 20-26 องศาเซลเซียส และขึ้นได้ดีเมื่อปลูกในพื้นที่ที่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 600-700 เมตร
การปลูกและการดูแล

ดิน ดินที่เหมาะสมสำหรับปลูกหญ้าหวาน คือ ดินร่วน หรือดินร่วนปนทราย ระบายน้ำได้ดี ต้องทำแปลงยกร่อง
ใช้เมล็ดปลูก จะเก็บเมล็ดในช่วงเดือนพฤศจิกายน วิธีเก็บใช้ถุงพลาสติกครอบดอก เขย่าให้เมล็ดร่วงลงในถุง นำเมล็ดมาเพาะในเดือนมีนาคม-เมษายน จะมีอัตราการงอกดี
กิ่งชำปลูก เป็นวิธีที่นิยมตัดกิ่งปักชำ เนื่องจากสะดวกและรวดเร็วกว่า   เลือกตัดกิ่งที่สมบูรณ์และแข็งแรง ตัดเกือบถึงโคนต้น ให้เหลือใบอยู่ 2 คู่ แล้วตัดกิ่งที่จะนำมาชำให้ยาว 12-15 ซม. แล้วนำมาเพาะในถุงหรือกระบะเพาะ เด็ดใบออกเสียก่อน เพราะถ้ารดน้ำความหวานของใบจะลงสู่ดิน ทำให้กล้าที่ชำไว้ตายได้ พอกิ่งชำแตกรากออกมาได้ 10-14 วัน จึงนำไปปลูกในแปลงที่เตรียมไว้
การดูแล หญ้าหวานเป็นพืชที่ต้องการดูแลทั้งในเรื่องการให้น้ำและใส่ปุ๋ยบำรุงดิน
1 2  PubChem. "Stevioside". pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (ภาษาอังกฤษ).
↑  "เมื่อชีวิตขาดหวานไม่ได้ แนะนำสารจากธรรมชาติ "หญ้าหวาน": สวพส". www.hrdi.or.th.
1 2 3 4  "พืชสมุนไพรภูมิปัญญาไทย | ศูนย์วิทยบริการเพื่อส่งเสริมการเกษตร". esc.doae.go.th. 2018-12-20.
1 2 3  https://www.tridge.com/intelligences/stevia/export
1 2 3  Mlambo, Ronald; Wang, Junyan; Chen, Chuanpin (2022-03-29). "Stevia rebaudiana, a Versatile Food Ingredient: The Chemical Composition and Medicinal Properties". Journal of Nanomaterials (ภาษาอังกฤษ). 2022: e3573005. doi:10.1155/2022/3573005. ISSN 1687-4110.
↑  https://baynsolutions.com/en/stevia
↑  https://www.ufseeds.com/stevia-seed-to-harvest.html#:~:text=Individual%20leaves%20can%20be%20harvested,just%20prior%20to%20it%20flowering.
↑  https://internationalsteviacouncil.org/about-stevia/history-of-stevia/
สุพล เมนาคม

ผลงานของสุพล เมนาคม (ต้อม) ที่มีอย่างสม่ำเสมอ คือการเขียนปกนิตยสารมหาสนุก (ในภาพ เป็นปกนิตยสารมหาสนุก ฉบับที่ 929 ประจำวันที่ 14-21 มกราคม พ.ศ. 2552)
สุพล เมนาคม (13 ตุลาคม พ.ศ. 2502 — 21 มกราคม พ.ศ. 2561) เจ้าของนามปากกา "ต้อม" (หรือที่เรียกทั่วไปว่า ต้อม ขายหัวเราะ) เป็นนักเขียนการ์ตูนไทยสังกัดสำนักพิมพ์บรรลือสาส์นผู้มีลายเส้นและสีสันที่งดงามคนหนึ่งของเมืองไทย เขาเป็นผู้วาดปกนิตยสารมหาสนุก และเป็นเจ้าของตัวการ์ตูนที่มีชื่อเสียงอย่าง "ไก่ย่างวัลลภ" ซึ่งต่อมาได้มีการนำมาดัดแปลงเป็นการ์ตูนเรื่องสั้นชุด "วิลลี่ เดอะ ชิกเก้น"