stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คตินิยมเส้นกั้นสี
สมุดภาพ

"ภาพเหมือนตนเอง" โดยปอล โกแก็ง
"ภาพเหมือนของปาซีย็องส์ แอ็สกาลีเย" โดยฟินเซนต์ ฟัน โคค
งานก๊อบปี้ของฟัน โคค
"การมองเห็นการเทศนา" โดยโกแก็ง
| ด ค กลัทธิประทับใจยุคหลัง |
| --- | --- |
ขบวนการใน คริสต์ศตวรรษที่ 19:  ลัทธิประทับใจใหม่   วิภาคนิยม  ลัทธิผสานจุดสี  คตินิยมเส้นกั้นสี  กลุ่มนาบี  ศิลปะสังเคราะห์นิยม  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  นวศิลป์ 
จิตรกร:  อ็องรี รูโซ  เอ็ดวัด มุงก์  ปอล เซซาน  ปอล โกแก็ง  อ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก  ออดีลง เรอดง  ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา  ปอล ซีญัก  ฟินเซนต์ ฟัน โคค 
ขบวนการใน คริสต์ศตวรรษที่ 20:  คติโฟวิสต์  กลุ่มบรึคเคอ  กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม  ลัทธิบาศกนิยม 
จิตรกร:  อ็องรี มาติส  อ็องเดร เดอแร็ง  แอนสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์  คาร์ล ชมิดท์-รอทท์ลุฟฟ์  วาซีลี คันดินสกี  ฟรันซ์ มาร์ค  ปาโบล ปีกัสโซ  ฌอร์ฌ บรัก 
งานแสดงศิลปะ:  สมาคมศิลปินอิสระ  Les XX  The Volpini Exhibition, 1889  Le Barc de Boutteville  La Libre Esthétique  Ambroise Vollard  Salon d'Automne 
นักวิจารณ์ศิลปะ:  เฟลิกซ์ เฟเนอง  อาลแบร์ โอรีเย 
 ดูเพิ่ม จิตรกรลัทธิประทับใจยุคหลัง จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง ลัทธิประทับใจ นวยุคนิยม ศิลปะสมัยใหม่ ลัทธิการแยกตัว 
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
คตินิยมสรรผสาน

โรงอุปรากรการ์นิเยร์ในกรุงปารีสเป็นตัวอย่างสิ่งก่อสร้างลักษณะที่ใช้คตินิยมสรรผสาน
คตินิยมสรรผสาน (อังกฤษ: Eclecticism) คือแนวการสร้างสรรค์ที่มิได้ยึดมั่นถือมั่นในปรัชญาใดปรัชญาหนึ่งอย่างแน่วแน่ แต่จะดึงจากทฤษฎี, ลักษณะ หรือ ความคิดต่าง ๆ เพื่อสร้างความเข้าใจในหัวเรื่อง หรือใช้ทฤษฎีต่าง ๆ ในบางกรณี
บางครั้งรูปงานที่ออกมาก็จะดูขาดความสง่างามหรือขาดความเรียบง่าย และบางครั้งก็ได้รับการวิจารณ์ว่าขาดความสอดคล้องกันทางด้านความคิด แต่กระนั้นคตินิยมสรรผสานก็เป็นปรัชญาที่นิยมใช้กันในการศึกษาสาขาวิชาต่าง ๆ เช่น นักจิตวิทยายอมรับพฤติกรรมด้านต่าง ๆ แต่มิได้พยายามใช้ทฤษฎีนี้ในการให้คำอธิบายพฤติกรรมทุกด้านของมนุษย์เป็นต้น
ที่มา

คตินิยมสรรผสานบันทึกเป็นครั้งแรกว่าใช้กันโดยนักปรัชญาโบราณที่ไม่อ้างตนว่ายึดอยู่กับปรัชญาความคิดใดความคิดหนึ่งแต่จะเลือกจากแนวคิดของปรัชญาต่างที่มีอยู่ที่มีเหตุผลและเหมาะกับตนเอง จากแนวความคิดนี้นักปรัชญาก็สร้างระบบปรัชญาของตนเองขึ้นใหม่
คำว่า “Eclecticism” แผลงมาจากภาษากรีกโบราณว่า “eklektikos” ที่แปลว่า เลือกสิ่งที่ดีที่สุด นักปรัชญาผู้มีชื่อเสียงที่รู้จักกันว่าเป็นนักปรัชญาสรรผสานของปรัชญากรีกก็ได้แก่เซโนแห่งซิเทียมผู้ริเริ่มลัทธิสโตอิก, พาเนเชียส และ โพซิโดเนียส และ คาร์เนดีส และ ฟิโลแห่งลาริสสาผู้ริเริ่มสถาบันเพลโตที่สาม ในบรรดานักปรัชญาโรมันก็ได้แก่กิแกโรผู้ที่ถือว่าเป็นนักปรัชญาสรรผสานแท้ผู้รวมสำนักศึกษาเพริพาเททิก, สโตอิกและ สถาบันเพลโตใหม่เข้าด้วยกัน นอกจากนั้นก็ยังมีมาร์คัส เทเรนเทียส วาร์โร และ แซแนกาผู้ลูก
ดูเพิ่ม

ประสานทัศน์
ศิลปะสรรผสาน
ดนตรีสรรผสาน
สถาปัตยกรรมสรรผสาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ศิลปะสรรผสาน
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถาปัตยกรรมสรรผสาน
| ด ค กศิลปะและลัทธิทางศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ยุคกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 13):  เมรอแว็งเฌียง  การอแล็งเฌียง  ออตโทเนียน  ไบแซนไทน์  เคลต์  โรมาเนสก์  กอทิก  กอทิกนานาชาติ 
คริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 18:  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (ศตวรรษที่ 14-15)  จริตนิยม (ศตวรรษที่ 16)  บาโรก (ศตวรรษที่ 17)  โรโกโก - ลัทธิคลาสสิกใหม่ - จินตนิยม (ศตวรรษที่ 18) 
คริสต์ศตวรรษที่ 19:  ศิลปะสถาบัน  สัจนิยม  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิประทับใจใหม่  วิภาคนิยม  ลัทธิผสานจุดสี  คตินิยมเส้นกั้นสี  กลุ่มนาบี  สังเคราะห์นิยม  สัญลักษณ์นิยม  ลุ่มแม่น้ำฮัดสัน 
คริสต์ศตวรรษที่ 20:  สมัยใหม่  บาศกนิยม  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม  ลัทธินามธรรม  กลุ่มศิลปินใหม่แห่งมิวนิก  กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  กลุ่มบรึคเคอ  ดาดา  คติโฟวิสต์  นวศิลป์  เวียนนาซีเซสชัน  สุนทรียนิยม  เบาเฮาส์  ลัทธิรูปทรงแนวใหม่  อลังการศิลป์  สมัยนิยม  อนาคตนิยม  อนุตรนิยม  ลัทธิเหนือจริง  Color Field  จุลนิยม  Lyrical Abstraction  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ใหม่  สมัยใหม่ยุคหลัง  มโนทัศนศิลป์  ศิลปะคนนอก  ศิลปะใต้ดิน  ศิลปะเชิงแนวคิด  กลุ่มศิลปินหนุ่มสาวบริติช  รูปลักษณ์นิยม 
ศิลปะ:  จิตรกรรม  ประติมากรรม  สถาปัตยกรรม  การถ่ายภาพ 
ศิลปิน:  จิตรกร  ประติมากร  สถาปนิก  ช่างภาพ 
| ด ค กประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม |
| --- | --- |
 สถาปัตยกรรมตะวันตก/ศิลปะตะวันตก  สถาปัตยกรรมตะวันออก/ศิลปะตะวันออก 
 ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม  ลำดับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม  ประวัติศาสตร์การก่อสร้าง 
 ยุคหินใหม่  อียิปต์โบราณ  อาร์มีเนีย  คอปติก  จีน  ญี่ปุ่น  ทราวิฑ  มายา  ซูเมอร์  คลาสสิก  เมโสอเมริกา  กรีกโบราณ  โรมัน  อินคา  ซาสซานิยะห์  ไบแซนไทน์  อิสลาม  เนวารี  พุทธศาสนา  โซมาลี  ก่อนโรมาเนสก์  เปอร์เซีย  โรมาเนสก์ นอร์มัน  โรมัน-กอทิก  กอทิก  โหยสละ  วิชัยนคร  จาลุกยะตะวันตก  เรอแนซ็องส์ ปัลลาดีโอ  ออตโตมัน  บารอก  ฟื้นฟูคลาสสิก  ฟื้นฟูเรอแนซ็องส์  ฟื้นฟูกอทิก  เหตุผลนิยม  สมัยใหม่  เบาเฮาส์  บรูทัลลิสต์  หลังสมัยใหม่ 
 หัวข้อที่เกี่ยวข้อง สถาปัตยกรรมแบบอิตาลี ศาสนสถาน ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง สิ่งตกแต่ง
คนพลังไฟ

| คนพลังไฟ |
| --- | --- |
รายละเอียดจากหนังสือ Fantastic Four ฉบับที่ 542  วาดโดย Adi Granov
ข้อมูลการจัดพิมพ์
ผู้จัดพิมพ์: มาร์เวลคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: แฟนแทสติกโฟร์ ฉบับที่ 1 (พฤศจิกายน  1961)
สร้างสรรค์โดย: สแตน ลี แจ็ค ไคร์บี
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: โจนาธาน โลเวลล์ สเปนเซอร์ "จอห์นนี่" สตอร์ม
นามแฝง: เดอะทอร์ช, อินวิซิเบิลแมน
สปีชี่ส์: ฮิวแมนมูเทต
สังกัดทีม: แฟนแทสติกโฟร์ ฟิวเจอร์ฟาวน์เดชั่น แฟนแทสติกฟอร์ช เฮรัลด์ออฟแกแลคตัส แฟนแทสติกโฟร์อินคอร์โพเรต
ความสามารถ:  ในร่างของไฟรอ้นแรงสามารถทำให้เขาบิน ,ป้องกันความเสียหายได้ Pyrokinesis สามารถดูดซับพลังงานความร้อนได้ Skilled race-car driver, auto-mechanic, and designer
คนพลังไฟ (อังกฤษ: Human Torch) หรือ จอห์นนี่ สตอร์ม (อังกฤษ: Johnny Storm) เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนของมาร์เวลคอมิกส์ เป็นหนึ่งในสมาชิกแฟนแทสติกโฟร์  สร้างสรรค์โดยนักเขียน สแตน ลี และจิตรกร แจ็ค ไคร์บี ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเดอะแฟนแทสติกโฟร์ ฉบับที่ 1 (พฤศจิกายน 1961)
ฮิวแมนทอร์ช ได้รับพลังหลังจากถูกถูกรังสีคอสมิกในการไปเที่ยวบินอวกาศ เขาสามารถดูดกลืนร่างทั้งร่างในเปลวเพลิงของเขาได้ ,สามารถบินได้ ,สามารถดูดกลืนไฟเป็นพิษเป็นภัยเข้าไปในร่างกายของเขาเองได้ และสามารถควบคุมไฟใด ๆ ที่ใกล้เคียงโดยแรงที่แท้จริงของจะทำได้ ,"ไฟมา!" เป็นเป็นวลีติดปากของเขาซึ่งฮิวแมนทอร์ชโดยปกติจะตะโกนเมื่อใช้งานผลเปลวไฟของเขาเต็มร่างกาย
เขาเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่ม เขาเป็นคนใจร้อนและไตร่ตรองให้รอบคอบมีพี่สาวชื่อ ซูซาน สตอร์ม และเป็นพี่เขยของรีด ริชาร์ดส และมีเพื่อนของเขา เบน กริมม์
ในตัวละครฮิวแมนทอร์ช ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ที่รับบทโดย คริส อีแวนส์ ในปี 2005 สี่พลังคนกายสิทธิ์ และปี 2007 สี่พลังคนกายสิทธิ์: กำเนิดซิลเวอร์ เซิรฟเฟอร์ และ ไมเคิล บี. จอร์แดน ในปี 2015 แฟนมาสติกโฟร์ และ โจเซฟ ควินน์ ในปี 2025 เดอะแฟนทาสติกโฟร์
แหล่งข้อมูลอื่น

The Human Torch on the Marvel Universe Character Bio
MDP: Human Torch (Marvel Database Project) (wiki)
The Religion of the Human Torch เก็บถาวร 2010-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กแฟนแทสติกโฟร์ |
| --- | --- |
 สแตน ลี  แจ็ค เคอร์บี้ 
รายชื่อตัวละครในทีม:  คนพลังกายสิทธิ์  คนพลังภูผาหิน  สาวน้อยพลังล่องหน  คนพลังไฟ 
ผู้สนับสนุน:  อกาธ่า ฮาร์คเนส  เ.ฮ.อ.ร์.บี้.  อินฮิวแมน คริสตัล  เมดูซ่า  วิลลี่ ลัมพ์คิน  ไลจา  อลิเซีย มาสเตอร์  นามอร์  ชี-ฮัลค์  ซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์ 
วายร้ายในเรื่อง:  ด็อกเตอร์ดูม  กาแล็คตัส  วิซซาร์ด  ไซโค-แมน  สครัลล์  ครี  คลอว์  โมลแมน  พับเพ็ทมาสเตอร์  โมเลกุลแมน  สครัลล์ ซูเปอร์-สครัลล์  ทแรปสเตอร์  ไฟรท์ฟูลโฟร์ 
ภาพยนตร์:  เดอะแฟนแทสติกโฟร์  สี่พลังคนกายสิทธิ์  สี่พลังคนกายสิทธิ์: กำเนิดซิลเวอร์ เซิรฟเฟอร์  แฟนแทสติกโฟร์
คนระห่ำภารกิจเดือด 2

| คนระห่ำภารกิจเดือด 2 |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: แซม ฮาร์เกรฟ
เขียนบท: โจ รุสโซ
สร้างจาก: ซิวแดด โดย Ande Parks Joe Russo Anthony Russo Fernando León González Eric Skillman
อำนวยการสร้าง:   โจ รุสโซ  แอนโทนี รุสโซ  คริส เฮมส์เวิร์ธ  Patrick Newall  แซม ฮาร์เกรฟ  Mike Larocca  Angela Russo-Otstot  Eric Gitter  Peter Schwerin 
นักแสดงนำ:   คริส เฮมส์เวิร์ธ  กอลชิฟเทห์ ฟาราฮานี  อดัม เบสซา  โอลกา คูรีเลนโก  แดเนียล เบิร์นฮาร์ด  ตินาติน ดาลากิชวิลี  ไอดริส เอลบา 
กำกับภาพ: Greg Baldi
ตัดต่อ:   Álex Rodríguez  William Hoy 
ดนตรีประกอบ:   Henry Jackman  Alex Belcher 
บริษัทผู้สร้าง:   AGBO  Wild State  T.G.I.M. Films  
ผู้จัดจำหน่าย: เน็ตฟลิกซ์
วันฉาย:   16 มิถุนายน ค.ศ. 2023 (2023-06-16) 
ความยาว: 122 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ก่อนหน้านี้: คนระห่ำภารกิจเดือด
คนระห่ำภารกิจเดือด 2 (อังกฤษ: Extraction 2) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นระทึกขวัญสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายใน ค.ศ. 2023 กำกับโดยแซม ฮาร์เกรฟและเขียนบทโดยโจ รุสโซ อิงจากนิยายภาพเรื่อง ซิวแดด โดยแอนเด พาร์คส์, โจ รุสโซ, แอนโทนี รุสโซ, เฟร์นันโด เลออน กอนซาเลซ และเอริค สกิลแมน เป็นภาคต่อของคนระห่ำภารกิจเดือด ใน ค.ศ. 2020 และคริส เฮมส์เวิร์ธ, กอลชิฟเทห์ ฟาราฮานี และอดัม เบสซา กลับมารับบทบาทของพวกเขาอีกครั้ง โดยมีโอลกา คูรีเลนโก, แดเนียล เบิร์นฮาร์ด, ตินาติน ดาลากิชวิลี และไอดริส เอลบา ร่วมแสดง
คนระห่ำภารกิจเดือด 2 ออกฉายทางเน็ตฟลิกซ์ ในวันศุกร์ที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2023 ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก โดยได้รับคำชมด้านการแสดง (โดยเฉพาะเฮมส์เวิร์ธ) การถ่ายทำ การตัดต่อ และฉากแอ็คชั่น
เนื้อเรื่อง

หลังจากแทบเอาชีวิตไม่รอดในภารกิจครั้งก่อนของเขาที่อินเดีย ไทเลอร์ เรค (คริส เฮมส์เวิร์ธ) พักฟื้นจากอาการบาดเจ็บสาหัสและทำกายภาพบำบัด ทำให้เขาตัดสินใจวางมือจากงานรับจ้างเพื่อไปใช้ชีวิตในกระท่อมที่ออสเตรียกับสุนัขและไก่ของเขา ซึ่งต่อมา เขาได้รับการติดต่อจากชายแปลกหน้า (ไอดริส เอลบา) ซึ่งขอให้ช่วยเคเทวาน น้องสาวของ มีอา (โอลกา คูรีเลนโก) อดีตภรรยาของไทเลอร์ และลูก 2 คนของเธอคือ แซนโดร และนีนา ซึ่งปัจจุบันถูกคุมขังร่วมกับ ดาวิด ราดิอานี สามีของเธอซึ่งเป็นหัวหน้าแก๊งอันธพาลนากาซีที่เรือนจำทกาชิรีในจอร์เจีย ไทเลอร์เรียกตัว 2 พี่น้องคือ นิกและยาซ ให้กลับมาร่วมงานกับเขาและพวกเขาก็แทรกซึมเข้าไปในคุก พวกเขาพยายามพา Ketevan และลูก ๆ ของเธอออกไปโดยไม่ให้ ดาวิด รู้ตัว แต่ไทเลอร์บังเอิญเหยียบตุ๊กตาที่มีเสียงของนีนาทำให้ ดาวิด ตื่นขึ้นและส่งสัญญาณแจ้งเตือนไปยังนักโทษคนอื่น ๆ ที่ภักดีต่อเขา พวกเขาเผชิญหน้ากับไทเลอร์และทีมของเขาและเริ่มจลาจลบังคับให้พวกเขาต้องต่อสู้เพื่อหาทางออก ระหว่างการจลาจล ดาวิดโจมตีไทเลอร์และเคเทวาน โดยไทเลอร์ต่อสู้และฆ่าดาวิด
คนระห่ำภารกิจเดือด

| คนระห่ำภารกิจเดือด |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: แซม ฮาร์เกรฟ
บทภาพยนตร์: โจ รุสโซ
เนื้อเรื่อง:   แอนด์ ปาร์คส์  แอนโทนี รุสโซ  โจ รุสโซ 
สร้างจาก: ซิวแดด โดย แอนด์ ปาร์คส์ โจ รุสโซ เฟร์นันโด เลออน กอนซาเลซ
อำนวยการสร้าง:   แอนโทนี รุสโซโจ รุสโซ  ไมค์ ลารอคกา  คริส เฮมส์เวิร์ท  อีริก กิตเตอร์  ปีเตอร์ ชเวริน 
นักแสดงนำ:   คริส เฮมส์เวิร์ท  รูดรักช์ ไจวาล  แรนดีป ฮูดา  โกลชิฟเตห์ ฟาราฮานี  แพนกาจ ทริปาธี  เดวิด ฮาร์เบอร์ 
กำกับภาพ: นิวตั้น โธมัส ไซเกล
ตัดต่อ:   ปีเตอร์ บี. เอลลิส  รูธี อัสลาน 
ดนตรีประกอบ:   เฮนรี่ แจ็คแมน  อเล็กซ์ เบลเชอร์ 
บริษัทผู้สร้าง:   เอจีบีโอ  เดอะมาติช เอนเตอร์เทนเมนท์  อินเดีย เทก วัน โปรดักชั่น  ที.จี.ไอ.เอ็ม. ฟิล์ม  
ผู้จัดจำหน่าย: เน็ตฟลิกซ์
วันฉาย:   24 เมษายน ค.ศ. 2020 (2020-04-24) 
ความยาว: 117 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 65 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ต่อจากนี้: คนระห่ำภารกิจเดือด 2
คนระห่ำภารกิจเดือด (อังกฤษ: Extraction) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น-ระทึกขวัญสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2020 ที่นำแสดงโดย คริส เฮมส์เวิร์ท และเผยแพร่ทาง เน็ตฟลิกซ์ กำกับโดย แซม ฮาร์เกรฟ (ผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา) และเขียนบทโดย โจ รุสโซ สร้างจากหนังสือการ์ตูนชื่อ ซิวแดด โดย แอนด์ ปาร์คส์, โจ รุสโซ, แอนโทนี รุสโซ, เฟร์นันโด เลออน กอนซาเลซ และ อีริก สคิลล์แมน นักแสดงของภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมี รูดรักช์ ไจวาล, แรนดีป ฮูดา, โกลชิฟเตห์ ฟาราฮานี, แพนกาจ ทริปาธี และ เดวิด ฮาร์เบอร์ ในภาพยนตร์ ทหารรับจ้างชาวออสเตรเลียรับภารกิจช่วยเหลือลูกชายของเจ้าพ่อยาเสพติดชาวอินเดียที่ถูกลักพาตัวไปในเมืองธากา ประเทศบังกลาเทศ แต่ภารกิจกลับผิดพลาดเมื่อเขาถูกหักหลัง
เน็ตฟลิกซ์ ได้เผยแพร่ คนระห่ำภารกิจเดือด ในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2020 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการวิจารณ์จากนักวิจารณ์ที่หลากหลายซึ่งยกย่องการแสดงและทำฉากแอ็คชั่น แต่โดนวิพากษ์วิจารณ์พล็อตเรื่องและความรุนแรงที่มากเกินไป คนระห่ำภารกิจเดือด กลายเป็นภาพยนตร์ที่มีผู้ชมมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของเน็ตฟลิกซ์และภาคต่ออยู่ระหว่างการพัฒนา
แหล่งข้อมูลอื่น

คนระห่ำภารกิจเดือด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กแอนโทนี และโจ รุสโซ |
| --- | --- |
กำกับภาพยนตร์:  แผนปล้นเซ่อ เอ๋อยกก๊วน (2002)  ฉัน, เธอและเกลอแสบนายดูพรี (2006)  กัปตันอเมริกา: มัจจุราชอหังการ (2014)  กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก (2016)  อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล (2018)  อเวนเจอร์ส: เผด็จศึก (2019)  เชอร์รี่ (2021)  เดอะเกรย์แมน: ล่องหนฆ่า (2022) 
เขียนบทภาพยนตร์:  แผนปล้นเซ่อ เอ๋อยกก๊วน (2002)  คนระห่ำภารกิจเดือด (2020)  คนระห่ำภารกิจเดือด 2 (2023) 
อำนวยการสร้าง:  21 บริดจส์: เผด็จศึกยึดนิวยอร์ก (2019)  ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส (2022)
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา

| --- | --- |
School of Information and Communication Technology   University of Phayao

ชื่อย่อ: ICT
คติพจน์: ผลิตกำลังคนด้านดิจิทัลพร้อมใช้งาน พัฒนางานวิจัยและนวัตกรรมสู่ชุมชน ด้วยมาตรฐานสากล
สถาปนา: 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 (กลุ่มวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา)   พ.ศ. 2545 (สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา)   16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553(คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา)
คณบดี: ผศ.ดร.พรเทพ โรจนวสุ
ที่อยู่: 19 หมู่ 2 ถนนพหลโยธิน ตำบลแม่กา อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา 56000
วารสาร: วารสารวิชาการเพื่อการพัฒนานวัตกรรมเชิงพื้นที่ (JSID)
สี:   สีทองเข้ม
สถานปฏิบัติ: อาคารเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา
เว็บไซต์: ict.up.ac.th
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา (อังกฤษ: School of Information and Communication Technology, University of Phayao) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาของมหาวิทยาลัยพะเยา ก่อตั้งเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เพื่อผลิตบัณฑิตสาขาวิชาทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สอดคล้องตามเป้าหมายการเป็นมหาวิทยาลัยสมบูรณ์แบบ (Comprehensive University)
ประวัติ

คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา ก่อกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 โดยใช้ชื่อว่า กลุ่มวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ สังกัดสำนักวิชาการวิทยาเขตสารสนเทศพะเยา มหาวิทยาลัยนเรศวร ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ต่อมาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 มีผลบังคับใช้เป็น "มหาวิทยาลัยพะเยา" โดยสมบูรณ์ ตั้งแต่วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป มหาวิทยาลัยพะเยาจึงได้ออกประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่องการจัดตั้งส่วนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ข้อ 4 ให้จัดตั้งส่วนงานวิชาการ ตามมาตรา 7(3) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 จึงมีผลให้สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มีฐานะเป็น คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา โดยมีโครงสร้างการบริหารงานในคณะแบ่งเป็น 7 สาขาวิชา 1 ศูนย์ และ 1 สำนักงานเลขานุการ
​สาขาวิชา

คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา มี  8 สาขาวิชาดังนี้ ดังนี้
สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
สาขาวิชาวิศวกรรมซอฟต์แวร์
สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์
สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
สาขาวิชาธุรกิจดิจิทัล
สาขาวิชาภูมิสารสนเทศศาสตร์
สาขาวิชาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์กราฟิกและมัลติมีเดีย
สาขาวิชาวิทยาการข้อมูลและการประยุกต์
หลักสูตร

| ปริญญาตรี | ปริญญาโท | ปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ  สาขาวิชาภูมิสารสนเทศศาสตร์  สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์  สาขาวิชาวิทยาการข้อมูลและการประยุกต์ หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  สาขาวิชาวิศวกรรมซอฟต์แวร์ หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาคอมพิวเตอร์กราฟิกและมัลติมีเดีย |  หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต  สาขาวิชาการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศสมัยใหม่  สาขาวิชาภูมิสารสนเทศประยุกต์  สาขาวิชาวิทยาการข้อมูลเชิงพื้นที่ หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต  สาขาวิชาภูมิสารสนเทศประยุกต์  สาขาวิชาวิทยาการข้อมูลเชิงพื้นที่  สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ |
ทำเนียบคณบดี

| ทำเนียบคณบดีคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา> ลำดับที่ | ทำเนียบคณบดีคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา> รายนามคณบดี | ทำเนียบคณบดีคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา> วาระการดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | รองศาสตราจารย์ ดร.สุภกร พงศบางโพธิ์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 - 12 มีนาคม พ.ศ. 2554 (รักษาการ)  |
| 2 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ฐิติรัตน์ เชี่ยวสุวรรณ | 12 มีนาคม พ.ศ. 2554 - 11 มีนาคม พ.ศ. 2558  |
|  |  | 11 มีนาคม พ.ศ. 2558 - 5 เมษายน พ.ศ. 2558 (รักษาการ)  |
|  |  | 5 เมษายน พ.ศ. 2558 - 21 เมษายน พ.ศ. 2562 (วาระที่ 2)  |
| 3 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.พรเทพ โรจนวสุ | 22 เมษายน พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน  |

หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามในขณะนั้น
รายนามคณะผู้บริหารในปัจจุบัน

| ทำเนียบผู้บริหารคณบดีคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา> ลำดับที่ | ทำเนียบผู้บริหารคณบดีคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา> รายนาม | ทำเนียบผู้บริหารคณบดีคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา> ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.พรเทพ โรจนวสุ | คณบดี |
| 2 | ดร.เกวรินทร์ จันทร์ดำ | รองคณบดีฝ่ายบริหารและวางแผน |
| 3 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.จิราพร ไชยวงศ์สาย | รองคณบดีฝ่ายวิจัยและนวัตกรรม |
| 4 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.นภา ราชตา | รองคณบดีฝ่ายวิชาการ และประกันคุณภาพ |
| 5 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.นครินทร์ ชัยแก้ว | รองคณบดีฝ่ายคุณภาพนิสิต |
| 6 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.บวรศักดิ์ ศรีสังสิทธิสันติ | ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายกิจการพิเศษ |
| 7 | ผศ.ดร.กฤติกา กันทะวงศ์ | ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายการศึกษา เชิงบูรณาการและพันธกิจสากล |
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยพะเยา
รายชื่อคณะเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยพะเยา เก็บถาวร 2013-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา
| ด ค กรายชื่อคณะเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย  |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ: นครพนม • มหาสารคาม • อุบลราชธานี
สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ: ขอนแก่น (การคอมพิวเตอร์) • ขอนแก่น (สหวิทยาการ) • เชียงใหม่ • แม่ฟ้าหลวง • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (เทคโนโลยีและการจัดการอุตสาหกรรม) • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (เทคโนโลยีสารสนเทศ) • เทคโนโลยีสุรนารี • บูรพา • พะเยา • มหิดล • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ • สวนดุสิต
มหาวิทยาลัยราชภัฏ: เชียงราย • เพชรบุรี • มหาสารคาม • ร้อยเอ็ด
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน: กรุงเทพ • เทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น • เทคโนโลยีมหานคร • ธุรกิจบัณฑิตย์ • นอร์ทกรุงเทพ • รังสิต • ศรีปทุม • สยาม • อีสเทิร์นเอเชีย
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กมหาวิทยาลัยพะเยา |
| --- | --- | --- |
| วิทยาเขต | พะเยา · เชียงราย |  |
| คณะ | เกษตรศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติ · ทันตแพทยศาสตร์ · เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร · นิติศาสตร์ · พยาบาลศาสตร์ · แพทยศาสตร์ · สาธารณสุขศาสตร์ · เภสัชศาสตร์ · วิบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ · วิทยาศาสตร์การแพทย์ · วิทยาศาสตร์ · วิศวกรรมศาสตร์ · ศิลปศาสตร์ · สหเวชศาสตร์ · สถาปัตยกรรมศาสตร์และศิลปกรรมศาสตร์ · รัฐศาสตร์และสังคมศาสตร์ · พลังงานและสิ่งแวดล้อม |  |
| วิทยาลัย | วิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร · วิทยาลัยการศึกษา |  |
| โรงเรียน | โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยพะเยา |  |
| โรงพยาบาล | โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยา · โรงพยาบาลทันตกรรม |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
คนไร้บ้าน

คนไร้บ้าน (อังกฤษ: homelessness) หมายถึง สภาพของบุคคล ณ ช่วงเวลาหนึ่งที่ไม่สามารถมีที่อยู่อาศัยในแบบปกติทั่วไปได้ ส่วนใหญ่จะมีอาชีพหาของเก่า เป็นแรงงานรับจ้างรายวันทั่วไป ค้าขายอาหาร และของมือสอง และอื่น ๆ[ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ] บางส่วนเป็นผู้พิการทางจิต ในเขตกรุงเทพฯ มักพบอาศัยหลับนอนตามป้ายรถเมล์หรือสถานที่มีแสงสว่าง การแยกกลุ่มคนเหล่านี้ออกจากคนปกติได้ หลังจากเที่ยงคืนไปแล้ว ทำให้ยากในการให้การช่วยเหลือด้านอาหาร โดยปกติคนไร้บ้าน ไม่ใช่ขอทาน มักปฏิเสธการให้การช่วยเหลือ การให้การช่วยเหลือจำเป็นต้องมีลักษณะที่เป็นมิตร เนื่องจากคนไร้บ้านจะมีอาการจิตผิดปกติไม่มากก็น้อย เกิดจากความเครียดที่ต้องทนต่อสภาพแวดล้อมที่โหดร้าย ของใช้ที่จำเป็น อาทิ หมอนเล็ก ๆ ที่จะพกพาได้สะดวก ผ้าห่มบาง ๆ ควรเลือกลายและสีที่เหมาะสมกับสถานการณ์ ปกติมักเป็นสีเข้ม คนไร้บ้านไม่ใช่คนไม่มีรสนิยม ส่วนใหญ่เคยเป็นคนปกติทั่วไปมาก่อน ในทางกลับกันคนไร้บ้านส่วนมากทีเดียวกลับช่วยเหลือสังคม ด้วยการ ลดปริมาณขยะ และรีไซเคิล ช่วยแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม มีการคาดการณ์กันว่า จำนวนคนไร้บ้านในประเทศไทยจะอยู่ที่ราว 30,000 คน
คนคมล่าคม

| คนคมล่าคม |
| --- | --- |

กำกับ: เจย์ ซัน
นักแสดงนำ: หลิว เต๋อหัว
วันฉาย: มกราคม ค.ศ. 2013 (ดูไบ)
ประเทศ: จีน ฮ่องกง
ทุนสร้าง: 160 ล้านหยวน (22 ล้านเหรียญสหรัฐ USD)
ทำเงิน: 350 ล้านหยวน ( 49 ล้านเหรียญสหรัฐ USD)
คนคมล่าคม หรือ Switch (2013) (จีน: 富春山居图; อังกฤษ: Switch) เป็นภาพยนตร์แอ็คชัน นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว, หลิน จื้อหลิง, จาง จิ้งชู และถง ต้าเหวย กำกับภาพยนตร์โดยเจย์ ซัน เดิมภาพยนตร์ชุดนี้มีกำหนดเปิดตัว ณ วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2012 แต่ในภายหลัง ได้มีการเปลี่ยนแผนการเปิดตัวไปเป็นวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2013 แทน
นักแสดงนำ

หลิว เต๋อหัว รับบทเป็น เสี้ยว จิ่นฮั่น ตำรวจสากล
หลิน จื้อหลิง รับบทเป็น ลิซ่า หญิงสาวลึกลับ
จาง จิ้งชู รับบทเป็น หลิน หวี่เยียน ผู้บริหารหญิงของบริษัทประกันภัย
ถง ต้าเหวย รับบทเป็น ซานเปิ่น
การสร้าง

ภาพยนตร์ชุดนี้ใช้งบในการสร้างที่ 160 ล้านหยวน หรือประมาณ 22 ล้านเหรียญสหรัฐ (USD)  ซึ่งถือเป็นงบสูงสุดในการถ่ายทำภาพยนตร์แอ็คชั่นของจีน ในปีนั้น โดยมีการถ่ายทำทั้งใน หางโจว, ฟู่หยาง, ไทเป, โตเกียว, มิลาน และดูไบ และกวาดรายได้ในจีนไปถึง 49 ล้านเหรียญสหรัฐ (USD)
แหล่งข้อมูลอื่น

Switch ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คบเพลิง

คบเพลิงติดไฟที่วางอยู่บนพื้น
คบเพลิง หรือ คบไฟ (อังกฤษ: torch) เป็นอุปกรณ์ให้แสงสว่างชนิดหนึ่ง
แบบดั้งเดิมจะทำจากท่อนไม้ที่ปลายด้านหนึ่งพันด้วยผ้าชุบน้ำมันดินหรือสารติดไฟอื่นๆ
เมื่อนำมาให้แสงสว่างในอาคาร เช่น ปราสาท หรือสุสาน จะติดตั้งไว้บนเชิงแขวนผนัง
ปัจจุบันคบเพลิงไม่ได้ใช้ในการให้แสงสว่างเพียงอย่างเดียว แต่จะใช้เป็นสัญลักษณ์ในงานพิธี (เช่น งานกีฬา)
หรือเป็นส่วนหนึ่งของการละเล่นต่างๆ ด้วย
คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง

| คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง |
| --- | --- |

กำกับ: หวังจิง
เขียนบท: หวังจิง
อำนวยการสร้าง: หวังจิง
นักแสดงนำ: หลี่หมิง หยวน หย่งอี๋ เฉิน เสี่ยวชุน เหลียง หย่งฉี อู๋ เจิ้นหวี่
ผู้จัดจำหน่าย: โกลเด้นฮาร์เวสท์คัมพานี บริษัทบ็อบแอนด์พาร์ทเนอร์สจำกัด สหมงคลฟิล์ม (ไทย)
ความยาว: 110 นาที
ภาษา: จีนกวางตุ้ง
คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง (จีน: 賭神三之少年賭神; อังกฤษ: God of Gamblers 3: The Early Stage) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกง ค.ศ. 1997 ที่เขียน, สร้าง และกำกับโดย หวังจิง นำแสดงโดย หลี่หมิง, หยวน หย่งอี๋, เฉิน เสี่ยวชุน, เหลียง หย่งฉี และ อู๋ เจิ้นหวี่ ภาพยนตร์ชุดนี้เป็นภาคย้อนอดีตที่ประสบความสำเร็จด้วยดี จากภาคแรกใน คนตัดคน ที่ โจว เหวินฟะ ได้นำแสดงมาก่อน ทั้งนี้ ชื่อภาพยนตร์ภาษาอังกฤษนั้น มีความคล้ายกับภาพยนตร์ของ โจว ซิงฉือ ในชื่อ คนตัดคน 3 (God of Gamblers III: Back to Shanghai)
เนื้อเรื่องย่อ

เมื่อครั้งที่เกาจิ้ง (รับบทโดย หลี่หมิง) ในวัยหนุ่ม ซึ่งเดิมเขาได้รับการรับเลี้ยงดูโดยพ่อบุญธรรมที่ได้ถ่ายทอดวิชาพนันให้แก่เขา แต่แล้วเกาจิ้งก็ถูกพ่อบุญธรรมหักหลัง โดยสั่งให้เขาล้มพนัน แต่เกาจิ้งไม่ยินยอมเขาจึงถูกยิงเข้าที่ศีรษะ โชคดีที่เขารอดชีวิตมาได้ อย่างไรก็ตามเขาก็สูญเสียสัมปชัญญะในบางส่วนไป นี่เป็นมรสุมชีวิตครั้งสำคัญของเกาจิ้ง เขาได้สูญเสียคนรักรายแรกให้กับเกาอ้าว (รับบทโดย อู๋ เจิ้นหวี่) ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรมคนพี่ อีกทั้งยังไม่สารถปกป้องหญิงสาวคนรักใหม่เอาไว้ได้ ก่อนที่เกาจิ้งจะเตรียมตัวเข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติในฐานะตัวแทนของออสเตรเลีย เพื่อพิสูจน์ว่าตนคือโคตรเซียนตัวจริง
นักแสดงนำ

หลี่หมิง รับบทเป็น เกาจิ้ง
หยวน หย่งอี๋
เฉิน เสี่ยวชุน รับบทเป็น หลงอู่
เหลียง หย่งฉี
อู๋ เจิ้นหวี่ รับบทเป็น เกาอ้าว
แหล่งข้อมูลอื่น

คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง ที่ออลมูวี