stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลอดไส้ร้อนแบบธรรมดา
ประวัติศาสตร์

ในการตอบคำถามว่าใครเป็นผู้ประดิษฐ์หลอดไส้ นักประวัติศาสตร์โรเบิร์ต ฟรีเดล และพอล อิสราเอล ทำรายการนักประดิษฐ์หลอดไส้ 22 คน ก่อนโจเซฟ สวอน และโทมัส เอดิสัน พวกเขาสรุปว่ารุ่นของเอดิสันนั้นล้ำหน้ากว่าของคนอื่น เพราะองค์ประกอบสามปัจจัย ได้แก่ (1) วัสดุเปล่งแสงที่มีประสิทธิภาพ, (2) สุญญากาศที่สูงกว่าที่คนอื่น ๆ สามารถทำสำเร็จ และ (3) ความต้านทานไฟฟ้าที่สูงซึ่งทำให้การแจกจ่ายพลังงานจากแหล่งกลางทำงานได้อย่างประหยัด
ค.ศ. 1802 ฮัมฟรี เดวี ได้ประดิษฐ์สิ่งที่ในขณะนั้นเป็นแบตเตอรีไฟฟ้าที่ทรงพลังที่สุดในโลกที่ราชสมาคมแห่งบริเตนใหญ่ ซึ่งเขาสร้างหลอดไส้โดยส่งกระแสไฟฟ้าผ่านแพลทินัมแถบบาง ซึ่งโลหะชนิดนี้ถูกเลือกเพราะมีจุดหลอมเหลวสูงอย่างยิ่ง แต่หลอดไส้นี้ไม่สว่างพอหรือทำงานได้นานพอที่จะนำไปใช้ได้จริง แต่ก็มีมาก่อนเบื้องหลังความพยายามการทดลองนับครั้งไม่ถ้วนอีก 75 ปีต่อมา
โจเซฟ สวอนและโทมัส เอดิสันนั้นเป็นบุคคลแรก ๆ ที่ทำหลอดไส้เป็นธุรกิจ โดยโทมัส เอดิสันเริ่มการวิจัยอย่างจริงจังในการพัฒนาหลอดไส้ที่ใช้การได้ใน ค.ศ. 1878 เอดิสันจดสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์สำหรับ "การปรับปรุงหลอดไฟฟ้า" เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1878 หลังจากทดลองหลายครั้งด้วยไส้หลอดที่ทำจากแพลทินัมและโลหะอื่น เอดิสันได้หันกลับไปใช้ไส้คาร์บอน การทดลองที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1879 และใช้งานได้ 13.5 ชั่วโมง เอดิสันยังคงพัฒนาสิ่งประดิษฐ์ดังกล่าว และจนถึงวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1879 จดสิทธิบัตรในสหรัฐอเมริกาสำหรับหลอดไฟฟ้าที่ใช้ "ไส้คาร์บอนหรือแถบขดและเชื่อม ... กับสายส่งแพลตินา" แม้สิทธิบัตรนั้นจะอธิบายหลายหนทางในการสร้างไส้คาร์บอนรวมทั้ง "เส้นใยฝ้ายและลินิน เศษไม้ กระดาษที่ขดในหลายวิธี" แต่กระทั่งอีกหลายเดือนต่อมาหลังได้รับสิทธิบัตรนั้นแล้ว เอดิสันและทีมของเขาจึงค้นพบว่า ไส้ไม้ไผ่ที่เปลี่ยนเป็นคาร์บอนสามารถใช้งานได้นานเกิน 1,200 ชั่วโมง
แหล่งข้อมูลอื่น

Museum of Electric Lamp Technology
Howstuffworks - "How Light Bulbs Work"
Light Source Spectra 60 W-100 W Incandescent light bulb spectra
Halogen Light Bulbs – Base Identification
The Perfection of the Electric Light Bulb – background and experiment
หลอดเลือดโป่งพอง

| โรคหลอดเลือดโป่งพอง  (Aneurysm) |
| --- | --- |
ภาพรังสีหลอดเลือดแสดงโรคหลอดเลือดสมองโป่งพอง
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: I72
ICD-9: 442
DiseasesDB: 15088
MedlinePlus: 001122
MeSH: D000783
โรคหลอดเลือดโป่งพอง (อังกฤษ: Aneurysm) เป็นภาวะที่ผนังหลอดเลือดโป่งออกมีเลือดเข้าไปบรรจุอยู่เฉพาะตำแหน่ง มาจากภาษากรีก ἀνεύρυσμα - aneurusma การพองออก ภาวะนี้มักพบได้ที่หลอดเลือดแดงที่ฐานของสมองบริเวณวงกลมวิลลิส (หลอดเลือดสมองโป่งพอง) และเอออร์ตาโป่งพองที่พบในหลอดเลือดแดงใหญ่ที่ขนส่งเลือดจากหัวใจห้องล่างซ้ายไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย เมื่อขนาดของหลอดเลือดโป่งพองใหญ่ขึ้นจะมีความเสี่ยงจะแตกมากขึ้น ซึ่งทำให้เกิดการตกเลือดอย่างรุนแรงซึ่งถึงแก่ชีวิตได้ หลอดเลือดโป่งพองอาจถ่ายทอดทางพันธุกรรมหรืออาจเกิดจากโรคซึ่งเป็นผลทำให้ผนังหลอดเลือดอ่อนแอ
ดูเพิ่ม

เอออร์ตาส่วนท้องโป่งพอง
การฉีกเซาะของเอออร์ตา
หลอดเลือดแดงโคโรนารีโป่งพอง
ไซนัส วาลซาลวา โป่งพอง
โรคหลอดเลือดสมอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Berry Aneurysm overview[ลิงก์เสีย]
@neurIST - Integrated Biomedical Informatics for the Management of Cerebral Aneurysms เก็บถาวร 2007-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Brain aneurysm and percent packing calculator
หลังคา

หลังคาวัดทรงไทย
หลังคา (อังกฤษ: Roof) เป็นส่วนประกอบด้านบนของบ้านหรืออาคาร เพื่อกันแดดกันฝน มีรูปทรง สีสัน วัสดุที่ใช้แตกต่างออกไป ตามความนิยมและวัฒนธรรม
รูปทรง

หลังคาแบบทั่วไปใช้กันอยู่ 5 รูปทรง คือ
หลังคา SLAB หรือหลังคาแบน เหมือนดาดฟ้าสามารถใช้ประโยชน์บนหลังคาได้
หลังคาเพิงหมาแหงน คือ หลังคาที่เอียงไปด้าน เดียว ราคาถูก และก่อสร้างง่าย
หลังคาทรงมะนิลา หรือหลังคาหน้าจั่ว คือ หลังคา ที่มีสันตรงกลาง และลาดลงทั้ง 2 ข้าง
หลังคาทรงปั้นหยา เป็นหลังคาที่กันแดดกันฝน ได้ทุกด้าน แต่ราคาค่อนข้างแพง
หลังคาปีกผีเสื้อ ปัจจุบันไม่นิยมกันแล้ว เพราะ จะเอียงกลับเข้ามาตรงกลาง ซึ่งเป็นรางน้ำทำให้รั่วง่าย
วัสดุมุงหลังคา

หลังคาทำด้วยวัสดุหลายแบบ ที่นิยมใช้กัน เช่น สังกะสี กระเบื้อง กระเบื้องโมเนีย ใบไม้ พลาสติก บางประเภท
หลวงอาวุธวิเศษประเทศพานิช (โรเบิร์ต ฮันเตอร์)

| หลวงอาวุธวิเศษประเทศพานิช   (โรเบิร์ต ฮันเตอร์) |
| --- | --- |
ฮันเตอร์ ประมาณปี 2363–2383
เกิด: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2335 กลาสโกว์ เเค้วนสก๊อตแลนด์ ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
เสียชีวิต: 7 กันยายน พ.ศ. 2391 (55 ปี) กลาสโกว์ สก๊อตแลนด์ สหราชอาณาจักร
สัญชาติ: บริติช (สหราชอาณาจักร)
อาชีพ: พ่อค้า นักการทูต
โรเบิร์ต ฮันเตอร์ (อังกฤษ: Robert Hunter; 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2335 – 7 กันยายน พ.ศ. 2391) เป็นพ่อค้าชาวบริติช สหราชอาณาจักรเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เข้ามาตั้งร้านค้าในอาณาจักรรัตนโกสินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2368 ต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงอาวุธวิเศษประเทศพานิช ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อได้ทูลเกล้าฯ ถวาย ปืนคาบศิลา จำนวน 1,000 กระบอก ขณะที่ไทยมีกรณีพิพาทกับเจ้าอนุวงศ์ แห่งเมืองเวียงจันทน์เเละมีเรือชื่อว่าเอ็กเพรสซึ่งจะนำเข้ามาขายให้รัชกาลที่3
ประวัติ

ฮันเตอร์ หรือที่คนไทยร่วมสมัยเรียกว่า นายหันแตร เป็นพ่อค้าที่เข้ามาตั้งห้างในกรุงรัตนโกสินทร์ชื่อ "โรงสินค้าบริเตน" (The British Factory) ส่วนคนไทยร่วมสมัยเรียกว่า ห้างหันแตร นับได้ว่าเป็นห้างสรรพสินค้าแห่งแรกในกรุงรัตนโกสินทร์ เขายังเป็นบุคคลที่นำตัวอิน-จัน แฝดสยามชาวไทยเดินไปแสดงตัวที่สหรัฐ
ฮันเตอร์ นับได้ว่าเป็นชาวตะวันตกที่สามารถพูดภาษาไทยและเข้าใจคนไทยได้เป็นอย่างดี  และมีความรู้จักกับขุนนางในราชสำนักคนสำคัญหลายคน
ชีวิตส่วนตัว

ชีวิตส่วนตัวได้สมรสกับหญิงไทยเชื้อสายโปรตุเกสที่บ้านกุฎีจีน มีชื่อว่า แองเจลิน่า โดยมีชื่อภาษาไทยว่าทรัพย์ เชื่อว่าสืบเชื้อสายมาจากเจ้าพระยาวิชาเยนทร์รุ่นที่สี่ เรียกกันอย่างยกย่องว่า ท่านผู้หญิงทรัพย์ เธอเป็นผู้นำชุมชนกระดีจีน(ชุมชนกุฎีจีน)
บทบาททางการทูต

แต่นายฮันเตอร์มีพฤติกรรมที่ไม่ชอบมาพากลหลายอย่าง เช่น เคยเสนอขายพรมให้แก่ราชสำนัก โดยที่ไม่ได้สั่ง แต่ราชสำนักไม่ซื้อก็เกิดความไม่พอใจ หรือมักลักลอบค้าฝิ่นจากอังกฤษโดยซ่อนมากับสินค้าประเภทอื่น ทั้งที่กฎหมายไทยในเวลานั้นประกาศห้ามสูบฝิ่น เพื่อส่งเสริมศีลธรรมที่ดีงาม  หลายครั้งเมื่อถูกตรวจพบ นายฮันเตอร์ก็มักอ้างเพื่อให้เห็นแก่ความสัมพันธ์ระหว่างชาติ หรือไม่ก็ขู่ว่าจะนำเรื่องไปฟ้องต่อทางการสหราชอาณาจักรให้นำเรือรบมาปิดปากอ่าวไทย เป็นต้น
ต่อมา สหายชาวต่างชาติของนายฮันเตอร์คนหนึ่งได้ทดลองยิงปืนคาบศิลา  ในบริเวณที่วัด พระสงฆ์ที่จำพรรษาอยู่ไม่พอใจ ได้เข้าไปห้ามปรามแต่ก็ไม่ฟัง พระสงฆ์จึงทำร้ายสหายของนายฮันเตอร์ด้วยการตีที่ศีรษะจนแตก ทางการไทยสอบสวน โดยมีองค์ประธานคือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ในขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศ  เจ้าฟ้ามงกุฎ สมมติเทวาวงศ์พงษ์อิศรกษัตริย์) ผลการสอบสวนพบว่า พระสงฆ์ไทยผิด จึงโปรดฯ ให้ลงโทษด้วยการให้นั่งสมาธิกลางแดดครึ่งวัน ยังความไม่พอใจแก่นายฮันเตอร์เพราะต้องการให้ลงโทษถึงขั้นประหารชีวิต
ความสัมพันธ์ระหว่างนายฮันเตอร์กับทางการไทยขาดสะบั้นลง เมื่อทางไทยจะทำการรบกับโครชินไชน่า (เวียดนาม) นายฮันเตอร์ได้เสนอขายปืนคาบศิลาจำนวน 200 กระบอก และต้องการให้ทางไทยซื้อให้หมด ทั้งที่ทางการไทยต้องการเพียง 100 กระบอกเท่านั้น และยังยัดเยียดขายเรือกลไฟที่ขึ้นสนิมอีกลำหนึ่ง ที่ชื่อ เอ็กเพรส (Express) โดยเรือลำนี้แล่นมาจากเมืองท่าลิเวอร์พูลพร้อมกัปตันชื่อ พี.บราวน์  แม้คนไทยในเวลานั้นจะฮือฮาเพราะไม่เคยเห็น "เหล็กลอยน้ำได้" อย่างเช่นเรือกลไฟมาก่อน  แต่นายฮันเตอร์ได้เสนอขายในราคา 67,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งทางไทยมองว่าเป็นการขายที่ไม่ชอบธรรม ประกอบกับพฤติกรรมของนายฮันเตอร์ในระยะหลังที่มักแสดงออกถึงการไม่แสดงความเคารพต่อไทยซึ่งเป็นเจ้าของประเทศ เช่น เมื่อขายเรือกลไฟไม่ได้ นายฮันเตอร์ได้ประกาศว่าจะนำไปขายให้โครชินไชน่าซึ่งเป็นคู่กรณีของไทยแทน  จึงได้เนรเทศนายฮันเตอร์พร้อมกับภรรยาให้ออกนอกราชอาณาจักรและห้ามกลับเข้ามาอีกตลอดชีวิตไปในปี พ.ศ. 2387 โดยได้เดินทางไปที่สิงคโปร์ด้วยเรือเอ็กเพรสนี่เอง รวมระยะเวลาที่นายฮันเตอร์อยู่ในเมืองไทยทั้งหมด 18 ปี
แต่ก็ได้มีบันทึกโดยชาวตะวันตกด้วยกันเอง ที่บันทึกไว้ว่า นายฮันเตอร์ก็ยังได้กลับมาที่เมืองไทยมากกว่า 1 ครั้ง แต่เป็นการเข้ามาเพื่อสะสางสัมภาระของตนที่เหลืออยู่และจัดแจงธุระต่าง ๆ  ก่อนที่จะจากไปโดยถาวรในที่สุด
บั้นปลายชีวิต

หลังจากถูกเนรเทศจากเมืองไทย นายฮันเตอร์ได้เดินทางกลับไปใช้ชีวิตอยู่ที่ สก็อตเเเลนด์  ประเทศสหราชอาณาจักรซึ่งเป็นบ้านเกิด จนกระทั่งเสียชีวิตที่บ้านในเขตลิลลี่แบงค์ เมืองกลาสโกว์ เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2391 บุตรชายของนายฮันเตอร์ชื่อ โรเบิร์ต ฮันเตอร์ จูเนียร์ (Robert Hunter, Jr.) ยังคงอยู่ในเมืองไทยหลังจากบิดาถูกเนรเทศ เนื่องจากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับราชสำนักไทยมากกว่าบิดา  เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2408 ศพได้ฝังไว้ที่สุสานโปรเตสแตนต์กรุงเทพ จดหมายเหตุบางกอกรีคอร์เดอร์ของหมอบรัดเลย์ระบุว่า "ณ วันพุทธ เดือนห้า แรมเก้าค่ำ ปีฉลู สัพตศก, มิศเตอโรเบิดหันแตร, ผู้เป็นล่ามแลเสมียน, ในเจ้าพระยาศรีสุริย์วงษ ถึงอนิจกำม์ที่บ้านเขา. มีข่าวว่าถึงแก่กำม์เพราะกินสุรา"
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ภาพยนตร์ไทยแนวย้อนยุค–โรแมนติกคอเมดีที่ร่วมทุนสร้างระหว่างค่ายจีดีเอชและบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น เรื่อง บุพเพสันนิวาส 2 ออกฉายเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีตัวละครหนึ่งชื่อ "หลวงอาวุธวิเศษประเทศพานิช" หรือ "นายห้างหันแตร" รับบทโดยแดเนียล เฟรเซอร์
บรรณานุกรม

Bradley, Dan Beach (1936).  Feltus, George Haws (บ.ก.). Abstract of the journal of Rev. Dan Beach Bradley, M.D., medical missionary in Siam, 1835-1873. Cleveland, OH: Pilgrim Church.
Bristowe, W.S. (1976). Louis and the King of Siam. New York: Thai-American Publishers.
Bristowe, W.S. (2 February 1974). "Robert Hunter in Siam". History Today. 24 (2). สืบค้นเมื่อ 5 February 2019.
The Burney Papers Vol. 4; Pt. 1 to 2. Bangkok: Vajiranana National Library. 1913. สืบค้นเมื่อ 7 October 2018.
Cort, Mary Lovina (1886). Siam: Or, The Heart of Farther India. A. D. F. Randolph & Company. สืบค้นเมื่อ 16 October 2018.
Farrington, Anthony, บ.ก. (2001). Early Missionaries in Bangkok: The Journals of Tomlin, Gutzlaff and Abeel 1828–1832. Bangkok: White Lotus Press. ISBN 9789747534832.
Frankfurter, Oscar (1911). "The Mission of Sir James Brooke to Siam" (PDF). Journal of the Siam Society. 8 (3): 19–31.
Hunter, Kay (1964). Duet For a Lifetime. London: Michael Joseph.
Moore, R. Adey (1915). "An Early British Merchant in Bangkok" (PDF). Journal of the Siam Society. 11 (2): 21–39.
Neale, Frederick Arthur (1852). Narrative of a residence at the capital of the Kingdom of Siam. London: National Illustrated Library. สืบค้นเมื่อ 23 October 2018.
Orser, Joseph Andrew (2014). The Lives of Chang & Eng: Siam's Twins in Nineteenth-Century America. University of North Carolina Press. ISBN 9781469618302.
SarDesai, D.R. (1977). British Trade and Expansion in Southeast Asia: 1830–1914. New Delhi: Allied Publishers.
"Untitled". The Singapore Free Press and Mercantile Advertiser. Singapore. 16 November 1848. p. 3. สืบค้นเมื่อ 7 October 2018.
Singh, S.B.; Singh, S.P. (1997). "The Opening of Siam (Thailand)". Proceedings of the Indian History Congress. 58: 779–786. JSTOR 44144022.
Terwiel, B.J. (1983). A history of modern Thailand: 1767–1942. St. Lucia: The University of Queensland Press. ISBN 9780702218927.
Van Roy, Edward (2017). Siamese Melting Pot. Singapore: ISEAS Yusof Ishak Institute. ISBN 9786162151392.
Vella, Walter F. (1957). Siam Under Rama III, 1824–51. Locust Valley, NY: J.J. Augustin.
Wilson, Constance M. (1970). State and Society in the Reign of Mongkut, 1851–1868: Thailand on the Eve of Modernization, parts 1–2 (PhD). Cornell University.
งานแกะสลักสีแฝดสยามอิน-จัน (2371)
ที่อยู่อาศัยของฮันเตอร์ในกรุงเทพฯ ซึ่งทำหน้าที่เป็นโรงงานของบริติชโดยพฤตินัย
คุณหญิงทรัพย์ (ศาสนนาม แองเจลินา, พ.ศ. 2348 – พ.ศ. 2427)
หลังโครงสร้างนิยม

หลังโครงสร้างนิยม (อังกฤษ: Post-structuralism) เป็นรูปแบบของทฤษฎีทางปรัชญา, เชิงทฤษฎี และทางวรรณกรรม ที่ทั้งสร้างขึ้นจากและปฏิเสธแนวคิดของโครงสร้างนิยม ซี่งมีมาก่อนหน้า ถึงแม้นักวิชาการหลังโครงสร้างนิยมจะเสนอการวิพากษ์โครงสร้างนิยมในรูปแบบต่าง ๆ ที่ต่างกัน ลักษณะร่วมบางประการคือการปฏิเสธว่าการใช้โครงสร้างนิยมอย่างเดียวเป็นสิ่งที่พึ่งพาได้ รวมถึงการตั้งคำถามต่อการคัดค้านแบบไบนารีที่ประกอบขึ้นเป็นโครงสร้าง ดังนั้น แนวคิดแบบหลังโครงสร้างนิยมจึงปฏิเสธแนวคิดการตีความสื่อและโลกผ่านโครงสร้างที่มีมาก่อนและถูกสร้างขึ้นโดยสังคม
ในขณะที่ โครงสร้างนิยม เชื่อว่าบุคคลหนึ่งจะสามารถเข้าใจวัฒนธรรมของมนุษย์ได้ผ่านการเข้าใจโครงสร้างที่ปรากฏในภาษา และที่ว่าความเข้าใจนี้แตกต่างโดยสิ้นเชิงจากความเป็นจริงที่ปรากฏอย่างชัดเจน และนำไปสู่แนวคิดแบบนามธรรมผ่านการเสนอข้อคิดเห็น "ที่สาม" (third order) ที่จะเชื่อมต่อระหว่างสองสิ่ง หลังโครงสร้างนิยมอาจวิพากษ์ว่าในการสร้างความหมายขึ้นใหม่จากการตีความดังกล่าว บุคคลหนึ่งย่อมต้องสรุปความ (โดยผิด ๆ) ว่าคำนิยามของสัญลักษณ์ทั้งสองล้วนตรวจสอบได้และไม่เปลี่ยนแปลง และว่าผู้ที่สรุปความคิดนั้นผ่านวิถีของโครงสร้างนิยมนั้นอยู่เหนือและแยกขาดจากโครงสร้างที่จะพยายามอธิบายนี้ได้โดยทางใดทางหนึ่ง เพื่อที่จะสามารถสังเกตการณ์สิ่งนั้นได้โดยสมบูรณ์ ความไม่ยืดหยุ่น, ความโน้มเอียงต่อการจัดแยกประเภท และการเสนอความจริงสากลที่ปรากฏในวิธีคิดแบบโครงสร้างนิยมจึงกลายเป็นเป้าหมายร่วมในการวิจารณ์จากสกุลความคิดหลังโครงสร้างนิยม ที่ซึ่งในขณะเดียวกันก็กำลังสร้างแนวคิดขึ้นจากรากฐานของการจำกัดแนวคิดของความจริงแบบโครงสร้างนิยมซึ่งได้มาจากความสัมพันธ์ (interrelationship) ระหว่างสัญลักษณ์
นักเขียนผู้ซึ่งงานเขียนได้รับการจัดประเภทว่าเป็นหลังโครงสร้างนิยม เช่น โรลันด์ บาตส์, แฌค เดริดา, มิแช็ล ฟูโกต์, กิลส์ เดอลูซ, จูดิธ บัทเลอร์, ฌอง โบดริลาร์ และ ยูเลีย คริสเตวา ในขณะเดียวกันจำนวนมากก็ปฏิเสธที่นะถูกขนานนามว่าเป็นพวกหลังโครงสร้างนิยม
แหล่งข้อมูลอื่น

Structure, Sign, and Play in the Discourse of the Human Sciences - Jacques Derrida
Smith, Richard G., บ.ก. (2010). The Baudrillard Dictionary. Edinburgh University Press. ISBN 9780748639229. JSTOR 10.3366/j.ctt1g09vw4.
"Some Post-Structural Assumptions" - John Lye
Talking pomo: An analysis of the post-modern movement, by Steve Mizrach
Information on Michel Foucault, including an archive of writings and lectures
poststructuralism.info - A collaborative website that aims to allow users not only to describe post-structuralist ideas but to create new ideas and concepts based on post-structuralist foundations
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย
หลักการของอาร์คิมิดีส

หลักการของอาร์คิมิดีส (อังกฤษ: Archimedes' principle) กล่าวไว้ว่าแรงลอยตัวขึ้นที่กระทำต่อวัตถุที่จมอยู่ในของไหลไม่ว่าวัตถุนั้นจะจมทั้งส่วนหรือบางส่วนก็ตาม จะเท่ากับน้ำหนักของของไหลที่วัตถุนั้นแทนที่ และมีทิศทางขึ้นจากจุดศูนย์กลางของมวลของของไหลที่ถูกแทนที่นั้น หลักการของอาร์คิมิดีสเป็นกฎฟิสิกส์พื้นฐานสำหรับกลศาสตร์ของไหลที่คิดค้นขึ้นมาโดยอาร์คิมิดีสแห่งเมืองซีรากูซา
หลักการ

ในบันทึก On Floating Bodies (250 ปีก่อนคริสตกาล) อาร์คิมิดีสได้เสนอไว้ว่า
วัตถุลอยใด ๆ ซึ่งจมอยู่ในของไหลทั้งส่วนหรือบางส่วน จะถูกพยุงไว้โดยแรงที่เท่ากับน้ำหนักของของไหลที่ถูกแทนที่โดยวัตถุนั้น
ในทางปฏิบัติ หลักการของอาร์คิมิดีสสามารถใช้ในการคำนวณหาแรงลอยตัวที่เกิดขึ้นกับวัตถุที่จมทั้งส่วนหรือบางส่วนในของไหลได้ โดยแรงที่มีทิศทางพุ่งลงจากวัตถุคือน้ำหนักของวัตถุ และแรงที่มีทางพุ่งขึ้นจากวัตถุหรือแรงลอยตัวคือหลักการของอาร์คิมิดีสที่กล่าวไปในข้างต้น ดังนั้นแล้วแรงสุทธิบนวัตถุคือผลต่างของขนาดของแรงลอยตัวกับน้ำหนัก ถ้าหากว่าแรงสุทธิเป็นบวก วัตถุจะลอยขึ้น แต่ถ้าหากเป็นลบ วัตถุจะจม และถ้าหากเป็นศูนย์ วัตถุจะลอยอย่างสมดุลโดยที่จะไม่ลอยขึ้นหรือจมลง
หรือกล่าวง่าย ๆ คือหลักการของอาร์คิมิดีสกล่าวไว้ว่า เมื่อวัตถุจมเพียงบางส่วนหรือทั้งส่วนในของไหลใด ๆ น้ำหนักของวัตถุนั้นจะลดลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งน้ำหนักที่หายไปจะเท่ากับน้ำหนักของของไหลที่ถูกแทนที่โดยวัตถุนั้น
สมการ

น้ำหนักของของไหลที่ถูกแทนที่ (แรงลอยตัว) = น้ำหนักที่ชั่งในอากาศ - น้ำหนักที่ชั่งในน้ำ
{F_{B}}=\rho _{f}g{V_{s}}
ดูเพิ่ม

แรงลอยตัว
น้ำหนักของเรือซึ่งลอยอยู่ Fp และแรงลอยตัว Fa จะต้องมีขนาดเท่ากัน
หลอดเลือดแดงเล็ก

| หลอดเลือดแดงเล็ก |
| --- | --- |
ชนิดของหลอดเลือด ได้แก่ หลอดเลือดแดง หลอดเลือดแดงเล็ก รวมถึงหลอดเลือดฝอย
หลอดเลือดแดงเล็กกระต่ายที่กำลังขยาย 100X
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: arteriola
MeSH: D001160
TA98: A12.0.00.005
TA2: 3900
FMA: 63182
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
หลอดเลือดแดงเล็ก หรือ หลอดเลือดแดงจิ๋ว (อังกฤษ: arteriole) เป็นหลอดเลือดเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดเล็กในระบบไหลเวียนเลือด ที่ยื่นและแตกแขนงออกจากหลอดเลือดแดงและนำไปสู่หลอดเลือดฝอย
หลอดเลือดแดงเล็กมีผนังเป็นกล้ามเนื้อ (มักเป็นกล้ามเนื้อเรียบเพียงหนึ่งชั้นจนไปถึงสองชั้น) และเป็นจุดแรก ๆ ในการเกิดแรงต้านของหลอดเลือด การเปลี่ยนแปลงความดันเลือดและความเร็วของการไหลของเลือดที่มากที่สุดเกิดขึ้นที่จุดเปลี่ยนผ่านจากหลอดเลือดแดงเล็กไปยังหลอดเลือดฝอย
ความสำคัญทางคลินิก

เส้นผ่านศูนย์กลางของหลอดเลือดแดงเล็กจะลดลงตามอายุ และเมื่อสัมผัสกับมลพิษทางอากาศ พยาธิสภาพที่จำกัดการไหลเวียนของเลือด เช่น การตีบ จะเพิ่มค่าแรงต้านส่วนปลายทั้งหมด (total peripheral resistance) และนำไปสู่ความดันโลหิตสูง
ความสำคัญทางคลินิก > หลอดเลือดแดงแข็ง

บทความหลัก: โรคหลอดเลือดแดงแข็ง
โรคหลอดเลือดแดงแข็งเป็นคำที่ใช้สำหรับการแข็งตัวของผนังหลอดเลือดแดงเล็ก อาจเกิดจากการสร้างความยืดหยุ่นจากไฟบริโนเจนมีปริมาณลดลง ร่วมกับการเปลี่ยนแปลงของอายุ หรือความดันโลหิตสูง
ดูเพิ่ม

หลอดเลือดดำเล็ก
การลดลงของเส้นผ่านศูนย์กลางของหลอดเลือดแดงเล็ก
หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม

| หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม |
| --- | --- |

กำกับ: เฉิน ข่ายเกอ
เขียนบท: Lilian Lee (นวนิยาย) Lei Bik-Wa Lu Wei
อำนวยการสร้าง: Hsu Feng
นักแสดงนำ: เลสลี่ จาง จาง เฟิงอี้ กง ลี่
กำกับภาพ: Gu Changwei
ตัดต่อ: Pei Xiaonan
ดนตรีประกอบ: จ้าว จื่อผิง
ผู้จัดจำหน่าย: Tomson Film HongKong Miramax นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ (ในประเทศไทย)
วันฉาย: ค.ศ. 1993
ความยาว: 171 นาที
ประเทศ:  จีน
ภาษา: จีนกลาง
ข้อมูลจาก IMDb
หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม (จีนตัวย่อ: 霸王别姬; จีนตัวเต็ม: 霸王別姬 (แปลเป็นไทยได้ว่า ปาอ๋องลาสนม); พินอิน: Bàwáng Bié Jī; แปลตรงตัว: "The Hegemon-King Bids Farewell to His Concubine"; อังกฤษ: Farewell My Concubine; ดีวีดีในไทย ใช้ชื่อว่า "หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม" ) เป็นภาพยนตร์จีนที่กำกับโดยเฉิน ข่ายเกอ สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของลิเลียน ลี นักเขียนชาวฮ่องกง
มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของโตวจื่อ นักแสดงอุปรากรจีนชาย ที่ได้รับการฝึกฝนให้รับบทเป็นตัวนาง กับซือโถว เพื่อนรุ่นพี่ที่คอยปกป้องโตวจื่อมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเติบโตขึ้นโตวจื่อใช้ชื่อในการแสดงว่า เฉิงเตี๋ยอี  มีชื่อเสียงโด่งดังกับกับบทอวี้จี่อัน นางสนมของเซี่ยงอี่ (หรือ ฌ้อปาอ๋อง 232-202 ปีก่อนคริสตกาล) แม่ทัพแห่งแคว้นฉู่ตะวันตกในยุคราชวงศ์ฉิน ที่แสดงโดยซือโถว ซึ่งใช้ชื่อในการแสดงว่า ต้วนเสี่ยวโหลว  บทบาทของทั้งคู่มาจากอุปรากรปักกิ่งเรื่อง "ฌ้อปาอ๋อง" เกี่ยวกับการรบเมื่อ 202 ปีก่อนคริสตกาล ระหว่างเซี่ยงอี่ กับหลิวปัง, การสถาปนาราชวงศ์ฮั่น และเรื่อง "ศาลาโบตั๋น"
ภาพยนตร์นำเสนอความสัมพันธ์แบบสามเส้าแบบ ชาย-ชาย-หญิง  ระหว่าง เฉิงเตี๋ยอี (รับบทโดย เลสลี่ จาง) กับ ต้วนเสี่ยวโหลว (รับบทโดย จาง เฟิงอี้) และนางโลมชื่อ จูเสียน (รับบทโดย กง ลี่)  โดยภาพยนตร์จบลงที่ความตายของเฉิงเตี๋ยอี โดยใช้ดาบเชือดคอตัวเอง เช่นเดียวกับในบทอวี้จี่อัน ที่ตัวเองเป็นผู้เล่น
ภาพยนตร์สะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมและการเมืองจีนในช่วงต้นทศวรรษที่ 20 ตั้งแต่ยุคสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง การพ่ายแพ้ของกองทัพญี่ปุ่น การโค่นล้มพรรคก๊กมินตั๋งโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน ผ่านยุคการปฏิวัติทางวัฒนธรรมที่งิ้วกลายเป็นสิ่งต้องห้าม จนมาถึงยุคปัจจุบัน   เป็นภาพยนตร์ภาษาจีนเพียงเรื่องเดียวที่ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์  ประจำปี 1993
แหล่งข้อมูลอื่น

Farewell My Concubine ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
A film review with emphasis on the relationship between the play and the film เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถานีย่อยประเทศจีน
สถานีย่อยภาพยนตร์
หลอดเลือดแดงแขน

| หลอดเลือดแดงแขน   (Brachial artery) |
| --- | --- |
หลอดเลือดแดงแขน
ด้านหน้าของแขนขวา หลอดเลือดแดงแขนและข้อศอก
รายละเอียด
จาก: หลอดเลือดแดงรักแร้
แขนง: หลอดเลือดแดงโพรฟันดา บราคิไอ หลอดเลือดแดงซุพีเรียอัลนาคอลแลเทอรัล หลอดเลือดแดงอินฟีเรียอัลนาคอลแลเทอรัล 
หลอดเลือดดำ: หลอดเลือดดำแขน
เลี้ยง: กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ, กล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรกิไอ
ตัวระบุ
ภาษาละติน: arteria brachialis
MeSH: D001916
TA98: A12.2.09.018
TA2: 4632
FMA: 22689
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
หลอดเลือดแดงแขน (อังกฤษ: Brachial artery) เป็นหลอดเลือดหลักของต้นแขน ต่อเนื่องมาจากหลอดเลือดแดงรักแร้ (axillary artery) และเริ่มจากขอบล่างของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (teres major muscle) ต่อเนื่องลงมาตามแขน จนกระทั่งถึงแอ่งแขนพับ (cubital fossa) บริเวณข้อศอก จนกระทั่งสิ้นสุดเมื่อหลอดเลือดนี้แยกออกเป็นหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) และหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery) ที่ทอดลงมาตามปลายแขน (forearm) ในบางคน ตำแหน่งแยกนี้อาจแยกก่อนถึงแอ่งแขนพับ ทำให้พบหลอดเลือดแดงเรเดียลและอัลนาในต้นแขน
เราสามารถคลำชีพจรได้จากหลอดเลือดแดงแขนทางด้านหน้าของข้อศอกและอาจใช้เครื่องฟังตรวจ (stethoscope) และมาตรความดันเลือด (sphygmomanometer) เพื่อวัดความดันโลหิต
ลักษณะที่ brachial artery มี brachial vein สองเส้นทอดขนาบ เราเรียกลักษณะเช่นนี้ว่า venae commitant
สาขา

หลอดเลือดแดงโพรฟันดา บราคิไอ (Profunda brachii artery)
หลอดเลือดแดงซุพีเรียอัลนาคอลแลเทอรัล (Superior ulnar collateral artery)
หลอดเลือดแดงอินฟีเรียอัลนาคอลแลเทอรัล (Inferior ulnar collateral artery)
หลอดเลือดแดงเรเดียล (แขนงปลาย)
หลอดเลือดแดงแขนมีแขนงต่างๆ แยกออกตามเส้นทางที่หลอดเลือดผ่าน แขนงเหล่านี้เลี้ยงกล้ามเนื้อของต้นแขน เช่น กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ, กล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรกิไอ และให้แขนงเชื่อมต่อในข้อศอกและ (เหมือนในหลอดเลือดแดงรักแร้) ไหล่
ภาพอื่นๆ

ภาพตัดขวางของกึ่งกลางต้นแขน
หลอดเลือดแดงรักแร้และแขนง
หลอดเลือดแดงเรเดียลและอัลนา
หลอดเลือดแดงเรเดียลและอัลนา มองลึกเข้าไป
หลอดเลือดดำชั้นลึกของรยางค์บน
ร่างแหประสาทแขน (brachial plexus) ข้างขวาในแอ่งรักแร้ มองจากด้านล่างและด้านหน้า
ด้านหน้าของรยางค์บนข้างขวา แสดงตำแหน่งของกระดูก หลอดเลือดแดง และเส้นประสาท
แหล่งข้อมูลอื่น

Brachial+artery จากเว็บไซต์  eMedicine Dictionary
Dissection at mvm.ed.ac.uk เก็บถาวร 2007-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Image at umich.edu - pulse เก็บถาวร 2006-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หน่วยอัตราข้อมูล

| อัตราบิต> ฐานสิบ (หน่วยเอสไอ).ชื่อเรียก | อัตราบิต> ฐานสิบ (หน่วยเอสไอ).สัญลักษณ์ | อัตราบิต> ฐานสิบ (หน่วยเอสไอ).ตัวคูณ |
| --- | --- | --- |
| กิโลบิตต่อวินาที | kbit/s | 103 |
| เมกะบิตต่อวินาที | Mbit/s | 106 |
| จิกะบิตต่อวินาที | Gbit/s | 109 |
| เทระบิตต่อวินาที | Tbit/s | 1012 |
ฐานสอง (มาตรฐาน IEC 60027-2)
| กิบิบิตต่อวินาที | Kibit/s | 210 |
| เมบิบิตต่อวินาที | Mibit/s | 220 |
| จิกะบิตต่อวินาที | Gibit/s | 230 |
| เทบิบิตต่อวินาที | Tibit/s | 240 |
ในสาขาโทรคมนาคม และคอมพิวเตอร์, อัตราบิต หรือ จำนวนบิตข้อมูลที่ถูกส่งในหนึ่งหน่วยเวลา สามารถวัดได้ในหน่วยของ บิตต่อวินาที, ไบต์ต่อวินาที และยังนิยมเติมคำอุปสรรคของระบบเอสไอไว้ด้านหน้า ซึ่งจะทำให้มีความหลากหลายของหน่วยอัตราข้อมูล (อังกฤษ: data rate units) ในการวัดดังนี้
มาตรฐานการเขียนคำอุปสรรคร่วมกับบิตและไบต์

การเขียนตัวย่อ 2 Mb (ซึ่งสามารถอ่านได้ถูกต้องแบบเดียวคือ 2 เมกะบิต) สามารถเข้าใจได้ถึง 4 แบบด้วยกัน คือ เริ่มด้วย เมกะ- หรือ เมบิ- แล้วต่อด้วย -บิต หรือ -ไบต์ ดังนั้นหากจะเขียนให้ถูกต้องจำเป็นต้องเข้าใจอย่างชัดเจนเสียก่อน ความแตกต่างของ เมกะ- กับ เมบิ- และ -บิต กับ -ไบต์ แจงด้วยตารางข้างล่างนี้
| หน่วย | จำนวนบิต | จำนวนบิต / 1,000,000 |
| --- | --- | --- |
| เมกะ-บิต | 1,000,000 | 1.0 |
| เมบิ-บิต | 1,048,576 | 1.05 |
| เมกะ-ไบต์ | 8,000,000 | 8.0 |
| เมบิ-ไบต์ | 8,388,608 | 8.39 |
จากตารางจะเห็นว่าหากอ่านผิดจาก เมกะ- เป็น เมบิ- จะผิดพลาดไปเพียงประมาณ 5% แต่หากอ่านผิดจาก -บิต เป็น -ไบต์ จะผิดจากความจริงไปถึง 800% ดังนั้นความเข้าใจใน เมกะ-, เมบิ-, -บิต, -ไบต์ จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง
มาตรฐานการเขียนคำอุปสรรคร่วมกับบิตและไบต์ > ความต่างของ M กับ Mi

M- ย่อมาจาก เมกะ (mega) หมายถึง 1,000,000 (106) แต่ Mi- ย่อมาจาก เมกะไบนารี (megabinary) ซึ่งหมายถึง 1,048,576 (220)
มาตรฐานการเขียนคำอุปสรรคร่วมกับบิตและไบต์ > ความต่างของ b กับ B

b ย่อมาจาก บิต แต่ B ย่อมาจาก ไบต์ และเนื่องจากหนึ่งไบต์มีค่าเท่ากับ 8 บิต จึงทำให้ Mb (เมกะบิต) ต่างกับ MB (เมกะไบต์) อยู่ 8 เท่านั่นเอง
หน่วยฐานสิบของบิต > กิโลบิตต่อวินาที

กิโลบิตต่อวินาที หรือ kilobit per second (kbit/s หรือ kb/s  หรือ kbps) เป็นหน่วยของอัตราการส่งข้อมูล มักพบเห็นในการบ่งความเร็ว (แบนด์วิดธ์) ของอินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์ ซึ่งมีค่าเท่ากับ
1,000 บิตต่อวินาที
125 ไบต์ต่อวินาที
หน่วยฐานสิบของบิต > เมกะบิตต่อวินาที

เมกะบิตต่อวินาที หรือ megabit per second (Mbit/s หรือ Mb/s หรือ Mbps) เป็นหน่วยของอัตราการส่งข้อมูล มักพบเห็นในการบ่งความเร็ว (แบนด์วิดธ์) ของอินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์ ซึ่งมีค่าเท่ากับ
1,000,000 บิตต่อวินาที
1,000 กิโลบิตต่อวินาที
125,000 ไบต์ต่อวินาที
125 กิโลไบต์ต่อวินาที
หน่วยฐานสิบของบิต > จิกะบิตต่อวินาที

จิกะบิตต่อวินาที หรือ gigabit per second (Gbit/s หรือ Gb/s) เป็นหน่วยของอัตราการส่งข้อมูลซึ่งมีค่าเท่ากับ
1,000,000,000 บิตต่อวินาที
1,000 เมกะบิตต่อวินาที
125,000,000 ไบต์ต่อวินาที
125 เมกะไบต์ต่อวินาที
หน่วยฐานสิบของบิต > เทระบิตต่อวินาที

เทระบิตต่อวินาที หรือ terabit per second (Tbit/s หรือ Tb/s) เป็นหน่วยของอัตราการส่งข้อมูลซึ่งมีค่าเท่ากับ
1,000,000,000,000 บิตต่อวินาที
1,000 จิกะบิตต่อวินาที
125,000,000,000 ไบต์ต่อวินาที
125 จิกะไบต์ต่อวินาที
หน่วยฐานสองของบิต > กิบิบิตต่อวินาที

กิบิบิตต่อวินาที หรือ kibibit per second (Kibit/s หรือ Kib/s) เป็นหน่วยของอัตราการส่งข้อมูลซึ่งมีค่าเท่ากับ
1,024 บิตต่อวินาที