stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลุ่มบริษัทวอลโว่

สำหรับรถยนต์นั่งส่วนบุคคลชื่อยี่ห้อเดียวกัน ดูที่ วอลโว่
| --- | --- |
Volvo logo
ประเภท: บริษัทมหาชน
อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมยานยนต์ 
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2470 (ค.ศ.1927)
ผู้ก่อตั้ง: SKF 
สำนักงานใหญ่: โกเธนเบิร์ก ประเทศสวีเดน 
บุคลากรหลัก: Louis Schweitzer (ประธานกรรมการ) ,Olof Persson (ผู้อำนวยการ และ CEO)
ผลิตภัณฑ์: รถบรรทุกหนัก อุปกรณ์เรือดำน้ำ และชิ้นส่วนอากาศยาน
รายได้: 264.75 พันล้านโครน่าสวีเดน (2010)
รายได้จากการดำเนินงาน: 18.00 พันล้านโครน่าสวีเดน (2010)
รายได้สุทธิ: 10.87 พันล้านโครน่าสวีเดน (2010)
สินทรัพย์: 318.01 พันล้านโครน่าสวีเดน(end 2010)
ส่วนของผู้ถือหุ้น: 74.12 พันล้านโครน่าสวีเดน(end 2010)
พนักงาน: 105,260 (สำรวจปี 2010)
บริษัทในเครือ: Mack Trucks, Renault Trucks, UD Trucks, Volvo Construction Equipment, Volvo Buses, Volvo Trucks, Volvo Aero, Volvo Penta
เว็บไซต์: volvogroup.com
วอลโว่ เป็นชื่อบริษัทผลิตยานยนต์รายใหญ่ของประเทศสวีเดน รวมไปถึงรถบัส รถบรรทุกหนัก และอุปกรณ์จักรกลหนัก นอกจากนี้ยังผลิตอุปกรณ์สำหรับเรือเดินสมุทร และชิ้นส่วนอากาศยานด้วย บริษัทวอลโว่ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ.1927 และมีรถยนต์จากสายการผลิดรุ่นแรกคือ Volvo ÖV 4 หรือที่รู้จักกันในชื่อ "จาค็อบ" ออกจากโรงงานในไฮซิงเกน เมืองโกเธนเบิร์ก
ในปี 1924 อัซซา กาเบรียลสัน ผู้จัดการฝ่ายขายจากบริษัทผลิตลูกปืนในสวีเดน และวิศวกร กุสตาฟ ลาร์สัน สองผู้ก่อตั้งบริษัทวอลโว่ ตัดสินใจที่จะร่วมกันก่อตั้งบริษัทผลิตรถยนต์ของสวีเดน โดยมีวิสัยทัศน์ว่าจะสร้างรถยนต์ที่ทนทานต่อสภาพถนนที่ขรุขระและสภาพอากาศที่หนาวเย็นจัดของสวีเดน ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่แท้จริงของวอลโว่
ในปี 1999 บริษัท ฟอร์ดมอเตอร์ ได้ซื้อหุ้นทั้งหมดของ วอลโว่ คาร์ คอร์เปอเรชั่น (บริษัทผลิตรถยนต์วอลโว่) ทำให้รถยนต์วอลโว่ไม่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มบริษัทวอลโว่อีกต่อไป โดยกลุ่มวอลโว่ยังคงมีบริษัทยานพาหนะชนิดอื่นในชื่อยี่ห้อวอลโว่อยู่เช่นเดิม ต่อมาในปี 2010 กลุ่มจีลี่ ออโตโมบิล ได้ซื้อหุ้นวอลโว่คาร์ทั้งหมดจากฟอร์ดมอเตอร์
ธุรกิจ

ธุรกิจของกลุ่มบริษัทวอลโว่ ประกอบไปด้วยหลายบริษัท บางบริษัทได้รับเงินอุดหนุนจากบริษัทต่างชาติ
วอลโว่ ทรัค : ผลิตรถบรรทุกขนาดกลางสำหรับบรรทุกระยะไกล้ และขนาดใหญ่สำหรับบรรทุกหนักในระยะไกลข้ามประเทศ รวมไปถึงอุปกรณ์จักรกลหนักด้วย
แมค ทรัค : ผลิตรถบรรทุกขนาดเล็ก
เรโนล์ ทรัค : ผลิตรถบรรทุกขนาดใหญ่ สำหรับบรรทุกหนักระยะไกลข้ามประเทศ และอุปกรณ์จักรกลหนัก
ยูดี ทรัค : ผลิตรถบรรทุกขนาดกลาง
วอลโว่ คอนสตรัคชั่น อิควิปเม้น : ผลิตจักรกลก่อสร้างขนาดใหญ่
วอลโว่ บัส
วอลโว่ เพนต้า : ผลิตอุปกรณ์เรือเดินสมุทร
วอลโว่ แอโร่ : ผลิตชิ้นส่วนไฮเทคสำหรับอากาศยาน เครื่องยนต์อวกาศยาน บริษัทการบิน
วอลโว่ ไฟแนนเชียล เซอร์วิส :
ผลิตภัณฑ์ของวอลโว่

วอลโว่ ÖV 4 จาค็อบ รถยนต์คันแรกของวอลโว่
เครื่องยนต์อากาศยานของวอลโว่
รถบรรทุกหนัก
อุปกรณ์จักรกลหนัก
รถบัสโดยสาร
รถยนต์หุ้มเกราะ "snow cat" ของวอลโว่
Belemnellocamax

| Belemnellocamax ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 84> 9–70.6Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

B. mammilatus at the Geological Museum, Copenhagen

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: มอลลัสกา Mollusca
ชั้น:: Cephalopoda Cephalopoda
อันดับใหญ่:: †Belemnoidea Belemnoidea
สกุล:: †Belemnellocamax Belemnellocamax

Belemnellocamax เป็นสกุลของเบเลมไนต์ ซึ่งเป็นกลุ่มที่สูญพันธ์แล้วของชั้นเซฟาโลพอด
ดูเพิ่ม

เบเลมไนต์
โอกูชิริ

โอกูชิริ (ญี่ปุ่น: 奥尻町; โรมาจิ: Okushiri-chō) เป็นเมืองตั้งอยู่ในเกาะโอกูชิริ กิ่งจังหวัดฮิยามะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ทั้งหมด 142.98 ตารางกิโลเมตร มีประชากร ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ประมาณ 2,340 คน และมีความหนาแน่น 16.4 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในอุทยานธรรมชาติจังหวัดฮิยามะ
ที่มาของชื่อ

โอกูชิริมาจากภาษาไอนุจากคำว่า "อิกูสึยุนชิริ" คำว่า "อิกู" แปลว่าด้านอีกด้านหนึ่ง ส่วนคำว่า "ชิริ" แปลว่าเกาะ แต่ในความหมายภาษาญี่ปุ่นซึ่งในคันจิสองตัวจะแปลว่า "ลึกเข้าไป" หรือ "ก้น"
ประวัติ

เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1993  เกิดแผ่นดินไหวในทะเลญี่ปุ่น (北海道南西沖地震) ขนาด 7.8 ในทะเลญี่ปุ่นทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดทำให้เกิดคลื่นสึนามิพัดทำลายเมืองโอกูชิริอย่างรุนแรง มีผู้เสียชีวิต 198 คน มีผู้สูญหาย 32 คน รวม 3 คนในรัสเซีย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 129 คน แม้จะมีระบบเตือนภัยสึนามิและกำแพงกันคลื่นทะเลที่ดีก็ยังเกิดความเสียหายเป็นจำนวนมาก เนื่องจากเกิดสึนามิหลังแผ่นดินไหวห้านาทีทำให้ผู้อยู่อาศัยไม่ได้รับการเตือนทันถ่วงทีอย่างแน่นอน สึนามิยังทำให้เกิดดินถล่มบนเนินเขาและเกิดไฟไหม้ตามมาเผาทำลายซากอาคารที่ถูกสึนามิพัดมากองทับกัน เมืองแห่งนี้ถูกสึนามิสูง 10 เมตรพัดทำลายจนต่างจากเค้าโครงเดิม
การขนส่ง

วิธีการเดินทางไปยังโอกูริชิประกอบด้วยทางอากาศและทางทะเล การคมนาคมทางอากาศนั้นให้บริการโดยท่าอากาศยานฮาโกดาเตะบินไปยังสนามบินโอกูชิริบนเกาะโอกูชิริ ส่วนการคมนาคมทางทะเลมีบริการเรือข้ามฟากไปและกลับจากเมืองเอซาชิใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง 20 นาที และเรือข้ามฟากจากเมืองเซตานะจะใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง 40 นาที ตารางเวลาอาจเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล
บนเกาะโอกูชิริยังมีบริการรถโดยสารท้องถิ่นตลอดทั้งปี
การศึกษา > โรงเรียนมัธยมปลาย

โรงเรียนมัธยมปลายฮกไกโดโอกูชิริ
การศึกษา > โรงเรียนมัธยมต้น

โรงเรียนมัธยมต้นโอกูชิริ
การศึกษา > โรงเรียนประถม

โรงเรียนประถมโอกูชิริ
โรงเรียนประถมอาโอเนะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โอกูชิริ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
Catatropis

| Catatropis |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: Platyhelminthes Platyhelminthes
อันดับ:: Plagiorchiida Plagiorchiida
วงศ์:: Notocotylidae Notocotylidae
สกุล:: Catatropis Catatropis Odhner, 1905
สปีชีส์:: Catatropis
ชื่อทวินาม
Catatropis Odhner, 1905

Catatropis เป็นสกุลของ Trematoda ที่อยู่ในวงศ์ Notocotylidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรป อเมริกา ออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Catatropis chilinae
Catatropis cygni Yamaguti, 1939
Catatropis harwoodi Bullock, 1952
Catatropis hatcheri
Catatropis hisikui Yamaguti, 1934
Catatropis johnstoni Martin, 1956
Catatropis lagunae Bayssade-Dufour, Albaret, Fermet-Quinet & Farhati, 1996
Catatropis pacifera Noble, 1933
Catatropis verrucosa (Fröhlich, 1789)
Caspicola

| Caspicola |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับใหญ่:: Peracarida Peracarida
อันดับ:: Amphipoda Amphipoda
วงศ์:: Caspicolidae Caspicolidae Derzhavin, 1945
สกุล:: Caspicola Caspicola Derzhavin, 1944
สปีชีส์:: Caspicola knipovitschi
ชื่อทวินาม
Caspicola knipovitschi Derzhavin, 1944

Caspicola เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Caspicolidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Caspicola knipovitschi.
Cassidulidae

| Cassidulidae |
| --- | --- |

Cassidulus mitis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: เอไคโนเดอร์มาตา Echinodermata
ชั้น:: Echinoidea Echinoidea
อันดับ:: Cassiduloida Cassiduloida
วงศ์:: Cassidulidae Cassidulidae
สปีชีส์:: Cassidulidae
ชื่อทวินาม
Cassidulidae 

Cassidulidae เป็นวงศ์ของเอไคโนเดอร์มาตาที่อยู่ในอันดับ Cassiduloida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Anisopetalus
Cassidulus Lamarck, 1801
Echinobrinus Ébray, 1862
Eurhodia Haime, 1853
Galerolampas (Cotteau, 1889)
Glossaster Lambert, 1918
Paralampas Duncan & Sladen, 1882
Rhyncholampas Agassiz, 1869
กิฬฬิกกุริศศิมังคลัง

| กิฬฬิกกุริศศิมังคลัง |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ศรีกิฬฬิกกุริศศิมังคลังมหาเทวเกษตรัง เทวาลัยพระศิวะ
พิกัด:  10°45′58″N 76°26′10″E﻿ / ﻿10.766°N 76.436°E﻿ / 10.766; 76.436
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: เกรละ
อำเภอ: ติสสูร
ภาษา
 • ทางการ: มลยาฬัม, อังกฤษ
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
กิฬฬิกกุริศศิมังคลัง (อักษรโรมัน: Killikkurussimangalam) เป็นหมู่บ้านในรัฐเกรละ ตั้งอยู่ห่างไป 8 กิโลเมตรจากโอตตัปปะลัม เมืองข้างเคียงในอำเภอปาลักกาฏ มีแม่น้ำนีละไหลผ่านอยู่ทางใต้ ชื่อของหมู่บ้านมาจากเทวาลัยชื่อเดียวกันซึ่งเป็นเทวาลัยพระศิวะแห่งสำคัญในเกรละ
หมู่บ้านนี้เป็นสถานที่เกิดของกุญจัน นัมปยาร กวีแนวเสียดสีชาวมลยาฬัมและผู้ริเริ่มศิลปะแบบโอฏฏันตุฬฬัล กาลักกะตุภวนัง (Kalakkathu Bhavanam) บ้านเกิดของเขา ในปัจจุบันเป็นศูนย์วัฒนธรมภายใต้การดูแลของกรมวัฒนธรรมรัฐ
Epiplatys

| Epiplatys |
| --- | --- |

ปลาคลาวน์คิลลี่ฟิช (E. annulatus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cyprinodontiformes
วงศ์:: Nothobranchiidae
สกุล:: Epiplatys T. N. Gill, 1862

ชนิดต้นแบบ
Epiplatys sexfasciatus T. N. Gill, 1862
ชื่อพ้อง
 Aphyoplatys Clausen, 1967  Lycocyprinus W. K. H. Peters, 1868  Parepiplatys Clausen, 1967  Pseudepiplatys Clausen, 1967
Epiplatys เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกปลาคิลลี่ฟิช ในวงศ์ Nothobranchiidae
คำว่า Epiplatys มาจากภาษากรีกคำว่า  ἐπί (epí) หมายถึง "ยอด" หรือ "อยู่บน" และคำว่า πλατύς (platýs) หมายถึง "แบนราบ" โดยมีความหมายถึง ลักษณะของครีบหลังที่อยู่จนเกือบสุดปลายหาง และพฤติกรรมที่มักว่ายน้ำแบนราบไปกับผิวน้ำ
เป็นปลาที่กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปแอฟริกา พบทั้งในน้ำจืดและน้ำกร่อย มีความใกล้ชิดกับสกุล Aplocheilus หรือ ปลาหัวตะกั่ว ที่พบได้ในทวีปเอเชียรวมถึงประเทศไทย มีจุดเด่น คือ ส่วนหัวด้านบนมีจุดกลมเล็ก ๆ เห็นชัดเจน สันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อเป็นประสาทรับสัมผัสความมืด-สว่าง ในช่วงเวลากลางวัน
เป็นปลาขนาดเล็ก มีสีสันสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
การจำแนก

Epiplatys annulatus (Boulenger, 1915) (ปลาคลาวน์คิลลี่ฟิช)
Epiplatys ansorgii (Boulenger, 1911)
Epiplatys atratus Van der Zee, Mbimbe & Sonnenberg, 2013
Epiplatys barmoiensis Scheel, 1968
Epiplatys biafranus Radda, 1970
Epiplatys bifasciatus (Steindachner, 1881)
Epiplatys chaperi (Sauvage, 1882)
Epiplatys chevalieri (Pellegrin, 1904)
Epiplatys coccinatus Berkenkamp & Etzel, 1982
Epiplatys dageti Poll, 1953
Epiplatys dageti dageti Poll, 1953 (ปลาหัวตะกั่วเรดชิน)
Epiplatys dageti monroviae Arnoult & Daget, 1965
Epiplatys duboisi Poll, 1952 (ปลาหัวตะกั่วดูบอยซี่)
Epiplatys esekanus Scheel, 1968
Epiplatys etzeli Berkenkamp, 1975
Epiplatys fasciolatus (Günther, 1866)
Epiplatys grahami (Boulenger, 1911)
Epiplatys guineensis Romand, 1994
Epiplatys hildegardae Berkenkamp, 1978
Epiplatys huberi (Radda & Pürzl, 1981)
Epiplatys infrafasciatus (Günther, 1866)
Epiplatys josianae Berkenkamp & Etzel, 1983
Epiplatys lamottei Daget, 1954 (ปลาหัวตะกั่วจุดแดง)
Epiplatys longiventralis (Boulenger, 1911)
Epiplatys maeseni (Poll, 1941)
Epiplatys mesogramma Huber, 1980
Epiplatys multifasciatus (Boulenger, 1913)
Epiplatys neumanni Berkenkamp, 1993
Epiplatys njalaensis W. Neumann, 1976
Epiplatys olbrechtsi Poll, 1941
Epiplatys phoeniceps Huber, 1980
Epiplatys roloffi Romand, 1978
Epiplatys ruhkopfi Berkenkamp & Etzel, 1980
Epiplatys sangmelinensis (C. G. E. Ahl, 1928)
Epiplatys sexfasciatus T. N. Gill, 1862
Epiplatys sexfasciatus rathkei Radda, 1970
Epiplatys sexfasciatus sexfasciatus T. N. Gill, 1862 (ปลาหัวตะกั่วหกขีด)
Epiplatys sexfasciatus togolensis Loiselle, 1971
Epiplatys singa (Boulenger, 1899)
Epiplatys spilargyreius (A. H. A. Duméril, 1861)
Epiplatys zenkeri (C. G. E. Ahl, 1928)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Epiplatys ที่วิกิสปีชีส์
.bf

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
| --- | --- |

เริ่มใช้: 1993
ประเภท TLD: Country code top-level domain
สถานะ: Active
จดทะเบียน: ARCE
ผู้สนับสนุน: Delegational Generale Informatique (DELGI)
จุดมุ่งหมายการใช้งาน: Entities connected with  บูร์กินาฟาโซ
การใช้งานจริง: Some use in Burkina Faso
ข้อจำกัดการจดทะเบียน: Unknown
โครงสร้าง: Registrations are made directly at second level; government sites are often at third level beneath .gov.bf
เอกสาร: .bf registration form
นโยบายระงับข้อพิพาท: Unknown
เว็บไซต์จดทะเบียน: ARCE
.bf เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศบูร์กินาฟาโซ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536
ดูเพิ่ม

Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
.bj

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
| --- | --- |
เริ่มใช้: 1996
ประเภท TLD: Country code top-level domain
สถานะ: Active
จดทะเบียน: Network Information Center - Benin
ผู้สนับสนุน: Office of Stations and Telecommunications of Benin
จุดมุ่งหมายการใช้งาน: Entities connected with  เบนิน
การใช้งานจริง: Gets a little bit of use in Benin
ข้อจำกัดการจดทะเบียน: Need administrative contact in Benin
โครงสร้าง: Registrations are available directly at the second level, or at third level beneath some second-level labels
เว็บไซต์จดทะเบียน: nic.bj
.bj เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเบนิน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
ดูเพิ่ม

Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
ETERNAL BLAZE

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
ETERNAL BLAZE เป็นซิงเกิลที่ 12 ของนานะ มิซึกิ เพลงหลักของซิงเกิลนี้ใช้เป็นเพลงเปิดในอะนิเมะเรื่อง สาวน้อย จอมเวทย์ นาโนฮะ เอส์ และเคยได้รับความนิยมเป็นอันดับ 2 ในชาร์ตของโอริคอน
รายชื่อเพลง

ETERNAL BLAZE
RUSH&DASH!
Inside of mind
Charts

| ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดจำหน่าย | ระยะเวลาในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- |
| Oricon Weekly Singles | #2 | 48,336 | 14 สัปดาห์ |
การนำไปร้องต่อ

เพลง ETERNAL BLAZE ได้มีการนำไปร้องต่อหรือคัฟเวอร์เพลงโดยมีศิลปินที่มาร้องเพลงนี้ได้แก่
มาซาอากิ เอนโด อยู่ในอัลบั้ม ENSON2
จุนโกะ อิวาโอะ อยู่ในอัลบั้ม ANIME ON BOSSA
โยโกะ อิชิดะ อยู่ในอัลบั้ม Hyper Yocomix 2
แหล่งข้อมูลอื่น

YesAsia เก็บถาวร 2007-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การระบาดของอหิวาตกโรคในเฮติ

การระบาดของอหิวาตกโรคในเฮติ พ.ศ. 2553 เป็นการระบาดของอหิวาตกโรคที่เริ่มขึ้นตั้งแต่ปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 ในจังหวัดอาร์ตีโบนีต (Artibonite) ของประเทศเฮติ ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงปอร์โตแปรงซ์ ไปทางเหนือราว 100 กิโลเมตร จนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 ทำให้มีผู้เสียชีวิตไปแล้ว 4,672 คน และมีผู้ถูกนำส่งโรงพยาบาลมากกว่านั้นอีกหลายพันคน การระบาดของโรคเกิดขึ้นหลังเหตุแผ่นดินไหวรุนแรงซึ่งสร้างความเสียหายใหญ่หลวงต่อประเทศเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553
จนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 มีรายงานผู้ป่วยยืนยันแล้วกว่า 252,640 คน ภายในสิบสัปดาห์หลังการระบาดของโรค อหิวาตกโรคได้ลุกลามไปทั้ง 10 จังหวัดของเฮติ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 มีรายงานว่าพบผู้ป่วยอหิวาตกโรครายหนึ่งในสาธารณรัฐโดมินิกัน เช่นเดียวกับในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 มีรายงานว่าพบผู้ป่วยส่วนหนึ่งในเวเนซุเอลา จนถึงวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 มีรายงานผู้เสียชีวิตแล้วกว่า 5,889 คน และคาดว่าจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง สาธารณรัฐโดมินิกันประเทศเพื่อนบ้าน รายงานผู้เสียชีวิตจากโรคถึงวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 จำนวน 92 คน
เบื้องหลัง

การระบาดของโรคในครั้งนี้เป็นการปรากฏขึ้นของอหิวาตกโรคที่สำคัญในเฮติเป็นครั้งแรกในรอบศตวรรษ ซึ่งกระตุ้นให้เกิดความตื่นกลัวและความสับสนในหมู่ประชากร ผู้ซึ่งไม่รู้หนทางรักษา
สาเหตุ

แหล่งที่คาดว่าจะเป็นที่มาของอหิวาตกโรค คือ แม่น้ำอาร์ตีบอนีต เนื่องจากมีผู้ป่วยบางส่วนได้ดื่มน้ำจากแม่น้ำดังกล่าว ความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมอันประกอบด้วยแพทย์ ยารักษาโรคและน้ำสะอาด ถูกส่งไปในบริเวณที่เกิดการระบาดเพื่อสนับสนุนความช่วยเหลือเพื่อชะลอและยับยั้งการระบาดของโรค
ทีมสหประชาชาติกำลังสืบสวนตัวอย่างการทิ้งน้ำเสียซึ่งรั่วไหลมาจากฐานรักษาสันติภาพเนปาลี ซึ่งทำให้ระบบแม่น้ำมีเชื้อโรค นักวิทยาศาสตร์จากหน่วยงานรักษาเสถียรภาพเฮติสหประชาชาติได้รับรองผลการทดสอบแล้ว
กลุ่มดาววงเวียน

| --- | --- |
 คลิกเพื่อดูรูปใหญ่
ชื่อย่อ:: Cir
ชื่อคุณศัพท์:: Circini
สัญลักษณ์:: วงเวียน
ไรต์แอสเซนชัน:: 15 ชั่วโมง
เดคลิเนชัน:: −60°
เนื้อที่:: 93 ตารางองศา (อันดับที่ 85)
จำนวนดาวฤกษ์: (ความส่องสว่างปรากฏน้อยกว่า 3): 0
ดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุด:: α Cir (ความส่องสว่างปรากฏ = 3.2)
ฝนดาวตก:: -
กลุ่มดาวที่ติดกัน:: กลุ่มดาวคนครึ่งม้า กลุ่มดาวแมลงวัน กลุ่มดาวนกการเวก กลุ่มดาวสามเหลี่ยมใต้ กลุ่มดาวไม้ฉาก กลุ่มดาวหมาป่า
มองเห็นได้ในระหว่างละติจูด +10° ถึง −90° มองเห็นได้ดีที่สุดในเวลา 21.00 น. ของเดือนมิถุนายน
กลุ่มดาววงเวียน เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็กกลุ่มหนึ่งในซีกฟ้าใต้
| ด ค กกลุ่มดาว 88 กลุ่ม |
| --- | --- |
 แอนดรอมิดา  เครื่องสูบลม  นกการเวก  คนแบกหม้อน้ำ  นกอินทรี  แท่นบูชา  แกะ  สารถี  คนเลี้ยงสัตว์  สิ่ว  ยีราฟ  ปู  สุนัขล่าเนื้อ  สุนัขใหญ่  สุนัขเล็ก  แพะทะเล  กระดูกงูเรือ  แคสซิโอเปีย  คนครึ่งม้า  ซีฟิอัส  ซีตัส  กิ้งก่าคะมีเลียน  วงเวียน  นกเขา  ผมเบเรนิซ  มงกุฎใต้  มงกุฎเหนือ  นกกา  ถ้วย  กางเขนใต้  หงส์  โลมา  ปลากระโทงแทง  มังกร  ม้าแกลบ  แม่น้ำ  เตาหลอม  คนคู่  นกกระเรียน  เฮอร์คิวลีส  นาฬิกา  งูไฮดรา  งูไฮดรัส  อินเดียนแดง  กิ้งก่า  สิงโต  สิงโตเล็ก  กระต่ายป่า  คันชั่ง  หมาป่า  แมวป่า  พิณ  ภูเขา  กล้องจุลทรรศน์  ยูนิคอร์น  แมลงวัน  ไม้ฉาก  ออกแทนต์  คนแบกงู  นายพราน  นกยูง  ม้าบิน  เพอร์ซิอัส  นกฟีนิกซ์  ขาตั้งภาพ  ปลา  ปลาใต้  ท้ายเรือ  เข็มทิศ  ตาข่าย  ลูกธนู  คนยิงธนู  แมงป่อง  ช่างแกะสลัก  โล่  งู  เซกซ์แทนต์  วัว  กล้องโทรทรรศน์  สามเหลี่ยม  สามเหลี่ยมใต้  นกทูแคน  หมีใหญ่  หมีเล็ก  ใบเรือ  หญิงสาว  ปลาบิน  หมาจิ้งจอก
แม่น้ำบางปะกง

| แม่น้ำบางปะกง แม่น้ำปราจีนบุรี, แม่น้ำโจ้โล้ |
| --- | --- |
แม่น้ำบางปะกงบริเวณอนุสรณ์สถานพระสถูปเจดีย์ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช อำเภอบางคล้า
แม่น้ำบางปะกงคือเส้นเน้นสีแดง
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปราจีนบุรี, ฉะเชิงเทรา, ชลบุรี
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: จุดบรรจบระหว่างแม่น้ำหนุมาน กับแม่น้ำพระปรง
 • ตำแหน่ง: ตำบลกบินทร์ อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี
 • พิกัด: 13°59′09.5″N 101°42′30.5″E﻿ / ﻿13.985972°N 101.708472°E﻿ / 13.985972; 101.708472
 
ปากน้ำ: ปากน้ำบางปะกง
 • ตำแหน่ง: ตำบลบางปะกง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา และตำบลคลองตำหรุ อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
 • พิกัด: 13°27′34.9″N 100°57′43.0″E﻿ / ﻿13.459694°N 100.961944°E﻿ / 13.459694; 100.961944
ความยาว: 230 กิโลเมตร (140 ไมล์)
ลุ่มน้ำ
ระบบแม่น้ำ: ลุ่มน้ำบางปะกง
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: แม่น้ำพระปรง, คลองบางกระดาน, คลองบางกระเจ็ด, คลองคูมอญ, คลองท่าลาด
 • ขวา: แม่น้ำหนุมาน, คลองประจันตคาม, แม่น้ำนครนายก, คลองแสนแสบ, คลองท่าไข่, คลองบางพระ, คลองประเวศบุรีรมย์, คลองสำโรง, คลองผีขุด
แม่น้ำบางปะกง เป็นแม่น้ำสายสำคัญในจังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดฉะเชิงเทรา และจังหวัดชลบุรี มีต้นกำเนิดจากจุดที่แม่น้ำหนุมานและแม่น้ำพระปรงไหลมารวมกันในเขตอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี จากนั้นไหลผ่านอำเภอศรีมหาโพธิ อำเภอเมืองปราจีนบุรี เป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอเมืองปราจีนบุรีกับอำเภอบ้านสร้าง เข้าเขตอำเภอบ้านสร้าง ไหลเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี กับอำเภอบางน้ำเปรี้ยวและอำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา แล้วไหลเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอคลองเขื่อนกับอำเภอบางคล้า เข้าเขตอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา อำเภอบ้านโพธิ์ และอำเภอบางปะกง ไปลงอ่าวไทยที่แนวแบ่งเขตระหว่างอำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา กับอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีความยาวประมาณ 230 กิโลเมตร และมีความกว้างในช่วงที่ไหลผ่านเขตเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราประมาณ 120 เมตร
ลำน้ำสาขา

แม่น้ำบางปะกง ประกอบด้วยลำน้ำสาขาหลัก ๆ ซึ่งหมายรวมถึงลุ่มน้ำปราจีนบุรีด้วย ดังนี้
ลำน้ำสาขา > ต้นน้ำ

ลำน้ำสาขาซึ่งอยู่ต้นน้ำ ไหลลงมายังจุดเริ่มต้นของแม่น้ำบางปะกง ในอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี ประกอบไปด้วย
แม่น้ำหนุมาน แม่น้ำหนุมานอยู่ในลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำหนุมาน ประกอบด้วยลำน้ำสาขาคือ
ห้วยโสมง ห้วยโสมงอยู่ในลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำหนุมาน จังหวัดปราจีนบุรี
ลำพระยาธาร ลำพระยาธารอยู่ในลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำหนุมาน จังหวัดปราจีนบุรี
แม่น้ำพระปรง แม่น้ำพระปรงอยู่ในลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำพระปรง ส่วนที่ 1-2 และลุ่มน้ำสาขาคลองพระสะทึง ประกอบด้วยลำน้ำสาขาคือ
คลองพระปรง คลองพระปรงอยู่ในลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำพระปรง ส่วนที่ 1 จังหวัดปราจีนบุรี
คลองปะตง คลองปะตงอยู่ในลุ่มน้ำสาขาคลองพระสะทึง จังหวัดจันทบุรี
คลองพระสะทึง คลองพระสะทึงอยู่ในลุ่มน้ำสาขาคลองพระสะทึง จังหวัดสระแก้ว
ห้วยไคร้ อยู่ในลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำพระปรง ส่วนที่ 2 จังหวัดปราจีนบุรี
ลำน้ำสาขา > ระหว่างลำน้ำ

ลำน้ำสาขาที่ไหลมาร่วมกับแม่น้ำบางปะกงในระหว่างช่วงที่เรียกว่าแม่น้ำบางปะกงแล้ว ในจังหวัดปราจีนบุรีและจังหวัดฉะเชิงเทรา ประกอบไปด้วย
แม่น้ำนครนายก แม่น้ำนครนายกอยู่ในลุ่มน้ำสาขานครนายก จังหวัดนครนายก
คลองท่าลาด คลองท่าลาดอยู่ในลุ่มน้ำสาขาคลองท่าลาด ประกอบด้วยลำน้ำสาขาคือ
คลองระบม คลองระบมอยู่ในลุ่มน้ำสาขาคลองท่าลาด จังหวัดฉะเชิงเทรา
คลองสียัด คลองสียัดอยู่ในลุ่มน้ำสาขาคลองท่าลาด จังหวัดฉะเชิงเทรา
คลองใหญ่ คลองใหญ่อยู่ในลุ่มน้ำสาขาคลองหลวง จังหวัดชลบุรี
คลองหลวง คลองหลวงอยู่ในลุ่มน้ำสาขาคลองหลวง จังหวัดชลบุรี
ลุ่มน้ำสาขา

แม่น้ำบางปะกงนั้นมีการกำหนดพื้นที่ลุ่มน้ำสาขาภายในพื้นที่ลุ่มน้ำบางปะกง ใช้รหัสลุ่มน้ำคือ 15  มีพื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 20,303 ตารางกิโลเมตร (12,689,378 ไร่) ครอบคลุมพื้นที่ 11 จังหวัด ประกอบไปด้วย 10 ลุ่มน้ำสาขา ดังนี้
ลุ่มน้ำสาขาคลองพระสะทึง เนื้อที่ประมาณ 2,674.67 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 4 จังหวัด คือ จันทบุรี, ฉะเชิงเทรา, ปราจีนบุรี และสระแก้ว
ลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำปรง ส่วนที่ 1 เนื้อที่ประมาณ 1,622.70 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 2 จังหวัด คือ ประจีนบุรี และสระแก้ว
ลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำปรง ส่วนที่ 2 เนื้อที่ประมาณ 983.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 3 จังหวัด คือ ฉะเชิงเทรา, ปราจีนบุรี และสระแก้ว
ลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำหนุมาน เนื้อที่ประมาณ 2,137.08 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 4 จังหวัด คือ ปราจีนบุรี, นครนายก, สระแก้ว และนครราชสีมา
ลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำปราจีนบุรีตอนล่าง เนื้อที่ประมาณ 2,190.44 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 3 จังหวัด คือ ฉะเชิงเทรา, ปราจีนบุรี และสระแก้ว
ลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำนครนายก เนื้อที่ประมาณ 1,776.32 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 4 จังหวัด คือ สระบุรี, ฉะเชิงเทรา, ปราจีนบุรี และนครนายก
ลุ่มน้ำสาขาที่ราบแม่น้ำบางปะกง ส่วนที่ 1 เนื้อที่ประมาณ 1,642.04 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 5 จังหวัด คือ กรุงเทพมหานคร, ปทุมธานี, ฉะเชิงเทรา, ปราจีนบุรี และนครนายก
ลุ่มน้ำสาขาคลองท่าลาด มีเนื้อที่ประมาณ 2,927.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 4 จังหวัด คือ ชลบุรี, ฉะเชิงเทรา, ปราจีนบุรี และสระแก้ว
ลุ่มน้ำสาขาคลองหลวง มีเนื้อที่ประมาณ 819.55 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 2 จังหวัด คือ ชลบุรี และฉะเชิงเทรา
ลุ่มน้ำสาขาที่ราบแม่น้ำบางปะกง ส่วนที่ 2 เนื้อที่ประมาณ 3,528.24 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 4 จังหวัด คือ กรุงเทพมหานคร, สมุทรปราการ, ชลบุรี และฉะเชิงเทรา
สัตว์น้ำหายากที่พบ > สัตว์ทะเล

พื้นที่บริเวณปากแม่น้ำบางปะกงเป็นพื้นที่น้ำกร่อย ทำให้สามารถพบโลมาและวาฬ 4 ชนิดด้วยกัน ประกอบไปด้วย
โลมาอิรวดี
โลมาหลังโหนก
โลมาหัวบาตรหลังเรียบ
วาฬบรูด้า
สัตว์น้ำหายากที่พบ > สัตว์น้ำจืด

เนื่องจากระบบนิเวศที่สมบูรณ์ของแม่น้ำบางปะกง ทำให้เป็นแหล่งที่อยู่ที่เหมาะสมของปลาน้ำจืดและสัตว์น้ำหายากอีกหลายชนิด ประกอบไปด้วย
ปลาสายยู (Ceratoglanis pachynema Ng, 1999) เซอราโตกลานิสพาชีนีมา ปลาสายยูพบเฉพาะในแม่น้ำบางปะกงเท่านั้น มีความสับสนเรียกปลาที่พบในพื้นที่อื่นว่าเป็นปลาชนิดนี้ แต่เมื่อตรวจสอบพบว่าเป็นคนละสายพันธุ์กัน อาทิ ที่อควาเรียมบึกฉวาก
วัฒนธรรมร่วมสมัย

แม่น้ำบางปะกงถูกกล่าวถึงในบทเพลงหลายเพลงที่มีชื่อเสียง ซึ่งบรรยายถึงบรรยากาศและธรรมชาติรวมถึงสภาพบ้านเมืองของฉะเชิงเทราในขณะนั้น อาทิ
เพลง รักจากที่บางปะกง ประพันธ์และขับร้องโดย สดใส รุ่งโพธิ์ทอง และถูกร้องใหม่โดย อาทิ ชาย เมืองสิงห์, ชายธง ทรงพล, กุ้ง ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา, ก๊อท จักรพันธ์
เพลง บางปะกง คำร้องและทำนองโดย นคร มงคลายน, ขับร้องโดย เพ็ญศรี พุ่มชูศรี เมื่อปี พ.ศ. 2497 และถูกร้องใหม่โดย อาทิ อรวี สัจจานนท์, ธงไชย แมคอินไตย์, สุนารี ราชสีมา, พิงค์แพนเตอร์
เพลง บางปะกง คำร้องโดย ประพันธ์ สุริยศักดิ์ ทำนองโดย นคร ถนอมทรัพย์ ขับร้องโดย นริศ อารีย์ เมื่อปี พ.ศ. 2502 และถูกร้องใหม่โดย หยาด นภาลัย
ชื่อเรียกต่าง ๆ

ช่วงที่ไหลผ่านจังหวัดปราจีนบุรี เรียกว่า "แม่น้ำปราจีนบุรี"
ช่วงที่ไหลผ่านจังหวัดฉะเชิงเทราและจังหวัดชลบุรี เรียกว่า "แม่น้ำบางปะกง"
ชื่อท้องถิ่นเรียกว่า "แม่น้ำโจ้โล้"
สถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียง

วัดโสธรวรารามวรวิหาร อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดสมานรัตนาราม อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ศาลหลักเมืองฉะเชิงเทรา อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
อนุสรณ์สถานพระสถูปเจดีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา
ดูเพิ่ม

รายชื่อจุดข้ามแม่น้ำบางปะกง
บรรณานุกรม

Higham, C., 2014, Early Mainland Southeast Asia. Bangkok: River Books Co., Ltd., ISBN 9786167339443
| ด ค กลำน้ำสำคัญในประเทศไทย แบ่งตามภูมิภาค |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กก  กวง  กลาง  ขาน  โขง  คำ  แควน้อย  งัด  งาว  จัน  จาง  แจ่ม  ตุ๋ย  ตื่น  แตง  น่าน  ปาด  ปาย  ปิง  ปี้  ฝาง  มอก (ฝากระดาน)  เมย  ยม  ยวม  รวก  รำพัน  ลาว  ลี้  วัง  วังทอง  สรวย  สรอย  สาย  สาละวิน  อิง 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ก่ำ  ขะยุง  โขง  คันฉู  ชี (แม่น้ำ)  ชี (ลำน้ำ)  เชิงไกร (เชียงไกร)  เชิญ  เซบก  เซบาย  โดมใหญ่  โดมน้อย  ตะคอง  นางรอง  บางทราย  บังมุก  บังอี่  ปลายมาศ  ปาว  พรม  พระเพลิง  พอง  พุง (กุดบาก)  โพง  มูล  ยาม  ยัง  เลย  สงคราม  หลวง (ภูวัด)  เหือง  อูน 
ภาคกลาง:  กระเสียว  ขอนแก่น  แควน้อย  เจ้าพระยา  ทับเสลา  ท่าจีน  น้อย  ป่าสัก  พุง  โพ  มวกเหล็ก  ลพบุรี  สนธิ  สะแกกรัง (แม่วงก์–วังม้า–ตากแดด) 
ภาคตะวันออก:  จันทบุรี  ท่าลาด  นครนายก  น้ำใส  บางปะกง (ปราจีนบุรี)  ประแสร์  พรมโหด  พระปรง  พระพุทธ  พระสทึง  พังราด  เมืองตราด  ยาง (พระยาธาร)  ระบม  ระยอง  ลึก  วังโตนด  เวฬุ  สียัด  โสมง  หนุมาน 
ภาคตะวันตก:  กุย  ขาแข้ง  แควน้อย  แควใหญ่  ตะเพิน  ประจัน  ปราณบุรี  เพชรบุรี  ภาชี  แม่กลอง 
ภาคใต้:  กระบี่  กระบุรี (ปากจั่น)  กลาย  โก-ลก  ตรัง  ตะกั่วป่า  ตาปี  ท่าตะเภา (ชุมพร)  ท่าแนะ (ประ)  ท่ามะเดื่อ  เทพา  นาทวี  บางนรา  ปัตตานี  ปะเหลียน  ป่าบอน  ปากพนัง  พุมดวง (สก–คีรีรัฐ)  รัตภูมิ (ภูมี)  ละอุ่น  สายบุรี  หลังสวน  อู่ตะเภา