stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2 กรกฎาคม
วันถึงแก่กรรม

พ.ศ. 2099 (ค.ศ. 1556) - นอสตราดามุส แพทย์และโหรชาวฝรั่งเศส (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2046)
พ.ศ. 2321 (ค.ศ. 1778) - ฌ็อง-ฌัก รูโซ นักปรัชญาชาวสวิส (เกิด 28 มิถุนายน พ.ศ. 2255)
พ.ศ. 2393 (ค.ศ. 1850) - เซอร์ โรเบิร์ต พีล นักการเมืองชาวอังกฤษ (เกิด 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2330)
พ.ศ. 2457 (ค.ศ. 1914) - โจเซฟ แชมเบอร์เลน นักการเมืองชาวอังกฤษ (เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2379)
พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937) - อะมีเลีย แอร์ฮาร์ต นักบินชาวอเมริกัน (หายสาบสูญ) (เกิด 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2440)
พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) - รุริโกะ อะซะโอะกะ นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961) - เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ นักประพันธ์ชาวอเมริกัน (เกิด 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2442)
พ.ศ. 2520 (ค.ศ. 1977) - วลาดีมีร์ นาโบคอฟ นักประพันธ์ชาวรัสเซีย (เกิด 22 เมษายน ค.ศ. 1899)
พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980) - ขุนวิจิตรมาตรา ผู้กำกับภาพยนตร์ นักประพันธ์ และนักประพันธ์เพลง (เกิด 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2440)
พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) - หลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ พระสงฆ์ (เกิด 16 มกราคม พ.ศ. 2430)
พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) - ทองใบ เรืองนนท์ ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (ละครชาตรี)
พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) - มาริโอ พูโซ นักประพันธ์ชาวอเมริกัน (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2463)
พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004)
เจ้าไชยสุริวงศ์ ณ เชียงใหม่ เจ้านายฝ่ายเหนือ ราชสกุลผู้ครองนครล้านนาในอดีต
มอชตาร์ ลูบิส นักเรียกร้องเสรีภาพคนสำคัญของอินโดนีเซีย (เกิด 7 มีนาคม พ.ศ. 2465)
พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) - ดี๋ ดอกมะดัน นักแสดงตลก (เกิด พ.ศ. 2494)
พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) - เจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ (ประสูติ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2464)
พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016)
แพทริก แมนนิง นายกรัฐมนตรีคนที่ 4 และ 6 แห่งสาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโก (เกิด 17 สิงหาคม พ.ศ. 2489)
ดอน จมูกบาน นักแสดงตลก
แหล่งข้อมูลอื่น

BBC: On This Day (อังกฤษ)
The New York Times: On This Day (อังกฤษ)
| ด ค กวันและเดือนในรอบปี |
| --- | --- |
มกราคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กุมภาพันธ์: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
มีนาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
เมษายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
พฤษภาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
มิถุนายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
กรกฎาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
สิงหาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กันยายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ตุลาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
พฤศจิกายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ธันวาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
วันอื่นที่เกี่ยวข้อง: 0 มกราคม ·  30 กุมภาพันธ์
↑  Chen, Jack Wei (2010). The Poetics of Sovereignty: On Emperor Taizong of the Tang Dynasty. Cambridge, Mass.: Harvard University Press. pp. 23–25. ISBN 9780674056084.
Nyctocalos

| Nyctocalos |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: กะเพรา Lamiales
วงศ์:: วงศ์แคหางค่าง Bignoniaceae
สกุล:: Nyctocalos Nyctocalos Teijsm. & Binn.
สปีชีส์:: Nyctocalos
ชื่อทวินาม
Nyctocalos Teijsm. & Binn.

Nyctocalos เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bignoniaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตอนใต้ของประเทศจีนตอนกลางถึง มาเลเซีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Nyctocalos brunfelsiiflorum Teijsm. & Binn.
Nyctocalos cuspidatum (Blume) Miq.
Nyctocalos pinnatum Steenis
Nyctocalos shanica R.W.MacGregor & W.W.Sm.
Paraknoxia

| Paraknoxia |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์เข็ม Rubiaceae
สกุล:: Paraknoxia Paraknoxia Bremek.
สปีชีส์:: Paraknoxia
ชื่อทวินาม
Paraknoxia Bremek.

Paraknoxia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ สาธารณรัฐอัฟริกากลางถึงแอฟริกาเขตร้อนตะวันออกและตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Paraknoxia parviflora (Stapf ex Verdc.) Verdc. ex Bremek.
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๕ ยุทธหัตถี

| ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๕ ยุทธหัตถี |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ
กำกับ: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
บทภาพยนตร์: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์
อำนวยการสร้าง: หม่อมกมลา ยุคล ณ อยุธยา หม่อมราชวงศ์เฉลิมชาตรี ยุคล คุณากร เศรษฐี
นักแสดงนำ:   วันชนะ สวัสดี  ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ  นพชัย ชัยนาม  อินทิรา เจริญปุระ  นภัสกร มิตรเอม  จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์  ฉัตรชัย เปล่งพานิช  เกรซ มหาดำรงค์กุล  สรพงศ์ ชาตรี  ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ  วินธัย สุวารี  ชลัฏ ณ สงขลา  ชลิต เฟื่องอารมย์  ปวีณา ชารีฟสกุล  
ผู้บรรยาย: มนตรี เจนอักษร
กำกับภาพ: สตานิสลาฟ ดอร์ซิก
ตัดต่อ: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล หม่อมราชวงศ์ปัทมนัดดา ยุคล
ดนตรีประกอบ: เทิดศักดิ์ จันทร์ปาน
บริษัทผู้สร้าง: พร้อมมิตร โปรดักชั่น 
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2557
ความยาว: 118 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย พม่า มอญ
ทำเงิน: 206.86 ล้านบาท (เฉพาะ กรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่)
ก่อนหน้านี้: ศึกนันทบุเรง
ต่อจากนี้: อวสานหงสา
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๕ ยุทธหัตถี เป็นภาพยนตร์ภาคที่ห้าในภาพยนตร์ชุด ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช  กำหนดฉายในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ภาพยนตร์ทำรายได้ 206.86 ล้านบาท (ในเขต กรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่)
เนื้อเรื่อง

ในปี พ.ศ. 2129 พระเจ้านันทบุเรงทรงแค้นเคืองที่ต้องปราชั­ยต่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชอย่างย่อยยับ ทั้งต้องเสียไพร่พลและพระสิริโฉม จึงระบายความแค้นนั้นไปที่องค์พระสุพรรณกัลยา เมื่อสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช พระราชบิดาทราบค­วามก็ให้โทมนัสด้วยสำนึกว่าชะตากรรมของพระ­ราชธิดาและแผ่นดินอยุธยาที่ถูกกระทำการย่ำ­ยีก็ด้วยเพราะพระองค์ทรงแปรพักตร์ไปเข้าข้­างศัตรู จนตรอมพระทัยเสด็จสวรรคต สมเด็จพระนเรศวรทรงมีพระชนมายุ 31 พรรษา จึงเสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติค­รองกรุงศรีอยุธยาสืบต่อจากพระราชบิดา สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช หรือ สมเด็จพระสรรเพ็ชญ์ที่ 1
ข่าวการผลัดแผ่นดินของกรุงศรีอยุธยารู้ไปถึงพระเจ้านันทบุเรง แห่งกรุงหงสาวดี พระเจ้านันทบุเรง พระราชโอรสในพระเจ้าบุเรงนอง สำคัญว่าราชอาณาจักรสยาม หรืออาณาจักรอยุธยาจะไม่เป็นป­กติสุขเป็นช่องชวนชิงเชิง จึงโปรดให้พระราชบุตร มังสาม­เกียด หรือมังกยอชวาที่ 1 พระมหาอุปราชาเจ้าวังหน้ากรีฑาทัพไปตีกรุงศรีอยุธยาอีกคำรบ นำกองทัพทหาร 240,000 นาย มาตีกรุงศรีอยุธยาหมายจะชนะศึกในครั้งนี้ สมเด็จพระนเรศวรทรงทราบว่า พม่ายกทัพใหญ่มาตี จึงทรงเตรียมไพร่พล มีกำลัง 100,000 นาย เดินทางออกจากบ้านป่าโมก อ่างทองไปยังสุพรรณบุรี ข้ามน้ำตรงท่าท้าวอู่ทอง ลพบุรี และตั้งค่ายหลวงบริเวณ ต.หนองสาหร่าย
โดยสมเด็จพระนเรศวรโปรดให้พระราชมนูแต่­งพลเป็นทัพหน้าขึ้นไปลองกำลังข้าศึกถึงหนอง­สาหร่าย ทัพหน้าพระราชมนูปะทะเข้ากับทัพพม่าถึงขั้­นตะลุมบอน แต่กำลังข้างพระราชมนูน้อยกว่าจึงแตกพ่ายถ­อยลงมาเป็นอลหม่าน สมเด็จพระนเรศวรทราบความจึงออกอุบายให้ทัพข้าศึกไล่เตลิดลงมาจนเสียกระบวนแล้วจึงทรงนำกำลังออกยอทัพข้าศึก ครั้งนั้นพระคชสารทรงของสมเด็จพระนเรศวร นามเจ้าพระยาไชยานุภาพ (พลายภูเขาทอง) และพระคชสารทรงของสมเด็จพระเอกาทศรถคือเจ้าพระ­ยาปราบไตรจักร (พลายบุญเรือง) ต่างตกมัน วิ่งเตลิดแบกพลฝ่าเข้าไปในทัพพม่ารามัญกลางว­งล้อมข้าศึก และหยุดอยู่หน้าช้างพระมหาอุปร­าชา สมเด็จพระนเรศวรทรงทอดพระเนตรเห็นพระมหาอุปราชาทรงพระคชสารอยู่ในร่มไม้กับเหล่าพระยาขุนศึก จึงทราบได้ว่าพระคชสารทรงของสองพระองค์หลงถลำเข้ามาถึงกลางกองทัพข้าศึก และตกอยู่ในวงล้อมข้าศึกแล้ว แต่ด้วยพระปฏิภาณไหวพริบของสมเด็จพระนเรศวร ทรงเห็นว่าเป็นการเสียเปรียบข้าศึกจึงไสช้างเข้าไปใกล้ แล้วตรัสถามด้วยความคุ้นเคยมาก่อนแต่วัยเยาว์ว่า "พระเจ้าพี่เราจะยืนอยู่ใยในร่มไม้เล่า เชิญออกมาทำยุทธหัตถีด้วยกัน ให้สมพระเกียรติยศไว้ในแผ่นดินเถิด ภายหน้าไปไม่มีพระเจ้าแผ่นดินที่จะได้ยุทธหัตถีแล้ว"
พระมหาอุปราชาได้ยินดังนั้น จึงไสพระคชสารนามว่าพลายพัทธกอเข้าทำยุทธหัตถีกับสมเด็จพระนเรศวร ด้วยขนาดที่ใหญ่กว่าทำให้พลายพัทธกอชนเจ้าพระยาไชยานุภาพเสียหลัก พระมหาอุปราชาทรงฟันสมเด็จพระนเรศวรด้วยพระแสงของ้าว แต่สมเด็จพระนเรศวรทรงเบี่ยงหลบทัน จึงฟันถูกพระมาลาหนังขาด จากนั้นเจ้าพระยาไชยานุภาพใช้เท้าหลังยันโคนต้นพุทราชนพลายพัทธกอเสียหลัก สมเด็จพระนเรศวรทรงฟันด้วยพระแสงของ้าวถูกพระพระมหาอุปราชาเข้าที่อังสะขวา สิ้นพระชนม์อยู่บนคอช้าง ส่วนสมเด็จพระเอกาทศรถทรงฟันมางจาชโร เจ้าเมืองจาปะโรเสียชีวิตเช่นกัน พม่าจึงยกทัพกลับกรุงหงสาวดีไป นับแต่นั้นมาก็ไม่มีกองทัพใดกล้ายกมากล้ำกรายกรุงศรีอยุธยาอีกเป็นระยะเวลาอีกยาวนานประมาณร้อยเจ็ดสิบห้าปี
นักแสดง

ดูเพิ่ม: รายนามนักแสดงจากภาพยนตร์เรื่องตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
พลตรีวันชนะ สวัสดี รับบท สมเด็จพระนเรศวรมหาราช หรือ สมเด็จพระสรรเพ็ชญ์ที่ 2
ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ รับบท มณีจันทร์ หรือ เจ้าขรั่วมณีจันทร์
นพชัย ชัยนาม รับบท พระราชมนู
อินทิรา เจริญปุระ รับบท เลอขิ่น
นภัสกร มิตรเอม รับบท พระมหาอุปราชา
จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ รับบท พระเจ้านันทบุเรง
ฉัตรชัย เปล่งพานิช รับบท สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช หรือ สมเด็จพระสรรเพ็ชญ์ที่ 1
เกรซ มหาดำรงค์กุล รับบท พระสุพรรณกัลยา
สรพงษ์ ชาตรี รับบท พระมหาเถรคันฉ่อง
ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ รับบท ไอ้ขาม
พลตรีวินธัย สุวารี รับบท สมเด็จพระเอกาทศรถ
ชลัฏ ณ สงขลา รับบท มังจาปะโร
พันโทคมกริช อินทรสุวรรณ รับบท พระศรีถมอรัตน์
ปราบต์ปฏล สุวรรณบาง รับบท พระชัยบุรี
นาวาอากาศตรีจงเจต วัชรานันท์ รับบท นัดจินหน่อง
ครรชิต ขวัญประชา รับบท พระยาพะสิม
ชลิต เฟื่องอารมย์ รับบท นรธาเมงสอ
ปวีณา ชารีฟสกุล รับบท พระวิสุทธิกษัตรีย์
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

อคัมย์สิริ สุวรรณศุข รับบท รัตนาวดี (ไม่ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์)
ศิรพันธ์ วัฒนจินดา รับบท อังกาบ (ไม่ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์)
สีเทา รับบท โหราธิบดีหงสาวดี
คมน์ อรรฆเดช รับบท ออกญาท้ายน้ำ
ฐากูร การทิพย์ และ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ รับบท ขุนรามเดชะ
เพลงนำภาพยนตร์

สมรภูมิสุดท้าย ขับร้อง โดย รังสรรค์ ปัญญาเรือน (สงกรานต์ เดอะวอยซ์) ทำนองและเรียบเรียง โดย สันติ ชัยปรีชา เนื้อร้อง โดย โป โปษยะนุกุล, เทิดศักดิ์ จันทร์ปาน และวสกร เดชสุธรรม มิวสิควีดีโอ โดย พิบูลย์ เชยอรุณ, หม่อมราชวงศ์เฉลิมชาตรี ยุคล
การออกฉายและรายได้

ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๕ ยุทธหัตถี ออกฉายรอบสื่อมวลชน ในวันอังคารที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ณ โรงภาพยนตร์พารากอนซีนีเพล็กซ์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน  และออกฉายเป็นการทั่วไปในวันที่ 29 พฤษภาคม โดยภาพยนตร์ทำรายได้ 4 วันแรก 97 ล้านบาท (นับรายได้เฉพาะโรงภาพยนตร์ในกรุงเทพมหานครและจังหวัดเชียงใหม่)
ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2557 เวลา 11.00 น. คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ได้จัดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมฟรีในโรงภาพยนตร์จำนวน 160 โรงทั่วประเทศ หนึ่งคนต่อหนึ่งที่นั่ง และฉายเพียงโรงเดียว รอบเดียวเท่านั้น ปรากฏว่าได้รับการตอบรับอย่างล้นหลาม ถึงขนาดที่บางคนไปยืนรอตั้งแต่เช้าก่อนโรงภาพยนตร์เปิด แต่ที่นั่งเต็ม ทำให้ต่อมาได้จัดให้มีการซื้อหนึ่งที่นั่งแถมฟรีอีกหนึ่งที่นั่ง ระหว่างวันที่ 20-30 มิถุนายน พ.ศ. 2557
ภาพยนตร์ทำรายได้ 206.86 ล้านบาท ในเขตกรุงเทพฯ, ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่
เบื้องหลังการถ่ายทำ > ฉากเสวยราชย์

ในฉากที่สมเด็จพระนเรศวรทรงขึ้นเสวยราชย์และสถาปนามณีจันทร์เป็นพระมเหสี หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคลได้ขออนุญาตนำพระมหาพิชัยมงกุฏของจริง (ซึ่งไม่ตรงตามรัชกาล แต่เป็นของตกทอดในสมัยหลัง) จากพิพิธภัณฑ์มาใช้ในการถ่ายทำฉากนี้ด้วย
เบื้องหลังการถ่ายทำ > ฉากยุทธหัตถี

ในปี พ.ศ. 2554 เกิดเหตุเพลิงไหม้ห้องตัดต่อภาพยนตร์ ทำให้ฟิล์มที่ถ่ายทำภาพยนตร์บางส่วน กราฟิกฉากยุทธหัตถี และอุปกรณ์การตัดต่อเสียหายทั้งหมด ทำให้ต้องเริ่มถ่ายทำใหม่ ภาพยนตร์ภาคนี้จึงออกฉายช้ากว่ากำหนด
ข้อแตกต่างระหว่างประวัติศาสตร์กับภาพยนตร์

ไม่มีหลักฐานใดชี้ชัดว่าพระเจ้านันทบุเรงสูญเสียพระสิริโฉมหลังพ่ายศึกอโยธยา มีเพียงพงศาวดารพม่าบางฉบับที่เป็นส่วนน้อยระบุไว้ว่าพระองค์ทรงประชวรเป็นฝีที่พระพักตร์เท่านั้น เพียงแต่ผู้เขียนบทต้องการให้น้ำหนักถึงเหตุผลที่พระเจ้านันทบุเรงไม่ได้ยกทัพมาตีอโยธยาอีก ซึ่งมักจะส่งพระอุปราชามาแทน
ไม่มีการบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าสมเด็จพระนเรศวรมหาราชแต่งตั้งพระอัครมเหสีองค์ใด เพียงแต่ผู้เขียนบทได้ให้มณีจันทร์ขึ้นเป็นอัครมเหสีเพื่ออรรถรสของภาพยนตร์
ไม่มีหลักฐานที่กล่าวว่าพระพี่นางสุพรรณกัลยาตกเป็นชายาของพระเจ้านันทบุเรง มีแต่เพียงคำบอกเล่าและหนังสืออิงประวัติศาสตร์เท่านั้น
สงครามพระมหาอุปราชาหลังพระเจ้านันทบุเรงครองราชย์แท้จริงแล้วมี 2 ครั้ง คือครั้งที่ยกเข้ามาหลังครองราชย์และครั้งสุดท้ายคือศึกยุทธหัตถี
พระยาพะสิมในประวัติศาสตร์จริงๆ ถูกอโยธยาจับตัวได้ตั้งแต่ศึกพระอุปราชาครั้งที่ 1 ในประวัติศาสตร์ไม่น่าจะได้มาร่วมในสงครามยุทธหัตถีอีก
แหล่งข้อมูลอื่น

ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๕ ยุทธหัตถี ที่สยามโซน
| ด ค กผลงานโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล |
| --- | --- | --- |
| กำกับภาพยนตร์ |  มันมากับความมืด (2514)  เขาชื่อกานต์ (2516)  เทพธิดาโรงแรม (2517)  ความรักครั้งสุดท้าย (2517)  ผมไม่อยากเป็นพันโท (2518)  นางแบบมหาภัย (2518)  เทวดาเดินดิน (2519)  รักคุณเข้าแล้ว (2520)  ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520)  กาม (2521)  อุกาฟ้าเหลือง (2523)  ถ้าเธอยังมีรัก (2524)  มือปืน (2526)  อิสรภาพของทองพูน โคกโพ (2527)  ครูสมศรี (2529)  คนเลี้ยงช้าง (2533)  น้องเมีย (2533)  มือปืน 2 สาละวิน (2536)  เฮโรอีน (2537)  เสียดาย (2537)  เสียดาย 2 (2539)  กล่อง (2541)  สุริโยไท (2544)  ความรักครั้งสุดท้าย (2546)  ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช (2550–2558) องค์ประกันหงสา  ประกาศอิสรภาพ  ยุทธนาวี  ศึกนันทบุเรง  ยุทธหัตถี  อวสานหงสา  พันท้ายนรสิงห์ (2558–2559)  |  |
| อำนวยการสร้าง |  คืนบาป พรหมพิราม (2546)  โหมโรง (2547)  |  |
Parakibara

| Parakibara |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: แมกโนลิด Magnoliids
อันดับ:: อันดับอบเชย Laurales
วงศ์:: Monimiaceae Monimiaceae Philipson
สกุล:: Parakibara Parakibara Philipson
สปีชีส์:: Parakibara clavigera
ชื่อทวินาม
Parakibara clavigera Philipson

Parakibara เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Monimiaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Parakibara clavigera.
ถิ่นกำเนิดคือตะวันออก มาเลเซีย
กล้วยตานี

| กล้วยตานี |
| --- | --- |

ต้นกล้วยตานี

ผลของกล้วยตานีซึ่งมีเมล็ดจำนวนมาก

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Zingiberales
วงศ์:: Musaceae
สกุล:: Musa
สปีชีส์:: M.  balbisiana
ชื่อทวินาม
Musa balbisiana Colla 1820


การกระจายพันธุ์ของ M. acuminata แสดงในสีเขียว และ M. balbisiana แสดงในสีส้ม
กล้วยตานี(ชื่อวิทยาศาสตร์: Musa balbisiana) เป็นกล้วยชนิดหนึ่งซึ่งมีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นต้นตระกูลของกล้วยที่รับประทานได้ในปัจจุบัน ร่วมกับกล้วยป่า (M. acuminata) มีลำต้นสูงประมาณ 3.5 - 4 เมตร ผลเครือหนึ่งมีประมาณ 8 หวี หวีหนึ่งมี 10 - 14 ผล ผลป้อมขนาดใหญ่มีเหลี่ยมชัดเจน ปลายทู่ ก้านผลยาว ผลอ่อนมีทั้งสีเขียวอ่อนและเขียวเข้ม ผลสุกมีสีเหลือง เนื้อมีรสหวาน เมล็ดมีจำนวนมาก สีดำ ผนังหนา แข็ง
กล้วยตานียังมีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกดังนี้: กล้วยป่า กล้วยพองลา กล้วยตานีใน กล้วยชะนีใน กล้วยเมล็ด กล้วยงู
ดูเพิ่ม

กล้วย
Musa
แหล่งข้อมูลอื่น

Musa balbisiana
A type of wild banana
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Musa balbisiana ที่วิกิสปีชีส์
Nymphaster

| Nymphaster |
| --- | --- |

Nymphaster arenatus

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: เอไคโนเดอร์มาตา Echinodermata
ชั้น:: ดาวทะเล Asteroidea
อันดับ:: Valvatida Valvatida
วงศ์:: Goniasteridae Goniasteridae
สกุล:: Nymphaster Nymphaster Sladen, 1889
สปีชีส์:: Nymphaster
ชื่อทวินาม
Nymphaster Sladen, 1889

Nymphaster เป็นสกุลของอิคีเนอเดอร์เมอเทอที่อยู่ในวงศ์ Goniasteridae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Nymphaster alcocki Ludwig, 1900
Nymphaster arenatus (Perrier, 1881)
Nymphaster arthrocnemis Fisher, 1913
Nymphaster atopus Fisher, 1913
Nymphaster coombii (Forbes, 1848)
Nymphaster diomedeae Ludwig, 1905
Nymphaster dolmeni Breton, 1992
Nymphaster dyscritus Fisher, 1913
Nymphaster euryplax Fisher, 1913
Nymphaster fontis Breton & Vizcaino, 1997
Nymphaster gardineri (Bell, 1909)
Nymphaster habrotatus Fisher, 1913
Nymphaster leptodomus Fisher, 1913
Nymphaster magistrorum (Breton, 1988)
Nymphaster marginatus Sladen, 1893
Nymphaster meseres Fisher, 1913
Nymphaster miocenicus Valette, 1926
Nymphaster moebii (Studer, 1884)
Nymphaster moluccanus Fisher, 1913
Nymphaster mucronatus Fisher, 1913
Nymphaster nora Alcock, 1893
Nymphaster obtusus (Forbes, 1848)
Nymphaster peakei Gale, 1987
Nymphaster pentagonus H.L.Clark, 1916
Nymphaster robustus Spencer, 1905
Nymphaster tethysiensis Villier, 2001
Paragammaropsidae

| Paragammaropsidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับใหญ่:: Peracarida Peracarida
อันดับ:: Amphipoda Amphipoda
วงศ์:: Paragammaropsidae Paragammaropsidae
สปีชีส์:: Paragammaropsidae
ชื่อทวินาม
Paragammaropsidae 

Paragammaropsidae เป็นสกุลของ Amphipoda ที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Paragammaropsis Ren, 1991
Stebbingiella Marques-Junior & Senna, 2013
Paragapostemon

| Paragapostemon |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: แตน Hymenoptera
วงศ์:: Halictidae Halictidae Vachal, 1903
สกุล:: Paragapostemon Paragapostemon (Westwood, 1875)
สปีชีส์:: Paragapostemon coelestinus
ชื่อทวินาม
Paragapostemon coelestinus (Westwood, 1875)

Paragapostemon เป็นสกุลของผึ้งที่อยู่ในวงศ์ Halictidae. The only species is Paragapostemon coelestinus.
สปีชีส์นี้พบในอเมริกากลาง
Parafilaria

| Parafilaria |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: หนอนตัวกลม Nematoda
ชั้น:: Chromadorea Chromadorea
อันดับ:: Rhabditida Rhabditida
วงศ์:: Filariidae Filariidae
สกุล:: Parafilaria Parafilaria Yorke & Maplestone, 1926
สปีชีส์:: Parafilaria
ชื่อทวินาม
Parafilaria Yorke & Maplestone, 1926

Parafilaria เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Filariidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Parafilaria antipinni Rukhliadev, 1947
Parafilaria bovicola Tubangui, 1934
Parafilaria multipapillosa (Condamine & Drouilly, 1878)
Parakinetica

| Parakinetica |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
เคลด:: Lophophorata Lophophorata
ไฟลัม:: Brachiopoda Brachiopoda
ชั้น:: Rhynchonellata Rhynchonellata
อันดับ:: Terebratulida Terebratulida
วงศ์:: Terebratellidae Terebratellidae Richardson, 1987
สกุล:: Parakinetica Parakinetica Richardson, 1987
สปีชีส์:: Parakinetica stewartii
ชื่อทวินาม
Parakinetica stewartii Richardson, 1987

Parakinetica เป็นสกุลของแบรคิโอพอดที่อยู่ในวงศ์ Terebratellidae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Parakinetica stewartii.
สายพันธุ์นี้พบได้ทางตอนใต้ของออสเตรเลีย
กลุ่มภาษากะตู

| กลุ่มภาษากะตู |
| --- | --- |
กลุ่มเชื้อชาติ:: กลุ่มชนกะตู
ภูมิภาค:: อินโดจีน
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: ออสโตรเอเชียติกกลุ่มภาษากะตู
ภาษาดั้งเดิม:: ภาษากลุ่มกะตูดั้งเดิม
กลุ่มย่อย::   กะตู  กูย–บรู (ตะวันตก)  ปะโกะห์  ตะโอย–เกรียง  
กลอตโตลอก:: katu1271
  กลุ่มภาษากะตู
กลุ่มภาษากะตู (Katuic languages) อยู่ในกลุ่มภาษามอญ-เขมร ตระกูลออสโตรเอเชียติก
การจัดอันดับ > Sidwell (2005)

การจัดอันดับย่อยของกลุ่มภาษากะตูเสนอโดย Sidwell (2005) นอกจากนี้ Sidwell (2009) ยังวิเคราะห์สายกะตูเป็นกลุ่มภาษาย่อยกะตูที่คงเดิมมากที่สุด
สาขกะตูตะวันตก:
กลุ่มภาษากูย:
กูย, Souei
กลุ่มภาษาบรู:
บรู, โส้, เป็นต้น
สายตะโอย:
ตะโอย, Katang, Talan/Ong/Ir/Inh
เกรียง/Ngeq
สายกะตู:
กะตู, เฟือง, กันตู, ตรีว, ด๊ากกัง
สายปะโกะห์:
ปาโกะห์
การจัดอันดับ > Gehrmann (2019)

Gehrmann (2019) เสนอการจัดกลุ่มภาษานี้ไว้ดังนี้:
กะตูตะวันตกดั้งเดิม
กลุ่มภาษากูย
กลุ่มภาษาบรู
ปะโกะห์-ตะโอยดั้งเดิม
กลุ่มภาษาตะโอย
กลุ่มภาษาปาโกะห์
กลุ่มภาษาเกรียง
กลุ่มภาษากะตู
เอทโนล็อกก็จัดภาษา Kassang (ภาษา Tariang) เข้าในนี้ด้วย แต่อยู่ในภาษาบะห์นาริก (Sidwell 2003). Lê, et al. (2014:294) รายงานถึงกลุ่มย่อยกะตูที่มีชื่อว่า Ba-hi อยู่ในพื้นที่ภูเขาของอำเภอ Phong Điền จังหวัดเถื่อเทียนเว้ ประเทศเวียดนาม แต่ Watson (1996:197) จัดให้ผู้พูด "Pacoh Pahi" ในวิธภาษาปาโกะห์
Paradrepanophorus

| Paradrepanophorus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: นีเมอร์เทีย Nemertea
ชั้น:: Enopla Enopla
อันดับ:: Hoplonemertea Hoplonemertea
วงศ์:: Paradrepanophoridae Paradrepanophoridae
สกุล:: Paradrepanophorus Paradrepanophorus Stiasny-Wijnhoff, 1926
สปีชีส์:: Paradrepanophorus
ชื่อทวินาม
Paradrepanophorus Stiasny-Wijnhoff, 1926

Paradrepanophorus เป็นสกุลของ worms ที่อยู่ในวงศ์ Paradrepanophoridae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในทวีปยุโรป
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Paradrepanophorus corallinicola Stiasny-Wijnhoff, 1926
Paradrepanophorus crassus (Quatrefages, 1846)
Paradrepanophorus nisidensis (Hubrecht, 1875)
Paradrepanophorus obiensis Stiasny-Wijnhoff, 1936
Paradrepanophorus stephensoni Wheeler, 1940
Paragenipa

| Paragenipa |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์เข็ม Rubiaceae
สกุล:: Paragenipa Paragenipa Baill.
สปีชีส์:: Paragenipa
ชื่อทวินาม
Paragenipa Baill.

Paragenipa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เซเชลส์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Paragenipa lancifolia (Bojer ex Baker) Tirveng. & Robbr.
Paragordiidae

| Paragordiidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: มีมาโทมอร์ฟา Nematomorpha
ชั้น:: Gordioida Gordioida
อันดับ:: Chordodea Chordodea
วงศ์:: Paragordiidae Paragordiidae
สปีชีส์:: Paragordiidae
ชื่อทวินาม
Paragordiidae 

Paragordiidae เป็นสกุลของ Worm ที่อยู่ในวงศ์ Chordodea
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Digordius Kirjanova 1950
Paragordius Camerano, 1897
กระดานดำ

กระดานดำที่เขียนด้วยชอล์กหลากสี
ชอล์กกระดานดำสีต่างๆ
กระดานดำ เป็นอุปกรณ์ในการเขียนที่สามารถใช้ซ้ำได้ โดยสามารถเขียนอักษรหรือวาดภาพได้โดยใช้ชอล์ก หรืออุปกรณ์อื่นๆ ที่สามารถเขียนแล้วลบได้ กระดานดำในสมัยก่อนทำจากแผ่นหินสีดำหรือสีเทาเข้มที่เรียบและบางเรียกว่า กระดานชนวน
โดยมีความหมายตามพจนานุกรม ได้ความว่า กระดานขนาดใหญ่ทาสีเข้มเช่น สีดำ สีเขียว สำหรับเขียนอักษรขนาดใหญ่เพื่อให้เห็นได้ชัดเจน มักใช้ในโรงเรียน
ลักษณะ

กระดานดำในปัจจุบันมักทำจากเป็นไม้กระดาน ทาด้วยรองพื้นที่เคลื่อบผิว 3- 4รองเพื่อรองรับสีพื้นเข้ม โดยในอดีต ใช้สีดำปัจจุบันนำสีเขียวเข้มมาใช้ เพื่อเพิ่มความรู้สึกให้สบายสายตาตาที่สุด นอกจากนี้อาจทำเป็นกระดานดำสองชั้น สามารถเลื่อนเปิดปิดได้ด้วยบานเลื่อน ทำให้มีพื้นที่เขียนมากขึ้น รวมทั้งยังเก็บข้อความที่เขียนไว้ก่อนได้ด้วย
โดยทั่วไปแล้ว กระดานดำจะใช้ในการเรียนการสอน การลบกระดานดำสามารถทำได้โดยใช้ผ้าเปียกถู หรือใช้แปรงลบกระดานซึ่งทำจากไม้ติดกับผ้าสักหลาด การเขียนข้อความขณะกระดานดำเปียกจะทำให้ลบยาก
อุปกรณ์ที่ใช้ประกอบกัน

แท่งชอล์ก ถูกออกแบบมาเพื่อให้ใช้กับกระดานดำ มีสีขาวตามความนิยมเพราะตัดกับสีดำมากที่สุด
ปัจจุบันมีการพัฒนาเติมสีเพื่อการเขียนให้มีสีสัต่างๆ
โดยชอล์กนั้นไม่ได้ทำมาจากหินชอล์ก แต่ทำมาจากยิปซัมและแป้งเพื่อทำให้สามารถติดอยู่บนพื้นกระดานได้
ข้อเสียของการใช้งาน

การเขียนและการลบกระดานทำให้มีฝุ่นชอล์กฟุ้งกระจาย ขึ้นอยู่กับคุณภาพของชอล์ก ทำให้เกิดปัญหากับผู้ใช้
โดยเฉพาะผุ้ที่เป็นโรคภูมิแพ้ อาจทำให้เกิดปัญหากับระบบทางเดินหายใจ
ข้อดีของการใช้งาน

เนื่องด้วยกระดานดำและชอล์กมีราคาถูกกว่าอุปกรณ์ชนิดอื่นที่มีลักษณะเดียวกันมีราคาแพงกว่าและมีข้อเสียที่แตกต่างกัน
โดยต่อมามีการพัฒนาเป็นกระดานขาว (ไวท์บอร์ด) โดยใช้ปากกาเคมีที่ไม่ทำให้เกิดฝุ่น แต่มีไอระเหยของนำหมึกแทน