stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปีศาจกระดูกขาว

ซึงหงอคงเอาไม้พลองตีชายชราซึ่งเป็นปีศาจกระดูกขาวแปลงมา ภาพวาดสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16
ปีศาจกระดูกขาว (จีน: 白骨精; พินอิน: Báigǔjīng; อังกฤษ: White Bone Spirit) เป็นตัวละครในนวนิยายจีนเรื่อง ไซอิ๋ว (西遊) เป็นปีศาจหญิงซึ่งสามารถแปลงร่างได้ แต่ร่างแท้จริงนั้นเป็นโครงกระดูก
ตามเนื้อเรื่อง ปีศาจกระดูกขาวอยากกินเนื้อพระถังซัมจั๋ง (唐三藏) จึงแปลงเป็นหญิงสาวชาวบ้านมาถวายผลไม้พิษ แต่ซึงหงอคง (孫悟空) ศิษย์พระถังซัมจั๋ง จับพิรุธได้ จึงเอาไม้พลองยู่อี่กิมซือเป๊ง (如意金箍棒; "ไม้พลองทองสมใจนึก") ตี นางดำดินหนีไปได้ แต่ทุกคนเข้าใจว่า ซึงหงอคงฆ่านาง และไม่เชื่อคำอธิบายของเขาว่า นางเป็นปีศาจจำแลงมา
นางกลับมาอีกครั้ง คราวนี้แปลงเป็นหญิงชรามาโป้ปดว่า กำลังตามหาบุตรสาว ซึงหงอคงจับพิรุธได้อีก ก็เอาไม้พลองตีอีก แต่คนอื่น ๆ โกรธที่ซึงหงอคงฆ่าคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
นางปีศาจกลับมาเป็นครั้งที่สาม แปลงเป็นชายชราทำทีมาถามไถ่ว่า เห็นภริยาและบุตรสาวของตนหรือไม่ ซึงหงอคงเห็นว่า เป็นปีศาจตนเดิม จึงเอาไม้พลองตีตายคามือ ศพปีศาจคืนร่างเดิม คือ โครงกระดูก กลุ่มพระถังซังจั๋งรู้สึกผิดที่ซึงหงอคงฆ่าคนถึงสามคน ซึงหงอคงชี้ให้ดูว่า เป็นปีศาจแปลงมา ตนเอาไม้พลองตีตายแล้วจึงคืนร่างเดิม พระถังซัมจั๋งพิจารณาแล้วก็เห็นด้วย แต่ตือโป๊ยก่าย (猪八戒) ศิษย์อีกตนของพระถังซัมจั๋ง กล่าวว่า ซึงหงอคงใช้คาถาเสกศพเป็นโครงกระดูกเพื่อไม่ให้ถูกพระอาจารย์ลงโทษมากกว่า พระถังซัมจั๋งโกรธ ด่าทอและตัดขาดกับซึงหงอคง ซึงหงอคงเจ็บช้ำน้ำใจจึงกลับไปยังที่อยู่เดิม คือ ฮวยก๊วยซัว (花果山; "ภูเขามาลาผล")
เมื่อซึงหงอคงไปแล้ว ปีศาจอีกตน คือ ปีศาจเสื้อเหลือง (黃袍怪) ก็เข้าจับพระถังซัมจั๋ง ศิษย์ที่เหลือของพระถังซัมจั๋ง คือ ตือโป๊ยก่าย กับซัวเจ๋ง (沙僧) สู้ไม่ได้ ตือโป๊ยก่ายจึงบากหน้าไปขอโทษซึงหงอคงและตามกลับมาช่วยพระถังซัมจั๋งเป็นผลสำเร็จ
ปีอา เก็ตตี้

| ปีอา คริสตินา เก็ตตี้ |
| --- | --- |
เกิด: 2509 (อายุ 52 ปี) สหรัฐอเมริกา
มีชื่อเสียงจาก: พระภคินีใน เจ้าหญิงมารี-แชนทัล มกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ พระเชษฐภคินี (พี่สะใภ้)ใน เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ
คู่สมรส: คริสโตเฟอร์ โรนัลด์ เก็ตตี้
บุตร: 4 คน
บิดามารดา: โรเบิร์ต วาร์เรน มิลเลอร์ มารีอา กลารา เบแซร์รา
ปีอา เก็ตตี้ (อังกฤษ: Pia Getty) เกิดเมื่อปี 2509 ณ สหรัฐอเมริกา เป็นธิดาคนใหญ่ใน โรเบิร์ต วาร์เรน มิลเลอร์ และ มารีอา กลารา เบแซร์รา โดยเธอมีน้องอีก 2 คนคือ เจ้าหญิงมารี-แชนทัล มกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ และ อเล็กซานดรา ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก เธอใช้เวลาส่วนใหญาในฮ่องกง ต่อมาเธอเข้าเรียนในโรงเรียนในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ หลังจากนั้นเธอได้ศึกษาประวัติศาสตร์ศิลปะที่มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ เธอแต่งงานกับ คริสโตเฟอร์ เก็ตตี้ ทายาทเจ้าของธุรกิจน้ำมันรายใหญ่ในอินโดนีเชีย เมื่อปี 2535 ที่จังหวัดบาหลี โดยมีบุตร 4 คนคือ
โรเบิร์ต แม็กซิมิเลียน เก็ตตี้ (ฝาแฝด)
คอนราด เก็ตตี้
แม็กซิมัส เก็ตตี้
ต่อมาทั้ง 2 ได้หย่าขาดจากกัน เมื่อหน่าขาดจากกันแล้ว เธอได้ทำงานเป็นโฆษกนิตยาสารโว้ก อิวานิตี้ ฟราย และยังมีนิตยาสารอื่นๆ ทั้งนี้เธอได้แสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในเรื่อง China Power - Art Now After Mao ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ทั้งนี้เธอเป็นพระมารดาทูลหัวให้กับ เจ้าหญิงมาเรีย-โอลิมเปียแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระภาคิไนย
ปีงบประมาณ

ปีงบประมาณ หรือ ปีงบการเงิน (อังกฤษ: fiscal year, financial year หรือ budget year) เป็นช่วงเวลาที่ใช้สำหรับคำนวณงบการเงินประจำปีในธุรกิจและองค์กรอื่น ๆ ในหลายเขตอำนาจตามกฎหมาย กฎข้อบังคับเกี่ยวกับการบัญชีและการเก็บภาษี จะต้องอาศัยรายงานเหล่านี้อย่างน้อยครั้งหนึ่งต่อสิบสองเดือน แต่ไม่จำเป็นว่าช่วงเวลาที่รายงานนี้จะต้องตรงกับปีตามปฏิทิน คือเดือนมกราคมถึงธันวาคม ปีงบประมาณอาจแตกต่างกันไปในธุรกิจและประเทศต่าง ๆ ปีงบประมาณยังหมายถึงปีที่ใช้สำหรับรายงานภาษีเงินได้
ปีงบประมาณของราชการไทย

ในสมัยก่อน ปีงบประมาณเริ่มต้นในเดือนเมษายน ซึ่งตรงกับวันขึ้นปีใหม่ของไทยในขณะนั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2481 ก็ได้เปลี่ยนวันเริ่มต้นปีงบประมาณมาเป็นเดือนตุลาคมแทน หลวงประดิษฐ์มนูธรรม (ปรีดี พนมยงค์) ให้เหตุผลหนึ่งว่า เดือนเมษายนเป็นเดือนที่มีวันหยุดราชการมาก ดังนั้นกว่าที่จังหวัดต่าง ๆ จะได้รับงบประมาณก็เลยไปถึงเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายนที่เริ่มฤดูฝนแล้ว ทำให้ทำงานต่าง ๆ ได้ลำบาก อย่างไรก็ดี ในปี พ.ศ. 2483 รัฐบาลได้เปลี่ยนวันขึ้นปีใหม่มาเป็นวันที่ 1 มกราคม 2484 และเปลี่ยนวันเริ่มต้นปีงบประมาณเป็นเดือนมกราคมด้วย จนกระทั่ง พ.ศ. 2502 รัฐบาลได้ออกพระราชบัญญัติวิธีการงบประมาณ พ.ศ. 2502 เปลี่ยนวันที่เริ่มต้นปีงบประมาณกลับมาเป็นเดือนตุลาคมดังเดิม โดยให้วันที่ 1 ตุลาคมขอปีหนึ่งถึงวันที่ 30 กันยายนของปีถัดไปเป็น "ปีงบประมาณ" โดยใช้ปี พ.ศ. ที่ถัดไปนั้นเป็นชื่อสำหรับปีงบประมาณ ปัจจุบัน ยังได้ยึดถือปฏิบัติใช้ตามนี้อยู่
ไตรมาสในปีงบประมาณของราชการไทย จึงต่างจากไตรมาสของปีปฏิทิน ดังนี้
ไตรมาสที่ 1 หมายถึงช่วงเดือนตุลาคมถึงธันวาคม
ไตรมาสที่ 2 หมายถึงช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคม
ไตรมาสที่ 3 หมายถึงช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน
ไตรมาสที่ 4 หมายถึงช่วงเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน
ปัญหาวิถียาวสุด

ปัญหาวิถียาวสุด (อังกฤษ: Longest path problem) เป็นหนึ่งในปัญหาทางคณิตศาสตร์ในเรื่องทฤษฎีกราฟ ซึ่งมีไว้สำหรับค้นหาวิถีเชิงเดียว (Simple path) ที่มีระยะทางมากที่สุดนับจากปมเริ่มต้นไปยังปมปลายทางบนกราฟถ่วงน้ำหนัก (Weighted graph) ลักษณะของปัญหาวิถียาวสุดจะคล้ายคลึงกันกับปัญหาวิถีสั้นสุด (Shortest path problem) ซึ่งเป็นการหาวิถีเชิงเดียวบนกราฟที่มีระยะทางสั้นที่สุดแทน เราสามารถหาวิถีสั้นสุดบนกราฟใดๆได้ในเวลาที่เป็นฟังก์ชันพหุนาม (Polynomial time) นั่นหมายถึงปัญหาวิถีสั้นสุดที่ลักษณะของปัญหาเป็นแบบปัญหาการตัดสินใจนั้นจัดอยู่ในกลุ่มความซับซ้อนแบบพี แต่ในทางกลับกัน ปัญหาวิถียาวสุดนั้นกลับยังไม่มีขั้นตอนวิธีใดที่ทำงานได้อย่างถูกต้องในเวลาที่เป็นฟังก์ชันพหุนาม กล่าวคือเป็นปัญหาที่อยู่ในกลุ่มเอ็นพี และได้รับการพิสูจน์แล้วว่าปัญหาวิถียาวสุดนั้นเกิดจากการลดรูปมาจากปัญหาวิถีฮัลมินตัน (Hamiltonian path problem) ซึ่งอยู่ในกลุ่มเอ็นพีบริบูรณ์ ทำให้ปัญหานี้อยู่ในกลุ่มเอ็นพีบริบูรณ์เช่นเดียวกัน
รายละเอียด

วิถีเชิงเดียวจากปม A ไปยังปม B ของกราฟใดๆหมายถึง เซตของวิถีทุกรูปแบบที่เริ่มต้นจากจุด A และไปสิ้นสุดยังจุด B โดยไม่มีการผ่านปมซ้ำ ในกรณีที่กราฟนั้นเป็นกราฟถ่วงน้ำหนัก กล่าวคือมีตัวเลขกำกับประจำทุกๆเส้นเชื่อมก็จะได้ว่า วิถีเชิงเดียวยาวสุดจากปม A ไปยังปม B ก็คือเซตของวิถีทุกรูปแบบที่มีน้ำหนักรวมของเส้นเชื่อมทุกเส้นบนวิถีมากที่สุด ดังนั้น ปัญหาวิถียาวสุดจึงเป็นปัญหาประเภท Optimization Problem คือแก้ปัญหาโดยการหาผลลัพธ์ที่ดีที่สุดที่เป็นไปได้นั่นเอง
อย่างไรก็ตามปัญหาวิถียาวสุดสามารถปรับให้เปนปัญหาการตัดสินใจได้โดยการกำหนดตัวเลข k ขึ้นมาตัวหนึ่งแล้วถามปัญหาว่า ในกราฟนี้มีวิถียาวสุดที่ยาวไม่น้อยกว่า k หรือไม่ จากการพิสูจน์ว่าปัญหาวิถียาวสุดเป็นปัญหาในกลุ่มเอ็นพีบริบูรณ์ดังนั้นจึงหมายความว่าปัญหานี้สามารถหาคำตอบโดยใช้ฟังก์ชันเชิงไม่กำหนด (Non-deterministic function) หรือสามารถตรวจคำตอบใช่ได้ในเวลาที่เป็นฟังก์ชันพหุนามนั่นเอง โดยการตรวจคำตอบใช่นั้นทำได้โดยการส่งหลักฐาน (Certificate) C เข้าไปในฟังก์ชันโดย C เป็นวิถีหนึ่งในกราฟซึ่งมีวิถียาวสุดยาวกว่าหรือเท่ากับ k ก็จะทำให้ฟังก์ชันตรวจคำตอบทำงานได้ในเวลาที่เป็นฟังก์ชันพหุนาม
ขั้นตอนวิธี

ข้อมูลนำเข้า  กราฟ G, ปมเริ่มต้น a "เป็นสมาชิกของ" G.V, ปมปลายทาง b "เป็นสมาชิกของ" G.V
ข้อมูลส่งออก  ระยะทางของวิถีที่ยาวที่สุดจากปม a ไปยังปม b บนกราฟ G
สำหรับกราฟที่สามาถนำมาใช้เป็นข้อมูลนำเข้า นั้นสามารถเป็นกราฟใดๆก็ได้ โดยหากเป็นกราฟถ่วงน้ำหนักทั่วไป (General Weighted Graph) ในปัจจุบันยังไม่มีใครค้นพบขั้นตอนวิธีที่ใช้เวลาที่เป็นฟังก์ชันพหุนามได้ แต่ว่าสำหรับการแก้ปัญหาวิถียาวสุดที่ง่ายนั้น กราฟที่รับมาจะเป็นกราฟอวัฏจักรระบุทิศทาง ดังที่จะแสดงต่อไปนี้
ขั้นตอนวิธี > สำหรับกราฟอวัฏจักรระบุทิศทาง

กราฟอวัฏจักรระบุทิศทาง (Directed acyclic graph หรืออักษรย่อว่า DAG) เป็นกราฟระบุทิศทาง ที่ไม่มีวัฏจักรแบบระบุทิศทางใดๆในกราฟ 
ขั้นตอนวิธีสำหรับแก้ปัญหาวิถียาวสุดบนกราฟอวัฏจักรระบุทิศทาง อาจใช้การปรับเปลี่ยนมาจากปัญหาวิถีสั้นสุด โดยสร้างกราฟใหม่ขึ้นมา (G’) โดยให้กราฟใหม่นี้มีปมและเส้นเชื่อมเหมือนกราฟเดิมทุกประการ แต่น้ำหนักของเส้นเชื่อมให้เปลี่ยนเป็นค่าติดลบของค่าเดิม แล้วนำกราฟใหม่นี้มาแก้ปัญหาแบบวิถีสั้นสุด ก็จะได้ว่าวิถีสั้นสุดของกราฟใหม่ ก็จะกลายเป็นวิถียาวสุดของกราฟเดิมนั่นเอง
int LogestPathDAG(Graph G, Vertex Start, Vertex End){
         construct Graph G’ 
              : G’.V = G.V
              : G’.E = G.E
              : G’.w = -G.w
         return shortestPathDAG(G’, Start, End);
    }
ขั้นตอนวิธีดังกล่าวก็จะมีเวลาในการทำงานเท่ากับ
เวลาในการสร้างกราฟใหม่ เป็น O(|G.E|)
เวลาในการแก้ปัญหาวิถีสั้นสุด (ขึ้นกับขั้นตอนวิธีที่ใช้) เช่น ขั้นตอนวิธีของไดค์สตรา จะใช้เวลาในการทำงานเป็น  O(|G.E| log(|G.V|))
จึงได้เวลาในการทำงานรวม (กรณีใช้ขั้นตอนวิธีของไดค์สตรา) เป็น  O(|G.E| log(|G.V|))
int LongestPathDAG(Graph G, Vertex Start, Vertex End){
         topologicalSorting(G);
         int distance[|G.V|] arrage by sorted G;
         for each vertex u in topOrder of G.V
              for each edge e in G.E point from u to v
                   if (distance(v) < distance(u) + weight(e))
                        distance(v) = distance(u) + weight(e);
         return max value element in distance
    }
ประสิทธิภาพในการทำงานขอขั้นตอนวิธีนี้เกิดจาก
เวลาในการเรียงลำดับแบบทอพอลอยี เป็น O(|G.V| + |G.E|)
เวลาในการตรวจสอบและเปลี่ยนค่าในอาเรย์ distance เป็น O(|G.E|)
เวลาในการหาค่ามากสุดในอาเรย์ distance เป็น O(|G.V|)
รวมเป็นเวลาในการทำงานทั้งหมด O(|G.V| + |G.E|)
ขั้นตอนวิธี > สำหรับกราฟอื่นๆ

ขั้นตอนวิธีสำหรับ Interval Graphs
ขั้นตอนวิธีสำหรับ Ptolemaic Graphs
ขั้นตอนวิธีสำหรับ Small Graph Classes
ขั้นตอนวิธีสำหรับ Cocomparability Graphs
ขั้นตอนวิธีอื่นๆที่เกี่ยวข้อง

การเรียงลำดับแบบทอพอโลยี (Topological sorting)
ขั้นตอนวิธีของไดค์สตรา (Dijkstra algorithm)
ปัญหาที่เกี่ยวข้อง

ปัญหาวิถีสั้นสุด (Shortest path problem)
ปัญหาวิถีฮัลมินตัน (Hamiltonian path problem)
ปัญหาการเดินทางของพนักงานขาย (Travelling salesman problem)
แหล่งข้อมูลอื่น

NP-Completeness
Source of the algorithm
"Find the Longest Path", by Daniel J. Barrett
Efficient Algorithms for the Longest Path Problem by Ryuhei UEHARA (JAIST), Yushi UNO (Osaka Prefecture University)[ลิงก์เสีย]
On the relation between the travelling-salesman and the longest path problems by William W. Hardgrave and George L. Nemhauser
วิถียาวสุดบนกราฟอวัฏจักรระบุทิศทางแบบถ่วงน้ำหนัก จากปม A ไปยังปม G แทนด้วยลูกศรสีแดง
ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย

| ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: พอล กรีนกราส
บทภาพยนตร์:   โทนี กิลรอย  สก็อตต์ ซี. เบินส์  จอร์จ นอลฟี 
เนื้อเรื่อง: โทนี กิลรอย
สร้างจาก: The Bourne Ultimatum โดย รอเบิร์ต ลัดลัม
อำนวยการสร้าง:   แฟรงก์ มาร์แชลล์  แพทริก คราวลีย์  พอล แอล. แซนด์เบิร์ก 
นักแสดงนำ:   แมตต์ เดมอน  จูเลีย สไตส์  เดวิด สตราแทรน  สก็อตต์ เกล็นน์  แพดดี คอนซิดีน  เอ็ดการ์ รามิเรซ  อัลเบิร์ต ฟินนีย์  โจน แอลเลน 
กำกับภาพ: โอลิเวอร์ วู้ด
ตัดต่อ: คริสโตเฟอร์ เราส์
ดนตรีประกอบ: จอห์น พาวเวลล์
บริษัทผู้สร้าง:   MP BETA Productions  The Kennedy/Marshall Company  Ludlum Entertainment  
ผู้จัดจำหน่าย: ยูนิเวอร์แซลพิคเจอส์
วันฉาย: 3 สิงหาคม 2007 (สหรัฐ) 9 สิงหาคม 2007 (ไทย) 6 กันยายน 2007 (เยอรมนี)
ความยาว: 115 นาที
ประเทศ:   เยอรมนี  สหรัฐ 
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 110 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 442.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย (อังกฤษ: The Bourne Ultimatum) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/สายลับ/ระทึกขวัญ ลำดับที่ 3 ในภาพยนตร์ชุด บอร์น กำกับโดยพอล กรีนกราส เขียนบทโดยโทนี กิลรอย, สก็อตต์ ซี. เบินส์และจอร์จ นอลฟี โดยอิงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของรอเบิร์ต ลัดลัม นำแสดงโดยแม็ตต์ เดม่อน, จูเลีย สไตส์, เดวิด สตราแทรนและโจน แอลเลน เข้าฉายในปี 2007
เรื่องย่อ

หลังจากความสูญเสียในภาคก่อนหน้า เจสัน บอร์น (แม็ตต์ เดม่อน) ยังคงต้องการล้างแค้นกลุ่มที่ตามล่าเขา แต่เมื่อชื่อของเขาปรากฏบนหน้าหนังสือพิมพ์ บอร์นก็รู้ว่าเขาจะต้องหนีอีกครั้ง และครั้งนี้กลุ่มที่ตามล่าคือกลุ่มคนที่ถูกสร้างมาเหมือนกันกับเขา
นักแสดง

แม็ตต์ เดม่อน รับบท เจสัน บอร์น
จูเลีย สไตลส์ รับบท นิคกี พาร์สันส์
เดวิด สตราแทรน รับบท โนอาห์ โวเซน
สก็อตต์ เกลนน์ รับบท เอสรา เครเมอร์
แพดดี คอนซิดีน รับบท ไซมอน รอสส์
เอ็ดการ์ รามิเรซ รับบท พาซ
อัลเบิร์ต ฟินนีย์ รับบท ดร. อัลเบิร์ต เฮิร์ช
โจน แอลเลน รับบท พาเมลา แลนดี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย
ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย ที่สยามโซน
| ด ค กบอร์น โดย รอเบิร์ต ลัดลัม |
| --- | --- |
นวนิยาย:  กูชื่อเจสัน บอร์น (1980)  การกลับมาของเจสัน บอร์น (1986)  เลือดเดือด (1990) 
ภาพยนตร์:  ล่าจารชน ยอดคนอันตราย (2002)  สุดยอดเกมล่าจารชน (2004)  ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย (2007)  พลิกแผนล่า ยอดจารชน (2012)  เจสัน บอร์น ยอดจารชนคนอันตราย (2016) 
วิดีโอเกม:  The Bourne Conspiracy (2008) 
ตัวละคร:  เจสัน บอร์น
ปีซังโกเร็ง

ปีซังโกเร็ง
ปีซังโกเร็ง (อินโดนีเซีย: pisang goreng) อาหารว่างของชาวอินโดนีเซียและมลายูชนิดหนึ่ง เป็นกล้วยทอดในน้ำมันเดือด โดยชุบกับแป้งคล้ายกับกล้วยแขกของไทย ต่างกันเพียงไม่ใส่มะพร้าวและงา และทอดทั้งลูกไม่ได้ฝานบางอย่างกล้วยแขก ปีซังโกเร็งจัดเป็นอาหารที่หารับประทานง่ายและมีราคาถูก สามารถหาซื้อได้ตามข้างถนนหรือตามรถเข็นต่าง ๆ โดยเป็นส่วนหนึ่งของโกเรงัน (gorengan)  คือ อาหารประเภทชุบแป้งทอดกับน้ำมันเดือด ๆ ในวัฒนธรรมอาหารอย่างอินโดนีเซีย
ปีซังโกเร็งแต่ดั้งเดิมมิใช่อาหารพื้นเมืองของท้องถิ่นแถบนี้ แต่เป็นชาวโปรตุเกสที่เข้ามาค้าขายในดินแดนแถบนี้เห็นว่ากล้วยเป็นพืชพื้นเมืองที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก จึงนำมาชุบแป้งทอดรับประทานเป็นอาหารเช้า สันนิษฐานว่ากล้วยแขกของไทยก็น่าจะมีที่มาจากปีซังโกเร็งด้วย
โดยคำว่า "ปีซัง" (pisang) เป็นภาษาอินโดนีเซียแปลว่า "กล้วย" ขณะที่ "โกเร็ง" (goreng) แปลว่า "ทอด"
นอกจากนี้แล้วยังมีปีซังโกเร็งอีกชนิดหนึ่ง คือ ปีซังโมเลิน (pisang molen) คำว่า "โมเลิน" (molen) เป็นภาษาดัตช์แปลว่า "โม่" โดยหมายถึง แป้งโดที่ห่อไว้ด้านนอก ปีซังโมเลินเป็นปีซังโกเร็งชนิดหนึ่ง ที่ใช้แป้งห่อหุ้มกล้วยอยู่ด้านนอก จากนั้นจึงนำไปทอดทั้งลูกโดยไม่ต้องฝานให้บาง โดยแป้งที่ใช้ห่อทำมาจากแป้งสาลี, ไข่, น้ำตาลทราย, มาร์การีน และน้ำเย็น นวดผสมเข้าด้วยกัน จากนั้นรีดเป็นแผ่นบาง ๆ แล้วตัดเป็นเส้น แล้วนำมาห่อหุ้มกล้วยให้มิดด้วยการพับ โดยกล้วยที่ใช้ทอดจะใช้กล้วยน้ำว้าห่าม หั่นตามยาวแบ่งเป็น 4 ส่วน หากใช้กล้วยสุกเมื่อทอดออกมาแล้วจะเละไม่น่ารับประทาน
ทั้งปีซังโกเร็งและปีซังโมเลินนิยมรับประทานเป็นอาหารว่างในช่วงเช้าหรือช่วงบ่าย โดยรับประทานร่วมกับชาร้อนหรือกาแฟร้อนไม่ใส่นม นอกจากนี้แล้ว ในปัจจุบัน ปีซังโมเลินยังได้ประยุกต์ให้ใช้แป้งเดนิชมาหุ้มแทน แล้วใช้ซอสช็อกโกแลตหรือชีสใส่ลงแทนไส้ จากนั้นนำไปอบแทนการทอด ซึ่งปีซังโมเลินแบบนี้จะหารับประทานได้เฉพาะในร้านเบเกอรีเท่านั้น และมีราคาซื้อขายที่แพงกว่าปีซังโมเลินแบบดั้งเดิม
ดูเพิ่ม

กล้วยแขก
ปีเตอร์ กาเบรียล

| ปีเตอร์ กาเบรียล |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด:  (1950-02-13) 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 (74 ปี)
อาชีพ: นักร้อง นักดนตรี โปรดิวเซอร์
ช่วงปี: 1967 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Geffen (US & Canada)  Real World  Virgin  Charisma
ปีเตอร์ ไบรอัน กาเบรียล (อังกฤษ: Peter Brian Gabriel) เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 เป็นนักดนตรีชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องนำวงเจเนซิส ซึ่งก่อตั้งวงในปี 1966 พวกเขามีผลงานอัลบั้ม 7 ชุด หลังจากนั้นกาเบรียลออกจากวงในปี 1975 มีผลงานเดี่ยว  11 อัลบั้ม มีเพลงดังอย่าง  “Shock the Monkey,” “Sledgehammer,” “Big Time” และ “In Your Eyes”
ด้านงานธุรกิจเกี่ยวกับดนตรี สื่อและเทคโนโลยี เขาได้ก่อตั้งกลุ่มบริษัทรีล เวิลด์ ในปี 1987 ประกอบไปด้วย รีล เวิลด์ สตูดิโอส์, รีล เวิลด์ เรคคอร์ดส์และรีล เวิลด์ มัลติมีเดียและรีล เวิลด์ ฟิล์มส์ และเขาก่อตั้ง โอดีทู ในปี 1999 เป็นบริษัทจัดจำหน่ายตามความต้องการ ถือเป็นบริษัทจัดจำหน่ายดนตรีออนไลน์ชั้นแนวหน้าของยุโรป ในปี 2005 กาเบรียลได้ร่วมกับเดวิด แองเกลไอค์ซื้อกิจการบริษัทโซลิด สเตท โลจิค ซึ่งเป็นบริษัท ผู้ผลิตคอนโซลสำหรับการบันทึก การกระจายเสียงและงานโพสต์โปรดักชันสำหรับดนตรีระดับแนวหน้าของโลก และเขายังเป็นผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ thefilter.com และ We7.com อีกด้วย
เขายังได้รับรางวัลแมน ออฟ พีซ ซึ่งมอบให้เขาโดยคณะกรรมการโนเบล พีซ และเชอวาเลียร์ ดังส์ ออเดอร์ เดอ อาร์ตส์ เอ เดอ เลทเทรอ และยังได้รับรางวัลบีที ดิจิทัล มิวสิก ไพโอเนียร์ อวอร์ด เขาก่อตั้ง วูมัด (เวิลด์ ออฟ มิวสิก อาร์ตส์ แอนด์ แดนซ์) ด้วยการจัดเทศกาลกว่า 50 ครั้งในกว่า 40 ประเทศ ซึ่งมูลนิธินี้ยังได้จัดการเรื่องการศึกษาและเวิร์คช็อปให้กับโรงเรียนอีกหลายที่
เขายังร่วมการทัวร์ด้านสิทธิมนุษยชนกับองค์กรนิรโทษกรรมสากลปี 1988 และร่วมก่อตั้ง Witness.org ในปี 1989 เพื่อมอบกล้องถ่ายรูปและคอมพิวเตอร์ให้กับนักเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องสิทธิมนุษยชน และต่อมา เขาร่วมกับริชาร์ด แบรนสันก่อตั้ง Elders.org
ปีดาราศาสตร์สากล

ปีดาราศาสตร์สากล (อังกฤษ: International Year of Astronomy; IYA2009) ใน ค.ศ. 2009 เป็นปีการเฉลิมฉลองครบรอบ 400 ปีการค้นพบครั้งสำคัญทางดาราศาสตร์ คือการใช้กล้องโทรทรรศน์สำรวจดวงดาวเป็นครั้งแรกโดยกาลิเลโอ และการตีพิมพ์ผลงานเรื่อง Astronomia nova ของโยฮันเนส เคปเลอร์ ประกาศในการประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติครั้งที่ 62 โดยมีกิจกรรมต่าง ๆ ที่สหภาพดาราศาสตร์สากลจัด และองค์การยูเนสโก ซึ่งเป็นหน่วยงานหนึ่งของสหประชาชาติที่รับผิดชอบงานด้านการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรม สนับสนุน ทั้งนี้ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการที่กรุงปารีส ในวันที่ 15-16 มกราคม ค.ศ. 2009
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ปีดาราศาสตร์สากล 2009
การประกาศปีดาราศาสตร์สากล โดยคณะกรรมการบริหารองค์การยูเนสโก
ปีว่าง

ปีว่าง (อังกฤษ: gap year หรือ sabbatical year) คือช่วงเวลาที่นักเรียนหยุดพักจากการเรียน โดยปกติหลังจากจบมัธยมปลายหรือก่อนเริ่มเรียนระดับบัณฑิตศึกษา ในช่วงเวลานี้ นักเรียนจะมีส่วนร่วมในกิจกรรมด้านการศึกษาและการพัฒนาที่หลากหลาย เช่น การเดินทาง การทำงาน อาสาสมัคร หรือการเรียนในหลักสูตรต่าง ๆ ระยะเวลาของปีว่างไม่ได้จำกัดอยู่ที่การหยุดยาวหนึ่งปี แต่อาจมีระยะเวลาตั้งแต่หลายเดือนไปจนถึงสองสามปี
กิจกรรมที่ทำกันในช่วงปีว่างจะแตกต่างกันอย่างมากและขึ้นอยู่กับความสนใจและเป้าหมายของแต่ละคน นักเรียนบางคนอาจลงเรียนหลักสูตรเพื่อพัฒนาทักษะทางวิชาการในสาขาต่าง ๆ เช่น คณิตศาสตร์หรือการเรียนภาษา ในขณะที่บางคนอาจเรียนด้านการค้า ศิลปะ หรือมีส่วนร่วมในกีฬา งานอาสาสมัครก็เป็นกิจกรรมยอดนิยม เพราะช่วยให้นักศึกษาได้ตอบแทนสังคมและได้รับประสบการณ์อันมีค่า
การวิจัยชี้ให้เห็นว่านักเรียนที่ใช้เวลาช่วงปิดภาคเรียนมีแนวโน้มที่จะมีผลการเรียนดีกว่านักเรียนที่ไม่ได้เรียน อย่างไรก็ตาม ผู้ปกครองบางคนอาจกังวลว่าบุตรหลานของตนจะเรียนจบช้าลง แทนที่จะกลับมาศึกษาต่อเมื่อสิ้นสุดระยะเวลาที่วางแผนไว้ในตอนแรก
ปิดตำนานสองคนสองคม

| ปิดตำนานสองคนสองคม |
| --- | --- |

กำกับ: แอนดริว เลา อลัน มัก
เขียนบท: เฟลิกซ์ ชอง อลัน มัก
อำนวยการสร้าง: แอนดริว เลา
นักแสดงนำ: หลิว เต๋อหัว เหลียง เฉาเหว่ย หลี่หมิง เฉิน เต้าหมิง เฉิน ฮุ่ยหลิน หวง ชิวเซิน เจิ้ง จื้อเหว่ย ตู้ เหวินเจ๋อ
กำกับภาพ: แอนดริว เลา อู๋ หม่งชิง
ตัดต่อ: แดนนี่ แปง เคอร์เรน แปง
บริษัทผู้สร้าง: มีเดีย เอเชีย ฟิล์ม เทียนจิน ฟิล์ม สตูดิโอ  
ผู้จัดจำหน่าย:  มีเดีย เอเชีย ดิสทริบิวชั่น  มงคลภาพยนตร์
วันฉาย:  12 ธันวาคม 2003  13 กุมภาพันธ์ 2004
ความยาว: 120 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง
ข้อมูลจาก IMDb
ปิดตำนานสองคนสองคม (จีนตัวเต็ม: 無間道III, จีนตัวย่อ: 无间道III, อังกฤษ: Infernal Affairs III) เป็นภาพยนตร์ภาคสามของภาพยนตร์ชุด Infernal Affairs และ Infernal Affairs II นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว, เหลียง เฉาเหว่ย, หลี่หมิง, เจิ้ง จื้อเหว่ย, เฉิน ฮุ่ยหลิน, เฉิน เต้าหมิง, ตู้ เหวินเจ๋อ กำกับโดย แอนดริว เลา และอลัน มัก
เนื้อเรื่อง

ตุลาคม ค.ศ. 2003 10 เดือน หลังการเสียชีวิตของ หยั่น (เหลียง เฉาเหว่ย) ที่ หมิง (หลิว เต๋อหัว) ถูกสั่งสอบสวนภายใน และได้ข้อสรุปว่าเขาไม่มีความผิดต่อการตายของหยั่นและเจ้าหน้าที่วิลลี่บนดาดฟ้าอาคาร แต่ก็ถูกลดหน้าที่ให้ไปทำงานธุรการทั่วไปในออฟฟิศ ในขณะเดียวกัน  หยาง (หลี่หมิง) ซึ่งเป็นตำรวจมือปราบฝ่ายป้องกันยาเสพติดก็เข้าหยางเป็นนายตำรวจที่ใช้วิธีการปราบปรามเช่นเดียวกับที่หมิงเคยทำ ทำให้หมิงสงสัยในตัวหยาง และเชื่อว่าอาจมีส่วนด้วยในการตายของหยั่น
ด้วยความสงสัยในตัวหยางของหมิงว่า อาจเป็นมือที่สามแฝงตัวเข้ามาเหมือนกัน จึงเริ่มต้นการสืบสวนอย่างลับ ๆ ถึงที่มาของหยาง แต่กลับพบกับเงาลางๆ ของชายที่เรียกตนว่า เฉิน (เฉิน เต้าหมิง) ผู้ซึ่งที่หมิงได้รู้ต่อมาว่าเป็นอดีตหุ้นส่วนธุรกิจของ แซม (เจิ้ง จื้อเหว่ย) แต่ยังมีความสัมพันธ์เชื่อมโยงไปที่หยั่นอีกด้วย
หมิงพยายามกลับตัวเป็นคนดี ด้วยการล้างบาปที่ได้ทำไว้ทั้งหมดในอดีต โดยการพยายามจะจับตัวหยาง แต่ว่ามันก็ไม่ง่ายนัก
เบื้องหลัง

Infernal Affairs III นับเป็นภาพยนตร์ภาคสาม อันเป็นภาคสุดท้ายของภาพยนตร์ไตรภาคชุด Infernal Affairs ในปี ค.ศ. 2002 ซึ่งในภาคนี้นับเป็นภาคสุดท้าย และเป็นบทสรุปของเรื่องราวทั้งหมด โดยมีเนื้อหาว่าด้วยการพยายามกลับตัวกลับใจของหมิง ซึ่งตัวละครทั้งหมดนั้นเคยสัมพันธ์กันมาก่อนในอดีต  แต่ทว่าก็ไม่อาจรอดพ้นเวรกรรมที่ตนเองเคยก่อไว้ได้  โดยที่ยังใช้ทีมงานสร้างชุดเดิม และเพิ่มตัวละครขึ้นมาหนึ่งตัว คือ หยาง ซึ่งแสดงโดย หลี่หมิง หนึ่งในสี่จตุรเทพแห่งฮ่องกง เช่นเดียวกับ หลิว เต๋อหัว และเหลียง เฉาเหว่ย
ดูเพิ่ม

Infernal Affairs
Infernal Affairs II
แหล่งข้อมูลอื่น

Infernal Affairs III ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Official site
Official site on Miramax เก็บถาวร 2006-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปิรันย่า กัดแหลกแหวกทะลุ

| ปิรันย่า กัดแหลกแหวกทะลุ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: อเล็กซานเดอร์ อจา
เขียนบท: พีท โกลด์ฟิงเกอร์ จอช สโตวเบิร์ค อเล็กซานเดอร์ อจา เกรกอรี เลอวาเซเออร์
อำนวยการสร้าง: อเล็กซานเดอร์ อจา มาร์ค แคนตัน มาร์ค โทเบอร์ออฟ เกรกอรี เลอวาเซเออร์
นักแสดงนำ: เอลิซาเบธ ชู อดัม สกอตต์ เจอร์รี่ โอ'คอนแนล วิง เรมส์ เจสสิก้า ชอร์ สตีเวน อาร์. แมคควีน คริสโตเฟอร์ ลอยด์ ริชาร์ด เดรย์ฟัส
กำกับภาพ: จอห์น อาร์. ลีโอเนตตี
ตัดต่อ: แบ็กซ์เตอร์
ดนตรีประกอบ: ไมเคิล วานด์แมเชอร์
บริษัทผู้สร้าง: เดอะไวน์สไตน์คอมพานี แอทโมสเฟียร์เอนเตอร์เทนเมนท์ ชาโคฟิล์มคอมพานี อินเทลเล็คฌวลพร็อพเพอร์ตี้เวิลด์ไวด์  
ผู้จัดจำหน่าย: ไดเมนชันฟิล์ม
วันฉาย: 20 สิงหาคม ค.ศ. 2010
ความยาว: 87 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา 
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 24 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 83,188,165 ดอลลาร์สหรัฐ
ปิรันย่า กัดแหลกแหวกทะลุ (อังกฤษ: Piranha 3D) เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญตลก 3 มิติ ค.ศ. 2010 และเป็นผลงานรีเมคลำดับที่สองจากภาพยนตร์ ค.ศ. 1978 ในชื่อเดียวกันนี้ กำกับภาพยนตร์โดย อเล็กซานเดอร์ อจา และนำแสดงโดย สตีเวน อาร์. แมคควีน, เจสสิก้า ชอร์, เจอร์รี่ โอ'คอนแนล, ริชาร์ด เดรย์ฟัส, คริสโตเฟอร์ ลอยด์, เอลิซาเบธ ชู, อดัม สกอตต์, เคลลี่ บรู๊ค, ไรลีย์ สตีล, วิง เรมส์ และ เอลี รอธ
ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับด้วยดีจากนักวิจารณ์ และทำรายได้ทั่วโลกกว่า 83 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ด้วยงบการสร้างที่ 24 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การเปิดตัว

ปิรันย่า กัดแหลกแหวกทะลุ ทำรายได้ในช่วงสามวันแรกที่ 10,106,872 ดอลลาร์สหรัฐ โดยการเปิดตัวอยู่ในอันดับ 6 ของบ็อกซ์ออฟฟิศสหรัฐ ในสหราชอาณาจักร ปิรันย่า กัดแหลกแหวกทะลุ อยู่ในอันดับที่ 4 ในบ็อกซ์ออฟฟิศของการเปิดตัว โดยทำรายได้อยู่ที่ 1,487,119 ปอนด์ ณ วันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ภาพยนตร์ดังกล่าวทำรายได้ทั่วโลกที่ 83,188,165 ดอลลาร์สหรัฐ
ภาคต่อ

ไดเมนชันฟิล์มได้ประกาศในผลงานภาคต่อ ในชื่อ ปิรันย่า กัดแหลกแหวกทะลุจอ ดับเบิ้ลดุ ที่กำกับโดย จอห์น กูลาเกอร์ ร่วมเขียนบทโดย แพทริค เมลตัน และ มาร์คัส ดันสแตน โดยได้กำหนดเปิดตัวใน ค.ศ. 2012 นำแสดงโดย วิง เรมส์, พอล เชียร์ และ คริสโตเฟอร์ ลอยด์ ซึ่งเป็นการหวนกลับมารับบทของพวกเขาอีกครั้งต่อจาก ปิรันย่า กัดแหลกแหวกทะลุ ส่วน ปิรันย่า กัดแหลกแหวกทะลุจอ ดับเบิ้ลดุ ตามที่รายงานนั้น เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับสวนน้ำซึ่งมีปลาปิรันย่าหาช่องทางผ่านมาทางท่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ปิรันย่า กัดแหลกแหวกทะลุ ที่ออลมูวี
ปิรันย่า กัดแหลกแหวกทะลุ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ปาปารัซซี (เพลง)

2008 ซิงเกิลโดยเลดีกากา
ปาปารัซซี (อังกฤษ: Paparazzi) เป็นเพลงที่ 5 โดยศิลปินและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เลดีกากา จากสตูดิโออัลบั้ม เดอะเฟม (2008) เขียนโดยเลดีกากาและ Rob Fusari ผลิตโดย Rob Fusari เผยแพร่ทั่วโลกวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2009
รายชื่อเพลง

UK & Australian CD single
"Paparazzi" (Album Version) – 3:28
"Paparazzi" (Filthy Dukes Remix) – 5:21
Canadian & Australian iTunes remix EP
"Paparazzi" (Stuart Price Remix) – 3:19
"Paparazzi" (Moto Blanco Edit) – 4:05
"Paparazzi" (Filthy Dukes Club Mix) – 5:21
"Paparazzi" (James Carameta Tabloid Club Edit) – 4:27
UK & Ireland iTunes remix EP
"Paparazzi" – 3:27
"Paparazzi" (Filthy Dukes Club Mix) – 5:21
"Paparazzi" (Moto Blanco Edit) – 4:05
"Paparazzi" (Stuart Price Remix) – 3:19
"Paparazzi" (Yuksek Remix) – 4:47
US iTunes Remix EP
"Paparazzi" (Demolition Crew Remix) – 3:55
"Paparazzi" (Moto Blanco Edit) – 4:05
"Paparazzi" (Stuart Price Remix) – 3:19
"Paparazzi" (Filthy Dukes Club Mix) – 5:21
US 'The Remixes' CD single
"Paparazzi" (Demolition Crew Remix) – 3:55
"Paparazzi" (Moto Blanco Edit) – 4:05
"Paparazzi" (Stuart Price Remix) – 3:19
"Paparazzi" (Filthy Dukes Club Mix) – 5:21
"Paparazzi" (James Camareta Tabloid Club Edit) – 4:27
"Paparazzi" (Album Version) – 3:29
"Paparazzi" (Instrumental Version) – 3:29
French and German iTunes Remix EP/Germany 'The Remixes' CD single
"Paparazzi" (Moto Blanco Edit) – 4:05
"Paparazzi" (Moto Blanco Bostic Dub) – 6:42
"Paparazzi" (Demolition Crew Remix) – 3:55
"Paparazzi" (Stuart Price Remix) – 3:19
"Paparazzi" (Filthy Dukes Club Mix) – 5:21
"Paparazzi" (Yuksek Remix) – 4:47
"Paparazzi" (James Camareta Tabloid Club Edit) – 4:27
"Paparazzi" (Radio Edit) – 3:28
US iTunes Remix EP #2
"Paparazzi" (Chew Fu Ghettohouse Radio Edit) – 3:39
"Paparazzi" (Yuksek Remix) – 4:47
"Paparazzi" (James Camareta Tabloid Club Edit) – 4:27
การรับรองและยอดขาย

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | 2× Platinum | 140,000^ |
| Denmark (IFPI Danmark) | Gold | 15,000^ |
| France | — | 120,000 |
| Germany (BVMI) | Platinum | 300,000 |
| Italy (FIMI) | Platinum | 20,000* |
| New Zealand (RMNZ) | Gold | 7,500* |
| Sweden (GLF) | Gold | 10,000^ |
| Switzerland (IFPI Switzerland) | Gold | 15,000^ |
| United Kingdom (BPI) | Platinum | 600,000^ |
| United States (RIAA) | 5× Platinum | 3,600,000 |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว