stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลักกีสตาร์ (มังงะ)
สื่อรูปแบบต่าง ๆ > มังงะ

Lucky☆Star ในรูปแบบมังงะ นั้นได้เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกลงในนิตยสาร คอมทิค ของประเทศญี่ปุ่นในเดือนมกราคม ปี 2004 มาจนถึงปัจจุบัน และมีฉบับรวมเล่มตีพิมพ์ออกมาแล้ว 10 เล่ม ภายใต้ลิขสิทธิ์ของ คาโดคาว่า โชเท็น เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2547 เล่มสองวางจำหน่าย 10 สิงหาคม พ.ศ. 2547 เล่มสามวางจำหน่าย 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เล่มสี่ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2550 และเล่มห้า วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2550 ส่วนในประเทศไทยทางสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ได้ลิขสิทธิ์เรื่องนี้ โดยเล่มหนึ่งได้มีกำหนดการวางจำหน่ายแล้วในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2550 เล่มสองได้วางจำหน่ายในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เล่มสามวางจำหน่ายในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เล่มสี่วางจำหน่ายในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และเล่มห้าวางจำหน่ายในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2551
นอกจากนิตยสาร คอมทิค แล้ว มังงะของเรื่องนี้ยังปรากฏในนิตยสารอื่นๆ ในเครือของคาโดคาว่าอีกด้วย เช่น โชเน็น เอซ,นิวไทป์, คอมพเอซ, ดรากอน แมกกาซีน, โมบาย นิวไทป์ และ คาโดคาว่า ฮอตไลน์ ให้เห็นกันอยู่เรื่อยๆ
สื่อรูปแบบต่าง ๆ > วิดีโอเกม > นินเทนโด ดีเอส

ในเวอร์ชันวิดีโอเกม จะใช้ชื่อว่า Lucky☆Star โมเอะ ดริล (ญี่ปุ่น: らき☆すた 萌えドリル; โรมาจิ: Raki ☆ Suta Moe Doriru) ซึ่งวางจำหน่ายไปในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ในเครื่อง นินเทนโด ดีเอส ซึ่งจะมีแบบจำนวนจำกัดอยู่ด้วย ซึ่งในรูปแบบจำนวนจำกัดนั้นมีส่วนพิเศษเพิ่มมามากมาย ซึ่งจะวางจำหน่ายปะปนไปกับแบบธรรมดา และแบบจำนวนจำกัดนี้จะถูกเรียกว่า "DX Pack" และต่อมาก็ได้มีการวางแผนที่จะจำหน่ายเกมใหม่ ภายใต้ชื่อว่า ชิน Lucky☆Star โมเอะ ดริล ~ทาบิดาจิ~ (ญี่ปุ่น: 真・らき☆すた 萌えドリル~旅立ち~; โรมาจิ: Shin Raki ☆ Suta Moe Doriru ~Tabidachi~) สำหรับเครื่อง นินเทนโด ดีเอส ในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
เกมแรกจะเป็นประเภทเกมฝึกสมอง โดยที่ตัวเกมจะทดสอบผู้เล่นในทักษะต่างๆ และในด้านความจำ โดยที่ตัวละครจะต้องไล่ตอบคำถามของตัวละครตัวอื่นๆ ไปเรื่อยๆ รวมไปถึงใน "Drama ☆ Mode" ซึ่งผู้เล่นจะได้เล่นในรูปแบบเกมผจญภัยขนาดย่อม โดยเป้าหมายคือการพาตัวละครไปที่ อากิฮาบาระ โดยการตอบคำถามและเล่นมินิเกม (ทั้งหมด 5 เกม) ที่จะโผล่ออกมาให้เล่นตลอดเกม
สื่อรูปแบบต่าง ๆ > วิดีโอเกม > นินเทนโด ดีเอส > จุดสังเกต

ในเกมจะมีจุดที่น่าสนในการเล่นคนเดียวในโหมด "Hitasura ☆ Drill" และ "Drama ☆ Mode" คือผู้เล่นสามารถที่จะลิงก์เล่นกับผู้เล่นคนอื่นๆ ที่กำลังเล่นอยู่ได้ด้วย ซึ่งผู้เล่นสามารถที่จะนำตัวละครที่ตนสร้างไว้ใน "Drama ☆ Mode" มาเล่นกันได้ และถ้าผู้เล่นต้องการที่จะใช้ท่าไม้ตายพิเศษเพื่อต่อสู้กับผู้เล่นอีกคนในขณะที่กำลังลิงก์เล่นด้วยกันอยู่ ผู้เล่นจะต้องตะโกนชื่อของท่าไม้ตายนั้นใส่ในไมโครโฟนด้วย
ใน Drama ☆ Mode ผู้เล่นจะได้รับบทเป็นผู้ช่วยของตัวละครตัวใดตัวหนึ่ง ซึ่งจะต้องพยายามทำให้ค่าสถานะต่างๆ ของเธอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพื่อไว้ใช้ฝึกทักษะในการต่อสู้ใหม่ๆ อยู่เสมอ
ในเกมจะมี "ดริลส" อยู่ 5 ชนิด ซึ่งจะแตกต่างกันออกไป หนึ่งในนั้นจะมีปัญหาที่เรียกว่า "Ondoku" ซึ่งผู้เล่นจำเป็นที่จะต้องพูดคำตอบใส่ไมโครโฟนเพื่อตอบคำถามนั้น
มาสคอตของร้านขายสินค้าโดจิน และอนิเมะ ส่วนใหญ่จะปรากฏในเรื่องนี้ทั้ง 3 เวอร์ชัน (เช่น ดิ จิ การัตของค่ายบร็อกเคอลี่, อนิเมะ เทนโช ของร้าน อนิเมท และ มิโกะจัง ของร้าน โทระโนะอานะ ซึ่งจะปรากฏออกมาให้เห็นกันเป็นช่วงๆ)
สื่อรูปแบบต่าง ๆ > วิดีโอเกม > เพลย์สเตชัน 2

คาโดคาว่า โชเท็น ได้พัฒนาเกม วิชช่วล โนเวล สำหรับเครื่องเล่น เพลย์สเตชัน 2 ชื่อว่า Lucky☆Star: เรียวโอ กาคุเอ็น โอโตไซ (ญี่ปุ่น: らき☆すた ～陵桜学園 桜藤祭～; โรมาจิ: Lucky ☆ Star: Ryōō Gakuen Ōtōsai) ซึ่งออกวางจำหน่ายในวันที่ 24 มกราคม 2008
สื่อรูปแบบต่าง ๆ > วิดีโอเกม > เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล

สำหรับเครื่องเล่น เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล ในชื่อว่า Lucky☆Star: เน็ต ไอดอล เมอิสเตอร์ (ญี่ปุ่น: らき☆すた ネットアイドル・マイスター; โรมาจิ: 'Lucky Star: Net Idol Meister) ซึ่งออกวางจำหน่ายในวันที่ 24 ธันวาคม 2009 โดย คาโดคาว่า โชเท็น
สื่อรูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ

บทความหลัก: รายชื่อตอนในลักกีสตาร์
Lucky☆Star ในรูปแบบอนิเมะนั้น สร้างโดย เกียวโตแอนิเมชัน ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2550 มีความยาวทั้งหมด 24 ตอน ซึ่งได้เปลี่ยนตัวผู้กำกับ ยามาโมโต้ ยูทากะ เป็น ทาเคโมโต้ ยาสุฮิโระ หลังจากตอนที่ 4 เป็นต้นไป ด้วยเหตุผลที่ว่า: "คุณยามาโมโต้ ยูทากะ ยังไม่มีความสามารถพอที่จะไปถึงจุดที่เรียกว่าผู้กำกับได้ ดังนั้นจึงต้องขอเปลี่ยนตัวผู้กำกับ"
สื่อรูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ > การวางจำหน่ายแผ่น ดีวีดี

แผ่นดีวีดีชุดพิเศษชุดแรกนั้นวางจำหน่ายในวันที่ 22 มิถุนายน 2550 ที่ข้างในบรรจุอนิเมะไว้ 2 ตอน ซึ่งดีวีดีแผ่นแรกนั้นหลังจากที่วางจำหน่ายก็ได้รับกระแสตอบรับเป็นอย่างมากจนทำให้สินค้านั้นหมดลงไปอย่างรวดเร็วในประเทศญี่ปุ่น รายงานจาก แอมะซอนประเทศญี่ปุ่น  ยิ่งไปกว่านั้น "แหล่งจำหน่ายสินค้าใหญ่ [ในอากิฮาบาระ] ที่มีการวางจำหน่ายชุดพิเศษนั้นก็ยังหมดลงอย่างรวดเร็วอีกด้วย"
สื่อรูปแบบต่าง ๆ > ไลท์ โนเวล

Lucky☆Star ในฉบับไลท์ โนเวล นั้นมีอยู่ด้วยกัน 3 เล่ม ไลท์ โนเวลเล่มแรกมีชื่อว่า Lucky☆Star Lucky☆Star ซัทสึจิน จิเค็น (ญี่ปุ่น: らき☆すた らき☆すた殺人事件; โรมาจิ: Raki ☆ Suta Raki ☆ Suta Satsujin Jiken) ซึ่งเนื้อเรื่องจะเป็นผลงานการแต่งของ โทกะ ทาเคอิ และภาพประกอบโดย โยชิมิสึ คางามิ ผู้วาดในต้นฉบับนั่นเอง และได้วางจำหน่ายในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2550 โดยสำนักพิมพ์ คาโดคาว่า สนีกเกอร์ บุงโกะ ในเครือ คาโดคาว่า โชเท็น ส่วนเล่มที่สอง เนื้อเรื่องนั้นแต่งโดย โทกะ ทาเคอิ และภาพประกอบโดย โยชิมิสึ คางามิ มีชื่อว่า ลักกีสตาร์ : ลักกีสตาร์ ออนไลน์ (ญี่ปุ่น: らき☆すた らき☆すたオンライン; โรมาจิ: Lucky Star: Lucky Star Online) วางจำหน่ายในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2551 เล่มที่สาม มีชื่อว่า Lucky☆Star ซูปเปอร์ โดว่า ไทเซ็น (ญี่ปุ่น: らき☆すた スーパー童話大戦; โรมาจิ: Lucky Star Super Dōwa Taisen) วางจำหน่ายในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551
สื่อรูปแบบต่าง ๆ > โอวีเอ

สำนักพิมพ์คาโดคาว่าโชเท็นได้ประกาศเกี่ยวกับโอวีเอ ลักกีสตาร์ ลงในนิตยสาร คอมทิค ซึ่ง คอมทิค ประจำเดือนมิถุนายนนั้นได้บอกว่า โอวีเอ จะวางจำหน่ายในฤดูร้อน 2008 แต่ข่าวล่าสุดประกาศออกมาว่าจะมีการวางจำหน่ายในวันที่ 26 กันยายน 2008. ส่วนเพลงประกอบของโอวีเอคือเพลง "ไอ โอะ โทริโมะโดเซะ!!" (愛をとりもどせ!!, "Ai o Torimodose!!" lit. "ทวงรักกลับคืนมา!!') ร้องโดย "อุโจวเทน" (ญี่ปุ่น: 有頂天; โรมาจิ: Uchōten) (คนโนะ ฮิโรมิ และ ชิราอิชิ มิโนรุ) ทั้งนี้ เพลง "ไอ โอะ โทริโมะโดเซะ!!" เดิมเป็นเพลงเปิดสำหรับแอนิเมชันชุด "โฮะคุโตะ โนะ เค็น" ("หมัดเพชฌฆาตดาวเหนือ") บทเพลงต้นฉบับขับร้องโดย คริสตัลคิง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บอย่างเป็นทางการของ Lucky☆Star เก็บถาวร 2008-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บอย่างเป็นทางการของ Lucky☆Star โอวีเอ เก็บถาวร 2018-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
แหล่งข้อมูลของ Lucky☆Star เก็บถาวร 2009-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์เกี่ยวกับวิดีโอเกม ของคาโดคาว่า เก็บถาวร 2007-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บอย่างเป็นทางการของเกม Lucky☆Star บนเพลย์สเตชัน 2 (ญี่ปุ่น)
เว็บอย่างเป็นทางการของ Lucky☆Star ภาษาอังกฤษ เก็บถาวร 2010-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลักกีสตาร์ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กLucky☆Star |
| --- | --- |
 ตัวละคร  รายชื่อตอน  อัลบั้ม  อัลบั้มประจำตัวละคร
ภาษาเตลูกู

| ภาษาเตลูกู |
| --- | --- |
తెలుగు
ศัพท์ "เตลูกู" ในอักษรเตลูกู
ออกเสียง: [ˈteluɡu]
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศอินเดีย
ชาติพันธุ์: ชาวเตลูกู
จำนวนผู้พูด: 83 ล้านคน  (2011) ผู้พูดภาษาที่สอง: 13 ล้านคน
ตระกูลภาษา: ดราวิเดียน  กลางตอนใต้ภาษาเตลูกู
รูปแบบก่อนหน้า: เตลูกูเก่า ภาษาเตลูกู 
ภาษาถิ่น: ดูกลุ่มภาษาเตลูกู                   
ระบบการเขียน: อักษรเตลูกู อักษรเบรลล์ภารติ (เตลูกู)
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  อินเดีย รัฐอานธรประเทศ  รัฐเตลังคานา  ปุฑุเจรี (Yanam)  รัฐเบงกอลตะวันตก (เพิ่มเติม) 
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  แอฟริกาใต้ (ภาษาที่ได้รับการคุ้มครอง)
รหัสภาษา
ISO 639-1: te
ISO 639-2: tel
ISO 639-3: tel – รหัสรวม รหัสเอกเทศ: wbq – Waddar (Vadari)
นักภาษาศาสตร์: tel
Linguasphere: 49-DBA-aa
ภาษาเตลูกูเป็นภาษาท้องถิ่นของรัฐอานธรประเทศกับรัฐเตลังคานา
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
เตลูกู (เตลูกู: తెలుగు, แม่แบบ:IPA-te) เป็นภาษาดราวิเดียนคลาสสิกที่พูดโดยชาวเตลูกูใน รัฐอานธรประเทศกับรัฐเตลังคานา ซึ่งเป็นรัฐที่มีภาษานี้เป็นภาษาราชการ ถือเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดในตระกูลภาษาดราวิเดียน และเป็นหนึ่งใน 22 ภาษาในกำหนดของสาธารณรัฐอินเดีย ภาษานี้ยังเป็นหนึ่งในไม่กี่ภาษาที่มีสถานะทางการมากกว่าหนึ่งรัฐของอินเดีย ร่วมกับภาษาฮินดีและภาษาเบงกอล ภาษาเตลูกูเป็นหนึ่งในหกภาษาที่รัฐบาลอินเดียเลือกเป็นภาษาคลาสสิก (ของอินเดีย)
ชาวอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรียกภาษาเตลูกูว่า ภาษาอิตาลีของโลกตะวันออก (Italian of the East) เนื่องจากทุกคำในภาษาเตลูกูลงท้ายด้วยเสียงสระ แต่เชื่อว่านักสำรวจชาวอิตาลี นิกโกเลาะ ดา กอนตี (Niccolò Da Conti) ได้คิดวลีนี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 15
ด้วยจำนวนผู้พูดภาษาแม่เกือบ 81 ล้านคนตามสำมะโน ค.ศ. 2011 ทำให้ภาษาเตลูกูเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับ 4 ของประเทศอินเดีย และอันดับที่ 15 ของโลกตามรายการภาษาตามจำนวนผู้พูดภาษาแม่ของ Ethnologue ภาษานี้ยังเป็นภาษาที่ได้รับการคุ้มครองในประเทศแอฟริกาใต้ และถูกเสนอเป็นภาษาทางเลือกที่สามในโรงเรียนที่จังหวัด KwaZulu-Natal มีจารึกก่อนสมัยอาณานิคมที่เขียนในภาษาเตลูกูเกือบ 10,000 ชิ้น
จุดกำเนิด

ภาษาเตลูกูมีจุดกำเนิดจากภาษาดราวิเดียนดั้งเดิมและอยู่ในกลุ่มดราวิเดียนกลาง-ใต้ โดยผู้พูดมีจุดกำเนิดมาจากกลุ่มชนที่อยู่ตอนกลางของที่ราบสูงเดกคาน และได้รับอิทธิพลจากภาษาสันสกฤตมาก จารึกภาษาเตลูกูมีอายุย้อนหลังไปได้ถึง พ.ศ. 143 พบที่ตำบลกูร์นูล
จุดกำเนิด > รากศัพท์

รากศัพท์ที่แน่นอนของคำว่า "เตลุกู"หรือ "เตลุคุ" ยังไม่ทราบแน่ชัด โดยทั่วไปอธิบายว่ามาจากคำว่าไตรลิงกะ ในไตรลิงกะ เทศา ในศาสนาฮินดูคำว่า ไตรลิงกะ เทศา หมายถึงดินแดนที่อยู่ระหว่างวิหารของพระศิวะ 3 แห่ง คือ กาละหัตถี ศรีศัยลัม และทรักศรมัม ไตรลิงกะ เทศานี้อยู่ที่แนวชายแดนดั้งเดิมของบริเวณเตลูกู รูปแบบอื่นๆของคำนี้ เช่น เตลุงกะ เตลิงคะ เตลังกนะ และเตนุงกะพบได้เช่นกัน มีคำกล่าวว่าไตรลิงกะในรูปของไตรลิกกอนปรากฏในงานของปโตเลมีในฐานะชื่อของดินแดนที่อยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำคงคา นักวิชาการอื่นๆเปรียบเทียบไตรลิงคะกับชื่อพื้นเมืองอื่นๆที่กำหนดโดยพลินี เช่น โบลิงเก มักโดคาลิงเก และโมโด กาลิงกัม โดยชื่อหลังนั้นระบุว่าเป็นเกาะในแม่น้ำคงคา  A.D. Campbell ได้กล่าวไว้ในบทนำของตำราไวยากรณ์ภาษาเตลูกูของเขาว่าโมโด กาลิงกัมอาจจะอธิบายได้ด้วยการแปลภาษาเตลูกูคำว่าตรีสินงกัมและเปรียบเทียบส่วนแรกของคำ โมโด กับมุดุกะซึ่งเป็นรูปคำที่ใช้ในวรรณคดีภาษาเตลูกู โดยมุดุแปลว่าสาม
Bishop Caldwell อธิบายว่าโมโด กาลิงกัมมาจากภาษาเตลูกู มุดุ กาลิงกัมหมายถึงกาลิงกัสทั้งสามซึ่งเป็นชื่อพ้องกับที่พบในจารึกภาษาสันสกฤต และกาลิงกะปรากฏในจารึกพระเจ้าอโศกมหาราชและเริ่มปรากฏรูปคำว่ากลิงก์ซึ่งกลายเป็นคำที่ใช้เรียกคนที่มาจากอินเดียตอนใต้ในมาเลเซีย K.L. Ranjanam เห็นว่าคำว่ากลิงก์มาจากตะละดิง ซึ่งเป็นผู้นำสูงสุดของเขตอันธระ M.R. Shastri เห็นว่ามาจากคำว่าเตลุงคะที่มาจากภาษาโกณฑี เตลู แปลว่าขาว แล้วทำให้อยู่ในรูปพหูพจน์โดยเดิม –unga ซึ่งอาจจะเป็นการอ้างอิงถึงคนผิวขาว G.J. Sumayaji อธิบายว่า ten- หมายถึงใต้ ในภาษาดราวิเดียนดั้งเดิม และอาจจะมาจากเตนุงกู หมายถึงผู้คนทางใต้
ชื่อเดิมของแผ่นดินเตลูกูคือเตลิงกะ/เตลิงกะเทศะ ซึ่งดูคล้ายกับว่ามาจากรากศัพท์ เตลิ- และเติม –nga ซึ่งเป็นหน่วยสร้างคำทั่วไปในภาษาตระกูลดราวิเดียน คำว่าเตลิปรากฏในภาษาเตลูกูแปลว่าสว่าง คำว่ากลิงก์อาจจะมีพื้นฐานเดียวกับคำในภาษาเตลูกู กาลูกูตะหมายถึงอยู่รอดและมีชีวิต และความหมายโดยนัยคือความเป็นคน
ประวัติ

แบ่งยุคในประวัติศาสตร์ของภาษาเตลูกูออกเป็น 4 ยุค ดังนี้
ประวัติ > พ.ศ. 943 – 1053

การค้นพบป้ายจารึกอักษรพราหมีอ่านได้ว่า ทัมภยา ธานัม พบบนหินสบู่เมื่อ 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช ซึ่งเป็นหลักฐานที่พิสูจน์ว่าภาษาเตลูกูเป็นที่รู้จักก่อนแนวคิดที่รับรู้กันทั่วไปในรัฐอันธรประเทศ หลักฐานปฐมภูมิคือจารึกภาษาสันสกฤต/ปรากฤตที่พบในบริเวณนั้นซึ่งมีชื่อบุคคลและสถานที่เป็นภาษาเตลูกูแทรกอยู่ในยุคนี้ ซึ่งมีการใช้ภาษาเตลูกูในสมัยที่มีการปกครองของราชวงศ์ศตวหนะ ซึ่งพูดภาษาปรากฤต คำในภาษาเตลูกูปรากฏในบทกวีภาษามหาราษฏรีที่เป็นภาษาปรากฤตที่รวบรวมเมื่อ 457 ปีก่อนพุทธศักราช โดยกษัตริย์ทละในราชวงศ์ศตวหนะ ผู้พูดภาษาเตลูกูอาจจะเป็นกลุ่มคนที่เก่าแก่ที่สุดที่อาศัยในแผ่นดินบริเวณแม่น้ำกฤษณาและโคทาวารี
ประวัติ > พ.ศ. 1053- 1643

จารึกชิ้นแรกที่ใช้ภาษาเตลูกูทั้งหมดพบในช่วงที่สองของประวัติศาสตร์เตลูกู จารึกนี้มีอายุราว พ.ศ. 1118 พบที่ตำบลกจปะ กุร์โนล และตำยลใกล้เคียง โดยใช้ภาษาสันสกฤตควบคู่ไปกับภาษาท้องถิ่น ในอีก 50 ปีต่อมา พบจารึกภาษาเตลูกูในอนันตปุรัมและบริเวณใกล้เคียง จารึกภาษาเตลูกูล้วนชิ้นแรกพบที่ชายฝั่งของรัฐอันธรประเทศ อายุราว พ.ศ. 1176 ในช่วงเวลาเดียวกัน กษัตริย์จาลุกยะแห่งเตลังกนะเนิ่มใช้ภาษาเตลูกู โดยภาษาเตลูกูในยุคนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาสันสกฤตมาก และเป็นยุคที่เริ่มมีวรรณคดีภาษาเตลูกู ยุคนี้ยังพบการเปลี่ยนแปลงทางด้านภาษาศาสตร์ของภาษาพูดด้วย
ประวัติ > พ.ศ. 1643 – 1943

เป็นยุคที่วรรณกรรมมีความก้าวหน้ามากขึ้น และเริ่มนำคำที่เป็นภาษาพูดเข้าไปใช้ในบทกวี ยุคนี้ยังเป็นยุคที่ศาสนาอิสลามแผ่มาถึงเตลังกนะและเกิดอักษรเตลูกู-กันนาดาขึ้น
ประวัติ > พ.ศ. 1943 - 2443

ในยุคนี้ ภาษาเตลูกูมีการเปลี่ยนแปลงมาก ภาษาในเตลังกนะเริ่มแตกเป็นสำเนียงต่างๆ ซึ่งเป็นผลมาจากบทบาทของศาสนาอิสลามจากการถูกปกครองโดยสุลต่านราชวงศ์ตุกลิกที่ก่อตั้งขึ้นในเดกคานตอนเหนือราวพุทธศตวรรษที่ 19 อย่างไรก็ตาม จักวรรดิวิชัยนครมีความโดดเด่นใน พ.ศ. 1875 จนถึงราว พ.ศ. 2143 ทำให้เกิดยุคทองของวรรณคดีเตลูกูเมื่อถึงพุทธสตวรรษที่ 22 การปกครองของมุสลิมเริ่มขยายตัวลงทางใต้จนเกิดการก่อตั้งราชรัฐไฮเดอราบัดโดยราชวงศ์อาซาฟ ยะห์ ใน พ.ศง 2267 ทำให้ภาษาเตลูกูได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับมากในยุคนี้
ประวัติ > พ.ศ. 2443 - ปัจจุบัน

ยุคนี้เป็นยุคที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอังกฤษ การสื่อสารสมัยใหม่ สื่อสิ่งพิมพ์ ซึ่งเป็นผลมาจากการปกครองของอังกฤษ เริ่มมีสื่อสมัยใหม่เช่นโทรทัศน์ วิทยุและสื่อสิ่งพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2483 มีการกำหนดรูปแบบมาตรฐานของภาษาเพื่อการสอนในโรงเรียน
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์

ภาษาเตลูกูส่วนใหญ่จะใช้พูดในรัฐอานธรประเทศ และรัฐใกล้เคียง เช่น รัฐทมิฬนาฑู พอนดิเชอร์รี รัฐกรณาฏกะ รัฐมหาราษฏระ รัฐโอริศาและรัฐฉัตตีสครห์  นอกจากนี้ยังใช้พูดในบาห์เรน ฟิจิ มาเลเซีย มอริเชียส แอฟริกาใต้ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สหรัฐอเมริกาและอังกฤษ และเป็นภาษาที่ใช้พูดเป็นอันดับสองในอินเดีย รองจากภาษาฮินดี
การเป็นภาษาราชการ

ภาษาเตลูกูเป็นหนึ่งในภาษาราชการ 22 ภาษาของอินเดีย เป็นภาษาราชการของรัฐอานธรประเทศตั้งแต่การสถาปนารัฐเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2496 และยังเป็นภาษาราชการในตำบลยานัมของสหภาพพอนดิเชอร์รี
สำเนียง

ภาษาเตลูกูมีสำเนียงต่างกันมากมาย สำเนียงมาตรฐานของภาษาเตลูกูเรียกสุทธภาษา
ไวยากรณ์

ในภาษาเตลูกูจะเรียงประโยคจาก กรรตะ కర్త (ประธาน), กรรมะ కర్మ (กรรม) และ กริยะ క్రియ (กริยา) ภาษาเตลูกูมีการใช้ วิภักถิ విభక్తి (บุพบท) ด้วย
| --- | --- |
Telugu: రాముడు (ระมุทุ) బంతిని (พันตินิ) కొట్టాడు (โกทตะทุ)
ตรงตัว: รามะ ลูกบอล ตี
ความหมาย: "รามะตีลูกบอล"
ไวยากรณ์ > การผันคำ

ภาษาเตลูกูเป็นภาษารูปคำติดต่อซึ่งมีการเติมพยางค์ที่แน่นอนที่ท้ายคำเพื่อแสดงการก
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| การกเครื่องมือ | Ramunito | రామునితో | (తో; to) |
| การกกรรมรอง | Ramuniki | రామునికి | (కి; ki or కు; ku) |
| การกคำนาม | Ramudininchi | రాముడినుంచి | (నుంచి; nunchi) |
| การกแสดงความเป็นเจ้าของ | Ramuni | రాముని | (ని; ni) |
การต่อคำเช่นนี้ใช้กับคำนามทุกชนิดทั้งในรูปเอกพจน์และพหูพจน์ ตารางต่อไปนี้แสดงการกอื่น ๆ ในภาษาเตลูกู
ไวยากรณ์ > การผันคำ > การกแสดงตำแหน่ง

| การก | การใช้ | ภาษาไทย | ตัวอย่างภาษาเตลูกู |
| --- | --- | --- | --- |
| แสดงความใกล้เคียง | ตำแหน่งใกล้เคียง | ใกล้/ที่/โดย บ้าน | ఇంటి/పక్క  /ɪŋʈɪprakːa/ |
| แสดงการอยู่ข้างใน | อยู่ข้างในบางสิ่ง | ข้างในบ้าน | ఇంట్లో  /ɪŋʈloː/ |
| แสดงตำแหน่ง | ตำแหน่ง | ที่/บน/ใน บ้าน | ఇంటిదగ్గర  /ɪŋʈɪd̪agːara/ |
| แสดงการอยู่ข้างบน | บนพื้นผิว | บนด้านบนของบ้าน | ఇంటిపై  /ɪŋʈɪpaj/ |
ไวยากรณ์ > การผันคำ > การกแสดงการเคลื่อนที่

| การก | การใช้ | ภาษาไทย | ตัวอย่างภาษาเตลูกู |
| --- | --- | --- | --- |
| แสดงการเข้าหา | เคลื่อนเข้าไปใกล้บางสิ่ง | ไปที่บ้าน | ఇంటికి  /ɪŋʈɪkɪ/, ఇంటివైపు  /ɪŋʈɪvajpu/ |
| แสดงการออกจาก | เคลื่อนจากพื้นผิว | จากด้านบนของบ้าน | ఇంటిపైనుంచి  /ɪŋʈɪnɪɲcɪ/ |
| แสดงการเริ่มต้น | แสดงจุดเริ่มต้นของการเคลื่อนที่ | เริ่มจากบ้าน | ఇంటినుంచి  /ɪŋʈɪnɪɲcɪ/ (ఇంటికెల్లి /ɪŋʈɪkelːɪ/ ในบางสำเนียง) |
| แสดงการอยู่ข้างนอก | อยู่ข้างนอกบางสิ่ง | อยู่นอกบ้าน | ఇంటిలోనుంచి   /ɪŋʈɪnɪɲcɪ/ (ఇంట్లకెల్లి /ɪŋʈlakelːɪ/ ในบางสำเนียง) |
| แสดงการเข้าไป | เคลื่อนที่เข้าไปในบางสิ่ง | เข้าไปในบ้าน | ఇంటిలోనికి   /ɪŋʈɪloːnɪkɪ/ (ఇంట్లోకి /ɪŋʈloːkɪ/) |
| แสดงการเคลื่อนที่ข้างบน | เคลื่อนที่บนพื้นผิว | ไปบนบ้าน | ఇంటిపైకి  /ɪŋʈɪpajkɪ/ |
| แสดงการสิ้นสุด | แสดงจุดสิ้นสุดของการเคลื่อนที่ | ไกลเท่ากับบ้าน | ఇంటివరకు /ɪŋʈɪvaraku/ |
ไวยากรณ์ > การผันคำ > แสดงการจัดเรียงประโยค

| การก | การใช้ | ภาษาไทย | ตัวอย่างภาษาเตลูกู |
| --- | --- | --- | --- |
| แสดงแนวโน้ม | กรณีทั่วไป ทุกสถานการณ์ ยกเว้นเป็นประธาน | กังวลเกี่ยวกับบ้าน | ఇంటిగురించి  /ɪŋʈɪgurɪɲcɪ/ |
ไวยากรณ์ > การผันคำ > การกความสัมพันธ์

| การก | การใช้ | ภาษาไทย | ตัวอย่างภาษาเตลูกู |
| --- | --- | --- | --- |
| แสดงการใช้ประโยชน์ | สำหรับ | สำหรับบ้าน | ఇంటికోసం  /ɪŋʈɪkoːsam/ (ఇంటికొరకు /ɪŋʈɪkoraku/) |
| แสดงเหตุผล | เพราะ เพราะว่า | เพราะบ้าน | ఇంటివలన  /ɪŋʈɪvalana/ |
| แสดงส่วนร่วม | เป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่ง | กับบ้าน | ఇంటితో  /ɪŋʈɪt̪oː/ |
| แสดงการครอบครอง | การครอบครองบางสิ่งโดยตรง | ถูกเป็นเจ้าของโดยบ้าน | ఇంటియొక్క  /ɪŋʈɪjokːa/ |
ไวยากรณ์ > การเชื่อมคำอย่างซับซ้อน

ตัวอย่างที่แสดงมาทั้งหมดเป็นการเชื่อคำเพียงระดับเดียว ภาษาเตลูกูมีการเชื่อมคำโดยใช้ปัจจัยหลายตัวเชื่อมต่อกับตำเพื่อให้เกิดคำที่ซับซ้อนขึ้นได้
ตัวอย่างเช่น อาจเติมทั้ง "నుంచి; นินชิ - จาก" และ "లో; โล - ใน" เข้ากับคำนามเพื่อหมายถึงภายใน เช่น "రాములోనుంచి; รามุโลนินชิ - จากข้างในของรามะ" หรือตัวอย่างการเชื่อมต่อ 3 ระดับ: "వాటిమధ్యలోనుంచి; vāṭimadʰyalōninchi - จากในระหว่างพวกเขา"
ไวยากรณ์ > คำสรรพนามที่ครอบคลุม/ไม่ครอบคลุม

ภาษาเตลูกูมีสรรพนาม "เรา" 2 คำ คือรวมผู้ฟัง (మనము; มะนะมุ) กับไม่รวมผู้ฟัง (మేము; เมมุ) เช่นเดียวกับภาษาทมิฬและภาษามลยาฬัม แต่ลักษณะนี้ไม่พบในภาษากันนาดาสมัยใหม่
คำศัพท์

ภาษาเตลูกูมีรากศัพท์ที่มาจากภาษาในกลุ่มดราวิเดียนเอง โดยมากเป็นศัพท์ที่ใช้เกี่ยวกับเรื่องทั่วไปหรือในชีวิตประจำวัน เช่น తల; ตะละ (หัว), పులి; ปุลิ (เสือ), ఊరు; อูรุ (เมือง) อย่างไรก็ตาม ภาษาเตลูกูมีศัพท์จากภาษาสันสกฤตและภาษาปรากฤตปนอยู่มาก อิทธิพลที่สำคัญอย่างหนึ่งคือ การที่กษัตริย์ศตวหนะให้ใช้ภาษาปรากฤตเป็นภาษาราชการแม้ว่าคนส่วนใหญ่จะพูดภาษาเตลูกู
ระบบการเขียน

บทความหลัก:อักษรเตลูกู
เชื่อกันว่าอักษรเตลูกูได้รับอิทธิพลจากอักษรพราหมีสมัยอโศก และใกล้เยงกับอักษรจาลุกยะที่พ่อค้าจากอินเดียนำไปเผยแพร่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กลายเป็นต้นแบบของอักษรในบริเวณดังกล่าวรวมทั้งอักษรไทย อักษรจามและอักษรบาหลี ความคล้ายคลึงระหว่างอักษรเตลูกูกับอักษรเหล่านี้ยังพบได้ในปัจจุบัน
อักษรเตลูกูเขียนจากซ้ายไปขวา หน่วยย่อยของการเขียนคือพยางค์ แต่ละพยางค์ประกอบด้วยสระ (อัชชุหรือสวระ) และพยัญชนะ (หัลลุหรือวยันชัน) พยัญชนะที่เรียงกันเป็นกลุ่ม บางตัวมีรูปต่างไปจากเดิม พยัญชนะมีทั้งรูปบริสุทธิ์ที่ไม่มีเสียงสระและรูปที่มีเสียงอะ เมื่อรวมสระกับพยัญชนะ สระจะเป็นเครื่องหมายติดกับพยัญชนะเรียก มาตรัส ซึ่งมีรูปร่างต่างจากสระปกติ
อักษรเตลูกูมีทั้งหมด 60 เครื่องหมาย เป็นสระ 16 ตัว ตัวเปลี่ยนสระ 3 ตัว พยัญชนะ 41 ตัว มีการเว้นช่องว่างระหว่างคำ เมื่อจบประโยคจะจบด้วยเส้นเดี่ยว (ปุรนา วิรมะ) หรือเส้นคู่ (กีรฆา วิรมะ)
บรรณานุกรม

Albert Henry Arden, A Progressive Grammar of the Telugu Language (1873).
Charles Philip Brown, English–Telugu dictionary (1852; revised ed. 1903);
The Linguistic Legacy of Indo-Guyanese The Linguistic Legacy of Indian-Guyanese
Languages of Mauritius Languages of Mauritius – Mauritius Attractions
Charles Philip Brown, A Grammar of the Telugu Language (1857)
P. Percival, Telugu–English dictionary: with the Telugu words printed in the Roman as well as in the Telugu Character (1862, Internet Archive edition)
Gwynn, J. P. L. (John Peter Lucius). A Telugu–English Dictionary Delhi; New York: Oxford University Press (1991; online edition).
Uwe Gustafsson, An Adiwasi Oriya–Telugu–English dictionary, Central Institute of Indian Languages Dictionary Series, 6. Mysore: Central Institute of Indian Language (1989).
Rao, Velcheru Narayana; Shulman, David (2002), Classical Telugu Poetry: An Anthology, University of California Press
Callā Rādhākr̥ṣṇaśarma, Landmarks in Telugu Literature: A Short Survey of Telugu Literature (1975).
Wilkinson, Robert W. (1974). "Tense/lax vowel harmony in Telugu: The influence of derived contrast on rule application". Linguistic Inquiry. 5 (2): 251–270.
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาษาเตลูกู ที่เว็บไซต์ Curlie
Telugu language at Encyclopædia Britannica
| ด ค กภาษาทางการของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
ระดับสหภาพ:  ฮินดี  อังกฤษ 
ตามรัฐธรรมนูญอินเดีย:  กงกัณ  กันนาดา  กัศมีร์  คุชราต  โดกรี  เตลูกู  ทมิฬ  เนปาล  เบงกอล  โบโด  ปัญจาบ  มณีปุระ  มราฐี  มลยาฬัม  ไมถิลี  สันถาลี  สันสกฤต  สินธ์  อัสสัม  อูรดู  โอริยะ  ฮินดี 
ระดับรัฐ:  อังคิกา  โภชปุระ  ฉัตตีสครห์  กาโร  กูรุง  โฮ  Kamatapuri  Kharia  คาซี  Khortha  กอกบอรอก  Kurmali  Kurukh  เลปชา  ลิมบู  มคธ  มาคัร  มีโซ  มุนดารี  เนวาร์  Rai  รังปุระ  Sadri  เศรปา  สิกขิม  สุนุวาร์  ตามาง 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
กระบองเพชร

| กระบองเพชร |
| --- | --- |

Ferocactus pilosus ต้นกระบองเพชรในเม็กซิโก

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Cactaceae Juss.

วงศ์ย่อย
 Cactoideae  Maihuenioideae  Opuntioideae  Pereskioideae
กระบองเพชร เป็นพืชในวงศ์ Cactaceae (Mila sp.) ที่มีแหล่งกำเนิดในทะเลทราย[ต้องการอ้างอิง] ต้นกระบองเพชรสามารถยืนต้นอยู่ได้ แม้อยู่ในทะเลทรายที่แห้งแล้งกันดาร โดยไม่ตาย เพราะนาน ๆ ครั้งหนึ่งจะมีฝนตกจำนวนมาก โดยต้นกระบองเพชรจะเก็บน้ำไว้ในลำต้นเป็นจำนวนมาก มันจะใช้น้ำตลอดระยะเวลาแห้งแล้งที่ยาวนาน และมันจะเปลี่ยนใบเป็นหนามเพื่อลดการคายน้ำแต่คงยังคายน้ำอยู่ ดังนั้นมันจึงสามารถอยู่ในทะเลทรายได้
สรรพคุณทางสมุนไพรของกระบองเพชร สามารถใช้บรรเทาโรคบิดได้ สารสกัดกระบองเพชรช่วยลดอาการเมาค้าง
กระบองเพชรมีชื่ออื่นดังนี้ : โบตั๋น ท้าวพันตา
นิเวศวิทยา

กระบองเพชรมีหลายชนิดที่อยู่ในทะเลทราย แต่บางชนิดอยู่ตามป่าธรรมดาหรือสภาพแวดล้อมทั่วไป กระบองเพชรส่วนใหญ่จะมีตามทะเลทรายมากกว่า
ต้นกระบองเพชรที่
ขายทั่วไปที่จะเป็นแบบบอนไซหรือชนิดที่มีขนาดปกติ แบบทั่วไปที่มีขนาดปานกลางเท่ากับต้นจริง
กระบองเพชรจะเปลี่ยนใบเป็นหนาม เพื่อลดการคายน้ำแต่คงยังคายน้ำอยู่
เป็นไม้ประดับ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลักษณะทั่วไป กระบองเพชรเป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ลำต้นมีความสูงประมาณ 1 - 12 ฟุต ลำต้นมีสีเขียวหรือเขียวคล้ำ
มีขนหรือหนามรอบต้นหรือไม่มีก็ได้แล้วแต่ชนิดพันธุ์ ลักษณะต้นเป็นเหลี่ยมรูปทรงกระบอกรูปทรงกลม หรือแล้วแต่ชนิดพันธุ์ หนามคือส่วนของลำต้นที่ทำหน้าที่แทนใบ หรือบางชนิดก็มีใบแบนกลมหนาใหญ่ อาจมีดอกสีแดง สีเหลือง หรือสีขาว ลักษณะดอกและขนาดดอกขึ้นกับชนิดพันธุ์[ต้องการอ้างอิง]
สายพันธุ์กระบองเพชร

กระบองเพชรมีมากกว่า 127 สกุล และกว่า 2,047 สปีชีส์
สายพันธุ์กระบองเพชร > รายชื่อสกุลของกระบองเพชร

พบว่าสกุลของกระบองเพชรมีมากกว่า 127 สกุลโดยมีสกุลต่าง ๆ ดังนี้
สกุล Acanthocalycium
สกุล Acanthocereus
สกุล Airampoa
สกุล Aporocactus
สกุล Ariocarpus
สกุล Armatocereus
สกุล Arrojadoa
สกุล Arthrocereus
สกุล Bergerocactus Britton & Rose – snakecactus
สกุล Borzicactus Riccob. – borzicactus P
สกุล 'Brasiliopuntia (K. Schum.) A. Berger – Brazilian pricklypear
สกุล Carnegiea Britton & Rose – saguaro
สกุล Cephalocereus Pfeiff. – cephalocereus
สกุล Cereus Mill. – sweetpotato cactus
สกุล Cleistocactus Lem. – cleistocactus
สกุล Consolea Lem. – pricklypear
สกุล Corryocactus Britton & Rose – corryocactus
สกุล Coryphantha (Engelm.) Lem. – beehive cactus
สกุล Cumulopuntia
สกุล Cylindropuntia (Engelm.) Kreuzinger – cholla
สกุล Eccremocactus Britton & Rose – eccremocactus
สกุล Echinocactus Link & Otto – echinocactus
สกุล Echinocereus Engelm. – hedgehog cactus
สกุล Echinomastus Britton & Rose – fishhook cactus
สกุล Echinopsis Zuccagni – echinopsis
สกุล Epiphyllum Haw. – climbing cactus
สกุล Epithelantha F.A.C. Weber ex Britton & Rose – pingpong-ball cactus
สกุล Escobaria Britton & Rose – foxtail cactus
สกุล Ferocactus Britton & Rose – barrel cactus
สกุล Glandulicactus Backeb.
สกุล Grusonia Rchb. ex Britton & Rose – cholla
สกุล Hamatocactus Britton & Rose – hamatocactus
สกุล Harrisia Britton – applecactus
สกุล Hatiora Britton & Rose – hatiora
สกุล Hylocereus (A. Berger) Britton & Rose – nightblooming cactus
สกุล Leptocereus (A. Berger) Britton & Rose – leptocereus
สกุล Lobivia Britton & Rose – lobivia P
สกุล Lophophora J.M. Coult. – lophophora
สกุลs Mammillaria Haw. – globe cactus
สกุล Melocactus Link & Otto – melocactus
สกุล Neolloydia Britton & Rose – neolloydia
สกุล Notocactus (K.M. Schum.) Backeb. & F.M. Knuth – notocactus
สกุล Opuntia Mill. – pricklypear
สกุล Pachycereus (A. Berger) Britton & Rose – pachycereus
สกุล Parodia Speg. – parodia
สกุล Pediocactus Britton & Rose – pincushion cactus
สกุล Peniocereus (A. Berger) Britton & Rose – peniocereus
สกุล Pereskia Mill. – pereskia
สกุล Pilosocereus Byles & Rowley – tree cactus
สกุล Rebutia K. Schum. – rebutia
สกุล Rhipsalis Gaertn. – rhipsalis
สกุล Schlumbergera Lem. – schlumbergera
สกุล Sclerocactus Britton & Rose – fishhook cactus
สกุล Selenicereus (A. Berger) Britton & Rose – moonlight cactus
สกุล Stenocereus (A. Berger) Riccob. – stenocereus
สกุล Thelocactus (K. Schum.) Britton & Rose – thelocactus
สกุล Trichocereus (A. Berger) Riccob. – trichocereus
สกุล Wigginsia D.M. Porter