stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร
ประวัติ > โปรแกรมของแฮมิลตันและบทพิูสจน์

โปรแกรมของแฮมิลตันเริ่มในบทความปี 1982 ของริชาร์ด เอส. แฮมิลตัน โดยแฮมิลตันเสนอแนวคิดเรื่องริคคีโฟล์ว (Ricci flow) บนแมนิโฟลด์ และแสดงการใช้มันพิสูจน์กรณีพิเศษของข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร หลายปีต่อมา แฮมิลตันพัฒนางานของเขาแต่ยังไม่สามารถพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ได้ จนกระทั่งกริกอรี เพเรลมานตีพิมพ์บทความของเขา
ในช่วงปลายปี 2002 และ 2003 เพเรลมานเผยแพร่บทความสามบทความบน arXiv  ในสามบทความนี้ เพเรลมานร่างบทพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร และข้อความคาดการณ์ที่ทั่วไปกว่าคือข้อความคาดการณ์จีโอเมไทรเซชัน เป็นการเพิ่มเติมโปรแกรมของแฮมิลตัน
ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคมปี 2006 มีกลุ่มวิจัยจำนวนมากเสนอบทความที่เติมรายละเอียดในบทพิสูจน์ของเพเรลมาน อันได้แก่
Bruce Kleiner และ John W. Lott เสนอบทความ arXiv ในเดือนพฤษภาคมปี 2006 โดยเติมรายละเอียดในบทพิสูจน์ข้อความคาดการณ์จีโอเมไทรเซชันของเพเรลมาน ต้นฉบับนี้ถูกเผยแพร่ในวารสาร "Geometry and Topology" ในปี 2008 มีการแก้ไขข้อผิดพลาดบางส่วนในปี 2011 และ 2013
Huai-Dong Cao และ Xi-Ping Zhu ตีพิมพ์บทความในวารสาร Asian Journal of Mathematics ฉบับประจำเดือนมิถุนายน 2006 โดยเขียนระบุบทพิสูจน์ที่สมบูรณ์ของข้อความคาดการณ์ของปวงกาเรและข้อความคาดการณ์จีโอเมไทรเซชัน ในฉบับแรก ๆ ของบทความพวกเขาถูกวิจารณ์ว่าถือเอาผลงานของเพเรลมาน จนได้แก้ไขข้อความใหม่ในภายหลัง นอกจากนี้ หน้าหนึ่งในบทความนั้นเหมือนกันกับหน้าหนึ่งของบทความฉบับร่างของ Kleiner และ Lott ที่ได้เผยแพร่สาธารณะไปก่อนหน้านี้
John Morgan และ Gang Tian อัปโหลดบทความบน arXiv ในเดือนกรกฎาคมปี 2006 โดยให้บทพิสูจน์ละเอียดของข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร (ซึ่งง่ายกว่าข้อความคาดการณ์จีโอเมไทรเซชัน) และในภายหลังเขียนออกเป็นหนังสือ
ทั้งสามกลุ่มวิจัยพบช่องว่างในงานของเพเรลมานนั้นเล็กน้อย และอาจแก้ได้โดยวิธีการของเขาเอง
ในวันที่ 22 สิงหาคม ปี 2006 สภานานาชาตินักคณิตศาสตร์ (ICM) ให้รางวัลเหรียญฟีลดส์แก่เพเรลมาน แต่เขาปฏิเสธ จอห์น มอร์แกนกล่าวในงาน ICM ในวันที่ 24 สิงหาคม 2006 และประกาศว่า "ในปี 2003 เพเรลมานได้แก้ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเรเป็นผลสำเร็จ"
ในเดือนธันวาคมปี 2006 วารสาร Science ยกย่องบทพิสูจน์ของข้อความคาดการณ์ปวงกาเรว่าเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่แห่งปี (Breakthrough of the Year) และนำขึ้นปกวารสาร
แหล่งข้อมูลอื่น

The Poincaré conjecture described เก็บถาวร 2003-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by the Clay Mathematics Institute.
The Poincaré Conjecture (video) Brief visual overview of the Poincaré Conjecture, background and solution.
The Geometry of 3-Manifolds (video) เก็บถาวร 2010-01-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A public lecture on the Poincaré and geometrization conjectures, given by C. McMullen at Harvard in 2006.
Bruce Kleiner (Yale) and John W. Lott (University of Michigan) : "Notes & commentary on Perelman's Ricci flow papers".
Stephen Ornes, What is The Poincaré Conjecture? เก็บถาวร 2008-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Seed Magazine, 25 August 2006.
The slides เก็บถาวร 2008-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน used by Yau in a popular talk on the Poincaré conjecture.
"The Poincaré Conjecture" - BBC Radio 4 programme In Our Time, 2 November 2006. Contributors June Barrow-Green, Lecturer in the History of Mathematics at the Open University, Ian Stewart, Professor of Mathematics at the University of Warwick, Marcus du Sautoy, Professor of Mathematics at the University of Oxford, and presenter Melvyn Bragg.
"Solving an Old Math Problem Nets Award, Trouble" - NPR segment, December 26, 2006.
Nasar, Sylvia (21 August 2006). "Manifold Destiny: A legendary problem and the battle over who solved it". The New Yorker. สืบค้นเมื่อ 2006-08-24. {{cite news}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
ลูปที่มีสีทั้งสองบนทอรัสไม่สามารถหดลงให้เป็นจุดได้ ฉะนั้นทอรัสจึงไม่สมานสัณฐานกับทรงกลม
ขั้นตอนต่าง ๆ ของ Ricci flow บนแมนิโฟลด์สองมิติ
เทศบาลเมืองท่าเรือพระแท่น

| เทศบาลเมืองท่าเรือพระแท่น |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Tha Ruea Phra Thaen
สถานีรถไฟท่าเรือน้อย
ทม.ท่าเรือพระแท่นที่ตั้งของเทศบาลเมืองท่าเรือพระแท่น
พิกัด: 13°56′59″N 99°45′11″E﻿ / ﻿13.94972°N 99.75306°E﻿ / 13.94972; 99.75306
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กาญจนบุรี
อำเภอ: ท่ามะกา
จัดตั้ง:    • ยกฐานะเป็นเทศบาลเมือง พ.ศ. 2547 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ปุณยวีร์ โพธิพิพิธ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7.26 ตร.กม. (2.80 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 11,604 คน
 • ความหนาแน่น: 1,598.35 คน/ตร.กม. (4,139.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04710501
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลเมืองท่าเรือพระแท่น ถนนแสงชูโต ตำบลท่าเรือ อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี 71130
เว็บไซต์: www.trpcity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ท่าเรือพระแท่น เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองในอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครทางถนนประมาณ 100 กิโลเมตร และห่างจากตัวเมืองกาญจนบุรีประมาณ 28 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 7.26 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลท่าเรือทั้งตำบล และตำบลตะคร้ำเอนบางส่วน
ประวัติ

เทศบาลตำบลท่าเรือพระแท่นเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมีชื่อว่า "สุขาภิบาลท่าเรือ" ต่อมาได้รับการจัดตั้งให้เป็นเทศบาลตำบลท่าเรือพระแท่น เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2528 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2547 ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น "เทศบาลเมืองท่าเรือพระแท่น"
การขนส่ง

เส้นทางการคมนาคมในการติดต่อกับตัวเมืองกาญจนบุรีนั้น สามารถไปได้ทั้งทางถนนและทางรถไฟ ทางถนนมี 2 สาย ได้แก่ ถนนแสงชูโตสายใหม่ และถนนแสงชูโตสายเก่า โดยถนนแสงชูโตสายใหม่เป็นทางคู่ 4 ช่องจราจร ส่วนถนนแสงชูโตสายเก่าได้มีการปรับปรุงขยายผิวจราจรเป็น 4 ช่องจราจร ตั้งแต่หน้าบริษัทโล้วเฮงหมงมอเตอร์ จำกัด ไปจนถึงหน้าบริษัทน้ำตาลท่ามะกา จำกัด ซึ่งอยู่ในเขตเทศบาลตำบลท่ามะกา
ประชากร

ประชากรเทศบาลเมืองท่าเรือพระแท่นในปี พ.ศ. 2561 มีจำนวนทั้งสิ้น 11,604 คน แบ่งเป็น ชาย 5,512 คน หญิง 6,092 คน จำนวนหลังคาเรือนทั้งหมด 4,966 ครัวเรือน ความหนาแน่นของประชากรโดยเฉลี่ยประมาณ 1,600 คนต่อตารางกิโลเมตร
ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธภายในเขตเทศบาลมีวัด 3 แห่ง คือ วัดท่าเรือ วัดใหม่เจริญผลและวัดตะคร้ำเอน มีมัสยิด 1 แห่ง โบสถ์คริสต์ 1 แห่ง ประเพณีที่สำคัญของท้องถิ่น คือ งานประเพณีลอยกระทงเนื่องในเทศกาลกินเจ
สถานศึกษา

โรงเรียนเทศบาล ๑ สังกัดเทศบาลเมืองท่าเรือพระแท่น
โรงเรียนวัดใหม่เจริญผล
โรงเรียนวัดตะคร้ำเอน
โรงเรียนท่าเรือพิทยาคม
โรงเรียนวัดท่าเรือ "อุตสาหะวิทยาคาร"
โรงเรียนอนุชนศึกษา
โรงเรียนศิริวิทยานุบาล
โรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย

| Bacterial vaginosis |
| --- | --- |
ไมโครกราฟของโรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย — เซลล์ ที่  ปากมดลูก ซึ่งมีเชื้อแบคทีเรียรูปร่างเป็นแท่งเกาะคลุมอยู่ Gardnerella vaginalis (arrows)
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: B96, N76
ICD-9: 616.1
MeSH: D016585
โรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย (bacterial vaginosis) (BV)หรือเป็นที่รู้จักในชื่ออื่นว่า โรคติดเชื้อแบคทีเรียที่ช่องคลอด (vaginal bacteriosis) หรือโรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อการ์ดเนอเรลลา (Gardnerella vaginitis) เป็น โรค ที่เกิดกับ ช่องคลอด โดยมีสาเหตุมาจาก เชื้อแบคทีเรียมีจำนวนมากกว่าปกติ อาการที่พบบ่อย ได้แก่ ตกขาว เพิ่มขึ้นโดยมักมีกลิ่นคาวปลา ปกติตกขาวจะมีสีขาวหรือสีเทา ปัสสาวะแสบ อาจจะเกิดขึ้น อาการคันไม่ค่อยพบบ่อยนัก บางครั้งอาจจะไม่มีอาการเลย การเป็นโรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียนั้นจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการเป็นโรคติดเชื้อจาก โรคติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ ซึ่งรวมถึง โรคติดเชื้อเอชไอวี/โรคเอดส์ นอกจากนั้นยังจะเพิ่มความเสี่ยงต่อ การคลอดก่อนกำหนด ในหญิงที่ตั้งครรภ์
สาเหตุและการวินิจฉัยโรค

โรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียมีสาเหตุจากแบคทีเรียที่เกิดเองตามธรรมชาติในช่องคลอดเกิดเสียสมดุล โดยแบคทีเรียชนิดที่พบบ่อยมากที่สุดเกิดการเปลี่ยนแปลงและจำนวนรวมของแบคทีเรียที่มีเพิ่มขึ้นร้อยเท่าถึงพันเท่า ปัจจัยเสี่ยงต่าง ๆ ได้แก่ การสวนล้างอวัยวะ การมีคู่สัมพันธ์ทางเพศคนใหม่หรือหลายคน ยาปฏิชีวนะ และการใช้ ห่วงอนามัย เป็นต้น อย่างไรก็ตาม การติดเชื้อดังกล่าวไม่นับว่าเป็นการติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ การวินิจฉัยโรคจะเข้าข่ายต้องสงสัยโดยอาศัยดูจากอาการที่มีและอาจยืนยันว่าเป็นจริงได้ด้วยการตรวจสอบตกขาวแล้วพบว่า ค่าความเป็นกรด-ด่าง ที่ช่องคลอดสูงกว่าปกติและพบแบคทีเรียเป็นจำนวนมากมหาศาล มักเกิดความเข้าใจสับสนกันระหว่างโรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย (BV)กับ โรคติดเชื้อยีสต์หรือราในช่องคลอด หรือกับ การติดเชื้อพยาธิหนวดทริโคโมนาส
การป้องกันและการรักษาเยียวยา

ปกติแล้วการรักษาเยียวยาจะอาศัยยาปฏิชีวนะ คลินดาไมซิน หรือ เมโทรนิดาโซล. ยาเหล่านี้อาจมีการนำมาใช้ในช่วงสามเดือนที่สองหรือช่วงสามเดือนสุดท้ายของ การตั้งครรภ์ด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ดี บ่อยครั้งหลังการรักษาเยียวยาอาจจะกลับมามีอาการอีก โพรไบโอติก อาจช่วยป้องกันไม่ให้เป็นโรคอีกได้ ไม่เป็นที่ชัดเจนว่าการใช้โพรไบโอติกหรือยาปฏิชีวนะจะส่งผลกระทบต่อผลลัพธ์จากการตั้งครรภ์หรือไม่
ระบาดวิทยาและประวัติ

โรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียเป็นโรคติดเชื้อทางช่องคลอดที่พบบ่อยที่สุดในหญิงที่อยู่ในวัยเจริญพันธุ์ จำนวนหญิงที่ถูกคุกคามด้วยโรคดังกล่าวไม่ว่าในช่วงวัยใดก็ตามจะแตกต่างกันไปตั้งแต่ร้อยละ 5 จนถึงร้อยละ 70 โรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียพบบ่อยที่สุดในส่วนต่าง ๆ ของอาฟริกา และพบน้อยที่สุดในเอเชียกับยุโรป ในสหรัฐอเมริกาหญิงที่มีอายุระหว่าง 14 และ 49 ปีได้ถูกคุกคามด้วยโรคดังกล่าวถึงประมาณร้อยละ 30 อัตราความชุกของโรคจะแตกต่างกันไปพอสมควรตามแต่ กลุ่มเชื้อชาติ ในประเทศหนึ่ง ๆ   แม้ในประวัติบันทึกส่วนใหญ่จะมีการอธิบายถึงอาการต่าง ๆ ที่คล้ายกับอาการของโรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย แต่กรณีที่ได้มีการบันทึกหลักฐานไว้อย่างชัดเจนเป็นครั้งแรกคือกรณีที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1894
คาชิมะ แอนต์เลอส์

คาชิมะแอนต์เลอส์ (ญี่ปุ่น: 鹿島アントラーズ; โรมาจิ: Kashima Antorāzu; อังกฤษ: Kashima Antlers) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ จากเมืองคาชิมะ จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น เล่นอยู่ในระดับเจลีก ดิวิชัน 1
นับตั้งแต่มีการก่อตั้งเจลีกขึ้นมาในปี ค.ศ. 1993 คาชิมะแอนต์เลอส์เป็นสโมสรฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของญี่ปุ่น และยังได้รองแชมป์ ฟุตบอลสโมสรโลก หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ 1 สมัยด้วย และหากไม่นับรวมผลงานในระดับทวีป ด้วยการคว้าตำแหน่งชนะเลิศเจลีกถึง 8 สมัย, เจลีกคัพ 6 สมัย, เอมเพอเรอร์คัพ 5 สมัย และจบอันดับไม่เกินอันดับที่ 5 เฉลี่ยทุกฤดูกาลสูงถึงร้อยละ 70  และเป็นสโมสรแรกที่ได้แชมป์เจลีกติดต่อกันถึง 3 ฤดูกาล รวมถึงการได้ 3 แชมป์หรือทริปเปิลแชมป์ภายในฤดูกาลเดียวกันด้วย
สัญลักษณ์ตลอดจนฉายาและตัวนำโชคของสโมสร คือ เขากวาง หรือกวางป่า อันเนื่องจากคาชิมะ (鹿島) สถานที่ตั้งสโมสร ในภาษาญี่ปุ่น แปลตรงตัวได้ว่า "เกาะกวาง"
เกียรติประวัติ

เจลีก ดิวิชัน 1:
ชนะเลิศ (8) : 1996, 1998, 2000, 2001, 2007, 2008, 2009, 2016
รองชนะเลิศ (2) : 1993, 1997
เอมเพอเรอร์คัพ:
ชนะเลิศ (5) : 1997, 2000, 2007, 2010, 2016
รองชนะเลิศ (2) : 1993, 2002
เจลีกคัพ :
ชนะเลิศ (6) : 1997, 2000, 2002, 2011, 2012, 2015
รองชนะเลิศ (3) : 1999, 2003, 2006
เจแปนนิส ซูเปอร์คัพ :
ชนะเลิศ (6) : 1997, 1998, 1999, 2009, 2010, 2017
รองชนะเลิศ (4) : 2001, 2002, 2008, 2011
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก:
ชนะเลิศ (1) : 2018
A3 แชมเปียนส์คัพ:
ชนะเลิศ (1) : 2003
ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ :
รองชนะเลิศ (1) : 2016
อันดับ 3 (1) : 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

(ญี่ปุ่น) เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเจลีก |
| --- | --- | --- |
| เจลีก 1 (2024) |  อัลบิเร็กซ์ นีงาตะ  อวิสปา ฟูกูโอกะ  เซเรซโซ โอซากะ  คอนซาโดเล ซัปโปโระ  กัมบะ โอซากะ  จูบิโล อิวาตะ  คาชิมะ แอนต์เลอส์  คาชิวะ เรย์โซล  คาวาซากิ ฟรอนตาเล  เกียวโต ซังงะ  มาจิดะ เซลเวีย  นาโงยะ แกรมปัส  ซางัน โทซุ  ซานเฟรชเช ฮิโรชิมะ  โชนัน เบลมาเร  เอ็ฟซี โตเกียว  โตเกียว เวร์ดี  อูราวะ เรดไดมอนส์  วิสเซล โคเบะ  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส  |  |
| เจลีก 2 (2024) |  เบลาบลิตซ์ อากิตะ  ฟาจาโน โอกายามะ  เอฮิเมะ เอ็ฟซี  อิวากิ เอ็ฟซี  ฟูจิเอดะ เอ็มวายเอ็ฟซี  โรอัสโซ คูมาโมโตะ  เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ  คาโงชิมะ ยูไนเต็ด  มิโตะ ฮอลลีฮอก  มอนเตดิโอ ยามางาตะ  โออิตะ ทรินิตา  รีโนฟา ยามางูจิ  ชิมิซุ เอส-พัลส์  เดอะสปาคูซัตสึ กุมมะ  โทจิงิ เอสซี  โทกูชิมะ วอร์ติส  วี-วาเรน นางาซากิ  เวกัลตะ เซ็นได  เวนท์ฟอเรท โคฟุ  โยโกฮามะ เอ็ฟซี  |  |
| เจลีก 3 (2024) |  เอซี นางาโนะ ปาร์เซียโร  อาซุล กลาโร นูมาซุ  ฟูกูชิมะ ยูไนเต็ด  ไกนาเร ทตโตริ  เอ็ฟซี กิฟุ  กีราวันซ์ คิตะกีวชู  เอ็ฟซี อิมาบาริ  อิวาเตะ กรูยา โมริโอกะ  คามาตามาเระ ซานูกิ  คาตาเลร์ โทยามะ  มัตสึโมโตะ ยามางะ  นาระ คลับ  โอมิยะ อาร์ดิจา  เอ็ฟซี โอซากะ  เอ็ฟซี รีวกีว  เอสซี ซางามิฮาระ  เทเกวาจาโร มิยาซากิ  วันราเร ฮาจิโนเฮะ  วายเอสซีซี โยโกฮามะ  ซไวเกิน คานาซาวะ  |  |
| ด ค กแชมเปียนเอเชียนคลับแชมเปียนชิพและเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 4 สมัย |   อัลฮิลาล (1991, 2000, 2019, 2021)  |  |
| แชมป์ 3 สมัย |   โพฮัง สตีลเลอส์ (1997, 1998, 2009)   อูราวะ เรดไดมอนส์ (2007, 2017, 2022)  |  |
| แชมป์ 2 สมัย |   กว่างโจว (2013, 2015)   ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (2006, 2016)   ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ (2001, 2002)   อัลอิน (2003, 2024)   อุลซันฮุนได (2012, 2020)   เอสเทกลอล (1970, 1990)   ซ็องนัม (1995, 2010)   อัลอิตติฮาด (2004, 2005)   อัสซัดด์ (1989, 2011)   ธนาคารกสิกรไทย (1994, 1995)   มัคคาบีเทลอาวีฟ (1969, 1971)  |  |
| แชมป์สมัยเดียว |   จูบิโล อิวาตะ (1999)   กัมบะ โอซากะ (2008)   คาชิมะ แอนต์เลอส์ (2018)   ปูซานไอพาร์ก (1985)   โตเกียว เวร์ดี (1987)   เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ (1986)   พีเอเอส เตหะราน (1993)   เวสเทิร์น ซิดนีย์ วันเดอร์เรอส์ (2014)   อาโปเอลเทลอาวีฟ (1967)   เหลียวหนิงหวู่วิน (1990)  |  |
| ด ค กแชมเปียนเจลีก ดิวิชัน 1 |
| --- | --- |
แชมป์ 8 สมัย:  คาชิมะ แอนต์เลอส์ (1996, 1998, 2000, 2001, 2007, 2008, 2009, 2016)
แชมป์ 5 สมัย:  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส (1995, 2003, 2004, 2019, 2022)
แชมป์ 4 สมัย:  คาวาซากิ ฟรอนตาเล (2017, 2018, 2020, 2021)
แชมป์ 3 สมัย:  ซานเฟรชเช ฮิโรชิมะ (2012, 2013, 2015) • จูบิโล อิวาตะ (1997, 1999, 2002)
แชมป์ 2 สมัย:  กัมบะ โอซากะ (2005, 2014) •  โตเกียว เวร์ดี (1993, 1994)
แชมป์สมัยเดียว:  อูราวะ เรดไดมอนส์ (2006) •  นาโงยะ แกรมปัส (2010) •  คาชิวะ เรย์โซล (2011) •  วิสเซล โคเบะ (2023)
ความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน

นักเรียนในไนจีเรีย
คำจำกัดความที่ใช้โดยทั่วไปของคำว่า ความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน (อังกฤษ: school belonging) มีที่มาจากบทความวิจัยในปี 1993 ของคาโรล กูเดนาวและคัทลีน เกรดี ซึ่งพวกเขาอธิบายความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนไว้ว่า "ความรู้สึกของนักเรียนที่ได้รับการยอมรับ เคารพ เป็นส่วนหนึ่งและได้รับการสนับสนุนจากผู้อื่นในสังคมโรงเรียน" การก่อตัวของความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนเกี่ยวข้องกับความรู้สึกที่เชื่อมต่อและผูกพันกับโรงเรียนของตน นอกจากนี้ยังรวมถึงการมีส่วนร่วมและเกี่ยวเนื่องกับชุมชนโรงเรียนของตนอีกด้วย  ในทางกลับกัน นักเรียนที่ไม่มีความรู้สึกความเป็นส่วนหนึ่งในสิ่งแวดล้อมของโรงเรียนมากนักมักถูกอธิบายว่าเป็นพวกแปลกแยกหรือห่างเหิน มีคำศัพท์ภาษาอังกฤษในการวิจัยทางการศึกษาที่ใช้แทนกันได้กับคำว่าความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน เช่น school connectedness, school attachment และ school engagement เป็นต้น ซึ่งล้วนมีความหมายว่าความยึดโยงกับโรงเรียนหรือความผูกพันกับโรงเรียน
ความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนถูกกำหนดโดยปัจจัยจำนวนมาก เช่น ผลสัมฤทธิ์และแรงจูงใจทางการเรียน ลักษณะส่วนบุคคล ความสัมพันธ์ในโรงเรียน ลักษณะประชากรศาสตร์ บรรยากาศโรงเรียนและการมีส่วนร่วมในกิจกรรมนอกหลักสูตร การวิจัยชี้ว่าความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนมีผลกระทบสำคัญต่อนักเรียน โดยมีความเชื่อมโยงกับ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การปรับตัวทางจิตวิทยา ความเป็นอยู่ การสร้างอัตลักษณ์ สุขภาพจิตและสุขภาพกาย ดังนั้น ความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนจึงถูกพิจารณาว่าเป็นปัจจัยพื้นฐานของการพัฒนาของนักเรียน ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งกับโรงเรียนของตนถูกมองว่ามีความสำคัญต่อวัยรุ่น เนื่องจากพวกเขาอยู่ในช่วงของการเปลี่ยนผ่านและสร้างอัตลักษณ์ของตน และการวิจัยพบว่าความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนจะเริ่มลดลงในช่วงนี้
แบบประเมินความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งสถาบัน (Psychological Sense of School Membership, PSSM) ถูกพัฒนาในปี 1993 เป็นหนึ่งในการวัดเพื่อหาว่านักเรียนมีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งกับโรงเรียนมากน้อยเพียงใด นักเรียนจะประเมินว่าตนเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับข้อความนั้น ๆ ยกตัวอย่าง เช่น "ผู้คนที่นี้สังเกตเห็นว่าฉันทำได้ดีในอะไรบางอย่าง" ในปี 2003 ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งชาติสหรัฐจัดการประชุมนานาชาติที่ปฏิญญาวิงสเปรดว่าด้วยความยึดโยงในโรงเรียน (Wingspread Declaration on School Connections) ได้รับการพัฒนาขึ้นในฐานะกลุ่มของกลยุทธ์เพื่อเพิ่มความรู้สึกของความเป็นส่วนหนึ่งและความยึดโยงกับโรงเรียนของพวกเขา
ความแพร่หลายและแนววิถี

การวิจัยชี้ว่านักเรียนจำนวนมากขาดความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน โปรแกรมประเมินสมรรถนะนักเรียนมาตรฐานสากล (PISA) ได้สำรวจความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนและความไม่พอใจของนักเรียนทั่วโลกนับแต่แต่ปี 2003 การรวบรวมข้อมูลล่าสุดของ PISA เกิดขึ้นในปี 2018 โดยมีนักเรียนกลุ่มตัวอย่างจำนวนประมาณ 600,000 คน แทนกลุ่มประชากรนักเรียนที่มีอายุ 15 ปี (อายุระหว่าง 15 ปี 3 เดือน ถึง 16 ปี 2 เดือน) จำนวน 32 ล้านคน จากประเทศที่เข้าร่วมประเมินในปี 2018 จำนวน 79 ประเทศ การวิเคราะห์ของพวกเขาพบว่ามีนักเรียนในสัดส่วนอย่างมีนัยสำคัญทั่วโลกขาดความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน โดยเฉลี่ยแล้วมีนักเรียนประมาณหนึ่งในสามที่สำรวจรู้สึกว่าตนไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนของตน นอกจากนี้ พวกเขายังพบว่านักเรียนหนึ่งในห้ารู้สึกเป็นส่วนเกินของโรงเรียน ขณะที่หนึ่งในหกรู้สึกโดดเดี่ยว ในระบบการศึกษาเกือบทั้งหมด นักเรียนที่มีสถานะทางเศรษฐกิจและสังคมต่ำมักรู้สึกว่าตนไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน โดยเฉลี่ยแล้ว ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลดลงร้อยละ 2 ระหว่างปี 2015 ถึง 2018 ขณะที่สัดส่วนของนักเรียนที่ไม่รู้สึกว่าตนเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนเพิ่มขึ้นตั้งแต่ปี 2003 ซึ่งชี้ให้เห็นว่าแนวโน้มของความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนทั่วโลกลดลง
ความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนมีแนวโน้มจะลดลงเมื่อนักเรียนอายุมากขึ้น ซึ่งระบุได้จากการศึกษาวิจัยจำนวนมาก นักวิจัยอย่าง คารี กิลเลนโอนีลและแอนดรูว์ ฟูลีกนีได้ทำการศึกษานักเรียนจากละตินอเมริกา เอเชียและยุโรป และพบว่านักเรียนวัยเด็กมีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนในระดับสูง แต่เมื่อนักเรียนเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและวัยรุ่น การรับรู้ด้านความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ในทางเดียวกัน การศึกษาอีกงานหนึ่งพบว่าความรู้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลดลงเมื่อเปลี่ยนผ่านจากมัธยมศึกษาตอนต้นสู่มัธยมศึกษาตอนปลาย นักเรียนกลุ่มดังกล่าวยังแสดงให้เห็นถึงภาวะซึมเศร้าที่เพิ่มขึ้นและการลดลงในการสนับสนุนทางสังคม ซึ่งอาจพิจารณาได้ว่าเป็นทั้งสาเหตุหรือผลของการลดลงของความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน แนวโน้มที่ว่านี้ถูกทำซ้ำในงานศึกษาอีกเป็นจำนวนมาก ซึ่งล้วนแต่แสดงให้เห็นว่าความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลดลงเมื่อนักเรียนเข้าสู่ความเป็นวัยรุ่น
สโมสรฟุตบอลมาจิดะ เซลเวีย

สโมสรฟุตบอลมาจิดะ เซลเวีย (ญี่ปุ่น: フットボールクラブ町田ゼルビア; โรมาจิ: Futtobōru Kurabu Machida Zerubia) โดยทั่วไปรู้จักกันในชื่อ เอฟซี มาจิดะ เซลเวีย (ญี่ปุ่น: FC町田ゼルビア; โรมาจิ: Efu Shi Machida Zerubia) เป็นสโมสรฟุตบอลในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองมาจิดะในเขตกรุงโตเกียว ปัจจุบันอยู่ในระดับเจลีก ดิวิชัน 1
มาจิดะรู้จักกันในชื่อ "บราซิลแห่งโตเกียว" อันเนื่องมาจากความนิยมฟุตบอล สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1977 โดยสหพันธ์ฟุตบอลของเมืองมาจิดะ ช่วงแรกเป็นโรงเรียนฟุตบอลที่พัฒนานักเตะดาวรุ่งไปสู่นักเตะอาชีพ ต่อมาในปี ค.ศ. 1989 ได้กลายเป็นมาเป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพที่เข้าร่วมแข่งขันในลีกโตเกียว
ในปี ค.ศ. 2009 สโมสรได้เพิ่มคำว่า เซลเวีย ในชื่อสโมสร โดยเซลเวียเกิดจากการรวมกันของคำว่า เซลโกวา (ชื่อต้นไม้ประจำเมืองมาจิดะ) และ ซัลเวีย (ชื่อหญ้าในสนามฟุตบอล)
เกียรติประวัติ

เจลีก ดิวิชัน 2
ชนะเลิศ (1): 2023
ประวัติผู้จัดการ

| ผู้จัดการ | สัญชาติ | ระยะเวลา> เริ่มต้น | ระยะเวลา> สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
| ซาดาโอะ ชิเงตะ |  ญี่ปุ่น | 1991 | 1995  |
| โชจิ โคโมดะ |  ญี่ปุ่น | 1996 | 2002  |
| มิโนรุ โมริยะ |  ญี่ปุ่น | 2003 | 2007  |
| เท็ตสึยะ ทตสึกะ |  ญี่ปุ่น | 1 กุมภาพันธ์ 2008 | 31 มกราคม 2010  |
| นาโอกิ โซมะ |  ญี่ปุ่น | 1 กุมภาพันธ์ 2010 | 31 มกราคม 2011  |
| รางกอ ปอปอวิช |  เซอร์เบีย | 1 กุมภาพันธ์ 2011 | 31 มกราคม 2012  |
| ออสบัลโด อาร์ดิเลส |  อาร์เจนตินา | 1 กุมภาพันธ์ 2012 | 17 พฤศจิกายน 2012  |
| ยูตากะ อากิตะ |  ญี่ปุ่น | 26 พฤศจิกายน 2012 | 25 มิถุนายน 2013  |
| นาโอกิ คูซูโนเซะ |  ญี่ปุ่น | 25 มิถุนายน 2013 | 31 มกราคม 2014  |
| นาโอกิ โซมะ |  ญี่ปุ่น | 1 กุมภาพันธ์ 2014 | 31 มกราคม 2020  |
| รางกอ ปอปอวิช |  เซอร์เบีย | 1 กุมภาพันธ์ 2020 | 31 มกราคม 2023  |
| โก คูโรดะ |  ญี่ปุ่น | 1 กุมภาพันธ์ 2023 | ปัจจุบัน  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาญี่ปุ่น)
สโมสรฟุตบอลมาจิดะ เซลเวีย ที่เฟซบุ๊ก (ในภาษาญี่ปุ่น)
สโมสรฟุตบอลมาจิดะ เซลเวีย ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์) (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กเจลีก |
| --- | --- | --- |
| เจลีก 1 (2024) |  อัลบิเร็กซ์ นีงาตะ  อวิสปา ฟูกูโอกะ  เซเรซโซ โอซากะ  คอนซาโดเล ซัปโปโระ  กัมบะ โอซากะ  จูบิโล อิวาตะ  คาชิมะ แอนต์เลอส์  คาชิวะ เรย์โซล  คาวาซากิ ฟรอนตาเล  เกียวโต ซังงะ  มาจิดะ เซลเวีย  นาโงยะ แกรมปัส  ซางัน โทซุ  ซานเฟรชเช ฮิโรชิมะ  โชนัน เบลมาเร  เอ็ฟซี โตเกียว  โตเกียว เวร์ดี  อูราวะ เรดไดมอนส์  วิสเซล โคเบะ  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส  |  |
| เจลีก 2 (2024) |  เบลาบลิตซ์ อากิตะ  ฟาจาโน โอกายามะ  เอฮิเมะ เอ็ฟซี  อิวากิ เอ็ฟซี  ฟูจิเอดะ เอ็มวายเอ็ฟซี  โรอัสโซ คูมาโมโตะ  เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ  คาโงชิมะ ยูไนเต็ด  มิโตะ ฮอลลีฮอก  มอนเตดิโอ ยามางาตะ  โออิตะ ทรินิตา  รีโนฟา ยามางูจิ  ชิมิซุ เอส-พัลส์  เดอะสปาคูซัตสึ กุมมะ  โทจิงิ เอสซี  โทกูชิมะ วอร์ติส  วี-วาเรน นางาซากิ  เวกัลตะ เซ็นได  เวนท์ฟอเรท โคฟุ  โยโกฮามะ เอ็ฟซี  |  |
| เจลีก 3 (2024) |  เอซี นางาโนะ ปาร์เซียโร  อาซุล กลาโร นูมาซุ  ฟูกูชิมะ ยูไนเต็ด  ไกนาเร ทตโตริ  เอ็ฟซี กิฟุ  กีราวันซ์ คิตะกีวชู  เอ็ฟซี อิมาบาริ  อิวาเตะ กรูยา โมริโอกะ  คามาตามาเระ ซานูกิ  คาตาเลร์ โทยามะ  มัตสึโมโตะ ยามางะ  นาระ คลับ  โอมิยะ อาร์ดิจา  เอ็ฟซี โอซากะ  เอ็ฟซี รีวกีว  เอสซี ซางามิฮาระ  เทเกวาจาโร มิยาซากิ  วันราเร ฮาจิโนเฮะ  วายเอสซีซี โยโกฮามะ  ซไวเกิน คานาซาวะ  |  |
ซานฝ่านอู๋ฝ่าน

ซานฝ่านอู๋ฝ่าน (จีน: 三反五反; "ต้านสามต้านห้า") เป็นขบวนการปฏิรูปที่เหมา เจ๋อตง ริเริ่มในไม่กี่ปีหลังจากก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมุ่งขจัดการทุจริตและเสี้ยนหนามแผ่นดินให้สิ้นไปจากนครต่าง ๆ ของจีน มีเป้าหมายเป็นฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองและนายทุน โดยเฉพาะนายทุนที่ร่ำรวย นำมาสู่การรณรงค์อย่างต่อเนื่องซึ่งหลอมรวมฐานอำนาจของเหมา เจ๋อตง ให้เป็นหนึ่งเดียว การรณรงค์นี้ส่งผลเสียต่อเศรษฐกิจในนครใหญ่อย่างเซี่ยงไฮ้ เทียนจิน และฉงชิ่ง มีผลให้นักธุรกิจหลายคนจำต้องฆ่าตัวตาย ในเซี่ยงไฮ้แห่งเดียวมีผู้คนอย่างน้อย 876 คนจบชีวิตตนเองในช่วงวันที่ 25 มกราคม ถึง 1 เมษายน ค.ศ. 1952
ซานฝ่าน

การรณรงค์ที่เรียกว่า "ซานฝ่าน" ("ต้านสาม") เปิดฉากขึ้นในแมนจูเรียเมื่อปลาย ค.ศ. 1951 โดยมีเป้าหมายเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน อดีตสมาชิกพรรคก๊กมินตั๋ง และข้าราชการประจำที่มิได้เป็นสมาชิกพรรคการเมือง
สามสิ่งที่ต่อต้าน คือ
ต้านทุจริต (反贪污)
ต้านความสิ้นเปลือง (反浪费)
ต้านระบบราชการประจำ (反官僚主义)
อู๋ฝ่าน

การรณรงค์ที่เรียกว่า "อู๋ฝ่าน" ("ต้านห้า") เปิดฉากขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1952 โดยกำหนดเป้าหมายเป็นชนชั้นนายทุน พรรคคอมมิวนิสต์จีนวางแนวทางอย่างค่อนข้างคลุมเครือในเรื่องการดำเนินคดีกับบุคคลต่าง ๆ จนกลายเป็นการเปิดศึกอย่างเต็มรูปแบบกับชนชั้นกระฎุมพีในประเทศจีน เติ้ง เสี่ยวผิง เตือนประชาชนว่า "อย่าถูกความคิดแบบทุนนิยมแปดเปื้อน"
ห้าสิ่งที่ต่อต้าน คือ
ต้านสินบน (反行贿)
ต้านการลักทรัพย์สินบ้านเมือง (反盗骗国家财产)
ต้านการเลี่ยงหลีกภาษี (反偷税漏税)
ต้านการโกงแรงงานหรือใช้วัสดุคุณภาพต่ำ (反偷工减料)
ต้านการขโมยข้อมูลทางเศรษฐกิจของบ้านเมือง (反盗窃国家经济情报)
มาริโอ (แก้ความกำกวม)

มาริโอ (Mario) เป็นชื่อผู้ชายในภาษาอิตาลี ฝรั่งเศส โครเอเชีย เช็ก นอร์เวย์ สโลวัก เซอร์เบีย ฮังการี สโลวีเนีย โปแลนด์ สเปน เดนมาร์ก โปรตุเกส โรมาเนีย สวีเดน บัลแกเรีย กรีก เยอรมัน ดัตช์ และอังกฤษของชื่อ มาเรียส ในภาษาละตินในวัฒนธรรมโรมัน
ในประเทศโครเอเชีย ชื่อ "มาริโอ" เป็นชื่อที่ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1970 ถึง 1990 และเป็นชื่อที่พบมากที่สุดในทศวรรษ 1970
บุคคลที่มีชื่อเสียงที่มีชื่อ "มาริโอ" ได้แก่
มาริโอ (นักร้อง) นักร้องสไตล์อาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน
มาริออ อานชิช นักเทนนิสชาวโครเอเชีย
มารีโอ บาโลเตลลี นักฟุตบอลชาวอิตาลี
มารีโอ ก็อมเม็ส นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
มารีโอ เกิทเซอ นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
มาริโอ แลนซา นักร้องโอเปร่าชาวอเมริกัน
มาริโอ โลเปซ นักแสดงและพิธีกรชาวอเมริกัน
มาริออ มันจูกิช นักฟุตบอลชาวโครเอเชีย
มาริโอ้ เมาเร่อ นักแสดงชาวไทย
มาริออ ปาชาลิช นักฟุตบอลชาวโครเอเชีย
มารีโอ ตามัญโญ สถาปนิกชาวอิตาลี ผู้ออกแบบสิ่งก่อสร้างสำคัญของไทย เช่น พระที่นั่งอนันตสมาคม สถานีรถไฟหัวลำโพง เป็นต้น
ตัวละครในเรื่องสมมติ
มาริโอซีรีส์ เกมที่มีชื่อเสียงเกมหนึ่งของของบริษัทนินเทนโด
มาริโอ (ตัวละคร)
ลุยจิ
↑  Nuessel, Frank (2017-07-03). "A Note on the 25 Most Frequent Surnames from the 2000 United States Census Bureau List". Names. 65 (3): 178–182. doi:10.1080/00277738.2016.1262135. ISSN 1756-2279.