stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาทิตย์ วงศ์หนองเตย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลจากพรรคประชาธิปัตย์ เก็บถาวร 2009-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ศูนย์ข้อมูลการเมืองไทย เก็บถาวร 2012-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลจาก ThaisWatch.com
Twitter ของสาทิตย์ วงศ์หนองเตย
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 59 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ  |  |
| รองนายกรัฐมนตรี |  สุเทพ เทือกสุบรรณ  กอร์ปศักดิ์ สภาวสุ  สนั่น ขจรประศาสน์  ไตรรงค์ สุวรรณคีรี  |  |
| สำนักนายกรัฐมนตรี |  สาทิตย์ วงศ์หนองเตย  วีระชัย วีระเมธีกุล  องอาจ คล้ามไพบูลย์  |  |
| กลาโหม |  ประวิตร วงษ์สุวรรณ  |  |
| การคลัง |  กรณ์ จาติกวณิช  ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์  พฤฒิชัย ดำรงรัตน์  มั่น พัธโนทัย  |  |
| การต่างประเทศ |  กษิต ภิรมย์  |  |
| การท่องเที่ยวและกีฬา |  ชุมพล ศิลปอาชา  |  |
| การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ |  วิฑูรย์ นามบุตร  อิสสระ สมชัย  |  |
| เกษตรและสหกรณ์ |  ธีระ วงศ์สมุทร  ชาติชาย พุคยาภรณ์  ศุภชัย โพธิ์สุ  |  |
| คมนาคม |  โสภณ ซารัมย์  ประจักษ์ แกล้วกล้าหาญ  เกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร  สุชาติ โชคชัยวัฒนากร  |  |
| ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม |  สุวิทย์ คุณกิตติ  |  |
| เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร |  ระนองรักษ์ สุวรรณฉวี  จุติ ไกรฤกษ์  |  |
| พลังงาน |  วรรณรัตน์ ชาญนุกูล  |  |
| พาณิชย์ |  พรทิวา นาคาศัย  อลงกรณ์ พลบุตร  |  |
| มหาดไทย |  ชวรัตน์ ชาญวีรกูล  บุญจง วงศ์ไตรรัตน์  ถาวร เสนเนียม  |  |
| ยุติธรรม |  พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค  |  |
| แรงงาน |  ไพฑูรย์ แก้วทอง  เฉลิมชัย ศรีอ่อน  |  |
| วัฒนธรรม |  ธีระ สลักเพชร  นิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ  |  |
| วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี |  กัลยา โสภณพนิช  วีระชัย วีระเมธีกุล  |  |
| ศึกษาธิการ |  จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์  ชินวรณ์ บุณยเกียรติ  ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์  นริศรา ชวาลตันพิพัทธ์  ไชยยศ จิรเมธากร  |  |
| สาธารณสุข |  วิทยา แก้วภราดัย  จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์  มานิต นพอมรบดี  พรรณสิริ กุลนาถศิริ (ขณะรักษาการ)  |  |
| อุตสาหกรรม |  ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง  ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์  |  |
| โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี |  ปณิธาน วัฒนายากร (ขณะรักษาการ)  พุทธิพงษ์ ปุณณกันต์  ศุภชัย ใจสมุทร (ขณะรักษาการ)  ศุภรักษ์ ควรหา  วัชระ กรรณิการ์  ภูมินทร์ ลีธีระประเสริฐ  มารุต มัสยวาณิช  |  |
 รัฐมนตรีช่วยว่าการ  † : รักษาการแทน  พ้นจากตำแหน่ง 
| ด ค กพรรคประชาธิปัตย์ |
| --- | --- | --- |
| หัวหน้าพรรค |  ควง อภัยวงศ์  หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช  ถนัด คอมันตร์  พิชัย รัตตกุล  ชวน หลีกภัย  บัญญัติ บรรทัดฐาน  อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ  จุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์  เฉลิมชัย ศรีอ่อน  |  |
| เลขาธิการพรรค |  หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช  เทพ โชตินุชิต  ชวลิต อภัยวงศ์  ใหญ่ ศวิตชาติ  ธรรมนูญ เทียนเงิน  ดำรง ลัทธพิพัฒน์  เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์  มารุต บุนนาค  เล็ก นานา  วีระ มุสิกพงศ์  สนั่น ขจรประศาสน์  อนันต์ อนันตกูล  ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์  สุเทพ เทือกสุบรรณ  เฉลิมชัย ศรีอ่อน  จุติ ไกรฤกษ์  เดชอิศม์ ขาวทอง  |  |
| โฆษกพรรค |  ลดาวัลลิ์ วงศ์ศรีวงศ์  สาทิตย์ วงศ์หนองเตย  องอาจ คล้ามไพบูลย์  บุรณัชย์ สมุทรักษ์  ชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต  ธนา ชีรวินิจ  ราเมศ รัตนะเชวง  เจนจิรา รัตนเพียร  |  |
| นายกรัฐมนตรีจากพรรค |  ควง อภัยวงศ์  หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช  ชวน หลีกภัย  อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ  |  |
| นโยบายพรรค |  โครงการแก้ไขปัญหาความยากจน  โครงการชุมชนพอเพียง  โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล  |  |
| หัวข้อที่เกี่ยวข้อง |  กลุ่ม 10 มกรา  คณะรัฐมนตรีเงา  กปปส.  |  |
ชิมาบาระ (จังหวัดนางาซากิ)

ชิมาบาระ (ญี่ปุ่น: 島原市; โรมาจิ: Shimabara-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 82.96 ตารางกิโลเมตร (32.03 ตารางไมล์) มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ประมาณ 40,795 คน มีความหนาแน่นของประชากร 492 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

นครชิมาบาระตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของคาบสมุทรชิมาบาระ ทิศตะวันออกติดกับทะเลอาริอาเกะ และทิศตะวันตกติดกับเขาอุนเซ็ง
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดนางาซากิ
นครอุนเซ็ง
นครมินามิชิมาบาระ
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของนครชิมาบาระใน ค.ศ. 2020 มีจำนวน 43,338 คน นครชิมาบาระดำเนินการสำรวจสำมะโนประชากรมาตั้งแต่ ค.ศ. 1920 จำนวนประชากรของเมืองนี้สูงสุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 โดยมีมากกว่า 60,000 คน และใน ค.ศ. 2020 จำนวนประชากรของนครชิมาบาระมีเพียงประมาณ 75% ของจำนวนประชากรในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950
ประวัติศาสตร์

ชิมาบาระเดิมตั้งอยู่ในแคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นฮิเซ็ง เริ่มพัฒนาจากการเป็นเมืองรอบปราสาทชิมาบาระ ซึ่งเป็นเมืองศูนย์กลางของแคว้นศักดินาชิมาบาระในยุคเอโดะ เมืองนี้เป็นแหล่งค้าขายต่างประเทศและกิจกรรมมิชชันนารีในช่วงปลายยุคมูโรมาจิและในช่วงต้นยุคเอโดะ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวคิริชิตัง เนื่องด้วยการปกครองที่ผิดพลาด ภาษีที่สูง และการกดขี่ข่มเหงคริสต์ศาสนิกชน ทำให้ประชากรลุกฮือขึ้นในช่วงกบฏชิมาบาระใน ค.ศ. 1637 ซึ่งถูกปราบปรามอย่างรุนแรงโดยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ต่อมาชิมาบาระถูกปกครองโดยกลุ่มย่อยของตระกูลมัตสึไดระระหว่าง ค.ศ. 1668 ถึง 1774 และระหว่าง ค.ศ. 1774 ถึง 1871
หลังจากการปฏิรูปเมจิ เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเมืองชิมาบาระขึ้น ต่อมาเมืองชิมาบาระได้ผนวกหมู่บ้านชิมาบาระและเมืองมินาโตะที่อยู่ข้างเคียงเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1924 ต่อมาวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1940 เมืองชิมาบาระได้ผนวกหมู่บ้านอันนากะและซูงิตานิ แล้วยกฐานะเป็นนครชิมาบาระ นครชิมาบาระผนวกหมู่บ้านมิกาเอะที่อยู่ข้างเคียงเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1955 และในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2006 เมืองอาริอาเกะ (จากอำเภอมินามิตากากิ) ถูกรวมเข้ากับนครชิมาบาระ
ตลอดช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ เมืองชิมาบาระได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวของภูเขาไฟอุนเซ็ง การปะทุของภูเขาไฟครั้งใหญ่ใน ค.ศ. 1792 ส่งผลให้เกิดคลื่นสึนามิที่ทำลายเมืองเกือบทั้งหมดและคร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 15,000 ราย ซึ่งถือเป็นภัยพิบัติจากภูเขาไฟที่เลวร้ายที่สุดครั้งหนึ่งของญี่ปุ่น ในประวัติศาสตร์เมื่อไม่นานมานี้ การปะทุครั้งใหญ่ใน ค.ศ. 1990–1991 ส่งผลให้เกิดกระแสหินภูเขาไฟซึ่งคร่าชีวิตผู้คนไป 43 รายและทำให้ผู้คนอีกหลายร้อยคนต้องอพยพชั่วคราว การประชุมนานาชาติครั้งที่ 5 ของเมืองว่าด้วยเรื่องภูเขาไฟจัดขึ้นที่นครชิมาบาระในวันที่ 19–23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007
การเมืองการปกครอง

นครชิมาบาระมีการบริหารในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภานครเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 19 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด นครชิมาบาระเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดนางาซากิจำนวน 2 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครชิมาบาระเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 2 จังหวัดนางาซากิ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างในรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของชิมาบาระขึ้นอยู่กับการเกษตรและการประมงเชิงพาณิชย์เป็นหลัก ผลผลิตหลัก ได้แก่ น้ำแข็ง หัวไชเท้า แคร์รอต มันฝรั่ง กะหล่ำปลีจีน แตงโมขนาดเล็ก มะม่วง สตรอว์เบอร์รี่ ส้มโอ ยาสูบ รวมถึงไก่และวัว ชิมาบาระยังเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยวเนื่องจากมีความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์ มีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติคืออุทยานแห่งชาติอุนเซ็ง-อามากูซะ และมีบ่อน้ำพุร้อน (อนเซ็ง) มากมาย จุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยวภายในเขตเมือง ได้แก่ ปราสาทชิมาบาระ และย่านถนนซามูไร
การศึกษา

นครชิมาบาระมีโรงเรียนประถม 9 แห่งและโรงเรียนมัธยมต้น 5 แห่งที่บริหารโดยเทศบาลนครชิมาบาระ และโรงเรียนมัธยมปลาย 4 แห่งที่บริหารโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดนางาซากิ และมีโรงเรียนมัธยมเอกชนอีก 1 แห่ง นอกจากนี้ ทางจังหวัดยังเปิดโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่ง
การขนส่ง > รถไฟ

รถไฟชิมาบาระ: สายรถไฟชิมาบาระ
สถานี: ■ อาริอาเกะ-ยูเอะ – โอมิซากิ – มัตสึโอะ – มิเอะ – ชิมาบาระ – เรกีวโกเอ็ง-ไทอิกูกัง – ชิมาบาระ-ฟูนัตสึ – ชิมาบาราโก
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 57
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 251
สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น

เขาอุนเซ็ง และหอรำลึกภัยพิบัติเขาอุนเซ็ง (มาดามัสโดม)
ปราสาทชิมาบาระ
ชิมาบาระอนเซ็ง
อุทยานธรณีคาบสมุทรชิมาบาระ (ชิมาบาระฮันโตจีโอพาร์ก)
บ้านพักซามูไรชิมาบาระ
สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น > เทศกาล

นครชิมาบาระมีเทศกาลน้ำชิมาบาระที่จัดขึ้นในสุดสัปดาห์แรกของเดือนสิงหาคม นอกจากนี้ยังมีเทศกาลต่าง ๆ ในนครมินามิชิมาบาระ เช่น เทศกาลทะเลในย่านคูจิโนสึและเทศกาลซากูระมินามิชิมาบาระ
บุคคลที่มีชื่อเสียง

โคเม นากามูระ - เซเลบริตีเชฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของนครชิมาบาระ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดนางาซากิ |
| --- | --- | --- |
นางาซากิ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ซาเซโบะ  นางาซากิ  |  |
| นคร |  โกโต  ชิมาบาระ  ไซไก  มัตสึอูระ  มินามิชิมาบาระ  สึชิมะ  อิกิ  อิซาฮายะ  อุนเซ็ง  โอมูระ  ฮิราโดะ  |  |
| เมืองแบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคิตะมัตสึอูระ ซาซะ  โอจิกะ  อำเภอนิชิโซโนงิ โทงิตสึ  นางาโยะ  อำเภอมินามิมัตสึอูระ ชิงกามิโงโต  อำเภอฮิงาชิโซโนงิ คาวาตานะ  ฮาซามิ  ฮิงาชิโซโนงิ  |  |
เขาอุนเซ็งมองจากท่าเรือชิมาบาระ
ปราสาทชิมาบาระ
ศาลาว่าการนครชิมาบาระ
ย่านบ้านพักซามูไรชิมาบาระ
ริโอะ อูจิดะ

| ริโอะ อูจิดะ |
| --- | --- |
ริโอะ อูจิดะในงาน Super! C Channel ประจำปี 2019
เกิด:  (1991-09-27) กันยายน 27, 1991 (33 ปี) ฮาจิโอจิ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ:  ไอดอลประเภทกราวียัวร์  นักแสดง 
ปีปฏิบัติงาน: 2010 - ปัจจุบัน
ตัวแทน: LesPros Entertainment
มีชื่อเสียงจาก: ชิจิมะ คิริโกะ จาก มาสค์ไรเดอร์ไดรฟ
ริโอะ อูจิดะ (ญี่ปุ่น: 内田 理央; โรมาจิ: Uchida Rio) เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1991 เป็นนักแสดงหญิง ที่เป็นผู้ร่วมสังกัด LesPros Entertainment , ไอดอลประเภทกราวียัวร์ ชาวญี่ปุ่น ซึ่งเธอเป็นที่รู้จักมากที่สุดในบทบาทของนางเอก ชิจิมะ คิริโกะ ในภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ เรื่อง มาสค์ไรเดอร์ไดรฟ์
ผลงาน > รายการโทรทัศน์

| ปี | รายการ | ฐานะ | ช่องทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Sora Tobu Kōhōshitsu | guest | TBS |  |
| 2014-2015 | Kamen Rider Drive | Kiriko Shijima | TV Asahi |  |
| 2015 | Okitegami Kyōko no Bibōroku | Makuru Makuma | NTV |  |
| 2017 | Meals Shogi Player Loved | Nayuta Tōge | Fuji TV | Lead role |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อเรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Kamen Rider × Kamen Rider Drive & Gaim: Movie War Full Throttle | Kiriko Shijima |  |
| 2015 | Super Hero Taisen GP: Kamen Rider 3 | Kiriko Shijima |  |
| 2015 | Kamen Rider Drive: Surprise Future | Kiriko Shijima |  |
| 2015 | Mr.Maxman | Rina Igarashi |  |
| 2015 | Kamen Rider × Kamen Rider Ghost & Drive: Super Movie War Genesis | Kiriko Shijima |  |
| 2016 | Chimamire Sukeban Chainsaw | Gīko Nokomura |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official profile at LesPros Entertainment เก็บถาวร 2018-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
จังหวัดปทุมธานี

"ปทุมธานี" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปทุมธานี (แก้ความกำกวม)
| จังหวัดปทุมธานี |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Changwat Pathum Thani
ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: อนุสรณ์สถานแห่งชาติ, นิทรรศการพระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ ณ พิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติ, เครื่องเล่นทอร์นาโดที่ดรีมเวิลด์, มหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย, องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ, สระน้ำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
   ธง ตรา
คำขวัญ: ถิ่นบัวหลวง เมืองรวงข้าว เชื้อชาวมอญ นครธรรมะ พระตำหนักรวมใจ สดใสเจ้าพระยา ก้าวหน้าอุตสาหกรรม
แผนที่ประเทศไทย จังหวัดปทุมธานีเน้นสีแดงแผนที่ประเทศไทย จังหวัดปทุมธานีเน้นสีแดง
ประเทศ:  ไทย
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ : สมคิด จันทมฤก   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2567) 
 • นายก อบจ. : คำรณวิทย์ ธูปกระจ่าง   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2563) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,525.856 ตร.กม. (589.136 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 70
ประชากร (พ.ศ. 2566)
 • ทั้งหมด: 1,219,199 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 16
 • ความหนาแน่น: 799.03 คน/ตร.กม. (2,069.5 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 4
รหัส ISO 3166: TH-13 
ชื่อไทยอื่น ๆ: เมืองปทุม
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ต้นไม้: ทองหลางลาย
 • ดอกไม้: บัวหลวง
 • สัตว์น้ำ: ปลาบู่ทราย
ศาลากลางจังหวัด
 • ที่ตั้ง: เลขที่ 1 ถนนปทุมธานีเฉลิมพระเกียรติ ตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี 12000
 • โทรศัพท์: 0 2581 3886, 0 2581 6038
เว็บไซต์: www.pathumthani.go.th
 
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ปทุมธานี (เดิมสะกดว่า ประทุมธานี) เป็นจังหวัดหนึ่งที่อยู่ในภาคกลางของประเทศไทย เป็นหนึ่งในห้าจังหวัดในพื้นที่ปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศเหนือของกรุงเทพมหานคร เทศบาลที่ตั้งศาลากลางจังหวัดคือเทศบาลเมืองปทุมธานี แต่เทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดคือเทศบาลนครรังสิต ซึ่งตั้งอยู่ในอำเภอธัญบุรี
ประวัติศาสตร์

จังหวัดปทุมธานีมีความเป็นถิ่นฐานบ้านเมืองมาแล้วไม่น้อยกว่า 300 ปี นับตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งกรุงศรีอยุธยา คือ เมื่อ พ.ศ. 2202 มังนันทมิตรได้กวาดต้อนครอบครัวมอญ เมืองเมาะตะมะ อพยพหนีภัยจากศึกพม่า เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกรุงเทพทวารวดีศรีอยุธยา ซึ่งสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ครอบครัวมอญเหล่านั้นไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านสามโคก ต่อมาในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชแห่งกรุงธนบุรี ชาวมอญได้อพยพหนีพม่าเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารอีกเป็นครั้งที่ 2 พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งบ้านเรือนที่บ้านสามโคกอีก และในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ก็ได้มีการอพยพชาวมอญครั้งใหญ่จากเมืองเมาะตะมะเข้าสู่ประเทศไทยเรียกว่า "มอญใหญ่" พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ชาวมอญบางส่วนตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านสามโคกอีกเช่นเดียวกัน จากชุมชนขนาดเล็ก บ้านสามโคกจึงกลายเป็น เมืองสามโคก ในเวลาต่อมา
ต่อมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2358 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อเมืองสามโคก เป็น เมืองประทุมธานี และเมื่อ พ.ศ. 2461 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ใช้คำว่า "จังหวัด" แทน "เมือง" และให้เปลี่ยนการสะกดชื่อใหม่จาก "ประทุมธานี" เป็น "ปทุมธานี" กลายเป็น จังหวัดปทุมธานี ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2475 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ยุบจังหวัดธัญบุรีมาขึ้นกับจังหวัดปทุมธานี จังหวัดปทุมธานีจึงได้แบ่งการปกครองเป็น 7 อำเภอดังเช่นปัจจุบัน
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต

จังหวัดปทุมธานีตั้งอยู่ทางภาคกลางของประเทศไทยและเป็น 1 ใน 5 จังหวัดปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร มีพื้นที่ติดต่อกับจังหวัดข้างเคียง คือ
ทิศเหนือ  ติดต่อกับอำเภอลาดบัวหลวง อำเภอบางไทร อำเภอบางประอิน อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อำเภอหนองแค และอำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ อำเภอบ้านนา อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายกและอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา
ทิศใต้  ติดต่อกับ เขตหนองจอก เขตคลองสามวา เขตสายไหม เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร และอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับอำเภอบางบัวทองและอำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี
การเมืองการปกครอง > หน่วยการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

จังหวัดปทุมธานีแบ่งเขตการปกครองส่วนภูมิภาค (ตามกฎหมายลักษณะปกครองท้องที่) ออกเป็น 7 อำเภอ 60 ตำบล 529 หมู่บ้าน แต่หากไม่นับรวมหน่วยการปกครองในเขตเทศบาลเมืองและเทศบาลนครซึ่งยุบเลิกตำแหน่งกำนันและผู้ใหญ่บ้านแล้ว จะมีทั้งหมด - ตำบล - หมู่บ้าน โดยอำเภอทั้ง 7 อำเภอของจังหวัดปทุมธานี มีรายชื่อและข้อมูลทั่วไปดังนี้
| แผนที่> .ลำดับ  | แผนที่> .ชื่ออำเภอ | แผนที่> .พื้นที่ (ตร.กม.) | แผนที่> .ห่างจากศาลากลางจังหวัด  (ก.ม.) | แผนที่> .ก่อตั้ง (พ.ศ.) | แผนที่> .ตำบล  | แผนที่> .หมู่บ้าน  | แผนที่> .ประชากร (คน)  (พ.ศ. 2566) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |   เมืองปทุมธานี | 120.151  | - |  | 14 | 81 | 220,791  |
| 2 |   คลองหลวง | 299.152  | 22.1  |  | 7 | 71 | 300,949  |
| 3 |   ธัญบุรี | 112.124  | 18.1  |  | 6 | 12 | 217,355  |
| 4 |   หนองเสือ | 413.632  | 57.9  |  | 7 | 69 | 56,676  |
| 5 |   ลาดหลุมแก้ว | 188.12  | 17.9  |  | 7 | 61 | 72,157  |
| 6 |   ลำลูกกา | 297.71  | 39.4  |  | 8 | 114 | 294,207  |
| 7 |   สามโคก | 94.967  | 8.1  |  | 11 | 58 | 57,064  |
↑  เรียงตามรหัสเขตการปกครองของกรมการปกครอง
↑  รวมตำบลในเขตเทศบาลเมืองและเทศบาลนครด้วย
↑  เฉพาะหมู่บ้านนอกเขตเทศบาลเมืองและเทศบาลนคร (ทั้งเต็มหมู่และบางส่วน) เท่านั้น สำหรับจำนวนหมู่บ้านทั้งหมด ให้ดูในบทความของแต่ละอำเภอ
การเมืองการปกครอง > รายชื่อนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

| ลำดับ | รายชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | นายสุรพงษ์ อึ้งอัมพรวิไล | พ.ศ. 2540 | พ.ศ. 2540 |  |
| 2 | นายลิขิต หมู่ดี | พ.ศ. 2540 | พ.ศ. 2542 |  |
| 3 | นายสุพจน์ ชัยสดมภ์ | พ.ศ. 2542 | พ.ศ. 2547 |  |
| 4  (1-3) | นายชาญ พวงเพ็ชร์ | 14 มีนาคม พ.ศ. 2547 | 13 มีนาคม พ.ศ. 2551 | นายก อบจ. จากการเลือกตั้งครั้งแรก |
| 4  (1-3) | นายชาญ พวงเพ็ชร์ | 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 | 5 มีนาคม พ.ศ. 2555 | ลาออกก่อนครบวาระ |
| 4  (1-3) | นายชาญ พวงเพ็ชร์ | 22 เมษายน พ.ศ. 2555 | 26 ตุลาคม พ.ศ. 2563 |  |
| 5 (1) | พลตำรวจโท คำรณวิทย์ ธูปกระจ่าง | 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 | 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | ลาออกก่อนครบวาระ |
| 5 (1) | พลตำรวจโท คำรณวิทย์ ธูปกระจ่าง | 22 กันยายน พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน |  |
การเมืองการปกครอง > รายชื่อสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด

| สภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี> เขต | สภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี> เขต | สภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี> ชื่อ | สภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี> สังกัด | สภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี> สังกัด | สภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี> หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เมืองปทุมธานี | เขต 1 | อัคคเดช ดีแจ้ง | พรรคประชาชน | พรรคประชาชน | – |
| เมืองปทุมธานี | เขต 2 | จิรายุ ใจเอื้อเฟื้อ | ผู้สมัครอิสระ | ผู้สมัครอิสระ | – |
| เมืองปทุมธานี | เขต 3 | นพนันท์ คุณาวิชชา | ผู้สมัครอิสระ | ผู้สมัครอิสระ | – |
| เมืองปทุมธานี | เขต 4 | อทิตย์ นพขำ | พรรคเพื่อไทย | พรรคเพื่อไทย | – |
| เมืองปทุมธานี | เขต 5 | อดิสร อยู่นาน |  | กลุ่มคนรักปทุม |  |
| เมืองปทุมธานี | เขต 6 | ทนงศักดิ์ อาภาโรจนกิจ |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| คลองหลวง | เขต 1 | จีระยุทธ กำลังดี | กลุ่มคลองหลวงก้าวหน้า | กลุ่มคลองหลวงก้าวหน้า | – |
| คลองหลวง | เขต 2 | บุญปลูก ใจแคล้ว | กลุ่มคลองหลวงก้าวหน้า | กลุ่มคลองหลวงก้าวหน้า | – |
| คลองหลวง | เขต 3 | ทองสุก แสนจักร |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| คลองหลวง | เขต 4 | ศุภชัย เรืองศรี | กลุ่มคลองหลวงก้าวหน้า | กลุ่มคลองหลวงก้าวหน้า | – |
| คลองหลวง | เขต 5 | พรปริญญา ศรีจันทร์ |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| คลองหลวง | เขต 6 | พนันทร์ หนูเจริญ | กลุ่มคลองหลวงก้าวหน้า | กลุ่มคลองหลวงก้าวหน้า | – |
| คลองหลวง | เขต 7 | สัญชาติ คุระนันท์ |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| คลองหลวง | เขต 8 | ชนกนันท์ วงษ์แจ้ง | กลุ่มคลองหลวงก้าวหน้า | กลุ่มคลองหลวงก้าวหน้า | – |
| คลองหลวง | เขต 9 | ณัฐรุจา คุ้มทรัพย์ |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| ธัญบุรี | เขต 1 | สุทธพงษ์ บุราพันธ์ |  | กลุ่มคนรักปทุม | รองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำดับที่หนึ่ง |
| ธัญบุรี | เขต 2 | ชนภัทร นันทกาวงศ์ | พรรคประชาชน | พรรคประชาชน | – |
| ธัญบุรี | เขต 3 | นันธิดา เกียรติพัฒนาชัย | ผู้สมัครอิสระ | ผู้สมัครอิสระ |  |
| ธัญบุรี | เขต 4 | วีระเดช หลีนวรัตน์ |  | กลุ่มธัญญก้าวหน้า | – |
| ธัญบุรี | เขต 5 | เกวลิน หลีนวรัตน์ |  | กลุ่มธัญญก้าวหน้า |  |
| ธัญบุรี | เขต 6 | วิธาร์ รังสิวัฒนศักดิ์ |  | กลุ่มคนรักปทุม | รองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำดับที่สอง |
| หนองเสือ | เขต 1 | สุริยา ธรรมธารา |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| หนองเสือ | เขต 2 | ปรเมษฐ์ แสวงหา |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| ลาดหลุมแก้ว | เขต 1 | สมร แตงอ่อน |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| ลาดหลุมแก้ว | เขต 2 | ชัยวัฒน์ อินทร์เลิศ |  | กลุ่มคนรักปทุม | ประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี |
| ลำลูกกา | เขต 1 | เตชิต มั่นหรั่ง |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| ลำลูกกา | เขต 2 | ภิรมณ์ ตลับทอง |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| ลำลูกกา | เขต 3 | วิรัช แดงกลาง |  | กลุ่มคนรักปทุม | เลขานุการสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี |
| ลำลูกกา | เขต 4 | สำเริง อุริต |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| ลำลูกกา | เขต 5 | ปกเกษ คงเขียว |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| ลำลูกกา | เขต 6 | ประภาส สุกเอี่ยม |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| ลำลูกกา | เขต 7 | คณาธิป ใจกระสันติ | ผู้สมัครอิสระ | ผู้สมัครอิสระ |  |
| ลำลูกกา | เขต 8 | ชุติมา ระดมเล็ก |  | กลุ่มคนรักปทุม | – |
| ลำลูกกา | เขต 9 | ณัชชา สอนเนย | ผู้สมัครอิสระ | ผู้สมัครอิสระ | – |
| สามโคก | เขต 1 | โนรี นิยมแก้ว |  | กลุ่มปทุมรักไทย | – |
| สามโคก | เขต 2 | ศริญญกรณ์ พวงเพ็ชร์ |  | กลุ่มปทุมรักไทย | – |
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  2549  | 856,790 | —     |
|  2550  | 896,843 | +4.7% |
|  2551  | 929,250 | +3.6% |
|  2552  | 956,376 | +2.9% |
|  2553  | 985,643 | +3.1% |
|  2554  | 1,010,898 | +2.6% |
|  2555  | 1,033,837 | +2.3% |
|  2556  | 1,053,158 | +1.9% |
|  2557  | 1,074,058 | +2.0% |
|  2558  | 1,094,249 | +1.9% |
|  2559  | 1,111,376 | +1.6% |
|  2560  | 1,129,115 | +1.6% |
|  2561  | 1,146,092 | +1.5% |
|  2562  | 1,163,604 | +1.5% |
|  2563  | 1,176,412 | +1.1% |
|  2564  | 1,190,060 | +1.2% |
|  2565  | 1,201,532 | +1.0% |
|  2566  | 1,219,199 | +1.5% |
อ้างอิง:กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
เศรษฐกิจ

จังหวัดปทุมธานีเป็นพื้นที่เกษตรกรรมสำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ โดยมีพื้นที่การเกษตร 506,678 ไร่ หรือร้อยละ 53.03 ของพื้นที่จังหวัด (สำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2546) ในปัจจุบัน นอกจากการเกษตรแล้ว จังหวัดยังเป็นพื้นที่อุตสาหกรรมสำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ มีนิคมอุตสาหกรรมกระจายอยู่ทั้งจังหวัด โดยผลิตภัณฑ์มวลรวมเกือบร้อยละ 70 ของจังหวัดมาจากภาคอุตสาหกรรม (สำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2543)
พื้นที่การเกษตรมีอยู่ในทุกอำเภอ และมีมากที่สุดในเขตอำเภอหนองเสือ อำเภอลำลูกกา อำเภอลาดหลุมแก้ว และอำเภอคลองหลวงตามลำดับ โดยพื้นที่ของจังหวัดจะมีการทำการเกษตร ส่วนใหญ่เป็นที่นา ไม้ผล และไม้ยืนต้น ตามลำดับ
จังหวัดปทุมธานีมีอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว ในปี พ.ศ. 2543 ประชากรมีรายได้เฉลี่ยต่อคน 2,064,288 บาทต่อปี นับว่าสูงเป็นอันดับที่ 6 ของประเทศ รองจากจังหวัดระยอง ชลบุรี กรุงเทพมหานคร สมุทรสาคร และจังหวัดภูเก็ต มีผลิตภัณฑ์มวลรวมมูลค่า 118,489 ล้านบาท รายได้สูงสุดขึ้นอยู่กับภาคอุตสาหกรรมคิดเป็นร้อยละ 69.32 คิดเป็นมูลค่า 82,136 ล้านบาท รองลงมา คือ ภาคบริการ ร้อยละ 7.688 คิดเป็นมูลค่า 9,102 ล้านบาท และสาขาการค้าส่งและค้าปลีก ร้อยละ 5.12 คิดเป็นมูลค่า 6,071 ล้านบาท โดยพื้นที่เขตอำเภอคลองหลวงมีจำนวนโรงงานอุตสาหกรรมหนาแน่นมากที่สุด รองลงมาคืออำเภอเมืองปทุมธานี อำเภอลำลูกกา อำเภอธัญบุรี อำเภอลาดหลุมแก้ว และ อำเภอสามโคก ส่วนพื้นที่ที่มีโรงงานน้อยที่สุดได้แก่ อำเภอหนองเสือ
ตลาดขายส่งที่สำคัญในจังหวัดปทุมธานี ได้แก่ ตลาดไท ตลาดสี่มุมเมือง ตลาดพูนทรัพย์ ตลาดรังสิต นอกจากนี้ ยังมีนิคมอุตสาหกรรมต่าง ๆ เช่น นิคมอุตสาหกรรมนวนคร อำเภอคลองหลวง, สวนอุตสาหกรรมบางกะดี อำเภอเมืองปทุมธานี, อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย เทคโนธานี อำเภอคลองหลวง (ของ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ที่ตั้งของสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย)
โครงสร้างพื้นฐาน > สาธารณสุข

| --- | --- |
 โรงพยาบาลกรุงสยามเซนต์คาร์ลอส  โรงพยาบาลปทุมธานี  โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ  โรงพยาบาลบางประกอก รังสิต 2  โรงพยาบาลการุญเวชปทุมธานี (โรงพยาบาลนวนครเดิม)  โรงพยาบาลแพทย์รังสิต  โรงพยาบาลแพทย์รังสิตแม่และเด็ก  โรงพยาบาลปทุมเวช  โรงพยาบาลคลองหลวง  โรงพยาบาลลาดหลุมแก้ว  สถาบันธัญญารักษ์  โรงพยาบาลลำลูกกา:  โรงพยาบาลสามโคก  โรงพยาบาลธัญบุรี  โรงพยาบาลประชาธิปัตย์  โรงพยาบาลหนองเสือ  โรงพยาบาลแพทย์สมภพ  ศูนย์การแพทย์เวชพิทักษ์  โรงพยาบาลภัทรธนบุรี  โรงพยาบาลเมืองปทุม  ศูนย์มหาวชิราลงกรณ์ ธัญบุรี  โรงพยาบาลเปาโลเมโมเรียล รังสิต  โรงพยาบาลราชวิถี รังสิต  โรงพยาบาลสินแพทย์ ลำลูกกา  โรงพยาบาลธนบุรีบูรณา
โครงสร้างพื้นฐาน > การศึกษา

รายชื่อสถาบันการศึกษาในจังหวัดปทุมธานีมีดังนี้
| --- | --- |
 องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ  สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต  สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และศูนย์บางกะดี  มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ชมรม นศ.มสธ.ปทุมธานี  มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ศูนย์กลางคลอง6 และศูนย์รังสิต  มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกรุงเทพ  มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต  มหาวิทยาลัยรังสิต  มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต วิทยาเขตปทุมธานี:  มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต  มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ ศูนย์นพวงศ์  มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น วิทยาเขตวัชรพล  มหาวิทยาลัยชินวัตร  มหาวิทยาลัยปทุมธานี  มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย  วิทยาลัยการปกครอง  สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 1 วิทยาลัยการอาชีวศึกษาปทุมธานี  วิทยาลัยเทคนิคปทุมธานี  วิทยาลัยเทคนิคธัญบุรี  วิทยาลัยเทคโนโลยีแหลมทอง
| --- | --- |
 อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย  สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.)  ศูนย์วิจัยแห่งชาติ ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ (ไบโอเทค)  ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ (เอ็มเทค)  ศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ (นาโนเทค)  ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (เนคเทค):  สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.)  สถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ (มว.)  สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (สทน.)  ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานี  ศูนย์วิจัยและฝึกอบรมด้านสิ่งแวดล้อม เก็บถาวร 2011-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ศวฝ.)  สถาบันนวัตกรรม ทีโอที (ทีโอที)
กีฬา

สมาคมกีฬาจังหวัดปทุมธานี (สก ปท.)
สโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
สโมสรฟุตบอลทหารอากาศ
ดูเพิ่ม

จังหวัดธัญบุรี
รายชื่อห้างสรรพสินค้าในจังหวัดปทุมธานี