stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประธานาธิบดีพม่า

| ประธานาธิบดีสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า |
| --- | --- |
ပြည်ထောင်စု သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်‌ သမ္မတ
ตราแผ่นดินของพม่า
ธงชาติพม่า
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน มี่นอองไลง์ รักษาการแทน ตั้งแต่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2024
การเรียกขาน: พณหัวเจ้าท่าน (ทางการ)
สมาชิกของ: คณะรัฐมนตรี (โดยทั่วไป) สภาความมั่นคงและการป้องกันแห่งชาติ
จวน: ทำเนียบประธานาธิบดี
ที่ว่าการ: เนปยีดอ
ผู้เสนอชื่อ: สมัชชาแห่งสหภาพ
ผู้แต่งตั้ง: คณะผู้เลือกตั้งประธานาธิบดี
วาระ: 5 ปี(แต่งตั้งใหม่ครั้งเดียว)
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า
ตำแหน่งก่อนหน้า: ผู้ว่าการพม่า
สถาปนา: 4 มกราคม ค.ศ. 1948
คนแรก: เจ้าส่วยแต้ก
รอง: รองประธานาธิบดี
เงินตอบแทน: 5 ล้านจัต / เดือน
เว็บไซต์: www.president-office.gov.mm
ประธานาธิบดีพม่า หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า (พม่า: နိုင်ငံတော်‌ သမ္မတ, เอ็มแอลซีทีเอส: nuing ngam tau samma.ta.) เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลประเทศพม่า โดยมีประธานาธิบดีเป็นหัวหน้าคณะรัฐมนตรีพม่า ซึ่งเป็นฝ่ายบริหารของรัฐบาลพม่า
รายนาม

บทความหลัก: รายนามประธานาธิบดีพม่า
ดูเพิ่ม

การเลือกตั้งในพม่า
นายกรัฐมนตรีพม่า
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของประธานาธิบดีพม่า เก็บถาวร 2021-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ประมุขแห่งรัฐของประเทศพม่า (รายชื่อ) |
| --- | --- | --- |
| สหภาพพม่า (ค.ศ. 1948–1962) |  เจ้าส่วยแต้ก  บะอู้  วี่น-มอง  |  |
| สาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่า (ค.ศ. 1962–1988) |  เนวี่น†  ซ่านยุ†  เซน-ลวีน†  เอ้โก*  มองมอง  |  |
| สหภาพพม่า/เมียนมา (ค.ศ. 1988–2011) |  ซอมอง†  ต้านชเว†  |  |
| สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา (ค.ศ. 2011–ปัจจุบัน) |  เต้นเซน  ทีนจอ  มหยิ่นซเว*  วี่น-มหยิ่น  มหยิ่นซเว*  มี่นอองไลง์*†  |  |
 † หมายถึง ผู้ดำรงตำแหน่งทางทหาร  * หมายถึงผู้ดำรงตำแหน่งรักษาการ 
| ด ค กผู้นำรัฐในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| --- | --- |
ประมุขแห่งรัฐ:  กัมพูชา (กษัตริย์  รายพระนาม)  ติมอร์-เลสเต (ประธานาธิบดี)  ไทย (กษัตริย์  รายพระนาม) บรูไน (กษัตริย์)  พม่า (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  ฟิลิปปินส์ (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  มาเลเซีย (กษัตริย์)  ลาว (ประธานาธิบดี)  เวียดนาม (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  สิงคโปร์ (ประธานาธิบดี)  อินโดนีเซีย (ประธานาธิบดี  รายชื่อ) 
หัวหน้ารัฐบาล:  กัมพูชา (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ)  ติมอร์-เลสเต (นายกรัฐมนตรี)  ไทย (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) บรูไน (นายกรัฐมนตรี-กษัตริย์)  พม่า (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) ฟิลิปปินส์ (ประธานาธิบดี)  มาเลเซีย (นายกรัฐมนตรี)  ลาว (นายกรัฐมนตรี)  เวียดนาม (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) สิงคโปร์ (นายกรัฐมนตรี)  อินโดนีเซีย (ประธานาธิบดี) 
ผู้นำสูงสุด:  พม่า  ลาว  เวียดนาม 
ตำแหน่งผู้นำในอดีต:  กัมพูชา (ประมุขแห่งรัฐ  เลขาธิการ) พม่า (กษัตริย์  ผู้ว่าราชการ พรีเมียร์ ที่ปรึกษาแห่งรัฐ) ฟิลิปปินส์ (ผู้สำเร็จราชการ  นายกรัฐมนตรี) ลาว (กษัตริย์)  เวียดนาม (กษัตริย์)  เวียดนามใต้ (ผู้นำ)  สิงคโปร์ (ผู้ว่าราชการ)  หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ผู้สำเร็จราชการ)  อินโดนีเซีย (นายกรัฐมนตรี) 
อาเซียน
ประเทศกาตาร์ในโอลิมปิก

ประเทศกาตาร์ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 10 ครั้ง พวกเขาไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ผู้ได้รับเหรียญทองโอลิมปิกครั้งแรกของพวกเขาคือ ฟาเรส เอล-บัก จากกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ตามด้วยเหรียญทองของ มูตัซ เอสซา บาร์ชิม ในรายการกระโดดสูงชาย พวกเขายังได้รับรางวัลหนึ่งเหรียญเงินและสี่เหรียญทองแดง
หลังการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 กาตาร์ร่วมทั้งซาอุดีอาระเบียและบรูไน เป็นหนึ่งในสามประเทศที่ไม่เคยส่งนักกีฬาหญิงเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ในปี ค.ศ. 2010 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลประกาศว่าจะ "กดดัน" ประเทศเหล่านี้ให้อนุญาตและอำนวยความสะดวกให้สตรีมีส่วนร่วม และหลังจากนั้นไม่นาน คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์ก็ประกาศว่า "หวังว่าจะส่งนักกีฬาหญิง 4 คนเข้าแข่งขันยิงปืนและฟันดาบ" ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน ในที่สุดประเทศกาตาร์ก็ได้รวมนักกีฬาหญิงสี่คนไว้ในคณะผู้แทน
คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 และได้รับการยอมรับจาก IOC ในปี ค.ศ. 1980
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 24 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โซล 1988 | 10 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 28 | 0 | 0 | 1 | 1 | 54 |
|  แอตแลนตา 1996 | 12 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  ซิดนีย์ 2000 | 17 | 0 | 0 | 1 | 1 | 71 |
|  เอเธนส์ 2004 | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปักกิ่ง 2008 | 22 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอนดอน 2012 | 12 | 0 | 1 | 1 | 2 | 75 |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 38 | 0 | 1 | 0 | 1 | 69 |
|  โตเกียว 2020 | 16 | 2 | 0 | 1 | 3 | 41 |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 2 | 2 | 4 | 8 | 92 |
ดูเพิ่ม

ประเทศกาตาร์ในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
ตำบลเชียงของ

| ตำบลเชียงของ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Chiang Khong
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: นาน้อย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 264.77 ตร.กม. (102.23 ตร.ไมล์)
ประชากร (2558)
 • ทั้งหมด: 2,098 คน
 • ความหนาแน่น: 7.92 คน/ตร.กม. (20.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55150
รหัสภูมิศาสตร์: 550402
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เชียงของ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอนาน้อย อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอนาน้อยประมาณ  4  กิโลเมตร
ประวัติ

ผู้สูงอายุในพื้นที่เล่าต่อกันมาว่า ชื่อของตำบลเชียงของ มาจากการที่ชาวอำเภอเชียงของได้อพยพมาตั้งรกรากอยู่[ต้องการอ้างอิง]
ที่ตั้ง

ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลศีรษะเกษ ตำบลน้ำมวบ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับประเทศลาว
ทิศตะวันออกเฉียงใต้ ติดต่อกับอำเภอฟากท่า
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลสถาน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลนาน้อย
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองท้องที่

แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านหนองห้า
หมู่ที่ 2 บ้านแต
หมู่ที่ 3 บ้านป่าสัก
หมู่ที่ 4 บ้านนาเกลือ
หมู่ที่ 5 บ้านน้ำหิน
หมู่ที่ 6 บ้านสัน
หมู่ที่ 7 บ้านห้วยเลา
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

องค์การบริหารส่วนตำบลเชียงของ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชียงของทั้งตำบล
สถานที่ท่องเที่ยว

เสาดิน (ฮ้อมจ้อม)
คอกเสือ
พระธาตุเชียงของ(พระธาตุดอยปุ่มข้าว)
วัดเชียงของ
พ.ศ. 230

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  227  228  229  230  231  232  233
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 230
ปฏิทินกริกอเรียน: 314 BC
Ab urbe condita: 440
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4437
ปฏิทินบาไฮ: −2157 – −2156
ปฏิทินเบงกอล: −906
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 637
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 231
ปฏิทินพม่า: −951
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5195–5196
ปฏิทินจีน: 丙午年 (มะเมียธาตุไฟ) 2383 หรือ 2323     — ถึง — 丁未年 (มะแมธาตุไฟ) 2384 หรือ 2324
ปฏิทินคอปติก: −597 – −596
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 853
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −321 – −320
ปฏิทินฮีบรู: 3447–3448
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −257 – −256
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2788–2789
ปฏิทินโฮโลซีน: 9687
ปฏิทินอิกโบ: −1313 – −1312
ปฏิทินอิหร่าน: 935 BP – 934 BP
ปฏิทินอิสลาม: 964 BH – 963 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 2020
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2225 ก่อน ROC 民前2225年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 230 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 314
ฝันของฉันต้องมีเธอ

| ฝันของฉันต้องมีเธอ |
| --- | --- |
สื่อประชาสัมพันธ์ในญี่ปุ่น
กำกับ: ฮิโระมะซะ โยะเนะบะยะชิ
สร้างจาก: When Marine Was There
อำนวยการสร้าง: โยะชิอะกิ นิชิมุระ   โทะชิโอะ ซุซุกิ
ดนตรีประกอบ: ทะกะสึงุ มุระมะสึ
บริษัทผู้สร้าง: สตูดิโอจิบลิ 
ผู้จัดจำหน่าย: โทโฮ (ญี่ปุ่น)
วันฉาย:  19 กรกฎาคม พ.ศ. 2557    16 เมษายน พ.ศ. 2558
ความยาว: 103 นาที
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 3,850 ล้านเยน
ฝันของฉันต้องมีเธอ (ญี่ปุ่น: 思い出のマーニー; โรมาจิ: โอะโมะอิเดะ โนะ มาร์นี แปล: มาร์นี่ในความทรงจำ) เป็นอนิเมะในปี 2014 โดยการเขียนบทและกำกับของ ฮิโระมะซะ โยะเนะบะยะชิ ผลิตโดยสตูดิโอจิบลิ โดยได้ดัดแปลงมาจากนวนิยายที่ชื่อ When Marnie Was There ของ จอห์น จี. โรบินสัน ชาวอังกฤษ
เนื้อเรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวของเด็กสาวอายุ 12 ปีในซัปโปะโระ ที่ชื่อ อันนะ ซาซากิ เธอสูญเสียพ่อแม่ตั้งแต่ยังเด็ก ทำให้เธอกลายเป็นเด็กกำพร้าและไปอยู่ที่สถานรับเลี้ยงเด็ก สตรีนามโยริโกะและสามีได้รับเลี้ยงเธอในฐานะลูกบุญธรรม อย่างไรก็ตามเธอกลับไม่เคยรู้สึกว่าทั้งสองเป็นพ่อแม่ของตนเอง และไม่เคยเรียกโยริโกะว่าแม่ เนื่องจากเธอรับรู้ว่าโยริโกะได้รับค่าเลี้ยงดูเธอมากจากรัฐบาล และคิดว่าทั้งสองรับเลี้ยงเธอมาแค่เพราะอยากได้เงินเท่านั้น อันนะกลายเป็นเด็กเก็บตัว ไม่พูดจากับใคร และนั้นเองทำให้ทั้งสองเป็นห่วงอันนะอย่างมาก จนวันหนึ่ง ขณะที่อันนะอยู่ที่โรงเรียน โรคหืดของเธอกำเริบทำให้เธอต้องเข้าพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล โยริโกะจึงมีความคิดให้อันนะไปอาศัยอยู่ในชนบทแถบเมืองคุชิโระและเนะมุโระ ซึ่งอากาศดีเป็นเวลาซักพักเพื่อที่จะให้อาการของเธอดีขึ้นในช่วงหยุดฤดูร้อน อันนะจึงได้ไปอาศัยกับสองสามีภรรยาโออิวะ ซึ่งเป็นญาติของโยริโกะ
หมู่บ้านที่เธอย้ายเข้าไปอยู่ใหม่นั้นเป็นหมู่บ้านติดทะเล ซึ่งเธอพบว่าริมชายฝั่งของอีกฟาก มีคฤหาสน์ร้างสถาปัตยกรรมตะวันตกหลังหนึ่งตั้งอยู่ ด้วยความรู้สึกคุ้นเคยเธอจึงเข้าไปสำรวจ เมื่อเธอกลับมาถึงบ้านเธอจึงถามเกี่ยวกับคฤหาสน์หลังนั้นและได้รับคำตอบว่าเมื่อนานมาแล้วมันเป็นคฤหาสน์ที่เจ้าของชาวต่างประเทศจะมาอาศัยอยู่เป็นพักๆ และตั้งแต่คืนนั้น เธอก็ฝันถึงคฤหาสน์หลังนั้นมาตลอด ซึ่งในฝันเธอเห็นเด็กสาวชาวต่างประเทศผมสีทองอยู่ในคฤหาสน์หลังนั้นด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ When Marnie Was There
เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
ฝันของฉันต้องมีเธอ (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
When Marnie Was There ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พ.ศ. 23

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -5  -4  -3
ปี::  20  21  22  23  24  25  26
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 23
ปฏิทินกริกอเรียน: 521 BC
Ab urbe condita: 233
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4230
ปฏิทินบาไฮ: −2364 – −2363
ปฏิทินเบงกอล: −1113
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 430
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 24
ปฏิทินพม่า: −1158
ปฏิทินไบแซนไทน์: 4988–4989
ปฏิทินจีน: 己卯年 (เถาะธาตุดิน) 2176 หรือ 2116     — ถึง — 庚辰年 (มะโรงธาตุโลหะ) 2177 หรือ 2117
ปฏิทินคอปติก: −804 – −803
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 646
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −528 – −527
ปฏิทินฮีบรู: 3240–3241
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −464 – −463
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2581–2582
ปฏิทินโฮโลซีน: 9480
ปฏิทินอิกโบ: −1520 – −1519
ปฏิทินอิหร่าน: 1142 BP – 1141 BP
ปฏิทินอิสลาม: 1177 BH – 1176 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 1813
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2432 ก่อน ROC 民前2432年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 23 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 521
ปั๋วไห่

ปั๋วไห่ (จีน: 渤海; พินอิน: Bó Hǎi) อาจหมายถึง
ทะเลปั๋วไห่
อาณาจักรปั๋วไห่
ทาเกดะ ชิงเง็ง

| ทาเกดะ ชิงเง็ง 武田 信玄 |
| --- | --- |
ทาเกดะ ชิงเง็ง
เกิด: 1 ธันวาคม ค.ศ. 1521(1521-12-01) โคฟุ, แคว้นคาอิ, ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1573(1573-05-13) (51 ปี) แคว้นมิกาวะ, ญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: ทาเกดะ ฮารูโนบุ (武田晴信) คัตสึจิโยะ (勝千代)
อาชีพ: ซามูไร
ทาเกดะ ชิงเง็ง (ญี่ปุ่น: 武田 信玄; โรมาจิ: Takeda Shingen; 1 ธันวาคม ค.ศ. 1521 - 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1573) ไดเมียวแห่งแคว้นคาอิ (ญี่ปุ่น: 甲斐; โรมาจิ: Kai) ผู้นำตระกูลทาเกดะ เป็นไดเมียวคนสำคัญในยุคเซ็งโงกุ ได้รับยกย่องว่าเป็นไดเมียวที่ยิ่งใหญ่และกล้าหาญที่สุดคนหนึ่ง และเป็นคู่แข่งคนสำคัญของอูเอซูงิ เค็นชิงในแถบภาคตะวันออกของญี่ปุ่น ได้รับฉายาว่า "พยัคฆ์แห่งคาอิ" (ญี่ปุ่น: 甲斐の虎; โรมาจิ: Kai-no-Tora)
วัยเด็ก

ทาเกดะ ชิงเง็งเกิดเมื่อ ค.ศ. 1521 ที่ปราสาทโคฟุ (ญี่ปุ่น: 甲府; โรมาจิ: Kōfu) แคว้นคาอิ จังหวัดยามานาชิในปัจจุบัน เป็นบุตรชายคนโตของทาเกดะ โนบูโตระ (ญี่ปุ่น: 武田信虎; โรมาจิ: Takeda Nobutora) ไดเมียวแห่งแคว้นคาอิ กับนางโออิ (ญี่ปุ่น: 大井の方; โรมาจิ: Ōi-no-kata) ภรรยาเอกของโนบูโตระ ในปีเดียวกันนั้นเองโนบูโตระผู้เป็นบิดามีชัยชนะเหนือตระกูลอิมางาวะ (ญี่ปุ่น: 今川; โรมาจิ: Imagawa) เมื่อเสร็จสิ้นการรบจึงได้ตั้งชื่อให้บุตรชายว่า คัตสึจิโยะ (ญี่ปุ่น: 勝千代; โรมาจิ: Katsuchiyo) ในค.ศ. 1534 คัตสึจิโยะได้แต่งงานกับบุตรสาวของอูเอซูงิ โทโมโอกิ (ญี่ปุ่น: 上杉朝興; โรมาจิ: Uesugi Tomooki) แต่ทว่าภรรยาคนแรกของคัตสึจิโยะได้เสียชีวิตลงในปีเดียวกัน ในค.ศ. 1535 คัตสึจิโยะจึงแต่งงานใหม่อีกครั้งกับบุตรสาวของซันโจ คินโยริ (ญี่ปุ่น: 三条公頼; โรมาจิ: Sanjō Kinyori) ซึ่งเป็นขุนนางในราชสำนักเกียวโต เนื่องด้วยความสัมพันธ์อันดีกับเมืองเกียวโต ทำให้ในพิธีเง็นปุกุของคัตสึจึโยะในปีเดียวกันนั้น คัตสึจึโยะได้รับชื่อ "ฮารุ" จากโชกุนอาชิกางะ โยชิฮารุ (ญี่ปุ่น: 足利義晴; โรมาจิ: Ashikaga Yoshiharu) รวมทั้งได้คำว่า "โนบุ" จากโนบูโตระบิดาของตน รวมกันได้ชื่อใหม่ว่า ทาเกดะ ฮารูโนบุ (ญี่ปุ่น: 武田晴信; โรมาจิ: Takeda Harunobu)
แต่ทว่าโนบูโตระ บิดาของฮารูโนบุ หมายจะให้บุตรชายคนโปรดของตน คือ ทาเกดะ โนบูชิเงะ (ญี่ปุ่น: 武田信繁; โรมาจิ: Takeda Nobushige) ให้เป็นทายาทสืบทอดตระกูลทาเกดะ ในค.ศ. 1541 ด้วยความช่วยเหลือของซามูไรใต้บังคับบัญชาของบิดา และความช่วยเหลือจากอิมางาวะ โยชิโมโตะ (ญี่ปุ่น: 今川義元; โรมาจิ: Imagawa Yoshimoto) ผู้ซึ่งเป็นพี่เขย (อิมางาวะ โยชิโมโตะได้สมรสกับนางจิวเก-อิน ญี่ปุ่น: 定恵院; โรมาจิ: Jyukei-in ซึ่งเป็นพี่สาวของฮารูโนบุ) ฮารูโนบุได้ก่อการยึดอำนาจจากโนบูโตระบิดาของตน และเนรเทศบิดาของตนไปเป็นตัวประกันที่แคว้นซูรูงะ (ญี่ปุ่น: 駿河; โรมาจิ: Suruga) ซึ่งปกครองโดยตระกูลอิมางาวะ
อวสานของตระกูลทาเกดะ

ในช่วงชีวิตของทาเกดะ ชิงเง็ง ได้สร้างตระกูลทาเกดะให้เป็นหนึ่งในตระกูลที่มีอำนาจมากที่สุดในภูมิภาคคันโต และสามารถต้านทานการขยายอำนาจของโอดะ โนบูนางะได้ แต่ทว่าทาเกดะ ชิงเง็ง ได้เสียชีวิตลงอย่างกะทันหันในค.ศ. 1573 ด้วยอายุ 52 ปี บุตรชายคนที่สี่คือ ทาเกดะ คัตสึโยริ สืบทอดตำแหน่งเป็นผู้นำตระกูลทาเกดะ และทำสงครามกับตระกูลโทกูงาวะในแคว้นโทโตมิต่อมา โดยสามารถยึดปราสาททากาเท็นจิง (ญี่ปุ่น: 高天神城; โรมาจิ: Takatenjin-jō) ได้ในค.ศ. 1574 แต่ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงในการล้อมปราสาทนางาชิโนะ (ญี่ปุ่น: 長篠城; โรมาจิ: Nagashino-jō) ของตระกูลโทกูงาวะในค.ศ. 1575 จนกระทั่งโอดะ โนบูนางะและโทกูงาวะ อิเอยาซุได้ร่วมมือกันเอาชนะตระกูลทาเกดะในยุทธการเทมโมกูซัง ญี่ปุ่น: 天目山の戦い; โรมาจิ: Temmokuzan-no-tatakai) ในค.ศ. 1582 ทาเกดะ คัตสึโยริพ่ายแพ้และกระทำการเซ็ปปุกุเสียชีวิตไป หลังจากการเสียชีวิตของทาเกดะ ชิงเง็ง เพียงเก้าปี อำนาจของตระกูลทาเกดะจึงได้ล่มสลายลงไปจากภูมิภาคคันโตและถูกแทนที่ด้วยการปกครองของตระกูลโอดะ
ฟูริงกะซัน

กองทัพของทาเกดะ ชิงเง็ง ถือธงเป็นคำว่า ฟู-ริง-กะ-ซัน (ญี่ปุ่น: 風林火山; โรมาจิ: Fūrinkazan) แปลว่า ลม-ป่า-ไฟ-ภูเขา อันมาจากข้อความในตำราพิชัยสงครามของซุนวูอันเป็นลักษณะของกองทัพที่ดีว่า "รวดเร็วดั่งลม เงียบสงัดดั่งป่าไม้ น่าเกรงขามดั่งไฟ มั่นคงดั่งขุนเขา"
ครอบครัว

บิดา: ทาเกดะ โนบูโตระ (ญี่ปุ่น: 武田信虎; โรมาจิ: Takeda Nobutora ค.ศ. 1494 - 1574)
มารดา: โออิ-โนะ-กาตะ (ญี่ปุ่น: 大井の方; โรมาจิ: Ōi-no-kata ค.ศ. 1497 - 1552) บุตรสาวของโออิ โนบูซาโตะ (ญี่ปุ่น: 大井信達; โรมาจิ: Ōi Nobusato)
พี่น้องร่วมมารดา:
นางจิวเก-อิน (ญี่ปุ่น: 定恵院; โรมาจิ: Jyukei-in ค.ศ. 1519 - 1550) สมรสกับ อิมางาวะ โยชิโมโตะ
ทาเกดะ โนบูชิเงะ (ญี่ปุ่น: 武田信繁; โรมาจิ: Takeda Nobushige ค.ศ. 1525 - 1561)
ทาเกดะ โนบูกาโดะ (ญี่ปุ่น: 武田信廉; โรมาจิ: Takeda Nobukado ค.ศ. 1532 - 1582)
ภรรยาเอกคนที่หนึ่ง: บุตรสาวของอูเอซูงิ โทโมโอกิ (ญี่ปุ่น: 上杉朝興; โรมาจิ: Uesugi Tomooki)
ภรรยาเอกคนที่สอง: ซันโจ-โนะ-กาตะ (ญี่ปุ่น: 三条の方 ; โรมาจิ: Sanjō no kata ค.ศ. 1521 - 1570) บุตรสาวของซันโจ คินโยริ (ญี่ปุ่น: 三条公頼 ; โรมาจิ: Sanjō Kinyori )
บุตรชายคนที่ 1: ทาเกดะ โยชิโนบุ (ญี่ปุ่น: 武田義信; โรมาจิ: Takeda Yoshinobu ค.ศ. 1538 - 1567)
บุตรชายคนที่ 2: อุนโนะ โนบูจิกะ (ญี่ปุ่น: 海野信親; โรมาจิ: Unno Nobuchika ค.ศ. 1541 - 1582) ไปเป็นบุตรบุญธรรมของ อุนโนะ ยูกิโยชิ (ญี่ปุ่น: 海野幸義; โรมาจิ: Unno Yukiyoshi)
บุตรชายคนที่ 3: ทาเกดะ โนบูยูกิ (ญี่ปุ่น: 武田義信; โรมาจิ: Takeda Nobuyuki ค.ศ. 1543- 1553)
บุตรสาวคนที่ 1: โอไบ-อิน (ญี่ปุ่น: 黄梅院; โรมาจิ: Ōbai-in ค.ศ. 1543 - 1569) สมรสกับ โฮโจ อูจิมาซะ
บุตรสาวคนที่ 2: เค็นโช-อิน (ญี่ปุ่น: 見性院; โรมาจิ: Kenshō-in - ค.ศ. 1622)
ภรรยาน้อย: ซูวะ-โกเรียวนิง (ญี่ปุ่น: 諏訪御料人 ; โรมาจิ: Suwa-Goryōnin ค.ศ. 1530 - 1555) บุตรสาวของซูวะ โยริชิเงะ (ญี่ปุ่น: 諏訪頼重 ; โรมาจิ: Suwa Yorishige )
บุตรชายคนที่สี่: ทาเกดะ คัตสึโยะริ (ญี่ปุ่น: 武田勝頼; โรมาจิ: Takeda Katsuyori) ค.ศ. 1546 - 1582)
ภรรยาน้อย: อาบูรากาวะ-ฟูจิง (ญี่ปุ่น: 油川夫人 ; โรมาจิ: Aburakawa fujin ค.ศ. 1528 - 1571) บุตรสาวของ อาบูรากาวะ โนบูโมริ (ญี่ปุ่น: 油川信守 ; โรมาจิ: Aburakawa Nobumori )
บุตรชายคนที่ 5: นิชินะ โมริโนบุ (ญี่ปุ่น: 仁科盛信; โรมาจิ: Nishina Morinobu ค.ศ. 1557 - 1582)
บุตรชายคนที่ 6: คัตสึรายามะ โนบูซาดะ (ญี่ปุ่น: 葛山信貞; โรมาจิ: Katsurayama Nobusada - ค.ศ. 1582)
ไม่ทราบมารดา
บุตรสาวคนที่ 3: ชินรีว-อิน (ญี่ปุ่น: 真竜院; โรมาจิ: Shinryū-in ค.ศ. 1550 - 1647)
สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
สถานีย่อยประวัติศาสตร์
ธงฟูริงกะซัน
ประเทศแซมเบียในโอลิมปิก

| ประเทศแซมเบีย ในโอลิมปิก |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: ZAM
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแซมเบีย
เว็บไซต์: www.nocz.co.zm
เหรียญ อันดับ 129:  ทอง 0 เงิน 1 ทองแดง 1 รวม 2 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 โรดีเชีย (1960)
ประเทศแซมเบีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเป็นครั้งแรกภายใต้ชื่อปัจจุบันในปี พ.ศ. 2511 และได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการ ยกเว้นในปี พ.ศ. 2519 ก่อนหน้านี้แซมเบียเข้าแข่งขันในฐานะโรดีเซียเหนือในปี พ.ศ. 2507 และภายใต้ร่มธงของโรดีเซียในปี พ.ศ. 2503 แซมเบียไม่เคยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
นักกีฬาชาวแซมเบียได้รับรางวัล 2 เหรียญจากสองชนิดกีฬา ได้แก่ นักกีฬามวยสาดกล คีธ มวิลา ได้รับเหรียญทองแดงในประเภทไลต์ฟลายเวทในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และ 12 ปีต่อมา ซามูเอล มาเตเต้ ได้รับเหรียญเงินในการวิ่งข้ามรั้ว 400 เมตรชาย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแซมเบีย (NOCZ) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2506
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 โรม 1960: ส่วนหนึ่งของ  โรดีเชีย (RHO)
|  โตเกียว 1964 | 12 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มิวนิก 1972 | 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 มอนทรีอัล 1976: ไม่ได้เข้าร่วม
|  มอสโก 1980 | 40 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 16 | 0 | 0 | 1 | 1 | 43 |
|  โซล 1988 | 31 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 9 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  แอตแลนตา 1996 | 8 | 0 | 1 | 0 | 1 | 61 |
|  ซิดนีย์ 2000 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เอเธนส์ 2004 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปักกิ่ง 2008 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอนดอน 2012 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โตเกียว 2020 | 30 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
| { ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| { ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| { บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 0 | 1 | 1 | 2 | 127 |
ดูเพิ่ม

ประเทศแซมเบียในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
ผู้สำเร็จราชการแทนท้าวคำถี่
แผ่นดินว่างกษัตริย์

ราชบัลลังก์ว่างอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากไม่มีผู้ที่สมควรได้เป็นกษัตริย์แล้ว พวกขุนนางผู้ใหญ่จึงจัดการดูแลบ้านเมืองไปตามลำพัง