stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซาวาดะ สึนะโยชิ
ประวัติ

ซาวาดะ สึนะโยชิ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนนามิโมริ เรียนห่วยมาก ๆ กีฬาก็ไม่ได้เรื่อง เพื่อน ๆ เรียกว่า สึนะจอมห่วย แต่แท้จริงแล้ว เขาเป็นเหลนของเหลนของหัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 1 จิอ๊อตโต ผู้ก่อตั้งวองโกเล่แฟมิลี่ที่ล้างมือมาอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น หรือก็คือเป็นผู้สืบทอดสายเลือดตรงที่ถูกต้องของวองโกเล่ และมีสิทธิ์ทุกประการที่จะเข้าชิงตำแหน่งบอส จึงได้เป็นว่าที่หัวหน้าวองโกเล่แฟมิลี่คนที่10ต่อไป ในขณะที่ผู้ที่มีสิทธิ์ที่จะเป็นหัวหน้าคนต่อไปคนอื่น ๆ ถูกฆ่าตายจนหมด โดยสึนะถูกรีบอร์น นักฆ่าฝีมือดีที่หัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 9 ส่งมา ฝึกฝนเพื่อเป็นหัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 10 อย่างไม่เต็มใจ.
หลังจากถูกรีบอร์นฝึกอย่างหนัก ในที่สุดก็สามารถควบคุมการต่อสู้โดยใช้ไฟได้ นั้นก็คือ เดือดทะลุจุดศูนย์ (Zero point Breakthrough) แต่ในระหว่างสู้กับ Xanxus ในศึกชิงแหวน สึนะได้คิดค้นเปลี่ยนแปลงเป็น เดือดทะลุจุดศูนย์ฉบับดัดแปลง มีอาวุธคือถุงมือไหมพรม หรือ X glove เมื่อจุดไฟขึ้นจะกลายเป็นถุงมือเหล็กและสามารถรวมถุงมือเข้ากับแหวนกลายเป็น X-Glove Ver.Vongola Ring
สไตล์การต่อสู้ของสึนะเป็นได้ทั้งรูปแบบประชิดตัวและยิงไกล แต่ปกติเจ้าตัวจะเลือกที่จะเอาร่างกายเข้าสู้ในระยะใกล้มากกว่า จัดเป็นนักสู้ที่มีทั้งความรวดเร็วว่องไวและเซ้นส์การต่อสู้อันโดดเด่น เน้นการจู่โจมตรงจุดสำคัญของเป้าหมายและการช่วงชิงจังหวะเพื่อหาโอกาสเผด็จศึก ทว่าจุดที่ร้ายกาจที่สุดของสึนะกลับไม่ใช่เรื่องความเร็ว แต่เป็นไหวพริบและการพัฒนาฝีมืออย่างก้าวกระโดดภายในการต่อสู้ทุก ๆ ครั้ง สามารถคิดค้นกระบวนท่าและประยุกต์ใช้เป็นของตัวเองได้โดยง่าย สึนะจึงเรียกได้ว่าแข็งแกร่งขึ้นทุก ๆ ฝีก้าวที่ได้ต่อสู้
ข้าคือพระเจ้า

| ข้าคือพระเจ้า   |
| --- | --- |
ข้าคือพระเจ้า. The Gods Themselves
ผู้ประพันธ์: ไอแซก อสิมอฟ
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Gods Themselves
ผู้แปล: สุเมธ เชาว์ชุติ
สำนักพิมพ์: สำนักพิมพ์สี่เกลอ
วันที่พิมพ์: ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2525
เนื้อเรื่องย่อ

เริ่มที่ช่าง 2 คน บนดาวอังคารซ่อมอุปกรณ์วิทยาศาสตร์บางอย่างจนสามารถสื่อสารกับมิติอื่นได้ ในขณะที่อีกมิติหนึ่ง สิ่งมีชีวิตที่ไม่มีรูปทรงแน่นอนวัยเด็กกำลังเติบโต เรียนรู้ หาคู่ 3 เพศ (เสียดสีแนวคิดทรีนิตี้) จนผสานกันเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ฉลาดกว่าที่เคยมีมา และสร้างเครื่องมือติดต่อกับช่างบนดาวอังคาร สิ่งมีชีวิตในอีกมิติหนึ่งค้นพบว่า เอ็นโทรปีในจักรวาล กำลังลดลง จักรวาลในมิติหนึ่งกำลังสูญสลาย จึงสร้างเครื่องมือถ่ายเทเอ็นโทรปี จากมิติหนึ่งที่มีพลังงานมากกว่าไปยังอีกมิติหนึ่ง เพื่อสร้างสมดุลระหว่างมิติ
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลเนบิวลา ค.ศ. 1973
รางวัลฮิวโก ค.ศ. 1974
ชเว ชังโฮ

| ชเว ชังโฮ |
| --- | --- |
เกิด: ชเว ชังโฮ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ.  2507
ชเว ชังโฮ (เกาหลี: 최창호; อาร์อาร์: Chang-Ho Choi) เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ.  2507 สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 12) เสมอ 3 แพ้ 5
ประวัติ

ชเวเป็นนักมวยระดับอดีตแชมป์โลกของเกาหลีใต้ ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2530 ด้วยการชนะน็อคโดดี้ บอย เปนาโลซา ยก 11 ที่เกซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เสียแชมป์โลกในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกให้กับโรแลนโด โบฮอล ใน พ.ศ. 2531 หลังจากนั้น ชเวขึ้นมาชกในรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทและขึ้นชิงแชมป์โลกกับเขาทราย แกแล็คซี่ แต่เป็นฝ่ายแพ้ TKO ในยกที่ 8
เกียรติประวัติ

แชมป์เกาหลีใต้ รุ่นฟลายเวท (2530)
แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF (2530 – 2531)
ชิง, 5 ก.ย. 2530 ชนะน็อค โดดี้ บอย เปนาโลซา ยก 11 ที่ ฟิลิปปินส์
เสียแชมป์, 16 ม.ค. 2531 แพ้คะแนน โรแลนโด โบฮอล ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBA 9 ต.ค. 2531 แพ้ทีเคโอ เขาทราย แกแล็คซี่ ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
ตำบลหนองปลาหมอ

ตำบลหนองปลาหมอ สามารถหมายถึง
ตำบลหนองปลาหมอ อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี
ตำบลหนองปลาหมอ อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น
ตำบลหนองปลาหมอ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
คาลาชนิคอฟคอนเซิร์น

| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: АО Концерн Калашников
ประเภท: กลุ่มบริษัท (คอนเซิร์น) บริษัทร่วมทุน
อุตสาหกรรม: เครื่องป้องกัน
ก่อนหน้า: อิซห์มาช อิซห์เมคห์
ก่อตั้ง: 10 June 1807; 217 ปีก่อน (10 June 1807)
ผู้ก่อตั้ง: ซาร์ อะเลคซันดร์ ที่หนึ่ง
สำนักงานใหญ่: อีเจฟสค์ อุดมูร์เทีย ประเทศรัสเซีย มอสโก, รัสเซีย
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: อะเลคเซย์ คริวอรุชโก (ซีอีโอ) มีฮาอิล คาลาชนิคอฟ
ผลิตภัณฑ์: อาวุธปืน อาวุธ ยานพาหนะ ยานพาหนะไร้คนขับ หุ่นยนต์ทหาร
รายได้: 274 ล้านดอลลาร์ (ค.ศ. 2016) (2016)
รายได้จากการดำเนินงาน: 61.5 ล้านดอลลาร์ (ค.ศ. 2016) (2016)
รายได้สุทธิ: -110 ล้านดอลลาร์ (ค.ศ. 2016) (2016)
สินทรัพย์: 336 ล้านดอลลาร์ (ค.ศ. 2016) (2016)
ส่วนของผู้ถือหุ้น: 62.9 ล้านดอลลาร์ (ค.ศ. 2016) (2016)
เจ้าของ: รอสเท็ค (51 เปอร์เซนต์) นักลงทุนภาคเอกชน (49 เปอร์เซนต์)
พนักงาน: 5,930 คน (ค.ศ. 2015)
บริษัทแม่: รอสเท็ค
แผนก: คาลาชนิคอฟ ไบคาล อิซห์มาช
บริษัทในเครือ: บริษัทร่วมทุน "โรงงานก่อสร้างเครื่องจักรมายทิสซี" บริษัทร่วมทุน "โรงงานต่อเรือวิมเพล" บริษัทรับผิดจำกัด "อู่ต่อเรือรึยบินสค์" ซาลาแอโร
เว็บไซต์: kalashnikovgroup.ru
บริษัทร่วมทุน คาลาชนิคอฟคอนเซิร์น (รัสเซีย: Концерн Калашникова, อักษรโรมัน: Kontsern Kalashnikova; โรงงานก่อสร้างเครื่องจักรอีเจฟสค์ จนถึงปี ค.ศ. 2013; รัสเซีย: Ижевский машиностроительный Завод, อักษรโรมัน: Izhevskiy mashinostroitel'nyy Zavod) หรือ อิซห์มาช (ИЖМАШ) เป็นกลุ่มธุรกิจการผลิตยุทโธปกรณ์ของรัสเซีย ที่มีสำนักงานใหญ่ในเมืองอีเจฟสค์ ณ สาธารณรัฐอุดมูร์เทีย รวมถึงมีสำนักงานในกรุงมอสโก กลุ่มธุรกิจนี้ออกแบบและผลิตอาวุธพลเรือนและทหารหลากหลายประเภท รวมถึงปืนเล็กยาวจู่โจม, ปืนไรเฟิลซุ่มยิง, ปืนเล็กยาวออกแบบสำหรับพลแม่นปืน, ปืนกล, ปืนกลระดับหมู่, ปืนเล็กยาวล่าสัตว์, ปืนลูกซอง, โพรเจกไทล์ทหารปืนใหญ่นำวิถี และอาวุธความแม่นยำอื่น ๆ อีกมาก ตลอดจนยานพาหนะไร้คนขับและหุ่นยนต์ทหาร
คาลาชนิคอฟคอนเซิร์นผลิตอาวุธขนาดเล็กในประเทศรัสเซียและจัดส่งไปยังกว่า 27 ประเทศทั่วโลก ทำให้เป็นผู้ผลิตอาวุธปืนที่ใหญ่ที่สุดในรัสเซีย ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ชุดปืนเล็กยาวจู่โจมคาลาชนิคอฟ (เอเค), ชุดปืนกลเบาอาร์พีเค, ปืนไรเฟิลซุ่มยิงกึ่งอัตโนมัติดรากูนอฟเอสดีวี, ปืนคาร์ไบน์กึ่งอัตโนมัติเอสเคเอส, ปืนพกมาคารอฟพีเอ็ม, ปืนลูกซองไซกา-12 และปืนกลมือวิเทียส-เอสเอ็น กับพีพี-19 ไบซัน อาวุธปืนเหล่านี้ ยกเว้นเอสเคเอสและพีเอ็ม มีพื้นฐานมาจากซีรีส์เอเคที่มีชื่อเสียง เนื่องจากความน่าเชื่อถือในการทนต่อสภาวะที่ไม่เอื้ออำนวย, ต้นทุนการผลิตต่ำไม่เหมือนอาวุธปืนจากตะวันตก, ความพร้อมใช้งานในเกือบทุกภูมิภาค และใช้งานง่าย
ณ ปี ค.ศ. 2017 จำนวนหุ้น 51 เปอร์เซนต์ที่เกี่ยวข้องเป็นของรอสเท็ค ในขณะที่ 49 เปอร์เซนต์ของบริษัทเป็นของนักลงทุนเอกชน (อะเลคเซย์ คริโวรุชโก, อันเดรย์ โบกาเรฟ และนิโคลอส ไอ. แพนาโกกิอันโนโพลอส)
กลุ่มธุรกิจนี้มีตราสินค้าสามรายการสำหรับอาวุธปืน ได้แก่ "คาลาชนิคอฟ" (อาวุธศึกสงครามและอาวุธพลเรือน), "ไบคาล" (ปืนล่าสัตว์และปืนพลเรือน) และ "อิซห์มาช" (ปืนเล็กยาวกีฬา) นอกจากนี้ กลุ่มธุรกิจกำลังพัฒนาสายธุรกิจใหม่ที่มีสถานีอาวุธระยะไกล, อากาศยานและยานพาหนะภาคพื้นไร้คนขับ รวมทั้งเรืออเนกประสงค์พิเศษ
ดูเพิ่ม

โคลต์
เฮคเลอร์แอนด์คอช
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
คาลาชนิคอฟคอนเซิร์น ที่เฟซบุ๊ก
คาลาชนิคอฟคอนเซิร์น ที่อินสตาแกรม
VKontakte profile
YouTube channel (อังกฤษ)
YouTube channel (รัสเซีย)
ชเว ช็อน-วี

| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
สัญชาติ:  เกาหลีเหนือ
เกิด:  (1993-06-29) 29 มิถุนายน ค.ศ. 1993 (31 ปี)
ส่วนสูง: 1.70 ม.
น้ำหนัก: 77 กก.
กีฬา
ประเทศ:  เกาหลีเหนือ
กีฬา: ยกน้ำหนัก
| --- | --- |
ชเว ช็อน-วี
โชซ็อนกึล: 최전위
ฮันจา: 崔前衛
อาร์อาร์: Choe Jeon-wi 
เอ็มอาร์: Ch'oe Chŏn-wi 
ชเว ช็อน-วี (เกาหลี: 최전위; ฮันจา: 崔前衛; อาร์อาร์: Ch'oe Chŏn-wi; เอ็มอาร์: Choe Jeon-wi) เป็นนักยกน้ำหนักชายชาวเกาหลีเหนือ เขาเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เขาจบอันดับที่ 8 ในการแข่งขันชาย 77 กก. เขาเป็นผู้เชิญธงชาติเกาหลีเหนือเข้าสู่สนามในพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขัน

| ปี> ปี.โอลิมปิกฤดูร้อน | สนามแข่งขัน> สนามแข่งขัน.โอลิมปิกฤดูร้อน | น้ำหนัก> น้ำหนัก.โอลิมปิกฤดูร้อน | สแนทซ์ (กก> ).1.โอลิมปิกฤดูร้อน | สแนทซ์ (กก> ).2.โอลิมปิกฤดูร้อน | สแนทซ์ (กก> ).3.โอลิมปิกฤดูร้อน | สแนทซ์ (กก> ).อันดับ.โอลิมปิกฤดูร้อน | คลีนแอนด์เจอร์ค (กก> ).1.โอลิมปิกฤดูร้อน | คลีนแอนด์เจอร์ค (กก> ).2.โอลิมปิกฤดูร้อน | คลีนแอนด์เจอร์ค (กก> ).3.โอลิมปิกฤดูร้อน | คลีนแอนด์เจอร์ค (กก> ).อันดับ.โอลิมปิกฤดูร้อน | รวม> รวม.โอลิมปิกฤดูร้อน | อันดับ> อันดับ.โอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 |  รีโอเดจาเนโร, บราซิล | 76.54 | 153 | 157 | 158 | 9 | 184 | 190 | 194 | 8 | 343 | 8 |
เอเชียนเกมส์
| 2018 |  จาการ์ตา, อินโดนีเซีย | 76.95 | 155 | 160 | 160 | 2 | 185 | 185 | 193 | 1 | 348 | 1 ! |
แหล่งข้อมูลอื่น

Choe Jeon-wi at Sports-Reference.com
การรถไฟเนปาล

รถไฟที่สถานี Khajuri
แผนที่ประเทศเนปาล
การรถไฟเนปาล (NRC) (ตัวย่อ NR / ने. रे) ดำเนินการโดยรัฐบาลเนปาล ให้บริการเส้นทางรถไฟสองสายในประเทศเนปาล ได้แก่ สาย Raxual-Sirsiya ระยะทาง 6 กิโลเมตร และสาย Jaynagar–Janakpur–Bijalpura ระยะทาง 53 กิโลเมตร
ประวัติ

รถไฟสาย Raxual-Sirsiya (ซึ่งเคยดำเนินการโดยการรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล) และสาย Jaynagar–Janakpur–Bijalpura (NJJR) (ระยะทาง 39 กิโลเมตร สร้างโดยอังกฤษ) ซึ่งเป็นรถไฟรางแคบขนาด 2 ft 6 in (762 mm) ได้เปิดให้บริการครั้งแรกในสมัย Rana
ย่านสินค้าซีร์ซียา

ทางรถไฟสาย Raxual-Sirsiya ระยะทาง 6 กิโลเมตร ได้เปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบในปี ค.ศ. 2005 เพื่อใช้ขนส่งสินค้าจาก Sirsiya ไปยังสถานที่ต่าง ๆ ในประเทศอินเดีย เป็นทางรถไฟสายเศรษฐกิจของเนปาล
ส่วนต่อขยายในอนาคต

มีแผนเปิดเส้นทางรถไฟไปยังเมือง Amlekhganj อีกครั้ง เนื่องจากเป็นทางรถไฟสายเศรษฐกิจ และมีแผนสร้างทางรถไฟต่อขยายไปยัง Bardibas
นอกจากนี้ยังมีแผนสร้างทางรถไฟสายตะวันออก-ตะวันตก ผ่านกรุงกาฐมาณฑุ และสายเหนือ-ใต้ เชื่อมต่อกับจีนและอินเดีย แต่โครงการไม่คืบหน้า เนื่องจากติดปัญหาด้านการเมือง
ส่วนต่อขยายในอนาคต > เส้นทางในอนาคต

New Jalpaiguri-Kakadvitta
Jogabani-Biratnagar
Nautanwa-Bhairahawa
ถนน Nepalganj-Nepalganj
Jayanagar-Janakpur-Bardibas
สถานีรถไฟที่สำคัญ

Raxaul-Sirsiya Birganj – ย่านขนส่งสินค้าที่สำคัญในเนปาล
Jaynagar - จุดเปลี่ยนขนาดความกว้างรางรถไฟ
Janakpur - เมืองแห่งหนึ่งในเนปาล
Bijalpura - สถานีปลายทางในเนปาล
ระบบรถไฟ > หัวรถจักร

แซดดีเอ็ม 524 (ปัจจุบันไม่สามารถใช้การได้)
ความปลอดภัย

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 เกิดอุบัติเหตุรถจักรตกราง แต่ไม่มีผู้โดยสารคนใดได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศเนปาล
การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล
รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศอินเดีย
คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ

| --- | --- |
คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ
หน้าปกของมังงะ คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ เล่ม 1 ในฉบับภาษาไทย
可愛いだけじゃない式守さん (Kawaii dake ja Nai Shikimori-san)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Shikimori's Not Just a Cutie
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: เคโงะ มากิ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
ในเครือ: Shōnen Magazine Comics
นิตยสาร: Magazine Pocket
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 – 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566
จำนวนเล่ม: 20
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เรียวตะ อิโต
เขียนบทโดย: โยชิมิ นาริตะ
สตูดิโอ: โดงาโกโบ
ถือสิทธิ์โดย: ครันชีโรล SA/SEA มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
เครือข่าย: อาซาฮิ, ทีวีอาซาฮิ
ฉาย:  10 เมษายน พ.ศ. 2565  –  10 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
ตอน: 12
คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ (ญี่ปุ่น: 可愛いだけじゃない式守さん; โรมาจิ: Kawaii dake ja Nai Shikimori-san) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม เผยแพร่ทางเว็บไซต์และแอปพลิเคชัน Magazine Pocket ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโดงาโกโบ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2565
เรื่องย่อ

แฟนสาวผู้แสดงความรักออกมาเต็มพิกัดเป็นต้องกระวนกระวายเพราะความดวงซวยของ อิซึมิ อยู่เรื่อยคำพูดและการกระทำของเขาสามารถเปลี่ยนเธอให้กลายเป็นแฟนสาวสุดหล่อได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ!? แฟนสาวของอิซึมิคือคุณชิกิโมริ เพื่อนร่วมชั้นในโรงเรียนมัธยมปลายแห่งเดียวกันแถมเธอเป็นคนน่ารักสุด ๆ (หล่อเท่ด้วย) และยังอ่อนโยนท่าทางใจดีเสมอเวลาอยู่กับอิซึมิ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการมังงะ ที่ Magazine Pocket (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
อนิเมะ คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ ที่ปีลีปีลี
อนิเมะ คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ (พากย์ไทย) ที่ปีลีปีลี
บัญชีทวิตเตอร์ทางการ (ญี่ปุ่น)
คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กโดงาโกโบ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  ฉันและเธอกับความทรงจําที่ไม่อาจลืม (2007)  Ryoko's Case File  (2008)  Koihime†Musō (2008)  Shin Koihime†Musō  (2009)  11eyes (2009)  Shin Koihime†Musō: Otome Tairan (2010)  โฮชิกากะ (2011)  คลับบ้าฮาต๊อง (2011)  คลับบ้าฮาต๊อง♪♪ (2012)  Natsuyuki Rendezvous (2012)  Mangirl! (2013)  กู๊ดจ๊อบคลับ ชมรมปริศนากับวันป่วน ๆ (2013)  Majestic Prince (2013)  Love Lab (2013)  เจ้าชายมิติมายา (2013)  แก๊งอลวนคู่หมั้นอลเวง (2014)  นักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง (2014)  เย้ยพยับเมฆา (2014)  พลาสติก เมมโมรี่ (2015)  มิคากุระ ศึกชมรมอลเวง (2015)  ตัวแสบแอบเกรียน อุมารุจัง (2015)  อาเรียกระสุนแดงเดือด AA (2015)  ลักแอนด์โลจิก (2016)  Three Leaves, Three Colors (2016)  นิวเกม! (2016)  โทเคนรันบุ ฮานามารุ (2016)  ไม่เป็นนางฟ้าได้ไหมเนี่ย (2017)  ฮินะ โลจิ ~ฟอร์มลักแอนด์โลจิก~ (2017)  นิวเกม!! (2017)  ตัวแสบแอบเกรียน อุมารุจัง R (2017)  โซกุ โทเคนรันบุ ฮานามารุ (2018)  ทาดะคุงไม่ตกหลุมรัก (2018)  คุณเมดพันธุ์หายาก (2018)  อนิมะ เยล! (2018)  นางฟ้าตัวน้อยได้ลงมาโปรดฉันค่ะ (2019)  คุณเซ็นโกะ เทพจิ้งจอกคอยช่วยเหลือ (2019)  แก๊งสาวป่วน ก๊วนฟิตเนส? (2019)  โคอิซูรุ แอสเตอรอยด์ (2020)  เสียงขับขานจากวันวาน (2020)  บันทึกชมรมริมเขื่อนหลังเลิกเรียน (2020)  หลับฝันดีนะเจ้าหญิงที่ปราสาทจอมมาร (2020)  อิเกบูกูโระเวสต์เกตพาร์ก (2020)  เลิฟคอเมดี้เรื่องนี้ เพื่อนสมัยเด็กไม่มีวันแพ้ (2021)  ซีเล็กชันโปรเจ็กต์ (2021)  ลุ้นรักรุ่นน้องตัวจิ๋วกับรุ่นพี่ตัวป่วน (2021)  ชีกาวะ (2022)  อาร์พีจี ฟูโดซัง (2022)  คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ (2022)  เทคโนรอยด์ อยู่เหนือความตั้งใจ (2023)  นักบุญจอมเฉื่อย & บาทหลวงผู้เอาใจใส่ (2023)  เกิดใหม่เป็นลูกโอชิ (2023-ปัจจุบัน)  แมงกะพรุนว่ายน้ำตอนกลางคืนไม่ได้หรอกนะ (2024)  คุณอาเรียโต๊ะข้างๆ พูดรัสเซียหวานใส่ซะหัวใจจะวาย (2024)  รักว้าวุ่นในบ้านชิอุนจิ (2025)  Möbius Dust (TBA) 
โอวีเอ/ซีรีส์สั้น:  Uchuu Kazoku Carlvinson (1988)  Kahey no Umi (2005)  Memories Off #5: The Interrupted Film (2006)  Shin Koihime†Musō LIVE Revolution (2009)  11eyes (2010)  โฮชิกากะ (2011)  มูโกะ หมาน้อย ป่วน กวน ฮา (2013)  แก๊งอลวนคู่หมั้นอลเวง (2014)  มูโกะ หมาน้อย ป่วน กวน ฮา ฤดูกาลที่ 2 (2014)  กู๊ดจ๊อบคลับ ชมรมปริศนากับวันป่วน ๆ@ (2014)  นักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง (2014–2015)  ตัวแสบแอบเกรียน อุมารุจัง (2015–2017)  คุณเมดพันธุ์หายาก (2019)  นางฟ้าตัวน้อยได้ลงมาโปรดฉันค่ะ (2019) 
ภาพยนตร์:  โทเคนรันบุ ฮานามารุ ~มากูไอ ไคโซโรกุ~ (2017)  โทเคนรันบุ ฮานามารุ ~เซ็ตสึเง็ตสึกะ~ (2022)  นางฟ้าตัวน้อยได้ลงมาโปรดฉันค่ะ: พรีเชียสเฟรนส์ (2022) 
 หมวดหมู่
ตำนานผู้กล้าแห่งแหวน

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
ตำนานผู้กล้าแห่งแหวน
結婚指輪物語 (Kekkon Yubiwa Monogatari)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Tales of Wedding Rings
แนว: แฟนตาซีโรมานซ์
มังงะ
เขียนโดย: เมย์บี (Maybe)
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
นิตยสาร: Monthly Big Gangan
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 มีนาคม 2557 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  14   13 (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Takashi Naoya
เขียนบทโดย: Deko Akao
ดนตรีโดย: Satoshi Hōno
สตูดิโอ: Staple Entertainment
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: AT-X, Tokyo MX, SUN, BS11
ฉาย:  6 มกราคม 2567  – ปัจจุบัน
ตอน: 12
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ตำนานผู้กล้าแห่งแหวน (ญี่ปุ่น: 結婚指輪物語, โรมาจิ: Kekkon Yubiwa Monogatari) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนและวาดภาพโดยเมย์บี (Maybe) เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Big Gangan ในเดือนมีนาคม 2557 ปัจจุบันตีพิมพ์ถึงเล่มที่ 13 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Staple Entertainment ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม 2567 มีการประกาศสร้างฤดูกาลที่สองแล้ว
ดูเพิ่ม

คนสืบผี อีกหนึ่งซีรีส์มังงะที่มีผู้สร้างคนเดียวกัน
ล้างบางสัตว์อสูร อีกหนึ่งซีรีส์มังงะที่มีผู้สร้างคนเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ตำนานผู้กล้าแห่งแหวน (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
การวิ่งทางไกล

กลุ่มของนักวิ่งสมัครเล่นในการแข่งวิ่งทางไกลในสวิตเซอร์แลนด์
ภาพถ่ายของ Burton Holmes ชื่อ "1896: Three athletes in training for the marathon at the Olympic Games in Athens"
การวิ่งทางไกล หรือ  การวิ่งทน เป็นการวิ่งอย่างต่อเนื่องเป็นระยะทางอย่างน้อย 3 กิโลเมตร (1.86 ไมล์) ตามสรีรวิทยาแล้ว นับว่าเป็นการออกกำลังแบบแอโรบิกตามธรรมชาติและต้องใช้ความอดทน
ในหมู่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม มนุษย์ รวมถึงสัตว์ในอันดับวานร สามารถปรับตัวเพื่อวิ่งระยะทางไกลได้ดี สมมุติฐานการวิ่งทนเสนอไว้ว่าสัตว์สกุล โฮโม วิ่งทนเพราะการเดินทางข้ามพื้นที่กว้างใหญ่เพิ่มโอกาสในการไล่ล่า และยังสามารถล่าต่อเนื่องได้อีกด้วย การวิ่งทนยังพบในสัตว์กีบที่กำลังอพยพ และสัตว์กินเนื้อที่อาศัยบนพื้นดินบางประเภท เช่น หมา หมาป่า และไฮยีน่า
ในสังคมมนุษย์รุ่นใหม่ มนุษย์มีหลายเหตุผลที่จะวิ่งทางไกล อาจทำไปเพื่อการออกกำลัง นันทนาการ การเดินทาง เหตุผลทางเศรษฐกิจ หรือเหตุผลทางวัฒนธรรม การวิ่งทางไกลสามารถช่วยปรับสุขภาพหัวใจและหลอดเลือดให้ดีขึ้น และยังช่วยทำให้สมรรถภาพร่างกายแบบแอโรบิกดีขึ้นโดยเป็นการเพิ่มกิจกรรมให้เอนไซม์และฮอร์โมน ซึ่งจะไปทำการกระตุ้นการทำงานของกล้ามเนื้อและหัวใจให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น บ่อยครั้ง ทั้งปัจจุบันและในอดีต ที่การวิ่งทางไกลจะถูกมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของการผึกทหาร การวิ่งเป็นอาชีพพบมากที่สุดในส่วนของการกีฬา ถึงแม้ว่าในสมัยก่อนยุคอุตสาหกรรม ผู้ส่งสาส์นเดินเท้าก็วิ่งเพื่อส่งข้อมูลไปยังสถานที่ที่ห่างไกลเช่นเดียวกัน การวิ่งทางไกลยังเป็นรูปแบบของประเพณีหรือพิธีของชนเผ่าต่าง ๆ เช่น ชนเผ่า Hopi และ Tarahumara
ในกรีฑา ได้มีการกำหนดให้การแข่งขันวิ่งทางไกลต้องวิ่งเป็นระยะ 3 กิโลเมตร (1.86 ไมล์) ขึ้นไป ปกติจะมีการวิ่งอยู่ 3 ประเภท คือ ลู่และลาน การวิ่งบนถนน และการวิ่งวิบาก ซึ่งแตกต่างตามลักษณะภูมิประเทศ ได้แก่ ลู่วิ่งราดยาง ถนน และสภาพตามธรรมชาติ ตามลำดับ โดยปกติการวิ่งแข่งบนลู่จะมีระยะทางตั้งแต่ 3,000 เมตร ถึง 10,000 เมตร (6.2 ไมล์) ส่วนการวิ่งวิบากจะแข่งในระยะทางตั้งแต่ 5 ถึง 12 กิโลเมตร (3 ถึง 7.5 ไมล์) ในขณะที่การวิ่งแข่งบนถนนอาจมีระยะทางได้ยาวขึ้นถึง 100 กิโลเมตร (60 ไมล์) หรือมากกว่า การวิ่งวิบากในมหาวิทยาลัยที่สหรัฐอเมริกา ผู้ชายมีจะวิ่งเป็นระยะทาง 8000 เมตร ส่วนผู้หญิงจะวิ่งเป็นระยะทาง 6000 เมตร รายการวิ่งในโอลิมปิกฤดูร้อนมีระยะทาง 5,000 เมตร 10,000 เมตร และยังมีประเภทมาราธอน (42.195 กิโลเมตร หรือ 26 ไมล์ 385 หลา)
ประวัติศาสตร์ > การวิ่งก่อนยุคประวัติศาตร์ > การล่า

การสังเกตเชิงมานุษยวิทยาพบว่าชุมชนของผู้ล่าสัตว์และเก็บเกี่ยวได้ใช้การวิ่งทางไกลในการล่าสัตว์ เช่น ชนเผ่า San จาก ทะเลทรายคาลาฮารี ชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกา และชาวอะบอริจิน ผู้ล่าจะวิ่งช้าแต่คงที่เป็นเวลาตั้งแต่ 1 ชั่วโมงถึง 2-3 วัน ในบริเวณที่สัตว์ที่ถูกล่าไม่สามารถหลบซ่อนตัวได้ สัตว์ที่ถูกล่าจะหยุดหอบเพื่อปรับร่างกายให้เย็นลง แต่ก็มีเวลาไม่พอเนื่องจากถูกล่าอย่างต่อเนื่อง เมื่อระยะเวลาผ่านไป สัตว์ที่ถูกล่าก็จะล้มจากความเหนื่อยล้าและความร้อน โครงกระดูกของเด็ก Nariokatome อายุ 12 ปี พิสูจน์ว่า มนุษย์เมื่อ 1.5 ล้านปีที่แล้วกินเนื้อมากและกินพืชน้อยกว่ามนุษย์ในปัจจุบัน และไล่ล่าโดยการวิ่งไล่สัตว์
ประวัติศาสตร์ > ยุคประวัติศาตร์โบราณ

ด้วยวิวัฒนาการทางการเกษตรและวัฒนธรรม การวิ่งทางไกลจึงไม่ได้ใช้เพียงเพื่อการล่าเท่านั้น แต่ยังใช้เพื่อพิธีกรรมทางศาสนา การส่งข้อความทางการทหารและทางการเมือง และการเล่นกีฬา
ประวัติศาสตร์ > ยุคประวัติศาตร์โบราณ > ผู้ส่งสาส์น

ในพันธสัญญาเดิมกล่าวถึงการวิ่งส่งสาส์นของผู้ส่งสาส์น เช่นในหนังสือซามูเอล 18 นักวิ่ง 2 คน คือ Ahimaaz และ  Cushite วิ่งส่งสาส์นถึงกษัตริย์เดวิดว่า Absalom ซึ่งเป็นลูกชายของเขาได้ตายลง ในเยเรมีย์ 51:31-32 ผู้ส่งสาส์น 2 คน พบกันครึ่งทาง เพื่อส่งสาส์นเกี่ยวกับการสูญเสียเมืองบาบิโลเนีย
คนวิ่งส่งสาส์นในซูเมอร์ตอนต้นเรียกว่า ลาซิมู (lasimu) ถือเป็นทั้งทหารและข้าราชการ มีหน้าที่วิ่งรอบ ๆ เมืองเพื่อกระจายสาร กรีซโบราณก็มีชื่อเสียงในนักวิ่งส่งสาส์นที่เรียกว่า ฮีมีโลโดรมอย (hemerodromoi) ซึ่งมีความหมายว่า “นักวิ่งทั้งวัน” หนึ่งในนักวิ่งส่งสาส์นที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ คือ ไฟดิปพิดีส ซึ่งตามตำนานแล้ววิ่งจากเมืองมาราธอนไปยังเอเธนส์เพื่อประกาศชัยชนะของกรีกที่มีเหนือเปอร์เซียในสงครามมาราธอน เมื่อ 490 ปีก่อนคริสศักราช และได้ตายลงหลังจากส่งสาส์นว่า "เราชนะ" ถึงแม้ว่าจะมีการโต้เถียงว่าตำนานนี้เป็นจริงมากน้อยเพียงใด ไฟดิปพิดีสวิ่งระหว่างจากเมืองมาราธอนไปเอเธนส์จริงหรือไม่ ระยะทางยาวเพียงใด และเป็นเพียงแค่คนเดียวที่ส่งสาน์สหรือไม่ เรื่องราวนี้ก็ทำให้เกิดการแข่งขันวิ่งมาราธอน ระยะทาง 26.2 ไมล์ หรือ 42 กิโลเมตร
สรีรวิทยาของการวิ่งทางไกล

มนุษย์เป็นสัตว์ที่วิ่งระยะไกลได้ดีที่สุดในหมู่สัตว์ที่วิ่งได้ สัตว์อื่นอาจมีความเร็วสูงกว่า แต่ก็วิ่งได้ระยะสั้นกว่า ร่างกายมนุษย์ได้พัฒนาจนเดินตัวตรงและจนวิ่งได้มาประมาณ 2-3 ล้านปีมาแล้ว ต่างจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ ซึ่งร่างกายถูกออกแบบมาให้เดิน 4 ขาหรือปีนต้นไม้ ร่างกายมนุษย์สามารถวิ่งไกลได้เพราะ
กระดูกและโครงสร้างกล้ามเนื้อ: ในขณะที่สัตว์สี่เท้าประเภทอื่นมีจุดศูนย์กลางมวลที่ด้านหน้าของขาหลัง สัตว์สองขารวมถึงมนุษย์มีจุดศูนย์กลางมวลที่ด้านบนขา ทำให้กระดูกและกล้ามเนื้อแตกต่างออกไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ขาและกระดูกเชิงกราน
การระบายความร้อน: ความสามารถในการระบายความร้อนของมนุษย์โดยการขับเหงื่อออกทางผิวหนังทำให้ได้เปรียบกว่าการหอบทางปากหรือทางจมูก เพราะมีพื้นที่ผิวให้เหงื่อระเหยมาก และไม่ขึ้นกับระบบหายใจ
ความแตกต่างในการเดินตัวตรงและการวิ่งคือการเผาผลาญพลังงานในระหว่างการเคลื่อนไหว ขณะเดิน มนุษย์ใช้พลังงานครึ่งหนึ่งของการวิ่ง นักชีววิทยาวิวัฒนาการเชื่อว่าความสามารถของมนุษย์ในการวิ่งไกลทำให้มนุษย์ซึ่งกินเนื้อสามารถแข่งขันกับสัตว์กินเนื้ออื่น ๆ ได้
ดูเพิ่ม

Middle-distance running
Double road race
Paceband
Neurobiological effects of physical exercise
แหล่งข้อมูลอื่น

Runner's World
การรถไฟแห่งรัฐเกาหลี

| --- | --- |
조선 민주주의 인민 공화국 철도성, Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk Ch'ŏldosŏng Korean State Railway
ตราสัญลักษณ์ประจำหน่วยงาน
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1948
หน่วยงานก่อนหน้า: การรถไฟแมนคูเรียใต้ (ถึง ค.ศ. 1925) การรถไฟแห่งชาติคูเซน (ถึง ค.ศ. 1945)
เขตอำนาจ: เกาหลีเหนือ
สำนักงานใหญ่: เปียงยาง เกาหลีเหนือ
รัฐมนตรี: พัค ยอง ซอก, ผู้ว่าการรถไฟแห่งรัฐเกาหลี
แผนที่
เส้นทางรถไฟในเกาหลีเหนือ
 
การรถไฟแห่งรัฐเกาหลี (เกาหลี:조선 민주주의 인민 공화국 철도성, Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk Ch'ŏldosŏng) เป็นชื่อของหน่วยงานคมนาคมหนึ่งในประเทศเกาหลีเหนือ มีศูนย์กลางที่เปียงยาง ผู้ว่าการรถไฟเกาหลีเหนือคนปัจจุบันชื่อ พัค ยอง ซอก ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998
สถิติ

ขนาดความกว้างรางรถไฟ: ตามมาตรฐานอยู่ที่ 1,435 เซนติเมตร
ระยะทาง: มากกว่า 6,000 กิโลเมตร
ประวัติและความคืบหน้า

คิม จองอิล เป็นคนที่ไม่ชอบเครื่องบิน เพราะอาจเป็นเป้าหมายสายตาของเหล่าร้าย ดังนั้นเขาจึงโดยสารรถไฟข้ามประเทศเป็นประจำ และการเสียชีวิตของเขานั้น ก็เกิดขึ้นในขบวนรถไฟเช่นกัน
ทางรถไฟเกาหลีเหนือไม่มีรั้วกันเขตทาง แม้ว่าทางรถไฟจะผ่าเข้าไปกลางเมือง แม้จะมีกฎห้ามก่อสร้างอาคารบ้านเรือนหรือสถานที่ราชการ ในรัศมี 50 เมตรจากศูนย์กลางทางรถไฟแต่ ก็เป็นเพียงกฎในตำรากฎหมายที่ไม่มีใครบังคับใช้จริงๆ จังๆ ทำให้ชาวบ้านพากันมาตั้งบ้านเรือนชิดเขตทางรถไฟกันมานาน เพราะพื้นที่รอบทางรถไฟเป็นเขตที่มีการค้าขายกันสะดวกที่สุด แม้จะมีรถไฟมา ก็มีเพียงวันละ 1-2 ขบวน เลยไม่มีเหตุจูงใจให้ย้ายออกจากเขตทางรถไฟ
เมื่อวันที่ 5 กันยายน 2006 ทางรถไฟสายหลัก Pyong-ra (เปียงยาง - ด่านราจิน -> Pyongyang-Rajin) ที่เชื่อมชายฝั่งตะวันออกเข้ากับเมืองหลวงงดเดิน ทำให้การโดยสารต้องลำบากกว่าเดิม - การเดินทางจากเมือง Pyongsung ในมณฑล Pyongan ไปเมือง Hoiryeong ในมณฑล North Hamkyung เพื่อไปเมือง Suncheon ใช้เวลามากกว่า 1 เดือน และต้องจ่ายเงินค่าเดินทางไปกีบรถบรรทุกจนเกือบหมดตัว เมื่อกรกฎาคมที่แล้ว เนื่องจากรถไฟโดยสาร จาก Pyongan ไป Chongjin ในมณฑล North Hamkyung มีเดินทุกๆ 10 วัน ทำให้ชาวบ้านต้องอาศัยรถบรรทุกและรถเมล์ถึงจะไปได้
วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2012 รถไฟขบวนแรกจากเมืองตู้เหมิน มลฑลจี้หลินของจีน จะมุ่งหน้าสู่เกาหลีเหนือเป็นครั้งแรกอย่างเป็นทางการ เพื่อนำนักท่องเที่ยว 65 คน ไปสู่สถานที่พักผ่อนตากอากาศท่ามกลางความสวยงามของเทือกเขาชิลโบ จังหวัดฮัมยอง ซึ่งเป็นสุดยอดภูเขาที่สวยที่สุด 1 ใน 6 ของเกาหลีเหนือ ซึ่งก่อนหน้านี้ จีนเคยนำนักท่องเที่ยวไปเมืองชิลโบซัน ด้วยรถโดยสาร แต่ไม่ค่อยปลอดภัยจากสภาพถนนไม่ดี ขณะที่การเดินทางด้วยรถไฟสะดวกสบายกว่า โดยนักท่องเที่ยวออกเดินทางในตอนค่ำ และถึงปลายทางในตอนเช้าวันถัดไป
เส้นทาง

สายฮัมบุก: ช็องจิน - ราจิน, 331.1 กิโลเมตร
สายคังว็อน: โคว็อน - พย็องกัง, 145.8 กิโลเมตร
สายมันโป: ชุนช็อน - มันโป, 299.9 กิโลเมตร
สายแพ็กตูซานช็องย็อน: คินชู - ฮเยซัน, 141.7 กิโลเมตร
สายพย็องบุ: เปียงยาง - แคซ็อง (-> โดราซาน, เกาหลีใต้), 187.3 กิโลเมตร
สายพย็องดก: เปียงยาง - คูซ็อง, 192.3 กิโลเมตร
สายพย็องนัม: เปียงยาง - นัมโพ, 55.2 กิโลเมตร
สายพย็องกรา: เปียงยาง - ราจิน (-> คาซาน, รัสเซีย), 819.0 กิโลเมตร
สายพย็องอึย: เปียงยาง - ชินอึยจู (-> ตานตง, จีน), 225.1 กิโลเมตร
ขบวนรถไฟ > รถจักรไฟฟ้าและอีเอ็มยู

จูเช่
เรด แฟลก
เรด แฟลก 1
เรด แฟลก 2
มังยองแด
เรด แฟลก 6
เรด แฟลก 7
150 ซีรีส์
170 ซีรีส์
1000 ซีรีส์
2000 ซีรีส์
4000 ซีรีส์
90000 ซีรีส์
ชองกิฮา
แกรนด์ ชอลลิม่า มาร์ช
ฟอร์ซ มาร์ช
ซอนกุน เรด แฟลก
ขบวนรถไฟ > รถจักรดีเซล

100 series
200 series
300 series
400 series
500 series
600 series
700 series
800 series
900 series
8000 series
DF1
GIE Francorail-MTE CSE26-21
Red Flag
New Star
DVM4
ขบวนรถไฟ > รถจักรไอน้ำ

100 series
150 series
400 series
424 class
475 class
500 series
6000 series
8000 series
8100 series
FD20
Ol49
TKt48
24 0-6-0T
เส้นทางรถไฟระหว่างประเทศ

จีน เปิดบริการ
รัสเซีย เปิดบริการ
เกาหลีใต้ ยังไม่มีกำหนดเปิด
แหล่งข้อมูลอื่น

รถจักรไฟฟ้า Pulg'ŭngi 5043 "เรด แฟลก 1" คลาส
รถโดยสารในขบวนรถไฟ ชินอึยจู - เปียงยาง