stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศบัลแกเรีย
การเมืองการปกครอง > การแบ่งเขตการปกครอง

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 บัลแกเรียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 28 จังหวัด (provinces - oblasti)  หลังจากที่เดิมแบ่งเป็น 9 จังหวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 โดยที่แต่ละแห่งตั้งชื่อตามเมืองหลวงของจังหวัด โดยที่เมืองหลวงประจำประเทศเป็นจังหวัดหนึ่งแยกต่างหาก
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  บลากอเยฟกราด (Blagoevgrad)  บูร์กาส  (Burgas)  ดอบรีช  (Dobrich)  กาโบรโว (Gabrovo)  ฮาสโคโว (Haskovo)  คาร์จาลี (Kardzhali)  คูย์สเตนดิล (Kyustendil) |  โลเวช  (Lovech)  มอนทานา (Montana)  พาซาร์จีก (Pazardzhik)  เพร์นิก (Pernik)  เพลเวน (Pleven)  พลอฟดิฟ (Plovdiv)  ราซกราด (Razgrad) |  รูเซ  (Ruse)  ชูเมน (Shumen)  ซีลิสตรา (Silistra)  สลีเวน (Sliven)  สโมลยาน (Smolyan)  โซเฟีย (Sofia)   โซเฟีย (Sofia) |  สตาราซากอรา (Stara Zagora)  ทอร์กอวีชเต (Targovishte)  วาร์นา  (Varna)  เวลีโคทาร์โนโว (Veliko Tarnovo)  วีดิน  (Vidin)  วราตซา  (Vratsa)  ยามโบล (Yambol) |
การเมืองการปกครอง > นโยบายต่างประเทศ > ความสัมพันธ์กับสหภาพยุโรป

นโยบายการต่างประเทศของบัลแกเรียมุ่งเน้นการเป็นสมาชิกภาพสหภาพยุโรป และ 
นาโต ของบัลแกเรีย การเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2550 เป็นเหตุการณ์สำคัญสุดในประวัติศาสตร์ร่วมสมัยของบัลแกเรีย การเข้าเป็นสมาชิกเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของกระบวนการบูรณาการ ในการที่จะดำรงสมาชิกภาพอย่างสมบูรณ์บัลแกเรียต้องดำเนินการปฏิรูปต่อไป โดยเฉพาะในด้านกระบวนการยุติธรรม รวมทั้งแก้ไขปัญหาการฉ้อราษฎ์บังหลวงและอาชญากรรม ซึ่งยังคงเป็นความท้าทายของบัลแกเรีย โดยคณะกรรมาธิการยุโรปจะตรวจสอบการดำเนินการปฏิรูปในสาขาเหล่านี้เป็นระยะต่อไปจนกว่าจะพอใจ ในด้านเศรษฐกิจบัลแกเรียมีข้อได้เปรียบทางด้านเศรษฐกิจตรงที่ค่าจ้างแรงงานถูก ประชากรมีการศึกษาสูง บัลแกเรียมีความประสงค์ที่จะดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศให้เพิ่มมากขึ้น ซึ่งการเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปได้เพิ่มโอกาสดังกล่าวได้ โดยปัจจุบันมีนักลงทุนจากเยอรมนี อิตาลี ฝรั่งเศสและสหรัฐฯ เข้าไปลงทุนในบัลแกเรียมากขึ้น ปัญหาของบัลแกเรีย คือ มีขีดความสามารถทางการแข่งขันต่ำ ดังนั้น บัลแกเรียจึงต้องเพิ่มสัดส่วนของอุตสาหกรรมที่ใช้เทคโนโลยีชั้นสูง และอุตสาหกรรมเชิงวิทยาศาสตร์ ในขณะเดียวกันต้องคงต้นทุน ค่าจ้าง วัสดุ และพลังงานไว้ในระดับที่ต่ำต่อไป นอกจากนี้ บัลแกเรียให้ความสำคัญกับนโยบายด้านพลังงานของสหภาพยุโรป โดยเฉพาะพลังงานนิวเคลียร์ และมีความต้องการสร้างโรงงานผลิตพลังงานนิวเคลียร์แห่งใหม่ นอกจากนี้ บัลแกเรียต้องการเป็นศูนย์กลางของเครือข่ายท่อส่งน้ำมันและก๊าซในภูมิภาคบอลข่าน
บัลแกเรียให้ความสำคัญแก่การสร้างเสถียรภาพในคาบสมุทรบอลข่าน ทั้งนี้ บัลแกเรียมองว่า ประเทศของตนเป็น stabilizing force ทางการเมืองในคาบสมุทรบอลข่าน และเป็นประเทศทางผ่านสินค้า (transit) ในภูมิภาค โดยจากกรุงโซเฟีย มีทางรถยนต์เชื่อมกรุงเบลเกรด และกรุงอิสตันบูล และเป็นเส้นทางจากยุโรปเหนือไปกรุงเอเธนส์ ผ่านเมือง Skopje และ Salonica ในกรีซ
สนับสนุนการบูรณาการของทวีปยุโรปในกรอบกว้างที่มีสหรัฐฯ รวมอยู่ด้วย ที่เรียกว่า
Euro-Atlantic Integration บัลแกเรียเข้าร่วมในโครงการ NATO Partnership for Peace โดยสมัครเข้าเป็นสมาชิกองค์การนาโต ตั้งแต่ปี 2540 และได้เข้าเป็นสมาชิกนาโตในปี 2547 พร้อมกับ ลัตเวีย ลิทัวเนีย เอสโตเนีย สโลวาเกีย สโลวีเนียและโรมาเนีย
เศรษฐกิจ > สถานการณ์ทางเศรษฐกิจ

บัลแกเรียประสบวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2533 ภายหลังที่ COMECON (องค์กรความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจของกลุ่มประเทศยุโรปตะวันออก) ล่มสลายลงพร้อมกับการล่มสลายของระบบเศรษฐกิจสังคมนิยมในยุโรปตะวันออกและสหภาพโซเวียต เศรษฐกิจของบัลแกเรียฟื้นตัว เป็นครั้งแรกภายหลังวิกฤตการณ์ในปี พ.ศ. 2537 โดยตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 บัลแกเรียได้ทำความตกลง Stand-by Arrangement กับกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) มีระยะเวลา 2 ปี ภายใต้วงเงิน 337 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และจนถึงปัจจุบัน บัลแกเรียได้กู้เงินจาก IMF ภายใต้ความตกลงดังกล่าว จำนวน 191 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 คณะกรรมการบริหารของ IMF ได้สิ้นสุดการทบทวนการดำเนินการปฏิรูปเศรษฐกิจของบัลแกเรียเป็นครั้งที่ 3 ของปี พ.ศ. 2546 และเห็นว่า ดัชนีเศรษฐกิจมีผล เป็นที่น่าพอใจ จึงอนุมัติให้บัลแกเรียมีสิทธิกู้เงินได้อีก จำนวน 37 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 
การปฏิรูปเศรษฐกิจมหภาคของบัลแกเรียเป็นไปในเชิงบวก และเศรษฐกิจมีแนวโน้มพัฒนาดีขึ้นเป็นลำดับ โดยมีการดำเนินการตามแผนของ IMF และ Currency Board อย่างเคร่งครัด เป็นผลให้อัตราเงินเฟ้อและอัตราการว่างงานลดลงเป็นลำดับ สถานะทางเศรษฐกิจของบัลแกเรียจึงมีความน่าเชื่อถือมากขึ้นสำหรับนักลงทุนต่างชาติ นอกจากนี้ การปฏิรูปเศรษฐกิจในภาคต่าง ๆ มีความก้าวหน้ามาก อาทิ ภาคพลังงาน ภาคการเดินรถไฟ ภาคการบริหารการเก็บภาษี และภาคการแปรรูปธนาคารของรัฐหลายธนาคาร ซึ่งการรักษาความต่อเนื่องของการพัฒนาบรรยากาศทางธุรกิจและการลงทุน จะเป็นปัจจัยสำคัญของการพัฒนาเศรษฐกิจของบัลแกเรียต่อไปในระยะกลาง โดยมีเป้าหมายหลัก เพื่อสร้างความพร้อมให้กับบัลแกเรียในการเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปในปี พ.ศ. 2550
เศรษฐกิจ > ศักยภาพทางเศรษฐกิจ

บัลแกเรียถือเป็นตลาดส่งออกที่มีลู่ทางที่จะขยายตัวได้อีกมากของไทย และเป็นประเทศที่อยู่ในระหว่างการปฏิรูปและมีลู่ทางที่จะมีความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจยิ่งขึ้นในอนาคตอันใกล้ รวมทั้งมีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมและมีบทบาทสำคัญในเวทีการเมืองระหว่างประเทศของยุโรปต่อไป นอกจากนี้ บัลแกเรียยังเป็นสมาชิกขององค์กรความร่วมมือทางเศรษฐกิจทะเลดำ (Black Sea Economic Cooperation) รวมทั้ง บัลแกเรียจะเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปในปี พ.ศ. 2550 บัลแกเรียมีทำเลที่ตั้งเป็นเมืองท่าในทะเลดำ และมีพื้นที่ติดกับประเทศในคาบสมุทรบอลข่านที่ไม่มีทางออกทะเล อาทิ มาซิโดเนียและมอนเตเนโกร เป็นต้น อีกทั้งมีทรัพยากรธรรมชาติเป็นจำนวนมาก หากได้รับการพัฒนาและนำมาใช้ให้ได้ประโยชน์ จะเป็นตัวเสริมอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจของไทยได้ นอกจากนี้ ยังมีค่าจ้างแรงงานถูก ประชากรมีการศึกษาสูง ปัจจุบันมีนักลงทุนจากเยอรมนี อิตาลี ฝรั่งเศสและสหรัฐฯ เข้าไปลงทุนในบัลแกเรียมากขึ้น
ประชากรศาสตร์ > เชื้อชาติ

ประชากร  7.9 ล้านคน ประกอบด้วยชาวบัลแกเรีย ร้อยละ 83.9 ชาวเติร์ก ร้อยละ 9.4 และอื่น ๆ (มาซิโดเนีย อาร์มีเนีย ตาตาร์)
ประชากรศาสตร์ > ศาสนา

ชาวบัลแกเรียส่วนใหญ่ประมาณ80-90%นับถือศาสนาคริสต์นิกายออโธดอกซ์และส่วนน้อยประมาณ10%นับถือศาสนาอิสลามเป็นชาวเตอร์กิก
แหล่งข้อมูลอื่น

President of The Republic of Bulgaria เก็บถาวร 2007-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chief of State and Cabinet Members เก็บถาวร 2009-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bulgaria at UCB Libraries GovPubs
ประเทศบัลแกเรีย ที่เว็บไซต์ Curlie
รูปภาพเกี่ยวกับประเทศบัลแกเรีย ที่ฟลิคเกอร์
คู่มือการท่องเที่ยว Bulgaria จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
แผนที่แสดงจังหวัดของประเทศบัลแกเรีย
13 บันทึกลับหัวใจสลาย

| 13 บันทึกลับหัวใจสลาย |
| --- | --- |

ประเภท:   ดราม่าวัยรุ่น  ลึกลับ 
เค้าโครงจาก: เธอร์ทีนรีซันส์วาย โดย เจย์ แอชเชอร์
พัฒนาโดย: ไบรอัน ยอร์คีย์
แสดงนำ:   ดีแลน มินเน็ตต์  แคทเธอรีน แลงฟอร์ด  คริสเตียน นาวาร์โร  อะลิชา โบ  แบรนดอน ฟลินน์  จัสติน เพรนทิซ  ไมล์ส ไฮเซอร์  รอสส์ บัตเลอร์  เดวิน ดรูอิด  เอมี ฮาร์กรีฟส์  ดีเรก ลุค  เคต วอลช์  แกรี ซินีส 
บรรยายโดย: แคทเธอรีน แลงฟอร์ด
ผู้ประพันธ์เพลง: เอสก์โม
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 4
จำนวนตอน: 49
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   ไดอานา ซัน  ทอม มักคาร์ที  จอย กอร์แมน เวตเทลส์  สตีฟ โกลิน  ไมเคิล ชูการ์  เซลีนา โกเมซ  แมนดี ทีเฟย์  คริสเทล เลแบล 
ผู้อำนวยการสร้าง:   โจเซฟ อินคาเพรรา 
สถานที่ถ่ายทำ: รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
ผู้ลำดับภาพ: ลีโอ ทรอมเบตตา
กล้อง: กล้องเดียว
ความยาวตอน: 49–98 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   จูไลมูนโปรดักชันส์  คิกทูเดอะเคิฟโปรดักชันส์  แอนโนนีมัสคอนเต็นท์  พาราเมาต์เทเลวิชัน 
ออกอากาศ
เครือข่าย: เน็ตฟลิกซ์
ออกอากาศ: 31 มีนาคม ค.ศ. 2017 (2017-03-31) – 5 มิถุนายน ค.ศ. 2020 (2020-06-05)
13 บันทึกลับหัวใจสลาย (อังกฤษ: 13 Reasons Why) เป็นซีรีส์โทรทัศน์อเมริกันในปี ค.ศ. 2017 อิงจากนวนิยายเรื่อง เธอร์ทีนรีซันส์วาย (Thirteen Reasons Why) ของเจย์ แอชเชอร์ ที่พัฒนาโดยไบรอัน ยอร์คีย์ ออกอากาศครั้งแรกที่ช่องเน็ตฟลิกซ์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับแฮนนาห์ เบเกอร์ วัยรุ่นที่ตัดสินใจฆ่าตัวตายหลังจากประสบความล้มเหลวในชีวิต โดยเธอได้ทิ้งเทปเอาไว้ 13 หน้า ที่บอกเล่าเรื่องราวของคน 13 คนที่ทำให้เธอเลือกจบชีวิตลง ฤดูกาลแรกมีทั้งหมด 13 ตอนตามจำนวนเหตุผลของเทป
เดิมทียูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ได้ซื้อลิขสิทธิ์มาสร้างเป็นภาพยนตร์เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 และวางตัวเซลีนา โกเมซในบทนำ แต่ต่อมาเน็ตฟลิกซ์ได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นซีรีส์แทนในช่วงปลายปี ค.ศ. 2015 โดยโกเมซทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร ซีรีส์ชุดนี้ได้รับคำยกย่องจากนักวิจารณ์และผู้ชมทั่วไปในเรื่องเนื้อหาและการคัดเลือกนักแสดง
นักแสดง > ตัวละครหลัก

ดีแลน มินเน็ตต์ รับบทเป็น เคลย์ เจนเซน
แคทเธอรีน แลงฟอร์ด รับบทเป็น แฮนนาห์ เบเกอร์
คริสเตียน นาวาร์โร รับบทเป็น โทนี แพดิลลา
อะลิชา โบ รับบทเป็น เจสซิกา เดวิส
แบรนดอน ฟลินน์ รับบทเป็น จัสติน โฟลีย์
จัสติน เพรนทิซ รับบทเป็น ไบรซ์ วอล์กเกอร์
ไมล์ส ไฮเซอร์ รับบทเป็น อเล็กซ์ สแตนดัล
รอสส์ บัตเลอร์ รับบทเป็น แซค เดมป์ซีย์
เดวิน ดรูอิด รับบทเป็น ไทเลอร์ ดาวน์
เอมี ฮาร์กรีฟส์ รับบทเป็น เลนนี เจนเซน
ดีเรก ลุค รับบทเป็น เควิน พอร์เตอร์
เคต วอลช์ รับบทเป็น โอลิเวีย เบเกอร์
นักแสดง > ตัวละครอื่น ๆ

มิเชล เซลีนี อัน รับบทเป็น คอร์ตนีย์ คริมเซน
ไบรอัน ดาร์ซี เจมส์ รับบทเป็น แอนดี เบเกอร์
โซซี เบคอน รับบทเป็น สกาย มิลเลอร์
สตีเวน เวเบอร์ รับบทเป็น อาจารย์แกรี โบแลน
มาร์ก เพลเลกริโน รับบทเป็น นายอำเภอสแตนดาร์ด
อะจีโอนา อเล็กซัส รับบทเป็น เชรี ฮอลแลนด์
เฮนรี ซากา รับบทเป็น แบรด
สตีเวน ซิลเวอร์ รับบทเป็น มาร์คัส โคล
ทอมมี ดอร์ฟแมน รับบทเป็น ไรอัน เชเวอร์
รอเบิร์ต แกนต์ รับบทเป็น ท็อดด์ คริมเซน
เคโกะ อะเจนา รับบทเป็น แพม แบรดลีย์
ยูไร เชลตัน รับบทเป็น พราเตอส์
แบรนดอน ลาร์ราเควนต์ รับบทเป็น เจฟฟ์ แอตกินส์
ทิโมธี กรานาเดโรส์ รับบทเป็น มอนต์กอเมอรี เดอลากรุซ
จอช แฮมิลตัน รับบทเป็น แมตต์ เจนเซน
แหล่งข้อมูลอื่น

13 บันทึกลับหัวใจสลาย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บัลลูนอากาศร้อน

บอลลูนอากาศร้อนขณะบินกลางอากาศ
บัลลูนอากาศร้อน (อังกฤษ: hot air balloon) เป็นอากาศยานชนิดให้ความร้อนด้วยถุงเก็บความร้อนใช้หลักการความดันอากาศในการประดิษฐ์
กลไกการประดิษฐ์

บัลลูนอากาศร้อนเป็นอากาศยานเพื่อใช้ในการเคลื่อนที่ในอากาศได้เป็นชนิดแรกของโลก โดยมีการนำมาใช้จริงในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1783 ที่กรุงปารีส บัลลูนจะมีถุงหรือซองเก็บอากาศที่ร้อนและมีความหนาแน่นต่ำกว่าอากาศที่อยู่นอกถุง จึงทำให้มันลอยขึ้นจากพื้นได้ ตัวถุงมักทำด้วยผ้าใบไนลอนและจะเป็นถุงเปิดทางด้านล่าง เพื่อเปิดต่อกับทางเข้าของความร้อนและตัวถุงจะมีความดันใกล้เคียงบรรยากาศภายนอกข้างใต้ถุง มักจะมีตะกร้าหรือแคปซูลเพื่อเป็นแหล่งกำเนิดความร้อน โดยใช้แก๊สหรือเชื่อเพลิงร้อน โดยมีพื้นที่ในการใช้พื้นที่สำหรับผู้ควบคุมหรือผู้โดยสาร โดยใช้หลักการเคลื่อนที่ไปตามทิศทางของลมแต่ถ้าเรือเหาะชนิดอื่น ๆ จะมีเครื่องยนต์ในการบังคับการเคลื่อนที่และความเร็วในการเคลื่อนที่ได้
ประวัติในอดีต

อดีตที่จีนสมัยสามก๊ก ขงเบ้งมีการใช้บัลลูนอากาศร้อนขนาดเล็กที่ทำด้วยกระดาษเพื่อส่งสัญญาณทางทหาร
ในประเทศเปรู ประเทศโปรตุเกส ก็เคยมีการทำบัลลูนอากาศร้อนขนาดเล็กแต่ไม่มีคนโดยสารไปด้วยมาก่อน
ดูเพิ่ม

บอลลูน
ดาวเทียมบอลลูน
บอลลูนแก๊ส
พี่น้องมองโกลฟิแยร์
บอลลูนสำรวจ
บอลลูนแสงอาทิตย์
เซพเพลิน
ISO 3166-2:VN

ISO 3166-2:VN เป็นรหัสมาตรฐาน ISO ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ ISO 3166-2 ใช้อธิบายถึงตำ​แหน่ง​ส่วน​การปกครองต่าง ๆ​ หรือ​เขตการปกครองอิสระในประเทศเวียดนาม ซึ่งทั้งหมดจะแทนรายชื่อทั้ง 59 จังหวัด และ 5 เทศบาลนคร รหัสจะอยู่ในรูปแบบ "VN-" ตามด้วยหมายเลข ซึ่งเป็นหมายเลขเดียวกับสองตัวแรกของรหัสไปรษณีย์ของจังหวัด
ตัวเลขสองหลัก: จังหวัด
ตัวอักษรสองตัว: เทศบาลนคร
รายชื่อรหัส

| รหัส | ชื่อเขตการปกครอง |
| --- | --- |
VN-01: ลายเจิว
VN-02: หล่าวกาย
VN-03: ห่าซาง
VN-04: กาวบั่ง
VN-05: เซินลา
VN-06: เอียนบ๊าย
VN-07: เตวียนกวาง
VN-09: หลั่งเซิน
VN-13: กว๋างนิญ
VN-14: ฮหว่าบิ่ญ
VN-15: ห่าเต็ย
VN-18: นิญบิ่ญ
VN-20: ท้ายบิ่ญ
VN-21: ทัญฮว้า
VN-22: เหงะอาน
VN-23: ห่าติ๋ญ
VN-24: กว๋างบิ่ญ
VN-25: กว๋างจิ
VN-26: เว้
VN-27: กว๋างนาม
VN-28: กอนตูม
VN-29: กว๋างหงาย
VN-30: ซาลาย
VN-31: บิ่ญดิ่ญ
VN-32: ฟู้เอียน
VN-33: ดั๊กลัก
VN-34: คั้ญฮหว่า
VN-35: เลิมด่ง
VN-36: นิญถ่วน
VN-37: เต็ยนิญ
VN-39: ด่งนาย
VN-40: บิ่ญถ่วน
VN-41: ล็องอาน
VN-43: บ่าเสียะ-หวุงเต่า
VN-44: อานซาง
VN-45: ด่งท้าป
VN-46: เตวียนกวาง
VN-47: เกียนซาง
VN-49: หวิญล็อง
VN-50: เบ๊นแจ
VN-51: จ่าวิญ
VN-52: ซ้อกจัง
VN-53: บั๊กกั่น
VN-54: บั๊กซาง
VN-55: บักเลียว
VN-56: บั๊กนิญ
VN-57: บิ่ญเซือง
VN-58: บิ่ญเฟื้อก
VN-59: ก่าเมา
VN-61: หายเซือง
VN-63: ห่านาม
VN-66: ฮึงเอียน
VN-67: นามดิ่ญ
VN-68: ฟู้เถาะ
VN-69: ท้ายเงวียน
VN-70: หวิญฟุก
VN-71: เดี่ยนเบียน
VN-72: ดั๊กนง
VN-73: เหิ่วซาง
VN-CT: เกิ่นเทอ
VN-DN: ดานัง
VN-HN: ฮานอย
VN-HP: ไฮฟอง
VN-SG: นครโฮจิมินห์ (ไซ่ง่อน)
ดูเพิ่ม

ISO 3166-2
ISO 3166-1
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบค้นหาออนไลน์ของไอเอสโอ: VN (อังกฤษ)
จังหวัดของเวียดนาม, Statoids.com (อังกฤษ)
| ด ค กISO 3166 |
| --- | --- |
ISO 3166-1: รหัสประเทศรหัส: alpha-2  alpha-3  numeric
ISO 3166-2: รหัสเขตการปกครองของแต่ละประเทศ:  AD  AE  AF  AG  AI  AL  AM  AO  AQ  AR  AS  AT  AU  AW  AX  AZ  BA  BB  BD  BE  BF  BG  BH  BI  BJ  BL  BM  BN  BO  BR  BS  BT  BV  BW  BY  BZ  CA  CC  CD  CF  CG  CH  CI  CK  CL  CM  CN  CO  CR  CU  CV  CX  CY  CZ  DE  DJ  DK  DM  DO  DZ  EC  EE  EG  EH  ER  ES  ET  FI  FJ  FK  FM  FO  FR  GA  GB  GD  GE  GF  GG  GH  GI  GL  GM  GN  GP  GQ  GR  GS  GT  GU  GW  GY  HK  HM  HN  HR  HT  HU  ID  IE  IL  IM  IN  IO  IQ  IR  IS  IT  JE  JM  JO  JP  KE  KG  KH  KI  KM  KN  KP  KR  KW  KY  KZ  LA  LB  LC  LI  LK  LR  LS  LT  LU  LV  LY  MA  MC  MD  ME  MF  MG  MH  MK  ML  MM  MN  MO  MP  MQ  MR  MS  MT  MU  MV  MW  MX  MY  MZ  NA  NC  NE  NF  NG  NI  NL  NO  NP  NR  NU  NZ  OM  PA  PE  PF  PG  PH  PK  PL  PM  PN  PR  PS  PT  PW  PY  QA  RE  RO  RS  RU  RW  SA  SB  SC  SD  SE  SG  SH  SI  SJ  SK  SL  SM  SN  SO  SR  ST  SV  SY  SZ  TC  TD  TF  TG  TH  TJ  TK  TL (เปลี่ยนไปใช้ TP)  TM  TN  TO  TR  TT  TV  TW  TZ  UA  UG  UM  US  UY  UZ  VA  VC  VE  VG  VI  VN  VU  WF  WS  YE  YT  ZA  ZM  ZW ยกเลิก:  AN  CS (เปลี่ยนไปใช้ YU)
ISO 3166-3:  รหัสสำหรับชื่อที่ใช้เดิมของประเทศ
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2495

| ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ> ศ. 2495.ขอบเขตฤดูกาล |
| --- | --- |
ระบบแรกก่อตัว: {{{ระบบแรกก่อตัว}}}
ระบบสุดท้ายสลายตัว: {{{ระบบสุดท้ายสลายตัว}}}
สถิติฤดูกาล
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด: ไม่ทราบ
ความเสียหายทั้งหมด: ไม่ทราบ
Related articles
 1952 Atlantic hurricane season  1952 Pacific hurricane season  1950s North Indian Ocean cyclone seasons 
ฤดู
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2495 ไม่ได้มีการกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยจะอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2495 แต่ช่วงเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุด ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ จะอยู่ในช่วงเดือนมิถุนายนถึงเดือนธันวาคม ซึ่งเวลาเหล่านี้เป็นเครื่องแสดงถึงช่วงที่พายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดภายใน มหาสมุทรตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จะอยู่ภายในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณด้านเหนือของเส้นศูนย์สูตรและทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ถ้าพายุหมุนเขตร้อนจะก่อตัวทางตะวันออกของเส้นแบ่งเขตวันสากล และด้านเหนือของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนบริเวณนั้นจะเรียกว่าพายุเฮอร์ริเคน ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2495 และถ้ามีพายุโซนร้อนเคลื่อนตัวเข้ามาภายในแอ่งแปซิฟิกตะวันตก จะได้รับชื่อพายุจากศูนย์สภาพอากาศกองเรือในกวม
ดูเพิ่ม

รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2495
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2495
14 มกราคม

วันที่ 14 มกราคม เป็นวันที่ 14 ของปี ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 351 วันในปีนั้น (352 วันในปีอธิกสุรทิน)
เหตุการณ์

พ.ศ. 2497 (ค.ศ. 1954) - โจ ดิมัจจิโอ แต่งงานกับมาริลีน มอนโร
พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) - ประเทศจอร์เจียนำธงชาติที่เรียกว่าธงห้ากากบาท (Five Cross Flag) กลับมาใช้ใหม่ หลังจากว่างเว้นไปราว 500 ปี
พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) - ยานเฮยเคินส์ขององค์การอวกาศยุโรป ที่เดินทางไปกับยานแคสซีนีขององค์การนาซา ลงจอดบนพื้นผิวของไททัน ดาวบริวารของดาวเสาร์
พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) -
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก เสด็จสวรรคต
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เสด็จขึ้นครองราชย์
พ.ศ. 2567 (ค.ศ. 2024) -
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก สละราชสมบัติ
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก เสด็จขึ้นครองราชย์
พ.ศ. 2568 (ค.ศ. 2025) - พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงประกอบพระราชพิธีสมมงคลพระชนมายุเท่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
วันเกิด

พ.ศ. 462 (83 ปี ก่อน ค.ศ. ) - มาร์ค แอนโทนี ทหารและนักการเมืองชาวโรมัน
พ.ศ. 1674 (ค.ศ. 1131 ) - พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
พ.ศ. 1816 (ค.ศ. 1273 ) -สมเด็จพระราชินีนาถโจนที่ 1 แห่งนาวาร์
พ.ศ. 1993 (ค.ศ. 1450) - พระเจ้าเยจงแห่งโชซ็อน (สวรรคต 31 ธันวาคม พ.ศ. 2012)
พ.ศ. 2245 (ค.ศ. 1702) - จักรพรรดินากามิกาโดะ
พ.ศ. 2404 (ค.ศ. 1861) -สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 6
พ.ศ. 2429 (ค.ศ. 1886) - ฮิว ลอฟติง นักเขียนและกวีชาวอังกฤษ (ถึงแก่กรรม 26 กันยายน พ.ศ. 2490)
พ.ศ. 2448 (ค.ศ. 1905) - ทาเกโอะ ฟูกูดะ อดีตนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น (อสัญกรรม 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2538)
พ.ศ. 2465 (ค.ศ. 1922) - ไดอานา เวลสลีย์ ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน (ถึงแก่กรรม 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553)
พ.ศ. 2468 (ค.ศ. 1925) - มิชิมะ ยูกิโอะ กวีชาวญี่ปุ่น (ถึงแก่กรรม 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513)
พ.ศ. 2481 (ค.ศ. 1938) - โมะริฮิโระ โฮะโซะกะวะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) - เฟย์ ดันนาเวย์ นักแสดงชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) - แอลแอล คูล เจ แร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) - เจสัน เบตแมน นักแสดง, โปรดิวเซอร์, ผู้กำกับภาพยนตร์​และละครโทรทัศน์​​ชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) - เควิน ดูแรนด์ นักแสดงชาวแคนาดา
พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) - จอช โคลส นายแบบและนักแสดงชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) - บิกตอร์ บัลเดส นักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน
พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) -
แมต ริดเดิล นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
ยออาน กาบาย นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) - แกรนต์ กัสติน นักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) - ร็อบบี เบรดี นักฟุตบอลชาวไอริช
พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) -
กิตติศักดิ์ โฮชิน นักฟุตบอลอาชีพทีมชาติไทย
คิม จงอิน นักร้องวงชาวเกาหลีใต้
พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) - ชู ฮย็อน-ย็อง นักแสดงชาวเกาหลีใต้
พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) -
เดคลัน ไรซ์ นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
ลูเซียนา ฟุสเตร์ บุคคลทางโทรทัศน์, นางแบบ และนางงามชาวเปรู
ปุญญ์ปรีดี คุ้มพร้อม รอดสวาสดิ์ นักแสดงและพิธีกรชาวไทย
วันถึงแก่กรรม

พ.ศ. 1850 (ค.ศ. 1307) - พระเจ้าฟ้ารั่ว (ประสูติ 20 มีนาคม พ.ศ. 1796)
พ.ศ. 2441 (ค.ศ. 1898) - ลูอิส แคร์รอล นักเขียนชาวอังกฤษ (เกิด 27 มกราคม พ.ศ. 2375)
พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) - สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก (พระราชสมภพ 11 มีนาคม พ.ศ. 2442)
พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) - คิง ฮู ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีน (เกิด 29 เมษายน พ.ศ. 2475)
พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) - แอลัน ริกแมน นักแสดงชาวอังกฤษ (เกิด 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489)
พ.ศ. 2564 (ค.ศ. 2021) - สมเด็จพระบรมเรียมนโรดม ยุวนาถ (เกิด 17 ตุลาคม พ.ศ. 2486)
พ.ศ. 2565 (ค.ศ. 2022) - ริการ์ดู บูฟิลย์ สถาปนิกชาวสเปน (เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2482)
วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล

ประเทศไทย -
วันเด็กแห่งชาติ (พ.ศ. 2549)
วันเด็กแห่งชาติ (พ.ศ. 2555)
วันเด็กแห่งชาติ (พ.ศ. 2560)
วันเด็กแห่งชาติ (พ.ศ. 2566)
ประเทศไทย - วันอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้แห่งชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

BBC: On This Day
Today in History: January 14 เก็บถาวร 2005-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กวันและเดือนในรอบปี |
| --- | --- |
มกราคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กุมภาพันธ์: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
มีนาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
เมษายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
พฤษภาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
มิถุนายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
กรกฎาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
สิงหาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กันยายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ตุลาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
พฤศจิกายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ธันวาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
วันอื่นที่เกี่ยวข้อง: 0 มกราคม ·  30 กุมภาพันธ์
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง

ที่ตั้งของภูมิภาคดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงในเวียดนาม
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง (เวียดนาม: Đồng bằng sông Hồng) เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ปลายน้ำของแม่น้ำแดง ทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ครอบคลุม 8 จังหวัด กับ 2 เทศบาลนคร ได้แก่ จังหวัดบั๊กนิญ, จังหวัดห่านาม, จังหวัดหายเซือง, จังหวัดฮึงเอียน, จังหวัดนามดิ่ญ, จังหวัดนิญบิ่ญ, จังหวัดท้ายบิ่ญ, จังหวัดหวิญฟุก, เทศบาลนครฮานอย และเทศบาลนครไฮฟอง พื้นที่ส่วนใหญ่ใช้ในการปลูกข้าว
จังหวัด

| จังหวัด | เมืองหลัก | ประชากร (2011) | พื้นที่ (กม> ²) | ความหนาแน่นของประชากร (/กม> ²) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| บั๊กนิญ | บั๊กนิญ | 1,060,300 | 823.1 กม.² | 1289 |
| ห่านาม | ฝูลี้ | 786,900 | 859.7 กม.² | 914 |
| หายเซือง | หายเซือง | 1,718,900 | 1,652.8 กม.² | 1038 |
| ฮึงเอียน | ฮึงเอียน | 1,150,400 | 923.5 กม.² | 1242 |
| นามดิ่ญ | นามดิ่ญ | 1,833,500 | 1,650.8 กม.² | 1110 |
| นิญบิ่ญ | ฮวาลือ | 906,900 | 1,392.4 กม.² | 652 |
| ท้ายบิ่ญ | ท้ายบิ่ญ | 1,786,000 | 1,546.5 กม.² | 1138 |
| หวิญฟุก | หวิญฟุก | 1,014,600 | 1,373.2 กม.² | 821 |
| ฮานอย (เทศบาลนคร) | ฮานอย (เทศบาลนคร) | 6,699,600 | 3328.9 กม.² | 2013 |
| ไฮฟอง (เทศบาลนคร) | ไฮฟอง (เทศบาลนคร) | 1,878,500 | 1,520.7 กม.² | 1233 |
| รวม | รวม | 18,835,600 | 14,965.7 กม.² | 1258 |
ประชากร

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 พัฒนาการทางประวัติศาสตร์    ของประชากร
| ปี |  | ประชากร |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1995 |  | 17.078.400 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1996 |  | 17.289.800 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1997 |  | 17.494.800 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1998 |  | 17.692.900 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1999 |  | 17.877.800 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2000 |  | 18.060.700 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2001 |  | 18.249.900 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2002 |  | 18.432.900 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2003 |  | 18.617.500 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2004 |  | 18.807.900 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2005 |  | 18.976.700 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2006 |  | 19.108.900 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2007 |  | 19.228.800 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2008 |  | 19.473.700 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2009 |  | 19.618.100 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2010 |  | 19.803.300 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2011 |  | 19.999.300 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ที่มา:
พ.ศ. 2342

| --- | --- |
ศตวรรษ::  17  18  19
ปี::  2339  2340  2341  2342  2343  2344  2345
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2342
ปฏิทินกริกอเรียน: 1799 MDCCXCIX
Ab urbe condita: 2552
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1248 ԹՎ ՌՄԽԸ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6549
ปฏิทินบาไฮ: −45 – −44
ปฏิทินเบงกอล: 1206
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2749
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 39 Geo. 3 – 40 Geo. 3
พุทธศักราช: 2343
ปฏิทินพม่า: 1161
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7307–7308
ปฏิทินจีน: 戊午年 (มะเมียธาตุดิน) 4495 หรือ 4435     — ถึง — 己未年 (มะแมธาตุดิน) 4496 หรือ 4436
ปฏิทินคอปติก: 1515–1516
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2965
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1791–1792
ปฏิทินฮีบรู: 5559–5560
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1855–1856
 - ศกสมวัต: 1721–1722
 - กลียุค: 4900–4901
ปฏิทินโฮโลซีน: 11799
ปฏิทินอิกโบ: 799–800
ปฏิทินอิหร่าน: 1177–1178
ปฏิทินอิสลาม: 1213–1214
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kansei 11 (寛政１１年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 11 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4132
ปฏิทินหมินกั๋ว: 113 ก่อน ROC 民前113年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2342 ตรงกับคริสต์ศักราช 1799 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินจูเลียน
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (6 เมษายน พ.ศ. 2325 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
กรมพระราชวังบวรสถานมงคล: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: พระเจ้ากาวิละ
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: พระเจ้าดวงทิพย์
เจ้าผู้ครองนครน่าน: เจ้าฟ้าหลวงอัตถวรปัญโญ
ประธานาธิบดีสหรัฐฯ: จอห์น แอดัมส์ (4 มีนาคม พ.ศ. 2340 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2344)
กษัตริย์อังกฤษ: สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งบริเตนใหญ่ (2303-2344)
จักรพรรดิฝรั่งเศส: นโปเลียน โบนาปาร์ต (2342-2347 ช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส)
กษัตริย์สเปน: พระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งสเปน (2331-2351)
เหตุการณ์

7 มีนาคม - นโปเลียน โบนาปาร์ต ยึดเมืองยัฟฟา ในปาเลสไตน์ และโดยสังหารชาวแอลเบเนียไปกว่า 2,000 คน
29 มีนาคม - รัฐนิวยอร์กได้ผ่านกฎหมายที่จะเริ่มมีการเลิกทาส
15 กรกฎาคม - ศิลาโรเซตตาได้ขุดค้นพบที่เมืองโรเซตตา (ปัจจุบันคือเมืองราชิด) ประเทศอียิปต์
เหตุการณ์ > ไม่ทราบวัน

บริษัทดัตช์อีสต์อินเดีย บริษัทแลกเปลี่ยนสินค้าขนาดใหญ่ได้ปิดตัวลง
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเวชยันตราชรถ
เหตุการณ์ > เหตุการณ์ต่อเนื่อง

การปฏิวัติฝรั่งเศส (2341-2342)
สงครามนโปเลียน (2342 - 2358)
สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส (2335 - 2345)
วันเกิด

13 พฤษภาคม - แคเทอรีน กอร์ นักประพันธ์ชาวอังกฤษ (เสียชีวิต พ.ศ. 2404)
4 กรกฎาคม - พระเจ้าออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน (สวรรคต 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2402)