stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พรรครังผึ้งสังคมประชาธิปไตย

พรรครังผึ้งสังคมประชาธิปไตย (เขมร: គណបក្សសំបុកឃ្មុំសង្គមប្រជាធិបតេយ្យ) เป็นพรรคการเมืองประเทศกัมพูชา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 โดยแหม่ม โสนันโด ผู้สื่อข่าววิทยุรังผึ้ง
พรรคผู้รักปิตุภูมิ (อินโดนีเซีย)

พรรคผู้รักปิตุภูมิ (อังกฤษ: Patriot Party; อินโดนีเซีย: Partai Patriot) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย เมื่อตั้งพรรคใช้ชื่อว่าพรรคปัญจศีลซึ่งเป็นผลมาจากการประชุมองค์กรเยาวชนปัญจศีลครั้งที่ 6 (Pemuda Pancasila) เมื่อ พ.ศ. 2539 ซึ่งในยุคนั้น องค์กรนี้มีความเชื่อมโยงกับพรรคกลการ์ (Golkar) ต่อมา ใน พ.ศ. 2541 องค์กรนี้ได้แยกตัวจากกลการ์และจัดตั้งพรรคการเมืองเมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2541 พรรคนี้ได้จดทะเบียนในอีก 2 ปีต่อมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 พรรคนี้ได้รับการเลือกตั้งร้อยละ 0.9 และไม่ได้รับเลือกตั้ง พรรคนี้เปลี่ยนชื่อพรรคใหม่และเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 แต่ไม่ได้รับเลือกเช่นกัน
บัสซากาแอร์

บัสซากาแอร์ (เขมร: អាកាសចរណ៍ បាសសាកា) เป็นสายการบินสำหรับขนส่งผู้โดยสารของประเทศกัมพูชา เริ่มให้บริการเที่ยวบินแรกในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2014 และเปิดเที่ยวบินระหว่างประเทศในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 พร้อมเครื่องบิน Airbus 320-214 สองลำ ปัจจุบันให้บริการเที่ยวบินพนมเปญ-เสียมราฐทุกวัน และเที่ยวบินพนมเปญ-มาเก๊า
ประวัติ

ชื่อเดิมคือ พีพีแอร์ และได้เปลี่ยนมาเป็น บัสซากาแอร์ ดำเนินการร่วมกับบริษัทนากาในการบริการเที่ยวบินเช่าเหมาไปจีน ใบประกอบการถูกมอบให้บัสซากาแอร์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2014
จุดหมายปลายทาง

| --- | --- |
: ฐานการบิน
: จุดหมายปลายทางในอนาคต
: โฟกัสซิตี
: เส้นทางที่ถูกยกเลิก
: เช่าเหมา
| นคร | ประเทศ | ท่าอากาศยาน | ปีที่เริ่ม | ปีที่สิ้นสุด | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พนมเปญ | กัมพูชา | ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ | ค.ศ. 2014 | ปัจจุบัน | ฐานการบินหลัก |
| เสียมราฐ | กัมพูชา | ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ | ค.ศ. 2014 | ปัจจุบัน |  |
| มาเก๊า | มาเก๊า | ท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า | ค.ศ. 2014 | ปัจจุบัน |  |
| ฉางชา | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชาฮวงหัว | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน |  |
| ซีอาน | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติซีอานเสียนหยาง | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน |  |
| หางโจว | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติหาวโจวเสี่ยวฉาน | ค.ศ. 2017 | ปัจจุบัน |  |
ฝูงบิน

ข้อมูลเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016
| เครื่องบิน | ประจำการ | สั่งซื้อ | จำนวนที่นั่ง> ธ | จำนวนที่นั่ง> ป | จำนวนที่นั่ง> ทั้งหมด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Airbus A320-200 | 3 ลำ | 0 ลำ | 12 | 138 | 150 |  |
| ทั้งหมด | 3 ลำ | 0 ลำ |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

การขนส่งในประเทศกัมพูชา
รายชื่อสายการบินในประเทศกัมพูชา
เครื่องบิน Airbus A320-214 กำลังเตรียมตัวที่ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ
ท่าอากาศยานนานาชาติอัคมัด ยานี

ท่าอากาศยานนานาชาติอัคมัด ยานี (อินโดนีเซีย: Bandar Udara Internasional Achmad Yani) (IATA: SRG, ICAO: WARS) เป็นสนามบินในเขตเมืองเซอมารัง จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย เคยใช้งานด้านกองทัพอากาศจนถึงปี ค.ศ. 1966 หลังจากนั้นจึงเปลี่ยนมาเป็นสนามบินพาณิชย์ สนามบินตั้งอยู่ใกล้ชายหาดมารอน ในเขตเซอมารังตะวันตก และมีแผนปลูกป่าชายเลนบริเวณชายหาดใกล้สนามบิน เพื่อพัฒนาให้เป็นสนามบินสีเขียว โครงการนี้กำหนดเสร็จในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 พื้นที่บริเวณนี้รู้จักกันในชื่อกาลิบันเตง ส่วนชื่อสนามบินมาจากชื่อวีรบุรุษท่านหนึ่งของประเทศ ชื่อว่า อัคมัด ยานี สนามบินแห่งนี้กลายเป็นสนามบินนานาชาติในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2004 จากการเปิดเที่ยวบินไปยังท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ ของสายการบินการูดาอินโดนีเซีย
ในปัจจุบัน

มีอาคารผู้โดยสาร 1 แห่งทางด้านทิศใต้ของทางวิ่ง รองรับทั้งเที่ยวบินภายในและระหว่างประเทศ อาคารมีเนื้อที่ 2,657 ตารางเมตร สิ่งอำนวยความสะดวก อาทิ ร้านขายของที่ระลึก, ภัตตาคาร, ธนาคาร, บริการแลกเงินตรา, โรงแรม, รถแท็กซี่ และรถเช่า ทางวิ่งมีเนื้อที่ 2,680 x 45 ตารางเมตร
การเดินทางเข้า-ออกสนามบิน > รถโดยสารประจำทาง

ทรานส์เซอมารัง เป็นระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเมืองเซอมารัง มีเพียงสายเดียวเท่านั้นที่เชื่อมต่อกับระหว่างเมืองกับสนามบิน จุดจอดรถอยู่ห่างจากประตูขาเข้าประมาณ 50–100 เมตร และอยู่ใกล้ทางรถไฟ
| การให้บริการ> ทรานส์เซอมารังซิตีบัส | สาย> ทรานส์เซอมารังซิตีบัส | หมายเหตุ> ทรานส์เซอมารังซิตีบัส |
| --- | --- | --- |
| ทรานส์เซอมารังซิตีบัส สาย 4 | จังกีรัน – สนามบิน — สถานีรถไฟเซอมารังตาวัง | บางจุดจอดสามารถเชื่อมต่อกับสาย 1, 2 ได้ |
การเดินทางเข้า-ออกสนามบิน > รถแท็กซี่

นอกจากนี้ยังมีรถแท็กซี่วิ่งรับ-ส่งระหว่างเมืองกับสนามบินอีกด้วย
รางวัล

ได้รับรางวัลสนามบินที่สะอาดที่สุด 3 ปีติดต่อกัน (ค.ศ. 2013, 2012 และ 2011) จาก 9 สนามบินในกลุ่มสนามบินระดับที่สอง
สมุดภาพ

ทางเข้าสนามบิน
โถงอาคารหลัก
ห้องรับรองผู้โดยสาร
แหล่งข้อมูลอื่น

PT. Angkasa Pura I: Achmad Yani Airport เก็บถาวร 2007-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Achmad Yani Airport Website เก็บถาวร 2012-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Airport information for WARS at World Aero Data. Data current as of October 2006.
Accident history for SRG at Aviation Safety Network
ปาเล็มบัง

| ปาเล็มบัง Palembang |
| --- | --- |
นคร
นครปาเล็มบัง Kota Palembang
ตามเข็มนาฬิกาจากด้านบน:  สะพานอัมเปอรา, มัสยิดใหญ่แห่งปาเล็มบัง, เอลเอร์เต ปาเล็มบัง, อุทยานโบราณคดีอาณาจักรศรีวิชัย, พิพิธภัณฑ์สุลต่านมะฮ์มุด บาดารุดดินที่ 2, มัสยิดเจิ้งเหอ
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: "ปาเล็มบัง สะอาด ปลอดภัย เรียบร้อย สวยงาม" (Palembang Bersih, Aman, Rapi, Indah)
ที่ตั้งในจังหวัดสุมาตราใต้
ปาเล็มบังที่ตั้งในสุมาตราและอินโดนีเซียแสดงแผนที่เกาะสุมาตราปาเล็มบังปาเล็มบัง (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 2°59′10″S 104°45′20″E﻿ / ﻿2.98611°S 104.75556°E﻿ / -2.98611; 104.75556
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด:  จังหวัดสุมาตราใต้
ก่อตั้ง: 16 มิถุนายน ค.ศ. 683  (จารึกเกอดูกันบูกิต)
สถานะเมืองในอินโดนีเซีย: 1 เมษายน ค.ศ. 1906  (ราชกิจจานุเบกษา 1906:126)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฮาร์โนโจโย (ประชาธิปัตย์)
 • รองนายกเทศมนตรี: ฟีตรียันตี อากุซตินดา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 400.61 ตร.กม. (154.68 ตร.ไมล์)
ความสูง: 8 เมตร (26 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนประชากร ค.ศ. 2020)
 • ทั้งหมด: 1,668,848 คน
ข้อมูลประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: มลายูปาเล็มบัง, ลัมปุง,  บาตัก, ซุนดา, อาเจะฮ์, จีน, อาหรับ
 • ศาสนา: อิสลาม 92.53%  พุทธ 3.67%  โปรเตสแตนต์ 2.23% คาทอลิก 1.49%  ฮินดู 0.06%
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาตะวันตกของอินโดนีเซีย)
รหัสไปรษณีย์: 301xx, 302xx
โทรศัพท์: (+62) 711
เว็บไซต์: palembang.go.id
ปาเล็มบัง (อินโดนีเซีย: Palembang) เป็นเมืองหลักของจังหวัดสุมาตราใต้ ทางฝั่งตะวันออกทางตอนใต้ของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย  ตั้งอยู่บนที่ราบริมแม่น้ำมูซี มีพื้นที่ 400.61
ตารางกิโลเมตร ประชากรประมาณ 1.44 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของเกาะสุมาตรา รองจากนครเมดันซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ  ปาเล็มบังได้รับคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในสองเมืองหลักที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันซีเกมส์ครั้งที่ 26 ระหว่างวันที่ 11 ถึง 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ร่วมกับจาการ์ตา
ปาเล็มบังเป็นเมืองเก่าแก่ มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 โดยเป็นเมืองหลวงเก่าของอาณาจักรศรีวิชัย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอินโดนีเซีย)
คู่มือการท่องเที่ยว ปาเล็มบัง จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กเมืองเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
| ฤดูร้อน |  1951:  นิวเดลี  1954:  มะนิลา  1958:  โตเกียว  1962:  จาการ์ตา  1966:  จังหวัดพระนคร  1970:  จังหวัดพระนคร  1974:  เตหะราน  1978:  กรุงเทพมหานคร  1982:  นิวเดลี  1986:  โซล  1990:  ปักกิ่ง  1994:  ฮิโรชิมะ  1998:  กรุงเทพมหานคร  2002:  ปูซาน  2006:  โดฮา  2010:  กว่างโจว  2014:  อินช็อน  2018:  จาการ์ตา–ปาเล็มบัง  2022:  หางโจว  2026:  นาโงยะ  2030:  โดฮา  2034:  รียาด  |  |
| ฤดูหนาว |  1986:  ซัปโปโระ  1990:  ซัปโปโระ  1996:  ฮาร์บิน  1999:  คังว็อน  2003:  อาโอโมริ  2007:  ฉางชุน  2011:  อัสตานา-อัลมาเตอ  2017:  ซัปโปโระ |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ผู้นำเสียงข้างน้อยในสภา (ประเทศกัมพูชา)

ผู้นำเสียงข้างน้อย (อังกฤษ: Minority Leader; เขมร: ប្រធានក្រុមភាគតិច บฺรธานกฺรุมภาคติจ) หรือ ผู้นำฝ่ายค้าน (อังกฤษ: Leader of the Opposition) คือ หัวหน้าพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสภาผู้แทนราษฎรกัมพูชา (National Assembly of Cambodia) ซึ่งมิได้ร่วมรัฐบาล ผู้นำเสียงข้างน้อยทำหน้าที่ประสานระหว่างนายกรัฐมนตรีและผู้นำเสียงข้างมาก หัวหน้าพรรคใดจะเป็นผู้นำเสียงข้างน้อย พรรคนั้นต้องมีที่นั่งอย่างน้อย 25% ในสภา
สภารับรองตำแหน่งนี้อย่างเป็นทางการในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 ทำให้สม รังสี เป็นคนแรกที่ดำรงตำแหน่งดังกล่าวอย่างเป็นทางการ แต่สม รังสี ก็ถือเป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาโดยพฤตินัยอยู่ก่อนแล้ว อย่างไรก็ดี สภายกเลิกตำแหน่งนี้เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2017
ผู้นำเสียงข้างน้อย

| ลำดับ | ชื่อ | รูป | ดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดตำแหน่ง | พรรคการเมือง | นายกรัฐมนตรี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | สม รังสี |  | 22 มกราคม 2015  | 16 พฤศจิกายน 2015   | พรรคสงเคราะห์ชาติ  | สมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน |
| 2 | เข็ม โสคา |  | 16 พฤศจิกายน 2015 | 5 ธันวาคม 2016  | พรรคสงเคราะห์ชาติ  | สมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน |
| 2 | เข็ม โสคา |  | 5 ธันวาคม 2016 | 31 มกราคม 2017 | พรรคสงเคราะห์ชาติ  | สมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน |
ปราสาทพระขรรค์

| ปราสาทพระขรรค์ |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เทพ: พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: อังกอร์
ประเทศ: ประเทศกัมพูชา
ที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°27′43″N 103°52′18″E﻿ / ﻿13.4619594°N 103.8715911°E﻿ / 13.4619594; 103.8715911
สถาปัตยกรรม
ประเภท: เขมร
ผู้สร้าง: พระเจ้าชัยวรมันที่ 7
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 1191
เว็บไซต์
www.wmf.org/project/preah-khan-temple
ต้นไม้ใหญ่ที่ขึ้นคลุมอาคารปราสาทพระขรรค์
แผนที่ภายในปราสาทพระขรรค์
ปราสาทพระขรรค์ (เขมร: ប្រាសាទព្រះខ័ន ปราสาทเปรี๊ยะคัน) สร้างขึ้นใน พ.ศ. 1734 เป็นปราสาทหินในยุคท้าย ๆ ของอาณาจักรเขมร เป็นพุทธสถานสมัยบายน พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ทรงสร้างอุทิศถวายแด่พระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 2 ซึ่งเป็นพระราชบิดา ปรากฏเจดีย์ทรงระฆังคว่ำขนาดเล็กจำหลักด้วยศิลาทรายตั้งอยู่ภายในปราสาทองค์หนึ่ง ซึ่งเชื่อว่าเป็นที่เก็บอัฐิของพระราชบิดาของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7
ปราสาทพระขรรค์เป็นศาสนสถานที่ล้อมรอบด้วยกำแพงศิลาแลง  ตัวอาคารมีลักษณะเด่นที่การก่อสร้างด้วยศิลา 2 ชั้น โดยใช้เสาหินทรายกลมขนาดใหญ่รับน้ำหนักโครงสร้างและคาน  ที่บานประตูแต่ละปราสาท มีรูปสลักอสูรเป็นคู่ๆ ยืนถือกระบองเสมือนคอยพิทักษ์ดูแลศาสนสถานแห่งนี้
เป็นที่น่าสังเกตว่า ภาพพระพุทธรูปมักถูกทำลายหรือแก้ไข  คงเหลือแต่ภาพจำหลักนูนต่ำของฤๅษี ซึ่งส่วนใหญ่เป็นภาพฤๅษีกำลังนั่งบำเพ็ญพรตในท่า "โยคาสนะ" (นั่งชันเข่าและไขว้เท้า) สลักอยู่ตามผนังหรือเสาภายใต้ซุ้มเรือนแก้ว
นอกจากนี้  จารึกที่ปราสาทพระขรรค์ยังกล่าวถึงการสร้าง "ธรรมศาลา" (ที่พักคนเดินทาง) และ "อโรคยศาล" (โรงพยาบาล) ตามเส้นทางจากนครธมไปยังเมืองต่าง ๆ รอบราชอาณาจักร  และจารึกยังกล่าวถึงการสร้างรูปเคารพ เพื่อประดิษฐานยังหัวเมืองต่างๆ  ซึ่งแสดงถึงความใส่ใจในทุกข์สุขของราษฎรและความศรัทธาในศาสนาของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7
บรรณานุกรม

Freeman, Michael and Jacques, Claude (1999).  Ancient Angkor. River Books. ISBN 0-8348-0426-3.
Glaize, Maurice (2003 edition of an English translation of the 1993 French fourth edition).  The Monuments of the Angkor Group. Retrieved 14 July 2005.
Gray, Denis D. (January 15, 1998). Nations' trials meant to prevent errors during restoration of Angkor. Accessed 22 August 2005.
Gunther, Michael D. (1994). Art of Southeast Asia Accessed 22 August 2005.
Higham, Charles (2001).  The Civilization of Angkor. Phoenix. ISBN 1-84212-584-2.
Jessup, Helen Ibbitson; Brukoff, Barry (2011). Temples of Cambodia - The Heart of Angkor (Hardback). Bangkok: River Books. ISBN 978-616-7339-10-8.
World Monuments Fund. World Monuments Fund at Angkor Accessed 22 August 2005.
แหล่งข้อมูลอื่น

ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ปราสาทพระขรรค์ ที่โอเพินสตรีตแมป
The Monuments of the Angkor Group by Maurice Glaize, online version
General Views of Preah Khan
Preah Khan - Khmer Goddesses in the Heart of the Temple
ปาดัง

| ปาดัง Kota Padang |
| --- | --- |
เมือง
   ตรา
คำขวัญ: ปาดังเมืองอันเป็นที่รัก (อินโดนีเซีย: Padang Kota Tercinta)
ที่ตั้งของปาดังในประเทศอินโดนีเซีย
ปาดังที่ตั้งของปาดังในประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 0°57′0″S 100°21′11″E﻿ / ﻿0.95000°S 100.35306°E﻿ / -0.95000; 100.35306
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด: สุมาตราตะวันตก
ก่อตั้งขึ้นเมื่อ: 7 สิงหาคม 1669
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Fauzi Bahar
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 694.96 ตร.กม. (268.33 ตร.ไมล์)
ความสูง: 0−1,853 เมตร (0−6,079 ฟุต)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 923,544 คน
 • ความหนาแน่น: 1,300 คน/ตร.กม. (3,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (WIB)
รหัสพื้นที่: +62 751
เว็บไซต์: www.padang.go.id
ปาดัง (อินโดนีเซีย: Kota Padang) เป็นเมืองใหญ่สุดของชายฝั่งตะวันตกของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองเอกของจังหวัดสุมาตราตะวันตก ปาดังมีพื้นที่ทั้งหมด 694.96 ตารางกิโลเมตร (268.33 ตารางไมล์) และมีประชากรทั้งหมด 923,544 คน จากการสำมะโนประชากรปี 2013
การแบ่งเขตการปกครอง

ปาดังมีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็นทั้งหมด 11 ตำบล (kecamatan):
บังกัส เตลุก กาบัง
โกโต ตังอะห์
กุรันจิ
ลูบัก เบกาลัง
ลูบัก กิลังอัน
นังกาโล
ปาดัง บาราต
ปาดัง เสเลตัน
ปาดัง ติเมอร์
ปาดัง อุตระ
เปาห์
ภูมิอากาศ

↑  "Weatherbase: Weather for Padang, Indonesia". Weatherbase. 2011. Retrieved on 23 November 2011.
พรรคประชาธิปไตยเขมร

พรรคประชาธิปไตยเขมร (อังกฤษ: Khmer Democratic Party: KDP; เขมร: គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យខ្មែរ คณบกฺสบฺรชาธิบเตยฺยขฺแมร) เป็นพรรคการเมืองในกัมพูชา เป็นพรรคที่มีจุดยืนต่อต้านการเข้าเมืองอย่างผิดกฎหมายของชาวเวียดนามที่เข้ามาทำงานในกัมพูชา ผู้นำพรรคคือ อุก พัวริก กล่าวว่าพรรคของเขาไม่ได้ต่อต้านการเข้ามาของคนต่างด้าว แต่คนต่างด้าวทั้งหมดที่เข้ามาในกัมพูชาต้องได้รับการพิจารณาเป็นกรณีๆไป พรรคนี้สนับสนุนสิทธิมนุษยชน สิทธิของเด็กและสตรี และสนับสนุนเศรษฐกิจแบบเสรีนิยม และการสหกรณ์ รวมทั้งความเท่าเทียมกันของชาวกัมพูชา
ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2551 พรรคนี้ได้รับการเลือกตั้งเป็นอันดับที่ 7 ได้ 32,386 คะแนน และได้ 1 ที่นั่งในสภา
พรรคฉันทะเขมร

พรรคฉันทะเขมร (เขมร: គណបក្សឆន្ទៈខ្មែរ คณบกฺสฉนฺทะ̤ขฺแมร; อังกฤษ: Khmer Will Party) เป็นพรรคการเมืองในประเทศกัมพูชา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2018หัวหน้าพรรคคือ Kong Monika เข้าร่วมการเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา ค.ศ. 2018 ได้คะแนนเป็นอันดับสี่ แต่ไม่มีสมาชิกได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ประวัติการเลือกตั้ง

| การเลือกตั้ง | ที่นั่ง | คะแนนเสียง | ร้อยละ | การเลือกตั้งครั้งก่อน | การเลือกตั้งครั้งก่อน | ผู้ท้าชิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | 0 / 125 | 212,869 | 3.35% |  0 seats | — | Kong Monika |
พรรคสามัคคีชาติเขมร

| พรรคสามัคคีชาติเขมร  |
| --- | --- |
หัวหน้า: เขียว สัมพัน​
ก่อตั้ง: พฤษภาคม 2540
ถูกยุบ: ธันวาคม 2541 (1 ปี)​
ก่อนหน้า: พรรคสามัคคีชาติกัมพูชา​
อุดมการณ์: สังคมนิยมประชาธิปไตย ประชาธิปไตยเสรีนิยม ลัทธิเหมา​
สี:   สีแดง
จุดยืน: ซ้ายจัด
การเมืองกัมพูชา   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคสามัคคีชาติเขมร (เขมร: គណៈបក្សសាមគ្គីជាតិខ្មែរ คณะ̤บกฺสสามคฺคีชาติขฺแมร; อังกฤษ: Khmer National Solidarity Party) เป็นพรรคการเมืองในกัมพูชา ก่อตั้งเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2540 โดยเขียว สัมพันที่แยกตัวออกจากเขมรแดง เขียว สัมพันเคยเป็นหัวหน้าพรรคสามัคคีชาติกัมพูชา เขียว สัมพันประกาศสนับสนุนสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2541 แต่อยู่ตรงข้ามกับพรรคประชาชนกัมพูชาของฮุนเซน
พรรคปฏิรูปเขมร

พรรคปฏิรูปเขมร (เขมร: គណបក្សកំណែទម្រង់ខ្មែរ คณบกฺสกํแณทมฺรง̍ขฺแมร; อังกฤษ: Khmer Renovation; ฝรั่งเศส: parti de rénovation Khmère) เป็นพรรคการเมืองที่มีแนวคิดแบบชาตินิยม นิยมเจ้า และต่อต้านคอมมิวนิสต์ ก่อตั้งในกัมพูชาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 ต่อมาใน พ.ศ. 2498 พรรคนี้ได้เป็นองค์ประกอบหลักในพรรคสังคมของพระนโรดม สีหนุ พรรคนี้มีความสำคัญเพราะสมาชิกหลักของพรรคสองคนคือพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะและลน นลได้เป็นผู้นำในการปฏิวัติของกลุ่มฝ่ายขวาใน พ.ศ. 2513 ต่อต้านพระนโรดม สีหนุและระบอบสังคมของพระองค์
ประวัติ

พรรคการเมืองนี้ก่อตั้งโดยนักการเมืองและนักการทหาร เนียก เทียวลอง และผู้นำตำรวจ ลน นล. ผู้นำที่ขึ้นเป็นตัวแทนคือพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ ซึ่งเคยเป็นคู่แข่งในการขึ้นครองราชสมบัติกับพระนโรดม สีหนุ เมื่อ พ.ศ. 2484 ชื่อที่ไม่เป็นทางการของพรรคคือ "Renos"", พรรคนี้มีแนวคิดสังคมนิยมเชิงอนุรักษนิยมแต่มีลักษณะนิยมเจ้ามากกว่าพรรคเสรีนิยมของพระนโรดม นรินทร์เดช ทำให้มีสมาชิกเป็นกลุ่มชนชั้นสูงและเจ้าหน้าที่ทหาร พรรคได้ออกหนังสือพิมพ์ชื่อ Khmera หรือ Rénovation ทั้งภาษาเขมรและภาษาฝรั่งเศส ลน นลได้นำพรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2494 แต่ได้เพียง 2 ที่นั่ง
เพราะพรรคปฏิรูปเขมรไม่ค่อยประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง ในที่สุดจึงเข้าไปอยู่เบื้องหลังระบอบสังคมของพระนโรดม สีหนุ เนียก เทียวลองได้เป็นนายกรัฐมนตรีในระบอบสังคมและต่อมาได้เข้าร่วมกับพรรคฟุนซินเปก ต่อมา ลน นลและเจ้าสีสุวัตถิ์ สิริมตะได้ร่วมกับปฏิวัติล้มล้างระบอบสังคมและก่อตั้งสาธารณรัฐเขมรขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2513
พรรคประชาธิปไตยคริสเตียน (อินโดนีเซีย)

พรรคประชาธิปไตยคริสเตียน (The Christian Democratic Party; อินโดนีเซีย: Partai Kristen Demokrat, PKD)เป็นพรรคการเมืองที่เน้นประชาธิปไตยและศาสนาคริสต์ในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ.2548 ผู้ก่อตั้งพรรคคือซอนนี วุยซัน และเป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรค หัวหน้าพรรคคือ ทอมมี ซิโฮตัว เคยเป็นนักกฏหมายมาก่อน
แหล่งข้อมูลอื่น

(อินโดนีเซีย) เว็บไซต์ของพรรคประชาธิปไตยคริสเตียน เก็บถาวร 2009-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พรรคอธิปไตยอาเจะฮ์

พรรคอธิปไตยอาเจะฮ์ (อินโดนีเซีย: Partai Daulat Atjeh) เป็นพรรคการเมืองท้องถิ่นในอินโดนีเซีย เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 ในจังหวัดอาเจะฮ์ เป็นพรรคที่มีความเชื่อทางศาสนาที่ไม่ได้สืบทอดมาจากขบวนการอาเจะฮ์เสรี ได้คะแนนเสียง 20% จากการเลือกตั้ง
พรรคอาเจะฮ์

ระวังสับสนกับ พรรคอาเจะฮ์รุ่งเรืองปลอดภัย
พรรคอาเจะฮ์ (อินโดนีเซีย: Partai Aceh) เป็นพรรคการเมืองท้องถิ่นในอินโดนีเซีย เข้าร่วมการเลือกตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2552 ในจังหวัดอาเจะฮ์  
เดิมเป็นที่รู้จักในชื่อพรรคขบวนการอาเจะฮ์เสรี ซึ่งเป็นชื่อของขบวนการที่เคยเรียกร้องเอกราชในอาเจะฮ์ ผู้นำส่วนใหญ่เป็นสมาชิกระดับผู้ใหญ่ ในขบวนการดังกล่าว หัวหน้าพรรคเป็นอดีตผู้บัญชาการทหารของอาเจะฮ์เสรีด้วย ในระหว่างเข้าร่วมการเลือกตั้ง ที่ทำการของพรรคถูกวางระเบิด และมีสมาชิกพรรคถูกยิง พรรคนี้ได้รับเลือกตั้ง 33 ที่นั่งจากทั้งหมด 69 ที่นั่งในสภาของอาเจะฮ์
พรรคสำนึกประชาชน

| พรรคสำนึกประชาชน Partai Hati Nurani Rakyat  |
| --- | --- |
ประธานทั่วไป: โอสมัน ซัปตา โอดัง
เลขาธิการ: เฮอร์รี ลนตุง ซีเรการ์
ก่อตั้ง: 21 December 2006; 17 ปีก่อน (21 December 2006)
แยกจาก: กลการ์
ที่ทำการ: จาการ์ตา
ฝ่ายนักเรียนนักศึกษา: Sapma Hanura (Hanura Student and Colleger Unit)
ฝ่ายเยาวชน: Lasmura (Hanura Young Army)
ฝ่ายสตรี: Perempuan Hanura (Hanura Women) Srikandi Hanura
สมาชิกภาพ: 828.225 (2019)
อุดมการณ์: Liberal corporatism ปัญจศีล
เพลง: "Mars Hanura" ("Hanura March")
หมายเลขบัตรเลือกตั้ง: 13
สภาผู้แทนราษฎร: 0 / 575
สภาผู้แทนราษฎรประจำจังหวัด: 61 / 2,207
เว็บไซต์
http://hanura.or.id/
พรรคสำนึกประชาชน (People's Conscience Party; อินโดนีเซีย: Partai Hati Nurani Rakyat, Partai Hanura) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย จัดตั้งขึ้นหลังการประชุมในจาการ์ตาเมื่อ 13 – 14 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ผู้นำพรรคคือวีรันโตเป็นอดีตนายทหารอินโดนีเซีย พรรคนี้เน้นนโยบายสนับสนุนชนชั้นล่าง และมีฐานเสียงในชวาตะวันตก โฆรนตาโล ซูลาเวซีใต้ ซูลาเวซีเหนือ นูซาเต็งการาตะวันตกและบาหลี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 พรรคนี้ได้คะแนน 15%
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคนี้ได้คะแนน 3.77% และได้ 18 ที่นั่ง พรรคนี้สนับสนุนหัวหน้าพรรคโกลการ์ ยูซุฟ กัลป์ลา เป็นประธานาธิบดี แต่พ่ายแพ้ให้กับพรรคประชาธิปไตยและพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้
พรรคอาเจะฮ์รุ่งเรืองปลอดภัย

พรรคอาเจะฮ์รุ่งเรืองปลอดภัย (อินโดนีเซีย: Partai Aceh Aman Sejahtera) เป็นพรรคการเมืองในระดับท้องถิ่นของอินโดนีเซีย เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2552 ในจังหวัดอาเจะฮ์ ผู้นำพรรคคือ ฆาซาลี อับบัส ซึ่งเป็นนักร้อง กวี และเคยเป็นสมาชิกพรรคสหพัฒนาการมาก่อน พรรคนี้ได้ 8 ที่นั่งในอาเจะฮ์
พรรคสามัคคีชาติกัมพูชา

| พรรคสามัคคีชาติกัมพูชา គណបក្សសាមគ្គីជាតិកម្ពុជា  |
| --- | --- |
หัวหน้า: เขียว สัมพัน​ ซอน เซน​
ก่อตั้ง: 30 พฤศจิกายน 2535
ถูกยุบ: 2540 (5 ปี)​
ก่อนหน้า: พรรคกัมพูชาประชาธิปไตย​
ถัดไป: พรรคเอกภาพแห่งชาติเขมร​ ขบวนการสหภาพชาติประชาธิปไตย​
อุดมการณ์: สังคมนิยมการเกษตร ชาตินิยมเขมร
สี:   สีแดง
จุดยืน: ซ้ายจัด
การเมืองกัมพูชา   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคสามัคคีชาติกัมพูชา (เขมร: គណបក្សសាមគ្គីជាតិកម្ពុជា คณบกฺสสามคฺคีชาติกมฺพุชา; อังกฤษ: Cambodian National Unity Party: CNUP) เป็นพรรคการเมืองที่จัดตั้งโดยเขมรแดงเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 เพื่อรองรับการจัดการเลือกตั้งของสหประชาชาติ ในช่วงที่สหประชาชาติเข้ามาอารักขากัมพูชา ผู้นำพรรคคือ เขียว สัมพัน และซอน เซน เป็นพรรคที่สืบเนื่องมาจากพรรคกัมพูชาประชาธิปไตย ที่มีกองทัพแห่งชาติกัมพูชาประชาธิปไตยเป็นกองกำลังติดอาวุธ มีสถานีวิทยุเป็นของตนเองคือ “เสียงจากแนวร่วมแห่งชาติกัมพูชา” ซึ่งออกอากาศจนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2537
แม้ว่าจะจัดตั้งขึ้นเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้ง  พ.ศ. 2536 แต่ท่าทีของเขมรแดงกลับมีข้อโต้แย้งต่อสหประชาชาติและมีแนวโน้มที่จะคว่ำบาตรการเลือกตั้งมากขึ้น ในที่สุด สหประชาชาติได้ตัดสินใจไม่จัดการเลือกตั้งในพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การยึดครองของเขมรแดง ซึ่งมีประชากรอยู่ในบริเวณนั้น 6% ของชาวกัมพูชา ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2537 พรรคกัมพูชาประชาธิปไตยถูกประกาศให้เป็นพรรคการเมืองที่ผิดกฎหมาย สมาชิกพรรคสามัคคีชาติกัมพูชาออกมาประกาศจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลเพื่อสหภาพแห่งชาติและการปลดปล่อยแห่งชาติกัมพูชา
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2539 กลุ่มของเอียง ซารีที่คุมอำนาจอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัมพูชาได้แยกตัวออกไปก่อตั้งขบวนการสหภาพแห่งชาติประชาธิปไตย และในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540 กลุ่มของเขียว สัมพันได้ก่อตั้งพรรคเอกภาพแห่งชาติเขมร หลังประกาศแยกตัวออกจากกลุ่มเขมรแดง
พรรคเสรีนิยม (ประเทศกัมพูชา)

พรรคเสรีนิยม (เขมร: គណបក្សសេរីនិយម), หรือรู้จักกันในชื่อ พรรครัฐธรรมนูญนิยม เป็นพรรคที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองแบบอนุรักษ์นิยม ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1946 โดยผู้ก่อตั้งพรรคคือ นโรดม นรินทเดช ยุบพรรคเมื่อปี ค.ศ. 1955
พรรคเสียงเอกราชชาวอาเจะฮ์

พรรคเสียงเอกราชชาวอาเจะฮ์ (อินโดนีเซีย: Partai Suara Independen Rakyat Aceh, SIRA) เป็นพรรคการเมืองในระดับท้องถิ่นของอินโดนีเซีย เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2552 ในจังหวัดอาเจะฮ์ พรรคนี้พัฒนามาจากศูนย์ข้อมูลเพื่อการลงประชามติในอาเจะฮ์ที่จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2542 แต่ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้ง เป็นคู่แข่งหลักของพรรคอาเจะฮ์ในจังหวัด หัวหน้าพรรคนี้ในปัจจุบันเป็นรองผุ้บริหารของอาเจะฮ์
ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย

| ประธานาธิบดีสาธารณรัฐอินโดนีเซีย |
| --- | --- |
ตราประธานาธิบดี
ธงชาติอินโดนีเซีย
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน ปราโบโว ซูบียันโต ตั้งแต่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2567
การเรียกขาน: ท่านประธานาธิบดี (Bapak/Ibu Presiden) (ไม่เป็นทางการ)  ฯพณฯ (การติดต่อระหว่างประเทศ)
สมาชิกของ: คณะรัฐมนตรี
จวน: ทำเนียบเมอร์เดกา
ที่ว่าการ: จาร์กาตา
ผู้แต่งตั้ง: การเลือกตั้งโดยตรง
วาระ: 5 ปีทดแทนครั้งเดียว
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญของอินโดนีเซีย
ตำแหน่งก่อนหน้า: ผู้ว่าราชการจังหวัดอินโดนีเซีย
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: ซูการ์โน
สถาปนา: 18 สิงหาคม พ.ศ. 2488
รอง: รองประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย (อินโดนีเซีย: Presiden Republik Indonesia) เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งอำนาจบริหารของรัฐบาลอินโดนีเซีย และเป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพอินโดนีเซีย
เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2567 ปราโบโว ซูบียันโต ได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 8 และคนปัจจุบันของอินโดนีเซีย
อำนาจหน้าที่

ประธานาธิบดี มีอำนาจตามรัฐธรรมนูญที่จะแต่งตั้งและถอดถอนรัฐมนตรี ประธานาธิบดีมีสิทธิเสนองบประมาณในสภาผู้แทนราษฎร เพื่อหารือเกี่ยวกับงบประมาณที่ต้องผ่านสภาผู้แทนราษฎร และยังมีอำนาจที่จะบรรลุข้อตกลงให้ข้อบังคับของรัฐบาลมีผลตามกฎหมาย และในกรณีฉุกเฉินมีอำนาจที่จะทำให้กข้อบังคับของรัฐบาลสามารถแทนกฎหมาย ประธานาธิบดีมีอำนาจสูงสุดเหนือกองทัพอินโดนีเซีย ประธานาธิบดีสามารถลงนามในสนธิสัญญา แต่งตั้งทูต และต้อนรับทูตจากประเทศอื่น ๆ สามารถแต่งตั้งคณะกรรมการพิจารณาคดีที่เกี่ยวข้องกับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประธานาธิบดีมีอำนาจที่จะให้อภัยโทษ แต่ต้องพิจารณาคำแนะนำของศาล และประธานาธิบดียังมีสิทธิเสนอรายชื่อว่าที่ประธานศาลฎีกา.
สิทธิ

ตามกฎหมายในพ.ศ. 2521 ระบุว่าอดีตประธานาธิบดีมีสิทธิได้รับเงินบำนาญ อดีตประธานาธิบดียังมีสิทธิพักที่บ้านโดยที่ไฟฟ้า น้ำ และค่าโทรศัพท์ดูแลโดยรัฐบาล นอกจากนั้นอดีตประธานาธิบดีจะมีสิทธิการดูแลสุขภาพฟรีสำหรับครอบครัวของพวกเขา และมีคนขับรถ
ดูเพิ่ม

รายนามประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
พรรคเอกภาพอาเจะฮ์

พรรคเอกภาพอาเจะฮ์ (อินโดนีเซีย: Partai Bersatu Aceh) เป็นพรรคการเมืองท้องถิ่นในอินโดนีเซีย เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 ในจังหวัดอาเจะฮ์ ผู้นำพรรคคือฟาร์ฮัน ฮามิด ซึ่งเป็นสมาชิกของพรรคอาณัติแห่งชาติมาก่อน).
บูบูร์อายัม

| --- | --- |
บูบูร์อายัม หรือโจ๊กไก่อินโดนีเซีย
มื้อ: จานหลัก โดยทั่วไปมักรับประทานเป็นอาหารเช้าหรืออาหารค่ำ
แหล่งกำเนิด:  อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: ทั่วไป
อุณหภูมิเสิร์ฟ: Hot
ส่วนผสมหลัก: โจ๊กข้าวกับเนื้อไก่
 ตำราอาหาร: บูบูร์อายัม   สื่อ: บูบูร์อายัม
บูบูร์อายัม (อินโดนีเซีย: bubur ayam แปลว่า "โจ๊กไก่") เป็นโจ๊กไก่ของอินโดนีเซียซึ่งประกอบด้วยโจ๊กโรยหน้าด้วยเนื้อไก่ฉีกและเครื่องปรุงอื่น ๆ ได้แก่ต้นหอมซอย หอมแดงเจียว ขึ้นฉ่าย ตั้งฉ่ายหรือตงไจ (tongcai) ถั่วเหลืองทอด ปาท่องโก๋หรือจา-กเว (cakwe) และซีอิ๊วทั้งเค็มและหวาน และบางครั้งก็จะราดน้ำซุปไก่สีเหลืองและโรยกรูปุก (ข้าวเกรียบหรือเกี๊ยวกรอบ) ลงไปด้วย บูบูร์อายัมจะไม่มีรสเผ็ดเหมือนอาหารอินโดนีเซียทั่วไป สำหรับผู้ที่ต้องการรับประทานรสเผ็ดจะมีซัมบัลเสิร์ฟแยกต่างหาก ชาวอินโดนีเซียนิยมรับประทานบูบูร์อายัมเป็นอาหารเช้า บูบูร์อายัมมีขายทั้งโดยพ่อค้าแม่ค้าเร่ ร้านค้าริมทางหรือวารุง ร้านอาหารจานด่วน หรือแม้แต่ในโรงแรมระดับห้าดาว พ่อค้าแม่ค้าจะเร่ขายบูบูร์อายัมผ่านย่านชุมชนในช่วงเช้า