stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฝรั่ง
พันธุ์ต่าง ๆ

พันธุ์กินสด เป็นพันธุ์ที่นิยมรับประทานผลสด เช่น ฝรั่งขี้นก ส่วนใหญ่เนื้อสีขาว พันธุ์ที่นิยมปลูกเป็นการค้าได้แก่
ฝรั่งเวียดนาม - ลูกใหญ่กว่าฝรั่งพื้นบ้าน ถึง 2 - 3 เท่า ถูกนำเข้าจากเวียดนามมาปลูกที่อำเภอสามพรานเมื่อ  พ.ศ. 2521– 2523
ฝรั่งกิมจู  - เป็นฝรั่งไร้เมล็ด  สีนวลสวย รสหวานกลมกล่อม กรอบ
ฝรั่งกลมสาลี่- เป็นพันธุ์แรก ๆ ที่นิยมปลูกกันมาก ต่อมามีพันธุ์แป้นสีทองเข้ามา จึงปลูกน้อยลงเรื่อย ๆ
ฝรั่งแป้นสีทอง- ปลูกมากที่สุดในประเทศไทย ผลเมื่อโตเต็มที่จะขาว ฟู กรอบ เริ่มแรกปลูกที่อำเภอสามพราน ภายหลังได้แพร่กระจายไปทั่ว
ฝรั่งหงเป่าสือ - มีถิ่นกำเนิดจากไต้หวัน เนื้อด้านในเป็นสีชมพูเมื่อแก่จัดจะเป็นสีแดง มีเมล็ดน้อย
ฝรั่งไร้เมล็ด - ลักษณะลูกยาว ๆ ไม่มีเมล็ด รสชาติด้อยกว่าฝรั่งแป้นสีทอง และกิมจู
พันธุ์แปรรูป เป็นพันธุ์ที่ใช้คั้นทำน้ำฝรั่ง เนื้อฉ่ำน้ำ สีชมพู
บรรณานุกรม

ทวีทอง หงส์วิวัฒน์, นิดา หงส์วิวัฒน์ (2550). ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. แสงแดด. ISBN 9789749665749.
พระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร)

| อำมาตย์ตรีพระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร) ป> จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสหกรณ์
ดำรงตำแหน่ง 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 – 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2506
นายกรัฐมนตรี: สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ถนอม กิตติขจร
ก่อนหน้า: วิบูลย์ ธรรมบุตร
ถัดไป: ยกเลิกตำแหน่ง
รัฐมนตรีว่ากระทรวงสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 – 9 กันยายน พ.ศ. 2507
นายกรัฐมนตรี: สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ถนอม กิตติขจร
ก่อนหน้า: มุนี มหาสันทนะ เวชยันต์รังสฤษฎ์
ถัดไป: แสวง เสนาณรงค์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
ดำรงตำแหน่ง 9 กันยายน พ.ศ. 2507 – 7 มีนาคม พ.ศ. 2512
นายกรัฐมนตรี: ถนอม กิตติขจร
ก่อนหน้า: สุรจิต จารุเศรนี
ถัดไป: หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่
รัฐมนตรีช่วยการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 – 9 กันยายน พ.ศ. 2507
นายกรัฐมนตรี: สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ถนอม กิตติขจร
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: หม่อมหลวงชูชาติ กำภู
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 22 มีนาคม พ.ศ. 2439 เมืองราชบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 1 ธันวาคม พ.ศ. 2520 (81 ปี) โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: คุณหญิงอุดมพร ประกาศสหกรณ์

อำมาตย์ตรี พระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร) (22 มีนาคม พ.ศ. 2439 - 1 ธันวาคม พ.ศ. 2520) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสหกรณ์ รัฐมนตรีว่ากระทรวงสำนักนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ
ประวัติ

พระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร) เคยรับราชการในสังกัดกระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. 2474 มีตำแหน่งเป็นสารวัตรใหญ่สหกรณ์ กระทรวงพาณิชย์ เมื่อปลายปี พ.ศ. 2477 ได้มีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม เพิ่มเติม พ.ศ. 2477 ฉบับที่ 3 ยกฐานะทบวงเกษตราธิการเป็น กระทรวงเกษตราธิการ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2478 จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯแต่งตั้งให้พระประกาศสหกรณ์ ดำรงตำแหน่งนายทะเบียนสหกรณ์ เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478 จนถึง พ.ศ. 2485 จึงได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงเกษตราธิการ
เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 พระประกาศสหกรณ์ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสหกรณ์ในรัฐบาลพลโท ถนอม กิตติขจร และดำรงตำแหน่งต่อมาจนถึงรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่ากระทรวงสำนักนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติเพิ่มอีกสองตำแหน่ง และพ้นจากตำแหน่งไปเมื่อ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้ถึงแก่อสัญกรรม ต่อมาในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2506 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่ากระทรวงสำนักนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติในรัฐบาลพลเอก ถนอม กิตติขจร วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2507 ได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร และพ้นจากตำแหน่งไปเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2512
พระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร) ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2520 โดยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถเสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2521
ครอบครัว

พระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร) สมรสกับคุณหญิงอุดมพร ประกาศสหกรณ์ (อุดมพร วีรเธียร) สกุลเดิม พิมพะสิงห์ มีบุตร-ธิดา 3 คน
อาจารย์สันทิศ วีรเธียร อดีตคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
นางภัทรา วสันตสิงห์
รศ.ลักษมี ศาสตระรุจิ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2500 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2497 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2497 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พ.ศ. 2500 –   เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
พระครูสารกิจประยุต (สิงห์ โสภโณ)

| พระครูสารกิจประยุต (สิงห์ โสภโณ) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่อสิงห์
ส่วนบุคคล
เกิด: 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 (81 ปี)
มรณภาพ: 8 มีนาคม พ.ศ. 2526
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดกุญชรวนาราม จังหวัดมหาสารคาม
บรรพชา: พ.ศ. 2459
อุปสมบท: 13 มีนาคม พ.ศ. 2464
พรรษา: 61
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดกุญชรวนาราม   เจ้าคณะตำบลท่าสองคอน
พระครูสารกิจประยุต หรือ หลวงพ่อสิงห์  โสภโณ (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 8 มีนาคม พ.ศ. 2526) พระเถระจารย์ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันไพศาล ผู้ใส่ใจในการอนุรักษ์ธรรมชาติ ไม่ส่งเสริมให้ใครไปตัดไม้หรือทำลายป่า มีอุปนิสัยที่รักในความสงบวิเวก มีเมตตาต่อสรรพสัตว์ทั้งปวง ท่านคิดแต่จะหาทางช่วยสัตว์เหล่านั้นให้พ้นภัย ชอบในด้านการปรุงยาสมุนไพรแบบภูมิปัญญาชาวบ้าน เพื่อสงเคราะห์ประชาชนที่เกิดโรคภัยไข้เจ็บ
ประวัติ

พระครูสารกิจประยุต หรือ หลวงพ่อสิงห์  โสภโณ ท่านเกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่บ้านเขื่อนช้าง ตำบลท่าสองคอน อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรของนายเผิ่ง และ นางทุมมา ขานหยู มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 5 คน ตอนอายุได้ 14 ปี โยมพ่อได้นำท่านไปฝากตัวเป็นศิษย์วัดหนองเขื่อนช้าง และได้บรรพชาเป็นสามเณรที่นั่นเมื่อปี พ.ศ. 2459 และอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2464 โดยมีพระอธิการต้น เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่ออุปสมบทแล้วอยู่จำพรรษาอยู่ที่วัดเขื่อนช้าง 1 พรรษา เมื่อออกพรรษาแล้วจึงมาพำนักอยู่ที่วัดป่าน้อย (วัดมนีวนาราม) จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อศึกษาเล่าเรียนมูลกัจจายน์และได้เดินทางไปเรียนพระปริยัติธรรมในกรุงเทพมหานคร โดยได้พำนักอยู่ที่วัดสิตาราม (วัดคอกหมู) กรุงเทพมหานคร ต่อมาท่านก็ได้เป็นผู้นำพระเณรมาสร้างวัดใหม่ โดยให้ชื่อว่า วัดกุญชรวนาราม ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดเขื่อนช้าง เป็นพระอุปัชฌาย์ เป็นเจ้าคณะตำบลท่าสองคอน เขต 2 เป็นพระธรรมทูต ตามลำดับ พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระครูสารกิจประยุต ท่านได้บุกเบิกเผยแพร่พระพุทธศาสนาทั้งศาสนสถาน ศาสนวัตถุ ศาสนพิธี ศาสนปฏิบัติ และสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาตลอดมา หลวงพ่อสิงห์ได้มรณภาพเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2526 ด้วยโรคชราภาพและโรคหัวใจล้มเหลว ที่โรงพยาบาลประจำจังหวัดมหาสารคาม ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดเขื่อนช้างได้ 44 ปี ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลท่าสองคอนได้ 31 ปี
ทำเนียบรัฐบาลไทย

| ทำเนียบรัฐบาล |
| --- | --- |
ตึกไทยคู่ฟ้า

ชื่อเดิม: บ้านรสิงห์
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: สถานที่ราชการ
สถาปัตยกรรม: นีโอกอทิกแบบเวนิส
เมือง: แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
พิกัด:  13°45′47″N 100°30′43″E﻿ / ﻿13.763036°N 100.512076°E﻿ / 13.763036; 100.512076
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2460
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าของ: สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
เว็บไซต์
www.thaigov.go.th
ทำเนียบรัฐบาล เป็นสถานที่ราชการสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย เนื่องจากเป็นสถานที่ทำงานของรัฐบาลไทย นายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ตลอดจนข้าราชการและเจ้าหน้าที่ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี, สถานที่ประชุมคณะรัฐมนตรี, สถานที่ต้อนรับบุคคลสำคัญระดับผู้นำต่างประเทศที่เดินทางเยือนประเทศไทย และเป็นสถานที่จัดรัฐพิธี เช่น งานสโมสรสันนิบาตเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาฯ เป็นต้น ตั้งอยู่เลขที่ 1 ถนนพิษณุโลก แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 2 ไร่ 3 งาน 44 ตารางวา
ประวัติ

ทำเนียบรัฐบาล เดิมชื่อ "บ้านนรสิงห์" ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อพระราชทานแก่เจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ) ผู้เคยดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการมหาดเล็กและผู้บัญชาการกรมมหรสพ ทั้งยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ถวายงานใกล้ชิด โปรดให้เป็นหัวหน้าห้องพระบรรทม นั่งร่วมโต๊ะเสวยทั้งมื้อกลางวันและกลางคืนตลอดรัชกาล และตามเสด็จโดยลำพัง เป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัย
ชื่อบ้านนรสิงห์ ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าเป็นชื่อพระราชทานหรือเจ้าของบ้านตั้งขึ้นเอง คาดว่าเนื่องจากเจ้าพระยารามราฆพเคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมมหรสพ ซึ่งมีตราเป็นรูปนรสิงห์ อันเป็นปางหนึ่งของพระนารายณ์อวตารลงมาปราบยักษ์หิรัณยกศิปุ แต่เดิมเคยมีรูปปั้นนรสิงห์เต็มตัวตั้งอยู่กลางสนามหญ้าหน้าตึกไกรสร (ตึกไทยคู่ฟ้า) ปัจจุบันไม่ปรากฏว่าเคลื่อนย้ายไปอยู่ที่ใด
ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2484 เจ้าพระยารามราฆพ เจ้าของบ้าน ได้มีหนังสือถึงปรีดี พนมยงค์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เพื่อเสนอขายบ้านแก่รัฐบาลไทยในราคา 2,000,000 บาท เพราะเห็นว่าใหญ่โตเกินฐานะและเสียค่าบำรุงรักษาสูง แต่กระทรวงการคลังปฏิเสธ
ต่อมาในเดือนกันยายนปีเดียวกัน จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น เห็นควรให้รัฐบาลไทยซื้อบ้านนรสิงห์ไว้เพื่อเป็นสถานที่รับรองแขกเมือง ในที่สุด ได้ตกลงซื้อขายกันในราคา 1,000,000 บาท โดยคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา และเจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม พิชเยนทรโยธิน)) ได้อนุมัติภายใต้พระบรมราชานุญาตให้กระทรวงการคลังจ่ายเงินของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์แก่เจ้าพระยารามราฆพ แล้วมอบกรรมสิทธิ์บ้านนรสิงห์เป็นของสำนักนายกรัฐมนตรี
หลังจากนั้น จอมพล ป. จึงนำรัฐบาลย้ายทำเนียบนายกรัฐมนตรีมาที่บ้าน 24 มิถุนา (ปัจจุบันคือพื้นที่ตึกบัญชาการ 1 ทำเนียบรัฐบาล) เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2485 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ทำเนียบสามัคคีชัย" และ "ทำเนียบรัฐบาล" ตามลำดับ ต่อมาในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้ซื้อทำเนียบรัฐบาลจากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ โดยทำสัญญาซื้อขายกันในราคา 17,780,802.36 บาท และได้รับโอนกรรมสิทธิ์อย่างสมบูรณ์ที่สำนักงานที่ดินจังหวัดพระนคร เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2512
ก่อนหน้านั้น คณะกรรมการราษฎร (ซึ่งมีสถานะเทียบเท่าคณะรัฐมนตรี) ได้ใช้พระที่นั่งอนันตสมาคมเป็นสถานที่ปฏิบัติราชการร่วมกับสภาผู้แทนราษฎร แม้ต่อมาคณะกรรมการราษฎรจะแปรสภาพเป็นคณะรัฐมนตรีตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2475 แล้ว แต่ยังคงใช้พระที่นั่งอนันตสมาคมเป็นสถานที่ปฏิบัติราชการต่อไป จนกระทั่งเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2476 พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น มีคำสั่งให้ย้ายสถานที่ปฏิบัติราชการมาที่วังปารุสกวัน เนื่องจากเป็นสถานที่หนึ่งที่คณะราษฎรเข้ายึดไว้เมื่อคราวเกิดการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 และเป็นสถานที่พักของนายกรัฐมนตรีในขณะนั้นด้วย โดยใช้ชื่อว่า "สำนักนายกรัฐมนตรี วังปารุสกวัน" ต่อมา เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2481 สำนักนายกรัฐมนตรีจึงย้ายสถานที่ปฏิบัติราชการมายังวังสวนกุหลาบที่อยู่ใกล้เคียงกับวังปารุสกวัน ซึ่งเป็นสถานที่หลังสุด ก่อนจะย้ายมายังทำเนียบรัฐบาลจนถึงปัจจุบัน
อาคารภายในทำเนียบรัฐบาล > ตึกไทยคู่ฟ้า

ชื่อไทยคู่ฟ้านี้ ตั้งขึ้นใหม่ในสมัยที่แปลกเป็นนายกรัฐมนตรี เดิมชื่อ ตึกไกรสร ตั้งมาจากพระนามเดิมของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไกรสร กรมหลวงรักษ์รณเรศ ต้นราชสกุลพึ่งบุญ ตึกนี้เป็นอาคารสูงสองชั้น สถาปัตยกรรมเป็นแบบฟื้นฟูกอทิกแบบเวเนเชียน (Neo Venetain Gothic) ที่มีศิลปะของไบเซนไทน์ผสม ผนังนกเจาะช่องโค้งปลายแหลมทรงสูง ประดับลวดลายปูนปั้น บางส่วนเขียนสีแบบปูนแห้ง (Fresco Secco) มีบันไดขึ้นด้านหน้า สู่ห้องโถงกลาง โดยบนระเบียงด้านหน้าหลังคา ชั้นดาดฟ้าตึก ซึ่งเป็นจุดเด่น หากมองจากหน้าตึก เป็นแท่นประดิษฐานรูปปั้นพระพรหม 4 พระพักตร์ 4 พระกร หน้าตักกว้าง 24 นิ้ว มีกำแพงคลาสสิกบังฐานด้านหน้า อัญเชิญขึ้นประดิษฐานเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2507
ภายในมีห้องต่าง ๆ ที่สวยงาม อีกทั้งตั้งชื่อไว้อย่างไพเราะ ประกอบด้วย
ห้องโดมทอง - ตั้งอยู่ชั้นล่างของหอคอยทางทิศใต้ เป็นห้องพักแขกของนายกรัฐมนตรี
ห้องสีงาช้าง - ตั้งอยู่ชั้นล่างด้านหน้าทางขวามือของห้องโดมทอง เป็นห้องรับรองแขกของนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ
ห้องสีม่วง - ตั้งอยู่ชั้นล่างทางขวามือของตึก เป็นห้องรับรองแขกของรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ห้องสีเขียว - ตั้งอยู่ชั้นล่างถัดจากห้องสีม่วงทางทิศตะวันตก เป็นห้องประชุมคณะกรรมการต่าง ๆ ที่มีนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน
ชั้นบนประกอบด้วยห้องทำงานของนายกรัฐมนตรี ห้องทำงานข้าราชการการเมือง และห้องที่เคยใช้สำหรับประชุมคณะรัฐมนตรีแต่เดิม ทั้งนี้ เมื่อเศรษฐา ทวีสิน ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ได้ปรับปรุงห้องทำงานบางส่วนเป็นห้องนอนและห้องน้ำสำหรับนายกรัฐมนตรีด้วย อย่างไรก็ตาม ตลอดระยะเวลาดำรงตำแหน่งของเขา ไม่มีการพักค้างคืนในทำเนียบรัฐบาลแต่อย่างใด
อาคารภายในทำเนียบรัฐบาล > ตึกนารีสโมสร

ชื่อนารีสโมสรนี้ ตั้งขึ้นใหม่ในสมัยที่แปลเป็นนายกรัฐมนตรี เนื่องจากท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม ภริยานายกรัฐมนตรีใช้เป็นสถานที่จัดกิจกรรม เดิมชื่อตึกพระขรรค์ มีที่มาจากเจ้าพระยารามราฆพ เป็นมหาดเล็กผู้เชิญพระแสงขรรค์ชัยศรี หนึ่งในเครื่องเบญจราชกกุธภัณฑ์ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 ต่อมาในสมัยสฤษดิ์และถนอม ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ตึกบริหาร นอกจากนี้ รัฐบาลยังใช้เป็นสถานที่แถลงข่าวในหลายโอกาส ปัจจุบันเป็นที่ทำการสำนักโฆษก สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี และศูนย์แถลงข่าวรัฐบาล
อาคารภายในทำเนียบรัฐบาล > ตึกสันติไมตรี

เป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมสองหลังคู่กัน ล้อมรอบสนามหญ้าและสระน้ำพุ ตรงกลางอาคารเปิดโล่ง มีระเบียงรอบ สามารถเดินถึงกันได้ โดยมีรูปแบบสถาปัตยกรรมและการตกแต่งทั้งภายนอกภายในอาคารเช่นเดียวกับตึกไทยคู่ฟ้า
ตึกสันติไมตรีหลังนอก - สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2497 ในสมัยที่แปลกเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อใช้เป็นสถานที่จัดเลี้ยงและรับรองแขกจำนวนมาก รวมทั้งประชุมสัมมนาของหน่วยราชการ ประกอบด้วยห้องรับรองใหญ่ ห้องรับรองเล็ก ห้องพักรอของนักแสดง/นักดนตรี และห้องควบคุมแสงเสียงหลังเวที อาคารหลังนี้ออกแบบโดยหม่อมหลวงปุ่ม มาลากุล
ตึกสันติไมตรีหลังใน - สร้างขึ้นสมัยถนอมเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อใช้ในกิจการเช่นเดียวกับหลังนอก เนื่องจากพื้นที่ไม่เพียงพอต่อการจัดงานใหญ่ ประกอบด้วย ห้องโถงใหญ่ และห้องสีฟ้า ซึ่งเป็นห้องพักรับรองแขกของรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อาคารหลังนี้ออกแบบโดยจิระ ศิลปกนก
อาคารภายในทำเนียบรัฐบาล > ตึกบัญชาการหลังเก่า

เดิมเป็นที่ตั้งของ เรือนพลอยนพเก้า และ เรือนพราน ซึ่งใช้เป็นที่พักอาศัยสำหรับแขกของเจ้าพระยารามราฆพ โดยชื่อเรือนพรานนั้น มีที่มาจากเจ้าพระยารามราฆพเคยเป็นเสือป่าพรานหลวง ส่วนเรือนพลอยนพเก้า มีทั้งหมด 9 ห้อง แต่ละห้องตั้งชื่อตามอัญมณี 9 สี เคยใช้เป็นสำนักงานสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ ต่อมาในสมัยที่สฤษดิ์เป็นนายกรัฐมนตรี ได้สั่งให้รื้อถอนเรือนทั้งสองเพื่อสร้างอาคารคอนกรีต สูง 5 ชั้น เข้ามุมตามแนวกำแพงเพื่อรักษารูปแบบเดิมของเรือนพลอยนพเก้าที่เป็นเรือนไม้ซึ่งสร้างโค้งตามมุมกำแพง เนื่องจากเห็นว่าเรือนพลอยนพเก้าไม่เหมาะกับการเป็นสถานที่ราชการ รวมไปถึงการมีหน่วยงานราชการสำคัญเพิ่มขึ้นโดยลำดับ จำเป็นต้องสร้างอาคารหลังใหม่เพื่อให้มีพื้นที่ใช้สอยมากขึ้น ตั้งชื่อว่าตึกบัญชาการเนื่องจากนายกรัฐมนตรีใช้เป็นสถานที่ในการบังคับบัญชาการทำงาน นอกจากนี้ ยังเคยเป็นที่ตั้งสำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี (สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี) และสำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ ปัจจุบันเป็นที่ตั้ง ห้องทำงานรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีและสำนักงานของหน่วยงานสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี และห้องประชุมเล็ก
อาคารภายในทำเนียบรัฐบาล > ตึกบัญชาการหลังใหม่

เดิมเป็นที่ตั้งของ ตึกสารทูล (ตึกขวาง) ตึกพึ่งบุญ ตึกบุญญาศรัย และ ตึกเย็น ซึ่งเป็นบ้านพักของครอบครัวเจ้าพระยารามราฆพ ต่อมา รัฐบาลได้ใช้กลุ่มตึกนี้เป็นที่ทำการของสำนักนายกรัฐมนตรี อีกทั้งเป็นบ้านพักประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีพร้อมครอบครัวด้วย ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ตึก 24 มิถุนายน เพื่อรำลึกถึงวันปฏิวัติสยาม ต่อมาในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2512 จึงเริ่มก่อสร้างอาคารคอนกรีตสูง 5 ชั้น เนื่องจากตึกเดิมมีความคับแคบ ประโยชน์ใช้สอยมีน้อย ไม่เพียงพอกับงานราชการที่ขยายตัวขึ้น เมื่อสร้างเสร็จ จึงได้ย้ายห้องทำงานนายกรัฐมนตรีมาที่ตึกหลังนี้ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งห้องทำงานรองนายกรัฐมนตรี รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี สำนักงานหน่วยงานสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี และห้องประชุมเล็ก
อาคารภายในทำเนียบรัฐบาล > ตึกสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีหลังเก่า

เดิมเป็นที่ตั้งของ บ้านพักเจ้าพระยารามราฆพ ที่ทำการ และบ้านพักนายราชจำนงค์ ผู้ดูแลผลประโยชน์บ้านนรสิงห์ เป็นเรือนไม้สองชั้น ซึ่งมีอยู่จนถึงปี พ.ศ. 2484 ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 รัฐบาลได้สร้างตึกสองชั้น หลังคามุงกระเบื้องแบบสากลนิยมขึ้นเพื่อเป็นที่ทำการสำนักนายกรัฐมนตรี ต่อมาเคยเป็นที่ทำการทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองและกรมตรวจราชการแผ่นดิน ปัจจุบันเป็นอาคารที่ทำการสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
อาคารภายในทำเนียบรัฐบาล > ตึกพัฒนา

เดิมเป็นที่ตั้งของ ตึกใจจอด ซึ่งเป็นตึกครึ่งไม้ สูงสองชั้น เป็นบ้านพักอาศัยของญาติหรือผู้ใกล้ชิดกับเจ้าพระยารามราฆพ ต่อมากลายเป็นบ้านพัก
เผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจ ถัดไปคือ ตึกทะเล เป็นบ้านพักอาศัยของญาติสนิทเจ้าพระยารามราฆพ ต่อมากลายเป็นบ้านพักและที่ทำการเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2500 รัฐบาลไทยสร้างอาคารสูง 3 ชั้น ด้วยทุนขององค์การสนธิสัญญาป้องกันภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ซีอาโต้; SEATO) เพื่อใช้เป็นสถานที่ประชุมของซีอาโต้ และเป็นที่ตั้งของสำนักงานซีอาโต้ในประเทศไทย จนเมื่อซีอาโต้ย้ายออกไปแล้ว จึงใช้เป็นที่ทำการของสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีจนถึงปัจจุบัน
ตึกหกชั้น - เป็นอาคารต่อเนื่องของตึกพัฒนา สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2511 เพื่อเป็นที่ทำการสำนักงบประมาณ ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 สำนักงบประมาณได้ย้ายออกไป จึงกลายเป็นที่ทำการของหน่วยงานในสังกัดสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีจนถึงปัจจุบัน
อาคารภายในทำเนียบรัฐบาล > ตึกสื่อมวลชน

สถานที่ทำงานของสื่อมวลชนประจำทำเนียบรัฐบาล เรียกกันว่า "รังนกกระจอก" ปัจจุบันมี 3 แห่ง คือ
ตึกสื่อมวลชน หลังที่ 1 (ชื่อเรียก: รังฯ เก่า) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตึกไทยคู่ฟ้า เป็นตึกทรงแปดเหลี่ยม หลังคามุงกระเบื้อง เป็นสถานที่ทำงานของผู้สื่อข่าวสถานีโทรทัศน์ฟรีทีวีและสถานีวิทยุ
ตึกสื่อมวลชน หลังที่ 2 (ชื่อเรียก: รังฯ ใหม่) ตั้งอยู่ในพื้นที่ติดกับทางเข้าประตู 1 ภายในรั้วทำเนียบรัฐบาล และโรงเก็บรถประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และรองนายกรัฐมนตรี เป็นตึกทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคามุงกระเบื้อง ต่อเนื่องกับรังฯ สาม เป็นสถานที่ทำงานของผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ ผู้สื่อข่าวอาวุโส และที่พักผ่อนของช่างภาพนิ่ง กับช่างภาพโทรทัศน์
ตึกสื่อมวลชน หลังที่ 3 (ชื่อเรียก: รังฯ สาม) ตั้งอยู่ถัดจากรังฯ ใหม่ ต่อเนื่องกับโรงเก็บรถ เป็นสถานที่ทำงานของผู้สื่อข่าวหน้าใหม่ ผู้สื่อข่าวสถานีโทรทัศน์ดาวเทียม รวมถึงผู้สื่อข่าวออนไลน์และนักข่าวดิจิทัล
อาคารภายในทำเนียบรัฐบาล > ตึกภักดีบดินทร์

เดิมเป็นสนามหญ้า อยู่บริเวณด้านหลังตึกไทยคู่ฟ้า ต่อมาปี พ.ศ. 2557 ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ดำริให้สร้างอาคารเรือนรับรองหลังตึกไทยคู่ฟ้าเพื่อใช้จัดประชุมและต้อนรับแขกของรัฐบาล โดยสร้างเป็นอาคารอเนกประสงค์คอนกรีต เสริมเหล็กชั้นเดียว หลังคาทรงผสมทรงปั้นหยา หลังคากระเบื้องซีเมนต์สังเคราะห์สีแดงกับทรงโดมประทับโมเสกสีทองมีความสูงจากพื้นถึงยอดโดม 16.61 เมตร กรมยุทธโยธาทหารบกเป็นผู้ดำเนินการออกแบบและก่อสร้างตัวอาคารเป็นแบบศิลปะกอทิก โดยกรมศิลปากรเป็นผู้พิจารณารูปแบบอาคารและอนุญาตให้ดำเนินการก่อสร้างบนพื้นที่ของทำเนียบรัฐบาล เมื่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ประยุทธ์ตั้งชื่อเป็นทางการว่า "ตึกภักดีบดินทร์" มีความหมายว่า ภักดีต่อพระเจ้าแผ่นดิน อาคารหลังนี้ ก่อสร้างด้วยงบประมาณ 137 ล้านบาท ใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 1 ปี
อาคารมีพื้นที่ใช้สอย 1,385 ตารางเมตร แบ่งเป็น 3 ห้อง โดยชื่อห้องทั้งหมด ประยุทธ์เป็นผู้ตั้งชื่อห้องเอง
ห้องโถงใหญ่ เป็นห้องรับรองสำหรับจำนวนไม่เกิน 150 คน ใช้สำหรับจัดประชุม งานเลี้ยงรับรอง และกิจกรรมอื่น ๆ
ห้องทองธารา เป็นห้องรับรองสำหรับจำนวนไม่เกิน 10 คน ภายใต้โดมสีทอง ตกแต่งภายในด้วยสีทอง ใช้สำหรับรับรองแขกของรัฐบาล
ห้องวนาสิริ เป็นห้องรับรองขนาดเล็กสำหรับจำนวนไม่เกิน 8 คน ตกแต่งด้วยโทนสีฟ้าชมพู
ส่วนขยายทำเนียบรัฐบาล

เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2530 คณะรัฐมนตรีมีมติให้บริเวณที่ตั้งส่วนการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ถนนราชดำเนินนอก ซึ่งเดิมตั้งอยู่ติดกับกำแพงทำเนียบรัฐบาลด้านทิศตะวันตกและมีคูน้ำกั้นกลาง รวมเข้าเป็นอาณาบริเวณของทำเนียบรัฐบาลด้วย ปัจจุบันเป็นที่ทำการหน่วยงานในสังกัดสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี หน่วยงานในสังกัดสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ และสภาความมั่นคงแห่งชาติ
ส่วนขยายทำเนียบรัฐบาล > ตึกสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีหลังใหม่

เป็นอาคาร 4 ชั้น รูปทรงโบราณ ทาสีแดง มีรูปแบบสถาปัตยกรรมและการตกแต่งอาคาร เช่นเดียวกับอาคารส่วนการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ที่อยู่ในบริเวณเดียวกัน ออกแบบโดยกรมศิลปากร สร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2544 ปัจจุบันเป็นที่ทำการหน่วยงานในสังกัดสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี นอกจากนี้ ยังมีห้องประชุมคณะรัฐมนตรีแห่งใหม่ ที่ย้ายมาจากชั้น 5 ตึกบัญชาการหลังใหม่ด้วย
หน่วยงานในทำเนียบรัฐบาล

สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ
เหตุการณ์สำคัญ > การบุกรุกเข้ายึดอาคารสถานที่

26 สิงหาคม - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2551 - กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย บุกรุกเข้ายึดอาคารและสถานที่ต่าง ๆ ภายในทำเนียบรัฐบาลทั้งหมด เพื่อชุมนุมขับไล่รัฐบาลสมัคร สุนทรเวช และต่อเนื่องจนถึงรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ซึ่งทางกลุ่มอ้างว่าเป็นรัฐบาลตัวแทน ของทักษิณ ชินวัตร ส่งผลให้สมชายเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรก ซึ่งไม่สามารถเข้าทำงานภายในทำเนียบรัฐบาล ตลอดระยะเวลาดำรงตำแหน่ง
ดูเพิ่ม

บ้านพิษณุโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ทำเนียบรัฐบาลไทย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°45′47″N 100°30′43″E﻿ / ﻿13.763036°N 100.512076°E﻿ / 13.763036; 100.512076
เว็บไซต์รัฐบาลไทยอย่างเป็นทางการ
สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เก็บถาวร 2006-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ภาพ และประวัติของอาคารภายในทำเนียบรัฐบาล
มติชน คอลัมน์ รู้ไปโม้ด
เจ้าพระยารามราฆพ
ตึกไทยคู่ฟ้า อาคารประธานหลักและเป็นสัญลักษณ์ของทำเนียบรัฐบาล
ตึกสันติไมตรี (ด้านขวา) คู่กับตึกไทยคู่ฟ้า (ด้านซ้าย)
อาคารสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี หลังเก่า
ตึกพัฒนา ที่ตั้งสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
ตึกภักดีบดินทร์
ผู้ชุมนุมกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยบุกยึดตึกไทยคู่ฟ้าในทำเนียบรัฐบาลในปี พ.ศ. 2551
ภาษากรูซินิก

| ภาษากรูซินิก |
| --- | --- |
קיברולי Kivruli
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศจอร์เจีย, อิสราเอล, รัสเซีย, เบลเยียม, สหรัฐอเมริกา
จำนวนผู้พูด: 85,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: (ภาษากลุ่มคอเคเซียน — non-genetic)  ภาษากลุ่มคอเคเซียนใต้ภาษาจอร์เจียภาษากรูซินิก
รหัสภาษา
ISO 639-2: cau
ISO 639-3: jge
ภาษากรูซินิก หรือภาษาคิฟรูลี ภาษาจอร์เจียของชาวยิว เป็นภาษาที่พูดโดยชาวยิวในจอร์เจียซึ่งเป็นชุมชนชาวยิวโบราณในเทือกเขาคอเคซัส จัดอยู่ในภาษากลุ่มคอเคซัสใต้ ต่างจากภาษาจอร์เจียอย่างชัดเจน แต่สามารถเข้าจกันได้กับภาษาจอร์เจียถ้าตัดคำยืมจากภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิกออกไป มีผู้พูดทั้งสิ้น 85,000 คนแบ่งเป็นในจอร์เจีย 20,000 คน (พ.ศ. 2538) และในอิสราเอล 59,800 คน (พ.ศ. 2543) นอกจากนั้นมีอีกราว 4,000 คนในนิวยอร์กและกระจายอยู่ในรัสเซีย เบลเยียม สหรัฐและแคนาดา
ภาษากรูซินิกเป็นเช่นเดียวกับภาษาของชาวยิวอื่น ๆ คือมีการใช้น้อยลง จำนวนผู้พูดในจอร์เจียลดลงเนื่องจากการอพยพของชาวยิวเข้าสู่ประเทศใหม่คืออิสราเอล ราวร้อยละ 80 ของประชากรทั้งหมด
ฟริทซ์ เซาเคิล

| ฟริทซ์ เซาเคิล |
| --- | --- |
เซาเคิลในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ก

Acting Reichsstatthalter of the Free State of Anhalt
ดำรงตำแหน่ง 1933–1937
นายกรัฐมนตรี: Alfred Freyberg Rudolf Jordan
ก่อนหน้า: Wilhelm Friedrich Loeper
ถัดไป: Rudolf Jordan
Acting Reichsstatthalter of the Free State of Brunswick
ดำรงตำแหน่ง 1935–1945
นายกรัฐมนตรี: Dietrich Klagges
ก่อนหน้า: Wilhelm Loeper
ถัดไป: Rudolf Jordan
Reichsstatthalter of Thuringia
ดำรงตำแหน่ง 1933–1945
นายกรัฐมนตรี: Himself Willy Marschler
ก่อนหน้า: None
ถัดไป: None
Minister President of Thuringia
ดำรงตำแหน่ง 1932–1933
ก่อนหน้า: Erwin Baum
ถัดไป: Willy Marschler
Gauleiter of Thuringia
ดำรงตำแหน่ง 1927–1945
ผู้นำ: Adolf Hitler
ก่อนหน้า: Artur Dinter
ถัดไป: None
General Plenipotentiary for Labour Deployment
ดำรงตำแหน่ง 21 March 1942 – May 1945
ก่อนหน้า: None
ถัดไป: None
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 ตุลาคม ค.ศ. 1894(1894-10-27) Haßfurt, จากราชอาณาจักรบาวาเรีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 16 ตุลาคม ค.ศ. 1946(1946-10-16) (51 ปี) Nuremberg, เยอรมนี
พรรคการเมือง: พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน (NSDAP)
คู่สมรส: Elisabeth Wetzel (m. 1924)
บุตร: 10
วิชาชีพ: กะลาสี, คนงานในโรงงาน

แอ็นสท์ ฟรีดริช คริสท็อฟ "ฟริทซ์" เซาเคิล (27 ตุลาคม ค.ศ. 1894 – 16 ตุลาคม ค.ศ. 1946) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมัน เกาไลเทอร์แห่งทูริงเกียและนายพลผู้มีอำนาจสูงสุดสำหรับโครงการการพัฒนาในการบังคับใช้แรงงานทาส ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1942 จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง
เซาเคิลได้เป็นหนึ่งในผู้ต้องหาจำนวน 24 คนที่ถูกกล่าวหาในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์กจากอาชญากรสงครามที่สำคัญโดยศาลทหารระหว่างประเทศ (International Military Tribunal) เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ จึงถูกพิพากษาโทษประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ
| ด ค กจำเลยสำคัญในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค |
| --- | --- |
ถูกตัดสินประหารชีวิต:  มาร์ทีน บอร์มัน1  ฮันส์ ฟรังค์  วิลเฮ็ล์ม ฟริค  แฮร์มัน เกอริง2  อัลเฟรท โยเดิล  แอ็นสท์ คัลเทินบรุนเนอร์  วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล  โยอาคิม ฟ็อน ริบเบินทร็อพ  อัลเฟรท โรเซินแบร์ค  ฟริทซ์ เซาเคิล  อาร์ทัวร์ ไซส์-อินควาร์ท  ยูลีอุส ชไตรเชอร์ 
จำคุก (ระยะเวลา):  คาร์ล เดอนิทซ์ (10 ปี)  วัลเทอร์ ฟุงค์ (จำคุกตลอดชีวิต)  รูด็อล์ฟ เฮ็ส (จำคุกตลอดชีวิต)  ค็อนสตันทีน ฟ็อน น็อยราท (15 ปี)  เอริช เรเดอร์ (จำคุกตลอดชีวิต)  บัลดัวร์ ฟ็อน ชีรัค (20 ปี)  อัลแบร์ท ชแปร์ (20 ปี) 
พ้นผิด:  ฮันส์ ฟริทเชอ  ฟรันทซ์ ฟ็อน พาเพิน  ฮยัลมาร์ ชัคท์ 
ไม่มีคำวินิจฉัย:  กุสทัฟ ครุพ ฟ็อน โบเลิน อุนท์ ฮัลบัค3  โรแบร์ท ไล4 
 1 เป็นการพิจารณาคดีลับหลังจำเลย พบร่างที่กรุงเบอร์ลินในปี 1972 และระบุรูปพรรณได้ในปี 1998; ยืนยันว่าได้ฆ่าตัวตายในวันที่ 2 พฤษภาคม 1945  2 ฆ่าตัวตายในวันที่ 15 ตุลาคม 1946 ก่อนการพิจารณาคดีเริ่ม  3 พบว่าไม่พร้อมรับการพิจารณาคดี  4 ฆ่าตัวตายในวันที่ 25 ตุลาคม 1945