stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม่โขง (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2566)
นักแสดง

| บทบาท> ปี | นักแสดงหลัก> พ.ศ.2544 | นักแสดงหลัก> พ.ศ. 2566 |
| --- | --- | --- |
ออกอากาศ: ช่อง 7 HD
บทประพันธ์: ปองพล อดิเรกสาร
| ผู้ผลิต | บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด | NINE BEVER FILMS |
| กำกับการแสดง | องอาจ สิงห์ลําพอง | โอริเวอร์ บีเวอร์ |
| ควบคุมการผลิต | สุภาพร เลิศฐิติวีระกานต์ คึกฤทธิ์ จันทิมา | โอริเวอร์ บีเวอร์ พิเชษฐ์ ศรีราชา |
ตัวละคร: นักแสดงนํา
| เดฟ ชอน | พีท ทองเจือ | มิกค์ ทองระย้า |
| ดราโก | โกลดี้ สแตนลีย์ | หลุยส์ เฮส |
| ดร.คิม | กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา | ทัศนียา การสมนุช |
| ไพลิน (ขวัญตา) |  | ศรัณย่า ชุณหศาสตร์ |
| ซู ดาเวนพอร์ต |  | ศรัณย่า ชุณหศาสตร์ |
| วิสาย |  | ภูษณะ บัวงาม |
บทบาท: นักแสดงสมทบ
| ขุนสาง | กรุง ศรีวิไล | ทัตพงศ์ พงศทัต |
| พยัคฆ์หมอก |  | ทัตพงศ์ พงศทัต |
| พระวาสุกรี | โดม สิงห์โมฬี | ชาติชาย งามสรรพ์ |
| อองรี |  | ศรุต สุวรรณภักดี |
| กองอิน |  | วิภพ บางยี่ขัน |
| ภุชงค์ | สุเชาว์ พงษ์วิไล | โอภาภูมิ ชิตาพัณณ์ |
| คงริด | แรม วรธรรม | ชัชพล กุลศิริวุฒิชัย |
| จอห์น | KEN STACTKER | พัสสน ศรินทุ |
| บุนทัน | ครรชิต ขวัญประชา | เวนย์ ฟอลโคเนอร์ |
| สำราญ | วัชระ ปานเอี่ยม | พิเชษฐ ศรีราชา |
| น้าละไม (2544) น้าสิริ (2566) | ชุดาภา จันทเขตต์ | วาเนสซ่า บีเวอร์ |
| อุษา |  | ดินา ป๋อพริ้ง |
| ราวรรณ (2544) เติมชัย (2566) | กาญจนา จินดาวัฒน์ | เฉลิมพร พุ่มพันธ์วงศ์ |
| กาย |  | อัศนัย เทศทะวงศ์ |
| แซม | โอลิเวอร์ บีเวอร์ | โจอี้ เชิญยิ้ม |
| ชัยยะ |  | ฉัตรวัต รัตนวงศ์ |
| แสน | สายัณห์ จันทรวิบูลย์ | วรธนพจน์ ตันติวิริยางกูร |
| ดิค ฟอร์รัม | เสกสรร ชอบชิงชัย | แพทริค ฟอร์สเนอร์ |
| สุชาติ | วีระชัย หัตถโกวิท | ณิชกุล ประดับมุขศิริ |
| คำหลาย |  | เกียรติพันธ์ ฉินโฉม |
| เปลว |  | ศักดิ์ชาย อยู่คเชนทร์ |
| หมอสุเวช | พฤกษ์ พีระนันท์ |  |
| บุญทอง | จตุรงค์ โกลิมาศ | เขมะ วิถี |
| ลั่นทม | ประกายกาญจน์ กอบเกื้อกูล |  |
| จิม | หาญ หิมะทองคำ |  |
| เฒ่าจืด | ชุมพร เทพพิทักษ์ |  |
| รี | ทิฐิ พุ่มอ่อน |  |
| รังสรรค์ | มนตรี แสงมณี |  |
| สุมิตร | รัญ เมืองสิงห์ |  |
| วิทย์ชิด | อภิพงษ์ ผะเดิมชิต |  |
| ใบเตย | นิลุบล อมรวิทวัส |  |
| สว่าน | ชาคริต ชุมพล |  |
| บัวงาม | จิระวรรณ หมื่นหนู |  |
| นายช่าง | นึกคิด บุญทอง | ลิขิต บุญประกอบ |
| บุญจัน | ทิฆัมพร วีทอง |  |
| นางหอม | นฤมล สิงห์โต |  |
บทบาท: นักแสดงรับเชิญ
| สุดใจ |  | เนาวรัตน์ ซื่อสัตย์ |
| พ่อใหญ่ |  | จักรธิป ทองทิพย์ |
| สิงหา |  | เอก ธณากร |
| พัน |  | อุดร เพชรสิงห์ |
| สายรัก |  | ชนากานต์ สวัสดีมงคล |
| จั่ว |  | นรเทพ เชาวน์วิวัฒน์ |
| เจ้าฟ้างุ้ม | โกวิท วัฒนกุล |  |
| เจ้าสุริยาวงศ์ | อนันต์ สัมมาทรัพย์ |  |
| พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช | นิรุติ สาวสุดชาติ |  |
การผลิต

โอริเวอร์ บีเวอร์ ผู้กำกับและหนึ่งในผู้จัดละครก็เป็นหนึ่งในผู้ที่แสดงในเวอร์ชั่นปี 2544 เขากล่าวว่าเวอร์ชันปัจจุบันมีความซื่อสัตย์ต่อนวนิยายต้นฉบับมากที่สุด แม้ว่าจะมีการเพิ่มบางฉากก็ตาม แม่โขง สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของปองพล อดิเรกสาร อดีตนักการเมืองและนักเขียนชื่อดัง เจ้าของนามปากกา พอล อดิเร็กซ์ ซึ่งเป็นผู้ศรัทธาในพญานาค
เรือบรรทุกเครื่องบินฝูเจี้ยน

| --- | --- |
โมเดลของ ฝูเจี้ยน
ภาพรวมชั้น
ชื่อ::  เรือบรรทุกเครื่องบินแบบ 003 ฝูเจี้ยน
ผู้สร้าง::  อู่ต่อเรือเจียงหนาน
ผู้ใช้งาน::   กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน
ก่อนหน้าโดย::  เรือบรรทุกเครื่องบินแบบ 002 ซานตง
ตามหลังโดย::  เรือบรรทุกเครื่องบินแบบ 004
วางแผน::  1
กำลังสร้าง::  1
ประวัติ
จีน
ชื่อ:  ฝูเจี้ยน  (จีน: 福建舰) 
ตั้งชื่อตาม: มณฑลฝูเจี้ยน
อู่เรือ: อู่ต่อเรือเจียงหนาน
ปล่อยเรือ: มีนาคม ค.ศ. 2015 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
เดินเรือแรก: 17 มิถุนายน ค.ศ. 2022
คำขวัญ: (ภาษาจีนตัวย่อ: 不忘初心、牢记使命)：อย่าลืมความมุ่งมั่นเดิม จงจำภารกิจที่ก่อตั้งไว้
สถานะ: ทดลองเดินเรือ
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  เรือบรรทุกเครื่องบินแบบ 003
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  เต็มที่: 80,000–85,000 t (79,000–84,000 long ton)
ความยาว::  316 m (1,036 ft 9 in)
ความกว้าง::  76 m (249 ft 4 in)
ระบบขับเคลื่อน::  กังหันไอน้ำ
อากาศยาน::  มากกว่า 50 ลำ
อุปกรณ์สนับสนุนการบิน::  ดาดฟ้าลานจอดเครื่องบิน
ฝูเจี้ยน (18; จีน: 福建舰; พินอิน: Fújiàn Jiàn) ตั้งชื่อตามมณฑลฝูเจี้ยน เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน (ตามแผน) โดยเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินลำที่สามของโครงการเรือบรรทุกเครื่องบินจีน และเป็นลำแรกในชั้น Type 003 (ชั้น ฝูเจี้ยน รหัสของนาโต้และOSD) มันเป็นเรือลำต่อจากเรือบรรทุกเครื่องบิน Type 002 ซานตง ซึ่งมีการออกแบบที่พัฒนาต่อยอดจากเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคุซเนซอฟ นอกจากนี้ ยังเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกของจีนที่ได้รับการออกแบบขึ้นเองทั้งหมด และเป็นลำแรกที่ใช้เครื่องดีดตัว (CATOBAR) แทนการใช้ทางวิ่งขึ้นแบบกระโดด (STOBAR} แบบเดิมที่จีนเคยใช้ในเรือรุ่นก่อนหน้านี้
ฝูเจี้ยน ถูกสร้างขึ้นโดยอู่ต่อเรือเจียงหนานเพื่อกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน และได้ปล่อยลงน้ำ เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2022 และเริ่มการทดลองเดินเรือในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024 ในปี ค.ศ. 2019 นักวิเคราะห์ โรเบิร์ต ฟาร์ลีย์ คาดการณ์ว่า ฝูเจี้ยน จะเป็น "เรือบรรทุกเครื่องบินที่มีขนาดใหญ่และทันสมัยที่สุดเท่าที่เคยมีการสร้างขึ้นนอกสหรัฐอเมริกา"
แหล่งข้อมูลอื่น

Varyag article on sinodefence.com
Actual physical location in the World
Satellite Photo of Varyag in in Dalian, China from Google Maps
ริก้า - สาวร่างยักษ์ผู้น่าสงสาร
| ด ค กเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคุซเนซอฟ |
| --- | --- |
 กองทัพเรือรัสเซีย:  อัดมีรัลคุซเนซอฟ 
 กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน:  เหลียวหนิง  ชานตง (modified design) 
| ด ค กชั้นเรือบรรทุกอากาศยานในประจำการ |
| --- | --- |
CATOBAR:  เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด  ชาร์ล เดอ โกล  นิมิตซ์ 
STOBAR:  คุซเนตซอฟ  เคียฟ  ชานตง  วิกรานต์ 
STOVL:  กาวูร์  ควีนเอลิซาเบธ  ฆวน การ์โลสที่ 1  จักรีนฤเบศร  จูเซปเป การีบัลดี
อ่าวนาค็อดกา

42°49′N 133°00′E﻿ / ﻿42.817°N 133.000°E﻿ / 42.817; 133.000
อ่าวนาค็อดกา (รัสเซีย: зали́в Нахо́дка, อักษรโรมัน: zalív Nakhódka) ที่เคยเรียกในประวัติศาสตร์ว่า อ่าวอเมริกา (зали́в Аме́рика, zalív Amérika), เป็นอ่าวย่อยของอ่าวปีเตอร์มหาราชในทะเลญี่ปุ่น ซึ่งมีท่าเรือนาค็อดกาตั้งอยู่ในดินแดนปรีมอร์เยของประเทศรัสเซีย เกาะลิซีช่วยปกป้องอ่าวจากคลื่นทะเลเปิด โดยคำนี้ในภาษารัสเซียหมายถึง 'โชคดีที่ได้พบและค้นพบ'
อ่าวนี้เป็นหนึ่งในจุดตัดการขนส่งที่ใหญ่ที่สุดในรัสเซียตะวันออกไกล การจราจรของเรือที่นี่มีความหนาแน่นอย่างมาก อ่าวนี้มีท่าเรือสี่แห่งและโรงงานซ่อมเรือสี่แห่ง เป็นท่าเรือพื้นฐานสำหรับเรือของบริษัทใหญ่ เช่น ไพรมอร์สก์ ชิปปิ้ง คอร์ปอเรชั่น  (พริสโก) และเป็นที่ตั้งของแอคทีฟ มารีน ฟิชเชอรี
อำเภอปลาปาก

| อำเภอปลาปาก |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Pla Pak
คำขวัญ: พระธาตุมหาชัยล้ำค่า ห้าเผ่าไทย หลายหลาก ถิ่นปลาปากเขียวขจี  ยึดประเพณีศรีโคตรบูรณ์
แผนที่จังหวัดนครพนม เน้นอำเภอปลาปาก
พิกัด: 17°10′50″N 104°31′34″E﻿ / ﻿17.18056°N 104.52611°E﻿ / 17.18056; 104.52611
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครพนม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 546.915 ตร.กม. (211.165 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 54,304 คน
 • ความหนาแน่น: 99.52 คน/ตร.กม. (257.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 48160
รหัสภูมิศาสตร์: 4802
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอปลาปาก ถนนกุรุคุ-หนองฮี ตำบลปลาปาก อำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนม 48160
เว็บไซต์: http://www.plapak.net
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ปลาปาก  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม
ประวัติ

สถานที่ตั้งรกรากของชาวปลาปาก นับว่าเป็นชนเผ่าที่น่าสนใจมิใช่น้อยเลยทีเดียว ความเป็นมาของบรรพบุรุษของชาวปลาปากเดิมมีถิ่นที่อยู่ในเขตประเทศลาวที่เมืองมหาชัย แขวงคำม่วน พระทองสัมฤทธิ์ที่กล่าวถึงในตำนานนี้มีอยู่จริง และประดิษฐานอยู่ที่วัดคณิศรธรรมิการาม
คำว่า “เว้า” นี้เป็นภาษาท้องถิ่นซึ่งความหมายก็คือ พูด ตำนานเกี่ยวกับ ปลาเว้า มีประวัติความเป็นมาว่าบริเวณนี้ในฤดูฝนมีน้ำหลาก จึงทำให้มีปลาชนิดหนึ่งลักษณะคล้ายปลาตะเพียนทองมารวมอยู่เป็นจำนวนมาก และส่งเสียงร้องอึงคะนึงคล้ายเสียงคนพูดกัน ชาวบ้านจึงพากันเรียกขานบริเวณแห่งนี้ว่า ปลาเว้า(ปลาพูด) คำว่า “ปาก” นี้ในภาษาถิ่นอีสานเป็นคำกริยา หมายถึง พูด ดังนั้น ปลาปากก็คือ ปลาพูดหรือ ปลาเว้านั่นเอง ชาวบ้านจึงได้ตั้งชื่อว่า ปลาปากตั้งแต่นั้นมา
วันที่ 15 มิถุนายน 2508 แยกพื้นที่ตำบลปลาปาก ตำบลกุตาไก้ และตำบลหนองฮี อำเภอเมืองนครพนม มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอปลาปาก ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองนครพนม
วันที่ 20 กันยายน 2509 ตั้งตำบลนามะเขือ แยกออกจากตำบลกุตาไก้ ตั้งตำบลมหาชัย แยกออกจากตำบลปลาปาก ตั้งตำบลโคกสว่าง แยกออกจากตำบลปลาปาก และตำบลหนองฮี
วันที่ 16 พฤศจิกายน 2514 ยกฐานะกิ่งอำเภอปลาปาก อำเภอเมืองนครพนม เป็น อำเภอปลาปาก
วันที่ 5 กรกฎาคม 2517 ตั้งตำบลโคกสูง แยกออกจากตำบลมหาชัย
วันที่ 31 ตุลาคม 2521 ตั้งตำบลหนองเทาใหญ่ แยกออกจากตำบลโคกสว่าง
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2528 จัดตั้งสุขาภิบาลปลาปาก ในท้องที่บางส่วนของตำบลปลาปาก
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลปลาปาก เป็นเทศบาลตำบลปลาปาก
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอปลาปากมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครพนม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองนครพนมและอำเภอเรณูนคร
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเรณูนคร อำเภอนาแก และอำเภอวังยาง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโพนนาแก้วและอำเภอกุสุมาลย์ (จังหวัดสกลนคร)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอปลาปากแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ปลาปาก | Pla Pak | 16 | 10,920 |
| 2. | หนองฮี | Nong Hi | 12 | 7,930 |
| 3. | กุตาไก้ | Kutakai | 12 | 9,085 |
| 4. | โคกสว่าง | Khok Sawang | 8 | 4,807 |
| 5. | โคกสูง | Khok Sung | 10 | 5,472 |
| 6. | มหาชัย | Maha Chai | 8 | 6,253 |
| 7. | นามะเขือ | Na Makhuea | 11 | 6,617 |
| 8. | หนองเทาใหญ่ | Nong Thao Yai | 8 | 3,398 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอปลาปากประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลปลาปาก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปลาปาก
องค์การบริหารส่วนตำบลปลาปาก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปลาปาก (นอกเขตเทศบาลตำบลปลาปาก)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองฮี  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองฮีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกุตาไก้  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุตาไก้ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสว่าง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสว่างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสูง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสูงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมหาชัยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนามะเขือ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนามะเขือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเทาใหญ่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเทาใหญ่ทั้งตำบล
สถานศึกษา > โรงเรียนรัฐบาล

โรงเรียนปลาปากวิทยา
โรงเรียนโคกสว่างประชาสรรค์
โรงเรียนธรรมโฆษิตวิทยา
โรงเรียนกุตาไก้วิทยา
โรงเรียนมหาชัยวิทยา
วิทยาลัยการอาชีพวัดโฆสมังคลาราม
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดพระธาตุมหาชัย
วัดโฆสมังคลาราม
ศูนย์วัฒนธรรมวัดคณิศรธรรมิการาม
สวนรุกขชาติวังปอพาน
ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพบ้านทันสมัยในพระบรมราชินูปถัมภ์
วัดจอมแจ้ง บ้านศรีธน
โครงการฟาร์มตัวอย่างตามพระราชดำริ บ้านนาสีนวล
วัดป่ามหาชัย
สวนหย่อมสาธารณะ
ต้นจามจุรียักษ์ วัดจอมศรี บ้านนามะเขือ
ประเพณี

เทศกาลกินแตงไทย แตงโมหวาน
บุคคลที่มีชื่อเสียง

พรพรรณ เกิดปราชญ์
↑   เก็บถาวร 2020-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนประวัติความเป็นมา-อำเภอปลาปาก
↑   เก็บถาวร 2012-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งท้องที่ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอเมืองนครพนม อำเภอมุกดาหาร อำเภอท่าอุเทน อำเภอศรีสงคราม กิ่งอำเภอดอนตาล กิ่งอำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนม
↑   เก็บถาวร 2012-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอปลาปาก อำเภอเชียงกลาง อำเภอปากชม อำเภอบ้านม่วง อำเภอพังโคน อำเภอดอนสัก อำเภอพนม อำเภอเวียงสระ อำเภอสังคม และอำเภอหัวตะพาน พ.ศ. ๒๕๑๔
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอปลาปาก และอำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอศรีสงคราม อำเภอปลาปาก อำเภอมุกดาหาร กิ่งอำเภอนิคมคำสร้อย และอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งสุขาภิบาลปลาปาก อำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนม
↑  "ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร". stat.bora.dopa.go.th.
เรือบรรทุกเครื่องบินชานตง

| --- | --- |
เรือบรรทุกเครื่องบิน ซานตง จอดที่ต้าเหลียน ในปี ค.ศ. 2019 ก่อนเข้าประจำการ
ภาพรวมชั้น
ผู้สร้าง::  อู่ต่อเรือต้าเหลียน
ผู้ใช้งาน::   กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน
ก่อนหน้าโดย::  ชั้น 001 เหลียวหนิง
ตามหลังโดย::  ชั้น 003 ฝูเจี้ยน
เสร็จแล้ว::  1
ประวัติ
จีน
ชื่อ:  ซานตง  (จีน: 山东舰) 
ตั้งชื่อตาม: มณฑลซานตง
อู่เรือ: อู่ต่อเรือต้าเหลียน
ปล่อยเรือ: มีนาคม ค.ศ. 2013
เดินเรือแรก: 26 เมษายน ค.ศ. 2017
สร้างเสร็จ: 25 เมษายน ค.ศ. 2018
เข้าประจำการ: 17 ธันวาคม ค.ศ. 2019
คำขวัญ: (ภาษาจีนตัวย่อ: 忠诚，勇毅，精武，制胜)：ความจงรักภักดี, ความอดทน, ความพร้อมรบ, ชัยชนะ
สถานะ: ประจำการ
สัญลักษณ์: 
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  Type 002 (ดัดแปลงจาก Kuznetsov-class aircraft carrier)
ประเภท::  STOBAR เรือบรรทุกเครื่องบิน
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  60,000 ถึง 70,000 ตัน (เต็มพิกัด)
ความยาว::  305 m (1,000 ft 8 in)
ความกว้าง::  75 m (246 ft 1 in)
ระบบขับเคลื่อน::  กังหันไอน้ำแบบดั้งเดิม, 4 เพลา
ความเร็ว::  31 นอต (57 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 36 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ระบบตรวจการและปฏิบัติการ::  (Type 346 radar) เรดาร์ Type 346A S-band AESA  Type 382 radar
ยุทโธปกรณ์::  3 × Type 1130 CIWS  3 × HQ-10 (ระบบขีปนาวุธ 18 ท่อยิง)
อากาศยาน::  เครื่องบิน 30 ลำ รวมถึง:  24 Shenyang J-15  4 Changhe Z-18  2 Harbin Z-9
ซานตง (17; จีน: 山东舰; พินอิน: Shāndōng Jiàn) เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน (PLAN) ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่ปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2017 มันเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกที่สร้างภายในประเทศจีน และเป็นลำที่สองในกองเรือต่อจากเรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง ซึ่งเป็นต้นแบบของเรือลำนี้ เดิมที คาดว่าเรือลำนี้จะได้รับการกำหนดเป็น Type 001A แต่ได้รับการยืนยันเป็น Type 002 ในพิธีเข้าประจำการ
แหล่งข้อมูลอื่น

Varyag article on sinodefence.com
Actual physical location in the World
Satellite Photo of Varyag in in Dalian, China from Google Maps
ริก้า - สาวร่างยักษ์ผู้น่าสงสาร
| ด ค กเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคุซเนซอฟ |
| --- | --- |
 กองทัพเรือรัสเซีย:  อัดมีรัลคุซเนซอฟ 
 กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน:  เหลียวหนิง  ชานตง (modified design) 
| ด ค กชั้นเรือบรรทุกอากาศยานในประจำการ |
| --- | --- |
CATOBAR:  เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด  ชาร์ล เดอ โกล  นิมิตซ์ 
STOBAR:  คุซเนตซอฟ  เคียฟ  ชานตง  วิกรานต์ 
STOVL:  กาวูร์  ควีนเอลิซาเบธ  ฆวน การ์โลสที่ 1  จักรีนฤเบศร  จูเซปเป การีบัลดี
เครื่องหมายการค้า

"โลโก้" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับภาษาคอมพิวเตอร์ ดูที่ ภาษาโลโก
โลโก้เครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียน
โลโก้เครื่องหมายการค้า
เครื่องหมายการค้า (อังกฤษ: trademark) หมายถึง ตราสินค้าหรือส่วนหนึ่งของตราสินค้า เพื่อแสดงว่าสินค้าที่ใช้เครื่องหมายของเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้น เจ้าของมีสิทธิตามกฎหมายเพียงผู้เดียว เราไม่สามารถใช้เครื่องหมายการค้าของบุคคลอื่นและบุคคลอื่นก็ไม่สามารถใช้เครื่องหมายการค้าของเราได้ จังต้องมีการออกแบบโลโก้ เว้นแต่จะมีสัญญาและข้อตกลงต่อกัน (เช่นการควบกิจการ) สัญลักษณ์อาจจะประกอบไปด้วย ชื่อ ข้อความ วลี สัญลักษณ์ ภาพ งานออกแบบ หรือหลายส่วนร่วมกัน โดยมีความหมายทางด้านทรัพย์สินทางปัญญาเป็นเครื่องหมายแสดงถึง ชื่อสินค้าเฉพาะอย่าง หรือทุกประเภทในเครื่องหมายการค้าจะเป็นการแสดงภาพเครื่องหมาย ชื่อ ตราสัญลักษณ์เพื่อแสดงถึง อ้างถึง มีความหมายถึงสิ่งใด ๆ ก็ตามที่มีความเกี่ยวข้องกัน
เครื่องหมายการค้าที่เป็นสัญลักษณ์สากล คือการกำกับด้วย ™ หมายถึงเครื่องหมายการค้าที่มิได้จดทะเบียน หรือ ® หมายถึงเครื่องหมายการค้าจดทะเบียน ซึ่งจะได้รับสิทธิคุ้มครองตามกฎหมาย
ทำตามเงื่อนไขที่กำหนดผิดเงื่อนไขถือว่าโมฆะพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า (ฉบับที่ 2)

เครื่องหมายการค้า หมายถึง เครื่องหมายหรือสัญลักษณ์หรือตราที่ใช้กับสินค้าหรือบริการ ซึ่งเครื่องหมายที่ให้ความคุ้มครองตาม  พ.ศ. 2543 มี 4 ประเภท ดังต่อไปนี้
ทำตามเงื่อนไขที่กำหนดผิดเงื่อนไขถือว่าโมฆะพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า (ฉบับที่ 2) > เครื่องหมายการค้า

เครื่องหมายการค้า (Trade Mark) คือเครื่องหมายที่ใช้เป็นที่หมายเกี่ยวข้องกับสินค้าเพื่อแสดงว่าสินค้าที่ ใช้เครื่องหมายนั้นแตกต่างกับสินค้าที่ใช้เครื่องหมายการค้าของบุคคลอื่น เช่น บรีส โอโม เปา แอทแทค คอลเกต มาม่า กระทิงแดง เป็นต้น
ทำตามเงื่อนไขที่กำหนดผิดเงื่อนไขถือว่าโมฆะพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า (ฉบับที่ 2) > เครื่องหมายบริการ

เครื่องหมายบริการ (Service Mark) คือ เครื่องหมายที่ใช้เป็นที่หมายหรือเกี่ยวข้องกับบริการ เพื่อแสดงว่าบริการที่ใช้เครื่องหมายนั้นแตกต่างกับบริการที่ใช้เครื่องหมาย บริการของบุคคลอื่น เช่น เครื่องหมายของสายการบิน ธนาคาร โรงแรม เป็นต้น
ทำตามเงื่อนไขที่กำหนดผิดเงื่อนไขถือว่าโมฆะพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า (ฉบับที่ 2) > เครื่องหมายรับรอง

เครื่องหมายรับรอง (Certification Mark) คือ เครื่องหมายที่เจ้าของเครื่องหมายรับรองใช้เป็นที่หมายหรือเกี่ยวข้องกับ สินค้าและบริการของบุคคลอื่น เพื่อเป็นการรับรองคุณภาพของสินค้า หรือบริการนั้น เช่น เชลล์ชวนชิม แม่ช้อยนางรำ ฮาลาล (Halal) เป็นต้น
ทำตามเงื่อนไขที่กำหนดผิดเงื่อนไขถือว่าโมฆะพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า (ฉบับที่ 2) > เครื่องหมายร่วม

เครื่องหมายร่วม (Collective Mark) คือ เครื่องหมายการค้าหรือเครื่องหมายบริการที่ใช้โดยบริษัทหรือวิสาหกิจในกลุ่ม เดียวกัน หรือโดยสมาชิกของสมาคม กลุ่มบุคคล หรือองค์กรอื่นใดของรัฐหรือเอกชน เช่น ตราช้างของบริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด  เป็นต้น
ดูเพิ่ม

ตราสินค้า
เครื่องหมายบริการ
กรมประมง

| --- | --- |
Department of Fisheries
ตราสัญลักษณ์กรมประมง
ตราพระพิรุณทรงนาครูปแบบเดิม
 เครื่องหมายราชการบนเครื่องแบบพนักงานราชการ
ภาพรวมกรม
ก่อตั้ง: 27 กันยายน พ.ศ. 2469; 98 ปีก่อน (2469-09-27)
กรมก่อนหน้า: กรมรักษาสัตว์น้ำ (พ.ศ. 2469 – พ.ศ. 2476) กรมการประมง (พ.ศ. 2476 – พ.ศ. 2496)
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 50 ถนนพหลโยธิน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
บุคลากร: 7,589 คน (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 3,972,019,800 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารกรม: บัญชา สุขแก้ว, อธิบดี มานพ หนูสอน, รองอธิบดี สุวัฐน์ วงศ์สุวัฒน์, รองอธิบดี ฐิติพร หลาวประเสริฐ, รองอธิบดี ประเทศ ซอรักษ์, รองอธิบดี
ต้นสังกัดกรม: กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เว็บไซต์: เว็บไซต์กรมประมง
กรมประมง (อังกฤษ: Department of Fisheries) เป็น หน่วยงานของรัฐ สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ที่ทำการศึกษา ค้นคว้า สำรวจ วิจัย วิเคราะห์ ทดลอง ด้านวิชาการทุกสาขาวิชาการของประมง ตลอดจนทำการส่งเสริมสนับสนุนและพัฒนา อาชีพที่เกี่ยวกับการประมงของประเทศให้เจริญก้าวหน้าต่อไปในอนาคต
ประวัติ

เดิมกรมประมง จัดตั้งขึ้นมาตามพระบรมราชโองการของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ชื่อว่า กรมรักษาสัตว์น้ำ เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2469 สังกัดกระทรวงเกษตราธิการ มีหน้าที่ในการดูแลการจับสัตว์น้ำ เพื่อเป็นอาหารภายในประเทศ และเป็นสินค้าส่งออกต่างประเทศ รวมถึงกำหนดระยะเวลาในการอนุญาตจับสัตว์น้ำตามพระราชบัญญัติอากรน้ำ ร.ศ. 120 โดยมี ดร.ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ เป็นเจ้ากรมรักษาสัตว์น้ำคนแรก
ต่อมาหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ได้มีประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ยุบรวมกระทรวงเกษตราธิการ กระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงคมนาคม เป็นกระทรวงเกษตรพาณิชยการ จากนั้นได้มีพระราชบัญญัติจัดตั้งกระทรวงและกรม เปลี่ยนชื่อ 3 กระทรวงที่ยุบเป็น กระทรวงเศรษฐการ ซึ่งมีชื่อกรมการประมงอยู่ใน ราชการส่วนเกษตร และย้ายมาสังกัดกระทรวงเกษตราธิการ ในปี พ.ศ. 2484 และมีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม ซึ่งเนื้อหาได้ปรับเปลี่ยนชื่อจากกรมการประมง เป็น "กรมประมง"
หน่วยงานในสังกัด > ราชการบริหารส่วนกลาง

อาร์มเจ้าหน้าที่ตรวจการประมง กรมประมงสำนักงานเลขานุการกรม
กองกฎหมาย
กองการเจ้าหน้าที่
กองคลัง
กองควบคุมการค้าสัตว์น้ำและปัจจัยการผลิต
กองโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริและกิจกรรมพิเศษ
กองตรวจการประมง
กองตรวจสอบคุณภาพสินค้าประมง
กองนโยบายและยุทธศาสตร์พัฒนาการประมง
กองบริหารจัดการทรัพยากรและกำหนดมาตรการ
กองบริหารจัดการเรือประมงและการทำการประมง
กองประมงต่างประเทศ
กองแผนงาน
กองพัฒนาระบบการรับรองมาตรฐานสินค้าประมงและหลักฐานเพื่อการสืบค้น
กองวิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำจืด
กองวิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง
กองวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ
กองวิจัยและพัฒนาประมงทะเล
กองวิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืด
กองวิจัยและพัฒนาพันธุกรรมสัตว์น้ำ
กองวิจัยและพัฒนาสุขภาพสัตว์น้ำ
กองวิจัยและพัฒนาอาหารสัตว์น้ำ
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
สำนักงานประมงพื้นที่กรุงเทพมหานคร
หน่วยงานในสังกัด > ราชการบริหารส่วนกลาง > ราชการบริหารส่วนกลางที่ตั้งอยู่ในภูมิภาค

ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืด 31 หน่วยงาน และสถาบันวิจัยสัตว์น้ำสวยงามและพรรณไม้น้ำ
ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงชายฝั่ง 15 หน่วยงาน และสถาบันวิจัยอาหารสัตว์น้ำชายฝั่ง
ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงทะเล 5 หน่วยงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงกุ้งทะเล 1 หน่วยงาน
ศูนย์วิจัยและตรวจสอบพันธุ์สัตว์น้ำและผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ 3 หน่วยงาน
ศูนย์วิจัยและทดสอบพันธุ์สัตว์น้ำ 5 หน่วยงาน
ศูนย์ป้องกันและปราบปรามประมงน้ำจืด 7 หน่วยงาน และหน่วยป้องกันและปราบปรามประมงน้ำจืด 10 หน่วยงาน
ศูนย์ป้องกันและปราบปรามประมงทะเล 5 หน่วยงาน
สถานีประมงน้ำจืด 14 หน่วยงาน
สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง 5 หน่วยงาน
ส่วนตรวจการค้าสัตว์น้ำ 1 หน่วยงาน และด่านตรวจสัตว์น้ำ 6 หน่วยงาน
หน่วยงานในสังกัด > ราชกรบริหารส่วนภูมิภาค

สำนักงานประมงจังหวัด
สำนักงานประมงอำเภอ ตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด
งานวันประมงน้อมเกล้าฯ

งานประมงน้อมเกล้าฯ เป็นกิจกรรมการแสดงนิทรรศการของการประมงในประเทศไทย โดยเน้นไปที่ปลาสวยงามเป็นหลัก จัดขึ้นตามพระราชดำริของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี จัดงานดังกล่าวขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 ณ บริเวณสวนอัมพร
เรือ > เรือสำรวจ

กรมประมงมีเรือสำรวจประมงประจำการอยู่ 3 ลำ และส่งมอบให้หน่วยงานอื่น 1 ลำ ประกอบไปด้วย
เรือกิตติขจร ภายหลังส่งมอบให้กรมเจ้าท่าและถูกเปลี่ยนชื่อเป็น เรือพยุหรักษ์เรือกิตติขจร เป็นเรือสำรวจประมงลำที่ 1 ของกรมประมง เข้าประจำการเมื่อ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 โดยเป็นเรือลำแรกที่บุกเบิกการสำรวจแหล่งทำประมงในพื้นที่ห่างจากฝั่งและอ่าวไทย บุกเบิกการทำประมงแบบอวนลากหน้าดิน และเป็นเรือฝึกอบรมให้กับชาวประมง นิสิต และนักศึกษาต่าง ๆ ต่อมาได้ส่งมอบเรือให้กับกรมขนส่งทางน้ำและพาณิชย์นาวีในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2529 และเป็นเรือฝึกของศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี ปัจจุบันปลดประจำการแล้ว
เรือธนะรัชต์ เป็นเรือสำรวจประมงลำที่ 2 ของกรมประมง มีต้นแบบมาจากเรือหลวงจันทรของกองทัพเรือ ต่อขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่นและเข้าประจำการเมื่อ พ.ศ. 2508 ปัจจุบันสังกัดสำนักบริหารและจัดการด้านการประมง ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงทะเลอ่าวไทยตอนบน (สมุทรปราการ) กรมประมง
เรือสำรวจประมงจุฬาภรณ์ เป็นเรือสำรวจประมงลำที่ 3 ของกรมประมง ได้รับการพระราชทานชื่อและประกอบพิธีขึ้นระวางประจำการเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2530 โดยสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ณ ท่าเทียบเรือโรงเรียนนายเรือ จังหวัดสมุทรปราการ
เรือสำรวจประมงมหิดล เป็นเรือสำรวจประมงลำที่ 4 ของกรมประมง เข้าประจำการเมื่อปี พ.ศ. 2537 ทำหน้าที่สำรวจและวิจัยทางทะเล สังกัดสถาบันวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีประมงทะเลลึก
เรือ > เรือตรวจประมง

กรมประมงประกอบไปด้วยเรือตรวจการณ์จำนวน 6 ชนิดด้วยกัน คือ
เรือตรวจประมงแอร์โบ้ท เป็นเรือที่มีความยาวไม่ต่ำกว่า 5.60 เมตร ความกว้างส่วนท้ายเรือไม่ต่ำกว่า 2.40 เมตร และความสูงผนังด้านข้างเรือไม่ต่ำกว่า 0.75 เมตร ทำความเร็วสูงสุด (Maximun Speed Empty) ไม่ต่ำกว่า 40 นอต ความเร็วเมื่อบรรทุกเต็มสมรรถนะ (Maximum Speed Full Loaded) ไม่ต่ำกว่า 30 นอต
เรือตรวจประมงขนาด 19 ฟุต เป็นเรือที่มีความยาวตลอดลำเรือไม่ต่ำกว่า 19.6 ฟุต (6.0 เมตร) ความกว้างกลางลำเรือไม่ต่ำกว่า 7.4 ฟุต (2.26 เมตร) ทำความเร็วสูงสุด (Maximum Speed) ไม่ต่ำกว่า 30 น็อต เมื่อน้ำมันเต็มถัง พร้อมด้วยพลประจำเรือ 5 คน ซึ่งถังน้ำมันเชื้อเพลิงทำจากสแตนเลส มีความจุไม่น้อยกว่า 200 ลิตร
เรือตรวจประมงขนาด 38 ฟุต เป็นเรือที่มีความยาวตลอดลำเรือไม่ต่ำกว่า 38 ฟุต (12 เมตร) ความกว้างกลางลำเรือไม่ต่ำกว่า 9 ฟุต (2.7 เมตร) ความลึกของเรือไม่ต่ำกว่า 4.6 ฟุต (1.4 เมตร) บรรทุกผู้โดยสารได้ไม่ต่ำกว่า 15 คน ทำความเร็วสูงสุดไม่ต่ำกว่า 35 นอต (65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ความจุของถังน้ำมันเชื้อเพลิงไม่ต่ำกว่า 600 ลิตร มีระยะปฏิบัติการของเรือไม่น้อยกว่า 150 ไมล์ (240 กิโลเมตร) โดยใช้เครื่องยนต์ติดท้าย (Outboard Motor) แบบ 4 จังหวะ ขนาด 300 แรงม้าจำนวน  2 เครื่อง
เรือตรวจประมงทะเล หมายเลข 605 เป็นเรือขนาด 60 ฟุตเรือตรวจประมงขนาด 60 ฟุต เป็นเรือที่มีความยาวตลอดลำเรือไม่ต่ำกว่า 60 ฟุต (18 เมตร) ความกว้างกลางลำเรือไม่ต่ำกว่า 15 ฟุต (4.6 เมตร) ความลึกของลำเรือไม่ต่ำกว่า 8 ฟุต (2.4 เมตร) กินน้ำลึกประมาณ 4 ฟุต (1.2 เมตร) ทำความเร็วสูงสุดไม่น้อยกว่า 30 นอต (56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ความเร็วสูงสุดต่อเนื่องไม่น้อยกว่า 25 นอต (46 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) มีรัศมีปฏิบัติการไม่ต่ำกว่า 500 ไมล์ทะเล (930 กิโลเมตร) ที่ความเร็วเดินทางไม่ต่ำกว่า 25 นอต (46 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) โดยมีเครื่องยนต์ดีเซลหมุนเร็วพร้อมกับเกียร์ขับเพลาใบจักรจำนวน 2 เครื่อง และถังบรรจุน้ำจืดขนาดไม่น้อยกว่า 2000 ลิตร
เรือตรวจประมงขนาด 70 ฟุต เป็นเรือที่มีความยาวตลอดลำเรือไม่ต่ำกว่า 70 ฟุต (21 เมตร) ความกว้างกลางลำเรือไม่ต่ำกว่า 17 ฟุต (5.2 เมตร) ความลึกของเรือไม่ต่ำกว่า 9 ฟุต (2.7 เมตร) กินน้ำลึกประมาณ 5 ฟุต (1.5 เมตร) ทำความเร็วสูงสุดไม่น้อยกว่า 30 นอต (56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ความเร็วสูงสุดต่อเนื่องไม่น้อยกว่า 25 นอต (46 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) มีรัศมีปฏิบัติการไม่ต่ำกว่า 500 ไมล์ทะเล (930 กิโลเมตร) ที่ความเร็วเดินทางไม่ต่ำกว่า 25 นอต (46 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) โดยมีเครื่องยนต์ดีเซลหมุนเร็วพร้อมกับเกียร์ขับเพลาใบจักรจำนวน 2 เครื่อง และถังบรรจุน้ำจืดขนาดไม่น้อยกว่า 2000 ลิตร
เรือตรวจประมงขนาด 100 ฟุต เป็นเรือที่มีความตลอดลำเรือไม่ต่ำกว่า 100 ฟุต (30 เมตร) ความกว้างกลางลำเรือไม่ต่ำกว่า 22 ฟุต (6.7 เมตร) ตัวเรือกินน้ำลึก ณ กึ่งกลางลำไม่ต่ำกว่า 5 ฟุต (1.5 เมตร) ทำความเร็วสูงสุดที่กำลังเครื่อง Half Loaded ได้ไม่ต่ำกว่า 25 นอต (46 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ระยะปฏิบัติการไม่น้อยกว่า 1,000 ไมล์ทะเล (1,900 กิโลเมตร) ที่ระวางขับน้ำเต็มที่ ในความเร็วเดินทางไม่น้อยกว่า 15 นอต (28 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) มีถังน้ำจืดขนาดไม่น้อยกว่า 10000 ลิตร ถังเชื้อเพลิงสำหรับปฏิบัติงานต่อเนื่องทางทะเลไมน้อยกว่า 1,000 ไมล์ทะเล (1,900 กิโลเมตร)