stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาร์เอ็มเอส ควีนเอลิซาเบธ
การออกแบบและการสร้าง

ในวันออกเดินทางครั้งแรกของอาร์เอ็มเอส ควีนแมรี เซอร์เพอร์ซี เบตส์ ประธานบริษัทคูนาร์ด ได้แจ้งให้จอร์จ แพเทอร์สัน หัวหน้าคณะออกแบบของบริษัททราบว่าถึงเวลาเริ่มต้นการออกแบบเรือลำที่สองตามแผนแล้ว สัญญาอย่างเป็นทางการระหว่างคูนาร์ดกับผู้ให้เงินทุนจากรัฐบาลมีการลงนามในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1936
เรือลำใหม่นี้พัฒนาต่อยอดมาจากแบบของควีนแมรี โดยมีการปรับปรุงแก้ไขในหลายประการ เช่น การลดจำนวนหม้อไอน้ำเหลือเพียง 12 ใบจาก 24 ใบในควีนแมรี ทำให้สามารถลดปล่องไฟหนึ่งต้น และเพิ่มพื้นที่ดาดฟ้า บรรทุกสินค้า และสำหรับผู้โดยสารได้มากขึ้น ปล่องไฟทั้งสองได้รับการออกแบบให้รับน้ำหนักตัวเองได้และมีการเสริมโครงสร้างภายในเพื่อให้มีรูปลักษณ์ดูสวยงามและสะอาดตาขึ้น เมื่อยกเลิกการใช้ช่องสินค้า (well deck) ด้านหน้า ทำให้รูปทรงตัวเรือดูเพรียวลมขึ้น อีกทั้งยังมีการออกแบบหัวเรือให้แหลมและเฉียงขึ้นเพื่อติดตั้งสมอที่หัวเรือเพิ่มอีกหนึ่งจุด เรือลำนี้ถูกกำหนดให้มีความยาวเพิ่มขึ้น 12 ฟุต และมีระวางขับน้ำมากกว่าควีนแมรีถึง 4,000 ตัน
ควีนเอลิซาเบธถูกสร้างขึ้นบนลาดลงน้ำหมายเลข 4 ของจอห์นบราวน์แอนด์คอมปานี ในไคลด์แบงก์ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ในระหว่างการสร้าง เรือลำนี้ถูกเรียกด้วยชื่อหมายเลขประจำอู่ต่อเรือ คือ Hull 552 การตกแต่งภายในได้รับการออกแบบโดยคณะศิลปิน ภายใต้การนำของสถาปนิก จอร์จ เกรย์ วอร์นัม บันได โถงทางเข้า และทางเข้าหลักของเรือสร้างขึ้นโดยบริษัท เอช.เอช. มาร์ติน แอนด์โค (H.H. Martyn & Co.) ตามแผนของคูนาร์ด เรือลำนี้มีกำหนดปล่อยลงน้ำในเดือนกันยายน ค.ศ. 1938 โดยงานติดตั้งอุปกรณ์ต่าง ๆ จะแล้วเสร็จสมบูรณ์เพื่อให้เรือพร้อมให้บริการในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1940 สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธเสด็จพระราชดำเนินมาทรงประกอบพิธีปล่อยเรือในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1938 มีเรื่องเล่ากันว่า เรือเริ่มเคลื่อนลงสู่ผืนน้ำก่อนที่สมเด็จพระราชินีจะทรงประกอบพิธีปล่อยอย่างเป็นทางการ ด้วยพระปฏิภาณไหวพริบ สมเด็จพระราชินีทรงสามารถทุบขวดไวน์แดงออสเตรเลียที่หัวเรือได้ทันก่อนที่เรือจะเคลื่อนออกไปนอกระยะเอื้อม จากนั้นเรือถูกนำไปเทียบท่าเพื่อดำเนินการติดตั้งอุปกรณ์และตกแต่งภายใน มีการประกาศว่าในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1939 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธจะเสด็จมาเยี่ยมชมเรือลำนี้และห้องเครื่องจักร และมีกำหนดให้วันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1940 เป็นวันเริ่มต้นการเดินทางครั้งแรกของเรือลำนี้ แต่ด้วยการปะทุของสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้เหตุการณ์ทั้งสองต้องถูกเลื่อนออกไป และแผนของคูนาร์ดก็ถูกยกเลิก ควีนเอลิซาเบธอยู่ที่ท่าต่อเรือของอู่ต่อเรือโดยยังคงใช้สีประจำของคูนาร์ดจนถึงวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939 เมื่อกระทรวงการเดินเรือออกใบอนุญาตพิเศษรับรองความพร้อมในการเดินเรือ วันที่ 29 ธันวาคม ได้ดำเนินการทดสอบระบบขับเคลื่อนเป็นครั้งแรก โดยให้เครื่องจักรทำงานต่อเนื่องเป็นเวลา 7 ชั่วโมงตั้งแต่เวลา 09.00 น. ถึง 16.00 น. ภายใต้สภาวะปลดใบจักร เพื่อทำการตรวจสอบและบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับอุณหภูมิและแรงดันของน้ำมันหล่อลื่นและไอน้ำในระบบ สองเดือนต่อมา คูนาร์ดได้รับหนังสือสั่งการจากวินสตัน เชอร์ชิล ลอร์ดเอกแห่งกระทรวงทหารเรือในขณะนั้น ว่าให้เรือออกจากไคลด์แบงก์โดยเร็วที่สุดและ "อยู่ให้ห่างจากเกาะอังกฤษตราบที่คำสั่งยังคงมีผล"
ในนิยาย

ใน ค.ศ. 1959 เรือลำนี้ปรากฏตัวในภาพยนตร์ตลกเสียดสีของอังกฤษเรื่อง The Mouse That Roared นำแสดงโดยปีเตอร์ เซลเลอส์ และฌ็อง ซีเบิร์ก ขณะที่กองกำลังจาก “แกรนด์เฟนวิก” ประเทศขนาดเล็กในยุโรปที่สมมติขึ้น กำลังข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเพื่อเข้าทำสงครามกับสหรัฐ พวกเขาได้พบและแล่นผ่านควีนเอลิซาเบธที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก และได้รับแจ้งว่าท่าเรือนิวยอร์กปิดทำการเนื่องจากการซ้อมอากาศยานโจมตี
ในนวนิยายเจมส์ บอนด์ เรื่อง Diamonds Are Forever ซึ่งตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1956 เอียน เฟลมมิง ได้เลือกควีนเอลิซาเบธเป็นฉากสำคัญในการดำเนินเรื่องถึงขีดสุด ส่วนในภาพยนตร์ดัดแปลงที่ฉายใน ค.ศ. 1971 นำแสดงโดยฌอน คอนเนอรี ได้ใช้เอสเอส แคนเบอร์รา (SS Canberra) ของบริษัทพีแอนด์โอ เป็นฉากแทนในลำดับเหตุการณ์เดียวกัน
ซากเรือปรากฏอยู่ในภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่องเพชฌฆาตปืนทอง ซึ่งออกฉายใน ค.ศ. 1974 โดยทำหน้าที่เป็นฐานปฏิบัติการลับของหน่วยข่าวกรองลับ MI6
ควีนเอลิซาเบธระหว่างการสร้าง
แบบจำลองเรือควีนแมรี (หน้า) และควีนเอลิซาเบธ (หลัง) สร้างโดยจอห์นบราวน์แอนด์คอมปานี จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์การขนส่งกลาสโกว์
นอร์ม็องดี, ควีนแมรี และควีนเอลิซาเบธที่ท่าเรือนิวยอร์กใน ค.ศ. 1940
ควีนเอลิซาเบธทาสีเทาตามแบบเรือรบหลังเพิ่งขนส่งทหารไปยังตะวันออกกลางใน ค.ศ. 1942
ควีนเอลิซาเบธในฐานะเรือขนส่งทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ควีนเอลิซาเบธที่เซาแทมป์ตันใน ค.ศ. 1960
อาร์เอ็มเอส ควีนเอลิซาเบธ
ควีนเอลิซาเบธที่เซาแทมป์ตันในปี ค.ศ. 1967
ควีนเอลิซาเบธระหว่างเดินทางเข้าสู่นิวยอร์กฮาร์เบอร์ มุ่งหน้าสู่แมนแฮตตัน ใน ค.ศ. 1965
ควีนเอลิซาเบธออกงจากนครนิวยอร์กในการเดินทางครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 1968
ซีไวส์ยูนิเวอร์ซิตีถูกเพลิงไหม้
ซากเรือซีไวส์ยูนิเวอร์ซิตี อดีตเรือควีนเอลิซาเบธในอ่าววิกตอเรีย ฮ่องกง
ซากเรือซีไวส์ยูนิเวอร์ซิตีหลังเกิดเพลิงไหม้
วรรณพร ฉิมบรรจง

| วรรณพร ฉิมบรรจง |
| --- | --- |
เกิด: 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 (44 ปี) วรรณพร ฉิมบรรจง จังหวัดสมุทรปราการ
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2539- พ.ศ. 2547
สังกัด: ช่อง 7 เอชดี (อดีต)
วรรณพร ฉิมบรรจง (ชื่อเล่น: ทราย) อดีตนักแสดงสาวที่มีชื่อเสียง เกิดวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 ที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นผู้ชนะเลิศจากการประกวดมิสทีนไทยแลนด์ ประจำปี พ.ศ. 2539
ประวัติ

วรรณพร ฉิมบรรจง (ชื่อเล่น: ทราย) เกิดวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 ที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ  เป็นนักแสดงทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นผู้ชนะเลิศจากการประกวดมิสทีนไทยแลนด์ ประจำปี พ.ศ. 2539 ทรายโด่งดังจากการแสดงละครเรื่อง "แม่ย่านาง" โดยรับบท เมธาวลัย หรือ เมธ์ ซึ่งเป็นนางเอกของเรื่อง จากนั้นได้สร้างชื่อเสียงของเธอ และมีผลงานละครโทรทัศน์อื่น ๆ อีกมากมาย ด้านการแสดงภาพยนตร์ทรายได้รับโอกาสแสดงภาพยนตร์เรื่อง ถนนนี้หัวใจข้าจอง คู่กับ มณฑล จิรา จากการกำกับของ คิด สุวรรณศร
มีผลงานละครเรื่องสุดท้ายคือเรื่อง "กระต่ายหลงจันทร์" ทางช่อง 7
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | ผลิตโดย | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2540 | ซุ้มสะบันงา | จันจลา | ดาราวิดีโอ |  |
| พ.ศ. 2541 | คู่เขย คู่ขวัญ | ชลิดา ธนาเดชอุดม | ดาราวิดีโอ |  |
| พ.ศ. 2542 | แม่ย่านาง | เมธาวลัย (เมธ์) / เมธาวดี (รับบทฝาแฝด) | ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น |  |
| พ.ศ. 2542 | ดาวกลางดง | ปานขวัญ(เปีย) | ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น |  |
| พ.ศ. 2542 | แม่นาค | ลำดวน | ดาราวิดีโอ |  |
| พ.ศ. 2545 | เมขลา | ศราวดี | ดาราวิดีโอ |  |
| พ.ศ. 2546 | กระต่ายหลงจันทร์ | ศุภรา | ดาราวิดีโอ |  |

ละครทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 5
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | ผลิตโดย | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2544 | แสนแสบ | ช้อย |  |  |
ผลงาน > ละครเทิดพระเกียรติ

2542 ธารน้ำล้น ธารน้ำพระทัย (ละครเทิดพระเกียรติใต้แสงตะวัน)
ผลงาน > ภาพยนตร์

ในส่วนของภาพยนตร์ได้แก่ ถนนนี้หัวใจข้าจอง  (พ.ศ. 2540)
โซนิคเจเนอเรชัน

| โซนิคเจเนอเรชัน |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: โซนิคทีม Dimps  (นินเท็นโด 3DS)
ผู้จัดจำหน่าย: เซก้า
กำกับ: Hiroshi Miyamoto Tetsu Katano  (นินเท็นโด 3DS)
อำนวยการผลิต: Takashi Iizuka
ออกแบบ: Yoshinobu Uba Yuka Kobayashi  (นินเท็นโด 3DS)
ศิลปิน: Sachiko Kawamura
เขียนบท: Ken Pontac Warren Graff
แต่งเพลง: Jun Senoue
ชุด: โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
เอนจิน: เฮดจ์ฮ็อกเอนจิน
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เอกซ์บอกซ์ 360 เพลย์สเตชัน 3 นินเท็นโด 3DS
วางจำหน่าย:  1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011  เพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360 NA: 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 AU: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 EU: 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 JP: 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ NA: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 PAL: 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011นินเท็นโด 3DS NA: 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 AU: 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 EU: 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 JP: 1 ธันวาตม ค.ศ. 2011 
แนว: แพลตฟอร์ม, ต่อสู้-ผจญภัย
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
โซนิคเจเนอเรชัน (อังกฤษ: Sonic Generations) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์ม พัฒนาโดยโซนิคทีม และจัดจำหน่ายโดยเซก้า โดยเกมในซีรีส์ โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ซึ่งเป็นเกมที่ผลิตขึ้นเพื่อฉลองครบรอบ 20 ปีของซีรีส์นี้ โดยที่มีโซนิคและเพื่อนสนิทของเขาเทลส์ เมื่อพวกเขารวมตัวเป็นพันธมิตรกับตัวเองในอดีตเพื่อหยุดยั้งความชั่วร้ายจากการลบตลอดเวลา ตัวเกมมีรูปแบบการเล่นสองแบบคือแบบ "คลาสสิก" ซึ่งเล่นจากมุมมองด้านข้างแบบเลื่อนได้จากรูปแบบเกมโซนิคในเครื่องเซก้าเจเนซิสดั้งเดิม และ "สมัยใหม่" 3 มิติ ระดับจะคล้ายกับในเกม โซนิคอันลีช และ โซนิคคัลเลอร์ส
การพัฒนา โซนิคเจเนอเรชัน เริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 2009 หลังจากเสร็จสิ้นในภาค อันลีช โซนิคทีมพยายามที่จะจินตนาการถึงแง่มุมที่ได้รับความนิยมสูงสุดของแฟรนไชส์ในรูปแบบความละเอียดสูงและตัวเกมพัฒนาโดยใช้เฮดจ์ฮ็อกเอนจิน โดยที่แต่ละตำแหน่งและบอสในเกมนั้นเป็นเกมที่เคยเห็นก่อนหน้านี้ในรายการก่อนหน้านี้ในซีรีส์โดยมีเกมรวมถึงการอ้างอิงอื่น ๆ อีกมากมายที่อ้างอิงถึงรายการที่ผ่านมา รายละเอียดของ Devil's Details ได้ช่วยสร้างเวอร์ชันวินโดวส์และ 3DS ตามลำดับ โดยที่เวอร์ชันวินโดวส์นั้นจะมีการกล่าวถึงฉากดัดแปลงที่ใช้งานอยู่ซึ่งชุมชนโดยเฉพาะได้สร้างกลไกการเล่นเกม, และระดับสำหรับเกมใหม่
โซนิคเจเนอเรชัน ได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์ในเชิงบวก และประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์โดยมียอดขาย 1.85 ล้านชุดจากทุกแพลตฟอร์มภายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012 นักวิจารณ์กล่าวว่าภาพ, เสียงและรูปแบบการเล่นเป็นจุดเด่นและเรียกมันว่าเป็นส่วนที่ดีสำหรับแฟรนไชส์ นอกจากนี้ยังได้รับการวิพากษ์วิจารณ์บางส่วน โดยส่วนใหญ่เป็นอัตราเฟรมและปัญหาการควบคุม และการตอบรับตัวเกมในเวอร์ชัน 3DS เป็นไปในทิศทางผสมกัน นักวิจารณ์ได้วิจารณ์ถึงความยาวและการออกแบบที่สั้นและถือว่าแย่กว่าเกมโซนิคภาคก่อนหน้าของ Dimps การทำซ้ำแบบคลาสสิกของเกมโซนิคที่นำมาใช้ในเกมยังคงปรากฏให้เห็นทั่วแฟรนไชส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โซนิคแอนด์เดอะแบล็กไนต์

| โซนิคแอนด์เดอะแบล็กไนต์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: โซนิคทีม
ผู้จัดจำหน่าย: เซกา
กำกับ: Tetsu Katano
อำนวยการผลิต: Tetsu Katano
ออกแบบ: Morio Kishimoto
ศิลปิน: Yoshitaka Miura
เขียนบท: Shiro Maekawa
แต่งเพลง: Jun Senoue Yutaka Minobe Richard Jacques Howard Drossin Tommy Tallarico
ชุด: โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
เครื่องเล่น: วี
วางจำหน่าย: NA: 3 มีนาคม 2009 JP/AUS: 12 มีนาคม 2009 EU: 13 มีนาคม 2009
แนว: แพลตฟอร์ม, แอคชันผจญภัย, แฮ็คและสแลช
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น
โซนิคแอนด์เดอะแบล็กไนต์ (ญี่ปุ่น: ソニックと暗黒の騎士; โรมาจิ: Sonikku to Ankoku no Kishi อังกฤษ: Sonic and the Black Knight) เป็นวิดีโอเกมแนวแพลตฟอร์ม พัฒนาโดยโซนิคทีม และจัดจำหน่ายโดยเซกา โดยเป็นส่วนหนึ่งของชุดเกม โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ตัวเกมวางจำหน่ายบนเครื่องวีโดยเป็นเกมที่ 2 ในซีรีส์ โซนิคสตอรีบุ๊ก ต่อจากเกม โซนิคแอนด์เดอะซีเคร็ต (2007) ตัวเกมถูกเซ็ตอยู่ในโลกของกษัตริย์อาเธอร์ โดยผสมผสานกับความเร็วที่เป็นสัญลักษณ์ของโซนิคเข้ากับระบบการต่อสู้ด้วยดาบแบบใหม่ โดยใช้ฟังก์ชันการตรวจจับการเคลื่อนไหวของวีรีโมท
โซนิคแอนด์เดอะแบล็กไนต์ ได้รับกระแสวิจารณ์ผลมกัน โดยตัวเกมได้เสียงชื่นชมในด้านกราฟิก การนำเสนอ และเนื้อหาโบนัสมากมาย แต่ตัวเกมกลับถูกวิจารณ์ในด้านการควบคุมของเกม กลไกการเล่นฟันดาบ และลักษณะของโหมดหลายผู้เล่น โซนิคแอนด์เดอะแบล็กไนต์ ถูกถอดออกจากร้านค้าปลีกในปี 2010 หลังจากการตัดสินใจของเซกาในการถอดเกมในชุดเกมโซนิคที่มีคะแนนในเว็บไซต์เมทาคริติกต่ำกว่าค่าเฉลี่ยทั้งหมดเพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับแบรนด์
สกาวเดือน

| สกาวเดือน |
| --- | --- |
ประเภท: โรแมนติก, คอมเมดี้, ดราม่า
สร้างโดย: พ.ศ. 2530   บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด   พ.ศ. 2561  บริษัท มีเดีย ซีน  จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์ : พนมเทียน   บทโทรทัศน์ : พ.ศ. 2530  ศัลยา พ.ศ. 2538 วรการ พ.ศ. 2561  ดนยา ทรัพย์ยิ่ง  กำไรทอง
กำกับโดย: พ.ศ. 2530   มานพ สัมมาบัติ   พ.ศ. 2538   สุประวัติ ปัทมสูต   พ.ศ. 2561  ปรีดาภรณ์ บัวตูม   ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
แสดงนำ: พ.ศ. 2530 มนฤดี ยมาภัย อภิชาติ หาลำเจียก  พ.ศ. 2538 แคทรียา อิงลิช จอนนี่ แอนโฟเน่  พ.ศ. 2561 เมลดา สุศรี  วงศกร ปรมัตถากร
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: พ.ศ. 2538 : 26 ตอน พ.ศ. 2561 : 15 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: พ.ศ. 2530   สุรางค์ เปรมปรีดิ์  พ.ศ. 2538    พ.ศ. 2561   คณะกรรมการพิจารณาการผลิตละครโทรทัศน์
ความยาวตอน: พ.ศ. 2538 : 120 นาที  พ.ศ. 2561 : 130 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: พ.ศ. 2530 สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 พ.ศ. 2538  สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 พ.ศ. 2561  สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ออกอากาศ: พ.ศ. 2530  18 กันยายน พ.ศ. 2530 - 6 ธันวาคม พ.ศ. 2530  พ.ศ. 2538   พ.ศ. 2561    24 มีนาคม พ.ศ. 2561 - 27 เมษายน พ.ศ. 2561
สกาวเดือน เป็นนวนิยายไทยแนวย้อนยุคอิงประวัติศาสตร์ ผลงานของฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ หรือพนมเทียน ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ อยู่ในชุดเดียวกับนวนิยายอีก 4 เรื่องคือ มัสยา, ละอองดาว, แววมยุรา และกัลปังหา โดยนวนิยายเรื่องนี้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง และละครโทรทัศน์หลายครั้ง
การสร้างใหม่ > ภาพยนตร์

สกาวเดือนถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2505 นำแสดงโดย รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง, สมบัติ เมทะนี, อมรา อัศวนนท์, วิไลวรรณ วัฒนพานิช
การสร้างใหม่ > ละครโทรทัศน์

สกาวเดือนถูกสร้างเป็นบะครโทรทัศน์ 4 ครั้ง ดังนี้
พ.ศ. 2521 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท.
พ.ศ. 2530 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 นำแสดงโดย อภิชาติ หาลำเจียก, มนฤดี ยมาภัย, เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์
พ.ศ. 2538 ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย แคทรียา อิงลิช, จอนนี่ แอนโฟเน่ และปรียานุช ปานประดับ
พ.ศ. 2561 ออกอากาศทาง ช่อง 7HD ทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ 20.15 น. ต่อจากละครเรื่อง วิหคหลงลม เริ่มวันที่ 24 มีนาคม - 27 เมษายน พ.ศ. 2561
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละคร สกาวเดือน : drama.nangdee.com
สกาวเดือน (2018) ที่สยามโซน
มาเรีย ชาราโปวา

มาเรีย ยูรืยเอฟนา ชาราโปวา (อังกฤษ: Maria Yuryevna Sharapova; รัสเซีย: Мари́я Ю́рьевна Шара́пова; เกิด 19 เมษายน 2530) เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวรัสเซีย ซึ่งสมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิงจัดให้อยู่ในอันดับ 7 ของโลก เป็นผู้เข้ามามีถิ่นที่อยู่ในสหรัฐตั้งแต่ปี 2537 แข่งขันดับเบิลยูทีเอทัวร์ตั้งแต่ปี 2544 เธอเคยถูกจัดอยู่อันดับ 1 ของโลกโดยดับเบิลยูทีเอในห้าโอกาส รวม 21 สัปดาห์ เธอเป็นหญิงหนึ่งในสิบคนและชาวรัสเซียคนเดียวที่ครองแกรนด์สแลมอาชีพ เธอยังได้เหรียญโอลิมปิก โดยคว้าเหรียญเงินให้ประเทศรัสเซียในประเภทหญิงเดี่ยวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในกรุงลอนดอน
ชาราโปวาเป็นหมายเลข 1 ของโลกเป็นครั้งแรกในวันที่ 22 สิงหาคม 2548 ขณะอายุ 18 ปี และครั้งสุดท้ายครองตำแหน่งเป็นครั้งที่ห้าเป็นเวลาสี่สัปดาห์ตั้งแต่วันที่ 11 มิถุนายน 2555 ถึง 8 กรกฎาคม 2555 การชนะเลิศประเภทเดี่ยวของเธอ 35 ครั้ง และแกรนด์สแลม 5 ครั้ง สองครั้งทีเฟรนช์โอเพนและที่ออสเตรเลียนโอเพน วิมเบิลดันและยูเอสโอเพนอีกที่ละครั้ง อยู่ในอันดับสามในบรรดานักกีฬาที่ยังแข่งขันอยู่ ตามหลังเซเรนาและวีนัส วิลเลียมส์  เธอชนะรอบสุดท้ายดับเบิลยูทีเอสิ้นปีในการเปิดตัวเธอในปี 2547 เธอยังชนะเลิศประเภทคู่สามครั้ง
แม้เป็นอาชีพที่เสี่ยงต่อการบาดเจ็บ แต่ชาราโปวามีช่วงเวลาระดับที่หาได้ยากในกีฬาหญิง เธอชนะเลิศประเภทเดี่ยวอย่างน้อยหนึ่งรายการต่อปีตั้งแต่ปี 2546 ถึง 2558 เป็นสถิติต่อเนื่องที่เป็นรองเพียงสเตฟฟี กราฟ, มาร์ตินา นาฟราติโลวา, และคริส เอเวิร์ต ผู้เชี่ยวชาญเทนนิสหลายคนและอดีตนักกีฬาเรียกชาราโปวาว่าเป็นผู้เข้าแข่งขันเทนนิสยอดเยี่ยมคนหนึ่ง โดยจอห์น แม็กเอ็นโรเรียกเธอว่าเป็นผู้ยอดเยี่ยมที่สุดคนหนึ่งที่กีฬาเทนนิสเคยเห็น
ชาราโปวายังได้งานเดินแบบจำนวนหนึ่ง ซึ่งรวมถึงเป็นนางแบบในสปอตส์อิลละสเตรติดสวิมสูตอิชชู (Sports Illustrated Swimsuit Issue) เธอปรากฏในหลายโฆษณา ซึ่งรวมไนกี พรินซ์และแคนอน นับแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2550 เธอเป็นทูตสันถวไมตรีโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ โดยสนใจโครงการฟื้นฟูและพัฒนาเชอร์โนบิลเป็นพิเศษ ในเดือนมิถุนายน 2554 เธอได้รับขนานนามเป็นหนึ่งใน "30 ตำนานเทนนิสหญิง: อดีต ปัจจุบันและอนาคต" โดยไทม์ และในเดือนมีนาคม 2555 เทนนิสแชนเนลยังยกให้เป็นหนึ่งใน "100 ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" จากข้อมูลของฟอบส์ เธอเป็นนักกีฬาหญิงที่มีรายได้สูงสุดในโลก 11 ปีติดต่อกัน และทำรายได้ 285 ล้านดอลลาร์สหรัฐซึ่งรวมเงินรางวัลตั้งแต่เธอเล่นอาชีพในปี 2544
ในเดือนมีนาคม 2559 ชาราโปวาเปิดเผยว่าเธอไม่ผ่านการทดสอบสารกระตุ้นที่ออสเตรเลียนโอเพน
รางวัล > พ.ศ. 2546

Women's Tennis Association (WTA) Newcomer of the Year
รางวัล > พ.ศ. 2547

WTA Player of the Year
WTA Most Improved Player of the Year
รางวัล > พ.ศ. 2548

ESPY Best Female Tennis Player
นักกีฬาหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี โดยสหพันธ์เทนนิสรัสเซีย
Master of Sports of Russia
Prix de Citron Roland Garros
รางวัล > พ.ศ. 2549

นักกีฬาหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี โดยสหพันธ์เทนนิสรัสเซีย
Whirlpool 6th Sense Player of the Year
รางวัล > พ.ศ. 2550

ESPY Best Female Tennis Player
ESPY Best International Female Athlete
ESPY Best Female Tennis Player
รางวัล > พ.ศ. 2553

WTA Fan Favorite Singles Player
WTA Humanitarian Of The Year
WTA Most Fashionable Player (On Court)
WTA Most Fashionable Player (Off Court)
WTA Most Dramatic Expression
รางวัล > พ.ศ. 2555

ESPY Best Female Tennis Player
Medal of the Order For Merit to the Fatherland 2nd Class
Medal of the Order For Merit to the Fatherland 1st Class
ชีวิตส่วนตัว

อุบัติเหตุนิวเคลียร์ ที่เชอร์โนบิล ในปี ค.ศ. 1986 ทำให้พ่อแม่ของ ชาราโปวา ยูริ และ เยเลนา ต้องย้ายถิ่นฐาน จาก โกเมล เบลารุส ไปยังเมือง Nyagan ในไซบีเรีย บ้านของบิดาของเยเลนา  โดยเยเลนาได้ให้กำเนิดมาเรีย หลังจากนั้น 1 ปี
เมื่อชาราโปวาอายุได้ 2 ปี ครอบครัวของเธอได้ย้ายไป โซชิ ที่นั่นเพื่อนสนิทของพ่อเธอ อเล็กซานเดย์ คาเฟลนิคอฟ (Aleksandr Kafelnikov) (ลูกชายของเขา ก็คือ เยฟเจนี คาเฟลนิคอฟ นักเทนนิสอันดับ 1 โลกและชนะสองแกรนด์สแลมชายเดี่ยว ) อเล็กซานเดย์ให้ไม้เทนนิสแก่ชาราโปวาเป็นครั้งแรกตอนเธออายุ 4 ปี จากนั้นเธอก็เริ่มฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอกับพ่อของเธอที่สวนสาธารณะในเมือง  เธอเข้ามาฝึกเรียนเทนนิสครั้งแรกกับโค้ชยูริ ยัตคิน (Yuri Yutkin) ซึ่งประทับใจทันทีเมื่อเขาเห็นเธอเล่น เขาบอกว่า "มือประสานงานกับตาที่โดดเด่น."
เมื่ออายุ 6 ปี ชาราโปวา ได้เข้าร่วมคลินิกเทนนิสในมอสโก ซึ่งสอนโดย มาร์ตินา นาฟราติโลวา เธอได้รับคำแนะนำจากนาฟราติโลวาเกี่ยวกับ วิทยาลัยเทนนิส นิค บอลเลทเทอรี (Nick Bollettieri Tennis Academy) สถาบันสอนเทนนิสในฟลอริดา ซึ่งผู้ได้รับการฝึกอบรมก่อนหน้านี้ เช่น อานเดร แอกัสซี
พ่อของ ชาราโปวา พาเธอมายังสหรัฐอเมริกาเมื่อเธออายุได้ 7 ปี เพื่อเข้าฝึกที่ วิทยาลัยเทนนิส นิค บอลเลทเทอรี ในเมืองแบลดเดนตัน  แม่ของเธอ เยเลนา ไม่สามารถเดินทางมาด้วย เนื่องจากปัญหาด้านวีซ่า ได้ตามมาหลังจากนั้น 2 ปี   ชาราโปวาอาศัยอยู่ที่ สหรัฐอเมริกาตั้งแต่นั้นมา แต่ยังคงสัญชาติ รัสเซียไว้ เธอมีบ้านอยู่ในเมืองแมนแฮตตันบีช ในรัฐแคลิฟอร์เนีย
สถิติการแข่งขันอาชีพ > แกรนด์สแลม

รอบชิงชนะเลิศ: 10 (ชนะเลิศ 5, รองชนะเลิศ 5)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ผลลัพธ์ | ปี | รายการ | พื้นผิว | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| ชนะเลิศ | 2547 |  วิมเบิลดัน | หญ้า |  เซเรนา วิลเลียมส์ | 6–1, 6–4 |
| ชนะเลิศ | 2549 |  ยูเอสโอเพน | คอนกรีต |  จัสติน เอแนง | 6–4, 6–4 |
| รองชนะเลิศ | 2550 |  ออสเตรเลียนโอเพน | คอนกรีต |  เซเรนา วิลเลียมส์ | 1–6, 2–6 |
| ชนะเลิศ | 2551 |  ออสเตรเลียนโอเพน | คอนกรีต |  อนา อิวาโนวิช | 7–5, 6–3 |
| รองชนะเลิศ | 2554 |  วิมเบิลดัน | หญ้า |  เปตรา ควิโตวา | 3–6, 4–6 |
| รองชนะเลิศ | 2555 |  ออสเตรเลียนโอเพน | คอนกรีต |  วิคตอเรีย อซาเรนกา | 3–6, 0–6 |
| ชนะเลิศ | 2555 |  เฟรนช์โอเพน | ดิน |  ซารา เออร์รานี | 6–3, 6–2 |
| รองชนะเลิศ | 2556 |  เฟรนช์โอเพน | ดิน |  เซเรนา วิลเลียมส์ | 4–6, 4–6 |
| ชนะเลิศ | 2557 |  เฟรนช์โอเพน | ดิน |  ซิโมนา ฮาเล็ป | 6–4, 6–7, 6–4 |
| รองชนะเลิศ | 2558 |  ออสเตรเลียนโอเพน | คอนกรีต |  เซเรนา วิลเลียมส์ | 3–6, 6–7 |
สถิติการแข่งขันอาชีพ > ชิงแชมป์ปลายปี > รอบชิงชนะเลิศ: 3 (ชนะเลิศ 1, รองชนะเลิศ 2)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ผลลัพธ์ | ปี | รายการ | พื้นผิว | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| ชนะเลิศ | 2547 |  ลอสแอนเจลิส | คอนกรีต |  เซเรนา วิลเลียมส์ | 4–6, 6–2, 6–4 |
| รองชนะเลิศ | 2550 |  มาดริด | คอนกรีต |  จัสติน เอแนง | 7–5, 5–7, 3–6 |
| รองชนะเลิศ | 2555 |  อิสตันบูล | คอนกรีต |  เซเรนา วิลเลียมส์ | 4–6, 3–6 |
โซนิคแอนด์ออลสตาร์เรสซิ่งทรานฟอร์ม

| โซนิคแอนด์ออลสตาร์เรสซิ่งทรานฟอร์ม |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ซูโมดิจิทัล
ผู้จัดจำหน่าย: เซก้า
กำกับ: Steven Zalud
ออกแบบ: Gareth Wilson
ศิลปิน: Andy Ritson
แต่งเพลง: Richard Jacques
ชุด: เซก้าซูเปอร์สตาร์
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เอกซ์บอกซ์ 360 เพลย์สเตชัน 3 นินเท็นโด 3DS เพลย์สเตชันวิต้า วียู ไอโอเอส แอนดรอยด์
วางจำหน่าย:  16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012  เพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360EU: 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 NA: 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 JP: 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 วียู NA: 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 EU: 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 JP: May 15, 2014 เพลย์สเตชันวิต้าEU: 7 ธันวาคม ค.ศ. 2012 NA: 18 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ทั่วโลก: 31 มกราคม ค.ศ. 2013 นินเท็นโด 3DSEU: 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 NA: 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ไอโอเอส, แอนดรอยด์ทั่วโลก: 2 มกราคม ค.ศ. 2014 
แนว: แข่งรถ
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
โซนิคแอนด์ออลสตาร์เรสซิ่งทรานฟอร์ม (อังกฤษ: Sonic & All-Stars Racing Transformed) เป็นวิดีโอเกมแนวแข่งรถ พัฒนาโดยซูโมดิจิทัล และจัดจำหน่ายโดยเซก้า ตัวเกมวางจำหน่ายสำหรับ เพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360 และ วียู ในเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 สำหรับเพลย์สเตชันวิต้าในเดือน ธันวาคม ค.ศ. 2012 สำหรับ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในเดือน มกราคม ค.ศ. 2013 สำหรับ นินเท็นโด 3DS ในเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 และสำหรับ ไอโอเอส และ แอนดรอยด์ ในเดือน มกราคม ค.ศ. 2014 ส่วนตัวเกมเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 3 และ วียู เวอร์ชันญี่ปุ่น วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2014
โซนิคแอนด์ออลสตาร์เรสซิ่งทรานฟอร์ม เป็นภาคต่อของ โซนิคแอนด์เซก้าออลสตาร์เรสซิ่ง ซึ่งเป็นภาคที่สี่ในซีรีส์ เซก้าซูเปอร์สตาร์ และเกมแข่งรถลำดับแปดในซีรีส์ โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก เกมดังกล่าวถือเป็นเกมเปิดตัวสำหรับเครื่องวียู ในอเมริกาเหนือ และยุโรป
โซนิคซูเปอร์สตาร์ส

| โซนิค ซูเปอร์สตาร์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: Arzest โซนิคทีม
ผู้จัดจำหน่าย: เซกา
กำกับ: Shunsuke Kawaraduka
อำนวยการผลิต: Takashi Iizuka Naoto Ohshima Yasuyuki Tsuzuki
ออกแบบ: Saki Ishiguro Daiki Nakajima Gen Shiomi
โปรแกรมเมอร์: Shinji Iseki
ศิลปิน: Daisuke Kojima
เขียนบท: Takashi Iizuka
แต่งเพลง: Jun Senoue
ชุด: โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
เอนจิน: ยูนิตี 
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นินเท็นโด สวิตช์ เพลย์สเตชัน 4 เพลย์สเตชัน 5 เอกซ์บอกซ์วัน เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
วางจำหน่าย: 17 ตุลาคม ค.ศ. 2023
แนว: แพลตฟอร์ม
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
โซนิคซูเปอร์สตาร์ส (ญี่ปุ่น: ソニック スーパースターズ, อักษรโรมัน: Sonikku Sūpāsutāzu) เป็นวิดีโอเกมแนวแพลตฟอร์มพัฒนาโดยโซนิคทีม และจัดจำหน่ายโดยเซกา โดยเป็นเกมในชุดเกม โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ตัวเกมมีรูปแบบการเล่นแบบเลื่อนด้านข้างคล้ายกับเกม โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ที่วางจำหน่ายสำหรับเซกา เมกาไดรฟ์ในคริสต์ทศวรรษ 1990 ในฐานะหนึ่งในสี่ตัวละครของผู้เล่น ได้แก่โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก, ไมลส์ "เทลส์" พราวเวอร์, นัคเคิลส์ ดิอีคิดนา และเอมี โรส ผู้เล่นจะผ่านด่านเลื่อนด้านข้างในขณะที่พวกเขาออกเดินทางเพื่อเอาชนะด็อกเตอร์เอ้กแมนและ Fang the Hunter ซูเปอร์สตาร์ส นำเสนอการเพิ่มพลังที่ผู้เล่นสามารถรับได้จากการรวบรวม Chaos Emeralds เจ็ดอันและระบบผู้เล่นหลายคนในเครือข่ายเดียวกันพร้อมกัน 4 คน
ทาคาชิ อิซึกะ หัวหน้าโซนิคทีมต้องการปรับปรุงสูตรการเลื่อนด้านข้างแบบเดิม ๆ ของ โซนิค ให้ทันสมัย เพื่อให้สามารถดำเนินการต่อได้อย่างอิสระจากเกม 3 มิติ หลังจากที่แผนการทำงานร่วมกันอีกครั้งกับผู้พัฒนาเกม โซนิคมาเนีย (ค.ศ. 2017) ล้มเหลว อิซึกะก็เริ่มหารือเกี่ยวกับความร่วมมือกับ Arzest ซึ่งเป็นสตูดิโอที่ก่อตั้งโดย นาโอโตะ โอชิมะ ผู้สร้างเกม โซนิค การพัฒนา ซูเปอร์สตาร์ส เริ่มขึ้นในปี 2021 ซึ่งถือเป็นการมีส่วนร่วมครั้งแรกของโอชิมะในเกม โซนิค นับตั้งแต่เกม โซนิคแอดเวนเจอร์ (ค.ศ. 1998)  Arzest พยายามจำลองรูปแบบการเล่นของเกม โซนิค ฉบับเมกาไดรฟ์ ในขณะที่สร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ด้วยกลไกเกมใหม่ พร้อมด้วยพลัง Chaos Emerald ทั้งเจ็ดที่นำมาใช้เพื่อกระตุ้นให้ผู้เล่นค้นหา
ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2023 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นินเท็นโด สวิตช์ เพลย์สเตชัน 4 เพลย์สเตชัน 5 เอกซ์บอกซ์วัน เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส ตัวเกมได้รับกระแสวิจารณ์ผสมทั้งสองแบบจากนักวิจารณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ฝูงบินของยูไนเต็ดแอร์ไลน์

ภายหลังรับมอบโบอิง 737 แมกซ์ 9 เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2025 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบิน 1,000 ลำ
ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ฝูงบินของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ประกอบด้วยเครื่องบินทั้งหมด 1,002 ลำ ซึ่งเป็นฝูงบินของสายการบินพาณิชย์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ฝูงบินนั้นประกอบด้วยเครื่องบินจากแอร์บัสและโบอิง โดยอากาศยานลำตัวกว้างเป็นของโบอิงทั้งหมด ฝูงบินอากาศยานลำตัวกว้างของยูไนเต็ดถือว่ามีขนาดใหญ่ที่สุดในสายการบินสัญชาติสหรัฐ เครื่องบินในฝูงบินมีอายุโดยเฉลี่ย 15.9 ปี
ฝูงบินปัจจุบัน > สมุดภาพ

ฝูงบินของยูไนเต็ดแอร์ไลน์
แอร์บัส เอ319-100
แอร์บัส เอ320-200
แอร์บัส เอ321นีโอ
โบอิง 737-700
โบอิง 737-800
โบอิง 737-900
โบอิง 737-900อีอาร์
โบอิง 737 แมกซ์ 8
โบอิง 737 แมกซ์ 9
โบอิง 757-200
โบอิง 757-300
โบอิง 767-300อีอาร์
โบอิง 767-400อีอาร์
โบอิง 777-200
โบอิง 777-200อีอาร์
โบอิง 777-300อีอาร์
โบอิง 787-8
โบอิง 787-9
โบอิง 787-10