stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2438 ในรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมืองพิษณุโลกได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นมณฑลพิษณุโลก โดยมีเจ้าพระยาสุรสีห์สิทธิศักดิ์ เป็นสมุหเทศาภิบาลคนแรก ได้อาราธนา พระครูอ่อน จากสำนักวัดอนงคาราม จังหวัดธนบุรี (เดิม) มาว่าการพระศาสนาประจำอยู่ ณ วัดนางพญา ท่านพระครูอ่อน มีความสนใจในการศึกษามากจึงได้เริ่มก่อตั้งสำนักศึกษาขึ้นที่วัดนางพญา ศาลาโรงโขน วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร บริเวณเชิงสะพานนเรศวรด้านตะวันออกต่อมาพระครูอ่อนได้เลื่อน สมณศักดิ์เป็นพระครูโลกเชษฐ์ชินราชบริบาล ในปี พ.ศ. 2442 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเห็นความสำคัญของการศึกษาจึงได้ทรงจัดตั้ง โรงเรียนขึ้นทั่วพระราชอาณาจักร ทางราชการเห็นว่าสำนักศึกษา ของพระครูโลกเชษฐ์ชินราชบริบาล มีความเป็นปึกแผ่นดี จึงได้ยกฐานะสำนักศึกษาแห่งนี้ เป็นโรงเรียน มีชื่อว่า “โรงเรียนตัวอย่างประจำมณฑลพิษณุโลก” และสร้างตัวโรงเรียนขึ้นใหม่ บริเวณทางใต้ของศาลาโรงโขนวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตติดต่อวัดนางพญา (มีพื้นที่ประมาณ 1 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา) โดยมีพระครูโลกเชษฐ์ชินราชบริบาลเป็น “ครูใหญ่คนแรก” จึงนับได้ว่าโรงเรียนมีกำเนิดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2442
สำนัก ณ วัดนางพญาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น “โรงเรียนตัวอย่างประจำมณฑลพิษณุโลก” มีพระครูโลกเชษฐ์ชินราชบริบาลเป็นครูใหญ่คนแรก ในปี พ.ศ. 2442 ต่อมาในปี พ.ศ. 2444 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมโรงเรียนตัวอย่างประจำมณฑลพิษณุโลก มีพระราชปรารภว่า "มีนักเรียนสนใจเรียนมาก แต่สถานที่คับแคบไม่พอกับความต้องการ"
ปี พ.ศ. 2473-2474 ทางราชการได้สร้างสะพานนเรศวรข้ามแม่น้ำน่าน บริเวณใต้วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหารเป็นเหตุให้ต้องย้ายโรงเรียนไปยังที่ตั้งทางทิศตะวันออกซึ่งเป็นวัดที่ของวัดราชคฤห์ ซึ่งเป็นวัดร้าง (ปัจจุบันเป็นบริเวณโรงเรียนจ่าการบุญ และยังต้องยืมศาลาโรงโขนเรียนด้วยเป็นเวลากว่า 33 ปี) ในกลางปีต่อมาทางราชการได้สั่งย้ายโรงเรียนฝึกหัดครูมูลพิษณุวิทยายนไปอยู่บริเวณสระแก้ว (บริเวณโรงพยาบาลพุทธชินราช) จึงยกอาคารสถานที่ในบริเวณ วังจันทน์ให้เป็นสมบัติของโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคมทั้งหมด โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคมจึงย้ายครั้งที่ 2 มาตั้งอยู่ ณ พระราชวังจันทน์ ระยะหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ทางราชการยกเลิกมณฑล เปลี่ยนเป็น “จังหวัด“ ชื่อโรงเรียนจึงเปลี่ยนเป็น “โรงเรียนประจำจังหวัดพิษณุโลก“ ต่อมากระทรวงศึกษาธิการตั้งชื่อเฉพาะขึ้นใหม่เป็น “โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม” มาจนกระทั่งปัจจุบัน
โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคมเคยเป็นโรงเรียนพี่เลี้ยงก่อตั้งโรงเรียนคือ ในปี พ.ศ. 2507 โรงเรียนจ่านกร้อง ต่อมากรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวังจันทร์เป็นโบราณสถานแห่งชาติ ทำให้โรงเรียนต้องย้ายสถานที่ทำการสอนไปยังที่ของกระทรวงเกษตร เพื่อให้กรมศิลปากรเข้ามาบูรณะ
โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคมมีอายุกว่า 100 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2542 มีการจัดสร้างวัตถุมงคล “นเรศวร 100 ปี พิษณุโลกพิทยาคม“ มีการปรับปรุงถนนเข้าโรงเรียน การจัดทำคันดินรอบโรงเรียน การขุดสระน้ำ การปรับปรุงสภาพแวดล้อม สนามกีฬา และในปี พ.ศ. 2548 โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคมได้ย้ายออกจากเขตพระราชวังจันทร์แล้วเสร็จสิ้นไปยังบึงแก่งใหญ่ ปัจจุบันโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคมได้กำหนดจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานให้เป็นโรงเรียนมาตรฐานระดับสากล
สถานที่ตั้ง

ครั้งก่อตั้งอยู่บริเวณ วัดนางพญา และศาลาโรงโขนของวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร ต่อมาย้ายไปตั้งบริเวณวัดราชคฤห์ (ด้านทิศตะวันออกของวัดนางพญา ปัจจุบันเป็นโรงเรียนจ่าการบุญ) และย้ายโรงเรียนอีกครั้งไปตั้งบริเวณโรงเรียนฝึกหัดครูมูล พิษณุโลกพิทยาคม เดิม ซึ่งก็คือ เขตพระราชวังจันทน์และเขตพระราชฐานสระสองห้องนั่นเอง
ปัจจุบันโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคมตั้งอยู่บริเวณบึงแก่งใหญ่ บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 (ถนนเลี่ยงเมือง-วงแหวนทิศตะวันตก) ใกล้กับ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ส่วนทะเลแก้ว
ทำเนียบผู้บริหาร

| ลำดับที่ | รายนาม | ระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระครูโลกเชษฐ์ชินราชบริบาล | พ.ศ. 2442 – 2453 |
| 2 | นายยศ ป. | พ.ศ. 2453 - 2455 |
| 3 | นายคำ ป.ป. | พ.ศ. 2455 - 2456 |
| 4 | นายพร ป.ป. | พ.ศ. 2456 - 2458 |
| 5 | นายจู ป.ป. | พ.ศ. 2458 - 2462 |
| 6 | ขุนสัมฤทธิ์วรรณการ | พ.ศ. 2458 - 2458 |
| 7 | ขุนภารสาส์น (ปุ้ม คุปตวานิช) ป.ม. | พ.ศ. 2465 - 2465 |
| 8 | ขุนภารสิข | พ.ศ. 2456 - 2468 |
| 9 | ขุนวิทยาวุฒิ (นวม ชัยรัตน์) ป.ม. | พ.ศ. 2468 - 2469 |
| 10 | ขุนประเจตน์ดรุณพันธ์ (เกษม ศุขโรจน์) ป.ม. | พ.ศ. 2469 - 2476 |
| 11 | ขุนวิชาสรรค์ (น้อย เพทะวณิช) ป.ม. | พ.ศ. 2476 - 2477 |
| 12 | หลวงชุณหกสิการ | พ.ศ. 2477 - 2478 |
| 13 | นายโชค สุคันธวนิช ป.อ. | พ.ศ. 2478 - 2480 |
| 14 | นายสุวรรณ เผือกใจแผ้ว ป.ม., อ.บ. | พ.ศ. 2480 - 2487 |
| 15 | นายระบิล สีตะสุวรรณ ป.ม., B.S, M.S. | พ.ศ. 2487 - 2494 |
| 16 | นายเจษฎ์ ปรีชานนท์ ป.ม., ธ.บ. | พ.ศ. 2495 - 2501 |
| 17 | นายมานะ เอี่ยมสกุล ป.ม. | พ.ศ. 2501 - 2518 |
| 18 | นายสมนึก ทิมพงศ์ ป.ม., ธ.บ. | พ.ศ. 2518 - 2521 |
| 19 | นายจักรกฤษณ์ นาคะรัต B.S., M.S. | พ.ศ. 2521 - 2533 |
| 20 | นายชูชีพ มีจุ้ย พ.ม., กศ.บ. | พ.ศ. 2533 - 2534 |
| 21 | นายสาหร่าย แสงทอง กศ.บ. | พ.ศ. 2534 - 2535 |
| 22 | นายสงวน คงชู กศ.บ., ค.ม. (บริหารการศึกษา) | พ.ศ. 2535 - 2539 |
| 23 | นายปรีชา จาดศรี M.S. in Ed. | พ.ศ. 2539 - 2541 |
| 24 | นายละเอียด กันทริกา (กศ.ม. บริหารการศึกษา) | พ.ศ. 2542 - 2546 |
| 25 | นายวัฒนา ภาวะไพบูลย์ (กศ.ม. บริหารการศึกษา) | พ.ศ. 2546 - 2552 |
| 26 | นายทรงภรต ภู่กร (รองผู้อำนวยการฝ่ายปกครอง) [รักษาการในตำแหน่ง] | พ.ศ. 2552 - 2553 |
| 26 | นายชูชาติ อุทะโก (กศ.ม. บริหารการศึกษา) | พ.ศ. 2553 - 2553 |
| 26 | นายทรงภรต  ภู่กร (รองผู้อำนวยการฝ่ายปกครอง) [รักษาการในตำแหน่ง] | พ.ศ. 2553 - 2554 |
| 27 | นายถวิล ศรีวิชัย | พ.ศ. 2554 - 2554 |
| 28 | นายสัมฤทธิ์ ทองรัตน์ | พ.ศ. 2554 - 2558 |
| 29 | ดร.มานพ เกตุเมฆ | พ.ศ. 2558 - 2560 |
| 30 | นายชัยวัฒน์ ใจภักดี | พ.ศ. 2561 2561 |
| 31 | ดร.อรุณศรี เงินเสือ | พ.ศ. 2561 - 2562 |
| 32 | นายศักดิ์ชัย ทุ่งโพธิแดง | พ.ศ. 2562 - 2564 |
| 33 | นายสุริยา จันทิมา | พ.ศ. 2564 - 2565 |
| 34 | จ่าสิบเอก ประมวล วันมี | พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน |
ลานา เดล เรย์
ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา

อีลิซาเบธ​ วูลริดจ์ แกรนต์ เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1985 ที่เขตแมนแฮตตันในนครนิวยอร์ก เป็นบุตรของนายโรเบิร์ต อิงแลนด์ แกรนต์ จูเนียร์ นักเขียนโฆษณาของบริษัทเกรย์กรุป และนางแพตริเซีย แอน "แพต" (สกุลเดิม ฮิลล์) นักบริหารบัญชีของบริษัทเดียวกันกับพ่อของเธอ เธอมีน้องสาวชื่อแคโรไลน์ "ชัก" แกรนต์ และน้องชายชื่อชาร์ลี แกรนต์ เธอเติบโตมาในครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และมีเชื้อสายสกอตแลนด์ เมื่อเธออายุได้ 1 ปี ครอบครัวของเธอย้ายไปยังหมู่บ้านเลกแพลซิดในรัฐนิวยอร์ก ที่เลกแพลซิดพ่อของเธอได้ทำงานที่บริษัทเฟอร์นิเจอร์ก่อนที่จะผันตัวมาเป็นนักธุรกิจบนโดเมนเพื่อการลงทุน ส่วนแม่ของเธอทำงานเป็นครูสอนหนังสือ เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนเซนต์แอกเนสในระดับชั้นประถมศึกษา และเคยเข้าร่วมคณะนักร้องประสานเสียงในโบสถ์ โดยเธอได้ร้องในตำแหน่งต้นเสียง
เธอได้ศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนที่แม่ของเธอสอนอยู่เป็นเวลาหนึ่งปี เมื่อเธออายุได้ 14 หรือ 15 ปี พ่อแม่ได้ส่งเธอไปเรียนต่อที่โรงเรียนเคนต์ เพื่อเข้ารับการบำบัดอาการติดแอลกอฮอล์ ดังที่เธอเคยเปิดเผยในการสัมภาษณ์ว่า "นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงถูกส่งไปยังโรงเรียนประจำตั้งแต่อายุ 14 ปี - เพื่อเข้ารับการบำบัด" ลุงของเธอซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่รับสมัครของโรงเรียน เป็นผู้ให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่เธอในการเข้าเรียนที่นี่ ตามคำบอกเล่าของเธอ เธอมีปัญหาในการสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนฝูงแทบจะตลอดช่วงเวลาวัยรุ่นของเธอ เธอกล่าวว่าเธอครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องความตายตั้งแต่ยังอยู่ในวัยเด็ก และมันก็มีบทบาทสำคัญต่อความรู้สึกวิตกกังวลและความแปลกแยกในตัวของเธอ
ในตอนที่ฉันยังเด็กอยู่มาก ๆ ฉันรู้สึกจุกกับความเป็นจริงที่ว่าแม่ของฉัน พ่อของฉัน และทุกคนที่ฉันรู้จักจะต้องตายลงสักวัน รวมทั้งตัวฉันเองด้วย ฉันพบกับวิกฤตการณ์ทางปรัชญา ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อว่าพวกเราทุกคนต้องตาย และด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง การรับรู้นี้ได้บดบังประสบการณ์ชีวิตของฉัน ฉันรู้สึกไม่มีความสุขอยู่พักหนึ่ง ฉันได้เข้าไปพัวพันกับปัญหาหลาย ๆ อย่าง ฉันเคยดื่มหนักมาก ๆ และนั่นก็เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากในชีวิตของฉัน
หลังจากจบการศึกษาที่โรงเรียนเคนต์ เธออาศัยอยู่ที่ลองไอส์แลนด์กับลุงและป้าเป็นเวลาหนึ่งปี และทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟไปด้วย ในช่วงเวลานี้ลุงของเธอได้สอนวิธีเล่นกีตาร์ให้แก่เธอ และเธอ "ตระหนัก (ว่าเธอ) อาจจะสามารถเขียนเพลงได้เป็นล้านเพลงจากคอร์ดหกคอร์ดนี้" หลังจากนั้นไม่นานเธอก็เริ่มแต่งเพลงและแสดงตามไนต์คลับทั่วเมืองโดยใช้ชื่อต่าง ๆ เช่น "สปาร์เคิลจัมพ์โรปควีน" และ "ลิซซี่แกรนต์แอนด์เดอะฟีนอเมนา" "ฉันร้องเพลงอยู่เสมอ แต่ก็ไม่ได้วางแผนที่จะทำมันอย่างจริงจังสักเท่าไร" เธอกล่าว "ตอนที่ฉันไปนิวยอร์กซิตีตอนอายุสิบแปด ฉันเริ่มเล่นในคลับที่บรุกลิน—ฉันมีเพื่อนที่ดีและแฟนคลับที่ศรัทธาในตัวฉันตอนที่ยังเป็นนักร้องใต้ดิน พวกเราต่างก็เล่นดนตรีเพื่อกันและกัน—และมันก็แค่นั้น"
ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของปี 2004 ตอนที่เธออายุ 19 ปี เดล เรย์ได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟอร์ดแฮมในเดอะบร็องซ์ นครนิวยอร์ก วิชาเอกที่เธอเลือกเรียนคือปรัชญา โดยมุ่งเน้นในเรื่องเกี่ยวกับอภิปรัชญา เธอกล่าวว่าที่เธอเลือกศึกษาเรื่องนี้เพราะ "มันเป็นสะพานเชื่อมช่องว่างระหว่างพระเจ้ากับวิทยาศาสตร์... ฉันสนใจในพระเจ้าและวิธีที่เทคโนโลยีสามารถช่วยให้เรามีโอกาสใกล้ชิดกับการค้นหาคำตอบเกี่ยวกับว่าเรามาจากที่ไหนและทำไม"
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

ลานาเดลเรย์ (2010)
บอร์นทูดาย (2012)
อัลตราไวโอเลนซ์ (2014)
ฮันนีมูน (2015)
ลัสต์ฟอร์ไลฟ์ (2017)
นอร์แมนฟักกิงร็อกเวลล์! (2019)
เคมเทรลส์โอเวอร์เดอะคันทรีคลับ (2021)
บลูแบนิสเตอส์ (2021)
ดิดยูโนว์แดตแธรซ์อะทันเนิลอันเดอร์โอเชียนบูลวาร์ด (2023)
เดอะไรต์เพอร์ซันวิลสเตย์ (2025)
ผลงานภาพยนตร์

พูลไซด์ (2010)
เนชัลนัลแอนเธม (2012)
ไรด์ (2012)
ทรอปิโก (2013)
ไฮฮาวอาร์ยูแดเนียลจอนส์ตัน? (2015)
ฟรีก (2016)
ทาวเวอร์ออฟซอง: อะเมโมเรียลทริบิวต์ทูลีโอนาร์ดโคเฮน (2017)
เดอะเคซีมัสเกรฟส์คริสต์มาสโชว์ (2019)
นอร์แมนฟักกิงร็อกเวลล์ (2019)
คอนเสิร์ตทัวร์

บอร์นทูดายทัวร์ (2011–2012)
พาราไดซ์ทัวร์ (2013–2014)
ดิเอนเลสซัมเมอร์ทัวร์ (2015)
แอลเอทูเดอะมูนทัวร์ (2018)
เดอะนอร์แมนฟักกิงร็อกเวลล์!ทัวร์ (2019)
ดิดยูโนว์แดตแธรซ์อะทันเนิลอันเดอร์โอเชียนบูลวาร์ดโปรโมชันนัลทัวร์ (2023)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
IMDb
Lana Del Rey statistics and tagging at Last.FM
ลานา เดล เรย์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Lana Del Rey discography at MusicTea
| ด ค กลานา เดล เรย์ |
| --- | --- |
 อัลบั้ม  เพลง  วิดีโอ  การแสดงสด  เพลงที่ไม่ได้วางจำหน่าย  รางวัลและการเข้าชิง 
สตูดิโออัลบั้ม:  ลานาเดลเรย์  บอร์นทูดาย เดอะพาราไดซ์อิดิชัน  อัลตราไวโอเลนซ์  ฮันนีมูน  ลัสต์ฟอร์ไลฟ์  นอร์แมนฟักกิงร็อกเวลล์!  เคมเทรลส์โอเวอร์เดอะคันทรีคลับ  บลูแบนิสเตอส์  ดิดยูโนว์แดตแธรซ์อะทันเนิลอันเดอร์โอเชียนบูลวาร์ด 
อัลบั้มคำพูด:  ไวโอเลตเบนต์แบ็กเวิดส์โอเวอร์เดอะกราส 
อัลบั้มเดโม:  ไซเรนส์ 
อีพี:  คิลคิล  ลานาเดลเรย์  พาราไดซ์ 
อัลบั้มประกอบภาพยนตร์:  ทรอปิโก ซาวด์แทร็ก 
ทัวร์คอนเสิร์ต:  บอร์นทูดายทัวร์  พาราไดซ์ทัวร์  ดิเอนเลสซัมเมอร์ทัวร์  แอลเอทูเดอะมูนทัวร์  เดอะนอร์แมนฟักกิงร็อกเวลล์!ทัวร์ 
ภาพยนตร์:  ไรด์  ทรอปิโก  ไฮฮาวอาร์ยูแดเนียลจอนส์ตัน?  นอร์แมนฟักกิงร็อกเวลล์ 
หนังสือ:  ไวโอเลตเบนต์แบ็กเวิดส์โอเวอร์เดอะกราส 
  หมวดหมู่:ลานา เดล เรย์
เขาโอลิมปัส

| เขาโอลิมปัส |
| --- | --- |
เขาโอลิมปัส
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,917.727 เมตร (9,573 ฟุต) 
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 2,355 เมตร (7,726 ฟุต) 
พิกัด: 40°05′08″N 22°21′31″E﻿ / ﻿40.08556°N 22.35861°E﻿ / 40.08556; 22.35861 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เขาโอลิมปัสที่ตั้งของเขาโอลิมปัส 
ที่ตั้ง: ประเทศกรีซ
เทือกเขา: มาซีโดเนียและเทสซาลี ใกล้อ่าวซาโลนิกา
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: 2 สิงหาคม ค.ศ. 1913 โดยคริสโตส กักกาโลส, เฟรเดอริก บอยซองนัส และแดเนียล บาวด์-โบวีย์
เขาโอลิมปัส
เขาโอลิมปัส (อังกฤษ: Mount Olympus; กรีก: Όλυμπος โอลิมโปส) เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศกรีซ มีความสูง 2,917.727 เมตร อยู่บริเวณตอนเหนือของประเทศ โฮเมอร์บรรยายในมหากาพย์ โอดิสซีย์ ว่าภูเขานี้ปลอดพายุและอากาศสดใส ซึ่งก็เป็นจริงในบางครั้งบริเวณยอดเขา แต่ส่วนล่างลงมาล้อมรอบไปด้วยเมฆ
ซูคชปิทเซอ

| ซูคชปิทเซอ |
| --- | --- |

ซูคชปิทเซอLocation in Germany on the border with Austria 
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,962 เมตร (9,718 ฟุต) 
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 1,746 เมตร (5,728 ฟุต)  ↓ Fern Pass → Parseierspitze
ระยะถึงภูเขา ถัดไปที่สูงกว่า: 25.8 km → Zwölferkogel
ยอดเขาแม่: Finsteraarhorna / Mont Blancb
รายชื่อ: Country high point (Germany) Ultra
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: รัฐทีโรล ประเทศออสเตรีย รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
เทือกเขา: เว็ทเทอร์ชไตน์เกอเบียร์เกอ ทิวเขาแอลป์ตะวันออก
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน: ยุคไทรแอสซิก
ประเภทภูเขา: ภูเขาหินปูน
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: 27 สิงหาคม ค.ศ. 1820 โดยโยเซ็ฟ เนาส์, โยฮัน เกออร์ค เทาเชิล และผู้นำทางไมเออร์
ซูคชปิทเซอ (เยอรมัน: Zugspitze) เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศเยอรมนี ภูเขาแห่งนี้ถือเป็นพรมแดนทางธรรมชาติระหว่างรัฐบาวาเรียของเยอรมนีกับรัฐทีโรลของออสเตรีย ส่วนยอดมีความสูง 2,962 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ยอดเขาแห่งนี้ถูกพิชิตเมื่อ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1820 โดยโยเซ็ฟ เนาส์, โยฮัน เกออร์ค เทาเชิล และผู้นำทางไมเออร์ เทือกเขาแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของธารน้ำแข็งถึงห้าแห่ง ปัจจุบันมีกระเช้าลอยฟ้าอยู่สามสายให้บริการไปจนถึงยอดเขา
อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช

สำหรับความหมายอื่นของ "นครศรีธรรมราช" ดูที่ นครศรีธรรมราช (แก้ความกำกวม)
| อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mueang Nakhon Si Thammarat
วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร
คำขวัญ: นครแห่งการเรียนรู้ เป็นเมืองน่าอยู่   สู่สังคมพัฒนาที่ยั่งยืน
แผนที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เน้นอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
พิกัด: 8°25′12″N 99°57′48″E﻿ / ﻿8.42000°N 99.96333°E﻿ / 8.42000; 99.96333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครศรีธรรมราช
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 597.33 ตร.กม. (230.63 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 270,514 คน
 • ความหนาแน่น: 452.87 คน/ตร.กม. (1,172.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 80000, 80280 (เฉพาะตำบลกำแพงเซา ท่างิ้ว และนาทราย), 80290 (เฉพาะหมู่ที่ 2-6, 8, 14-17 ตำบลท่าเรือ), 80330 (เฉพาะตำบลบางจาก)
รหัสภูมิศาสตร์: 8001
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช เลขที่ 1 ถนนอ้อมค่าย ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช 80000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองนครศรีธรรมราช เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ

อำเภอเมืองนครศรีธรรมราชมีประวัติความเป็นมา ดังต่อไปนี้
วันที่ 10 มิถุนายน 2490 จัดตั้งตำบลไชยมนตรี โดยแยกจากตำบลกำแพงเซา จัดตั้งตำบลนาพรุ โดยแยกจากตำบลช้างซ้าย จัดตั้งตำบลท่าไร่ โดยแยกจากตำบลบางจาก จัดตั้งตำบลท่าซัก โดยแยกจากตำบลปากพูน และตำบลปากนคร จัดตั้งตำบลนา โดยแยกจากตำบลศาลามีชัย จัดตั้งตำบลนาทราย โดยแยกจากตำบลนาเคียน จัดตั้งตำบลพรหมโลก โดยแยกจากตำบลท่างิ้ว จัดตั้งตำบลบ้านเกาะ โดยแยกจากตำบลอินคีรี จัดตั้งตำบลมะม่วงสองต้น โดยแยกจากตำบลนาสาร จัดตั้งตำบลเขาแก้ว โดยแยกจากตำบลลานสกา และจัดตั้งตำบลกำโลน โดยแยกจากตำบลท่าดี
พ.ศ. 2454 แบ่งท้องที่ตำบลลานสกา ตำบลเขาแก้ว ตำบลท่าดี ตำบลกำโลน และตำบลขุนทะเล อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งเป็นกิ่งอำเภอลานสกา
วันที่ 26 มกราคม 2500 จัดตั้งสุขาภิบาลลานสกา ในท้องที่บางส่วนของตำบลลานสกาและตำบลเขาแก้ว
วันที่ 23 กรกฎาคม 2501 จัดตั้งกิ่งอำเภอลานสกา อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นอำเภอลานสกา
วันที่ 17 สิงหาคม 2508 จัดตั้งสุขาภิบาลบางจาก ในท้องที่บางส่วนของตำบลบางจาก
วันที่ 30 พฤศจิกายน 2508 จัดตั้งสุขาภิบาลท่าแพ ในท้องที่บางส่วนของตำบลปากพูน
วันที่ 25 มกราคม 2509 เปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
วันที่ 16 มีนาคม 2514 จัดตั้งสุขาภิบาลปากนคร ในท้องที่บางส่วนของตำบลปากนครและตำบลท่าไร่
วันที่ 26 สิงหาคม 2517 แบ่งท้องที่ตำบลพรหมโลก ตำบลบ้านเกาะ และตำบลอินคีรี อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งเป็นกิ่งอำเภอพรหมคีรี
วันที่ 25 กันยายน 2518 โอนพื้นที่หมู่ที่ 5 (บ้านในเขียว) ตำบลดอนตะโก หมู่ที่ 7 (บ้านดอนคา) ตำบลโมคลาน และหมู่ที่ 7 (บ้านห้วยผักหนาม) ตำบลหัวตะพาน อำเภอท่าศาลา ไปขึ้นกับตำบลอินคีรี กิ่งอำเภอพรหมคีรี อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
วันที่ 1 สิงหาคม 2521 จัดตั้งตำบลทอนหงส์ โดยโอนหมู่บ้านจากตำบลอินคีรี กิ่งอำเภอพรหมคีรี อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
วันที่ 14 กรกฎาคม 2524 จัดตั้งกิ่งอำเภอพรหมคีรี อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นอำเภอพรหมคีรี
วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 แบ่งท้องที่ตำบลนาพรุ ตำบลนาสาร ตำบลท้ายสำเภา และตำบลช้างซ้าย อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งเป็นกิ่งอำเภอพระพรหม
วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2540 จัดตั้งกิ่งอำเภอพระพรหม อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นอำเภอพระพรหม
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเมืองนครศรีธรรมราชมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอพรหมคีรี อำเภอท่าศาลา และอ่าวไทย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปากพนัง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และอำเภอพระพรหม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลานสกา
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเมืองนครศรีธรรมราชแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 16 ตำบล 115 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ในเมือง | Nai Mueang | – | 41,075 |   |
| 2. | ท่าวัง | Tha Wang | – | 16,165 |   |
| 3. | คลัง | Khlang | – | 15,288 |   |
| 6. | ท่าไร่ | Tha Rai | 6 | 8,421 |   |
| 7. | ปากนคร | Pak Nakhon | 6 | 15,897 |   |
| 8. | นาทราย | Na Sai | 6 | 6,756 |   |
| 12. | กำแพงเซา | Kamphaeng Sao | 9 | 9,692 |   |
| 13. | ไชยมนตรี | Chai Montri | 5 | 6,670 |   |
| 14. | มะม่วงสองต้น | Mamuang Song Ton | 6 | 5,787 |   |
| 15. | นาเคียน | Na Khian | 9 | 15,046 |   |
| 16. | ท่างิ้ว | Tha Ngio | 9 | 10,830 |   |
| 18. | โพธิ์เสด็จ | Pho Sadet | 9 | 34,323 |   |
| 19. | บางจาก | Bang Chak | 11 | 10,690 |   |
| 20. | ปากพูน | Pak Phun | 12 | 38,336 |   |
| 21. | ท่าซัก | Tha Sak | 9 | 13,207 |   |
| 22. | ท่าเรือ | Tha Ruea | 19 | 22,002 |   |
หมายเลขที่หายไปปัจจุบันคือตำบลในอำเภอพรหมคีรีและอำเภอพระพรหม
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเมืองนครศรีธรรมราชประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
เทศบาลนครนครศรีธรรมราช ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมือง ตำบลท่าวัง และตำบลคลังทั้งตำบล และครอบคลุมพี้นที่บางส่วนของตำบลนาเคียนและตำบลโพธิ์เสด็จ
เทศบาลเมืองปากพูน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปากพูน (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าแพ)
เทศบาลตำบลท่าแพ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปากพูน (สุขาภิบาลท่าแพเดิม)
เทศบาลตำบลบางจาก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบางจาก
เทศบาลตำบลปากนคร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าไร่และตำบลปากนคร
เทศบาลตำบลท่างิ้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่างิ้วทั้งตำบล
เทศบาลตำบลโพธิ์เสด็จ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์เสด็จ (นอกเขตเทศบาลนครนครศรีธรรมราช)
องค์การบริหารส่วนตำบลกำแพงเซา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกำแพงเซาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไชยมนตรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไชยมนตรีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าซัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าซักทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเรือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าไร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าไร่ (นอกเขตเทศบาลตำบลปากนคร)
องค์การบริหารส่วนตำบลนาเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเคียน (นอกเขตเทศบาลนครนครศรีธรรมราช)
องค์การบริหารส่วนตำบลนาทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทรายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางจาก (นอกเขตเทศบาลตำบลบางจาก)
องค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากนคร (นอกเขตเทศบาลตำบลปากนคร)
องค์การบริหารส่วนตำบลมะม่วงสองต้น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมะม่วงสองต้นทั้งตำบล
การสาธารณสุข

โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช (โรงพยาบาลศูนย์แห่งแรกและมีขนาดใหญ่ที่สุดในภาคใต้)
โรงพยาบาลค่ายวชิราวุธ
โรงพยาบาลนครินทร์
โรงพยาบาลนครคริสเตียน
โรงพยาบาลนครพัฒน์
โรงพยาบาลแม่และเด็ก เขต 11
โรงพยาบาลเทศบาลนครนครศรีธรรมราช
โรงพยาบาลค่ายวชิราวุธ กองทัพภาคที่ 4 นครศรีธรรมราช
สถานีตำรวจ

สถานีตำรวจภูธรเมืองนครศรีธรรมราช
สถานีตำรวจภูธรชะเมา
สถานีตำรวจภูธรเมืองนครศรีธรรมราช สาขาปากพูน
สถานีตำรวจภูธรเมืองนครศรีธรรมราช สาขาบางจาก
สถานีตำรวจภูธรเมืองนครศรีธรรมราช สาขามหาชัย
สถานีตำรวจภูธรเมืองนครศรีธรรมราช สาขาปากนคร
ไปรษณีย์

ไปรษณีย์นครศรีธรรมราช
ไปรษณีย์รพ.มหาราชนครศรีธรรมราช
ไปรษณีย์ศาลามีชัย
ไปรษณีย์บางจาก
ไปรษณีย์เขามหาชัย
ไปรษณีย์ปากนคร
ไปรษณีย์ท่าวัง
ไปรษณีย์ตลาดหัวอิฐ
ไปรษณีย์นาวง
ไปรษณีย์ชะเมา
โรงเรียนมัธยมศึกษา

โรงเรียนเบญจมราชูทิศ
โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราช
โรงเรียนเมืองนครศรีธรรมราช
โรงเรียนศรีธรรมราชศึกษา
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย นครศรีธรรมราช
โรงเรียนโยธินบำรุง
โรงเรียนสาธิตเทศบาลวัดเพชรจริก
โรงเรียนปากพูน
โรงเรียนท่านครญาณวโรภาสอุทิศ
โรงเรียนตรีนิมิตรวิทยา
โรงเรียนจรัสพิชากร
โรงเรียนอำมาตย์พิทยานุสรณ์
โรงเรียนมุสลิมสันติธรรมมูลนิธิ
โรงเรียนประทีปศาสน์ (ปอเนาะบ้านตาล)
กึนน์บีเอิร์นฟเยลด์

กึนน์บีเอิร์นฟเยลด์ (กรีนแลนด์: Gunnbjørn Fjeld) เป็นภูเขาที่สูงที่สุดของเกาะกรีนแลนด์ และเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในอาร์กติกเซอร์เคิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะ มักระบุความสูง 3,700 เมตร (12,100 ฟุต) แต่ความจริงแล้ว ความสูงจริงอาจมีการเปลี่ยนแปลงบ้างเล็กน้อย ภูเขาตั้งชื่อตาม Gunnbjorn Ulfsson ชาวไวกิงที่เป็นชาวยุโรปคนแรกที่มาถึงกรีนแลนด์
ปิโกโบลิบาร์

ปิโกโบลิบาร์
ปิโกโบลิบาร์ (สเปน: pico Bolívar) ตั้งอยู่ในรัฐเมริดา ทางตะวันตกของประเทศเวเนซุเอลาเป็นส่วนปลายของเทือกเขาแอนดีส มีความสูง 4,978 เมตร และเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศเวเนซุเอลา บนยอดเขามีหิมะปกคลุมตลอดปี และมีธารน้ำแข็งขนาดเล็ก 3 แห่ง ซึ่งสามารถขึ้นเขาได้โดยมีรถกระเช้าขึ้นเขาจากเมืองเมริดา ซึ่งเป็นรถกระเช้าไต่เขาที่สูงที่สุดในโลก ยอดเขานี้ได้ชื่อมาจากซิมอน โบลิบาร์ นักปฏิวัติผู้ปลดปล่อยอเมริกาใต้
อรอนงค์ กาญจนชูศักดิ์

| อรอนงค์ กาญจนชูศักดิ์ม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 (62 ปี) เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2531–2566)

อรอนงค์ กาญจนชูศักดิ์ (เกิด
9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505) ชื่อเล่น ตุ๋ย เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และอดีตสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ

อรอนงค์ เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 ชื่อเล่น ตุ๋ย เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายวินัย กาญจนชูศักดิ์ กับ นางเสาวณี กาญจนชูศักดิ์ โดยในบรรดาพี่น้องทั้ง 5 คน มีนายพินิจ กาญจนชูศักดิ์ สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตสัมพันธวงศ์ เป็นพี่ชายคนโต และได้แนะนำให้อรอนงค์เข้าสู่แวดวงการเมือง ด้วยการเริ่มต้นจากการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาเขตสัมพันธวงศ์ ก่อนที่จะได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานครในสมัยต่อมา และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
การศึกษา

อรอนงค์ กาญจนชูศักดิ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ ระดับปริญญาตรี นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และปริญญาโท ด้านรัฐประศาสนศาสตร์ กับปริญญาโท ด้านบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ประสบการณ์ทางการเมือง

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 ได้รับการเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 1 (เขตพระนคร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย เขตสัมพันธวงศ์ เขตบางรัก เขตสาทร เขตปทุมวัน เขตดุสิต เขตราชเทวี) โดยสวมเสื้อเบอร์ 5 สังกัด พรรคประชาธิปัตย์ ชนะไปด้วยคะแนน 101,135 คะแนน จากทั้งหมด 538 หน่วย ในหน่วยเลือกตั้งเขต 1 ร่วมกันกับ หม่อมหลวงอภิมงคล โสณกุล เบอร์ 4 ที่ได้ 105,166 คะแนน และ นางเจิมมาศ จึงเลิศศิริ เบอร์ 6 ที่ได้ 99,078 คะแนน  ถือเป็นการชนะแบบยกทีม
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้มีปัญหาในการจัดตัวผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบแบ่งเขตในกรุงเทพมหานคร ซึ่งพื้นที่ของนางสาวอรอนงค์ ทับซ้อนกับหม่อมหลวงอภิมงคล โสณกุล แต่ในที่สุดพรรคประชาธิปัตย์ก็ได้มีมติส่งนางสาวอรอนงค์ ลงสมัครในพื้นที่เดิม และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 2
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 และ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้งทั้ง 2 ครั้ง
อรอนงค์ประกาศลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2566 หลังจากนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ลาออกไปเมื่อ 2 วันก่อนหน้า
ด้านประสบการณ์ทางการเมืองมีดังนี้
คณะกรรมการประสานงานและติดตามนโยบายของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (นายอภิรักษ์  โกษะโยธิน)
สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร  เขตปทุมวัน พรรคประชาธิปัตย์  2 สมัย (พ.ศ. 2544 - 2549)
โฆษกสภากรุงเทพมหานคร
คณะกรรมการสาธารณสุข สวัสดิการสังคม  สภากรุงเทพมหานคร
คณะกรรมการรักษาความสะอาดและสิ่งแวดล้อม  สภากรุงเทพมหานคร
คณะกรรมการกิจการสภา สภากรุงเทพมหานคร
รองประธานคณะอนุกรรมการพิจารณางบประมาณเขตปทุมวัน สัมพันธวงศ์  สาทร  บางรัก (งบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ. 2545)
รองประธานคณะอนุกรรมการพิจารณางบประมาณเขตปทุมวัน สัมพันธวงศ์  สาทร  บางรัก (งบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ. 2547)
รองประธานคณะอนุกรรมการพิจารณางบประมาณเขตสัมพันธวงศ์ ปทุมวัน สาทร บางรัก (งบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ. 2548)
คณะอนุกรรมการพิจารณางบประมาณเขตบางรัก ปทุมวัน สัมพันธวงศ์ สาทร (งบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ. 2549)
สมาชิกสภาเขต เขตสัมพันธวงศ์  พรรคประชาธิปัตย์  (พ.ศ. 2541-2543)
ที่ปรึกษาประธานรัฐสภา (ศาสตราจารย์มารุต  บุนนาค)
ประสบการณ์ทางสังคม

กรรมการชมรมเรารักกรุงเทพฯ เรารักสวนลุม
อดีตกรรมการการศึกษาโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
อดีตกรรมการสมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
ประธานกรรมการการศึกษาโรงเรียนปลูกจิต เขตปทุมวัน
อดีตที่ปรึกษาโครงการโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ
อดีตที่ปรึกษาคณะกรรมการตรวจสอบและติดตามการบริหารงานตำรวจ สถานีตำรวจนครบาลปทุมวันและสถานีตำรวจนครบาลลุมพินี
อดีตที่ปรึกษาโครงการมหกรรมขลุ่ยไทย เขตปทุมวัน
ประธาน อปพร. เขตปทุมวัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ส.ส.อรอนงค์ กาญจนชูศักดิ์ เก็บถาวร 2023-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่เว็บไซต์ ModernBangkok.com
ชื่อประธาน และสาขา ของพรรคประชาธิปัตย์[ลิงก์เสีย]
ข้อมูลบุคคล สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร[ลิงก์เสีย]
ข้อมูลบุคคล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร