stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลโจดหนองแก
ประวัติ

โจดหนองแกเดิมเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในเขตตำบลเมืองพล อำเภอพล ได้ชื่อว่า บ้านโจดหนองแก เนื่องจากมีหนองน้ำ ซึ่งมีต้นแก และหน่อโจด เป็นจำนวนมากในบริเวณหนองน้ำนั้น ต่อมาเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2513 ทางราชการได้แบ่งโอนหมู่บ้านจำนวน 10 หมู่บ้านของตำบลเมืองพล ออกมาจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า ตำบลโจดหนองแก อำเภอพล และในเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 มีการจัดตั้ง สภาตำบลโจดหนองแก อำเภอพล จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลโจดหนองแก อำเภอพลจนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลโจดหนองแกตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน (อำเภอโนนศิลา)
ทิศใต้ ติดต่อ เทศบาลเมืองเมืองพล, องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพล
ทิศตะวันออก ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลโสกนกเต็น
ทิศตะวันตก ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงนางเบ้า, องค์การบริหารส่วนตำบลเก่างิ้ว
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลโจดหนองแกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | หมู่ที่ 1 บ้านโจดหนองแก |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 2 บ้านวังขอนพาด |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 3 บ้านหนองแวง |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 4 บ้านหนองหว้า |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 5 บ้านเตาเหล็ก |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 6 บ้านประดู่ |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 7 บ้านหนองเรือ |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 8 บ้านเหมือดแอ่ |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 9 บ้านสว่าง |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 10 บ้านหัวสะพาน |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 11 บ้านหนองสิม |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 12 บ้านชัยพลศิลป์ |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 13 บ้านศรีชมพู |  |  |  |  |
|  | หมู่ที่ 14 บ้านหนองแกดำ |  |  |  |  |
การศึกษา

โรงเรียนก่อนปฐมวัย
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านโจดหนองแกหนองสิม
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านเตาเหล็ก
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านหนองหว้า
โรงเรียนประถมศึกษา
โรงเรียนบ้านเตาเหล็ก
โรงเรียนบ้านหนองเรือ
โรงเรียนประถมศึกษา (ขยายโอกาส)
โรงเรียนบ้านโจดหนองแกหนองสิม
โรงเรียนบ้านวังขอนพาดหนองแวง
โรงเรียนบ้านหนองหว้าสามัคคี
ศูนย์การเรียนชุมชนตำบลโจดหนองแก
ที่อ่านหนังสือพิมพ์ประจำหมู่บ้าน
ทีมอีซีเค

| {{{article_name}}}> กลุ่ม |
| --- | --- |
สมาชิก: เอดจ์ คริสเตียน เคิร์ต แองเกิล ไรโน
ฉายา: Team ECK Team RECK
เปิดตัว: 2000
แตกกลุ่ม: 2001
สมาคม: WWF
ทีมอีซีเค (หรือ ทีมอาร์อีซีเค ในภายหลัง) เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำ ของ เวิลด์เรสต์ลิงเฟดเดเรชัน (WWF) โดยทีมนี้ได้ใช้อักษรหน้าสุดของชื่อสมาชิกแต่ละคน มาตั้งเป็นชื่อทีม ปัจจุบันได้แตกทีมไปเรียบร้อย
ทางหลวงเอเชียสาย 6

|  ทางหลวงเอเชียสาย 6 |
| --- | --- |

ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออก: ปูซาน เกาหลีใต้
ปลายทางทิศตะวันตก: ชายแดนรัสเซีย–เบลารุส
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: เกาหลีใต้ เกาหลีเหนือ รัสเซีย  จีน และคาซัคสถาน
 
ระบบทางหลวง
ระบบทางหลวงเอเชีย
ทางหลวงเอเชียสาย 6 (AH6) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย เริ่มต้นจากทางหลวงเอเชียสาย 1 ที่เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ไปจนถึงพรมแดนระหว่างประเทศรัสเซียกับประเทศเบลารุส มีระยะทางตลอดทั้งสาย 10,533 กิโลเมตร โดยผ่านประเทศรัสเซียเป็นระยะทางยาวที่สุด ใช้เส้นทางร่วมกับทางหลวงทรานส์ไซบีเรีย ผ่านไปยังทางหลวงฝั่งทิศตะวันตกของเทือกเขายูรัลของรัสเซีย
เอเชียตะวันออก > เกาหลีใต้

ถนนเมืองปูซาน 61: กลางเมืองปูซาน – Nopo-dong, ปูซาน
ทางหลวงเกาหลีใต้ 7: ปูซาน–Nopo-dong – อุลซัน – โพฮัง – ดงแฮ
ทางพิเศษ Donghae: ดงแฮ – Gangneung – ซกโช
ทางหลวงเกาหลีใต้ 7: ซกโช – Goseong
เอเชียตะวันออก > เกาหลีเหนือ

ทางหลวงพิเศษว็อนซัน–ภูเขา Kumgang: Kosong–ว็อนซัน
เส้นทางที่แยกออกไป:  ทางหลวงพิเศษเปียงยาง–ว็อนซัน: ว็อนซัน–เปียงยาง
(ระบุเป็น  ทางหลวงเกาหลีใต้ 7): ว็อนซัน–ฮัมฮึง–Sinpo–Tanchon–คิมแชก–ช็องจิน–ราซ็อน
เอเชียตะวันออก > รัสเซีย (ครั้งที่ 1)

A189 ถนนรัสเซีย A189: Khasan–Razdolnoye, Primorsky Krai
A370 ถนนรัสเซีย A370 ( ทางหลวงรัสเซีย M60 ก่อนปี ค.ศ. 2010): Razdolnoye, Primorsky Krai–Ussuriysk
A184 ถนนรัสเซีย A184: Ussuriysk–Pogranichny, Primorsky Krai
เอเชียตะวันออก > จีน

ทางพิเศษจีน G10 Suifenhe–Manzhouli: Suifenhe–Harbin–ฉีฉีฮาร์–Gannan
ทางหลวงจีน 301: Gannan–Manzhouli
เอเชียเหนือ > รัสเซีย (ครั้งที่ 2)

A350 ถนนรัสเซีย A350 (A166 A166 Road before 2010): Zabaykalsk–Chita
P258 ถนนรัสเซีย P258 ( ทางหลวงรัสเซีย M55 ก่อนปี ค.ศ. 2010): Chita–Ulan-Ude–อีร์คุตสค์
P255 ถนนรัสเซีย P255 ( ทางหลวงรัสเซีย M53 ก่อนปี ค.ศ. 2010): อีร์คุตสค์–ครัสโนยาสค์–โนโวซีบีสค์
P254 ถนนรัสเซีย P254 ( ทางหลวงรัสเซีย M51 ก่อนปี ค.ศ. 2010): โนโวซีบีสค์–ออมสค์–Isilkul
เอเชียเหนือ > คาซัคสถาน

ทางหลวงรัสเซีย M51: Karakoga–Petropavl–Chistoe
เอเชียเหนือ > รัสเซีย (ครั้งที่ 3)

P254 ถนนรัสเซีย P254 ( ทางหลวงรัสเซีย M51 ก่อนปี ค.ศ. 2010): Petukhovo–Kurgan–Chelyabinsk
ทางหลวงรัสเซีย M5: Chelyabinsk–อูฟา–ซามารา–มอสโก
ทางหลวงรัสเซีย M1: มอสโก–Krasnoye ( เบลารุส:  ทางหลวงรัสเซีย M1)
| ด ค กทางหลวงสายเอเชีย |
| --- | --- | --- |
| สายหลัก |  AH1  AH2  AH3  AH4  AH5  AH6  AH7  AH8  |  |
| เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |  AH11  AH12  AH13  AH14  AH15  AH16  AH17  AH18  AH19  AH25  AH26  AH111  AH112  AH121  AH123  AH131  AH132  AH140  AH141  AH142  AH143  AH150  |  |
| เอเชียตะวันออก |  AH30  AH33  AH34  |  |
| เอเชียใต้ |  AH42  AH43  AH45  AH46  AH47  AH48  |  |
| สายเอเชียเหนือ เอเชียกลาง  และเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ |  AH63  AH64  AH65  AH66  AH67  AH68  AH70  AH71  AH72  AH75  AH76  AH77  AH78  AH81  AH82  AH83  AH84  AH85  AH86  AH87  |  |
บอร์ (เป็ตญิตซา)

| บอร์ Бор |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
บอร์ที่ตั้งในประเทศมอนเตเนโกร
พิกัด: 42°56′45″N 20°01′08″E﻿ / ﻿42.945868°N 20.018871°E﻿ / 42.945868; 20.018871
ประเทศ:  มอนเตเนโกร
เทศบาล: เป็ตญิตซา
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 222 คน
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
บอร์ (ซีริลลิกเซอร์เบีย: Бор) เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กในเทศบาลเป็ตญิตซา ประเทศมอนเตเนโกร
ประชากร

รายงานจากสำมะโน ค.ศ. 2011 หมู่บ้านนี้มีประชากร 222 คน
| เชื้อชาติ | จำนวน | ร้อยละ |
| --- | --- | --- |
| บอสนีแอก | 212 | 95.5% |
| อื่น ๆ /ไม่ระบุ | 10 | 4.5% |
| รวม | 222 | 100% |
ทางหลวงเอเชียสาย 5

|  ทางหลวงเอเชียสาย 5 |
| --- | --- |

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 10,380 กิโลเมตร (6,450 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออก: เซี่ยงไฮ้ จีน
ปลายทางทิศตะวันตก: อิสตันบูล ตุรกี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: จีน คาซัคสถาน คีร์กีซสถาน  อุซเบกิสถาน เติร์กเมนิสถาน  อาเซอร์ไบจาน จอร์เจีย และตุรกี
 
ระบบทางหลวง
ระบบทางหลวงเอเชีย
ทางหลวงเอเชียสาย 5 (AH5) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย มีแนวเส้นทางจากตะวันออกไปตะวันตก รวมระยะทาง 10,380 km (6,450 mi) เริ่มต้นจากเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ผ่านคาซัคสถาน คีร์กีซสถาน อุซเบกิสถาน เติร์กเมนิสถาน อาเซอร์ไบจาน จอร์เจีย ถึงพรมแดนระหว่างประเทศตุรกีกับบัลแกเรีย ทางตะวันตกของเมืองอิสตันบูล โดยเชื่อมต่อกับทางหลวงเอเชียสาย 1 และทางหลวงยุโรป E80
เอเชียตะวันออก > จีน

4,815 กิโลเมตร
ทางพิเศษจีน G42: เซี่ยงไฮ้ - อู๋ซี - หนานจิง
ทางพิเศษจีน G40: หนานจิง - เหอเฝย์ - ลู่อาน - หวงชวน - ซิ่นหยาง - หนานหยาง - Xixia - หลานเถียน Baqiaoqu - ซีอาน
ทางพิเศษจีน G30: ซีอาน - เป่าจี - เทียนฉุ่ย - ติ้งชี - หลานโจว - หวู่เวย - จางเย - เจียยู่กวน - กวาโจว - ฮาหมี่ - ถูหลู่ฟาน - อุรุมชี - ขวยถุน - Khorgas
เอเชียกลาง > คาซัคสถาน

1033 กิโลเมตร
A2 ทางหลวงคาซัคสถาน A2: Khorgos - Koktal - Shonzhy - อัลมาเตอ - Kaskelen - Torgap - Merke - Taraz - Symkent - Zhibek Zholy
เอเชียกลาง > อุซเบกิสถาน

677 กิโลเมตร
Chernyavka - ทาชเคนต์ - Syrdaria - ซามาร์กันต์ - Navoi - บูฆอรอ - Ələt
เอเชียกลาง > เติร์กเมนิสถาน

1227 กิโลเมตร
Farap - Turkenabat - มารี - Tejen - อาชกาบัต - Serdar - Turkemenbashi - ทะเลแคสเปียน
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ > อาเซอร์ไบจาน

515 กิโลเมตร
ทางหลวงอาเซอร์ไบจาน M2: บากู - Olot - Gazi Mammed - Ganja - Qazax - Qirmizi Korpu
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ > จอร์เจีย

489 กิโลเมตร
ทางหลวงจอร์เจีย S4: Kirach Mugalno - Rustavi - ทบิลิซี
ทางหลวงจอร์เจีย S9: ทบิลิซี
ทางหลวงจอร์เจีย S1: ทบิลิซี - Mtskheta - Khashuri
ทางหลวงจอร์เจีย S2: Khashuri - Senaki - Poti - Batumi - Sarpi, Georgia
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ > ตุรกี

960 กิโลเมตร
D-010 ถนนตุรกี D010: Sarp - Trabzon - ซัมซุน
D-795 ถนนตุรกี D795: ซัมซุน - Merzifon
ถนนตุรกี D100: Merzifon - Gerede
ทางหลวงพิเศษตุรกี O-4: Gerede - อิสตันบูล
ทางหลวงพิเศษตุรกี O-2: อิสตันบูล
ทางหลวงพิเศษตุรกี O-3: อิสตันบูล - เอดีร์เน - Kapikule ( บัลแกเรีย,  ทางหลวงพิเศษ Maritsa)
ซุนเกี๋ยน

| ซุนเกี๋ยน (ซุน เจียน) |
| --- | --- |
孫堅
ภาพวาดของซุนเกี๋ยนสมัยราชวงศ์ชิง

ขุนพลพิชิตอนารยชน  (破虜將軍)  (ภายใต้อ้วนสุด)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 190 (190) – ค.ศ. 191 (191)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
ข้าหลวงมณฑลอิจิ๋ว (豫州刺史)  (ภายใต้อ้วนสุด)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 190 (190) – ค.ศ. 191 (191)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
ก่อนหน้า: ขงมอ
เจ้าเมืองเตียงสา (長沙太守)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 187 (187) – ค.ศ. 190 (190)
กษัตริย์: พระเจ้าเลนเต้   พระเจ้าเหี้ยนเต้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 155 อำเภอฟู่ชุน เมืองง่อกุ๋น (ปัจจุบันอยู่บริเวณเขตฟู่หยาง เมืองหางโจว มณฑลเจ้อเจียง)
เสียชีวิต: ค.ศ. 191 (อายุ 36 ปี)  ซงหยง
คู่สมรส: งอฮูหยิน เฉินฟูเหริน
บุตร: ซุนเซ็ก ซุนกวน ซุนเซียง ซุนของ ซุนฮูหยิน ซุนลอง ภรรยาของพัน มี่ บุตรสาวอีกอย่างน้อยหนึ่งคน
บุพการี: ซุน จง (บิดา)
ความสัมพันธ์: ดู พงศาวลีง่อก๊ก
อาชีพ: ขุนพล, นักการเมือง, ขุนศึก
ชื่อรอง: เหวินไถ (文臺)
บรรดาศักดิ์: อูเฉิงโหฺว (烏程侯)
สมัญญานาม: จักรพรรดิอู่เลี่ย (武烈皇帝)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: จักรวรรดิฮั่น พันธมิตรกวันตง ทัพอ้วนสุด
หน่วย: ทัพซุนเกี๋ยน
ผ่านศึก: กบฏหือฉง กบฏโพกผ้าเหลือง กบฏเลียงจิ๋ว การทัพปราบตั๋งโต๊ะ ยุทธการที่ซงหยง

ซุนเกี๋ยน (ค.ศ. 155 – 191) หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน เจียน (จีน: 孫堅; พินอิน: Sūn Jiān; pronunciationไฟล์:Sun Jian.ogg)  ชื่อรอง เหวินไถ (文臺) เป็นขุนพล นักการเมือง และขุนศึกที่มีชีวิตในช่วงปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน ซุนเกี๋ยนเป็นพันธมิตรกับอ้วนสุดในปี ค.ศ. 190 เมื่อเหล่าขุนศึกในภาคตะวันออกของจีนรวมตัวกันเป็นกองทัพพันธมิตรเพื่อขับไล่ตั๋งโต๊ะ ขุนศึกเผด็จการผู้กุมพระเจ้าเหี้ยนเต้จักพรพรรดิหุ่นเชิดไว้ในอำนาจ แม้ว่าซุนเกี๋ยนจะไม่ได้ครอบครองกองกำลังและอาณาเขตมากนัก แต่ความกล้าหาญและปฏิภาณของตัวซุนเกี๋ยนก็ทำให้ตั๋งโต๊ะหวาดกลัว ยกให้ซุนเกี๋ยนมีความสำคัญในฐานะบุคคลทรงอิทธิพลที่สุดในเวลานั้นเทียบเท่าอ้วนเสี้ยว อ้วนสุด และเล่าเปียว หลังทัพพันธมิตรแยกสลายในปีถัด จีนตกอยู่ภาวะสงครามกลางเมืองครั้งใหญ่ ในปี ค.ศ. 191 ซุนเกี๋ยนถูกสังหารระหว่างการรบกับเล่าเปียว
ซุนเกี๋ยนยังเป็นบิดาของซุนกวน หนึ่งบุคคลสำคัญของยุคสามก๊กผู้ในที่สุดก็สถาปนารัฐง่อก๊กและตั้งตนเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกในปี ค.ศ. 229 ซุนเกี๋ยนได้รับสมัญญานามย้อนหลังเป็น จักรพรรดิอู่เลี่ย (武烈皇帝)
ประวัติช่วงต้นและการรับราชการ

ซุนเกี๋ยนเกิดที่อำเภอฟู่ชุน (富春縣) เมืองง่อกุ๋น (อู๋จวิ้น) ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณเขตฟู่หยาง มณฑลเจ้อเจียง กล่าวกันว่าซุนเกี๋ยนสืบเชื้อสายมาจากซุนบู๊ ผู้เขียนพิชัยสงครามซุนจื่อ ไม่มีบันทึกที่เหลือรอดที่กล่าวถึงภูมิหลังครอบครัวของซุนเกี๋ยน อาจอนุมานได้ว่าครอบครัวของซุนเกี๋ยนอันมีบทบาทมากในสมัยราชวงศ์ฮั่น แม้แต่ชื่อบิดาของซุนเกี๋ยนก็ไม่มีการบันทึกได้ แม้ในนิทานพื้นบ้านจะให้ชื่อบิดาของซุนเกี๋ยนว่าซุน จ้ง (孫鍾).
ในวัยหนุ่ม ซุนเกี๋ยนเป็นข้าราชการในอำเภอบ้านเกิด เมื่อซุนเกี๋ยนอายุ 16 ปีได้เดินทางพร้อมกับบิดาไปยังเจียนต๋อง (เฉียนถัง) แล้วกับพบกลุ่มโจรสลัดกำลังแบ่งของที่ปล้นได้บนบก ซุนเกี๋ยนกระโดดขึ้นฝั่งพร้อมกับกระบี่ในมือและชี้ไปในทิศทางต่าง ๆ ราวกับกำลังสั่งให้กองทหารออกไปล้อมกลุ่มโจรสลัด เมื่อพวกโจรสลัดเห็นเช่นนั้นก็ถูกหลงเชื่อว่ามีทหารอยู่จริง ๆ และแตกหนีไป ซุนเกี๋ยนไล่ตามและสังหารโจรสลัดได้คนหนึ่ง ซุนเกี๋ยนเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นเพราะเหตุการณ์นี้
ร่วมทัพพันธมิตรปราบตั๋งโต๊ะ

บทความหลัก: การทัพปราบตั๋งโต๊ะ
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
ชุดตัวอักษรกรีก

| ชุดตัวอักษรกรีก  |
| --- | --- |

ชนิด:      อักษรสระ-พยัญชนะ           
ช่วงยุค: ประมาณ 800 ปีก่อนคริสตกาล – ปัจจุบัน
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: กรีก
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ไซนายดั้งเดิมฟินิเชียชุดตัวอักษรกรีก
ระบบลูก: กอทิก กลาโกลิติก ซีริลลิก คอปติก อาร์มีเนีย อิตาลีโบราณ จอร์เจีย
ISO 15924
ISO 15924: Grek (200), ​Greek
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Greek
ช่วงยูนิโคด: U+0370–U+03FF Greek and Coptic U+1F00–U+1FFF Greek Extended
| รายชื่ออักษรกรีก |
| --- | --- |

อักษรกรีก
Αα แอลฟา: Νν นิว
Ββ บีตา: Ξξ ไซ
Γγ แกมมา: Οο โอไมครอน
Δδ เดลตา: Ππ พาย
Εε เอปไซลอน: Ρρ โร
Ζζ ซีตา: Σσς ซิกมา
Ηη อีตา: Ττ เทา
Θθ ทีตา: Υυ อิปไซลอน
Ι ι ℩ ไอโอตา: Φφ ฟาย
Κκ แคปปา: Χχ ไค
Λλ แลมดา: Ψψ พไซ
Μμ  มิว: Ωω โอเมกา
ใกล้คลาสสิก
Ϝϝ เวา: ϘϙϞϟ คอปปา
Ϻϻ แซน: ͲͲϠϡ แซมไพ
Ϛϛ สติกมา: Ͱͱ ฮีตา
Ϸϸ โช: 

เครื่องหมายเสริมอักษร
ชุดตัวอักษรกรีก เป็นชุดของอักษรที่ใช้สำหรับเขียนภาษากรีก โดยมีพัฒนาการมาตั้งแต่ยุคคลาสสิก ประมาณ 357 ปีก่อนพุทธศักราช (ศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสต์ศักราช) และยังคงใช้สืบต่อเรื่อยมา นับเป็นอักษรที่เก่าแก่ที่สุดแบบหนึ่งที่ยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน ในสมัยกรีกโบราณนั้น อักษรกรีกยังใช้เขียนแทนจำนวนอีกด้วย ซึ่งในกรณีนี้จะเรียกว่าเลขกรีก ในทำนองเดียวกับเลขโรมัน ทุกวันนี้เราใช้อักษรกรีกเป็นสัญลักษณ์คณิตศาสตร์ เป็นชื่อดาวฤกษ์ เป็นชื่อกลุ่มภราดรและกลุ่มภคินี และใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น ๆ อีกมาก
ประวัติ

อักษรกรีกนั้นปรับปรุงแก้ไขจากอักษรฟินิเชีย และยังได้เป็นจุดกำเนิดพัฒนาการของอักษรอื่น ๆ อีกหลายแบบ เช่น อักษรละติน (อักษรโรมัน) อักษรกลาโกลิติก อักษรคอปติก และอักษรซีริลลิก เป็นต้น อาจรวมถึงอักษรอาร์มีเนียด้วย
จากข้อเขียนของเฮโรโดตัสระบุว่าตัวอักษรเข้าสู่กรีซครั้งแรกโดยชาวฟินิเชียชื่อแคดมัส การเปลี่ยนแปลงของอักษรกรีกเมื่อเทียบกับอักษรฟินิเชีย คือการเพิ่มสัญลักษณ์แทนเสียงสระ ซึ่งได้แก่ อัลฟา เอฟซีลอน ไอโอตา โอไมครอน และอัฟซีลอน และเพิ่มพยัญชนะบางตัวเข้าไป ในช่วงแรกอักษรกรีกมีความหลากหลายมาก มีความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างกรีซตะวันตกหรือคัลเดียกับกรีซตะวันออกหรือไอโอนิก รัฐเอเธนส์กำหนดระบบการเขียนแบบไอโอนิกให้เป็นมาตรฐานเมื่อ พ.ศ. 140 ปัจจุบันอักษรกรีกเขียนจากซ้ายไปขวา แต่ในอดีตเคยเขียนจากขวาไปซ้าย
ใช้เขียน

ภาษากรีก
ภาษานาร์บอน มีผู้พูดทางตอนใต้ของฝรั่งเศสเมื่อราว พ.ศ. 243
คัมภีร์ไบเบิลภาคภาษาฮีบรู
ภาษาอาหรับเมื่อราว พ.ศ. 1300
ภาษาตุรกีในหมู่ชาวตุรกีที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายกรีกออร์ธอดอกซ์
ภาษาอัลเบเนีย เมื่อราว พ.ศ. 2043
ภาษากลุ่มสลาวิกใต้ เช่นภาษามาซิโดเนีย
ภาษาคอปติก
ภาษานิวเบียโบราณ
รายชื่ออักษรกรีกและพัฒนาการ > ตัวอักษรที่ยังใช้อยู่

| อักษร | อักษรฟินิเชีย ที่สอดคล้อง | ชื่อ> อังกฤษ | ชื่อ> ไทย | ชื่อ> กรีก โบราณ | ชื่อ> กรีก ยุคกลาง | ชื่อ> กรีก สมัยใหม่ | ถอดรูปอักษรละติน> กรีก โบราณ | ถอดรูปอักษรละติน> กรีก สมัยใหม่ | เสียงอ่าน> กรีก โบราณ คลาสสิก | เสียงอ่าน> กรีก สมัยใหม่ | ค่าจำนวน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Α α |  Aleph | Alpha | แอลฟา, อัลฟา | ἄλφα | ἄλφα | άλφα | a | a | [a] [aː] | [a] | 1 |
| Β β |  Beth | Beta | บีตา, เบตา | βῆτα | βῆτα | βήτα | b | v | [b] | [v] | 2 |
| Γ γ |  Gimel | Gamma | แกมมา | γάμμα | γάμμα | γάμμα γάμα | g | gh, g, j | [ɡ] | [ɣ], [ʝ] | 3 |
| Δ δ |  Daleth | Delta | เดลตา | δέλτα | δέλτα | δέλτα | d | d, dh, th | [d] | [ð] | 4 |
| Ε ε |  He | Epsilon | เอปไซลอน, เอปซิลอน | εἶ | ἒ ψιλόν | έψιλον | e | e | [e] | [e] | 5 |
| Ζ ζ |  Zayin | Zeta | ซีตา, เซตา | ζῆτα | ζῆτα | ζήτα | z | z | [zd, dz, zː] (?) | [z] | 7 |
| Η η |  Heth | Eta | อีตา, เอตา | ἦτα | ἦτα | ήτα | e, ē | i | [ɛː] | [i] | 8 |
| Θ θ |  Teth | Theta | ทีตา, ธีตา, เธตา | θῆτα | θῆτα | θήτα | th | th | [tʰ] | [θ] | 9 |
| Ι ι ℩ |  Yodh | Iota | ไอโอตา | ἰῶτα | ἰῶτα | ιώτα γιώτα | i | i | [i] [iː] | [i], [ʝ] | 10 |
| Κ κ |  Kaph | Kappa | แคปปา | κάππα | κάππα | κάππα κάπα | k | k | [k] | [k], [c] | 20 |
| Λ λ |  Lamedh | Lamda, Lambda | แลมดา, แลมบ์ดา | λάβδα | λάμβδα | λάμδα λάμβδα | l | l | [l] | [l] | 30 |
| Μ μ |  Mem | Mu | มิว | μῦ | μῦ | μι μυ | m | m | [m] | [m] | 40 |
| Ν ν |  Nun | Nu | นิว | νῦ | νῦ | νι νυ | n | n | [n] | [n] | 50 |
| Ξ ξ |  Samekh | Xi | ไซ, คไซ, ซี | ξεῖ | ξῖ | ξι | x | x, ks | [ks] | [ks] | 60 |
| Ο ο |  'Ayin | Omicron | โอไมครอน, โอมิครอน | οὖ | ὂ μικρόν | όμικρον | o | o | [o] | [o] | 70 |
| Π π |  Pe | Pi | พาย, ไพ | πεῖ | πῖ | πι | p | p | [p] | [p] | 80 |
| Ρ ρ |  Resh | Rho | โร | ῥῶ | ῥῶ | ρω | r  (ถ้าเป็น ῥ ใช้ rh) | r | [r], [r̥] | [r] | 100 |
| Σ σ ς |  Sin | Sigma | ซิกมา | σῖγμα | σῖγμα | σίγμα | s | s | [s] | [s] | 200 |
| Τ τ |  Taw | Tau | เทา, ทาว | ταῦ | ταῦ | ταυ | t | t | [t] | [t] | 300 |
| Υ υ |  Waw | Upsilon | อิปไซลอน, อุปซิลอน | ὖ | ὖ ψιλόν | ύψιλον | u, y | y, v, f | [ʉ(ː)], [y(ː)] | [i] | 400 |
| Φ φ | ยังสรุปไม่ได้ | Phi | ฟาย, ไฟ, ฟี | φεῖ | φῖ | φι | ph | f | [pʰ] | [f] | 500 |
| Χ χ | ยังสรุปไม่ได้ | Chi | ไค | χεῖ | χῖ | χι | ch | ch, kh | [kʰ] | [x], [ç] | 600 |
| Ψ ψ | ยังสรุปไม่ได้ | Psi | พไซ, ซี | ψεῖ | ψῖ | ψι | ps | ps | [ps] | [ps] | 700 |
| Ω ω |  'Ayin | Omega | โอเมกา | ὦ | ὦ μέγα | ωμέγα | o, ō | o | [ɔː] | [o] | 800 |
รายชื่ออักษรกรีกและพัฒนาการ > ตัวอักษรที่เลิกใช้แล้ว

| อักษร | อักษรฟินิเชีย ที่สอดคล้อง | ชื่อ> อังกฤษ | ชื่อ> ไทย | ชื่อ> กรีก ยุคกลาง | ถอดรูป อักษรละติน | เสียงอ่าน | ค่าจำนวน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ϝ ϝ Ͷ ͷ (รูปอื่น) |  Waw | Wau, Fau, Digamma | เวา, วาว, ไดแกมมา | δίγαμμα | w | [w] | 6 |
| Ϻ ϻ | ยังสรุปไม่ได้ อาจเป็น  Tsade (ตำแหน่ง)   Sin (ชื่อ) | San | แซน | σάν | s | [s] | – |
| Ϙ ϙ Ϟ ϟ (รูปอื่น) |  Qoph | Koppa, Qoppa | คอปปา | κόππα | q | [k] ก่อน /u/, /o/ | 90 |
| Ͳ ͳ Ϡ ϡ (รูปอื่น) | ยังสรุปไม่ได้ อาจเป็น  Tsade | Sampi, Disigma | แซมไพ, ไดซิกมา | σαμπῖ | ss | อาจเป็นเสียงผสมเสียดแทรก แต่ยังไม่ทราบแน่ชัด มีการเสนอว่าเป็น [sː], [ks], [ts] | 900 |
| อักษร | อักษรฟินิเชีย ที่สอดคล้อง | ชื่อ> อังกฤษ | ชื่อ> ไทย | ชื่อ> กรีก โบราณ | ชื่อ> กรีก ยุคกลาง | ถอดรูป อักษรละติน | เสียงอ่าน | ค่าจำนวน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| Ϛ ϛ | (ไม่มี) | Stigma | สติกมา | – | στίγμα | st | [st] | 6 |
| Ͱ ͱ |  Heth | Heta | ฮีตา | ἧτα | – | h | [h] | – |
| Ϸ ϸ | ยังสรุปไม่ได้ อาจเป็น  Tsade (ตำแหน่ง)   Sin (ชื่อ) | Sho | โช | – | – | š | อาจเป็นเสียงเสียดแทรก แต่ยังไม่ทราบแน่ชัด มีการเสนอว่าเป็น [ʃː] | – |
ถนนนิเวศรัตน์

ถนนนิเวศรัตน์ หรือ ถนนชัยภูมิ-บัวใหญ่-สีดา-ประทาย เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 สายชัยภูมิ - เขมราฐ ตอนควบคุม 0100, 0201, 0202, 0300 และ 0401 เริ่มต้นจากบริเวณทางแยกวัดชัยประสิทธิ์ จังหวัดชัยภูมิ โดยผ่านอำเภอแก้งสนามนาง อำเภอบัวใหญ่ อำเภอสีดา ไปสิ้นสุดที่บริเวณทางแยกประทาย อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา เป็นถนนที่มีการจราจร 2 ช่องทาง และบางช่วงเป็น 4 ช่องทาง มีระยะทางประมาณ 87 กิโลเมตร
รายละเอียดของเส้นทาง

ถนนนิเวศรัตน์นั้นเริ่มต้นจากบริเวณวงเวียนอนุสาวรีย์พระยาภักดีชุมพล ตำบลในเมือง อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ โดยเริ่มนับกิโลเมตรที่ 0+000 ไปตามทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับถนนสีคิ้ว-ชัยภูมิที่กิโลเมตรที่ 2+250 (ทางแยกโรงต้ม) แล้วผ่านชุมชนต่าง ๆ ได้แก่ บ้านโพนทอง บ้านหนองหญ้ารังกา บ้านผือ บ้านลาดใหญ่ แล้วเข้าเขตอำเภอแก้งสนามนาง โดยการข้ามสะพานข้ามแม่น้ำชี บ้านแก้งสนามนาง บ้านขุนทอง และบ้านด่านช้าง ผ่านอำเภอบัวใหญ่ อำเภอสีดา และสิ้นสุดที่อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา รวมระยะทางประมาณ 87 กิโลเมตร
ถนนสายนี้อยู่ในความควบคุมของสำนักทางหลวงที่ 5 (ขอนแก่น) สำนักทางหลวงที่ 8 (นครราชสีมา) เทศบาลเมืองชัยภูมิ เทศบาลเมืองบัวใหญ่ และเทศบาลตำบลประทาย
ประวัติ

ก่อนที่ทางการจะประกาศชื่อทางหลวงแผ่นดินในปี พ.ศ. 2493  มีโครงการที่จะตัดถนนสายชัยภูมิ-บัวใหญ่ขึ้น โดยเริ่มจากหน้าวัดชัยประสิทธิ์ อำเภอเมืองชัยภูมิ ไปจนถึงบริเวณเชิงหอนาฬิกาที่อำเภอบัวใหญ่ นายทอง พงษ์อนันต์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดชัยภูมิในขณะนั้นได้ประกาศให้ชาวชัยภูมิทราบ จึงมีประชาชนมาทำการปักแนวที่ดินของตนเป็นจำนวนมาก ทำให้มีที่ดินอยู่ริมถนนสายนี้ โดยในปัจจุบัน มีทายาทของท่านอาศัยอยู่ริมถนนสายนี้เช่นกัน บริเวณทางหลวงขาเข้าจังหวัดชัยภูมิ
การตั้งชื่อถนน

ถนนนิเวศรัตน์ได้ชื่อนี้จากการตั้งชื่อถนนในสมัยนายกรัฐมนตรี จอมพล ป.พิบูลสงคราม ที่ให้ตั้งตามนายช่างใหญ่ที่ควบคุมการสร้างถนนขึ้น โดยตั้งชื่อเป็นเกียรติให้แก่นายสิทธิ์ นิเวศรัตน์ นายช่างกำกับแขวงการทางนครราชสีมาที่ 1
สถานที่สำคัญบนเส้นทาง

วงเวียนอนุสาวรีย์พระยาภักดีชุมพล  (เริ่มต้น)
วัดชัยประสิทธิ์
แขวงการทางชัยภูมิ
องค์การบริหารส่วนตำบลโพนทอง
การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค สาขาชัยภูมิ
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย สถานีควบคุมไฟฟ้าชัยภูมิ
หมวดการทางชัยภูมิที่ 1
โรงเรียนกุดตุ้มวิทยา
โรงเรียนบ้านลาดใหญ่
ศูนย์ราชการ อำเภอแก้งสนามนาง
โรงพยาบาลแก้งสนามนาง
ศาลจังหวัดบัวใหญ่
ถนนนิมิตใหม่

ถนนนิมิตใหม่ (อักษรโรมัน: Thanon Nimit Mai) เป็นเส้นทางการคมนาคมในพื้นที่เขตมีนบุรี เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร และอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ลักษณะ

ถนนนิมิตใหม่มีความยาวประมาณ 14 กิโลเมตร มีเส้นทางแยกจากถนนสุวินทวงศ์ในแขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนประชาร่วมใจ โดยช่วงตั้งแต่ปากซอยนิมิตใหม่ 8 (วีแสงชัย) ถึงปากซอยนิมิตใหม่ 5 (เหมือนสวาท) เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างเขตมีนบุรีกับเขตคลองสามวา เมื่อเลยไปจึงเข้าสู่ท้องที่แขวงทรายกองดิน เขตคลองสามวา จากนั้นข้ามคลองหนึ่ง เมื่อเลยปากซอยนิมิตใหม่ 19 (วัดบัวแก้ว) แล้วจึงตรงไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนวัดสุขใจ (เข้าวัดสุขใจแยกถนนนิมิตใหม่) และถนนหทัยมิตร (หทัยมิตรเชื่อมถนนนิมิตใหม่หทัยราษฎร์) จากนั้นข้ามคลองสองเข้าสู่แขวงสามวาตะวันออก ข้ามคลองสาม เมื่อเลยซอยกาเซ็มจึงโค้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองสี่ จากนั้นตัดกับถนนราษฎร์นิมิตร (นิมิตใหม่-หทัยราษฎร์) ซอยนิมิตใหม่ 64 (ทางเข้าโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา 2) และถนนไมตรีจิต (เข้าวัดศรีสุขแยกถนนนิมิตใหม่) เมื่อเลยปากซอยนิมิตใหม่ 66 (วัดลำกะดาน) จึงเข้าสู่เขตตำบลลำลูกกา อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี โดยมุ่งไปทางทิศเหนือ จากนั้นข้ามคลองหกวา (สายล่าง) ไปบรรจบกับถนนลำลูกกา ใกล้กับตลาดใหญ่ลำลูกกา ตลอดแนวของถนนนิมิตใหม่ฟากตะวันออกนั้นมีแนวท่อส่งก๊าซธรรมชาติอยู่ใต้พื้นถนนตั้งแต่เขตมีนบุรีไปจนถึงอำเภอลำลูกกา โดยช่วงตั้งแต่ทางแยกตลาดลำลูกกาจนถึงเขตจังหวัดปทุมธานีกับกรุงเทพมหานคร มีฐานะเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3592
ประวัติ

ถนนสายนี้ตัดขึ้นโดยสำนักการโยธาเป็นผู้ควบคุมดูแล เมื่อแล้วเสร็จ ทางสำนักงานเขตมีนบุรีได้ยึดถือตามประกาศกรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ที่ระบุให้ใช้ชื่อถนนว่า ถนนนิมิตรใหม่ ภายหลังสถานีตำรวจซึ่งตั้งขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2537 เพื่อดูแลท้องที่แขวงสามวาตะวันออกและบางส่วนของแขวงสามวาตะวันตกและแขวงทรายกองดินใต้ (ซึ่งเป็นบริเวณที่ถนนสายนี้ตัดผ่าน) จึงใช้ชื่อว่านิมิตรใหม่ด้วยและสะกดตามแบบที่กรุงเทพมหานครใช้
ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2539–2540 ได้มีการเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตเดิมและจัดตั้งเขตใหม่ในเขตกรุงเทพมหานคร ทำให้ระยะทางส่วนใหญ่ของถนนรวมถึงที่ตั้งของสถานีตำรวจไปอยู่ในพื้นที่เขตคลองสามวา ซึ่งทางเขตได้สะกดชื่อถนนและซอยย่อยว่า "นิมิตใหม่" โดยไม่มี ร เรือ สะกด แตกต่างจากเขตมีนบุรีซึ่งยังคงใช้ ร เรือ อยู่ ป้ายชื่อซอยจึงเขียนว่า "นิมิตรใหม่" การสะกดชื่อไม่เหมือนกันทำให้ประชาชนและหน่วยงานราชการต่าง ๆ เกิดความสับสน เนื่องจากไม่แน่ใจว่าเขียนอย่างไรจึงจะถูกต้อง หน่วยงานของกรุงเทพมหานครหลายแห่งได้ถูกสอบถามเพื่อขอความกระจ่างเป็นจำนวนมาก
คณะกรรมการกลางตั้งชื่อถนน ตรอก ซอย วงเวียน ทางแยก คลอง สะพาน และสถานที่สำคัญในเขตกรุงเทพมหานคร จึงจัดการประชุมขึ้น ประกอบด้วยผู้อำนวยการกองธรรมศาสตร์และการเมืองซึ่งเป็นตัวแทนจากราชบัณฑิตยสถาน รวมทั้งตัวแทนจากกรมศิลปากร สำนักงานเขตที่เกี่ยวข้อง และกองปกครองและทะเบียน ร่วมกันพิจารณาเรื่องชื่อถนนนิมิตรใหม่ ทางราชบัณฑิตยสถานได้ให้เหตุผลว่า การสะกดชื่อถนนสายนี้ตามหลักภาษาไทยควรใช้คำว่า "นิมิตใหม่" จึงจะถูกต้อง โดยอธิบายว่า คำว่า "นิมิต" ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 มีความหมายว่า สร้าง แปลง ทำ เมื่อรวมกับคำว่า "ใหม่" จึงน่าจะมีความหมายว่า สร้างหรือแปลงขึ้นมาใหม่ หากใช้แบบมี ร เรือ จะกลายเป็นคำที่ไม่มีความหมาย
ดังนั้น สำนักงานเขตมีนบุรีจึงต้องไปเปลี่ยนป้ายชื่อถนน ป้ายชื่อซอยบริเวณต้นถนนรวม 8 ป้าย ได้แก่ ซอยนิมิตรใหม่ 1 ซอยนิมิตรใหม่ 3 ซอยนิมิตรใหม่ 3/1 ซอยนิมิตรใหม่ 3/2 ซอยนิมิตรใหม่ 2 ซอยนิมิตรใหม่ 4 ซอยนิมิตรใหม่ 6 และซอยนิมิตรใหม่ 6/1 รวมทั้งป้ายซอยย่อยต่าง ๆ อีก 15 ป้าย และต้องทยอยแก้ไขฐานข้อมูลทะเบียนราษฎรในบัตรประชาชนและทะเบียนบ้าน 2,000 หลัง เป็น นิมิตใหม่ ตามการสะกดชื่อแบบใหม่ทั้งหมด ขณะที่ในเขตคลองสามวาไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ เนื่องจากเขียนป้ายชื่อถนนและซอยโดยไม่ใช้ ร เรือ มาตั้งแต่แรกแล้ว แต่ทางสำนักงานเขตได้ประสานแจ้งมติการเปลี่ยนชื่อถนนสายดังกล่าวไปยังสถานีตำรวจนครบาลนิมิตรใหม่ด้วย ส่วนในอำเภอลำลูกกาซึ่งเป็นพื้นที่ปลายทางของถนนนั้น กรุงเทพมหานครก็ได้แจ้งไปยังเทศบาลตำบลลำลูกกาเพื่อจะได้แก้ไขป้ายชื่อถนนเสียใหม่เช่นกัน
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ถนนนิมิตใหม่ (มีนบุรี–สุดเขตกรุงเทพมหานคร)
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกนิมิตใหม่ |  ถนนสุวินทวงศ์ ไปมีนบุรี, ถนนรามอินทรา                 |  ถนนสุวินทวงศ์ ไปถนนรามคำแหง, หนองจอก, ฉะเชิงเทรา |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกประชาร่วมใจ | ไม่มี  |  ถนนประชาร่วมใจ ไปถนนมิตรไมตรี, หนองจอก |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกวัดสุขใจ |  ถนนหทัยมิตร ไปถนนหทัยราษฎร์                 |  ถนนวัดสุขใจ ไปวัดสุขใจ |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | − |  ถนนเทพรักษ์ ไปสุขาภิบาล 5, สะพานใหม่                 | ไม่มี |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | − | ไม่มี  |  ถนนไมตรีจิต ไปถนนคลองเก้า |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | − |  ทางหลวงพิเศษหมายเลข 62 ไป ถ.พระราม 9, รามอินทรา,    ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9  |  ทางหลวงพิเศษหมายเลข 62 ไป  ถนนลำลูกกา, อ.บ้านนา, สระบุรี |  |
 ทางเข้านิมิตใหม่
| ปทุมธานี | 1+869 | − | เชื่อมต่อจาก:  ถนนนิมิตใหม่ จากกรุงเทพมหานคร | เชื่อมต่อจาก:  ถนนนิมิตใหม่ จากกรุงเทพมหานคร |  |
| ปทุมธานี | 0+000 | แยกตลาดใหญ่ลำลูกกา |  ถนนลำลูกกา ไปคูคต                 |  ถนนลำลูกกา ไปลำไทร |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
สถานที่สำคัญ

ไปรษณีย์มีนบุรี
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศนิมิตใหม่
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา 2
โรงเรียนวัดสุทธิสะอาด
โรงเรียนวัดบัวแก้ว
วัดลำกะดาน
วัดสุทธิสะอาด
วัดบัวแก้วศรัทธาธรรม
วัดจินดิตวิหาร
สถานีสูบจ่ายน้ำมีนบุรี การประปานครหลวง