stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สวนสาธารณะหาดริมน้ำน่านหมู่บ้านคุ้งตะเภา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเทศบาลตำบลคุ้งตะเภา เก็บถาวร 2009-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สวนสาธารณะหาดริมน้ำน่านหมู่บ้านคุ้งตะเภา
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
17°39′35″N 100°08′39″E﻿ / ﻿17.659626°N 100.144102°E﻿ / 17.659626; 100.144102
| ด ค กสถานที่สำคัญในหมู่บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ |
| --- | --- | --- |
| หมู่บ้านคุ้งตะเภา • วัดคุ้งตะเภา • โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา  • สำนักศาสนศึกษาวัดคุ้งตะเภา • พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคุ้งตะเภา • สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา  • สวนสาธารณะหาดริมน้ำน่านบ้านคุ้งตะเภา • บึงทุ่งกะโล่ • สถานีอนามัยตำบลคุ้งตะเภา • กลุ่มเกษตรกรทำนาคุ้งตะเภา  • มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ วิทยาเขตบึงกะโล่ | หมู่บ้านคุ้งตะเภา • วัดคุ้งตะเภา • โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา  • สำนักศาสนศึกษาวัดคุ้งตะเภา • พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคุ้งตะเภา • สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา  • สวนสาธารณะหาดริมน้ำน่านบ้านคุ้งตะเภา • บึงทุ่งกะโล่ • สถานีอนามัยตำบลคุ้งตะเภา • กลุ่มเกษตรกรทำนาคุ้งตะเภา  • มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ วิทยาเขตบึงกะโล่ |  |
| ด ค กหน่วยการปกครองและสถานที่สำคัญในตำบลคุ้งตะเภา |
| --- | --- | --- |
| หมู่บ้าน |  หมู่บ้านป่ากล้วย (หมู่ 1-2)  หมู่บ้านป่าขนุน(หมู่ 3)  หมู่บ้านคุ้งตะเภา (หมู่ 4)  หมู่บ้านหัวหาด (หมู่ 5)  หมู่บ้านหาดเสือเต้น (หมู่ 6,8)  หมู่บ้านบ่อพระ (หมู่ 7)  |  |
| ศาสนสถาน |  วัดคุ้งตะเภา  วัดใหม่เจริญธรรม  วัดป่ากล้วย  วัดป่าสักเรไร  วัดหาดเสือเต้น  วัดหนองปล้อง  วัดบ่อพระ  |  |
| สถานศึกษา |  โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา  โรงเรียนบ้านหัวหาด  โรงเรียนบ้านบ่อพระ  โรงเรียนป่าขนุนเจริญวิทยา (ประถมและมัธยมต้น)  โรงเรียนบ้านหาดเสือเต้น (ประถมและมัธยมต้น)  สำนักศาสนศึกษาวัดคุ้งตะเภา (สำนักเรียนของคณะสงฆ์)  |  |
| การท่องเที่ยว |  อนุสาวรีย์คู่บารมีกู้แผ่นดิน (หมู่บ้านคุ้งตะเภา)  สวนสาธารณะหาดริมน้ำน่านหมู่บ้านคุ้งตะเภา (หมู่บ้านคุ้งตะเภา)  พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคุ้งตะเภา (วัดคุ้งตะเภา)  หลวงพ่อสุวรรณเภตรา (วัดคุ้งตะเภา)  หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ (วัดคุ้งตะเภา)  สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา (วัดคุ้งตะเภา)  ต้นบุนนาควัดคุ้งตะเภา (วัดคุ้งตะเภา)  บึงทุ่งกะโล่ (เขตหมู่บ้านคุ้งตะเภา)  |  |
แม่แบบ:สวนสาธารณะในจังหวัดอุตรดิตถ์
สวนสาธารณะหาดริมน้ำน่านบ้านคุ้งตะเภา ในคืนวันลอยกระทง พ.ศ. 2552
ภูผาผีคุ้ม

| ภูผาผีคุ้ม |
| --- | --- |
ประเภท: จินตนิมิต
สร้างโดย: เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
เค้าโครงจาก:   กรณิภา ดวงมุสิทธิ์  มนต์เทพ หงษ์แก้ว  เชษฐ์ สงวนนาม  พิมสิรินทร์ พงษ์วานิชสุข  ฐานิตา วัชวงค์  เสกสรรค์ สิงอุไร 
เขียนโดย:   เชษฐ์ สงวนนาม  กรณิภา ดวงมุสิทธิ์  พิมสิรินทร์ พงษ์วานิชสุข 
กำกับโดย: เสกสรรค์ สิงอุไร
แสดงนำ:   เพชร โบราณินทร์  ภาลฎา ฐิตะวชิระ  อัครวุฒิ มังคลสุต  พลอยไพลิน ลิมปนเวทยานนท์ 
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 43
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   ถกลเกียรติ วีรวรรณ  นิพนธ์ ผิวเณร 
ความยาวตอน: 40 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องวัน
ออกอากาศ: 11 ตุลาคม 2564 (2564-10-11) – 22 ธันวาคม 2564 (2564-12-22)
ภูผาผีคุ้ม เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวจินตนิมิต ที่ผลิตโดยเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ กำกับโดยเสกสรรค์ สิงอุไร นำแสดงโดยเพชร โบราณินทร์ ภาลฎา ฐิตะวชิระ อัครวุฒิ มังคลสุต พลอยไพลิน ลิมปนเวทยานนท์ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ถึง 22 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ทางช่องวัน
นักแสดง

ละครเรื่อง ภูผาผีคุ้ม มีนักแสดงนำดังนี้
| บทบาท | นักแสดงหลัก |
| --- | --- |
ผา / เจ้าชายทินกร: เพชร โบราณินทร์
เดือน: ภาลฎา ฐิตะวชิระ
ขุนเทพเทวา / เทพ: อัครวุฒิ มังคลสุต
ปิ่น: พลอยไพลิน ลิมปนเวทยานนท์
บทบาท: นักแสดงสมทบ
ผีบัว: ฝน ธนสุนธร
ผีกล้า: ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม
ขุนสิงห์: อาณัตพล ศิริชุมแสง
พระฑศราชา: ยุทธพิชัย ชาญเลขา
พระยาชัยยศ: สุพจน์ จันทร์เจริญ
ผีอิน / ท่านพราหมณ์: กลศ อัทธเสรี
ชม: ฐรินดา กรรณสูต
แท่น: จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม
ผีอ่ำ: สมจิตร จงจอหอ
ผีรำเพย: ณัฐภัสสร สิมะเสถียร
หมอผีเดช: จอห์น บราโว่
ผีประไพ: โสรยา ศรีมิตร
ผีเที่ยง: สร้อย สารคาม
ผีเรือง: ณภัทร เหมวงศ์
เฟื่อง: โมฬีวรรณ พันธรักษ์
เหม: วรัทภพ รักษ์ศิริ
เจ้าชายทินกร / ผา (วัยเด็ก): ด.ช. พีรณัฐ วัฒนกิจพิศาล
เดือน (วัยเด็ก): ด.ญ. มาชิดา สุทธิกุลพานิช
แท่น (วัยเด็ก): ด.ช. แดนไตร ชัยภักดิ์เตชะ
ปิ่น (วัยเด็ก): ด.ญ. ธมกร เมอไกวร์
เทพ (วัยเด็ก): ด.ช. วรัชต์ธิปต์ กิตติสิริไพศาล
จัน: มานะ ชานนท์
หัวหน้าผล: อัมพร ปานกระโทก
บทบาท: นักแสดงรับเชิญ
เฮียหวัง: น้านงค์ เชิญยิ้ม
พรานลือ: เวนช์ ฟอลโคเนอร์
อารีย์: ประเวศ น่วมอยู่
เสือสมิงตัวผู้ในร่างคน: ราชวัติ ขลิบเงิน
หมอผีที่จับวิญญาณผีอ่ำและผีรำเพย: ต่อตระกูล จันทิมา
เอื้อย / นางใบ้: ลักษิกา สุภาโชค
แม่ใหญ่ (หัวหน้าผีแม่ม่ายในร่างสาว): ธนญดา วิเศษรัตน์
บทบาท: นักแสดงตัวประกอบ
นายทหารเมืองสุบรรณ: ณฐกร เรืองศรี
นายทหารเมืองสุบรรณ: ธงชัย มาเม่น
นายทหารเมืองสุบรรณ: สายัณห์ ผิวจันทร์
ชาวเมืองสุบรรณ: ชินธันย์ เธียรกิตติพงษ์
ชาวบ้านชายป่าหุบเขาหมอก: อาท ลำนารายณ์
ชาวบ้านชายป่าหุบเขาหมอก: บดินทร์ หมู่หมื่นศรี
เพิ่ม (ชาวบ้านบางบ่อทอง): ปองสิชฌ์ พิศิษฐการ
ชาวบ้านบางบ่อทอง: ญาณกวี บุษราคัมวดี
รุกขเทวดา: ฤทธิ์ มกจ๊ก
ผู้ใหญ่บ้านหนองบัวตูม: กฤตภาส จันทนะโพธิ
นายทหารบ้านหนองบัวตูม: สุทธิพงษ์ พยัฆสรรค์
ชาวบ้านหนองบัวตูม: ณัฐชยาพร จันทร์อยู่สุข
ปาน (ทหารเมืองไกรบุรี): ดรัณภพ สุริยาวงษ์
แหล่งข้อมูลอื่น

ภูผาผีคุ้ม ที่ยูทูบ
ภาพเหมือนอาร์นอลฟีนี

| ภาพเหมือนอาร์นอลฟีนี |
| --- | --- |

ศิลปิน: ยัน ฟัน ไอก์ 
ปี: ค.ศ. 1434
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้โอ๊ก
สถานที่: หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
ภาพเหมือนอาร์นอลฟีนี (อังกฤษ: Arnolfini Portrait), การแต่งงานของอาร์นอลฟีนี (อังกฤษ: The Arnolfini Wedding) หรือ ภาพเหมือนของโจวันนี อาร์นอลฟีนี และภรรยา (ดัตช์: Portret van Giovanni Arnolfini en zijn vrouw; อังกฤษ: Portrait of Giovanni Arnolfini and his Wife) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้โอ๊กที่เขียนโดยยัน ฟัน ไอก์ จิตรกรเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ยัน ฟัน ไอก์เขียนภาพ "ภาพเหมือนอาร์นอลฟีนี" ในปี ค.ศ. 1434 เป็นภาพที่เชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของโจวันนี อาร์นอลฟีนี (Giovanni Arnolfini) พ่อค้าจากเมืองลุกกาในอิตาลีและภรรยาในห้องที่อาจจะเป็นที่บ้านที่พำนักอยู่ในเมืองบรูชในฟลานเดอส์ เป็นภาพที่ถือกันว่าเป็นภาพที่มีความเป็นต้นตอและความซับซ้อนมากที่สุดภาพหนึ่งของจิตรกรรมตะวันตก ฟัน ไอก์ลงชื่อและวันที่ว่าวาดในปี ค.ศ. 1434 ต่อมาหอศิลป์แห่งชาติแห่งลอนดอนซื้อภาพเขียนนี้ในปี ค.ศ. 1842
"ภาพเหมือนอาร์นอลฟีนี" เป็นภาพเขียนแบบลวงตาที่น่าประทับใจสำหรับช่วงเวลาที่เขียนที่เห็นได้จากรายละเอียดต่าง ๆ ในภาพโดยเฉพาะการใช้แสง และในการสร้างช่องว่างภายในของภาพ และเป็นภาพที่ทำให้ผู้ดูสามารถเชื่อได้จริง ๆ ว่าเป็นภาพของห้องและผู้ที่อยู่ในห้อง
จากการศึกษาภาพนี้อย่างละเอียด ศิลปินเดวิด ฮอกนีย์ (David Hockney) และนักฟิสิกส์ชาลส์ เอ็ม. แฟลโก (Charles M. Falco) ก็ตั้งสมมุติฐานว่าฟัน ไอก์ ใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่ากล้องทาบเงาในการช่วยเขียนภาพ อย่างน้อยก็ในบางส่วนของภาพ ข้อสันนิษฐานนี้เป็นที่รู้จักกันว่า วิทยานิพนธ์ฮอกนีย์-แฟลโก (Hockney–Falco thesis)
บุคคลในภาพ

ภาพนี้เป็นภาพที่เชื่อกันอยู่เป็นเวลานานว่าเป็นภาพเหมือนของโจวันนี อาร์นอลฟีนี และโจวันนา เชนามี (ภรรยา) ภายในห้องแบบเฟลมิช แต่ในปี ค.ศ. 1997 ก็เป็นที่ทราบว่าอาร์นอลฟีนีและเชนามียังไม่แต่งงานกันในปี ค.ศ. 1447 ซึ่งเป็นเวลาสิบสามปีหลังจากปีที่ระบุว่าเป็นปีที่เขียนภาพและหกปีหลังจากที่ฟัน ไอก์ เสียชีวิตไปแล้ว ในปัจจุบันจึงเชื่อกันว่าเป็นภาพเขียนของลูกพี่ลูกน้องของโจวันนี ดี อาร์รีโก ที่ชื่อโจวันนี ดี นีโกลาโอ อาร์นอลฟีนี และภรรยา ที่อาจจะเป็นภรรยาคนที่สองที่ไม่มีเอกสารระบุ หรือตามทฤษฎีที่เสนอเมื่อไม่นานมานี้ว่าเป็นภรรยาคนแรกที่ชื่อคอสสแตนซา เทรนทาผู้ที่เสียชีวิตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1433 ตามทฤษฎีนี้ก็ทำให้ภาพนี้กลายเป็นภาพอนุสรณ์แสดงให้เห็นภาพของผู้ที่ยังมีชีวิตคนหนึ่งและผู้ที่เสียชีวิตไปแล้วอีกคนหนึ่ง โจวันนี ดี นีโกลาโอ อาร์นอลฟีนีเป็นพ่อค้าชาวอิตาลีที่เดิมมาจากเมืองลุกกาผู้มาตั้งถิ่นฐานในเมืองบรูชอย่างน้อยก็ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1419 อาร์นอลฟีนีเป็นแบบสำหรับภาพเหมือนอีกภาพหนึ่งที่เขียนโดยฟัน ไอก์ที่ปัจจุบันอยู่ที่เบอร์ลิน ที่ทำให้สันนิษฐานกันว่าอาจจะเป็นเพื่อนกับจิตรกร
ข้อโต้แย้งของนักวิชาการ

ในปี ค.ศ. 1934 เออร์วิน พานอฟสกี (Erwin Panofsky) พิมพ์บทความชื่อ ""การแต่งงานของอาร์นอลฟีนี" โดย ยัน ฟัน ไอก์" ใน "นิตยสารเบอร์ลิงตัน" กล่าวว่าลายเซ็นอันใหญ่โตของฟัน ไอก์บนผนังของด้านหลังและสิ่งอื่นในภาพก็เพื่อเป็นบ่งว่าเป็นเอกสารทางกฎหมายที่เป็นการบันทึกการสมรส
ตั้งแต่นั้นมาก็มีการโต้แย้งกันในหัวข้อนี้ นักประวัติศาสตร์ศิลปะเอ็ดวิน ฮอลล์กล่าวว่าเป็นภาพที่แสดงการหมั้นหมายไม่ใช่การแต่งงาน ส่วนมาร์กาเรต ดี. แคร์รอลล์ นักประวัติศาสตร์ศิลปะอีกคนหนึ่งโต้ว่าเป็นภาพเขียนที่แสดงการตกลงทางธุรกิจระหว่างสามีและภรรยาในบทความชื่อ "ในนามของพระเจ้าและผลประโยชน์: "ภาพเหมือนอาร์นอลฟีนี" โดยยัน ฟัน ไอก์" ที่เขียนในปี  ค.ศ. 1993
ลอร์น แคมป์เบลล์ในแค็ตตาล็อกของหอศิลป์แห่งชาติไม่เห็นความจำเป็นในการแสวงหาความหมายที่มีเงื่อนงำของภาพเขียนนี้นอกไปจากการเป็นภาพเหมือนของคนสองคน ที่อาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นเพื่อฉลองการแต่งงานแต่ไม่ใช่เพื่อเป็นบันทึกทางกฎหมาย แคมป์เบลล์อ้างตัวอย่างของจุลจิตรกรรมจากหนังสือต้นฉบับที่แสดงภาพการเขียนอักษรบนผนังแบบตกแต่งที่นิยมทำกันในสมัยนั้น ภาพเขียนอีกภาพหนึ่งของฟัน ไอก์ของหอศิลป์แห่งชาติที่เรียกกันว่า "Leal Souvenir" มีลายเซ็นที่มีลักษณะเป็นลายเซ็นสำหรับเอกสารที่เกี่ยวกับกฎหมาย
ข้อคิดเห็นใหม่ของมาร์กาเรต คอสเตอร์กล่าวว่าเป็นภาพเขียนแบบอนุสรณ์ของภรรยาผู้เสียชีวิตไปราวปีหนึ่งก่อนหน้านั้นซึ่งลบล้างทฤษฎีต่าง ๆ ที่กล่าวมาข้างต้น
นักประวัติศาสตร์ศิลปะมักซีมีลียาน มาร์เตินส์เสนอว่าเป็นภาพเขียนที่ตั้งใจจะให้เป็นของขวัญต่อตระกูลอาร์นอลฟีนีในอิตาลี ที่แสดงความอุดมสมบูรณ์และความมั่งคั่งของคู่บ่าวสาวในภาพ[ต้องการอ้างอิง] มาร์เตินส์มีความรู้สึกว่าเป็นเหตุผลที่อาจจะอธิบายสิ่งต่าง ๆ ที่แปลกในภาพ เช่นการที่อาร์นอลฟีนีและภรรยาแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่เป็นเสื้อผ้าสำหรับฤดูหนาวขณะที่เป็นหน้าร้อนที่มีต้นเชอร์รีออกผลอยู่นอกหน้าต่าง และสาเหตุที่ฟัน ไอก์ลงชื่อตัวใหญ่โตกลางภาพเขียนว่า "ยาน เดอ ไอก์อยู่ที่นี่ ค.ศ. 1434"
วิธีเขียน

ฟัน ไอก์เขียนภาพบนผิวที่เหมือนกับผิวที่สะท้อนโดยการทาสีเคลือบใสหลายชั้น สีที่สว่างที่ใช้ในภาพช่วยทำให้เน้นความเป็นจริงมากขึ้นและแสดงถึงสิ่งต่าง ๆ ในภาพที่เป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งของอาร์นอลฟีนี ฟัน ไอก์ใช้ประโยชน์ของการแห้งที่ช้าของสีน้ำมัน (เมื่อเทียบกับสีฝุ่น) ในการผสานสีที่ใช้วิธีที่เรียกว่า "wet-in-wet" คือเขียนสีใหม่บนสีเก่าที่ยังไม่แห้งเพื่อที่จะให้ได้แสงและเงาที่ต้องการและทำให้เพิ่มความเป็นสามมิติของภาพเพิ่มขึ้น ฟัน ไอก์เขียนรายละเอียดต่าง ๆ อย่างบรรจง และใช้ทั้งการใช้ทั้งแสงที่ส่องตรงและแสงที่กระทบกระจายสาดบนวัตถุต่าง ๆ ในภาพ มีผู้เสนอว่าฟัน ไอก์ใช้กระจกขยายในการเขียนรายละเอียดที่มีขนาดเล็กมากในภาพเช่นเงาบนลูกประคำแต่ละเม็ดที่ห้อยอยู่ข้างกระจกโค้งนูนบนผนังในฉากหลัง
ประวัติการเป็นเจ้าของ

ประวัติการเป็นเจ้าของของภาพเขียนเท่าที่ทราบตามลำดับเวลา:
ค.ศ. 1434  - ภาพเขียนเขียนและลงวันที่โดย ฟัน ไอก์ อาจจะเป็นเจ้าของโดยผู้เป็นแบบ
ก่อน ค.ศ. 1516 - เป็นของดอน ดิเอโก เดอ เกบารา (เสียชีวิตที่บรัสเซลส์ ในปี ค.ศ. 1520) ข้าราชสำนักชาวสเปนของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คที่ใช้เวลาส่วนใหญ่ในเนเธอร์แลนด์และอาจจะรู้จักอาร์นอลฟีนี เมื่อมาถึง ค.ศ. 1516 ก็ได้มอบภาพนี้ให้แก่อาร์คดัชเชสมาร์กาเรตแห่งออสเตรียผู้สำเร็จราชการของฮาพส์บวร์คแห่งเนเธอร์แลนด์
ค.ศ. 1516 - ภาพเขียนเป็นสิ่งแรกในรายการสำรวจภาพเขียนของอาร์คดัชเชสมาร์กาเรตที่ทำต่อหน้าพระองค์ที่เมเคอเลิน ที่มีคำบรรยายเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "ภาพเขียนขนาดใหญ่ที่เรียกว่า "Hernoul le Fin กับภรรยาในห้อง" ที่ได้รับจากดอน ดิเอโก ที่มีตราอาร์มบนภาพดังกล่าว; เขียนโดยจิตรกรโยฮันน์" และมีข้อเขียนเล็ก ๆ บนขอบรายการว่า "เป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องใส่ล็อกเพื่อจะปิดภาพ: ตามคำสั่งของมาดาม[อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรต]"
ค.ศ. 1523-1524 - ในรายการสำรวจภาพเขียนเมเคอเลินอีกรายการหนึ่งก็มีคำบรรยายที่คล้ายคลึงกัน แต่ครั้งนี้ชื่อผู้เป็นแบบเปลี่ยนเป็น "Arnoult Fin" แทนที่จะเป็น "Hernoul le Fin"
ค.ศ. 1558 - ในปี ค.ศ. 1530 มาเรียแห่งออสเตรีย หลานของอาร์คดัชเชสมาร์กาเรตก็ได้เป็นเจ้าของภาพเขียน และในปี ค.ศ. 1556 พระองค์ก็เสด็จไปพำนักในประเทศสเปน ในรายการสำรวจภาพเขียนหลังจากที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1558 ระบุว่าภาพเขียนตกไปเป็นของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน ภาพเขียนของพระราชธิดาสองพระองค์ของพระเจ้าเฟลิเปเห็นได้ชัดว่าวางท่าเช่นเดียวกับภาพเขียนนี้
ค.ศ. 1599 - ผู้เข้าเยี่ยมชมพระราชวังอัลกาซาร์ในมาดริดเห็นภาพเขียนภาพนี้ และมีประโยคจากโอวิดบนกรอบว่า "See that you promise: what harm is there in promises?  In promises anyone can be rich." เชื่อกันว่าเดียโก เบลัซเกซ รู้จักภาพเขียนภาพนี้ซึ่งอาจจะเป็นภาพที่มีอิทธิพบต่อการเขียนภาพ "ลัสเมนินัส" ที่เป็นภาพของห้องในพระราชวังเดียวกัน
ค.ศ. 1700 - ในรายการสำรวจภาพเขียนหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปนภาพเขียนก็ยังคงอยู่ในพระราชวังพร้อมด้วยประโยคจากโอวิด
ค.ศ. 1794 - ภาพเขียนไปอยู่ที่พระราชวังใหม่ในมาดริด
ค.ศ. 1816 - ภาพเขียนไปอยู่ที่ลอนดอนโดยมีนายพันเจมส์ เฮย์เป็นเจ้าของ เฮย์นายทหารสกอตอ้างว่าหลังจากที่ได้รับบาดเจ็บในยุทธการวอเตอร์ลู (Battle of Waterloo) ในปีก่อนหน้านั้นก็เห็นภาพเขียนแขวนอยู่ในห้องผู้ป่วยในบรัสเซลส์ เฮย์ก็ตกหลุมรักภาพนี้และหว่านล้อมให้เจ้าของขายให้ แต่ที่น่าจะเป็นจริงมากกว่าคือเฮย์เข้าร่วมในยุทธการที่บิตอเรียในสเปนในปี ค.ศ. 1813 ที่ฝ่ายอังกฤษปล้นรถม้าใหญ่ที่เต็มไปด้วยภาพเขียนที่โจเซฟ โบนาปาร์ต ไปขนมาจากราชสำนักสเปน เฮย์นำภาพเขียนมาถวายเจ้าชายผู้สำเร็จราชการผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักรผ่านทางเซอร์ทอมัส ลอว์เรนซ์ เจ้าชายผู้สำเร็จราชการทรงรับและตั้งไว้ที่คฤหาสน์คาร์ลตันเป็นเวลาสองปีก่อนที่จะคืนให้เฮย์ในปี ค.ศ. 1818.
ราว ค.ศ. 1828 - เฮย์มอบภาพเขียนให้เพื่อนดูแลและไม่ได้พบกับเพื่อนคนนี้อีกสิบสามปี จนกระทั่งมาจัดให้ภาพเขียนออกแสงในนิทรรศการ
ค.ศ. 1841 - ภาพเขียนออกแสงในนิทรรศการ
ค.ศ. 1842  - หอศิลป์แห่งชาติแห่งลอนดอนที่เพิ่งก่อตั้งซื้อภาพเขียนจากเฮย์เป็นจำนวน 600 ปอนด์ บานภาพและกรอบเดิมหายไป
ดูเพิ่ม

ยัน ฟัน ไอก์
ทุกขกิริยาของพระเยซู
แหล่งข้อมูลอื่น

The Arnolfini Portrait on the National Gallery website
The Arnolfini double portrait: a simple solution - Critical Essay, proposing the painting is partly a memorial portrait เก็บถาวร 2008-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mystery of the Marriage[ลิงก์เสีย] - Open University program
Erwin Panofsky and The Arnolfini Portrait เก็บถาวร 2005-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Blog essay on theories around the painting by John Haber
Press interview with art historian Craig Harbison
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม 
รายละเอียดการตกแต่งที่ปลายแขนของเสื้อ
ชาร์ลพระเศียรล้านไปเยี่ยมจิตรกร
ดาวีด โอแบร์ (David Aubert) โดยไม่ได้บอกล่วงหน้า จุลจิตรกรรมที่แฝงความหมายหลายอย่างที่อาจจะเป็นนัยยะถึงอเล็กซานเดอร์มหาราช ผู้ไปเยี่ยมศิลปินโดยไม่ได้นัดหมายล่วงหน้า ผนังในฉากหลังดูเหมือนจะเป็นนัยยะถึง  "ภาพเหมือนอาร์นอลฟีนี" ที่เขียนสี่สิบปีก่อนหน้านั้น ที่มีองค์ประกอบต่างเช่นที่ปรากฏในภาพเหมือน โดยเฉพาะคำจารึกบนผนัง เขียนก่อน ค.ศ. 1472
ลายเซ็น "Johannes de eyck fuit hic. 1434" บนผนัง
พานอฟสกีและคอสเตอร์มีความเห็นต่างกันเกี่ยวกับเทียนเล่มเดียวที่จุดอยู่ (ดูเล่มที่ดับไปแล้วด้านตรงข้ามทางขวา)
รายละเอียดของกระจกโค้งนูนทรงกลมที่มีภาพเขียนชุดทุกขกิริยาของพระเยซูล้อมรอบ
ส้มบนขอบหน้าต่างและบนหีบใต้หน้าต่าง
รายละเอียด
ดิเอโก เด เกบารา มอบภาพเขียนให้แก่ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค โดยไมเคิล ซิตโตว์ (Michael Sittow) ราว ค.ศ. 1517
วันพันช์แมน

| --- | --- |
วันพันช์แมน
วันพันช์แมนฉบับภาษาญี่ปุ่น เล่ม 1
ワンパンマン (Wanpanman)
ชื่อภาษาอังกฤษ: One-Punch Man
แนว: ซูเปอร์ฮีโร, ผจญภัย, ต่อสู้, ตลก, แฟนตาซี, ล้อเลียน
มังงะ
One-Punch Man (webcomic)
เขียนโดย: One (วัน)
สำนักพิมพ์: ตีพิมพ์ด้วยตัวเอง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย:  เนชั่น NED
มังงะ
One-Punch Man (remake)
เขียนโดย: วัน (ONE)
สำนักพิมพ์:  ชูเอฉะ
มังงะ
One-Punch Man (ภาษาไทย)
เขียนโดย: วัน (ONE)
สำนักพิมพ์:  เนชั่น NED
อนิเมะ
กำกับโดย: Shingo Natsume (ภาค 1) Chikara Sakurai (ภาค 2)
อำนวยการสร้างโดย: Chinatsu Matsui Nobuyuki Hosoya Keita Kodama (ภาค 1) Ayuri Taguchi (ภาค 1) Sōta Satō (ภาค 2)
เขียนบทโดย: Tomohiro Suzuki
ดนตรีโดย: Makoto Miyazaki (ภาค 1)   Yoshikazu Iwanami (ภาค 2)
สตูดิโอ:  Madhouse (ภาค 1)  J.C.Staff (ภาค 2)
ถือสิทธิ์โดย:  อเมริกาเหนือ Viz Media
โอวีเอ
ฉาย: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2558
วันพันช์แมน (ญี่ปุ่น: ワンパンマン; โรมาจิ: Wanpanman; ทับศัพท์: ในชื่ออังกฤษ One-Punch Man) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น โดยผู้แต่ง นามปากกา ONE  ได้ทำการบันทึกเรื่องนี้ลงในเว็บไซต์ส่วนตัวและเผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 โดยในประเภทเว็บคอมมิค
ต่อมาไม่นานนักผลงานของอ.ONE ก็ได้รับความนิยมมากขึ้น จนสำนักพิมพ์ชูเอฉะได้ติดต่อกับทางอ.ONE เพื่อที่จะนำผลงานมาเขียนใหม่ โดยได้นักวาดการ์ตูนชื่อดังอย่างอ.ยูซูเกะ มุราตะ มาเป็นผู้วาด โดยที่ตัวอ.ONE ยังคงมีส่วนร่วมกับงานในฐานะผู้เขียนบทตัวพ่อ
เรื่องโดยย่อ

บนโลกเหนือสิ่งมหัศจรรย์สัตว์ประหลาดและอสูรร้ายได้สร้างความหายนะในเมืองต่างๆ เพื่อต่อสู้ต่อกรกับพวกมัน จึงได้มีการก่อตั้งสมาคมฮีโร่เพื่อหยุดยั้งพวกเขา ไซตามะวีรบุรุษที่ไม่เกี่ยวข้องจากฟากฟ้าของเมือง Z ได้ทำในสิ่งที่กล้าหาญความฝันในวัยเด็กและความบันเทิงของตัวเขา เขาฝึกฝนตัวเองจนถึง3ปีทำให้เขาสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดายด้วยเพียงหมัดเดียว จากความสนุกและความบันเทิงกลับกลายเป็นความเบื่อหน่ายกับพลังอำนาจทุกอย่างอันเกินขีดจำกัดของเขาเอง
สราวุธ เลิศปัญญานุช

| สราวุธ เลิศปัญญานุช |
| --- | --- |
เกิด: 17 ธันวาคม พ.ศ. 2514 (53 ปี)
สังกัด: เอ็กแซ็กท์
รางวัล
พระสุรัสวดี: ดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม พ.ศ. 2537 - มหัศจรรย์แห่งรัก 
สุพรรณหงส์: เพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม พ.ศ. 2543 - กำแพง 
ชมรมวิจารณ์บันเทิง: ดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม พ.ศ. 2541 - รัก-ออกแบบไม่ได้ 
สราวุธ เลิศปัญญานุช เป็นนักแต่งเพลงชาวไทย มีผลงานแต่งเพลงและเรียบเรียงเสียงประสานเพลงประกอบละคร เพลงประกอบภาพยนตร์ และละครเวที ให้กับค่ายเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
สราวุธเริ่มหัดเล่นดนตรีตั้งแต่เด็ก โดยเริ่มจากการเล่นเปียโน ต่อมาได้ศึกษาภาควิชาดนตรีศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเริ่มแต่งเพลงละครโทรทัศน์ให้กับถกลเกียรติ วีรวรรณ  จากนั้นได้ศึกษาเพิ่มเติมที่ประเทศอังกฤษ   จากนั้นจึงมาทำงานเพลงละครเวทีให้กับเครือจีเอ็มเอ็มแกรมมี่
ขณะเรียนหนังสือที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สราวุธเคยเป็นผู้อำนวยเพลงของวงดุริยางค์โรงเรียน [ต้องการอ้างอิง]  ขณะเรียนมหาวิทยาลัย เป็นหนึ่งสมาชิกวงดนตรีโมเดิร์นด็อก ในตำแหน่งคีย์บอร์ด ร่วมแข่งขันโค้กมิวสิคอวอร์ด ประจำปี พ.ศ. 2535 [ต้องการอ้างอิง] และเป็นผู้อำนวยเพลงของวงออร์เคสตราในการแสดงคอนเสิร์ตของวงดนตรีเฉลียง เรื่องราวบนแผ่นไม้ (2543) ของ วงดนตรีเฉลียง / คอนเสิร์ต 20 ปี คาราบาว เรื่องราวของคน ดนตรี และเขาควาย ของวงคาราบาว (2546) และ คอนเสิร์ต เหตุเกิดที่เฉลียง งานดนตรีบำบัด ถาปัดจัด เฉลียงโชว์ (2550) ของ วงดนตรีเฉลียง[ต้องการอ้างอิง]
ผลงานประพันธ์ของสราวุธ ที่มีชื่อเสียง เช่น
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ มหัศจรรย์แห่งรัก (2537)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที วิมานเมือง (2540)
เพลงประกอบภาพยนตร์ รัก-ออกแบบไม่ได้ (2541)
เพลงประกอบภาพยนตร์ กำแพง (2542)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที บัลลังก์เมฆ เดอะมิวสิคัล (2545)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล (2547)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที ทวิภพ เดอะมิวสิคัล (2549)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที ฟ้าจรดทราย เดอะมิวสิคัล (2550)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที ข้างหลังภาพ เดอะมิวสิคัล (2551)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที แม่นาคพระโขนง เดอะมิวสิคัล (2552)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที หงส์เหนือมังกร เดอะมิวสิคัล (2553)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล (2554)
Music Arrangement(Orchesta)&conductor ในงานคอนเสิร์ต   bodyslam  นั่งเล่น เมื่อต้นปี(2555)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที เลือดขัตติยา เดอะมิวสิคัล (2556)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที วันสละโสดกับโจทย์เก่าๆ เดอะมิวสิคัล (2558)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที ลอดลายมังกร เดอะมิวสิคัล (2559)
ประพันธ์ดนตรีประกอบละครเวที Still on My Mind The Musical  (2561)
จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล

| จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศลป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

ที่ปรึกษาพรรคไทรวมพลัง
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  25 ตุลาคม พ.ศ. 2564 (3 ปี 59 วัน)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
ดำรงตำแหน่ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 – 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ก่อนหน้า: วรรณรัตน์ ชาญนุกูล
ถัดไป: วัชรพล โตมรศักดิ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2509 (58 ปี) อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา
พรรคการเมือง: เพื่อแผ่นดิน (2550–2554) ภูมิใจไทย (2554–2556, 2561–2564) ชาติไทยพัฒนา (2556–2561) ไทรวมพลัง (2564–ปัจจุบัน)
ชื่อเล่น: กบ

จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล (เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2509) ชื่อเล่น กบ เป็นที่ปรึกษาพรรคไทรวมพลัง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน อดีตนายกเทศมนตรีตำบลเสิงสาง
และผู้ก่อตั้งพรรคไทรวมพลัง
ประวัติ

จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล (สกุลเดิม จิตรพิทักษ์เลิศ) เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2509 มีพี่น้องเป็นนักการเมืองคือ ว่าที่ ร้อยตรี วิชัย จิตรพิทักษ์เลิศ เลขาธิการพรรคเพื่อไทรวมพลัง มนัสมนต์ จิตรพิทักษ์เลิศ และ ยลดา หวังศุภกิจโกศล นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา ซึ่งเป็นมารดาของ สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและเป็นภรรยา วีรศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล
จิตรวรรณ สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เธอสมรสกับสมศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครราชสีมา
การทำงาน

จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล เคยได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลเสิงสาง อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 จนถึงปี พ.ศ. 2550 จากนั้นจึงได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ โดยได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมาสมัยแรก ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน พร้อมกับ ประนอม โพธิ์คำ
ในปี พ.ศ. 2564 เธอได้เริ่มก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้น โดยใช้ชื่อว่า "พรรคเพื่อไทรวมพลัง" โดยมีพี่ชาย และหลานชายเป็นเลขาธิการพรรค และหัวหน้าพรรค จนกระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 พรรคเพื่อไทรวมพลัง ได้รับเลือกตั้ง ส.ส.แบบแบ่งเขตในพื้นที่จังหวัดอุบลราชธานี 2 ที่นั่ง ท่ามกลางการกล่าวถึงพรรคดังกล่าวว่าเป็นม้ามืดในการเลือกตั้งครั้งนี้
ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. 2567 จิตรวรรณลงสมัครรับเลือกตั้งในนามอิสระ โดยได้หมายเลข 3 ปรากฎว่าไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้คะแนนเป็นลำดับสอง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (จังหวัดนครราชสีมา)

บทความนี้เกี่ยวกับอำเภอในจังหวัดนครราชสีมา สำหรับจังหวัดอื่น ดูที่ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ
| อำเภอเฉลิมพระเกียรติ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Chaloem Phra Kiat
ลานจอดเครื่องบิน ท่าอากาศยานนครราชสีมา
คำขวัญ: เมืองไก่ย่าง ช้างสี่งา พาล่องแพ  แลไทรงาม ลือนามสนามบิน
แผนที่จังหวัดนครราชสีมา เน้นอำเภอเฉลิมพระเกียรติ
พิกัด: 15°0′18″N 102°16′18″E﻿ / ﻿15.00500°N 102.27167°E﻿ / 15.00500; 102.27167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 254.1 ตร.กม. (98.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 36,047 คน
 • ความหนาแน่น: 141.86 คน/ตร.กม. (367.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 30230, 30000 (เฉพาะตำบลหนองงูเหลือม)
รหัสภูมิศาสตร์: 3032
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเฉลิมพระเกียรติ หมู่ที่ 14 ถนนเพชรมาตุคลา ตำบลท่าช้าง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา 30230
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เฉลิมพระเกียรติ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา โดยเป็นอำเภอที่ถูกจัดตั้งขึ้นในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก พ.ศ. 2539 อำเภอนี้เป็นหนึ่งในหลายอำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือพาดผ่าน และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนครราชสีมา แหล่งน้ำที่สำคัญในอำเภอคือแม่น้ำมูล
ประวัติ

วันที่ 5 ธันวาคม 2539    แยกพื้นที่ตำบลช้างทอง  ตำบลท่าช้าง  ตำบลพระพุทธ  ตำบลหนองงูเหลือม  และตำบลหนองยาง  อำเภอจักราช  ไปตั้ง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ  ตามโครงการจัดตั้ง อำเภอ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
โดยย้อนกลับไปในอดีต ก่อนที่จะเป็นอำเภอจักราช พื้นที่ที่เป็นที่ตั้งของอำเภอเฉลิมพระเกียรติในปัจจุบันนั้นเคยเป็นที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอมาก่อน มีชื่อว่า กิ่งอำเภอท่าช้าง สถานที่ตั้งอยู่บริเวณที่เป็นที่ตั้งของโรงเรียนเพ็ชรมาตุคลาในปัจจุบัน ครั้นเมื่อกิ่งอำเภอจะยกระดับเป็นอำเภอ จึงได้มองหาสถานที่ตั้งที่เหมาะสมอันจะประกอบไปด้วยสถานที่ตั้งของส่วนราชการต่าง ๆ เช่น สถานีตำรวจ โรงพยาบาล เป็นต้น ซึ่งได้ที่ตั้งใหม่นั้นก็คือ สถานที่ตั้งที่เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอจักราชในปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเฉลิมพระเกียรติตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโนนสูง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอจักราช
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโชคชัย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองนครราชสีมา