stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แบร็สต์, ฝรั่งเศส

| แบร็สต์ |
| --- | --- |
เมืองย่อยและเทศบาล
ทิวทัศน์Tour Tanguy โดยมีปราสาทแบร็สต์เป็นฉากหลัง
   ธง ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: เบรอตาญ
จังหวัด: ฟีนิสแตร์
เขต: แบร็สต์
อำเภอ: แบร็สต์-1, 2, 3, 4 และ 5
สหเทศบาล: Brest Métropole
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : ฟร็องซัว กุยย็องดร์ (เปแอ็ส)
พื้นที่1: 49.51 ตร.กม. (19.12 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 139,602 คน
 • ความหนาแน่น: 2,800 คน/ตร.กม. (7,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 29019 /29200
สูงจากระดับน้ำทะเล: 0–103 m (0–338 ft)  (avg. 34 m หรือ 112 ft)
เว็บไซต์: brest.fr
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
แบร็สต์ (ฝรั่งเศส: Brest, ออกเสียง: [bʁɛst]) เป็นชื่อเมืองในจังหวัดฟีนิสแตร์ (Finistère) แคว้นเบรอตาญ (หรือบริตตานีในภาษาอังกฤษ) ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ไม่ไกลจากปลายด้านตะวันตกของคาบสมุทรเบรอตาญ แบร็สต์เป็นเมืองที่อยู่ตะวันตกที่สุดของเขตปกครองฝรั่งเศส และเป็นที่ตั้งของท่าเรือทางทหารที่สำคัญเป็นอันดับสองรองจากตูลง จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2552 แบร็สต์มีจำนวนผู้อยู่อาศัย 142,722 คน และเป็นเมืองที่มีจำนวนพลเมืองหนาแน่นเป็นอันดับที่ 22 ของฝรั่งเศส แบร็สต์เป็นศูนย์กลางของเขตปกครองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของแคว้นเบรอตาญตะวันตก ให้บริการดูแลราษฎรจำนวน 1 ล้านคนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ แม้ว่าจะเป็นเมืองใหญ่ที่สุดของฟีนิสแตร์ แต่เมืองหลักของจังหวัดกลับเป็นแก็งแปร์ (Quimper) ที่มีขนาดเล็กกว่ามาก
ในยุคกลาง ประวัติความเป็นมาของแบร็สต์ส่วนมากเกี่ยวข้องกับปราสาท จนกระทั่งพระคาร์ดินัลรีเชอลีเยอ ได้เปลี่ยนเมืองให้เป็นท่าเรือทางทหารใน พ.ศ. 2174 แบร็สต์จึงกลายเป็นคลังสรรพาวุธจนถึงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 ที่เมืองถูกทำลายอย่างหนักจากการจู่โจมทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่ 2 ศูนย์กลางของเมืองได้ถูกสร้างขึ้นใหม่ภายหลังการเสร็จสิ้นของสงคราม ในช่วงปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ไปถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 เมืองลดความสำคัญของอุตสาหกรรมลง และหันมาให้ความสำคัญกับธุรกิจการให้บริการแทน ปัจจุบันแบร็สต์เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเวสเทิร์นบริตตานี ที่มีนักศึกษากว่า 23,000 คน
นอกเหนือจากการเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความหลากหลายทางวิชาการแล้ว แบร็สต์และพื้นที่ล้อมรอบยังเป็นแหล่งของโรงเรียนและสถาบันสำหรับชนชั้นสูงที่มีชื่อเสียง อาทิ โรงเรียนนายเรือแห่งฝรั่งเศส (the French Naval Academy) เตเลกอมเบรอตาญ (Télécom Bretagne) และสถาบันเทคโนโลยีขั้นสูงแห่งเบรอตาญ (Superior National School of Advanced Techniques of Brittany) นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์วิจัยที่สำคัญซึ่งมุ่งเน้นในเรื่องเกี่ยวกับทะเล ได้แก่ สถาบันการวิจัยเรื่องการแสวงประโยชน์จากทะเลแห่งฝรั่งเศส (French Research Institute for Exploitation of the Sea) ศูนย์ข้อมูลการวิจัยและทดลองด้านมลภาวะทางน้ำ (Centre of Documentation, Research and Experimentation on Accidental Water Pollution) และสถาบันวิจัยขั้วโลกใต้
ประวัติศาสตร์ของแบร็สต์เกี่ยวโยงกับทะเลมาโดยตลอด ในปี พ.ศ. 2295 โรงเรียนนายเรือก่อตั้งขึ้นพร้อม ๆ กันกับการสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินชาร์ล เดอ โกล และทุก ๆ 4 ปี แบร็สต์จะจัดงานเฉลิมฉลองระดับนานาชาติเนื่องในเทศกาลเกี่ยวกับทะเลและการเดินเรือ ซึ่งจะเป็นแหล่งพบปะและดึงดูดนักเดินเรือจากทั่วทุกมุมโลก
ประวัติศาสตร์

ก่อนหน้าปี พ.ศ. 1783 แบร็สต์ไม่ได้เป็นที่รู้จักมากนัก จนกระทั่งเคานต์แห่งลียงยกให้ฌ็องที่ 1 ดยุกแห่งเบรอตาญ ต่อมาในปี พ.ศ. 1885 ฌ็องที่ 4 ได้ส่งมอบแบร็สต์ให้กับอังกฤษซึ่งยึดครองไว้จนกระทั่งปี พ.ศ. 1940 ความสำคัญของแบร็สต์ในช่วงยุคกลางมีมากจนทำให้เกิดคำพูดที่ว่า "ไม่มีดยุกแห่งเบรอตาญคนใด ที่ไม่ใช่ลอร์ดของแบร็สต์" ด้วยการอภิเษกสมรสระหว่างพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส กับพระราชินีโกลด พระธิดาในแอนน์แห่งบริตานี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ทำให้แบร็สต์กลายเป็นดินแดนภายใต้การปกครองของฝรั่งเศส ความได้เปรียบของแบร็สต์ในฐานะเมืองท่าเรือเดินทะเลเป็นที่ยอมรับครั้งแรกโดยพระคาร์ดินัลรีเชอลีเยอ ผู้สร้างท่าเทียบเรือไม้ในปี พ.ศ. 2174 ซึ่งเวลาต่อมาได้กลายเป็นฐานที่มั่นของทัพเรือฝรั่งเศส หลังจากนั้น ฌ็อง-บาติสต์ กอลแบร์ รัฐมนตรีกระทรวงการคลังในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ได้สร้างท่าเรือใหม่ด้วยการก่ออิฐ ต่อด้วยการสร้างป้อมปราการโดยโวบ็อง ในระหว่างปี พ.ศ. 2223 – 2231 ความสำคัญของเมืองในฐานะที่มีปราการทางทะเลที่แน่นหนา สามารถป้องกันข้าศึกได้ดำเนินมาต่อเนื่องจนถึงศตวรรษที่ 18 ในปี พ.ศ. 2237 กองเรือรบภายใต้บัญชาการของลอร์ดเบิร์กลีย์แห่งอังกฤษ ได้พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงในการมาโจมตีแบร็สต์
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ปี พ.ศ. 2460 แบร็สต์ถูกใช้เป็นท่าขึ้นฝั่งของกองทหารหลายพันนายที่เดินทางมาจากสหรัฐอเมริกา เพื่อผ่านไปยังแนวด้านหน้าของสนามรบ ต่อเนื่องมาจนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เยอรมันใช้แบร็สต์เป็นฐานขนาดใหญ่ของเรือดำน้ำ หลังจากการบุกครองนอร์ม็องดี ของฝ่ายสัมพันธมิตรในปี พ.ศ. 2487 การต่อสู้ที่แบร็สต์ถือเป็นสมรภูมิรบที่ดุเดือดที่สุดของแนวรบด้านตะวันตก เมืองเกือบทั้งหมดถูกทำลาย ภายหลังสงครามเสร็จสิ้น รัฐบาลของเยอรมันตะวันตกต้องจ่ายเงินจำนวนมหาศาลหลายพันล้านดอยช์มาร์ค เป็นค่าปฏิกรรมสงครามให้กับแบร็สต์ เพื่อชดเชยความเสียหายที่เกิดขึ้นกับเมือง ปัจจุบันพื้นที่ขนาดใหญ่หลายแห่งและอาคารถูกสร้างขึ้นใหม่ด้วยหินแกรนิตและคอนกรีต และฐานทัพเรือของฝรั่งเศสกลายเป็นศูนย์ฝึกอบรม
ในปี พ.ศ. 2515 กองทัพเรือฝรั่งเศสทำพิธีเปิดฐานทัพเรือดำน้ำอาวุธนิวเคลียร์อย่างเป็นทางการที่เกาะลงก์ (Île Longue) ในอาณาเขตของแบร็สต์ ซึ่งยังคงเป็นฐานที่มั่นสำคัญของเรือดำน้ำขีปนาวุธนิวเคลียร์ของฝรั่งเศสมาจนถึงปัจจุบัน
มุทราศาสตร์ และ ธัชวิทยา

นิยามของตรา: ด้านซ้ายเป็น เฟลอร์เดอลี ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชอาณาจักรฝรั่งเศสในอดีตสีทองสามดวงบนพื้นสีกรมท่า ด้านขวาเป็นพื้นลายสีดำบนพื้นสีขาวซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของแคว้นเบรอตาญ เมื่อรวมกันหมายถึงการร่วมกันของฝรั่งเศสและแบร็สต์ ประกาศใช้เป็นครั้งแรกภายใต้ความเห็นชอบร่วมกันของสภาเทศบาลเมืองในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2226
หลังจากท่าเรือแห่งแรกของดัชชีแห่งแบร็สต์ (เบรอตาญ: Dugelezh Breizh)ได้ถูกสร้างขึ้นในช่วงเวลาที่แคว้นแยกจากอังกฤษ ได้ใช้ธงสัญลักษณ์ไม้กางเขนสีดำ (เบรอตาญ: Kroaz Du) ซึ่งต่อมามีการปรับปรุงหลายครั้ง โดยล่าสุดธงเป็นสัญลักษณ์ของสหภาพของฝรั่งเศสและแบร็สต์
บรรณานุกรม

"Brest". A Handbook for Travellers in France. London: John Murray. 1861.
C.B. Black (1876). "Brest". Guide to the North of France. Edinburgh: Adam and Charles Black.
"Brest". Northern France. Leipsic: Karl Baedeker. 1899. OCLC 2229516.
"Grenoble". The Encyclopaedia Britannica (11 ed.). New York: Encyclopaedia Britannica. 1910. OCLC 14782424.
แหล่งข้อมูลอื่น

Aerial photos of the whole city and urban community
Brest Airport Travel Guide
Interactive City Map of Brest
Official website of Brest town hall (with webcam)
Satellite picture by Google Maps
Brest Cultural Heritage (ในภาษาฝรั่งเศส)
Brest improvisation theatre เก็บถาวร 15 ตุลาคม 2019 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Wiki-Brest, a community wiki containing articles about the city (in French).
German submarine base in Brest
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA 
เมืองแบร็สต์ พ.ศ. 2322
เมซงเดอลาฟองแตน ในเขตเรอกูฟ์ร็องซ์ คือหนึ่งในบ้านที่เก่าแก่ที่สุดของแบร็สต์ (ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ไปจนถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18)

Wikisource
รูแม็สกู

| --- | --- |

ประเภท: ซอส
แหล่งกำเนิด: กาตาลุญญา สเปน
ส่วนผสมหลัก: มะเขือเทศ, อัลมอนด์, เฮเซลนัต, กระเทียม, น้ำมันมะกอก
 ตำราอาหาร: รูแม็สกู   สื่อ: รูแม็สกู
รูแม็สกู (กาตาลา: romesco) เป็นซอสมะเขือเทศแบบหนึ่ง มีต้นกำเนิดจากภูมิภาคกัมดาตาราโกนาในแคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน ชาวประมงในพื้นที่ทำซอสนี้เพื่อใช้กินกับอาหารประเภทปลา ตามแบบฉบับแล้ว ซอสนี้ได้จากการนำมะเขือเทศพร้อมกระเทียมไปอบหรือย่าง จากนั้นปั่นผสมกับอัลมอนด์คั่ว เฮเซลนัตหรือเมล็ดสนคั่ว น้ำมันมะกอกหรือน้ำมันดอกทานตะวัน พริกญอราตากแห้ง เกลือ และพริกไทยดำป่น อาจเติมแป้งหรือขนมปังแห้งป่นเพื่อให้ซอสข้นขึ้นหรือเพิ่มผิวสัมผัส
ส่วนผสมทั่วไปอื่น ๆ ได้แก่ น้ำส้มสายชูจากไวน์เชร์รี (เฆเรซ) น้ำส้มสายชูจากไวน์แดง และหัวหอม อาจเพิ่มใบยี่หร่าฝรั่งหรือใบสะระแหน่โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเสิร์ฟพร้อมกับปลาหรือหอยทาก รูแม็สกูมักจะเสิร์ฟพร้อมอาหารทะเล แต่ก็สามารถเสิร์ฟพร้อมกับอาหารประเภทอื่น ๆ ได้หลากหลายรวมถึงสัตว์ปีก เนื้อแดงบางชนิด (เช่น เนื้อแกะ) และผัก
ลูกเป็ดขี้เหร่

ภาพประกอบโดย Theo van Hoytema ปี 1893
ลูกเป็ดขี้เหร่ (เดนมาร์ก: Den grimme ælling; อังกฤษ: The Ugly Duckling)  เป็นนิทานเรื่องสั้นของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน  ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1843 เป็นภาษาเดนมาร์ก ในหนังสือชื่อ Nye Eventyr. Første Bind. Første Samling. 1844   เนื้อเรื่องกล่าวถึงลูกเป็ดตัวหนึ่งที่มีหน้าตาขี้ริ้วแตกต่างจากเพื่อนๆ จนถูกรังเกียจและกีดกันออกจากฝูง เมื่อลูกเป็ดโตขึ้นจึงพบว่าตัวเองไม่ใช่เป็ด แต่เป็นหงส์สีขาว ที่มีรูปร่างงดงามกว่าใครๆ
เรื่องลูกเป็ดขี้เหร่นี้เป็นผลงานแต่งของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน โดยนำมาจากประสบการณ์ส่วนตัวของเขาเอง  ไม่ได้ดัดแปลงมาจากเรื่องแต่งของผู้อื่นเหมือนเรื่องอื่นๆ  และเป็นนิทานเรื่องหนึ่งของเขาที่ได้รับความนิยมมากที่สุด  ถูกนำไปถ่ายทอดเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันโดยวอลต์ ดิสนีย์ ในปี 1931 และ 1939   ในปี 2006 ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องยาว เรื่อง The Ugly Duckling and Me!  (ชื่อไทย ลูกเป็ดขี้เหร่อั๊กลี่กะพ่อหนูผีแรทโซ่)
นูนาอาซีลาซอก

| --- | --- |
เพลงชาติของชาวกาลาลลิต  เพลงชาติร่วมของ กรีนแลนด์
เนื้อร้อง: Jonathan Petersen, ประมาณ ค.ศ. 1920
ทำนอง: Jonathan Petersen, ประมาณ ค.ศ. 1920
รับไปใช้: 1979; 45 ปีที่แล้ว (1979)

ตัวอย่างเสียง
Official orchestral and choral vocal recordingไฟล์ ช่วยเหลือ
 
"นูนาอาซีลาซอก" (กรีนแลนด์: Nuna asiilasooq, แม่แบบ:IPA-kl; เดนมาร์ก: "Et vældigt klippeland", [ed̥ ˈveld̥id̥ ˈkl̥eb̥əˌlanˀ]) เป็นเพลงกรีนแลนด์ที่ใช้เป็นเพลงชาติพันธุ์ของชาวกาลาลลิตที่ปกครองตนเองในกรีนแลนด์ รัฐบาลยอมรับเพลงนี้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1979 ทั้งเนื้อร้องและทำนองได้รับการประพันธ์จาก Jonathan Petersen ผู้แต่ง"นูนาร์ปุต อูต็อกการ์ซูวังงอราวิต" เพลงชาติกรีนแลนด์ที่ใช้งานใน ค.ศ. 1916
เนื้อร้อง

| เนื้อร้องภาษากรีนแลนด์ | สัทอักษรสากล | แปลภาษาเดนมาร์ก (โดย Mads Lidegaard) | แปลไทย |
| --- | --- | --- | --- |
| I  Nuna asiilasooq  Kalaallit nunagaarput  𝄆 tamarmi qaqqartooq 𝄇  Kangerluppassuit sinaa  nunassaqqissisippaat,  tamaat sineriaa  qeqertat saangerpaat.    II  Nuannersoqaqaaq  angallavigigaanni  𝄆 tamaat sineriak 𝄇  Avannamut kujammullu  inunnik naapitsiffik  nunaqarfinnillu  uningavissalik.    III  Qaqqaasa saavini  kangerluillu paani  𝄆 unipput inuii 𝄇  Imartik pissaqarfigaat  atorluakkaminnik,  Kalaallimmi pigaat  soraajuerlutik! | 1  [nʉ.na a.siː.la.sɔːq]  [ka.laːɬ.ɬit nʉ.na.ɣɑːp.put]  𝄆 [ta.mɑm.me‿qɑq.qɑt.tɔːq] 𝄇  [ka.ŋəɬ.ɬup.pas.su.it si.naː]  [nʉ.nas.sɑq.qis.si.syp.paːt]  [ta.maːt si.nə.ʁi.aː]  [qə.qət.tat saː.ŋəp.paːt]    2  [nu.an.nəs.sɔ.qɑ.qɑːq]  [a.ŋaɬ.ɬa.vi.ɣi.ɣaːn.ni]  𝄆 [ta.maːt si.nə.ʁi.ak] 𝄇  [a.van.na.mut ku.jam.muɬ.ɬu]  [i.nʉn.nik naː.pit.tˢif.fik]  [nʉ.nɑ.qɑf.fin.niɬ.ɬu]  [u.ni.ŋa.vis.sa.lik]    3  [qɑq.qaː.sa saː.vi.ni]  [ka.ŋəɬ.ɬu.iɬ.ɬu paː.ni]  𝄆 [u.nyp.put i.nu.iː] 𝄇  [y.mɑt.tˢik pis.sɑ.qɑf.fi.ɣaːt]  [a.tɔɬ.ɬu.ak.ka.min.nik]  [ka.laːɬ.ɬym.my‿pi.ɣaːt]  [sɔ.ʁaː.ju.əɬ.ɬu.tˢik] | I  Et vældigt klippeland  fik Grønlands folk i eje  𝄆 med fjeld fra strand til strand. 𝄇  Og ved de dybe fjordes vand  var godt at bo og bygge  og øers perlerække bandt  et bånd langs kystens rand.    II  Det er en lykke og en lyst  for dem der er på rejse  𝄆 langs landets lange kyst, 𝄇  at strejfe om fra syd til nord  og møde nye venner  hvor gæstfrihed og glæde stor  i lave hytter bor.    III  I høje fjeldes ly  hvor fjorden møder havet  𝄆 de bygged bygd og by. 𝄇  De levede med kunst og flid  af havets rige vande  – fra nu og indtil evig tid  er det kalaallits land. | ๑  ดินแดนแห่งความยิ่งใหญ่  นั่นคือชาวกาลาลิต มีอยู่ฐานประเทศ  ในท่ามกลางภูเขาทั้งลูก  มีฟยอร์ตมากมายบนชายฝั่ง  เหมาะสมกับประเทศที่ดี  และชายฝั่งก็มีจุดสีดำ  ทั่วทั้งหมู่เกาะ    ๒  มันช่างงดงามเหมือเกิน  ให้เป็นสถานที่ล่าสัตว์  แก่ทั่วชายฝั่ง  ขึ้นเหนือและลงใต้  มีสถานที่นัดพบแก่ผู้คน  และทุกตามที่เจ้ามีแผ่นดิน  ตราบมีแผ่นดินเพื่อดำรงชีพ    ๓  ที่ดินเขาของเธอ  และปากฟยอร์ดของเธอ  ผู้อาศัยของเธอได้พบหน้ากัน  ท้องทะเลเป็นอาณานิคมของเขาทั้งผอง  เขาทั้งผองปกปักรักษาเป็นอย่างดี  แผ่นดินเป็นของชาวกาลาลิตทั้งปวง  ตราบถึงจุดจบแห่งกาลเวลา |
พรรคสันติภาพและความรุ่งเรืองของภูฏาน

พรรคสันติภาพและความรุ่งเรืองของภูฏาน (อังกฤษ: Bhutan Peace and Prosperity Party) หรือ ดรุค พึนซัม ทโชกพา (ซองคา: འབྲུག་ཕུན་སུམ་ཚོག་པ) เป็นหนึ่งในพรรคการเมืองสำคัญในภูฏาน ก่อตั้งในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 วันที่ 15 สิงหาคม ปีเดียวกัน จิกมี ทินเลย์ได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรค พรรคยื่นคำร้องขอจดทะเบียนในวันเดียวกัน นับเป็นพรรคการเมืองพรรคที่สองในภูฏาน วันที่ 2 ตุลาคม คณะกรรมการการเลือกตั้งภูฏานจดทะเบียนพรรค วันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2551 พรรคชนะการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกที่จัดขึ้นในภูฏาน ได้ 45 จาก 47 ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรภูฏาน
แหล่งข้อมูลอื่น

"เว็บไซต์ทางการ". สืบค้นเมื่อ 2008-04-16.
ประเทศบาสก์ (ภูมิภาค)

ระวังสับสนกับ แคว้นประเทศบาสก์
| ประเทศบาสก์ Euskal Herria |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: Zazpiak Bat (ทั้งเจ็ดเป็นหนึ่ง)
ที่ตั้งของประเทศบาสก์
เขตการปกครองในประเทศบาสก์
เมืองใหญ่สุด: บิลบาโอ
ภาษาราชการ: บาสก์ ฝรั่งเศส สเปน
เดมะนิม: ชาวบาสก์
พื้นที่
• รวม: 20,947 ตารางกิโลเมตร (8,088 ตารางไมล์)
ประชากร
• 2017 ประมาณ: 3,155,597
• ความหนาแน่น: 150.65 ต่อตารางกิโลเมตร (390.2 ต่อตารางไมล์)
สกุลเงิน: ยูโร (€) (EUR)
โดเมนบนสุด: .eus
ประเทศบาสก์ (บาสก์: Euskal Herria; สเปน: País Vasco; ฝรั่งเศส: Pays basque) เป็นชื่อเรียกภูมิภาคบริเวณที่อยู่อาศัยของชาวบาสก์ ประเทศบาสก์ตั้งอยู่บริเวณด้านตะวันตกของเทือกเขาพิรินี ซึ่งคร่อมเขตชายแดนของฝรั่งเศสและสเปนบริเวณชายฝั่งอ่าวบิสเคย์
ประเทศบาสก์ประกอบด้วยชุมชนปกครองตนเองในแคว้นประเทศบาสก์กับแคว้นนาวาร์ของประเทศสเปน และประเทศบาสก์ตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส ภูมิภาคนี้เป็นที่ตั้งของวัฒนธรรม ภาษา (Euskara) และชาวบาสก์ (Euskaldunak) แต่ภูมิภาคนี้ไม่มีภาษาหรือวัฒนธรรมเพียงของชนกลุ่มเดียว และมีบางพื้นที่ที่ประชากรส่วนใหญ่ไม่ถือตนเองเป็นชาวบาสก์ เช่น ทางตอนใต้ของแคว้นนาวาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  สหรัฐ  กรีซ 
42°52′55″N 1°55′01″W﻿ / ﻿42.88194°N 1.91694°W﻿ / 42.88194; -1.91694
บัสตียา

| บัสตียา |
| --- | --- |
เมืองหลักและเทศบาล
โบสถ์นักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา มองจากท่าเรือบัสตียา
   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: คอร์ซิกา
จังหวัด: โอต-กอร์ส
เขต: บัสตียา
อำเภอ: บัสตียา-1, 2, 3 และ 4
สหเทศบาล: CA Bastia
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : ปีแยร์ ซาเวลี
พื้นที่1: 19.38 ตร.กม. (7.48 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 48,044 คน
 • ความหนาแน่น: 2,500 คน/ตร.กม. (6,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 2B033 /20200
สูงจากระดับน้ำทะเล: 0–963 m (0–3,159 ft)  (avg. 30 m หรือ 98 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
บัสตียา (ฝรั่งเศส: Bastia, ออกเสียง: [bastja]; คอร์ซิกา: Bastìa, ออกเสียง: [baˈsti.a]) เป็นเทศบาลและเมืองหลักของจังหวัดโอต-กอร์ส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะคอร์ซิกา ตรงส่วนฐานของแหลมกัปกอร์ส
บัสตียาเป็นเมืองท่าและเมืองการค้าหลักของเกาะและมีชื่อเสียงเรื่องไวน์ นอกจากนี้ยังเป็นเทศบาลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 2 บนเกาะรองจากอาฌักซีโย อย่างไรก็ตาม อัตราการว่างงานในบัสตียายังคงเป็นหนึ่งในอัตราที่สูงที่สุดในฝรั่งเศส โดยอยู่ที่กว่าร้อยละ 20 ใน พ.ศ. 2547
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 1 มีนาคม 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาฝรั่งเศส)
Bastia Fansite (ในภาษาฝรั่งเศส)
Unofficial Guide to Bastia Airport
Corsica Cultural Heritage website เก็บถาวร 7 เมษายน 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาฝรั่งเศส)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
วังเตเช็นเชอลิง

| วังเตเช็นเชอลิง |
| --- | --- |
 Dechencholing
สมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เซ็งเค วังชุก และ รอเบิร์ต เบลก ที่วังเตเช็นเชอลิง ปี 2010
ที่ตั้งภายในประเทศภูฏาน
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พระราชวัง
สถาปัตยกรรม: ภูฏาน
ที่ตั้ง: ทิมพู ประะทศภูฏาน
พิกัด: 27°31′25″N 89°38′34″E﻿ / ﻿27.523534°N 89.64273°E﻿ / 27.523534; 89.64273
เริ่มสร้าง: 1952
แล้วเสร็จ: 1953
เจ้าของ: รัฐบาลภูฏาน
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: วัง
จำนวนชั้น: 3
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ทรุกคยัลโป ยิกเม ดอร์ยี วังชุก
วังเตเช็นเชอลิง (ซองคา: བདེ་ཆེན་ཆོས་གླིང་, dechencholing) ในทิมพู ประเทศภูฏาน เป็นที่ประทับของกษัตริย์แห่งภูฏาน ตั้งอยู่ห่างไปจากทาชีโชจง สี่กิโลเมตร และอยู่ห่างไปจากใจกลางนครทิมพูอยู่ 7 กิโลเมตร (4.3 ไมล์) วังสร้างขึ้นในปี 1953 โดยสมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม โตเจ วังชุก
สมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เซ็งเค วังชุก เสด็จพระราชสมภพที่นี่ในปี 1955 และในปี 1974 มีการประกอบพิธีขึ้นครองราชย์ของพระองค์ที่นี่ ที่ซึ่งมีการประกอบพิธีรักชาโทเตร็ง (Raksha Thotreng) หนึ่งร้อยครั้ง
เพลงแห่งทรานส์นีสเตรีย

| --- | --- |
Слэвитэ сэ фий, Нистрене

เพลงชาติของ ทรานส์นีสเตรีย
ชื่ออื่น: Мы славим тебя, Приднестровье English: In Russian Ми славимо тебе, Придністров’я อังกฤษ: In Ukrainian
เนื้อร้อง: Boris Parmenov / Nicholas Bozhko / Vitaly Pishenko
ทำนอง: Boris Alexandrovich Alexandrov, ค.ศ. 1943 (1943)

ตัวอย่างเสียง
National Anthem of Transnistria - Гимн Приднестровской Молдавской Республикиไฟล์ ช่วยเหลือ
 
บันทึกเสียงเพลงชาติ (ในมอลโดวา)
บันทึกเสียงของเพลงชาติ (ในภาษารัสเซีย)
บันทึกเสียงเพลงชาติ (ในภาษายูเครน)
เพลงสรรเสริญของทรานส์นีสเตรีย มีชื่อว่า "เราร้องเพลงสรรเสริญทรานส์นีสเตรีย" ถูกเขียนโดย บอริส ปาร์เมนอฟ, นิโคลัส บอสต์โค และ วิตาลี พิชเชนโค และแต่งโดย บอริส อะเล็กซันโดรวิช อะเล็กซานดรอฟ เพลงนี้มีเนื้อร้องในภาษาราชการทั้งสามภาษาของทรานส์นีสเตรีย คือภาษาโรมาเนีย รัสเซีย และยูเครน อย่างไรก็ตามไม่ใช่การแปลตามตัวอักษรทั้งหมด ต้นกำเนิดของเพลงนี้มาจากเพลงรักชาติของรัสเซีย "Long live Our Power" (Даздравствует наша держава), ค.ศ. 1943 เป็นการประพันธ์เพลงครั้งแรก ที่เสนอให้เป็น เพลงของอดีตสหภาพโซเวียต อย่างไรก็ตามเป็นส่วนหนึ่งของ บอริส อเล็กซานดรอฟ แม้กระนั้นจึงไม่สนับสนุนยอมจำนนต่อบิดาของ อเล็กซานเดอร์ อเล็กซานดรอฟ
คำแปลภาษาไทย

เนื่องจากทรานส์นีสเตรีย มีภาษาราชการสามภาษา เพลงชาติจึงมีเนื้อร้องเป็นภาษาโรมาเนีย ภาษารัสเซีย และภาษายูเครน อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่การแปลตามตัวอักษรในภาษาเดียวกันทั้งหมดมีความหมายต่างกัน มีการแปลเนื้อเพลงแสดงไว้ด้านล่าง:
| แปลจากภาษามอลโดวา(โรมาเนีย) | แปลจากภาษารัสเซีย | แปลจากภาษายูเครน |
| --- | --- | --- |
| I ทรานส์นีสเตรียมีชีวิตยิ่งยืนนาน ประเทศของพี่และน้อง ความรักนี้ปราศจากการวิจารณ์ ของขวัญลูกสาวของเจ้า ลูกชาย  เราจะขับขานเพลงเรือกสวน และ โรงงาน เมือง หมู่บ้าน ที่ราบ กับพวกเขาในวันพรุ่งนี้ โอ้ ประเทศทำให้เรารุ่งเรือง!  ประสานเสียง เราจะปฏิบัติตลอดเวลา ชื่อประเทศที่เราภาคภูมิใจ ท่านคือ สาธารณรัฐแห่งเสรีภาพ เจ้าคือความเชื่อในพื้นที่อันเงียบสงบ  ครั้งที่สอง เราจะขับขานเพลงทั้งหุบเขา และเนินเขา ประกายพรึกสีหมอกที่เมือง Dniester บทกวีที่ฉลาดและเก่าแก่ ซึ่งหลายศตวรรษต้องการที่ให้เราคู่ควร เราจะเชิดชูชื่อวีรบุรุษ ซึ่งตกอยู่ในการต่อสู้นั้น และในการเผชิญหน้ากับความทรงจำอันศักดิ์สิทธิ์ เราสาบานกับประเทศเพื่อเป็นเกราะป้องกัน! | บทที่ 1 เราขับขานเพลงแห่งทรานส์นีสเตรีย ประชาชนมีมิตรภาพที่เข้มแข็ง ความรักกตัญญูอันยิ่งใหญ่ เราหลอมรวมกับเธอตลอดไป ได้รับเกียรติ สวนสวยและโรงงาน หมู่บ้าน ท้องทุ่ง เมืองหลวง - ความรุ่งโรจน์เป็นเวลาหลายปี ได้เชิดชูพระบิดาด้วยการทำงานที่นั่น  ประสานเสียง: เราจะปฏิบัติงานมาตลอดหลายปี ชื่อประเทศที่เราภาคภูมิใจ และนำไปสู่สาธารณรัฐแห่งอิสรภาพ เราจะซื่อสัตย์ที่แท้จริง  บทที่ 2 เราสรรเสริญหุบเขาของพวกเขา ความงดงามของแม่น้ำ Dniester ผู้กล้าหาญจะจดจำเรื่องราวอย่างชาญฉลาด เราขอขอบคุณเส้นทางแห่งแผ่นดินบิดร เราสรรเสริญด้วยนามของท่าน ผู้ใดสูญสิ้น เพื่อปิตุภูมิบิดรของเรา ก่อนที่ความทรงจำอันศักดิ์สิทธิ์ต่อผู้ล่วงลับ เราให้คำสาบานแก่ปิตุภูมิ | บทที่ 1 เราสรรเสริญแผ่นดินทรานส์นีสเตรีย สถานที่ที่ผู้คนภาคภูมิใจ มิตรภาพความสามัคคีความรัก การมีส่วนร่วมกับดนตลอดไป  ที่มีชื่อเสียงสำหรับพืชพันธ์ของเรา ทุ่งกว้างและเมือง มีประชาชนที่ซื่อสัตย์ แรงงานทำเพื่อประโยชน์ของแผ่นดิน  ประสานเสียง: แบ่งสรรและน้ำ ชื่อของเราน่าภูมิใจ สาธารณรัฐแห่งอิสรภาพ มีชีวิตครอบครัวยิ่งยืนนานของประชาชนที่นี่  บทที่ 2 เราสรรเสริญหุบเขาแห่งถิ่นกำเนิด ความงดงามของแม่น้ำ Dniester และเราไม่ควรลืมความล้าหาญ จากการกระทำของบรรพบุรุษของเรา  เชิดชูชื่อของพวกเขา ล้มลงเพื่อบ้านบิดาของเรา ที่ซึ่งความทรงจำอันศักดิ์สิทธิ์ของผู้สูญสิ้น มาตุภูมิร้องเพลงสรรเสริญ |
เปตรู ราคู

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เปตรู ราคู
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ตัวแทนอิสระ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 2008–2007 |  สโมสรฟุตบอลซิมบรูคริสซีโน |  18 |  (2) |
| ค.ศ. 2007–2011 |  ไอเอฟเคนอร์เชอปิง |  68 |  (4) |
| ค.ศ. 2008 |  มีปา (ยืมตัว) |  8 |  (2) |
| ค.ศ. 2012 |  สโมสรฟุตบอลไฮจอร์ริงค์ |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| ค.ศ. 2010– |  มอลโดวา |  14 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2010 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2011
เปตรู ราคู (โรมาเนีย: Petru Racu; 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวมอลโดวา ผู้ซึ่งเล่นให้แก่ทีมชาติมอลโดวาในฐานะกองหลัง
ประวัติ > สโมสรอาชีพ

ราคูได้รับการคัดเลือกใน ค.ศ. 2007 โดยสโมสรไอเอฟเคนอร์เชอปิงจากสโมสรฟุตบอลซิมบรูคริสซีโน ในช่วงฤดูกาล 2008 เขาได้รับการยืมตัวไปยังสโมสรมีปาของฟินแลนด์ ซึ่งเดิมเขาได้รับเลือกในฐานะกองหน้า ซึ่งราคูยังเล่นเป็นกองกลาง และตั้งแต่ฤดูกาล 2009 ในฐานะกองหลัง ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ราคูได้ย้ายไปยังสโมสรฟุตบอลไฮจอร์ริงค์ของเดนมาร์ก และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 เขาก็ได้รับการเปิดตัวจากทางสโมสร
ประวัติ > ผลงานระดับนานาชาติ

ใน ค.ศ. 2010 ราคูได้รับการเรียกตัวมาร่วมทีมฟุตบอลทีมชาติมอลโดวา โดยมีการเปิดตัวเขาในนัดกระชับมิตรโดยพบกับทีมชาติจอร์เจียในวันที่ 11 สิงหาคม
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

ใน ค.ศ. 2008 เปตรู ราคู ได้แต่งงานกับเจนจิรา เกิดประสพ ซึ่งเป็นทั้งอดีตมิสไทยแลนด์เวิลด์และนักยิงธนูทีมชาติไทย โดยเขาได้เปิดเผยถึงการแต่งงานดังกล่าวผ่านทางหนังสือพิมพ์เดอะซัน ซึ่งเป็นสื่อที่มีชื่อเสียงของประเทศอังกฤษ และได้รับความสนใจในระดับนานาชาติ
ในเดือนมกราคม 2015 Petru และ Mix ประกาศว่าพวกเขาตัดสินใจแยกทางกันและยื่นฟ้องหย่าและเมื่อสิ้นสุดปีการหย่าก็เสร็จ พวกเขาไม่มีลูกด้วยกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เปตรู ราคู
Official IFK Norrköping profile เก็บถาวร 2010-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สวีเดน)
Profile on football-lineups.com
Profile on soccerway.com
วิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญสเปน พ.ศ. 2560

วิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญสเปน พ.ศ. 2560–2561 (สเปน: crisis constitucional de España de 2017–18; กาตาลา: crisi constitucional espanyola de 2017–18) เป็นความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างรัฐบาลสเปนกับทบวงการปกครองกาตาลุญญาในประเด็นการลงประชามติเอกราชกาตาลุญญา พ.ศ. 2560 ความขัดแย้งเริ่มขึ้นหลังจากที่กฎหมายการลงประชามติเอกราชถูกประณามจากรัฐบาลสเปนซึ่งนำโดยนายกรัฐมนตรีมาเรียโน ราฆอย และต่อมาถูกศาลรัฐธรรมนูญออกคำสั่งยับยั้งจนกว่าจะมีการตัดสินในประเด็นดังกล่าว ฝ่ายบริหารแคว้นกาตาลุญญาซึ่งนำโดยประธานแคว้นการ์ลัส ปุดจ์ดาโมน ประกาศว่า ไม่ว่ารัฐบาลสเปนหรือศาลก็ไม่สามารถหยุดยั้งแผนการของพวกเขาได้ และยังคงมุ่งมั่นที่จะจัดการลงประชามติต่อไป ซึ่งจุดประกายให้เกิดการตอบโต้ตามกฎหมายซึ่งแผ่ขยายอย่างรวดเร็วจากทั้งรัฐบาลสเปนและจากทบวงการปกครองกาตาลุญญาไปยังเทศบาลต่าง ๆ ในแคว้นกาตาลุญญา (โดยทบวงการปกครองกาตาลุญญาได้ร้องขอให้บรรดานายกเทศมนตรีสนับสนุนด้านการส่งกำลังบำรุงและความช่วยเหลือเพื่อให้กระบวนการลงคะแนนเป็นไปได้ด้วยดี) รวมทั้งศาลรัฐธรรมนูญ ศาลยุติธรรมสูงสุดกาตาลุญญา และพนักงานอัยการของรัฐสเปน
เมื่อถึงวันที่ 15 กันยายน ขณะที่ฝ่ายสนับสนุนเอกราชกาตาลุญญาเริ่มรณรงค์การลงประชามติ รัฐบาลสเปนได้ดำเนินการรุกทางกฎหมายอย่างเต็มที่เพื่อขัดขวางการลงคะแนนเสียงที่จะเกิดขึ้น ซึ่งรวมถึงการขู่จะเข้าควบคุมงบประมาณส่วนใหญ่ของกาตาลุญญา การส่งกำลังตำรวจเข้ายึดป้ายประกาศ จุลสาร และใบปลิวสนับสนุนการลงประชามติซึ่งถูกพิจารณาว่าผิดกฎหมาย และการสอบสวนทางอาญาต่อนายกเทศมนตรีในกาตาลุญญากว่า 700 คน ซึ่งตกลงว่าจะช่วยจัดการลงประชามติอย่างเปิดเผย ความตึงเครียดระหว่างทั้งสองฝ่ายถึงจุดวิกฤตหลังจากที่ตำรวจสเปนเริ่มปฏิบัติการอะนูบิสโดยจู่โจมที่ทำการต่าง ๆ ของฝ่ายบริหารแคว้นกาตาลุญญาในเมืองบาร์เซโลนาเมื่อวันที่ 20 กันยายน และจับกุมเจ้าหน้าที่อาวุโสของกาตาลุญญา 13 คน สื่อต่างประเทศบางสื่อบรรยายเหตุการณ์ดังกล่าวว่าเป็น "หนึ่งในวิกฤตการณ์ทางการเมืองที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์สเปนสมัยใหม่" นักการเมืองสเปนหลายคนเรียกการลงประชามติครั้งนี้ว่าเป็น "รัฐประหารขวางประชาธิปไตยสเปน" และ "ขวางยุโรป"