stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดรัลชรัส ศุขีวิริยะ
ประวัติ

ดรัลชรัสเป็นชาวกรุงเทพมหานคร เกิดในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีน มารดาค้าอัญมณี ส่วนบิดาเป็นนักเขียนโปรแกรม จึงตั้งชื่อเล่นเธอว่า ดาต้า (จากคำในภาษาอังกฤษว่า "data") เธอยังมีน้องชายฝาแฝดอีกสองคน ชื่อ รอม กับแรม
ครอบครัวรักดนตรี เธอจึงชอบดนตรีด้วย และหัดร้องเพลงเองแต่เด็ก เมื่ออายุห้าปี ฟังเพลง "แมนอินเดอะมิรเรอร์" (Man in the Mirror) ของไมเคิล แจ็กสัน (Michael Jackson) แล้วสามารถร้องได้จนจบแม้ยังไม่รู้ภาษาอังกฤษ บิดามารดาจึงให้เรียนร้องเพลงอย่างเป็นกิจจะลักษณะกับมณีนุช เสมรสุต และรุ่งโรจน์ ดุลลาพันธ์ ภายหลังได้ประกวดร้องเพลงหลายเวที รางวัลแรกได้จากการประกวดร้องเพลงพระราชนิพนธ์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเมื่อเรียนอยู่ระดับประถมศึกษาปีที่ 4 ต่อมา ได้เข้าประกวดร้องเพลงถ้วยพระราชทานชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทยเมื่อปี 2548 และได้รางวัลชนะเลิศกับรางวัลขวัญใจผู้ชม ทั้งยังได้ประกวดรายการอื่น ๆ อีกเป็นระยะ ๆ
ดรัลชรัสสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ และจากโรงเรียนมัธยมเวบสเตอร์ (Webster High School) สหรัฐอเมริกา ตามลำดับ ภายหลัง ได้เข้าเล่าเรียนในสาขาวิชาดุริยางคศิลป์ตะวันตกที่คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนสำเร็จและได้เกียรตินิยมอันดับ 1 เมื่อ พ.ศ. 2556
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 ขณะศึกษาอยู่ ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ดรัลชรัสได้เข้าร่วมและผ่านการประกวดเพื่อเป็นสมาชิกเบบีวอกซ์ (Baby V.O.X.) วงดนตรีเกาหลีใต้ซึ่งเวลานั้นมีชื่อเสียงมาก ดรัลชรัสจึงพักการเรียนเดินทางไปฝึกฝนและเตรียมออกอัลบั้มที่ประเทศเกาหลีใต้ แต่ผ่านไปหนึ่งปีไม่มีผลงาน ครอบครัวจึงสอบถามไปยังบริษัทต้นสังกัด และได้คำตอบว่า ยังไร้ความคืบหน้า ดรัลชรัสจึงเดินทางกลับประเทศไทยเพื่อศึกษาเล่าเรียนต่อ และได้เข้าเป็นนักร้องสังกัดโซนี่มิวสิก ตั้งแต่ พ.ศ. 2554 ตามที่สุทธิพงษ์ วัฒนจัง ผู้บริหารโซนี่มิวสิกทาบทามไว้ตั้งแต่ก่อนเข้าประกวดเป็นสมาชิกเบบีวอกซ์
ใน พ.ศ. 2559 ดรัลชรัสได้แสดงละครเรื่องสั้นของเกาหลีใต้เรื่อง ยอมให้จับนะ ยัยนางฟ้า ที่แสดงนำโดยอก แท็ก-ย็อนและซง ฮอ-ยุน ออกอากาศทางเนเวอร์ทีวีแคสต์ การแสดงจากละครเรื่องนี้ ยังทำให้เธอได้รับรางวัลเคเว็บเฟสต์ 2016 ในสาขานักแสดงรับเชิญยอดเยี่ยม[ต้องการอ้างอิง]
นอกจากภาษาไทยแล้ว ดรัลชรัสสามารถใช้ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเกาหลี อนึ่ง ดรัลชรัสยังสามารถเต้น เล่นเปียโน และเล่นเจ็ตสกี ทั้งยังสนใจในจิตรกรรมการวาด (drawing) และการเขียน (painting) ด้วย
ชีวิตส่วนตัว

วันเสาร์ที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ดรัลชรัสสมรสกับพิบูล พิหเคนทร์ หรือ บอย ประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัทฮอลลีวูด มูฟวีส์ เอจี หลังคบหากันมานานกว่า 3 ปี
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ปี | ชื่อ | ออกจำหน่าย |
| --- | --- | --- |
| 2554 | "ไอโดนต์วอนนาเมกอะเลิฟ" (I Don't Wanna Make a Love) | 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 |
| 2555 | "รักกันที่..." | 8 มีนาคม พ.ศ. 2555 |
| 2556 | "ปล่อย" | 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 |
| 2556 | "ให้ฉันมีเธอนานนาน" | 19 มิถุนายน พ.ศ. 2556 |
| 2559 | "ลอสต์โซล" (Lost Soul) | 12 มกราคม พ.ศ. 2559 |
| 2559 | "แค่เธอ" | 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 |
| 2561 | "แพ้" | 19 มกราคม พ.ศ. 2561 |
| 2562 | "ทุกนาทียังสวยงาม" | 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 |
ผลงานเพลง > เพลงประกอบละคร

| ปี | เพลง | ละคร | ออกจำหน่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2556 | "ยื้อ" | หลบผี ผีไม่หลบ | 28 ตุลาคม พ.ศ. 2556 |
ผลงานเพลง > เพลงเทิดพระเกียรติ

พ.ศ. 2560 - "เจ้าหญิงของปวงประชา" บทเพลงเฉลิมพระเกียรติโดยราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | คู่​กับ​ | หมายเหตุ​ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2556 | อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ | เมขลา |  | ช่อง​ 3 |
| 2557 | หลานสาวนิรนาม | ขวัญชีวิน / ตะนอย | อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา | ช่อง​ 7​HD |
| 2559 | ยอมให้จับนะ ยัยนางฟ้า (Touching You) | เจสสิกา |  |  |
| 2560 | คิวปิด ตัวกวนป่วนรัก | เซเลนา | อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา | ช่อง​ 7​HD |
| 2560 | วังนางโหง | พรรวี / พอลลี่ |  | ช่อง​ 7​HD |
ผลงานการแสดง > ละครชุด

| ปี | เรื่อง | บทบาท | คู่​กับ​ | หมายเหตุ​ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2552 | เดอะแก๊ง พลพรรครักแผ่นดิน | นีน่า | พายุ คลาร์ค | ช่อง 5 |
| 2555 | Coffee Prince Thailand | จูน |  | True4U |
ผลงานการแสดง > ละครซิตคอม

| ปี | เรื่อง | บทบาท | คู่​กับ​ | หมายเหตุ​ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2556 | ระเบิดเที่ยงแถวตรง | หมอจ๋า |  |  |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2555 | โตไปไม่โกง ตอน ฮิวแมนรีเลชัน (Human Relation) | ณัฏฐา ทินกร หรือจูน |
| 2555 | คุณนายโฮ | น้ำตาล |
| 2559 | 11-12-13 รักกันจะตาย | ส้ม |
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2552 | "ไร้เดียงสา" | เค-โอติก |
| 2553 | "น้ำตาคั่งในสมอง" | แดน วรเวช feat. เวย์ ไทเทเนียม |
ผลงานการแสดง > โฆษณา

| ปี | สินค้า |
| --- | --- |
2555: มินิทเมดพัลพิ น้ำส้มผสมเนื้อส้มแท้
2555: มินิทเมดพัลพิ น้ำองุ่นขาวผสมเนื้อว่านหางจระเข้แท้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2013-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดรัลชรัส ศุขีวิริยะ ที่เฟซบุ๊ก
ดรัลชรัส ศุขีวิริยะ ที่เฟซบุ๊ก
ดรัลชรัส ศุขีวิริยะ ที่ยูทูบ
ดรัลชรัส ศุขีวิริยะ ที่อินสตาแกรม
จังหวะหัวใจเป็นเสียงเพลง "ดาต้า-ดรัลชรัส" เก็บถาวร 2011-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – ผู้จัดการ
"ดาต้า ดรัลชรัส ศุขีวิริยะ" ถนนสายนี้…มีแต่เสียงเพลง เก็บถาวร 2011-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – อินไซด์ดารา
"ดาต้า ดรัลชรัส ศุขีวิริยะ" บัณฑิตสาวศิลปกรรมศาสตร์ เกียรตินิยมอันดับ 1 เก็บถาวร 2013-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – อินไซด์ดารา
ไทใหญ่

"ไทใหญ่" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไทใหญ่ (แก้ความกำกวม)
"ฉาน" เปลี่ยนทางมาที่นี่ บทความนี้เกี่ยวกับบทความเกี่ยวกับชาติพันธุ์ สำหรับเขตการปกครอง ดูที่ รัฐฉาน
| တႆး  ไต๊ |
| --- | --- |
ธงชาติของชาวไทใหญ่

ประชากรทั้งหมด
ประมาณ 4–6 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 พม่า (ส่วนใหญ่อยู่ใน รัฐฉาน): ประมาณ 5 ล้านคน
ภาษา
ภาษาไทใหญ่, ภาษาพม่า, ภาษาจีน, ภาษาอัสสัม, ภาษาไทยกลาง และภาษาไทยถิ่นเหนือ
ศาสนา
ส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนานิกายกึงจอง ส่วนน้อยนับถือนิกายกึงโยน
ไทใหญ่ ชาน หรือ ฉาน (ไทใหญ่: တႆး, ออกเสียง: [táj] ไต๊; พม่า: ရှမ်းလူမျိုး, ออกเสียง: [ʃáɰ̃  lùmjó]; จีน: 掸族; พินอิน: Shàn zú) หรือ เงี้ยว (ซึ่งเป็นคำเรียกที่ไม่สุภาพ) คือกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งที่พูดภาษาตระกูลขร้า-ไท และเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ขนาดใหญ่อันดับสองของประเทศพม่า ส่วนมากอาศัยในรัฐฉานและบางส่วนอาศัยอยู่บริเวณดอยไตแลง ชายแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่า ชาวไทใหญ่มีประมาณ 4–6 ล้านคน โดยเดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊กให้จำนวนประมาณการที่ 5 ล้านคนทั่วประเทศพม่า ซึ่งเท่ากับประมาณร้อยละ 10 ของประชากรพม่าทั้งหมด แต่มีไทใหญ่หลายแสนคนที่ได้อพยพเข้าสู่ประเทศไทย เพื่อหนีปัญหาทางการเมืองและการหางาน ตามภาษาของเขาเองจะเรียกตัวเอง "ไต"หรือ "ไท" มีหลายกลุ่ม เช่น  ไทแหลง ไทคำตี่ ไทอาหม ไทพ่าเก และไทมาว แต่กลุ่มใหญ่ที่สุดคือ ไตโหลง [ไต = ไท และ โหลง (หลวง) = ใหญ่] หรือที่คนไทยเรียกว่า ไทใหญ่ จะเห็นได้ว่าภาษาไทและภาษาไทยคล้ายกันบ้างแต่ไม่เหมือนกัน ชาวไทใหญ่ถือวันที่ 7 กุมภาพันธ์ เป็นวันชาติ
ประวัติ

ชาวไทใหญ่ หรือ ฉาน หรือ ฌาน เป็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่อยู่ในเขตพม่า ตอนใต้ของจีน และภาคเหนือของประเทศไทย ชาวไทใหญ่ที่อยู่ในเขตประเทศจีน เรียกตนเองว่าเป็นไทเหนือด้วยถือว่าอาศัย อยู่ทางเหนือของแม่น้ำคง (สาขาของแม่น้ำสาละวิน) และจะเรียกชาวไทใหญ่ในพม่า ว่าเป็นไทใต้ ในประเทศไทย มีชาวไทใหญ่อพยพเข้ามาอาศัยอยู่ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน เชียงราย และเชียงใหม่ จากตอนใต้ของประเทศจีนเมื่อประมาณศตวรรษที่ 17
ที่มาของชื่อ

คำว่า “ ไทใหญ่ “ เป็นชื่อที่ชาวไทใหญ่คุ้นเคยมานาน ควบคู่กับคำที่ชาวไทใหญ่มักขนานนามตนเองว่า “ ไทใหญ่น้อย ” แต่นอกเหนือจากชาวไทใหญ่ในประเทศไทยแล้วไม่มีคน รู้จักคำว่า ไทใหญ่ ชาวไทใหญ่เรียกตนเองว่าไต ชาวพม่าเรียกชาวไทใหญ่ว่า “ ชาน ” หรือ “ ฉาน “ ซึ่งเป็นต้นเค้าให้ชาวตะวันตกเรียกชาวไทใหญ่ และยังเรียกชาวไทยวน หรือชาวไทยภาคเหนือว่า “ชานสยาม” (Siamese Shan)อีกด้วย เพราะเนื่องจากชาวตะวันตกเห็นว่าคนสองกลุ่มนี้มีวัฒนธรรมที่ใกล้เคียงกัน
ในขณะที่ชาวกะชีนหรือจิ่งเผาะเรียกว่า “ อะซาม ” ชาวอาชาง ชาวปะหล่อง และชาวว้าเรียกว่า “ เซียม ” คำทั้งหมดนี้มาจากรากเหง้าของคำเดิมคือ “ สยาม ” สาม หรือ “ ซาม ” ทั้งสิ้น ส่วนชาวจีนฮั่นมีวิธีเรียกชาวไทใหญ่ที่แตกต่างออกไป คือ ใช้คำที่แสดงลักษณะของชนชาติ มาขนานนาม เช่น เรียกว่า พวกเสื้อขาว (ป๋ายยี) พวกฟันทอง (จินฉื่อ) พวกฟันเงิน (หยินฉื่อ ) พวกฟันดำ (เฮยฉื่อ) และยังมี ชื่ออื่นๆ เช่น เหลียว หลาว หมางหมาน พวกเยว่ร้อยเผ่า และหยี เป็นต้น จีนจะมีการเรียกชื่อชาวไทใหญ่เปลี่ยน แปลงไปตามระยะเวลาทางประวัติศาสตร์
ที่มาของชื่อ > ชื่อที่ชาวพม่าใช้เรียก

“ชาน” คือชื่อที่ชาวพม่าใช้เรียกชาวไทใหญ่
ที่มาของชื่อ > ชื่อที่ชาวไทยใช้เรียก

“เงี้ยว” เป็นคำที่ชาวล้านนาในแถบเชียงใหม่ใช้เรียกชาวไทใหญ่ ส่วนชาวเชียงรายเรียกชาวไทใหญ่ว่า “ไตใหญ่” ส่วนชาวไทยภาคกลางเรียกชาวไทใหญ่ว่า “ไทใหญ่” โดยการเรียกชื่อนี้มีมาแต่สมัยอยุธยาแล้ว โดย ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ ราชทูตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ถามคนอยุธยาว่า “คนไทยมีที่ไหนบ้าง” โดยเธอบอกว่า “คนไทยมีทั้ง ไทใหญ่และไทน้อย” และเธอยังบอกว่าตนเป็นไทน้อย แสดงให้เห็นว่าคนอยุธยาคือชาวไทน้อยและมองคนไทใหญ่ว่าไม่ต่างจากตนถือว่าเป็นคนไทยเหมือนกัน
“อนึ่ง ชาวสยามที่ข้าพเจ้ากล่าวถึงนี้ เรียกตัวเองว่าไทน้อย (Tai Noe) คือสยามน้อย (Little Siam) ตามที่ข้าพเจ้าได้รับคำบอกเล่า ยังมีคนอีกจำพวกหนึ่งซึ่งป่าเถื่อนที่สุดเรียกกันว่าไทใหญ่ (Tai Yai) คือสยามใหญ่ (Great Siam) อันเป็นพวกที่อยู่ทางเขตเขาภาคเหนือ”
ที่มาของชื่อ > ชื่อที่ชาวต่างชาติใช้เรียก > ชาวอังกฤษ

“ชาน” คือชื่อที่ชาวอังกฤษใช้เรียกชาวไทใหญ่ โดยเรียกตามชาวพม่า
ที่มาของชื่อ > ชื่อที่ชาวต่างชาติใช้เรียก > ชาวจีน

“ต้าป๋ายยี” “ป๋ายยี” “จินฉื่อ” “เฮยฉื่อ” คือคำที่ชาวจีนฮั่นใช้เรียกชาวไทใหญ่
อิทธิพลของพม่า

ประวัติศาสตร์ไทใหญ่เต็มไปด้วยเรื่องราวของสงคราม จนการเรียนประวัติศาสตร์ของชาวไทใหญ่กลายเป็นวิชาต้องห้ามมาตั้งแต่สมัยอังกฤษปกครอง อิทธิพลทางวัฒนธรรมของพม่าในไทใหญ่จึงมีมาก ซึ่งเกี่ยวพันกับประวัติศาสตร์และการเมือง กล่าวคือเมื่อพม่ามีอิทธิพลทางการปกครองก็จะเกณฑ์ให้เจ้าฟ้าไทใหญ่ส่งลูกชายและลูกสาวไปเมืองหลวงพม่า เจ้าหญิงเจ้าชายเหล่านี้จึงได้รับวัฒนธรรมพม่ามา และนำกลับมาเผยแพร่แก่ประชาชนไทใหญ่ในรูปแบบของภาษา ดนตรี นาฏศิลป์ และขนบธรรมเนียมประเพณีต่าง ๆ  เช่น เกิดความนิยมว่า วรรณคดีที่ไพเราะซาบซึ้งควรมีคำพม่าผูกผสมผสานกับคำไท
ถิ่นที่อยู่ปัจจุบัน

ชาวไทใหญ่มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่รัฐฉาน ประเทศพม่า เรียกตัวเองว่า คนไต ส่วนชาวล้านนามักเรียกว่า เงี้ยว มีเมืองหลวงที่ถือกำเนิดคือ ตองจี  มีเมืองต่าง ๆ ที่เป็นเมืองของชาวไทใหญ่มาแต่โบราณ ได้แก่ เมืองแสนหวี สี่ป้อ น้ำคำ หมู่เจ เมืองนาย เมืองปั่น เมืองยองห้วย เมืองกาเล เมืองยาง เมืองมีด เป็นต้น
นอกจากนั้นยังมีชาวไทใหญ่อพยพมาอยู่ในประเทศไทย เช่น จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงราย และอำเภอเชียงดาว อำเภอเวียงแหง ทางตอนเหนือของจังหวัดเชียงใหม่ และยังมีที่อยู่อาศัย ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลยูนาน ประเทศจีน เช่น เมืองมาว เมืองวัน เมืองหล้า เมืองขอน เป็นต้น และบางส่วนของรัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย โดยเฉพาะที่ตำบลซ้างปานี แขวงเมืองสิพพสาครและอรุณาจัลประเทศ
วัฒนธรรม > สังคมและประเพณี

ชาวไทใหญ่มักประกอบอาชีพเกษตรกรรมและการค้าขาย นับถือศาสนาพุทธควบคู่กับภูตผีและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่มีวิธีการปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ส่วนใหญ่อยู่ในรูปของเทวดาและผีเสื้อบ้านเสื้อเมือง และยึดถือในการทำบุญแต่ละประเพณีเป็นอย่างมาก ดังประโยคที่กล่าวไว้ว่า "กินอย่างม่าน  ตานอย่างไต" ซึ่งหมายถึงว่า ชาวไทใหญ่นิยมการทำบุญทำทานมาก
เทศกาลของไทใหญ่ตามปฏิทินจันทรคติ ประกอบด้วยวันเหลินสาม (Wan Lern Saam) ในเดือนกุมภาพันธ์ เชื่อกันว่าเป็นการเริ่มต้นฤดูร้อน, ปอยซอนน้ำ (Poy son Nam) หรือ สงกรานต์ และปอยโบกไพ (Poy Moak Fai) หรือบุญบั้งไฟ ในเดือนเมษายน, เข้าหว่า (Kao Waa) หรือเข้าพรรรษา, ออกหว่า (Oak Waa) หรือออกพรรษา และยี่เป็งหรือลอยกระทง
วัฒนธรรม > ภาษา

ภาษาไทใหญ่เป็นวิชาเลือกหนึ่งภายในรัฐ เจ้าขุนสามซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายวัฒนธรรมรัฐฉานในอดีต เคยออกสำรวจคนไทใหญ่ในพม่า พบว่ามีคนไทใหญ่พูดภาษาไทใหญ่มากมายหลายแห่ง แต่ไม่มีจำนวนที่แน่นอน เพราะคนไทใหญ่เหล่านั้นจะเรียกตนเองว่าเป็นพม่า พูดภาษาพม่า แต่งกายเป็นพม่า
วัฒนธรรม > อักษร

อักษรไทใหญ่ พัฒนามาจากอักษรไทใต้คงเก่า ซึ่งเป็นอักษรที่ใช่ในหมู่ชาวไทใหญ่ทั้งหมด โดยยังคงมีลักษณะกลม เนื่องจากไม่ได้เปลี่ยนไปเขียนด้วยพู่กันเหมือนอักษรไทใต้คง (อักษรถั่วงอก) เมื่อรัฐฉานตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2428 ทางอังกฤษได้ส่งเสริมให้ชาวไทใหญ่พัฒนาอักษรของตนขึ้นใหม่ และจัดให้มีการพิมพ์ ทำให้รูปอักษรที่เกิดจากการหล่อตัวพิมพ์มีลักษณะป้อม กลมคล้ายอักษรพม่ามากขึ้น
วัฒนธรรม > ศาสนา

ชาวไทใหญ่ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ศาสนาพุทธเริ่มเข้ามามีบทบาทในกลุ่มชาวไทใหญ่ที่อาศัยอยู่ในรัฐฉานตั้งแต่ พ.ศ. 2015 ในช่วงที่พระญาณคัมภีร์เดินทางมาจากเชียงใหม่ไปเผยแพร่ศาสนาพุทธนิกายโยน ชาวไทใหญ่ยังนับถือเทพและผีเจ้าเมืองด้วย เป็นความเชื่อดั่งเดิมที่เชื่อว่าเจ้าเมืองที่เสียชีวิตไปแล้วจะยังคงปกปักรักษาชาวบ้านในชุมชน ชาวไทใหญ่ยังมีความเชื่อในเรื่องของโลกหน้าอีกด้วย
วัฒนธรรม > สถาปัตยกรรมและพุทธศิลป์

เรือนชาวไทใหญ่นิยมสร้างเรือนใต้ถุนเตี้ย หลังคาจั่วเดียว หากเป็นครัวครอบใหญ่นิยมสร้างเป็นหลังคาสองจั่ว
งานพุทธศิลป์ของชาวไทใหญ่มีวิวัฒนาการคล้ายกับชาวสยาม ต่างก็รับเอาพระพุทธศาสนาเถรวาทแบบลังกาวงศ์มา ได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะมอญพม่า แต่มีเอกลักษณ์เป็นของตนเองภายใต้กรอบของศิลปะแบบมอญพม่า
วัด หรือ จอง ในภาษาไทใหญ่ นิยมสร้างอุโบสถ วิหาร หอฉัน กุฎิสงฆ์ อยู่ติดกันในลักษณะเรือนหมู่แบบคนไทย แต่สร้างหลังคาของอาคารต่าง ๆ ทรงยอดปราสาทแบบพม่ามอญ เรียกว่า ทรงพญาธาตุ แต่ลดจำนวนชั้นและความซับซ้อนของโครงสร้างลงไป ส่วนเจดีย์มีลักษณะคล้ายกับสถูปเจดีย์แบบมอญพม่า แต่มีการประยุกต์โดยขยายส่วนสูงเพิ่มขึ้น ทำให้เจดีย์ไทใหญ่มีรูปทรงสูงชลูดมากกว่าเจดีย์พม่า
การสร้างพระพุทธรูปปางต่าง ๆ นิยมแกะสลักจากหินหยก หรือเป็นพระพุทธไม้แกะสลักปิดทองแล้วประดับด้วยกระจก สร้างเป็นพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ครบทั้ง 4 อิริยาบถ ได้แก่ นั่ง ยืน นอน เดิน มีรูปพระพักตร์แบบพม่า และยังนิยมสร้างรูปพระอรหันต์อุปคุต รวมถึงรูปประติมากรรมต่าง ๆ ที่สร้างถวายเป็นพุทธบูชา เช่น รูปสิงห์ รูปหงส์ รูปคนฟ้อนรำ เป็นต้น ส่วนงานจิตรกรรมมีลักษณะผสมผสานระหว่างศิลปะไทยและพม่า กล่าวคือ นิยมเขียนภาพจากพุทธประวัติ ภาพชาดก มีทั้งตัวละครที่แต่งกายแบบพม่า เขียนตัวละครที่แต่งกายทรงมงกุฎยอดแหลม มีเครื่องแต่งกายเหมือนจิตรกรรมไทย ด้านงานประณีตศิลป์ ได้แก่ เครื่องเขิน เป็นเครื่องใช้สำหรับพระสงฆ์ บาตรพระ พานสำหรับใส่เครื่องบูชา ทำจากไม้ตกแต่งด้วยการลงเขิน หรือลงรักปิดทองและประดับด้วยกระจก งานประณีตศิลป์ที่ถือเป็นเอกลักษณ์ของชาวไทใหญ่คือ ลายฉลุ เป็นการฉลุลายแบบที่ภาษาภาคกลางเรียกว่า งานทองแผ่ลวด แต่ชาวไทใหญ่เรียกว่า ลายไตร นำไปใช้ตกแต่งอาคารในวัดวาอาราม ศาลา หรือสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ
วัฒนธรรม > ชุดแต่งกาย > การแต่งกายในอดีต

ผู้หญิง
สตรีชาวไทใหญ่ในอดีตนิยมสวมเสื้อแซค เป็นเสื้อเนื้อบางแขนยาวหรือสามส่วน ป้ายสาบเสื้อทับไปทางขวาโดยใช้กระดุมผ้าหรือกระดุมโลหะสอดยึดห่วง ซึ่งเสื้อป้ายนี้ได้อิทธิพลการแต่งกายมาจากชาวจีนแบบราชวงศ์ชิง นุ่งซิ่นเนื้อบาง เช่น ซิ่นก้อง ซิ่นส่วยต้อง ซิ่นปะล่อง ซิ้นหล้าย ซิ่นฮายย่า ซิ่นถุงจ้าบ ซิ่นแพรปังลิ้น และซิ่นปาเต๊ะ ทรงผมเกล้ามวยตามอายุ
ผู้ชาย
บุรุษชาวไทใหญ่ในอดีตนิยมสวมเสื้อแซคหรือเสื้อแต้กปุ่ง เป็นเสื้อแขนยาว คอกลม กระดุมผ่าหน้า มีกระเป๋าเสื้อ นุ่งกางเกงสะดอเรียกว่า เรียกว่า ก๋นไต หรือ โก๋นโห่งโย่ง มัดเอวและเคียนหัวด้วยผ้าสีอ่อน เช่น สีขาว ชมพู หรือเหลือง
ส่วนการแต่งกายในราชสำนักไทใหญ่มักจะได้รับอิทธิพลมาจากราชสำนักมัณฑะเลย์
วัฒนธรรม > อาหาร

ชาวไทใหญ่นิยมกินข้าวเจ้าเป็นอาหารหลัก อาหารที่รับประทานส่วนใหญ่ประกอบด้วยผัก ใช้น้ำมันงาในการปรุงอาหาร อาหารนิยมปรุงจากถั่วเน่า อาหารของชาวไทใหญ่ส่วนใหญ่มักจะปรุงจากพืชผักหรือยอดไม้เป็นส่วนใหญ่ เรียกได้ว่าเมื่อได้รับประทานอาหารไทใหญ่แล้ว ไม่แตกต่างจากการรับประทานยาสมุนไพร  อาหารขึ้นชื่อของชาวไทใหญ่ที่มีมาอย่างยาวนานคือ ถั่วเน่า ทำจากถั่วเหลืองหมักเหมือน ถั่วเน่าแข๊บ ของทางภาคเหนือของไทย แต่ถั่วเน่าของไทใหญ่นั้นมีหลากหลายรสมากกว่า เช่น รสเผ็ด ซึ่งใส่พริกป่น ขิง เข้าไปด้วย บางสูตรก็ใส่มะแขว่น  และยังมีอารหารต่างๆอีกมากมาย เช่น ถั่วพูอุ่น ข้าวแรมฟืน ข่างปองมะละกอ เมี่ยงเต้าเจี้ยว ไก่อุ๊บข้าวเหลือง ผักกาดจอเจม(ผักกาดจอหวาน) เน้อลุง(จิ๊นลุง) ข้าวกั๊นจิ้น เป็นต้น
นอกจากอาหารคาวแล้ว ก็ยังมีขนมหวานอีก เช่น อาละหว่า ข้าวหย่ากู๊ ส่วยทะมิน เปงม้ง แอบน้ำอ้อย ข้าวมูลห่อ เป็นต้น ซึ่งขนมของชาวไทใหญ่มักจะทำขึ้นในช่วงเทศกาลต่าง ๆ
วัฒนธรรม > นาฏศิลป์

ศิลปะการแสดงที่โดดเด่นของชาวไทใหญ่ คือ การฟ้อนนกกิงกะหล่าหรือนกกิงกะหร่า เป็นการแสดงประกอบการเฉลิมฉลองประเพณีออกหว่า หรือ งานออกพรรษา ซึ่งตรงกับประเพณีเดือน 11 โดยมีความเชื่อมโยงกับตำนานความเชื่อทางพุทธศาสนา เมื่อครั้งพระพุทธเจ้าได้เสด็จไปโปรดพระมารดาและเทวดายังชั้นสวรรค์ดาวดึงส์ และเมื่อเสด็จนิวัติยังโลกมนุษย์ ซึ่งตรงกับวันออกพรรษาหรือวันเทโวโรหณะ
วัฒนธรรม > นาฏศิลป์ > รำ

ฟ้อนไตหรือรำไต เป็นการรำที่มีมาตั้งแต่การก่อตั้งเมืองแม่ฮ่องสอน แต่ได้มีการว่างเว้นไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และได้มีการรื้อฟื้นขึ้นมาใหม่ โดย พ่อครูแก้ว และแม่ครูละหยิ่น ทองเขียว ซึ่งในการรำไตใช้เพลงอยู่ 3 เพลง มาบรรเลงต่อเนื่องกัน คือ
1.มวยโล่วโล่ว
2.จู่จู่มวย
3.ขะย่านตานโจ่ง
วัฒนธรรม > นาฏศิลป์ > เครื่องดนตรี

เครื่องดนตรีประเภทเครื่องตีของชาวไทใหญ่ เช่น
1.มองแว๊ง(ฆ้องวง)
2.ปาตยา(ระนาดเล็ก)
3.เช่าลงปั๊ด
4.มองถ่าง(ฆ้องราง)
5.จะควิ่น
6.ตอยลง
7.จี(เครื่องเคาะจังหวะ)
เครื่องดนตรีประเภทเครื่องสีของชาวไทใหญ่ เช่น
1.ตอยอฮอร์น(คล้ายไวโอลิน)
และยังมีการใช้ ป่ากย่าหรือแอคคอร์เดียน อีกด้วย
จ๊าดไต
การแสดงลิเกไทใหญ่ หรือจ๊าดไต มีลักษณะคล้ายกับการแสดงลิเกของภาคกลางของประเทศไทยเรา  ซึ่งผู้เขียนได้มีโอกาสไปเที่ยงงานวัด และได้ชมลิเกไทใหญ่ ที่วัดพระธาตุดอยกองมู อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน เมื่องานวันลอยกระทงที่ผ่านมา และได้สอบถามผู้ใหญ่ที่ชอบดูจ๊าดไต ได้ความว่า
ต้นกำเนิดจ๊าดไต อยู่ที่รัฐฉานของพม่า มีการพัฒนามาจากการแสดงข้างถนนจนเป็นมรสพที่ยิ่งใหญ่และนิยมเล่นกันโดยทั่วไป  เมื่ออังกฤษมีอำนาจเข้ามาปกครองรัฐฉานของพม่า จนเกิดสงครามขึ้น  ชาวไทใหญ่บางส่วนได้อพยพมาเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน บริเวณชายแดนที่ติดต่อกับบ้านห้วยผึ้ง และได้เข้าตั้งครัวเรือนที่บ้านคาหาน อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน ซึ่งได้นำการแสดงจ๊าดไตมาด้วย และได้คิดรูปแบบการแสดง โดยใช้เครื่องดนตรีแบบง่ายที่หาได้ในตอนนั้น  เป็นการดีด สี ตี เป่า ตามลักษณะวิถีชีวิตในขณะนั้น ส่วนการแสดงจ๊าดไตในจังหวัดแม่ฮ่องสอนนั้นจะเป็นการผสมกันระหว่างไทใหญ่กับพม่า ทั้ง ท่าทาง การร่ายรำ แนวเพลง รวมถึงเครื่องดนตรีที่ใช้ ยกเว้นเพลงที่ร้องที่ยังคงเอกลักษณ์ของไทใหญ่อยู่
แหล่งข้อมูลอื่น > หนังสือและบทความ

วินัย พงศ์ศรีเพียร. 2557. เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตอนบนในปริทรรศน์ประวัติศาสตร์. ใน วินัย พงศ์ศรีเพียร (บก.), ปริทรรศน์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เล่ม 7 (น. 111-144). งานวิจัยในความสนับสนุนของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
อภิสิทธิ์ ประวัติเมือง. “เจ้าฟ้าฉานกับความทรงจำร่วมของชาวไทใหญ่ในรัฐฉาน ต้นศตวรรษที่ 21.” วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2563.
อาภัสสรา อินทร์ตลาดชุม

| อาภัสสรา อินทร์ตลาดชุม |
| --- | --- |
เกิด: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 (37 ปี) อาภัสสรา อินทร์ตลาดชุม
อาชีพ: นักแสดง, พิธีกร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2552 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: อ้อยทิพย์ - เจ้าสาวริมทาง (2553)   หวาน - ปิ่นอนงค์ (2555)   อึ่ง - เจ้าสาวสลาตัน (2557)   ปวีณา - ทะเลไฟ (2559)   เจ้านางเเก้วอากาศ - เพลิงพระนาง -(2560)   นพวรรณ - ราชนาวีที่รัก (2560)   กฤติยาภรณ์ (เเอน) - สองนรี (2562)   มุก - เงาบุญ (2563)
สังกัด: กันตนา
อาภัสสรา อินทร์ตลาดชุม ชื่อเล่น แพร เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย ในสังกัด บริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เส้นทางสู่วงการบันเทิงจากรายการมายาไอดอล ตัวตนคนมายา เมื่อปี พ.ศ. 2551 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์
ปริญญาตรี นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ABAC
ปริญญาโท บริหารธุรกิจ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ NIDA
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง ช่อง 3 เอชดี
| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2556 | เงาะแท้แซ่ฮีโร่ | ปกฉัตร |  |
| 2558 | เทพบุตรสุดเวหา | แม่ของสุภัควดี | รับเชิญ |
| 2559 | วิมานเมขลา | กุ้ง |  |
| 2559 | ทายาทอสูร | รัชนี (นี) |  |
2559: 
| ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน | วาเดีย | รับเชิญ |  |
| 2561 | เงินปากผี | น้อย |  |
| 2561 | แก้วกุมภัณฑ์ | คุณหญิง |  |
| 2562 | ตุ๊กตาผี | แววตา |  |
| 2564 | ปีศาจแสนกล | สุมนทา |  |
| 2568 | เหนือพรหมลิขิต |  |  |

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง ช่อง 7 HD
| ปี | เรื่อง | รับบท |
| --- | --- | --- |
| 2552 | รหัสโลกันตร์ |  |
| 2552 | ดอกบัวขาว |  |
| 2552 | นิทานทะลุมิติ | ราชินีหิมะ |
| 2553 | รักซ่อนรส | เทียนสี (รับเชิญ) |
| 2553 | เจ้าสาวริมทาง | อ้อยทิพย์ |
| 2554 | นางฟ้ากับมาเฟีย | จีน่า (รับเชิญ) |
| 2554 | ป่านางเสือ | กู่หลิน (รับเชิญ) |
| 2554 | เสือสั่งฟ้า | ไข่ (รับเชิญ) |
| 2555 | ปิ่นอนงค์ | หวาน |
| 2556 | นักสู้มหากาฬ | (รับเชิญ) |
| 2557 | พรมแดนหัวใจ | สายพิณ |
| 2557 | คู่หูคู่เฮี้ยน | พิณ (รับเชิญ) |
| 2557 | เจ้าสาวสลาตัน | อึ่ง |
| 2558 | แหวนสวาท | ระริน |
| 2559 | ทะเลไฟ | ปวีณา |
| 2560 | เพลิงพระนาง | เจ้านางแก้วอากาศ |
| 2560 | ราชนาวีที่รัก | นพวรรณ |
| 2561 | คุณหนูเรือนเล็ก | ประยงค์ |
| 2561 | ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น | ชมพูนุช |
| 2562 | สองนรี | กฤติยาภรณ์​ (แอน)​ |
| 2563 | เงาบุญ | มุก (รับเชิญ) |
| 2564 | ไวรัสวัยเลิฟ ชุด นักรบชุดขาว | ​(รอยืนยัน) |
| 2564 | รางรักพรางใจ | สา (รับเชิญ) |
| 2566 | สร้อยนาคี | ​นันทนา (นัน) |
| 2566 | พิภพมัจจุราช ตอน คดีผีร้องทุกข์ | อ้อ (รับเชิญ) |
| 2567 | ลูกผู้ชายไม้ตะพด | ทิพย์​ (รับเชิญ)​ |
| 2568 | ทุกอณูฤทัย |  |
| 2568 | เงากามเทพ | นภา |
ผลงาน > ละครสั้น

| ปี | เรื่อง | รับบท |
| --- | --- | --- |
| 2557 | ฟ้ามีตา ตอน คนรวยง้อคน คนจนไม่ง้อใคร |  |
| 2558 | ฟ้ามีตา ตอน ลูกค้าคือพระเจ้า |  |
| 2559 | ฟ้ามีตา ตอน พี่เลี้ยง | นิ้ง |
| 2560 | ฟ้ามีตา ตอน ต่ำตมก็เพราะใคร | มิลค์ |
| 2561 | ฟ้ามีตา ตอน คนเห็นผี | บุษบา |
| 2561 | ฟ้ามีตา ตอน มนตร์เรียกผัว  | กิ่ง |
| 2561 | ฟ้ามีตา ตอน ชายสามวัย  | สมทรง |

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง ช่องเวิร์คพอยท์
| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2558 | 7 วันจองเวร | กาหลง | ตอน ศพ-เซ่น-ศาล |

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง ช่อง 8
| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2560 | ใจลวง | รริศา |  |

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก
| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2553 | วีรชนคนกล้า | พระนางปทุมวดี | ตอน จอมนางจามเทวี |
| 2557 | ละครเทิดพระเกียรติ 12 สิงหา | - | ป่ารอยต่อ ร้อยใจรักษ์ |

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี
| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2554 | สุดหัวใจเจ้าชายเทวดา | บาหยัน |  |
ผลงาน > งานพิธีกร

รายการนัดกับหมอ
รายการอร่อยคลับ
รายการตี๋ลี่ฮวงจุ้ย
รายการชีวิต..พิชิตดวง
รายการเปิดเรื่องแปลก
ผลงาน > งานภาพยนตร์

ภาพยนตร์สั้น : You Never Know 
 รางวัล 12th Thai Short Film & Video Festival 2008 (Ost.Incomparable by Ganesha)
ตีอาโก มอตตา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มอตตากับปารีแซ็ง-แฌร์แม็งในปี 2016
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ชียากู มูตา ซันตอน โอลีวารึช
วันเกิด:   (1982-08-28) 28 สิงหาคม ค.ศ. 1982 (42 ปี)
สถานที่เกิด:  เซาเบร์นาร์ดูดูกังปู บราซิล
ส่วนสูง:  1.88 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ยูเวนตุส (หัวหน้าผู้ฝึกสอน)
สโมสรเยาวชน
1997–1999:  Juventus-SP
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1999–2002 |  บาร์เซโลนา เบ |  84 |  (12) |
| 2001–2007 |  บาร์เซโลนา |  96 |  (6) |
| 2007–2008 |  อัตเลติโกเดมาดริด |  6 |  (0) |
| 2008–2009 |  เจนัว |  27 |  (6) |
| 2009–2012 |  อินเตอร์มิลาน |  55 |  (11) |
| 2012–2018 |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง |  166 |  (8) |
| รวม |   |  434 |  (43) |
ทีมชาติ
| 2003 |  บราซิล |  1 |  (0) |
| 2011–2016 |  อิตาลี |  30 |  (1) |
จัดการทีม
2018–2019:  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง อายุไม่เกิน 19 ปี
2019:  เจนัว
2021–2022:  สเปเซีย
2022–2024:  โบโลญญา
2024–:  ยูเวนตุส
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ชียากู มูตา ซันตอน โอลีวารึช (โปรตุเกส: Thiago Motta Santon Olivares; เกิด 28 สิงหาคม ค.ศ. 1982) หรือ ตีอาโก มอตตา (อิตาลี: Thiago Motta) เป็นผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอล ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของยูเวนตุส สโมสรในเซเรียอา
เกาะโลซิน

| --- | --- |
โลซิน Losinแสดงแผนที่ประเทศไทยโลซิน Losinแสดงแผนที่ทะเลจีนใต้
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อ่าวไทย
พิกัด: 7°19′N 101°56′E﻿ / ﻿7.317°N 101.933°E﻿ / 7.317; 101.933
ระดับสูงสุด: 10 ม. (30 ฟุต)
จุดสูงสุด: เกาะโลซิน
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: ปัตตานี
อำเภอ: ปะนาเระ
ตำบล: บ้านน้ำบ่อ

th

 ไอยูซีเอ็นประเภท VI (พื้นที่คุ้มครองเพื่อการจัดการทรัพยากร)
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: พื้นที่คุ้มครองทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งเกาะโลซิน
ขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2565
เลขอ้างอิง: 555757279
 
 
เกาะโลซิน (อักษรโรมัน: Ko Losin) เป็นเกาะหินปูนขนาดย่อมกลางทะเลอ่าวไทย ขึ้นอยู่กับจังหวัดปัตตานี เป็นแหล่งดำน้ำและตกปลาที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง และเป็นเกาะที่เล็กที่สุดในประเทศไทย
ประวัติ

แต่เดิมที่นี่เคยเป็นดินแดนพิพาทระหว่างไทยกับมาเลเซีย โดยมาเลเซียได้ทำการอ้างสิทธิ์เหนือหมู่เกาะกระในจังหวัดนครศรีธรรมราช ด้วยการอ้างการแบ่งเขตไหล่ทวีป อันเป็นพื้นที่ทับซ้อนกับพื้นที่สัมปทานแหล่งก๊าซธรรมชาติ ทำให้ไทยเสียเปรียบ แต่เวลาต่อมาคณะเจรจาไปพบเกาะหินกลางทะเล นั่นคือ "เกาะโลซิน" จึงได้ใช้อนุสัญญากรุงเจนีวาว่าด้วยกฎหมายทางทะเล ค.ศ. 1958 ให้โลซินมีสถานะเป็นเกาะ ไทยจึงสามารถประกาศสิทธิเขตเศรษฐกิจจำเพาะจากแนวน้ำลดบริเวณชายฝั่งออกไปได้ 200 ไมล์ทะเล ซึ่งครอบคลุมแหล่งก๊าซด้วย
ภายหลังปี พ.ศ. 2521 ไทยและมาเลเซียจึงได้ตกลงกันกำหนดพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลดังกล่าวเป็นพื้นที่พัฒนาร่วม (Joint Development Area) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 7,250 ตารางกิโลเมตร โดยตั้งองค์กรขึ้นมาบริหารจัดการร่วมกันแล้วแบ่งผลประโยชน์กันคนละครึ่ง
ปัจจุบันเกาะโลซิน เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัย ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของตำบลบ้านน้ำบ่อ อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี จากที่นี่ห่างจากหาดวาสุกรีในเขตอำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี ประมาณ 72 กิโลเมตร