นอร์ม็องดี (เรือ)
ความนิยม

แม้นอร์ม็องดีจะได้รับคำชมเรื่องการออกแบบและการตกแต่ง แต่สุดท้ายผู้โดยสารในแอตแลนติกเหนือก็แห่กันมาขึ้นเรือควีนแมรีแบบดั้งเดิมแทน คุณสมบัติที่ดีที่สุด 2 อย่างของเรือ กลายเป็นข้อบกพร่องที่ใหญ่ที่สุด 2 อย่างแทน
ปัญหาส่วนหนึ่งของนอร์ม็องดีอยู่ที่พื้นที่ผู้โดยสารส่วนใหญ่ถูกจัดสรรไว้สำหรับชั้นหนึ่ง ซึ่งสามารถรองรับได้มากถึง 848 คน มีพื้นที่และคำนึงถึงผู้โดยสารชั้นสองและชั้นท่องเที่ยวน้อยลง ซึ่งมีจำนวนเพียง 670 และ 454 คน ตามลำดับ ผลก็คือ ผู้โดยสารแอตแลนติกเหนือต่างเห็นพ้องกันว่าเรือลำนี้เป็นเรือสำหรับคนรวยและคนดังโดยเฉพาะ ตรงกันข้าม ในควีนแมรีของคูนาร์ด-ไวต์สตาร์ให้ความสำคัญกับการตกแต่ง พื้นที่ และที่พักในชั้นสองและชั้นท่องเที่ยวเท่า ๆ กับชั้นหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ ควีนแมรีจึงรองรับนักท่องเที่ยวชาวอเมริกันที่มีจำนวนมากขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1920 และ 1930 ผู้โดยสารจำนวนมากไม่สามารถจ่ายค่าตั๋วชั้นหนึ่ง แต่ต้องการเดินทางด้วยความสะดวกสบายเช่นเดียวกับที่ได้สัมผัสในชั้นหนึ่ง เป็นผลให้ชั้นสองและชั้นท่องเที่ยวกลายมาเป็นแหล่งรายได้สำคัญของบริษัทเดินเรือในเวลานั้น ควีนแมรีรองรับแนวโน้มเหล่านี้และต่อมาเรือโดยสารก็ได้รับความนิยมมากขึ้นในหมู่นักเดินทางแอตแลนติกเหนือในปลายคริสต์ทศวรรษ 1930
ชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่อีกประการหนึ่งของ CGT กลับกลายเป็นข้อบกพร่องครั้งใหญ่ที่สุดของนอร์ม็องดีเช่นกัน นั่นคือการตกแต่ง การตกแต่งภายในแบบอาร์ตเดโคที่ทันสมัยและเก๋ไก๋ของเรือลำนี้สร้างความกลัวและไม่สะดวกสบายให้กับนักเดินทางอยู่ไม่น้อย โดยบางคนอ้างว่าการตกแต่งภายในนั้นทำให้พวกเขาปวดหัว สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ควีนแมรีมีชัยชนะเหนือคู่แข่งชาวฝรั่งเศส แม้ควีนแมรีจะตกแต่งในสไตล์อาร์ตเดโคด้วย แต่มีระเบียบมากกว่าและไม่สุดโต่งเหมือนนอร์ม็องดี และท้ายที่สุดก็ได้รับความนิยมจากนักเดินทางมากกว่า
เป็นผลให้ตลอดประวัติการให้บริการของนอร์ม็องดีหลายครั้งต้องขนส่งผู้โดยสารไม่ถึงครึ่งหนึ่งของจำนวนผู้โดยสารทั้งหมด คู่แข่งชาวเยอรมันอย่างเบรเมินและอ็อยโรปา รวมถึงคู่แข่งชาวอิตาลีอย่างเร็กซ์และกอนเตดีซาโวยาก็ประสบปัญหาเดียวกันนี้เช่นกัน แม้พวกเขาจะมีการออกแบบที่สร้างสรรค์และมีการตกแต่งภายในที่หรูหรา แต่พวกเขากลับสร้างกำไรให้บริษัทของตนเองได้ไม่มากนัก ปัจจัยหนึ่งที่สนับสนุนให้เกิดการคว่ำบาตรระหว่างประเทศต่อเยอรมนีและอิตาลีในช่วงที่สถานการณ์ทางภูมิรัฐศาสตร์ของยุโรปเสื่อมถอยลงตลอดคริสต์ทศวรรษ 1930 ก็คือเรือโดยสารอิตาลีต้องพึ่งเงินอุดหนุนจากรัฐบาลเป็นอย่างมาก ขณะที่เรือโดยสารล็อยท์ของเยอรมนีไม่เคยได้รับเงินทุนเลย เมื่อเทียบกันแล้ว นอร์ม็องดีไม่จำเป็นต้องได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลในการให้บริการ โดยรายได้ของเรือไม่เพียงแต่ครอบคลุมค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานเท่านั้น แต่ยังสร้างรายได้ถึง 158,000,000 ฟรังก์อีกด้วย
ตรงกันข้าม บริแทนนิก 3, จอร์จิก 2 ของคูนาร์ด-ไวต์สตาร์ และอาควิเทเนียที่เก่ากว่ามาก พร้อมด้วยเอสเอส นิวอัมสเตอร์ดัม ของฮอลแลนด์อเมริกาไลน์ เป็นเรือโดยสารแอตแลนติกเหนือเพียงไม่กี่ลำที่ทำกำไรได้ โดยบรรทุกผู้โดยสารเป็นจำนวนมากในช่วงหลายปีก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
ใน ค.ศ. 1939 คณะนักร้องตระกูลฟอนแทรปป์ที่มีชื่อเสียงได้พักอยู่ในชั้นสามและเดินทางไปเซาแทมป์ตันโดยนอร์ม็องดี ในภาคที่ 2 บทที่ 5 ของ "เรื่องราวของนักร้องตระกูลแทรปป์" อัตชีวประวัติของมาเรีย ออกัสตา แทรปป์ เธอบรรยายถึงประสบการณ์ของตระกูลแทรปป์บนนอร์ม็องดี เธอกล่าวว่า "นอร์ม็องดี! เรือลำนี้ช่างสง่างามและมีลูกเรือที่ยอดเยี่ยมมาก! แม้ว่าเราจะเป็นผู้โดยสารชั้นสาม แต่สายการเดินเรือฝรั่งเศสก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำให้การเข้าพักของเราสนุกสนานมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ... บนนอร์ม็องดี เราได้รับการปฏิบัติราวกับศิลปินชื่อดัง ผู้คนทราบเกี่ยวกับคอนเสิร์ต Town Hall ของเรา และเราได้รับเชิญให้เล่นการแสดงอันอลังการในคืนสุดท้ายร่วมกับเรเน เลอ รอย นักเล่นฟลุต หลังจากนั้นก็มีการเสิร์ฟแชมเปญฟรี ตัวเรือเองก็เป็นความฝันอันสวยงาม ... แต่สี่วันนั้นไม่สั้นเกินไปที่จะสร้างความรู้สึกอบอุ่นให้กับเรือและลูกเรือ และเมื่อหลายปีต่อมา เราได้รับรู้ถึงภัยพิบัติอันเลวร้ายที่นอร์ม็องดีประสบในนิวยอร์ก เราก็รู้สึกราวกับว่ามีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับเพื่อนสนิทเราคนหนึ่ง"