stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมู่เกาะโองาซาวาระ

| หมู่เกาะโองาซาวาระ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค **: เอเชีย-แปซิฟิก
ประเภท: มรดกโลกทางธรรมชาติ
เกณฑ์พิจารณา: ix
อ้างอิง: 1362
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: พ.ศ. 2554 (คณะกรรมการสมัยที่ 35)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
| อุทยานแห่งชาติโองาซาวาระ |
| --- | --- |
小笠原国立公園
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ชิจิจิมะ
ที่ตั้ง: หมู่เกาะโองาซาวาระ, ญี่ปุ่น
พื้นที่: 66.29 กม²
จัดตั้ง: 16 ตุลาคม ค.ศ. 1972
หมู่เกาะโองาซาวาระ (ญี่ปุ่น: 小笠原群島; โรมาจิ: Ogasawara-guntō) หรือ หมู่เกาะโบนิน เป็นกลุ่มเกาะที่ประกอบด้วยเกาะในเขตร้อนและเกาะใกล้เขตร้อนกว่า 30 เกาะ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของกรุงโตเกียวราวๆ 1,000 กิโลเมตร มีสถานะเป็นกิ่งจังหวัดของมหานครโตเกียว มีประชากรอาศัยอยู่ราว 2,440 คน โดยกว่า 2,000 คน อาศัยอยู่บนเกาะชิจิจิมะ ซึ่งบนเกาะชิจิจิมะนี้ ยังมีกล้องโทรทรรศน์วิทยุ ขนาด 25 เมตร ของหอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์แห่งชาติญี่ปุ่น (NAOJ) ตั้งอยู่อีกด้วย
เนื่องจากหมู่เกาะโองาซาวาระแทบไม่ค่อยได้ติดต่อกับทวีปภายนอก พืชพันธุ์และสัตว์ในแถบนี้จึงมีลักษณะเฉพาะตัวและความแตกต่างในด้านกระบวนการวิวัฒนาการ หมู่เกาะโองาซาวาระมีฉายาว่า "กาลาปาโกสแห่งตะวันออก"
การเดินทางมายังหมู่เกาะโองาซาวาระนั้นมีเส้นทางเดียว คือทางเรือ สาย โองาซาวารามารุ จากท่าเรือโตเกียว และใช้เวลาเดินทางราว 25.5 ชั่วโมง (ในสภาพอากาศปลอดโปร่ง) มีเรือออกประมาณ 4-5 เที่ยวต่อเดือน
มรดกโลก

หมู่เกาะโองาซาวาระขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 35 เมื่อ พ.ศ. 2554 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(ix) - เป็นแหล่งที่เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น แม่น้ำ น้ำตก ภูเขา
ระเบียงภาพ

มูโกจิมะ
ชิจิจิมะ
มินามิจิมะ
ฮาฮาจิมะ
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชิจิจิมะ ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (1981–2010)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 20.5 (68.9) | 20.1 (68.2) | 21.5 (70.7) | 23.2 (73.8) | 25.4 (77.7) | 28.0 (82.4) | 30.0 (86) | 29.9 (85.8) | 29.7 (85.5) | 28.3 (82.9) | 25.6 (78.1) | 22.4 (72.3) | 25.4 (77.7) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 18.4 (65.1) | 17.9 (64.2) | 19.2 (66.6) | 21.0 (69.8) | 23.2 (73.8) | 25.8 (78.4) | 27.5 (81.5) | 27.7 (81.9) | 27.5 (81.5) | 26.2 (79.2) | 23.5 (74.3) | 20.3 (68.5) | 23.2 (73.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 15.7 (60.3) | 15.3 (59.5) | 16.7 (62.1) | 18.8 (65.8) | 21.2 (70.2) | 24.0 (75.2) | 25.4 (77.7) | 25.9 (78.6) | 25.5 (77.9) | 24.1 (75.4) | 21.3 (70.3) | 17.8 (64) | 21.0 (69.8) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 65.3 (2.571) | 58.2 (2.291) | 77.0 (3.031) | 118.4 (4.661) | 145.4 (5.724) | 134.7 (5.303) | 80.9 (3.185) | 112.6 (4.433) | 131.1 (5.161) | 132.1 (5.201) | 128.2 (5.047) | 108.7 (4.28) | 1,292.6 (50.89) |
| ความชื้นร้อยละ | 66 | 68 | 73 | 79 | 83 | 86 | 82 | 82 | 82 | 80 | 75 | 70 | 77.2 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย (≥ 0.5 mm) | 10.3 | 9.1 | 10.8 | 9.9 | 11.7 | 9.3 | 8.4 | 11.0 | 11.6 | 13.0 | 11.1 | 11.8 | 128 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 136.4 | 131.4 | 154.7 | 148.2 | 159.8 | 198.9 | 250.3 | 211.0 | 200.9 | 179.1 | 140.9 | 126.8 | 2,038.4 |
แหล่งที่มา: สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Ogasawara Village (ญี่ปุ่น)
The Bonin (Ogasawara) Islands Language and Culture Site
Ogasawara Channel (ญี่ปุ่น)
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พุทธสถานในพื้นที่โฮรีวจิ  ปราสาทฮิเมจิ  อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ (นครเกียวโต, อูจิ และโอตสึ)  อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ  ศาลเจ้าชินโตอิตสึกูชิมะ  หมู่บ้านประวัติศาสตร์ชิรากาวาโงและโกกายามะ  อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ (โดมปรมาณู)  ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก  แหล่งกูซูกุและทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องของอาณาจักรรีวกีว  แหล่งศักดิ์สิทธิ์และเส้นทางจาริกแสวงบุญในทิวเขาคิอิ  เหมืองเงินอิวามิและภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรม  ฮิราอิซูมิ–สวนและโบราณสถานอย่างพุทธเกษตร  ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ  โรงงานทอผ้าโทมิโอกะและสถานที่ที่เกี่ยวข้อง  แหล่งการปฏิวัติอุตสาหกรรมเมจิของญี่ปุ่น-อุตสาหกรรมเหล็ก เหล็กกล้า การต่อเรือและเหมืองถ่านหิน  พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  เกาะศักดิ์สิทธิ์โอกิโนชิมะและสถานที่ที่เกี่ยวข้องในภูมิภาคมูนากาตะ  แหล่งคริสเตียนลับในภูมิภาคนางาซากิ  กลุ่มโคฟุงโมซุ-ฟูรูอิจิ : เนินสุสานญี่ปุ่นโบราณ  แหล่งยุคก่อนประวัติศาสตร์โจมงในภาคเหนือของญี่ปุ่น  เหมืองทองเกาะซาโดะ  |  |
| ทางธรรมชาติ |  ยากูชิมะ  เทือกเขาชิรากามิ  ชิเรโตโกะ  หมู่เกาะโองาซาวาระ  เกาะอามามิโอชิมะ เกาะโทกูโนชิมะ ส่วนเหนือของเกาะโอกินาวะ และเกาะอิริโอโมเตะ  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
อุทยานแห่งชาติ:  อากัง  อาชิซูริ-อูวาไก  อาโซะ-คูจู  บันได-อาซาฮิ  อุทยานแห่งชาติชิจิบุ-ทามะ-ไค  ชูบุซังงากุ  ไดเซ็ง-โอกิ  ไดเซ็ตสึซัง  ฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ  ฮากุซัง  อิริโอโมเตะ-อิชิงากิ  อิเซะชิมะ  โจชินเอ็ตสึโคเง็ง  เครามะโชะโต  คิริชิมะ-คิงโกวัง  คูชิโระชิตสึเง็ง  เมียวโก-โทงากูชิ  มินามิแอลป์  นิกโก  โองาซาวาระ  โอเซะ  ริชิริ-เรบุง-ซาโรเบ็ตสึ  ไซไก  ซันอิงไคซัง  ซันริกุฮุกโก  เซโตะไนไก  ชิกตสึ-โทยะ  ชิเรโตโกะ  โทวาดะ-ฮาจิมันไต  อุนเซ็ง-อามากูซะ  ยันบารุ  ยากูชิมะ  โยชิโนะ-คูมาโนะ 
วนอุทยานแห่งชาติ:  อาบาชิริ  ไอจิโคเง็ง  อากิโยชิได  บิวาโกะ  โชไก  เอจิโงะ ซันซัง-ทาดามิ  เอจิเซ็ง-คางะไคงัง  เก็งไก  ฮายาจิเนะ  ฮิบะ-โดโง-ไทชากุ  ฮิดะ-คิโซงาวะ  ฮิดากะ-ซันเมียกุ เอริโมะ  เฮียวโนเซ็น-อูชิโรยามะ-นางิซัน  อิบิ-เซกิงาฮาระ-โยโร  อิกิ-สึชิมะ  อิชิซูจิ  คิตะนางะโตะ  คิตะกีวชู  คงโง-อิโกมะ-คิเซ็ง  โคยะ-ริวจิน  คุริโกมะ  เกียวโตะทัมบะโคเง็ง  คิวชูจูโอซันจิ  เมจิโนะโมริมิโน  เมจิโนะโมริทากาโนะ  มิกาวะวัง  มินามิโบโซ  มินามิซันริกุคินคะซัง  มุโร-อากาเมะ-อาโอยามะ  มูโนโตะ-อานังไคงัง  เมียวงิ-อาราฟูเนะ-ซากุโคเง็ง  นิจินังไคงัง  นิปโปไคงัง  นิเซโกะ-ชาโกตัง-โอตารุไคงัง  นิชิ-ชูโงกุซันจิ  โนโตะฮันโต  โองะ  โอกินาวะไคงัง  โอกินาวะเซนเซกิ  โอนุมะ  ซาโดะ-ยาฮิโกะ-โยเนยามะ  ชิโมกิตะฮันโต  โชกันเบ็ตสึ-เทอูริ-ยางิชิริ  โซโบะ-กาตามูกิ  ซุยโง-สึกุบะ  ซูซูกะ  ทังโงะ-อามาโนฮาชิดาเตะ-โอเอะยามะ  ทันซาวะ-โอยามะ  เท็นริว-โอกุมิกาวะ  สึงารุ  สึรุงิซัน  วากาซะวัง  ยาบะ-ฮิตะ-ฮิโกะซัง  ยามาโตะ-ฮาโองากิ  ยัตสึงาตาเกะ-ชูชิงโคเง็ง  ซาโอ
สภาโอลิมปิกแห่งชาติสิงคโปร์

| --- | --- |

ประเทศ/ภูมิภาค:  สิงคโปร์
รหัสประเทศ: SGP
วันก่อตั้ง: 1947
วันรับรอง: 1948
สมาคม: สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
ประธาน: Tan Chuan-Jin
เลขาธิการใหญ่: Chris Chan
เว็บไซต์: www.singaporeolympics.com
สภาโอลิมปิกแห่งชาติสิงคโปร์ หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า SNOC (จีน: 新加坡国家奥运理事会; อักษรโรมัน: Singapore National Olympic Council, รหัส IOC: SGP) เป็นสมาคมที่จดทะเบียนและได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) SNOC ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2490 ในชื่อ Singapore Olympic and Sports Council (SOSC) และต่อมาเปลี่ยนชื่อในปี พ.ศ. 2513 นอกจากนี้ยังเป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบการเป็นตัวแทนของประเทศสิงคโปร์ในการแข่งขันกีฬาหลายรายการที่สำคัญ
ดูเพิ่ม

ประเทศสิงคโปร์ในโอลิมปิก
ประเทศสิงคโปร์ในเอเชียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) |
| --- | --- |
เอเชียนเกมส์
โซน 1 เอเชียตะวันตกเฉียงใต้:  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  อิหร่าน  โอมาน 
โซน 2  เอเชียกลาง:  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อุซเบกิสถาน 
โซน 3 เอเชียใต้:  เนปาล  บังคลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
โซน 4  เอเชียตะวันออก:  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  จีน  ญีปุ่น  ไต้หวัน  มองโกเลีย  มาเก๊า  ฮ่องกง 
โซน 5 เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  อินโดนีเซีย
อำเภอยูกิ (จังหวัดอิบารากิ)

ที่ตั้งของอำเภอยูกิในจังหวัดอิบารากิ
อำเภอยูกิ (ญี่ปุ่น: 結城郡; โรมาจิ: Yūki-gun) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 อำเภอนี้มีประชากรประมาณ 23,388 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 396 คน/กม.² มีเนื้อที่ทั้งหมด 59.1 กม.²
อำเภอนี้ประกอบด้วย 1 เทศบาลเมือง คือ ยาจิโยะ (ญี่ปุ่น: 八千代町; โรมาจิ: Yachiyo-machi)
36°11′05″N 139°53′42″E﻿ / ﻿36.18472°N 139.89500°E﻿ / 36.18472; 139.89500
| ด ค ก จังหวัดอิบารากิ |
| --- | --- | --- |
มิโตะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  มิโตะ  |  |
| นครพิเศษ |  สึกูบะ  |  |
| นคร |  คาชิมะ  คาซามะ  คาซูมิงาอูระ  คามิซุ  คิตะอิบารากิ  โคงะ  โจโซ  ชิกูเซ  ชิมตสึมะ  ซากูรางาวะ  ทากาฮางิ  โทริเดะ  นากะ  นาเมงาตะ  บันโด  โมริยะ  ยูกิ  รีวงาซากิ  สึกูบามิราอิ  สึจิอูระ  อิชิโอกะ  อิตาโกะ  อินาชิกิ  อูชิกุ  โอมิตามะ  ฮิตาจิ  ฮิตาจินากะ  ฮิตาจิโอตะ  ฮิตาจิโอมิยะ  โฮโกตะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคิตะโซมะ โทเนะ  อำเภอคูจิ ไดโงะ  อำเภอซาชิมะ โกกะ  ซาไก  อำเภอนากะ นากะ  อำเภอยูกิ ยาจิโยะ  อำเภออินาชิกิ คาวาจิ  มิโฮะ  อามิ  อำเภอฮิงาชิอิบารากิ ชิโรซาโตะ  อิบารากิ  โออาไร  |  |
อภิญญา ศิริชนะ

อภิญญา ศิริชนะ นักจัดรายการวิทยุ และผู้ประกาศข่าวสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด
การศึกษา

ปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต นิเทศศาสตร์การประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
การทำงาน

ผู้ประกาศข่าวที่สำนักข่าว INN เมื่อปี พ.ศ. 2532 เป็นเวลา 5 ปี
ผู้ดำเนินการรายการวิทยุทาง สวพ.91
จัดรายการข่าวช่วงเช้าทางคลื่น 96.0 MHz. ของบริษัทมีเดีย พลัส
พิธีกรรายการ "กฎหมายคลายปัญหา" ทาง UTV
ผู้ดำเนินรายการเพลงไทย-สากลทาง 99.5 MHz. ของบริษัทมีเดีย พลัส
ผู้ดำเนินรายการทางสถานีวิทยุ 89.5 สวีทเอ็ฟเอ็ม
ดำเนินรายการวิทยุ FM 101 Newschannel รายการ 101 องศา-ข่าว
ผู้ดำเนินรายการทันข่าวเช้านี้ จันทร์-ศุกร์ เวลา 06.00-08.00 น. สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ ร่วมกับ อริศรา กำธรเจริญ กรุณา บัวคำศรี สุภัทรภรณ์ นามปิติ
ผู้ประกาศข่าวภาคค่ำ จันทร์-ศุกร์ เวลา 18.30-20.30  น. สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ ร่วมกับ ธิตินันท์ รัตนสุคนธ์
ผู้ดำเนินรายการ คนไทยตัวอย่าง
ผู้ประกาศข่าวทาง UBC NEWS 07
อภิธาน

อภิธาน โดยทั่วไปหมายถึงรายการของการอธิบายความหมายเพิ่มเติมของคำศัพท์เฉพาะศาสตร์ใดศาสตร์หนึ่ง ซึ่งมิได้เป็นที่รู้จักกันโดยคนทั่วไป หรือเป็นคำใหม่หรือคำโบราณ เนื้อหาเป็นการให้นิยาม แนวคิดหรือที่มาที่เกี่ยวข้องคำหรือวลีนั้นๆ ซึ่งอาจมีการยกตัวอย่างหรือมีการเปรียบเทียบเกี่ยวกับคำศัพท์เฉพาะคำนั้นๆ ให้กระจ่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น[ต้องการอ้างอิง] เช่น อภิธานพุทธศาสนา อภิธานประวัติศาสตร์ไทย ส่วนคำว่า อภิธานศัพท์ แปลตามศัพท์ว่า ศัพท์ที่มาจากอภิธาน ซึ่งก็คือศัพท์เฉพาะเรื่อง บ่อยครั้งที่มีการใช้คำนี้แทนความหมายของอภิธานข้างต้น
ปกติอภิธานจะเป็นรูปเอกสารอยู่ที่ท้ายหนังสือเฉพาะเรื่อง หรือเป็นตัวเล่มหนังสือที่มีเฉพาะอภิธาน หรือเป็นฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ เช่น อภิธานของกูเกิล อภิธานของวิกิพีเดีย
อภิธานข้ามภาษา

อภิธานอีกประเภทหนึ่งได้แก่การอธิบายความหมายของคำหรือวลีของภาษาหนึ่งไปอีกภาษาหนึ่ง (Bilingual glossary) ส่วนใหญ่เป็นศัพท์เทคนิค หรือวิชาการเฉพาะ เช่น อภิธานแพทย์ วิศวกรรม สถาปัตยกรรม ปรัชญา ฯลฯ ที่ยังไม่มีคำแปลเฉพาะเป็นที่ยอมรับตรงกันในภาษาที่สอง
ดูเพิ่ม

ประมวลศัพท์ (vocabulary)
ปทานุกรม
สถานีรถไฟนิปโปริ

| สถานีรถไฟนิปโปริ |
| --- | --- |
Nippori Station 日暮里
ภาพมุมสูงสถานีรถไฟนิปโปริ

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: สถานีรถไฟ
เมือง: เขตอารากาวะ กรุงโตเกียว
ประเทศ: ญี่ปุ่น
สถานีรถไฟนิปโปริ (ญี่ปุ่น: 日暮里駅; โรมาจิ: Nippori-eki) เป็นสถานีชุมทางรถไฟสำคัญในเขตอารากาวะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เปิดบริการครั้งแรกสำหรับรถไฟเจอาร์ตะวันออกเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1905 และสำหรับรถไฟฟ้าเคเซเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1931
ปัจจุบันกำลังปรับปรุงขยายเพื่อการเชื่อมต่อกับสายนิปโปริ-โทเนริ ของบริษัทรถไฟโทเอ
เส้นทางรถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (เจอาร์ตะวันออก)
สายโจบัง
สายเคฮิง-โทโฮกุ
สายยามาโนเตะ
รถไฟฟ้าเคเซ
สายหลัก
รถไฟโทเอ
สายนิปโปริ-โทเนริ
สถานีใกล้เคียง

| «> เจอาร์ตะวันออก.สายยามาโนเตะ | «> เจอาร์ตะวันออก.สายยามาโนเตะ | ขบวนรถ> เจอาร์ตะวันออก.สายยามาโนเตะ | »> เจอาร์ตะวันออก.สายยามาโนเตะ | »> เจอาร์ตะวันออก.สายยามาโนเตะ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อูงูอิซูดานิ | อูงูอิซูดานิ | - | นิชินิปโปริ | นิชินิปโปริ |
สายเคฮิน-โทโฮกุ
| อูงูอิซูดานิ | อูงูอิซูดานิ | ท้องถิ่น | นิชินิปโปริ | นิชินิปโปริ |
| อูเอโนะ | อูเอโนะ | รถเร็ว | ทาบาตะ | ทาบาตะ |
สายโจบัง
| อูเอโนะ | อูเอโนะ | รถเร็ว | มิกาวาชิมะ | มิกาวาชิมะ |
| อูเอโนะ | อูเอโนะ | รถเร็วพิเศษ | มัตสึโดะ | มัตสึโดะ |
รถไฟฟ้าเคเซ
สายหลัก
| เคเซอูเอโนะ | เคเซอูเอโนะ | ท้องถิ่น | ชิมมิกาวาชิมะ | ชิมมิกาวาชิมะ |
| เคเซอูเอโนะ | เคเซอูเอโนะ | รถเร็ว | เซ็นจูโอฮาชิ | เซ็นจูโอฮาชิ |
| เคเซอูเอโนะ | เคเซอูเอโนะ | Commuter Express ลิมิเต็ด Exp แอ็คเซส Exp. มอร์นิ่งไลเนอร์ อิฟนิ่งไลเนอร์ ซิตี้ไลเนอร์ | อาโอโตะ | อาโอโตะ |
| เคเซอูเอโนะ | เคเซอูเอโนะ | สกายไลเนอร์ | ท่าอากาศยาน อาคาร 2 | ท่าอากาศยาน อาคาร 2 |
โทเอ
สายนิปโปริ-โทเนริ
| ปลายทาง | ปลายทาง | - | นิชินิปโปริ | นิชินิปโปริ |
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

สุสานยานากะ
มหาวิทยาลัยแพทย์สตรีโตเกียว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลสถานีของเจอาร์ตะวันออก (ญี่ปุ่น)
แผนภาพสถานีเคเซนิปโปริ
| ด ค กสถานีของสายยามาโนเตะ |
| --- | --- |
 ชินางาวะ  โอซากิ  โกตันดะ  เมงูโระ  เอบิซุ  ชิบูยะ  ฮาราจูกุ  โยโยงิ  ชินจูกุ  ชินโอกูโบะ  ทากาดาโนบาบะ  เมจิโระ  อิเกบูกูโระ  โอตสึกะ  ซูงาโมะ  โคมาโงเมะ  ทาบาตะ  นิชินิปโปริ  นิปโปริ  อูงูอิซูดานิ  อูเอโนะ  โอกาจิมาจิ  อากิฮาบาระ  คันดะ  โตเกียว  ยูรากุโจ  ชิมบาชิ  ฮามามัตสึโจ  ทามาจิ  ชินางาวะ
ส่วนต้นของกระดูกเรเดียส

| ส่วนต้นของกระดูกเรเดียส  (Upper extremity of radius) |
| --- | --- |
ภาพวาดกระดูกเรเดียสและกระดูกอัลนาข้างขวา ด้านบนเป็นส่วนต้น (ข้อศอก) และด้านล่างเป็นส่วนปลาย (ข้อมือ)
ตัวระบุ
FMA: 39780
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ส่วนต้นของกระดูกเรเดียส ประกอบด้วยหัวกระดูก คอกระดูก และปุ่มกระดูก
ส่วนหัวกระดูกเรเดียส (radial head) มีลักษณะเป็นทรงกระบอก พื้นผิวด้านบนเป็นถ้วยตื้นๆ หรือ โฟเวีย (fovea) สำหรับเป็นข้อต่อกับแคปปิทูลัม (capitulum) ของกระดูกต้นแขน เส้นรอบของหัวกระดูกมีลักษณะเรียบ ซึ่งด้านใกล้กลางลำตัวจะกว้างซึ่งเป็นข้อต่อกับรอยเว้าเรเดียสของกระดูกอัลนา (radial notch of the ulna) ส่วนที่เหลือจะแคบ ซึ่งโอบรอบด้วยเอ็นแอนนูลาร์ (annular ligament) จุดที่ลึกที่สุดของโฟเวียไม่ได้อยู่ในแกนสมมาตรเดียวกับแกนยาวของกระดูกเรเดียส ทำให้มีลักษณะเหมือนลูกเบี้ยว (cam effect) ขณะคว่ำหรือหงายปลายแขน
ส่วนหัวของกระดูกรองรับด้วยส่วนคอดที่มีลักษณะกลม เรียบ เรียกว่า คอกระดูกเรเดียส (neck of radius) ซึ่งด้านหลังจะมีสันเล็กๆ ซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของส่วนของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (supinator muscle)
ด้านใกล้กลางลำตัวใต้ต่อคอกระดูกเป็นปุ่มนูน เรียกว่า ปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity) ซึ่งแบ่งพื้นผิวออกเป็นพื้นผิวด้านหลัง เป็นส่วนขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของเอ็นกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii muscle) และพื้นผิวด้านหน้าซึ่งเป็นส่วนเรียบ ซึ่งมีถุงลดเสียดสี (bursa) อยู่ด้านบน แทรกระหว่างเอ็นกล้ามเนื้อและกระดูก
ภาพอื่นๆ

มุมมองด้านหลังของแคปซูลข้อต่อของข้อศอก
มุมมองด้านบนของเอ็นแอนนูลาร์ของกระดูกเรเดียส
กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์
อนันตริยกรรม

อนันตริยกรรม หมายถึง กรรมหนักที่สุด (ครุกรรม) ฝ่ายบาปอกุศล ซึ่งให้ผลทันที มี 5 อย่าง คือ
มาตุฆาต - ฆ่ามารดา
ปิตุฆาต - ฆ่าบิดา
อรหันตฆาต - ฆ่าพระอรหันต์
โลหิตุปบาท - ทำร้ายพระพุทธเจ้าจนถึงพระโลหิตห้อ ขึ้นไป เช่น พระเทวทัตได้ทำร้ายพระพุทธองค์ ในสมัยพุทธกาล
สังฆเภท - ยุยงสงฆ์ให้แตกกัน ทำลายสงฆ์
อนันตริยกรรม 4 ประการแรก คือ มาตุฆาต ปิตุฆาต อรหันตฆาต และโลหิตตุปบาท จัดเป็นสาธารณอนันตริยกรรม คือ เป็นอนันตริยกรรมที่ทั่วไปแก่บรรพชิตและคฤหัสถ์ทั้งหลาย หมายความว่า บรรพชิตก็ทำได้ คฤหัสถ์ก็ทำได้
ในส่วนของโทษหนักเบา และลำดับการให้ผลก่อนหลัง ของอนันตริยกรรม เรียงลำดับจากแรงที่สุดลงไป ได้ดังนี้
สังฆเภทอนันตริยกรรม (หนักที่สุด เพราะทำให้พระพุทธศาสนาเสื่อมเสีย)
โลหิตุปบาทอนันตริยกรรม (สำคัญมากแต่ปัจจุบันทำไม่ได้เพราะพระพุทธองค์ทรงดับขันธ์ปรินิพพานไปแล้ว)
อรหันตฆาตอนันตริยกรรม  (สำคัญปานกลาง เพราะพระอรหันต์ผู้ซึ่งไม่เบียดเบียนใครเลยและยังเป็นที่เคารพศรัทธาของชาวบ้าน)
มาตุฆาตปิตุฆาตอนันตริยกรรม (สำคัญน้อยกว่าอนันตริยกรรมอื่น ๆ เพราะถือว่าอยู่ในเพศฆราวาส)
โทษแห่งอนันตริยกรรม

ด้วยกรรมแห่งอนันตริยกรรมทั้ง 5 ประการนี้จัดเป็นกรรมหนักหรือครุกรรม ผู้ใดทำกรรมอนันตริยกรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง ผู้นั้นจะได้รับโทษทั้งทางโลกและทางธรรม โทษของทางโลกคือจะถูกผู้คนประณามและสาปแช่ง ไม่คบค้าสมาคมใด ๆ เลย และยังถูกกฎหมายบ้านเมืองลงโทษอีก (โดยเฉพาะมาตุฆาต ปิตุฆาต และอรหันตฆาตเท่านั้น ยกเว้นสังฆเภทและโลหิตตุปบาทที่กฎหมายไม่สามารถลงโทษได้) ส่วนโทษของทางธรรมคือจะถูกตราหน้าว่าเป็นคนบาปหนักบาปหนาที่สุด ฟ้าไม่อาจจะยกโทษให้เลยแม้แต่น้อย พระพุทธศาสนาได้กล่าวไว้ว่า ผู้ใดทำกรรมอนันตริยกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งแล้วจะไม่สามารถบวชเข้ามาเป็นภิกษุได้เลยเพราะถือว่าเป็นผู้ต้องปาราชิกสำหรับฆราวาสแล้วและจะไม่สามารถบรรลุมรรคผลนิพพานใด ๆ เลยตลอดชีวิตในชาติที่ยังมีชีวิตอยู่ และเมื่อตายจากโลกไปจะต้องตกนรกเพียงสถานเดียว ไม่สามารถขึ้นสวรรค์ได้ ต่อให้ทำกรรมดีมากมายเพียงใดก็ไม่อาจหนีพ้นจากนรกไปได้
ผู้ทำอนันตริยกรรมจะต้องตกนรกลงไปยังขุมนรกที่ลึกที่สุดคือ มหาขุมนรกอเวจี ซึ่งอยู่ชั้นที่ 8 เป็นขุมนรกขุมใหญ่ที่มีการลงโทษหนักโดยไม่มีผ่อนผันหรือหยุดพักแต่ใดๆเลยแม้แต่วินาทีเดียว สัตว์นรกที่ตกขุมนรกนี้จะได้รับความทุกขเวทนาอย่างแสนสาหัสและเป็นเวลายาวนานที่ไม่อาจจะนับได้เลยหรือเรียกว่า กัลป์
แต่อย่างไรก็ตาม ถ้าผู้ทำอนันตริยกรรมเพียงข้อใดเพียงข้อเดียว มีจิตสำนึกผิดที่ได้กระทำลงไปและได้ทำกรรมดีมากมายขณะยังมีชีวิต เมื่อตายจากโลก บุญกุศลที่ทำไว้จะนำมาหักกับบาปแห่งอนันตริยกรรมก็จะได้รับการลดโทษด้วยการไม่ไปบังเกิดไปยังมหาขุมนรกอเวจี แต่จะให้ไปเกิดขุมนรกอื่นแทนแต่ต้องได้รับโทษยาวนานเช่นกัน ตัวอย่างเช่น พระเจ้าอชาตศัตรูได้ปลงพระชนม์พระเจ้าพิมพิสารผู้เป็นพระราชบิดา ต่อมาสำนึกผิดและทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาตลอดชีวิตจนถูกพระราชโอรสลอบปลงพระชนม์ บุญกุศลที่ได้ทำไว้ทำให้พระองค์ไม่ไปบังเกิดมหาขุมนรกอเวจี แต่ให้ไปเกิดขุมนรกที่ชื่อว่า โลหกุมภีนรก เสวยทุกขเวทนาเป็นเวลา 60,000 ปีนรก
ส่วนถ้าใครทำอนันตริยกรรมไว้หลายข้อ ก็จะต้องไปบังเกิดมหาขุมนรกอเวจีสถานเดียวอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ แม้ทำกรรมดีเท่าใดก็ไม่พ้นและได้รับการลงโทษเป็นเวลายาวนานมากหรือหลายกัลป์ แต่บางครั้งอาจได้รับการลดโทษด้วยการลดเวลาการลงโทษเหลือเพียง 1 กัลป์ ตัวอย่างเช่น พระเทวทัตทำกรรมหนักไว้ 2 ประการคือโลหิตุปบาทและสังฆเภท พระเทวทัตสำนึกผิดจึงให้บรรดาพระลูกศิษย์พาตนไปหาเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ที่วัดเชตวันมหาวิหารเพื่อขอขมา แต่เมื่อไปถึงสระโบกขรณีหน้าวัดเชตวันมหาวิหาร บรรดาพระลูกศิษย์ได้หยุดพักแวะอาบน้ำชำระร่างกายก่อนเข้าเฝ้า พระเทวทัตต้องการจะอาบน้ำชำระเช่นกัน เมื่อเท้าของท่านสัมผัสกับแผ่นดิน ด้วยบาปกรรมที่หนักมากจนแผ่นดินไม่อาจรองรับไว้ได้จึงสูบเอาพระเทวทัตลงไปสู่มหาขุมนรกอเวจี ไม่มีใครช่วยได้เลย  แต่ก่อนที่จะจมลงธรณี พระเทวทัตซึ่งเหลือแต่เศียรได้มองไปยังวัดเชตวันมหาวิหารที่พระพุทธองค์ประทับอยู่ ก็กล่าวสรรเสริญพระพุทธคุณและถวายกระดูกคางเป็นพุทธบูชาและยึดเอาพระพุทธองค์เป็นที่พึ่งตลอดกาล เมื่อลงสู่มหาขุมนรกอเวจีแล้ว บุญกุศลจากการถวายกระดูกคางก็ทำให้ถูกลงโทษในนรกอเวจีเพียง 1 กัลป์เท่านั้น
ข้อถกเถียงเกี่ยวกับอนันตริยกรรม

มีคนบางกลุ่มบอกว่า ในปัจจุบันนี้ควรลดอนันตริยกรรมเหลือเพียง 3 ข้อเท่านั้น คือปิตุฆาต มาตุฆาต และอรหันตฆาต เนื่องจากอนันตริยกรรมอีก 2 ข้อที่เหลือ คือ โลหิตุปบาท และสังฆเภท โลหิตุปบาทในปัจจุบันไม่สามารถทำได้เนื่องจากองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานไปนานแล้ว ส่วนสังฆเภทนั้น ก็ถูกจัดอยู่ในอาบัติสังฆาทิเสสของพระสงฆ์ เป็นอาบัติหนักแต่ไม่ถึงปาราชิก สามารถปลงอาบัติได้โดยอาศัยพระสงฆ์ในการปลงอาบัติ จึงไม่จำเป็นที่จะต้องให้อีก 2 ข้อที่เหลืออยู่ในอนันตริยกรรม
ส่วนปลายของกระดูกอัลนา

| ส่วนปลายของกระดูกอัลนา (Lower extremity of ulna) |
| --- | --- |
ภาคตัดตามยาวของข้อมือ แสดงการวางตัวของกระดูกข้อมือ
ตัวระบุ
FMA: 33754
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ส่วนปลายของกระดูกอัลนา เป็นส่วนของกระดูกอัลนาที่มีลักษณะเล็ก ซึ่งมีปุ่มนูน 2 อัน อันแรกอยู่ทางด้านข้างมีขนาดใหญ่กว่า รูปร่างกลม เป็นข้อต่อกับกระดูกอื่น เรียกว่า ปุ่มหัวกระดูกอัลนา (head of the ulna) อีกอันหนึ่งอยู่ทางด้านใกล้กลาง ไม่เป็นพื้นผิวข้อต่อ เรียกว่าสไตลอยด์ โพรเซส (styloid process)
ปุ่มหัวกระดูกอัลนา (head of ulna) เป็นพื้นผิวข้อต่อ ส่วนหนึ่งมีลักษณะกลม ชี้ลงล่าง ต่อกับพื้นผิวด้านบนของแผ่นรองข้อต่อรูปสามเหลี่ยม (triangular articular disk) ซึ่งแบ่งระหว่างปุ่มหัวกระดูกและข้อมือ ในขณะที่อีกส่วนจะชี้ไปทางด้านข้าง มีลักษณะแคบ นูน จะต่อกับรอยเว้าอัลนา (ulnar notch) บนกระดูกเรเดียส เพื่อประกอบเป็นข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนปลาย (Distal radioulnar joint)
สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกอัลนา (Styloid process) เป็นส่วนยื่นเล็กๆ ที่ยื่นออกมาทางด้านหลังและด้านใกล้กลางของกระดูก ส่วนยื่นนี้จะชี้ลงล่างต่ำกว่าหัวกระดูกอัลนาเล็กน้อย มีลักษณะกลม ซึ่งเป็นจุดเกาะของเอ็นอัลนาคอลแลทเทอรัล (Ulnar collateral ligament) ซึ่งเป็นเอ็นส่วนหนึ่งของข้อมือ
ปุ่มหัวกระดูกอัลนาแยกออกจากสไตลอยด์ โพรเซสโดยรอยเว้าซึ่งเป็นจุดเกาะของยอดของแผ่นรองข้อต่อรูปสามเหลี่ยม (triangular articular disk) และทางด้านหลังโดยร่องตื้นๆ สำหรับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (extensor carpi ulnaris)
ภาพอื่นๆ

มุมมองด้านหน้าของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
เอ็นข้อมือ มุมมองจากทางด้านหน้า
เอ็นข้อมือ มุมมองจากทางด้านหลัง
หวัง จุน (นักธุรกิจ)

หวัง จุน กับประธานาธิบดีบิล คลินตัน ที่ ทำเนียบขาว ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996
หวัง จุน (ภาษาจีน: 王军; พินอิน: Wáng Jūn; เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1941 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2019) เป็นนักธุรกิจจากประเทศจีน เคยดำรงตำแหน่งประธานบริษัทโพลีกรุ๊ป และเป็นประธานที่รัฐเป็นเจ้าของอย่าง ไชน่าอินเตอร์เนชั่นนอล ทรัตแอนด์อินเวสเมนต์ คอร์เปอร์เรชั่น (China International Trust and Investment Corporation) (CITIC) ดำรงตำแหน่งเกี่ยวกับรัฐบาล หวังจุน ลาออกในปี ค.ศ. 2006 ภายหลังที่หวังจุน อายุ 65 ปี หวังจุน เกิดที่เมืองHunan
หวังจุน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ด้วยวัย 78 ปี
อำเภอยามาโมโตะ

แผนที่แสดงขอบเขตดั้งเดิมของอำเภอยามาโมโตะในจังหวัดอากิตะ

สีเขียว - ปัจจุบัน
สีเหลือง -ขอบเขตเดิมในสมัยเมจิตอนต้น 

 1. ฟูจิซาโตะ
2. ฮัปโป
3. มิตาเนะ
อำเภอยามาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 山本郡; โรมาจิ: Yamamoto-gun) เป็นอำเภอในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากรประมาณ 29,254 คน และมีพื้นที่ 764.27 ตารางกิโลเมตร  (ณ เดือนสิงหาคม 2556) ในอดีตนครโนชิโระเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอยามาโมโตะ
เมืองและหมู่บ้าน

ฟูจิซาโตะ
ฮัปโป
มิตาเนะ
| ด ค ก จังหวัดอากิตะ |
| --- | --- | --- |
อากิตะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  อากิตะ  |  |
| นคร |  คาตางามิ  คาซูโนะ  คิตะอากิตะ  เซ็มโบกุ  ไดเซ็ง  นิกาโฮะ  โนชิโระ  ยูซาวะ  ยูริฮนโจ  โยโกเตะ  โองะ  โอดาเตะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคาซูโนะ โคซากะ  อำเภอคิตะอากิตะ คามิโกอานิ  อำเภอเซ็มโบกุ มิซาโตะ  อำเภอมินามิอากิตะ โกโจเมะ  อิกาวะ  โองาตะ  ฮาจิโรงาตะ  อำเภอยามาโมโตะ ฟูจิซาโตะ  มิตาเนะ  ฮัปโป  อำเภอโองาจิ อูโงะ  ฮิงาชินารูเซะ  |  |
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแพ้คัดออก

| --- | --- |
← 2020–21 2022–23 → 
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแพ้คัดออก จะเริ่มต้นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ กับเพลย์ออฟ รอบแพ้คัดออก และจะสิ้นสุดในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 กับ นัดชิงชนะเลิศ ที่ รามอน ซันเชซ ปิซฆวน ใน เซบิยา, ประเทศสเปน, ที่จะตัดสินหาทีมแชมเปียนส์ของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22.
เวลาต่างๆ คือ CET/CEST, เป็นไปตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, อยู่ในวงเล็บ).
ทีมที่ผ่านเข้ารอบ

รอบแพ้คัดออกประกอบไปด้วย 24 ทีม: 16 ทีมที่เข้ารอบในฐานะทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละทีมจาก 8 กลุ่มใน รอบแบ่งกลุ่ม, และแปดทีมอันดับที่สามจาก แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม.
ทีมที่ผ่านเข้ารอบ > ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม ชนะเลิศและรองชนะเลิศ

| กลุ่ม | ชนะเลิศ (ผ่านเข้าสู่ รอบ 16 ทีมสุดท้าย และเป็นทีมวางในการจับสลาก) | รองชนะเลิศ (ผ่านเข้าสู่ KO เพลย์ออฟ และเป็นทีมวางในการจับสลาก) |
| --- | --- | --- |
| เอ |  ลียง |  เรนเจอส์ |
| บี |  มอนาโก |  เรอัลโซซิเอดัด |
| ซี |  สปาร์ตัคมอสโก |  นาโปลี |
| ดี |  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท |  โอลิมเบียโกส |
| อี |  กาลาทาซาไร |  ลาซีโอ |
| เอฟ |  เรดสตาร์ เบลเกรด |  บรากา |
| เอฟ |  ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน |  เรอัลเบติส |
| เอช |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |  ดินามอซาเกร็บ |
ทีมที่ผ่านเข้ารอบ > แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ทีมอันดับสาม

| กลุ่ม | ทีมอันดับสาม (ผ่านเข้าสู่ KO เพลย์ออฟ และไม่ได้เป็นทีมวางในการจับสลาก) |
| --- | --- |
เอ:  แอร์เบ ไลพ์ซิช
บี:  โปร์ตู
ซี:  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
ดี:  เชริฟฟ์ตีรัสปอล
อี:  บาร์เซโลนา
เอฟ:  อาตาลันตา
จี:  เซบิยา
เอช:  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก