stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คลารา เซทคิน

| คลารา เซ็ทคีน |
| --- | --- |
คลารา เซ็ทคีน (ประมาณ ค.ศ. 1920)
เกิด: คลารา โยเซฟีเนอ ไอส์เนอร์ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1857(1857-07-05) วีเดอเรา ราชอาณาจักรซัคเซิน
เสียชีวิต: 20 มิถุนายน ค.ศ. 1933(1933-06-20) (75 ปี) Arkhangelskoye, ใกล้มอสโก
สัญชาติ: เยอรมัน
อาชีพ: นักการเมือง นักกิจกรรมสันติภาพ นักกิจกรรมสิทธิสตรี
พรรคการเมือง: พรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี (ถึง ค.ศ.1917) พรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระแห่งเยอรมนี (ค.ศ. 1917–1922)  (Spartacus wing) พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี (ค.ศ. 1920–1933)
คู่รัก: Ossip Zetkin (ค.ศ. 1850–1889)
บุตร: Maxim Zetkin (ค.ศ. 1883–1965) Konstantin "Kostja" Zetkin (ค.ศ. 1885–1980)
บิดามารดา: ก็อทฟรีท ไอส์เนอร์ โยเซฟีเนอ วีทาเลอ/ไอส์เนอร์
คลารา เซ็ทคีน (เยอรมัน: Clara Zetkin; สกุลเดิม ไอส์เนอร์ (Eißner); 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1857 – 20 มิถุนายน ค.ศ. 1933) เป็นนักทฤษฎีลัทธิมากซ์ นักกิจกรรม และผู้สนับสนุนสิทธิสตรีชาวเยอรมัน ใน ค.ศ. 1911 เธอจัดวันสตรีสากลครั้งแรก
เธอมีบทบาทในพรรคสังคมประชาธิปไตยเยอรมนีจนถึง ค.ศ. 1917 แล้วเธอเข้าร่วมพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระเยอรมัน (USPD) และปีกซ้ายจัด สันนิบาตสปาร์ตากุส ซึ่งต่อมาเป็นพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี (KPD) ซึ่งเธอเป็นผู้แทนราษฎรในไรช์สทาคระหว่างสาธารณรัฐไวมาร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1920 ถึง 1933
กึนเทอร์ คอร์เทิน

| กึนเทอร์ คอร์เทิน |
| --- | --- |
กึนเทอร์ คอร์เทิน เมื่อปี ค.ศ. 1939
เกิด: 26 กรกฎาคม 1898 โคโลญ, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1944(1944-07-22) (45 ปี) รังหมาป่า ปรัสเซียตะวันออก, นาซีเยอรมนี
รับใช้:  เยอรมนี  เยอรมนี   ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด:  ลุฟท์วัฟเฟอ
ประจำการ: 1914–44
ชั้นยศ:  พลเอกอาวุโส
บังคับบัญชา: เสนาธิการใหญ่กองทัพอากาศ
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก
กึนเทอร์ คอร์เทิน (เยอรมัน: Günther Korten) เป็นพลเอกอาวุโสแห่งกองทัพอากาศเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ดำรงตำแหน่งเสนาธิการใหญ่กองทัพอากาศ เขาเสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บที่ได้รับจากความพยายามลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1944
ประวัติ > ช่วงชีวิตตอนต้น

คอร์เทินเกิดในโคโลญ ซึ่งเป็นลูกชายของสถาปนิกนามว่า ฮูโก คอร์เทิน (ค.ศ. 1855 - ค.ศ. 1931) และมาเรีย คอร์เทิน ภรรยาของเขา (ค.ศ. 1866 - ค.ศ. 1942) ในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาเป็นนักเรียนนายร้อยในกองทัพปรัสเซีย เขาได้รับใช้ผ่านสงครามในกองพันวิศวรรม เขายังคงประกอบอาชีพเป็นทหารต่อไปหลังสงครามในฐานะทหารช่างวิศวกร จนกระทั่งเขาได้รับเลือกในปี ค.ศ. 1928 เพื่อเข้าร่วมในโครงการฝึกอบรมนักบินลับในสหภาพโซเวียต เมื่อกลับมายังสาธารณรัฐไวมาร์ เขาได้เข้าร่วม "Bildstelle Berlin"
ประวัติ > สงครามโลกครั้งที่สอง

คอร์เทินซึ่งดำรงตำแหน่งยศเป็นร้อยเอก ได้เข้าร่วมกับลุฟท์วัฟเฟอในปี ค.ศ. 1934 ในขณะที่นาซีเยอรมนีได้เริ่มโครงการฟื้นฟูแสนยานุภาพ เขาได้รับการฝึกอบรมเป็นเจ้าหน้าที่เสนาธิการทั่วไปและทำงานเป็นเวลาหลายปีในกระทรวงการบิน เขาได้เป็นพันเอกและหัวหน้าคณะเสนาธิการของ Luftflotte 4 (กองบินที่ 4) ซึ่งประจำการในออสเตรีย
ในช่วงเริ่มต้นของปี ค.ศ. 1940 คอร์เทินได้ถูกย้ายไปเป็นเจ้าหน้าที่เสนาธิการทั่วไปของ Luftflotte 3 (กองบินที่ 3) ซึ่งเขาทำหน้าที่ในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศสและยุทธการที่บริเตน เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ได้รับเลื่อนยศตำแหน่งเป็นพลตรี ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1941 เขาได้ย้ายกลับยังกองบินที่ 4 ตามเดิม เพื่อเข้าร่วมในการทัพบอลข่านและในการโจมตีสหภาพโซเวียต(ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 เขาได้รับเลื่อนยศตำแหน่งเป็นพลโทและได้บังคับบัญชาการแก่ I. Fliegerkorps ซึ่งต่อสู้รบทางตอนใต้ของแนวรบด้านตะวันออก และถูกย้ายแบบชั่วคราวไปยัง "Luftwaffenkommando Don" ในช่วงยุทธการที่สตาลินกราด
ในช่วงเริ่มต้นของปี ค.ศ. 1943 คอร์เทินได้รับเลื่อนยศตำแหน่งเป็นนายพล และในช่วงฤดูร้อน ได้เข้ามาแทนที่กับ Alfred Keller ใน Luftflotte 1 (กองบินที่ 1) ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา วันที่ 25 สิงหาคม เขาได้ยอมรับตำแหน่งหัวหน้าคณะเสนาธิการแห่งลุฟท์วัฟเฟอ ภายหลังจากที่อดีตหัวหน้าคณะเสนาธิการ ฮันส์ เย็ชช็อนเน็ค ได้ฆ่าตัวตาย
ประวัติ > เสียชีวิต

คอร์เทินได้รับบาดเจ็บสาหัสในโวลฟส์ชันเซอ(รังหมาป่า) ใกล้กับ Rastenburg ในช่วงแผนลับ 20 กรกฎาคมในปี ค.ศ. 1944 ซึ่งพันเอก เคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค ได้พยายามลอบสังหารฮิตเลอร์ด้วยการวางระเบิด สองวันหลังจากความพยายามลอบสังหาร เขาได้เสียชีวิตลงเนื่องจากทนพิษบาดแผลไม่ไหวในโรงพยาบาลทหารที่ติดกับกองบัญชาการของฟือเรอร์ เช่นเดียวกับเหยื่อทหารคนอื่น ๆ เช่น Rudolf Schmundt และไฮนทซ์ บรันท์ เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งยศหลังมรณกรรม ในกรณีของเขาซึ่งได้เป็นพลเอกอาวุโส
แต่เดิมที คอร์เทินได้ถูกฝังศพในอนุสรณ์สถานทันเนนแบร์ก เขาได้ถูกฝังใหม่อีกครั้งที่สุสาน Friedhof Bergstraße ใน Steglitz กรุงเบอร์ลิน หลุมศพของเขายังคงอยู่ที่นั่นจนถึงทุกวันนี้
รางวัลเกียรติยศ

กางเขนเหล็ก (ค.ศ. 1914), ชั้นที่ 2 และชั้นที่ 1
เข็มกลัดกางเขนเหล็ก (ค.ศ. 1939), ชั้นที่ 2 และชั้นที่ 1
Honour Cross of the World War 1914/1918
Pilot/Observer Badge In Gold with Diamonds
กางเขนเยอรมันในสีทอง (29 ธันวาคม ค.ศ. 1942)
กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ในฐานะ พลตรี และหัวหน้าคณะเสนาธิการทั่วไปของ Luftflotte 4
เครื่องหมายบาดเจ็บในวันที่ 20 กรกฎาคม (ภายหลังมรณกรรม)
คณะกรรมการโอลิมปิกออสเตรีย

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  ออสเตรีย
รหัสประเทศ: AUT
วันก่อตั้ง: 1908
วันรับรอง: 1912
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Vienna, Austria
ประธาน: Karl Stoss
เลขาธิการใหญ่: Peter Mennel
เว็บไซต์: www.olympia.at
คณะกรรมการโอลิมปิกออสเตรีย (เยอรมัน: Österreichisches Olympisches Comité; อังกฤษ: Austrian Olympic Committee, รหัสไอโอซี: AUT) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศออสเตรียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2451 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศออสเตรีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากออสเตรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศออสเตรียในโอลิมปิก
ประเทศออสเตรียในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกออสเตรีย
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
ควร์ท คนิสเพิล

| ควร์ท คนิสเพิล |
| --- | --- |

เกิด: 20 กันยายน ค.ศ. 1921(1921-09-20) ซาลิสเฟ็ลท์ (ซาลิโซฟ) เชโกสโลวาเกีย
เสียชีวิต: 28 เมษายน ค.ศ. 1945(1945-04-28) (23 ปี) อัวร์เบา (เวอร์โบแว็ตส์) เชโกสโลวาเกีย
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: แวร์มัคท์
ชั้นยศ: จ่าสิบตรี (Feldwebel)
หน่วย: กองพลยานเกราะที่ 12   กองพันยานเกราะหนักที่ 503
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: เครื่องหมายกากบาทเยอรมันในสีทอง
ควร์ท คนิสเพิล (เยอรมัน: Kurt Knispel; 20 กันยายน ค.ศ. 1921 – 28 เมษายน ค.ศ. 1945) เป็นผู้บัญชาการพลขับรถถังเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยความน่าทึ่งจากการอ้างว่าได้ทำลายรถถังจำนวน 168 คัน ทำให้เขาได้กลายเป็นนักรบที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสงครามยานเกราะ
เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2013 เจ้าหน้าที่เช็กได้ยืนยันว่าซากศพของคนิสเพิลถูกพบพร้อมด้วยทหารเยอรมันอีก 15 นายที่หลังกำแพงโบสถ์แห่งหนึ่งในเวอร์โบแว็ตส์ (Vrbovec) ซึ่งระบุตัวตนได้โดยด็อกแท็ก เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 คณะกรรมาธิการหลุมศพสงครามเยอรมัน (German War Graves Commission) ได้ฝังซากศพของเขาไว้ที่สุสานทหารในเบอร์โน พร้อมกับทหารเยอรมันอีก 41 นายที่ได้เสียชีวิตในที่ต่าง ๆ ในมอเรเวียและไซลีเชีย
คณะเสนาธิการใหญ่ (เยอรมนี)

| คณะเสนาธิการใหญ่   (โกรสเซอร์ แกเนอราลชตัพ) |
| --- | --- |
นายทหารประจำคณะเสนาธิการใหญ่ ค.ศ. 1918
ประเทศ:  เยอรมนี
บทบาท: กองบัญชาการเหล่าทัพ
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามเยอรมัน-เดนมาร์ก สงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
คณะเสนาธิการใหญ่ (เยอรมัน: Großer Generalstab) เป็นหน่วยบัญชาการสูงสุดของกองทัพหลวงปรัสเซีย และซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นกองทัพบกจักรวรรดิเยอรมัน รับผิดชอบศึกษาและติดตามสถานการณ์สงครามอย่างต่อเนื่อง รวมถึงการร่างแผนการเคลื่อนกำลังพลหรือปฏิบัติการทางทหาร สถาบันนี้ดำรงอยู่อย่างไม่เป็นทางการตั้งแต่ปีค.ศ. 1806 และได้รับจัดตั้งเป็นองค์กรตามกฎหมายในปีค.ศ. 1814 การคัดเลือกบุคคลเข้ามาทำงานในสถาบันนี้จะพิจารณาจากฝีมือและประสบการณ์มากกว่าเส้นสายหรือฐานะ
สถาบันนี้เป็นองค์กรราชการที่มีความเป็นอิสระจากภาคการเมืองอย่างถึงที่สุด อำนาจจัดการตนเองของสถาบันนี้ถูกบัญญัติเป็นข้อกฎหมายพร้อมกับการรวมชาติเยอรมันในปีค.ศ. 1871 ต่อมาเมื่อเยอรมนีพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สถาบันนี้กลายเป็นแหล่งรวมตัวของพวกทหารเยอรมันสายเหยี่ยว สนธิสัญญาแวร์ซายซึ่งลงนามในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1919 กำหนดให้ยุบคณะเสนาธิการใหญ่และกรมบัญชาการทหารสูงสุด จอมพลฮินเดินบวร์คจึงลาออกในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1919 และพลโทเกรอเนอร์ลาออกในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919
รายชื่อผู้นำ > หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่

รายชื่อหัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ (Chef des Großen Generalstabs)
จอมพล เฮ็ลมูท กราฟ ฟ็อน ม็อลท์เคอ – ตั้งแต่ 29 ตุลาคม 1857 ถึง 10 สิงหาคม 1888
พลเอกทหารม้า อัลเฟรท ฟอน วัลเดอร์เซ – ตั้งแต่ 10 สิงหาคม 1888 ถึง 7 กุมภาพันธ์ 1891
พลเอกทหารม้า อัลเฟรท ฟ็อน ชลีฟเฟิน – ตั้งแต่ 7 กัมยายน 1891 ถึง 1 มกราคม 1906
พลเอกอาวุโส เฮ็ลมูท โยฮันเนิส ลูทวิช ฟ็อน ม็อลท์เคอ  – ตั้งแต่ 1 มกราคม 1906 ถึง 14 กันยายน 1914
พลเอกทหารราบ เอริช ฟ็อน ฟัลเคินไฮน์ – ตั้งแต่ 14 กันยายน 1914 ถึง 29 สิงหาคม 1916
จอมพล เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค – ตั้งแต่ 29 สิงหาคม 1916 ถึง 3 กรกฎาคม 1919
พลโท วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์ – ตั้งแต่ 3 กรกฎาคม 1919 ถึง 7 กรกฎาคม 1919 (รักษาการ)
พลตรี ฮันส์ ฟ็อน เซคท์ – ตั้งแต่ 7 กรกฎาคม 1919 ถึง 15 กรกฎาคม 1919
รายชื่อผู้นำ > เจ้าพนักงานใหญ่ผู้บัญชาการยุทธภัณฑ์

รายชื่อเจ้าพนักงานใหญ่ผู้บัญชาการยุทธภัณฑ์ (Erster Generalquartiermeister) เป็นรองจากหัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่
พลเอกทหารราบ เอริช ลูเดินดอร์ฟ – ตั้งแต่ 29 สิงหาคม 1916 ถึง 26 ตุลาคม 1918
พลโท วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์ – ตั้งแต่ 30 ตุลาคม 1918 ถึง 15 กรกฎาคม 1919
กุสทัฟ ชเตรเซอมัน

| กุสทัฟ ชเตรเซอมัน |
| --- | --- |
Gustav Stresemann


นายกรัฐมนตรีเยอรมนี
ดำรงตำแหน่ง 13 สิงหาคม 1923 – 30 พฤศจิกายน 1923
ประธานาธิบดี: ฟรีดริช เอเบิร์ท
ก่อนหน้า: วิลเฮ็ล์ม คูโน
ถัดไป: วิลเฮ็ล์ม มาคส์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 13 สิงหาคม 1923 – 3 ตุลาคม 1929
หัวหน้ารัฐบาล: ตัวเอง วิลเฮ็ล์ม มาคส์ ฮันส์ ลุทเทอร์ แฮร์มัน มึลเลอร์
ก่อนหน้า: ฮันส์ ฟ็อน โรเซินแบร์ค
ถัดไป: ยูลิอุส คัวร์ทิอุส
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 มิถุนายน ค.ศ. 1878(1878-06-10) เบอร์ลิน จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 3 ตุลาคม ค.ศ. 1929(1929-10-03) (51 ปี) เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี

กุสทัฟ แอ็นสท์ ชเตรเซอมัน (เยอรมัน: Gustav Ernst Stresemann) เป็นรัฐบุรุษชาวเยอรมันผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในค.ศ. 1923 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศเยอรมนีระหว่างปี 1923–1929
ประวัติ

ชเตรเซอมันเกิดเมื่อ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1878 ในกรุงเบอร์ลิน จักรวรรดิเยอรมัน เป็นบุตรคนสุดท้องในบรรดาเจ็ดคน บิดาเป็นเจ้าของโรงเบียร์ขนาดเล็กและยังเป็นนักกลั่นเบียร์ ครอบครัวชเตรเซอมันเป็นชนชั้นกลางค่อนล่าง แต่ก็ถือว่ามีฐานะดีกว่าคนในละแวกบ้านเดียวกัน และมีทุนทรัพย์เพียงพอที่จะส่งเด็กชายชเตรเซอมันเข้ารับการศึกษาที่มีคุณภาพสูง เด็กชายชเตรเซอมันมีความสนใจพิเศษในวรรณกรรมและบทกวีเยอรมัน และมีความคลั่งไคล้ในวิชาประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะเรื่องราวของนโปเลียน และโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ
ในปี 1897 ชเตรเซอมันเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน และถูกโน้มน้าวโดยนักธุรกิจผู้หนึ่ง ว่าเขาควรจะศึกษาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมืองมากกว่าวิชาวรรณกรรม ต่อมาในปี 1898 ชเตรเซอมันออกจากมหาวิทยาลัยเบอร์ลินและโอนย้ายไปมหาวิทยาลัยไลพ์ซิชเพื่อจะได้เรียนต่อในระดับปริญญาเอก เขาได้ศึกษาวิชาประวัติศาสตร์และ วิชากฎหมายระหว่างประเทศ วิชาเศรษฐศาสตร์ ตลอดจนเข้าเรียนหลักสูตรวรรณกรรม
ประวัติ > สมัยจักรวรรดิเยอรมัน

ก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชเตรเซอมันเคยสนับสนุนแนวคิดการรักษาดุลอำนาจระหว่างจักรวรรดิอังกฤษ, สหรัฐอเมริกา และจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งตัวเขาเชื่อว่าทั้งสามประเทศจะเป็นอภิมหาอำนาจทางเศรษฐกิจในอนาคต กระนั้น เขาก็สนับสนุนการแข่งขันทางอาวุธระหว่างอังกฤษและเยอรมนี โดยเชื่อว่าการพัฒนาแสนยานุภาพของกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมันเป็นสิ่งจำเป็นต่อการคุ้มครองการค้าระหว่างประเทศของเยอรมนี
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชเตรเซอมันเริ่มโน้มเอียงไปทางฝ่ายขวา เขาสนับสนุนราชสำนักกรุงเบอร์ลินและเป้าหมายการขยายดินแดนของเยอรมนี เขาเชื่อว่าจักรวรรดิเยอรมันควรจะยึดครองและผนวกกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ, ยุโรปกลาง และบางส่วนทางตะวันออกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส ตลอดจนโมร็อกโกในอารักขาของฝรั่งเศส เพื่อที่จะมีพลังทางเศรษฐกิจทัดเทียมกับสหรัฐอเมริกาในอนาคต นอกจากนี้ เขายังสนับสนุนการทำสงครามเรือดำน้ำแบบไม่จำกัดเป้าหมาย ในแง่นี้อาจกล่าวได้ว่าชเตรเซอมันเป็นพวกสนับสนุนให้เยอรมนีทำสงคราม แต่ในอีกด้านหนึ่ง เขาสนับสนุนการพัฒนาสวัสดิการสังคม และสนับสนุนให้ปรัสเซียล้มเลิกระบบสามชนชั้นแบ่งตามการจ่ายภาษี อันเป็นระบบในประเทศปรัสเซียที่ให้สิทธิพิเศษแก่ผู้จ่ายภาษี ผู้จ่ายภาษีมากได้รับสิทธิพิเศษมาก
การพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่งและการล่มสลายของจักรวรรดิเยอรมันในปี 1919 ถือเป็นแรงปะทะใหญ่ต่อชเตรเซอมันทั้งทางกายและทางใจ เขาละทิ้งความคิดทหารนิยมและแนวคิดการขยายดินแดนอย่างสิ้นเชิง
ประวัติ > สมัยสาธารณรัฐไวมาร์

หลังสงคราม ชเตรเซอมันเข้าร่วมกับพรรคประชาธิปัตย์เยอรมัน แต่เข้าร่วมได้ไม่นานก็ถูกขับไล่พ้นจากพรรค เนื่องจากเขามีประวัติความเกี่ยวข้องกับฝ่ายขวา จากนั้น เขาจึงรวบรวมบุคคลแกนหลักของอดีตพรรคอิสรภาพแห่งชาติ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฝ่ายกลางกับฝ่ายขวาและก่อตั้งเป็นพรรคประชาชนเยอรมันโดยมีตัวเขาเป็นหัวหน้าพรรค พรรคของเขาได้รับการสนับสนุนส่วนใหญ่จากกลุ่มโปรเตสแตนต์ชนชั้นกลางและชนชั้นสูง เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกไรชส์ทาคเมื่อปี 1920
ชเตรเซอมันขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมันในภาวะที่การเมืองเยอรมันมีความเปราะบางและเกิดการเปลี่ยนรัฐบาลบ่อยครั้ง รัฐบาลของชเตรเซอมันก็ดำรงอยู่เพียงหนึ่งร้อยสองวัน แม้จะดำรงตำแหน่งสั้นมาก แต่เขาได้สร้างคุณูปการที่สำคัญ จากการเป็นผู้ไกล่เกลี่ยระหว่างเยอรมนีกับฝรั่งเศส ส่งผลให้ตัวเขากับกับนายกรัฐมนตรีอาริสติด บริยองด์ ของฝรั่งเศสได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี 1926
นอกจากนี้ ชเตรเซอมันยังเป็นผู้เจรจาขอรับการสนับสนุนทางการเงินจากสหรัฐอเมริกาในรูปแบบเงินกู้ เกิดการปฏิรูปธนาคารไรช์ (ธนาคารกลางของเยอรมนี) มีการยกเลิกสกุลเงินเดิมและก่อตั้งสกุลเงินใหม่ที่เรียกว่าเร็นเทินมาร์ค (Rentenmark) ส่งผลให้เศรษฐกิจเยอรมันเกิดการฟื้นตัวอย่างมีนัยสำคัญ
ควร์ท ชตูเด็นท์

ควร์ท ชตูเด็นท์
ควร์ท ชตูเด็นท์ (เยอรมัน: Kurt Student; 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1890 – 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1978) เป็นนายพลลุฟท์วัฟเฟอระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นผู้นำการปฏิบัติการทางอากาศหลักครั้งแรกของสงคราม คือ ยุทธการที่กรุงเฮกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ชตูเด็นท์เป็นสมาชิกในตำแหน่งสูงสุดของพลร่มเยอรมนี และทำหน้าที่ผู้บัญชาการฟัลเชียร์มเยเกอร์ตลอดสงคราม ใน ค.ศ. 1947 ชตูเด็นท์ขึ้นศาลและถูกพิพากษาว่ามีความผิดจากอาชญากรรมสงครามที่ก่อขึ้นระหว่างที่เขาเป็นผู้บัญชาการในยุทธการที่เกาะครีต
| ด ค กพลเอกอาวุโสและพลเรือเอกอาวุโสแห่งนาซีเยอรมนี |
| --- | --- |
พลเอกอาวุโส (กองทัพบก):  วิลเฮ็ล์ม อาดัม  ฮันส์-เยือร์เกิน ฟ็อน อาร์นิม  ลูทวิช เบ็ค  โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์  เอดูอาร์ท ดีเทิล  ฟรีดริช ด็อลมัน  นิคโคเลาส์ ฟ็อน ฟัลเคินฮอสท์  โยฮันเนิส ฟรีสเนอร์  แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์  ฟรีดริช ฟร็อม  ไฮนทซ์ กูเดรีอัน  ควร์ท ฮาเซอ  ฟรันทซ์ ฮัลเดอร์  Kurt von Hammerstein-Equord  โยเซ็ฟ ฮาร์เพอ  ก็อทฮาร์ท ไฮน์รีตซี  วัลเทอร์ ไฮทซ์  คาร์ล ฮิลเพิร์ท  เอริช เฮิพเนอร์  คาร์ล-อาด็อล์ฟ ฮ็อลลิท  แฮร์มัน โฮท  ฮันส์-วาเล็นทีน ฮูเบอ  แอร์วีน เยเน็คเคอ  อัลเฟรท โยเดิล  เกออร์ค ลินเดอมัน  เอเบอร์ฮาร์ท ฟ็อน มัคเคินเซิน  แอร์ฮาร์ท เราส์  เกออร์ค-ฮันส์ ไรน์ฮาร์ท  Lothar Rendulic  ริชชาร์ท รูอ็อฟ  ฮันส์ ฟ็อน ซัลมูท  รูด็อล์ฟ ชมิท  อ็อยเกน ริทเทอร์ ฟ็อน โชเบิร์ท  อาด็อล์ฟ ชเตราส์  คาร์ล ชเตร็คเคอร์  Heinrich von Vietinghoff  วัลเทอร์ ไวส์  ควร์ท ไซทซ์เลอร์ 
พลเอกอาวุโส (กองทัพอากาศ):  Otto Deßloch  อุลริช เกราเอิร์ท  ฮันส์ เย็ชช็อนเน็ค  อัลเฟรท เค็ลเลอร์  กึนเทอร์ คอร์เทิน  Bruno Loerzer  อเล็คซันเดอร์ เลอร์  กึนเทอร์ รือเดิล  ควร์ท ชตูเด็นท์  ฮันส์-เยือร์เกิน ชตุมพฟ์  แอ็นสท์ อูเด็ท  ฮูแบร์ท ไวเซอ 
พลเรือเอกอาวุโส:  ค็อนราท อัลเบร็ชท์  แฮร์มัน เบิม  ร็อล์ฟ คาลส์  ฮันส์-เกออร์ค ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค  Oskar Kummetz  วิลเฮ็ล์ม มาร์ชัล  อัลเฟรท ซาลเว็ชเทอร์  อ็อทโท ชนีวินท์  อ็อทโท ชุลท์เซอ  Walter Warzecha  Karl Witzell 
เอ็สเอ็ส-โอเบิร์ช-กรุพเพินฟือเรอร์:  ควร์ท ดาลือเกอ  เซ็พ ดีทริช  เพาล์ เฮาเซอร์  ฟรันทซ์ ซาเวอร์ ชวาทซ์
คลารา ฮิตเลอร์

| คลารา ฮิตเลอร์ |
| --- | --- |

เกิด: คลารา เพิลเซล 12 สิงหาคม ค.ศ. 1860(1860-08-12) ชพิทาล จักรวรรดิออสเตรีย
เสียชีวิต: 21 ธันวาคม ค.ศ. 1907(1907-12-21) (47 ปี) ลินทซ์ ออสเตรีย-ฮังการี
สาเหตุเสียชีวิต: มะเร็งเต้านม
สัญชาติ: ออสเตรีย-ฮังการี
มีชื่อเสียงจาก: มารดาของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
คู่สมรส: อาลัวส์ ฮิตเลอร์ (สมรส 1885; เสียชีวิต 1903)
บุตร: กุสทัฟ, อีดา, อ็อทโท, อดอล์ฟ, เอ็ดมุนด์, และเพาลา ฮิตเลอร์
คลารา ฮิตเลอร์ (เยอรมัน: Klara Hitler)  ชื่อเดิม คลารา เพิลเซิล (เยอรมัน: Klara Pölzl) เป็นมารดาของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ นักการเมืองเยอรมันและหัวหน้าพรรคนาซี ผู้จุดชนวนสงครามโลกครั้งที่สอง
คลารา​ ฮิตเลอร์​ ในช่วง​ปี​ ค.ศ.1880​
​คลารา​ ฮิตเลอร์ เกิดในหมู่บ้านSpital, Weitra , Waldviertelของจักรวรรดิออสเตรีย​บิดาของเธอคือ Johann Baptist Pölzl และมารดาของเธอคือ Johanna Hiedler Klara มาจากกลุ่มชาวนาเก่า ทำงานหนัก กระตือรือร้น เคร่งศาสนา และมีมโนธรรม ตามที่แพทย์ประจำครอบครัว Dr. Eduard Bloch กล่าวเธอเป็นผู้หญิงที่เงียบสงบ อ่อนหวาน และน่ารัก​ [1]
ในปี 1876 Klara วัย 16 ปีได้รับการว่าจ้างให้เป็นคนรับใช้ในบ้านโดยAlois Hitler ญาติของเธอ สามปีหลังจากการแต่งงานครั้งแรกของเขากับ Anna Glasl-Hörer แม้ว่าพ่อผู้ให้กำเนิดของ Alois จะไม่มีใครรู้จัก แต่หลังจากMaria Schicklgruber แม่ของเขา แต่งงานกับJohann Georg Hiedlerแล้ว Alois ก็ถูกกำหนดให้เป็นลูกชายของ Hiedler อย่างเป็นทางการ แม่ของ Klara คือ Johanna Hiedler หลานสาวของ Hiedler ซึ่งแต่งงานกับ Johann Baptist Pölzl ทำให้ Klara และ Alois เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน
หลังจากการเสียชีวิตของ Franziska Matzelsberger ภรรยาคนที่สองของ Alois ในปี 1884 Klara และ Alois แต่งงานกันในวันที่ 7 มกราคม 1885 ในพิธีสั้นๆ ซึ่งจัดขึ้นในตอนเช้าตรู่ที่ห้องเช่าของ Hitler ที่ชั้นบนสุดของ Pommer Inn ใน Braunau am Inn [2] [3]จากนั้น Alois ก็ไปทำงานในวันนั้นในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ศุลกากร
กุสตาฟลูกชายคนแรกของพวกเขาเกิดในอีกสี่เดือนต่อมาในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2428 ไอดาตามมาในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2429 ทารกทั้งสองเสียชีวิตด้วยโรคคอตีบในช่วงฤดูหนาวปี พ.ศ. 2430–2431 ลูกคนที่สาม อ็อตโต เกิดและเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2430 ลูกชายคนที่สี่อดอล์ฟเกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2432 [4]
ในปี พ.ศ. 2435 คลารา ฮิตเลอร์และครอบครัวของเธอขึ้นรถไฟไปยังพัสเซาที่พวกเขาตั้งรกรากในอีกสองปีข้างหน้า เอ๊ดมันด์เกิดที่นั่นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2437 พอลล่าตามมาในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2439 เอ๊ดมันด์เสียชีวิตด้วยโรคหัดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2443 ขณะอายุได้ห้าขวบ [5] ในบรรดาลูกหกคนของเธอกับ Alois มีเพียง Adolf และ Paula เท่านั้นที่รอดชีวิตจนถึงวัยผู้ใหญ่
ชีวิตวัยผู้ใหญ่ของคลารา ฮิตเลอร์ใช้เวลาไปกับการดูแลบ้านและเลี้ยงลูก ซึ่งตามสมิธ ระบุว่า อลัวส์มีความเข้าใจหรือความสนใจเพียงเล็กน้อย เธออุทิศตนให้กับลูก ๆ ของเธอมาก และตามคำบอกเล่าของวิลเลียม แพทริก ฮิตเลอร์เธอเป็นแม่เลี้ยงทั่วไปของลูกเลี้ยงของเธอ อลัวส์ จูเนียร์ และแองเจลา [6]
เธอนับถือศาสนาคริสต์​นิกายโรมันคาธอลิกและไปโบสถ์เป็นประจำกับลูก ๆ ของเธอ [7]
ควร์ท ไมเออร์

| ควร์ท ไมเออร์ |
| --- | --- |
ไมเออร์ในปี ค.ศ. 1943
ชื่อเล่น: พันเซอร์ ไมเออร์
เกิด: 23 ธันวาคม ค.ศ. 1910(1910-12-23) Jerxheim, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 23 ธันวาคม ค.ศ. 1961(1961-12-23) (51 ปี) ฮาเกิน, เยอรมนีตะวันตก
รับใช้:    เยอรมนี   ไรช์เยอรมัน 
แผนก/สังกัด:  วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
ประจำการ: 1930–44
ชั้นยศ: เอ็สเอ็ส-บริกาเดอฟือเรอร์ อุนด์ เกเนรัลมาเยอร์ แดร์ วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส (พลจัตวา)
เลขประจำตัว:   NSDAP #316,714  SS #17,559 
บังคับบัญชา: กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 12
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง ยุทธการที่ก็อง  วงล้อมฟาเลส์ 
บำเหน็จ: กางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊คและดาบ
งานอื่น: โฆษกของ HIAG, กลุ่มล็อบบี้ วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
ควร์ท ไมเออร์ (เยอรมัน: Kurt Meyer) เป็นสมาชิกระดับชั้นสูงในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนี ผู้บัญชาการของกองพลเอ็สเอ็ส ฮิตเลอร์ยูเกินด์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เข้าร่วมรบในยุทธการที่ฝรั่งเศส ปฏิบัติการบาร์บารอสซาและยุทธการที่นอร์ม็องดี อื่นๆอีกมากมาย และได้รับการปูนบำเหน็จด้วยเหรียญกางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊คและดาบ
ไมเออร์ได้ถูกตั้งข้อกล่าวหาสำหรับบทบาทของเขาในการสังหารหมู่ที่อาร์เดน แอบบีย์(Ardenne Abbey massacre) การสังหารหมู่เชลยศึกทหารชาวแคนนาดาในนอร์ม็องดี เขาถูกตัดสินโทษประหารชีวิต ต่อมาก็ได้เปลี่ยนการตัดสินโทษเป็นจำคุกในเรือนจำ ไมเออร์เป็นหนึ่งในอาชญากรสงครามคนสุดท้ายที่ได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำ
ภายหลังจากที่เขาได้ออกจากคุก ไมเออร์ได้กลายเป็นนักเคลื่อนไหวใน HIAG กลุ่มจัดตั้งล็อบบี้โดยเหล่าอดีตสมาชิกระดับชั้นสูงของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส เขาได้รับการบรรยายโดยนักประวัติศาสตร์ว่าเป็นผู้นำของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สและเป็นโฆษกของกลุ่ม HIAG ที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด ภาพลักษณ์ส่วนใหญ่ของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สที่ไม่สนใจการเมือง กล้าหาญชาญชัยเยี่ยงนักรบ ผู้ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในอาชญากรรมของระบอบนาซี
คริสทีนา โกรเซอ

| คริสทีนา โกรเซอ |
| --- | --- |

เกิด:  (1970-09-23) 23 กันยายน ค.ศ. 1970 (54 ปี)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1995–ปัจจุบัน
คริสทีนา โกรเซอ (เยอรมัน: Christina Große; เกิด 23 กันยายน ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน เธอแสดงภาพยนตร์มากว่า 70 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995
ภาพยนตร์ที่ได้รับการคัดเลือก

| ปี | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2010 | The Hairdresser |  |  |
| 2005 | Netto |  |  |
| ปี | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | 14 - Diaries of the Great War | Käthe Kollwitz |  |
| 2007 | Der Kriminalist | Ellen Hansen |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

คริสทีนา โกรเซอ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Agency profile
ควร์ท เกอเดิล

| ควร์ท เกอเดิล |
| --- | --- |
เกิด: ควร์ท ฟรีดริช เกอเดิล 28 เมษายน ค.ศ. 1906(1906-04-28) บรึน ออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันคือเบอร์โน เช็กเกีย)
เสียชีวิต: 14 มกราคม ค.ศ. 1978(1978-01-14) (71 ปี) พรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ
พลเมือง: ออสเตรีย, สหรัฐ
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเวียนนา
คู่สมรส: อเดเลอ นิมบัวร์สกี (สมรส ค.ศ. 1938–1981)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์, คณิตตรรกศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: สถาบันเพื่อการศึกษาขั้นสูง
วิทยานิพนธ์: Über die Vollständigkeit des Logikkalküls (On the Completeness of the Calculus of Logic) (ค.ศ. 1929)
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: ฮันส์ ฮาน
 
ลายมือชื่อ

ควร์ท ฟรีดริช เกอเดิล (เยอรมัน: Kurt Friedrich Gödel; 28 เมษายน ค.ศ. 1906 – 14 มกราคม ค.ศ. 1978) เป็นนักปรัชญา นักคณิตศาสตร์ และนักปรัชญาชาวออสเตรีย และต่อมาชาวอเมริกัน ถือว่าเป็นนักตรรกศาสตร์คนสำคัญที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ร่วมกับอาริสโตเติล, แอลฟริด ทาร์สกี และก็อทโลพ เฟรเกอ เกอเดิลสร้างผลกระทบใหญ่หลวงต่อการคิดวิทยาศาสตร์และปรัชญาในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งขณะนั้น เมื่อผู้อื่นอย่างเบอร์ทรันด์ รัสเซลล์, แอลฟริด นอร์ท ไวต์เฮด, และดาวิท ฮิลเบิร์ท บุกเบิกการใช้ตรรกะและทฤษฎีเซตเพื่อทำความเข้าใจรากฐานแห่งคณิตศาสตร์
เกอเดิลพิมพ์เผยแพร่ทฤษฎีบทความไม่สมบูรณ์สองเรื่องของเขาใน ค.ศ. 1931 เมื่อเขาอายุ 25 ปี หรือ 1 ปีหลังเขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเวียนนา ทฤษฎีบทความไม่สมบูรณ์ที่หนึ่งมีใจความว่า สำหรับระบบเชิงสัจพจน์เวียนเกิดต้องกันกับตัวเองใด ๆ ที่เพียงพออธิบายเลขคณิตของจำนวนธรรมชาติได้ จะมีประพจน์จริงเกี่ยวกับจำนวนธรรมชาติที่ไม่สามารถพิสูจน์จากสัจพจน์ได้ เพื่อพิสูจน์ทฤษฎีบทนี้ เกอเดิลพัฒนาเทคนิคซึ่งปัจจุบันเรียก การกำหนดจำนวนเกอเดิล (Gödel numbering) ซึ่งลงรหัสนิพจน์รูปนัยเป็นจำนวนธรรมชาติ
เขายังแสดงว่าสัจพจน์การเลือกและสมมุติฐานความต่อเนื่องไม่สามารถพิสูจน์แย้งจากสัจพจน์ของทฤษฎีเซตซึ่งเป็นที่ยอมรับได้ หากสันนิษฐานว่าสัจพจน์เหล่านั้นต้องกัน ผลที่สัจพจน์การเลือกไม่สามารถพิสูจน์แย้งได้เปิดประตูให้นักคณิตศาสตร์สันนิษฐานสัจพจน์การเลือกในการพิสูจน์ของตน เขายังมีส่วนสำคัญต่อการพิสูจน์ทฤษฎีโดยการสร้างความกระจ่างถึงความเชื่อมโยงระหว่างตรรกศาสตร์คลาสสิก ตรรกศาสตร์สหัชญาณนิยม (intuitionistic logic) และตรรกศาสตร์อัญรูป
(เลิฟอีสไลก์อะ)

| "(เลิฟอีสไลก์อะ) ฮีตเวฟ"> เพลงโดยมาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาส.จากอัลบั้มHeat Wave |
| --- | --- |
ด้านบี: "A Love Like Yours (Don't Come Knocking Everyday)"
วางจำหน่าย: 9 กรกฎาคม 1963
บันทึกเสียง: Hitsville USA (Studio A); 1963
แนวเพลง: โซล/ป็อป
ความยาว: 2:47
ค่ายเพลง: Gordy  G 7022
ผู้ประพันธ์เพลง: Holland-Dozier-Holland
โปรดิวเซอร์: Brian Holland   Lamont Dozier
"ฮีตเวฟ" (อังกฤษ: Heat Wave) เป็นซิงเกิลฮิตในปี 1963 แต่งโดย ฮอลแลนด์-โดซิเออร์-ฮอลแลนด์ ขับร้องโดยเกิร์ลกรุปจากโมทาวน์ มาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาส และต่อมานักร้องเพลงร็อกหญิง ลินดา รอนสตัดต์ นำมาร้องใหม่อยู่ในผลงานระดับแผ่นเสียงทองคำขาวชุด Prisoner In Disguise และในบางครั้งเพลงนี้จะเรียกว่า "(เลิฟอีสไลก์อะ) ฮีตเวฟ" ถึงแม้ว่าตอนออกซิงเกิลในปี 1963 จะไม่ได้ใช้ชื่อนี้