stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระนางเอลฟรีดา
ราชินีคู่สมรสแห่งอังกฤษ

เอลฟ์ธรีธเป็นบุตรสาวของผู้นำท้องถิ่นออร์ดการ์แห่งเดวอน พระราชสมภพในปี ค.ศ.945 พระมารดาของพระองค์ถูกพูดถึงว่าเป็นสมาชิกของราชวงศ์เวสเซ็กซ์ พระบิดาของพระองค์ ผู้นำท้องถิ่นออร์ดการ์ เป็นเจ้าของที่ดินในเขตการปกครองท้องถิ่นตั้งแต่เอ็กเซเตอร์ในเดวอนจนถึงฟรูมในซัมเมอร์เซ็ต ออร์ดการ์ถูกฝังในเอ็กเซเตอร์ และบุตรชายของเขา ออร์ดวูล์ฟ สร้างทาวิสต็อกแอบบีย์หรือไม่ก็สร้างขึ้นมาใหม่
เอลฟ์ธรีธกลายเป็นมเหสีองค์ที่สองของพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ พระราชปนัดดาของอัลเฟรดมหาราช ตามคำบอกเล่าของเบิร์ทเฟิร์ธแห่งแรมซีย์ พระองค์สมรสครั้งแรกกับเอเธลวาลด์ ผู้นำท้องถิ่นของอีสต์แองเกลีย บุตรชายของเอเธลสตานผู้เป็นกษัตริย์ครึ่งหนึ่ง วิลเลี่ยมแห่งมาล์มสบรีเล่าว่าความงามของเอลฟ์ธรีธเป็นที่สรรเสริญมากและถูกรายงานต่อพระเจ้าเอ็ดการ์ เอ็ดการ์ส่งเอเธลวาลด์ไปยลโฉมเอลฟ์ธรีธ ทรงมีพระราชบัญชาว่า "ให้เสนอการอภิเษกสมรส (กับเอ็ดการ์) หากนางงามเท่ากับที่ได้รับรายงานมา"
ทว่าเอเธลวาลด์กลับแต่งงานกับเลดี้เสียเองและรายงานกลับมาหาเอ็ดการ์ว่านางค่อนข้างไม่เหมาะสม เอ็ดการ์ท้ายที่สุดก็รู้ความจริงประกาศว่าพระองค์จะเสด็จไปเยี่ยมเยียนเอลฟ์ธริธ เตือนเอเธลวาลด์ให้บอกภรรยาว่าให้ทำตัวให้ไม่ดึงดูดสายตาที่สุดเท่าที่จะทำได้ในช่วงที่กษัตริย์เสด็จมาเยี่ยมเยียน ทว่าเอลฟ์ธริธทำตรงกันข้าม เอ็ดการ์ประทับใจนางอย่างสุดซึ้งและได้สังหารเอเธลวาลด์ขณะกำลังล่าสัตว์ใกล้กับลองแพริชในแฮมพ์เชียร์ปัจจุบัน เหตุการณ์ได้รับการรำลึกในปีค.ศ.1825 โดยการสร้าง Dead Man's Plack จารึกบนด้านที่อยู่ทางเหนือของอนุสาวรีย์บรรยายถึงเหตุการณ์ตายของเอเธลวาลด์
เอลฟ์ธริธกับเอ็ดการ์อภิเษกสมรสกันและพระนางได้รับการสวมมงกุฎราชินีในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ.973 ที่บาธแอบบีย์ ซึ่งเป็นครั้งแรกของการราชาภิเษกราชินีแซ็กซันของอังกฤษ พระองค์เป็นคู่สมรสพระองค์แรกที่ได้เป็นราชินีนับตั้งแต่จูดิธ พระธิดาของชาร์ลผู้หัวล้าน ผู้ฉาวโฉ่ในศตวรรษก่อนหน้า
เอลฟ์ธริธได้ประสูติพระโอรสที่มีพระนามว่าเอ็ดมุนด์ ในกฎบัตรของพระเจ้าเอ็ดการ์ที่พระราชทานอภิสิทธิ์ให้แก่นิวมินสเตอร์ วินเชสเตอร์ ในปีเดียวกัน เอ็ดมุนด์ได้เป็น "clito legitimus" (เจ้าชายแซ็กซันที่ถูกต้องตามกฎหมาย) และมาก่อนโอรสพระองค์อื่นของกษัตริย์ พระโอรสที่พระชนมายุมากกว่าจากการอภิเษกสมรสครั้งก่อน เอ็ดเวิร์ด ในรายชื่อพยาน เอ็ดมุนด์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังหนุ่มในปีค.ศ.970 แต่ในปีค.ศ.968 เอลฟ์ธรีธได้ประสูติพระโอรสองค์ที่สองที่มีพระนามว่าเอเธลเร็ด
เอ็ดการ์สวรรคตในปีค.ศ.975 ทิ้งพระโอรสวัยเยาว์สองพระองค์ เอ็ดเวิร์ดและเอเธลเร็ด ไว้ พินัยกรรมของพระราชบิดาแจ้งพระนามของพระโอรสองค์โต เอ็ดเวิร์ด เป็นรัชทายาท และพระองค์ได้รับการสนับสนุนจากผู้มีอิทธิพลในยุคนั้น นักบุญดุนสตาน อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรี เนื่องจากข้อโต้เถียงเรื่องพระสวามีคนแรกของเอลฟ์ธรีธ เอเธลวาลด์ อาร์ชบิชอปดุนสตานกล่าวหาเอลฟ์ธรีธกับเอ็ดการ์ว่ากระทำความผิดฐานคบชู้ สร้างความคลางแคลงใจในความชอบธรรมทางกฎหมายของเอเธลเร็ดน้อย ขุนนางหลายคนของราชอาณาจักรรวมถึงอัลเฟอร์ผู้ทรงอำนาจ ผู้นำท้องถิ่นของเมอร์เซียเอนเอียงไปทางเอเธลเร็ดวัยเจ็ดชันษา ประเทศถูกแบ่งแยกด้วยประเด็นที่ว่าโอรสพระองค์ใดควรสืบสันตติวงศ์ต่อจากพระเจ้าเอ็ดการ์ การประชุมของสภาวิทันที่ถูกจัดขึ้นที่คานในวินต์เชียร์เป็นการโต้เถียงที่ยาวนาน ท้ายที่สุดอิทธิพลของดุนสตานก็มีชียเหนือกว่าและเอ็ดเวิร์ดได้รับเลือกเป็นกษัตริย์
การปลงพระชนม์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี

เอ็ดเวิร์ดได้รับการสวมมงกุฎโดยนักบุญดุนสตานที่คิงสตันเหนือเธมส์ในปีค.ศ.975 ด้วยพระชนมพรรษา 13 พรรษา หลังการบันทึกถึงการสืบสันตติวงศ์ของเอ็ดเวิร์ด พงศาวดารแองโกลแซ็กซันรายงานว่าเกิดดาวหาง และตามมาด้วยภาวะข้าวยากหมากแพงและความไม่สงบนานัปการ
แม้จะผ่านไปแล้ว แต่สองพี่น้อง เอเธลเร็ดและเอ็ดเวิร์ด ดูเหมือนจะยังคงตัวติดกัน ทว่าราชินีม่ายเอลฟ์ธรีธเกลียดชังพระโอรสเลี้ยงจับใจและปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะให้พระโอรสของตนสืบสันตติวงศ์ของพระราชบิดา จากการยั่วยุของพระองค์ แผนการปลงพระชนม์กษัตริย์น้อยถูกวางขึ้นอย่างลับๆ
เอ็ดเวิร์เสด็จไปเยี่ยมพระอนุชาต่างพระมารดา เอเธลเร็ดที่คอร์ฟในเนินพัวร์เบ็กของดอร์เซ็ต อจเป็นที่เดียวหรือใกล้ๆกับเนินที่ปัจจุบันซากปรังหักพังของปราสาทคอร์ฟตั้งอยู่ พระองค์เสด็จมาถึงในช่วงบ่ายของวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ.978 ตามคำเชิญของพระมารดาเลี้ยง เอลฟ์ธรีธ ที่รอพบพระองค์อย่างมุ่งร้ายอยู่ที่ประตูและจุมพิตต้อนรับพระองค์ ต่อมาพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดได้รับการเสนอเครื่องดื่มท้องถิ่นเพื่อช่วยให้สดชื่น ขณะที่กษัตริย์หนุ่มดับกระหายอย่างสำราญหลังการเดินทางที่คลุกฝุ่น ผู้ติดตามคนหนึ่งของพระราชินีแทงหนุ่มวัย 16 พรรษาอย่างมุ่งร้ายที่หลัง แม้จะได้รับบาดเจ็บหลายแผล แต่พระองค์ก็ดึงบังเหียนม้าและหนีออกมาได้ พยายามเสด็จกลับไปหาผู้ร่วมเดินทางของพระองค์ แต่ทรงสวรรคตระหว่างทาง พระศพที่อาบเลือดของพระองค์ถูกลากกลับมาโดยสัตว์ร้าย บอกผู้ติดตามของพระองค์ให้ทราบถึงโชคชะตาของพระองค์
พงศาวดารแองโกลแซ็กซันเชื่อมโยงว่า "ปีนี้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดถูกปลงพระชนม์ในยามเย็นที่ประตูคอร์ฟในวันที่ 15 ก่อนเดือนเมษายน (วันที่ 18 มีนาคม) และพระองค์ถูกฝังที่แวร์แฮมอย่างไร้ซึ่งเกียรติแห่งราชวงศ์" การบรรยายของพงศาวดารแองโกลแซ็กซันไม่ได้กล่าวโทษว่าใครเป็นผูสังหาร การกล่าวโทษในการปลงพระชนม์ครั้งแรกๆปรากฏอยู่ในชีวประวัติของนักบุญออสวาลด์ เขียนในปีค.ศ.1000 โดยเบิร์ทเฟิร์ธ แรมซีย์ เอ็ดเวิร์ดถูกพูดถึงว่าได้เสด็จไปเยี่ยมเยียนพระอนุชา เอเธลเร็ด และพระมารดาเลี้ยง เอลฟ์ธรีธ กลุ่มคนของเอเธลเร็ดเจิกับเอ็ดเวิร์ดและแทงพระองค์ก่อนที่จะทรงลงจากพาหนะได้ ไม่มีข้อชี้ชัดว่ามีคนอื่นนอกเหนือจากผู้ติดตามของเอเธลเร็ดเกี่ยวข้องกับการปลงพระชนม์ ในการเทศน์ของปีค.ศ.1014 อาร์ชบิชอปวูล์ฟสตานแห่งยอร์กพูดถึงการปลงพระชนม์ แต่เลี้ยงที่จะเอ่ยนามผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง "คนพวกนั้นวางแผนต่อต้านเอ็ดเวิร์ดและต่อมาก็ปลงพระชนม์พระองค์และเผาพระองค์หลังจากนั้น"
เอ็ดเวิร์ดถูกฝังที่แวร์แฮมและการปลงพระชนม์พระองค์ไม่ได้รับการลงโทษ เอลฟ์ธรีธได้ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนของพระโอรสที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะจนกระทั่งพระองค์บรรลุนิติภาวะในปีค.ศ.984 เอเธลเร็ดปรากฏว่าถูกก่อกบฏโดยที่ปรึกษาอาวุโสของพระองค์ แต่น่าจะเป็นกลุ่มของขุนนางหนุ่มมากกว่า พระมารดาของพระองค์หายไปจากของพยานในกฎบัตรตั้งแต่ราวปีค.ศ.983-993 เมื่อพระนางปรากฏตัวอีกครั้งในตำแหน่งที่ต่ำกว่าเดิม พระนางยังคงเป็นคนสำคัญ มีหน้าที่ดูแลพระราชบุตรของเอเธลเร็ดกับมเหสีพระองค์แรก เอลฟ์จิฟู โอรสพระองค์โตของเอเธลเร็ด เอเธลสตาน สวดมนต์ให้กับดวงวิญญาณของพระอัยยิกาว่า "ผู้เลี้ยงดูข้า" ในพินัยกรรมในปีค.ศ.1014 ว่ากันว่าเพราะสำนึกผิดอย่างสุดซึ้งกับการปลงพระชนม์เอ็ดเวิร์ดมรณสักขี ราชินีเอลฟ์ธรีธจึงไปเป็นแม่ชีที่อารามประจำพระองค์ เวอร์เวลล์แอบบีย์ในแฮมพ์เชียร์ และสวรรคตที่นั่นในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ.999, 1000 หรือไม่ก็ 1001
แหล่งข้อมูล

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระราชินีเอลฟ์ธรีธ
Queen Ælfthryth เก็บถาวร 2017-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ælfthryth, wife of Edgar
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี ทรงรับเหล้านํ้าผึ้งของพระนางเอลฟรีดามาเสวยโดยไม่ทราบว่าพระนางมีเจตนามุ่งร้าย
ปีเตอร์

ปีเตอร์ อาจหมายถึง
บุคคล

สมเด็จพระเจ้าซาร์ปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย (พระเจ้าปีเตอร์มหาราช)
นักบุญปีเตอร์ นักบุญ ใน ศาสนาคริสต์
ปีเตอร์ กรุนเบอร์ก	 ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ พ.ศ. 2550
ปีเตอร์ กาเบรียล	นักร้องชาวอังกฤษ
ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล นักร้องและนักแสดงชาวไทย
ปีเตอร์ คัลชอร์ นักมวยสากลชาวอังกฤษ
ปีเตอร์ คาร์ล ฟาเบอร์เช่ ช่างทองและช่างอัญมณีชาวฝรั่งเศส
ปีเตอร์ เจนเซน อดีตคู่สมรส ของ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี
ปีเตอร์ ชไมเคิล อดีตผู้รักษาประตูของสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ปีเตอร์ ชาน ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง
ปีเตอร์ เช็ค อดีตผู้รักษาประตูทีมสโมสรเชลซี
ปีเตอร์ เบียร์ดสลี่ย์ อดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ
ปีเตอร์ พอล รูเบนส์ จิตรกร
ปีเตอร์ รีด อดีตผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทย
ปีเตอร์ แลง นักฟุตบอลลูกครึ่งไทย-สวิตเซอร์แลนด์
ปีเตอร์ วิธ อดีตผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทย
ปีเตอร์ สกิลลิง นักปราชญ์พระพุทธศาสนาชาวแคนาดา
ปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี คีตกวีชาวรัสเซีย
ปีเตอร์ โอ ทูล นักแสดงชาวไอร์แลนด์
ตัวละครในจินตนาการ

ปีเตอร์ พีเวนซี ตัวละครใน ตำนานแห่งนาร์เนีย
ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ ตัวละครในนิยายชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ตัวละครเอกใน สไปเดอร์-แมน
ปีเตอร์ นิโคเลวิทศ์ รัสปูติน ตัวละครใน เอ็กซ์เมน
ปีเตอร์ ควิลล์ ตัวละครเอกใน การ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็กซี่
ปีเตอร์ "พีต" แมคกี ตัวละครใน เดอะ โกสต์ แอนด์ มอลลี่ แมคกี
สถานที่

มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ ที่นครรัฐวาติกัน
อื่นๆ

แมลงสาบ ในเรื่อง Joe's Apartment
ซาร์ปีเตอร์
จักรพรรดิปีเตอร์
ปูพระพี่นาง

ปูพระพี่นาง
ปูพระพี่นาง เป็นปูน้ำจืดที่ค้นพบในประเทศไทยที่บริเวณฝั่งลำห้วย ตำบลท่าแฉลบ อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี  เมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 โดย นายมงคล วงศ์กาฬสินธุ์ นักวาดรูป และได้เก็บตัวอย่างส่งให้นักวิทยาศาสตร์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นผู้ตรวจสอบสายพันธุ์ และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้กราบทูลขอพระราชทานพระอนุญาตชื่อจาก สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เป็นชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Potamon galyaniae และชื่อไทยว่า “ ปูพระพี่นาง “ มีชื่อสามัญว่า Crimson Crab และได้รับพระราชานุญาต เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 โดยจะทำการพิมพ์เผยแพร่ปูที่พบใหม่นี้ในวารสารต่างประเทศชื่อ Crustaceana , International Journal of Crustacean Research
ลักษณะมี 3 สี คือ สีแดงเลือดนก แดงส้ม และสีขาว โดยกระดองมีสีแดงเลือดนก ขอบของกระดอง ขอบเบ้าตา และริมฝีปากเป็นสีแดงส้ม ขาเดินทั้ง 4 คู่  เป็นสีแดงเลือดนก ยกเว้นตรงปลายประมาณ 1 ใน 3 ของก้ามหนีบทั้ง 2 ข้าง เป็นสีขาว กระดองขนาดกว้างประมาณ 4.6 ซม.
พฤศจิกายน พ.ศ. 2562

พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 เป็นเดือนที่ 11 ของปี พ.ศ. 2562 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน

| ด ค กเหตุการณ์เดือนอื่น |
| --- | --- |
พ.ศ. 2567:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2566:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2565:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2564:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2563:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2562:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2561:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2560:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2559:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2558:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2557:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2556:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2555:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2554:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2553:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2552:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2551:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2550:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2549:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2548:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2547:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2546:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม
พลิกก์

| --- | --- |
ประเภท: CMS
ภาษาที่ใช้ได้: อังกฤษ
เจ้าของ: Eric Heikkinen (Yankidank)
สร้างโดย: Eric Heikkinen (Yankidank)
ยูอาร์แอล: http://www.pligg.com/
เชิงพาณิชย์: ไม่
พลิกก์ (Pligg) เป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สในลักษณะของระบบจัดการเนื้อหาเว็บไซต์ โดยทำงานด้วย PHP และ MySQL โดยตัวซอฟต์แวร์จะจัดการเนื้อหาของระบบให้มีการโหวตข่าว เป็นข่าวน่าสนใจในลักษณะเดียวกับเว็บไซต์ดิกก์
พลิกก์ CMS เป็นซอฟต์แวร์ที่ใช้สำหรับงานด้าน เครือข่ายสังคมออนไลน์ (social networking) เพื่อให้คนที่มาลงทะเบียนเป็นสมาชิกเว็บไซต์ สามารถส่งเนื้อหาเข้ามายังเว็บ และติดต่อกับเพื่อนคนอื่นๆ ได้. ซึ่งซอฟต์แวร์นี้สามารถนำไปสร้างเป็นเว็บไซต์ที่เอาไว้เก็บเรื่องราวบนเว็บ อื่นๆ ที่น่าสนใจ และให้เพื่อนสมาชิกโหวตให้คะแนนกันได้
ปัจจุบันซอฟต์แวร์อยู่ในรุ่น 1.0.x  
ลิขสิทธิ์ของซอฟต์แวร์เป็นลักษณะของAffero General Public License. สามารถอ่านรายละเอียดของลิขสิทธิ์ได้ที่: http://www.affero.org/oagpl.html
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บ Pligg อย่างเป็นทางการ
ตัวอย่างของ Pligg อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิธีการติดตั้ง และการให้คะแนนเว็บไซต์ด้วยพลิกก์ เก็บถาวร 2009-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตัวอย่างเว็บไซต์ที่ใช้ซอฟต์แวร์ Pligg เก็บถาวร 2009-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pligg ที่เปิดให้ได้ใช้งานกันในประเทศไทย เก็บถาวร 2012-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ถึงตาเธอฆ่า

| ถึงตาเธอฆ่า |
| --- | --- |

เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: あな番 (อานะบัง)
あなたの番です (อานาตะ โนะ บังเดซุ)
ประเภท: รหัสคดี
เค้าโครงจาก: ยาซูชิ อากิโมโตะ
บทโดย: มิสึโนริ ฟูกูฮาระ มินาโตะ ทากาโนะ
กำกับโดย: โนริโยชิ ซากูมะ นาโอโกะ โคมูโระ สึโยชิ นากากูกิ ฮิเดมิ อูชิดะ
แสดงนำ: โทโมโยะ ฮาราดะ เค ทานากะ นานาเซะ นิชิโนะ รีวเซ โยโกฮามะ เท็ตสึชิ ทานากะ นาโอโตะ ทาเกนากะ ทาเอะ คิมูระ คัตสึฮิซะ นามาเซะ
บรรยายโดย: โทโมโยะ ฮาราดะ (ตอนที่ 1–10) เค ทานากะ (ตอนที่ 11–20)
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ไอเมอร์ - STAND-ALONE
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: โชตะ เท็ตสึกะ - ไอไตโย
ผู้ประพันธ์เพลง: ยูกิ ฮายาชิ อาซามิ ทาจิบานะ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาญี่ปุ่น
จำนวนฤดูกาล: 1 ฤดูกาล
จำนวนตอน: 20 ตอน + ภาคพิเศษ (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: เค็นจิ อิเกดะ
ผู้อำนวยการสร้าง: ฮิโรเอะ ซูซูมะ มาซาโนริ มัตสึยามะ
ความยาวตอน: 55 นาที
บริษัทผู้ผลิต: โททัลมีเดียคอมมูนิเคชัน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวี
ออกอากาศ: 14 เมษายน ค.ศ. 2019 (2019-04-14) – 8 กันยายน ค.ศ. 2019 (2019-09-08)
ถึงตาเธอฆ่า  หรือ ตาต่อไปคือคุณ (ญี่ปุ่น: あなたの番です; โรมาจิ: Anata no Ban Desu; อังกฤษ: Your Turn to Kill) เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวี ตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน จนถึง 7 กันยายน ค.ศ. 2019 นำแสดงโดย โทโมโยะ ฮาราดะ และ เค ทานากะ มีทั้งสิ้น 20 ตอน ภาคพิเศษความยาว 55 นาที 1 ตอน และภาพยนตร์ที่ฉายในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2021 เป็นเรื่องราวของฆาตกรรมลูกโซ่ที่เกิดขึ้นโดยลูกบ้านหอพักแห่งหนึ่งที่มีความหลากหลายทั้งเพศ อายุ และลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคล แต่เดิมเป็นเพียงเกมเล่นกันเพื่อความสนุกแต่กลับมีเหตุฆาตกรรมเกิดขึ้นจริง ๆ รอบตัวพวกเขา โดยทำให้เกิดความไม่ไว้ใจกันเองในหอพักและต่างวิตกกังวลว่าตนจะเป็นส่วนหนึ่งของการฆาตกรรมลูกโซ่นี้จนนำไปสู่การจับกุมหรือไม่
ในวันที่ 10 ธันวาคม 2021 ได้มีการออกฉาย ถึงตาเธอฆ่าในรูปแบบของภาพยนตร์เรื่องยาว นำแสดงโดย โทโมโยะ ฮาราดะ และ เค ทานากะ
เนื้อเรื่องและภาพรวม

ถึงตาเธอฆ่ามีทั้งสิ้น 20 ตอน แบ่งออกเป็น 2 บทได้แก่ ตอนที่ 1 ถึง 10 ที่มีสโลแกนว่า "ตายทุกสัปดาห์" (ญี่ปุ่น: 毎週、死にます。) และ ตอนที่ 11 ถึง 20 กับสโลแกน "จะเปิดเผย[ความจริง]ก่อนจะถูกฆ่า" (ญี่ปุ่น: 殺られる前に暴いてやる。) นับเป็นครั้งแรกในรอบ 25 ปีที่สถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวีจะแบ่งการออกอากาศเป็น 2 บทเช่นนี้
เนื้อเรื่องและภาพรวม > บทที่หนึ่ง (ตอนที่ 1–10)

ในแต่ละเดือนจะมีการประชุมสมาคมลูกบ้านของหอพักเพื่อปรึกษาหารือในเรื่องหรือปัญหาต่าง ๆ ในหอพักและหลังจากนั้นจะจัดกิจกรรมสังสรรค์เล็กน้อยโดยมีการเรียกเก็บเงินกองกลางสำหรับของว่างในงานกิจกรรม โดยปกติแล้วลูกบ้านจะเล่นเกมหมาป่ากัน แต่ผู้ดูแลอาคารเสนอให้เปลี่ยนเป็นการเขียนชื่อคนที่ตนอยากฆ่าลงในกล่อง จากนั้นลูกบ้านคนอื่น ๆ จึงหยิบกระดาษในกล่องที่เขียนชื่อคนที่อยากฆ่าไว้ดังกับ "เกมสลับเปลี่ยนฆาตกร" (ญี่ปุ่น: 交換殺人ゲーム; ดู § เกมสลับเปลี่ยนฆาตกร) เพื่อให้ตำรวจสืบหาตัวฆาตกรได้ยากเพราะไม่มีแรงจูงใจในการฆ่า ในขณะเดียวกันก็ทำให้ผู้ที่ปรารถนาให้คนที่ตนไม่ชอบตายก็สมหวังเช่นกัน แต่ถึงแม้ว่าจะเป็นเกมสมมติเพื่อเล่นกันอย่างสนุกเท่านั้น ในคืนวันเดียวกัน ผู้ดูแลอาคารตกลงมาจากดาดฟ้าของหอพักและใบกระดาษชื่อของเขาก็ติดอยู่บนบอร์ดประชาสัมพันธ์ของหอพัก หลังจากนั้นก็เกิดเหตุฆาตกรรมที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับลูกบ้านในหอพักอย่างต่อเนื่อง จึงมีการพูดคุยกันว่าควรจะแจ้งเรื่องนี้ให้กับตำรวจทราบแม้ตนจะต้องโทษจำคุกในความผิดฐานยุยงให้เกิดฆาตกรรมก็ตาม แต่ทั้งนี้ก็มีกลุ่มของบุคคลส่วนหนึ่งที่ไม่เห็นด้วยกับการแจ้งตำรวจด้วยเช่นกัน
โดยกลุ่มบุคคลที่ยินยอมให้แจ้งตำรวจจึงเริ่มออกตามหาฆาตกรเองด้วยการสอบถามรายบุคคลตามห้องพักของผู้เล่นเกมเพื่อยับยั้งการเกิดฆาตกรรมต่อไป แต่หลังจากเกิดเหตุฆาตกรรมก่อนที่ตนจะลงมือตามลำดับการจับฉลาก นานะ (โทโมโยะ ฮาราดะ) และโชตะ (เค ทานากะ) ต่างตั้งข้อสงสัยว่านี่อาจไม่ใช่เกมสลับเปลี่ยนฆาตกรแล้ว ในตอนที่ 10 ซานาเอะ (ทาเอะ คิมูระ) ถูกจับกุมในข้อหาพยายามฆ่านานะหลังเธอพบโชตะและคูโรชิมะ (นานาเซะ นิชิโนะ) กักขังหน่วงเหนี่ยวในห้องพักของเธอ ต่อมานานะถูกพบว่าเสียชีวิตแล้วโดยโชตะหลังเขากลับมาจากโรงพยาบาลเพื่อรักษาตัวและตั้งใจว่าจะขอเธอแต่งงาน
เนื้อเรื่องและภาพรวม > บทที่หนึ่ง (ตอนที่ 1–10) > เกมสลับเปลี่ยนฆาตกร

เกมสลับเปลี่ยนฆาตกร (ญี่ปุ่น: 交換殺人ゲーム) เป็นเกมที่เสนอโดยที่ประชุมสมาคมลูกบ้านเพื่อเล่นในกิจกรรมสันทนาการประจำเดือน ผู้เล่นจะเขียนชื่อผู้ที่อยากให้คนอื่นฆ่าลงบนกระดาษและใส่ลงบนกล่อง จากนั้นจึงให้ลูกบ้านที่ร่วมเล่นหยิบกระดาษนั้น นานะเสนอต่อที่ประชุมว่าการทำเช่นนี้จะทำให้ตำรวจตามหาตัวได้ยากมากขึ้นเนื่องจากไม่มีแรงจูงใจในการฆ่าหรือความสัมพันธ์ของทั้งผู้ตายและฆาตกร แม้จะเป็นเพียงการเล่นสนุก ๆ เท่านั้น แต่ต่อมาก็มีผู้ที่มีชื่ออยู่ในกระดาษถูกฆ่า และมีกฎอย่างไม่เป็นทางการว่าหากบุคคลหนึ่งฆ่าบุคคลหนึ่งที่ตามที่ตนปรารถนาแล้ว บุคคลดังกล่าวจะต้องฆ่าคนที่มีชื่ออยู่ในกระดาษที่ตนได้รับเป็นการตอบแทนหากถูกจับกุมโดยตำรวจ เกมสลับเปลี่ยนฆาตกรจึงวนเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ แต่ถ้าหากไม่ทำตามกฎดังกล่าว ก็จะได้รับจดหมาย กระดาษ หรืออีเมลข่มขู่อยู่ตลอด โดยจะเขียนว่า "ถึงตาคุณแล้ว" (ญี่ปุ่น: あなたの番です; โรมาจิ: Anata no Ban Desu) จนกว่าผู้นั้นจะฆ่าคนถัดไป เกมสลับเปลี่ยนฆาตกรยังมีข้อเสียหรือปัญหาอยู่บางประการ เช่น ผู้เล่นบางคนได้รับชื่อที่ตนไม่รู้จัก ผู้เล่นได้กระดาษเปล่า หรือผู้เขียนชื่ออาจได้รับชื่อของตนเอง
จากตารางด้านล่าง ชื่อตัวละครที่เป็นตัวเอียงหมายถึงบุคคลนอกหอพัก และชื่อตัวละครที่เป็นสีแดง หมายถึงถูกฆ่าโดยคูโรชิมะ
เนื้อเรื่องและภาพรวม > บทที่สอง (ตอนที่ 11–20)

หลังการเสียชีวิตโดยไม่ได้ทันตั้งตัวของนานะ โชตะที่กำลังจะแต่งงานกับเธอด้วยโกรธแค้นเป็นอย่างมากและพร้อมที่จะเสี่ยงชีวิตตนเองเพื่อหาความจริงให้ได้ว่าใครเป็นคนฆ่าเธอ เขาได้พบกับลูกบ้านคนใหม่ นิไกโด (รีวเซ โยโกฮามะ) ที่มีความรู้ด้านปัญญาประดิษฐ์และกล่าวว่าเขาอาจใช้มันในการช่วยไขคดีนี้ได้ โชตะได้ตัดสินใจบอกเรื่องเกมสลับเปลี่ยนฆาตกรให้เจ้าหน้าที่ตำรวจรู้ซึ่งทำให้การสืบสวนเป็นไปได้ง่ายมากขึ้นและยังสามารถอธิบายการฆ่าโดยไม่มีแรงจูงใจได้อีกด้วย โชตะและเจ้าหน้าที่ตำรวจต่างสงสัยความจริงที่ว่าศพที่ถูกฆ่ามักจะตายด้วยรอยยิ้ม จึงตั้งข้อสงสัยว่าฆาตกรอาจเป็นคนเดียวกันและใช้โอกาสนี้ในการฆ่าพวกเขา แต่ก็ยังไม่สามารถให้คำตอบได้ว่าทำไมคนที่ไม่ได้ถูกเขียนชื่อลงบนกระดาษถึงถูกฆ่าด้วย จนนิไกโดเห็นว่าในห้องของเขามีเครื่องดักฟังอยู่ จึงโทรศัพท์ไปถามเพื่อนร่วมรุ่นที่มหาวิทยาลัยของเขาว่าทราบที่อยู่ของอูจิยามะ (ยูเฮ โอชิดะ) ที่คอยแอบตามคูโรชิมะอยู่ เมื่อไปถึงกลไกที่เขาวางไว้ก็ทำงานเมื่อเปิดประตูเข้าห้องของเขาไป ลูกธนู 3 ดอกถูกยิงเข้าที่หัวใจของเขาและเสียชีวิต หลังจากนั้นวิดีโอรับสารภาพการฆาตกรรมก็เปิดขึ้น แต่โชตะไม่เชื่อคำกล่าวอ้างของเขา เจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถระบุสาเหตุที่ศพยิ้มขณะถูกฆาตกรรมได้ว่าพวกเขาดมแก๊สหัวเราะ
เมื่อปัญญาประดิษฐ์ของนิไกโดวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของฆาตกร ผลที่ได้ออกมาคือคูโรชิมะ แต่นิไกโดกลับลังเลผลที่ได้ออกมาและมีปากเสียงกับโชตะโดยกล่าวอ้างว่าเพราะเธอเป็นแฟนกับนิไกโดจึงเข้าข้างเธอ โชตะเห็นจิ๊กซอว์ชิ้นหนึ่งที่แปลกเด่นไปจากชิ้นอื่น ๆ ที่นานะเป็นคนต่อ เมื่อนำออกมาเขาพบกับแผ่นกระดาษคอลัมน์ "วันนำโชคเดือนนี้" ในหนังสือพิมพ์ ซึ่งในแต่ละวันเป็นวันเดียวกันกับเหตุฆาตกรรมต่อเนื่องที่ทุกศพมีสีหน้ายิ้มแย้ม โชตะ นิไกโด และมินามิ (เท็ตสึชิ ทานากะ) ตัดสินใจล่อฆาตกรคนดังกล่าวด้วยการส่งจดหมายข่มขู่ไปยังคูโรชิมะ นิชิมูระ (โซโดะ วากะ) โอโนะ (นาโอะ) และเอโตะ (เรียวซูเกะ โคอิเกะ) ว่าพวกเขารู้เรื่องวันนำโชคเดือนนี้และให้ไปหาพวกเขาในโรงแรมแห่งหนึ่ง ซึ่งทั้ง 5 คนก็มาตามเวลานัดหมาย แต่เมื่อคนแรกมาถึง นิไกโดล็อกคอโชตะและสลบไป เมื่อโชตะได้สติเขาพบนิไกโดกำลังให้เขาตัดสินใจว่าจะเลือก "คุณช้าง" หรือ "คุณยีราฟ" หากเลือกคุณช้าง โพแทสเซียมคลอไรด์จะเข้าสู่ร่างกายโชตะ แต่หากเลือกคุณยีราฟ โพแทสเซียมคลอไรด์จะเข้าสู่ร่างกายคูโรชิมะ ซึ่งโชตะเลือกคุณช้าง ในจังหวะที่นิไกโดกำลังเปลี่นทิศทางการไหลของสารนั้นเอง โชตะหยิบเสาแขวนน้ำเกลือขว้างไปยังคูโรชิมะที่ต่อมาเธอยอมรับว่าเป็นฆาตกรต่อเนื่องจริง โดยมีอูจิยามะเป็นเสมือนผู้ติดตามที่อยากเป็นเหมือนเธอให้ได้ คูโรชิมะกล่าวว่าการฆ่าคนเป็นสิ่งที่เธอชอบและไม่สามารถหยุดได้ การที่เธอให้มาคบกับนิไกโดก็หวังว่าจะช่วยตนเองหยุดยั้งชั่งใจได้แต่ก็ไม่สำเร็จ เธอเปรียบเทียบความชอบนั้นกับความรักของโชตะที่มีให้แก่นานะจึงโกรธเป็นอย่างมาก แต่ "เอไอนานะจัง" ที่นิไกโดเป็นเขียนโปรแกรมให้ตอบกลับคำพูดของเขาที่เป็นเสียงของเธอไปจึงช่วยดึงสติโชตะและโอบกอดคูโรชิมะ และส่งเธอให้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจต่อไป เมื่อโชตะและนิไกโดกำลังรับประทานอาหารเย็นอยู่ จู่ ๆ ก็มีเสียงกดออดห้องพักแต่ไม่มีคนอยู่ รถเข็นผู้สูงอายุขับมาหาพวกเขาพร้อมกระดาษติดบนแผ่นรองที่นั่งว่า "ถึงตาคุณแล้ว" ซาจิโกะกำลังนั่งอยู่บนดาดฟ้า มือของเธอถูกมัดและผลัดตกลงมา
ตัวละคร

| ชั้นที่ | หมายเลขห้อง ครอบครัว | หมายเลขห้อง ครอบครัว | หมายเลขห้อง ครอบครัว | หมายเลขห้อง ครอบครัว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 | 501 ซาโนะ | 502 อากาอิเกะ | 503 ไม่ทราบ | 504 ไม่ทราบ |
| 4 | 401 คิโนชิตะ | 402 เอโนโมโตะ | 403 ฟูจิอิ | 404 เอโตะ |
| 3 | 301 โอโนะ | 302 เท็ตสึกะ | 303 ว่าง | 304 คิตากาวะ |
| 2 | 201 คานิกูมะ | 202 คูโรชิมะ | 203 หลิน | 204 นิชิมูระ |
| 1 | 101 คูซูมิ | 102 โคจิมะ | 103 ทามิยะ | 104 อิชิซากิ |
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

นานะ เท็ตสึกะ แสดงโดย โทโมโยะ ฮาราดะ (49)
โชตะ เท็ตสึกะ แสดงโดย เค ทานากะ (34)
ซาวะ คูโรชิมะ แสดงโดย นานาเซะ นิชิโนะ (21)
ชิโนบุ นิไกโด แสดงโดย รีวเซ โยโกฮามะ (25) (ตอนที่ 11–)
มาซากาซุ มินามิ แสดงโดย เท็ตสึชิ ทานากะ (50) (ตอนที่ 13–)
โทโกชิมะ ฮิโรชิ แสดงโดย นาโอโตะ ทาเกนากะ (60)
ซานาเอะ เอโอโมโตะ แสดงโดย ทาเอะ คิมูระ (45)
จุนอิจิโร ทามิยะ แสดงโดย คัตสึฮิซะ นามาเซะ (58)
ตัวละคร > หอพักคิอึนเควคูรามาเอะ > ชั้นที่หนึ่ง

ยูซูรุ คูซูมิ แสดงโดย โยชิฮิโกะ ฮายามาดะ (45)
คาโยะ โคจิมะ แสดงโดย เรโกะ คาตาโอกะ (42)
โทชิอากิ โคจิมะ แสดงโดย โยชิยูกิ สึโบกูระ (45)
คิมิโกะ ทามิยะ แสดงโดย ซาโตมิ นางาโนะ (55)
โยโกะ อิชิซากิ แสดงโดย คานะ มิกูระ (35)
เค็นจิ อิชิซากิ แสดงโดย ยาซูฟูมิ ฮายาชิ (39)
ฟูมิโยะ อิชิซากิ แสดงโดย มิยุ ทามูระ (9)
คาซูโอะ อิชิซากิ แสดงโดย ริกุ โอโนะ (6)
ตัวละคร > หอพักคิอึนเควคูรามาเอะ > ชั้นที่สอง

เคซูเกะ อูกิตะ แสดงโดย โยชิ ทานากะ (55)
ไอริ เซโน แสดงโดย คาเร็น โอโตโมะ (21)
เรียว คากินูมะ แสดงโดย มาซากิ นากาโอะ (21)
ซินยี่ หลิน แสดงโดย มิโฮะ คานาซาวะ (22)
เหงียน เกือง แสดงโดย อิกูมิ อิซากะ (21)
อิกบาล แสดงโดย บาลเวียร์ (45)
จุน นิชิมูระ แสดงโดย โซโดะ วากะ (38)
ตัวละคร > หอพักคิอึนเควคูรามาเอะ > ชั้นที่สาม

มิกิฮะ โอโนะ แสดงโดย นาโอะ (25)
ซูมิกะ คิตากาวะ แสดงโดย เซ มาโตมุ (42)
โซระ คิตากาวะ แสดงโดย เร ทานากะ (5)
ตัวละคร > หอพักคิอึนเควคูรามาเอะ > ชั้นที่สี่

อากาเนะ คิโนชิตะ แสดงโดย มาโฮะ ยามาดะ (38)
มาซาชิ เอโนโมโตะ แสดงโดย มาซาโนบุ ซากาตะ (48)
โซอิจิ เอโนโมโตะ แสดงโดย โทวะ อารากิ (14)
มาซาโกะ แซนเดอร์สัน เอโนโมโตะ แสดงโดย โชโกะ อิเกซุ (45)
อัตสึชิ ฟูจิอิ แสดงโดย จิน คาตากิริ (43)
ยูกิ เอโตะ แสดงโดย เรียวซูเกะ โคอิเกะ (23)
ตัวละคร > หอพักคิอึนเควคูรามาเอะ > ชั้นที่ห้า

โก ซาโนะ แสดงโดย มาซาโนบุ อันโดะ (42)
มิซาโตะ อากาอิเกะ แสดงโดย ริเอะ มิเนมูระ (50 → 51)
โกโร อากาอิเกะ แสดงโดย ยู โทกูอิ (52)
ซาจิโกะ อากาอิเกะ แสดงโดย ฮิซาโกะ โอกาตะ (78)
ตัวละคร > บุคคลนอกหอพัก

โฮโซกาวะ อาซาโอะ แสดงโดย โทรุ โนมางูจิ (45)
รูริ ซากูรางิ แสดงโดย มิวาโกะ คาเก (25)
เร็นตาโร โยโมงิดะ แสดงโดย โค มาเอฮาระ (25)
ทัตสึโอะ อูจิยามะ แสดงโดย ยูเฮ โอชิดะ (21)
ตัวละคร > สถานีตำรวจซูมิดะ

มาซาโตะ คามิยะ แสดงโดย โคได อาซากะ (26)
โยจิ มิซูกิ แสดงโดย ซารูโตกิ มินางาวะ (48)
ผลตอบรับ

เกิดการพูดคุยในวงกว้างบนแพลตฟอร์มยูทูบและทวิตเตอร์โดยชื่อตัวละครของถึงตาเธอฆ่าได้ติดอันดับเทรนด์และมีการพูดถึงทฤษฎีความเป็นไปได้ต่าง ๆ โดยตัวละคร ซาวะ คูโรชิมะ ที่แสดงโดย นานาเซะ นิชิโนะ ได้รับความนิยมสูงสุดหลังตอนสุดท้ายของถึงตาเธอฆ่าได้ออกอากาศ
ผลตอบรับ > ตอนและเรตติง

จากตารางด้านล่าง สีน้ำเงิน แสดงเรตติงต่ำสุด และ สีแดง แสดงเรตติงสูงสุด
ผลตอบรับ > รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผู้รับ | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | 102nd Television Drama Academy Awards | บทละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม | มิสึโนริ ฟูกูฮาระ | ชนะ |  |
| 2019 | 102nd Television Drama Academy Awards | นักแสดงนำยอดเยี่ยม | เค ทานากะ | ชนะ |  |
| 2019 | Yahoo! Search Awards 2019 | ละครโทรทัศน์ | ถึงตาเธอฆ่า | ชนะ |  |
| 2020 | 23rd Nikkan Sports Drama Grand Prix | นักแสดงนำยอดเยี่ยม | เค ทานากะ | ชนะ |  |