stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ท่าอากาศยานจอร์จบุชอินเตอร์คอนติเนนตัล
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > สายการบินขนส่งสินค้า

โกเรียนแอร์คาร์โก
คอนติเนนตัลแอร์ไลน์คาร์โก
คาร์โกทีเอซีเอ
คาร์โกลักซ์
คาร์โกอิตาเลีย
คิตตีฮอว์ก
เคแอลเอ็มคาร์โก
เจดคาร์โกอินเตอร์เนชั่นเนล
เจเอแอลคาร์โก
ไชน่าแอร์ไลน์คาร์โก
ซาอุดิอาระเบียนแอร์ไลน์คาร์โก
เซอร์วิสแอร์คาร์โก
เซาท์เวสต์แอร์ไลน์คาร์โก
ดีเอชแอล
เดลต้า แอร์ไลน์ คาร์โก
นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์คาร์โก
บริติช แอร์เวย์ เวิลด์ คาร์โก
บีเอเอกซ์โกลบอล
โพลาร์แอร์คาร์โก
โพเล็ตแอร์ไลน์
ฟรอนเทียร์แอร์ไลน์คาร์โก
เฟดเอกซ์
มาร์ตินแอร์
เมนโลเวิลด์ไวด์
ยูไนเต็ด สเตท พอร์ทัล เซอร์วิส
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์คาร์โก
ยูพีเอส
ยูเอสแอร์เวย์คาร์โก
ลิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก
ลุฟต์ฮันซาคาร์โก
แลนซิลรคาร์โก
วาริกลอจิสติกา
เวิลด์แอร์เวย์คาร์โก
โวลกา-ดเนบร์
อเมริกันเวสต์คาร์โก
อเมริกัน แอร์ไลน์ คาร์โก
อัลอิตาเลียคาร์โก
อีวาแอร์คาร์โก
แอนโตนอฟคาร์โก
แอร์แคนาดาคาร์โก
แอร์ฟรานซ์คาร์โก
แอโรเม็กเพรส
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานจอร์จ บุช อินเตอร์คอนติเนนตัล (อังกฤษ)
ธงชาติเกาะแมน

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน และ ธงราชการ
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: ค.ศ. 1226 (พ.ศ. 1769)
ลักษณะ: ธงสีแดง มีรูปเกราะขา 3 ขา (triskelion) เรียงต่อกันเป็นกงล้อตามเข็มนาฬิกา
 


การใช้: ธงเรือพลเรือน
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ธงเรือพลเรือนสหราชอาณาจักร มีภาพกงล้อเกราะขา 3 ขาในพื้นสีแดง
 
ธงชาติเกาะแมน (อังกฤษ: Isle of Man) เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงเป็นรูปสัญลักษณ์เกราะขาของมนุษย์ 3 ขา ต่อกันในลักษณะเป็นกงจักรที่บริเวณส่วนโคนขา ส่วนเท้าของขาทั้งสามนั้นหมุนไปตามเข็มนาฬิกา สัญลักษณ์ดังกล่าวมานี้มีชื่อเรียกว่า "ไทรสเกเลียน" (อังกฤษ: triskelion) ถือเป็นภาพตราสัญลักษณ์ประจำเกาะแมน ซึ่งมาจากภาพตราประจำพระองค์ของพระเจ้าแมกนัสที่ 3 (King Magnus III) กษัตริย์ชาวนอร์สเมนองค์สุดท้าย (ปัจจุบันยังปรากฏว่าใช้เป็นตราประจำตระกูล Skanke ในประเทศนอร์เวย์ ซึ่งเป็นเชื้อสายที่สืบทอดต่อมาจนถึงปัจจุบัน) รูปดังกล่าวนี้ปรากฏอยู่บนธงทั้งสองด้าน
สำหรับเรือพลเรือนในบังคับของเกาะแมนนั้น จะใช้ธงเรือพลเรือนสหราชอาณาจักร (ธงพื้นแดงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักรที่มุมธงบนด้านคันธง) ประดับภาพตราประจำเกาะแมนที่พื้นสีแดงเป็นเครื่องหมายสำคัญ
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเกาะแมน (Flags of the Worlds)
| ด ค กธงประจำอาณานิคมโพ้นทะเลและเขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |
| --- | --- | --- |
| อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร |  หมู่เกาะเคย์แมน  เซนต์เฮเลนา (ตริสตันดากูนยา)  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  เบอร์มิวดา  หมู่เกาะพิตแคร์น  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  มอนต์เซอร์รัต  ยิบรอลตาร์  แองกวิลลา  |  |
| เขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |  เกิร์นซีย์ (อัลเดิร์นนีย์  เฮิร์ม  ซาร์ก) เจอร์ซีย์  เกาะแมน  |  |
ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตันดัลเลส

ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตัน ดัลเลส (อังกฤษ: Washington Dulles International Airport) ตั้งอยู่ระหว่างเมืองชานทิลลีในแฟร์แฟกเคาน์ตี และดัลเลสในลูดอนเคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย เป็นท่าอากาศยานนานาชาติพาณิชย์ที่ให้บริการพื้นที่วอชิงตัน ดี.ซี. ท่าอากาศยานเปิดให้บริการเชิงพาณิชย์เต็มรูปแบบอย่างเป็นทางการในปี 1962 ตั้งชื่อตามจอห์น ฟอสเตอร์ ดัลเลส อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศในสมัยประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์ ท่าอากาศยานเป็นฐานการบินหลักของยูไนเต็ดแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสารหลัก > ประตู เอช

ซาอุดิอาระเบียนแอร์ไลน์
ทีเอซีเอ
ลอยด์แอโรโบลิเวียโน
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสารหลัก > ประตู แซด

ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย โคลแกนแอร์
ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย พีเอสเอแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสารส่วนกลางลาน > อาคารเทียบเครื่องบิน เอ

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย โกเจ็ตแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย โคลแกนแอร์
ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย ทรานส สเตทส์ แอร์ไลน์
ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสารส่วนกลางลาน > อาคารเทียบเครื่องบิน บี

กาตาร์แอร์เวย์
โกเรียนแอร์
คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
คอนติเนนตัลเอกซ์เพรส ให้บริการโดย เอกซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์
เคแอลเอ็ม
เจ็ตบลูแอร์เวย์
ซันคันทรีย์แอร์ไลน์
เซาเวสต์แอร์ไลน์
เซาแอฟริกันแอร์ไลน์
เดลต้า แอร์ไลน์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย แอตแลนติกเซาท์เวสต์แอร์ไลน์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
นอร์ธเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์ไลน์
แม็กซ์เจ็ต
รอยัลแอร์มาร็อก
ลุฟต์ฮันซา
เวอร์จิ้น แอตแลนติก แอร์ไลน์
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
ออลนิปปอนแอร์เวย์
แอร์ทรานแอร์เวย์
แอร์ฟรานซ์
แอร์ลินกัส
ไอบีเรียแอร์ไลน์
อียิปต์แอร์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสารส่วนกลางลาน > อาคารเทียบเครื่องบิน ซี

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
เท็ด ให้บริการโดย ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส (ดูรายละเอียดที่อาคารเทียบเครื่องบิน เอ)
ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย ชัตเทิลอเมริกา
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสารส่วนกลางลาน > อาคารเทียบเครื่องบิน ดี

บริติชแอร์เวย์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
อเมริกันแอร์ไลน์
อเมริกันคอนเนคชั่น ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
อเมริกันอีเกิล
อาลีตาเลีย
ออสเตรียนแอร์ไลน์
เอธิโอเปียนแอร์ไลน์
แอโรฟลอต
แอร์อินเดีย
แอร์ไชน่า
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตัน ดัลเลส (อังกฤษ)
↑
ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก

ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก (อังกฤษ: Pittsburgh International Airport) ตั้งอยู่ในเขตไฟนด์เลย์ทาวน์ชิป, รัฐเพนซิลเวเนีย, สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองพิตต์สเบิร์กไปทางตะวันตกประมาณ 32 กิโลเมตร (20 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานสำคัญอันดับ 2 ของการจราจรบนน่านฟ้าเพนซิลเวเนีย นอกจากนี้พิตต์สเบิร์กยังเป็นท่าอากาศยานรองของยูเอสแอร์เวย์ และมีสกายเวสต์แอร์ไลน์ที่มีเที่ยวบินขึ้นลงที่พิตต์สเบิร์กมากเป็นอันดับที่ 2 อีกทั้งยังเป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์มิดเวสต์, โคลแกนแอร์ และรีพับลิกแอร์ไลน์
ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก มีเนื้อที่ถึง 45 ตารางกิโลเมตร (12,900 เอเคอร์) ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของสหรัฐอเมริกา โดยมีเนื้อมากถึงขนาดที่สามารถจุโอแฮร์ในชิคาโก และฮาร์ทสฟิลด์-แจ็คสันในแอตแลนตา ลงไปรวมกันได้
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารเทียบเครื่องบิน เอ

เซาท์เวสต์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย โคลแกนแอร์
ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตกัวแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย ทรานส์สเตทส์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย พีเอสเอแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เพียดมอนต์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์มิดเวสต์
ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์วิสคอนซิน
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารเทียบเครื่องบิน บี

ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย รีพับลิกแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารเทียบเครื่องบิน ซี

เจ็ตบลูแอร์เวย์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ยูไนเต็ด เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
ยูไนเต็ด เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย สกายเวสต์
ยูเอสเอ3000
ยูเอสแอร์เวย์
แอร์แคนาดา
แอร์แคนาดาแจ็ซ
แอร์ทรานแอร์เวย์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารเทียบเครื่องบิน ดี

คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
คอนติเนนตัล คอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมมูตแอร์
คอนติเนนตัลเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เอ็กซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์
เดลต้า แอร์ไลน์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย โชโตกัวแอร์ไลน์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวสต์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย แอตแลนติกเซาท์เวสต์แอร์ไลน์
นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
นอร์ธเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์ไลน์
มิดเวสต์แอร์ไลน์
มิดเวสต์คอนเนค ให้บริการโดย สกายเวย์แอร์ไลน์
มิดเวสต์คอนเนค ให้บริการโดย สกายเวสต์
เมียร์เติลบีชไดเร็ค
เมียร์เติลบีชไดเร็ค ให้บริการโดย สกายคิง
เมียร์เติลบีชไดเร็ค ให้บริการโดย เอ็กซ์ตร้าแอร์เวย์
อเมริกันแอร์ไลน์
อเมริกัน อีเกิล
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารเทียบเครื่อง อี

เดิมเคยใช้โดยยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ที่อาคารเทียบเครื่องบิน เอ ปัจจุบันนี้ใช้เป็นส่วนตรวจความปลอดภัย และท่าเทียบทั้งหมดปิดใช้บริการ และกำหนดให้เป็นเขตหวงห้ามเฉพาะเจ้าหน้าที่เท่านั้น ทั้งนี้ทางยูเอสแอร์เวย์ยังไม่มีแผนที่จะเปิดใช้งานในส่วนนี้อีกครั้ง
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > สายการบินขนส่งสินค้า

ดีเอชแอล
เฟดเอ็กซ์
เฟดเอ็กซ์ ฟีดเดอร์ ให้บริการโดย วิกกินส์แอร์เวย์
ยูพีเอส
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก (อังกฤษ)
ท่าอากาศยานแม่สะเรียง

ท่าอากาศยานแม่สะเรียง หรือ สนามบินแม่สะเรียง (อังกฤษ: Mae Sariang Airport) สนามบินตั้งอยู่ในเขตอำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ใกล้เคียงกับโรงเรียนแม่สะเรียง "บริพัตรศึกษา" เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม
ข้อมูลท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานแม่สะเรียง มีพื้นที่ประมาณ 195 ไร่ ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านกาศ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ไม่มีอาคารผู้โดยสาร หรือสิ่งอำนวยความสะดวก มีทางวิ่งขนาดกว้าง 18 เมตร ยาว 750 เมตร ลานจอดอากาศยานขนาดกว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร รองรับจำนวนเครื่องบินได้ 10 เที่ยวบินต่อวัน สามรถรองรับได้เฉพาะเครื่องบินขนาดเล็ก จำนวน 2 ลำ
ข้อมูลท่าอากาศยาน > สายการบินที่เคยให้บริการ

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| กานต์แอร์ | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
| เดินอากาศไทย | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
การใช้งาน

ท่าอากาศยานแม่สะเรียง มีการใช้งานในการขนส่งทางอากาศในปี 2560 มีจำนวนเที่ยวบินรวมทั้งสิ้น 161 เที่ยวบิน ผู้โดยสาร 296 คน จำแนกเป็นเที่ยวบินส่วนตัว 157 เที่ยวบิน ผู้โดยสาร 280 คน เป็นเที่ยวบินทหาร/เที่ยวบินฝึกบิน จำนวน 4 เที่ยวบิน ผู้โดยสารจำนวน 16 คน
ท่าอากาศยานแม่สะเรียง ไม่มีเที่ยวบินใช้บริการต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2561 จนถึงปี 2565 กระทั่งในปี 2566 เริ่มมีเที่ยวบินส่วนตัวเข้ามาใช้บริการ จำนวน 8 เที่ยวบิน ผู้โดยสาร 23 คน
ธนาคารกลางยุโรป

| --- | --- |

อาคารสำนักงานใหญ่ในแฟรงก์เฟิร์ต
ก่อตั้ง: 1 มิถุนายน ค.ศ. 1998
ประเภท: ธนาคารกลางของยูโรโซน
ที่ตั้ง: แฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี
พิกัด: 50°06′32″N 8°42′12″E﻿ / ﻿50.1089°N 8.7034°E﻿ / 50.1089; 8.7034
สมาชิก  : ธนาคารกลาง 19 แห่ง
เว็บไซต์: www.ecb.europa.eu
ธนาคารกลางยุโรป (อังกฤษ: European Central Bank) เป็นธนาคารกลางของสกุลเงินยูโรและเป็นผู้กำหนดนโยบายของยูโรโซนซึ่งประกอบด้วย 19 รัฐสมาชิก ธนาคารกลางยุโรปถือเป็นหนึ่งในสี่ธนาคารกลางที่สำคัญที่สุดของโลก และเป็นหนึ่งในเจ็ดสถาบันของสหภาพยุโรปตามที่บัญญัติไว้ในสนธิสัญญาว่าด้วยสหภาพยุโรป ทุนเรือนหุ้นของธนาคารกลางยุโรปอยู่ในการถือครองโดยบรรดาธนาคารกลางของรัฐสมาชิกทั้ง 27 ของอียู ธนาคารกลางยุโรปมีทุนสำรองคิดเป็นมูลค่ากว่า 5.26 แสนล้านยูโร
ธนาคารกลางยุโรปจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1998 ตามผลของสนธิสัญญาอัมสเตอร์ดัม มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในนครแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อทดแทนสถาบันเงินตรายุโรป (European Monetary Institute) ซึ่งสถาบันเงินตรายุโรปนี้ถูกจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1994 เพื่อดำเนินการตามแผนการขั้นที่สองของสหภาพเศรษฐกิจและเงินตรา (Economic and Monetary Union) ในการเตรียมวางระบบและระเบียบทางธุรกรรมสำหรับสกุลเงินยูโรที่มีแผนจะประกาศใช้ หลังจัดตั้งธนาคารกลางยุโรปได้ 6 เดือน ก็มีการประกาศใช้งานสกุลเงินยูโรในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1999 ถือเป็นการก้าวเข้าสู่แผนการขั้นที่สามของสหภาพเศรษฐกิจและเงินตรา
แม้ธนาคารกลางยุโรปจะอยู่ภายใต้ข้อบังคับทางกฎหมายยุโรปโดยตรงแต่ก็มีการดำเงินงานในลักษณะบริษัท มีทุนจดทะเบียนเริ่มแรกราว 5 พันล้านยูโร ในรายงานของปี ค.ศ. 2015 หุ้นสามัญราวร้อยละ 70 ของธนาคารมีรัฐสมาชิกสหภาพยุโรปเป็นผู้ถือครอง และอีกราวร้อยละ 30 มีรัฐนอกสหภาพยุโรปเป็นผู้ถือครอง ประเทศที่ถือหุ้นใหญ่ที่สุดสี่อันดับแรกได้แก่ เยอรมนี (ร้อยละ 18), ฝรั่งเศส (ร้อยละ 14.2), อิตาลี (ร้อยละ 12.3) และสเปน (ร้อยละ 8.8) โดยที่หุ้นสามัญเหล่านี้ไม่สามารถโอนหรือใช้เป็นหลักทรัพย์ค้ำประกันได้
ท่อหู

| ท่อหู |
| --- | --- |
หูชั้นนอกและชั้นกลาง ในภาพเรียกท่อหูว่า auditory tube
หูชั้นกลางโดยมีท่อหู (auditory tube) อยู่มุมล่างขวา
รายละเอียด
การออกเสียง: /juːˌsteɪ.ʃən/
คัพภกรรม: first pharyngeal pouch
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Tuba auditiva, tuba auditivea,  tuba auditoria
MeSH: D005064
TA98: A15.3.02.073
TA2: 6926
FMA: 9705
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ท่อหู หรือ ท่อยูสเตเชียน (อังกฤษ: Eustachian tube, auditory tube, pharyngotympanic tube) เป็นท่อที่เชื่อมระหว่างคอหอยและหูชั้นกลาง ในมนุษย์โตเต็มวัยมีความยาวประมาณ 33 มม. และเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 3 มม. ได้รับการตั้งชื่อตามบาร์โตโลมีโอ ยูสเตชี (Bartolomeo Eustachi) นักกายวิภาคศาสตร์สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16
ปกติแล้วหูชั้นกลางและช่องหูของมนุษย์และสัตว์บกชนิดอื่นบรรจุด้วยอากาศ อย่างไรก็ตามอากาศในหูชั้นกลางไม่ได้สัมผัสกับอากาศข้างนอกร่างกายโดยตรง ท่อหูเชื่อมจากห้องของหูชั้นกลางไปยังด้านหลังของคอหอย ในเวลาปกติท่อหูจะอยู่ในสถานะยุบตัว ทว่าจะเปิดออกขณะกลืนและเมื่อมีแรงดันบวก การที่แรงกดอากาศรอบ ๆ ลดลงขณะเครื่องบินยกระดับสูงขึ้นทำให้อากาศในหูชั้นกลางขยายตัวและดันกลับไปยังด้านหลังของจมูกและปาก ขณะเครื่องบินลดระดับปริมาณอากาศในหูชั้นกลางลดลงทำให้เกิดสุญญากาศเล็กน้อย เป็นเหตุให้ต้องมีการเปิดท่อหูเพื่อปรับแรงดันของหูชั้นกลางและบรรยากาศรอบ ๆ เท่ากัน นักดำน้ำก็ประสบกับการเปลี่ยนแปลงของแรงดันเช่นกัน ทว่าด้วยอัตราการเปลี่ยนแปลงที่มากกว่าทำให้ยิ่งต้องเปิดท่อหูบ่อยขึ้นเมื่อดำน้ำลึกซึ่งมีแรงกดสูง
โครงสร้าง

ท่อหูตั้งอยู่จากผนังด้านหน้าของหูชั้นกลางจนถึงผนังด้านข้างของคอหอยส่วนจมูก ประกอบด้วยส่วนที่เป็นกระดูกและส่วนที่เป็นกระดูกอ่อน
โครงสร้าง > ส่วนกระดูก

ส่วนกระดูกอยู่ติดกับหูชั้นกลางและมีความยาวประมาณ 12 มม. เริ่มข้างในผนังด้านหน้าของโพรงหูส่วนกลาง (tympanic cavity) ใต้ septum canalis musculotubarii และค่อย ๆ แคบลงจนจบที่มุมของจุดต่อระหว่างส่วนพีทรัสและส่วนสความัสของกระดูกขมับ ส่วนปลายมีรอยหยักเพื่อให้ส่วนที่เป็นกระดูกอ่อนสามารถยึดเกาะได้
โครงสร้าง > ส่วนกระดูกอ่อน

ส่วนกระดูกอ่อนของท่อหูมีความยาวประมาณ 24 มม. เป็นอีลาสติกไฟโบรคาร์ทีเลจ (elastic fibrocartilage) รูปสามเหลี่ยม โดยส่วนยอดเชื่อมเกับขอบของจุดสุดใกล้กลางของส่วนกระดูก ส่วนฐานตั้งอยู่ใต้เยื่อเมือกของคอหอยส่วนจมูก เป็นส่วนที่ยกระดับ หรือ torus tubarius ด้านหลังรูเปิดคอหอยของท่อหู (pharyngeal opening of the auditory tube)
โครงสร้าง > กล้ามเนื้อ

การทำงานของท่อหูควบคุมโดยกล้ามเนื้อสี่มัด
Levator veli palatini (เลี้ยงโดยเส้นประสาทเวกัส)
Salpingopharyngeus  (เลี้ยงโดยเส้นประสาทเวกัส)
Tensor tympani (เลี้ยงโดย mandibular nerve ของเส้นประสาทสมองเส้นที่ 5)
Tensor veli palatini (เลี้ยงโดย mandibular nerve ของเส้นประสาทสมองเส้นที่ 5)
ท่อเปิดออกระหว่างการกลืนโดยการหดตัวของกล้ามเนื้อ tensor veli palatini และ levator veli palatini ซึ้งเป็นกล้ามเนื้อของเพดานอ่อน
หน้าที่ > ปรับแรงดัน

ในเวลาปกติท่อหูของมนุษย์จะอยู่ในสถานะปิด ทว่าสามารถเปิดเพื่อให้อากาศจำนวนไม่มากผ่านเพื่อปรับแรงดันระหว่างหูชั้นกลางและชั้นบรรยากาศเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดความเสียหาย ความแตกต่างของความดันสามารถส่งผลให้เกิดการสูญเสียการได้ยินชนิดการนำเสียงบกพร่องแบบชั่วคราวจากการลดการขยับของเยื่อแก้วหูและกระดูกหู มีหลายวิธีที่สามารถใช้เพื่อปรับแรงดันในหู เช่น การหาว การกลืน หรือการเคี้ยวหมากฝรั่ง โดยเป็นการตั้งใจเปิดท่อหู คนจะได้ยินเสียงดังเปาะเบา ๆ เมื่อเกิดการปรับแรงดันขึ้น มักเกิดเวลาขึ้นเครื่องบิน ดำน้ำ หรือขับรถบนพื้นที่ภูเขา เครื่องมือที่สามารถช่วยปรับแรงดันให้เท่ากันได้แก่ลูกโป่งที่ใช้กับจมูกซึ่งทำให้พองด้วยแรงดันอากาศบวก
หน้าที่ > ระบายมูก

ท่อหูยังทำหน้าที่ระบายมูกออกจากหูชั้นกลาง การติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบนหรืออาการภูมิแพ้สามารถทำให้ท่อหูหรือเยื่อคลุมรูเปิดมีอาการบวม และอาจมีน้ำขังเป็นแหล่งเติบโตสำหรับแบคทีเรีย เป็นสาเหตุของหูติดเชื้อ อาจบรรเทาอาการบวมได้โดยการใช้ยาหดหลอดเลือด ตัวอย่างเช่น ซูโดอีเฟดรีน, ออกซีเมตาโซลีน และฟีนิลเอฟรีน อาหารหูติดเชื้อพบบ่อยในเด็กเนื่องจากเด็กมีท่อยูเสเชียนสั้นกว่าทำให้แบคทีเรียสามารถเข้าไปได้ง่ายกว่าและด้วยเส้นผ่าศูนย์กลางที่แคบกว่าทำให้การเคลื่อนตัวของน้ำเป็นไปได้ยากกว่า นอกจากนี้ระบบภูมิคุ้มกันของเด็กที่ยังอยู่ในช่วงกำลังพัฒนาและสุขอนามัยที่ไม่ดีทำให้เด็กมีโอกาสติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบนมากกว่า
รูปเพิ่มเติม

รูปตัดตามยาวผ่านหูข้างซ้ายส่วนครึ่งบน
มุมมองของผนังด้านในของเยื่อแก้วหู (ขยายใหญ่)
เยื่อแก้วหูด้านขวาโดยมีกระดูกค้อนและเส้นประสาทคอร์ดาทิมพานี เมื่อมองจากด้านในทางด้านหลังและด้านบน
ดูเพิ่ม

หู
แหล่งข้อมูลอื่น

Eustachian Tube Dysfunction And Sinus Infection เก็บถาวร 2016-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
5-Minute Clinical Consult Eustachian Tube Dysfunction
Pressure Regulation
ระบบทางเดินหายใจส่วนบน แสดงถึงทางเข้าสู่ท่อหูใกล้ส่วนกลาง
ท่าอากาศยานระนอง

ท่าอากาศยานระนอง หรือ สนามบินระนอง (อังกฤษ: Ranong Airport) ตั้งอยู่ที่ อ.เมืองระนอง จังหวัดระนอง เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม มีลานจอดเครื่องบิน 4 ช่อง ทางวิ่งยาว 2,000 เมตร
ปัจจุบันอาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานระนอง มีพื้นที่ 4,000 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้ 300 คนต่อชั่วโมง และมีโครงการซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการออกแบบ อาคารผู้โดยสารหลังใหม่ มีพื้นที่ 20,000 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้ 1,000 คนต่อชั่วโมง และเมื่ออาคารผู้โดยสารหลังใหม่สร้างเสร็จ อาคารหลังปัจจุบันจะถูกปรับเปลี่ยนเป็น อาคารประทับ และสำนักงานท่าอากาศยาน
ท่าอากาศยานระนอง รองรับเที่ยวบินจากกรุงเทพมหานคร (ดอนเมือง) ปัจจุบันมีให้บริการ 2 สายการบิน คือสายการบินนกแอร์ และไทยแอร์เอเชีย
ข้อมูลท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานระนอง มีอาคารผู้โดยสารขนาดพื้นที่ใช้สอยรวม 4,000 ตารางเมตร รองรับจำนวนผู้โดยสารได้ 300 คนต่อชั่วโมง และมีลานจอดรถยนต์รองรับได้ 250 คัน ท่าอากาศยานสามารถรองรับผู้โดยสารได้ 2,400 คนต่อวัน
ท่าอากาศยานระนอง มีทางวิ่งขนาดกว้าง 45 เมตร ยาว 2,100 เมตร ลานจอดเครื่องบินขนาดกว้าง 120 เมตร ยาว 180 เมตร รองรับเครื่องบินได้ 24 เที่ยวบินต่อวัน
รายชื่อสายการบิน

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| นกแอร์ | กรุงเทพฯ-ดอนเมือง | ภายในประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | กรุงเทพฯ-ดอนเมือง | ภายในประเทศ |
แผนพัฒนา

สำหรับโครงการก่อสร้างขยายท่าอากาศยานระนอง วงเงินลงทุน 3,530 ล้านบาท จะดำเนินการระหว่างปี 2566-2571 แบ่งการพัฒนาออกเป็น 2 เฟส สำหรับเฟสที่ 1 ปี 2566-2568 วงเงินลงทุน 2,280 ล้านบาท ประกอบด้วยโครงการขยายอาคารที่พักผู้โดยสาร วงเงินลงทุน 1,230 ล้านบาท เพิ่มการรองรับผู้โดยสารให้ได้ 2.8 ล้านคน จากปัจจุบันรองรับได้ 8 แสนคน ,โครงการขยายทาววิ่งรันเวย์ ขนาด 45 x2,000 เมตร เป็น 45 x2,400 เมตร วงเงินลงทุน 750 ล้านบาท เพื่อรองรับอากาศยานขนาด 230 ที่นั่งบินตรงจากเอเชีย
โครงการขยายทางขับขนาน เพื่อเพิ่มความสามารถในการรองรับเที่ยวบินเพิ่มขึ้นเป็น10 เที่ยว/ชั่วโมง จากเดิม 6 เที่ยว/ชั่วโมง ,โครงการขยายลานจอด ให้สามารถรองรับเครื่องบินลำตัวแคบ เช่น B737 หรือ A320 เพิ่มขึ้นเป็น10 ลำ จากเดิม 3 ลำ หรือเครื่องบินลำตัวกว้างได้พร้อมกัน 5 ลำ,โครงการ ขยายลานจอดรถจาก 250 คัน เป็น 500 คันซึ่งจะต้องมีการจัดหาที่ดินเพิ่มเติม 262ไร่ เพื่อนำมาพัฒนา วงเงิน 300 ล้านบาท
ส่วนแผนพัฒนาเฟสที่ 2 จะใช้วงเงินลงทุนอีก 1,250 ล้านบาท ดำเนินการระหว่างปี 2568-2571ได้แก่การขยายความยาวทางวิ่งจาก 2,400 เป็น 2,990 เมตร และก่อสร้างทางขับขนานเส้นใหม่ และก่อสร้างพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง หัวทางวิ่ง
ดูเพิ่ม

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานระนอง ที่ กรมการขนส่งทางอากาศ เก็บถาวร 2008-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ท่าอากาศยานเชิงพาณิชย์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานครและปริมณฑล:  สุวรรณภูมิ (BKK)☆  ดอนเมือง (DMK)☆ 
ภาคกลาง:  พิษณุโลก (PHS)  สุโขทัย (THS) 
ภาคตะวันออก:  อู่ตะเภา ระยอง–พัทยา (UTP)☆  ตราด (TDX) 
ภาคตะวันตก:  แม่สอด (MAQ)☆  หัวหิน (HHQ) 
ภาคเหนือ:  เชียงใหม่ (CNX)☆  แม่ฟ้าหลวง เชียงราย (CEI)☆  ลำปาง (LPT)  แม่ฮ่องสอน (HGN)  น่านนคร (NNT)  แพร่ (PRH) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ขอนแก่น (KKC)☆  อุดรธานี (UTH)☆  อุบลราชธานี (UBP)☆  นครพนม (KOP)  บุรีรัมย์ (BFV)  เลย (LOE)  ร้อยเอ็ด (ROI)  สกลนคร (SNO) 
ภาคใต้:  ภูเก็ต (HKT)☆  หาดใหญ่ (HDY)☆  กระบี่ (KBV)☆  สมุย (USM)☆  สุราษฎร์ธานี (URT)☆  นครศรีธรรมราช (NST)☆  ตรัง (TST)  นราธิวาส (NAW)  ชุมพร (CJM)  ระนอง (UNN) 
ไม่มีบริการเที่ยวบินพาณิชย์:  ปาย (PYY)  ปัตตานี (PAN)  สุรินทร์ภักดี (PXR)  ตาก (TKT)  แม่สะเรียง (MSR)  เพชรบูรณ์ (PHY)  นครราชสีมา (NAK)  เบตง (BTZ)☆ 
ยุติการใช้งาน:  อุตรดิตถ์ (UTR)  เชียงรายเก่า  เกาะพะงัน 
ระหว่างการก่อสร้างและอยู่ในแผน:  นครปฐม  บึงกาฬ  มุกดาหาร  เชียงใหม่ แห่งที่ 2  อันดามัน  พัทลุง 
☆ หมายถึง ท่าอากาศยานนานาชาติ
| ด ค ก ท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน |
| --- | --- |
ภาคเหนือ: ปาย (PYY) · แม่ฮ่องสอน (HGN) · แม่สะเรียง (MSR) · ลำปาง (LPT) · แพร่ (PRH) · น่านนคร (NNT) · พิษณุโลก (PHS) · เพชรบูรณ์ (PHY)
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: ขอนแก่น (KKC) ☆ · นครพนม (KOP) · นครราชสีมา (NAK) · บุรีรัมย์ (BFV) · ร้อยเอ็ด (ROI) ·  เลย (LOE) · สกลนคร (SNO) · อุดรธานี (UTH) ☆ · อุบลราชธานี (UBP) ☆
ภาคตะวันตก: ตาก (TKT) · แม่สอด (MAQ) · หัวหิน (HHQ)
ภาคใต้: ชุมพร (CJM) · ระนอง (UNN) · สุราษฎร์ธานี (URT) ☆ · นครศรีธรรมราช (NST) ☆ · กระบี่ (KBV) ☆ · ตรัง (TST) · ปัตตานี (PAN) · นราธิวาส (NAW) · เบตง (BTZ) ☆
☆ หมายถึง ท่าอากาศยานนานาชาติ  และ ตัวเอียง หมายถึง ท่าอากาศยานในปัจจุบันที่ไม่มีเที่ยวบินพาณิชย์ให้บริการ
ธงสีรุ้ง (กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ)

สัญลักษณ์ของชุมชนกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
สำหรับธงสีรุ้งในความหมายทั่วไป ดูที่ ธงสีรุ้ง
| --- | --- |

ธงสีรุ้งรูปแบบปัจจุบัน (รูปแบบปี พ.ศ. 2522)
ธงแอลจีบีจีไพรด์
การใช้: สัญลักษณ์ของชุมชนกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
ประกาศใช้: พ.ศ. 2521
ลักษณะ: ธงลายทาง โดยทั่วไปประกอบด้วยแถบหกสี (จากบนลงล่าง) ได้แก่ แดง ส้ม เหลือง เขียว น้ำเงิน และม่วง
ออกแบบโดย: กิลเบิร์ต เบเกอร์
 
โรงแรมสโตนวอลล์ในหมู่บ้านกรีนวิช แมนฮัตตัน ซึ่งเป็นสถานที่เกิดเหตุจลาจลสโตนวอลล์ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2512 ได้รับการประดับประดาด้วยธงไพรด์สีรุ้ง ในปี พ.ศ. 2559
ธงสีรุ้ง (อังกฤษ: rainbow flag) หรือที่เรียกว่า ธงเกย์ไพรด์ (อังกฤษ: gay pride flag) หรือ ธงไพรด์ (อังกฤษ: pride flag) เป็นสัญลักษณ์ของความภาคภูมิใจของเลสเบียน เกย์ ไบเซ็กชวล และทรานส์เจนเดอร์ (แอลจีบีที) และขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ แต่ละสีสะท้อนถึงความหลากหลายของชุมชนบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ และสเปกตรัมของเพศวิถีและสถานะเพศของมนุษย์ การใช้ธงสีรุ้งเป็นสัญลักษณ์แห่งเกย์ไพรด์ เริ่มต้นขึ้นในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และในที่สุดก็กลายเป็นสิ่งที่มีทั่วไปในงานสิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศทั่วโลก
ธงสีรุ้งสร้างสรรค์โดยศิลปินกิลเบิร์ต เบเกอร์, ลินน์ เซเกอร์บลอม, เจมส์ แม็กนามารา และนักเคลื่อนไหวคนอื่น ๆ การออกแบบผ่านการแก้ไขหลายครั้งหลังจากเปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2521 และสานต่อแรงบันดาลใจให้เกิดรูปแบบต่าง ๆ กัน แม้ว่าธงสีรุ้งดั้งเดิมของเบเกอร์จะมี 8 สี  ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จนถึงปัจจุบัน ธงสีรุ้งรูปแบบทั่วไปประกอบด้วยแถบ 6 สีได้แก่ แดง ส้ม เหลือง เขียว น้ำเงิน และม่วง โดยทั่วไปธงจะแสดงในแนวนอนโดยมีแถบสีแดงอยู่ด้านบนสุด เพื่อเลียนแบบสีของรุ้งกินน้ำตามธรรมชาติ
ปัจจุบันกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศและกลุ่มพันธมิตรใช้ธงสีรุ้งและสิ่งของต่าง ๆ ที่มีธีมสีรุ้งเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงอัตลักษณ์หรือหรือการสนับสนุนของพวกตน มีธงสีรุ้งหลากหลายแบบที่ใช้เพื่อมุ่งความสนใจไปที่เหตุหรือกลุ่มเฉพาะในชุมชน (เช่น คนข้ามเพศ การต่อสู้กับการแพร่ระบาดของโรคเอดส์ รวมไปถึงกลุ่มคนผิวสีที่มีความหลากหลายทางเพศ) นอกจากสีรุ้งแล้ว ยังมีการใช้ธงและสัญลักษณ์ อื่น ๆ เพื่อสื่อถึงอัตลักษณ์เฉพาะภายในชุมชนบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
แหล่งข้อมูลอื่น

Original 1978 Rainbow Flag at the GLBT Historical Society
"Unsung Heroes of the Gay World: Vexillographer Gilbert Baker". UK Gay News. April 17, 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 25, 2016.
ท่าอากาศยานนานาชาติฟีนิกซ์สกายฮาร์เบอร์

ท่าอากาศยานนานาชาติฟินิกซ์ สกาย ฮาร์เบอร์ (อังกฤษ: Phoenix Sky Harbor International Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองฟินิกซ์ ในมาริโคปา เคาน์ตี รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกประมาณ 4.8 กิโลเมตร (3 ไมล์) โดยเป็นท่าอากาศยานที่สำคัญของภูมิภาคอเมริกาตะวันตกเฉียงใต้ และมีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 8 ของสหรัฐอเมริกา เก็บถาวร 2008-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน นอกจากนี้ฟินิกซ์ยังเป็นท่าอากาศยานหลักของยูเอสแอร์เวย์ และเซาต์เวสต์แอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 2

เกรตเลกแอร์ไลน์
คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
คอนติเนนตัลเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตกัวแอร์ไลน์
คอนติเนนตัลเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เอ็กซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
เท็ด ให้บริการโดย ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย สกายเวสต์
อลาสกาแอร์ไลน์
แอร์แคนาดา
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 3 > อาคารเทียบเครื่องบินฝั่งเหนือ

ซันคันทรีย์แอร์ไลน์
เดลต้า แอร์ไลน์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวสต์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย เอ็กซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์
นอรธ์เวสต์แอร์ไลน์
ฟรอนเทียร์แอร์ไลน์
แอร์ทรานแอร์เวย์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 3 > อาคารเทียบเครื่องบินฝั่งใต้

เจ็ตบลูแอร์เวย์
มิดเวสต์แอร์ไลน์
อเมริกันแอร์ไลน์
ฮาวายเอียนแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 4 > อาคารเทียบเครื่องบิน เอ

ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกาเวสต์แอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 4 > อาคารเทียบเครื่องบิน บี

บริติช แอร์เวย์
เม็กซิกานา
ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกาเวสต์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์มิดเวสต์
เวสต์เจ็ต
แอโรเม็กซิโก
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 4 > อาคารเทียบเครื่องบิน ซี

เซาต์เวสต์แอร์ไลน์
เอทีเอแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 4 > อาคารเทียบเครื่องบิน ดี

เซาต์เวสต์แอร์ไลน์
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานนานาชาติฟินิกซ์ สกาย ฮาร์เบอร์ (อังกฤษ)