stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 11–15; พ.ศ. 2518–2529

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชุดที่ | การเลือกตั้ง | เขตเลือกตั้งที่ 1 | เขตเลือกตั้งที่ 1 | เขตเลือกตั้งที่ 1 |
| ชุดที่ 11 | พ.ศ. 2518 | นายปรีชา เพ็ชรสิงห์ | นายประดิษฐ์ เสริฐศรี | นายชาญยุทธ สุทธิรักษ์ |
| ชุดที่ 12 | พ.ศ. 2519 | พันตำรวจเอก กฤช สังขทรัพย์ | นายประชา บุณยเนตร | นายวัชรินทร์ เกตะวันดี |
| ชุดที่ 13 | พ.ศ. 2522 | พันตำรวจเอก กฤช สังขทรัพย์ (เสียชีวิต) | นายประชา บุณยเนตร | นายสะดวก เชื้อบุญมี |
| ชุดที่ 13 | พ.ศ. 2522 | นายทศพล สังขทรัพย์ (แทนพันตำรวจเอก กฤช) | นายประชา บุณยเนตร | นายสะดวก เชื้อบุญมี |
| ชุดที่ 14 | พ.ศ. 2526 | นายทศพล สังขทรัพย์ | นายประชา บุณยเนตร | นายวัชรินทร์ เกตะวันดี |
| ชุดที่ 15 | พ.ศ. 2529 | นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข | นายประชา บุณยเนตร | นายวัชรินทร์ เกตะวันดี |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 16–20; พ.ศ. 2531–2539

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชุดที่ | การเลือกตั้ง | เขตเลือกตั้งที่ 1 | เขตเลือกตั้งที่ 1 | เขตเลือกตั้งที่ 2 | เขตเลือกตั้งที่ 2 |
| ชุดที่ 16 | พ.ศ. 2531 | พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก | นายประชา บุณยเนตร | นายพินิจ สิทธิโห | นายทศพล สังขทรัพย์ |
| ชุดที่ 17 | มีนาคม พ.ศ. 2535 | พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก | นายวัชรินทร์ เกตะวันดี | นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข | นายทศพล สังขทรัพย์ |
| ชุดที่ 18 | กันยายน พ.ศ. 2535 | พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก | นายวัชรินทร์ เกตะวันดี | นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข | นายทศพล สังขทรัพย์ |
| ชุดที่ 19 | พ.ศ. 2538 | พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก | นายสมศักดิ์ แสงเจริญรัตน์ | นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข | นายพินิจ สิทธิโห |
| ชุดที่ 20 | พ.ศ. 2539 | นางพวงเพ็ชร ชุนละเอียด | นายสมศักดิ์ แสงเจริญรัตน์ | นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข | นายธนเทพ ทิมสุวรรณ |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 21–22; พ.ศ. 2544–2548

บทความหลัก: จังหวัดเลยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และ จังหวัดเลยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เขต | ชุดที่ 21 พ.ศ. 2544 | ชุดที่ 22 พ.ศ. 2548 |
1: นายทศพล สังขทรัพย์
| 2 | นายธนเทพ ทิมสุวรรณ | นางนันทนา ทิมสุวรรณ |
| 3 | นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข   (  / เลือกตั้งใหม่) | นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข |
| 4 | นายสุวิชญ์ โยทองยศ | นางจันทร์เพ็ญ แสงเจริญรัตน์ |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 23; พ.ศ. 2550

บทความหลัก: จังหวัดเลยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
| --- | --- |
เขต: ชุดที่ 23 พ.ศ. 2550
1: นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข
1: นางพัฒนา สังขทรัพย์
2: นางนันทนา ทิมสุวรรณ
2: นางเปล่งมณี เร่งสมบูรณ์สุข
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 24–26; พ.ศ. 2554–2566

บทความหลัก: จังหวัดเลยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554, จังหวัดเลยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562, และ จังหวัดเลยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| เขต | ชุดที่ 24 พ.ศ. 2554 | ชุดที่ 25 พ.ศ. 2562 | ชุดที่ 26 พ.ศ. 2566 |
| 1 | นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข | นายเลิศศักดิ์ พัฒนชัยกุล | นายเลิศศักดิ์ พัฒนชัยกุล |
| 2 | นางนันทนา ทิมสุวรรณ | นายศรัณย์ ทิมสุวรรณ | นายศรัณย์ ทิมสุวรรณ |
| 3 | นางเปล่งมณี เร่งสมบูรณ์สุข | นายธนยศ ทิมสุวรรณ | นายธนยศ ทิมสุวรรณ |
| 4 | นายวันชัย บุษบา | ยุบเขต 4 | นายสมเจตน์ แสงเจริญรัตน์ |
รูปภาพ

พันตำรวจตรี สงกรานต์ อุดมสิทธิ์
นายวัชรินทร์ เกตะวันดี
พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก
นางพวงเพ็ชร ชุนละเอียด
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดเลย เก็บถาวร 2014-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจังหวัดเลยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย |
| --- | --- |
เลือกตั้งทั่วไป:  กุมภาพันธ์ 2500  ธันวาคม 2500  2512  2518  2519  2522  2526  2529  2531  มีนาคม 2535  กันยายน 2535  2538  2539  2544  2548  2550  2554  2562  2566 
เลือกตั้งซ่อม:  เขต 1 2524 
| ด ค กสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบ่งตามจังหวัด |
| --- | --- |
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย แบ่งตามจังหวัดในปัจจุบัน:  กระบี่  กรุงเทพมหานคร  กาญจนบุรี  กาฬสินธุ์  กำแพงเพชร  ขอนแก่น  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ชัยนาท  ชัยภูมิ  ชุมพร  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  ตราด  ตาก  นครนายก  นครปฐม  นครพนม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  นราธิวาส  น่าน  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปทุมธานี  ประจวบคีรีขันธ์  ปราจีนบุรี  ปัตตานี  พระนครศรีอยุธยา  พะเยา  พังงา  พัทลุง  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  แพร่  ภูเก็ต  มหาสารคาม  มุกดาหาร  แม่ฮ่องสอน  ยโสธร  ยะลา  ร้อยเอ็ด  ระนอง  ระยอง  ราชบุรี  ลพบุรี  ลำปาง  ลำพูน  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สตูล  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระแก้ว  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  สุราษฎร์ธานี  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อ่างทอง  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุทัยธานี  อุบลราชธานี 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย แบ่งตามจังหวัดในอดีต:  พระนคร  ธนบุรี  นครจัมปาศักดิ์  พระตะบอง  พิบูลสงคราม  ลานช้าง 
 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบ่งตามจังหวัด
เจ้ายวงแก้ว สิโรรส

| เจ้ายวงแก้ว สิโรรส |
| --- | --- |
ราชวงศ์: มังราย
พระบิดา: เจ้าคำคง สิโรรส
เจ้ายวงแก้ว สิโรรส เป็นเจ้าหญิงจากนครเชียงใหม่ เข้ารับราชการเป็นนางข้าหลวงในพระตำหนักของเจ้าดารารัศมี พระราชชายา และมีชื่อเสียงจากโศกนาฏกรรมความรักแบบรักสามเส้าของหญิงกับหญิงที่ลงเอยด้วยการอัตวินิบาตกรรมของเจ้ายวงแก้ว
ประวัติ

เจ้ายวงเป็นพระธิดาของเจ้าน้อยคำคง สิโรรส ซึ่งมีต้นสายสืบมาแต่เจ้าผู้ครองรัฐเชียงตุง เมื่อเจ้ายวงแก้วมีอายุได้ 7 ขวบ ก็ได้ถวายตัวไปเป็นนางข้าหลวงของเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ซึ่งรับราชการเป็นฝ่ายในของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายในพระบรมมหาราชวัง กรุงเทพมหานคร โดยเป็นนางข้าหลวงรุ่นเดียวกันกับเจ้าบัวชุม ณ เชียงใหม่ ซึ่งเป็นเจ้าหญิงจากนครเชียงใหม่เช่นกัน ราชสำนักของพระราชชายาดาษดาไปด้วยความงามแบบเชียงใหม่ที่แปลกตาจากพระตำหนักอื่น ทั้งการแต่งกาย การเกล้าผมยาว กิริยามารยาท และความสามารถด้านดนตรี ที่นางข้าหลวงทุกคนจะต้องเล่นเครื่องดนตรีได้อย่างน้อยหนึ่งถึงสองชนิด
เมื่อเจ้ายวงแก้วเป็นสาวรุ่นวัย 19 ปี ก็รักใคร่ชอบพอกับหม่อมราชวงศ์หญิงวงศ์เทพ และตกลงปลงใจที่จะคบหากัน แต่ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น หม่อมราชวงศ์วงศ์เทพคบหากับหญิงชาววังอีกคนอยู่แล้ว เธอมีชื่อว่า หุ่น ด้วยเหตุนี้การชิงรักหักสวาทระหว่างเจ้ายวงแก้วกับหุ่นจึงเกิดขึ้นอยู่เนือง ๆ หมายเอาชนะใจหม่อมราชวงศ์วงศ์เทพ
วันหนึ่ง หุ่น ได้ให้ข่าวโพนทะนาว่า เจ้ายวงแก้วนำทรัพย์สินที่ได้รับประทานจากเจ้าดารารัศมี พระราชชายาไปปรนเปรอหม่อมราชวงศ์วงศ์เทพหมายจะเอาใจ เรื่องดังกล่าวเล่าลือไปทั่ว จนถึงนางในของพระตำหนักนำความไปกราบบังคมทูลพระราชชายาว่าเจ้ายวงแก้ว "ถูกตุ๋น" เสียแล้ว เจ้าดารารัศมี พระราชชายากริ้วนัก ทรงเรียกตัวเจ้ายวงแก้วมาบริภาษอย่างรุนแรง แล้วตรัสให้เจ้ายวงแก้วนำสิ่งของทั้งหมดมาถวายคืน พร้อมกับคาดโทษว่าจะส่งตัวเจ้ายวงแก้วกลับนครเชียงใหม่
เจ้ายวงแก้วรู้สึกอับอายอยู่เต็มประดา ในช่วงสองถึงสามวันก็ไม่สามารถไปปรับทุกข์กับผู้ใดเลย ได้แต่เสียงเยาะเย้ยเหยียดหยัน สิ่งของที่ได้รับประทานมาก็ยังหามาคืนพระราชชายามิได้ เจ้ายวงแก้วได้แต่ปรับทุกข์ตัดพ้อรำพันกับเจ้าบัวชุม ซึ่งในขณะนั้นได้สมรสกับเจ้าอุตรการโกศล (ศุขเกษม ณ เชียงใหม่) ไปแล้ว แต่ได้กลับมาพำนักในพระตำหนักของพระราชชายา เจ้าบัวชุมเองก็ได้แต่ช่วยปลอบประโลมให้เจ้ายวงแก้วหายโศกไปบ้าง ที่สุดเจ้ายวงแก้วตัดสินใจกระโดดลงมาจากชั้นบนสุดของพระตำหนักเจ้าดารารัศมี พระราชชายา เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่ามิได้กระทำตามที่ถูกกล่าวหา ร่างของเจ้ายวงแก้วตกลงมาอยู่กับพื้นแล้วสลบไป จากนั้นมีผู้หามร่างของเจ้ายวงแก้วออกไปรักษาที่โรงพยาบาลฝรั่งย่านประตูผี และเจ้ายวงแก้วสิ้นใจลงที่โรงพยาบาลแห่งนั้นเอง
เจ้ายวงแก้ว (แถวนั่ง–คนที่สองจากซ้าย) ถ่ายรูปร่วมกับนางในราชสำนักพระราชชายา
เท็นซนโคริน

ตัวละครในเทพปกรณัมญี่ปุ่น
นินิงิ-โนะ-มิโกโตะ
ในเทพปกรณัมญี่ปุ่น เท็นซนโคริน (ญี่ปุ่น: 天孫降臨; โรมาจิ: tenson kōrin) เป็นวงศ์สกุลของนินิงิ-โนะ-มิโกโตะ หลานชายของอามาเตราซุ จากสวรรค์ (ทากามางาฮาระ) ถึงอาชิฮาระ โนะ นากัตสุกูนิ ตำนานกล่าวว่า ที่ตั้งของวงศ์สกุลโดยตรงอยู่ที่ทากาจิโฮะ-กาวาระในประเทศญี่ปุ่น หลังจากนั้น โฮโอริ ลูกชายของนินิงิ ถือกำเนิดขึ้น
หอเทวาลัยเกษตรพิมาน

| หอเทวาลัยเกษตรพิมาน |
| --- | --- |
หอเทวาลัยมหาเกษตร


ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: เทวาลัยทรงมณฑป
เมือง: ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
ประเทศ:  ประเทศไทย
ผู้สร้าง: พระมหาธรรมราชาที่ 1
หอเทวาลัยเกษตรพิมาน เดิมเรียก หอเทวาลัยมหาเกษตร เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่ก่อสร้างตั้งแต่สมัยอาณาจักรสุโขทัย เดิมเป็นที่ประดิษฐานเทวรูปพระนารายณ์และพระอิศวร ปัจจุบันหอเทวาลัยเกษตรพิมานตั้งอยู่ภายในเขตอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ส่วนเทวรูปทั้งสองถูกจัดแสดงภายในพระที่นั่งศิวโมกขพิมาน พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร
ประวัติ

หอเทวาลัยเกษตรพิมาน หรือหอเทวาลัยมหาเกษตร ก่อสร้างขึ้นเมื่อใดไม่เป็นที่ปรากฏชัด ทราบแต่เพียงว่าในรัชกาลพระมหาธรรมราชาที่ 1 เป็นต้นไป ใน จารึกวัดป่ามะม่วง (ภาษาเขมร) ระบุว่าพระมหาธรรมราชาที่ 1 ทรงประดิษฐานเทวรูปพระอิศวรและพระนารายณ์ไว้ภายในเทวาลัยสำหรับสักการบูชาของเหล่าดาบสและพราหมณ์ทั้งหลายเมื่อปี พ.ศ. 1892 อันแสดงให้เห็นว่าราชสำนักสุโขทัยในขณะนั้น ให้การอุปถัมภ์ศาสนาพุทธและฮินดูไปพร้อม ๆ กัน และคาดว่าคงมีพิธีกรรมในราชสำนักเช่นเดียวกับสมัยอยุธยาและรัตนโกสินทร์ ภายในเทวาลัยประดิษฐานเทวรูปสำริดขนาดใหญ่สององค์คือพระอิศวรและพระนารายณ์ นอกจากนี้ยังประดิษฐานเทวรูปเล็ก ๆ องค์อื่นอีก อาทิ พระพรหม พระหริหระ และเทวีในศาสนาฮินดู (อาจเป็นพระปารวตีหรือพระลักษมี)
ศาสตราจารย์ ดร. ศักดิ์ชัย สายสิงห์ สันนิษฐานว่าจารึกวัดป่ามะม่วง (ภาษาเขมร) นี้คงจารึกโดยพราหมณ์ในราชสำนักที่ใช้ภาษาเขมรเป็นสำคัญ
โครงสร้าง

หอเทวาลัยเกษตรพิมานเป็นมณฑปขนาดใหญ่ ผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส แต่ตัวมณฑปมีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีการสร้างเสาเป็นหลักแล้วก่อผนังมาชนเสา เสาก่อด้วยอิฐรูปสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่จำนวนแปดเสา ตัวอาคารหันไปทางทิศตะวันออก ศาสตราจารย์ ดร. ศักดิ์ชัย สายสิงห์ กล่าวว่าเทวาลัยแห่งนี้เป็นมณฑปหลังเดียวโดด ๆ ไม่มีวิหารด้านหน้า และไม่มีคูน้ำล้อมรอบต่างจากขนบการสร้างวัดร่วมสมัย นอกจากนี้ฐานชุกชีทำเป็นแท่นสี่เหลี่ยมผืนผ้าและมีการลดระดับหนึ่งชั้นสำหรับประดิษฐานเทวรูป
ระเบียงภาพ

เทวรูปจากหอเทวาลัยเกษตรพิมาน
เทวรูปพระอิศวร
เทวรูปพระนารายณ์
เทวรูปพระหริหระ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หอเทวาลัยมหาเกษตร
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ หอเทวาลัยเกษตรพิมาน
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
17°00′20″N 99°24′40″E﻿ / ﻿17.005565°N 99.411015°E﻿ / 17.005565; 99.411015
เจิร์จ การิช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 การิชกับออสเตรียใน ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1984-03-08) 8 มีนาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  โซมบ็อตแฮย์ ฮังการี
ส่วนสูง:  1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ฟูลแบ็ก
สโมสรเยาวชน
1990–1998:  Haladás
1998–2001:  ราพีทวีน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2001–2002 |  ราพีทวีน 2 |  18 |  (2) |
| 2002–2006 |  ราพีทวีน |  81 |  (1) |
| 2006–2008 |  นาโปลี |  37 |  (1) |
| 2008–2010 |  อาตาลันตา |  65 |  (1) |
| 2010–2015 |  โบโลญญา |  102 |  (2) |
| 2015–2016 |  ดาร์มสตัดต์ 98 |  21 |  (0) |
| 2017–2018 |  อิโมเลส |  13 |  (0) |
| รวม |   |  337 |  (7) |
ทีมชาติ
| 2005 |  ออสเตรีย รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  25[ต้องการอ้างอิง] |  (2) |
| 2006–2016 |  ออสเตรีย |  41 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เจิร์จ การิช (เกิดวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวออสเตรียซึ่งเกิดในประเทศฮังการี เขาเคยเล่นในตำแหน่งกองหลัง
อาชีพฟุตบอล

การิชเกิดที่โซมบ็อตแฮย์ในประเทศฮังการี ซึ่งเขามีเชื้อสายโครเอเชียด้วย ต่อมาเขาได้ย้ายไปเวียนนาในวัย 14 ปี และได้เริ่มเล่นฟุตบอลกับราพีทวีนใน ค.ศ. 2002 ต่อมาในฤดูกาล 2004–05 เขาเป็นตัวหลักของทีมชุดใหญ่ที่ช่วยให้สโมสรคว้าแชมป์ออสเตรียนบุนเดิสลีกา ในช่วงเวลาเดียวกันนี้เอง เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
การิชได้ลงเล่นให้กับราพีทวีนทั้งหมด 81 นัด ยิงได้ 1 ประตู เขาถูกซื้อตัวไปโดยนาโปลีในอิตาลีด้วยค่าตัวห้าแสนยูโร เขาลงเล่นให้กับสโมสรนัดแรกในนัดที่พบกับตรีสตีนาเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2006 หลังจากนั้นไม่นาน วันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2006 เขาถูกเรียกติดทีมชาติออสเตรีย และได้ลงเล่นระดับทีมชาติครั้งแรกในนัดที่พบกับลีชเทินชไตน์ โดยเขาทำประตูได้ในนัดนั้น ต่อมาเขามีชื่อติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 และได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในรอบแบ่งกลุ่มนัดที่สามที่พบกับเยอรมนี
อาตาลันตาซื้อตัวการิชในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 ด้วยค่าตัว 1.5 ล้านยูโรในฐานะเจ้าของร่วมกับนาโปลี ต่อมาในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2009 อาตาลันตาได้ซื้อตัวเขาเพื่อเป็นเจ้าของแบบเบ็ดเสร็จด้วยค่าตัว 1 ล้านยูโร
หลังจากที่อาตาลันตาตกชั้นจากเซเรียอา การิชถูกขายให้กับโบโลญญาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ด้วยค่าตัว 3 ล้านยูโร แต่ใน ค.ศ. 2011 เขาได้รับบาดเจ็บหนักจนแทบไม่ได้ลงเล่นให้กับโบโลญญาเลย
ในวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2015 การิชย้ายไปดาร์มสตัดต์ 98 ที่เพิ่งเลื่อนชั้นสู่บุนเดิสลีกา ด้วยสัญญาสองปี แต่เขาออกจากสโมสรเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2016
เกียรติประวัติ

ราพีทวีน
ออสเตรียนบุนเดิสลีกา: 2004–05
แหล่งข้อมูลอื่น

เจิร์จ การิช ที่ National-Football-Teams.com
Rapid stats – Rapid archiv
Player profile – Euro 2008
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติออสเตรีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  |
อัลเบร์ต รุสนัก

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อัลเบร์ต รุสนัก
วันเกิด:   (1994-07-07) 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  Vyškov, เช็กเกีย
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เรอัลซอล์ตเลค
หมายเลข:  11
สโมสรเยาวชน
:  KAC Košice
1997–2010:  MFK Košice
2010–2013:  แมนเชสเตอร์ซิตี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2013–2015 |  แมนเชสเตอร์ซิตี |  0 |  (0) |
| 2013 |  → โอลดัม แอทเลติก (ยืมตัว) |  2 |  (0) |
| 2014 |  → เบอร์มิงแฮม ซิตี (ยืมตัว) |  3 |  (0) |
| 2014 |  → SC Cambuur (loan) |  17 |  (4) |
| 2015–2017 |  FC Groningen |  61 |  (9) |
| 2017– |  เรอัลซอล์ตเลค |  30 |  (7) |
ทีมชาติ‡
| 2011–2013 |  สโลวาเกีย รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  6 |  (2) |
| 2013– |  สโลวาเกีย รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  10 |  (4) |
| 2016– |  สโลวาเกีย |  9 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2017 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2018
อัลเบร์ต รุสนัก (เกิดวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสโลวาเกีย ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรเรอัลซอล์ตเลคในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ตำแหน่งกองกลางตัวรุก
ทีมชาติ

รุสนักลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ในนัดที่พบกับออสเตรีย โดยลงมาเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 46 แทนที่ของ Jakub Holúbek
ในปี ค.ศ. 2017 เขาลงเล่นเกือบทุกนัด ยกเว้นนัดที่พบกับยูกันดาและสวีเดนที่อาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ นอกจากนี้ เขายังลงเล่น 5 จาก 6 นัดในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก เขาจ่ายบอลสำเร็จหนึ่งครั้งในนัดสุดท้ายที่พบกับมอลตา โดยจ่ายให้อ็อนเดรย์ ดูดา ทำประตูได้
รุสนักทำประตูแรกในนามทีมชาติ ในนัดแรกของปี ค.ศ. 2018 ซึ่งพบกับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพที่กรุงเทพมหานคร เขาทำประตูในนาทีที่ 42 จากการยิงด้วยเท้าขวา
ทีมชาติ > ประตูในนามทีมชาติ

| # | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | สกอร์ | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 22 มีนาคม ค.ศ. 2018 | ราชมังคลากีฬาสถาน, กรุงเทพมหานคร, ไทย |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 1–0 | 2–1 | คิงส์คัพ 2018 |
เกียรติประวัติ > สโมสร

เคเอ็นวีบีคัพ: 2014–15
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Albert Rusnak ที่ Soccerbase
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (เสือ สนธิรัตน์)

| เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ สนธิรัตน์) |
| --- | --- |

เสนาบดีกรมวัง
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2392 – พ.ศ. 2404
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (สมบุญ)
ถัดไป: เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (บุญศรี บูรณศิริ)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เสียชีวิต: พ.ศ. 2404 พระนคร ประเทศสยาม
ศาสนา: พุทธ
บุพการี: เจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) (บิดา) เจ้าสุมณฑา (มารดา)

เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ นามเดิมว่า เสือ เป็นเสนาบดีกรมวังในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุตรชายของเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวดำรงตำแหน่งเป็นพระยาราชนิกูล เป็นแม่ทัพในสงครามอานามสยามยุทธ
ประวัติ

เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ สนธิรัตน์) เป็นบุตรชายของเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) แม่ทัพและสมุหนายกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก มารดาคือเจ้าสุมณฑาเชื้อพระวงศ์ลาวเวียงจันทน์ มีพี่น้องได้แก่ เจ้าจอมอำพัน ในรัชกาลที่ 2 พระยาเสนาพิพิธ (หมี) เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (มั่ง) และเจ้าจอมมารดาปุก ในรัชกาลที่ 3
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ) ปรากฏครั้งแรกดำรงตำแหน่งเป็นพระยาราชนิกูล ปลัดทูลฉลองกรมมหาดไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ในสงครามอานามสยามยุทธ พ.ศ. 2374 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ยกทัพไปตีเมืองไซ่ง่อน พระยาราชนิกูล (เสือ) เป็นแม่ทัพติดตามเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) ไปกับการศึกในครั้งนี้ เมื่อยกทัพถึงเมืองพนมเปญ เจ้าพระยาบดินทรเดชามอบหมายให้เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอิน) และพระยาราชนิกูล (เสือ) ยกทัพบกจำนวน 7,000 คน ไปทางตะวันออกทางเมืองบาพนมตัดตรงสู่เมืองไซ่ง่อน ในขณะที่เจ้าพระยาบดินทรเดชาและเจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) ยกทัพเรือไปทางแม่น้ำบาสักไปเมืองไซ่ง่อน ปรากฏว่าทัพเรือญวนสามารถเอาชนะทัพเรือสยามได้ในยุทธนาวีที่คลองหวั่มนาว (Vàm Nao) เจ้าพระยาบดินทรเดชาและเจ้าพระยาพระคลังถอยทัพกลับ ชาวกัมพูชาจึงลุกฮือขึ้นต่อต้านกองทัพสยาม ฝ่ายเจ้าพระยานครราชสีมาและพระยาราชนิกูลถูกชาวกัมพูชาโจมตีจึงทราบว่าทัพหลักของสยามพ่ายแพ้และถอยกลับไปแล้ว จึงยกทัพกลับปรากฏว่าพอถึงแม่น้ำโขงเรือที่ใช้ข้ามแม่น้ำถูกชาวกัมพูชาเก็บหายไปสิ้น พระยาพิไชยสงคราม (เพชร) ผูกแพเป็นทุ่นข้ามแม่น้ำโขง ทัพของพระยาราชนิกูล (เสือ) จึงสามารถข้ามแม่น้ำโขงกลับมาได้ พระยาราชนิกูลและพระยาจ่าแสนยบดี ไปตั้งหลักที่บ้านอินกุมารแขวงเมืองกำพงสวาย เจ้าพระยาบดินทรเดชาจึงมีคำสั่งให้พระยาราชนิกูลถอยทัพกลับนครราชสีมา
สงครามอานามสยามยุทธครั้งต่อมาในพ.ศ. 2383 ขุนนางกัมพูชาทั้งหลายต่างลุกฮือขึ้นต่อต้านการปกครองของเวียดนาม เจ้าพระยาบดินทรเดชามอบหมายให้พระยาราชนิกูล (เสือ) ยกทัพจากเมืองเสียมราฐขึ้นไปทางด้านเหนือของทะเลสาบเขมรเข้าโจมตีค่ายของญวนที่เมืองชีแครงและเมืองกำปงสวาย พระยาราชนิกูลสามารถยึดเมืองชีแครงและกำปงสวายได้สำเร็จ แต่ต่อมาไม่นาน"องเตียนกุน" เจืองมิญสาง (Trương Minh Giảng) แม่ทัพญวนยกทัพมาตีเมืองกำพงสวายและชีแครงคืนไปทัพของพระยาราชนิกูลแตกพ่ายกลับมา
ในช่วงปลายรัชกาลที่ 3 พระยาราชนิกูล (เสือ) ได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งเป็นพระยาเพชรพิไชย เจ้ากรมล้อมพระราชวัง เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชสมบัติในพ.ศ. 2394 ทรงแต่งตั้งพระยาเพชรพิไชย (เสือ) ขึ้นเป็นเจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี ศรีสุวีรมหามัตยวงศ์ ราชพงศนิกรานุรักษ์ มหาสวามิภักดิบรมราโชประการาภิรมย์ สรรโพดมกิจวิจารณ์ มหามนเทียรบาลบดินทร์ ราชนิเวศนินทรามาตย์ อันเตบุริกนารถเสนาธิบดี อภัยพิรียบรากรมพาหุ เสนาบดีกรมวัง
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ) ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ปีระกา พ.ศ. 2404 น้องชายของเจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ) คือพระยาอุไทยมนตรี (มั่ง) เจ้าเมืองปราจีนบุรี ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (มั่ง) เสนาบดีกรมวังในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ครอบครัว

เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ) ปรากฏบุตรธิดาดังนี้;
เจ้าจอมพุ่ม ในรัชกาลที่ 3
พระยามหาเทพ (แสง)
เท็นจิ (โยไก)

ระวังสับสนกับ จักรพรรดิเท็นจิ
เท็นจิ (テンジ) เป็นโยไกที่ปรากฏใน นิทานพื้นบ้าน ของเกาะฮาจิโจจิมะ
นิทานพื้นบ้าน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ลึกเข้าไปในภูเขาของฮาจิโจจิมะ มีกระท่อมบนภูเขาเพื่อป้องกันภัยพิบัติ เท็นจิได้ปรากฏตัวขึ้นและทำการกลั่นแกล้งทหารยาม แม้ว่าทหารยามจะตกใจและตะโกนใส่เท็นจิ เท็นจิก็แค่หัวเราะแล้ววิ่งหนีไป
คืนหนึ่งมีสาวสวยอ้างตัวเป็นลูกสาวผู้ใหญ่บ้านมาส่งจูบาโกะที่ใส่โบตาโมจิให้ยามเฝ้าภูเขา ยามผู้นั้นรู้ทันว่านี่ต้องเป็นเท็นจิแน่นอน เพราะไม่มีผู้หญิงที่ไหนจะมาเดินภูเขาคนเดียวในคืนแบบนี้แน่ ๆ เมื่อเขาแกล้งทำเป็นรับจูบาโกะและจับมือสาวคนนั้นเพื่อดึงเธอเข้าไปในกระท่อม ก็พบว่ามือนั้นทำจากไม้ไผ่ เมื่อยามตัดมือไม้ไผ่ด้วยมีด เท็นจิก็กรีดร้องและวิ่งหนีไป หลังจากนั้นจึงพบว่าจูบาโกะที่ถูกทิ้งไว้นั้นไม่ได้ใส่โบตาโมจิ แต่กลับเป็นมูลวัว
ในคืนต่อมา เท็นจิมาที่กระท่อมเพื่อขอมือคืน  ยามเฝ้าภูเขาจึงโยนมือไม้ไผ่ที่ทิ้งไว้ในกระท่อมให้ เท็นจิก็หยิบมือนั้นคืนไปแล้วกลับภูเขาด้วยเสียงหัวเราะเหมือนอย่างทุกที
ในปีนั้น ฮาจิโจจิมะเกิดทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ ยามภูเขาก็ทนความหิวไม่ได้เช่นกัน และได้แต่นอนรอความตายอยู่ในกระท่อม คืนหนึ่งได้ยินเสียงเหมือนมีอะไรถูกโยนเข้าไปในกระท่อม พอมองใกล้ ๆ ก็พบว่ามีมันภูเขาและถั่วมากมาย
เมื่อทหารยามกล่าวขอบคุณเท็นจิสำหรับของขวัญ เขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะตามปกติของเท็นจิและเสียงฝีเท้าวิ่งไปที่ภูเขา ว่ากันว่าผู้พิทักษ์รอดชีวิตจากความอดอยากด้วยอาหารที่เท็นจิมอบให้นี้
อี.123

| --- | --- |
สัญกรสำหรับหมายเลขโทรศัพท์ ที่อยู่อีเมล และที่อยู่เว็บในประเทศและต่างประเทศ
ชื่อเดิม: Notation for national and international telephone numbers, e-mail addresses and web addresses
สถานะ: มีผลบังคับ
รุ่นล่าสุด: (02/01) กุมภาพันธ์ 2544
องค์กร: ITU-T
มาตรฐานที่เกี่ยวข้อง: อี.163, อี.164
ขอบเขต: ระบบโทรศัพท์
ใบอนุญาต: ใช้ได้อย่างอิสระ
เว็บไซต์: https://www.itu.int/rec/T-REC-E.123
อี.123 (อังกฤษ: E.123) เป็นมาตรฐานสากลที่กำหนดขึ้นโดยภาคการกำหนดมาตรฐานโทรคมนาคม สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (ITU-T) ชื่อว่า สัญกรสำหรับหมายเลขโทรศัพท์ ที่อยู่อีเมล และที่อยู่เว็บในประเทศและต่างประเทศ (Notation for national and international telephone numbers, e-mail addresses and web addresses) โดยให้ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับรูปแบบของหมายเลขโทรศัพท์ ที่อยู่อีเมล์ และที่อยู่เว็บในการพิมพ์บนหัวจดหมาย และวัตถุประสงค์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
ตามที่ ITU อธิบายไว้ใน อี.123: "+" คือ "สัญลักษณ์นำหน้าระหว่างประเทศ" ที่ใช้งานใน "หมายเลขโทรศัพท์, สัญกรณ์สากล อี.123"
ตัวอย่างรูปแบบ

| --- | --- |
หมายเลขโทรศัพท์, สัญกรในประเทศ (การโทรออกเต็มหมายเลข) : (0607) 123 4567
หมายเลขโทรศัพท์, อี.123 สัญกรณ์สากล: +22 607 123 4567
ที่อยู่อีเมล์: example@example.com
ที่อยู่เว็บ / ยูอาร์แอล: www.example.com
หมายเลขโทรศัพท์

ในหมายเลขโทรศัพท์ณ์สากล เครื่องหมายบวก (+) นำหน้า ทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์นำหน้าสากลและตามมาด้วยรหัสประเทศต่อเนื่องกันมา ผู้ใช้งานหรือระบบโทรศัพท์ควรแทนที่สัญลักษณ์ + ด้วยหมายเลขนำหน้าการโทรระหว่างประเทศที่กำหนดให้ใช้ในตำแหน่งของผู้โทร
วงเล็บถูกใช้ในสัญกรในประเทศเพื่อระบุตัวเลขที่บางครั้งไม่ได้กด เช่น รหัสพื้นที่ในพื้นที่ที่ยังอยู่ในแผนการกำหนดหมายเลขและยังผันแปรได้อยู่ โดยไม่อนุญาตให้ใช้วงเล็บในสัญกรณ์สากลตามมาตรฐานสากลที่กำหนด เนื่องจากผู้โทรจากต่างประเทศนั้นใช้หมายเลขเฉพาะในการโทร
สำหรับการจัดกลุ่มตัวเลขนั้น มาตรฐาน อี.123 แนะนำเป็นพิเศษว่า:
ใช้เพียงช่องว่างเท่านั้นในการแยกกลุ่มตัวเลขด้วยสายตา "เว้นแต่ว่าจะมีการตกลงกันในสัญลักษณ์ที่ชัดเจน (เช่น ยัติภังค์) ซึ่งจำเป็นในกระบวนการพิจารณาใช้งาน" กับสัญกรในประเทศ
ใช้เพียงช่องว่างเท่านั้นในการแยกกลุ่มตัวเลขด้วยสายตาในสัญกรณ์สากล
ควรใช้ช่องว่างแยกรหัสประเทศ รหัสพื้นที่ และรหัสหมายเลขท้องถิ่น
ไม่มีรูปแบบคำแนะนำในการจัดกลุ่มตัวเลขในหมายเลขท้องถิ่น แต่จะมีการแสดงตัวอย่างการจัดกลุ่มที่ใช้กันทั่วไปบางส่วนแทน
ในสัญกรในประเทศ คำนำหน้าทรังค์ (Trunk prefix) สามารถใช้รวมเข้ากับรหัสพื้นที่ได้หากจำเป็น ในประเทศยุโรปส่วนใหญ่ เมื่อใดก็ตามที่ใช้การโทรแบบคงที่ (fixed) หรือแปรผัน (variable) จะมีคำนำหน้าทรังค์จะรวมอยู่อยู่ด้วย แต่จะไม่มีการระบุในสหรัฐและแคนาดา ซึ่งหมายเลขโทรศัพท์จะระบุเพราะรหัสพื้นที่เสริมเท่านั้น
เครื่องหมายตัวหนอน (~) บ่งบอกถึงเสียงสัญญาณการโทรเพิ่มเติมที่ผู้ใช้ควรรอ
เครื่องหมายทับ (/) ที่มีช่องว่างทั้งสองข้าง อาจใช้เพื่อระบุการลงท้ายหมายเลขแบบอื่นสำหรับตัวเลข (เช่น "555 1234 / 4444" หมายถึง 555 1234 และ 555 4444)
หมายเลขตู้สาขาโทรศัพท์ (PBX) ที่ไม่สามารถโทรออกได้ ควรคั่นด้วยคำว่า "extension" หรือ "ext." ซึ่งเป็นภาษาที่โทรศัพท์เข้าใจโดยเติมไว้หลังหมายเลขโทรศัพท์
เมื่อตู้สาขาโทรศัพท์ (PBX) สามารถโทรสายตรงติดต่อเข้ามาได้ หมายเลขต่อภายในควรเขียนไว้หลังหมายเลขโทรศัพท์สายตรง โดยไม่ต้องใช้สัญลักษณ์ใด ๆ หากจำเป็นต้องระบุจำนวนความจุในการโทรเข้ามาของคู่สายโทรศัพท์ คุณสามารถเพิ่มจำนวนจุด (....) ที่สอดคล้องกับความยาวของหมายเลขต่อภายในได้