stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทโอดอร์ ไอเคอ

| เทโอดอร์ ไอเคอ |
| --- | --- |

เกิด: 17 ตุลาคม 1892 Hudingen,  จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 26 กุมภาพันธ์ 1943(50ปี) ใกล้กับ คาร์คอฟ, สหภาพโซเวียต
รับใช้:  เยอรมนี  เยอรมนี  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: กองทัพบาวาเรียน  ชุทซ์ชทัฟเฟิล  วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
ประจำการ: 1909–19 (บาวาเรีย) 1930–1943 (เอสเอส)
ชั้นยศ: นายกลุ่มเอกและพลเอกแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
เลขประจำตัว: พรรคนาซี #114,901   ชุทซ์ชทัฟเฟิล #2,921
หน่วย: เอ็สเอ็ส-โทเทินคอฟเฟอร์แบนเดอ
บังคับบัญชา: ค่ายกักกันดาเคา เอ็สเอ็ส-โทเทินคอฟเฟอร์แบนเดอ
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  สงครามโลกครั้งที่สอง ยุทธการที่ฝรั่งเศส  ปฏิบัติการบาร์บารอสซา  ยุทธการที่ฮาร์คอฟครั้งที่ 3 † 
บำเหน็จ: กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก
เทโอดอร์ ไอเคอ (17 ตุลาคม 1892 – 26 กุมภาพันธ์ 1943)เป็นผู้บัญชาการระดับสูงในหน่วยเอสเอสแห่งนาซีเยอรมนี เขาได้บัญชาการในค่ายกักกันดาเคาและเอ็สเอ็ส-โทเทินคอฟเฟอร์แบนเดอ (หน่วยหัวกะโหลก) ของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
ไอเคอเป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญในการก่อตั้งค่ายกักกันในประเทศเยอรมนี เขาได้ร่วมกับผู้ช่วยของเขา มิชาเอล ลิปเพอร์ท(Michael Lippert) ไอเคอได้ทำการปลิดชีพผู้นำของหน่วยเอสเอ ร้อยเอก แอนสท์ เริม ระหว่างเหตุการณ์การกวาดล้างในคืนแห่งมีดยาว ปี 1934
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในปี 1943  ไอเคอได้บัญชาการรบในกองพลเอสเอสโทเทนคอฟในการรุกรานสหภาพโซเวียต ระหว่างยุทธการที่คาร์คอฟ ไอเคอได้ขึ้นบินสำรวจด้วยเครื่องบินรุ่นตรวจการณ์แบบฟีเซอเลอร์ เอฟไอ 156 สตอร์ค(Fieseler Fi 156 Storch) เพื่อค้นหาหน่วยกรมทหารราบยานเกราะของเขาที่ขาดการติดต่อและถูกยิงโดยทหารของกองทัพแดงแห่งโซเวียตจนเครื่องบินตกทำให้เขาเสียชีวิต เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 1943 ด้วยอายุ 50 ปี
เป๊ก

เป๊ก อาจหมายถึง
เป๊ก (หมุด) (peg), หมุดสำหรับตรึงสิ่งต่าง ๆ มีกระดาษเป็นต้น
เป๊ก (ภาชนะ), ภาชนะสำหรับตวงเหล้า ทำด้วยแก้วหรือโลหะ ขนาดถ้วยน้ำชา เล็ก ๆ ประมาณ 18 ซีซี.
ผลิตโชค อายนบุตร, นักร้องชาวไทย
เปรมณัช สุวรรณานนท์, นักแสดงชาวไทย
เทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำ

| เทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำ |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.พระธาตุปู่ก่ำ
พิกัด: 19°28′51.3″N 98°57′33.9″E﻿ / ﻿19.480917°N 98.959417°E﻿ / 19.480917; 98.959417
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เชียงใหม่
อำเภอ: เชียงดาว
จัดตั้ง:    •  24 สิงหาคม พ.ศ. 2516 (สภาตำบลเมืองงาย)   •  30 มกราคม พ.ศ. 2539 (องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองงาย)   •  18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 (เปลี่ยนแปลงชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองงาย เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุปู่ก่ำ และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำ) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: บุญเรือง ดงรักษ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 148.000 ตร.กม. (57.143 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 2,365 คน
 • ความหนาแน่น: 15.97 คน/ตร.กม. (41.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05500406
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำ เลขที่ 89 หมู่ที่ 1 ตำบลเมืองงาย อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ รหัสไปรษณีย์ 50170
โทรศัพท์: 053-106403
โทรสาร: 053-106404
เว็บไซต์: http://www.pookham.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พระธาตุปู่ก่ำ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเมืองงาย ในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเมืองงาย ก่อนที่ต่อมาสภาตำบลเมืองงาย (เฉพาะส่วนที่อยู่นอกเขตสุขาภิบาลเมืองงาย) ได้จัดตั้งขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2539 ต่อมาองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองงาย ได้ขอจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล จึงได้เปลี่ยนชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองงาย เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุปู่ก่ำ และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำ ใน พ.ศ. 2551 เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกับเทศบาลตำบลเมืองงาย นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 4 ของอำเภอเชียงดาว ปัจจุบันเทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำมีประชากร 2,365 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำตั้งอยู่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอเชียงดาว ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 17 กิโลเมตร การคมนาคมโดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 (ถนนเชียงใหม่ - ฝาง) และแยกเข้ามาทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1178 (ถนนแม่ข้อน - นาหวาย) มีสถานที่สำคัญในเทศบาลคือ "วัดพระธาตุปู่ก่ำ"  พื้นที่แห่งนี้เคยเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม หรือทรงธรรมของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช จากหลักฐานภายใต้ฐานเจดีย์เป็นคูหามีสิ่งสำคัญประดิษฐาน “แท่นทรงธรรม” จึงเป็นที่มาของชื่อเทศบาล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำ
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดเชียงใหม่ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  เชียงใหม่  |  |
| เทศบาลเมือง |  ต้นเปา  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่เหียะ  |  |
| เทศบาลตำบล |  ขัวมุง  ขี้เหล็ก (อำเภอแม่ริม)  จอมแจ้ง  จอมทอง  เจดีย์แม่ครัว  ชมภู  ช้างเผือก  เชิงดอย  เชียงดาว  ไชยปราการ  ไชยสถาน  ดอนแก้ว  ดอยแก้ว  ดอยสะเก็ด  ตลาดขวัญ  ตลาดใหญ่  ท่ากว้าง  ท่าข้าม  ท่าเดื่อ-มืดกา  ท่าผา  ท่าวังตาล  ท่าศาลา  ทุ่งข้าวพวง  ทุ่งต้อม  ทุ่งสะโตก  น้ำแพร่  น้ำแพร่พัฒนา  บวกค้าง  บ่อหลวง  บ้านกลาง  บ้านตาล  บ้านปง  บ้านแปะ  บ้านโป่ง  บ้านแม  บ้านแม่ข่า  บ้านหลวง  บ้านแหวน  ป่าแดด  ป่าตุ้ม  ป่าบง  ป่าป้อง  ป่าไผ่  ป่าเมี่ยง  ป่าไหน่  ปิงโค้ง  พระธาตุปู่ก่ำ  ฟ้าฮ่าม  เมืองงาย  เมืองนะ  เมืองเล็น  แม่ข่า  แม่คือ  แม่แจ่ม  แม่แตง  แม่ท่าช้าง  แม่นะ  แม่ปั๋ง  แม่ปูคา  แม่โป่ง  แม่แฝก  แม่ริม  แม่แรม  แม่วาง  แม่สอย  แม่หอพระ  แม่อาย  แม่ฮ้อยเงิน  ยางคราม  ยางเนิ้ง  ยุหว่า  ริมเหนือ  ลวงเหนือ  เวียงฝาง  เวียงพร้าว  สง่าบ้าน  สบเตี๊ยะ  สองแคว  สะเมิงใต้  สันกลาง  สันกำแพง  สันติสุข  สันทราย  สันทรายมหาวงศ์  สันทรายหลวง  สันนาเม็ง  สันป่าตอง  สันป่าเปา  สันปูเลย  สันโป่ง  สันผักหวาน  สันผีเสื้อ  สันพระเนตร  สันมหาพน  สารภี  สำราญราษฎร์  สุเทพ  แสนไห  หนองแก๋ว  หนองควาย  หนองจ๊อม  หนองตองพัฒนา  หนองบัว  หนองป่าครั่ง  หนองผึ้ง  หนองแฝก  หนองหอย  หนองหาร  หนองแหย่ง  ห้วยทราย  หางดง  หารแก้ว  เหมืองแก้ว  อมก๋อย  ออนใต้  อินทขิล  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กองแขก  กื้ดช้าง  ข่วงเปา  ขุนคง  เขื่อนผาก  แจ่มหลวง  ช่างเคิ่ง  ช้างเผือก  เชียงดาว  แช่ช้าง  ดอนแก้ว  ดอนเปา  ดอยเต่า  ดอยลาง  ดอยหล่อ  ท่าเดื่อ  ท่าตอน  ท่าวังพร้าว  ทาเหนือ  ทุ่งปี๊  ทุ่งรวงทอง  เทพเสด็จ  นาเกียน  นาคอเรือ  น้ำบ่อหลวง  บงตัน  บ่อแก้ว  บ่อสลี  บ้านกาด  บ้านจันทร์  บ้านช้าง  บ้านทับ  บ้านเป้า  บ้านสหกรณ์  บ้านหลวง  บ้านแอ่น  ปางหินฝน  ป่าแป๋  เปียงหลวง  โปงทุ่ง  โป่งน้ำร้อน  โป่งแยง  ม่อนจอง  ม่อนปิ่น  มะขามหลวง  มะขุนหวาน  เมืองก๋าย  เมืองคอง  เมืองแหง  แม่ก๊า  แม่คะ  แม่งอน  แม่แดด  แม่ตื่น  แม่ทะลบ  แม่ทา  แม่นาจร  แม่นาวาง  แม่วิน  แม่แวน  แม่ศึก  แม่สา  แม่สาบ  แม่สาว  แม่สูน  ยั้งเมิน  ยางเปียง  ร้องวัวแดง  เวียง  เวียงท่ากาน  ศรีดงเย็น  แม่หลอง  สบเปิง  สบแม่ข่า  สะเมิงเหนือ  สะลวง  สันกลาง  สันกำแพง  สันต้นหมื้อ  สันทราย  สันป่ายาง  ห้วยแก้ว  ห้วยทราย  หางดง  โหล่งขอด  อมก๋อย  ออนกลาง  ออนเหนือ  ฮอด  |  |
อำเภอแม่ระมาด

| อำเภอแม่ระมาด |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mae Ramat
คำขวัญ: พระพุทธรูปหินอ่อนงามซึ้ง กล้วยอบน้ำผึ้งรสดี ประเพณีขึ้นธาตุ อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ แหล่งผ้าทอชาวกะเหรี่ยง
แผนที่จังหวัดตาก เน้นอำเภอแม่ระมาด
พิกัด: 16°58′59″N 98°31′0″E﻿ / ﻿16.98306°N 98.51667°E﻿ / 16.98306; 98.51667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ตาก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,475.5 ตร.กม. (569.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 59,404 คน
 • ความหนาแน่น: 40.26 คน/ตร.กม. (104.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 63140
รหัสภูมิศาสตร์: 6304
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอแม่ระมาด หมู่ที่ 4 ตำบลแม่ระมาด อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก 63140
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แม่ระมาด เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตาก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเทือกเขาถนนธงชัย
ประวัติ

สันนิษฐานว่าเดิมเป็นหมู่บ้านที่อยู่อาศัยของชาวกะเหรี่ยงมานานกว่า 100 ปี ต่อมามีชาวไทยจากทางภาคเหนือ ได้เเก่ จังหวัด ลำปาง จังหวัด ลำพูน จังหวัด เเพร่ จังหวัด น่าน ได้พากันอพยพลงมาหาที่ทำกิน และเห็นว่าเป็นแหล่งอุดมสมบูรณ์ จึงได้ตั้งหลักฐานอยู่อาศัยและมีคนอพยพมาอยู่เรื่อย ๆ จนเป็นหมู่บ้านใหญ่ จึงได้ตั้งเป็นตำบลขึ้นกับอำเภอแม่สอด เมื่อหมู่บ้านขยายใหญ่ขึ้นอีก พระอินทรคีรี นายอำเภอแม่สอด ในสมัยนั้น จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอแม่ระมาด และได้สร้างที่ว่าการกิ่งอำเภอขึ้นที่หมู่ที่ 5 ตำบลแม่ระมาด และแต่งตั้งให้ขุนโสภิตบรรณลักษณ์เป็นปลัดกิ่งอำเภอคนแรก และที่ว่าการอำเภอยังตั้งอยู่ ณ ที่เดิมจนทุกวันนี้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2491 ทางราชการได้โอนกิ่งอำเภอท่าสองยางซึ่งขึ้นอยู่กับอำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน มาขึ้นกับอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก และเมื่ออำเภอแม่ระมาดได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2493 ต่อมาเมื่อ 16 มกราคม 2494 กิ่งอำเภอท่าสองยางจึงได้โอนจากอำเภอแม่สอด มาขึ้นกับอำเภอแม่ระมาดด้วย และได้แยกไปเมื่อได้ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี 2501
วันที่ 29 เมษายน 2460 เปลี่ยนแปลงชื่อกิ่งอำเภอแม่สอด อำเภอแม่สอด เป็น กิ่งอำเภอแม่ระมาศ
วันที่ 10 กันยายน 2489 ตั้งตำบลแม่จะเรา แยกออกจากตำบลแม่ระมาศ
วันที่ 28 ธันวาคม 2493 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอแม่ระมาศ อำเภอแม่สอด เป็น อำเภอแม่ระมาศ
วันที่ 16 มกราคม 2494 โอนพื้นที่กิ่งอำเภอท่าสองยาง อำเภอแม่สอด มาขึ้นการปกครองกับอำเภอแม่ระมาศ
วันที่ 7 มกราคม 2500 จัดตั้งสุขาภิบาลแม่ต้าน ในท้องที่หมู่ 1 บ้านแม่ต้าน และหมู่ 23 บ้านลำร้อง ตำบลแม่ต้าน จัดตั้งสุขาภิบาลแม่ระมาศ ในท้องที่บางส่วนของตำบลแม่ระมาศ
วันที่ 22 กรกฎาคม 2501 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอท่าสองยาง อำเภอแม่ระมาศ เป็น อำเภอท่าสองยาง
วันที่ 7 กรกฎาคม 2531 จัดตั้งสุขาภิบาลแม่จะเรา ในท้องที่หมู่ 1,2,3 และ 12 ตำบลแม่จะเรา
วันที่ 9 พฤศจิกายน 2538 ตั้งตำบลพระธาตุ แยกออกจากตำบลแม่จะเรา
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลแม่ระมาด และสุขาภิบาลแม่จะเรา เป็นเทศบาลตำบลแม่ระมาด และเทศบาลตำบลแม่จะเรา ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 7 กันยายน 2554 เปลี่ยนแปลงชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลแม่จะเรา เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งหลวง และจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งหลวง ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลทุ่งหลวง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอแม่ระมาดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าสองยาง อำเภออมก๋อย (จังหวัดเชียงใหม่) และอำเภอสามเงา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ้านตาก
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองตากและอำเภอแม่สอด
ทิศตะวันตก ติดต่อกับรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอแม่ระมาดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | แม่ระมาด | Mae Ramat | 11,049 |
| 2. | แม่จะเรา | Mae Charao | 13,258 |
| 3. | ขะเนจื้อ | Khane Chue | 11,126 |
| 4. | แม่ตื่น | Mae Tuen | 10,554 |
| 5. | สามหมื่น | Sam Muen | 7,235 |
| 6. | พระธาตุ | Phra That | 6,264 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอแม่ระมาดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลแม่ระมาด ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแม่ระมาด
เทศบาลตำบลแม่จะเรา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแม่จะเรา
เทศบาลตำบลทุ่งหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่จะเรา (นอกเขตเทศบาลตำบลแม่จะเรา)
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ระมาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ระมาด (นอกเขตเทศบาลตำบลแม่ระมาด)
องค์การบริหารส่วนตำบลขะเนจื้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขะเนจื้อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ตื่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ตื่นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสามหมื่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามหมื่นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระธาตุทั้งตำบล
เติมเจ็บเต็มอารมณ์

| เติมเจ็บเต็มอารมณ์ |
| --- | --- |

กำกับ: จางหยวน
นักแสดงนำ: ซือหัน ฮูจุน เจ้า เวย
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม (ในประเทศไทย)
วันฉาย: พ.ศ. 2539  กันยายน พ.ศ. 2543
ความยาว: 90 นาที
ภาษา: จีนกลาง
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เติมเจ็บเต็มอารมณ์ ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์จีนเรื่อง East Palace, West Palace (อักษรจีนตัวเต็ม: 東宮西宮, อักษรจีนตัวย่อ: 东宫西宫, พินอิน: Dōng Gōng Xī Gōng) ฉายในปี ค.ศ. 1996 กำกับโดย จางหยวน
เนื้อเรื่อง

อาหลัน (ซือหัน) นักเขียนเกย์หนุ่มถูกตำรวจ (ฮูจุน) จับในสวนสาธารณะบริเวณรอบนอกพระราชวังต้องห้ามในข้อหามั่วสุมทางเพศในเวลาค่ำคืน อาหลันถูกตำรวจจับไปสอบปากคำที่สถานี ระหว่างนั้น เรื่องราวที่ฝั่งใจก็พรั่งพรูออกมาจากปากของอาหลัน ไม่ว่าช่วงชีวิตวัยเด็กที่เจ็บปวด ประสบการณ์ทางเพศครั้งแรก การถูกบังคับใช้แรงงานในท้องนา และ การไขว่คว้าหาความรัก ตลอดทั้งคืนนั้น ตำรวจผู้สอบสวนต้องเผชิญกับความรู้สึก ที่สับสนปนเปกันไป ระหว่างความรู้สึกขยะแขยงและความพึงพอใจ ซึ่งนั่นทำให้เขาเกิดความสับสนทางอารมณ์ของตัวเอง เพราะถึงทำอย่างไร อาหลันก็ไม่ยอมหยุดการกระทำของเขาซะที
การเข้าฉายและการวิจารณ์

East Palace, West Palace เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 4 ในการกำกับของจางหยวน ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้กำกับรุ่นใหม่ของวงการภาพยนตร์จีน ซึ่งได้มีผลงานเรื่องก่อนหน้านี้ 3 เรื่องที่เป็นที่จับตามอง สำหรับ East Palace, West Palace นั้นได้ชื่อว่า เป็นภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเกย์อย่างเปิดเผยเรื่องแรกของจีนแผ่นดินใหญ่ ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกห้ามฉายในประเทศจีน แต่ได้ฉายในต่างประเทศและได้รับรางวัลมากมาย ด้วยการคว้ารางวัล ผู้กำกับยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และถ่ายภาพยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์ มาเดลพลาต้า (Mar del Plata Film Festival) และ ได้รับเชิญให้เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ สาย Un Certain Regard
สำหรับในประเทศไทยแล้ว East Palace, West Palace ได้เข้าฉายในโครงการ "The Little Big Films Project" ครั้งที่ 2 ของบริษัทสหมงคลฟิล์ม ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นโครงการการจัดฉายภาพยนตร์ในแนวนอกกระแส ทั้งหมด 5 เรื่อง เป็นเวลา 5 สัปดาห์ ในโรงภาพยนตร์ทั่วไปกลางกรุงเทพมหานครเหมือนภาพยนตร์ในเชิงพาณิชย์ทั่วไป โดยทำการฉายสลับกันไปในแต่ละโรง
East Palace, West Palace มีตัวละครเพียง 2 ตัวเท่านั้นที่ดำเนินเรื่อง และบางช่วงยังตัดสลับกับการแสดงงิ้ว ซึ่งเป็นเหมือนสัญลักษณ์บ่งบอกถึงความในใจของอาหลัน ทำให้มีทั้งผู้ที่ชอบและไม่ชอบ สำหรับผู้ที่ไม่ชอบกล่าวว่า ภาพยนตร์มีรูปแบบที่ค่อนข้างหนักหน่วง และมีผู้ได้วิจารณ์ว่า เป็นภาพยนตร์ที่วิจารณ์ถึงความเข้มงวดของระบอบคอมมิวนิสต์ในการปกครองของรัฐบาลจีนโดยตรง ซึ่งประชาชนชาวจีนก็มิได้ขัดขืน โดยให้เจ้าหน้าที่ตำรวจนั้นเป็นตัวแทนของรัฐบาลที่กระทำรุนแรง ทั้งเตะและต่อยอาหลันอย่างไรก็ตาม อาหลันก็ไม่ขัดขืน ซ้ำบางครั้งยังดูเหมือนยินดีให้กระทำด้วยอีกต่างหาก
ซึ่งสำหรับคำว่า East Palace, West Palace นั้นเป็นศัพท์สแลงของเกย์ที่หมายถึงห้องน้ำสาธารณะ ที่ตั้งอยู่ทั้งสองด้านของพระราชวังต้องห้าม ทางด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตก กลางกรุงปักกิ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลจาก IMDb
เธบาอีน

| --- | --- |


ชื่อ
IUPAC name 3,6-Dimethoxy-17-methyl-6,7,8,14-tetradehydro-4,5α-epoxymorphinan
Systematic IUPAC name (4R,7aR,12bS)-7,9-Dimethoxy-3-methyl-2,3,4,7a-tetrahydro-1H-4,12-methano[1]benzofuro[3,2-e]isoquinoline
ชื่ออื่น Paramorphine
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 115-37-7 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:9519 Y
ChEMBL: ChEMBL403893 Y
เคมสไปเดอร์: 4481822 Y 4479543 Y
ECHA InfoCard: 100.003.713 
KEGG: C06173 N
MeSH: Thebaine
ผับเคม CID: 5324289
UNII: 2P9MKG8GX7 Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID7046099 
 InChI InChI=1S/C19H21NO3/c1-20-9-8-19-12-5-7-15(22-3)18(19)23-17-14(21-2)6-4-11(16(17)19)10-13(12)20/h4-7,13,18H,8-10H2,1-3H3/t13-,18+,19+/m1/s1 YKey: FQXXSQDCDRQNQE-VMDGZTHMSA-N Y InChI=1S/C19H21NO3/c1-20-9-8-19-12-5-7-15(22-3)18(19)23-17-14(21-2)6-4-11(16(17)19)10-13(12)20/h4-7,13,18H,8-10H2,1-3H3/t13-,18+,19+/m1/s1Key: FQXXSQDCDRQNQE-VMDGZTHMBG Key: FQXXSQDCDRQNQE-VMDGZTHMSA-N 
 SMILES COC1=CC=C2[C@@H](C3)N(C)CC[C@@]24C5=C3C=CC(OC)=C5O[C@@H]14 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C19H21NO3
มวลโมเลกุล: 311.37 g/mol   
เภสัชวิทยา
Dependence liability: Low
เภสัชจลนศาสตร์:
เมแทบอลิซึม: O-demethylation
สถานะทางกฎหมาย:   AU: S8 (Controlled drug)  BR: Class A1 (Narcotic drugs)  CA: Schedule I  UK: Class A  US: Schedule II
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
เธบาอีน (Thebaine) หรือ พารามอร์ฟีน (Paramorphine) เป็นสารที่พบได้ใน ฝิ่น  คุณสมบัติทางเคมีคล้ายกับทั้ง มอร์ฟีน และ โคดีอีน แต่มันมีฤทธิ์กระตุ้นน้อยกว่าฤทธิ์กด  โดยตัวของมันเองไม่มีสรรพคุณในการรักษาโรคอะไร  แต่มันสามารถเปลี่ยนไปเป็นสารประกอบได้หลายตัวดังนี้
โคดีอีน (codeine)
ไฮโดโคโดน  (hydrocodone)
ไฮโดรมอร์ฟีน  (hydromorphone)
ออกซิโคโดน  (oxycodone)
ออกซิมอร์ฟีน (oxymorphone)
นัลบูฟิน  (nalbuphine)
นาล็อกโซน  (naloxone)
นัลทรีโซน  (naltrexone)
บูพรีนอร์ฟิน (buprenorphine)
อีทอร์ฟิน (etorphine)
อำเภอแม่วงก์

| อำเภอแม่วงก์ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mae Wong
อุทยานแห่งชาติแม่วงก์
คำขวัญ: เขาแม่กระทู้เด่นสง่า น้ำตกแม่เรวาแสนสวย มากด้วยผลิตภัณฑ์ดี เขียวขจีพรรณไม้ หลากหลายวัฒนธรรม งามล้ำอุทยานแห่งชาติแม่วงก์
แผนที่จังหวัดนครสวรรค์ เน้นอำเภอแม่วงก์
พิกัด: 15°46′52″N 99°31′9″E﻿ / ﻿15.78111°N 99.51917°E﻿ / 15.78111; 99.51917
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครสวรรค์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 766.8 ตร.กม. (296.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 49,885 คน
 • ความหนาแน่น: 65.06 คน/ตร.กม. (168.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 60150
รหัสภูมิศาสตร์: 6013
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอแม่วงก์ ถนนเขาชนกัน-ลานสัก ตำบลแม่วงก์ อำเภอแม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์ 60150
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แม่วงก์ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครสวรรค์
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอแม่วงก์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปางศิลาทองและอำเภอขาณุวรลักษบุรี (จังหวัดกำแพงเพชร)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอลาดยาว
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอชุมตาบง อำเภอแม่เปิน รวมทั้งอำเภอลานสักและอำเภอบ้านไร่ (จังหวัดอุทัยธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออุ้มผาง (จังหวัดตาก)
ประวัติ

คำว่า "แม่วงก์" เป็นชื่อของลำน้ำแห่งหนึ่งในอุทยานแห่งชาติแม่วงก์-แม่เปิน ซึ่งเป็นลำน้ำที่มีความคดเคี้ยว ไหลเชี่ยวหลากหลาย วกไปวนมา จึงเรียกว่าแม่วงก์
วันที่ 2 ตุลาคม 2505 ตั้งตำบลแม่วงก์ แยกออกจากตำบลลาดยาว และตำบลห้วยน้ำหอม
วันที่ 25 กรกฎาคม 2515 ตั้งตำบลแม่เล่ย์ แยกออกจากตำบลแม่วงก์
วันที่ 30 ตุลาคม 2522 ตั้งตำบลวังซ่าน แยกออกจากตำบลแม่วงก์ ตำบลแม่เล่ย์ และตำบลบ้านไร่
วันที่ 4 ตุลาคม 2526 โอนพื้นที่หมู่ 12 บ้านวังป่าใหญ่ (ในขณะนั้น) ของตำบลบ้านไร่ อำเภอลาดยาว ไปตั้งเป็นหมู่ 9 ของตำบลวังซ่าน
วันที่ 17 สิงหาคม 2533 ตั้งตำบลเขาชนกัน แยกออกจากตำบลแม่เล่ย์
วันที่ 29 สิงหาคม 2534 ตั้งตำบลปางสวรรค์ แยกออกจากตำบลห้วยน้ำหอม ตั้งตำบลศาลเจ้าไก่ต่อ แยกออกจากตำบลแม่วงก์
วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลแม่วงก์ ตำบลแม่เล่ย์ ตำบลวังซ่าน ตำบลเขาชนกัน ตำบลปางสวรรค์ และตำบลห้วยน้ำหอม อำเภอลาดยาว มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแม่วงก์ ขึ้นกับอำเภอลาดยาว
วันที่ 13 พฤศจิกายน 2535 ตั้งตำบลแม่เปิน และตำบลชุมตาบง แยกออกจากตำบลห้วยน้ำหอม
วันที่ 8 ธันวาคม 2537 โอนพื้นที่ตำบลห้วยน้ำหอม กิ่งอำเภอแม่วงก์ ไปขึ้นกับ อำเภอลาดยาว ดังเดิม
วันที่ 26 มิถุนายน 2539 แยกพื้นที่ตำบลแม่เปิน กิ่งอำเภอแม่วงก์ อำเภอลาดยาว มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแม่เปิน ขึ้นกับอำเภอลาดยาว
วันที่ 25 มิถุนายน 2540 แยกพื้นที่ตำบลชุมตาบง และตำบลปางสวรรค์ กิ่งอำเภอแม่วงก์ อำเภอลาดยาว มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอชุมตาบง ขึ้นกับอำเภอลาดยาว
วันที 26 กันยายน 2540 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอแม่วงก์ อำเภอลาดยาว เป็น อำเภอแม่วงก์
วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะกิ่งอำเภอแม่เปิน และกิ่งอำเภอชุมตาบง อำเภอแม่วงก์ เป็น อำเภอแม่เปิน และ อำเภอชุมตาบง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอแม่วงก์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 66 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | แม่วงก์ |  |  | (Mae Wong) |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 2. | แม่เล่ย์ |  |  | (Mae Le) |  |  | 26 หมู่บ้าน |  |
| 3. | วังซ่าน |  |  | (Wang San) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 4. | เขาชนกัน |  |  | (Khao Chon Kan) |  |  | 17 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอแม่วงก์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่วงก์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่วงก์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่เล่ย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่เล่ย์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังซ่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังซ่านทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาชนกัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาชนกันทั้งตำบล
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอหนองบัว อำเภอลาดยาว และอำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบล ในท้องที่อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่ อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและกำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์
↑   เก็บถาวร 2012-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งเขตท้องที่อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอแม่วงก์
↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและกำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอแม่วงก์ อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์
↑   เก็บถาวร 2012-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงเขตกิ่งอำเภอแม่วงก์ อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์
↑   เก็บถาวร 2012-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งเขตท้องที่อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอแม่เปิน
↑   เก็บถาวร 2011-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งเขตท้องที่อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอชุมตาบง
↑   เก็บถาวร 2012-01-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอหนองปรือ อำเภอห้วยกระเจา อำเภอทรายทองวัฒนา อำเภอปางศิลาทอง อำเภอเนินสง่า อำเภอนาทม อำเภอพระพรหม อำเภอแม่วงก์ อำเภอสองแคว อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ อำเภอไทยเจริญ อำเภอกาบัง อำเภอพยุห์ อำเภอเมืองจันทร์ อำเภอภูพาน อำเภอคลองหอยโข่ง อำเภอเขาฉกรรจ์ อำเภอนาวัง อำเภอพิบูลย์รักษ์ และอำเภอทุ่งศรีอุดม พ.ศ. ๒๕๔๐
เทศบาลเมืองบางกะดี

| เทศบาลเมืองบางกะดี |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง

ทม.บางกะดีที่ตั้งสำนักงานเทศบาลเมืองบางกะดี
พิกัด: 13°59′02.4″N 100°33′04.5″E﻿ / ﻿13.984000°N 100.551250°E﻿ / 13.984000; 100.551250
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปทุมธานี
อำเภอ: เมืองปทุมธานี
จัดตั้ง:    •  2 มีนาคม 2538 (อบต.บางกะดี)   • 1 พฤศจิกายน 2546 (ทต.บางกะดี)   • 8 กันยายน 2563 (ทม.บางกะดี) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ธวัชชัย อึ้งอัมพรวิไล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8.3 ตร.กม. (3.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 14,357 คน
 • ความหนาแน่น: 1,729.76 คน/ตร.กม. (4,480.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04130110
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 195 หมู่ที่ 5 ถนนติวานนท์ ตำบลบางกะดี อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี 12000
เว็บไซต์: bangkadi.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| ตำบลบางกะดี |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bang Kadi
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ปทุมธานี
อำเภอ: เมืองปทุมธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8.3 ตร.กม. (3.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 14,357 คน
 • ความหนาแน่น: 1,729.76 คน/ตร.กม. (4,480.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 12000
รหัสภูมิศาสตร์: 130112
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองบางกะดี เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกะดีในอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี จัดตั้งขึ้นครั้งแรกในฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลบางกะดี ต่อมาจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลบางกะดีใน พ.ศ. 2546 และได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2563 บางกะดีเป็นหนึ่งในสามเทศบาลเมืองของอำเภอเมืองปทุมธานี ร่วมกับเทศบาลเมืองปทุมธานีและเทศบาลเมืองบางคูวัด ปัจจุบันเทศบาลเมืองบางกะดีมีประชากร 14,357 คน
สภาพภูมิประเทศตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา มีลำคลองธรรมชาติ 21 สาย สภาพสังคม มีวัด 4 แห่งและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ 2 แห่ง การศึกษามีสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร (ศูนย์บางกะดี) สภาพเศรษฐกิจส่วนใหญ่เป็นรูปแบบอุตสาหกรรม และมีศูนย์ราชการกรมปศุสัตว์ การขนส่งมีถนนสายหลักสองสาย ได้แก่ ถนนติวานนท์และถนนรังสิต-ปทุมธานี
อาณาเขต

เขตเทศบาลเมืองบางกะดีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองปทุมธานีและเขตเทศบาลตำบลบ้านกลาง (อำเภอเมืองปทุมธานี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบางพูน (อำเภอเมืองปทุมธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบ้านใหม่และเขตเทศบาลตำบลบางขะแยง (อำเภอเมืองปทุมธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบางเดื่อและเขตเทศบาลตำบลบางหลวง (อำเภอเมืองปทุมธานี)
หมู่บ้าน

เทศบาลเมืองบางกะดีครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบลบางกะดีซึ่งแบ่งการปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านเกริน
หมู่ที่ 2 บ้านโคกชะพลู
หมู่ที่ 3 บ้านกางซอง
หมู่ที่ 4 บ้านลำพูหรือบ้านบางกะดี
หมู่ที่ 5 บ้านบางงิ้ว
เท็กกาดง

เท็กกาดง
เท็กกาดง (ญี่ปุ่น: 鉄火丼; โรมาจิ: tekkadon) หรือ ข้าวหน้าปลาทูน่า  คือดมบูริที่ทำโดยใช้ข้าวซูชิวางทับด้วยปลามางุโระที่หั่นเป็นแผ่น โรยหน้าด้วยวาซาบิและโนริ
ความแตกต่างระหว่างเท็กกาดงกับมางุโระดง

เท็กกาดงมีความคล้ายมางุโระดง (マグロ丼) แต่มีความแตกต่างในส่วนของข้าวและปลามางุโระที่ใช้
เท็กกาดง จะใช้ข้าวซูชิ (ข้าวใส่น้ำส้มสายชู) และใช้ปลามางุโระส่วนเนื้อแดงเท่านั้น
มางุโระดง จะใช้ข้าวขาว และยังใช้ส่วนอื่นของปลามางุโระนอกจากเนื้อแดงด้วย
อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2016

| เอเอฟเอฟ เอไอเอส ฟุตซอล แชมเปียนชิพ 2016> รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  ไทย
เมือง: กรุงเทพมหานคร
วันที่: 23−29 มกราคม 2560
ทีม: 7 (จาก 1 สมาพันธ์)
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  ไทย (สมัยที่ 12th)
รองชนะเลิศ:  พม่า
อันดับที่ 3:  มาเลเซีย
อันดับที่ 4:  ติมอร์-เลสเต
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 11
จำนวนประตู: 134 (12.18 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  Pyae Phyo Maung (8 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  จิรวัฒน์ สอนวิเชียร
รางวัลแฟร์เพลย์:  ไทย
← 2015 2017 → 
การแข่งขัน อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2016 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 13 ของทัวร์นาเมนต์ซึ่งจัดขึ้นที่ ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 31 ตุลาคม ถึง 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559
ภายหลังการทราบข่าวการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้เลื่อนการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันอาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2016 ออกไป ต่อมาอินโดนีเซียเสนอตัวรับหน้าที่เป็นเจ้าภาพแทนเพื่อจัดการแข่งขันต่อไป แต่ทางอินโดนีเซียก็ได้ขอถอนตัวจากการเป็นเจ้าภาพเช่นกัน ทำให้สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียนได้เจรจากับสมาคมฟุตบอลสิงคโปร์ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคมที่ผ่านมา แต่ด้วยเวลาที่มีอยู่จำกัดทำให้สิงคโปร์ หาผู้สนับสนุนไม่ทันจึงไม่พร้อมที่จะเป็นเจ้าภาพ ทำให้ทางสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน ตัดสินใจยกเลิกการแข่งขันอาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2016 อย่างเป็นทางการ  แต่ในการประชุมสภากรรมการ ฝ่ายบริหารของสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน ได้มีมติให้ประเทศไทยกลับมาเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันที่สนามอินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก โดยเลื่อนไปเป็นเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 โดยมีสิงค์โปร์ที่จะหาสถานที่รองรับการแข่งขันในกรณีที่ประเทศไทยไม่พร้อม โดยล่าสุดทีมชาติเวียดนามและทีมชาติสิงค์โปร์ เป็นสองทีมล่าสุดที่ขอถอนทีมออกจากการแข่งขันในครั้งนี้