stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทานตะวันจันทร์วาด

| ทานตะวันจันทร์วาด |
| --- | --- |

ประเภท: ละครโทรทัศน์แนวดราม่า-โรแมนติก-คอมเมดี
สร้างโดย: เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ รีไมน์ เค (Remind K)
เขียนโดย: เค้าโครงเรื่องโดย : นิพนธ์ ผิวเณร ศกุนกานต์ เวชชาชีวะ อัญชลี ไมตรี บทโทรทัศน์โดย : ศกุนกานต์ เวชชาชีวะ ภัณฑ์ณัฐ วงศ์วัชรกมล
กำกับโดย: รอน บรรจงสร้าง (On Read)
แสดงนำ: กรณ์ ศิริสรณ์ นพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล พงศ์กฤษฏิ์ ศิริเบ็ญจา อาทิติยา คอฟแมน รัชพงศ์ ทิวะธนเศรษฐ์ ภคกัญญา เจริญยศ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: พูดได้แค่ในใจ - กรณ์ ศิริสรณ์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: พูดได้แค่ในใจ - กรณ์ ศิริสรณ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 16 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ปรารถนา สัชฌุกร
ผู้ลำดับภาพ: นวมินทร์ ซำศิริพงษ์ นัฐวุฒิ นานุสิทธิ์
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องวัน 31 , ไลน์ทีวี
ออกอากาศ: 13 มกราคม พ.ศ. 2561 – 4 มีนาคม พ.ศ. 2561
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ดอกแก้วกาหลง
ทานตะวันจันทร์วาด เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโมเดิร์นดราม่า-โรแมนติก-คอมเมดี โดยเป็นภาคต่อจาก ดอกแก้วกาหลง ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ และ รีไมน์ เค (Remind K) กำกับการแสดงโดย รอน บรรจงสร้าง (On Read) สร้างจากเค้าโครงเรื่องโดย นิพนธ์ ผิวเณร, ศกุนกานต์ เวชชาชีวะ, อัญชลี ไมตรี บทโทรทัศน์โดย ศกุนกานต์ เวชชาชีวะ, ภัณฑ์ณัฐ วงศ์วัชรกมล ควบคุมบทโทรทัศน์โดย นิพนธ์ ผิวเณร นำแสดงโดย กรณ์ ศิริสรณ์, นพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล, พงศ์กฤษฏิ์ ศิริเบ็ญจา, อาทิติยา คอฟแมน, รัชพงศ์ ทิวะธนะเศรษฐ์ และ ภคกัญญา เจริญยศ ออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 12:15 - 13:15 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2561–4 มีนาคม พ.ศ. 2561  และตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เป็นต้นไป พบกันในช่วงเวลาใหม่ของละครเรื่องนี้ คือ เวลา 11:30 - 12:30 น. ต่อจากรายการ 4 ต่อ 4 ปีจอ
รายชื่อนักแสดง

รายชื่อนักแสดงนำ มีดังนี้
กรณ์ ศิริสรณ์ (กั้ง เดอะสตาร์ ) รับบทเป็น ทานตะวัน บริรักษ์ทินกร (แทน) / วัน เก่งช่างยนต์ (วัน)
ผู้บริหารหนุ่มนักเรียนนอก ได้รับการสั่งเสียจากพ่อก่อนสิ้นใจให้ไปตามทวงสิทธิ์ที่ดินของตระกูลคืนมาจากครอบครัวจันทร์วาด
นพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล (เฟิร์น หรือ ปลายฝัน จาก รักฝุ่นตลบ) รับบทเป็น จันทร์วาด วรินทร์ญาดา (จันทร์)
ลูกสาวของแพรทอง จบด้านบัญชี เป็นคนมีระเบียบ รอบคอบ และจิตใจโอบอ้อมอารีย์
อาทิติยา คอฟแมน (ยิ้ม) รับบทเป็น อันนา
เจ้าของร้านรูปในตลาดบัวสาย เป็นเพื่อนสนิทที่คอยช่วยเหลือของจันทร์วาด
พงศ์กฤษฏิ์ ศิริเบ็ญจา (มาร์ท) รับบทเป็น คิมหันต์ วนานนท์ (คิม)
ทนายที่ช่วยทานตะวันสืบหาที่ดินของตระกูล และเป็นเพื่อนสนิทของทานตะวัน
รัชพงศ์ ทิวะธนเศรษฐ์ (หมอเซิน) รับบทเป็น อิทธิฤทธิ์ โชคชัยกุล (ฤทธิ์)
ผู้บริหารหนุ่มเจ้าของโครงการคู่ฟ้า มีนิสัยทะเยอทะยานชอบเอาชนะ และเป็นผู้ที่จะเข้ามาแย่งซื้อตลาดบัวสายโดยเขามีเป้าหมายที่จะกว้านซื้อตลาดแห่งนี้มาทำเป็นสถานบันเทิงและหวังที่จะมีกรรมสิทธิ์ร่วมกันกับนายรณฤทธิ์ผู้เป็นพ่อของเขาให้ได้
ภคกัญญา เจริญยศ (แบมบี้ หรือ เพียงฟ้า จาก สงครามนางงาม) รับบทเป็น เมริสา หิรัญวาทิต (เม)
ไฮโซสาวซุปเปอร์โมเดลคนดัง แฟนของทานตะวัน มีนิสัยรักสวยรักงาม ขี้เหวี่ยง เอาแต่ใจตัวเองเป็นที่สุด  เมื่อจันทร์วาดได้เข้ามาในชีวิตของทานตะวันเธอจึงพยายามกำจัดจันทร์วาดทุกวิถีทางด้วยความหึงหวง
ปรารถนา สัชฌุกร รับบทเป็น แพรทอง สุวรรณประเสริฐ
เจ้าของที่ดินตลาด “บัวสาย” แม่ของจันทร์วาด เป็นคนจิตใจดี มีเมตตา
เมตตา รุ่งรัตน์ รับบทเป็น ป้าเพ็ญ
พี่เลี้ยงคนสนิทของคุณแพรทอง เป็นคนเก่าคนแก่ในบ้าน ซื่อสัตย์ คอยดูแลทุกคนในบ้าน
โมฬีวรรณ พันธรักษ์ รับบทเป็น นกกระจิบ
คนรับใช้บ้านคุณแพรทอง ร่าเริงแจ่มใสตลอดเวลา
รายชื่อนักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

สมมาตร ไพรหิรัญ รับบทเป็น ทศพล บริรักษ์ทินกร
พ่อของทานตะวัน
คุณากร เกิดพันธุ์ รับบทเป็น จอม เสรีมงคล
พ่อของแพรทอง
อธิพัชร์ พันธ์ชัยสิริ (เจมส์) รับบทเป็น ทศพล บริรักษ์ทินกร (ตอนเด็ก)
พูลสุข เกิดพันธุ์ รับบทเป็น พรพิมล สุวรรณประเสริฐ
แม่ของแพรทอง
กิตติพล เกศมณี รับบทเป็น รณฤทธิ์ โชคชัยกุล
พ่อของอิทธิฤทธิ์
มาเรียม คำเมือง รับบทเป็น ใจ
ปิยดา อินทวงศ์ รับบทเป็น วีวี่
เพื่อนของเมริสา (เม)
กิติโชค ปิ่นเกตุ (ยอดโต๋) รับบทเป็น กมล
เลขาทานตะวัน (แทน)
ไพโรจน์ น้อยพลาย รับบทเป็น พุฒิ
คนที่ดูแลฮวงซุ้ยของคุณตาจอม
นรภัทร วิไลพันธุ์ รับบทเป็น ชิตตะวัน วรินทร์ญาดา
ลูกชายคนโตของแพรทอง พี่ชายของจันทร์วาด หลังจากผ่านอุปสรรคหลายอย่างมาก่อนหน้านั้นก็แต่งงานและย้ายไปใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศกับ ดอกแก้ว ผู้เป็นภรรยา
ชิตณรงค์ วิเศษสมภาคย์ รับบทเป็น วสันต์
ช่างภาพหนุ่มผู้เป็นอดีตคนรักของจันทร์วาดและยังเป็นเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กของดอกแก้ว ผู้มีศักดิ์เป็นพี่สะใภ้ ทำทุกอย่างเพื่อคนที่รัก สุดท้ายก็เสียชีวิตจากการถูกยิงเพราะมาช่วยดอกแก้วและจันทร์วาด จึงกลายเป็นบาดแผลอยู่ในใจหญิงสาวมาอยู่ตลอดเวลา
แหล่งข้อมูลอื่น

ทานตะวันจันทร์วาด ที่สยามโซน
เรื่องย่อ "ทานตะวันจันทร์วาด" : mgronline.com
อับรอญุลบัยต์ทาวเวอร์

| อับรอญุลบัยต์ทาวเวอร์ The Abraj Al-Bait أبراج البيت> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: มักกะฮ์, ประเทศซาอุดีอาระเบีย
พิกัด: 21°25′08″N 39°49′35″E﻿ / ﻿21.41889°N 39.82639°E﻿ / 21.41889; 39.82639
สถานะ: เสร็จ
สร้างเสร็จ: ค.ศ. 2012
เปิดตัว: ค.ศ. 2012
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: 601 เมตร (1,972 ฟุต)
หลังคา: 530 เมตร (1,740 ฟุต)
ชั้นสูงสุด: 494 เมตร (1,621 ฟุต)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 120 ชั้น (หอนาฬิกา)
พื้นที่ชั้น: หอ: 310,638 ตารางเมตร (3,343,680 ตารางฟุต) การพัฒนา: 1,575,815 ตารางเมตร (16,961,930 ตารางฟุต)
จำนวนลิฟต์: 96 อัน (นาฬิกา)
มูลค่า: 15 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
บริษัท
สถาปนิก: SL Rasch GmbHกับดารุลฮันดะซะฮ์
อับรอญุลบัยต์ทาวเวอร์ (อาหรับ: أبراج البيت, อังกฤษ: Abraj Al Bait) หรือโรงแรมหอนาฬิกาแห่งมักกะฮ์ คือ กลุ่มอาคารที่รัฐบาลเป็นเจ้าของ ประกอบด้วยโรงแรมตึกระฟ้า 7 หลัง สร้างเสร็จใน ค.ศ. 2012 ในนครมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย อาคารเหล่านี้คือส่วนหนึ่งของโครงการบริจาคของสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ ที่มีเป้าหมายสร้างความทันสมัยให้กับเมืองในด้านการบริการต่างๆในการแสวงบุญ ใกล้กับมัสยิดอัลฮะรอมที่ศักดิ์สิทธิ์ของอิสลามและใหญ่ที่สุดในโลก อาคารโรงแรมกลางซึ่งมีหอนาฬิกาหลวงมักกะฮ์ เป็นหอที่มีหน้าปัดนาฬิกาที่ใหญ่ที่สุดในโลก และอาคารที่สูงที่สุดในซาอุดีอาระเบีย สูงที่สุดอันดับที่ 3 ของโลก และโครงสร้างอิสระที่สูงที่สุดอันดับที่ 5 ของโลก อาคารหอนาฬิกามีพิพิธภัณฑ์หอนาฬิกาซึ่งอยู่ใน 4 ชั้นบนสุดของตัวอาคาร
นี่เป็นอาคารที่แพงที่สุดเป็นอันดับสองของโลก ด้วยค่าก่อสร้าง 15 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเป็นรองแค่มัสยิดอัลฮะรอม ซึ่งสร้างทับป้อมอัจญ์ยาด เนินปราสาทจักรวรรดิออตโตมันในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่หันหน้าไปทางมัสยิดอัลฮะรอมที่ถูกรื้อทำลายใน ค.ศ. 2002 ทำให้เกิดเสียงวิจารณ์อย่างหนักจากประเทศตุรกี
แหล่งข้อมูลอื่น

Makkah Clock Royal Tower บน Emporis
Reshaping Mecca—slide show, The New York Times
นาฬิกาดาราศาสตร์ปราก

หอนาฬิกา
นาฬิกาดาราศาสตร์ปราก
นาฬิกาดาราศาสตร์ปราก (เช็ก: Pražský orloj, ปรัชสกีโอร์โลย) เป็นหอนาฬิกาดาราศาสตร์ ตั้งอยู่ที่กรุงปราก เมืองหลวงของประเทศเช็กเกีย ตั้งอยู่ทางกำแพงด้านใต้ของศาลาว่าการในจัตุรัสเมืองเก่า เป็นสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองที่ได้รับความนิยมมาก มีการติดตั้งนาฬิกานี้ใน ค.ศ. 1410 ทำให้เป็นนาฬิกาดาราศาสตร์ที่เก่าแก่เป็นอันดับ 3 ของโลก และเป็นนาฬิกาที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังใช้งานได้
ส่วนประกอบหลักของหอนาฬิกาได้แก่ นาฬิกาดาราศาสตร์ ซึ่งจะแสดงวิถีการโคจรของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ด้านล่างของนาฬิกาดาราศาสตร์จะมีหน้าปัดแสดงเดือนในปัจจุบัน และด้านบนสุดมีรูปปั้นสาวกของพระเยซู
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The Astronomical Clock of Prague — video with details about the clock ที่ยูทูบ
Video of the clock's hourly chime ที่ยูทูบ
The Kick Astronomical Clock of Prague Gypsynester
Orloj — 600th Anniversary Show
Animated explanation of the movements of the clock เก็บถาวร 2020-11-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
50°05′13.23″N 14°25′15.30″E﻿ / ﻿50.0870083°N 14.4209167°E﻿ / 50.0870083; 14.4209167
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  เช็กเกีย
อภิมหาบรรลัยกัลป์

| --- | --- |
อภิมหาบรรลัยกัลป์
หน้าปกหนังสือการ์ตูน อภิมหาบรรลัยกัลป์ ฉบับภาษาไทย เล่มที่ 1 ปรากฏตัวละครฟุวะ มาฮิโระ (ซ้าย) และทากิงาวะ โยชิโนะ (ขวา) บนหน้าปก
絶園のテンペスト
ชื่อภาษาอังกฤษ: Zetsuen no Tenpesuto
แนว: แฟนตาซี, ดราม่า, ลึกลับ, ต่อสู้, โรแมนติก
มังงะ
อภิมหาบรรลัยกัลป์
เขียนโดย: เคียว ชิโรไดระ
วาดภาพโดย: อาริฮิเดะ ซาโนะ   เร็น ไซซากิ
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์สแควร์อีนิกซ์    สำนักพิมพ์เนชั่นเอ็ดดูเทนเมนต์
อนิเมะ
ปมปริศนา ศึกมหาเวทย์
กำกับโดย: มาซาฮิโระ อันโดะ
เขียนบทโดย: มาริ โอคาดะ
สตูดิโอ: โบนส์
อภิมหาบรรลัยกัลป์ (ญี่ปุ่น: 絶園のテンペスト; โรมาจิ: Zetsuen no Tenpesuto) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยเคียว ชิโรไดระ วาดภาพโดย อาริฮิเดะ ซาโนะ และเร็น ไซซากิ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นกันกันรายเดือน ของสำนักพิมพ์สแควร์อีนิกซ์ ระหว่างเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 ถึงเดือน มีนาคม พ.ศ. 2556 ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนทั้งหมด 10 เล่ม
อภิมหาบรรลัยกัลป์ ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ผลิตโดยบริษัทโบนส์ ออกอากาศระหว่างวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ถึง 29 มีนาคม พ.ศ. 2556
ในประเทศไทย อภิมหาบรรลัยกัลป์ ได้รับลิขสิทธิ์หนังสือการ์ตูนโดยสำนักพิมพ์เนชั่นเอ็ดดูเทนเมนต์ ปัจจุบันตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มแล้ว 3 เล่ม ส่วนภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ได้รับลิขสิทธิ์โดยบริษัทเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า ปมปริศนา ศึกมหาเวท  ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ทีวี ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 7.00 น. ถึง 7.30 น. ระหว่างวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2558 ถึง 13 มิถุนายน พ.ศ. 2558 และวางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดีบ๊อกซ์เซ็ต รวมดีวีดี 5 แผ่น เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559
เนื้อเรื่อง

เรื่องเวียนรอบ ฟุวะ มาฮิโระ ชายหนุ่มที่น้องสาวได้ถูกฆ่าตายโดยลึกลับไร้ร่องรอยหนึ่งปีก่อนหน้านี้ และเพื่อนของเขา ทากิงาวะ โยชิโนะ วันหนึ่งมาฮิโระได้เจอตุ๊กตาไม้ที่ทำให้เขาได้ติดต่อกับ คุซาริเบะ ฮาคาเสะ ผู้นำของตระกูลคุชาริเบะที่ถูกทิ้งอยู่บนเกาะร้างโดยผู้ติดตามอย่างไร้เหตุผล มาฮิโระได้ตกลงที่จะช่วยฮาคาเสะแลกกับการให้ฮาคาเซะหาฆาตกรที่ฆ่าน้องสาวขอวมาฮิโระ หลังจากที่ได้รู้จุดมุ่งหมายของมาฮิโระ โยชิโนะได้ร่วมในการต่อด้านตระกูลคูซาริเบะที่มีจุดมุ่งหมายที่จะปลุก พฤกษาแห่งหายนะ ที่อำนาจพลังพอที่จะทำลายโลกนี้ได้ทั้งใบ
บทสนทนาและองค์ประกอบเนื้อเรื่องหลายอย่างมีแรงบันดาลใจมาจากเรื่องของวิลเลียม เช็คสเปียร์สองเรื่องคือ แฮมเลตและพายุพิโรธ ซึ่งทั้งสองเรื่องเกี่ยวกับการจองเวร แม้จะผลลัพธที่ตรงกันข้ามก็ตาม ในตอนการเผชิญหน้าระหว่าง ซามอนและมาฮิโระ ท่ามกลางการฟืนฟูของพฤกษาแห่งหายนะ โยชิโนะได้ระลึกถึงความหลังที่แฟนของเขาเท้าความถึงคำพูดในเรื่องแฮมแลต โยชิโนะได้ตอบไปว่าแฮมแลตนั้นโชคร้ายเกินไปที่จะเท้าความถึงทำให้แฟนของโยชิโนะตอบกลับไปว่าสถานการณ์ระหว่างโยชิโนะกับมาฮิโระคล้ายกลับเรื่องพายุพิโรธ การสำนึกนี้ทำให้เขาได้สามารถท้าทายซามอนและพลิกสถานการณ์ให้ได้มาอยู่ในความประสงค์ของตน
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

ทากิงาวะ โยชิโนะ (ญี่ปุ่น: 滝川 吉野; โรมาจิ: Takigawa Yoshino)
นักพากย์ อุจิยามะ โคกิ
ฟุวะ มาฮิโระ (ญี่ปุ่น: 不破 真広; โรมาจิ: Fuwa Mahiro)
นักพากย์ โทโยนางะ โทชิยุกิ
ฟุวะ ไอกะ (ญี่ปุ่น: 不破 愛花; โรมาจิ: Fuwa Aika)
นักพากย์ ฮานาซาวะ คานะ
คุซาริเบะ ฮากาเซะ (ญี่ปุ่น: 鎖部 葉風; โรมาจิ: Kusaribe Hakaze)
นักพากย์ ซาวาชิโระ มิยุกิ
ตัวละคร > ตระกูลคุซาริเบะ

คุซาริเมะ ซามง (ญี่ปุ่น: 鎖部 左門; โรมาจิ: Kusaribe Samon)
นักพากย์ โคยามะ ริกิยะ
คุซาริเบะ นัตสึมุระ (ญี่ปุ่น: 鎖部 夏村; โรมาจิ: Kusaribe Natsumura)
นักพากย์ สึวาเบะ จุนอิจิ
คุซาริเบะ เท็ตซึมะ (ญี่ปุ่น: 鎖部 哲馬; โรมาจิ: Kusaribe Tetsuma)
นักพากย์ โยชิโนะ ฮิโรยุกิ
ตัวละคร > ตัวละครอื่น

ฮาเนมุระ เมงุมุ (ญี่ปุ่น: 羽村 めぐむ; โรมาจิ: Hanemura Megumu)
นักพากย์ คาจิ ยูกิ
เอวานเจลีน ยามาโมโตะ (ญี่ปุ่น: エヴァンジェリン·山本; โรมาจิ: Evanjerin Yamamoto)
นักพากย์ มิซึกิ นานะ
โฮชิมุระ จุนอิจิโร่ (ญี่ปุ่น: 星村 潤一郎; โรมาจิ: Hoshimura Junichirō)
นักพากย์ โนจิมะ ฮิโรฟุมิ
ฮายากาวะ ทาคุมิ (ญี่ปุ่น: 早河 巧; โรมาจิ: Hayakawa Takumi)
นักพากย์ อาซานุมะ ชินตาโร
ฮายาชิ มิโมริ (ญี่ปุ่น: 林 美森; โรมาจิ: Hayashi Mimori)
รูปแบบต่าง ๆ > ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์

การ์ตูนโทรทัศน์ ผลิตโดยบริษัทโบนส์ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ถึง 29 มีนาคม พ.ศ. 2556 รวมทั้งหมด 24 ตอน
หนุ่มแอบหวานกับสาวแอ๊บแมน

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
หนุ่มแอบหวานกับสาวแอ๊บแมน
放浪息子 (Hōrō Musuko)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Wandering Son
แนว: นาฏกรรม, เสี้ยวชีวิต
มังงะ
เขียนโดย: ทากาโกะ ชิมูระ
สำนักพิมพ์: เอ็นเตอร์เบรน
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: เซนชู
นิตยสาร: คอมิกบีม
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: ธันวาคม พ.ศ. 2545 – สิงหาคม พ.ศ. 2556
จำนวนเล่ม: 15
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เอ อาโอกิ
อำนวยการสร้างโดย: จิยู โองิ (เอไอซี) มาโกโตะ คิมูระ (ฟูจิทีวี) ชุนซูเกะ ไซโต (อนิเพล็กซ์)
เขียนบทโดย: มาริ โอกาดะ
ดนตรีโดย: เคอิจิ โอกาเบะ ซาโตรุ โคซากิ
สตูดิโอ: เอไอซีคลาสสิก
เครือข่าย: ฟูจิทีวี (โนอิตามินะ)
ฉาย:  13 มกราคม พ.ศ. 2554  –  31 มีนาคม พ.ศ. 2554
ตอน: 12 (ออกอากาศ 11 ตอน)
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
หนุ่มแอบหวานกับสาวแอ๊บแมน (ญี่ปุ่น: 放浪息子; โรมาจิ: Hōrō Musuko) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทากาโกะ ชิมูระ ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกบีมตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2556 และตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 15 เล่มโดยสำนักพิมพ์เอ็นเตอร์เบรนตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2546 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2556 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู ซีรีส์อนิเมะดัดแปลง 12 ตอนผลิตโดยสตูดิโอเอไอซีคลาสสิก และกำกับโดยเอ อาโอกิ ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2554 ออกอากาศทางโทรทัศน์ 11 ตอน โดยตอนที่ 10 และตอนที่ 11 ตัดต่อให้เหลือ 1 ตอน และแยกเป็น 2 ตอนในรูปแบบบลูเรย์และดีวีดี
เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาวทรานเจนเดอร์ชื่อนิโทริ ชูอิชิ นักเรียนผู้พัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเพื่อนร่วมชั้นที่เป็นทรานเจนเดอร์อีกคนเป็นเด็กหนุ่มชื่อทาคาซึกิ โยชิโนะ ซีรีส์เกี่ยวข้องกับประเด็นต่าง ๆ เช่น การทำความเข้าใจกับการเป็นทรานเจนเดอร์ การค้นหาอัตลักษณ์ทางเพศ การเริ่มเข้าสู่วัยเริ่มเจริญพันธุ์และความทุกข์ใจในเพศสภาพ และแรงกดดันทางสังคมต่อการเป็นทรานเจนเดอร์ เดิมชิมูระตั้งใจจะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาวในโรงเรียนมัธยมปลายที่ต้องการเป็นเด็กหนุ่ม แต่เธอก็ตระหนักว่าเด็กหนุ่มที่อยากเป็นเด็กสาวก่อนจะเข้าสู่วัยเริ่มเจริญพันธุ์ก็จะมีความกังวลมากมายเกี่ยวกับการเติบโต จึงเปลี่ยนเนื้อเรื่องให้เข้ากับแนวคิดนี้
หนุ่มแอบหวานกับสาวแอ๊บแมนได้รับเลือกให้เป็นผลงานแนะนำโดยคณะกรรมการตัดสินรางวัลของเทศกาลศิลปะสื่อญี่ปุ่นครั้งที่ 10 ในปี พ.ศ. 2549 ซีรีส์มังงะได้รับการชื่นชมจากเรื่องการสำรวจอัตลักษณ์ทางเพศและแสดงภาพตัวละครทรานเจนเดอร์ในฐานะแก่นหลักของเรื่อง แม้ว่าความสมจริงทางอารมณ์ของตัวละครวัยเยาว์จะเป็นที่สงสัย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
หนุ่มแอบหวานกับสาวแอ๊บแมน (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
กาดำแห่งวังชั้นใน

| --- | --- |
กาดำแห่งวังชั้นใน
後宮の烏 (Kōkyū no Karasu)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Raven of the Inner Palace
แนว: จินตนิมิตอิงประวัติศาสตร์ รหัสคดี เหนือธรรมชาติ
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: โคโกะ ชิรากาวะ
วาดภาพโดย: อายูโกะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
ในเครือ: ชูเอชะออเรนจ์บุงโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: หญิง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 20 เมษายน พ.ศ. 2561 – 21 เมษายน พ.ศ. 2565
จำนวนเล่ม: 7
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชิซูรุ มิยาวากิ
เขียนบทโดย: ซาโตมิ โอชิมะ
ดนตรีโดย: อาซามิ ทาจิบานะ
สตูดิโอ: บันไดนัมโคพิกเจอร์ส
เครือข่าย: Tokyo MX, GYT, GTV, BS11, KTV
ฉาย:  1 ตุลาคม พ.ศ. 2565  –  24 ตุลาคม พ.ศ. 2565
ตอน: 13
กาดำแห่งวังชั้นใน (ญี่ปุ่น: 後宮の烏; โรมาจิ: Kōkyū no Karasu) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยคิโกะ ชิรากาวะ และวาดภาพประกอบโดยอายูโกะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะเป็นหนังสือในเครือชูเอชะออเรนจ์บุงโกะทั้งหมด 7 เล่มระหว่างเดือนเมษายน พ.ศ. 2561  ถึงเมษายน พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอบันไดนัมโคพิกเจอร์ส ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
ซีรีส์เรื่องนี้มีฉากในประเทศจีนยุคโบราณ
รูปแบบต่าง ๆ > ไลต์โนเวล

| # | วันที่ออกจำหน่ายในญี่ปุ่น | ISBN ในญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| 1 |  20 เมษายน พ.ศ. 2561 | 978-4-08-680188-1 |
| 2 |  18 ธันวาคม พ.ศ. 2561 | 978-4-08-680225-3 |
| 3 |  21 สิงหาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-08-680267-3 |
| 4 |  17 เมษายน พ.ศ. 2563 | 978-4-08-680314-4 |
| 5 |  18 ธันวาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-08-680353-3 |
| 6 |  20 สิงหาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-08-680400-4 |
| 7 |  21 เมษายน พ.ศ. 2565 | 978-4-08-680441-7 |
รูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ

เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2564 มีการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะ ภายหลังมีการยืนยันว่าเป็นซีรีส์โทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอบันไดนัมโคพิกเจอร์ส กำกับโดยชิซูรุ มิยาวากิ ดูแลบทโดยซาโตมิ โอชิมะ ออกแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชันโดยชินจิ ทาเกอูจิ และบรรเลงดนตรีประกอบโดยอาซามิ ทาจิบานะ มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX, GYT, GTV, BS11 และ KTV เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Mysterious" ร้องโดยวงควีนบี ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "นัตสึ โนะ ยูกิ" (夏の雪, Natsu no Yuki, "หิมะเหมันต์") ร้องโดย Krage
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อนิเมะกาดำแห่งวังชั้นใน ทางเอไอเอสเพลย์
กาดำแห่งวังชั้นใน (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
แคแทบอลิซึม

แผนภาพแคแทบอลิซึมของสารอาหารในร่างกาย
แคแทบอลิซึม(อังกฤษ:Catabolism) หรือ วิถีแคแทบอลิซึม(อังกฤษ:Catabolic pathway) เป็นกลุ่มวิถีเมแทบอลิซึมซึ่งสลายโมเลกุลเป็นหน่วยขนาดเล็กและปลดปล่อยพลังงาน ในแคแทบอลิซึม โมเลกุลขนาดใหญ่ เช่น พอลิแซ็กคาไรด์ ลิพิด กรดนิวคลีอิกและโปรตีนถูกสลายเป็นหน่วยขนาดเล็กกว่า เช่น มอโนแซ็กคาไรด์ กรดไขมัน นิวคลีโอไทด์และกรดอะมิโนตามลำดับ โมเลกุลขนาดใหญ่ เช่น พอลิแซ็กคาไรด์ โปรตีนและกรดนิวคลีอิก ซึ่งประกอบด้วยหน่วยมอโนเมอร์สายยาวนี้ เรียกว่า พอลิเมอร์
เซลล์ใช้มอโนเมอร์ที่ปลดปล่อยจากการสลายพอลิเมอร์เพื่อสร้างโมเลกุลพอลิเมอร์ใหม่ หรือย่อยมอโนเมอร์นั้นอีกจนเหลือผลิตภัณฑ์ของเสียที่มีโครงสร้างเรียบง่าย และปลดปล่อยพลังงานออกมา ของเสียในเซลล์รวมถึงกรดแลกติก กรดอะซีติก คาร์บอนไดออกไซด์ แอมโมเนียและยูเรีย การสร้างของเสียเหล่านี้โดยปกติเป็นกระบวนการออกซิเดชันเกี่ยวข้องกับการปลดปล่อยพลังงานเคมีอิสระ ซึ่งบางส่วนสูญเสียไปในรูปความร้อน แต่ส่วนที่เหลือถูกใช้เพื่อขับเคลื่อนการสังเคราะห์อะดีโนซีนไตรฟอสเฟต (ATP) โมเลกุลนี้ทำหน้าที่เป็นหนทางที่เซลล์ขนส่งพลังงานที่ปลดปล่อยออกมาจากแคแทบอลิซึมไปยังปฏิกิริยาที่ต้องการพลังงานซึ่งประกอบเป็นแอแนบอลิซึม ฉะนั้น แคแทบอลิซึมจึงให้พลังงานเคมีซึ่งจำเป็นต่อการคงสภาพและการเจริญเติบโตของเซลล์ ตัวอย่างของขบวนการแคแทบอลิซึม เช่น ไกลโคไลสิส วัฏจักรเครปส์ การสลายโปรตีนกล้ามเนื้อเพื่อใช้กรดอะมิโนเป็นสารตั้งต้นในการสร้างกลูโคส และการสลายไขมันในเนื้อเยื่อไขมันเป็นกรดไขมัน
มีหลายสัญญาณซึ่งควบคุมแคแทบอลิซึม สัญญาณที่ทราบกันส่วนมากเป็นฮอร์โมนและโมเลกุลที่เกี่ยวข้องในเมแทบอลิซึมเอง นักวิทยาต่อมไร้ท่อเดิมจำแนกฮอร์โมนจำนวนมากเป็นฮอร์โมนแอแนบอลิกหรือแคแทบอลิกขึ้นอยู่กับส่วนของเมแทบอลิซึมที่มันไปกระตุ้น ฮอร์โมนแคแทบอลิกดั้งเดิมที่ทราบกันตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้แก่ คอร์ติซอล กลูคากอนและอะดรีนาลีน ตลอดจนแคทีโคลามีนอื่น ๆ ในทศวรรษหลัง ๆ มีการค้นพบฮอร์โมนมากขึ้นที่มีผลเชิงแคแทบอลิซึมอยู่บ้าง รวมทั้งไซโคไคน์ โอรีซิน (ไฮโปเครติน) และเมลาโทนิน
ฮอร์โมนแคแทบอลิกเหล่านี้จำนวนมากแสดงผลต่อต้านแคแทบอลิซึมในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ การศึกษาหนึ่งพบว่า การจัดการเอพิเนฟริน (อะดรีนาลิน) มีผลยับยั้งการสลายโปรตีน และอันที่จริง ยับยั้งแคแทบอลิซึมมากกว่ากระตุ้น อีกการศึกษาหนึ่งพบว่า แคทีโคลามีนโดยรวม (คือ นอร์อะดรีนาลินและอะดรีนาลิน) ลดอัตราแคแทบอลิซึมในกล้ามเนื้ออย่างมาก
หอคอยแห่งลอนดอน

| พระราชวังหลวงและป้อมปราการของหอคอยแห่งลอนดอนในพระองค์ฯ |
| --- | --- |
ชื่อในภาษาท้องถิ่น  His Majesty's Royal Palace and Fortress of the Tower of London (อังกฤษ)
หอคอยแห่งลอนดอน
หอคอยแห่งลอนดอน
ประเภท: ป้อมปราการ
ที่ตั้ง: เขตลอนดอนแห่งทาวเวอร์แฮมเลตส์
พิกัด: 51°30′29″N 00°04′34″W﻿ / ﻿51.50806°N 0.07611°W﻿ / 51.50806; -0.07611
พื้นที่: ปราสาท: 12 เอเคอร์ (4.9 ha) หอคอยเสรีภาพ: 6 เอเคอร์ (2.4 ha)
ความสูง: 27 เมตร (89 ฟุต)
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 1078
สร้างโดย: พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ
การใช้งานดั้งเดิม: พระราชวังและป้อมปราการ
สร้างใหม่: ค.ศ. 1285
สถานะ: เปิดใช้งาน
สถาปนิก: กันดัลฟ์แห่งรอเชสเตอร์
สถาปัตยกรรม: โรมาเนสก์
จำนวนนักท่องเที่ยว: 2,984,499 คน (เมื่อ ค.ศ. 2019)
เจ้าของ: สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 โดยสิทธิแห่งพระราชบัลลังก์
เว็บไซต์: hrp.org.uk/tower-of-london

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์: ii, iv
ขึ้นเมื่อ: ค.ศ. 1988 (การประชุมครั้งที่ 12)
เลขอ้างอิง: 488
ประเทศ: อังกฤษ
ทวีปยุโรป
 
 Listed Building – Grade I
 Listed Building – Grade II
 
ที่ตั้งของปราสาทในใจกลางลอนดอน
หอคอยแห่งลอนดอน (อังกฤษ: Tower of London) เป็นพระราชวังหลวงและป้อมปราการตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเทมส์ในกรุงลอนดอนในอังกฤษ เป็นพระราชวังที่เดิมสร้างโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1078 เป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ พระราชวังเป็นรู้จักกันในนามว่า “หอคอยแห่งลอนดอน” หรือ “หอ” ในประวัติศาสตร์ ตัวปราสาทตั้งอยู่ภายในโบโรแห่งทาวเวอร์แฮมเล็ทส์และแยกจากด้านตะวันออกของนครหลวงลอนดอน (City of London) ด้วยลานโล่งที่เรียกว่าเนินหอคอยแห่งลอนดอน หรือ “ทาวเวอร์ฮิล” (Tower Hill)
หอคอยแห่งลอนดอนมักจะรู้จักกันในการเกี่ยวข้องกับหอขาว (White Tower) ซึ่งแต่เดิมเป็นหอสีขาวที่สร้างโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1078 แต่กลุ่มสิ่งก่อสร้างทั้งหมดของหอคอยแห่งลอนดอนตั้งอยู่รอบวงแหวนสองวงภายในกำแพงและคูป้องกันปราสาท
ตัวหอคอยใช้เป็นป้อม พระราชวังของพระมหากษัตริย์ และที่จำขังโดยเฉพาะสำหรับนักโทษที่มียศศักดิ์สูงเช่นพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 ก็เคยทรงถูกจำขังในหอคอยโดยพระราชินีนาถแมรี และยังเป็นที่สำหรับประหารชีวิตและทรมาน คลังเก็บอาวุธ ท้องพระคลัง สวนสัตว์ โรงกษาปณ์หลวง หอเก็บเอกสาร หอดูดาว และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1303 เป็นที่เก็บรักษามงกุฏและเครื่องราชาภิเษกของสหราชอาณาจักร
ประวัติ

หอคอยแห่งลอนดอนก่อตั้งโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1078 เมื่อมีพระราชโองการให้สร้างหอขาวภายในกำแพงเมืองด้านตะวันออกเฉียงใต้บนฝั่งแม่น้ำเทมส์ การสร้างหอเป็นทั้งการป้องกันการโจมตีของชาวเมืองที่ต้อต้านชาวนอร์มันและการป้องกันลอนดอนจากการรุกรานของข้าศึกจากภายนอก พระเจ้าวิลเลียมทรงสั่งให้ใช้หินจากแคนในฝรั่งเศสสร้างและทรงแต่งตั้งกันดัลฟบาทหลวงแห่งรอเชสเตอร์เป็นสถาปนิก
ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 พระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์ ทรงสร้างกำแพงรอบหอขาวและเริ่มการขุดคูรอบปราสาทโดยใช้น้ำจากแม่น้ำเทมส์แต่ไม่สำเร็จจนกระทั่งในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยทรงจ้างสถาปนิกชาวดัตช์ผู้เชื่ยวชาญในการขุดคู นอกจากนั้นก็ยังทรงเสริมสร้างกำแพงให้แข็งแรงขึ้นและทรงทำให้หอคอยเป็นที่ประทับสำคัญโดยทรงสร้างพระราชวังแบบที่อยู่อาศัย (palatial buildings) ภายในกำแพงหอคอย  การเสริมสร้างเสร็จสิ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1275 ถึงปี ค.ศ. 1285 โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ผู้ทรงสร้างกำแพงรอบนอกและสร้างกำแพงรอบในเสร็จ ทำให้เป็นกำแพงสองชั้น และทรงถมคูเดิมและขุดคูใหม่รอบกำแพงรอบนอก หอคอยแห่งลอนดอนใช้เป็นพระราชฐานมาจนถึงพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เมื่อโอลิเวอร์ ครอมเวลล์สั่งให้รื้อส่วนที่เป็นพระราชวังทิ้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หอคอยแห่งลอนดอน
ทัศนศึกษาหอคอยแห่งลอนดอน เก็บถาวร 2004-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดยดับเบิลยู เจ ลอฟที ราว ค.ศ. 1904 จากโครงการกูเต็นเบิร์ก
บทความของบีบีซีเกี่ยวกับกา (raven)
หอคอยแห่งลอนดอน Virtual ภาพเวอร์ชวลกลางคืน
ประวัติ
ภาพ
ประสบการณ์ของนักโทษเรือยู-35 ของเยอรมันในหอคอยแห่งลอนดอน
แผนผังหอคอยแห่งลอนดอน ราว ค.ศ. 1596-ค.ศ. 1815 เก็บถาวร 2009-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กพระราชฐานและวังในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| ปัจจุบัน |  แบ็กชอตพาร์ก  แบลมอรัล  เบิร์กฮอลล์  บักกิงแฮม  แคลเรนซ์เฮาส์  แกตคูมพาร์ก  ไฮโกรฟ  ฮิลส์เบอระ  ฮอลีรูด  เซนต์เจมส์  เค็นซิงตัน  ลุยนิเวร์ม็อด  รอยัลลอดจ์  ซานดริงแฮม  แทชต์เฮาส์ลอดจ์  วินด์เซอร์  |  |
| อดีต |  บิวลี  โบมอนต์  แบรนต์ริดจ์พาร์ก  ไบรด์เวลล์  คอปพินส์  คัมเบอร์แลนด์ลอดจ์  ดันเฟิร์มลิน  เอลทัม  ฟอล์กแลนด์  ป้อมเบลเวเดียร์  แฮมป์ตันคอร์ต  คิว  คิงส์แลงลีย์  ลินลิทโกว์  มาร์ลบะระ  เมย์  นอนซัช  โอตแลนส์  ออสบอร์น  พลาเซ็นเทีย  ควีนส์เฮาส์  ริบส์เดนโฮลต์  ริชมอนด์  รอยัลพาวิเลียน  ซาวอย  ซันนิงฮิลล์พาร์ก  หอคอยแห่งลอนดอน  เวสต์มินสเตอร์  ไวต์ฮอลล์  ไวต์ลอดจ์  วุดสต็อก  |  |
หอคอยแห่งลอนดอนในภาพที่ปรากฏในหนังสือโคลงของชาร์ลส์ ดยุคแห่งออลิอองส์เขียนเพื่อการที่ถูกจำขังที่หอ
จัมกาดัง

| --- | --- |
จัมกาดังเมื่อปี 2017
th
พิกัด: 0°18′19″S 100°22′11″E﻿ / ﻿0.3052°S 100.3696°E﻿ / -0.3052; 100.3696
ที่ตั้ง: บูกิตติงงี
ผู้ออกแบบ: Yazid Abidin, Sutan Gigi Ameh & Haji Moran
ความสูง: 26 เมตร (85 ฟุต)
เริ่มก่อสร้าง: 1926
สร้างเสร็จ: 1926
อุทิศแด่: นครบูกิตติงงี
จัมกาดัง (อักษรโรมัน: Jam Gadang; ภาษามีนัง แปลว่า "นาฬิกาใหญ่") เป็นหอนาฬิกา, จุดหมายตา และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในนครบูกิตติงงี จังหวัดสุมาตราตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย หอนาฬิกาตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมือง ใกล้กับตลาดปาซาร์อาเตฮ์
ประวัติศาสตร์

หอนาฬิกาหลังเดิมแรกเริ่ม
หอนาฬิกาสมัยอินโดนีเซียใต้ปกครองญี่ปุ่น
ตัมกาดังตั้งอยู่ที่ใจกลางของสวนซาไบนันอาลูอิฮ์ (Sabai Nan Aluih Park) ใกล้กับวังโมฮัมมัด ฮัตตา หอนาฬิกาสร้างในปี 1926 ในสมัยอาณานิคมดัตช์ ในฐานะของขวัญจากราชินีวิลเฮลมินาให้กับ controleur (ผู้ปกครอง) นครบูกิตติงงี หอนาฬิกาเป็นผลงานออกแบบโดยยาซิก อาบีดีน (Yazid Abidin) และ ซุลตันกีกี อาเมฮ์ (Sutan Gigi Ameh) สร้างด้วยเงิน 3,000 กิลเดอร์
เมื่อสร้างแล้วเสร็จ บนยอดของหอนาฬิกามีรูปปั้นไก่แจ้ตั้งอยู่ หลังคาบนยอดหอคอยถูกเปลี่ยนเป็นหลังคาแบบที่ใช้ประดับศาลเจ้าชินโตในสมัยญี่ปุ่นเข้ายึดครองอินโดนีเซีย (1942–1945) ภายหลังอินโดนีเซียได้รับเอกราช ได้มีการเปลี่ยนหลังคายอดของหอเป็นรูปแบบปัจจุบัน ซึ่งมีลักษณะแบบหลังคาของวัฒนธรรมมีนัง ดังที่พบในบ้านท้องถิ่นที่เรียกว่ารูมะฮ์กาดัง ตำนานมุขปาฐะท้องถิ่นอ้างว่ากลไกนาฬิกาภายในเป็นแบบที่ลอกเลียนมาจากบิกเบนในลอนดอน
ในวันที่ 6 มีนาคม 2007 จัมกาดังได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวสองครั้งในสุมาตรา ในปีหลังจากนั้น หอนาฬิกาได้รับทุนอุดหนุนในการซ่อมแซมโดยอินโดนีเซียเฮอริเทจทรัสต์ (Indonesia Heritage Trust หรือ บาดันเปอเลิซตาริยันปูซากาอินโดนีเซีย; Badan Pelestarian Pusaka Indonesia) ด้วยเงินอุดหนุนจำนวน 600 ล้านรูปียะฮ์ (ราว 2.1 ล้านบาท) โดยทีมซ่อมบำรุงจากประเทศเนเธอร์แลนด์ การปรับปรุงครั้งนี้เสร็จสิ้นและมีพิธีเปิดในวันที่ 22 ธันวาคม 2010 ในฐานะส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองนครบูกิตติงงีครบรอบ 262 ปี
ในช่วงเทศกาลเราะมะฎอน หอคอยยังใช้งานสำหรับประกาศขานบทสวดเพื่อแจ้งเตือนว่าถึงเวลาอิฟฏอร์