stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซาโอริ ซาโกดะ

| เหรียญรางวัล> ตัวแทนของ   ญี่ปุ่น .โอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- | --- |
|  | ลอนดอน 2012  | ทีม |
วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก
|  |  ญี่ปุ่น 2010  | ทีม |
วอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ
|  |  นะโงะยะ/โตเกียว 2013  | ทีม |
วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย
|  |  ไทเป 2011 | ทีม |
ซาโอริ ซาโกดะ (ญี่ปุ่น: 迫田さおり; โรมาจิ: Sakoda Saori; เกิด: 18 ธันวาคม 1987) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น เล่นลีกอาชีพให้แก่สโมสรโทเรย์แอร์โรส์
สโมสร

โรงเรียนมัธยมคะโกะชิมะ-นิชิ
โทเรย์แอร์โรส์ (ค.ศ. 2006-ปัจจุบัน)
รางวัล > บุคคล

วอลเลย์บอลสโมสรชิงแชมป์เอเชีย 2008 "ทำคะแนนสูงสุด"
2010 วี.ลีก (ประเทศญี่ปุ่น): เสิร์ฟยอดเยี่ยม อันดับ 6
2010 คุโระวะชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ ผู้เล่นยอดเยี่ยมอันดับ 6
2013 วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 2013 - ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม ร่วมกับ อรอุมา สิทธิรักษ์
รางวัล > ผลงานร่วมกับสโมสรโทเรย์แอโรว์ส

2007 มหกรรมกีฬาแห่งชาติญี่ปุ่น (วอลเลย์บอล) - แชมป์
2007-2008 ถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดินี -  แชมป์
2007-2008 วี.พรีเมียร์ลีก -  แชมป์
2008 มหกรรมกีฬาแห่งชาติญี่ปุ่น -  อันดับที่ 2
วอลเลย์บอลสโมสรชิงแชมป์เอเชีย 2008 -  เหรียญทองแดง
2008-2009 วี.พรีเมียร์ลีก -  แชมป์
2009 คุโระวะชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ -  แชมป์
2009-2010 วี.พรีเมียร์ลีก -  แชมป์
2010 คุโระวะชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ -  แชมป์
2010-2011 ถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดินี -  อันดับที่ 2
2010-2011 วี.พรีเมียร์ลีก -  อันดับที่ 2
2011-2012 ถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดินี -  แชมป์
2011-2012 วี.พรีเมียร์ลีก -  แชมป์
รางวัล > ทีมชาติ

2010 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2010 -  เหรียญทองแดง
2011 มอนเทร็กซ์วอลเลย์มาสเตอร์ 2011 -  แชมป์
2011 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2011 -  เหรียญเงิน
2012 วอลเลย์บอลหญิงในร่มประเภททีมหญิงโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 -  เหรียญทองแดง
2013: วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2013 -  เหรียญทองแดง
แหล่งข้อมูลอื่น

Toray Arrows Women's Volleyvall Team
FIVB Biography
London2012.com - profile เก็บถาวร 2012-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นชุดปัจจุบัน |
| --- | --- |
 1 นะงะโอะกะ • 2 นากามิชิ • 4 ฮิระอิ • 5 นะงะมัตสึ • 6 มิยะชิตะ • 7 ซะโตะ • 8 ซะยะสุ • 9 อิชิดะ • 10 อิวะซะกะ • 12 อิชิอิ • 13 ริซะ • 14 เอะบะตะ • 16 ซาโกดะ • 17 โอะอุมิ • 19 โอะตะเกะ • ผู้ฝึกสอน:  มะซะโยะชิ มะนะเบะ
| ด ค กโทเรย์แอร์โรส์ (ทีมหญิง) ฤดูกาล 2014-2015 |
| --- | --- |
สตาฟฟ์โค้ช:  ผู้อำนวยการฝึกสอน: โคอิชิโร คันโนะ  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ยะซุฮิโระ ฟุกุดะ  ผู้ฝึกสอน: โยเฮ ทะกะซุกิ  ผู้ฝึกสอน: อะกิระ โคะชิยะ 
ตัวเซ็ต:  1 ฮิโตะมิ นะกะมิชิ   7 คะนะมิ ทะชิโระ  12 คะนะ ชิโมะฮิระ  19 มิซะกิ ชิระอิ 
ตัวตบหัวเสา:  2 อะริซะ ทะกะดะ  3 ซะโอะริ คิมุระ  4 ซะโอะริ ซะโกะดะ  6 ซะกิ มิเนะมุระ  9 มะริ โฮะริกะวะ  11 คะโฮะ โอโนะ  13 อะซุกะ โนะมุระ  16 วะกะบะ ซุงิฮะระ 
ตัวบล็อกกลาง:  10 อะซุซะ ฟุทะมิ  14 ยุกิ โมะริ  15 โนะโซะมิ อิโต  18 ยุกินะ ฮะยะชิ 
ตัวรับอิสระ:  5 คะโอะริ โคะไดระ  8 มิซะโตะ คิมุระ  17 คะโฮะ ฟุจิโมะโตะ
นครมายา

ใจกลางของติกัล หนึ่งในนครมายาที่ทรงอำนาจที่สุดในสมัยคลาสสิก
แผนที่ภูมิภาคมายาแสดงที่ตั้งของนครหลักบางนคร
นครมายาเป็นศูนย์กลางประชากรของอารยธรรมมายาสมัยก่อนโคลัมบัสในมีโซอเมริกา ทำหน้าที่พิเศษทางการบริหาร การค้า การผลิต และศาสนาซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของนครโบราณทั่วโลก นครมายามีแนวโน้มที่จะตั้งอยู่กระจัดกระจายมากกว่ากลุ่มนครในสังคมอื่น ๆ แม้แต่ภายในมีโซอเมริกาเอง อันเป็นผลมาจากการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมแบบที่ลุ่มเขตร้อนซึ่งเอื้อต่อการผลิตอาหารท่ามกลางพื้นที่ที่ใช้ประกอบกิจกรรมอื่น ๆ นครมายาไม่มีผังเมืองแบบตาตารางอย่างนครในที่สูงทางตอนกลางของเม็กซิโก (เช่น เตโอตีวากาน, เตนอชตีตลัน) กษัตริย์มายาปกครองอาณาจักรจากพระราชวังที่ตั้งอยู่ใจกลางนคร นครต่าง ๆ มักตั้งอยู่ในบริเวณที่สามารถควบคุมเส้นทางการค้าหรือสามารถจัดส่งผลผลิตที่จำเป็น สิ่งนี้ทำให้อติชนที่ควบคุมการค้าสามารถเพิ่มพูนความมั่งคั่งและสถานะของตนเอง นครเหล่านี้สามารถจัดสร้างวิหารสำหรับประกอบพิธีสาธารณะได้ จึงดึงดูดผู้คนให้เข้ามาอาศัยมากขึ้น นครที่มีสภาพเอื้ออำนวยต่อการผลิตอาหารและเข้าถึงเส้นทางการค้าได้มีแนวโน้มที่จะพัฒนาเป็นเมืองหลวงของบรรดาแว่นแคว้นมายาในยุคเริ่มแรก
ความสัมพันธ์ทางการเมืองระหว่างนครรัฐมายาสมัยคลาสสิกมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับความสัมพันธ์ระหว่างนครรัฐในกรีซสมัยคลาสสิกและอิตาลีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา นครบางนครเชื่อมโยงกันโดยตรงผ่านถนนหินปูนที่เรียกว่า ซักเบ แต่วัตถุประสงค์ของการสร้างถนนเหล่านี้จะเป็นไปเพื่อการค้า การเมือง หรือศาสนานั้นยังไม่สามารถสรุปได้อย่างแน่ชัด
บรรณานุกรม

Graham, Elizabeth (2005). "Maya cities and the character of a tropical urbanism" (PDF). Uppsala, Sweden: Uppsala University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01.
Martin, Simon; Nikolai Grube (2000). Chronicle of the Maya Kings and Queens: Deciphering the Dynasties of the Ancient Maya. London and New York: Thames & Hudson. ISBN 0-500-05103-8. OCLC 47358325.
Olmedo Vera, Bertina (1997).  A. Arellano Hernández;  และคณะ (บ.ก.). The Mayas of the Classic Period. Mexico: Consejo Nacional para la Cultura y las Artes (National Council for Culture and the Arts). pp. 9–99. ISBN 970-18-3005-9. OCLC 42213077.
Sharer, Robert J.; Loa P. Traxler (2006). The Ancient Maya (6th (fully revised) ed.). Stanford, CA: Stanford University Press. ISBN 0-8047-4817-9. OCLC 57577446.
ตำบลเกยไชย

| ตำบลเกยไชย |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Koei Chai

ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครสวรรค์
อำเภอ: ชุมแสง
รหัสไปรษณีย์ : 60120
รหัสภูมิศาสตร์: 600304
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลเกยไชย เป็นตำบลในอำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์
ประวัติศาสตร์

เกยไชยมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ขณะนั้นเรียกว่า "เกยทราย" ซึ่งเป็นจุดบรรจบของแม่น้ำน่านกับแม่น้ำยม เป็นจุดที่เรือบรรทุกปูนมักจะเกยทรายไปต่อไม่ได้ในรัชสมัยพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีหรือพระเจ้าเสือ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของวัดเกยไชยเหนือ (บรมธาตุ) ซึ่งเป็นวัดโบราณที่มีเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า
ในสมัยกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชยกทัพมาที่นี่และถูกยิงเข้าที่พระชงฆ์ (หน้าแข้ง) ก่อนจะล่าถอยกลับกรุงธนบุรี จึงเป็นที่มาของพระบรมราชานุสาวรีย์ของพระองค์ประดิษฐานอยู่ริมแม่น้ำน่านในตัวอำเภอชุมแสงในปัจจุบัน
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อำเภอนี้ยังมีชื่อเสียงในเรื่องจระเข้กินคนขนาดใหญ่ชื่อ "ไอ้ด่างเกยชัย" ว่ากันว่าลำตัวของมันใหญ่มากจนสามารถข้ามจากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำน่านได้ ตามพระนิพนธ์สั้น ๆ เพียง 2 บรรทัดของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพเท่านั้นที่ระบุว่ากระโหลกของมันมีขนาดใหญ่มากและถูกเก็บรักษาไว้ที่นี่ แต่ในขณะนั้นได้ขายให้กับชาวต่างชาติในกรุงเทพฯ แล้ว
ภูมิศาสตร์

เกยไชยยังเต็มไปด้วยต้นตาลกว่า 20,000 ต้น ซึ่งบางต้นมีอายุมากกว่า 300 ปี
การแบ่งเขตการปกครอง > การบริหารส่วนกลาง

ตำบลเกยไชยแบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน
| หมู่ที่ | ชื่อ |
| --- | --- |
01: บ้านลาดปลัง
02: บ้านลาดปลัง
03: บ้านเกยไชยเหนือ
04: บ้านเกยไชย
05: บ้านเกยไชย
06: บ้านเกยไชยใต้
07: บ้านเกยไชยใต้
08: บ้านเกยไชยใต้
09: บ้านเกยไชยใต้
010: บ้านไผ่ล้อม
011: บ้านหนองคาง
012: บ้านท่านา
013: บ้านลาดปลัง
014: บ้านเกยไชย
015: บ้านลาดปลัง
016: บ้านโพธิ์หนองยาว
การแบ่งเขตการปกครอง > การบริหารส่วนท้องถิ่น

ตำบลเกยไชยบริหารงานโดยองค์การบริหารส่วนตำบลเกยไชย ก่อตั้งเมื่อปี 2539
สถานที่

วัดเกยไชยเหนือ
วัดเกยไชยใต้
โรงพยาบาลชุมแสง
ดัน โตก

ดัน โตก
ดัน โตก: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
สมาคม
:
ดัน โตก (เกิด 4 มีนาคม ค.ศ. 1959) เป็นนักการเมืองชาวเช็กเกีย เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ไม่สังกัดพรรคการเมือง แต่ได้รับการแต่งตั้งโดยพรรคอาโน 2011 เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2014และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่วันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2017
ชัชชน รัตนรักษ์

ชัชชน รัตนรักษ์ นักธุรกิจผู้มีอิทธิพลผู้หนึ่งในแวดวงธุรกิจประเทศไทย  และเป็นรุ่นที่ 3  ของตระกูลรัตนรักษ์
ตระกูลรัตนรักษ์ถือเป็นตระกูลรุ่นบุกเบิกตระกูลหนึ่งซึ่งยังคงความเป็นยักษ์ใหญ่ในสังคมธุรกิจไทย เป็นผู้ถือหุ้นหลักในบริษัทชั้นนำของไทยหลากหลายบริษัท อาทิ ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน), บริษัท ปูนซีเมนต์นครหลวง จำกัด(มหาชน), บริษัท อลิอันซ์ อยุธยา จำกัด, บริษัท ศรีอยุธยา แคปปิตอล จำกัด (มหาชน), บริษัท แม็ทชิ่ง สตูดิโอ จำกัด (มหาชน), บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน), บริษัท อีสเทอร์น สตาร์ เรียล เอสเตท จำกัด (มหาชน), บริษัท รักษาความปลอดภัย เอชอาร์ โปร แอนด์ เซอร์วิส จำกัด และยังเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ในบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด (BBTV) หรือช่อง 7 เอชดี
ประวัติ

ชัชชน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2515 เป็นบุตรชายคนเดียวของ นายกฤตย์ รัตนรักษ์ ประธานกรรมการบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด หรือช่อง 7 เอชดี และผู้นำกลุ่มธุรกิจรัตนรักษ์  ชัชชน เป็นหลานของ นายชวน รัตนรักษ์ ผู้ก่อตั้งธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน), บริษัท ปูนซีเมนต์นครหลวง (ผู้ผลิตปูนตรานกอินทรี) และ บริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด หรือช่อง 7 เอชดี ผู้ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในตำนานนักธุรกิจไทยเชื้อสายจีนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดท่านหนึ่งของประเทศไทย
ด้านการศึกษา ชัชชน (ต้น) ศึกษาในประเทศไทยจนอายุ 10 ปี จากนั้นก็เข้าศึกษาต่อในระดับประถมและมัธยมในประเทศสหราชอาณาจักร และศึกษาต่อระดับปริญญาตรีสาขาเศรษฐศาสตร์ (เกียรตินิยม) ที่สถาบัน มหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศสหราชอาณาจักร สำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2539
กลุ่มรัตนรักษ์ เป็นกลุ่มที่เรียกว่ากลุ่มเงินเก่า (old money) นิตยสาร Forbes แห่งสหรัฐอเมริกาเคยกล่าวไว้ว่าเป็นกลุ่มที่เก็บตัวและค่อนข้างลึกลับ
ประวัติการทำงาน

เล่ากันว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงของบริษัท Goldman Sachs บริษัทวาณิชธนกิจชั้นนำของโลก หนึ่งในสถานบันการเงินยักษ์ใหญ่ เคยกล่าวถึง ชัชชน ว่าเป็นบุคคลผู้มี สัญชาติญาณนักลงทุนโดยแท้จริง ด้วยเหตุนี้เองทันทีที่จบการศึกษา ชัชชน จึงได้รับการเสนอให้ไปฝึกงานกับบริษัท Goldman Sachs อย่างไรก็ดีชัชชนได้เลือกที่จะกลับมาทำงานในกิจการของครอบครัว
การแข่งขัน Bangkok Business Challenge งานแข่งขันแผนธุรกิจ startup นานาชาติชิงถ้วยพระราชทานที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุดในเอเชีย จัดโดยสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งมีกรรมการเป็นนักธุรกิจและนักลงทุนชั้นนำจากภูมิภาค  ชัชชนได้รับเชิญเข้าร่วมคณะกรรมการตัดสินและเป็นกรรมการที่มีอายุน้อยที่สุด
ในปี พ.ศ. 2544 ด้วยการสนับสนุนจากกลุ่ม ชัชชน ได้ร่วมก่อตั้งบริษัทหลักทรัพย์ จัดการกองทุนรวม พรีมาเวสท์ จำกัด ซึ่งในปีที่ผลการดำเนินงานสูงสุด เช่นในปี พ.ศ. 2550 มีพอร์ตกองทุนในการดูแลมูลค่าสูงถึง 900 ล้านดอล์ล่าร์สหรัฐฯ  หรือ 35,000 ล้านบาทในเวลานั้น โดยต่อมาในปี พ.ศ. 2552 บริษัทหลักทรัพย์ จัดการกองทุนรวม พรีมาเวสท์ จำกัด ได้ขายให้กับธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน)
ในปี พ.ศ. 2549 ชัชชน ก่อตั้งบริษัท ต้นสน กรุ๊ป จำกัด และต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ก่อตั้งบริษัท ต้นสน พร๊อพเพอร์ตี้ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่ดำเนินกิจการเกี่ยวกับการลงทุนและพัฒนาในอสังหาริมทรัพย์ของกลุ่ม
นอกจากการก่อตั้งบริษัทต่าง ๆ ข้างต้นแล้ว ชัชชน ยังดำรงตำแหน่งกรรมการ บริษัท ปูนซีเมนต์ นครหลวง จำกัด (มหาชน)  หรือที่เรียกกันว่า ปูนกลาง หรือ ปูนตรานกอินทรี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 จนถึง พ.ศ. 2562
ปีพ.ศ. 2557 นิตยสาร Forbes ได้ประเมินมูลค่าสินทรัพย์ที่กลุ่มรัตนรักษ์ถืออยู่โดยวัดจากสินทรัพย์ที่สามารถหาได้จากข้อมูลสาธารณะซึ่งไม่รวมสินทรัพย์และที่ดินส่วนตัวอื่นๆ ว่าคิดเป็นมูลค่าประมาณ 5,100 ล้านดอลล่าห์สหรัฐ หรือประมาณ 160,000 ล้านบาท  โดยหนังสือ “ตระกูลไหนร่ำรวยที่สุด” ได้ประมาณมูลค่าสินทรัพย์ของกลุ่มรัตนรักษ์ไว้ว่ามีสินทรัพย์คิดเป็นมูลค่ามากกว่าหมื่นล้านดอลล่าห์สหรัฐ ไม่เพียงเท่านั้น หนังสือดอกเบี้ย ได้เคยเขียนไว้ว่าตระกูลรัตนรักษ์มีสินทรัพย์อยู่กว่า 600,000 ล้านบาท ตั้งแต่สมัยปี พ.ศ. 2540
กลุ่มธุรกิจ รัตนรักษ์

บริษัท อลิอันซ์ อยุธยา ประกันชีวิต จำกัด (มหาชน)
บริษัท ศรีอยุธยา แคปปิตอล จำกัด (มหาชน)
บริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด (ช่อง 7 เอชดี)
บริษัท ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน)
บริษัท แม็ทชิ่ง สตูดิโอ จำกัด (มหาชน)
บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน)
บริษัท แกรนด์ คาแนล แลนด์ จำกัด (มหาชน)
บริษัท อีสเทอร์น สตาร์ เรียล เอสเตท จำกัด (มหาชน)
บริษัท ต้นสน กรุ๊ป จำกัด
บริษัท ปูนซีเมนต์นครหลวง จำกัด (ปูนตรานกอินทรี)
ดันบาร์

ดันบาร์ อาจหมายถึง
หมายเลขดันบาร์
โรบิน ดันบาร์
ยุทธการดันบาร์ (ค.ศ. 1650)
ปราสาทหนองตาเปล่ง

ปราสาทหนองตาเปล่ง ตั้งอยู่ภายในวัดปราสาทเทพสถิตย์ ตำบลชำนิ อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์
ลักษณะ

ปัจจุบันตัวปรางค์และผนังได้พังถล่มลงมากลายเป็นกองหิน เหลือเพียงผนังปราสาทด้านทิศเหนือที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์
ตำรวจลับ

ตำรวจลับ หรือ ตำรวจการเมือง เป็นหน่วยงานข่าวกรอง ความมั่นคงหรือตำรวจซึ่งดำเนินปฏิบัติการลับต่อศัตรูการเมืองของรัฐบาล องค์การตำรวจลับเป็นลักษณะหนึ่งของระบอบอำนาจนิยมและรวบอำนาจเบ็ดเสร็จ ใช้เพื่อคุ้มครองอำนาจทางการเมืองของผู้เผด็จการหรือระบอบอำนาจนิยม ตำรวจลับมักดำเนินการนอกกฎหมายและใช้เพื่อกดขี่หรือบั่นทอนการต่อต้านทางการเมือง และมักใช้ความรุนแรง
รายชื่อ

ตำรวจลับเยอรมนี
เกสตาโพ (นาซีเยอรมนี)
ชตาซี (สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี)
ตำรวจลับรัสเซียและโซเวียต
โอฮรานา (จักรวรรดิรัสเซีย)
เอ็นเควีดี (สหภาพโซเวียต)
เชการ์ (สหภาพโซเวียต)
เคจีบี (สหภาพโซเวียต)
กรมการเมืองรัฐ (สหภาพโซเวียต)
ตำรวจลับญี่ปุ่น
โอนิวาบัง (รัฐบาลเอโดะ)
เค็นเปไต (จักรวรรดิญี่ปุ่น)
ตำรวจลับอิหร่าน
ซอวอก (รัฐบาลยุคชาห์ปาห์ลาวี)
ตำรวจลับกัมพูชา
สันติบาล (รัฐบาลเขมรแดง)
ช่องแคบเกาหลี

| --- | --- |

ช่องแคบเกาหลี
แผนที่แสดงช่องแคบเกาหลี
ชื่อเกาหลีเหนือ
โชซ็อนกึล: 조선해협
ฮันจา: 朝鮮海峽
อาร์อาร์: Chosŏn Haehyŏp 
ชื่อเกาหลีใต้
ฮันกึล: 대한해협
ฮันจา: 大韓海峽
อาร์อาร์: Daehan Haehyeop 
ชื่อภาษาญี่ปุ่น
คันจิ: 対馬海峡
ฮิรางานะ: つしまかいきょう

เฮ็ปเบิร์นปรับปรุง: Tsushima Kaikyō
 
 
ช่องแคบเกาหลี คือช่องแคบระหว่าง ประเทศเกาหลีใต้ และประเทศญี่ปุ่น โดยเชื่อมต่อระหว่างทะเลจีนตะวันออกกับทะเลญี่ปุ่น ในทางตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก
ภูมิศาสตร์

ทางตอนเหนือล้อมรอบโดยชายฝั่งส่วนใต้ของคาบสมุทรเกาหลี และทางใต้จรดกับทางฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของหมู่เกาะญี่ปุ่น ของเกาะคีวชู และเกาะฮนชู ช่องแคบนี้มีความกว้างประมาณ 200 กิโลเมตร (120 ไมล์) และมีความลึกเฉลี่ยประมาณ 90 ถึง 100 เมตร (300 ฟุต)
โดยมีเกาะสึชิมะที่แบ่งช่องแคบเกาหลีออกเป็นช่องตะวันตกกับช่องแคบสึชิมะ โดยช่องแคบตะวันตกนี้มีความลึกกว่า (ถึง 227 เมตร) และแคบกว่าช่องแคบสึชิมะ
กระแสน้ำ

มีสาขาของกระแสน้ำคูโรชิโอะไหลผ่านช่องแคบ สาขาของกระแสน้ำนี้มีความอุ่นและบางครั้งเรียกว่ากระแสน้ำสึชิมะ ซึ่งกำเนิดพร้อมกันกับหมู่เกาะของญี่ปุ่น ซึ่งในปัจจุบันได้พาดผ่านทะเลตะวันออกจากนั้นได้แบ่งออกเป็นแนวชายฝั่งของเกาะซาฮาลิน ในท้ายที่สุด ได้ไหลสู่มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือผ่านทางช่องแคบส่วนเหนือของจังหวัดฮกไกโด และเข้าสู่ทะเลโอค็อตสค์ ทางตอนเหนือของเกาะซาฮาลิน ใกล้กับเมืองวลาดีวอสตอค ซึ่งลักษณะมวลของน้ำมีความต่างกันค่อนข้างหลากหลายเพราะความเค็มของน้ำค่อนข้างต่ำในชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาหลีรวมไปจนถึงประเทศจีน
ความสำคัญทางเศรษฐกิจ

มีการส่งสินค้าระหว่างประเทศหลายเส้นทางผ่านทางช่องแคบ รวมถึงมีการบรรทุกจำนวนมากของท่าเรือทางตอนใต้ของเกาหลีใต้ ทั้งเกาหลีใต้และญี่ปุ่นต่างได้รับการจำกัดสิทธิเรียกร้องในอาณาเขตของพวกเขา ในช่องแคบนี้ถึง 3 ไมล์ทะเล (5.6 กม.) จากชายฝั่ง เพื่อให้มีการอนุญาตอย่างเสรีในการเดินทางผ่านช่องแคบนี้
มีเรือโดยสารหลายเส้นทางที่ผ่านช่องแคบนี้ โดยเรือพาณิชย์ข้ามฟากแล่นจากปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ถึงท่าเรือญี่ปุ่น ประกอบด้วยเมืองฟูกูโอกะ สึชิมะ ชิโมโนเซกิ และฮิโรชิมะ เรือข้ามฟากยังเชื่อมต่อเกาะสึชิมะกับฟูกูโอกะ ส่วนเกาหลีใต้ได้แก่เกาะเชจูเชื่อมต่อกับเกาหลีแผ่นดินใหญ่ เรือข้ามฟากมีการเชื่อมต่อปูซานกับเมืองในญี่ปุ่นด้วยท่าเรือที่มีอยู่ในประเทศจีนสำหรับการเดินทางข้ามช่องแคบด้วยเช่นกัน
น่านน้ำของญี่ปุ่นขยายออกไปถึงสามไมล์ทะเล (5.6 กม.) เข้าไปในช่องแคบถึงระดับสิบสอง ตามที่รายงานเพื่ออนุญาตให้เรือรบกองทัพเรือสหรัฐติดอาวุธนิวเคลียร์ และเรือดำน้ำเพื่อการขนส่งทางช่องแคบโดยไม่เป็นการฝ่าฝืนข้อห้ามของประเทศญี่ปุ่น เมื่อเผชิญกับอาวุธนิวเคลียร์ในอาณาเขตนี้
การตั้งชื่อของช่องแคบ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  | คาบสมุทรเกาหลี - เกาะคีวชู | คาบสมุทรเกาหลี - เกาะสึชิมะ | เกาะสึชิมะ - เกาะคีวชู |
| ชื่อที่ใช้ในระดับนานาชาติ (โดยทั่วไปใช้ในภาษาอังกฤษ) | Korea Strait "ช่องแคบเกาหลี" | Korea Strait Western Channel "ช่องแคบเกาหลีฝั่งตะวันตก" | Korea Strait Eastern Channel "ช่องแคบเกาหลีฝั่งตะวันออก" |
ชื่อเรียกในเกาหลีใต้: 대한해협 Daehan Haehyeop "ช่องแคบเกาหลี"
ชื่อเรียกในเกาหลีเหนือ: 조선해협 Chosŏn Haehyŏp "ช่องแคบเกาหลี"
| ชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่น | 対馬海峡 Tsushima Kaikyō "ช่องแคบสึชิมะ" | 朝鮮海峡 หรือ 対馬海峡西水道 Chōsen Kaikyō หรือ Tsushima Kaikyō Nishi-suidō "ช่องแคบเกาหลี" หรือ "ช่องแคบสึชิมะฝั่งตะวันตก" | 対馬海峡 หรือ 対馬海峡東水道 Tsushima Kaikyō หรือ Tsushima Kaikyō Higashi-suidō "ช่องแคบสึชิมะ" หรือ "ช่องแคบสึชิมะฝั่งตะวันออก" |
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) Encyclopedia Britannica article เก็บถาวร 2006-11-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) Oceanographic Characteristics of the Korea Strait, from KORDI เก็บถาวร 2007-06-09 ที่ archive.today
ปราสาทหนองปล่อง

ปราสาทหนองปล่อง หรือ ปราสาทหนองโปร่ง ตั้งอยู่ในสำนักสงฆ์โคกปราสาทเทพสถิตย์ ในเขตบ้านหนองยาง หมู่ที่ 1 ตำบลหนองปล่อง อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์
ลักษณะ

มีลักษณะแผนผังเป็นธรรมศาลา ยังไม่ได้รับการบูรณะ มีสภาพชำรุด ตัวปราสาทได้พังทลายมาทั้งหลัง
คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

| --- | --- |
Faculty of Education and Development Sciences,  Kasetsart University

สถาปนา: 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547; 19 ปีก่อน (2547-11-23)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณบดี: รศ.ดร.วินัย พูลศรี
ที่อยู่: 1 หมู่ 6 ตำบลกำแพงแสน อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม 73140
สี:   สีม่วงอินทนิล
เว็บไซต์: www.edu.kps.ku.ac.th

คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ เป็นหนึ่งในคณะที่เปิดการเรียนการสอน ณ วิทยาเขตกำแพงแสน โดยเป็นหน่วยงานที่แยกออกมาจากคณะที่ทำการเรียนการสอนในวิทยาเขตบางเขน ภายใต้คณะศึกษาศาสตร์
ประวัติ

ปี พ.ศ. 2509 มีพระราชกฤษฎีกาแบ่งคณะในมหาวิทยาลัย พร้อมแบ่งส่วนราชการใหม่ มีแผนกวิชาเกษตรนิเทศ เป็นแผนกใหม่อยู่ภายใต้คณะเกษตร จนกระทั่งต่อมา ปี พ.ศ. 2512 มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยเปลี่ยนแผนกวิชา เป็น ภาควิชา และได้ยุบแผนกเกษตรนิเทศ คณะเกษตร เพื่อแยกสาขาวิชาครุศาสตร์เกษตร ไปรวมกับภาควิชาอาชีวศึกษาพร้อมจัดตั้งเป็น คณะศึกษาศาสตร์ เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512
โดยเมื่อเริ่มจัดตั้ง คณะศึกษาศาสตร์มีหน่วยงานภายในรวม 4 หน่วยงาน ประกอบด้วย ภาควิชาการศึกษา ภาควิชาอาชีวศึกษา ภาควิชาพลศึกษา และสำนักงานเลขานุการ
พ.ศ. 2522 คณะศึกษาศาสตร์ ได้ดำเนินการขยายกิจการมายังวิทยาเขตกำแพงแสน ประกอบด้วย ภาควิชาอาขีวศึกษา ภาควิชาพลศึกษา ภาควิชาการศึกษา โดยนิสิตหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาศึกษาศาสตร์เกษตร ชั้นปีที่ 3 และ 4 มาเรียนประจำ ณ วิทยาเขตกำแพงแสน พร้อมจัดตั้งโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ขึ้น ณ วิทยาเขตกำแพงแสน กระทั่งปี พ.ศ. 2534 ได้ย้ายนิสิต สาขาดังกล่าวมาศึกษา ตั้งแต่ชั้นปีที่ 1 ณ วิทยาเขตกำแพงแสน
พ.ศ. 2544 คณะศึกษาศาสตร์ ได้ดำเนินการเปิดรับนิสิต หลักสูตร ศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาเกษตรและสิ่งแวดล้อม
พ.ศ. 2547 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้มีประกาศจัดตั้งคณะศึกษาศาสตร์ กำแพงแสน เป็นหน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยมีผลตั้งแต่ วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา
พ.ศ. 2550 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้อนุมัติให้คณะศึกษาศาสตร์ กำแพงแสน เปลี่ยนชื่อเป็น คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์  พร้อมกันนี้ ภาควิชาอาชีวะ เปลี่ยนเป็นภาควิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และชุมชน ภาควิชาการศึกษา เปลี่ยนเป็น ภาควิชาครุศึกษา และภาควิชาพลศึกษา เปลี่ยนเป็น ภาควิชาพลศึกษาและกีฬา
หน่วยงาน

ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์
| --- | --- |
 ภาควิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และชุมชน  ภาควิชาครุศึกษา เก็บถาวร 2018-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  ภาควิชาพลศึกษาและกีฬา:  ศูนย์วิจัยและบริการวิชาการ  โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา  สำนักงานเลขานุการ
หลักสูตร

| ระดับปริญญาตรี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.)  สาขาวิชาเกษตรและสิ่งแวดล้อมศึกษา หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต (ศษ.บ.) สาขาวิชาการจัดการการเรียนรู้ วิชาเอกภาษาอังกฤษศึกษา  วิชาเอกคณิตศาสตร์ศึกษา  วิชาเอกวิทยาศาสตร์ศึกษา  วิชาเอกพลศึกษาและสุขศึกษา  วิชาเอกดนตรีศึกษา |  หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.) สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และชุมชน (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาพลศึกษาและสุขศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขานวัตกรรมการศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ) |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด) สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และชุมชน  สาขาวิทยาศาสตร์ศึกษา  สาขาวิชาพลศึกษา   |
ทำเนียบคณบดี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ทำเนียบคณบดีคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
|  รายนามคณบดี |  ระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง  |  |
| 1. รองศาสตราจารย์ อุดร รัตนภักดิ์ | พ.ศ. 2548 - พ.ศ. 2552 |  |
| 2. รองศาสตราจารย์ ดร.บรรจบ ภิรมย์คำ | พ.ศ. 2552 - พ.ศ. 2560 |  |
| 3. รองศาสตราจารย์ ดร.วินัย พูลศรี | พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน |  |
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
อัตลักษณ์

สีประจำคณะ : สีม่วงอินทนิล
ตำบลโพพระ

| ตำบลโพพระ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Pho Phra
ตำบลโพพระที่ตั้งในจังหวัดเพชรบุรี
พิกัด: 13°5′51.7″N 100°0′58.3″E﻿ / ﻿13.097694°N 100.016194°E﻿ / 13.097694; 100.016194
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: เพชรบุรี
อำเภอ: เมืองเพชรบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.89 ตร.กม. (4.98 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม 2563)
 • ทั้งหมด: 2,185 คน
 • ความหนาแน่น: 169.51 คน/ตร.กม. (439.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 76000
รหัสภูมิศาสตร์: 760116
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลโพพระ |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
พิกัด: 13°05′51.5″N 100°00′58.6″E﻿ / ﻿13.097639°N 100.016278°E﻿ / 13.097639; 100.016278
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เพชรบุรี
อำเภอ: เมืองเพชรบุรี
การปกครอง
 • นายก: จรูญ สังข์ผาด
รหัส อปท.: 06760115
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 38 หมู่ที่ 7 ตำบลโพพระ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี 76000
โทรศัพท์: 0 3240 5021
เว็บไซต์: www.phopra.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
โพพระ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลโพพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพพระทั้งตำบล
ประวัติ

ตำบลโพพระเป็นตำบลที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอเมืองเพชรบุรี สภาพโดยทั่วไปเป็นที่ลาดเอียงเล็กน้อย โดยลาดเอียงจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก ลักษณะการตั้งบ้านเรื่อนโดยมากอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ และมีพื้นที่นาล้อมรอบ
สำหรับความเป็นมานั้นตามคำบอกเล่าต่อ ๆ กันมาว่า ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ได้มีพระธุดงค์รูปหนึ่งได้ธุดงค์มาทางทะเล แล้วประสบพายุใหญ่ไม่สามารถเดินธุดงค์ต่อไปได้ จึงขึ้นฝั่งที่พะเนิน ตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยได้เดินบิณฑบาตและได้มาปักกลดอยู่โคนต้นโพธิ์ใหญ่ต้นหนึ่งชึ่งอยู่ในพื้นที่ของตำบลโพพระในปัจจุบัน แล้วยังแสดงธรรมเทศนาสั่งสอนชาวบ้านอย่างเนืองนิตย์ ชาวบ้านจึงเรียกพื้นที่นี้ว่า "โพธิ์พระ" และได้เป็นเป็นตำบลโพพระมาจนถึงปัจจุบัน
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดกับตำบลช่องสะแก อำเภอเมืองเพชรบุรี
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลบางแก้ว อำเภอบ้านแหลม
ทิศใต้ ติดกับตำบลนาพันสาม อำเภอเมืองเพชรบุรี
ทิศตะวันตก ติดกับตำบลสำมะโรง อำเภอเมืองเพชรบุรี
หมู่บ้าน

ตำบลโพพระมีเนื้อที่ 8,068 ไร่ หรือประมาณ 12.89571 ตารางกิโลเมตร แบ่งเขตเป็น 11 หมู่บ้าน ประกอบด้วย
หมู่ที่ 1 บ้านต้นโพธิ์ มีเนื้อที่ 550 ไร่
หมู่ที่ 2 บ้านหัวบ้าน มีเนื้อที่ 300 ไร่
หมู่ที่ 3 บ้านบางพรม มีเนื้อที่ 2,700 ไร่
หมู่ที่ 4 บ้านนอกบ้าน มีเนื้อที่ 666 ไร่
หมู่ที่ 5 บ้านวัด มีเนื้อที่ 419 ไร่
หมู่ที่ 6 บ้านพราหมณ์ มีเนื้อที่ 335 ไร่
หมู่ที่ 7 บ้านนาท่า มีเนื้อที่ 410 ไร่
หมู่ที่ 8 บ้านใต้ (บน) มีเนื้อที่ 480 ไร่
หมู่ที่ 9 บ้านใต้ (ล่าง) มีเนื้อที่ 540 ไร่
หมู่ที่ 10 บ้านนาเกลื่อน มีเนื้อที่ 783 ไร่
หมู่ที่ 11 บ้านหนองทะเล มีเนื้อที่ 885 ไร่