อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย
ประวัติ

ลูซิเทเนียภายใต้การบัญชาการของกัปตันเจมส์ วัตต์เข้าเทียบท่าที่ท่าเรือลิเวอร์พูลเพื่อเริ่มต้นการเดินทางครั้งแรกในเวลา 16:30 น. ของวันเสาร์ที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1907 ขณะที่อาร์เอ็มเอส ลูเคเนีย (RMS Lucania) ซึ่งเคยครองบลูริบบันด์ได้ออกจากท่าไปแล้ว ในช่วงเวลานั้น ลูซิเทเนียเป็นเรือเดินสมุทรขนาดใหญ่ที่สุดที่ให้บริการ และยังคงเป็นเช่นนั้นจนกระทั่งการนำมอริเทเนียเข้ามาให้บริการในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน ประชาชน 200,000 คนมารวมตัวกันเพื่อส่งเรือลำนี้ในเวลา 21.00 น. โดยมีจุดหมายที่ควีนส์ทาวน์ ซึ่งเป็นที่ที่เรือลำนี้จะรับผู้โดยสารเพิ่ม เรือทอดสมอที่ประภาคารรอชส์พอยต์ นอกควีนส์ทาวน์ในเวลา 9.20 น. ของวันรุ่งขึ้น ซึ่งในเวลาต่อมาลูเคเนียที่ออกเดินทางไปในระหว่างคืนก็เข้าทอดสมอ ณ สถานที่เดียวกัน มีผู้โดยสาร 120 คนถูกนำขึ้นเรือโดยเรือพี่เลี้ยง ทำให้มีผู้โดยสารทั้งหมด 2,320 คน
วันอาทิตย์ที่ 8 กันยายน เวลา 12:10 น. ลูซิเทเนียได้ออกเดินทางอีกครั้งและแล่นผ่านเรือประภาคารดอนต์ร็อก ในช่วง 24 ชั่วโมงแรก เรือแล่นได้ระยะทาง 561 ไมล์ (903 กิโลเมตร) และในแต่ละวันที่ตามมาสามารถแล่นได้ระยะทาง 575, 570, 593 และ 493 ไมล์ (793 กิโลเมตร) ตามลำดับ ก่อนจะเดินทางมาถึงแซนดีฮุกในวันศุกร์ที่ 13 กันยายน เวลา 9:05 น. โดยใช้เวลาทั้งสิ้น 5 วัน 54 นาที ช้ากว่าสถิติเดิมที่ไคเซอร์วิลเฮ็ล์มที่ 2 ของนอร์ทด็อยท์เชอร์ล็อยท์ถือครองอยู่ครึ่งชั่วโมง หมอกหนาทำให้เรือล่าช้าไปสองวัน และเครื่องยนต์ของเรือก็ยังไม่ได้รับการทดสอบการทำงานอย่างเต็มที่ ที่นิวยอร์กมีประชาชนหลายแสนคนมารวมตัวกันริมฝั่งแม่น้ำฮัดสันตั้งแต่แบตเตอรีพาร์กไปจนถึงท่าเทียบเรือ 56 ตำรวจนิวยอร์กทั้งหมดต้องถูกเรียกตัวมาเพื่อคุมฝูงชน รถม้าโดยสาร 100 คันเรียงแถวรอรับผู้โดยสารตั้งแต่หัววัน ในช่วงที่จอดเทียบท่าเป็นเวลา 1 สัปดาห์ เรือลำนี้เปิดโอกาสให้ประชาชนเข้าชมโดยมีเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญคอยให้ข้อมูล เรือออกเดินทางกลับในวันเสาร์ที่ 21 กันยายน เวลา 15:00 น. และถึงควีนส์ทาวน์ในวันที่ 27 กันยายน เวลา 4:00 น. ก่อนจะเดินทางต่อไปถึงลิเวอร์พูลในอีก 12 ชั่วโมงต่อมา การเดินทางกลับใช้เวลาทั้งสิ้น 5 วัน 4 ชั่วโมง และ 19 นาที แต่ล่าช้าอีกครั้งเนื่องจากมีหมอกหนา
ในการเดินทางครั้งที่สองภายใต้สภาพอากาศที่ดีขึ้น ลูซิเทเนียเดินทางถึงแซนดีฮุกในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1907 ด้วยเวลาทำลายสถิติบลูริบบันด์ 4 วัน 19 ชั่วโมง และ 53 นาที ลูซิเทเนียจำเป็นต้องรอกระแสน้ำขึ้นเพื่อเข้าสู่ท่าเรือ ซึ่งข่าวการมาถึงของเรือได้แพร่สะพัดไปก่อนหน้านั้นแล้ว และเมื่อเรือเข้าสู่ท่าเรือก็ได้รับการต้อนรับจากเรือลำเล็กจำนวนมากที่ส่งเสียงหวูดดังลั่น ลูซิเทเนียมีความเร็วเฉลี่ย 23.99 นอต (44.43 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) เมื่อแล่นมุ่งหน้าไปทางตะวันตก และ 23.61 นอต (43.73 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) เมื่อแล่นมุ่งหน้าไปทางตะวันออก ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1907 มอริเทเนียได้เข้าประจำการและทำลายสถิติการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกจากตะวันตกไปตะวันออกด้วยระยะเวลาเร็วที่สุด ลูซิเทเนียทำลายสถิติการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกจากตะวันออกไปตะวันตกด้วยความเร็วสูงสุดใน ค.ศ. 1909 หลังการเปลี่ยนใบจักรใหม่ โดยมีความเร็วเฉลี่ยที่ 25.85 นอต (47.87 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) เรือลำนี้สามารถยึดสถิติความเร็วสูงสุดกลับคืนมาได้เพียงระยะเวลาสั้น ๆ ในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน แต่มอริเทเนียก็สามารถยึดกลับคืนมาได้ในเดือนเดียวกันและครองรางวัลนี้ไว้จนถึง ค.ศ. 1929 ก่อนที่จะถูกเอ็สเอ็ส เบรเมิน (SS Bremen) แย่งไป ตลอดเวลาให้บริการ 8 ปี เรือลำนี้ทำการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกบนเส้นทางลิเวอร์พูล–นิวยอร์กของคูนาร์ดรวมทั้งสิ้น 201 เที่ยว ส่งผู้โดยสารไปยังทวีปอเมริกาเหนือจำนวน 155,795 คน และส่งผู้โดยสารกลับมายังทวีปยุโรปจำนวน 106,180 คน
ลูซิเทเนียจอดเทียบท่า ณ นครนิวยอร์ก ในการเดินทางครั้งแรกในเดือนกันยายน ค.ศ. 1907 (ภาพถ่ายโดยกล้องพาโนรามา)