stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โฆเซ อาร์ไนซ์
เส้นทางอาชีพ > บาร์เซโลนา

เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2017 บาร์เซโลนาได้คว้าตัวอาร์ไนซ์มาร่วมสโมสร เขาเซ็นสัญญา 3 ปี และยังได้สิทธิ์ลงเล่นให้กับทีมเบในลีกรอง
เขาลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่นัดแรกเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2017 ในนัดที่บุกชนะเรอัลมูร์เซีย 3–0 ในการแข่งขันโกปาเดลเรย์ ต่อมาวันที่ 3 มกราคม เขายิงประตูในนัดที่บาร์เซโลนาบุกเสมอเซลตาบีโก 1–1 ในโกปาเดลเรย์ สรุปในรายการแข่งขันฟุตบอลถ้วย เขายิงได้ 3 ประตู
ส่วนในลาลิกา เขาลงเล่นนัดแรกเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2018 โดยเป็นตัวสำรองลงมาแทนแซร์ฌี รูแบร์ตู ในนัดที่บาร์เซโลนาเปิดบ้านเอาชนะเลบันเต 3–0
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลจากเว็บไซต์สโมสร
ประวัติของ โฆเซ อาร์ไนซ์ ที่ BDFutbol
แม่แบบ:ผู้เล่นเซเด เลกาเนส
โดนิส เอสโกเบร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โดนิส ซาลาติเอล เอสโกเบร์ อิซากีร์เร
วันเกิด:   (1981-02-03) 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 (43 ปี)
สถานที่เกิด:  ซานอิกนาซิโอ, ฮอนดูรัส
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โอลิมเปีย
หมายเลข:  28
สโมสรเยาวชน
:  ฮูเบนตุดโอลิมปิกา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2001– |  โอลิมเปีย |  219 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2002– |  ฮอนดูรัส |  62 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โดนิส ซาลาติเอล เอสโกเบร์ อิซากีร์เร (สเปน: Donis Salatiel Escober Izaguirre; เกิด 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981) เป็นผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวฮอนดูรัส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรโอลิมเปียและทีมชาติฮอนดูรัส
ทีมชาติ

เอสโกเบร์ลงเล่นทีมชาตินัดแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งเป็นนัดกระชับมิตรที่พบกับญี่ปุ่น เขาลงเล่นในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกทั้งหมด 2 นัด และได้ลงเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์ภูมิภาคอเมริกากลางเมื่อปี 2003 และ 2007 ลงเล่นในโกลด์คัพเมื่อปี 2009 และ 201 และลงเล่นในฟุตบอลโลก 2010 ที่ประเทศแอฟริกาใต้
ในการแข่งขันระดับทีมชาติส่วนใหญ่ เอสโกเบร์จะเป็นตัวสำรอง ส่วนตำแหน่งตัวจริงจะเป็นของโนเอล บายาดาเรส
แหล่งข้อมูลอื่น

โดนิส เอสโกเบร์ ที่ National-Football-Teams.com
World Cup profile - FIFA
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฮอนดูรัส – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 López  2 O. Chávez  3 Figueroa  4 Montes  5 Bernárdez  6 J. C. García  7 อิซากีร์เร  8 ปาลาซิโอส  9 J. Palacios  10 M. Martínez  11 Bengtson  12 Delgado  13 Costly  14 B. García  15 Espinoza  16 R. Martínez  17 Najar  18 Valladares (c)  19 Garrido  20 กลาโรส  21 เบเกเลส  22 เอสโกเบร์  23 M. Chávez  ผู้ฝึกสอน: Suárez  |  1 López  2 O. Chávez  3 Figueroa  4 Montes  5 Bernárdez  6 J. C. García  7 อิซากีร์เร  8 ปาลาซิโอส  9 J. Palacios  10 M. Martínez  11 Bengtson  12 Delgado  13 Costly  14 B. García  15 Espinoza  16 R. Martínez  17 Najar  18 Valladares (c)  19 Garrido  20 กลาโรส  21 เบเกเลส  22 เอสโกเบร์  23 M. Chávez  ผู้ฝึกสอน: Suárez  |  |
โฆเซ มานูเอล เรย์นา
เกียรติประวัติ > สโมสร

บิยาร์เรอัล
ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ (2): 2003, 2004
ลิเวอร์พูล
เอฟเอคัพ (1): 2006
ลีกคัพ (1): 2012
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ (1): 2006
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ (1): 2005
นาโปลี'
โกปปาอีตาเลีย (1): 2013–14
ไบเอิร์นมิวนิก
บุนเดิสลีกา (1): 2014–15
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

ทีมชาติสเปน
UEFA U-16 Championship (1) : 1999
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป (2): 2008, 2012
ฟุตบอลโลก (1): 2010
เกียรติประวัติ > เกียรติประวัติส่วนตัว

รางวัลถุงมือทองคำพรีเมียร์ลีก (3): 2005–06, 2006–07, 2007–08
รางวัลนักเตะยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของลิเวอร์พูล (1): 2010
นักเตะยอดเยี่ยมแห่งเดือนของสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ (1): December 2010
เหรียญทองอันเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งคุณธรรมทางการกีฬา (1): 2011
โมตุลเดซานโฮเซ

| --- | --- |
แท่งศิลาจารึกที่เสียหายอย่างรุนแรงจากไฟไหม้ในกลุ่มเซ
ที่ตั้งโมตุลเดซานโฮเซในกัวเตมาลาและมีโซอเมริกาแสดงแผนที่กัวเตมาลาโมตุลเดซานโฮเซ (มีโซอเมริกา)แสดงแผนที่มีโซอเมริกา
ที่ตั้ง: ซานโฮเซ จังหวัดเปเตน กัวเตมาลา
พิกัด: 17°1′35″N 89°54′5″W﻿ / ﻿17.02639°N 89.90139°W﻿ / 17.02639; -89.90139
ความเป็นมา
สมัย: สมัยก่อนคลาสสิกตอนกลางถึงสมัยหลังคลาสสิกตอนต้น
วัฒนธรรม: มายา
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
ขุดค้น: ค.ศ. 1998–2008
ผู้ขุดค้น: แอนโทเนีย ฟอยยัส, คิตตี เอเมอรี โครงการโบราณคดีโมตุลเดซานโฮเซ
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรม: มายาสมัยคลาสสิก
โมตุลเดซานโฮเซ (สเปน: Motul de San José) เป็นแหล่งโบราณคดีอารยธรรมมายาแห่งหนึ่ง ในอดีตเป็นที่รู้จักกันในชื่อ อิกะ (มายา: Ik'a'; แปลว่า แหล่งน้ำที่มีลมพัดแรง) ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของทะเลสาบเปเตนอิตซาในภูมิภาคแอ่งเปเตน ทางตอนใต้ของที่ลุ่มมายา ห่างจากหมู่บ้านซานโฮเซสมัยใหม่เพียงไม่กี่กิโลเมตรในจังหวัดเปเตนทางตอนเหนือของประเทศกัวเตมาลา โมตุลเดซานโฮเซเป็นศูนย์ราชการและพิธีการขนาดกลาง ศูนย์กลางทางการเมืองและเศรษฐกิจที่สำคัญแห่งหนึ่งในสมัยคลาสสิกตอนปลาย (ค.ศ. 650–950) และเป็นเมืองหลวงของหน่วยการปกครองที่มีแหล่งบริวารหลายแหล่งที่มีระดับความสำคัญต่างกัน ซึ่งรวมถึงท่าเรือแห่งหนึ่งริมทะเลสาบเปเตนอิตซา
แหล่งนี้มีผู้เข้ามาตั้งถิ่นฐานครั้งแรกระหว่าง 600 ถึง 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช (ในช่วงหลังของสมัยก่อนคลาสสิกตอนกลาง) โดยน่าจะเป็นแหล่งค่อนข้างเล็ก นครมายาแห่งนี้มีผู้อยู่อาศัยอย่างยาวนานและต่อเนื่องจนถึงราว ค.ศ. 1250 ในสมัยหลังคลาสสิกตอนต้น โดยรุ่งเรืองสุดขีดในสมัยก่อนคลาสสิกตอนปลายและสมัยคลาสสิกตอนปลาย โมตุลเดซานโฮเซเริ่มกล่าวถึงติกัลในฐานะเจ้าเหนือหัวในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 แต่เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 7 ได้หันไปสวามิภักดิ์ต่อกาลักมุลซึ่งเป็นคู่แข่งสำคัญของติกัล ก่อนจะกลับมาสวามิภักดิ์ต่อติกัลในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ต่อมาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ดูเหมือนว่าโมตุลเดซานโฮเซจะถูกพิชิตโดยโดสปิลัส เมืองหลวงของอาณาจักรเปเตชบาตุน
ทรัพยากรธรรมชาติส่วนใหญ่หาได้ง่ายในบริเวณรอบเมือง ท่าเรือลาตรินิดัดเดโนโซโตรสซึ่งตั้งอยู่ใกล้กันเป็นศูนย์กลางที่สำคัญสำหรับการนำเข้าสินค้าต่างถิ่นและการส่งออกสินค้าท้องถิ่นอย่างหินเชิร์ตและเครื่องปั้นเผา สินค้าอื่น ๆ ที่ไม่สามารถหาใช้ได้ทันทีอาจได้รับมาจากแหล่งบริวารของเมือง พื้นที่ในท้องถิ่นมีดินจำนวนหนึ่งที่เหมาะสมสำหรับการใช้ประโยชน์ที่หลากหลายทางการเกษตร และท่าเรือที่ลาตรินิดัดเดโนโซโตรสได้จัดหาสัตว์น้ำจืดให้แก่เมือง เช่น เต่า จระเข้ หอยน้ำจืด เป็นต้น กวางถูกล่าในท้องถิ่นและเป็นแหล่งโปรตีนสำคัญสำหรับชนชั้นสูง ในขณะที่หอยทากน้ำจืดเป็นหนึ่งในแหล่งโปรตีนหลักสำหรับสามัญชน
โมตุลเดซานโฮเซได้รับการพิสูจน์ระบุว่าเป็นแหล่งที่มาของเครื่องปั้นเผาพหุรงค์แบบอย่างอิก (Ik) ซึ่งเขียนภาพกิจกรรมในราชสำนักของอภิชนมายาสมัยคลาสสิกตอนปลาย แบบอย่างอิกยังมีลักษณะเด่นจากการเขียนรูปอักขระด้วยสีชมพูหรือสีแดงอ่อน ฉากผู้เต้นระบำสวมหน้ากาก และการแสดงลักษณ์บุคคลที่สมจริงตามที่ปรากฏในชีวิต
บรรณานุกรม

Emery, Kitty F. (1998). "Investigacion Ecológica de 1998 en Motul de San José: Creando una base para investigaciones futuras".  ใน Foias, Antonia E. (บ.ก.). Proyecto Arqueológico Motul de San José: Informe #1 Temporada de Campo 1998 (ภาษาสเปน). Williamstown, Massachusetts, USA: Williams College. pp. 63–75. OCLC 46464310.
Foias, Antonia E. (2000). "Entre la política y economía: Resultados preliminares de las primeras temporadas del Proyecto Arqueológico Motul de San José" (PDF). XIII Simposio de Investigaciones Arqueológicas en Guatemala, 1999 (Edited by J.P. Laporte, H. Escobedo, B. Arroyo and A.C. De Suasnávar) (ภาษาสเปน). Museo Nacional de Arqueología y Etnología, Guatemala: 771–799. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF online publication)เมื่อ 18 มีนาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2009.
Halperin, Christina T. (2008). "Classic Maya Textile Production: Insights from Motul de San José, Petén, Guatemala". Ancient Mesoamerica. USA: Cambridge University Press. 19 (1): 111–125. doi:10.1017/S0956536108000230.
Martin, Simon; Nikolai Grube (2000). Chronicle of the Maya Kings and Queens: Deciphering the Dynasties of the Ancient Maya. London and New York: Thames & Hudson. ISBN 0-500-05103-8. OCLC 47358325.
Moriarty, Matthew D. (2004). "Settlement Archaeology at Motul de San José, Petén, Guatemala. Preliminary Results from the 1998-2003 Seasons". Mayab. Madrid, Spain: Sociedad Española de Estudios Mayas (17): 21–44. ISSN 1130-6157.
Reents-Budet, Dorie; Antonia E. Foias; Ronald L. Bishop; M. James Blackman; Stanley Guenter (2007). "Interacciones políticas y el Sitio Ik' (Motul de San José): Datos de la cerámica" (PDF). XX Simposio de Investigaciones Arqueológicas en Guatemala, 2006 (Edited by J.P. Laporte, B. Arroyo and H. Mejía) (ภาษาสเปน). Museo Nacional de Arqueología y Etnología, Guatemala: 1416–1436. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF online publication)เมื่อ 14 กันยายน 2011. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2009.
โรซาริโอ (รัฐซานตาเฟ)

| โรซาริโอ |
| --- | --- |
Clockwise from top: the National Flag Memorial's tower and propylaeum, aerial view of the city, Rosario-Victoria Bridge and the Palacio de los Leones.
   ธง ตรา
สมญา: "Argentine Flag's Cradle", "The Argentine Chicago"
โรซาริโอLocation of Rosario in Argentina
พิกัด: 32°57′S 60°40′W﻿ / ﻿32.950°S 60.667°W﻿ / -32.950; -60.667
รัฐ:  ซานตาเฟ
ประเทศ:  อาร์เจนตินา
Founded: October 7, 1793
การปกครอง
 • ประเภท: 6 municipal areas
 • Intendant: Miguel Lifschitz (SPA)
พื้นที่
 • City: 178.69 ตร.กม. (68.99 ตร.ไมล์)
ความสูง: 31 เมตร (102 ฟุต)
ประชากร (as of March 2001)
 • ทั้งหมด: 1,159,004 คน
 • ความหนาแน่น: 5,112 คน/ตร.กม. (13,240 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Rosarian
เขตเวลา: UTC-3 (ARST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-2 (ARDT)
Post code: S2000
Area code: 0341
เว็บไซต์: rosario.gob.ar
โรซาริโอ (สเปน: Rosario) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐซานตาเฟ ประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ห่างจากกรุงบัวโนสไอเรสไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 300 กิโลเมตร (187 ไมล์) บนชายฝั่งทิศตะวันตกของแม่น้ำปารานา มีประชากร 1,159,004 คนจากการสำรวจใน ค.ศ. 2001 เป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 3 ของอาร์เจนตินา ในด้านประชากรกับการเติบโตและความสำคัญของเขตเมือง เป็นหนึ่งในเมืองที่ดึงดูดในเรื่องสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกและสามารถรักษาไว้มานานหลายศตวรรษ ทั้งที่อยู่อาศัย บ้านพัก และอาคารสาธารณะ เป็นเมืองค้า มีสินค้าส่งออกอย่าง ธัญพืช มีโรงงานทำแป้ง ฟาง เมล็ดฝ้าย และน้ำมันจากพืช ข้าวโพด น้ำตาล ไม้ เนื้อสัตว์ หนังสัตว์
โจนิ กอนซาเลซ

| โจนิ กอนซาเลซ |
| --- | --- |
เกิด: โจนิ กอนซาเลซ เบรา 15 กันยายน พ.ศ. 2524
โจนิ กอนซาเลซ เบรา (สเปน: Jhonny González Vera) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
ประวัติ

กอนซาเลซเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน มาริโอ เปเรซ เขาชกชนะครั้งแรกในการชกครั้งที่สาม โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนมาริโอ โรดริเกวซ จากนั้นชกชนะรวดมาตลอดจนได้ครองแชมป์ NABF รุ่นแบนตัมเวท ชนะทีเคโอ​ อับโลร์ โซวะห์ ยก 10  แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ริการ์โด บาร์กัสไป ต่อจากนั้น กอนซาเลซได้ครองแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวท ใน พ.ศ. 2545 ชนะทีเคโอ​ ฟรันซิสโก มาเตโอส ยก 1 และยังได้ครองแชมป์เม็กซิโกรุ่นแบนตัมเวท และ แชมป์ WBO NABO รุ่นแบนตัมเวทเพิ่มขึ้นในปีต่อมา
กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 29 ตุลาคม 2548 ชนะทีเคโอ​ รัตนชัย ส.วรพิน ยก 7 ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งแล้วข้ามรุ่นไปชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 16 กันยายน 2549 แต่เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ อิสราเอล บัสเกซ ยก 10 หลังจากนั้น กลับมาป้องกันแชมป์ขององค์กรมวยโลกได้อีกครั้งก็เสียแชมป์ให้เจอร์รี่ พีญาโลซาไป หลังจากนั้น กอนซาเลซข้ามมาชกในรุ่นที่ใหญ่ขึ้น และได้ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​โทชิอากิ นิชิโอกะไป จากนั้น กอนซาเลซเลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นเฟเธอร์เวท ได้ครองแชมป์ WBC Fecarbox รุ่นเฟเธอร์เวท และแชมป์โลก WBC รุ่นเฟเธอร์เวท โดยเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ​โฮซูมิ ฮาเซงาวะ ยก 4 ป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้งก็เสียแชมป์ให้ดานิเอล ปอนเซ เด เลออน ไป
แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก พ.ศ. 2557

| --- | --- |
อิกิเกซันติอาโก
เวลาสากลเชิงพิกัด: 2014-04-01 23:46:47
รหัสเหตุการณ์ ISC: 610102185
USGS-ANSS: ComCat
วันที่ท้องถิ่น: 1 เมษายน ค.ศ. 2014 (2014-04-01)
เวลาท้องถิ่น: 20:46 CST (UTC-03:00)
ขนาด: 8.2 Mw
ความลึก: 25 กิโลเมตร (16 ไมล์)
ศูนย์กลาง: 19°36′36″S 70°46′08″W﻿ / ﻿19.610°S 70.769°W﻿ / -19.610; -70.769
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ: ชิลี, เปรู, โบลิเวีย
ความเสียหายทั้งหมด: บ้านเสียหาย 2,500 หลัง
ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้: VIII (อย่างรุนแรง)
สึนามิ: 4.6 เมตร (15 ฟุต)
ผู้ประสบภัย: ชิลี: เสียชีวิต 6 คน เปรู: บาดเจ็บ 9 คน
แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก หรือ แผ่นดินไหวในนอร์เตกรันเด พ.ศ. 2557 (สเปน: terremoto del Norte Grande de 2014) เป็นแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557 ทางตอนเหนือของประเทศชิลี จุดเหนือศูนย์กลางอยู่ห่างจากเมืองอิกิเกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ นอกชายฝั่งประเทศชิลีราว 95 กิโลเมตร แผ่นดินไหวเกิดขึ้นเมื่อเวลา 20:46 น. ตามเวลาในประเทศชิลี (ตรงกับ 06:46 น. ของวันที่ 2 เมษายนตามเวลาในประเทศไทย) มีขนาดความรุนแรง 8.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ แผ่นดินไหวยังทำให้เกิดคลื่นสึนามิ แผ่นดินไหวตามขนาดสูงสุดมีระดับ 7.7 Mw
ธรณีวิทยา

แผ่นดินไหวขนาด 8.2 Mw ครั้งนี้เกิดขึ้นจากการเคลื่อนของรอยเลื่อนย้อนมุมต่ำ (thrust) ใกล้ชายฝั่งประเทศชิลี ที่มีความลึกไม่มาก บนรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกนัซกากับแผ่นอเมริกาใต้ กลไกของแผ่นดินไหวครั้งนี้สอดคล้องกับการเคลื่อนตัวระหว่างแผ่นเปลือกโลกทั้งสองแผ่น แผ่นนัซกา ณ ตำแหน่งนี้เคลื่อนที่มุดลงใต้แผ่นอเมริกาใต้บริเวณร่องลึกเปรู-ชิลี ทางตะวันตกของประเทศชิลี ไปทางตะวันออกด้วยความเร็ว 65 มิลลิเมตรต่อปี ซึ่งการมุดตัวดังกล่าวทำให้เกิดการย่นของแผ่นเปลือกโลกอเมริกาใต้ ทางทิศตะวันออกของแผ่นนาซกา ยกตัวขึ้นเป็นเทือกเขาแอนดีสในปัจจุบัน และยังเป็นต้นเหตุของแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้งซึ่งมีความรุนแรงระดับประวัติศาสตร์ของมนุษย์ เช่น แผ่นดินไหวเมื่อ พ.ศ. 2553 ขนาด 8.8 Mw และแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดของโลกที่เคยบันทึกไว้ ขนาด 9.5 เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2503
ก่อนการเกิดแผ่นดินไหวครั้งนี้ แต่เดิมพื้นที่ดังกล่าวเคยถูกเรียกว่าเป็น "ช่องว่างแผ่นดินไหว" (seismic gap) ซึ่งครอบคลุมพื้นที่เป็นแนวใกล้ชายฝั่งประเทศชิลี ยาวประมาณ 450 กิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างเมืองอาริกากับอันโตฟากัสตา เนื่องจากปกติแล้ว บริเวณดังกล่าวถือว่ามีศักยภาพต่อการเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ แต่ตามบันทึกพื้นที่แห่งนี้ไม่ปรากฏแผ่นดินไหวขนาดใหญ่เลยตั้งแต่เหตุแผ่นดินไหวเมื่อ พ.ศ. 2420 ขนาด 8.8 Mw นักวิทยาแผ่นดินไหวทั้งในและนอกประเทศชิลีกล่าวว่าแผ่นดินไหวครั้งนี้ (พ.ศ. 2557) สามารถลบล้างความเป็น "ช่องว่าง" ได้เพียงบางส่วน เนื่องจากถือว่ามีขนาดไม่ใหญ่มากเมื่อเทียบตามที่คาดการณ์ไว้
แผ่นดินไหว

แผ่นดินไหวมีความรุนแรง 8.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ สามารถรู้สึกได้ในแคว้นอาริกา-ปารินาโกตา ตาราปากา และอันโตฟากัสตา ประเทศชิลี แคว้นตักนา โมเกกัว และอาเรกิปา ประเทศเปรู แคว้นลาปาซ โกชาบัมบา และโอรูโร ประเทศโบลิเวีย ความรุนแรงที่รู้สึกได้ตามมาตราเมร์กัลลีมีค่าสูงสุดในแคว้นอาริกา-ปารินาโกตา ซึ่งมีระดับ VIII (ทำลาย) รองลงมาเป็นแคว้นตาราปากา มีระดับ VII (แรงมาก)
แผ่นดินไหว > แผ่นดินไหวนำ

ก่อนเกิดแผ่นดินไหวขนาด 8.2 Mw (1 เมษายน) หนึ่งอาทิตย์ ได้เกิดแผ่นดินไหวนำในพื้นที่หลายครั้ง นับได้ทั้งหมด 57 ครั้งที่มีระดับมากกว่า 4.5 ตามมาตราริกเตอร์ โดยครั้งรุนแรงที่สุดเกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ขนาด 6.7 ตามมาตราริกเตอร์ แผ่นดินไหวนำที่มีขนาดมากกว่า 5.5 แสดงในตารางดังนี้
| วันที่ | เวลาท้องถิ่น (UTC–3) | พิกัด | ความลึก (กิโลเมตร) | ML | ความรุนแรง (มาตราเมร์กัลลี) | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 มีนาคม 2557 | 18:16:29 น. | 19°57′54″S 70°48′50″W﻿ / ﻿19.96500°S 70.81389°W﻿ / -19.96500; -70.81389 | 20.6 | 6.7 | VI |  |
| 17 มีนาคม 2557 | 02:11:34 น. | 19°55′41″S 70°56′38″W﻿ / ﻿19.92806°S 70.94389°W﻿ / -19.92806; -70.94389 | 28.3 | 6.3 | III |  |
| 18 มีนาคม 2557 | 18:26:46 น. | 19°57′29″S 70°56′38″W﻿ / ﻿19.95806°S 70.94389°W﻿ / -19.95806; -70.94389 | 38.1 | 5.8 | V |  |
| 22 มีนาคม 2557 | 09:59:54 น. | 19°50′10″S 71°23′2″W﻿ / ﻿19.83611°S 71.38389°W﻿ / -19.83611; -71.38389 | 31.8 | 5.8 | V |  |
| 23 มีนาคม 2557 | 15:20:00 น. | 19°47′38″S 70°56′35″W﻿ / ﻿19.79389°S 70.94306°W﻿ / -19.79389; -70.94306 | 33.8 | 6.2 | VI |  |
| 24 มีนาคม 2557 | 12:45:32 น. | 19°35′38″S 70°47′28″W﻿ / ﻿19.59389°S 70.79111°W﻿ / -19.59389; -70.79111 | 43.0 | 5.5 | V |  |
แผ่นดินไหว > แผ่นดินไหวตาม

หลังแผ่นดินไหวหลักขนาด 8.2 Mw ได้เกิดแผ่นดินไหวตามครั้งแรกเมื่อเวลา 20:49 น. ตามเวลาท้องถิ่นชิลี (เกิดหลังแผ่นดินไหวหลัก 3 นาที) มีขนาด 7.5 Mw ศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ลึกลงไปใต้ดิน 26.8 กิโลเมตร ห่างจากเมืองอิกิเกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 29 กิโลเมตร แผ่นดินไหวตามขนาดใหญ่อีกครั้งเกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน เวลา 23:43 น. (หลังแผ่นดินไหวหลักหนึ่งวัน) ขนาด 7.7 จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองอิกิเกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 50 กิโลเมตร ซึ่งทำให้ทางการท้องถิ่นต้องประกาศอพยพประชาชนหนีภัยสึนามิอีกครั้งหนึ่ง โดยคลื่นหลักที่กระทบชายฝั่งเมืองอิกิเกมีความสูง 74 เซนติเมตร ส่วนพื้นที่อื่นไม่มีการประกาศสึนามิถึงระดับเตือนภัย แผ่นดินไหวตามทั้งหมดที่บันทึกได้จนถึงวันที่ 17 เมษายน เวลา 19:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น มีทั้งสิ้น 717 ครั้ง ในจำนวนนี้ 52 ครั้ง ประชาชนสามารถรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนได้ชัดเจน
| วันที่ | เวลาท้องถิ่น (UTC–3) | พิกัด | ความลึก (กิโลเมตร) | MW | ความรุนแรง (มาตราเมร์กัลลี) | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 เมษายน 2557 | 20:49:25 น. | 20°5′6″S 70°23′20″W﻿ / ﻿20.08500°S 70.38889°W﻿ / -20.08500; -70.38889 | 26.8 | 7.5 | ไม่มีข้อมูล |  |
| 1 เมษายน 2557 | 20:57:58 น. | 19°53′35″S 70°56′42″W﻿ / ﻿19.89306°S 70.94500°W﻿ / -19.89306; -70.94500 | 28.4 | 6.9 | VI |  |
| 1 เมษายน 2557 | 22:58:30 น. | 20°18′40″S 70°34′34″W﻿ / ﻿20.31111°S 70.57611°W﻿ / -20.31111; -70.57611 | 24.1 | 6.5 | VI |  |
| 1 เมษายน 2557 | 23:43:13 น. | 20°34′16″S 70°29′35″W﻿ / ﻿20.57111°S 70.49306°W﻿ / -20.57111; -70.49306 | 22.4 | 7.7 | VII |  |
| 2 เมษายน 2557 | 02:26:15 น. | 20°47′49″S 70°35′13″W﻿ / ﻿20.79694°S 70.58694°W﻿ / -20.79694; -70.58694 | 25.0 | 6.4 | VI |  |
| 3 เมษายน 2557 | 22:37:50 น. | 20°38′35″S 70°39′14″W﻿ / ﻿20.64306°S 70.65389°W﻿ / -20.64306; -70.65389 | 13.7 | 6.3 | V |  |
| 10 เมษายน 2557 | 21:01:45 น. | 20°39′32″S 70°38′49″W﻿ / ﻿20.65889°S 70.64694°W﻿ / -20.65889; -70.64694 | 13.8 | 6.2 | V |  |
ผลกระทบ

เหตุแผ่นดินไหวทำให้มีผู้เสียชีวิต 7 ราย ทั้งหมดอยู่ในประเทศชิลี ในจำนวนนี้สี่คนเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจล้มเหลว หญิงรายหนึ่งเสียชีวิตจากการถูกกำแพงล้มทับ แรงงานคนหนึ่งบาดเจ็บจากการถูกโครงสร้างเหล็กตกใส่และเสียชีวิตในเวลาต่อมา ผู้บาดเจ็บมากกว่า 200 คน ส่วนใหญ่อยู่ในชิลี และมีรายงานผู้บาดเจ็บอีก 6 คนในเปรู มีผู้ไร้ถิ่นฐานทั้งสิ้นกว่า 80,000 คน หลังแผ่นดินไหวพื้นที่ในแคว้นอาริกา-ปารินาโกตาและตาราปากาของชิลีถูกประกาศเป็นเขตภัยพิบัติ หลายแห่งไม่มีไฟฟ้าและน้ำประปาใช้ พื้นที่หลายแห่งในอำเภอปูเตรและเฆเนรัลลาโกส ของจังหวัดปารินาโกตา แคว้นอาริกา-ปารินาโกตา เกิดดินถล่ม รวมถึงเส้นทางคมนาคมหลักบางเส้นถูกดินทับปิดเส้นทาง
คลื่นสึนามิ

ศูนย์เตือนภัยสึนามิแปซิฟิกในรัฐฮาวายได้ประกาศเตือนภัยคลื่นสึนามิครอบคลุมชายฝั่งประเทศชิลี เปรู และเอกวาดอร์ และแจ้งให้ประเทศคอสตาริกา นิการากัว เอลซัลวาดอร์ กัวเตมาลา เม็กซิโก และฮอนดูรัส เฝ้าระวังและเตรียมพร้อม ซึ่งต่อมาได้ยกเลิกประกาศเตือนประเทศดังกล่าวอย่างรวดเร็ว (ยกเว้นเปรูและชิลี) ทางการชิลีได้อพยพประชาชนหลายพันคนออกห่างจากชายฝั่ง คลื่นสึนามิกระทบชายฝั่งหลังจากแผ่นดินไหวระหว่าง 1–2 ชั่วโมง สึนามิที่สูงที่สุดวัดได้ 2.11 เมตร ที่เมืองอิกิเก ส่วนที่เมืองอาริกาวัดได้ 1.83 เมตร ชายฝั่งอื่นของชิลีส่วนมากวัดได้ต่ำกว่าหนึ่งเมตร สึนามิได้เดินทางถึงฮาวายหลังเกิดแผ่นดินไหวราว 13 ชั่วโมง คลื่นยังเดินทางไปไกลถึงประเทศญี่ปุ่น ซึ่งตั้งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิก โดยเดินทางถึงเมื่อวันที่ 3 เมษายน ตามเวลาในท้องถิ่น วัดความสูงได้ 60 เซนติเมตรที่เมืองคูจิ จังหวัดอิวาเตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แผ่นดินไหวในอิกิเก พ.ศ. 2557
| ด ค ก← แผ่นดินไหวที่สำคัญใน พ> ศ. 2557 → |
| --- | --- |
 ซินเจียงอุยกูร์ จีน (6.9, 12 กุมภาพันธ์)  อิกิเก ชิลี (8.2, 1 เมษายน)  เกร์เรโร เม็กซิโก (7.2, 18 เมษายน)  แม่ลาว ไทย (6.3, 5 พฤษภาคม)  ทะเลอีเจียน (6.9, 24 พฤษภาคม)  หมู่เกาะอะลูเชียน (7.9, 23 มิถุนายน)  ยูนนาน จีน†‡ (6.1, 3 สิงหาคม)  แอฟริกาใต้ (5.5, 5 สิงหาคม)  แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ (6.0, 24 สิงหาคม) 
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวตามมาตราขนาดโมเมนต์ / † = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 30 คน / ‡ = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในปีนี้
แผนที่ระดับความรุนแรงของแผ่นดินไหวโดย USGS
ภาพเคลื่อนไหวแสดงตำแหน่งและขนาดของแผ่นดินไหวนำและแผ่นดินไหวตาม
ประธานาธิบดีชิลี มิเชล บาเชเล ขณะเยือนพื้นที่ประสบภัยเมืองอิกิเก
โยนาตัน กอนซาเลซ

โยนาตัน กอนซาเลซ (สเปน: Jonathan González) นักมวยสากลอาชีพชาวปวยร์โตรีโก ปัจจุบัน​เป็นแชมป์โลกของ WBO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท ในช่วงที่ชกมวยสากลสมัครเล่น ได้ชนะเลิศเหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นเยาวชนชิงแชมป์โลก 2008 และอเมริกากลางและแคริบเบียนเกมส์ 2010 ในรุ่นฟลายเวท
เกียรติประวัติ

แชมป์เฉพาะกาลเยาวชน WBO รุ่นฟลายเวท
ชิง (ที่ว่าง), 10 มีนาคม 2555 ชนะทีเคโอยก 2 เอริกซอน มาร์เตลล์ ( สาธารณรัฐโดมินิกัน) ที่โกลิเซโอ โรเบร์โต เกลเมนเต, ซานฮวน, ปวยร์โตรีโก
แชมป์ NABA รุ่นฟลายเวท
ชิง (ที่ว่าง), 28 กุมภาพันธ์ 2558 ชนะคะแนน เอริกซอน มาร์เตลล์ ( สาธารณรัฐโดมินิกัน) ที่โกลิเซโอ ฟรันซิสโก "รูเบ" เอร์นันเดซ, กูราโบ, ปวยร์โตรีโก
แชมป์ WBC Latino รุ่นฟลายเวท
ชิง (ที่ว่าง), 16 ตุลาคม 2558 ชนะคะแนน การ์โลส รูเบน ดาริโอ รุยซ์ ( อาร์เจนตินา) ที่สนามกีฬาโฆเซ มาริอา กาติกา, บิยาเมร์เซเดส, ประเทศอาร์เจนตินา
แชมป์ WBO NABO รุ่นฟลายเวท
ชิง (ที่ว่าง), 23 กุมภาพันธ์ 2561 ชนะคะแนน ริการ์โด โรดริเกซ ( สหรัฐ) ที่ออสซิโลอาเฮอร์ริเทจเซนเตอร์, คิสซิมมี, สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1, 20 กรกฎาคม 2561 ชนะคะแนน ฆูเลียน เยดรัส ( เม็กซิโก) ที่ออสซิโลอาเฮอร์ริเทจเซนเตอร์, คิสซิมมี, สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 2, 16 พฤศจิกายน 2561 ชนะทีเคโอยก 8 ฆวน อาเลโฆ ( เม็กซิโก) ที่ออสซิโลอาเฮอริเทจเซนเตอร์, คิสซิมมี, สหรัฐ
แชมป์ WBO NABO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
ชิง (ที่ว่าง), 21 กุมภาพันธ์ 2563 ชนะคะแนน ซาอุล ฆัวเรซ ( เม็กซิโก) ที่มิกโคซูกีอินเดียนเกมมิงรีสอร์ต, ไมแอมี, สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1, 21 พฤษภาคม 2564 ชนะทีเคโอยก 4 อาร์มันโด ตอร์เรส ( เม็กซิโก) ที่ไบรอันเกลเซอร์แฟมิลีเจซีซีออดิทอเรียม, แทมปา, สหรัฐ
แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
ชิง, 16 ตุลาคม 2564 ชนะคะแนน เอลวิน โซโต ( เม็กซิโก) ที่ชักแชนซีพาร์ก, เฟรสโน, สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1, 24 มิถุนายน 2565 ชนะคะแนน มาร์ก บาร์ริกา ( ฟิลิปปินส์) ที่ออสซิโลอาเฮอริเทจเซนเตอร์, คิสซิมมี, สหรัฐ
ชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBO Latino รุ่นฟลายเวท (ที่ว่าง), 17 สิงหาคม 2556 แพ้น็อกยก 4 โยบานิ เซกูรา ( เม็กซิโก) ที่รีสอร์ตและกาสิโนเอลซานฮวน, อิสลาเบร์เด, ปวยร์โตรีโก
ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นฟลายเวท (ที่ว่าง), 19 มีนาคม 2559 แพ้น็อกยก 6 โยเบร์ต อัลบาเรซ ( ฟิลิปปินส์) ที่โกลิเซโอ มาริโอ "กิโฮเต" โมราเลส, กวยนาโบ, ปวยร์โตรีโก
ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นฟลายเวท, 24 สิงหาคม 2562 แพ้ทีเคโอยก 7 โคเซ ทานากะ ( ญี่ปุ่น) ที่ทาเกดะเทวะโอเชียนอารีนา, นาโงยะ, ประเทศญี่ปุ่น