stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นิก โพเวลล์
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Nick Powell ที่ Soccerbase
Powellเก็บถาวร 2012-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at The Football Association
Powell Profile at Sky Sports
Powell เก็บถาวร 2012-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Profile at BBC Sport
โพเวลล์ กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในปี 2012
นินเท็นโด เน็ตเวิร์ก

โลโก้ นินเท็นโด เน็ตเวิร์ก
นินเท็นโด เน็ตเวิร์ก (อังกฤษ: Nintendo Network) เป็นเครือข่ายเกมออนไลน์ของนินเท็นโด และเป็นรุ่นที่ 2 สืบต่อจากบริการ นินเท็นโด ไวไฟ คอนเนกซั่น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 จุดเด่นคือฟรีค่าบริการสมาชิกออนไลน์ตลอชีพ ซึ่งมีแตกต่างจากค่ายคู่แข่งของ เพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก จาก โซนี่ ต้องเสียค่าบริการสมาชิกออนไลน์รายเดือน ออนไลน์สำหรับเครื่องเล่นเกม นินเท็นโด 3ดีเอส และ วียู เปิดตัวเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2555 ในปี พ.ศ. 2561 ทางนินเท็นโดได้ทำการเปิดตัวบริการ นินเท็นโด สวิตช์ ออนไลน์
นิชซินโดรม

นิชซินโดรม (ญี่ปุ่น: ニッチシンドローム; โรมาจิ: Nitchi Shindorōmu; อังกฤษ: Niche Syndrome) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 ของวงดนตรีร็อกชาวญี่ปุ่น วันโอเคร็อก ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2010 โดยจำหน่ายเป็นซีดีธรรมดาเท่านั้น และซีดีพร้อมดีวีดีฉบับลิมิตเตดอิดิตชัน อัลบั้มนี้ประกอบด้วยซิงเกิล "คันเซ็งคังกะกุดรีมเมอร์" ซึ่งออกจำหน่ายก่อนแล้วในปี ค.ศ. 2010 นิชซินโดรมเป็นอัลบั้มแรกที่ไม่มีอเล็กซ์ โอะนิซะวะ อดีตมือกีตาร์ของวง
เพลงหนึ่งจากอัลบั้มนี้ที่มีชื่อเพลงว่า "แวร์เอเวอร์ยูอาร์" ได้ติดชาร์ตสูงสุดอันดับที่ 4 ในบิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 และคงอยู่ในชาร์ตนานถึง 89 สัปดาห์ และเพลงนี้ก็ได้นำไปใช้ในชุดโฆษณาโทรศัพท์ของเอ็นทีที โดโคโม สำหรับซิงเกิล "คันเซ็งคังกะกุดรีมเมอร์" ติดชาร์ตสูงสุดอันดับที่ 40 ในบิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 และคงอยู่ในชาร์ตนานถึง 18 สัปดาห์
หลังจากการปล่อยอัลบั้มนิชซินโดรมแล้ว ก็ตามด้วยทัวร์ที่มีชื่อว่า วันโอเคร็อก "ดิสอิสมายโอนจัดจ์เมนต์" ทัวร์ ซึ่งจัดในช่วงวันที่ 27 มิถุนายน ไปจนถึง 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2010
รายการเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "อินโทรดักชัน" |   | Taka Toru Ryota Tomoya | 1:00 |
| 2. | "เนเวอร์เลตดิสโก" | Taka | Taka | 4:17 |
| 3. | "คันเซ็งคังกะกุดรีมเมอร์" (完全感覚Dreamer) | Taka | Taka | 4:12 |
| 4. | "คนซะสึคอมมิวนิเคชัน" (混雑コミュニケーション) | Taka | Taka | 3:19 |
| 5. | "เยสไอแอม" | Taka Toru | Taka Toru | 3:36 |
| 6. | "เชกอิตดาวน์" | Taka | Taka Toru | 3:13 |
| 7. | "จิบุงร็อก" (じぶんROCK) | Taka | Taka | 3:47 |
| 8. | "ไลอาร์" | Taka | Taka Toru | 3:37 |
| 9. | "แวร์เอเวอร์ยูอาร์" | Taka | Taka | 4:55 |
| 10. | "ไรออต!!!" | Taka | Taka | 4:16 |
| 11. | "อะเดาต์สูท" (アダルトスーツ) | Taka | Taka Toru | 4:11 |
| 12. | "มิคันเซโคเกียวเกียวกุ" (未完成交響曲) | Taka | Taka Toru | 3:28 |
| 13. | "โนบอดีส์โฮม" (มีแทร็กที่ซ่อนไว้ชื่อเพลง "แอตเทนแดนซ์") | Taka | Taka | 9:14 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 53:10 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "คันเซ็งคังกะกุดรีมเมอร์" (มิวสิกวิดีโอ) | 4:20 |
| 2. | "จิบุงร็อก" (มิวสิกวิดีโอ) | 3:54 |
| 3. | "ไลอาร์" (มิวสิกวิดีโอ) | 3:49 |
| 4. | "จิบุงร็อก" (Ver.2: MV Shooting Off Shot) | ~3:52 |
| 5. | "คันเซ็งคังกะกุดรีมเมอร์" (แสดงสดที่โตเกียววันที่ 26 พ.ย. 2009) | ~4:40 |
นาสคาร์คัพ ซีรีส์

| --- | --- |
ประเภท: สต็อกคาร์
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
การเริ่มฤดูกาล: 1949
ผู้สร้าง: เชฟโรเลต · ฟอร์ด · โตโยต้า
ผู้ผลิตยางรถ: กู๊ดเยียร์
ผู้ขับแชมป์: เควิน ฮาร์วิค (1)
ทีมแชมป์: สจวร์ต-ฮาสส์เรซซิง (2)
ผู้ผลิต: เชฟโรเลต (38)
เว็บไซต์ทางการ: สปรินท์คัพ ซีรีส์
 ฤดูกาลปัจจุบัน
มอนส์เตอร์ เอนเออะจิ นาสคาร์คัพ ซีรีส์ (อังกฤษ: Monster Energy NASCAR Cup Series) คือการแข่งขันรถยนต์ในระดับสูงสุดของ สมาคมการแข่งรถสต็อกคาร์แห่งชาติ (นาสคาร์) ซึ่งชื่อของรายการแข่งขันนั้นตั้งตามผู้สนับสนุนปัจจุบันคือ มอนส์เตอร์ เอนเออะจิ
ตราประจำการแข่งขันนาสคาร์สปรินท์คัพ ซีรีส์
สนาม

โฮมสตีด
ลัวดอน
วัตคินส์เกลน
โปโคโน
อินเดียแนโพลิส
บริสทอล
แคนซัส
โซโนมา
ฟอนทานา
เท็กซัส
โดเวอร์
ริชมอนด์
ชิคาโก
มิชิแกน
เคนทักกี
แอตแลนตา
ทาลลาเดกา
มาร์ตินส์วิลล์
ชาร์ลอตต์
ดาร์ลิงตัน
เดย์โทนา
ฟีนิกซ์
ลาสเวกัส
รถนาสคาร์คัพ > ข้อมูลจำเพาะ

โครงรถ: Steel tube frame with safety roll cage, must meet NASCAR standards
Engine Displacement: 5.86 L (5,860 cc; 358 cu in) Pushrod V8
Gearbox: 4-speed manual with reverse
คลัตช์: 3-disc carbon-fibre clutch
Minimum weight: 3,300 lb (1,497 kg) (without driver, fuel); 3,475 lb (1,576 kg) (with driver, fuel)
Power Output: 725 hp (541 kW) unrestricted; 445 hp (332 kW) with restrictor plate (2015)
แรงบิด: 720 N·m (530 ft·lb)
เชื้อเพลิง: 98 octane E15 provided by Sunoco
ความจุเชื้อเพลิง: 18 US gal (68 L) most tracks
Fuel Delivery: Port fuel injection
Fuel Injection type:  McLaren
ECU Provider:  MES Freescale TAG-400N
Compression Ratio: 12:1
Aspiration: Naturally-aspirated
ช่วงล่างด้านหน้า: Unequal length double wishbones
ช่วงล่างด้านหลัง: Trailing arms with Panhard rod
เบรก: Cast-iron disc with multi-piston caliper
Wheelbase: 110 in (2,794 mm)
พวงมาลัย: Power, recirculating ball
Tires: Slick tire provided by Goodyear
ความยาว: 198.25 in (5,036 mm)
ความกว้าง: 77 in (1,956 mm)
ความสูง: 54.25 in (1,378 mm)
Ground clearance: 3.5 in (89 mm)
Safety equipment: 6-point seatbelt, fire system in cockpit and trunk areas, rear view mirror, HANS device, helmet, NOMEX firesuit, fire resistant gloves, fire resistant shoes, window net, side-impact energy-absorbing foam, Hood, trunk, wing and spindle restraints
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Racing Reference
| ด ค กชั้นของการแข่งรถ |
| --- | --- |
การแข่งรถสูตร:  F1  F3  F4  Formula Car Challenge  Formula Atlantic  Formula First  Formula Ford  Formula Continental  Formula Libre  Super Formula  IndyCar  F500  FF1600  Formula SAE  Supermodified  Sprint car racing  Midget car racing  Quarter Midget racing  Formula Student  Formula 1000 
การแข่งรถสูตรที่ถูกยกเลิก:  F2  F3000  F4000  F5000  Formula A (SCCA)  Formula B (SCCA)  Formula C (SCCA)  Formula Junior  Formula Mondial  Formula Dream  Formula Holden/Formula Brabham  Formula Pacific  Australian National Formula  Grand Prix Masters  FCJ  Formula Super Vee 
One-make formulae:  GP2  GP3  Formula Abarth  Formula Car Challenge  FIA Formula E  USF2000  Formula LGB Swift  Hyundai  Formula Maruti  Formula Mazda  Formula Nissan  Formula Renault  Formula Rolon  Formula Toyota  Indy Lights  Auto GP  Pro Mazda  SRF  Formula Masters China  CFGP  Formula SCCA  BRDC Formula 4 
Defunct one-make formulae:  A1GP  Superleague Formula  Formula Asia  Formula BMW  Barber Pro  FC Euro Series  Formula Lightning  Formula Opel/Vauxhall  FPA  Formula V6 Asia  IFM  GPM  Formula König  Formula RUS  FA1  ADAC Formel Masters 
Karting:  KF3  KF2  KF1  KZ2  KZ1  Superkart/Formula E 
Touring car racing:  Group F  Group G  Group H  Super 2000  Diesel 2000  Group N (FIA)  V8 Supercar  DTM  NGTC (TCN-1)  TC2000 
Defunct touring car racing:  Group 1  Group 2  Group 5  Group A  Group C (Australia)  Group E  Group S  Group N (Australia)  Appendix J  Class 1  Class 2  BTC-T  V8Star  Superstar 
Stock car racing:  ARCA  Allison Legacy Series  AUSCAR  IMCA Sport Compact  Late model  Legends  นาสคาร์ นาสคาร์คัพ  Xfinity  Truck  Pinty's  Whelen Euro Series  Mexico  Super Stock  Street Stock  Brasil  Turismo Carretera 
Oval racing:  BriSCA F1  BriSCA F2  V8 Hotstox  Superstocks  Hot Rods 
Rallying:  WRC  Super 2000  Super 1600  Group R 
Defunct rallying:  Group 1  Group 2  Group 4  Group A  Group B  Group N  Group S 
Sports prototypes:  DP  Group 3  Group 4  Group 5  Group 6  Group 7  Group C  IMSA GTP  Camel Light  LMP  LMPC  S2000  Clubmans  GC  GC-21  Group A Sports Cars  Group CN 
Grand touring:  LM GTE/GT2  GT3  GT4  GT500  GT300  Trans-Am  Appendix K  Group D GT Cars 
Defunct grand touring:  Group 3  Group 4  Group 5  Group B  Group D Production Sports Cars  GT1 (1993-99)  GT2 (1993-99)  FIA GT1 (2000-12)  IMSA AAGT  IMSA GTO/GTS  IMSA GTU  IMSA GTX 
Drag racing:  Top Fuel (TF/D)  Top Alcohol Dragster (TA/D)  Fuel Funny Car (F/FC)  Top Alcohol Funny Car (TA/FC)  Pro Stock (PS)  Pro Modified (Pro Mod)  Pro FWD  Super Comp/Quick Rod  Top Doorslammer 
Off-road racing:  Trophy Truck  Truggy  Dune buggy  Baja Bug 
↑  Stockcarscience.com เก็บถาวร 2010-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน "Why the New Car Won't Turn, Part I: The Center of Gravity" Retrieved February 21, 2009
↑  Race Engine Technology Issue 027
A typical NASCAR Cup Series engine.
นิติเวชคลินิก

นิติเวชคลินิก (อังกฤษ: Clinical Forensic) เป็นสาขาย่อยของนิติวิทยาศาสตร์ ว่าด้วยการตรวจร่างกายและให้ความเห็นเกี่ยวกับคดีที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับผู้ป่วยที่เป็นผู้เสียหายหรือผู้ป่วยคดี เช่นถูกข่มขืนกระทำชำเรา ถูกทำร้ายร่างกายจนบาดเจ็บสาหัส หรือผู้ที่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ ได้แก่
ผู้ป่วยคดี

สิ่งที่นิติเวชคลินิก จะมีความเกี่ยวข้องกับผู้เสียหาย มีดังนี้
ผู้เสียหายที่มีบาดแผล  (Wounds)
ผู้เสียหายที่ถูกส่งมาจากเจ้าหน้าที่พนักงาน
ผู้เสียหายที่มีความเกี่ยวข้องทางเพศ
นินเท็นโดเพาเวอร์

| นินเท็นโดเพาเวอร์ |
| --- | --- |
 
  นินเท็นโดเพาเวอร์ ฉบับแรก ปี 1988
Editor-in-Chief: สตีฟ โทมัสสัน
บรรณาธิการคนก่อน: คริส สเลต
คอลัมนิสต์: ฟิล ทีโอบอลด์
ประเภท: วิดีโอเกมและของตกแต่ง
นิตยสารราย: 6 ฉบับต่อปี, รายเดือนเดือนมิถุนายน 1990
ยอดพิมพ์: 475,000 (2012)
วันจำหน่ายฉบับแรก: 1 กรกฎาคม 1988; 36 ปีก่อน (1988-07-01)
วันจำหน่ายฉบับสุดท้าย  — (ฉบับที่): 11 ธันวาคม ค.ศ. 2012 (2012-12-11)  285
บริษัท: นินเท็นโดอเมริกา (1988–2007) ฟิวเชอร์ยูเอส (2007–2012)
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา, แคนาดา
เมือง: South San Francisco, CA
ภาษา: อังกฤษ
เว็บไซต์: Official Website Archive copy ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร (ISSN): 1041-9551
นินเท็นโดเพาเวอร์ (อังกฤษ: Nintendo Power) เป็นนิตยสารข่าวสารและกลยุทธ์ที่เลิกตีพิมพ์แล้ว เดิมผลิตภายในนินเท็นโดอเมริกา และต่อมานิตยสารแยกตัวออกมาตีพิมพ์อิสระ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 นินเท็นโดทำสัญญาการตีพิมพ์กับฟิวเชอร์ยูเอส บริษัทย่อยของบริษัทฟิวเชอร์ บริษัทได้ตีพิมพ์นิตยสารวิดีโอเกมเป็นเวลานานที่สุดในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา เคยและเป็นนิตยสารทางการของนินเท็นโดที่จำหน่ายในอเมริกาเหนือ
ในวันที่ 21 สิงหาคม ต.ศ. 2012 นินเท็นโดประกาศว่าจะไม่กลับมาต่ออายุสัญญากับบริษัทฟิวเชอร์พับบลิชชิง และนินเท็นโดเพาเวอร์หยุดตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 ฉบับสุดท้ายคือฉบับที่ 285 วางจำหน่ายในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2012
นิบิรุ

บทความนี้เกี่ยวกับนิบิรุในดาราศาสตร์บาบิโลน สำหรับความหมายอื่น ดูที่ นิบิรุ (แก้ความกำกวม)
นิบิรุ (อังกฤษ: Nibiru บ้างก็สะกดว่า Neberu) เป็นชื่อทางโหราศาสตร์ของดาวพฤหัสบดีในวัฒนธรรมบาบิโลเนีย เป็นคำในภาษาอัคคาเดียน มีความหมายว่า "จุดตัด" หรือ "จุดหักเห" โดยมากใช้กับแม่น้ำ ในการศึกษาดาราศาสตร์ของชาวบาบิโลน คำว่า นิบิรุ (สะกดในอักษรคูนิฟอร์มว่า dné-bé-ru or MULni-bi-rum) ใช้ในความหมายถึงจุดสูงสุดของสุริยะคาบ เช่น จุดครีษมายันกับกลุ่มดาวที่เกี่ยวข้อง
หลักฐานเกี่ยวกับจุด นิบิรุ มีบรรยายอยู่ในจารึกแผ่นที่ 5 ของมหากาพย์ว่าด้วยการสร้างโลก Enûma Eliš ดังนี้
เนื่องจากเป็นตำแหน่งสูงสุดบนเส้นทางโคจรของดาวเคราะห์ นิบิรุ จึงถูกมองว่าเป็นที่นั่งของ summus deus ผู้ไล่ต้อนดวงดาวไปเหมือนกับฝูงแกะ เทียบได้กับ มาร์ดุค ในตำนานของบาบิโลน
นิซาทิดีน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
ข้อมูลทะเบียนยา:  TH Ya&You: Nizatidine  US FDA: Nizatidine 
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  AU: B3   
ช่องทางการรับยา: ปาก
รหัส ATC: A02BA04 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: S4 (ต้องใช้ใบสั่งยา)   UK: POM (Prescription only)   US: OTC  
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: >70%
การจับกับโปรตีน: 35%
การเปลี่ยนแปลงยา: Hepatic
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 1-2 hours
การขับออก: ปัสสาวะ
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC N-(2-[(2-[(dimethylamino)methyl]thiazol-4-yl)methylthio]ethyl)-N-methyl-2-nitroethene-1,1-diamine 
เลขทะเบียน CAS: 76963-41-2
PubChem CID: 3033637
DrugBank: APRD00706
ECHA InfoCard: 100.155.683 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C12H21N5O2S2
มวลต่อโมล: 331.46 g/mol g·mol−1
 สารานุกรมเภสัชกรรม
นิซาติดีน (อังกฤษ: nizatidine) เป็นฮีสตามีน H2-รีเซพเตอร์ แอนตาโกนิสต์Histamine 2 Recepter Antagonist ที่ยับยั้งการผลิตกรดในกระเพาะอาหาร ใช้รักษาอาการแกซโตรอีโซฟาเจียล รีฟลัก (GERD) Gastroepiphargial Reflux และ แผลในกระเพาะอาหาร Peptic Ulcer (PUD) ยาตัวนี้ผลิตและจำหน่ายโดยอีไล ลิลลี่ (Eli Lilly) มีชื่อทางการค้าว่าอะซิด ®,  (Axid®,Tazac®,)
นิมล็อธ

นิมล็อธ (อังกฤษ: Nimloth) เป็นชื่อต้นไม้ในตำนานปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งสืบตระกูลมาจากพฤกษาขาว เคเลบอร์น และ กาลาธิลิออน และ เทลเพริออน พฤกษาเงินแห่งวาลินอร์
พวกเอลฟ์แห่งโทลเอเรสเซอาได้มอบหน่ออ่อนของเคเลบอร์นให้เป็นของขวัญแก่ชาวนูเมนอร์ ซึ่งพวกเขานำมาปลูกไว้ที่อุทยานหลวงในกรุงอาร์เมเนลอส เมืองหลวงของนูเมนอร์ ต่อมาเมื่อเซารอนเข้ามามีอิทธิพลในนูเมนอร์ นิมล็อธถูกเซารอนโค่นลงและเผาทำลายทิ้งจนหมด อย่างไรก็ดี อิซิลดูร์ได้ลอบเข้ามาขโมยผลของนิมล็อธหนีไปได้ทัน และนำไปปลูกบนมิดเดิลเอิร์ธ กลายเป็น พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์ ในเวลาต่อมา
นิมล็อธ ยังเป็นชื่อของเอลฟ์นรีนางหนึ่ง คือบุตรีของกาลาธิล บุตรของกาลาธอน ซึ่งเป็นบุตรของเอลโม เอลโมผู้นี้เป็นน้องชายของโอลเวแห่งอัลควาลอนเด และเอลเว ซิงโกลโล (หรือธิงโกล) ราชาแห่งชาวซินดาร์ ต่อมานางได้แต่งงานกับ ดิออร์ บุตรชายของเบเรนและลูธิเอน ทั้งสองมีบุตรด้วยกันคือ เอลูเรด เอลูรีน และเอลวิง  บางครั้งชาวลินดอนเรียกนางว่า เลดี้ลินดิส
นิมล็อธเสียชีวิตในเหตุการณ์สงครามประหัตประหารญาติครั้งที่สอง ในเมเนกร็อธ
นินเท็นโด อีช็อป

| --- | --- |

ผู้พัฒนา: นินเท็นโด
ชนิด: การจำหน่ายดิจิทัล
วันที่เปิดตัว: นินเท็นโด 3ดีเอส 6 มิถุนายน พ.ศ. 2554 วียู 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 นินเท็นโด สวิตช์ 3 มีนาคม พ.ศ. 2560
ปิดบริการ: วียู และ นินเท็นโด 3ดีเอส 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 (ละตินอเมริกา, แคริบเบียน, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, และตะวันออกกลาง) 27 มีนาคม พ.ศ. 2566 (ทั่วโลก)
แพลตฟอร์ม: วียู นินเท็นโด 3ดีเอส นินเท็นโด สวิตช์
ระบบปฏิบัติการ: ซอฟตแวร์ระบบวียู ซอฟตแวร์ระบบนินเท็นโด 3ดีเอส ซอฟต์แวร์ระบบนินเท็นโด สวิตช์
สมาชิก: 26 ล้านคน  (ข้อมูลเมื่อ September 2013)
เว็บไซต์: www.nintendo.com/games/
นินเท็นโด อีช็อป (ญี่ปุ่น: ニンテンドーeショップ; อังกฤษ: Nintendo eShop) เป็นบริการซื้อของเกมสื่อดิจิทัลโดยนินเท็นโด สำหรับที่ผูกกับบริการออนไลน์ของนินเท็นโด เน็ตเวิร์ก ได้แก่นินเท็นโด 3ดีเอส และวียู ส่วนนินเท็นโด สวิตช์ โดยไม่ต้องเชื่อมบริการออนไลน์ และเป็นรุ่นที่ 2 สืบต่อจาก วีช็อปแชนแนล และดีเอสไอช็อป เริ่มเปิดให้บริการแรกบนเครื่องนินเท็นโด 3ดีเอสในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ต่อมาได้มีการเปิดเพิ่มบนเครื่องวียูในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 และเปิดให้บริการบนนินเท็นโด สวิตช์ในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2560
ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 นินเท็นโดได้ประกาศว่าเตรียมจะปิดให้บริการนินเท็นโด อีช็อปในแพลตฟอร์มของวียู และนินเท็นโด 3ดีเอส ภายในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2566
นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด

โรงแยกแก๊สธรรมชาติ ที่มาบตาพุด
เปลวไฟแก๊สโรงงานปตท. ที่มาบตาพุด
นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด (อังกฤษ: Map Ta Phut Industrial Estate) เป็นนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในเทศบาลเมืองมาบตาพุด จังหวัดระยอง ประเทศไทย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกของประเทศไทย โดยเป็นนิคมอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดของประเทศและเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมปิโตรเคมีที่ใหญ่เป็นอันดับแปดของโลก นิคมอุตสาหกรรมนี้เปิดดำเนินการใน พ.ศ. 2533 และบริหารงานโดยการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม
มาบตาพุดประกอบด้วยนิคมอุตสาหกรรม 5 แห่ง, ท่าเรือน้ำลึก 1 แห่ง และโรงงาน 151 แห่ง รวมถึงโรงงานปิโตรเคมี, โรงกลั่นน้ำมัน, โรงไฟฟ้าถ่านหิน ตลอดจนโรงงานผลิตเหล็กและเหล็กกล้า โดยมีพื้นที่ 166 ตารางกิโลเมตร อนึ่ง พื้นที่นี้มีชุมชนเกษตรกรรมและที่อยู่อาศัยประมาณ 30 แห่ง ซึ่งมีผู้อยู่อาศัยมากกว่า 49,000 คน
ปัญหาสิ่งแวดล้อม

สถาบันทรัพยากรโลกระบุว่า "มาบตาพุดเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในประเทศไทย โดยมีประวัติมลพิษทางอากาศและทางน้ำ, อุบัติเหตุทางอุตสาหกรรม, การทิ้งขยะอันตรายอย่างผิดกฎหมาย ตลอดจนผลกระทบต่อสุขภาพที่เกี่ยวข้องกับมลภาวะ เช่น มะเร็ง และพิการแต่กำเนิด”
ใน พ.ศ. 2550 ชุมชน 11 ชุมชนในเขตมาบตาพุดได้ยื่นฟ้องคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (สวล.) โดยกล่าวหาว่าคณะกรรมการกำหนดมาบตาพุดและบริเวณใกล้เคียงเป็นเขตควบคุมมลพิษอย่างไม่เหมาะสม องค์การชุมชนได้ยื่นฟ้องต่อคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติและกระทรวงอื่น ๆ ของไทยอีกแปดแห่ง คดีนี้บริหารจัดการโดยเครือข่ายประชาชนภาคตะวันออก โดยเน้นไปที่ความล้มเหลวในการปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนด รวมถึงการประเมินผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ ก่อนที่จะออกใบอนุญาตให้แก่โครงการอุตสาหกรรมใหม่ 76 โครงการ กระทั่งใน พ.ศ. 2552 ศาลปกครองสูงสุดได้พิพากษาระงับการพัฒนาโครงการ 65 โครงการในนิคมฯ มูลค่าประมาณ 8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เนื่องจากการประเมินผลกระทบด้านสุขภาพไม่เพียงพอ และอนุญาตให้ 11 โครงการดำเนินการต่อไป แต่แล้วในที่สุด 74 โครงการจาก 76 โครงการที่โต้แย้งได้รับอนุญาตให้ดำเนินการต่อ
เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2543 เกิดแก๊สฟอสจีนรั่วที่โรงงานพลาสติกบริษัท ไทยโพลีคาร์บอเนต ทำให้คนงานเสียชีวิตสองคน และชาวบ้านเจ็บป่วยจำนวนมาก
มาบตาพุดเป็นเขตควบคุมมลพิษตั้งแต่ พ.ศ. 2552
เกิดเหตุระเบิดที่โรงงานของบริษัทในเครือกรุงเทพ ซินธิติกส์ เมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 มีผู้เสียชีวิต 12 ราย บาดเจ็บอีก 129 ราย
หนึ่งวันหลังจากการระเบิดของบริษัทในเครือกรุงเทพ ซินธิติกส์ ได้เกิดการรั่วไหลของสารเคมีที่โรงงานอดิตยา เบอร์ล่า เคมีคัลส์ ซึ่งทำให้มีผู้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล 138 คน
9 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 นายนพพร เรือนมา เสียชีวิตจากเหตุถังแก๊สโซลีน บริษัท มาบตาพุดแทงค์เทอร์มินัล จำกัด ระเบิด
แหล่งข้อมูลอื่น

Map Ta Phut Industrial Estate website
12°41′29″N 101°08′33″E﻿ / ﻿12.6913°N 101.1426°E﻿ / 12.6913; 101.1426
นิก ลาเชย์

| นิค ลาเช่ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: นิโคลัส สก็อต ลาเช่  (Nicholas Scott Lachey)
เกิด: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973
แนวเพลง: ป็อป
อาชีพ: นักร้อง,นักแต่งเพลง,นักแสดง
ช่วงปี: ค.ศ. 1997 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Motown, Universal, Jive

สมาชิก: 98 Degrees

เว็บไซต์: nicklachey.com
นิโคลัส สก็อต ลาเช่ (อังกฤษ: Nicholas Scott  Lachey) เกิดที่เมืองฮาร์แลน ในรัฐเคนทักกี แต่เติบโตในเมืองซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ เขาเรียนที่มหาวิทยาลัยไมอามี (ในรัฐโอไฮโอ) และได้พบกับ เจฟฟ์ ทิมมอนส์ ในการออดิชั่นวงดนตรี จนต่อมาเขาและเพื่อนนักเรียน Justin Jeffre ได้ก่อตั้งวง 98 Degrees ขึ้น มี Jeff Timmons และ Drew Lachey (น้องชาย) ร่วมวงด้วย
98 degree

วง 98 degree ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี 1997 โดยประสบความสำเร็จสูงสุดกับอัลบั้มที่ 2 ชุด ’98 Degrees And Rising’ เป็นอัลบั้มอันดับ 14 ใน Billboard จากนั้นพวกเขาทัวร์อเมริกาเพื่อโปรโมตอัลบั้มชุดนี้ โดยมี Jessica Simpson เล่นเป็น opening act
Newlyweds: Nick and Jessica

นิค ลาเช่ และ เจสสิก้า ซิมพ์สัน แต่งงานกันในปี 2003 ชีวิตคู่ของทั้งสองถูกถ่ายทำเป็น เรียลลิตี้โชว์ รายการ Newly Weds: Nick & Jessica’ ที่ออกอากาศทางเอ็มทีวี ถึง 4 ซีซั่นตั้งแต่ปี 2003 – 2005 ทั้งสองประกาศแยกกันอยู่ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2005 และจดทะเบียนหย่ากันเมื่อต้นปี 2006
อัลบั้มเดี่ยว

หลังจากชีวิตสมรสที่ล้มเหลว เขาได้ประสบการณ์หลายต่อหลายอย่างเป็นวัตถุดิบสำหรับงานชุดที่สอง นิคเข้าห้องอัดตั้งแต่ต้นปี 2005 และขลุกอยู่ที่นั่นจนได้อัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 2 ชุดนี้ หลังจากที่เคยมีงานเดี่ยวออกมาแล้วคือ ‘Soulo’ ในปี 2004 ที่มีเพลงฮิต ‘This I Swear’ (เพลงธีมของ Newlywed: Nick & Jessica)
อัลบั้ม ‘What’s Left Of Me’ ออกขายในอเมริกาเมื่อกลางเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา และติดอันดับ 2 ใน Billboard Chart ทันทีที่ออกวางขายสัปดาห์แรก ส่วนซิงเกิลแรกชื่อเดียวกับอัลบั้มอยู่ใน อันดับ 6 ของ Billboard Hot 100 Chart ทันทีที่ออกขายด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทาง เก็บถาวร 2007-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นิตยสาร

นิตยสาร (อังกฤษ: magazine) คือสิ่งพิมพ์รายคาบที่ออกเป็นระยะสำหรับผู้อ่านทั่วไป มีเนื้อหาหลากหลาย มุ่งทั้งให้ความรู้และความบันเทิง ความรู้มักเป็นไปในลักษณะที่ให้ความรอบรู้ มีการหารายได้จากการโฆษณาและวางขายทั่วไป ผู้อ่านสามารถบอกรับเป็นสมาชิกได้
คำว่า "นิตยสาร" มาจากรากศัพท์ คือ นิตย (สม่ำเสมอ) และสาร (เนื้อหา) คำว่า "นิตยสาร" โดยทั่วไปอาจมีความหมายคาบเกี่ยวกับคำว่า วารสาร ซึ่งออกตามกำหนดเวลาที่แน่นอนเช่นกัน แต่ในทางบรรณารักษศาสตร์ ปัจจุบัน เมื่อมีการใช้อินเทอร์เน็ต ทำให้มีนิตยสารในอินเทอร์เน็ต ซึ่งมิใช่สิ่งพิมพ์ แต่ก็ยังเรียกกันว่า "นิตยสาร"
เป็นที่น่าสังเกตว่า นิตยสารบางชื่อ ไม่ได้ใช้คำว่า นิตยสาร แต่ก็น่าจะจัดเป็นนิตยสารได้ เช่น "อนุสาร อ.ส.ท." ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ขณะที่สิ่งพิมพ์บางชนิด มีความก่ำกึ่ง ระหว่างหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ และนิตยสารรายสัปดาห์ เช่น มติชนรายสัปดาห์ สยามรัฐรายสัปดาห์ เนชั่นรายสัปดาห์ เป็นต้น ทั้งนี้ก็เพราะเนื้อหาในเล่ม มีทั้งข่าว วิเคราะห์ข่าว และบันเทิง ในสัดส่วนที่พอ ๆ กัน โดยทั่วไปนิตยสารมักจะมีลักษณะผ่อนคลาย เล่าเรื่อง ไม่นิยมเขียนในลักษณะตำรา เว้นแต่ละแทรกอยู่เป็นบางส่วนของเล่ม
นิตยสารสำหรับคนอ่านเฉพาะกลุ่มฉบับแรกของโลกตีพิมพ์ในกรุงลอนดอนเมื่อ พ.ศ. 2274 (สมัยพระเจ้าท้ายสระ) ชื่อ "นิตยสารสุภาพบุรุษ" (The Gentleman's Magazine) เลิกกิจการไปเมื่อ พ.ศ. 2450
นิตยสารสำหรับผู้บริโภคฉบับแรกของโลกคือ "นิตยสารสกอต" (The Scots Magazine) ตีพิมพ์ในสกอตแลนด์เมื่อปี พ.ศ. 2282 ซึ่งตรงกับสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และยังคงตีพิมพ์อยู่จนถึงในปัจจุบัน
การตีพิมพ์

องค์ประกอบของนิตยสารอาจมีความแตกต่างกันได้เป็นอย่างมาก องค์ประกอบหลัก เช่น วาระการออก รูปแบบ เป้าหมายกลุ่มผู้อ่านมีความผันแปรหาความตายตัวไม่ได้ นิตยสารบางฉบับจะเจาะเรื่องที่น่าสนใจเฉพาะ เช่น เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง ยานพาหนะ งานอดิเรก หรือการเมือง รวมทั้งแนวศิลปะ บันเทิง แฟชั่น รถยนต์ ท่องเที่ยวระยะการออกจึงมีตั้งแต่รายสัปดาห์ รายปักษ์ รายเดือน รายสองเดือน ราย 3 เดือน (quarterly) ราย 6 เดือนไปจนถึงรายปี
ปกตินิตยสารจะมีวันที่ปรากฏบนปกซึ่งมักล่าจากวันที่วางตลาด นิตยสารเกือบทั้งหมดจะวางจำหน่ายตามร้านและแผงขายหนังสือทั่วประเทศ ผู้บอกรับเป็นสมาชิกจะได้รับนิตยสารทางไปรษณีย์
นิตยสารส่วนใหญ่ตีพิมพ์ในจำนวนที่มากและพยายามทำให้ต้นทุนการพิมพ์ต่ำเพื่อให้มีราคาขายต่ำ นิตยสารบางประเภทที่มีต้นทุนการพิมพ์สูงมักอาศัยการลงโฆษณามาช่วยลดราคาขายให้ต่ำลง
นิตยสารทุกเล่ม จะต้องขออนุญาตจัดพิมพ์จากทางราชการ และได้รับหมายเลขสากลประจำนิตยสาร เรียกว่า ISSN (International Standard Serial Number) ซึ่งนิตยสารจะตีพิมพ์ไว้ในส่วนที่เห็นชัดของเล่ม เช่น ปกหน้า สารบัญ สันปก หรือปกหลัง
ดูเพิ่ม

การแบ่งประเภทย่อยของนิตยสาร (วิกิภาษาอังกฤษ)
รายชื่อนิตยสารทั่วโลก (วิกิภาษาอังกฤษ)
นิตยสารเกม
รายชื่อนิตยสารในประเทศไทย
นางงามจักรวาล 2018

| นางงามจักรวาล 2018 |
| --- | --- |
แคทรีโอนา เกรย์ นางงามจักรวาล2018
วันที่: 17 ธันวาคม ค.ศ. 2018
พิธีกร: สตีฟ ฮาร์วีย์ แอชลีย์ แกรห์ม คาร์สัน เครสลีย์ ลู เซียร์รา
ศิลปินรับเชิญ: นี-โย
สถานที่จัด: อิมแพ็ค อารีน่า นนทบุรี ประเทศไทย
ถ่ายทอดทาง: ฟ็อกซ์ พีพีทีวี
เข้าร่วมประกวด: 94 คน
เข้าร่วมครั้งแรก: อาร์มีเนีย คีร์กีซสถาน มองโกเลีย
ถอนตัว: ออสเตรีย เอธิโอเปีย กายอานา อิรัก โรมาเนีย สโลวีเนีย แทนซาเนีย ตรินิแดดและโตเบโก
กลับมาเข้าร่วม: เบลีซ เดนมาร์ก กรีซ ฮังการี เคนยา คอซอวอ สวิตเซอร์แลนด์
ผู้ชนะเลิศ: แคทรีโอนา เกรย์  ฟิลิปปินส์
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม: ออนอะนง หอมสมบัด  ลาว
← 20172019 →
นางงามจักรวาล 2018 (อังกฤษ: Miss Universe 2018) เป็นการจัดประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 67 กำหนดจัดในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2018 ณ อิมแพ็ค อารีน่า นนทบุรี ประเทศไทย
เจ้าภาพ

องค์กรนางงามจักรวาลได้พยายามที่จะจัดการประกวดนางงามจักรวาล 2018 ในประเทศจีน ซึ่งทางการจีนปฏิเสธที่จะถ่ายทอดสดการประกวด
โดยฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นเจ้าภาพนางงามจักรวาล 2016 ได้รับการติดต่อจากองค์กรนางงามจักรวาลให้รับหน้าที่เจ้าภาพนางงามจักรวาล 2018
ซึ่งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 วันดา ตุลโฟ เตโอ (Wanda Tulfo Teo) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงท่องเที่ยวฟิลิปปินส์ ได้มีโอกาสพูดคุยกับประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ โรดรีโก ดูแตร์เต ในเรื่องการเป็นเจ้าภาพการประกวดนางงามจักรวาล 2018 ที่เมืองโบราไกย์ ประมาณเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 หลังจากเมืองนี้ถูกปิดให้นักท่องเที่ยวเยี่ยมชมเป็นเวลา 6 เดือน ตุลโฟ เตโอประกาศว่าฟิลิปปินส์มีโอกาสถึง 90% ในการเป็นเจ้าภาพการประกวดนางงามจักรวาล 2018 และยังเปิดเผยอีกว่าการท่องเที่ยวฟิลิปปินส์กำลังมองหาผู้สนับสนุน เนื่องจาก LCS Holdings Inc. ของ Chavit Singson (ผู้สนับสนุนหลักปี ค.ศ. 2016) ได้ออกจากการเป็นผู้สนับสนุน ภายหลังฟิลิปปินส์ได้ประกาศว่าจะไม่มีการประกวดนางงามจักรวาล 2018 และผู้สนับสนุนรายใหญ่ในการประกวดนางงามจักรวาล 2016 ได้ร้องขอให้ถอนตัวออกจากการเป็นเจ้าภาพการประกวดนางงามจักรวาล 2018 เนื่องจากประเทศมีข้อจำกัดเรื่องงบประมาณ และความกังวลด้านอื่นๆ
เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 ได้มีการแถลงข่าวการเป็นเจ้าภาพของประเทศไทย โดยประธานองค์กรนางงามจักรวาล พอลลา ชูการ์ต ณ ห้องเอนกประสงค์ ชั้น 1 หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร โดยมีอาภัสรา หงสกุล นางงามจักรวาล 1965, นาตาลี เกลโบวา นางงามจักรวาล 2005 และเดมี-ลีห์ เนล-ปีเตอร์ นางงามจักรวาล 2017 เข้าร่วมการแถลงข่าวการจัดประกวดด้วย โดยประเทศไทยได้สิทธิ์การจัดการประกวดเป็นครั้งที่สาม ต่อจากปี 1992 และ 2005 ซึ่งรอบตัดสินกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2018
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามจักรวาล 2018:   ฟิลิปปินส์ – แคทรีโอนา เกรย์
รองอันดับ 1:   แอฟริกาใต้ – แทมาริน กรีน
รองอันดับ 2:   เวเนซุเอลา – เอสเตฟานิ กูติเอร์เรซ
5 คนสุดท้าย:   ปวยร์โตรีโก – เกียรา โอร์เตกา   เวียดนาม – เฮอแฮน นีเอ
10 คนสุดท้าย:   แคนาดา – มาร์ตา สแตเปียน   คอสตาริกา – นาตาเลีย การ์บาฮัล   กูราเซา – อากีชา อัลแบร์ต   เนปาล – มนิตา เทวโกฏา   ไทย – โศภิดา กาญจนรินทร์
20 คนสุดท้าย:   ออสเตรเลีย – แฟรนเชสกา หง   เบลเยียม – โซเอ บรูเนต   บราซิล – ไมรา จีอัส   บริเตนใหญ่ – ดี-แอนน์ เคนติช-รอเจอส์   ฮังการี – แอนิเคอ แคชเคช   อินโดนีเซีย – โซนียา เฟร์กีนา จีตรา   ไอร์แลนด์ – เกรนน์ กัลเลนา   จาเมกา – แอมิลี แมดดิสัน   โปแลนด์ – มักดาแลนา ซวัต   สหรัฐ – แซราห์ โรส ซัมเมอส์
ผลการประกวด > รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   ลาว – ออนอะนง หอมสมบัด
นางงามมิตรภาพ:   ศรีลังกา – ออร์แนลลา กูเนเซเกเร