stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แพ ยง-จุน
ประวัติ

แพ ยง-จุนมีชีวิตวัยเด็กที่เหมือนเด็กทั่วไป แม่เป็นแม่บ้าน แถมเคร่งในศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกมาก คุณพ่อที่เป็นพนักงานบริษัทก็มักจะสอนให้เขารู้จักรับผิดชอบครอบครัว ในวัยเด็กของเขาเป็นเด็กชายขี้สงสัยที่มักรื้อของเล่นมาประกอบใหม่เพื่อศึกษาถึงกลไกของมัน เขาไม่ชอบพูดคุยกับคนแปลกหน้า และเกลียดการถูกหยิกแก้มเป็นที่สุด และหากใครพูดว่าเขาน่ารักเขาจะเกิดอาการอยากอัดคน ๆ นั้นทีเดียว
เขาเคยเรียนเปียโนเล็กน้อยในระหว่างเรียนอยู่ชั้นประถม แต่พ่อของเค้าบังคับให้เรียนเทควันโดแทน โดยกล่าวว่าวิชาเปียโนนั้นเหมาะสำหรับเด็กหญิง "เป็นผู้ชายต้องแข็งแกร่ง" และยังให้เขาเล่นกีฬาอีกหลายอย่าง แต่เขาก็ยังเป็นเด็กติดบ้านที่มักจะนอนอ่านหนังสืออยู่คนเดียว เมื่อเค้าเรียนอยู่ชั้นมัธยมปีที่ 3 พ่อของเค้าก็ตัดสินใจย้ายไปอยู่ในชนบทเพื่อทำโรงเลี้ยงหมู แต่ธุรกิจกลับไปได้ไม่ดีนัก และพ่อของเค้าต้องล้มละลายเมื่อเขาเรียนอยู่ชั้นมัธยมปีที่ 6 จึงทำให้ต้องย้ายบ้าน และ โรงเรียน เมื่ออยู่ชั้นมัธยมต้น เขาเป็นเด็กเรียนเก่งที่คิดว่าการทำการบ้านก็เหมือนการเอาชนะเกม ทำให้เป็นเด็กที่ไม่เคยเกเร และเป็นศิษย์รักของครูทั้งหลาย แต่สิ่งต่าง ๆ ก็เปลี่ยนไปเมื่อเขาเข้าเรียนชั้น ม. ปลาย เค้าหลงรักหญิงสาวที่ไปใช้ห้องสมุดเดียวกัน ทำให้แทนที่จะท่องหนังสือ เขากลับเอาแต่จ้องมองเธอ และส่งจดหมายรักลับ ๆ ให้เธอ แต่ก่อนที่จะทันได้จีบอย่างจริงจังเธอก็หายไปตัวไป โดยที่เขาไม่เคยได้รู้ชื่อจริงของเธอเลย พร้อม ๆ กับที่รู้สึกว่าตัวเองไม่เข้าท่า ในเวลาต่อมา เขาก็เบื่อการเป็นหนอนหนังสือของตัวเอง และเริ่มออกเที่ยว เริ่มโดดเรียนบ่อยครั้งเพื่อแอบเที่ยวกับกลุ่มเพื่อน และยังทำท่าเก๋า ทำให้เป็นที่ชื่นชอบของสาว ๆ เพราะเค้าได้ชื่อว่า เป็นนักกีฬาด้วยแถมเล่นกีฬาได้ทุกชนิด หลังจากการล้มละลายของพ่อทำให้สถานการณ์เศรษฐกิจภายในบ้านย่ำแย่ เขารู้สึกว่าต้องรับผิดชอบครอบครัวในฐานะลูกชายคนโตของบ้าน แต่ผลจากการเที่ยวเล่นของเขา ก็เริ่มส่งผลร้าย เมื่อเขาสมัครเข้าคณะเกษตรมหาวิทยาลัยฮันยาง แต่สอบไม่ติด หลังจากนั้นเขาก็ได้ไปอาศัยวัดเพื่อศึกษาวิชา แต่ก็พลาดอีกครั้งจากการสมัครเข้าเรียนในคณะนิติศาสตร์ ในขณะที่น้องสาวของเขาสอบเข้าโรงเรียนดนตรีได้ ทำให้เขารู้สึกไม่ต้องรับผิดชอบทุกคนอีกต่อไป
พร้อมกับคิดว่าการศึกษาไม่ใช่สิ่งจำเป็นสำหรับตัวเอง จึงตัดสินใจไปทำงานตามที่ต่าง ๆ ทั้งในโรงงาน หรือกรรมกรทำถนน แต่ก็ไม่เคยมีงานไหนทำให้เขารู้สึกพอใจได้ จนกระทั่งหันมามองงานนักแสดง ซึ่งก็เป็นอีกงานหนึ่งที่ท้าทาย แต่ความจริงแล้วเขาก็ไม่เคยสนใจงานแสดงมาก่อน เพราะรู้ตัวว่าเป็นคนขี้อาย แต่ด้วยความที่ต้องการประสบความสำเร็จในชีวิต มีเงิน และได้รับความนับหน้าถือตา เขาจึงตัดสินใจลองมุ่งหน้าสู่การเป็นนักแสดงเบยองจุนต้องใช้เวลาถึง 2 ปีกว่าที่จะได้รับบทบาทครั้งแรกในละครที่เขาเองก็ไม่คิดว่าจะได้เพราะไม่ได้เตรียมตัวล่วงหน้า แต่เขาก็ได้รับบทนำเป็นครั้งแรก แล้ว เขาก็เริ่มเปล่งแสงแห่งความเป็นดาวนับแต่วันนั้น
ที่ประเทศญี่ปุ่นนิยมเรียกเขาอย่างเอ็นดูว่า "ยง ซะมะ" (ญี่ปุ่น: ヨン様; แปลว่า ท่านยง)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

Dream High (KBS2, 2011)
The Legend ตำนานจอมกษัตริย์เทพสวรรค์ (MBC, 2007)
Hotelier (TV Asahi, 2007, ep1)
Winter Love Song เพลงรักในสายลมหนาว (KBS2, 2002)
Hotelier เช็คอินหัวใจ (MBC, 2001)
Did We Really Love? (MBC, 1999)
Barefoot Days จากดินสู่ดาว (KBS2, 1998)
First Love รักแรกสุดหัวใจ รักสุดท้ายมิอาจลืม (KBS2, 1997)
Papa (KBS2, 1996)
A Sunny Place of the Young (KBS2, 1995)
The Six Steps Toward a Separation (KBS2, 1995)
Sea Breeze (PSB, 1995)
Salut D'Amour (Love Greeting) ริมรั้วหัวใจรัก (KBS2, 1994)
ผลงาน > ภาพยนตร์

April Snow ลิขิตพิศวาส (2005)
Untold Scandal (2003)
Ppilku (1997)
รางวัลที่ได้รับ

2007 MBC Drama Awards: Best Couple Award with Lee Ji Ah (The Legend)
2007 MBC Drama Awards: Daesang (Grand Prize) (The Legend)
2004 40th Baeksang Arts Awards: Best New Actor Award ("The Untold Scandal")
2003 24th Blue Dragon Awards: Popularity Award ("The Untold Scandal")
2003 24th Blue Dragon Awards: Best New Actor Award ("The Untold Scandal")
2002 KBS Drama Awards: Best Actor Award (Winter Love Song)
2002 KBS Drama Awards: Popularity Award (Winter Love Song)
2002 38th Baeksang Arts Awards: Popularity Award (Winter Love Song)
1997 33rd Baeksang Arts Awards: Popularity Award
1996 KBS Drama Awards: Valuable Actor Award
1996 KBS Drama Awards: Popularity Award
1995 KBS Drama Awards: Photogenic Award
1995 KBS Drama Awards: Best New Actor Award
โจ (สตรีทไฟท์เตอร์)

| --- | --- |
โจ

โจ จาก สตรีทไฟท์เตอร์
ชื่อ: โจ


รูปแบบการต่อสู้: คิกบ็อกซิง

สัญชาติ:  สหรัฐ

ส่วนสูง: 186 ซม.
น้ำหนัก: 76 กก.

กรุ๊ปเลือด: B

สิ่งที่ชอบ: สิ่งที่เป็นรูปดาว, ความเด่นดัง



สิ่งที่เกลียด: แตงกวาดอง, ความพ่ายแพ้




โจ (ญี่ปุ่น: ジョー; อังกฤษ: Joe) เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ (ภาคแรก) ผู้เป็นคิกบอกเซอร์ชาวอเมริกัน นอกจากนี้เขายังปรากฏอยู่ในฉากเปิดเกมสตรีทไฟท์เตอร์ภาค 2 ด้วยเช่นกัน ครั้งหนึ่ง ทางผู้ผลิตเคยกำหนดให้โจปรากฏในสตรีทไฟท์เตอร์ ZERO 3 ในฐานะของนักโทษ แต่ภายหลังได้กำหนดให้ โคดี (ตัวละครจากเกมไฟนอลไฟท์) เข้ามามีบทบาทแทน ซึ่งมีรูปแบบการโจมตีที่คล้ายคลึงกัน
ประวัติตามท้องเรื่อง

ครั้งหนึ่ง ที่บริเวณลานรถไฟในสตรีทไฟท์เตอร์ซีโร ได้มีการระลึกถึงเวทีมวยของโจ รวมทั้งในไฟนอลไฟท์: สตรีทไวส์ ไคล์ได้เคยทำการประชัญฝีมือกับนักมวยคิกบอกซิงนามว่าโกสท์ในสโมสรนักสู้ของอิตาลี ซึ่งใช้รูปแบบการต่อสู้และสวมกางเกงและไว้ผมทรงเดียวกันกับโจ นั่นได้ทำให้หลายคนเชื่อว่าทั้งโกสท์และโจเป็นบุคคลคนเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "โจ" (อังกฤษ)
เว็บไซต์บริษัทแคปคอมผู้ผลิตเกมสตรีทไฟท์เตอร์ (ภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กตัวละครจากเกมสตรีทไฟเตอร์ |
| --- | --- |
สตรีทไฟเตอร์:  เกคิ  เก็น  เคน  โจ  เบอร์ดี  ไมค์  ริว  เรทสึ  ลี  สกัด  อาดอน  อีเกิล 
สตรีทไฟเตอร์ II:  โกคิ  ไกล์  แคมมี  ชุนลี  แซนกีฟ  ดัลซิม  ดี เจย์  บลังก้า  บัลร็อก  เฟยหลง  ที.ฮอว์ก  เวก้า  เอ็ม.ไบสัน  อี.ฮอนดะ 
สตรีทไฟเตอร์ ZERO:  กาย  คาริน  โคดี  จูนิ  จูลี  ซากุระ  โซดอม  แดน ฮิบิกิ  แนช  มากิ  โรเลนโต  โรส  อาร์.มิกะ  อินกริด 
สตรีทไฟเตอร์ EX:  การูดา  แครกเกอร์ แจ็ค  ไคริ  ชาโดว์ไกส์  ชารอน  ดารัน  ดี.ดาร์ก  นานาเสะ  แบลร์ เดม  วัลเคโน รอสโซ  สคัลโลมาเนีย  อาเรีย  อัลเลน สไนเดอร์  แอซ  ฮายาเตะ  โฮคุโตะ 
สตรีทไฟเตอร์ III:  กิลล์  คิว  ฌอน  ดัดเล่ย์  ทเวลฟ์  เนโคร  มาโคโตะ  ยูเรน  เรมี  หยาง  หยุน  ออโร  อเล็กซ์  อิบุกิ  เอเลนา  ฮิวโก 
สตรีทไฟเตอร์ IV:  โกเค็น  จูริ  ซี.ไวเปอร์  เซธ  รูฟัส  อาเบล  เอล เฟอร์เต้  ฮาคาน 
อื่น ๆ:  โก ฮิบิกิ  ชาโดลู  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2  ทัตสึโนโกะ vs. แคปคอม  มาร์เวล vs. แคปคอม 3  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์
โก ฮิบิกิ

| --- | --- |
โก ฮิบิกิ

จากซ้ายไปขวา: สกัดวัยหนุ่ม กับ "โก ฮิบิกิ"  ที่ทางแคปคอมกำหนดไว้ในเบื้องต้น
ชื่อ: โก ฮิบิกิ


รูปแบบการต่อสู้: มวยไทย

สัญชาติ:  ฮ่องกง

ส่วนสูง: 173 ซม.



อาชีพ: อาจารย์สอนวิชามวยไทย ในฮ่องกง
สิ่งที่ชอบ: บุตรชาย (แดน ฮิบิกิ)
งานอดิเรก: ยังคงเป็นปริศนา


สิ่งที่เกลียด: สกัด
ความสัมพันธ์: สกัด (คู่ต่อสู้) แดน ฮิบิกิ (บุตรชาย)



โก ฮิบิกิ จากจินตนาการที่แฟนเกมสมมุติขึ้นมา โดยสมมุติให้สวมเครื่องแต่งกายแบบเดียวกันกับแดน ฮิบิกิ
โก ฮิบิกิ (ญี่ปุ่น: ゴウ・火引; อังกฤษ: Gou Hibiki) เป็นตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์ ซึ่งเป็นอาจารย์สอนวิชามวยไทยที่พำนักอยู่ในฮ่องกง ซึ่งโกมีความปรารถนาให้ แดน ฮิบิกิ ซึ่งเป็นบุตรชายของตนฝึกวิชามวยไทย แต่แดนก็มีความรู้ด้านนี้เพียงเล็กน้อย จากความหลงตัวเองทำให้เขาหันมาประยุกต์วิชาที่ตนคิดค้นขึ้นใหม่ โดยนำคาราเต้ กับบางส่วนของวิชามวยไทยมาผสมกัน จนกลายเป็นศาสตร์ใหม่ซึ่งมีชื่อว่า ไซเคียว-ริว (Saikyō-Ryū) ในเวลาต่อมา
ประวัติตามท้องเรื่อง

โก ฮิบิกิเป็นผู้สอนวิชามวยไทยซึ่งพำนักอยู่ในฮ่องกง และต่อมา เขาได้เข้าท้าประลองฝีมือกับสกัดในการแข่งขันมวยไทยรอบสุดท้ายที่จัดขึ้นในปีค.ศ. 1971 ซึ่งมีเพียงหนึ่งปีต่อครั้ง และการต่อสู้ในครั้งนั้น ได้ทำให้สกัดสูญเสียดวงตาข้างขวาไป ในขณะที่โก ฮิบิกิ เป็นฝ่ายเสียชีวิต จากเหตุการณ์ในครั้งนั้นส่งผลให้ แดน ฮิบิกิ (ซึ่งเป็นบุตรชาย) เกิดความคิดที่จะล้างแค้นให้บิดาของตนต่อไป อย่างไรก็ตาม โก ฮิบิกิ ก็ยังคงถือเป็นตัวละครที่ยังคงมีความลึกลับ ที่ยังต้องรอการเปิดเผยข้อมูลจากทางแคปคอมต่อไป
ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับรูปแบบการต่อสู้ของโก

มีการกล่าวถึงประเด็นที่เกี่ยวข้องกับรูปแบบการต่อสู้ในต่างประเทศว่าโก ฮิบิกิ มีรูปแบบการต่อสู้แบบมวยไทยเช่นดียวกับสกัด หรือแบบไซเคียว-ริว เช่นเดียวกับบุตรชายกันแน่ เนื่องด้วยมีหลายสื่อแสดงถึงการกำหนดข้อมูลจากแคปคอมซึ่งเป็นผู้ผลิตเกมได้กำหนดไว้ในเบื้องต้นว่าโกเป็นนักมวยไทย รวมทั้งนิตยสารเกมหลายเล่มก็ได้กล่าวถึงโกผู้เป็นบิดาของแดนว่าเป็นผู้ใช้วิชามวยไทยด้วยเช่นกัน
ในขณะที่บางสื่อให้เหตุผลว่าโก ฮิบิกิ ได้ปรากฏตัวในเกมอย่างพ็อกเก็ตไฟท์เตอร์ และ SVC เคออส: เอสเอ็นเค vs. แคปคอม (SVC Chaos: SNK vs. Capcom) ในภาพลักษณ์ของนักคาราเต้สวมหน้ากากที่แลดูคล้ายกับมิสเตอร์คาราเต้ในซีรีส์อาร์ทออฟไฟท์ติ้ง แต่ก็มีการแย้งขึ้นมาว่าบทสนทนาในเกม SVC นั้นก็ระบุว่าเขาไม่ใช่พ่อของแดน นั่นเป็นการจงใจที่ผู้ผลิตต้องการล้อเลียนถึงมิสเตอร์คาราเต้เท่านั้น รวมทั้งมีการชี้แจงว่าเครื่องแต่งกายแบบเดียวกับที่แดน ฮิบิกิ สวมใส่นั้นเป็นภาพที่แฟนเกมสมมุติขึ้นมาเอง โดยให้เหตุผลว่าทางแคปคอมยังไม่เคยกำหนดให้โก ฮิบิกิ ปรากฏตัวอย่างเป็นทางการในเกมใดๆทั้งสิ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "โก ฮิบิกิ" (อังกฤษ)
Dan's Super Dojo เก็บถาวร 2009-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
| ด ค กตัวละครจากเกมสตรีทไฟเตอร์ |
| --- | --- |
สตรีทไฟเตอร์:  เกคิ  เก็น  เคน  โจ  เบอร์ดี  ไมค์  ริว  เรทสึ  ลี  สกัด  อาดอน  อีเกิล 
สตรีทไฟเตอร์ II:  โกคิ  ไกล์  แคมมี  ชุนลี  แซนกีฟ  ดัลซิม  ดี เจย์  บลังก้า  บัลร็อก  เฟยหลง  ที.ฮอว์ก  เวก้า  เอ็ม.ไบสัน  อี.ฮอนดะ 
สตรีทไฟเตอร์ ZERO:  กาย  คาริน  โคดี  จูนิ  จูลี  ซากุระ  โซดอม  แดน ฮิบิกิ  แนช  มากิ  โรเลนโต  โรส  อาร์.มิกะ  อินกริด 
สตรีทไฟเตอร์ EX:  การูดา  แครกเกอร์ แจ็ค  ไคริ  ชาโดว์ไกส์  ชารอน  ดารัน  ดี.ดาร์ก  นานาเสะ  แบลร์ เดม  วัลเคโน รอสโซ  สคัลโลมาเนีย  อาเรีย  อัลเลน สไนเดอร์  แอซ  ฮายาเตะ  โฮคุโตะ 
สตรีทไฟเตอร์ III:  กิลล์  คิว  ฌอน  ดัดเล่ย์  ทเวลฟ์  เนโคร  มาโคโตะ  ยูเรน  เรมี  หยาง  หยุน  ออโร  อเล็กซ์  อิบุกิ  เอเลนา  ฮิวโก 
สตรีทไฟเตอร์ IV:  โกเค็น  จูริ  ซี.ไวเปอร์  เซธ  รูฟัส  อาเบล  เอล เฟอร์เต้  ฮาคาน 
อื่น ๆ:  โก ฮิบิกิ  ชาโดลู  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2  ทัตสึโนโกะ vs. แคปคอม  มาร์เวล vs. แคปคอม 3  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์ 
| ด ค กตัวละครที่เป็นนักมวยไทย |
| --- | --- |
ชาวไทย:  เกรียงอาจ • ครุฑ • ฉ่ำอุรา • ชูชัย • ชูร่า • ธีรวิทย์ • บุนนาค • พยัคฆ์ • สกัด • สามชาย • สามารถ • สิงห์ศักดิ์ • หัวใจ • อากาศ • อาดอน • อาภาไชย • ธานี • แอนน์ • เทียน • มะลิวัลย์ • เก้าล้าน •  ไอราวัณ
ชาวตะวันออก:  เคนอิจิ ชิราฮามะ • โจ ฮิงาชิ • ซาโนะ มิทสึรุ • ซาวามูระ • ฟุคามิ โก • มาโมรุ •  โก ฮิบิกิ •  ชิราโตะ •  เฟย์
ชาวตะวันตก:  แจ็กซ์ • แซ็ค • บรูซ เออร์วิน • โรเบิร์ต "R.J." เจมส์ • แอนน์ •  คิง • จันนี่ •  แบรด เบิร์นส์ • ลูซซูเรีย
ไม่ระบุสัญชาติ:  แดร๊กคิวล่าแมน • พัมพุต • โมคุจิน • อันโนว์
อื่นๆ: คาเมนไรเดอร์อิมเพอเรอร์ • ลุมพินีกันดั้ม • เกคิไวโอเล็ต • อุลตร้าแมนมิลเลเนี่ยม
ดูเพิ่ม: มวยไทย • มวยไทยในวัฒนธรรมประชานิยม • ตัวละครที่เป็นนักมวยไทยในภาพยนตร์
 หมวดหมู่
แพนด้า (เทคเคน)

บทความนี้เกี่ยวกับตัวละครจากเกมเทคเคน สำหรับหมีแพนด้า ดูที่ หมีแพนด้า
| แพนด้า  (Panda) |
| --- | --- |
ตัวละครใน เทคเคน
แพนด้า จากเทคเคน
ปรากฏครั้งแรก: เทคเคน 3
ข้อมูลตัวละครในเกม
สัญชาติ:  จีน
แพนด้า (จีน: 熊猫; ญี่ปุ่น: パンダ; อังกฤษ: Panda) เป็นแพนด้าเพศเมียซึ่งเป็นตัวละครจากเกม เทคเคน (ปรากฏตัวครั้งแรกในภาค 3) เธอเป็นสัตว์เลี้ยง, เพื่อนที่แสนดี และเป็นบอดี้การ์ดให้กับ หลิง เสี่ยวหยู ซึ่งเป็นตัวละครในเกมเดียวกัน
ประวัติตามท้องเรื่อง

แพนด้า เป็นบอดี้การ์ดของหลิง เสี่ยวหยู โดยหลิงได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น เธอได้พาแพนด้ามาเป็นเพื่อนด้วย ในขณะอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นนี้เองที่แพนด้าได้รับการถ่ายทอดวิชาต่อสู้จากเฮย์ฮาจิ มิชิม่า ในช่วงที่แพนด้ามาอยู่นี้เอง ได้เกิดเหตุการณ์ที่หมีชื่อคุมะตกหลุมรักแพนด้า แต่เธอก็ไม่สนใจและพยายามที่จะหลบหนีแทบทุกช่วงเวลา
แพนด้าได้เดินตามหลิงไปที่โรงเรียน แต่แปลกใจอยู่บ้างว่าคุมะที่ตัวเองเกลียดนั้นหายไปไหน เวลาผ่านไปสองปีหลิงมีความเศร้าอยู่ภายในใจ ซึ่งแพนด้ารับรู้ได้ แต่แล้วเมื่อมีการจัดการแข่งขันขึ้นอีกครั้ง หลิงก็มีอาการสดใสขึ้นและมีความต้องการเข้าร่วมการแข่งขัน แพนด้าจึงตัดสินใจติดตามหลิงไปเพื่อเป็นบอดี้การ์ดให้แก่เธอ
ข้อมูลจำเพาะ

ชื่อ : แพนด้า (Panda)
สัญชาติ :  จีน
วันเดือนปีเกิด : 5 มีนาคม
ส่วนสูง : 277 ซม.
น้ำหนัก : 200 กก.
กรุ๊ปเลือด : ไม่ทราบแน่ชัด
อาชีพ : บอดี้การ์ดของ หลิง เสี่ยวหยู
สิ่งที่ชอบ : หลิง เสี่ยวหยู, จิน คาซาม่า
สิ่งที่เกลียด : คุมะ
ข้อมูลเพิ่มเติม

ตั้งแต่ในเทคเคน 3 เป็นต้นมา มีหมีเพศผู้จากญี่ปุ่นซึ่งมีชื่อว่า คุมะ (ซึ่งเป็นตัวละครในเกมเดียวกัน) ตามจีบอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเกี่ยวกับ "แพนด้า" (Tekkenpedia) (อังกฤษ)
ข้อมูลเกี่ยวกับ "แพนด้า" (อังกฤษ)
| ด ค กเทคเคน |
| --- | --- |
ภาคหลัก:  เทคเคน  2  3  4  5 ดาร์กเรซูเรคชัน  6  7  8 
แท็กทัวร์นาเมนท์:  แท็กทัวร์นาเมนท์  แท็กทัวร์นาเมนท์ 2 
ภาคเสริม:  การ์ดแชลเลนจ์  แอดวานซ์  เดธ บาย ดีกรีส์  รีโซลูต  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์ (ถูกยกเลิก)  โปเก็น ทัวร์นาเมนต์  โมบายล์ 
ภาพยนตร์, อนิเมชัน:  เทคเคน  เทคเคน: บลัดเวนเจนซ์  Tekken: ศึกสายเลือด 
ตัวละคร:  จินปาจิ มิชิมะ  คาซึมิ มิชิมะ/เดวิล คาซึมิ  เฮย์ฮาจิ มิชิมะ  คาซึยะ มิชิมะ/เดวิล  จุน คาซามะ/อันโนวน์  จิน คาซามะ/เดวิล จิน/แองเจิล จิน  อาสึกะ คาซามะ  อาร์เมอร์คิง/อาร์เมอร์คิง II  คิง/คิง II  แจ็ค  นีนา วิลเลี่ยมส์  แอนนา วิลเลี่ยมส์  สตีฟ ฟอกซ์  โยชิมิตสึ  คุนิมิตสึ/คุนิมิตสึ II  พอล ฟีนิกซ์  มาร์แชล ลอว์  ฟอเรสท์ ลอว์  ลี เชาลัน/ไวโอเลต  หวัง จินเร  มิเชลล์ ชาง  จูเลีย ชาง/เจย์ซี  กันริว  บรูซ เออร์วิน  เหลย อู่หลง  เบ็ค โต ซัน  ฮวาราง  หลิง เสี่ยวหยู  แพนด้า  คุมะ  อเล็กซ์  โรเจอร์  โรเจอร์ จูเนียร์  แองเจิล  ออการ์  ทรู ออการ์  ก๊อง  คอมบ็อท  โมคุจิน/เท็ตสึจิน  ไบรอัน ฟิวรี่  ไทเกอร์ แจ็คสัน  เอ็ดดี กอร์โด  คริสตี มอนเตโร  มิฮารุ ฮิราโนะ  เรเวน  เคร็ก มาร์ดัค  ฝง เวย  ลิลี่ โรชฟอร์ต  เซอร์เกย์ ดรากูนอฟ  ลีโอ  ซาฟีน่า  มิเกล คาบาเยโร่ โรโฮ  บ็อบ  แนนซี่ MI847J  อาซาเซล  ลาร์ส อเล็กซานเดอร์สัน  อลิซา บอสโคโนวิช  คลาวดิโอ เซราฟีโน  โจซี ริซาล  ลัคกี้ โคลอี  คาตารินา อัลเวส  วิกเตอร์ เชฟวาลิเยร์  เรนะ/เดวิล เรนะ  อาซูเซนา  โกคิ  กีส ฮาวเวิร์ด  น็อคทิส ลูซิส เคลัม  นีแกน
แอนคาเฟ

| แอนคาเฟ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: แอนติค คาเฟ
ที่เกิด: โตเกียว ญี่ปุ่น
แนวเพลง:  ป็อปร็อก  แดนซ์ร็อก  พาวเวอร์ป็อป 
ช่วงปี: 2003–2010, 2012–2019 (พักไม่มีกำหนด)
ค่ายเพลง:  Loop Ash  MusicRay'n, Red Cafe (2003–2010)  Sony Music Records / VVV Records (2012– )  Gan-Shin (EU)  Sony BMG (KR)  Maru Music (US) 

สมาชิก: มิคุ
อดีตสมาชิก: โบ >คานน เทรุกิ ทาคูยะ ยูกิ

เว็บไซต์: www.ancafe-web.com
แอนคาเฟ (ญี่ปุ่น: アンティック-珈琲店; อังกฤษ: Antic Cafe) เป็นวงร็อควิชวลเค สมาชิกทั้งหมดห้าคน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546 โดย "โบ" อดีตสมาชิกหลัก พวกเขามักจะเรียกแฟนเพลงของเขาว่า "คาเฟกโกะ" และมักจะทักทายแฟนๆด้วยคำว่า" แนปปี " ซึ่งมีที่มาจากอิโมติคอน "o(≧∀≦)o"อีกด้วย
ประวัติ

แอนคาเฟเป็นวงดนตรีญี่ปุ่นที่มีลักษณะเป็น"แดนท์ร็อค" ซึ่งเป็นวงดนตรีวิชวลเคชนิดหนึ่งที่ไม่มีประเภทที่แน่นอน ก่อตั้งในเดือนพฤษภาคม 2546 และปีต่อมาก็ได้ออกซิงเกิลแรกกับค่ายเพลงอินดี้ LOOP ASH ซึ่งซิงเกิลแรกนี้มีชื่อว่า 「キャンデーホリック」("Kyandehorikku") ซึ่งเปิดตัวโดยการติดอันดับของโอริกอนชาร์ตอีกด้วย
ต่อมาในเดือนมิถุนายนพ.ศ.2548ได้ย้ายสังกัดไปขึ้นอยู่กับค่ายRedCafeวันที่30เมษายนพ.ศ.2550 ได้เกิดเรื่องที่ทำให้แฟนๆหลายคนรวมทั้งเพื่อนร่วมวงช็อกกับการถอนตัวของโบ (อดีตมือกีต้าร์)ซึ่งไลฟ์ในวันนั้นเองก็เป็นไลฟ์สุดท้ายของโบด้วย แต่วันที่18พฤษภาคมในปีเดียวกัน ได้มีการประกาศให้ทาคุยะและยูกิเข้ามารับหน้าที่เป็นสมาชิกใหม่ ทำให้วงยังคงเดินหน้าต่อไปและ「AN CAFE 2nd generation」จึงได้เริ่มขึ้น
วันที่22สิงหาคมพ.ศ.2550ได้วางซิงเกิลอันดับที่ 12『覚醒ヒロイズム～THE HERO WITHOUT A "NAME"～』(กักคุเซฮีโร่รึซึ่ม เดอะฮีโร่วิดเอาท์อะเนม) เปิดตัวและติดอันดับทอป20ของโอริกอนชาร์ตได้สำเร็จ
ต่อมา ในเดือนมกราคมพ.ศ.2553 การแสดงสด ณ บุโดกันโดมได้ถูกหยุดไปชั่วคราว
ความเคลื่อนไหวในต่างประเทศ

ความสำเร็จของแอนคาเฟยังไม่หยุดเพียงแค่ในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น  ทั้งในยุโรป เอเชีย อเมริกาใต้และอเมริกาเหนือ เป็นต้น และยังครอบคลุมถึงประเทศใกล้เคียงด้วย
สมาชิก

มิคุ (ญี่ปุ่น: みく) – เสียงร้อง (2003–2019)
คานน (ญี่ปุ่น: カノン) – เบส, เสียงร้องสนับสนุน (2003–2018)
เทรูกิ (ญี่ปุ่น: 輝喜) – กลอง (2003–2018)
โบ (ญี่ปุ่น: 坊) – กีตาร์, เสียงร้องสนับสนุน (2003–2007)
ทาคูยะ (ญี่ปุ่น: タクヤ) – กีร์ตา, เสียงร้องสนับสนุน (2007–2018)
ยูกิ (ญี่ปุ่น: ゆうき; โรมาจิ: Yūki) – คีย์บอร์ด, ซินธิไซเซอร์ (2007–2018)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
↑  Jason Birchmeier. "An Cafe". Allmusic. สืบค้นเมื่อ 2019-11-11.
แดนฝันปลายขอบฟ้า

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: ฮารูกิ มูราคามิ
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 世界の終わりとハードボイルド・ワンダーランド
ผู้แปล: นพดล เวชสวัสดิ์
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ประเภท: นวนิยายผจญภัย
สำนักพิมพ์:  新潮社 สำนักพิมพ์แม่ไก่ขยัน
วันที่พิมพ์:  มิถุนายน พ.ศ. 2528  พ.ศ. 2547
แดนฝันปลายขอบฟ้า (ญี่ปุ่น: 世界の終りとハードボイルド・ワンダーランド; อังกฤษ: Hard-Boiled Wonderland and the End of the World) เป็นนิยายของฮารูกิ มูราคามิ นักเขียนชาวญี่ปุ่น ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1985 ฉบับภาษาไทยแปลโดยนพดล เวชสวัสดิ์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547 โดยสำนักพิมพ์แม่ไก่ขยัน
แดนฝันปลายขอบฟ้าเป็นนิยายที่ใช้วิธีการเขียนแบบสลับบท โดยแบ่งเป็นเนื้อเรื่องของ แดนฝัน (Hard-Boiled Wonderland) และ ปลายขอบฟ้า (The End of the World)
เนื้อเรื่องย่อ > ปลายขอบฟ้า

เรื่องราวของ "ผม" (ตัวเอก) ที่ค่อย ๆ สืบหาความลับของ "มหานคร" ที่เขาเข้ามาอยู่อาศัย มหานครนี้มีกำแพงสูงล้อมรอบทำให้ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ผู้คนที่อาศัยอยู่ในมหานครนี้ล้วนแต่ไม่มี "หัวใจ" และดำเนินชีวิตอย่างสงบสุขไปเรื่อย ๆ ในแต่ละวัน นอกจากนี้ยังมีสัตว์เขาเดียวอาศัยอยู่อีกด้วย
เมื่อ "ผม" เข้ามาในมหานครในสภาพที่ลืมความทรงจำของโลกภายนอกทั้งหมด เขาถูก "นายทวาร" ตัดแบ่ง "เงา" ออก ให้อาศัยอยู่ในหอพักเดียวกับ "ผู้การ" และมอบหน้าที่ให้เป็นนักอ่านฝันที่ห้องสมุดโดยมี "สาวห้องสมุด" เป็นผู้ช่วย เขาใช้เวลาว่างในการทำแผนที่มหานครตามคำไหว้วานของ "เงา" เมื่อได้รับเครื่องดนตรีจากผู้ดูแลโรงไฟฟ้าเค้าก็สามารถรื้อฟื้นความทรงจำเกี่ยวกับเสียงเพลงกลับมา และรู้ว่ามหานครนี้คือสิ่งที่ตัวเขาสร้างขึ้นมาเอง เขานำแผนที่ไปให้เงาตามสัญญาแต่ปฏิเสธที่จะหนีกลับไปยังโลกภายนอก และตัดสินใจที่จะไปอยู่ในป่ากับสาวห้องสมุด
ความสัมพันธ์ของทั้งสองเรื่องคือ เมื่อตัวเอกในแดนฝันทำการชัฟเฟิล (เมื่อเปลี่ยนระบบความคิดเป็นระบบความคิดที่สาม) เรื่องของปลายขอบฟ้าก็เริ่มต้นขึ้น
ตัวละคร

ในแดนฝันปลายขอบฟ้านั้นไม่มีการเรียกชื่อตัวละครแต่อย่างใด แต่ใช้วิธีเรียกตามลักษณะหรือบุคลิกของตัวละครนั้นๆ เป็นวิธีการเขียนโดยปกติของฮารูกิ มูราคามิ
ตัวละคร > แดนฝัน

ตัวเอก - เป็น "แคลคิวเท็ค" ที่อาศัยอยู่ในโตเกียว มีมุมมองต่อโลกที่แตกต่างจากคนทั่วไป
พ่อเฒ่า - นักวิทยาศาสตร์ผู้ค้นคว้าการปิดกั้นเสียง อาศัยอยู่ในห้องวิจัยใต้ดิน
หลานสาวเจ้าเนื้อ - หลานสาวและผู้ช่วยของพ่อเฒ่า ค่อนข้างเจ้าเนื้อแต่มีสเน่ห์ นิยมแต่งกายสีชมพู
สาวห้องสมุด - พนักงานประจำโต๊ะค้นคว้าของห้องสมุด ช่วยเหลือตัวเอกในการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับยูนิคอร์น และกลายเป็นคู่รักในระยะสั้นกันในที่สุด
อิงกลิง (INKling) - ชนเผ่าสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในท่อใต้ดิน มีลักษณะแบบเดียวกับ กัปปะ
ตัวละคร > ปลายขอบฟ้า

ตัวเอก - ผู้มาใหม่อาศัยอยู่ในมหานคร ประกอบอาชีพเป็นนักอ่านฝัน
นายทวาร - ผู้เฝ้าประตูของมหานคร "ปลายขอบฟ้า" เป็นผู้แนะนำการใช้ชีวิตในมหานครให้ตัวเอก และเป็นคนตัดแบ่งเงาของตัวเอก
สาวห้องสมุด - ผู้ช่วยของตัวเอกในการอ่านฝัน
ผู้การ - นายทหารเกษียณราชการ อาศัยอยู่ในบ้านเดียวกับตัวเอก มีทักษะในการเล่นหมากรุก
เงาของตัวเอก - เงาโดนตัดแบ่งจากตัวเอกเมื่อเข้ามาในมหานคร และต้องการกลับไปรวมกับเจ้าของร่าง
วรรณกรรมที่ปรากฏในเรื่อง

พี่น้องคารามาซอฟ - ฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี
คนนอก - อัลแบร์ กามู
The Razor's Edge - William Somerset Maugham
ลอร์ดจิม - โจเซฟ คอนราด
โทะกุงะวะ โยะชินะโอะ

| โทะกุงะวะ โยะชินะโอะ |
| --- | --- |
ไดเมียว
Tokugawa Yoshinao
ไดเมียวแห่งแคว้นโอะวะริคนที่ 1
พ.ศ. 2153 - พ.ศ. 2193
ก่อนหน้า: none
ถัดไป: โทะกุงะวะ มิตสึโตะโมะ
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 มกราคม พ.ศ. 2144 ปราสาทเอะโดะ
อสัญกรรม: แคว้นโอะวะริ
บิดา: โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ
คู่สมรส: Asano Haru
ตระกูล: โทะกุงะวะ
ด ค ก
โทะกุงะวะ โยะชินะโอะ (ญี่ปุ่น: 徳川 義直, 1601-1650) เป็นไดเมียวคนที่ 1 แห่ง แคว้นศักดินาโอวาริ
ประวัติ

โยะชินะโอะ เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1601 เป็นบุตรชายคนที่ 9 ของ โทะกุงะวะ อิเอะยะสึ ต่อมาเมื่ออายุได้ 9 ปีได้รับแต่งตั้งให้เป็นไดเมียวคนแรกของแคว้นโอะวะริ
โยะชินะโอะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1650 ขณะอายุได้ 50 ปีซึ่งมิตสึโตะโมะบุตรชายคนโตได้สืบทอดตำแหน่งต่อ
โช ฮายาเตะ

| โช ฮายาเตะ  (Sho Hayate) |
| --- | --- |
ตัวละครใน 'Savage Reign'
โช ฮายาเตะ จาก เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส XI
ปรากฏครั้งแรก: Savage Reign
ข้อมูลตัวละครในเกม
สัญชาติ:  ญี่ปุ่น
โช ฮายาเตะ (ญี่ปุ่น: ショー・疾風; อังกฤษ: Sho Hayate) เป็นตัวละครเอกจากเกม ฟุอุน โมคุชิโรกุ หรือในชื่อสากล Savage Reign ซึ่งผลิตโดยบริษัท SNK ของประเทศญี่ปุ่น โดยโช ฮายาเตะเป็นผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ที่เรียกว่า เพลงหมัดฟุอุน กับ บูมเมอแรง เป็นอาวุธในการต่อสู้ นอกจากนี้ โชยังได้รับเลือกเป็นบอสพิเศษที่สามารถนำมาใช้ต่อสู้ได้ ในเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส XI อีกด้วย)
ข้อมูลจำเพาะ

ชื่อ : โช ฮายาเตะ (ショー・疾風)
สัญชาติ :  ญี่ปุ่น
เกิดวันที่ : 13 สิงหาคม (เกิดหลังวันแม่แห่งชาติ 1 วัน)
ส่วนสูง : 185 ซม.
น้ำหนัก : 78 กก.
กรุ๊ปเลือด : B
อาชีพ : ผู้ท่องเที่ยวไปอย่างไร้จุดหมาย
สิ่งที่ชอบ : ความเร็ว และพละกำลัง
สิ่งที่เกลียด : อุเมโบชิ
อาหารโปรด : โมนากะ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "โช ฮายาเตะ" (อังกฤษ)
The King of Fighters 10th Anniversary Official Website
| ด ค กเดอะคิงออฟไฟเทอส์ |
| --- | --- |
วิดีโอเกม:  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIII  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIV  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XV 
ตัวละคร:  ไก เทนโด้  คิง  คิม คัพฮวาน  เคียว คุซานางิ  จุน ฮุน  โจ ฮิงาชิ  เชอร์มี่  โช ฮายาเตะ  ตั้วหลง  นาโครูรู  เทอร์รี่ โบการ์ด  เบนิมารุ นิไกโด  ไบรอัน แบทเลอร์  มาโคโตะ มิโซกูชิ  เมย์ ลี  ไม ชิรานุอิ  ยูริ ซากาซากิ  ร็อค ฮาวเวิร์ด  เรียว ซากาซากิ  โรเบิร์ต การ์เซีย  ลัคกี้ กลาวเบอร์  หัวใจ  อาเธน่า อาซามิยะ  อิโอริ ยางามิ  แอช คริมสัน  แอนดี โบการ์ด  ฮัตโตริ ฮันโซ  เฮฟวี่ ดี!  ไฮเดิร์น  K'  K9999  8 ขุนพลแห่งโอโรจิ 
นักพัฒนา:  ทากาชิ นิชิยามะ  ยาซูยูกิ โอดะ 
ส่วนเกี่ยวข้อง:  นีโอจีโอ แบทเทิล โคลีเซียม  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2
โซกูชิมบุตสึ

สรีระของพระฮุ่ยเหนิงในเส้ากวน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
โซกูชิมบุตสึ (ญี่ปุ่น: 即身仏) เป็นประเภทหนึ่งของมัมมี่นักบวชในศาสนาพุทธ คำนี้ยังหมายถึงการปฏิบัติของพระสงฆ์ผู้บำเพ็ญพรตจนมรณภาพและร่างกลายเป็นมัมมี่ สามารถพบเห็นในประเทศที่นับถือศาสนาพุทธ
เชื่อว่ามีพระหลายร้อยรูปพยายามปฏิบัติ แต่มีเพียงมัมมี่ 24 ร่างที่มีการค้นพบ มีการเสนอว่าพระคูไก ผู้ก่อตั้งนิกายชิงงนที่ปฏิบัติโซกูชิมบุตสึนำวิธีมาจากราชวงศ์ถังในจีน อันเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกตันตระ
ที่มา

มีการค้นพบมัมมี่อายุ 550 ปีของพระสังฆะ แตนจินทางตอนเหนือของภูมิภาคหิมาลัยในอินเดียใน ค.ศ. 1975 เชื่อว่าพระรูปนี้เป็นผู้บำเพ็ญซกเซน และมีการค้นพบมัมมี่คล้ายกันในทิเบตและเอเชียตะวันออก การคงสภาพมานานกว่าห้าศตวรรษของมัมมี่นี้อาจมาจากพื้นที่แห้งแล้งและสภาพอากาศที่หนาวเย็น
พอล วิลเลียมส์ นักวิชาการศาสนาพุทธบรรยายว่าโซกูชิมบุตสึที่ปฏิบัติในศาสนาชูเง็นโดน่าจะรับมาจากพระคูไก ผู้ก่อตั้งนิกายชิงงนที่มรณภาพจากการอดอาหารขณะทำสมาธิและสวดมนต์ การทำตนเองเป็นมัมมี่นี้มีบันทึกในจีนโดยเกี่ยวข้องกับนิกายเซน การบำเพ็ญพรตอื่นรวมถึงการเผาตนเองดังที่เคยมีการปฏิบัติที่วัดฝ่าหยู่ใน ค.ศ. 396
ในญี่ปุ่น

ศาสนาชูเง็นโดเป็นการผสานความเชื่อแบบนิกายวัชรยาน ศาสนาชินโต และลัทธิเต๋า ถือกำเนิดในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เน้นย้ำการบำเพ็ญพรต หนึ่งในการบำเพ็ญพรตของศาสนานี้คือโซกูชิมบุตสึซึ่งปฏิบัติในป่าเขาเพื่อบรรลุพุทธภาวะ ศาสนาชูเง็นโดถือว่าภูเขาสามลูกแห่งเดวะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับการบำเพ็ญนี้ ซึ่งความเชื่อนี้ยังตกทอดมาถึงปัจจุบัน
ในญี่ปุ่นสมัยกลาง การปฏิบัตินี้พัฒนาเป็นกระบวนการที่พระจะใช้เวลาสำเร็จใน 3,000 วัน พระจะฉันโมกูจิกิ (แปลตรงตัวว่า "กินต้นไม้") ละเว้นจากการฉันธัญพืช ดำรงชีพด้วยใบสน ยางสนและเมล็ดสนในป่าเพื่อกำจัดไขมันทั้งหมดในร่างกาย ก่อนจะลดปริมาณอาหารและน้ำจนอวัยวะหดลง ท้ายที่สุดพระจะมรณภาพในขณะทำสมาธิและสวดมนต์ โดยร่างกลายสภาพเป็นมัมมี่ที่ไม่เสื่อมสลาย มัมมี่เหล่านี้ได้รับการเคารพบูชาโดยพุทธศาสนิกชน
การทำตนเองเป็นมัมมี่ปฏิบัติส่วนใหญ่ในแถบยามางาตะ ตอนเหนือของญี่ปุ่นช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11–19 โดยพระนิกายชิงงน อันเป็นวัชรยานสายหนึ่ง ผู้ปฏิบัติไม่ได้มองว่าโซกูชิมบุตสึเป็นการฆ่าตัวตาย แต่มองเป็นการบรรลุธรรมรูปแบบหนึ่ง
จักรพรรดิเมจิสั่งห้ามโซกูชิมบุตสึใน ค.ศ. 1879 และการช่วยฆ่าตัวตายรวมถึงการฆ่าตัวตายในศาสนาถือเป็นสิ่งผิดกฎหมายในปัจจุบัน
โทกูงาวะ อากิตาเกะ

| โทกูงาวะ อากิตาเกะ |
| --- | --- |


ไดเมียวแห่งแคว้นมิโตะ คนที่ 11
ดำรงตำแหน่ง 1868–1871
ก่อนหน้า: โทกูงาวะ โยชิอัตสึ
ถัดไป: แคว้นศักดินาถูกยกเลิก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 ตุลาคม ค.ศ. 1853(1853-10-26)
เสียชีวิต: 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1910(1910-07-03) (56 ปี)

โทกูงาวะ อากิตาเกะ (ญี่ปุ่น: 徳川 昭武; 26 ตุลาคม 1853 – 3 กรกฎาคม 1910) เป็นน้องชายต่างมารดาของโทกูงาวะ โยชิโนบุ (徳川 慶喜) โชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่น และไดเมียวคนสุดท้ายของแคว้นศักดินามิโตะ เขาเป็นตัวแทนของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในราชสำนักของมหาอำนาจในยุโรปหลายแห่งในช่วงท้ายของยุคบากูมัตสึ