stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เครื่องยนต์เบนซิน

มุมมองด้านข้างของเครื่องยนต์ยานยนต์ AMC 232 ประมาณปี 1970
เครื่องยนต์เบนซิน (อังกฤษ: petrol engine) หรือเครื่องยนต์แก๊สโซลีน (อังกฤษ: gasoline engine) ตามภาษาอังกฤษแบบอเมริกันและแคนาดา เป็นเครื่องยนต์สันดาปภายในที่ถูกออกแบบมาให้ใช้น้ำมันเบนซิน (แก๊สโซลีน) เป็นเชื้อเพลิงหลัก แต่ต่อมาก็ถูกปรับแต่งให้รองรับเชื้อเพลิงประเภทอื่น ๆ ได้ เช่น แก๊สปิโตรเลียมเหลว (LPG) หรือเอทานอลผสม (เช่น E10 และ E85 )
เครื่องยนต์เบนซินส่วนใหญ่ใช้การจุดระเบิดด้วยประกายไฟ (spark ignition) ซึ่งแตกต่างจากเครื่องยนต์ดีเซลที่มักใช้การจุดระเบิดด้วยการอัด (compression ignition) อีกข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างเครื่องยนต์เบนซินกับดีเซลคือ เครื่องยนต์เบนซินจะมีอัตราส่วนการอัด (compression ratio) ที่ต่ำกว่า
ประวัติ

เครื่องยนต์เบนซินที่สามารถใช้งานได้จริงเครื่องแรกถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1876 ในประเทศเยอรมนีโดยนิโคลัส เอากุสท์ อ็อทโท (Nicolaus August Otto) และอ็อยเกิน ลังเงิน (Eugen Langen) ถึงแม้จะมีความพยายามสร้างเครื่องยนต์ลักษณะนี้มาก่อนหน้าโดยเอเตียน เลอนัวร์ (Étienne Lenior) ในปี 1860, ซีคฟรีท มาร์กุส (Siegfried Marcus) ในปี 1864 และจอร์จ เบรย์ตัน (George Brayton) ในปี 1873
ลักษณะ > อุณหพลศาสตร์

เครื่องยนต์เบนซินส่วนใหญ่จะอาศัยทำงานของกลจักร (cycle) ใดกลจักรหนึ่ง ดังนี้
กลจักรอ็อทโท (otto's cycle)
4 จังหวะ พบได้ทั่วไปในเครื่องยนต์เบนซิน ประกอบด้วย 4 จังหวะ ได้แก่ ดูด (intake), อัด (compression), ระเบิด (combustion), และ คาย (exhaust)
2 จังหวะ เป็นกลจักรที่มีความเรียบง่าย แต่มีข้อเสียคือ สิ้นเปลืองน้ำมันและมีมลพิษมากกว่า
กลจักรมิลเลอร์ (miller's cycle)
กลจักรแอตคินสัน (atkinson's cycle)
คำว่า “กลจักร” ในที่นี้ หมายถึงกระบวนการทำงานของเครื่องยนต์ที่ซ้ำ ๆ กันภายในหนึ่งรอบ
ลักษณะ > เค้าโครง

เครื่องยนต์เบนซินแบบลูกสูบ (petrol-powered piston engine) ส่วนมากจะเป็นเครื่องยนต์แบบสูบเรียง (straight engine) หรือ เครื่องยนต์แบบวี (V engine) แต่ก็มีการใช้เครื่องยนต์แบบอื่น ๆ บ้าง เช่น เครื่องยนต์แบบสูบนอน (flat engine) เครื่องยนต์แบบดับเบิลยู (W engine)
สำหรับเครื่องยนต์วันเคล (Wankel engine) การจำแนกประเภทจะขึ้นอยู่กับจำนวนโรเตอร์ที่ใช้งาน
ลักษณะ > การระบายความร้อน

เครื่องยนต์เบนซินมีทั้งแบบระบายความร้อนด้วยอากาศ (air-cooled) และระบายความร้อนด้วยน้ำ (water-cooled)
ลักษณะ > การจุดระเบิด

เครื่องยนต์เบนซินใช้การจุดระเบิดด้วยประกายไฟ (spark ignition) โดยหัวเทียน (spark plug) ซึ่งต้องการแรงดันไฟฟ้าสูงเพื่อให้เกิดประกายไฟ แรงดันไฟฟ้าสูงนี้ได้มาจากสองแหล่งจ่ายหลัก ดังนี้
แม็กนีโต (magneto) ใช้ในเครื่องยนต์รุ่นเก่า อาศัยหลักการแม่เหล็กไฟฟ้าในการผลิตกระแสไฟฟ้าแรงดันสูง
คอยล์จุดระเบิด (ignition coil) ใช้ในเครื่องยนต์รุ่นใหม่ ทำงานโดยอาศัยหลักการเหนี่ยวนำแม่เหล็กไฟฟ้า แรงดันไฟฟ้าจากแบตเตอรี่รถยนต์ถูกแปลงเป็นแรงดันไฟฟ้าสูงที่คอยล์จุดระเบิด
จังหวะการจุดระเบิด (ignition timing) ในรถยนต์รุ่นใหม่จะถูกควบคุมโดยชุดควบคุมเครื่องยนต์อิเล็กทรอนิกส์ หรืออีซียู (ECU - Engine Control Unit) ซึ่งจะคำนวณและควบคุมจังหวะการจุดระเบิดให้เหมาะสม เพื่อประสิทธิภาพในการทำงานของเครื่องยนต์
มอดูลจุดระเบิด (Ignition module) ยังทำหน้าที่เป็น ตัวจำกัดรอบ (rev limiter) ในบางกรณี เพื่อป้องกันการเร่งเครื่องเกินกว่ารอบที่ปลอดภัย (overrevving) ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายต่าง ๆ ต่อเครื่องยนต์ เช่น วาล์วลอย หรือ ก้านสูบหัก
กำลังและประสิทธิภาพ

เครื่องยนต์เบนซินขนาดเล็กและขนาดกลาง (รวมถึงเครื่องยนต์ที่ใช้เชื้อเพลิงอื่นที่คล้ายกัน) นิยมวัดกำลังเครื่องยนต์เป็นกิโลวัตต์ (kW) หรือ แรงม้า (hp)
ประสิทธิภาพทางอุณหพลศาสตร์ของเครื่องยนต์เบนซินโดยทั่วไปอยู่ที่ประมาณ 20–30% ซึ่งถือว่าต่ำกว่าเครื่องยนต์ดีเซลบางรุ่นอยู่เกือบครึ่ง เนื่องจากกระบวนการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์ และพลังงานความร้อนส่วนหนึ่งสูญเสียไปในรูปของความร้อน
การใช้งาน

เครื่องยนต์เบนซินมีการใช้งานอย่างหลากหลาย ได้แก่ รถยนต์ จักรยานยนต์ อากาศยาน เรือยนต์ และเครื่องยนต์ขนาดเล็ก (เช่น เครื่องตัดหญ้า เลื่อยยนต์ และเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบพกพา) เครื่องยนต์เบนซินยังใช้เป็น “เครื่องสตาร์ท” (pony engine) ซึ่งเป็นเครื่องยนต์ชนิดหนึ่งที่ใช้สตาร์ทเครื่องยนต์ดีเซลขนาดใหญ่แบบติดตั้งอยู่กับที่
ดูเพิ่ม

เครื่องยนต์ดีเซล
มอเตอร์
ยานพาหนะพลังไฮโดรเจน
เครื่องยนต์เจต
ภาพเคลื่อนไหวของเครื่องยนต์เบนซิน 4 จังหวะ
เควสชันนิง

กระบวนการการสำรวจตนเอง
ธงไพรด์ของเควสชันนิง
เควสชันนิง (อังกฤษ: questioning) เป็นรสนิยมทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ สถานะเพศ หรือเป็นทั้งสามอย่าง เป็นกระบวนการสำรวจตนเองโดยผู้ที่อาจไม่แน่ใจ ยังสำรวจ หรือกังวลเกี่ยวกับการใช้คำกำกับทางสังคมกับตนเองด้วยเหตุผลต่าง ๆ บางครั้งมีการเพิ่มตัวอักษร "Q" ต่อท้ายคำย่อ LGBT (เลสเบียน เกย์ ไบเซ็กชวล และทรานเจนเดอร์ ) อักษร "Q" สามารถหมายถึงทั้งเควียร์ (queer) หรือเควสชันนิง
รสนิยมทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ หรือสถานะเพศไม่ตรงกันเสมอไป ยกตัวอย่างเช่น หากบุคคลหนึ่งระบุว่าตนเองเป็นเฮเทโรเซ็กชวล (ผู้มีการดึงดูดทางเพศต่อเพศตรงข้าม) เขาอาจไม่เพียงดึงดูดเพศตรงข้าม แต่มีปฏิสัมพันธ์ทางเพศกับคนที่เป็นเพศเดียวกันโดยไม่จำเป็นต้องระบุว่าตนเองเป็นไบเซ็กชวล ความเข้าใจที่ว่าคนคนหนึ่งไม่จำเป็นต้องใช้คำกำกับสภาวะเพศหรือเพศวิถีใด ๆ กับตนเองนั้นค่อนข้างโดดเด่นในระดับสาธารณะและสังคมในยุคปัจจุบัน เช่นเดียวกับสภาวะเพศและความลื่นไหลทางเพศซึ่งมีการพูดถึงและยอมรับอย่างเปิดเผยมากขึ้นในสังคมปัจจุบัน บุคคลที่ไม่ระบุว่าตนเองเป็นชาย หญิง ทรานเจนเดอร์ เฮเทโรเซ็กชวล โฮโมเซ็กชวล ไบเซ็กชวล เอเซ็กชวล หรือรู้สึกว่าเพศวิถีลื่นไหล อาจเรียกตนเองว่าเป็นเพศเป็นกลาง, เจนเดอร์เควียร์, นอนไบนารี หรือเอเจ็นเดอร์
ดูเพิ่ม

มาตราคินซีย์
แหล่งข้อมูลอื่น

The Monitor, American Psychological Association publication mentions the term
PFLAG Phoenix Quick Guide for Those "Questioning"
เควียร์

เควียร์ (อังกฤษ: Queer; แปลตรงตัว: ประหลาด) เป็นคำกว้าง ๆ ที่ใช้เรียกชนกลุ่มน้อยทางเพศวิถีและอัตลักษณ์ทางเพศ ผู้ซึ่งไม่ใช่รักต่างเพศหรือไม่ใช่กลุ่มเพศซิส คำว่าเควียร์มีความหมายดั้งเดิมคือ "แปลก" หรือ "ประหลาด" และถูกใช้เป็นคำเชิงเหยียดผู้ที่มีความต้องการทางเพศแบบรักร่วมเพศในปลายศตวรรษที่ 19 ต่อมา นับตั้งแต่ทศวรรษ 1980s นักกิจกรรมเควียร์ เช่น สมาชิกของเควียร์เนชั่น เริ่มที่จะทวงคืนคำที่ใช้เหยียดอย่างโจ่งแจ้งและสุดโต่งทางการเมือง กลายมาเป็นคำที่เรียกกลุ่มหนึ่งของบุคคลที่มีความเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนแอลจีบีที
ในศตวรรษที่ 21 เควียร์ ถูกนำมาใช้เรียกสเปกตรัมที่กว้างของอัตลักษณ์ทางเพศ, เพศวิถี และการเมืองเรื่องเพศที่ไม่ใช่กลุ่มนอร์เมทีฟ สาขาทางวิชาการอย่างทฤษฎีเควียร์ และ เควียร์ศึกษา ล้วนมีจุดร่วมในการเป็นสิ่งตรงข้ามของระบบเพศสองขั้ว, ความนอร์เมทีฟ และการขาดซึ่งความอินเทอร์เซ็กชันนอล
เควิน เบคอน

| เควิน เบคอน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1958-07-08) 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 (66 ปี) เควิน นอร์วูด เบคอน
คู่สมรส: ไคร่า เซดจ์ซิก
อาชีพ: นักแสดง,นักดนตรี
เควิน นอร์วูด เบคอน (อังกฤษ: Kevin Norwood Bacon) เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง Footloose, Animal House, Stir of Echoes, Wild Things, JFK, Apollo 13 และ The Woodsman
ประวัติ

เควิน เบคอนเกิดที่ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย พออายุ 17 ปี เดินทางมานิวยอร์ก เข้าเป็นนักแสดงที่ "เซอร์เคิล" ในสแควร์ เธียเตอร์
หนังเรื่องแรกเปิดฉากชีวิตนักแสดงคือ "National Lampoon"s Animal House" หลังจากนั้นเป็นตัวประกอบอย่างเรื่อง Starting Over, Hero at Large,Friday the 13th, Only When I Laugh, Forty-Deuce,Diiner ,The Demon Murder Case จนได้มาเป็นนักแสดงนำเรื่อง Footloose  จากนั้นก็มีผลงานตามาอีก Quicksilver , Planes Trains and Automobiles , Criminal Law ,The Big Picture 1989 Flatliners ,JFK ,A Few Good Men , และ The River Wild  (เรื่องนี้ได้เข้าชิง รางวัลลูกโลกทองคำ)
จากนั้นก็มี Murder in the Firsts , Apollo 13 , Sleeper , Telling Lies In America , Picture Perfect , Digging to China ,Wild Things , My Dog Skip ,A Stir of Echoes
เขายังมีผลงานการกำกับการแสดงเรื่อง Girl Gone ซึ่งจะมีนักแสดงสาว "ไคร่า เซดจ์ซิก" ภรรยาของเขาเอง ซึ่งมีลูกด้วยกัน 2 คน นอกจากเป็นดาราและผู้กำกับแล้วเควิน เบคอน ยังเป็นนักดนตรีตำแหน่งมือกีตาร์ โดยตั้งวง "The Bacon Brothers" ในปี 1994 กับ "ไมเคิล เบคอน" น้องชายของเขา อัลบั้มแรกชื่อ FoRoSoCo (ย่อมาจากแนวร็อค-โฟล์ก-โซล-คันทรี) วางแผนเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปี 1997 โดยมีศิลปินดัง "จอน บอง โจวี" รับเชิญมาร่วม 1 เพลง
เครื่องบินพาณิชย์โบอิง

| --- | --- |
ประเภท: แผนกของบริษัท โบอิง จำกัด (มหาชน)
อุตสาหกรรม: การบิน
ก่อตั้ง: 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 (108 ปี), ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน
ผู้ก่อตั้ง: วิลเลียม เอ็ดเวิร์ด โบอิง 
สำนักงานใหญ่: เรนตัน รัฐวอชิงตัน, สหรัฐอเมริกา
บุคลากรหลัก: Scott Carson ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร
ผลิตภัณฑ์: เครื่องบินพาณิชย์
รายได้: 60,715,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2561) 
พนักงาน: 54,149
เว็บไซต์: www.boeing.com/commercial
ฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง (อังกฤษ: Boeing Commercial Airplanes) เป็นแผนกของบริษัทโบอิง ซึ่งรวมถึงหน่วยผลิตที่ ซีแอตเทิล ฐานการผลิตเดิมของ บริษัทเครื่องบินโบอิง (Boeing Airplane Company) (ฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์) และลองบีช ฐานการผลิตเครื่องบินดักลาส (ฝ่ายการผลิตของแมคดอนเนลล์ ดักลาส และในปีพ.ศ. 2549 โบอิงเป็นบริษัทผลิตเครื่องบินที่มียอดสั่งซื้อสูงสุด เหนือแอร์บัสเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่พ.ศ. 2543
การตั้งชื่อเครื่องบิน

ระบบเรียกชื่อเครื่องบินของโบอิง สำหรับเครื่องบินพาณิชย์ เริ่มจากชื่อต้นแบบของเครื่องบิน (เช่น 747) แล้วตามด้วยขีดและตัวเลขสามตัว(สองจำนวน) เป็นรูปแบบ โบอิง กกก-ขคค โดยทั่วโปแล้ว นับตั้งแต่เครื่องโบอิง 707เป็นต้นมา ตัวเลขที่ใช้มักจะขึ้นและลงท้ายด้วยเลข 7
ส่วนตัวเลขชื่อรุ่นเป็นตัวเลขหนึ่งตัว (เช่น -200) ตัวเลขที่ตามหลังอีกสองตัว (คค) เป็นตัวบอกบริษัทที่ทำการสั่งชื่อเครื่องบิน ซื่งเรียกว่า Boeing customer codes ตัวอย่างเช่น เครื่องบินโบอิง 747-400 ที่จะส่งมอบให้กับการบินไทย จะใช้ชื่อเรียกว่า "747-4D7" ขณะที่เครื่องบิน 737-600 ที่จะส่งมอบให้กับบริติช แอร์เวย์ จะใช้ชื่อเรียกว่า "737-636" เป็นต้น
ในบางครั้งอาจจะมีตัวอักษรใส่เพิ่มเติม โดย "ER" หมายถึง extended range หรือ "LR" หมายถึง long range
สายการผลิตในปัจจุบัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เครื่องบิน | จำนวนที่สร้าง | รุ่นยังผลิตอยู่ | รุ่นที่เลิกผลิตแล้ว | คำอธิบาย | ความจุ | เที่ยวบินแรก | ส่งมอบครั้งแรก |
| 737 | 10,478 | 700, 800, 900ER, BBJ, C-40, 737 AEW&C, P-8, 737 MAX | 100, 200, 200C/Adv, 300, 400, 500, 600, 700ER, 900 | 2 เครื่องยนต์ ลำตัวแคบ | 85-215 | 9 เมษายน 2510 | 28 ธันวาคม 2510 |
| 747 | 1,548 | 8I, 8F, BBJ | 100, 100SR/B, 200, 200F/C, SP, 200M, 300, 300M/SR, 400, 400M/D/F/ER/ERF, VC-25, E-4, YAL-1 | 4 เครื่องยนต์ ลำตัวกว้าง | 85-660 | 9 กุมภาพันธ์ 2512 | 13 ธันวาคม 2513 |
| 767 | 1,135 | 300F, KC-767, KC-46, E-767 | 200, 200ER, 300, 300ER, 400ER | 2 เครื่องยนต์ ลำตัวปานกลาง | 180-375 | 26 กันยายน 2524 | 19 สิงหาคม 2525 |
| 777 | 1,584 | 200LR, 300ER, ขนส่งสินค้า | 200, 200ER, 300 | 2 เครื่องยนต์ ลำตัวปานกลางถึงกว้าง | 301-550 | 12 มิถุนายน 2537 | 15 พฤษภาคม 2538 |
| 787 | 789 | 8, 9, 10, BBJ |  | 2 เครื่องยนต์ ลำตัวกว้าง | 210-330 | 15 ธันวาคม 2552 | 26 ตุลาคม 2554 |
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ปีที่คาดว่าจะส่งมอบ | รุ่น | คำอธิบาย | หมายเหตุ |
| พ.ศ. 2562 | 777X | โบอิง 777 รุ่นใหม่, 777-9X รุ่นที่มีความยาวเป็นพิเศษ, และ 777-8X รุ่นที่มีพิสัยการบินระยะยาวเป็นพิเศษ เครื่องยนต์ใหม่และปีกคอมโพสิตใหม่ที่มีปลั๊กพับ |    |
| พ.ศ. 2568-2570 | โบอิง เอ็นเอ็มเอ | กลางตลาด, ระหว่าง 737 MAX และ 787 |   |
| หลังจาก พ.ศ. 2573 | Y1/737RS | รหัสสำหรับเครื่องที่จะแทนที่เครื่องรุ่น 737 |   |
การส่งมอบ

| เครื่องบิน | คำสั่งซื้อ | การส่งมอบ | ไม่ได้บรรจุจนเต็ม |
| --- | --- | --- | --- |
| 707 | 856 | 856 | - |
| 717-200 | 155 | 155 | - |
| 720 | 154 | 154 | - |
| 737 ออริจินัล | 1,831 | 1,831 | - |
| 737 คลาสสิก | 1,988 | 1,988 | - |
| 737 เอ็นจี | 7,074 | 6,981 | 93 |
| 737 เม็กซ์ | 5,011 | 350 | 4,661 |
| 747 | 1,418 | 1,418 | - |
| 747-8 | 154 | 130 | 24 |
| 757 | 1,049 | 1,049 | - |
| 767 | 1,244 | 1,135 | 109 |
| 777 | 1,687 | 1,584 | 103 |
| 777X | 326 | - | 326 |
| 787 | 1,421 | 789 | 632 |
| รวม | 25,512 | 19,564 | 5,948 |
เครื่องบินที่ยกเลิกการผลิตไปแล้ว > ออกแบบโดยโบอิง

| เครื่งบิน | จำนวนที่สร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 1 | 2 |  |
| 6 | 1 |  |
| 6D | 2 |  |
7: 
| 8 | 1 |  |
| 40 | 84 |  |
| 64 | 1 |  |
| 80 | 16 |  |
| 81 | 2 |  |
| 95 | 25 |  |
| 200 โมโนเมล | 1 | เปลี่ยนเป็นโมเดล 221A เป็นเครื่องบินโดยสาร 8 คน |
| 203 | 7 |  |
| 204 | 7 |  |
| 221 โมโนเมล | 1 | เปลี่ยนเป็นโมเดล 221A เป็นเครื่องบินโดยสาร 8 คน |
| 247 | 75 |  |
| 314 คลิปเปอร์ | 12 |  |
| 367-80 | 1 |     |
| 377 สตราโตครุยเซอร์ | 56 | (พัฒนาสำหรับการทหาร บี-29) |
| 707 | 865 |  |
| 720 | 154 | รุ่นที่ปรับปรุงจาก 707 |
| 717 | 156 | (เดิมคือ เอ็มดี-95, พัฒนามาจาก ดีซี-9) |
| 727 | 1,831 | เครื่องบินลำตัวแคบ, สามเครื่องยนต์ |
| 757 | 1,050 | เครื่องบินลำตัวแคบ, สองเครื่องยนต์ |
เครื่องบินที่ยกเลิกการผลิตไปแล้ว > ออกแบบโดยดักลาส และแมคดอนเนลล์ ดักลาส

| เครื่องบิน | จำนวนที่สร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
ดีซี-1: 
| ดีซี-3 | 13,000+ | ขายสิทธิการผลิตให้กับรัสเซียและญี่ปุ่น |
ดีซี-4: 
| ดีซี-5 | 16 |  |
ดีซี-6: 
| ดีซี-7 | 338 |  |
| ดีซี-8 | 556 |  |
| ดีซี-9 | 976 |  |
| ดีซี-10 | 446 | และพัฒนาเป็น เอ็มดี-10 |
| เอ็มดี-11 | 200 | ปรับปรุงมาจาก ดีซี-10 |
| เอ็มดี-80 ซีรีส์ | 1,191 | ปรับปรุงมาจาก ดีซี-9 |
| เอ็มดี-90 | 117 | ปรับปรุงมาจาก เอ็มดี-80 |
เครื่องบินที่ยกเลิกการผลิตไปแล้ว > เครื่องต้นแบบ

โบอิง 2707 - เครื่องบินความเร็วเหนือเสียง, ยกเลิกโครงการไปแล้ว
โบอิง 7J7 - เครื่องยนต์โปรแฟนประสิทธิภาพสูง, ยกเลิกโครงการไปแล้ว
โบอิง 747-300 ไตรเจ็ต - เครื่องบิน 3 เครื่องยนต์ ที่พัฒนาจาก โบอิง 747-200, ยกเลิกโครงการไปแล้ว
โบอิง เอ็นแอลเอ - เครื่องบินโดยสารสองชั้น, ยกเลิกโครงการไปแล้ว
โบอิงโซนิคครุยเซอร์ - เครื่องบินความเร็วเหนือเสียง, ยกเลิกโครงการไปแล้ว
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-12 - เครื่องบินโดยสารสองชั้น, ยกเลิกโครงการไปแล้ว
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-94เอกซ์ - เครื่องบินโปรแฟนประสิทธิภาพสูง, ยกเลิกโครงการไปแล้ว
ฐานการผลิต

ลองบีช, รัฐแคลิฟอร์เนีย (โรงงานผลิตของแมคดอนแนลล์ ดักลาสและหน่วยทดสอบ)
ซีแอตเทิล-โบอิงฟิวด์, รัฐวอชิงตัน (หน่วยทดสอบการบินของเครื่องบินโบอิง)
ซีแอตเทิล-เอเวอร์เรตต์, รัฐวอชิงตัน (747, 767, 777 และ 787 ดรีมไลน์เนอร์)
ซีแอตเทิล-เรนตัน, รัฐวอชิงตัน (737 และเครื่องรุ่นเก่า 707, 727 และ 757)
ดูเพิ่ม

แอร์บัส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของบริษัทโบอิง จำกัด (อังกฤษ)
ข้อมูลการสั่งซื้อและส่งมอบจากเว็บไซต์โบอิง (อังกฤษ)
www.newairplane.com (อังกฤษ)
โบอิง 377 สตราโตครุยเซอร์
โบอิง 767-300
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-80
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10
เควิน ไวส์แมน

| เควิน ไวส์แมน |
| --- | --- |
ไวส์แมนที่งานซิดนีย์ Supanova 2006
เกิด:  (1970-12-29) ธันวาคม 29, 1970 (53 ปี) ลอสแองเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
สัญชาติ: อเมริกัน
การศึกษา: Bachelor of Fine Arts
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส
อาชีพ: นักแสดง ละครเวที, ภาพยนตร์, โทรทัศน์, voice over artist, โปรดิวเซอร์
ผลงานเด่น: รันอเวย์ส, เอเลียส, Flipped, Hello Ladies, เดอะแบล็กลิสต์, Better Call Saul, X-Files, สกอร์เปียน, โกลิอัท, Clerks 2, Awake, Roswell...
คู่สมรส: Jodi Tanowitz Weisman (2005-2011. Divorced)
บุตร: 2 คน
เว็บไซต์: www.kevinweisman.com
เควิน เกลน ไวส์แมน (อังกฤษ: Kevin Glen Weisman; เกิด 29 ธันวาคม พ.ศ. 2513) เป็นนักแสดงภาพยนตร์, โทรทัศน์และละครเวทีชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากการรับบท มาร์แชลล์ ฟลิงค์แมนที่ได้รับการยกย่องในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของ เจ.เจ. แอบรัมส์ เรื่อง เอเลียส ซึ่งออกอากาศเป็นเวลาห้าฤดูกาล (2544-2549) ทางช่องเอบีซี, รับบท Kives ในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของ เอชบีโอ และภาพยนตร์เรื่อง Hello Ladies (2013–14), รับบท Ray Spiewack เป็นเวลาสามฤดูกาลในซีรีส์ทางโทรทัศน์ซีบีเอสเรื่อง สกอร์เปียน, รับบท ดร. เมย์นาร์ด ในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของ NBCเรื่อง  เดอะแบล็กลิสต์ และ Ned Berring ในซีซั่นที่หนึ่งของซีรีส์เรื่องเดวิดอี. เคลลี รับบท บิลลี่ บ็อบ ธอร์นตัน ในเรื่อง โกลิอัท ในปี ค.ศ. 2560 เควินเริ่มต้นรับบท เดล ยอร์กส์ ตลอดสามปีในซีรีส์ของ ฮูลู เรื่อง รันอเวย์ส
เคอรี ฮิลสัน

| เคอรี ฮิลสัน |
| --- | --- |
เคอรี ฮิลสัน ปี 2009
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เคอรี ลีนน์ ฮิลสัน
เกิด:  (1982-12-05) ธันวาคม 5, 1982 (41 ปี) Decatur, Georgia,  สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: อาร์แอนด์บี, ป็อป
อาชีพ: นักร้อง–นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2001–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Zone 4, Mosley Music, Interscope

เว็บไซต์: www.kerihilson.com
เคอรี ลีนน์ ฮิลสัน (อังกฤษ: Keri Lynn Hilson) เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน ร่วมต่อต้าน การเบียดเบียนทางเพศ เธอได้เซ็นสัญญากับค่ายโซนโฤร์, มอสลีย์มิวสิกกรุป และอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ เป็นส่วนหนึ่งในทีมนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ ที่ชื่อกลุ่ม เดอะคลัตช์ ต้นและปลายคริสต์ทศวรรษ 2000 ฮิลสันเขียนเพลงให้กับแร็ปเปอร์และนักร้องหลายคน รวมถึงบริตนีย์ สเปียรส์และลูดาคริส ในปี 2007 เธอเป็นนักร้องรับเชิญให้กับซิงเกิลฮิตของทิมบาแลนด์ที่ชื่อ  "The Way I Are" และ "Scream" เธอจึงได้เริ่มต้นอาชีพในฐานะศิลปินเดี่ยว มีผลงานอัลบั้มแรกชุด  In a Perfect World… ออกขายต้นปี 2009 มีซิงเกิลฮิตอย่าง "Energy", "Turnin' Me On" และ "Knock You Down"
เคอร์ทิส เมย์ฟิลด์

| เคอร์ทิส เมย์ฟิลด์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เคอร์ทิส ลี เมย์ฟิลด์
เกิด: 3 มิถุนายน ค.ศ. 1942(1942-06-03) ชิคาโก, รัฐอิลลินอย, สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: ธันวาคม 26, 1999(1999-12-26) (57 ปี) รอสเวลล์ ,รัฐจอร์เจีย, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ดนตรีโซล, อาร์แอนด์บี, ฟังก์, ชิคาโกโซล, ไซเคเดลิกโซ
อาชีพ: นักร้อง-นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์เพลง, นักดนตรีหลายชนิด
ช่วงปี: 1958–1999
ค่ายเพลง: Curtom, Warner Bros., Rhino
เคอร์ทิส ลี เมย์ฟิลด์ (อังกฤษ: Curtis Lee Mayfield) (3 มิถุนายน ค.ศ. 1942 - 26 ธันวาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ในแนวดนตรีโซล, อาร์แอนด์บี และฟังก์ เป็นที่รู้จักในการทำงานร่วมกับวง The Impressions โดยประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์คนดำ เรื่อง  Super Fly จากผลงานของเขา ทำให้เขาถูกขนานนามว่าเป็นผู้บุกเบิกด้านดนตรีฟังก์ และการสำนึกการเมืองในเพลงแอฟริกัน-อเมริกัน เขายังมีความสามารถเล่นดนตรีได้หลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นกีตาร์,เบส,เปียโน,แซกโซโฟน และกลอง
เควิน คอสต์เนอร์

| เควิน คอสต์เนอร์ |
| --- | --- |
ในปี 2006
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1955-01-18) มกราคม 18, 1955 (69 ปี) เควิน ไมเคิล คอสต์เนอร์ ลินวูด, รัฐแคลิฟอร์เนีย​
อาชีพ: นักแสดง, ผู้กำกับภาพยนตร์
ปีที่แสดง: 1974 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ร้อยโท จอห์น ดันบาร์   จอมคนแห่งโลกที่ 5​ (ค.ศ.1990) จิม แกร์ริสัน  รอยเลือดฝังปฐพี​ (ค.ศ.1991) โรบินฮู้ด  โรบินฮู้ด เจ้าชายจอมโจร​ (ค.ศ.1991) ​รอย แม็กอะวอย  หวดรักมือทอง​ (ค.ศ.1996) โจนาธาน เคนต์  บุรุษเหล็ก ซูเปอร์แมน​ (ค.ศ.2013) อัล แฮร์ริสัน  ทีมเงาอัจฉริยะ​ (ค.ศ.2016)
รางวัล
ออสการ์: ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  1990 Dances with Wolves -​ จอมคนแห่งโลกที่ 5   ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  1990 Dances with Wolves -​ จอมคนแห่งโลกที่ 5
เอมมี: นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทละครทางโทรทัศน์   2012 Hatfields & McCoys -​ คู่แค้นเลือดล้างเลือด
ลูกโลกทองคำ: ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  1991 Dances with Wolves -​ จอมคนแห่งโลกที่ 5 นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ 2012 Hatfields & McCoys -​ คู่แค้นเลือดล้างเลือด
เควิน ไมเคิล คอสต์เนอร์ (อังกฤษ: Kevin Michael Costner) เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1955 เป็นนักแสดง, โปรดิวเซอร์​ และผู้กำกับภาพยนตร์ โดยผลงานในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์เขาเคย​ได้รับรางวัลออสการ์​ 2 ครั้ง ในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม​และผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม​ รวมถึงได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 1 ครั้ง ในสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากผลงานการกำกับเรื่อง จอมคนแห่งโลกที่ 5 ส่วนในฐานะนักแสดงเขาเคยได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ​ 1 ครั้ง ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ และได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี​จากเรื่อง Hatfields & McCoys -​ คู่แค้นเลือดล้างเลือด ที่ออกอากาศผ่านทางช่องฮิสทรี​
ประวัติ

เควิน คอสต์เนอร์ เกิดในลินวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย  เขาเป็นลูกคนเล็กในจำนวน 3 คนของ บิล - ช่างขุดลอกคลอง และช่างไฟฟ้าของเมือง - กับ ชารอน เร (สกุลเดิม เท็ดริก) ในช่วงเด็กเขาต้องย้ายไปไหนบ่อยๆ เนื่องจากงานของพ่อเขา ทำให้เขาเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนสนิท เข้ากับคนยาก ในช่วงวัยรุ่นเขาเข้าร่วมคณะประสานเสียงของโบสถ์ เริ่มหัดเขียนบทความและบทกวี เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยรัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี 1973 ในสาขาวิชาเอกบริหารธุรกิจ ระหว่งนั้นเขาก็ลองเรียนการแสดงไปด้วยพร้อม ๆ กัน ต่อมาเขาแต่งงานกับเพื่อนสาวที่ชื่อ ซินดี ซิลวา และเริ่มงานเกี่ยวกับการตลาดเล็กๆ ทันที
เขาได้พบกับริชาร์ด เบอร์ตัน โดยบังเอิญระหว่างนั่งเครื่องกลับจากเม็กซิโก ซึ่งก็ทำให้เขาลาออกจากงาน และมุ่งเข้าสู่ฮอลลีวูดทันที เขาลองทดสอบคัดตัวและหางานอย่างอื่นทำระหว่างรอ เขามีผลงานแสดงครั้งแรกในเรื่อง Sizzle Beach, U.S.A. ในปี 1974 เมื่อเขาอายุได้ 19 ปี แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้ออกฉายจนในปี 1986 เขาแสดงในหนังของรอน ฮาเวิร์ดในเรื่อง Night Shift ได้รับเครดิตตอนท้ายว่า 'Frat Boy #2' เขาแสดงในภาพยนตร์โฆษณาเรื่อง Apple Lisa ในปี 1983 และในปีนั้นเขาได้รับบทเล็ก ๆ ใน Testament ต่อมาเขาแสดงใน  The Big Chill หนังรวมดาราของผู้กำกับลอว์เรนซ์ แคสแดนซ์ ถึงแม้ว่าท้ายสุด ฉากที่มีเขาร่วมแสดง จะถูกหั่นออกไปก็ตาม ต่อมาได้แสดงร่วมกับผู้กำกับแคสแดนซ์อีกครั้งในบทเด่นในเรื่อง Silverado หนังคาวบอยในปี 1985
จนเขามาโด่งดังมากกับเรื่อง The Untouchable (1987) ของผู้กำกับไบรอัน เดอ พัล ตามติดมาด้วย No Way Out (โรเจอร์ โดนัลด์สัน, 1987) Bull Durham (รอน เชลตัน, 1988) Field of Dreams (ฟิล อัลเดน โรบินสัน,1989) และประสบความสำเร็จสูงสุดกับ Dances with Wolves (1990) งานที่เขาแสดงนำและกำกับเอง ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ไป 7 ตัว (เข้าชิง 12)
ในยุคทศวรรษ 1990 เขามีผลงานเด่นอย่าง JFK (โอลิเวอร์ สโตน, 1991) The Bodyguard (มิก แจ็คสัน, 1992) A Perfect world (คลินต์ อีสต์วูด, 1993) แต่ก็มีหนังล้มเหลวอย่าง Wyatt Earp (ลอว์เรนซ์ แคสแดนซ์,1994) และ Waterworld (คอสต์เนอร์กำกับร่วมกับ เควิน เรย์โนลด์, 1995)
ในปี 2024 เขามีผลงานกำกับและแสดงนำอย่าง ฮอไรซัน (ภาพยนตร์) โดยมีนักแสดงนำร่วมอย่างคับคั่ง อย่าง เซียนน่า มิลเลอร์, แซม เวิร์ธธิงตัน, เจมี แคมป์เบล โบเวอร์, ลูค วิลสัน, เจน่า มาโลน, ไมเคิล รูเกอร์, อิซาเบล เฟอร์แมน, ไดมอนด์ คิตต์เรจจ์
เอลล่า ฮันท์ และ จิโอวานนี่ ริบิซี่
แหล่งข้อมูลอื่น

เควิน คอสต์เนอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1927–1940:  Frank Borzage (1927)  Lewis Milestone (1928)  Frank Lloyd (1929)  Lewis Milestone (1930)  Norman Taurog (1931)  Frank Borzage (1932)  Frank Lloyd (1933)  แฟรงก์ คาปรา (1934)  จอห์น ฟอร์ด (1935)  แฟรงก์ คาปรา (1936)  Leo McCarey (1937)  แฟรงก์ คาปรา (1938)  Victor Fleming (1939)  จอห์น ฟอร์ด (1940) 
1941-1960:  จอห์น ฟอร์ด (1941)  William Wyler (1942)  Michael Curtiz (1943)  Leo McCarey (1944)  Billy Wilder (1945)  William Wyler (1946)  Elia Kazan (1947)  John Huston (1948)  Joseph L. Mankiewicz (1949)  Joseph L. Mankiewicz (1950)  George Stevens (1951)  จอห์น ฟอร์ด (1952)  Fred Zinnemann (1953)  Elia Kazan (1954)  Delbert Mann (1955)  George Stevens (1956)  เดวิด ลีน (1957)  Vincente Minnelli (1958)  William Wyler (1959)  Billy Wilder (1960) 
1961-1980:  Jerome Robbins และ Robert Wise (1961)  เดวิด ลีน (1962)  Tony Richardson (1963)  George Cukor (1964)  Robert Wise (1965)  Fred Zinnemann (1966)  Mike Nichols (1967)  Carol Reed (1968)  John Schlesinger (1969)  Franklin J. Schaffner (1970)  วิลเลียม เฟรดกิน (1971)  บ๊อบ ฟอสซี (1972)  จอร์จ รอย ฮิลล์ (1973)  ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา (1974)  มิลอส ฟอร์แมน (1975)  จอห์น จี. อาวิลด์เซน (1976)  วูดดี อัลเลน (1977)  ไมเคิล ชิมิโน (1978)  โรเบิร์ต เบนตัน (1979)  โรเบิร์ต เรดฟอร์ด (1980) 
1981-2000:  วอร์เรน เบต์ตี (1981)  ริชาร์ด แอทเทนโบโรห์ (1982)  เจมส์ แอล. บรูกส์ (1983)  มิลอส ฟอร์แมน (1984)  ซิดนีย์ พอลแลค (1985)  โอลิเวอร์ สโตน (1986)  แบร์นาโด แบร์โตลุชชี (1987)  แบร์รี เลวินสัน (1988)  โอลิเวอร์ สโตน (1989)  เควิน คอสต์เนอร์ (1990)  โจนาธาน เดมม์ (1991)  คลินต์ อีสต์วูด (1992)  สตีเวน สปีลเบิร์ก (1993)  โรเบิร์ต เซเม็กคิส (1994)  เมล กิบสัน (1995)  แอนโทนี มิงเกลลา (1996)  เจมส์ แคเมรอน (1997)  สตีเวน สปีลเบิร์ก (1998)  แซม เมนเดส (1999)  สตีเวน โซเดอเบิร์ก (2000) 
2001-ปัจจุบัน:  รอน ฮาวเวิร์ด (2001)  โรมัน โปลันสกี (2002)  ปีเตอร์ แจ็กสัน (2003)  คลินต์ อีสต์วุด (2004)  หลี่ อัน (2005)  มาร์ติน สกอร์เซซี (2006)  โจเอล และ อีธาน โคเอน (2007)  แดนนี บอยล์ (2008)  แคทริน บิเกโลว์ (2009)  ทอม ฮูเปอร์ (2010)  มีแชล อาซานาวีซียุส (2011)  หลี่ อัน (2012)  อัลฟอนโซ กัวรอน (2013)  อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู (2014)  อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู (2015)  เดเมียน ชาเซลล์ (2016)  กิเยร์โม เดล โตโร (2017)  อัลฟอนโซ กัวรอน (2018)  พง จุน-โฮ (2019)  โคลอี เจา (2020)  เจน แคมเปียน (2021)  แดเนียล กวัน และ แดเนียล ไชเนิร์ท (2022)  คริสโตเฟอร์ โนแลน (2023)
เควิน รัดด์

| เควิน รัดด์ |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย
ดำรงตำแหน่ง 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2553
กษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบทที่ 2
ก่อนหน้า: จอห์น โฮเวิร์ด
ถัดไป: จูเลีย กิลลาร์ด
ดำรงตำแหน่ง 27 มิถุนายน พ.ศ. 2556 – 18 กันยายน พ.ศ. 2556
ก่อนหน้า: จูเลีย กิลลาร์ด
ถัดไป: โทนี แอบบ็อตต์ 
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 21 กันยายน พ.ศ. 2500 (67 ปี)  ออสเตรเลีย
ศาสนา: คริสต์ อังคลิกัน
พรรคการเมือง: พรรคแรงงาน
คู่สมรส: เทรีซา เรอิน

เควิน ไมเคิล รัดด์ (อังกฤษ: Kevin Michael Rudd; เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2500) เป็นนายกรัฐมนตรีของออสเตรเลียหลังจากชนะการเลือกตั้งในปีพ.ศ. 2550 และหัวหน้าของพรรคแรงงานออสเตรเลีย  เขาเริ่มเป็นตัวแทนในสภาล่างของออสเตรเลียตั้งแต่ พ.ศ. 2541 ตัวแทนของเขตกริฟฟิท รัฐควีนส์แลนด์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี หัวหน้าพรรคแรงงาน และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หลังแพ้การเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2556
เควิน รัดด์นั้น มีความสามารถในการพูดภาษาจีนได้อย่างดีเยี่ยม เคยกล่าวปาฐกถาในประเทศจีน ด้วยภาษาจีนอีกด้วย
นโยบายหาเสียง

นโยบายที่เควิน รัดด์เคยให้ไว้เมื่อตอนหาเสียงคือ
ถอนทหารออกจากอิรัก
ลงนามในพิธีสารเกียวโต
วางโครงสร้าง บอร์ดแบนระดับชาติ