stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอ
รางวัล > ทีมยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์

| ผู้รักษาประตู | กองหลัง | กองกลาง | กองหน้า |
| --- | --- | --- | --- |
|   เกลาดีโอ บราโบ (ชิลี)  |   เมาริซิโอ อิสลา (ชิลี)   นีโกลัส โอตาเมนดี (อาร์เจนตินา)   การี เมเดล (ชิลี)   ฌอน บัวเซฮูร์ (ชิลี) |   คาเบียร์ มาเชราโน (อาร์เจนตินา)   อาร์ตูโร บีดัล (ชิลี)   ชาร์ลส์ อารันกีซ (ชิลี) |   เลียวเนล เมสซี (อาร์เจนตินา)   เอดูอาร์โด วาร์กัส (ชิลี)   อาเลกซิส ซานเชซ (ชิลี) |
ตารางการจัดอันดับหลังจบการแข่งขัน

Per statistical convention in football, matches decided in extra time are counted as wins and losses, while matches decided by penalty shoot-out are counted as draws.
| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | ผลงานในรอบสุดท้าย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ชิลี | 6 | 4 | 1 | 1 | 16 | 5 | +11 | 13 | ชนะเลิศ |
| 2 |  อาร์เจนตินา | 6 | 5 | 1 | 0 | 18 | 2 | +16 | 16 | รองชนะเลิศ |
| 3 |  โคลอมเบีย | 6 | 3 | 1 | 2 | 7 | 6 | +1 | 10 | อันดับที่สาม |
| 4 |  สหรัฐ (H) | 6 | 3 | 0 | 3 | 7 | 8 | −1 | 9 | อันดับที่สี่ |

| 5 |  เปรู | 4 | 2 | 2 | 0 | 4 | 2 | +2 | 8 | ตกรอบใน รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 6 |  เวเนซุเอลา | 4 | 2 | 1 | 1 | 4 | 5 | −1 | 7 | ตกรอบใน รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 7 |  เม็กซิโก | 4 | 2 | 1 | 1 | 6 | 9 | −3 | 7 | ตกรอบใน รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 8 |  เอกวาดอร์ | 4 | 1 | 2 | 1 | 7 | 4 | +3 | 5 | ตกรอบใน รอบก่อนรองชนะเลิศ |

| 9 |  บราซิล | 3 | 1 | 1 | 1 | 7 | 2 | +5 | 4 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 10 |  คอสตาริกา | 3 | 1 | 1 | 1 | 3 | 6 | −3 | 4 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 11 |  อุรุกวัย | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 4 | 0 | 3 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 12 |  ปานามา | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 10 | −6 | 3 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 13 |  ปารากวัย | 3 | 0 | 1 | 2 | 1 | 3 | −2 | 1 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 14 |  โบลิเวีย | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 7 | −5 | 0 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 15 |  จาเมกา | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 | 6 | −6 | 0 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 16 |  เฮติ | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 12 | −11 | 0 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 26 มิถุนายน 2016. แหล่งที่มา: 
 เจ้าภาพ.
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โกปาอาเมริกา เซนเตนาริโอ เก็บถาวร 2016-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, CONCACAF.com
โกปาอาเมริกา เซนเตนาริโอ, CONMEBOL.com
โกปาอาเมริกา เซนเตนาริโอ, USSoccer.com
โกปาอาเมริกา เซนเตนาริโอ, CopaAmerica2016fixture.org
| ด ค กโกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอ |
| --- | --- |
รอบ:  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุ่มซี  กลุ่มดี  รอบแพ้คัดออก  รอบชิงชนะเลิศ 
การคัดเลือก:  แคริบเบียนคัพ 2014 รอบคัดเลือก  โกปาเซนโตรอาเมริกานา 2014  คอนคาแคฟโกลด์คัพ 2015 รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ  โกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอ รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ 
ข้อมูลทั่วไป:  การคาดโทษ  ผู้เล่น  สถิติ
คณะกรรมาธิการความมั่นคงทั่วไป

คณะกรรมาธิการความมั่นคงทั่วไปมีที่ประชุมอยู่ ณ ชั้นแรกของออแต็ลเดอบรีย็อน (Hôtel de Brionne) ในพระราชวังตุยเลอรี ซึ่งได้แก่อาคารทางขวามือของภาพ ส่วนอาคารทางซ้ายมือเป็นที่ประชุมของสภาแห่งชาติ
คณะกรรมาธิการความมั่นคงทั่วไป (ฝรั่งเศส: Comité de sûreté générale) เป็นคณะกรรมาธิการทางรัฐสภาของประเทศฝรั่งเศส ซึ่งทำหน้าที่เป็นหน่วยงานตำรวจในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส โดยสอดส่องดูแลคณะกรรมการตำรวจท้องถิ่นที่รับผิดชอบการสืบสวนการแจ้งความเกี่ยวกับการกบฏ และมีอำนาจส่งผู้ต้องสงสัยไปยังศาลปฏิวัติเพื่อพิจารณาและลงโทษด้วยกีโยตีน คณะกรรมาธิการนี้ กับทั้งคณะกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะ มีผลให้เกิดยุคสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
คณะกรรมาธิการความมั่นคงทั่วไปก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1792 ในฐานะคณะกรรมาธิการของสภาแห่งชาติ โดยมุ่งหมายให้มาพิทักษ์รักษาสาธารณรัฐแห่งการปฏิวัติจากศัตรูภายใน จน ค.ศ. 1794 คณะกรรมาธิการความมั่นคงทั่วไปกลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของฝ่ายต่อต้านมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ และคณะกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะที่รอแบ็สปีแยร์ดูแลอยู่ และคณะกรรมาธิการความมั่นคงทั่วไปยังมีส่วนพัวพันในรัฐประหารเมื่อวันที่ 9 เดือนแตร์มีดอร์ (27 กรกฎาคม ค.ศ. 1794) ที่เป็นผลให้รอแบ็สปีแยร์ถูกประหาร ครั้นวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1795 คณะกรรมาธิการความมั่นคงทั่วไปก็ถูกยุบไปพร้อมกับสภาแห่งชาติ
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติมาลี

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  มาลี
รหัสประเทศ: MLI
วันรับรอง: ค.ศ. 1963
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
สำนักงานใหญ่: บามาโก, ประเทศมาลี
ประธาน: ฮาบิบ ซิสโซโก้
เลขาธิการใหญ่: โมฮาเหม็ด อูมาร์ ตราโอเร
เว็บไซต์: 
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬามาลี (ฝรั่งเศส: Comité National Olympique et Sportif du Mali; อังกฤษ: National Olympic and Sports Committee of Mali, รหัสไอโอซี: MLI) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศมาลีสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2506 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศมาลี เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากมาลีเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศมาลีในโอลิมปิก
ประเทศมาลีในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬามาลี
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติมอริเตเนีย

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  มอริเตเนีย
รหัสประเทศ: MTN
วันรับรอง: ค.ศ. 1979
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
สำนักงานใหญ่: นูอากชอต, ประเทศมอริเตเนีย
ประธาน: อับเดอร์ราเมน เอธเมน
เลขาธิการใหญ่: ซาเล็ม อาเบดนา
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬามอริเตเนีย (ฝรั่งเศส: Comité National Olympique et Sportif Mauritanien; อังกฤษ: Mauritanian National Olympic and Sports Committee, รหัสไอโอซี: MTN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศมอริเตเนียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศมอริเตเนีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากมอริเตเนียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศมอริเตเนียในโอลิมปิก
ประเทศมอริเตเนียในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬามอริเตเนีย
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
คนค่อมแห่งน็อทร์-ดาม (แก้ความกำกวม)

คนค่อมแห่งน็อทร์-ดาม (อังกฤษ: The Hunchback of Notre Dame; ฝรั่งเศส: Notre-Dame de Paris) อาจหมายถึง
คนค่อมแห่งน็อทร์-ดาม, นิยายของวิกตอร์ อูโก (Victor Hugo) เมื่อ พ.ศ. 2374
ฉบับ พ.ศ. 2454
ฉบับ พ.ศ. 2466
ฉบับ พ.ศ. 2482
ฉบับ พ.ศ. 2499
ฉบับ พ.ศ. 2525
ฉบับ พ.ศ. 2529
ฉบับ พ.ศ. 2539
ฉบับ พ.ศ. 2545
ฉบับ พ.ศ. 2509
ฉบับ พ.ศ. 2520
เดอะฮันช์แบกออฟนอเทรอดาม - อัลบัมเพลงจากละครเพลง เดนนิส ดียัง (Dennis DeYoung) ประพันธ์เมื่อ พ.ศ. 2539
คนค่อมแห่งนอเทรอดาม - อัลบัมเพลงประกอบแอนิเมชันฉบับ พ.ศ. 2539 ของวอลต์ดิสนีย์
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติรวันดา

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  รวันดา
รหัสประเทศ: RWA
วันรับรอง: ค.ศ. 1984
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
สำนักงานใหญ่: คิกาลี, ประเทศรวันดา
ประธาน: เฟเลซิเต รเวมาริกา
เลขาธิการใหญ่: อเล็กซิส ชารางาโบ
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติรวันดา (ฝรั่งเศส: Comité National Olympique et Sportif du Rwanda; อังกฤษ: National Olympic and Sports Committee of Rwanda, รหัสไอโอซี: RWA) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศรวันดาสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2527 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศรวันดา เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากรวันดาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศรวันดาในโอลิมปิก
ประเทศรวันดาในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติรวันดา
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
คณะกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะ

| คณะกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะ  Comité de salut public |
| --- | --- |
ตราประทับ
ประเภท
ประเภท: รัฐบาลเฉพาะกาล 
ประวัติ
สถาปนา: 25 มีนาคม 1793
ยุบ: 27 ตุลาคม 1795
ก่อนหน้า: คณะกรรมาธิการความมั่นคงทั่วไป
ถัดมา: คณะดีแร็กตัวร์ฝรั่งเศส
ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส คณะกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะ (ฝรั่งเศส: Comité de salut public) เป็นคณะกรรมาธิการที่ได้รับจัดตั้งโดยสภาแห่งชาติในเดือนเมษายน ค.ศ. 1793 และมีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างกรรมาธิการอย่างมีนัยสำคัญในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1793
คณะกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะจัดตั้งขึ้นในสามเดือนหลังจากการประหารพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 คณะกรรมาธิการนี้มีหน้าที่สอดส่องดูแลและรับผิดชอบในการปกป้องธำรงไว้ซึ่งระบอบสาธารณรัฐจากภัยคุกคามจากศัตรูต่างประเทศและศัตรูในประเทศ คณะกรรมาธิการนี้ได้รับอำนาจอย่างกว้างขวาง มีอำนาจบังคับบัญชากองทัพ แต่งตั้งตุลาการศาลอาญาปฏิวัติ และบังคับใช้คำสั่งกฎหมายต่าง ๆ ที่ออกโดยสภา
ในช่วงแรก คณะนี้ประกอบด้วยกรรมาธิการเก้าคน และไม่ได้อยู่ภายใต้การครอบงำโดยบุคคลหนึ่งเป็นพิเศษ จนกระทั่งปลายเดือนกรกฎาคม สภาแต่งตั้งให้มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ เป็นกรรมาธิการแทนที่กรรมาธิการคนหนึ่งที่ลาออก เมื่อได้เข้าดำรงตำแหน่ง รอแบ็สปีแยร์ก็เพิ่มจำนวนกรรมาธิการเป็นสิบสองคน โดยที่เก้าคนในจำนวนนี้เป็นสมาชิกกลุ่มลามงตาญ ซึ่งเป็นกลุ่มการเมืองหัวรุนแรงที่ต้องการปฏิวัติแบบถอนรากถอนโคน
10 กันยายน 1793 สภาผ่านกฎหมายว่าด้วยผู้ต้องสงสัย (Loi des suspects) ซึ่งให้อำนาจจับกุมผู้ต้องสงสัยว่าเป็นศัตรูของสาธารณรัฐ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ต่อมาในวันที่ 10 ตุลาคมปีเดียวกัน สภาผ่านมติรับรองให้คณะกรรมาธิการฯเป็น "รัฐบาลปฏิวัติ" ซึ่งมีอำนาจสูงสุดเฉพาะกาลจนกว่าสถานการณ์จะสงบ รัฐธรรมนูญถูกระงับใช้ รอแบ็สปีแยร์กลายเป็นผู้มีอำนาจที่สุดในฝรั่งเศสโดยพฤตินัย คณะกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะภายใต้การนำของรอแบ็สปีแยร์ ทำการปกครองประเทศฝรั่งเศสด้วยความหวาดกลัว มีการจัดตั้งกรมตำรวจสูงสุดในเดือนมีนาคม 1794 ซึ่งขึ้นตรงต่อรอแบ็สปีแยร์และคนใกล้ชิดเขา
นักหนังสือพิมพ์อย่างฌัก เอแบร์, กามีย์ เดมูแล็ง หรือนักการเมืองคนสำคัญอย่างฌอร์ฌ ด็องตง ซึ่งวิจารณ์การทำงานของคณะกรรมาธิการฯ ถูกจับกุมและประหารชีวิต ในเวลาปีเดียว เกิดการจับกุมผู้คนนับแสนรายตั้งแต่ความผิดเล็กน้อยจนถึงความผิดอุกฉกรรจ์ ในจำนวนนี้ ผู้คนนับหมื่นรายด้วยเครื่องกิโยตีน
เมื่อสมาชิกสภาไม่อาจทนความเผด็จการบ้าเลือดของรอแบ็สปีแยร์ได้อีกต่อไป พวกเขาลงมติก็ถอดถอนรอแบ็สปีแยร์และพวกโดยฉับพลันในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 รอแบ็สปีแยร์พยายามฆ่าตัวตายแต่ไม่สำเร็จ และถูกนำตัวประหารชีวิตในวันถัดมา ถือเป็นจุดสิ้นสุดของความน่าสะพรึงกลัวในประเทศฝรั่งเศส กลุ่มลามงตาญถูกกวาดล้าง หลังจากนั้น สภาก็จัดตั้งคณะกรรมาธิการชุดใหม่ ซึ่งดำรงอยู่เพียงปีเศษก็ถูกยุบและจัดตั้งเป็นคณะดีแร็กตัวร์ฝรั่งเศส
คติโฟวิสต์

คติโฟวิสต์ (ฝรั่งเศส: Les Fauves) เป็นลัทธิของจิตรกรรมลัทธิหนึ่ง ลัทธินี้ใช้สีสดใส ตัดกันอย่างรุ่นแรง นำลีลาของเส้นมาใช้ใหม่ รูปแบบง่าย เรียบ สีที่นิยมใช้ คือ สีเขียว สีม่วง สีแดงอิฐ สีส้ม เกิดขึ้นและนิยมในประเทศฝรั่งเศสเท่านั้น อ็องรี มาติส (Henri Matisse) เป็นผู้นำที่สำคัญของคติโฟวิสต์ ค.ศ. 1905 มาอีก 2 ถึง 3 ปีเท่านั้น ก็สลายไป
อองรี มาติส โดดเด่นในเรื่องการใช้สีสันสดใสและลื่นไหล โดยได้รับอิทธิพลจากงานของปอล เซซาน, ปอล โกแก็ง, ฟินเซนต์ ฟัน โคค และปอล ซีญัก (Paul Signac) ประกอบกับศิลปะญี่ปุ่น ดูว์ฟี (Raoul Dufy) ศิลปินชาวฝรั่งเศส ค.ศ. 1877-1953 ใช้สีหวานเย็นเขียนภาพทิวทัศน์ สีภาพดูตัดกันแต่นุ่มนวล เน้นอารมณ์ประสานกัน
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติเบนิน

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  เบนิน
รหัสประเทศ: BEN
วันก่อตั้ง: 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 (1962-05-05)
วันรับรอง: ค.ศ. 1962
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
สำนักงานใหญ่: กอตอนู
ประธาน: มาเรียส ฟรนซิสโก
เลขาธิการใหญ่: จูเลียน วี. มินาโว
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬาเบนิน (ฝรั่งเศส: Comité National Olympique et Sportif Béninois; อังกฤษ: Benin National Olympic and Sports Committee, รหัสไอโอซี: BEN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเบนินสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2505 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเบนิน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเบนินเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศเบนินในโอลิมปิก
ประเทศเบนินในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

[ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬาเบนิน]
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
คนเถื่อนใจธรรม

The Death of General Wolfe (มรณกรรมของพลเอกโวล์ฟ) ภาพแบบคลาสสิกใหม่ ใน ค.ศ. 1771 แสดงรายละเอียดวีรชนในคราบคนป่า
คนเถื่อนใจธรรม (ฝรั่งเศส: bon sauvage; อังกฤษ: noble savage) เป็นศัพท์ทางปรัชญา หมายถึง คนที่ถูกมองว่ารูปทรามต่ำศักดิ์ แต่เนื้อแท้แล้วเปี่ยมคุณธรรม คำนี้ปรากฏในภาษาอังกฤษครั้งแรกในละครเวทีเรื่อง The Conquest of Granada (พิชิตกรานาดา) เมื่อ ค.ศ. 1672 ของ จอห์น ดรายเดน (John Dryden) โดยในบทละครนั้น เจ้าชายคริสเตียนพระองค์หนึ่งซึ่งปลอมพระองค์เป็นชาวสเปนมุสลิมใช้คำดังกล่าวแทนพระองค์เอง ต่อมา คำนี้กลายเป็นเครื่องแสดงภาพของ "คนผู้เป็นสุภาพชนโดยเนื้อแท้" ตามทฤษฎีความรับรู้ทางศีลธรรม (moral sense theory) อันเลื่องลือในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ต่อมาใน ค.ศ. 1851 ชาลส์ ดิกเกนส์ (Charles Dickens) นักเขียนชาวอังกฤษ ใช้คำเช่นว่าเป็นชื่อบทความเชิงเสียดสีสังคม ซึ่งมีเนื้อหาแสดงความต้องการของเขาที่จะหลีกลี้ไปเสียจากสังคมโรแมนติกแบบดึกดำบรรพ์อย่างในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทำให้คำนี้ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอีก
กูปูวาซู

| กูปูวาซู |
| --- | --- |

ต้นกูปูวาซูในพื้นที่ปลูกแห่งหนึ่งใกล้เมืองมาเนาส์ในบราซิล
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: ชบา Malvales
วงศ์:: ชบา Malvaceae
สกุล:: Theobroma Theobroma (Willd. ex Spreng.) K.Schum.
สปีชีส์:: Theobroma grandiflorum
ชื่อทวินาม
Theobroma grandiflorum (Willd. ex Spreng.) K.Schum.

กูปูวาซู (โปรตุเกส: cupuaçu, cupuassu, cupuazú, cupu assu, copoasu; ชื่อวิทยาศาสตร์: Theobroma grandiflorum) เป็นพรรณไม้ป่าดิบชื้นชนิดหนึ่งซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกันกับโกโก้ พบขึ้นทั่วไปในแอ่งแอมะซอนและมีการเพาะปลูกในพื้นที่ป่ารกของโคลอมเบีย โบลิเวีย เปรู และตอนเหนือของบราซิลโดยมีการผลิตมากที่สุดในรัฐปารา  เนื้อในผลกูปูวาซูเป็นที่นิยมบริโภคตลอดทั้งอเมริกากลางและอเมริกาใต้ เป็นผลไม้ประจำรัฐปารา และเป็นส่วนผสมในไอศกรีม ของว่างอัดแท่ง และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
ลำต้น

ต้นกูปูวาซูโดยทั่วไปมีความสูงระหว่าง 5–15 เมตร (16–49 ฟุต) แต่บางต้นอาจสูงถึง 20 เมตร (66 ฟุต) เปลือกไม้มีสีน้ำตาล ใบมีความยาวระหว่าง 25–35 เซนติเมตร (9.8–13.8 นิ้ว) และกว้าง 6–10 เซนติเมตร (2.4–3.9 นิ้ว) โดยมีเส้นใบ 9 หรือ 10 คู่ เมื่อโตเต็มที่ใบจะเปลี่ยนจากสีออกชมพูเป็นสีเขียว และจะเริ่มออกผลในที่สุด
ผล

เนื้อสีขาวของผลกูปูวาซูมีกลิ่นหอมที่ได้รับการพรรณนาว่าคล้ายกลิ่นช็อกโกแลตผสมสับปะรด และมักนำมาใช้เป็นส่วนผสมในน้ำผลไม้ ของหวาน และขนมหวาน น้ำจากผลกูปูวาซูมีรสชาติคล้ายแพร์ กล้วย เสาวรส และเมลอน
โดยทั่วไปผลกูปูวาซูจะถูกเก็บจากพื้นดินเมื่อมันตกจากต้นตามธรรมชาติ เราสามารถประเมินความสุกงอมภายในผลได้ยากเนื่องจากภายนอกผลไม่มีการเปลี่ยนสีที่เห็นได้ชัดเจน อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าในสภาวะแบบภูมิภาคแอมะซอนตะวันตกของโคลอมเบีย ผลมักจะสุกแก่เต็มที่ภายใน 117 วันหลังจากดอกเจริญเป็นผลชัดเจน ชาวบราซิลนิยมกินผลสด ๆ หรือนำผลไปทำของหวาน
ผลิตภัณฑ์อาหารจากกูปูวาซูในเชิงพาณิชย์ได้แก่เนื้อผลและผง
สารพฤกษเคมี

กลิ่นรสของผลกูปูวาซูมาจากสารพฤกษเคมีอย่างแทนนิน, ไกลโคไซด์, ทีโอแกรนดิน, แคทิชิน, เควอร์ซิทิน, เค็มป์เฟอรอล และไอโซสกูเทลลาเรน นอกจากนี้ยังมีกาเฟอีน, ธีโอโบรมีน และธีโอฟิลลีนเช่นที่พบในโกโก้ แต่ผลกูปูวาซูมีกาเฟอีนในปริมาณที่ต่ำกว่ามาก
เนยกูปูวาซู

เนยกูปูวาซูเป็นไตรกลีเซอไรด์ที่ประกอบด้วยกรดไขมันอิ่มตัวและไม่อิ่มตัว ทำให้เนยมีจุดหลอมเหลวต่ำ (ประมาณ 30 องศาเซลเซียส) และมีเนื้อสัมผัสนุ่ม จึงเอื้อต่อการนำไปทำขนมหวานที่มีลักษณะคล้ายช็อกโกแลตขาว ส่วนประกอบที่เป็นกรดไขมันหลักของเนยกูปูวาซูคือ กรดสเตียริก (ร้อยละ 38), กรดโอเลอิก (ร้อยละ 38), กรดปาลมิติก (ร้อยละ 11) และกรดแอราคิดิก (ร้อยละ 7)
แหล่งข้อมูลอื่น

Weird Fruit Explorer (20 September 2017). "Cupuacu Review - Ep. 210". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-22 – โดยทาง YouTube.
Scalabrini, Osvaldo (28 April 2013). "Cupuaçu, Theobroma grandiflorum, cupuaçueiro, Flora amazônica, Endêmica do amazonas". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-22 – โดยทาง YouTube.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1144414  Wikispecies: Theobroma grandiflorum  BOLD: 554462  EoL: 482162  EPPO: THOGR  GBIF: 3152208  GRIN: 101891  iNaturalist: 332439  IPNI: 825580-1  IRMNG: 10205990  ITIS: 506108  IUCN: 191158664  NCBI: 108881  Plant List: kew-2520042  PLANTS: THGR7  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:825580-1  Tropicos: 30400582 
ผลกูปูวาซูเมื่อเปิดออก
เนยกูปูวาซู (มังเตย์กาจีกูปูวาซู)
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติเซเนกัล

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  เซเนกัล
รหัสประเทศ: SEN
วันรับรอง: 1963
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
ประธาน: Mamadou D.Ndiaye
เลขาธิการใหญ่: Seydina Omar Diagne
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬาเซเนกัล (ฝรั่งเศส: Comité National Olympique et Sportif Sénégalais; อังกฤษ: Senegalese National Olympic and Sports Committee, รหัสไอโอซี: SEN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเซเนกัลสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2506 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเซเนกัล เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเซเนกัลเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศเซเนกัลในโอลิมปิก
ประเทศเซเนกัลในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬาเซเนกัล
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
กุปเดอฟร็องส์

| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ.1917 (107 ปีที่แล้ว)
ภูมิภาค:  ฝรั่งเศส  โมนาโก
จำนวนทีม: 8,506
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (13 สมัย)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (13 สมัย)
เว็บไซต์: www.fff.fr/cfra/actu/index.shtml
 กุปเดอฟร็องส์ ฤดูกาล 2022–23
กุปชาร์ลซีมง (ฝรั่งเศส: Coupe Charles Simon) กุปเดอฟร็องส์ (ฝรั่งเศส: Coupe de France) หรือ เฟรนช์คัพ (อังกฤษ: French Cup) เป็นการแข่งขันชิงถ้วยฟุตบอลแบบการแข่งขันแพ้คัดออกระหว่างสโมสรในประเทศฝรั่งเศสและบางสโมสรจากประเทศโมนาโก กุปเดอฟร็องส์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1917 ผู้ชนะเลิศในรายการนี้ในแต่ละปีจะได้รับสิทธิ์ไปเล่นในรายการยูฟ่ายูโรปาลีก (รายการชิงแชมป์สโมสรฟุตบอลในระดับทวีปยุโรป) ในรอบแบ่งกลุ่ม
ทำเนียบผู้ชนะเลิศจำแนกตามสโมสร

| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีชนะเลิศ | ปีรองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง | 13 | 5 | 1982, 1983, 1993, 1995, 1998, 2004, 2006, 2010, 2015, 2016, 2017, 2018, 2020 | 1985, 2003, 2008, 2011, 2019 |
| มาร์แซย์ | 10 | 9 | 1924, 1926, 1927, 1935, 1938, 1943, 1969, 1972, 1976, 1989 | 1934, 1940, 1954, 1986, 1987, 1991, 2006, 2007, 2016 |
| แซ็งเตเตียน | 6 | 4 | 1962, 1968, 1970, 1974, 1975, 1977 | 1960, 1981, 1982, 2020 |
| ลีล | 6 | 3 | 1946, 1947, 1948, 1953, 1955, 2011 | 1939, 1945, 1949 |
| มอนาโก | 5 | 4 | 1960, 1963, 1980, 1985, 1991 | 1974, 1984, 1989, 2010 |
| แอร์เซ ปารี | 5 | 3 | 1936, 1939, 1940, 1945, 1949 | 1930, 1950, 1990 |
| ลียง | 5 | 3 | 1964, 1967, 1973, 2008, 2012 | 1963, 1971, 1976 |
| แรดสตาร์ | 5 | 1 | 1921, 1922, 1923, 1928, 1942 | 1946 |
| บอร์โด | 4 | 6 | 1941, 1986, 1987, 2013 | 1943, 1952, 1955, 1964, 1968, 1969 |
| โอแซร์ | 4 | 2 | 1994, 1996, 2003, 2005 | 1979, 2015 |
| น็องต์ | 3 | 5 | 1979, 1999, 2000 | 1966, 1970, 1973, 1983, 1993 |
| แรน | 3 | 4 | 1965, 1971, 2019 | 1922, 1935, 2009, 2014 |
| สทราซบูร์ | 3 | 3 | 1951, 1966, 2001 | 1937, 1947, 1995 |
| นิส | 3 | 1 | 1952, 1954, 1997 | 1978 |
| แซ็ต | 2 | 4 | 1930, 1934 | 1923, 1924, 1929, 1942 |
| ซอโช-มงเบลียาร์ | 2 | 3 | 1937, 2007 | 1959, 1967, 1988 |
| เซอด็อง | 2 | 3 | 1956, 1961 | 1965, 1999, 2005 |
| มงเปอลีเย | 2 | 2 | 1929, 1990 | 1931, 1994 |
| แร็งส์ | 2 | 1 | 1950, 1958 | 1977 |
| แม็ส | 2 | 1 | 1984, 1988 | 1938 |
| แก็งก็อง | 2 | 1 | 2009, 2014 | 1997 |
| ปารีฌ็อง-บวง | 2 | – | 1919, 1925 |  |
| ออแล็งปิกเดอปารี | 1 | 2 | 1918 | 1919, 1921 |
| บัสตียา | 1 | 2 | 1981 | 1972, 2002 |
| เซอา ปารี-ชาร็องตง | 1 | 1 | 1920 | 1928 |
| เลออาฟวร์ | 1 | 1 | 1959 | 1920 |
| เกลิบฟร็องแซ | 1 | – | 1931 |  |
| กาน | 1 | – | 1932 |  |
| รูแบ | 1 | – | 1933 |  |
| น็องซี-ลอแรน | 1 | – | 1944 |  |
| ตูลูซ | 1 | – | 1957 |  |
| น็องซี | 1 | – | 1978 |  |
| ลอรีย็อง | 1 | – | 2002 |  |
| ล็องส์ | – | 3 |  | 1948, 1975, 1998 |
| นีม | – | 3 |  | 1958, 1961, 1996 |
| เกอวียี | – | 2 |  | 1927, 2012 |
| แอร์เซ รูแบ | – | 2 |  | 1932, 1933 |
| แอ็ฟเซ น็องซี | – | 2 |  | 1953, 1962 |
| อ็องเฌ | – | 2 |  | 1957, 2017 |
| แอ็ฟเซ ลียง | – | 1 |  | 1918 |
| รูอ็อง | – | 1 |  | 1925 |
| วาล็องตีแญ | – | 1 |  | 1926 |
| ชาร์เลอวีล | – | 1 |  | 1936 |
| ฟีฟว์ | – | 1 |  | 1941 |
| แร็งส์-ช็องปาญ | – | 1 |  | 1944 |
| วาล็องเซียน | – | 1 |  | 1951 |
| ทรัว | – | 1 |  | 1956 |
| ออร์เลอ็อง | – | 1 |  | 1980 |
| กาแล | – | 1 |  | 2000 |
| อาเมียง | – | 1 |  | 2001 |
| ชาโตรู | – | 1 |  | 2004 |
| เอวีย็อง | – | 1 |  | 2013 |
| เลแซร์บีเย | – | 1 |  | 2018 |