stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โฮลลิส แคสเวล

| โฮลลิส แคสเวล |
| --- | --- |
เกิด: 22 ตุลาคม 1901 วูดรัฟฟ์ แคนซัส อเมริกา
เสียชีวิต: 22 พฤศจิกายน 1988 (อายุ 87 ปี) แซนตาบาร์บารา แคลิฟอร์เนีย อเมริกา
สัญชาติ:  สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: นักการศึกษา
มีชื่อเสียงจาก: นักพัฒนาหลักสูตร
โฮลลิส ลีแลนด์ แคสเวล (22 ตุลาคม, 1901 – 22 พฤศจิกายน, 1988) เป็นนักการศึกษาชาวอเมริกัน ซึ่งต่อมามีบทบาทสำคัญในการวางแผนหลักสูตรภายในสถานศึกษา เขาได้ทำการสำรวจเกี่ยวกับการปฏิบัติการหลักสูตรในหลากหลายระบบโรงเรียน และเขียนหนังสือเกี่ยวกับหลักสูตรไว้อย่างมากมาย แคสเวลได้เข้าร่วมในคณะที่ปรึกษากองบรรณาธิการของ World Book Encyclopedia ในปี ค.ศ. 1936 และเป็นประธานในปี ค.ศ. 1948 ต่อมาในปี ค.ศ. 1954 แคสเวลได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการวิทยาลัยครู (มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย) ในนิวยอร์ก และดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการถึงปี ค.ศ. 1962
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962 ถึงปี ค.ศ. 1966 แคสเวลดำรงตำแหน่งเป็นประธานทั่วไปคณะที่ปรึกษากองบรรณาธิการของ Field Enterprises Educational Corporation. หลังจากเกษียณอายุจากตำแหน่งผู้อำนวยการวิทยาลัยครู แคสเวลยังคงอยู่ที่วิทยาลัย โดยได้รับการแต่งตั้งเป็น  Marshall Field, Jr., ศาสตราจารย์ทางการศึกษา เขาอยู่ในตำแหน่งนี้จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1967
ไกรลาศมนเทียร (เอลโลรา)

| ไกรลาศมนเทียร |
| --- | --- |
ไกรลาศมนเทียรที่เอลโลรา
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: อำเภอเอารังกาบาด
เทพ: ไกรลาศนาถ (พระศิวะ)
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: เอลโลรา
รัฐ: มหาราษฏระ
ประเทศ: อินเดีย
ที่ตั้งในประเทศอินเดีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 20°01′26″N 75°10′45″E﻿ / ﻿20.02389°N 75.17917°E﻿ / 20.02389; 75.17917
สถาปัตยกรรม
ผู้สร้าง: มนุษย์ต่างดาว
เสร็จสมบูรณ์: ศตวรรษที่ 8
ไกรลาศมนเทียร (ไอเอเอสที: Kailāśa) หรือ ไกรลาศนาถมนเทียร (Kailāśanātha) เป็นมนเทียรเจาะหินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ในหมู่ถ้ำเอลโลรา รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย มณเฑียรนี้เป็นลักษณะการเจาะเข้าไปในหินใหญ่ก้อนเดี่ยว (เมกาลิธ) เข้าไปในหน้าผาหิน และเป็นหนึ่งในมนเทียรถ้ำที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดด้วยขนาดที่ใหญ่โตของมณเฑียร, สถาปัตยกรรม และศิลปกรรมของมณเฑียร และเป็น "จุดสูงสุดของยุคเจาะหินของสถาปัตยกรรมอินเดีย" ส่วนบนของหอตรงกลางในโครงสร้างหลักมีความสูง 32.6 เมตรจากพื้นด้านล่าง
ไกรลาศมนเทียรเป็นมณเฑียรถ้ำในถ้ำหมายเลข 16 จาก 34 ถ้ำในหมู่ถ้ำเอลโลรา ที่สร้างโดยเจาะเข้าไปในหน้าผาหินบะซอลต์ การเจาะถ้ำส่วนใหญ่สร้างขึ้นในรัชสมัยของกษัตริย์ราษฏรกูฏ พระเจ้ากฤษณาที่หนึ่ง (ค. ป. 756 – 773) และบางส่วนที่มีการสร้างต่อจนสำเร็จในภายหลัง มนเทียรต่าง ๆ สร้างขึ้นโดยปรากฏลักษณะของสถาปัตยกรรมปัลลวะ และจาลุกยะ นอกจากประติมากรรมและงานแกะสลักที่วิจิตรแล้ว ยังพบร่องรอยของจิตกรรมฝาผนังที่งดงามหลงเหลือจาง ๆ ในบางส่วน
แฮหัวหลิม

ขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก
| แฮหัวหลิม (เซี่ยโหว เหมา) |
| --- | --- |
夏侯楙

ขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันออก (鎮東將軍 เจิ้นตงเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจยอย
ราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 228 (228) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจผี / โจยอย
ขุนพลสงบภาคตะวันตก (安西將軍 อานซีเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220 (220) – ค.ศ. 228 (228)
กษัตริย์: โจผี / โจยอย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
คู่สมรส: เจ้าหญิงชิงเหอ
บุพการี: แฮหัวตุ้น (บิดา)
ญาติ: เซี่ยโหว ชง (พี่ชาย) เซี่ยโหว จื่อจาง (น้องชาย) เซี่ยโหว จื่อเจียง (น้องชาย) พี่ชายน้องชายคนอื่น ๆ อีกอย่างน้อย 3 คน
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: จื่อหลิน (子林)
บรรดาศักดิ์: เลี่ยโหว (列侯)

แฮหัวหลิม (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 190 – 230) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เซี่ยโหว เหมา (จีน: 夏侯楙; พินอิน: Xiàhóu Máo) ชื่อรอง จื่อหลิน (จีน: 子林; พินอิน: Zǐlín) เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายคนที่สองของแฮหัวตุ้นขุนพลผู้รับใช้ขุนศึกโจโฉ โดยที่แฮหัวหลิมเป็นเพื่อนสนิทของโจผีจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐวุยก๊กและบุตรชายของโจโฉ แฮหัวหลิมแต่งงานกับเจ้าหญิงชิงเหอซึ่งเป็นบุตรสาวคนหนึ่งของโจโฉ แม้ว่าชีวิตสมรสจะไม่ค่อยมีความสุข และครั้งหนึ่งแฮหัวหลิมถูกกล่าวหาว่าคิดการกบฏจากครอบครัวของตนเอง
ประวัติ

จากการที่ตระกูลแฮหัวสนิทสนมกับตระกูลโจมาอย่างยาวนาน และช่วยสนับสนุนในการสงคราม แฮหัวหลิมจึงเป็นสหายสนิทของโจผีขณะโจผีอยู่ในวัยเยาว์ แฮหัวหลิมได้รับการแต่งตั้งจากโจโฉให้เป็นราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู) และได้รับบรรดาศักดิ์เลี่ยโหว (列侯) แฮหัวหลิมยังได้แต่งงานกับบุตรสาวคนโตของโจโฉ เมื่อโจผีบังคับพระเจ้าเหี้ยนเต้ (จักรพรรดิลำดับสุดท้ายของราชวงศ์ฮั่น) สละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 220 และขึ้นเป็นจักรพรรดิลำดับแรกของวุยก๊ก แฮหัวหลิมมีส่วนช่วยสนับสนุนการสร้างศิลาจารึกบันทึกเหตุการณ์ อาจจะในฐานะตัวแทนของแฮหัวตุ้นบิดาที่ล่วงลับไปแล้ว โจผีตั้งให้น้องสาว (ที่เป็นภรรยาของแฮหัวหลิม) เป็นเจ้าหญิงชิงเหอ (清河公主 ชิงเหอกงจู่) และตั้งให้แฮหัวหลิมเป็นขุนพลสงบภาคตะวันตก (安西將軍 อันซีเจียงจฺวิน) มอบหมายให้ดูแลกิจการการทหารในภูมิภาคกวนต๋ง (關中 กวานจง) โดยมีศูนย์บัญชาการที่นครเตียงฮัน (長安 ฉางอัน; ปัจจุบันคือนครซีอาน มณฑลฉ่านซี) ซึ่งเดิมมีตำแหน่งว่างจากการเสียชีวิตของแฮหัวเอี๋ยนผู้เป็นญาติ ข้อมูลในเว่ย์เลฺว่บันทึกว่าแฮหัวหลิมมีชื่อเสียงในเรื่องการไร้ความสามารถด้านการทหารและมีความสนใจในกิจการส่วนตัว โฮเวิร์ด กูดแมน (Howard Goodman) ให้ความเห็นว่าแฮหัวหลิมอาจจะใช้เวลาไปกับการเที่ยวเตร่ในพื้นที่มากกว่าจะทำหน้าที่ของตน ขณะที่อยู่ห่างจากนครหลวง แฮหัวหลิมสนุกไปกับการสะสมนางรำและภรรยาน้อย เจ้าหญิงชิงเหอไม่พอใจกับความเจ้าชู้ของแฮหัวหลิม
เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กเตรียมการจะโจมตีวุยก๊กเป็นครั้งแรก อุยเอี๋ยนเสนอให้ส่งกองทหารข้ามภูมิประเทศกันดารลอบเข้าโจมตีเตียงฮันด้วยเชื่อว่าแฮหัวหลิมยังอายุน้อย ขี้ขลาด และโลเล เมื่อทัพจ๊กก๊กมาถึงแฮหัวหลิมจะต้องตื่นตระหนกและหนีออกจากเตียงฮัน ทิ้งเมืองให้อุยเอี๋ยนเข้ายึดได้โดยง่ายดาย แต่จูกัดเหลียงปฏิเสธแผนของอุยเอี๋ยน ครั้นฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 228 จูกัดเหลียงเริ่มการรบบุกขึ้นเหนือครั้งแรก โจยอยจักรพรรดิวุยก๊กลำดับที่ 2 ทรงนำทัพเสริมด้วยพระองค์เองไปยังเตียงฮัน และทรงได้ยินข้อร้องเรียนเกี่ยวกับพฤติกรรมของแฮหัวหลิม จึงทรงถอดแฮหัวหลิมจากตำแหน่งบัญชาการ และมอบหมายให้โจจิ๋นที่เหมาะสมกว่าแทน แล้วแต่งตั้งให้แฮหัวหลิมกลับไปเป็นราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู) ในราชสำนักวุยก๊กที่นครลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง)
ราวปี ค.ศ. 230 ความตึงเครียดระหว่างแฮหัวหลิมและภรรยาก็เลวร้ายลง น้องชายสองคนของแฮหัวหลิมคือเซี่ยโหว จื่อจาง (夏侯子臧) และเซี่ยโหว จื่อเจียง (夏侯子江) ทำให้แฮหัวหลิมโกรธเพราะไม่มีมารยาท น้องชายทั้งสองกลัวการลงโทษจึงร่วมมือกับเจ้าหญิงชิงเหอพี่สะใภ้เขียนฎีกากล่าาวหาว่าแฮหัวหลิมคิดการกบฏ โจยอยมีรับสั่งให้จับกุมแฮหัวหลิมและกำลังจะสั่งประหารชีวิต แต่ตฺว้าน มั่ว (段默) ทูลทัดทานโดยยกเรื่องความสัมพันธ์ที่ไม่ดีระหว่างแฮหัวหลิมและภรรยาซึ่งบ่งบอกว่าเรื่องนี้เป็นการใส่ร้ายและเรื่องที่แฮหัวหลิมรับใช้จักรพรรดิโจผีเป็นอย่างดี โจยอยมีรับสั่งให้สอบสอนว่าใครเป็นผู้เขียนฎีกา เมื่อความจริงปรากฏจึงมีรับสั่งให้ปล่อยตัวแฮหัวหลิมและคืนตำแหน่งราชเลขาธิการดังเดิม
ภายหลังในช่วงหนึ่งของรัชสมัยโจยอย แฮหัวหลิมได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลผู้พิทักษ์ภาคตะวันออก (鎮東將軍 เจิ้นตงเจียงจฺวิน) ไม่มีการบันทึกว่าแฮหัวหลิมเสียชีวิตเมื่อใด
ในนิยายสามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 แฮหัวหลิมมีชื่อรองว่า จื่อซิว (จีน: 子休; พินอิน: Zǐxiū) เป็นบุตรชายของแฮหัวเอี๋ยน แต่ยกให้เป็นบุตรบุญธรรมของแฮหัวตุ้นตั้งแต่วัยเด็ก ภายหลังเมื่อแฮหัวเอี๋ยนถูกฮองตงสังหาร โจโฉรู้สึกสงสารจึงให้เจ้าหญิงชิงเหอบุตรสาวแต่งงานเป็นภรรยาของแฮหัวหลิม
ความน่าจะไร้ความสามารถของแฮหัวหลิมได้รับการเสริมแต่งในนวนิยายสามก๊ก เมื่อแฮหัวหลิมได้รับมอบหมายให้ป้องกันชายแดนระหว่างวุยก๊กและจ๊กก๊ก แต่ไม่ได้รับความเชื่อถือจากเหล่าขุนนางเพราะเห็นว่าแฮหัวหลิมคงไม่สามารถทำหน้าที่ได้สำเร็จ แฮหัวหลิมจึงตอบโต้คำวิจารณ์ของขุนนางเหล่านี้ว่า:
"แม้ว่าข้ายังเยาว์ แต่ก็เรียนพิชัยสงครามมาและคุ้นเคยกับเรื่องการทหารเป็นอย่างดี เหตุใดท่านจึงดูหมิ่นความเยาว์ของข้า แม้นว่าข้าจับตัวจูกัดเหลียงไม่ได้ก็ขอสาบานว่าจะไม่กลับมาเข้าเฝ้าฝ่าบาทอีก"
ในการรบกับจ๊กก๊กในช่วงต้นเป็นไปได้ไม่ดี และแฮหัวหลิมถูกบีบให้ต้องล่าถอย หลังจากปรึกษากับเหล่าขุนพลจึงวางแผนซุ่มโจมตีเตียวจูล่งขุนพลของจ๊กก๊กได้สำเร็จและเข้ารบตัวต่อตัวกับเตียวจูล่งได้มากกว่า 50 เพลง โชคไม่ดีที่ชัยชนะของแฮหัวหลิมครั้งนี้เกิดเพียงชั่วคราว เมื่อขุนพลจ๊กก๊กเตียวเปาและกวนหินยกกำลังทหาร 10,000 นายมาช่วยชีวิตเตียวจูล่งไว้ได้ ทัพของแฮหัวหลิมถูกตีแตกพ่ายในตอนกลางคืน แฮหัวหลิมนำทหารม้าที่เหลือเพียง 100 นายไปยังเมืองลำอั๋น (南安郡 หนานอานจฺวิ้น) แฮหัวหลิมต้านทานการปิดล้อมได้เป็นเวลาสิบวัน กระทั่งจูกัดเหลียงยกทัพมาถึงและเข้าตีเมืองฮันเต๋ง (安定郡 อานติ้งจฺวิ้น) ซุยเหลียง (崔諒 ชุย เลี่ยง) เจ้าเมืองฮันเต๋งพ่ายแพ้ต่อจูกัดเหลียงถูกจับตัวได้ ซุยเหลียงเสนอตนกับจูกัดเหลียงขอไปเกลี้ยกล่อมเอียวเหลง (楊陵 หยาง หลิง) เจ้าเมืองลำอั๋นให้ยอมยกเมืองลำอั๋นให้ แต่แท้จริงแล้วซุยเหลียงไม่ได้มีเจตนาจะเกลี้ยกล่อมเอียวเหลง แต่ไปแจ้งเอียวเหลงถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น ทั้งสองและแฮหัวหลิมพยายามจะลวงทัพจ๊กก๊กเข้าเมืองและเข้าโจมตี
จูกัดเหลียงมองแผนการฝ่ายวุยก๊กออกจึงดำเนินการซ้อนแผน ทำให้ทั้งซุยเหลียงและเอียวเหลงถูกสังหารโดยเตียวเปาและกวนหิน ส่วนแฮหัวหลิมถูกจับตัวได้ แฮหัวหลิมร้องขอชีวิตจึงได้รับการปล่อยตัวภายใต้เงื่อนไขว่าเกียงอุยแปรพักตร์มาเข้าด้วยจ๊กก๊กจึงยอมปล่อยตัวแฮหัวหลิมไป ความจริงแล้วแฮหัวหลิมเพียงถูกหลอกให้คิดว่าเกียงอุยแปรพักตร์แล้ว แฮหัวหลิมเดินไปทางไปยังเมืองเทียนซุย (天水 เทียนฉุ่ย) เข้าพบกับม้าจุ้น (馬遵 หม่า จุน) เจ้าเมืองเทียนซุย ความเชื่อที่ผิดที่ว่าเกียงอุยแปรพักตร์ถูกทำให้แน่ใจยิ่งขึ้นเมื่อเกียงอุยตัวปลอมนำกองกำลังเข้าโจมตีเมืองเทียนซุย แฮหัวหลิมและม้าจุ้นจึงขับไล่ไป และทำกับเกียงอุยตัวจริงเช่นกันเมื่อเกียงอุยตัวจริงมาถึงเมืองเทียนซุยในภายหลัง เกียงอุยตัวจริงจึงเข้าสวามิภักดิ์กับจ๊กก๊ก จากการแปรพักตร์ของเกียงอุยและการทรยศของเลี้ยงซี (梁緒 เหลียง ซฺวี่) และอินเชียง  (尹賞 อิ๋น ฉ่าง) (ทั้งคู่เป็นสหายของเกียงอุย) เมืองเทียนซุยจึงตกเป็นของทัพจ๊กก๊ก แฮหัวหลิมถอยหนีพร้อมด้วยผู้ภักดีไม่กี่ร้อยคนและลี้ภัยไปอาศัยด้วยชนเผ่าเกี๋ยง โดยรักษาคำพูดของตนว่าจะไม่กลับมายังนครหลวงอีกหากจับตัวจูกัดเหลียงไม่ได้
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
ไอเซท

ไอเซท (หรือพระนาม ไอซิส) เป็นพระราชินีแห่งราชวงศ์ที่สิบแปดของอียิปต์โบราณและพระองค์ได้รับการตั้งพระนามตามเทพีไอซิส พระองค์เป็นพระมเหสีรองของฟาโรห์ทุตโมสที่สอง
พระประวัติ

ไอเซท เป็นพระราชมารดาของ[[ฟาโรห์ทุตโมส
ที่สาม]] ซึ่งเป็นพระราชโอรสคนเดียวของฟาโรห์ทุตโมสที่สอง พระโอรสของพระองค์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 11 เดือนมีนาคม 1425 ปีก่อนคริสต์ศักราช และพระนามของพระองค์ถูกกล่าวถึงในผ้าลินินห่อพระศพและรูปปั้นที่พบในคาร์นัค
พระนางไอเซทเป็นพระอัครมเหสีในรัชสมัยของ ฟาโรห์ทุตโมสที่สอง ซึ่งมีพระมเหสีเอกคือพระนางแฮตเชปซุต ซึ่งภายหลังได้เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สำคัญของอียิปต์โบราณ ฟาโรห์ทุตโมสที่สองสิ้นพระชนม์เมื่อ 1479 ปีก่อนคริสตกาล และหลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์ ต่อมาพระนางแฮตเชปซุตกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินสำหรับฟาโรห์ทุตโมสที่สาม ซึ่งในอนาคตกลายเป็นหัวหน้ากองทัพอียิปต์เมื่อพระองค์โตขึ้น
พระนางไอเซทกับฟาโรห์ทุตโมสที่สาม
ไซน์ เกรย์มอน

ไซน์ เกรย์มอน ดิจิมอนร่างสุดยอดวิวัฒนาการมาจากอากุมอนที่ได้รับดิจิโซลชาร์จ โอเวอร์ไดรฟ์ มีอาวุธคือ จีโอเกรย์ซอร์ด ต่อมาวิวัฒนาการเป็นไซน์ เกรย์มอน เบิรสต์ โหมด ไซน์ เกรย์มอน ที่ได้รับพลังจากดิจิโซล เบิรส์ต ชาร์จ จากดิจิไวซ์เบิรสต์ ทำให้สีของร่างกายเปลี่ยนไป และอาวุธมาจากเปลวเพลิงของอุกกาบาต (บางก็ว่าพระอาทิตย์)
ไซออน

ไซออน อาจหมายถึง
อุทยานแห่งชาติไซออน (Zion) อุทยานแห่งชาติในสหรัฐอเมริกา
ไซออน (รถยนต์) (Scion)
ไซออน (โทรศัพท์เคลื่อนที่) (Cyon)
ไซออน (คอมพิวเตอร์) (Psion)
โปแลนด์ไซออน (Poland Zion)
ไหมขัดฟัน

ไหมขัดฟัน
ไหมขัดฟัน เป็นอุปกรณ์ทำความสะอาดฟัน ลักษณะคล้ายเส้นด้าย ปัจจุบันทำด้วย โพลีเอธิลีน  สามารถแทรกเข้าไปในซอกระหว่างฟันเพื่อกำจัดเศษอาหารได้
ผู้คิดค้นคือ ทันตแพทย์ชาวนิวออร์ลีนส์ ชื่อว่า เลวี่ สเปียร์ พาร์มมี่ (Levi Spear Parmly)เมื่อปี พ.ศ. 2358 โดยแนะนำคนไข้ให้ใช้ไหมทำความสะอาดฟัน แต่ไม่ได้วางจำหน่าย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2425 บริษัท คอดแมนแอนด์ เชิร์ตเลฟต์ (Codman and Shutleft Company)ได้ผลิตจำหน่าย แต่บริษัทจอห์นสัน แอน จอห์นสัน เป็นผู้จดสิทธิบัตร
ไหล

ไหล สามารถหมายถึง
ปลาไหล สัตว์น้ำชนิดหนึ่ง
ภาษาไหล ภาษาในตระกูลภาษาขร้า-ไท
ระบบรากของพืช
ไอเซท (พระราชธิดาและพระมเหสีในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)

ไอเซท หรือ อาเซท เป็นเจ้าหญิงแห่งอียิปต์โบราณ
พระประวัติ

พระองค์เป็นหนึ่งในบรรดาพระราชโอรสและพระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 จากราชวงศ์ที่ 18 แห่งอียิปต์โบราณกับสมเด็จพระราชินีทีเย พระองค์เป็นพระขนิษฐาหรือพระภคินีของฟาโรห์อเคนาเทน และองค์รัชทายาททุตโมส
พระนามของพระองค์นั้น ในภาษาอียิปต์โบราณจะเรียกพระองค์ว่า ไอซิส และสันนิษฐานว่าพระองค์จะเป็นพระมเหสีในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ซึ่งเข้าอภิเษกสมรสในช่วงปีที่ 34 แห่งการครองราชย์ของพระบิดา หรือประมาณช่วงเทศกาลเซดครั้งที่ 2 ของอเมนโฮเทปที่ 3
พระองค์ปรากฏอยู้ภาพสลักนูนในวิหารในเมืองโซเลบ ร่วมกับพระบิดา พระมารดา และพระนางเฮนุตทาเนบ ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระองค์ (ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน, มหานครนิวยอร์ก) ภายหลังจาการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาของพระองค์ พระองค์ก็ไม่ได้ถูกกล่าวถึงอีก
ไหมไทย

ไหมไทย สามารถหมายถึง
ผ้าไหมไทย วัสดุและเครื่องนุ่งห่ม
ไหมไทย (เครื่องดื่ม) เครื่องดื่มค็อกเทลชนิดหนึ่ง
ไหมไทย (วงดนตรี) วงดนตรีไทยเดิมประยุกต์
ไหมไทย ใจตะวัน ศิลปินนักร้องเพลงลูกทุ่ง
ไหมไทยการดนตรี บริษัทในเครือของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
โจหอง

| โจหอง |
| --- | --- |
曹洪
ภาพวาดโจหองในสมัยราชวงศ์ชิง

ขุนพลม้าทะยาน (驃騎將軍)
ดำรงตำแหน่ง ป. ปลายคริสต์ทศวรรษ 220 – ค.ศ. 232 (232)
กษัตริย์: โจยอย
ขุนพลทัพหลัง (後將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 227 (227) – ป. ปลายคริสต์ทศวรรษ 220
กษัตริย์: โจยอย
ขุนพลม้าทะยาน (驃騎將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220 (220) – ป. ต้นคริสต์ทศวรรษ 220
กษัตริย์: โจผี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ค.ศ. 232
บุตร: Cao Fu Cao Zhen ภรรยาของสฺวิน ช่าน
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: จื่อเหลียน (子廉)
ชื่อหลังเสียชีวิต: กงโหว (恭侯)
บรรดาศักดิ์: เล่อเฉิงโหว (樂城侯)

โจหอง (เสียชีวิต ค.ศ.232) ชื่อรอง จื่อเหลียน เป็นขุนพลของวุยก๊กในยุคสามก๊ก เขาเริ่มรับราชการในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกภายใต้โจโฉซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา
ในสามก๊ก

เมื่อโจโฉป่าวประกาศระดมพลเพื่อกำจัดตั๋งโต๊ะ โจหองและโจหยินผู้พี่ได้คุมกำลังพันเศษมาเข้าร่วมกับโจโฉที่เมืองตันลิว นับแต่นั้นทั้งสองพี่พี่น้องก็ได้ร่วมมือกับโจโฉตั้งตนเป็นใหญ่ในแผ่นดิน โจหองได้รบให้โจโฉในตำแหน่งแม่ทัพใหญ่หลายครั้ง โจหองเคยช่วยชีวิตโจโฉมาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรก โจโฉตามตีท้ายทัพตั๋งโต๊ะ แต่เสียที ตัวโจโฉหลบหนี ซีเอ๋งทหารตั๋งโต๊ะยิงเกาทัณฑ์ถูกโจโฉได้รับบาดเจ็บและม้าของโจโฉถูกหอกของข้าศึกล้มลง โจหองได้มาช่วยชีวิตโจโฉไว้ได้ และขอให้โจโฉขึ้นมา แต่โจโฉปฏิเสธ โจหองจึงพูดไว้ว่า "แผ่นดินนี้โจหองตายไม่เป็นไร แต่ท่านตายไม่ได้" ก่อนจะพาหนีมาและพบกับซีเอ๋งที่ดักรออยู่ แต่ แฮหัวตุ้น และ แฮหัวเอี๋ยน สองนายทหารเอกเข้ามาช่วยทันและ แฮหัวตุ้น ก็สังหารซีเอ๋ง ณ ที่นั้น โจโฉจึงรอดตายได้อย่างหวุดหวิด ...  ครั้งที่ 2 โจโฉเสียทีให้กับม้าเฉียวจนต้องตัดหนวดหนีตาย หลบคมทวนของม้าเฉียวเกือบจะถูกม้าเฉียวสังหารอยู่แล้ว โชคดีที่โจหองกับ แฮหัวเอี๋ยน มาช่วยชีวิตไว้ได้ทัน โจโฉซาบซึ้งในบุญคุณของโจหองจึงบำเหน็จรางวัลให้อย่างงาม ...ส่วนเรื่องการตายของโจหองถูกบันทึกไว้ว่า "แก่ตาย"
ครอบครัว

โจหยิน พี่ชาย
รายชื่อบุคคลที่ถูกสังหารโดยโจหอง

โฮปัน โจรโพกผ้าเหลือง
อ้วนถำ บุตรชายตนโตของอ้วนเสี้ยว
งิมเอ๋ง ทหารจ๊กก๊กในสังกัดม้าเฉียว
เจาปิด
ไหม

ไหม อาจหมายถึง
ไหม (แมลง) หรือตัวไหม หนอนไหม ผีเสื้อไหม
ไหม (วัสดุ) เส้นใยที่ได้จากแมลงชื่อไหม
ผ้าไหม ผ้าที่ทอจากใยไหม
ผ้าไหมไทย
ไหมพรม (yarn)
โรงยิมเปียงยาง

| --- | --- |
ด้านนอกของโรงยิมเปียงยาง
ชื่อเต็ม: สนามกีฬาในร่มเปียงยาง
ที่ตั้ง: เปียงยาง, ประเทศเกาหลีเหนือ
ความจุ: 20,100 (เล่นกีฬา และการแสดง)
พื้นผิว: ไม้ปาเก้
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 1973
สถาปนิก: ยุน โค-กวาง
โรงยิมเปียงยาง หรือรู้จักกันในนาม สนามกีฬาในร่มเปียงยาง เป็นสนามกีฬาในร่มตั้งอยู่ในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ สามารถจุคนได้ 20,100 คน เปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2516 ใช้สำหรับจัดกิจกรรมกีฬาในร่มเช่นกีฬาบาสเก็ตบอล, วอลเลย์บอล และใช้จัดการแสดง
คลังภาพ

ภายในโรงยิมเปียงยาง
นักเรียนเต้นกับในวาระครบรอบ 65 ปีเกาหลีเหนือ
ด้านนอกของโรงยิมเปียงยาง
แหล่งข้อมูลอื่น

มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ โรงยิมเปียงยาง
39°01′22″N 125°44′04″E﻿ / ﻿39.02278°N 125.73444°E﻿ / 39.02278; 125.73444
โจวุนซก

ผู้สูงศักดิ์ในรัฐวุยก๊กในศตวรรษที่ 3
| โจวุนซก (เฉา เหวินชู) |
| --- | --- |
曹文叔
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ก่อน ค.ศ. 249
คู่สมรส: แฮฮัวเหลง
ญาติ: โจซอง (ลูกพี่ลูกน้อง) โจอี้ (ลูกพี่ลูกน้อง) โจหุ้น (ลูกพี่ลูกน้อง) เฉา เจ๋อ (ลูกพี่ลูกน้อง) โจง่าน (ลูกพี่ลูกน้อง) เฉา อ๋าย (ลูกพี่ลูกน้อง) เซี่ยโหว เหวินหนิง (พ่อตา)
อาชีพ: ชนชั้นสูง

โจวุนซก (เสียชีวิตก่อนปี ค.ศ. 249) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉา เหวินชู (จีน: 曹文叔; พินอิน: Cáo Wénshū) เป็นผู้สูงศักดิ์ของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นสามีของแฮฮัวเหลง (夏侯令女 เซี่ยโหวลิ่ง-นฺหวี่)
ประวัติ

โจวุนซกเป็นชาวอำเภอเจียวก๋วน (譙縣 เฉียวเซี่ยน) ราชรัฐไพก๊ก (沛國 เพ่ย์กั๋ว) ซึ่งปัจจุบันคือนครปั๋วโจว มณฑลอานฮุย เป็นลูกพี่ลูกน้องของโจซองผู้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊กในรัชสมัยจักรพรรดิโจฮองและมีตำแหน่งเป็นมหาขุนพล (大將軍 ต้าเจียงจฺวิน) โดยโจวุนซกมีอายุน้อยกว่าโจซอง โจวุนซกสมรสกับแฮฮัวเหลงบุตรสาวของเซี่ยโหว เหวินหนิง (夏侯文寧) ซึ่งเป็นชาวอำเภอเจียวก๋วนเช่นกัน
โจวุนซกเสียชีิวิตก่อนเวลาอันควร เวลานั้นแฮฮัวเหลงยังสาวและไม่มีบุตรด้วยกันกับโจวุนซก แต่แฮฮัวเหลงก็แสดงความซื่อสัตย์ต่อตระกูลโจโดยยอมตัดผมและเฉือนหูของตนเองเพื่อแสดงการปฏิเสธการแต่งงานเข้าตระกูลใหม่ ต่อมาในปี ค.ศ. 249 โจซองที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของโจวุนซกถูกสุมาอี้ที่เป็นผู้สำเร็จราชการร่วมก่อรัฐประหารยึดอำนาจและถูกประหารชีวิตพร้อมครอบครัว แฮฮัวเหลงเฉือนจมูกของตนเองเพื่อแสดงออกซึ่งความซื่อสัตย์ต่อครอบครัวของโจวุนซกสามีผู้ล่วงลับ เมื่อสุมาอี้ได้ยินเรื่องการกระทำอันกล้าหาญของแฮฮัวเหลงก็ชื่นชมความซื่อสัตย์ของแฮฮัวเหลง และอนุญาตให้แฮฮัวเหลงรับบุตรบุญธรรมที่เป็นญาติของโจซองเพื่อให้สืบเชื้อสายของตระกูลโจต่อไป
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน
ไคโอะ ฟีลีปี กอนซัลเวซ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ไคโอะ ฟีลีปี กอนซัลเวซ
วันเกิด:   (1987-07-06) 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  กูรีชีบา บราซิล
ส่วนสูง:  1.87 m (6 ft 2 in)*
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1995–2000:  J.Malucelli
2000–2004:  Paraná
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2010 |  Atlético Paranaense |  5 |  (0) |
| 2007 |  → Guanabara (ยืมตัว) |   |   |
| 2008–2009 |  → เซเรซโซ โอซะกะ (ยืมตัว) |  53 |  (18) |
| 2010 |  → โยโกฮามะ (ยืมตัว) |  17 |  (6) |
| 2011–2013 |  โยโกฮามะ |  55 |  (19) |
| 2013–2014 |  Al Wasl |  0 |  (0) |
| 2014 |  → ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (ยืมตัว) |  32 |  (9) |
| 2015 |  ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ |  21 |  (4) |
| 2016 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  22 |  (5) |
| 2017 |  Yunnan Lijiang |  9 |  (2) |
| 2018 |  เกียวโต ซังงะ |  15 |  (4) |
| 2019 |  Emirates |  7 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ไคโอะ ฟีลีปี กอนซัลเวซ หรือ ไคโอะ (เกิดวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 ณ กูรีชีบา) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล เขาเคยลงเล่นให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดในไทยลีก
สโมสรอาชีพ

สโมสรแรกของเขาคือ Campeonato Paranaense เขาลงเล่นนัดแรกในชัยชนะเหนือ Iraty 2-1 เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2007 ต่อมาวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ไคโอะย้ายไป Al Wasl ในยูเออีโปร-ลีก ก่อนที่จะย้ายไปสโมสรฟุตบอลโยโกฮามะที่ประเทศญี่ปุ่น และในปี ค.ศ. 2015 ไคโอะย้ายไปร่วมทีมซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ในเคลีกคลาสสิก
สโมสรอาชีพ > บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด

เดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ไคโอะย้ายไปร่วมทีมบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด สโมสรในไทยลีก เขาทำประตูแรกให้กับสโมสรในนัดที่บุรีรัมย์บุกชนะพัทยา ยูไนเต็ด 3-1 เมื่อวันที่ 2 เมษายน จบฤดูกาล 2016 เขาทำประตูให้กับบุรีรัมย์ได้ทั้งหมด 14 ประตู แบ่งเป็นในลีก 5 ประตู ในลีกคัพ 6 ประตู และในเอฟเอคัพ 3 ประตู อย่างไรก็ตามในช่วงต้นฤดูกาลถัดมา ไคโอะก็ได้แยกทางกับสโมสรในที่สุด
สโมสรอาชีพ > เกียวโต ซังงะ

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 ไคโอะย้ายไปร่วมทีมเกียวโต ซังงะในเจลีก ดิวิชัน 2
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ ไคโอะ ฟีลีปี กอนซัลเวซ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
(โปรตุเกส) rubronegro.net เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(โปรตุเกส) CBF
(อังกฤษ) sambafoot.com
(โปรตุเกส) furacao.com เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) ไคโอะ ฟีลีปี กอนซัลเวซ ที่ kleague.com
โอยาเบะ

โอยาเบะ (ญี่ปุ่น: 小矢部市; โรมาจิ: Oyabe-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1962 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 134.07 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 27,892 คน
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดโทยามะ
นครโทนามิ
นครนันโตะ
นครทากาโอกะ
จังหวัดอิชิกาวะ
นครคานาซาวะ
เมืองสึบาตะ
ประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโอยาเบะลดลงในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1970  | 35,367 | —     |
|  1980  | 36,497 | +3.2% |
|  1990  | 36,374 | −0.3% |
|  2000  | 34,625 | −4.8% |
|  2010  | 32,067 | −7.4% |
|  2020  | 28,983 | −9.6% |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โอยาเบะ
คู่มือการท่องเที่ยว Oyabe จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการเทศกาลโอยาเบะ เก็บถาวร 2008-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดโทยามะ |
| --- | --- | --- |
โทยามะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  โทยามะ  |  |
| นคร |  คูโรเบะ  ทากาโอกะ  โทนามิ  นันโตะ  นาเมริกาวะ  อิมิซุ  อูโอซุ  โอยาเบะ  ฮิมิ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน |  อำเภอนากานีกาวะ คามิอิจิ  ทาเตยามะ  ฟูนาฮาชิ  อำเภอชิโมนีกาวะ นีวเซ็ง  อาซาฮิ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น
โชะอิชิ ฮิโระเซะ

Japanese actor
| โชะอิชิ ฮิโระเซะ |
| --- | --- |
広瀬 正一
เกิด: 23 มิถุนายน ค.ศ. 1918 ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: c. ประมาณ 1990s
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1950–1988
มีชื่อเสียงจาก: King Kong
ผลงานเด่น: King Kong vs. Godzilla (1962)
คู่สมรส: None
โชะอิชิ ฮิโระเซะเกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1918 เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ผลงาน

1954 - Seven Samurai
1954 - Tomei Ningen
1955 - Godzilla Raids Again
1955 - Half Human
1956 - Rodan
1958 - The H-Man
1958 - Varan the Unbelievable
1959 - The Birth of Japan
1960 - The Secret of the Telegian
1960 - The Human Vapor
1961 - Mothra
1962 - King Kong vs.Godzilla (King Kong)
1963 - Atragon
1964 - Dogora, the Space Monster
1964 - Ghidorah, the Three-Headed Monster (King Ghidorah)
1965 - Red Beard
1965 - Frankenstein vs. Baragon
1965 - Invasion of the Astro-Monster (King Ghidorah)
1966 - The War of the Gargantuas
1966 - Godzilla vs. the Sea Monster
1967 - King Kong Escapes
1973 - Lady Snowblood
1975 - Terror of Mechagodzilla
โทรทัศน์

1966 - Kaiju Booska
แหล่งข้อมูลอื่น

โชะอิชิ ฮิโระเซะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ไซนั่ง

ไซนั่ง เป็นเครื่องมือประมงชนิดหนึ่งใช้จับปลาและกุ้งมีลักษณะคล้ายโพงพาง พบในท้องถิ่นภาคใต้โดยเฉพาะบริเวณทะเลสาบสงขลา โดยมีการใช้ไฟล่อให้สัตว์น้ำเข้ามา
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.kohyor.thaigov.net/pictour/work05.htm เก็บถาวร 2008-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงละคร

โรงละคร หรือ โรงมหรสพ คือ อาคารหรือส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็นสถานที่สำหรับฉายภาพยนตร์ แสดงละคร แสดงดนตรี หรือ การแสดงรื่นเริงอื่นใด และ มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปิดให้ประชาชนเข้าชมการแสดงนั้น เป็นปกติธุระ โดยจะมี ค่าตอบแทน หรือ ไม่มีก็ตาม
แนวคิดในการออกแบบ

โรงละคร เป็นสถาปัตยกรรมที่มีความสลับซับซ้อนในการออกแบบ  เพราะเป็นอาคารที่มีหน้าที่ใช้สอยมากมายสารพัดแตกต่างกัน แต่เกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน ผู้คนที่มาใช้โรงละครก็มีหน้าที่ที่ไม่เหมือนกัน ทั้ง คนดู คนแสดง เจ้าหน้าที่ในโรงละคร รวมถึงผู้เกี่ยวข้องอื่นๆ อีกมาก การออกแบบโรงละครต้องสอดคล้องกับเทคนิคด้านเวที ฉาก แสง สี เสียง ระบบปรับอากาศ ฯลฯ นอกจากนี้ยังจะต้องคำนึงถึงความสะดวกและความเพลิดเพลินของผู้ชม