stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารียง กอตียาร์
ผลงาน > ภาพยนตร์

วีรบุรุษปล้นสะท้านเมือง (พ.ศ. 2552)
La Môme (อังกฤษ: La Vie en rose) (พ.ศ. 2550)
Jeux d'enfants (อังกฤษ: Love Me If You Dare) (พ.ศ. 2546)
Un Long Dimanche de Fiançailles (อังกฤษ: A  Very Long Engagement) (พ.ศ. 2547)
Big Fish (พ.ศ. 2546)
แท็กซี่ขับระเบิด 3 (Taxi 3) (พ.ศ. 2545)
แท็กซี่ขับระเบิด 2 (Taxi 2)  (พ.ศ. 2543)
แท็กซี่ระห่ำระเบิด (Taxi)  (พ.ศ. 2541)
Inception (พ.ศ. 2553)
The Dark Knight Rises (พ.ศ. 2555)
รางวัล

รางวัลลูกโลกทองคำ (Golden Globe Award) - 2551 จากบทเอดิต ปียัฟ ในภาพยนตร์เรื่อง La môme (La Vie en Rose)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (ฝรั่งเศส)(อังกฤษ)
Marion Cotillard ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
International Fansite เก็บถาวร 2007-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
La Vie en rose - Movie photos
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เจเน็ต เกย์เนอร์ (1928)  แมรี พิกฟอร์ด (1929)  นอร์มา เชียเรอร์ (1930)  มารี เดรสส์เลอร์ (1931)  เฮเลน เฮส์ (1932)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1933)  โกลแด็ต กอลแบร์ (1934)  เบตตี เดวิส (1935)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1936)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1937)  เบตตี เดวิส (1938)  วิเวียน ลีห์ (1939)  จิงเจอร์ รอเจอส์ (1940) 
1941–1960:  โจน ฟอนเทน (1941)  เกรียร์ การ์สัน (1942)  เจนนิเฟอร์ โจนส์ (1943)  อิงกริด เบิร์กแมน (1944)  โจน ครอว์ฟอร์ด (1945)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1946)  โลเรตตา ยัง (1947)  เจน ไวแมน (1948)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1949)  จูดี ฮอลิเดย์ (1950)  วิเวียน ลีห์ (1951)  เชอร์ลีย์ บูท (1952)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953)  เกรซ เคลลี (1954)  แอนนา มาญานี (1955)  อิงกริด เบิร์กแมน (1956)  โจแอนน์ วูดเวิร์ด (1957)  ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (1958)  ซีมอน ซีญอแร (1959)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1960) 
1961–1980:  โซเฟีย ลอเรน (1961)  แอนน์ แบนครอฟต์ (1962)  แพตทริเซีย นีล (1963)  จูลี แอนดรูส์ (1964)  จูลี คริสตี (1965)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1966)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1967)  แคทารีน เฮปเบิร์น/บาร์บรา สไตรแซนด์ (1968)  แมกกี สมิธ (1969)  เกลนดา แจ็กสัน (1970)  เจน ฟอนดา (1971)  ไลซา มินเนลลิ (1972)  เกลนดา แจ็กสัน (1973)  เอลเลน เบอร์สติน (1974)  หลุยส์ เฟลตเชอร์ (1975)  เฟย์ ดันนาเวย์ (1976)  ไดแอน คีตัน (1977)  เจน ฟอนดา (1978)  แซลลี ฟิลด์ (1979)  ซิสซี สเปเซก (1980) 
1981–2000:  แคทารีน เฮปเบิร์น (1981)  เมริล สตรีป (1982)  เชอร์ลีย์ แม็กเลน (1983)  แซลลี ฟิลด์ (1984)  เจอรัลดีน เพจ (1985)  มาร์ลี แมตลิน (1986)  แชร์ (1987)  โจดี ฟอสเตอร์ (1988)  เจสซิกา แทนดี้ (1989)  เคที เบตส์ (1990)  โจดี ฟอสเตอร์ (1991)  เอ็มมา ทอมสัน (1992)  ฮอลลี ฮันเตอร์ (1993)  เจสซิกา แลงจ์ (1994)  ซูเซิน ซาแรนดอน (1995)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)  เฮเลน ฮันต์ (1997)  กวินเน็ธ พัลโทรว์ (1998)  ฮิลารี สแวงก์ (1999)  จูเลีย โรเบิตส์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  แฮลลี เบร์รี (2001)  นิโคล คิดแมน (2002)  ชาร์ลิส โตรน (2003)  ฮิลารี สแวงก์ (2004)  รีส วิเธอร์สปูน (2005)  เฮเลน เมียร์เรน (2006)  มารียง กอตียาร์ (2007)  เคต วินสเล็ต (2008)  ซานดรา บุลล็อก (2009)  นาตาลี พอร์ตแมน (2010)  เมริล สตรีป (2011)  เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)  เคต แบลนเชตต์ (2013)  จูลีแอนน์ มัวร์ (2014)  บรี ลาร์สัน (2015)  เอมมา สโตน (2016)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)  โอลิเวีย โคลแมน (2018)  เรเน เซลเวเกอร์ (2019)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2020)  เจสซิกา แชสเตน (2021)  มิเชล โหย่ว (2022)  เอมมา สโตน (2023) 
↑  Rafanelli, Stephanie (2 August 2014). "Marion Cotillard: 'Before my family, everything was dedicated to the character'". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 January 2022. สืบค้นเมื่อ 16 January 2015.
มาห์ยาร์ มงชิปัวร์

| มาห์ยาร์ มงชิปัวร์ |
| --- | --- |
เกิด: มาห์ยาร์ มงชิปัวร์ เกมานี 21 มีนาคม พ.ศ. 2518
มาห์ยาร์ มงชิปัวร์  มีชื่อเต็มว่า มาห์ยาร์ มงชิปัวร์ เกมานี (ฝรั่งเศส: Mahyar Monshipour; เปอร์เซีย: مهیار منشی‌پور) เป็นนักมวยสากลชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2518 ที่กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีสถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 31 (น็อค 21) เสมอ 2 แพ้ 4
มาห์ยาร์ มงซิปัวร์ เป็นนักมวยประเภทไฟเตอร์ มักเดินหน้าชนแลกหมัดกับคู่แข่งอย่างดุเดือด จนได้รับฉายาว่า "ไทสันน้อย"
เกียรติประวัติ

แชมป์ฝรั่งเศสรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2545)
แชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
ชิง 13 กรกฎาคม 2545 ชนะน็อค ตันกาย กายา ยก 6 ที่ ฝรั่งเศส
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 ธันวาคม 2545 ชนะน็อค มุสตาฟา ฮาเม ยก 6 ที่ ฝรั่งเศส
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 เมษายน 2546 ชนะน็อค เกอร์มาน กูอาร์โตส ยก 3 ที่ ฝรั่งเศส
สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA
ชิง 4 กรกฎาคม 2546 ชนะน็อค ซาลิม เมดิกัวเน ยก 12 ที่ ฝรั่งเศส
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 16 ธันวาคม 2546 ชนะน็อค ไยโร ตาเกลียเฟอร์โร ยก 7 ที่ ฝรั่งเศส
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 27 พฤษภาคม 2547 ชนะน็อค ซาลิม เมดิกัวเน ยก 8 ที่ ฝรั่งเศส
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 8 พฤศจิกายน 2547 ชนะน็อค ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง ยก 6 ที่ ฝรั่งเศส
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 29 เมษายน 2548 ชนะน็อค ชิเงรุ นากาโซโต ยก 6 ที่ ฝรั่งเศส
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 25 มิถุนายน 2548 ชนะคะแนนโดยเทคนิค ฮูลิโอ ซาราเต ที่ฝรั่งเศส
เสียแชมป์ 18 มีนาคม 2549 แพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ ยก 10 ที่ ฝรั่งเศส
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อ 4 กรกฎาคม 2552 แพ้คะแนน อัลเซลโม โมเรโน ที่ฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

Mahyar Monshipour's official website เว็บไซต์ส่วนตัว (อังกฤษ) เก็บถาวร 2010-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มีลิส

| มีลิสฟร็องแซซ |
| --- | --- |
ธงประจำของมีลิส
ประจำการ: 30 มกราคม ค.ศ. 1943 (1943-01-30)–15 สิงหาคม ค.ศ. 1944 (1944-08-15)
ประเทศ:  วีชีฝรั่งเศส
ขึ้นต่อ:  ไรช์เยอรมัน
รูปแบบ: กำลังกึ่งทหาร
บทบาท: หน้าที่ในการต่อต้านพลพรรคในการควบคุมฝรั่งเศสของฝ่ายอักษะ
กำลังรบ: 25,000–30,000 นาย
เพลงหน่วย: เลอช็องเดกอออร์
ปฏิบัติการสำคัญ:   มากีเดเกลียร์  มากีดูว์แวร์กอร์  มากีดูว์มงมูแช 
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: โฌแซ็ฟ ดาร์น็อง
มีลิสฟร็องแซซ (ฝรั่งเศส: Milice française, "กองกำลังอาสาสมัครฝรั่งเศส") ซึ่งโดยทั่วไปนิยมเรียกว่า มีลิส (Milice) เป็นองค์การกองกำลังกึ่งทหารทางการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1943 โดยระบอบวีชี (ด้วยความช่วยเหลือจากนาซีเยอรมนี) เพื่อช่วยสู้รบกับขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หัวหน้ามีลิสอย่างเป็นทางการคือนายกรัฐมนตรีปีแยร์ ลาวาล แต่หัวหน้าปฏิบัติการและผู้นำโดยพฤตินัยคือเลขาธิการโฌแซ็ฟ ดาร์น็อง มีลิสมีส่วนร่วมในการประหารชีวิตแบบเร่งรัดและการลอบสังหาร ช่วยไล่ต้อนชาวยิวและฝ่ายต่อต้านในฝรั่งเศสเพื่อเนรเทศ องค์การนี้สืบทอดมาจากกองทหารอาสาสมัคร แซร์วิสดอดร์เลฌียอแนร์ (Service d'ordre légionnaire) ของดาร์น็อง มีลิสเป็นการแสดงออกถึงลัทธิฟาสซิสต์ที่สุดโต่งที่สุดของระบอบวีชี ท้ายที่สุด ดาร์น็องได้มองเห็นว่า มีลิสเป็นขบวนการทางการเมืองแบบพรรคเดียวของลัทธิฟาสซิสต์สำหรับรัฐฝรั่งเศส
สมาชิกของมีลิสถืออาวุธปืนด้วยปืนเบรนและปืนไรเฟิลลี-เอ็นฟิลด์ หมายเลข 4 ที่ยึดมาจากบริเตน
สมาชิกมีลิสมักทรมานผู้ที่พวกเขาสอบปากคำเพื่อเค้นข้อมูลหรือคำสารภาพ ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสถือว่ามีลิสนั้นอันตรายยิ่งกว่าเกสตาโพและหน่วยเอ็สเอ็ส เพราะพวกเขาเป็นชาวฝรั่งเศสพื้นเมืองที่เข้าใจภาษาถิ่นต่าง ๆ อย่างถ่องแท้ มีความรู้อย่างกว้างขวางเกี่ยวกับเมืองและชนบท และรู้จักผู้คนในท้องถิ่นและผู้ให้ข้อมูลข่าวสาร
มิว (อักษรกรีก)

| มิว |
| --- | --- |

อักษรกรีก
Αα แอลฟา: Νν นิว
Ββ บีตา: Ξξ ไซ
Γγ แกมมา: Οο โอไมครอน
Δδ เดลตา: Ππ พาย
Εε เอปไซลอน: Ρρ โร
Ζζ ซีตา: Σσς ซิกมา
Ηη อีตา: Ττ เทา
Θθ ทีตา: Υυ อิปไซลอน
Ι ι ℩ ไอโอตา: Φφ ฟาย
Κκ แคปปา: Χχ ไค
Λλ แลมดา: Ψψ พไซ
Μμ  มิว: Ωω โอเมกา
ใกล้คลาสสิก
Ϝϝ เวา: ϘϙϞϟ คอปปา
Ϻϻ แซน: ͲͲϠϡ แซมไพ
Ϛϛ สติกมา: Ͱͱ ฮีตา
Ϸϸ โช: 

เครื่องหมายเสริมอักษร
มิว (อังกฤษ: mu) หรือ มี (กรีก: μι; ตัวใหญ่ Μ, ตัวเล็ก μ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 12 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 40 ปัจจุบัน ส่วนมากมิวถูกใช้แทนค่าสัมประสิทธ์แรงเสียดทานในวิชาฟิสิกส์
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  เทียบกับศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน เช่น mu-law = กฎของมิว
มีเนย์เรา

| --- | --- |
มีเนย์เรา


ชื่อเต็ม: สนามกีฬาผู้ว่าการมากัลไยส์ ปิงตู
ที่ตั้ง: เบลูโอรีซองชี รัฐมีนัชเจไรช์   ประเทศบราซิล
เจ้าของ: รัฐมีนัชเจไรช์
ความจุ: 69,000 ที่นั่ง
ขนาดสนาม: 105 x 68 เมตร
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: พ.ศ. 2502
เปิดใช้สนาม: 5 กันยายน พ.ศ. 2508
ปรับปรุง: 21 ธันวาคม พ.ศ. 2555
การใช้งาน
กรูเซย์รูเอสปอร์ชีกลูบี
สนามกีฬาผู้ว่าการมากัลไยส์ ปิงตู (โปรตุเกส: Estádio Governador Magalhães Pinto) หรือที่นิยมเรียกว่า มีเนย์เรา (Mineirão) เป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล และใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ เป็นรองเพียงสนามกีฬามารากานัง ตั้งอยู่ในเบลูโอรีซองชี สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2502 โดยจะใช้จัดการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013, ฟุตบอลโลก 2014 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งจัดในประเทศบราซิล
มาเตโอ แกนดูซี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 แกนดูซีขณะเล่นให้กับอาร์เซนอลในปี 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาเตโอ แกนดูซี ออลีเย
วันเกิด:   (1999-04-14) 14 เมษายน ค.ศ. 1999 (25 ปี)
สถานที่เกิด:  ปัวซี ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.85 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อาร์เซนอล
หมายเลข:  29
สโมสรเยาวชน
2005–2014:  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2014–2016:  ลอรีย็อง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2016–2017 |  ลอรีย็อง เบ |  24 |  (0) |
| 2016–2018 |  ลอรีย็อง |  26 |  (0) |
| 2018–2022 |  อาร์เซนอล |  57 |  (0) |
| 2020–2021 |  → แฮร์ทา แบร์ลีน (ยืม) |  24 |  (2) |
| 2021–2022 |  → มาร์แซย์ (ยืม) |  38 |  (4) |
| 2022– |  → มาร์แซย์ |  1 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2016–2017 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 18 ปี |  7 |  (0) |
| 2017 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 19 ปี |  2 |  (1) |
| 2017–2018 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 20 ปี |  3 |  (1) |
| 2018–2021 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 21 ปี |  20 |  (1) |
| 2021– |  ฝรั่งเศส |  3 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 10 สิงหาคม 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 21:10, 10 สิงหาคม ค.ศ. 2022 (UTC)
มาเตโอ แกนดูซี ออลีเย (ฝรั่งเศส: Mattéo Guendouzi Olié; เกิดวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับออแล็งปิกมาร์แซย์ สโมสรในลีกเอิง และทีมชาติฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

France profile เก็บถาวร 2020-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FFF
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของออแล็งปิกเดอมาร์แซย์  |
| --- | --- |
 2 ซากาอิ  3 บายี  4 Kamara  7 Radonjić  8 Sanson  9 Benedetto  10 กรีนวุด  12 สโตรตมัน  15 Ćaleta-Car  16 Pelé  17 Sarr  18 Amavi  20 Rocchia  22 Sertic  23 รามี  24 Khaoui  26 โตแว็ง  27 Lopez  28 Germain  29 Chabrolle  30 ม็องด็องดา (c)  31 Ali Mohamed  32 Perrin  33 Aké  34 Phliponeau  40 Dia  70 ซันเชซ  ผู้จัดการ: เด แซร์บี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฝรั่งเศส – รองชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 โยริส (กัปตัน)  2 ปาวาร์  3 ดีซาซี  4 วาราน  5 กูนเด  6 แกนดูซี  7 กรีแยซมาน  8 ชัวเมนี  9 ฌีรู  10 อึมบาเป  11 แดมเบเล  12 กอโล มัวนี  13 ฟอฟานา  14 ราบีโย  15 เวเรตู  16 ม็องด็องดา  17 ซาลีบา  18 อูปาเมกาโน  19 แบนเซมา  20 กอมาน  21 แอล. แอร์น็องแดซ  22 เต. แอร์น็องแดซ  23 อาเรออลา  24 โกนาเต  25 กามาวีงกา  26 ตูว์ราม  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  1 โยริส (กัปตัน)  2 ปาวาร์  3 ดีซาซี  4 วาราน  5 กูนเด  6 แกนดูซี  7 กรีแยซมาน  8 ชัวเมนี  9 ฌีรู  10 อึมบาเป  11 แดมเบเล  12 กอโล มัวนี  13 ฟอฟานา  14 ราบีโย  15 เวเรตู  16 ม็องด็องดา  17 ซาลีบา  18 อูปาเมกาโน  19 แบนเซมา  20 กอมาน  21 แอล. แอร์น็องแดซ  22 เต. แอร์น็องแดซ  23 อาเรออลา  24 โกนาเต  25 กามาวีงกา  26 ตูว์ราม  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  |
มอริส มาแตร์แล็งก์

|  มอริส มาแตร์แล็งก์ |
| --- | --- |
มอริส มาแตร์แล็งก์
เกิด: 29 สิงหาคม ค.ศ. 1862 เกนต์, เบลเยียม
เสียชีวิต: 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 นิส, ฝรั่งเศส
สัญชาติ: ชาวเบลเยียม
ชื่ออื่น: มอริส ปอลีดอร์ มารี แบร์นาร์
อาชีพ: นักเขียน
ยุคสมัย: สัญลักษณ์นิยม
ผลงานเด่น: Intruder (ค.ศ. 1890) The Blind (ค.ศ. 1890) Interior (ค.ศ. 1895) The Blue Bird (ค.ศ. 1908)
แบบแผนการกล่าวถึง: นวนิยาย, กวีนิพนธ์, ความเรียง ความตายและความหมายของชีวิต
ตำแหน่ง: นักเขียน, กวี
รางวัล: รางวัลโนเบล ค.ศ. 1911
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
มอริส ปอลีดอร์ มารี แบร์นาร์ มาแตร์แล็งก์ (ฝรั่งเศส: Maurice Polydore Marie Bernard Maeterlinck; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1862 - 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1949) เป็นนักเขียนบทละคร, นักเขียนความเรียง และกวีชาวเบลเยียมคนสำคัญซึ่งเขียนงานเป็นภาษาฝรั่งเศส มาแตร์แล็งก์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1911 หัวข้อหลักที่เขียนเกี่ยวกับความตายและความหมายของชีวิต งานเขียนบทละครเป็นสิ่งสำคัญที่มีอิทธิพลต่อขบวนการสัญลักษณ์นิยม
งานเขียน > กวีนิพนธ์

Serres chaudes (1889)
Douze chansons (1896)
Quinze chansons (expanded version of Douze chansons) (1900)
งานเขียน > บทละคร

La Princesse Maleine (Princess Maleine) (published 1889)
L'Intruse (Intruder) (published 1890; first performed 21 May 1891)
Les Aveugles (The Blind) (published 1890; first performed 7 December 1891)
Les Sept Princesses (The Seven Princesses) (published 1891)
Pelléas and Mélisande (published 1892; first performed 17 May 1893)
Alladine et Palomides (published 1894)
Intérieur (Interior) (published 1894; first performed 15 March, 1895)
La Mort de Tintagiles (The Death of Tintagiles) (published 1894)
Aglavaine et Sélysette (first performed December 1896)
Ariane et Barbe-bleue (Ariane and Bluebeard) (first published in German translation, 1899)
Soeur Béatrice (Sister Beatrice) (published 1901)
Monna Vanna (first performed May 1902; published the same year)
Joyzelle (first performed 20 May 1903; published the same year)
Le Miracle de saint Antoine (The Miracle of Saint Antony) (first performed in German translation, 1904)
L'Oiseau bleu (The Blue Bird) (first performed 30 September 1909)
Marie-Magdeleine (Mary Magdalene) (first performed in German translation, February 1910; staged and published in French, 1913)
Le Bourgmestre de Stilmonde (first performed in Buenos Aires, 1918; published 1919)
Les Fiançailles (published 1922)
Le Malheur passe (published 1925)
La Puissance des morts (published 1926)
Berniquel (published 1926)
Marie-Victoire (published 1927)
Judas de Kerioth (published 1929)
La Princess Isabelle (published 1935)
L'Autre Monde ou le cadran stellaire (The Other World, or The Star System) (1941)
Jeanne d'Arc (Joan of Arc) (published 1943)
งานเขียน > บทความ

Le Trésor des humbles (The Treasure of the Humble) (1896)
La sagesse et la destinée (Wisdom and Destiny) (1898)
La Vie des abeilles (The Life of the Bee) (1901)
Le temple enseveli (The Buried Temple) (1902)
Le Double Jardin (The Double Garden) (1904)
L'Intelligence des fleurs (The Intelligence of Flowers) (1907)
L'Hôte inconnu (first published in English translation, 1914; in original French, 1917)
Les Débris de la guerre (1916)
La Vie des termites (The Life of the Termite) (1926)
La Vie de l'espace (The Life of Space) (1928)
La Grande Féerie (1929)
La Vie des fourmis (The Life of the Ant) (1930)
L'Araignée de verre (1932)
Avant la grande silence (Before the Great Silence) (1934)
L'Ombre des ailes (The Shadow of Wings) (1936)
Devant Dieu (1937)
งานเขียน > บันทึกความทรงจำ

Bulles bleues (1948)
งานเขียน > งานแปล

Le Livre des XII béguines and L'Ornement des noces spirituelles, translated from the Flemish of Ruysbroeck (1885)
L'Ornement des noces spirituelles de Ruysbroeck l'admirable (1891)
Annabella, an adaptation of John Ford's 'Tis Pity She's a Whore (performed 1894)
Les Disciples à Saïs and Fragments de Novalis from the German of Novalis, together with an Introduction by Maeterlinck on Novalis and German Romanticism (1895)
Translation and adaptation of Shakespeare's Macbeth (performed 1909)
ดูเพิ่ม

W. L. Courtney, The Development of M. Maeterlinck (London, 1904)
M. J. Moses, Maurice Maeterlinck: A Study (New York, 1911)
E. Thomas, Maurice Maeterlinck, (New York, 1911)
J. Bethell, The life and Works of Maurice Maeterlinck (New York, 1913)
Archibald Henderson, European Dramatists (Cincinnati, 1913)
E. E. Slosson, Major Prophets of To-Day (Boston, 1914)
G. F. Sturgis, The Psychology of Maeterlinck as Shown in his Dramas (Boston, 1914)
P. McGuinness, "Maeterlinck and the making of Modern Theatre" (Oxford, 2000)
แหล่งข้อมูลอื่น

The Social Significance of Modern Drama; Monna Vanna, Analysis of the play by Maurice Maeterlinck
ผลงานของ Maurice Maeterlinck ที่โครงการกูเทินแบร์ค
List of works by Maurice Maeterlinck at the Online Books Page
a transcript of the Nobel prize presentation speech
| ด ค กรายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม |
| --- | --- |
ค.ศ. 1901–1925 (พ.ศ. 2444–2468): พรูดอม (1901) ·  ม็อมเซิน (1902) ·  บีเยินซ็อน (1903) ·  มิสทราล / เอย์ซากีร์เร (1904) ·  แชงกีเยวิตช์ (1905) ·  คาร์ดุชชี (1906) ·  คิปลิง (1907) ·  อ็อยเคิน (1908) ·  ลอเกร์เลิฟ (1909) ·  ไฮเซอ (1910) ·  มาแตร์แล็งก์ (1911) ·  เฮาพท์มัน (1912) ·  ฐากุร (1913) ·  รอล็อง (1915) ·  ไฮเดินสตัม (1916) ·  เกลเลอโรป / พอนทอปปีดัน (1917) ·  ชปิทเทอเลอร์ (1919) ·  ฮัมซัน (1920) ·  ฟร็องส์ (1921) ·  เบนาเบนเต (1922) ·  เยตส์ (1923) ·  แรย์มอนต์ (1924) ·  ชอว์ (1925)
ค.ศ. 1926–1950 (พ.ศ. 2469–2493): เดเลดดา (1926) ·  แบร์กซอน (1927) ·  อึนเซ็ต (1928) ·  มันน์ (1929) ·  ลูอิส (1930) ·  คาร์ลเฟลต์ (1931) ·  กอลส์เวอร์ธี (1932) ·  บูนิน (1933) ·  ปีรันเดลโล (1934) ·  โอนีล (1936) ·  มาร์แต็ง ดูว์ การ์ (1937) ·  บัก (1938) ·  ซิลลันแป (1939) ·  เยนเซน (1944) ·  มิสตรัล (1945) ·  เฮ็สเซอ (1946) ·  ฌีด (1947) ·  เอเลียต (1948) ·  ฟอกเนอร์ (1949) ·  รัสเซลล์ (1950)
ค.ศ. 1951–1975 (พ.ศ. 2494–2518): ลาเกอร์กวิสต์ (1951) ·  โมรียัก (1952) ·  เชอร์ชิลล์ (1953) ·  เฮมิงเวย์ (1954) ·  ลัฆส์แนส (1955) ·  ฆิเมเนซ (1956) ·  กามูว์ (1957) ·  ปัสเตร์นัค (1958) ·  กวาซีโมโด (1959) ·  แปร์ส (1960) ·  อานดริช (1961) ·  สไตน์เบ็ก (1962) ·  เซเฟริส (1963) ·  ซาทร์ (1964) ·  โชโลคอฟ (1965) ·  อักนอน / ซัคส์ (1966) ·  อัสตูเรียส (1967) ·  คาวาบาตะ (1968) ·  เบ็คเค็ทท์ (1969) ·  โซลเซนิตซิน (1970) ·  เนรูดา (1971) ·  เบิล (1972) ·  ไวต์ (1973) ·  จอห์นสัน / มาร์ตินสัน (1974) ·  มอนตาเล (1975)
ค.ศ. 1976–2000 (พ.ศ. 2519–2543): เบลโลว์ (1976) ·  อาเลย์กซันเดร (1977) ·  ซิงเกอร์ (1978) ·  เอลีติส (1979) ·  มีวอช (1980) ·  คาเนตติ (1981) ·  มาร์เกซ (1982) ·  โกลดิง (1983) ·  ไซเฟิร์ต (1984) ·  ซีมง (1985) ·  โชยิงกา (1986) ·  บรอดสกี (1987) ·  มะห์ฟูซ (1988) ·  เซลา (1989) ·  ปัซ (1990) ·  กอร์ดิเมอร์ (1991) ·  วอลคอต (1992) ·  มอร์ริสัน (1993) ·  โอเอะ (1994) ·  ฮีนีย์ (1995) ·  ชึมบอร์สกา (1996) ·  โฟ (1997) ·  ซารามากู (1998) ·  กรัส (1999) ·  เกา ซิงเจี้ยน (2000)
ค.ศ. 2001–ปัจจุบัน (พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน): ไนพอล (2001) ·  แกร์เตส (2002) ·  คุตซี (2003) ·  เย็ลลีเน็ค (2004) ·  พินเทอร์ (2005) ·  พามุค (2006) ·  เลสซิง (2007) ·  เลอ เกลซีโย (2008) · มึลเลอร์ (2009) ·  โยซา (2010) ·  ทรานสเตรอเมอร์ (2011) ·  โม่เหยียน (2012) ·  มุนโร (2013) · มอดียาโน (2014) · อะเลคซีเอวิช (2015) · ดิลลัน (2016) · อิชิงูโระ (2017) · ตอการ์ตชุก (2018) · ฮันท์เคอ (2019) · กลิก (2020) · เกอร์นาห์ (2021)  ·  แอร์โน (2022)  ·  ฟ็อสเซอ (2023)  ·  คัง (2024)
มีแชล เดอเบร

มีแชล เดอเบร
มีแชล เดอเบร (ฝรั่งเศส: Michel Debré) เกิดที่กรุงปารีสเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1912 และถึงแก่อสัญกรรมที่มงหลุยส์ซูร์ลัวร์เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996 เป็นนักการเมืองฝรั่งเศสซึ่งมีแนวความคิดทางการเมืองแบบโกลลิสต์ (ตามชาร์ล เดอ โกล)
นายมีแชลฯ เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีคนแรกแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 และเป็นผู้ยกร่างรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสฉบับปัจจุบัน
มาร์เกอริตแห่งอ็องฌู

มาร์เกอริตแห่งอ็องฌู หรือ มาร์กาเรตแห่งอ็องฌู (ฝรั่งเศส: Marguerite d'Anjou, อังกฤษ: Margaret of Anjou) (23 มีนาคม ค.ศ. 1430 — 25 สิงหาคม ค.ศ. 1482) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ เสด็จพระราชสมภพที่ปองต์-อา-มูซองในแคว้นลอแรนในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาของเรอเนแห่งอ็องฌูและอิสซาเบลลา ดัชเชสแห่งลอแรน (Isabella, Duchess of Lorraine) มาร์กาเรตทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ และทรงได้รับราชาภิเษกเป็นพระราชินีเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1445 ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นพระราชินีระหว่างวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1445 ถึงวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1461 และอีกครั้งหนึ่งระหว่างวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1470 ถึงวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1471 มาร์กาเรตแห่งอ็องฌูเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1482 ที่อ็องฌูในประเทศฝรั่งเศส
มาร์กาเรตทรงเป็นผู้นำกองทัพของแลงคัสเตอร์ในสงครามดอกกุหลาบหลายครั้ง; และเพราะการที่พระราชสวามีมีพระอาการเหมือนคนเสียสติเป็นพัก ๆ มาร์กาเรตจึงแทบจะกลายเป็นผู้ปกครองราชอาณาจักรในพระปรมาภิไธยของพระราชสวามี ในเดือนพฤษภาคมปี ค.ศ. 1455 มาร์กาเรตเป็นผู้เรียกประชุมสภาองค์มนตรีที่ไม่รวมฝ่ายยอร์กเข้าในการประชุมด้วยซึ่งทำให้เป็นชนวนของความขัดแย้งที่ยืนยาวกว่าสามสิบปี และทำลายขุนนางและผู้คนไปเป็นจำนวนมากมาย
เสกสมรสกับพระเจ้าเฮนรีที่ 6

มาร์กาเรตเป็นพระธิดาองค์ที่สองในเรอเนแห่งอ็องฌู หรือเรเนที่ 1 แห่งเนเปิลส์, ดยุคแห่งอ็องฌู, พระเจ้าแผ่นดินแห่งเนเปิลส์ และพระเจ้าแผ่นดินแห่งซิซิลี และอิสซาเบลลาดัชเชสแห่งลอแรน
มาร์กาเรตเสกสมรสกับ สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1445 ผู้มีพระชนมายุแก่กว่าพระองค์แปดปีที่ทิทชฟิล์ดในมณฑลแฮมป์เชอร์ ขณะนั้นพระเจ้าเฮนรีก็ทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสและมีอำนาจครอบครองบางส่วนของทางเหนือของฝรั่งเศส พระปิตุลาของมาร์กาเรตพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสผู้ซึ่งก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสเช่นกันทรงอนุมัติการแต่งงานของพระราชนัดดากับฝ่ายคู่อริโดยมีข้อแม้ว่าไม่ทรงต้องให้สินสอดทองหมั้นตามประเพณีเป็นการแลกเปลี่ยนกับดินแดนแมน และอ็องฌูของอังกฤษ
มาร์กาเรตมีพระชนมายุได้สิบห้าพรรษาแต่ก็ทรงเป็นผู้มีความเจริญพระวัยอย่างสตรีที่เป็นผู้ใหญ่ ทรงเป็นผู้มีพระสิริโฉมงดงามและทรงเป็นผู้มีศักดิ์ศรี พระองค์ทรงทราบถึงหน้าที่ในการพิทักษ์ผลประโยชน์ของราชบัลลังก์อย่างเหนียวแน่น มาร์กาเรตทรงได้รับพระอุปนิสัยมาจากพระมารดาอิสซาเบลลาดัชเชสแห่งลอแรนผู้เป็นผู้พยายามหาทางช่วยพระสวามีในการอ้างสิทธิในการครอบครองราชอาณาจักรเนเปิลส์ และจากสมเด็จยายโยลันเดอแห่งอารากอน (Yolande of Aragon) ผู้ปกครองอ็องฌู “ราวกับบุรุษ” ในการรักษาความเป็นระเบียบแบบแผนในการปกครองและกันอังกฤษจากอ็องฌู ตัวอย่างที่ทรงได้เห็นทำให้พระองค์ทรงเป็นผู้ที่มีความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวที่มีความสามารถเต็มพระองค์ในการรักษาราชบัลลังก์
ส่วนพระราชสวามีทรงมีความสนใจทางศาสนามากกว่าการเรียนรู้เกี่ยวกับการทหารและไม่เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงมีสมรรถภาพเท่าใดนัก พระเจ้าเฮนรีทรงขึ้นครองราชสมบัติหลังจากที่พระราชบิดาเสด็จสวรรคตมาตั้งแต่ยังทรงเป็นทารก การปกครองเมื่อยังทรงพระเยาว์ก็อยู่ในมือของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อทรงเสกสมรสกับมาร์กาเรตพระสุขภาพจิตของพระองค์ก็มีอาการไม่ปกติแล้วและเมื่อพระราชโอรสเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ประสูติเมื่อวันที่13 ตุลาคม ค.ศ. 1453 พระเจ้าเฮนรีก็ทรงเสียพระสติเต็มตัว ซึ่งทำให้เกิดข่าวลือว่าไม่ทรงมีความสามารถในการเป็นพ่อที่แท้จริงของพระราชโอรส และเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์เป็นพระโอรสของมาร์กาเรตกับเอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 1 หรือเจมส์ บัตเลอร์ เอิร์ลแห่งออร์มอนด์ที่ 5 (James Butler, 5th Earl of Ormond) ทั้งสองเป็นผู้สนับสนุนมาร์กาเรตอย่างเหนียวแน่น แต่ฝักฝ่ายที่เป็นศัตรูพยายามกระพือข่าวลือเพื่อให้ลดความมีสิทธิในการครองราชบัลลังก์ของเอ็ดเวิร์ด
แม้ว่ามาร์กาเรตจะเป็นผู้ถือข้างที่มีหัวรุนแรงและมีพระอุปนิสัยที่มีอารมณ์รุนแรงแต่พระองค์ก็ทรงได้รับการเลี้ยงดูขึ้นมาท่ามกลางราชสำนักที่นิยมการส่งเสริมทางวัฒนธรรมของพระราชบิดา มาร์กาเร็ตจึงทรงมีความรู้สึกร่วมกับสวามีในด้านการรักการศึกษาและทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ในการก่อตั้งควีนส์คอลเลจของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เอลิซาเบธ วูดวิลล์ผู้ต่อมาเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษของราชวงศ์ยอร์กในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 เป็นนางสนองพระโอษฐในพระองค์
ดูเพิ่ม

สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ
ราชวงศ์วาลัว
ราชวงศ์แลงคัสเตอร์
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก (1702-1707) · แมรีแห่งโมดีนา (1685-1688) · กาตารีนาแห่งบรากังซา (1662-1685) · อ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส (1625-1649) · แอนน์แห่งเดนมาร์ก (1603-1619) · พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน (1554-1558) · (ลอร์ดกิลฟอร์ด ดัดลีย์?) (1553) · แคเทอริน พาร์ (1543-1547) · แคเทอริน เฮาเวิร์ด (1540-1542) · แอนน์แห่งคลีฟส์ (1540) · เจน ซีมอร์ (1536-1537) · แอนน์ บุลิน (1533-1536) · กาตาลินาแห่งอารากอน (1509-1533) · เอลิซาเบธแห่งยอร์ก (1486-1503) · แอนน์ เนวิลล์ (1483-1485) · เอลิซาเบธ วูดวิลล์ (1464-1483) · มาร์กาเรตแห่งอ็องฌู (1445-1471) · แคเธอรินแห่งวาลัว (1420-1422) · โจแอนนาแห่งนาวาร์ (1403-1413) · อิซาเบลลาแห่งวาลัว (1396-1399) · แอนน์แห่งโบฮีเมีย (1383-1394) · ฟีลีปาแห่งแอโน (1328-1369) · อิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส (1308-1327) · มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส (1299-1307) · เลโอนอร์แห่งกัสติยา (1272-1290) · อะลิอูโนแห่งพรอว็องส์ (1236-1272) · อิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม (1200-1216) · เบเรนกาเรียแห่งนาวาร์ (1191-1199) · มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส ·  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน (1154-1189) · มาทิลดาแห่งบูลอญ (1135-1152) · อเดลีซาแห่งลูแว็ง (1121-1135) · มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ (1100-1118) · มาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส (1066-1083)
ตัวเอียง หมายถึง ยังเป็นที่ถกเถียง
การแต่งงานของพระเจ้าเฮนรีที่ 6 และมาร์กาเรตแห่งอ็องฌูในจุลจิตรกรรม Vigiles de Charles VII
มีลเฟย

| --- | --- |
มีลเฟย
ชื่ออื่น: มีล-เฟย, เค้กมีลเฟย, เค้กมีล-เฟย, วานิลลาสไลซ์, คัสตาร์ดสไลซ์, ขนมนโปเลียน
ประเภท: เค้ก, แป้งพาย
มื้อ: ของหวาน
ส่วนผสมหลัก: แป้งพายชั้น, คัสตาร์ด, น้ำตาลไอซิง
รูปแบบอื่น: ฟรันจีปาเน, วิปครีม
 ตำราอาหาร: มีลเฟย   สื่อ: มีลเฟย
มีลเฟย (ฝรั่งเศส: millefeuille) หรือ มีล-เฟย (mille-feuille; แปลว่า พันแผ่น, พันใบ) เป็นขนมอบชนิดหนึ่ง โดยทั่วไปประกอบขึ้นจากแป้งพายสามชั้นเรียงสลับกับคัสตาร์ดสองชั้น ด้านบนมักโรยด้วยน้ำตาลไอซิง คลุมด้วยฟงด็อง ตกแต่งด้วยผลไม้ หรือทาด้วยแยมหรือครีมที่มีส่วนผสมแตกต่างกันไปตามสูตร
องค์ประกอบทั้งหมดของสูตรมีลเฟยปรากฏในตำราอาหารจำนวนมากอย่างน้อยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ต้นกำเนิดของขนมชนิดนี้ยังไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่ชัด