stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยานไถ

37°27′53″N 121°26′52″E﻿ / ﻿37.4646°N 121.4478°E﻿ / 37.4646; 121.4478
| ยานไถ 烟台市 เยียนไถ |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
ทิวทัศน์นครยานไถ

ที่ตั้งของนครยานไถในมณฑลชานตง
ยานไถที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด (พิพิธภัณฑ์ยานไถ): 37°32′14″N 121°23′36″E﻿ / ﻿37.5371°N 121.3932°E﻿ / 37.5371; 121.3932
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: ชานตง
เขตการปกครองระดับอำเภอ: 12
เขตการปกครองระดับตำบล: 148
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตไหลชาน (莱山区)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: จาง ชู่ผิง (张术平)
 • นายกเทศมนตรี: เฉิน เฟย์ (陈飞)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 13,739.9 ตร.กม. (5,305.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนปี 2010)
 • นครระดับจังหวัด: 6,968,202 คน
 • ความหนาแน่น: 510 คน/ตร.กม. (1,300 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 2,511,053 คน
 • รวมปริมณฑล: 2,227,733 คน
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 264000-265800
รหัสพื้นที่: 535
รหัส ISO 3166: CN-SD-06
GDP: ¥435.8 พันล้าน (2010)
GDP ต่อหัว: ¥62,541 (2010)
ป้ายทะเบียนรถ: 鲁F & 鲁Y
เว็บไซต์: www.yantai.gov.cn
ยานไถ หรือ เยียนไถ (จีน: 烟台; พินอิน: Yāntái) เดิมชื่อ จือฝู เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลชานตง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่บนคาบสมุทรชานตง และอยู่ทางฝั่งใต้ของช่องแคบปั๋วไห่ ยานไถมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับชิงเต่า ทิศตะวันออกติดกับเวย์ไห่ มีทะเลเข้าถึงทั้งทะเลปั๋วไห่ (บริเวณอ่าวไหลโจวและช่องแคบปั๋วไห่) และทะเลเหลือง (ทั้งทางเหนือและทางใต้ของคาบสมุทรชานตง) ยานไถเป็นเมืองท่าเรือประมงที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลชานตง จากการสำรวจสำมะโนปี 2010 ยานไถมีประชากร 6,968,202 คน โดยอาศัยอยู่ในตัวเมือง 2,227,733 คน
เขตการปกครอง

นครระดับจังหวัดยานไถแบ่งออกเป็น 12 เขตการปกครองระดับอำเภอ ได้แก่ 5 เขต, 6 นครระดับอำเภอ, และ 1 เขตพัฒนา (开发区)
เขตจือฝู (芝罘区)
เขตฝูชาน (福山区)
เขตมู่ผิง (牟平区)
เขตไหลชาน (莱山区)
เขตเผิงไหล (蓬莱区)
นครไหลหยาง (莱阳市)
นครไหลโจว (莱州市)
นครเจายฺเหวี่ยน (招远市)
นครชีเสีย (栖霞市)
นครไห่หยาง (海阳市)
นครหลงโข่ว (龙口市)
เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยียานไถ
เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคยานไถ
เขตการปกครองระดับอำเภอแบ่งย่อยเป็น 148 เขตการปกครองระดับตำบล ได้แก่ 94 เมือง, 6 ตำบล, และ 48 แขวง
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศจีน
เว็บไซต์นครยานไถ เก็บถาวร 2002-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพถ่ายเก่าของยานไถ (จือฝู)
แผนที่ของยานไถในอดีต (1912)
| ด ค กเขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลชานตง |
| --- | --- | --- |
จี่หนาน (เมืองหลวง)
| นครระดับกิ่งมณฑล |  จี่หนาน  ชิงเต่า  |  |
| นครระดับจังหวัด |  จือปั๋ว  เจ่าจวาง  ตงหยิง  ยานไถ  เหวย์ฟาง  จี่หนิง  ไท่อาน  เวย์ไห่  รื่อเจ้า  หลินอี๋  เต๋อโจว  เหลียวเฉิง  ปินโจว  เหอเจ๋อ  |  |
| ด ค กเขตพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| เขตเศรษฐกิจพิเศษ |  เชินเจิ้น  จูไห่  ซัวเถา (ชั่นโถว)  เซี่ยเหมิน  คัชการ์  มณฑลไหหลำ (ไห่หนาน)  |  |
| เขตพัฒนาใหม่ |  ต้าเหลียน  ชิงเต่า  ชินหฺวังเต่า  เหลียนหยุนกั่ง  ผู่ตง  ยานไถ  จั้นเจียง  หนิงปัว  เวินโจว  หนานทง  ฝูโจว  กว่างโจว  เป๋ย์ไห่  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA
ยุทธการที่ฟอร์ตซัมเทอร์

ยุทธการที่ฟอร์ตซัมเทอร์ (12-13 เมษายน ค.ศ. 1861) คือการโจมตีด้วยปืนใหญ่ต่อฟอร์ตซัมเทอร์ซึ่งตั้งอยู่ใกล้เมืองชาร์ลสตัน (รัฐเซาท์แคโรไลนา) โดยกองทัพสมาพันรัฐ และการยิงโต้ตอบก่อนจะยอมจำนนของกองทัพสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองอเมริกา
ภาษาสินธ์

| ภาษาสินธ์ |
| --- | --- |
سنڌي, सिन्धी, 
คำว่า "สินธ์" ในอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ
ประเทศที่มีการพูด: ปากีสถาน, อินเดีย
ภูมิภาค: แคว้นสินธ์, กัจฉ์
ชาติพันธุ์: ชาวสินธ์
จำนวนผู้พูด: 25 ล้านคน  (2007)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอินโด-อารยันตะวันตกเฉียงเหนือสินธ์ภาษาสินธ์
ภาษาถิ่น: Sindhi Siroli Vicholi Lari Lasi Thari Kachhi Sindhi Bhil            
ระบบการเขียน:   เปอร์เซีย-อาหรับ (นัสค์)  อักษรเทวนาครี  อักษรขุทาพาที  อักษรลัณฑา  อักษรคุรมุขี  
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:   ปากีสถาน ( แคว้นสินธ์)    อินเดีย 
ผู้วางระเบียบ:   Sindhi Language Authority (ปากีสถาน)  National Council For Promotion Of Sindhi Language (อินเดีย) 
รหัสภาษา
ISO 639-1: sd
ISO 639-2: snd
ISO 639-3: มีหลากหลาย: snd – Sindhi lss – Lasi sbn – Sindhi Bhil
Linguasphere: 59-AAF-f
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาสินธ์ เป็นภาษาของกลุ่มชนในเขตสินธ์ในเอเชียใต้ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศปากีสถาน เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยูโรเปียน แม้ว่าจะเป็นภาษาของชาวอารยัน แต่มีอิทธิพลจากภาษาของดราวิเดียนด้วย ผู้พูดภาษาสินธ์พบได้ทั่วโลก เนื่องจากการอพยพออกของประชากรเมื่อปากีสถานแยกตัวออกจากอินเดียเมื่อ พ.ศ. 2490 และสินธ์เป็นของปากีสถาน ภาษานี้เขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 รัฐบาลอินเดียพยายามให้ชาวสินธ์ในอินเดียเขียนด้วยอักษรเทวนาครีแต่ไม่มีการยอมรับเท่าที่ควร นอกจากนี้ชาวสินธ์ในอินเดียมีการเขียนภาษาสินธ์ด้วยอักษรขุทาพาทีอีกด้วย
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์

ภาษาสินธ์ใช้พูดในแคว้นสินธ์และแคว้นบาโลชิสถานในปากีสถาน เป็นภาษาหลักในโรงเรียนในแคว้นสินธ์ และเป็นภาษาที่สองในการาจีและแคว้นบาโลชิสถาน ในอินเดียมีผู้พูดภาษานี้ในรัฐราชสถาน รัฐคุชราต และรัฐมหาราษฏระ
ประวัติศาสตร์

ภาษาที่เป็นที่มาของภาษาสินธ์คือภาษาอปภรามศา ปรากฤต ที่เรียกวรจทะ นักเดินทางจากเปอร์เซียและอาหรับได้เข้ามาประกาศศาสนาอิสลามในสินธ์เมื่อราว พ.ศ. 1284 ทำให้ภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียเข้ามามีบทบาท ภาษาสินธ์ใช้เขียนวรรณคดีเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 19–23 มีทั้งเรื่องของผู้นับถือนิกายซูฟีและบทกวีทางศาสนาอิสลาม ใน พ.ศ. 2411 เจ้าราชรัฐบอมเบย์ได้ออกประกาศให้ใช้อักษรขุทาพาที ซึ่งเป็นอักษรมาตรฐานในบอมเบย์แทนอักษรอาหรับ ทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นในหมู่มุสลิม
สำเนียง

สำเนียงสินธ์ สิรากีใช้พูดในสินธิ์ตอนบน สำเนียงวิโชลีใช้พูดในสินธิ์ตอนกลาง สำเนียงลารี ใช้พูดในสินธิ์ตอนล่าง สำเนียงลาซีใช้พุดในโกฮิสถาน ในบาลูชิสถาน สำเนียงทารี ใช้พูดทางตะวันออกเฉียงใต้ของสินธิ์ และบางส่วนของราชสถาน ประเทศอินเดีย สำเนียงกะฉี ใช้พูดในกุตาร์ และบางส่วนในคุชราต และทางใต้ของสินธ์ สำเนียงวิโชลีถือเป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษา
การเขียน

ก่อนจะมีการจัดรูปแบบมาตรฐานของการเขียน มีการใช้อักษรเทวนาครีและอักษรลันทา รวมทั้งดัดแปลงอักษรอาหรับแบบเปอร์เซียมาใช้ นอกจากนั้น ยังมีอักษรคุรมุขี อักษรขุทาพาที และอักษรศิกรรปุรี ซึ่งปรับรูปแบบมาจากอักษรลันฑา ในช่วงที่อังกฤษเข้ามาปกครอง จะใช้อักษรอาหรับเป็นอักษรมาตรฐาน แต่ก็ใช้อักษรเทวนาครีอย่างแพร่หลายเช่นกัน
การเขียน > อักษรอาหรับ

มีการนำอักษรเปอร์เซียมาใช้เขียนภาษาสินธ์ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 24 ยังใช้ในปากีสถานจนปัจจุบัน มีอักษร 52 ตัว โดยมีการเพิ่มอักษรใหม่ (ڄ ٺ ٽ ٿ ڀ ٻ ڙ ڍ ڊ ڏ ڌ ڇ ڃ ڦ ڻ ڱ ڳ ڪ) เพื่อใช้แทนเสียงในภาษาสินธ์
| جھ | ڄ | ج | پ | ث | ٺ | ٽ | ٿ | ت | ڀ | ٻ | ب | ا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ɟʱ | ʄ | ɟ | p | s | ʈʰ | ʈ | tʰ | t | bʱ | ɓ | b | ɑː ʔ ∅ |
| ڙ | ر | ذ | ڍ | ڊ | ڏ | ڌ | د | خ | ح | ڇ | چ | ڃ |
| ɽ | r | z | ɖʱ | ɖ | ɗ | dʱ | d | x | h | cʰ | c | ɲ |
| ڪ | ق | ڦ | ف | غ | ع | ظ | ط | ض | ص | ش | س | ز |
| k | q | pʰ | f | ɣ | ɑː oː eː ʔ ʕ ∅ | z | t | z | s | ʃ | s | z |
| ي | ء | ھ | و | ڻ | ن | م | ل | ڱ | گھ | ڳ | گ | ک |
| j iː |  | h | ʋ ʊ oː ɔː uː | ɳ | n | m | l | ŋ | ɡʱ | ɠ | ɡ | kʰ |
การเขียน > อักษรเทวนาครี

เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาสินธ์ในอินเดีย รูปแบบสมัยใหม่เป็นรูปแบบที่กำหนดโดยรัฐบาลอินเดียใน พ.ศ. 2491 แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างสมบูรณ์ จึงมีการใช้ทั้งอักษรอาหรับและอักษรเทวนาครี
| अ | आ | इ | ई | उ | ऊ | ए | ऐ | ओ | औ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ə | a | ɪ | i | ʊ | uː | e | ɛ | o | ɔ |
| क | ख | ख़ | ग | ग॒ | ग़ |  | घ |  | ङ |
| k | kʰ | x | ɡ | ɠ | ɣ |  | ɡʱ |  | ŋ |
| च | छ |  | ज | ज॒ | ज़ |  | झ |  | ञ |
| c | cʰ |  | ɟ | ʄ | z |  | ɟʱ |  | ɲ |
| ट | ठ |  | ड | ड॒ | ड़ |  | ढ | ढ़ | ण |
| ʈ | ʈʰ |  | ɖ | ɗ | ɽ |  | ɖʱ | ɽʱ | ɳ |
| त | थ |  | द |  |  |  | ध |  | न |
| t | tʰ |  | d |  |  |  | dʱ |  | n |
| प | फ | फ़ | ब | ब॒ |  |  | भ |  | म |
| p | pʰ | f | b | ɓ |  |  | bʱ |  | m |
| य | र | ल | व |  |  |  |  |  |  |
| j | r | l | ʋ |  |  |  |  |  |  |
| श | ष | स | ह |  |  |  |  |  |  |
| ʃ | ʂ | s | h |  |  |  |  |  |  |
การเขียน > การถอดอักษร

| --- | --- |
เทวนาครี: อาหรับ-เปอร์เซีย
आ: آ
अ: ا
ब: ب
भ: ڀ
थ: ٿ
ट: ٽ
ठ: ٺ
प: پ
ज: ج
झ: جھ
ञ: ڃ
च: چ
छ: ڇ
ख़: خ
द: د
ध: ڌ
ड: ڊ
ढ: ڍ
र: ر
ड़: ڙ
श: ش
ग़: غ
फ़: ف
फ: ڦ
क़: ق
क: ڪ
ख: ک
ग: گ
घ: گھ
ङ: ڱ
ल: ل
म: م
न: ن
ं: ن
ण: ڻ
व: و
य: ي
ब॒: ٻ
ज॒: ڄ
ड॒: ڏ
ग॒: ڳ
त: ت
त: ط
ह: ح
ह: ه
ज़: ذ
ज़: ز
ज़: ض
ज़: ظ
स: س
स: ص
स: ث
คำศัพท์

นอกจากคำศัพท์ที่มาจากภาษาสันสกฤตแล้ว ภาษาสินธ์ยังยืมคำจำนวนมากมาจากภาษาอาหรับ และภาษาเปอร์เซีย ต่อมายังได้รับอิทธิพลจากภาษาอังกฤษ ภาษาฮินดีและภาษาอูรดู ปัจจุบันภาษาสินธ์ในปากีสถานได้รับอิทธิพลจากภาษาอูรดู มีคำยืมจากภาษาอาหรับและเปอร์เซีย ส่วนในอินเดีย ได้รับอิทธิพลจากภาษาฮินดี และมีคำยืมจากภาษาสันสกฤต
สัทวิทยา

ภาษาสินธ์มีเสียงสระและพยัญชนะมากเมื่อเทียบกับภาษาอื่น ๆ มีเสียงพยัญชนะ 46 เสียง และสระ 16 เสียง
สัทวิทยา > พยัญชนะ

|  | Bilabial | Bilabial | Labiodental | Labiodental | Dental consonant|Dental | Dental consonant|Dental | Alveolar | Alveolar | Post- alveolar | Post- alveolar | Palatal | Palatal | Velar consonant|Velar | Velar consonant|Velar | Glottal | Glottal |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Plosives | p ph | b bɦ |  |  | t th | d dɦ |  |  | ʈ ʈh | ɖ ɖɦ |  |  | k kh | g gɦ |  |  |
| Implosives |  | ɓ |  |  |  |  |  | ɗ |  |  |  | ʄ |  | ɠ |  |  |
| Affricates |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | c ch | ɟ ɟɦ |  |  |  |  |
| Nasals | m mɦ | m mɦ |  |  |  |  | n nɦ | n nɦ | ɳ ɳɦ | ɳ ɳɦ | ɲ | ɲ | ŋ | ŋ |  |  |
| Fricatives |  |  | f |  |  |  | s | z | ʂ |  |  |  | x | ɣ | h |  |
| Taps and flaps |  |  |  |  |  |  | r | r | ɽ ɽɦ | ɽ ɽɦ |  |  |  |  |  |  |
| Approximants |  |  | ʋ | ʋ |  |  |  |  |  |  | j | j |  |  |  |  |
| Lateral approximants |  |  |  |  | l lɦ | l lɦ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2547

| มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2547 |
| --- | --- |
สถานที่จัด: โรงแรมโซฟิเท็ลเซนทาราแกรนด์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
เข้าร่วมประกวด: 44
ผ่านเข้ารอบ: 12
ผู้ชนะเลิศ: มรกต กิตติสาระ
← 20032005 →
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2547 การประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส พ.ศ. 2547 ทำการเก็บตัวเพื่อร่วมทำกิจกรรมระหว่างการประกวดที่ จังหวัดเชียงใหม่  และประกวด ณ โรงแรมโซฟิเทล เซ็นทรัล ลาดพร้าว การประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปี พ.ศ. 2547 มีสาวงามเข้าร่วมการประกวดในรอบตัดสิน 44 คน โดยผู้ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนสาวไทย เดินทางไปประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส  2004 ณ ประเทศเอกวาดอร์ โดย เยาวลักษณ์ ไตรสุรัตน์ มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2546 มอบมงกุฎให้แก่ มรกต กิตติสาระ
ผลการประกวด

|  | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2547:  มรกต กิตติสาระ
รองอันดับ 1:  รัชดาวรรณ นาคประเสริฐ
รองอันดับ 2 (3 ตำแหน่ง):  สุธิดา ดีศรี  ทรายขวัญ หาญหนองบัว  สุปรียา เพชรใส
รองชนะเลิศ (12 คนสุดท้าย):  น้ำทิพย์ เกียรติภัทรชัย  ถลัชนันท์ ศรีสนั่น  นวพร สิงหพุทธางกูร  นิรมล เอนกลาภ  ณัฐชยา ลิ้มพัฒน์นันท์  สมฤดี พจน์ปฏิญญา  ญาณินี บุรินทรวรวิทย์
ตำแหน่งต่างๆ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:  สมฤดี พจน์ปฏิญญา
มิสป๊อปปูลาร์:  ทรายขวัญ หาญหนองบัว
งามอย่างไทย:  อินทร์กรแก้ว ศิรวัชรินทร์
สาวมาดมั่นแห่งปี:  สุธิดา ดีศรี
ดูเพิ่ม

www.clubmee.com
| ด ค กมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ |
| --- | --- |
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์:  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024 
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส:  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011 
รายนาม:  กุลธิดา เย็นประเสริฐ  วรินทร ผดุงวิถี  จันจิรา จันทร์โฉม  เยาวลักษณ์ ไตรสุรัตน์  มรกต กิตติสาระ  ชนันภรณ์ รสจันทร์  ไอยวริญท์ โอสถานนท์  ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม  กวินตรา โพธิจักร  ชุติมา ดุรงค์เดช  ฝนทิพย์ วัชรตระกูล  ชัญษร สาครจันทร์  ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์  ชาลิตา แย้มวัณณังค์  เวฬุรีย์ ดิษยบุตร*  อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์  ชลิตา ส่วนเสน่ห์  มารีญา พูลเลิศลาภ  โศภิดา กาญจนรินทร์  ปวีณสุดา ดรูอิ้น  อแมนด้า ออบดัม  แอนชิลี สก็อต-เคมมิส  แอนนา เสืองามเอี่ยม  แอนโทเนีย โพซิ้ว  สุชาตา ช่วงศรี 
รายละเอียด:  รายชื่อ  รางวัลพิเศษ 
* ต่อมาได้สละตำแหน่ง พิมบงกช จันทร์แก้วจึงดำรงตำแหน่งแทน
ยุทธการที่มอลวา

แม่แบบ:Campaignbox Polish September Campaign
ยุทธการที่มอลวา(Battle of Mława),หรือที่เรียกกันว่า การป้องกันของตำแหน่งมอลวา,เกิดขึ้นที่ทางตอนเหนือของเมืองมอลวาในตอนเหนือของโปแลนด์ในช่วงระหว่าง 1 กันยายน ค.ศ. 1939 เป็นหนึ่งในการเปิดฉากการสู้รบของการบุกครองโปแลนด์และสงครามโลกครั้งที่สองในสามัญทั่วไป เป็นการสู้รบกันระหว่างกองกำลังแห่งกองทัพ Modlin ภายใต้การบัญชาการของนายพล  Krukowicz-Przedrzymirski และกองทัพที่ 3 แห่งเยอรมันภายใต้การบัญชาการของเกออร์ก ฟอน คึชเลอร์
ยุทธการที่ยี่สู (ค.ศ. 213)

ยุทธการระหว่างขุนศึกโจโฉและซุนกวน (ค.ศ. 213)
บทความนี้เกี่ยวกับยุทธการที่ยี่สูใน ค.ศ. 213 สำหรับยุทธการยี่สูในปีอื่น ๆ ดูที่ ยุทธการที่ยี่สู
| ด ค กความขัดแย้งช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- |
 หือฉง  โจรโพกผ้าเหลือง  เลียงจิ๋ว  การสังหารหมู่ขันที  ตั๋งโต๊ะ  (เอ๊งหยง)   เยียงเซีย  เจี้ยเฉียว  ซงหยง  เตียงฮัน  เฟิงชิว  ชีจิ๋ว  กุนจิ๋ว  กังตั๋ง  โจโฉรบเตียวสิ้ว  แห้ฝือ  อี้จิง  อ้วนสุด  กัวต๋อ  พกบ๋อง  แฮเค้า  ภาคเหนือของจีน  (ลิหยง • เงียบกุ๋น • ลำพี้ • เป๊กลงสาน)   กังแฮ  เซ็กเพ็ก  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน  (ตงก๋วน • กิจิ๋ว • โลเสีย •  กิสาน (ค.ศ. 214) • เองเปงก๋วน)   เอ๊กจิ๋ว  ยี่สู (ค.ศ. 213)  หับป๋า  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 215)  ปา (ค.ศ. 215-216)  ยี่สู (ค.ศ. 217)  ฮันต๋ง  อ้วนเสีย  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 219)  สามก๊ก → 
ยุทธการที่ยี่สู (จีน: 濡須之戰) เป็นการศึกระหว่างขุนศึกโจโฉและซุนกวนในปี ค.ศ. 213 ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน ยุทธการประกอบด้วยการโจมตีหลายครั้งโดยโจโฉ แต่ทุกครั้งกองกำลังซุนกวนสามารถต้านไว้ได้
บุคคลในยุทธการ

| --- | --- |
 ทัพโจโฉ โจโฉ เป็นผู้บัญชาการ ซุนก้วน † อาจเข้าโจมตีเนวหน้าและได้รับบาดเจ็บจากอาวุธโดยชีเซ่ง เสียชีวิตในเวลาไม่นานหลังกลับมาที่ค่ายหลักของโจโฉ  จูก๋ง เจ้าเมืองอ้วนเซีย ถูกกำเหลงจับตัวในภายหลัง:  ทัพซุนกวน ซุนกวน เป็นผู้บัญชาการ ลิบอง ช่วยเหลือซุนกวนบัญชาการทัพ เสนอแผนในการใช้ท่าเทียบเรือให้เป็นประโยชน์ เล่งทอง ช่วยเหลือลิบองร่วมกับกำเหลงในการยึดอ้วนเซียและโลกั๋ง  กำเหลง ช่วยเหลือลิบองร่วมกับเล่งทองในการยึดอ้วนเซียและโลกั๋ง  จิวท่าย ช่วยรักษาแนวป้องกันของซุนกวน ชีเซ่ง ช่วยเหลือจิวท่าย เป็นผู้ทำให้ซุนก้วนได้รับบาดเจ็บ  จูเหียน ช่วยเหลือจิวท่าย  ตังสิด อาจจะร่วมในยุทธการและเสียชีวิตในที่รบ
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2548

| มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2548 |
| --- | --- |
พิธีกร: สัญญา คุณากร สุฐิตา เรืองรองหิรัญญา
ศิลปินรับเชิญ: รพีภัทร เอกพันธ์กุล ภาณุ สุวรรณโณ วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ 2002 ราตรี
สถานที่จัด: โรงแรมโซฟิเท็ลเซนทาราแกรนด์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
เข้าร่วมประกวด: 44
ผ่านเข้ารอบ: 12
ผู้ชนะเลิศ: ชนันภรณ์ รสจันทน์
← 20042006 →
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ประจำปี พ.ศ. 2548 โดยทำการเก็บตัวเพื่อร่วมทำกิจกรรมระหว่างการประกวด ที่ จังหวัดภูเก็ต และประกวด ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัล พลาซ่า กรุงเทพฯ วันที่ 26 มีนาคม 2548 โดยการประกวดในครั้งนี้ผู้ชนะจะเข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส 2005 ณ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย นับเป็นครั้งที่สองที่ไทยได้จัดการประกวดนางงามจักรวาล โดยครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อปี 1992 โดยมี อรอนงค์ ปัญญาวงศ์  
เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดในปีนั้น โดยในการประกวดครั้งนี้มีสาวงามเข้าร่วมการประกวด 44 คน โดยมี มรกต กิตติสาระ มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2547 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ชนันภรณ์ รสจันทน์
ผลการประกวด

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2548:  ชนันภรณ์ รสจันทน์, (กรุงเทพ)
รองอันดับ 1:  กนกวรรณ เศรษฐพงศ์วนิช, (กรุงเทพ)
รองอันดับ 2 (3 ตำแหน่ง):  ผกามาส แก่นจันทร์, (กรุงเทพ)  นุสรา สุขหน้าไม้,  (กรุงเทพ)  พรทิพย์ ประเสริฐสงค์, (นครนายก)
รองชนะเลิศ (12 คนสุดท้าย):  ณัฐญาภรณ์ ประเสริฐหมอ, (สระบุรี)  อภัสนันท์ พระพลศรี, (อุตรดิตถ์)  อุษณีย์ วัฒฐานะ, (กรุงเทพ)  วัชรวรรณ รุ่งเกียรติกุล, (กรุงเทพ)  สุพัตรา ศรย่า สวิมเฟ่อร์, (เชียงใหม่)  ณธู พันธะชาติ, (นครปฐม)  ปิยะธิดา วงศ์มณี, (พิษณุโลก)
ตำแหน่งต่างๆ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:  นุสรา สุขหน้าไม้, (กรุงเทพ)
งามอย่างไทย:  ผกามาส แก่นจันทร์, (กรุงเทพ)
สาวมาดเข้ม:  กนกวรรณ เศรษฐพงศ์วนิช, (กรุงเทพ)
ขวัญใจชาวภูเก็ต:  นุสรา สุขหน้าไม้, (กรุงเทพ)
มิสป็อปปูล่าโหวต:  อุษณีย์ วัฒฐานะ (กรุงเทพ)
ผู้เข้าประกวด

| --- | --- |
 (1) สุจิตรา พระอาทิตย์สุขุม (ขอนแก่น)  (2) สายฝน ชีช้าง (กรุงเทพ)  (3) พิชญาณี บัวงาม (กาญจนบุรี)  (4) อัญชุลี ธรรมชชาติ (เชียงใหม่)  (5) ณัฐญาภรณ์ ประเสริฐหมอ (สระบุรี)  (6) ประพิมพรรณ ริมชลา (กรุงเทพ)  (7) อภัสนันท์ พระพลศรี (อุตรดิตถ์)  (8) อุษณีย์ วัฒฐานะ (กรุงเทพ)  (9) นุสรา สุขหน้าไม้  (กรุงเทพ)  (10) วัชรวรรณ รุ่งเกียรติกุล (กรุงเทพ)  (11) เยาวลักษณ์ กลัญชัย (กรุงเทพ)  (12) กรรณาภรณ์ เปรมอ่อน (กรุงเทพ)  (13) มณิสรา เทศอุดม (นนทบุรี)  (14) อารีย์ สุขอุดม (ชลบุรี)  (15) อารยา ประสมผล (ระยอง)  (16) สุพัตรา ศรย่า สวิมเฟ่อร์ (เชียงใหม่)  (17) สุชาดา ณ ตะวัน (กรุงเทพ)  (18) รติรสา วงษ์ประเสริฐ (กาญจนบุรี)  (19) นันทะพร หอมสินธุ (กรุงเทพ)  (20) พรทิพย์ ประเสริฐสงค์ (นครนายก)  (21) นวรัตน์ โตทอง (กรุงเทพ)  (22) นภัสวรรณ ภานนท์ (นครราชสีมา):  (23) ตวงรัตน์ มิ่งวิริยะ (กรุงเทพ)  (24) ทัศนีย์ พฤกษ์เจริญพันธ์ (กรุงเทพ)  (25) รจนนท์ กระจ่างวงศ์ (กรุงเทพ)  (26) กนกวรรณ เศรษฐพงศ์วนิช (กรุงเทพ)  (27) ชนม์ชนก บุญตรง (เชียงใหม่)  (28) ฐิติวรรณ จิตติวัฒน์ (กรุงเทพ)  (29) ธัญจิรา ประภาหาร (พิษณุโลก)  (30) อาณิต์ ปลัดสงคราม (ปทุมธานี)  (31) จิตอาภา ตั้งกิจสุวานิช  (กรุงเทพ)  (32) ผกามาส แก่นจันทร์  (กรุงเทพ)  (33) อุมาภรณ์ แสงทอง  (กรุงเทพ)  (34) ชฎาพร บานแย้ม (กรุงเทพ)  (35) นิศากร สิริเวชพันธุ์ (ปทุมธานี)  (36) ณธู พันธะชาติ (นครปฐม)  (37) ปรัศนีย์ สุขสุเดช  (ชลบุรี)  (38) เจสซิก้า คูนี่ (กรุงเทพ)  (39) ณิชกานต์ ศศิโรจน์ (นครสวรรค์)  (40) ปิยะธิดา วงศ์มณี (พิษณุโลก)  (41) ธัญลักษณ์ ศรีธนะ (พะเยา)  (42) ปรีญานุช พรจริยธรรม (สมุทรสาคร)  (43) ชนันภรณ์ รสจันทร์  (กรุงเทพ)  (44) ธัญนันท์ สว่างโรจน์ (นนทบุรี)  
| ด ค กมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ |
| --- | --- |
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์:  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024 
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส:  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011 
รายนาม:  กุลธิดา เย็นประเสริฐ  วรินทร ผดุงวิถี  จันจิรา จันทร์โฉม  เยาวลักษณ์ ไตรสุรัตน์  มรกต กิตติสาระ  ชนันภรณ์ รสจันทร์  ไอยวริญท์ โอสถานนท์  ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม  กวินตรา โพธิจักร  ชุติมา ดุรงค์เดช  ฝนทิพย์ วัชรตระกูล  ชัญษร สาครจันทร์  ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์  ชาลิตา แย้มวัณณังค์  เวฬุรีย์ ดิษยบุตร*  อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์  ชลิตา ส่วนเสน่ห์  มารีญา พูลเลิศลาภ  โศภิดา กาญจนรินทร์  ปวีณสุดา ดรูอิ้น  อแมนด้า ออบดัม  แอนชิลี สก็อต-เคมมิส  แอนนา เสืองามเอี่ยม  แอนโทเนีย โพซิ้ว  สุชาตา ช่วงศรี 
รายละเอียด:  รายชื่อ  รางวัลพิเศษ 
* ต่อมาได้สละตำแหน่ง พิมบงกช จันทร์แก้วจึงดำรงตำแหน่งแทน
ยานเจมินี 5

กอร์ดอน คูเปอร์และพีท คอนราด นักบินประจำยานเจมินี 5
ยานเจมินี 5 (Gemini 5 ชื่อทางการ Gemini V) ยานอวกาศมีนักบินในโครงการเจมินี ของนาซา เมื่อ พ.ศ. 2508 นับเป็นเที่ยวบินที่มีนักบินของโครงการเจมินีลำที่ 3 และของโครงการยานอวกาศทั้งหมดที่มีมนุษย์ขับขี่ลำดับที่ 11 ของสหรัฐอเมริกา (รวมทั้งการบินโดยเครื่องบินทดลองเอกซ์ 15 ที่บินสูงกว่า 100 กิโลเมตร)
นักบิน

กอร์ดอน คูเปอร์ หัวหน้านักบิน(นักบินอวกาศยานเมอร์คิวรี 9 และเจมินี 5)
พีท คอนราด นักบิน (นักบินอวกาศยานเจมินี 5 อะพอลโล 12 และสกายแลบ 2)
นักบินสำรอง
นีล อาร์มสตรอง หัวหน้านักบิน
เอลเลียต เอ็ม ซี จูเนียร์ นักบิน
วัตถุประสงค์ของเที่ยวบิน

ยานเจมินี 5 เพิ่มสถิติการอยู่ในวงโครจรเป็นสองเท่าของยานเจมินี 4 คือ 8 วันเท่ากับเวลาการเดินทางถึงดวงจันทร์ ปัจจัยที่เอื้อให้ทำได้ได้แก่ เซลล์เชื้อเพลิง (Fuel cell) ที่สามารถให้พลังงานไฟฟ้าได้มากขึ้น ซึ่งถือว่าเป็นจุดหมุนของสิ่งประดิษฐ์ที่ทำให้โครงการอะพอลโลที่ต่อเนื่องมามีความเป็นไปได้
คูเปอร์และคอนราดจะต้องฝึกการนัดหมายกับ "ฝัก" หรือ "Pod" ที่ปล่อยออกไปจากยาน แต่เนื่องจากปัญหากำลังไฟฟ้าไม่พอจึงเปลี่ยนเป็นการนัดหมายกับจุดสมมุติที่กำหนดตำแหน่งไว้แล้วในอวกาศ กอร์ดอน คูเปอร์เป็นนักบินอวกาศที่ช่ำชองมาจากโครงการเมอร์คิวรี เป็นนักบินอวกาศคนแรกที่บินในวงโคจรมาแล้ว 2 ครั้ง ทั้งคูเปอร์และคอนราดจะต้องถ่ายภาพความละเอียดสูงให้กระทรวงกลาโหม แต่ปัญหาพลังงานไฟ้ฟ้าก็ทำให้ต้องล้มเลิกเช่นกัน ทั้งสองเลยทำได้แต่เพียงนับรอบ วงโคจร ซึ่งคอนราดได้ปรารภภายหลังว่าเสียดายที่ไม่ได้นำหนังสือขึ้นไปอ่านด้วย อย่างไรก็ดี บึนทึกทางการแพทย์บนยานได้แสดงให้เห็นว่าการบินในอวกาศเป็นเวลานานๆ มีความเป็นไปได้
คอนราดผู้ได้ชื่อว่าเป็นนักพูดตลกเมื่อมีโอกาสได้กล่าวว่า ภารกิจการบินเที่ยวนี้คือ "แปดวันในถังขยะ" (ถังขยะหมายถึงยานเจมินีที่มีขนาดเล็กประมาณรถยนต์โฟล์กสวาเกน)
ปฏิบัติการเที่ยวบิน

การปล่อยยานออกจากฐานเป็นไปด้วยดี มีเพียงปัญหาเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับการเฉทางนอนที่เกินกำหนดในช่วง 13 วินาทีแรกซึ่งต่อมาแก้ได้ในเที่ยวบินหลังๆ  วงโคจรช่วงแรกเป็นวงรีขนาดกว้าง 163 กิโลเมตร ยาว 349 กิโลเมตร
กิจกรรมแรกได้แก่การปล่อย "ฝักนัดพบ" ณ เวลา 2 ชั่วโมง 13 นาทีหลังออกจากฐานปล่อย เรดาร์ได้ตรวจสอบพบว่าฝักนัดพบเคลื่อนตัวสัมพันธ์กับยานในอัตรา 2 เมตรต่อวินาที่และในระหว่างที่ยานขาดสัญญานกับศูนย์ปฏิบัติการภาคพื้นดิน นักบินพบว่าแรงดันในเซลล์เชื้อเพลิงลดลงมากแต่ยังอยู่ในเกณฑ์ต่ำสุด คูเปอร์จึงตัดสินใจปิดด้วยเกรงว่าหากพลังงานไฟฟ้าไม่พออาจต้องยกเลิกปฏิบัติการบินก่อนกำหนด แต่จากการตรวจสอบพบว่าพลังงานไฟฟ้าจากเซลล์เชื้อเพลิงเพียงพอต่อการอยู่ในวงโคจรต่อไป ไม่ต้องล้มเลิก
บัซ อัลดริล นักบินอวกาศที่ปฏิบัติหน้าที่ภาคพื้นดินผู้มีปริญญาเอกด้านกลไกการโคจรได้เสนอให้ใช้วิธีนัดพบกับ "จุดในอวกาศ" โดยไม่ต้องใช้ฝักนัดพบ
นักบินรู้สึกหนาวแม้จะปิดระบบความเย็นในชุดอวกาศแล้วก็ตาม นอกจากนี้ยังรู้สึกว่าดวงดาวต่างๆ นอกหน้าต่างเคลื่อนไหวทำให้เกิดความรู้สึกหลงเลยแก้ด้วยวิธีปิดหน้าต่าง การแก้ปัญหาหลับยากจากการผลัดเวรกันนอนที่เคยปฏิบัติในยานเจมินี 4 โดยให้นอนได้พร้อมกันก็ยังพบว่าหลับยากอยู่
การนัดพบที่จุดจำลองเกิดขึ้นในวันที่ 3 ซึ่งเป็นผลสำเร็จดียิ่งทั้งที่เป็นการทดลองครั้งแรก มีการทดลองบรรจบกับจุดนัดในท่าต่างๆ ทุกท่าด้วย "ระบบขับเคลื่อนและคุมระดับวงโคจร" (OAMS)
ปัญหาที่ภาคพื้นดินพบคือน้ำที่เป็น "ของเสีย" จากเซลล์เชื้อเพลิงมีมากกว่าที่คาดถึงร้อยละ 20 ปัญหาก็คือน้ำมีความเป็นกรดพอควรและต้องเก็บในถังน้ำดื่มที่มีแยกกันโดยถุง แต่จากการทดสอบต่อมาพบว่าถุงมีความจุพอรับน้ำได้ตลอดเที่ยวบิน ในวันที่ 5 แต่ก็มีปัญหาใหญ่เกิดขึ้นอีกโดยหัวจรวดเล็กปรับทิศทางไม่ทำงานไปหนึ่งหัว เป็นเหตุให้ต้องยกเลิกการทดลองบางรายการ
รายการทดลองที่กำหนดมี 17 รายการ ซึ่งได้ทดลองแล้วเสร็จทั้งหมดยกเว้นการถ่ายรูป "ฝักนัดพบ" และถ่ายภาพความละเอียดสูงพื้นโลกของกระทรวงกลาโหม รายการอื่นๆ ที่ได้ทดลองไปได้แก่การวัดความจ้าของพื้นโลกกับพื้นหลังอวกาศเพื่อการแลเห็นของนักบินว่าจะเปลี่ยนแปลงหรือไม่ในระหว่างปฏิบัติการ การทดลองอื่นๆ ได้แก่การวัดเกี่ยวกับความร้อน การเต้นของหัวใจ การกะระยะทางราบ การถ่ายภาพดวงดาวในอวกาศ การอ่านความสูงของเมฆจากยานอวกาศ
การจุดจรวดลดความเร็วเริ่ม ณ เวลา 190 ชั่วโมง 27 นาที 43 วินาทีเหนือฮาวาย แม้จะมีการควบคุมยานระหว่างการเข้าสู่บรรยากาศด้วยการหันเหยานแล้วก็ตาม ยังปรากฏว่ายานตกถึงพื้นน้ำสั้นไปถึง 130 กิโลเมตรจากจุดนัดพบ การการตรวจสอบพบว่าคอมพิวเตอร์ทำงานได้สมบูรณ์แบบ ความผิดพลาดที่การเขียนโปรแกรมเนื่องจากการป้อนอัตราการหมุนของโลกไว้ที่ 360 องศาต่อรอบแทน 360.38 องศา
ปฏิบัติการยานเจมินี 5 สนับสนุนโดยกระทรวงกลาโหม ใช้บุคลากร 10,265 คน เครื่องบิน 114 ลำ เรือ 19 ลำ
แหล่งข้อมูลอื่น

Gemini 5 Mission Report (PDF) October 1965
On The Shoulders of Titans: A History of Project Gemini: http://www.hq.nasa.gov/office/pao/History/SP-4203/cover.htm เก็บถาวร 2003-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Spaceflight Mission Patches: http://www.genedorr.com/patches/Intro.html
NASA data sheet: http://nssdc.gsfc.nasa.gov/database/MasterCatalog?sc=1965-068A เก็บถาวร 2006-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
U.S. Space Objects Registry http://usspaceobjectsregistry.state.gov/search/index.cfm เก็บถาวร 2009-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:Project Gemini
ฝักเรดาร์ประเมินของยานเจมินี 5
ระบบเซลล์เชื้อเพลิงของยานเจมินี 5
มะพร้าวแฝด

| มะพร้าวแฝด |
| --- | --- |

ผลมะพร้าวแฝด
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช (Plantae)
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Liliopsida
อันดับ:: Arecales
วงศ์:: Arecaceae
วงศ์ย่อย:: Coryphoideae
เผ่า:: Borasseae
สกุล:: Lodoicea Comm. ex DC.
สปีชีส์:: L.  maldivica
ชื่อทวินาม
Lodoicea maldivica (J.F.Gmelin) Persoon

ชื่อพ้อง
 Borassus sonneratii Giseke  Cocos maldivica J.F.Gmel.  Cocos maritima Comm. ex H.Wendl.  Lodoicea callypige Comm. ex J.St.Hil.  Lodoicea sechellarum Labill.  Lodoicea sonneratii (Giseke) Baill.
มะพร้าวแฝด, ตาลทะเล, มะพร้าวตูดนิโกร หรือ มะพร้าวทะเล มีชื่อในภาษาฝรั่งเศสว่า Coco de mer แปลว่า "มะพร้าวทะเล" สาเหตุที่ถูกขนานอย่างนี้ก็เพราะว่า พวกเดินเรือในอดีตจะพบลูกมะพร้าวทะเลอยู่ในมหาสมุทร แต่ไม่มีใครเห็นพบเห็นต้นของมัน จึงสันนิษฐานว่าคงมีต้นอยู่ใต้ทะเล บ้างก็ไปไกลยิ่งกว่านั้น คือเชื่อว่าคงเป็นผลไม้จากสวรรค์แน่ ๆ และอาจจะเป็นผลไม้แห่งความอมตะที่อีฟ ภรรยาอาดัม ถูกหลอกให้กินก็ได้ นาน ๆ ครั้งจะมีผู้พบเห็นมะพร้าวทะเลถูกคลื่นซัดเข้าฝั่ง มะพร้าวทะเลจึงกลายเป็นของแปลกและหายากยิ่งกว่าเพชรพลอย และแน่นอนผลไม้พิสดารนี้ก็จะถูกนำไปถวายให้แก่คนที่สำคัญที่สุดในแผ่นดิน นั่นคือกษัตริย์หรือสุลต่าน ไว้ประดับบารมีหรือเป็นยาวิเศษรักษาสารพัดโรค