เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์

| --- | --- |
ยูเอสเอส นิมิตซ์ (CVN-68) ซึ่งเป็นเรือลำแรกของเรือชั้นนิมิตซ์ อยู่กลางทะเลใกล้กับวิกทอเรีย รัฐบริติชโคลัมเบีย หลังจากปรับปรุงครั้งใหญ่ระหว่างปี 1999–2001
ภาพรวมชั้น
ชื่อ::   ไทย : เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์  อังกฤษ : Nimitz-class aircraft carrier 
ผู้สร้าง::  นิวพอร์ตนิวส์ชิปบิลดิงคอมปานี
ผู้ใช้งาน::   กองทัพเรือสหรัฐ
ก่อนหน้าโดย::   ชั้นคิตตีฮอว์ก และ  ชั้นเอนเทอร์ไพรซ์ 
ตามหลังโดย::  ชั้นเจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด
ชั้นย่อย::   ชั้นทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ และ  ชั้นโรนัลด์ เรแกน 
ราคา::  US$8,500 ล้าน ($10,800 ล้าน ในปี 2022)
สร้างเมื่อ::  1968–2006
ในราชการ::  1975–ปัจจุบัน
 ในประจำการ::  3 พฤษภาคม ค.ศ. 1975
วางแผน::  10
เสร็จแล้ว::  10
ใช้การอยู่::  10
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือบรรทุกอากาศยาน
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  100,000–104,600 ลองตัน (101,600–106,300 ตัน) (บรรทุกเต็มพิกัด)
ความยาว::  ยาวสุด: 1,092 ฟุต (332.8 เมตร)  เส้นน้ำลึก: 1,040 ฟุต (317.0 เมตร)
ความกว้าง::  กว้างสุด: 252 ฟุต (76.8 เมตร)  เส้นน้ำลึก: 134 ฟุต (40.8 เมตร)
กินน้ำลึก::  สูงสุดสำหรับเดินเรือ: 37 ฟุต (11.3 เมตร)  ขีดจำกัด: 41 ฟุต (12.5 เมตร)
ระบบขับเคลื่อน::  2 × เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ Westinghouse A4W (HEU 93.5%)  4 × กังหันไอน้ำ  4 × ใบจักร  260,000 แรงม้า (194 เมกะวัตต์)
ความเร็ว::  30+ นอต (56+ กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 35+ ไมล์ต่อชั่วโมง)
พิสัยเชื้อเพลิง::  ไม่จำกัด เดินทางได้ตลอดนาน 20 - 25 ปี
อัตราเต็มที่::  ลูกเรือ: 3,200 คน  นักบิน: 2,480 คน
ลูกเรือ::  5,000–5,200 (รวมนักบิน)
ระบบตรวจการและปฏิบัติการ::  เรดาร์ค้นหาทางอากาศ 3 มิติ AN/SPS-48E  เรดาร์ค้นหาทางอากาศ 2 มิติ AN/SPS-49(V)5  เรดาร์จับเป้าหมาย AN/SPQ-9B  เรดาร์ควบคุมการจราจรทางอากาศ AN/SPN-46  เรดาร์ควบคุมการจราจรทางอากาศ AN/SPN-43C  เรดาร์ช่วยลงจอด AN/SPN-41  4 × ระบบนำวิถีขีปนาวุธ Mk 91 NSSM  4 × เรดาร์นำวิถีขีปนาวุธ Mk 95
สงครามอิเล็กทรอนิกส์และเป้าลวง::  ระบบต่อต้านการสงครามอิเล็กทรอนิกส์ AN/SLQ-32A(V)4  ระบบต่อต้านตอร์ปิโด SLQ-25A Nixie
ยุทโธปกรณ์::  2–3 × ระบบยิงขีปนาวุธนำวิถี Mk 29 แต่ละระบบบรรจุขีปนาวุธ RIM-162 ESSM หรือ RIM-7 Sea Sparrow ได้ 8 ลูก  3–4 × ระบบป้องกันระยะประชิด Phalanx CIWS  2 × ระบบยิงขีปนาวุธนำวิถี Mk 49 แต่ละระบบบรรจุขีปนาวุธ RIM-116 Rolling Airframe Missile ได้ 21 ลูก  ปืนกลอัตโนมัติ Mk 38 ขนาด 25 มม.
เกราะ::  เคฟลาร์ หนา 2.5 นิ้ว (64 มม.) ในบริเวณที่สำคัญ
อากาศยาน::  85–90 ลำ อากาศยานปีกนิ่งและเฮลิคอปเตอร์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ (อังกฤษ: Nimitz-class aircraft carrier) เป็นชั้นเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์จำนวน 10 ลำที่เป็นกำลังหลักของกองทัพเรือสหรัฐ เรือลำแรกของชั้นนี้ตั้งชื่อตามผู้บัญชาการทัพเรือแปซิฟิกในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เชสเตอร์ ดับเบิลยู. นิมิตซ์ (Chester W. Nimitz) ซึ่งเป็นนายทหารสหรัฐคนสุดท้ายที่ได้รับยศจอมพลเรือ เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์มีความยาวโดยรวม 1,092 ฟุต (333 เมตร) และระวางขับน้ำเต็มที่มากกว่า 100,000 ลองตัน (100,000 ตัน) ถือเป็นเรือรบที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาและยังประจำการอยู่ จนกระทั่งยูเอสเอส เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด เข้าประจำการในกองทัพเรือในปี 2017
แทนที่จะใช้เครื่องยนต์กังหันก๊าซหรือระบบดีเซลไฟฟ้าที่ใช้ในการขับเคลื่อนเรือรบสมัยใหม่หลายลำ เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์กลับใช้เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์แรงดันน้ำ (PWR) A4W จำนวน 2 เครื่อง เครื่องปฏิกรณ์เหล่านี้ขับเคลื่อนเพลาใบจักร 4 เพลาและสามารถทำความเร็วสูงสุดได้เกิน 30 นอต (56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 35 ไมล์ต่อชั่วโมง) และมีกำลังสูงสุดประมาณ 260,000 แรงม้า (190 เมกะวัตต์) ด้วยพลังงานนิวเคลียร์ เรือจึงสามารถปฏิบัติงานได้นานกว่า 20 ปีโดยไม่ต้องเติมเชื้อเพลิง และคาดว่าจะมีอายุการใช้งานยาวนานกว่า 50 ปี เรือเหล่านี้จัดอยู่ในประเภทเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์ และมีหมายเลขประจำเรือติดต่อกันตั้งแต่ CVN-68 ถึง 77
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ทั้ง 10 ลำนี้สร้างขึ้นโดยบริษัทนิวพอร์ตนิวส์ชิปบิลดิง (Newport News Shipbuilding Company) ในรัฐเวอร์จิเนีย ยูเอสเอส นิมิตซ์ ซึ่งเป็นเรือลำแรกของชั้น เข้าประจำการเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ส่วนลำสุดท้ายของชั้นคือ ยูเอสเอส จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช เข้าประจำการเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2009 ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1970 เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ได้เข้าร่วมในความขัดแย้งและปฏิบัติการต่าง ๆ ทั่วโลกมากมาย รวมถึงปฏิบัติการกรงเล็บอินทรีในอิหร่าน สงครามอ่าวเปอร์เซีย และล่าสุดในสงครามอิรักและสงครามอัฟกานิสถาน
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ใช้ดาดฟ้าบินแบบเอียง พร้อมระบบ CATOBAR (Catapult Assisted Take-Off But Arrested Recovery) ในการปฏิบัติการบิน ซึ่งประกอบด้วยเครื่องดีดส่งแบบไอน้ำ (steam catapults) และเครื่องจับ (arrestor wires) สำหรับการปล่อยและหยุดเครื่องบิน ระบบนี้ไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มความเร็วในการปฏิบัติการบนดาดฟ้าบินเท่านั้น แต่ยังช่วยให้สามารถใช้งานเครื่องบินได้หลากหลายประเภทมากกว่าระบบ STOVL (Short Take-Off and Vertical Landing) ที่ใช้บนเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเล็กกว่า โดยปกติแล้ว เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์จะบรรทุกฝูงบินประจำเรือ (Carrier Air Wing) ที่ประกอบด้วยเครื่องบินประมาณ 64 ลำ เครื่องบินหลักของฝูงบินเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็น F/A-18E และ F/A-18F Super Hornet นอกจากเครื่องบินแล้ว เรือยังติดอาวุธป้องกันระยะใกล้สำหรับการต่อสู้อากาศยานและป้องกันขีปนาวุธอีกด้วย
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์มีต้นทุนต่อลำประมาณ 8,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2012 ซึ่งเทียบเท่ากับ 10,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามอัตราเงินเฟ้อปี 2022