stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มะพร้าวแฝด
ปัจจุบัน

ในวันนี้ราคาของมะพร้าวทะเลก็ยังแพงอยู่ จากการตรวจราคาการประมูลในอีเบย์พบว่า ตกใบละ 1000-1500 ดอลลาร์สหรัฐ
มะพร้าวทะเลได้รับการกล่าวถึงในหนังสือกินเนสว่าเป็นเมล็ดผลไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีน้ำหนักถึงลูกละ 20 กิโลกรัม กว่าผลจะสุกต้องใช้เวลา 7 ปี กว่าจะเติบโตออกดอกออกผลได้ต้องมีอายุ 20 ปีถึง 40 ปี และมีอายุยืนถึง 400 ปี แบ่งออกเป็นเพศผู้และเพศเมีย ผลตั้งบนดินหนึ่งปีถึงจะมีรากแก้วงอกออกมาแล้วชอนไชเข้าไปในดิน มีความยาวหลายฟุต ก่อนที่จะเริ่มมีใบออกมาปีละ 1 ใบ เพศผู้มีลำต้นสูงถึง 30 เมตร ในปี ค.ศ. 1983 องค์การยูเนสโกได้ระบุให้ Valee de Mai ป่าที่มีต้นมะพร้าวทะเลขึ้น เป็นป่าสงวน
สำหรับในประเทศไทย มะพร้าวทะเลมีปลูกและครอบครองเพียงไม่กี่แห่ง ได้แก่ สวนนงนุช ที่พัทยา ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้สำเร็จ นับเป็นเพียงไม่กี่แห่งในโลกที่สามารถทำเช่นนี้ได้ และสวนแสนปาล์ม ที่อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม และมีราคาซื้อขายที่แพงมาก เคยมีการตั้งราคาขายเฉพาะกะลาที่แห้งแล้วไม่สามารถนำไปเพาะปลูกได้ถึงลูกละ 26,000 บาท
ผลิตภัณฑ์จากมะพร้าวทะเล

ในอดีตผู้คนนิยมเอากะลาของมะพร้าวทะเลไปทำเป็นลูกประคำ เรียกในภาษามลายูว่า Buah tasbih koka (ลูกประคำโขะขะ) หรือแบ่งเป็นสองซีก เพื่อทำเป็นภาชนะเรียกว่า กัชกูล ซึ่งพวกฟากีรหรือพวกขอทานจะใช้เหมือนบาตร เพื่อขออาหารจากชาวบ้าน
ลูกประคำโขะขะที่ใช้ในประเทศไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ไม่ได้ทำมาจากลูกมะพร้าวทะเลจริง แต่ทำมาจากลูกปาล์มชนิดหนึ่ง ซึ่งมีขนาดใหญ่เท่าไข่ไก่ มีกะลาหนามาก ผลิตในตุรกี อิรัก โดยส่งเข้าซีเรีย ซึ่งมีรูปแบบสวยงาม ส่วนที่ผลิตในอิยิปต์ก็มีรูปแบบที่ไม่ค่อยสวยมากนัก นักศึกษาไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซียในประเทศอาหรับ จะพาลูกประคำเหล่านี้มาขายในประเทศไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มีใครทราบว่า ลูกประคำเหล่านั้นไม่ได้ทำมาจากมะพร้าวทะเลจริง
มีความเชื่องมงายเกี่ยวกับลูกประคำโขะขะหลายอย่าง เช่น เป็นเครื่องรางของขลัง เป็นยารักษาโรค บางคนซื้อลูกปาล์มดังกล่าวจากประเทศอาหรับกลับมาเจียระไนทำเป็นลูกประคำ โดยสำคัญผิดคิดว่าเป็นลูกมะพร้าวทะเล ซึ่งพวกเขาจะเก็บขี้เลื่อยมาขายเป็นยารักษาสารพัดโรค
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lodoicea maldivica ที่วิกิสปีชีส์
ผลมะพร้าวแฝดที่โตเต็มที่ (ปอกเปลือกแล้ว)
ยุทธการที่มงกอร์แน

ยุทธการที่มงกอร์แน เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 การสู้รบของยุทธการที่ฝรั่งเศส กองพลยานเกราะที่ 4 ของฝรั่งเศส(4e Division cuirassée) ภายใต้การนำของพันเอกชาร์ล เดอ โกล เข้าจู่โจมหมู่บ้านมงกอร์แน(Montcornet)ที่ถูกยึดครองโดยเยอรมันด้วยจำนวนรถถังฝรั่งเศสกว่า 200 คัน ฝรั่งเศสสามารถขับไล่เยอรมันไปได้ แต่หลังจากนั้นก็ต้องล่าถอยเนื่องจากขาดการสนับสนุนและการแทรกแซงของกองทัพอากาศเยอรมันลุฟท์วัฟเฟอ
| ด ค กแนวรบด้านตะวันตกในสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- | --- |
ปฐมบท / ค.ศ. 1939: สงครามลวง  ·  การรุกซาร์ลันท์  ·  ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์
ค.ศ. 1940–1941: การบุกครองลักเซมเบิร์ก  ·  ยุทธการที่เนเธอร์แลนด์ (ยุทธการที่กรุงเฮก  ·  ยุทธการที่รอตเทอร์ดาม  ·  ยุทธการที่เซลันด์  ·  รอตเทอร์ดามบลิทซ์)  ·  ยุทธการที่เบลเยียม (ยุทธการที่ป้อมเอเบิน-เอมาเอล  ·  ยุทธการที่อานูว์  ·  ยุทธการที่ฌ็องบลู  ·  ยุทธการที่ลิส)  ·  ยุทธการที่ฝรั่งเศส (ยุทธการที่เซอด็อง  ·  ยุทธการที่มงกอร์แน  ·  ยุทธการที่อารัส  ·  ยุทธการที่บูลอญ  ·  การล้อมกาแล  ·  ยุทธการที่เดิงแกร์ก  ·  การถอนทัพที่เดิงแกร์ก)  ·  ยุทธการที่บริเตน (อาดเลอร์ทาค  ·  วันแสนทรหด  ·  วันยุทธการที่บริเตน)  ·  ปฏิบัติการสิงโตทะเล
ค.ศ. 1942–1943: ปฏิบัติการเซอร์เบอรัส  ·  ปฏิบัติการด็อนเนอร์ไคล์  ·  การตีโฉบฉวยแซ็ง-นาแซร์  ·  การตีโฉบฉวยเดียป
ค.ศ. 1944–1945: ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด  ·  ปฏิบัติการดรากูน  ·  การรุกจากปารีสถึงแม่น้ำไรน์  ·  ปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดน (ยุทธการที่อาร์เนม)  ·  ยุทธการที่อาเคิน  ·  ปฏิบัติการเช็ลด์ท  ·  ยุทธการตอกลิ่ม  ·  การบุกครองเยอรมนี
มอริส วิลคินส์
ชีวิตวัยเยาว์

มอริส วิลคินส์ เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2459 ที่เมืองปองกะรัว จังหวัดไวราราปา ประเทศนิวซีแลนด์ เป็นบุตรของนายแพทย์ชื่อเอดการ์ เฮนรี วิลคินส์ (Edgar Henry Wilkins) ซึ่งย้ายถิ่นฐานมาจากเมืองดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ปู่ของมอริสเป็นครูใหญ่โรงเรียนดับลิน ส่วนตาของมอริสก็เป็นผู้กำกับการตำรวจ ไม่นานนัก ครอบครัววิลคินส์ตัดสินใจย้ายออกจากนิวซีแลนด์ไปยังเมืองเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ ตอนที่มอริสอายุได้ 6 เดือน เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนประถมไวลด์กรีนคอลเลจ (Wylde Green College) และย้ายมาโรงเรียนมัธยมชายพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดในช่วงปี พ.ศ. 2472 - 2478
ชีวิตการศึกษาและการทำงาน

มอริสเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ โดยเข้าสังกัดวิทยาลัยเซนต์จอห์น เขาศึกษาในสาขาวิชาฟิสิกส์และวิชาโทวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ต่อมาได้รับปริญญา
ศิลปศาสตรบัณฑิต
มาร์ก โอลิฟันต์ (Mark Oliphant) อาจารย์ของมอริสในขณะนั้น ต่อมาได้เป็นหัวหน้าภาควิชาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม มาร์กได้
จ้างจอห์น แรนดอล (John Randall) เข้ามาเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮมด้วย จอห์นได้รับมอริสมาเป็นนักศึกษาปริญญาเอก
ในเวลาต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2488 จอห์นและมอริสได้ตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับการวาวแสง (phosphoresence) และการกักอิเล็กตรอนจนได้รับปริญญาเอก
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสอง มอริสได้พัฒนาระบบกันเรดาร์ที่มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม ต่อมาได้ทำวิจัยด้านการแยกไอโซโทปที่โครงการแมนฮัตตัน
(Manhattan Project) มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ระหว่างปี พ.ศ. 2484-2485
ครั้นจอห์น แรนดอลได้ขึ้นเป็นหัวหน้าภาควิชาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูว์เมื่อ พ.ศ. 2488 จอห์นได้จ้างมอริสเป็นผู้ช่วยสอนในภาควิชาของเขา ในขณะเดียวกันจอห์นได้
เจรจาร่วมมือกับสภาวิจัยการแพทย์ (Medical Research Council;MRC) เพื่อให้ตั้งห้องปฏิบัติการชีวฟิสิกส์ ซึ่งนับว่าเป็นวิชาใหม่มากในสมัยนั้น แต่สภาวิจัยฯ
กลับบอกว่าการตั้งห้องปฏิบัติการต้องทำที่มหาวิทยาลัยอื่น ปีถัดมาจอห์นได้เป็นหัวหน้าภาควิชาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยลอนดอน โดยมีชื่อตำแหน่งว่า ศาสตราจารย์วีตสโตน
สาขาฟิสิกส์ (มาจากชื่อของชาลส์ วีตสโตน) โดยมีทุนวิจัยในสาขาชีวฟิสิกส์ด้วย จอห์นกับมอริสผู้เป็นคู่หูกันต่างก็ติดตามกันมาอยู่ที่มหาวิทยาลัยลอนดอนด้วย โดยให้มอริสเป็น
ผู้ช่วยหัวหน้าหน่วยวิจัยชีวฟิสิกส์ ณ ที่นี่ ต่อมาราชวิทยาลัยลอนดินได้รับงบประมาณสร้างห้องปฏิบัติการของภาควิชาฟิสิกส์และคณะวิศวกรรมเสียใหม่เพราะเสียหายจากสงคราม หน่วยวิจัยชีวฟิสิกส์รวมถึงห้องปฏิบัติการวิจัยต่าง ๆ ก็ย้ายเข้าไปที่ห้องใต้ดินใต้วิทยาเขตสแตรนด์ ครั้นแล้ว เฟรเดอริก ลินเดอมานน์ (Frederick Lindemann) ได้ให้เกียรติทำพิธีเปิดห้องปฏิบัติการ บทความในวารสาร Nature ของมอริสได้กล่าวว่าทั้งภาควิชาฟิสิกส์และคณะวิศวกรรมต่างก็รุ่งเรืองภายใต้การนำของเขา
ชีวิตส่วนตัว

มอริสสมรสกับรูท (Ruth) นักศึกษาอักษรศาสตร์ขณะที่เขาอยู่ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ต่อมามีบุตรและหย่ากัน มอริสสมรสครั้งที่สองกับแพทริเซีย แอนน์ ชิดเกย์เมื่อปี พ.ศ. 2502 มีบุตรธิดาสี่คนคือ ซาร่าห์ วิลคินส์ จอร์จ วิลคินส์ เอมิลี วิลคินส์ และวิลเลียม วิลคินส์
อัตชีวประวัติของเขาได้เขียนไว้ในหนังสือ ชายคนที่สามกับเกลียวคู่พิศวง (The Third Man of the Double Helix) เมื่อปี พ.ศ. 2546
ก่อนที่จะเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นนักเคลื่อนไหวต่อต้านสงครามและสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ จนกระทั่งโปแลนด์ถูกสหภาพโซเวียตยกทัพบุกเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2482 หน่วยความมั่นคงของอังกฤษเปิดเผยว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยว่าจะเปิดเผยความก้าวหน้าทางอาวุธนิวเคลียร์ จนถูกติดตามจนกระทั่งปี พ.ศ. 2496 เขากล่าวกับรายการ "เอนเคานท์เตอร์" (Encounter) ซึ่งเป็นรายการวิทยุในอังกฤษเมื่อปี พ.ศ. 2542 ว่า "หลังสงครามผมประหลาดใจกับสิ่งที่จะทำมาก ผมเองเกลียดมากกับการที่(ทหารฝ่ายสัมพันธมิตร)เอาระเบิดตั้งสองลูกไปถล่มฆ่าคนไม่รู้อีโหน่อีเหน่ที่ญี่ปุ่น"
มอริสถึงแก่กรรมเมื่อวันอังคารที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2547 รวมอายุได้ 87 ปี 8 เดือน
เกียรติประวัติ

พ.ศ. 2503 มอริสได้รับรางวัลอัลเบิร์ต ลาสเกอร์ (Albert Lasker) จากสมาคมสาธารณสุขอเมริกัน และในสองปีต่อมาก็ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิอังกฤษ พร้อม ๆ กับได้รับรางวัลโนเบลสาขาแพทยศาสตร์พร้อมกับเจมส์ วัตสัน และฟรานซิส คริก ในฐานะผู้ค้นพบดีเอ็นเอ
พ.ศ. 2512 มอริสได้เป็นประธานก่อตั้งของสมาคมความรับผิดชอบต่อสังคมในวิทยาศาสตร์แห่งอังกฤษ
พ.ศ. 2543 ราชวิทยาลัยลอนดอนได้เปิดอาคารแฟรงคลิน-วิลคินส์ ให้เป็นเกียรติแก่โรซาลินด์ แฟรงคลินและเขาที่เคยทำงานที่วิทยาลัย
ที่นอกวิทยาลัยแคลร์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มีประติมากรรมดีเอ็นเอตั้งอยู่ ที่ฐานจารึกว่า "เกลียวคู่นี้จะคลายออกขณะที่เซลล์แบ่งตัว กรรมพันธุ์จะถูกตั้งรหัสตามลำดับของเบส" "แบบจำลองเกลียวคู่นี้สร้างขึ้นจากงานของโรซาลินด์ แฟรงคลิน และมอริส วิลคินส์" ส่วนที่เกลียวจารึกว่า "โครงสร้างดีเอ็นเอนี้ค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2496 โดยฟรานซิส คริก และ เจมส์ วัตสัน ครั้งวัตสันยังอยู่ที่แคลร์" "แบบจำลองดีเอ็นเอมีสายเกลียวสองอันเชื่อมต่อด้วยคู่เบส อะดีนีน - ไทมีน หรือกัวนีน - ไซโตซีน"
รายชื่อหนังสือเกี่ยวกับมอริส วิลคินส์

Robert Olby; 'Wilkins, Maurice Hugh Frederick (1916–2004), Oxford Dictionary of National Biography, online edn, Oxford University Press, Jan 2008
Robert Olby; "Francis Crick: Hunter of Life's Secrets", Cold Spring Harbor Laboratory Press, ISBN 978-0-87969-798-3, published in August 2009.
John Finch; 'A Nobel Fellow On Every Floor', Medical Research Council 2008, 381 pp, ISBN 978-1-84046-940-0; this book is all about the MRC Laboratory of Molecular Biology, Cambridge
Robert Olby; "The Path to The Double Helix: Discovery of DNA"; first published in October 1974 by MacMillan, with foreword by Francis Crick; ISBN 0-486-68117-3; the definitive DNA textbook, revised in 1994, with a 9 page postscript.
Horace Freeland Judson, "The Eighth Day of Creation. Makers of the Revolution in Biology"; CSHL Press 1996 ISBN 0-87969-478-5.
Watson, James D. The Double Helix: A Personal Account of the Discovery of the Structure of DNA; The Norton Critical Edition, which was published in 1980, edited by Gunther S. Stent:ISBN 0-393-01245-X.
Chomet, S. (Ed.), D.N.A. Genesis of a Discovery, 1994, Newman- Hemisphere Press, London; NB a few copies are available from Newman-Hemisphere at 101 Swan Court, London SW3 5RY (phone: 07092 060530).
Maddox, Brenda, Rosalind Franklin: The Dark Lady of DNA, 2002. ISBN 0-06-018407-8.
Sayre, Anne 1975. Rosalind Franklin and DNA. New York: W.W. Norton and Company. ISBN 0-393-32044-8.
Wilkins, Maurice, The Third Man of the Double Helix: The Autobiography of Maurice Wilkins ISBN 0-19-860665-6.
Crick, Francis, 1990. What Mad Pursuit: A Personal View of Scientific Discovery (Basic Books reprint edition) ISBN 0-465-09138-5
Watson, James D., The Double Helix: A Personal Account of the Discovery of the Structure of DNA, Atheneum, 1980, ISBN 0-689-70602-2 (first published in 1968)
Krude, Torsten (Ed.) DNA Changing Science and Society: The Darwin Lectures for 2003 CUP 2003, includes a lecture by Sir Aaron Klug on Rosalind Franklin's involvement in the determination of the structure of DNA.
Ridley, Matt; "Francis Crick: Discoverer of the Genetic Code (Eminent Lives)" was first published in June 2006 in the US and then in the UK September 2006, by HarperCollins Publishers; 192 pp, ISBN 0-06-082333-X; this short book is in the publisher's "Eminent Lives" series.
"Light Is A Messenger, the life and science of William Lawrence Bragg" by Graeme Hunter, ISBN 0-19-852921-X; Oxford University Press, 2004.
"Designs For Life: Molecular Biology After World War II" by Soraya De Chadarevian; CUP 2002, 444 pp; ISBN 0-521-57078-6; it includes James Watson's "well kept open secret" from April 2003!
Tait, Sylvia & James "A Quartet of Unlikely Discoveries" (Athena Press 2004) ISBN 1-84401-343-X
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550

| มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550 |
| --- | --- |
สถานที่จัด: โรงแรมโซฟิเท็ลเซนทาราแกรนด์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
เข้าร่วมประกวด: 44
ผ่านเข้ารอบ: 12
ผู้ชนะเลิศ: ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม
← 20062008 →
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550 การประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปี พ.ศ. 2550 โดยทำการเก็บตัวเพื่อร่วมทำกิจกรรมระหว่างการประกวด ที่ จังหวัดตรัง เมื่อวันที่ 15-21 มีนาคม และประกวด ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัล พลาซ่า กรุงเทพฯ โดยผู้ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนสาวไทย เดินทางไปประกวดมิสยูนิเวิร์สปี 2007 ที่ประเทศเม็กซิโก โดยมี ซูเลย์กา รีเบรา เมนโดซา นางงามจักรวาล 2549 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม
ผลการประกวด

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550:  ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม, (ปทุมธานี)
รองอันดับ 1:  จิราภรณ์ สิงห์เอี่ยม, (กรุงเทพ) †
รองอันดับ 2 (3 ตำแหน่ง):  บัวชมพู วารี, (กรุงเทพ)  วัชรวรรณ สุนทรินทุ, (นนทบุรี)  ณัฐธยาน์ สุวรรณโรจน์, (กรุงเทพ)
รองชนะเลิศ (12 คนสุดท้าย):  วิญญู กู่กิจวัฒนา, (กรุงเทพ)  เนตรนภา ประสงค์แสนสุข, (ตรัง)  เพ็ญรำไพ หวังถาวรยานนท์,  (กรุงเทพ)  ขนิษฐา ทุนคุ้มทอง,  (สมุทรสาคร)  บุญรักษา จันทร์วิภาต, (ราชบุรี)  ศรุดา สุทธิเจริญ, (เชียงใหม่)  ณัฏฐนิช โตวัน, (อุดรธานี)
ตำแหน่งต่างๆ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:  ณัฐธยาน์ สุวรรณโรจน์, (กรุงเทพ)
มิสป๊อปปูลาร์:  ณัฐธยาน์ สุวรรณโรจน์, (กรุงเทพ)
งามอย่างไทย:  ณัฏฐนิช โตวัน, (อุดรธานี)
รักความเป็นไทย:  จิราภรณ์ สิงห์เอี่ยม, (กรุงเทพ)
นางงามผิวสวย:  ศรุดา สุทธิเจริญ , (เชียงใหม่)
ขวัญใจชาวตรัง:  เนตรนภา ประสงค์แสนสุข, (ตรัง)
มิส บี อิ้ง เฮลตี้:  บัวชมพู วารี, (กรุงเทพ)
ผู้เข้าประกวด

| --- | --- |
 (1)ณัฐธยาน์ สุวรรณโรจน์ (กรุงเทพ)  (2)ทัดดาว ดวงจันทร์โชติ (มหาสารคาม)  (3)ปิ่นอนงค์ โพธิ์สุภาพ (กรุงเทพ)  (4)พัทธ์ธีรา ศรลัมพ์ (กรุงเทพ)  (5)ยุวเรศ เรืองศรี (เชียงใหม่)  (6)สาวรวีวรรณ สาสังข์ (กรุงเทพ)  (7)วิญญู กู่กิจวัฒนา (กรุงเทพ)  (8)กชพรรณ เปาลีนาฮูซู (เชียงใหม่)  (9)สุภาวดี ศุภอรรธยา (จันทบุรี)  (10)จิราภรณ์ สิงห์เอี่ยม (กรุงเทพ)  (11)กาญจนสุภา เอกเกษมสุข (ราชบุรี)  (12)เนตรนภา ประสงค์แสนสุข (ตรัง)  (13)ปริศนา อุดมศิลป์ (ระนอง)  (14)เพ็ญรำไพ หวังถาวรยานนท์ (กรุงเทพ)  (15)ชัชฎา คนันพรานนท์ (กรุงเทพ)  (16)เขมภัทร พุทธพฤกษ์ (นครศรีธรรมราช)  (17)ปาณิศา ศุจิธรรม (กรุงเทพ)  (18)ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม (ปทุมธานี)  (19)วศินี รื่นรมย์ (ระยอง)  (20)พจนรัตน์ สุรเกียรติ  (กรุงเทพ)  (21)ธัญรัตน์ สิทธิผล (สระแก้ว)  (22)ศิรินดา อันเดอร์วิช (ลำพูน):  (23)ขนิษฐา ทุนคุ้มทอง (สมุทรสาคร)  (24)นันทวรรณ ธรรมรักษ์ (กรุงเทพ)  (25)ปุณยนุช นรวรคุณ (กรุงเทพ)  (26)ณัฐญาณี รัตนไพฑูรย์ (สุราษฎร์ธานี)  (27)กมลทิพย์ สุขประเสริฐ (นครราชสีมา)  (28)อาภารัตย์ ศรีวงษ์คล (กรุงเทพ)  (29)เปรมมิกา โสทรเกรียงไกร (นครราชสีมา)  (30)สุธีรา ภู่มะลิ (อ่างทอง)  (31)วานิดา วาเลนทีน (ชลบุรี)  (32)จณิสตา ชูช่วยสุวรรณ (กรุงเทพ)  (33)เบญจาภา แดงอินทวัฒน์ (กรุงเทพ)  (34)กิ่งกาญจน์ สุรังค์สุริยกุล (กาญจนบุรี)  (35)สุพิชา พินิจ (กรุงเทพ)  (36)วัชรวรรณ สุนทรินทุ (นนทบุรี)  (37)บุญรักษา จันทร์วิภาต (ราชบุรี)  (38)พัชรดา มุสิกะโปดก (กรุงเทพ)  (39)เกศินี แสงบุญ (เชียงใหม่)  (40)อรอรุณ ศรีพระราม (กรุงเทพ)  (41)ศรุดา สุทธิเจริญ (เชียงใหม่)  (42)บัวชมพู วารี (กรุงเทพ)  (43)ณัฏฐนิช โตวัน (อุดรธานี)  (44)สุดารัตน์ โสมาศรี (ชลบุรี)  
ผู้เข้าประกวดที่ ถอนตัวจากการประกวด 3คน ได้แก่
(16)เขมภัทร พุทธพฤกษ์ (นครศรีธรรมราช)
(17)ปาณิศา ศุจิธรรม (กรุงเทพ)
(44)สุดารัตน์ โสมาศรี (ชลบุรี)
ผู้เข้าประกวดที่ได้เข้ามาแทน 3คน ได้แก่
(16)อรนันท์ แสงทอง (ชัยภูมิ)
(17)สุภาพร อุปมา (นครราชสีมา)
(44)ณฤทัย หุตาคม (กรุงเทพ)
แหล่งข้อมูลอื่น

มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ปี 2550 เก็บถาวร 2011-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ |
| --- | --- |
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์:  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024 
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส:  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011 
รายนาม:  กุลธิดา เย็นประเสริฐ  วรินทร ผดุงวิถี  จันจิรา จันทร์โฉม  เยาวลักษณ์ ไตรสุรัตน์  มรกต กิตติสาระ  ชนันภรณ์ รสจันทร์  ไอยวริญท์ โอสถานนท์  ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม  กวินตรา โพธิจักร  ชุติมา ดุรงค์เดช  ฝนทิพย์ วัชรตระกูล  ชัญษร สาครจันทร์  ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์  ชาลิตา แย้มวัณณังค์  เวฬุรีย์ ดิษยบุตร*  อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์  ชลิตา ส่วนเสน่ห์  มารีญา พูลเลิศลาภ  โศภิดา กาญจนรินทร์  ปวีณสุดา ดรูอิ้น  อแมนด้า ออบดัม  แอนชิลี สก็อต-เคมมิส  แอนนา เสืองามเอี่ยม  แอนโทเนีย โพซิ้ว  สุชาตา ช่วงศรี 
รายละเอียด:  รายชื่อ  รางวัลพิเศษ 
* ต่อมาได้สละตำแหน่ง พิมบงกช จันทร์แก้วจึงดำรงตำแหน่งแทน
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: 15 นาทีเฉียดวิกฤติมรณะ

| ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: 15 นาทีเฉียดวิกฤติมรณะ |
| --- | --- |
15 นาทีเฉียดวิกฤติมรณะ
กำกับ: ยามาโมโตะ ยาสุอิจิโร่, อานาบัน เซอิโนะ
เขียนบท: อาโอยาม่า โกโช
สร้างจาก: ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดย โกโช อาโอยามะ
วันฉาย: 16 เมษายน พ.ศ. 2554
ความยาว: 109 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 47 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ก่อนหน้านี้: ยอดนักสืบจิ๋วโคนวย: ปริศนามรณะเหนือน่านฟ้า
ต่อจากนี้: ยอดนักสืบจิ๋วโคนวย: ปริศนาระทึก-ศึกลูกหนังมรณะ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: 15 นาทีเฉียดวิกฤติมรณะ (ญี่ปุ่น: 名探偵コナン 沈黙の15分; โรมาจิ: Meitantei Konan Chinmoku no Kwōtā (Quarter)) เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 15 ในชุดมังงะและอนิเมะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน มีกำหนดเข้าฉายวันแรกวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2554 และ ภาคนี้ได้กำหนดเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 3 ธันวาคม 2554 รายละเอียดของภาพยนตร์ได้รับการเปิดเผยทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2553
การผลิต

ภาพยนตร์ชุดดังกล่าวได้รับการประกาศในช่วงท้ายของการผลิตภาพยนตร์ตอนที่สิบสี่ที่มีชื่อว่า ปริศนามรณะเหนือน่านฟ้า โดยรายละเอียดของภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการประกาศในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2553  ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554 ทางเว็บไซต์ได้มีการอัปเดตอีกครั้งโดยเการเผยตัวอย่าง 90 วินาทีพร้อมกับเพลงธีม
เพลงประกอบ

Don't Wanna Lie โดย B'z วางจำหน่ายในญี่ปุ่น วันที่ 1 มิถุนายน 2554
Meitantei Conan "Chinmoku no QUARTER" ORIGINAL SOUNDTRACK โดย Katsuo Ono วางจำหน่ายในญี่ปุ่น วันที่ 13 เมษายน 2554
Magic File 2011 (Movie 15 Side Story)

เมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2554 ประเทศญี่ปุ่นได้มีการเผยแพร่โคนัน Magic File ที่ 5 ในชื่อว่า 名探偵コナン Magic File 2011 ～新潟～東京 おみやげ狂騒曲～ (The Niigata-Tokyo Souvenir Capriccio) ทางสถานทีโทรทัศน์โยมิอุริ โดยมีเนื้อเรื่องหลังเกิดเหตุการณ์ในยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับภาพยนตร์นี้
ตัวละคร

| --- | --- |
 ตัวละครหลัก เอโดงาวะ โคนัน  คุโด้ ชินอิจิ  โมริ โคโกโร่  โมริ รัน  ไฮบาระ ไอ  ซึซึกิ โซโนโกะ  ดร.อากาสะ ฮิโรชิ  เมงูเระ จูโซ  โยชิดะ อายูมิ  ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ  โคจิมะ เก็นตะ  ทาคางิ วาตารุ  ซาโต้ มิวาโกะ  ชิราโทริ นินซาบุโร่  โคบายาชิ ซึมึโกะ  ชิบะ คาซึโนบุ  ผู้กำกับโอดางิริ โทชิโร่:  ตัวละครที่ปรากฏในตอนนี้ ยามาโอะ เคสึเกะ  โทโอะโนะ มิสึกิ  ทาชิฮาระ ฟูยูมิ  มุโทอุ ทาเคฮิโกะ  ฮิคาวะ โชอุโกะ  ท่านผู้ว่าการจังหวัดโตเกียว อาซากุระ ยูอิโชริ  ทาชิฮาระ โทมะ
การตอบรับ

ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับภาพยนตร์นี้ฉายผ่านทางโรงภาพยนตร์ ภายหลังเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 พร้อมทั้งผลกระทบอื่นๆที่ตามมาด้วย โดยภาพยนตร์ชุดนี้ได้ติดอันดับเป็นลำดับที่หนึ่งจากบ็อกออฟิศญี่ปุ่นตั้งแต่เปิดฉายครั้งแรกในวันที่ 16 - 17 เมษายน พ.ศ. 2554
แหล่งข้อมูลอื่น

Detective Conan: Quarter of Silence revealed, New Precure Teaser
Official website (ญี่ปุ่น)
| ด ค กยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดย โกโช อาโอยามะ |
| --- | --- | --- |
| ตัวละครหลัก |  คุโด้ ชินอิจิ / เอโดงาวะ โคนัน  โมริ รัน  โมริ โคโกโร่  คิซากิ เอริ  ซึซึกิ โซโนโกะ  ฮัตโตริ เฮย์จิ  โทยามา คาสึฮะ  มิยาโนะ ชิโฮะ / ไฮบาระ ไอ  โยชิดะ อายูมิ  ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ  โคจิมะ เก็นตะ  ฮอนโด เอย์สึเกะ  มิซึนาชิ เรย์นะ / ฮอนโด ฮิเดมิ  จอมโจรคิด / คุโรบะ ไคโตะ  ฮาคุบะ ซางูรุ  |  |
| ภาพยนตร์ |  คดีปริศนาระเบิดระฟ้า  คดีฆาตกรรมไพ่ปริศนา  ปริศนาพ่อมดคนสุดท้ายแห่งศตวรรษ  คดีฆาตกรรมนัยน์ตามรณะ  คดีปริศนาเส้นตายสู่สวรรค์  ปริศนาบนถนนสายมรณะ  คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา  มนตราแห่งรัตติกาลสีเงิน  ยุทธการเหนือห้วงทะเลลึก  บทเพลงมรณะแด่เหล่านักสืบ  ปริศนามหาขุมทรัพย์โจรสลัด  บทบรรเลงแห่งความตาย  ปริศนานักล่าทรชนทมิฬ  ปริศนามรณะเหนือน่านฟ้า  15 นาทีเฉียดวิกฤติมรณะ  ปริศนาระทึก-ศึกลูกหนังมรณะ  ฝ่าวิกฤติเรือรบมรณะ  ลูแปงที่ 3 ปะทะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่  ปริศนากระสุนมรณะ  ปริศนาทานตะวันมรณะ  ปริศนารัตติกาลทมิฬ  ปริศนาเพลงกลอนซ่อนรัก  ปฏิบัติการสายลับเดอะซีโร่  ศึกชิงอัญมณีสีคราม  กระสุนสีเพลิง  เจ้าสาวฮาโลวีน  มฤตยูใต้น้ำทมิฬ  ปริศนาปราการ 5 แฉก  |  |
| โอวีเอ |  โคนันปะทะคิดปะทะไยบะ - ศึกแตกหักชิงดาบล้ำค่า  สิบหก ผู้ต้องสงสัย!?  โคนัน และ เฮย์จิ และเด็กที่หายตัวไป  โคนัน กับคิด และคริสตัลมาเธอร์  เป้าหมายคือโคโกโร่! บันทึกลึกลับของขบวนการนักสืบเยาวชน  ไล่ล่าหาอัญมณี! โคนันกับเฮย์จิปะทะคิด  คำใบ้มรณะจากอากาสะ ฮิโรชิ  การไขคดีของซึซึกิ โซโนโกะ  เมื่อ 10 ปีผ่านไป  โคนัน ปะทะ จอมโจรคิด เกาะแห่งกับดัก  ข้อมูลลับจากลอนดอน  ปาฏิหาริย์ไม้เบสบอลในตำนาน  |  |
| แมจิก ไฟล์ |  Shinichi Kudo — The Case of the Mysterious Wall and the Black Labrador  Shinichi and Ran — The Memories from Mahjong pieces and Tanabata  Osaka Okonomiyaki Odyssey  The Niigata-Tokyo Souvenir Capriccio  Fantasista Flower  |  |
| ตอนพิเศษโทรทัศน์ |  Time Travel of the Silver Sky  Black History  ลูแปงที่ 3 ปะทะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน  เป้าหมายคือ โมริ โคโกโร่!  คดีปริศนากับโคนันที่หายไป  เอพิโสด วัน: กำเนิดยอดนักสืบจิ๋ว  |  |
| ภาคคนแสดง |  จดหมายท้าทายถึงคุโด้ ชินอิจิ บทนำก่อนอำลา  เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ  ชินอิจิปะทะปริศนาวิหคมรณะ  ชินอิจิกับปริศนาเกียวโตชินเซ็นกุมิ  13 ห้องแห่งความตาย  |  |
| หนังสือฉบับนิยาย |  ตำนานขุมทรัพย์โคชู  ซิมโฟนีสังหาร  สาสน์ท้าแด่คุโด้ ชินอิจิ - บทนำแห่งการลาจาก  การกลับมาของคุโด้ ชินอิจิ - ประทะองค์กรชุดดำ  พลิกคดีแม่มดแห่งเอจินบาระ  สาสน์ท้าแด่คุโด้ ชินอิจิ - ปริศนาวิหคมรณะ  สาส์นท้าแด่คุโด้ ชินอิจิ - คดีฆาตกรรมห้องพิพากษา  |  |
| รายชื่อและอื่น ๆ |  รายชื่อตอน มังงะ  อนิเมะ  สปิน-ออฟ วันสบาย ๆ ของซีโร่  ห้าพยัคฆ์นักเรียนตํารวจ  ฮันซาวะ ตัวร้ายสุดโหด  APTX4869  เพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูน  เกม  |  |
ยุทธการที่มัรญุศเศาะฟัร (ค.ศ. 1303)

บทความนี้เกี่ยวกับสงครามระหว่างรัฐสุลต่านมัมลูกกับอิลข่าน สำหรับสงครามระหว่างราชอาณาจักรเยรูซาเลมกับเซลจุก ดูที่ ยุทธการที่มัรญุศเศาะฟัร (ค.ศ. 1126) สำหรับสงครามอื่นที่เกิดในสถานที่เดียวกัน ดูที่ ยุทธการที่มัรญุศเศาะฟัร
ยุทธการที่มัรญุศเศาะฟัร (หรือ มัรญุศศุฟัร) มีอีกชื่อหนึ่งว่า ยุทธการที่ชักฮาบ เกิดในวันที่ 20 ถึง 22 เมษายน ค.ศ. 1303 ระหว่างรัฐสุลต่านมัมลูกกับจักรวรรดิมองโกลพร้อมกับพันธมิตรชาวอาร์มีเนียใกล้อัลกิสวะฮ์ ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของดามัสกัส สงครามนี้มีอิทธิพลทั้งประวัติศาสตร์อิสลามกับเวลาร่วมสมัย เพราะข้อโต้แย้งเกี่ยวกับญิฮาดต่อมุสลิมและเราะมะฎอนมีส่วนเกี่ยวข้องกับฟัตวาของอิบน์ ตัยมียะฮ์ ที่มีส่วนร่วมในสงครามนี้ด้วย หลังจากฝ่ายมองโกลพ่ายแพ้ในสงครามนี้ ทำให้การุกรานลิแวนต์ของพวกมองโกลสิ้นสุดลง
บรรณานุกรม

Boyle, J. A. (บ.ก.). The Cambridge History of Iran: Volume 5 The Saljuq and Mongol Periods.
Kurkjian, Vahan M. (2008). A History of Armenia. Indo-European Publishing. ISBN 9781604440126.
Mazor, Amir (2015). The Rise and Fall of a Muslim Regiment: The Mansuriyya in the First Mamluk Sultanate, 678/1279-741/1341. Bonn University Press. ISBN 978-3-8471-0424-7.
Waterson, James (2007). The Knights of Islam: The Wars of the Mamluks. Greenhill Books. ISBN 978-1-85367-734-2.
33°21′39″N 36°14′53″E﻿ / ﻿33.36084°N 36.248177°E﻿ / 33.36084; 36.248177
ยกกาอิจิ

ยกกาอิจิ (ญี่ปุ่น: 四日市市; โรมาจิ: Yokkaichi-shi; ทับศัพท์: แปลว่า "ตลาดวันที่สี่") เป็นนครในจังหวัดมิเอะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 205.53 ตารางกิโลเมตร ในปี 2010 มีจำนวนประชากร 314,393 คน
ยกกาอิจิเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการผลิต "บังโกะ" (เครื่องเคลือบดินเผาชนิดหนึ่ง) รถยนต์ ผ้า เคมี ชา ซีเมนต์ และชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะหน่วยความจำยี่ห้อโตชิบา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยกกาอิจิ
Yokkaichi City official website
Yokkaichi Information, Movie, and Community Portal เก็บถาวร 2012-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน TranslatablePage
Hiroshige prints of the Tokaido - Station 44 Yokkaichi เก็บถาวร 2012-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ยกกาอิจิ ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค ก จังหวัดมิเอะ |
| --- | --- | --- |
สึ (เมืองหลวง)
| นครพิเศษ |  ยกกาอิจิ  |  |
| นคร |  คาเมยามะ  คูมาโนะ  คูวานะ  ชิมะ  ซูซูกะ  โทบะ  นาบาริ  มัตสึซากะ  สึ  อิงะ  อิเซะ  อินาเบะ  โอวาเซะ  |  |
| เมือง แบ่งตามอำเภอ |  อำเภออินาเบะ โทอิง  อำเภอคิตะมูโระ คิโฮกุ  อำเภอคูวานะ คิโซซากิ  อำเภอมิเอะ อาซาฮิ  คาวาโงเอะ  โคโมโนะ  อำเภอมินามิมูโระ คิโฮะ  มิฮามะ  อำเภอทากิ เมวะ  โอได  ทากิ  อำเภอวาตาไร มินามิอิเซะ  ไทกิ  ทามากิ  วาตาไร  |  |
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง