stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเพชรบุรี สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคกลาง
ประวัติ

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเพชรบุรี ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2514 บนเนื้อที่ซึ่งเดิมเป็นที่ดินของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ จึงเป็นที่มาของชื่อ "เกษตรจอมพล" วิทยาลัยตั้งอยู่ทางทิศเหนือของหมู่บ้านสามพระยา อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี โดยแบ่งการเรียนการสอนออกเป็น 2 หลักสูตร คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพตามโครงการขยายโอกาสทางการศึกษาการเกษตรเพื่อชีวิตและประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง นอกจากนี้ ยังเปิดสอนหลักสูตรวิชาชีพเกษตรกรรมระยะสั้นตามโครงการอาชีวศึกษาเพื่อพัฒนาชนบท เพื่อผลิตบุคลากรทางด้านการเกษตรตามความต้องการของตลาดแรงงานและชุมชนในเขตจังหวัดเพชรบุรีและประจวบคีรีขันธ์
หลักสูตรที่เปิดสอน

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเพชรบุรี ปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอน 2 ระดับ คือ ปวช. และ ปวส. (ในอนาคตจะเปิดสอนระดับปริญญาตรี)
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ
สาขาวิชาเกษตรศาสตร์
สาขาวิชาพณิชยการ
หลักสูตรปรกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง
สาขาวิชากษตรศาสตร์
สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
สาขาวิชาเทคโนโลยีภูมิทัศน์
สาขาวิชาพืชศาสตร์
สาขาวิชาเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
สาขาวิชาสัตวศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเพชรบุรี เก็บถาวร 2010-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติวิทยาลัย เก็บถาวร 2009-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ป้ายวิทยาลัยฯ
พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะ

| พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะ |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล
ครองราชย์: 25 กันยายน พ.ศ. 2311 — 11 มกราคม พ.ศ. 2318
รัชสมัย: 6 ปี
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้านรภูปาล ศาหะ
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ
ประสูติ: พ.ศ. 2266  กุรข่า ราชอาณาจักรเนปาล
สวรรคต: 11 มกราคม พ.ศ. 2318 กรุงกาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล (พระชนมายุ 52 พรรษา)
พระบรมราชินี: สมเด็จพระราชินีนเรนทราแห่งเนปาล
พระราชบุตร: พระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ เจ้าชายบาฮาดูร์แห่งเนปาล
พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะ
ราชวงศ์: ราชวงศ์ศาห์
พระราชบิดา: พระเจ้านรภูปาล ศาหะ
พระราชมารดา: พระนางกุศัลยาวติ ศาหะ
พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะ พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล (พ.ศ. 2266 - 11 มกราคม พ.ศ. 2318;เนปาลี:पृथ्वीनारायण शाह) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์ชาห์หรือศาห์ที่ปกครองเนปาล พระองค์ทรงเป็นที่นับถือจากการที่ทรงเริ่มต้นการรวมชาติเนปาล  ที่ซึ่งถูกแบ่งแยกและอ่อนแอภายใต้การปกครองของสหพันธ์มัลละ พระองค์ทรงเป็นเชื้อสายรุ่นที่ 9 ของดราวะยะ ศาห์ (พ.ศ. 2102 - พ.ศ. 2113) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์แห่งกุรข่า มเด็จพระราชาธิบดีปฤฐวีนารายณศาหะทรงครองราชบัลลังก์สืบต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีนาราภูปาลศาหะเป็นกษัตริย์แห่งกุรข่าในปีพ.ศ. 2286
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ

พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้านรภูปาล ศาหะกับพระนางกุศัลยาวติ ศาหะพระมเหสีพระองค์ที่สองแต่พระองค์ทรงได้รับการเลี้ยงดูจากพระมเหสีพระองค์แรกคือพระนางจันทราประภาวตี ซึ่งเป็นพระมารดาเลี้ยง เจ้าชายทรงเริ่มต้นสนพระทัยด้านการเมืองของรัฐอันเนื่องมาจากพระราชบิดามักทรงใช้เวลากับการศาสนาในห้องสวดมนต์ เจ้าชายมีพระประสงค์ที่จะพิชิตเหนือแคว้นนุวคต  พระราชินีองค์แรกหรือมหารานีพระมารดาเลี้ยงทรงปลูกฝังให้เจ้าชายทรงมีปณิธานในการรวมชาติเนปาล การเสด็จพระราชดำเนินด้วยพระบาทไปรอบโกรข่าและตรัสกับราษฎรอันเป็นสิ่งที่โปรดและการกระทำครั้งนี้ข่วยให้พระองค์ทรงเข้าพระทัยในพสกนิกรกุรข่า พระองค์ทรงมีเชื้อสายจากพวกราชปุตตระกูลสิโสเดียจากเมืองจิตตอร์การห์ ในรัฐราชสถานแต่บรรพบุรุษของพระองค์ทรงตั้งถิ่นฐานที่เขตโกรข่าจากนั้นจึงกลายเป็นชื่อเผ่านักรบกุรข่าผู้ซึ่งมีเชื้อสายจากชาติพันธุ์ราชปุต-มองโกล
การรวมชาติเนปาล

สมเด็จพระราชาธิบดีปฤฐวีนารายณศาหะทรงประสบความสำเร็จจากการเริ่มต้นรุกรานสหภาพแห่งนุวคตที่ซึ่งทอดยาวตั้งแต่กรุงกาฐมาณฑุจนถึงแคว้นโกรข่า ในปีพ.ศ. 2287 หลังจากสหภาพนุวคต พระองค์ทรงเข้าพิชิตจุดยุทธศาสตร์ในบริเวณเนินเข้ารอบๆภูเขากาฐมาณฑุ การสื่อสารในราชรัฐหุบเขากาฐมาณฑุต่อโลกภายนอกจึงถูกตัดขาด การเข้ายึดครองเส้นทางคุติในปีพ.ศ. 2299 ได้หยุดการค้าขายระหว่างหุบเขากับธิเบต เพื่อหยุดการค้าขายระหว่างชาวเนวาร์ที่อาศัยอยู่ในหุบเขากาฐมาณฑุกับชาวมุสลิมแห่งจักรวรรดิโมกุลในอินเดีย
หลังจากทรงปราชัยอย่างเสียพระเกียรติถึงสองครั้ง พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะทรงเอาชนะและเข้ายึดครองกีรติปุระในการโจมตีครั้งที่สาม แต่พระองค์ต้องสูญเสียคารูน ปันเด นายพลคนสนิทของพระองค์และพระอนุชา ด้วยความแค้นพระทัยที่ต้องสูญเสียนายทหารคนสนิท หลังจากทรงยึดครองกีรติปุระพระองค์ทรงสั่งให้ตัดจมูกและปากของชายทุกคน เพื่อเป็นกาลงโทษถึงความไร้สัจจะของชาวกีรติปุระเนื่องจากชาวเมืองได้ยอมแพ้แต่กลับส่งกองทัพมาโจมตีพระองค์ในภายหลัง ทำให้ส่งผลถึงกิตติศัพท์ด้านความโหดเหี้ยมของพระองค์ ในที่สุดสมเด็จพระราชาธิบดีปฤฐวีนารายณศาหะเสด็จพระราชดำเนินเข้าสู่เมืองหลังจากยึดครองกีรติปุระ ดังนั้นพระเจ้าจายะประกาชแห่งกาฐมาณฑุได้เสด็จพร้อมพระมเหสีลี้ภัยไปยังเมืองปาตานที่ลลิตปุระ ปาตาน เมื่อพระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะได้ขยายอาณาเขตสู่ปาตานในเวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์ พระเจ้าจายะประกาชแห่งกาฐมาณฑุและพระเจ้าเท็จนารสิงห์มัลละแห่งปาตานได้เสด็จลี้ภัยไปยังภักตาปุระ ที่ซึ่งต่อมาก็ถูกยึดครองเช่นกัน สมเด็จพระราชาธิบดีปฤฐวีนารายณศาหะทรงสามารถยึดครองหุบเขากาฐมาณฑุและทรงสถาปนากาฐมาณฑุขึ้นเป็นราชธานีพ.ศ. 2312 พระองค์ทรงประกาศขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นปฐมกษัตริย์แห่งเนปาลที่จัตุรัสดะระบาร์ การสถาปนาราชอาณาจักรเนปาลทำให้พระองค์มีพระราชปณิธานในการพิชิตด้านตะวันออก ราชอาณาจักรเซนแห่งเจาดันติได้ถูกยึดครองในปีพ.ศ. 2316 และราชอาณาจักรเซนแห่งวิเจปุระก็ถูกผนวกเข้าอาณาจักรเนปาลในเวลาต่อมา การปราบปรามและรวมชาติเนปาลพระองค์ต้องใช้เวลานานเกือบ 25 ปี
เสด็จสวรรคต

พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะทรงขยายอาณาเขตและรักษาความสงบสุขแต่พระองค์ทรงปฏิเสธการเจริญสัมพันธไมตรีกับอังกฤษ ทรงปฏิเสธที่ทำการค้ากับชาวอังกฤษ พระองค์เสด็จสวรรคตก่อนที่จะทรงวางรากฐานประเทศให้มีประสิทธิภาพ ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต จึงโปรดเกล้าฯให้พระบรมวงศานุวงศ์ชั้นสูงเข้าเฝ้า โดยทรงขอให้เจ้านายทุกพระองค์ยึดถือเป็นกฎต่อไปว่าการสืบราชสมบัติจะต้องเป็นของพระโอรสองค์โตในกษัตริย์ที่อยู่ในสิริราชสมบัติเท่านั้น การทีทรงตั้งกฎนี้เพื่อป้องกันการแย่งชิงราชบัลลังก์เหมือนราชรัฐอื่น ๆ และกฎมณเฑียรบาลนี้ได้รับการยึดถือต่อมา พระองค์เสด็จสวรรคตในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2318 สิริพระชนมายุ 52 พรรษา  พระนางนเรนทราลักษมีศาหะ พระอัครมเหสีทรงกระทำตามประเพณีฮินดูคือพิธีสตี เมื่อสามีตายภรรยาต้องโดดเข้ากองไฟเพื่อตายตาม พระนางและนางพระกำนัลทรงกระโดดเข้ากองไฟสิ้นพระชนม์ตามพระราชสวามี เจ้าชายประตาปสิงห์ พระราชโอรสองค์โตทรงครองราชย์สืบต่อเป็น พระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ และพระราชปณิธานการรวมชาติของพระองค์ได้รับการสานต่อโดยพระโอรสอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายบะหะดูร์ศาหะ
คำสาปราชวงศ์เนปาล

คำสาปแห่งราชวงศ์เนปาลได้รับการกล่าวขานสืบต่อกันมา มีเรื่องเล่าว่า ขณะที่พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะกำลังทรงเตรียมทำศึกครั้งสุดท้ายกับราชรัฐในหุบเขากาฐมาณฑุและเสด็จผ่านป่า ได้ทรงพบกับฤๅษีตนหนึ่งเข้าโดยบังเอิญซึ่งเป็นองค์เทพเจ้าจำแลงมา ตามกฎของศาสนาฮินดูที่ทรงนับถือระบุไว้ว่า ถ้าเจอผู้ทรงศีลให้ถวายน้ำนม พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะก็ทรงปฏิบัติตามนั้น
ฤๅษีตนนั้นรับน้ำนมที่ถวายดื่ม และบ้วนกลับลงไปในภาชนะที่ใส่ พร้อมกับทูลถวายกลับไปเพื่อให้ทรงดื่ม แต่พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะทรงปฏิเสธ แทนที่จะทรงดื่มกลับทรงราดนมไปที่มือของฤๅษีตนนั้นและน้ำนมหกลงโดนนิ้วพระบาทของพระองค์ทั้งสิบนิ้ว
การกระทำของพระองค์สร้างความโกรธแค้นให้กับฤๅษียิ่งนัก ฤๅษีซึ่งเป็นเทพจำแลงบรรลุโทสะตะโกนต่อหน้าพระพักตร์ด้วยเสียงเกรี้ยวกราดว่า ถ้าพระองค์ดื่มนมที่เขาบ้วนออกมา ก็จะทรงได้ทุกอย่างตามที่ทรงปรารถนา
ฤๅษีสาปแช่งพระองค์และผู้สืบทอดสายพระโลหิต โดยสาปแช่งให้ทรงมีผู้สืบทอดราชบัลลังก์ไปอีก 10 ชั่วคนตามน้ำนมที่รดลงนิ้วพระบาททั้งสิบหลังจากนั้นขอให้ราชวงศ์ศาหะล่มสลาย ซึ่งต่อมาราชวงศ์เนปาลสิ้นสุดลงตามคำสาปจริง
พระบรมราชานุสาวรีย์พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะ
ถนนยุงกัส

ถนนยุงกัส
ถนนยุงกัส (สเปน: Camino de las Yungas) หรือ ถนนแห่งความตาย (สเปน: El Camino de la Muerte) เป็นถนนในประเทศโบลิเวียที่เชื่อมต่อระหว่างกรุงลาปาซกับเมืองโกโรยโก ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงลาปาซ 56 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถนนสายนี้แคบและคดเคี้ยวจนทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นบ่อย ๆ และในปี 1995 ธนาคารเพื่อการพัฒนาภูมิภาคอเมริกันก็ขนานนามมันว่า “ถนนที่อันตรายที่สุดในโลก” มีผู้เสียชีวิตบนถนนนี้ปีละประมาณ 200-300 คน
ประวัติและลักษณะของถนน

ถนนยุงกัสถูกสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยเชลยศึกชาวปารากวัย ถนนเส้นนี้เป็นเส้นทางหนึ่งในไม่กี่เส้นทางที่เชื่อมระหว่างเขตป่าดิบชื้นแอมะซอนกับกรุงลาปาซ ถนนนี้อันตรายมากเนื่องจากถนนตั้งอยู่ข้างเหวที่สูงชัน มีความกว้างเพียงหนึ่งช่องทางจราจร (มีความกว้างน้อยกว่า 3.2 เมตร) และไม่มีรั้วกันขอบถนน นอกจากนี้ยังมักมีฝนและหมอกที่ทำให้ทัศนวิสัยไม่ดี พื้นถนนลื่น และทำให้มีหินหล่นจากภูเขาด้านบน
กฎจราจรท้องถิ่นกำหนดไว้ว่าผู้ขับถนนทางลาดลงต้องขับทางขอบนอกเมื่อมีรถสวนมา กฎนี้ทำให้รถที่วิ่งมาเร็วหยุดและเจรจาให้ผ่านทางไปได้อย่างปลอดภัย และยังให้รถวิ่งด้านซ้ายเมื่อสวนกันเพื่อให้ผู้ขับซึ่งขับพวงมาลัยข้างซ้ายมองเห็นขอบทางได้ดีขึ้น
เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 1983 มีรถโดยสารประจำทางตกเหวจากถนนยุงกัสทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 100 คน อุบัติเหตุครั้งนี้กล่าวกันว่าเป็นอุบัติเหตุทางการจราจรที่รุนแรงที่สุดของโบลิเวีย
จักรยาน

ความอันตรายของถนนนี้กลับดึงดูดนักท่องเที่ยวที่ชอบความตื่นเต้นมาเป็นจำนวนกว่า 25,000 คน
โดยส่วนใหญ่มักจะขี่จักรยานในช่วงที่ถนนลาดลงเป็นระยะทางประมาณ 64 กิโลเมตรจนถึงเมืองโกโรยโก ปัจจุบันมีบริษัททัวร์หลายแห่งที่ให้บริการทางด้านข้อมูล คนนำทาง การเดินทาง และอุปกรณ์
ถึงแม้จะเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว แต่ถนนยุงกัสก็ยังอันตรายมาก ในปี 2008 มีผู้เสียชีวิตขณะขี่จักรยานอย่างน้อย 13 คน
เส้นทางอื่น

ปลายปี 2006 มีการเปิดใช้ถนนใหม่ที่เชื่อมจากลาปาซไปยังโกโรยโกซึ่งใช้เวลาก่อสร้างนานถึง 20 ปี ถนนใหม่นี้มีหลายช่องทางจราจร มีทางเดินเท้า รั้วกั้นขอบถนน ซึ่งปลอดภัยกว่าเส้นทางถนนยุงกัส และทำให้การจราจรบนถนนยุงกัสเบาบางลงมาก
สามารถ ราชพลสิทธิ์

| สามารถ ราชพลสิทธิ์ม> ว.ม., ป.ม., ร.ท.ภ. |
| --- | --- |
สามารถ ในปี พ.ศ. 2556

รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์
ดำรงตำแหน่ง 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2566
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 (71 ปี)
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2548–ปัจจุบัน)

สามารถ ราชพลสิทธิ์ (เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496) อดีตรองหัวหน้าพรรคตามภารกิจ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ฝ่ายโยธาและจราจร สมัยอภิรักษ์ โกษะโยธิน
การศึกษา

สามารถ ราชพลสิทธิ์ หรือ ดร.สามารถ ราชพลสิทธิ์เกิดวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 ที่ ตำบลปากพะยูน อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เป็นบุตรของ นายจบ ราชพลสิทธิ์ และนางละม้าย ราชพลสิทธิ์  จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนพัทลุง และเข้าศึกษาในชั้นมัธยมตอนปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เป็นเพื่อนร่วมรุ่นของ จิระนันท์ พิตรปรีชา กวีซีไรต์ ต่อจากนั้นจึงได้เข้ารับการศึกษาในระดับปริญญาตรี ที่วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระดับปริญญาโท วิศวกรรมโยธา สาขาวิศวกรรมจราจรและขนส่ง สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (เอไอที) โดยทุนยูเสด (USAID) และระดับปริญญาเอก วิศวกรรมโยธา สาขาการวางแผนโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่ง มหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยทุนรัฐบาลญี่ปุ่น
การทำงาน

ดร.สามารถ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการวางระบบจราจรเมืองใหญ่ เป็นหนึ่งในคณะกรรมการพิจารณาโครงการ รถเมล์ด่วนพิเศษบีอาร์ที (Bus Rapid Transit หรือ BRT) ของ สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) มีประสบการณ์ทำงานเกี่ยวข้องกับจราจรและขนส่ง ทั้งในและต่างประเทศหลายประเภท เช่น รถไฟฟ้า ทางด่วน สนามบิน และท่าเรือ โดยเป็นที่ปรึกษาโครงการ ให้กับองค์การระหว่างประเทศต่างๆ เช่น ธนาคารโลก องค์การสหประชาชาติ ธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย (เอดีบี)  องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (ไจก้า) และกองทุนความร่วมมือด้านเศรษฐกิจโพ้นทะเล (โออีซีเอฟ) ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น "เจบิก" หรือ ธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น
การทำงาน > การเมือง

ระหว่างดำรงตำแหน่ง รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นเวลาสั้นๆ ระหว่างเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ดร.สามารถ ได้รับผิดชอบดูแลโครงการด้านการจราจรหลายโครงการ ที่สำคัญเช่น โครงการรถเมล์ด่วนพิเศษบีอาร์ที (Bus Rapid Transit หรือ BRT) และยังรับผิดชอบควบคุมดูแลโครงการต่อขยายเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอสไปยังฝั่งธนบุรี
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 ดร.สามารถ ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ในระบบสัดส่วน กลุ่มที่ 1 ลำดับที่ 2 สังกัด พรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการแก้ไขปัญหาหนี้สินแห่งชาติ  สภาผู้แทนราษฎร และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2554 ดร.สามารถ ลงรับสมัครเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ  ลำดับที่ 27 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย
ในปี 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 37 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 นายสามารถได้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 13
ประสบการณ์ด้านวิศวกรรมจราจร

โครงการวางแผนระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนเมืองเกาชุง (Kaohsiung) ประเทศไต้หวัน
โครงการศึกษาความเหมาะสมระบบรถไฟฟ้ากรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย
โครงการวางแผนแม่บทโครงข่ายถนนและรถไฟฟ้าในกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
โครงการปรับปรุงถนนในชนบทของประเทศฟิลิปปินส์
โครงการปรับปรุงการเดินเรือทะเลในประเทศฟิลิปปินส์
โครงการจัดทำแผนแม่บทการเดินเรือทะเลในประเทศเวียดนาม
โครงการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานเพื่อส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมในประเทศเวียดนาม
โครงการศึกษาความเหมาะสมระบบท่าอากาศยานในประเทศบังกลาเทศ
โครงการปรับปรุงระบบท่าอากาศยานในประเทศฟิลิปปินส์
โครงการปรับปรุงระบบท่าอากาศยานในประเทศไทย
โครงการวางแผนแม่บทและศึกษาความเหมาะสมสนามบินอู่ตะเภา
โครงการวางแผนพัฒนาทางรถไฟควบคู่กับการพัฒนาเมืองในประเทศไทย
โครงการระบบทางด่วนในกรุงเทพฯ
โครงการวางแผนระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนสำหรับเมืองเชียงใหม่
โครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาเมือง (Land Readjustment) ในประเทศไทย
กรณี บีเอ็มซีรีส์ 7

นายสามารถตกเป็นข่าวฮือฮาเมื่อ นายสมัคร สุนทรเวช และนายดุสิต ศิริวรรณ กล่าวหาในรายการ "สมัคร-ดุสิต คิดตามวัน" ว่านายสามารถ รับสินบนเป็นรถ “บีเอ็ม ซีรีส์ 7” ทำให้นายสามารถฟ้องร้องดำเนินคดีกับนายสมัคร และนายดุสิต ที่ ศาลอาญากรุงเทพใต้ ซึ่งเมื่อวันที่ 12 เมษายน 2550 ศาลชั้นต้นได้พิพากษา ให้จำคุกจำเลยทั้งสอง รวม 4 กระทง ๆ ละ 6 เดือน รวมจำคุกคนละ 24 เดือน โดยไม่รอลงอาญา และให้โฆษณาคำพิพากษาย่อ ในหนังสือพิมพ์ติดต่อกัน เป็นเวลา 3 วัน โดยจำเลยเป็นผู้ออกค่าใช้จ่าย ต่อมา เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2551 ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น
ผลงานหนังสือ

ดร.สามารถ ราชพลสิทธิ์ ได้ถ่ายทอดประสบการณ์เกือบ 30 ปี จากการทำงานในแวดวงวิศวกรรมจราจรและขนส่ง ทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงช่วงเวลาปีเศษ ในตำแหน่ง รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ที่รับผิดชอบดูแลการแก้ไขปัญหาจราจร และผลักดันเส้นทาง รถไฟฟ้าบีทีเอส ให้ข้ามไปถึงฝั่งธนบุรี กลายเป็นผลงานเขียนเล่มแรกในชีวิตชื่อ "เปิดปมรถไฟฟ้า ที่คนกรุงเทพฯ ต้องรู้" ประกอบไปด้วยเนื้อหาเกี่ยวกับรถไฟฟ้าในหลากหลายประเด็น
การดำรงตำแหน่งอื่นๆ

ประธานสมาคมวิศวกรโยธาแห่งประเทศญี่ปุ่น (ประจำประเทศไทย)
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง
กรรมการแปรรูปการท่าเรือแห่งประเทศไทย
เลขาธิการสมาคมวิทยาการจราจรและขนส่งแห่งประเทศไทย
ประธานคณะอนุกรรมการสาขาวิศวกรรมจราจรและขนส่ง สมาคมวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
กรรมการ/ที่ปรึกษา สมาคมนักเรียนเก่าเตรียมอุดมศึกษา ในพระบรมราชูปถัมภ์
กรรมการส่งเสริมมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
นายกสมาคมนักเรียนเก่าพัทลุง
เกียรติประวัติ

ได้รับรางวัลเกียรติยศจากประเทศฟิลิปปินส์ จากผลงานการเป็นที่ปรึกษาของธนาคารโลกเพื่อวางแผนแม่บทโครงข่ายถนน และรถไฟฟ้าในกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
ได้รับรางวัล นักศึกษาเก่าดีเด่น มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2543
ได้รับเลือกเป็นนักศึกษาเก่าดีเด่น คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2549
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 6 เหรียญทองดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ท.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

บทความจาก นสพ.ไทยรัฐ 3 ต.ค.50 เก็บถาวร 2007-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บทความจาก นสพ.ไทยรัฐ 4 ต.ค.50 เก็บถาวร 2007-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บทความจาก นสพ.ไทยรัฐ 5 ต.ค.50
บทความจาก นสพ.ไทยรัฐ 6 ต.ค.50 เก็บถาวร 2007-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บทความจาก นสพ.เดลินิวส์ 9 ต.ค.50
บทความจาก นสพ.เดลินิวส์ 10 ต.ค.50
เซอร์ไวเวอร์ รวมดารา

| --- | --- |
เซอร์ไวเวอร์ รวมดารา
สถานที่: เกาะเพิร์ล ประเทศปานามา
ออกอากาศ: 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547   – 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2547
การถ่ายทำ: 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546   – 11 ธันวาคม พ.ศ. 2546
ผู้ชนะ: แอมเบอร์ บริคิช
จำนวนตอน: 15+1 ประมวลภาพ
จำนวนวัน: 39
จำนวนคน: 18
เผ่า:   ชาพีรา     โมโก โมโก้     ซาโบก้า     ชาโบก้า โมโก้
ลำดับฤดูกาล
ก่อนหน้า: เซอร์ไวเวอร์ เพิร์ลไอส์แลนส์
ถัดไป: เซอร์ไวเวอร์ วานูอาตู
เซอร์ไวเวอร์ รวมดารา (อังกฤษ: Survivor: All - Star) เป็นฤดูกาลที่ 8 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ถ่ายทำที่เกาะเพิร์ล ประเทศปานามาเป็นครั้งที่ 2 หลังจากถ่ายทำที่นี่ในฤดูกาลที่เจ็ด (เซอร์ไวเวอร์ เพิร์ล ไอสแลนด์ส) โดยในฤดูกาลนี้จะนำผู้เข้าแข่งที่ประทับใจในหมู่ผู้ชมและบทบาทโดดเด่นจากฤดูกาลทั้งเจ็ดที่ผ่านมา กลับเข้าแข่งขันกันอีกครั้ง การแข่งขันต่างๆ จะถูกดึงมาจากการแข่งขันทั้งเจ็ดฤดูกาลที่ผ่านมานำกลับมาใช้อีกครั้ง และครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีผู้เข้าแข่งขันมากกว่า 16 คนโดยเปลี่ยนเป็น 18 คนซึ่งในตอนแรกทางผู้ผลิตได้วางแผนที่จะคัดเลือกไว้ 20 คนมาแข่งขันในฤดูกาลนี้แต่แล้วก็ได้ตัดออกเหลือ 18 คน นอกจากนั้นท้ายที่สุดหลังจากสภาเผ่าครั้งสุดท้าย เมื่อได้ผู้ชนะอย่างเป็นทางการแล้ว ที่สตูดิโอจัดสภาเผ่าสหรัฐอเมริกาขึ้น เพื่อคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันอีกหนึ่งคนจากผู้เข้าแข่งขันทั้ง 18 คนให้ได้รับเงินรางวัล 1,000,000 ดอลลาร์ในฐานะที่เป็นผู้เข้าแข่งขันที่เป็นที่ชื่นชอบมากที่สุดของอเมริกา ภายใต้กิจกรรม สภาเผ่าอเมริกา ซึ่งถือเป็นการแจกเงินรางวัล 2 ล้านในฤดูกาลเดียวกัน
การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
รายละเอียดของฤดูกาล

เผ่า :
ตุ๊กตาสิทธิคุ้มกัน : ไม้แกะสลักรูปคนนั่งอยู่บนปลา สามารถแยกออกจากกันได้
สร้อยสิทธิคุ้มกัน : สร้อยประดับด้วยเปลือกหอย
คบเพลิง : คบเพลิงโลหะหุ้มด้วยหวายและเชือก
อุปกรณ์ดับไฟ : ทำจากเปลือกหอยสังข์
สถาเผ่า : จัดบนหอสภาเผ่าบนต้นไม้
ผู้เข้าแข่งขัน

| ผู้เข้าแข่งขัน | เผ่าเริ่มแรก | ยุบเผ่า | เผ่าสลับ | เผ่ารวม | ตำแหน่ง | รวมโหวต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทีนา เวสสัน ดิออสเตรเลียนเอาต์แบคก์ | ซาโบก้า |  |  |  | ถูกโหวตออกคนที่ 1 - วันที่ 3 | 4 |
| รูดี้ โบเอสช์ บอร์เนียว | ซาโบก้า |  |  |  | ถูกโหวตออกคนที่ 2 - วันที่ 6 | 3 |
| เจนนา มอราสคา ดิแอมาซอน | โมโก โมโก้ |  |  |  | ขอออก - วันที่ 9 | 0 |
| ร็อบ เซสเตอร์นิโน ดิแอมาซอน | ชาพีร่า |  |  |  | ถูกโหวตออกคนที่ 3 - วันที่ 12 | 5 |
| ริชาร์ด แฮทช์ บอร์เนียว | โมโก โมโก้ | โมโก โมโก้ |  |  | ถูกโหวตออกคนที่ 4 - วันที่ 15 | 6 |
| ซู ฮอว์ค บอร์เนียว | ชาพีร่า | ชาพีร่า |  |  | ขอออก - วันที่ 17 | 0 |
| โคลบี้ โดนัลด์สัน ดิออสเตรเลียนเอาต์แบคก์ | โมโก โมโก้ | โมโก โมโก้ |  |  | ถูกโหวตออกคนที่ 5 - วันที่ 19 | 4 |
| อีธาน โซฮ์น แอฟริกา | ซาโบก้า | โมโก โมโก้ |  |  | ถูกโหวตออกคนที่ 6 - วันที่ 21 | 6 |
| เจอร์รี่ แมนทีย์ ดิออสเตรเลียนเอาต์แบคก์ | ซาโบก้า | โมโก โมโก้ | ชาพีร่า |  | ถูกโหวตออกคนที่ 7 - วันที่ 24 | 7 |
| เลกซ์ แวน เดน เบิร์ก แอฟริกา | โมโก โมโก้ | โมโก โมโก้ | ชาพีร่า | ชาโบกา โมโก้ | ถูกโหวตออกคนที่ 8 - วันที่ 27 ลูกขุนคนที่ 1 | 7 |
| แคธี แวฟวริค โอไบรเอน มาร์เควซัส | โมโก โมโก้ | โมโก โมโก้ | ชาพีร่า | ชาโบกา โมโก้ | ถูกโหวตออกคนที่ 9 - วันที่ 28 ลูกขุนคนที่ 2 | 6 |
| อลิเซีย คาลาเวย์ ดิออสเตรเลียนเอาต์แบคก์ | ชาพีร่า | ชาพีร่า | โมโก โมโก้ | ชาโบกา โมโก้ | ถูกโหวตออกคนที่ 10 - วันที่ 30 ลูกขุนคนที่ 3 | 7 |
| ชิ แอน ฮวง ไทย | โมโก โมโก้ | โมโก โมโก้ | ชาพีร่า | ชาโบกา โมโก้ | ถูกโหวตออกคนที่ 11 - วันที่ 33 ลูกขุนคนที่ 4 | 5 |
| ทอม บูชานัน แอฟริกา | ชาพีร่า | ชาพีร่า | โมโก โมโก้ | ชาโบกา โมโก้ | ถูกโหวตออกคนที่ 12 - วันที่ 36 ลูกขุนคนที่ 5 | 4 |
| รูเพิร์ท โบเนแฮม เพิร์ลไอส์แลนด์ส | ซาโบก้า | ชาพีร่า | โมโก โมโก้ | ชาโบกา โมโก้ | ถูกโหวตออกคนที่ 13 - วันที่ 37 ลูกขุนคนที่ 6 | 4 |
| เจนนา ลิวอิส บอร์เนียว | ซาโบก้า | ชาพีร่า | โมโก โมโก้ | ชาโบกา โมโก้ | ถูกโหวตออกคนที่ 14 - วันที่ 38 ลูกขุนคนที่ 7 | 4 |
| ร็อบ มาริเอโน มาร์เควซัส | ชาพีร่า | ชาพีร่า | โมโก โมโก้ | ชาโบกา โมโก้ | รองชนะเลิศ - วันที่ 39 | 1 |
| แอมเบอร์ บริคิช ดิออสเตรเลียนเอาต์แบคก์ | ชาพีร่า | ชาพีร่า | ชาพีร่า | ชาโบกา โมโก้ | ผู้อยู่รอดคนสุดท้าย - วันที่ 39 | 6 |
การแข่งขัน

| ตอน | ออกอากาศ | การแข่งขัน> รางวัล | การแข่งขัน> สิทธิคุ้มกัน | ถูกโหวตออก | คะแนนเสียง | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "They're Back!" | 01/02/47 | ไม่มี | เผ่าชาพีร่า | ทีนา | 4-2 | ถูกโหวตออกคนที่ 1 - วันที่ 3 |
| "They're Back!" | 01/02/47 | ไม่มี | เผ่าโมโก โมโก้ | ทีนา | 4-2 | ถูกโหวตออกคนที่ 1 - วันที่ 3 |
| "Panicked, Desperate, Thirsty as Hell" | 05/02/47 | เผ่าซาโบก้า | เผ่าชาพีร่า | รูดี้ | 3-2 | ถูกโหวตออกคนที่ 2 - วันที่ 6 |
| "Panicked, Desperate, Thirsty as Hell" | 05/02/47 | เผ่าซาโบก้า | เผ่าโมโก โมโก้ | รูดี้ | 3-2 | ถูกโหวตออกคนที่ 2 - วันที่ 6 |
| "Shark Attack" | 12/02/47 | เผ่าชาพีร่า | ไม่มี | เจนนา เอ็ม. | ไม่ได้โหวต | ขอออก - วันที่ 9 |
| "Wipe Out!" | 19/02/49 | เผ่าชาพีร่า | เผ่าซาโบก้า | ร็อบ ซี. | 5-1 | ถูกโหวตออกคนที่ 3 - วันที่ 12 |
| "Wipe Out!" | 19/02/49 | เผ่าชาพีร่า | เผ่าโมโก โมโก้ | ร็อบ ซี. | 5-1 | ถูกโหวตออกคนที่ 3 - วันที่ 12 |
| "I've Been Bamboozled!" | 26/02/47 | เผ่าโมโก โมโก้ | เผ่าชาพีร่า | ริชาร์ด | 6-1 | ถูกโหวตออกคนที่ 4 - วันที่ 15 |
| "I've Been Bamboozled!" | 26/02/47 | เผ่าชาพีร่า | เผ่าชาพีร่า | ริชาร์ด | 6-1 | ถูกโหวตออกคนที่ 4 - วันที่ 15 |
| "Outraged" | 04/03/47 | เผ่าโมโก โมโก้ | ไม่มี | ซู | ไม่ได้โหวต | ขอออก - วันที่ 17 |
| "Sorry...I Blew It" | 11/03/47 | เผ่าชาพีร่า | เผ่าชาพีร่า | โคลบี้ | 3-2 | ถูกโหวตออกคนที่ 5 - วันที่ 19 |
| "Sorry...I Blew It" | 11/03/47 | แคธี | แคธี | โคลบี้ | 3-2 | ถูกโหวตออกคนที่ 5 - วันที่ 19 |
| "Pick A Tribemate" | 17/03/47 | เผ่าชาพีร่า | เผ่าชาพีร่า | อีธาน | 4-1 | ถูกโหวตออกคนที่ 6 - วันที่ 21 |
| "A Closer Look" | 24/03/47 | ตอนประมวลภาพซ้ำและฉายฉากใหม่ | ตอนประมวลภาพซ้ำและฉายฉากใหม่ | ตอนประมวลภาพซ้ำและฉายฉากใหม่ | ตอนประมวลภาพซ้ำและฉายฉากใหม่ | ตอนประมวลภาพซ้ำและฉายฉากใหม่ |
| "Mad Scramble and Broken Hearts" | 01/04/47 | ไม่มี | เผ่าโมโก โมโก้ | เจอร์รี่ | 4-1 | ถูกโหวตออกคนที่ 7 - วันที่ 24 |
| "Anger, Tears and Chaos" | 08/04/47 | รูเพิร์ท   (เจนนา แอล., แอมเบอร์) 1 | ร็อบ เอ็ม., แคธี | เลกซ์ | 7-2 | ถูกโหวตออกคนที่ 8 - วันที่ 27 |
| "A Thoughtful Gesture or a Deceptive Plan" | 15/04/47 | อลิเซีย, ชิ แอน,   ร็อบ เอ็ม., แอมเบอร์ | ร็อบ เอ็ม. | แคธี | 6-2 | ถูกโหวตออกคนที่ 9 - วันที่ 28 |
| "Stupid People, Stupid, Stupid People" | 22/04/47 | รูเพิร์ท | ชิ แอน | อลิเซีย | 6-1 | ถูกโหวตออกคนที่ 10 - วันที่ 30 |
| "A Chapera Surprise" | 29/04/47 | ทอม (ร็อบ เอ็ม.) | ทอม | ชิ แอน | 5-1 | ถูกโหวตออกคนที่ 11 - วันที่ 33 |
| "The Instigator" | 06/05/47 | ร็อบ เอ็ม. (แอมเบอร์) | ร็อบ เอ็ม. | ทอม | 4-1 | ถูกโหวตออกคนที่ 12 - วันที่ 36 |
| "The Sole Surviving All-Star" | 09/05/47 | ไม่มี | แอมเบอร์ | รูเพิร์ท | 3-1 | ถูกโหวตออกคนที่ 13 - วันที่ 37 |
| "The Sole Surviving All-Star" | 09/05/47 | ไม่มี | ร็อบ เอ็ม. | เจนนา แอล. | 1 | ถูกโหวตออกคนที่ 14 - วันที่ 38 |
| "The Reunion" | 09/05/47 | ลูกขุนโหวต | ลูกขุนโหวต | ร็อบ เอ็ม. | 4-3 | รองชนะเลิศ - วันที่ 39 |
| "The Reunion" | 09/05/47 | ลูกขุนโหวต | ลูกขุนโหวต | แอมเบอร์ | 4-3 | ผู้อยู่รอดคนสุดท้าย - วันที่ 39 |
หมายเหตุ 1:  ไม่มีสถานะเป็นเผ่า ณ จุดนั้น รวมถึงตอนแข่งชิงรางวัลด้วย เพราะมีการสลายเผ่าและยังไม่ได้รวมเผ่าแต่อย่างใด
ดูเพิ่ม

| ด ค กเซอร์ไวเวอร์ |
| --- | --- |
ฤดูกาล: บอร์เนียว (2000) – ดิออสเตรเลียนเอาต์แบคก์ (2001) – แอฟริกา (2001) – มาร์เคซัส (2002) – ไทย (2002) – ดิแอมาซอน (2003) – เพิร์ลไอส์แลนส์ (2003) – รวมดารา (2004) – วานูอาตู (2004) – ปาเลา (2005) – กัวเตมาลา (2005) – ปานามา (2006) – คุกไอส์แลนด์ส (2006) – ฟิจิ (2007) – จีน (2007) – ไมโครนีเซีย (2008) – กาบอง (2008) – โทแคนติน (2009) – ซาโมอา (2009) – ฮีโร่ปะทะวายร้าย (2010) – นิการากัว (2010) – ริเดมป์ชันไอแลนด์ (2011) – แปซิฟิกใต้ (2011) – วันเวิลด์ (2012) – ฟิลิปปินส์ (2012) – แคเรโมน (2013) – บลัดปะทะวอเตอร์ (2013) – กากายัน (2014) – ซานฮวนเดลซูร์ (2014) – เวิลส์อะพาร์ต (2015) – แคมโบเดีย (2015) – เกาะรง (2016) – มิลเลนเนียลส์ปะทะเจ็นเอ็กซ์ (2016) - เกมเชนเจอส์ (2017) – ฮีโร่ปะทะฮีลเลอส์ปะทะฮัสท์เลอส์ (2017) – โกสต์ไอแลนด์ (2018) – เดวิดปะทะโกไลแอท (2018) – เอดจ์ ออฟ เอ็กซ์ทิงชั่น (2019) – ไอส์แลนด์ออฟดิไอดึลส์ (2019) – วินเนอร์ส แอท วอร์ (2020) – 41 (2021) – 42 (2022) – 43 (2022) – 44 (2023)
ผู้อยู่รอดคนสุดท้าย: ริชาร์ด แฮทช์  ·  ทีนา เวสสัน  ·  อีธาน โซฮ์น  ·  วีซีเปีย ทาวเวอรีย์  ·  ไบรอัน ไฮดิค  ·  เจนนา มอราสคา  ·  แซนดรา ดิแอซ ทวีน (ชนะครั้งที่ 1)  ·  แอมเบอร์ บริคิช  ·  คริส โดเฮอร์ตี้  ·  ทอม เวสต์แมน  ·  แดนนี่ โบว์ทไรท์  ·  อาราส บาสเคาส์คาส  ·  ยูล ควอน  ·  เอิร์ล โคล  ·  ทอดด์ เฮอร์ซอค  ·  พาร์วาตี แชลโลว์  ·  โรเบิร์ต "บ็อบ" คราวลี่ย์  ·  เจมส์ "เจที" โธมัส จูเนียร์  ·  นาตาลี ไวท์  ·  แซนดรา ดิแอซ ทวีน (ชนะครั้งที่ 2)  ·  จัดด์สัน "ฟาบีโอ" ไบร์ซ่าห์  ·  ร็อบ มาริอาโน่  ·  โซฟี คลาร์ก  ·  คิม สแปรดลิน  ·  เดนิส สแตปลีย์  ·  จอห์น ค็อกแรน  ·  ไทสัน อพอสตอล  ·  โทนี่ วลาโกส (ชนะครั้งที่ 1)  ·  นาตาลี แอนเดอร์สัน  ·  ไมค์ ฮอลโลเวย์  ·  เจเรมี่ คอลลิน  ·  มิเชล ฟิตซ์เจอรัลด์  ·  อดัม ไคลน์  ·  ซาร่าห์ ลาซิน่า  ·  เบน ดรีเบอร์เก้น  ·  เวนเดลล์ ฮอลแลนด์  ·  นิค วิลสัน  ·  คริส อันเดอร์วูด  ·  ทอมมี่ ชีฮาน  ·  โทนี่ วลาโกส (ชนะครั้งที่ 2)  ·  เอริกา คาสุปานันท์  ·  แมรี่แอนน์ โอเก็ตซ์  ·  ไมค์ "แกรบเลอร์" แกรบเลอร์  ·  ยามิล "ยัม ยัม" อะโรโซ