stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นีโอดิเมียม
แม่เหล็กถาวร

แม่เหล็กนีโอดีเมียม (ที่จริงเป็นส่วนผสม, Nd2Fe14B)) เป็นแม่เหล็กถาวรที่แข็งแกร่ง แม่เหล็ก ที่รู้จักกัน แม่เหล็กนีโอดีเมียมแค่ไม่กี่กรัมสามารถยกน้ำหนักพันเท่าน้ำหนักของมันเองได้ แม่เหล็กนีโอดีเมียมมีราคาถูกกว่า เบาและแข็งแรงกว่า แม่เหล็กซาแมเรียมโคบอลต์ แต่แม่เหล็กนีโอดีเมียมไม่ได้เหนือกว่าในทุกด้าน แม่เหล็กนีโอดีเมียมก็มีการสูญเสียอำนาจแม่เหล็กของพวกมันเองได้ที่อุณหภูมิสูงและอาจที่จะเกิดสนิม ในขณะที่แม่เหล็กซาแมเรียมโคบอลต์ไม่สามารถเกิดได้
การใช้ประโยชน์นีโอดิเมียมหนีไม่พ้นเรื่องแม่เหล็กถาวร ปัจจุบันถือได้ว่า แม่เหล็กนีโอดิเมียมมีคุณสมบัติโดดเด่นที่สุดและแพร่หลายที่สุด แม่เหล็กนี้พัฒนาขึ้นเมื่อ ค.ศ.1984 โดยทีมงานของมะซะโตะ ซะกะวะ(Masato Sagawa) แห่งบริษัทซุมิโตโมเปเชียลเมทัลส์ (Sumitomo Special Metals ปัจจุบันคือ บริษัท ฮิตาชิเมทัลส์ (Hitachi Metals)) แม่เหล็กนี้เป็นส่วนผสมของนีโอดิเมียม เหล็กFe และ โบรอนB
เมื่อเปรียบเทียบแม่เหล็กนีโอดิเมียมกับแม่เหล็กอื่น พบว่ามีพลังสูงกว่าแม่เหล็กเฟอร์ไรต์ (ferrite magnet) ถึง10เท่า และสูงกว่าแม่เหล็กซาแมเรียมโคบอลต์(samarium-cobalt magnet) 1.7เท่า ยิ่งไปกว่านั้น นีโอดิเมียมยังเป็นแลนทาไนด์ที่หามายาก เมื่อนำมาผสมกับเหล็กซึ่งมีราคาถูก จึงมีจุดเด่นในเรื่องต้นทุนต่ำ
อย่างไรก็ตาม แม่เหล็กนีโอดิเมียมยังมีข้อด้อยคือ ขึ้นสนิมได้ง่าย และอ่อนไหวง่ายต่ออุณหภูมิที่สูงขึ้น ซึ่งกำลังพัฒนาเพื่อปรับปรุงจุดนี้ นิยมใช้แม่เหล็กนีโอดิเมียมกับลำโพง เฮดโฟน มอเตอร์เล็กๆในโทรศัพท์มือถือ เป็นต้น แล้วยังใช้เป็นแม่เหล็กในตุ้มหูอีกด้วย
การใช้ประโยชน์

การใช้งานที่สำคัญที่สุดสำหรับนีโอดิเมียมอยู่ในโลหะผสมที่มีธาตุเหล็กและโบรอนที่จะทำให้แม่เหล็กถาวรที่แข็งแกร่งมาก การค้นพบนี้ในปี 1983 ทำให้มันเป็นไปได้ที่จะ ใช้มาทำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จำนวนมากรวมทั้งโทรศัพท์มือถือ, ไมโครโฟน, ลำโพงและเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ แม่เหล็กเหล่านี้ยังใช้ในการปัดน้ำฝนกระจกหน้ารถและกังหันลม
นีโอดีเมียมที่เป็นแก้วใช้ในการทำเลเซอร์ จะถูกนำมาใช้เป็นตัวชี้เลเซอร์เช่นเดียวกับในการผ่าตัดตาศัลยกรรมความงามและในการรักษามะเร็งผิวหนัง
เลเซอร์ที่ใช้นีโอดิเมียมและคริสตัล (YAG) อิตเทรียมอะลูมิเนียมโกเมน ที่ใช้ในโปรแกรมประยุกต์ทางการแพทย์ ศัลยกรรมและงานอื่น ๆ ที่ต้องการความแม่นยำสูงต่าง ๆ ทั่วไป มันเป็นเลเซอร์ต่ำ mediumpower
การใช้ประโยชน์ > กระจกสี

นีโอดิเมียมบริสุทธิ์มีสีเงิน เมื่อถูกออกซิไดซ์จะได้นีโอดิเมียมออกไซด์  สีฟ้า แต่เมื่อผสมกับกระจกจะได้สีแดงม่วง จึงนิยมใช้ทำกระจกสี และยังใช้นีโอดิเมียมเป็นส่วนผสมใน YAG เลเซอร์อีกด้วย
การใช้ประโยชน์ > การใช้ในทางเซรามิก

CeO2 ที่เป็นออกไซด์ผสมที่มี CeO2 มากกว่าร้อยละ 40 ขึ้นไปปใช้เป็นส่วนผสมในผงขัดแก้วที่มีประสิทธิภาพดี Nd2O2 และ Pr2O3 ใช้ในการผสมทำแก้วสี และทำแผ่นกรองแสง La2O3 ใช้ในการทำแก้วเชิงแสง (optical glass) ที่มีสมบัติพิเศษ คือ กระแสงได้น้อยแต่หักแหแสงได้ดีมาก CeO2 ผสมในแก้วช่วยเพิ่มเสถียรภาพและช่วยลดความบกพร่องของสีในแก้วเมื่อถูกรังสีแกมมาหรือลำอิเล็กตรอน CeO2 และ Nd2O3 ใช้แก้วสีเขียวในเนื้อแก้วอันเนื่องมาจาก Fe2+ ในแก้วของผสม Pr2O3 ร้อยละ3 กับ ZrO2 ใช้ทำน้ำยาเคลือบสีเหลืองสำหรับเซรามิก และ CeO2 สำหรับน้ำยาเคลือบแบบทึบแสง สารประกอบของแลนทาไนด์กับออกไซด์(oxides) ซัลไฟด์(sulfides) บอไรด์(borides) คาร์ไบด์(carbides) และไนไตรด์(nitrides) ส่วนใหญ่จะมีจุดหลอมเหลวสูงมักใช้เป็นสารทนความร้อน(แต่อาจมีบางชนิดที่ไม่เหมาะในการใช้งานเนื่องจากเกิดปฏิกิริยาได้ง่ายที่อุณหภูมิสูง)
คุณสมบัติทางเคมี

โลหะนีโอดีเมียมจะหมองช้าในอากาศและมีการเผาไหม้ได้อย่างง่ายดายที่อุณหภูมิประมาณ 150 ° C จะได้เป็น นีโอดิเมียม (III) ออกไซด์ :
โลหะนีโอดีเมียมทำปฏิกิริยากับทุกธาตุที่เป็น แฮโลเจน :
นีโอดีเมียมจะละลายเจิอจางได้ง่ายในกรดกำมะถันในที่มีม่วง Nd (III)ไอออน จะได้เป็น [Nd(OH2)9]3+ :
นีโอดีเมียม มีประจุไฟฟ้าบวกมากและมันตอบสนองช้าด้วยน้ำเย็น แต่ค่อนข้างตอบสนองได้อย่างรวดเร็วด้วยน้ำร้อน จได้เป็น นีโอดิเมียม (III) ไฮดรอกไซ :
ข้อควรระวัง

นีโอดีเมียมเมื่อเกิดการเผาไหม้หรือระเบิดจะมีความเป็นพิษต่ำถึงปานกลาง ฝุ่นหรือพิษของมันก็ยังไม่ได้รับการตรวจอย่างละเอียด ฝุ่นนีโอดีเมียมเมื่อเข้าตาจะเกิดการระคายเคืองต่อตามาก เมื่อโดนผิวหนังจะระคายเคืองไม่มาก เมื่อสูดดมหายใจเข้าไปในปอดสะสมมากๆ จะเกิดการอุดตันของหลอดเลือดทำให้เกิดความเสียหายต่อตับ นีโอดีเมียมยังทำหน้าที่เป็นสารกันเลือดแข็งโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้รับทางเส้นเลือด
แม่เหล็กนีโอดีเมียมมีความดึงดูดหากันที่สูงแรงมาก ระวังอย่าเอานิ้วมือไปอยู่ระหว่างแม่เหล็กมันอาจจะทำให้แม่เหล็กหนีบนิ้วมือได้รับการบาดเจ็บได้หรือถึงกับกระดูกแตก
น้ำแข็งย้อย

น้ำแข็งย้อยห้อยลงมาจากกิ่งไม้ในบาสกิงริดจ์ รัฐนิวเจอร์ซีย์
น้ำแข็งย้อยบนต้นไม้
น้ำแข็งย้อยที่หลังคา
น้ำแข็งย้อย (อังกฤษ: icicle) คือน้ำแข็งในรูปทรงแท่งแหลม ที่เกิดขึ้นการหยดหรือไหลตกของน้ำหรือหยดน้ำค้างและแข็งตัวกลายเป็นน้ำแข็งอีกครั้ง ภายใต้อุณหภูมิบรรยากาศที่ต่ำกว่าจุดเยือกแข็งของน้ำ สะสมตัวยาวขึ้นเรื่อย ๆ ภายใต้สภาวะที่เหมาะสม
การก่อตัวและพลวัต

น้ำแข็งย้อยสามารถก่อตัวได้แม้ในสภาวะที่มีแสงแดดจ้า ซึ่งต้องมีอุณหภูมิบรรยากาศต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง (ของน้ำ) ก่อตัวเมื่อน้ำแข็งหรือหิมะละลายด้วยแสงแดดหรือแหล่งความร้อนอื่น ๆ (เช่น อาคารที่มีฉนวนความร้อนไม่ดี และมีไอความร้อนรั่วออกมา) โดยจะละลายอย่างต่อเนื่องช้า ๆ รวมตัวกันและไหลหยดลงนอกจุดที่ละลายตัว และแข็งตัวกลายเป็นน้ำแข็งอีกครั้ง เมื่อเวลาผ่านไปน้ำละลายและแข็งตัวที่ไหลอย่างต่อเนื่องจะสะสมตัวทำให้น้ำแข็งย้อยยาวขึ้น สภาวะอีกรูปแบบหนึ่งคือ การก่อตัวในช่วงพายุน้ำแข็ง เมื่อละอองฝนตกลงมาในบรรยากาศที่ต่ำกว่าจุดเยือกแข็งเล็กน้อยจะสะสมอย่างช้า ๆ เป็นแท่งน้ำแข็งย้อยจำนวนมากห้อยลงมาจากกิ่งไม้ ใบไม้ สายไฟ ฯลฯ โดยเฉพาะในจุดที่เป็นช่องทางของลม สภาวะที่สาม น้ำแข็งสามารถก่อตัวได้ทุกที่ที่น้ำไหลซึมออกมาหรือหยดลงบนพื้นผิวในแนวตั้ง เช่น ช่องถนนที่ตัดผ่านภูเขาหิน (ช่องเขาที่ตัดด้วยฝีมือมนุุษย์) ช่องเขาธรรมชาติ หรือหน้าผา น้ำแข็งย้อยอาจก่อตัวและสะสมตัวจนมีขนาดใหญ่มากเป็น "น้ำตกน้ำแข็ง" ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของนักปีนเขาน้ำแข็ง
น้ำแข็งย้อยก่อตัวขึ้นบนพื้นผิวที่มีรูปทรงและผิวต่าง ๆ ได้แก่ ผิวเรียบ ตรง หรือไม่สม่ำเสมอ จะมีอิทธิพลต่อรูปร่างของแท่งน้ำแข็งย้อยได้  อิทธิพลอีกประการหนึ่งคือ การละลายน้ำและทิศทางของลม ซึ่งทำให้น้ำอาจไหลเข้าหาแท่งน้ำแข็งเป็นเส้นตรง (ในทิศทางเดิม) หรืออาจไหลจากหลายทิศทาง (จากกระแสลมไม่คงที่ หรือเปลี่ยนทิศทางไม่สม่ำเสมอ) สิ่งสกปรกในน้ำอาจทำให้เกิดการกระเพื่อมตัวของหยดน้ำที่มาสะสมบนพื้นผิว กลายเป็นน้ำแข็งย้อยที่มีผิวเป็นคลื่น
น้ำแข็งย้อยขยายตัวขึ้น (โดยมากคือ การเพิ่มความยาว) เป็นแท่งย้อยลงมาในรูปทรงเดียวกับหยดน้ำ และผลของกระบวนการก่อตัวนี้เอง ทำให้ภายในของน้ำแข็งย้อยที่กำลังก่อตัว ยังเป็นน้ำ (น้ำในรูปเหลว) เหมือนหลอดน้ำแข็งที่ห่อหุ้มน้ำไว้ และผนังของหลอดน้ำแข็งหนาประมาณ 0.1 มิลลิเมตร (0.0039 นิ้ว) และกว้างโดยเฉลี่ย 5 มิลลิเมตร (0.20 นิ้ว)  การขยายตัวของน้ำแข็งย้อยทั้งความยาวและความกว้างสามารถคำนวณได้ และแปรตามความซับซ้อนของอุณหภูมิของอากาศ ความเร็วลม และอัตราการไหลของน้ำ เข้าสู่น้ำแข็งย้อย โดยทั่วไปอัตราเร็วการเพิ่มของความยาวจะแตกต่างกันไปตามเวลาและในสภาวะที่เหมาะสม ซึ่งอาจมีค่ามากกว่า 1 เซนติเมตร (0.39 นิ้ว) ต่อนาที
ด้วยเงื่อนไขที่เหมาะสม น้ำแข็งอาจก่อตัวในถ้ำ เป็นถ้ำน้ำแข็งย้อย (ซึ่งในกรณีนี้เรียกอีกอย่างว่า น้ำแข็งงอกน้ำแข็งย้อย - ice stalactites) นอกจากนี้ยังสามารถก่อตัวขึ้นจากน้ำเค็ม (น้ำเกลือ) ที่ละลายจมตัวจากน้ำแข็งในทะเล ที่เรียกว่า นิ้วน้ำแข็ง ซึ่งสามารถฆ่าเม่นทะเล และปลาดาวได้จริง ซึ่งทีมงานภาพยนตร์ของบีบีซีสังเกตเห็นในบริเวณใกล้เขาเอเรบัส แอนตาร์กติกา
ความเสียหายและการบาดเจ็บที่เกิดจากน้ำแข็งย้อย

น้ำแข็งย้อยสามารถก่อให้เกิดอันตรายทั้งด้านความปลอดภัยและด้านโครงสร้างอาคาร น้ำแข็งย้อยที่ห้อยลงมาอาจตกลงและทำให้เกิดการบาดเจ็บ และหรือความเสียหายต่อบุคคลหรือสิ่งของที่อยู่ด้านล่าง นอกจากนี้การสะสมตัวของน้ำแข็งอาจมีน้ำหนักมาก น้ำแข็งเกาะบนวัตถุ เช่น ลวด คาน หรือเสาค้ำ น้ำหนักของน้ำแข็งที่มากพอจะทำลายความสมบูรณ์ของโครงสร้างของวัตถุหรืออาคารอย่างรุนแรง และอาจทำให้วัตถุแตกหักหรืออาคารเสียหายได้ ความเสียหายนี้สามารถเกิดขึ้นได้กับหลังคา โดยเฉพาะในส่วนที่ไม่ได้ออกแบบให้รับน้ำหนักอื่นนอกเหนือจากตัวหลังคาเอง สามารถสร้างความเสียหายให้กับยานพาหนะที่จอดอยู่ใกล้เคียงหรือภายใน และผู้อยู่อาศัยภายในอาคาร น้ำแข็งย้อยบนหลังคาสามารถสมทบเข้ากับเขื่อนน้ำแข็งบนหลังคา ซึ่งอาจทำให้เกิดความเสียหายจากน้ำเมื่อน้ำซึมเข้าไปใต้หลังคาชิงเกิลรูฟได้ (shingle roof หรือเรียกหลังคายางมะตอยเป็นวัสดุสังเคราะห์) (น้ำซึมที่ีเข้าไปและแข็งตัว จะขยายปริมาณ ทำให้การยึดเกาะของแผ่นยางมะตอยน้อยลง — การแข็งตัวของน้ำที่สร้างความเสียหาย ดูเพิ่มที่ น้ำแข็ง, ปรากฏการณ์น้ำแข็งลิ่ม)
นอกจากนี้ยังมีความเสียหายอื่น ๆ ที่ได้รับการบันทึก เช่น
เรื่องราวของเด็กหนุ่มชาวอังกฤษที่ตายเนื่องจากถูกน้ำแข็งย้อยที่ร่วงลงมาใน ค.ศ. 1776 มักเป็นที่เล่าขาน
น้ำแข็งย้อยขนาดใหญ่ที่ก่อตัวบนหน้าผา ใกล้ทางหลวงเป็นที่ทราบกันดีว่าตกลงมาและสร้างความเสียหายให้กับยานยนต์
ใน ค.ศ. 2010 มีผู้เสียชีวิต 5 คนและบาดเจ็บ 150 คนจากน้ำแข็งในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย หลังจากหิมะตกหนักทำให้หลังคาอาคารอะพาร์ตเมนต์พังทลาย รวมทั้งสร้างความเสียหายให้กับบ้านส่วนตัวหลายหลังและหอสมุดแห่งชาติรัสเซีย
ดูเพิ่ม

นิ้วน้ำแข็ง (นิ้วแห่งความตาย - brinicle)
เข็มน้ำแข็ง (ice spike)
สนิมย้อย (rusticle)
น้ำแข็งย้อยรวมตัวกันบนป้ายถนนในยูจีน รัฐออริกอน
นีออน

Chemical element, symbol Ne and atomic number
นีออน (อังกฤษ: neon) เป็นธาตุในตารางธาตุที่มีสัญลักษณ์ Ne และเลขอะตอม 10 นีออนเป็นก๊าซเฉื่อย เป็นสมาชิกหมู่ที่ 8 ของตารางธาตุ เป็นแก๊สอะตอมเดี่ยวที่ไม่มีสี  ไม่มีกลิ่นและเกือบจะไม่เกิดปฏิกิริยาเคมีใด ๆ และเกิดแสงเรืองสีแดงเมื่อใช้ในหลอดสุญญากาศ (vacuum discharge tube) กับไฟนีออน และพบในปริมาณเล็กน้อยในอากาศ (หนึ่งใน 55,000 ส่วน) ได้จากการนำอากาศเหลวมากลั่นลำดับส่วนและเกือบจะไม่เกิดปฏิกิริยาเคมีใด ๆ เลย
การค้นพบ

นีออนค้นพบโดย Sir William Ramsay และ M.W. Travers ถูกค้นพบที่ กรุงลอนดอนประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1898 เป็นเศษส่วนที่ระเหยง่ายจากอาร์กอนเหลว ณ อุณหภูมิที่อากาศกลายเป็นของเหลว ส่วนอาร์กอนนั้นเป็นแก๊สเล็กน้อยที่เหลืออยู่เมื่อนำแก๊สไนโตรเจนจากอากาศมาทำปฏิกิริยากับแมกนีเซียมที่เผาจนร้อนแดง
คำว่า Neon มาจากคำกรีก neos ตรงกับคำอังกฤษ new แปลว่าใหม่ และต่อมาพวกเขาค้นพบธาตุซีนอนโดยใช้วิธีการที่คล้ายกัน
การใช้ประโยชน์

การใช้ประโยชน์ของนีออนในเชิงพาณิชย์ที่สำคัญที่สุดได้แก่ กลไกการทำให้เกิดแสงสว่าง และที่คุ้นเคยมากที่สุดคือหลอดนีออนที่ใช้เป็นไฟโฆษณา หลอดเรืองแสง (fluorescence lamp) หลอดนำแก๊ส (gaseous conduction lamp) หลอดไฟที่บรรจุด้วยนีออนที่ความดันต่ำมาก (เพียงไม่กี่ mm Hg) ให้แสงส้มแดงที่สว่าง ส่วนหลอดไฟนีออนที่ใช้เป็นไฟโฆษณาอาจบรรจุด้วยแก๊สอื่นด้วย เช่น ฮีเลียม อาร์กอนหรือปรอท และสีของแสงไฟขึ้นกับชนิดของแก๊สผสมและสีของแก้วของหลอดไฟ นอกจากนี้แล้วหลอด Geiger-Muller ที่ใช้ในการจับและนับอนุภาคนิวเคลียร์ ก็บรรจุด้วยของผสมของนีออนและโบรมีน หรือของผสมของนีออนและคลอรีน Ionization chambers, proportional counters, neutron fission counter, scintillation counters และ cosmic ray counters ก็อาจใช้นีออน อาร์กอน ฮีเลียม หรือของผสมของแก๊สเหล่านี้กับไฮโดรคาร์บอน เฮโลเจนและคาร์บอนไดออกไซด์ แก๊สเลเซอร์ (gas lasers) ก็ใช้ของผสมของฮีเลียมและนีออน นีออนที่ใช้ในหลอดสุญญากาศใช้เป็นตัวชี้วัดไฟฟ้าแรงสูง ดักฟ้าผ่าหลอดเมตรคลื่นหลอดโทรทัศน์ นีออนเหลวถูกนำมาใช้ในเชิงพาณิชย์เป็นสารทำความเย็น อุณหภูมิในการใช้งานไม่จำเป็นต้องอุณหภูมิต่ำ และทั้งก๊าซนีออนและนีออนเหลวค่อนข้างมีราคาแพง เนื่องจากธาตุนีออนค่อนข้างจะมีอยู่น้อยในธรรมชาติ
ความเป็นพิษ

นีออนไม่ติดไฟและไม่ปรากฏเป็นพิษแต่อย่างใด
ข้อเท็จจริง

คิดเป็นร้อยละ 0.0018 ของชั้นบรรยากาศของโลกเป็นนีออน
แม้ว่ามันจะเป็นธาตุที่ค่อนข้างหายากบนโลกของเรา แต่นีออนเป็นองค์ประกอบที่มีมากที่สุด ลำดับที่ที่ห้าในจักรวาล
ธาตุนีออนไม่มีสารประกอบที่มีเสถียรภาพ
ออกซิเดชันสามัญ ของธาตุนีออน

| ไอโซโทป | มวลอะตอม | ความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ (%) |
| --- | --- | --- |
| 20Ne | 19.992 | 90.48 |
| 21Ne | 20.994 | 0.27 |
| 22Ne | 21.991 | 9.25 |
ปฏิกิริยาสะเทิน

ปฏิกิริยาการสะเทินระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก อินดิเคเตอร์คือ โบรโมไทมอลบลู
ในทางเคมี ปฏิกิริยาสะเทิน (อังกฤษ: neutralization หรือ neutralisation) หรือ ปฏิกิริยาการสะเทิน หรือ ปฏิกิริยาลบล้างฤทธิ์ ก็เรียก เป็นปฏิกิริยาเคมี ซึ่งกรดและเบสทำปฏิกิริยากันเกิดเป็นเกลือ บ่อยครั้งที่เกิดน้ำเป็นผลิตภัณฑ์ด้วย แต่ไม่จำเป็นเสมอไป ปฏิกิริยาสะเทินระหว่างกรดและเบสอาร์เรเนียส จะให้น้ำด้วยเสมอ ดังสมการ
เมื่อ Y และ X เป็นไอออนบวกและไอออนลบที่มีค่าประจุเป็น +1 และ -1 ตามลำดับ XY จะเป็นเกลือที่เกิดขึ้น ตัวอย่างปฏิกิริยารูปนี้ เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก โดยมีโซเดียมเป็น Y และคลอรีนเป็น X
ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากปฏิกิริยาข้างต้น คือ น้ำและเกลือแกงสามัญ
ปฏิกิริยาสะเทินสามารถพิจารณาได้เป็นสมการไอออนสุทธิ เช่น
การแสดงนี้คลาดเคลื่อน อย่างไรก็ดี เพราะไฮโดรเจนไอออน (H+) แท้จริงแล้วมิได้เกิดขึ้นในสารละลายระหว่างปฏิกิริยาสะเทิน ที่จริงแล้ว ไฮโดรเนียมไออน (H3O+) ต่างหากที่เกิดขึ้น ซึ่งเป็นผลตามสมการด้านล่าง
เมื่อพิจารณาไฮโดรเนียมไออน สมการไอออนสุทธิแท้จริงจะเป็น
ในปฏิกิริยาไม่ใช้น้ำเป็นตัวทำละลาย (non-aqueous) มีความเป็นไปได้น้อยว่าจะเกิดน้ำขึ้น อย่างไรก็ดี กรดกับเบสจะมีการให้โปรตอนเสมอ (ตามทฤษฎีกรด-เบสเบรินสเตด-บาวรี) เนื่องจากมีนิยามกรดและเบสหลายอย่าง ปฏิกิริยาทั้งหลายจึงอาจถูกพิจารณาว่าเป็นปฏิกิริยาการสะเทินได้ ซึ่งทั้งหมดด้านล่างนี้อาจถูกพิจารณาว่าเป็นปฏิกิริยาสะเทินได้ตามนิยามแตกต่างกัน
บ่อยครั้ง ปฏิกิริยาสะเทินเป็นปฏิกิริยาคายความร้อน ตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก ตัวอย่างของการสะเทินแบบดูดความร้อน เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไบคาร์บอเนต (โซดาทำขนม) กับกรดน้ำส้ม (น้ำส้มสายชู)
การสะเทินหมายถึงการทำให้เป็นกลาง ในทางเคมี "เป็นกลาง" หมายถึง pH เท่ากับ 7
การนำไปใช้

วิธีการไทเทรตทางเคมีใช้สำหรับวิเคราะห์กรดหรือเบสเพื่อหาความเข้มข้นที่ไม่ทราบค่า สามารถใช้พีเอชมิเตอร์หรือพีเอชอินดิเคเตอร์ซึ่งแสดงจุดสะเทินโดยเปลี่ยนสีอย่างชัดเจน การคำนวณปริมาณสัมพันธ์อย่างง่ายโดยทราบปริมาตรของสารที่ต้องการทราบโมลาริตี และที่ทราบปริมาตรและโมลาริตีของสารที่เติมไป จะให้ค่าเป็นโมลาริตีของสารที่ต้องการทราบนั้น
กรดกระเพาะเกินในกระเพาะอาหาร (การย่อยกรด) สะเทินโดยการย่อยโซเดียมไบคาร์บอเนตหรือตัวสะเทินอื่น เช่น แอนตาซิด
การสะเทินนั้นยังสามารถใช้เพื่อลดความเจ็บปวดของหนามพิษจากแมลงและพืชได้ เหล็กไนผึ้งสามารถสะเทินได้ด้วยอัลคาไลน์และเหล็กไนต่อสะเทินได้ด้วยกรด (ซึ่งแท้จริงแล้วการสะเทินมิได้ลดความเจ็บปวด ความเป็นกรดในเหล็กไนมิใช่สาเหตุของการคัน แต่เป็นสารเคมีอื่นในพิษ สาเหตุที่ความเจ็บปวดลดลงนั้นเป็นผลทางจิตวิทยามากกว่า)
การคำนวณ

ในปฏิกิริยาการสะเทิน จำนวนโมลของกรดกับเบสที่ใช้นั้นต้องเท่ากัน ดังนั้น สูตรจึงเป็นดังนี้
เมื่อ a เป็นจำนวนของไฮโดรเจนกรด และ b เป็นค่าคงที่ซึ่งบอกว่าเบสสามารถรับไออน H3O+ ได้มากเท่าใด [A] แทนความเข้มข้นของกรด และ [B] แทนความเข้มข้นของเบส  Va คือปริมาตรของกรด และ Vb คือปริมาตรของเบส
เบลดรันเนอร์

| เบลดรันเนอร์ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์โดย John Alvin
กำกับ: ริดลีย์ สก็อตต์
บทภาพยนตร์: แฮปทัน แฟนเชอร์  เดวิด พีเพิล 
สร้างจาก: นวนิยาย Do Androids Dream of Electric Sheep ของ ฟิลลิปส์ เค. ดิกส์
อำนวยการสร้าง: ไมเคิล ดีเลย์
นักแสดงนำ: แฮร์ริสัน ฟอร์ด รัทเจอร์ ฮอร์เออร์  ฌอน ยัง เอ็ดเวิร์ด โอลมอส 
กำกับภาพ: จอร์แดน คอร์เน็ตเวร็ต
ตัดต่อ: เทอร์รี่ รอลล์วิ่ง มารช่า นาคาชิม่า
ดนตรีประกอบ: แวนเจลิส
บริษัทผู้สร้าง: The Ladd Company Shaw Brothers  Blade Runner Partnership  
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอส์
วันฉาย: 25 มิถุนายน ค.ศ. 1982
ความยาว: 117 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา ฮ่องกง
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 28 ล้าน
ทำเงิน: 33.8 ล้าน
ต่อจากนี้: เบลด รันเนอร์ 2049
เบลดรันเนอร์ เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟออกฉายปี ค.ศ. 1982 กำกับภาพยนตร์โดย ริดลีย์ สก็อตต์ แสดงโดย แฮร์ริสัน ฟอร์ด , รัทเจอร์ ฮอร์เออร์ , ฌอน ยัง และ เอ็ดเวิร์ด โอลมอส ภาพยนตร์นี้เขียนบทโดย แฮปทัน แฟนเชอร์ และ เดวิด พีเพิล  โดยเอาบทมาจากนวนิยาย Do Androids Dream of Electric Sheep? เมื่อปี 1968 ของฟิลิปส์ เค ดิกส์
ภาพยนตร์เป็นการพรรณาโลกอนาคตในเมืองลอสแอนเจอลิส รวมถึงมีการถูกดัดแปลงพันธุกรรมสำหรับออกแบบมนุษย์เทียม "Replicants" ผลิตขึ้นโดยมีประสิทธิภาพจากบริษัทไทเรล คอปเปอเรชั่น การใช้มนุษย์เทียมบนโลกถือเป็นสิ่งที่ต้องห้าม เพื่อใช้เป็นแรงงานทาสทั้งบนโลกและนิคมบนดาวอื่น มนุษย์เทียมบางส่วนเกิดต่อต้านและหนีมายังโลกจึงเกิดการไล่ล่าและฆ่า (ปลดประจำการ)  สำหรับเหล่าหน่วยปฎิบัติการพิเศษที่รู้จักกันในนาม "เบลดรันเนอร์" โดยเนื้อเรื่องเน้นไปยังกลุ่มมนุษย์เทียมที่หนีรอดได้จำนวน 6 คน นำโดย รอย เบตตี้ (รัทเจอร์ ฮอร์เออร์) และรวมไปถึงอดีตเบรดรันเนอร์อย่างริชาร์ด เดคก้า (แฮร์ริสัน ฟอร์ด) ซึ่งไม่เต็มใจที่ตกลงรับที่หน้าที่ไล่ล่ามนุษย์เทียม , ระหว่างการสืบสวนเดคก้ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับราเชล
เบลดรันเนอร์ในตอนแรกที่วางจำหน่าย เกิดสองเสียงที่วิจารณ์หนัง , บางส่วนไม่พอใจกับการเล่าเรื่องของหนัง , บางส่วนชอบความซับซ้อนหลากหลายของหนัง , หนึ่งปีให้หลังจากหนังเข้าโรง ภาพยนตร์ดังกล่าวได้รางวัล Hugo Award สำหรับสาขา Best Dramatic Presentation.เบลดรันเนอร์ถือว่าไม่ประสบความสำเร็จในอเมริกาเหนือ จนถูกเรียกว่าคัลท์ฟิล์ม
ปฏิญญาพันมุนจ็อม

| ปฏิญญาพันมุนจ็อมสำหรับสันติภาพ ความรุ่งเรือง และความเป็นเอกภาพของคาบสมุทรเกาหลี |
| --- | --- |
คิม จ็อง-อึน ผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือ และมุน แจ-อิน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ระหว่างให้สัมภาษณ์ในการประชุมสุดยอดระหว่างเกาหลีเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2561
ประเภท: ปฏิญญา
วันลงนาม: 27 เมษายน 2561
ที่ลงนาม: พันมุนจ็อม, ประเทศเกาหลี
ผู้ลงนาม:  คิม จ็อง-อึน    มุน แจ-อิน
ภาคี:  กองทัพประชาชนเกาหลี    กองทัพสาธารณรัฐเกาหลี
ภาษา: เกาหลี
ข้อความทั้งหมด
 Panmunjom Declaration ที่ วิกิซอร์ซ
ปฏิญญาพันมุนจ็อมสำหรับสันติภาพ ความรุ่งเรือง และความเป็นเอกภาพของคาบสมุทรเกาหลี (อังกฤษ: Panmunjom Declaration) เป็นปฏิญญาที่ลงนามระหว่างผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือกับประธานาธิบดีเกาหลีใต้เมื่อวันศุกร์ที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2561 ระหว่างการประชุมสุดยอดระหว่างเกาหลี พ.ศ. 2561 โดยปฏิญญาฉบับนี้มุ่งหมายให้ผู้นำของเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต้องดำเนินการเพื่อนำไปสู่การยุติสงครามเกาหลีเป็นการถาวร โดยในขณะที่ลงนามนั้น ทั้งสองประเทศอยู่ในภาวะสงบศึกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2496  นอกจากนี้ยังนำไปสู่การปลดอาวุธนิวเคลียร์บนคาบสมุทรเกาหลี
ดูเพิ่ม

Wikisource
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

| --- | --- |
Graduate School of  Suansunandha Rajabhat University
คติพจน์: ส่งเสริมสนับสนุนการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาอย่างมีคุณภาพ และได้มาตรฐานระดับชาติ พร้อมเข้าสู่ประชมคมอาเซียนและประชาคมโลก
สถาปนา: พ.ศ. 2542
คณบดี: รองศาสตราจารย์ ดร.ดวงสมร รุ่งสวรรค์โพธิ์
ที่อยู่: เลขที่ 1 ถนนอู่ทองนอก  แขวงดุสิต เขตดุสิต  กรุงเทพมหานคร 10300 
สี:   เทา
เว็บไซต์: grad.ssru.ac.th
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: Graduate School of Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปัจจุบันเปิดหลักสูตรในระดับปริญญาโท และปริญญาเอก
ประวัติ

บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 ในขณะที่สถาบันมีฐานะเป็นสถาบันราชภัฏสวนสุนันทา โดยการจัดตั้ง "โครงการบัณฑิตศึกษา" ขึ้น โดยมีสายงานขึ้นตรงต่อรองอธิการบดีฝ่ายกิจการพิเศษมีชื่อเรียกภายในว่า "บัณฑิตวิทยาลัย" มีฐานเทียบเท่าคณะ ระบุวัตถุประสงค์ของการจัดตั้งเพื่อทำหน้าที่จัดการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา ซึ่งหมายถึง การศึกษาในระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต ปริญญามหาบัณฑิต ประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง และปริญญาดุษฎีบัณฑิตในสาขาต่างๆ
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2547 สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา ได้เปลี่ยนแปลงประเภทเป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ตามประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ทำให้บัณฑิตวิทยาลัยได้รับการจัดตั้งให้เป็นหน่วยงานตามโครงสร้างภายในของมหาวิทยาลัยฯ ที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ ตามมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ที่มีการบริหารงานบุคคลและงานบริหารวิชาการของตนเอง โดยมีหน้าที่กำกับมาตรฐานและประสานงานการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา ตามระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาว่าด้วยการจัดตั้งและดำเนินงานการจัดการศึกษาบัณฑิตวิทยาลัย
ซึ่งในปัจจุบัน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เป็นศูนย์กลางการประสานและกำกับดูแลควบคุมมาตรฐานการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
หลักสูตรการศึกษา

| หลักสูตรที่เปิดสอนในบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา> ระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา> ระดับปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา> ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
| หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต (ป.บัณฑิต) สาขาวิชาชีพครู  สาขาวิชาการบริหารการศึกษา | หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต (ค.ม.) การบริหารการศึกษา หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.) สาขาวิชานิติวิทยาศาสตร์  สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.) สาขาวิชาภาษาศาสตร์  สาขาวิชาศิลปะการแสดง หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.) สาขาวิชาบริหารธุรกิจ  สาขาวิชาการจัดการฟุตบอลอาชีพ  การจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชน  หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (รป.ม.) สาขาวิชานโยบายสาธารณะ | หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต (ค.ม.) การบริหารการศึกษา หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชานิติวิทยาศาสตร์  สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์  สาขาวิชาภาษาศาสตร์  สาขาวิชาปรัชญาจริยศาสตร์  สาขาวิชาบริหารการพัฒนา |
แหล่งข้อมูลอื่น

บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
แม่แบบ:บัณฑิตวิทยาลัยในประเทศไทย
| ด ค กหน่วยงานในมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา |
| --- | --- |
คณะ/วิทยาลัย: คณะครุศาสตร์ • คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ • คณะวิทยาการจัดการ • คณะศิลปกรรมศาสตร์ • คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี • คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม • วิทยาลัยพยาบาลและสุขภาพ • วิทยาลัยสหเวชศาสตร์ • วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน • วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ • วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ • วิทยาลัยการภาพยนตร์ ศิลปะการแสดงและสื่อใหม่ • วิทยาลัยนานาชาติ • บัณฑิตวิทยาลัย
วิทยาเขต/ศูนย์: นครปฐม • ระนอง • สมุทรสงคราม • อุดรธานี •  สุพรรณบุรี •  เชียงราย(โครงการจัดตั้ง)
อื่น ๆ: คณะนิเทศศาสตร์(โครงการจัดตั้ง)
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
น้ำมันข้าวโพด

น้ำมันข้าวโพดในขวดขนาด 5 ลิตร
น้ำมันข้าวโพด (อังกฤษ: corn oil, maize oil) เป็นน้ำมันที่สกัดมาจากเมล็ดข้าวโพดโดยหลักใช้ทำอาหารเพราะมีจุดเกิดควัน (smoke point) สูง ทำให้ใช้ผัดหรือทอดได้ดี เป็นองค์ประกอบสำคัญในเนยเทียม มีราคาถูกกว่าน้ำมันพืชอื่น ๆ โดยมาก ข้าวโพดมีน้ำมันประมาณ 2.8% โดยน้ำหนัก นักวิทยาศาสตร์การเกษตรได้พัฒนาข้าวโพดที่มีน้ำมันมากแต่พันธุ์เหล่านี้กลับให้ผลผลิตต่อพื้นที่น้อยกว่า ดังนั้นจึงไม่ได้ปลูกโดยทั่วไป
น้ำมันข้าวโพดยังใช้เป็นไบโอดีเซล มีการประยุกต์ใช้ทางอุตสาหกรรมอื่น ๆ รวมทั้งใช้ทำสบู่ ยาทาแก้เจ็บ สี น้ำมันกันสนิมสำหรับโลหะ หมึก สิ่งทอ ไนโตรกลีเซอรีน (ใช้ทำระเบิด สารขยายหลอดเลือด) และยาฆ่าแมลง บางครั้งใช้เป็นตัวนำยา (drug carrier)
การผลิต

น้ำมันข้าวโพดเกือบทั้งหมดจะสกัด/บีบอัดโดยใช้เครื่องกล (Expeller pressing) แล้วตามด้วยตัวทำละลาย คือเฮกเซน หรือ 2-methylpentane (ไอโซเฮกเซน)
แล้วก็ให้ตัวทำละลายระเหยออกจากน้ำมันเพื่อนำไปใช้อีก หลังจากสกัดแล้ว น้ำมันก็จะทำให้บริสุทธิ์ด้วยการกำจัดกัม (degumming) และ/หรือการบำบัดด้วยด่าง (alkali treatment) ซึ่งทั้งสองก็ล้วนกำจัด phosphatide
การบำบัดด้วยด่างจะกำจัดกรดไขมันอิ่มตัวอิสระและกำจัดสี ขั้นตอนสุดท้ายก็คือการกำจัดไขมันที่คล้ายขี้ผึ้ง โดยกระบวนการ winterization (คือแช่เย็นให้ไขมันที่มีจุดหลอมเหลวสูงแข็งแยกออกจากไขมันที่มีจุดหลอมเหลวต่ำ) และกำจัดกลิ่นโดยกระบวนการ steam distillation ที่ 232-260 องศาเซลเซียสในสุญญากาศ
ผู้ผลิตรายย่อยซึ่งขายน้ำมันที่สกัดด้วยเครื่องกลเท่านั้น โดยไม่ทำให้บริสุทธิ์ด้วย
และเป็นผลิตภัณฑ์ราคาสูงกว่า เพราะได้ผลผลิตน้อยกว่าที่ใช้เครื่องบีบอัดบวกกับตัวทำละลาย และได้ส่วนแบ่งตลาดน้อยกว่า
องค์ประกอบและการเปรียบเทียบ

| น้ำมันพืช> ประเภท.ประเภท | น้ำมันพืช> การ แปรรูป.การ แปรรูป | น้ำมันพืช> กรดไขมัน อิ่มตัว.กรดไขมัน อิ่มตัว | น้ำมันพืช> กรดไขมันไม่อิ่มตัว มีพันธะคู่เดี่ยว.มีพันธะเดียว รวม | น้ำมันพืช> กรดไขมันไม่อิ่มตัว มีพันธะคู่เดี่ยว.กรดโอเลอิก (ω-9) | น้ำมันพืช> กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่.มีหลายพันธะ รวม | น้ำมันพืช> กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่.กรดลิโนเลนิก  (ω-3) | น้ำมันพืช> กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่.กรดลิโนเลอิก (ω-6) | น้ำมันพืช> จุดก่อควัน.จุดก่อควัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อาโวคาโด |  | 11.6 | 70.6 |  | 13.5 | 1 | 12.5 | 249 องศาเซลเซียส (480 องศาฟาเรนไฮต์) |
| คาโนลา |  | 7.4 | 63.3 | 61.8 | 28.1 | 9.1 | 18.6 | 238 องศาเซลเซียส (460 องศาฟาเรนไฮต์) |
| มะพร้าว |  | 82.5 | 6.3 | 6 | 1.7 |  |  | 175 องศาเซลเซียส (347 องศาฟาเรนไฮต์) |
| ข้าวโพด |  | 12.9 | 27.6 | 27.3 | 54.7 | 1 | 58 |  232 องศาเซลเซียส (450 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดฝ้าย |  | 25.9 | 17.8 | 19 | 51.9 | 1 | 54 | 216 องศาเซลเซียส (420 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดแฟลกซ์ |  | 9.0 | 18.4 | 18 | 67.8 | 53 | 13 |  107 องศาเซลเซียส (225 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดองุ่น |  | 10.5 | 14.3 | 14.3 | 74.7 | - | 74.7 | 216 องศาเซลเซียส (421 องศาฟาเรนไฮต์) |
| น้ำมันกัญชง |  | 7.0 | 9.0 | 9.0 | 82.0 | 22.0 | 54.0 | 166 องศาเซลเซียส (330 องศาฟาเรนไฮต์) |
| มะกอก |  | 13.8 | 73.0 | 71.3 | 10.5 | 0.7 | 9.8 | 193 องศาเซลเซียส (380 องศาฟาเรนไฮต์) |
| ปาล์ม |  | 49.3 | 37.0 | 40 | 9.3 | 0.2 | 9.1 | 235 องศาเซลเซียส (455 องศาฟาเรนไฮต์) |
| ถั่วลิสง |  | 20.3 | 48.1 | 46.5 | 31.5 |  | 31.4 | 232 องศาเซลเซียส (450 องศาฟาเรนไฮต์) |
| คำฝอย |  | 7.5 | 75.2 | 75.2 | 12.8 | 0 | 12.8 | 212 องศาเซลเซียส (414 องศาฟาเรนไฮต์) |
| ถั่วเหลือง |  | 15.6 | 22.8 | 22.6 | 57.7 | 7 | 51 | 238 องศาเซลเซียส (460 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดทานตะวัน (มาตรฐาน, 65% ไลโนเลอิก) |  | 10.3 | 19.5 | 19.5 | 65.7 | 0 | 65.7 |  |
| เมล็ดทานตะวัน (<60% ไลโนเลอิก) |  | 10.1 | 45.4 | 45.3 | 40.1 | 0.2 | 39.8 |  227 องศาเซลเซียส (440 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดทานตะวัน (>70% โอเลอิก) |  | 9.9 | 83.7 | 82.6 | 3.8 | 0.2 | 3.6 |  227 องศาเซลเซียส (440 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดฝ้าย | ไฮโดรจีเนต | 93.6 | 1.5 |  | 0.6 |  | 0.3 |  |
| ปาล์ม | ไฮโดรจีเนต | 88.2 | 5.7 |  | 0 |  |  |  |
| ถั่วเหลือง | ไฮโดรจีเนตบางส่วน | 14.9 | 43.0 | 42.5 | 37.6 | 2.6 | 34.9 |  |
 ค่าเป็นเปอร์เซ็นต์ (%) ของน้ำหนักไขมันรวม
สำหรับน้ำมันข้าวโพด
ในส่วนกรดไขมันอิ่มตัว 80% เป็นกรดปาลมิติก (C16:0), 14% เป็น stearic acid (C18:0), 3% เป็นกรดอะราคิดิก (C20:0)
99% ของกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยวเป็นกรดโอเลอิก (C18:1 cis-9)
98% ของกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่เป็นกรดลิโนเลอิก (C18:2 n-6)