stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การรับรู้รส
แหล่งข้อมูลอื่น

Researchers Define Molecular Basis of Human "Sweet Tooth" and Umami Taste
Statistics on Taste เก็บถาวร 18 กรกฎาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at National Institute on Deafness and Other Communication Disorders. An informative overview with good list of references.
The Science of taste[ลิงก์เสีย] at Kitchen Geekery. An informative article about the science behind taste. Written from a culinary science perspective.
| ด ค กระบบรับความรู้สึก |
| --- | --- |
ประสาทสัมผัสพิเศษ:  การเห็น ระบบการเห็น  การได้ยิน ระบบการได้ยิน  การได้กลิ่น ระบบการได้กลิ่น  การรับรู้รส 
สัมผัสและตำแหน่ง:  ความเจ็บปวด โนซิเซ็ปชัน  อุณหภูมิ การรับรู้ร้อนเย็น  การกำหนดรู้การทรงตัว ระบบการทรงตัว  การรับรู้แรงกล แรงดัน  การสั่น  การรับรู้อากัปกิริยา การรู้ตำแหน่งและการเคลื่อนไหวของส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย 
อื่น ๆ:  ตัวรับความรู้สึก  Multisensory integration  Sensory processing  การรับรู้สารเคมี 
ตุ่มรับรส (taste bud) และปุ่มลิ้น (lingual papillae)
แผนภาพนี้ติดตามการส่งกระแสประสาทของโครงสร้างทั้งหมดที่ทำให้รู้รสได้ ในเขตต่าง ๆ ของสมองมนุษย์ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด
การอัศจรรย์ของพระเยซู

ปาฏิหาริย์ที่เชื่อว่าทรงกระทำโดยพระเยซู
การอัศจรรย์ที่พระเยซูทรงดำเนินบนทะเลกาลิลี จากภาพจิตรกรรม ทรงดำเนินบนน้ำ ของ Ivan Aivazovsky (ค.ศ. 1888)
การอัศจรรย์ของพระเยซู (อังกฤษ: miracles of Jesus) เป็นการกระทำปาฏิหาริย์หรือการอัศจรรย์ที่เชื่อว่าพระเยซูทรงกระทำ ตามที่บรรยายในคัมภีร์ของศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม ส่วนใหญ่เป็นการรักษาด้วยความเชื่อ การไล่ผี การทำให้เป็นขึ้นจากตาย และการควบคุมธรรมชาติ
ในพระวรสารนักบุญยอห์นเล่าว่าพระเยซูทรงแสดงหมายสำคัญอัศจรรย์ 7 ประการที่แสดงถึงพระราชกิจของพระองค์ ตั้งแต่การทรงเปลี่ยนน้ำเป็นเหล้าองุ่นในช่วงเริ่มต้นพันธกิจ จนถึงการทรงทำให้ลาซารัสเป็นขึ้นจากตายในช่วงท้าย
สำหรับคริสต์ศาสนิกชนและมุสลิมจำนวนมาก เชื่อว่าการอัศจรรย์เหล่านี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์ คนอื่น ๆ รวมถึงคริสต์ศาสนิกชนกลุ่มเสรีนิยมถือว่าเรื่องราวเหล่านี้เป็นเพียงเรื่องเล่าเชิงอุปมา
นับตั้งแต่ยุคเรืองปัญญา นักวิชาการหลายคนมีทัศนคติที่คลางแคลงใจอย่างมากต่อคำกล่าวอ้างเรื่องการอัศจรรย์ โดยมีความเห็นที่สอดคล้องกันน้อยกว่าในยุคก่อน นักประวัติศาสตร์ที่ไม่นับถือศาสนาโดยทั่วไปมักหลีกเลี่ยงการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับความจริงของการอัศจรรย์เพราะแหล่งข้อมูลมีจำกัดและถือว่าเป็นปริศนา นักวิชาการบางคนไม่ยอมรับการอัศจรรย์ทั้งหมด ในขณะที่คนอื่น ๆ ก็แก้ต่างให้ความเป็นไปได้ของการอัศจรรย์ มีทั้งที่สงวนท่าทีและแสดงออกอย่างแข็งกร้าว (ในกรณีหลังมักสะท้อนถึงมุมมองทางศาสนา)
ดูเพิ่ม

อุปมาของพระเยซู
บรรณานุกรม

Bersee, Ton (2021). On the Meaning of 'Miracle' in Christianity. An Evaluation of the Current Miracle Debate and a Proposal of a Balanced Hermeneutical Approach. Peeters Publishers, Leuven. ISBN 978-9042943957
Funk, Robert W. and the Jesus Seminar (1998). The Acts of Jesus: The Search for the Authentic Deeds of Jesus. Polebridge Press, San Francisco. ISBN 0060629789
Kilgallen, John J. (1989). A Brief Commentary on the Gospel of Mark, Paulist Press, ISBN 0809130599
List of Jesus' Miracles and Biblical References
Lockyer, Herbert (1988). All the Miracles of the Bible ISBN 0310281016
Miller, Robert J. Editor (1994). The Complete Gospels, Polebridge Press, ISBN 0060655879
Murcia, Thierry, Jésus, les miracles en question, Paris, 1999 [ไอเอสบีเอ็น ไม่มี] – Jésus, les miracles élucidés par la médecine, Paris, 2003[ไอเอสบีเอ็น ไม่มี]
Omaar, Rageh (2003). The Miracles of Jesus เก็บถาวร 2009-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน BBC documentary
Twelftree, Graham H. (1999). Jesus the Miracle Worker: A Historical and Theological Study. IVP Academic. ISBN 978-0830815968.
Van der Loos, H. (1965). The Miracles of Jesus, E.J. Brill Press, Netherlands[ไอเอสบีเอ็น ไม่มี]
เบรเด ฮังเกลันด์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฮังเกลันด์ขณะที่ลงเล่นให้กับ ฟูแลม
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Brede Paulsen Hangeland
วันเกิด:   (1981-06-20) 20 มิถุนายน ค.ศ. 1981 (43 ปี)
ส่วนสูง:  1.98 m (6 ft 6 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรเยาวชน
1998–2000:  วีดาร์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2000–2005 |  ไวกิง |  114 |  (6) |
| 2006–2008 |  โคเปนเฮเกน |  63 |  (3) |
| 2008–2014 |  ฟูแลม |  217 |  (8) |
| 2014–2016 |  คริสตัลพาเลซ |  21 |  (2) |
| รวม |   |  415 |  (19) |
ทีมชาติ‡
| 2001–2003 |  นอร์เวย์ ยู21 |  12 |  (0) |
| 2002–2014 |  นอร์เวย์ |  91 |  (4) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21:38, 19 สิงหาคม 2012 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15 สิงหาคม 2012
เบรเด พอลเซน ฮังเกลันด์ เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1981 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวนอร์เวย์ เขาได้ลงเล่นให้กับ ฟุตบอลทีมชาตินอร์เวย์ โดยเขาเป็นกัปตันทีมอีกด้วย โดยเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก หรือ กองหลังตัวกลาง โดยมีจุดเด่น คือความสูงที่สามารถเล่นลูกกลางอากาศได้ดี
มันเดย์ไนท์ วอร์

ตารางแสดงเรตติ้งรายการโทรทัศน์ระหว่างเหตุการณ์มันเดย์ไนท์ วอร์
| --- | --- |
  รอว์ สูงกว่า:   เท่ากัน
  ไนโตร สูงกว่า:   ไม่มีข้อมูล
ตารางแสดงเรตติ้งรายการโทรทัศน์ ระหว่างรายการ รอว์ ของดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ กับ ไนโตร ของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
มันเดย์ไนท์ วอร์ หรือ สงครามคืนวันจันทร์ เป็นเหตุการณ์เกี่ยวกับมวยปล้ำอาชีพระหว่างสมาคมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ กับดับเบิลยูซีดับเบิลยู เป็นการทำสงครามทางเรตติ้งรายการโทรทัศน์ ระหว่างรายการรอว์ของดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ กับไนโตรของดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซึ่งในปี ค.ศ. 1995 หลังจากให้กำเนิดรายการศึกรอว์ 3 ปี ของดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ก็ได้ให้กำเนิดรายการศึกไนโตร โดยสามารถเอาชนะเรตติ้งของรอว์ได้ ต่อมา ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ได้ปรับแผนรายการให้สามารถต่อสู้กับเรตติ้งรายการโทรทัศน์ของดับเบิลยูซีดับเบิลยูได้
ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 มันเดย์ไนท์ วอร์ได้สิ้นสุดลงเนื่องจากวินซ์ แมคแมนเข้าซื้อกิจการสมาคมดับเบิลยูซีดับเบิลยูด้วยเงิน 3,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ และทำให้สมาคมดับเบิลยูซีดับเบิลยูสิ้นสุดลง
ประวัติ > ก่อนเริ่มสงคราม > ค.ศ.1980–1987 ยุคของเคเบิล ทีวี

ในช่วงเริ่มแรกของทศวรรษที่ 1980 เคเบิลทีวีได้รับความนิยมอย่างมาก และหนึ่งในรายการที่ได้รับความนิยมเช่นเดียวกันในช่วงนั้นก็คือรายการจากมวยปล้ำอาชีพ ซึ่งทำเรตติ้งเป็นอันดับที่สองของเคเบิลทีวี โดยเมื่อแอตแลนต้าทีวี หรือ WTBS เริ่มออกอากาศรายการจากสมาคม Georgia Championship Wrestling หรือ (GCW) ในช่วงทศวรรษ 1970 รายการจากสมาคม GCW ก็ได้รับความนิยมสูง ซึ่งไม่เพียงแค่ในท้องถิ่นของแอตแลนต้าเท่านั้น ยังมีชื่อเสียงระดับประเทศอีกด้วย (ซึ่งในขณะนั้นสมาคมมวยปล้ำยังมีบทบาทแค่ในท้องที่ของตนเองเท่านั้น). ซึ่งจากผลที่ได้นั้นทำให้สมาคม GCW ซึ่งเป็นหนึ่งในพันธมิตรของ NWA มีอิทธิพลอย่างมากใน NWA ซึ่งก็ทำให้นักมวยปล้ำจาก GCW ครองแชมป์ของ NWA มากกว่าสมาคมอื่นๆ
โดยรายการของ GCW นั้นมีพิธีกรคือ Gordon Solie, โดยทำการบันทึกที่สตูดิโอ WTBS' ซึ่งตั้งอยู่ที่ 1050 Techwood Drive, ตรงทิศใต้ของเมือง. โดยที่ทำการบันทึกภายในสตูดิโอเล็กๆ ซึ่งเป็นรูปแบบการบันทึกรายการมวยปล้ำที่นิยมทำกันในขณะนั้น โดยรายการจะประกอบไปด้วยแมทช์การปล้ำ  บทพูดเล็กๆน้อยๆ และนักมวยปล้ำจากต่างประเทศ โดยออกอากาศในหลายพื้นที่
ของสหรัฐอเมริกา เป็นรายการแรก
ในปี ค.ศ.1983, WWF ก็ได้เริ่มรายการของตัวเองในชื่อออล อเมริกัน เรสต์ลิง, โดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์ตอนเช้า ทางช่องUSA Network.หลังจากนั้นไม่นาน WWF ก็ได้ออกอากาศรายการที่สอง คือรายการTuesday Night Titans (TNT) ทางช่องเดิม,โดยมีพิธีกรคือ วินซ์ แม็กแมน และ Lord Alfred Hayes.
หลังจากที่ออกอากาศระยะเวลาหนึ่งจนมีความมั่นคงแล้ว ผสองพี่น้องบริสโก ซึ่งเป็นเจ้าของสมาคม GCW ก็ได้ทำการขายหุ้นในสมาคม ซึ่งมีสัญญาออกอากาศทางโทรทัศน์รวมอยู่ด้วยให้กับวินซ์ แม็กแมน ในวันที่  14 กรกฎาคม 1984 (เป็นที่รู้จักอีกชื่อหนึ่งว่า "Black Saturday"), โดยทาง WWF ได้สล็อดเวลาของ GCW (โดยเวลานั้นมีชื่อโชว์ว่าWorld Championship Wrestling). ทำให้วินซ์ แม็กแมน กลายเป็นผู้ควบคุมรายการมวยปล้ำที่ออกอากาศทั้งประเทศแต่เพียงผู้เดียว
โดยช่วงเวลาออกอากาศเดิมนั้น ทางวินซ์ แม็กแมนก็นำคลิปไฮไลท์จากเฮาส์โชว์ต่างๆมากออกอากาศในชื่อ WWF Prime Time Wrestling (PTW) ไม่นานมากนัก วินซ์ แม็กแมน ก็ได้ขายสิทธิในช่วงเวลานั้นให้กับ Jim Crockett Promotions (JCP),ซึ่งมี Ted Turner เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง ซึ่งจะกลายเป็นความร้าวฉานของทั้งคู่ที่มีมากต่อกันใน 16 ปี หลังจากนั้น
ในปีเดียวกันนั้นเองPTW ก็ได้ออกอากาศแทนที่ของ TNT บนช่อง USA Network, โดยเพิ่มเวลาออกอากาศเป็น 2 ชั่วโมง โดยช่วงที่น่าจดจำมากที่สุดของรายการคือการปะทะกันระหว่าง Bobby Heenan และGorilla Monsoon iซึ่งได้รับความนิยมจากแฟนๆและทำให้รายการนี้กลายเป็นรายการหลักของสมาคมในช่วงนั้น
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์ของมวยปล้ำอาชีพ
เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง
เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ยุคแอตติจูด
เดอะฟิงเกอร์พอคออฟดูม
ดิ อินเวชั่น
Ted Turner, owner of WTBS SuperStation.
การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง

การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง (อังกฤษ: Strength training) เป็นรูปแบบหนึ่งของการออกกำลังกายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการใช้แรงต้านให้เกิดการหดของกล้ามเนื้อเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง เกิดความทนทานในการออกกำลังกายที่ไม่ใช้ออกซิเจน และเพิ่มขนาดกล้ามเนื้อโครงร่าง
เมื่อออกกำลังกายอย่างถูกต้องแล้ว การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งนั้นจะส่งผลดีต่อร่างกายได้อย่างเห็นได้ชัด ทั้งสุขภาพโดยรวม ที่รวมถึงการเพิ่มของมวลกระดูก กล้ามเนื้อ เอ็น และแข็งแกร่งและทรหดของเส้นเอ็น ยังทำให้การทำงานของข้อต่อดีขึ้น สามารถลดอาการบาดเจ็บได้ สามารถเพิ่มความหนาแน่นของกระดูก เพิ่มเมแทบอลิซึม เพิ่มสมรรถภาพทางกาย และยังทำให้การทำงานของหัวใจดีขึ้น การฝึกโดยทั่วไปแล้วใช้เทคนิคในการค่อย ๆ เพิ่มแรงต่อกล้ามเนื้อ ทั้งจากการเพิ่มน้ำหนักและความหลายหลายในการออกกำลังกาย และรูปแบบของอุปกรณ์ที่เจาะจงกล้ามเนื้อในแต่ละกลุ่ม การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งถือว่าเป็นกิจกรรมที่ไม่ใช้ออกซิเจน แต่บางครั้งก็มีการประยุกต์การออกกำลังกายเพื่อให้แบบใช้ออกซิเจน อย่างเช่น การฝึกแบบเซอร์กิต (circuit training)
กีฬาที่เป็นการฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง เช่น การเพาะกาย ยกน้ำหนัก พาวเวอร์ลิฟติง กีฬาสตรองแมน กีฬาไฮแลนด์ ทุ่มน้ำหนัก ขว้างจักร พุ่งเหลน มีกีฬาบางประเภทที่ใช้การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งเป็นส่วนประกอบ เช่น อเมริกันฟุตบอล เบสบอล บาสเกตบอล ฟุตบอล ฮอกกี ลาครอส ศิลปะการต่อสู้แบบผสม พายเรือ รักบี้ลีก รักบี้ยูเนียน ลู่และลาน และมวยปล้ำ
เทคนิค

หลักการพื้นฐานของการฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง ขึ้นอยู่กับจำนวนครั้ง เซ็ต เทมโป การออกกำลังและพลังกำลัง ที่ต้องการเปลี่ยนแปลง ทั้งความแข็งแกร่ง ความทนทาน เพื่อให้เกินขีดจำกัดของกลุ่มกล้ามเนื้อ การฝึกเฉพาะเจาะจงโดยรวมทั้งจำนวนครั้ง เซ็ต การออกกำลัง แรงต้านทานและกำลังที่ออกนั้น ขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ของแต่ละคนในการออกกำลังกาย ไม่ว่าจะเป็นเพิ่มขนาดและการเพิ่มความแข็งแกร่งหลายส่วน (4 ส่วนขึ้นไป) กับเซ็ตที่จำนวนน้อยลงไป แต่จะเพิ่มการออกกำลังมากขึ้น ยังมีแนวคิดอีกหลายแบบที่สามารถดัดแปลงมาใช้ให้ได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน แต่จากสูตรคลาสสิกที่แนะนำโดยวิทยาลัยเวชศาสตร์การกีฬาแห่งสหรัฐ (American College of Sport Medicine) เขียนไว้ว่า
ออกกำลังกายใช้แรงต้าน 8 ถึง 12 ครั้ง ต่อกล้ามเนื้อกลุ่มใหญ่ โดยมีความเข้มข้น 40% to 80% ของน้ำหนักที่มากที่สุดสามารถออกแรงได้ (one-repetition max (RM)) ขึ้นอยู่กับระดับการฝึกของตัวผู้ฝึก
พักระหว่างเซ็ต 2 ถึง 3 นาที เพื่อพักฟื้น
ปฏิบัติ 2 ถึง 4 เซ็ต ในแต่ละกลุ่มกล้ามเนื้อ
โดยทั่วไปแล้ว ความผิดพลาดของฟอร์มการเล่นเกิดขึ้นระหว่างเซ็ตการฝึก อาจทำให้เกิดการบาดเจ็บหรือไม่สามารถทำให้ตรงเป้าหมายได้ เมื่อกลุ่มกล้ามเนื้อที่ต้องการไม่ได้ถูกกระตุ้นอย่างเพียงพอ รวมถึงระดับเกินขีดจำกัดของน้ำหนักไม่เคยไปถึง กล้ามเนื้อก็ไม่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งไปได้
ประโยชน์ของการฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งนั้น ช่วยให้เพิ่มกล้ามเนื้อ เอ็นกล้ามเนื้อและความแข็งแกร่งของเอ็นยึดกระดูก ความหนาแน่นของกระดูก ความยืดหยุ่น ความตึง อัตราเมแทบอลิซึมและการทรงตัว
เทคนิค > คำศัพท์

การออกกำลัง (Exercise) การเคลื่อนไหวที่แตกต่างกัน ทั้งการเปลี่ยนมุมการปฏิบัตเฉพาะเพื่อกระตุ้นกล้ามเนื้อในวิธีที่แตกต่างกันไป
ท่าฝึก (Form) การออกกำลังกายในท่าที่เฉพาะเจาะจง ท่าทางการเคลื่อนไหวที่ออกแบบมาเพื่อความปลอดภัยสูงสุดและเพิ่มความแข็งแกร่งต่อกล้ามเนื้อ
จำนวนครั้ง (Rep) รอบหนึ่งครั้งต่อการยกขึ้นและผ่อนน้ำหนักลง โดยการควบคุมอย่างเหมาะสม เรียกว่า 1 ครั้ง
เซ็ต (Set) 1 เซ็ตประกอบด้วยหลายครั้ง โดยไม่มีการพัก จำนวนครั้งในการออกกำลังขึ้นอยู่กับเป้าหมายของแต่ละคน จำนวนครั้งในการยกขึ้นอยู่กับน้ำหนักที่มากที่สุดที่เราสามารถยกได้ (Rep Maximum (RM)) ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณสามารถยกได้ 10 ครั้งด้วยน้ำหนัก 75 ปอนด์ RM จะเท่ากับ 10RM ดังนั้น 1RM ก็คือน้ำหนักที่คุณสามารถยกได้ในแต่ละการฝึก
เท็มโป (Tempo) ความเร็วในการออกกำลังกาย ความเร็วในการเคลื่อนไหวมีความหมายต่อน้ำหนักที่ฝึกและส่งผลต่อกล้ามเนื้อ
เทคนิค > ตระหนักถึงเป้าหมายการฝึก

ในการพัฒนาความทนทาน การเพิ่มขึ้นทีละน้อยของปริมาณและการเพิ่มขึ้นทีละน้อยต่อความเข้มข้น เป็นโปรแกรมที่เห็นผลชัดเจนที่สุด เซ็ตการฝึกที่ 13 ถึง 20 ครั้ง เพิ่มความทนทานแบบไม่ใช้ออกซิเจน (แอนแอโรบิก) อาจเพิ่มขนาดกล้ามเนื้อและส่งผลกระทบต่อความแข็งแกร่งได้จำกัดบ้าง
เป็นที่ปรากฎว่าผู้ฝึกเริ่มแรก การฝึกหลายเซ็ตนั้นให้ผลได้น้อยกว่าการฝึกเพียงเซ็ตเดียว ที่คำนึงถึงการเพิ่มความแข็งแกร่งหรือการเพิ่มมวลกล้ามเนื้อ แต่สำหรับนักกีฬามากประสบการณ์ ระบบการฝึกจำนวนหลายเซ็ตนั้นมีความสำคัญต่อการพัฒนาอย่างเหมาะสม อย่างไรก็ดี จากหนึ่งการศึกษาเรื่องกล้ามเนื้อขา การฝึก 3 เซ็ตมีประสิทธิภาพกว่าการฝึกเพียงเซ็ตเดียว
ผู้ฝึกโดยการใช้น้ำหนักเริ่มแรก อยู่ในขั้นตอนฝึกฝนระบบประสาทในแง่มุมของความแข็งแกร่ง ความสามารถของสมองจะประมวลระดับสมรรถภาพการตอบรับของประสาทที่จะช่วยสร้างการหดตัวของกล้ามเนื้อให้กับกับขีดจำกัดสูงสุดของสมรรถภาพกล้ามเนื้อ
| ตัวแปร | เป้าหมายการฝึก> ความแข็งแกร่ง | เป้าหมายการฝึก> พละกำลัง | เป้าหมายการฝึก> การเพิ่มขนาดกล้ามเนื้อ | เป้าหมายการฝึก> ความทนทาน | เป้าหมายการฝึก> ความเร็ว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| น้ำหนัก (% ของ 1RM) | 90–80 | 60–45 | 80–60 | 60–40 | 30 |
| ครั้งต่อเซ็ต | 1–5 | 1–5 | 6–12 | 13–60 | 1–5 |
| เซ็ตต่อการออกกำลังกาย | 4–7 | 3–5 | 4–8 | 2–4 | 3–5 |
| พักระหว่างเซ็ต (นาที) | 2–6 | 2–6 | 2–3 | 1–2 | 2–5 |
| เวลาการฝึก (วินาทีต่อเซ็ต) | 5–10 | 4–8 | 20–60 | 80–150 | 20–40 |
| ความเร็วต่อครั้ง (% สูงสุด) | 60–100 | 90–100 | 60–90 | 60–80 | 100 |
| เซสชั่นการฝึกต่ออาทิตย์ | 3–6 | 3–6 | 5–7 | 8–14 | 3–6 |
Table reproduced from Siff, 2003
เทคนิค > การค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักเกินกำลัง (Progressive overload)

หนึ่งในวิธีทั่วไปในการฝึกโดยใช้น้ำหนักคือการใช้หลักการค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักเกินกำลัง ซึ่งหมายถึงกล้ามเนื้อกำลังรับน้ำหนักเกินกำลังโดยพยายามจะยกน้ำหนักให้มากที่สุดที่จะสามารถทำได้ ทำให้เกิดการตอบสนองโดยทำให้กล้ามเนื้อใหญ่ขึ้นและแข็งแรงขึ้น หากกระบวนการนี้มีการทำซ้ำให้มีน้ำหนักมากขึ้น ผู้ฝึกก็จะเพิ่มความแข็งแกร่งและทนทานมากขึ้น
อย่างไรก็ดี การออกกำลังโดยที่เต็มขีดจำกัดของความแข็งแกร่ง (เรียกว่า One-repetition maximum) ถือว่าเสี่ยงเกินไป เว้นแต่ผู้ฝึกจะมีประสบการณ์มากพอ จากนั้นผู้ฝึกส่วนใหญ่จึงจะคาดหวังพัฒนาทั้งความแข็งแกร่ง ความทนทาน และขนาดของกล้ามเนื้อ การยกเพียง 1 ครั้งต่อเซ็ตจึงดูไม่เหมาะกับจุดประสงค์ดังกล่าว ดังนั้นผู้ฝึกควรยกน้ำหนักที่เบาไว้ก่อน (การออกกำลังแบบกิจวัตรประจำวัน หรือ sub-maximal) แต่เพิ่มจำนวนครั้งมากขึ้น เพื่อให้กล้ามเนื้อและเส้นใยภายในกล้ามเนื้ออ่อนล้า ตามที่ต้องการในหลักการค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักเกินกำลัง
ลัทธิเซไกคีวเซ

สัญลักษณ์ของลัทธิเซไกคีวเซ
ลัทธิเซไกคีวเซ  (ญี่ปุ่น: 世界救世教; โรมาจิ: Sekai Kyūsei Kyō) ในไทยเป็นที่รู้จักในชื่อ ลัทธิโยเร เป็นหนึ่งในศาสนาใหม่ของญี่ปุ่น ซึ่งเกิดขึ้นจากการผสานความเชื่อของลัทธิชินโต ศาสนาพุทธนิกายมหายาน และหลักจริยธรรมสากล ก่อตั้งโดยโมกิจิ โอกาดะ (ญี่ปุ่น: 岡田茂吉; โรมาจิ: Okada Mokichi) เมื่อ พ.ศ. 2478 มีความเชื่อเรื่องการส่งพลังแสง (หรือเรียกว่า แสงทิพย์) แห่งผ่านฝ่ามือสู่ร่างกายเพื่อจุดประสงค์ในการรักษา เรียกว่า โยเร (ญี่ปุ่น: 浄霊; โรมาจิ: Jōrei) และยังมีแนวปฏิบัติอื่นโดยเฉพาะเรื่องความงามและศิลปะจากธรรมชาติ เช่น เกษตรกรรมธรรมชาติ และการจัดดอกไม้แบบญี่ปุ่น
โมกิจิ โอกาดะ เกิดในครอบครัวที่นับถือศาสนาพุทธ ต่อมาได้หันไปนับถือลัทธิชินโตสายโอโมโตะ (ญี่ปุ่น: 大本; โรมาจิ: Ōmoto) อ้างตัวว่าได้รับวิวรณ์จากพระเป็นเจ้า ซึ่งมอบอำนาจให้เขาใช้พลังของพระเป็นเจ้าด้วยการใช้แสงสำหรับการรักษา เพื่อขจัดความเจ็บป่วย ความยากจน ความขัดแย้ง และชำระอาณาจักรแห่งจิตวิญญาณให้บริสุทธิ์ เขาจึงรับหน้าที่เป็นศาสนทูตคอยเผยแผ่ศาสนาของตนเองแก่ผู้คน  โดยสาวกจะเรียกเขาว่า เมชูซามะ หรือเอกสารไทยเรียก เมซึซามะ (ญี่ปุ่น: 明主様; โรมาจิ: Meishū-sama, "ท่านแห่งแสง") ศาสนิกชนจะสวมจี้ โอฮิการิ ซึ่งในไทยจะเรียกว่า เหรียญ ซึ่งมีลักษณะเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิเปล่งรัศมี การรับเหรียญดังกล่าวจะเรียกว่า การรับพระ ซึ่งต้องใช้เงินซื้อมา และต้องอบรมศาสนาราว 2-3 วัน จึงจะเข้าเป็นศาสนิกโดยสมบูรณ์ มิโฮโกะ โคยามะ ก่อตั้งองค์กรชินจิชูเมไก (ญี่ปุ่น: 神慈秀明会; โรมาจิ: Shinji Shūmeikai) เมื่อ พ.ศ. 2513 เพื่อเผยแผ่คำสอนของโมกิจิ โอกาดะ
วินสตัน เดวิส (Winston Davis) นักมนุษยวิทยาด้านศาสนา ให้ความเห็นเกี่ยวกับลักษณะของลัทธิมาฮิการิ (真光系諸教団) และลัทธิเซไกคีวเซซึ่งต่างก็เป็นศาสนาใหม่ของญี่ปุ่นไว้ว่า "ลัทธิมาฮิการิเหมือนกับลัทธิเซไกคีวเซ เพราะปฏิบัติพิธีกรรมการรักษาแบบเดียวกัน"
ในประเทศไทย

ลัทธิเซไกคีวเซ หรือ โยเร เข้าสู่ประเทศไทยใน พ.ศ. 2511 โดยคาซูโอะ วากูกามิ ศาสนาจารย์คณะผู้เผยแผ่มาตั้งรกรากในประเทศไทย โดยเริ่มการเผยแผ่คำสอนโดยการแปลเอกสารทางศาสนา และก่อตั้งโรงเรียนเกษตรกรรมในประเทศไทย จึงได้ทำการจดทะเบียนโดยใช้ชื่อว่า มูลนิธิบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ด้วยกิจกรรมทางศาสนา เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 มีสำนักงานใหญ่แห่งแรกอยู่ที่ถนนสุรวงศ์ กรุงเทพมหานคร ขณะนั้นมีศาสนิกชนอยู่ทั้งหมด 40 คน ซึ่งต่อมาใน พ.ศ. 2519 กรมการศาสนารับรองให้มูลนิธิบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ด้วยกิจกรรมทางศาสนา เป็นองค์กรศาสนาย่อยของศาสนาพุทธนิกายมหายาน ลัทธิเซไกคีวเซเริ่มวางนโยบายเผยแผ่ศาสนาแก่ลูกหลานเกษตรกรในอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ โดยในช่วง พ.ศ. 2521–2524 มีศาสนิกชนเพิ่มขึ้นเท่าตัว มีการสร้างสถานปฏิบัติธรรมหรือโบสถ์ของลัทธิในจังหวัดเชียงใหม่ ลำปาง สุโขทัย สระบุรี และย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่ซอยสีฟ้า ถนนพหลโยธิน กรุงเทพมหานคร กระทั่ง พ.ศ. 2527 ได้ทำการเพิกถอนสถานะการเป็นนิกายของศาสนาพุทธนิกายมหายานลง จึงถูกลดสถานะกลับเป็นมูลนิธิบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ด้วยกิจกรรมทางศาสนาตามเดิม พวกเขามีกิจกรรมสนับสนุนทุนการศึกษาศาสนาพุทธแก่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นประจำทุกปี และการต่อต้านยาเสพติด รวมทั้งปรับปรุงวิธีการเผยแผ่ศาสนาด้วยการสนับสนุนสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และวัฒนธรรมไทย
ผู้ที่จะเข้ารีตลัทธิเซไกคีวเซจะต้องรับจี้ โอฮิการิ หรือที่เข้าเรียกว่า การรับพระ ซึ่งมีค่าใช้จ่าย ต้องคอยปฏิบัติศาสนกิจเรียกว่า กิจกรรมพระ (คือพระศรีอริยเมตไตรย) ได้แก่ การซัมไป (สักการะ) การโยเร และ การโฮชิ (บำเพ็ญประโยชน์) รวมทั้งต้องเผยแผ่ศาสนาเพื่อเพิ่มจำนวนศาสนิกชนให้มากขึ้น มีคำสอนสำคัญแก่สมาชิกคือ ความสุภาพอ่อนโยน ความสงบเสงี่ยม และความสะอาด ที่สำคัญที่สุดคือการทำโยเร หลังการรับพระพวกเขาจะบูชาเหรียญพระโยเร โดยกล่าวคาถาบูชาว่า "ขออำนาจพระศรีรัตนตรัยและท่านเมซึซามะ ขอให้คนข้างหน้าจงมีความสุข" หรือบ้างก็กล่าวว่า "ขออำนาจบารมี  คุณพระศรีอริยเมตไตรย และท่านเมซึซามะ โปรดประทานแสงทิพย์ เพื่อชำระเมฆหมอกความขุ่นมัว" จากนั้นจะยกมือขึ้นระดับศีรษะ หันมือเข้าหาผู้รับแสง ยกค้างไว้ 10-15 นาที วันละครั้งหรือสองครั้ง เพราะเชื่อว่าเป็นการรักษาโรคภัย
แหล่งข้อมูลอื่น

Sekai Kyusei Kyo IZUNOME
Miroku Association USA
Izunome Association Canada
Igreja Messianica Mundial do Brasil
Guarapiranga Sacred Grounds - Sao Paulo, Brazil เก็บถาวร 2022-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Shumei
อิตามิ

อิตามิ (ญี่ปุ่น: 伊丹市; โรมาจิ: Itami-shi) เป็นนครในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 25.00 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 196,356 คน
อิตามิเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่ยุคเซ็งโงกุ อิตามิได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 อิตามิเคยได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ฮันชิงอาวาจิ ค.ศ. 1995 แต่สามารถฟื้นฟูเมืองได้อย่างรวดเร็ว
พื้นที่ส่วนใหญ่ของท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ ตั้งอยู่ในเขตเมืองอิตามิ สินค้าที่มีชื่อเสียงของเมืองคือสาเก
เมืองพี่น้อง

ฮัสเซิลต์ ประเทศเบลเยียม
ฝัวชาน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อิตามิ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
อุตสาหกรรมพลังงาน

การใช้พลังงานเป็นกิโลกรัมเทียบเท่าน้ำมันดิบ (kgoe) ต่อคนต่อปีต่อประเทศ (ข้อมูลปี ค.ศ. 2001) โทนเข้มกว่าหมายถึงการใช้ที่มากกว่า (พื้นที่สีเทาเข้มขาดหายไปจากชุดข้อมูล) สีแดงหมายถึงการใช้ที่เพิ่มขึ้น ส่วนสีเขียวหมายถึงการใช้ที่ลดลง ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1990 และ 2001
อุตสาหกรรมพลังงาน คือทั้งหมดของอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องในการผลิตและการขายพลังงาน รวมทั้งการสกัดน้ำมันเชื้อเพลิง, การผลิต, การกลั่น และจำหน่าย โดยสังคมยุคใหม่ใช้น้ำมันจำนวนมาก และอุตสาหกรรมพลังงานเป็นส่วนสำคัญของโครงสร้างพื้นฐาน และการดำรงของสังคมในเกือบทุกประเทศ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อุตสาหกรรมพลังงานประกอบด้วย:
อุตสาหกรรมปิโตรเลียม รวมทั้งบริษัทน้ำมัน, โรงกลั่นปิโตรเลียม, การขนส่งเชื้อเพลิง และการขายผู้ใช้ปลายทางที่ปั้มน้ำมัน
อุตสาหกรรมแก๊ส รวมทั้งการสกัดแก๊สธรรมชาติ และการผลิตแก๊สถ่านหิน รวมทั้งการจัดจำหน่ายและการขาย
อุตสาหกรรมพลังงานไฟฟ้า รวมทั้งการผลิตกระแสไฟฟ้า, การจ่ายกำลังไฟฟ้าและการขาย
อุตสาหกรรมถ่านหิน
อุตสาหกรรมพลังงานนิวเคลียร์
อุตสาหกรรมพลังงานทดแทน ประกอบด้วยบริษัทพลังงานทางเลือกและพลังงานที่ยั่งยืน รวมทั้งที่เกี่ยวข้องกับกำลังไฟฟ้าพลังน้ำ, พลังงานลม และการผลิตพลังแสงอาทิตย์ ตลอดจนการผลิต, การจำหน่ายและการขายเชื้อเพลิงทดแทน
อุตสาหกรรมพลังงานแบบดั้งเดิมมาจากการเก็บรวบรวมและจำหน่ายฟืน โดยใช้สำหรับการปรุงอาหารและการทำความร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่ยากจน
สภาพเศรษฐกิจ

การผลิตและการใช้ทรัพยากรพลังงานมีความสำคัญต่อเศรษฐกิจโลก กิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมดต้องใช้แหล่งพลังงาน ไม่ว่าจะเป็นการผลิตสินค้า, อำนวยการขนส่ง, การใช้คอมพิวเตอร์และเครื่องจักรอื่น ๆ
ความต้องการพลังงานที่แพร่หลายอาจกระตุ้นให้เกิดการแข่งขันสาธารณูปโภคด้านพลังงาน และการจัดตั้งตลาดพลังงานค้าปลีก สังเกตได้จากการปรากฏตัวของภาคบริการ "การตลาดพลังงานและการบริการลูกค้า" (EMACS) ส่วนย่อย
ภาคพลังงานคิดเป็น 4.6 เปอร์เซนต์ของสินเชื่อให้กู้ที่โดดเด่น เทียบกับ 3.1 เปอร์เซนต์จากทศวรรษก่อน ขณะที่พันธบัตรพลังงานมีสัดส่วน 15.7 เปอร์เซนต์ของตลาดตราสารหนี้ขยะมูลค่า 1.3 ล้านล้านดอลลาร์ เพิ่มขึ้นจาก 4.3 เปอร์เซนต์ในช่วงเวลาเดียวกัน
วิกฤตการณ์

ความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจและการเมืองอาจนำไปสู่วิกฤตพลังงาน วิกฤตการณ์น้ำมันที่โดดเด่นคือวิกฤตน้ำมันในปี พ.ศ. 2516 และวิกฤตน้ำมันในปี พ.ศ. 2522 ครั้นการมาถึงจุดผลิตน้ำมันสูงสุด ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่มีอัตราสูงสุดของการสกัดปิโตรเลียมทั่วโลก ก็มีแนวโน้มที่จะทำให้เกิดวิกฤตพลังงานอีกเช่นกัน
ดูเพิ่ม

พลังงานทางเลือก
เศรษฐกิจไฮโดรเจน
รายชื่อประเทศเรียงตามการบริโภคพลังงานต่อหัว
การบริโภคพลังงานของโลก
นกนางแอ่นแม่น้ำ

| นกนางแอ่นแม่น้ำ |
| --- | --- |

นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Hirundinidae
วงศ์ย่อย:: Pseudochelidoninae Shelley, 1896
สกุล:: Pseudochelidon Hartlaub, 1861

สปีชีส์
 P. eurystomina   P. sirintarae
นกนางแอ่นแม่น้ำ หรือ นกนางแอ่นเทียม (อังกฤษ: river martins) เป็นสกุลนกนางแอ่นในวงศ์ย่อย Pseudochelidoninae ที่อยู่ในวงศ์นกนางแอ่น (Hirundinidae) ประกอบไปด้วย 2 สปีชีส์คือ นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกา (Pseudochelidon eurystomina) ที่พบในสาธารณรัฐคองโกและประเทศกาบอง และนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร (Pseudochelidon sirintarae) ที่พบในประเทศไทยเพียงแห่งเดียวในโลก เป็นนกนางแอ่นขนาดกลาง มีขนส่วนใหญ่เป็นสีดำ บินจับแมลงกินเป็นอาหาร พวกมันดูเหมือนจะใช้ชีวิตอยู่บนพื้นมากกว่านกนางแอ่นชนิดอื่น อาจเดินมากกว่าเกาะคอน และนกนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรอาจหากินในเวลากลางคืน นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาทำรังบนตลิ่งทรายริมแม่น้ำโดยการขุดโพรงลงไป ส่วนแหล่งผสมพันธุ์วางไข่ของนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรยังไม่ทราบ
เมื่อมีการค้นพบนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 กุสทัฟ ฮาร์ทเลาบ์ (Gustav Hartlaub) คิดว่ามันเป็นนกตะขาบและผู้แต่งหลังจากนั้นก็จัดวางมันอยู่ในวงศ์ของตนเองหรืออยู่ในวงศ์นกแอ่นพง จากการศึกษาทางกายวิภาคพบว่ามันเป็นญาติใกล้ชิดกับนกในวงศ์นกนางแอ่น แต่มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างคือมีขาและเท้าแข็งแรงและมีปากอวบ สิ่งเหล่านี้แสดงว่าควรแยกมันออกเป็นวงศ์ย่อยต่างหาก นกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองชนิดจัดอยู่ในสกุลเดียวกันคือสกุล Pseudochelidon เพราะทั้งสองมีโครงสร้างที่คล้ายกัน แต่ บรูก เสนอว่านกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรควรแยกออกเป็นสกุล Eurochelidon
นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกามีการกระจายพันธุ์ในวงแคบในหลายพื้นที่แต่สถานะภาพที่แท้จริงยังไม่มีการตรวจสอบข้อเท็จจริง ส่วนนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรค้นพบในปี พ.ศ. 2512 และทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวมันน้อยมากจากตัวอย่างและหลักฐานเพียงเล็กน้อย ปัจจุบันไม่มีรายงานการพบในธรรมชาติแล้ว และแหล่งผสมพันธุ์วางไข่ก็ไม่เป็นที่ทราบ มันอาจสูญพันธุ์ไปแล้ว แม้ว่าจะมีรายงานที่ไม่ได้รับการยืนยันในปี พ.ศ. 2547