stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน

| ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน |
| --- | --- |
ภูมิภาค: สหรัฐ
จำนวนผู้พูด:  25.6 ล้านคนที่พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองในสหรัฐ (ค.ศ. 2003)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  เจอร์แมนิกเจอร์แมนิกตะวันตกเจอร์แมนิกทะเลเหนือแองโกล–ฟรีเชียนอังกฤษอังกฤษแบบอเมริกาเหนือภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน
รูปแบบก่อนหน้า: อังกฤษเก่า อังกฤษกลางอังกฤษใหม่แบบคริสต์ศตวรรษที่ 17ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน 
ระบบการเขียน: อักษรละติน (ชุดตัวอักษรอังกฤษ) อักษรเบลล์ภาษาอังกฤษแบบรวม
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ: สหรัฐ (32 รัฐ, 5 ดินแดนที่ไม่ใช่รัฐ) (ดูที่บทความ)
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน (อังกฤษ: American English, AmE, AE, AmEng, USEng, en-US) หรืออาจเรียกว่า ภาษาอังกฤษแบบสหรัฐ (อังกฤษ: United States English, U.S. English) เป็นกลุ่มของภาษาถิ่นของภาษาอังกฤษที่ใช้ในสหรัฐเป็นส่วนใหญ่ ประมาณสองในสามของเจ้าของภาษาอังกฤษอาศัยอยู่ในสหรัฐ
พจนานุกรมเล่มแรกของภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน เขียนโดยโนอาห์ เว็บสเตอร์ ใน ค.ศ. 1828 แสดงถึงข้อแตกต่างระหว่างภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน และอังกฤษดั้งเดิมที่มาจากบริเตน ข้อแตกต่างที่เว็บสเตอร์เขียนรวมถึง การสะกดคำ เช่นคำว่า center แทนคำว่า centre  และ color แทน colour และการอ่านออกเสียงต่าง ๆ
ตัวอย่างคำศัพท์หลายคำที่มีต้นกำเนิดมาจากภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ซึ่งได้แก่ OK (โอเค), blizzard (บลิซซาร์ด) และ teenager (วัยรุ่น)
ภาวะเลือดจาง

| โลหิตจาง (Anemia) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Anaemia

ภาพเสมียร์เลือดของผู้ป่วยเลือดจางจากการขาดธาตุเหล็ก แสดงให้เห็นเม็ดเลือดแดงมีขนาดเล็กและติดสีซีดกว่าปกติ
การออกเสียง: /əˈniːmiə/ 
สาขาวิชา: โลหิตวิทยา
อาการ: Feeling tired, pale skin, weakness, shortness of breath, feeling like passing out
สาเหตุ: Bleeding, decreased red blood cell production, increased red blood cell breakdown
วิธีวินิจฉัย: การตรวจวัดความเข้มข้นฮีโมโกลบิน
ความชุก: 2.36 billion / 33% (2015)
โลหิตจาง หรือ ภาวะเลือดจาง (อังกฤษ: Anemia or Anaemia) เป็นการลดลงของจำนวนเม็ดเลือดแดงน้อยกว่าปกติ หรือปริมาณฮีโมโกลบินในเลือดน้อยกว่าปกติ นอกจากนี้ยังรวมถึงภาวะที่ความสามารถในการจับออกซิเจนของโมเลกุลฮีโมโกลบินลดลง ทั้งจากความผิดปกติของโครงสร้างหรือจำนวนฮีโมโกลบินที่สร้างขึ้นเช่นในภาวะขาดฮีโมโกลบิน (hemoglobin deficiency) บางชนิด
เนื่องจากฮีโมโกลบิน (โปรตีนที่พบภายในเม็ดเลือดแดง) ปกติทำหน้าที่ขนส่งออกซิเจนจากปอดไปยังเนื้อเยื่อ โลหิตจางจึงทำให้เกิดภาวะเลือดมีออกซิเจนน้อย (hypoxia) ที่อวัยวะ และเนื่องจากเซลล์ทุกเซลล์ในมนุษย์ต้องการออกซิเจนเพื่อดำรงชีวิต โลหิตจางในระดับต่างๆ จึงทำให้เกิดอาการทางคลินิกตามมาได้หลายรูปแบบ
โลหิตจางเป็นความผิดปกติของเลือดที่พบได้บ่อยที่สุด แบ่งออกได้เป็นหลายชนิดและมีหลายสาเหตุ การแบ่งประเภทของโลหิตจางแบ่งได้หลายแบบ ทั้งจากรูปลักษณ์ของเม็ดเลือดแดง กลไกสาเหตุที่นำให้เกิด และอาการทางคลินิกที่แสดงออก เป็นต้น โลหิตจางสามชนิดหลักๆ ได้แก่การเสียเลือดจำนวนมาก (เกิดเฉียบพลันเช่นการตกเลือด หรือเกิดเรื้อรังจากการเสียเลือดปริมาณน้อยๆ เป็นเวลานาน) การทำลายเม็ดเลือดจำนวนมาก (การทำลายเม็ดเลือดแดง (hemolysis)) หรือการสร้างเม็ดเลือดแดงลดลง (การสร้างเม็ดเลือดไม่มีประสิทธิภาพ (ineffective hematopoiesis))
การวิเคราะห์สาเหตุโลหิตจางแบ่งออกเป็น 2 ทางใหญ่ๆ คือ วิเคราะห์จากกลไก ("kinetic" approach) ได้แก่ การประเมินการสร้าง การทำลาย และการสูญเสียเม็ดเลือด และวิเคราะห์จากรูปร่างเม็ดเลือด ("morphologic" approach) ซึ่งแบ่งโลหิตจางออกตามขนาดของเม็ดเลือดแดง การวิเคราะห์จากรูปร่างเม็ดเลือดนั้นระยะแรกอาศัยการทดสอบที่เร็วและราคาถูก (ปริมาตรเม็ดเลือดเฉลี่ย (Mean corpuscular volume; MCV)) ในทางกลับกันการมองที่คำถามถึงการสร้างเม็ดเลือดก่อนจะทำให้เข้าถึงสาเหตุในผู้ป่วยที่มีหลายสาเหตุของโลหิตจางร่วมด้วยอย่างรวดเร็ว
อาการและอาการแสดง

ภาวะโลหิตจางในหลายคนอาจไม่มีอาการหรือมีอาการน้อยจนไม่ทราบว่าเป็น อาการและอาการแสดงอาจเกี่ยวกับตัวภาวะโลหิตจางเองหรือเกี่ยวกับสาเหตุที่ทำให้เกิดภาวะโลหิตจาง
ส่วนใหญ่ผู้ที่มีภาวะโลหิตจางจะให้ประวัติอาการที่ไม่จำเพาะ เช่น รู้สึกเหนื่อย หรืออ่อนล้า รู้สึกไม่สบายทั่วตัว และบางครั้งระดับสมาธิลดลง นอกจากนี้ผู้ป่วยยังให้ประวัติหายใจลำบากขณะออกแรง ในผู้ป่วยโลหิตจางรุนแรงร่างกายอาจชดเชยความบกพร่องของการขนส่งออกซิเจนของเลือดด้วยการเพิ่มปริมาตรเลือดส่งออกจากหัวใจต่อนาที (cardiac output) ทำให้ผู้ป่วยมีอาการที่เกี่ยวข้องเช่นใจสั่น ปวดเค้นหน้าอก (หากมีโรคหัวใจอยู่เดิม) ปวดขาเป็นพักๆ และอาการของภาวะหัวใจวาย
การตรวจร่างกายพบอาการแสดง เช่น ภาวะซีด (ผิวหนัง เยื่อเมือก และเนื้อใต้เล็บซีด) แต่ก็ไม่ใช่อาการแสดงที่เชื่อถือได้ อาจพบอาการแสดงของสาเหตุจำเพาะของโลหิตจาง เช่น สภาพเล็บรูปช้อน (koilonychia) ในผู้ป่วยโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก, ดีซ่านในโลหิตจางที่เป็นผลจากเม็ดเลือดแดงถูกทำลายผิดปกติ ในโลหิตจางจากเม็ดเลือดแดงแตก, สภาพวิรูปของกระดูก พบในทาลัสซีเมีย เมเจอร์ หรือแผลเปื่อยที่ขาพบในโรคเม็ดเลือดแดงเป็นรูปเคียว (sickle-cell disease)
ในโลหิตจางชนิดรุนแรง อาจมีอาการแสดงของระบบไหลเวียนผิดปกติ เช่น หัวใจเต้นเร็ว มีเสียงฟู่ของหัวใจ (murmur) และหัวใจโต ซึ่งอาจเป็นอาการแสดงของภาวะหัวใจวาย
ผู้ป่วยโรครับประทานสิ่งที่ไม่ใช่อาหาร (Pica) เช่นกินดิน กระดาษ ขี้ผึ่ง หญ้า น้ำแข็ง หรือผม ฯลฯ อาจมีอาการของการขาดธาตุเหล็ก แม้ว่าอาจเกิดได้ในผู้ที่มีระดับฮีโมโกลบินปกติ
ภาวะโลหิตจางเรื้อรังอาจทำให้มีพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงในเด็ก และเป็นผลโดยตรงต่อความบกพร่องของพัฒนาการทางระบบประสาทในทารก และทำให้ประสิทธิภาพในการเรียนรู้ในวัยเข้าโรงเรียนลดลงได้
กลุ่มอาการขาไม่อยู่นิ่ง (Restless legs syndrome) พบได้บ่อยในผู้ป่วยโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก
อาการที่พบได้ไม่บ่อยได้แก่แขนขาบวม แสบร้อนหน้าอกเรื้อรัง มีฟกช้ำไม่ชัดเจน อาเจียน เหงื่อออกมาก และมีเลือดในอุจจาระ
การวินิจฉัย

โดยทั่วไป ในการตรวจเลือดครั้งแรกแพทย์จะสั่งการตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์ (CBC) เพื่อวินิจฉัยภาวะโลหิตจาง นอกเหนือจากรายงานจำนวนเม็ดเลือดแดงและระดับฮีโมโกลบินที่ได้แล้ว เครื่องตรวจนับเม็ดเลือดอัตโนมัติยังสามารถวัดขนาดของเม็ดเลือดแดงได้ด้วยวิธีการ flow cytometry ซึ่งเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยแยกแยะสาเหตุของโลหิตจาง การตรวจสเมียร์เลือดด้วยกล้องจุลทรรศน์ก็มีประโยชน์และในบางครั้งจำเป็นต้องทำในบางแห่งที่ไม่มีเครื่องตรวจนับเม็ดเลือดอัตโนมัติ
เครื่องตรวจนับเม็ดเลือดอัตโนมัติรุ่นใหม่สามารถวัดค่าพารามิเตอร์ได้ 4 อย่าง คือ นับจำนวนเม็ดเลือดแดง, ความเข้มขันของฮีโมโกลบิน, ปริมาตรเม็ดเลือดเฉลี่ย (Mean corpuscular hemoglobin; MCH) และความกว้างการกระจายของเม็ดเลือดแดง (Red blood cell distribution width; RDW) ซึ่งทำให้สามารถคำนวณค่าอื่นๆ ได้แก่ ฮีมาโทคริต (Hematocrit), ฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดเฉลี่ย (Mean corpuscular hemoglobin; MCH) และความเข้มข้นของฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดเฉลี่ย (Mean corpuscular hemoglobin concentration; MCHC) จากนั้นนำค่ามาเปรียบเทียบกับค่าปกติของอายุและเพศต่างๆ การตรวจนับบางครั้งอาจประมาณค่าฮีมาโทคริตจากการวัดโดยตรง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| กลุ่มอายุหรือเพศ | ฮีโมโกลบิน (กรัม/เดซิลิตร) | ฮีโมโกลบิน (มิลลิโมล/ลิตร) |
| เด็ก (0.5–5.0 ปี) | 11.0 | 6.8 |
| เด็ก (5–12 ปี) | 11.5 | 7.1 |
| เด็ก (12–15 ปี) | 12.0 | 7.4 |
| หญิง ไม่ได้ตั้งครรภ์ (>15 ปี) | 12.0 | 7.4 |
| หญิงมีครรภ์ | 11.0 | 6.8 |
| ชาย (>15 ปี) | 13.0 | 8.1 |
การนับจำนวนเรติคิวโลไซต์ (Reticulocyte counts) และการวิเคราะห์โรคจากกลไก ("kinetic" approach) เป็นที่นิยมมากขึ้นกว่าในอดีตในศูนย์การแพทย์ขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริกาและหลายประเทศเพราะเครื่องนับอัตโนมัติปัจจุบันสามารถนับจำนวนเรติคิวโลไซต์ได้ การนับจำนวนเรติคิวโลไซต์เป็นการวัดปริมาณของการสร้างเม็ดเลือดแดงใหม่โดยไขกระดูก ดัชนีการสร้างเรติคิวโลไซต์ (reticulocyte production index; RPI) เป็นการคำนวณอัตราส่วนระหว่างระดับของโลหิตจางกับจำนวนเรติคิวโลไซต์ที่เพิ่มขึ้นเพื่อตอบสนองต่อภาวะโลหิตจาง เพราะเมื่อเกิดภาวะโลหิตจางไขกระดูกจะต้องทำหน้าที่สร้างเม็ดเลือดแดงใหม่ๆ ออกมาเพิ่มขึ้นเพื่อให้ระบบไหลเวียนโลหิตทำงานใกล้เคียงสภาวะปกติ ดังนั้นหากระดับของโลหิตจางนั้นสูงมากแม้จะมีจำนวนเรติคิวโลไซต์ในเกณฑ์ "ปกติ" ก็อาจแปลผลได้ว่าไขกระดูกตอบสนองต่อภาวะโลหิตจางไม่เพียงพอ
หากไม่มีเครื่องนับเม็ดเลือดอัตโนมัติ การนับจำนวนเรติคิวโลไซต์ก็สามารถทำได้ด้วยการย้อมฟิล์มเลือดพิเศษ ในการตรวจด้วยมือนั้น การวัดความสามารถในการสร้างเม็ดเลือดของไขกระดูกสามารถวัดเชิงปริมาณได้โดยการสังเกตเปลี่ยนแปลงจำนวนและรูปร่างของเม็ดเลือดแดงตัวอ่อนภายใต้กล้องจุลทรรศน์ เม็ดเลือดแดงที่สร้างใหม่จากไขกระดูกมักมีขนาดใหญ่กว่าเม็ดเลือดแดงอายุมากและมักย้อมติดสีต่างกัน (polychromasia) และแม้ว่าจะพบจุดที่เสียเลือดได้อย่างชัดเจนก็ตาม การประเมินการสร้างเม็ดเลือดแดง (erythropoiesis) สามารถช่วยประเมินว่าไขกระดูกจะสามารถชดเชยการเสียเลือดได้หรือไม่ และที่อัตราเท่าไร
หากไม่สามารถหาสาเหตุของโลหิตจางได้ แพทย์อาจใช้การทดสอบอื่นๆ เพิ่มเติม เช่น อัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง (ESR), เฟอร์ริติน (ferritin), เหล็กในซีรัม (serum iron), ทรานสเฟอร์ริน (transferrin), ระดับโฟเลตในเม็ดเลือดแดง (RBC folate level), วิตามินบี12 ในซีรัม (serum vitamin B12), ฮีโมโกลบิน อิเล็กโตรโฟรีซิส (hemoglobin electrophoresis), การทดสอบการทำงานของไต (renal function tests) เช่น ครีเอตินินในซีรัม
หากยังไม่สามารถวินิจฉัยได้หรือทำได้ยาก การตรวจไขกระดูกช่วยในการตรวจเซลล์ต้นกำเนิดของเม็ดเลือดแดงได้โดยตรง
แหล่งข้อมูลอื่น

National Anemia Action Council (USA)
Hemoglobin Calculator for Diagnosis of Anemia
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: D50-D64 ICD-9-CM: 280-285 MeSH: D000740 DiseasesDB: 663 SNOMED CT: 271737000
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000560 eMedicine: med/132 emerg/808 emerg/734
อาการหลักที่อาจเกิดในภาวะโลหิตจาง
ภาพจุลทรรศน์ของสเมียร์เลือดของผู้ป่วยที่เป็นโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก
ภาษามิงเกรเลีย

| ภาษามิงเกรเลีย |
| --- | --- |
მარგალური ნინა
ประเทศที่มีการพูด: จอร์เจีย
ภูมิภาค: ซาเมเกรลอ, อับฮาเซีย, กูรีอา, อีเมเรที
ชาติพันธุ์: จอร์เจีย
จำนวนผู้พูด: 344,000 คน  (2558)
ตระกูลภาษา: คาร์ตวีเลียน  จอร์เจีย-ซันซันภาษามิงเกรเลีย
ระบบการเขียน: อักษรจอร์เจีย
รหัสภาษา
ISO 639-3: xmf

ภาษามิงเกรเลีย (อังกฤษ: Mingrelian) หรือ ภาษาเมเกรเลีย (อังกฤษ: Megrelian; მარგალური ნინა, margaluri nina) เป็นภาษาที่ใช้พูดทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจอร์เจีย ภาษานี้เคยเรียกว่าภาษาไอเวอเรียนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 25
ทางยูเนสโกจัดให้ภาษานี้อยู่ใน "ภาษาใกล้สูญแน่นอน"
ประวัติศาสตร์

ภาษามิงเกรเลียอยู่ในกลุ่มภาษาคอเคซัสใต้ ใกล้เคียงกับภาษาลาซ ซึ่งเริ่มแตกต่างกันเมื่อราว 500 ปีที่ผ่านมา หลังจากชุมชนของชาวมิงเกรเลียทางเหนือและชาวลาซทางใต้ ถูกแยกออกจากกันเนื่องจากการรุกรานของตุรกี ใกล้เคียงกับภาษาจอร์เจียน้อยและห่างไกลจากภาษาสวาน ภาษามิงเกรเลียไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาในกลุ่มเดียวกันเลย แม้จะมีการกล่าวว่าผู้พูดภาษานี้ยังจำคำศัพท์ภาษาลาซได้บ้าง นักภาษาศาสตร์บางคนจัดให้ภาษามิงเกรเลียและภาษาลาซเป็นสำเนียงของภาษาซันซึ่งเป็นภาษาก่อนที่จะแยกออกจากกัน ในทางปฏิบัติ ไม่มีใครพูดภาษาซานแล้ว ผู้พูดภาษามิงเกรเลียยังมีอยู่ราว 100,000–400,000 คน
หนังสือภาษามิงเกรเลียเก่าสุดตีพิมพ์ในพุทธศตวรรษที่ 24 หนังสือพิมพ์ภาษามิงเกรเลียเริ่มตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2473–2481 ปัจจุบันมีการพยายามฟื้นฟูการใช้ภาษานี้ เช่นมีการสร้างพจนานุกรมมิงเกรเลีย–จอร์เจีย และมิงเกรเลีย–เยอรมัน
พยัญชนะ

ภาษามิงเกรเลียเขียนด้วยอักษรจอร์เจีย
| จอร์เจีย | ทับศัพท์ | สัทอักษรสากล |
| --- | --- | --- |
| ა | a | ɑ |
ბ: b
| გ | g | ɡ |
დ: d
| ე | e | ɛ |
ვ: v
ზ: z
თ: t
ი: i
| კ | ǩ | kʼ |
ლ: l
მ: m
ნ: n
| ჲ | y | j |
| ო | o | ɔ |
| პ | p̌ | pʼ |
| ჟ | ⱬ | ʒ |
რ: r
ს: s
| ტ | t̆ | tʼ |
უ: u
| ჷ | ƨ | ə |
ფ: p
ქ: k
ღ: ɣ
| ყ | q' | qʼ |
| ჸ | ꞇ | ʔ |
| შ | ş | ʃ |
| ჩ | ç | t͡ʃ |
| ც | ts / ʒ | t͡s |
| ძ | ž | d͡z |
| წ | tz / ǯ | t͡sʼ |
| ჭ | ç̌ | t͡ʃʼ |
ხ: x
| ჯ | j | d͡ʒ |
ჰ: h
แหล่งข้อมูลอื่น

TITUS Caucasica: Megrelisch (ในภาษาเยอรมัน)
Otar Kajaia's Megrelian-Georgian dictionary at TITUS.
Megrelian Project at Lund University, Sweden
Article on the situation in 2017 เก็บถาวร 2018-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from OpenDemocracy
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ภาษาสแกรตช์

| --- | --- |


กระบวนทัศน์: อิเวนต์ไดรฟ์เวน, บล็อกเบส
ผู้พัฒนา: MIT Media Lab Lifelong Kindergarten Group
เริ่มเมื่อ: 2002; 22 ปีที่แล้ว (2002) (ทดลอง) 2005; 19 ปีที่แล้ว (2005) (อย่างเป็นทางการ) 2013; 11 ปีที่แล้ว (2013) (Scratch 2)
ระบบชนิดตัวแปร: เชิงไดนามิก
ภาษาโปรแกรม: สควีก (Scratch 0.x, 1.x)  แอ็กชันสคริปต์ (Scratch 2.0)   เอชทีเอ็มแอล5, จาวาสคริปต์ (Scratch 3.0)
ระบบปฏิบัติการ: วินโดวส์, แมคโอเอส, ลินุกซ์
สัญญาอนุญาต: จีพีแอลวี2 และ Scratch Source Code License
นามสกุลของไฟล์: .scratch (Scratch 0.x)  .sb, .sprite (Scratch 1.x)  .sb2, .sprite2 (Scratch 2.0)  .sb3, .sprite3 (Scratch 3.0)
เว็บไซต์: scratch.mit.edu
ตัวแปลภาษาหลัก
Scratch
ได้รับอิทธิพลจาก
โลโก้, สมอลล์ทอล์ก, ไฮเปอร์การ์ด, สตาร์โลโก้, เอเจนท์ชีทส์, อีทอยส์
ส่งอิทธิพลต่อ
สแกรตช์ จูเนียร์, สแน็ป!
สแกรตช์ (อังกฤษ: Scratch) เป็นภาษาโปรแกรมแบบเห็นภาพ (visual) รูปแบบเสรี พัฒนาโดย  The MIT Media Lab โดยสแกรตช์สามารถสร้างแอนิเมชัน และ เกม ในรูปแบบง่าย ๆ สแกรตช์ถือสัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนูเวอร์ชัน 2 และสัญญาอนุญาตรหัสต้นฉบับของสแกรตช์
ในปี ค.ศ. 2013 สแกรตช์ 2 ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในอินเทอร์เน็ต และเป็นโปรแกรมสำหรับวินโดวส์, แมคโอเอส และลินุกซ์ (ต้องมีอะโดบี แอร์ ก่อน)
วันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2019 สแกรตช์ 3 ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในรูปแบบ เอชทีเอ็มแอล5 (HTML5) และจาวาสคริปต์ (JavaScript) โดยไม่ต้องใช้แฟลชเพลเยอร์ และสามารถใช้งานได้ผ่านทางอุปกรณ์เคลื่อนที่ โดยจุดประสงค์ของการปล่อยตัวสแกรตช์ 3 เพื่อให้สแกรตช์สามารถเปลี่ยนแปลงรูปแบบบล็อก และรูปลักษณ์แบบใหม่อีก โดยลักษณะบล็อกจะใหญ่กว่าเล็กน้อย และเนื่องจากแฟลชเพลเยอร์จะถูกหยุดการรองรับในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 จึงเปลี่ยนมาใช้เอชทีเอ็มแอล5 และจาวาสคริปต์แทน และทำให้ไม่ได้สนับสนุนอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์อีกต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The Scratch Wiki
Lifelong Kindergarten Group, the developer of Scratch
Scratch ที่เว็บไซต์ Curlie
Makeblock เก็บถาวร 2017-04-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน is a robotics construction and programming learning platform that uses Scratch
ภาษาซีพลัสพลัส

| --- | --- |


กระบวนทัศน์: หลายกระบวนทัศน์: เชิงกระบวนการ, เชิงฟังก์ชัน, เชิงวัตถุ, เจเนริก
ผู้ออกแบบ: เบียเนอ สเดราสดร็อบ
เริ่มเมื่อ: ค.ศ.1985; 39 ปีที่แล้ว (1985)

รุ่นเสถียร: ISO/IEC 14882:2017    / 1 ธันวาคม 2017; 6 ปีก่อน (2017-12-01)
 
ระบบชนิดตัวแปร: Static, nominative, partially inferred
นามสกุลของไฟล์: .C, .cc, .cpp, .cxx, .c++, .h, .hh, .hpp, .hxx, .h++
เว็บไซต์: isocpp.org
ตัวแปลภาษาหลัก
แคลง, ชุดแปลโปรแกรมของกนู, ไมโครซอฟท์วิชวลซีพลัสพลัส, ซีพลัสพลัสบิลเดอร์, อินเทลคอมไพเลอร์ซีพลัสพลัส, ไอบีเอ็มเอกซ์แอลซีพลัสพลัส, เอดิสันดีไซน์กรุ๊ป
ได้รับอิทธิพลจาก
เอดา, อัลกอล68, ซี, ซีแอลยู, เอ็มแอล, ซิมูลา
ส่งอิทธิพลต่อ
เอดา95, ซีชาร์ป, ซี99, ชาเปล,โคลเชอร์, ดี, จาวา, ลูอา, นิม,[ต้องการอ้างอิง] เพิร์ล, พีเอชพี, ไพทอน, รัสต์, ซี้ด7
  ภาษาซีพลัสพลัส ที่วิกิตำรา 
ภาษาซีพลัสพลัส (อังกฤษ: C++) เป็นภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์อเนกประสงค์ มีโครงสร้างภาษาที่มีการจัดชนิดข้อมูลแบบสแตติก  (statically typed) และสนับสนุนรูปแบบการเขียนโปรแกรมที่หลากหลาย (multi-paradigm language) ได้แก่ การโปรแกรมเชิงกระบวนคำสั่ง, การนิยามข้อมูล, การโปรแกรมเชิงวัตถุ, และการโปรแกรมแบบเจเนริก (generic programming) ภาษาซีพลัสพลัสเป็นภาษาโปรแกรมเชิงพาณิชย์ที่นิยมมากภาษาหนึ่งนับตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1990
เบียเนอ สเดราสดร็อบ (Bjarne Stroustrup) จากเบลล์แล็บส์ (Bell Labs) เป็นผู้พัฒนาภาษาซีพลัสพลัส (เดิมใช้ชื่อ "C with classes") ในปี ค.ศ. 1983 เพื่อพัฒนาภาษาซีดั้งเดิม สิ่งที่พัฒนาขึ้นเพิ่มเติมนั้นเริ่มจากการเพิ่มเติมการสร้างคลาสจากนั้นก็เพิ่มคุณสมบัติต่าง ๆ ตามมา ได้แก่ เวอร์ชวลฟังก์ชัน การโอเวอร์โหลดโอเปอเรเตอร์ การสืบทอดหลายสาย เทมเพลต และการจัดการเอกเซพชัน มาตรฐานของภาษาซีพลัสพลัสได้รับการรับรองในปี ค.ศ. 1998 เป็นมาตรฐาน ISO/IEC 14882:1998 เวอร์ชันล่าสุดคือเวอร์ชันในปี ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นมาตรฐาน ISO/IEC 14882:2014 (รู้จักกันในชื่อ C++14)
รูปแบบของการออกแบบภาษาซีพลัสพลัส

ภาษาซีพลัสพลัสได้ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นภาษาสำหรับการเขียนโปรแกรมทั่วไป สามารถรองรับการเขียนโปรแกรมในระดับภาษาเครื่องได้ เช่นเดียวกับภาษาซี
ในทางทฤษฎี ภาษาซีพลัสพลัสควรจะมีความเร็วเทียบเท่าภาษาซี แต่ในการเขียนโปรแกรมจริงนั้น ภาษาซีพลัสพลัสเป็นภาษาที่มีการเปิดกว้างให้โปรแกรมเมอร์เลือกรูปแบบการเขียนโปรแกรม ซึ่งทำให้มีแนวโน้มที่โปรแกรมเมอร์อาจใช้รูปแบบที่ไม่เหมาะสม ทำให้โปรแกรมที่เขียนมีประสิทธิภาพต่ำกว่าที่ควรจะเป็น และภาษาซีพลัสพลัสนั้นเป็นภาษาที่มีความซับซ้อนมากกว่าภาษาซี จึงทำให้มีโอกาสเกิดบั๊กขณะคอมไพล์มากกว่า
ภาษาซีพลัสพลัสได้รับการออกแบบเพื่อเข้ากันได้กับภาษาซีในเกือบทุกกรณี (ดูเพิ่มเติมที่ Compatibility of C and C++)
มาตรฐานของภาษาซีพลัสพลัส ถูกออกแบบมาเพื่อไม่ให้มีการเจาะจงแพลตฟอร์มคอมพิวเตอร์
ภาษาซีพลัสพลัสถูกออกแบบมาให้รองรับรูปแบบการเขียนโปรแกรมที่หลากหลาย (multi-paradigm)
ตัวอย่างโค้ด

#include <iostream>

int main()
{
    std::cout << "Hello World"<< endl;
    return 0;
}
ความเข้ากันได้

คอมไพเลอร์ภาษาซีพลัสพลัสที่เป็นที่นิยมรองรับมาตรฐาน C++ 1998 เกือบทั้งหมด
ความเข้ากันได้ > กับภาษาซี

ผู้คนมักจะคิดว่าภาษาซีพลัสพลัสเป็นซูเปอร์เซตของภาษาซี แต่นี่ไม่เป็นความจริงไปทั้งหมด โค้ดภาษาซีส่วนใหญ่สามารถนำมาคอมไพล์ได้อย่างไม่มีปัญหาโดยคอมไพเลอร์ของภาษาซีพลัสพลัส แต่ก็มีโค้ดภาษาซีบางอย่างที่ในภาษาซีพลัสพลัสถือว่าผิดหรือไม่ได้ทำงานตามที่เคยเป็น ตัวอย่างเช่น ภาษาซีรองรับการแปลงชนิดข้อมูลจาก void* ไปเป็นพอยน์เตอร์ชนิดอื่นแบบโดยปริยาย ในขณะที่ภาษาซีพลัสพลัสไม่รองรับ (เพื่อไม่ให้เกิดการแปลงชนิดข้อมูลโดยไม่ได้ตั้งใจ) นอกจากนี้ ภาษาซีพลัสพลัสยังเพิ่มคำสงวนขึ้นมามากมาย เช่น new และ class ซึ่งคำเหล่านี้อาจถูกใช้เป็นชื่อตัวระบุ (เช่นชื่อตัวแปร) ในภาษาซี ส่งผลให้โค้ดภาษาซีดังกล่าวไม่สามารถคอมไพล์ได้
มาตรฐาน C99 ของภาษาซี ได้แก้ไขความไม่เข้ากันระหว่างภาษาซีและภาษาซีพลัสพลัสบางประการ โดยเพิ่มการคอมเมนต์บรรทัด (//) และทำให้สามารถผสมการประกาศตัวแปรเข้าไปในโค้ดได้ (ก่อนหน้านี้ตัวแปรทั้งหมดต้องประกาศ ณ จุดเริ่มต้นของฟังก์ชัน กล่าวคือ ก่อนหน้าที่จะมีการทำงานใด ๆ ในฟังก์ชัน)
ภาษาพีต

"ภาษาพีต" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พีต (แก้ความกำกวม)
ตัวอย่างโปรแกรมในภาษาพีต แสดงผลลัพธ์เป็นข้อความ "Piet"
ภาษาพีต (อังกฤษ: Piet) คือภาษาโปรแกรมเชิงความลับที่ออกแบบโดยเดวิด มอร์แกน-มาร์ (David Morgan-Mar) โดยใช้ภาพบิตแมปซึ่งดูคล้ายศิลปะนามธรรมเป็นสื่อกลางสำหรับการเขียนโปรแกรม ภาษาพีต‌ได้รับการตั้งชื่อตามศิลปินชาวดัตช์ชื่อ พีต มอนดรีออน (Piet Mondrian) ผู้ซึ่งสร้างผลงานศิลปะนามธรรมด้วยเส้นและบล็อกสี่เหลี่ยม
รูปแบบการเขียน

โปรแกรมที่เขียนด้วยภาษาพีตจะใช้ภาพบิตแมปที่อยู่ในรูปแบบ GIF ขนาดกว้างยาวใดๆ ก็ได้เป็นสื่อกลาง (เทียบเท่ากับซอร์สโค้ด) พิกเซลแต่ละช่องใช้แทนคำสั่งหนึ่งคำสั่งและมีชื่อเรียกว่า โคเดล (โค้ด+พิกเซล) สีที่สามารถใส่ได้ในแต่ละโคเดลของภาพบิตแมปมีได้เพียง 20 สีต่อไปนี้ สำหรับสีอื่นๆ ที่ปรากฏนอกเหนือจากนี้จะมีความหมายเป็นสีขาว
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| #FFC0C0 (แดงอ่อน) | #FFFFC0 (เหลืองอ่อน) | #C0FFC0 (เขียวอ่อน) | #C0FFFF (ฟ้าอ่อน) | #C0C0FF (น้ำเงินอ่อน) | #FFC0FF (ม่วงอ่อน) |
| #FF0000 (แดง) | #FFFF00 (เหลือง) | #00FF00 (เขียว) | #00FFFF (ฟ้า) | #0000FF (น้ำเงิน) | #FF00FF (ม่วง) |
| #C00000 (แดงเข้ม) | #C0C000 (เหลืองเข้ม) | #00C000 (เขียวเข้ม) | #00C0C0 (ฟ้าเข้ม) | #0000C0 (น้ำเงินเข้ม) | #C000C0 (ม่วงเข้ม) |
|  | #FFFFFF (ขาว) |  |  | #000000 (ดำ) |  |
ความหมายและการทำงาน

ความหมายของคำสั่งสามารถแปลได้จากความต่างของค่าสี (hue) และความสว่าง (lightness) ระหว่างโคเดลก่อนหน้ากับโคเดลปัจจุบันในขณะทำงาน โดยการวนรอบ (cycle) เพื่อพิจารณาความต่างของค่าสีจะเรียงลำดับจาก แดง→เหลือง→เขียว→ฟ้า→น้ำเงิน→ม่วง→แดง และความสว่างเรียงตาม อ่อน→กลาง→เข้ม→อ่อน ส่วนสีขาวและสีดำไม่อยู่ในการวนรอบใดๆ ซึ่งคำสั่งทุกอย่างจะแปลผลด้วยอินเทอร์พรีเตอร์และเก็บทุกสิ่งที่คำนวณได้ไว้ในสแต็ก (stack) หากคำสั่งใดไม่สามารถกระทำได้ คำสั่งนั้นจะถูกข้ามไป เช่น คำสั่ง pop ออกจากสแต็กว่างเปล่า เป็นต้น
| ค่าสี | ความสว่าง> ไม่ต่าง | ความสว่าง> ต่าง 1 ขั้น | ความสว่าง> ต่าง 2 ขั้น |
| --- | --- | --- | --- |
| ไม่ต่าง | - | push | pop |
| ต่าง 1 ขั้น | add | subtract | multiply |
| ต่าง 2 ขั้น | divide | mod | not |
| ต่าง 3 ขั้น | greater | pointer | switch |
| ต่าง 4 ขั้น | duplicate | roll | in (ตัวเลข) |
| ต่าง 5 ขั้น | in (ตัวอักษร) | out (ตัวเลข) | out (ตัวอักษร) |

การทำงานจะเริ่มจากโคเดลที่มุมซ้ายบนสุดของภาพและเดินต่อไปบนโคเดลที่อยู่ติดกัน ทิศทางของการเดินถูกกำหนดด้วย พอยเตอร์ทิศทาง (DP) โดยมีทิศทางไปทางขวาเป็นค่าเริ่มต้น ซึ่งพอยเตอร์ทิศทางนี้สามารถเปลี่ยนให้เป็นค่าบน ล่าง ซ้าย ขวา ได้ตามต้องการ และยังมีตัวแปรหนึ่งเรียกว่า ตัวเลือกโคเดล (CC) ใช้สำหรับพิจารณาเปลี่ยนการเดินไปทางซ้ายหรือทางขวาเมื่อโคเดลถัดไปนั้นเดินต่อไปไม่ได้หรือไม่มี กล่าวคือ เป็นโคเดลสีดำหรืออยู่ที่สุดขอบภาพ ซึ่งโคเดลสีดำเปรียบเสมือน "กำแพง" ที่ไม่สามารถเดินผ่านไปได้ ส่วนโคเดลสีขาวจะไม่ทำงานใดๆ (เดินผ่านไป) โปรแกรมจะสิ้นสุดการทำงานเมื่อไม่มีทางอื่นให้เดินต่อไป ทั้งพอยเตอร์ทิศทางและตัวเลือกโคเดลอาจมีการเปลี่ยนแปลงบ่อยในโปรแกรมหนึ่งๆ และทุกโคเดลในภาพไม่จำเป็นต้องเดินผ่านทั้งหมด
ดูเพิ่ม

วิทยาการอำพรางข้อมูล
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาษาพีตที่เอโซแลง (วิกิ)
Hello, world! ในภาษาพีต โดยโทมัส สคอช
โปรแกรมเขียนและอินเทอร์พรีเตอร์สำหรับภาษาพีต
โปรแกรมแสดงข้อความ "Hello, world!"
เส้นทางการเดินตามโคเดลของโปรแกรมดังกล่าว
ภาษาระบบโครงสร้างพื้นฐานภาษาร่วม

ภาษาระบบโครงสร้างพื้นฐานภาษาร่วม (อังกฤษ: CLI languages) เป็นภาษาโปรแกรม ที่พัฒนาตามหลักการโครงสร้างพื้นฐานภาษาร่วม ภาษาส่วนใหญ่เหล่านี้จะคอมไพล์ไปเป็น Common Intermediate Language (CIL) ซึ่งจะสามารถทำงานได้บนรันไทม์ภาษาร่วม ซึ่งมีให้ใช้ใน ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก ดอตเน็ต และโมโน บางภาษาเหล่านี้อาจจำเป็นต้องใช้ Dynamic Language Runtime (DLR) ร่วมด้วย
ภาษาระบบโครงสร้างพื้นฐานภาษาร่วมตัวหลักๆ > ภาษาปัจจุบัน

Ada for .Net: ภาษา Ada สนับสนุนรูปแบบการเขียนโปรแกรมที่หลากหลาย (multi-paradigm) โฟกัสที่ความปลอดภัยของโค้ด การดูแลรักษาได้ และความถูกต้อง
C# เป็นภาษาระบบโครงสร้างพื้นฐานภาษาร่วมที่แพร่หลายที่สุด
C++/CLI เป็นเวอร์ชันหนึ่งของภาษาซีพลัสพลัส
ClojureCLR เป็นการพอร์ตภาษา Clojure ไปยังโครงสร้างพื้นฐานภาษาร่วม, เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Clojure.
Component Pascal เป็นสำเนียงหนึ่งของภาษา Oberon
Eiffel เป็นภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุล้วนๆ ที่โฟกัสตรงที่คุณภาพของซอฟต์แวร์ และมีคุณสมบัติออกแบบด้วยสัญญา (อังกฤษ: design by contract)
F# เป็นภาษาที่สนับสนุนรูปแบบการเขียนโปรแกรมที่หลากหลาย  สามารถใช้งานกับ OCaml ได้
F*: ภาษาเอฟสตาร์นั้นมีพื้นฐานมาจากภาษาเอฟชาร์ป
IronPython เป็นภาษาระบบโครงสร้างพื้นฐานภาษาร่วมของภาษาไพทอน
IronScheme
Oxygene
PascalABC.NET
PeachPie เป็นคอมไพเลอร์จากภาษาพีเฮชพีไปยังดอตเน็ตเฟรมเวิร์กและดอตเน็ต
PowerBuilder
RemObjects Mercury
Small Basic
Silverfrost FTN95
Swift
Synergy DBL .NET
Team Developer
VB.NET
Visual COBOL
PowerShell
XSharp มีพื้นฐานมาจากภาษา xBase
ภาษาระบบโครงสร้างพื้นฐานภาษาร่วมตัวหลักๆ > ภาษาที่ถูกทิ้งร้างแล้ว

A#
Axum
Boo เป็นภาษาที่ได้แรงบันดาลใจมาจากภาษาไพทอน
Cobra
Fantom
GrGen.NET
IronRuby
J# เป็นภาษาจาวาที่รองรับโครงสร้างพื้นฐานภาษาร่วม ถูกทิ้งร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558
JScript .NET
Managed JScript
Managed Extensions for C++
Niecza
Nemerle เป็นภาษาที่สนับสนุนรูปแบบการเขียนโปรแกรมที่หลากหลาย เช่นเดียวกับ C#, OCaml และ Lisp
Phalanger เป็นการสร้างภาษาพีเฮชพีที่มีส่วนขยายสำหรับASP.NET ตอนหลังพัฒนาต่อไปเป็น PeachPie
UnityScript เป็นภาษาคล้ายภาษาจาวาสคริปต์ไว้ใช้กับเอนจิ้นเกมยูนิตี้ ภาษานี้ถูกทิ้งร้างเนื่องจากเอนจิ้นยูนิตี้เปลี่ยนไปใช้ภาษาซีชาร์ป
ดูเพิ่ม

ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก
ภาษาอีบาไฮ

| ภาษาอีบาไฮหรืออีบาไฮนอน |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด:  ฟิลิปปินส์
ภูมิภาค: เมืองอีบาไฮ จังหวัดอักลัน
จำนวนผู้พูด: 39, 643 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซียกลุ่มภาษาฟิลิปปินส์กลุ่มภาษาฟิลิปปินส์กลางกลุ่มภาษาวิซายันกลุ่มภาษาวิซายันตะวันตกภาษาอีบาไฮหรืออีบาไฮนอน
ระบบการเขียน: อักษรละติน (อักษรละตินสำหรับภาษาฟิลิปปินส์); เคยเขียนด้วยอักษรไบบายิน
รหัสภาษา
ISO 639-2: phi
ISO 639-3: mlz
ภาษาอีบาไฮ (อังกฤษ: Ibajaynon) เป็นกลุ่มภาษาวิซายัน มีผู้พูดราว 39,643 คน ใน 36 หมู่บ้าน ในบริเวณแผ่นดินใหญ่ของเมืองอีบาไฮ จังหวัดอักลัน มีรากศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาอักลันร้อยละ 93% มีทั้งการจัดจำแนกให้เป็นภาษาพี่น้องที่ใกล้ชิดมากหรือเป็นภาษาถิ่นของภาษาอกลานอน จุดแตกต่างที่สำคัญคือภาษาอีบาไฮมีคำที่เป็นรูปแบบสั้นของคำในภาษาอักลัน
ภาษาดาร์ต

| --- | --- |


กระบวนทัศน์: Multi-paradigm: functional, imperative, object-oriented, reflective
ผู้ออกแบบ: Lars Bak, Kasper Lund
ผู้พัฒนา: Google
เริ่มเมื่อ: 10 ตุลาคม 2011; 13 ปีก่อน (2011-10-10)

รุ่นเสถียร: 3.5.4     / 17 ตุลาคม 2024; 37 วันก่อน (17 ตุลาคม 2024)
 
ระบบชนิดตัวแปร: 1.x: Optional 2.x: Inferred (static, strong)
แพลตฟอร์ม: Cross-platform
ระบบปฏิบัติการ: Cross-platform
สัญญาอนุญาต: BSD
นามสกุลของไฟล์: .dart
เว็บไซต์: dart.dev
ตัวแปลภาษาหลัก
Dart VM, dart2native, dart2js, DDC, Flutter
ได้รับอิทธิพลจาก
C, C++, C#, Erlang, Java, JavaScript, Ruby, Smalltalk, Strongtalk, TypeScript
ดาร์ต (Dart) เป็นภาษาโปรแกรมที่ออกแบบโดย Lars Bak และ Kasper Lund และพัฒนาโดยกูเกิล สามารถใช้ในการพัฒนาโปรแกรมประยุกต์บนเว็บ และ แอปมือถือ ตลอดจนแอปพลิเคชันเซิร์ฟเวอร์ และ แอปพลิเคชันเดสก์ท็อป
ดาร์ตเป็นภาษาเชิงวัตถุอิงคลาส และมีการเก็บขยะ ที่มีวากยสัมพันธ์แบบภาษาซี ดาร์ตสามารถทำการคอมไพล์ออกมาเป็นรหัสเครื่อง, จาวาสคริปต์ หรือ WebAssembly
ความเป็นมา

ดาร์ตได้รับการเปิดตัวในการประชุม GOTO ใน ออร์ฮูส ประเทศเดนมาร์ก ระหว่างวันที่ 10-12 ตุลาคม พ.ศ. 2554 Lars Bak และ Kasper Lund เป็นผู้ก่อตั้งโครงการดาร์ต ดาร์ต 1.0 เปิดตัวเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2556
ดาร์ต 2.0 ได้รับการเปิดตัวในเดือนสิงหาคม 2561 โดยมีการเปลี่ยนแปลงภาษารวมถึงระบบชนิดข้อมูล
การป้องกันตัวชี้ที่เป็นโมฆะ

ตั้งแต่เวอร์ชัน 2.12 เป็นต้นไป ภาษาดาร์ตมีการป้องกันตัวชี้ที่เป็นโมฆะ (อังกฤษ: null safety) สิ่งนี้เป็นการรับประกันว่าตัวชี้ที่เป็นโมฆะจะไม่สามารถเกิดขึ้นได้ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตอย่างจัดแจ้ง