stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมผลัดผสม
ผลการแข่งขัน

| อันดับ | ประเทศ | นักไตรกีฬา | Swimming | Cycling | Running | Total time | Difference |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  ฝรั่งเศส | Léonie Périault Dorian Coninx Cassandre Beaugrand Vincent Luis |  |  |  |  |  |
|  |  ออสเตรเลีย | Ashleigh Gentle Matthew Hauser Emma Jeffcoat Jacob Birtwhistle |  |  |  |  |  |
|  |  สหรัฐ | Summer Rappaport Morgan Pearson Katie Zaferes Kevin McDowell |  |  |  |  |  |
|  |  สหราชอาณาจักร | Jessica Learmonth Jonathan Brownlee Georgia Taylor-Brown Alex Yee |  |  |  |  |  |
|  |  นิวซีแลนด์ | Ainsley Thorpe Tayler Reid Nicole van der Kaay Hayden Wilde |  |  |  |  |  |
|  |  เยอรมนี | Laura Lindemann Jonas Schomburg Anabel Knoll Justus Nieschlag |  |  |  |  |  |
|  |  เนเธอร์แลนด์ | Rachel Klamer Marco Van Der Stel Maya Kingma Jorik Van Egdom |  |  |  |  |  |
|  |  เบลเยียม | Claire Michel Marten Van Riel Valérie Barthelemy Jelle Geens |  |  |  |  |  |
|  |  สวิตเซอร์แลนด์ | Jolanda Annen Andrea Salvisberg Nicola Spirig Max Studer |  |  |  |  |  |
|  |  อิตาลี | Verena Steinhauser Gianluca Pozzatti Alice Betto Delian Stateff |  |  |  |  |  |
|  |  แคนาดา | Amélie Kretz Matthew Sharpe Joanna Brown Alexis Lepage |  |  |  |  |  |
|  |  ญี่ปุ่น | Yuko Takahashi Kenji Nener Niina Kishimoto Makoto Odakura |  |  |  |  |  |
|  |  สเปน | Anna Godoy Fernando Alarza Miriam Casillas Mario Mola |  |  |  |  |  |
|  |  ฮังการี | Zsanett Bragmayer Bence Bicsák Zsófia Kovács Tamás Tóth |  |  |  |  |  |
|  |  เม็กซิโก | Cecilia Pérez Crisanto Grajales Claudia Rivas Irving Pérez |  |  |  |  |  |
|  |  อาร์โอซี | Alexandra Razarenova Dmitry Polyanski Anastasia Gorbunova Igor Polyanski |  |  |  |  |  |
|  |  ออสเตรีย | Julia Hauser Alois Knabl Lisa Perterer Lukas Hollaus |  |  |  |  |  |
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

| กีฬามวยปล้ำ  โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 > ฟรีสไตล์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาย | ชาย | ชาย | หญิง | หญิง | หญิง |
|   | 55 กก. |   |   | 48 กก. |   |
|   | 60 กก. |   |   | 55 กก. |   |
|   | 66 กก. |   |   | 63 กก. |   |
|   | 74 กก. |   |   | 72 กก. |   |
|   | 84 กก. |   |   |  |   |
|   | 96 กก. |   |   |  |   |
|  | 120 กก. |  |  |  |  |
เกรกโกร-โรมัน
|   | 55 กก. |   |   | 84 กก. |   |
|   | 60 กก. |   |   | 96 กก. |   |
|   | 66 กก. |   |   | 120 กก. |   |
|   | 74 กก. |   |   |  |   |
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 มีการชิงชัย 18 เหรียญทอง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  เกรกโกร-โรมันชาย 55 กก. 60 กก. 66 กก. 74 กก. 84 กก. 96 กก. 120 กก. |  ฟรีสไตล์ชาย 55 กก. 60 กก. 66 กก. 74 กก. 84 กก. 96 กก. 120 กก. |  ฟรีสไตล์หญิง 48 กก. 55 กก. 63 กก. 72 กก. |
เริ่มแข่งขันวันที่ 5 – 12 สิงหาคม
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : ExCel Exhibition Centre
นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน 338 คน จาก 65 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 338 คน จาก 65 ประเทศ ชาย 266 คน หญิง 72 คน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   สหรัฐ 17 คน  รัสเซีย 16 คน  คาซัคสถาน 15 คน  อียิปต์ 14 คน  อาเซอร์ไบจาน 13 คน  จอร์เจีย 13 คน  อิหร่าน 13 คน  ญี่ปุ่น 13 คน  ตุรกี 13 คน  ยูเครน 13 คน  คิวบา 12 คน  เบลารุส 11 คน  บัลแกเรีย 9 คน |   แคนาดา 9 คน  เกาหลีใต้ 9 คน  จีน 8 คน  มองโกเลีย 8 คน  ตูนิเซีย 8 คน  อุซเบกิสถาน 8 คน  อาร์มีเนีย 7 คน  ฮังการี 7 คน  เวเนซุเอลา 7 คน  ฝรั่งเศส 6 คน  สวีเดน 6 คน  อินเดีย 5 คน  เกาหลีเหนือ 5 คน |   เยอรมนี 4 คน  คีร์กีซสถาน 4 คน  ไนจีเรีย 4 คน  โปแลนด์ 4 คน  ทาจิกิสถาน 4 คน  โคลอมเบีย 3 คน  ปวยร์โตรีโก 3 คน  แอลจีเรีย 2 คน  โครเอเชีย 2 คน  เดนมาร์ก 2 คน  เอกวาดอร์ 2 คน  เอสโตเนีย 2 คน  ฟินแลนด์ 2 คน |   กรีซ 2 คน  กินี-บิสเซา 2 คน  ลัตเวีย 2 คน  ลิทัวเนีย 2 คน  เม็กซิโก 2 คน  มอลโดวา 2 คน  โมร็อกโก 2 คน  โรมาเนีย 2 คน  เซเนกัล 2 คน  อเมริกันซามัว 1 คน  อาร์เจนตินา 1 คน  ออสเตรเลีย 1 คน  ออสเตรีย 1 คน |   บราซิล 1 คน  กัมพูชา 1 คน  ชิลี 1 คน  เช็กเกีย 1 คน  ฮอนดูรัส 1 คน  อิตาลี 1 คน  มาดากัสการ์ 1 คน  นามิเบีย 1 คน  นอร์เวย์ 1 คน  เซอร์เบีย 1 คน  สเปน 1 คน  สวิตเซอร์แลนด์ 1 คน  เวียดนาม 1 คน |
โปรแกรมการแข่งขัน

| --- | --- |
F: รอบแรก ถึง รอบชิงชนะเลิศ

| ประเภทยูโด | 5สค>  | 6สค>  | 7สค>  | 8สค>  | 9สค>  | 10สค>  | 11สค>  | 12สค>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เกรกโกร-โรมัน ไม่เกิน 55 กิโลกรัม ชาย | F |  |  |  |  |  |  |  |
| เกรกโกร-โรมัน ไม่เกิน 60 กิโลกรัม ชาย |  | F |  |  |  |  |  |  |
| เกรกโกร-โรมัน ไม่เกิน 66 กิโลกรัม ชาย |  |  | F |  |  |  |  |  |
| เกรกโกร-โรมัน ไม่เกิน 74 กิโลกรัม ชาย | F |  |  |  |  |  |  |  |
| เกรกโกร-โรมัน ไม่เกิน 84 กิโลกรัม ชาย |  | F |  |  |  |  |  |  |
| เกรกโกร-โรมัน ไม่เกิน 96 กิโลกรัม ชาย |  |  | F |  |  |  |  |  |
| เกรกโกร-โรมัน ไม่เกิน 120 กิโลกรัม ชาย |  | F |  |  |  |  |  |  |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 55 กิโลกรัม ชาย |  |  |  |  |  | F |  |  |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 60 กิโลกรัม ชาย |  |  |  |  |  |  | F |  |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 66 กิโลกรัม ชาย |  |  |  |  |  |  |  | F |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 74 กิโลกรัม ชาย |  |  |  |  |  | F |  |  |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 84 กิโลกรัม ชาย |  |  |  |  |  |  | F |  |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 96 กิโลกรัม ชาย |  |  |  |  |  |  |  | F |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 120 กิโลกรัม ชาย |  |  |  |  |  |  | F |  |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 48 กิโลกรัม หญิง |  |  |  | F |  |  |  |  |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 55 กิโลกรัม หญิง |  |  |  |  | F |  |  |  |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 63 กิโลกรัม หญิง |  |  |  | F |  |  |  |  |
| ฟรีสไตล์ไม่เกิน 72 กิโลกรัม หญิง |  |  |  |  | F |  |  |  |
สรุปผลการแข่งขัน > เกรกโกร-โรมัน ชาย

| รายการแข่งขัน | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
55 กก. รายละเอียด: 
55 กก. รายละเอียด: 
60 กก. รายละเอียด: 
60 กก. รายละเอียด: 
66 กก. รายละเอียด: 
66 กก. รายละเอียด: 
74 กก. รายละเอียด: 
74 กก. รายละเอียด: 
84 กก. รายละเอียด: 
84 กก. รายละเอียด: 
96 กก. รายละเอียด: 
96 กก. รายละเอียด: 
| 120 กก. รายละเอียด | มีคาอิน โลเปซ  คิวบา | Heiki Nabi  เอสโตเนีย | ริซา คายาอัลพ์  ตุรกี |
| 120 กก. รายละเอียด | มีคาอิน โลเปซ  คิวบา | Heiki Nabi  เอสโตเนีย | Johan Eurén  สวีเดน |
สรุปผลการแข่งขัน > ฟรีสไตล์ชาย

| รายการแข่งขัน | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
55 กก. รายละเอียด: 
55 กก. รายละเอียด: 
60 กก. รายละเอียด: 
60 กก. รายละเอียด: 
66 กก. รายละเอียด: 
66 กก. รายละเอียด: 
74 กก. รายละเอียด: 
74 กก. รายละเอียด: 
84 กก. รายละเอียด: 
84 กก. รายละเอียด: 
96 กก. รายละเอียด: 
96 กก. รายละเอียด: 
120 กก. รายละเอียด: 
120 กก. รายละเอียด:
สรุปผลการแข่งขัน > ฟรีสไตล์หญิง

| รายการแข่งขัน | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
55 กก. รายละเอียด: 
55 กก. รายละเอียด: 
60 กก. รายละเอียด: 
60 กก. รายละเอียด: 
66 กก. รายละเอียด: 
66 กก. รายละเอียด: 
74 กก. รายละเอียด: 
74 กก. รายละเอียด:
คลื่นวิทยุ

คลื่นวิทยุ เป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นในช่วงความถี่วิทยุ บนเส้นสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า คลื่นวิทยุไม่ต้องอาศัยตัวกลางในการเคลื่อนที่ ใช้ในการสื่อสาร มี 2 ระบบคือ A.M. และ F.M. ความถี่ของคลื่น หมายถึง จำนวนรอบของการเปลี่ยนแปลงของคลื่นในเวลา 1 วินาที คลื่นเสียงมีความถี่ช่วงที่หูของคนรับฟังได้ คือ ตั้งแต่ 20 เฮิรตซ์ ถึง 20 กิโลเฮิรตซ์ (1 KHz = 1,000 Hz) ส่วนคลื่นวิทยุเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่สูง อาจมีตั้งแต่ 3 กิโลเฮิรตซ์ ไปจนถึง 300 กิกะเฮิรตซ์ คลื่นวิทยุแต่ละช่วงความถี่จะถูกกำหนดให้ใช้งานด้านต่าง ๆ ตามความเหมาะสม
ส่วนประกอบของคลื่น

1. สันคลื่น (Crest) เป็นตำแหน่งสูงสุดของคลื่น หรือเป็นตำแหน่งที่มีการกระจัดสูงสุดในทางบวก
2. ท้องคลื่น (Trough) เป็นตำแหน่งต่ำสุดของคลื่น หรือเป็นตำแหน่งที่มีการกระจัดสูงสุดในทางลบ
3. แอมพลิจูด (Amplitude) เป็นระยะการกระจัดมากสุด ทั้งค่าบวกและค่าลบ
4. ความยาวคลื่น (wavelength) เป็นความยาวของคลื่นหนึ่งลูกมีค่าเท่ากับระยะระหว่างสันคลื่นหรือท้องคลื่นที่อยู่ถัดกัน ความยาวคลื่นแทนด้วยสัญลักษณ์ มีหน่วยเป็นเมตร (m)
5. ความถี่ (frequency) หมายถึง เวลาที่ตำแหน่งใด ๆ ในหนึ่งหน่วยเวลา แทนด้วยสัญลักษณ์ มีหน่วยเป็นรอบต่อวินาที (s-1) หรือ เฮิรตซ์ (Hz)
6. คาบ (period) หมายถึง เวลาที่คลื่นเคลื่อนที่ผ่านตำแหน่งใด ๆ ครบหนึ่งลูกคลื่น แทนด้วยสัญลักษณ์ มีหน่วยเป็นวินาทีต่อรอบ (s)
7. อัตราเร็วของคลื่น (wave speed) หาได้จากผลคูณระหว่างความยาวคลื่นและความถี่
ระบบเอเอ็มสื่อสารโดยใช้คลื่นเสียงผสมเข้าไปกับคลื่นวิทยุเรียกว่า "คลื่นพาหะ" โดยแอมพลิจูดของคลื่นพาหะจะเปลี่ยนแปลงตามสัญญาณคลื่นความถี่ของการซอย ในการส่งคลื่นระบบเอเอ็ม สามารถส่งได้ทั้ง "คลื่นดิน" ซึ่งจะเคลื่อนที่ในแนวเส้นตรงขนานกับผิวโลก และ "คลื่นฟ้า" ซึ่งจะไปสะท้อนที่ชั้นบรรยากาศไอโอโนสเฟียร์แล้วสะท้อนกลับลงมา จึงไม่ต้องใช้สายอากาศตั้งสูงรับ
ระบบเอฟเอ็มสื่อสารโดยใช้คลื่นเสียงผสมเข้ากับคลื่นพาหะ โดยความถี่ของคลื่นพาหะจะเปลี่ยนแปลงตามสัญญาณคลื่นเสียง ในการส่งคลื่นระบบเอฟเอ็มส่งคลื่นได้เฉพาะคลื่นดินอย่างเดียว ถ้าต้องการส่งให้คลุมพื้นที่ต้องมีสถานีถ่ายทอดและเครื่องรับต้องตั้งเสาอากาศสูง ๆ รับคลื่นด้วย
เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ เป็นผู้ค้นพบระหว่างการตรวจสอบทางคณิตศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1865 จากการสังเกตคุณสมบัติของแสงบางประการที่คล้ายกับคลื่นและผลการเฝ้าสังเกตกระแสไฟฟ้าและแม่เหล็ก จึงนำเสนอสมการที่อธิบายคลื่นแสงและคลื่นวิทยุในรูปแบบของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่เดินทางในอวกาศ ปี ค.ศ. 1887 เฮนริค เฮิร์ตซ ได้สาธิตสมการของแมกซ์เวลล์ว่าเป็นความจริงโดยจำลองการสร้างคลื่นวิทยุขึ้นในห้องทดลองของเขา หลังจากนั้นก็มีสิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมาย และทำให้เราสามารถนำคลื่นวิทยุมาใช้ในการส่งข้อมูลผ่านห้วงอวกาศได้
นิโคลา เทสลา บิดาแห่งวงการวิศวกรรมศาสตร์ไฟฟ้า เป็นผู้ประดิษฐ์และค้นพบสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย อาทิ มอเตอร์ไฟฟ้ากระแสสลับ เครื่องวัดความเร็วติดรถยนต์ การกระจายเสียงผ่านวิทยุ และวิธีการเปลี่ยนสนามแม่เหล็กเป็นสนามไฟฟ้า กูลเยลโม มาร์โกนี เป็นผู้ให้กำเนิดวิทยุโทรเลข นิโคลา เทสลา และกูลเยลโม มาร์โกนี ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ประดิษฐ์ระบบที่นำคลื่นวิทยุมาใช้ในการสื่อสาร
การทำงานของเครื่องรับวิทยุมีอยู่หลายแบบ โดยมีการทำงานตั้งแต่ง่าย ๆ ไม่ซับซ่อน จนถึงซับซ้อนมาก และแบบที่ซับซ้อนมากก็ต้องมีความสามารถในการรับสัญญาณได้ดีกว่าด้วย แต่บทความนี้จะกล่าวถึงเครื่องรับวิทยุที่ใช้กันในวงการ R/C จะเป็นแบบที่เรียกว่า Super Heterodyne เพื่อไม่ให้บทความยาวเกินไป
คลื่นวิทยุ: สายอากาศ

1. ตัวนำโลหะ ซึ่งมักจะเป็นแบบใดแบบหนึ่งของความยาวลวดหรือท่อกลวง ตัวนำ ที่จะใช้สำหรับสายอากาศจะต้องให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านตัวนำนั้นได้
2. สายอากาศของเครื่องส่ง กระแสไฟฟ้าจะสร้างคลื่นวิทยุแม่เหล็กไฟฟ้า คลื่นนี้จะประกอบไปด้วยสนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก ซึ่งเคลื่อนที่ไปในอากาศจากสายอากาศ
3. สายอากาศของเครื่องรับคลื่นวิทยุจะเหนี่ยวนำให้เกิดกระแสไฟฟ้า ในสายอากาศ ซึ่งกระแสไฟฟ้านี้จะเป็นสัญญาณเข้าของเครื่องรับ
4. วิทยุ ความถี่ประชาชน (CB) ต่างก็ใช้สายอากาศสำหรับรับ – ส่งเหมือนกัน
5. สายนำสัญญาณ จะต่อกับสายอากาศ ภายในสายนำสัญญาณจะประกอบด้วยตัวนำลวดคู่ วางใน ช่องว่างระหว่างกันคงที่ หน้าที่ของสายนำสัญญาณคือ การนำกระแสไฟฟ้าโดยปราศจากการแผ่คลื่น แม่เหล็กไฟฟ้า
คาถา

คาถา แปลว่า ถ้อยคำที่ร้อยกรอง ถ้อยคำที่ผูกไว้ ถ้อยคำที่ขับร้อง ท่อง สวด ในคำวัดหมายถึงคำประพันธ์ภาษาบาลีประเภทฉันทลักษณ์ที่แต่งครบ 4 บาทหรือ 4 วรรค 1 คาถามี 4 บาท แต่ละบาทมีจำนวนคำต่างกันไปตามชื่อฉันท์ เช่น อินทรวิเชียรฉันท์ แต่ละบาทมี 11 คำ 4 บาทก็มี 44 คำ 1 คาถาของอินทรวิเชียรฉันท์จึงมี 44 คำ ในเวสสันดรชาดก มี 1,000 คาถา จึงเรียกว่าคาถาพัน ในภาษาไทยหมายถึงคำเสกเป่าที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์ "คาถาอาคม" ก็เรียก
กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือก

แม่แบบ:เรือแคนูโอลิมปิกฤดูร้อน2016
การแข่งขันกีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเรือแคนูเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 136 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 14 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016
คิม ชอ-ซ็อน

คิม ชอ-ซ็อน (김처선, ? - พ.ศ. 2048) เป็นมหาดเล็กคนสำคัญในประวัติศาสตร์เกาหลีสมัยราชวงศ์โชซอน
ประวัติ

ประวัติของคิม ชอ-ซ็อนในประวัติศาสตร์นั้นมีอยู่น้อยมาก  แต่ก็พออนุมานได้ว่ากำเนิดขึ้นในสมัย พระเจ้าเซจงมหาราช  และเข้าวังในสมัย พระเจ้าดันจง เมื่อมีอายุประมาณสิบสามปี  ก่อนจะเสียชีวิตในสมัยพระเจ้ายอนซันเมื่อ พ.ศ. 2048 เป็นขันทีที่ถวายงานพระราชาถึงห้าพระองค์  และชั่วชีวิตก็ได้เห็นพระราชามาถึงเจ็ดพระองค์  โดยอาจจะเป็นขันทีที่ไม่ได้มีตำแหน่งสูงแต่มีความสำคัญเนื่องจากเป็นลูกบุญธรรมของจอนคยอนซึ่งมีความสำคัญในประวัติศาสตร์มาก  ทำให้มีสถานะเป็นพี่บุญธรรมของพระมเหสีแจฮยอน(ยุนโซฮวา)ทำให้มีฐานะเป็นพระมาตุลาของพระเจ้ายอนซัน  ในสมัยพระเจ้ายอนซันนี่เองคิม ชอ-ซ็อนที่ถูกเนรเทศได้กลับมาทำงานในวังอีกเนื่องจากความช่วยเหลือของ คิมจาวอน และภายหลังได้ร่วมกับคิมจาวอนที่เป็นหัวหน้าขันที(เจ้ากรมมหาดเล็ก)ในเวลานั้นนำคณะแสดงละครตลกของกองกิลเข้ามาเพื่อลดความตรึงเครียดในวัง   แต่ทว่ากลับทำให้พระเจ้ายอนซันเอาแต่หาความสำราญส่วนพระองค์มากขึ้นจนไม่สนพระทัยบ้านเมืองอีก
อย่างไรก็ดีคิม ชอ-ซ็อนก็ไม่อาจจะทนเห็นการเป็นทรราชย์ของพระเจ้ายอนซัน(องค์ชายยอนซันกุน)ได้  จนในที่สุด  ปี พ.ศ. 2048 ในกลางดึกคิม ชอ-ซ็อนก็ได้ตัดสินใจทูลเตือนพระเจ้ายอนซันที่กำลังทรงสำราญกับการแสดงของกองกิล-ตลกหลวงคนโปรด  ด้วยถ้อยคำเผ็ดร้อนไม่กลัวเกรงจนพระเจ้ายอนซันบันดาลโทสะและยิงธนูใส่ทำให้คิมซูซอนเสียชีวิต  ขณะนั้นมีอายุประมาณ 63-65 ปีโดยประมาณ
บทบาทในละคร

ในเรื่อง The King and I (บันทึกรัก คิม ชอ-ซ็อน สุภาพบุรุษมหาขันที) ปี 2007 คิม ชอ-ซ็อนเป็นพระสหายสนิทกับ พระเจ้าซองจง และ พระมเหสีแจฮยอน (ยุนโซฮวา) และได้เป็นเจ้ากรมมหาดเล็กในรัชสมัย องค์ชายยอนซันกุน
ท่านเป็นบุตรชายคนเดียวของ คิมจามยอง หัวหน้าองครักษ์ในรัชสมัย พระเจ้าดันจง หัวหน้าผู้ก่อการกบฏต่อ พระเจ้าเซโจ กับโอซังกุง
แม่นมใน องค์ชายชาซาน เมื่อบิดาของเขาก่อการไม่สำเร็จและถูกฆ่าตาย มารดาจึงอุ้มท้องเขาเข้าป่าและคลอดที่นั่น
ต่อมาได้เข้ามาเป็นมหาดเล็ก เพราะความช้ำใจในความรักที่มีต่อพระมเหสีแจฮอน (ยุนโซฮวา) และได้เป็นมหาดเล็กคนสนิทของพระเจ้าซองจง และได้เป็นเจ้ากรมมหาดเล็กในรัชกาลองค์ชายยอนซันกุน เนื่องจากเป็นบุตรบุญธรรมของโช-ชิคยอม(ประวัติศาสตร์บันทึกชื่อไว้ว่า จอนคยอน) เจ้ากรมมหาดเล็กคนก่อนหน้า  ต่อมาคิม ชอ-ซ็อนได้พบกับ โอซังกุง มารดาผู้ให้กำเนิดอีกครั้ง เมื่อได้เป็นเจ้ากรมมหาดเล็กแล้ว
คิม ชอ-ซ็อนถูกองค์ชายยอนซันฆ่าตายในงานเลี้ยงครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1505 (พ.ศ. 2048)
โทกึมพยอ-คิม ชอ-ซ็อนในอีกภาพลักษณ์หนึ่ง
ในละครเรื่อง The king and I ได้มีตัวละครตัวหนึ่งปรากฏขึ้นมาเพื่ออุดช่องว่างที่ผิดไปจากประวัติศาสตร์ นั่นคือ "โทกึมพยอ" ตัวละครตัวนี้มีบทบาทเหมือนกับคิม ชอ-ซ็อนจริงๆ ในประวัติศาสตร์ มากกว่าคิม ชอ-ซ็อนที่แสดงโดยโอแมนซุก โดยเขาเป็นเด็กที่เข้ามาเป็นขันทีในวังในสมัยพระเจ้าดันจง ทำให้ขณะที่มีการขบถนั้น เขามีอายุเท่ากับคิม ชอ-ซ็อนในประวัติศาสตร์ ซึ่งก็คือ ประมาณ 15-18 ปี เขาเป็นคนที่สังหารเจ้ากรมชอง(ดู ชองฮันซู)เมื่อเจ้ากรมชองพยายามจะสังหารโชชิคยอม เป็นหัวแรงสำคัญของโชชิคยอม(จอนคยอน)ในการปฏิรูปกรมมหาดเล็ก เป็นคนที่เคียงข้างโชชิคยอมในตอนที่ประท้วงพระเจ้าเยจง และ หลังจากนั้น เขายังตายด้วยธนูเช่นเดียวกับคิม ชอ-ซ็อนในประวัติศาสตร์  ในเรื่องThe king and I กึมพยอคือคนๆ เดียวที่เสียชีวิตด้วยธนู
กึมพยอไม่ใช่ขันทียศสูง เพราะเขาเป็นขันทีฝ่ายนอก ตั้งแต่เขาได้พบโชชิคยอมเขาก็ไม่ห่างจากโชชิคยอมเลย เช่นกับคิม ชอ-ซ็อนในประวัติศาสตร์ที่นับแต่ได้เป็นลูกบุญธรรมของจอนคยอนเขาก็แทบไม่ห่างจากจอนคยอน และหลังจากจอนคยอนเสียชีวิต คิม ชอ-ซ็อนก็ถึงกับหมอดอาลัยตายอยาก รับใช้ราชสำนักไปวันๆ อย่างไม่กระตือรือล้น และแทบไม่มีบทบาทอะไรเลย จนกระทั่งวันที่เขาทนพระเจ้ายอนซันไม่ไหว ชื่อของเขาจึงถูกจารึกอีกครั้งหนึ่ง  ภาพของกึมพยอใน The king and I ที่ติดตามโชชิคยอมไปแทบทุกหนทุกแห่งและเคียงข้างโชชิคยอมในวันโชชิคยอมที่มีผมสีขาวทั้งศีรษะก็เหมือนจะเป็นการบอกใบ้ตัวตนของกึมพยออยู่ในที ว่าเขาก็คือคิม ชอ-ซ็อนตัวจริงนั่นเอง
กันยายน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มกราคม · | กุมภาพันธ์ · | มีนาคม · | เมษายน · | พฤษภาคม · | มิถุนายน · | กรกฎาคม · | สิงหาคม · | กันยายน · | ตุลาคม · | พฤศจิกายน · | ธันวาคม |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  <<  | กันยายน | กันยายน | กันยายน | กันยายน | กันยายน |  >>  |
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
 
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 |  |  |  |  |  |
พ.ศ. 2567
กันยายน เป็นเดือนที่ 9 ของปี ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็นหนึ่งในเดือน 4 เดือนที่มี 30 วัน
ตามหลักโหราศาสตร์ เดือนกันยายนเริ่มต้นขึ้นเมื่อดวงอาทิตย์ยกเข้าสู่ราศีกันย์ และสิ้นสุดเมื่อยกเข้าสู่ราศีตุล แต่ในทางดาราศาสตร์ ต้นเดือนกันยายนดวงอาทิตย์อยู่ในกลุ่มดาวสิงโตและปลายเดือนไปอยู่ในกลุ่มดาวหญิงสาว
เดือนกันยายนในภาษาอังกฤษ September มาจากภาษาละติน septem เนื่องจากเป็นเดือนที่ 7 ในปฏิทินโรมันดั้งเดิมที่เริ่มต้นปีในเดือนมีนาคม ประเทศไทยเริ่มใช้ชื่อเดือนกันยายนในปี พ.ศ. 2432 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาเทววงศ์วโรปการ เป็นผู้เสนอให้ใช้ราศีกำหนดชื่อเดือน
วันสำคัญ

1 กันยายน - วันสืบ นาคะเสถียร
8 กันยายน - วันการศึกษานอกโรงเรียน, วันรณรงค์เพื่อการรู้หนังสือระหว่างประเทศ
10 กันยายน - วันพระราชสมภพ สมเด็จพระศรีสวรินทรา บรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า
14 กันยายน - วันบุรฉัตร
15 กันยายน - วันศิลป์ พีระศรี, วันราชมงคล
16 กันยายน - วันโอโซนสากล, วันสาโรช บัวศรี
20 กันยายน - วันเยาวชนแห่งชาติ, วันอนุรักษ์รักษาคูคลองแห่งชาติ
22 กันยายน - วันปลอดรถ
23 กันยายน - วันภาษามือโลก
24 กันยายน - วันมหิดล
30 กันยายน - วันเดินเรือโลก
ดูเพิ่ม

จดหมายเหตุเดือนกันยายน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กวันและเดือนในรอบปี |
| --- | --- |
มกราคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กุมภาพันธ์: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
มีนาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
เมษายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
พฤษภาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
มิถุนายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
กรกฎาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
สิงหาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กันยายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ตุลาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
พฤศจิกายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ธันวาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
วันอื่นที่เกี่ยวข้อง: 0 มกราคม ·  30 กุมภาพันธ์
ค่างหัวมงกุฎ

| ค่างหัวมงกุฎ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์:: Cercopithecidae
สกุล:: Trachypithecus
สปีชีส์:: T.  francoisi
ชื่อทวินาม
Trachypithecus francoisi (de Pousargues, 1898)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Semnopithecus francoisi
ค่างหัวมงกุฎ หรือ ค่างฝรั่งเศส   (อังกฤษ: Francois' langur, Francois' leaf monkey; ชื่อวิทยาศาสตร์: Trachypithecus francoisi)
เป็นค่างชนิดหนึ่ง  มีรูปร่างคล้ายค่างหงอก (T. cristala) และค่างดำมลายู (Presbytis femoralis) ขนตามลำตัวเป็นสีดำสนิท มีลักษณะเด่นคือ ขนบริเวณกลางกระหม่อมจะยาวฟูขึ้นไปแลดูคล้ายกับมงกุฎหรือหงอน ขนข้างแก้มตั้งแต่บริเวณใต้ใบหูลงไปจนถึงมุมปากเป็นสีขาว โดยมีขนสีดำขึ้นแทรกอยู่บ้าง  ลูกที่เกิดขึ้นมีขนสีเหลืองทองแบบเดียวกับค่างชนิดอื่น ๆ และขนตามลำตัวจะค่อย ๆ กลายเมื่ออายุมากขึ้น
ตัวผู้มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 54.8 เซนติเมตร ในขณะที่ตัวเมีย 55-59 เซนติเมตร ความยาวหางตัวผู้ 84.9 เซนติเมตร ตัวเมีย 85.2 เซนติเมตร  มีน้ำหนักประมาณ 5.66 กิโลกรัม
ค่างหัวมงกุฎพบกระจายพันธุ์อยู่บริเวณภาคกลางของประเทศลาวและเวียดนาม รวมถึงในตอนล่างของจีนด้วย โดยพบเพียงแค่ 2 มณฑล คือ มณฑลกุ้ยโจว และมณฑลกวางสีเท่านั้น มีพฤติกรรมมักอยู่รวมกันเป็นฝูงตามป่าบนเทือกเขาหินปูน ออกหากินในเวลากลางวัน โดยจะหากินอยู่บนต้นไม้เป็นหลัก นานครั้งถึงจะลงไปหากินบนพื้นดิน ใช้เวลาหากินอยู่ในช่วงระยะเวลาราว 07.00-10.00 น. และ 15.00-16.00 น. ในแต่ละวัน และกินน้ำที่ไหลออกมาตามหน้าผา และหลับนอนตามถ้ำบนเทือกเขาหินปูนในเวลากลางคืนเพื่อความปลอดภัย โดยที่มีเสียงร้องประกาศอาณาเขตที่ดังมาก และเมื่ออายุยังน้อยมีเสียงร้องที่แปลกเฉพาะตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Trachypithecus francoisi ที่วิกิสปีชีส์
ค่างสะโพกขาว

| ค่างสะโพกขาว> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์:: Cercopithecidae
สกุล:: Trachypithecus
สปีชีส์:: T.  delacouri
ชื่อทวินาม
Trachypithecus delacouri (Osgood, 1911)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ค่างสะโพกขาว (อังกฤษ: Delacour's langur, Delacour's leaf monkey; ชื่อวิทยาศาสตร์: Trachypithecus delacouri) ค่างชนิดหนึ่ง
มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกับค่างชนิดอื่น ๆ ที่พบในภูมิภาคอินโดจีน ขนตามลำตัวเป็นสีดำสนิท มีลักษณะเด่นคือ มีขนสีขาวปกคลุมตามลำตัวตั้งแต่มุมปากถึงใบหู หางยาว ขนหางของค่างสะโพกขาวจะแตกต่างไปจากค่างชนิดอื่น คือ ยาวและฟูคล้ายหางของกระรอกมีขนสีขาวปกคลุมบริเวณสะโพกลงมาจนถึงเหนือหัวเข่า ลูกที่เกิดใหม่มีขนสีทองเหมือนเช่นค่างชนิดอืนที่อยู่ในสกุล Trachypithecus ทั่วไป
มีความยาวลำตัวและหัว 55-83 เซนติเมตร ความยาวหาง 81-86 เซนติเมตร ปัจจุบัน ค่างสะโพกขาวพบได้เพียงแค่ป่าลึกทางตอนเหนือของเวียดนามเท่านั้น  มีพฤติกรรมมักอาศัยรวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ประมาณ 3-6 ตัว  ออกหากินในเวลากลางวัน กินใบไม้ชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร อาศัยอยู่บนต้นไม้สูงมากจากพื้น โดยหลับนอนตามถ้ำหรือที่ปลอดภัยตามหุบเขาหรือเทือกเขาหินปูน ข้อมูลทางวิชาการเกี่ยวกับค่างชนิดนี้ยังมีอยู่น้อยมาก เนื่องจากหายากและจำนวนประชากรลดลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งปัจจุบัน เชื่อว่ามีจำนวนประชากรเหลือน้อยกว่า 320 ตัวเท่านั้นเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.arkive.org/delacours-langur/trachypithecus-delacouri/ เก็บถาวร 2010-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Trachypithecus delacouri ที่วิกิสปีชีส์
คลื่นเสน่หา

| คลื่นเสน่หา |
| --- | --- |

ประเภท: ละครโทรทัศน์
เขียนโดย: บทประพันธ์โดย : กรุง ญ.ฉัตร
แสดงนำ: มยุรา ธนะบุตร นพพล โกมารชุน สมภพ เบญจาธิกุล มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช อนุสรณ์ เดชะปัญญา เดือนเต็ม สาลิตุล
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: "คลื่นเสน่หา"  ร้องโดย ชัยรัตน์ เทียบเทียม
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: พ.ศ. 2526
คลื่นเสน่หา เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดรามาในปี พ.ศ. 2526 ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายในชื่อ คลื่นชีวิต ของกรุง ญ.ฉัตร นำแสดงโดย มยุรา ธนะบุตร, นพพล โกมารชุน, สมภพ เบญจาธิกุล, มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช, อนุสรณ์ เดชะปัญญา และเดือนเต็ม สาลิตุล มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตและความรัก ผ่านมุมมองของหญิงสาวผู้หนึ่งที่แข็งนอกอ่อนใน
ตัวละครและนักแสดง > ตัวละครหลัก

แก้วกานต์ แสดงโดย มยุรา ธนะบุตร นักแสดงชื่อดังวัย 25 ปี เธอเป็นคนจัดจ้านปราดเปรียว แต่ภายในเป็นคนอ่อนแอที่ต้องอาศัยเหล้าตลอดเวลา
สาธิต แสดงโดย นพพล โกมารชุน ทนายหนุ่มอนาคตไกล ผู้อาศัยความเคียดแค้นปกปิดความรักของตัวเอง
อัครา แสดงโดย สมภพ เบญจาธิกุล ผู้กำกับหนุ่มผู้จริงจังและเข้มแข็ง แต่กลับมีปัญหาในเรื่องครอบครัวที่แตกแยก เขาหลงรักแก้วกานต์ แต่ตัดภรรยาและลูกไม่ได้
นาฏยา แสดงโดย มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช ภรรยาของอัครา เธอเคยมีอุปนิสัยอ่อนหวาน แต่ความหึงหวงทำให้เธอหลายเป็นผู้หญิงอารมณ์ร้าย จนทำให้ชีวิตครอบครัวต้องแตกแยก
คทา แสดงโดย อนุสรณ์ เดชะปัญญา ทนายหนุ่มผู้มีอุปนิสัยร่าเริง แจ่มใส และมองโลกในแง่ดี
ดารากา แสดงโดย เดือนเต็ม สาลิตุล เพื่อนสนิทของแก้วกานต์ เป็นคนอ่อนแอสงบเสงี่ยม แต่ความรักกลับทำให้เธอเป็นคนเห็นแก่ตัว
กัลยา แสดงโดย เปียทิพย์ คุ้มวงศ์ มารดาของแก้วกานต์ อดีตเคยเป็นคนจนมาก่อน เธอทำทุกอย่างเพื่อเงินและชื่อเสียง จนไม่มีเวลาให้ลูก เธอคิดว่าเงินคือเครื่องแสดงออกของความรักของเธอกับลูก
ศักดิ์สิทธื์ แสดงโดย กำธร สุวรรณปิยะศิริ พ่อเลี้ยงของแก้วกานต์ ผู้มักมากในกามรมณ์หวังในตัวลูกสาวตลอดเวลา จนเป็นเหตุให้แม่กับลูกต้องแตกแยกกัน
ตัวละครและนักแสดง > ตัวละครอื่น ๆ

เฉิดฉัตรโฉม แสดงโดย อุทุมพร ศิลาพันธ์
เจนจิรา แสดงโดย ณัฐกานต์ เศรษฐบุตร
ติวดี แสดงโดย ดวงใจ หทัยกาญจน์
แก้วกานต์ (วัยเด็ก) แสดงโดย ด.ญ.วันวิสาข์ ดำขำ
เพลงประกอบละคร

"คลื่นเสน่หา" – ขับร้องโดย ชัยรัตน์ เทียบเทียม