stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช

| --- | --- |


ก่อตั้ง: ค.ศ. 1764 (เปิดให้ประชาชนชม ค.ศ. 1852)
ที่ตั้ง: 38  Palace Embankment เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
พิกัดภูมิศาสตร์: 59°56′26″N 30°18′49″E﻿ / ﻿59.94056°N 30.31361°E﻿ / 59.94056; 30.31361
ผู้อำนวยการ: มีคาอิล ปีโอตรอฟสกี
เว็บไซต์: พิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช
พิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช (อังกฤษ: Hermitage Museum; รัสเซีย: Государственный Эрмитаж, Gosudarstvennyj Èrmitaž; ฝรั่งเศส: musée de l’Ermitage) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่เมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในประเทศรัสเซีย พิพิธภัณฑ์แอร์มิทาชเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่งที่มีงานศิลปะในความครอบครองเป็นจำนวนราวสามล้านชิ้น และพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เก่าที่สุดในโลก งานศิลปะจำนวนมหาศาลตั้งแสดงอยู่ในอาคารหกหลัง อาคารเอกคือพระราชวังฤดูหนาวที่เคยเป็นที่ประทับของซาร์ แอร์มิทาชมีสาขาที่อัมสเตอร์ดัม, ลอนดอน, ลาสเวกัส และแฟร์ราราในอิตาลี พิพิธภัณฑ์แอร์มิทาชได้รับการบันทึกในหนังสือบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นหอศิลป์ที่มีงานสะสมมากชิ้นที่สุดในโลก
ดูเพิ่ม

งานสะสมของพิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช
พิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช อัมสเตอร์ดัม
พิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช กุกเก็นไฮม์ เก็บถาวร 2013-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ห้องแอร์มิทาชในลอนดอน เก็บถาวร 2005-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปิออตร์ วรานเกล

| นายพล บารอนปิออตร์ วรานเกล |
| --- | --- |
Пётр Врангель
นายพลวรานเกลใน ค.ศ. 1920

ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพรัสเซียใต้
ดำรงตำแหน่ง 4 เมษายน ค.ศ. 1920 – 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920
ก่อนหน้า: อันตอน เดนีกิน
ถัดไป: สถาปนาตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 สิงหาคม [ตามปฎิทินเก่า: 15 สิงหาคม] ค.ศ. 1878 โนวาเลคซันดรอฟสค์ เขตผู้ว่าการคอฟโน จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 25 เมษายน ค.ศ. 1928(1928-04-25) (49 ปี) บรัสเซลส์ เบลเยียม
รางวัล: ดูที่ ด้านล่าง
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  รัสเซีย (ค.ศ. 1902–1917)   ขบวนการขาว (ค.ศ. 1917–1920)
สังกัด: กองทัพจักรวรรดิรัสเซีย กองทัพขาว
ประจำการ: ค.ศ. 1902–1920
ยศ: พลโท
บังคับบัญชา: กองทัพคอเคซัสแห่งรัสเซียใต้
ผ่านศึก: สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามกลางเมืองรัสเซีย

บารอน ปิออตร์ นีโคลาเยวิช วรานเกล (รัสเซีย: Пётр Николаевич Врангель; เยอรมัน: Peter von Wrangel; 27 สิงหาคม [ตามปฎิทินเก่า: 15 สิงหาคม] ค.ศ. 1878 – 25 เมษายน ค.ศ. 1928) หรือที่รู้จักกันในฉายา บารอนทมิฬ เป็นนายทหารชาวรัสเซียเชื้อสายเยอรมันบอลติกสังกัดกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย ในช่วงฉากสุดท้ายของสงครามกลางเมืองรัสเซีย เขาเป็นผู้บัญชาการฝ่ายกองทัพขาวต่อต้านบอลเชวิคในรัสเซียตอนใต้
ปิออตร์ วรานเกลเกิดในตระกูลขุนนางวรานเกลที่มีชื่อเสียง เขาได้รับการศึกษาในสาขาวิชาวิศวกรรมเหมืองแร่และเป็นหนึ่งในอาสาสมัครของกองทหารราชองค์รักษ์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขากลายเป็นทหารผู้โดดเด่นในฐานะผู้บัญชาการกองทหารม้าและได้รับการเลื่อนยศเป็นพลตรี ภายหลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์และถอนตัวออกจากสงครามของรัสเซีย วรานเกลได้เกษียณตนเองที่ไครเมีย แต่เขาถูกบอลเชวิคจับกุมภายหลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม ซึ่งต่อมาเขาสามารถหลบหนีออกมาได้และเข้าร่วมกองทัพอาสาสมัครต่อต้านบอลเชวิคของขบวนการขาว ใน ค.ศ. 1918 เขาได้รับตำแหน่งนายทหารเสนาธิการประจำนายพลอันตอน เดนีกิน สังกัดกองทัพรัสเซียใต้
วรานเกลเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองกำลังขาวในไครเมียต่อจากเดนีกินเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1920 ในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้ารัฐบาลทหารแห่งรัสเซียใต้ เขาพยายามที่จะปฏิรูปที่ดินอย่างกว้างขวาง จัดระเบียบกองทัพขาวใหม่เป็นกองทัพรัสเซีย (ส่วนมากรู้จักกันในชื่อ "กองทัพวรานเกล") และสร้างความสัมพันธ์กับขบวนการอิสรภาพต่อต้านบอลเชวิค แม้ว่าขนาดของกองทัพวรานเกลจะมีขนาดใหญ่กว่ากองทัพแดงมาก แต่ก็เผชิญกับความพ่ายแพ้ วรานเกลจัดการอพยพผู้คนจำนวนมากออกจากไครเมียใน ค.ศ. 1920 ในช่วงแรกของการลี้ภัย เขาได้อยู่พำนักในคอนสแตนติโนเปิลและเซอร์เบีย และวรานเกลเริ่มกลายเป็นที่รู้จักมากขึ้นในหมู่ผู้อพยพขาว ต่อมาเขาย้ายไปที่บรัสเซลส์ใน ค.ศ. 1927 และเสียชีวิตในปีต่อมา
บำเหน็จ

Order of St. Anne 4th class, 4 July 1904
Order of St. Stanislaus 3rd class, with swords and bow, 6 January 1906.
Order of St. Anne 3rd degree, 9 May 1906
Order of St. Stanislaus 2nd class, 6 December 1912
Order of St. George, 4th class, 13 October 1914
Order of St Vladimir, 4th class with swords and bow, 24 October 1914
Golden Sword of St George "for courage", 10 June 1915
Order of St Vladimir, 3rd class with swords, 8 December 1915
Cross of St. George, 4th class, 24 July 1917
Order of Saint Nicholas the Wonderworker, 2nd degree
แหล่งข้อมูล

Lincoln, W. Bruce. Red Victory: A History of the Russian Civil War. New York, Simon and Schuster, 1989. ISBN 0-671-63166-7
Luckett, Richard. The White Generals: An Account of the White Movement and the Russian Civil War. New York, Viking, 1971. ISBN 0-670-76265-2
Robinson, P. (1999). "Always with Honour": The Code of the White Russian Officers. Canadian Slavonic Papers / Revue Canadienne Des Slavistes, 41(2), pp. 121-141. Retrieved 16 February 2020.
Williams, H. (1928). General Wrangel. The Slavonic and East European Review, 7(19), pp. 198-204. Retrieved 16 February 2020.
Wrangel, Alexis. General Wrangel - Russia's White Crusader, London, 1987 (reprint 1990) ISBN 0-85052-890-9
Wrangel, Peter N. Always With Honour: Memoirs of General Wrangel. Robert Speller & Sons. New York. 1957 (Originally published in 1928).
Wrangel, Peter N. Always With Honour: The Memoirs of General Wrangel, Mystery Grove Publishing. 2020 ISBN 979-8695956818
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Pyotr Nikolayevich Wrangel
หนังสืออ่านเพิ่ม

กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ ปิออตร์ วรานเกล ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
Vinogradoff, Paul (1922). "Wrangel, Peter Nicholaievich, Baron" . Encyclopædia Britannica (12th ed.).
มนุษย์กบคอมมานโดรัสเซีย

| สเปซนาซทางนาวี "มนุษย์กบ" |
| --- | --- |
Морской спецназ Morskoy spetsnaz
ประจำการ: 1941 – ปัจจุปัน
ประเทศ:  รัสเซีย
เหล่า:  กองทัพเรือรัสเซีย
รูปแบบ: สเปซนาซทางนาวี
บทบาท: หน่วยรบพิเศษ ปฏิบัติการพิเศษ
กำลังรบ: OMRP 480–800 คน;PDSS 650–780 คน
ขึ้นกับ: หน่วยอำนวยการข่าวกรองหลัก
สมญา: มนุษย์กบ
ยุทธภัณฑ์:   IDA Rebreathers: For example, the IDA71  "Piranha" midget submarine, can carry six frogmen and their equipment  2-man torpedo of the "Siren" type that can be launched through an ordinary submarine's torpedo tube. It is longer than a British or Italian Chariot because it has two warheads  "Triton-1" midget submarine, which can carry two combat divers  "Triton-2" midget submarine, which can carry six combat divers  APS Underwater Assault Rifle  SPP-1 Underwater Pistol  Protei-5 and similar one-man underwater diver-carriers.  "PPV" underwater tablet for divers 
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามเย็น สงครามเชชเนียครั้งที่หนึ่ง สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย สงครามกลางเมืองซีเรีย
สเปซนาซทางนาวี (รัสเซีย: Морской спецназовец) เป็นหน่วยนาวิกสเปซนาซของรัสเซีย ภายใต้การควบคุมโดยหน่วยอำนวยการข่าวกรองหลัก, กลุ่มอัลฟา และวึมเปล ในฐานะหน่วยมนุษย์กบ
หน่วยสเปซนาซทางนาวีของโซเวียตส่วนใหญ่ถูกโอนย้ายไปที่กองทัพเรือรัสเซียที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ และถูกลดขนาดกำลังพลลงในภายหลัง กองพลน้อยปฏิบัติการพิเศษที่ 17 ถูกโอนย้ายไปที่กองทัพเรือยูเครน และถูกจัดเป็น หน่วยนาวิกโยธินลาดตระเวนแหลมที่ 1464 ไม่นานหลังจากนั้น 1464th MRP ได้รับการจัดโครงสร้างใหม่อีกครั้งเป็น กองพลน้อยปฏิบัติการพิเศษแห่งกองทัพเรือยูเครนที่ 7 หลังจากบุคลากรจากประมาณสองในสามของหน่วยได้สวามิภักดิ์ต่อยูเครน ในปี 2003 หน่วยได้กลายเป็น ศูนย์ปฏิบัติการพิเศษทางเรือที่ 73
หน่วยสเปซนาซทางนาวีของรัสเซียได้รับการสนใจน้อยลงในช่วงหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย อย่างไรก็ตามในปี 1998 ผู้บัญชาการกองทัพเรือรัสเซีย พลเรือเอก Vladimir Kuroyedov ยืนยันอีกครั้งว่าหน่วยปฏิบัติการพิเศษด้านการเดินเรือยังคงได้รับมอบหมายให้ดูแลกองเรือทะเลดำ, กองเรือบอลติก, กองเรือแปซิฟิก และ กองเรือเหนือของรัสเซีย แม้ว่านายพลจะระบุข้อมูลเกี่ยวกับขนาดและความสามารถของหน่วย เขาแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเป็นพวกยอดเยี่ยมที่ได้รับการติดตั้งอาวุธพิเศษ (รวมถึงเรือดำน้ำขนาดเล็ก) และพวกเขาก็เปรียบได้กับทีมน้ำฟ้าฝั่งนาวีสหรัฐ หรือกองเรือที่ 13 ของกองทัพเรืออิสราเอล ระบุว่าหน่วยเหล่านี้ไม่มีชื่อพิเศษนอกเหนือจาก "ว่ายน้ำต่อสู้" หรือสมญา "สเปซนาซทางนาวี"
แหล่งข้อมูลอื่น

(รัสเซีย) Divers of Special Purpose
(รัสเซีย) The Foundation of Underwater Spetsnaz: Strelna operation
About Russian frogmen (uses the name Delfin)
(อังกฤษ รัสเซีย) Extracts from a book about Soviet and Russian combat divers เก็บถาวร 2021-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Alexander Rzhavin Senior who served in the Soviet Naval Spetsnaz in from 1973 to 1976. With photographs. English- and Russian-language versions.
Images of RON frogmen on site http://www.vrazvedka.ru :-
https://www.youtube.com/watch?v=5XDb1ctc_ac
| ด ค กกองกำลังปฏิบัติการพิเศษกองทัพเรือ |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   Tactical Divers Group   Clearance Diving Branch   Special Warfare Diving and Salvage   GRUMEC   Frogman Corps   Commandos Marine   Coastal Jaegers   Kampfschwimmer   Underwater Demolition Command   MARCOS   Denjaka  KOPASKA  Taifib   Sepah Navy Special Force Sepah Navy Special Force   Shayetet 13   COMSUBIN   Special Boarding Unit   Marine Commandos   กำลังการสงครามพิเศษทางเรือ   Fuerzas Especiales   Marinejegerkommandoen   Special Service Group Navy   Naval Special Operations Group   JW Formoza   Special Actions Detachment   มนุษย์กบคอมมานโดรัสเซีย   Naval Diving Unit   Republic of Korea Navy Special Warfare Flotilla   Special Boat Squadron   FGNE   Kustjägarna   หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ  กองพันลาดตระเวน   SAS  SAT   Special Boat Service   เนวีซีล  พลประจำยานลำน้ำสงครามพิเศษ 
ถูกยุบ:   Navy Beach Commandos   Kampfschwimmer   Decima Flottiglia MAS   UOE   Royal Naval Commandos   Beach Jumpers   Underwater Demolition Team
มารีนา คาปูโร

| มารีนา คาปูโร |
| --- | --- |
รู้จักในชื่อ: Марина Капуро
เกิด:  (1961-10-15) ตุลาคม 15, 1961 (63 ปี)
ที่เกิด:  เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, รัสเซีย
แนวเพลง: โฟล์กร็อก, ป็อปร็อก, ละครเพลง
เครื่องดนตรี: การร้องเพลง
ช่วงปี: ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน

เว็บไซต์: www.marinakapuro.ru
นักดนตรี
มารีนา สตานิสลาวอฟนา คาปูโร (รัสเซีย: Марина Станиславовна Капуро) เป็นนักร้องชาวรัสเซีย
คาปูโร เกิดวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1961 ที่เลนินกราด เธอได้เข้าเรียนที่ Pioneers Palace เมื่อตอนอายุแปดขวบ เธอสำเร็จการศึกษาที่ Saint Petersburg State University of Culture and Arts
เธอได้ร่วมงานกับ Yuri Berendyukov นักแต่งเพลง, ต่อมาเธอได้ก่อตั้งวงดนตรี โฟล์กร็อก  Yabloko (apple). เธอได้ร่วมงานกับ Yuri Morozov, Chizh & Co, Nautilus Pompilius และวงดนตรีแนว celtic rock  Welladay
ในปี ค.ศ. 1993 เธอได้ร้องเพลง Sparrow Oratorium ของ Sergey Kuryokhin ปีต่อมาเธอได้รางวัล Meritorious Artist แห่งรัสเซีย เธอร้องเพลงชาติในงาน กู๊ดวิว เกมส์ 1994 ที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ในปี ค.ศ. 2000, เธอประสบความสำเร็จจาก อัลบั้มที่แปด ที่วางจำหน่ายในชื่อ Небеса (Nebesa, The Sky หรือชื่อภาษาไทย "ท้องฟ้า") และร่วมแต่งเพลงกับนักแต่งเพลงชาวนอร์เวย์ คลอเดีย สก็อต ในปี ค.ศ. 2008 เธอร้องเพลงเดี่ยวใน แอ็บบา จู๊กบ็อกซ์ มิวสิกเคิล ชื่อ แอ็บบามาเนีย (สร้างโดย Yuri Berendyukov)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.marinakapuro.ru เก็บถาวร 2017-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ABBAmania 2008 Promo ที่ยูทูบ
นาตาเลีย ปอกลอนสกายา

| นาตาเลีย ปอกลอนสกายา   Natalia Poklonskaya |
| --- | --- |


อัยการสูงสุดแห่งสาธารณรัฐไครเมีย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  2014 - 2016
นายกรัฐมนตรี: เซอร์เกย์ อักสโยนอฟ   (Sergey Aksyonov)
ก่อนหน้า: เพิ่งสถาปนาตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1980-03-18) 18 มีนาคม ค.ศ. 1980 (44 ปี) มณฑลไครเมีย (Crimean Oblast)   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน   สหภาพโซเวียต
คู่สมรส: สมรสแล้ว
บุตร: อะนัสตาซียา (รัสเซีย: Анастасия)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมหาดไทยแห่งชาติคาร์กิฟ (Kharkiv National University of Internal Affairs)
วิชาชีพ: นักนิติศาสตร์ อัยการ

นาตาเลีย วลาดีมีรอฟนา ปอกลอนสกายา (รัสเซีย: Ната́лья Влади́мировна Покло́нская, สัทอักษรสากล: [nɐˈtalʲjɐ pɐkˈlonskɐjɐ]; อักษรโรมัน: Natalia Vladimirovna Poklonskaya; เกิด 18 มีนาคม 1980) เป็นอัยการสูงสุดแห่งสาธารณรัฐไครเมีย
ประวัติ

นาตาเลียเกิดในมณฑลไครเมีย ประเทศยูเครน สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมหาดไทยแห่งชาติคาร์กิฟ (Kharkiv National University of Internal Affairs) สาขาเยฟปาโตเรีย (Yevpatoria) ต่อมาในปี 2011 เธอได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานอัยการประจำเมืองซิมเฟอโรปอล (Simferopol) และรับผิดชอบคดีโด่งดังซึ่งรูวิม อาโรนอฟ (Ruvim Aronov) ผู้แทนราษฎรไครเมีย ถูกฟ้องฐานเป็นสมาชิกซ่องโจรชื่อ "บัชมากี" (Bashmaki) ในปี 2011 นั้นเอง เธอได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานอัยการฝ่ายคดีสิ่งแวดล้อมระหว่างเขต (inter-district environmental prosecutor) ประจำเมืองซิมเฟอโรปอล ต่อมา เธอได้รับโยกย้ายไปเป็นอัยการอาวุโส (senior prosecutor) ในสำนักงานอัยการสูงสุดยูเครน ณ กรุงเคียฟ เมืองหลวงประเทศยูเครน
วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2014 นาตาเลียลาออกจากตำแหน่งอัยการอาวุโส ในหนังสือลาออกเธอเขียนว่า รู้สึกอดสูที่จะต้องอยู่ในแผ่นดินที่ "ปล่อยให้โจรผู้ร้ายเดินลอยหน้าลอยตาอยู่เต็มถนน" ซึ่งเป็นการเปรียบเปรยถึงกลุ่มนักปฏิบัติการหัวรุนแรงยูโรไมดาน (Euromaidan) ต้นสังกัดไม่อนุมัติการลาออก แต่ให้เธอพักราชการไปอยู่ไครเมียกับบิดามารดาแทน
ต่อมาเมื่อไครเมียแยกจากประเทศยูเครนออกเป็นสาธารณรัฐไครเมียแล้ว เธอได้รับแต่งตั้งเป็นอัยการสูงสุดแห่งสาธารณรัฐดังกล่าวเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2014 เซอร์เกย์ อักสโยนอฟ (Sergey Aksyonov) นายกรัฐมนตรีไครเมีย แต่งตั้งเธอเข้าสู่ตำแหน่งดังกล่าวหลังจากที่อัยการสูงสุดคนก่อนขอขึ้นอยู่กับประเทศยูเครนต่อไป มีรายงานด้วยว่า ก่อนนาตาเลียได้รับแต่งตั้งเป็นอัยการสูงสุดนั้น นายกรัฐมนตรีได้เสนอตำแหน่งนี้ให้แก่บุรุษสี่คน แต่บุคคลทั้งสี่ไม่ยินดีรับ
นาตาเลียยังวิพากษ์วิจารณ์กลุ่มยูโรไมดานมาตลอด และกล่าวว่า การเปลี่ยนแปลงการปกครองในประเทศยูเครนเป็น "รัฐประหารต่อต้านรัฐธรรมนูญ" (anti-constitutional coup) รัฐบาลยูเครนจึงฟ้องเธอเป็นคดีอาญา และถอดเธอจากตำแหน่งอัยการในประเทศยูเครน ครั้นวันที่ 26 มีนาคม 2014 เว็บไซต์กระทรวงมหาดไทยยูเครนประกาศจับนาตาเลียในฐานะอาชญากร
ในปี 2556 ได้รับเลื่อนยศให้เป็นนิติกรยุติธรรมแห่งรัฐชั้นตรี ซึ่งในระบบราชการรัสเซียเป็นระดับเดียวกับยศทหารชั้นนายพล ระดับพลตรี
ความนิยมในอินเทอร์เน็ต

"สวยกู้โลก" (Beauty saves the world)
นาตาเลียกล่าวในการให้สัมภาษณ์เมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2014
เมื่อได้รับแต่งตั้งเป็นอัยการสูงสุดแห่งไครเมียเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2014 แล้ว นาตาเลียก็แถลงข่าวในวันนั้นเอง ในไม่ช้า เธอก็ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางในโลกอินเทอร์เน็ต ความน่ารักสะดุดตาของเธอเป็นเหตุให้ชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งอัปโหลดคลิปวีดิทัศน์การแถลงข่าวนั้นลงเว็บไซต์ยูทูบ (YouTube) โดยใช้ชื่อว่า "อัยการสูงสุดคนใหม่ของไครเมียโคตรน่ารัก" (クリミアの新しい検事総長が美人すぎると; New Attorney General of Crimea is too beautiful) และมีผู้เข้าชมมากกว่า 300,000 ครั้งในวันที่อัปโหลดนั้นเอง
นอกจากญี่ปุ่นแล้ว นาตาเลียยังกลายเป็นกระแสนิยมในสาธารณรัฐประชาชนจีน และสื่อมวลชนจีนหลายสำนักรายงานปรากฏการณ์นี้ เช่น สำนักข่าวจีน (China News Service) และกวงหมิงออนไลน์ (Guangming Online) เธอยังเป็นที่กล่าวขวัญในเว็บไซต์อีกหลายแห่ง เป็นต้นว่า เรดดิต (Reddit) ตลอดจนบรรดาไมโครบล็อกจีน และวีเค (VK) เครือข่ายสังคมรัสเซีย
อนึ่ง ยังมีการสร้างแฟนอาร์ตนาตาเลียที่มีความโมะเอะแบบอนิเมะออกเผยแพร่ในอินเทอร์เน็ตจำนวนมาก โดยเฉพาะในพิกซิฟ (Pixiv) เว็บไซต์ญี่ปุ่นสำหรับเผยแพร่งานศิลปะ งานแบบอนิเมะเหล่านี้ได้รับการรายงานจากสื่อมวลชนรายใหญ่หลายแห่งด้วย เช่น วอยซ์ออฟรัสเซีย (Voice of Russia) รัสเซียทูเดย์ (Russia Today) และกิจจานุเบกษารัสเซีย (Rossiyskaya Gazeta) รวมถึงบีบีซี (BBC) และบลูมเบิร์ก (Bloomberg)
เมื่อมีการเผยแพร่แฟนอาร์ตจำนวนมากแล้ว ภาพลักษณ์ในชีวิตจริงของเธอก็ได้รับการเผยแพร่บนสื่อสังคมหลายแขนง และกลายเป็นกระแสนิยมไปทั่วโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

การแถลงข่าวของนาตาเลียเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2014 - ยูทูบ
มากัส

| มากัส Магас |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์ของเมืองมากัสจากความสูงของหอคอยมากัส
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของมากัส 
มากัสที่ตั้งของมากัสแสดงแผนที่รัสเซียมากัสมากัส (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  43°10′N 44°48′E﻿ / ﻿43.167°N 44.800°E﻿ / 43.167; 44.800
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: สาธารณรัฐอิงกูเชเตีย
สถาปนา: 1995
จัดตั้งเป็นเมือง: 2000
การปกครอง
 • องค์กร: สภาเมือง
 • หัวหน้า: มัคมุด อินาร์กีเยฟ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.6261 ตร.กม. (4.8750 ตร.ไมล์)
ความสูง: 200 เมตร (700 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 2,502 คน
 • ประมาณ (2018): 8,771 (+250.6%) คน
 • ความหนาแน่น: 200 คน/ตร.กม. (510 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: town of republic significance of Magas
 • เมืองศูนย์กลางของ: สาธารณรัฐอิงกูเชเตีย
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เมืองสำคัญของสาธารณรัฐ
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Magas Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Magas Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 386001
รหัสโทรศัพท์: +7 8734
รหัส OKTMO: 26701000001
เว็บไซต์: www.adm-magas.ru
มากัส (รัสเซีย: Мага́с; อังกฤษ: Magas) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐอิงกูเชเตีย ประเทศรัสเซีย ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1995 และเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐแทนที่นาซรัน ในปี ค.ศ. 2002 เนื่องจากความแตกต่างนี้ มากัสจึงเป็นเมืองหลวงที่เล็กที่สุดของหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย ในปี ค.ศ. 2019 มีประชากร 8,771 คน เพิ่มขึ้นจาก 5,841 คนในปี ค.ศ. 2010 และ 272 คนในปี ค.ศ. 2002
ข้อมูลประชากร

ประชากรของมากัสซึ่งมีประชากรหนึ่งร้อยคนในตอนเริ่มต้น และเพิ่มขึ้นในต้นปี ค.ศ. 2010
| 2001 | 2002 | 2003 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 100 | 275 | 300 | 337 | 338 | 354 | 415 | 2,502 | 2,581 | 3,367 | 4,106 | 4,756 | 5,841 |
มาลายาเซมเลีย

44°41′20″N 37°47′49″E﻿ / ﻿44.689°N 37.797°E﻿ / 44.689; 37.797
เลโอนิด อิลลิช เบรจเนฟ นา มาลอยเซมเล โดย Dmitry Nalbandyan
มาลายาเซมเลีย (รัสเซีย: Малая Земля แปล: "แผ่นดินน้อย") เป็นเนินเขาซึ่งเป็นด่านหน้าของโซเวียตบนแหลมมึสฮาโค (รัสเซีย: Мысхако) ที่ยึดคืนจากการสู้รบอย่างดุเดือดและนองเลือดกับกองทัพเยอรมันในช่วงยุทธการที่คอเคซัส เมื่อคืนวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 ซึ่งเป็นการปูทางสำหรับการโจมตีของกองทัพโซเวียตต่อกองทัพเยอรมันในนครโนโวรอสซีสค์
แหลมมึสฮาโคยังคงเกี่ยวข้องกับการยืนยัดสู้อันกล้าหาญโดยกองกำลังนาวิกโยธินโซเวียตกว่า 800 นายเพื่อต่อต้านทหารเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองกำลังพิเศษถูกทิ้งในช่วงฤดูหนาวที่มีพายุรุนแรงโดยกองเรือทะเลดำโซเวียตหลังจากความพยายามยกพลขึ้นบกที่ Malajia Ozereevka ประสบความส้มเหลว การยกพลขึ้นบกที่มาลายาเซมเลียนั้นควรจะเป็นการลวง แต่หลังจากการยกพลขึ้นบกที่ Bolshaia Ozereevka ส้มเหลวไปในการซุ่มโจมตี แผนการรุกถูกปรับเปลี่ยนใหม่และพื้นที่ยกพลขึ้นบกที่มาลายาเซมเลียเป็นสถานที่ยกพลขึ้นบกหลัก เมื่อยกพลขึ้นบกเพื่อยึดหัวหาด พวกเขาอยู่ภายใต้การตอบโต้ของฝ่ายเยอรมันอย่างรุนแรงด้วยการสนับสนุนทางอากาศ
กองกำลังนาวิกโยธินยึดพื้นที่คืนได้ ผู้บัญชาการกลุ่มกองทัพพันตรี เซซาร์ คูนีคอฟ ได้รับบาดเจ็บสาหัส และได้รับบำเหน็จหลังมรณกรรมในรายการวีรชนแห่งสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นบำเหน็จสูงสุดของสหภาพโซเวียตสำหรับความกล้าหาญ
การต่อสู้ยังเป็นส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มแรกของ Brezhnev's trilogy ซึ่งเป็นการที่ทำให้เกินจริงต่อบทบาทของเลโอนิด เบรจเนฟ ในช่วงมหาสงครามของผู้รักชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

Malaya Zemlya Memorial
มักซิม กอร์กี

| มักซิม กอร์กี |
| --- | --- |
มักซิม กอร์กี ประมาณปี 1906
เกิด: Alexei Maximovich Peshkov 28 มีนาคม [ตามปฎิทินเก่า: 16 มีนาคม] 1868 นิจนีนอฟโกรอด, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 18 มิถุนายน ค.ศ. 1936(1936-06-18) (68 ปี) Gorki-10, แคว้นมอสโก, สหภาพโซเวียต
นามปากกา: มักซิม กอร์กี
อาชีพ: นักเขียน, dramatist, นักการเมือง
สัญชาติ: รัสเซีย, โซเวียต
ช่วงเวลา: นวยุคนิยม
แนว: นวนิยาย, ชีวิต
แนวร่วมในทางวรรณคดี: สัจนิยมสังคมนิยม

ลายมือชื่อ: 
อะเลคเซย์ มักซิโมวิช เปชคอฟ (รัสเซีย: Алексей Максимович Пешков) หรือรู้จักกันในนาม มักซิม กอร์กี (รัสเซีย: Макси́м Го́рький)  เป็นนักประพันธ์ชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ พ.ศ. 2411 ที่เมืองนิจนีนอฟโกรอด, จักรวรรดิรัสเซีย บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก เขาต้องออกมาใช้ชีวิตโดยลำพัง และประกอบอาชีพต่างๆ โดยมีความเป็นอยู่อย่างยากลำบาก  ครั้งหนึ่งเขาพยายามฆ่าตัวตายใช้ปืน เขารอดชีวิตมาได้แต่ลูกกระสุนทะลุปอดตัวเอง ทำให้เขามีปัญหาสุขภาพตลอดมา
งานเขียนชิ้นแรกของกอร์กี ที่ได้ลงตีพิมพ์หนังสือพิมพ์รายวันท้องถิ่น เป็นงานเขียนชื่อว่า Makar–Chudra ต่อมาเขาได้เขียนบทละคร และถูกนำไปแสดงเปิดโรงละคร ซึ่งทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียง  กอร์กีอยู่ฝ่ายมาร์กซิสต์ งานเขียนของเขามีความคิดเอียงซ้าย จนถูกขึ้นบัญชีดำจากรัฐบาล  กอร์กีเคยถูกจับกุมใน พ.ศ. 2448 แต่ในที่สุดก็ถูกปล่อยตัว ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนฝูงที่มีอิทธิพลระดับใหญ่  กอร์กีเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2479 เนื่องจากถูกวางยาพิษจากศัตรู  พิธีศพของเขาถูกจัดที่จัตุรัสแดง ซึ่งคนสำคัญเข้าร่วมพิธีจำนวนมาก เช่น โจเซฟ สตาลิน
ผลงาน

ผลงานชิ้นสำคัญของมักซิม กอร์กี  เป็นเรื่องราวชีวิตของเขาตั้งแต่วัยเด็กจนวัยฉกรรจ์ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ไตรภาค ฉายระหว่างปี พ.ศ. 2481-2483
มหาวิทยาลัยของฉัน (My Universities) เขียนเมื่อ พ.ศ. 2464 (แปลโดย ชาลีมาน คำเพลิง)
วัยเยาว์ของข้าพเจ้า (My Childhood) เขียนเมื่อ พ.ศ. 2471 (วัยเยาว์ของข้าพเจ้า แปลโดย คำไชย ประหาญธรรม, วัยดรุณ แปลโดย นักแปลนิรนาม)
เรียนรู้โลกกว้าง  (My Apprenticeship)
ผลงานอื่นๆ

เศรษฐีพันล้าน (The Billionaire)
แม่ (Mother) (แปลโดย จิตร ภูมิศักดิ์)
พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ

การแสดงในอิตาลี เมื่อปี 2009
เลอ ซาเกร ดู แปร็งตอง (ฝรั่งเศส: Le sacre du printemps; รัสเซีย: Весна священная, Vesna svyashchennaya; อังกฤษ: The Rite of Spring) หรือเรียกย่อว่า เลอ ซาเกร (ฝรั่งเศส: Le sacre), เดอะ ไรท์ (อังกฤษ: The Rite) เป็นบัลเลต์เรื่องที่สามของอิกอร์ สตราวินสกี ออกแสดงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1913  ประพันธ์ดนตรีโดยสตราวินสกี ออกแบบท่าเต้นโดยวาสลาฟ นิจินสกี (1890 - 1950) ออกแบบฉากและเครื่องแต่งกายโดยนิโคลาส โรริช (1874 - 1947) จิตรกรชาวรัสเซีย ภายใต้การดูแลของเซอร์เก เดียกิเลฟ (1872 - 1929) บัลเลต์ชุดนี้มีความยาวประมาณ 33 นาที  มีทำนองดนตรีและท่าเต้นที่มีความซับซ้อน แปลกใหม่ จนได้รับการบันทึกว่าเป็นจุดเปลี่ยนของงานประพันธ์ดนตรีและการเต้นรำในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สตราวินสกีเริ่มคิดเขียนบัลเลต์ชุดนี้ตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1910 ระหว่างการทำงานเรื่อง L'Oiseau de feu (The Firebird)  โดยเริ่มจากแนวคิดของนิโคลาส โรริช เป็นภาพของเด็กสาวเต้นระบำรอบกองไฟ อยู่ท่ามกลางวงล้อมของผู้เฒ่า ก่อนจะถูกบูชายัญเพื่อเป็นการบูชาเทพเจ้าแห่งฤดูใบไม้ผลิ
บัลเลต์ชุดนี้ออกแสดงครั้งแรกโดยคณะ Ballets Russes ของเซอร์เก เดียกิเลฟ เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1913 ที่โรงละคร Théatre des Champs Elysées ปารีส ระหว่างการแสดงรอบแรก ผู้ชมบางส่วนรับไม่ได้กับรูปแบบดนตรีและท่าเต้นที่สื่อถึงความก้าวร้าว จนลุกออกจากโรงระหว่างการแสดง และวิพากษ์วิจารณ์การแสดงชุดนี้  รวมถึงชาร์ล กามีย์ แซง-ซองส์ คีตกวีชาวฝรั่งเศส
บัลเลต์ เลอ ซาเคร แบ่งการแสดงออกเป็น 2 องก์ ได้แก่
องก์ที่ 1 : A Kiss of the Earth (Première Partie: L'adoration de la Terre)
Introduction
The Augurs of Spring: Dances of the Young Girls (Les Augures Printaniers: Danses des Adolescentes)
Ritual of Abduction (Jeu du Rapt)
Spring Rounds (Rondes Printanières)
Ritual of the Two Rival Tribes (Jeux des Cités Rivales)
Procession of the Oldest and Wisest One [the Sage] (Cortège du Sage)
The Kiss of the Earth (The Oldest and Wisest One) [(The Sage)] (Adoration de la Terre (Le Sage))
The Dancing Out of the Earth, OR The Dance Overcoming the Earth (Danse de la Terre)
องก์ที่ 2 : The Exalted Sacrifice (Seconde Partie: Le Sacrifice)
Introduction
Mystic Circle of the Young Girls (Cercles Mystérieux des Adolescentes)
The Naming and Honoring of the Chosen One (Glorification de l'Élue)
Evocation of the Ancestors OR Ancestral Spirits (Evocation des Ancêtres)
Ritual Action of the Ancestors (Action Rituelle des Ancêtres)
Sacrificial Dance (The Chosen One) (Danse Sacrale (L'Élue))
มีเดีย

↑  "Introduction". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Les Augures Printaniers: Danses des Adolescentes". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Jeu du Rapt". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Rondes Printanières". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Jeux des Cités Rivales". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Cortège du Sage". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Adoration de la Terre (Le Sage)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Danse de la Terre". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Introduction". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Cercles Mystérieux des Adolescentes". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Glorification de l'Élue". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  "Evocation des Ancêtres". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
↑  Action Rituelle des Ancêtres
↑  "Danse Sacrale (L'Élue)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Le Sacre du printemps
ClassicalNotes.net
Multimedia Web Site — Keeping Score: Revolutions in Music: Stravinsky's The Rite of Spring