stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มัสบาเต (เมือง)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสบาเต> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 29.5 (85.1) | 30.1 (86.2) | 31.4 (88.5) | 32.7 (90.9) | 33.5 (92.3) | 33.1 (91.6) | 32.3 (90.1) | 32.2 (90) | 32.1 (89.8) | 31.8 (89.2) | 31.0 (87.8) | 29.9 (85.8) | 31.6 (88.9) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 26.3 (79.3) | 26.5 (79.7) | 27.4 (81.3) | 28.6 (83.5) | 29.4 (84.9) | 29.1 (84.4) | 28.6 (83.5) | 28.5 (83.3) | 28.4 (83.1) | 28.2 (82.8) | 27.6 (81.7) | 26.8 (80.2) | 28.0 (82.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 23.1 (73.6) | 22.9 (73.2) | 23.5 (74.3) | 24.5 (76.1) | 25.3 (77.5) | 25.2 (77.4) | 24.9 (76.8) | 24.8 (76.6) | 24.7 (76.5) | 24.6 (76.3) | 24.2 (75.6) | 23.7 (74.7) | 24.3 (75.7) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 163.2 (6.425) | 80.3 (3.161) | 65.5 (2.579) | 54.9 (2.161) | 134.0 (5.276) | 158.4 (6.236) | 191.2 (7.528) | 180.3 (7.098) | 218.8 (8.614) | 212.8 (8.378) | 232.7 (9.161) | 257.1 (10.122) | 1,949.2 (76.74) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 16 | 12 | 11 | 6 | 8 | 14 | 17 | 17 | 16 | 17 | 17 | 18 | 169 |
แหล่งที่มา: PAGASA
เมืองพี่น้อง

เลกาซปี จังหวัดอัลไบ ฟิลิปปินส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2018-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
DILG Regional Office No. 5 (Bicol Region)
Region V Local Government Units
DILG Region V Provincial Offices
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Masbate Related Website
ภาษาโตเบโล

| ภาษาโตเบโล |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศอินโดนีเซีย
ภูมิภาค: ฮัลมาเฮราเหนือ
จำนวนผู้พูด: 30,000 คน  (2000)
ตระกูลภาษา: ปาปัวตะวันตก  ฮัลมาเฮราเหนือกาเลลา–โตเบโลภาษาโตเบโล
รหัสภาษา
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: tlb – Tobelo tuj – Tugutil
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาโตเบโล (สีเทา) ที่ฮัลมาเฮรา
ภาษาโตเบโล (อินโดนีเซีย: bahasa Tobelo) เป็นภาษากลุ่มปาปัวตะวันตกภาษาหนึ่ง ใช้พูดกันในเกาะฮัลมาเฮราและเกาะข้างเคียงทางภาคตะวันออกของอินโดนีเซีย บริเวณที่มีผู้พูดภาษาโตเบโลอยู่ในตำบลโตเบโล ทางชายฝั่งตะวันตกของอ่าวกาโอ
ภาษาถิ่น

ภาษาถิ่นของภาษาโตเบโลที่เป็นที่รับรู้กันทั่วไปมี 6 ภาษา (Voorhoeve 1988):
เฮเลโวรูรู (Heleworuru)
โบเอ็ง (Boeng)
โดดีงา (Dodinga)
ทะเลสาบปาจา (Lake Paca)
กูกูมูตุก (Kukumutuk)
โปปน (Popon)
สัทวิทยา > พยัญชนะ

|  |  | ริมฝีปาก | ปุ่มเหงือก | เพดานแข็ง | เพดานอ่อน | เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นาสิก | นาสิก | m | n | ɲ | ŋ |  |
| หยุด/ กักเสียดแทรก | ไม่ก้อง | p | t | (tʃ) | k |  |
| หยุด/ กักเสียดแทรก | ก้อง | b | d | dʒ | ɡ |  |
| เสียดแทรก | เสียดแทรก | (f) |  | ɕ |  | h |
| ข้างลิ้น | ข้างลิ้น |  | l | ʎ |  |  |
| โรทิก | โรทิก |  | r |  |  |  |
| เปิด | เปิด | w |  | (j) |  |  |
เสียงพยัญชนะในวงเล็บพบเฉพาะในคำยืมหรือในภาษาถิ่นอื่น ๆ ของภาษาโตเบโล
สัทวิทยา > สระ

|  | หน้า | กลาง | หลัง |
| --- | --- | --- | --- |
| ปิด | i |  | u |
| กลาง | e~ɛ |  | o |
| เปิด |  | a |  |
สระระดับกลาง หน้า มีการแปรอยู่ระหว่าง /e/ กับ /ɛ/
อ่านเพิ่ม

Holton, Gary. 2003. Tobelo. (Languages of the World/Materials 328). Munich: LINCOM Europa. ISBN 3-89586-706-3
Hueting, Anton. 1908. Tobeloreesch-Hollandsch woordenboek met Hollandsch-Tobeloreesch inhoudsopgave. 's-Gravenhage: Nijhoff.
Hueting, Anton. 1908. O Tobelohoka manga totoade: verhalen en vertellingen in de Tobeloreesche taal. Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde van Nederlandsch-Indië 61.1-318. doi:10.1163/22134379-90001891 JSTOR 20769537
Hueting, Anton. 1936. Iets over de spaakkunst van de Tobeloreesche taal. Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde van Nederlandsch-Indië 94.295-407. doi:10.1163/22134379-90001374 JSTOR 20770352
Taylor, Paul Michael. 1984. Tobelorese deixis. Anthropological Linguistics 26.102-22.
Taylor, Paul Michael (1990). The Folk Biology of the Tobelo People: A Study in Folk Classification. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press. doi:10.5479/si.00810223.34.1.
Voorhoeve, C. L. 1988. The languages of the northern Halmaheran stock. Papers in New Guinea Linguistics, no. 26., 181-209. (Pacific Linguistics A-76). Canberra: Australian National University.
วัดอุณาโลม

| วัดอุณาโลม វត្តឧណ្ណាលោម |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา
ประเภท: วัด
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดอุณาโลม (เขมร: វត្តឧណ្ណាលោម) เป็นวัดที่กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา อยู่ใกล้กับพระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล เป็นศูนย์กลางคณะสงฆ์มหานิกายของกัมพูชาเนื่องจากเป็นวัดที่ประทับสมเด็จพระสังฆราชมหานิกาย
แต่เดิมวัดอุณาโลมน่าจะเคยเป็นศาสนสถานโบราณ เนื่องจากภายในมีพระมหาเจดีย์อุณาโลมซึ่งสร้างครอบปราสาทหินสมัยพระนคร ปรากฏหลักฐานว่าสร้างในสมัยพระบรมราชา (เจ้าพระยาญาติ) เหตุที่เรียกว่า "วัดอุณาโลม" เพราะเรียกตามชื่อเจดีย์ใหญ่กลางเจดีย์ทั้งห้า ที่อยู่ทางตะวันตกของวัด ความเก่าแก่ของวัดอุณาโลมมีความเก่าแก่กว่ากรุงพนมเปญเสียอีก
มีการบูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยสมเด็จพระสังฆราช (เที่ยง) เมื่อครั้งที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสด็จไปกรุงพนมเปญ ได้ทรงกล่าวถึงวัดอุณาโลมว่า
...ไปดูวัดอุณาโลมอันเป็นวัดสังฆราชฝ่ายมหานิกาย อยู่ข้างด้านเหนือพระราชวัง บรรดาวัดในเมืองพนมเพ็ญ ไม่ว่าวัดหลวงวัดราษฎร์ ถึงเป็นวัดมีมาแต่โบราณบ้าง เช่น วัดอุณาโลมนี้เป็นต้น ก็มักมาสร้างใหม่ในชั้นสมเด็จพระนโรดม มาตั้งเมืองพนมเพ็ญเป็นราชธานี
ต่อมาได้รื้อพระอุโบสถหลังเก่าแล้วสร้างขึ้นใหม่ เริ่มสร้างหลังใหม่ทดแทนเมื่อ พ.ศ. 2500 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2503 แล้วได้มีการทำบุญฉลองเป็นเวลา 4 วัน 3 คืน เมื่อวันที่ 1–4 มิถุนายน พ.ศ. 2506 พระอุโบสถใหม่สูง 3 ชั้น
ในสมัยเขมรแดง วัดอุณาโลมได้รับความเสียหายหนักจากการทำลายล้าง แต่หลังจากนั้นวัดอุณาโลมก็ได้รับการฟื้นฟูบูรณะอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของกรุงพนมเปญในปัจจุบัน
วังเวียง

| วังเวียง ວັງວຽງ |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์เมืองวังเวียงจากบอลลูนอากาศร้อน
วังเวียงตำแหน่งในประเทศลาว
พิกัด: 18°56′N 102°27′E﻿ / ﻿18.933°N 102.450°E﻿ / 18.933; 102.450
ประเทศ:  ลาว
พื้นที่ปกครอง: แขวงเวียงจันทน์
ประชากร
 • ทั้งหมด: 25,000 คน
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
วังเวียง (ลาว: ວັງວຽງ) เป็นเมืองท่องเที่ยวในแขวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว ห่างจากนครหลวง​เวียงจันทน์ ประมาณ 160 กิโลเมตร ได้ฉายาว่า เมืองกุ้ยหลินแห่งเมืองลาว โดยมีจุดเด่นที่พื้นที่ภูมิประเทศรอบเมืองเป็นคาสต์ เป็นที่ราบระหว่างภูเขาหินปูน ป่าไม้สมบูรณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Vang Vieng จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค ก เมืองของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวงเวียงจันทน์:  เวียงจันทน์ จันทบุรี  ศรีโคตรบอง  ไชยเชษฐา  ศรีสัตตนาค  หาดทรายฟอง  นาทรายทอง  ชัยธานี  สังข์ทอง  ปากงึม 
แขวงพงสาลี:  พงสาลี  ใหม่  ขวา  สัมพันธ์  บุนเหนือ  ยอดอู  บุนใต้ 
แขวงหลวงน้ำทา:  หลวงน้ำทา  สิงห์  ลอง  เวียงภูคา  นาแล 
แขวงอุดมไซ:  ไซ  หลา  นาหม้อ  งา  แบ่ง  ฮุน  ปากแบ่ง 
แขวงบ่อแก้ว:  ห้วยทราย  ต้นผึ้ง  เมิง  ผาอุดม  ปากทา 
แขวงหลวงพระบาง:  หลวงพระบาง  เชียงเงิน  นาน  ปากอู  น้ำบาก  งอย  ปากแซง  โพนชัย  จอมเพชร  เวียงคำ  ภูคูน  โพนทอง 
แขวงหัวพัน:  ซำเหนือ  เชียงค้อ  เวียงทอง  เวียงชัย  หัวเมือง  ซำใต้  สบเบา  แอด 
แขวงไชยบุรี:  ไชยบุรี  คอบ  หงษา  เงิน  เชียงฮ่อน  เพียง  ปากลาย  แก่นท้าว  บ่อแตน  ทุ่งมีชัย 
แขวงเชียงขวาง:  แปก  คำ  หนองแฮด  คูณ  หมอกใหม่  ภูกูด  ผาชัย 
แขวงเวียงจันทน์:  โพนโฮง  ธุรคม  แก้วอุดม  กาสี  วังเวียง  เฟือง  ชนะคาม  แมด  หินเหิบ  เวียงคำ  ฮ่ม  ไชยสมบูรณ์ 
แขวงบอลิคำไซ:  ปากซัน  ท่าพระบาท  ปากกระดิง  บริคัณฑ์  คำเกิด  เวียงทอง  ไชจำพอน 
แขวงคำม่วน:  ท่าแขก  มหาไชย  หนองบก  หินบูรณ์  ยมราช  บูรพา  นากาย  เซบั้งไฟ  ไชยบัวทอง  คูนคำ 
แขวงสุวรรณเขต:  ไกสอน พมวิหาน  อุทุมพร  อาดสะพังทอง  พีน  เซโปน  นอง  ท่าปางทอง  สองคอน  จำพอน  คันธบุรี  ไชยบุรี  วีละบูลี  อาดสะพอน  ไชยภูทอง  พลาญไชย 
แขวงสาละวัน:  สาละวัน  ตะโอ้ย  ตุ้มลาน  ละครเพ็ง  วาปี  คงเซโดน  เล่างาม  สะม้วย 
แขวงเซกอง:  ละมาม  กะลึม  ดักจึง  ท่าแตง 
แขวงจำปาศักดิ์:  ปากเซ  ชนะสมบูรณ์  บาเจียงเจริญสุข  ปากช่อง  ปทุมพร  โพนทอง  จำปาศักดิ์  สุขุมา  มูลปาโมกข์  โขง 
แขวงอัตตะปือ:  ไชยเชษฐา  สามัคคีชัย  สนามชัย  สานไชย  ภูวง 
แขวงไชยสมบูรณ์:  อะนุวง  ล้องแจ้ง  ล้องซาน  ฮ่ม  ท่าโทม 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
วัดองค์ตื้อมหาวิหาร

| วัดองค์ตื้อมหาวิหาร ວັດອົງຕື້ມະຫາວິຫານ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เวียงจันทน์  ประเทศลาว
ประเภท: วัด
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดองค์ตื้อมหาวิหาร (ลาว: ວັດອົງຕື້ມະຫາວິຫານ) เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในเวียงจันทน์ ประเทศลาว ริมถนนเชษฐาธิราช ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือหอพระแก้วประมาณ 1 กิโลเมตร ห่างจากแม่น้ำโขงประมาณ 200 เมตร
วัดองค์ตื้อ เดิมชื่อว่า วัดสีพูม หรือ วัดไซพูม ต่อมาหลังจากที่พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชทรงย้ายเมืองหลวงจากหลวงพระบางมาที่นครเวียงจันทน์ ราว พ.ศ. 2109 โดยโปรดให้สร้างวัดเพื่อประดิษฐานพระเจ้าองค์ตื้อ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ หล่อด้วยสำริด โดยโปรดให้หล่อพร้อมกับประพุทธรูปอื่นอีกรวม 4 องค์ คือ พระองค์ตื้อ พระสุก พระใส พระเสริม จึงเรียกว่า "วัดองค์ตื้อ" ต่อมาจนถึงทุกวันนี้ ลักษณะพระเจ้าองค์ตื้อ คือ พระพักตร์ค่อนข้างใหญ่ พระเนตรใหญ่หรี่ลงต่ำ พระนาสิกใหญ่ พระโอษฐ์กว้าง พระหัตถ์ค่อนข้างใหญ่ ถือเป็นรูปแบบเฉพาะของพระพุทธรูปศิลปะล้านช้าง พระวรกายสูง ใกล้เคียงกับพระพุทธรูปล้านช้างรุ่นหลัง พระองค์ตื้อหล่อพระองค์นี้ด้วยน้ำหนักทองที่หนักมาก (1 ตื้อ = 1000 กิโลกรัม) ด้วยเหตุนี้ พระพุทธรูปองค์นี้จึงมีนามว่าพระองค์ตื้อ
ส่วนสิมสร้างขึ้นใหม่ในรัชกาลพระเจ้าศรีสว่างวงศ์ หลังจากเวียงจันทน์ถูกเผาทำลาย เป็นอาคารในสกุลช่างเวียงจันทน์ที่หลังคาด้านข้างไม่ได้เตี้ยติดพื้นมาก และมีการแบ่งกรอบหน้าบันออกเป็นปีกนก หน้าบันแสดงเป็นพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณท่ามกลางลายพรรณพฤกษา ด้านล่างหน้าบันมีการแบ่งช่องในแผงแรคอสองอันเป็นลักษณะโดดเด่นของหน้าบันในสกุลช่างเวียงจันทน์ และด้านล่างสุดมีโก่งคิ้ว ด้านหน้ามีโถงทางเข้าก่อนที่จะเข้าไปภายในห้องประธาน ปรากฏหัวเม็ดทรงมัณฑ์ในทรงยืดสูงอันเป็นลักษณะที่โดดเด่นในศิลปะลาว ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นทรงปราสาทยอด น่าจะเป็นอิทธิพลศิลปะรัตนโกสินทร์ เสาพาไลเป็นเสากลมขนาดใหญ่ หลังคามี 2 ชั้น การลดหลั่นชั้นหลังคาเท่ากันทั้งด้านหน้าและด้านหลัง หน้าบันเป็นลายก้านขด และช่อดอกกาละกับ ป้านลมอ่อนโค้งเล็กน้อย และแผ่กว้างเหมือนสกุลช่างหลวงพระบาง และมีใบระกา หางหงส์ สันนิษฐานว่าเป็นอิทธิพลศิลปะรัตนโกสินทร์ นอกจากนี้ยังมีจารึกที่ด้านหลังบานประตูทางเช้าระบุว่ามีการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2511
วิทยาลัยครูหลวงพระบาง

วิทยาลัยครูหลวงพระบาง (ลาว: ວິທະຍາໄລຄູຫຼວງພະບາງ) เป็นวิทยาลัยครูแห่งแรกในภาคเหนือของประเทศลาว รับนักเรียนจากแขวงต่าง ๆ ในภาคเหนือ คือ แขวงพงสาลี หลวงน้ำทา บ่อแก้ว อุดมไซ ไชยบุรี และหลวงพระบาง มีสี่แขนงวิชาคือ ประถมศึกษา วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ สังคมศาสตร์ และภาษาต่างประเทศ สอนในระดับปริญญาตรีและปริญญาตรีต่อเนื่อง ในอนาคตจะเปิดการศึกษาในระดับปริญญาโท
วัดแสนสุขาราม

| วัดแสนสุขาราม  ວັດແສນສຸຂາຣາມ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: หลวงพระบาง   ประเทศลาว
ประเภท: วัด
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแสนสุขาราม (ลาว: ວັດແສນສຸຂາຣາມ) หรือ วัดแสน เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนถนนเชียงทอง ในหลวงพระบาง ประเทศลาว
วัดแสนสุขารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2261 โดยตาเจ้ารั่ง ในสมัยเจ้ากิ่งกิสราช ชื่อของวัดแสนมาจากจำนวนเงิน 100,000 กีบ ที่มีผู้บริจาคให้เป็นทุนเริ่มสร้าง วัดสร้างขึ้นภายหลังที่นครหลวงพระบางแยกออกจากนครเวียงจันทน์ ได้ 11 ปี มีการบูรณะวันนี้สองครั้ง ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2475 ครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2500 มีการประดับลวดลายปิดทองโดยช่างชาวหลวงพระบาง เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 20
สิมมีลักษณะเป็นสิมแบบเวียงจันทน์ คือมีความสูง แต่หลังคามีการซ้อนลดหลั่นแบบสิมเมืองหลวงพระบาง และเพิ่มหลังคาตรงกลางแบบสิมเชียงขวาง เสาทรงแปดเหลี่ยม และยอดเสารูปกลีบบัว มีการประดับลายทองบนพื้นสีแดง ภายในมีภาพอดีตพระพุทธเจ้า รอยพระพุทธบาท และเจดีย์องค์สำคัญ ได้แก่ พุทธคยา อินเดีย พระธาตุหลวง เวียงจันทน์ พระธาตุหริภุญชัย ลำพูน พระธาตุพนม นครพนม เป็นต้น ส่วนภายนอกประดับเป็นรูปเทวดา วัดมีพระธาตุ เป็นเจดีย์ทรงระฆังสี่เหลี่ยม อีกจุดเด่น คือ พระพุทธรูปยืนองค์ใหญ่ องค์เดียวในเมืองหลวงพระบาง
พหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช

| --- | --- |
ពហុកីឡដ្ឋានជាតិមរតកតេជោ
th
ที่ตั้ง: ขณฑฺจรอยจังวร พนมเปญ  กัมพูชา
พิกัด: 11°40′58″N 104°52′32″E﻿ / ﻿11.682806°N 104.875556°E﻿ / 11.682806; 104.875556
สนามกีฬาหลัก: กีฬาสถานชาติ ความจุ: 60,000 คน
สิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ: ศูนย์กีฬาในร่ม, ศูนย์กีฬาทางน้ำ, ห้องฝึกซ้อม, สนามฝึกซ้อม, สนามฮอกกี้
การก่อสร้าง
วางศิลาฤกษ์: เมษายน ค.ศ. 2013
เปิดใช้งาน: 18 ธันวาคม ค.ศ. 2021 (2021-12-18)
มูลค่าการก่อสร้าง: US$161 ล้าน
สถาปนิก: บริษัท ไชน่าไอพีพีอาร์ อินเตอร์เนชั่นแนล เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด
ผู้เช่า
ฟุตบอลทีมชาติกัมพูชา
เว็บไซต์
www.mtn-stadium.com.kh
พหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช (เขมร: ពហុកីឡដ្ឋានជាតិមរតកតេជោ พหุกีฬฎฺฐานชาติมรตกเตโช) เป็นศูนย์กีฬาในกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ซึ่งใช้เป็นสนามหลักเพื่อรองรับการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2023
ประวัติ

ในเดือนสิงหาคม 2012 สมเด็จอัครมหาเสนาบดี เดโช ฮุน เซน นายกรัฐมนตรีกัมพูชา อนุมัติการจัดตั้งคณะกรรมการระหว่างรัฐมนตรีเพื่อจัดการการก่อสร้างพหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโชในพื้นที่ 94 เฮกตาร์ (230 เอเคอร์) ในกรุงพนมเปญ ทะเลสาบบึงปงเปียบางส่วนถูกถมเพื่อใช้การก่อสร้างอาคารต่าง ๆ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกัมพูชาระบุว่า ศูนย์กีฬาแห่งนี้จะเป็น "ศูนย์กีฬาเอนกประสงค์ที่ทันสมัยและได้มาตรฐานสากล" แห่งแรกของประเทศ การก่อสร้างศูนย์กีฬาแห่งนี้มีมูลค่าประมาณ 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน 2013 โดยได้รับเงินสนับสนุนจากรัฐบาลจีน ศูนย์กีฬาแห่งนี้เป็นสถานที่หลักของการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2023
การก่อสร้างระยะที่ 1 ของศูนย์กีฬาเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2017 โดยมีพิธีเปิดสนามกีฬาในร่มและศูนย์กีฬาทางน้ำ นอกจากนี้ยังเป็นจุดเริ่มต้นของการก่อสร้างระยะที่ 2 ผ่านการประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์กีฬาสถานชาติ
ผังศูนย์กีฬา

ผังของศูนย์กีฬาในปัจจุบันประกอบด้วย สนามกีฬา 6 แห่ง, โรงยิมฝึกยกน้ำหนักขนาดใหญ่สำหรับนักกีฬามากถึง 1,500 คน, สนามกีฬาหลักความจุ 60,000 ที่นั่ง ครอบคลุมพื้นที่ 9 เฮกตาร์ เป็นที่ตั้งของสนามฟุตบอลและลู่วิ่ง ซึ่งเตรียมไว้สำหรับการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2023
สนามกีฬาในร่มอเนกประสงค์บนพื้นที่ 3.6 เฮกตาร์ รองรับผู้ชมได้ 15,000 คน ในขณะที่ศูนย์ว่ายน้ำบนพื้นที่ขนาดใกล้เคียงกัน สามารถรองรับผู้ชมได้ 6,000 คน
นอกจากนี้ ยังมีโรงแบดมินตันและเทเบิลเทนนิส ความจุ 3,700 ที่นั่ง ห้องยิมนาสติกและกีฬาพื้นบ้านขนาด 3,700 ที่นั่ง และโรงกีฬาขนาด 3,000 ที่นั่งสำหรับการแข่งขันบาสเกตบอล วอลเลย์บอล และฟุตซอล
นอกจากนี้ ยังมีแผนในการก่อสร้างอาคารสำนักงาน 6 ชั้น 4 ตึก และอาคาร 8 ชั้น 4 ตึก เพื่อรองรับนักกีฬา รวมถึงห้องพัก 400 ห้อง และห้องอาหาร 2 ห้อง
อาคารทั้งหมด

| สถานที่จัด | วัตถุประสงค์ | ความจุของที่นั่ง | ปีที่สร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬาสถานชาติ កីឡដ្ឋាន | ใช้งานได้หลากหลาย หลัก ๆ คือลู่และลาน (กรีฑา) และฟุตบอล | 60,000  (โดยประมาณ) | 2017 |  |
| ศูนย์กีฬาทางน้ำ  មណ្ឌលកីឡាហែលទឹក | สถานที่เล่นกีฬาทางน้ำ | 3,000 | 2017 |  |
| ศูนย์กีฬาในร่ม  មណ្ឌលកីឡាក្នុងសាល | สนามกีฬาในร่ม | 5,000 | 2017 |  |
ซีเกมส์

กัมพูชาได้รับการอนุมัติให้เป็นเจ้าภาพกีฬาซีเกมส์ 2023 โดยมีพิธีเปิดและปิดที่สนามนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ พหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
11°40′58″N 104°52′32″E﻿ / ﻿11.682806°N 104.875556°E﻿ / 11.682806; 104.875556
วีโยโก อัตโมดาร์มินโต

| วีโยโก อัตโมดาร์มินโต |
| --- | --- |


ผู้ว่าการเมืองจาร์ตา คนที่ 10
ดำรงตำแหน่ง 1987–1992
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922 ยกยาการ์ตา, เกาะชวา
เสียชีวิต: 19 ตุลาคม ค.ศ. 2012 จาการ์ตา, ประเทศอินโโนีเซีย
ลายมือชื่อ: 

วีโยโก อัตโมดาร์มินโต (อินโดนีเซีย: Wiyogo Atmodarminto, เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2012), รู้จักกันในชื่อ บัง วี, เป็นทหาร นักการทูตจากประเทศอินโดนีเซีย และเป็นผู้ว่าการเมืองจาร์กาตา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 จนถึงปี ค.ศ. 1992 ก่อนหน้าที่จะเป็นผู้ว่าการเมืองจาการ์ตานั้น วีโยโกเป็นเอกอัครราชทูตประจำประเทศญี่ปุ่น และยังวุ่นวายกับหน้าที่กองทัพที่สำคัญของประเทศอินโดนีเซีย วีโยโกยังเป็นตัวแสดงสำคัญทางประวัติศาสตร์อินโดนีเซียเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1949
วิมานสันติภาพ

| วิมานสันติภาพ |
| --- | --- |
វិមានសន្តិភាព
th
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: 41 Georgi Dimitrov Blvd
เมือง: พนมเปญ
ประเทศ:  กัมพูชา
พิกัด:  11°34′11.6″N 104°55′04.7″E﻿ / ﻿11.569889°N 104.917972°E﻿ / 11.569889; 104.917972
แล้วเสร็จ: 19 ตุลาคม พ.ศ. 2553
ค่าก่อสร้าง: 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: Ly Chhuong Construction Import&Export Company
วิมานสันติภาพ (เขมร: វិមានសន្តិភាព) หรือที่รู้จักในชื่อ การิยาลัยในนายกรัฐมนตรีในกัมพูชา (เขมร: ការិយាល័យនៃនាយករដ្ឋមន្រ្តីនៃកម្ពុជា) เป็นที่ทำงานหลักของนายกรัฐมนตรีกัมพูชา ตั้งอยู่ในพนมเปญ พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ทรงเปิดอาคารอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ใช้งบประมาณก่อสร้างกว่า 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นอกจากเป็นที่ทำงานหลักของนายกรัฐมนตรีแล้ว วิมานสันติภาพยังเป็นที่จัดการประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออกใน พ.ศ. 2555 และการประชุมอื่น ๆ อีกมากมายกับผู้นำต่างประเทศ
ซูซูกาเกะนันชาระ

ซุซุกาเกะโนะคิโนะมิชิเดะ "คิมิโนะโฮโฮเอมิโอะยูเมะนิมิรุ" โทอิตเตชิมัตตาระโบคุตาจิโนะคังเควะโดคาวัตเตชิมาอุโนะคะ โบคุนารินินันนิจิคะคันงาเอตะอูเอะเดะโนะยายะคิฮาซูกะชิอิเคสึรนโนะโยนะโมโนะ (ญี่ปุ่น: 鈴懸の木の道で「君の微笑みを夢に見る」と言ってしまったら僕たちの関係はどう変わってしまうのか、僕なりに何日か考えた上でのやや気恥ずかしい結論のようなもの; โรมาจิ: Suzukake no Ki no Michi de "Kimi no Hohoemi o Yume ni Miru" to Itte Shimattara Bokutachi no Kankei wa Dō Kawatte Shimau no ka, Bokunari ni Nannichi ka Kangaeta Ue de no Yaya Kihazukashii Ketsuron no Yō na Mono อังกฤษ: Sort of a little bit embarrassing conclusion I came to after thinking for days about how our relationship would change if while walking along a road of plane trees I said to you, "I see your smile in my dream"​) นิยมย่อว่า ซุซุกาเกะนันชาระ (ญี่ปุ่น: 鈴懸なんちゃら; โรมาจิ: Suzukake Nanchyara)[ต้องการอ้างอิง] เป็นซิงเกิลลำดับที่ 34 ของกลุ่มไอดอลญี่ปุ่นเอเคบีโฟร์ตีเอต ติดอันดับที่ 4 บนชาร์ตออริคอนประจำปีด้วยยอดขายจำนวน 1,086,491 ชุด
เบื้องหลัง

เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2556 สมาชิก 16 คนได้ถูกคัดเลือกให้เป็นเซ็มบัตสึของเพลงนี้จากงานจังเก็น (เป่ายิงฉุบ) ที่นิปปงบุโดกัง โดยมีสมาชิกวง AKB48 และวงน้องสาวในญี่ปุ่นทั้งหมดเข้าร่วมด้วย หลังจากได้คัดเลือกเซ็มบัตสึจำนวน 16 คนแล้ว ทางวง AKB48 ได้จัดทัวร์นาเม้นต์ต่อไปและคัดหาผู้ชนะจากงานเป่ายิงฉุบเพียงหนึ่งเดียว ใครที่ได้ตำแหน่งชนะสูงกว่าจะได้รับเลือกให้แสดงที่ตำแหน่งดีกว่าและมีเวลาออกอากาศในมิวสิกวีดีโอมากกว่า ผู้ชนะเลิศจะได้รับตำแหน่ง "เซ็นเตอร์" ซึ่งได้แก่ มะสึอิ จุรินะ สมาชิกของ SKE48
รายการ

เพลงจากซีดีหมายเลขที่ 1-2 และ 4-5 กับเพลงจากดีวีดีหมายเลขที่ 1-3 จะปรากฏอยู่ในทุกฉบับ
รายการ > ฉบับ A

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "ซุซุกะเกะโนะคิโนะมิชิเดะ "คิมิโนะโฮะโฮะเอะมิโอะยุเมะนิมิรุ" โทะอิตเตะชิมัตตะระโบะกุตะจิโนะคังเควะโดคะวัตเตะชิมะอุโนะคะ โบะกุนะรินินันนิชิคะคังกะเอะตะอุเอะเดะโนะยะยะคิฮะซุกะชิอิเคสึรนโนะโยนะโมะโนะ" (Suzukake no Ki no Michi de "Kimi no Hohoemi o Yume ni Miru" to Itte Shimattara Bokutachi no Kankei wa Dō Kawatte Shimau no ka, Bokunari ni Nannichi ka Kangaeta Ue de no Yaya Kihazukashii Ketsuron no Yō na Mono) | เทะสึโระ โอะดะ | AKB48 | 5:28 |
| 2. | "มอร์ชแอนด์ไดฟ์" (Mosh & Dive) |   | AKB48 | 3:36 |
| 3. | "ปาร์ตีอิสโอเวอร์" (Party Is Over) |   | AKB48 | 5:53 |
| 4. | "ซุซุกะเกะโนะคิโนะมิชิเดะ "คิมิโนะโฮะโฮะเอะมิโอะยุเมะนิมิรุ" โทะอิตเตะชิมัตตะระโบะกุตะจิโนะคังเควะโดคะวัตเตะชิมะอุโนะคะ โบะกุนะรินินันนิชิคะคังกะเอะตะอุเอะเดะโนะยะยะคิฮะซุกะชิอิเคสึรนโนะโยนะโมะโนะ" (Instrumental) | เทะสึโระ โอะดะ | AKB48 | 5:28 |
| 5. | "มอร์ชแอนด์ไดฟ์" (Instrumental) |   | AKB48 | 3:36 |
| 6. | "ปาร์ตีอิสโอเวอร์" (Instrumental) |   | AKB48 | 5:50 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 29:53 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "ซุซุกะเกะโนะคิโนะมิชิเดะ "คิมิโนะโฮะโฮะเอะมิโอะยุเมะนิมิรุ" โทะอิตเตะชิมัตตะระโบะกุตะจิโนะคังเควะโดคะวัตเตะชิมะอุโนะคะ โบะกุนะรินินันนิชิคะคังกะเอะตะอุเอะเดะโนะยะยะคิฮะซุกะชิอิเคสึรนโนะโยนะโมะโนะ" (มิวสิกวีดีโอ -ฉบับหนังสั้น-) |   |
| 2. | "ซุซุกะเกะโนะคิโนะมิชิเดะ "คิมิโนะโฮะโฮะเอะมิโอะยุเมะนิมิรุ" โทะอิตเตะชิมัตตะระโบะกุตะจิโนะคังเควะโดคะวัตเตะชิมะอุโนะคะ โบะกุนะรินินันนิชิคะคังกะเอะตะอุเอะเดะโนะยะยะคิฮะซุกะชิอิเคสึรนโนะโยนะโมะโนะ" (มิวสิกวีดีโอ) |   |
| 3. | "มอร์ชแอนด์ไดฟ์" (มิวสิกวีดีโอ) |   |
| 4. | "ปาร์ตีอิสโอเวอร์" (มิวสิกวีดีโอ) |   |
รายการ > ฉบับ S

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 3. | "เอสเคป" (Escape) | SKE48 | 4:11 |
| 6. | "เอสเคป" (Instrumental) |   | 4:09 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 26:30 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 4. | "เอสเคป" (มิวสิกวีดีโอ) |   |
| 5. | "AKB48 34th Single Senbatsu Janken Taikai Documentary (subject to change)" (AKB48 34thシングル 選抜じゃんけん大会ドキュメント（仮）) |   |
รายการ > ฉบับ N

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 3. | "คิมิโทะเดะอัตเตะโบะกุวะคะวัตตะ!" (Kimi to Deatte Boku wa Kawatta!) | NMB48 | 4:18 |
| 6. | "คิมิโทะเดะอัตเตะโบะกุวะคะวัตตะ!" (Instrumental) |   | 4:19 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 26:45 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 4. | "คิมิโทะเดะอัตเตะโบะกุวะคะวัตตะ!" (มิวสิกวีดีโอ) |   |
| 5. | "Saijaku Joō Kettei-sen - Ura Janken Taikai (subject to change)" (最弱女王決定戦　裏じゃんけん大会（仮）) |   |
รายการ > ฉบับ H

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 3. | "วิงก์วะซังไค" (Wink wa 3-kai) | HKT48 | 4:17 |
| 6. | "วิงก์วะซังไค" (Instrumental) |   | 4:17 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 26:42 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 4. | "วิงก์วะซังไค" (มิวสิกวีดีโอ) |   |
| 5. | "เลิฟชูเกียว Love Shugyō" (มิวสิกวีดีโอ) |   |
รายการ > ฉบับเธียเตอร์

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 3. | "เอะรันเดะเรนโบว์" (Erande Rainbow) | เท็นโตมุ ชู! | 4:20 |
| 6. | "เอะรันเดะเรนโบว์" (Instrumetnal) |   | 4:20 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 26:48 |
สมาชิก

หมายเหตุ: สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ  เลขในวงเล็บหมายถึงอันดับจากงานจังเก็น
สมาชิก > "ซุซุกะเกะนันชะระ" (Suzukake Nanchara)

AKB48 Team A: อะยะกะ คิกุชิ (#8), ยุกะริ ซะซะกิ (#14), ยูกะ ทะโนะ (#7)
AKB48 Team K: มาเรีย อะเบะ (#5), ริเอะ คิตะฮะระ (#10), รินะ ฮิระตะ (#3)
AKB48 Team B: ซิซุกะ โอยะ (#9), วะกะนะ นะโตะริ (#6), เรนะ ฟุจิเอะ (#11)
AKB48 เค็งคิวเซย์: มิซุกิ สึชิยะซุ (#13), อะมิ ยุโมะโตะ (#16)
AKB48 Team B / SKE48 Team KII: มินะ โอบะ (#4)
SKE48 Team S / AKB48 Team K: จุรินะ มะสึอิ (#1)
SKE48 Team E / AKB48 Team K: นะโอะ ฟุรุฮะตะ (#15)
NMB48 Team BII: เอะมิกะ คะมิเอะดะ (#2)
NMB48 เค็งคิวเซย์: มิซุกิ อุโนะ (#12)
สมาชิก > มอร์ชแอนด์ไดฟ์ (Mosh & Dive)

AKB48 Team A: อันนะ อิริยะมะ, รินะ คะวะเอ, มินะมิ ทะกะฮะชิ, ยุย โยะโกะยะมะ, มะยุ วะตะนะเบะ
AKB48 Team K: ยูโกะ โอชิมะ, อะซุกะ คุระโมะชิ, มะริยะ นะงะโอะ, โทะมุ มุโต
AKB48 Team B: อะยะกะ อุเมะดะ, ยุกิ คะชิวะงิ, เระนะ คะโต, ฮะรุนะ โคะจิมะ, ฮะรุกะ ชิมะซะกิ
AKB48 Team 4: ซะโฮะ อิวะตะเตะ, มินะมิ มิเนะงิชิ, ยุอิริ มุระยะมะ
AKB48 Team B / NMB48 Team N: มิโอะริ อิชิกะวะ, มิยุกิ วะตะนะเบะ
SKE48 Team KII: อะกะริ ซุดะ
SKE48 Team E: เระนะ มะสึอิ
NMB48 Team N: ซะยะกะ ยะมะโมะโตะ
HKT48 Team H / AKB48 Team A: ฮะรุกะ โคะดะมะ
HKT48 Team H: ริโนะ ซะชิฮะระ
JKT48 Team J / AKB48 Team B: อะกิ ทะกะโจ
สมาชิก > ปาร์ตีอิสโอเวอร์ (Party is over)

AKB48 Team A: อันนะ อิริยะมะ, รินะ คะวะเอ, มินะมิ ทะกะฮะชิ, ยุย โยะโกะยะมะ, มะยุ วะตะนะเบะ
AKB48 Team K: ยูโกะ โอชิมะ, มะริยะ นะงะโอะ
AKB48 Team B: ยุกิ คะชิวะงิ, เระนะ คะโต, ฮะรุนะ โคะจิมะ, ฮะรุกะ ชิมะซะกิ
AKB48 Team 4: นะนะ โอะกะดะ, มะโกะ โคะจิมะ, มิกิ นิชิโนะ, มินะมิ มิเนะงิชิ
AKB48 เค็งคิวเซย์: นะนะ โอะวะดะ
สมาชิก > เอสเคป (Escape)

SKE48 Team S : อันนะ อิชิดะ, มะซะนะ โอยะ, ยุริอะ คิซะกิ,  ยูกะ นะกะนิชิ, [[มะนะสึ มุกะอิดะ]
SKE48 Team S  / AKB48 Team K: จุรินะ มะสึอิ
SKE48 Team KII: อะยะ ชิบะตะ, อะกะริ ซุดะ, อะกะเนะ ทะกะยะนะงิ, ไอริ ฟุรุกะวะ, มิซุโฮะ ยะมะดะ
SKE48 Team KII / AKB48 Team B: มินะ โอบะ
SKE48 Team E: ริอง อะซุมะ, คะนน คิโมะโตะ, นะนะโกะ ซุกะ, เระนะ มะสึอิ
SKE48 Team E / AKB48 Team K: นะโอะ ฟุรุฮะตะ
SKE48 เค็งคิวเซย์: เรียวฮะ คิตะงะวะ
สมาชิก > คิมิโทะเดะอัตเตะโบะกุวะคะวัตตะ! (Kimi to Deatte Boku wa Kawatta!)

Team B / NMB48 Team N: มิโอะริ อิชิกะวะ, มิยุกิ วะตะนะเบะ
NMB48 Team N: มะยุ โอะงะซะวะระ, ริโฮะ โคะตะนิ, เคะอิ โจะนิชิ, มิรุ ชิโระมะ, ซะยะกะ ยะมะโมะโตะ, อะกะริ โยะชิดะ
NMB48 Team M: ยุย ทะกะโนะ, ซะเอะ มุระเซะ, นะนะ ยะมะดะ
NMB48 Team M / AKB48 Team A: ฟูโกะ ยะงุระ
NMB48 Team BII: ยูกะ คะโตะ, เอะมิกะ คะมิเอะดะ, ชุ ยะบุชิตะ
NMB48 เค็งคิวเซย์: นะงิซะ ชิบุยะ