stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คนเหนือมนุษย์
ตัวละคร

บรูซ วิลลิส รับบท เดวิด ดันน์ จากภาพยนตร์เรื่อง เฉียด...ชะตาสยอง
ซามูเอล แอล. แจ็กสัน รับบท เอไลจาห์ ไพรซ์/ มิสเตอร์ กลาส จากภาพยนตร์เรื่อง เฉียด...ชะตาสยอง
เจมส์ แม็กอะวอย รับบท เควิน เวนเดลคลัมบ์/ เดอะบีสต์ หรือ อสูร/เดอะฮอล์ด(คนป่า) จากภาพยนตร์เรื่อง สปลิท จิตหลุดโลก
ครอบครัวตัวป่วนก๊วนปีศาจ

| ครอบครัวตัวป่วนก๊วนปีศาจ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาษาไทย
กำกับ: Holger Tappe
บทภาพยนตร์: David Safier Catharina Junk
สร้างจาก: Happy Family โดย David Safier
อำนวยการสร้าง: Holger Tappe
นักแสดงนำ: Emily Watson Nick Frost Jessica Brown Findlay Celia Imrie Catherine Tate Jason Isaacs
ตัดต่อ: Björn Teubner
ดนตรีประกอบ: Hendrik Schwarzer
บริษัทผู้สร้าง: Ambient Entertainment GmbH United Entertainment Mack Media Agir Timeless Films Rothkirch Cartoon Film Sky Cinema Original Films 
ผู้จัดจำหน่าย: Warner Bros. (เยอรมนี)   Altitude Film Distribution (สหราชอาณาจักร)
วันฉาย:   24 สิงหาคม ค.ศ. 2017 (2017-08-24) (เยอรมนี)  2 มีนาคม ค.ศ. 2018 (2018-03-02) (สหราชอาณาจักร) 
ความยาว: 96 นาที
ประเทศ: สหราชอาณาจักร เยอรมนี
ภาษา: อังกฤษ
ทำเงิน: $26.4 ล้านดอลลาร์
ครอบครัวตัวป่วนก๊วนปีศาจ (อังกฤษ: Monster Family) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นแนวตลกและสยองขวัญร่วมระหว่างเยอรมนีและสหราชอาณาจักร กำกับและอำนวยการสร้างโดย Holger Tappe โดยเขียนบทพร้อมกับ David Safier จากหนังสือเด็ก ภาพยนตร์ให้เสียงพากย์โดย Emily Watson, Nick Frost, Jessica Brown Findlay, Celia Imrie, Catherine Tate, และ Jason Isaacs
แหล่งข้อมูลอื่น

Monster Family ที่ Internet Movie Database
Monster Family ที่ Rotten Tomatoes
ครังก์

| Crunk |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ฮิปฮอป - อีเลคโทร
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: คริสต์ทศวรรษที่ 1990s, สหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ: ดรัมแมชชีน - เครื่องสังเคราะห์เสียง - เสียงร้อง - เสียงเอฟเฟกต์โรบอต
แนวย่อย
Snap music - Hyphy - Trap rap
แนวประสาน
Aquacrunk - Crunk&B - Crunkchata - Crunkcore - Crunkczar - Gospel-crunk fusion
ครังก์ (อังกฤษ: Crunk) เป็นแนวเพลงที่รวมดนตรีระหว่างฮิปฮอป และ อีเลคโทร ที่เกิดขึ้นกับแนวความคิดของพร้อมกับความหมายคำว่า crunk ที่มีความหมายถึงเหตุการณ์ฝูงชนที่ควบคุมไม่ได้ แนวเพลงครังก์เกิดขึ้นในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 และได้รับความนิยมมากขึ้นประสบความสำเร็จในกระแสหลักราวปี 2003-2004 ในบางครั้งผู้แสดงดนตรีครังก์ จะเรียกว่า ครังก์สเตอร์
โดยทั่วไปแล้วเพลงครังก์ จะมีจังหวะที่มาจากเครื่องดนตรีดรัมแมชชีน เส้นเบสหนัก ๆ การร้องตะโกน และเมื่อครังก์ก้าวสู่กระแสหลัก คำว่าครังก์เริ่มใช้ในความหมายที่เกี่ยวข้องกับดนตรีเซาเทิร์นฮิปฮอป
คนเรียกผี 2

| คนเรียกผี 2 |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: เจมส์ วาน
บทภาพยนตร์:   เจมส์ วาน  แชด เฮส์  แครี เฮส์  เดวิด เลสลี จอห์นสัน 
เนื้อเรื่อง:   เจมส์ วาน  แชด เฮส์  แครี เฮส์ 
อำนวยการสร้าง:   ปีเตอร์ ซาฟราน  ร็อบ โคแวน  เจมส์ วาน 
นักแสดงนำ:   วีรา ฟาร์มิกา  แพทริก วิลสัน  ฟรานเชส โอคอนเนอร์  เมดิสัน วูล์ฟ  ไซมอน แมกเบอร์เนย์  แฟรงกา โพเทนเต 
กำกับภาพ: ดอน เบอร์เกสส์
ตัดต่อ: เคิร์ก เอ็ม. มอร์รี
ดนตรีประกอบ: โจเซฟ บิสฮารา
บริษัทผู้สร้าง:   นิวไลน์ซินีมา  เดอะซาฟราน  อะตอมมอนสเตอร์  แรตแพก-ดูนเอนเตอร์เทนเมนต์  
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอร์ส
วันฉาย: 7 มิถุนายน ค.ศ. 2016 (โรงภาพยนตร์ทีซีแอลไชนีส)  9 มิถุนายน ค.ศ. 2016 (ไทย)    10 มิถุนายน ค.ศ. 2016 (สหรัฐ)
ความยาว: 134 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 40 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 320.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
คนเรียกผี 2 (อังกฤษ: The Conjuring 2) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2016 กำกับโดย เจมส์ วาน เขียนบทโดย เจมส์ วาน เชด เฮส์ แครีย์ ดับเบิลยู. เฮส์ เดวิด เลสลี จอห์นสัน เป็นภาคต่อของเรื่อง คนเรียกผี (2013) และเป็นเรื่องที่ 3 ในภาพยนตร์ชุด คนเรียกผี นำแสดงโดย วีรา ฟาร์มิกา แพทริก วิลสันฟรานเชส โอคอนเนอร์ เมดิสัน วูล์ฟ ไซมอน แมกเบอร์เนย์ และ แฟรงกา โพเทนเต
แพทริก วิลสัน (Patrick Wilson) กับ วีรา ฟาร์มีกา (Vera Farmiga) กลับมารับบทเป็น เอด กับ ลอร์เรน วอร์เรน (Ed and Lorraine Warren) นักสืบสวนเรื่องเหนือธรรมชาติ ภาคนี้ว่าด้วยการที่ครอบครัววอร์เรนเดินทางไปประเทศอังกฤษเพื่อช่วยเหลือครอบครัวฮอดจ์สันจากการถูกผีร้ายคุกคามในเหตุการณ์โพลเทอร์ไกส์ที่เอนฟิลด์ (Enfield Poltergeist) เมื่อ ค.ศ. 1977
ภาพยนตร์นี้เผยแพร่ในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ได้รับเสียงเชิงบวกจากนักวิจารณ์ และทำรายได้ทั่วโลกกว่า 320 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาคต่อ คือ เดอะนัน (The Nun) มีเจมส์ วาน กับพีเทอร์ ซาฟรัน (Peter Safran) อำนวยการผลิต
เนื้อเรื่อง

ใน ค.ศ. 1976 เอด และลอร์เรน วอร์เรน นักปิศาจวิทยา ได้รับเชิญไปวินิจฉัยกรณีฆาตกรรมที่บ้านหลังหนึ่งในซอยโอเชียน 112 (112 Ocean Avenue) ณ อะมิตีวิลล์ (Amityville) เพราะน่าเชื่อว่า อำนาจชั่วร้ายบางอย่างอาจดลบันดาลให้โรนัลด์ ดีฟีโอ จูเนียร์ (Ronald DeFeo Jr.) ฆ่าญาติพี่น้องตนเองตายยกครัวในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 ระหว่างเข้าทรงนั้น ลอร์เรนเห็นปิศาจแม่ชีตนหนึ่งปรากฏโฉมแล้วล่อลวงเธอลงสู่ใต้ถุนอาคาร ณ ที่นั้น เธอเห็นภาพเอดผู้เป็นสามีถูกของแหลมทิ่มแทงทะลุอกขาดใจตาย เธอตกใจสะดุ้งออกจากฌาน
ครั้น ค.ศ. 1977 ครอบครัวฮัดจ์สัน (Hodgson) พบเจอเหตุการณ์ประหลาดที่บ้านตนเอง ณ เมืองเอนฟิลด์ ชานกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เจเนต ฮัดจ์สัน (Janet Hodgson) หนึ่งในบุตรสาว 4 คนของเพกกี ฮัดจ์สัน (Peggy Hodgson) ละเมอพูดกับสิ่งมีชีวิตบางอย่างซึ่งอยู่ในรูปชายแก่เกรี้ยวกราดผู้พยายามขับไล่เธอออกจากบ้านโดยอ้างว่า เป็นบ้านของตนเอง ในโอกาสถัด ๆ มา ทุกคนในครอบครัวฮัดจ์สันต่างเผชิญเหตุการณ์ประหลาดด้วยตนเอง เพกกีตัดสินใจพาบุตรสาวหนีไปพึ่งเพื่อนบ้าน จนกลายเป็นข่าวเกรียวกราว
ขณะสื่อสัมภาษณ์ เจเน็ตถูกวิญญาณชายแก่ดังกล่าวเข้าสิง บอกว่า ตนเองชื่อ บิลล์ วิลกินส์ (Bill Wilkins) เคยอยู่และตายในบ้านหลังนี้ มีความสุขมากที่ได้ทำให้ทุกคนหวาดหวั่น และจะเอาบ้านคืน เมื่อเรื่องราวโด่งดังขึ้น เอดกับลอร์เรนจึงได้รับการติดต่อให้มาช่วยเหลือคริสตจักรในการสืบสวนว่า เจเน็ตถูกผีสิงเท็จจริงประการใด ลอร์เรนกลัวว่า ภาพที่เห็นสามีถูกของแหลมแทงตายนั้นจะเป็นจริง จึงพยายามห้ามสามีไม่ให้ไปด้วย แต่เอดยืนยันจะอยู่เคียงคู่ภรรยา ทั้งสองและคณะจึงเดินทางไปลอนดอนด้วยกัน ระหว่างนั้น ลอร์เรนเห็นปิศาจแม่ชีอีกครั้ง ครั้งนี้ มันเผยให้เธอทราบนามของมันว่า แวลแลก (Valak) และลอร์เรนจดลงสมุดคัมภีร์ไว้
เมื่อมาพบครอบครัวฮัดจ์สันแล้ว เอด กับลอร์เรน พร้อมด้วยนักสืบเรื่องเหนือธรรมชาติคนอื่น ๆ เช่น เมาริซ กรอสส์ (Maurice Grosse) และแอนิตา เกรกอรี (Anita Gregory) ช่วยกันเฟ้นหาความจริงของคดี พวกเขายังพยายามติดต่อกับผีชายแก่เพื่อพูดจาให้เลิกหลอกหลอนผู้อื่น คืนหนึ่ง แอนิตาเปิดวีดิทัศน์ให้ทุกคนดูว่า ที่จริงแล้ว เจเน็ตไม่ได้ถูกผีสิง แต่แกล้งทำเอง นักสืบทุกคนจึงวางมือจากคดี
แต่ขณะที่เอดกับลอร์เรนกำลังจากไปนั้น พวกเขาสืบทราบว่า ผีชายแก่ไม่ได้มีเจตนาร้าย แต่ถูกควบคุมโดยปิศาจแม่ชีให้มาคุกคามครอบครัวฮัดจ์สัน ทั้งสองจึงเร่งกลับลอนดอนไปช่วยครอบครัวฮัดจ์สัน เมื่อไปถึง พบว่า เจเน็ตถูกปิศาจสิง แล้วขังสมาชิกคนอื่น ๆ ในครอบครัวไว้ที่บ้าน ปิศาจนำพาเจเน็ตไปยังหน้าต่างเพื่อล่อลวงให้เธอกระโดดลงสังเวยชีวิตให้แก่มัน เอดคว้าเจเน็ตไว้ได้ แต่ไม่สามารถดึงเด็กหญิงขึ้นมาได้ เพราะอำนาจปิศาจแรงกล้านัก ตัวเอดเองก็ต้องเกาะผ้าม่านเอาไว้ในขณะที่กำลังจะหล่นลงสู่เบื้องล่างพร้อมเด็กหญิง โดยมีต้นไม้หักแหลมคมรองรับอยู่ ราวกับสิ่งแหลมคมที่จะแทงทะลุอกเขาดังที่ลอร์เรนเห็นในฌาน ขณะนั้น ลอร์เรนเข้ามาถึง และจำได้ว่า ตนเองจดชื่อปิศาจเอาไว้ จึงเอ่ยนามของมัน การเอ่ยนามปิศาจทำให้เธอควบคุมมันได้ เธอร่ายคาถาส่งมันกลับสู่อเวจี กอบกู้สถานการณ์ไว้ได้ทันท่วงที
เมื่อกลับถึงบ้านในสหรัฐแล้ว เอดกับลอร์เรนนำตุ๊กตารูปชายแก่หลังโก่งที่ได้จากครอบครัวเพกกีไปเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์ข้าวของผีสิงเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจถึงเหตุการณ์ครั้งนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
คนเรียกผี 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:AllRovi title
The Conjuring 2 ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
The Conjuring 2 ที่เมทาคริติก
The Conjuring 2 ที่รอตเทนโทเมโทส์
| ด ค กจักรวาลคนเรียกผี |
| --- | --- |
ภาพยนตร์ คนเรียกผี:  คนเรียกผี (2556)  คนเรียกผี 2 (2559)  คนเรียกผี 3 มัจจุราชบงการ (2564) 
ภาพยนตร์ แอนนาเบลล์:  แอนนาเบลล์ ตุ๊กตาผี (2557)  แอนนาเบลล์ กำเนิดตุ๊กตาผี (2560)  แอนนาเบลล์ ตุ๊กตาผีกลับบ้าน (2562) 
ภาพยนตร์ เดอะนัน:  เดอะนัน (2561)  เดอะนัน 2 (2566) 
เรื่องอื่น:  คำสาปมรณะจากหญิงร่ำไห้ (2562)
คนไม่ใช่คน

ระวังสับสนกับ มหากาฬพรีเดเตอร์
| คนไม่ใช่คน |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: จอห์น แม็กเทียร์แนน
เขียนบท: จิม โทมัส จอห์น โทมัส
อำนวยการสร้าง: โจเอล ซิลเวอร์ ลอว์เรนซ์ กอร์ดอน จอห์น เดวิด
นักแสดงนำ: อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ คาร์ล เวทเทอร์ส เอลพิเดีย คาร์ริลโล บิลล์ ดุก เจสซี เวนทูรา เควิน ปีเตอร์ ฮอลล์
กำกับภาพ: โดนัลด์ แม็คอัลไพน์
ตัดต่อ: มาร์ค เฮลฟริช จอห์น เอฟ. ลิงก์
ดนตรีประกอบ: อลัน ซิลเวียสตรี
บริษัทผู้สร้าง: ลอว์เรนซ์ กอร์ดอน โปรดักชันส์ ซิลเวอร์ พิกเจอร์ส เดวิด เอ็นเตอร์เทนเมนต์ 
ผู้จัดจำหน่าย: ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์
วันฉาย: 12 มิถุนายน ค.ศ. 1987
ความยาว: 107 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: US$15,000,000
ทำเงิน: $98,267,558
ต่อจากนี้: คนไม่ใช่คน 2 บดเมืองมนุษย์
คนไม่ใช่คน (อังกฤษ: Predator) เป็นภาพยนตร์แนวนวนิยายวิทยาศาสตร์ สยองขวัญ กำกับโดยจอห์น แม็กเทียร์แนน นำแสดงโดยอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์, คาร์ล เวทเทอร์ส, เจสซี เวนทูรา และเควิน ปีเตอร์ ฮอลล์ ภาพยนตร์ทำรายได้ 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในสหรัฐอเมริกา ภาพยนตร์ยังมีภาคต่อ 2 ภาคคือ คนไม่ใช่คน 2 บดเมืองมนุษย์ (1990) และ มหากาฬพรีเดเตอร์ (2010) นอกจากนั้นยังมีภาพยนตร์ข้ามเรื่องกับภาพยนตร์ตระกูลเอเลี่ยน อย่าง เอเลี่ยน ปะทะ พรีเดเตอร์ สงครามชิงเจ้ามฤตยู (2004) และ สงครามฝูงเอเลี่ยนปะทะพรีเดเตอร์ 2 (2007)
เนื้อเรื่องย่อ

หลังจากดัชท์ (ชวาร์เซเน็กเกอร์) ถูกจ้างวานให้เข้าไปช่วยเหลือตัวประกันซึ่งถูกจับตัวไว้โดยกลุ่มกองโจร กลางป่าลึกในประเทศอเมริกากลาง เขาและลูกทีมต้องพบกับศัตรูสุดโหดเกินกว่าจะจินตนาการได้ เพราะเจ้านักล่าตัวนี้ไม่ใช่สิ่งมาชีวิตบนโลกนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Predator ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ครอสบี, สติลส์, แนช แอนด์ ยัง

| Crosby, Stills, Nash & Young |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: CSN หรือ CSNY
แนวเพลง: ร็อก, โฟล์กร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2511 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Atlantic Reprise

สมาชิก: เดวิด ครอสบี สตีเฟน สติลส์ แกรฮ์ม แนช นีล ยัง

เว็บไซต์: csny.com crosbystillsnash.com
ครอสบี, สติลส์ แอนด์ แนช (อังกฤษ: Crosby, Stills & Nash) หรือบางครั้งมีสมาชิกคนที่สี่ ร่วมด้วย ใช้ชื่อว่า ครอสบี, สติลส์, แนช แอนด์ ยัง (อังกฤษ: Crosby, Stills, Nash & Young) เป็นวงดนตรีร็อก และโฟล์ก-ร็อก จากสหรัฐอเมริกา รู้จักกันในชื่อย่อของอักษรนำหน้าชื่อสมาชิกในวง CSN หรือ CSNY
| ด ค กรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1950s:  ไม่มีรางวัล (1958)  บ็อบบี ดาริน (1959) 
1960s:  บ็อบ นิวฮาร์ต (1960)  ปีเตอร์ เนโร (1961)  โรเบิร์ต กูเล็ต (1962)  เดอะสวิงเกิลซิงเกอรส์ (1963)  เดอะบีเทิลส์ (1964)  ทอม โจนส์ (1965)  ไม่มีรางวัล (1966)  บ็อบบี เจนทรี (1967)  โจเซ เฟลิเซียโน (1968)  ครอสบี, สติลส์ แอนด์แนช (1969) 
1970s:  เดอะคาร์เพนเทอส์ (1970)  คาร์ลี ไซมอน (1971)  อเมริกา (1972)  เบ็ตต์ มิดเลอร์ (1973)  มาร์วิน แฮมลิช (1974)  นาตาลี โคล (1975)  สตาร์แลนด์โวคอลแบนด์ (1976)  เดบบี บูน (1977)  อะเทสต์ออฟฮันนี (1978)  ริคกี ลี โจนส์ (1979) 
1980s:  คริสโตเฟอร์ ครอสส์ (1980)  ชีนา อีสตัน (1981)  เมนแอตเวิร์ก (1982)  คัลเจอร์คลับ (1983)  ซินดี ลอเปอร์ (1984)  ซาเด (1985)  บรูซ ฮอร์นสบี & เดอะแรนก์ (1986)  โจดี วัตลีย์ (1987)  เทรซี แชปแมน (1988)  มิลลี วานิลลี (1989) 
1990s:  มารายห์ แครี (1990)  มาร์ก คอห์น (1991)  อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์ (1992)  โทนี แบรกซ์ตัน (1993)  เชอรีล โครว์ (1994)  ฮูตีแอรด์เดอะโบลว์ฟิช (1995)  ลีแอน ไรมส์ (1996)  พอลลา โคล (1997)  ลอรีน ฮิลล์ (1998)  คริสตินา อากีเลรา (1999) 
2000s:  เชลบี ลีนน์ (2000)  อลิเชีย คีส์ (2001)  นอราห์ โจนส์ (2002)  อีวาเนสเซนซ์ (2003)  มารูนไฟฟ์ (2004)  จอห์น เลเจนด์ (2005)  แคร์รี อันเดอร์วูด (2006)  เอมี ไวน์เฮาส์ (2007)  อะเดล (2008)  แซกบราวน์แบนด์ (2009) 
2010s:  เอสเปรันซา สปอลดิง (2010)  บอนอีแวร์ (2011)  ฟัน (2012)  แมคเคิลมอร์ แอนด์ไรอัน ลูอิส (2013)  แซม สมิธ (2014)  เมแกน เทรนเนอร์ (2015)  เชนจ์เดอะแร็ปเปอร์ (2016)  อเลสเซีย คารา (2017)  ดัว ลีปา (2018)  บิลลี ไอลิช (2019) 
2020s:  เมแกนเดอะสตัลเลียน (2020)  โอลิเวีย โรดริโก (2021)  ซามารา จอย (2022)  วิกตอเรีย มอเนต์ (2023)
ครรภ์มานน้ำ

| ครรภ์มานน้ำ (Polyhydramnios)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: O40
ICD-9: 657
DiseasesDB: 10319
MedlinePlus: 003267
eMedicine: radio/566
MeSH: D006831
ครรภ์มานน้ำ (อังกฤษ: polyhydramnios, polyhydramnion, hydramnios) เป็นภาวะที่มารดาที่ตั้งครรภ์มีปริมาณของน้ำคร่ำในถุงน้ำคร่ำมากกว่าปกติ อาจทำให้มีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ ของการตั้งครรภ์ได้ ทั่วไปมักวินิจฉัยจากการตรวจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง
อุบัติการณ์

อุบัติการณ์ของครรภ์มานน้ำในเวชปฏิบัติทางสูติศาสตร์โดยทั่วไปอยู่ที่ระหว่างร้อยละ 0.2-1.6 ซึ่งแตกต่างกันไปขึ้นกับเกณฑ์การวินิจฉัย กลุ่มประชากรที่นำมาศึกษาอุบัติการณ์ อายุครรภ์ และปัจจัยอื่นๆ การศึกษาวิจัยครั้งหนึ่งทำกับการตั้งครรภ์เดี่ยว 93,332 ครรภ์ ที่คลอดในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในปี ค.ศ. 1991-1997 พบว่ามีการวินิจฉัยครรภ์มานน้ำจากการตรวจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูงก่อนการคลอด 708 ครรภ์ (คิดเป็นร้อยละ 0.7 ของการคลอด) โดยในจำนวนนี้พบครรภ์มานน้ำระดับเป็นน้อย ปานกลาง และรุนแรง อยู่ที่ร้อยละ 66, 22 และ 12 ตามลำดับ
คนแคระ (คติชนวิทยา)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คนแคระ (มิดเดิลเอิร์ธ)
ภาพวาด Men hur kommer man in i berget, frågade tomtepojken (ข้าจะกลับไปในภูเขาได้อย่างไร, คนแคระน้อยถาม) ของ จอห์น บาวเออร์
คนแคระ (อังกฤษ: Dwarf) เป็นสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏในตำนานปรัมปราในกลุ่มประเทศเจอร์แมนิก (สแกนดิเนเวียและเยอรมัน) ปรากฏในเทพนิยาย นิยายแฟนตาซี และเกมอาร์พีจีจำนวนมาก มักมีพรสวรรค์อันวิเศษโดยเฉพาะด้านเกี่ยวกับการเหมืองและการโลหะ
แนวคิดเริ่มแรกเกี่ยวกับกำเนิดตำนานของคนแคระไม่สามารถระบุได้แน่ชัด แหล่งกำเนิดที่ใกล้เคียงที่สุดเท่าที่สามารถค้นพบคือในตำนานปรัมปราของเจอร์แมนิกที่สืบทอดมาจากตำนานนอร์ส แต่กระนั้นก็หาหลักฐานได้ยากและมีรูปแบบหลากหลายมาก เรื่องราวที่ผิดเพี้ยนไปทำให้คนแคระดูน่าขบขันมากขึ้นและช่างเชื่อถือโชคลาง คนแคระมีลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่เรื่องเล่าระบุถึงความสูงและชีวิตความเป็นอยู่แตกต่างกันไป บางเรื่องถึงกับบรรยายพวกเขาไปคล้ายกับพวกเอลฟ์ เมื่อพิจารณาจากแหล่งข้อมูลที่เก่าแก่ที่สุดและจากลักษณะตามธรรมชาติของคนแคระ เชื่อได้ว่าในยุคแรกๆ คนแคระมีความสูงพอกันกับมนุษย์นี้เอง บทบาทของพวกเขาในตำนานมักมีความผูกพันใกล้ชิดกับความตาย มีผิวกายซีด ผมสีเข้ม ชอบอยู่กับพื้นโลก มีประเพณีที่นิยมนับถือลัทธิภูตผี ซึ่งสอดคล้องกับความผูกพันกับความตาย บางครั้งมีลักษณะคล้ายคลึงกับพวก 'Vættir' หรือจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ เช่นพวกเอลฟ์
ตำนานปรัมปราเกี่ยวกับคนแคระที่พัฒนาการต่อมา มีข้อเปลี่ยนแปลงที่สำคัญคือ พวกเขาดูน่าขบขันมากขึ้น มีความลึกลับมากขึ้น คนแคระเริ่มมีรูปร่างเตี้ยลงและน่าเกลียดมากขึ้นตามภาพลักษณ์ในยุคใหม่ รวมถึงภาพการใช้ชีวิตใต้พื้นดินของพวกเขาก็โดดเด่นยิ่งขึ้น คนแคระเป็นสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์ที่มีทักษะด้านการโลหะอย่างวิเศษ มีชื่อเสียงในการสร้างของวิเศษในตำนานมากมาย แนวคิดเกี่ยวกับคนแคระในตำนานนอร์สยุคหลังมีความแตกต่างจากตำนานดั้งเดิมมาก คนแคระในแนวคิดใหม่นี้ไปปรากฏในเทพนิยายและนิทานพื้นบ้านในยุคหลังมากขึ้น (ดูเพิ่มเติมใน นิทานพื้นบ้านเยอรมัน และนิทานพื้นบ้านดัตช์) พวกเขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตซึ่งมีเวทมนตร์ ไม่สามารถมองเห็นได้ เป็นเจ้าแห่งมนตร์มายา คำสาป และคำล่อลวง
แฟนตาซีและวรรณกรรมยุคใหม่ช่วยกันถักทอความเจ้าเล่ห์แสนกลให้กับเหล่าคนแคระเพิ่มเติมไปยิ่งกว่าคนแคระดั้งเดิม คนแคระในยุคใหม่จึงมีลักษณะเฉพาะตัวคือ มีร่างกายเตี้ยแคระ ผมและขนดกหนา มีความสามารถในการทำเหมืองและการช่างโลหะอย่างพิเศษ อย่างไรก็ดีวรรณกรรมยุคใหม่ยังบรรยายภาพของคนแคระที่แตกต่างกันออกไปอีกตามแต่ตำนานและประวัติศาสตร์ของแต่ละท้องถิ่น วรรณกรรมแฟนตาซีหลายเรื่องประดิษฐ์คิดค้นอำนาจหรือภาพลักษณ์ของคนแคระขึ้นใหม่ ทำให้ "คนแคระ" ในตำนานยุคใหม่ไม่อาจมีคำจำกัดความที่ชัดเจนได้
แต่แนวคิดเรื่องคนแคระมีร่างเตี้ยดูจะเป็นประเด็นที่มั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงมากที่สุด และคำว่า "คนแคระ" (dwarf) ก็ถูกนำมาใช้บรรยายถึงมนุษย์ร่างเตี้ยโดยทั่วไปไม่ว่าจะมีอำนาจเวทมนตร์หรือไม่ ดังนั้นคำจำกัดความสากลในยุคใหม่สำหรับคำว่า คนแคระ จึงหมายถึงสิ่งมีชีวิตร่างเตี้ย มีความเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์ อยู่ในวรรณกรรมแฟนตาซีและเทพนิยาย
คนแคระในตำนานเจอร์แมนิก

ในตำนานและความเชื่อของชาวเจอร์แมนิก เผ่าคนแคระเป็นสิ่งมีชีวิตมีลักษณะคล้ายมนุษย์แต่ตัวเล็กกว่า พวกเขามักถูกเชื่อว่ามีความสามารถในการทำงานช่างที่เก่งกาจ และมักอาศัยอยู่ในถ้ำหรือใต้ดิน
คนแคระในตำนานชาวเจอร์แมนิกถูกเชื่อว่ามีความเชี่ยวชาญในด้านการทำงานช่าง การทำเหมืองแร่ และการตีเหล็ก พวกเขามีทักษะในการสร้างอาวุธและเครื่องประดับที่มีคุณภาพสูง ซึ่งบางครั้งมีพลังวิเศษหรือความสามารถพิเศษ ตัวอย่างเช่น ค้อนของเทพเจ้า Thor ที่ชื่อว่า Mjölnir ก็ถูกทำโดยคนแคระ
คนแคระมักอาศัยอยู่ในถ้ำหรือใต้ดิน ในสถานที่ที่มีแร่ธาตุที่มีค่ามากมาย พวกเขามีความสามารถในการขุดหาทรัพยากรเหล่านี้และนำมาใช้ในการสร้างสิ่งของต่างๆ
หนึ่งในเรื่องเล่าที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับคนแคระในตำนานของชาวเจอร์แมนิกคือเรื่อง "The Lay of the Völsungs" หรือ "Völsunga saga" ซึ่งเป็นตำนานของตระกูล Völsung ในเรื่องนี้มีการกล่าวถึงคนแคระที่ชื่อว่า Andvari ซึ่งมีความสามารถในการแปลงร่างเป็นปลาและมีแหวนวิเศษที่สามารถนำโชคและความมั่งคั่งมาให้
ในเรื่องเล่า Andvari อาศัยอยู่ในแม่น้ำและแปลงร่างเป็นปลาเพื่อซ่อนตัว แต่เขาถูก Loki เทพเจ้าแห่งการลวงหลอกจับได้ และถูกบังคับให้มอบแหวนวิเศษให้กับ Loki แหวนนี้นำมาซึ่งความมั่งคั่งและโชคลาภ แต่ก็ยังนำมาซึ่งคำสาปและความทุกข์ ซึ่งสุดท้ายแล้วนำไปสู่ความล่มสลายของตระกูล Völsung
คนแคระในตำนานชาวเจอร์แมนิกยังมีบทบาทในตำนานและนิทานอื่น ๆ มากมาย ทั้งในตำนานเทพนิยายของชาวนอร์ส และในวรรณกรรมยุโรปอื่น ๆ ด้วย
ดูเพิ่ม

คนแคระในตำนานของโทลคีน
ครัมเป็ต

ครัมเป็ตร้อนๆทาเนย
ครัมเป็ต (อังกฤษ: Crumpet) เป็นเค้กที่ทำมาจากแป้งหรือมันฝรั่งหมักกับยีสต์ นิยมรับประทานกันทั่วไปในสหราชอาณาจักร มีรูปร่างกลม มีรูพรุนจากฟองอากาศเล็กน้อย กลิ่นหอมอ่อนๆ มักรับประทานขณะร้อนๆ พร้อมกับทาเนย ซึ่งด้านนอกจะยังคงกรอบ ขณะที่ด้านในจะนุ่ม ถือว่าเป็นอาหารมื้อเช้าของชาวอังกฤษทั่วไป
คนเล่นลูท (คาราวัจโจ)

คนเล่นลูท (อังกฤษ: The Lute Player) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่มีด้วยกันสามฉบับ


โดยในแต่ละฉบับมีอยู่ด้วยกันแต่ละที่ ดังนี้ ชิ้นที่หนึ่งเป็นของงานสะสมวิลเด็นชไตน์


ชิ้นที่สองเป็นของพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจถูกเก็บรักษาในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก


ชิ้นที่สามอยู่ที่คฤหาสน์แบ็ดมินตันที่กลอสเตอร์เชอร์โดยเพิ่งมีการค้นพบในปี ค.ศ. 2007
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| คนเล่นลูท  ราว ค.ศ. 1596  100 x 126.5 ซม  งานสะสมวิลเด็นชไตน์ | คนเล่นลูท  ราว ค.ศ. 1600  94 x 119 ซม  พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ, เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก | คนเล่นลูท  ราว ค.ศ. 1596  96 x 121 ซม  คฤหาสน์แบ็ดมินตัน, กลอสเตอร์เชอร์ |
ความแตกต่างระหว่างชิ้นงาน

วิธีการทาสีมีอยู่ในภาพทั้งสามนั้นทั้งหมดที่แสดงถึงเด็ก มีการวาดถึงใบหน้าและความอ่อนเยาว์ โดยโครงสร้างของผมเป็นลักษณะผมหนาสีน้ำตาลใน เครื่องดนตรี ในภาพแรกมีการวาดถึงเพลงเกี่ยวกับความรักลงไปในภาพเพื่อสื่อความหมายบ้างอย่าง ที่โต๊ะมีการวาดตัวเลข ในบ้างภาพมีการวาดเปลือยหินอ่อนกับไวโอลินในด้านหนึ่งและดอกไม้และผลไม้ที่อื่นๆที่มีประกบในภาพ
ครัสโนดาร์

ครัสโนดาร์
ครัสโนดาร์ (รัสเซีย: Краснода́р, สัทอักษรสากล: [krəsnɐˈdar]; อังกฤษ: Krasnodar) เป็นนครและเมืองหลวงของดินแดนครัสโนดาร์ ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคูบัน อยู่ห่างจากโนโวรอสซีสค์เมืองท่าริมฝั่งทะเลดำทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 148 กิโลเมตร (92 ไมล์)* จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 เมืองมีประชากร 774,234 คน และจากข้อมูลเดือนกันยายน 2018 มีประชากร 1,000,007 คน เป็นเมืองมีประชากรมากเป็นอันดับ 16 ของประเทศรัสเซีย
เดิมรู้จักในชื่อ เยกาเตรีโนดาร์ (Yekaterinodar) ใช้ชื่อนี้จนถึงวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1920
คราบจุลินทรีย์

คราบจุลินทรีย์เกาะอยู่ตามซอกเหงือกและฟัน
คราบหินปูน (อังกฤษ: dental plaque) มีลักษณะเป็นแผ่นฟิล์ม นุ่ม ๆ บาง ๆ มีสีเหลืองซีดถึงสีขาว และเหนียวติดฟัน
การเกิดคราบหินปูนเริ่มต้นจากการจับของ กลัยโคโปรตีน (Glycoprotein) ในน้ำลาย และ จุลินทรีย์ต่าง ๆ ในช่องปาก
คราบหินปูนที่ทิ้งไว้นาน ๆ จะมีแคลเซียมมาตกตะกอนและแข็งตัว เรียกว่า หินน้ำลาย(calculus)
จุลินทรีย์หลายชนิดในคราบจุลินทรีย์ใช้น้ำตาลเป็นแหล่งพลังงานและผลิตกรดออกมา กรดเหล่านี้จะไปสลายแคลเซียมและฟอสเฟตของผิวเคลือบฟัน เป็นสาเหตุให้เกิดฟันผุ
เนื่องจากคราบจุลินทรีย์มีความเหนียว จึงไม่สามารถกำจัดออกได้โดยการบ้วนปาก แต่ต้องกำจัดออกด้วยการแปรงฟันและการใช้ไหมขัดฟัน ถ้าไม่กำจัดคราบจุลินทรีย์ออกไปเป็นประจำ
จะก่อให้เกิดโรคฟันผุ หรือ โรคเกี่ยวกับเหงือก เช่น โรคปริทันต์อักเสบ
คนปีมะ

| คนปีมะ |
| --- | --- |
กำกับ: โน้ต เชิญยิ้ม
บทภาพยนตร์: สมชาย ไพรินทร์วิจิตร
อำนวยการสร้าง: ธนพล ธนารุ่งโรจน์ วิชัย ธนารุ่งโรจน์
นักแสดงนำ: นภัสกร มิตรธีรโรจน์ นิธิพร มั่นนาค ถั่วแระ เชิญยิ้ม จตุรงค์ มกจ๊ก ชูษี เชิญยิ้ม หนู คลองเตย
กำกับภาพ: วิเชียร เรืองวิชญกุล
เพลงประกอบ: พระอินทร์เจ้าขา – ชูษี เชิญยิ้ม พิษรักพิษณุโลก – สีหนุ่ม เชิญยิ้ม
ผู้จัดจำหน่าย: พระนครฟิลม์
วันฉาย: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2546
ภาษา: ไทย
คนปีมะ (อังกฤษ: Man of Ma Year) เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องที่ 3 ของพระนครฟิลม์ เป็นภาพยนตร์แนวตลก ออกฉายเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2546 กำกับและบทภาพยนตร์โดย โน้ต เชิญยิ้ม
ในด้านของรายได้นั้น ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร โดยทำรายได้อยู่ที่ 22.6 ล้านบาท แต่ถึงแม้ว่าภาพยนตร์จะไม่ประสบความสำเร็จ แต่หนึ่งในเพลงประกอบภาพยนตร์อย่าง "พิษรักพิษณุโลก" ที่ขับร้องโดย "สีหนุ่ม เชิญยิ้ม" ศิลปินตลกผู้ล่วงลับ กลับได้รับความนิยมเป็นอย่างมากมาจนถึงปัจจุบันนี้
เรื่องย่อ

ชายหนุ่มทั้ง 5 ซึ่งใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่บ้านเช่าหลังหนึ่ง ประกอบไปด้วย นก (นภัสกร มิตรธีรโรจน์) นักมวยบ้านนอกผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นดาราเหมือน ฉัตรชัย เปล่งพานิช , เดวิด (ถั่วแระ เชิญยิ้ม) นักมายากลผู้ใฝ่ฝันว่า สักวันจะได้ไปยืนเคียงข้างเดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ , เป้า (ชูษี เชิญยิ้ม) นักร้องผู้ใฝ่ฝันว่าอยากจะดังอย่างสายัณห์ สัญญา , กุ้ง (จตุรงค์ มกจ๊ก) ลิเกผู้ใฝ่ฝันอยากดังเหมือนกุ้ง สุทธิราช และรายสุดท้ายที่มาแปลกสุด คือ สายฟ้า (หนู คลองเตย) เทวดาที่ถูกสวรรค์ลงโทษให้ลงมาอยู่บนโลกมนุษย์ และต้องทำความดีชดใช้ความผิดเก่า เพื่อจะได้กลับขึ้นไปอยู่บนสวรรค์ได้ดังเดิม วันหนึ่ง ทั้งหมดเกิดต้องไปข้องแวะกับแก๊งอิทธิพลมืดของ อำนาจ (กรุง ศรีวิไล) นักธุรกิจผู้มีฉากหน้าเป็นคนใจบุญชอบสงเคราะห์คนยาก แต่แท้ที่จริงเป็นพ่อค้ายาเสพติดตัวเอ้ที่มีจิตใจเหี้ยมโหดมาก แถมยังป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์อีกต่างหาก เรื่องราวยุ่งยากมากขึ้น เมื่อนกดันไปแอบชอบพอกับ โอ๋ (นิธิพร มั่นนาค) หญิงสาวแสนดีที่ทำงานอยู่กับอำนาจ โดยที่ไม่ได้ล่วงรู้ถึงความร้ายกาจของเจ้านายตัวเองเลย
นักแสดง

นภัสกร มิตรธีรโรจน์ รับบทเป็น นก
นิธิพร มั่นนาค รับบทเป็น โอ๋
ถั่วแระ เชิญยิ้ม รับบทเป็น เดวิด
จตุรงค์ มกจ๊ก รับบทเป็น กุ้ง
ชูษี เชิญยิ้ม รับบทเป็น เป้า
หนู คลองเตย รับบทเป็น สายฟ้า
สริญญา บาโรส รับบทเป็น บี
น้องพี มกจ๊ก รับบทเป็น บอย
ศรีหนุ่ม เชิญยิ้ม รับบทเป็น เฮียจั๊ว
ยาว ลูกหยี รับบทเป็น ทนายยาว
กรุง ศรีวิไล รับบทเป็น อำนาจ
จเร เชิญยิ้ม รับบทเป็น ดำ
ทองขาว ภัทรโชคชัย รับบทเป็น ขาว
ดี๋ ดอกมะดัน รับบทเป็น สารวัตร
ธีรวัฒน์ ทองจิตติ รับบทเป็น ผู้หมวด
ติ๊ก กลิ่นสี รับบทเป็น ผู้กอง
เต๋อ เชิญยิ้ม รับบทเป็น จ่าเต๋อ
วรวิทย์ ผ่องอินทรกุล รับบทเป็น หนุ่ม
วีรวุฒิ ผ่องอินทรกุล รับบทเป็น จ่าแบงค์
ศศิประภา ผ่องอินทรกุล รับบทเป็น น้องแตงกวา
ไมเคิล เชิญยิ้ม รับบทเป็น ลูกน้องอำนาจ
วิโรจน์ วงศ์วิเศษศิริ รับบทเป็น ลูกน้องอำนาจ
สรวุฒิ เจริญเชื้อ รับบทเป็น ลูกน้องอำนาจ
นักแสดง > ดารารับเชิญ

บำเรอ ผ่องอินทรกุล รับบทเป็น พี่โน้ต
วีริสา ผ่องอินทรกุล รับบทเป็น แม่ของบอย
ค่อม ชวนชื่น รับบทเป็น ไอ้สี่ (สี่พระกาฬ)
หยอง ลูกหยี รับบทเป็น ไอ้พระ (สี่พระกาฬ)
จ๊อด เชิญยิ้ม รับบทเป็น ไอ้กาฬ (สี่พระกาฬ)
โหน่ง ชะชะช่า รับบทเป็น นักเลง
เด๋อ ดอกสะเดา รับบทเป็น พิธีกรในงานวันเกิดเฮียจั๊ว
จตุพล ชมภูนิช รับบทเป็น พระอินทร์
จิระศักดิ์ ปิ่นสุวรรณ รับบทเป็น เสี่ย
โย่ง เชิญยิ้ม รับบทเป็น เจ้าของบ้านแพ
แฮ็ค ชวนชื่น รับบทเป็น จินตรา
คม ซุปเปอร์โจ๊ก รับบทเป็น คนฝึกร้องเพลง
ฉัตรชัย เปล่งพานิช รับบทเป็น นก ฉัตรชัย
วรรณษา ทองวิเศษ รับบทเป็น ษา
สามารถ พยัคฆ์อรุณ รับบทเป็น นักมวยที่ขึ้นชกมวยกับนก
เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ รับบทเป็น แม่ของกุ้ง
ยิ่งยง ยอดบัวงาม รับบทเป็น นักร้องประจำวงบางกอก
สุธิราช วงศ์เทวัญ รับบทเป็น กุ้ง สุธิราช
สายัณห์ ดอกสะเดา รับบทเป็น เอ๋อเหรอ
แดน บุรีรัมย์ รับบทเป็น โฆษกประจำวงบางกอก
อุดม ชวนชื่น รับบทเป็น โปรดิวเซอร์
สีบาน ซุปเปอร์โจ๊ก รับบทเป็น หัวหน้าวงบางกอก
| บริษัท พระนครฟิลม์ จำกัด: ปี 2546 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | คนปีมะ | ถัดไป |
| ดึกดำดึ๋ย | คนปีมะ | ผีช่องแอร์ |