stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
รอบแรก > กลุ่ม A

|  | ทีม | แต้ม | แข่ง | ชนะ | แพ้ | ชนะแต้ม | แพ้แต้ม | อัตราส่วนแต้ม | ชนะเซ็ต | แพ้เซ็ต | อัตราส่วนเซ็ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  จีน | 10 | 5 | 5 | 0 | 256 | 181 | 1.414 | 15 | 3 | 5.000 |
| 2. |  สหรัฐ | 9 | 5 | 4 | 1 | 241 | 198 | 1.217 | 13 | 5 | 2.600 |
| 3. |  เนเธอร์แลนด์ | 8 | 5 | 3 | 2 | 211 | 179 | 1.179 | 10 | 7 | 1.429 |
| 4. |  เกาหลีใต้ | 7 | 5 | 2 | 3 | 249 | 222 | 1.122 | 10 | 9 | 1.111 |
| 5. |  ญี่ปุ่น | 6 | 5 | 1 | 4 | 158 | 199 | 0.794 | 3 | 12 | 0.250 |
| 6. |  ยูเครน | 5 | 5 | 0 | 5 | 89 | 225 | 0.396 | 0 | 15 | 0.000 |
20 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | จีน  | 3-0 |  เนเธอร์แลนด์ | (15-10 15- 5 15-7) |
|  | เกาหลีใต้  | 3-0 |  ญี่ปุ่น | (15-10 15-12 15-10) |
|  | สหรัฐ  | 3-0 |  ยูเครน | (15- 8 15- 5 15-11) |
22 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | จีน  | 3-2 |  เกาหลีใต้ | (17-16 16-14 2 -15 13-15 15-13) |
|  | ญี่ปุ่น  | 3-0 |  ยูเครน | (15- 9 15- 5 15- 4) |
|  | สหรัฐ  | 3-1 |  เนเธอร์แลนด์ | (12-15 15-10 17-15 15- 7) |
24 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เนเธอร์แลนด์  | 3-0 |  ญี่ปุ่น | (15- 3 15-10 15- 3) |
|  | สหรัฐ  | 1-3 |  จีน | ( 8-15 2-15 15-12 12-15) |
|  | เกาหลีใต้  | 3-0 |  ยูเครน | (15- 3 15-10 15- 7) |
26 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เนเธอร์แลนด์  | 3-1 |  เกาหลีใต้ | (15-11 15-12 7 -15 15- 8) |
|  | จีน  | 3-0 |  ยูเครน | (15- 4 15- 4 15- 6) |
|  | สหรัฐ  | 3-0 |  ญี่ปุ่น | (15-11 15- 7 15-12) |
28 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | จีน  | 3-0 |  ญี่ปุ่น | (16-14 15-11 15-10) |
|  | สหรัฐ  | 3-1 |  เกาหลีใต้ | (10-15 15-13 15- 9 15- 3) |
|  | เนเธอร์แลนด์  | 3-0 |  ยูเครน | (15- 3 15- 5 15- 5) |
รอบแรก > กลุ่ม B

|  | ทีม | แต้ม | แข่ง | ชนะ | แพ้ | ชนะแต้ม | แพ้แต้ม | อัตราส่วนแต้ม | ชนะเซ็ต | แพ้เซ็ต | อัตราส่วนเซ็ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  บราซิล | 10 | 5 | 5 | 0 | 238 | 121 | 1.967 | 15 | 1 | 15.000 |
| 2. |  รัสเซีย | 9 | 5 | 4 | 1 | 217 | 140 | 1.550 | 12 | 4 | 3.000 |
| 3. |  คิวบา | 8 | 5 | 3 | 2 | 196 | 156 | 1.256 | 10 | 6 | 1.667 |
| 4. |  เยอรมนี | 7 | 5 | 2 | 3 | 163 | 191 | 0.853 | 7 | 9 | 0.778 |
| 5. |  แคนาดา | 6 | 5 | 1 | 4 | 156 | 239 | 0.653 | 3 | 14 | 0.214 |
| 6. |  เปรู | 5 | 5 | 0 | 5 | 129 | 252 | 0.512 | 2 | 15 | 0.133 |
20 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | รัสเซีย  | 3-0 |  เยอรมนี | (15- 5 15-10 15- 7) |
|  | คิวบา  | 3-0 |  แคนาดา | (15- 8 15- 8 15- 5) |
|  | บราซิล  | 3-0 |  เปรู | (15- 7 15- 1 15- 5) |
22 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | แคนาดา  | 0-3 |  รัสเซีย | ( 1-15 7-15 9-15) |
|  | เยอรมนี  | 3-0 |  เปรู | (15-11 15- 6 15- 3) |
|  | บราซิล  | 3-0 |  คิวบา | (15-11 15-10 15- 4) |
24 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | แคนาดา  | 0-3 |  เยอรมนี | ( 5-15 12-15 6-15) |
|  | บราซิล  | 3-0 |  รัสเซีย | (15- 3 15-11 15-13) |
|  | คิวบา  | 3-0 |  เปรู | (15- 2 15- 5 15-10) |
26 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | รัสเซีย  | 3-0 |  เปรู | (15-11 15- 8 15- 1) |
|  | เยอรมนี  | 0-3 |  คิวบา | ( 6-15 8-15 4-15) |
|  | บราซิล  | 3-0 |  แคนาดา | (15- 6 15- 6 15-11) |
28 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | บราซิล  | 3-1 |  เยอรมนี | (15- 4 13-15 15- 6 15- 8) |
|  | คิวบา  | 1-3 |  รัสเซีย | (15-10 6-15 7-15 8-15) |
|  | แคนาดา  | 3-2 |  เปรู | (15-17 15- 6 11-15 15- 9 15-12) |
รอบสุดท้าย

30 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | จีน  | 3-0 |  เยอรมนี | (15-12 15- 8 15- 8) |
|  | รัสเซีย  | 3-1 |  เนเธอร์แลนด์ | (10-15 15- 7 15- 9 15-10) |
|  | สหรัฐ  | 0-3 |  คิวบา | (1 -15 10-15 12-15) |
|  | บราซิล  | 3-0 |  เกาหลีใต้ | (15- 4 15- 2 15-10) |
1 สิงหาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | จีน  | 3-1 |  รัสเซีย | (12-15 15- 5 15- 8 15-12) |
|  | คิวบา  | 3-2 |  บราซิล | (5 -15 15- 8 10-15 15-13 15-12) |
3 สิงหาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | รัสเซีย  | 2-3 |  บราซิล | (13-15 15-4 14-16 15-8 13-15) |
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | จีน  | 1-3 |  คิวบา | (16-14 12-15 15-17 6 -15) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบแบ่งอันดับ | รอบแบ่งอันดับ |  |  | รอบชิงอันดับที่ 5 | รอบชิงอันดับที่ 5 |  |

|  | 1996-07-31 | 1996-07-31 |  |  |  |  |  |
|  |   เนเธอร์แลนด์ |  3 |   |  |  |  |  |
|  |   เยอรมนี |  2 |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 1996-08-01 | 1996-08-01 |  |
|  |   |   |   |   |   เนเธอร์แลนด์ |  3 |  |
|  |   |   |   |   |   เกาหลีใต้ |  0 |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | รอบชิงอันดับที่ 7 | รอบชิงอันดับที่ 7 |  |
|  | 1996-07-31 | 1996-07-31 |   |  | 1996-08-01 | 1996-08-01 |  |
|  |   เกาหลีใต้ |  3 |   |  |   เยอรมนี |  1 |  |
|  |   สหรัฐ |  0 |   |  |   สหรัฐ |  3 |  |
31 กรกฎาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เนเธอร์แลนด์  | 3-2 |  เยอรมนี | (15-12 9 -15 13-15 15- 9 15-10) |
|  | เกาหลีใต้  | 3-0 |  สหรัฐ | (15-12 15- 5 15-11) |
1 สิงหาคม 1996
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เยอรมนี  | 1-3 |  สหรัฐ | (16-17 6 -15 15- 5 6 -15) |
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เนเธอร์แลนด์  | 3-0 |  เกาหลีใต้ | (15- 9 15 -9 15-13) |
รางวัล

ตบยอดเยี่ยม:  Cui Yongmei
บล็อกยอดเยี่ยม:  Magaly Carvajal
เสิร์ฟยอดเยี่ยม:  Henriëtte Weersing
เซ็ตยอดเยี่ยม:  Riëtte Fledderus
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  Cintha Boersma
วัดมัชฌิมาราม (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

| วัดมัชฌิมาราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลประสงค์ อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมัชฌิมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลประสงค์ อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระครูมงคลปุญญสุนทร (ชะโอด)
วัดมัชฌิมารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2326 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 14 เมตร ยาว 20 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 7.5 เมตร ยาว 13.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กุฏิสงฆ์สร้างด้วยไม้ จำนวน 1 หลัง นอกจากนี้มีฌาปนสถาน หอระฆัง เรือนเก็บพัสดุ กุฏิเจ้าอาวาส และหอฉัน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 2 เมตร สูง 1.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517
รายนามเจ้าอาวาส

พระปลัดสุทธิ ติสฺโส พ.ศ. 2490
พระครูโอภาสพุทธคุณ พ.ศ. 2540
พระครูมงคลปุญญสุนทร (ชะโอด) พ.ศ. 2546–ปัจจุบัน
ผมม้าหน้าเต่อ

| ผมม้าหน้าเต่อ |
| --- | --- |
ประเภท: ชีวิต, รัก
สร้างโดย: บริษัท เชเกลอ-5 จำกัด
เขียนโดย: บทโทรทัศน์โดย ชมิทหลา เหลี่ยววิริยกิจ, กิตติพงษ์ สอาดดี
กำกับโดย: ชมิทหลา เหลี่ยววิริยกิจ
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: เพลงมันใช่หรอ(เหรอ) ขับร้องโดย นิศรา อนุชิตานุกุล และ แก๊งผมม้า
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
จำนวนตอน: 16 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง 30 นาที (รวมนาทีข่าวและ The World Live จาก EarthTV)
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง พีพีทีวี
ออกอากาศ: 6 กันยายน - 11 ตุลาคม พ.ศ. 2559
ผมม้าหน้าเต่อ เป็นบทประพันธ์ บทโทรทัศน์โดย ชมิทหลา เหลี่ยววิริยกิจ, กิตติพงษ์ สอาดดี กำกับการแสดงโดย น้ำฝน ชมิทหลา เหลี่ยววิริยกิจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-วันอังคาร เวลา 21.50 น. และเวลา ทางช่องพีพีทีวี เริ่มตอนแรกวัน วันที่ 6 กันยายน – 11 ตุลาคม พ.ศ. 2559
เรื่องย่อ

ผมม้าหน้าเต่อ เรื่องราวความสนุกสนานวุ่นวาย ที่สะท้อนชีวิตของเด็กสาววัยแรกรุ่นในโรงเรียนหญิงล้วนที่กำลังก้าวผ่านวัยจากคำว่า เด็กหญิง เข้าสู่วัยที่ต้องใช้ นางสาว นำมาซึ่งเรื่องราววุ่น ๆ ของศิษย์และคุณครูใน โรงเรียนพากเพียรวิทยา
รายชื่อนักแสดงและการสร้าง

| --- | --- |
น้ำฝน เหลี่ยววิริยกิจ (น้ำฝน): พลอย ศรนรินทร์
ชาลีดา อัญญากุลริน (มิน): ชาลีดา กิลเบิร์ต
ปิยะมาศ ปั้นทองกิจ (ฟาง): ศรัจจันทร์ พลอยบุศต์
ชนิดา ศรีจิรานนท์ (ข้าวเจ้า): ชนิดา ศรีจิรานนท์
เอมิกา นัตตะวันศิริ (โอเปิ้ล): นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ
อารดา อัคระวรศิลป์ (พริกป่น): อาริญา แก้วสมนึกสกุล
เชอรีน เปรมวงศ์กุล (เชอรี่): สมัชญา อัศวนิเวศน์
นริศรา นิยางกูล (นุช): นริศรา อนุชิตานุกุล
กชกร กิจยานนท์ (ไทม์): กมลพักตร์ บวรคุณเสถียร
ศรัณย์ วิบูรณ์ศิริ (สอง/ไนท์): ธวัช พรรัตนประเสริฐ
ลูกหมู: ธนฉัตร ตุลยฉัตร
ปูน: ณัฐวัฒน์ ชัยณรงค์โสภณ
ฟาน: กัณฐ์เอนก นัยนาประเสริฐ
ผอ.ดรรชนี (ผู้อำนวยการโรงเรียน): ญาณี จงวิสุทธิ์
ครูสมจิต (ครูฝ่ายปกครองสุดโหด): ดีใจ ดีดีดี
ครูณรงค์เดช (ครูแทน) (ครูสอนสุขศึกษาและพลศึกษา): เศรษฐศิษฎ์ ลิ้มกษิดิ์เดช
ครูแอน (ครูสอนภาษาอังกฤษ): ปกฉัตร เทียมชัย
ครูบิ๊ก (ครูสอนคณิตศาสตร์): ภุชิสสะ ศุภธนพัฒน์
ครูใบตาล (ครูสอนสังคมศึกษา): พุทธิพันธ์ พรเลิศ
ขวัญฤดี รัตน์สิยางกล (กลุ่มเพื่อนเชอรี่): สุขศิริ ชอบชื่นสุข
อันทรา ศรีญามา (กลุ่มเพื่อนเชอรี่): ธนภรณ์ รัตนศศิวิมล
ชมพูนุช เสตสิคง (กลุ่มเพื่อนเชอรี่): ชนิษฐา สุวิพร
ตาณี (กล้วย): สุทินา เหล่าอำนวยชัย
มุกมณี ศรีอนันพร (มุก): จณิสตา ตันศิริ
นัทพิง (): ด.ญ.สิรีธร เสือกลั่น
: ด.ญ.พัชรพร เป็งสุรินทร์
สายฝน สายจันดี (คิด): ด.ญ.ภูษิตา พันธุ์จันทร์
นุชบาน มั่นคงสูง (): พัชรินทร์ อินทรเดโชกุล
(ปู): ตระการตา สมัชชัย
ลูกหมี: ชลภัทร เศรษฐสิทธิกุล
นักแสดงรับเชิญ
ปี้ดปี้ปี้ด (ผู้กำกับการถ่ายนางแบบ): ด.ช.สุภทัต โอภาส (อาไท กลมกิ๊ก)
ลุงแท่ง (นักการภารโรงโรงเรียน): พวง แก้วประเสริฐ
ครู (ครูสอนภาษาไทย): คริสติน่า ป๊อป
ครูเมย์ (ภรรยาครูเอ) (ครูสอนดนตรีที่สถาบันการดนตรี): ภาดา ยั่งยงยืน
ครูเมย์ (ภรรยาครูเอ) (ครูสอนดนตรีที่สถาบันการดนตรี): พรรณวิภา ศุภธนพัฒน์
: อรพิมพ์ รักษาผล
น้าดา (น้าของน้ำฝน): สายธาร นิยมการณ์
น้าอ๋อย (แม่ของข้าวเจ้า): จิดาภา มีบุญพูลทรัพย์
พ่อของน้ำฝน: สุรจิต บุญญานนท์
แม่ของน้ำฝน: พัชรัตน์ ชัยณรงค์โสภณ
: พุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร
พ่อของเชอรี่: สมพร ปรีดามาโนช
แม่ของมิน: รดาภัค อุตทะคะวาปี
พ่อของมิน: ธนาเศรษฐ์ บุรินทร์โชติสิน
ครูเชน (ผู้ช่วยครูสอนกีฬาบาสเกตบอลและเพื่อนครูณรงค์เดช (ครูแทน)): 
ตำรวจ: ธงชัย มาเม่น
ครูบังอร: 
เจ้าดวง: ด.ช.
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละคร ผมม้า หน้าเต่อ : จากเว็บ Manager Online[ลิงก์เสีย]
ผมม้าหน้าเต่อ ที่สยามโซน
เรื่องย่อละคร[ลิงก์เสีย]
ผมม้าหน้าเต่อ : linetv เก็บถาวร 2020-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงพยาบาลกุมภวาปี

| โรงพยาบาลกุมภวาปี |
| --- | --- |
Kumpawapi Hospital
ประเภท: รัฐ  โรงพยาบาลทั่วไป (รพท.)
ที่ตั้ง: 97 ถนนจิตรประสงค์ หมู่ที่ 7 ตำบลกุมภวาปี เทศบาลตำบลกุมภวาปี  อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี 41110
ข้อมูลทั่วไป
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2499
สังกัด: กระทรวงสาธารณสุข
ผู้อำนวยการ: นายแพทย์สุมน ตั้งสุนทรวิวัฒน์
จำนวนเตียง: 300
เว็บไซต์: [https://kumpawapihospital.go.th/
โรงพยาบาลกุมภวาปี เป็นโรงพยาบาลทั่วไป[S]ประจำอำเภอกุมภวาปี และเป็นโรงพยาบาลแม่ข่ายของโซนแม่น้ำปาว(วังสามหมอ ศรีธาตุ โนนสะอาด ห้วยเกิ้ง ประจักษ์ศิลปาคม)ให้บริการรักษาทั้งผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอก  มีหมอเฉพาะทางทุกสาขา ได้แก่ อายุรกรรม ศัลยกรรม สูตินรีเวช กุมารเวชกรรม กระดูกออโธปิดิกส์ หูคอจมูก จักษุ วิสัญญี เวชศาสตร์ครอบครัว เวชศาสตร์ฉุกเฉิน และทันตกรรมเฉพาะทาง
ประวัติ

โรงพยาบาลกุมภวาปี ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2499 กระทรวงสาธารณสุข ได้จัดตั้งสถานีอนามัยประจำอำเภอกุมภวาปีขึ้นที่บริเวณหน้าวัดศรีนคราราม สถานีอนามัยแห่งนี้ได้เริ่มให้บริการแก่ประชาชนชาวกุมภวาปี
พ.ศ. 2512กระทรวงสาธารณสุขพิจารณาเห็นว่าอำเภอกุมภวาปี เป็นอำเภอใหญ่โดยย้ายจากสถานีอนามัยเดิมมาก่อสร้างที่บริเวณใกล้ลำน้ำปาว โดยคุณหญิงบุญเกื้อ เบญจกาญจน์ ในนามของ บริษัท บุญเกื้อ จำกัด บริจาคที่ดินให้เป็นที่ก่อสร้างจำนวน 8 ไร่ 3 งาน คิดเป็นเงิน 300,000 บาท สถานีอนามัยชั้นหนึ่งแห่งนี้ได้ให้บริการแก่ประชาชนอย่างกว้างขวางยิ่งขึ้น จนเป็นที่นิยมชมชอบของประชาชนทั่วไปถึงจะมีเจ้าหน้าที่เป็นจำนวนจำกัดแต่ด้วยความเสียสละและอดทนทุกคนต่างร่วมมือกันทำงานอย่างไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยจนสามารถขยายงานบริการออกไปอย่างกว้างขวางทั้งด้านรักษาพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ ทันตสาธารณสุข สุขาภิบาลและควบคุมโรค
พ.ศ. 2516 กระทรวง สาธารณสุขเห็นว่า อำเภอกุมภวาปีเป็นอำเภอใหญ่ จึงย้ายสถานี อนามัยเดิมมาก่อสร้างที่บริเวณใกล้ ลำน้ำปาว โดยได้รับบริจาคที่ดิน ใช้ก่อสร้างจำนวน 8 ไร่ 3 งาน และเปลี่ยนชื่อสถานีอนามัยชั้น 1 มาเป็นศูนย์การแพทย์และอนามัยกุมภวาปี
พ.ศ. 2519 ได้ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลกุมภวาปี มีขนาด 10 เตียง
พ.ศ. 2521 โรงพยาบาลขยายเป็นขนาด30 เตียง โดยได้รับบริจาคที่ดิน เพิ่มอีก 16 ไร่ รวมเป็นเนื้อที่ทั้ง หมด 24 ไร่ 3 งาน
พ.ศ. 2524 ทำพิธีเปิดโดย ฯพณฯรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขในสมัยนั้นคือ นายทองหยด จิตตะวีระ
พ.ศ. 2527 ให้ขยายเป็นโรงพยาบาลอำเภอ 60 เตียง
15 สิงหาคม 2527 ก่อสร้างแล้วเสร็จเปิดบริการประชาชนได้
พ.ศ. 2530 ได้ขยายเป็นโรงพยาบาลขนาด 90 เตียง
พ.ศ. 2556 ได้ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลชุมชนแม่ข่าย ขนาด 120 เตียง (M2)
พ.ศ. 2561 ได้ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลทั่วไป ขนาด 200 เตียง(M1)
พ.ศ. 2566 ได้ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลทั่วไป ขนาด 300 เตียง(S)
โรงพยาบาลแม่ข่าย

ทางกระทรวงสาธารณสุข ได้ยกฐานะโรงพยาบาลกุมภวาปีให้เป็นโรงพยาบาลทั่วไป S[300เตียง]
เป็นแม่ข่ายดูแลโรงพยาบาลในเขตลุ่มน้ำปาว ได้แก่
โรงพยาบาลโนนสะอาด อำเภอโนนสะอาด
โรงพยาบาลประจักษ์ศิลปาคม อำเภอประจักษ์ศิลปาคม
โรงพยาบาลวังสามหมอ อำเภอวังสามหมอ
โรงพยาบาลศรีธาตุ อำเภอศรีธาตุ
โรงพยาบาลห้วยเกิ้ง อำเภอกุมภวาปี
แหล่งข้อมูลอื่น

โรงพยาบาลกุมภวาปี
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุดรธานี
โรงพยาบาลในประเทศไทย
วอซา

| --- | --- |
กราบซ้ายหัวเรือวอซา
ประวัติ
ประเทศสวีเดน
ปล่อยเรือ: 1626
เดินเรือแรก: มีนาคม 1627
ความเป็นไป: จมในปี 1628, กู้ในปี 1961, ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ในพิพิธภัณฑ์เรือ
ลักษณะเฉพาะ
ขนาด (ตัน)::  ระวางขับน้ำ 1210 ตัน
ความยาว::  ความยาวเรือ: 69 ม. (226 ฟุต)  ความยาวระหว่างเส้นตั้งฉาก 47.5 ม. (155.8 ฟุต)
ความกว้าง::  11.7 ม. (38 ฟุต)
ความสูง::  52.5 ม. (172 ฟุต)
กินน้ำลึก::  4.8 ม. (16 ฟุต)
ระบบขับเคลื่อน::  ใบเรือ, 1,275 ตารางเมตร (13,720 ตารางฟุต)
ลูกเรือ::  ลูกเรือ 145 นาย, ทหาร 300 นาย
ยุทโธปกรณ์::  ปืน 64 กระบอก ประกอบด้วย:  24-ปอนด์—48 กระบอก  3-ปอนด์—8 กระบอก  1-ปอนด์—2 กระบอก  ปืนครก—6 กระบอก
หมายเหตุ::  แหล่งทีมาของมิติและขนาดของเรือ
วอซา (สวีเดน: Vasa หรือ Wasa; ออกเสียง: [²vɑːsa]) คือเรือรบปลดระวางของประเทศสวีเดน ซึ่งสร้างขึ้นระหว่างปี 1626 และ 1628 เรือได้อับปางจมลงในการเดินเรือครั้งแรกเมื่อแล่นไปได้เพียง 1,300 เมตร (1,400 หลา) ในวันที่ 10 สิงหาคม 1628 แต่จุดที่เรือจมไม่เป็นที่ชัดเจนนัก แม้มีการเก็บกู้ปืนใหญ่สัมฤทธิ์ส่วนมากของเรือขึ้นมาได้ในศตวรรษที่ 17 จนกระทั่งปลายทศวรรษ 1950 จึงมีการพบตำแหน่งของเรือท่ามกลางเส้นทางเดินเรือที่วุ่นวายนอกอ่าวสต็อกโฮล์ม ตัวเรือได้รับการเก็บกู้ในปี 1961 และนำมาเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์ชั่วคราวที่เรียกว่า Wasavarvet (อู่เรือวอซา) จนกระทั่งปี 1988 เรือจึงได้ย้ายมาเก็บรักษาถาวรที่พิพิธภัณฑ์เรือวอซาในอุทยานแห่งชาตินครหลวง (Royal National City Park) ในเมืองสต็อกโฮล์ม เรือเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งในประเทศสวีเดน โดยมีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยียนมากกว่า 35 ล้านคนตั้งแต่ปี 1961 ตั้งแต่เรือได้รับการค้นพบ วอซา ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ 'ช่วงเวลาอันยิ่งใหญ่' ของประเทศสวีเดน
เรือสร้างขึ้นภายใต้คำสั่งของกุสตาฟวัส อดอลฟัส (Gustavus Adolphus) กษัตริย์แห่งสวีเดน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการขยายอำนาจทางทหารเพื่อทำสงครามกับโปแลนด์–ลิทัวเนีย (1621–1629) เรือต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือในสต็อกโฮล์มโดยวิสาหกิจเอกชนในระหว่างปี 1626–1627 มีการตกแต่งอย่างหรูหรา และติดตั้งอาวุธหลักซึ่งเป็นปืนใหญ่สัมฤทธิ์ที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับเรือและหล่อขึ้นในสต็อกโฮล์มเช่นเดียวกัน วอซา สามารถถือได้ว่าเป็นหนึ่งในเรือติดอาวุธที่ทรงพลังที่สุดในโลกในขณะนั้น แต่อย่างไรก็ตาม เรือกลับไม่มีเสถียรภาพและมีน้ำหนักมากเกินไปในโครงสร้างส่วนบนของตัวเรือ ส่งผลให้เรือจมลงภายในไม่กี่นาทีหลังเดินเรือและประสบกับกระแสลมแรง
คำสั่งให้แล่นเรือเป็นผลมาจากการรวมกันของหลายปัจจัย ได้แก่ กษัตริย์ซึ่งเป็นผู้นำกองทัพในโปแลนด์ในช่วงเวลานั้น ร้อนใจต้องการเห็น วอซา เป็นเรือธงของกองหนุนที่แอลสเนบิน (Älvsnabben) ในหมู่เกาะสตอกโฮล์ม และในขณะเดียวกันผู้ใต้บังคับบัญชาของกษัตริย์ยังขาดความกล้าหาญในการหารือถึงปัญหาของเรืออย่างเปิดเผยหรือดำเนินการเลื่อนการเดินเรือครั้งแรกออกไป คณะองคมนตรีแห่งสวีเดนได้เข้ามาทำการไต่สวนหาผู้รับผิดชอบในเหตุการณ์การอับปางของ วอซา นี้ แต่สุดท้ายไม่มีใครถูกลงโทษ
ในช่วงปี 1961 มีการค้นพบโบราณวัตถุหลายพันชิ้นและซากศพของอย่างน้อย 15 ศพทั้งในและรอบ ๆ ตัวเรือ วอซา โดยนักโบราณคดีทางทะเล ในบรรดาสิ่งของที่ค้นพบมากมาย ประกอบด้วย เสื้อผ้า อาวุธ ปืนใหญ่ เครื่องมือ เหรียญ มีด อาหาร เครื่องดื่ม และใบเรือ  สิ่งประดิษฐ์และตัวเรือเองได้ให้ข้อมูลเชิงลึกที่มีค่าแก่นักวิชาการในรายละเอียดเกี่ยวกับยุทธนาวี เทคนิคการต่อเรือ และชีวิตประจำวันในต้นศตวรรษที่ 17 ของประเทศสวีเดน
ส่วนบนของกระดานขวางท้ายเรือ
การเดินทางครั้งแรก

ในวันที่ 10 สิงหาคม 1628 กัปตันเซอฟรีง แฮนสัน (Söfring Hansson) สั่งให้ วอซา ออกแล่นเรือครั้งแรกไปยังฐานทัพที่โอลว์สนาบเบน (Älvsnabben) วันนั้นทะเลสงบและมีลมเบาๆเพียงทิศเดียวจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ เรือถูกทอดโยง (ฉุดด้วยสมอเรือ) ไปตามริมฝั่งตะวันออกของเมืองมุ่งไปทางใต้ของท่าเรือ ก่อนจะกางใบสี่ใบและแล่นไปทางทิศตะวันออก ประตูปืนถูกเปิดออกและยิงสดุดีเมื่อเรือออกจากสต็อกโฮล์ม
เชิงอรรถ

↑  ชื่อดั้งเดิมของเรือคือ Vasen ("ผูกพันไว้ด้วยกัน") ตามสัญลักษณ์มุทรบนตราอาร์มของราชวงศ์วอซา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของตราแผ่นดินของสวีเดนในเวลานั้น แต่ Vasa ได้กลายมาเป็นชื่อที่ได้รับการจดจำอย่างกว้างขวางมากที่สุด เนื่องจากพิพิธภัณฑ์เรือวอซาเลือกชื่อนี้ตามการสะกดคำอย่างเป็นทางการในตอนปลายทศวรรษ 1980 การสะกดคำนี้ได้รับการนำมาใช้เพราะเป็นไปตามรูปแบบที่หน่วยงานด้านภาษาสวีเดนกำหนด และเป็นไปตามการปฏิรูปการสะกดคำอย่างเป็นทางการในสวีเดนในช่วงต้นศตวรรษที่ 20
↑  จริงๆแล้วเรือ วอซา ไม่เคยถูกเรียกว่า regalskepp ก่อนที่จะอับปาง แต่มาจัดเป็นเรือหลวงในภายหลัง
↑  ปืนใหญ่ท้ายเรือ (stern chasers) ยังไม่ได้ติดตั้งบนเรือเมื่อเรืออับปาง
↑  ก่อนขึ้นครองราชย์ พระเจ้าชาร์ลทรงเป็นดยุกแห่งโซเดอร์แมนแลนด์ (Södermanland) มีตราอาร์มเป็นกริฟฟอนยืนผงาด ซึ่งเป็นท่ายืนตรงหันข้างยกขาหน้า
บรรณานุกรม

(สวีเดน) Cederlund, Carl Olof (1997) Nationalism eller vetenskap? Svensk marinarkeologi i ideologisk belysning. ISBN 91-7203-045-3
Cederlund, Carl Olof (2006) Vasa I, The Archaeology of a Swedish Warship of 1628, series editor: Fred Hocker ISBN 91-974659-0-9
(สวีเดน) Dal, Lovisa and Hall Roth, Ingrid Marinarkeologisk tidsskrift, 4/2002
Hocker, Fred (2011) Vasa: A Swedish Warship. Medströms, Stockholm. ISBN 978-91-7329-101-9
Kvarning, Lars-Åke and Ohrelius, Bengt (1998) The Vasa: the Royal Ship ISBN 91-7486-581-1
Roberts, Michael (1953–58) Gustavus Adolphus: A History of Sweden 1611–1632 (2 vols, 1953, 1958)
(สวีเดน) Sandström, Anders (1982) Sjöstrid på Wasas tid: Wasastudier, nr 9 ISBN 91-85268-15-1
Soop, Hans (1986) The Power and the Glory: The Sculptures of The Warship Wasa ISBN 91-7402-168-0
(สวีเดน) Modellen: Vasamodeller från när och fjärran (1997), ISBN 91-85268-69-0 (Vasa Museum exhibit catalog)
Franzén, Anders (1974) The Warship Vasa: deep diving and marine archaeology in Stockholm. Norstedt, Stockholm. ISBN 91-1-745002-0
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of the Vasa Museum เก็บถาวร 2017-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Vasa's revival Report on the Vasa from the University of Miami.
SVT Play Video clips of the recovery of Vasa (in Swedish).
The Vasa of 1628 เก็บถาวร 2008-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน High resolution photos of the Vasa and the 1:10 scale model in the Vasa museum
Why The Vasa Sank: 10 Lessons Learned
Virtual tour 360 degrees panoramas of the Vasa Museum
59°19′40″N 18°05′28″E﻿ / ﻿59.32778°N 18.09111°E﻿ / 59.32778; 18.09111
แผนที่ดินแดนของสวีเดนที่แสดงถึงการขยายดินแดนและเสียดินแดนในระหว่างปี 1560–1815 ในปีเรือ วอซา ที่สร้างขึ้นและจมลง สวีเดนยังไม่ได้ขยายดินแดนไปถึงยังเมืองทางใต้ในปัจจุบัน แต่ครอบครองพื้นที่ที่เป็นของประเทศเอสโตเนียและประเทศเอสโตเนีย รวมทั้ง อินเกรีย (Ingria) และคาเรเลียในปัจจุบัน
ด้านกราบซ้ายของ วอซา
แบบจำลองแสดงภาพตัดขวางของตัวเรือ วอซา ภาพวาดแสดงให้เห็นถึงระวางสินค้าและดาดฟ้าเรือสำหรับติดตั้งปืนสองชั้น
ภาพภายในของดาดฟ้าเรือสำหรับติดตั้งปืนชั้นล่าง มองไปทางหัวเรือ
เรือจำลองขนาด 1:10 ที่จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์เรือวอซา ได้รับการทาสีที่เชื่อว่าเป็นสีดั้งเดิม
แบบจำลองประติมากรรมบางส่วนของเรือในพิพิธภัณฑ์พิพิธภัณฑ์เรือวอซา ที่ได้รับการทาสีซึ่งเชื่อว่าเป็นสีดั้งเดิม
เม็ดสีที่ใช้ในอู่ต่อเรือซึ่งสร้างขึ้นใหม่ จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์เรือวอซา
สต็อกโฮล์มตอนกลาง - การเคลื่อนที่ของเรือ วอซา จากสเคียพสการ์เดน (Skeppsgården) ('อู่ต่อเรือ') ไปยังจุดที่ทอดสมอใกล้ปราสาทเก่าเพื่อตกแต่งและติดตั้งอาวุธในฤดูใบไม้ผลิปี 1628 และจุดสุดท้ายคือจุดที่เรืออับปาง
หลุยส์ เบรเก

| หลุยส์ เบรเก |
| --- | --- |

เกิด: 2 มกราคม ค.ศ. 1880(1880-01-02)
เสียชีวิต: 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1955(1955-05-04) (75 ปี)
หลุยส์ ชาลส์ เบรเก (2 มกราคม 1880 – 4 พฤษภาคม 1955) เป็นผู้ออกแบบและสร้างอากาศยานชาวฝรั่งเศส ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกการบินในยุคแรก ๆ
ประวัติ

หลุยส์ ชาลส์ เบรเก เป็นหลานชายของ Louis-Francois-Clement-Breguet และเป็นทายาทของ Abraham-Louis Breguet หมอดูผู้มีชื่อเสียง
ในปี 1902 เขาได้แต่งงานกับ Nelly Girardet ลูกสาวของจิตรกร Eugène Girardet พวกเขามีลูกด้วยกัน 5 คน
ในปี 1903 เขาสำเร็จการศึกษาจาก École supérieure d' électricité
ในปี 1905 เขากับ ฌักส์ น้องชายของเขา เริ่มทำงานเกี่ยวกับไจโรเพลน (บรรพบุรุษของเฮลิคอปเตอร์) ที่มีปีกที่ยืดหยุ่นได้ ภายใต้การแนะนำของ Charles Richet
กีฬาเรือใบในโอลิมปิก

เบรเกคว้าเหรียญทองแดงในกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 โดยเรือยอทช์ความยาว 8 เมตรของเขาชื่อ Namousa
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

พ.ศ. 2463 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
อักษรบาหลี

| อักษรบาหลี Aksara Bali ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬩᬮᬶ |
| --- | --- |

ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ช่วงยุค: ประมาณ ค.ศ. 1000-ปัจจุบัน
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: บาหลี ซาซัก
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ชุดตัวอักษรไซนายดั้งเดิม[a]ชุดตัวอักษรฟินิเชีย[a]ชุดตัวอักษรแอราเมอิก[a]พราหมีปัลลวะกวิเก่าอักษรบาหลี
ระบบพี่น้อง: บาตัก ไบบายิน ชวา ลนตารา มากาซาร์ ซุนดาเก่า เรินจง เรอจัง
ISO 15924
ISO 15924: Bali (360), ​Balinese
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Balinese
ช่วงยูนิโคด: U+1B00-U+1B7F
[a] ต้นกำเนิดเซมิติกของอักษรพราหมีโดยทั่วไปยังไม่เป็นที่ยอมรับ
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรบาหลี (บาหลี: Aksara Bali) หรือ ฮานาจารากา (Hanacaraka) เป็นอักษรสระประกอบที่ใช้งานบนเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย โดยทั่วไปใช้เขียนภาษาบาหลี, ชวาเก่า และสันสกฤต ภาษาซาซักบนเกาะลมบกก็ใช้อักษรนี้ เพียงแต่ดัดแปลงให้เข้ากับภาษาของตนเอง อักษรนี้พัฒนามาจากอักษรพราหมี และมีความคล้ายคลึงกับอักษรสมัยใหม่ในเอเชียใต้และตะวันออกเฉียงใต้อย่างมาก อักษรบาหลีกับอักษรชวาถือเป็นอักษรที่ประณีตและวิจิตรที่สุดในบรรดาตระกูลอักษรพราหมีในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
แม้ว่าในปัจจุบันอักษรนี้ถูกแทนที่ด้วยอักษรละติน อักษรบาหลียังคงแพร่หลายอย่างมีนัยสำคัญในพิธีแบบดั้งเดิมของเกาะ และมีส่วนเกี่ยวโยงกับศาสนาฮินดูอย่างมาก ส่วนใหญ่ในปัจจุบันใช้อักษรนี้ในการคัดลอกลนตาร์ หรือเอกสารตัวเขียนใบตาลที่มีข้อความทางศาสนา
ลักษณะ

มีรูปพยัญชนะซ้อนสำหรับตัวสะกด เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน
อักษร

อักษรพื้นฐานในภาษาบาหลีคือ aksara (ᬅᬓ᭄ᬱᬭ) และแต่ละอักษรเป็นพยางค์ที่มีสระลดรูป /a/
อักษร > พยัญชนะ

พยัญชนะมีชื่อเรียกว่า wianjana (ᬯ᭄ᬬᬜ᭄ᬚᬦ) หรือ aksara wianjana (ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬯ᭄ᬬᬜ᭄ᬚᬦ) อักษรบาหลีมีพยัญชนะ 33 ตัว ในจำนวนนี้มี 18 ตัวที่มีชื่อว่า wreṣāstra (ᬯᬺᬱᬵᬲ᭄ᬢ᭄ᬭ) ซึ่งใช้เขียนคำศัพท์พื้นฐานในภาษาบาหลี ส่วนอีก 15 ตัวมีชื่อว่า sualalita (ᬰ᭄ᬯᬮᬮᬶᬢ) ซึ่งโดยหลักเขียนคำยืมภาษาสันสกฤตและกวิในภาษาบาหลี โดยมีการเรียงพยัญชนะตามรูปแบบสันสกฤตและรูปแบบฮานาจารากา
อักษร > พยัญชนะ > รูปแบบฮานาจารากา

พยัญชนะบาหลีสามารถเรียงในรูปแบบฮานาจารากา ซึ่งเป็นกวี 4 แถวจากตำนานอาจี ซากา อย่างไรก็ตาม รูปแบบนี้มีเฉพาะ aksara wreṣāstra (ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬯᬺᬱᬵᬲ᭄ᬢ᭄ᬭ) 18 ตัว และไม่รวม aksara sualalita (ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬰ᭄ᬯᬮᬮᬶᬢ) ถึงกระนั้น ตารางข้างล่างได้รวม aksara sualalita เนื่องจากรูปอักษรโรมันในปัจจุบันไม่มีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรสำหรับพยัญชนะ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬯ᭄ᬬᬜ᭄ᬚᬦ Aksara Wianjana พยัญชนะ
| กวี | แถวแรก | แถวแรก | แถวแรก | แถวแรก | แถวแรก | แถวที่สอง | แถวที่สอง | แถวที่สอง | แถวที่สอง | แถวที่สอง | แถวที่สาม | แถวที่สาม | แถวที่สาม | แถวที่สาม | แถวที่สี่ | แถวที่สี่ | แถวที่สี่ | แถวที่สี่ |
| สัทอักษรสากล | [ha] | [na] | [tʃa] | [ra] | [ka] | [da] | [ta] | [sa] | [wa] | [la] | [ma] | [ga] | [ba] | [ŋa] | [pa] | [dʒa] | [ja] | [ɲa] |
| Aksara Latin ถอดเป็นอักษรละติน | ha | na | ca | ra | ka | da | ta | sa | wa | la | ma | ga | ba | nga | pa | ja | ya | nya |
| Aksara Wreṣāstra ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬯᬺᬱᬵᬲ᭄ᬢ᭄ᬭ | ᬳ | ᬦ | ᬘ | ᬭ | ᬓ | ᬤ | ᬢ | ᬲ | ᬯ | ᬮ | ᬫ | ᬕ | ᬩ | ᬗ | ᬧ | ᬚ | ᬬ | ᬜ |
| Aksara Sualalita ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬰ᭄ᬯᬮᬮᬶᬢ |  | ᬡ | ᬙ |  | ᬔ | ᬥ ᬟ ᬠ | ᬣ ᬝ ᬞ | ᬰ ᬱ |  |  |  | ᬖ | ᬪ |  | ᬨ | ᬛ |  |  |