stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาวหิมะ

สาวหิมะ
สาวหิมะ หรือ ยูกิอนนะ (ญี่ปุ่น: 雪女; โรมาจิ: yuki onna) ตามความเชื่อของชาวญี่ปุ่น  เป็นชื่อที่ใช้เรียกภูตหิมะที่มีรูปร่างเป็นสตรีที่งดงาม ว่ากันว่าเป็นจิตวิญญาณแห่งฤดูหนาว ซึ่งยูกิอนนะนี้ จะมีลักษณะเป็นผู้หญิงสาวสวย สวมชุดกิโมโนสีขาวสะอาด นางจะปรากฏตัวบนภูเขาหิมะในวันที่มีพายุหิมะ และหลอกล่อให้ผู้ชายที่หลงใหลในความงามของนางไปสู่ความตาย เรื่องเล่าของสาวหิมะมีหลากหลายอยู่ว่า บางครั้งเล่ากันว่าในวันที่หิมะตกหนัก นักเดินทางที่โชคไม่ดี จะได้พบกับสาวหิมะท่ามกลางพายุหิมะที่อันตราย เธอจะสวมกิโมโนสีขาว และค่อนข้างตัวสูง บ้างก็เล่าว่าเธอสวมกิโมโนสีแดง แล้วรอยเท้าที่เธอเดิน เต็มไปด้วยคราบเลือด บางครั้งเชื่อว่าสาวหิมะเป็นวิญญาณของหญิงที่ตั้งครรภ์ ที่ตายเพราะพายุหิมะ และเมื่อใครเดินผ่านมาตามทางแล้วพบเห็นเธอเข้า เธอจะยิ้มแล้วยอมให้คนนั้นอุ้มลูก เหยื่อจะไม่สามารถปล่อยลูกของเธอได้เมื่ออุ้มแล้ว และลูกของเธอจะหนักขึ้นและเย็นจนแข็ง ทำให้เหยื่อขยับไปไหนไม่ได้ และจะจมหิมะตาย
ทว่าเรื่องเล่าที่มีชื่อเสียงของสาวหิมะ เป็นเรื่องที่มีอยู่ว่า ชายตัดฟืน 2 คน คนหนึ่งยังหนุ่ม ส่วนอีกคนค่อนข้างมีอายุ ติดอยู่ท่ามกลางพายุหิมะไม่สามารถกลับได้ จึงต้องหาที่พักซึ่งเป็นกระท่อมร้างเพื่อหลบหิมะก่อน เมื่อทั้งคู่หลับลง กลางดึกนั้นมีเพียงชายคนที่อายุน้อยกว่ากึ่งหลับกึ่งตื่น เห็นผู้หญิงที่สวมกิโมโนสีขาว หน้าตาซีดเผือด และมีแววตาที่น่ากลัว เป่าลมหายใจใส่ชายคนที่มีอายุกว่า ชายคนที่อายุน้อยกว่าตกใจมากจนพูดไม่ออก แล้วสาวหิมะก็เข้ามากระซิบว่าเธอจะไว้ชีวิตเขา ตราบเท่าที่เขาไม่แพร่งพรายเรื่องของเธอให้ใครรู้ แล้วสาวหิมะก็หายตัวไป เขาพบว่าชายคนที่สูงวัยกว่าได้แข็งตายไปแล้ว
หลังจากนั้น 1 ปีให้หลัง เขาได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ค่อนข้างสูง หน้าตาซีดเผือด แต่เป็นผู้หญิงที่หน้าตาดี เขาตัดสินใจแต่งงานและอยู่กินกับเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะมีลูกกับเขาถึง 10 คน แต่ความงามของเธอไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยซักนิดเดียว วันหนึ่งสามีก็เกิดหลุดปาก เล่าเรื่องสาวหิมะออกมาให้เธอฟัง เมื่อเธอได้ยิน เธอก็คืนร่างกลับเป็นสาวหิมะตนเดิม ตนเดียวกับที่สามีเคยเจอ ด้วยความเป็นมนุษย์ ฝ่ายสามีเกิดหวาดกลัวภรรยา แต่เพราะว่าเธอเห็นแก่ลูกๆ จึงไว้ชีวิตสามีแล้วหายตัวไป หลังจากนั้นก็ไม่มีใครได้พบกับสาวหิมะนางนั้นอีกเลย
ส่วนใหญ่แล้ว เรื่องเล่าของ ยุกิอนนะ จะปรากฏในทางตอนเหนือของเกาะญี่ปุ่นเสียเป็นส่วนมาก ไม่ว่าจะเป็นทางแถบฮกไกโดหรือทางแถบจังหวัดอิวาเตะ เนื่องจากทางตอนเหนือของญี่ปุ่นจะมีอากาศหนาวเย็น และมีหิมะปกคลุมอยู่เกือบตลอดทั้งปี จึงมีเรื่องเล่าขานของยูกิอนนะ มากกว่าท้องที่อื่นๆ 
และนอกจากนี้เกมออนไลน์ชื่อดังอย่างเทลส์รันเนอร์ยังใช้เรื่องของสาวหิมะมาทำเป็นการแข่งขันโดยใช้ชื่อเจ้าหญิงหิมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลสาวหิมะ จาก obakemono.com (14/10/2007) (อังกฤษ)
ข้อมูลสาวหิมะ จาก Youkai Library เก็บถาวร 2007-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(14/10/2007) (อังกฤษ)
สมองใหญ่

| ซีรีบรัม   (Cerebrum) |
| --- | --- |
แผนภาพแสดงการแบ่งส่วนของสมองในเอ็มบริโอสัตว์ที่มีกระดูกสันหลัง
รายละเอียด
หลอดเลือดแดง: หลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัล (anterior cerebral artery) , หลอดเลือดแดงมิดเดิลซีรีบรัล (middle cerebral artery) , หลอดเลือดแดงโพสทีเรียร์ซีรีบรัล (posterior cerebral artery)
หลอดเลือดดำ: หลอดเลือดดำซีรีบรัล (cerebral veins)
ตัวระบุ
MeSH: D054022
นิวโรเล็กซ์ ID: birnlex_1042
TA98: A14.1.03.008  A14.1.09.001
TA2: 5416
TH: H3.11.03.6.00001
TE: Terminologia Embryologica {{{2}}}.html EE5.14.1.0.2.0.12  .{{{2}}}{{{3}}}
FMA: 62000
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เทเลนเซฟาลอน (Telencephalon) เป็นส่วนของสมองส่วนหน้า เป็นโครงสร้างที่ใหญ่ของสมองซึ่งทำหน้าที่หลากหลาย อาจเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ซีรีบรัม (Cerebrum) หรือ สมองใหญ่ ในทางเทคนิค เทเลนเซฟาลอนหมายถึงซีรีบรัล เฮมิสเฟียร์ (cerebral hemispheres) และโครงสร้างเล็กๆ อื่นๆ ภายในสมอง สมองส่วนนี้เป็นส่วนที่อยู่หน้าสุดในการแบ่งส่วนของสมองในเอ็มบริโอ เจริญมาจากโปรเซนเซฟาลอน
โครงสร้าง

เทเลนเซฟาลอนประกอบด้วยส่วนต่างๆ ดังนี้
ระบบลิมบิก (Limbic system)
ซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ (Cerebral cortex)
เบซัล แกงเกลีย (Basal ganglia)
ออลแฟคทอรี บัลบ์ (Olfactory bulb)
องค์ประกอบ

เทเลนเซฟาลอนประกอบด้วยส่วนที่คนทั่วไปเรียกว่า เนื้อสมอง โครงสร้างนี้อยู่บนก้านสมองและเป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดและพัฒนามากที่สุดในบรรดาส่วนของสมองทั้ง 5 ส่วน ส่วนเทเลนเซฟาลอนเป็นส่วนที่เกิดขึ้นมาใหม่ที่สุดในช่วงวิวัฒนาการ ที่ซึ่งสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีขนาดใหญ่ที่สุดและพัฒนามากที่สุดในบรรดาสัตว์ทุกสปีชีส์ เทเลนเซฟาลอนเจริญมาจากโปรเซนเซฟาลอน (prosencephalon) ซึ่งเป็นกระเปาะแรกในบรรดากระเปาะทั้งสามที่สร้างขึ้นมาจากนิวรัล ทูบ (neural tube) ในเอ็มบริโอ
ในการแบ่งส่วนของสมองในแบบดั้งเดิม เทเลนเซฟาลอนแบ่งออกเป็น 4 ส่วน แต่ในปัจจุบันมีงานวิจัยอธิบายการจัดแบ่งที่ย่อยลงไปอีก
ในมนุษย์ เทเลนเซฟาลอนอยู่ล้อมรอบสมองส่วนที่เก่าแก่กว่า ระบบลิมบิก, ระบบรับรู้กลิ่น, และระบบสั่งการส่งใยประสาทจากบริเวณซับคอร์ติคัล (ชั้นลึก) (subcortical areas) ของซีรีบรัมไปยังส่วนของก้านสมอง ระบบความนึกคิด (cognitive system) และระบบความตั้งใจ (volitive system) ส่งใยประสาทจากบริเวณคอร์ติคัล (cortical area) ของซีรีบรัมไปยังทาลามัสและไปยังบริเวณอื่นๆ ของก้านสมอง เครือข่ายทางประสาทของเทเลนเซฟาลอนช่วยในพฤติกรรมการเรียนรู้ที่ซับซ้อน เช่น ภาษา ระบบดังกล่าวประกอบด้วยเนื้อขาว (white matter) และ เนื้อเทา (grey matter) ส่วนเนื้อเทามีการพับทบอย่างมากซึ่งน่าจะช่วยในการบรรจุกลุ่มเซลล์จำนวนมากในปริมาตรสมอง โดยการเพิ่มพื้นที่ผิว เทเลนเซฟาลอนยังประกอบด้วยบริเวณที่มีต้นกำเนิดจาก archipallium, paleopallium และ neopallium การเจริญของ neopallium ซึ่งประกอบด้วยส่วนซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ เป็นลักษณะเฉพาะของมนุษย์และไพรเมต
หน้าที่ > ภาษาและการสื่อสาร

บทความหลัก: ภาษา
ส่วนของซีรีบรัม คอร์เท็กซ์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทเลนเซฟาลอน ทำหน้าที่ในการพูดและภาษา ส่วนที่สั่งการเกี่ยวกับภาษาได้แก่บริเวณโบรคา (Broca's area) ภายในสมองกลีบหน้าของสมอง การเข้าใจคำพูดเกี่ยวข้องกับบริเวณเวอร์นิเก (Wernicke's area) ซึ่งอยู่บริเวณรอยต่อของสมองสมองกลีบขมับและสมองกลีบข้าง บริเวณทั้งสองเชื่อมต่อกันด้วยลำเส้นใยประสาทขนาดใหญ่เรียกว่า อาร์คูเอท ฟาสซิคูลัส (arcuate fasciculus) การเสื่อมของบริเวณโบรคาจะทำให้เกิดภาวะเสียการสื่อความชนิด expressive aphasia (non-fluent aphasia)  ในขณะที่การเสื่อมในบริเวณเวอร์นิเกส่งผลให้เกิดภาวะเสียการสื่อความชนิด receptive aphasia (fluent aphasia)
หน้าที่ > การเคลื่อนไหว

เทเลนเซฟาลอนทำหน้าที่เกี่ยวกับการสั่งการในร่างกายมนุษย์ หน้าที่ดังกล่าวเริ่มต้นภายในไพรมารี มอเตอร์ คอร์เท็กซ์ (primary motor cortex) และบริเวณอื่นๆ ในบริเวณสั่งการของกลีบสมองด้านหน้า เมื่อสมองส่วนนี้เสียไป สมองจะไม่สามารถส่งสัญญาณผ่านเส้นประสาทไปยังเส้นประสาทสั่งการของกล้ามเนื้อ และทำให้เกิดโรคที่เรียกว่า Motor Neurone Disease การเสื่อมของสมองประเภทนี้ทำให้เกิดกล้ามเนื้ออ่อนแรง และขาดความแม่นยำ มากกว่าทำให้เกิดอัมพาตทั้งตัว
หน้าที่ > การดมกลิ่น

ออลแฟคทอรี บัลบ์เป็นส่วนที่อยู่ด้านล่างของสมองส่วนที่อยู่หน้าสุด ส่วนนี้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางชนิดจะมีขนาดใหญ่มาก แต่ในมนุษย์สมองส่วนนี้มีขนาดเล็ก การเสื่อมของออลแฟคทอรีบัลบ์ทำให้สูญเสียการรับรู้กลิ่น
หน้าที่ > ความจำ

หน้าที่เกี่ยวกับความจำของสมองเกี่ยวข้องกับส่วนฮิปโปแคมปัส (hippocampus) ความเกี่ยวข้องนี้ได้ถูกอธิบายขึ้นในผู้ป่วยที่ชื่อ HM ผู้ซึ่งถูกผ่าตัดเอาสมองส่วนฮิปโปแคมปัสทั้ง 2 ข้างออกเพื่อรักษาอาการลมชัก หลังการผ่าตัด HM มีอาการ anterograde amnesia หรือภาวะที่ไม่สามารถสร้างความทรงจำใหม่ได้ ปัญหานี้ได้บรรจุในภาพยนตร์เรื่อง Memento ที่ซึ่งตัวเอกของเรื่องต้องถ่ายภาพผู้คนที่เขาเคยพบเพื่อที่จะสามารถจำได้ว่าเคยทำอะไรในวันหลังจากที่เขาประสบอุบัติเหตุ
แหล่งข้อมูลอื่น

Cerebrum Medical Notes on rahulgladwin.com เก็บถาวร 2008-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซีรีบรัม
หยาง ปัว

| หยาง ปัว |
| --- | --- |
เกิด: 11 ตุลาคม พ.ศ. 2526
| เหรียญรางวัล> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ   จีน .เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  โดฮา 2549  | ฟลายเวต |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย
|  |  อูลานบาตาร์ 2550  | ฟลายเวต |
หยาง ปัว (จีนตัวย่อ: 杨波; จีนตัวเต็ม: 楊波; พินอิน: Yáng Bō) เกิดเมื่อ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2526  เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวจีนซึ่งได้เหรียญทองแดงกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2549 ที่โดฮา ในรุ่นฟลายเวต โดยแพ้วิโอลิโต ปายลา จากฟิลิปปินส์ในรอบรองชนะเลิศ และได้เหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชียรุ่นฟลายเวตเมื่อ พ.ศ. 2550
แหล่งข้อมูลอื่น

Results 2006
สาปสาง

| สาปสาง |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท บี-แฮปปี้ ทูเก็ทเธอร์ จำกัด
เขียนโดย: วาทินีย์ โอฬาร์กร
กำกับโดย: กรัณย์ คุ้มอนุวงษ์
แสดงนำ: สราวุธ มาตรทอง กุลมาศ ลิมปวุฒิวรานนท์ จิระ ด่านบวรเกียรติ จริญญา ศิริมงคลสกุล ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ ไอยวริญท์ โอสถานนท์
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: เธอไม่เคยตาย - กุลมาศ ลิมปวุฒิวรานนท์
จำนวนตอน: 27 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: บุณฑณิก บูลย์สิน
ความยาวตอน: 60 นาที / ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์ช่อง 8
ออกอากาศ: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 – 16 เมษายน พ.ศ. 2557
สาปสาง เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนว ดราม่า-ตื่นเต้น-สยองขวัญ นำแสดงโดย สราวุธ มาตรทอง, กุลมาศ ลิมปวุฒิวรานนท์, จิระ ด่านบวรเกียรติ, จริญญา ศิริมงคลสกุล และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557–16 เมษายน พ.ศ. 2557 ทุกวันจันทร์ - พุธ เวลา 08.00 น. , 11.00 น. , 20.00 น. ต่อจากละครเรื่องผู้ชนะสิบทิศ ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 8 ผลิตโดย บริษัท บี-แฮปปี้ ทูเกทเธอร์ จำกัด (B-HAPPY TOGETHER) ดูแลการผลิต บุณฑณิก บูลย์สิน อำนวยการผลิต องอาจ สิงห์ลำพอง บทประพันธ์โดย วาทินีย์ โอฬาร์กร และบทโทรทัศน์โดย วาทินีย์ โอฬาร์กร, ขวัญปีใหม่ กำกับการแสดงโดย กรัณย์ คุ้มอนุวงษ์
รายชื่อนักแสดงนำ

กุลมาศ ลิมปวุฒิวรานนท์ รับบทเป็น ช่อเอื้อง
สราวุธ มาตรทอง รับบทเป็น กรณ์
จิระ ด่านบวรเกียรติ รับบทเป็น ณรา
จริญญา ศิริมงคลสกุล รับบทเป็น พริ้ว
ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ รับบทเป็น ไท
ไอยวริญท์ โอสถานนท์ รับบทเป็น แพรว
พิศมัย วิไลศักดิ์ รับบทเป็น ครูอาภาพิลัย
ไชย ขุนศรีรักษา รับบทเป็น พ่อปู่
วิสรรค์ ฉัตรรังสิกุล รับบทเป็น ซินแสเฟย
ยอดชาย เมฆสุวรรณ รับบทเป็น หลวงปู่บุญ
ปิยะดา เพ็ญจินดา รับบทเป็น อนงค์
นักแสดงรับเชิญ

ซีแนม สุนทร รับบทเป็น เฟื่องลดา
ด.ช.อิงครัต ดำรงค์ศักดิ์กุล รับบทเป็น ไท (วัยเด็ก)
ด.ช.ริชาร์ด เกียนี่ รับบทเป็น มอล (หลานชายอนงค์)
ด.ญ.ชนัญญา เลิศวัฒนามงคล รับบทเป็น ช่อฟ้า (ลูกสาวไทกับช่อเอื้อง)
ด.ญ.วรินท์น่า ธรรมนิธิรัตน์ รับบทเป็น ช่อเอื้อง (วัยเด็ก)
แ

เรื่องย่อละคร สาปสาง : กระปุก
: Sap Sang
ลำดับรายการโทรทัศน์

| สถานีโทรทัศน์ช่อง 8: ละครวันจันทร์ - วันพุธ 08:00 - 09:00 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | สาปสาง | ถัดไป |
| ผู้ชนะสิบทิศ | สาปสาง | ดงดอกงิ้ว |
สาปภูษา

| สาปภูษา |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
เขียนโดย: พงศกร
กำกับโดย: โชติรัตน์ รักเริ่มวงษ์
แสดงนำ: วิทยา วสุไกรไพศาล อิศริยา สายสนั่น ธัญญาเรศ เองตระกูล ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: เพลง สาป โดย ธีรนัยน์ ณ หนองคาย เพลง สักคนที่รักจริง โดย บงกช เจริญธรรม เพลง ที่ปลายฟ้า โดย หนึ่งธิดา โสภณ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 14 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: อรุโณชา ภาณุพันธุ์
ความยาวตอน: 2 ชั่วโมง/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 – 14 เมษายน พ.ศ. 2552
สาปภูษา เป็นนวนิยายที่ประพันธ์โดย พงศกร (นายแพทย์พงศกร จินดาวัฒนะ) นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด บทโทรทัศน์ ฐา-นวดี สถิตยุทธการ, นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักเริ่มวงษ์ และออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552–14 เมษายน พ.ศ. 2552 และนำกลับมาออกอากาศรีรันให้ชมอีกครั้งทางช่อง 3 เอสดี ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 11.00 - 12.15 น. และเวลาใหม่ 10.30 - 11.45 น. เริ่ม 30 มกราคม – 6 มีนาคม พ.ศ. 2560
นักแสดง

| ปี | พ> ศ. 2552 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 3
ผู้จัดละคร: บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น
บทโทรทัศน: ฐา-นวดี สถิตยุทธการ นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ผู้กำกับการแสดง: โชติรัตน์ รักเริ่มวงษ์
วันเวลาออกอากาศ: 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552–14 เมษายน พ.ศ. 2552
ออกอากาศรีรัน: ทางช่อง 3 เอสดี ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 11.00 - 12.15 น.  และเวลาใหม่ 10.30 - 11.45 น.  เริ่ม 30 มกราคม – 6 มีนาคม พ.ศ. 2560
บทบาท: นักแสดงหลัก
พชร: วิทยา วสุไกรไพศาล
ไหมพิม: อิศริยา สายสนั่น
เจ้านางสีเกด: ธัญญาเรศ เองตระกูล
หม่อมเจ้าทัด (ร.5)   หม่อมเจ้าชายใหญ่ (ร.6)   ท่านชายนพ (ร.7)   ร.ต.อ. ทาวิธ ศิทธามาส (ปัจจุบัน): ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
หม่อมเจ้าหญิงฉาย (ร.5)   หม่อมเจ้าหญิงจันทร์จรัสเลขา (ร.6)   หม่อมหลวงอารีย์ (ร.7)   ปรีชญา (ปั๋ม) (ปัจจุบัน): ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์
หม่อมเจ้าหญิงโฉม (ร.5)   หม่อมเจ้าหญิงเทพ (ร.6)   หม่อมหลวงอิ่ม (ร.7)   มณีกัญญา (ณี) (ปัจจุบัน): สกาวใจ พูนสวัสดิ์
แทนไท: ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์
หม่อมหลวงรณี: พิศมัย วิไลศักดิ์
ร.ต.ท. ภาติยะ วงศ์มณี: พศิน เรืองวุฒิ
นางผิว: นฤมล พงษ์สุภาพ
พดด้วง: ธงธง มกจ๊ก
มะลิ: รุ้งลาวัณย์ โทนะหงษา
ภุมรี: อรศรี บาเล็นซิเอก้า
จวง: อณูวรณ ปรีญานนท์
หม่อมหลวงรตา: มารศรี ณ บางช้าง
เสด็จพระองค์หญิง: ดวงใจ หทัยกาญจน์
หม่อมแม่ของชายทัด: ชลมารค ธ.เชียงทอง
เสด็จในกรม: ไกรสีห์ แก้ววิมล
หมอผี: ชุมพร เทพพิทักษ์
เจ้าติสสะ: สุเชาว์ พงษ์วิไล
หม่อมเจ้าหญิงทิพย์: มณีรัตน์ คำอ้วน
เพลงประกอบละคร

เพลง สาป ขับร้องโดย ธีรนัยน์ ณ หนองคาย
เพลง สักคนที่รักจริง ขับร้องโดย บงกช เจริญธรรม
เพลง ที่ปลายฟ้า ขับร้องโดย หนึ่งธิดา โสภณ
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละคร สาปภูษา
คาแรกเตอร์นักแสดงและเรื่องย่อละคร สาปภูษา : กระปุก
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครวันพุธ - พฤหัสบดี 20:30 - 22:30 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | สาปภูษา | ถัดไป |
| บริษัทบำบัดแค้น | สาปภูษา | ลูกไม้เปลี่ยนสี |
หัวหลุม

หัวหลุม (อังกฤษ : Wellhead) เป็นส่วนประกอบที่อยู่บนพื้นดินของหลุมผลิตน้ำมันและแก๊ส ซึ่งจะเป็นตัวกักเก็บความดันจากการขุดเจาะ และการผลิต หัวหลุมนั้นสร้างขึ้นมาเพื่อรองรับและกักความดันสำหรับ Casing string ซึ่งจะใส่เข้าไปจากหัวหลุมจนถึงก้นหลุม ระหว่างที่ทำการขุดเจาะในหลุมน้ำมัน จะใช้ตัวควบคุมแรงดันจาก Blowout preventer (BOP) ซึ่งถ้าความดันไม่ถูกควบคุมอย่างดี ทั้งในการขุดเจาะ, ชั้นของ Drilling fluid, Casing, หัวหลุม หรือ BOP ก็จะทำให้เกิดการ Blowout
เมื่อการขุดเจาะเสร็จสิ้น จะมีการควบคุมความดันโดยใช้ Christmas tree ใส่เข้าไปบนหัวหลุม เพื่อใช้ในการแยกวาล์ว และ Choke เพื่อควบคุมการผลลิต
โดยปกติแล้ว หัวหลุมจะถูกเชื่อมกับ Casing string อันแรก และอัดซีเมนต์ลงไประหว่างการขุดเจาะเพื่อที่จะเกาะเป็นโครงสร้างกับหลุม ซึ่งในหลุมที่เจาะเพื่อการสำรวจนั้น จะถูก Abandoned ในภายหลังจะสามารถนำหัวหลุมกลับมาซ่อมแซมและใช้ได้อีกครั้ง
Offshore ซึ่งหัวหลุมจะอยู่บน Platform จะถูกเรียกว่า Surface wellhead และถ้าอยู่ใต้น้ำ จะถูกเรียกว่า Subsea wellhead หรือ Mudline wellhead
ส่วนประกอบที่สำคัญ

ส่วนประกอบหลักของหัวหลุมประกอบไปด้วย
casing head
casing spools
casing hangers
packoffs (isolation) seals
bowl protectors / wear bushings
test plugs
mudline suspension systems
tubing heads
tubing hangers
tubing head adapters
รูปแบบการใช้งาน

หัวหลุมมีการใช้งานที่หลากหลาย เช่น
รองรับ Casing string
รองรับ Tubing
เป็นตัวควบคุมความดัน และแบ่งแยก Casing string ที่พื้นผิวในกรณีที่มีหลายท่อ
เพื่อเป็นตัววัดค่า และไว้ปั๊มผ่านทางช่องว่างระหว่าง Casing string กับ Tubing
เพื่อติด Blowout preventor ระหว่างการดำเนินการขุดเจาะ
เพื่อติดตั้ง Christmas tree ในกระบวนการผลิต
เพื่อความน่าเชื่อถือในการเข้าถึงหลุม
เพื่อติดตั้งปั๊มเข้ากับหลุม
การออกแบบ

ในอุตสาหกรรมน้ำมันมีการออกแบบหัวหลุม (วัสดุ, ขนาด, การทดสอบ ฯลฯ) คือ
API 6A Specification for Wellhead and Christmas Tree Equipment
ISO 10423 Wellhead and Christmas Tree Equipment
ซึ่งปกติแล้วหัวหลุมจะมี 5 ขนาดปกติ คือ 2, 3, 5, 10 และ 15 (x1000) psi ในการทำงานปกติ และสามารถทำงานได้ในช่วงอุณหภูมิ -50 ถึง +250 องศาฟาเรนไฮต์ ซึ่งจะใช้ในตัวแหวนรอง และค่า Yield strength ของวัสดุจะอยู่ที่ 36000 ถึง 75000 psi
หัวเกรียน

“ฝ่ายรัฐสภา” โดยจอห์น เพ็ตติ (John Pettie)
กลุ่มหัวเกรียน หรือ ฝ่ายรัฐสภา (ภาษาอังกฤษ: Parliamentarians หรือ Roundhead) เป็นชื่อที่ใช้เรียกกลุ่มพิวริตันผู้สนับสนุนรัฐสภาแห่งอังกฤษระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ และเป็นผู้สนับสนุนโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ครอมเวลล์ได้รับความก้าวหน้าทางการเมือง, เป็นสมาชิกของสภาสามัญชนผู้มีบทบาทสำคัญ และเป็นนายทหารผู้มีความสามารถ และในที่สุดก็แต่งตั้งตนเองเป็นเจ้าผู้พิทักษ์ ในปี ค.ศ. 1653 ฐานะทางการเมืองและทางการศาสนาของ “ฝ่ายรัฐสภา” รวมทั้งกลุ่มเพรสไบทีเรียน (Presbyterians), กลุ่มรีพับลิกันคลาสสิก (Classical republicanism), กลุ่มเลเวลเลอร์ (Levellers) และ กลุ่มอิสระทางศาสนา (Independents) ศัตรูของ “ฝ่ายรัฐสภา” คือ  “ฝ่ายกษัตริย์นิยม”  ผู้สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์หรือที่เรียกเล่นๆ ว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” (Cavalier)
ที่มาและเบื้องหลัง

ระหว่างสงครามและหลังจากสงคราม “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นคำที่เริ่มใช้ราวปลายปี ค.ศ. 1641 เมื่อมีการโต้กันในรัฐสภาเรื่องร่างพระราชบัญญัติยกเว้นบาทหลวง (Bishops Exclusion Bill) ซึ่งเป็นร่างพระราชบัญญัติที่ห้ามไม่ให้บาทหลวงเป็นสมาชิกรัฐสภาที่ก่อให้เกิดความไม่สงบในเวสต์มินสเตอร์ กลุ่มเพียวริตันบางคนตัดเริ่มผมเกรียนเพื่อให้แยกตนเองจากอย่างชัดเจนผู้ชายในราชสำนักที่ไว้ผมยาวเป็นหลอด เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพรรณาถึงผู้คนที่มาชุมนุมกันว่า:
แต่ที่ขัดกันคือหลังจากที่อัครบาทหลวงวิลเลียม ลอดออกกฎให้นักบวชไว้ผมสั้นในปี ค.ศ. 1636 กลุ่มเพียวริตันก็หันกลับไปไว้ผมยาวตามเดิมและยิ่งยาวกว่าเดิมเพื่อเป็นการประท้วงระบบ แต่ก็ยังรู้จักกันในชื่อ “กลุ่มหัวเกรียน” การไว้ผมยาวมักจะนิยมในกลุ่มอิสระทางศาสนา และ กลุ่มเพียวริตันที่มีตำแหน่งสูงที่รวมทั้งครอมเวลล์เองโดยเฉพาะในปลายสมัยรัฐบาลผู้พิทักษ์ ขณะที่กลุ่มเพรสไบทีเรียนและทหารยังคงต่อต้านการไว้ผมยาว ในปลายสมัยกลุ่มเพียวริตันอินดีเพ็นเดนท์ใช้คำว่า “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นทำนองเหยียดกลุ่มเพรสไบทีเรียนเพียวริตัน
นักประวัติศาสตร์จอห์น รัชเวิร์ธ (John Rushworth) ใน “Historical Collections” กล่าวว่าคำนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1641 โดยเจ้าหน้าที่ชื่อเดวิด ไฮด์ผู้ที่ระหว่างการจลาจลชักดาบออกมาแล้วตะโกนว่าจะ “เชือดคอไอ้หมาหัวเกรียนตัวไหนที่กล้าเห่ากระโชกบาทหลวง”
เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1ที่ปรึกษาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2   (“History of the Rebellion”, เล่ม 4. หน้า 121) กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า: “ผู้ที่เห็นว่าเป็นผู้รับใช้พระเจ้าแผ่นดินถูกเรียกว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” และผู้ที่ต่อต้านเรียกว่า “กลุ่มหัวเกรียน””
ประวัติ

“กลุ่มหัวเกรียน” ในที่สุดก็ได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1648 ที่เป็นผลให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1649 แต่การต่อสู้ก็ยังคงมีอยู่ต่อไปในไอร์แลนด์ และสกอตแลนด์ ในที่สุดครอมเวลล์ก็ได้รับชัยชนะต่อการรุกรานของสกอตแลนด์ที่ยุทธการวูสเตอร์ ในปี ค.ศ. 1651 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงพ่ายแพ้
ดูเพิ่ม

สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ฝ่ายกษัตริย์นิยม
อนุสัญญาปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อนุสัญญากรุงปารีส
| อนุสัญญาปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม |
| --- | --- |
วันลงนาม: 20 มีนาคม ค.ศ. 1883 (1883-03-20)
ที่ลงนาม: ปารีส, ฝรั่งเศส
วันมีผล: 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1884 (1883 version)
ภาคี: 177
ภาษา: ฝรั่งเศส
อนุสัญญากรุงปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม หรือ อนุสัญญากรุงปารีส (Paris Convention for the Protection of Industrial Property) ลงนามที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1883 โดยทั่วไปอาจเรียกสั้น ๆ ว่า Paris Convention
ไทยเข้าเป็นภาคีเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยสาระสำคัญของ Paris Convention เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม (Industrial Property) เช่น สิทธิบัตรการประดิษฐ์ เครื่องหมายการค้า และการออกแบบผลิตภัณฑ์ เป็นต้น ปัจจุบัน Paris Convention มีภาคีทั้งสิ้น 177 ประเทศ*1
ที่มา *1 https://www.pmtw.moc.go.th/aboutwipo
สาปกระสือ

| สาปกระสือ |
| --- | --- |
ประเภท: ดราม่า-พีเรียด-แฟนตาซี-เหนือมนุษย์-ระทึกขวัญ
สร้างโดย: บริษัท เกียรติระพี จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์ : อาณาจินต์  บทโทรทัศน์ : อาณาจินต์
กำกับโดย: ภูมิภัทร์ สังวาลย์วรกุล
แสดงนำ: กฤษฎา พรเวโรจน์ ชลิตา ส่วนเสน่ห์ นภัสกร มิตรธีรโรจน์ อธิชนัน ศรีเสวก
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: ถ้าหากชาติหน้ามีจริง - ปนัดดา เรืองวุฒิ ถ้าหากชาติหน้ามีจริง - เพลง อาร์สยาม
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ถ้าหากชาติหน้ามีจริง  - ปนัดดา เรืองวุฒิ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: ถ้าหากชาติหน้ามีจริง  - เพลง อาร์สยาม
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
จำนวนตอน: 34 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์ช่อง 8 ไลน์ทีวี
ออกอากาศ: 24 กันยายน พ.ศ. 2561 – 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
สาปกระสือ เป็นละครโทรทัศน์แนว ดราม่า-พีเรียด-แฟนตาซี-เหนือมนุษย์-ระทึกขวัญ สร้างจากบทประพันธ์ของ อาณาจินต์ นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 8 ในปี 2561 ผลิตละครโดย บริษัท เกียรติระพี จำกัด โดยผู้จัด อิศริยา สายสนั่น กำกับการแสดงโดย ภูมิภัทร์ สังวาลย์วรกุล นำแสดงโดย กฤษฎา พรเวโรจน์, ชลิตา ส่วนเสน่ห์, นภัสกร มิตรธีรโรจน์, อธิชนัน ศรีเสวก ออกอากาศทุกคืน วันจันทร์ - วันพฤหัสบดี เวลา 18.45 - 19.45 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันจันทร์ที่ 24 กันยายน - 12 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2561 ต่อจากละคร พยัคฆา และเพิ่มวันและเวลาการออกอากาศอีกหนึ่งวันคือวันศุกร์ เวลา 18.25 - 19.25 น. ตั้งแต่วันศุกร์ที่ 12 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 เป็นต้นไป
เรื่องย่อ

ชีวิตของนลินต้องพลิกผัน เมื่อทำผิดครั้งร้ายแรงกับสมบัติของชาติ เธอได้เป็นทายาทสืบทอดสมบัติมหาศาลของยายเพียร พร้อมกับคำสาปในอดีตชาติที่หวนคืนมา ทำให้นลินต้องกลายร่างเป็นกระสือ ถูกชาวบ้านรุมประณามและใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมาน ตฤณฤทธิ์ หนุ่มนักโบราณคดีผู้มีอดีตผูกพันกับนลิน ได้ช่วยปกป้องเธอ และค้นหาคำตอบอันนำไปสู่การไขปมลึกลับ เพื่อช่วยให้นลินหลุดพ้นจากคำสาปชั่วกัปชั่วกัลป์
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์ | พ> ศ. 2561 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 8
ผู้สร้าง: บริษัท เกียรติระพี จำกัด
บทโทรทัศน์: อาณาจินต์
ผู้กำกับการแสดง: ภูมิภัทร์ สังวาลย์วรกุล
นักแสดงหลัก
สิงหล / ดร.ตฤณฤทธิ์ สุวรรณนครา (อาจารย์ตฤณ) (อาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้): กฤษฎา พรเวโรจน์
นลิน การุณโภคิน (ลิน) / สาวิตราณี (เจ้าหญิงแห่งอาณาจักรนารีสุวรรณนคร): ชลิตา ส่วนเสน่ห์
พลเพิ่ม (พล) (พี่ชายปัณรี) / อนันตะราช (เจ้าเมืองอาณาจักรอนันตาปุระ): นภัสกร มิตรธีรโรจน์
ปัณรี (ปัณ) (น้องสาวพลเพิ่ม) / รุจิเทวี (พระสนมเจ้าเมืองอาณาจักรอนันตาปุระ): อธิชนัน ศรีเสวก
นักแสดงสมทบ
ชลันตี (ป้าตี): เพ็ญพักตร์ ศิริกุล
พณิช สถิตธาวรรณ (พีท) / ทหารอาณาจักรอนันตาปุระ: ชานนท์ ทิพกนก
บุรัณย์ (รัณย์): พุทธิพงษ์ คล้ำจีนภาณุวงศ์
อาจารย์มธุรส (รส) (นักวิชาการโบราณคดี): อัจจิมา โกสุมา
อชินี (อุ้ม): จุฬาลักษณ์ จุฬานนท์
ฌาน / ท่านพรามณ์: ปราปต์ปฎล สุวรรณบาง
ฉัตรฉาย (ชาช่า) / พระสนมเจ้าเมืองอาณาจักรอนันตาปุระ: ลลิตา ไพศาล
กำนันบุญสิน เทียมวิลักษณ์ (ชาวบ้านดอนป่าหวาย): เวนย์ ฟอลโคเนอร์
โฉมศรี เทียมวิลักษณ์ (ภรรยากำนันบุญสิน): ไปรมา รัชตะ
กวิตา (ต้า) (เพื่อนนลิน): พิมจันทร์ พิชยะสูตร
ป้านวล: จรรยา ธนาสว่างกุล
วิศวัต (วัต): พสุ สิงห์อุสาหะ
เจ๊หวี: ธงธง มกจ๊ก
ชมพู่: ดวงฤดี บุญบำรุง (ลูลู่)
นายเบา (ลูกน้องกำนันบุญสิน): เขาทราย แกแล็คซี่
นายบาง (ลูกน้องกำนันบุญสิน): 
นายผั๋น (สามีชมพู่): 
โจ๊ก (นักข่าวรุ่นน้องบุรัณย์): 
นักแสดงรับเชิญ
นางเพียร ทองนิวาส: สาวิตรี สามิภักดิ์
ดิษย์ สุวรรณนครา (พ่ออาจารย์ตฤณ): ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล
ศันสนีย์ สุวรรณนครา (แม่อาจารย์ตฤณ): ปวีณา ชารีฟสกุล
นรา การุณโภคิน (แม่นลิน) / เจ้านางอาณาจักรนารีสุวรรณนคร: รชนีกร พันธุ์มณี
ธาตรี / เจ้าเมืองอาณาจักรนารีสุวรรณนคร: อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
พิมพ์พลอย: ชาคริยา เดชมาก (แอนเดรีย)
หลวงปู่คำ / สามียายเพียร: กรุง ศรีวิไล
พรานบุญ: วัชรชัย สุนทรศิริ
เจ๊หวาน: วิริยะ พงษ์อาจหาญ (อุ๊บ)
เจ๊เรียว: 
โส: ฤฐิตา ชัยสกุลชัย
นลิน (วัยเด็ก): ด.ญ. ปารย์ชนก พรหมรินทร์
หมอโรงพยาบาลไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี: กฤตภาส จันทนะโพธิ
น็อต (อดีตคนรักปัณรี): กฤตกร ทองแสง
ผู้ประกาศข่าวภาคสนามช่อง 8: ปรียาภรณ์ ทองสมุทร
ท่านรองปราโมทย์: โอภาส สุทธิเพียร
มะปราง: พจนีย์ ใยละออ
ลูกน้องเจ้าหนี้นอกระบบ: จิรศักดิ์ เนินริมหนอง
ป้าเจ้าของหอพัก: ธวัลรัตน์ พงษ์โพธิ์
พรานป่า: ธงชัย มาเม่น
ชาวบ้านดอนป่าหวาย: ภณิดา สุวรรณสะอาด
ชาวบ้านดอนป่าหวาย: นิพนธ์ จิตเกิด (กบ สักปลาคร๊าฟ)
ชาวบ้านดอนป่าหวาย: ดลฤดี ชะนะ
นางพัช: 
นายชุ่ม: 
เอม: 
รปภ.หมู่บ้าน: ไพโรจน์ น้อยพลาย
ป้า: สกุนตลา ปีกจัตุรัส
ตาหมาย: ชินธันย์ เธียรกิตติพงษ์
เจ้ปริก: ศิรินทร ศรีแก้ว
หมอผี: ชาลี อิ่มมาก
หลวงพ่อที่มารดน้ำมนต์ที่บ้านนลิน: บดินทร์ หมู่หมื่นศรี
แม่ยายเพียร: มาเรียม คำเมือง
นายป่าน (ลูกน้องพรานป่า): 
รง (ลูกน้องพลเพิ่ม): วีรวุฒิ เข้มแข็ง
ชัย (ลูกน้องพลเพิ่ม): 
ป้าหมอตำแย: จินดา เกษม
สารวัตรตำรวจ: ปัญญากร ศรมยุรา
นายธรรม (สามีนางพร): กิติโชค ปิ่นเกตุ (ยอดโต๋)
นางพร (ภรรยานายธรรม): พัชรมัย สุขประเสริฐ
แป๊ะ (สามีบัวลอย): สมบัติ วงศ์ทิพย์
บัวลอย (ภรรยาแป๊ะ): 
ป้า: ยุพา กิ่งจันทร์
หลวงพ่อ: ชเลศวร หาญชนะ
เพลงประกอบละคร

เพลง ถ้าหากชาติหน้ามีจริง - ขับร้องโดย ปนัดดา เรืองวุฒิ (เพลงเปิดเรื่อง-ปิดเรื่อง)
เพลง ถ้าหากชาติหน้ามีจริง - ขับร้องโดย เพลง อาร์สยาม
แหล่งข้อมูลอื่น

สาปกระสือ ที่สยามโซน
เรื่องย่อละครสาปกระสือ (Gossipstar)
เรื่องย่อ สาปกระสือ (Manager Online)
สาปกระสือ เรื่องย่อ ละครช่อง8 (ryt9.com)
เรื่องย่อ สาปกระสือ (ryt9.com)
เรื่องย่อ สาปกระสือ (thairath.co.th)
: เรื่องย่อละคร สาปกระสือ (drama.nangdee.com)