stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

18°30′N 64°30′W﻿ / ﻿18.500°N 64.500°W﻿ / 18.500; -64.500
| หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน British Virgin Islands (อังกฤษ) |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: "Vigilate"  (Latin) "จงตื่นตัวเสมอ"
เพลงชาติ: God Save the King (เพลงสรรเสริญพระบารมี)  เพลงประจำชาติ:โอบิวทีฟูลเวอร์จินไอส์แลนด์ Oh Beautiful Virgin Islands

เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: โรดทาวน์ 18°25′53″N 64°37′23″W﻿ / ﻿18.43139°N 64.62306°W﻿ / 18.43139; -64.62306
ภาษาราชการ: ภาษาอังกฤษ
การปกครอง: อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร

• ประมุข : สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
• ผู้ว่าราชการ : เดวิด พีรีย์
• นายกรัฐมนตรี : ราลฟ์ ที. โอนีล
 
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภาแห่งหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
ก่อตั้ง

• อาณานิคมต่างหาก : พ.ศ. 2503
• ดินแดนปกครองตนเอง : พ.ศ. 2510
 
พื้นที่
• รวม: 153 ตารางกิโลเมตร (59 ตารางไมล์) (216)
• แหล่งน้ำ (%): 1.6
ประชากร
• พ.ศ. 2560 ประมาณ: 30,661
• สำมะโนประชากร 2548: 22,016 คน
• ความหนาแน่น: 260 ต่อตารางกิโลเมตร (673.4 ต่อตารางไมล์) (68)
สกุลเงิน: ดอลลาร์สหรัฐ (USD)
เขตเวลา: UTC-4 (Q)
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC-4
รหัสโทรศัพท์: 1 284
โดเมนบนสุด: .vg
หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน หรือ หมู่เกาะเวอร์จินของอังกฤษ (อังกฤษ: British Virgin Islands) เป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่กว่า 50 เกาะ มีที่ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน ทางตะวันออกของประเทศจาเมกา เดิมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิดัตช์ (Dutch Empire) ภายหลังอังกฤษเข้ามาครอบครอง เมื่อ พ.ศ. 2215
ผู้ตั้งชื่อหมู่เกาะนี้คือ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส โดยตั้งชื่อนามนักบุญ Ursula ซึ่งตามตำนานกล่าวว่าท่านมีสาวกเป็นหญิงสาวพรหมจารีถึง 11,000 คน
การเมืองการปกครอง > ตุลาการ

อำนาจในการพิจารณาไต่สวน อยู่ภายใต้อำนาจของศาลสูงสุดแคริบเบียนตะวันออก (Eastern Caribbean Supreme Court)
ดูเพิ่ม

หมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
หมู่เกาะลีเวิร์ด
หมู่เกาะเวอร์จิน
ทะเลแคริบเบียน
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยภูมิศาสตร์
รัฐบาลหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ)
รัฐบาลหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน (สำนักงาน ณ กรุงลอนดอน) — เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
การท่องเที่ยวแห่งหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
การท่าเรือหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน — เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
National Parks Trust of the British Virgin Islands — เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
คณะกรรมาธิการการคลัง และ เศรษฐกิจ หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน — เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
British Virgin Islands entry at The World Factbook
"Non-Self-Governing Territories listed by General Assembly in 2002". United Nations Special Committee of 24 on Decolonization. สืบค้นเมื่อ 10 March 2005.
British Virgin Islands เก็บถาวร 2008-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from UCB Libraries GovPubs
หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน ที่เว็บไซต์ Curlie
Wikimedia Atlas of British Virgin Islands
คู่มือการท่องเที่ยว British Virgin Islands จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กดินแดนห่างไกลของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ดินแดนภายใต้อำนาจอธิปไตยของชาติในยุโรป แต่ตั้งอยู่ใกล้กับหรือตั้งอยู่บนทวีปอื่นที่ไม่ใช่ยุโรป
เดนมาร์ก: กรีนแลนด์
เนเธอร์แลนด์: กือราเซา  ·  แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ (ซาบา · ซินต์เอิสตาซียึส · โบแนเรอ)  ·  ซินต์มาร์เติน  ·  อารูบา
นอร์เวย์: ควีนมอดแลนด์  ·  เกาะบูเว  ·  เกาะปีเตอร์ที่ 1
โปรตุเกส: มาเดรา  ·  อะโซร์ส
ฝรั่งเศส:  กัวเดอลุป  ·  เกาะกลีแปร์ตอน  ·  แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  ·  แซ็ง-บาร์เตเลมี  ·  แซ็ง-มาร์แต็ง  ·  นิวแคลิโดเนีย  ·  เฟรนช์เกียนา  ·  เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์ (เกาะแซ็ง-ปอล · เกาะอัมสเตอร์ดัม · หมู่เกาะกระจายในมหาสมุทรอินเดีย · หมู่เกาะแกร์เกแลน · หมู่เกาะครอแซ · อาเดลีแลนด์)  ·  เฟรนช์พอลินีเชีย  ·  มายอต  ·  มาร์ตีนิก  ·  เรอูว์นียง  ·   วอลิสและฟูตูนา 
สเปน: กานาเรียส  · เซวตา  ·  ปลาซัสเดโซเบรานิอา (เปญญอนเดเบเลซเดลาโกเมรา · เปญญอนเดอาลูเซมัส · หมู่เกาะชาฟารินัส)  ·  เมลียา
สหราชอาณาจักร:  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  ·  เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา  ·  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  ·  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  ·  เบอร์มิวดา  ·  มอนต์เซอร์รัต  ·  หมู่เกาะเคย์แมน  ·  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  ·  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  ·  หมู่เกาะพิตแคร์น  ·  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  ·  แองกวิลลา 
อิตาลี: เกาะปันเตลเลรีอา  ·   หมู่เกาะเปลาเจ (เกาะลัมปีโอเน • เกาะลัมเปดูซา • เกาะลีโนซา)
หมึกสาว! ลุยหลุดโลก

| --- | --- |
หมึกสาว! ลุยหลุดโลก
หมึกสาว! ลุยหลุดโลก
侵略！イカ娘
ชื่อภาษาอังกฤษ: Invasion! Squid Girl
แนว: ตลก
มังงะ
หมึกสาว! ลุยหลุดโลก
เขียนโดย: มาซาฮิโระ อันเบะ
สำนักพิมพ์:  อะกิตะ    วิบูลย์กิจ
อนิเมะ
หมึกสาว! ลุยหลุดโลก
กำกับโดย: สึโตมุ มิสึชิมะ
สตูดิโอ:  Diomedea
อนิเมะ
Shinryaku!? Ika Musume
กำกับโดย: สึโตมุ มิสึชิมะ, ยาสุทากะ ยามาโมโตะ
เขียนบทโดย: มิจิโกะ โยโคเตะ
สตูดิโอ:  Diomedea
หมึกสาว! ลุยหลุดโลก (ญี่ปุ่น: 侵略！イカ娘; โรมาจิ: Shinryaku! Ika Musume; อังกฤษ: Squid Girl) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวตลก แต่งเรื่องและวาดภาพโดย มาซาฮิโระ อันเบะ มีเนื้อหาเกี่ยวกับทูตปลาหมึกสาว ที่ทนกับพฤติกรรมการทำลายท้องทะเลของมวลมุนษย์ไม่ได้ และบุกขึ้นมาบนผืนพิภพ เพื่อเตรียมรุกรานและยึดครอง แต่ดันไปทำผนังร้านอาหารริมหาด "เรือนทะเล เลมอน" พัง จนต้องทำงานพิเศษในร้านชดใช้
ปัจจุบันตีพิมพ์ลงในนิตยสาร โชเน็งแชมเปียน ในญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์อะกิตะ ในไทยได้ลิขสิทธิ์การตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และภาพยนตร์อนิเมะผลิตโดย Diomedea ได้เริ่มออกอากาศวันที่ 4 ตุลาคม 2553
เนื้อเรื่องย่อ

"สาวน้อยปลาหมึก" ทูตแห่งท้องทะเล เหลืออดกับการกระทำของมนุษย์ที่เลวร้ายเหลือเกินไม่ไหวอีกแล้ว พวกมนุษย์ทำให้ทะเลต้องสกปรก สาวน้อยปลาหมึก จึงได้ขึ้นมายังบนบก เพื่อเตรียมจะรุกรานและขึ้นปกครองเผ่าพันธ์มนุษยชาติ เมื่อมาถึงผืนพิภพสำเร็จ เธอเล็งเห็นว่า สิ่งก่อสร้าง "เรือนทะเล เลมอน" มีความเหมาะสมที่จะใช้ก่อตั้งเป็นฐานทัพ จึงได้บุกเข้าไป เข้าหา "ไอซาวะ เอโกะ" หนึ่งในผู้ดูแลและเจ้าของร้านแห่งนี้ แต่เพราะยุงร้ายมันมาบินรอบตัวสาวน้อยปลาหมึกจนรำคาญ เธอจึงใช้ "หนวดสัมผัส" จู่โจมมันอย่างรุนแรง ผลก็คือ ผนังส่วนหนึ่งของ "เรือนทะเล เลมอน" ถูกทำลาย สาวน้อยปลาหมึกผู้โชคร้าย จึงต้องทำงานชดใช้ค่าซ่อมแซม... แล้วจะรุกรานเหล่ามนุษย์สำเร็จไหมนะ?
สื่อต่างๆ > มังงะ

สำหรับมังงะแต่งเรื่องและวาดภาพโดย มาซาฮิโระ อันเบะ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Weekly Shōnen Champion ตั้งแต่ กรกฎาคม พ.ศ. 2550 จนถึง กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
สื่อต่างๆ > อนิเมะ

อนิเมะสร้างโดย Diomedea โดยออกอากาศทางช่อง TV Tokyo ระหว่างวันที่ 4 ตุลาคม ถึง 27 ธันวาคม พ.ศ. 2553 มีจำนวน 12 ตอน โดยในแผ่น DVD และ Blu-ray ที่ 5 และ 6 ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2554 และ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ได้แถมตอนพิเศษชื่อ "Mini-Ika Musume" ด้วย Media Blasters ได้ลิขสิทธิ์ในการวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือโดยใช้ชื่อว่า Squid Girl และได้วางจำหน่าย 6 ตอนแรกไปเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2554 สำหรับซีซันสองใช้ชื่อว่า Shinryaku!? Ika Musume (ญี่ปุ่น: 侵略!?イカ娘) เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2554 โดยทั้งสองซีซันสามารถดูผ่านทางเว็บ Crunchyroll ได้
สื่อต่างๆ > เพลง

ในอนิเมะซีซันหนึ่งนั้นใช้เพลงเปิดคือเพลง "ชินยาคุ โนะ สึสึเมะ☆" (ญี่ปุ่น: 侵略ノススメ☆; โรมาจิ: Shinryaku no Susume☆; ทับศัพท์: Let's Invade!) ขับร้องโดย ULTRA-PRISM กับ ฮิซาโกะ คาเนะโมโตะ วางจำหน่ายซิงเกิลเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2553 และปิดคือเพลง "เม็ตทาเมริซึม" (ญี่ปุ่น: メタメリズム; โรมาจิ: Metamerizumu; ทับศัพท์: Metamerism) ขับร้องโดย คานาเอะ อิโต้ วางจำหน่ายซิงเกิลเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 สำหรับเพลงประจำตัวละคร ได้แก่ เพลง "อิคะ ไอสึ เทเบะ นา อิกะ?" (ญี่ปุ่น: イ・カ・ア・イ・ス食べなイカ？; โรมาจิ: Ika Aisu Tabe na Ika?; ทับศัพท์: Won't you eat Squid Icecream?), ขับร้องโดย คาเนะโมโตะ, วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 พร้อมกับดีวีดี ในอนิเมะซีซันสองนั้นใช้เพลงเปิดคือเพลง "High Powered" ขับร้องโดย สเฟียร์, และเพลงปิดคือเพลง "คิมิ โอะ ชิรุโคโตะ" (ญี่ปุ่น: 君を知ること; โรมาจิ: Kimi wo Shirukoto; ทับศัพท์: Learning About You) ขับร้องโดย คาเนะโมโตะ
สื่อต่างๆ > สื่ออื่นๆ

เกมตกปลา Shinryaku! Ika Musume วางจำหน่ายโดย Movic สำหรับ iOS เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2554
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็ปไซด์หลักของเรื่อง (ญี่ปุ่น)
เว็ปไซด์ของผู้เขียน (ญี่ปุ่น)
เว็ปบล็อกของผู้เขียน (ญี่ปุ่น)
| ด ค กดิโอเมเดีย |
| --- | --- |
ตั้งแต่ พ.ศ. 2548–2551 ในชื่อว่า สตูดิโอบาร์เซโลนา ตั้งแต่ พ.ศ. 2551–ปัจจุบัน ในชื่อว่า ดิโอเมเดีย
ซีรีส์โทรทัศน์:  Nanatsuiro Drops (2007)  โคโดโมะ โนะ จิคัง (2007)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล (2008)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล: Purezza (2009)  Shinkyoku Sōkai Polyphonica Crimson S (2009)  หมึกสาว! ลุยหลุดโลก (2010)  Astarotte no Omocha! (2011)  หมึกสาว!? ลุยหลุดโลก (2011)  Campione! (2012)  ตัวป่วนชั้นเซียน มาตบเกรียนถึงต่างโลก (2013)  ตัวเลือกสะกิดรักพลพรรคคนเพี้ยน (2013)  เทพจิ้งจอกเงิน (2013)  ปริศนาสั่งฆ่า (2014)  Cute High Earth Defense Club Love! (2015)  เรือรบโมเอะ (2015)  ฟาฟเนียร์ มังกรไร้ขีดจำกัด (2015)  เทพนักดาบข้ามภพ (2015)  Sky Wizards Academy (2015)  The Lost Village (2016)  ฮันดะคุง (2016)  Girlish Number (2016)  สายลมรักฤดูร้อน (2017)  อะโหยัยโง่ (2017)  Action Heroine Cheer Fruits (2017)  My Girlfriend Is Shobitch (2017)  บีทเลส (2018)  จิโอะจัง แม่หนู โหด มัน ฮา (2018)  บทเรียนรักเส้นทางหัวใจ (2019)  คนเล็กทะยานฟ้า (2019–2020)  สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง (2021)  ฟุตซอลบอยส์!!!!! (2022)  เภสัชกรเทพสองโลก (2022)  การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ (2023)  สืบลับฉบับคาโมโนะฮาชิ รอน (2023)  สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง ฤดูกาลที่ 2 (2023) 
โอวีเอ:  Magical Witch Punie-chan (2006–2008)  โคโดโมะ โนะ จิคัง (2007)  โคโดโมะ โนะ จิคัง 2 Gakki (2009)  โคโดโมะ โนะ จิคัง: A Child's Summer Time (2011)  Astarotte no Omocha! EX (2011)  หมึกสาว!! ลุยหลุดโลก (2012–2014)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล: Finale (2012)  Yumekuri (2012)  ตัวป่วนชั้นเซียน มาตบเกรียนถึงต่างโลก (2013)  ตัวเลือกสะกิดรักพลพรรคคนเพี้ยน (2014)  ปริศนาสั่งฆ่า (2014)  Sky Wizards Academy (2016)  My Girlfriend Is Shobitch (2018) 
ภาพยนตร์:  คังโคเระ เดอะ มูฟวี (2016) 
 หมวดหมู่
ตัวละครหลักแห่งเรือนทะเล เลมอน ได้แก่ สาวน้อยปลาหมึก(กลาง) ไอซาว่า เอย์โกะ(ซ้ายบน) และไอซาว่า จิซึรุ(ขวาบน)
หลอดรังสีแคโทด

องค์ประกอบของหลอดภาพ CRT สี: 
1. Three Electron guns (for red, green, and blue phosphor dots) 
2. Electron beams 
3. Focusing coils 
4. Deflection coils 
5. Anode connection 
6. Mask for separating beams for red, green, and blue part of displayed image 
7. Phosphor layer with red, green, and blue zones 
8. Close-up of the phosphor-coated inner side of the screen
หลอดรังสีแคโทด (อังกฤษ: cathode ray tube ชื่อย่อ CRT) เป็นหลอดไฟสุญญากาศที่ประกอบไปด้วย ปืนอิเล็กตรอนซึ่งอาจมีจำนวนมากกว่าหนึ่งอัน และเครื่องฉายฟลูออเรสเซนท์  ลำแสงอิเล็กตรอนจะปล่อยจากโลหะที่ร้อน  แล้วเร่งไปทางด้านที่มีประจุบวกในท่อ โดยหลอดรังสีแคโทดใช้เพื่อสร้างภาพในรูปของแสงที่ปล่อยออกมาจากเครื่องฉายฟลูออเรสเซนท์  โดยภาพที่ถูกสร้างนั้นสามารถแสดง อาทิ คลื่นไฟฟ้า (Oscilloscope), รูปภาพ (โทรทัศน์ หรือหน้าจอคอมพิวเตอร์), และตัวยิงเรดาร์ เป็นต้น
CRT จะใช้ซองแก้วสุญญากาศซึ่งมีขนาดใหญ่, ลึก (เช่น มีความยาวจากผิวหน้าจอภาพด้านหน้าไปยังด้านท้ายของหลอด) ที่ค่อนข้างหนักและค่อนข้างบอบบาง
ประวัติ

คิดค้นขึ้นครั้งแรกโดยนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ชื่อ คาร์ล เฟอร์ดินานด์ บราวน์ (Karl Ferdinand Braun) ในปีคริสต์ศักราช 1897 และมีอีกชื่อหนึ่งว่าหลอดบราวน์ (Braun tube)  โดยเขาได้พัฒนาเครื่องมือวัดคลื่นสัญญาณไฟฟ้าหรือ Oscilloscope ขึ้นมาเป็นคนแรก
หลอดนีออน

ระวังสับสนกับ หลอดฟลูออเรสเซนต์
หลอดนีออน NE-34 จากบริษัทเจเนอรัลอิเล็กทริกยุค ค.ศ. 1930
หลอดนีออน (อังกฤษ: neon lamp) เป็นหลอดไฟระบบปล่อยประจุขนาดเล็ก ประกอบด้วยหลอดแก้วบรรจุก๊าซนีออนความดันต่ำไว้ภายใน และมีขั้วไฟฟ้าสองขั้วอยู่ชิดกันในหลอด
เมื่อจ่ายไฟฟ้าแรงดันสูงที่ขั้ว แรงดันจะกระตุ้นให้ก๊าซนีออนแตกตัวเป็นไอออนสถานะพลาสมา นำกระแสข้ามจากขั้วหนึ่งไปยังอีกขั้วหนึ่ง และเปล่งแสงสีส้มแดงออกมา
หลอดนีออนขนาดเล็ก เบอร์ NE-2 เมื่อจ่ายด้วยไฟฟ้ากระแสตรงและกระแสสลับ
หลอดนีออนขนาดเล็กส่วนใหญ่จะใช้แสดงผลในวงจรไฟฟ้า โดยเฉพาะระบบที่ใช้ไฟบ้าน เช่น การแสดงสถานะของสวิตช์ เนื่องจากหลอดนีออนขนาดเล็กจะเริ่มติดสว่างที่แรงดัน 90-120 โวลต์ และใช้กระแสน้อย (ที่ประมาณ 400 ไมโครแอมแปร์)
ดูเพิ่ม

หลอดนิกซี่
หมู่เกาะเคย์แมน

| หมู่เกาะเคย์แมน Cayman Islands (อังกฤษ) |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: "He hath founded it upon the seas"
เพลงชาติ: ก็อดเซฟเดอะคิง เพลงประจำชาติ: บีเลิฟด์ไอล์เคย์แมน 1

เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: จอร์จทาวน์ 19°20′N 81°24′W﻿ / ﻿19.333°N 81.400°W﻿ / 19.333; -81.400
ภาษาราชการ: อังกฤษ
การปกครอง: อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร

• ประมุข : สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
• ผู้ว่าการ : เจน โอเวน
 
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภา
ก่อตั้ง

• แยกตัวจากจาเมกา : พ.ศ. 2505
 
พื้นที่
• รวม: 260 ตารางกิโลเมตร (100 ตารางไมล์) (207)
• แหล่งน้ำ (%): 1.6
ประชากร
• 2008 ประมาณ: 69,000[ต้องการอ้างอิง] (208)
• สำมะโนประชากร 1999: 40,786
• ความหนาแน่น: 139.5 ต่อตารางกิโลเมตร (361.3 ต่อตารางไมล์) (63rd)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2004 (ประมาณ)
• ต่อหัว: 32,300 (n/a)
เอชดีไอ (2013): 0.888 สูงมาก
สกุลเงิน: Cayman Islands dollar (KYD)
เขตเวลา: UTC-5
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC-5 (ไม่ได้สำรวจ)
ขับรถด้าน: ซ้ายมือ
รหัสโทรศัพท์: 1 345
โดเมนบนสุด: .ky
หมู่เกาะเคย์แมน (อังกฤษ: Cayman Islands) เป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรซึ่งตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียนฝั่งตะวันตก ประกอบด้วยเกาะแกรนด์เคย์แมน เกาะเคย์แมนแบร็กและเกาะลิตเทิลเคย์แมน ตั้งอยู่บริเวณทางใต้ของคิวบา ทางตะวันออกเฉียงเหนือของคอสตาริกา ทางเหนือของปานามา ตะวันออกของเม็กซิโกและตะวันตกเฉียงเหนือของจาเมกา มีประชากรราว 60,765 มีเมืองหลวงคือจอร์จทาวน์ ดินแดนแห่งนี้ถือเป็นศูนย์กลางทางการเงินในภูมิภาคแคริบเบียน[ต้องการอ้างอิง]
การเมืองการปกครอง > ตุลาการ

อำนาจในการพิจารณาไต่สวน อยู่ภายใต้อำนาจของศาลสูงสุดแคริบเบียนตะวันออก (Eastern Caribbean Supreme Court)
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยGeography
หมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
หมู่เกาะลีเวิร์ด
หมู่เกาะเวอร์จิน
ทะเลแคริบเบียน
แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐบาลหมู่เกาะเคย์แมน
การท่องเที่ยวแห่งหมู่เกาะเคย์แมน
Cayman Travel Guide
Wikimedia Atlas of Cayman Islands
Cayman Islands Film Commission เก็บถาวร 2011-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cayman Islands entry at The World Factbook
Cayman Islands from UCB Libraries GovPubs.
หมู่เกาะเคย์แมน ที่เว็บไซต์ Curlie
| ด ค กดินแดนห่างไกลของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ดินแดนภายใต้อำนาจอธิปไตยของชาติในยุโรป แต่ตั้งอยู่ใกล้กับหรือตั้งอยู่บนทวีปอื่นที่ไม่ใช่ยุโรป
เดนมาร์ก: กรีนแลนด์
เนเธอร์แลนด์: กือราเซา  ·  แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ (ซาบา · ซินต์เอิสตาซียึส · โบแนเรอ)  ·  ซินต์มาร์เติน  ·  อารูบา
นอร์เวย์: ควีนมอดแลนด์  ·  เกาะบูเว  ·  เกาะปีเตอร์ที่ 1
โปรตุเกส: มาเดรา  ·  อะโซร์ส
ฝรั่งเศส:  กัวเดอลุป  ·  เกาะกลีแปร์ตอน  ·  แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  ·  แซ็ง-บาร์เตเลมี  ·  แซ็ง-มาร์แต็ง  ·  นิวแคลิโดเนีย  ·  เฟรนช์เกียนา  ·  เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์ (เกาะแซ็ง-ปอล · เกาะอัมสเตอร์ดัม · หมู่เกาะกระจายในมหาสมุทรอินเดีย · หมู่เกาะแกร์เกแลน · หมู่เกาะครอแซ · อาเดลีแลนด์)  ·  เฟรนช์พอลินีเชีย  ·  มายอต  ·  มาร์ตีนิก  ·  เรอูว์นียง  ·   วอลิสและฟูตูนา 
สเปน: กานาเรียส  · เซวตา  ·  ปลาซัสเดโซเบรานิอา (เปญญอนเดเบเลซเดลาโกเมรา · เปญญอนเดอาลูเซมัส · หมู่เกาะชาฟารินัส)  ·  เมลียา
สหราชอาณาจักร:  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  ·  เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา  ·  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  ·  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  ·  เบอร์มิวดา  ·  มอนต์เซอร์รัต  ·  หมู่เกาะเคย์แมน  ·  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  ·  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  ·  หมู่เกาะพิตแคร์น  ·  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  ·  แองกวิลลา 
อิตาลี: เกาะปันเตลเลรีอา  ·   หมู่เกาะเปลาเจ (เกาะลัมปีโอเน • เกาะลัมเปดูซา • เกาะลีโนซา)
หยาดน้ำฟ้า

ในทางอุตุนิยมวิทยา หยาดน้ำฟ้า (อังกฤษ: precipitation) เป็นปรากฏการณ์ของน้ำในอากาศ (hydrometeor) ประเภทหนึ่ง ซึ่งหมายความถึงผลิตภัณฑ์ใด ๆ อันเกิดจากการควบแน่นของไอน้ำในบรรยากาศและตกลงมาด้วยอิทธิพลของแรงโน้มถ่วง รูปแบบหลักของหยาดน้ำฟ้าประกอบด้วยฝนละออง (drizzle), ฝน, ฝนน้ำแข็ง (sleet), หิมะ, ลูกปรายหิมะ (graupel) และลูกเห็บ (hail) หยาดน้ำฟ้าเกิดขึ้นเมื่อบรรยากาศเหนือพื้นดินบริเวณหนึ่งอิ่มตัวด้วยไอน้ำ จากนั้นน้ำเกิดการควบแน่นและตกลงมา หมอก (fog) และหมอกน้ำค้าง (mist) จึงไม่จัดเป็นหยาดน้ำฟ้า มีอยู่สองกระบวนการที่อากาศอิ่มตัวได้ คือ อากาศได้รับความเย็นหรือเพิ่มไอน้ำเข้าไปในอากาศ ซึ่งสองกระบวนการนี้อาจเกิดร่วมกันได้ โดยทั่วไปหยาดน้ำฟ้าจะตกกลับคืนสู่พื้นดิน แต่ยกเว้นน้ำโปรยฐานเมฆ (virga) ซึ่งระเหยไปหมดก่อนตกถึงพื้น หยาดน้ำฟ้าก่อตัวขึ้นเป็นหยาดเล็กที่รวมกันโดยชนกับหยดฝนหรือผลึกน้ำแข็งอื่นภายในเมฆ หยดฝนที่ตกลงมามีขนาดแตกต่างกันตั้งแต่รูปทรงคล้ายแพนเค้กกลมแป้นสำหรับหยดขนาดใหญ่ ถึงทรงกลมเล็กสำหรับหยดขนาดเล็ก เกล็ดหิมะ (snowflake) มีหลายรูปทรงและแบบ ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและความชื้นของอากาศที่เกล็ดหิมะเคลื่อนผ่านก่อนตกสู่พื้น หิมะและลูกปรายหิมะจะเกิดเฉพาะเมื่ออุณหภูมิใกล้ผิวดินใกล้หรือต่ำกว่าจุดเยือกแข็งของน้ำ ส่วนลูกเห็บสามารถเกิดขึ้นในเขตอุณหภูมิอบอุ่นได้จากกระบวนการก่อตัว
โดยรวมหยาดน้ำฟ้าเกิดจากความชื้นเหนือแนวปะทะ (weather front) เป็นหลัก หากมีความชื้นเพียงพอและมีการเคลื่อนที่ขึ้น หยาดน้ำฟ้าจะตกจากมวลอากาศร้อนขึ้นทางแนวดิ่ง (convective cloud) เช่น คิวมูโลนิมบัส และสามารถก่อตัวเป็นบริเวณแถบฝนแคบ ๆ ได้
หยก

| หยก |
| --- | --- |
หยกดิบ
การจำแนก
คุณสมบัติ
สี: แทบทุกสี ส่วนใหญ่เป็นสีเขียว
รูปแบบผลึก: มวลรวมเป็นเม็ดเล็กหรือละเอียด
โครงสร้างผลึก: Monoclinic
การเกิดผลึกแฝด: zu
แนวแตกเรียบ: ไม่
รอยแตก: เป็นชิ้นเล็ก ๆ
ความยืดหยุ่น: เปราะ
ค่าความแข็ง: 6–7
ดรรชนีหักเห: 1.600–1.688
ค่าแสงหักเหสองแนว: 0.020–0.027
การกระจายแสง: ไม่
การเปลี่ยนสี: Absent
ความถ่วงจำเพาะ: 2.9–3.38
ความโปร่ง: โปร่งแสง, ทึบแสง
หยก (อังกฤษ: Jade) คือชื่อที่ใช้เรียกหินซึ่งเป็นอัญมณีอันล้ำค่ามากชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะชาวจีนถือว่าหยกเป็นเจ้าแห่งหินมีค่าทั้งมวล
ในอดีตเข้าใจกันว่าหยกมีเพียงชนิดเดียว ต่อมาเมื่อมนุษย์มีความรู้ทางด้านเคมีมากขึ้น จึงสามารถแยกหยกได้เป็น 2 ชนิด คือ
เจไดต์ (Jadeite) มีองค์ประกอบทางเคมีเป็นโซเดียมอะลูมิเนียมซิลิเกต (NaAl (SiO3)2, Sodium aluminium silicate) มักมีสีเขียวเข้มสดกว่าเนไฟรต์ จัดเป็นหยกชนิดคุณภาพดี อยู่ในระบบผลึกแบบหนึ่งแกนเอียง โดยธรรมชาติมักพบเป็นก้อนเนื้อแน่นประกอบด้วยผลึกขนาดเล็กอยู่รวมกัน มีความวาวตั้งแต่แบบแก้วจนถึงแบบน้ำมัน หยกเจไดต์มีความแข็ง 6.5–7 มีสีในเนื้อพลอยเฉพาะตัว และมักไม่สม่ำเสมอ มีสีเข้มและจางของแต่ละผลึกรวมกันอยู่ โดยเฉพาะในพลอยก้อนจะมีลักษณะเป็นหย่อมสี พบว่าเกิดอยู่ในหินเซอร์เพนทีน ที่ได้จากการแปรสภาพของหินอัคนีชนิดที่มีแร่โอลีวีนอยู่มาก หรือมีโซเดียมอยู่มาก
เนไฟรต์ (Nephrite) มีองค์ประกอบทางเคมีเป็นแคลเซียมแมกนีเซียมซิลิเกต (Calcium magnesium silicate) อยู่ในระบบผลึกหนึ่งแก่นเอียง โดยธรรมชาติมักพบเกิดเป็นผลึกกลุ่มที่มีขนาดเล็กรุปเส้นใยเดียวกัน หยกเนไฟรต์มีความแข็ง 6–6.5 มีความวาวแบบแก้วถึงน้ำมัน สีมีความเฉพาะตัวเหมือนหยกเจไดต์ แต่มีสีเข้มไม่เท่า และมีสีมืดมากกว่า พบว่าเกิดจากหินเดิมที่มีธาตุแมกนีเซียมแปรสภาพด้วยความร้อน
การปรับปรุงคุณภาพหยกเจไดต์

หยกที่ไม่ได้ผ่านการปรับปรุงคุณภาพใด ๆ เรียกว่า A jade หรือ untreated jadeite, หรือหยก Type A Jade
หยกเจไดต์ที่สีไม่สวยและค่อนข้างโปร่งแสง อาจถูกนำมากัด (bleach) เพื่อเอาหินแร่สีน้ำตาลหรือดำออก แต่จะทำให้โครงสร้างของหยกกร่อนลง จึงต้องอัดด้วยเรซิน (resin) หรือแวกซ์ (wax) ลงไป เรียกหยกที่ผ่านกระบวนการเหล่านี้ว่า B jade (จากคำว่า 'bleached'), หรือหยก Type B Jade
หยกเจไดต์ที่มีสีซีดอาจนำมาย้อมให้สีเข้มขึ้น เรียกหยกที่ผ่านกระบวนการนี้ว่า C jade ซึ่งสีที่ย้อมเหล่านี้สามารถซีดลงได้, หรือหยก Type C Jade
หยกเจไดต์ที่ผ่านทั้งกระบวนการอัดด้วยเรซินและการย้อมสี เรียกว่า B+C jade, หรือหยก Type B+C Jade
แหล่งข้อมูล

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หยก
หยาง โปหาน

หยาง โปหาน (อังกฤษ: Yang Po-han; (จีน: 楊博涵; พินอิน: Yáng Bóhán; เกิด 13 มีนาคม พ.ศ. 2537) เป็นนักกีฬาแบดมินตันชาวไต้หวัน ในปี ค.ศ. 2013 เขาได้รับรางวัลประเภทชายคู่ในการแข่งขันเวียดนามอินเตอร์เนชันแนลโดยคู่กับ เหลียว มิน-ชุน เมื่อเขาอายุ 18 ปี
ความสำเร็จ > บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ (ชนะเลิศ 1 สมัย, รองชนะเลิศ 3 สมัย)

BWF World Tour ซึ่งได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2560 และดำเนินการในปี พ.ศ. 2561 เป็นซีรีส์การแข่งขันแบดมินตันชั้นยอดที่ได้รับการอนุมัติโดยสหพันธ์แบดมินตันโลก (BWF)
ชายคู่
| ปี ค> ศ. | การแข่งขัน | ระดับ | คู่ | คู่แข่ง | คะแนน | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | ไทยแลนด์ มาสเตอร์ส | ซูเปอร์ 300 |  หลู่ชิงเหยา |  โกห์ วี เชม  ตัน วี เคียง | 13–21, 17–21 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2022 | เฟรนช์ โอเพ่น | ซูเปอร์ 750 |  หลูชิงเหยา | สัตวิกไซราช รันคิเรดดี  ชีรัก เชตตี | 13–21, 19–21 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2022 | ไฮโล เปิด | ซูเปอร์ 300 |  หลูชิงเหยา |  ลี เจฮวย  ยัง ปอ-ซวน | 11–21, 21–17, 25–23 | 1 ! ชนะเลิศ |
| 2023 | ไทเป โอเพ่น | ซูเปอร์ 300 |  หลูชิงเหยา |  มาน เว่ย ชอง  ตี๋ไก่วุน | 22–20, 17–21, 14–21 | 2 ! รองชนะเลิศ |
แหล่งข้อมูลอื่น

หยาง โปหาน ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ)
หมู่เกาะเหลายา

| --- | --- |
สะพานท่าเทียบเรือเกาะเหลายาใน อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง
หมู่เกาะเหลายา
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ฝั่งตะวันออกของอ่าวไทย
พิกัด: 11°56′17″N 102°24′29″E﻿ / ﻿11.938°N 102.408°E﻿ / 11.938; 102.408
กลุ่มเกาะ: กลุ่มเกาะช้าง
เกาะทั้งหมด: 3
เกาะหลัก: เหลายาใน
พื้นที่: 0.47 ตารางกิโลเมตร (0.18 ตารางไมล์)
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: ตราด
อำเภอ: เกาะช้าง
ตำบล: เกาะช้างใต้
หมู่เกาะเหลายา หรือ หมู่เกาะเหลา (อังกฤษ: Mu Ko Lao Ya หรือ Mu Ko Lao) เป็นหมู่เกาะขนาดเล็กในอ่าวไทย ประกอบด้วย 3 เกาะตั้งเรียงกัันคือ เกาะเหลา(ยา)นอก เกาะเหลา(ยา)กลาง และเกาะเหลา(ยา)ใน ในเขตตำบลเกาะช้างใต้ อำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด ตั้งอยู่ทางด้านใต้ของอ่าวสลักเพชรของเกาะช้าง เกาะเหลายาในเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในบรรดา 3 เกาะ มีหาดทราย เป็นจุดศูนย์รวมการท่องเที่ยว มีที่พักและจุดดำน้ำชมปะการัง หมู่เกาะเหลายาเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง
ภูมิประเทศ

หมู่เกาะเหลายาตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะช้าง ทางฝั่งตะวันออกของอ่าวไทย มีพื้นที่รวม 0.47 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะต่างกันในแต่ละเกาะ เกาะเหลายานอกเป็นเกาะเขาหินไม่มีหาดทราย เกาะเหลายากลางเป็นเกาะขนาดเล็กที่สุดในสามเกาะระยะทางรอบเกาะประมาณ 800 เมตร และเกาะเหลายาในเป็นเกาะที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุด มีหาดทรายตลอดทั้งเกาะ และมีที่พักและจุดดำน้ำชมปะการัง ทั้ง 3 เกาะมีพืชพรรณปกคลุม และเชื่อมกันด้วยสะพานไม้ข้ามระหว่างเกาะ
เกาะใกล้กัน

เกาะช้าง เกาะพร้าวในและเกาะพร้าวนอกตั้งอยู่ทางทิศเหนือของหมู่เกาะเหลายา
เกาะง่าม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก
เกาะคลุ้มตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของหมู่เกาะฯ
เกาะหวายตั้งอยู่ทางทิศใต้
ดูเพิ่ม

รายชื่อเกาะในจังหวัดตราด
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง
หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา

| พันโทหญิง หม่อม กอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา ป> จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม., อ.ป.ร.1, ภ.ป.ร.2 |
| --- | --- |
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา และหม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา
เกิด: กอบแก้ว วิเศษกุล 5 เมษายน พ.ศ. 2451
เสียชีวิต: 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 (100 ปี)
คู่สมรส: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา (พ.ศ. 2472–2489)
บิดามารดา: พระยาสุรินทราชา (นกยูง วิเศษกุล) คุณหญิงเนื่อง สุรินทราชา

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย (2486–2488)  สยาม (2488–2491)  ไทย (2491–2511)
แผนก/สังกัด: กองทัพบกไทย
ประจำการ: 2486–2511
ชั้นยศ:  พันโทหญิง
หน่วย: ทหารม้า
 
พันโทหญิง หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา (สกุลเดิม: วิเศษกุล; 5 เมษายน พ.ศ. 2451 — 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2551) หม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา  และอดีตนางพระกำนัลในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
ประวัติ

หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา เกิดวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2451 เป็นธิดาคนสุดท้องของพระยาสุรินทราชา (นกยูง วิเศษกุล) มหาดเล็กข้าหลวงเดิมในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  กับคุณหญิงสุรินทราชา (เนื่อง) สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนคอนแวนต์แห่งพระกุมารเยซู (อังกฤษ: Convent of The  Holy Infant Jesus) เมืองจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซียในปัจจุบัน
หม่อมกอบแก้วได้พบกับพระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา เป็นครั้งแรกที่วังไกลกังวล ในวันงานพระราชพิธีคฤหมงคล ขึ้นพระตำหนักเปี่ยมสุข เมื่อวันที่ 10-11 เมษายน พ.ศ. 2472  ภายหลังจึงได้เสกสมรสกัน เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2472 แต่ไม่มีพระทายาท ชื่อของหม่อมกอบแก้ว เป็นที่มาของชื่อเจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ ด้วยเป็นมารดาอุปถัมภ์
หม่อมกอบแก้วได้รับการยกย่องให้เป็นแบบอย่างของกุลสตรีไทยยุคหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองปี 2475 อันเป็นสตรีที่มีความรู้และความทันสมัยในแบบของสาวตะวันตก รับหน้าที่ให้เป็นผู้สวมมงกุฎและสายสะพายให้แก่นางสาวไทยทุกคนในยุคก่อน ๆ  ทั้งนี้หม่อมกอบแก้วยังเป็นที่ยอมรับในเรื่องของความงามเหนือกาลเวลา และกิจกรรมสังคมสงเคราะห์ต่าง ๆ
หม่อมกอบแก้วมีความชำนาญด้านการขี่ม้า ภายหลังได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้หม่อมกอบแก้วเป็น ทหารม้ายศพันโท
หม่อมกอบแก้วได้อุทิศตนยาวนาน ทำงานเพื่อสภากาชาดไทย โดย ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการฝ่ายจัดหารายได้ เป็นคนแรก
ถึงแก่อสัญกรรม

หม่อมกอบแก้วถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันจันทร์ที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เวลา 20.30 นาฬิกา ด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือด สิริรวมอายุได้ 100 ปี 1 เดือน 14 วัน
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และทรงวางพวงมาลาหลวง พวงมาลาของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ที่หน้าโกศศพ พันโทหญิง หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา  ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
ในการนี้พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เสด็จแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพ พันโทหญิง หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสด้วย