stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แผ่นดินไหวในประเทศชิลี พ.ศ. 2553
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แผ่นดินไหวในประเทศชิลี พ.ศ. 2553
| ด ค ก← แผ่นดินไหวที่สำคัญใน พ> ศ. 2553 → |
| --- | --- |
 แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ (6.5, 9 มกราคม)  เฮติ†‡ (7.0, 12 มกราคม)  ชิลี† (8.8, 27 กุมภาพันธ์)  ไต้หวัน (6.3, 4 มีนาคม)  ตุรกี† (6.1, 8 มีนาคม)  ปิชิเลมู ชิลี (6.9, 11 มีนาคม)  บาฮากาลิฟอร์เนีย เม็กซิโก (7.2, 4 เมษายน)  สุมาตรา อินโดนีเซีย (7.8, 6 เมษายน)  ยูซู จีน† (6.9, 14 เมษายน)  นิวซีแลนด์ (7.1, 4 กันยายน)  สุมาตรา อินโดนีเซีย† (7.7, 25 ตุลาคม)  เซอร์เบีย (5.3, 3 พฤศจิกายน) 
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวตามมาตราขนาดโมเมนต์ / † = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 30 คน / ‡ = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในปีนี้
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
แฮรอด

แฮรอด อาจจะหมายถึง
ความหมายทั่วไป

พระเจ้าแฮรอดมหาราช (Herod the Great) - (73 - 4 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งจังหวัดยูเดีย
แฮรอด อันทิปาส (Herod Antipas) - (20 ปีก่อนคริสต์ศักราช - ค.ศ. 40) ประมุขของกาลิลี ที่บรรยายในพันธสัญญาใหม่ว่าเป็นผู้สั่งให้ฆ่านักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ และเป็นผู้เย้ยหยันพระเยซู
แฮมเบอร์เกอร์ (นิตยสาร)

| แฮมเบอร์เกอร์ |
| --- | --- |

บรรณาธิการ: วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์
ประเภท: บันเทิง/แฟชั่น
นิตยสารราย: 
วันจำหน่ายฉบับแรก: สิงหาคม พ.ศ. 2545
บริษัท: บริษัท เดย์ โพเอทส์ จำกัด
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ไทย
แฮมเบอร์เกอร์ เป็นนิตยสารรายปักษ์ ของบริษัท เดย์ โพเอทส์ จำกัด ซึ่งก่อตั้งโดยวงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์ เป็นนิตยสารบันเทิงที่นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับวงการบันเทิงไทย เช่น ภาพยนตร์, ดนตรี และโทรทัศน์
ประวัติ

นิตยสารแฮมเบอร์เกอร์ ก่อตั้งโดยวงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์ เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 บนปกของนิตยสารแฮมเบอร์เกอร์ ฉบับปฐมฤกษ์ เรียงรายด้วยบุคคลแห่งวงการบันเทิงไทย 10 ชีวิต ที่กำลังมีผลงานโดดเด่นเป็นที่น่าจับตาในเวลานั้น ทั้งรุ่นใหญ่ รุ่นกลาง และรุ่นเล็ก เช่น สุเชาว์ พงษ์วิไล, พิสมัย วิไลศักดิ์, สุวัจนี ไชยมุสิก, สุกัญญา มิเกล, อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต, สมชาย เข็มกลัด, วนิดา เฟลเวอร์, ธีรดนัย สุวรรณหอม, อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร และสุวินิต ปัญจมะวัต ในหัวข้อ "บุคคลบันเทิงผู้มีความน่าสนใจแห่งปี" มาขึ้นปกร่วมกันในทุกการครบรอบ 1 ปี
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ได้มีการแปลงเพิ่มเนื้อหาให้หลากหลายครอบคลุมยิ่งขึ้น เพิ่มเรื่องราวของแฟชั่น ความงาม และช้อปปิ้งเข้ามาเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ปรับปรุงและพัฒนาเนื้อหาไปตามยุคสมัย
จนกระทั่งในแฮมเบอรฺเกอร์ ฉบับที่ 101 ประจำเดือนพฤศจิกายน 2550 หน้าปกเจษฎาภรณ์ ผลดี ที่ถือเป็นการปรับรูปโฉมครั้งใหม่ ด้วยการเพิ่มคอลัมน์แนะนำร้านอาหาร สัตว์เลี้ยงคนดัง เปิดบ้านดารา คอลัมน์เกี่ยวกับสุขภาพและความงาม เป็นต้น
รวมไปถึงการแจกรางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ด้านวงการบันเทิงในรอบปี 2545 ซึ่งเป็นการจัดทำขึ้นเป็นครั้งแรก โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้กำลังใจแก่ผู้สร้างสรรค์ผลงาน เป็นกระจกสะท้อนภาพรวม และยกระดับมาตรฐานของวงการบันเทิงไทย
เอ็น1-เมทิล-2-ไพริโดน-5-คาร์บอกซาไมด์

สารประกอบเคมี
| --- | --- |

ชื่อ
Preferred IUPAC name 1-Methyl-6-oxo-1,6-dihydropyridine-3-carboxamide
ชื่ออื่น Nudifloramide; 6-Keto-1-methyl-nicotinamide
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 701-44-0
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
3DMet: B00866
ChEBI: CHEBI:27410
ChEMBL: ChEMBL3542314
เคมสไปเดอร์: 62899
KEGG: C05842
ผับเคม CID: 69698
UNII: 68139USC7W
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID70220374 
 InChI InChI=1S/C7H8N2O2/c1-9-4-5(7(8)11)2-3-6(9)10/h2-4H,1H3,(H2,8,11)Key: JLQSXXWTCJPCBC-UHFFFAOYSA-N 
 SMILES CN1C=C(C=CC1=O)C(=O)N 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C7H8N2O2
มวลโมเลกุล: 152.153 g·mol−1  
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
เอ็น1-เมทิล-2-ไพริโดน-5-คาร์บอกซาไมด์ (N1-Methyl-2-pyridone-5-carboxamide หรือ 1-methyl-6-oxopyridine-3-carboxamide หรือ nudifloramide และเรียกโดยย่อว่า 2PY, 2-Py หรือ NMPC) เป็นหนึ่งในผลิตภัณฑ์เมแทบอลิซึมของกระบวนการย่อยสลายนิโคตินาไมด์อะดินีนไดนิวคลีโอไทด์ (NAD) การมีอยู่ของ 2PY ในซีรัมในโลหิตมนุษย์สามารถบ่งชี้ถึงประสิทธิภาพที่ไม่ดีของไตหรือโรคไตเรื้อรังได้ 2PY ได้รับการระบุว่าเป็นผลิตภัณฑ์ของการเผาผลาญคาเฟอีนและไนอาซิน
สูตรโมเลกุลของ 2PY คือ C7H8N2O2 และมีน้ำหนักโมเลกุล 152.153 กรัม/โมล
โบอิง บี 737-3 แซด 6

โบอิง บี 737-3 แซด 6 เป็นเครื่องบินโดยสาร ประเภทเครื่องบินลำเลียงแบบที่ ๑๑ ข (บ.ล.๑๑ข)  ผลิตโดยบริษัทโบอิงประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้เครื่องยนต์ CFM-56-3C1 ชนิด  Turbofan จำนวน 2 เครื่อง  กางปีกได้  94 ฟุต 9 นิ้ว  ความยาว 119 ฟุต 7 นิ้ว  สูง 36 ฟุต 6 นิ้ว  น้ำหนักตัวเปล่า 79,200 ปอนด์  น้ำหนักสูงสุดวิ่งขึ้น 142,120 ปอนด์  ความเร็วสูงสุด 0.84 มัค 
เพดานบิน 37,000 ฟุต  ระยะบินไกลสุด 2,200 ไมล์  ประจำการเมื่อ พ.ศ. 2538 ใช้นามเรียกขานว่า Vihok
เหตุการณ์ 4.2 พันปี

เหตุการณ์ภูมิอากาศรุนแรงที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อ 2,200 ปีก่อนศริสต์ศักราช
การกระจายทั่วโลกของเหตุการณ์ 4.2 พันปี บริเวณแรเงาคือพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศชื้นหรือน้ำท่วม ส่วนพื้นที่จุดประได้รับผลกระทบจากความแห้งแล้งหรือพายุฝุ่น
เหตุการณ์ความแห้งแล้งเมื่อ 4.2 พันปีก่อนปัจจุบัน เป็นหนึ่งในเหตุการณ์ทางภูมิอากาศที่รุนแรงที่สุดของสมัยโฮโลซีน โดยนับเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงอายุเมฆาลายันซึ่งเป็นช่วงอายุปัจจุบันในสมัยโฮโลซีน
เหตุการณ์นี้เริ่มต้นขึ้นประมาณปี 2200 ก่อนศริสต์ศักราช โดยอาจกินเวลาตลอดก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 22 เหตุการณ์นี้เป็นสมมติฐานการล่มสลายของอาณาจักรเก่าในอียิปต์ รวมถึง จักรวรรดิแอกแคดในเมโสโปเตเมีย และวัฒนธรรมเหลียงซูบริเวณลุ่มแม่น้ำแยงซีตอนล่าง ความแห้งแล้งอาจทำให้เกิดการเริ่มต้นของการล่มสลายของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ซึ่งทำให้ประชากรบางส่วนเคลื่อนย้ายไปทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งเป็นบริเวณที่เหมาะสมต่อต้องการมากกว่า รวมไปถึงการอพยพของกลุ่มคนพูดภาษากลุ่มอินโด-ยูโรเปียนเข้าสู่อินเดีย
นักวิทยาศาสตร์บางคนไม่เห็นด้วยกับข้อสรุปนี้ โดยอ้างว่าหลักฐานของเหตุการณ์นั้นไม่ใช่ภัยแล้งทั่วโลกและระยะเวลาการเกิดนั้นไม่ชัดเจน
หลักฐาน

ช่วงแล้งอย่างรุนแรงเมื่อประมาณ 4.2 พันปีก่อนปัจจุบันนั้นถูกบันทึกไว้ทั่วแอฟริกาเหนือ ตะวันออกกลาง ทะเลแดง คาบสมุทรอาหรับ อนุทวีปอินเดีย และตอนกลางของทวีปอเมริกาเหนือ โดยธารน้ำแข็งทั่วทั้งเทือกเขาของด้านตะวันตกของประเทศแคนาดาได้เคลื่อนมาในช่วงเวลานั้น โดยหลักฐานยังถูกพบในถ้ำหินพอกของประเทศอิตาลี พืดน้ำแข็งคิลิมันจาโร และน้ำแข็งธารน้ำแข็งแอนดีสด้วย ลักษณะของความแห้งแล้งในเมโสโปเตเมียนั้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อประมาณปี 4100 ก่อนปัจจุบัน ซึ่งใกล้เคียงกับเหตุการณ์การเย็นตัวลงในแอตแลนติกเหนือ เรียกว่า เหตุการณ์บอนด์ 3 อย่างไรก็ตาม ภูมิศาสตร์ของตัวอย่างเหล่านี้มีความหลากหลาย และหลักฐานของเหตุการณ์ 4.2 พันปีในยุโรปเหนือก็มีความคลุมเครือ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าต้นกำเนิดและผลกระทบของเหตุการณ์นี้นั้นค่อนข้างซับซ้อน
ในปี 2561 คณะกรรมาธิการการลำดับชั้นหินสากลได้แบ่งสมัยโฮโลซีนออกเป็นสามยุค โดยตอนปลายของสมัยโฮโลซีนที่ประมาณ 2250 ปีก่อนคริสต์ศักราชขึ้นมานั้นถูกกำหนดเป็นช่วงอายุ/หินช่วงอายุเมฆาลายัน มีขอบของชั้นหินแบบฉบับเป็นหินถ้ำในถ้ำ Mawmluh ในประเทศอินเดีย และชั้นหินแบบฉบับแทรกทั่วโลกคือแกนน้ำแข็งจากภูเขาโลแกนในประเทศแคนาดา อย่างไรก็ตาม เหตุผลสำหรับการแบ่งนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ เนื่องจากเหตุการณ์ดังกล่าวไม่ใช่ภัยแล้งระดับโลก และไม่มีระยะเวลาการเกิดที่ชัดเจน โดยเจสสิกา เทียร์นีย์ นักบรรพภูมิอากาศวิทยา มหาวิทยาลัยแอริโซนาในทูซอน สหรัฐ ได้กล่าวว่าการเสนอการแบ่งใหม่นั้นผิดพลาด "โดยเป็นการรวบรวมเอาหลักฐานด้านความแห้งแล้งและช่วงเปียกชื้นอื่น ๆ ซึ่งบางครั้งก็เกิดขึ้นห่างกันไปหลายศตวรรษ"
ผลกระทบ > คาบสมุทรไอบีเรีย

ในคาบสมุทรไอบีเรีย เชื่อว่าการตั้งถิ่นฐานแบบโมติญญาในช่วงหลังปี 2200 ก่อน ค.ศ. นั้นเป็นผลสืบเนื่องมาจากความแห้งแล้งรุนแรงที่ส่งผลกระทบในพื้นที่นี้
ตามที่เมฆีอัสและคณะได้รายงานการวิจัยด้านบรรพอุทกธรณีวิทยาเชิงสหวิทยาการในลามันชา ประเทศสเปนเป็นครั้งแรก ความว่า
จากการศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่าจุดขุดค้น "โมติญญา" จากยุคสัมฤทธิ์ในลามันชาอาจเป็นระบบกักเก็บน้ำใต้ดินที่โบราณที่สุดในคาบสมุทรไอบีเรีย.... โดยระบบเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นในระหว่างเหตุการณ์ภูมิอากาศ 4.2 พันปีก่อนปัจจุบัน ในช่วงเวลาที่มีความตึงเครียดด้านสภาพแวดล้อมเนื่องมาจากยุคแห้งแล้งที่รุนแรงและยาวนาน
โดยการวิเคราะห์ของผู้เขียนเป็นการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างสารตั้งต้นทางธรณีวิทยาและการกระจายเชิงพื้นที่ของโมติญญา
ผลกระทบ > อียิปต์โบราณ

ในประมาณปี 2150 ก่อน ค.ศ. อียิปต์ประสบกับอุทกภัยจากแม่น้ำไนล์ในระดับต่ำเป็นพิเศษเป็นชุด ๆ ซึ่งอาจมีอิทธิพลนำไปสู่การล่มสลายของการบริหารแบบรวมศูนย์ของอาณาจักรเก่าหลังจากภาวะข้าวยากหมากแพง
ผลกระทบ > คาบสมุทรอาหรับ

ในภูมิภาคคาบสมุทรอาหรับ เกิดการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการตั้งถิ่นฐานอย่างกะทันหัน รวมไปถึงลักษณะของเคริ่องปั้นดินเผาและสุสาน โดยในศตวรรษที่ 22 ก่อน ค.ศ. ความแห้งแล้งได้ทำให้วัฒนธรรมอุมม์อัลนาร์ถึงจุดล่มสลาย และได้เปลี่ยนไปเป็นวัฒนธรรมวาดีซัคแทน
ผลกระทบ > เมโสโปเตเมีย

ความแห้งแล้งในเมโสโปเตเมียอาจเกี่ยวข้องกับการเกิดขึ้นของการเย็นลงของอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ (Bond event 3) การวิเคราะห์ด้วยเครื่องมือสมัยใหม่แสดงให้เห็นว่า ปริมาณน้ำที่ถูกนำมายังเมโสโปเตเมียระหว่างปีลดลงเป็นอย่างมาก (ร้อยละ 50) เมื่ออุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลบริเวณมหาสมุทรแอตแลนติกด้านตะวันตกเฉียงเหนือบริเวณใต้ขั้วโลกนั้นลดลงอย่างผิดปกติ ต้นน้ำของแม่น้ำไทกริสและแม่น้ำยูเฟรทีสจึงมาจากปริมาณน้ำฝนที่ถูกดักไว้ในที่สูงของฤดูหนาวในเมดิเตอร์เรเนียน
จักรวรรดิอัคคาเดียนในปี 2300 ก่อน ค.ศ. เป็นอารยธรรมที่สองที่มีการรวมสังคมอิสระเป็นรัฐเดี่ยว (อารยธรรมแรกคืออียิปต์โบราณในช่วงประมาณปี 3100 ก่อน ค.ศ.) มีการกล่าวอ้างว่าการล่มสลายของรัฐนั้นได้รับอิทธิพลมาจากภัยแล้งที่ยาวนานหลายศตวรรษ หลักฐานทางโบราณคดีระบว่ามีการละทิ้งที่ราบการเกษตรกรรมทางตอนเหนือของเมโสโปเตเมียเป็นวงกว้าง และมีการอพยพเข้าสู่เมโสโปเตเมียตอนใต้อย่างฉับพลันในช่วงประมาณปี 2170 ก่อน ค.ศ. "ตัวผลักดันแห่งอามูร์" (Repeller of the Amorites) เป็นชื่อของกำแพงยาว 180 กิโลเมตรซึ่งถูกสร้างขึ้นในเมโสโปเตเมียตอนกลางเพื่อสกัดการรุกรานของชนเร่ร่อนจากทางใต้ ในราวปี 2150 ก่อน ค.ศ. ชาวกูเทียนซึ่งแต่เดิมมีถิ่นที่อยู่อาศัยแถบเทือกเขาซากรอสได้ปราบกองทัพอัคคาเดียนได้ และเข้ายึดครองนครแอกแคดและได้ทำลายลงในประมาณปี 2115 ก่อน ค.ศ. และยังมีการเปลี่ยนแปลงทางเกษตรกรรมอย่างแพร่หลายในตะวันออกใกล้ปรากฏให้เห็นในช่วงสิ้นสุดของสหัสวรรษที่ 3 ก่อน ค.ศ.
การตั้งถิ่นฐานใหม่เกิดขึ้นบริเวณที่ราบตอนเหนือโดยประชากรประจำถิ่นในราวปี 1900 ก่อน ค.ศ. สามศตวรรษให้หลังหลังจากจักรวรรดิล่มสลายลง
การศึกษาซากดึกดำบรรพ์ของปะการังในประเทศโอมานให้หลักฐานว่าเกิดฤดูหนาวชามัลอย่างยาวนานเมื่อประมาณ 4200 ปีก่อน นำไปสู่การเค็มของพื้นที่เกษตรกรรม ซึ่งทำให้พืชผลทางการเกษตรลดลงเป็นอย่างมาก และส่งผลกระทบอย่างกว้างขวาง ในที่สุดก็เป็นผลให้เกิดการล่มสลายของจักรวรรดิอัคคาเดียนโบราณ
ผลกระทบ > เอเชียกลางและเอเชียใต้

ในสหัสวรรษที่ 2 ก่อน ค.ศ. ความแห้งแล้งเป็นวงกว้างเกิดขึ้นในที่ราบยูเรเซียและในเอเชียใต้ ในที่ราบการเปลี่ยนแปลงของพืชพรรณนั้นทำให้เกิด "การเคลื่อนย้ายที่สูงขึ้นและได้เปลี่ยนผ่านไปสู่การเพาะพันธุ์ปศุสัตว์เร่ร่อน" โดยปัญหาการขาดแคลนน้ำยังส่งผลกระทบอย่างรุนแรงในเอเชียใต้ด้วย
ครั้งนี้เป็นหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ๋ด้วยเหตุผลทางนิเวศวิทยา การที่ฝนไม่ตกเป็นเวลายาวนานทำให้เกิดการขาดแคลนน้ำอย่างรุนแรงในพื้นที่ขนาดใหญ่ ทำให้เกิดการล่มสลายของวัฒนธรรมเมืองซึ่งอาศัยอยู่เป็นประจำในเอเชียกลาง ประเทศอัฟกานิสถาน ประเทศอิหร่าน และประเทศอินเดีย และนำไปสู่การอพยพครั้งใหญ่ ผู้มาใหม่จึงถูกผนวกเข้ากับวัฒนธรรมหลังเมืองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ศูนย์กลางเมืองของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุถูกทิ้งร้างไปและถูกแทนที่ด้วยวัฒนธรรมท้องถิ่นที่แตกต่างกัน เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศแบบเดียวกันที่ส่งผลกระทบต่อภูมิภาคใกล้เคียงกันทางตะวันตก ในปี 2559 นักวิชาการหลายคนเชื่อว่า ความแห้งแล้งและการค้ากับอียิปต์และเมโสโปเตเมียที่ลดลง ทำให้เกิดการล่มสลายของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสนธุ ซึ่งระบบแม่น้ำคักการ์-ฮัคกรานั้นถูกหล่อเลี้ยงด้วยน้ำฝน และน้ำก็ขึ้นอยู่กับมรสุม ภูมิอากาศของหุบเขาสินธุนั้นเกิดการเย็นลงและแห้งแล้งอย่างมากเมื่อประมาณปี 1800 ก่อน ค.ศ. ซึ่งถูกเชื่อมโยงกับการอ่อนกำลังลงของมรสุม ความแห้งแล้งที่เพิ่มขึ้นนั้นทำให้แม่น้ำคักการ์-ฮัคกราหดสั้นไปจนถึงเชิงเทือกเขาหิมาลัย ซึ่งนำไปสู่อุทกภัยที่ไม่แน่นอนและมีความรุนแรงน้อย ทำให้เกษตรกรรมในพื้นที่น้ำท่วมถึงนั้นมีความยั่งยืนลดน้อยลง โดยความแห้งแล้งนั้นลดปริมาณน้ำลงอย่างมากพอที่จะทำให้อารยธรรมเกิดการล่มสลาย และทำให้มีการเคลื่อนย้ายของประชากรอย่างกระจายไปทางทิศตะวันออก
ผลกระทบ > จีนโบราณ

ความแห้งแล้งอาจทำให้เกิดการล่มสลายของวัฒนธรรมยุคหินใหม่รอบจีนตอนกลางในช่วงปลายสหัสวรรษที่ 3 ก่อน ค.ศ. ในขณะเดียวกัน ตอนกลางของแม่น้ำเหลืองก็ประสบกับชุดเหตุการณ์อุทกภัยพิเศษ ซึ่งเกี่ยวข้องกับพระเจ้าอวี่ซึ่งเป็นบุคคลในตำนาน ในแอ่งแม่น้ำอี่ชู วัฒนธรรมหลงชานอันรุ่งเรื่องได้รับผลกระทบจากอุณหภูมิที่ลดลง ซึ่งลดผลผลิตทางการเกษตรอย่างข้าวลงอย่างมาก ทำให้ประชากรลดลงเป็นอย่างมากและมีแหล่งทางโบราณคดีที่น้อยลง ในประมาณปี 2000 ก่อน ค.ศ. วัฒนธรรมหลงชานได้ถูกแทนที่ด้วยวัฒนธรรมเยว์ฉือ ซึ่งมีสิ่งประดิษฐ์เซรามิกและสัมฤทธิ์ที่มีความซับซ้อนน้อยลงและมีจำนวนน้อยลง
เชิงอรรถ

↑  Demkina et al. (2017): "In the second millennium BC, humidization of the climate led to the divergence of the soil cover with secondary formation of the complexes of chestnut soils and solonetzes. This paleoecological crisis had a significant effect on the economy of the tribes in the Late Catacomb and Post-Catacomb time stipulating their higher mobility and transition to the nomadic cattle breeding."
↑  See also Eurogenes Blogspot, The crisis.
แผนภูมิอุณหภูมิบริเวณตอนกลางของกรีนแลนด์ ซึ่งไม่เหมือนกับเหตุการณ์ 8.2 พันปี โดยเหตุการณ์ 4.2 พันปีนั้นไม่มีสัญญาณที่เด่นชัดในแกนน้ำแข็ง Gisp2 ใน 4.2 พันปีก่อนปัจจุบัน[ต้องการอ้างอิง]
เอ็นจีซี 1850

| NGC 1850 |
| --- | --- |
ภาพของเอ็นจีซี 1850 จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล  Credit: HST/NASA/ESA.
ข้อมูลสังเกตการณ์ (ต้นยุคอ้างอิง J2000.0)
ไรต์แอสเซนชัน: 5h 8m 45s
เดคลิเนชัน: -68° 45′ 42″
ระยะห่าง: ()
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 9.0
ขนาดปรากฏ (V): 3.4′
ชื่ออื่น: NGC 1850, ESO 056-SC070, h 2780, GC 1060
ดูเพิ่ม: กระจุกดาวเปิด, รายชื่อกระจุกดาวเปิด
เอ็นจีซี 1850 (NGC 1850) เป็นกระจุกดาวคู่และมหากระจุกดาวในกลุ่มดาวปลากระโทงแทงซึ่งอยู่ในเมฆแมเจลแลนใหญ่ที่ระยะทาง 168,000 ปีแสง (52,000 พาร์เซก) ถูกค้นพบโดย เจมส์ ดันลอป ในปี 1826 มันเป็นกระจุกดาวที่ผิดปกติเนื่องจากการกระจายตัวของดาวฤกษ์คล้ายกระจุกดาวทรงกลม แต่ไม่เหมือนกับกระจุกดาวทรงกลมในทางช้างเผือกตรงที่มันประกอบด้วยดาวอายุน้อย สิ่งเดียวที่คล้ายกันในทางช้างเผือกคือเวสเตอร์ลุนด์ 1
เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ

| --- | --- |

ก่อตั้ง: พ.ศ. 2553
ภูมิภาค: เอเอฟซี (เอเชีย)
จำนวนทีม: 16
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  นาโงยะ โอเชี่ยน (สมัยที่ 4)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  นาโงยะ โอเชี่ยน  (4 สมัย)
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
 เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ 2019
เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ เป็นการแข่งขันฟุตซอลของทีมสโมสรอาชีพจากประเทศที่เป็นสมาชิกของเอเอฟซี โดยทีมที่เข้าร่วมแข่งขันจะมาจากทีมสโมสรที่ชนะเลิศ  โดยในการแข่งขันแชมเปียนส์ลีกนี้จะมี 16 สโมสร จาก 10 ลีกสูงสุดของแต่ละประเทศในทวีปเอเชียเข้าร่วมแข่งขัน
ทีมสโมสรที่ร่วมแข่งขันเป็นครั้งแรก

| ปี | ส่วนทีมเข้าร่วมใหม่ |
| --- | --- |
2017:  ทาจิกิสถาน
2014-2016: ไม่มี
2013:  จีนไทเป  ฟิลิปปินส์
2012:  คูเวต  พม่า  เวียดนาม สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
2011:  อินโดนีเชีย
2010:  กาตาร์  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ญี่ปุ่น ไทย  เลบานอน ออสเตรเลีย  อิรัก  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน
สถิติ > ตามประเทศ

| ประเทศ | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ที่ 3 | ที่ 4 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อิหร่าน | 4 | 3 | 1 | 0 | 8 |
|  ญี่ปุ่น | 3 | 0 | 3 | 0 | 6 |
|  ไทย | 2 | 1 | 1 | 1 | 5 |
|  เวียดนาม | 0 | 1 | 2 | 0 | 3 |
|  กาตาร์ | 0 | 1 | 0 | 2 | 3 |
|  อิรัก | 0 | 1 | 0 | 2 | 3 |
|  คูเวต | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 |
|  อุซเบกิสถาน | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 |
|  เลบานอน | 0 | 0 | 2 | 0 | 2 |
|  จีน | 0 | 0 | 0 | 2 | 2 |
สถิติ > ตามสโมสร

| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีที่ชนะเลิศ | ปีที่รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  นะโงะยะ โอเชี่ยน | 4 | 0 | 2011, 2014, 2016, 2019 |  |
|  ชลบุรีบลูเวฟ | 2 | 1 | 2013, 2017 | 2014 |
|  กิติปาซานด์ | 1 | 1 | 2012 | 2013, 2017 |
|  ฟูลัดมาฮาน | 1 | 0 | 2010 |  |
|  Tasisat Daryaei | 1 | 0 | 2015 |  |
|  เมสซุนกุน | 1 | 1 | 2018 | 2019 |
|  อัลซาดด์ | 0 | 1 |  | 2010 |
|  Shahid Mansouri | 0 | 1 |  | 2011 |
|  อาดุส | 0 | 1 |  | 2012 |
|  Al-Qadsia | 0 | 1 |  | 2015 |
|  นาฟต์ อัลวาซาต | 0 | 1 |  | 2016 |
|  ไท ซอน นัม | 0 | 1 |  | 2018 |
ดูเพิ่ม

ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย
แคว้นอินาบะ

แผนที่แคว้นของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1868) ที่เน้นแคว้นอินาบะ
แคว้นอินาบะ (ญี่ปุ่น: 因幡国; โรมาจิ: Inaba-no kuni) เป็นแคว้นเก่าของประเทศญี่ปุ่นที่ปัจจุบันเป็นส่วนตะวันออกของจังหวัดทตโตริ บางครั้งมีชื่อเรียกว่า อินชู (ญี่ปุ่น: 因州; โรมาจิ: Inshū) แคว้นอินาบะติดกับแคว้นฮาริมะ, โฮกิ, มิมาซากะ และทาจิมะ
เมืองหลวงเก่าและปราสาทประจำเมืองตั้งอยู่ที่เมืองทตโตริ และอูเบะจินจะได้รับเลือกเป็นศาลเจ้าชินโตหลัก (อิจิโนมิยะ) ประจำแคว้น
อำเภอในอดีต

จังหวัดทตโตริ
อำเภอชิซุ (智頭郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอฮัตโตและยากามิให้เป็นอำเภอยาซุ (八頭郡) ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
อำเภอฮัตโต (八東郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอชิซุและยากามิให้เป็นอำเภอยาซุในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
อำเภอโฮมิ (法美郡) - ผนวกเข้ากับอำเภออิไวและโอมิให้เป็นอำเภออิวามิ (岩美郡) ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
อำเภออิไว (岩井郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอโฮมิและโอมิให้เป็นอำเภออิวามิในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
อำเภอเคตะ (気多郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอทากากูซะให้เป็นอำเภอเคตากะ (気高郡) ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
อำเภอโอมิ (邑美郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอโฮมิและอิไวให้เป็นอำเภออิวามิในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
อำเภอทากากูซะ (高草郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอเคตะให้เป็นอำ้เภอเคตากะในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
อำเภอยากามิ (八上郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอชิซุและฮัตโตให้เป็นอำเภอยาซุในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
บรรณานุกรม

Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 58053128
แหล่งข้อมูลอื่น

"Inaba Province" at JapaneseCastleExplorer.com
Murdoch's map of provinces, 1903
35°24′42″N 134°11′44″E﻿ / ﻿35.41167°N 134.19556°E﻿ / 35.41167; 134.19556
| ด ค กแคว้นของญี่ปุ่น (อดีตจังหวัด) |
| --- | --- |
คิไน:  อิซูมิ  คาวาจิ  เซ็ตสึ  ยามาชิโระ  ยามาโตะ  โยชิโนะ 716–738 
โทไกโด:  อาวะ  ฮิตาจิ  อิงะ  อิเซะ  อิซุ  คาอิ  คาซูซะ  มิกาวะ  มูซาชิ  โอวาริ  ซางามิ  ชิมะ  ชิโมซะ  ซูรูงะ  โทโตมิ 
โทซันโด:  เดวะ -1869  ฮิดะ  อิวากิ 718–724  อิวากิ 1869–  อิวาเซะ 718–724  อิวาชิโระ 1869–  โคซูเกะ  มิโนะ  โอมิ  มุตสึ –1869  ริกูโอ (หรือ มุตสึ) 1869–  ริกูจู 1869–  ริกูเซ็ง 1869–  ชิมตสึเกะ  ชินาโนะ  ซูวะ 721–731  อูโงะ 1869–  อูเซ็ง 1869– 
โฮะกุริกุโด:  เอจิโกะ  เอจิเซ็ง  เอ็ตจู  คางะ  โนโตะ  ซาโดะ  วากาซะ 
ซันอินโด:  โฮกิ  อินาบะ  อิซูโมะ  อิวามิ  โอกิ  ทาจิมะ  ทัมบะ  ทังโงะ 
ซันโยโด:  อากิ  บิงโงะ  บิตจู  บิเซ็ง  ฮาริมะ  มิมาซากะ  นางาโตะ  ซูโอ 
นังไกโด:  อาวะ  อาวาจิ  อิโย  คิอิ  ซานูกิ  โทซะ 
ไซไกโด:  บุงโงะ  บุเซ็ง  ชิกูโงะ  ชิกูเซ็ง  ฮิโงะ  ฮิเซ็ง  ฮีวงะ  อิกิ  โอซูมิ  ซัตสึมะ  ทาเนะ 702–824  สึชิมะ 
ฮกไกโด 1869–:  ชิชิมะ  ฮิดากะ  อิบูริ  อิชิการิ  คิตามิ  คูชิโระ  เนมูโระ  โอชิมะ  ชิริเบชิ  เทชิโอะ  โทกาจิ 
แคว้นก่อน ประมวลกฎหมายไทโฮ:  ชิจิบุ ฟูซะ ฮิ เคโนะ คิบิ โคชิ คูมาโซะ โทโย สึกูชิ
เอเชียนคัพ 2023 กลุ่มดี

กลุ่มดีของเอเชียนคัพ 2023 จะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 24 มกราคม ค.ศ. 2024 กลุ่มนี้ประกอบไปด้วยญี่ปุ่น, อินโดนีเซีย, อิรัก และเวียดนาม
ทีม

| อันดับในการจับสลาก | ทีม | เขต | วิธีการ ผ่านเข้ารอบ | วันที่ ผ่านเข้ารอบ | ผลงาน รอบสุดท้าย | การลงสนาม ครั้งล่าสุด | ผลงานที่ดีที่สุด ครั้งที่ผ่านมา | อันดับฟีฟ่า> เมษายน ค.ศ. 2023 | อันดับฟีฟ่า> ธันวาคม ค.ศ. 2023 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดี1 |  ญี่ปุ่น | สหพันธ์ฟุตบอลเอเชียตะวันออก | รอบที่ 2 กลุ่มเอฟ ชนะเลิศ | 28 พฤษภาคม 2564 | ครั้งที่ 10 | 2019 | ชนะเลิศ (1992, 2000, 2004, 2011) | 20 | 17 |
| ดี2 |  อินโดนีเซีย | สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน | รอบที่ 3 กลุ่มเอ รองชนะเลิศ | 14 มิถุนายน 2565 | ครั้งที่ 5 | 2007 | รอบแบ่งกลุ่ม (1996, 2000, 2004, 2007) | 149 | 146 |
| ดี3 |  อิรัก | สหพันธ์ฟุตบอลเอเชียตะวันตก | รอบที่ 2 กลุ่มซี รองชนะเลิศ | 15 มิถุนายน 2564 | ครั้งที่ 10 | 2019 | ชนะเลิศ (2007) | 67 | 63 |
| ดี4 |  เวียดนาม | สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน | รอบที่ 2 กลุ่มจี รองชนะเลิศ | 15 มิถุนายน 2564 | ครั้งที่ 5 | 2019 | อันดับที่ 4 (2007) | 95 | 94 |
หมายเหตุ
↑  อันดับของเดือนเมษายน ค.ศ. 2023 ใช้ในการทีมวางสำหรับการจับสลากสุดท้าย
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อิรัก | 3 | 3 | 0 | 0 | 8 | 4 | +4 | 9 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 3 | 2 | 0 | 1 | 8 | 5 | +3 | 6 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  อินโดนีเซีย | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 6 | −3 | 3 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 4 |  เวียดนาม | 3 | 0 | 0 | 3 | 4 | 8 | −4 | 0 |  |
แหล่งที่มา: AFC
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขรอบแบ่งกลุ่ม
นัด

เวลานัดทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น, เวลามาตรฐานอาระเบีย (UTC+3)
นัด > ญี่ปุ่น พบ เวียดนาม

14:30
| ญี่ปุ่น  | 4–2 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
|  มินามิโนะ  11', 45'  นากามูระ  45+5'  อูเอดะ  85' | รายงาน |  Nguyễn Đình Bắc  16'  Phạm Tuấn Hải  33' |
ผู้ชม: 17,385 คน
ผู้ตัดสิน: คิม จ็อง-ฮย็อก (เกาหลีใต้)
| --- | --- |
             ญี่ปุ่น :              เวียดนาม
นัด > อินโดนีเซีย พบ อิรัก

17:30
| อินโดนีเซีย  | 1–3 |  อิรัก |
| --- | --- | --- |
|  มาร์เซลีโน  37' | รายงาน |  อะลี  17'  ราชิด  45+7'  ฮุซัยน์  75' |
ผู้ชม: 16,532 คน
ผู้ตัดสิน: อิลกิซ ตันตาเชฟ (อุซเบกิสถาน)
| --- | --- |
             อินโดนีเซีย :              อิรัก
นัด > อิรัก พบ ญี่ปุ่น

14:30
| อิรัก  | 2–1 |  ญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
|  ฮุซัยน์  5', 45+4' | รายงาน |  เอ็นโด  90+3' |
ผู้ชม: 38,663 คน
ผู้ตัดสิน: คาลีด อัล-ตูราอิส (ซาอุดีอาระเบีย)
| --- | --- |
             อิรัก :              ญี่ปุ่น
นัด > เวียดนาม พบ อินโดนีเซีย

17:30
| เวียดนาม  | 0–1 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  อัสนาวี  42' (ลูกโทษ) |
ผู้ชม: 7,253 คน
ผู้ตัดสิน: ซาดุลโล กุลมูโรดี (ทาจิกิสถาน)
| --- | --- |
             เวียดนาม :              อินโดนีเซีย
นัด > ญี่ปุ่น พบ อินโดนีเซีย

14:30
| ญี่ปุ่น  | 3–1 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
|  อูเอดะ  6' (ลูกโทษ), 52'  ฮุบเนอร์  88' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน | วอลช์  90+1' |
ผู้ชม: 26,453 คน
ผู้ตัดสิน: คามิส อัล-มาร์รี (กาตาร์)
| --- | --- |
             ญี่ปุ่น :              อินโดนีเซีย
นัด > อิรัก พบ เวียดนาม

14:30
| อิรัก  | 3–2 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
|  ซูลากอ  47'  ฮุซัยน์  73', 90+12' (ลูกโทษ) | รายงาน |  Bùi Hoàng Việt Anh  42'  เหงียน กวาง หาย  90+1' |
ผู้ชม: 8,932 คน
ผู้ตัดสิน: นัซมี นาซารุดดิน (มาเลเซีย)
| --- | --- |
             อิรัก :              เวียดนาม
ระเบียบวินัย

คะแนนแฟร์เพลย์จะได้รับการนำมาพิจารณาก็ต่อเมื่อสถิติเฮดทูเฮดและสถิติโดยรวมของแต่ละทีมเท่ากัน โดยคำนวณจากจำนวนใบเหลืองและใบแดงที่ได้รับในการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มดังนี้
ใบเหลืองแรก = ลบ 1 คะแนน
ใบแดงทางอ้อม (ใบเหลืองใบที่สอง) = ลบ 3 คะแนน
ใบแดงโดยตรง = ลบ 3 คะแนน
ใบเหลืองและใบแดงโดยตรง = ลบ 4 คะแนน
การหักคะแนนอย่างใดอย่างหนึ่งจากสี่อย่างข้างต้นจะถูกนำไปใช้กับผู้เล่นคนหนึ่ง ๆ ในการแข่งขันนัดเดียว
| ทีม | นัดที่ 1>  | นัดที่ 1>   | นัดที่ 1>  | นัดที่ 1>   | นัดที่ 2>  | นัดที่ 2>   | นัดที่ 2>  | นัดที่ 2>   | นัดที่ 3>  | นัดที่ 3>   | นัดที่ 3>  | นัดที่ 3>   | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อิรัก |  |  |  |  | 1 |  |  |  | 1 |  |  |  | –2 |
|  ญี่ปุ่น | 1 |  |  |  | 1 |  |  |  | 2 |  |  |  | –4 |
|  อินโดนีเซีย | 2 |  |  |  | 2 |  |  |  | 3 |  |  |  | –7 |
|  เวียดนาม |  |  |  |  |  | 1 |  |  | 2 | 1 |  |  | –8 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเอเชียนคัพ 2023 |
| --- | --- |
รอบแบ่งกลุ่ม:  กลุ่ม เอ  บี  ซี  ดี  อี  เอฟ  รอบแพ้คัดออก  นัดชิงชนะเลิศ 
ข้อมูลทั่วไป:  Bids  รอบคัดเลือก รอบแรก  รอบที่ 2  รอบเพลย์ออฟ  รอบที่ 3  Broadcasting  ผู้เล่น  สถิติ
เทศบาลเมืองชุมแพ

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับอำเภอ ดูที่ อำเภอชุมแพ
| เทศบาลเมืองชุมแพ |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
สำนักงานเทศบาลเมืองชุมแพ
   ตรา
คำขวัญ: ชุมแพเมืองน่าอยู่ แลดูงามตา ชาวประชาอยู่ดีมีสุข ทุกชุมชนเข็มแข็ง เป็นแหล่งอารยธรรม เลิศล้ำการศึกษา ก้าวหน้าประชาธิปไตย โปร่งใสการจัดการ ชาวบ้านมีส่วนร่วม เป็นศูนย์รวมเศรษฐกิจ ปลอดจากมลพิษ มีสิ่งแวดล้อมยั่งยืน
ทม.ชุมแพที่ตั้งของเทศบาลเมืองชุมแพ
พิกัด: 16°32′35″N 102°06′38″E﻿ / ﻿16.54306°N 102.11056°E﻿ / 16.54306; 102.11056
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: ชุมแพ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สมเกียรติ ดีบุญมี ณ ชุมแพ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 24.55 ตร.กม. (9.48 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 31,347 คน
 • ความหนาแน่น: 1,276.86 คน/ตร.กม. (3,307.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04400501
ทางหลวง:   
ที่อยู่ สำนักงาน: 191 หมู่ที่ 18 ถนนมลิวรรณ ตำบลชุมแพ อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น 40130
โทรศัพท์: 0 4331 1703 กด 0
โทรสาร: 0 4331 1471
เว็บไซต์: tessabanchumphae.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองชุมแพ เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น มีพื้นที่ 24.55 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมบางส่วนของตำบลชุมแพ ตำบลไชยสอ และตำบลหนองไผ่ มีประชากร พ.ศ. 2560 จำนวน 31,347 คน ได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบล เป็นเทศบาลเมือง เมื่อ พ.ศ. 2548