stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์

Office skyscraper in Manhattan, New York
| 4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ |
| --- | --- |

th
ชื่ออื่น: 4 WTC 150 ถนนกรีนวิช
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
ประเภท: สำนักงาน ค้าปลีก
สถาปัตยกรรม: โมเดิร์น
ที่ตั้ง: 150 ถนนกรีนวิช แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก นิวยอร์ก สหรัฐ
พิกัด: 40°42′37″N 74°00′43″W﻿ / ﻿40.7104°N 74.0119°W﻿ / 40.7104; -74.0119
เริ่มสร้าง: มกราคม 2008; 16 ปีที่แล้ว (2008-01)
เปิดใช้งาน: 13 พฤศจิกายน 2013; 10 ปีก่อน (2013-11-13)
ค่าก่อสร้าง: 1.67 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เจ้าของ: ซิลเวอร์สเตน พร็อพเพอร์ตี
ความสูง
หลังคา: 978 ฟุต (298 เมตร)
ชั้นบนสุด: 74
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 78 (รวมทั้งชั้นใต้ดิน 4 ชั้น)
พื้นที่แต่ละชั้น: 2,500,004 ตารางฟุต (232,258.0 ตารางเมตร)
ลิฟต์: 55
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ฟูมิฮิโกะ มากิ
ผู้พัฒนาโครงการ: ซิลเวอร์สเตน พร็อพเพอร์ตี
วิศวกรโครงสร้าง: เลสลี อี. โรเบิร์ตสัน แอสโซเซียส
ผู้รับเหมาก่อสร้าง: ทิสห์แมน เรียสตี แอนด์ คอนสตรัคชั่น
อ้างอิง

4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (หรือรู้จักกันตามชื่ออยู่ของอาคารคือ 150 ถนนกรีนวิช) เป็นหนึ่งในตึกระฟ้าในโครงการ เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ใหม่ ใน นครนิวยอร์ก โดยตั้งอยู่บริเวณหัวมุมด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ของพื้นที่โครงการดังกล่าว มีความสูง 978 ฟุต (298 เมตร) โดยเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของการท่าเรือแห่งนิวยอร์กและนิวเจอร์ซีย์ เจ้าของโครงการเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ทั้งหมด
4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ เดิมเป็นอาคารสำนักงานสูง 9 ชั้นสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1975 มีความสูง 118 ฟุต (36 เมตร) ตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของพื้นที่ ผู้เช่ารายแรกย้ายเข้ามาอยู่ในอาคารในเดือนมกราคม ค.ศ. 1977 โดยมีผู้เช่าหลักคือคณะกรรมการการค้านิวยอร์ก และ ธนาคารดอยซ์แบงก์ ในเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ตัวอาคารได้รับความเสียหายอย่างหนักหลังจากตึก 2 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (ทิศใต้) พังถล่มลงมาทับอาคารซากของอาคารถูกทำลายในภายหลังเพื่อหลีกทางให้การก่อสร้างตึก 3 และ 4
โดยตัวอาคารได้ถูกเริ่มก่อสร้างในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 ได้รับการออกแบบโดย ฟูมิฮิโกะ มากิ ผู้ที่เคยได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ โดยวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2012 การก่อสร้างได้สร้างถึงชั้นที่ 72 การก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 มีมูลค่าในการก่อสร้างอยู่ที่ 1.67 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยได้รับเงินทุนจากบริษัทประกันภัยและพันธบัตรเสรีภาพและถูกเปิดให้ใช้งานในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ณ ปัจจุบัน ตึกแห่งนี้ได้เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดเป็นอันดับสามของตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ที่สร้างขึ้นใหม่ รองจาก อาคาร 1 และ 3 อย่างไรก็ตามคาดว่า 2 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ จะขึ้นมามีความสูงกว่ากว่าอาคาร 3 และ 4 เมื่อเสร็จสิ้นในอนาคต พื้นที่ทั้งหมดของอาคารประกอบด้วยพื้นที่สำนักงานและพื้นที่ค้าปลีก 1.8 ล้านตารางฟุต (167,000 ตารางเมตร)
สมุดภาพ

ภาพถ่ายทางอากาศของอาคารหลังถูกทำลายในวินาศกรรม 11 กันยายน
4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ขณะกำลังก่อสร้างในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011it:four World Trade Center
โฟร์เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ขณะกำลังก่อสร้างในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011
4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ขณะกำลังก่อสร้างในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011
4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ขณะกำลังก่อสร้างในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012
4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ขณะกำลังก่อสร้างในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012
4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เมื่อก่อสร้างเสร็จfr:Four World Trade Centersv:Four World Trade Centerid:Four World Trade Centerko:مرکز تجارت جهانی چهار
แหล่งข้อมูลอื่น

4WTC.com - 4 World Trade Center - 150 Greenwich Street - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Main WTC site - ข้อมูลเพิ่มเติม
Tower 4 Design Update (วิดีโอ)
Images of 150 Greenwich Street (รูปภาพ)
Images of 4 WTC (รูปภาพ)
Emporis entry on this building
โรงเรียนธรรมโชติศึกษาลัย

14°28′32.67″N 100°05′50.83″E﻿ / ﻿14.4757417°N 100.0974528°E﻿ / 14.4757417; 100.0974528
| โรงเรียนธรรมโชติศึกษาลัย Thammachotesuksalai School> ที่ตั้ง |
| --- | --- |

เลขที่ 103 ตำบลเขาพระ อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ธ.ช / T.C
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล   โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่
คำขวัญ: นตฺถิปญฺา สมาอาภา   (ไม่มีแสงสว่างใดๆ เสมอด้วยปัญญา)
สถาปนา: 30เมษายน พ.ศ. 2504
เขตการศึกษา: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 9 (สุพรรณบุรี-นครปฐม)
ผู้อำนวยการ: นาย สุขวิทย์  ปู้ทอง
สี:   ม่วง    เหลือง
เพลง: มาร์ชธรรมโชติ
เว็บไซต์: http://www.tcschool.ac.th
โรงเรียนธรรมโชติศึกษาลัย เป็นโรงเรียนในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนก่อตั้งเมือ วันที่ 30 มษายน พ.ศ. 2509 โดยกรมสามัญศึกษาจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอขึ้นได้จัดสร้างอาคารเรียน โดยใช้ชื่อว่า  โรงเรียนธรรมโชติศึกษาลัย เพื่อเป็นเกียรติประวัติแด่หลวงพ่อพระอาจารย์ธรรมโชติแห่งวัดเขาขึ้น ซึ่งเป็นพระสงฆ์ ที่สำคัญประวัติศาสตร์ ที่เกี่ยวข้องกับจังหวัดสุพรรณบุรี
เปิดสอนครั้งแรก ในระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนต้น(ม.ศ.1-ม.ศ.3)แบบสหศึกษา   มีนักเรียนทั้งหมด 37 คน ชาย 24 คน หญิง 13 คน มีครู 2 คน และเพิ่มการขยายโอกาสทางการศึกษาเปิดในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายเพิ่มเติม
ผู้บริหารโรงเรียน

| ที่ | ชื่อผู้บริหาร | ปีที่ดำรงตำแหน่ง |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | นายสำราญ  แก้วแกมเสือ | 2509-2527 |  |
| 2 | นายมานิตย์  รัตนปัญญา | 2528-2533 |  |
| 3 | นายประสิทธิ์  ดาราธร | 2533-2539 |  |
| 4 | นายธงชาติ  วงษ์สวรรค์ | 2539-2542 |  |
| 5 | นฺยเกรียงศักดิ์  เขาแก้ว | 2542-2547 |  |
| 6 | นายประชอบ  หลีนุกูล | 2547-2554 |  |
| 7 | นายคำรณ รูปสูง | 2554-2556 |  |
| 8 | นายสมเกียรติ กู้เกียรติภูมิ | 2556-2561 |  |
| 9 | นายวิโรจน์ ไชยภัคดี | 2561-2564 |  |
| 10 | นายสุขวิทย์  ปู้ทอง | 2564-ปัจจุบัน |  |
สีประจำสถานศึกษา

สีม่วง - สีเหลือง
ระดับการศึกษาที่เปิดสอน

ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
ระดับ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ
เกียรติประวัติ

พ.ศ. 2530 ชนะเลิศการประกวดโรงเรียนรางวัลพระราชทานระดับมัธยมศึกษาของกระทรวงศึกษา
ชนะเลิศประกวดวินัย นักเรียน นักศึกษา ระดับมัธยมของศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดสุพรรณบุรี
ชนะเลิศการประกวดมารยาทเยาวชนในสถานศึกษาระดับจังหวัดของสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
ชนะเลิศการประกวดการรักษาความสะอาดในสถานศึกษา ของศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดสุพรรณบุรี
พ.ศ. 2542 ชนะเลิศการประกวดสถานศึกษาและชุมชนดีเด่นในการรวมใจ สู้ภัยเศรษฐกิจระดับจังหวัด
พ.ศ. 2547 รางวัลโรงเรียนในฝัน
พ.ศ. 2552 รางวัลชนะเลิศ ธนาคารขยะรีไซเคิล  งานประกวดธนาคารขยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนธรรมโชติศึกษาลัย
โรงเรียนธรรมโชติศึกษาลัย ที่เฟซบุ๊ก
ข้อมูลพื้นฐานโรงเรียนธรรมโชติศึกษาลัยในระบบสารสนเทศเพื่อการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
2 โคตรพยัคฆ์ผู้ยิ่งใหญ่

| 2 โคตรพยัคฆ์ผู้ยิ่งใหญ่ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: มาร์ติน แคมป์เบลล์
บทภาพยนตร์: เดวิด มาโคนี่
สร้างจาก: The Chinaman โดย สตีเฟ่น เลเทอร์
อำนวยการสร้าง:   แจ๊กกี้ ชาน  เวนน์ มาร์ค ก๊อดเฟรย์  ดี สก๊อตต์ ลัมป์กิน  เจมี่ มาร์เชลล์  อาร์เทอร์ เอ็ม. ซาคิสเซียน 
นักแสดงนำ:   แจ๊กกี้ ชาน  เพียร์ซ บรอสแนน 
กำกับภาพ: เดวิด แท๊ตเตอร์แซลล์
ตัดต่อ: แองเจลล่า เอ็ม. ซาตันจาโร่
ดนตรีประกอบ: คลิฟฟ์ มาร์ติเนซ
บริษัทผู้สร้าง:   The Fyzz Facility  Sparkle Roll Media  Huayi Brothers Pictures  Wanda Pictures  
ผู้จัดจำหน่าย: STXfilms
วันฉาย: 30 กันยายน ค.ศ. 2017 (จีน, ไทย) 13 ตุลาคม ค.ศ. 2017 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 113 นาที
ประเทศ: สหราชอาณาจักร  จีน
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 145.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
2 โคตรพยัคฆ์ผู้ยิ่งใหญ่ (อังกฤษ: The Foreigner) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นอเมริกา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2017 กำกับโดย มาร์ติน แคมป์เบลล์ นำแสดงโดย แจ๊กกี้ ชาน, เพียร์ซ บรอสแนน
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวของ ควอน เจ้าของร้านอาหารจีนในไชน่าทาวน์ลอนดอน ที่ลูกสาวเขาถูกลูกหลงจากการก่อการร้ายจนเสียชีวิต เมื่อต้องการทวงความยุติธรรมให้ลูกสาวแต่ทางการกลับไม่ให้ความช่วยเหลือ ด้วยหัวใจที่แหลกสลายและความแค้นทำให้เขาตัดสินใจลงมือจัดการกลุ่มก่อการร้าย IRA ด้วยวิธีสุดระห่ำ ขณะเดียวกับที่ เลียม เฮนเนสซี่ เจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาล ที่เคยมีประวัติพัวพันกับกลุ่ม IRA อาจจะเป็นคนที่กุมความลับของเหตุการณ์ทั้งหมด
นักแสดงนำ

แจ๊กกี้ ชาน รับบท ควอน
เพียร์ซ บรอสแนน รับบท เลียม เฮนเนสซี่
ชาร์ลี เมอร์ฟี รับบท แม๊คกี้
หลิว เทา รับบท เคยี ลัน
ออรา เบรดี รับบท แมรี่ เฮนเนสซี่
แคที เลียง รับบท อาฟ่าน
งานสร้างภาพยนตร์

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากนิยายขายดีเรื่อง The Chinaman ที่วางจำหน่ายเมื่อปี ค.ศ. 2008 จากปลายปากกาของ สตีเฟ่น เลเธอร์ นักเขียนแนวเขย่าขวัญอาชญากรรมชื่อดัง ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ผู้กำกับมากฝีมืออย่าง มาร์ติน แคมป์เบลล์ ที่ฝากฝีมือไว้ในเฟรนไชส์สายลับตลอดการ เจมส์ บอนด์ มาแล้วใน Casino Royale และ Goldeneye เท่านั้นยังไม่พอยังได้ เพียร์ซ บรอสแนน อดีตสายลับ 007 ตัวจริงมาร่วมสร้างสีสัน หนังเรื่องนี้เป็นการโคจรกลับมาร่วมงานกันครั้งแรกของ แคมป์เบลล์ และ บรอสแนน หลังจากร่วมงานกันในภาพยนตร์เรื่อง พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก เมื่อปี ค.ศ. 1995
แหล่งข้อมูลอื่น

2 โคตรพยัคฆ์ผู้ยิ่งใหญ่ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
2 โคตรพยัคฆ์ผู้ยิ่งใหญ่ จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง
2 โคตรพยัคฆ์ผู้ยิ่งใหญ่ ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
2 โคตรพยัคฆ์ผู้ยิ่งใหญ่ ที่เมทาคริติก
2 โคตรพยัคฆ์ผู้ยิ่งใหญ่ ที่สยามโซน
KU

KU สามารถหมายถึง
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (Kasetsart University)
มหาวิทยาลัยแคนซัส (University of Kansas)
| อักษร K ที่ประกอบกับอักษรละตินตัวอื่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| KA | KB | KC | KD | KE | KF | KG | KH | KI | KJ | KK | KL | KM | KN | KO | KP | KQ | KR | KS | KT | KU | KV | KW | KX | KY | KZ |
| AK | BK | CK | DK | EK | FK | GK | HK | IK | JK | KK | LK | MK | NK | OK | PK | QK | RK | SK | TK | UK | VK | WK | XK | YK | ZK |
Kairoa

| Kairoa |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: แมกโนลิด Magnoliids
อันดับ:: อันดับอบเชย Laurales
วงศ์:: Monimiaceae Monimiaceae
สกุล:: Kairoa Kairoa Philipson
สปีชีส์:: Kairoa
ชื่อทวินาม
Kairoa Philipson

Kairoa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Monimiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ นิวกินี
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Kairoa cromeana W.N.Takeuchi
Kairoa endressiana W.N.Takeuchi & S.S.Renner
Kairoa suberosa Philipson
Kairoa villosa (Kaneh. & Hatus.) S.S.Renner & W.N.Takeuchi
KY

KY, Ky, ky ฯลฯ อาจหมายถึง
เค-วาย เจลลี (K-Y jelly) ยี่ห้อเจลหล่อลื่น
รัฐเคนทักกี สหรัฐอเมริกา
รหัสภาษา ISO 639-1 ของภาษาคีร์กีซ (ky)
รหัสประเทศ ISO 3166-1 alpha-2 ของหมู่เกาะเคย์แมน (KY)
.ky โดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดของหมู่เกาะเคย์แมน
รหัสสายการบิน IATA ของแอร์เซาตูเมแอนด์ปรินซิปี
คาปุสตินยาร์ ฐานยิงจรวดของรัสเซีย
Nguyễn Cao Kỳ อดีตนายกรัฐมนตรีเวียดนามใต้
| อักษร K ที่ประกอบกับอักษรละตินตัวอื่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| KA | KB | KC | KD | KE | KF | KG | KH | KI | KJ | KK | KL | KM | KN | KO | KP | KQ | KR | KS | KT | KU | KV | KW | KX | KY | KZ |
| AK | BK | CK | DK | EK | FK | GK | HK | IK | JK | KK | LK | MK | NK | OK | PK | QK | RK | SK | TK | UK | VK | WK | XK | YK | ZK |
50

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ 50 (แก้ความกำกวม)
50 (ห้าสิบ) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 49 (สี่สิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 51 (ห้าสิบเอ็ด)
คำเติมนำหน้า

ภาษากรีก - pentaconta-
ภาษาละติน - quintroginti-
ความหมาย

ปี พ.ศ. 50 และ ค.ศ. 50
50 เป็นเลขอะตอม ของ ดีบุก
กรุงเทพมหานครมี 50 เขต และสหรัฐอเมริกาแบ่งการปกครองเป็น 50 รัฐ
ธนบัตร 50 บาทไทย มีสีฟ้า
ในทางคณิตศาสตร์

50 คือจำนวนที่มีค่าน้อยที่สุด ที่เป็นผลบวกของจำนวนกำลังสองทั้งสองจำนวน ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ 2 ทาง ดังนี้
50=1^{2}+7^{2} หรือ
 50=5^{2}+5^{2}
50 เป็นผลรวมของจำนวนกำลังสอง 3 จำนวนเรียงกัน ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ ดังนี้
50=3^{2}+4^{2}+5^{2}
ผลบวกส่วนลงตัว ของ 50 คือ 43
Kalbreyeriella

| Kalbreyeriella |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: กะเพรา Lamiales
วงศ์:: เหงือกปลาหมอ Acanthaceae
สกุล:: Kalbreyeriella Kalbreyeriella Lindau
สปีชีส์:: Kalbreyeriella
ชื่อทวินาม
Kalbreyeriella Lindau

Kalbreyeriella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ คอสตาริกาถึงเปรูและบราซิลตอนเหนือ นอกจากนี้ยังพบในประเทศโคลอมเบีย เอกวาดอร์ และปานามา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Kalbreyeriella cabrerae Leonard
Kalbreyeriella gigas Leonard
Kalbreyeriella rioquebradasiana Gómez-Laur. & Hammel
Kalbreyeriella rostellata Lindau
Kadenicarpus

| Kadenicarpus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
อันดับ:: คาร์เนชัน Caryophyllales
วงศ์:: Cactaceae Cactaceae
สกุล:: Kadenicarpus Kadenicarpus Doweld
สปีชีส์:: Kadenicarpus
ชื่อทวินาม
Kadenicarpus Doweld

ชื่อพ้อง
 Bravocactus Doweld
Kadenicarpus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cactaceae.
มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโกตะวันออก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Kadenicarpus horripilus (Lem.) Vázquez-Sánchez
Kadenicarpus pseudomacrochele (Backeb.) Doweld
Kailashia

| Kailashia |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับผักชี Apiales
วงศ์:: วงศ์ผักชี Apiaceae
สกุล:: Kailashia Kailashia Pimenov & Kljuykov
สปีชีส์:: Kailashia
ชื่อทวินาม
Kailashia Pimenov & Kljuykov

Kailashia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทิเบต ถึงตะวันตก หิมาลัย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Kailashia robusta Pimenov & Kljuykov
Kailashia xizangensis (H.T.Chang & R.H.Shan) Pimenov & Kljuykov
Kakanuiella

| Kakanuiella |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
เคลด:: Lophophorata Lophophorata
ไฟลัม:: Brachiopoda Brachiopoda
ชั้น:: Rhynchonellata Rhynchonellata
อันดับ:: Thecideida Thecideida
วงศ์:: Thecidellinidae Thecidellinidae
สกุล:: Kakanuiella Kakanuiella Lee & Robinson, 2003
สปีชีส์:: Kakanuiella
ชื่อทวินาม
Kakanuiella Lee & Robinson, 2003

Kakanuiella เป็นสกุลของแบรคิโอพอดที่อยู่ในวงศ์ Thecidellinidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในนิวซีแลนด์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Kakanuiella chathamensis Lüter, 2005
Kakanuiella hedleyi Lee & Robinson, 2003
Kaisupeea

| Kaisupeea |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: กะเพรา Lamiales
วงศ์:: วงศ์ว่านไก่แดง Gesneriaceae
สกุล:: Kaisupeea Kaisupeea B.L.Burtt
สปีชีส์:: Kaisupeea
ชื่อทวินาม
Kaisupeea B.L.Burtt

Kaisupeea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อินโดจีน พบใน เมียนมาร์ และ ประเทศไทย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Kaisupeea cyanea B.L.Burtt
Kaisupeea herbacea (C.B.Clarke) B.L.Burtt (แก้วไกรลาศ)
Kaisupeea orthocarpa B.L.Burtt
ไคเซกิ

เมนูไคเซกิ ประกอบด้วยอาหารหลายอย่าง ซึ่งจะบริการทีละอย่าง ซึ่งแต่ละอย่างนั้นมีปริมาณน้อย และจัดเรียงสวยงามอย่างมีศิลปะ
ไคเซกิ (ญี่ปุ่น: 懐石; โรมาจิ: kaiseki) หรือ ไคเซกิเรียวริ (ญี่ปุ่น: 懐石料理; โรมาจิ: kaiseki-ryōri) เป็นชุดอาหารที่บริการทีละคอร์ส (อย่าง) อย่างเป็นลำดับตามธรรมเนียมดั้งเดิมของญี่ปุ่น ซึ่งรวมถึงความพิถีพิถันในคัดเลือกวัตถุดิบตามฤดูกาล การปรุงแต่ง และกรรมวิธีที่ใช้ในการปรุง จนกระทั่งการนำเสนออาหาร ซึ่งสามารถเทียบเคียงได้กับอาหารยุโรปชั้นสูง หรือ "โอตกุยซีน" (Haute cuisine) ของชาติตะวันตก
ชุดอาหารไคเซกิประกอบไปด้วยสองความหมาย โดย ไคเซกิ (会席) และ ไคเซกิเรียวริ (会席料理) นั้นหมายถึงอาหารชุดที่คัดเลือกรายการอาหารไว้แล้ว และให้บริการทีละอย่าง (คนละ 1 จานจนครบทุกคอร์ส) ลงบนถาดส่วนตัว
 อีกหนึ่งความหมายนั้นเขียนตามภาษาญี่ปุ่นว่า 懐石 หรือ 懐石料理 หมายถึงอาหารอย่างง่ายที่เจ้าภาพของพิธีชงชาจัดให้บริการแขกก่อนพิธีการชงชาจะเริ่มขึ้น ซึ่งมักจะเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ชาไกเซกิ (ญี่ปุ่น: 茶懐石; โรมาจิ: cha-kaiseki)  อาหารฝรั่งเศสแบบนูแวลกุยซีน (Nouvelle cuisine) นั้นเป็นไปได้ที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากหลักการของไคเซกิ
ที่มา

อักษรคันจิ 懐石 ของคำว่าไคเซกินั้น ความหมายโดยตรงของอักษรหมายถึง "หินในกระเป๋าเสื้อ" คันจิคำนี้คาดกันว่าได้รับการบัญญัติโดย เซน โนะ ริคีว (ญี่ปุ่น: 千利休; โรมาจิ: Sen no Rikyū, ค.ศ. 1522–1591) เพื่อบ่งบอกถึงอาหารเรียบง่ายที่เสิร์ฟในสไตล์เคร่งครัดของชาโนะยุ (พิธีชงชาญี่ปุ่น) แนวคิดนี้มาจากการฝึกฝนที่พระสงฆ์นิกายเซนจะขับไล่ความหิวโดยใส่หินอุ่น ๆ ลงในกระเป๋าผ้าในเสื้อคลุมใกล้กับท้องของเขา ก่อนที่อักษรคันจิคำนี้จะเริ่มถูกใช้ในความหมายนี้ คำเดิมที่ใช้เป็นเพียงคำบ่งชี้ว่าอาหารนั้นเป็นการรวมตัวกัน (ไคเซกิเรียวริ 会席料理) คันจิทั้งสองคำยังคงนำมาใช้เขียนได้ในปัจจุบัน พจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นโคจิเอน ได้ให้คำอธิบายว่า "会席料理" เป็นอาหารสำหรับงานเลี้ยงที่มีเครื่องดื่มหลักคือเหล้าสาเก (ไวน์ข้าวญี่ปุ่น) และอาหาร "懐石" เป็นอาหารง่าย ๆ เสิร์ฟในพิธีชาโนะยุ เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างสองคำในการพูดและในการเขียนถ้าจำเป็น อาหารสำหรับพิธีชาโนะยุ อาจจะเรียกว่า ชะ-ไคเซกิหรือ 茶懐石
ปัจจุบันไคเซกิ ได้มีการนำเสนออาหารแบบดั้งเดิมของชนชั้นสูงในญี่ปุ่นจำนวนมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากสี่ธรรมเนียมคือ อาหารของราชสำนัก (ญี่ปุ่น: 有職料理; โรมาจิ: yūsoku ryōri) ในยุคเฮอัง จากคริสต์ศตวรรษที่ 9; อาหารแบบของวัดพุทธศาสนา (ญี่ปุ่น: 精進料理; โรมาจิ: shōjin ryōri) ในยุคคามากูระ จากคริสต์ศตวรรษที่ 12; อาหารของสำนักซามูไร (ญี่ปุ่น: 本膳料理; โรมาจิ: honzen ryōri) ในยุคมูโรมาจิ จากคริสต์ศตวรรษที่ 14; และพิธีชงชา (ญี่ปุ่น: 茶懐石; โรมาจิ: cha kaiseki) จากคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในสมัยฮิงาชิยามะในยุคมุโรมาจิ อาหารแต่ละชนิดเหล่านี้เมื่อเวลาผ่านไป ได้รับการพัฒนาและมีรูปแบบที่เป็นทางการ และยังคงอยู่ในบางรูปแบบจนถึงปัจจุบัน แต่ก็ถูกนำมารวมอยู่ในชุดอาหารไคเซกิ พ่อครัวแต่ละคนจะให้น้ำหนักของรูปแบบต่าง ๆ เหล่านี้ที่แตกต่างกัน - อาหารของราชสำนักและซามูไรมีความหรูหรามากขึ้น ในขณะที่อาหารของวัดและพิธีชงชานั้นก็จะเรียบง่ายขึ้นเป็นต้น
รูปแบบ

ในปัจจุบัน "ไคเซกิ" ถือเป็นศิลปะที่ผสมผสานกันในรสชาติ รูปลักษณ์ ผิวสัมผัส และสีสันได้อย่างลงตัว จึงใช้สร้างสรรค์จากวัตถุดิบชั้นเยี่ยม ที่มีความสดใหม่ ซึ่งหาได้เฉพาะในฤดูกาลเพื่อใช้ปรุงแต่งขึ้นเป็นอาหารรสชาติอร่อยอย่างลงตัว การจัดวางและนำเสนอมักจะทำอย่างระมัดระวัง และคำนึงถึงสีสันและน้ำหนัก เพื่อให้เกิดความสมดุลในการนำเสนอให้เป็นศิลปะอย่างสอดรับกับไคเซกิที่ประกอบขึ้นในฤดูกาลนั้น ๆ ซึ่งจะตกแต่งอย่างพิถีพิถัน โดยจะใช้แม้กระทั่งใบไม้และดอกไม้สดเพื่อตกแต่ง จนถึงผักผลไม้ที่แกะสลักอย่างสวยงามเป็นรูปดอกไม้ ต้นไม้ และสัตว์ต่าง ๆ ประกอบในอาหารด้วย
รูปแบบ > ลำดับ

ตามธรรมเนียมดั้งเดิมแล้ว ไคเซกิประกอบด้วยซุปมิโซะและอาหารเคียงสามอย่าง ซึ่งได้กลายมาเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของการบริการอาหารญี่ปุ่นในปัจจุบัน ซึ่งโดยจะเรียกเป็น "อาหารชุด" (セット) จากนั้นได้มีการพัฒนาขึ้นมาโดยรวมถึงอาหารเรียกน้ำย่อย, ปลาดิบ (ซาชิมิ), ของต้ม, ของย่าง, และของนึ่ง นอกจากนี้ยังอาจรวมถึงอาหารพิเศษอื่น ๆ ที่เชฟจัดสรรให้ โดยปกติมักจะเรียงลำดับตามนี้
ซากิซูเกะ (先附) อาหารเรียกน้ำย่อยขนาดเล็ก ซึ่งคล้ายกับ "อามูซ-บุช" ในอาหารฝรั่งเศส
ฮัซซุง (八寸) คอร์สที่สอง ซึ่งมักจะเลือกวัตถุดิบตามฤดูกาล มักจะรวมซูชิหรือข้าวปั้น กับเครื่องเคียงขนาดเล็กหลาย ๆ อย่าง
มูโกซูกะ (向付) ปลาดิบหรือซาชิมิตามฤดูกาล
ทากิอาวาเซะ (煮合) ผักและเนื้อสัตว์ ปลา หรือ เต้าหู้ ซึ่งนำแต่ละอย่างไปตุ๋นไฟอ่อน ๆ เป็นเวลานานแยกกัน
ฟูตาโมโนะ (蓋物) อาหารที่เสิร์ฟในถ้วยมีฝา มักจะเป็นซุปต่าง ๆ
ยากิโมโนะ (焼物) อาหารจานย่าง (ไฟ) อาทิ ปลาต่าง ๆ
ซูซากานะ (酢肴) อาหารจานเล็กสำหรับล้างปาก ซึ่งมักจะปรุงเด่นด้วยรสเปรี้ยวจากน้ำส้มสายชู เช่น ผักดองน้ำส้มแบบญี่ปุ่น
ฮิยาชิบาชิ (冷し鉢) ผักที่ปรุงสุกไม่มากเสิร์ฟแบบเย็น ซึ่งนิยมให้บริการในฤดูร้อนเท่านั้น
นากาโชโกะ (中猪口) อาหารจานเล็กสำหรับล้างปากอีกจานหนึ่ง มักจะมีรสเปรี้ยวเช่นกัน เช่น ซุปใสรสเปรี้ยวนิดหน่อย
ชีซากานะ (強肴) อาหารจานหลัก เช่น หม้อไฟ (hot pot) เป็นต้น
โกฮัง (御飯) ข้าวสวยญี่ปุ่น
โคโนโมโนะ (香の物) ผักดองแบบญี่ปุ่นตามฤดูกาล
โทเมวัง (止椀) ซุปมิโซะ หรือซุปผัก
มิซูโมโนะ (水物) ของหวานตามฤดูกาล อาจรวมถึง ผลไม้ ขนมหวาน ไอศกรีม และเค้ก
ซากิซูเกะ
ฮัซซุง
โอวัง
อตสึกูริ
อาเงโมโนะ
ฟูตาโมโนะ
ไดโนโมโนะ
โกฮัง, โคโนโมโนะ และโทเมวัง
ของหวาน (มิซูโมโนะ)
สถานที่ให้บริการ

ไคเซกินั้นมักจะให้บริการในเรียวกังในประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังมีให้บริการในร้านอาหารเล็ก ๆ ที่เรียกกันว่า เรียวเต (ญี่ปุ่น: 料亭; โรมาจิ: ryōtei) ในเมืองเกียวโตนั้นเป็นสถานที่เลื่องชื่อด้านไคเซกิเนื่องจากถือกันว่าเป็นที่ตั้งของราชสำนักมาแต่โบราณนับพัน ๆ ปี โดยในเกียวโตจะเรียกการประกอบอาหารแบบไคเซกินี้ว่า การปรุงอาหารแบบเกียวโต (ญี่ปุ่น: 京料理; โรมาจิ: kyō-ryōri) เพื่อเป็นการแสดงให้เห็นถึงต้นกำเนิดและที่มาของไคเซกิ
ราคา

ไคเซกิมักจะมีราคาค่อนข้างแพง โดยในภัตตาคารมีชื่อนั้นมักจะราคาตั้งแต่ 15,000 เยน จนถึง 40,000 เยนต่อคน (เทียบเท่าประมาณ 6,000 บาท ถึง 15,000 ต่อคน) โดยคิดแบบไม่รวมเครื่องดื่ม ในปกติไคเซกิมื้อเที่ยงมักจะมีราคาถูกกว่า โดยมีราคาตั้งแต่ 4,000 เยนจนถึง 8,000 เยนต่อคน (1,500 บาท ถึง 3,000 บาท) และนอกจากนี้ยังมีในรูปของเบ็นโตอีกด้วย โดยราคาจะอยู่ที่ประมาณ 2,000–4,000 เยนต่อคน (ประมาณ 750–1,500 บาท)
ในเรียวกัง ส่วนใหญ่มักจะรวมอาหารซึ่งเป็นแบบไคเซกิอยู่กับค่าห้องแล้ว โดยในบางที่จะให้บริการเฉพาะแขกในเรียวกังเท่านั้น แต่ในหลาย ๆ ที่ก็ยังสามารถรับแขกนอกได้ โดยในปัจจุบันมีเรียวกังหลาย ๆ แห่งที่กลายเป็นภัตตาคารขึ้นชื่อ โดยไคเซกิมักจะแบ่งราคาเป็นสามระดับ โดยเรียกอย่างดั้งเดิมว่า ชุดสน ชุดไผ่ และชุดบ๊วย โดยชุดสนมักจะแพงที่สุด และชุดบ๊วยมักจะมีราคาถูกที่สุด การตั้งชื่อแบบนี้ยังพบได้อีกในประเทศญี่ปุ่น
ไคเซกิแบบลำลอง

อาหารไคเซกิแบบลำลอง จัดวางอาหารในชุดจานซึ่งเลือกใช้การผสมผสานเครื่องปั้นดินเผาที่มีพื้นผิวกับชามหรือจานที่มีลวดลาย กล่องเบนโตะเป็นอีกรูปแบบที่นิยมทั่วไปของไคเซกิแบบลำลอง
ดูเพิ่ม

โอตกุยซีน (Haute cuisine)
อาหารไทยชาววัง (Thai royal cuisine)
อาหารจีนฮ่องเต้ (Chinese imperial cuisine)
อาหารราชสำนักเกาหลี (Korean royal court cuisine)
บรรณานุกรม

Murata, Yoshihiro. Kaiseki: The Exquisite Cuisine of Kyoto's Kikunoi Restaurant. New York: Kodansha International, 2006. IBN 4770030223.
Tsutsui, Hiroichi. "From kaiseki 会席 to kaiseki 懐石: The Development of Formal Tea Cuisine" in Chanoyu Quarterly no. 50 (Urasenke Foundation, 1987).
Tsuji, Kaichi. Kaiseki: Zen Tastes in Japanese Cooking. Kodansha International, 1972; second printing, 1981.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ไคเซกิ
Furiya, Linda (2000-05-17). "The Art of Kaiseki". San Francisco Chronicle. สืบค้นเมื่อ 2007-07-17.
"Welcome to Kyoto - Kaiseki Ryori -". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-27. สืบค้นเมื่อ 2007-07-17.
ภาพของไคเซกิ บน Flickr
Kyoto Travel Guide—รายชื่อภัตตาคาร Kyo Kaiseki ในเกียวโต
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ญี่ปุ่น 
อาหารในแต่ละจานจะมีปริมาณน้อย โดยบรรจังแต่งอย่างสวยงามและสมดุล
ชุดอาหารไคเซกิแบบลำลอง
วิกิพจนานุกรม
Katakana Phonetic Extensions

| Katakana Phonetic Extensions |
| --- | --- |
ช่วง: U+31F0..U+31FF (16 กล่อง)
Plane: BMP
อักษร: Katakana
อักษรหลัก: Ainu
ใช้: 16 กล่อง
ไม่ใช้: 0 กล่องสำรอง
ประวัติรุ่นยูนิโคด

3.2: 16 (+16)
 
หมายเหตุ: 
Katakana Phonetic Extensions เป็นผังยูนิโคดที่ประกอบด้วยอักษรคาตากานะขนาดเล็กเพิ่มเติมที่ใช้สำหรับเขียนภาษาไอนุ ซึ่งเพิ่มเติมมาจากผัง Katakana
อักษรคาตากานะขนาดเล็กเพิ่มเติมจะอยู่ในผัง Small Kana Extension
ผัง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
คะตะกะนะ ส่วนขยายสัทลักษณ์ Unicode.org chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+31Fx | ㇰ | ㇱ | ㇲ | ㇳ | ㇴ | ㇵ | ㇶ | ㇷ | ㇸ | ㇹ | ㇺ | ㇻ | ㇼ | ㇽ | ㇾ | ㇿ |
ประวัติ

| Version | Final code points | Count | L2 ID | WG2 ID | Document |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3.2 | U+31F0..31FF | 16 | L2/99-238 |  | Consolidated document containing 6 Japanese proposals, 1999-07-15 |
| 3.2 | U+31F0..31FF | 16 |  | N2092 | Addition of forty eight characters, 1999-09-13 |
| 3.2 | U+31F0..31FF | 16 | L2/99-365 |  | Moore, Lisa (1999-11-23), Comments on JCS Proposals |
| 3.2 | U+31F0..31FF | 16 | L2/00-024 |  | Shibano, Kohji (2000-01-31), JCS proposal revised |
| 3.2 | U+31F0..31FF | 16 | L2/99-260R |  | Moore, Lisa (2000-02-07), "JCS Proposals", Minutes of the UTC/L2 meeting in Mission Viejo, October 26-28, 1999 |
| 3.2 | U+31F0..31FF | 16 | L2/00-297 | N2257 | Sato, T. K. (2000-09-04), JIS X 0213 symbols  part-1 |
| 3.2 | U+31F0..31FF | 16 | L2/00-342 | N2278 | Sato, T. K.; Everson, Michael; Whistler, Ken; Freytag, Asmus (2000-09-20), Ad hoc Report on Japan feedback N2257 and N2258 |
| 3.2 | U+31F0..31FF | 16 | L2/01-050 | N2253 | Umamaheswaran, V. S. (2001-01-21), "7.16 JIS X0213 Symbols", Minutes of the SC2/WG2 meeting in Athens, September 2000 |
| 3.2 | U+31F0..31FF | 16 | L2/01-114 | N2328 | Summary of Voting on SC 2 N 3503, ISO/IEC 10646-1: 2000/PDAM 1, 2001-03-09 |
 ↑  Proposed code points and characters names may differ from final code points and names