stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pentapeltis

| Pentapeltis |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับผักชี Apiales
วงศ์:: วงศ์ผักชี Apiaceae
สกุล:: Pentapeltis Pentapeltis Bunge
สปีชีส์:: Pentapeltis
ชื่อทวินาม
Pentapeltis Bunge

Pentapeltis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Pentapeltis peltigera (Hook.) Bunge
Pentapeltis silvatica (Diels) Domin
Lexical Markup Framework

Lexical Markup Framework (LMF) เป็นโครงการของ ISO ที่จะกำหนดกรอบร่วมกับในการสร้างคลังคำสำหรับงานประมวลภาษาธรรมชาติ (NLP) และพจนานุกรมที่เครื่องคอมพิวเตอร์อ่านได้
ขอบเขตของโครงการคือการวางมาตรฐานของหลักการและระเบียบวิธีที่เกี่ยวข้องกับทรัพยากรภาษา ในบริบทของการสื่อสารที่ใช้ภาษามากกว่าหนึ่งภาษาในวัฒนธรรมที่หลากหลาย
ตัวอย่าง

ในภาษา XML:
<LexicalResource dtdVersion="15">
    <GlobalInformation>
        <feat att="languageCoding" val="ISO 639-3"/>
    </GlobalInformation>
    <Lexicon>
        <feat att="language" val="eng"/>
        <LexicalEntry>
            <feat att="partOfSpeech" val="commonNoun"/>
            <Lemma>
                <feat att="writtenForm" val="clergyman"/>
            </Lemma>
            <WordForm>
                 <feat att="writtenForm" val="clergyman"/>
                 <feat att="grammaticalNumber" val="singular"/>
            </WordForm>
            <WordForm>
                <feat att="writtenForm" val="clergymen"/>
                <feat att="grammaticalNumber" val="plural"/>
            </WordForm>
        </LexicalEntry>
    </Lexicon>
</LexicalResource>
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ LMF
เว็บไซต์ LIRICS
กองทัพเรือญี่ปุ่น

กองทัพเรือญี่ปุ่น สามารถเป็นได้ทั้ง
กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น, 1868-1945
กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น, 1954-ปัจจุบัน
Pentascyphus

| Pentascyphus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: เงาะ Sapindales
วงศ์:: วงศ์เงาะ Sapindaceae
สกุล:: Pentascyphus Pentascyphus Radlk.
สปีชีส์:: Pentascyphus
ชื่อทวินาม
Pentascyphus Radlk.

Pentascyphus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เฟรนช์เกียนาไปจนถึงบราซิลตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Pentascyphus thyrsiflorus Radlk.
Pentastemonodiscus

| Pentastemonodiscus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
อันดับ:: คาร์เนชัน Caryophyllales
วงศ์:: Caryophyllaceae Caryophyllaceae Rech.f.
สกุล:: Pentastemonodiscus Pentastemonodiscus Rech.f.
สปีชีส์:: Pentastemonodiscus monochlamydeus
ชื่อทวินาม
Pentastemonodiscus monochlamydeus Rech.f.

Pentastemonodiscus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Caryophyllaceae มีเพียงสปีชีสืเดียวคือ Pentastemonodiscus monochlamydeus.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อัฟกานิสถาน
Pentalonia

| Pentalonia |
| --- | --- |

Pentalonia nigronervosa

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Hemiptera Hemiptera
อันดับย่อย:: Sternorrhyncha Sternorrhyncha
วงศ์:: Aphididae Aphididae
สกุล:: Pentalonia Pentalonia Coquerel, 1859
สปีชีส์:: Pentalonia
ชื่อทวินาม
Pentalonia Coquerel, 1859

Pentalonia เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Aphididae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกากลาง เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ และออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Pentalonia caladii Goot, 1917
Pentalonia gavarri Eastop, 1967
Pentalonia nigronervosa Coquerel, 1859
Pentadesma

| Pentadesma |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับโนรา Malpighiales
วงศ์:: วงศ์มังคุด Clusiaceae
สกุล:: Pentadesma Pentadesma Sabine
สปีชีส์:: Pentadesma
ชื่อทวินาม
Pentadesma Sabine

Pentadesma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Clusiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาเขตร้อนตอนกลางตะวันตกและตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Pentadesma butyracea Sabine
Pentadesma exelliana Staner
Pentadesma grandifolia Baker f.
Pentadesma lebrunii Staner
Pentadesma reyndersii Spirlet
Pentametrocrinidae

| Pentametrocrinidae |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: เอไคโนเดอร์มาตา Echinodermata
ชั้น:: Crinoidea Crinoidea
อันดับ:: Comatulida Comatulida
วงศ์:: Pentametrocrinidae Pentametrocrinidae
สปีชีส์:: Pentametrocrinidae
ชื่อทวินาม
Pentametrocrinidae 

Pentametrocrinidae เป็นสกุลของอิคีเนอเดอร์เมอเทอที่อยู่ในวงศ์ Comatulida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Pentametrocrinus Clark, 1908
Thaumatocrinus Carpenter, 1883
Pentanchidae

| Pentanchidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลากระดูกอ่อน Chondrichthyes
อันดับ:: อันดับปลาฉลามครีบดำ Carcharhiniformes
วงศ์:: Pentanchidae Pentanchidae Smith, 1912
สปีชีส์:: Pentanchidae
ชื่อทวินาม
Pentanchidae Smith, 1912

Pentanchidae เป็นวงศ์ของปลาฉลามที่อยู่ในอันดับปลาฉลามครีบดำ
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Apristurus Garman, 1913
Asymbolus Whitley, 1939
Cephalurus Bigelow & Schroeder, 1941
Galeus Rafinesque, 1810
Halaelurus Gill, 1862
Holohalaelurus Fowler, 1934
Parmaturus Garman, 1906
Pentanchus Smith & Radcliffe in Smith, 1912
My Engineer มีช็อป มีเกียร์ มีเมียรึยังวะ

| My Engineer มีช็อป มีเกียร์ มีเมียรึยังวะ |
| --- | --- |
แนว: ชายรักชาย
บทประพันธ์: หม่อมแม่
กำกับโดย: ผดุง สมาจาร
นักแสดง:   ภัทรพสิษฐ์ ณ สงขลา  กฤษณพงศ์ สุนทรชัชเวช  ทะเล สงวนดีกุล  นคุณ สเกร  ณภัทร เฉลิมพรภักดี  ไรอัน เผิง  ณัชพล ชีวะปัญญาโรจน์  ณัฐพงศ์ พิบูลธนเกียรติ 
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: คนที่ฉันรอ โดยม็อดทรีจี x โจล่ง
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: รักไม่มีกฎเกณฑ์ โดยธนษิต จตุรภุช
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 14
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: ไทย
ความยาวตอน: 45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: ไทรครีเอชัน
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: เทนเซ็นต์ วิดีโอ
ออกอากาศ: 14 มีนาคม ค.ศ. 2020 (2020-03-14) – 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 (2020-05-30)
My Engineer มีช็อป มีเกียร์ มีเมียรึยังวะ เป็นละครชุดโทรทัศน์ชายรักชายไทย พ.ศ. 2563 นำแสดงโดยภัทรพสิษฐ์ ณ สงขลา (คูเปอร์) และกฤษณพงศ์ สุนทรชัชเวช (ปอย) ซีรีส์ชุดเรื่องนี้กำกับโดยผดุง สมาจาร ซึ่งได้กำกับละครชุดเรื่องพี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่งมาก่อน ละครชุดนี้เปิดตัวในประเทศไทยและออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม 2563 ถึง 30 พฤษภาคม 2563 โดยฉายรอบต่อมาสำหรับภาคต่อที่จะออกฉายในบางครั้ง มีการเผยแพร่วล็อกของนักแสดงสามตอนผ่านยูทูบตั้งแต่วันที่ 13 มิถุนายนพ.ศ. 2563 ถึง 27 มิถุนายน พ.ศ. 2563 โดยใช้ชื่อว่า มายเอ็นจีเนียร์ซัมเมอร์ทริป
นักแสดง

ภัทรพสิษฐ์ ณ สงขลา รับบท บ่น
กฤษณพงศ์ สุนทรชัชเวช รับบท เดือนหนาว
ทะเล สงวนดีกุล รับบท คิง
นคุณ สเกร รับบท ราม
ณภัทร เฉลิมพรภักดี รับบท บอส
ไรอัน เผิง รับบท เมฆ
ณัชพล ชีวะปัญญาโรจน์ รับบท ฟรองก์
ณัฐพงศ์ พิบูลธนเกียรติ รับบท ธารา
กัญญ์กุลณัช ปัญญากิตตินันท์ รับบท ถิง
การบันเทิง

การบันเทิง คือ สิ่งที่ทำให้เกิดความสนุกสนานเพลิดเพลิน เช่น
ภาพยนตร์
ดนตรี
ละครเวที
สวนสนุก
กีฬา
โทรทัศน์
วิทยุ
การอ่าน
วรรณกรรม
นิตยสาร
เกมและการละเล่น
หมากรุก
เกมคอมพิวเตอร์
กลุ่มภาษาโบดิช

กลุ่มภาษาโบดิช (Bodish languages) มาจากภาษาทิเบต bod ซึ่งเป็นชื่อของภาษาทิเบตในความหมายอย่างกว้าง ซึ่งมาจากการที่กลุ่มผู้พูดภาษาเหล่านี้มักถือว่าตนเป็นชาวทิเบต การแบ่งกลุ่มภาษาโบดิชให้เป็นกลุ่มย่อยมีความแตกต่างกัน แต่ส่วนใหญ่ถือว่าภาษาทิเบตแยกต่างหากจากภาษาโบดิชตะวันออก Bradley (1997) ได้ให้กลุ่มภาษาโบดิชรวมถึงกลุ่มภาษาหิมาลัยตะวันตก กลุ่มภาษาซังลา กลุ่มภาษาตามันกิก ทำให้คำว่ากลุ่มภาษาโบดิชมีความหมายเท่ากับกลุ่มภาษาทิเบต-กิเนารีในการแบ่งแบบอื่น ทำให้กลุ่มภาษาโบดิชแยกเป็นสองฝ่ายชัดเจน คือกลุ่มโบดิชตะวันออกกับภาษาทิเบต
กลุ่มภาษาโทแคเรียน

| ภาษาโทแคเรียน |
| --- | --- |
ภูมิภาค: ที่ราบตาริมในเอเชียกลาง
สูญแล้ว: พุทธศตวรรษที่ 14
ตระกูลภาษา: กลุ่มภาษาอินโด-อารยัน  โทแคเรียน
ระบบการเขียน: อักษรโทแคเรียน
รหัสภาษา
ISO 639-2: ine
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: xto – โทแคเรียน เอ txb – โทแคเรียน บี

กลุ่มภาษาโทแคเรียน หรือ กลุ่มภาษาโทคาเรียน เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยูโรเปียน แบ่งเป็นภาษาย่อยได้สองภาษาคือ ภาษาโทแคเรียนตะวันออกและโทแคเรียนตะวันตก ใช้พูดในพุทธศตวรรษที่ 11–13 ก่อนจะกลายเป็นภาษาสูญไป ผู้พูดภาษานี้หันไปพูดภาษาอุยกูร์ ทั้งสองภาษาใช้พูดในบริเวณแอ่งตาริมในเอเชียกลาง ปัจจุบันอยู่ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน ชื่อของภาษานี้ในภาษาโทแคเรียนคือ arish- käna
ภาษาโทแคเรียน เอ หรือโทแคเรียนตะวันออก นั้น เคยพูดกันในแถบเตอร์ฟาน ซึ่งอยู่ทางตะวันออก ส่วนภาษาโทแคเรียน บี หรือโทแคเรียนตะวันตกนั้น เคยพูดกันส่วนใหญ่ในแถบคูชา ทางตะวันตก แต่ก็มีพูดกันในเตอร์ฟานด้วย ภาษาโทแคเรียนนั้นเขียนด้วยอักษรที่ดัดแปลงจากอักษรอินเดียฝ่ายเหนือ เรียกว่าอักษรพราหมี ซึ่งเป็นอักษรที่เคยใช้เขียนภาษาสันสกฤตในภูมิภาคนี้ด้วยเช่นกัน
แม้ว่าภาษาโทแคเรียนจะเป็นภาษาที่เก่าแก่ แต่นักวิชาการเพิ่งรู้จักและได้วิเคราะห์ไวยากรณ์ รวมทั้งแปลภาษาโทแคเรียนได้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1908 นี้เอง โดยนักวิชาการชาวเยอรมัน ชื่อ เอมีล ซีค (Emil Sieg) และวิลเฮ็ล์ม ซีคลิง (Wilhelm Siegling) ทั้งนี้ได้มีการเสนอชื่อเรียกภาษาตามสำเนียงเยอรมันว่า โทคาริช (Tocharisch)
ภาษาโทแคเรียนเป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับสาขาย่อยอินโด-อารยันหรืออินโด-อิเรเนียน ทั้ง ๆ ที่อยู่ในพื้นที่ทางตะวันออก หากพิจารณาตามหลักสัทศาสตร์แล้ว ภาษาโทแคเรียนอยู่ในกลุ่มเคนตุม (Centum) อันเป็นเกณฑ์คร่าว ๆ ในการจำแนกกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน ทั้ง ๆ ที่กลุ่มภาษาเคมตุมนั้น ส่วนใหญ่จะอยู่ในทวีปยุโรป จึงจัดว่าภาษาโทแคเรียนเป็นกลุ่มภาษาเคนตุม ที่รายล้อมด้วยกลุ่มภาษาซาเตม (Satem) ในทวีปเอเชีย และมีคุณลักษณะบางประการที่คล้ายคลึงกับภาษาฮิตไทต์ที่เคยพูดกันเมื่อราว 1,100 ปีก่อนคริสตกาล
การบันทึกเสียง

การบันทึกเสียง
เบื้องต้นจะต้องมีอุปกรณ์ดังต่อไปนี้ เช่น
Mixer
CD Player
Minidisc Recordable
Cassette Tape
Amplifier
Turntable
Microphone
Speaker
Computer and Recording Software เป็นต้น
การบันทึกเสียงจะต้องใช้ห้องบันทึกเสียงที่มีการออกแบบเฉพาะการบันทึกเสียง โดยมีการออกแบบให้เก็บเสียงไม่ให้เสียงสะท้อน และไม่ให้เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาได้ เรียกว่าระบบ Acoustic คือให้มีความเป็นธรรมชาติของเสียงมากที่สุด โดยอาจจะบุผนังด้วยวัสดุซับเสียงที่มีความอ่อนนุ่ม เช่น ผนังกระดานชานอ้อย ฟองน้ำที่ออกแบบเฉพาะใช้ในการบุผนังห้องบันทึกเสียง หรือ รังใส่ใข่
ห้องบันทึกเสียงโดยทั่วไปจะแบ่งเป็น 2 ส่วน คือส่วนควบคุมคือห้องที่รวบรวมอุปกรณ์ในการบันทึกเสียง และห้องผู้ประกาศ คือห้องที่จะมีเพียงไมโครโฟนหรือเครื่องดนตรีที่ต้องการจะบันทึกเท่านั้น โดยจะมีสายสัญญาณต่อพ่วงไปยังห้องควบคุมที่จะมีผนังกั้นแต่จะมีกระจกตรงกลางเพื่อให้มองเห็นการบันทึกเสียงของผู้ประกาศ
วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์

สัญลักษณ์ประจำวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์
วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ หรือวงดนตรีกรมโฆษณาการ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 โดยเอื้อ สุนทรสนาน, เวส สุนทรจามร และคณะนักดนตรีวงไทยฟิล์ม ของบริษัท ภาพยนตร์ไทยฟิล์ม จำกัด ซึ่งต้องปิดกิจการลง โดยหลวงสุขุมนัยประดิษฐ ชักชวนให้สมาชิกวง ย้ายเข้าไปสังกัดกรมโฆษณาการ และมีหน้าที่บรรเลงเพลงส่งกระจายเสียง ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงกรมโฆษณาการ และงานบันเทิงรื่นเริงและงานเต้นรำ ตามคำขอของหน่วยราชการต่าง ๆ โดยในช่วงนั้นยังคงบรรเลงเพลงสากลที่นำโน้ต และเนื้อเพลงมาจากวงไทยฟิล์ม และเพลงไทยสากลที่มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์
บุคลากร

สุคนธ์ พรพิรุณ - ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์
ชัยพร ทับพวาธินท์ - อดีตผู้อำนวยการส่วนบริหารการดนตรี (เกษียณอายุราชการ)
โฉมฉาย อรุณฉาน - อดีตผู้อำนวยการส่วนบริหารการดนตรี และอดีตหัวหน้าวงดนตรี (เกษียณอายุราชการ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญด้านบทเพลงกรมประชาสัมพันธ์)
สืบศักดิ์ ดุริยประณีต - ระนาด, อดีตรักษาการ ผอ.ส่วนบริหารการดนตรี (เกษียณอายุราชการ)
กฤติยา ทรัพยะโตษก (ย้ายไปเป็นประชาสัมพันธ์จังหวัดปราจีนบุรี)
ภรพรรณ เอี่ยมวุฒิ ช่วยราชการ 2523-2529 คีตศิลปินชำนาญงาน ฝดส.สบด.2530-2551 ปฏิบัติราชการฝ่ายรายการ 2552-2564 สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เพื่อการศึกษา
ชฎิลรัตน์ ชมพูนุท ณ อยุธยา - คีตศิลปิน (เกษียณก่อนกำหนด)
ภิปราย จิมีสิก - คีตศิลปิน อาวุโส  (ผู้อำนวยการส่วนบริหารการดนตรี  เมษายน 2565 - ปัจจุบัน)
รุ่งนภา ขจรไชยฤทธิเดช - คีตศิลปิน (เกษียณอายุราชการ)
ณัชชรัสย์ กิจทรัพย์ - คีตศิลปิน (เกษียณอายุราชการ)
ทิพย์สุดา แก้วสลับศรี - คีตศิลปิน
ธนกรณ์ ยีรัญศิริ - อดีตนักร้องรับเชิญประจำ
สุชัย วังเลิศ - อดีตนักร้องรับเชิญพิเศษ
สุปราณี โยธินอุปไมย - นักร้องรับเชิญพิเศษ
บุคลากร > นักร้องดาวรุ่งรุ่นใหญ่

สุรพล วรรณประเสริฐ (เสียชีวิต)
โสมรัศมิ์ เกาวนันท์ (เสียชีวิต)
วัชระ ปั้นศิริ (ลาออก)
ศุภฤกษ์ ชินะพงศ์ไพศาล
วุฒิเวทย์ พุกกะณะสุต (มาช่วยงานเป็นบางครั้ง)
สองพล ศุขะบุตร (ลาออก)
วุฒิภัทร ชำนิราชกิจ (ถึงแก่กรรม)
ไกรฤกษ์ ต่วนภูษา (ย้ายไปสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา ตำแหน่งนักวิชาการคอมพิวเตอร์ชำนาญการ)
นฤมล สมหวัง (ตันติวัฒน์) คีตศิลปิน
ณัฐกริช เปาอินทร์ (ลาออก เรียนต่อ)
อานนท์ ปะโกสันตัง (ลาออก)
นราวิทย์ ฉิมพสุทธิ์ (ลาออก)
เกตุศกุน บุนนาค (ลาออก)
วงศ์วริศ สวัสดิทัศน์ (มาช่วยงานเป็นบางครั้ง)
กฤษฎา กฤษณะเศรณี (ลาออก)
บุคลากร > นักร้องดาวรุ่งรุ่นเล็ก

สุรีย์พร กร่างสะอาด คีตศิลปิน (ดนตรีไทย)
ณัฐดนัย วงศ์วรสันต์ คีตศิลปิน
มรุธิดา บุญมงคล คีตศิลปิน
บรรณวัฒน์ วัชรกุลภิรมย์ (ชื่อเดิม ประเวช ตราชู)(ลาออก)
ภัทราพิมล โรจนจิตเจริญ (ลาออก)
บัณฑิตา ลายคราม (ลาออก)
ดาริกา นิ่มพิจารณ์ คีตศิลปิน
ปาลิดา นิ่มพิจารณ์  (ติดเรียน)
ภัทริส ณ นคร (เรียนต่อ)
พศภพ บัวสรวง คีตศิลปิน
กรภัทร สวาสดิ์ (ไปอยู่ที่ตจว.)
ปุณยวัฑน์ ไวยสาวงศ์ (ชื่อเดิม ไพศาล ซันกูล) คีตศิลปิน
บุคลากร > นักร้องท่านอื่น ๆ ในยุคปัจจุบัน

มาริษา อมาตยกุล อดีตหัวหน้าฝ่ายดนตรีสากล , อดีตผู้อำนวยการส่วนบริหารการดนตรี
อโศก สุขศิริพรฤิทธิ์ อดีตหัวหน้าฝ่ายดนตรีสากล ,อดีตผู้อำนวยการส่วนบริหารการดนตรี
จั่นทิพย์ สุฐินบุตร (เกษียณอายุราชการก่อนกำหนด)
พรรณี สกุลชาคร (เกษียณอายุราชการก่อนกำหนด
เจษฎา พลอยมอญ คีตศิลปิน (สากล)
เสฐียรพงษ์ กลั่นแตง(จันนิคม) (เฟรนด์ชิฟ AF8) คีตศิลปิน (ลูกทุ่ง)
ธนพล ศรีรัตน์ คีตศิลปิน (ลูกทุ่ง)
ปภวรินทร์ เจริญผลธนากานต์ คีตศิลปิน (สากล)
สวรรยา รุ่งมณีพิพัฒน์ ดุริยางคศิลปิน ฝ่ายดนตรีไทย (ช่วยราชการฝ่าย คีตศิลปิน)
มัชฌิมา มีบำรุง (คิมิโกะ The Voice) คีตศิลปิน (สากล)
ทัศนัยภรณ์ โมรีรัตน์ คีตศิลปิน (สากล)
วันดี สุขนวม คีตศิลปิน (ดนตรีไทย)
กิตติพล มั่นชาวนา คีตศิลปิน (ดนตรีไทย)
อัครเดช เข็มเฉลิม คีตศิลปิน (สากล)
วัชริศ วัชรสฤษดิ์ คีตศิลปิน (สากล)
บุคลากร > นักดนตรี (สากล)

มนู ทองดีมีชัย - อดีตวาทยากร , ผู้ควบคุมการบันทึกเสียง (เกษียณอายุราชการ)
สุพจน์ ค้าผล - กลอง , วาทยากร, (เกษียณอายุราชการ)
สิบเอกจิระ นภายน - เปียโน (เกษียณอายุราชการ)
จ่าสิบเอกสุวิทย์ จากสกุล - ทรัมเปต (เกษียณอายุราชการ)
ธำรงค์ สมบูรณ์ศิลป์ - อัลโต้แซ็กโซโฟน , ผู้เรียบเรียงเสียงประสาน (เกษียณอายุราชการ) ปัจจุบันช่วยราชการ
สิบเอกประยุทธ ฝุ่นสุวรรณ์ - เทนเนอร์ แซ็กโซโฟน อดีตผู้อำนวยการส่วนบริหารการดนตรี (เกษียณอายุราชการ)
บุญเอิบ สุธา - ควบคุมคลังเครื่องดนตรี, เบส
บุญมา มอญสะแก - เครื่องประกอบจังหวะ (เกษียณอายุราชการ)
ศุกร์สวัสดิ์ ถาวโรฤทธิ์ - กีต้าร์
ธณกร หอมเนียม - ทรอมโบน
วรสิน เพ็ชรประสาน - ทรัมเปต 1 (บางโอกาส), ทรัมเปต 2
ศุภฤกษ์ ธรรมฤดี - กลอง
ศรัณย์ พรปรีชา - เครื่องประกอบจังหวะ, เจ้าหน้าที่ควบคุมการบันทึกเสียง
ณัฐอร เลาหพงศ์เพียรพุฒิ - อัลโต้ แซ็กโซโฟน 1
กวิทสร ระดาเขต - อัลโต้ แซ็กโซโฟน 2
คมสันต์ มุกดากิจ - ไวโอลิน
อธิปไตย พรหมสุรินทร์ - ไวโอลิน
หทัยทิพย์ ทัศนยิ่งยง - เบส
จรรยพงศ์ สวัสดิเวทิน - เทนเนอร์ แซ็กโซโฟน
พีรพัฒน์ บัวนิลเจริญ - ทรัมเปต 2 (บางโอกาส)
ภาคภูมิ วัฒเวียงคำ - กลอง
ตฤณภัท แก้วเขียว - เปียโน
คงพันธ์ ประภาศิริสุลี - เบส
วิศรุตม์ นวลแก้ว - ทรัมเปต 1
ดูเพิ่ม

สุนทราภรณ์
การบริโภคพลังงานของโลก

การใช้พลังงานของโลก หมายถึง พลังงานทั้งหมดที่มนุษย์เพื่อการดำรงชีวิต โดยการใช้พลังงานในแต่ละปี เป็นพลังงานที่มนุษย์ใช้ภาคอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีของแต่ละประเทศ การใช้พลังงานของโลกในปัจจุบันส่งผลต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์
สถานบันต่างๆ เช่น สถาบันพลังงานระหว่างประเทศ ได้มีการบันทึกข้อมูลการใชัพลังงานของโลกอยู่ตลอดเวลา ซึ่งข้อมูลที่รวบรวมได้จะเป็นประโยชน์ในการศึกษาแนวโน้มการใชัพลังงานของโลกและการวางแผนการใช้พลังงานในอนาคต
การใช้พลังงานฟอสซิลที่เพิ่มขึ้นมากที่สุดใน พ.ศ. 2543 - 2551 ในเดือนตุลาคม 2555 สถาบันพลังงานระหว่างประเทศ พบว่าการใช้พลังงานถ่านหินมีศรึ่งในพลังงานที่ใช้กันทั้งโลก แต่การใชัพลังงานหมุนเวียนในปัจจุบันมีการใชัพลังงานหมุนเวียนมากขึ้น ในปี พ.ศ. 2522 อุบัติเหตุนิวเคลียร์เกาะทรีไมล์ และ พ.ศ. 2529 อุบัติเหตุนิวเคลียร์เชอร์โนบิล การสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ใช้ทุนในการก่อสร้างสุง ปัจจุบันการใชัพลังงานนิวเคลียร์มีการใชัอัตราที่น้อยลง
| พลังงาน (terawatt-hour)>  | พลังงาน (terawatt-hour)> เชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์ | พลังงาน (terawatt-hour)> พลังงานนิวเคลียร์ | พลังงาน (terawatt-hour)> พลังงานทดแทน | พลังงาน (terawatt-hour)> ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2533 | 83,374 | 6,113 | 13,082 | 102,569 |
| 2543 | 94,493 | 7,857 | 15,337 | 117,687 |
| 2551 | 117,076 | 8,283 | 18,492 | 143,851 |
| การเปลี่ยนแปลง 2543 - 2551 | +23.9% | +5.4% | +20.6% | +22.2% |

1 terawatt-hour (TWh) = 1 billion กิโลวัตต์ต่อชั่วโมงs (kWh) = 1012 วัตต์ต่อชั่วโมงs
โฮกูโตะ (จังหวัดฮกไกโด)

โฮกูโตะ (ญี่ปุ่น: 北斗市; โรมาจิ: Hokuto-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่กึ่งกลางของกิ่งจังหวัดโอชิมะ ตอนใต้ของจังหวัดฮกไกโด เป็นเมืองที่อยู่อาศัยของผู้ที่ทำงานในนครฮาโกดาเตะ ที่อยู่ทางทิศตะวันออกของโฮกูโตะ โฮกูโตะได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 จากการควบรวมเมืองคามิอิโซะ ในอำเภอคามิอิโซะ และเมืองโอโนะ ในอำเภอคาเมดะ โฮกูโตะเป็นเทศบาลนครที่จัดตั้งเป็นลำดับที่สามในกิ่งจังหวัดโอชิมะ (ลำดับที่สองคือ คาเมดะ ซึ่งถูกยุบไปแล้ว 2 ปี หลังจากจัดตั้งเมื่อ ค.ศ. 1971) โฮกูโตะเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ในกิ่งจังหวัดโอชิมะเมื่อเรียงตามจำนวนประชากร รองจากฮาโกดาเตะ
ภูมิศาสตร์

โฮกูโตะตั้งอยู่กึ่งกลางของโอชิมะ ซึ่งเป็นคาบสมุทรทางตอนใต้ของเกาะฮกไกโด พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ และทางตะวันตกเป็นภูเขา ทิศใต้ติดกับอ่าวฮาโกดาเตะ แม่น้ำโอโนะไหลจากทางทิศเหนือไปยังทิศใต้ผ่านตอนกลางของโฮกูโตะ
ยอดเขา: เขาฟูตามาตะ (二股岳) 826 เมตร
แม่น้ำ: แม่น้ำโอโนะ (大野川), แม่น้ำเฮกิริจิ (戸切地川)
ทะเลสาบ: อ่างเก็บน้ำคามิอิโซะ (上磯ダム)
วนอุทยาน: ฮาจิโรนูมะโคเอ็ง (八郎沼公園)
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

กิ่งจังหวัดโอชิมะ
นครฮาโกดาเตะ
อำเภอคามิอิโซะ: เมืองคิโกไน
อำเภอคาเมดะ: เมืองนานาเอะ
อำเภอคายาเบะ: เมืองโมริ
กิ่งจังหวัดฮิยามะ
อำเภอฮิยามะ: เมืองอัซซาบุ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโฮกูโตะ ฮกไกโด (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1976−ปัจจุบัน)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 9.2 (48.6) | 10.7 (51.3) | 16.7 (62.1) | 25.1 (77.2) | 28.2 (82.8) | 29.5 (85.1) | 33.6 (92.5) | 34.5 (94.1) | 32.5 (90.5) | 28.2 (82.8) | 21.2 (70.2) | 16.3 (61.3) | 34.5 (94.1) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 0.2 (32.4) | 1.0 (33.8) | 5.0 (41) | 11.6 (52.9) | 16.9 (62.4) | 20.5 (68.9) | 23.9 (75) | 25.8 (78.4) | 22.9 (73.2) | 16.7 (62.1) | 9.3 (48.7) | 2.4 (36.3) | 13.02 (55.43) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -3.5 (25.7) | -2.9 (26.8) | 0.9 (33.6) | 6.6 (43.9) | 11.8 (53.2) | 15.9 (60.6) | 19.8 (67.6) | 21.5 (70.7) | 18.0 (64.4) | 11.5 (52.7) | 5.0 (41) | -1.2 (29.8) | 8.62 (47.51) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -8.1 (17.4) | -7.8 (18) | -3.7 (25.3) | 1.5 (34.7) | 7.0 (44.6) | 11.9 (53.4) | 16.6 (61.9) | 17.9 (64.2) | 13.4 (56.1) | 6.3 (43.3) | 0.6 (33.1) | -5.2 (22.6) | 4.2 (39.56) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -19.6 (-3.3) | -19.4 (-2.9) | -16.1 (3) | -10.8 (12.6) | -1.2 (29.8) | 4.0 (39.2) | 8.4 (47.1) | 9.2 (48.6) | 2.0 (35.6) | -3.3 (26.1) | -14.8 (5.4) | -18.6 (-1.5) | −19.6 (−3.3) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 67.0 (2.638) | 55.8 (2.197) | 56.1 (2.209) | 68.6 (2.701) | 86.4 (3.402) | 79.8 (3.142) | 129.5 (5.098) | 158.5 (6.24) | 142.6 (5.614) | 111.7 (4.398) | 106.2 (4.181) | 87.5 (3.445) | 1,149.7 (45.264) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 14.8 | 12.3 | 12.2 | 10.1 | 10.3 | 8.3 | 9.6 | 9.4 | 11.0 | 12.1 | 14.3 | 16.1 | 140.5 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 66.8 | 83.1 | 133.5 | 172.2 | 189.2 | 161.7 | 116.7 | 137.2 | 152.8 | 147.9 | 97.0 | 63.5 | 1,521.6 |
แหล่งที่มา 1: สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
แหล่งที่มา 2: สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์

ค.ศ. 1900: จัดตั้งหมู่บ้านคามิอิโซะ (上磯村) และหมู่บ้านโอโนะ (大野村)
ค.ศ. 1918: หมู่บ้านคามิอิโซะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองคามิอิโซะ (上磯町)
ค.ศ. 1955: หมู่บ้านโมเบ็ตสึ (茂別村) รวมเข้ากับเมืองคามิอิโซะ
ค.ศ. 1957: หมู่บ้านโอโนะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองโอโนะ (大野町)
ค.ศ. 2006: เมืองคามิอิโซะและเมืองโอโนะควบรวมกันเพื่อจัดตั้งนครโฮกูโตะ
การขนส่ง > รถไฟ

สายเอซาชิ (สถานี: นานาเอฮามะ – ฮิงาชิคูเนเบ็ตสึ – คูเนเบ็ตสึ – คิโยกาวางูจิ – คามิอิโซะ – โมเฮจิ – โอชิมะโทเบ็ตสึ)
สายหลักฮาโกดาเตะ (สถานี: ชิงฮาโกดาเตะโฮกูโตะ)
ฮกไกโดชิงกันเซ็ง (สถานี: ชิงฮาโกดาเตะโฮกูโตะ)
หมายเหตุ: ชื่อเดิมของสถานีชิงฮาโกดาเตะโฮกูโตะคือ สถานีโอชิมะโอโนะ เปลี่ยนชื่อหลังจากฮกไกโดชิงกันเซ็งแล้วเสร็จเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016
การขนส่ง > ถนน

ทางด่วนฮาโกดาเตะ-เอซาชิ: ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะโออิวาเกะ – ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะชูโอ – ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะโทมิงาวะ – ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะโมเฮจิ
การศึกษา > โรงเรียนมัธยมปลาย

โรงเรียนมัธยมปลายคามิอิโซะ จังหวัดฮกไกโด
โรงเรียนมัธยมปลายการเกษตรโอโนะ จังหวัดฮกไกโด
โรงเรียนมัธยมปลายการประมงฮาโกดาเตะ จังหวัดฮกไกโด
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Hokuto (Hokkaido) จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
กลารุส

| กลารุส |
| --- | --- |
   ตราอาร์ม
กลารุส
 ที่ตั้งของกลารุส  
พิกัด: 47°02′N 9°04′E﻿ / ﻿47.033°N 9.067°E﻿ / 47.033; 9.067
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: [[รัฐกลารุส|กลารุส]]
เขต: n.a.
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 69.23 ตร.กม. (26.73 ตร.ไมล์)
ความสูง: 472 เมตร (1,549 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2015)
 • ทั้งหมด: 5,877 คน
 • ความหนาแน่น: 85 คน/ตร.กม. (220 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 8750
เลข SFOS: 1609
เมืองแฝด: New Glarus (Wisconsin), Kobryn (Belarus)
เว็บไซต์: www.stadt-glarus.ch
กลารุส (เยอรมัน: Glarusไฟล์:De-Glarus.ogg) เป็นเมืองหลวงของรัฐกลารุสในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
กลารุสอยู่ที่แม่น้ำ Linth ที่ตีนของภูเขา Glärnisch มีประชากรประมาณ 5,700 คน
Old coat of arms
ระเบียงภาพ

ใจกลางเมืองของกลารุส
ศาลากลางของกลารุส
Landsgemeindeplatz
Przewalskia

| Przewalskia |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับมะเขือ Solanales
วงศ์:: วงศ์มะเขือ Solanaceae
สกุล:: Przewalskia Przewalskia Maxim.
สปีชีส์:: Przewalskia
ชื่อทวินาม
Przewalskia Maxim.

Przewalskia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Solanaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือทางตะวันตกและจีนตอนกลางถึงตะวันออก หิมาลัย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Przewalskia shebbearei (C.E.C.Fisch.) Grubov
Przewalskia tangutica Maxim.
Psammocytheridae

| Psammocytheridae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Ostracoda Ostracoda
อันดับ:: Podocopida Podocopida
วงศ์:: Psammocytheridae Psammocytheridae
สปีชีส์:: Psammocytheridae
ชื่อทวินาม
Psammocytheridae 

Psammocytheridae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Podocopida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Bonaducecythere McKenzie, 1977
Psammocythere Klie, 1936