stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บัลติสค์

| บัลติสค์ Балтийск |
| --- | --- |
เมือง
ภาพถ่ายทางอากาศของบัลติสค์
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของบัลติสค์ 
บัลติสค์ที่ตั้งของบัลติสค์
พิกัด:  54°39′N 19°55′E﻿ / ﻿54.650°N 19.917°E﻿ / 54.650; 19.917
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นคาลินินกราด
เขตบริหาร: เขตบัลติสค์
เมืองที่มีสถานะสำคัญในเขต: บัลติสค์
สถาปนา: ศตวรรษที่ 13
จัดตั้งเป็นเมือง: ค.ศ. 1725
การปกครอง
 • หัวหน้า: แม็กซิม บรีชุก
ความสูง: 10 เมตร (30 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 32,697 คน
สถานะการบริหาร
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เขตบัลติสค์, เมืองที่มีสถานะสำคัญในเขตของบัลติสค์
สถานะเทศบาล
 • เขตเทศบาล: เขตเทศบาลบัลติสค์
 • ในเมือง: เขตชุมชนเมืองบัลติสค์
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เขตเทศบาลบัลติสค์, เขตชุมชนเมืองบัลติสค์
รหัสไปรษณีย์: 238520–238522, 238525, 238527, 238528
รหัสโทรศัพท์: +7 40145
รหัส OKTMO: 27705000001
เว็บไซต์: балтийск39.рф
บัลติสค์ (อังกฤษ: Baltiysk; /bɔːlˈtiːsk/ bawl-TEESK) เป็นเมืองท่าเรือและศูนย์กลางการปกครองของเขตบัลติสค์ในแคว้นคาลินินกราด ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของสันดอนวิสตูลาบนชายฝั่งของช่องแคบบัลติสค์ซึ่งแยกทะเลสาบวิสตูลาออกจากอ่าวกดังส์ก มีประชากรจำนวน 32,697 (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010); 33,252 (สำมะโน ค.ศ. 2002); 27,070 (สำมะโน ค.ศ. 1989).
บัลติสค์เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของรัสเซีย เป็นฐานทัพสำคัญของทัพเรือบอลติกของกองทัพเรือรัสเซีย และมีการเชื่อมต่อกับเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กโดยเรือข้ามฟาก
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Baltiysk เก็บถาวร 9 กุมภาพันธ์ 2022 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษารัสเซีย)
Information site of Baltiysk (ในภาษารัสเซีย)
Directory of organizations in Baltiysk (ในภาษารัสเซีย)
Winter trip to Baltiysk
ซูพรีม (ตราสินค้า)

| --- | --- |

อุตสาหกรรม: clothing industry 
ก่อตั้ง: 1994; 30 ปีที่แล้ว (1994)
ผู้ก่อตั้ง: เจมส์ เจบเบีย (ผู้ก่อตั้ง & CEO)
สำนักงานใหญ่: นิวยอร์กซิตี, สหรัฐอเมริกา
จำนวนที่ตั้ง: 12 นิวยอร์กซิตี (2)  ลอสแองเจลิส  ซานฟรานซิสโก  ปารีส  ลอนดอน  โตเกียว (3)  โอซาก้า  นาโงยะ  ฟุคุโอกะ 
ผลิตภัณฑ์: เสื้อ, รองเท้า, เครื่องประดับ, สเก็ตบอร์ด
ส่วนของผู้ถือหุ้น: US$1 พันล้าน (2017)
บริษัทแม่: วีเอฟคอร์ปอเรชัน
เว็บไซต์: www.supremenewyork.com
ซูพรีม (อังกฤษ: Supreme) เป็นแบรนด์ไลฟ์สไตล์สเก็ตบอร์ดสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งในเมืองนิวยอร์กซิตีเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1994 โดยแบรนด์มีเป้าหมายหลักที่วัฒนธรรมสเก็ตบอร์ดและฮิปฮอป รวมถึงวัฒนธรรมวัยรุ่นโดยรวม ปัจจุบัน ซูพรีมเป็นบริษัทของวีเอฟคอร์ปอเรชั่น
แบรนด์ซูพรีมก่อตั้งขึ้นโดย เจมส์ เจบเบียในปี 1994 และมีร้านแห่งแรกตั้งอยู่ในอาคารสำนักงานเก่าบนถนนลาฟาแยตต์ในย่านดาวน์ทาวน์แมนฮัตตัน  ตราสินค้ารูปกล่องสี่เหลี่ยมสีแดงพร้อมตัวอักษร "Supreme" สีขาวด้วยฟอนต์ฟูชูรา เฮฟวี ออบลิก อันเป็นเอกลักษณ์นั้นได้รับแรงบันดาลใจมาจากงานศิลปะโฆษณาชวนเชื่อของบาร์เบรา ครูเกอร์
ฝูงแผ่นดินไหว

ฝูงแผ่นดินไหวมัตสึชิโระ (1965-1970)
ลำดับเหตุการณ์ฝูงแผ่นดินไหวในฝรั่งเศส ค.ศ. 2003-2004
แผนที่แสดงฝูงแผ่นดินไหวในไอซ์แลนด์เมื่อ ค.ศ. 2010
ฝูงแผ่นดินไหว (อังกฤษ: Earthquake swarm) เป็นลำดับของเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นนานเป็นวัน เป็นเดือน หรือเป็นปี ซึ่งแตกต่างจากแผ่นดินไหวธรรมดาซึ่งจะเกิดในเวลาอันสั้นเท่านั้น การปลดปล่อยพลังงานของฝูงแผ่นดินไหวจะมีขนาดเล็กถึงปานกลางหรือใกล้เคียงกัน ต่างจากแผ่นดินไหวหลักที่จะมีเมนช็อกเกิดขึ้นก่อนแล้วตามมาด้วยอาฟเตอร์ช็อกตามมาเป็นชุด ๆ แต่ฝูงแผ่นดินไหวนั้นจะคล้ายกับอาฟเตอร์ช็อกจากแผ่นดินไหวหลักมากเพียงแต่จะไม่มีแผ่นดินไหวใด ๆ ในฝูงแผ่นดินไหวที่เป็นแผ่นดินไหวหลัก กล่าวคือขนาดของฝูงแผ่นดินไหวจะใกล้เคียงกัน
ประวัติและลักษณะ

เทือกเขาโอเรซึ่งตั้งอยู่ระหว่างชายแดนของสาธารณรัฐเช็กและเยอรมนีในภูมิภาคโบฮีเมียตะวันตกและโฟกต์ลันด์เป็นพื้นที่ที่มีชื่อเสียงตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ว่าเป็นเขตที่เกิดปรากฏการณ์แผ่นดินไหวแบบฝูงแผ่นดินไหวบ่อยครั้ง ซึ่งปรากฏการณ์นี้มักเกิดต่อเนื่องกันเป็นระยะเวลาหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน ในปี 1899 นักธรณีวิทยาชาวออสเตรียชื่อ โยเซฟ เค็นเน็ตได้ทำการศึกษาฝูงแผ่นดินไหวจำนวนราวหนึ่งร้อยครั้งในพื้นที่โบฮีเมียตะวันตกและโฟกต์ลันด์ ระหว่างเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ปี 1824 และได้บัญญัติคำว่า Schwarmbeben ซึ่งแปลในภาษาไทยว่า "ฝูงแผ่นดินไหว" หรือสวอร์มในภาษาอังกฤษ คำว่า "สวอร์ม" มีที่มาจากลักษณะของจุดกำเนิดแผ่นดินไหว ที่ดูเหมือนกลุ่มผึ้งที่จับกลุ่มหนาแน่นเมื่อพิจารณาจากแผนที่ ภาคตัดขวาง หรือแบบจำลองสามมิติ
กิจกรรมของภูเขาไฟและการเคลื่อนที่ของหินหลอมเหลวภายในแผ่นเปลือกโลกเป็นปัจจัยหลักในการเกิดฝูงแผ่นดินไหว หลายครั้งจะมีรายงานแผ่นดินไหวขนาดเล็กจำนวนมากเกิดก่อนการปะทุของภูเขาไฟ  ฝูงแผ่นดินไหวจะมีลักษณะเด่นคือแทบแยกไม่ออกระหว่างเมนช็อกกับอาฟเตอร์ช็อก ฝูงแผ่นดินไหวอาจถูกตั้งชื่อให้หากสร้างความเสียหายอย่างมีนัยยะสำคัญ
ในบางกรณีจะพบแผ่นดินไหวที่คนไม่รู้สึกได้มากกว่าแบบอื่น แต่ก็อาจมีแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงระดับ 5 หรือ 6 เกิดขึ้นติดต่อกันอย่างรวดเร็ว ฝูงแผ่นดินไหวมักเกิดขึ้นเป็นระยะ ๆ ในช่วงเวลาสั้น ๆ บางคนจึงมีอาการ เมาเรือ นอนไม่หลับ บางครั้งอาจถึงขั้นเป็นโรคประสาท ในทางกลับกันอาจกล่าวได้ว่าแผ่นดินไหวเหมือนได้กลายเป็นเรื่องปกติกับคนที่อาศัยอยู่ใกล้กับศูนย์กลางแผ่นดินไหว และพฤติกรรมของพวกเขาในขณะที่เกิดแผ่นดินไหวมีความสงบกว่าผู้ที่อาศัยอยู่ในบริเวณที่มีแผ่นดินไหวน้อย
สาเหตุ

การเกิดแผ่นดินไหวบริเวณรอบ ๆ ภูเขาไฟอาจเป็นผลมาจากการปะทุของหินหนืด หรือในพื้นที่ไม่มีภูเขาไฟก็เกิดฝูงแผ่นดินไหวได้เช่นกันแต่จะเกิดจากการไหลของน้ำใต้ดินเป็นส่วนใหญ่ เช่น ฝูงแผ่นดินไหวมัตสึชิโระ และฝูงแผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ  หรือกิจกรรมทางเศรษฐกิจของมนุษย์ เช่น การสร้างเขื่อน การทำเหมือง  ก็อาจเกิดจากปัจจัยเหล่านี้ได้
ไวอาคอม

| --- | --- |

ประเภท: มหาชน
การซื้อขาย: NASDAQ: VIA แม่แบบ:NASDAQSymbol NASDAQ-100 Component S&P 500 Component
อุตสาหกรรม: สื่อมวลชน
ก่อนหน้า: Viacom Gulf+Western
ก่อตั้ง: 3 มกราคม ค.ศ. 2006 (2006-01-03)
ผู้ก่อตั้ง: Sumner Redstone 
เลิกกิจการ: 5 ธันวาคม ค.ศ. 2019 (2019-12-05)
ถัดไป: ไวอาคอมซีบีเอส
สำนักงานใหญ่: One Astor Plaza, Manhattan, New York City, New York, สหรัฐอเมริกา
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Sumner M. Redstone (Executive Chairman)  Philippe P. Dauman (President & CEO)
ผลิตภัณฑ์: Cable television, broadcasting, radio, publishing, movies, and web portals
รายได้:  US$ 14.914 billion (2011)
รายได้จากการดำเนินงาน:  US$ 3.623 billion (2011)
รายได้สุทธิ:  US$ 2.136 billion (2011)
สินทรัพย์:  US$ 22.801 billion (2011)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  US$ 8.644 billion (2011)
พนักงาน: 10,580 (2011)
บริษัทแม่: National Amusements (~80%)
แผนก: MTV Networks   BET Networks   Paramount Pictures Corporation   Full list of assets here
บริษัทในเครือ: Viacom 18 (50% in a joint venture with Network 18)
เว็บไซต์: viacom.com
ไวอาคอม (อังกฤษ: Viacom Inc.) ย่อจาก "Video & Audio Communications" เป็นบริษัทสื่อมวลชนสัญชาติอเมริกัน ดำเนินงานส่วนใหญ่เกี่ยวกับ ภาพยนตร์และเคเบิลโทรทัศน์ และอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 2010 ถือเป็นเครือบริษัทประเภทสื่อที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลก รองจากเดอะวอลต์ดิสนีย์ ไทม์วอร์เนอร์ และนิวส์คอร์ปอเรชัน
เรือดำน้ำชั้นโอยาชิโอะ

| --- | --- |
SS590 โอยาชิโอะ
ชั้นเรือโดยสรุป

สร้างที่:: อู่ต่อเรือคาวาซากิ มิตซูบิชิเอฟวี่อินดัสตรี
ผู้ใช้งาน:: กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น
ชั้นก่อนหน้า:: ฮารูชิโอะ
ชั้นถัดไป:: โซรีว
สร้างเมื่อ:: พ.ศ. 2537 – พ.ศ. 2551
ปฎิบัติหน้าที่:: พ.ศ. 2537 – ปัจจุบัน
แผนที่จะสร้าง:: 11
สร้างเสร็จ:: 11
ใช้การอยู่:: 11
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือดำน้ำ
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  2,700 ตัน (ผิวน้ำ)   4,000 ตัน (ขณะดำ)
ความยาว::  81.7 เมตร
ความกว้าง::  8.9 เมตร
กินน้ำลึก::  7.4 เมตร
ระบบขับเคลื่อน::  เครื่องยนตร์ดีเซล-ไฟฟ้า   2 เครื่องยนตร์ดีเซล-ไฟฟ้า คาวาซากิ 12V25S   2 มอเตอร์ไฟฟ้าโตชิบะ
ความเร็ว::  12 นอต (ผิวน้ำ)  20 นอต (ขณะดำ)
อัตราเต็มที่::  70
ยุทโธปกรณ์::  6 × ท่อยิงตอร์ปิโด HU-605 21 (533 มม) สำหรับ  1.) ไทป์ 89 ตอร์ปิโด 2.) ยูจีเอ็ม-84 ฮาร์พูน
เรือดำน้ำชั้นโอยาชิโอะ หรือชั้นของเรือดำน้ำดีเซล-ไฟฟ้า แห่งกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น เข้าประจำการในช่วงทศวรรษที่ 1990  โดยมีขนาดใหญ่กว่าเรือดำน้ำชั้นฮารูชิโอะ ปัจจุบันเข้าประจำการทั้งสิ้น 11 ลำ
รายชื่อเรือ

| หมายเลข โครงการ | หมายเลข สร้าง | หมายเลข เรือ | ชื่อ | วางกระดูกงู | ปล่อยลงน้ำ | เข้าประจำการ | อู่เรือ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| S130 | 8105 | SS-590 | โอยาชิโอะ (ญี่ปุ่น: おやしお) | 26 มกราคม 1994 | 15 ตุลาคม 1996 | 16 มีนาคม 1998 | คาวาซากิ |
| S130 | 8106 | SS-591 | มิชิชิโอะ (ญี่ปุ่น: みちしお) | 16 กุมภาพันธ์ 1995 | 18 กันยายน 1997 | 10 มีนาคม 1999 | มิตซุบิชิ |
| S130 | 8107 | SS-592 | อูซูชิโอะ (ญี่ปุ่น: うずしお) | 6 มีนาคม 1996 | 26 พฤศจิกายน 1998 | 9 มีนาคม 2000 | คาวาซากิ |
| S130 | 8108 | SS-593 | มากิชิโอะ (ญี่ปุ่น: まきしお) | 26 มีนาคม 1997 | 22 กันยายน 1999 | 29 มีนาคม 2001 | มิตซุบิชิ |
| S130 | 8109 | SS-594 | อิโซชิโอะ (ญี่ปุ่น: いそしお) | 9 มีนาคม 1998 | 27 พฤศจิกายน 2000 | 14 มีนาคม 2002 | คาวาซากิ |
| S130 | 8110 | SS-595 | นารูชิโอะ (ญี่ปุ่น: なるしお) | 2 เมษายน 1999 | 4 ตุลาคม 2001 | 3 มีนาคม 2003 | มิตซุบิชิ |
| S130 | 8111 | SS-596 | คูโรชิโอะ (ญี่ปุ่น: くろしお) | 27 มีนาคม 2000 | 23 ตุลาคม 2002 | 8 มีนาคม 2004 | คาวาซากิ |
| S130 | 8112 | SS-597 | ทากาชิโอะ (ญี่ปุ่น: たかしお) | 30 มกราคม 2001 | 1 ตุลาคม 2003 | 9 มีนาคม 2005 | มิตซุบิชิ |
| S130 | 8113 | SS-598 | ยาเอชิโอะ (ญี่ปุ่น: やえしお) | 15 มกราคม 2002 | 4 พฤศจิกายน 2004 | 9 มีนาคม 2006 | คาวาซากิ |
| S130 | 8114 | SS-599 | เซโตชิโอะ (ญี่ปุ่น: せとしお) | 23 มกราคม 2003 | 5 ตุลาคม 2005 | 28 กุมภาพันธ์ 2007 | มิตซูบิชิ |
| S130 | 8115 | SS-600 | โอจิชิโอะ (ญี่ปุ่น: もちしお) | 23 กุมภาพันธ์ 2004 | 6 พฤศจิกายน 2006 | 6 มีนาคม 2008 | คาวาซากิ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เรือดำน้ำชั้นโอยาชิโอะ ที่ GlobalSecurity
ลาเมี่ยน

สำหรับอาหารญี่ปุ่น ดูที่ ราเม็ง
การทำลาเมี่ยนในเมืองต้าเหลียน มณฑลเหลียวหนิง
เส้นที่ดึงยืดแล้วพร้อมใช้
ลาเมี่ยน (จีนตัวย่อ: 拉面; จีนตัวเต็ม: 拉麵; พินอิน: lāmiàn) เป็นประเภทของ บะหมี่ของจีน โดยใช้เรียกเส้นบะหมี่ที่ทำโดยขึงด้วยมือ ในขณะที่แป้งบะหมี่ที่ตัดด้วยมีดเรียกว่า "เชียเมี่ยน" (切面, 切麵, qiēmiàn) โดยคำว่า "ลา" (拉, lā) ในภาษาจีนหมายถึงดึง ส่วน "เชีย" (切, qiē) แปลว่าตัด
คำนิยาม

มีทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับส่วนผสมที่ใช้ทำเส้นละหมี่สำหรับลาเมี่ยน และแต่ละภูมิภาคในประเทศจีนก็มีลาเมี่ยนในแบบของตัวเอง กฎหมายจีนแตกต่างจากกฎหมายของญี่ปุ่นตรงที่ไม่มีบทบัญญัติที่กำหนดหรือควบคุมส่วนผสมของเส้นลาเมี่ยนอย่างชัดเจน
ตามเว็บไซต์ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารแห่งชาติของจีน ซึ่งคำนวณการผลิตอาหารของจีนทุกปี ระบุไว้ว่า ลาเมี่ยนทำจากแป้งสาลี, เกลือ และ น้ำ เท่านั้น  มีต้นกำเนิดมาจากภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน เช่น มณฑลส่านซี, มณฑลกานซู่ หรือ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์
ในขณะที่ตามข้อมูลของเว็บไซต์ที่เผยแพร่ประกาศของรัฐบาลเกี่ยวกับความปลอดภัยของอาหารในประเทศจีนได้ระบุว่าเส้นลาเมี่ยนทำจากแป้งสาลี, เกลือ, น้ำ, น้ำอัลคาไล และแป้งจากข้าวฟ่างหางหมา แต่ไม่ได้ระบุสัดส่วนระหว่างแป้งสาลีกับแป้งข้าวฟ่าง
ลาเมี่ยนแบบต่าง ๆ > ลาเมี่ยนหลานโจว

ลาเมี่ยนหลานโจว ซึ่งมีต้นกำเนิดในเมืองหลานโจว เมืองเอกของมณฑลกานซู่ เรียกว่าเป็นบะหมี่เนื้อวัว (牛肉面) กล่าวกันว่าบะหมี่เนื้อวัวนี้คิดค้นโดยหม่า เป๋าจื่อ (馬保子) ซึ่งเป็นชาวหุย ชนกลุ่มน้อยชาวมุสลิม ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ชิง โดยชาวหุยไม่สามารถกินเนื้อหมูได้เนื่องจากหลักศาสนาอิสลาม แต่สามารถกินเนื้อวัวได้
ลาเมี่ยนแบบต่าง ๆ > ลาเมี่ยนเหอหนาน

ในมณฑลเหอหนานมีการทำฮุ่ยเมี่ยน ใช้เส้นใหญ่ที่ตีและยืดด้วยมือ เคี่ยวในน้ำซุปพร้อมผักใบเขียว เนื้อแกะ ไข่นกกระทา เห็ดหูหนู มะเขือเทศ และผักชี
ลาเมี่ยนแบบต่าง ๆ > ลาเมี่ยนญี่ปุ่น (ราเม็ง)

บทความหลัก: ราเม็ง
ราเม็งของญี่ปุ่นเป็นลาเมี่ยนที่ได้รับการดัดแปลงเพิ่มเติมให้เหมาะกับรสนิยมของญี่ปุ่น ดังนั้นในประเทศจีน ราเม็งจึงถูกเรียกว่า "รื่อเปิ่นลาเมี่ยน" (日本拉面) แปลว่า "ลาเมี่ยนญี่ปุ่น"
อย่างไรก็ตาม ในไต้หวัน คำว่า "ลาเมี่ยน"​ มักหมายถึงราเม็งของญี่ปุ่น ในขณะที่ลาเมี่ยนของจีนจะเรียกว่า "จงกั๋วลาเมี่ยน" (中國拉麵) แปลว่า "ลาเมี่ยนจีน" เพื่อแยกแยะ
ลาเมี่ยนหลานโจว
เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)

| มหาอำมาตย์นายกเจ้าพระยายมราช  (ปั้น สุขุม)น> ร., ร.ว., ป.จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ดำรงตำแหน่ง 2 มีนาคม พ.ศ. 2478  - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2481
เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม พ.ศ. 2449 – 5 ธันวาคม พ.ศ. 2450
ก่อนหน้า: พระยาสุริยานุวัตร (เกิด บุนนาค)
ถัดไป: พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงนเรศรวรฤทธิ์
เสนาบดีกระทรวงนครบาล
ดำรงตำแหน่ง 5 ธันวาคม พ.ศ. 2450 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2465
ก่อนหน้า: พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงนเรศรวรฤทธิ์
ถัดไป: ยกเลิกตำแหน่ง
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 1 สิงหาคม พ.ศ. 2465 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2469
ก่อนหน้า: เจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ (เชย กัลยาณมิตร)
ถัดไป: สมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงลพบุรีราเมศวร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 เมืองสุพรรณบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 30 ธันวาคม พ.ศ. 2481 (76 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
คู่สมรส: ท่านผู้หญิงตลับ ยมราช
บุตร: 16 คน
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
ยศ:  พันเอก  นาวาอากาศเอก

ภาพล้อเจ้าพระยายมราช ฝีพระหัตถ์ รัชกาลที่ 6
มหาอำมาตย์นายก พันเอก นาวาอากาศเอก เจ้าพระยายมราช นามเดิม ปั้น ต้นสกุลสุขุม (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2481) อดีตผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ เสนาบดีกระทรวงนครบาล ทั้งยังเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้าง การประปานครหลวง การไฟฟ้ามหานคร ถนนและสะพานในกรุงเทพมหานครอีกด้วย
ประวัติ

มหาอำมาตย์นายก เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) เกิดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 ที่บ้านยะมะรัชโช จังหวัดสุพรรณบุรี ครอบครัวเป็นคหบดีตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ ตำบลบ้านน้ำตก ริมแม่น้ำฟากตะวันออก ด้านใต้จากตัวเมืองสุพรรณบุรี เป็นบุตรคนสุดท้องของนายกลั่น และนางผึ้ง
ท่านมีพี่น้องร่วมบิดามารดา (รวมตัวท่านด้วย) จำนวน 6 คน ดังนี้
หลวงเทพสุภา (ฉาย สุขุม)
นิล สุวรรณศร สมรสกับ หลวงแก้วสัสดี (ดี สุวรรณศร)
พระยาสมบัติภิรมย์ (หมี สุขุม)
คล้ำ ธูสรานนท์
หยา สังข์พิชัย สมรสกับ หลวงจ่าเมือง (สิน สังข์พิชัย)
มหาอำมาตย์นายก เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)
บรรดาศักดิ์

พ.ศ. 2429 เป็นขุนวิจิตรวรสาสน์ ศักดินา 600
17 กรกฎาคม พ.ศ. 2434 เป็นหลวงวิจิตรวรสาสน์ ศักดินา 600
1 พฤษภาคม พ.ศ. 2436 เป็นพระวิจิตรวรสาสน์
11 ตุลาคม พ.ศ. 2439 เป็นพระยาสุขุมนัยวินิต ตำแหน่งข้าหลวงสำหรับรับราชการในหัวเมือง กระทรวงมหาดไทย ศักดินา 1000
16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451 เป็นเจ้าพระยามีสมญาตามจารึกในหิรัณยบัฏว่า เจ้าพระยายมราช ชาติเสนางคนรินทร์ มหินทราธิบดีศรีวิไชย ราชมไหสวรรยบริรักษ์ ภูมิพิทักษ์โลกาธิกรณ์ สิงหพาหเทพยมุรธาธรราชธานี มหาสมุหประธาน สุขุมนัยบริหารอเนกนรสมาคม สรรโพดมสุทธิศุขวัฒนาการ มหานคราภิบาล อรรคมาตยาธิบดี อภัยพิริยบรากรมพาหุ ถือศักดินา 10000
1 มกราคม พ.ศ. 2467 (นับแบบปัจจุบันตรงกับปี พ.ศ. 2468) เป็นเจ้าพระยารับพระราชทานสุพรรณบัฏ มีสมยาจารึกในสุพรรณบัฏว่า เจ้าพระยายมราช ชาติเสนางคนรินทร์ มหินทราธิราชศักดารักษ์ ภูมิพิทักษ์โลกาธิกรณ ราชสีหมุรธาธร สมุหมนตรีประธาน สุขุมนัยบริหารอเนกนรนาถ ฉัฏฐมราชคุรุฐานวโรปการี นิตยภักดีศรีสุโขปสดัมภก มหาอำมาตย์นายกเมตตาชวาธยาศัย พุทธาทิตรัยรัตนสรณธาดา อภัยพิริยบรากรมพาหุ ดำรงศักดินา 10000
ยศและตำแหน่ง

พ.ศ. 2430 ผู้ช่วยราชทูตสยามประจำ อังกฤษ สหรัฐอเมริกา ฮอลแลนด์ และเบลเยียม
1 ตุลาคม พ.ศ. 2437 ปลัดกรมพลำภัง
11 ตุลาคม พ.ศ. 2439 ข้าหลวงเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลนครศรีธรรมราช
29 มิถุนายน พ.ศ. 2449 ผู้แทนเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ
1 มกราคม พ.ศ. 2449 เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ
5 ธันวาคม พ.ศ. 2450 เสนาบดีกระทรวงนครบาลและอธิบดีกรมศุขาภิบาล
25 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 - มรรคนายก วัดหงส์รัตนาราม
7 มกราคม พ.ศ. 2453 แต่งเครื่องแต่งตัวอย่างข้าราชการกรมพระอาลักษณ์ ชั้นที่ 2 โท (เทียบเท่าชั้น รองหัวหมื่น)
30 มิถุนายน พ.ศ. 2454 นายหมู่ใหญ่
27 สิงหาคม พ.ศ. 2454 มหาอำมาตย์เอก
30 กันยายน พ.ศ. 2454 นายกองตรี
2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 นายกองโท
4 มิถุนายน พ.ศ. 2456 นายกองเอก
8 ธันวาคม พ.ศ. 2457 มหาเสวกเอก
3 มิถุนายน พ.ศ. 2458 นายพลเสือป่า
10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 มหาอำมาตย์นายก
20 พฤศจิกายน 2463 – แต่งเครื่องยศกรมเสือป่าพรานหลวง
1 สิงหาคม พ.ศ. 2465 เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
7 สิงหาคม พ.ศ. 2465 เข้ารับพระราชทานตราตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
3 มกราคม พ.ศ. 2478 พันเอก นายทหารพิเศษ ประจำกรมทหารอากาศ
1 ธันวาคม พ.ศ. 2479 นาวาอากาศเอก นายทหารพิเศษ ประจำกองทัพอากาศ
ครอบครัว

เจ้าพระยายมราช สมรสกับท่านผู้หญิงตลับ ยมราช (สกุลเดิม: ณ ป้อมเพชร์) ธิดาพระยาไชยวิชิตสิทธิศาสตรา (นาค ณ ป้อมเพชร์) กับมีภรรยาอื่นชื่อคุณโต (ณ ป้อมเพชร์), คุณน้อม (ธิดานายกวด), คุณปุก ท่านมีบุตร-ธิดา ดังรายนามต่อไปนี้
1.พระยาสุขุมนัยวินิต (สวาท สุขุม) สมรสกับ พัน (ณ พัทลุง), คุณหญิงถนิม (นาวานุเคราะห์)และ คุณหญิงพวง
2.คุณไสว สุขุม (ถึงแก่กรรมแต่เล็ก)
3.คุณแปลก สุขุม (ถึงแก่กรรมแต่เล็ก)
4.หม่อมประยูร โสณกุล ณ อยุธยา ในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร
5.หลวงพิสิฐสุขุมการ (ประพาศ สุขุม) สมรสกับ คุณมาลี (กิติโกเศศ) และ คุณประยงค์ สุขุม
6.พระพิศาลสุขุมวิท (ประสพ สุขุม) สมรสกับ คุณผะอบ (จันเจือมาศ)
7.คุณประยงค์ สุขุม
8.คุณประสาท สุขุม สมรสกับเจ้าพรรณคำ ณ เชียงใหม่ (พระปนัดดาในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ )
9.หลวงสุขุมนัยประดิษฐ์ (ประดิษฐ์ สุขุม) สมรสกับ คุณรัตนา (ล้วน ญาณวารี), คุณเพิ่มศิริ (อมาตยกุล) และ ฯลฯ
10.คุณประวัติ สุขุม สมรสกับ คุณชำนัญ (โอสถานนท์)
11.คุณเล็ก สุขุม (ถึงแก่กรรมแต่เล็ก)
12.คุณประนอม (นุ้ย) ณ นคร สมรสกับ รองเสวกตรีหยิบ ณ นคร
13.คุณหญิงประจวบ สุขุม (2453-2540:87 ปี) สมรสกับ พลเอก พลเรือเอก เจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ)
14.พลตำรวจตรีนิตย์ สุขุม สมรสกับ หม่อมหลวงกมลา สุทัศน์
15.คุณปอง นิติพน สมรสครั้งแรกกับ หม่อมเจ้ารุจยากร อาภากร และครั้งที่สองกับ นายสวัสดิ์ นิติพน
16.คุณประณีต (แจ๋ว) ณ นคร สมรสกับ นายลาภ ณ นคร
เกียรติยศ > เครื่องยศ

เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ได้รับพระราชทานเครื่องยศ ดังต่อไปนี้
พานทอง
คนโททอง
มาลาเส้าสะเทินเครื่องทองคำลงยา
เสื้อทรงประพาสขลิบทองคำ สำรับ
กระบี่ฝักทองคำ
หีบหมากไม้แดงหุ้มทองคำลงยาตราพระสิงห์
ถาดชาทองคำ
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เหรียญ และเข็มในประเทศไทย และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในต่างประเทศ ชั้นสูงสุดตระกูลต่างๆ ดังนี้
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2467 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ (น.ร.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนวราภรณ์ (ร.ว.) (ฝ่ายหน้า)‎
พ.ศ. 2451 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2456 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2463 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2461 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ชั้นที่ 2 มหาโยธิน (ม.ร.)
พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัลลภาภรณ์ (ว.ภ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลา (ว.ม.ล.)
พ.ศ. 2460 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มราชการแผ่นดิน (ร.ด.ม.(ผ))
พ.ศ. 2457 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2449 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2456 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 1 (ว.ป.ร.1)
พ.ศ. 2481 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 1 (อ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2441 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พ.ศ. 2450 - เข็มอักษรเสด็จพระราชดำเนินประพาสยุโรป (เข็มเงิน)
พ.ศ. 2452 - เข็มพระชนมายุสมมงคล ชั้นที่ 1 (ทองคำลงยาราชาวดี)
พ.ศ. 2453 - เข็มสมุหมนตรี
พ.ศ. 2454 - เข็มอักษรพระบรมนามาภิธัยย่อ ว.ป.ร. ชั้นที่ 1 (ฝังเพ็ชร์)
พ.ศ. 2454 - เข็มข้าหลวงเดิม
พ.ศ. 2455 - เข็มอัยราพต
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

กรีซ :
พ.ศ. 2434 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์โอลก้าแอนด์โซเฟีย ชั้นที่ 4
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2434 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 4
ปรัสเซีย :
พ.ศ. 2434 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎปรัสเซีย ชั้นที่ 4
รัสเซีย :
พ.ศ. 2434 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์สแตนิส์ลาส ชั้นที่ 4
อิตาลี :
พ.ศ. 2434 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎอิตาลี ชั้นที่ 4
จักรวรรดิออตโตมัน :
พ.ศ. 2434 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออสมานี ชั้นที่ 4
เบราน์ชไวค์ :
พ.ศ. 2452 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตไฮน์ริช ชั้นที่ 1
บริเตนใหญ่ :
พ.ศ. 2463 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ชั้นทุติยาภรณ์
ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2464 –  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นที่ 2
ทะเลเปโชรา

| ทะเลเปโชรา |
| --- | --- |
ตำแหน่งของทะเลเปโชรา
พิกัด: 69°45′N 54°00′E﻿ / ﻿69.750°N 54.000°E﻿ / 69.750; 54.000
ชนิด: ทะเล
ชื่อในภาษาแม่: Печо́рское мо́ре (รัสเซีย)
ส่วนหนึ่งของ: ทะเลแบเร็นตส์
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: แม่น้ำเปโชรา
ต้นแม่น้ำ: แม่น้ำเปโชรา
แหล่งน้ำไหลออก: มหาสมุทรอาร์กติก
เปิดสู่มหาสมุทร/ทะเล: มหาสมุทรอาร์กติก
พื้นที่รับน้ำ: 330,000 km2 (127,000 sq mi)
ประเทศในลุ่มน้ำ: รัสเซีย

พื้นที่พื้นน้ำ: 81,263 km2 (31,376 sq mi)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 6 m (20 ft)
ความลึกสูงสุด: 210 m (690 ft)
ปริมาณน้ำ: 4,380 km3 (1,050 cu mi)
ความเค็ม: 18–34.95 ‰

อุณหภูมิสูงสุด: 8 °C (46 °F)
อุณหภูมิต่ำสุด: −1.0 °C (30.2 °F)
แข็งตัว: พฤศจิกายนถึงปลายเดือนมิถุนายน
อ้างอิง: 
ทะเลเปโชรา (อังกฤษ: Pechora Sea; รัสเซีย: Печо́рское мо́ре, Pechorskoye More) เป็นทะเลในอาร์กติก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัสเซียยุโรป โดยเป็นส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลแบเร็นตส์ ทะเลนี้มีพรมแดนทางตะวันตกติดกับเกาะโคลกูเยฟ ทางตะวันออกติดกับชายฝั่งตะวันตกของเกาะไวกาจและคาบสมุทรยูกอร์สกี และทางเหนือติดกับปลายด้านใต้ของโนวายาเซมลยา
ทะเลเปโชราตั้งอยู่ในใจกลางเส้นทางบินอีสต์แอตแลนติก มีสภาพที่เหมาะสมต่อสิ่งมีชีวิตใต้ทะเล โดยมีสิ่งมีชีวิตกว่า 600 ชนิด และมีชีวมวลรวมสูงที่สุดในทะเลแบเร็นตส์ ทะเลนี้ยังเป็นแหล่งการอพยพประจำปีของแหล่งปลาแซลมอนขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรปเหนือ
เมื่อเปรียบเทียบกับส่วนอื่น ๆ ของทะเลบาเรนตส์ ทะเลเปโชรามีเอกลักษณ์โดดเด่นในด้านภูมิอากาศแบบทวีปที่มากกว่า ความเค็มต่ำ ความตื้นเขิน การแยกตัวจากทะเลเปิด และการได้รับน้ำจากแม่น้ำจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีระดับการรบกวนจากมนุษย์ในอดีตที่ต่ำ คุณลักษณะทางภูมิอากาศที่อบอุ่นของมันไม่ใช่สิ่งที่พบได้ทั่วไปในเขตอาร์กติก
แหล่งข้อมูลอื่น

"Pechora Sea". Britannica.com. Encyclopaedia Britannica. 1998-07-20. สืบค้นเมื่อ 2023-09-18.
"Ecologically or Biologically Significant Areas: South-eastern Barents Sea (the Pechora Sea)". The Clearing-House Mechanism of the Convention on Biological Diversity: Information Submission Service. Convention on Biological Diversity. 2015-06-12. สืบค้นเมื่อ 2023-09-18.
Polyak, Leonid; Stanovoy, Vladimir; Lubinski, David J. (2003). "Stable isotopes in benthic foraminiferal calcite from a river-influenced Arctic marine environment, Kara and Pechora Seas". Paleoceanography. 18 (1): 1003. Bibcode:2003PalOc..18.1003P. doi:10.1029/2001PA000752. สืบค้นเมื่อ 2023-09-18.
Dahle, Salve; Denisenko, Stanislav G.; Denisenko, Nina V.; Cochrane, Sabine J. (1998-08-28). "Benthic fauna in the Pechora Sea" (PDF). Sarsia. Bergen. 83: 183–210. ISSN 0036-4827. สืบค้นเมื่อ 2023-09-18.
Makarevich, Pavel; Druzhkova, Elena; Larionov, Viktor (2012). "Chapter 16: Primary Producers of the Barents Sea" (PDF).  ใน Ali, Mahamane (บ.ก.). Diversity of Ecosystems. InTech. pp. 367–392. ISBN 978-953-51-0572-5.
Politova, N. V.; Kravchishina, N. D.; Novigatsky, A. N.; Lokhov, A. S. (2019). "Dispersed Sedimentary Matter of the Barents Sea". Oceanology. 59 (5): 697–714. Bibcode:2019Ocgy...59..697P. doi:10.1134/S0001437019050151. S2CID 211265306. สืบค้นเมื่อ 2023-09-18.
Gebruk, Anna; Zalota, Anna K.; Dgebuadze, Polina; Ermilova, Yulia; Spiridonov, Vassily A.; Shabalin, Nikolay; Henry, Lea-Anne; Henley, Sian F.; Mokievsky, Vadim O. (2021). "Trophic niches of benthic crustaceans in the Pechora Sea suggest that the invasive snow crab Chionoecetes opilio could be an important competitor". Polar Biology. 44 (1): 57–71. Bibcode:2021PoBio..44...57G. doi:10.1007/s00300-020-02775-3. hdl:20.500.11820/b83e5a04-2393-46e4-a4d2-3b94741800c4. S2CID 230533350.
Benthic fauna:
C. Michael Hogan (2008) Polar Bear: Ursus maritimus, Globaltwitcher.com, ed. Nicklas Stromberg
Oil and Gas Resources in North-West Russia (2008)
S. A. Ogorodov (2004) Human impact on coastal stability in the Pechora Sea
Leonid Sverdlov, (Member of the Russian Geographic Society), RUSSIAN NAVAL OFFICERS AND GEOGRAPHIC EXPLORATION IN NORTHERN RUSSIA.
C. Raymond Beazley, The Russian Expansion Towards Asia and the Arctic in the Middle Ages (to 1500). The American Historical Review
แปดวันพิฆาตศึก

| แปดวันพิฆาตศึก |
| --- | --- |
ประเภท: อิงประวัติศาสตร์
แสดงนำ: คิม ซางจูง
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
ออกอากาศ
เครือข่าย: ซีจีวี
ออกอากาศ: 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 (2007-11-17) – 16 ธันวาคม ค.ศ. 2007 (2007-12-16)
แปดวันพิฆาตศึก หรือ 8 วันพิฆาตศึก (เกาหลี: 정조암살미스터리 8일; อังกฤษ: Eight Days Mystery of Jeong Jo Assassination) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2007 นำแสดงโดยคิม ซัง-จุง, พัค ชุง-ช็อล, ช็อง เอ-รี, อี ซ็อน-โฮและฮี ว็อน ละครเรื่องนี้มีทั้งหมด 10 ตอน ออกอากาศทางช่องซีจีวี ตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน ถึง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2007 เหตุการณ์ครั้งประวัติศาสตร์นี้จัดอย่างยิ่งใหญ่ ประกอบด้วยคน 5,661 คน และม้า 1,417 ตัว
ท่าจอดเรือภายในประเทศ

ท่าจอดเรือภายในประเทศ (อังกฤษ: inland harbor หรือ inland harbour) คือท่าจอดเรือที่อยู่ห่างจากมหาสมุทรหรือทะเล เช่น เบอร์ลิน เยอรมนี ชิคาโก อิลลินอยส์ หรือปารีส ฝรั่งเศส ท่าจอดเรือภายในประเทศเชื่อมต่อกับแหล่งน้ำขนาดใหญ่ด้วยแม่น้ำ หรือคลองสำคัญที่ไหลผ่านใกล้ใจกลางเมือง
แม่น้ำดานูบในยุโรป แม่น้ำมิสซิสซิปปีในสหรัฐอเมริกา และแม่น้ำแยงซีในสาธารณรัฐประชาชนจีน ล้วนเป็นเส้นทางคมนาคมขนส่งไปยังเมืองต่าง ๆ มากมายในแต่ละกรณี