stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หม่อมซ่มจีน ราชานุประพันธ์
การทำงาน > การประกอบอาหาร

หม่อมซ่มจีนได้เรียบเรียงตำราอาหารชื่อ ตำรากับเข้า ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ร.ศ. 109 ตรงกับ พ.ศ. 2433 เธอชี้แจงจุดประสงค์ของการตีพิมพ์หนังสือนี้ว่า "เรียบเรียงขึ้นสำหรับผู้ที่ไม่เข้าใจในการหุงต้ม จะได้เป็นแนวทางรู้วิธีที่จะใช้ในครัวไทย ๆ เรานี้โดยง่าย" เนื้อหาส่วนใหญ่มักนำเสนอกับข้าวประเภทแกงต่าง ๆ เช่น มาซะแมนเนื้อโค (แกงมัสมั่นเนื้อ) แกงกะหลี่ไก่ (แกงกะหรี่) แกงเผ็ดไก่ ต้มยำ ต้มโพล้ง ฉู่ฉี่ และในหลายรายการมักจะมีเนื้อสัตว์ป่าเป็นวัตถุดิบหลัก เช่น แย้ อ้น ตะพาบน้ำ สุกรป่า กบ จังกวด หรือนกเป็ดน้ำ เช่น แกงบวนนกเป็ดน้ำ ต้มยำปลาไหลสด แกงคั่วส้มตะพาบน้ำ แกงคั่วอ้น และยำแย้ เป็นต้น โดยเฉพาะ แกงคั่วส้มเนื้อหมูกับปลิงทะเล มีการระบุว่าสามารถใส่หนังแรดเคี่ยวจนเปื่อยแทนปลิงทะเลได้ โดยอธิบายไว้ว่า "มีรสแปลกไปได้อีกรสหนึ่ง" เข้าใจว่าหม่อมซ่มจีนคงมีความถนัดในอาหารประเภทนี้
T. K. Hanuman และเปรม สวนสมุทร กล่าวว่าตำราอาหารของหม่อมซ่มจีน น่าจะเป็นหนังสือคู่มือการประกอบอาหารที่สมบูรณ์ ตีพิมพ์ก่อนหนังสือ แม่ครัวหัวป่าก์ และ ปะทานุกรม การทำของคาวหวานอย่างฝรั่งแลสยาม ถือเป็นตำราอาหารรวมเล่มเล่มแรกของไทย และเป็นหนังสือหายาก ไม่ได้ตีพิมพ์บ่อยครั้งอย่าง แม่ครัวหัวป่าก์ โดยตำรากับเข้าของหม่อมซ่มจีนนี้มีการให้รายละเอียดวัตถุดิบ เครื่องปรุง และกรรมวิธีได้ชัดเจน มีการชี้แจงเป็นขั้นตอน ผู้อ่านสามารถทำตามได้โดยง่าย รวมทั้งเป็นสิ่งสะท้อนรสนิยม ความหลากหลายของอาหาร และภูมิปัญญาของผู้คนในยุคสมัยนั้น
ในบั้นปลาย หม่อมซ่มจีนได้ถวายตัวเข้าไปช่วยงานให้แก่พระวิมาดาเธอ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดาภายในพระบรมมหาราชวังด้านงานครัวและการร้อยดอกไม้ใน พ.ศ. 2454 ก่อนเสียชีวิตลงหลังจากนั้นด้วยอหิวาตกโรคในปีเดียวกันนั้นเอง
เชิงอรรถ

↑  "หม่อม" เป็นคำนำหน้าสตรีที่เป็นอนุภรรยาของขุนนางชั้นเจ้าพระยาและพระยาชั้นผู้ใหญ่ ครั้นพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวตราพระราชกฤษฎีกาคำนำหน้าสตรี พ.ศ. 2460 คำว่าหม่อมสำหรับภรรยาขุนนางเป็นอันยกเลิกไป
ภาพถ่ายของพระยาราชานุประพันธ์ (สุดใจ บุนนาค) ราว พ.ศ. 2407–2408 สามีของเธอขณะยังเป็นหนุ่ม ถ่ายโดยจอห์น ทอมสัน ช่างภาพชาวสกอต
หม่อมดุษฎี บริพัตร ณ อยุธยา

| หม่อม ดุษฎี บริพัตร ณ อยุธยา ท> จ., บ.ช. |
| --- | --- |
หม่อมดุษฎี บริพัตร ณ อยุธยา ใน ค.ศ. 1940
เกิด: ดุษฎี ณ ถลาง 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467 จังหวัดภูเก็ต
เสียชีวิต: 5 กันยายน พ.ศ. 2558 (90 ปี) โรงพยาบาลศิริราช
อาชีพ: นักเขียน, ครู, นักแปล
คู่สมรส: พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุขุมาภินันท์ (พ.ศ. 2494–2546)
บุตร: หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร หม่อมราชวงศ์วโรรส บริพัตร
บิดามารดา: หลวงอิศเรศรักษา (ปลื้ม ณ ถลาง) (บิดา) ดรุณ ณ ถลาง (มารดา)
หม่อมดุษฎี บริพัตร ณ อยุธยา (สกุลเดิม: ณ ถลาง; 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467 – 5 กันยายน พ.ศ. 2558) เป็นนักเขียน, ครู, นักแปล และผู้แต่งเพลงสำหรับเด็กชาวไทย ทั้งเป็นผู้อำนวยการศูนย์ส่งเสริมศักยภาพเด็กปฐมวัย เธอเสกสมรสกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุขุมาภินันท์ และเป็นมารดาของหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
หม่อมดุษฎี เป็นผู้ริเริ่มรณรงค์การใช้หนังสือภาพสำหรับเด็ก ทั้งยังเขียนคู่มือการสอนสำหรับครูปฐมวัย และหนังสืออ่านสำหรับเด็ก โดยมีลักษณะการเขียนแบบเล่นเสียงสัมผัส มีใช้คำที่มีเสียงขึ้นลง และใช้คำเก่าเพื่อให้เด็กเรียนรู้ รวมทั้งใช้ภาพประกอบที่สวยงามปลุกเร้าจินตนาการของผู้อ่าน
ประวัติ > ชีวิตช่วนต้นและการศึกษา

หม่อมดุษฎีเกิดที่จังหวัดภูเก็ต เป็นธิดาของหลวงอิศเรศรักษา (ปลื้ม ณ ถลาง) กับดรุณ  ณ ถลาง มารดามีอาชีพเป็นครู
สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนปลูกปัญญา จังหวัดภูเก็ต, ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ระดับอุดมศึกษาปริญญาตรีอักษรศาสตร์ อ.บ. (เกียรตินิยม) และอนุปริญญา ครุศาสตร์ ป.ม. (เกียรตินิยม) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาได้รับทุนการศึกษาจากครุสภาให้ไปศึกษาต่อในสหรัฐอเมริกา จนสำเร็จการศึกษาปริญญาโท พัฒนาการเด็ก และอนุปริญญาการเลี้ยงเด็ก มหาวิทยาลัยมิลล์
หม่อมดุษฎีเคยเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
หม่อมดุษฎี ตั้งโรงเรียนชื่อ โรงเรียนสมประสงค์ตั้งอยู่ในซอยเพชรบุรี 13 ในพื้นที่บ้านของท่าน ปัจจุบันไม่มีโรงเรียนนี้แล้ว
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

เธอเสกสมรสกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุขุมาภินันท์ พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต กับหม่อมสมพันธุ์ บริพัตร ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 มีบุตร 2 คน คือ
หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร สมรสกับนุชวดี บำรุงตระกูล ต่อมาได้หย่ากัน และสมรสอีกครั้งกับสาวิตรี บริพัตร ณ อยุธยา (สกุลเดิม: ภมรบุตร) มีบุตรสองคน
พลโท หม่อมราชวงศ์วโรรส บริพัตร สมรสกับพัฒนาพร นิยมศิริ ต่อมาได้หย่ากัน และสมรสอีกครั้งกับวรภาทิพย์  บริพัตร ณ อยุธยา (นามเดิม: ลอองดาว โตเจริญ) มีบุตรสามคน
ประวัติ > ถึงแก่อนิจกรรม

หม่อมดุษฎี บริพัตร ณ อยุธยา ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อเวลาประมาณ 03.00 น. ของวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2558  ณ โรงพยาบาลศิริราช สิริอายุ 90 ปี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร โดยมีสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพร้อมด้วยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ เข้าร่วมในพิธี
ผลงาน

หม่อมดุษฎีมีผลงานการเขียน และแปลทั้งหมด 46 เล่ม เช่น
| --- | --- |
 หนังสือภาพสำหรับเด็กอ่อน เล่ม 1 (2498)  หนังสือภาพสำหรับเด็กอ่อน เล่ม 2 (2498)  ปลาบู่ทอง ฉบับผนังโบสถ์ (2504)  ปลาบู่ทอง ฉบับนิยายพื้นเมือง (2504)  แบบฝึกหัดเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษ เล่ม 1 (2504)  แบบฝึกหัดเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษ เล่ม 2 (2504)  นกกระจาบ (2505)  ศิลปะการฟ้อนรำพื้นเมืองของไทย ฉบับไทย-อังกฤษ (2505)  มาร้องรำกันเถิด (2506)  แบบฝึกหัดการขับร้องตามโน้ตสากล (2506)  แบบฝึกหัดการทำจังหวะตามโน้ตสากล (2506)  The Reluctant Princess (2506; นกกระจาบฉบับอังกฤษ)  เพลงเยาวชน (2509)  ณ ชายหาด สะอาดทราย (2509)  เพชรดีมณีแดง (2512)  เสือโค ฉบับไทย-อังกฤษ (2518)  The Golden Goby (2520; ปลาบู่ทองฉบับอังกฤษ)  เพื่อนของเจ้า (2520)  พลายชุมพล (2521)  อะไรหนอขอถามว่า (2521)  แผนการสอนดนตรีนาฏศิลป์ขั้นพื้นฐาน (2522)  หนังสืออุเทศ : เรื่องวิธีสอนดนตรีศิลป์เบื้องต้น (2522)  หนูหนุ่ยกับมะม่วง (2522):    อันชนกชนนีนี้รักเจ้า (2522; แปลจาก For the Love of Ann)   เจ้าจุ๊บแจง (2523)   อะไรเอ่ย... (2525)   เพลินคิดพลอยฝัน (2530)   คำถามสารพันสร้างสรรค์ปัญญา (2530)   เด็กปัญญาเลิศ (2531)   เขียวส่องล่องหน (2533)   หนิงโหน่ง (2533)   ช่วยฉันที (2535; แปลจาก Rescue)   จินตนาการสู่การเรียนรู้ (2538; แปลจาก Unicorns Are Real)   ศักยภาพสู่อัจฉริยะภาพ (2539; แปลจาก Free Flight)   ธรรมชาติสู่อัจฉริยภาพ (2539)   รู้เรียน เพื่อเรียนรู้ สู่ความเป็นเลิศ (2549; แปลจาก Learning To Learn)   ความฝัน (2551; แปลจากงานของซูซาน วี. โบซัก)   The Silence From Inner World (2559; แปลจาก ความสงัดจากภายใน ของดอกเข็มป่า)   เรียวฝันของแคนดี้ (ไม่ทราบปี)   ซุปก้อนหิน (ไม่ทราบปี)   พจนานุกรมภาพ (รอบตัวเรา) (ไม่ทราบปี)   พจนานุกรมภาพ (ตัวเรา) (ไม่ทราบปี)   รำไทย (ไม่ทราบปี)   พับผ้าเช็ดหน้า (ไม่ทราบปี)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2514 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์ช้างเผือก (บ.ช.)
สายเซอร์เคิล (กัวลาลัมเปอร์)

| 12 สายเซอร์เคิล> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
เจ้าของ: เอ็มอาร์ที
หมายเลขสาย: 12 (สายสีเหลือง)
ที่ตั้ง:  หุบเขากลัง (กัวลาลัมเปอร์และปริมณฑล) ประเทศมาเลเซีย
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟฟ้าใต้ดิน
ผู้ดำเนินงาน: ยังไม่ทราบ
ข้อมูลทางเทคนิค
รางกว้าง: รางมาตรฐาน
สายเซอร์เคิล (อังกฤษ: Circle Line) เป็นโครงการรถไฟฟ้าใต้ดินสายที่สามในกัวลาลัมเปอร์ ต่อจากสายซูไงบูโละฮ์-กาจัง และสายซูไงบูโละฮ์-เซอร์ดัง-ปูตราจายา
ลำดับเหตุการณ์

5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 – คิดค้นโครงการนี้ขึ้น
ระบบรถไฟฟ้า

ระบบรถไฟฟ้าคล้ายกับที่จะใช้งานในสายซูไงบูโละฮ์-กาจัง พ่วง 4 คันต่อขบวน มีประตู 4 ตำแหน่งต่อฝั่งต่อคัน
ดูเพิ่ม

การขนส่งในประเทศมาเลเซีย
ระบบขนส่งมวลชนในหุบเขากลัง
รถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์
สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง
สายซูไงบูโละฮ์-เซอร์ดัง-ปูตราจายา
แหล่งข้อมูลอื่น

การขนส่งทางบก เก็บถาวร 2017-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Syarikat Prasarana Negara Berhad
แรพิดเคแอล
โครงการรถไฟฟ้าในหุบเขากลัง เก็บถาวร 2011-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1743–1808)

| อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย (ค> ศ. 1743–1808) |
| --- | --- |

อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย
ประสูติ: 13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 - เวียนนา ประเทศออสเตรีย
ราชวงศ์: ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
พระราชบิดา: ดยุคฟรันทซ์ที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์แรน
พระราชมารดา: จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลิซาเบ็ท โยเซฟา โยฮันนา อันโทเนีย (13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 - 22 กันยายน พ.ศ. 2351) พระราชธิดาพระองค์ที่ 6 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟรันทซ์ที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์แรน ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระองค์มีพระนามเดียวกับพระพี่นางพระองค์โต ที่สิ้นพระชนม์ก่อนที่พระองค์จะประสูติ 3 ปี
สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2351 พระชันษา 65 ปี ณ เมืองลินซ์ ประเทศออสเตรีย ไม่ทรงอภิเษกสมรส
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสติน่าแห่งออสเตรีย | พระชนก: ดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: ดยุคลีโอโพลด์แห่งลอร์เรน  | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: ดยุคคาร์ลที่ 5 แห่งลอร์เรน |
| อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสติน่าแห่งออสเตรีย | พระชนก: ดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: ดยุคลีโอโพลด์แห่งลอร์เรน  | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: อาร์ชดัชเชสเอลีนอร่า มาเรีย โจเซฟ่าแห่งออสเตรีย |
| อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสติน่าแห่งออสเตรีย | พระชนก: ดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ชาร์ลอตแห่งออร์ลีน | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: ดยุคฟิลลิปป์ที่ 1 แห่งออร์ลีน |
| อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสติน่าแห่งออสเตรีย | พระชนก: ดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ชาร์ลอตแห่งออร์ลีน | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: เค้านท์เตสเอลิซาเบธ ชาร์ลอตแห่งซิมเมิร์น |
| อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสติน่าแห่งออสเตรีย | พระชนนี: จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสติน่าแห่งออสเตรีย | พระชนนี: จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงเอลีนอร์-แม็กดาเล็นแห่งนอยเบิร์ก |
| อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสติน่าแห่งออสเตรีย | พระชนนี: จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงเอลิซาเบธ คริสตีนแห่งบรันสวิค-วูล์ฟเฟ็นบืทเทล | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: ดยุคลุดวิก รูดอล์ฟแห่งบรันสวิค-ลืนย์เบิร์ก |
| อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสติน่าแห่งออสเตรีย | พระชนนี: จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงเอลิซาเบธ คริสตีนแห่งบรันสวิค-วูล์ฟเฟ็นบืทเทล | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงคริสตีน หลุยส์แห่งเอิททินเจน-เอิททินเจน |
เกียน นิโคลา เบอร์ติ

| Gian Nicola Berti |
| --- | --- |

Captain Regent of San Marino
ดำรงตำแหน่ง 1 เมษายน ค.ศ. 2016 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 2016 Served with Massimo Andrea Ugolini
ก่อนหน้า: Lorella Stefanelli Nicola Renzi
ถัดไป: Marino Riccardi Fabio Berardi
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1960-08-09) 9 สิงหาคม ค.ศ. 1960 (64 ปี)
พรรคการเมือง: We Sammarinese

เกียน นิโคลา เบอร์ติ (9 สิงหาคม ค.ศ. 1960) เป็นผู้ครองนครร่วมแห่งซานมารีโน ร่วมกับมัสสุโม อันเดรีย อูโกลีนี ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2016 จนถึงวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2016 และเป็นผู้แทนพรรคพวกเราชาวซานมารีโน
อิวาตะ

| อิวาตะ 磐田市 |
| --- | --- |
นคร
ศาลาว่าการนครอิวาตะ
   ธง ตรา

ที่ตั้งของอิวาตะในจังหวัดชิซูโอกะ
อิวาตะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 34°43′4.4″N 137°51′5.5″E﻿ / ﻿34.717889°N 137.851528°E﻿ / 34.717889; 137.851528
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: ชูบุ (โทไก)
จังหวัด: ชิซูโอกะ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฮิโรอากิ คุซาจิ (草地博昭)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 163.45 ตร.กม. (63.11 ตร.ไมล์)
ประชากร (มีนาคม 2018)
 • ทั้งหมด: 169,897 คน
 • ความหนาแน่น: 1,000 คน/ตร.กม. (2,700 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: การบูร
 • ดอกไม้: อาซาเลีย
 • นก: นกกระเบื้องผา
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 0538-37-4827
ที่อยู่: 3-1, Kōnodai, Iwata-shi, Shizuoka-ken 438-8650
เว็บไซต์: www.city.iwata.shizuoka.jp
อิวาตะ (ญี่ปุ่น: 磐田市; โรมาจิ: Iwata-shi) เป็นนครในจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 164.08 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 170,779 คน
อิวาตะเป็นเมืองที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทยามาฮ่ามอเตอร์ และสโมสรฟุตบอลจูบิโล อิวาตะ
ภูมิศาสตร์

อิวาตะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดชิซูโอกะ มีอาณาเขตติดกับแม่น้ำเท็นรีวทางทิศตะวันตก และมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศใต้
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

ฮามามัตสึ
ฟูกูโรอิ
โมริ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เขาทราย

เขาทราย อาจหมายถึง
ตำบลเขาทราย ตำบลหนึ่งในอำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร
เขาทราย แกแล็คซี่ นักมวยชาวไทย
เขตมินาโตะ (นาโงยะ)

| เขตมินาโตะ 港区 |
| --- | --- |
เขต
ท่าเรือนาโงยะ และสะพานเมโกนิชิโอฮาชิ
ที่ตั้งของเขตมินาโตะในนครนาโงยะ
เขตมินาโตะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°06′28″N 136°53′08″E﻿ / ﻿35.10778°N 136.88556°E﻿ / 35.10778; 136.88556
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: โทไก ชูบุ
จังหวัด: ไอจิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 45.64 ตร.กม. (17.62 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 ตุลาคม 2019)
 • ทั้งหมด: 143,913 คน
 • ความหนาแน่น: 3,200 คน/ตร.กม. (8,200 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: การบูร,  Camellia sasanqua (คามีเลีย)
 • ดอกไม้: Hibiscus (สกุลชบา)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 052-651-3251
ที่อยู่: 1-12-20, Komei, Minato-ku, Nagoya-shi, Aichi-ken 455-8520
เว็บไซต์: www.city.nagoya.jp/minato/ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เขตมินาโตะ  (ญี่ปุ่น: 港区; โรมาจิ: Minato-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 45.64 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 144,203 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 3,160 ต่อตารางกิโลเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
อาจี้เก๋อ

อาจี้เก๋อ (; 28 สิงหาคม 1605 – 28 พฤศจิกายน 1651) เป็นเจ้าชายแมนจูและแม่ทัพแห่งราชวงศ์ชิงตอนต้น พระองค์ประสูติใน ราชสกุล อ้ายซินเจว๋หลัว เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 12 ของ พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ ข่าน แห่งราชวงศ์โฮ่วจิน (บรรพบุรุษของราชวงศ์ชิง)
อาจี้เก๋อได้รับพระราชทานพระยศเป็น อู่อิงหวัง (武英郡王) ในปี ค.ศ. 1636 ก่อนได้รับการเลื่อนพระยศเป็น เหอชั่วอิงชินหวัง ในปี ค.ศ. 1644 พระองค์มีส่วนร่วมใน การพิชิตราชวงศ์หมิงของแมนจู หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชาย ตัวเอ่อร์กุ่น เจ้าชายอาจี้เก๋อ พยายามที่จะดำรงตำแหน่ง เจ้าชายผู้สำเร็จราชการ (ก่อนหน้านี้ดำรงตำแหน่งโดยเจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่น) แต่ถูกค้นพบและถูกจับกุม พระองค์ถูกบังคับให้ปลงพระชนม์ชีพโดย จักรพรรดิซุ่นจื้อ ในปี ค.ศ. 1651
ลักษณะทางกายภาพ

ตามบันทึกของนักเดินทางชาวญี่ปุ่น เจ้าชายอาจี้เก๋อเป็นนักรบที่กล้าหาญ และอารมณ์ร้อน ซึ่งผ่านการสู้รบมาหลายครั้ง และพระองค์มีดวงพระเนตรที่ดูดุร้ายอย่างผิดปกติ
พระบรมวงศานุวงศ์

พรบิดา : จักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อ
พระมารดา : จักรพรรดินีเซี่ยวเลี่ยอู่
พระชายา
พระชายา จากสกุลซีหลินเจี๋ยหลัว
พระชายา จากสกุลปัวเอ่อร์จี้จี๋เท่อ
พระชายา จากสกุลหลี่
พระชายา จากสกุลหยู
พระโอรส
เจ้าชายเหอตู้ (和度) กู้ซานเป้ยจื่อ (固山贝子)
เจ้าชายฟู่เล่อเฮ่อ (傅勒赫,1628-1650) เฟิ่งเอินเจิ้นกั๋วกง (奉恩镇国公)
เจ้าชายเหลาฉิน (劳亲) อี่เก๋อตัวหลัวจุ้นหวัง (已革多罗郡王)
เจ้าชายปัวเอ่อร์ซุ่น (伯尔逊)
เจ้าชายเหมินจู้ (门柱)
เจ้าชายโหลฉิน (楼亲) อี้เก๋อเหอซั่วชินหวัง (已革和硕亲王)
เจ้าชายมั่วเอ่อร์ซุ่น (墨尔逊)
เจ้าชายซั่วเอ่อร์เคอ (索尔科)
เจ้าชายถงไซ (佟塞)
เจ้าชายหูหลี่ (瑚礼)
เจ้าชายเอ้อป้าย (鄂拜)
เจ้าชายปานจิ้นไท่ (班进泰)
พระธิดา
พระธิดา 5 พระองค์
อุยก๋วน (หฺวาง เฉฺวียน)

บทความนี้เกี่ยวกับขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กและเดิมรับราชการกับรัฐจ๊กก๊ก สำหรับขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กและภายหลังรับราชการกับราชวงศ์จิ้น ดูที่ อุยก๋วน (เว่ย์ กว้าน)
| อุยก๋วน> ขุนศึกแห่งวุยก๊ก |
| --- | --- |
ถึงแก่กรรม: ค.ศ. 240
ชื่อรอง: กงเหิง (公衡)
ยุคในประวัติศาสตร์: สามก๊ก
อุยก๋วน (จีน: 黃權 , ? — ค.ศ. 240) ชื่อรองว่า กงเหิง (公衡) เป็นขุนศึกแห่งวุยก๊กซึ่งเคยรับใช้ เล่าเจี้ยง และ เล่าปี่ มาก่อน
โดยในสมัยที่ยังรับใช้เล่าเจี้ยงอยู่เขาและ อองลุย ขุนนางอีกผู้หนึ่งได้เตือนเล่าเจี้ยงให้ระวังเล่าปี่เอาไว้แต่เล่าเจี้ยงก็ไม่ฟังอองลุยจึงประท้วงด้วยการเอาขาผูกกับเชือกห้อยหัวจากกำแพงเมืองพร้อมกับตัดเชือกที่ขาทำให้อองลุยหัวกระแทกพื้นตายทางด้านของอุยก๋วนได้กระโดดกัดชายเสื้อของเล่าเจี้ยงแบบไม่ปล่อยจนเล่าเจี้ยงทนไม่ไหวสะบัดชายเสื้ออย่างแรงจนฟันของอุยก๋วนหลุดติดชายเสื้อไป 2 ซี่
เมื่อเล่าปี่เข้าปกครองเสฉวนขุนนางคนอื่นต่างไปน้อมคำนับต่อหน้าเล่าปี่ยกเว้นอุยก๋วนและ เล่าป๋า ที่ไม่มาคำนับทหารจึงจะไปจับอุยก๋วนและเล่าป๋าฆ่าเสียแต่เล่าปี่ได้สั่งห้ามทำร้ายทั้งสองโดยเด็ดขาดทำให้ทั้งสองซึ้งใจคำนับต่อหน้าเล่าปี่
เมื่อพระเจ้าเล่าปี่ยกทัพไปทำ ศึกอิเหลง ใน ค.ศ. 222 พระองค์ได้ให้อุยก๋วนเป็นหนึ่งในแม่ทัพติดตามไปด้วยแต่ทัพของอุยก๋วนถูกทหารวุยก๊กตีแตกจนตัดขาดจากกองทัพหลวงซึ่งอุยก๋วนก็ได้ยอมแพ้ต่อ พระเจ้าโจผี แต่ยังคงระลึกถึงพระเจ้าเล่าปี่และจ๊กก๊กอยู่เสมอและไม่เคยเสนอแผนใด ๆ  เช่นเดียวกับ ชีซี อดีตที่ปรึกษาของ เล่าปี่ ถึงแม้พระเจ้าโจผีและ สุมาอี้ พยายามจะลองใจอุยก๋วนหลายครั้งแต่อุยก๋วนก็ไม่สะทกสะท้านจนทั้งสองชื่นชมในความจงรักภักดีของอุยก๋วนที่มีต่อจ๊กก๊ก
อุยก๋วนถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 240 เป็นปีที่ 2 ในรัชสมัย พระเจ้าโจฮอง โดยก่อนที่จ๊กก๊กจะล่มสลายได้ไม่นาน หวนจง บุตรชายของอุยก๋วนและ จูกัดเจี๋ยม บุตรชายของ จูกัดเหลียง หรือขงเบ้งได้ยกทัพไปรับศึกจากกองทัพวุยก๊กที่ด่านกิมก๊กแต่สุดท้ายกองทัพจ๊กก๊กสู้ไม่ไหวหวนจงถูกฆ่าตายพร้อมกับจูกัดเจี๋ยมที่เชือดคอตัวเองตาย
สกายเวสต์แอร์ไลน์

สกายเวสต์แอร์ไลน์ (อังกฤษ: SkyWest Airlines) เป็นสายการบินในภูมิภาคสัญชาติอเมริกัน โดยมีสำนักงานใหญ่ที่รัฐยูทาห์ สกายเวสต์ได้ทำสัญญากับอะแลสกาแอร์ไลน์, อเมริกันอีเกิล, เดลต้าคอนเนคชั่น และยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส ในการดำเนินเที่ยวบินภายใต้ชื่อของสายการบินเหล่านี้
บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-200เอลอาร์ ในลวดลายของสกายเวสต์
รูปแบบการบริการ > กรรมสิทธิ์และโครงสร้าง

สกายเวสต์แอร์ไลน์ มี SkyWest, Inc. เป็นเจ้าของ ซึ่งเป็นบริษัทโฮลดิ้งของสายการบินสกายเวสต์ ยังให้บริการจัดการภาคพื้นดินตามสัญญาที่สนามบินทั่วสหรัฐอเมริกา
รูปแบบการบริการ > รูปแบบการให้บริการ

สกายเวสต์แอร์ไลน์มีการดำเนินเที่ยวบินให้กับอะแลสกาแอร์ไลน์, อเมริกันอีเกิล, เดลต้าคอนเนคชั่น และยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส โดยจะปฏิบัติการในชื่อของสายการบินนั้น ๆ
ข้อตกลงส่วนใหญ่ของ สกายเวสต์ มีค่าธรรมเนียมคงที่ โดยสายการบินพันธมิตรจะชำระเงินตามจำนวนที่กำหนดไว้สำหรับแต่ละเที่ยวบินที่ดำเนินการ โดยไม่คำนึงถึงจำนวนผู้โดยสารที่บรรทุก อีก 7% ของเที่ยวบินที่เหลือดำเนินการภายใต้สัญญาตามสัดส่วน โดยสกายเวสต์ จะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด กำหนดค่าโดยสาร รักษารายได้ทั้งหมดจากผู้โดยสารที่ไม่ได้ต่อเครื่อง และแบ่งค่าโดยสารสำหรับผู้โดยสารที่ต่อเครื่องตามสัดส่วนกับสายการบินพันธมิตร
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 สกายเวสต์แอร์ไลน์บินไปยังจุดหมายปลายทาง 236 แห่งทั่วอเมริกาเหนือใน 47 รัฐ, วอชิงตัน ดี.ซี., 2 จังหวัดของแคนาดา และ 9 เมืองในเม็กซิโก
จุดหมายปลายทาง > ท่าหลัก

สกายเวสต์แอร์ไลน์ปฎิบัติการณ์ที่ท่าหลัก 11 แห่งตามสายการบินหลัก ดังนี้:
ชิคาโก-โอแฮร์ (อเมริกันอีเกิล, ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส)
เดนเวอร์ (ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส)
ดีทรอยต์ (เดลต้าคอนเนคชั่น)
ฮิวส์สตัน (ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส)
ลอสแอนเจลิส (อะแลสกาแอร์ไลน์, อเมริกันอีเกิล, เดลต้าคอนเนคชั่น, ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส)
มินนีแอโพลิส-เซนต์พอล  (เดลต้าคอนเนคชั่น)
ฟีนิกซ์ (อเมริกันอีเกิล)
พอร์ตแลนด์ (อะแลสกาแอร์ไลน์)
ซอลต์เลกซิตี้  (เดลต้าคอนเนคชั่น)
ซานฟรานซิสโก (ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส)
ซีแอตเทิล-ทาโคมา (อะแลสกาแอร์ไลน์, เดลต้าคอนเนคชั่น)
ฝูงบิน

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021, สกายเวสต์แอร์ไลน์มีเครื่องบินในฝูงดังนี้ (แยกหมวดหมู่ตามจำนวนที่นั่ง):
| เครื่องบิน> เครื่องบิน.อากาศยาน 50 ที่นั่ง | ประจำการ> ประจำการ.อากาศยาน 50 ที่นั่ง | คำสั่งซื้อ> คำสั่งซื้อ.อากาศยาน 50 ที่นั่ง | ผู้โดยสาร> F.อากาศยาน 50 ที่นั่ง | ผู้โดยสาร> Y+.อากาศยาน 50 ที่นั่ง | ผู้โดยสาร> Y.อากาศยาน 50 ที่นั่ง | ผู้โดยสาร> Total.อากาศยาน 50 ที่นั่ง | ให้บริการในชื่อ> ให้บริการในชื่อ.อากาศยาน 50 ที่นั่ง | หมายเหตุ> หมายเหตุ.อากาศยาน 50 ที่นั่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-200 | 29 | — | — | 4 | 46 | 50 | เดลต้าคอนเนคชั่น |  |
| บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-200 | 112 | — | — | — | 50 | 50 | ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส |  |
| รวม (ในหมวดหมู่) | 141 | — |  |  |  |  |  |  |
อากาศยาน 70 ที่นั่ง
| บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-700 | 80 | 10 | 9 | 16 | 40 | 65 | อเมริกันอีเกิล | ส่งมอบภายในปีค.ศ. 2023 (คำสั่งซื้อทั้งหมดเป็นเครื่องบินมือสอง) |
| บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-700 | 5 | — | 9 | 16 | 44 | 69 | เดลต้าคอนเนคชั่น |  |
| บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-700 | 19 | — | 6 | 16 | 48 | 70 | ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส |  |
| บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-900 | 13 | — | 12 | 20 | 38 | 70 | เดลต้าคอนเนคชั่น |  |

| เอ็มบราเออร์ อี-175SC | 37 | — | 12 | 20 | 38 | 70 | เดลต้าคอนเนคชั่น |  |
| เอ็มบราเออร์ อี-175SC | 25 | — | 12 | 32 | 26 | 70 | ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส |  |
| รวม (ในหมวดหมู่) | 179 | 10 |  |  |  |  |  |  |
อากาศยาน 76 ที่นั่ง
| บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-900 | 28 | — | 12 | 20 | 44 | 76 | เดลต้าคอนเนคชั่น | เครื่องบิน 16 ลำจะมาทดแทนอี-175 ในปีค.ศ. 2022 |
| เอ็มบราเออร์ อี-175SC | 32 | 9 | 12 | 12 | 52 | 76 | อะแลสกาแอร์ไลน์ | ส่งมอบภายในปีค.ศ. 2023 |
| เอ็มบราเออร์ อี-175SC | 18 | 2 | 12 | 20 | 44 | 76 | อเมริกันอีเกิล | ส่งมอบภายในปีค.ศ. 2023 |
| เอ็มบราเออร์ อี-175SC | 34 | 16 | 12 | 20 | 44 | 76 | เดลต้าคอนเนคชั่น | ส่งมอบภายในปีค.ศ. 2023, ทดแทนซีอาร์เจ-900 |
| เอ็มบราเออร์ อี-175SC | 65 | — | 12 | 16 | 48 | 76 | ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส |  |
| รวม (ในหมวดหมู่) | 177 | 27 |  |  |  |  |  |  |
| รวมทั้งหมด | 497 | 37 |  |  |  |  |  |  |
หมายเหตุ: ตารางด้านบนแสดงเฉพาะเครื่องบินที่ให้บริการตามกำหนดเวลา ไม่รวมเครื่องบินที่สกายเวสต์ปล่อยเช่าให้แก่ผู้ให้บริการรายอื่น, ถอดออกจากบริการ, เปลี่ยนแปลงระหว่างข้อตกลงกับพันธมิตร, ใช้เป็นอะไหล่, จอดอยู่ หรืออยู่ในกระบวนการแยกชิ้นส่วน
เอ็มบราเออร์ อี-175 ปฏิบัติการให้ อะแลสกาแอร์ไลน์
บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-200 ปฏิบัติการให้ อเมริกันแอร์ไลน์
บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-900 ปฏิบัติการให้ เดลต้าคอนเนคชั่น
บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-700 ปฏิบัติการให้ ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

ตามเว็บไซต์ของสายการบิน เมื่อเริ่มก่อตั้งสกายเวสต์แอร์ไลน์ ได้เริ่มให้บริการเที่ยวบินทั้งหมดในช่วงต้นทศวรรษ 1970 ด้วยเครื่องบินที่สกายเวสต์แอร์ไลน์เคยให้บริการในอดีต มีดังนี้:
ไพเพอร์ เชอโรกี
ไพเพอร์ เชอโรกี แอโรว
ไพเพอร์ เชอโรกี ซิกซ์
ไพเพอร์ นาวาโฮ
ไพเพอร์ นาวาโฮ ชีฟเทน
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

เที่ยวบินที่ 5569  ซึ่งเป็นเครื่องบินแฟร์ชายด์ เมโทรไลเนอร์ กำลังรอการอนุมัติจากเครื่องบินที่ LAX สำหรับเที่ยวบินที่กำหนดไว้ไปยัง ปาล์มเดล เมื่อ ยูเอสแอร์ เที่ยวบินที่ 1493 ซึ่งเป็นเครื่องบินโบอิง 737-300 ที่เดินทางมาจากโคลัมบัส รัฐโอไฮโอ ชนกับเครื่องบินดังกล่าวขณะกำลังลงจอด ก่อนเครื่องบินสองลำไถลออกนอกทางวิ่ง แล้วออกไปด้านข้าง แล้วหยุดลงใกล้กับอาคารหนึ่งในบริเวณใกล้เคียง และเกิดไฟลุกไหม้ ผู้โดยสารทั้งหมด 12 คนบนเมโทรไลเนอร์เสียชีวิต (ผู้โดยสาร 10 คนและนักบิน 2 คน) และ 22 คนจาก 89 คนบนโบอิง737 เสียชีวิต (20 คน นักบิน 1 คน และพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 1 คน) โดยพบว่าสาเหตุเกิดจากความผิดพลาดของผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศ ที่อนุญาตให้เครื่องบินทั้งสองลำใช้ทางวิ่งเดียวกันในเวลาเดียวกัน
ดูเพิ่ม

อะแลสกาแอร์ไลน์
เดลต้าคอนเนคชั่น
SkyWest Airlines (อังกฤษ)
แผนภาพแสดงการเคลื่อนที่ของเที่ยวบิน 5569 และเที่ยวบิน 1493
อิวากิ (จังหวัดฟูกูชิมะ)

| อิวากิ いわき市 |
| --- | --- |
นครศูนย์กลาง
สถานที่ต่าง ๆ ในนครอิวากิ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของอิวากิในจังหวัดฟูกูชิมะ (เน้นสีชมพู)
อิวากิที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 37°3′1.8″N 140°53′15.8″E﻿ / ﻿37.050500°N 140.887722°E﻿ / 37.050500; 140.887722
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: โทโฮกุ
จังหวัด:  ฟูกูชิมะ
บันทึกครั้งแรก: ค.ศ. 100
ก่อตั้งนครไทระ: 1 มิถุนายน ค.ศ. 1937
ก่อตั้งนครอิวากิและนครโจบัง: 31 มีนาคม ค.ศ. 1954
ควบรวมและเปลี่ยนชื่อ: 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฮิโรยูกิ อูจิดะ (内田 広之, ตั้งแต่กันยายน 2021)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,232.02 ตร.กม. (475.69 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 ตุลาคม ค.ศ. 2020)
 • ทั้งหมด: 324,313 คน
 • ความหนาแน่น: 260 คน/ตร.กม. (680 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: สนดำญี่ปุ่น
 • ดอกไม้: กุหลาบพันปี
 • นก: นกนางนวล
 • ปลา: Greeneyes
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 024-622-1111
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 21 Umemoto, Taira, Iwaki-shi, Fukushima-ken 970-8686
เว็บไซต์: www.city.iwaki.lg.jp
อิวากิ (ญี่ปุ่น: いわき市; โรมาจิ: Iwaki-shi) เป็นนครในจังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตอนใต้ของภูมิภาคฮามาโดริ ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2020 อิวากิมีประชากร 337,765 คน 143,500 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 270 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 1,232.02 ตารางกิโลเมตร (475.69 ตารางไมล์) นับเป็นนครที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดฟูกูชิมะ และใหญ่เป็นอันดับ 10 ในประเทศญี่ปุ่น (ค.ศ. 2010) อิวากิได้รับการกำหนดเป็นนครศูนย์กลาง และอีกทั้งยังเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีชื่อเขียนด้วยฮิรางานะ นครอิวากิในปัจจุบันมาจากการควบรวมเทศบาลขนาดเล็ก 14 แห่งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966 ในทุก ๆ ปี อิวากิจะมีการจัดงานเทศกาลไทระทานาบาตะ ในวันที่ 6–8 สิงหาคม