stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สตอร์มทรูปเปอร์

บทความนี้เกี่ยวกับสตอร์มทรูปเปอร์ในสตาร์วอร์ สำหรับสตอร์มทรูปเปอร์ของนาซีเยอรมนี ดูที่ ชตูร์มบาทาลิโยน
| สตอร์มทรูปเปอร์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน สตาร์ วอร์ส
ปรากฏครั้งแรก: สตาร์ วอร์ส (ค.ศ. 1977)
สร้างโดย: จอร์จ ลูคัส
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
เพศ: ชายและหญิง
อาชีพ: ทหาร
สังกัด: จักรวรรดิกาแลกติก ปฐมภาคี
สตอร์มทรูปเปอร์ (อังกฤษ: Stormtrooper) หรือกองพันพายุเป็นหน่วยทหารในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส (Star Wars) สร้างโดยจอร์จ ลูคัส ซึ่งมีบทบาทครั้งแรกในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1977 สตอร์มทรูปเปอร์เป็นกองทหารภาคพื้นดินของจักรวรรดิกาแลกติกภายใต้ผู้นำคือจักรพรรดิพัลพาทีนหรือดาร์ธ ซิเดียส และผู้บัญชาการที่โดดเด่นอย่างดาร์ธ เวเดอร์ และวิลฮัฟ ทาร์คิน ก่อนที่จะมาทำหน้าที่ให้กับปฐมภาคี ในภาพยนตร์เรื่องสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 7: อุบัติการณ์แห่งพลัง ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2015  ภายใต้อำนาจของผู้นำสูงสุดสโนค และผู้บัญชาการที่โดดเด่นอย่างไคโล เร็น และนายพลฮักซ์
ประวัติ

ในสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2: กองทัพโคลนส์จู่โจม โคลนทรูปเปอร์รุ่นแรกนั้นเกิดจากการดัดแปลงพันธุกรรมโดยมีต้นแบบมาจากแจงโก้ เฟทท์ เพื่อเป็นทหารของกองทัพสาธารณรัฐในสงครามโคลน ซึ่งในสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 3: ซิธชำระแค้น โคลนทรูปเปอร์ได้รับคำสั่งที่ 66 จากสมุหนายกพัลพาทีนให้มีกวาดล้างนิกายเจไดให้หมดสิ้น โดยกองร้อยที่ 501 ได้กลายมาเป็นสตอร์มทรูปเปอร์รุ่นแรก ในขณะที่โคลนตัวอื่นๆได้ถูกยกเลิกไปหมดแล้ว
ประวัติ > สตอร์มทรูปเปอร์รูปแบบพิเศษ

ในสตาร์ วอร์ส ไตรภาคเดิมได้มีการพบเห็นสตอร์มทรูปเปอร์รูปแบบพิเศษในหลายหน่วย รวมไปถึง:
แซนด์ทรูปเปอร์ พบเห็นในโลกทะเลทรายลักษณะเดียวกับทาทูอีน ระหว่างสตาร์ วอร์ส และในสตาร์ วอร์ส: อุบัติการณ์แห่งพลัง แซนด์ทรูปเปอร์มีลักษณะเด่นคือมีแผ่นพาดอยู่ที่ไหล่ซึ่งมีทั้งสีดำ, สีขาว หรือสีส้ม มีเครื่องหมายที่แตกต่างกันอยู่ด้านหลังของหมวก ชุดเกราะส่วนหัวเข่าเป็นรูปทรงเพชร และชุดเกราะส่วนท้องที่แตกต่างกันกับสตอร์มทรูปเปอร์ปกติเล็กน้อย
สโนว์ทรูปเปอร์ พบเห็นในจักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ บนดาวฮอธ และในสตาร์ วอร์ส: อุบัติการณ์แห่งพลัง เป็นสตอร์มทรูปเปอร์ที่สามารถอยู่ได้ในอุณหภูมิที่ต่ำกว่าศูนย์องศา รวมถึงหมวกและชุดเกราะที่มีความแตกต่างจากสตอร์มทรูปเปอร์ปกติ
อิมพีเรียลสเคาท์ทรูปเปอร์ พบเห็นในการกลับมาของเจได ซึ่งถูกฝึกให้มีทักษะในการเอาตัวรอดในหลายๆภูมิประเทศ
เดธ ทรูปเปอร์ พบเห็นครั้งแรกในโร้ควัน ตํานานสตาร์ วอร์ส ซึ่งทั้งชุดเป็นสีดำทั้งตัว มีความเก่งกาจในระดับชั้นหัวกะทิ  มักจะถูกใช้งานในการลักลอบ จารกรรม และลอบสังหาร นอกจากนั้นยังทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดส่วนบุคคลให้แก่บุคคลสำคัญของจักรรรดิ
ดูเพิ่ม

กองร้อยที่ 501
โคลนทรูปเปอร์
กัปตันแฟสมา
แหล่งข้อมูลอื่น

StormtrooperในWookiepedia
ชาโดว์ทรูปเปอร์ในดรากอนคอน
สตาร์เกต (ทีมโปรดิวเซอร์)

| Stargate (Electricks Productions) |
| --- | --- |
ที่เกิด: Trondheim, Norway
อาชีพ: โปรดิวเซอร์เพลง, ประพันธ์เพลง
ช่วงปี: 1997–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Def Jam, Roc Nation, StarRoc

สมาชิก: Mikkel Storleer Eriksen Tor Erik Hermansen
อดีตสมาชิก: Hallgeir Rustan
สตาร์เกต (อังกฤษ: Stargate) เป็นทีมโปรดิวเซอร์เพลง และทีมประพันธ์เพลงชาวนอร์เวย์ ประกอบด้วย Tor Erik Hermansen (เกิด 14 ตุลาคม 1972) และ Mikkel Storleer (เกิดปี 1972) มีต้นกำเนิดในนครนิวยอร์ก แนวเพลงของทีมประกอบด้วย R&B, pop, dance-pop, Europop และhip hop สตาร์เกตก่อตั้งขึ้นในทรอนด์เฮม ,ประเทศนอร์เวย์
ผลงาน > สิบอันดับของซิงเกิล

1991: "Summer of love" "Cool New Sound"
1999: "S Club Party"  (S Club 7)
1999: "Always Come Back to Your Love"  (Samantha Mumba)
1999: "Two in a Million"  (S Club 7)
2000: "Day & Night"  (Billie Piper)
2000: "Mama - Who Da Man?"  (Richard Blackwood)
2000: "Sweet Love 2K"  (Fierce)
2000: "The Way to Your Love"  (Hear'Say)
2001: "One Night Stand"  (Mis-Teeq)
2001: "All Rise"  (Blue)
2002: "Sorry Seems to Be the Hardest Word"  (Blue featuring Elton John)
2002: "The Last Goodbye"  (Atomic Kitten)
2003: "Scandalous"  (Mis-Teeq)
2003: "Real Things"  (Javine)
2004: "Love You Like Mad"  (VS)
2004: "Eyes on You"  (Jay Sean)
2004: "Stolen"  (Jay Sean)
2006: "Sexy Love"  (Ne-Yo)
2006: "So Sick"  (Ne-Yo)
2006: "Unfaithful"  (Rihanna)
2006: "Irreplaceable"  (Beyoncé)
2007: "Beautiful Liar"  (Beyoncé & Shakira)
2007: "Because of You"  (Ne-Yo)
2007: "Hate That I Love You"  (Rihanna featuring Ne-Yo)
2007: "Don't Stop the Music"  (Rihanna)
2007: "Tattoo"  (Jordin Sparks)
2007: "With You"  (Chris Brown)
2008: "Take a Bow"  (Rihanna)
2008: "Closer"  (Ne-Yo)
2008: "Mad"  (Ne-Yo)
2009: "Broken-Hearted Girl"  (Beyoncé)
2009: "Come Back to Me"  (Utada)
2010: "Rude Boy"  (Rihanna)
2010: "Beautiful Monster"  (Ne-Yo)
2010: "Happiness"  (Alexis Jordan)
2010: "Only Girl (In the World)"  (Rihanna)
2010: "What's My Name?"  (Rihanna featuring Drake)
2010: "Firework"  (Katy Perry)
2011: "Black and Yellow"  (Wiz Khalifa)
2011: "S&M"  (Rihanna)
2011: "Good Girl"  (Alexis Jordan)
2011: "I'm Into You"  (Jennifer Lopez featuring Lil Wayne)
2012: "R.I.P."  (Rita Ora featuring Tinie Tempah)
2012: "Let Me Love You (Until You Learn to Love Yourself)"  (Ne-Yo)
2012: "Diamonds"  (Rihanna)
2013: "Come & Get It"  (Selena Gomez)
2013: "The Fox"  (Ylvis)
2014: "Black Widow"  (Iggy Azalea featuring Rita Ora)
สตาร์ วอร์ส ฮอลิเดย์สเปเชียล
เนื้อเรื่อง

ในวันแห่งชีวิต (Life Day) ชิวแบคคาและฮัน โซโลเดินทางไปยังดาวเคราะห์คาชี้กเพื่อไปเยี่ยมครอบครัวของชิวแบคคา ระหว่างทางทั้งสองถูกไล่ตามโดยยานพิฆาตดารา แต่ก็ได้หลบหนีเข้าไปยังไฮเปอร์สเปซได้สำเร็จ
ในขณะเดียวกัน บนดาวเคราะห์คาชี้ก ครอบครัวของชิวแบคคากำลังเตรียมต้อนรับการกลับมาของเขา มัลลาผู้เป็นภรรยาเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์เพื่อสแกนหายานอวกาศในบริเวณใกล้เคียงด้วยหวังจะพบยานมิลเลนเนียม ฟาลคอน แต่ก็ไม่พบ มัลลาจึงติดต่อลุค สกายวอล์คเกอร์ซึ่งกำลังซ่อมยานรบเอกซ์วิงร่วมกับอาร์ทูดีทูอยู่ ลุคบอกเธอว่าเขาไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น มัลลาจึงติดต่อซอน ดานน์ (Saun Dann) พ่อค้าท้องถิ่นชาวมนุษย์ เขาบอกมัลลาอย่างระมัดระวังคำพูดว่าฮันและชิวแบคคากำลังเดินทางมาและน่าจะถึงในไม่ช้า จากนั้นมัลลาจึงพยายามจัดเตรียมอาหาร โดยดูคำแนะนำจากรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับการทำอาหาร โดยมีผู้ดำเนินรายการเป็นแม่ครัวสี่แขนชาวต่างดาว ชื่อเชฟกอร์มานดา (Chef Gormaanda)
ซอน ดานน์เดินทางมาถึงบ้านพร้อมกับของขวัญวันแห่งชีวิตสำหรับทุกคน หนึ่งในนั้นถือโปรแกรมเวอร์ชวลเรียลลิตี้ชื่อ "แฟนตาซี" สำหรับอิตชี ย้อนกลับไปที่ยานฟาลคอน ชิวแบคคาและฮันเดินทางพ้นจากไฮเปอร์สเปซมาจนใกล้ถึงดาวเคราะห์คาชี้ก ฮันสังเกตว่ามีคนของจักรวรรดิอยู่ในพื้นที่มากผิดปกติจึงลงจอดที่พื้นที่ที่ไม่มีการเฝ้าระวังทางด้านเหนือ เมื่อยานเข้ามาถึงชั้นบรรยากาศ ลัมปี้ได้ยินเสียงของยานอวกาศ มัลลาคิดว่าฮันและชิวอี้เดินทางมาถึงแล้วจึงเปิดประตู แต่กลับพบเจ้าพนักงานของจักรวรรดิและทหารสตอร์มทรูปเปอร์สองนายที่ประตู
เจ้าหน้าที่จักรวรรดิบุกเข้ามาในบ้าน และสั่งให้ค้นหาตัวชิวแบคคา ระหว่างนั้นซอนและวูกีอื่นๆ พยายามเบี่ยงเบนความสนใจด้วยอาหารและกล่องมิวสิกวิดีโอของมัลลา (ซึ่งมีวิดีโอของวงดนตรีเจฟเฟอร์สัน สตาร์ชิพ) เมื่อดนตรีจบลง หัวหน้าเจ้าหน้าที่ฯ ก็ได้สั่งให้ค้นหาต่อ และได้สั่งมัลลาให้คอยดูลัมปีเอาไว้ไม่ให้มารบกวนระหว่างที่เขากำลังค้นห้อง ลัมปี (และผู้ชม) จึงต้องนั่งดูการ์ตูน เกี่ยวกับการผจญภัยของบิดาของเขา
ระหว่างการค้นหาเครื่องรางวิเศษอันหนึ่ง ยานมิลเลนเนียม ฟาลคอนตกลงบนดวงจันทร์มหาสมุทรชื่อว่าพานนา ตัวละครหลักทุกคนอยู่บนยาน พวกเขาเจอกับโบบา เฟตต์ซึ่งได้ช่วยชีวิตลุคเอาไว้จากสัตว์ประหลาดยักษ์ และอ้างตนว่าต้องการช่วยเหลือเหล่ากบฎ ทั้งหมดขึ้นยานฟาลคอน ฮันติดเชื้อไวรัสจากเครื่องรางมีผลทำให้นอนหลับ ลุคก็ติดไวรัสเช่นกัน เฟตต์และชิวอี้เดินทางไปยังนครพานนาเพื่อหายารักษา เมื่อไปถึงเมืองก็พบว่าจักรวรรดิเข้าครอบครองเมืองแล้ว เฟตต์บอกให้ชิวอี้รอก่อน แล้วเขาจึงไปติดต่อกับดาร์ธ เวเดอร์ บนยานฟาลคอน ขณะที่ซีทรีพีโอกำลังดูแลฮันและลุค อาร์ทูอีทูดักจับสัญญาณการสื่อสารระหว่างเวเดอร์กับเฟตต์ได้ เฟตต์และชิวอี้หลบหนีจากพวกจักรวรรดิกลับมายังฟาลคอนพร้อมยารักษาได้สำเร็จ หลังจากที่ทุกคนตื่นและหายจากไวรัสแล้วก็ได้รู้ว่าที่แท้เฟตต์เป็นพวกจักรวรรดิ เขาใช้เจ็ตแพ็คหลบหนีไปพร้อมสัญญาว่าจะได้เจอกันอีก จากนั้นพวกพระเอกเดินทางกลับฐานทัพกบฎด้วยยานฟาลคอน
ลัมปีวางแผนจะสร้างเครื่องแปลภาษาที่สามารถหลอกเจ้าหน้าที่จักรวรรดิให้กลับไปยังฐานทัพได้ด้วยการปลอมเสียงเป็นผู้บังคับบัญชา ซึ่งการที่จะทำเช่นนั้นได้เขาต้องดูคู่มือการใช้เสียก่อน ซึ่งคู่มือนี้ถูกนำเสนอโดยหุ่นยนต์ (รับบทโดย Korman) ที่ทำงานผิดเพี้ยนไม่เป็นเรื่องเป็นราว ขณะที่พวกจักรวรรดิกำลังค้นหาอยู่ที่ชั้นล่างนั้นเอง จอภาพในห้องนั่งเล่นก็ทำงานขึ้นเอง และประกาศว่าทาทูอีนกำลังตกอยู่ภายใต้คำสั่งโดยจักรวรรดิให้จำกัดการออกนอกเคหสถานเนื่องจากมี "กองกำลังต่อต้าน" วิดีโอนี้บังคับให้ทหารจักรวรรดิทุกคนต้องดู และเนื้อหาส่วนใหญ่ก็เกี่ยวข้องกับแอคเมนา เจ้าของร้านแคนทินาที่มอส ไอสลีย์
อ่านเพิ่ม

Plesset, Ross (1998). "The Star Wars Holiday Special". Ultra Filmfax. 69–70.
แหล่งข้อมูลอื่น

สตาร์ วอร์ส ฮอลิเดย์สเปเชียล เว็บไซต์อย่างไม่เป็นทางการ
เดอะสตาร์ วอร์ส ฮอลิเดย์สเปเชียล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เดอะสตาร์ วอร์ส ฮอลิเดย์สเปเชียล ที่ ออลมูวี
สตาร์ วอร์ส: ฮอลิเดย์สเปเชียล ที่รอตเทนโทเมโทส์
แม่แบบ:Sww
แม่แบบ:EmmyTVLegends title
RiffTrax treatment on official YouTube channel
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน
ปวีณสุดา ดรูอิ้น

| ปวีณสุดา ดรูอิ้น |
| --- | --- |
ปวีณสุดาในปี 2564
เกิด: เจนนิเฟอร์ ปวีณสุดา แซ่ตั่น ดรูอิ้น 12 ตุลาคม พ.ศ. 2536 (31 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ชื่ออื่น: ปวีณสุดา แซ่ตั่น
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยคาลการี
อาชีพ: นางงาม นางแบบ นักแสดง พิธีกร ดีเจ
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2560−ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 1.81 m (5 ft 11 1⁄2 in)
ตำแหน่ง: มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2562
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: โศภิดา กาญจนรินทร์
ผู้สืบตำแหน่ง: อแมนด้า ออบดัม
รางวัล: มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2562 มิสไทยแลนด์เอิร์ธ 2017
เจนนิเฟอร์ ปวีณสุดา แซ่ตั่น ดรูอิ้น (เกิด 12 ตุลาคม พ.ศ. 2536) ชื่อเล่น ฟ้าใส เป็นนางงาม นางแบบ ดีเจ พิธีกร นักแสดงชาวไทย ผู้ได้รับตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2562 และเป็นตัวแทน​ประเทศไทย​ใน​การ​ประกวด​นางงามจักรวาล 2019 ณ นครแอตแลนตา, รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา และสามารถผ่านเข้ารอบลึกได้ถึงรอบ 5 คนสุดท้ายอีกด้วย​ นอกจากนี้ยังเคยดำรงตำแหน่งรองชนะเลิศ​อันดับ 2 มิสไทยแลนด์ไชนิสคอสมอส 2013, รองชนะเลิศ​อันดับ 1 นางสาวไทย 2556, รองชนะเลิศ​อันดับ 2 มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2560​
ในปี 2560 เธอได้เข้าร่วมประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2560 และได้รับตำแหน่งรองอันดับ 2 ซึ่งผู้ชนะคือ มารีญา พูลเลิศลาภ หลังจากนั้นเธอได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง มิสไทยแลนด์เอิร์ธ 2017 เพื่อเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสเอิร์ธ 2017
ในปี 2562 เธอได้ตำแหน่งชนะเลิศในการประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2562 และเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาล 2019 และสามารถผ่านเข้ารอบ 5 คนสุดท้าย
ประวัติ

ฟ้าใสเกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2536 โดยมารดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน ส่วนบิดาเป็นชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส (French Canadians) จบการศึกษาปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยแคลการี คณะวิทยาศาสตร์การเคลื่อนไหว สาขาทั่วไป (เกียรตินิยมอันดับ 1) และเคยเป็นดีเจอยู่ที่คลื่น FM 99 กีฬาพารวย  แอคทีฟ เรดิโอ คลื่นเมืองไทยแข็งแรง
การประกวด > มิสไทยแลนด์ไชนีสคอสมอส 2013

ปวีณสุดาได้เข้าร่วมการประกวดมิสไทยแลนด์ไชนีสคอสมอส 2013 เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2556 และเธอตำแหน่งรองอันดับ 2 มิสไทยแลนด์ไชนีสคอสมอส 2013
การประกวด > มิสเซาท์อีสเอเชียไชนีสคอสมอส 2013

ปวีณสุดาได้เป็นตัวแทนของประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดมิสเซาท์อีสเอเชียไชนีสคอสมอส 2013 ที่ประเทศมาเลเซีย เธอได้ผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้าย
การประกวด > นางสาวไทย 2556

ปวีณสุดาได้เข้าร่วมการประกวดนางสาวไทย 2556 และได้รับตำแหน่งรองอันดับ 1 พร้อมรางวัลพิเศษ มิสธิงค์โพซิทีฟ หรือ นางงามคิดบวก
การประกวด > มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2560

ปวีณสุดาได้เข้าร่วมการประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2560 และได้รับตำแหน่งรองอันดับ 2 และได้รางวัลพิเศษ Miss Smile โดย เมืองไทยประกันชีวิต
การประกวด > มิสไทยแลนด์เอิร์ธ 2017

เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2560 ปวีณสุดาได้รับการแต่งตั้งจากผู้ถือลิขสิทธิ์มิสไทยแลนด์เอิร์ธ ให้ดำรงตำแหน่งมิสไทยแลนด์เอิร์ธ 2560 เพื่อเป็นตัวแทนของประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดมิสเอิร์ธ 2017ที่ประเทศฟิลิปปินส์
การประกวด > มิสเอิร์ธ 2017

ปวีณสุดาได้เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสเอิร์ธ 2560ที่ประเทศฟิลิปปินส์ โดยได้รับตำแหน่งมิสเอิร์ธ-ฮันนาห์ 2017 และสามารถผ่านเข้าถึงรอบ 8 คนสุดท้าย
การประกวด > มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2562

ปวีณสุดาได้เข้าร่วมการประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ อีกครั้งในปี 2562 ซึ่งการประกวดครั้งนี้เธอถูกเลือกให้เป็น 1 ใน 10 ผู้ได้รับสิทธิ์ Golden Tiara Ticket กติกาใหม่รอบคัดเลือก มอบสิทธิ์พิเศษในการเข้ารอบ 60 คนแบบอัตโนมัติ และสำหรับการเข้าร่วมประกวดรอบที่สองบนเวทีมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ของเธอ ปวีณสุดาได้รับรางวัลชนะเลิศคว้าตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ประจำปี 2562 ไปครองเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2562
การประกวด > นางงามจักรวาล 2019

ปวีณสุดาได้เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามจักรวาล 2019ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และสามารถผ่านเข้ารอบถึง 5 คนสุดท้าย (Top 5)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | ละคร | ร่วมกับ | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2565 | เจ้าหญิงหลงยุค | เจ้าหญิงกรรณิการ์ | ช่อง 9 MCOT HD |
ผลงาน > รายการโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | รายการ | ร่วมกับ | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2557 | Lady Nine Beauty Surprise (เลดี้ไนน์ บิ้วตี้เซอร์ไพรส์) | หมิง อรินทมาศ  แนน วริตา บุ๋ม ปนัดดา | ช่อง 9 MCOT HD |
| 10 กันยายน 2560 - 19 พฤษภาคม 2562 | สปอร์ต กูรู (Sport Guru) ดำเนินรายการ | พิศณุ นิลกลัด พลวรรธก์ บุญลออ | ทุกคืนวันอาทิตย์ เวลา 23.15 - 00.15 น.  สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 |
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

ละคร เจ้าหญิงหลงยุค
เพลง WHY SAY I LOVE YOU
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล | จากผลงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2565 | Maya Entertain Awards 2022 | ROOKIE STAR OF THE YEAR | ชนะ | เจ้าหญิงหลงยุค |
แหล่งข้อมูลอื่น

ปวีณสุดา ดรูอิ้น ที่เฟซบุ๊ก
ปวีณสุดา ดรูอิ้น ที่อินสตาแกรม
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ปวีณสุดา ดรูอิ้น> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  เกียรา โอร์เตกา  เห่อแฮน เนีย |  | ท็อป 5 นางงามจักรวาล ร่วมกับ  กาบริเอลา ตาฟูร์   (2019) |  |  แอดลีน คัสเตลีโน (รองชนะเลิศอันดับ 3)  คิมเบอร์ลี ฆิเมเนซ (รองชนะเลิศอันดับ 4) |
| โศภิดา กาญจนรินทร์ |  |  มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  (2562) |  | อแมนด้า ออบดัม |
| อัจฉรี บัวเขียว |  |  มิสไทยแลนด์เอิร์ธ  (ได้รับการแต่งตั้ง 2560) |  | ชลธิชา พิมพสุทธ์ |
| ด ค กผู้ดำรงตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ |
| --- | --- |
 กุลธิดา เย็นประเสริฐ (2543)  วรินทร ผดุงวิถี (2544)  จันจิรา จันทร์โฉม (2545)  เยาวลักษณ์ ไตรสุรัตน์ (2546)  มรกต กิตติสาระ (2547)  ชนันภรณ์ รสจันทน์ (2548)  ไอยวริญท์ โอสถานนท์ (2549)  ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม (2550)  กวินตรา โพธิจักร (2551)  ชุติมา ดุรงค์เดช (2552)  ฝนทิพย์ วัชรตระกูล (2553)  ชัญษร สาครจันทร์ (2554)  ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์ (2555)  ชาลิตา แย้มวัณณังค์ (2556)  เวฬุรีย์ ดิษยบุตร* (2557)  อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์ (2558)  ชลิตา ส่วนเสน่ห์ (2559)  มารีญา พูลเลิศลาภ (2560)  โศภิดา กาญจนรินทร์ (2561)  ปวีณสุดา ดรูอิ้น (2562)  อแมนด้า ออบดัม (2563)  แอนชิลี สก็อต-เคมมิส (2564)  แอนนา เสืองามเอี่ยม (2565)  แอนโทเนีย โพซิ้ว (2566)  สุชาตา ช่วงศรี (2567) 
* สละตำแหน่ง
| ด ค กประเทศไทย ใน มิสยูนิเวิร์ส |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:  อาภัสรา หงสกุล (1965)  ภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก (1988) 
รองอันดับ 1: แอนโทเนีย โพซิ้ว (2023)
รองอันดับ 2:  จีรนันทน์ เศวตนันทน์ (1966) 
รองอันดับ 3:  สุชาตา ช่วงศรี (2024) 
5 คนสุดท้าย:  มารีญา พูลเลิศลาภ (2017)  ปวีณสุดา ดรูอิ้น (2019) 
6 คนสุดท้าย:  ชลิตา ส่วนเสน่ห์ (2016) 
10 คนสุดท้าย:  สาวิณี ปะการะนัง (1984)  อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์ (2015)  โศภิดา กาญจนรินทร์ (2018)  อแมนด้า ออบดัม (2020) 
15 คนสุดท้าย:  อภันตรี ประยุทธเสนีย์ (1968)  ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม (2007) 
20 คนสุดท้าย:  ไอยวริญท์ โอสถานนท์ (2006) 
นางสาวไทย • มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส • มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  •  มิสยูนิเวิร์ส
สกายแทร็กซ์

| --- | --- |
ชื่อเดิม: Inflight Research Services
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1989; 35 ปีก่อน
สำนักงานใหญ่:  ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
เว็บไซต์: skytraxratings.com
สกายแทร็กซ์ (อังกฤษ: Skytrax) เป็นสถาบันวิจัยอิสระด้านธุรกิจการบินและการขนส่งทางอากาศของสหราชอาณาจักร ซึ่งดำเนินการประเมินและจัดอันดับสายการบินและท่าอากาศยานทั่วโลก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงลอนดอน
การดำเนินงาน

สกายแทร็กซ์ ดำเนินการวิจัยและประเมินสายการบินเชิงพาณิชย์ เช่น การสำรวจข้อมูลจากนักเดินทางระหว่างประเทศ เพื่อให้คะแนนพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ท่าอากาศยาน สายการบิน ห้องรับรองของสายการบิน ความบันเทิงบนเที่ยวบิน การจัดเลี้ยงบนเครื่องบิน และองค์ประกอบอื่น ๆ หลายประการของการเดินทางทางอากาศ
นอกเหนือจากการประเมินเหล่านี้แล้ว สกายแทร็กซ์ยังมีฟอรัมที่ผู้โดยสารให้ข้อมูลเชิงลึก และความคิดเห็นเกี่ยวกับสายการบิน และยังมีเว็บไซต์ที่รีวิวเที่ยวบิน การตรวจสอบเที่ยวบิน และแบบสำรวจความพึงพอใจ
สกายแทร็กซ์ยังจัดอันดับสายการบินและท่าอากาศยานทั่วโลก และให้รางวัลสายการบินโลก (World Airline Awards) และท่าอากาศยานโลก (World Airport Awards) เป็นประจำทุกปี
รางวัล

สกายแทร็กซ์จะมอบรางวัลแก่ท่าอากาศยานและสายการบินที่มีความโดดเด่นในการปฏิบัติงานในทุก ๆ ปี
รางวัล > สายการบินแห่งปี

| ปี (ค> ศ.) | อันดับที่ 1 | อันดับที่ 2 | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2001 |  เอมิเรตส์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |
| 2002 |  เอมิเรตส์ |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |
| 2003 |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |  เอมิเรตส์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |
| 2004 |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  เอมิเรตส์ |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |
| 2005 |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |  ควอนตัส |  เอมิเรตส์ |
| 2006 |  บริติชแอร์เวย์ |  ควอนตัส |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |
| 2007 |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  การบินไทย |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |
| 2008 |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |  ควอนตัส |
| 2009 |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |
| 2010 |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |
| 2011 |  การตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |
| 2012 |  กาตาร์แอร์เวย์ |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |
| 2013 |  เอมิเรตส์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |
| 2014 |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |
| 2015 |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |
| 2016 |  เอมิเรตส์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |
| 2017 |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  ANA |
| 2018 |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |  ANA |
| 2019 |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  ANA |
2020: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
| 2021 |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |   ANA |
| 2022 |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  เอมิเรตส์ |
| 2023 |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |  ANA |
รางวัล > ท่าอากาศยานแห่งปี

| ปี (ค> ศ.) | อันดับที่ 1 | อันดับที่ 2 | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 |  ท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิปโฮล | ไม่มี | ไม่มี |
| 2000 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ | ไม่มี | ไม่มี |
| 2001 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |
| 2002 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธ |
| 2003 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ |
| 2004 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิปโฮล |
| 2005 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |
| 2006 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานมิวนิก |
| 2007 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |
| 2008 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |
| 2009 |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |
| 2010 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |
| 2011 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |
| 2012 |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |
| 2013 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  ท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิปโฮล |
| 2014 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  ท่าอากาศยานมิวนิก |
| 2015 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  ท่าอากาศยานมิวนิก |
| 2016 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  ท่าอากาศยานมิวนิก |
| 2017 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |
| 2018 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว |
| 2019 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |
| 2020 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด |
| 2021 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |
| 2022 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |
| 2023 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว |
| อันดับ | ท่าอากาศยาน | จำนวนครั้ง | ปี (ค> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ | 12 | 2000, 2006, 2010, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2023 |
| 2 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง | 8 | 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008, 2011 |
| 3 |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน | 2 | 2009, 2012 |
| 4 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด | 2 | 2021, 2022 |
| 5 |  ท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิปโฮล | 1 | 1999 |
อันดับสายการบิน > สายการบิน 5 ดาวของโลก

ปัจจุบันสกายแทร็กซ์ให้การรับรองเฉพาะสายการบินที่ได้รับการจัดอันดับ 10 อันดับแรกเท่านั้น
แหล่งที่มา:
| สายการบิน | พันธมิตร | ระยะเวลา (ค> ศ.) |
| --- | --- | --- |
|  เอเอ็นเอ | สตาร์อัลไลแอนซ์ | 2013–ปัจจุบัน |
|  เอเชียน่าแอร์ไลน์ | สตาร์อัลไลแอนซ์ | 2007–ปัจจุบัน |
|  คาเธ่ย์แปซิฟิค | วันเวิลด์ | 2001–2002, 2004, 2006–ปัจจุบัน |
|  อีวีเอแอร์ | สตาร์อัลไลแอนซ์ | 2016–ปัจจุบัน |
|  การูดาอินโดนีเซีย | สกายทีม | 2014–ปัจจุบัน |
|  ไห่หนานแอร์ไลน์ | ไม่มี | 2010–ปัจจุบัน |
|  เจแปนแอร์ไลน์ | วันเวิลด์ | 2018–ปัจจุบัน |
|  โคเรียนแอร์ | สกายทีม | 2020–ปัจจุบัน |
|  กาตาร์แอร์เวย์ | วันเวิลด์ | 2006–ปัจจุบัน |
|  สิงคโปร์แอร์ไลน์ | สตาร์อัลไลแอนซ์ | 2001–2002, 2004, 2006–ปัจจุบัน |
อันดับสายการบิน > สายการบิน 5 ดาวของโลก > อดีตสายการบิน 5 ดาว

| สายการบิน | พันธมิตร | ระยะเวลา (ค> ศ.) |
| --- | --- | --- |
|  แอนเซตต์ออสเตรเลีย | สตาร์อัลไลแอนซ์ | 2001–2002 |
|  บริติชแอร์เวย์ | วันเวิลด์ | 2001 |
|  เอมิเรตส์ | ไม่มี | 2001 |
|  สายการบินเอทิฮัด | ไม่มี | 2016–2019 |
|  คิงฟิชเชอร์แอร์ไลน์ | ไม่มี | 2008–2010 |
|  ลุฟท์ฮันซ่า | สตาร์อัลไลแอนซ์ | 2017–2022 |
|  มาเลเซียแอร์ไลน์ | วันเวิลด์ | 2001, 2005–2013 |
อันดับสายการบิน > สายการบินที่มีบริการสนามบินที่ดีที่สุด

| ปี (ค> ศ.) | อันดับที่ 1 | อันดับที่ 2 | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  เอเอ็นเอ |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |  โคเรียนแอร์ |
| 2014 |  เอเอ็นเอ |  อีวีเอแอร์ |  การบินไทย |
| 2015 |  เอเอ็นเอ |  อีวีเอแอร์ |  การูดาอินโดนีเซีย |
| 2016 |  เอเอ็นเอ |  อีวีเอแอร์ |  การบินไทย |
| 2017 |  เอเอ็นเอ |  อีวีเอแอร์ |  การบินไทย |
| 2018 |  อีวีเอแอร์ |  เอเอ็นเอ |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |
2020: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
2021: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
| 2022 |  เอเอ็นเอ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  เจแปนแอร์ไลน์ |
| 2023 |  เอเอ็นเอ |  เจแปนแอร์ไลน์ |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |
อันดับสายการบิน > ความบันเทิงบนเที่ยวบินที่ดีที่สุด

| ปี (ค> ศ.) | อันดับที่ 1 | อันดับที่ 2 | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  เอมิเรตส์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |
| 2014 |  เอมิเรตส์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  เตอร์กิชแอร์ไลน์ |
| 2015 |  เอมิเรตส์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |
| 2016 |  เอมิเรตส์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |
| 2017 |  เอมิเรตส์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |
| 2018 |  เอมิเรตส์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |
| 2019 |  เอมิเรตส์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |
2020: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
2021: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
| 2022 |  เอมิเรตส์ |  ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |
| 2023 |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |  เอมิเรตส์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |
อันดับสายการบิน > ความสะอาดห้องโดยสารเครื่องบินที่ดีที่สุด

| ปี (ค> ศ.) | อันดับที่ 1 | อันดับที่ 2 | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  เอเอ็นเอ |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |  โคเรียนแอร์ |
| 2014 |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |  เอเอ็นเอ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |
| 2015 |  อีวีเอแอร์ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  เอเอ็นเอ |
| 2016 |  คาเธ่ย์แปซิฟิค |  อีวีเอแอร์ |  เอเอ็นเอ |
| 2017 |  อีวีเอแอร์ |  เอเอ็นเอ |  เจแปนแอร์ไลน์ |
| 2018 |  เอเอ็นเอ |  อีวีเอแอร์ |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |
| 2019 |  อีวีเอแอร์ |  เจแปนแอร์ไลน์ |  เอเอ็นเอ |
| 2020 |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |  เอเอ็นเอ |
2021: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
| 2022 |  เอเอ็นเอ |  สิงคโปร์แอร์ไลน์ |  เจแปนแอร์ไลน์ |
| 2023 |  เอเอ็นเอ |  เอเชียน่าแอร์ไลน์ |  กาตาร์แอร์เวย์ |