stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรคกลัว

ระวังสับสนกับ ความกลัว
ภาพวาดอาการกลัวแมงมุม (Arachnophobia) โดย Đorđe Alfirević ศิลปินชาวเซอร์เบีย
โรคกลัว, อาการกลัว หรือ โฟเบีย (อังกฤษ: phobia, กรีก: φόβος "กลัว") เป็นความกลัวชนิดที่ไม่ปกติ มักจะเกิดกับความกลัวสิ่งของ บุคคล การกระทำ หรือเหตุการณ์ต่าง ๆ การกลัวมีความรุนแรงทางอารมณ์ เป็นพฤติกรรมเชิงอารมณ์ที่รุนแรงที่จะปฏิเสธต่อสิ่งเร้าต่าง ๆ ภายนอกที่จะทำให้เกิดอันตรายแก่ตนเอง
โฟเบียนี้จะแตกต่างกับความกลัว (Fear) ที่ไม่มีการแสดงอารมณ์ที่รุนแรง อย่างการร้องไห้ฟูมฟายหรืออาเจียน และแตกต่างกับความวิตกกังวล เพราะกรณีของโฟเบียเรารู้ว่าตัวเรากลัวอะไร แต่เราไม่รู้ว่าเราเป็นกังวลในเรื่องอะไร
การแบ่งตามมูลเหตุ

เกิดจากอาการเฉียบพลัน เช่น อาการกลัวเลือด อาการกลัวเข็ม เป็นต้น
เกิดจากวางระเบียบแบบแผนประเพณีความเชื่อ เช่น อาการกลัวเลข 4 อาการกลัวเลข 13 เป็นต้น
ตัวอย่างโรคกลัวที่คนเป็นกันมาก

อาการกลัวที่สูง (Acrophobia)
อาการกลัวที่แคบ (Claustrophobia)
อาการกลัวความมืด (Fear of the dark)
อาการกลัวผี (Fear of ghosts)
อาการกลัวสัตว์ (Zoophobia)
อาการกลัวความลึก (Bathophobia)
อาการกลัวฟ้าคะนอง (Astraphobia)
อาการกลัวเชื้อโรค (Mysophobia)
อาการกลัวเลือด (Blood phobia)
อาการกลัวเข็ม (Fear of needles)
อาการกลัวรู (Trypophobia)
ดูเพิ่ม

รายชื่อโรคกลัว
แหล่งข้อมูลอื่น

ทึ่ง! โรคกลัวสุดแปลกเรียงตัวอักษร A–Z แบบนี้ก็มีด้วย เก็บถาวร 2015-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชื่อโรคกลัว (Phobia) ประหลาดๆ จัดอันดับ A–Z !!
ไซ (อักษรกรีก)

| ไซ |
| --- | --- |

อักษรกรีก
Αα แอลฟา: Νν นิว
Ββ บีตา: Ξξ ไซ
Γγ แกมมา: Οο โอไมครอน
Δδ เดลตา: Ππ พาย
Εε เอปไซลอน: Ρρ โร
Ζζ ซีตา: Σσς ซิกมา
Ηη อีตา: Ττ เทา
Θθ ทีตา: Υυ อิปไซลอน
Ι ι ℩ ไอโอตา: Φφ ฟาย
Κκ แคปปา: Χχ ไค
Λλ แลมดา: Ψψ พไซ
Μμ  มิว: Ωω โอเมกา
ใกล้คลาสสิก
Ϝϝ เวา: ϘϙϞϟ คอปปา
Ϻϻ แซน: ͲͲϠϡ แซมไพ
Ϛϛ สติกมา: Ͱͱ ฮีตา
Ϸϸ โช: 

เครื่องหมายเสริมอักษร
บทความนี้เกี่ยวกับอักษรกรีก สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไซ
ไซ, คไซ (อังกฤษ: xi) หรือ กซี (กรีก: ξι, ตัวใหญ่ Ξ, ตัวเล็ก ξ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 14 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 60
โลร็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์

| โลร็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์ ขุนนางมาร์ควิสคนแรกแห่งกูวียง แซ็ง-ซีร์ |
| --- | --- |
เกิด: 13 เมษายน ค.ศ.1764, ตูล, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 17 มีนาคม ค.ศ.1830, จังหวัดวาร์, ฝรั่งเศส
บิดา: ฌ็อง-เบสติสต์ กูวียง
มารดา: แอน มารี มาเซียร์
ภรรยา: แอน กูวียง
บุตร/ธิดา: ลอเรนซ์ ฟร็องซัวส์
บทบาท/งาน: นายพลฝรั่งเศสในสงครามนโปเลียน
ขุนนางฝรั่งเศส - กษัตริย์ฝรั่งเศส - ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
โรล็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์ (ฝรั่งเศส: Laurent de Gouvion Saint-Cyr) เป็นผู้บัญชาการทหารฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน รวมทั้งยังได้รับรางวัลให้เป็นขุนนางมาร์ควิสคนแรกแห่งกูวียง แซ็ง-ซีร์
สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส

เขาถูกเลือกให้เป็นกัปตันในกองพันอาสาสมัครในปี ค.ศ.1792 และเข้าในสังกัดของนายพลอดัม ฟิลลิป แห่งคัสติน เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้ากองพลได้อย่างรวดเร็ว ต่อมาเขาได้บัญชาการกองทัพกลางในสังกัดของฌ็อง วิคเตอร์ มารี โมโร ในการยุทธ์ที่ไรน์ ในปี ค.ศ.1796
ค.ศ.1798 เขาได้รับคำสั่งของอ็องเดร มาเซนา ในการนำทัพบุกอิตาลี ปีต่อมาเขาก็ได้อยู่ในปีกซ้ายในกองทัพของฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็องในการทัพที่เยอรมนี เมื่อฌูร์ด็องประสบความสำเร็จโดยความช่วยเหลือของมาเซนา กูวียงจึงเข้าร่วมกับทัพของโมโรเพื่อรบกับทหารรัสเซีย-ออสเตรียในยุทธการนอวิ แต่ทหารพันธมิตรมีมากกว่าทำให้พ่ายแพ้
ในที่สุด ปี ค.ศ.1800 กูวียงก็สามารถเอาชนะนายพลพอล เครย์ที่ไบเบอรัช
ค.ศ.1801 เขาถูกส่งไปที่สเปนเพื่อทำการบุกโปรตุเกสในสงครามออเรนซ์ เมื่อฝ่ายฝรั่งเศส-สเปนได้รับชัยชนะ กูวียงก็ได้รับรางวัลเลฌียงออเนอร์จากลูเซียน โบนาปาร์ต
สงครามนโปเลียน

กูวียงนำทัพไปที่ปรัสเซียและโปแลนด์ในการยุทธ์ ค.ศ.1807 และในปี ค.ศ.1808 กูวียงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเคานต์ นอกจากนี้เขายังได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพในคาตาโลเนีย และมีบทบาทในการยุทธ์ที่รัสเซียและสงครามประสานมิตรครั้งที่หกในยุทธการเดรสเดน
ในวรรณกรรม

จอมพลกูวียง แซ็ง-ซีร์ ถูกกล่าวถึงในเรื่องสั้นของโจเซฟ คอนราด เรื่อง The Duel (ก่อนที่จะเป็นภาพยนตร์ของรีดลีย์ สก็อตต์เรื่อง The Duellists) เป็นผู้บัญชาการของ อาร์แมนด์ ฮิวเบร์ หลังการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง
โอดิสเซียส

| โอดิสเซียส  Ὀδυσσεὺς |
| --- | --- |
รูปปั้นหินอ่อนส่วนศีรษะของโอดิสเซียส จากยุคเฮลเลนิสติก เป็นของโรมันทำขึ้น พบที่วิลล่าของไทบีเรียสในอิตาลี
ที่ประทับ: อิธาคา, กรีซ
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: เพเนโลพี
บุตร - ธิดา: เทเลมาคัส
บิดา-มารดา: ลาเออร์ทีส แอนติคลีอา
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในโรมัน: ยูลิซีส
โอดิสเซียส หรือ โอดิสซูส (กรีก: Ὀδυσσεὺς, โอ-ดุส-เซวส์ [odysse͜ús]) นอกจากนี้ยังรู้จักกันในชื่อภาษาละตินว่า ยูลิสซิส (ละติน: Ulysses) เป็นตัวเอกในมหากาพย์เรื่องโอดิสซีย์ของโฮเมอร์ และยังมีบทบาทสำคัญในการสู้รบที่กรุงทรอย ซึ่งถ่ายทอดผ่านมหากาพย์อีเลียดของกวีคนเดียวกันอีกด้วย
โอดิสเซียสเป็นบุตรของลาเออร์ทีส (Laërtes) กับแอนติคลีอา ต่อมาได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของเมืองอิธาคาสืบต่อจากบิดา โดยมีภรรยาคือเพเนโลพี (Penelope) และมีบุตรคือเทเลมาคัส (Telemachus) โอดิสเซียสมีชื่อเสียงเลื่องลือในด้านสติปัญญา และไหวพริบที่ว่องไว ปรับตัวได้ทุกสถานการณ์ จึงได้รับฉายาเช่น polytropos- "many turns", "ผู้มีรอบมาก" หรือ polymētis - "ผู้มีแผนมาก", ผู้มีปัญญามาก แม้โอดิสเซียสจะมีบทบาทในมหากาพย์หลายเรื่อง โดยเฉพาะวัฏมหากาพย์ที่เกี่ยวกับกรุงทรอย แต่เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดใน nostos หรือ การเดินทางกลับบ้านของตน ที่กินเวลาถึงสิบปีหลังเสร็จสิ้นสงครามเมืองทรอย
พงศาวลี

จากงานเขียนของอพอลโลดอรัส (ตัวปลอม) โอดิสเซียสมีปู่ทางสายพ่อเป็น อาร์ซีเซียส (Arcesius) บุตรของเซฟาลัส (Cephalus) และเป็นหลานชายของอีโอลัส (Aeolus) ในขณะที่ตาทางสายแม่ คือ ออโตไลคัส (Autolycus) (wolf-itself หรือ werewolf) ขโมยที่มีชื่อเสียง และเป็นบุตรของเฮอร์มีสเทพแห่งการโจรกรรม กับนางคิโอเน (Chione)
ในเรื่องแต่งสมัยหลังโฮเมอร์บางเรื่อง เช่น ในบทละครของซอโฟคลีส (อะแจ็กซ์ และ ฟิล็อกเตตีส อ้างว่าพ่อที่แท้จริงของโอดิสเซียสคือ ซิซิฟัส กษัตริย์เจ้าอุบายแห่งโครินธ์ แต่ลาเออร์ทีสไปซื้อตัวมาเลี้ยงเป็นบุตร
ก่อนสงครามกรุงทรอย

| ด ค กเทพปกรณัมกรีก |
| --- | --- |
ปฐมเทพ:  เคออส  อะแนงคี  โครนอส  เอียรอส  ไกอา  ยูเรนัส  ทาร์ทารัส  อีเธอร์  เฮเมรา  เอระบัส  นิกซ์  โอฟิออน  มอยเร 
เทพไททัน:  โครนัส  โอเชียนัส  เรีย  ทีมิส  แอตลัส  ซีอัส  ครีอัส  ไฮพีเรียน  ธีอา  เทธิส  นิมอซินี  ฟีบี  โพรมีเทียส  เอพิมีเทียส  ไออาเพทัส  เมโนเอเทียส 
สิบสองเทพเจ้าโอลิมปัส:  ซูส  ฮีรา  โพไซดอน  ดิมีเทอร์  อะธีนา  อะพอลโล  อาร์ทิมิส  แอรีส  แอโฟรไดที  ฮิฟีสตัส  เฮอร์มีส  ไดอะไนซัสหรือเฮสเตีย 
เทพเจ้าหลักอื่น:  แอซคลีเปียส  ฮีลิออส  อีออส  เฮดีส  ฮีบี  เฮคะที  แพน  เพอร์เซฟะนี  เซลีนี 
กลุ่ม:  แอมะซอน  เซนทอร์  คเธาะนิค  ไซคลอปส์  มังกร  อิรินีอีซ  ยักษ์  ฮาร์พี  เฮคะท็องคะรีซ  มอยเร  พระเจ้าไมซีเนียน  มนุษย์  มิวส์  นิมฟ์  เซเทอร์  สมุทรเทพ 
วีรบุรุษ:  เฮราคลีสกับงานของเขา  อคิลลีสกับสงครามกรุงทรอย  โอดิสเซียสกับโอดิสซีย์  เจสันกับลูกเรืออาร์โก  เพอร์ซิอัสกับเมดูซา  อีดิปัสกับธีบส์  ธีซีอัสกับมินะทอร์  บิลเลโรฟอนกับคิเมียรา 
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์:  เดลฟี  ดอโดนา  ดีลอส  โอลิมเปีย  โอลิมปัส 
↑  "μῆτις - Liddell and Scott's Greek-English Lexicon". Perseus Project. สืบค้นเมื่อ April 18, 2018.{{cite web}}:  CS1 maint: url-status (ลิงก์)
↑  Apollodorus, Bibliotheca Library 1.9.16
โลเรนา โรดรีกิส

| โลเรนา โรดรีกิส |
| --- | --- |

เกิด:  (1995-04-07) 7 เมษายน ค.ศ. 1995 (29 ปี) รัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล
สัญชาติ: บราซิล
อาชีพ: นางแบบ นางงาม
ส่วนสูง: 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
รางวัล: มิสแกรนด์มีนัชเจไรช์ 2019  (ชนะเลิศ) มิสแกรนด์บราซิล 2019 (รองอันดับ2) มิสแกรนด์บราซิล 2021 (ได้รับการแต่งตั้ง) มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 (รองอันดับ 2)
โลเรนา โรดรีกิส (โปรตุเกส: Lorena Rodrigues; เกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1995) เป็นนางแบบ และนางงามชาวบราซิล ผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์บราซิล 2021 และเป็นตัวแทนประเทศบราซิลในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 ที่ประเทศไทย โดยเธอได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 2 ของการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021
การประกวด > มิสแกรนด์บราซิล 2021

ลาลาเป็นตัวแทนรัฐมีนัชเจไรช์ ในการประกวดมิสแกรนด์บราซิล 2019 ได้รองอันดับ1 ในปี 2021 เธอได้รับการแต่งตั้งมิสแกรนด์บราซิล 2021 และเป็นตัวแทนประเทศบราซิลในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 ณ ประเทศไทย
การประกวด > มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021

ลาลาเป็นตัวแทนของประเทศบราซิลเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เมื่อวันที่ 4  ธันวาคม ค.ศ. 2021 โดยเธอสามารถคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 2 มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 มาครองได้สำเร็จ โดยมีตัวแทนจากเวียดนามเป็นผู้ชนะเลิศ และตัวแทนจากเอกวาดอร์, ปวยร์โตรีโก และแอฟริกาใต้เป็นรองชนะเลิศตามลำดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

โลเรนา โรดรีกิส ที่อินสตาแกรม
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | โลเรนา โรดรีกิส> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  อีบานา แบตเชเลอร์ |  | รองอันดับ 2 มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  (2021) |  |  แอนดินา จูลี |
| ลาลา แกจิส |  |  มิสแกรนด์บราซิล  (2021) |  | อีซาแบลา เมนิง |
| ด ค กตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 |
| --- | --- |
  โลเรนา โรดรีกิส   อันเดรอา อากิเลรา   บิเบียนิ ดิอัซ อาร์โรโย   ยันเน ฟัน ดัม   อินดี จอห์นสัน   เหงียน ทุก ถวี่ เตียน 
 ตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
โรมูลู กาบรัล เปเรย์รา ปิงตู

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  โรมูลู กาบรัล เปเรย์รา ปิงตู
วันเกิด:   (1991-11-02) 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  รีโอเดจาเนโร บราซิล
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
:  บอตาโฟกู
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2014 |  ฟรีบูร์เก็งซี |  58 |  (15) |
| 2014–2015 |  อัตแลชีกูปารานาเอ็งซี |   |   |
| 2014 |  → เฟโรวียารียา (ยืมตัว) |  6 |  (3) |
| 2015 |  → เปาลิสตา (ยืมตัว) |  12 |  (4) |
| 2015–2016 |  ฟรีบูร์เก็งซี |  16 |  (6) |
| 2016–2017 |  ฮัมมาร์บี |  43 |  (9) |
| 2018–2019 |  สุพรรณบุรี |  31 |  (10) |
| 2019 |  → บีจี ปทุม ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  10 |  (4) |
| 2020–2021 |  เอสซี ซางามิฮาระ |  39 |  (13) |
| 2021 |  โวลตา เรดอนดา |  12 |  (1) |
| 2022–2023 |  ขอนแก่น ยูไนเต็ด |  27 |  (5) |
| 2023 |  → โปลิศ เทโร (ยืมตัว) |  8 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 4 เมษายน 2023
โรมูลู กาบรัล เปเรย์รา ปิงตู (โปรตุเกส: Rômulo Cabral Pereira Pinto; เกิด 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991) หรือ โรมูลู เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล ล่าสุดเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับขอนแก่น ยูไนเต็ด ในไทยลีก  ในอดีตเคยเล่นให้กับบีจี ปทุม ยูไนเต็ด และ สุพรรณบุรี
สโมสรอาชีพ

โรมูลูเกิดที่รีโอเดจาเนโร และเริ่มต้นอาชีพฟุตบอลกับสโมสรบอตาโฟกู ต่อมาในปี ค.ศ. 2012 ได้ย้ายไปเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของฟรีบูร์เก็งซี สถิติ 2 ฤดูกาลกับสโมสรนี้ คือ ลงเล่น 74 นัด ทำได้ 21 ประตู
สโมสรอาชีพ > ฮัมมาร์บี

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 โรมูลูได้รับความสนใจจากนันเนอ แบร์ยสตรันด์ ผู้จัดการของฮัมมาร์บีในออลสเวนส์คาน และได้ย้ายไปร่วมทีมนั้นในเดือนถัดมา ด้วยสัญญา 2 ปี ค่าตัวที่คาดการณ์ไว้คือ 5 แสนครูนาสวีเดน
โรมูลูเริ่มต้นฤดูกาลใหม่ที่สวีเดนได้ไม่ค่อยดีนัก แต่ก็สามารถทำแฮตทริกได้ในนัดที่ 26 ของฤดูกาล พบกับยือร์กัวเดิน ช่วยให้ฮัมมาร์บีเอาชนะไปได้ 4-2 เขาได้รับการยกย่องให้เป็น "ความสำเร็จแห่งปี" โดยแฟนของสโมสร
ในปี ค.ศ. 2017 โรมูลูทำประตูในนัดเปิดฤดูกาลซึ่งฮัมมาร์บีเอาชนะนอร์เชอปิง 2–1 อย่างไรก็ตาม เขามักจะเป็นตัวสำรองภายใต้การคุมทีมของยาก็อบ มิกเก็ลเซิน ต่อมาวันที่ 4 มิถุนายน เขาทำประตูช่วยให้ฮัมมาร์บีเปิดบ้านเอาชนะยือร์กัวเดิน 3–1 จบฤดูกาลนั้น เขาแยกทางกับสโมสรหลังจากที่ไม่ได้ต่อสัญญาฉบับใหม่
สโมสรอาชีพ > สุพรรณบุรี

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 โรมูลูได้ย้ายไปร่วมทีมสุพรรณบุรีในไทยลีก ต่อมาวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 เขาทำประตูแรกในไทยลีก นัดที่สุพรรณบุรีบุกไปเสมอทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด 2-2 ที่ทรูสเตเดียม
สโมสรอาชีพ > สุพรรณบุรี > บีจี ปทุม ยูไนเต็ด (ยืมตัว)

ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2019 โรมูลูได้ย้ายไปบีจี ปทุม ยูไนเต็ด สโมสรในไทยลีก 2 ด้วยสัญญายืมตัว
โกโล ตูเร

โกโล ฮาบีบ ตูเร (ฝรั่งเศส: Kolo Habib Touré) เป็นนักฟุตบอลชาวโกตดิวัวร์ เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1981 ที่เมืองบุอาเก ประเทศโกตดิวัวร์ เขาเคยเล่นให้กับหลายสโมสร ได้แก่ อาร์เซนอล, แมนเชสเตอร์ซิตี, ลิเวอร์พูล และเซลติก นอกจากนี้ยังเคยเล่นให้กับทีมชาติโกตดิวัวร์
ภายใต้การคุมทีมของอาร์แซน แวงแกร์นั้น ตูเรเล่นในตำแหน่งกองหลังตรงกลาง แต่เขายังสามารถเล่นในตำแหน่งกองหลังริมเส้นได้อีกด้วย ตูเรเป็นกองหลังที่ชอบเติมเกมไปจนถึงกลางสนามหรือแดนหน้า ปัจจุบันประกาศแขวนสตั๊ดไปเมื่อเดือนสิงหาคมกับเซลติก แล้วหันไปเป็นผู้ช่วยโค๊ชของเบรนดัน ร็อดเจอส์ที่เลสเตอร์ซิตีในปัจจุบัน โดยก่อนหน้านั้นในปีค.ศ. 2017 ก็เคยเป็นผู้ช่วยทางเทคนิคให้กับเบรนดัน ร็อดเจอส์ที่เซลติกหลังจากที่ประกาศแขวนสตั๊ดกับเซลติก ในปีค.ศ. 2017 ก็ไปเป็นผู้ช่วยฝึกสอนให้กับโกตดิวัวร์ทีมชาติของตนเองอีกด้วย
สโมสรอาชีพ > อาร์เซนอล

ตูเร่ ย้ายมาค้าแข้งในศึกพรีเมียร์ชิพ อังกฤษ กับ "เดอะ กันเนอร์ส" ในเดือน ก.พ. ปี 2002 จาก เอเอสอีซี ไมโมเซส ด้วยค่าตัว 150,000 ปอนด์ (ราว 7.5 ล้านบาท) หลังจากโชว์ฟอร์มได้อย่างน่าประทับใจในช่วงการทดสอบฝีเท้า แต่ทว่ายังไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงในถิ่น ไฮบิวรี่ ได้สำเร็จ จนกระทั่งในเดือน ส.ค. ปีเดียวกัน ก็ได้สวมเสื้อ "ปืนใหญ่" เป็นครั้งแรกในศึกฟุตบอลการกุศล คอมมูนิตี้ ชิลด์ กับ ลิเวอร์พูล โดยลงเล่นในตำแหน่งแบ็คขวา เขายิงประตูแรกให้กับตัวเองในสีเสื้ออาร์เซนอล ได้ในนัดที่บุกไปเสมอ เชลซี 1-1 ที่สแตมฟอร์ด บริดจ์
ในฤดูกาล 2003-04 อาร์แซน เวนเกอร์ โยกให้เขาเข้ามาเล่นเป็นเซนเตอร์ฮาล์ฟ โดยจับคู่กับ โซล แคมป์เบล์ ช่วยให้ต้นสังกัด อย่าง อาร์เซนอล ทำสถิติไม่แพ้กันติดต่อกันถึง 49 นัด ปีต่อมา ฤดูกาล 2004-05 กองหลังผิวสี รายนี้ สามารถปรับตัวให้เข้ากับสไตล์การเล่นของเมืองผู้ดีได้อย่างรวดเร็ว จนกระทั่งกลายมาเป็นหนึ่งในปราการหลังตัวกลางที่ดีที่สุดคนหนึ่งของพรีเมียร์ชิพ
ในฤดูกาล 2005-06 ตูเร่ ก็ถูกจับให้มาคู่กับ ฟิลิปป์ เซนเดอรอส ในตำแหน่งปราการหลังตัวกลาง ซึ่งทั้งคู่โชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยม จนทำให้ อาร์เซนอล ทะลุเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศของ
ศึกยูฟ่า แชมเปี้ยน ลีก เป็นครั้งแรก ด้วยการสร้างสถิติที่เป็นสถิติของการแข่งขัน คือ ไม่เสียประตูนานติดต่อกันถึง 10 นัดรวด แต่น่าเสียดายที่พ่ายแพ้ให้กับ บาร์เซโลน่า ไป 1-2
ตูเร่ เปลี่ยนเบอร์เสื้อจากเบอร์ 28 มาเป็นเบอร์ 5 ในฤดูกาล 2006-07 หลังจากที่ มาร์ติน คีโอน ออกจากทีมไป เขาได้รับบทบาทกัปตันทีมอาร์เซนอลเป็นครั้งแรก ในนัดที่เอาชนะ ลิเวอร์พูล ไปได้ 6-3 ในฟุตบอลลีก คัพ เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2007 ต่อมา เขาก็ได้รับความไว้วางใจจาก เวนเกอร์ ให้เป็นกัปตันทีมอีกหลายครั้ง และในวันที่ 13 เมษายน 2009 ตูเร่ มีปัญหาไม่ลงรอยกับ วิลเลี่ยม กัลลาส เพื่อนร่วมทีม ทำให้เขาขอขึ้นบัญชีย้ายออกจากสโมสร แต่หลังจากการได้พูดคุยกับ ปีเตอร์ ฮิลล์-วู๊ด ประธานสโมสรของอาร์เซนอล ทำให้เขาตัดสินใจอยู่กับทีมต่อไปจนจบฤดูกาล
สโมสรอาชีพ > แมนเชสเตอร์ซิตี

หลังจากที่มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับการย้ายทีมของตูเร่ สุดท้ายก็เป็นแมนเชสเตอร์ ซิตี้ ที่ยื่นข้อเสนอจำนวน 14 ล้านปอนด์(ราว 700 ล้านบาท) ให้กับอาร์เซนอล เพื่อดึงตัวเขามาสู่ถิ่นเอติฮัด สเตเดี้ยม เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2009 เซ็นสัญญากันเป็นเวลา 4 ปี โดย มาร์ค ฮิวจส์ กุนซือของ "เรือใบสีฟ้า" ในเวลานั้น ได้แต่งตั้งให้เขาเป็นกัปตันทีม และเขายิงประตูแรกให้กับ แมนฯ ซิตี้ ได้ในการแข่งขันฟุตบอลลีก คัพ นัดที่เฉือนชนะ ฟูแล่ม 2-1 เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2009 ต่อมา ตูเร่ ได้ลงเล่นร่วมทีมเดียวกันกับน้องชายของเขา เมื่อแมนฯ ซิตี้ ซื้อตัว ยายา ตูเร่ มาร่วมทีม ในวันที่ 2 กรกฎาคม 2010
ในฤดูกาล 2010-11 โรแบร์โต้ มันชินี่ นายใหญ่ของแมนฯ ซิตี้ ในตอนนั้น ได้ยึดปลอกแขนกัปตันทีมคืนจาก ตูเร่ และแต่งตั้งให้ คาร์ลอส เตเบซ นักเตะชาวอาร์เจนไตน์ เป็นกัปตันแทน แต่เขาก็ยังคงอยู่ในแผนการทำทีมของ มันชินี่ และเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2011 มีรายงานเปิดเผยว่า ตูเร่ ไม่ผ่านการทดสอบยาเสพติด ทำให้เขาถูกแบนจากการแข่งขันฟุตบอลเป็นเวลา 6 เดือน ต่อมาในฤดูกาล 2011-12 ตูเร่ ได้รับโอกาสลงเล่นให้กับทีม "เรือใบสีฟ้า" ในลีก ทั้งหมด 14 นัด และเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ทีมคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก ได้เป็นครั้งแรกในรอบ 44 ปี
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล

ในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ตูเร ได้ย้ายจาก แมนเชสเตอร์ซิตี มาอยู่กับ ลิเวอร์พูล โดย ตูเร ได้เซ็นสัญญา 2 ปี และสวมเสื้อหมายเลข 4
ในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ตูเรต่อสัญญาฉบับใหม่กับสโมสรลิเวอร์พูลเวลา 1 ปี ต่อมา ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ตูเรทำประตูแรกในสีเสื้อของลิเวอร์พูล โดย จอร์แดน เฮนเดอร์สัน เปิดลูกเตะมุมให้ตูเรโหม่งประตูที่หกเข้าไป ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ แอสตันวิลลา ที่วิลลาพาร์ก 6-0 และเป็นประตูแรกนับตั้งแต่เดือนมกราคม 2011
สถิติ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ฟุตบอลถ้วย*> ลงเล่น | ฟุตบอลถ้วย*> ประตู | ยุโรป*> ลงเล่น | ยุโรป*> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อาร์เซนอล | 2002–03 | 26 | 2 | 7 | 0 | 7 | 0 | 40 | 2 |
| อาร์เซนอล | 2003–04 | 37 | 1 | 8 | 2 | 10 | 0 | 55 | 3 |
| อาร์เซนอล | 2004–05 | 35 | 0 | 7 | 0 | 8 | 1 | 50 | 1 |
| อาร์เซนอล | 2005–06 | 33 | 0 | 1 | 0 | 12 | 1 | 46 | 1 |
| อาร์เซนอล | 2006–07 | 35 | 3 | 8 | 1 | 10 | 0 | 53 | 4 |
| อาร์เซนอล | 2007–08 | 30 | 2 | 2 | 0 | 9 | 0 | 41 | 2 |
| อาร์เซนอล | 2008–09 | 29 | 1 | 3 | 0 | 9 | 0 | 41 | 1 |
| อาร์เซนอล | รวม | 225 | 9 | 36 | 3 | 65 | 2 | 326 | 14 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | 2009–10 | 31 | 1 | 2 | 1 | 0 | 0 | 33 | 2 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | 2010–11 | 22 | 1 | 5 | 0 | 5 | 0 | 32 | 1 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | 2011–12 | 14 | 0 | 3 | 0 | 3 | 0 | 20 | 0 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | 2012–13 | 15 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 18 | 0 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | รวม | 82 | 2 | 13 | 1 | 8 | 0 | 103 | 3 |
| ลิเวอร์พูล | 2013–14 | 20 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 24 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2014–15 | 12 | 0 | 6 | 0 | 3 | 0 | 21 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2015–16 | 14 | 1 | 4 | 0 | 8 | 0 | 26 | 1 |
| ลิเวอร์พูล | รวม | 46 | 1 | 14 | 0 | 11 | 0 | 71 | 1 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 353 | 12 | 57 | 4 | 84 | 2 | 499 | 18 |

(* FA Cup, League Cup and FA Community Shield)

(* UEFA Champions League, UEFA Europa League and UEFA Super Cup)
สถิติ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| โกตดิวัวร์ | 2000 | 1 | 0 |
| โกตดิวัวร์ | 2001 | 10 | 0 |
| โกตดิวัวร์ | 2002 | 5 | 0 |
| โกตดิวัวร์ | 2003 | 4 | 0 |
| โกตดิวัวร์ | 2004 | 6 | 1 |
| โกตดิวัวร์ | 2005 | 9 | 0 |
| โกตดิวัวร์ | 2006 | 11 | 1 |
| โกตดิวัวร์ | 2007 | 8 | 0 |
| โกตดิวัวร์ | 2008 | 11 | 0 |
| โกตดิวัวร์ | 2009 | 7 | 0 |
| โกตดิวัวร์ | 2010 | 13 | 2 |
| โกตดิวัวร์ | 2011 | 3 | 1 |
| โกตดิวัวร์ | 2012 | 14 | 1 |
| โกตดิวัวร์ | 2013 | 5 | 0 |
| โกตดิวัวร์ | 2014 | 5 | 1 |
| โกตดิวัวร์ | 2015 | 6 | 0 |
| รวม | รวม | 118 | 7 |
เกียรติประวัติ > สโมสร

ASEC Mimosas
Côte d'Ivoire Premier Division (2): 2001, 2002
CAF Super Cup (1): 1999
Arsenal
Winner:
Premier League (1): 2003–04
FA Cup (2): 2002–03, 2004–05
FA Community Shield (2): 2002, 2004
Runner-up:
UEFA Champions League (1): 2005-06
League Cup (1): 2006-07
FA Community Shield (2): 2003, 2005
Manchester City
Winner:
Premier League (1): 2011–12
FA Cup (1): 2010–11
FA Community Shield (1): 2012
Runner-up:
FA Cup (1): 2012–13
FA Community Shield (1): 2011
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

Ivory Coast
Runner-up
Africa Cup of Nations: 2006, 2012
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

Africa Cup of Nations Team of the Tournament: 2015
Standard Chartered Liverpool Player of the Month (1): พฤศจิกายน 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

Kolo profile เก็บถาวร 2012-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Manchester City website
โกโล ตูเร ข้อมูลจาก National-Football-Teams.com
สถิติของ Kolo Touré ที่ Soccerbase
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโกตดิวัวร์ – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 Barry  2 Viera  3 Boka  4 ก. ตูเร  5 Zokora  6 Bolly  7 Akpa Akpro  8 กาลู  9 Tioté  10 แฌร์วินโย  11 ดรอกบา  12 Bony  13 Ya Konan  14 Diomandé  15 Gradel  16 Gbohouo  17 Aurier  18 Djakpa  19 ย. ตูเร  20 Dié  21 Sio  22 Bamba  23 Mandé  ผู้ฝึกสอน: Lamouchi  |  1 Barry  2 Viera  3 Boka  4 ก. ตูเร  5 Zokora  6 Bolly  7 Akpa Akpro  8 กาลู  9 Tioté  10 แฌร์วินโย  11 ดรอกบา  12 Bony  13 Ya Konan  14 Diomandé  15 Gradel  16 Gbohouo  17 Aurier  18 Djakpa  19 ย. ตูเร  20 Dié  21 Sio  22 Bamba  23 Mandé  ผู้ฝึกสอน: Lamouchi  |  |
โกลด มอแน

| โกลด มอแน |
| --- | --- |
โกลด มอแน ภาพถ่ายโดยนาดาร์ ค.ศ. 1899
เกิด: Oscar-Claude Monet 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840(1840-11-14) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 5 ธันวาคม ค.ศ. 1926(1926-12-05) (86 ปี) Giverny ประเทศฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
มีชื่อเสียงจาก: จิตรกร
ผลงานเด่น: ความประทับใจของพระอาทิตย์ขึ้น ภาพเขียนชุดมหาวิหารรูอ็อง ภาพเขียนชุดตึกรัฐสภาอังกฤษ ดอกบัว กองฟาง พ็อพลาร์
ขบวนการ: ลัทธิประทับใจ

Patron(s): กุสตัฟ ไกโบต์, Ernest Hoschedé, ฌอร์ฌ เกลม็องโซ
 
โกลด มอแน (ฝรั่งเศส: Claude Monet) หรือ อ็อสการ์-โกลด มอแน (Oscar-Claude Monet; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 1926) เป็นจิตรกรลัทธิประทับใจ และเป็นจิตรกรคนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีความสำคัญในการเป็นผู้ริเริ่มศิลปะในลัทธิประทับใจและมีบทบาทสำคัญในปรัชญาและการปฏิบัติของขบวนการนี้ ซึ่งเป็นการวาดภาพจากความประทับใจในสิ่งที่เห็นของผู้วาด (perception) แทนที่จะพยายามทำให้เหมือนจริงตามธรรมชาติ โดยเฉพาะในจิตรกรรมภูมิทัศน์ (landscape painting) คำว่า “Impressionism” มาจากชื่อภาพเขียนของมอแนเองชื่อ ความประทับใจของพระอาทิตย์ขึ้น (“Impression, Sunrise”)
มอแนเป็นชาวฝรั่งเศส เกิดที่กรุงปารีสในปี 1840 เป็นชาวปารีสโดยกำเนิดแต่กลับไปเติบโตที่เมืองเลออาฟวร์ ในแคว้นนอร์มังดี เนื่องจากครอบครัวย้ายไปอยู่ที่นั่นตอนที่เขามีอายุได้ 5 ขวบ พ่อของมอแนอยากให้เขาสืบทอดธุรกิจร้านขายของชำและอุปกรณ์เรือ แต่ตัวเขาอยากเป็นศิลปิน ยังดีที่แม่ของเขาเป็นนักร้องจึงเข้าใจและให้การสนับสนุนต่อความปรารถนาแรงกล้าในการทำงานด้านศิลปะของเขา
ค.ศ. 1851 มอแนเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะระดับมัธยมในเมืองเลออาฟวร์ ระหว่างการเรียนที่นี่เขาเริ่มฉายแววจิตรกรเอกของโลกในอนาคตด้วยการเขียนภาพการ์ตูนล้อเลียน (Caricature) ด้วยถ่านไม้ซึ่งเขาขายได้ในราคาราว 10–20 ฟรังก์ สร้างชื่อจนเป็นที่รู้จักกันทั่ว บุคคลที่เขามักนำใบหน้ามาเขียนภาพล้อเลียนคือครูของเขาเอง
ชีวิตเบื้องต้น

มอแนเกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 บนชั้น 5 ของบ้านเลขที่ 45 ถนนลาฟิตต์ เขต 9 ในปารีส เป็นลูกชายคนที่สองของโกลด อาดอลฟ์ และลุย จุสตีน โอเบรผู้เป็นนักร้อง ทั้งสองคนเป็นชาวปารีสชั่วคนที่สอง มอแนรับศึลจุ่มเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคมปีต่อมาที่วัดนอเทรอดามเดอโลเร็ต ในชื่อ อ็อสการ์ โกลด เมื่อปี ค.ศ. 1845, ครอบครัวของมอแนย้ายไปเมืองเลออาฟวร์ (Le Havre) ในนอร์ม็องดีทางเหนือของฝรั่งเศส พ่อของมอแนอยากให้มอแนทำกิจการร้านขายของชำของครอบครัวแต่มอแนอยากเป็นศิลปิน
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1851 มอแนก็เข้าเรียนศิลปะที่โรงเรียนมัธยมศิลปะที่เลออาฟวร์ และเป็นที่รู้จักกันในฝีมือการเขียนรูปการ์ตูน (caricature) ด้วยถ่านที่มอแนขายในราคา 10 ถึง 20 ฟรังส์ นอกจากนั้นมอแนก็ยังเรียนการเขียนภาพเป็นครั้งแรกกับฌัก-ฟร็องซัว โอชารด์ (Jacques-François Ochard) ผู้เป็นลูกศิษย์ของฌัก-หลุยส์ ดาวิด (Jacques-Louis David) ระหว่างปี ค.ศ. 1856-1857 มอแนพบยูจีน บูแดง (Eugène Boudin) ผู้เป็นจิตรกรและผู้ที่มอแนถือว่าเป็นครูและเป็นผู้สอนให้มอแนวาดภาพด้วยด้วยสีน้ำมัน และสอนวิธีวาดภาพ “นอกสถานที่” (en plein air)
แม่ของมอแนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1857 เมื่อมอแนอายุได้ 16 มอแนก็ลาออกจากโรงเรียนไปอยู่กับน้ามารี-ฌาน เลอกาดร์ (Marie-Jeanne Lecadre) ผู้เป็นแม่ม่ายและไม่มีลูกของตนเอง
ชีวิตเบื้องต้น > ปารีส

เมื่อมอแนไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ที่ปารีส มอแนพบว่างานเขียนที่เห็นในพิพิธภัณฑ์เป็นภาพที่ลอกมาจากภาพของครูบาสมัยเก่า แทนที่จะนั่งลอกภาพเขียนที่แขวนในพิพิธภัณฑ์ มอแนก็กลับเอาขาหยั่งไปตั้งริมหน้าต่างและวาดภาพสิ่งที่เห็นนอกหน้าต่าง มอแนอยู่ปารีสเป็นเวลาหลายปีและได้พบจิตรกรหลายคนผู้กลายมาเป็นเพื่อนและจิตรกรลัทธิประทับใจร่วมสมัยของมอแน เพื่อนคนหนึ่งของมอแนคือเอดวด มาเนท์
เมื่อเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 1861 มอแนสมัครเป็นทหารกับกอง First Regiment of African Light Cavalry ในประเทศแอลจีเรีย มอแนเป็นทหารอยู่ได้สองปีก็เป็นไข้ไทฟอยด์ มาดามเลอคาเดรจึงให้มอแนลาออกจากการเป็นทหารโดยให้สัญญาว่าต้องไปเรียนวิชาศิลปะต่อให้จบที่มหาวิทยาลัย อาจจะเป็นได้ว่าโยฮันน์ ยองคินด์ (Johan Jongkind) จิตรกรชาวเนเธอร์แลนด์ผู้มอแนรู้จัก มีส่วนในการให้ข้อเสนอแนะนี้ แต่มอแนก็ไม่พอใจกับทฤษฏีการสอนตามแบบที่ทำกันมาของมหาวิทยาลัย ในปี ค.ศ. 1862 มอแนก็ไปเป็นลูกศิษย์ของมาร์ค ชาร์ล เกเบรียล เกลร์ (Marc-Charles-Gabriel Gleyre) ที่ปารีสซึ่งเป็นที่ที่มอแนได้พบปีแยร์ ออกุสต์ เรอนัวร์, เฟรเดริก บาซีย์ (Frédéric Bazille) และอัลเฟรด ซิสลีย์ สามคนนี้ก็มีแนวนิยมในการเขียนภาพแบบใหม่ร่วมกัน--การเขียนที่พิจารณาถึงผลของแสงที่มีต่อสิ่งที่วาดนอกสถานที่ การใช้แสงแตกหัก และฝีแปรงที่หยาบที่กลายมาเป็นลักษณะลัทธิประทับใจที่เรารู้จักกันทุกวันนี้
เมื่อปี ค.ศ. 1866 มอแนเขียนภาพ “กามีย์” (Camille) และ “ผู้หญิงในชุดเขียว” (La Femme à la Robe Verte) ซึ่งเป็นภาพที่นำชื่อเสียงมาสู่มอแน และเป็นภาพในบรรดาหลายภาพที่มอแนเขียนโดยมีกามีย์ ดองโซเป็นแบบ หลังจากนั้นไม่นานกามีย์ก็ท้องและมีลูกคนแรกด้วยกันกับมอแน--ชอง มอแน เมื่อปี ค.ศ. 1866 มอแนพยายามกระโดดน้ำฆ่าตัวตายซึ่งคงมาจากปัญหาความขัดสน