stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าเฮนรีที่ 6 |  |   พระมหากษัตริย์อังกฤษ  (ราชวงศ์ยอร์ก)  สาขาหนึ่งของราชวงศ์แพลนแทเจเนต  (ค.ศ. 1461 – ค.ศ. 1470) |  | พระเจ้าเฮนรีที่ 6 |
| พระเจ้าเฮนรีที่ 6 |  |   พระมหากษัตริย์อังกฤษ  (ราชวงศ์ยอร์ก)  สาขาหนึ่งของราชวงศ์แพลนแทเจเนต  (ค.ศ. 1471 – ค.ศ. 1483) |  | พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 |
| ด ค กพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน  ค.ศ. 927–1066:  แอเทลสแตน  เอ็ดมันด์ที่ 1  เอเดรด  เอ็ดวี  เอ็ดการ์ผู้รักสงบ  เอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  แอเธลเรดที่ 2 ผู้ไม่พร้อม  สเวน ฟอร์กเบียร์ด  เอ็ดมันด์ที่ 2 ผู้ทนทาน  คนุตมหาราช  ฮาโรลด์ที่ 1 แฮร์ฟุต  ฮาร์ธาคนุต  เอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี  ฮาโรลด์ที่ 2 กอดวินสัน  เอ็ดการ์ เอเธลลิง 
ราชอาณาจักรอังกฤษ  ค.ศ. 1066–1649:  วิลเลียมที่ 1 ผู้พิชิต  วิลเลียมที่ 2 รูฟัส  เฮนรีที่ 1  สตีเฟน  มาทิลดา  เฮนรีที่ 2อ  เฮนรียุวกษัตริย์  ริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์  จอห์นอ  หลุยส์  เฮนรีที่ 3อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 1อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 2อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 3อ  ริชาร์ดที่ 2อ  เฮนรีที่ 4อ  เฮนรีที่ 5อ  เฮนรีที่ 6อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 4อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 5อ  ริชาร์ดที่ 3อ  เฮนรีที่ 7อ  เฮนรีที่ 8อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 6อ  เจน เกรย์อ  แมรีที่ 1อ ร่วมกับฟิลิปอ  เอลิซาเบธที่ 1อ  เจมส์ที่ 1สอ  ชาลส์ที่ 1สอ 
เจ้าผู้อารักขาแห่ง เครือจักรภพอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ค.ศ. 1653–1659:  โอลิเวอร์ ครอมเวลล์  ริชาร์ด ครอมเวลล์ 
ราชอาณาจักรอังกฤษ ค.ศ. 1660–1707:  ชาลส์ที่ 2สอ  เจมส์ที่ 2สอ  วิลเลียมที่ 3สอ และ แมรีที่ 2สอ  แอนน์สอ 
 อ เป็นพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ด้วย  ส เป็นพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ด้วย  ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วย ตัวเอียง 
| ด ค กดยุกแห่งยอร์ก |
| --- | --- |
 เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ (1385–1402)  เอ็ดเวิร์ดแห่งนอริช (1402–15)  ริชาร์ด แพลนแทเจเนต (1415-60)  เอ็ดเวิร์ดแห่งยอร์ก (1460-61)  ริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี (1474-83)  เฮนรี (1494-1509)  ชาลส์ (1605-25)  เจมส์ (1633/1644-85)  ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี (ศตวรรษที่ 18)  จอร์จ (1892-1910)  อัลเบิร์ต (1920-36)  แอนดรูว์ (1986-ปัจจุบัน)
พลังงานความร้อน

พลังงานความร้อน หรือ พลังงานอุณหภาพ (อังกฤษ: thermal energy) เป็นรูปแบบหนึ่งของพลังงาน มนุษย์เราได้พลังงานความร้อนมาจากหลายแห่งด้วยกัน เช่น จากดวงอาทิตย์ พลังงานในของเหลวร้อนใต้พื้นพิภพ การเผาไหม้ของเชื้อเพลิง พลังงานไฟฟ้า พลังงานนิวเคลียร์ พลังงานน้ำในหม้อต้มน้ำ พลังงานเปลวไฟ ฯลฯ ผลของความร้อนทำให้สารเกิดการเปลี่ยนแปลง เช่น อุณหภูมิสูงขึ้น หรือมีการเปลี่ยนสถานะไป และนอกจากนี้แล้ว พลังงานความร้อนยังสามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางเคมีได้อีกด้วย
พลังงานความร้อนสามารถแปลงเป็นพลังงานอื่นๆได้โดยใช้เครื่องมือเหล่านี้
Steam engine แปลงพลังงานความร้อนเป็น พลังงานกล โดยอาศัยความร้อนต้มนำให้เดือด แล้วนำแรงดันของไอนำผลักลูกสูบให้เคลื่อนที่ทำให้เกิดพลังงานศักย์และพลังงานจลน์ไปปั่นเพลาให้หมุนจึงเกิดเป็นพลังงานกลและยังไปผลิตกระแสไฟฟ้าได้อีกด้วย
หน่วยที่ใช้วัดปริมาณความร้อน คือ "แคลอรี" โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า "แคลอรีมิเตอร์"
พลอากาศเอก

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ยศทหารที่พบทั่วไป
| ทหารบก | ทหารเรือ | ทหารอากาศ |
นายทหารชั้นสัญญาบัตร
| พลเอก | พลเรือเอก | พลอากาศเอก |
| พลโท | พลเรือโท | พลอากาศโท |
| พลตรี | พลเรือตรี | พลอากาศตรี |
| พันเอก | นาวาเอก | นาวาอากาศเอก |
| พันโท | นาวาโท | นาวาอากาศโท |
| พันตรี | นาวาตรี | นาวาอากาศตรี |
| ร้อยเอก | เรือเอก | เรืออากาศเอก |
| ร้อยโท | เรือโท | เรืออากาศโท |
| ร้อยตรี | เรือตรี | เรืออากาศตรี |
นายทหารชั้นประทวน
| จ่าสิบเอก | พันจ่าเอก | พันจ่าอากาศเอก |
| จ่าสิบโท | พันจ่าโท | พันจ่าอากาศโท |
| จ่าสิบตรี | พันจ่าตรี | พันจ่าอากาศตรี |
พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ 
| สิบเอก | จ่าเอก | จ่าอากาศเอก |
| สิบโท | จ่าโท | จ่าอากาศโท |
| สิบตรี | จ่าตรี | จ่าอากาศตรี |
| พลทหาร | พลทหารเรือ | พลทหารอากาศ |
พลอากาศเอก เซอร์ริชาร์ด จอนส์ (Richard Johns) แห่งกองทัพอากาศอังกฤษ สวมเครื่องแบบชั้นหนึ่ง
พลอากาศเอก (อังกฤษ: air chief marshal) คือ ยศของเจ้าพนักงานทหารอากาศระดับสี่ดาว ซึ่งใช้เป็นครั้งแรกในกองทัพอากาศอังกฤษ และปัจจุบันก็ยังใช้อยู่ในกองทัพดังกล่าว ยศนี้ยังได้รับการใช้ในกองทัพอากาศของหลาย ๆ ประเทศซึ่งได้รับอิทธิพลทางประวัติศาสตร์มาจากประเทศอังกฤษ
เจ้าพนักงานซึ่งดำรงยศพลอากาศเอกนี้มักเป็นเจ้าพนักงานชั้นผู้ใหญ่อย่างยิ่ง เช่น เป็นผู้บัญชาการกองทัพหรือกองทัพอากาศระดับชาติ
สมุดภาพ

ออสเตรเลีย
อินเดีย
ปากีสถาน
กรีซ
ไทย
สหราชอาณาจักร
อำเภอยะหริ่ง

| อำเภอยะหริ่ง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Yaring
คำขวัญ: แดนประมง ดงน้ำตาล บ้านเมืองเก่า นกเขาดี มีหาดสวย รวยป่าชายเลน
แผนที่จังหวัดปัตตานี เน้นอำเภอยะหริ่ง
พิกัด: 6°51′59″N 101°22′9″E﻿ / ﻿6.86639°N 101.36917°E﻿ / 6.86639; 101.36917
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปัตตานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 196.8 ตร.กม. (76.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 90,347 คน
 • ความหนาแน่น: 459.08 คน/ตร.กม. (1,189.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 94150, 94190 (เฉพาะตำบลตันหยงจึงงาและบาโลย)
รหัสภูมิศาสตร์: 9409
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอยะหริ่ง หมู่ที่ 1 ถนนรามโกมุท ตำบลยามู อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี 94150
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ยะหริ่ง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปัตตานี เมืองยะหริ่งเคยเป็นหนึ่งในเจ็ดหัวเมืองประเทศราชมลายูของสยาม ครอบคลุมบริเวณที่เป็นอำเภอยะหริ่ง อำเภอปะนาเระ และอำเภอมายอในปัจจุบัน
ที่มาของชื่อ

เมืองยะหริ่งเดิมเรียกกันว่า เมืองยือริง (Jering) มาจากภาษามลายูแปลว่า ต้นเนียง หรืออาจเรียกอีกชื่อว่า เมืองยามู (Jamu) สมัยโบราณมีเจ้าผู้ครองเมืองเรียกกันว่า ดาตูยามู
ดาตู (Datu) มีความหมายเดียวกับคำว่า ระตู (Ratu) ในชวาแปลว่า เจ้าผู้ครองเมืองเล็ก
ยุคมณฑลปัตตานี เมืองยะหริ่งถูกยุบเป็นอําเภอยามู ต่อมาทางการยกฐานะเป็นอําเภอยะหริ่งเมื่อปี พ.ศ. 2481 อําเภอยะหริ่ง เดิมเป็นชื่อหมู่บ้านตั้งอยู่ที่ บ้านยือริง ตําบลตันหยงดาลอ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอยะหริ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอปะนาเระ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอมายอ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอยะรัง อำเภอเมืองปัตตานี และอ่าวไทย
รายนามเจ้าเมืองยะหริ่ง

พระยายะหริ่ง (พ่าย) น้องชายพระยาตานี (ขวัญซ้าย) สมัยนายพ่ายได้สร้างศูนย์กลางการปกครองเมืองยะหริ่งที่บ้านยามู และสร้างวัดมัชฌิมาวาส (วัดกลาง) เพื่อเป็นที่ถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา
หลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย) บุตรพระยาตานี (ขวัญซ้าย) รักษาราชการเมืองยะหริ่ง
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) อดีตเจ้าเมืองปัตตานีหรือพระยาตานี บุตรวันฟาตัน บุตรรัตนาดีรายา บุตรวันฟากิฮ์ อาลี มหารายาเลลา บุตรสุลต่านอับดุลฮามิดชาห์ (นิมุสตอฟา) ดาตูยามู-จามปา บุตรสุลต่านมุซอฟฟัร (วันมุซอฟฟัร) บุตรสุลต่านอับดุลลอฮ์ อุมดาตุดดีน (Wan Bo Tri Tri) เจ้าผู้ครองเมืองปัณฑุรังคะ อาณาจักรจามปา
พระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา) อดีตพระยาจางวางกลันตัน
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง) บุตรพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ)
พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) บุตรพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) น้องชายต่างมารดาพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) สมัยนิเมาะได้สร้างมัสยิดยามูตรงข้ามที่ว่าการอำเภอยะหริ่ง
พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ อับดุลละบุตร) บุตรพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) ได้รับพระราชทานนามสกุล"อับดุลละบุตร"จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอยะหริ่งแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 18 ตำบล 81 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ตะโละ |  | (Talo) |  | 5 หมู่บ้าน |  |  | 10. | หนองแรต |  | (Nong Raet) |  | 6 หมู่บ้าน |  |
| 2. | ตะโละกาโปร์ |  | (Talo Kapo) |  | 5 หมู่บ้าน |  |  | 11. | ปิยามุมัง |  | (Piya Mumang) |  | 5 หมู่บ้าน |  |
| 3. | ตันหยงดาลอ |  | (Tanyong Dalo) |  | 5 หมู่บ้าน |  |  | 12. | ปุลากง |  | (Pula Kong) |  | 4 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ตันหยงจึงงา |  | (Tanyong Chuengnga) |  | 2 หมู่บ้าน |  |  | 13. | บาโลย |  | (Baloi) |  | 4 หมู่บ้าน |  |
| 5. | ตอหลัง |  | (Tolang) |  | 3 หมู่บ้าน |  |  | 14. | สาบัน |  | (Saban) |  | 5 หมู่บ้าน |  |
| 6. | ตาแกะ |  | (Ta Kae) |  | 4 หมู่บ้าน |  |  | 15. | มะนังยง |  | (Manang Yong) |  | 5 หมู่บ้าน |  |
| 7. | ตาลีอายร์ |  | (Tali-ai) |  | 4 หมู่บ้าน |  |  | 16. | ราตาปันยัง |  | (Rata Panyang) |  | 5 หมู่บ้าน |  |
| 8. | ยามู |  | (Yamu) |  | 5 หมู่บ้าน |  |  | 17. | จะรัง |  | (Charang) |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 9. | บางปู |  | (Bang Pu) |  | 3 หมู่บ้าน |  |  | 18. | แหลมโพธิ์ |  | (Laem Pho) |  | 4 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอยะหริ่งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 18 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลตันหยง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลมะนังยง
เทศบาลตำบลบางปู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางปูทั้งตำบล
เทศบาลตำบลยะหริ่ง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลยามู
เทศบาลตำบลตอหลัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตอหลังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตะโละ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะโละและตำบลปุลากงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตะโละกาโปร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะโละกาโปร์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตันหยงดาลอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตันหยงดาลอทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตาแกะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาแกะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตาลีอายร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาลีอายร์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลยามู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยามู (นอกเขตเทศบาลตำบลยะหริ่ง)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแรต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแรตทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปิยามุมัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปิยามุมังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบาโลย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตันหยงจึงงาและตำบลบาโลยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสาบัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสาบันทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลมะนังยง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมะนังยง (นอกเขตเทศบาลตำบลตันหยง)
องค์การบริหารส่วนตำบลราตาปันยัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลราตาปันยังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลจะรัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจะรังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมโพธิ์ทั้งตำบล
รายนามพระยาเมือง ผู้ว่าราชการเมือง และนายอำเภอยะหริ่ง
พลังเงียบ

พลังเงียบ หรือ เสียงส่วนใหญ่ที่ไม่แสดงออก (อังกฤษ: silent majority) เป็นประชากรกลุ่มใหญ่ที่ไม่เจาะจงในประเทศหรือกลุ่มหนึ่งที่ไม่แสดงความคิดเห็นโดยสาธารณะ ประธานาธิบดีสหรัฐ ริชาร์ด นิกสันเป็นผู้เผยแพร่คำนี้ในแถลงการณ์ทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 ดังในประโยค "ดังนั้นในคืนนี้ แด่พวกคุณ พลังเงียบยิ่งใหญ่แห่งอเมริกันร่วมชาติของผม ผมขอการสนับสนุนของคุณ" การใช้ทำนองนี้หมายความถึงอเมริกันที่ไม่ได้เข้าร่วมการเดินขบวนต่อต้านสงครามเวียดนามในเวลานั้น และไม่ได้ความเข้าในวัฒนธรรมค้าน (counterculture) และไม่ได้เข้าร่วมในวจนิพนธ์สาธารณะ นิกสันและคนอื่นมองอเมริกันสายกลางกลุ่มนี้ว่าถูกสื่อกลบด้วยเสียงข้างน้อยเสียงดัง
ก่อนหน้านั้น คำนี้มีใช้ตั้งแต่คริสต์ตวรรษที่ 19 เป็นการเกลื่อนคำหมายถึงมนุษยชาติทั้งปวงที่เสียชีวิตไปแล้ว แต่ปัจจุบันไม่มีการใช้ในความหมายนี้แล้ว
พลังเวทมนตร์

แถบมานาหรือแถบพลังเวทมนตร์ ใช้เพื่อดูพลังเวทมนตร์ (MP) ของตัวละครในวิดีโอเกม
พลังเวทมนตร์ (อังกฤษ: magic points) หรือ เอ็มพี (อังกฤษ: MP) หรือ มานา (อังกฤษ: mana) เป็นค่าตัวเลขของจำนวนเวทมนตร์ ที่สามารถใช้ได้ ปรากฏในเกมภาษาต่างๆ ตัวละครในเกมจะมีพลังเวทมนตร์แตกต่างกันไป โดยขึ้นอยู่กับระดับประสบการณ์รวมถึงอาชีพของตัวละคร ในสายนักเวทมนตร์รวมถึงนักบวช พ่อมดและแม่มด จะมีพลังเวทมนตร์สูงกว่าอาชีพในสายนักรบ ซึ่งบางครั้งจะไม่มีพลังเวทมนตร์
เมื่อตัวละครใช้เวทมนตร์ในแต่ละครั้ง ค่าของพลังเวทมนตร์จะลดลงขึ้นอยู่กับเวทมนตร์ที่ใช้ ซึ่งเวทมนตร์รุนแรงจะใช้พลังเวทมนตร์สูงกว่า โดยเมื่อพลังเวทมนตร์มีค่าต่ำกว่าพลังเวทมนตร์ในการร่ายคาถา ตัวละครนั้นจะร่ายคาถาไม่สำเร็จ หรือพลังโจมตีของเวทมนตร์จำต่ำลง
พลังเวทมนตร์สามารถเพิ่มขึ้นได้หลายวิธี ขึ้นอยู่กับลักษณะเกม ในบางเกมพลังเวทมนตร์จะเพิ่มขึ้นเต็มเมื่อตัวละครได้รับการนอนหลับ ในขณะที่บางเกมพลังเวทมนตร์จะเพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ ในขณะที่เดินหรือยืนอยู่เฉย ๆ นอกจากนี้วิธีการเพิ่มพลังเวทมนตร์ได้แก่การทานยาพิเศษเพิ่มพลังเวทมนตร์
พลังแห่งจิตปัจจุบัน

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: เอคาร์ต ทอเลอ
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: จิตวิญญาณ, จิตวิทยา
พิมพ์:   1997 (Namaste Publishing)  1999 (New World Library) 
ชนิดสื่อ: Print
ISBN: 978-1-57731-152-2
OCLC: 42061039
เลขทศนิยมดิวอี: 291.4/4 21
LC Class: BL624 .T64 1999
พลังแห่งจิตปัจจุบัน: ทางสู่การตื่นรู้และเยียวยา (อังกฤษ: The Power of Now: A Guide to Spiritual Enlightenment) เป็นหนังสือประพันธ์โดยเอคาร์ต ทอเลอ เดิมตั้งใจให้เป็นคู่มือช่วยเหลือตนเองในชีวิตประจำวันและเน้นความสำคัญที่การอยู่กับช่วงเวลาปัจจุบันและเลี่ยงการคิดถึงอดีตหรืออนาคต
หนังสือตีพิมพ์ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้รับการแนะนำจากโอปราห์ วินฟรีย์ และได้รับการแปลทั้งหมด 33 ภาษา นับถึง ค.ศ. 2009 ประมาณกันว่าหนังสือขายได้ 3 ล้านเล่มในอเมริกาเหนือ
พระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ

| พระเจ้าเฮนรีที่ 3 |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์อังกฤษ
ครองราชย์: 28 ตุลาคม ค.ศ. 1216 – 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272
รัชสมัย: 56 ปี
ราชาภิเษก: 28 ตุลาคม ค.ศ. 1216 ที่กลอสเตอร์ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1220 ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบี
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ

พระราชสมภพ: 1 ตุลาคม ค.ศ. 1207  ปราสาทวินเชสเตอร์ แฮมเชอร์ อังกฤษ
สวรรคต: 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272  (65 ปี) พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน อังกฤษ
พระมเหสี: พระนางเอลินอร์แห่งพรอว็องส์
พระราชบุตร: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ
ราชวงศ์: แพลนแทเจเนต
พระราชบิดา: พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ
พระราชมารดา: พระนางอิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม
พระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Henry III of England) (1 ตุลาคม ค.ศ. 1207 – 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งอังกฤษและกษัตริย์องค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์แพลนแทเจอนิต ลอร์ดแห่งไอร์แลนด์และดยุกแห่งอากีแตนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1216 จนกระทั่งสวรรคตในปี ค.ศ. 1272 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจอห์นและอิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม พระเจ้าเฮนรีที่ 3 สืบราชบัลลังก์อังกฤษเมื่อพระชนมายุได้เพียง 9 พรรษาในช่วงกลางของสงครามขุนนางครั้งที่หนึ่ง พระคาร์ดินัลกัวลา บิคคิเอรี ประกาศว่าสงครามกับพวกบารอนกบฏเป็นสงครามครูเสดทางศาสนา และกองกำลังของพระเจ้าเฮนรีที่นำโดยวิลเลียม มาร์แชล เอิร์ลที่ 1 แห่งเพ็มบรุกเอาชนะพวกบารอนกบฏในลินคอล์นและแซนด์วิชในปี ค.ศ. 1217 พระเจ้าเฮนรีที่ 3 พระองค์สัญญาว่าจะปฏิบัติตามมหากฎบัตร (ค.ศ. 1225) ซึ่งเป็นฉบับต่อมาของมหากฎบัตร ซึ่งจำกัดอำนาจของราชวงศ์และปกป้องสิทธิของเหล่าบารอน การปกครองในช่วงต้นรัชสมัยของพระองค์ถูกครอบงำโดย Hubert de Burgh และจากนั้น Peter des Roches ผู้สถาปนาอำนาจของราชวงศ์ขึ้นใหม่หลังสงคราม ในปี ค.ศ. 1230 พระเจ้าเฮนรีที่ 3 ทรงพยายามพิชิตแคว้นต่าง ๆ ของฝรั่งเศส ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นของพระราชบิดาของพระองค์ แต่การรุกรานก็ประสบความล้มเหลว การจลาจลที่นำโดยริชาร์ด บุตรชายของวิลเลียม มาร์แชล เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1232 และจบลงด้วยข้อตกลงสันติภาพ
หลังจากการจลาจล พระเจ้าเฮนรีที่ 3 ทรงปกครองอังกฤษด้วยพระองค์เอง แทนที่จะปกครองผ่านเสนาบดีอาวุโส พระองค์เดินทางน้อยกว่ากษัตริย์องค์ก่อน ๆ แต่ลงทุนอย่างมากในวังและปราสาทที่พระองค์ชื่นชอบ พระองค์อภิเษกกับอะลิอูโนแห่งพรอว็องส์ ซึ่งพระองค์มีพระราชโอรสและพระราชธิดา 5 พระองค์ พระเจ้าเฮนรีที่ 3 เป็นที่รู้จักในเรื่องความเคร่งศาสนาและการบริจาคเพื่อการกุศล ในความพยายามครั้งใหม่ที่จะยึดดินแดนของราชวงศ์ในฝรั่งเศสกลับคืนมา พระองค์บุกปัวตูในปี ค.ศ. 1242 ซึ่งนำไปสู่หายนะในยุทธการที่เตเลอบูร์ก หลังจากนี้ พระองค์อาศัยการทูตโดยสร้างพันธมิตรกับจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระเจ้าเฮนรีสนับสนุนพระอนุชาของพระองค์คือริชาร์ดแห่งคอร์นวอลล์ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมันในปี ค.ศ. 1256 แต่ไม่สามารถให้เอ็ดมันด์ เอิร์ลที่ 1 แห่งแลงคาสเตอร์ หรือเอ็ดมันด์ หลังกางเขน พระราชโอรสของพระองค์ประทับบนบัลลังก์แห่งซิซิลีได้ แม้จะลงทุนด้วยเงินจำนวนมาก พระองค์วางแผนที่จะทำสงครามครูเสดกับพวกลีแวนต์ แต่ถูกขัดขวางไม่ให้ทำเช่นนั้นเนื่องจากการก่อกบฏในกัสกอญ
ชีวิตวัยเด็ก

เฮนรีเสด็จพระราชสมภพที่ปราสาทวินเชสเตอร์เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1207 เป็นพระโอรสคนโตในพระโอรสห้าคนของพระเจ้าจอห์นกับพระมเหสีคนที่สอง อิซาเบลลา เคานเตสแห่งอองกูแลมตามสิทธิ์ของตนเอง ลูกคนแรกของทั้งคู่ถูกตั้งชื่อตามพระบิดาของจอห์น พระเจ้าเฮนรีที่ 2 พี่น้องของเฮนรีทุกคนมีชีวิตรอดถึงวัยผู้ใหญ่ มีการแต่งงานที่ยอดเยี่ยม และทุกคนยกเว้นโจนมีลูก
พี่น้องของเฮนรี
ริชาร์ด เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์ (ปี ค.ศ. 1209 – 1272) แต่งงานกับ (1) อิซาเบล มาร์แชล มีทายาท (2) ซองเจียแห่งโพรว็องซ์ มีทายาท (3) เบียทริซแห่งฟาลเกินบวร์ก ไม่มีทายาท
โจน (ปี ค.ศ. 1210 – 1238) แต่งงานกับอเล็กซานเดอร์ที่ 2 กษัตริย์ของชาวสกอต ไม่มีทายาท
อิซาเบลลา (ปี ค.ศ. 1214 – 1241) แต่งงานกับเฟรเดอริกที่ 2 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ มีทายาท
เอเลนอร์ (ปี ค.ศ. 1215 – 1275) แต่งงานกับ (1) วิลเลียม มาร์แชล เอิร์ลที่ 2 แห่งเพมโบรก (2) ซิมง เดอ มงต์ฟอร์ต์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์ มีทายาท
การราชาภิเษก

พระเจ้าจอห์นสิ้นพระชนม์เมื่อ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1216 ทิ้งให้เฮนรี วัย 9 พรรษา สืบทอดบัลลังก์ท่ามกลางสงครามบารอนครั้งที่ 1 (ปี ค.ศ. 1215 – 17) ที่กลุ่มของบารอนกบฏที่ได้รับการสนับสนุนจากกองทัพฝรั่งเศสทำสงครามกับพระเจ้าจอห์น เพราะพระองค์ปฏิเสธที่จะยอมรับและปฏิบัติตามแม็กนาคาร์ตา เพราะพื้นที่ขนาดใหญ่ของอังกฤษตะวันออกตกอยู่ภายใต้การควบคุมของบารอนกบฏกับชาวฝรั่งเศส จึงมีความคิดว่าเฮนรีควรได้รับการสวมมงกุฎโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับสิทธิ์ในราชบัลลังก์ของพระองค์ เฮนรีจึงได้รับการสวมมงกุฎเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1216 ที่มหาวิหารกลอสเตอร์ โดยมีรัดเกล้าที่เป็นของพระมารดาเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ราชาภิเษกที่เวสต์มินสเตอร์ในลอนดอน
วิลเลียม มาร์แชล เอิร์ลที่ 1 แห่งเพมโบรกที่เคยรับใช้กษัตริย์มาสามพระองค์ คือ เฮนรีที่ 2, ริชาร์ดที่ 1 และจอห์น ถูกประกาศชื่อเป็นผู้พิทักษ์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 และผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของราชอาณาจักร ทั้งที่อายุราว 70 ปี แต่มาร์แชลมีส่วนร่วมอย่างกระตือรือร้นในสงครามกับชาวฝรั่งเศสและบารอนกบฏด้วยพลังงานที่น่าเหลือเชื่อ ในสมรภูมิลินคอล์น เขาประจำการและต่อสู้ในแนวหน้าของกองทัพของกษัตริย์น้อย นำพวกเขาไปสู่ชัยชนะ เขากำลังเตรียมที่จะปิดล้อมชาวฝรั่งเศสในลอนดอนในตอนที่สงครามจบลงด้วยชัยชนะทางทะเลที่สมรภูมิโดเวอร์และสมรภูมิแซนด์วิช หลังการตายของเขาในปี ค.ศ. 1219 ที่ส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อเฮนรีน้อย มาร์แชลได้รับการยกย่องว่าเป็น "อัศวินที่ดีที่สุดที่เคยมีชีวิตอยู่" โดยสตีเฟน แลงตัน อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรี
ในเดือนกรกฎาคมของปี ค.ศ. 1217 พระมารดาของเฮนรี อิซาเบลลาแห่งอองกูแลม ทิ้งพระองค์ไว้ในการดูแลของผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน วิลเลียม มาร์แชล เอิร์ลที่ 1 แห่งเพมโบรก และกลับไปฝรั่งเศสเพื่ออ้างสิทธิ์ในการควบคุมมรดกของพระองค์ อองกูแลม ทรงทิ้งพระโอรสธิดาที่มีกับพระเจ้าจอห์น ในปี ค.ศ. 1220 ทรงแต่งงานกับยูกที่ 10 แห่งลูซินญ็อง เคานต์แห่งลา มาร์ช ที่พระองค์มีลูกด้วยเก้าคน การศึกษาของเฮนรีถูกมอบหมายให้เป็นหน้าที่ของปีเตอร์ เดอ โรช บิชอปแห่งวินเชสเตอร์ และอูแบร์ต์ เดอ เบรอะ เอิร์ลที่ 1 แห่งเคนต์กลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินหลังการตายของวิลเลียม มาร์แชล เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1220 เฮนรีได้รับการสวมมงกุฎครั้งที่สองในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ด้วยพิธีราชาภิเษกแบบเต็มรูปแบบ เฮนรีถูกประกาศว่าบรรลุนิติภาวะในปี ค.ศ. 1223 โดยพระสันตะปาปา แต่พระองค์ไม่ได้ครองราชย์อย่างอิสระอย่างแท้จริงจนถึงปี ค.ศ. 1227 ตอนพระชนมายุ 20 พรรษา
การอภิเษกสมรส

เมื่อวันที่ 14 มกราคา ค.ศ. 1236 ที่มหาวิหารแคนเทอร์บรี เฮนรีวัย 29 พรรษาอภิเษกสมรสกับเอเลนอร์แห่งโพรว็องซ์วัย 13 พรรษา ลูกสาวคนที่สองในลูกสาวสี่คนของรามอน เบเรนเกร์ที่ 4 เคานต์แห่งโพรว็องซ์กับเบียทริซแห่งซาวอย ลูกสาวทั้งสี่คนแต่งงานกับกษัตริย์และได้เป็นพระราชินี
เฮนรีกับเอเลนอร์มีพระโอรสธิดา 5 คน
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ (ปี ค.ศ. 1239 – 1307) แต่งงานกับ (1) เอเลนอร์แห่งคาสตีล มีทายาท รวมถึงทายาทของพระองค์ เอ็ดเวิร์ดที่ 2 (2) มาร์กาเร็ตแห่งฝรั่งเศส มีทายาท
มาร์กาเร็ต (ปี ค.ศ. 1240 – 1275) แต่งงานกับอเล็กซานเดอร์ที่ 3 กษัตริย์ของชาวสกอต มีทายาท
เบียทริซ (ปี ค.ศ. 1242 – 1275) แต่งงานกับจอห์นที่ 2 ดยุคแห่งบริตทานี มีทายาท
เอ็ดมุนด์หลังกางเขน เอิร์ลที่ 1 แห่งแลงคาสเตอร์ (ปี ค.ศ. 1245 – 1296) แต่งงานกับ (1) อีฟลิน เดอ ฟรอซ ไม่มีทายาท (2) บล็องช์แห่งอาร์ทัวส์ มีทายาท
แคทเธอรีน (ปี ค.ศ. 1253 – 1257)
ญาติสายซาวอยทางฝั่งแม่ของเอเลนอร์หลายคนมาที่ราชสำนักอังกฤษรวมถึงปิเอโตรกับโบนิฟิซิโอ ปิเอโตรอาศัยอยู่ในอังกฤษเป็นเวลานาน รับใช้เป็นทูต และกลายเป็นเอิร์ลแห่งริชมอนด์ ในปี ค.ศ. 1263 เขากลายเป็นเคานต์แห่งซาวอย โบนิฟิซิโอกลายเป็นอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรี ในปี ค.ศ. 1247 พี่น้องชายร่วมแม่ของเฮนรีจากการแต่งงานครั้งที่สองของพระมารดา พวกลูซินญ็อง มาที่อังกฤษและช่วงชิงดินแดนและการเลื่อนตำแหน่งกับพระญาติสายซาวอยของพระราชินี แลกกับการสูญเสียครั้งใหญ่ของบารอนอังกฤษ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1236 ถึง 1258 กษัตริย์ที่อ่อนแอไขว้เขวไปมาระหว่างที่ปรึกษาหลายคน รวมถึงพระอนุชาของพระองค์ ริชาร์ดแห่งคอร์นวอลล์ กับพี่น้องชายร่วมแม่ชาวลูซินญ็อง ซึ่งสร้างความไม่พอใจอย่างใหญ่หลวงแก่บารอนอังกฤษ บวกกับบารอนอังกฤษไม่พอใจการเรียกร้องเงินทุนเพิ่มของเฮนรีที่ 3 วิธีการบริหารปกครอง และภาวะอดอยากที่แพร่กระจายเป็นวงกว้าง
สงครามบารอนครั้งที่สอง

ความไม่พอใจของขุนนางอังกฤษที่มีต่อกษัตริย์สุดท้ายแล้วเป็นผลให้เกิดสงครามกลางเมือง สงครามบารอนครั้งที่สอง (ปี ค.ศ. 1264 – 1267) ผู้นำของกองทัพฝ่ายตรงข้ามของเฮนรีคือพระขนิษฐภรรดา (น้องเขย) ซิมง เดอ มงต์ฟอร์ต์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์ ที่แต่งงานกับพระขนิษบาของเฮนรี เอเลนอร์ เดอ มงต์ฟอร์ต์ต้องการตอกย้ำแม็กนาคาร์ตาและบีบกษัตริย์ให้ยอมมอบอำนาจให้สภาขุนนางมากขึ้น
ในปี ค.ศ. 1264 ที่สมรภูมิลูอิส เฮนรีกับพระโอรส อนาคตพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 พ่ายแพ้และถูกจับกุม เฮนรีถูกบีบให้เรียกประชุมรัฐสภาและให้สัญญาว่าจะปกครองโดยรับฟังคำปรึกษาของสภาขุนนาง เฮนรีถูกลดบทบาทเป็นกษัตริย์หุ่นเชิด ส่วนเดอ มงต์ฟอร์ต์ขยับขยายเป็นตัวแทนรัฐสภาที่อยู่เหนือกลุ่มขุนนาง สมาชิกของแต่ละเคานตีของอังกฤษกับเมืองสำคัญๆ สิบห้าเดือนต่อมา เอ็ดเวิร์ดนำกลุ่มผู้จงรักภักดีของกษัตริย์เข้าสู่สมรภูมิอีกครั้ง ทรงปราบและสังหารเดอ มงต์ฟอร์ต์ที่สมรภูมิอีฟชามในปี ค.ศ. 1265 ท้ายที่สุดแล้วอำนาจถูกกอบกู้คืนให้พระเจ้าเฮนรีที่ 3 และการลงโทษที่รุนแรงถูกใช้กับบารอนกบฏ ในปี ค.ศ. 1266 การประนีประนอมระหว่างกษัตริย์กับบารอนเกิดขึ้นด้วยถ้อยแถลงแห่งเคนิลเวิร์ธ ในหลายปีหลังการเสียชีวิต หลุมศพของซิมง เดอ มงต์ฟอร์ต์มักได้รับการเยี่ยมเยียนจากนักแสวงบุญ ทุกวันนี้เดอ มงต์ฟอร์ต์ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในบิดาของการบริหารปกครองผ่านตัวแทน
การสวรรคต

พระเจ้าเฮนรีเริ่มประชวรหนักขึ้นและอ่อนแอลงในช่วงปีท้ายๆ พระโอรสและทายาทของพระองค์ เอ็ดเวิร์ด กลายเป็นผู้ดูแลของอังกฤษและเริ่มมีบทบาทอำนาจมากขึ้นในการบริการปกครอง มรดกที่สำคัญที่สุดของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 คือเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ในปี ค.ศ. 1042 เอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพเริ่มสร้างแอบบีย์ของนักบุญปีเตอร์ขึ้นมาใหม่เพื่อสร้างที่ฝังพระศพหลวงให้ตนเอง เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ยุคแรก การก่อสร้างโบสถ์ในยุคที่สองและเป็นโบสถ์ปัจจุบันเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1245 โดยพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ที่เลือกให้เป็นที่ฝังพระศพของตนเอง ในปี ค.ศ. 1269 เฮนรีกำกับดูแลพิธีการใหญ่เพื่อฝังเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพใหม่ในแท่นบูชาใหม่ที่วิจิตรงดงาม ทรงให้ความช่วยเหลือเป็นการส่วนตัวในการแบกพระศพไปสถานที่พักผ่อนแห่งใหม่
พระเจ้าเฮนรีที่ 3 สวรรคตด้วยพระชนมายุ 69 พรรษาเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272 ที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ด้วยการกำหนดของพระองค์เอง พระเจ้าเฮนรีที่3ถูกฝังในโลงพระศพเดิมของเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ สุดท้ายแล้วหลุมฝังศพที่ใหญ่กว่าเดิมถูกสร้างขึ้นมาให้เฮนรีเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1209 อัฐิของพระองค์ถูกย้ายไปตำแหน่งที่ตั้งในปัจจุบันในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ในสุสานที่อยู่ตรงไปทางเหนือของแท่นบูชาของเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ
แหล่งข้อมูล

http://www.unofficialroyalty.com/king-henry-iii-of-england/
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรอังกฤษ
พลวง

พลวง (อังกฤษ: Antimony) คือธาตุที่มีหมายเลขอะตอม 51 และสัญลักษณ์คือ Sb (มาจากคำในภาษาลาตินว่า Stibium) พลวงเป็นธาตุกึ่งโลหะ (metalloid) มี 4 อัญญรูป ที่มีความเสถียรจะเป็นโลหะสีฟ้า พลวงที่มีสีเหลืองและดำจะเป็นอโลหะที่ไม่เสถียร พลวงใช้ประโยชน์ในการทำสีเซรามิก สารเคลือบผิว โลหะผสม อิเล็กโทรดและยาง
แหล่งแร่พลวงในประเทศไทย

แร่พลวงพบมากในจังหวัดแม่ฮ่องสอน, เชียงใหม่, ลำปาง, ลำพูน, แพร่, ตาก, เชียงราย, สุโขทัย, กาญจนบุรี, ชลบุรี, ระยอง, สุราษฎร์ธานี, ตรัง และสตูล
พลังโคฑะ อานันทะ ไมตเรยะ เถโร

| พระอัคคมหาปัณฑิต พลังโคฑะ อานันทะ ไมตเรยะ เถโร |
| --- | --- |
พระอานันทะ ไมตเรยะ เถโร ในปี 1954
คำนำหน้าชื่อ: สังฆาธิการอมรปุรนิกาย รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยวิทโยทยา อธิการบดีมหาวิทยาลัยสพรคมุวะ อภิธัทยมการัตตคุรุ อัคคมหาปัณฑิต
ส่วนบุคคล
เกิด: ปุนจี มหัตตยะ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1896(1896-08-23) พลังโคฑ ซีลอนในปกครองอังกฤษ
มรณภาพ: 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1998(1998-07-18) (101 ปี) โคลอมโบ ประเทศศรีลังกา
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
สัญชาติ: ศรีลังกา
สำนัก: วิทยาลัยอานันทะ
สาย: อมรปุรนิกาย
พระอคฺค มหา ปณฺฑิต พลํโคฑ อานนฺท ไมตฺเรย มหา นา หิมิปาณนฺ วหนฺเส (สิงหล: අග්ග මහා පණ්ඩිත බලංගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රෙය මහා නා හිමිපාණන් වහන්සේ, 23 สิงหาคม 1896 — 18 กรกฎาคม 1998) หรือนิยมเรียกว่า พระพลังโคฑะ อานันทะ ไมตเรยะ เถโร (อักษรโรมัน: Balangoda Ananda Maitreya Thero) เป็นพระสงฆ์ในศาสนาพุทธนิกายเถรวาทชาวศรีลังกาที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ทรงภูมิและสังฆาจารย์ด้านพุทธศาสนาเถรวาทรูปสำคัญในศตวรรษที่ 20 ท่านได้รับการเคารพอย่างสูงในบรรดาพุทธศาสนิกชนชาวศรีลังกาซึ่งเชื่อว่าท่านได้บรรลุในระดับที่สูงแล้ว บ้างยังถือว่าท่านเป็นพระโพธิสัตว์ที่ในชาติต่อไปจะเกิดเป็นพระศรีอาริย์
ผลงานของท่านในสาขาปรัชญาพุทธได้รับการยอมรับในการประชุมสภาพุทธศาสนาครั้งที่หกที่ประเทศพม่า ซึ่งรัฐบาลพม่าถวายสมณศักดิ์อัคคมหาปัณฑิต (อัครมหาบัณฑิต) แก่ท่านในปี 1956 ต่อมาในเดือนมีนาคม 1997 รัฐบาลพม่าได้ถวายสมณศักดิ์อภิธชมหารัฐคุรุแก่ท่าน ถือเป็นสมณศักดิ์ระดับสูงสุดของพม่า เทียบเท่าพระสังฆราช
ท่าจบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากกุมารวิทยาลัย (Kumara Vidyalaya) ในบ้านเกิดของท่านที่พลังโคฑะ และจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากวิทยาลัยอานันทะในเมืองหลวงโคลอมโบ เมื่ออายุได้ 15 ปี ท่านจัดสินใจบวชเป็นสามเณรที่วัดศรีนันทาราม (Sri Nandaramaya) ในบ้านเกิดของท่านเมื่อปี 1911 โดยมีพระอุปัชฌาย์คือพระทามหนะ ธัมมนันทะ เถโร (Daamahana Dhammananda Thero) และ พระเทนิยเย สีลานันทะ เถโร (Deniyaye Seelananda Thero) ก่อนที่ท่านจะอุปสมบทเข้าเป็นภิกษุในพุทธศาสนาในปี 1916 ที่โอลุคันโตตอุทกุเขปสีมา (Olu Gantota Udakukhepa Seema) ในพลังโคฑะ