stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฆาตกรรมล่องหน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของบูติค ฟิลเมส (ในภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล)
ฆาตกรรมล่องหน ที่เน็ตฟลิกซ์
ฆาตกรรมล่องหน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์

| โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์ |
| --- | --- |
โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์
ชื่อเกิด: โยฮันเนิส อัลเบร็ชท์ บลัสโควิทซ์
เกิด: 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1883(1883-07-10) พาเทิร์สวัลเดอ ราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน (ปัจจุบันคือบอลชายาโปเลียนา ประเทศรัสเซีย)
เสียชีวิต: 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948(1948-02-05) (64 ปี) เนือร์นแบร์ค บาวาเรีย ประเทศเยอรมนีในยึดครอง
รับใช้:  เยอรมนี (ถึง ค.ศ. 1918)  เยอรมนี (ถึง ค.ศ. 1933)  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: กองทัพบก
ประจำการ: ค.ศ. 1901–1945
ชั้นยศ: พลเอกอาวุโส
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: เหรียญกางเขนเหล็กอัศวินกางเขนเหล็กใบโอ๊กและดาบ
พลเอกอาวุโส โยฮันเนิส อัลเบร็ชท์ บลัสโควิทซ์ (เยอรมัน: Johannes Albrecht Blaskowitz) เป็นนายทหารบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและเป็นนายพลในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับเหรียญกางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็กประดับใบโอ๊กและดาบ
เขาได้เป็นผู้บัญชาการใหญ่ในการบุกครองโปแลนด์ใน ค.ศ. 1939–1940 เขาได้เขียนบันทึกหลายข้อความต่อไปยังกองบัญชาการทหารสูงสุดเยอรมันให้ประท้วงความโหดร้ายของเอ็สเอ็ส เขาถูกปลดออกแต่ถูกเรียกกลับมารับตำแหน่งอีกครั้ง ไม่มีการตั้งคำถามใด ๆ ต่อนโยบายของนาซี ข้อหาก่ออาชญากรรมสงครามในการพิจารณาคดีที่เนือร์นแบร์ค เขาได้ฆ่าตัวตายในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948
| ก่อนหน้า |  | โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ไม่มี; เป็นคนแรก |  | ผู้บัญชาการกลุ่มทัพ G   (8 พฤษภาคม 1944 – 20 กันยายน 1944) |  | พลเอกทหารยานเกราะ แฮร์มัน บัลค์ |
| พลเอกทหารยานเกราะ แฮร์มัน บัลค์ |  | ผู้บัญชาการกลุ่มทัพ G   (24 ธันวาคม 1944 – 29 มกราคม 1945) |  | โอเบอร์กรุพเพินฟือเรอร์ เพาล์ เฮาเซอร์ |
| พลเอกอาวุโส ควร์ท ชตูเด็นท์ |  | ผู้บัญชาการกลุ่มทัพ H   (30 มกราคม 1945 – 15 เมษายน 1945) |  | จอมพล แอ็นสท์ บุช |
| ด ค กพลเอกอาวุโสและพลเรือเอกอาวุโสแห่งนาซีเยอรมนี |
| --- | --- |
พลเอกอาวุโส (กองทัพบก):  วิลเฮ็ล์ม อาดัม  ฮันส์-เยือร์เกิน ฟ็อน อาร์นิม  ลูทวิช เบ็ค  โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์  เอดูอาร์ท ดีเทิล  ฟรีดริช ด็อลมัน  นิคโคเลาส์ ฟ็อน ฟัลเคินฮอสท์  โยฮันเนิส ฟรีสเนอร์  แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์  ฟรีดริช ฟร็อม  ไฮนทซ์ กูเดรีอัน  ควร์ท ฮาเซอ  ฟรันทซ์ ฮัลเดอร์  Kurt von Hammerstein-Equord  โยเซ็ฟ ฮาร์เพอ  ก็อทฮาร์ท ไฮน์รีตซี  วัลเทอร์ ไฮทซ์  คาร์ล ฮิลเพิร์ท  เอริช เฮิพเนอร์  คาร์ล-อาด็อล์ฟ ฮ็อลลิท  แฮร์มัน โฮท  ฮันส์-วาเล็นทีน ฮูเบอ  แอร์วีน เยเน็คเคอ  อัลเฟรท โยเดิล  เกออร์ค ลินเดอมัน  เอเบอร์ฮาร์ท ฟ็อน มัคเคินเซิน  แอร์ฮาร์ท เราส์  เกออร์ค-ฮันส์ ไรน์ฮาร์ท  Lothar Rendulic  ริชชาร์ท รูอ็อฟ  ฮันส์ ฟ็อน ซัลมูท  รูด็อล์ฟ ชมิท  อ็อยเกน ริทเทอร์ ฟ็อน โชเบิร์ท  อาด็อล์ฟ ชเตราส์  คาร์ล ชเตร็คเคอร์  Heinrich von Vietinghoff  วัลเทอร์ ไวส์  ควร์ท ไซทซ์เลอร์ 
พลเอกอาวุโส (กองทัพอากาศ):  Otto Deßloch  อุลริช เกราเอิร์ท  ฮันส์ เย็ชช็อนเน็ค  อัลเฟรท เค็ลเลอร์  กึนเทอร์ คอร์เทิน  Bruno Loerzer  อเล็คซันเดอร์ เลอร์  กึนเทอร์ รือเดิล  ควร์ท ชตูเด็นท์  ฮันส์-เยือร์เกิน ชตุมพฟ์  แอ็นสท์ อูเด็ท  ฮูแบร์ท ไวเซอ 
พลเรือเอกอาวุโส:  ค็อนราท อัลเบร็ชท์  แฮร์มัน เบิม  ร็อล์ฟ คาลส์  ฮันส์-เกออร์ค ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค  Oskar Kummetz  วิลเฮ็ล์ม มาร์ชัล  อัลเฟรท ซาลเว็ชเทอร์  อ็อทโท ชนีวินท์  อ็อทโท ชุลท์เซอ  Walter Warzecha  Karl Witzell 
เอ็สเอ็ส-โอเบิร์ช-กรุพเพินฟือเรอร์:  ควร์ท ดาลือเกอ  เซ็พ ดีทริช  เพาล์ เฮาเซอร์  ฟรันทซ์ ซาเวอร์ ชวาทซ์
กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์

| กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ |
| --- | --- |
มีส่วนร่วมในBattle of Karameh, สงครามกลางเมืองเลบานอน, สงครามกลางเมืองซีเรีย
ตราราชการของกองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์
ปฏิบัติการ: ค.ศ. 1964
กลุ่ม: กองกำลังปลดปล่อยประชาชน กองพันคอมมานโดที่ 329 (อียิปต์) กองพันที่ 411 (ซีเรีย) กองพันที่ 421 (อิรัก)
ผู้นำ: Wajih al-Madani Mohammad Tareq al-Khadraa
กำลังพล: 4,500 fighters
พันธมิตร:  As-Sa'iqa  กองบัญชาการใหญ่แนวร่วมประชาชน Fatah al-Intifada  กองทัพบกซีเรีย  กองทัพรัสเซีย
ปรปักษ์:  กองทัพอิสราเอล  กองทัพซีเรียเสรี  แนวร่วมอัลนุสเราะ  รัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์
กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ (Palestinian Liberation Army) เป็นกองกำลังทางทหารขององค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2507 เพื่อต่อสู้กับอิสราเอล ไม่เคยอยู่ภายใต้การควบคุมขององค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์อย่างแท้จริง แต่อยู่ภายใต้อิทธิพลของรัฐบาลที่หนุนหลังอยู่มากกว่า
ประวัติและโครงสร้าง

หลังจากก่อตั้งองค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์ที่นำโดยอะห์หมัด ชูเกยรี องค์กรนี้อยู่ภายใต้อิทธิพลของชาติอาหรับโดยเฉพาะรัฐบาลอียิปต์ที่นำโดยนัสเซอร์ ชาวปาเลสไตน์ไม่ได้ควบคุมองค์กรนี้อย่างแท้จริง จนกระทั่งยัสเซอร์ อาราฟัตที่มาจากกลุ่มฟาตะห์ปลดแอกการควบคุมของนัสเซอร์ได้ใน พ.ศ. 2511 – 2512 ซึ่งเป็นช่วงที่ชาติอาหรับพ่ายแพ้ในสงครามหกวัน และองค์กรติดอาวุธของปาเลสไตน์มีความสำคัญมากขึ้น
กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์มีกองทหารที่สำคัญสามส่วนคือ ไอยนฺ ญาลุตในอียิปต์ กายิดชียะห์ในอิรัก ต่อมาย้ายไปจอร์แดนเมื่อ พ.ศ. 2510 และฮัตตันในซีเรียเนื่องจากเป็นกองทัพขนาดใหญ่ กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์แบ่งย่อยเป็น 8 กองทัพ มีทหารทั้งหมดราว 12,000 คน ใน พ.ศ. 2511 ตั้งกองกำลังปลดปล่อยปาเลสไตน์เพื่อเป็นหน่วยคอมมานโดในการต่อต้านอิสราเอลในฉนวนกาซาที่อิสราเอลเข้ายึดครองเมื่อ 1 ปีก่อนหน้านั้น
กองทัพเหล่านี้มีทีมงานเป็นผู้อพยพชาวปาเลสไตน์ภายใต้การควบคุมของประเทศผู้ให้อาศัย ซึ่งใช้บริการของหน่วยติดอาวุธนี้แทน จริงๆแล้ว กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์อยู่ภายใต้การสั่งการของแผนกกองทัพขององค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์ แต่ในทางปฏิบัติไม่เคยควบคุมได้จริงๆ
ประวัติการจัดกลุ่ม

รัฐบาลที่สนับสนุนกองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์และใช้ประโยชน์จากกลุ่มนี้มากที่สุดคือซีเรีย ใน พ.ศ. 2513 ได้ส่งรถถังของกองทัพที่ทาสีใหม่ตามความต้องการของกองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ให้กองโจรปาเลสไตน์ในจอร์แดนระหว่างการต่อสู้ในเหตุการณ์กันยายนทมิฬ หลังจากเกิดแรงกดดันจากนานาชาติและการแทรกแซงทั้งจากสหรัฐและอิสราเอล ซีเรียจึงต้องถอนความช่วยเหลือ
ระหว่างสงครามประชาชนในเลบานอน ซีเรียใช้กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์เป็นตัวแทนแม้แต่ในการต่อต้านองค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์ กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ถูกทำลายเสียหายมากระหว่างการรุกรานเลบานอนภาคใต้ของอิสราเอลเมื่อ พ.ศ. 2525 และกลายเป็นการเริ่มต้นสงครามเลบานอน กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ในอียิปต์ถูกจัดกำลังในเลบานอนด้วยใน พ.ศ. 2519 หลังจากยัสเซอร์ อาราฟัต ได้บรรลุข้อตกลงกับอันวาร์ ซาดัต ประธานาธิบดีของอียิปต์ เพื่อปรับปรุงความสัมพันธ์ที่ถูกทำลายโดยความพยายามในการเจรจาสันติภาพกับอิสราเอลของซาดัต แต่หน่วยในอียิปต์ยังไม่มีความสำคัญเท่ากองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ที่ซีเรียสนับสนุน
กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ในปัจจุบัน

ทหารของกองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ได้มาเป็นกำลังสำคัญของกองกำลังป้องกันตัวแทนชาติปาเลสไตน์หลังจากการลงนามในข้อตกลงออสโลเมื่อ พ.ศ. 2536 เมื่อพวกเขาได้รับอนุมัติให้เข้าส่เขตปาเลสไตน์เพื่อมีหน้าที่ในการรักษาความปลอดภัยให้กับตัวแทนชาติปาเลสไตน์
กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของซีเรียอยู่ระหว่างการเปลี่ยนแปลง มีความร่วมมือกับกลุ่มชีอะหฺในองค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของซีเรีย แม้ว่าความสำคัญของทั้งสองกลุ่มจะน้อยลง กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์กำลังถูกสร้างใหม่ และผู้อพยพชาวปาเลสไตน์ในซีเรียอยู่ระหว่างการกำหนดความต้องการการบริการทางทหารของพวกตน แม้ว่าทีมงานทั้งหมดเป็นชาวปาเลสไตน์ แต่กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ยังอยู่นอกเหนือการควบคุมขององค์กรปลดปล่อยชาวปาเลสไตน์และอยู่ภายใต้อิทธิพลของกองทัพซีเรีย
ดูเพิ่ม

ความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล
ความขัดแย้งอิสราเอล–ปาเลสไตน์
กำลังความมั่นคงแห่งชาติปาเลสไตน์
รายชื่อกองกำลังในสงครามกลางเมืองซีเรีย
องค์กรที่มีลักษณะเดียวกัน:
กองทัพปลดปล่อยอาหรับ
Army of the Holy War
เอริช เฮิพเนอร์

| เอริช เฮิพเนอร์ |
| --- | --- |

เกิด: 14 กันยายน ค.ศ. 1886(1886-09-14) ฟรังค์ฟวร์ท ปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 8 สิงหาคม ค.ศ. 1944(1944-08-08) (57 ปี) ทัณฑสถานเพลิทเซินเซ เบอร์ลิน นาซีเยอรมนี
รับใช้:    เยอรมนี   เยอรมนี   ไรช์เยอรมัน 
แผนก/สังกัด: กองทัพบก
ประจำการ: 1905–1942
ชั้นยศ:  พลเอกอาวุโส
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก
พลเอกอาวุโส เอริช เฮิพเนอร์ (เยอรมัน: Erich Hoepner) เป็นนายทหารบกและเป็นนายพลเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นบุคคลสำคัญต่อสาขาเครื่องกลทหารและสงครามยานเกราะในช่วงต้น
เฮิพเนอร์เป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อยที่ 16 ในการบุกครองโปแลนด์และยุทธการที่ฝรั่งเศส และต่อมาได้เป็นผู้บัญชาการกลุ่มยานเกราะที่ 4 ในปฏิบัติการบาร์บาร็อสซาเพื่อรุกรานสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1941 หน่วยทหารในบัญชาของเขาทำงานอย่างใกล้ชิดร่วมกับหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินเพื่อปฏิบัติคำสั่งคอมมิสซาร์ (Kommissarbefehl) ซึ่งสั่งการให้ทหารเยอรมันสามารถประหารผู้ตรวจการทางการเมืองของกองทัพแดงทันทีเมื่อจับกุมตัวได้ กลุ่มยานเกราะของเฮิพเนอร์พร้อมกลุ่มยานเกราะที่ 3 ได้เป็นหน่วยรุกนำไปยังกรุงมอสโกในปฏิบัติการไต้ฝุ่น แต่ก็ไม่สามารถยึดเมืองหลวงของโซเวียตได้
ค.ศ. 1942 หน่วยทหารของเฮิพเนอร์ประจำอยู่ในรัสเซียนานเกินไปแล้ว จึงได้ขออนุญาตถอนทัพจากผู้บัญชาการกลุ่มทัพกลางคนใหม่–จอมพลกึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ จอมพลคลูเกอร์ขอนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับฮิตเลอร์เสียก่อน อย่างไรก็ตาม เฮิพเนอร์รู้ว่าฮิตเลอร์คงไม่ยอมจึงชิงถอนทัพก่อนทราบผล ฮิตเลอร์โกรธเฮิพเนอร์มากจึงสั่งปลดเขาจากกองทัพ ริบเงินบำนาญ และสิทธิ์การประดับเครื่องยศและเหรียญตราทั้งหมด เฮิพเนอร์จึงฟ้องร้องเป็นคดีความต่อศาลและชนะคดี ต่อมาเฮิพเนอร์เข้าไปมีส่วนร่วมในแผนลับ 20 กรกฎาเพื่อล้มรัฐบาลฮิตเลอร์ และถูกพิพากษาประหารชีวิตในปี 1944
ยูกิโนบุ ทัตสึ

นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
| ยูกิโนบุ ทัตสึ |
| --- | --- |
ชื่อท้องถิ่น: 龍 幸伸 
เกิด: ไม่ทราบ จังหวัดไซตามะ, ญี่ปุ่น 
อาชีพ: นักวาดการ์ตูน
สัญชาติ: ญี่ปุ่น 
แนว: โชเน็ง ลึกลับ เหนือธรรมชาติ แอคชั่น คอมเมดี้ โรแมนติก โรงเรียน
ผลงานที่สำคัญ: ดันดาดัน
ช่วงปีที่ทำงาน: 2010-ปัจจุบัน
ยูกิโนบุ ทัตสึ (ญี่ปุ่น: 龍 幸伸; โรมาจิ: Tatsu Yukinobu) เป็นนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง มีชื่อจริงว่า "ยูกิโนบุ ริว" และเกิดที่จังหวัดไซตามะ
ทัตสึถนัดเขียนการ์ตูนแนวแฟนตาชีผสมกับความลึกลับเหนือธรรมชาติและคอมเมดี้ ผลงานที่รู้จักกันดีมีชื่อว่า ดันดาดัน และ Renai Saibaihou เขาเปิดตัวในฐานะนักวาดมังงะครั้งแรกในนิตยสารโชเน็งมังงะรายเดือนชื่อ "Gekkan Shonen Magazin" (げっかんしょうねんマガジン) ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ผลงานนี้มีชื่อเรื่องว่า Seigi no Rokugou ต่อมาในปี 2010 จึงได้เขียนซีรีส์ดันดาดัน ซึ่งได้ตีพิมพ์ในนิตยสารของสำนักพิมพ์ชูเอชะ แล้วจึงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์+ ตั้งแต่ปี 2021 เขาให้สัมภาษณ์ว่าเขาอยากเขียนเรื่องราวที่ไร้สาระแต่เป็นไปในทางที่ดี
ประวัติ > ชีวิตในวัยเด็ก

ตั้งแต่เด็ก ๆ ริวก็มีพรสวรรค์ในการวาดภาพ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เรียนศิลปะในโรงเรียนหรือสถาบันสอนพิเศษใด ๆ ก็ตาม แต่เขาก็ได้รับรางวัลจากการวาดภาพเป็นบางครั้ง อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คิดจะเป็นนักเขียนการ์ตูนในตอนนั้น แม้ว่าเขาจะอ่านการ์ตูนอยู่บ้าง แต่ก็เพียงวาดรูปเป็นงานอดิเรกเหมือนการขีดเขียนทั่วไปเท่านั้น นอกจากนั้นเขายังเล่นเบสบอลในเวลาว่างด้วย ตั้งแต่ประถม เขาอ่านผลงานของเท็ตสึโระ คามิยามะ เรื่อง LAMPO-THE HYPERSONIC BOY- และมักจะวาดภาพเลียนแบบจากผลงานนั้น ซึ่งถือเป็นผลงานที่ริวชื่นชอบและได้รับอิทธิพลมาจากมาก เขายังยกย่องคามิยามะว่าเป็นนักเขียนที่เขาเคารพนับถือ แต่ในช่วงเวลานั้น เขาไม่ได้สนใจเรื่องลึกลับหรือโอคัลท์เท่าไหร่นัก
เมื่อเข้าสู่ช่วงมัธยมต้น ริวเริ่มสนใจการ์ตูนแนวบู๊หรือแอ็กชันที่มีความเร้าใจ โดยผลงานที่ชื่นชอบประกอบด้วย เบอร์เซิร์ก ของเค็นทาโร่ มิอุระ, อาร์ม หัตถ์เทพมืออสูร และ Spriggan ของเรียวจิ มินางาวะ, รวมถึง AKIRA ของคัตสึฮิโระ โอโตโมะ เขาชื่นชอบการอ่านเรื่องราวเหล่านี้และเชื่อมโยงกับตัวละครที่ปรากฏในเรื่อง อีกทั้งยังชื่นชอบนักวาดที่มีฝีมือและแสดงออกทางศิลปะผ่านภาพวาดได้อย่างชัดเจน
ประวัติ > ก่อนที่จะเดบิวต์

ในช่วงยุคน้ำแข็งทางเศรษฐกิจที่ทำให้หางานได้ยาก ริวจึงเริ่มทำงานพิเศษในร้านสะดวกซื้อ เมื่ออายุประมาณ 21 ปี เขาได้รับคำแนะนำจากผู้จัดการร้านที่เห็นว่าเขาวาดรูปเก่ง ว่าควรลองเป็นนักเขียนการ์ตูน นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ริวเริ่มวาดการ์ตูน เนื่องจากเขาชื่นชอบกันดั้ม เขาจึงเขียนการ์ตูนที่ใช้กันดั้มเป็นเนื้อหาโดยวาดด้วยปากกาลูกลื่นเป็นจำนวน 100 หน้า และนำไปเสนอให้กับ Gundam Ace ของสำนักพิมพ์KADOKAWA แม้ว่าผลงานจะถูกวิจารณ์อย่างหนัก แต่ด้วยฝีมือการวาดที่โดดเด่น เขาจึงได้รับการชักชวนให้เป็นผู้ช่วย
ริวเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยของโยชิโร ทาเคดะ ในสภาพการทำงานที่หนักหน่วง ต้องวาดภาพตั้งแต่เช้าสิบโมงจนถึงเช้าห้าโมงของวันถัดไป และบางครั้งต้องนอนข้างเครื่องถ่ายเอกสาร สำหรับริวที่ไม่เคยเรียนเกี่ยวกับการเขียนการ์ตูนมาก่อน นี่เป็นโอกาสที่ทำให้เขาได้เรียนรู้จากผู้ที่มีฝีมือในการวาดภาพมากมายในทีม โดยได้เรียนรู้ทุกอย่างตั้งแต่การใช้ปากกาหัวจุ่มไปจนถึงการลงสีทึบในงาน
ประวัติ > เดบิวต์ครั้งแรก

หลังจากทำงานเป็นผู้ช่วยและนำผลงานไปเสนอเป็นเวลาเกือบ 3 ปี ริวได้รับรางวัลชมเชยในรางวัลนักเขียนการ์ตูนหน้าใหม่ของนิตยสารเก็กกังโชเน็ง (ญี่ปุ่น: 月マガ新人漫画賞グランドチャレンジ) ของนิตยสาร เก็กกังโชเน็ง (สำนักพิมพ์โคดันชะ)  ในเดือนกันยายน ปี 2010 ขณะอายุ 25 ปี เขาเริ่มต้นการเดบิวต์ด้วยผลงานการ์ตูนเรื่อง Seigi no Roku-gou ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยในโลกไซเบอร์ของเด็กชายที่เป็นฮิคิโคโมริ (ผู้ที่เก็บตัวไม่ออกจากบ้าน) โดยตีพิมพ์ในนิตยสารฉบับเดียวกันนี้ อย่างไรก็ตาม ในเดือนเมษายน ปี 2011 ผลงานเรื่องนี้ถูกยกเลิกการตีพิมพ์ก่อนกำหนด
ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2013 ริวเริ่มต้นการตีพิมพ์เรื่องใหม่ชื่อ FIRE BALL! ซึ่งเป็นการ์ตูนเกี่ยวกับเบสบอลระดับมัธยมปลายในนิตยสารเล่มเดียวกัน แต่การ์ตูนเรื่องนี้ก็สิ้นสุดลงในปี 2014 เช่นกัน เมื่อความเห็นไม่ตรงกันกับบรรณาธิการประจำในขณะนั้น ริวเริ่มพิจารณานำผลงานไปเสนอให้กับนิตยสารอื่น
ประวัติ > เข้าสู่กลุ่มนิตยสาร "จัมป์"

ในเดือนมกราคม ปี 2015 ริวได้พิจารณานำผลงานไปลงในนิตยสารรายเดือน และคิดว่ากลุ่มนิตยสาร "จัมป์" น่าจะเหมาะสม เขาจึงโทรศัพท์ไปที่ Jump SQ. ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ และได้พบกับบรรณาธิการฮายาชิ ชิเฮอิ ผ่านการนำผลงานไปเสนอ หลังจากนั้น ริวได้มีผลงานแบบตอนเดียวจบในนิตยสารเล่มนี้ และแม้ว่า ฮายาชิ จะย้ายไปยัง โชเน็งจัมป์+ ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของนิตยสาร จัมป์ แต่ริวยังคงมีเป้าหมายที่จะตีพิมพ์ผลงานเป็นซีรีส์ใน นิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ แม้ว่าจะไม่สำเร็จก็ตาม
ในช่วงเวลานั้น ริวได้ทำงานเป็นผู้ช่วยให้กับยูจิ คากุ และทัตสึกิ ฟูจิโมโตะ ซึ่ง ฮายาชิ กล่าวว่าริวมีบุคลิกที่จริงจังและคิดมากอยู่เสมอ แต่การได้ทำงานร่วมกับทั้งสองคนที่เน้นสร้างผลงานตามความสนุกของตนเอง ทำให้ริวได้รับแรงบันดาลใจและพัฒนาความสามารถให้โดดเด่นขึ้น ในขณะเดียวกัน ริวก็ได้เสนอแนวคิดการ์ตูนสำหรับตีพิมพ์เป็นซีรีส์อยู่บ่อยครั้ง แต่ไม่เคยผ่านการคัดเลือกในที่ประชุม
ประวัติ > ช่วงที่ไม่สามารถวาดการ์ตูนได้

หลังจากโปรเจกต์ซีรีส์ใน Jump SQ. ไม่ผ่านการพิจารณา รวมถึงโปรเจกต์ "Kyonshi Mono" ที่ยื่นในช่วงฤดูร้อนปี 2019 ก็ถูกปฏิเสธเช่นกัน แม้ว่าโปรเจกต์ "Kyonshi Mono" จะเป็นผลงานที่ริวทุ่มเททุกอย่างที่มีอยู่ แต่ก็ยังไม่ผ่าน ทำให้เขารู้สึกหมดไฟและไม่สามารถวาดการ์ตูนต่อได้
ในช่วงนี้ ฮายาชิ ได้ให้กำลังใจริวโดยบอกให้เขาลองวาดอะไรก็ได้ตามใจชอบสักหนึ่งหน้า ริวจึงเปิดสมุดบันทึกไอเดียและพบข้อความเกี่ยวกับภาพยนตร์ ซาดาโกะ ปะทะ คายาโกะ ดุ..นรกแตก ที่เขาเขียนไว้ว่า "สนุกดีในแบบไร้สาระ" แม้ว่าเขาจะไม่ถนัดกับแนวสยองขวัญ แต่ริวก็นึกถึงความบันเทิงในหนังเรื่องนี้และคิดว่าน่าจะนำไปใช้ในการ์ตูนได้ ประโยคในหนังที่ว่า "ต้องใช้สิ่งลี้ลับมาต่อสู้กับสิ่งลี้ลับ" เป็นแรงบันดาลใจสำคัญในการสร้างเนื้อเรื่อง ดันดาดัน ที่ตัวละครใช้พลังของ "Turbo Baba" เพื่อต่อกรกับสิ่งเหนือธรรมชาติ
ประวัติ > การตีพิมพ์ซีรีส์ ดันดาดัน

ขณะวางแผนสำหรับ ดันดาดัน นั้น เรื่อง มนุษย์เลื่อยยนต์ ของ ฟูจิโมโตะ และ สุขาวดีอเวจี ของ คากุ กำลังเข้าสู่ช่วงสุดท้าย ซึ่งทำให้ริวต้องการช่วยทั้งสองจนจบงานก่อนเริ่มซีรีส์ใหม่ ดังนั้นเขาจึงใช้เวลาในการเตรียมผลงานนี้สำหรับการนำเสนอในที่ประชุม ภายหลังจากที่ไม่สามารถลงตีพิมพ์ใน Jump SQ. และ นิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ได้ ฮายาชิ จึงนำเสนอผลงานให้ โชเน็งจัมป์+ ซึ่งได้รับการตอบรับจากกองบรรณาธิการที่เล็งเห็นถึงศักยภาพของเขา และตัดสินใจที่จะลองเสี่ยงกับซีรีส์นี้ โดยได้รับการอนุมัติให้ตีพิมพ์ในที่ประชุมฤดูใบไม้ผลิปี 2020
ในเดือนเมษายน 2021 ซีรีส์ ดันดาดัน ซึ่งมีเนื้อหาต่อสู้แนวลึกลับเหนือธรรมชาติได้เริ่มต้นใน โชเน็งจัมป์+ ซีรีส์นี้ได้รับความสนใจอย่างมากในโซเชียลมีเดียทันที โดยทำสถิติเป็นซีรีส์แรกที่มียอดเข้าชมมากกว่า 1 ล้านครั้งภายในหนึ่งสัปดาห์สำหรับตอนแรก ๆ ต่อเนื่องกันถึง 3 ตอน จนกลายเป็นหนึ่งในซีรีส์หลักของแพลตฟอร์มนี้
ดันดาดัน ยังได้รับรางวัลที่สำคัญอีกหลายรางวัล ได้แก่ รางวัลอันดับสองในสาขาเว็บมังงะจาก Next Manga Awards 2021 อันดับหนึ่งใน Recommended Comics by Bookstore Staff 2022 และอันดับที่เจ็ดใน Manga Taisho 2022 อีกด้วย
ซีรีส์นี้มีกำหนดการสร้างเป็นอนิเมะในปี 2024 โดยมีสตูดิโอ ไซเอินซ์ซารุ เป็นผู้ผลิต
สไตล์การสร้างสรรค์

ดันดาดัน ใช้ธีมเรื่องราวแนวลึกลับและสิ่งเร้นลับ นักเขียน ยูสึเกะ โคบายาชิ กล่าวว่างานนี้เต็มไปด้วยภาพที่สื่อถึงความแปลกประหลาดและความเข้มข้นที่วาดออกมาได้อย่างทรงพลัง รวมถึงบรรยากาศที่ไม่เคร่งเครียดเกินไป ซึ่งช่วยให้เนื้อเรื่องมีความยืดหยุ่นและน่าติดตามมากขึ้น ในคอลัมน์วิจารณ์มังงะของ หนังสือพิมพ์ซันเคอิ ยังได้ชื่นชมในความละเอียดของภาพและการใช้ช่องในการเล่าเรื่องที่ยอดเยี่ยม โดยเฉพาะฉากต่อสู้ที่วาดออกมาได้คมชัดและสะท้อนถึงความคิดสร้างสรรค์ของผู้เขียน ที่ทำให้ผู้อ่านประหลาดใจกับการเล่าที่เหนือความคาดหมายในแต่ละตอน
นักเขียน นาการะ เรอิจิ กล่าวว่าสไตล์การเล่าเรื่องของริวเน้นการพัฒนาสถานการณ์ในมุมมองที่ดูเหมือนมีระยะห่างเล็กน้อย ซึ่งช่วยเน้นให้ความสมจริงของเหล่าสัตว์ประหลาดที่มีความซับซ้อนของรายละเอียดในการวาดภาพได้ดี นอกจากนี้ นักวาดภาพ ยามานากะ โคเท็ตสึ ยังได้เปรียบเทียบถึงบทสนทนาในเรื่องว่าเหมือนมีวิญญาณซ่อนอยู่ในคำพูด ขณะที่นิตยสาร Mu ระบุว่าผลงานนี้เต็มไปด้วยองค์ประกอบลึกลับมากมาย เช่น ยูเอฟโอ คำสาป พลังจิต และตำนานเมือง ซึ่งรวมไว้ในเรื่องเดียวอย่างครบถ้วน
การสร้างสรรค์มังงะ

ริวได้รับแรงบันดาลใจจากการจัดแสดง Pixar Exhibition ทำให้เขาเริ่มใช้บอร์ดภาพเพื่อสร้างภาพรวมให้ตัวเองและบรรณาธิการเข้าใจถึงภาพลักษณ์ที่เขาต้องการนำเสนอ อย่างไรก็ตาม ในการสร้าง ดันดาดัน เขาละทิ้งบอร์ดภาพและพล็อต แล้วเริ่มร่างเนื้อเรื่องทันทีตามอารมณ์ โดยทำงานร่วมกับบรรณาธิการ ฮายาชิ อย่างใกล้ชิดผ่านการสนทนาที่ผ่อนคลายเพื่อระดมความคิดกัน
ริวให้ความสำคัญกับความสมจริงของตัวละคร โดยตั้งใจให้คำพูดและการกระทำสะท้อนถึงลักษณะของแต่ละตัวละครอย่างเป็นธรรมชาติ นอกจากนี้เขายังเน้นการจัดโครงสร้างกรอบภาพเพื่อสร้างอารมณ์ที่กระชับ และเพิ่มความเข้มข้นในบางฉาก เขาใช้ G-pen ของ Zebra เป็นอุปกรณ์ที่สำคัญในการแสดงความแข็งแกร่งและละเอียดอ่อนในฉากการเปิดหน้า ซึ่งเขาถือว่าเป็นสิ่งสำคัญแม้ว่ามังงะจะถูกอ่านบนสมาร์ทโฟน
ริวยังมีแนวคิดว่าความหลอนและความขบขันมีความใกล้เคียงกัน จึงได้สร้าง ดันดาดัน โดยต้องการให้มีความขบขันแบบที่ซ่อนอยู่ในเรื่องราวหลอน ๆ เช่นเดียวกับผลงานของ จุนจิ อิโตะ อย่าง โทมิเอะ และมังงะนี้ยังมีทีมผู้ช่วย 5 คนที่ช่วยสนับสนุนการสร้างสรรค์เรื่องนี้
คำวิจารณ์

ทัตสึกิ ฟูจิโมโตะ นักวาดมังงะชื่อดังชื่นชมฝีมือการวาดของริว โดยในปี 2022 เขาระบุว่า ริวเป็นหนึ่งในนักวาดมังงะที่มีฝีมือดีที่สุดในกลุ่มมังงะโชเน็ง ณ เวลานั้น ยูจิ คากุ ก็ยืนยันเช่นกันว่า เขาคือคนที่มีฝีมือการวาดภาพที่สูงที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา
เคสุเกะ อาโอกิ นักเขียนอิสระกล่าวว่า ริวสามารถถ่ายทอดบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความละเอียดและมิติในระยะไกลได้อย่างยอดเยี่ยม สร้างฉากที่มีพลังและน่าตื่นตาตื่นใจ บรรณาธิการของริวคือ ฮายาชิ กล่าวว่าฝีมือการวาดภาพของเขานั้น "น่าทึ่งอย่างเกินขีดจำกัด" และเป็นที่สนใจในหมู่นักวาดด้วยกัน
นักวิจารณ์คนอื่น ๆ ก็ชื่นชมสไตล์การวาดของริว อากาเนะ คามินาริ บรรณาธิการจากนิตยสาร FEEL YOUNG กล่าวว่างานของริวมีความดึงดูดให้ผู้อ่านรู้สึก "หวาดกลัวแต่ก็น่าอ่าน" ในขณะที่ ชูเฮ ชิโยดะ บรรณาธิการจาก Manga ONE ของ โชงากูกัง ระบุว่า ดันดาดัน มีการวาดที่ "เรียบง่ายแต่น่าดึงดูด" และเป็นงานที่ยอดเยี่ยมในการถ่ายทอดเรื่องราวในแบบที่ครอบคลุมทุกกลุ่มผู้อ่าน
บุคลิก

ริวมีบุคลิกที่มักวิตกกังวลได้ง่าย เขาเล่าว่ามักอยากรู้ปฏิกิริยาต่อผลงานที่เขาวาด จึงมีการเสิร์ชหาความคิดเห็นเกี่ยวกับผลงานของตนเองเป็นประจำ
สิ่งที่เขาชื่นชอบรวมถึงหนังสือภาพโดย โทรุ นาริตะ ผู้ซึ่งออกแบบตัวละครใน อุลตร้าแมน โดยริวระบุว่าชื่นชอบ “ความสมจริง” ในดีไซน์ของ นาริตะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวละคร เอเลี่ยน บัลตัน เป็นตัวโปรดของเขา และยอมรับว่า มนุษย์ดาวเซอร์โป ใน ดันดาดัน ได้รับอิทธิพลจากผลงานของ นาริตะ เป็นอย่างมาก
มังงะที่สร้างความประทับใจให้เขาและสามารถอ่านซ้ำได้หลายครั้งคือ เบอร์เซิร์ก ของ เค็นตาโร มิอูระ โดยเขากล่าวว่า "ไม่มีมังงะเรื่องใดที่ทำให้ผมอ่านซ้ำได้มากขนาดนี้"
ผลงาน

Seigi no Rokugou สำนักพิมพ์โคดันชะ (เดือนตุลาคม 2010 จนถึงฉบับเดือนพฤษภาคม 2011)
FIRE BALL! สำนักพิมพ์โคดันชะ (นิตยสารโชเน็งรายเดือนฉบับกุมภาพันธ์ 2013 - สิงหาคม 2014)
Renai Saibaihou สำนักพิมพ์ชูเอชะ (นิตยสารจัมป์สแควร์ ฉบับซัมเมอร์ปี 2015)
Kamisama no iru machi เรื่องสั้นตอนเดียวจบ สำนักพิมพ์ชูเอชะ (จัมป์สแควร์ ฉบับเดือนฤดูใบไม้ร่วงปี 2015)
Yamada Kiki Ippatsu เรื่องสั้นตอนเดียวจบ สำนักพิมพ์ชูเอชะ (โชเน็งจัมป์+ เดือนเมษายน 2019)
ดันดาดัน นิตยสารโชเน็งจัมป์+ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ (ฉบับเดือนเมษายน 2021 – ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูกิโนบุ ทัตสึ (แอค @TatuYukinobu) บน ทวิตเตอร์ทางการ
ยูกิโนบุ ทัตสึ รายชื่อสารานุกรมของAnime News Network
ฟรีดริช ฟร็อม

| ฟรีดริช ฟร็อม |
| --- | --- |
ฟร็อมในปีค.ศ. 1940
เกิด: 8 ตุลาคม ค.ศ. 1888(1888-10-08) เบอร์ลิน, ราชอาณาจักรปรัสเซีย
เสียชีวิต: 12 มีนาคม ค.ศ. 1945(1945-03-12) (56 ปี) เรือนจำบรันเดินบวร์ค-เกอร์เดิน, รัฐบรันเดินบวร์ค, นาซีเยอรมนี
รับใช้:  จักรวรรดิเยอรมัน (ถึง ค.ศ. 1918)  สาธารณรัฐไวมาร์ (ถึง ค.ศ. 1933)  นาซีเยอรมนี
แผนก/สังกัด: แวร์มัคท์
ชั้นยศ: พลเอกอาวุโส (Generaloberst)
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: กางเขนเหล็กกางเขนอัศวิน
พลเอกอาวุโส ฟรีดริช วิลเฮล์ม วัลเดอมาร์ ฟร็อม (เยอรมัน: Friedrich Wilhelm Waldemar Fromm) เป็นนายทหารบกเยอรมัน เข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในยศร้อยโท ต่อมาเมื่อพรรคนาซีขึ้นสู่อำนาจ ฟร็อมได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการกำลังสำรอง ในช่วงปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา ฟร็อมซึ่งมีตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกำลังสำรอง ก็เป็นหนึ่งในผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในกองทัพ เขามีส่วนรู้เห็นถึงแผนลับ 20 กรกฎาคมและปฏิบัติการวัลคือเรอ แต่เมื่อแผนการล้มเหลว ฟร็อมได้สั่งประหารชีวิตผู้สมคบคิดหลายคนเพื่อปิดปากไม่ให้พาดพิงมาถึงตน แต่กระนั้น วันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 เขาถูกจับกุมและถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่ผิดพลาดร้ายแรง ฟร็อมถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1945
ทอม วิลคินสัน นักแสดงชาวอังกฤษ รับบทเป็นนายพลฟร็อม ในภาพยนตร์ ยุทธการดับจอมอหังการ์อินทรีเหล็ก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟรีดริช ฟร็อม
| ก่อนหน้า |  | ฟรีดริช ฟร็อม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พลเอกทหารราบ โยอาคิม ฟอน ชตึพนาเกิล |  | ผู้บัญชาการกำลังสำรอง  (1 กันยายน 1939 - 20 กรกฎาคม 1944) |  | ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ |
| ด ค กพลเอกอาวุโสและพลเรือเอกอาวุโสแห่งนาซีเยอรมนี |
| --- | --- |
พลเอกอาวุโส (กองทัพบก):  วิลเฮ็ล์ม อาดัม  ฮันส์-เยือร์เกิน ฟ็อน อาร์นิม  ลูทวิช เบ็ค  โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์  เอดูอาร์ท ดีเทิล  ฟรีดริช ด็อลมัน  นิคโคเลาส์ ฟ็อน ฟัลเคินฮอสท์  โยฮันเนิส ฟรีสเนอร์  แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์  ฟรีดริช ฟร็อม  ไฮนทซ์ กูเดรีอัน  ควร์ท ฮาเซอ  ฟรันทซ์ ฮัลเดอร์  Kurt von Hammerstein-Equord  โยเซ็ฟ ฮาร์เพอ  ก็อทฮาร์ท ไฮน์รีตซี  วัลเทอร์ ไฮทซ์  คาร์ล ฮิลเพิร์ท  เอริช เฮิพเนอร์  คาร์ล-อาด็อล์ฟ ฮ็อลลิท  แฮร์มัน โฮท  ฮันส์-วาเล็นทีน ฮูเบอ  แอร์วีน เยเน็คเคอ  อัลเฟรท โยเดิล  เกออร์ค ลินเดอมัน  เอเบอร์ฮาร์ท ฟ็อน มัคเคินเซิน  แอร์ฮาร์ท เราส์  เกออร์ค-ฮันส์ ไรน์ฮาร์ท  Lothar Rendulic  ริชชาร์ท รูอ็อฟ  ฮันส์ ฟ็อน ซัลมูท  รูด็อล์ฟ ชมิท  อ็อยเกน ริทเทอร์ ฟ็อน โชเบิร์ท  อาด็อล์ฟ ชเตราส์  คาร์ล ชเตร็คเคอร์  Heinrich von Vietinghoff  วัลเทอร์ ไวส์  ควร์ท ไซทซ์เลอร์ 
พลเอกอาวุโส (กองทัพอากาศ):  Otto Deßloch  อุลริช เกราเอิร์ท  ฮันส์ เย็ชช็อนเน็ค  อัลเฟรท เค็ลเลอร์  กึนเทอร์ คอร์เทิน  Bruno Loerzer  อเล็คซันเดอร์ เลอร์  กึนเทอร์ รือเดิล  ควร์ท ชตูเด็นท์  ฮันส์-เยือร์เกิน ชตุมพฟ์  แอ็นสท์ อูเด็ท  ฮูแบร์ท ไวเซอ 
พลเรือเอกอาวุโส:  ค็อนราท อัลเบร็ชท์  แฮร์มัน เบิม  ร็อล์ฟ คาลส์  ฮันส์-เกออร์ค ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค  Oskar Kummetz  วิลเฮ็ล์ม มาร์ชัล  อัลเฟรท ซาลเว็ชเทอร์  อ็อทโท ชนีวินท์  อ็อทโท ชุลท์เซอ  Walter Warzecha  Karl Witzell 
เอ็สเอ็ส-โอเบิร์ช-กรุพเพินฟือเรอร์:  ควร์ท ดาลือเกอ  เซ็พ ดีทริช  เพาล์ เฮาเซอร์  ฟรันทซ์ ซาเวอร์ ชวาทซ์
หม่อมราชวงศ์เฉลิมชาตรี ยุคล

| หม่อมราชวงศ์เฉลิมชาตรี ยุคล |
| --- | --- |
เกิด: 28 กันยายน พ.ศ. 2528 (39 ปี)
อาชีพ: ผู้กำกับ ,ผู้สร้างรายการอินเทอร์เน็ตทีวี
หม่อมราชวงศ์เฉลิมชาตรี ยุคล ชื่อเล่น คุณชายอดัม เป็นโอรสในหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล และหม่อมกมลา ยุคล ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2528 จบการศึกษาด้านการสร้างภาพยนตร์จากประเทศออสเตรเลีย ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการฝ่ายคอนเทนต์ Viu บริษัท พีซีซีดับเบิลยู โอทีที (ประเทศไทย) จำกัด
เป็นประธานคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนและพัฒนาซอฟต์พาวเวอร์ด้านภาพยนตร์และกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการลิขสิทธิ์ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน
ม.ร.ว.เฉลิมชาตรีรับหน้าที่เป็นผู้กำกับกองสามของภาพยนตร์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภายหลังปิดกล้อง ได้ดูแลงานด้านสื่ออินเทอร์เน็ต เว็บไซต์ภาพยนตร์ ลิขสิทธิ์สินค้า การ์ดเกมส์ หนังสือปูมเบื้องหลัง ตลอดจนสื่อสนับสนุนภาพยนตร์ (Promotional Merchandise) ทุกชนิด
ปัจจุบันได้รับเป็นวิทยากรพิเศษให้แก่มหาวิทยาลัยชั้นนำ อาทิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ  มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (เอแบค) เป็นต้น โดยรับหน้าที่บรรยายเทคนิคการสร้างภาพยนตร์ รวมถึงรายละเอียดที่ปรากฏในพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. 2551 อีกด้วย
นอกจากนี้ ม.ร.ว.เฉลิมชาตรี ยังได้เปิดให้บริการเว็บไซต์ FuKDuK (ฟุ๊คดุ๊ค) หรือ fukduk.tv เก็บถาวร 2010-01-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน บริการทีวีที่มีช่องรายการของตัวเองผ่านระบบอินเทอร์เน็ต เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2550 และจัดรายการวิทยุเป็นประจำอยู่ที่คลื่นความคิด F.M. 96.5 Mhz ในเครือข่ายขององค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อสมท.)
กำกับภาพยนตร์

พ.ศ. 2556 สารวัตรหมาบ้า สมชาย, คริสตัล, โน้ต, ชลัฏ, ปิยธิดา
พ.ศ. 2558 ผีห่าอโยธยา พงศกร, ซอนญ่า
กำกับทีวีซีรีส์

พ.ศ. 2560 ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ภาคองค์ประกันหงสา
พ.ศ. 2560 ตีสามเดอะซีรีส์ ตอน Viral Vlogger
พ.ศ. 2561 ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ภาคประกาศอิสรภาพ
พ.ศ. 2562 ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ภาคศึกบ้านสระเกศ
พ.ศ. 2565 Remember 15
กำกับภาพยนตร์สั้น

พ.ศ. 2559 ไทยนิยม ตอน ก้าว
พ.ศ. 2559 ทศพิธธรรมราชา ตอน บริจาค