stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะคอร์

| The Corre |
| --- | --- |

กลุ่ม
สมาชิก: Ezekiel Jackson Heath Slater Justin Gabriel Wade Barrett 
เปิดตัว: January 14, 2011
แตกกลุ่ม: June 10, 2011
ช่วงที่ ปรากฏตัว: 2011
สมาคม: WWE
เดอะคอร์ (The Corre) ประกอบด้วย เวด บาร์เร็ตต์, อีซีคีล แจ็กสัน, ฮีท สเลเตอร์ และจัสติน เกเบรียล กลุ่มทีมมวยปล้ำฝ่ายอธรรมสังกัดWWE กลุ่มนี้ไม่มีหัวหน้าทีมแต่ทุกคนมีความเท่าเทียมกัน
กลุ่มเดอะคอร์ได้เปิดตัวครั้งแรกวันที่ 14 มกราคม 2011 โดยเวด บาร์เร็ตต์ได้มาก่อกวนการปล้ำของบิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์แค้นมาก จึงไปขอท้าเจอกับบาร์เร็ตต์ในสแมคดาวน์ แต่แมตช์จบลงแบบไม่มีผลการตัดสิน เพราะฮีท สเลเตอร์ กับจัสติน เกเบรียล ออกมาช่วยบาร์เร็ตต์รุมเล่นงานบิ๊กโชว์ และยังมีอีซีคีล แจ็กสันออกมาช่วยอีกคน ต่อมาบาร์เร็ตต์ได้ตั้งชื่อกลุ่มว่าเดอะคอร์ โดยกลุ่มนี้ไม่มีหัวหน้าทีม แต่มีความเท่าเทียมกันทุกคน ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) บาร์เร็ตต์ได้ปล้ำแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้ายกลายเป็นเอดจ์ เจ้าของแชมป์ป้องกันไว้ได้ ในสแมคดาวน์ บาร์เร็ตต์ได้เอาชนะโคฟี คิงส์ตัน และคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลเป็นสมัยแรก ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 กลุ่มเดอะคอร์แพ้ทีมบิ๊กโชว์, เคน, ซานติโน มาเรลลา และโคฟี คิงส์ตัน ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) บาร์เร็ตต์และอีซีคีลได้ชิงแชมป์แท็กทีม WWE กับบิ๊กโชว์และเคนในลัมเบอร์แจ็ก แต่ไม่สำเร็จ ต่อมาอีซีคีลได้มีปัญหากับสมาชิกเดอะคอร์และออกจากกลุ่มไป ในสแมคดาวน์ (10 มิถุนายน 2011) กลุ่มเดอะคอร์ก็ได้แตกทีมกัน
ผลงาน

World Wrestling Entertainment/WWE
WWE Intercontinental Championship (1 time) – Barrett
WWE Tag Team Championship (2 times) – Slater and Gabriel
เขตยานนาวา

สำหรับยานนาวาในความหมายอื่น ดูที่ ยานนาวา (แก้ความกำกวม)
| เขตยานนาวา |
| --- | --- |
เขต
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khet Yan Nawa
สะพานภูมิพลในยามค่ำคืน
คำขวัญ: สะพานสวย วัดงาม นามกระเดื่อง เรืองอุตสาหกรรม
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตยานนาวา
พิกัด: 13°41′49″N 100°32′35″E﻿ / ﻿13.69694°N 100.54306°E﻿ / 13.69694; 100.54306
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 16.662 ตร.กม. (6.433 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 73,416 คน
 • ความหนาแน่น: 4,406.19 คน/ตร.กม. (11,412.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10120
รหัสภูมิศาสตร์: 1012
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 209/1 ซอยนราธิวาสราชนครินทร์ 28 ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ แขวงช่องนนทรี เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร 10120
เว็บไซต์: www.bangkok.go.th/yannawa
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ยานนาวา เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพทั่วไปเป็นแหล่งการค้า การบริการ และแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก
ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตยานนาวาตั้งอยู่บริเวณทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาหรือฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตสาทรและเขตคลองเตย มีถนนจันทน์ คลองช่องนนทรี ถนนจันทน์เก่า ถนนนางลิ้นจี่ ถนนเย็นอากาศ ซอยเชื้อเพลิง 4 (ศรีรุ้ง) ขอบทางรถไฟสายแม่น้ำฟากตะวันออก และแนวเส้นตรงที่ต่อจากปลายทางรถไฟสายแม่น้ำไปบรรจบกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพระประแดง (จังหวัดสมุทรปราการ) มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพระประแดง (จังหวัดสมุทรปราการ) และเขตราษฎร์บูรณะ มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตบางคอแหลมและเขตสาทร มีคลองบางมะนาว ถนนรัชดาภิเษก แนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเขตยานนาวากับเขตบางคอแหลม และถนนสาธุประดิษฐ์เป็นเส้นแบ่งเขต
ประวัติศาสตร์

แต่เดิมบริเวณยานนาวา (รวมสาทรและบางคอแหลม) มีชื่อเรียกว่า "บ้านทะวาย" เนื่องจากมีชาวเมืองทวายอาศัยอยู่จำนวนมาก เมื่อมีการปรับปรุงการปกครองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บริเวณนี้จึงได้รับการจัดตั้งเป็น อำเภอบ้านทะวาย ขึ้นอยู่กับจังหวัดพระประแดง ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ย้ายมาขึ้นกับจังหวัดพระนคร ส่วนการเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอยานนาวานั้นเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2482 ในสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้มีนโยบายชาตินิยม แต่เนื่องจากชื่อบ้านทะวายมีสำเนียงเป็นภาษาต่างด้าว จึงได้มีการเปลี่ยนชื่ออำเภอนี้เป็น อำเภอยานนาวา ตามชื่อวัดในพื้นที่แทน
ภายหลังได้มีการรวมจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนครเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรีและเปลี่ยนเป็นกรุงเทพมหานคร แบ่งเป็นเขตและแขวงแทนอำเภอและตำบล อำเภอยานนาวาจึงเปลี่ยนฐานะเป็น เขตยานนาวา มีพื้นที่การปกครอง 8 แขวง ได้แก่ แขวงยานนาวา แขวงทุ่งวัดดอน แขวงทุ่งมหาเมฆ (ปัจจุบันอยู่ในเขตสาทร) แขวงช่องนนทรี แขวงบางโพงพาง (ปัจจุบันอยู่ในเขตยานนาวา) แขวงบางโคล่ แขวงบางคอแหลม และแขวงวัดพระยาไกร (ปัจจุบันอยู่ในเขตบางคอแหลม)
ต่อมาพื้นที่เขตยานนาวามีความเจริญและมีประชากรหนาแน่นขึ้นมาก พื้นที่บางแห่งอยู่ไกลจากสำนักงานเขต กรุงเทพมหานครจึงจัดตั้งสำนักงานเขตยานนาวา สาขา 1 (แขวงยานนาวา) และสำนักงานเขตยานนาวา สาขา 2 (แขวงบางคอแหลม) ขึ้นดูแลพื้นที่บางส่วนใน พ.ศ. 2532 และได้ยกฐานะเป็นสำนักงานเขตสาทรและสำนักงานเขตบางคอแหลมในปีเดียวกัน ส่วนวัดยานนาวาและแขวงยานนาวาซึ่งเป็นที่มาของชื่อเขตนั้น ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่เขตสาทร
การแบ่งเขตการปกครอง

เขตยานนาวาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง ได้แก่
| หมาย เลข | อักษรไทย | อักษรโรมัน | พื้นที่  (ตร> กม.) | จำนวนประชากร  (ธันวาคม 2566) | ความหนาแน่นประชากร  (ธันวาคม 2566) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3. | ช่องนนทรี | Chong Nonsi | 9.984 | 46,398 | 4,647.24 |  |
| 4. | บางโพงพาง | Bang Phongphang | 6.678 | 27,018 | 4,045.82 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 16.662 | 73,416 | 4,406.19 |  |
หมายเลขที่หายไปปัจจุบันคือแขวงในเขตสาทรและเขตบางคอแหลม
ประชากร

| สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตยานนาวา> ปี (พ.ศ.) | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตยานนาวา> ประชากร | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตยานนาวา> การเพิ่มและการลด |
| --- | --- | --- |
| 2535 | 100,813 | ไม่ทราบ |
| 2536 | 100,405 | -408 |
| 2537 | 99,019 | -1,386 |
| 2538 | 96,395 | -2,624 |
| 2539 | 95,059 | -1,336 |
| 2540 | 94,223 | -836 |
| 2541 | 94,019 | -204 |
| 2542 | 93,774 | -245 |
| 2543 | 93,403 | -371 |
| 2544 | 93,032 | -371 |
| 2545 | 92,649 | -383 |
| 2546 | 92,110 | -539 |
| 2547 | 88,977 | -3,133 |
| 2548 | 88,556 | -421 |
| 2549 | 88,383 | -173 |
| 2550 | 88,061 | -322 |
| 2551 | 87,386 | -675 |
| 2552 | 85,789 | -1,597 |
| 2553 | 84,286 | -1,503 |
| 2554 | 82,481 | -1,805 |
| 2555 | 81,529 | -952 |
| 2556 | 81,162 | -367 |
| 2557 | 80,843 | -319 |
| 2558 | 80,211 | -632 |
| 2559 | 79,574 | -637 |
| 2560 | 78,797 | -777 |
| 2561 | 78,031 | -766 |
| 2562 | 77,814 | -217 |
| 2563 | 76,564 | -1,250 |
| 2564 | 75,076 | -1,488 |
| 2565 | 74,114 | -962 |
| 2566 | 73,416 | -698 |
การขนส่ง

ถนนพระรามที่ 3
ถนนรัชดาภิเษก
ถนนนราธิวาสราชนครินทร์
ถนนสาธุประดิษฐ์
ถนนนางลิ้นจี่
ถนนเย็นอากาศ
ถนนจันทน์
ถนนยานนาวา (สาธุประดิษฐ์–พระรามที่ 3)
ถนนวงแหวนอุตสาหกรรม
ทางพิเศษเฉลิมมหานคร
ถนนจันทน์เก่า
ถนนเชื้อเพลิง
ซอยสาธุประดิษฐ์ 58 (ประดู่)
สะพานพระราม 9 เชื่อมเขตยานนาวากับเขตราษฎร์บูรณะ
สะพานทศมราชัน เชื่อมเขตยานนาวากับเขตราษฎร์บูรณะ
สะพานภูมิพล 1 เชื่อมเขตยานนาวากับอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สำนักงานเขตยานนาวา
เว็บไซต์กรุงเทพมหานคร: แหล่งท่องเที่ยวในเขตยานนาวา เก็บถาวร 2005-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่เขตยานนาวา เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เขตยานนาวา
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°41′46″N 100°32′35″E﻿ / ﻿13.696°N 100.543°E﻿ / 13.696; 100.543
| ด ค กเขตในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งธนบุรี |  คลองสาน  จอมทอง  ตลิ่งชัน  ทวีวัฒนา  ทุ่งครุ  ธนบุรี  บางกอกน้อย  บางกอกใหญ่  บางขุนเทียน  บางแค  บางบอน  บางพลัด  ภาษีเจริญ  ราษฎร์บูรณะ  หนองแขม  |  |
| ฝั่งพระนคร |  คลองเตย  คลองสามวา  คันนายาว  จตุจักร  ดอนเมือง  ดินแดง  ดุสิต  บางกะปิ  บางเขน  บางคอแหลม  บางซื่อ  บางนา  บางรัก  บึงกุ่ม  ปทุมวัน  ประเวศ  ป้อมปราบศัตรูพ่าย  พญาไท  พระโขนง  พระนคร  มีนบุรี  ยานนาวา  ราชเทวี  ลาดกระบัง  ลาดพร้าว  วังทองหลาง  วัฒนา  สวนหลวง  สะพานสูง  สัมพันธวงศ์  สาทร  สายไหม  หนองจอก  หลักสี่  ห้วยขวาง  |  |
ถนนพระรามที่ 3
อีริก โลแมกซ์

| อีริก เจ>  โลแมกซ์ |
| --- | --- |
เกิด: อีริก ซูเทอร์แลนด์ โลแมกซ์ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1919(1919-05-30) เอดินบะระ สกอตแลนด์
เสียชีวิต: 8 ตุลาคม ค.ศ. 2012(2012-10-08) (93 ปี) เบริก-อะพอน-ทวีด อังกฤษ
สัญชาติ: บริติช
อาชีพ: เจ้าหน้าที่นายทหาร, นักเขียน
มีชื่อเสียงจาก: The Railway Man
อีริก ซูเทอร์แลนด์ โลแมกซ์ (30 พฤษภาคม ค.ศ. 1919 – 8 ตุลาคม ค.ศ. 2012) เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารแห่งกองทัพบกบริติช ที่ถูกส่งไปยังค่ายเชลยศึกสงครามของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1942 เขาได้เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับหนังสือของเขา, The Railway Man เกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาในช่วงก่อน, ระหว่าง และหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งได้ชนะเลิศในการรับรางวัล NCR Book และ PEN/Ackerley Prize
ช่วงชีวิตแรก

โลแมกซ์ เกิดในเอดินบะระ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1919 เขาได้ลาออกจากรอยัลไฮสคูล, เอดินบะระ ตอนอายุ 16 ปี ภายหลังจากการเข้าร่วมชิงงานบริการพลเรือนและได้รับการว่าจ้างงานในที่ทำการไปรษณีย์ เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1936 เขาได้กลายเป็นสเมียนการเรียงลำดับข้อมูลและเจ้าหน้าที่การสื่อสาร(telegraphist)ในเอดินบะระ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1937 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นระดับชั้นธุรการ
รับใช้ในกองทัพ

ในปี ค.ศ. 1939 ตอนอายุ 19 ปี โลแมกซ์ได้เข้าร่วมเหล่าทหารสื่อสาร (Royal Corps of Signals) ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สองที่กำลังร้อนระอุขึ้น ในเวลาต่อมาก็ได้เข้าไปฝึกอบรมเจ้าหน้าที่นายร้อยทหารที่ 152 เขาได้รับหน้าที่เป็นร้อยตรี เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1940 เขาได้รับหมายเลขบริการ 165340 เขาได้เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารการสื่อสารวิทยุที่จะเข้าไปประจำการในกรมทหารภาคสนามที่ห้า, กองปืนใหญ่
ในฐานะที่เป็นร้อยตรี เขาได้ถูกจับกุมโดยทหารญี่ปุ่นภายหลังจากการยอมจำนนที่สิงคโปร์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 เขาพร้อมกับเชลยศึกแห่งตะวันออกไกล (Far East Prisoners Of War-FEPOW) คนอื่น ๆ ได้ถูกบีบบังคับให้เดินขบวนทางเท้าไปยังเรือนจำจางี จากนั้นเขาได้ถูกพาตัวไปที่จังหวัดกาญจนบุรี ประเทศไทย และถูกบังคับให้สร้างเส้นทางรถไฟสายพม่า ในปี ค.ศ. 1943 เขาและเชลยคนอื่นๆอีกห้าคนได้ถูกทรมานโดยพวกสารวัตรทหารญี่ปุ่นคือ เค็นเปย์ไท  และตั้งข้อกล่าวหาว่า "ทำการเคลื่อนไหวในการต่อต้านญี่ปุ่น" ภายหลังจากวิทยุที่ซ่อนเอาไว้ในค่ายถูกพบเข้า เขาได้ถูกย้ายไปยังเรือนจำถนนออแทรมในสิงคโปร์สำหรับส่วนที่เหลือของสงคราม
เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1946 หนังสือราชกิจจานุเบกษาได้กล่าวประกาศถึงเขาในฐานะผู้ที่ได้รับการสดุดี"ในการยอมรับถึงความกล้าหาญและปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมในขณะที่ตกเป็นเชลยศึกสงคราม" เขาได้รับเครื่องราชอิสรภรณ์ Efficiency Medal (ทหารอาสาสมัคร) ในปี ค.ศ. 1949 และได้รับยศตำแหน่งกิตติมศักดิ์ในตำแหน่งยศกัปตัน เขาได้ออกจากกองทัพในปี ค.ศ. 1949
ชีวิตต่อมาและเสียชีวิต

ด้วยการที่ไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับชีวิตพลเรือนได้ โลแมกซ์ได้เข้าร่วมราชการอาณานิคมและส่งจดหมายไปยังโกลด์โคสต์(ปัจจุบันคือกานา) จนกระทั่งปี ค.ศ. 1955 ภายหลังจากได้เรียนด้านการจัดการ เขาได้ทำงานให้กับคณะกรรม Scottish Gas และมหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์ เขาได้ลาออกในปี ค.ศ. 1982
โลแมกซ์ได้เป็นผู้ป่วยรายแรกของมูลนิธิการแพทย์เพื่อการดูแลผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของการทรมาณ ชีวิตในภายหลังของเขาได้รวมถึงการคืนดีกับหนึ่งในอดีตผู้ที่ทรมานเขา ล่ามแปลภาษา ทาคาชิ นากาเซะ ซึ่งมาจากเมืองคูราชิกิ, ประเทศญี่ปุ่น ทาคาชิได้เขียนหนังสือเล่มหนึ่งเกี่ยวกับประสบการณ์ของตัวเขาเองในช่วงระหว่างและหลังสงครามที่มีชื่อเรื่องว่า Crosses and Tigers และบริจาคเงินให้แก่วัดพุทธที่อยู่ใกล้สะพานแห่งนั้นเพื่อชดใช้ในสิ่งที่ได้กระทำลงไปในช่วงสงคราม การพบกันระหว่างทั้งสองคนได้ถูกถ่ายทำเป็นสารคดีที่ชื่อว่า ศัตรู, เพื่อนของฉัน(Enemy, My Friend? (1995)) ที่ถูกกำกับโดย Mike Finlason ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลมากมาย[ต้องการอ้างอิง]
โลแมกซ์ได้เสียชีวิต​ลงเมื่อมีอายุได้เพียง 93 ปี ได้ถูกประกาศโดยสำนักข่าวบีบีซี เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2012 เขาได้เสียชีวิตลงที่เบริก-อะพอน-ทวีดในนอร์ทัมเบอร์แลนด์
อื่นๆ

เขาเป็นสมาชิกสภาแห่ง Freedom Association
งาน

The Railway Man (ISBN 0-09-958231-7)
แม่แบบ:Lomax, Eric. 1995. The Railway Man. London: Jonathan Cape. ISBN
แหล่งข้อมูลอื่น

Prisoner of War Learns To Forgive, Reconciles With His Interrogator, Christian Science Monitor, 9 August 1995
อีริก โลแมกซ์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Pathe News footage of the Burma Railway
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef
เส้นขนานที่ 45

เส้นขนานที่ 45 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 45 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 45 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
45° เส้นขนานที่ 45 องศาเหนือ: 45° เส้นขนานที่ 45 องศาใต้
เมอิ นางาโนะ

| เมอิ นางาโนะ |
| --- | --- |
永野 芽郁

เกิด:  (1999-09-24) 24 กันยายน ค.ศ. 1999 (25 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2009–ปัจจุบัน
ตัวแทน: สตาร์ดัสโปรโมชัน
ส่วนสูง: 1.63 m (5 ft 4 in)
เมอิ นางาโนะ (ญี่ปุ่น: 永野 芽郁; โรมาจิ: Nagano Mei; เกิด 24 กันยายน ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นที่รู้จักจากการแสดงบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง มายเลิฟสตอรี! (ค.ศ. 2015), เดย์ไทม์ชูตติงสตาร์ (ค.ศ. 2017) ในบทบาทของ ซูซูเมะ โยซาโนะ และ ซูซูเมะ นิเรโนะ ใน อาซาโดระ ลำดับที่ 98 ของเอ็นเอชเคเรื่อง ฮัมบุน, อาโออิ (ค.ศ. 2018)
นางาโนะได้รับการชักชวนโดยแมวมองในคิจิโจจิ, โตเกียว เมื่อเธอกำลังศึกษาอยู่ในระดับประถมศึกษาปีที่ 3 และเปิดตัวในฐานะนักแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์แอ็กชัน–ผจญภัย Hard Revenge Milly: Bloody Battle แสดงเป็นตัวละครสมทบ ใน ค.ศ. 2015 เธอแสดงเป็น รินโกะ ยามาโตะ ในภาพยนตร์โรแมนติกคอเมดีเรื่อง มายเลิฟสตอรี!
นางาโนะได้รับบทบาทนำแสดงแรกของเธอในละครโทรทัศน์วัยรุ่นเรื่อง โคเอะโคย แสดงเป็น ยุยโกะ โยชิโอกะ นักเรียนมัธยมปลายที่พบกับชายหนุ่มลึกลับซึ่งสวมถุงกระดาษบนหัวของเขา หลังจากนั้นในปีเดียวกัน เธอให้เสียงกับตัวละคร ซายะ ภาพยนตร์ฉบับญี่ปุ่นจากต้นฉบับ สงครามเทวดา เธอยังได้ปรากฏในโฆษณาแก่น้ำดื่มคาลพิส เซกิซุยเฮาส์,  ทาวน์เวิร์ก,  ยูคีวโมบายล์ และแอลเฟน ใน ค.ศ. 2017 เธอนำแสดงในภาพยนตร์โรแมนติก เดย์ไทม์ชูตติงสตาร์ และมีการประกาศว่าเธอจะแสดงเป็นตัวละครหลักสำหรับอาซาโดระ ลำดับที่ 98 ของเอ็นเอชเคเรื่อง ฮัมบุง, อาโออิ ซึ่งเริ่มออกอากาศในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 สำหรับบทบาทนำใน อาซาโดระ เรื่องนี้ เมอิได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมที่งานเจแปนเทเลวิชันดรามาอะแคเดมีอะวอร์ด ครั้งที่ 98 ใน ค.ศ. 2019 เมอิร่วมแสดงกับ มาซากิ ซูดะ ในละครโทรทัศน์เรื่องห้องครูฮิอิรางิ และได้รับรางวัลสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมในงานเจแปนเทเลวิชันฯ ครั้งที่ 100
นางาโนะเป็นนางแบบประจำให้แก่นิตยสารแฟชั่นญี่ปุ่น Nico☆Petite และ nicola ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 เธอได้เป็นนางแบบพิเศษให้แก่นิตยสารเซเวนทีน นางาโนะได้รับการเสนอชื่อในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมสำหรับบทบาทการแสดงของเธอในภาพยนตร์เรื่องโซชิเตะบาตงวะวาตาซาเรตะ (And So the Baton Is Passed) ในงานรางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม ครั้งที่ 45 และชนะรางวัลบลูริบบอนอะวอร์ดครั้งที่ 64 ในสาขาและภาพยนตร์เดียวกันของเธอ ใน ค.ศ. 2022 นางาโนะแสดงในละครโทรทัศน์เรื่องยูนิคอร์นนินตเตะ ออกอากาศทางทีบีเอสทีวี เธอยังปรากฏในภาพยนตร์ฉบับคนแสดงดัดแปลงจากมังงะเรื่องแด่มาริโกะของฉัน ฉายในเดือนกันยายนปีเดียวกัน ถัดมาใน ค.ศ. 2023 นางาโนะนำแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์ดัดแปลงจากมังงะเผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์เรื่องไฟแค้น ไฟอดีต
แหล่งข้อมูลอื่น

โปรไฟล์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เมอิ นางาโนะ ที่อินสตาแกรม
เมอิ นางาโนะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เส้นขนานที่ 43

เส้นขนานที่ 43 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 43 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 43 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
43° เส้นขนานที่ 43 องศาเหนือ: 43° เส้นขนานที่ 43 องศาใต้
เฉลิม ม่วงแพรศรี

| เฉลิม ม่วงแพรศรี ท> ช., ท.ม., จ.ภ., ร.จ.พ. |
| --- | --- |

เกิด: 2 สิงหาคม พ.ศ. 2481 กรุงเทพมหานคร
เสียชีวิต: 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 (75 ปี) กรุงเทพมหานคร
ตำแหน่ง: ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) พ.ศ. 2556
บิดามารดา: นายช่วง ม่วงแพรศรี (บิดา) นางพร้อม ม่วงแพรศรี (มารดา)
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติ
เฉลิม ม่วงแพรศรี (2 สิงหาคม พ.ศ. 2481 - 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) พ.ศ. 2556, ผู้เชี่ยวชาญการสีซอสามสายของไทย, อดีตอาจารย์วิชาภาษาไทย วิทยาลัยนาฏศิลป และอดีตอาจารย์ประจำภาควิชาศิลปนิเทศ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติ

เฉลิม ม่วงแพรศรี เป็นบุตรชายคนเดียวของนายช่วง ม่วงแพรศรี และนางพร้อม ม่วงแพรศรี เกิดเมื่อวันอังคาร ขึ้น 6 ค่ำ เดือน 9 ปีขาล รัตนโกสินทร์ศก 157 ตรงกับวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2481 ที่วชิรพยาบาล กรุงเทพมหานคร
ประวัติ > การศึกษาวิชาสามัญ

พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนสมอราย จังหวัดนครราชสีมา
พ.ศ. 2500 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนมัธยมวัดสระเกศ กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2500 เข้าศึกษาที่โรงเรียนบพิตรพิมุข แต่ลาออกมาศึกษาต่อที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ใน พ.ศ. 2503
พ.ศ. 2507 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประวัติการทำงาน

พ.ศ. 2508 – 2510 เข้ารับราชการที่โรงเรียนนาฏศิลป กรมศิลปากร ในตำแหน่งอาจารย์วิชาภาษาไทย
พ.ศ. 2510 – 2512 ปฏิบัติงานที่กองทัพอากาศออสเตรเลีย โดยทำหน้าที่สอนภาษาไทยในฐานทัพอากาศ พอยน์ทคุก กรุงเมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย
พ.ศ. 2513 – 2544 กลับเข้ารับราชการอีกครั้งที่วิทยาลัยนาฏศิลป จนเกษียณอายุราชการในตำแหน่งอาจารย์วิชาภาษาไทย แต่ด้วยท่านเป็นผู้มีความรู้ความสามารถด้านดนตรีไทย นายประสิทธิ์ ถาวร จึงขอให้ท่านช่วยสอนซอด้วง ซออู้ และซอสามสาย ให้แก่นักเรียน นักศึกษาของวิทยาลัยนาฏศิลปอีกด้วย
พ.ศ. 2544 – 2554 เข้าทำงานในตำแหน่งอาจารย์ประจำภาควิชาศิลปนิเทศ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยทำหน้าที่สอนซอด้วง ซออู้ และซอสามสาย ให้แก่นิสิตสาขาวิชาดุริยางค์ไทยตั้งแต่ทักษะและเพลงพื้นฐานจนถึงทักษะการเดี่ยวเพลงชั้นสูง
เสียชีวิต

นายเฉลิม ม่วงแพรศรี ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอาการหัวใจล้มเหลว ที่บ้านพักย่านอ่อนนุช เมื่อคืนวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 สิริรวมอายุ 75 ปี 11 เดือน
ในการนี้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพ นายเฉลิม ม่วงแพรศรี ณ เมรุดุสิตาราม เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เมื่อวันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เวลา 17.15 น.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2537 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2535 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 5 (ภ.ป.ร.5)
เชน เวสต์

American actor
| เชน เวสต์ |
| --- | --- |
เชน เวสต์ ในปี 2558
เกิด: แชนนอน บรูซ สนิธ  (1978-06-10) 10 มิถุนายน ค.ศ. 1978 (46 ปี) Baton Rouge, Louisiana, U.S.
ชื่ออื่น: แชนนอน สนิธ, เชน เวสต์เลอร์
อาชีพ: นักแสดง, นักดนตรี, นักแต่งเพลง, นักเขียน, โปรดิวเซอร์
ปีปฏิบัติงาน: 1995–ปัจจุบัน
เชน เวสต์ เป็นนักแสดง, นักดนตรี, นักแต่งเพลง, นักเขียน และโปรดิวเซอร์ที่ประสบความสำเร็จมากคนหนึ่งในวงการฮอลลีวูด ผลงานที่เป็นที่รู้จักของเขาก็คือในบท ทอม ซอว์เยอร์ จากภาพยนตร์เรื่อง เดอะ ลีค มหัศจรรย์ชน คนพิทักษ์โลก และภาพยนตร์ที่เขาเล่นคู่กับแมนดี มัวร์เรื่อง ก้าวสู่ฝันวันหัวใจพบรัก
ประวัติ

เชน เวสต์ เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 1978 ที่หลุยส์เซียน่า สหรัฐอเมริกา ชื่อเกิดคือ แชนน่อน บรูซ สเนท เขาเริ่มการแสดงตั้งแต่อายุ 15 ปี ได้เป็นส่วนหนึ่งของรายการทีวี เมื่อถึงปี 1999 เวสต์ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Liberty Heights (1999) และ Whatever It Takes (2000) เวสต์เล่นดนตรีควบคู่ไปกับการแสดง ครอบครัวของเขาเป็นนักดนตรี ในวงดนตรีเขาเป็นนักแต่งเพลงและเล่นกีต้าร์ด้วย
ผลงาน > ภาพยนตร์

| Year | Title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 1997 | Get a Clue | Chris Theodorakis | Television movie |
| 1999 | Liberty Heights | Ted |  |
| 2000 | A Time for Dancing | Paul, the DJ |  |
| 2000 | Whatever It Takes | Ryan Woodman |  |
| 2000 | Dracula 2000 | JT |  |
| 2001 | Get Over It! | Bentley "Striker" Scrumfeld |  |
| 2001 | Ocean's Eleven | Himself |  |
| 2002 | A Walk to Remember | Landon Carter | Teen Choice Awards for Choice Movie Chemistry (with Mandy Moore) |
| 2003 | The League of Extraordinary Gentlemen | Tom Sawyer | Nominated—Saturn Award for Face of the Future Award |
| 2006 | The Elder Son | Bo |  |
| 2007 | What We Do Is Secret | Darby Crash |  |
| 2009 | The Lodger | Street Wilkenson |  |
| 2009 | Red Sands | Spc. Jeff Keller | Also co-producer |
| 2009 | Echelon Conspiracy | Max Peterson |  |
| 2010 | The Love Affair | Carter Troy | Short film |
| 2010 | The Presence | Ghost |  |
| 2014 | Red Sky | Tom Craig |  |
| 2016 | Here Alone | Jason |  |
| 2017 | Awakening the Zodiac  | Mick Branson |  |
| 2019 | Gossamer Folds  | Billy Millikin |  |
ผลงาน > Television

| Year | Title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 1995 | Picket Fences | Dave Lattimore | Episode: "Heart of Saturday Night" |
| 1995 | California Dreams | Doug | Episode: "Community Service" |
| 1996 | The Crew | Store Manager | Episode: "Retail Slut" |
| 1996 | Boy Meets World | Nick | Episode: "A Kiss Is More Than a Kiss" |
| 1997 | Mr. Rhodes | Mick | Episode: "The Valentine Show" |
| 1997 | Meego | Guy with Big Hat | Episode: "Morality Bites" |
| 1997 | Buffy the Vampire Slayer | Sean | Episode: "Go Fish" |
| 1997 | Sliders | Kirk | Episode: "California Reich" |
| 1997 | To Have & to Hold | Mitch Maloney | Episode: "Tangled Up in You" |
| 1999–2002 | Once and Again | Eli Sammler | 54 episodes Nominated—Teen Choice Award for Choice TV Actor: Drama |
| 2004–2009 | ER | Dr. Ray Barnett | 67 episodes |
| 2007 | Supreme Courtships | — | Unsold TV pilot |
| 2010 | The Search for El Dorado | Jack Wilder | 2 episodes |
| 2010–2013 | Nikita | Michael | 73 episodes Teen Choice Awards for Choice TV Actor: Action Nominated—Teen Choice Award for Choice TV Actor: Action (2012–13) |
| 2014–2017 | Salem | John Alden | 36 episodes |
| 2019 | Gotham | Eduardo Dorrance / Bane | 4 episodes |
เกา สิงเจี้ยน

| เกา สิงเจี้ยน |
| --- | --- |

เกิด:  (1940-01-04) 4 มกราคม ค.ศ. 1940 (84 ปี) กั้นโจว มณฑลเจียงซี ประเทศจีน
อาชีพ: นักประพันธ์, นักเขียนบทละคร, นักวิจารณ์, นักแปล, นักเขียนบท, ผู้กำกับ, จิตรกร
ภาษา: จีน
พลเมือง: จีน (ค.ศ. 1940–1998) ฝรั่งเศส (ตั้งแต่ ค.ศ. 1998)
จบจาก: มหาวิทยาลัยภาษาต่างประเทศแห่งปักกิ่ง
รางวัลสำคัญ: รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม   ค.ศ. 2000                   
เกา สิงเจี้ยน (จีน: 高行健; อักษรโรมัน: Gao Xingjian; 4 มกราคม ค.ศ. 1940 – ) เป็นนักประพันธ์, นักเขียนบทละคร และนักวิจารณ์ผู้อพยพชาวจีน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 2000 “สำหรับผลงานที่สมบูรณ์ในระดับสากล, ข้อมูลเชิงลึกที่ดุเดือด และความฉลาดทางด้านภาษา” นอกจากนี้ เขายังเป็นนักแปล (โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานของซามูเอล เบ็คเค็ทท์ และอูเจน อีออเนสคู), นักเขียนบท, ผู้กำกับเวที และจิตรกรที่มีชื่อเสียง ใน ค.ศ. 1998 เกาได้รับสัญชาติฝรั่งเศส
ละครของเกาได้รับการพิจารณาว่าเป็นละครแอบเสิร์ดที่มีความลึกซึ้งในปกติวิสัยและอยู่ระดับแถวหน้าในประเทศจีน ผลงานที่ออกมาเป็นร้อยแก้วของเขามีแนวโน้มที่จะมีชื่อเสียงโด่งดังน้อยกว่าในประเทศจีน แต่ได้รับการยกย่องอย่างสูงในยุโรปและฝั่งตะวันตก
การตอบรับ > ความเห็นจากนักเขียนชาวจีน

ผลงานของเกานำไปสู่การอภิปรายที่รุนแรงในหมู่นักเขียนชาวจีน ทั้งในเชิงบวกและเชิงลบ
นักเขียนชาวจีนจำนวนมาก[ใคร?] แสดงความเห็นถึง "ศิลปะลวดลายจีน" ของเกา หรืองานแปล ว่าได้เป็นการเปิดแนวทางใหม่สำหรับวรรณกรรมสมัยใหม่ของจีนที่วิทยาลัยสวีเดน และการชนะรางวัลโนเบลเนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปี เป็นการสร้างความสุขต่อวงการวรรณกรรมของจีน
บทความเกี่ยวกับเขาในนิตยสารมิวส์ ฉบับเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 ซึ่งเป็นนิตยสารที่ยุติลงแล้วในฮ่องกง ลีโอ ลี (李歐梵) ได้สรรเสริญการใช้ภาษาจีนในผลงานโซลเมาน์เทน: 'ไม่ว่ามันจะเป็นการสร้างผลงานหรือไม่ แต่มันก็เป็นเรื่องแต่งที่อุดมไปด้วยวาทะพื้นเมืองและการวางเกณฑ์ที่สละสลวยชั้นเอก ตลอดจนภาษาถิ่น จึงจัดเป็น "นวนิยายที่เกิดขึ้นในสังคมมนุษย์ที่หลากหลาย" โดยมีเสียงและจังหวะที่สามารถอ่านออกเสียงได้ (ในฐานะที่เกาสามารถทำได้สำหรับการอ่านของประชาชน)'
ก่อนถึง ค.ศ. 2000 นักเขียนและนักวิชาการชาวจีนกว่าสิบรายได้คาดการณ์ไว้แล้วถึงการรับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมของเกา ซึ่งได้แก่ หู เย่าเหิง (胡耀恒) พานจุน (潘军) ตั้งแต่เมื่อช่วง ค.ศ. 1999
เคาะบัรวาฮิด

เคาะบัรวาฮิด เป็นประเภทหนึ่งของฮะดีษ(วัจนะท่านศาสดามุฮัมหมัด (ศ็อลฯ) ) ซึ่งสายการรายงานของบรรดาผู้รายงานไม่ถึงระดับขั้น “ตะวาตุร” จนทำให้ไม่สามารถเชื่อมั่นถึงความถูกต้องของฮะดีษนั้นได้ ทุกฮะดีษที่ไม่ใช่เคาะบัรมุตะวาติร ถือเป็นเคาะบัรวาฮิดทั้งหมด แม้ว่าสายการรายงานของผู้รายงานจะมีมากกว่าหนึ่งคนก็ตาม
โดยส่วนมากแล้วฮะดีษเกือบทั้งหมดที่มีอยู่ในอิสลามจะอยู่ในหมวด เคาะบัรวาฮิด. ซึ่งมาตรวัดความน่าเชื่อถือเคาะบัรวาฮิดขึ้นอยู่กับความแข็งแรงของสายการรายงานของบรรดาผู้รายงาน  การระบุชื่อ คุณสมบัติของผู้ที่รายงานฮะดีษจากผู้พูด (ไม่ว่าจะเป็นท่านศาสดา เศาะฮาบะฮ์หรือบรรดาอิมามของชีอะฮ์) เพื่อให้ผู้บันทึกได้นำมากล่าวไว้ในหนังสือของตน ส่วนความรู้และความยุติธรรมของบรรดานักรายงานฮีษจะยิ่งเพิ่มความน่าเชื่อถือให้แก่เคาะบัรวาฮิด และหากมีบริบทอื่นๆ ที่คาดคะเนหรือนำมาซึ่งความเชื่อมั่นในความถูกต้องของความหมายฮีษ เช่น ชื่อเสียงและการถูกยอมรับของฮีษ ก็ถือเป็นอีกปัจจัยสำคัญในการเพิ่มความน่าเชื่อถือของเคาะบัรวาฮิด
เงื่อนไขผู้รายงานเคาะบัรวาฮิด

มีสติสัมปชัญญะ, บรรลุนิติภาวะ, เป็นมุสลิม, ความยุติธรรม , เตาษีก (มีความน่าเชื่อถือ) โดยได้รับการยืนยันจากบรรดาผู้รู้ที่ยิ่งใหญ่ถึงความน่าเชื่อถือ และการมีความจำที่ดีถือเป็นเงื่อนไขที่นักรายงานฮะดีษต้องมี ในหลักอุซูลของมัสฮับอิมามียะฮ์ (ชีอะฮ์ ) ผู้รายงานฮะดีษจะต้องเป็นชีอะฮ์อิมามสิบสองด้วย.