stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮอลลี ฮันเตอร์

| ฮอลลี ฮันเตอร์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1958-03-20) 20 มีนาคม ค.ศ. 1958 (66 ปี) คอนเยอส์ รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: Janusz Kamiński (1995-2001)
คู่ครอง: Gordon MacDonald (2001ปัจจุบัน) บุตร 2 คน
อาชีพ: นักแสดง โปรดิวเซอร์
ปีที่แสดง: 1981 – ปัจจุบัน
ฮอลลี พี. ฮันเตอร์ (อังกฤษ: Holly P. Hunter) เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์อย่างเช่น Raising Arizona, Broadcast News,  Always และ The Piano ที่เธอได้รับรางวัลการแสดงอย่างเช่น รางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม เธอยังแสดงในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Saving Grace
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เจเน็ต เกย์เนอร์ (1928)  แมรี พิกฟอร์ด (1929)  นอร์มา เชียเรอร์ (1930)  มารี เดรสส์เลอร์ (1931)  เฮเลน เฮส์ (1932)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1933)  โกลแด็ต กอลแบร์ (1934)  เบตตี เดวิส (1935)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1936)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1937)  เบตตี เดวิส (1938)  วิเวียน ลีห์ (1939)  จิงเจอร์ รอเจอส์ (1940) 
1941–1960:  โจน ฟอนเทน (1941)  เกรียร์ การ์สัน (1942)  เจนนิเฟอร์ โจนส์ (1943)  อิงกริด เบิร์กแมน (1944)  โจน ครอว์ฟอร์ด (1945)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1946)  โลเรตตา ยัง (1947)  เจน ไวแมน (1948)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1949)  จูดี ฮอลิเดย์ (1950)  วิเวียน ลีห์ (1951)  เชอร์ลีย์ บูท (1952)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953)  เกรซ เคลลี (1954)  อันนา มัญญานี (1955)  อิงกริด เบิร์กแมน (1956)  โจแอนน์ วูดเวิร์ด (1957)  ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (1958)  ซีมอน ซีญอแร (1959)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1960) 
1961–1980:  โซเฟีย ลอเรน (1961)  แอนน์ แบนครอฟต์ (1962)  แพตทริเซีย นีล (1963)  จูลี แอนดรูส์ (1964)  จูลี คริสตี (1965)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1966)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1967)  แคทารีน เฮปเบิร์น/บาร์บรา สไตรแซนด์ (1968)  แมกกี สมิธ (1969)  เกลนดา แจ็กสัน (1970)  เจน ฟอนดา (1971)  ไลซา มินเนลลิ (1972)  เกลนดา แจ็กสัน (1973)  เอลเลน เบอร์สติน (1974)  หลุยส์ เฟลตเชอร์ (1975)  เฟย์ ดันนาเวย์ (1976)  ไดแอน คีตัน (1977)  เจน ฟอนดา (1978)  แซลลี ฟิลด์ (1979)  ซิสซี สเปเซก (1980) 
1981–2000:  แคทารีน เฮปเบิร์น (1981)  เมริล สตรีป (1982)  เชอร์ลีย์ แม็กเลน (1983)  แซลลี ฟิลด์ (1984)  เจอรัลดีน เพจ (1985)  มาร์ลี แมตลิน (1986)  แชร์ (1987)  โจดี ฟอสเตอร์ (1988)  เจสซิกา แทนดี้ (1989)  เคที เบตส์ (1990)  โจดี ฟอสเตอร์ (1991)  เอ็มมา ทอมสัน (1992)  ฮอลลี ฮันเตอร์ (1993)  เจสซิกา แลงจ์ (1994)  ซูเซิน ซาแรนดอน (1995)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)  เฮเลน ฮันต์ (1997)  กวินเน็ธ พัลโทรว์ (1998)  ฮิลารี สแวงก์ (1999)  จูเลีย โรเบิตส์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  แฮลลี เบร์รี (2001)  นิโคล คิดแมน (2002)  ชาร์ลิส โตรน (2003)  ฮิลารี สแวงก์ (2004)  รีส วิเธอร์สปูน (2005)  เฮเลน เมียร์เรน (2006)  มารียง กอตียาร์ (2007)  เคต วินสเล็ต (2008)  ซานดรา บุลล็อก (2009)  นาตาลี พอร์ตแมน (2010)  เมริล สตรีป (2011)  เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)  เคต แบลนเชตต์ (2013)  จูลีแอนน์ มัวร์ (2014)  บรี ลาร์สัน (2015)  เอมมา สโตน (2016)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)  โอลิเวีย โคลแมน (2018)  เรเน เซลเวเกอร์ (2019)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2020)  เจสซิกา แชสเตน (2021)  มิเชล โหย่ว (2022)  เอมมา สโตน (2023)
หัวใจพบรัก

| หัวใจพบรัก |
| --- | --- |


ฮันกึล: 남자친구
ฮันจา: 男子親舊
อาร์อาร์: Namjachin-gu 
 
ประเภท: ประโลมโลก โรแมนติก
สร้างโดย: สตูดิโอดรากอน (ทีวีเอ็น)
เขียนโดย: ยู ย็อง-อา
กำกับโดย: พัก ชิน-อู
แสดงนำ: ซง ฮเย-กโย พัก โบ-ก็อม
ผู้ประพันธ์เพลง: นัม ฮเย-ซึง
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 16
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: มุน ซ็อก-ฮวาน โอ กวัง-ฮี
สถานที่ถ่ายทำ: โซล เกาหลีใต้ อาบานา ประเทศคิวบา
บริษัทผู้ผลิต: บอนเฟกทอรีเวิลด์ไวด์
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทีวีเอ็น
ออกอากาศ: 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 (2018-11-28) – 24 มกราคม ค.ศ. 2019 (2019-01-24)
หัวใจพบรัก (เกาหลี: 남자친구; อาร์อาร์: Namjachin-gu; อังกฤษ: Encounter) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 2018 นำแสดงโดยซง ฮเย-กโย และพัก โบ-ก็อม ออกอากาศทางช่องทีวีเอ็นทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21:30 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) ตั้งแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ถึง 24 มกราคม ค.ศ. 2019 จำนวน 16 ตอน เป็นหนึ่งในละครเกาหลีที่มีเรตติงสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวี
ในต่างประเทศสามารถรับชมผ่านการสตรีมบนวิวทีวีและวิกิ และจำหน่ายไปยังหลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่นเดียวกับเอ็มเน็ตเจแปน ซึ่งจะออกอากาศในกว่า 100 ประเทศ
เรื่องย่อ

โชคชะตานำพาให้หญิงสาวที่ดูเหมือนจะมีทุกอย่างและชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเลย ตัดสินใจสละชีวิตธรรมดาเพื่ออยู่ร่วมกันชา ซู-ฮย็อน (ซง ฮเย-กโย) ลูกสาวของนักการเมือง ที่ใช้ชีวิตอย่างไร้จุดหมาย เธอใช้ชีวิตตามคำแนะนำจากผู้อื่น เธอแต่งงานกับครอบครัวเศรษฐี และท้ายที่สุดก็หย่าร้าง อดีตแม่สามีของเธอได้วางเงื่อนไขในการหย่าร้างว่าเธอจะต้องเข้าร่วมงานของครอบครัวอยู่เสมอ เช่น งานศพ ฯลฯ เป็นต้น ในทุกครั้งเมื่อถูกเรียก
ต่อมาวันหนึ่งขณะเดินทางไปทำธุรกิจในคิวบา เธอได้พบกับคิม จิน-ฮย็อก (พัก โบ-ก็อม) ชายหนุ่มที่รักอิสระเสรีและหาความสุขจากสิ่งรอบตัวได้ง่าย ๆ พวกเขาใช้เวลาร่วมกัน หลังจากที่พวกเขากลับไปเกาหลีใต้ เขาก็พบเธออีกครั้งในฐานะประธานบริษัทโรงแรมดงฮวา และเขาเป็นเพียงพนักงาน พวกเขาต่างถูกดึงดูดเข้าหากัน แต่โชคชะตาเท่านั้นที่จะตัดสินว่าพวกเขาควรจะได้สมหวังหรือไม่
นักแสดง > นักแสดงนำ

ซง ฮเย-กโย รับบทเป็น ชา ซู-ฮย็อน
พัก โบ-ก็อม รับบทเป็น คิม จิน-ฮย็อก
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > ผู้คนรอบตัวชา ซู-ฮย็อน

ชัง ซึง-โจ รับบทเป็น ช็อง อู-ซ็อก
มุน ซุง-กึน รับบทเป็น ชา จง-ฮย็อน
นัม กิ-แอ รับบทเป็น จิน มี-อ็อก
โก ชาง-ซ็อก รับบทเป็น นัม มียอง-ซิก
กวัก ซุน-ย็อง รับบทเป็น ชัง มี-จิน
ชา ฮวา-ย็อน รับบทเป็น ประธานคิม ฮวา-จิน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > ผู้คนรอบตัวคิม จิน-ฮย็อก

ชิน ช็อง-กึน รับบทเป็น คิม ชาง-ซู
แบ็ก จี-ว็อน รับบทเป็น จู ย็อน-จา
พโย จีฮุน รับบทเป็น คิม จิน-มย็อง
คิม จู-ฮ็อน รับบทเป็น อี แด-จัง
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > โรงแรมดงฮวา

คิม ฮเย-อึน รับบทเป็น คิม ซุน-จู
ช็อน โซ-นี รับบทเป็น โจ ฮเย-อิน
คิม โฮ-ชัง รับบทเป็น อี จิน-โฮ
อี ซี-ฮุน รับบทเป็น พัก ฮัน-กิล
พัก จิน-จู รับบทเป็น อึน-จิน
พัก ซุง-กึน รับบทเป็น ชเว จิน-ช็อล
ชิน ซู-ย็อน รับบทเป็น จี-ยู
ผู้ชม

มีการบันทึกเรตติงผู้ชม 8.7% ทั่วประเทศสำหรับตอนแรกของละคร ทำให้เป็นเรตติงรอบปฐมทัศน์สูงสุดเป็นอันดับสี่ของช่องทีวีเอ็นรองจากเรื่อง เพลย์ลิสต์ชุดกาวน์ 2, จีรีซาน, และสุภาพบุรุษตะวันฉาย
| ฤดูกาล | ฤดูกาล | ตอนที่> 1 | ตอนที่> 2 | ตอนที่> 3 | ตอนที่> 4 | ตอนที่> 5 | ตอนที่> 6 | ตอนที่> 7 | ตอนที่> 8 | ตอนที่> 9 | ตอนที่> 10 | ตอนที่> 11 | ตอนที่> 12 | ตอนที่> 13 | ตอนที่> 14 | ตอนที่> 15 | ตอนที่> 16 | เฉลี่ย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 1.977 | 2.473 | 2.175 | 2.211 | 2.027 | 1.895 | 1.947 | 2.100 | 1.878 | 1.887 | 1.605 | 1.745 | 1.719 | 1.667 | 1.772 | 1.965 | 1.940 |
วัดผลผู้ชมทั่วประเทศโดยนีลเส็นโคเรีย
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศต้นฉบับ | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย |
| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศต้นฉบับ | เอจีบีนีลเส็น | เอจีบีนีลเส็น | ทีเอ็นเอ็มเอส |
| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศต้นฉบับ | ทั่วประเทศ | โซล | ทั่วประเทศ |
| 1 | 28 พฤศจิกายน 2018 | 8.683% (1st) | 11.454% (1st) | 9.4% |
| 2 | 29 พฤศจิกายน 2018 | 10.329% (1st) | 12.868% (1st) | 11.0% |
| 3 | 5 ธันวาคม 2018 | 9.251% (1st) | 11.772% (1st) | 10.2% |
| 4 | 6 ธันวาคม 2018 | 9.264% (1st) | 11.468% (1st) | 9.2% |
| 5 | 12 ธันวาคม 2018 | 8.513% (1st) | 10.575% (1st) | 10.5% |
| 6 | 13 ธันวาคม 2018 | 8.594% (1st) | 10.906% (1st) | 8.1% |
| 7 | 19 ธันวาคม 2018 | 8.592% (1st) | 10.612% (1st) | 8.6% |
| 8 | 20 ธันวาคม 2018 | 9.166% (1st) | 11.776% (1st) | 7.7% |
| 9 | 2 มกราคม 2019 | 7.810% (1st) | 9.845% (1st) | 7.2% |
| 10 | 3 มกราคม 2019 | 7.962% (1st) | 9.590% (1st) | 7.7% |
| 11 | 9 มกราคม 2019 | 7.513% (1st) | 9.310% (1st) | 7.5% |
| 12 | 10 มกราคม 2019 | 7.623% (1st) | 9.630% (1st) | 7.3% |
| 13 | 16 มกราคม 2019 | 7.927% (1st) | 10.043% (1st) | 8.0% |
| 14 | 17 มกราคม 2019 | 7.702% (1st) | 9.678% (1st) | 7.4% |
| 15 | 23 มกราคม 2019 | 7.999% (1st) | 10.590% (1st) | 7.9% |
| 16 | 24 มกราคม 2019 | 8.678% (1st) | 11.161% (1st) | 7.4% |
| เฉลี่ย | เฉลี่ย | 8.475% | 10.705% | 8.4% |
 ในตารางด้านบนตัวเลขสีน้ำเงิน แสดงถึงคะแนนที่ต่ำที่สุด และตัวเลขสีแดง แสดงถึงคะแนนสูงสุด  ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางช่องเคเบิล/เพย์ทีวี ซึ่งปกติจะมีผู้ชมน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับรายการทีวี/สถานีแพร่ภาพสาธารณะฟรี (เคบีเอส, เอสบีเอส, เอ็มบีซี และอีบีเอส)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
Encounter
หัวใจพบรัก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หัวใจพบรัก ที่ฮันซีเนมา
หูกวาง

| หูกวาง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับชมพู่ Myrtales
วงศ์:: วงศ์สมอ Combretaceae
สกุล:: Terminalia Terminalia L.
สปีชีส์:: Terminalia catappa
ชื่อทวินาม
Terminalia catappa L.

ชื่อพ้อง
  รายการ    Badamia commersonii Gaertn.  Buceras catappa (L.) Hitchc.  Catappa domestica Rumph.  Juglans catappa (L.) Lour.  Myrobalanus catappa (L.) Kuntze  Myrobalanus terminalia Poir.  Terminalia badamia DC.  Terminalia intermedia Bertero ex Spreng.  Terminalia latifolia Blanco  Terminalia moluccana Lam.  Terminalia myrobalana Roth  Terminalia ovatifolia Noronha  Terminalia paraensis Mart.  Terminalia procera Roxb.  Terminalia rubrigemmis Tul.  Terminalia subcordata Humb. & Bonpl. ex Willd.   
ผลหูกวาง (Terminalia catappa) ที่แก่แห้งแล้ว
หูกวาง (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Terminalia catappa; อังกฤษ: tropical almond) เป็นไม้ยืนต้นประเภทผลัดใบ มีความสูงประมาณ 8–25 เมตร มีเปลือกเรียบ กิ่งแตกรอบลำต้นตามแนวนอนเป็นชั้น ๆ คล้ายฉัตร ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเวียนสลับถี่ตอนปลายกิ่ง ใบเป็นรูปไข่ ปลายใบแหลมเป็นติ่งสั้น ๆ โคนใบสอบแคบ เว้า ออกดอกเป็นช่อตามซอกใบ ขนาดเล็ก มีสีขาวนวล ออกดอกช่วงเดือนกุมภาพันธ์-เมษายน ผลเป็นรูปไข่หรือรูปรีป้อม ๆ แบนเล็กน้อยคล้ายเมล็ดแอลมอนด์ มีขนาดกว้างประมาณ 2–5  เซนติเมตร  และยาวประมาณ 3–7  เซนติเมตร  มีสีเขียว เมื่อแห้งมีสีดำคล้ำ นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เป็นต้นไม้ยืนต้นอายุยาวนาน สูงได้ถึง 15–25 เมตร เปลือกสีน้ำตาลแกมดำ ลอกออกตามยาว กิ่งก้านแผ่ออกเป็นชั้น กิ่งสีน้ำตาลแกมน้ำตาลหนาแน่นใกล้ยอด
ใบออกสลับ อัดแน่นที่ปลายกิ่ง ก้านใบกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 0.5–2 เซนติเมตร รูปไข่แกมขอบขนาน ปลายใบแคบ ยาวประมาณ 12–30 เซนติเมตร กว้าง 8–15 เซนติเมตร ผิวทั้งสองด้านเกลี้ยงเกลาหรือมีขนเบาบางตามแนวแกน เมื่อยังอ่อน ฐานใบแคบ ตัดปลายหรือปลายทู่ เส้นใบ 10–12 คู่
ช่อดอกออกตามซอกใบ เรียบง่าย ยาว แหลมเรียว 15–20 เซนติเมตร ออกดอกจำนวนมาก ดอกสีขาวในระยะเวลาสั้น ๆ มีกลิ่นหอม กลีบเลี้ยงกลีบเลี้ยงปลายกลีบดอก 0.7–0.8 เซนติเมตร รังไข่หนาแน่นมาก รูปถ้วยบาง กลีบดอก 5 กลีบ เกสรตัวผู้ 10 แฉก ยาว 0.2–0.3 เซนติเมตร
ผลไม่แตกลาย เมื่อสุกสีแดงหรือเขียวอมดำ ทรงรี แบนข้างเล็กน้อย มี 2 ปีก (ปีกกว้าง 3 มม.) ผลยาว 3–5.5 เซนติเมตร กว้าง 2–3.5 เซนติเมตร เกลี้ยงเกลา เมื่อแก่จัดเปลือกผลแบบเปลือกไม้ออกดอกช่วง มี.ค.–มิ.ย. ออกผลช่วง พฤษภาคม, ก.ค.–ก.ย.
สถานะเกือบอยู่ในข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ในบางพื้นที่[ต้องการคำอ้างอิงเพื่อยืนยัน] โดยทั่วไปอยู่สถานะความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ (LC)
ถิ่นกำเนิด

เป็นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมในเขตร้อนของอนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ ไปจนถึงภูมิภาคโอเชียเนียและหมู่เกาะฮาวาย โดยมักจะพบประจำที่บริเวณชายหาดหรือป่าชายหาดริมทะเล เพราะเป็นไม้ที่ขึ้นได้ดีในดินแบบดินร่วนปนทราย
การใช้ประโยชน์

มีประโยชน์โดยเปลือกและผลมีรสฝาดมาก ใช้แก้อาการท้องเสีย ย้อมหนังสัตว์ ทำหมึก
เมล็ดในผลรับประทานได้ และให้น้ำมันคล้ายน้ำมันอัลมอนด์
นอกจากนี้แล้วใบของหูกวางโดยเฉพาะใบแห้ง เป็นที่รู้จักดีของผู้นิยมเลี้ยงปลาสวยงามหรือปลากัด เนื่องจากใช้ใบแห้งหมักน้ำที่ใช้เลี้ยงปลาได้ เพราะสารแทนนินในใบหูกวาง จะทำให้สภาพน้ำมีค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) สูงขึ้น เหมาะสำหรับใช้เลี้ยงปลาที่มาจากแหล่งน้ำที่มีค่าความเป็นกรดสูง ทั้งนี้ยังช่วยลดการสะท้อนแสงของน้ำ เพื่อให้ปลาสบายตา ไม่เสียสายตา รู้สึกปลอดภัย ไม่ใช้ปากคีดกระจก และใช้รักษาอาการบาดเจ็บของปลากัดได้เป็นอย่างดี เพราะมีฤทธิ์ในการยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อราและแบคทีเรียได้เป็นอย่างดี
การใช้ประโยชน์ > ข้อเสีย

ไม่ควรปลูกในบริเวณลานจอดรถเนื่องจากผลที่แข็งและใบร่วงมาก หรือมีระบบรากที่ใหญ่และแผ่กว้างซึ่งอาจสามารถทำความเสียหายให้กับสิ่งก่อสร้างโดยรอบ เช่น อาคารหรือพื้นคอนกรีตได้ แต่อย่างไรก็ตามในทางกลับกัน ระบบรากที่แข็งแรงนี้เป็นโครงสร้างทางวิศวกรรมทางธรรมชาติชั้นดีในการช่วยยึดเกาะกันระหว่างต้นไม้และตลิ่งไม่ให้ถูกน้ำทะเลกัดเซาะได้โดยง่าย นับได้ว่าว่าเป็นต้นไม้ที่สำคัญต่อระบบนิเวศริมทะเลและพื้นที่ชายหาดที่มีลมและคลื่นแรง
ในประเทศไทย

ในยุคหนึ่งนิยมใช้ปลูกในงานภูมิทัศน์ที่มีขนาดโครงการค่อนข้างใหญ่มากเช่น รีสอร์ตริมทะเล และสวนสาธารณะ เนื่องจากเป็นต้นไม้ที่โตเร็วและแข็งแรงคงทน สามารถเติบโตได้ในพื้นที่แห้งแล้งและดินทุกชนิด โดยเฉพาะในดินปนทรายที่มีพืชน้อยชนิดที่สามารถเติบโตได้ดี อีกทั้งยังมีความสวยงามในแง่ของรูปทรงพุ่มที่ค่อนข้างกลมหรือรูปพีระมิดหนาทึบ นอกจากนั้นยังผลัดใบจากสีเขียวอ่อนเป็นสีส้มแดงดูสดใสสวยงามในฤดูหนาว ช่วงเดือนตุลาคม – พฤศจิกายน
หูกวางเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดตราด และเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยสยาม
หูกวางยังมีชื่อเรียกต่างกันออกไปตามแต่ละจังหวัดหรือภูมิภาคด้วย เช่น โคน (นราธิวาส), ดัดมือ หรือ ตัดมือ (ตรัง), ตาปัง (พิษณุโลก, สตูล), ตาแปห์ (มลายู-นราธิวาส), หลุมปัง (สุราษฎร์ธานี) เป็นต้น
ภูมิทัศน์บริเวณริมชายหาดที่มีความเป็นเอกลักษณ์ที่มีการปลูกต้นหูกวาง ได้แก่ ชายหาดเมืองพัทยา บางส่วนมีอายุตั้งแต่หลายสิบปีไปจนถึงหลักร้อยปี[ต้องการคำอ้างอิงเพื่อยืนยัน] จากบันทึกข้อมูลพบว่าต้นหูกวางที่หาดพัทยาปลูกไว้ 2 ครั้ง คือ พ.ศ. 2508 และ พ.ศ. 2512 ซึ่งในปี พ.ศ. 2564 มีการดำเนินการเข้าไปรื้อถอนและทำลายต้นหูกวางในบริเวณชายหาดพัทยาเหนือ-ใต้ ตลอดระยะทางประมาณ 2.7 กิโลเมตรของโครงการ Pattaya New look เพื่อปลูกพืชตระกูลปาล์มแทนตลอดแนว ซึ่งเกิดกระแสวิจารณ์ต่อต้านอย่างหนัก และผู้รับเหมาได้หยุดตัดแต่งถอนโค่น “ต้นหูกวาง” ริมหาดพัทยาเป็นการชั่วคราว
ระเบียงภาพ

ใบและช่อดอกตูม
ดอก
ช่อผลอ่อน
ผลหูกวาง ซึ่งมีความหลากหลายของขนาดตามระยะความสุกของผล (ไล่ตามสี จากดิบถึงสุก คือ เขียว เหลือง ส้ม แดง น้ำตาล และเปลือกแห้งออกดำ)
ทรงพุ่ม ที่ Midway Atoll
ผลัดใบ ในฤดูหนาว (หน้าแล้ง) ใบเปลี่ยนเป็นสีแดง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Terminalia catappa
Indian almond leaves เก็บถาวร 2012-07-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน- Website devoted to Indian almond leaves in folk medicine, modern medicine and aquariums
More Ketapang Info- Blog on ketapang leaves
| ด ค กพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กาซะลองคำ (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่)  กำลังเสือโคร่ง (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  จั่น (แม่ฮ่องสอน)  กระเชา (ลำปาง)  ก้ามปู (ลำพูน)  สัก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  มะหาด (กาฬสินธุ์)  กัลปพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ขี้เหล็ก (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม)  สาธร (นครราชสีมา)  กาฬพฤกษ์ (บุรีรัมย์)  พฤกษ์ (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  กระบาก (ยโสธร)  กระบก (ร้อยเอ็ด)  สนสามใบ (เลย)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  มะค่าแต้ (สุรินทร์)  ชิงชัน (หนองคาย)  พะยูง (หนองบัวลำภู)  ตะเคียนหิน (อำนาจเจริญ)  รัง (อุดรธานี)  ยางนา (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพมหานคร)  สีเสียดแก่น (กำแพงเพชร)  มะตูม (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก)  จันทน์ชะมดชนิด Mansonia gagei (นครปฐม)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี)  ทองหลางลาย (ปทุมธานี)  หมัน (พระนครศรีอยุธยา)  บุนนาค (พิจิตร)  ปีบ (พิษณุโลก)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  พิกุล (ลพบุรี)  โพทะเล (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม)  พญาสัตบรรณ (สมุทรสาคร)  ตะแบกนา (สระบุรี)  มะกล่ำตาช้าง (สิงห์บุรี)  มะค่า (สุโขทัย)  มะเกลือ (สุพรรณบุรี)  มะพลับ (อ่างทอง)  สะเดา (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  จัน (จันทบุรี)  อะราง (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี)  หูกวาง (ตราด)  โพ (ปราจีนบุรี)  กระทิง (ระยอง)  มะขามป้อม (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ขานาง (กาญจนบุรี)  แดง (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  หว้า (เพชรบุรี)  โมกมัน (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  มะเดื่ออุทุมพร (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  แซะ (นครศรีธรรมราช)  ตะเคียนชันตาแมว (นราธิวาส)  ตะเคียน (ปัตตานี)  เทพทาโร (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  ประดู่บ้าน (ภูเก็ต)  อโศกเหลือง (ยะลา)  อบเชย (ระนอง)  สะเดาเทียม (สงขลา)  กระซิก (สตูล)  เคี่ยม (สุราษฎร์ธานี) 
ต้นไม้ประจำจังหวัดนครปฐมคือจัน  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์คือแปะ  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดยโสธรคือยางนา  · ต้นไม้ประจำจังหวัดสุโขทัยคือตาล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดสุรินทร์คือกันเกรา  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระนองคืออินทนิล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระยองคือประดู่  ·  จังหวัดบึงกาฬไม่มีพันธุ์ไม้มงคลพระราชทาน ต้นไม้ประจำจังหวัดคือสิรินธรวัลลี
แม่แบบ:WestAfricanPlants
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q271179  Wikispecies: Terminalia catappa  APDB: 722  BOLD: 205202  EoL: 582724  EPPO: TEMCA  FNA: 200014746  FoC: 200014746  GBIF: 3189394  GRIN: 36334  iNaturalist: 62821  IPNI: 171034-1  IRMNG: 11097716  ITIS: 27762  IUCN: 61989853  NBN: NHMSYS0021196314  NCBI: 39993  Plant List: kew-2431102  PLANTS: TECA  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:171034-1  Tropicos: 8200173
ห้าเชื้อชาติใต้หนึ่งสหภาพ

ห้าเชื้อชาติใต้หนึ่งสหภาพ (อังกฤษ: Five Races Under One Union) เป็นหนึ่งในหลักใหญ่ของการสถาปนาสาธารณรัฐจีน ใน ค.ศ. 1911 ระหว่างการปฏิวัติซินไฮ่ เสาหลักของสิ่งนี้คือการดำรงชีวิตอย่างสันติสุขภายใต้ชาติเดียวที่ประกอบด้วย 5 กลุ่มชาติพันธุ์หลักในจีน: ฮั่น, แมนจู, มองโกล, หุย (รวมชาวอุยกูร์) และทิเบต
| --- | --- |


ธงห้าสี (จีน: 五色旗; พินอิน: Wǔsèqí)
การใช้: ธงพลเรือน และ ธงราชการ 
สัดส่วนธง: 5:8
ประกาศใช้: 10 มกราคม ค.ศ. 1912
ลักษณะ: แถบแนวนอน 5 สี เรียงเป็นสีแดง เหลือง น้ำเงิน ขาว และดำ
รายละเอียด

หลักคิดความเสมอภาคของชนชาติต่างๆ 5 ชนชาติใหญ่ที่มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์จีน กล่าวคือ แถบธงห้าเชื้อชาติใต้หนึ่งสหภาพ โดย สีแดง หมายถึง ชาวฮั่น สีเหลือง หมายถึง ชาวแมนจู สีน้ำเงิน หมายถึง ชาวมองโกล สีขาว หมายถึง ชาวฮุยหุย (จีนมุสลิม) และสีดำหมายถึงชาวทิเบต
นิยาม "หุย" (回, huí) ในบริบทนี้ส่วนใหญ่อ้างถึงชาวมุสลิมโดยรวม และศัพท์นี้ยังสื่อถึงชาวอุยกูร์ในจีนตะวันตกในช่วงระยะเวลาหนึ่ง (ก่อนการปฏิวัติซินไฮ่) เนื่องจากคำว่า "ดินแดนมุสลิม" (回疆; Huíjiāng, หุยเจียง) เป็นชื่อเดิมของซินเจียงในยุคราชวงศ์ชิง ภายหลังความหมายของ "ชาวหุย" เริ่มเปลี่ยนไปเป็นความหมายในปัจจุบันคือ กลุ่มที่แยกจากชาวจีนฮั่นด้วยการเป็นมุสลิมและมีบรรพบุรุษจากต่างชาติ (ประมาณ ค.ศ. 1911–49 ในสาธารณรัฐจีน)
|  ลำดับสี | แดง | เหลือง | น้ำเงิน | ขาว | ดำ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แพนโทน | 2347 C | 7548 C | 307 C | White Color | Black Color |
| CMYK | 0-88-92-13 | 0-22-100-0 | 99-37-0-38 | 0-0-0-0 | 0-0-0-100 |
| HEX | #DF1B12 | #FFC600 | #02639D | #FFFFFF | #000000 |
| RGB | 223-27-18 | 255-198-0 | 2-99-157 | 255-255-255 | 0-0-0 |
ประวัติ

ภายหลังจากเหตุการณ์การลุกฮือหวูชาง ราชวงศ์ชิงได้ล่มสลาย และถ่ายโอนอำนาจสู่รัฐบาลเป่ย์หยาง ระหว่างนั้นได้มีการประกวดออกแบบธงซึ่งจัดโดยสมาพันธ์ความร่วมมือเพื่อการปฏิวัติประชาธิปไตย กองทหารในหวูชางจึงเลือกธงดาว 9 แฉกกับ Taijitu ซุน ยัตเซ็น จึงได้เลือกธง ตะวันฉาย ฟ้าใส ออกแบบโดย ลู่เฮาตุง.
เป้าหมายหลักของการลุกฮือเพื่อต่อต้านการปกครองของชนกลุ่มน้อยแมนจู, ซุน ยัตเซ็น Song Jiaoren และ Huang Xing ซึ่งมีความคิดในเชิงต่อต้านการแบ่งเชื้อชาติ จึงเลือกธงที่ใช้สีซึ่งมีความแตกต่างกัน  ในความคิดดังกล่าวไม่รวมถึงชาวจีนฮั่นสืบเนื่องจากชาวจีนฮั่นซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ต่อชนกลุ่มน้อยแมนจูที่เป็นชนชั้นปกครอง.
ธง"ห้าเชื้อชาติใต้หนึ่งสหภาพ" ใช้แค่ช่วงเวลาสั้นๆภายหลังจากการกรีฑาทัพขึ้นเหนือ
ธงดังกล่าวได้มีการใช้ในรูปแบบต่างๆ เช่น จักรวรรดิจีน (หยวน ซื่อไข่) และ แมนจูกัว ซึ่งเป็นรัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่น  (ธงชาติแมนจูกัว). ในแมนจูกัว, ตามนัยความหมาย (五族協和) ได้สื่อออกมา, แต่นิยามในเรื่องชนชาติได้เปลี่ยนแปลง กล่าวคือ ชาวญี่ปุ่น (สีแดง), ชาวจีนฮั่น (สีน้ำเงิน), ชาวมองโกล (สีขาว), ชาวเกาหลี (สีดำ) และชาวแมนจู (สีเหลือง)
ภาพธง

ธงชาติ
ธงเจ้าพนักงานศุลกากร
ธงเจ้าพนักงานไปรษณีย์
ธงผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ธงตำรวจเป่ย์หยาง
ตราราชการกองทัพเป่ย์หยาง
เป้าหน้าวัวกองทัพอากาศ
ธงชาติ
ธงชาติ (แบบร่าง)
ธงชาติ
ดูเพิ่ม

ธงศาสนาพุทธ
ห้าเชื้อชาติใต้หนึ่งสหภาพ (แมนจูกัว)
Zhonghua minzu
ฮอฟฟ์แมน-ลา โรช

| --- | --- |


ประเภท: บริษัทมหาชน
อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมยา
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1896
ผู้ก่อตั้ง: ฟริตซ์ ฮอฟฟ์แมน-ลา โรช
สำนักงานใหญ่: บาเซิล, สวิตเซอร์แลนด์
บุคลากรหลัก: คริสตอฟ ฟรานซ์ (ประธานคณะกรรมการบริหาร) เซเวอแรง ชวาน (CEO)
ผลิตภัณฑ์: ยาและเวชภัณฑ์
รายได้:  62.80 พันล้านฟรังก์สวิส (ค.ศ. 2021)
พนักงาน: 100,920 คน (ค.ศ. 2021)
เว็บไซต์: www.roche.com
ฮอฟฟ์แมน-ลา โรช (อังกฤษ: Hoffmann-La Roche, Ltd.) เป็นบริษัทยาและเวชภัณฑ์ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีสองหน่วยงานที่ทำการค้าทั่วโลกคือแผนกเภสัชภัณฑ์และแผนกเคมีวินิจฉัยโรค บริษัทนี้ถือหุ้นใหญ่โดย โรช โฮลดิ้ง เอจี (Roche Holding AG)
ในปี ค.ศ. 2019 ฮอฟฟ์แมน-ลา โรชเป็นบริษัทยาที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลก รองจากบริษัทไฟเซอร์ และโนวาร์ติส
ประวัติ

ฮอฟฟ์แมน-ลา โรชถูกก่อตั้งในปีค.ศ. 1896 โดย ฟริตซ์ ฮอฟฟ์แมน-ลา โรช (Fritz Hoffmann-La Roche) ผลิตภัณฑ์เริ่มแรกของบริษัทคือ วิตามิน ต่าง ๆ และอนุพันธ์ ต่อมาในปีค.ศ. 1957 บริษัทได้นำยากล่อมประสาทในกลุ่มเบ็นโซไดอาเซพีน เข้ามา โดยมีชื่อทางการค้าคือ วาเลียม (Valium) และโรฮิปนอล (Rohypnol)
นอกจากนี้บริษัทยังมียารักษาสิวชื่อ ไอโซทรีติโนอิน (isotretinoin) มีชื่อทางการค้าดังนี้คือ แอคคูเทน® (Accutane®) และโรแอคคูเทน® (Roaccutane®)
ฮอฟฟ์แมน-ลา โรชได้สิทธิในการทำตลาดยาโอเซลทามิเวียร์ ซึ่งเป็นยาต้านไวรัสไข้หวัดนกทั่วโลกยกเว้นในสหรัฐอเมริกา โดยใช้ชื่อการค้าว่า "ทามิฟลู®"(Tamiflu®)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฮอฟฟ์แมน-ลา โรช
ฮอนด้า เอชอาร์-วี

| ฮอนด้า เอชอาร์-วี |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ฮอนด้า
เรียกอีกชื่อ: ฮอนด้า วีเซล (ญี่ปุ่นและจีน พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน) ฮอนด้า เอกซ์อาร์-วี (จีน พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน) ฮอนด้า แซดอาร์-วี (จีน, ญี่ปุ่นและอเมริกาเหนือ พ.ศ. 2565–ปัจจุบัน) ฮอนด้า e:NS1/e:NP1 (จีน; ไฟฟ้า พ.ศ. 2564–ปัจจุบัน) ฮอนด้า e:Ny1 (ยุโรป; ไฟฟ้า พ.ศ. 2565–ปัจจุบัน) ฮอนด้า e:N1 (ประเทศไทย; ไฟฟ้า พ.ศ. 2566–ปัจจุบัน)
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2541–2549 พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน
รุ่นปี: พ.ศ. 2542–2549 พ.ศ. 2559–ปัจจุบัน
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถครอสโอเวอร์เอสยูวีขนาดเล็กมาก (B) (พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน) รถครอสโอเวอร์เอสยูวีขนาดเล็ก (C) (พ.ศ. 2565–ปัจจุบัน; อเมริกาเหนือ)
รูปแบบตัวถัง: 3 ประตู ครอสโอเวอร์ (รุ่นที่ 1) 5 ประตู ครอสโอเวอร์
โครงสร้าง: เครื่องยนต์วางหน้าตามขวาง, ขับเคลื่อนล้อหน้า หรือ ขับเคลื่อนสี่ล้อ
ฮอนด้า เอชอาร์-วี (อังกฤษ: Honda HR-V) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูงขนาดเล็กมาก ผลิตโดยบริษัทฮอนด้า ในปัจจุบันมีทั้งหมดสองโฉม โดยเอชอาร์-วีโฉมแรกนั้นมีพื้นฐานมาจากฮอนด้า โลโก้ ทำการตลาดในประเทศญี่ปุ่นและในแถบเอเชีย-แปซิฟิกบางประเทศระหว่างปี พ.ศ. 2542–2549 ส่วนเอชอาร์-วี รุ่นที่สองมีพื้นฐานมาจากฮอนด้า แจ๊ซ ทำการตลาดในทวีปอเมริกาเหนือ ทวีปออสเตรเลีย ประเทศบราซิล และบางประเทศในแถบเอเชียในปี พ.ศ. 2558
สำหรับตลาดในประเทศญี่ปุ่น ฮอนด้า เอชอาร์-วี ได้จำหน่ายในชื่อฮอนด้า วีเซล ซึ่งได้เริ่มจำหน่ายเมื่อปลายปี พ.ศ. 2556
สำหรับคำว่า เอชอาร์-วี (HR-V) เป็นอักษรย่อมาจากคำว่า Hi-rider Revolutionary Vehicle หรือ Hip and Smart Runabout Vehicle ฮอนด้า เอชอาร์-วี ถูกสร้างมาเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ที่ต้องการรถเอสยูวีที่มีประโยชน์ใช้สอยมาก อย่างเช่น มีห้องโดยสารขนาดกว้างขวางและมีขนาดสูง อีกทั้งมีทัศนวิสัยที่ดี มีประสิทธิภาพสูงและมีอัตราการใช้เชื้อเพลิงที่ต่ำ
ฮอนด้า เอชอาร์-วี รุ่นแรก (GH; 1998)
ฮอนด้า เอชอาร์-วี รุ่นที่ 2 (RU; 2013)
ฮอนด้า เอชอาร์-วี รุ่นที่ 3 (RV; 2021)
หลังจากนั้นก็เริ่มประกาศราคาจำหน่าย All New Honda HR-V ในอังกฤษ และ ยุโรป ในช่วงเดือน สิงหาคม ที่ผ่านมา โดยในญี่ปุ่น มีให้เลือก 2 เครื่องยนต์ คือ เบนซิน 1.5 ลิตร และ เบนซิน 1.5 ลิตร Hybrid e:HEV ส่วนในอังกฤษ และ ยุโรป มีทางเลือกเพียงขุมพลังเดียว คือ เบนซิน 1.5 ลิตร Hybrid e:HEV
ล่าสุด มีความเป็นไปได้ว่า Honda ประเทศไทย เตรียมเปิดตัว All New HR-V ในช่วงต้นเดือน พฤศจิกายน นี้ สังเกตได้จากมีรถพรางตัววิ่งทดสอบในไทย และ เริ่มกำหนดการอบรมที่ปรึกษาการขายตามดีลเลอร์ต่างๆในช่วงเดือน พฤศจิกายน นี้
2021 Honda HR-V e:HEV RS (RV5, ประเทศไทย)
เครื่องยนต์ Honda LEC6 e:HEV
2021 Honda HR-V RS (RV3, อินโดนีเซีย)
2021 Honda HR-V e:HEV (RV5, เวอร์ชันยุโรป)
ภายใน
ราคาอย่างเป็นทางการ
HR-V e:HEV E  979,000 บาท
HR-V e:HEV EL  1,079,000 บาท
HR-V e:HEV RS  1,179,000 บาท
Honda e:NP1 และ e:NS1 (ประเทศจีน)

Honda e:NP1 และ e:NS1 เป็นรถยนต์ Subcompact Crossover ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไฟฟ้า 100% ที่พัฒนาต่อยอดมาจาก HR-V, XR-V หรือ Vezel รุ่นล่าสุด และถือเป็นรถยนต์ 2 รุ่นแรกในตระกูล e:N ที่จะออกสู่ตลาด EV ที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง โดย e:NP1 จะถูกผลิตและจำหน่ายโดย Guanqqi Honda หรือ GAC Honda ในขณะที่ e:NS1 นั้น อยู่ภายใต้การดูแลของ Dongfeng Honda
Honda e:NS1 (จีน)
Honda e:NP1 (จีน)