stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลาซัญญา
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  ในอิตาลีนิยมเรียกพาสตาและอาหารประเภทนี้ด้วยรูปพหูพจน์มากกว่ารูปเอกพจน์
↑  The Oxford Companion to Food 2nd Ed. Oxford University Press, USA. 2006. ISBN 0-19-280681-5.
↑  "Lasagna". Merriam-Webster. สืบค้นเมื่อ 30 June 2017.
| ด ค กพาสตา |
| --- | --- |
 รายชื่อพาสตา  รายชื่ออาหารจากพาสตา 
ชนิด:  Acini di pepe  Agnolotti  Alphabet pasta  Anelli  Anellini  Bigoli  Bucatini  Busiate  Calamarata  Campanelle  Cannelloni  Capellini  Casarecce  Casoncelli  Casunziei  Cavatappi  Cavatelli  Cencioni  Conchiglie  Corzetti  Ditalini  Fagottini  Farfalle  Fettuccine  Fileja  Fiori  Foglie d'ulivo  Fregula  Fusi  Fusilli  Garganelli  Gemelli  Gnocchi  Lanterne  Lasagne  Lasagnette  Linguettine  Linguine  Lorighittas  Macaroni  Mafalde  Mafaldine  Mezzelune  Occhi di Lupo  Orecchiette  Orzo  Pappardelle  Passatelli  Pastina  Penne  Pici  Pillus  Pizzoccheri  Radiatori  Ravioli  Rigatoni  Rotelle  Rotini  Sacchettoni  Sagnarelli  Scialatelli  Sedani  Spaghetti  Stringozzi  Strozzapreti  Tagliatelle  Taglierini  Testaroli  Tortellini  Tortelli  Tortelloni  Tortiglioni  Trenette  Tripoline  Troccoli  Trofie  Vermicelli  Ziti 
วิธีปรุง:  อัลเดนเต  อัลฟอร์โน 
ผู้ผลิตจากอิตาลี:  Barilla Group  Buitoni  De Cecco  Divella  La Molisana  Rana  Voiello 
ดูเพิ่ม:  Pasta processing
ลุยจี เอย์เนาดี

| ลุยจี เอย์เนาดี |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีอิตาลีคนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 – 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1955
นายกรัฐมนตรี: อัลชีเด เด กัสเปรี จูเซปเป เปลลา อามินโตเร ฟันฟานี Mario Scelba
ก่อนหน้า: เอนรีโก เด นีโกลา
ถัดไป: โจวันนี กรอนกี
รองนายกรัฐมนตรีอิตาลี
ดำรงตำแหน่ง 1 มิถุนายน ค.ศ. 1947 – 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1948
นายกรัฐมนตรี: อัลชีเด เด กัสเปรี
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: Giovanni Porzio
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 มีนาคม ค.ศ. 1874(1874-03-24) Carrù แคว้นปีเยมอนเต ราชอาณาจักรอิตาลี
เสียชีวิต: 30 ตุลาคม ค.ศ. 1961(1961-10-30) (87 ปี) โรม แคว้นลัตซีโย อิตาลี
พรรคการเมือง: พรรคเสรีนิยมอิตาลี
คู่สมรส: Ida Pellegrini
บุตร: Giulio
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยตูริน
วิชาชีพ: อาจารย์ นักเศรษฐศาสตร์
ลายมือชื่อ: 

ลุยจี เอย์เนาดี (อิตาลี: Luigi Einaudi; 24 มีนาคม ค.ศ. 1874 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวอิตาลี เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 2 แห่งสาธารณรัฐอิตาลีระหว่าง ค.ศ. 1948–1955
| ด ค ก ประธานาธิบดีอิตาลี (รายนาม) |
| --- | --- | --- |
|  เอนรีโก เด นีโกลา  ลุยจี เอย์เนาดี  โจวันนี กรอนกี  อันโตนีโอ เซญญี  จูเซปเป ซารากัต  โจวันนี เลโอเน  ซันโดร แปร์ตีนี  ฟรันเชสโก กอสซีกา  ออสการ์ ลุยจี สกัลฟาโร  การ์โล อาเซลโย ชัมปี  จอร์โจ นาโปลีตาโน  แซร์โจ มัตตาเรลลา  |  เอนรีโก เด นีโกลา  ลุยจี เอย์เนาดี  โจวันนี กรอนกี  อันโตนีโอ เซญญี  จูเซปเป ซารากัต  โจวันนี เลโอเน  ซันโดร แปร์ตีนี  ฟรันเชสโก กอสซีกา  ออสการ์ ลุยจี สกัลฟาโร  การ์โล อาเซลโย ชัมปี  จอร์โจ นาโปลีตาโน  แซร์โจ มัตตาเรลลา  |  |
ลาเซตเต

| --- | --- |

ประเทศ:  อิตาลี
คำขวัญ: Esclusivamente per tutti
สำนักงานใหญ่: โรม, อิตาลี
แบบรายการ
ระบบภาพ: 1080i HDTV (downscaled to 16:9 576i for the SDTV feed)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: Cairo Communication
ช่องรอง: La7d
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 24 มิถุนายน ค.ศ. 2001 (2001-06-24)
ชื่อเดิม: เตเลมอนเตการ์โล (อิตาลี/โมนาโก)
ลิงก์
เว็บไซต์: la7.it
ออกอากาศ

ภาคพื้นดิน
Digital terrestrial television: ช่อง 7 (SD) ช่อง 507 (HD)
เคเบิลทีวี
Cablecom (Switzerland): ช่อง 97 (SD) ช่อง 208 (HD)
Naxoo  (Switzerland): ช่อง 219
Numericable  (Belgium): ช่อง 94
ทีวีดาวเทียม
Sky Italia: ช่อง 107
Tivù Sat: ช่อง 7
 
ลาเซตเต (อิตาลี: LA7) เป็นสถานีโทรทัศน์ของประเทศอิตาลี เป็นเจ้าของโดย Cairo Communication จนกระทั่งปี ค.ศ. 2013 เป็นเจ้าของโดย Telecom Italia Media ดำเนินการโดย Telecom Italia
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อิตาลี): la7.it, la7.tv
La7 channel ในยูทูป
History of TMC (1974–2001) (อิตาลี)
Birth of La7 (2001) (อิตาลี)
รถไฟใต้ดินเจนัว

รถไฟใต้ดินเจนัว (อิตาลี: Metropolitana di Genova) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในเมืองเจนัว ประเทศอิตาลี
รถไฟใต้ดินเจนัวมีระยะทาง 5 กิโลเมตร ใช้รางมาตรฐาน (1,435 มม.) กระแสไฟฟ้า 750 volts DC เปิดบริการเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1990
รายชื่อสถานี

บริน (Brin)
ดีเนโกร (Dinegro)
ปรินชีเป (Principe)
ดาร์เซนา (Darsena)
ซันจอร์โจ (San Giorgio)
ซาร์ซาโน/ซันตากอสตีโน (Sarzano/Sant'Agostino)
เดแฟร์รารี (De Ferrari)
บริญโญเล (Brignole)
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
บรรณานุกรม

Paolo Gassani: Genova verso la metropolitana leggera. In: ″I Treni Oggi″ Nr. 27 (February 1983), p. 11–13.
แหล่งข้มูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Genoa Metro
Official website (อิตาลี)
Unofficial site and forum about Genoa underground and public transport (อิตาลี)
Urbanrail.net Genoa site เก็บถาวร 2011-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในเขตเมืองในประเทศอิตาลี |
| --- | --- | --- |
| รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ |  มาโทรมาเร (รีมีนี)  |  |
| รถไฟชานเมือง |  บารี  โบโลญญา  Cagliari  Catanzaro  เจนัว  Messina  มิลาน  เนเปิลส์ Circumflegrea  Circumvesuviana  Cumana  Naples–Aversa  Palermo  Perugia  Potenza  Reggio Calabria  โรม FL lines  Rome–Giardinetti  Rome–Lido  Rome–Viterbo  Salerno  Ticino  ตูริน  Tuscany  |  |
| ระบบขนส่งมวลชนเร็ว |  เบรชชา  กาตาเนีย  เจนัว  มิลาน  เนเปิลส์  โรม  ตูริน  |  |
| ด ค กรถไฟใต้ดินในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
   อัมสเตอร์ดัม    เอเธนส์    บาร์เซโลนา    เบอร์ลิน    บิลบาโอ    เบรชชา    บรัสเซลส์    บูคาเรสต์    บูดาเปสต์    กาตาเนีย    โคเปนเฮเกน    แฟรงก์เฟิร์ต    เจนัว    กลาสโกว์    ฮัมบวร์ค    เฮลซิงกิ    ลอนดอน    ลีล    ลิสบอน    ลียง    มาดริด    มาร์แซย์    มิลาน    มิวนิก    เนเปิลส์    เนือร์นแบร์ค    ปัลมา    ปารีส    ปราก    แรน    โรม    รอตเทอร์ดาม    เซบิยา    โซเฟีย    สต็อกโฮล์ม    ไทน์แอนด์แวร์    ตูลูซ    ตูริน    บาเลนเซีย    เวียนนา    วอร์ซอ
รถไฟใต้ดินโรม

รถไฟใต้ดินโรม (อิตาลี: Metropolitana di Roma) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงโรม ประเทศอิตาลี เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1955 เป็นเส้นทางที่เก่าแก่ที่สุดในอิตาลี ปัจจุบันมีจำนวนสองเส้นทาง คือ สายเอ (ส้ม) และ สายบี (น้ำเงิน) ระยะทาง 41.5 km (25.8 mi) แนวเส้นทางตัดกันเป็นรูปตัว X
เส้นทาง

| เส้นทาง | สถานีปลายทาง | เปิดให้บริการครั้งแรก | เปิดให้บริการครั้งล่าสุด | ระยะทาง  (กิโลเมตร) | จำนวนสถานี | จำนวนผู้โดยสาร  (ล้านคน) | เวลาในการเดินทาง  (นาที) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | บัตติสตีนี ↔ อานัญญีนา | 1980 | 2000 | 18.4 | 27 | 164.2 | 41 |
|  | เลาเรนตีนา ↔ เรบิบเบีย / กอนกาโดโร | 1955 | 2015 | 22 | 25 | 109.5 | 34/32 |
| ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | 40.4 กิโลเมตร | 52 | - | - |

สถานีบัตติสตีนี (สายเอ)
สถานีอานัญญีนา (สายเอ)
สถานีเลาเรนตีนา (สายบี)
สถานีเรบิบเบีย (สายบี)
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินโรม
แหล่งข้อมูลอื่น

(อิตาลี) Roma Metropolitane - Public transportations website
(อิตาลี) (อังกฤษ) The Public transport company of the city of Rome
(อังกฤษ) Rome's entry on the urban transport site Urban Rail
Martin G. Conde, ROME – IMPERIAL FORA. The Velia Hill:  Metro ‘C’ Archaeological Surveys (2006-2007). S10 (b1, b2, b3). (2006-2007)
แหล่งข้อมูลอื่น > แผนที่

Proposed Lines C & D เก็บถาวร 2013-05-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Planned underground and suburban lines within 2020
Planned underground and suburban lines on 1986 เก็บถาวร 2007-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Network map (real-distance)
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในเขตเมืองในประเทศอิตาลี |
| --- | --- | --- |
| รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ |  มาโทรมาเร (รีมีนี)  |  |
| รถไฟชานเมือง |  บารี  โบโลญญา  Cagliari  Catanzaro  เจนัว  Messina  มิลาน  เนเปิลส์ Circumflegrea  Circumvesuviana  Cumana  Naples–Aversa  Palermo  Perugia  Potenza  Reggio Calabria  โรม FL lines  Rome–Giardinetti  Rome–Lido  Rome–Viterbo  Salerno  Ticino  ตูริน  Tuscany  |  |
| ระบบขนส่งมวลชนเร็ว |  เบรชชา  กาตาเนีย  เจนัว  มิลาน  เนเปิลส์  โรม  ตูริน  |  |
| ด ค กรถไฟใต้ดินในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
   อัมสเตอร์ดัม    เอเธนส์    บาร์เซโลนา    เบอร์ลิน    บิลบาโอ    เบรชชา    บรัสเซลส์    บูคาเรสต์    บูดาเปสต์    กาตาเนีย    โคเปนเฮเกน    แฟรงก์เฟิร์ต    เจนัว    กลาสโกว์    ฮัมบวร์ค    เฮลซิงกิ    ลอนดอน    ลีล    ลิสบอน    ลียง    มาดริด    มาร์แซย์    มิลาน    มิวนิก    เนเปิลส์    เนือร์นแบร์ค    ปัลมา    ปารีส    ปราก    แรน    โรม    รอตเทอร์ดาม    เซบิยา    โซเฟีย    สต็อกโฮล์ม    ไทน์แอนด์แวร์    ตูลูซ    ตูริน    บาเลนเซีย    เวียนนา    วอร์ซอ
มหาวิหารมอนซา

| อาสนวิหารนักบุญยอห์นแบปติสต์ Duomo di San Giovanni Battista |
| --- | --- |
มหาวิหารมอนซา

ที่ตั้ง: มอนซาในประเทศอิตาลี
ประเทศ:  อิตาลี
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร
ก่อตั้ง: ?
สถาปนิก: เทโอเดลินดา
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: โรมานเนสก์  กอทิก บาโรก
อาสนวิหารนักบุญยอห์นแบปติสต์ (อิตาลี: Duomo di San Giovanni Battista) หรือ มหาวิหารมอนซา (อิตาลี: Duomo di Monza) เป็นคริสต์ศาสนสถานโรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ตั้งอยู่ที่เมืองมอนซาไม่ไกลจากมิลานในประเทศอิตาลี
ประวัติ

ตามตำนานกล่าวกันว่าพระนางเทโอเดลินดา พระราชินีอิตาลีจากลอมบาร์ดีเป็นผู้ทรงว่าจ้างให้สร้างคริสต์ศาสนสถานแห่งนี้ขึ้น ทรงตั้งปณิธานว่าจะถวายนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา วันหนึ่งขณะที่ทรงม้ามาตามริมฝั่งแม่น้ำแลมโบรนกพิลาบก็เอ่ยว่า “Modo” หรือ “ที่นี่” พระองค์ก็ทรงตอบว่า “Etiam” หรือ “ตกลง” มอนซาเดิมชื่อว่า “โมเดเชีย” (Modoetia)
ในปี ค.ศ. 595 พระราชินีเทโอเดลินดาก็มีพระราชเสาวนีย์สร้าง “oraculum” (ชาเปลพระราชินี) ทรงกากบาด ชาเปลนี้ปัจจุบันยังคงเหลือแต่กำแพง พระบรมศพของพระองค์ก็ฝังอยู่ ณ ที่นี้ที่ในปัจจุบันคือช่องทางเดินทางซ้าย บนซากชาเปลพระราชินีก็ได้มีการก่อสร้างคริสต์ศาสนสถานใหม่ที่เริ่มขึ้นราวปี ค.ศ. 1300 เป็นทรงกากบาด ต่อมาก็ได้มีการเพิ่มคูหาสวดมนต์ด้านข้างอีกหลายคูหาที่ออกแบบโดยมัตเตโอ ดา คัมปิโอเน เพิ่มด้านหน้าแบบกอธิคปิซาที่เป็นหินอ่อนขาวสลับเขียว
เริ่มตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์บริเวณร้องเพลงสวดและเพดาน ต่อมาผนังและเพดานก็ได้รับการตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังและปูนปั้น หอระฆังได้รับการสร้างในปี ค.ศ. 1606 ขณะที่ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก็ได้มีการสร้างสุสานติดกับทางด้านซ้ายของโบสถ์
ด้านหน้า

ด้านหน้าอันใหญ่โตของมหาวิหารแบ่งออกเป็นห้าส่วน แต่ละส่วนก็ตกแต่งด้วยเครื่องยอด (tabernacle) ที่มีรูปสลักอยู่ภายใน นอกจากนั้นก็มีหน้าต่างหลายหน้าต่าง ตรงกลางเป็นหน้าต่างกุหลาบล้อมรอบด้วยลวดลายที่มีพื้นฐานมาจากเพดานโรมันโบราณ, ตกแต่งด้วยลายกุหลาบ, หน้ากาก และ ดวงดาว
โครงสร้างด้านหน้าถือกันว่าเป็นแบบโรมานเนสก์แต่การตกแต่งเป็นแบบกอทิก นอกจากนั้นก็ยังมีสิ่งที่เป็นกอทิกอีกอย่างหนึ่งคือซุ้มทางเข้า พร้อมด้วยการตกแต่งด้วยปนาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 14 บนด้านข้าง และโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกของคริสต์ศตวรรษที่ 13 พร้อมด้วยรูปสลักครึ่งตัวของพระราชินีธีโอเดลินดาและพระเจ้าอกิลุล์ฟ เหนือซุ้มทางเข้าเป็นประติมากรรมนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา (คริสต์ศตวรรษที่ 15) ทำพิธีประทานศีลจุ่มแก่พระเยซูโดยมีซีโมนเปโตร, พระแม่มารีย์ นักบุญเศคาริยาห์ และเปาโลอัครทูตเป็นพยาน ตอนบนเป็นพระราชินีธีโอเดลินดาประทานมงกุฎเหล็กแห่งลอมบาร์ดีแก่นักบุญยอห์นพร้อมด้วยพระเจ้าอกิลุล์ฟ พระสวามี และอดาโลอาลด์ และ กุนเดอเบอร์กา พระราชโอรส
ภายใน

โบสถ์ประกอบด้วยทางเดินกลางที่ขนาบด้วยทางเดินข้างที่แยกจากกันด้วยเสาหกเหลี่ยมทีมีหัวเสาแบบโรมาเนสก์ และ เสากลมทีมีหัวเสาแบบบาโรก ตอนปลายสุดเป็นมุขโค้งด้านสกัดขนาดใหญ่ และ ด้านข้างมีชาเปลราย
ผนังตกแต่งอย่างบาโรก งานศิลปะอื่นๆ ก็ได้แก่บริเวณร้องเพลงสวดโดยมัตเตโอ ดา คัมปิโอเน แท่นบูชาเอกโดยอันเดรีย อัพพิอานี, จิตรกรรมฝาผนังในบริเวณสังฆบริเวณและแขนกางเขน and transept frescoes by จุยเซ็ปเป เมดา และ จุยเซ็ปเป อาร์ชิมโบลโด.
ภายใน > สมบัติ

แขนกางเขนทางด้านขวาเป็นทางเข้าพิพิธภัณฑ์แซร์เพอโรที่เป็นที่เก็บทรัพย์สมบัติของมหาวิหารที่รวมทั้งมงกุฎเหล็กแห่งลอมบาร์ดี และบานพับภาพงาช้าง “บานพับภาพกวีและมิวส์” และงานอันมีค่าจากสมัยโบราณจนถึงต้นยุคกลางอีกเป็นจำนวนมาก หลายชิ้นมาจากพระราชินีธีโอเดลินดา ที่รวมทั้งถ้วย ampulla ที่ทำจากตะกั่วของคริสต์ศตวรรษที่ 6 จากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นงานรูปเคารพทางคริสต์ศาสนาในระยะแรกที่รวมทั้งภาพการตรึงกางเขนของพระเยซู และ การประสูติของพระเยซู ที่กลายมาเป็นงานมาตรฐานต่อมาในยุคกลางและเลยไปจากนั้น ห้องสมุดของมหาวิหารก็มีงานหนังสือวิจิตรสำคัญๆ หลายเล่ม
ชาเปลธีโอเดลินดา

นอกไปจากมงกุฎเหล็กแล้วสิ่งที่ดึงดูดความสนใจที่สุดอีกสิ่งหนึ่งของมหาวิหารคือชาเปลธีโอเดลินดา ภายในชาเปลเป็นจิตรกรรมฝาผนังของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่เขียนโดยห้องเขียนภาพซาวัตตารีเป็นภาพฉากพระราชประวัติของพระราชินีธีโอเดลินดา เช่นเมื่อทรงพบนกพิลาบ, การขอแต่งงาน, การพบปะกับออธารี, ความตายของออธารีในสนามรบ และการเสกสมรสใหม่กับอกิลุลฟ เครื่องแต่งตัวของบุคคลในภาพเป็นเครื่องแต่งกายอันหรูหราของสมัยวิสคอนติ เพดานเป็นภาพนักบุญและอีแวนเจลลิสบนบัลลังก์ของคริสต์ศตวรรษที่ 14
บรรณานุกรม

Hahn, Cynthia, The Meaning of Early Medieval Treasuries, in Reliquiare im Mittelalter, Volume 5 of Hamburger Forschungen zur Kunstgeschichte, eds Bruno Reudenbach, Gia Toussaint, Akademie Verlag, 2005, ISBN 305004134X, 9783050041346, google books เก็บถาวร 2014-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูเพิ่ม

คริสต์ศาสนสถาน
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
แผนผังมหาวิหาร
มหาวิหาร
สถาปัตยกรรมกอทิก
สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
สถาปัตยกรรมบาโรก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มหาวิหารมอนซา
พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
Official website
Page with images of the frescoes (อิตาลี)
ระเบียงภาพ

ทางเดินกลาง
แท่นบูชาเอก
รักขพันธุ์เจสสีโดยจุยเซ็ปเป อาร์ชิมโบลโด
จิตรกรรมฝาผนังในชาเปลธีโอเดลินดา
มงกุฎเหล็กแห่งลอมบาร์ดี
โค้งพระจันทร์ครึ่งซีกเหนือประตู
หน้าต่างกุหลาบ
วิตตอรีโอ เด ซีกา

| วิตตอรีโอ เด ซีกา |
| --- | --- |
เด ซีกาในปี 1959
เกิด: 7 กรกฎาคม 1901 Sora, Lazio, อิตาลี
เสียชีวิต: 13 พฤศจิกายน 1974 (อายุ 73) Neuilly-sur-Seine, Hauts-de-Seine, France
อาชีพ: Director, actor
ปีปฏิบัติงาน: 1917–1974
คู่สมรส: Giuditta Rissone (m. 1937–54)   María Mercader (m. 1959–74)
บุตร: Emi De Sica Manuel De Sica Christian De Sica
วิตตอรีโอ เด ซีกา (อิตาลี: Vittorio De Sica เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [vitˈtɔːrjo de ˈsiːka]; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1901 – 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และนักแสดงชาวอิตาลี เป็นผู้นำในการเคลื่อนไหวสัจนิยมแนวใหม่
ภาพยนตร์ที่เขากำกับ 4 เรื่องได้รับรางวัลออสการ์ Sciuscià และ Bicycle Thieves ได้รับรางวัลเกียรติยศ ส่วน Ieri, oggi, domani และ Il giardino dei Finzi Contini ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม ซึ่งจากเสียงวิจารณ์ด้านบวกของความสำเร็จของ Sciuscià (ภาพยนตร์เรื่องแรกที่ได้รางวัลสาขานี้) และ Bicycle Thieves ได้ทำให้สถาบันเพิ่มสาขารางวัลต่างประเทศนี้อย่างถาวร ภาพยนตร์ทั้ง 2 เรื่องนี้ยังเป็นที่ยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์คลาสสิก
เด ซีกา เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในภาพยนตร์ปี 1957 ผลงานกำกับของชาลส์ วิดอร์จากงานดัดแปลงของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ในเรื่อง A Farewell to Arms
รีตา เลวี-มอนตัลชีนี

| รีตา เลวี-มอนตัลชีนี |
| --- | --- |
รีตา เลวี-มอนตัลชีนี เมื่อปี ค.ศ. 2009
เกิด: 22 เมษายน ค.ศ. 1909(1909-04-22) ตูริน อิตาลี
เสียชีวิต: 30 ธันวาคม ค.ศ. 2012(2012-12-30) (103 ปี) โรม อิตาลี
สัญชาติ: อิตาลี
มีชื่อเสียงจาก: การค้นพบโกรทแฟคเตอร์
รางวัล:   รางวัลลุยซา กรอส ฮอร์วิตซ์ (ค.ศ. 1983)  รางวัลอัลเบิร์ต แลสเกอร์สำหรับการวิจัยพื้นฐานทางการแพทย์ (ค.ศ. 1986)  รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (ค.ศ. 1986)  เหรียญวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐ (ค.ศ. 1987)  ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน (ค.ศ. 1995) 
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ประสาทชีววิทยา
 
รีตา เลวี-มอนตัลชีนี (อิตาลี: Rita Levi-Montalcini; 22 เมษายน ค.ศ. 1909 – 30 ธันวาคม ค.ศ. 2012) เป็นนักประสาทชีววิทยาชาวอิตาลี เธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ร่วมกับสแตนลีย์ โคเฮน ในปี ค.ศ. 1986 สำหรับการค้นพบโกรทแฟคเตอร์ นอกจากนี้ เลวี-มอนตัลชีนี ยังเป็นบุคคลที่ได้รับรางวัลโนเบลคนแรกที่มีอายุยืนกว่าหนึ่งร้อยปี
ประวัติ

รีตา เลวี-มอนตัลชีนี เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1909 ที่เมืองตูริน เป็นบุตรคนสุดท้องจากจำนวนพี่น้องทั้งหมดสี่คนของครอบครัวชาวยิวเซฟาร์ดีที่มีฐานะ บิดาเป็นวิศวกรไฟฟ้าและนักคณิตศาสตร์ ส่วนมารดาเป็นจิตรกร เธอมีพี่น้องฝาแฝดชื่อเปาลา เมื่อเป็นวัยรุ่น เลวี-มอนตัลชีนีอยากเป็นนักเขียน เพราะชื่นชอบผลงานของเซลมา ลอเกร์เลิฟ แต่ต่อมาเปลี่ยนใจไปเรียนแพทย์ที่มหาวิทยาลัยตูริน เมื่อเรียนจบ เธอทำงานเป็นผู้ช่วยอาจารย์ แต่ถูกบีบให้ออกจากงานเมื่อมุสโสลินีขึ้นปกครองประเทศ และมีนโยบายกีดกันชาวยิว
ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เลวี-มอนตัลชีนีทำการทดลองที่บ้าน และศึกษาการเจริญของเส้นใยประสาทจากเอ็มบริโอของไก่ ต่อมาเมื่อนาซีเยอรมนียึดครองอิตาลี ครอบครัวของเธอก็ย้ายไปอยู่ที่ฟลอเรนซ์ และย้ายกลับไปตูรินเมื่อสงครามสิ้นสุด ในปี ค.ศ. 1946 เลวี-มอนตัลชีนีตอบรับคำเชิญจากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เซนต์หลุยส์ และทำงานเป็นรองศาสตราจารย์ที่นั่น ในปี ค.ศ. 1952 เธอค้นพบโกรทแฟคเตอร์ ซึ่งเป็นโปรตีนที่มีส่วนสำคัญต่อการเจริญของเซลล์ประสาท เธอได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ในเวลาต่อมา และได้เป็นผู้อำนวยการศูนย์วิจัยด้านประสาทชีววิทยาที่กรุงโรม ในปี ค.ศ. 1986 เลวี-มอนตัลชีนีและสแตนลีย์ โคเฮน ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ จากการค้นพบดังกล่าว
ในปี ค.ศ. 2001 เลวี-มอนตัลชีนีได้รับแต่งตั้งให้เป็นวุฒิสมาชิกตลอดชีพ (Senator for Life) จากประธานาธิบดี คาร์โล อะเซกลิโอ เคียมปี เธอเสียชีวิตที่กรุงโรม ในปี ค.ศ. 2012 ขณะมีอายุได้ 103 ปี
วิลลาเดลบัลเบียเนลโล

วิลลาเดลบัลเบียเนลโล
วิลลาเดลบัลเบียเนลโล หันออกทะเลสาบโกโม
วิลลาเดลบัลเบียเนลโล (อิตาลี: Villa del Balbianello) เป็นวิลลาในเมืองเลนโน ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่บนแหลมที่ยื่นไปในทะเลสาบโกโม วิลลาแห่งนี้เดิมเป็นโบสถ์คริสต์ของอารามสงฆ์  ต่อมาในปีค.ศ. 1787 พระคาร์ดินัลอันเกโล มาเรีย ดูรีนี (Angelo Maria Durini) ได้ซื้อโบสถ์นี้ในปี 1785 และต่อมาในปี 1787 ก็ได้เปลี่ยนโบสถ์นี้ให้เป็นวิลลาส่วนตัวในช่วงฤดูร้อน หลังพระคาร์ดินัลดูรีนีมรณภาพในปี 1796 วิลลาหลังนี้ก็ตกทอดไปยังลุยกิ ปอร์โร แลมเบอร์แตงกี (Luigi Porro Lambertenghi) ผู้เป็นหลานลุง ซึ่งระหว่างที่แลมเบอร์แตงกีเป็นเจ้าของนี้เอง วิลลาถูกใช้เป็นที่ชุมนุมของฝ่ายการเมืองเพื่อหารือเรื่องการสร้างเอกภาพอิตาลี
ต่อมาแลมเบอร์แตงกีก็ได้ขายวิลลาหลังนี้ให้แก่เพื่อนของเขา จูเซ แอร์กอร์นาตี วิสกงซี (Giuseppe Arconati Visconti) วิสกงซีได้ตกแต่งเพิ่มเติมในหลายส่วน ต่อมาเมื่อตระกูลวิสกงซีเผชิญกับภาวะตกต่ำ วิลลาแห่งนี้ก็ถูกปล่อยปละละเลยเป็นเวลากว่า 30 ปี จนกระทั่งในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นายบัตเลอร์ อเมส (Butler Ames) นักธุรกิจชาวอเมริกันได้มาเห็นวิลลาหลังนี้ เขาขอซื้อวิลลาต่อจากตระกูลวิสกงซีแต่ถูกปฏิเสธหลายครั้ง จนกระทั่งในปี 1919 เขาก็สามารถซื้อวิลลาหลังนี้ได้สำเร็จ เขาบูรณะวิลลาเป็นการใหญ่
ต่อมาในปี 1974 ทายาทตระกูลอเมสได้ขายวิลลาแก่เคานต์กุยโด มอนซีโน (Guido Monzino) นักธุรกิจและนักสำรวจชาวอิตาลี เคานต์มอนซีโนได้ทำการรีโนทเวทภายในทั้งหมดโดยที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมภายนอกเลย ภายในถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ของอังกฤษและฝรั่งเศสจากศตวรรษที่ 18 และ 19 ต่อมาเมื่อเคานต์มอนซีโนถึงแก่อสัญกรรมในปี 1988 วิลลาหลังนี้ก็ถูกบริจาคให้แก่องค์การอนุรักษ์แห่งชาติอิตาลี (Fondo per l'Ambiente Italiano) ในปี 2015 มีผู้มาเยี่ยมชมวิลลานี้กว่า 90,000 คน
วาเรซี

| วาเรซี |
| --- | --- |
เทศบาล
Città di Varese
The Piazza del Podestà
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของวาเรซี 
วาเรซีที่ตั้งของวาเรซีในอิตาลี
พิกัด: 45°49′N 08°50′E﻿ / ﻿45.817°N 8.833°E﻿ / 45.817; 8.833
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: Lombardy
จังหวัด: Varese (VA)
Frazioni: Avigno, Belforte, Biumo Inferiore, Biumo Superiore, Bizzozero, Bobbiate, Bosto, Bregazzana, Bustecche, Calcinate degli Orrigoni, Calcinate del Pesce, Campo dei Fiori, Capolago, Cartabbia, Casa Bassa, Casbeno, Cascina Gualtino, Cascina Mentasti, Caverzasio, Fogliaro, Gaggio, Giubiano, Lissago, Masnago, Mirasole, Mustonate, Oronco, Prima Cappella, Rasa di Varese, San Fermo, Sangallo, Santa Maria del Monte, Sant'Ambrogio, Schiranna, Ungheria, Velate
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Davide Galimberti (PD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 54 ตร.กม. (21 ตร.ไมล์)
ความสูง: 382 เมตร (1,253 ฟุต)
ประชากร (28 February 2017)
 • ทั้งหมด: 80,588 คน
 • ความหนาแน่น: 1,500 คน/ตร.กม. (3,900 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Varesini
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 21100
รหัสเขตโทรศัพท์: 0332
นักบุญองค์อุปถัมภ์: San Vittore
วันสมโภชนักบุญ: 8 May
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
วาเรซี (อิตาลี: Varese ภาษาอิตาลี: [vaˈreːze] ( ฟังเสียง), ละติน Baretium, archaic เยอรมัน: Väris, Varés ใน วาเรซีโน) เป็นนครและเทศบาลทางทิศเหนือ-ตะวันตกในแคว้นลอมบาร์เดีย ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี อยู่ห่างจากมิลานทางเหนือ 55 กม. วาเรซีเป็นเมืองหลวงของจังหวัดวาเรซี เมืองมีผลิตสินค้าเครื่องหนัง ถุงเท้า รองเท้า สิ่งทอ
↑  "Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011". สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2019.
↑  "Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018". สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2019.
ลูกีโน วิสกอนตี

| ลูกีโน วิสกอนตี Luchino Visconti |
| --- | --- |
วิสกอนตีในปี 1972
เกิด: ลูกีโน วิสกอนตี ดี โมโดรเน 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1906(1906-11-02) มิลาน ราชอาณาจักรอิตาลี
เสียชีวิต: 17 มีนาคม ค.ศ. 1976(1976-03-17) (69 ปี) โรม ประเทศอิตาลี
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท ผู้กำกับโรงละคร ผู้กำกับอุปรากร
ลูกีโน วิสกอนตี ดี โมโดรเน (อิตาลี: Luchino Visconti di Modrone) เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ ผู้กำกับภาพยนตร์/ละคร และผู้เขียนบทละครชาวอิตาลี เขาเป็นหนึ่งในบิดาแห่งภาพยนตร์สัจนิยมแนวใหม่ (cinematic neorealism) และต่อมาก็เน้นสร้างภาพยนตร์ที่มีรายละเอียดวิจิตรหรูหรา ภายใต้หัวข้อประวัติศาสตร์ ความงาม และความเสื่อมของยุโรป โดยเฉพาะการพังทลายของชนชั้นขุนนางและชนชั้นกระฎุมพี
ลูกีโน วิสกอนตี เกิดในตระกูลขุนนางของนครมิลาน และมีบรรดาศักดิ์เป็น เคานต์แห่งโลนาเตปอซโซโล (Conte di Lonate Pozzolo) ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมีความใกล้ชิดกับวงการศิลปะระดับโลก วิสกอนตีเริ่มงานในประเทศฝรั่งเศสในตำแหน่งผู้ช่วยผู้กำกับ ต่อมาในปี 1943 ภาพยนตร์เรื่อง Ossessione งานชิ้นแรกที่เขากำกับก็ออกฉายรอบปฐมทัศน์และถูกรัฐบาลเผด็จการฟาสซิสต์สั่งห้ามฉาย ด้วยเป็นภาพยนตร์ที่ฉายความเป็นชนชั้นแรงงานออกมาอย่างโจ่งแจ้ง แต่ในปัจจุบัน ภาพยนตร์ดังกล่าวมีชื่อเสียงในฐานะงานยุคบุกเบิกของวงการภาพยนตร์อิตาลี
ภาพยนตร์เด่น

Ossessione (1943)
Senso (1954)
White Nights (1957)
Rocco and His Brothers (1960)
The Leopard (1963)
The Damned (1969)
Death in Venice (1971)
Ludwig (1973)
ลูกา อันโตนีนี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลูกา อันโตนีนี
เกิด:   (1982-08-04) 4 สิงหาคม ค.ศ. 1982 (42 ปี)
เกิดที่:  มิลาน อิตาลี
สูง:  1.82 เมตร (5 ฟุต 11 1⁄2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ฟุลแบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เจนัว
หมายเลข:  3
ชุดเยาวชน
1990–2001:  เอซี มิลาน
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2000–2003 |  เอซี มิลาน |  0 |  (0) |
| 2001–2002 |  → ปราโต (ยืมตัว) |  26 |  (3) |
| 2002–2003 |  → อันโกนา (ยืมตัว) |  17 |  (1) |
| 2003–2007 |  ซัมป์โดเรีย |  3 |  (0) |
| 2004–2005 |  → โมเดนา (ยืมตัว) |  15 |  (1) |
| 2005 |  → เปสการา (ยืมตัว) |  22 |  (3) |
| 2005–2006 |  → อาเรซโซ (ยืมตัว) |  39 |  (3) |
| 2006–2007 |  → ซีเอนา (ยืมตัว) |  32 |  (3) |
| 2007–2008 |  เอมโปลี |  32 |  (0) |
| 2008–2013 |  เอซี มิลาน |  75 |  (1) |
| 2013– |  เจนัว |  33 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 1999 |  อิตาลี 17 ปี |  1 |  (0) |
| 2000–2001 |  อิตาลี 18 ปี |  4 |  (0) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2014.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 10 ตุลาคม 2010
ลูกา อันโตนีนี (อิตาลี: Luca Antonini) เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี เล่นในตำแหน่งฟุลแบ็ก ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรเจนัวในเซเรียอา ประเทศอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at official club website
Profile at Assocalciatori.it (อิตาลี)
International caps เก็บถาวร 2014-12-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FIGC.it (อิตาลี)
ESPN Profile เก็บถาวร 2012-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วีโต มันโนเน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มาโนเนกับ อาร์เซนอล
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วีโต มานโนเน  (Vito Mannone)
ส่วนสูง:  1.88 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ซันเดอร์แลนด์
หมายเลข:  25
สโมสรเยาวชน
2003–2005:  อตาลันตา
2005–2006:  อาร์เซนอล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2013 |  อาร์เซนอล |  15 |  (0) |
| 2006 |  → บาร์นสลีย์ (ยืมตัว) |  2 |  (0) |
| 2010–2011 |  → ฮัลล์ซิตี (ยืมตัว) |  10 |  (0) |
| 2012 |  → ฮัลล์ซิตี (ยืมตัว) |  21 |  (0) |
| 2013–2017 |  ซันเดอร์แลนด์ |  67 |  (0) |
| 2017– |  เรดิง |  41 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2009–2010 |  อิตาลี รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 20:15, 6 พฤษภาคม 2018 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 12 ตุลาคม 2010
วีโต มานโนเน (อิตาลี: Vito Mannone) เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเรดิง ในลีกแชมเปียนชิป