การแปรรูปโลหะ
ยุคก่อนประวัติศาสตร์

หลักฐานทางโบราณคดีที่เก่าแก่ที่สุดของการทำเหมืองและการทำงานของ ทองแดง คือการค้นพบจี้ทองแดงในภาคเหนือของ อิรัก ตั้งแต่ 8700 ปีก่อนคริสตกาล หลักฐานที่ได้รับการยืนยันและลงวันที่เก่าแก่ที่สุดของการทำงานโลหะใน ทวีปอเมริกา คือการแปรรูปทองแดงใน วิสคอนซิน ใกล้ ทะเลสาบมิชิแกน ทองแดงถูกตอกจนแตก จากนั้นก็ถูกให้ความร้อนเพื่อให้สามารถทำงานได้ต่อไป ในอเมริกา เทคโนโลยีนี้มีอายุประมาณ 4000-5000 ปีก่อนคริสตกาล วัตถุทองที่เก่าแก่ที่สุดในโลกมาจากสุสาน วาร์นา ในบัลแกเรีย และมีอายุประมาณ 4450 ปีก่อนคริสตกาล
ไม่ใช่โลหะทุกชนิดที่ต้องใช้ไฟในการสกัดหรือทำงาน ไอแซค อสิมอฟ คาดเดาว่าทองคำเป็น "โลหะแรก" เหตุผลของเขาคือ จากคุณสมบัติทางเคมี ทองคำพบได้ในธรรมชาติในรูปของเม็ดทองคำบริสุทธิ์ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ทองคำ แม้ว่าจะหายาก แต่บางครั้งก็พบในธรรมชาติในรูปของ โลหะธรรมชาติ โลหะบางชนิดยังพบได้ใน อุกกาบาต เกือบทุกโลหะอื่น ๆ พบในรูปของ แร่โลหะ หินที่มีแร่ซึ่งต้องการความร้อนหรือกระบวนการอื่นในการแยกโลหะออกมา คุณสมบัติอีกประการหนึ่งของทองคำคือสามารถทำงานได้ในสภาพที่พบ กล่าวคือไม่จำเป็นต้องใช้เทคโนโลยีใด ๆ นอกจากค้อนหินและทั่งหินในการทำงานกับโลหะ นี่เป็นผลมาจากคุณสมบัติของทองคำที่มี ความเหนียว และ ความยืดหยุ่น เครื่องมือที่เก่าแก่ที่สุดคือหิน กระดูก ไม้ และ เอ็น ซึ่งทั้งหมดเพียงพอสำหรับการทำงานกับทองคำ
ในบางช่วงเวลาไม่ทราบแน่ชัด กระบวนการแยกโลหะออกจากหินด้วยความร้อนกลายเป็นที่รู้จัก และหินที่มีทองแดง ดีบุก และ ตะกั่ว กลายเป็นที่ต้องการ แร่เหล่านี้ถูกทำเหมืองที่ใดก็ตามที่พวกมันถูกพบ ร่องรอยของเหมืองโบราณดังกล่าวพบได้ทั่ว เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ การทำงานโลหะกำลังดำเนินการโดยชาว เอเชียใต้ ที่อาศัยอยู่ใน Mehrgarh ระหว่าง 7000 และ 3300 ปีก่อนคริสตกาล จุดสิ้นสุดของจุดเริ่มต้นของการทำงานโลหะเกิดขึ้นประมาณ 6000 ปีก่อนคริสตกาลเมื่อการ ถลุงทองแดง กลายเป็นเรื่องธรรมดาในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้
อารยธรรมโบราณรู้จักโลหะเจ็ดชนิด ซึ่งจัดเรียงตามลำดับ ศักย์การเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชัน (ในหน่วย โวลต์) ดังนี้:
เหล็ก +0.44 V
ดีบุก +0.14 V
ตะกั่ว +0.13 V
ทองแดง −0.34 V
ปรอท −0.79 V
เงิน −0.80 V
ทองคำ −1.50 V
ศักย์การเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันมีความสำคัญเพราะเป็นตัวบ่งชี้หนึ่งว่าโลหะถูกผูกกับแร่อย่างแน่นหนาเพียงใด จากที่เห็น เหล็กมีค่าสูงกว่าโลหะอีกหกชนิดในขณะที่ทองคำต่ำกว่าอย่างมาก ศักย์การเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันต่ำของทองคำเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักที่ทำให้ทองคำพบในรูปของเม็ดทองคำ เม็ดเหล่านี้เป็นทองคำบริสุทธิ์และสามารถทำงานได้ในสภาพที่พบ
แร่ทองแดงซึ่งมีอยู่มาก และแร่ดีบุกกลายเป็นสารสำคัญในเรื่องราวของการทำงานโลหะ การใช้ความร้อนเพื่อถลุงทองแดงจากแร่ มีการผลิตทองแดงเป็นจำนวนมาก มันถูกใช้ทั้งในงาน เครื่องประดับ และเครื่องมือธรรมดา อย่างไรก็ตาม ทองแดงเพียงอย่างเดียวมีความอ่อนเกินไปสำหรับเครื่องมือที่ต้องการขอบคมและความแข็งแกร่ง ในบางจุด ดีบุกถูกเติมลงไปในทองแดงหลอมเหลวและเกิดเป็น ทองสัมฤทธิ์ ทองสัมฤทธิ์เป็น โลหะผสม ของทองแดงและดีบุก ทองสัมฤทธิ์เป็นการก้าวหน้าที่สำคัญเพราะมีความทนทานต่อขอบและความแข็งแกร่งที่ทองแดงบริสุทธิ์ขาดไป จนกระทั่งถึงยุคเหล็ก ทองสัมฤทธิ์เป็นโลหะที่ก้าวหน้าที่สุดสำหรับเครื่องมือและ อาวุธ ที่ใช้ทั่วไป (ดู ยุคสำริด สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติม)
นอกเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ ความก้าวหน้าและวัสดุเหล่านี้ถูกค้นพบและใช้ทั่วโลก ผู้คนใน จีน และ สหราชอาณาจักร เริ่มใช้ทองสัมฤทธิ์โดยให้เวลากับทองแดงน้อยมาก ชาว ญี่ปุ่น เริ่มใช้ทองสัมฤทธิ์และ เหล็ก เกือบจะพร้อมกัน ในทวีปอเมริกาแตกต่างออกไป แม้ว่าชาวอเมริกาจะรู้จักโลหะ แต่จนกระทั่งการ ล่าอาณานิคมของยุโรป การทำงานโลหะสำหรับเครื่องมือและอาวุธกลายเป็นเรื่องปกติ เครื่องประดับ และ ศิลปะ เป็นการใช้งานหลักของโลหะในทวีปอเมริกาก่อนที่จะได้รับอิทธิพลจากยุโรป
ประมาณ 2700 ปีก่อนคริสตกาล การผลิตทองสัมฤทธิ์เป็นเรื่องปกติในท้องถิ่นที่สามารถรวบรวมวัสดุที่จำเป็นสำหรับการถลุง การให้ความร้อน และการทำงานกับโลหะ เหล็กเริ่มถูกถลุงและเริ่มมีความสำคัญในฐานะโลหะสำหรับเครื่องมือและอาวุธ ยุคที่ตามมาถูกเรียกว่า ยุคเหล็ก