stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติภูพาน
ประวัติ

ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2502 ให้กำหนดป่าเขาภูพานหรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า “ป่าเขาชมภูพาน” จังหวัดสกลนคร และจังหวัดกาฬสินธุ์ และป่าอื่นๆ ในท้องที่จังหวัดต่างๆ รวม 14 ป่า เป็นอุทยานแห่งชาติเพื่ออนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติเอาไว้เป็นการถาวรเพื่อ ประโยชน์ส่วนรวม กรมป่าไม้ได้เสนอจัดตั้งป่าภูพานเป็นอุทยานแห่งชาติ โดยได้มีประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 244 ลงวันที่ 3 พฤศจิกายน 2515 กำหนดบริเวณที่ดินป่าภูพานในท้องที่ตำบลนาใน ตำบลไร่ ตำบลนาหัวบ่อ อำเภอพรรณานิคม ตำบลโคกภู ตำบลนาม่อง อำเภอกุดบาก และตำบลห้วยยาง ตำบลพังขว้าง อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร และตำบลแซงบาดาล อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์ เนื้อที่ 418,125 ไร่ หรือ 669 ตารางกิโลเมตร เป็นอุทยานแห่งชาติ ซึ่งลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 89 ตอนที่ 170 ลงวันที่ 13 พฤศจิกายน 2515 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 7 ของประเทศ
จังหวัดกาฬสินธุ์ได้มีหนังสือที่ กส 09/598 ลงวันที่ 12 มกราคม 2516 รายงานว่า ตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 244 ลงวันที่ 3 พฤศจิกายน 2515 กำหนดให้ที่ดินป่าภูพานเป็นอุทยานแห่งชาตินั้น ปรากฏว่ามีพื้นที่บางส่วนในบางตำบลของจังหวัดกาฬสินธุ์เป็นเขตอุทยานแห่ง ชาติแต่ไม่ได้ระบุชื่อตำบลลงไว้ กรมป่าไม้จึงได้ดำเนินการตรวจสอบแนวเขตอุทยานแห่งชาติใหม่ โดยได้มีพระราชกฤษฎีกายกเลิกประกาศคณะปฏิวัติ และกำหนดบริเวณที่ดินป่าภูพานในท้องที่ตำบลนาใน ตำบลไร่ ตำบลนาหัวบ่อ อำเภอพรรณานิคม ตำบลพังขว้าง ตำบลห้วยยาง อำเภอเมือง ตำบลนาม่อง ตำบลโคกภู อำเภอกุดบาก จังหวัดสกลนคร และตำบลแซงบาดาล อำเภอสมเด็จ ตำบลคำบง อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ ซึ่งลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 92 ตอนที่ 106 ลงวันที่ 6 มิถุนายน 2518
กรมป่าไม้ดำเนินการรังวัดแนวเขตของพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูพาน เพื่อทำการขอเพิกถอนแนวเขตอุทยานแห่งชาติ ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2520 ซึ่งอนุมัติในหลักการให้เพิกถอนพื้นที่บริเวณบ่อหิน เนื้อที่ไม่เกิน 5 ไร่ คณะกรรมการอุทยานแห่งชาติได้มีมติในคราวประชุม ครั้งที่ 2/2521 เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2521 ให้กรมป่าไม้ดำเนินการเพิกถอนพื้นที่พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์ สำนักสงฆ์ถ้ำขาม (หลวงปู่ฝั้น) และอ่างเก็บน้ำห้วยแข้ ออกจากพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูพาน แต่เนื่องจากแนวเขตอุทยานแห่งชาติตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดบริเวณ ที่ดินป่าภูพานให้เป็นอุทยานแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2518 ไม่ได้ระบุชื่อตำบลบางตำบลไว้ จึงไม่สามารถดำเนินการเพิกถอนได้ กรมป่าไม้จึงเสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติได้มีมติในคราวประชุม ครั้งที่ 3/2523 เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2523 ดำเนินการตามที่คณะกรรมการกฤษฎีกาให้แนวทางปฏิบัติ โดยให้เสนอร่างพระราชกฤษฎีกาขึ้นไปใหม่และกันพื้นที่ดังกล่าวออกเสียและ เพิ่มตำบลที่ตกหล่นให้สมบูรณ์ เป็นการเปลี่ยนแปลงแนวเขตอุทยานแห่งชาติ ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุทยานแห่งชาติป่าภูพาน ในท้องที่ตำบลนาใน ตำบลไร่ ตำบลห้วยบ่อ อำเภอพรรณานิคม ตำบลพังขว้าง ตำบลห้วยยาง อำเภอเมือง ตำบลนาม่อง ตำบลโคกภู ตำบลสร้างค้อ อำเภอกุดบาก จังหวัดสกลนคร และตำบลแซงบาดาล ตำบลมหาไชย ตำบลผาเสวย อำเภอสมเด็จ ตำบลคำบง กิ่งอำเภอห้วยผึ้ง อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2525 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 99 ตอนที่ 161 ลงวันที่ 29 ตุลาคม 2525 รวมเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 415,439 ไร่ หรือ 664.70 ตารางกิโลเมตร (คือระบุตำบลเพิ่มเติมและเปลี่ยนแปลงแนวเขตตำบลและเพิกถอนสำนักสงฆ์ถ้ำขาม บ่อหิน พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์ อ่างเก็บน้ำห้วยแข้ ออกจากเขตอุทยานแห่งชาติ)
ลักษณะภูมิประเทศ

อุทยานแห่งชาติภูพานตั้งอยู่ในเขตเทือกเขาภูพาน มีลักษณะโครงสร้างทางธรณีเป็นหินทราย โดยมีความสูงอยู่ระหว่าง 200-567 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ประกอบด้วยภูนางงอย ภูมะแงว ภูน้อย ภูเพ็ก โดยมีภูเขียวซึ่งอยู่ในเขตจังหวัดกาฬสินธุ์เป็นจุดสูงสุดในเขตอุทยานแห่งชาติ มีความสูง 567 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เป็นแหล่งกำเนิดต้นน้ำลำธารและห้วยต่างๆ เช่น ห้วยเลา ห้วยอีโคก ห้วยยาง ห้วยเวียงไพร ห้วยขี้นก ห้วยโคก ห้วยวังถ้ำ ห้วยผึ้ง ห้วยอีดอน น้ำอูนตอนบน ห้วยทราย และห้วยนาจาน ซึ่งจะไหลลงสู่แม่น้ำอูน ห้วยแข้ ห้วยแสนกง และน้ำพุงตอนบน ไหลลงแม่น้ำพุง ห้วยสะทด ห้วยแก้งหว้า ห้วยแก้งโคก และห้วยหลัก ไหลลงลำน้ำยัง ห้วยพริกไหลลงลำปาว ห้วยทรายและห้วยเดียกไหลลงสู่หนองหาร
ลักษณะภูมิอากาศ

สภาพภูมิอากาศแบ่งเป็น 3 ฤดู คือ
ฤดูร้อน เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนมีนาคม - เดือนพฤษภาคม
ฤดูฝน เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนมิถุนายน - เดือนตุลาคม ฝนตกชุกประมาณเดือนกันยายน
ฤดูหนาว เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนพฤศจิกายน - เดือนกุมภาพันธ์ อากาศเย็นสบาย
พืชพรรณและสัตว์ป่า

สภาพป่าในอุทยานแห่งชาติภูพานประกอบด้วยชนิดป่าที่สำคัญ 3 ชนิด คือ
ป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ และป่าดิบแล้ง ป่าเต็งรังพบขึ้นอยู่ตั้งแต่ตอนกลางของอุทยานแห่งชาติขึ้นไปจนถึงด้านทิศเหนือ ในระดับความสูง 200-400 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ เต็ง รัง เหียง พลวง ตีนนก กว้าว แดง ส้าน ตานเหลือง หรือช้างน้าว กระโดน มะพอก ฯลฯ พืชพื้นล่างประกอบด้วย หญ้าเพ็ก ตะโกหิน พญาคชราช หรือ หูปอ ปรง พวงประดิษฐ์ รางจืด เป็นต้น
ป่าดิบแล้ง พบขึ้นอยู่เป็นผืนใหญ่ตอนกลางค่อนไปทางทิศใต้ของอุทยานแห่งชาติ และเป็นหย่อมเล็กๆ กระจายอยู่ทางด้านทิศเหนือและทิศใต้ ในระดับความสูงตั้งแต่ 400 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลางขึ้นไป ชนิดไม้ที่สำคัญได้แก่ เขลง นางดำ ก่อ กะพี้เขาควาย หว้า เปล้าหลวง ขนุนป่า แคหางค่าง เหมือด หมากมุ้ย ฯลฯ พืชพื้นล่างส่วนใหญ่เป็นลูกไม้และกล้าไม้ของไม้ชั้นบน เช่น ตีนตั่ง นางดำ รวมทั้ง เข็มขาว เข็มแดง เฟิน ไม้เถา เป็นต้น
ป่าเบญจพรรณ พบขึ้นอยู่ทางตอนใต้ของอุทยานแห่งชาติ ชนิดไม้ที่สำคัญได้แก่ ตีนนก ติ้ว คางฮุ่ง แดง มะกอกเกลื้อน แสนคำ ประดู่ โมกมัน ตะแบก ฯลฯ ส่วนพืชพื้นล่างประกอบด้วย ลูกไม้ของไม้ชั้นบน มะเม่า ไผ่ หญ้าคา ไม้เถา เป็นต้น
สัตว์ป่าที่อาศัยอยู่ในอุทยานแห่งชาติภูพานมีไม่น้อยกว่า 162 ชนิด ประกอบด้วย ช้างป่า กวางป่า เก้งธรรมดา หมูป่า ค่างแว่นถิ่นเหนือ หมีหมา หรือ หมีคน ชะมดแผงสันหางดำ ลิงกัง อ้นเล็ก นากใหญ่ขนเรียบ กระจ้อน ค้างคาวขอบหูขาวกลาง นกยางไฟ เหยี่ยวรุ้ง นกกระทาทุ่ง นกกะปูดใหญ่ นกตะขาบทุ่ง นกปรอดสวน นกแซงแซวสีเทา นกเด้าดินทุ่ง ไก่ป่า คางคกบ้าน เขียดจะนา กบอ่อง อึ่งอ่างบ้าน จิ้งจกหางหนาม ตุ๊กแกบ้าน กิ้งก่าหัวแดง แย้ จิ้งเหลนหลากหลาย งูเขียวพระอินทร์ หรือ งูเขียวดอกหมาก งูสายม่านธรรมดา งูปล้องฉนวนลาว เป็นต้น และในบริเวณแหล่งน้ำพบปลาน้ำจืดหลายชนิดเช่น ปลาซิว ปลาตะเพียนทราย ปลาสร้อยนกเขา ปลากระสูบจุด ปลาก้าง หรือ ปลากั้ง ปลาดุกด้าน และปลากริม เป็นต้น
สถานที่ท่องเที่ยวในอุทยาน

เป็นน้ำตกที่รู้จักกันโดยแพร่หลายของ ชาวสกลนครและจังหวัดใกล้เคียง ในบริเวณน้ำตกแห่งนี้ทางราชการได้จัดงานสัปดาห์การท่องเที่ยว เพื่อชี้แจงให้ราษฎรได้รู้จักความสำคัญของป่าไม้ที่มีอิทธิพลต่อชีวิตประจำ วันของมนุษย์เป็นประจำทุกปี น้ำตกแห่งนี้อยู่ใกล้เคียงกับน้ำตกตาดโตน ซึ่งอยู่ใกล้กับเขตพระราชฐาน
สถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียง > ผาเสวย

เป็นหน้าผาบริเวณทิวเขาภูพาน อันเป็นรอยต่อระหว่างจังหวัดกาฬสินธุ์และจังหวัดสกลนครเป็นเทือกเขาที่เต็มไปด้วยธรรมชาติ เช่น แมกไม้ น้ำตก และหน้าผา  เป็นผาที่สูงชัน ตั้งอยู่บนเหวที่ลึก ต่อมาใน  พ.ศ. 2498 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จเยี่ยมเยือนราษฎรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อเสด็จถึงอำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์ บริเวณเทือกเขาภูพานได้หยุดพัก ทรงพระเกษมสำราญท่ามกลางธรรมชาติอันงดงามของหุมเขา และได้เสด็จประทับเสวยพระกระยาหารกลวงวัน ณ หน้าผาแห่งนี้ ต่อมาชาวกาฬสินธุ์และพระมหากรุณาธิคุณของหล้าเกล้าฯ ทั้งสองพระองค์ที่ได้ทรงประทับเสวยพระกระยาหาร ณ หน้าผาแห่งนี้
สถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียง > น้ำตกแก้งกะอาม

เป็นแก่งหินที่มีแนวยาว อยู่ใกล้ทางหลวงหมายเลข 213
แหล่งข้อมูลอื่น

อุทยานแห่งชาติภูพาน เก็บถาวร 2013-11-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลทั่วไปของผาเสวย[ลิงก์เสีย]
ข้อมูลทั่วไปของน้ำตกแก้งกะอาม เก็บถาวร 2013-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อุทยานแห่งชาติภูพาน:Phuphan National Park เก็บถาวร 2013-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
แดนี อีแวนส์

| แดนี อีแวนส์ |
| --- | --- |
เกิด:  (1990-02-27) กุมภาพันธ์ 27, 1990 (34 ปี) แดเนียล อีแวนส์
อาชีพ: นางแบบ
แดเนียล 'แดนี' อีแวนส์ (Danielle "Dani" Evans) คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 6 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
| ด ค กอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล |
| --- | --- |
กรรมการปัจจุบัน: ริต้า โอรา  ·  แอชลีย์ กราแฮม  ·  ดรูว์ เอลเลียต  ·  ดรูว์ เอลเลียต
อดีตกรรมการ: ไทรา แบงส์  ·   เคลลี่ ครูโทน  · เจ.อเล็กซานเดอร์  ·   ยู ไซ  ·  เจนิส ดิคคินสัน  ·  โบว์ คิลเลียน  ·  คิโมร่า ลี ซิมมอนส์  ·  อีริค นิโคลสัน  ·  โนเล่ แมริน  ·  ทวิกกี้  ·  พอลลิน่า โพริซโคว่า  ·  อังเดร ลีออน ทอลลีย์   ·  ไนเจล บาร์คเกอร์  ·  เจย์ แมนูเอล  · ร็อบ อีวานส์  ·  จอห์นนี่ วูเจ็ค  ·  ไบรอันบอย
ฤดูกาล : ผู้ชนะ: 1 : เอเดรียนน์ เคอร์รี่  ·  2 : โยอันนา เฮาสว์  ·  3 : อีวา พิกฟอร์ด  ·  4 : นาอิมา โมร่า  ·  5 : นิโคล ลิงก์เลทเทอร์  ·  6 : แดเนียลล์ อีวานส์  ·  7 : แคริดี อิงลิช  ·  8 : แจสลีน กอนซาเลซ  ·  9 : ซาลีช่า สโตเวอร์  ·  10 : วิทนีย์ ทอมป์สัน  ·  11 : แม็กคีย์ ซัลลีแวน  ·  12 : ทีโยน่า แอนเดอร์สัน  ·  13 : นิโคล ฟ็อกซ์  ·  14 : คริสต้า ไวท์  ·  15 : แอน วอร์ด  ·  16 : บริททานี่ ไคลน์  ·  17 : ลิซ่า ดามาโต้  ·  18 : โซฟี่ ซัมเนอร์  ·  19 : ลอร่า เจมส์  ·  20 : จอร์แดน มิลเลอร์  ·  21 : คีธ คาร์ลอส ·  22 : ไนล์ ดิมาร์โค่ · 23 : อินเดีย แกนส์ ·  24 : ไคล่า โคลแมน
เอสบีเอสแทรนสิต

| --- | --- |

ประเภท: มหาชน
การซื้อขาย: SGX: S61
อุตสาหกรรม: ขนส่งสาธารณะ
ก่อนหน้า: Amalgamated Bus Company Associated Bus Services United Bus Company
ก่อตั้ง: 1 กรกฎาคม 1973; 51 ปีก่อน (1973-07-01) (as Singapore Bus Services) 1 พฤศจิกายน 2001; 22 ปีก่อน (2001-11-01) (as SBS Transit)
สำนักงานใหญ่: สิงคโปร์
บุคลากรหลัก: ลิม จิต โปห์ (ประธาน) บัง บัน เสง (กรรมการผู้จัดการ)
บริการ: บริการรถบัสและรถไฟ
รายได้:  1.19 ล้านล้านดอลลาร์สิงคโปร์ (2017)
รายได้จากการดำเนินงาน:  59.3 ล้านดอลลาร์สิงคโปร์ (2017)
รายได้สุทธิ:  47.1 ล้านดอลลาร์สิงคโปร์ (2017)
เจ้าของ: บริษัทคอมฟอร์ตเดลโกร (75%)
พนักงาน: 10,239 (2017)
เว็บไซต์: http://www.sbstransit.com.sg
บริษัท เอสบีเอสแทรนสิต จำกัด (จีนตัวย่อ: 新捷运; จีนตัวเต็ม: 新捷運; พินอิน: Xīnjiéyùn) (SGX: S61) เป็นบริษัทดำเนินการระบบขนส่งมวลชนส่วนใหญ่ในประเทศสิงคโปร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนสิงคโปร์
เอนต์อิตฟัน (เพลงพาร์อะมอร์)

| "เอนต์อิตฟัน" |
| --- | --- |
ปกซิงเกิล
เพลงโดยพาร์อะมอร์
จากอัลบั้มพาร์อะมอร์
วางจำหน่าย: 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 (2014-02-04)
บันทึกเสียง: 2012 ที่ ลอสแอนเจลิส
แนวเพลง:  ป็อปร็อก  ฟังก์ร็อก  นิวเวฟ  นิวแจ็กสวิง 
ความยาว: 4:56
ผู้ประพันธ์เพลง:  เฮย์ลีย์ วิลเลียมส์  เทย์เลอร์ ยอร์ก 
โปรดิวเซอร์: จัสติน เมลดัล-จอห์นเซน

ภาพบนปกอีพี เวอร์ชันรีมิกซ์

ปกเวอร์ชันดาวน์โหลดจากไอทูนส์
 
 
"เอนต์อิตฟัน" เป็นเพลงของวงดนตรีอเมริกัน พาร์อะมอร์ จากอัลบั้มที่มีชื่อเดียวกับวงในปี ค.ศ. 2013  เพลงบันทึกเสียงที่ลอสแอนเจลิส โปรดิวซ์โดยนักดนตรีจัสติน เมลดัล-จอห์นเซน ในการทำงานเพลงนี้เริ่มที่การวนซ้ำเสียงคีย์บอร์ดโดยมือกีตาร์ เทย์เลอร์ ยอร์ก เครื่องดนตรียังประกอบด้วยไซโลโฟน และกีตาร์เบส คลอไปกับเสียงร้องของคณะประสานกอสเปล 6 คน เพลงโดยหลัก ๆ มีแนวเพลงป็อปร็อก อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์ชี้ว่าเพลงได้เลียนแบบแนวเพลงอื่น เช่น ฟังก์ร็อก และนิวเวฟด้วย ยอร์กและนักร้องนำของวง เฮย์ลีย์ วิลเลียมส์ เขียนเพลงจากประสบการณ์การย้ายที่อยู่ของเฮย์ลีย์และทัศนคติที่ตามมา
เพลงได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ ซึ่งทักความหลากหลายของดนตรี แต่อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์บางกลุ่มยังติติงเนื้อเพลงที่มีความหมายเสียดสีด้วย เพลงถูกปล่อยทางวิทยุกระแสหลักในสหรัฐอเมริกาและอิตาลี และซิงเกิลชนิดแผ่นไวนิลขนาด 12 นิ้วได้วางจำหน่ายในวันร้านค้าแผ่นเสียง (Record Store Day) ปี ค.ศ. 2014 ด้วย เพลงกลายเป็นเพลงของพาร์อะมอร์ที่ขึ้นอันดับสูงที่สุดบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ถึงอันดับที่ 10 เพลงประสบความสำเร็จปานกลางทั่วโลก ติดสี่สิบอันดับแรกในออสเตรเลีย แคนาดา และเวเนซุเอลา
"เอนต์อิตฟัน" ได้แสดงในรายการโทรทัศน์หลายครั้ง เช่นรายการเดอะวอยซ์ เลตไนต์วิตเซธ เมเยอส์ และอเมริกันไอดอล เพลงยังถูกนำไปเล่นในระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต เดอะเซลฟ์ไตเติลทัวร์ (ค.ศ. 2013-14) มิวสิกวิดีโอเวอร์ชันแรกกำกับโดยโจนาธาน เดสเบียนส์ แต่ถูกพับไป และเวอร์ชันที่สองกำกับโดยโซเฟีย เพียร์ และถูกปล่อยในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 ในมิวสิกวิดีโอ เล่าเรื่องเกี่ยวกับวงพาร์อะมอร์กำลังพยายามทำลายสถิติโลกต่าง ๆ มากมาย
เมวาสแตติน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  ไม่มีข้อมูล 
ช่องทางการรับยา: ยังไม่มีการผลิตเชิงการค้า
รหัส ATC: none
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  ยังไม่ได้วางตลาด 
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: ไม่มีข้อมูล
การจับกับโปรตีน: ไม่มีข้อมูล
การเปลี่ยนแปลงยา: ไม่มีข้อมูล
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: ไม่มีข้อมูล
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (1S,7R,8S,8aR)-8-{2-[(2R,4R)-4-Hydroxy-6-oxotetrahydro-2H-pyran-2-yl]ethyl}-7-methyl-1,2,3,7,8,8a-hexahydronaphthalen-1-yl (2S)-2-methylbutanoate 
เลขทะเบียน CAS: 73573-88-3 N
PubChem CID: 64715
IUPHAR/BPS: 3031
DrugBank: DB06693 Y
ChemSpider: 58262 Y
UNII: 1UQM1K0W9X
KEGG: C13963 Y
ChEBI: CHEBI:34848 N
ChEMBL: CHEMBL54440 Y
ECHA InfoCard: 100.131.541 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C23H34O5
มวลต่อโมล: 390.513 g/mol g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES O=C(O[C@@H]1[C@H]3C(=C/CC1)\C=C/[C@@H]([C@@H]3CC[C@H]2OC(=O)C[C@H](O)C2)C)[C@@H](C)CC 
 InChI InChI=1S/C23H34O5/c1-4-14(2)23(26)28-20-7-5-6-16-9-8-15(3)19(22(16)20)11-10-18-12-17(24)13-21(25)27-18/h6,8-9,14-15,17-20,22,24H,4-5,7,10-13H2,1-3H3/t14-,15-,17+,18+,19-,20-,22-/m0/s1 Y Key:AJLFOPYRIVGYMJ-INTXDZFKSA-N Y 
  7Y (what is this?)  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
เมวาสแตติน (Mevastatin) (ชื่ออื่น Compactin, ML-236B) เป็นยาลดระดับไขมันในกระแสเลือดกลุ่มสแตติน ซึ่งคัดแยกได้จากเชื้อรา Penicillium citrinum ที่มักพบในพืชตระกูลส้ม, เครื่องเทศ, และธัญพืช
ประวัติการค้นพบ

เมวาสแตตินเป็นยาที่ได้จากการคัดแยกสารที่ได้จากเชื้อรา Penicillium citrinum โดยเอริกะ เอ็นโดะ (Akira Endo) ในปี ค.ศ. 1970 จากนั้นเอ็นโดะได้ศึกษาคุณสมบัติของสารที่แยกได้นี้จนพบว่าสารดังกล่าวมีฤทธิ์ในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์สำคัญในกระบวนการสังเคราะห์คอเลสเตอรอลที่มีชื่อว่า HMG-CoA reductase ซึ่งเป็นกลไกการออกฤทธิ์ของยาลดไขมันในกระแสเลือดที่รู้จักกันดีในปัจจุบันภายใต้ชื่อ ยากลุ่มสแตติน  จากข้อมูลการศึกษาทางคลินิกที่ทำการศึกษาในญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1970 พบว่า เมวาสแตตินอาจถูกพิจารณาให้ใช้เป็นยาทางเลือกแรกในการรักษาภาวะไขมันในกระแสเลือดสูง แต่ยาดังกล่าวก็ยังไม่เคยถูกวางจำหน่ายในท้องตลาดเลยจนกระทั่งปัจจุบัน
นอกจากนี้ ในปี คศ. 1976 นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษกลุ่มหนึ่งก็สามารถแยกสารประกอบที่มีชื่อว่า คอมเพคติน (Compactin) ได้จากสารเมทาบอไลต์ของเชื้อรา Penicillium brevicompactum  ซึ่งต่อมาทราบว่าสารดังกล่าวนั้นเป็นสารชนิดเดียวกันกับเมวาสแตติน อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์กลุ่มดังกล่าวนั้นมุ่งเน้นศึกษาคุณสมบัติในการต้านเชื้อราของสารที่ค้นพบเป็นหลัก ไม่ได้มุ่งเน้นศึกษาฤทธิ์ในการยับยั้งเอนไซม์ HMG-CoA reductase แต่อย่างใด
การศึกษาคลินิก

จนถึงปัจจุบัน ยังไม่มีการทำการศึกษาถึงผลของเมวาสแตตินในมนุษย์ อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาในหลอดทดลอง (in vitro) พบว่า เมวาสแตตินมีคุณสมบัติในการต้านการเพิ่มจำนวนของเซลล์ (Antiproliferative properties)
นอกจากนี้ ผลการศึกษาทางในหลอดทดลองพบว่า เมวาสแตตินในขนาดสูงมีคุณสมบัติในการยับยั้งการเจริญเติบโตและการแบ่งเซลล์ของเซลล์เมลาโนมา (Melanoma cell) ได้.
ดูเพิ่ม

อะโทวาสแตติน
ฟลูวาสแตติน
โลวาสแตติน
ปราวาสแตติน
โรสุวาสแตติน
ซิมวาสแตติน
เซอวิวาสแตติน
พิทาวาสแตติน
เอริกะ เอ็นโดะ (Akira Endo) นักชีวเคมีชาวญี่ปุ่น ผู้คนพบยาเมวาสแตติน
เส้นเมริเดียนที่ 106 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 106 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 106 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 74 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 106 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 106°0′E﻿ / ﻿90.000°N 106.000°E﻿ / 90.000; 106.000﻿ (Arctic Ocean) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 79°58′N 106°0′E﻿ / ﻿79.967°N 106.000°E﻿ / 79.967; 106.000﻿ (Laptev Sea) | ทะเลลัปเตฟ |  |
| 77°26′N 106°0′E﻿ / ﻿77.433°N 106.000°E﻿ / 77.433; 106.000﻿ (Russia) |  รัสเซีย | ครัสโนยาสกีไคร |
| 77°18′N 106°0′E﻿ / ﻿77.300°N 106.000°E﻿ / 77.300; 106.000﻿ (Laptev Sea) | ทะเลลัปเตฟ |  |
| 77°0′N 106°0′E﻿ / ﻿77.000°N 106.000°E﻿ / 77.000; 106.000﻿ (Russia) |  รัสเซีย |  |
| 50°24′N 106°0′E﻿ / ﻿50.400°N 106.000°E﻿ / 50.400; 106.000﻿ (Mongolia) |  มองโกเลีย |  |
| 42°1′N 106°0′E﻿ / ﻿42.017°N 106.000°E﻿ / 42.017; 106.000﻿ (China) |  สาธารณรัฐประชาชนจีน |  |
| 22°56′N 106°0′E﻿ / ﻿22.933°N 106.000°E﻿ / 22.933; 106.000﻿ (Vietnam) |  เวียดนาม |  |
| 19°58′N 106°0′E﻿ / ﻿19.967°N 106.000°E﻿ / 19.967; 106.000﻿ (South China Sea) | ทะเลจีนใต้ |  |
| 18°23′N 106°0′E﻿ / ﻿18.383°N 106.000°E﻿ / 18.383; 106.000﻿ (Vietnam) |  เวียดนาม |  |
| 17°28′N 106°0′E﻿ / ﻿17.467°N 106.000°E﻿ / 17.467; 106.000﻿ (Laos) |  ลาว |  |
| 13°56′N 106°0′E﻿ / ﻿13.933°N 106.000°E﻿ / 13.933; 106.000﻿ (Cambodia) |  กัมพูชา |  |
| 11°42′N 106°0′E﻿ / ﻿11.700°N 106.000°E﻿ / 11.700; 106.000﻿ (Vietnam) |  เวียดนาม |  |
| 11°11′N 106°0′E﻿ / ﻿11.183°N 106.000°E﻿ / 11.183; 106.000﻿ (Cambodia) |  กัมพูชา |  |
| 10°52′N 106°0′E﻿ / ﻿10.867°N 106.000°E﻿ / 10.867; 106.000﻿ (Vietnam) |  เวียดนาม |  |
| 9°18′N 106°0′E﻿ / ﻿9.300°N 106.000°E﻿ / 9.300; 106.000﻿ (South China Sea) | ทะเลจีนใต้ |  |
| 1°35′S 106°0′E﻿ / ﻿1.583°S 106.000°E﻿ / -1.583; 106.000﻿ (Indonesia) |  อินโดนีเซีย |  |
| 3°18′S 106°0′E﻿ / ﻿3.300°S 106.000°E﻿ / -3.300; 106.000﻿ (Java Sea) | ทะเลชวา |  |
| 5°54′S 106°0′E﻿ / ﻿5.900°S 106.000°E﻿ / -5.900; 106.000﻿ (Indonesia) |  อินโดนีเซีย | เกาะชวา |
| 6°49′S 106°0′E﻿ / ﻿6.817°S 106.000°E﻿ / -6.817; 106.000﻿ (Indian Ocean) | มหาสมุทรอินเดีย |  |
| 60°0′S 106°0′E﻿ / ﻿60.000°S 106.000°E﻿ / -60.000; 106.000﻿ (Southern Ocean) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 66°14′S 106°0′E﻿ / ﻿66.233°S 106.000°E﻿ / -66.233; 106.000﻿ (Antarctica) | แอนตาร์กติกา | ออสเตรเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี, อ้างสิทธิ์ โดย  ออสเตรเลีย |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 105 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 107 องศาตะวันออก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เรือหางแมงป่อง

เรือหางแมงป่อง เป็นเรือของจังหวัดเชียงใหม่ สันนิษฐานว่าเรือหางแมงป่องมีใช้ในสมัยพระนางจามเทวี แห่งนครหริภุญชัย มีเรื่องเล่าว่าเกิดขึ้นจากจินตนาการของสล่าทำเรือในสมัยก่อน ที่บังเอิญไปเจอกาบมะพร้าวลอยอยู่เหนือน้ำในฤดูน้ำหลาก และบนกาบมะพร้าวมีพวก มด หนอน แมลง และแมงป่อง อาศัยอยู่ แล้วแมงป่องชี้หางไปบนฟ้า ซึ่งดูแล้วเหมือนโครงสร้างของเรือ
เรือหางแมงป่องเหมาะสมกับสภาพพื้นที่ของเชียงใหม่ เพราะแม่น้ำปิงมีเกาะแก่งมากในหน้าแล้งเนื่องจากเรือหางแมงป่องทำจากไม้สักและสามารถลอยน้ำได้ดีกว่าเรือบางอื่น นอกจากนั้นยังแข็งแรง เวลาที่ถูกเกาะแก่งเรือก็ไม่แตก
ไม้สักที่ใช้ในการทำเรือหางแมงป่องนั้นจะต้องมีขนาด 20 คนโอบ ซี่งขนาดใหญ่ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 4 ถึง 8 เมตร เพราะในพื้นที่ภาคเหนืออุดมสมบูรณ์ไปด้วยไม้สักซี่งไม้ประเภทนี้มีน้ำหนักเบา และสามารถลอยน้ำได้ดีกว่าไม้ชนิดอื่น ๆ ไม่บิดไม่งอ จึงทำให้การใช้ไม้สักขุดทำเรือนิยมแพร่หลายในสมัยนั้น อีกทั้งไม้สักยังใช้ในการขุดทำเรืออื่น ๆ ด้วย
ในยุคต้น เรือหางแมงป่องใช้เป็นเรือที่เจ้านายฝ่ายเหนือใช้ ยุคทองของเรือหางแมงป่องอยู่ในสมัยของเจ้าอินทรวิชยานนท์ เจ้าผู้ครองเมืองเชียงใหม่ลำดับที่ 7 ซึ่งเป็นพระบิดาของ เจ้าดารารัศมีพระวรชายาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 พระองค์ทรงสร้างเรือหางแมงป่องขึ้นเพื่อให้เจ้าดารารัศมีเสด็จไปยังพระนคร แต่ยุคหลังเรือหางแมงป่องใช้ในการขนส่งสินค้าระหว่าง กรุงเทพฯ – เชียงใหม่ ใช้เวลาเดินทางประมาณ 6 เดือน ถึง 9 เดือน
การสร้างเรือหางแมงป่องยุคหลังต้องหยุดชะงักลง เพราะไม้สักขนาดใหญ่หาได้ยาก เนื่องจากมีการตัดไม้ ค้าไม้ เพื่อนำไปขายยังกรุงเทพฯ และตั้งแต่มีการสร้างทางรถไฟเข้าสู่เมืองเชียงใหม่และการทำเขื่อนภูมิพลที่จังหวัดตาก จึงทำให้เรือหางแมงป่องหายจากน่านน้ำแม่ปิง
แหล่งข้อมูลอื่น

นั่งเรือหางแมงป่อง...ล่องแม่ปิง; 13 มีนาคม 2008.
เส้นเมริเดียนที่ 105 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 105 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 105 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 75 องศาตะวันออก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 104 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 106 องศาตะวันตก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
แมกซ์ทอน

| --- | --- |

ภาพหน้าจอตัวอย่างของแมกซ์ทอน
นักพัฒนา: Maxthon International Limited

รุ่นเสถียร: 3.3.1.2000    /    08 december 2011
รุ่นทดลอง: 3.3.2.600    /    15 december 2011
 
ระบบปฏิบัติการ: วินโดวส์
ประเภท: เว็บเบราว์เซอร์
สัญญาอนุญาต: Proprietary  EULA
เว็บไซต์: maxthon.com
แมกซ์ทอน (Maxthon: ['mækstən] th อ่านเป็น t) เดิมชื่อ มายไออี2 (MyIE2) เป็นเว็บเบราว์เซอร์ของจีนประเภทฟรีแวร์ หรือระบุให้เจาะจงคือซอฟต์แวร์รับบริจาค (donateware) เริ่มต้นพัฒนาโดยชาวจีนชื่อ ช่างโหยว (畅游 Chàngyóu) ปัจจุบันแมกซ์ทอนพัฒนาถึงรุ่นที่ 2 เบตา แมกซ์ทอนใช้ตัววาดหน้าเว็บ Trident เหมือนอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ แต่ในขณะเดียวกันก็สามารถเปลี่ยนไปใช้ตัววาดหน้าเว็บ Gecko ที่ใช้ในไฟร์ฟอกซ์ได้เช่นกัน
แมกซ์ทอนเป็นเว็บเบราว์เซอร์ที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองในประเทศจีน และมีการดาวน์โหลดไปใช้งานมากกว่า 85.8 ล้านครั้ง
เส้นเมริเดียนที่ 107 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 107 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 107 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 73 องศาตะวันตก