ปรัชญาเทคโนโลยี
ประวัติศาสตร์ > ยุคศตวรรษที่ 20 ถึงปัจจุบัน

นักปรัชญาที่มีชื่อเสียงในยุคต้นศตวรรษที่ 20 ห้าคนที่กล่าวถึงผลกระทบของเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่มีต่อมนุษยชาติโดยตรง ได้แก่ John Dewey, Martin Heidegger, Herbert Marcuse, Günther Anders และ Hannah Arendt  พวกเขาทั้งหมดมองว่าเทคโนโลยีเป็นศูนย์กลางของชีวิตสมัยใหม่ แม้ว่า Heidegger,  Anders, Arendt และ Marcuse จะมีความคลุมเครือและมีแนวคิดวิพากษ์ต่อเทคโนโลยีมากกว่าดิวอี้  ปัญหาสำหรับไฮเดกเกอร์คือธรรมชาติที่ซ่อนเร้นของแก่นแท้ของเทคโนโลยี นั่นคือ Gestell (เกสเทล หรือ เอนเฟรมิง ซึ่งเขาเรียกว่าอันตรายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับมนุษย์ และด้วยเหตุนี้จึงมีความเป็นไปได้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด งานหลักของไฮเดกเกอร์เกี่ยวกับเทคโนโลยีมีอยู่ใน คำถามเกี่ยวกับเทคโนโลยี
นักปรัชญาร่วมสมัยที่มีความสนใจในเทคโนโลยี ได้แก่ Jean Baudrillard, Albert Borgmann, Andrew Feenberg, Langdon Winner, Donna Haraway, Avital Ronell, Brian Holmes, Don Ihde, Bruno Latour, Paul Levinson, Ernesto Mayz Vallenilla, Carl Mitcham, Leo Marx, Gilbert Simondon, Lewis Mumford, Jacques Ellul, Bernard Stiegler, Paul Virilio, Günter Ropohl, Nicole C. Karafyllis, Richard Sennett, Álvaro Vieira Pinto, George Grant และ Yuk Hui
แม้ว่าผลงานชิ้นเอกที่สำคัญจำนวนหนึ่งได้รับการตีพิมพ์ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 แต่ Paul Durbin ได้ระบุหนังสือสองเล่มที่ตีพิมพ์ในช่วงเปลี่ยนศตวรรษว่าเป็นเครื่องหมายของการพัฒนาปรัชญาเทคโนโลยีในฐานะสาขาย่อยทางวิชาการที่มีข้อความตามบัญญัติบัญญัติ  สิ่งเหล่านี้คือ Technology and the Good Life (2000) แก้ไขโดย Eric Higgs, Andrew Light และ David Strong และ American Philosophy of Technology (2001) โดย Hans Achterhuis ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา วารสาร Techne: Research in Philosophy and Technology (วารสารของ Society for Philosophy and Technology จัดพิมพ์โดย Philosophy Documentation Center ) และ Philosophy & Technology (Springer) เผยแพร่เฉพาะผลงานด้านปรัชญาเทคโนโลยี  นักปรัชญาเทคโนโลยีสะท้อนให้เห็นในวงกว้างและทำงานในพื้นที่ และรวมถึงความสนใจในหัวข้อที่หลากหลายของวิศวกรรมธรณีวิทยา (Geoengineering) ข้อมูลในอินเทอร์เน็ตและความเป็นส่วนตัว ความเข้าใจของเราเกี่ยวกับทางผ่านอินเทอร์เน็ต  หน้าที่ทางเทคโนโลยี  และญาณวิทยาของเทคโนโลยี  จริยศาสตร์ทางคอมพิวเตอร์  เทคโนโลยีชีวภาพ และความหมายโดยนัย  รวมไปถึงความเหนือกว่าทางพื้นที่ และจริยศาสตร์เชิงเทคโนโลยีอย่างกว้างขวาง[ต้องการอ้างอิง]
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 และต้นศตวรรษที่ 21 นักปรัชญาบางคน เช่น Alexander R. Galloway, Eugene Thacker และ McKenzie Wark ได้โต้แย้งกันในหนังสือ Excommunication   พวกเขาได้อ้างว่าความก้าวหน้าและความแพร่หลายของเทคโนโลยีดิจิทัลเปลี่ยนปรัชญาเทคโนโลยีให้กลายเป็น 'ปรัชญาแรก' รูปแบบใหม่  ยกตัวอย่างเช่น การวิเคราะห์การเขียนและคำพูดในบทสนทนาของเพลโต อย่างเช่น The Phaedrus, Galloway et al.  พวกเขาเสนอว่าแทนที่จะพิจารณาเทคโนโลยีเป็นรองจากภววิทยา  จะต้องเข้าใจความเป็นไปได้ของเทคโนโลยีก่อนที่จะเข้าใจความเป็นไปได้ของปรัชญาเทคโนโลยี ถือว่า : "ทุกสิ่งที่มีอยู่ มีอยู่ให้ฉันนำเสนอและเป็นตัวแทน เพื่อไกล่เกลี่ยและแก้ไข เพื่อสื่อสารและแปล? มีสถานการณ์ที่เป็นสื่อกลางซึ่งความนอกรีต การเนรเทศ หรือการเนรเทศดำเนินไปในวันนั้น ไม่ใช่การซ้ำซ้อน การมีส่วนร่วม หรือการรวมกลุ่ม มีข้อความบางประเภทที่ระบุว่า 'จะไม่มีข้อความอีกต่อไป' ดังนั้นสำหรับการสื่อสารทุกครั้งจะมีการคว่ำบาตรที่มีความสัมพันธ์กัน"
มีบทสะท้อนเพิ่มเติมโดยเน้นที่ปรัชญาวิศวกรรมซึ่งเป็นสาขาย่อยของปรัชญาเทคโนโลยี  Ibo van de Poel และ David E. Goldberg แก้ไขหนังสือ ปรัชญาและวิศวกรรม: วาระเกิดใหม่ (2010)  พวกเขามีบทความวิจัยจำนวนหนึ่งที่เน้นการออกแบบ ญาณวิทยา ภววิทยา และจริยศาสตร์ในวิศวกรรม