stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล

| หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล |
| --- | --- |

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ 
ดำรงตำแหน่ง 15 เมษายน พ.ศ. 2491 – 28 มิถุนายน พ.ศ. 2492
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: อรรถกิจ พนมยงค์
ถัดไป: พจน์ สารสิน
 

ประสูติ: 3 สิงหาคม พ.ศ. 2436
สิ้นชีพตักษัย: 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 (76 ปี)
ชายา: หม่อมเจ้าลีลาศหงษ์ กฤดากร
หม่อม: หม่อมราชวงศ์สอางค์ ปราโมช แตงไทย เดชผล
บุตร: 6 คน
ราชวงศ์: จักรี
ราชสกุล: เทวกุล
พระบิดา: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ
พระมารดา: หม่อมพุก เทวกุล ณ อยุธยา
ลายพระอภิไธย: 

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
แผนก/สังกัด: กองทัพบกไทย
ประจำการ: พ.ศ. 2456–2473
ชั้นยศ: พลตรี
บังคับบัญชา: กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์
 
พลตรี หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล (3 สิงหาคม พ.ศ. 2436 − 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2513) มีพระนามลำลองว่า ท่านชายอั๋น เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการกับหม่อมพุก ประสูติเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2436 ทรงศึกษาที่โรงเรียนราชวิทยาลัย ที่บ้านสมเด็จเจ้าพระยา และจึงเดินทางไปศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก หลังจากนั้นเสด็จไปทรงศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยโกรลิชเตเฟลเดอ ประเทศเยอรมนี ต่อจากนั้นเข้าศึกษาที่โรงเรียนรบ Kriegschule ที่เมืองเมทซ์ เดินทางกลับประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2456
ทรงรับราชการที่กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ พ.ศ. 2460 ทรงเป็นผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ ทรงเป็นกรรมการร่างแบบฝึกหัดทหารปืนใหญ่ ในปี พ.ศ. 2461 สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถโปรดให้ไปประทับด้วย ณ วังปารุสกวัน จนกระทั่งทิวงคตเมื่อ พ.ศ. 2463
หลังจากนั้นทรงดำรงตำแหน่งผู้ช่วยทูตทหารบก ณ กรุงปารีสและกรุงลอนดอน ต่อมาในปี พ.ศ. 2467 ทรงเป็นผู้บังคับการกองโรงเรียนนายร้อยชั้นมัธยม พ.ศ. 2471 ทรงเป็นปลัดเสนาธิการทหารบก พ.ศ. 2473 ย้ายสังกัดจากกระทรวงกลาโหมไปประจำการในกระทรวงการต่างประเทศ ทรงเป็นอัครราชทูตพิเศษผู้มีอำนาจเต็มของประเทศไทยประจำประเทศเยอรมนี เดนมาร์ก สวีเดน และ นอร์เวย์
ปี 2491 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
ครอบครัว

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ประกอบพิธีสมรสพระราชทานแก่ หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล กับ หม่อมเจ้าลีลาศหงษ์ กฤดากร ณ พระที่นั่งเทวราชสภารมย์ ท้องพระโรงพระราชวังพญาไท  และต่อมาทรงมีหม่อมอีก 2 ท่าน คือ หม่อมราชวงศ์สอางค์ ปราโมช (อดีตหม่อมในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์) และหม่อมแตงไทย เทวกุล ณ อยุธยา มีพระโอรส-ธิดารวมทั้งหมด 6 คน
หม่อมเจ้าลีลาศหงษ์ เทวกุล (ราชสกุลเดิม กฤดากร; 15 เมษายน พ.ศ. 2442 − 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 ปรับศักราชตามแบบสากล) พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ กับหม่อมแช่ม กฤดากร ณ อยุธยา
หม่อมราชวงศ์สอางค์ เทวกุล (ราชสกุลเดิม ปราโมช; 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442 − 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518) พระธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ กับหม่อมนุ่ม ปราโมช ณ อยุธยา มีบุตรธิดา 4 คน คือ
หม่อมราชวงศ์สุปรีดีเสพ เทวกุล (ช.) สมรสกับสมศรี ลางคุลเสน มีบุตร 2 คน
หม่อมราชวงศ์ทิพยางค์ กาญจนดุล (ญ.) สมรสกับประพาส กาญจนดุล มีบุตร 4 คน
หม่อมราชวงศ์สำอางวรรณ ล่ำซำ (ญ.) สมรสกับบัญชา ล่ำซำ มีบุตร 3 คน
หม่อมราชวงศ์เทพยพงศ เทวกุล (ช.) สมรสกับประเทือง ศิลปรัศมี มีบุตร 4 คน
หม่อมแตงไทย เทวกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม เดชผล) มีบุตรชาย 2 คน คือ
หม่อมราชวงศ์วงศ์ปิติ เทวกุล (ช.) สมรสกับหม่อมหลวงอรทัย ลดาวัลย์ มีบุตร 2 คน
หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล (ช.) สมรสและหย่ากับปอลิน อินทสุกิจ และสมรสครั้งที่สองกับประภาพรรณ เทวกุล ณ อยุธยา มีบุตร 3 คน
สิ้นชีพตักษัย

พลตรี หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 สิริชันษา 76 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
พระเกียรติยศ

พลตรี หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2499 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2492 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2471 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2462 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 4 (ว.ป.ร.4)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 4 (ป.ป.ร.4)
พ.ศ. 2497 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญพระราชพิธีบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2471 –  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นที่ 3
นอร์เวย์ :
พ.ศ. 2467 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นที่ 2
เยอรมนี :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นที่ 1
พระเกียรติยศ > พระยศและตำแหน่ง

ผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์
6 กันยายน พ.ศ. 2463: ประจำกรมเสนาธิการทหารบก
30 ธันวาคม พ.ศ. 2463: กราบถวายบังคมลาไปรับตำแหน่งผู้ช่วยทูตฝ่ายทหาร
10 มกราคม พ.ศ. 2463: ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารประจำประเทศอังกฤษและฝรั่งเศส
25 เมษายน พ.ศ. 2465: นายพันโท
27 ตุลาคม พ.ศ. 2473: นายพลตรี
นิวเวิลด์

ภายในอาคารเมื่อ พ.ศ. 2555 ซึ่งมีน้ำท่วมและปลาอยู่เป็นจำนวนมาก ภาพถ่ายนี้เป็นส่วนหนึ่งของชุดที่เผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตใน พ.ศ. 2557 และดึงดูดความสนใจจากทั่วโลก
นิวเวิลด์ เป็นอดีตศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้าในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ที่สี่แยกบางลำพู เปิดดำเนินการตั้งแต่ พ.ศ. 2526 จนถึง พ.ศ. 2547 เมื่ออาคารได้พังถล่มลงเป็นบางส่วนระหว่างการรื้อถอนที่ล่าช้าเป็นเวลานาน โดยทำตามคำสั่งของศาลเพราะได้สร้างชั้นอาคารอย่างผิดกฎหมาย ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 1 ราย โครงสร้างที่เหลือส่วนใหญ่ถูกทิ้งร้าง ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2553 อาคารได้รับความสนใจจากกลุ่มผู้มีงานอดิเรกเป็นการสำรวจสิ่งก่อสร้างที่ร้างหรือซ่อนเร้นในเมืองเนื่องกับสระปลาที่เกิดเพราะน้ำท่วมแล้วชาวบ้านนำปลามาปล่อยเพื่อกำจัดยุง ความสนใจได้เพิ่มขึ้นหลังจากการเผยแพร่ภาพทางอินเทอร์เน็ต ทางการจึงได้นำปลาออกใน พ.ศ. 2558 ทั้งนี้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2563 อาคารแห่งนี้ได้ใช้เพื่อนิทรรศการการใช้สอยพื้นที่สาธารณะในเมือง
ประวัติ

ห้างสรรพสินค้านิวเวิลด์ เปิดให้บริการใน พ.ศ. 2526 โดยบริษัท แก้วฟ้าช้อปปิ้งอาเขต (หรือเรียกอีกอย่างว่า บริษัท แก้วฟ้าช้อปปิ้ง จำกัด) ซึ่งเป็นบริษัทที่เป็นเจ้าของโดยแก้ว ผูกทวนทอง ผู้พัฒนาธุรกิจในท้องถิ่น ได้รับการพัฒนาบนที่ดินที่เช่าจากพระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล บริเวณหัวมุมด้านใต้ของแยกบางลำพู ซึ่งเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการค้าที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานของกรุงเทพมหานคร นิวเวิลด์เป็นหนึ่งในห้างสรรพสินค้าและศูนย์การค้าแบบครบวงจรที่ได้รับความนิยมในกรุงเทพฯ ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ร่วมกับห้างสรรพสินค้าพาต้า, เมอร์รี่คิงส์ ตลอดจนสาขาแรก ๆ ของห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล และเดอะมอลล์ ในช่วงแรกธุรกิจดำเนินไปได้ดี และเจ้าของได้เปิดสาขาเพิ่มที่ถนนรัตนาธิเบศร์ จังหวัดนนทบุรี และจังหวัดสระบุรี (ซึ่งปัจจุบันทั้งสองสาขาได้ปิดตัวลงแล้ว)
อาคารนี้มีการวางแผนและก่อสร้างให้มี 11 ชั้น แม้ว่าจะได้รับอนุญาตให้ก่อสร้างเพียง 4 ชั้นเท่านั้น การก่อสร้างเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2525 และดำเนินต่อไปหลังจากห้างสรรพสินค้าเปิดทำการ แม้ว่ากรุงเทพมหานคร (กทม.) จะปฏิเสธคำร้องขอการอนุมัติเพิ่มเติมใน พ.ศ. 2527 ก็ตาม ใน พ.ศ. 2528 กทม. ได้ยื่นฟ้องบริษัทดังกล่าวฐานละเมิดกฎหมายควบคุมอาคาร แต่คดีดังกล่าวก็ลากยาวมาหลายปีในขณะที่ห้างสรรพสินค้ายังคงเปิดดำเนินการอยู่ และแม้ว่าศาลฎีกา จะมีคำสั่งให้รื้อถอนชั้นที่ไม่ได้รับอนุมัติใน พ.ศ. 2537 แต่เจ้าของห้างก็ยังคงชะลอการดำเนินการดังกล่าวไว้ จนกระทั่ง กทม. พยายามบังคับใช้คำสั่งดังกล่าวใน พ.ศ. 2545 ต้นทุนการรื้อถอนที่เพิ่มสูงขั้นทำให้การดำเนินการล่าช้าจนกระทั่งงานเริ่มในที่สุดเมื่อปลาย พ.ศ. 2546 ในขณะที่ร้านค้ายังคงเปิดทำการอยู่ที่ชั้นล่าง
เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ส่วนหนึ่งที่ชั้นแปดของอาคารซึ่งเป็นที่กองเศษหินจากการรื้อถอนได้พังถล่มลงมาอย่างกะทันหัน และเศษหินที่ตกลงมาทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัส 2 รายที่ชั้นล่าง โดย 1 รายเสียชีวิตในโรงพยาบาล หลังจากนั้นอาคารได้ถูกปิดถาวร งานรื้อถอนเริ่มขึ้นใหม่อีกครั้งในปี 2548 โดยปล่อยให้โครงสร้างที่เหลือของสี่ชั้นแรกยังคงสภาพเดิมเป็นส่วนใหญ่
ภายหลังปิดกิจการ

เมื่อชั้นบนของอาคารถูกรื้อออกไปและปล่อยหลังคาไว้โดยไม่ได้เปลี่ยนใหม่ ชั้นล่างก็ถูกน้ำท่วมด้วยน้ำฝนและกลายเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุง ชาวบ้านบริเวณใกล้เคียงแก้ปัญหานี้ด้วยการปล่อยปลาลงในสระน้ำ ซึ่งในที่สุดก็มีปลาอยู่เป็นพันตัว (เพิ่มเป็นประมาณ 3,000 ตัวในปี 2558) โดยมีชาวบ้านเพียงไม่กี่คนให้อาหารเป็นประจำ
ใน พ.ศ. 2554 การมีบ่อปลาในอาคารร้างเริ่มได้รับความสนใจทางออนไลน์ ดึงดูดผู้เยี่ยมชมและนักสำรวจเมือง จำนวนผู้เยี่ยมชมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในอีกสามปีต่อมา หลังจากภาพถ่ายของสถานที่ดังกล่าวแพร่ระบาดทางอินเทอร์เน็ตและได้รับความสนใจจากสื่อ เหตุการณ์นี้ทำให้ กทม. ห้ามไม่ให้เข้าไปในสถานที่ดังกล่าวด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย ต่อมาในปี 2558 จึงมีคำสั่งให้นำปลาออกไปและระบายน้ำออก
อาคารหลังนี้ถูกทิ้งร้างอีกครั้งจนกระทั่ง พ.ศ. 2563 เมื่อสุพิชชา โตวิวิชญ์ อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ว่าจ้างองค์กรชุมชนท้องถิ่นให้จัดนิทรรศการเกี่ยวกับการพัฒนาชุมชนในเมืองที่อาคารหลังนี้ ซึ่งสิทธิ์ของที่ดินดังกล่าวได้กลับคืนสู่ราชสกุลยุคลไปแล้ว และวิศวกรที่ตรวจสอบพบว่าโครงสร้างยังคงแข็งแรง นิทรรศการจัดขึ้นที่นั่นใน พ.ศ. 2565 เป็นส่วนหนึ่งของงานเทศกาลออกแบบกรุงเทพของสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา กทม. ได้ประกาศแผนการพัฒนาพื้นที่บางส่วนใหม่ให้เป็นพื้นที่สาธารณะ โดยได้รับอนุญาตจากเจ้าของที่ดินนี้
ดูเพิ่ม

สาธร ยูนีค ทาวเวอร์ อีกหนึ่งอาคารในกรุงเทพฯ ที่กลายเป็นที่รู้จักในฐานะจุดหมายปลายทางแห่งการสำรวจเมือง
ผู้นำสหภาพโซเวียต

| ผู้นำสหภาพโซเวียต Список руководителей СССР |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
มีฮาอิล กอร์บาชอฟ (ผู้นำคนสุดท้าย)
จวน: พระราชวังเครมลิน, เครมลินแห่งมอสโก, กรุงมอสโก
ผู้แต่งตั้ง: โดยการสนับสนุนในโปลิตบูโร คณะกรรมการกลางหรือสำนักเลขาธิการของคณะกรรมการกลาง
สถาปนา: 30 ธันวาคม ค.ศ. 1922
คนแรก: วลาดิมีร์ เลนิน (นายกรัฐมนตรี)
คนสุดท้าย: มีฮาอิล กอร์บาชอฟ (ประธานาธิบดี)
ยกเลิก: 25 ธันวาคม ค.ศ. 1991 (สิ้นสุดพรรคคอมมิวนิสต์)   26 ธันวาคม ค.ศ. 1991 (การล่มสลายของสหภาพโซเวียต)
ภายใต้รัฐธรรมนูญปี ค.ศ.  1977 ของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (สหภาพโซเวียต) ประธานสภารัฐมนตรีเป็นหัวหน้ารัฐบาล และประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดเป็นประมุขแห่งรัฐ ซึ่งประธานสภารัฐมนตรีนั้นเทียบเท่ากับนายกรัฐมนตรีในโลกที่หนึ่ง ในขณะที่ประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดเทียบเท่าประธานาธิบดี ในประวัติศาสตร์เจ็ดสิบปีของสหภาพโซเวียตไม่มีผู้นำอย่างเป็นทางการในรัฐบาลสหภาพโซเวียต แต่ผู้นำโซเวียตมักจะนำประเทศผ่านตำแหน่งประธานสภารัฐมนตรีหรือเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (CPSU) ในอุดมการณ์ของวลาดิมีร์ เลนินประมุขแห่งรัฐโซเวียตเป็นแกนหลักของพรรคคอมมิวนิสต์
ในยุคสตาลินในปี ค.ศ. 1920 ได้มีการจัดตั้งตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งมวลสหภาพซึ่งมีอำนาจเหมือนกับตำแหน่งผู้นำของสหภาพโซเวียต เพราะตำแหน่งนั้นได้ควบคุมทั้ง CPSU และรัฐบาลของสหภาพโซเวียต ตำแหน่งเลขาธิการถูกยกเลิกภายในปี ค.ศ. 1952 และต่อมาได้จัดตั้งขึ้นใหม่โดยนิกิตา ครุสชอฟ ภายใต้ชื่อเลขานุการลำดับที่หนึ่งคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต; ในปี ค.ศ. 1966 เลโอนิด เบรจเนฟ ได้ใช้ชื่อตำแหน่งใหม่ว่า เลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต เลขาธิการเหมือนกับตำแหน่งผู้นำของสหภาพโซเวียตจนกระทั่ง ค.ศ. 1990ตำแหน่งเลขาธิการขาดแนวทางที่ชัดเจนของความสำเร็จดังนั้นหลังจากการตายหรือถูกกำจัดของผู้นำโซเวียตคนก่อนมักจะทายาทมักจะต้องการการสนับสนุนของโปลิตบูโร คณะกรรมการกลาง อีกทั้งต้องใช้เวลาและการมีอำนาจในพรรค ในมีนาคม ค.ศ. 1990 ก็ถูกแทนที่ด้วยตำแหน่งประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต
หลังการแต่งตั้งประธานาธิบดี ผู้แทนของสภาผู้แทนราษฎรของประชาชนได้ลงมติให้ลบมาตรา 6 จากรัฐธรรมนูญของสหภาพโซเวียตที่ระบุว่าสหภาพโซเวียตเป็นรัฐหนึ่งของบุคคลที่ควบคุมโดยพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งในการเปิดให้ประชาชนมีบทบาทนำในสังคม มากขึ้นทำอำนาจพรรคคอมมิวนิสต์อ่อนแอลงและประชาชนเริ่มมีอำนาจมากขึ้น  เมื่อประธานาธิบดีหรือรองประธานาธิบดีตาย,ลาออกหรือถอดถอนออกจากของสหภาพโซเวียตจะถือว่ายังมีอำนาจอยู่จนถึงการแต่งตั้งหรือตั้งเลือก แต่ก็ไม่ได้มีทดสอบเพราะสหภาพโซเวียตได้ล่มสลายก่อน หลังจากล้มเหลวในการรัฐประหารสิงหาคม รองประธานาธิบดีก็ถูกแทนที่ด้วยการเลือกตั้งจากสมาชิกสภาของสหภาพโซเวียต
รายชื่อทรอยก้า

ทรอยก้า คือชื่อเรียกกลุ่มอำนาจร่วมซึ่งมีเกิดขึ้นทั้งหมด 3 ครั้ง ครั้งแรกคือหลังการเสียชีวิตของเลนิน ครั้งสองคือหลังการเสียชีวิตของสตาลิน และครั้งสุดท้ายหลังการหมดอำนาจของครุชชอฟการปกครองสหภาพโซเวียตแบบไม่มีผู้นำคนเดียวแต่เป็นการกระจายอำนาจจากการที่คนในกลุ่มนั้นมีอำนาจพอ ๆ กัน
| สมาชิก  (เกิด–เสียชีวิต) | สมาชิก  (เกิด–เสียชีวิต) | สมาชิก  (เกิด–เสียชีวิต) | ดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  | พฤษภาคม 1922 ↓ 1925 | เมื่อวลาดีมีร์ เลนินเริ่มมีสุขภาพไม่ดี ทรอยก้าก็ก่อตั้งขึ้นประกอบด้วยลฟ คาเมเนฟ โจเซฟ สตาลินและ กรีโกรี ซีนอฟเยฟ ทรอยก้าทลายลงไปเมื่อ คาเมเนฟ และ ซีนอฟเยฟ ตัดสินใจเข้าร่วมฝ่ายเลออน ทรอตสกี.. ต่อมา คาเมเนฟ, ซีนอฟเยฟ และทรอตสกี ถูกฆ่าตายจากคำสั่งกวาดล้างของสตาลิน |
| เลฟ คาเมเนฟ  (1883–1936) | โจเซฟ สตาลิน  (1878–1953) | กรีโกรี ซีโนเวียฟ  (1883–1936) | พฤษภาคม 1922 ↓ 1925 | เมื่อวลาดีมีร์ เลนินเริ่มมีสุขภาพไม่ดี ทรอยก้าก็ก่อตั้งขึ้นประกอบด้วยลฟ คาเมเนฟ โจเซฟ สตาลินและ กรีโกรี ซีนอฟเยฟ ทรอยก้าทลายลงไปเมื่อ คาเมเนฟ และ ซีนอฟเยฟ ตัดสินใจเข้าร่วมฝ่ายเลออน ทรอตสกี.. ต่อมา คาเมเนฟ, ซีนอฟเยฟ และทรอตสกี ถูกฆ่าตายจากคำสั่งกวาดล้างของสตาลิน |
|  |  |  | 13 มีนาคม 1953 ↓ 26 มิถุนายน 1953 | ในทรอยก้าประกอบด้วยลัฟเรนตีย์ เบรียาเกออร์กี มาเลนคอฟและ วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ และสิ้นสุดลงเมื่อ โมโลตอฟ และมาเลนคอฟทรยศ เข้าร่วมกับฝ่าย นีกีตา ครุชชอฟ และได้จับกุม เบรียาและถูกฆ่าตายในเวลาต่อมา. |
| ลัฟเรนตีย์ เบรียา  (1899–1953) | เกออร์กี มาเลนคอฟ  (1902–1988) | วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ  (1890–1986) | 13 มีนาคม 1953 ↓ 26 มิถุนายน 1953 | ในทรอยก้าประกอบด้วยลัฟเรนตีย์ เบรียาเกออร์กี มาเลนคอฟและ วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ และสิ้นสุดลงเมื่อ โมโลตอฟ และมาเลนคอฟทรยศ เข้าร่วมกับฝ่าย นีกีตา ครุชชอฟ และได้จับกุม เบรียาและถูกฆ่าตายในเวลาต่อมา. |
|  |  |  | 14 ตุลาคม 1964 ↓ 16 มิถุนายน 1977 | ประกอบด้วยสมาชิกชั้นนำของกลุ่มผู้นำและประกอบด้วย เลโอนิด เบรจเนฟ เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์อะเลคเซย์ โคซีกิน เป็นนายกรัฐมนตรีและอะนัสตัส มีโคยัน เป็นประธานของคณะกรรมการบริหารของศาลฎีกาโซเวียต หลังจากนั้นนีโคไล ปอดกอร์นืยประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุด ได้ขึ้นมามีอำนาจแทน อะนัสตัส มีโคยัน ในช่วงการควบรวมกิจการอย่างค่อยเป็นค่อยไป และสลายไปเมื่อปอดกอร์นืยลงจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1977 ในฐานะประธานคณะกรรมการบริหาร |
| เลโอนิด เบรจเนฟ  (1906–1982) | อะเลคเซย์ โคซีกิน  (1904–1980) | นีโคไล ปอดกอร์นืย  (1903–1983) | 14 ตุลาคม 1964 ↓ 16 มิถุนายน 1977 | ประกอบด้วยสมาชิกชั้นนำของกลุ่มผู้นำและประกอบด้วย เลโอนิด เบรจเนฟ เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์อะเลคเซย์ โคซีกิน เป็นนายกรัฐมนตรีและอะนัสตัส มีโคยัน เป็นประธานของคณะกรรมการบริหารของศาลฎีกาโซเวียต หลังจากนั้นนีโคไล ปอดกอร์นืยประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุด ได้ขึ้นมามีอำนาจแทน อะนัสตัส มีโคยัน ในช่วงการควบรวมกิจการอย่างค่อยเป็นค่อยไป และสลายไปเมื่อปอดกอร์นืยลงจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1977 ในฐานะประธานคณะกรรมการบริหาร |
ดูเพิ่ม

นายกรัฐมนตรีสหภาพโซเวียต
ประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2568

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2568 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ประกอบไปด้วยการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 ที่นั่ง เป็นการเลือกตั้งที่จัดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2568
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > หมายเลข 1 : อัครเดช วันไชยธนวงศ์

อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน ได้รับการสนับสนุนจากปกรณ์ จีนาคำ สส.แม่ฮ่องสอน เขต 1 พรรคกล้าธรรม และปัญญา จีนาคำ อดีตสส.แม่ฮ่องสอน พรรคพลังประชารัฐ ลงสมัครในนามกลุ่มดีต่อเนื่อง
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > หมายเลข 2 : ดนุภัทร์ เชียงชุม

อดีตประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรคประชาชน ได้รับการสนับสนุนจากเลาฟั้ง บัณฑิตเทอดสกุล สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน, สมบัติ ยะสินธุ์ สส.แม่ฮ่องสอน เขต 2 พรรคประชาธิปัตย์, สมบูรณ์ ไพรวัลย์ อดีตสส.แม่ฮ่องสอน พรรคไทยรักไทย, จำลอง รุ่งเรือง อดีตสส.แม่ฮ่องสอน พรรคกิจสังคม และสุรสิทธิ์ ตรีทอง อดีตสมาชิกวุฒิสภา ลงสมัครในนามกลุ่มพลังแม่ฮ่องสอน
ผลการเลือกตั้ง

| ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ> ศ. 2568.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ> ศ. 2568.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ> ศ. 2568.ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ> ศ. 2568.คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ> ศ. 2568.% | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ> ศ. 2568.± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | กลุ่มดีต่อเนื่อง | อัครเดช วันไชยธนวงศ์ (1)* | 71,652 | 73.02 | –9.95 |
|  | กลุ่มพลังแม่ฮ่องสอน | ดนุภัทร์ เชียงชุม (2) | 26,481 | 26.98 | – |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 98,133 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 98,133 | 82.00 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 7,981 | 6.67 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 13,556 | 11.33 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 119,670 | 65.80 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 181,863 | 100.00 | — |
| อำเภอ | อัครเดช วันไชยธนวงศ์> คะแนน | ดนุภัทร์ เชียงชุม> คะแนน |
| --- | --- | --- |
| ขุนยวม | 5,757 | 3,500 |
| ปางมะผ้า | 5,009 | 2,337 |
| ปาย | 9,659 | 4,751 |
| เมืองแม่ฮ่องสอน | 12,684 | 4,883 |
| แม่ลาน้อย | 11,574 | 2,379 |
| แม่สะเรียง | 15,881 | 5,388 |
| สบเมย | 11,088 | 3,243 |
| รวม | 71,652 | 26,481 |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค ก(พ> ศ. 2567 ←) การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 (→ พ.ศ. 2569) |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  เชียงราย  เชียงใหม่  น่าน  แพร่  แม่ฮ่องสอน  ลำปาง  ลำพูน  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  นครพนม  นครราชสีมา  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  มหาสารคาม  มุกดาหาร  ศรีสะเกษ  สกลนคร  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อำนาจเจริญ  |  |
| ภาคกลาง |  นครนายก  นครปฐม  นนทบุรี  พิจิตร  ลพบุรี  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุพรรณบุรี  |  |
| ภาคตะวันออก |  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ปราจีนบุรี  ระยอง  |  |
| ภาคตะวันตก |  ประจวบคีรีขันธ์  |  |
| ภาคใต้ |  กระบี่  ตรัง  นราธิวาส  ปัตตานี  พังงา  พัทลุง  ภูเก็ต  ยะลา  สงขลา  สตูล  สุราษฎร์ธานี  |  |
 องค์การบริหารส่วนจังหวัด นายก อบจ.  สภา อบจ.
วีระยุทธ ดิษยะศริน

| นาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน ท> ช., ท.ม., ท.จ., ภ.ป.ร.1 |
| --- | --- |

เกิด: 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 (69 ปี) จังหวัดพระนคร
สัญชาติ: ไทย
ตำแหน่ง: นายกสมาคมกีฬาทางอากาศและการบินแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
กรรมการใน:  นายกสมาคมกีฬาทางอากาศและการบินแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์  ประธานสมาพันธ์กีฬาทางอากาศแห่งเอเชีย (Airsport Federation of Asia : AFA) 
คู่สมรส:  สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี (2525–2539)  จิตสิรินท์ ดิษยะศริน (2540–ปัจจุบัน) 
บุตร: • พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ • พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ
บิดามารดา:  ประหยัด ดิษยะศริน  วิจิตรา ดิษยะศริน 
ญาติ: พลอากาศเอก ชัยพฤกษ์ ดิษยะศริน
เว็บไซต์: สมาคมกีฬาทางอากาศและการบินแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ []
นาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน (เกิด 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2498) อดีตพระสวามี ในสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารีเป็นผู้อนุรักษ์และฟื้นฟูเครื่องบิน นางสาวสยาม เครื่องบินพลเรือนลำแรกของไทยให้กลับมาใช้งานได้ และเป็นพระชนกของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน ชื่อเล่น แตง เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรของพล.อ.อ. ประหยัด ดิษยะศริน อดีตกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) กับคุณหญิงวิจิตรา ดิษยะศริน (สกุลเดิม วิกิณิยะธนี) มีน้อง 2 คน คือ
นางปาริชาติ ดิษยะศริน หอวัฒนกุล ชื่อเล่น กวาง อดีตภรรยาของพล.ต.อ. เพรียวพันธ์ ดามาพงศ์ (อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ คนที่ 12)
พล.อ.อ. ชัยพฤกษ์ ดิษยะศริน ชื่อเล่น กระต่าย (อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศคนที่ 25)
น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน เคยสมรสกับสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี  พระราชธิดาพระองค์เล็กในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร กับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2525 ณ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท พระบรมมหาราชวัง และมีพระธิดาทั้ง 2 พระองค์ ซึ่งได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ สถาปนาให้ดำรงฐานันดรศักดิ์เป็น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้า ทุกพระองค์คือ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ (ประสูติ 8 ตุลาคม พ.ศ.2525 — ปัจจุบัน)
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ (ประสูติ 5 พฤษภาคม พ.ศ.2527 — ปัจจุบัน)
ปัจจุบัน น.อ. วีระยุทธ สมรสกับ คุณจิตสิรินท์ ดิษยะศริน (แพตตี้)
น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน ยังปรากฏในข่าวและสื่อในประเทศไทยอยู่บ่อยครั้งในฐานะนายกสมาคมกีฬาทางอากาศ และการบินแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และตามเสด็จพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ ในโอกาสต่าง ๆ บ่อยครั้ง เช่น เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 เวลา 19.02 น. พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ (พระยศในขณะนั้น) เสด็จไปยังพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในพระบรมมหาราชวัง พร้อมด้วย น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน พระบิดา ในการบำเพ็ญพระกุศลสวดพระอภิธรรมพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ประวัติ > งานอดิเรก

น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน สนใจเครื่องบินชื่นชอบ และเก็บสะสมมอเตอร์ไซค์ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน
ประวัติ > การศึกษา

นาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน สำเร็จการศึกษาจาก
พ.ศ. 2514 : โรงเรียนเทพศิรินทร์
พ.ศ. 2516 : โรงเรียนเตรียมทหาร
พ.ศ. 2521 : โรงเรียนนายเรืออากาศ
พ.ศ. 2527 : โรงเรียนนายทหารชั้นผู้บังคับฝูง
พ.ศ. 2530 : โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ วิทยาลัยการทัพอากาศ
ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาผู้นำสังคม ธุรกิจ การเมือง มหาวิทยาลัยรังสิต
ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาพลศึกษาและกีฬา มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
สกุลดิษยะศริน

ดิษยะศริน เป็นนามสกุลที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้แก่นายร้อยเอก นายโต๊ะ ผู้บังคับกองร้อยที่ 2 กองพันที่ 1 กรมทหารราบที่ 11 (รักษาพระองค์) ปรากฏใน ทะเบียนนามสกุลที่เราได้ให้ไป ในลำดับที่ 1389 สะกดว่า ดิษยศริน และสะกดอย่างโรมันว่า Tishyasarin แต่ในประกาศพระราชทานนมสกุล ครั้งที่ 17 ลงวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2457 สะกดว่า ดิษยะศริน จึงได้ยึดถือการสะกดนามสกุลดังกล่าวสืบมา
การทำงาน

น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน เคยดำรงตำแหน่งนักบินประจำหมวดบินที่ 2 หน่วยบินขับไล่โจมตีใบพัด หน่วยบิน 112 เชียงใหม่ จากนั้นเป็นผู้บังคับฝูงบิน 411 เชียงใหม่ รองผู้บังคับกองบิน 41 เชียงใหม่ และเป็นผู้บังคับการกองบิน 41 เชียงใหม่ และผู้ช่วยทูตทหารอากาศ ประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ
ภายหลังจากลาออกจากราชการ ได้เดินทางไปพำนักยังสหรัฐอเมริกา เพื่อดูแลพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ ทำธุรกิจร้านอาหารที่รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ และดำรงตำแหน่งนายกสมาคมกีฬาทางอากาศและการบินแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และมูลนิธิอนุรักษ์และพัฒนาอากาศยานไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งผลงานที่มีชื่อเสียงคือการอนุรักษ์และฟื้นฟูเครื่องบิน นางสาวสยาม เครื่องบินพลเรือนลำแรกของไทย ให้กลับมาใช้งานได้ ภายหลังได้ย้ายกลับมาพำนักในประเทศไทย
จากการทุ่มเทให้กับการพัฒนากีฬาทางอากาศของประเทศไทย ในฐานะผู้ก่อตั้งและนายกสมาคมกีฬาทางอากาศ และการบินแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ คนแรกของประเทศไทย สามารถสร้างนักกีฬาทางอากาศเข้าแข่งขันในมหกรรมกีฬาระดับชาติและนานาชาติ โดยเป็นผู้ผลักดันให้นักกีฬาทางอากาศทีมชาติไทยประเภทร่มร่อน ทีมหญิง สามารถคว้าเหรียญทอง ในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2018 เป็นการเข้าแข่งขันครั้งแรกของกีฬาทางอากาศและประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง
นอกจากนั้น น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน มีส่วนสำคัญยิ่งในการริเริ่มและผลักดันให้ประเทศไทยคว้าแชมป์บังคับโดรนประเภทบุคคลหญิง จากการแข่งขันโดรนชิงแชมป์โลก “1st FAI WORLD DRONE RACING CHAMPIONSHIPS 2018” ณ เมืองเซินเจิ้น สาธารณรัฐประชาชนจีน และคว้าแชมป์รุ่น International Challenge จากการเชิญนักบินที่มีฝีมือจาก 9 ประเทศ เข้าร่วมการแข่งขันในงาน “ALISPORTS WESG Hongkong Esports Festival 2018 International Drone Racing Challenge” ที่ฮ่องกง
ปัจจุบัน น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน ดำรงตำแหน่ง นายกสมาคมกีฬาทางอากาศและการบินแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ประธานมูลนิธิอนุรักษ์ และพัฒนาอากาศยานไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และ ประธานสมาพันธ์กีฬาทางอากาศแห่งเอเชีย คนแรกของ AFA (Airsport Federation of Asia : AFA) อีกทั้งยังคงดำเนินธุรกิจภัตตาคารอาหารไทยชื่อ Chao Pra Ya เมืองเฮิร์นดอน รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา
น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน มีความตั้งใจ มุ่งมั่น และทุ่มเท ต่อการพัฒนาวงการกีฬาทางอากาศของประเทศไทยและทวีปเอเชียให้เป็นที่รู้จัก สร้างนักกีฬาทางอากาศคนสำคัญของประเทศที่นำชื่อเสียงและเกียรติประวัติมาแก่ประเทศไทยและกองทัพไทย
ชีวิตส่วนตัว

นอกจากมีความสนใจเครื่องบินแล้ว นาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน ชื่นชอบและเก็บสะสมมอเตอร์ไซค์ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน