stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศฝรั่งเศส
วัฒนธรรม > วันหยุด

วันหยุดราชการในประเทศฝรั่งเศส มี 11 วัน
วันหยุดในประเทศฝรั่งเศส:
| วันที่ | ชื่อภาษาไทย | ชื่อท้องถิ่น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 มกราคม | วันขึ้นปีใหม่ | Nouvel an / Jour de l'an / Premier de l'an |  |
| เปลี่ยนแปลงได้ | วันศุกร์ประเสริฐ | Vendredi saint | วันศุกร์ ก่อน อีสเตอร์วันอาทิตย์  (สังเกตเพียง แคว้นอาลซัส และ จังหวัดมอแซล) |
| เปลี่ยนแปลงได้ | วันจันทร์อีสเตอร์ | Lundi de Pâques | วันจันทร์ หลัง อีสเตอร์วันอาทิตย์ (หนึ่งวัน หลัง อีสเตอร์วันอาทิตย์) |
| 1 พฤษภาคม | เมย์เดย์/วันแรงงาน | Fête du Travail / Fête des Travailleurs |  |
| 8 พฤษภาคม | วันชัยในทวีปยุโรป | Fête de la Victoire | การสิ้นสุดของสงคราม ทวีปยุโรป ในสงครามโลกครั้งที่ 2i |
| เปลี่ยนแปลงได้ | วันเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ | Ascension | วันพฤหัสบดี 39 วัน หลังเทศกาลอีสเตอร์วันอาทิตย์ |
| เปลี่ยนแปลงได้ | วันจันทร์เล็กน้อย | Lundi de Pentecôte | วันจันทร์ หลังMonday afterเทศกาลเฉลิมฉลองของศาสนาคริสต์ตรงกับวันอาทิตย์ที่7หลังวันอีสเตอร์ (50 วัน) |
| 14 กรกฎาคม | วันบัสตีย์ | Fête nationale | เป็นวันชาติของประเทศฝรั่งเศส |
| 15 สิงหาคม | วันแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ | L'Assomption de Marie |  |
| 1 พฤศจิกายน | วันสมโภชนักบุญทั้งหลาย | La Toussaint |  |
| 11 พฤศจิกายน | วันสงบศึก | Armistice de 1918 | หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 |
| 25 ธันวาคม | วันคริสต์มาส | Noël |  |
| 26 ธันวาคม | วันนักบุญสเทเฟน | Saint-Étienne |  |
ดูเพิ่ม

การปฏิวัติฝรั่งเศส
รายพระนามกษัตริย์ และจักรพรรดิฝรั่งเศส
รายนามประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่
ชาวฝรั่งเศส
หอไอเฟล
ฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
อ่านเพิ่ม

"France." in Europe, edited by Ferdie McDonald and Claire Marsden, Dorling Kindersley, (Gale, 2010), pp. 144–217. online
อ่านเพิ่ม > หัวข้อ

Carls, Alice-Catherine. "France." in World Press Encyclopedia, edited by Amanda C. Quick, (2nd ed., vol. 1, Gale, 2003), pp. 314–337. online coverage of press and media
Chabal, Emile, ed. France since the 1970s: History, Politics and Memory in an Age of Uncertainty (2015) Excerpt
Gildea, Robert. France Since 1945 (2nd ed. Oxford University Press, 2002).
Goodliffe, Gabriel, and Riccardo Brizzi, eds. France After 2012 (Bergham, 2015)
Haine, W. S. Culture and Customs of France (Greenwood Press, 2006).
Kelly, Michael, ed. French Culture and Society: The Essentials (Oxford University Press, 2001).
Raymond, Gino. Historical Dictionary of France (2nd ed. Scarecrow, 2008).
Jones, Colin. Cambridge Illustrated History of France (Cambridge University Press,1999)
Ancient maps of France from the Eran Laor Cartographic Collection, The National Library of Israel
แหล่งข้อมูลอื่น

France at Organisation for Economic Co-operation and Development
France at UCB Libraries GovPubs
ประเทศฝรั่งเศส ที่เว็บไซต์ Curlie
France at the EU
Wikimedia Atlas of France
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศฝรั่งเศส ที่โอเพินสตรีตแมป
Key Development Forecasts for France from International Futures
แหล่งข้อมูลอื่น > เศรษฐกิจ

แม่แบบ:INSEE
OECD France statistics
แหล่งข้อมูลอื่น > รัฐบาล

France.fr (in English) Official French tourism website
(ในภาษาฝรั่งเศส) Official Site of the Government
Official site of the French public service – Links to various administrations and institutions
Official site of the National Assembly
แหล่งข้อมูลอื่น > วัฒนธรรม

Contemporary French Civilization เก็บถาวร 2012-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, journal, University of Illinois.
FranceGuide เก็บถาวร 2015-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Official website of the French Government Tourist Office
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โปรตุเกส 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav  วิกตอเรีย 2 
ประชาชน:  Trove  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef 
ภาพถ่ายแผ่นดินใหญ่ประเทศฝรั่งเศสจากดาวเทียมในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545
ภาพ La Liberté guidant le peuple หรือ เสรีภาพนำประชาชน เล่าเรื่องเหตุการณ์ตอนปฏิวัติเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1830
แผนที่ดินแดนของฝรั่งเศส
แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีคนปัจจุบัน
โลโก้ทางการของสาธารณรัฐฝรั่งเศส
ประธานาธิบดี แอมานุแอล มาครง และ ประธานาธิบดี ดอนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐในปี 2018
กองทัพฝรั่งเศส
แคว้นของประเทศฝรั่งเศส
ประเทศฝรั่งเศสทั้งประเทศพึ่งอยู่กับพลังงานนิวเคลียร์ (เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์กอลเฟค)
เครื่องบินแอร์บัส เอ 380 เครื่องแรกที่ผลิตในเมืองตูลูส เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยเครื่องบินแอร์บัสเป็นเสมือนสัญลักษณ์ของความสำเร็จทางเศรษฐกิจของประเทศฝรั่งเศสและสหภาพยุโรป
พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังแห่งหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส
ฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2563 เป็นผู้ให้การสนับสนุนองค์การอวกาศยุโรปเป็นจำนวนเงินมากที่สุด
โรงพยาบาล Pitié-Salpêtrière Hospital ในกรุงปารีส โรงเรียนแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของยุโรป
แผนที่ผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสในโลก:  ภาษาแม่  ภาษาราชการ  ภาษาที่สองหรือไม่ใช่ภาษาราชการ  ชนกลุ่มน้อยที่พูดฝรั่งเศส
ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง บิดาแห่งกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่
ซีเนดีน ซีดาน นักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่ง
วังมงซอโร
ปลาสเดอลาบูร์ส ในบอร์โด ตัวอย่างของสถาปัตยกรรมบาโรกในฝรั่งเศส
โรงโอเปราการ์นีเย สัญลักษณ์ของสถาปัตยกรรมแบบจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2
เรอเน เดการ์ต บิดาแห่งปรัชญาสมัยใหม่
เลอา แซดู นักแสดงผู้มีชื่อเสียงชาวฝรั่งเศส
สำนักงานใหญ่ของชาแนลในปารีส
ไวน์ฝรั่งเศส เป็นสิ่งที่คู่กับอาหารฝรั่งเศสมาช้านาน
หนังสือพิมพ์เลอฟิกาโร ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2369 เป็นหนังสือพิมพ์ที่มีบทบาทสำคัญในวงการสื่อฝรั่งเศส
รูปปั้นของมารียาน สัญลักษณ์เชิงบุคลาธิษฐานประจำชาติฝรั่งเศส
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016

| ประเทศจาเมกา ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: JAM
เอ็นโอซี: สมาคมโอลิมปิกจาเมกา
ณ ลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-12) – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-21)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
ประเทศจาเมกา เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่เมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 12-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ทีมจาเมกาประกอบด้วยนักกีฬา 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา ครั้งนี้เป็นการเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาวครั้งแรกของประเทศ
บอบสเล

บทความหลัก: กีฬาบอบสเลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แดเนียล เมย์ฮิว | ชาย | 58.85 | 13 | 58.62 | 13 | 1:57.47 | 13 |
เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์

| เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์ อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่ง มหาจักรีบรมราชวงศ์ |
| --- | --- |
ดารามหาจักรีบรมราชวงศ์
มอบโดย      พระมหากษัตริย์ไทย
อักษรย่อ: ม.จ.ก.
ประเภท: สายสะพายและดารา (ชั้นเดียว)
วันสถาปนา: พ.ศ. 2425
ประเทศ:  ราชอาณาจักรไทย
ราชวงศ์: จักรี
ภาษิต: บาลี: ติรตเนสกรัฏ์เฐจ สัม์พํเสจมมายนํ สกราโชชุจิต์ตัญ์จ สกรัฏ์ฐภิวัฑ์ฒนํ  (ความนับถือรักใคร่ในพระรัตนตรัยก็ดี ในรัฐของตนก็ดี ในวงศ์ตระกูลของตนก็ดี มีจิตซื่อตรงในพระราชาของตนก็ดี ย่อมเป็นเครื่องทำให้รัฐของตนเจริญยิ่ง)
จำนวนสำรับ: 25 สำรับ (ไม่รวมสำหรับพระราชทานแก่ประมุขของต่างประเทศ)
แพรแถบ: 
ผู้สมควรได้รับ: พระมหากษัตริย์, สมเด็จพระบรมราชินี, พระบรมวงศานุวงศ์ที่สืบเนื่องโดยตรงในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช หรือผู้ซึ่งพระบรมวงศานุวงศ์ดังกล่าวได้เสกสมรส, ประมุขแห่งรัฐต่างประเทศ
มอบเพื่อ: เชิดชูพระเกียรติยศของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชแด่พระราชวงศ์ผู้สืบเชื้อสายโดยตรง, การเจริญสันถวไมตรีกับต่างประเทศ
สถานะ: ยังพระราชทานอยู่
ผู้สถาปนา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประธาน: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
สถิติการมอบ
รายแรก: สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า  6 เมษายน พ.ศ. 2425
รายล่าสุด: สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ มหาวชิโรตตมางกูร สิริวิบูลยราชกุมาร  5 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
ทั้งหมด: 232 ราย
ได้รับหลังถึงแก่กรรม: 2 ราย
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์
รองมา: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์
เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (อังกฤษ: The Most Illustrious Order of the Royal House of Chakri) มีอักษรย่อว่า ม.จ.ก. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่สร้างขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติยศในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ปฐมบรมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ซึ่งพระมหากษัตริย์จะพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ที่สืบเนื่องโดยตรงในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชหรือผู้ซึ่งพระบรมวงศานุวงศ์ดังกล่าวได้เสกสมรส นอกจากนี้ ยังสามารถพระราชทานแก่ประมุขของต่างประเทศด้วย
เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์จัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติสูงสุด ก่อนที่จะมีการสร้างเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ ปัจจุบัน มหาจักรีบรมราชวงศ์จัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติเป็นลำดับที่สอง รองจากราชมิตราภรณ์ซึ่งเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์สำหรับพระราชทานแด่ประมุขของต่างประเทศเท่านั้น
องค์ประกอบของ ม.จ.ก

เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ ออกแบบโดยเสวกเอก หม่อมเจ้าประวิช ชุมสาย มีชั้นสายสะพายเพียงชั้นเดียว แบ่งออกเป็นฝ่ายหน้า (บุรุษ) และ ฝ่ายใน (สตรี) สำหรับพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระบรมราชินีนั้น จะมีลักษณะเช่นเดียวกับที่พระราชทานแก่ฝ่ายหน้าและฝ่ายใน แต่ตรามหาจักรี สายสร้อย และดาราจักรีนั้นจะประดับเพชรทั้งหมด ม.จ.ก. 1 สำรับ ประกอบด้วย
ตรามหาจักรี
ตราจุลจักรี
เลขานุการ, ลัญจกราภิบาล, มุทรานุการ
เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์
องค์ประกอบของ ม.จ.ก > ตรามหาจักรี

ตรามหาจักรี ด้านหน้าเป็นรูปจักร 8 กลีบ ลงยาสีขาว มีรูปตรีศูลเงินระหว่างกลีบจักร กลางวงจักรเป็นรูปปทุมอุณาโลมประดับเพชร พื้นลงยาสีฟ้า ขอบลงยาสีแดง มีอักษรทองเป็นคาถาภาษิตภาษาบาลีว่า "ติรตเนสกรัฏ์เฐจ สัม์พํเสจมมายนํ สกราโชชุจิต์ตัญ์จ สกรัฏ์ฐภิวัฑ์ฒนํ" สามารถถอดเป็นรูปการเขียนภาษาบาลีด้วยอักษรไทยแบบปัจจุบัน ดังนี้ "ติรตเน สกรฏฺเฐ จ สมฺพํเส จ มมายนํ สกราโชชุจิตฺตญฺจ สกรฏฺฐภิวฑฺฒนํ" ซึ่งแปลว่า "ความนับถือรักใคร่ในพระรัตนตรัยก็ดี ในรัฐของตนก็ดี ในวงศ์ตระกูลของตนก็ดี มีจิตซื่อตรงในพระราชาของตนก็ดี ย่อมเป็นเครื่องทำให้รัฐของตนเจริญยิ่ง" รอบขอบเป็นมาลัยชัยพฤกษ์ ใบลงยาสีเขียว ดอกลงยาสีชมพูใต้พวงมาลัยเป็นแพรแถมลงยาสีชมพู มีอักษรย่อเป็นภาษิตของเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์นี้ว่า ร.จ.บ.ต.ว.ห.จ. ย่อมาจาก "เราจะบำรุงตระกูลวงศ์ให้เจริญ" ซึ่งปรากฏเป็นภาษิตของเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าด้วย
เบื้องบนมีอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ป.ร.ร. 4 ไขว้กัน โดยย่อมาจากคำว่า "บรมราชาธิราชรามาธิบดีที่ 4" อันหมายถึง พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ปฐมกษัตริย์แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ และมีพระมหามงกุฎทองรัศมีเงิน ด้านหลังเป็นรูปครุฑ ปราสาท มหามงกุฏ และจุลมงกุฏทำด้วยทอง พื้นลงยาสีเขียว ขอบรอบลงยาสีแดง และมีอักษรทองว่า "ปีมะเมีย จัตวาศก ศักราช ๑๒๔๔" และ “ปฐมรัชกาลเป็นปีที่ครบร้อย” โดยตรามหาจักรีสำหรับพระราชทานฝ่ายในนั้นจะมีลักษณะเช่นเดียวกับที่พระราชทานสำหรับฝ่ายหน้า แต่ขนาดย่อมกว่า สำหรับพระมหากษัตริย์และพระบรมราชินีดวงตราจะประดับเพชรทั้งดวง
องค์ประกอบของ ม.จ.ก > ตราจุลจักรี

ตราจุลจักรี เป็นรูปจักรและตรีศูลขัดกัน เบื้องบนเป็นเครื่องอัษฎาวุธ อันประกอบด้วย พระแสงหอกเพชรรัตน์, พระแสงดาบเชลย, พระแสงตรี, พระแสงจักร, พระแสงดาบและเขน หรือ ดาบและโล่, พระแสงธนู, พระแสงของ้าวแสนพลพ่าย, พระแสงปืนคาบชุดข้ามแม่น้ำสะโตง และเครื่องพิชัยสงครามไขว้กัน ทำด้วยทองและมีคาถาภาษิตในวงจักรอย่างเดียวกับตรามหาจักรี โดยตราจุลจักรีสำหรับพระราชทานฝ่ายในนั้นจะมีลักษณะเช่นเดียวกับที่พระราชทานสำหรับฝ่ายหน้า แต่ขนาดย่อมกว่า
องค์ประกอบของ ม.จ.ก > ดาราจักรี

ดาราจักรี เป็นรูปจักร 10 กลีบ ลงยาสีขาว มีรูปตรีศูลเงินและรัศมีเปลวสีเงินสลับกันไปรอบกลีบจักร กลางดาราเป็นรูปปทุมอุณาโลมประดับเพชรขอบลงยา และมีคาถาภาษิตเช่นเดียวกับตรามหาจักรีเว้นแต่ไม่มีพวงมาลัย ใช้ประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย โดยดาราจักรีสำหรับพระราชทานฝ่ายในนั้นจะมีลักษณะเช่นเดียวกับที่พระราชทานสำหรับฝ่ายหน้า แต่ขนาดย่อมกว่า
หมายเหตุ: สำหรับพระมหากษัตริย์, พระราชินี หรือ พระบรมวงศานุวงศ์ที่ได้รับพระราชทานเป็นกรณีพิเศษ ดาราจะประดับเพชรทั้งดวง
องค์ประกอบของ ม.จ.ก > สายสร้อยและแพรแถบ

สายสร้อยเป็นรูปอุณาโลมลงยา กลางอุณาโลมประดับเพชร สลับกันไปกับจักรีแฝดลงยา มีสร้อยทองยึดตลอด ยาว 55 เซนติเมตร ไว้สำหรับห้อยกับตรามหาจักรี ส่วนแพรแถบนั้น มีลักษณะสีเหลือง มีขนาดกว้าง 10 เซนติเมตร สำหรับฝ่ายหน้าและกว้าง 7.5 เซนติเมตร สำหรับฝ่ายใน โดยให้สะพายบ่าซ้ายเฉียงลงทางขวา พร้อมทั้งห้อยด้วยตราจุลจักรี
นอกจากนี้ ยังมีเครื่องหมายสำหรับประดับแพรแถบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ โดยมีลักษณะเป็นรูปปทุมอุณาโลมเพชรสร่งเงิน และเครื่องหมายที่ใช้เป็นดุมเสื้อเป็นรูปดอกไม้จีบด้วยแพรแถบของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ มีสิทธิใช้ประดับเป็นดุมเสื้อเวลาแต่งเครื่องสากลโดยให้ประดับที่รังดุมคอพับของเสื้อชั้นนอกเบื้องซ้าย และสามารถใช้ประดับเมื่อสวมชุดไทย โดยบุรุษมีสิทธิใช้ประดับเป็นดุมเสื้อเวลาแต่งเสื้อชุดไทยสีสุภาพ โดยประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย บริเวณปากกระเป๋าเสื้อ ส่วนสตรีนั้น มีสิทธิใช้ประดับเป็นดุมเสื้อเวลาแต่งเสื้อชุดไทยเรือนต้น ชุดไทยจิตรลดา ชุดไทยอมรินทร์ และชุดไทยบรมพิมาน โดยประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย
พระราชลัญจกรประจำเครื่องราชอิสริยาภรณ์

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระราชลัญจกรประจำเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ขึ้นสำหรับประทับข้อพระราชบัญญัติ คำประกาศ ตราตั้งคำสั่ง และหนังสือสำคัญต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ โดยมีลักษณะดังนี้
พระราชลัญจกรเป็นตรางารูปกลม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 7.7 เซนติเมตร สูง 11.3 เซนติเมตร ลายภายในเป็นรูปจักรและตรีไขว้กัน ตรงกลางจักรบริเวณด้านซ้ายของตรีนั้น เป็นรูปประทุมอุณาโลมมีรัศมี (พระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 1) ส่วนด้านขวานั้น ประกอบด้วย รูปครุฑ (พระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 2) , ปราสาท (พระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 3) มหามงกุฎ (พระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 4) และจุลมงกุฎ (พระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 5)
บริเวณขอบจักรนั้นมีอักษรเป็นคาถาภาษิตสำหรับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ คือ "ติรตเนสกรฏฺเฐจ สมฺพํเสจมมายนํ สกราโชชุจิตฺตญฺจ สกรฏฺฐาภิวัฑฺฒนํ" ซึ่งแปลว่า "ความนับถือรักใคร่ในพระรัตนตรัยก็ดี ในรัฐของตนก็ดี ในวงศ์ตระกูลของตนก็ดี มีจิตซื่อตรงในพระราชาของตนก็ดี ย่อมเป็นเครื่องทำให้รัฐของตนเจริญยิ่ง" ส่วนขอบรอบดวงตรานั้นจารึกว่า "พระราชลัญจกร สำหรับเครื่องขัตติยราชอิสริยยศ อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่ง ตรามหาจักรีบรมราชวงษ"
ในปัจจุบัน พระราชลัญจกรนี้พ้นสมัย และเก็บรักษาอยู่ที่กองประกาศิต สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ส่วนการประทับพระราชลัญจกรลงในใบประกาศนียบัตรสำหรับผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ จะประทับพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์กำกับพระปรมาภิไธยแทน
การพระราชทาน

เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประธานเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์และทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจที่จะพระราชทานและเรียกคืนเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์นี้ได้
ปัจจุบัน เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์มีจำนวน 25 สำรับ สำหรับพระมหากษัตริย์ 1 สำรับ สมเด็จพระบรมราชินี 1 สำรับ และพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ที่สืบเนื่องโดยตรงในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชหรือผู้ซึ่งพระบรมวงศานุวงศ์ดังกล่าวได้เสกสมรสด้วยอีก 23 สำหรับ นอกจากนี้ ยังสามารถพระราชทานแก่ประมุขของต่างประเทศซึ่งไม่นับรวมใน 25 สำรับอีกด้วย
ผู้ได้รับพระราชทาน ม.จ.ก. จะได้รับใบประกาศนียบัตรทรงลงพระปรมาภิไธยและประทับพระราชลัญจกร อย่างไรก็ตาม เมื่อผู้ได้รับ ม.จ.ก. สิ้นพระชนม์ ผู้รับมรดกจะต้องส่งเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์คืนภายใน 30 วัน ถ้าส่งคืนไม่ได้กองมรดกจะต้องรับผิดชอบ หรือในกรณีที่ทรงเรียก ม.จ.ก. คืนจากผู้ได้รับพระราชทานนั้น ถ้าผู้รับพระราชทานไม่สามารถส่งคืนได้ ต้องใช้ราคาเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์นั้น
ผู้ได้รับพระราชทาน ม.จ.ก.

บทความหลัก: รายพระนามและชื่อผู้ได้รับพระราชทาน ม.จ.ก.
ปัจจุบัน มีผู้ได้รับพระราชทานเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ ดังต่อไปนี้
ผู้ได้รับพระราชทาน ม.จ.ก. > พระราชวงศ์ไทยที่ยังทรงพระชนม์อยู่

พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี
ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา
สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ มหาวชิโรตตมางกูร สิริวิบูลยราชกุมาร
ผู้ได้รับพระราชทาน ม.จ.ก. > พระราชวงศ์ต่างประเทศที่ยังทรงพระชนม์อยู่

สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน
สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน
​ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
​ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์
​ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ เเห่ง เนเธอร์แลนด์
​ จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี​
แหล่งข้อมูลอื่น

เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ เก็บถาวร 2006-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
รูปอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ป.ร.ร.4 ที่ปรากฏในดวงตรามหาจักรีแห่งเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์
สายสร้อยและดาราของเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์
พระราชลัญจกรประจำเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสายสะพายเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ,สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี,สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี,ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงสายสะพายเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016

| ประเทศญี่ปุ่น ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: JPN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกญี่ปุ่น
เว็บไซต์: www.joc.or.jp
ณ ลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-12) – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-21)
นักกีฬา: 29 คน  ใน 11 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: มาซามิตสึ อิโตะ
เหรียญ อันดับ 11:  ทอง 2 เงิน 4 ทองแดง 0 รวม 6 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่เมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 12-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ทีมญี่ปุ่นประกอบด้วยนักกีฬา 29 คนใน 11 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โยเฮ โคยามะ | สลาลอม | DNF | DNF | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| โยเฮ โคยามะ | ไจแอนท์สลาลอม | 1:18.00 | 3 | 1:18.12 | 4 | 2:36.12 | 2 ! |
| โยเฮ โคยามะ | Super-G | — | — | — | — | 1:12.57 | 17 |
| โยเฮ โคยามะ | รวม | 1:13.15 | 12 | 41.72 | 7 | 1:54.87 | 8 |
ประเทศคาซัคสถานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016

| ประเทศคาซัคสถาน ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: KAZ
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐคาซัคสถาน
ณ ลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-12) – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-21)
นักกีฬา: 17 คน  ใน 9 ชนิดกีฬา
เหรียญ อันดับ 26:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 2 รวม 2 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
ประเทศคาซัคสถาน เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่เมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 12-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ทีมคาซัคสถานประกอบด้วยนักกีฬา 17 คนใน 9 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เยคาเทรินา คาร์โปวา | สลาลอม | DNF | DNF | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| เยคาเทรินา คาร์โปวา | ไจแอนท์สลาลอม | 1:27.56 | 29 | 1:23.94 | 25 | 2:51.50 | 25 |
| เยคาเทรินา คาร์โปวา | Super-G | — | — | — | — | 1:20.07 | 31 |
| เยคาเทรินา คาร์โปวา | รวม | 1:21.76 | 29 | 54.43 | 23 | 2:16.19 | 22 |
หน้ากากแก้ว
เนื้อเรื่อง

คิตาจิมะ มายะ เป็นเพียงเด็กหญิงที่ดูธรรมดา แต่ซ่อนด้วยความสามารถด้านการแสดงที่เธอสามารถสวมทุกบทบาทได้อย่างอิสระ ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน ความสามารถที่เธอซ่อนไว้ข้างใน ทำให้สึกิคาเงะ จิงุสะ อดีตนักแสดงชื่อดังเจ้าของบทบาท "นางฟ้าสีแดง" เห็นเข้า และชักจูงเธอเข้าสู่วงการโลกมายา โดยให้มายะ เข้าสู่คณะละครสึกิคาเงะซึ่งเป็นคณะละครที่เธอตั้งขึ้น แต่แล้วก็โดนขัดขวางทั้งจากคณะละครคู่แข่ง คณะไดโตะ ซึ่งมีดารานำสาวชื่อ ฮิเมกาวะ อายูมิ เด็กสาวผู้เพียบพร้อมในทุกๆ ด้าน เป็นกำลังสำคัญ และมี ฮายามิ มาสึมิ ผู้หวังจะครอบครองลิขสิทธิ์เรื่อง นางฟ้าสีแดง ที่อาจารย์สึกิคาเงะถืออยู่เป็นแรงผลักจากเบื้องหลัง และเธอยังถูกขัดขวางจากแม่ของเธอที่ไม่ยอมให้เธอไปเต้นกินรำกิน คณะสึกิคาเงะและคณะไดโตะมีเรื่องราวกระทบกระทั่งกันอยู่หลายครั้งเพื่อกดดันให้ สึกิคาเงะ ยอมปล่อยลิขสิทธิ์บทประพันธ์ให้เป็นของไดโตะ สุดท้ายด้วยความพ่ายแพ้และถูกดูถูกและเหยียดหยามจากเพื่อนรวมวงการ ทำให้คณะสึกิคาเงะต้องยุบตัวลง และถูกยึดทรัพย์สินทุกอย่าง มายะ และเพื่อนๆ ในคณะของเธอจึงตัดสินใจย้ายไปอยู่ในอพาร์ตเมนต์กันตามลำพัง
ต่อมา มายะและเพื่อน ๆ ได้รับโอกาสอีกครั้งจากคณะละครอิคาคุจู ให้มาร่วมเปิดทำการแสดงร่วมกัน ด้วยพลังใจของทั้งสอง ทำให้คณะละครสึกิคาเงะและอิคาคุจูกลายเป็นคณะละครที่แข็งแกร่งอย่างล้นหลาม มายะเองยังได้รับโอกาสจากคณะละครต่าง ๆ ให้เข้าร่วมทำการแสดง และเหตุนี้ทำให้ มายะ และ อายูมิ ต้องห้ำหั่นกันด้วยความสามารถทางด้านการแสดง จนกระทั่งเธอทั้งสองคน ได้มายืนอยู่บนเวทีเดียวกัน หลายต่อหลายครั้ง ทำให้เธอทั้งสอง ตระหนัก และ กังวล กับความสามารถของทั้งสองฝ่ายอยู่ตลอด จนในที่สุด มายะ ได้โอกาสในการเติบโตหลังจาก สึกิคาเงะ ตัดสินใจให้เธอย้ายเข้าคณะไดโตะเพื่อฝึกเป็นดาราเต็มตัว โดยมี มิสึกิ ซาเอโกะ ผู้เป็นเลขาส่วนตัวของมาสึมิเป็นผู้จัดการชีวิตของเธอ และเธอยังได้รับโอกาสในการห้ำหั่นกับ อายูมิ เพื่อรับตำแหน่งผู้สืบทอด "นางฟ้าสีแดง" อย่างสมภาคภูมิ
การอยู่ในวงการมายาทำให้ มายะ ต้องเจอกับฝันร้ายที่สุดในชีวิต เมื่อเธอเริ่มมีความรักกับดาราจนเกิดข่าวฉาวใหญ่โต เรื่องราวทั้งหมดบานปลายจนค่ายละครและสถานีโทรทัศน์ต่างแบนเธอ มายะ กลายเป็นคนไร้ตัวตนอีกครั้ง และถูกถอดออกจากตำแหน่งผู้สืบทอดนางฟ้าสีแดง ทั้งหมดทำให้ มายะ เสียใจมาก แต่ด้วยพลังใจของเธอ เธอขอโอกาสกลับไปอยู่กับสึกิคาเงะ แต่ก็ถูกขัดขวางจากคณะไดโตะเหมือนแต่ก่อน แต่ไม่ใช่เพราะต้องการแย่งบทนางฟ้าสีแดง แต่ต้องการให้ มายะ ถอนตัวออกจากวงการเพื่อที่ อายูมิ จะได้เป็นทายาทนางฟ้าสีแดงเพียงคนเดียว มายะไม่ย่อท้อต่อปัญหาและตัดสินใจสู้ทุกวิถีทาง จนในที่สุดเธอก็ได้รับโอกาสในการรับบทใหญ่ที่สุดในชีวิต และประชันหน้ากับ อายูมิ อย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอได้เจอกับ คุโรนุมะ ริวโซ ผู้กำกับละครชื่อดัง ที่เห็นแววตาที่ไม่ยอมแพ้ของเธอ จึงชักชวนเธอมาร่วมแสดงละคร "ทุ่งหญ้าที่ถูกลืม" ร่วมกัน และทำให้ มายะ กลายเป็นทายาทนางฟ้าสีแดงอีกครั้ง
ในตอนท้ายของเรื่อง เป็นช่วงของการชิงชัยสู่เส้นทางของนางฟ้าสีแดง โดยสึกิคาเงะ ได้ให้สมาคมการละครเป็นผู้จัดการแข่งขัน และให้ทั้งสองคณะมาแสดงเรื่องนางฟ้าสีแดงประชันกันที่เวทีใหญ่ร้างกลางแจ้งใจกลางเมือง โดยฝั่ง มายะ มีคุโรนุมะเป็นผู้กำกับ และมีซากุระโคจิ ยู เป็นผู้รับบทช่างไม้ และฝั่ง อายูมิ มีโอโนเดระเป็นผู้กำกับ รวมไปถึงความรักครั้งสุดท้ายของ มายะ ที่ตั้งใจจะบอกให้มาสึมิรับรู้ แต่ก็ถูกขัดขวางโดย ทากามิยะ ชิโอริ ภรรยาที่ถูกจับคู่ให้แต่งงานเพื่อธุรกิจ ซึ่งผู้แต่งเปรยว่ามีตอนจบอยู่ในใจแล้ว และเร่งผลิตผลงานจัดพิมพ์ใหม่นี้ให้ทันตามความต้องการของผู้อ่าน หลังพักการแก้ไขผลงานที่ถูกท้วงติงไปเป็นระยะเวลานาน
ภาพยนตร์การ์ตูน

หน้ากากแก้ว เคยถูกสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนมาแล้วถึง 3 ครั้งด้วยกัน ครั้งแรกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2527 โดยเอเคน ครั้งที่ 2 สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2541 ในรูปแบบ OVA โดย TMS ส่วนครั้งที่ 3 ซึ่งเป็นเวอร์ชันล่าสุด สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2548 โดย TMS เช่นเดียวกัน เวอร์ชันล่าสุดนี้ มักถูกเรียกในชื่อภาษาอังกฤษว่า GLASS MASK 2005