วิลยนอร์ สุพรหมัณยัม รามจันทรัน
งานวิทยาศาสตร์

เพื่อที่จะเข้าใจว่าสมองทำงานอย่างไร  ดร.รามจันทรันได้ทำการศึกษากลุ่มอาการทางประสาทเช่นกลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่  (phantom limb), body integrity identity disorder, และ  อาการหลงผิดคะกราส์  ยิ่งกว่านั้นแล้ว  เขายังมีผลงานเกี่ยวกับภาวะวิถีประสาทเจือกัน (synesthesia)  และเป็นที่รู้จักโดยสิ่งประดิษฐ์ของเขาเพื่อช่วยบรรเทากลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่  คือ  กล่องกระจก
เขาได้เขียนบทความมากกว่า  180  ชิ้นในวารสารวิทยาศาสตร์  รวมทั้งวารสาร  ''ธรรมชาติ  (Nature)" "วิทยาศาสตร์  (Science)" "ธรรมชาติ-ประสาทวิทยาศาสตร์ (Nature Neuroscience)" "การรับรู้  (Perception)" และ  "งานวิจัยในการเห็น  (Vision Research)"  รามจันทรันยังอยู่ในคณะกรรมการบรรณาธิการของวารสาร  "สมมุติฐานทางการแพทย์  (Medical Hypotheses)"  (ซึ่งเป็นวารสารของบริษัท  Elsevier  ที่ก่อน ค.ศ. 2010 เป็นวารสารวิทยาศาสตร์ที่ไม่มีการตรวจสอบของผู้ชำนาญในสาขาเดียวกัน)  และได้เขียนบทความถึง 15 ชิ้นในวารสารนั้นอีกด้วย
งานของรามจันทรันในพฤติกรรมประสาทวิทยา  (behavioral neurology)  ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางโดยสื่อมวลชน  เขาได้ปรากฏในภาพยนตร์สารคดีของช่อง 4 (สถานีโทรทัศน์สาธารณะของประเทศอังกฤษ) และ PBS  (เครือข่ายสถานีโทรทัศน์สาธารณะของประเทศสหรัฐอเมริกา)  นอกจากนั้นแล้ว  ยังมีรายการเกี่ยวกับเขาเผยแพร่โดยฺบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ  (BBC),  Science Channel  (ช่องวิทยาศาสตร์ ซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์ของบริษัท Discovery Communications ประเทศสหรัฐอเมริกา),  นิตยสาร  Newsweek  (ข่าวสัปดาห์  ของสหรัฐอเมริกา),  รายการวิทยุ Radio Lab  (ของ WNYC ซึ่งเป็นสถานีวิทยุสาธารณะในนครนิวยอร์ก),  รายการ This American Life (ของ WBEC ซึ่งป็นสถานีวิทยุสาธารณะในนครชิคาโก), งานประชุม  TED Talks (TED.com), และรายการโทรทัศน์ของชาลี โรส เก็บถาวร 2013-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  หนังสือของเขา  คือ  Phantoms In the Brain  (อวัยวะแฟนตอมในสมอง)  ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์สารคดีสองตอนเผยแพร่โดยช่อง 4 ของบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (BBC)  และเป็นภาพยนตร์ยาว 1 ชั่วโมงเผยแพร่โดย PBS ในสหรัฐอเมริกา  นอกจากนั้นแล้ว  เขายังเป็นหัวหน้าบรรณาธิการของ  "สารานุกรมสมองมนุษย์"  (ค.ศ. 2002) อีกด้วย
ดร.รามจันทรันได้กล่าวด้วยความอาลัยเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่า  งานวิทยาศาสตร์ได้กลายเป็นอาชีพเพื่อทำมาหากินมากเกินไป คือ  ในการสัมภาษณ์กับสมาคมประสาทวิทยาศาสตร์แห่งประเทศอังกฤษในปี ค.ศ. 2010 เขาได้กล่าวไว้ว่า
แต่ว่า  ที่ ๆ ผมอยากจะไปจริง ๆ เลย  ก็คือกลับไปในกาลเวลา  กลับไปยังสมัยวิคตอเรีย  ก่อนที่งานวิทยาศาสตร์จะกลายเป็นอาชีพเพื่อทำมาหากินมากเกินไป  ก่อนที่จะกลายเป็นงาน 9 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็น  ที่ประกอบด้วยความยุ่งยากเหมือนกับฝันร้ายในเรื่องการแสวงหาการใช้อำนาจและการหาเงินอุปถัมภ์งานวิจัย  ในยุคนั้น  นักวิทยาศาสตร์มีแต่ความสนุก  สำหรับบุคคลเช่นชาลส์ ดาร์วิน และทอมัส ฮักซ์ลีย์  (นักชีววิทยาชาวอังกฤษผู้มีชื่อเสียงในการสนับสนุนทฤษฎีของดาร์วิน)  โลกทั้งใบเป็นสนามเล่นของพวกเขา
ในปี ค.ศ. 2012 นักประสาทวิทยาศาสตร์ปีเตอร์ บรักเกอร์  วิจารหนังสือของรามจันทรัน  คือ  The Tell-Tale Brain  (สมองนักเล่านิทาน) ว่าเป็นหนังสือประสาทวิทยาศาสตร์ประชานิยม  เพราะให้แต่คำตอบที่ล่องลอยไม่ชัดเจนต่อคำถามที่มีความสำคัญ
รามจันทรันตอบว่า
เป็นความจริงว่า  ผมได้กล่าวประเด็นต่าง ๆ ไว้อย่างครอบคลุมจักรวาล  รวมทั้งการรับรู้ทางตา,  stereopsis (การเห็นทิวทัศน์พร้อมแนวลึก), กลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่  (phantom limb), การปฏิเสธสภาวะอัมพาต  (ของคนไข้), อาการหลงผิดคะกราส์, ภาวะวิถีประสาทเจือกัน (synesthesia), และเรื่องอื่น ๆ อีกมาก  ซึ่งอาจจะดีหรือไม่ดี