stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตึกวูลเวิร์ธ

| ตึกวูลเวิร์ธ |
| --- | --- |

เป็นตึกที่สูงที่สุดในโลก ตั้งแต่ 1913 ถึง 1930
ก่อนหน้านี้: ตึกเมโทรโพลิแทน ไลฟ์ อินชัวแรนซ์
หลังจากนี้: 40 วอลสตรีต
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: 233 ถนนบรอดเวย์ แมนแฮตตัน นิวยอร์ก  สหรัฐ
ก่อสร้าง: ค.ศ. 1910–ค.ศ. 1913
เปิดตัว: 24 เมษายน ค.ศ. 1913
ความสูง
หลังคา: 792 ft (241 m)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 57 ชั้น
มูลค่า: $13,500,000
บริษัท
สถาปนิก: Cass Gilbert
วิศวกร: Gunvald Aus and Kort Berle
เจ้าของ: Witkoff Group 

ตึกวูลเวิร์ธ
สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ขึ้นทะเบียนแห่งชาติของสหรัฐ
สิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติของสหรัฐ
 

พื้นที่: 0.5 เอเคอร์ (0.20 เฮกตาร์)
เลขอ้างอิง NRHP: 66000554
ขึ้นทะเบียน NRHP: 11/13/1966
 
ตึกวูลเวิร์ธ (Woolworth Building) ออกแบบโดยสถาปนิก Cass Gilbert เมื่อ พ.ศ. 2456 เป็นตึกสูงที่เก่าที่สุดในสหรัฐ และเป็นสัญลักษณ์ทางประวัติศาสตร์แห่งชาติตั้งแต่ พ.ศ. 2509  และเป็นสัญลักษณ์ของนิวยอร์กตั้งแต่ พ.ศ. 2526
สมุดภาพ

ภาพกำลังก่อสร้างตึกวูลเวิร์ธ
ด้านหน้าของอาคาร
ด้านหลังของอาคาร
รายละเอียดของอาคาร
ยอดสุดของอาคาร
ตึกสูงที่สุดในโลก ค.ศ. 1908-1974
ดนัย ตันธนะศิริวงศ์

| รินทร์ดนัย ไตรรัตน์ธนากุล |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ดนัย ตันธนะศิริวงศ์
เกิด: 18 มกราคม พ.ศ. 2527 (40 ปี)  ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2545 – ปัจจุบัน
สังกัด: โพลีพลัส (พ.ศ. 2545–2551)
รินทร์ดนัย ไตรรัตน์ธนากุล  (ชื่อเดิม: ดนัย ตันธนะศิริวงศ์) ชื่อเล่น เจสซี่ เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2527 เป็นนักแสดงชาวไทย
เจสซี่มีผลงานในวงการชิ้นแรกๆ ได้แก่ โฆษณา SWENZEN
การศึกษา

ปริญญาตรี นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2545 | กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ | มงกรด |  |
| พ.ศ. 2545 | อลหม่านบ้านก๊วนโสด | เกี๊ยะ |  |
| พ.ศ. 2546 | ครอบครัว(ตัว)พิลึก | - |  |
| พ.ศ. 2548 | เจ๊ดัน..ฉันรักเธอ | มะยม |  |
| พ.ศ. 2548 | สองเสน่หา | เป้ / ปรมินทร์ |  |
| พ.ศ. 2549 | คมรัก คมเสน่หา | บุรินทร์ |  |
| พ.ศ. 2550 | น้องเหมียวเขี้ยวเพชร | ปีเตอร์ |  |
| พ.ศ. 2551 | หอหญิง | ศุทธิ |  |
| พ.ศ. 2551 | เจ้าหญิงลำซิ่ง | กวิน |  |
| พ.ศ. 2554 | ปลาไหลป้ายแดง | ศุภสิน |  |
| พ.ศ. 2555 | พริกกับเกลือ | ด้วง |  |
| พ.ศ. 2556 |  โทน | อิทธิพล / บารมี |  |
| พ.ศ. 2556 | หมอรัก หมอเพลง | คุณชาย งามเผ่า |  |
| พ.ศ. 2557 | แหม่มจ๋า | กำจร / จอนนี่ |  |
| พ.ศ. 2559 | ลูกเขยมะไฟ แม่ยายมะดัน | เชน |  |
ผลงาน > มิวสิควีดีโอ

เพลง ฝันเล็กๆ ศิลปิน นาตาลี-แจ๊สกี้
เพลง นายใจร้าย ศิลปิน ราฟฟี่-แนนซี่
เพลง เปลี่ยนเป็นเขาก็ได้นะ ศิลปิน อ้อน ลัคนา หวงมณีรุ่งโรจน์
ผลงาน > ผลงานโฆษณา

SWENZEN
ทะเลสาบชินจิ

| ทะเลสาบชินจิ |
| --- | --- |
มองจากปราสาทมัตสึเอะ
ทะเลสาบชินจิ
ที่ตั้ง: จังหวัดชิมาเนะ
พิกัด: 35°27′N 132°58′E﻿ / ﻿35.450°N 132.967°E﻿ / 35.450; 132.967
ชนิด: น้ำกร่อย
ประเทศในลุ่มน้ำ: ประเทศญี่ปุ่น

 พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Shinji-ko
ขึ้นเมื่อ: 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005
เลขอ้างอิง: 1556
 
 
ทะเลสาบชินจิ (ญี่ปุ่น: 宍道湖; โรมาจิ: Shinji-ko) เป็นทะเลสาบในบริเวณทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 7 ของประเทศญี่ปุ่น โดยมีเส้นรอบวง 48 กิโลเมตร (30 ไมล์) ล้อมรอบไปด้วยคาบสมุทรชิมาเนะทางเหนือ และที่ราบอิซูโมะกับมัตสึเอะทางตะวันตกและตะวันออกตามลำดับ บริเวณที่ลุ่ม 7,652 เฮกตาร์ (18,910 เอเคอร์) ของทะเลสาบอยู่ในอนุสัญญาแรมซาร์
ทะเลสาบชูเซ็นจิ

| ทะเลสาบชูเซ็นจิ |
| --- | --- |
ทะเลสาบและภูเขาหนานไถ
ทะเลสาบชูเซ็นจิ
ที่ตั้ง: อุทยานแห่งชาตินิกโก จังหวัดโทจิงิ
พิกัด: 36°44′26″N 139°27′44″E﻿ / ﻿36.74056°N 139.46222°E﻿ / 36.74056; 139.46222
ชื่อในภาษาแม่: 中禅寺湖  (ญี่ปุ่น)
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

พื้นที่พื้นน้ำ: 11.62 ตารางกิโลเมตร (4.49 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 163 เมตร (535 ฟุต)
ความสูงของพื้นที่: 1,269 เมตร (4,163 ฟุต)
ทะเลสาบชูเซ็นจิ (ญี่ปุ่น: 中禅寺湖; โรมาจิ: Chūzenji-ko; ทับศัพท์: ชูเซ็นจิ-โกะ) เป็นทะเลสาบน้ำจืดในอุทยานแห่งชาตินิกโก จังหวัดโทจิงิ เกิดขึ้นเมื่อราว 20,000 ปีที่แล้ว เมื่อภูเขาไฟนันไตเกิดการปะทุและไหลลงไปปิดทางแม่น้ำ นอกจากนี้ยังเป็นทะเลสาบที่อยู่สูงที่สุดในญี่ปุ่นจากระดับน้ำทะเล โดยมีความสูงกว่า 1,269 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และเป็นทะเลสาบที่มีความลึกเป็นอันดับ 7 ในญี่ปุ่น โดยส่วนที่ลึกที่สุดมีความลึกกว่า 163 เมตร
ทะเลสาบชูเซ็นจิถูกค้นพบในปี พ.ศ. 1325 จากการที่มีภิกษุนามว่า โชโด และคณะของท่านปีนขึ้นไปบนภูเขาไฟนันไต และเนื่องจากภูเขาแห่งนี้มีเส้นทางที่อันตราย จึงมีการห้ามผู้หญิง ม้า และวัวขึ้นไปจนถึงปี พ.ศ. 2415 ต่อมาในกลางยุคเมจิ บรรดาทูตจากยุโรปจำนวนมากได้เข้าไปสร้างที่พักผ่อนบริเวณโดยรอบทะเลสาบแห่งนี้ นอกจากนี้ยังมีการสร้างศาลเจ้าฟูตาราซังและวัดชูเซ็นจิขึ้น ในฤดูใบไม้ผลิ ต้นซากูระจำนวนมากรอบ ๆ ทะเลสาบจะบาน
ชาวโบฮีเมีย

ชาวโบฮีเมีย เป็นชื่อกลุ่มชนในโบฮีเมีย ประเทศเช็กเกีย คำนี้หมายถึงกลุ่มผู้อาศัยในอาณาจักรโบฮีเมียด้วย
ปัจจุบันรู้จักกันว่าเป็นแฟชั่นการแต่งกายแนวยิปซี หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "โบโฮ" รูปแบบไม่ตายตัว แต่มักพบเป็นผ้ามัดย้อม ฝ้าฝ้าย ส่วนใหญ่เป็นเสื้อแขนกุดหรือเสื้อสายเดี่ยว มีเครื่องประดับประเภท[หิน]] ลูกปัด เปลือกหอย ปะการัง ที่มาจากการแต่งตัวของพวกยิปซีเร่ร่อน
ตลาดน้ำอโยธยา

ตลาดน้ำอโยธยา
ตลาดน้ำอโยธยา เป็นตลาดน้ำตั้งอยู่ที่ตำบลไผ่ลิง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งอยู่ในบริเวณชุมชนอโยธยา นอกเกาะเมืองอยุธยา ที่เดียวกับปางช้างอโยธยาข้างวัดมเหยงคณ์ มีเนื้อที่ 60 ไร่ ถือเป็นตลาดน้ำที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตลาดเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 โดยเปิดทำการทุกวัน
ตลาดน้ำแบ่งเป็นพื้นที่ส่วนต่าง ๆ ประกอบด้วยร้านค้า 249 ร้าน เรือขายอาหาร 50 ลํา ตลาดนัดชุมชนวิถีไทยมากกว่า 40 ร้าน สินค้ากลุ่มหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ มีการนำชื่ออำเภอทั้งหมดของจังหวัดพระนครศรีอยุธยามาตั้งเป็นอาคารสถานที่ เช่น ตลาดบางซ้ายเป็นตลาดเครื่องจักสาน ตลาดบางบาลเป็นตลาดขนมและของฝาก ตลาดบางปะหันเป็นตลาดที่ขึ้นชื่อของขนมโรตี ตลาดเสนาเป็นตลาดกุ้งสดและปลาเผา เป็นต้น มีกิจกรรมเช่นนั่งเรือชมตลาด แสดงละครอิงประวัติศาสตร์ ให้อาหารปลา ป้อนอาหารแพะและควาย เป็นต้น
ทะเลสาบคุชชาโระ

| ทะเลสาบคุชชาโระ 屈斜路湖 |
| --- | --- |
กรกฎาคม 2013
ทะเลสาบคุชชาโระ 屈斜路湖
ที่ตั้ง: เทชิกางะ ฮกไกโด
พิกัด: 43°37′39″N 144°19′46″E﻿ / ﻿43.62750°N 144.32944°E﻿ / 43.62750; 144.32944
ชนิด: acidotrophic ทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: แม่น้ำอาโตซะ แม่น้ำอาเมมาซุ แม่น้ำอนเนไน แม่น้ำชิเกเรเป็มเบ็ตสึ แม่น้ำอนเนชิเรโตะ แม่น้ำโทอิโกอิ แม่น้ำเมชิกิเมมุ แม่น้ำเอเนโตโกมัปปุ และแม่น้ำโอซัปเปะ
แหล่งน้ำไหลออก: แม่น้ำคูชิโระ
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

พื้นที่พื้นน้ำ: 79.3 ตารางกิโลเมตร (30.6 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 28.4 เมตร (93 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 118 เมตร (387 ฟุต) 
ปริมาณน้ำ: 2.25 ลูกบาศก์กิโลเมตร (0.54 ลูกบาศก์ไมล์)
ความยาวชายฝั่ง1: 57 กิโลเมตร (35 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่: 121 เมตร (397 ฟุต)

เกาะ: นากาจิมะ
เมือง: คาวายุ-อนเซ็งและโคตังในเทชิกางะ
อ้างอิง: 
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบคุชชาโระ (ญี่ปุ่น: 屈斜路湖; โรมาจิ: Kussharo-ko) เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟในอุทยานแห่งชาติอากังบนเกาะฮกไกโดฝั่งตะวันออก ประเทศญี่ปุ่น ชื่อของทะเลสาบมีที่มาจากภาษาไอนุเช่นเดียวกับชื่อทางภูมิศาสตร์อีกหลายชื่อในฮกไกโด เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในในด้านของพื้นที่ผิว และเป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับที่หกในญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังเป็นทะเลสาบที่ผิวน้ำจับตัวเป็นน้ำแข็งตลอดทะเลสาบในฤดูหนาวที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น
เกาะกลางทะเลสาบมีชื่อว่า นากาจิมะ เป็นกรวยภูเขาไฟสลับชั้น ควันภูเขาไฟ ทำให้น้ำในทะเลสาบมีสภาพเป็นกรด จึงมีปลาที่สามารถอาศัยอยู่ได้ไม่กี่ชนิด ยกเว้นบริเวณที่แม่น้ำไหลเข้าสู่ทะเลสาบซึ่งทำให้น้ำในบริเวณนั้นเจือจาง ปลาเทราท์สายรุ้งสามารถทนต่อน้ำที่มีสภาพเป็นกรดได้ ใน พ.ศ. 2494 ได้มีการค้นพบจักจั่นชนิดที่หายาก (Oncotympana maculaticollis) ซึ่งปัจจุบันรัฐบาลได้ประกาศคุ้มครอง นอกจากนี้ทะเลสาบแห่งนี้ยังอยู่บนเส้นทางย้ายถิ่นของหงส์กู่
ริมฝั่งทะเลสาบมีพุน้ำร้อนและหาดทรายและที่คาบสมุทรวาโกโตะที่ยื่นเข้าไปในทะเลสาบยังมีซัลเฟอร์จากภูเขาไฟอยู่อีกจำนวนหนึ่ง
ทะเลสาบแห่งนี้ยังเป็นที่รู้จักในฐานะทะเลสาบล็อกเนสส์แห่งญี่ปุ่น เนื่องจากมีรายงานข่าวการพบเห็น สัตว์ประหลาดแห่งทะเลสาบเช่นเดียวกับทะเลสาบล็อกเนสส์ที่ถูกเรียกว่าคุชชีอยู่บ่อยครั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2516
หงส์กู่ที่ทะเลสาบคุชชาโระ
ทะเลสาบคุชชาโระมองจากภูเขาในสึเบ็ตสึ
ทะเลสาบคุชชาโระมองจากเขาโมโกโตะ
ทะเลสาบคาวางูจิ

| ทะเลสาบคาวางูจิ |
| --- | --- |

ทะเลสาบคาวางูจิ
ที่ตั้ง: จังหวัดยามานาชิ
พิกัด: 35°30′54″N 138°45′24″E﻿ / ﻿35.51500°N 138.75667°E﻿ / 35.51500; 138.75667
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: ไม่มี
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

พื้นที่พื้นน้ำ: 6.13 ตารางกิโลเมตร (2.37 ตารางไมล์)
ความลึกสูงสุด: 15.2 เมตร (50 ฟุต)
ความยาวชายฝั่ง1: 19.08 กิโลเมตร (11.86 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่: 833 เมตร (2,733 ฟุต)
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบคาวางูจิ (ญี่ปุ่น: 河口湖; โรมาจิ: Kawaguchi-ko) เป็นทะเลสาบหนึ่งในบริเวณทะเลสาบฟูจิทั้งห้า ภายในอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ ใกล้กับภูเขาฟูจิ และเมืองฟูจิกาวางูจิโกะ จังหวัดยามานาชิ
ทะเลสาบคาวางูจิเป็นทะเลสาบที่มีชื่อเสียงและเป็นที่นิยมที่สุดในหมู่นักท่องเที่ยวที่นิยมเดินทางมาปีนภูเขาไฟฟูจิ ในฤดูปีนเขา และเป็น 1 ในบรรดาทะเลสาบทั้ง 5 แห่งที่ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกพร้อมกันกับภูเขาฟูจิ อุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ และน้ำตกชิราอิโตะ ภายใต้ชื่อ "ฟูจิซัง - สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งบันดาลใจทางศิลปะ"เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่ผ่านมา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของคาวางูจิโกะ เก็บถาวร 2009-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลสภาพอากาศ
| ด ค กทะเลสาบฟูจิทั้งห้า |
| --- | --- |
 ทะเลสาบโมโตซุ  ทะเลสาบไซ  ทะเลสาบโชจิ  ทะเลสาบคาวางูจิ  ทะเลสาบยามานากะ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
ดินแดนเปียร์ม

| ดินแดนเปียร์ม |
| --- | --- |
ดินแดน
Пермский край
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 59°14′N 56°08′E﻿ / ﻿59.233°N 56.133°E﻿ / 59.233; 56.133
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: วอลกา
เขตเศรษฐกิจ: ยูรัล
สถาปนา: 1 ธันวาคม 2005
ศูนย์กลางการบริหาร: เปียร์ม
การปกครอง
 • องค์กร: Legislative Assembly
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 160,600 ตร.กม. (62,000 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 24th
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 2,635,276 คน
 • ประมาณ (2018): 2,623,122 (−0.5%) คน
 • อันดับ: 17th
 • ความหนาแน่น: 16 คน/ตร.กม. (42 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 75.0% คน
 • นอกเมือง: 25.0% คน
เขตเวลา: UTC+5 ()
รหัส ISO 3166: RU-PER
ทะเบียนรถ: 59, 81, 159
รหัส OKTMO: 57000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://www.perm.ru
ดินแดนเปียร์ม  (รัสเซีย: Пе́рмский край, อักษรโรมัน: Permsky kray, สัทอักษรสากล: [ˈpʲɛrmskʲɪj ˈkraj]) เป็นหนึ่งหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย (ดินแดน) ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2005 จากผลประชามติในปี ค.ศ. 2004 ในการรวมแคว้นเปียร์มกับเขตปกครองตนเองโคมี-เปียร์มยัก โดยมีเมืองเปียร์มเป็นเมืองหลวง จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2010 ดินแดนเปียร์มมีประชากร 2,635,276 คน
ทะเลสาบซางามิ

| ทะเลสาบซางามิ |
| --- | --- |
(2007)
ทะเลสาบซางามิ
ที่ตั้ง: คานางาวะ
พิกัด: 35°36′50″N 139°11′0″E﻿ / ﻿35.61389°N 139.18333°E﻿ / 35.61389; 139.18333
ชนิด: reservoir
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: แม่น้ำซางามิ
แหล่งน้ำไหลออก: แม่น้ำซางามิ
พื้นที่รับน้ำ: 1.064 ตารางกิโลเมตร (0.411 ตารางไมล์)
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

พื้นที่พื้นน้ำ: 3 ตารางกิโลเมตร (1.2 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 19 เมตร (62 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 32 เมตร (105 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 63,200,000 ลูกบาศก์เมตร (1.67×1010 US gallon)
เวลาพักน้ำ: 0.05 ปี
ความยาวชายฝั่ง1: 34.4 กิโลเมตร (21.4 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่: 167 เมตร (548 ฟุต)

แข็งตัว: ไม่เคย
เมือง: ซางามิฮาระ
อ้างอิง: 
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบซางามิ (ญี่ปุ่น: 相模湖; โรมาจิ: Sagami-ko) เป็นทะเลสาบเทียมในเมืองซางามิฮาระ จังหวัดคานางาวะ ในภูมิภาคคันโตของญี่ปุ่น สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2490 โดยสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำซางามิ เพื่อผลิตไฟฟ้ากำลังน้ำและเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ เคยใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันพายเรือแคนูและพายเรือกรรเชียงในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่จัดขึ้นที่โตเกียว ซึ่งอยู่ห่างจากทะเลสาบ 60 กิโลเมตร (37 ไมล์)
การรักษาน้ำ

ใน พ.ศ. 2527 รอบทะเลสาบซางามิมีโรงงานบำบัดน้ำเสีย 174 แห่ง
ซัม มัวร์ (ผู้เผยแพร่)

ซัม มัวร์ (ผู้เผยแพร่)
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
ซัม มัวร์ (25 ตุลาคม ค.ศ. 1929 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นนักเผยแพร่ชาวเลบานอน-อเมริกัน เคยเป็นผู้บริหารระดับสูงบริษัททอมัส เนลสัน ตั้งแต่ปี คศ. 1969 จนถึงปี ค.ศ. 2005 ซัม มัวร์เกิดที่เมืองเบรุต ประเทศเลบานอน เขาอพยพมาอยู่ในสหรัฐอเมริกา ในช่วงคริสตทศวรรษที่ 1950 และเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยโคลอมเบีย และมหาวิทยาลัยเซ้าท์ คาโรลีนา มัวร์มีภรรยาชื่อ เป๊กกี้ มีบุตรด้วยกัน 3 คน มัวร์เสียชีวิตในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ด้วยวัย 88 ปี
ซัมกุก ยูซา

| --- | --- |
ซัมกุก ยูซา

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 삼국유사
ฮันจา: 三國遺事
อาร์อาร์: Samguk yusa 
เอ็มอาร์: Samguk yusa 
ซัมกุก ยูซา (เกาหลี: 삼국유사) หรือความทรงจำของ สามราชอาณาจักร คือชุดของตำนาน นิทานพื้นบ้าน และเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับสามราชอาณาจักรของเกาหลี (โคกูรยอ แพ็กเจ และ ชิลลา) ตลอดจนช่วงเวลาและรัฐอื่นๆ ก่อน ระหว่าง และหลังยุคสามราชอาณาจักรเกาหลี ซัมกุก ยูซา เป็นหนังสือประวัติศาสตร์ที่เขียนโดย อิล ย็อน ซึ่งเป็นพระภิกษุในปลาย ราชวงศ์โครยอ เป็นบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ที่บันทึกถึงการก่อตั้ง โกโชซ็อน ซึ่งเป็นอาณาจักรแห่งแรกของเกาหลี ซัมกุก ยูซา เป็นสมบัติของชาติหมายเลข 306
จ๊อกกี้ ศิษย์กันภัย

| จ๊อกกี้ ศิษย์กันภัย |
| --- | --- |
เกิด: พุทธา นารี 18 เมษายน พ.ศ. 2497 (70 ปี)[ต้องการอ้างอิง]
จ๊อกกี้ ศิษย์กันภัย เจ้าของฉายา ขุนเข่าพลังม้า มีชื่อจริงคือ พุทธา นารี เป็นนักมวยไทยชาวไทย ในปี พ.ศ. 2520 เขาได้จับคู่จิตติ เมืองขอนแก่น ขึ้นชกกับโพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ ในแบบสองต่อหนึ่ง นับเป็นการต่อสู้แบบสองต่อหนึ่งครั้งแรกของวงการมวยไทย
นอกจากนี้ เขายังเป็นเจ้าของผลงานโดดเด่นของเวทีมวยลุมพินี ด้วยการเป็นฝ่ายชนะนักคาราเต้ชาวอเมริกันผู้มีนามว่าลินเซย์ เฟอร์กูสัน ในยุคที่ พ.อ.ชาย ดิษยเดช เป็นนายสนามมวย โดยมีผู้ชมนับหมื่นคนในการแข่งขันนัดดังกล่าว และสามารถเก็บค่าผ่านประตูได้ถึง 1.12 ล้านบาท
ประวัติ

จ๊อกกี้ ศิษย์กันภัย มีชื่อจริงคือ พุทธา นารี เกิดวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2497 ที่ตำบลหนองโก อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น เขาได้รับการฝึกมวยไทยจาก สายัณห์ สิงห์สายัณห์ ผู้เป็นพี่ชาย และเขาได้เข้าแข่งขันมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุ 12 ปี โดยใช้ชื่อ พุทธศักดิ์ สิงห์สายัณห์ และเป็นฝ่ายชนะจากการใช้เข่า โดยได้รับเงินรางวัลจากการแข่งขันครั้งดังกล่าวที่ 30 บาท
ครั้นเมื่ออายุได้ 17 ปี เขาได้เดินทางมายังกรุงเทพมหานคร โดยได้อาศัยอยู่กับบุญชู ทรัพย์แก้ว และเปลี่ยนชื่อในการแข่งขันใหม่เป็น จ๊อกกี้ สิงห์ธ.ส. และมีผลงานชนะยอด สิงห์สามเหลี่ยม ที่เวทีพระประแดง จากนั้นเพียงสองปีกว่า ชื่อเสียงของจ๊อกกี้ก็เป็นที่รู้จักทั่วประเทศ เมื่อครั้งที่เขาได้เป็นฝ่ายชนะสกัด เพชรยินดี อย่างราบคาบด้วยการใช้เข่าเข้าโจมตี จากการต่อสู้ที่ดุเดือดและรุนแรง ของการแข่งขันศึกน้ำเงินมหากุศล ที่เวทีมวยราชดำเนิน ณ วันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 โดยเก็บค่าผ่านประตูได้ 880,000 บาท
ต่อมา เขาได้ย้ายไปอยู่ที่ค่ายมวยของประเสริฐ กันภัย พร้อมกับเปลี่ยนชื่อชกใหม่เป็น จ๊อกกี้ ศิษย์กันภัย
จ๊อกกี้ได้รับการกล่าวว่าเป็นยอดนักมวยแห่งยุคที่เคยขึ้นชกกับเผด็จศึก พิษณุราชันย์, สกัด เพชรยินดี, หนองคาย ส.ประภัสสร, ผุดผาดน้อย วรวุฒิ, วิชาญน้อย พรทวี, ณรงค์น้อย เกียรติบัณฑิต, เริงศักดิ์ พรทวี, โพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ, ขุนพลน้อย เกียรติสุริยา และวังวน ลูกมาตุลี โดยได้รับค่าตัวที่กว่า 5 หมื่นบาทในทุกการแข่งขันของช่วงดังกล่าว
ครั้นชื่อเสียงการใช้เข่าของจ๊อกกี้เป็นที่กล่าวขวัญ ก็ได้มีนักมวยไทยผู้มีชื่อเสียงด้านการใช้เข่าผงาดขึ้นมาอีกราย เขาผู้นั้นคือเรือนแพ ศิษย์วัดหนัง ซึ่งเป็นเจ้าของฉายา ขุนเข่าขมังเวทย์ แล้วในที่สุด ทั้งสองก็ได้โคจรมาพบกัน ณ การแข่งขันชิงแชมป์รุ่นแบนตัมเวท แห่งเวทีมวยราชดำเนิน จากการแข่งขันครั้งดังกล่าว จ๊อกกี้เป็นฝ่ายชนะ และถือเป็นการแข่งขันที่สร้างความประทับใจมากที่สุดสำหรับเขา
ในภายหลัง เขาได้มีโอกาสเดินทางไปแข่งขัน ณ ประเทศญี่ปุ่น 2 ครั้ง โดยผลัดกันแพ้ ผลัดกันชนะกับเจ้าภาพ เมื่อกลับมาแข่งที่ประเทศไทย เขาก็ได้เป็นฝ่ายแพ้ต่อไกรเพชร ส.ประทีป และนัดสุดท้ายเป็นฝ่ายแพ้ต่อสามารถ ประสานมิตร ที่ซึ่งเขาได้อำลาการแข่งขันขณะอายุได้ 26 ปี ในปี พ.ศ. 2523
ชีวิตส่วนตัว

ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับสำเนียง นารี และมีลูกด้วยกันทั้งหมด 3 คน โดยที่ทั้งคู่ได้ทำไร่นา ไร่อ้อย และขับรถสองแถวรับส่งนักเรียนเพื่อรายได้เสริม รวมถึงเขายังได้รับเลือกเป็นอบต.ตำบลหนองโก เนื่องจากได้รับการยอมรับและนับถือจากเพื่อนบ้าน
ผลงานระดับนานาชาติ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| วันที่ | ผล | คู่ชก | รายการ | สถานที่จัด | วิธีชนะ | ยก |

| ไม่ทราบ | ชนะ |  ลินเซย์ เฟอร์กูสัน |  | สนามมวยเวทีลุมพินี | กรรมการนับสิบ | 2  |

| ไม่ทราบ | แพ้ |  ไม่ทราบชื่อ |  | ประเทศญี่ปุ่น | แพ้ |  |

| ไม่ทราบ | ชนะ |  ไม่ทราบชื่อ |  | ประเทศญี่ปุ่น | ชนะ |  |
สิ่งสืบเนื่อง

ภายหลังจากจ๊อกกี้ ศิษย์กันภัย แขวนนวมจากการชกมวยไทยแล้วเขาได้ตั้งค่ายมวยไทยชื่อค่ายจ๊อกกี้ยิมซึ่งนักมวยที่โด่งดังและโดดเด่นที่สุดของค่ายคือ ศิลปไทย จ๊อกกี้ยิม แต่ในปัจจุบันค่ายมวยจ๊อกกี้ยิมได้ปิดตัวแล้ว[ต้องการอ้างอิง]
นวน กน

| นวน กน |
| --- | --- |
เกิด: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2477
เสียชีวิต: พ.ศ. 2545
สัญชาติ: กัมพูชา
ผลงานเด่น: อุกฤตกรรมและทัณฑกรรม ผกากรรณิกา ขวัญจองเวร ใจยุติธรรม
ตำแหน่ง: นักเขียน
นวน กน (ภาษาเขมร: នួន កន) เกิดเมื่อ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2477 เข้าเป็นสมาชิกสมาคมนักเขียนเขมรตั้งแต่ พ.ศ. 2501 ต่อมาได้รับทุนไปเรียนด้านนาฏยศาสตร์ที่ประเทศฝรั่งเศส หลังจากนั้น กลับมาทำงานที่มหาวิทยาลัยภูมินทร์วิจิตรศิลปะ เมื่อเกษียณอายุราชการได้เดินทางไปอยูที่สหรัฐอเมริกา ผลงานที่สำคัญ ได้แก่บทละครเรื่อง อุกฤตกรรมและทัณฑกรรม ผกากรรณิกา ขวัญจองเวร ใจยุติธรรม เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2545
ดาวเทียมฮิปปาร์โคส

| ฮิปปาร์โคส |
| --- | --- |

รายชื่อเก่า: HIPPARCOS

ประเภทภารกิจ: มาตรดาราศาสตร์ กล้องโทรทรรศน์อวกาศ
ผู้ดำเนินการ: องค์การอวกาศยุโรป
COSPAR ID: 1989-062B
SATCAT no.: 20169
เว็บไซต์: http://sci.esa.int/hipparcos/
ระยะภารกิจ: 2.5 ปี (ตามแผน) 4 ปี (ปฏิบัติจริง)
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ยานอวกาศ: HIPPARCOS
ผู้ผลิต: อาเลเนีย สปาซีโอ มาตรามาร์โกนีสเปซ
มวลขณะส่งยาน: 1,140 กก.
มวลแห้ง: 635 กก.
มวลบรรทุก: 210 กก.
กำลังไฟฟ้า: 295 วัตต์
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น: 8 สิงหาคม 1989, 23:25:53 UTC
จรวดนำส่ง: Ariane 44LP H10 (V33)
ฐานส่ง: ศูนย์อวกาศเฟรนช์เกียนา
ผู้ดำเนินงาน: อาเรียนสเปซ
เริ่มปฎิบัติงาน: สิงหาคม 1989
 

สิ้นสุดภารกิจ
การกำจัด: ปลดประจำการแล้ว
ปิดการทำงาน: 15 สิงหาคม 1993
 

ลักษณะวงโคจร
ระบบอ้างอิง: วงโคจรรอบโลก
ระยะใกล้สุด: 500.3 กม.
ระยะไกลสุด: 35797.5 กม.
ความเอียง: 6.84°
คาบการโคจร: 636.9 นาที
รอบการโคจร: 17830
 

กล้องโทรทรรศน์หลัก
ชนิด: กล้องโทรทรรศน์แบบชมิท
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 29 ซม.
ระยะโฟกัส: 1.4 ม.
ความยาวคลื่น: แสงที่มองเห็นได้
 
 
ฮิปปาร์โคส (Hipparcos) เป็นดาวเทียมทางดาราศาสตร์ที่มีความเที่ยงตรงสูงซึ่งถูกส่งออกไปโดยองค์การอวกาศยุโรปเมื่อ วันที่ 8 สิงหาคม 1989 และดำเนินการจนถึง 1993 ถือเป็นดาวเทียมดวงแรกของโลกที่ทำหน้าสำหรับการกวาดสำรวจท้องฟ้าอีกด้วย
ภาพรวม

ที่มาของชื่อดาวเทียมมาจากชื่อของฮิปปาร์โคส นักดาราศาสตร์ชาวกรีซโบราณ นอกจากนี้ยังเป็นตัวอักษรย่อที่ย่อมาจาก HIgh Precision PARallax COllecting Satellite แปลว่า "ดาวเทียมรวบรวมพารัลแลกซ์ความเที่ยงตรงสูง" ด้วย
ภารกิจหลักของดาวเทียมดวงนี้คือการทำมาตรดาราศาสตร์อย่างเที่ยงตรงจากในอวกาศเพื่อจะได้ไม่ได้รับผลกระทบจากชั้นบรรยากาศซึ่งเป็นผลทำให้ตำแหน่งดาวฤกษ์ผิดเพี้ยนไปได้ การวัดการเปลี่ยนแปลงไปตามเวลาของตำแหน่งยังทำให้ทราบระยะห่างจากดาวโดยพารัลแลกซ์ดาวฤกษ์และการเคลื่อนที่เฉพาะ
ตัวยานมีมวลโดยรวมประมาณ 1,400 กิโลกรัม ประกอบไปด้วยเซลล์แสงอาทิตย์ที่ยื่นออกไปใน 3 ทิศทาง
การปล่อยตัวดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจรทำโดยจรวดอาเรียน V33 (ประเภท 44LP) พร้อมดาวเทียมกระจายเสียง TVSAT-2 ของเยอรมนี อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการทำงานผิดปกติของแอโพจีคิกมอเตอร์ จึงไม่สามารถเข้าสู่วงโคจรค้างฟ้าให้อยู่นิ่งได้ และลงเอยด้วยการอยู่ในวงโคจรที่เป็นรูปวงรีมาก โดยมีจุดใกล้โลกที่สุดคือประมาณ 500 กิโลเมตร และจุดไกลโลกที่สุดประมาณ 36,000 กิโลเมตร อย่างไรก็ตาม หลังจาก 4 เดือนของการปรับโครงสร้างของระบบการสังเกตการณ์ใหม่โดยเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการและสังเกตการณ์ขององค์การอวกาศยุโรป การสังเกตการณ์ส่วนใหญ่ก็ประสบความสำเร็จโดยไม่มีปัญหา
เมื่อเสร็จสิ้นการสังเกตการณ์ในเดือนมิถุนายน 1993 ได้มีการสังเกตการณ์ดาวฤกษ์ทั้งหมดบนท้องฟ้าและจัดทำสารบัญแฟ้มดาว 118,218 ดวงที่รู้จักกันในชื่อว่าสารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส
โชติมาตรปรากฏในสารบัฐแฟ้มนี้จำกัดอยู่ที่จนถึงอันดับ 12.4 แต่ดาวที่สว่างกว่าประมาณอันดับ 9 นั้นสังเกตได้ดีและมีความเที่ยงตรงสูง สำหรับดาวฤกษ์ที่สว่างกว่าอันดับ 9 ความเที่ยงตรงตามตำแหน่งและพารัลแลกซ์ดาวฤกษ์จะอยู่ที่ประมาณ 0.001 พิลิปดา โดยเฉลี่ย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความถี่และจำนวนการสังเกตการณ์จะแตกต่างกันไปตามตำแหน่งของดาวบนทรงกลมท้องฟ้า ความเที่ยงตรงจึงแตกต่างกันมาก เนื่องจากพารัลแลกซ์ดาวฤกษ์จะเป็น 1/d พิลิปดาสำหรับดาวฤกษ์ที่ระยะห่าง d พาร์เซก จากโลก ระยะทางถึงดาวฤกษ์ที่ระยะห่างไม่เกิน 100 พาร์เซกจึงคำนวณได้โดยมีข้อผิดพลาดน้อยกว่า 10% มีการสังเกตการณ์ดาวทั้งหมด 20,853 ดวงด้วยความเที่ยงตรงที่มีความคลาดเคลื่อน 10% หรือน้อยกว่า นอกจากนี้ ความเที่ยงตรงของการเคลื่อนที่เฉพาะคือประมาณ 0.001 พิลิปดา/ปี
นอกจากนี้แล้ว ยังได้มีการสังเกตการณ์ตำแหน่งของวัตถุท้องฟ้าและความส่องสว่างของสองสี ด้วยการใช้ข้อมูลการสังเกตจากอุปกรณ์สังเกตการณ์เสริมสำหรับการยืนยันสภาพและการควบคุมดาวเทียม แม้ว่าจะมีความเที่ยงตรงต่ำก็ตาม ข้อมูลที่ได้จากส่วนนี้ถูกรวบรวมไว้เป็นสารบัญแฟ้มอีกรายการ เรียกว่าสารบัญแฟ้มทือโก ซึ่งมีรายชื่อดาว 1,058,332 ดวง ต่อมา ข้อมูลเชิงสังเกตการณ์เดียวกันนี้ได้รับการวิเคราะห์ใหม่ และสร้างเป็นสารบัญแฟ้มทือโก 2 ซึ่งรวบรวมข้อมูลดาวฤกษ์จำนวนมากขึ้น (ประมาณ 2.5 ล้านดวง) สารบัญแฟ้มเหล่านี้มีความเที่ยงตรงน้อยกว่าสารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส แต่ก็เป็นสารบัญแฟ้มที่สำคัญเพราะรวบรวมข้อมูลสำหรับดาวฤกษ์จำนวนมาก
ความสำเร็จและก้าวต่อไป

ดาวเทียมฮิปปาร์โคสสามารถสังเกตตำแหน่งของดาวฤกษ์บนท้องฟ้าได้อย่างเที่ยงตรงมาก และความสามารถในการระบุระยะห่างของดาวหลายดวงจากพารัลแลกซ์ดาวฤกษ์ได้อย่างชัดเจนมีความสำคัญอย่างยิ่ง มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์มากมายที่ยืนพื้นจากข้อมูลเชิงสังเกตนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ จำนวนดาวที่สามารถวัดระยะทางด้วยความเที่ยงตรงสูงได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก ซึ่งได้ปรับปรุงความเที่ยงตรงของแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล ทำให้สามารถทราบตำแหน่งโดยละเอียดของดาวแต่ละดวงบนแผนภาพนี้ได้ เป็นผลให้การวิจัยเกี่ยวกับโครงสร้างและวิวัฒนาการของดาวฤกษ์มีความก้าวหน้า นอกจากนี้ ยังมีการศึกษาโครงสร้างและพลศาสตร์ของจานดาราจักรที่อยู่ใกล้ระบบสุริยะด้วยการคำนวณจากระยะทางและความเร็วการเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์ในทางสถิติ ดังนั้นแล้วจึงมีความคืบหน้าในการค้นคว้าเกี่ยวกับขั้นตอนสำคัญในบันไดระยะห่างของจักรวาล ได้มีการตีพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับผลการวิจัยที่ได้รับจนถึงปี 2007 ที่รวบรวมโดยมิเชล เพอรีแมน ผู้จัดการโครงการดาวเทียมฮิปปาร์โคส รวมถึงการศึกษาอื่น ๆ อีกมากมาย
ที่ความเที่ยงตรงในการระบุตำแหน่งของดาวเทียมฮิปปาร์โคสนั้นดีมากพอโดยมีข้อผิดพลาด 10% หรือน้อยกว่านั้นคือสำหรับดาวฤกษ์ที่อยู่ห่างจากโลกประมาณ 100 พาร์เซก ซึ่งเป็นระยะทางที่สั้นมากเมื่อเปรียบเทียบกับขนาดของดาราจักรทางช้างเผือก นอกจากนี้ เนื่องจากตำแหน่งของดาวฤกษ์ค่อย ๆ เปลี่ยนไปเนื่องจากการเคลื่อนที่เฉพาะ ข้อผิดพลาดในตำแหน่งโดยประมาณของดาวปัจจุบันจึงเพิ่มขึ้นทุกปีเนื่องจากข้อผิดพลาดในการสังเกตของการเคลื่อนที่เฉพาะ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องทำการสังเกตการณ์ใหม่ด้วยเที่ยงตรงที่สูงขึ้น แผนการที่ตามมาเพื่อการนี้ได้แก่ ดาวเทียมไกอา โดยองค์การอวกาศยุโรป และโครงการ JASMINE ที่นำโดยหอดูดาวแห่งชาติญี่ปุ่น
นก (แก้ความกำกวม)

นก อาจหมายถึง
สัตว์ปีก
นกปืน กลไกในการจุดชนวนกระสุน
นก (The Birds) ภาพยนตร์ฮอลลีวูดแนวระทึกขวัญ พ.ศ. 2506
นก เชิญยิ้ม นักแสดงตลก
จริยา แอนโฟเน่ (นก) นักแสดงและผู้จัดละคร
ฉัตรชัย เปล่งพานิช (นก) นักแสดงไทย
ชลิดา ตันติพิภพ (นก) นางสาวไทยปี 2541 และพิธีกร
นพวรรณ เลิศชีวกานต์ (นก) นักเทนนิสหญิงชาวไทย
พรรณนภา หาญสุจินต์ (นก) นักเทควันโดหญิงชาวไทย
สินจัย เปล่งพานิช (นก) นักแสดงไทย
อุษณีย์ วัฒฐานะ (นก) นักแสดงไทย
ทะเลสาบชิงไห่

ทะเลสาบชิงไห่ มองจากอวกาศ
ทะเลสาบชิงไห่ (จีน: 青海湖; พินอิน: Qīnghǎi Hú; เวด-ไจลส์: Ch'ing1-hai3 Hu2; ทิเบต: མཚོ་སྔོན་པོ།, ไวลี: Mtsho-sngon-po, พินอินทิเบต: Co Ngoinbo) เป็นทะเลสาบน้ำเค็มใหญ่ที่สุดของประเทศจีน อยู่ในมณฑลชิงไห่ สหประชาชาติจัดให้เป็น "พื้นที่ชุ่มน้ำแหล่งสำคัญของโลก" มีจุดเด่นคือมีน้ำจึงไหลเข้าอย่างเดียว โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 4,500 ตารางกิโลเมตร อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 3,196 เมตร มีความยาวจากตะวันออกถึงตะวันตก 106 กิโลเมตร และมีความกว้างจากใต้ถึงเหนือ 63 กิโลเมตร น้ำลึกโดยเฉลี่ย 19 เมตร และลึกที่สุด 39 เมตร โดยมีภูเขาโอบล้อมอยู่ทุกทิศทาง
กลางทะเลสาบมีเกาะเล็ก ๆ อยู่ 5 เกาะ
เกาะไห่ซีซาน（海西山） ชื่อเรียกทั่วไป "เกาะไข่"（蛋岛）
เกาะไห่ซีผี（海西皮）
เกาะไห่ซินซาน（海心山）
เกาะทราย（沙岛）
เกาะหินสามก้อน（三块石岛）
แหล่งข้อมูลอื่น

37°00′N 100°08′E﻿ / ﻿37.000°N 100.133°E﻿ / 37.000; 100.133
จิวแป๊ะทง

จิวแป๊ะทง เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก และปรากฏตัวในมังกรหยก ภาค 2
ประวัติ

จิวแป๊ะทงเป็นศิษย์น้องของกลางอิทธิฤทธิ์เฮ้งเตงเอี้ยง นับเป็นอาจารย์อาของเจ็ดบรรพชิตช้วนจิน และเป็นหนึ่งในห้ายอดฝีมือยุคที่ 2 นิสัยขี้เล่น เอาแต่สนุกสนานคล้ายเด็ก ๆ จึงมีฉายา "เฒ่าทารก"  จิวแปะทงสำเร็จวิชาในคัมภีร์เก้าอิมจินเอ็งโดยไม่ได้ตั้งใจ  จึงกลายเป็นยอดฝีมือแห่งยุค  สาบานเป็นพี่น้องกับก๊วยเจ๋ง แม้ว่าเฒ่าทารกจะมีวรยุทธสูงส่งแต่ก็กลัวอึ้งย้งเป็นที่สุด อีกทั้งพลังฝีมือของจิวแป๊ะทงยังเหนือกว่ามารบูรพา (อึ้งเอียะซือ) ราชันทักษิณ (อิดเต็งไต้ซือ) อยู่สามส่วน