stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นากจมูกขน

| นากจมูกขน |
| --- | --- |

นากจมูกขนในที่คุมขัง เดิมมาจากประเทศกัมพูชา
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ Carnivora
วงศ์:: วงศ์เพียงพอน Mustelidae
สกุล:: นากใหญ่ Lutra (Gray, 1865)
สปีชีส์:: Lutra sumatrana
ชื่อทวินาม
Lutra sumatrana (Gray, 1865)


ขอบเขตการกระจายพันธุ์ของนากจมูกขน
ชื่อพ้อง
 Lutra brunnea Pohle, 1920 Lutra lovii Günther, 1877
นากจมูกขน หรือ นากใหญ่หัวปลาดุก (อังกฤษ: Hairy-nosed otter; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lutra sumatrana) เป็นนากชนิดหนึ่งที่สามารถพบได้ในประเทศไทย  มีรูปร่างหน้าตาคล้ายนากใหญ่ธรรมดา (L. lutra) ขนตามลำตัวมีสีดำหรือสีน้ำตาลเข้มเหมือนกำมะหยี่ มีลักษณะเด่นคือ มีขนปกคลุมบริเวณจมูกแตกต่างไปจากนากชนิดอื่น ๆ ที่บริเวณจมูกจะเป็นแผ่นหนังเรียบ ริมฝีปากบน คาง และคอด้านล่างมีสีขาว หัวแบน และปากค่อนข้างกว้าง
มีความยาวลำตัวและหัว 50-82 เซนติเมตร ความยาวหาง 45-50 เซนติเมตร น้ำหนัก 5-6 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของกัมพูชา บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของเวียดนาม, มาเลเซีย, ภาคตะวันตกของเกาะสุมาตราและบอร์เนียว สำหรับในประเทศไทยพบบริเวณภาคตะวันตกและภาคใต้ จากรายงานเมื่อปี พ.ศ. 2531 มีการพบนากจมูกขน 2 แห่ง คือ ลุ่มแม่น้ำแม่กลอง และบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี และในปี พ.ศ. 2542 มีผู้สามารถจับตัวได้อีกที่ป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ในบริเวณใกล้กับชายแดนมาเลเซีย
นากจมูกขนนับว่าเป็นนากชนิดที่ได้ชื่อว่าหายากที่สุดในโลก เพราะมีรายงานพบเห็นเพียงไม่กี่ครั้งและมีการศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมน้อยมาก มักพบนากชนิดนี้ตามพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ปากแม่น้ำใกล้กับทะเลหรือชายฝั่ง มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ
แต่อย่างไรก็ตาม ในกลางปี พ.ศ. 2551 ได้มีการเปิดเผยว่าที่เวียดนามได้มีการค้นพบนากจมูกขนที่เขตป่าสงวนอูมิงห่า ในจังหวัดก่าเมา  ซึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของเวียดนาม
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lutra sumatrana ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q751763  Wikispecies: Lutra sumatrana  ADW: Lutra_sumatrana  BOLD: 899589  EoL: 46559122  Fossilworks: 159264  GBIF: 2433752  iNaturalist: 41849  IRMNG: 10897661  ITIS: 621918  IUCN: 12421  MSW: 14001125  NCBI: 452642  Species+: 7756  WoRMS: 404089
นากทะเล

| นากทะเล |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Mustelidae
วงศ์ย่อย:: Lutrinae
สกุล:: Enhydra Fleming, 1828
สปีชีส์:: E.  lutris
ชื่อทวินาม
Enhydra lutris (Linnaeus, 1758)


สถานที่พบกระจายพันธุ์
นากทะเล (อังกฤษ: Sea otters; ชื่อวิทยาศาสตร์: Enhydra lutris) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเล ประเภทหนึ่งโดยอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่งตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในวัยเจริญพันธุ์จะมีน้ำหนักประมาณ 14–45 กิโลกรัม (31–99 ปอนด์)  นากทะเลเป็นสัตว์ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ชนิดหนึ่ง และเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลที่มีขนาดเล็กที่สุดอีกด้วย นากทะเลนั้นไม่เหมือนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเลทั่วไปเพราะมีฉนวนกันความร้อนด้วยขนที่หนาแน่น จึงทำให้นากทะเลสามารถหาอาหารในทะเลเป็นเวลานาน ๆ ได้
นากทะเลจะอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่ง โดยจะดำดิ่งสู่พื้นทะเลเพื่อหาอาหาร อาหารที่ชอบคือ สาหร่ายทะเล (ถ้าเป็นสาหร่ายเคลท์จะชอบมาก) เม่นทะเล หอยต่าง ๆ กุ้งบางชนิด และปลาบางชนิด นอกจากนี้นากทะเลยังเป็นสัตว์ที่สามารถวัดความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ได้อีกด้วย  ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าพฤติกรรมการกินอาหารของนากทะเลที่ใช้หินทุบเปลือกหอยบนหน้าอกตัวเองนั้นเป็นพฤติกรรมที่มีมานานเป็นระยะเวลานับหลายล้านปี ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยถือว่าเป็นพฤติกรรมการกินอาหารที่พัฒนาขึ้นมาจากการกินหรือหาอาหารทั่วไปของสัตว์โลก และเป็นสัตว์ทะเลชนิดแรกที่มีพัฒนาการเช่นนี้ โดยการสังเกตพฤติกรรมแม้แต่ลูกนากทะเลกำพร้าในสถานที่เลี้ยงก็ยังพบว่ามีพฤติกรรมเช่นนี้
ในอดีตจำนวนนากทะเลอยูที่ประมาณ 150,000–300,000 ตัว แต่ในช่วงปี ค.ศ. 1741–1911 ได้ถูกล่าเพื่อเอาขน จนทำให้เหลือเพียง 1,000–2,000 ตัว ต่อมามีสนธิสัญญาระหว่างประเทศในการห้ามล่า และให้อนุรักษ์นากทะเล จึงส่งผลให้จำนวนนากทะเลเพิ่มขึ้น ซึ่งถือเป็นความสำเร็จในการอนุรักษ์นากทะเล อย่างไรก็ตามในปัจจุบันจำนวนนากทะเลได้ลดลงอีกครั้ง นากทะเลจึงถือเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลที่ใกล้สูญพันธุ์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Enhydra lutris ที่วิกิสปีชีส์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นากทะเล
Enhydra lutris (Linnaeus, 1758) ที่ the Integrated Taxonomic Information System
Enhydra lutris (Linnaeus, 1758) ที่ the World Register of Marine Species
De Bestiis Marinis, or, The Beasts of the Sea (1751) (PDF), pp. 68–82, transcribed field notes from 18th-century German zoologist Georg Wilhelm Steller
Precipice of Survival: The Southern Sea Otter เก็บถาวร 2008-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Adobe Flash), a 48-minute program on the southern sea otter's history โดย the United States Geological Survey
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q41407  Wikispecies: Enhydra lutris  ADW: Enhydra_lutris  BOLD: 103566  EoL: 46559130  Fossilworks: 46078  GBIF: 2433670  iNaturalist: 41860  IRMNG: 10198728  ITIS: 180547  IUCN: 7750  MSW: 14001090  NCBI: 34882  Species+: 7275  WoRMS: 242598 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
นักรบสงครามข้ามจักรวาล

| นักรบสงครามข้ามจักรวาล |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: แอนดรูว์ สแตนตัน
บทภาพยนตร์: แอนดรูว์ สแตนตัน มาร์ค แอนดรู ไมเคิล เชบอน 
สร้างจาก: อิงจาก อะปรินเซสออฟมาร์ส โดย เอ็ดการ์ ไรซ์ เบอร์โรห์
อำนวยการสร้าง: จิม มอร์ริส โคลิน วิลสัน ลินซี่ย์ คอลลินส์
นักแสดงนำ: เทย์เลอร์ คิทช์ ลินน์ คอลลินส์ วิลเลี่ยม เดโฟ โธมัส เฮเดน เชิร์ช ซาแมนธา มอร์ตัน เคเรน ไฮด์ส มาร์ค สตรอง
กำกับภาพ: แดเนี่ยล มินเดล
ตัดต่อ: เอริค ซัมบรูเน็น
ดนตรีประกอบ: ไมเคิล จีอาคีโน
ผู้จัดจำหน่าย: ดิสนี่ย์
วันฉาย: 9 มีนาคม ค.ศ. 2012   8 มีนาคม ค.ศ. 2012 (ประเทศไทย)
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา 
ภาษา: อังกฤษ
ข้อมูลจากสยามโซน
นักรบสงครามข้ามจักรวาล (อังกฤษ: John Carter) เป็นภาพยนตร์ ค.ศ. 2012 ของดิสนีย์ แนวนิยายวิทยาศาสตร์มหากาพย์ ว่าด้วย จอห์น คาร์เตอร์ ซึ่งเป็นตัวละครเอกของ เอ็ดการ์ ไรซ์ เบอร์โรห์ ในซีรีส์ 11 ฉบับ เรื่อง บาร์ซูม  ซึ่งทางภาพยนตร์ได้ระบุถึงการครบรอบศตวรรษแห่งการปรากฏของตัวละครใน ค.ศ. 1912
อดีตกัปตันสัมพันธมิตร จอห์น คาร์เตอร์ (เทย์เลอร์ คิทช์) ได้ถูกส่งตัวไปยังดาวอังคารอย่างน่าพิศวง (ซึ่งมีชื่อของโลกแห่งนี้ว่า "บาร์ซูม") ซึ่งเขาจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้งระหว่างประเทศแห่งดาวเคราะห์ ซึ่งมีผู้นำอันประกอบด้วย ทาร์ส ทาร์คัส (วิลเลี่ยม เดโฟ) และเจ้าหญิงเดจา ธอริส (ลินน์ คอลลินส์) ซึ่งคาร์เตอร์ได้อุทิศตนเพื่อปกป้องบาร์ซูมและประชาชนของอาณาจักรแห่งนี้
ภาพยนตร์ชุดนี้เป็นผลงานแบบคนแสดงชุดแรกของ แอนดรูว์ สแตนตัน ซึ่งเป็นผู้กำกับ/นักเขียน และร่วมเขียนโดย มาร์ค แอนดรู กับ ไมเคิล เชบอน ภาพยนตร์ชุดนี้สร้างโดย จิม มอร์ริส, โคลิน วิลสัน และ ลินซี่ย์ คอลลินส์ รวมถึงเพลงประกอบโดย ไมเคิล จีอาคีโน
นักแสดงนำ

เทย์เลอร์ คิทช์ รับบทเป็น จอห์น คาร์เตอร์
ลินน์ คอลลินส์ รับบทเป็น เดจา ธอริส เจ้าหญิงแห่งฮีเลี่ยม
วิลเลี่ยม เดโฟ รับบทเป็น ทาร์ส ทาร์คัส นักรบชาวบาร์ซูมและพันธมิตรของจอห์น คาร์เตอร์
โดมินิค เวสท์ รับบทเป็น ซับ ธัน เจ้าชายแห่งโซดันก้า
ดาริล ซาบาร่า รับบทเป็น เอ็ดการ์ ไรซ์ เบอร์โรห์ หลานชายของจอห์น คาร์เตอร์
การเปิดตัว

แม้ว่าการเปิดตัวภาพยนตร์ชุดนี้เดิมกำหนด ณ วันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2012 แต่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 ทางดิสนีย์ก็ได้เลื่อนกำหนดวันเปิดตัวเป็นวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2012 แทน สำหรับเทรลเลอร์ทีเซอร์สำหรับภาพยนตร์รอบปฐมทัศน์ได้จัดขึ้น ณ วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 และได้นำเสนอสื่อ 3 มิติของ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ภาค 2 รวมถึง วินนี่เดอะพูห์ ส่วนตัวอย่างภาพยนตร์อย่างเป็นทางการรอบแรกได้จัดฉายเมื่อ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 และในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ได้มีการออกอากาศการส่งเสริมภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ในรายการแข่งขันซูเปอร์โบวล์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
John Carter ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
John Carter Film News from ERB, Inc.
The 1936 Clampett/Burroughs John Carter of Mars Animation Project
Official John Carter of Mars Website from Edgar Rice Burroughs, Inc.
Animation test of Tharks for Paramount by Steve Meyer, 2005 เก็บถาวร 2011-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
John Carter Q&A w/ Star Taylor Kitsch เก็บถาวร 2012-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Video Q&A with Taylor Kitsch and visual effects supervisor Sue Rowe about stories on the production of John Carter
John Carter ที่สยามโซน
นักรบนิรนาม 333

| กองบัญชาการผสม 333 |
| --- | --- |
พื้นที่ของลาวที่ถูกควบคุมโดยปะเทดลาว ถูกทิ้งระเบิดโดยกองทัพอากาศสหรัฐเพื่อสนับสนุนราชอาณาจักรลาว
ประจำการ: พ.ศ. 2503–2518
ประเทศ:  ไทย
รูปแบบ: กองกำลัง
บทบาท: รักษาพื้นที่ยุทธศาสตร์การป้องกันในเขตหน้า
กำลังรบ: 39,000+ คน
ที่ตั้ง บก.: ค่ายประจักษ์ศิลปาคม, อำเภอเมือง, จังหวัดอุดรธานี, ประเทศไทย
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามกลางเมืองลาว
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการ: พลตรี วิฑูรย์ ยะสวัสดิ์
รองผู้บัญชาการ: พลโท ธนดิษฐ์ สิทธิเทศ
เสนาธิการทหาร: พลตรี ไพฑูรย์ อิงคะตานุวัฒน์
นักรบนิรนาม 333 (อังกฤษ: Unknown Warrior 333) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า กองบัญชาการผสม 333 เป็นกองกำลังผสมต่างชาติของทหารและพลเมืองในนามทหารเสือพราน เพื่อเฝ้าระวังพื้นที่ระวังป้องกันภายนอกประเทศ เรียกกันว่า ยุทธศาสตร์การป้องกันในเขตหน้า ซึ่งเป็นบริเวณทางตะวันออกของประเทศไทยซึ่งติดกับประเทศลาว จากกองกำลังต่างชาติที่สนับสนุนโดยลัทธิคอมมิวนิสต์ อาทิ เวียดนามเหนือ จีน และสหภาพโซเวียต ซึ่งจะบุกยึดประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2514-2517 ตามแผนทฤษฎีโดมิโน
ภูมิหลัง

ราชอาณาจักรลาวกลายเป็นสมรภูมิลับระหว่างฝ่ายในสงครามเวียดนาม สนธิสัญญาไมตรีและสมาคมฝรั่งเศส–ลาวที่ลงนามในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2496 ส่งผลให้ฝรั่งเศสถ่ายโอนอำนาจที่เหลือคืนให้กับรัฐบาลลาวในระบอบกษัตริย์ ยกเว้นอำนาจควบคุมการทหาร โดยสนธิสัญญาไม่มีตัวแทนจากขบวนการลาวอิสระ ซึ่งเป็นกองกำลังติดอาวุธซึ่งมีความคิดต่อต้านการล่าอาณานิคมและสนับสนุนแนวคิดชาตินิยมได้ร่วมลงนามด้วย
สนธิสัญญายังสถาปนาให้ลาวเป็นสมาชิกซึ่งมีสถานะเป็นเอกราชในสหภาพฝรั่งเศส หลังจากที่สนธิสัญญาได้รับการลงนาม ก็มีการต่อสู้กันทางการเมืองระหว่างฝ่ายนิยมความเป็นกลาง นำโดยเจ้าสุวรรณภูมา รัตนวงศา, ฝ่ายขวา นำโดยเจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์ และฝ่ายซ้าย ในนามแนวร่วมรักชาติลาว นำโดยเจ้าสุภานุวงศ์ และไกสอน พมวิหาน นายกรัฐมนตรีในเวลาต่อมา มีความพยายามหลายครั้งที่จะจัดตั้งรัฐบาลผสม จนกระทั่งสามารถจัดตั้งรัฐบาลสามพรรคได้สำเร็จ โดยจัดตั้งขึ้นที่นครเวียงจันทน์
การสู้รบในประเทศลาวเป็นการสู้รบระหว่างกองทัพเวียดนามเหนือ กับกองทัพสหรัฐในนามหน่วยสกายของสำนักข่าวกรองกลางสหรัฐ, กองทัพไทยในนามทหารเสือพราน และกองทัพเวียดนามใต้ ซึ่งทำการสู้รบทั้งทางตรงและผ่านทหารกองโจร โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อครอบครองด้ามขวานของลาว กองทัพเวียดนามเหนือสามารถเข้าควบคุมพื้นที่นี้ได้ และนำพื้นที่ดังกล่าวมาใช้เป็นเส้นทางเสบียงโฮจิมินห์ และเป็นที่มั่นในการระดมกำลังเพื่อรุกเข้าไปยังเวียดนามใต้ จุดที่สองที่เกิดการสู้รบกันอย่างหนักที่ทุ่งไหหินและบริเวณโดยรอบ
ประวัติ

เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ในช่วงการปฏิวัติและเข้ายึดเวียงจันทร์ไว้ ทำให้ราชอาณาจักรลาวได้ทรุดลงตามลำดับ คณะที่ปรึกษาทางทหารของไทย (คท.) ได้สังเกตการณ์โดยใกล้ชิดมาตลอด โดยมีความเห็นว่าหากสถานการณ์ยังเป็นเช่นนี้อยู่ ความมั่นคงของประเทศไทยจะต้องได้รับผลกระทบแน่นอน จึงจำเป็นต้องช่วยเหลือราชอาณาจักรลาว โดยไม่ให้เกิดความขัดแย้ง และทำให้ลัทธิคอมมิวนิสต์ไม่เผยแพร่มายังประเทศไทยโดยตรง
ต่อมา ในปลายปี พ.ศ. 2503 ได้มีมติในการจัดตั้งหน่วยงานชื่อว่า คณะที่ปรึกษาทางทหารในราชอาณาจักร (คท.) โดยมีกองบัญชาการตั้งอยู่เมืองเวียงจันทร์ ซึ่งเป็นหน่วยงานตรงของคณะที่ปรึกษาทางทหาร ได้มีกิจการขยายเพิ่มขึ้น แต่ผ่านไป กองกำลังไม่สามารถทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ได้ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ จึงได้สั่งให้ย้ายข้ามกลับมาอยู่ที่ฝั่งจังหวัดหนองคาย และในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2505 จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้สั่งให้เปลี่ยนชื่อองค์การเป็น กองบัญชาการ 333 (บก.333) จากชื่อว่ากองบัญชาการคณะที่ปรึกษาทางทหารในราชอาณาจักร (บก.คท.) และวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 กองกำลังได้ย้ายมาสู่จังหวัดอุดรธานี ด้วยเหตุความปลอดภัยและเฝ้าระวังศัตรู
ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2507 โครงการสกายที่ดำเนินการโดยหน่วยสืบราชการลับแห่งสหรัฐได้แปรสภาพเป็นกองบัญชาการผสม 333 (บก.ผสม 333) และตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ได้จัดตั้งหน่วยงานที่เป็นชื่อว่า หน่วยผสม 333 ระหว่างประเทศไทยกับสหรัฐ เป็นหน่วยปฏิบัติการณ์ในสนาม โดยได้รับความช่วยเหลือจากมิตรประเทศอย่างใกล้ชิด มีหน้าที่และความรับผิดชอบช่วยรักษาความมั่นคงแห่งประเทศไทย ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับราชอาณาจักรลาว
กำลังรบ

ในปี พ.ศ. 2503 กองกำลังติดอาวุธช่วงแรกที่จัดตั้งในกองบัญชาการผสม 333 เป็นกำลังพลจากกองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ หรือรู้จักกันในนาม "ตำรวจพลร่ม" หรือ "พารู" (Paru) ร่วมกับกำลังพลจากหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน และศูนย์สงครามพิเศษของกองทัพบก โดยปฏิบัติการทางยุทธการและการข่าวกรอง และฝึกประกอบกำลังรบท้องถิ่นเพื่อหาวิธีบ่อนทำลายกำลังฝ่ายข้าศึก ส่วนสำนักข่าวกรองกลางสหรัฐ (CIA) ปกปิดสถานภาพบุคลากรโดยแปรสภาพเป็บบริษัทเอกชน "สกาย" (Sky) เพื่อประสานงานกำลังรบของฝ่ายไทยและฝ่ายสหรัฐ โดยมีบริษัทเอกชน "แอร์ อเมริกา" (Air America) เป็นหน่วยงานจัดตั้งเพื่อสนับสนุนทางอากาศ การลำเลียงขนส่ง และการโจมตีทางอากาศ
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2504 ภูมี หน่อสวรรค์ รองนายกรัฐมนตรีลาวเข้าพบปะกับสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีไทย เพื่อขอรับการสนับสนุนทหารปืนใหญ่จากรัฐบาลไทย สถานเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทยสนับสนุนแนวคิดการส่งกองร้อยทหารปืนใหญ่เพื่อไม่ให้รัฐบาลลาวฝ่ายขวาเสียเปรียบลาวฝ่ายซ้าย วันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2504 สฤษดิ์ ธนะรัชต์อนุมัติให้กองทัพบกจัดกองร้อยปืนใหญ่ 2 กองร้อย; กองร้อยปืนใหญ่สตาร์ไชน์ 1 (Star Shine 1; SS1) โดยจัดกำลังพลจากกองพันทหารปืนใหญ่ที่ 11 และกองพันทหารปืนใหญ่ที่ 31 จังหวัดลพบุรี และกองร้อยปืนใหญ่สตาร์ไชน์ 2 (Star Shine 2; SS2) โดยจัดกำลังพลจากกองพันทหารปืนใหญ่ที่ 21 กรุงเทพมหานครเคลื่อนกำลังพลไปที่แขวงสุวรรณเขตและแขวงคำม่วน เสร็จสิ้นภารกิจในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2504
ต่อมา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2507 กองทัพบกได้ส่งมอบกองร้อยทหารปืนใหญ่ผสมเฉพาะกิจ; กองร้อยปืนใหญ่ซันไลส์ (Sun Rise; SR) มีทั้งหมด 8 รุ่น มีระยะการปฏิบัติการแต่ละรุ่น 8 เดือน เสร็จสิ้นภารกิจในปี พ.ศ. 2513 กับหน่วยปฏิบัติการพิเศษสงครามกองโจร อาทิ หน่วยเอสจียู (Special Guerilla Unit), ชุดเอที (Action Team; AT), ชุดเฝ้าถนน (Road Watch Team; RWT), และชุดปฏิบัติการพิเศษ "แซด" (Z)
หน่วยบินของกองทัพอากาศสนับสนุนเมื่อปี พ.ศ. 2504–2505 คือ หน่วยบินไฟร์ฟลาย (Fire Fly) ประกอบด้วยนักบินชุดละ 4 นาย และอากาศยาน เอที-6 (บฝ.6) จำนวน 4 ลำ เพื่อใช้โจมตีทางอากาศสนับสนุนกองทัพแห่งชาติลาวในภาคพื้นดิน มีระยะการปฏิบัติการแต่ละรุ่น 8 เดือน ครั้นเมื่อปี พ.ศ. 2507 กองทัพอากาศจัดชุดหน่วยบินอากาศยานโจมตี ที-28 (บ.จฝ.13) ประกอบด้วยนักบินชุดละ 7 ถึง 10 นาย มีระยะการปฏิบัติการแต่ละรุ่น 6 เดือน เสร็จสิ้นภารกิจในปี พ.ศ. 2513
บรรณานุกรม

ศนิโรจน์ ธรรมยศ, พลตรี. บันทึกลับ นักรบนิรนาม 333. 2565., ISBN 9786163885425
พลโท ทวี แจ่มจำรัส (2561) มองย้อนเวลาหาอดีต กับวีรกรรมของ นักรบทหาร-ตำรวจไทย ในสงครามหลากหลายสมรภูมิ
ชุติมา นุ่นมัน (2561) นักรบนิรนาม วีรบุรุษที่ถูกลืม
AMARIN TV (2561) แกะกล้า ตอน "นักรบนิรนาม"
กำเนิดนักรบนิรนาม 333
นักคณิตศาสตร์

นักคณิตศาสตร์ (อังกฤษ: mathematician) คือบุคคลที่ศึกษาและ
ทำงานวิจัยเกี่ยวกับคณิตศาสตร์
บทบาท

งานของนักคณิตศาสตร์ไม่ใช่เพียงศึกษาแต่ยังค้นคว้าวิจัยเพื่อสร้างความรู้ใหม่ๆ ทางคณิตศาสตร์  ซึ่งบทบาทนี้เป็นสิ่งที่ต้องเน้นในที่นี้ เพราะว่ามักมีความเชื่อผิดๆ ว่าทุกอย่างในคณิตศาสตร์นั้นถูกค้นพบแล้ว  ในความเป็นจริง การตีพิมพ์ผลงานวิจัยใหม่ทางด้านคณิตศาสตร์ยังคงมีอยู่สูงในวารสารทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งจำนวนมากมีเป้าหมายเพื่อพิมพ์งานด้านคณิตศาสตร์ และอีกหลายๆ เล่มนั้นก็เกี่ยวข้องสาขาวิชาที่นำคณิตศาสตร์ไปใช้ (เช่น วิทยาการคอมพิวเตอร์เชิงทฤษฎี, ฟิสิกส์ หรือ กลศาสตร์ควอนตัม)
การคำนวณตัวเลข

คนทั่วไปมักคิดว่านักคณิตศาสตร์ต้องทำงาน เชี่ยวชาญ และเก่งในเรื่องที่เกี่ยวกับการคำนวณตัวเลขมาก เช่น บวกหรือลบเลขเพื่อคำนวณค่าทิปให้พนักงานบริการ นี่ก็เป็นความคิดที่ผิดอีกเช่นกัน   เพราะแม้แต่นักคณิตศาสตร์ชื่อดังหลายๆ ท่านยังทำเรื่องพวกนี้ได้แย่กว่าคนธรรมดาเสียด้วยซ้ำ  ในความเป็นจริงแล้ววิชาคณิตศาสตร์เป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ที่ลึกซึ้งและมีอะไรมากกว่าแค่การคำนวณตัวเลขมากนัก   อย่างไรก็ตามในหมู่นักคณิตศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ก็มีบางท่านที่มีพรสวรรค์ที่สามารถคำนวณสมการทางคณิตศาสตร์ที่ซับซ้อนมากในใจได้อย่างรวดเร็ว เช่น วอน นอยแมน หรือ รามานุจัน เป็นต้น
แรงบันดาลใจ

นักคณิตศาสตร์มีแรงบันดาลใจในการทำงานหลายรูปแบบด้วยกัน   ซึ่งโดยทั่วไปแล้วไม่ได้มาจากความโลภทางเงินตรา   แต่มาจากความสนใจในความรู้ หรือ ความใคร่รู้โดยตรง   และแรงบันดาลใจอาจมาจากนักคณิตศาสตร์ที่ตนชื่นชอบที่เป็นฮีโร่ในอุดมคติ
ในหนังสือ A Mathematician's Apology อันโด่งดังของกอดเฟรย์ ฮาร์ดี้นักคณิตศาสตร์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 20   ฮาร์ดี้ได้บรรยายด้วยความรู้สึกส่วนตัวว่า สำหรับเขาแล้วคณิตศาสตร์โดยเฉพาะคณิตศาสตร์บริสุทธิ์คือศิลปะ   มันเป็นการสร้างสรรค์สิ่งที่สวยงามออกมาจากจิตใจภายใน   นักคณิตศาสตร์ทำงานของเขาเพราะว่าเขาชื่นชอบและมีความสุขในงานที่เขาทำ   เขาไม่ชอบคณิตศาสตร์ประยุกต์  และหวังว่าผลงานของเขาจะไม่ถูกใช้ประยุกต์ในด้านใดๆ เลย!   นอกจากนี้เขายังได้กล่าววาทะที่นักคณิตศาสตร์ทั่วไปชื่นชอบว่า   ความงามมาเป็นอันดับแรก   ไม่มีที่อยู่ในโลกใบนี้สำหรับคณิตศาสตร์ที่น่าเกลียด (Beauty is the first test: there is no permanent place in this world for ugly mathematics)
ความสวยงามของคณิตศาสตร์นั้นซ่อนเร้นอยู่ในหลายๆ แห่ง  ไม่ว่าจะเป็นขั้นตอนการพิสูจน์  หรือผลลัพธ์ของทฤษฎีบท ซึ่งล้วนแล้วแต่มีความสวยงามอยู่ไม่ต่างจากความงามของภาพวาดหรือความงามของบทเพลงและบทกวี  ในหนังสือของเขา ฮาร์ดี้ในกล่าวถึงความงามทางคณิตศาสตร์ไว้ดังนี้
อะไรก็ตามในคณิตศาสตร์นั้นสวยงามถ้า
มีความเรียบง่าย สั้น ง่ายต่อการทำความเข้าใจ (economy)
มีความน่าประหลาดใจ คาดไม่ถึง (unexpectedness)
ไม่สามารถหลีกเลี่ยงสิ่งนั้นได้ ไม่ว่าเราจะพิสูจน์หรือคิดในรูปแบบใดก็ตาม  จะเจอผลลัพธ์เดียวกันนี้เสมอ (ineviability)— ฮาร์ดี้
ดูเพิ่ม

คณิตศาสตร์
เส้นเวลาของคณิตศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

The MacTutor History of Mathematics archive, มีรายชื่อและชีวประวัติที่ค่อนข้างครบถ้วนของนักคณิตศาสตร์ที่มีชื่อเสียง.
The Mathematics Genealogy Project, which allows to follow the succession of thesis advisors for most mathematicians, living or dead.
นมปั่น

| --- | --- |
นมปั่นสตรอว์เบอร์รี
ชื่ออื่น: ทิกเชก, แฟรปเป
ประเภท: เครื่องดื่ม
แหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ส่วนผสมหลัก: นม, ไอศกรีม, สารเพิ่มความหวานหรือปรุงรส
 ตำราอาหาร: นมปั่น   สื่อ: นมปั่น
นมปั่น (อังกฤษ: milkshake) จัดเป็นเครื่องดื่มที่มีรสหวานและมีความเย็น โดยทั่วไปทำจากนมหรือไอศกรีม และปรุงรสหรือเพิ่มความหวาน เช่น บัตเตอร์สกอตช์, ซอสคาราเมล, ซอสช็อกโกแลต หรือน้ำเชื่อมผลไม้
นอกสหรัฐอเมริกา บางครั้ง มักจะเรียกชื่ออื่น เช่น ทิกเชก (thick shake) หรือ ทิกมิลก์เชก (thick milkshake) หรือในภูมิภาคนิวอิงแลนด์ จะเรียกว่า แฟรปเป (frappe) ซึ่งแตกต่างจากอันอื่นในเรื่องของความหนืดของนมแต่งรสที่น้อยลง
ร้านอาหารปกติมักจะเตรียมไอศกรีมและนม ซึ่งเขย่าด้วยมือเพื่อปั่นหรือผสมเครื่องดื่มโดยใช้ถ้วยเหล็กกล้าไร้สนิม ร้านอาหารจานด่วนจะไม่มีบริการปั่นไอศกรีมด้วยการเขย่ามือ แต่จะแทนที่ด้วยการปั่นนมผ่านเครื่องปั่นแล้วแช่แข็ง และบริการเครื่องดื่มปั่นสำเร็จ ที่มีส่วนประกอบของนม, สารแต่งกลิ่นหวาน และสารเพิ่มความเข้มข้นไว้แล้ว อย่างไรก็ตาม บางร้านอาหารจานด่วนยังคงใช้วิธีดั้งเดิมอยู่ และบางบริการยังมีเครื่องดื่มนมปั่นไว้บริการโดยการปั่นแบบไอศกรีมเนื้อนุ่มในไอศกรีมหรือนมเย็น ด้วยการเพิ่มรสชาติหรือใส่น้ำเชื่อม นมปั่นยังทำมาจากการเพิ่มแป้งเข้าไปในนมสด และคนแป้งให้เข้ากับนม นมปั่นสามารถเพิ่มความหลากหลายให้กับรสชาติด้วยการใส่ช็อกโกแลต, คาราเมล, สตรอว์เบอร์รี และกล้วย
รูปแบบการปั่น > ปั่นด้วยมือ

การปั่นนมด้วยมือ หรือ เขย่า ทำมาจากการใส่ไอศกรีมรสชาติที่ชื่นชอบ และเติมด้วยสิ่งอื่นที่ต้องการ เช่น น้ำเชื่อมช็อกโกแลต และ/หรือ น้ำเชื่อมมอลต์ หรือแป้งมอลต์ซึ่งสามารถใส่เข้าไปก่อนที่จะเขย่าผสมกัน และสามารถเพิ่มความหลากหลายด้วยการเขย่าด้วยเครื่อง
นมปั่น คล้ายกับสูตรที่ใช้โยเกิร์ต, น้ำแข็งบด, ผลไม้สด ซึ่งปั่นรวมกันโดยไม่ใส่ไอศกรีม โดยทั่วไปมักเรียกว่าสมูทที เมื่อเพิ่มครื่องดื่มผสมนมและไอศรีมเข้าไป นมปั่นนั้นจะถูกเรียกว่า มอลทิดมิลก์เชก, มอลทิดเชก หรือเรียกง่าย ๆ ว่า มอลต์  นมปั่นบางครั้งเรียกว่า ทิกมิลก์เชก (thick milkshakes) ในสหราชอาณาจักร, แฟรปเป (ออกเสียงว่า "แฟรป") ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนิวอิงแลนด์และแคนาดา ในรัฐโรดไอแลนด์ และทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐแมสซาชูเซสต์, น้ำเชื่อมกาแฟ หรือไอศกรีมกลิ่นกาแฟมักจะใช้เรียกว่า "คอฟฟีแฟรปเป" ปั่นสำหรับคนท้องถิ่น นมปั่นใส่ผลไม้จะเรียกว่า บาติโด เป็นที่นิยมมากในลาตินอเมริกาและในชุมชมชาวคิวบาในไมแอมี ในนิการากัว นมปั่นถูกเรียกว่า ไอซ์เชอร์ มอลต์ทีด้า.
ร้านอาหารบางแห่งในสหรัฐอเมริกา มีบริการนมปั่นด้วยคุกกี้ชิ้น, ลูกกวาดแท่ง หรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ยกตัวอย่าง เครื่องดื่มนมค็อกเทล มีคุกกี้ช็อกโกแลตชิ้น, เหล้าหวานครีม เดอ เมนเต้ และไอศกรีมช็อกโกแลตมินต์ ซึ่งทำให้รสชาตออกมาลงตัวอย่างเห็นได้ชัด
รูปแบบการปั่น > ปั่นด้วยมือ > เครื่องปั่นนม

ร้านอาหารที่มีคนเข้าร้านมาก เช่น แมคโดนัลด์ บ่อยครั้งจะมีการทำส่วนผสมนมปั่นเตรียมไว้ก่อนที่จะเข้าเครื่องปั่นอัตโนมัติ เครื่องจะมีลักษณะเป็นถังเหล็กแล้วใช้เครื่องตีด้วยความเย็นเพื่อคอยซ์เย็นแช่แข็งส่วนผสมนมปั่นเตรียมลงในเครื่องดื่ม จำนวนรสชาติที่แตกต่างตามร้านอาหารด้วยเครื่องปั่นอัตโนมัติ ถุกจำกัดด้วยจำนวนถังที่ใช้ปั่นเท่าที่ร้านมี และร้านอาหารจานด่วนมักเพิ่มรสชาติให้นมปั่นน้อย
เครื่องปั่นนมสดอัตโนมัติขนาดเล็กที่สุด โดยติดตั้งเคาน์เตอร์ซึ่งใส่ได้รสชาติเดียวโดยใช้ถังสแตนเลส 5 ลิตร ร้านอาหารขนาดใหญ่หวังที่จะเพิ่มหลายรสชาติทั้งใช้เครื่องผสมหลายกลิ่นด้วยถังสแตนเลส 5 ลิตร หรือใช้เครื่องคาร์บอนไดออกไซด์ผสมรสชาติระหว่างปรุงแต่ง ร้านอาหารจานด่วนบางร้านใช้ เครื่อง "ทิค มิลเชค" เครื่องปั่นถังใหญ่ใส่รสชาติเดียวด้วยเครื่องปั่นสแตนเลส 12 ลิตร
รูปแบบการปั่น > ปั่นด้วยมือ > ไอศกรีมเนื้อนุ่มผสมด้วยน้ำเชื่อม

ร้านอาหารจานด่วนบางร้าน เช่น แดรี่ควีน ให้บริการนมปั่นด้วยการเตรียมปั่นไอศกรีมเนื้อนุ่ม(หรือ นมเย็น) ด้วยสารแต่งกลิ่นหวาน, น้ำเชื่อม เช่น น้ำเชื่อมช็อกโกแลต และน้ำเชื่อมผลไม้ และนม
| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |
พลังงาน: 580 กิโลจูล (140 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 18–27 g
น้ำตาล: 18–27 g
 

ไขมัน: 3–9 g
อิ่มตัว: 2–5 g
ไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยว: 1–3 g
ไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่: 0–1 g
 

โปรตีน: 3.5 g
 

วิตามิน
กรดแพนโทเทนิก (บี5  ) : (10%) 0.5 มก.
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (13%) 130 มก.
 
100 g corresponds to 95 ml.
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่  แหล่งที่มา: USDA FoodData Central
รูปแบบการปั่น > การเตรียมส่วนผสม

การเตรียมส่วนผสมสำหรับนมปั่น มีขายในร้านขายของชำในตอนเหนือของอเมริกา และในอังกฤษ เครื่องดื่มเหล่านี้ทำจากส่วนผสมนมด้วยแป้งให้ความหวาน, น้ำเชื่อมเทียม หรือสารเข้มข้นที่มักจะเรียกว่า "รสชาตินม" เข้มข้นด้วยคาราจีแนน หรือผลิตภัณฑ์นมปั่นแบบขวด ซึ่งขนาดที่ขายทั่วไป คือ 330 มิลลิลิตร, 500 มิลลิลิตร หรือ 1 ขวดลิตร
ประวัติ > ปี 1880–1930

เมื่อคำว่า "ปั่น" ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1885, นมปั่นเคยเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์วิสกี้ ซึ่งได้รับการกล่าวถึงว่า "นุ่มแน่น, เครื่องดื่มที่มีไข่เป็นส่วนผสมดีต่อสุขภาพทั้งไข่ และวิสกี้ และอื่น ๆ และเป็นยาบำรุงเหมาะแก่การรักษา อย่างไรก็ตามในปี 1900, มีการอ้างถึง "เครื่องดื่มสุขภาพ" ที่ทำมาจากช็อกโกแลต, สตรอว์เบอร์รี หรือน้ำเชื่อมวานิลลา" ในช่วงต้นศตวรรษ 1900 ผู้คนส่วนใหญ่มักถามถึงการรักษาด้วยไอศกรีมซึ่งเป็นการรักษาแบบใหม่ ต่อมาในปี 1930 นมปั่นเป็นเครื่องดื่มที่เป็นที่นิยมที่ร้านมอลต์หลายร้าน ที่เป็นต้นแบบของน้ำพุโซดาในช่วงเวลานั้น และมักใช้เป็นสถานที่พบปะของนักเรียน หรือเป็นที่นัดเจอเพื่อน ๆ ยามว่าง
ประวัติที่มาของเครื่องปั่นไฟฟ้า, เครื่องดื่มนมมอลต์ และนมปั่น มีความเชื่อมต่อกัน ก่อนที่เครื่องปั่นไฟฟ้าจะขยายวงกว้าง เครื่องดื่นนมปั่นจะคล้ายเครื่องดื่มที่ผสมด้วยไข่ หรือ เครื่องดื่มที่นำส่วนผสมของน้ำแข็งบด, นม, น้ำตาล และสารให้ความหวานมาเขย่ารวมกันด้วยมือ ส่วนผสมเครื่องดื่ม ฮามิลตัน บีท เริ่มจากการใช้ที่โซดาน้ำพุ ในปี 1911 และเครื่องปั่นไฟฟ้า หรือเครื่องผสมถูกผลิตโดย สตีเว่น โพพราวสกี ในปี 1922 การประดิษฐ์เครื่องปั่น, นมปั่น เริ่มต้นด้วยการใช้วิปครีม, น้ำอัดลม และสิ่งที่มีลักษณะเป็นฟอง เครื่องดื่มนมมอลต์ผลิตจากแป้งนมมอลต์ ซึ่งมีส่วนผสมของนมแห้ง, บาร์เล่ย์มอลต์, และแป้งสาลี แป้งนมมอลต์ ถูกสร้างขึ้นในปี 1897 โดยวิลเลี่ยม ฮอล์ลิค เพื่อช่วยในการย่อยในการย่อยอาหารและฟื้นฟูสุขภาพเหมาะสำหรับคนพิการและเด็ก และเป็นอาหารสำหรับเด็กแรกเกิด
การใช้แป้งนมมอลต์ในนมปั่นเป็นที่นิยมมากในสหรัฐอเมริกาโดยผ่านบริษัทวอล์กรีนร้ายขายยาในชิคาโก ในปี 1922 พนักงานของวอล์กรีน ไอวา "ป๊อป" คอสัน ผลิดตนมปั่นโดยการเพิ่มไอศกรีมวนิลลา 2 สคูปเข้าไปในสูตร (นม, น้ำเชื่อมช็อกโกแลต และแป้งมอลต์) เครื่องดื่มนมมอลต์มาตราฐาน สินค้าชิ้นนี้ อยู่ภายใต้ชื่อ "นมมอลต์ ฮอร์ลิค" ซึ่งเป็นที่โด่งดังของร้ายขายยาวอล์กรีน ราวกับว่าร้านนี้เป็นส่วนหนึ่งของนมปั่นช็อกโกแลต ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อของ "มอลต์" หรือ "มอล" และกลายเป็นหนึ่งในเครื่องดื่มน้ำพุโซดาที่เป็นที่นิยมที่สุด
การพัฒนานมปั่นแบบอัตโนมัติในปี 1930 หลังจากการประดิษฐ์สารฟรีออนสำหรับทำความเย็นตู้เย็นเพื่อทำให้อาหารเก็บได้, ซึ่งการทำแบบอัตโนมัตินี้น่าเชื่อถือ และสามารถผลิตไอศกรีมได้ ในปี 1936 นักประดิษฐ์เอิร์ล ปรินซ์ ใช้หลักการพื้นฐานนี้เบื้องหลังการให้ความเย็นในรูปแบบของเครื่องผลิตไอศกรีม และพัฒนามาเป็นเครื่องผสมเครื่องดื่ม "การผสมใส่แกนแบบ 5 แกนสามารถผลิตนมปั่นได้ 5 แบบในครั้งเดียว" การผลิตอัตโนมัติแบบนี้ สามารถจ่ายไอศกรีม โดยการดึงคันโยกและเปลี่ยนถ้วยกระดาษที่รอ และนมปั่นได้ต่อกัน
ในช่วงปลายปี 1930 นักหนังสือพิมพ์หลายท่านได้เขียนบทความในเรื่องของ "เกล็ดน้ำแข็ง" มักใช้อ้างอิงถึงการทำนมปั่นด้วยไอศกรีม ในปี 1937, นิตยสารเดนตัน ในรัฐแมริแลนด์ได้กล่าวถึง "การปั่น'เกล็ดน้ำแข็ง' เพิ่มเข้าไปในไอศคีมที่คุณชื่นชอบ" ในปี 1939 หนังสือพิมพ์แมนฟิลด์ในรัฐโอไฮโอได้กล่าวถึง "เครื่องดื่มที่เป็นเกล็ดน้ำแข็ง ในท้องถิ่น" ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีที่จะถูกเพิ่มเข้าไปไอศกรีม ตัวอย่างที่เด่นที่สุด คือ กาแฟเกล็ดน้ำแข็ง ทั้งร้อน และเป็นเครื่องดื่มที่มีรสชาติเย็นด้วยน้ำแข็งและเย็นด้วยไอศกรีม