stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระยาพิมพิสารราชา
พระประวัติ

พระยาพิมพิสารราชา หรือ เจ้าหลวงพิมพิสาร มีนามเดิมว่า เจ้าพิมพิสาร ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2354 เป็นโอรสของพระยาวังขวา (เฒ่า) กับแม่เจ้าปิ่นแก้ว น้องสาวของ พระยาแสนซ้าย เจ้าเมืองแพร่ แต่ในหนังสือเชื้อสายเจ้าหลวงเมืองแพร่ 4 สมัย เรียบเรียงโดยบัวผิว วงศ์พระถาง เจ้าไข่มุกต์ ประชาศรัยสรเดช และ ร.ต.ดวงแก้ว รัตนวงศ์ ระบุว่า เป็นพระธิดาพระยาเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 1 กับแม่เจ้าสุชาดา และเป็นพระขนิษของพระยาอินทวิไชย เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 3
เจ้าพิมพิสาร ได้รับราชการมีบรรดาศักดิ์เป็นที่ พระยาราชวงศ์เมืองแพร่ ครั้นเมื่อ พระยาอินทวิไชย เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 3 ผู้เป็นราชมาตุลาถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ. 2390 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ไทย รัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์จักรี จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งเป็น …"พระยาพิมพิสารราชา พระยาแพร่"… ขณะมีชันษาได้ 34 ปี ต่อมาเมื่อครั้งที่ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ไทย รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์จักรี เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติบรมราชาภิเศก เมื่อปี พ.ศ. 2394 พระยาพิมพิสารราชา เจ้าเมืองแพร่ ไม่ได้ลงไปร่วมพระราชพิธี จึงไม่ได้รับพระราชทานสถาปนาเชื้อวงศ์ขึ้นเป็นเจ้าอย่าง เจ้านครเชียงใหม่, เจ้านครลำพูน, เจ้านครลำปาง, และเจ้านครเมืองน่าน
พระยาพิมพิสารราชา ทรงเป็นเจ้าหลวงที่ปลูกฝังนิสัยเรื่องการประหยัด และการรู้จักประมาณตนแก่ชาวเมืองแพร่เป็นอย่างดี ดังมีเรื่องเล่ากันว่า หม้อน้ำที่ท่านตั้งไว้ข้างถนนสำหรับผู้สัญจรนั้น จะมีกระบวยใหญ่และกระบวยเล็กอย่างละ 1 อัน หากใครใช้กระบวยใหญ่ตักดื่มน้ำแล้ว เทน้ำที่เหลือทิ้ง หรือใช้กระบวยเล็กตักดื่มซ้ำเมื่อไม่อิ่ม ต่างก็โดนก๋งยิง (เป็นอาวุธที่ใช้ลูกหินขนาดเล็กเป็นกระสุนสามารถทำให้เจ็บตัวหรือเป็นแผลได้) ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่รู้จักประมาณตนเอง หรือไม่ประหยัด นอกจากนี้เจ้าหลวงพิมพิสารยังมีกิจการค้าไม้สัก ทำรายได้เข้าเมืองแพร่นับหลายล้านบาทต่อปี ทำให้เศรษฐกิจในเมืองแพร่มีความต่อเนื่องและเป็นไปได้ดีและพระองค์ยังทรงบูรณะวัดหลวง เมืองนครแพร่ในปี พ.ศ. 2416
พิราลัย
พระยาพิมพิสารราชา เจ้าเมืองแพร่ ถึงแก่พิราลัย เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2429 (แรม ๗ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีจอ) เวลาบ่าย 5 โมง สิริชนมายุได้ 74 วัสสา
พระราชทานเพลิงศพ
เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2430 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ไทย รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเครื่องไทยทาน แลหีบศิลาน่าเพลิง ขึ้นไปพระราชทานเพลิงศพ พระยาพิมพิสารราชา เจ้าเมืองแพร่ ครั้นต่อมาเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2431 เวลาเช้าชักศพ พระยาพิมพิสารราชา เจ้าเมืองแพร่ เข้าโรงทิมริมน้ำยม ได้ทำบุญให้ทานแล้ว ต่อมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2431 เวลาบ่ายได้เชิญหีบศิลาน่าเพลิงตั้งที่สมควร พระยาอุปราชญาติพี่น้องพระยาลาวท้าวแสน กราบถวายบังคมลงมา ต่อใต้ฝ่าลอองธุลีพระบาท แล้วตีศิลาน่าเพลิงจุดธูปเทียนเผาศพ พระยาพิมพิสารราชา เสร็จแล้วขอพระราชทานถวายพระราชกุศล
ราชโอรส-ธิดา

พระยาพิมพิสาร มีพระชายา และราชโอรส-ธิดา ดังนี้
แม่เจ้าแก้วไหลมาราชเทวี (พบหลักฐานในแผ่นศิลา-จารึกที่วัดหลวง) แต่ไม่ปรากฏมีว่าราชบุตร ด้วยกันหรือไม่
แม่เจ้าธิดาเทวี (ธิดาเจ้าหนานคัมภีระ) มีราชโอรส-ธิดา 4 พระองค์ คือ
เจ้าบัวไข สมรสกับ เจ้าหนานไชยลังกา (บุตรพระวังขวา(เจ้าหนานคำแสน) กับเจ้าบัวเขียว) ไม่มีบุตร
เจ้าเบาะ สมรสกับ พระยาอุปราช (เจ้าหัวหน้า) มีโอรส-ธิดา 2 คน
แม่เจ้าอินทร์ลงเหลา เสกสมรสกับเจ้าหนานศรีทิ (เจ้านายเมืองน่าน) มีโอรส-ธิดา 3 คน
เจ้าน้อยเทพวงศ์ ต่อมาคือ เจ้าพิริยเทพวงษ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์สุดท้าย
แม่เจ้าคำใย้เทวี มีโอรส 1 พระองค์ คือ
พระสุริยะจางวาง (น้อยมหาอินทร์ สารศิริวงศ์) เจ้าสุริยะจางวางนครแพร่ เสกสมรส 4 ครั้ง
สมรสครั้งที่1 กับแม่เจ้าสุชาดา (ไม่มีบุตร)
สมรสครั้งที่2 กับหม่อมฟองแก้ว มีธิดา 1 คน คือ
สมรสครั้งที่3 กับหม่อมเป็ง  มีโอรส 1 คน คือ
สมรสครั้งที่4 กับหม่อมแก้ว มีโอรส 1 คน คือ
หม่อมจันทร์ (พบชื่อในประวัติพญาพรหมโวหาร) ไม่ปรากฏว่ามีราชบุตรด้วยกันหรือไม่
พระอิสริยยศ

พ.ศ. 2356  เจ้าพิมพิสาร
ก่อนพ.ศ. 2390 พระยาราชวงศ์
พ.ศ. 2390 - พ.ศ. 2429 พระยานครแพร่
วันเด็กแห่งชาติ (ประเทศไทย)

บทความนี้เกี่ยวกับวันเด็กในประเทศไทย สำหรับวันเด็กในมุมมองสากล ดูที่ วันเด็กสากล
| วันเด็กแห่งชาติ |
| --- | --- |
วันเด็กแห่งชาติที่ทำเนียบรัฐบาล วันที่ 11 มกราคม 2563
จัดขึ้นโดย: รัฐบาลไทย
ประเภท: วันเฉลิมฉลอง
ความสำคัญ: ส่งเสริมให้ประชาชนคนเห็นความสำคัญของเด็ก ซึ่งจะเติบโตไปเป็นอนาคตของชาติ
การเฉลิมฉลอง: ครอบครัวพาเด็กมาร่วมกิจกรรมที่หน่วยงานต่าง ๆ จัด
การถือปฏิบัติ: การให้คำขวัญ
วันที่: วันเสาร์ที่สองของเดือนมกราคม
วันที่ในปี พ.ศ. 2567: 13 มกราคม
วันที่ในปี พ.ศ. 2568: 11 มกราคม
วันที่ในปี พ.ศ. 2569: 10 มกราคม
วันที่ในปี พ.ศ. 2570: 9 มกราคม
ความถี่: ทุกปี
ครั้งแรก: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2498
ริเริ่มโดย: วี เอ็ม กุลกานี
ส่วนเกี่ยวข้อง: วันเยาวชนแห่งชาติ วันครอบครัว วันแม่แห่งชาติ วันพ่อแห่งชาติ วันผู้สูงอายุแห่งชาติ
วันเด็กแห่งชาติ ของประเทศไทย ตรงกับวันเสาร์ที่ 2 ของเดือนมกราคมของทุกปี เป็นวันหยุดราชการที่ไม่ได้ชดเชยในวันทำงานถัดไป มีการให้คำขวัญวันเด็กทุกปีโดย เริ่มต้นจัดงานวันเด็กครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2498 โดยได้กำหนดให้เป็นวันจันทร์แรกของเดือนตุลาคม เป็นวันเด็กแห่งชาติ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2507 ได้มีมติเปลี่ยนแปลงเป็นวันเด็กแห่งชาติมาเป็นวันเสาร์ที่สองของเดือนมกราคม โดยเริ่มจัดงานวันเด็กในปี พ.ศ. 2508
การจัดงานวันเด็ก

ปี พ.ศ. 2498 อันเป็นปีที่ทั่วโลกเริ่มจัดงานเฉลิมฉลองวันเด็กแห่งชาติกันขึ้น ซึ่งจะเป็นเยาวชนอายุต่ำกว่า 18 ปี ตามความเห็นคล้อยตามกับองค์การสหประชาชาติที่นำปัญหาเรื่องเด็กมาร่างเป็นปฏิญญาว่าด้วยสิทธิของเด็ก
ประเทศไทยได้รับข้อเสนอของ วี เอ็ม กุลกานี ผู้แทนองค์กรสมาพันธ์เพื่อสวัสดิภาพเด็กระหว่างประเทศ ผ่านมาทางกรมประชาสงเคราะห์ กระทรวงมหาดไทย ว่า ประเทศไทยควรจัดงานเฉลิมฉลองวันเด็กแห่งชาติขึ้น เพื่อส่งเสริมให้ประชาชนเห็นความสำคัญของเด็กให้มากขึ้น ดังที่นานาประเทศกำลังทำอยู่
ขณะนั้น สภาวัฒนธรรมแห่งชาติยังมิได้ถูกยุบเลิกไป คณะกรรมการสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ จึงนำเรื่องนี้เข้าสู่ที่ประชุมเพื่อพิจารณา ในที่สุดที่ประชุมได้เห็นชอบนำเรื่องเสนอต่อคณะรัฐมนตรีในขณะนั้น ต่อมาเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ได้มีมติคณะรัฐมนตรีรับหลักการ ให้จัดงานวันเด็กแห่งชาติขึ้น โดยมอบหมายให้กระทรวงมหาดไทย และกระทรวงศึกษาธิการรับไปดำเนินการ ส่วนของค่าใช้จ่ายในการจัดงานนั้น ได้อนุมัติเงินจากกองสลากกินแบ่งรัฐบาลมาดำเนินการ
ดังนั้น ในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2498 ประเทศไทยจึงมีงานเฉลิมฉลองวันเด็กแห่งชาติเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก จากนั้นเป็นต้นมา ทางราชการได้กำหนดวันจันทร์แรกของเดือนตุลาคมของทุกปีเป็นวันเด็กแห่งชาติ และจัดติดต่อกันมาจนถึงปี พ.ศ. 2507 ที่ประชุมคณะกรรมการจัดงานวันเด็กแห่งชาติในปีนั้น มีความเห็นพ้องต้องกันว่า สมควรที่จะเสนอเปลี่ยนวันจัดงานวันเด็กแห่งชาติเสียใหม่เพื่อความเหมาะสม ด้วยเหตุผลว่า ในเดือนตุลาคม ประเทศไทยยังอยู่ในฤดูฝน มีฝนตกมาก เด็กไม่สะดวกในการมาร่วมงาน ประการต่อมาก็คือ วันจันทร์เป็นวันปฏิบัติงานของผู้ปกครอง จึงไม่สามารถพาเด็กของตนไปร่วมงานได้ ตลอดจนการจราจรก็ติดขัด อีกทั้งการที่กำหนดให้วันเด็กต้องจัดในช่วงต้นปี มีความหมายว่า ทุกภาคส่วนของประเทศจะต้องให้ความสำคัญกับเด็กเป็นอันดับแรก ๆ
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบตามที่คณะกรรมการจัดงานวันเด็กแห่งชาติเสนอ ลงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ประกาศเปลี่ยนงานฉลองวันเด็กแห่งชาติจากวันจันทร์แรกของเดือนตุลาคม มาเป็นวันเสาร์ที่สองของเดือนมกราคมตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ด้วยเหตุนี้จึงส่งผลให้ปี พ.ศ. 2507 ไม่มีงานวันเด็กแห่งชาติด้วยการประกาศเปลี่ยนได้เลยวันมาแล้ว
งานวันเด็กแห่งชาติจึงได้เริ่มจัดขึ้นมาใหม่อีกครั้งในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2508 โดยมีคำขวัญวันเด็กในปีนั้นว่า "เด็กจะเจริญต้องรักเรียนเพียรทำดี" และจัดเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
เหตุการณ์สำคัญ

วันเด็กแห่งชาติ ปี 2567 กรมอนามัยแนะนำให้มีมาตรการป้องกันฝุ่น PM 2.5 ที่อาจกระทบต่อสุขภาพของเด็ก เนื่องจากหลายพื้นที่รวมถึง กทม. ยังมีฝุ่น PM 2.5 เกินค่ามาตรฐาน
อ่านเพิ่ม

Karoonp Chetpayark (2018-01-12). "ผู้ใหญ่อยากปลูกฝังอะไรเด็กไทย? วิเคราะห์คำขวัญวันเด็กผ่านการเมืองไทยแต่ละยุคสมัย". The Matter. กรุงเทพฯ: The Matter. สืบค้นเมื่อ 2021-12-22.
Tomorn Sookprecha (2020-12-11). "เด็กวิถีใหม่ = ภักดี + มีคุณธรรม : วิถีใหม่นั้น ใหม่ของใคร?". The Matter. กรุงเทพฯ: The Matter. สืบค้นเมื่อ 2021-12-22.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วันเด็กแห่งชาติ (ประเทศไทย)
สี่รัฐมาลัย

สี่รัฐมาลัย หรือสะกดว่า 4 รัถมาลัย คืออดีตเขตการปกครองหนึ่งที่เคยเป็นของประเทศไทย อันประกอบด้วยรัฐกลันตัน, ตรังกานู, ไทรบุรี และปะลิส ซึ่งปัจจุบันทั้งหมดตั้งอยู่ทางตอนเหนือในอธิปไตยของประเทศมาเลเซีย
เมื่อเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพาขึ้น ไทยได้รับดินแดนส่วนนี้คืนจากประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2486 ได้ลงนามยอมรับว่าดินแดนส่วนนี้เป็นของไทย (ส่งมอบวันที่ 20 สิงหาคม) รัฐมาลัยที่อังกฤษเคยแย่งชิงไปจากไทยจึงตกมาอยู่ในครอบครองของไทยอีกครั้ง รัฐบาลไทยได้ส่งข้าหลวงใหญ่ทหารไปประจำทุกรัฐในสี่รัฐมาลัย โดยขึ้นตรงต่อผู้บังคับบัญชาการทหารสูงสุด
หลังสิ้นสุดสงครามไทยต้องส่งมอบดินแดนส่วนนี้คืนอังกฤษ โดยข้าหลวงใหญ่ประจำสี่รัฐมาลัยได้ทำพิธีมอบสี่รัฐมาลัยคืนให้กับฝ่ายทหารอังกฤษ เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2488
1 มกราคม พ.ศ. 2489 มีตกลงทำสัญญาที่เรียกว่าความตกลงสมบูรณ์แบบเพื่อเลิกสถานะสงครามระหว่างไทยกับสัมพันธมิตร ประกอบด้วยสัญญา 24 ข้อ เน้นเรื่องการถอนกำลังทหารออกจากสหรัฐไทยเดิมและสี่รัฐมาลัย การคืนดินแดนให้อังกฤษและไทยต้องส่งข้าวจำนวน 1.5 ล้านตันให้อังกฤษโดยไม่คิดมูลค่า การครอบครองสี่รัฐมาลัยของไทยเป็นอันสิ้นสุดลง
การบริหารสี่รัฐมาลัย

หน่วยงานฝ่ายบริหารของไทยในพื้นที่สี่รัฐมาลัยมีขนาดค่อนข้างเล็ก และเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารต้องรับผิดชอบทั้งด้านการทหาร การรักษาความสงบฝ่ายพลเรือน และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ การดำเนินการของหน่วยงานฝ่ายไทยนั้นเป็นภาระของข้าราชการพลเรือน โดยอยู่ภายใต้การกำกับของทางฝ่ายทหารอีกชั้นหนึ่ง
การบริหารสี่รัฐมาลัย > รัฐไทรบุรี > ข้าหลวงญี่ปุ่น

2484 – มีนาคม 2485 โอจามะ (Ojama)
มีนาคม 2485 – 18 ตุลาคม 2486 เซจิ ซูเกงาวะ (Seiji Sukegawa)
การบริหารสี่รัฐมาลัย > รัฐไทรบุรี > ข้าหลวงไทยฝ่ายทหาร

18 ตุลาคม 2486 – 2488? ร้อยตำรวจเอก ปราโมทย์ จงเจริญ (อดีตกงสุลไทยประจำเมืองปีนัง)
การบริหารสี่รัฐมาลัย > รัฐไทรบุรี > ข้าหลวงใหญ่ฝ่ายทหารของไทย

รับผิดชอบดูแลรัฐไทรบุรี รัฐกลันตัน รัฐตรังกานู
20 สิงหาคม 2486 – ตุลาคม 2486 พันเอก พระสราภัยสฤษฏิการ (กระมล โชติกเสถียร)
18 ตุลาคม 2486 – 2488? พันเอก พระสราภัยสฤษฏิการ (กระมล โชติกเสถียร) (รับมอบดินแดนจากญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ)
การบริหารสี่รัฐมาลัย > รัฐกลันตัน > ข้าหลวงญี่ปุ่น

2484 – 2486 ยาซูชิ ซูนากาวัง (Yasushi Sunakawan)
2486 – 20 สิงหาคม 2486 คิกูระ ฟูจิซาวะ (Kikura Fujisawa)
การบริหารสี่รัฐมาลัย > รัฐกลันตัน > ข้าหลวงไทยฝ่ายทหาร

2486 – 2487 จรูญ ชัยชาญ
2487 – 2488 ธาริน ระวังภู่
การบริหารสี่รัฐมาลัย > รัฐตรังกานู > ข้าหลวงญี่ปุ่น

ธันวาคม 2484 – 18 มีนาคม 2485 ไม่มีข้อมูล
18 มีนาคม 2485 – กรกฎาคม 2486 คูจิ มานาบุ (Kuji Manabu)
การบริหารสี่รัฐมาลัย > รัฐตรังกานู > ข้าหลวงไทยฝ่ายทหาร

20 สิงหาคม 2486 – สิงหาคม 2488 ประยูร รัตนกิจ
การบริหารสี่รัฐมาลัย > รัฐปะลิส > ข้าหลวงญี่ปุ่น

2484 – 2485 โอยามะ คิกันโจ (Ohyama Kikancho)
มีนาคม 2485 – 20 สิงหาคม 2486 เซจิ ซูเกงาวะ
การบริหารสี่รัฐมาลัย > รัฐปะลิส > ข้าหลวงไทยฝ่ายทหาร

20 สิงหาคม 2486 –  8 กันยายน 2488 ชาญ ณ สงคราม
ดูเพิ่ม

สงครามโลกครั้งที่สองในประเทศไทย
จังหวัดไทยใหญ่
ชุดของคำสั่งเครื่อง

ชุดของคำสั่งเครื่อง (อังกฤษ: instruction set) เป็นรายการของคำสั่งเครื่องและตัวแปรทั้งหมดที่โปรเซสเซอร์ (หรือถ้าเป็นเครื่องจักรเสมือน (virtual machine) จะเรียกว่า อินเตอร์พรีเตอร์) สามารถประมวลผลได้ โดยชุดคำสั่งนั้นอาจแตกต่างกันขึ้นอยู่กับหน่วยประมวลผลของระบบ
ชุดของคำสั่งเครื่อง ประกอบไปด้วย
คำสั่งพีชคณิต เช่น บวก ลบ เลื่อนหลัก วนรอบหลัก
คำสั่งเชิงตรรกะ เช่น และ หรือ นิเสธ
คำสั่งข้อมูล เช่น ย้ายค่า ป้อนค่า ส่งค่า อ่าน บันทึก
คำสั่งการควบคุม เช่น ข้ามไปที่ ถ้า...ให้ไปที่ เรียกใช้รูทีน คืนกลับจากรูทีน
ชุดคำสั่งเครื่อง หรือ สถาปัตยกรรมชุดคำสั่งเครื่อง (instruction set architecture) เป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับการเขียนโปรแกรม, ประเภทข้อมูล, คำสั่ง, เรจิสเตอร์, การกำหนดที่อยู่, สถาปัตยกรรมหน่วยความจำ, อินเตอร์รัพท์ และการจัดการความผิดพลาด ตลอดจนอุปกรณ์ไอโอภายนอก
ชุดคำสั่งเครื่องนี้ ยังเป็นการรวมชุดของคำสั่งเครื่อง (opcode) อันเป็นคำสั่งที่โปรเซสเซอร์สามารถนำไปทำงานต่อโดยตรง
สถาปัตยกรรมชุดคำสั่งเครื่อง กับสถาปัตยกรรมระดับไมโครเป็นสิ่งที่แยกจากกันโดยชัดเจน โดยสถาปัตยกรรมระดับไมโครเป็นเทคนิคการออกแบบโปรเซสเซอร์ที่ใช้สำหรับการนำคำสั่งเครื่องไปใช้ ทำให้คอมพิวเตอร์ที่แม้จะทำงานด้วยสถาปัตยกรรมระดับไมโครที่แตกต่างกันก็ยังสามารถที่จะแลกเปลี่ยนชุดคำสั่งเครื่องพื้นฐานได้ ตัวอย่างเช่น โปรเซสเซอร์เพนเทียมของอินเทล และอาธลอน ของเอเอ็มดี จะใช้ชุดคำสั่งเครื่องตระกูล x86 แต่มีการออกแบบวงจรภายในที่แตกต่างกัน กล่าวคือ มีสถาปัตยกรรมระดับไมโครที่แตกต่างกันนั่นเอง
แนวความคิดนี้สามารถนำไปต่อยอดเป็นชุดคำสั่งเครื่องที่มีเอกลักษณ์เฉพาะได้หลายแบบ เช่น TIMI (Technology-Independent Machine Interface) ที่ใช้กันใน IBM System/38 และ IBM AS/400 สำหรับ TIMI นี้เป็นชุดคำสั่งเครื่องที่มีหน้าที่แปลงคำสั่งซอฟต์แวร์ระดับล่างให้เป็นคำสั่งเครื่องที่โปรเซสเซอร์แต่ละตัวสามารถทำงานได้ หรือที่ปัจจุบันเรียกกันตามหน้าที่การทำงานของมันว่า เครื่องจักรเสมือน (virtual machine)
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์
RISC
แหล่งข้อมูลอื่น

Intel Instruction Set pages เก็บถาวร 2010-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
แผนที่โลก

เส้นโครงแผนที่แบบวิเกล ทริปเปิลมีข้อผิดพลาดค่อนข้างต่ำ มักใช้ในการอ้างอิงเอกสารและสื่อต่าง ๆ ของสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก
แผนที่โลกของอับราฮัม ออร์ทีเลียส (Typus Orbis Terrarum) ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1564
แผนที่โลก คือแผนที่แสดงพื้นที่ส่วนใหญ่หรือพื้นที่ทั้งหมดของโลก การครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ทำให้มีปัญหาเรื่องเส้นโครงแผนที่ แผนที่โลกเป็นการแปลงผิวโลกที่มีลักษณะเป็น 3 มิติมาทำเป็นภาพในระนาบราบ (ภาพ 2 มิติ) การทำแผนที่โลกมีเทคนิคมากมายที่พัฒนาขึ้นเพื่อตอบสนองและนำเสนอแผนที่ให้มีความสมจริง สวยงาม และตอบสนองความต้องการ
การสร้างแผนที่โลกจำเป็นต้องมีความรู้เกี่ยวกับโลก ทวีปและมหาสมุทร การสร้างแผนที่โลกให้ถูกต้องในยุคก่อนประวัติศาสตร์ถึงสมัยกลางจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เนื่องจากมีชายฝั่งไม่ถึงครึ่งและส่วนของทวีปเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่รู้จักในวัฒนธรรมต่าง ๆ การที่ชาวยุโรปเริ่มทำการสำรวจมากขึ้นในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ทำให้ความรู้เกี่ยวกับโลกเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว อย่างน้อยก็ช่วงกลางทศวรรษ 1700 ที่ชายฝั่งทั่วโลกได้รับการบันทึกลงในแผนที่ ส่วนดินแดนภายในทวีปก็ค่อย ๆ ได้รับการบันทึกภายในศตวรรษที่ 20
โดยทั่วไปแล้วแผนที่โลกจะเน้นเรื่องลักษณะทางกายภาพซึ่งแสดงลักษณะทางภูมิศาสตร์อย่าง เทือกเขา แม่น้ำ ชนิดดินและการใช้ที่ดิน กับ ด้านการเมือง ซึ่งเน้นเรื่องเขตแดนและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ แผนที่ธรณีวิทยาไม่ได้แสดงแค่พื้นผิวแต่ยังแสดงลักษณะการวางตัวของหินแข็ง รอยเลื่อนและโครงสร้างใต้ผิวดิน แผนที่โคโรเพลทจะใช้เฉดสีและความเข้มที่ตัดกันเพื่อความแตกต่างระหว่างภูมิภาคและเขตแดน เช่นการแสดงสถิติทางประชากรหรือทางเศรษฐกิจ
เส้นโครงแผนที่

บทความหลัก: เส้นโครงแผนที่
การแสดงแผนที่ทั้งหมดขึ้นอยู่กับการใช้เส้นโครงแผนที่หรือกระบวนการฉายโลกลงในระนาบราบ เส้นโครงแผนที่ทุกชนิดมีการบิดเบือนของลักษณะทางภูมิศาสตร์ ระยะทางและทิศทางไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง มีการพัฒนาเส้นโครงแผนที่หลาย ๆ แบบเพื่อปรับสมดุล ความถูกต้องและความแม่นยำแต่ว่าความผิดเพี้ยนนั้นก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เส้นโครงแผนที่ ๆ รู้จักกันดีคือเส้นโครงแผนที่แบบเมอร์เคเตอร์ซึ่งเดิมออกแบบมาเพื่อเป็นแผนที่เดินเรือ
เส้นโครงแผนที่แบบเมอร์เคเตอร์ (82 องศาใต้ และ 82 องศาเหนือ)
เส้นโครงแผนที่แบบมอลล์ไวด์โฮโลกราฟิก
บัตเตอร์ฟลายแมพ จากจุลสาร ค.ศ. 1919 ของเบอร์นาร์ด เจ.เอส เคฮิลล์
เส้นโครงแผนที่แบบระนาบสัมผัสขั้วโลก
แผนที่แบบกลับด้าน
มหาสมุทรแปซิฟิกอยู่ตรงกลาง ใช้มากในประเทศแถบเอเชียตะวันออก และโอเชียเนีย
เส้นโครงแผนที่แบบกอลล์ แต่ละตารางกริดพื้นที่เท่ากัน
เส้นโครงแผนที่แบบโรบินสัน ใช้บ่อยในงานของสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก
แผนที่เฉพาะเรื่อง

บทความหลัก: แผนที่เฉพาะเรื่อง
แผนที่โลกส่วนมากมีหลายลักษณะโดยแบ่งเป็นด้านต่าง ยกตัวอย่างเช่น
แผนที่โลกที่แสดงภูมิประเทศ (World Map Physical)  จะแสดงข้อมูลของ ภูเขา ทะเลทราย ทะเลสาบ มหาสมุทร ชนิดของดิน หรือการใช้ประโยชน์ที่ดิน เป็นต้น
แผนที่โลกที่แสดงภูมิอากาศ (World Map weather) จะแสดงข้อมูลของอุณหภูมิ มรสุม อุณหภูมิ ค่าเฉลี่ยของฝน เป็นต้น
แผนที่การเมืองคือ (World Map Political)  แผนที่ที่แสดงเขตแดน อาณาเขตของประเทศและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์
แผนที่เขตเวลา (World Time Zone Map)  เป็นแผนที่แสดงการแบ่งเขตพื้นที่ซึ่งใช้เวลาอ้างอิงเดียวกัน
แผนที่แสดงสถิติ (World Choropleth maps) คือแผนที่ที่ใช้สีและความเข้มของสีเพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างภูมิภาคต่าง ๆ เช่นสถิติประชากรศาสตร์ หรือสถิติทางเศรษฐกิจ เป็นต้น
แผนที่โลกคานทิโน (Cantino World Map) หรือ แผนที่การเดินเรือคานทิโน พลานิสเฟียร์เป็นแผนที่เก่าที่สุดที่ค้นพบในปัจจุบัน
ลูกโลก (Globe)  เป็นแผนที่แบบ 3 มิติ ที่ทำออกมาในรูปแบบทรงกลม ซึ่งลูกโลกมีข้อได้เปรียบที่สามารถให้ข้อมูลที่ถูกต้องทั้งในแง่ รูปทรง (Shape) ขนาด (Size) ระยะทาง (Distance) ทิศทาง (Direction) แต่เมื่อนำมาทำเป็นแผนที่ ในระบบ 2 มิติ ทำให้ข้อมูลหลายอย่างคลาดเคลื่อนไปเช่น ขนาดของพื้นที่ ๆ มีการบิดเบือน
แผนที่แสดงลักษณะภูมิอากาศ
แผนที่การเมืองที่มีสีสันเรียบง่ายในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015
แผนที่แสดงลักษณะภูมิประเทศ
แผนที่แสดงการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของมนุษย์แบ่งตามประเทศ
แผนที่แสดง ดัชนีการพัฒนามนุษย์ ของสหประชาชาติแบ่งตามประเทศใน ค.ศ. 2016
แผนที่แสดง การคาดหมายคงชีพแบ่งตามประเทศ
ความหนาแน่นของประชากร (ต่อ 1 ตารางกิโลเมตร) แบ่งตามประเทศในปี 2015
แผนที่แนววงแหวนไฟ
แผนที่โลกเมื่อ 200 ล้านปีที่แล้ว (ยุคไทรแอสซิก)
ภาพถ่ายจากดาวเทียม ของโลกในเวลากลางคืน
แผนที่โลกยุคแรก

แผนที่โลกในยุคแรกจะนับรวมตั้งแต่รูปวาดของโลกตั้งแต่ยุคเหล็ก ยุคแห่งการสำรวจ จนถึงช่วงสมัยใหม่ตอนต้น ที่มีการเกิดขึ้นของวิชาภูมิศาสตร์สมัยใหม่ แผนที่ในอดีตจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่ซึ่งเป็นที่รู้จักในอดีต รวมถึงพื้นฐานทางปรัชญาและวัฒนธรรมของแผนที่ ซึ่งแตกต่างจากการทำแผนที่สมัยใหม่มาก แผนที่มักเป็นสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์ใช้ในการเผยแพร่แนวคิดของตนและส่งต่อไปยังคนรุ่นหลัง
แผนที่โลกในจิตนาการของ อะแนกซิแมนเดอร์ (610–546 ก่อนคริสต์ศักราช)
แผนที่โลกตามจิตนาการของโพซิโดนีอุส (150–130 ก่อนคริสต์ศักราช) วาดใน ค.ศ. 1628
แผนที่รูปทีและโอเป็นหนึ่งในแผนที่โลกในยุคกลาง (จาก Meyers Konversationslexikon 1895) (เอเชียอยู่ด้านขวา)
ตาบุลารอเกริอานา แผนที่โลกของมุฮัมมัด อัลอิดรีซีย์ใน ค.ศ. 1154 เป็นแผนที่แบบกลับหัว
แผนที่โลกในรูปแบบเส้นโครงแผนที่แบบออกแทน (1514) โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
แผนที่โลกของเกราร์ดุส เมอร์เคเตอร์ (1569) รูปแบบแรกของเส้นโครงแผนที่แบบเมอร์เคเตอร์
แผนที่โลกโดย Claes Janszoon Visscher ใน ค.ศ. 1652
แผนที่ประวัติศาสตร์โลกของ Gerard van Schagen ใน ค.ศ. 1689
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยภูมิศาสตร์
ลูกโลก
เขตเวลา
แผนที่
แผนที่ธรณีวิทยา
แผนที่เฉพาะเรื่อง
แผนที่เล่ม
บรรณานุกรม

Edson, Evelyn (2011). The World Map, 1300–1492: The Persistence of Tradition and Transformation. JHU Press. ISBN 1-4214-0430-3
Harvey, P. D. A. (2006). The Hereford world map: medieval world maps and their context. British Library. ISBN 0-7123-4760-7
แหล่งข้อมูลอื่น

"World maps", the CIA World Factbook, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2011
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย 2  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
คาเฟ่ อเมซอน

| --- | --- |

คาเฟ่ อเมซอน สาขาเดอะมอลล์ ท่าพระ
ประเภท: อาหาร, แฟรนไชส์, ค้าปลีก
อุตสาหกรรม: ร้านกาแฟ
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2545
สำนักงานใหญ่: 555/2 ศูนย์เอนเนอร์ยี่คอมเพล็กซ์ อาคารบี ชั้น 12 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพฯ
จำนวนที่ตั้ง: มากกว่า 3,000
พื้นที่ให้บริการ:  ไทย  กัมพูชา  ลาว  ฟิลิปปินส์  เมียนมา  โอมาน  สิงคโปร์  ญี่ปุ่น  มาเลเซีย  จีน  เวียดนาม  ซาอุดีอาระเบีย
บุคลากรหลัก: สุชาติ ระมาศ
ผลิตภัณฑ์: เครื่องดื่ม
บริษัทแม่: บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)
เว็บไซต์: http://www.cafe-amazon.com/
คาเฟ่ อเมซอน (อังกฤษ: Café Amazon) เป็นกิจการร้านกาแฟของบริษัท ปตท. น้ำมันและการค้าปลีก จำกัด (มหาชน) ในกลุ่ม ปตท. ถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545
ประวัติ

คาเฟ่ อเมซอน ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 จุดเริ่มต้นมาจากแนวความคิดของอดีตผู้บริหารคือ อภิสิทธิ์ รุจิเกียรติกำจร ในช่วงนั้นปั๊มน้ำมันของ ปตท. ยังไม่มีธุรกิจเสริม มีเพียงเซเว่น อีเลฟเว่น เพียงบางสาขา เริ่มแรกที่เปิดขายได้เพียง 20 แก้วต่อวัน จนกระทั่งเมื่อเปิดร้านได้ 300 สาขา จึงหันมาเปิดร้านคาเฟ่ อเมซอน ภายนอกปั๊มน้ำมัน
พ.ศ.  2555 ได้เปิดสาขาในรูปแบบแฟรนไชส์และเปิดสาขาต่างประเทศแห่งแรกที่ลาว
จากข้อมูล  ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เฉพาะในประเทศไทยเพียงแห่งเดียว คาเฟ่ อเมซอนมีสาขา 3,802 แห่ง นอกจากนี้ยังมีสาขาในอีก 10 ประเทศ โดย 7 ประเทศ ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และที่เหลืออีก 3 ประเทศ คือ จีน ญี่ปุ่น และโอมาน นับเป็นแบรนด์ร้านกาแฟที่มีจำนวนสาขามากที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นอันดับ 6 ของโลก
ธุรกิจ > แฟรนไชส์

สาขาส่วนใหญ่ของคาเฟ่ อเมซอน อยู่ในรูปแบบของแฟรนไชส์ สาขาที่ ปตท.บริหารเองมีประมาณ 100 สาขา (ข้อมูล พ.ศ. 2559) ส่วนแฟรนไชส์มี 2 รูปแบบ คือเป็นร้านแฟรนไชส์ที่เจ้าของปั๊มน้ำมันเป็นผู้ดำเนินการเอง อีกแบบหากเป็นนอกปั๊มน้ำมันก็ให้บุคคลทั่วไปมาซื้อแฟรนไชส์ได้
ธุรกิจ > การผลิต

คาเฟ่ อเมซอนเลือกแหล่งปลูกเมล็ดกาแฟอะราบิกาและโรบัสตาทางภาคเหนือของไทย โดยร่วมมือกับเกษตรกรชาวเขาทั้งในโครงการหลวง สหกรณ์การเกษตร และวิสาหกิจชุมชนหลายแห่ง คาเฟ่ อเมซอนมีโรงคั่วกาแฟเป็นของตนเอง มีกำลังการผลิต 2,700 ตันต่อปี โรงคั่วตั้งอยู่ที่อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ธุรกิจ > ธุรกิจค้าปลีก

นอกจากมีร้านกาแฟแล้ว ยังมีธุรกิจค้าปลีก บริษัทได้เปิดให้บริการศูนย์ธุรกิจค้าปลีกโออาร์ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บนพื้นที่ 200 ไร่ แบ่งเป็น ศูนย์กระจายสินค้า (ดีซี) โรงคั่วกาแฟที่มีเครื่องคั่ว 2 ตัว มาจากอิตาลีและเยอรมนี กำลังการผลิต 15 ตันต่อวัน โรงผงผสม กำลังผลิตทั้งผลโกโก้ ผงชาเขียว ครีมเทียม และน้ำตาลอยู่ที่ 1.2 หมื่นตันต่อปี และโรงงานเบเกอรี่ผลิตขนมออกขายตามสาขา
แหล่งข้อมูลอื่น

คาเฟ่ อเมซอน
Facebook Official คาเฟ่ อเมซอน
Instagram คาเฟ่ อเมซอน
ชาวต่างชาติเพศชายที่กำลังกินกาแฟในคาเฟ่ อเมซอน
ควาเม คารีคารี

นักฟุตบอลชาวกานา
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ควาเม อัมพอนซา คารีคารี
วันเกิด:   (1992-01-21) 21 มกราคม ค.ศ. 1992 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  กานา
ส่วนสูง:  1.90 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (ยืมตัวจาก นครปฐม ยูไนเต็ด)
หมายเลข:  11
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2011 |  International Allies |  20 |  (13) |
| 2011–2014 |  AIK |  43 |  (8) |
| 2012 |  → Degerfors (ยืม) |  15 |  (6) |
| 2013–2014 |  → บาลิเคเซอร์สปอร์ (ยืม) |  23 |  (11) |
| 2015 |  Halmstad |  9 |  (2) |
| 2015 |  → บาลิเคเซอร์สปอร์ (ยืม) |  12 |  (0) |
| 2016 |  Haugesund |  13 |  (2) |
| 2016 |  → Irtysh Pavlodar (ยืม) |  0 |  (0) |
| 2016–2017 |  Stal Kamianske |  26 |  (7) |
| 2017–2018 |  อัลมาร์คิยา |  12 |  (3) |
| 2018 |  อัลอราบี |  9 |  (5) |
| 2018–2019 |  เนฟต์ชีบากู |  8 |  (2) |
| 2019 |  → Al Urooba (ยืม) |  12 |  (2) |
| 2019–2020 |  ดีนาโมทบิลีซี |  8 |  (2) |
| 2020 |  ฮาโปเอลเปตาห์ติกวา |  3 |  (0) |
| 2021 |  ทูรอน |  5 |  (0) |
| 2021–2022 |  นครราชสีมา มาสด้า |  29 |  (13) |
| 2022–2023 |  เชนไนยิน |  16 |  (5) |
| 2023–2024 |  โปลิศ เทโร |  18 |  (2) |
| 2024– |  นครปฐม ยูไนเต็ด |  5 |  (0) |
| 2025– |  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (ยืม) |  0 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2011 |  กานา อายุไม่เกิน 20 ปี |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22 พฤษภาคม 2023
ควาเม คารีคารี (เกิด 21 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวกานา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  ในไทยลีก 2 (ยืมตัวจากนครปฐม ยูไนเต็ด)
อาชีพ > สวีเดน

คารีคารีย้ายมาเอไอเคใน ค.ศ. 2011 โดยในฤดูกาลนั้น เขาลงเล่น 18 นัด ยิงได้ 2 ประตู ต่อมาเขาถูกปล่อยยืมตัวให้แก่ Degerfors IF ในช่วงครึ่งฤดูกาลแรกของฤดูกาล 2012 ซึ่งเขาได้ลงเล่น 15 นัด ยิงได้ 6 ประตู ก่อนที่จะกลับสู่ต้นสังกัดอย่างเอไอเคในเดือนสิงหาค
เมื่อกลับมาที่เอไอเค เขาได้ทำประตูให้แก่สโมสรในหลายนัดในยูโรปาลีก ซึ่งมีนัดที่เขาสามารถยิงประตูใส่เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟินและซีเอ็สเคเอ มอสโก
อาชีพ > ตุรกี

ในฤดูกาล 2013–14 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้แก่สโมสรบาลิเคเซอร์สปอร์ในทีทีเอฟเฟิสต์ลีก โดยใน 12 นัดแรกที่ได้ลงเล่น เขายิง 5 ประตูและทำ 3 แอสซิสต์ ช่วยให้ทีมอยู่อันดับที่หนึ่งของตาราง
อาชีพ > Haugesund และ Irtysh Pavlodar

วันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2016 คารีคารีได้เซ็นสัญญา 18 เดือนกับสโมสร Haugesund ต่อมาในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2016 FC Irtysh Pavlodar ได้ยืมตัวคารีคารีมาจาก FK Haugesund จนจบฤดูกาล 2016
อาชีพ > เนฟต์ชีบากู

วันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2018 คารีคารีได้เซ็นสัญญาระยะ 2 ปีกับเนฟต์ชีบากู ทีมในอาเซอร์ไบจานพรีเมียร์ลีก ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้แก่ Al Urooba ในยูเออีดิวิชันวัน และในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 สัญญาของเขากับสโมสรถูกยกเลิกด้วยความยินยอมร่วมกัน
อาชีพ > ดีนาโมทบิลีซี

วันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 คารีคารีได้เซ็นสัญญาหนึ่งปีกับดีนาโมทบิลีซี โดยมีตัวเลือกในการขยายสัญญาไปอีกหนึ่งปี
อาชีพ > นครราชสีมา มาสด้า

วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 คารีคารีได้ย้ายมาร่วมทีมนครราชสีมา มาสด้าในไทยลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

Fotbolltransfers Profile
ข้อมูลของ ควาเม คารีคารี ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  |
| --- | --- |
 4 กฤษณะ  5 บรีเนร์  6 ธนกร  7 จักรพันธ์(c)  8 เสกสิทธิ์  9 อดิศักดิ์  10 ภาคิน  11 ล็องกี  15 ธิติวุฒิ  16 สราวุธ  17 ประภวิษณุ์  18 ถิรวุฑ  21 สกุลชัย  22 อนนต์  27 อุกฤษณ์  28 วรชัย  30 โอมอกบา  33 นลธวัช  62 บัญชา  79 ธนันดร  98 พนธกร  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สันติ