stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดสุรชายาราม
อาคารเสนาสนะ

พระอุโบสถก่ออิฐถือปูน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2509 มีหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง มีชายคาปีกนกคลุมทั้ง 4 ด้าน ไม่มีช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ ในบริเวณพัทธสีมาเดิม ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธานประทับนั่งขัดสมาธิเพชร ปางสมาธิ มีพระอัครสาวกยืนพนมมืออยู่ข้างซ้ายและขวาด้านละ 1 องค์ พระพุทธรูปสำริดประทับยืนปางห้ามสมุทร 1 องค์ และปางห้ามพระแก่นจันทร์ 1 องค์ พุทธศิลป์แบบพระราชนิยมสมัยรัชกาลที่ 3 ผนังของพระอุโบสถด้านในแต่เดิมเรียบ ปัจจุบันมีการวาดภาพจิตรกรรมฝาผนัง
ภายนอกพระอุโบสถล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว มีพระเจดีย์ เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงระฆังกลมตั้งอยู่ภายนอกกำแพงแก้ว เป็นเจดีย์มุม 2 องค์ ท่านผู้หญิงอิ่ม บุนนาค สร้างขึ้นไว้ ส่วนด้านทิศใต้ของพระอุโบสถนอกเขตกำแพงแก้ว มีเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงระฆังกลมซึ่งเจ้าคุณพระประยุรวงศ์ (เจ้าคุณจอมมารดาแพ ในรัชกาลที่ 5) สร้างไว้ และอัญเชิญพระสรีรังคารของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนสุพรรณภาควดีและเจ้าคุณประยูรวงศ์ (เจ้าจอมมารดาแพ บุนนาค) มาบรรจุไว้ในพระเจดีย์องค์นี้ พระปรางค์ของวัดตั้งอยู่ด้านหลังพระอุโบสถคู่กับพระเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ลักษณะรูปแบบเป็นพระปรางค์สมัยรัตนโกสินทร์ ก่ออิฐถือปูน รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสมีซุ้มเรือนแก้วทั้ง 4 ด้าน ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 เป็นอาคารทรงไทยยกพื้นสูงสร้างด้วยไม้ทั้งหลัง ภายในศาลาบริเวณไม้คอสองมีภาพจิตรกรรมฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์เป็นภาพพุทธประวัติ
วัดสังข์กระจายวรวิหาร

| วัดสังข์กระจายวรวิหาร |
| --- | --- |
วัดสังข์กระจายวรวิหาร

ชื่อสามัญ: วัดสังข์กระจายวรวิหาร
ที่ตั้ง: เลขที่ 504 ซอยอิสรภาพ 21 ถนนอิสรภาพ แขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร 10600
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระพิศาลพิพัฒนพิธาน (อรุณ อริยวํโส ป.ธ.๖)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสังข์กระจายวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร  สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของถนนอิสรภาพ บนฝั่งเหนือคลองบางกอกใหญ่ ใกล้สะพานเจริญพาศน์ แขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

ตำแหน่งที่วัดตั้งอยู่นี้แต่เดิมเป็นที่ลุ่มราบ น่าจะเป็นด้วยอยู่ริมคลองน้ำขึ้นท่วมถึงได้  มีต้นไม้ขนาดคนสามคนโอบ เช่น ต้นไทร ต้นตะเคียน  ต้นยาง ยืนต้นเคียง ยืนต้นมากมาย ไม่ผิดกับป่าลึกดงร้าง ก่อนสร้างวัดขึ้นใหม่ครั้งกรุงรัตนโกสินทร์ วัดสังข์กระจายเป็นวัดโบราณมาก่อน ได้เคยขุดพบลูกนิมิตหลายลูกฝังอยู่ทางด้านนอกกำแพงแถบเหนือพระอุโบสถ มีข้าราชการตำแหน่งนายสารบบ (ในกรมพระสุรัสวดี) ชื่อนายสังข์ ตั้งบ้านเรือนอยู่บนฝั่งห่างจากปากคลองบางวัวทอง มีจิตศรัทธา ดำริจะสร้างวัด จึงได้ไปปรึกษากับนายพลับ เพื่อขอไม้ซุงมาสักต้นหนึ่ง เมื่อตอนล่องซุงในคลองบางวัวทอง นายสังข์ได้ตั้งสัตยาธิษฐานว่า หากซุงที่ข้าพเจ้าปล่อยให้กระแสน้ำพัดล่องไปตามลำคลองนี้ลอยไปติด ณ ที่ใด ก็จะสร้างวัดขึ้นที่นั้น ซุงได้ลอยมาติดตรงหน้าวิหารในปัจจุบัน จึงได้สร้างวัดที่ตำแหน่งนี้ โดยค่อย ๆ สร้างวัด ค่อยทำค่อยไปตามกำลังทรัพย์และเวลา
ต่อมาเจ้าจอมแว่น ในรัชกาลที่ 1 ได้ส่งข้าหลวงสนิทคนหนึ่งเป็นหญิงชื่อ จ่าย ให้ไปเฝ้าสวนของตนซึ่งมีเนื้อที่ติดกับที่ของนายสังข์ ภายหลังนางสังข์สนิทชอบพอกับหญิงคนนี้ จึงดำริร่วมใจกันที่จะสร้างวัดนี้ต่อไป  นางจ่ายถึงกับขันอาสาไปขอความช่วยเหลือจากเจ้าจอมแว่น  เจ้าจอมแว่นได้มอบทุนให้มาจำนวนหนึ่ง เมื่อจะขอพระราชทานวิสุงคามสีมา ผู้สร้างก็เกิดทะเลาะเกี่ยงแย่งกันจะเอาชื่อตนมาเป็นชื่อวัด พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก มีพระราชดำรัสว่า วัดที่นายสังข์ นางจ่ายสร้างขึ้นนั้น ไม่สมเกียรติกับพระสนมเอกเช่นเจ้าจอมแว่น ทรงรับจะสร้างพระราชทานใหม่ ยังโปรดเกล้าให้กรมหมื่นไกรสรวิชิตมาเป็นนายงานควบคุมสร้างพระอุโบสถขึ้น  พร้อมกับได้สร้างกุฏิขึ้นใหม่
เมื่อแรกขุดพระอุโบสถนั้น พบพระกัจจายน์หนึ่งองค์ กับสังข์หนึ่งตัว เฉพาะสังข์ชำรุดเพราะแรงจอบเสียมที่ขุด ส่วนพระกัจจายน์ได้เก็บรักษาคู่อาราม พอสร้างสำเร็จเรียบร้อย  พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก จึงพระราชทานนามว่า วัดสังข์กระจาย  ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 ทรงปฏิสังขรณ์วัด
วัดสังข์กระจายเป็นสำนักที่ให้กำเนิดวรรณคดี เช่น มหาเวสสันดรชาดกกัณฑ์ชูชก กล่าว่า สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส เมื่อทรงนิพนธ์มหาเวสสันดรชาดก ได้ทรงนิพนธ์กัณฑ์อื่น ๆ ใหม่เป็นส่วนมาก แต่กัณฑ์ชูชกไม่ทรงนิพนธ์ โดยรับสั่งว่าให้ใช้ของเก่าที่สำนักวัดสังข์กระจายแต่งไว้
ปูชนียวัตถุ

พระอุโบสถขนาดย่อม ประดับช่อฟ้าใบระกา หน้าบันมีรูปเทพแกะสลักไม้นั่งบนดอกบัว ล้อมด้วยลายก้านขดปิดทอง ซุ้มประตูและซุ้มหน้าต่างเป็นปูนปั้นแบบหน้าบันประดับกระจกปิดทองมีเครื่อง ดินเผาปน มีหลังคาลด 2 ชั้น มุงกระเบื้องดินเผา ภายในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง รูปเทวดายืนประนมมือบนแท่น มีพญาวานรแบกภาพเขียนสีที่ผนังทั้ง 4 ด้าน ด้านหน้าพระประธาน เป็นภาพพุทธประวัติตอนมารผจญ และหุ้มกลองด้านหลังพระประธาน เป็นภาพพุทธประวัติตอนเปิดโลก ผนังด้านขวาเป็นภาพเวสสันดรชาดก ด้านซ้ายเป็นภาพพุทธประวัติ ชั้นบนของผนังทั้งสองด้าน เป็นภาพเทพชุมนุม พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทองปางมารวิชัย หน้าตักกว้างประมาณ 4 ศอก บนชุกชีหน้าพระประธานมีพระอัครสาวกทั้งขวาและซ้าย
กำแพงแก้ว มีประตูเข้าออก 4 ด้าน ซุ้มประตูเป็นแบบรัชกาลที่ 3 ตรงประตูด้านหน้าพระอุโบสถนอกกำแพงแก้วมีตุ๊กตาหินสีเขียว เป็นรูปหมูข้างละตัว ภายในกำแพงแก้วมีตุ๊กตาหินชนิดเดียวกันที่เชิงบันไดหน้าพระอุโบสถมีตุ๊กตาจีนข้างละ 2 ตัว และที่เชิงบันไดหลังพระอุโบสถอีกข้างละตัว ด้านนอกอุโบสถมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง
พระวิหารหลวงพ่อกัจจายน์ มีพระพุทธรูปทั้งยืนและนั่งรวมด้วยกัน 24 องค์ หลวงพ่อกัจจายน์ องค์ที่ขุดได้เมื่อคราวสร้างวัด เดิมประดิษฐานไว้ที่พระวิหาร แต่เมื่อมีคนร้ายขโมยหลวงพ่อกัจจายน์ ไป แต่นับว่าโชคดีที่ได้กลับมาคืน จึงได้หล่อองค์จำลองขึ้นใหม่ประดิษฐานแทนไว้ในพระวิหาร
รายนามเจ้าอาวาส

พระเทพมุนี (ด้วง)
พระเนกขัมมุนี (แสง)
พระสังวรวิมล (มา)
พระปรากรมมุนี (นวล)
พระอริยศีลาจารย์ (เอี่ยม)
พระอริยศีลาจารย์ (แสง)
พระอริยศีลาจารย์ (วรรณ)
พระราชศีลาจาร (เกษม พฺรหฺมสิริ)
พระพิศาลพิพัฒนพิธาน (อรุณ อริยวํโส)
หลวงพ่อกัจจายน์
ทูล ทองใจ

| ทูล ทองใจ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: น้อย ทองใจ
รู้จักในชื่อ: เทพบุตรเสียงกังสดาล นักร้องเสียงดุเหว่าแว่ว เจ้าชายแห่งรัตติกาล สุภาพบุรุษลูกทุ่ง
เกิด: 1 มีนาคม พ.ศ. 2470 อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
เสียชีวิต: 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 (65 ปี) วชิรพยาบาล​ กรุงเทพมหานคร​
แนวเพลง: ลูกทุ่ง เพลงไทยสากล
อาชีพ: นักร้อง
ค่ายเพลง: วงดนตรีเบญจมินทร์และสหาย วงดนตรีจุฬารัตน์ วงดนตรีมุกดาพันธ์ วงดนตรีทูลใจ
ทูล ทองใจ (1 มีนาคม พ.ศ. 2470 - 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) มีชื่อจริงว่า น้อย ทองใจ เป็นนักร้องเพลงไทยสากลชายชาวไทย โดยเขานั้นมีฉายาในวงการว่า "เจ้าชายแห่งรัตติกาล"
ประวัติ

ทูล ทองใจเกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2470 (นับแบบปฏิทินปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2471) ที่ตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ภายหลังครอบครัวของเขาได้ย้ายไปอยู่ที่อำเภอแม่กลอง พ่อของเขาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน ใช้สกุล "แซ่กิม" ต่อมาพ่อของเขาได้เปลี่ยนนามสกุลเป็น "ทองใจ" ส่วนแม่ของเขามีชื่อว่า "นิ่ม  ทองใจ" ทูลเป็นลูกคนที่ 3 ในบรรดาลูกทั้ง 4 คน
เวลาต่อมาพ่อของเขาได้เสียชีวิตตั้งแต่ทูลและพี่น้องของเขายังเล็ก ส่วนแม่ของเขาจึงได้สมรสใหม่และได้ย้ายไปอยู่ที่ตำบลมหาชัย และมีลูกด้วยกันอีก 1 คนเป็นผู้หญิง ทูลได้ช่วยเลี้ยงน้อง, ช่วยแม่ขายของ และหาบน้ำขาย
ทูลจบการศึกษาชั้นมัธยมปีที่ 3 เขาชื่นชอบการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก ต่อมาเขาขึ้นเวทีร้องเพลงประกวดครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี เพลงที่ชื่นชอบเป็นพิเศษในช่วงนั้นคือ "ค่ำแล้วในฤดูหนาว" ของครูล้วน ควันธรรม และเพลง "หยาดฟ้ามาดิน" ของครูสมยศ ทัศนพันธ์ เขาไปประกวดที่เวทีไหน เขาจะนำ 2 เพลงนี้ขึ้นไปร้องประกวดเสมอและชนะเลิศทุกครั้ง ในเวลาต่อมาเขาจึงได้รับเกียรติให้เป็นกรรมการตัดสินการประกวดร้องเพลงด้วยวัยเพียง 19 ปี ทำให้เขาภูมิใจไม่เคยลืม หลังจากนั้นครูชาญชัย บัวบังศร แนะนำให้ทูลไปร้องเพลงอยู่ที่ห้องอาหารจังหวัดภูเก็ต
ในเวลาต่อมา ทูลได้เข้ารับราชการเป็นทหาร สังกัด ขส.ทบ. ความสามารถในการร้องเพลงของเขานั้นทำให้เขาได้เป็นนักร้องประจำวง "ลูกมาตุลี" ซึ่งเป็นวงดนตรีชื่อดังของกรมการขนส่งทหารบกในสมัยนั้น
เมื่อออกจากวงลูกมาตุลีของ ขส.ทบ. ขณะนั้นมียศสิบเอก ครูสิทธิ์ โมรากรานต์ นำไปพบกับครูเบญจมินทร์ โดยครูเบญจมินทร์แต่งเพลงแรกให้ทูลนั่นคือเพลง "พี่ทุยหน้าทื่อ" ในปี พ.ศ. 2499 ซึ่งเพลงนี้ถูกนำไปร้องสลับหน้าม่านโรงละครอยู่เป็นปี ต่อมาเพลง "กลิ่นปรางนางหอม" ก็ปล่อยในปีเดียวกัน
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2500  หลังจากที่ครูเบญจมินทร์เดินทางกลับจากประเทศเกาหลี จึงได้นำเพลง "โปรดเถิดดวงใจ" ให้ทูลได้ร้อง หลังจากที่ปล่อยเพลงนี้ออกมา ชื่อเสียงของทูลก็เพิ่มขึ้นอย่างมากมาย
เวลาต่อมาครูเบญจมินทร์แต่งเพลงให้ทูลร้องอีก เช่น ปรารถนา, ในฝัน ฯลฯ แต่เนื่องจากครูเบญจมินทร์มีงานหนัก ทั้งงานด้านดนตรีและงานภาพยนตร์ จึงฝากทูลให้ครูมงคลอุปการะต่อ และได้ครูไพบูลย์ บุตรขัน ช่วยแต่งเพลงให้อีก เช่น น้ำตาเทียน, มนต์เมืองเหนือ, เดือนต่ำดาวตก, นกเขาขันฉันครวญ, รังรักในจินตนาการ, เสียงดุเหว่าแว่ว ฯลฯ ทำให้ชื่อเสียงของทูลนั้นได้โด่งดังจนถึงประเทศลาว เป็นดาวค้างฟ้ามาตั้งแต่บัดนั้น
สิ้นอายุขัย

ทูลเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ด้วยอาการความดันโลหิตสูง เส้นเลือดในสมองแตก สิริรวมอายุได้ 65 ปี
ด้วยความรักและแรงศรัทธาของแฟนเพลงที่มีต่อเสียงเพลง จึงได้ร่วมกันสร้างอนุสรณ์ที่ระลึก หุ่นทูล ทองใจขึ้นที่บ้านเกิดสมุทรสงคราม ในท่ายืน มือขวาถือไมค์ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าพิพิธภัณฑ์บ้านดนตรี วัดภุมรินทร์กุฎีทอง ต.สวนหลวง จ.สมุทรสงคราม
เกียรติยศ

ทูล ทองใจ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทานจากเพลง
รักใครไม่เท่าน้อง (พ.ศ. 2509)
นางรอง(พ.ศ. 2514) ผลงานครูพยงค์ มุกดา
อยากบอกรักแต่ไม่กล้า(พ.ศ. 2522) ผลงานของมงคล อมาตยกุล
ได้รับรางวัลพระราชทานกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย ในปี พ.ศ. 2532 
จากเพลง
น้ำตาเทียน ของครูไพบูลย์ บุตรขัน
โปรดเถิดดวงใจ ของครูเบญจมินทร์
เพลง นิราศเวียงพิงค์  ของ สิทธิ์ โมรากรานต์
เกร็ดชีวิต

- ถูกเรียกว่า เจ้าชายรัตติกาล, นักร้องเสียงระฆังเงิน
- มีน้ำเสียงที่ไพเราะหวานซึ้งกินใจคน กระแสเสียงมีความสง่างามราวกับเทพบุตรในนิยาย
- หลายบทเพลงมีเนื้อหาในเชิงอีโรติก ให้อารมณ์ละเมียดละไมไปตามจินตนาการ เช่น คืนนั้น  คืนอำลา  จูบมัดจำ  เสียงดุเหว่าแว่ว  คืนนั้นสวรรค์ล่ม
- ยึดแนวเสียง ชาญ เย็นแข สมยศ ทัศนพันธ์ และวัลลภ วิชุกร
- เพลงหลายเพลงที่แต่งโดยครูไพบูลย์ บุตรขัน เคยให้นักร้องคนอื่นร้องมาก่อน เช่น มนต์เมืองเหนือ ขับร้องโดย สมยศ ทัศนพันธ์ เพลง น้ำตาเทียน ขับร้องครั้งแรก  โดยสมจิตร ตัดจินดา
- เพลงโปรดเถิดดวงใจ ประพันธ์คำร้องทำนอง โดยเบญจมินทร์ มีครูมงคลเล่นเปียโน ส่วนเสียงแอคคอเดียนเป็นของ ชาญชัย บัวบังศร และอัดเพียงครั้งเดียว เป็นอมตะมาจนทุกวันนี้
- นคร  ถนอมทรัพย์ (กุง กาดิน) เคยกล่าวว่าสไตล์การร้องของครู ทูล ทองใจ ไม่ใช่ลูกทุ่ง
- บางแห่งจัดให้ทูล ทองใจ เป็นนักร้องไทยสากลลูกกรุง
- เป็นนักร้องในยุคแรก ๆ ที่ขายได้ล้านแผ่น
- ถ้าไปตามชนบท จะได้ยินเพลงของ ทูล ทองใจ เปิดตอนเช้ามืด
- ความโด่งดัง ของ ทูล ทองใจ โด่งดังมากจนตอนที่ไปร้องเพลงที่จังหวัดเชียงใหม่ ผู้ว่าราชการจังหวัด นำช้างมาต้อนรับเลยทีเดียว
- คำพูดที่มักได้ยินบ่อยๆเสมอๆ เมื่อเอ่ยถึงทูล หาไม่ได้อีกแล้ว ไม่มีอีกแล้ว ไม่มีใครเทียบ
- ทูลรับใช้แฟนเพลงมีผลงานเพลงมากมายต่อเนื่องยาวนานจวบจนวาระสุดท้ายของชีวิต  แต่เขากลับถูกมองข้าม ไม่ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ์จากกระทรวงวัฒนธรรมเหมือนศิลปินอื่น  เป็นเรื่องที่แปลกมาก  ทั้งที่ผลงานเค้ายิ่งใหญ่ อมตะเลอค่ากว่าหลายคนมากมายนัก  หรือเพราะเขาไม่ได้ออกสื่อทางทีวีให้เห็น
- ทูล ทองใจ บันทึกแผ่นเสียงไว้มากกว่า 700 เพลง เพลงที่มีชื่อเสียง เช่น โปรดเถิดดวงใจ(เพลงแรกที่ดังและดังระดับตำนาน),ในฝัน, เหนือฝัน, ปรารถนา, กลิ่นปรางนางหอม, น้ำตาเทียน(บันทึเสียงครั้งแรกโดยสมจิตร ตัดจินดา) มนต์เมืองเหนือ (บันทึกเสียงครั้งแรกโดย สมยศ ทัศนพันธ์), รังรักในจินตนาการ, นิราศเวียงพิงค์, คืนนั้นสวรรค์ล่ม, เสียงดุเหว่าแว่ว, กระท่อมชาวไร่, บ่วงมาร ,ตัดไม่ขาด(เพลงเดียวกับที่ สุเทพ วงศ์กำแหงร้อง),กระท่อมวิปโยค, พี่ทุยหน้าทื่อ (เพลงแรกที่บันทึกเสียง) , คืนอำลา, คืนนั้น ,คืนพี่ครวญ, นางรอง (รางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน) , นางอาย ,นางครวญ, นางห้าม , นางนอน , นางหงส์ ,รักใครไม่เท่าน้อง (แผ่นเสียงทองคำพระราชทานเพลงแรก) , จูบมัดจำ , อ่านหัวใจ ,สอนพี่ให้รัก,นกเขาขันฉันครวญ, แว่วเสียงชะนี,อันเป็นดวงใจ , ความรักครองใจ , เหนือดวงชีวา ,รักสุดหัวใจ,รักจนขาดใจ, รอยรักในอารมณ์ ,แล้วจะรู้ว่าพี่รัก,เธอรู้หรือเปล่า, กลิ่นแก้มนาง , รักฝังใจ,กระต่ายเต้น,เทพธิดาหลงฟ้า,ปรางชมพู , กลิ่นสไบนาง , ห้องรัก, ซุ้มรักเก่า , แสบทรวง , สาส์นรักฉบับล่า , ลืมพี่ , เดือนต่ำดาวตก , แสงจันทร์แห่งความหลัง,น้ำเหนือบ่า , เพลงรักเพลงคิดถึง,สวนสน ,ดอกทานตะวัน,กระดังงาลนไฟ, ความหลังฝังใจ , ไพรระกำ , ไพรรำพึง , เดินดงหลงป่า , ความหลังฝังใจ, อยากบอกรักแต่ไม่กล้า (บันทึกเสียงครั้งแรกโดย ไชยยศ อมาตยกุล ในเพลง ในดวงใจ) , แขไข , ไกลน้อง , จอมขวัญใจ, ผานางคอย, แก่งสะพือ, จากเหนือเมื่อหนาว, น้องนางเมืองใต้, สุราษฎร์ธานี เป็นต้น-->
- ปรากฏตัวครั้งแรกและครั้งเดียวในภาพยนตร์ไทยเรื่อง เป็ดน้อย  ของอัศวินภาพยนตร์ พ.ศ. 2511 แสดงเป็นตนเองในฉากถูกลูกกำนัน ลักพาตัวให้มาร้องเพลงในงานที่บ้าน (ร้องสดเพลงโปรดเถิดดวงใจ) ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตุการณ์จริงในชีวิต โดยใช้เสียงตนเองพากย์ลงฟิล์มด้วย
แอล-เมนออฟเดอะเยียร์

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2004; 21 ปีที่แล้ว (2004)
ประเภท: การประกวดความงามชาย
สํานักงานใหญ่: จาการ์ตา, อินโดนีเซีย
สมาชิก  : มิสเตอร์เวิลด์ มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล
ภาษาทางการ : ภาษาอินโดนีเซีย
องค์กรปกครอง: นูตรีฟู้ดอินโดนีเซีย
เว็บไซต์: http://www.l-men.com
เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ (อินโดนีเซีย: The New L-Men of The Year) หรือก่อนหน้านี้รู้จักในชื่อ แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ (อินโดนีเซีย: L-Men of The Year) เรียกโดยย่อว่า LoTY เป็นการประกวดความงามชาย จัดขึ้นโดยนูตรีฟู้ด (Nutrifood) ผู้ผลิตนมสำหรับผู้ชายแบรนด์แอล-เมน (L-Men) เพื่อค้นหาไอคอนและอินฟลูเอนเซอร์ด้านไลฟ์สไตล์เพื่อสุขภาพในประเทศอินโดนีเซีย
การประกวดจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2004 ปัจจุบันจัดขึ้นไปแล้ว 18 ครั้ง และผู้ชนะการประกวดปัจจุบัน คือ เกล็นน์ วิกตอร์ ซูตันโต จากชวาตะวันตก ก่อนหน้านี้ เกลนน์เป็นอดีตนักว่ายน้ำชาวอินโดนีเซียที่เคยเข้าร่วมการแข่งขันมหกรรมกีฬาต่างๆ
ประวัติ

นูตรีฟู้ดอินโดนีเซียเริ่มจัดการประกวดแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ ในปี ค.ศ. 2004 ซึ่งเป็นหนึ่งในกลยุทธ์ส่งเสริมการขายของแอล-เมน ในการสัมภาษณ์เมื่อปี ค.ศ. 2006 มาร์ดี วู ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการของนูตรีฟู้ด (Nutrifood) ได้กล่าวว่าบริษัทมียอดขายเพิ่มขึ้นถึง 500,000 หน่วย
เพื่อให้สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ในการส่งเสริมการขาย กระบวนการคัดเลือกได้ดำเนินการในหลายเมืองของอินโดนีเซีย ในขณะเดียวกัน กิจกรรมหลักจัดขึ้นในจาการ์ตาและออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ระดับชาติ ทำให้เป็นการประกวดชายเพียงรายการเดียวที่จะออกอากาศทางจอเล็ก
หลังจากดำเนินการมาเป็นเวลา 10 ปี ในปี ค.ศ. 2014 การประกวดได้ประกาศจัดขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย โดยเมอีร์ซา ฮาร์โตโต ผู้จัดการแบรนด์แอล-เมน (L-Men) ได้เปิดเผยต่อสื่อมวลชนเกี่ยวกับแนวคิดของการประกวดที่ให้ความสำคัญกับไลฟ์สไตล์เพื่อสุขภาพ ไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น
ผู้ชนะ

| ปี | วันที่ | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | สถานที่จัด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2004 | 11 กันยายน 2004 | ดาฟิน ซัมบูร์ |  จาการ์ตา | ซาร์บีนี ฮอลล์, จาการ์ตา | 12 |
| 2005 | 30 กรกฎาคม 2005 | ฟรัมลี ดานีเยล นาอิงโกลัน |  จังหวัดชวาตะวันตก | สตูดีโอ 1 ตรันซ์ เตเฟ, จาการ์ตา | 12 |
| 2006 | 13 กรกฎาคม 2006 | เฟอร์นันโด ซูร์ยา |  จังหวัดบันเติน |  | 16 |
| 2007 | 1 สิงหาคม 2007 | เตาฟัน ปูตู จายา |  จังหวัดชวาตะวันออก | ซาร์บีนี ฮอลล์, จาการ์ตา | 12 |
| 2008 | 19 กรกฎาคม 2008 | โอเบิร์ต ชารน กริสตียัน |  ชวาตะวันตก | สตูดีโอ 1 ตรันซ์ เตเฟ, จาการ์ตา | 16 |
| 2009 | 19 กรกฎาคม  2009 | ซเตเฟน ยซวารา |  ชวาตะวันตก | สตูดีโอ 1 ตรันซ์ เตเฟ, จาการ์ตา | 12 |
| 2010 | 18 กรกฎาคม 2010 | รีกัซ ฮาร์ซา |  จังหวัดลัมปุง | สตูดีโอ 1 ตรันซ์ เตเฟ, จาการ์ตา | 12 |
| 2011 | 10 กรกฎาคม 2011 | ไรฮัน เฟบรียัน |  จังหวัดชวากลาง | โรงละครจาการ์ตา, จาการ์ตา | 14 |
| 2012 | 11 มิถุนายน 2012 | รีซัล อาไลดรุส |  จังหวัดซูลาเวซีใต้ | โรงละครจาการ์ตา, จาการ์ตา | 14 |
| 2013 | 30 มิถุนายน 2013 | อัลเบิร์น ซุลตัน |  จังหวัดสุมาตราเหนือ | ซเกโน ฮอลล์, จาการ์ตา | 20 |
| 2014 | 6 มิถุนายน 2014 | โยฮันเนซ เกฟิน เฮนดราวัน |  จังหวัดบาหลี | การ์ตีนี ฮอลล์, จาการ์ตา | 16 |
ระหว่างปี ค.ศ. 2015–2017 ไม่ได้จัดการประกวด
| 2018 | 3 พฤษภาคม 2018 | อีฟานัลดี ลี กาบูล |  จาการ์ตา | ซูฮันนา ฮอลล์, จาการ์ตา | 12 |
| 2019 | 28 มีนาคม 2019 | ราดีตีโอ วะฮ์ยู เซโนปูโตร |  ชวาตะวันตก | ซาร์บีนีฮอลล์, จาการ์ตา | 14 |
| 2020 | 4 ตุลาคม 2020 | อกกี อัลปาเรซซี |  สุมาตราเหนือ | เตอาเตอร์ตานะฮ์ไอร์กู, จาการ์ตา | 15 |
| 2021 | 23 ตุลาคม 2021 | มาร์เชลลีโน อินดราวัน |  จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก | ซาร์บีนี ฮอลล์, จาการ์ตา | 20 |
| 2022 | 13 สิงหาคม 2022 | เรซา อันดรียันโต |  ชวากลาง | ซาร์บีนี ฮอลล์, จาการ์ตา | 16 |
| 2023 | 29 กรกฎาคม 2023 | นาตันนาเอล โยกา ลางี ซูดาร์โซโน |  จาการ์ตา | ซาร์บีนี ฮอลล์, จาการ์ตา | 16 |
| 2024 | 31 สิงหาคม 2024 | เกล็นน์ วิกตอร์ ซูตันโต |  ชวาตะวันตก | ซาร์บีนี ฮอลล์, จาการ์ตา | 15 |
ผู้ชนะ > ผู้ชนะแบ่งตามจังหวัด

| จังหวัด | จำนวน | ปีที่ชนะ |
| --- | --- | --- |
|  จังหวัดชวาตะวันตก | 5 | 2024, 2019, 2009, 2008, 2005 |
|  จาการ์ตา | 3 | 2023, 2018, 2004 |
|  จังหวัดชวากลาง | 2 | 2022, 2011 |
|  จังหวัดสุมาตราเหนือ | 2 | 2020, 2013 |
|  จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก | 1 | 2021 |
|  จังหวัดบาหลี | 1 | 2014 |
|  จังหวัดซูลาเวซีใต้ | 1 | 2012 |
|  จังหวัดลัมปุง | 1 | 2010 |
|  จังหวัดชวาตะวันออก | 1 | 2007 |
|  จังหวัดบันเติน | 1 | 2006 |
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 แอล-เมน และนูตรีฟู้ด ได้ส่งตัวแทนประเทศอินโดนีเซียเข้าร่วมแข่งขันในการแข่งขันระดับนานาชาติต่างๆ
| --- | --- |
 ดำเนินการ มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล (2008–ปัจจุบัน)  มิสเตอร์เวิลด์ (2019–ปัจจุบัน)  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล (2019–ปัจจุบัน):  ไม่ได้ดำเนินการ แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล (2006–2012)  เดอะเบสต์โมเดลออฟเดอะเวิลด์ (2006)  แมนยูนิเวิร์สโมเดล (2011)  
สัญลักษณ์
ชนะเลิศ
รองชนะเลิศ
เข้ารอบสุดท้าย
ไม่ผ่านเข้ารอบแต่ได้รับรางวัลพิเศษ
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ > มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล

บทความหลัก: มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล
| ปี | มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลอินโดนีเซีย | ตำแหน่งระดับประเทศ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | เอ็นรีเก ดุสติน ซาบัซ | รองอันดับ 2 เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2019 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |
| 2021 | อกกี อัลปาเรซซี | เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2020 | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  4 รางวัลพิเศษ  ชนะเลิศซูปราแฟนโหวต  5 คนสุดท้าย ซูปราแชต  10 คนสุดท้าย อินฟลูเอนเซอร์แชลเลนจ์  มิสเตอร์โฮเทลเบสกิด   |
| 2022 | แมททิว กิลเบิร์ต วีโบโว | รองอันดับ 1 เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2021 | รองอันดับ 1 |  1 รางวัลพิเศษ  12 คนสุดท้าย ซูปราอินฟลูเอนเซอร์   |
| 2023 | มูฮัดมัด อาดิบ ดวีตัมมา ปูตรา | รองอันดับ 1 เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2022 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  5 คนสุดท้าย มิสเตอร์อินฟลูเอนเซอร์   |
| 2024 | นาตานีเยล กริสโตเฟอร์ เซอตียา จาปูตรา | รองอันดับ 1 เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2023 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  3 รางวัลพิเศษ  7 คนสุดท้าย ซูปราแชต  10 คนสุดท้าย อินฟลูเอนเซอร์แชลเลนจ์  4 คนสุดท้าย มิสเตอร์ทาเลนต์   |
| 2025 | ดานีเยล ปูร์วันดี | รองอันดับ 1 เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2024 | TBD | TBD |
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ > มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล

บทความหลัก: มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล
| ปี | มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลอินโดนีเซีย | ตำแหน่งระดับประเทศ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2008 | ร็อกกี ปรามาตา | รองอันดับ 1 แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2008 | เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย |  |
| 2009 | โฮลลี เฟริซตัน | รองอันดับ 1 แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2009 | เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย |  |
| 2010 | โตมัส เซอบัซตียัน | รองอันดับ 1 แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2010 | รองอันดับ 3 |  1 รางวัลพิเศษ  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   |
| 2011 | ซเตเฟน ยซวารา | แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2009 | รองอันดับ 2 |  1 รางวัลพิเศษ  รองอันดับ 1 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   |
| 2012 | รีซัล อาไลดรุส | แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2012 | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  มิสเตอร์อินเตอร์ป็อปปูลาร์   |
| 2013 | อัลเบิร์น ซุลตัน | แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2013 | รองอันดับ 1 |  2 รางวัลพิเศษ  มิสเตอร์โฟโตจีนิก  รองอันดับ 1 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   |
| 2014 | โยฮันเนซ เกฟิน เฮนดราวัน | แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2014 | เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  รองอันดับ 1 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   |
| 2015 | เก็นนี เอาส์ติน | รองอันดับ 1 แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2014 | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  2 รางวัลพิเศษ  มิสเตอร์พลาซาเดนอร์เต  มิสเตอร์เวอร์เท็กซ์   |
| 2016 | รีชาร์ด ลีเยม | 5 คนสุดท้าย แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2014 |  |  |
| 2017 | อัลฟาลีโน ริจเลฟ กาเซ็นดา | แอล-เมนอะวอดส์ 2017: เดอะเบสต์ฟิสิกส์อะวอดส์ | เข้ารอบ 16 คนสุดท้าย |  |
| 2018 | เรซซา ราดีตียา | แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2018: เดอะเบสต์บอดี |  |  |
| 2022 | จูลีอุส จาซัน | รองอันดับ 2 เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2022 |  |  1 รางวัลพิเศษ  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   |
| 2023 | เจเรมี เกรโกรี ซามาตารา | รองอันดับ 2 เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2023 |  |  |
| 2024 | เกล็นน์ วิกตอร์ ซูตันโต | เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2024 | รองอันดับ 3 |  |
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ > มิสเตอร์เวิลด์

บทความหลัก: มิสเตอร์เวิลด์
| ปี | มิสเตอร์เวิลด์อินโดนีเซีย | ตำแหน่งระดับประเทศ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | ราดีตีโอ วะฮ์ยู เซโนปูโตร | เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2019 | เข้ารอบ 29 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  5 คนสุดท้าย ความสามารถและความคิดสร้างสรรค์ยอดเยี่ยม   |
| 2024 | นาตันนาเอล โยกา | เดอะนิวแอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2023 |  |  6 รางวัลพิเศษ  20 คนสุดท้าย เฮด-ทู-เฮดแชลเลนจ์  36 คนสุดท้าย รอบความสามารถพิเศษ  20 คนสุดท้าย สปอร์ตแชลเลนจ์ รอบวิ่ง  30 คนสุดท้าย บิวตีวิทอะเพอร์เพิส  17 คนสุดท้าย มัลติมีเดียแชลเลนจ์  20 คนสุดท้าย ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   |
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ > แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล

บทความหลัก: แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล
| ปี | แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนลอินโดนีเซีย | ตำแหน่งระดับประเทศ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2006 | รังงา ราดีตียา | รองอันดับ 1 แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2005 | เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  รองอันดับ 2 มิสเตอร์โฟโตจีนิก   |
| 2007 | เฟอร์นันโด ซูร์ยา | แอล-เมนฮันต์อินโดนีเซีย 2006 | เข้ารอบ 16 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  เบสต์กรูม   |
| 2008 | อันโตนี กูนาวัน | รองอันดับ 1 แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2007 |  |  1 รางวัลพิเศษ  รองอันดับ 1 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   |
| 2010 | โอเบิร์ต ชารน กริสตียัน | แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2008 | เข้ารอบ 16 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  รองอันดับ 1 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   |
| 2011 | โยฮานีกา ยานูอาร์ | รองอันดับ 2 แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2010 | เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   |
| 2012 | อักบาร์ กูร์นียาวัน | รองอันดับ 1 แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2012 |  |  |
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ > มิสเตอร์ยูนิเวิร์สโมเดล

บทความหลัก: แมนยูนิเวิร์สโมเดล
| ปี | มิสเตอร์ยูนิเวิร์สโมเดลอินโดนีเซีย | ตำแหน่งระดับประเทศ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | รีกัซ ฮาร์ซา | แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2010 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   |
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ > เดอะเบสต์โมเดลออฟเดอะเวิลด์

| ปี | เดอะเบสต์โมเดลออฟอินโดนีเซีย | ตำแหน่งระดับประเทศ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2006 | ยูดี ซิซวันโต | รองอันดับ 2 แอล-เมนออฟเดอะเยียร์ 2006 |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ชู้ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2515)

| ชู้ |
| --- | --- |
กำกับ: เปี๊ยก โปสเตอร์
บทภาพยนตร์: วิษณุศิษย์ (เปี๊ยก โปสเตอร์)
นักแสดงนำ: มานพ อัศวเทพ วันดี ศรีตรัง กรุง ศรีวิไล
กำกับบท: นันทวัต
กำกับภาพ: สมบูรณ์สุข
ถ่ายภาพ: โสภณ เจนพานิช • โชน บุนนาค • พูลสวัสดิ์ ธีมากร
ลำดับภาพ: สมบูรณ์สุข
บริษัทผู้สร้าง: เปี๊ยก โปสเตอร์ฟิล์ม  
ผู้จัดจำหน่าย: อัศวินภาพยนตร์
วันฉาย: 28 ธันวาคม 2515
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ชู้ เป็นภาพยนตร์ไทยลำดับที่ 3 ของเปี๊ยก โปสเตอร์ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2515 ที่โรงภาพยนตร์สยามและเฉลิมไทย ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากกรุง ศรีวิไล
ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ทางอาร์เอสได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่จากการกำกับขององอาจ สิงห์ลำพอง นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรี รับบท เชิง, เฮเลน นิมา รับบท เรียม และวัชระ ตังคะประเสริฐ รับบท เทพ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2547
เนื้อเรื่อง

วันหนึ่งหลังจากเกิดพายุรุนแรง เชิง (มานพ อัศวเทพ) คนเก็บไข่มุกซึ่งอาศัยอยู่ตามลำพังบนเกาะร้างมานานหลายปี ได้พบร่างของหญิงสาวสวยที่แทบจะไร้ชีวิตอยู่บนชายฝั่ง ในไม่ช้า เรียม (วันดี ศรีตรัง) ก็รู้สึกตัว ฟื้นตัว และกลายมาเป็นภรรยาของเชิงอย่างเต็มใจ หลังจากนั้นไม่นาน เติ้ง ลูกสาวของพวกเขาก็ถือกำเนิด
เจ็ดปีผ่านไป วันหนึ่ง เชิงได้รับพิษจนตาบอด นี่เป็นครั้งแรกที่เรียมออกจากเกาะ เธอจำเป็นต้องพาหมอไปรักษาเชิงอย่างเร่งด่วน ในเมืองเธอได้พบกับ เทพ (กรุง ศรีวิไล) คนรักของเธอ ตอนนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถช่วยเชิงได้ เรียมยอมพาเทพไปด้วยอย่างไม่เต็มใจ...
เมื่อได้เรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับไข่มุกแล้ว เขาจึงคิดแผนการอันโหดร้าย: ทำให้เชิงตาบอดอย่างถาวร ค้นหาสมบัติ และแต่งงานกับเรียม ตอนนี้เธออยู่ในมือของเขาแล้ว เขาสามารถฆ่าเชิงและเติ้งได้ เรียมจึงกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับเทพ เชิงล่วงรู้แผนการร้ายกาจนี้ เขาหายเป็นปกติแล้วจึงแกล้งทำเป็นตาบอด เพื่อจ่ายค่าหมอ เชิงชวนเรียมและเทพล่องเรือไปยังสถานที่ซึ่งคาดว่ามีไข่มุกซ่อนอยู่ ทั้งสามออกไปยังทะเล
หลังจากการค้นหาที่น่าเบื่อหน่ายและไร้ผล พวกเขาก็ตัดสินใจพักค้างคืนบนเกาะเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ที่นั่นเชิงประกาศให้ผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งสองรู้ว่าเขารู้แผนของพวกเขาและตอนนี้ต้องการแก้แค้น เรียมตกใจเผยความจริงทั้งหมดให้เชิงฟังเมื่อเจ็ดปีที่แล้วเธอสัญญากับเทพว่าจะมาเป็นภรรยาของเขา เธอทำลายความซื่อสัตย์ และเชิงก็โทษเรียมในเรื่องนี้ เชิงใจกว้างตัดสินใจให้อภัยทั้งคู่ แต่เทพพยายามจะฆ่าเขา การต่อสู้ที่สิ้นหวังจบลงด้วยชัยชนะของเชิง เขาออกจากเกาะทิ้งเทพให้อยู่เพียงลำพังบนเกาะโดยไม่มีน้ำจืดหรืออาหาร ที่นี่เขาถูกกำหนดให้ตายด้วยความทุกข์ทรมาน
นักแสดง

มานพ อัศวเทพ รับบทเป็น เชิง
วันดี ศรีตรัง รับบทเป็น เรียม
กรุง ศรีวิไล รับบทเป็น เทพ
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผู้ได้รับการเสนอชื่อ | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2517 | รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 9 | รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |  | ชนะ |
| 2517 | รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 9 | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | กรุง ศรีวิไล | ชนะ |