stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดแสงสว่าง (จังหวัดปราจีนบุรี)

| วัดแสงสว่าง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลโคกไทย อำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแสงสว่าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกไทย อำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี
วัดแสงสว่างมีเจดีย์ที่สันนิษฐานว่า สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เนื่องจากพระองค์ทรงทราบข่าวว่า ที่ดงศรีมหาโพธิมีช้างเผือกอยู่หนึ่งเชือก จึงโปรดเกล้าฯ ให้ขุนอินทร์เป็นผู้ดำเนินการจับช้างเชือกนี้ ขุนอินทร์จับช้างได้ที่บ้านโคกไทย จึงได้สร้างเจดีย์ขึ้นเป็นอนุสรณ์ ต่อมา พ.ศ. 2467 เจดีย์มีสภาพทรุดโทรม ชาวบ้านจึงร่วมกันบูรณะซ่อมแซม แล้วฉาบด้วยปูนขาวขัดมัน ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2496 ชาวบ้านได้พร้อมใจกันปฏิสังขรณ์อีกครั้งหนึ่ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทำการบรรจุเนื้อดินจากสังเวชนียสถานสี่แห่ง จากประเทศอินเดีย ซึ่งทางอาศรมวัฒนธรรมไทย-ภารต มอบให้ และทางกรมศิลปากรได้มอบดวงพระชาดาของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ให้บรรจุในเจดีย์พระธาตุมงคล เมื่อ พ.ศ. 2496 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 วัดแสงสว่างได้ขึ้นบัญชีเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2497
เจดีย์รูปแบบศิลปะลาวแบบเชียงขวาง เป็นเจดีย์ทรงระฆัง ฐานบัว 1 ฐาน ถัดขึ้นไปเป็นของชุดฐานบัวคว่ำที่ซ้อนกัน 2 ชั้น ที่เชื่อมด้วยฐานบัวลูกแก้ว 2 ฐานด้านบน โดยตั้งแต่ส่วนฐานล่างจนถึงส่วนฐานบัวลูกแก้วนี้อยู่ในผังย่อมุมไม้ยี่สิบ ส่วนหน้ากระดานในผังแปดเหลี่ยมที่มีซุ้มจระนำขนาดเล็ก ฐานเขียงแปดเหลี่ยมสลักลายดอกไม้ บัวคลุ่มเป็นบัวปากระฆังรองรับองค์ระฆังขนาดเล็กไม่มีบัลลังก์ ยอดเป็นปล้องไฉน ปลียอด มีการประดับเครื่องถ้วยจีนบริเวณข้างซุ้มจระนำและบริเวณใต้บัวปากระฆังโดยรอบ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 หลังคาเป็นเครื่องไม้ มีเครื่องลำยอง หน้าบันมีรูปปั้นครุฑ เดิมมีภาพเขียนสีทั้งภายในและภายนอกแต่ปัจจุบันลบเลือนไปมาก
ร็อคแมน X2

| ร็อคแมน X2 |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: แคปคอม
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม
อำนวยการผลิต: Tokuro Fujiwara 
ออกแบบ: เกมดีไซน์  Yoshihisa Tsuda โปรดิวเซอร์ Tokuro Fujiwara
ศิลปิน: Keiji Inafune
แต่งเพลง: Yuki Iwai
ชุด: ร็อคแมน 
เครื่องเล่น: SNES
วางจำหน่าย:  
แนว: Platformer
รูปแบบ: Single player
ร็อคแมน X2  (ญี่ปุ่น: ロックマンX2; โรมาจิ: Rokkuman Ekkusu Tsu) หรือ เมกาแมน X2 (Mega Man X2) เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 2 ของซีรีส์ร็อคแมน X โดยวางจำหน่ายในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1994 และวางจำหน่ายในต่างประเทศเมื่อช่วงเดือน มีนาคม ค.ศ. 1995 ที่สหรัฐอเมริกาและทวีปยุโรป โดยวางจำหน่ายในเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม
ตัวละคร

เอ็กซ์ (エックス, X)
ซีโร่ (ゼロ)
ดร.เคน (Dr.ケイン)
อาจิล (アジール)
ซาเกส (サーゲス)
ไวโอเลน (バイオレン)
แบล็คซีโร่ (ブラックゼロ)
ซิกม่า (シグマ)
ตัวละครบอส > บอสที่มีพลังพิเศษ

ครีสตาร์ มายมายด์ (クリスター・マイマイン, Crystal Snail)
บับบริ คราบรอส (バブリー・クラブロス, Bubble Crab)
เมทาโมล มอธมีนอส (メタモル・モスミーノス, Morph Moth)
วิลล์ แอลิเกทส์ (ホイール・アリゲイツ, Wheel Gator)
โซนิค ออสทริกส์ (ソニック・オストリーグ, Overdrive Ostrich)
ไวว์ เฮลติมัลล์ (ワイヤー・ヘチマール, Wire Sponge)
แม็กเน่ เฮียคุลีกเกอร์ (マグネ・ヒャクレッガー, Magna Centipede)
เฟรม สแต๊กเกอร์ (フレイム・スタッガー, Flame Stag)
ตัวละครบอส > บอสในฉากอื่นๆ

CF-0
ซาเกสแทงค์ (サーゲスタンク)
อาวุธที่ได้

'Strike chian ได้จาก Wire Sponge'
Spin Wheel ได้จาก Wheel Gator
Bubble Splash ได้จาก Bubble Crab
แหล่งข้อมูลอื่น

ケータイカプコン：ロックマンX2
i-mode เก็บถาวร 2009-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วรรณกรรมแบบสัจนิยม

ระวังสับสนกับ สัจนิยม
วรรณกรรมแบบสัจนิยม (Literary realism) หรือ แนวเสมือนจริง คือคำศัพท์ทางด้านวรรณกรรม  ที่หมายถึงวรรณกรรมแนวที่พยายามให้ความรู้สึกใกล้เคียงกับชีวิตจริง สมเหตุสมผล โดยอาศัยการบรรยายให้เห็นภาพแจ่มชัด เหตุการณ์น่าเชื่อถือ ตัวละครมีแรงจูงใจ เช่น งานเขียนของ ชาร์ลส์ ดิคเก้นส์
วัดสารอด

| วัดสารอด |
| --- | --- |
วัดสารอด

ที่ตั้ง: เลขที่ 25 ซอยสุขสวัสดิ์ 44 ถนนสุขสวัสดิ์ แขวงราษฎร์บูรณะ เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร 10140
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูปลัดอดิศักดิ์ วชิรปญฺโญ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสารอด เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณริมคลองราษฎร์บูรณะ ในแขวงราษฎร์บูรณะ เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

วัดสารอดสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย เนื่องจากพบใบเสมาสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง เดิมมีเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่ ต่อมาได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมอีก ชื่อเดิมคือ วัดเสือรอด เนื่องจากเมื่อแรกสร้าง มีเสือตัวหนึ่งถูกยิงได้รับบาดเจ็บ แล้ววิ่งหนีมาที่บริเวณวัด รอดตายอย่างปาฏิหาริย์
ประมาณ พ.ศ. 2457 ในสมัยรัชกาลที่ 6 ต้นสกุลกาญจนกุญชรได้บูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะทั้งอาราม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2530
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กว้าง 10.62 เมตร ยาว 23.36 เมตร หลังคาลด 3 ชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ จิตรกรรมฝาผนังเขียนเป็นภาพเหตุการณ์ในพุทธประวัติ มีพระพุทธรูปปางสมาธิ ซึ่งมีพุทธลักษณะเช่นเดียวกับพระพุทธชินราช ขนาดหน้าตักกว้างประมาณ 80 นิ้ว เป็นพระประธาน
วิหาร เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้น มีนามว่า หลวงพ่อรอด เล่ากันว่า หลวงพ่อรอด เคยถูกขโมยลงเรือ แล้วเรือล่ม หลวงพ่อรอดลอยกลับมาที่วัดดังเดิม วิหารมีจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องพระสุธน-มโนราห์
ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร
วรรณกรรมล้อ

นักแสดงตลก ชาร์ลี แชปลิน แสดงเป็นฮิตเลอร์ ในบทบาทเบาสมอง ในภาพยนตร์เสียดสีเรื่อง  เดอะเกรตดิกเทเตอร์ (1940)
วรรณกรรมล้อ (Parody) เป็นชิ้นงานที่สร้างขึ้นเพื่อเลียนแบบ ล้อเลียน หรือออกความเห็นต่อชิ้นงานดั้งเดิม ประเด็น ผู้เขียน รูปแบบ หรือเป้าหมายอื่น ๆ โดยจะเป็นการเลียนแบบเชิงเสียดสีหรือแฝงนัย นักทฤษฎี ลินดา ฮัตเชียน ให้ความหมายว่า "วรรณกรรมล้อ คือการเลียนแบบ แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นการล้อเลียนข้อความเสมอไป" นักวิจารณ์อีกท่านหนึ่ง ไซมอน เด็นทิธ นิยามวรรณกรรมล้อว่า "การประกอบกิจใด ๆ เชิงวัฒนธรรมที่เลียนแบบ พาดพิงอีกผลงานหรือการประกอบกิจหนึ่งอย่างมีศิลปะ" วรรณกรรมล้อพบได้ในศิลปะหรือวัฒนธรรม รวมถึง วรรณกรรม ดนตรี (แม้ว่าก่อนหน้านี้ "วรรณกรรมล้อ" ในดนตรีจะมีความหมายแตกต่างออกไป) แอนิเมชัน วิดีโอเกม และภาพยนตร์
นักเขียนและนักวิจารณ์ จอห์น โกรส สังเกตในหนังสือ Oxford Book of Parodies ของเขาว่าวรรณกรรมล้อดูจะเฟื่องฟูในดินแดนระหว่าง แพสติช ("ผลงานอีกแบบของศิลปิน โดยไม่มีเนื้อหาเสียดสี") และ เบอร์เลสก์ (ซึ่งหลอกเกี่ยวกับชิ้นงานวรรณกรรมชั้นสูงและดัดแปลงให้ดูต่ำลง) ขณะเดียวกับ หนังสือ Encyclopédie  ของเดอนี ดีเดอโร แยกความแตกต่างระหว่างวรรณกรรมล้อกับเบอร์เลสก์ว่า "วรรณกรรมล้อที่ดีคือการขบขันที่ทำให้บุคคลที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดและไร้มลทินรู้สึกสนุกสนานได้ ส่วนเบอร์เลสก์เป็นการเล่นตลกร้ายที่ทำให้คนรู้สึกพอใจเท่านั้น" จากประวัติศาสตร์ เมื่อสูตรสำเร็จเริ่มน่าเบื่อ อย่างเช่นในกรณีละครประโลมโลกเกี่ยวกับศีลธรรมในยุค 1910 ยังคงเป็นได้แค่วรรณกรรมล้อ ดังที่เรื่องสั้นของบัสเตอร์ คีตันเคยล้อเลียนไว้
ลำดับย่อยเพิ่มยาวที่สุด

ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ปัญหา subsequence ที่ยาวที่สุดโดยการเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ คือการ หา subsequence ลำดับองค์ประกอบของ subsequence ที่อยู่ในการเรียงกันของข้อมูลจากต่ำสุดไปสูงสุดและที่ subsequence เท่าที่จะทำได้ subsequence นี้ไม่จำเป็นต้องต่อเนื่องกันหรือไม่ซ้ำกัน
ตัวอย่าง

ในข้อมูลชุดแรก
0, 12, 2, 6 ,13, 7, 15
subsequence แบบเพิ่มขึ้นที่ยาวที่สุดคือ
0, 2, 6, 7, 15
Subsequence นี้มีความยาวเท่ากับหก Subsequence แบบเพิ่มขึ้นที่ยาวที่สุด ไม่ใช่มีเฉพาะในตัวอย่าง : เช่น
0, 2, 6, 7, 15 หรือ
0, 2, 6, 13, 15
รัตนพล ส.วรพิน

| รัตนพล ส> วรพิน |
| --- | --- |
เกิด: อนุชา โพธิ์ทอง ปรีชา เจริญธาดา 6 มิถุนายน พ.ศ. 2517 (50 ปี)
รัตนพล ส.วรพิน อดีตแชมป์โลกของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ในรุ่นมินิฟลายเวท (105 ปอนด์) 2สมัย
วัยเด็กและชีวิตเบื้องต้น

รัตนพลมีชื่อจริงแต่เดิมว่า อนุชา โพธิ์ทอง เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2517 ที่ตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา เป็นบุตรชายของนายสมใจ และนางสมจิต โพธิ์ทอง  ครอบครัวของรัตนพลมีอาชีพทำไร่ ฐานะทางบ้านยากจนมาก แม้จะเป็นเจ้าของที่ดินมากถึง 50 กว่าไร่ แต่เป็นที่บนเขาไม่สามารถเพาะปลูกหรือใช้ประโยชน์อะไรได้ รัตนพลกว่าจะได้เข้าเรียนหนังสือก็อายุเข้า 7 ขวบแล้วและจบเพียงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (ป.4) เท่านั้น เมื่อตอนเด็กเคยเก็บเงินเพื่อที่จะกินก๋วยเตี๋ยวเพราะเกิดมาไม่เคยกินมาก่อน โดยแบ่งกันกิน 2 คนกับน้องชาย คือ รัตนชัย ส.วรพิน  เพียงชามเดียว จึงต้องชกมวยด้วยความยากจน ประกอบกับที่เป็นเด็กที่เก่งเรื่องการเล่นกีฬาอยู่แล้ว โดยเริ่มจากมวยไทยในงานวันเด็กของโรงเรียน ใช้ชื่อว่า "ไลออน ลูกน้ำใจ"  รวมถึงเคยใช้ชื่อที่เป็นการประชดชีวิตตนเองด้วยว่า "ทนเอาหน่อย ต่อยใช้หนี้"  จากนั้นจึงเข้ามาสู่ค่ายมวย ได้เริ่มฝึกฝนมวยอย่างจริงจัง แรก ๆ ได้ตระเวนชกอยู่ที่แถวบ้าน และย้ายไปอยู่ค่ายมวยที่จังหวัดนครสวรรค์ ก่อนจะได้เข้ามาอยู่ในสังกัดค่าย "ส.วรพิน" ของนางวรพิน รังษีกุลพิพัฒน์ หรือ เจ๊วรพิน ที่เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร จากการแนะนำของ หงษ์หยก ส.วรพิน นักมวยรุ่นพี่ที่สังกัดค่าย ส.วรพิน โดยทำการซ้อมเพียง 9 วันเท่านั้น แล้วขึ้นชกเลย โดยชื่อรัตนพลนั้นแท้ที่จริงแล้ว เป็นชื่อนักมวยคนอื่นที่ทางรัตนพลในขณะนั้นได้เป็นคู่ซ้อม และชกเอารัตนพลตัวจริงมีแผลแตก ไม่สามารถขึ้นชกได้ จึงได้สวมชื่อเป็นรัตนพล ส.วรพิน ขึ้นชกแทน และสามารถเอาชนะคะแนนไปได้ และเมื่อได้แก้มือโดยมีเดิมพันเป็นเงินรางวัลสูง ก็ยังสามารถเอาชนะไปได้อีก
จากนั้นเมื่อได้ชกมวยไทยในเวทีกรุงเทพมหานครมาพอสมควรแล้ว ก็หันมาชกมวยสากล ที่เวทีราชดำเนิน จากเหตุที่นักมวยขาด โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 4 ตุลาคม 2533 ผลปรากฏออกมาก็เป็นฝ่ายชนะน็อก อนุสิทธิ์ ช.เกมชาติ ยกแรก ครั้งต่อมา ชกเสมอกับอินทรีทอง ส. ธนิกุล แล้วมาแก้มือชนะน็อกอินทรีทองไปได้ในยกที่ 2 จากนั้น ชกชนะมาตลอด มีแพ้ให้กับอัศวิน ศิษย์หลักเมือง เพียงคนเดียว จึงได้รับการสนับสนุนโดย พ.อ. บรรจุ อ่องแสงคุณ ให้ขึ้นชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล (แชมป์เงา) ในรุ่น 105 ปอนด์ของ IBF และเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ และได้ชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ครั้งหนึ่ง
แชมป์โลกคนที่ 17

เมื่อ ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ เสียแชมป์โลกในรุ่นและสถาบันเดียวกันนี้ไปในกลางปี พ.ศ. 2535 ด้วยเรื่องหัวหน้าคณะของฟ้าลั่นขัดใจเรื่องผลประโยชน์กับผู้จัดการ รัตนพลจึงได้มีโอกาสชิงแชมป์แทนในปลายปี โดยมี พ.อ.(พิเศษ) บรรจุ อ่องแสงคุณ เป็นผู้จัดการ ซึ่งก็สามารถทำได้โดยชนะคะแนน แมนนี่ เมลชอร์ นักมวยชาวฟิลิปปินส์ไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ โดยขณะนั้นรัตนพลมีอายุเพียง 18 ปี 6 เดือน 5 วัน เท่านั้น จากนั้นรัตนพลก็สามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้หลายต่อหลายครั้ง เนื่องจากชกป้องกันตำแหน่งภายในประเทศตลอด แม้รูปร่างจะแลดูใหญ่เกินนักมวยรุ่นเดียวกันในพิกัด แต่ก็สามารถทำน้ำหนักผ่านมาได้ตลอด โดยเป็นที่รับรู้ทั่วกันของสื่อมวลชนและแฟนมวยว่า เป็นเพราะทางกรรมการจัดการแข่งขันแอบตั้งตาชั่งให้หย่อนมาตลอด จนกระทั่งการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 13 ในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2539 รัตนพลต้องเป็นฝ่ายตกตาชั่งเสียแชมป์โลก เนื่องจากไม่สามารถทำน้ำหนักได้ จึงทำสถิติป้องกันตำแหน่งไว้ได้เพียงแค่ 12 ครั้ง  แต่ในปลายปีเดียวกันก็สามารถกลับมาเป็นแชมป์โลกได้อีกครั้ง
ในการเป็นแชมป์โลกในสมัยที่ 2 รัตนพลสามารถป้องกันตำแหน่งไว้ได้ทั้งหมด 6 ครั้ง ก่อนที่จะเสียแชมป์ในปลายปี พ.ศ. 2540 ไปอย่างไม่มีใครคาดคิด เนื่องจากเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ โซลานี่ เปเตโล นักมวยโนเนมชาวแอฟริกาใต้ไปในยกที่ 5 ณ เวทีมวยชั่วคราว สระบัวแหลมสมิหลา สงขลา
รัตนพล เป็นนักมวยรุ่นเล็กที่รูปร่างใหญ่ หมัดหนัก แม้จะไม่มีชั้นเชิงมากนัก แต่มีช่วงชกยาว จึงชอบค้ำต่อย จึงได้รับฉายาจากแฟนมวยว่า "เขาทรายน้อย" เพราะถูกมองว่าชกในลักษณะคล้ายกับเขาทราย แกแล็กซี่ แต่มีชื่อที่เรียกกันเล่น ๆ จนติดปากว่า "ไอ้โบ้" โดยย่อมาจากแรมโบ้ ซึ่งเป็นฉายาเมื่อสมัยยังชกมวยไทย รัตนพลมีเอกลักษณ์ประจำตัว เมื่อเพลงชาติบรรเลงจบก่อนการชกป้องกันตำแหน่งครั้งใด จะตะโกนว่า "ไชโย ๆ ย่าโมออกศึก" ทุกครั้ง
ตกอับหลังเสียแชมป์

หลังจากนั้น รัตนพลก็พยายามชกมวยเพื่อที่จะกลับมาเป็นแชมป์โลกอีกครั้ง แต่ก็มีปัญหาเรื่องผลประโยชน์กับทางหัวหน้าคณะและผู้จัดการคือ นางวรพินมาโดยตลอด เนื่องจากนางวรพินถือสิทธิ์เป็นผู้จัดการไปด้วยหลังจาก พ.อ.(พิเศษ) บรรจุ อ่องแสงคุณ เสียชีวิตไปหลังจากรัตนพลได้แชมป์โลกในสมัยแรกไม่นาน  โดยรัตนพลเคยหนีออกจากค่ายหลายครั้ง รวมทั้งชวนน้องชายคือ รัตนชัย หนีไปด้วย และได้พยายามย้ายสังกัดไปเป็นอิสระหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ได้มีการขอขมาและเคลียร์เรื่องราวกันในที่สุด
รัตนพลมีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2541โดยขยับขึ้นไปชกในรุ่นไลท์ฟลายเวท ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของ IBF ที่ว่างเมื่อ 18 ธันวาคม แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน วิล กริกส์บี นักมวยชาวอเมริกัน ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปีถัดมา ได้รับการสนับสนุนให้ชิงแชมป์ไลต์ฟลายเวต PABA ที่ว่าง แต่แพ้น็อก ยูรา ดิมาร์ นักมวยชาวมองโกเลีย ในปี พ.ศ. 2542 ก่อนที่จะได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งในปี พ.ศ. 2543 ที่สหรัฐอเมริกา แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ยกที่ 3 ริการ์โด โลเปซ ไปอย่างสู้ไม่ได้ จึงแขวนนวมไป
หลังจากแขวนนวม ฐานะของรัตนพลลำบากมาก ทรัพย์สินที่ได้จากการชกมวยมาทั้งหมด ก็มีเหลือไม่เท่าไหร่ ต้องไปขายบะหมี่เกี๊ยวรถเข็น โดยมีภรรยาเป็นผู้ช่วย ที่ย่านบางโพ และได้เปลี่ยนชื่อเปลี่ยนนามสกุลเป็น ปรีชา เจริญธาดา สื่อมวลชนได้นำเสนอเรื่องราวชีวิตส่วนนี้ของรัตนพลจนเป็นที่รับรู้โดยทั่วไปของสังคมอยู่ช่วงหนึ่ง รัตนพลกลับมาชกมวยอีกครั้ง เมื่อ 5 สิงหาคม 2548 ในสังกัดของก่อเกียรติกรุ๊ป ของนายก่อเกียรติ พณิชยารมย์ ได้เป็นเพียงแค่แชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทจนปี 2551 ก็เสียแชมป์ แพ้คะแนน ริชาร์ด การ์เซีย ที่ นครราชสีมา แต่เมื่อรัตนพลไปชกที่ญี่ปุ่นเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2552 ชนะน็อก โนริยูกิ โคมัตสึ อดีตผู้ท้าชิงแชมป์โลกของพงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยกแรก จึงได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นเดิมอีกครั้ง แต่พอป้องกันครั้งแรก ก็แพ้ เรย์ มิเกรโน เสียแชมป์ไปเมื่อ 10 กรกฎาคม 2552 จากนั้น รัตนพลจึงแขวนนวมไปโดยเด็ดขาด
ในปัจจุบัน เรื่องราวของรัตนพลได้ถูกนำไปผลิตเป็นละครสั้นในโครงการของ วัดพระธรรมกาย ในเรื่อง "แชมป์ชีวิต" และรัตนพลเองได้นำดีวีดีละครเรื่องดังกล่าวซึ่งเป็นชีวประวัติของตัวเอง นำมาจำหน่ายโดยการตระเวนขายตามร้านอาหารต่าง ๆ
บทบาทด้านการเมือง

ในเหตุการณ์การขับไล่ ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีนั้น รัตนพลเป็นบุคคลฝ่ายที่สนับสนุน ทักษิณ ชินวัตร โดยในเช้าวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2549 ที่ทางพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยได้เคลื่อนย้ายที่ชุมนุมจากมณฑลพิธีท้องสนามหลวงไปที่ทำเนียบรัฐบาล รัตนพลได้สวมหมวกทรงสูงที่ทำเอง เขียนข้อความสนับสนุนทักษิณ มาวิ่งไปมาบริเวณที่ชุมนุมเพื่อเรียกความสนใจด้วย และต่อมาได้เข้าร่วมชุมนุมกับทางกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ หรือ นปช. อีกหลายต่อหลายครั้ง
รูมิโกะ ทากาฮาชิ

| รูมิโกะ ทากาฮาชิ |
| --- | --- |
高橋 留美子
เกิด: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2500 (66 ปี) เมืองนีงาตะ จังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น 
อาชีพ: นักเขียนการ์ตูน
ผลงานเด่น: ลามู ทรามวัยจากต่างดาว อิกโคคุ บ้านพักหรรษา รันม่า ½ อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน รินเนะ Mao หาญสู้พลิกชะตาอาถรรพณ์
รางวัล: Best New Comic Artist Award  Seiun Award   Inkpot Award  Shogakukan Manga Award  Science Fiction Hall of Fame  Eisner Award Hall of Fame  Grand Prix de la ville d’Angoulême  Medal of Honour (Medal with Purple Ribbon) 
รูมิโกะ ทากาฮาชิ (ญี่ปุ่น: 高橋 留美子; โรมาจิ: Takahashi Rumiko; เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2500) เป็นนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นผู้เขียน ลามู ทรามวัยจากต่างดาว, อิกโคคุ บ้านพักหรรษา, วนาแห่งเงือก, รันม่า ½, ฤทธิ์หมัดเสือหิว, อินุยาฉะ, รินเนะ, Mao หาญสู้พลิกชะตาอาถรรพณ์
เธอเป็นนักเขียนการ์ตูนที่มีชื่อเสียงโด่งดังและได้รับความนิยมอย่างมากทั้งจากผู้คนในวัยเด็กวัยผู้ใหญ่ ผลงานสร้างสรรค์ของเธอมีเอกลักษณ์เป็นที่ยอมรับและมีผู้คนติดตามชื่นชอบทั้งในญี่ปุ่นในต่างประเทศ เนื่องจากการ์ตูนของเธอมีลายเส้นน่ารักอ่านง่ายมีความสนุกสนานในตัวเอง
การงาน

ชีวิตการเรียนของเธอไม่ได้เรียนจบมาในด้านศิลปะ แต่เรียนมาในด้านโบราณคดี และตอนแรกเธอคิดว่า เรียนมาทางไหน ก็ไปทางด้านนั้น ไม่ได้สนใจจะมาทางด้านสายงานวาดเขียนการ์ตูน แต่เมื่อเธอได้เจอกับสมุดบันทึกของเพื่อนที่เต็มไปด้วย การ์ตูน และ การ์ตูน จึงเป็นแรงบันดาลใจให้เธอหันมาฝึกเขียนการ์ตูน
ผลงานเปิดตัวที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักคือ Katte na Yatsura (勝手なやつら) มังงะเรื่องสั้นที่ได้ตีพิมพ์กับโชเน็งซันเดย์และชนะรางวัลนักเขียนหน้าใหม่จากผลงานนี้ใน พ.ศ. 2521 และภายในปีเดียวกัน ลามู ทรามวัยจากต่างดาว ได้เริ่มลงตีพิมพ์เผยแพร่ หลังจากนั้นผลงานเรื่องเด่นหลัก ๆ ของเธอในนิตยสารโชเน็งรายสัปดาห์ และรวมเล่มกับสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ทั้ง ลามู ทรามวัยจากต่างดาว, อิกโคคุ บ้านพักหรรษา, รันม่า ½, อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน และ รินเนะ  ก็ได้กลายมาเป็นอนิเมะ
รูมิโกะ ทากาฮาชิ เป็นหนึ่งในนักเขียนการ์ตูนที่ร่ำรวยที่สุดคนหนึ่งในญี่ปุ่นและเป็นนักเขียนการ์ตูนที่เสียภาษีมากที่สุด
ผลงาน

| พ> ศ. | ชื่อมังงะบนปกญี่ปุ่น | ชื่อคอมมิคบนปกภาษาอังกฤษ | ชื่อหนังสือการ์ตูนบนปกไทย | จำนวนเล่ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2521–2530 | うる星やつら | The Return of Lum Urusei Yatsura | ลามู ทรามวัย จากต่างดาว uruseiya tsura | 34 |
| 2523–2530 | めぞん一刻 | Maison Ikkoku | อิกโคคุ บ้านพักหรรษา | 15 |
| 2530–2539 | らんま 1/2 | Ranma ½ | รันม่า 1/2 ไอ้หนุ่มกังฟู | 38 |
| 2539–2552 | 犬 夜 叉 | Inuyasha | เทพอสูร จิ้ง จอก เงิน | 56 |
| 2552–2560 | Circle of Reincarnation 境界の RINNE りんね | Kyokai no RINNE りんね | Circle of Reincarnation RINNE รินเนะ | 40 |
| 2561–ปัจจุบัน | MAO マオ |  | MAO หาญสู้พลิกชะตาอาถรรณ์ | 20 |

| พ> ศ. | ชื่อมังงะในญี่ปุ่น | จำนวนเล่ม | ชื่อคอมมิคภาษาอังกฤษ | ชื่อหนังสือการ์ตูนในไทย | จำนวนเล่ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2527–2537 | 人 魚シリーズ 1.人魚の森 2.人魚の傷 3.夜叉の瞳 | ฉบับ 1: 2 เล่ม ฉบับ 2: 3 เล่ม | Mermaid Saga 1.Mermaid Forest 2.Mermaid's Scar | นินเงียวชิริซุ (เงือกซีรีส์ (ซีรีส์การ์ตูนชุดนี้ในไทยยังไม่มีชื่อเรียกที่เป็นทางการ)) 1.วนาแห่งเงือก  2.รอยแผลนางเงือก | 2 |
| 2530–2549 | 1ポンドの福音 | 4 เล่ม | One-pound Gospel Hungry for Victory | ฤทธิ์หมัดเสือหิว | 4 |

และผลงานเรื่องสั้นอีกมากมายหลากเรื่องหลายแนว ซึ่งตีพิมพ์รวมเล่มภายในชื่อ
รูมิกเวิลด์ (Rumic World)
และ
รูมิกเทียเตอร์ (Rumic Theater)
อีกทั้งยังมีมังงะเรื่องสั้นจบในตอนเรื่องอื่นและผลงานใหม่ที่เขียนขึ้นในภายหลัง ซึ่งยังไม่ได้จัดพิมพ์เป็นรวมเล่ม เช่น
Sennen no Mushin (Mindlessness for A Thousand Years)
รางวัล

พ.ศ. 2521 Best New Comic Artist Award รางวัลนักเขียนหน้าใหม่ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง จากมังงะเรื่องสั้นเรื่อง 勝手なやつら "คัตเตะนะ ยัตสึระ" (พวกงั่งผู้ตั้งมั่น)
พ.ศ. 2523 Shogakukan Manga Award ในการประกาศรางวัลโชงะกุกังมังงะอวอร์ด ครั้งที่ 26 ในสาขา Shōnen Shōjo จากมังงะเรื่อง うる星やつら "อูรูเซ ยัตสึระ" (ลามู ทรามวัยจากต่างดาว)
พ.ศ. 2530 Seiun Award ในการประกาศรางวัลเซอุงอวอร์ด ครั้งที่ 18 จากมังงะเรื่อง うる星やつら "อูรูเซ ยัตสึระ" (ลามู ทรามวัยจากต่างดาว)
พ.ศ. 2532 Seiun Award ในการประกาศรางวัลเซอุงอวอร์ด ครั้งที่ 20 จากมังงะเรื่อง 人魚の森 "นินเงียวโนะโมริ" (วนาแห่งเงือก) มังงะเล่มหนึ่งในชุด 人魚シリーズ "นินเงียวชิริซุ" (เงือกซีรีส์)
พ.ศ. 2537 Inkpot Award ประกาศรางวัลจาก Comic-Con International: San Diego
พ.ศ. 2544 Shogakukan Manga Award ในการประกาศรางวัลโชงะกุกังมังงะอวอร์ด ครั้งที่ 47 ในสาขา Shōnen จากมังงะเรื่อง 犬夜叉 "อินุยาฉะ" (เทพอสูรจิ้งจอกเงิน)
พ.ศ. 2560 Science Fiction Hall of Fame สาขา Creator
พ.ศ. 2561 Eisner Award Hall of Fame หอเกียรติยศ รางวัลไอสเนอร์ ประกาศรางวัลจาก Comic-Con International: San Diego
พ.ศ. 2562 Grand Prix de la ville d’Angoulême รางวัลที่อุทิศมอบให้กับความสำเร็จสูงสุดของนักเขียนการ์ตูนระดับนานาชาติ จากการประกาศผลรางวัลในงาน Angoulême International Comics Festival เทศกาลคอมิคนานาชาติอองกูแลม ครั้งที่ 46
พ.ศ. 2563 เหรียญอิสริยาภรณ์ (ญี่ปุ่น: 褒章; โรมาจิ: Hōshou, อังกฤษ: Medal of Honour) เหรียญเกียรติยศแถบสีม่วง (ญี่ปุ่น: 紫绶褒章, อังกฤษ: Medal with Purple Ribbon) ซึ่งมอบโดยรัฐบาลญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

รูมิกเวิลด์ — แฟนไซต์เกี่ยวกับผลงานของรูมิโกะ ทากาฮาชิ(อังกฤษ)
รูมิโกะ ทากาฮาชิ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ(อังกฤษ)
บทสัมภาษณ์ใน แอะนิเมริกา(อังกฤษ)
| ด ค กผลงานการ์ตูนของ รูมิโกะ ทากาฮาชิ |
| --- | --- |
ผลงานเรื่องหลัก: ลามู ทรามวัยจากต่างดาว  ·  อิกโคคุ บ้านพักหรรษา  ·  รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู ·  อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน  ·  รินเนะ
ผลงานเรื่องอื่น ๆ: ซีรีส์นางเงือก ( วนาแห่งเงือก ·  รอยแผลนางเงือก  ·  เนตรยักษา)  ·  ฤทธิ์หมัดเสือหิว  ·  รูมิคเวิลด์  ·  รูมิคเธียเตอร์
| ด ค กอินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน |
| --- | --- |
นักเขียนผู้สร้างงาน: รูมิโกะ ทากาฮาชิ
ตัวละคร:  รายชื่อตัวละคร  อินุยาฉะ 
รายชื่อตอน:  ปี 1  ปี 2 – ปี 5 
ภาพยนตร์อนิเมะ:  สัมผัสรักข้ามเวลา  ปราสาทดินแดนแห่งกระจก  อภินิหารดาบครองฟ้าดิน  เปลวเพลิงแห่งเกาะลี้ลับ
ลีโน บอร์โตโล เบลอตตี

ลีโน บอร์โตโล เบลอตตี (19 ตุลาคม ค.ศ. 1930 – 23 มีนาคม ค.ศ. 2018) เป็นเจ้าอาวาสนิกายโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ในอดีตเป็นมุขนายกผู้ช่วย
รูปสี่เหลี่ยมรูปว่าว

| รูปสี่เหลี่ยมรูปว่าว |
| --- | --- |
รูปสี่เหลี่ยมรูปว่าว แสดงด้านที่ยาวเท่ากันและรูปวงกลมแนบใน
ชนิด: รูปสี่เหลี่ยม
ขอบและจุดยอด: 4
กรุปสมมาตร: D1 (*)
รูปสี่เหลี่ยมรูปว่าว หมายถึงรูปสี่เหลี่ยมที่ด้านซึ่งอยู่ติดกันมีขนาดเท่ากันสองคู่ ชื่อเรียกมีที่มาจากรูปร่างของว่าว
รูปสี่เหลี่ยมรูปว่าวอาจเป็นรูปสี่เหลี่ยมนูนหรือเว้าก็ได้ คำว่า "รูปว่าว" มักใช้อ้างถึงประเภทรูปสี่เหลี่ยมนูน ส่วนประเภทรูปสี่เหลี่ยมเว้าอาจเรียกว่า รูปสี่เหลี่ยมหัวลูกศร (dart, arrowhead)
รูปสี่เหลี่ยมจะถือว่าเป็นรูปสี่เหลี่ยมรูปว่าว ก็ต่อเมื่อเข้าข่ายเงื่อนไขอย่างน้อยหนึ่งข้อต่อไปนี้
เส้นทแยงมุมหนึ่งเส้น ตัดกับเส้นทแยงมุมอีกเส้นหนึ่งเป็นมุมฉาก และแบ่งครึ่งเส้นนั้น  (ในกรณีที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมเว้า จะต้องต่อขยายเส้นทแยงมุมออกไปข้างนอก)
เส้นทแยงมุมหนึ่งเส้น แบ่งครึ่งรูปสี่เหลี่ยมเป็นรูปสามเหลี่ยมที่เท่ากันทุกประการ,สองรูป (มุมที่ถูกแบ่งครึ่งมีขนาดเท่ากัน และมุมที่อยู่ตรงข้ามก็มีขนาดเท่ากัน)
วิคทอร์ บรัค

| วิคทอร์ บรัค |
| --- | --- |
ภาพถ่ายของบรัคจากการพิจารณาคดีเนือร์คแบรค
เกิด: วิคทอร์ แฮร์มัน บรัค 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1904 Haaren, Rhine Province, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 2 มิถุนายน ค.ศ. 1948(1948-06-02) (43 ปี) Landsberg Prison, Landsberg am Lech, เยอรมันไรช์
สาเหตุเสียชีวิต: ถูกประหารชีวิต
อาชีพ: หัวหน้าสำนักงานที่ 2: กิจการของพรรค, รัฐ, และกองทัพในทำเนียบฟือเรอร์แห่งพรรคนาซี(NSDAP)

เหตุจูงใจ: ลัทธินาซี
พิพากษาลงโทษฐาน: อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ
บทลงโทษ: ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ
 
วิคทอร์ แฮร์มัน บรัค(9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1904 – 2 มิถุนายน ค.ศ. 1948) เป็นชาวนาซีเยอรมันที่เป็นอาชญากรสงคราม ในฐานะที่เป็นผู้จัดโครงการการุณยฆาต อัคซีโยน เท4 ที่รัฐนาซีได้ทำการสังหารอย่างเป็นระบบต่อชาวเยอรมันและชาวออสเตรียที่เป็นคนพิการกว่า 700,000 คน หลังจากนั้น,บรัคได้เป็นหนึ่งในผู้รับผิดชอบสำหรับการรมแก๊สชาวยิวในค่ายมรณะ และเขาได้ปรึกษาหารือกับโอดีโล โกลบ็อกนิกเกี่ยวกับการปฏิบัติจริงให้เป็นผลสำเร็จของมาตราการสุดท้าย หลังสงคราม บรัคได้ถูกศาลตัดสินโทษประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1947 และถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในปี ค.ศ. 1948
จากครอบครัวชนชั้นกลาง เขาได้กลายเป็นสมาชิกพรรคนาซีและหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล(เอ็สเอ็ส) ตั้งแต่อายุ 25 ปี และได้ดำรงตำแหน่งหน้าที่รับผิดชอบที่เพิ่มมากขึ้นในทำเนียบรัฐบาลฮิตเลอร์ในเบอร์ลิน เขาได้เป็นนายทหารพันเอกระดับอาวุโสในหน่วยเอ็สเอ็ส อายุ 35 ปี
วิคเกอร์-6 ตัน

รถถังขนาดเล็ก วิคเกอร์-6 ตัน
ประเทศผู้ผลิต สหราชอาณาจักร
ปีที่ใช้งาน 1928
พลประจำรถ 3 นาย
น้ำหน้ก 7,115 กิโลกรัม/ 7 ตัน
ความยาว 4.57 เมตร
ความสูง 2.08 เมตร
ความกว้าง 2.42 เมตร
เกราะหนาที่สุด 13 มม./0.51 นิ้ว
เครื่องยนต์ อาร์มสตรอง-ซิดเดลี่ย์ ให้กำลัง 87 แรงม้า
ความเร็ว 32 กิโลเมตร/ชั่วโมง
ระยะปฏิบัติการ 200 กิโลเมตร
อาวุธ ปืนกลขนาด 7.7 มม./ 0.303 นิ้ว 2 กระบอก
รูมิกเวิลด์

| --- | --- |
รูมิกเวิลด์
「รูมิกเวิลด์ ปก SHOW TIME&ALL STAR～」
るーみっくわーるど
ชื่อภาษาอังกฤษ: Rumic World
มังงะ
เขียนโดย: รูมิโกะ ทากาฮาชิ
สำนักพิมพ์:  โชงะกุกัง
วางจำหน่ายตั้งแต่: พ.ศ. 2537 – พ.ศ. 2538
จำนวนเล่ม: 3 เล่ม
มังงะ
เขียนโดย: รูมิโกะ ทากาฮาชิ
สำนักพิมพ์:  โชงะกุกัง    สยามอินเตอร์คอมิกส์
จำนวนเล่ม: 2 เล่ม
มังงะ
1orW (ワン・オア・ダブル)
เขียนโดย: รูมิโกะ ทากาฮาชิ
สำนักพิมพ์:  โชงะกุกัง
วางจำหน่ายตั้งแต่: กันยายน พ.ศ. 2538 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 1 เล่ม
อาร์ทบุ๊ค
 
โอวีเอ
เขียนบทโดย: รูมิโกะ ทากาฮาชิ
สตูดิโอ:  ซันไรส์
ความยาว: 78 นาที
ผลงานที่เกี่ยวข้อง
 ลามู ทรามวัยจากต่างดาว  อิกโคคุ บ้านพักหรรษา  นินเงียวชิริซุ  รันม่า ½  ฤทธิ์หมัดเสือหิว  อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน  รินเนะ  รูมิกเทียเตอร์ 
Rumic World "รูมิกเวิลด์" (ญี่ปุ่น: るーみっくわーるど; โรมาจิ: Rūmikku Wārudo) โลกของผลงานการ์ตูนของนักวาดการ์ตูน รูมิโกะ ทากาฮาชิ