stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อสุรายากูซ่า
ตัวละคร

มารุโอะ (マルー) เด็กหนุ่มผู้หลงใหลในการ์ตูนและหลงใหลในการต่อสู้แบบพระเอกการ์ตูน เขามีพละกำลังเหนือมนุษย์ แต่กลายเป็นว่าไม่มีมนุษย์คนใดที่พอจะต่อกรกับเขาได้ ทำให้เขาเบื่อชีวิตมานาน จนกระทั่งเขาได้เข้าไปพัวพันกับการต่อสู้ของพวกปีศาจยากูซ่า
อุราระ (ウララ) เด็กสาวที่คาดว่าจะเป็นลูกนอกสมรสของหัวหน้าแก๊งยากูซ่า “แก๊งเอ็นมะ” เธอถูกแก๊งยากูซ่าอีกแก๊งหนึ่งขู่กรรโชกให้มอบสมบัติบางอย่างให้กับพวกเขา มารุโอะจึงตัดสินใจช่วยอุราระเพื่อปกป้องเธอ
ตัวละคร > ตัวละครสำคัญอื่นๆ

ฮิโระชิ (ヒロシ) หัวหน้าแก๊งยากูซ่าเอ็นมะ พ่อของอุราระ
ยูริ (ユリ) หัวหน้าแก๊งยากูซ่าอีกแก๊งหนึ่ง
โคกะ (コウガ) เพื่อนของมารุโอะ
ฮารุ (ハル) เพื่อนของอุราระ
ชิโด (シド) เพื่อนของมารุโอะ
ตัวละคร > ตัวละครปีศาจยากูซ่า

คิริโตะ (キリト) หัวหน้าแก๊งยากูซ่าปีศาจ
นารุ (ナル) มือขวาของคิริโตะ
คาโอรุ (カオル) มือซ้ายของคิริโตะ
สิ่งตีพิมพ์

เขียนและวาดภาพประกอบโดยยูจิ คากุ ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะโชเน็นรายสัปดาห์ของชูเอชะ นิตยสาร โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน 2564 ถึง 30 พฤษภาคม 2022 ทังโกบงรวบรวมครั้งแรกคือเล่มที่5เผยแพร่เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2022
มังงะเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษพร้อมกันโดย วิซ มีเดีย และ  มังงะพลัส เเพลตฟอร์ออนไลน์
สิ่งตีพิมพ์ > หนังสือมังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  4 มีนาคม 2022 | 978-4-08-882329-4 | 7 มีนาคม 2566 | 978-1-9747-3667-6 |
| 2 |  3 มิถุนายน 2565 | 978-4-08-883141-1 | 6 มิถุนายน 2566 | 978-1-9747-3858-8 |
| 3 |  4 สิงหาคม 2022 | 978-4-08-883199-2 | 1 สิงหาคม 2023 | 978-1-9747-3858-8 |
อาซาเซล

| อาซาเซล  (Azazel) |
| --- | --- |
ตัวละครใน เทคเคน 6
อาซาเซล จากเทคเคน
ปรากฏครั้งแรก: เทคเคน 6
ข้อมูลตัวละครในเกม
สัญชาติ:  อียิปต์
อาซาเซล (ญี่ปุ่น: アザゼル; อังกฤษ: Azazel) เป็นตัวบอสหลักจากเกม เทคเคน 6 รวมไปจนถึงภาค Bloodline Rebellion โดยประจำถิ่นฐานอยู่ในประเทศอียิปต์ มีความสามารถในการโจมตีที่หนักหน่วงหลากหลายรูปแบบ สามารถปล่อยลำแสงโจมตีคู่ต่อสู้ได้อย่างฉับพลัน และสามารถซ่อมแซมร่างกายส่วนที่เสียหายได้ตลอดเวลาที่ยังมีชีวิตอยู่
ประวัติตามท้องเรื่อง

ไม่มีผู้ใดทราบถึงที่มาแน่ชัดของอาซาเซล นอกเหนือจากว่ามันเป็นผู้รักษาสุสานที่มีความชั่วร้ายที่สุด อาซาเซลมีลักษณะที่ดูเหมือนกับปีศาจ มีผิวสีแดงเทา มีร่างกายที่ใหญ่โต และยังมีหางที่ใช้ในการโจมตีคู่ต่อสู้ได้อีกด้วย นอกจากนี้ยังมีหนามแหลมขนาดใหญ่เสมือนผลิกน้ำแข็งที่โผล่ออกมากจากแขนของมัน และมีเท้าที่มีลักษณะคล้ายกับนก มีเครื่องสวมศีรษะและสวมผ้า และมีกุญแจผนึกที่ข้อมือและข้อเท้าจากการที่ถูกปิดผนึกมาก่อน
ข้อมูลจำเพาะ

ชื่อ : อาซาเซล (Azazel)
สัญชาติ :  อียิปต์
วันเดือนปีเกิด : ไม่ระบุแน่ชัด
ส่วนสูง : ไม่ระบุแน่ชัด
น้ำหนัก : ไม่ระบุแน่ชัด
กรุ๊ปเลือด : ไม่ระบุแน่ชัด
อาชีพ : เป็นสิ่งที่เกิดจากการทดลองของ จิน คาซามะ และ เดวิล จิน
สิ่งที่ชอบ : ความทรงอำนาจและความชั่วร้าย
สิ่งที่เกลียด : จิน คาซามะ, เดวิล จิน และ ลาร์ส์ อเล็กซานเดอร์สัน
ข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อของ อาซาเซล (Azazel) มาจากเทพที่มีอยู่ในเนื้อหาของคัมภีร์ฮิบรู
อาซาเซล มีรูปแบบดีไซน์ของ เทพอนูบิส จากเทพนิยายอียิปต์โบราณ ผสมกับ ก็อตซิลล่า ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดจากภาพยนตร์ญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเกี่ยวกับ "อาซาเซล" (Tekkenpedia)
ข้อมูลเกี่ยวกับ "อาซาเซล" (อังกฤษ)
| ด ค กเทคเคน |
| --- | --- |
ภาคหลัก:  เทคเคน  2  3  4  5 ดาร์กเรซูเรคชัน  6  7  8 
แท็กทัวร์นาเมนท์:  แท็กทัวร์นาเมนท์  แท็กทัวร์นาเมนท์ 2 
ภาคเสริม:  การ์ดแชลเลนจ์  แอดวานซ์  เดธ บาย ดีกรีส์  รีโซลูต  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์ (ถูกยกเลิก)  โปเก็น ทัวร์นาเมนต์  โมบายล์ 
ภาพยนตร์, อนิเมชัน:  เทคเคน  เทคเคน: บลัดเวนเจนซ์  Tekken: ศึกสายเลือด 
ตัวละคร:  จินปาจิ มิชิมะ  คาซึมิ มิชิมะ/เดวิล คาซึมิ  เฮย์ฮาจิ มิชิมะ  คาซึยะ มิชิมะ/เดวิล  จุน คาซามะ/อันโนวน์  จิน คาซามะ/เดวิล จิน/แองเจิล จิน  อาสึกะ คาซามะ  อาร์เมอร์คิง/อาร์เมอร์คิง II  คิง/คิง II  แจ็ค  นีนา วิลเลี่ยมส์  แอนนา วิลเลี่ยมส์  สตีฟ ฟอกซ์  โยชิมิตสึ  คุนิมิตสึ/คุนิมิตสึ II  พอล ฟีนิกซ์  มาร์แชล ลอว์  ฟอเรสท์ ลอว์  ลี เชาลัน/ไวโอเลต  หวัง จินเร  มิเชลล์ ชาง  จูเลีย ชาง/เจย์ซี  กันริว  บรูซ เออร์วิน  เหลย อู่หลง  เบ็ค โต ซัน  ฮวาราง  หลิง เสี่ยวหยู  แพนด้า  คุมะ  อเล็กซ์  โรเจอร์  โรเจอร์ จูเนียร์  แองเจิล  ออการ์  ทรู ออการ์  ก๊อง  คอมบ็อท  โมคุจิน/เท็ตสึจิน  ไบรอัน ฟิวรี่  ไทเกอร์ แจ็คสัน  เอ็ดดี กอร์โด  คริสตี มอนเตโร  มิฮารุ ฮิราโนะ  เรเวน  เคร็ก มาร์ดัค  ฝง เวย  ลิลี่ โรชฟอร์ต  เซอร์เกย์ ดรากูนอฟ  ลีโอ  ซาฟีน่า  มิเกล คาบาเยโร่ โรโฮ  บ็อบ  แนนซี่ MI847J  อาซาเซล  ลาร์ส อเล็กซานเดอร์สัน  อลิซา บอสโคโนวิช  คลาวดิโอ เซราฟีโน  โจซี ริซาล  ลัคกี้ โคลอี  คาตารินา อัลเวส  วิกเตอร์ เชฟวาลิเยร์  เรนะ/เดวิล เรนะ  อาซูเซนา  โกคิ  กีส ฮาวเวิร์ด  น็อคทิส ลูซิส เคลัม  นีแกน
หมึกสาย

| หมึกสาย ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 323> 2–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N     ยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนปลาย – ปัจจุบัน |
| --- | --- |

หมึกสายธรรมดา (Octopus vulgaris)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้น:: Cephalopoda
อันดับใหญ่:: Octopodiformes
อันดับ:: Octopoda Leach, 1818

อันดับย่อย
 Cirrina  Incirrina
ชื่อพ้อง
 Octopoida Leach, 1817
รูปแสดงกายภาคของหมึกสาย
หมึกสาย หรือ หมึกยักษ์ เป็นมอลลัสก์ประเภทหมึกอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Octopoda
ศัพทมูลวิทยา

คำว่า "Octopus" หรือ Octopoda ซึ่งใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์นั้นมาจากภาษากรีกคำว่า ὀκτάπους (oktapous, "แปดเท้า") อันมีที่มาจากการที่หมึกสายนั้นจะมีหนวดทั้งหมด 8 เส้นนั่นเอง
ลักษณะและกายวิภาค

หมึกสาย จะมีความแตกต่างไปจากหมึกกล้วยหรือหมึกกระดองอย่างเห็นได้ชัด โดยที่หมึกสายจะมีส่วนหัวที่กลมยาวคล้ายลูกโป่ง หนวดมีทั้งหมด 8 เส้น และไม่มีหนวดเส้นยาว 2 เส้นสำหรับจับเหยื่อแบบหมึกกล้วย ไม่มีครีบข้างลำตัว แต่จะมีพังผืดเชื่อมต่อกันระหว่างหนวดแต่ละเส้น ในโครงสร้างของหมึกสายจะไม่มีแคลเซียมแข็งเป็นแกนกลางลำตัวเหมือนหมึกกล้วยหรือหมึกกระดอง ซึ่งทำให้ร่างกายของหมึกสายนั้นยืดหยุ่นตัวได้สูง หมึกสายจึงสามารถคืบคลานไปตามท้องทะเลได้อย่างคล่องแคล่ว
ในธรรมชาติหมึกสายเป็นหมึกที่อาศัยอยู่ตามลำพังไม่เป็นฝูงเหมือนหมึกกล้วยหรือเป็นคู่เหมือนหมึกกระดอง โดยหลบซ่อนตัวอยู่ตามรูหรือโพรงใต้น้ำ นอกจากนี้แล้ว ร่างกายของหมึกสายนั้นสามารถรอดรูเล็ก ๆ ที่มีความกว้างเพียงไม่กี่เซนติเมตรได้ จากการทดลองทางวิทยาศาสตร์ พบว่าหมึกสายสามารถรอดรูเล็ก ๆ ได้ ด้วยการใช้หนวดวัดขนาดความกว้างของรูก่อน ก่อนที่จะใช้หนวดทั้งหมดค่อย ๆ มุดรอดไป และส่วนหัวจะเป็นส่วนสุดท้ายที่จะมุดรอดออกมา แต่หมึกสายก็ไม่สามารถที่จะมุดรอดรูที่มีความกว้างเพียง 1.5 นิ้วได้ ซึ่งเป็นความกว้างที่น้อยกว่าความกว้างระหว่างดวงตาทั้งคู่ของหมึกสาย ที่จะมีกระดูกชิ้นเล็ก ๆ ระหว่างนั้น อีกทั้งหมึกสายยังสามารถที่จะคืบคลานไปมาบนบกได้ โดยอยู่ได้โดยปราศจากน้ำได้นานถึง 1 ชั่วโมง
หมึกสาย มีหัวใจทั้งหมด 3 ดวง และมีสมองแยกออกจากกันอยู่ในโคนหนวดแต่ละหนวดถึง 9 สมอง หนวดของหมึกสายนั้นมีประสาทสัมผัสและปุ่มดูดเรียงตัวกัน 1–2 แถว ประกอบด้วยกล้ามเนื้อเป็นจำนวนมาก ในตัวผู้เมื่อถึงวัยเจริญพันธุ์จะเปลี่ยนไปเป็นอวัยวะสืบพันธุ์ โดยเกิดเป็นลิ้นนำถุงน้ำเชื้อเข้าไปผสมกับไข่ของตัวเมีย ซึ่งหนวดเส้นนี้ของตัวผู้ในตอนปลายจะไม่มีปุ่มดูด อันเป็นลักษณะที่แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างเพศของหมึกสาย
หมึกสาย พบแล้วทั้งหมดมากกว่า 1,000 ชนิด เป็นสัตว์ที่ถือกำเนิดมาอย่างยาวนานมาแล้วถึง 550–600 ล้านปีก่อน ทั้งหมดอาศัยอยู่ในทะเล กระจายพันธุ์ไปในท้องที่ต่าง ๆ ทั่วโลก หมึกสายเป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ตามพื้นทะเลเป็นหลัก เช่น แนวปะการัง บางชนิดพบในเหวลึกกว่า 5,000 เมตร หรือกระทั่งพบในสถานที่  ๆ หนาวเย็นจนน้ำเป็นน้ำแข็งอย่างมหาสมุทรแอนตาร์กติก โดยที่มหาสมุทรแอนตาร์กติก พบหมึกสายทั้งหมด 16 ชนิด  และทุกชนิดจะมีสารสีน้ำเงินในกระแสเลือด คือ ฮีโมไซยานิน ที่ช่วยทำให้เอาตัวรอดได้ในสถานที่ ๆ ติดลบเช่นนี้
หมึกสายกินครัสเตเชียนเป็นอาหารหลัก เช่น กุ้ง หรือปู กระนั้น หมึกสายก็ยังตกเป็นอาหารของสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าได้ เช่น ปลากะรัง หมึกสายมีวิธีการป้องกันตัวที่หลากหลาย โดยสามารถที่จะเปลี่ยนสีผิวลำตัวได้อย่าวรวดเร็ว ในบางชนิดผิวหนังสามารถที่จะมีติ่งหรือตุ่มผุดขึ้นมาเลียนแบบสภาพของพื้นผิวทะเลได้ด้วย หรือในบางชนิดก็สามารถพรางตัวเลียนแบบสัตว์ชนิดอื่นได้อย่างหลากหลาย เช่น ปลาลิ้นหมา หรืองูสมิงทะเล  รวมถึงการพ่นหมึก ซึ่งเป็นสารประกอบเมลามีนและสารเคมีอื่น ๆ ออกมาเหมือนกับหมึกทั่วไป หมึกของหมึกสายนั้นจะพ่นในลักษณะที่แตกต่างไปจากหมึกกล้วย กล่าวคือ หมึกสายจะพ่นหมึกในลักษณะแบบม่านบังตาเพื่อไม่ให้ศัตรูเห็น แล้วหมึกสายก็จะพุ่งตัวหนีไปหลบซ่อนในโพรง แต่กับหมึกกล้วยซึ่งเป็นหมึกที่ว่ายน้ำอยู่กลางน้ำได้อย่างรวดเร็ว หมึกกล้วยจะพ่นหมึกออกมาในลักษณะของกลุ่มหมึก และซ่อนตัวเองในกลุ่มหมึกนั้น เพราะไม่สามารถหาที่หลบได้เหมือนหมึกสาย
วงจรชีวิตและพฤติกรรม

หมึกสาย เป็นสัตว์ที่มีความฉลาดมาก จนเชื่อได้ว่าเป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีความเฉลียวฉลาดที่สุดในโลก จากการทดลองของนักวิทยาศาสตร์พบว่า หมึกสายสามารถที่จะเรียนรู้การเปิดฝาขวดเพื่อจับอาหารได้ ซึ่งเป็นพฤติกรรมมาจากการเรียนรู้มิใช่สัญชาตญาณ รวมถึงสามารถจดจำช่องทางที่จะหลบหนีออกจากที่คุมขังได้ด้วย นอกจากนี้แล้ว ชาวประมงที่จับหมึกสายมาอย่างยาวนานยังรายงานว่า หมึกสายยังมุดเข้าไปในกรงที่เขาวางล่อเพื่อจับเหยื่อกินเป็นอาหารในหลาย ๆ กรง โดยใช้หนวดหนีบชิ้นปลาซาร์ดีนติดตัวไปหลายชิ้น ก่อนที่จะเข้าไปกินอย่างสบายอารมณ์ในกรง ๆ หนึ่ง อีกทั้งหมึกสายในธรรมชาติ ยังเรียนรู้ที่จะมุดเข้าไปในกรงจับล็อบสเตอร์หรือกุ้งมังกรเพื่อที่จะจับกินเป็นอาหารได้ด้วย แม้ล็อบสเตอร์จะหาทางออกไม่ได้ แต่หมึกสายสามารถที่จะมุดหนีออกมาได้อย่างไม่มีปัญหา
หมึกสาย เป็นสัตว์ที่มีวงจรชีวิตสั้น บางชนิดมีอายุแค่ 6 เดือน หรือ 1 ปี บางชนิดที่มีขนาดใหญ่อาจมีช่วงอายุถึง 5 ปี การตายของหมึกสายส่วนใหญ่เกิดขึ้นหลังจากผสมพันธุ์กันแล้ว หมึกสายตัวผู้จะตายลง ขณะที่หมึกสายตัวเมียจะยังมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกราว 6 เดือน เพื่อดูแลไข่ โดยหมึกสายตัวเมียจะเป็นฝ่ายดูแลไข่ที่วางเรียงตัวไว้ในโพรงหรือผนังถ้ำ โดยที่จะใช้หนวดพัดพาน้ำให้ไหลผ่านเพื่อรับออกซิเจนด้วย ตลอดระยะเวลานี้ หมึกสายตัวเมียจะไม่กินอาหารเลย และจะไม่อยู่ห่างจากไข่ จนกระทั่งไข่ฟักเป็นตัว หมึกสายตัวเมียก็จะตายลง
ความสัมพันธ์กับมนุษย์

หมึกสาย เป็นหมึกที่มนุษย์ผูกพันและใช้ประโยชน์มาตั้งแต่โบราณ ด้วยการบริโภคเป็นอาหารเช่นเดียวกับหมึกหรือหอยประเภทอื่น โดยเฉพาะในภูมิภาคยุโรปใต้ เช่น กรีซ ที่นั่นจะมีการออกจับหมึกสาย ด้วยการใช้ภาชนะดินเผาคล้ายหม้อทิ้งลงไปในพื้นทะเล ก่อนที่จะกลับมากว้านขึ้นมา หมึกสายก็จะเข้าไปอาศัยอยู่ในนั้น หากหมึกสายไม่ยอมออกมาก็จะมีวิธีไล่ด้วยการใช้น้ำเกลือเข้มข้นสาดเข้าไป จนกระทั่งในอารยธรรมกรีกโบราณ มีภาพจิตรกรรมบนภาชนะดินเผาชนิดต่าง ๆ ปรากฏเป็นรูปหมึกสายอยู่เป็นจำนวนมาก ในขณะที่น่านน้ำไทยมีหมึกสายอยู่ประมาณ 7 ชนิด ได้แก่ Amphioctopus aegina, A. marginatus,  A. membranaceus, A. exannulatus, Callistoctopus ornatus, Cistopus indicus, และOctopus cyanea ชาวประมงที่จังหวัดเพชรบุรี มีวิธีการตกหมึกสายด้วยภูมิปัญญาที่คิดขึ้นเอง ซึ่งจะจับได้ดีโดยเฉพาะในยามที่ทะเลมีคลื่นลมแรง ด้วยการใช้เปลือกหอยสังข์ร้อยต่อกันให้ยาวแล้วผูกด้วยเชือก ใช้เวลาจับ 1 คืน อันเป็นภูมิปัญญาที่ส่งต่อผ่านกันมารุ่นต่อรุ่น
หมึกสาย ยังเป็นหมึกอีกชนิดหนึ่งที่นิยมนำมาบริโภคกันแบบซูชิของอาหารญี่ปุ่น ที่เรียกกันว่า "ทะโกะ" หรือ "ดะโกะ" (ญี่ปุ่น: タコ, だこ; และในหมึกสายขนาดเล็กเรียกว่า "ไอดะโกะ"; あいだこ ส่วนหมึกสายขนาดใหญ่เรียก "ไมดะโกะ"; まいだこ) เช่นเดียวกับอาหารทะเลชนิดอื่น ๆ โดยมักจะผ่านการแล่ให้เป็นชิ้นที่บางขึ้น โดยเฉพาะส่วนหนวด จนกลายเป็นอุตสาหกรรมประมงขนาดใหญ่ที่มีมูลค่าทางการตลาดสูง มีการส่งออกไปจำหน่ายยังประเทศต่าง ๆ มีทั้งการแช่แข็งและบริโภคสด
ในปี ค.ศ. 2017 นักวิจัยแห่งมหาวิทยาลัยซองคยูนกวาน ประเทศเกาหลีใต้ ได้ประดิษฐ์แผ่นกาวที่เลียนแบบปุ่มดูดของหนวดหมึกสาย จากการสังเกตเฝ้าพฤติกรรมของหมึกสายเป็นเวลา 2 ปี ผลที่ได้ คือ แผ่นกาวที่ประดิษฐ์จากแผ่นโพลิเมอร์ที่มีความเหนียวและแรงยึดเกาะสูงมาก สามารถยึดเกาะวัสดุต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดีทั้ง ซิลิคอน, แก้ว, วัตถุที่มีพื้นผิวชุ่มชื้น, วัตถุที่อยู่ในน้ำ หรือเปื้อนน้ำมันได้ และยังสามารถดูดวัตถุที่อยู่ในน้ำที่มีน้ำหนักมากถึง 400 กรัมได้อย่างมีประสิทธิภาพ และยังสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้มากถึง 10,000 ครั้ง ซึ่งจะมีการพัฒนาต่อไปเพื่อใช้ในวงการแพทย์สำหรับเป็นเทปกาวปิดแผลที่ไม่มีผลระคายเคืองผิวหนังมนุษย์
นอกจากนี้แล้วในวัฒนธรรมร่วมสมัย หมึกสายยังเป็นหมึกประเภทที่มักปรากฏตัวในรูปลักษณ์ของสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่จู่โจมมนุษย์ เช่น นวนิยายวิทยาศาสตร์ หรือภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ อาทิ Twenty Thousand Leagues Under the Sea ของ ฌูล แวร์น เป็นต้น
การจำแนก

ชั้น Cephalopoda
ชั้นย่อย Nautiloidea: หอยงวงช้าง
ชั้นย่อย Coleoidea
อันดับใหญ่ Decapodiformes: หมึกกล้วย, หมึกกระดอง
อันดับใหญ่ Octopodiformes
วงศ์ †Trachyteuthididae  (ไม่แน่นอน)
อันดับ Vampyromorphida: หมึกกล้วยแวมไพร์
อันดับ Octopoda
สกุล †Keuppia  (ไม่แน่นอน)
สกุล †Palaeoctopus  (ไม่แน่นอน)
สกุล †Paleocirroteuthis  (ไม่แน่นอน)
สกุล †Pohlsepia  (ไม่แน่นอน)
สกุล †Proteroctopus  (ไม่แน่นอน)
สกุล †Styletoctopus  (ไม่แน่นอน)
อันดับย่อย Cirrina: หมึกสายครีบคู่ทะเลลึก
วงศ์ Opisthoteuthidae: หมึกสายร่ม
วงศ์ Cirroteuthidae
วงศ์ Stauroteuthidae
อันดับย่อย Incirrina
วงศ์ Amphitretidae: หมึกสายเทเลสโคป
วงศ์ Bolitaenidae: หมึกสายเมือก
วงศ์ Octopodidae: หมึกสายหน้าดิน
วงศ์ Vitreledonellidae: หมึกสายกระจก
วงศ์ใหญ่ Argonautoida
วงศ์ Alloposidae: หมึกสายเจ็ดหนวด
วงศ์ Argonautidae: หอยงวงช้างกระดาษ
วงศ์ Ocythoidae: หมึกสายเทอเบอร์คิวเลท
วงศ์ Tremoctopodidae: หมึกสายผ้าห่ม
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  "Octopoda". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
↑  Helsinki.fi, Mikko's Phylogeny Archive: Coleoidea – Recent cephalopods
1 2 3  "Octopus : หมึกยักษ์/หมึกสาย". ผู้จัดการออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 30 June 2016.[ลิงก์เสีย]
↑  Oktapous, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, at Perseus
↑  ชื่อวิทยาศาสตร์ จากภาษากรีกโบราณ ὀκτώποδ-, ὀκτώπους (หรือ ὀκτάποδ- ὀκτάπους) "แปดเท้า" > ὀκτώ- or ὀκτά- [รวมกันหมายถึง ὀκτώ "แปด"] และ πόδ-, πούς "เท้า". Cf. ภาษากรีกสมัยใหม่ χταπόδι < οκταπόδι < οκταπόδιον < ὀκτάπους.
1 2 3  การพัฒนา, "มหัศจรรย์พันธุ์ลึก". สารคดีทางไทยพีบีเอส: ศุกร์ที่ 15 มีนาคม 2556
1 2 3 4 5 6 7  Deep Sea Aliens, "Animal Planet Showcase". สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: เสาร์ที่ 16 มีนาคม 2556
↑  หน้า 66–89, ความงามใต้โลกน้ำแข็ง โดย โลรอง บาเลสตา. นิตยสาร National Geographic ฉบับภาษาไทย: ฉบับที่ 192 กรกฎาคม 2560
↑  The Mimic Octopus, "Nick Baker's Weird Creatures". สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: จันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556
↑  C. Michael Hogan. 2007 Knossos fieldnotes, The Modern Antiquarian
↑  การตกปลาหมึกสาย
↑  "Iron Chef Thailand เชฟกระทะเหล็ก 11 มิ.ย.57 ปลาหมึกยักษ์ 1/6". ช่อง 7. 11 June 2014. สืบค้นเมื่อ 12 June 2014.
↑  "จากคู่ค้าสู่คู่คิด". นิตยสารผู้จัดการ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2013-03-16.
↑  หน้า 7 โลกาวิภัฒน์ GLOBALIZATION, พัฒนาแผ่นกาวติดหนึบ ดั่งหนวดปลาหมึกยักษ์. "โลกโศภิณ". ไทยรัฐปีที่ 68 ฉบับที่ 21708: วันพุธที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 8 ปีระกา
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปหมึกสายบนภาชนะดินเผาของอารยธรรมกรีกโบราณ
ภาพเคลื่อนไหวของหมึกสายธรรมดา
หมึกสายธรรมดาในภาชนะดินเผา
อเมริกามูระ

อเมริกามูระใน 2006
อเมริกามูระ (ญี่ปุ่น: アメリカ村) เป็นพื้นที่ค้าปลีกและความบันเทิงขนาดใหญ่ใกล้ชินไซบาชิในเขตชูโอของจังหวัดโอซากะในประเทศญี่ปุ่น มักเรียกกันโดยชาวบ้านว่าอาเมมูระ อเมริกามูระเป็นพื้นที่ที่ทอดยาวจากถนนนางาโฮริไปจนถึงโดตมโบริซึ่งตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของสถานีชินไซบาชิ สามารถระบุได้ด้วยอนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพขนาดเล็กซึ่งเรียงตามท้องถนน
อูไดจิง

| ประเทศญี่ปุ่นก่อนสมัยใหม่ |
| --- | --- |

ส่วนหนึ่งของชุดการเมืองการปกครองในยุคนะระและยุคเฮอัง

ไดโจกัง  (สภาอำมาตย์)
อัครมหาเสนาบดี  /  ประธานสภา: ไดโจไดจิง
มหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย: ซาไดจิง
มหาเสนาบดีฝ่ายขวา: อูไดจิง
มหาเสนาบดีกลาง: ไนไดจิง
อำมาตย์ใหญ่: ไดนะงง
อำมาตย์กลาง: ชูนะงง
อำมาตย์น้อย: โชนะงง
กรมทั้งแปด
กรมบริหารกลาง: นะกะสึกะซะโช
กรมพิธีการ: ชิคิบุโช
กรมอาลักษณ์: จิบุโช
กรมมหาดไทย: มิมบุโช
กรมกลาโหม: เฮียวบุโช
กรมยุติธรรม: เกียวบุโช
กรมคลัง: โอคุระโช
กรมวัง: คุไนโช
ด ค ก
อูไดจิง (ญี่ปุ่น: 右大臣 Udaijin; "มหาเสนาบดีฝ่ายขวา") เป็นตำแหน่งราชการในญี่ปุ่นปลายยุคนาระและยุคเฮอัง ปรากฏครั้งแรกในประมวลกฎหมายอาซูกะคิโยมิฮาระ ฉบับ ค.ศ. 689 ในฐานะส่วนหนึ่งของหน่วยงานกลางที่เรียกว่า "ไดโจกัง" ซึ่งช่วงแรกประกอบด้วยเสนาบดีสามคน คือ ไดโจไดจิง (อัครมหาเสนาบดี), ซาไดจิง (มหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย), และอูไดจิง (มหาเสนาบดีฝ่ายขวา) ต่อมา ตำแหน่งนี้รวมอยู่ในประมวลกฎหมายไทโฮ ฉบับ ค.ศ. 702
อูไดจิงเป็นมหาเสนาบดีชั้นรอง มีฐานะรองจากซาไดจิง และมีหน้าที่ควบคุมดูแลหน่วยงานทั้งหมดในสังกัดไดโจกัง
ตำแหน่งอูไดจิง พร้อมด้วยตำแหน่งอื่น ๆ ในโครงสร้างไดโจกัง ค่อย ๆ ลดอำนาจลงในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10–11 เนื่องจากตระกูลฟูจิวาระเข้ามากำกับการเมืองมากขึ้นเรื่อย ๆ จนสิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อตระกูลมินาโมโตะยึดอำนาจจากกลุ่มคูเงะ ตำแหน่งนี้ก็สิ้นอำนาจลงโดยสิ้นเชิง แต่ก็ยังไม่แน่ชัดว่า มีการล้มเลิกระบบไดโจกังอย่างเป็นทางการไปก่อนยุคเมจิหรือไม่
อาร์เมอร์คิง

| อาร์เมอร์คิง  (Armor King) |
| --- | --- |
ตัวละครใน เทคเคน
อาร์เมอร์คิง จากเทคเคน
ปรากฏครั้งแรก: เทคเคนภาคแรก
สร้างโดย: นัมโค
อาร์เมอร์คิง (ญี่ปุ่น: アーマー・キング; อังกฤษ: Armor King) ตัวละครนักมวยปล้ำจากวิดีโอเกม เทคเคน อาร์เมอร์คิงเป็นทั้งครูและคู่หูกับ คิง โดยทั้งคู่เป็นนักสู้จากประเทศเม็กซิโก และในระหว่างที่อยู่บนสังเวียนทั้งคู่จะใส่หน้ากากเสือดาว ในภาค 5 ภาคดาร์คเรซซะเรคชัน อาร์เมอร์คิงกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง โดยอาจจะเป็นอาร์เมอร์คิงคนเดิม หรืออาจจะเป็นอาร์เมอร์คิงคนใหม่ที่ใช้หน้ากากเดิมนั้น ยังคงเป็นปริศนาอยู่
ประวัติตามท้องเรื่อง

ความสัมพันธ์ระหว่างอาร์เมอร์คิง กับ คิง ในเทคเคน 1 และ 2 จะเป็นศัตรูคู่แค้นกันตลอด ในระหว่างที่จบการแข่งขัน เทคเคน 1 คิงได้กลับไปเป็นขี้เมาอยู่ข้างถนน และได้อาร์เมอร์คิงได้เป็นคนจุดไฟให้คิงหวนกลับคืนสู่สังเวียนอีกครั้ง โดยเมื่อจบการแข่งขันภาคที่ 2 คิงและอาร์เมอร์คิงได้เป็นคู่หูกันร่วมสู้กันในมวยปล้ำอาชีพ 20 ปีต่อมา ในเทคเคน ภาคที่ 3 หลังจากที่คิงได้ถูกออกร์ฆ่าตาย เด็กกำพร้าในสถานสงเคราะห์ที่คิงให้เงินสนับสนุนมาตลอดนั้นได้สวมหน้ากากและได้ต่อสู้ในชื่อคิง โดยมีอาร์เมอร์คิงเป็นครูสอนมวยปล้ำให้ หลังจากจบการแข่งขัน อาร์เมอร์คิงได้ถูกฆ่าโดยเครก มาร์ดัค ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้มาร์ดุกติดคุก และเป็นจุดที่ทำให้ คิงกลับมาล้างแค้นให้อาร์เมอร์คิง ในภาคที่ 4 ต่อมา ในภาค 5 ได้มีนักมวยปล้ำสวมเกราะเหล้กพร้อมกับหน้ากากจากัวร์ปรากฏตัวอีกครั้ง ซึ่งไม่มีผู้ใดทราบถึงที่มาในการร่วมแข่งขันครั้งนี้ และการคืนชีพของเขาได้เป็นปริศนาต่อผู้พบเห็นเป็นอย่างมากจนถึงทุกวันนี้
ข้อมูลจำเพาะ

| --- | --- |
 อาเมอร์คิง I ชื่อ : อาเมอร์คิง I (Armor King I)  สัญชาติ :  เม็กซิโก  วันเดือนปีเกิด : ไม่ระบุ  ส่วนสูง : 6 ฟุต 4 นิ้ว  น้ำหนัก : 287 ปอนด์  กรุ๊ปเลือด : ไม่ทราบแน่ชัด  อาชีพ : นักมวยปล้ำ  งานอดิเรก : ชิงผู้นำตำแหน่งโดโจ  สิ่งที่ชอบ : เบียร์, น้องชาย, คิง I และคิง II  สิ่งที่เกลียด : เครื่องดื่มปราศจากแอลกอฮอล์:  อาเมอร์คิง II ชื่อ : อาเมอร์คิง II (Armor King II)  สัญชาติ :  เม็กซิโก  วันเดือนปีเกิด : 12 กรกฎาคม ค.ศ.1954  ส่วนสูง : 6 ฟุต 5 นิ้ว  น้ำหนัก : 277 ปอนด์ (น้ำหนักรวมเกราะ)  กรุ๊ปเลือด : ไม่ทราบแน่ชัด  อาชีพ : นักมวยปล้ำ  งานอดิเรก : การต่อสู้กับการดูทีวี  สิ่งที่ชอบ : พี่ชาย, การดื่มเหล้า  สิ่งที่เกลียด : เคร็ก มาร์ดัก, คิง II, จี-คอร์ปอเรชั่น และคาซูยะ มิชิม่า
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเกี่ยวกับ "อาร์เมอร์คิง I" (Tekkenpedia)
ข้อมูลเกี่ยวกับ "อาร์เมอร์คิง II" (Tekkenpedia)
ข้อมูลเกี่ยวกับ "อาร์เมอร์คิง" (อังกฤษ)
| ด ค กเทคเคน |
| --- | --- |
ภาคหลัก:  เทคเคน  2  3  4  5 ดาร์กเรซูเรคชัน  6  7  8 
แท็กทัวร์นาเมนท์:  แท็กทัวร์นาเมนท์  แท็กทัวร์นาเมนท์ 2 
ภาคเสริม:  การ์ดแชลเลนจ์  แอดวานซ์  เดธ บาย ดีกรีส์  รีโซลูต  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์ (ถูกยกเลิก)  โปเก็น ทัวร์นาเมนต์  โมบายล์ 
ภาพยนตร์, อนิเมชัน:  เทคเคน  เทคเคน: บลัดเวนเจนซ์  Tekken: ศึกสายเลือด 
ตัวละคร:  จินปาจิ มิชิมะ  คาซึมิ มิชิมะ/เดวิล คาซึมิ  เฮย์ฮาจิ มิชิมะ  คาซึยะ มิชิมะ/เดวิล  จุน คาซามะ/อันโนวน์  จิน คาซามะ/เดวิล จิน/แองเจิล จิน  อาสึกะ คาซามะ  อาร์เมอร์คิง/อาร์เมอร์คิง II  คิง/คิง II  แจ็ค  นีนา วิลเลี่ยมส์  แอนนา วิลเลี่ยมส์  สตีฟ ฟอกซ์  โยชิมิตสึ  คุนิมิตสึ/คุนิมิตสึ II  พอล ฟีนิกซ์  มาร์แชล ลอว์  ฟอเรสท์ ลอว์  ลี เชาลัน/ไวโอเลต  หวัง จินเร  มิเชลล์ ชาง  จูเลีย ชาง/เจย์ซี  กันริว  บรูซ เออร์วิน  เหลย อู่หลง  เบ็ค โต ซัน  ฮวาราง  หลิง เสี่ยวหยู  แพนด้า  คุมะ  อเล็กซ์  โรเจอร์  โรเจอร์ จูเนียร์  แองเจิล  ออการ์  ทรู ออการ์  ก๊อง  คอมบ็อท  โมคุจิน/เท็ตสึจิน  ไบรอัน ฟิวรี่  ไทเกอร์ แจ็คสัน  เอ็ดดี กอร์โด  คริสตี มอนเตโร  มิฮารุ ฮิราโนะ  เรเวน  เคร็ก มาร์ดัค  ฝง เวย  ลิลี่ โรชฟอร์ต  เซอร์เกย์ ดรากูนอฟ  ลีโอ  ซาฟีน่า  มิเกล คาบาเยโร่ โรโฮ  บ็อบ  แนนซี่ MI847J  อาซาเซล  ลาร์ส อเล็กซานเดอร์สัน  อลิซา บอสโคโนวิช  คลาวดิโอ เซราฟีโน  โจซี ริซาล  ลัคกี้ โคลอี  คาตารินา อัลเวส  วิกเตอร์ เชฟวาลิเยร์  เรนะ/เดวิล เรนะ  อาซูเซนา  โกคิ  กีส ฮาวเวิร์ด  น็อคทิส ลูซิส เคลัม  นีแกน
อิเกดะ สึเนโอกิ

ภาพวาดของอิเกดะ สึเนโอกิ
อิเกดะ สึเนโอกิ (ญี่ปุ่น: 池田 恒興; ค.ศ. 1536 – 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1584) เป็นขุนศึกของตระกูลโอดะ ในช่วงยุคเซ็งโงกุและยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
ประวัติ

เขาเป็นบุตรชายของอิเกดะ สึเนโตชิ (Ikeda Tsunetoshi, 池田恒利) และนางโยโตกูอิง (Yotokuin, 養徳院) โดยเขามีชื่อเล่นในวัยเด็กว่า คัตสึซาบูโร (Katsusaburō, 勝三郎) ต่อมาเขาได้รับชื่อเป็น โนบูเตรุ (Nobuteru, 信輝) ก่อนจะมาเปลี่ยนชื่อเป็น สึเนโอกิ
ครั้นเมื่อเขาเข้ามาบวชในศาสนาพุทธ ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โชนีวไซ (Shōnyūsai, 勝入斎) เขามีภรรยาคือ นางเซ็งโออิง (Zen'ōin, 善応院) และมีบุตร-ธิดารวม 9 คน ได้แก่
อิเกดะ โมโตซูเกะ (池田元助)
นางอันเกียวอิง (安御院) รู้จักในนาม อิเกดะ เซ็ง (池田せん)
อิเกดะ เทรูมาซะ (池田輝政)
อิเกดะ นางาโยชิ (池田長吉)
อิเกดะ นางามาซะ (池田長政)
นางวากะ-มันโดโกโระ (若政所)
นางเท็งกิวอิง (天球院)
ธิดาไม่ทราบชื่อ
ธิดาไม่ทราบชื่อ
ผลงานการทหาร

ใน ค.ศ. 1557 เขาได้รับคำสั่งจากโอดะ โนบูนางะ ให้เข้าโจมตีโอดะ โนบูยูกิ ที่ปราสาทซูเอโมริ
ใน ค.ศ. 1560 เขาเข้าร่วมในยุทธการที่โอเกฮาซามะ
ใน ค.ศ. 1567 เขาและชิบาตะ คัตสึอิเอะ ทำหน้าที่เป็นทัพแรก ในการโจมตีปราสาทอินาบายามะของตระกูลไซโตะ
ในวันที่ 30 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1570 เขาเข้าร่วมในยุทธการอะเนะงาวะ
ตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1570 จนถึง ค.ศ. 1575 เขามีส่วนร่วมในการโอบล้อมเขาฮิเอ, การโอบล้อมนากาชิมะ, การต่อสู้ที่ปราสาทมากิชิมะ และยุทธการที่นากาชิโนะ
ต่อมาเขาได้เป็นผู้ติดตามโอดะ โนบูตาดะ และมีส่วนร่วมในการโจมตีอารากิ มูราชิเงะ ที่ปราสาทฮานากูมะ
หลังจากเหตุการณ์วัดฮนโนจิ เขาได้เข้าร่วมในการประชุมที่ปราสาทคิโยซุ และได้รับเมืองอามางาซากิ เมืองโอซากะในแถบคันไซ และปราสาทเฮียวโงะ เป็นรางวัล มีมูลค่าถึง 120,000 โคกุ
ในปี ค.ศ. 1583 เขาได้รางวัลที่มีมูลค่าถึง 130,000 โคกุในแคว้นมิโนะ และได้เป็นผู้ปกครองปราสาทโองากิ
เขาได้เป็นขุนศึกของฮาชิบะ ฮิเดโยชิ ที่มีส่วนร่วมในการรบที่โคมากิและนางากูเตะ โดยเขาเข้าโจมตีปราสาทอินูยามะในช่วงแรก แต่ต่อมาเขาได้เสียชีวิตในสนามรบ มีเรื่องเล่าว่าเขาถูกสังหารโดยนาไก นาโอกัตสึ ซึ่งเป็นขุนพลของโทกูงาวะ อิเอยาซุ
อาร์กเดอะแลด: เอ็นด์ออฟดาร์คเนส

| อาร์คเดอะแลด: เอ็นด์ออฟดาร์คเนส |
| --- | --- |
ภาพปกเวอร์ชันอเมริกาเหนือ
ผู้พัฒนา: แคทเทิลคอล
ผู้จัดจำหน่าย: 
ชุด: อาร์กเดอะแลด
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน 2
วางจำหน่าย: 
แนว: แอ็คชั่นโรลเพลย์อิง
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
อาร์กเดอะแลด: เอ็นด์ออฟดาร์คเนส (อังกฤษ: Arc the Lad: End of Darkness) หรือที่ญี่ปุ่นรู้จักกันในชื่อ อาร์กเดอะแลด เจเนอเรชัน (ญี่ปุ่น: アークザラッド ジェネレーション) เป็นวิดีโอเกมที่ได้รับการพัฒนาโดยแคทเทิลคอลสำหรับระบบเพลย์สเตชัน 2 โดยเกมนี้ถือเป็นเกมชุดสุดท้ายของซีรีส์ อาร์กเดอะแลด ในระบบคอนโซล โดยมีเกมภาคก่อนหน้าคือ อาร์กเดอะแลด: ทไวไลท์ออฟเดอะสปีริท
รูปแบบการเล่น

ตามโหมดพื้นฐานของผู้เล่นนั้นจะทำการออกเดินทางไปพบกับเหล่าสมาคมในภารกิจต่างๆรอบโลก โดยกระทำการล่วงหน้าจากเรื่องราวทีมีอยู่ได้ อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นจะต้องพูดคุยกับผู้คนรอบๆเมือง เกมมีการต่อสู้แบบเรียลไทม์ อันเป็นเป็นระบบใหม่ของซีรีส์นี้ ซึ่งผู้คุ้นเคยเกมซีรีส์นี้ต่างรู้สึกว่าเป็นการสร้างความสูญเสียคุณภาพให้กับเกม
รูปแบบการเล่น > ออนไลน์

คุณสมบัติใหม่ที่ปรากฏเพิ่มในเกม คือการเล่นแบบออนไลน์ที่ช่วยให้ผู้เล่นท่องไปในโลกกว้างร่วมกับเพื่อน ทั้งนี้ เซิร์ฟเวอร์ออนไลน์ได้ปิดตัวลง ณ วันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2006
การตอบรับ

เว็บไซต์เกมแรงกิงส์ให้คะแนนตอบรับ อาร์กเดอะแลด: เอ็นด์ออฟดาร์คเนส ที่ค่า 57.68% โดยอิงจากนักวิจารณ์ 35 ราย ส่วนเว็บไซต์เกมสปอทให้คะแนนที่ 5.3 คะแนน ในขณะที่เว็บไซต์เมต้าคริติคให้คะแนนที่ 59 คะแนน จากคะแนนเต็มที่มีอยู่ 100 คะแนน
แหล่งข้อมูลอื่น

Arc the Lad: End of Darkness at GameFAQs
MobyGames
| ด ค กอาร์กเดอะแลด |
| --- | --- |
ซีรีส์หลัก: อาร์กเดอะแลด • II • III • ทไวไลท์ออฟเดอะสปีริท • เอ็นด์ออฟดาร์คเนส
ส่วนเกี่ยวข้อง: มอนสเตอร์เกมวิธคาสิโนเกม • ตัวละคร
อากาซึนะ โนะ ซาโซริ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ซาโซริ
| --- | --- |
อากาซึนะ โนะ ซาโซริ
อายุ 42 ปี ยังดูเด็กวัย 14 เพราะเป็นหุ่นเชิดมนุษย์ตัวเอง
ชื่อภาษาญี่ปุ่น: 赤砂のサソリ
โรมะจิ: Sasori of the Red Sand
ปรากฏตัวตอนแรก: เล่ม 1 ตอนที่ 1
สังกัด: หมู่บ้านซึนะ แสงอุษา
อาจารย์: ไม่ปรากฏ
ลูกศิษย์: ไม่ปรากฏ
ทีม: หน่วยเชิดหุ่น
ขั้น: ไม่ปรากฏ
วันเกิด: 8 พฤศจิกายน
กรุ๊ปเลือด: AB
ฉายา: ซาโซริแห่งทรายสีแดง
หมวดหมู่ นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
อากาซึนะ โนะ ซาโซริ (ญี่ปุ่น: 赤砂のサソリ; อังกฤษ: Sasori of the Red Sand) เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นารูโตะ
[]ภารกิจ & ผลงาน []
ประวัติของซาโซริ

เมื่อตอนเด็ก ซาโซริจะมีหน้าที่เศร้าตลอดเวลาเนื่องจากขาดความรักจากพ่อแม่ เมื่อย่าโจแนะนำเรื่องให้เขาทำหุ่นเชิด เขาก็เริ่มทำหุ่นเชิดที่มีลักษณะคล้ายพ่อแม่ของเขา แต่เขาก็มารู้ว่าหุ่นเชิดนั้นไร้ความรู้สึก เขาจึงทิ้งหุ่นเชิดพ่อแม่เขาไป และเริ่มสร้างคอเล็กชั่นของตัวเอง(หุ่นเชิดมนุษย์) ซึ่งหุ่นตัวแรกที่เขาทำคือ ฮิรุโกะ และหลังจากนั้นเขาก็ได้ก่อกบฏโดยการลักพาตัวคาเซะคาเงะรุ่น3ออกจากหมู่บ้านและไปเข้าร่วมกับแสงอุสา ในตอนแรกซาโซริได้จับคู่กับโอโรจิมารุ หลังจากที่โอโรจิมารุหนีออกจากแสงอุสา เขาก็จับคู่กับเดอิดาระ เพราะเป็นผู้สร้างศิลปะเหมือนกัน ถึงเดอิดาระจะเคารพซาโซริ แต่ทั้งคู่ก็ชอบขัดแย้งเรื่องศิลปะเป็นประจำ ซาโซริได้สู้กับย่าโจและซากุระและได้เผยหุ่นของคาเซะคาเงะรุ่น 3 ออกมา หลังจากนั้นก็ได้สู้กับทั้งสองด้วยร่างกายที่เป็นหุ่นเชิด ซึ่งมีแต่ส่วนหัวใจที่เป็นส่วนมีชีวิต ก่อนที่ซาโซริจะตาย เขาได้บอกกับซากุระว่า ในอีก10วัน เขาได้นัดสปายที่แฝงตัวอยู่กับโอโอรจิมารุที่สะพานเท็นจิ และหลังจากนั้นโทบิก็เข้ามาแทนซาโซริ   พ่อและแม่ของซาโซริถูกเขี้ยวสีขาวแห่งโคโนฮะฆ่าตาย