stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019
ผลการประกวด > ลำดับ

| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019:   เวเนซุเอลา – บาเลนตินา ฟิเกรา
รองอันดับ 1:   เม็กซิโก – มาริอา มาโล
รองอันดับ 2:   ไทย – อารยะ ศุภฤกษ์
รองอันดับ 3:   ปานามา - การ์เมน ไดรตอน
รองอันดับ 4:   บราซิล – มาร์โจรี มาร์เซลลี
10 คนสุดท้าย:   ออสเตรเลีย – เทย์เลอร์ เคอร์รี   เอกวาดอร์ – มารา โตปิก   เปรู – กามิลา เอสกริเบนส์   ปวยร์โตรีโก – อาเซล ออร์ติซ   เวียดนาม – เหงียน ห่า เกี่ยว ลวาน (§)
20 คนสุดท้าย:   ชิลี – ฟรันซิสกา ลาบันเดโร   โคลอมเบีย – เฮเนซิส กินเตโร   คอสตาริกา – เบรนดา กัสโตร   เช็กเกีย – มาเรีย บอยเชนโก   สาธารณรัฐโดมินิกัน – เอสเตฟานิ บุสตามันเต   กัวเตมาลา – ดาเนีย เกบารา   ไอร์แลนด์ – สุดาวัลย์ คำดี   ญี่ปุ่น – อาเดลีน มินาโตยะ   ปารากวัย – มิเลนา โรดริเกซ   แอฟริกาใต้ – เบลินเด ชโรว์เดอร์   สเปน – ไอนารา เด ซานตามารีอา 
§ ได้รับการโหวตเข้ามาอยู่ใน 10 คนสุดท้าย
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  20 คนสุดท้าย  ออสเตรเลีย   ปานามา   แอฟริกาใต้   กัวเตมาลา   สเปน   เช็กเกีย   คอสตาริกา   ญี่ปุ่น   ปารากวัย   โคลอมเบีย   ชิลี   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เวเนซุเอลา   เอกวาดอร์   บราซิล   ไทย   เม็กซิโก   เปรู   ไอร์แลนด์   ปวยร์โตรีโก |  10 คนสุดท้าย  เวียดนาม   เวเนซุเอลา   ออสเตรเลีย   ปานามา   ไทย   ปวยร์โตรีโก   เอกวาดอร์   บราซิล   เม็กซิโก   เปรู |  5 คนสุดท้าย  เม็กซิโก   ปานามา   เวเนซุเอลา   ไทย   บราซิล |
รางวัลพิเศษ

| --- | --- |
รางวัล: ผู้ชนะ
ชุดราตรียอดเยี่ยม:   เปรู – กามิลา เอสกริเบนส์
ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม :   ปานามา – การ์เมน ไดรตอน
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   เอกวาดอร์ – มารา โตปิก
มิสป๊อปปูลาร์โหวต:   เวียดนาม – เหงียน ห่า เกี่ยว ลวาน
รางวัลพิเศษ > การประกวดชุดว่ายน้ำ

การประกวดชุดประจำชาติยอดเยี่ยมถูกจัดขึ้นในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2562 เวลา 21:30 น. (เวลาประเทศไทย) ณ กรุงการากัส ประเทศเวเนซุเอลา โดยมีการโหวตเพื่อคัดเลือกให้เหลือ 10 คนสุดท้ายมาจากการโหวต โดยนับผลคะแนนจากยอดไลค์จากเฟซบุ๊กเท่านั้น (ไลก์ = 1 คะแนน) และกรรมการได้ตัดสินผลอีกครั้งเพื่อหาผู้ชนะตำแหน่งชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม ซึ่งได้ประกาศผู้ชนะในรอบตัดสิน ณ วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2562 (เวลาประเทศไทย)
| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม:   ปานามา – การ์เมน ไดรตอน
10 คนสุดท้าย:   บราซิล – มาร์โจรี มาร์เซลลี   อินโดนีเซีย – ซาร์ลิน ดีลี โจนส์   ลัตเวีย –  เยเคทรินา อาแลกเซวา   มาเลเซีย – เมล ดีควิน อะบาร์   เม็กซิโก – มาริอา มาโล   พม่า – มเว่ แตะ   ฟิลิปปินส์ – ซาแมนตา แอชลีย์ โล   ไทย – อารยะ ศุภฤกษ์   เวเนซุเอลา – บาเลนตินา ฟิเกรา   เวียดนาม – เหงียน ห่า เกี่ยว ลวาน
รางวัลพิเศษ > การประกวดชุดประจำชาติ

การประกวดชุดประจำชาติยอดเยี่ยมถูกจัดขึ้นใน วันที่ 21 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 เวลา 21:30 น. (เวลาประเทศไทย) ณ กรุงการากัส ประเทศเวเนซุเอลา โดยมีการโหวตเพื่อคัดเลือกให้เหลือ 20 ชุดสุดท้าย (มาจากโหวต 10 ชุด และจากกรรมการคัดเลือก 10 ชุด) โดยนับผลคะแนนจากยอดไลก์จากเฟซบุ๊ก (ไลก์ = 1 คะแนน) และมีการโหวตอีกครั้งเพื่อคัดเหลือ 10 ชุดสุดท้าย (มาจากโหวต 5 ชุด และจากกรรมการคัดเลือก 5 ชุด) และกรรมการได้ตัดสินผลอีกครั้งเพื่อหาชุดชนะเลิศ ซึ่งได้ประกาศผู้ชนะในรอบตัดสิน วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2562 (เวลาประเทศไทย)
| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   เอกวาดอร์  - มารา โตปิก
10 คนสุดท้าย:   อินโดนีเซีย – ซาร์ลิน ดีลี โจนส์   ญี่ปุ่น – อาเดลีน มินาโตยะ   มาเลเซีย – เมล ดีควิน อะบาร์   เม็กซิโก – มาริอา มาโล   พม่า – มเว่ แตะ   เปรู – กามิลา เอสกริเบนส์   ฟิลิปปินส์ – ซาแมนตา แอชลีย์ โล   ไทย – อารยะ ศุภฤกษ์   เวียดนาม – เหงียน ห่า เกี่ยว ลวาน
20 คนสุดท้าย:   บราซิล – มาร์โจรี มาร์เซลลี   คอสตาริกา – เบรนดา กัสโตร   สาธารณรัฐโดมินิกัน  – เอสเตฟานิ บุสตามันเต   กัวเดอลุป – นาเอมี ซิฮะแยก   กัวเตมาลา – ดาเนีย เกบารา   อินเดีย – ฉิวาณี จัดฮัฟ   เลบานอน – สเตฟานี การาม   ไนจีเรีย – เฟเวอร์ โอเชเช่   ปานามา – การ์เมน ไดรตอน   เวเนซุเอลา – บาเลนตินา ฟิเกรา
รางวัลพิเศษ > มิสป๊อปปูลาร์โหวต

| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
มิสป๊อปปูลาร์โหวต:   เวียดนาม – เหงียน ห่า เกี่ยว ลวาน
10 คนสุดท้าย:   อินเดีย – ฉิวาณี จัดฮัฟ   อินโดนีเซีย – ซาร์ลิน ดีลี โจนส์   มาเลเซีย – เมล ดีควิน อะบาร์   เม็กซิโก – มาริอา มาโล   พม่า – มเว่ แตะ   เปรู – กามิลา เอสกริเบนส์   ฟิลิปปินส์ – ซาแมนตา แอชลีย์ โล   ไทย – อารยะ ศุภฤกษ์   เวเนซุเอลา – บาเลนตินา ฟิเกรา
รางวัลพิเศษ > ก่อนมาถึง

| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
ก่อนมาถึง:   คิวบา – เอเลน กอนซาเลซ   เม็กซิโก – มาริอา มาโล   พม่า – มเว่ แตะ   ปารากวัย – มิเลนา โรดริเกซ   เปรู – กามิลา เอสกริเบนส์
10 คนสุดท้าย:   บราซิล – มาร์โจรี มาร์เซลลี   เอกวาดอร์  - มารา โตปิก   มาเลเซีย – เมล ดีควิน อะบาร์   เวียดนาม – เหงียน ห่า เกี่ยว ลวาน
รางวัลพิเศษ > งานกาล่าแฟชั่นโชว์มงกุฎประวัติศาสตร์โดยจอร์จ วิทเทลส์

| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
งานกาล่าแฟชั่นโชว์มงกุฎประวัติศาสตร์โดยจอร์จ วิทเทลส์:   โบลิเวีย – นาตาเลีย กาโรลินา ปาซ โรฮาส   บราซิล – มาร์โจรี มาร์เซลลี   ชิลี – ฟรันซิสกา ลาบันเดโร   โคลอมเบีย – เฮเนซิส กินเตโร   คอสตาริกา – เบรนดา กัสโตร   กูราเซา – ลีอาน โบโนฟาเซีย   เอกวาดอร์  - มารา โตปิก   กัวเตมาลา – ดาเนีย เกบารา   อินเดีย – ฉิวาณี จัดฮัฟ   อินโดนีเซีย – ซาร์ลิน ดีลี โจนส์   มาเลเซีย – เมล ดีควิน อะบาร์   เม็กซิโก – มาริอา มาโล   พม่า – มเว่ แตะ   ปานามา - การ์เมน ไดรตอน   ปารากวัย – มิเลนา โรดริเกซ   เปรู – กามิลา เอสกริเบนส์   ฟิลิปปินส์ – ซาแมนตา แอชลีย์ โล   ปวยร์โตรีโก – อาเซล ออร์ติซ   สเปน – ไอนารา เด ซานตามารีอา   ไทย – อารยะ ศุภฤกษ์   เวเนซุเอลา – บาเลนตินา ฟิเกรา   เวียดนาม – เหงียน ห่า เกี่ยว ลวาน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 ที่อินสตาแกรม
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 ที่เฟซบุ๊ก
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
| ด ค กมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
 2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024  2025 
 บริษัท  องค์กร  ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้าย  รางวัลพิเศษ  พิธีกรและศิลปินรับเชิญ  ประเทศ  ฉบับ 
แผนที่แสดงประเทศที่เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019
มัคท์แอร์ไกรฟุง

แผ่นกระดานชนวนระลึกถึงสมาชิกของไรชส์ทาค จำนวน 96 คน ซึ่งถูกกำจัดโดยพรรคนาซีหลังจากที่พรรคนาซีก้าวขึ้นสู่อำนาจในปี 1933 ณ กรุงเบอร์ลิน
มัคท์แอร์ไกรฟุง (เยอรมัน: Machtergreifung ฟังเสียงไฟล์:De-machtergreifung.ogg) เป็นคำในภาษาเยอรมัน หมายความว่า "การยึดอำนาจ" คำคำนี้มักจะหมายถึง การขึ้นสู่อำนาจของพรรคนาซีในสาธารณรัฐไวมาร์ เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1933
ในตอนแรก คำว่า มัคท์แอร์ไกรฟุง เป็นคำที่พรรคนาซีกุขึ้นเองเพื่อพรรณนาถึงการขึ้นสู่อำนาจด้วยการใช้กำลัง (เหตุการณ์ดังกล่าวเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า นาซิโยนาเลอแอร์เฮบุง (เยอรมัน: Nationale Erhebung) หรือ "กบฏแห่งชาติ" ตั้งแต่การขึ้นสู่อำนาจของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เป็นผลจากการใช้เล่ห์เหลี่ยมมากกว่าการปฏิวัติด้วยกำลัง นักประวัติศาสตร์จึงได้วิพากษ์วิจารณ์คำดังกล่าว และบางครั้งก็ได้เลี่ยงไปใช้คำว่า มัคท์อือเบอร์ทรากุง (เยอรมัน: Machtübertragung) หรือ "การกุมอำนาจ" และคำว่า มัคท์แอร์ชไลชุง (เยอรมัน: Machterschleichung) หรือ "การลอบกุมอำนาจ" แทน
ส่วนอีกคำหนึ่งที่ใช้บรรยายถึงการขึ้นสู่อำนาจของพรรคนาซี คือ การปฏิวัติสีน้ำตาล
หลังจากเหตุการณ์มัคท์แอร์ไกรฟุง ในปี ค.ศ. 1933 ได้เกิดเหตุการณ์ ไกลช์ชัลทุง ขึ้นตามมาในปี ค.ศ. 1934 ซึ่งเป็นการกำจัดศัตรูทางการเมืองซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามของพรรคนาซี ซึ่งอาจจะเป็นกลุ่มบุคคลผู้มีอิทธิพล อย่างเช่น สหภาพการค้าหรือพรรคการเมืองได้
วรรณกรรม

Richard J. Evans: Das Dritte Reich - Aufstieg, München 2004, ISBN 3-421-05652-8 (เยอรมัน)
Norbert Frei: Machtergreifung. Anmerkungen zu einem historischen Begriff. In: Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte. (VfZ) 31/1983, S. 136–145 (เยอรมัน)
Gotthard Jasper: Die gescheiterte Zähmung. Wege zur Machtergreifung Hitlers 1930-1934. Suhrkamp, Frankfurt am Main 1986 (Neue Historische Bibliothek), ISBN 3-518-11270-8 (เยอรมัน)
ฟ็อลคส์วาเกิน

| --- | --- |

ประเภท: ตราบริษัท
อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมรถยนต์
ก่อตั้ง: 28 พฤษภาคม 1937; 87 ปีก่อน (1937-05-28)
ผู้ก่อตั้ง: แนวร่วมแรงงานเยอรมัน
สำนักงานใหญ่: ว็อลฟส์บวร์ค ประเทศเยอรมนี
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: แฮร์แบร์ต ดีส (ประธานคณะกรรมการบริหาร)
ผลิตภัณฑ์: รถยนต์
ผลผลิต:  6.073 พันล้านหน่วย (2016)
รายได้:  76.729 พันล้านยูโร (2017)
รายได้จากการดำเนินงาน: 22,124,000,000 ยูโร (พ.ศ. 2565) 
รายได้สุทธิ:  4.353 พันล้านยูโร (2017)
พนักงาน: 117,400 คน (2017)
บริษัทแม่: เครือฟ็อลคส์วาเกิน
เว็บไซต์: www.vw.com/en.html
ประวัติโลโก้ 1937-ปัจจุบัน
ฟ็อลคส์วาเกิน (เยอรมัน: Volkswagen) เป็นรถยนต์เยอรมัน ถือกำเนิดขึ้นจากดำริของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งตั้งโจทย์ว่าต้องเป็นรถที่มีสมรรถนะดีพอ ประโยชน์ใช้สอยมากพอ และราคาถูกเท่ารถจักรยานยนต์ (ในสมัยนั้น) อีกด้วย โดยผู้ออกแบบรถ คือ แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ ผู้ให้กำเนิดรถยนต์ยี่ห้อพอร์เชอ (Porsche)  คำว่าฟ็อลคส์วาเกินในภาษาเยอรมันมีความหมายว่า "ประชายนต์" คำขวัญปัจจุบันคือ Das Auto ที่แปลว่า ยนตรกรรม
ฟ็อลคส์วาเกินเป็นผู้ผลิตรถยนต์เยอรมันและเป็นยี่ห้อที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ขายในกลุ่มฟ็อลคส์วาเกิน ซึ่งปัจจุบันเป็นเจ้าของหลายยี่ห้อด้วยกันอาทิ ออดี้, เบนท์ลีย์, บูกัตติ, ลัมโบร์กีนี, ซีท ถือหุ้น 49.9% ของพอร์เชอ, สโกด้า และรถบรรทุกสแกนเนีย รถฟ็อลคส์วาเกินรู้จักกันส่วนมากว่า "รถเต่า" (ชื่อรุ่นของมันคือ Beetle อ่านว่า บีเทิล) ซึ่งมีมาตั้งแต่รุ่นแรกสุด ออกแบบมาคล้ายกับ แมลงปีกแข็ง และยังคงความเป็นเอกลักษณ์ไว้จนถึงปัจจุบัน
รุ่นที่ไม่มีการจำหน่ายแล้ว

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Beetle |  | 1938–2003 |
| Kübelwagen |  | 1940–1945 |
| Schwimmwagen |  | 1942–1944 |
| Karmann Ghia |  | 1955–1974 |
| 1500/1600 |  | 1961–1973 |
| 181 |  | 1969–1983 |
| Country Buggy |  | 1967–1969 |
| 411 |  | 1968–1972 |
| 412 |  | 1972–1974 |
| K70 |  | 1970–1974 |
| Derby |  | 1977–1981 |
| Corrado |  | 1988–1995 |
| Lupo |  | 1998–2004 |
| New Beetle |  | 1998-2010 |
| Fox |  | 2004–2011 |
| Eos |  | 2006-2015 |
| Phaeton |  | 2003–2016 |
| Passat CC |  | 2008–2017 |
| Scirocco |  | 2008–2017 |
| Beetle |  | 2011-2019 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ทั่วโลก
สหรัฐอเมริกา
มัคซีมีลีอาน มาร์คกราฟแห่งบาเดิน

มัคซีมีลีอาน อันเดรอัส มาร์คกราฟแห่งบาเดิน (เยอรมัน: Maximilian Andreas Markgraf von Baden) ประสูติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1933 ณ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นพระโอรสใน แบร์โทลด์มาร์คกราฟแห่งบาเดิน และ เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระภาคิไนยใน อดีตดยุกแห่งเอดินบะระ พระญาติชั้นที่ 1 ใน ชาลส์ที่ 3 สาขาราชวงศ์ของพระองค์นั้นเป็นเชื้อสายของราชวงศ์ที่ปกครองสวีเดนเมื่อประมาณ 400-500 ปีที่แล้ว ก่อนจะมาเปลี่ยนเป็นราชวงศ์แบร์นาด็อต ในปัจจุบัน พระองค์ทรงเป็นพระประมุขแห่งราชวงศ์ซาริงเงินหรือบาเดินตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม 2506 ถัดจาพระบิดา
สิ้นพระชนม์

มัคซีมีลีอาน มาร์คกราฟแห่งบาเดิน สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2022 ณ พระราชวังซาเลม ริมทะเลสาบคอนชตันซ์ เมืองซาเลม รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เยอรมนี สิริพระชันษา 89 ปี
เสกสมรส

มัคซีมีลีอาน มาร์คกราฟแห่งบาเดิน สมรสกับอาร์ชดัชเชสวาเลรีแห่งออสเตรีย พระธิดาในอาร์ชดยุกฮูแบร์ท ซัลวาเทอร์ แห่งออสเตรีย กับเจ้าหญิงโรสแมรีแห่งซาล์ม-ซาล์ม เมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1966 และทำให้อาร์ชดัชเชสวาเลรีได้รับยศเป็นมาร์คเกรฟินแห่งบาเดิน ทั้งสองมีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงมารี ลูอีเซอ
แบร์นฮาร์ท เจ้าชายรัชทายาทแห่งบาเดิน
เจ้าชายเลโอพ็อลท์
เจ้าชายมิชชาเอล
ด้วยพระชายานั้นทรงเป็นโรมันคาทอลิก ทำให้พระองค์ถูกตัดสิทธิ์จากการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ซึ่งว่าด้วยพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 สมาชิกพะรราชวงศ์ที่สมรสหรือแต่งงานกับขาวโรมันคาทอลิก ต้องออกจากการสืบราชบัลลังก์อังกฤษทันที รวมถึงผู้สืบสกุลด้วย
ดิสโทเปีย

ชีวิตในเมืองกำแพงเกาลูนมักเป็นแรงบันดาลใจต่อเอกลักษณ์ดิสโทเปียในงานสื่อสมัยใหม่
ดิสโทเปีย (อังกฤษ: dystopia; มีชื่อเรียกอื่นๆ ได้แก่ cacotopia, kakotopia และ anti-utopia) เป็นสังคมที่ไม่พึงประสงค์หรือน่าหวาดกลัว ปกครองด้วยระบบรวบอำนาจเบ็ดเสร็จ หรือมีภัยพิบัติทางธรรมชาติ ความหมายโดยพยัญชนะของ ดิสโทเปีย จึงหมายถึง "สถานที่เลวร้าย" ว่าตรงกันข้ามกับแนวคิดสังคมแบบยูโทเปีย
คำว่า "ดิสโทเปีย" นี้ ปกติถือว่าเป็นสภาพการควบคุมทางสังคมที่โหดร้ายรุนแรง ว่ากันว่าผู้ที่ใช้คำนี้เป็นครั้งแรกก็คือ จอห์น สจวร์ต มิลล์ เมื่อ ค.ศ. 1868  โดยใช้ศัพท์กรีกโบราณ: δυσ- หมายถึง สถานที่ซึ่งสิ่งต่างๆ ล้วนเลวทราม แทนที่จะเป็นสิ่งดีงามสุขสบายอย่างกรีกโบราณ: ευ-ในยูโทเปีย อุปสรรค ดิส ในภาษากรีกนั้น หมายถึง ไม่ดี เลว หรือ อปกติ ขณะที่ โอว หมายถึง ไม่ (ยูโทเปีย (Utopia) หมายถึง ไม่มีที่ใด, และเป็นแผลงเป็น อิวโทเปีย (Eutopia) หมายถึง สถานที่แห่งความรื่นรมย์ เพราะอุปสรรค "อิว" นั้น หมายถึง ดี) ด้วยเหตุนี้ ดิสโทเปีย และ ยูโทเปีย ถึงไม่ได้มีความหมายตรงข้ามกันอย่างแท้จริง[ต้องการอ้างอิง] อย่างในกรณีของ "ดิสฟอเรีย" (dysphoria) และอิวฟอเรีย (euphoria) คำว่า "ดิสโทเปีย" เองนั้นเป็นคำประสมในภาษากรีก ดิส (dys) และ โทเปีย (topia) (จากคำว่า "โทปอส" หมายถึง สถานที่)[ต้องการอ้างอิง]
มัคเดอบวร์ค

| มัคเดอบวร์ค   |
| --- | --- |
นคร
 จากบนลงล่างและซ้ายไปขวา: ทัศนียภาพใจกลางเมือง, ศาลากลางเมือง, อาคาร "กรือเนอทซิทาเด็ลเลอ", อารามแม่พระ, อาสนวิหารมัคเดอบวร์ค, และกำแพงเมือง
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของมัคเดอบวร์ค 
มัคเดอบวร์ค  แสดงแผนที่เยอรมนีมัคเดอบวร์ค  แสดงแผนที่รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์
พิกัด:  52°07′54″N 11°38′21″E﻿ / ﻿52.13167°N 11.63917°E﻿ / 52.13167; 11.63917
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ซัคเซิน-อันฮัลท์
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
เขตการปกครอง: 40 เขต
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2022-ปัจจุบัน) : Simone Borris (อิสระ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 200.95 ตร.กม. (77.59 ตร.ไมล์)
ความสูง: 43 เมตร (141 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 235,775 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 39104–39130
รหัสโทรศัพท์: 0391
ทะเบียนพาหนะ: MD
เว็บไซต์: www.magdeburg.de
มัคเดอบวร์ค (เยอรมัน: Magdeburg) เป็นเมืองหลวงของรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ลุ่มแม่น้ำเอลเบอ เป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญมากในยุคกลางของยุโรป อ็อทโทที่ 1 มหาราช ทรงประทับอยู่ที่เมืองในระหว่างปกครองจักรวรรดิ
ฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนี

บทความนี้เกี่ยวกับทีมหญิง สำหรับทีมชาย ดูที่ ฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
ฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนีในปี ค.ศ. 2012
ฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนี (เยอรมัน: Deutsche Fußballnationalmannschaft der Frauen) เป็นตัวแทนสำหรับประเทศเยอรมนีในการแข่งขันฟุตบอลหญิงระหว่างประเทศและกำกับงานโดยสมาคมฟุตบอลเยอรมัน (เดเอ็ฟเบ) โดยในช่วงแรกเรียกในชื่อ "เยอรมนีตะวันตก" ในภาษาอังกฤษอย่างไม่เป็นทางการ โดยทีมนี้เข้าแข่งขันระดับนานาชาติในปี ค.ศ. 1982 ภายหลังการรวมประเทศเยอรมนีใน ค.ศ. 1990 ทีมสมาคมฟุตบอลเยอรมันก็ยังคงอยู่กับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี
ทีมชาติเยอรมนีเป็นหนึ่งในทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันฟุตบอลหญิง ทีมนี้เคยเป็นแชมป์โลกถึงสองสมัย โดยชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2003 และ 2007 เยอรมนีเป็นหนึ่งในสองประเทศที่ชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกทั้งชายและหญิง (อีกทีมคือ สเปน) ทีมนี้ยังชนะฟุตบอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปมาแล้วถึงแปดสมัยจากการแข่งขันทั้งหมดสิบเอ็ดสมัย โดยได้เป็นแชมป์ติดต่อกันถึงหกสมัย ฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนียังชนะการแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิก โดยได้อันดับสามใน ค.ศ. 2000, 2004 และ 2008 รวมถึงเบียร์กิท พรินซ์ ได้ทำสถิติเป็นผู้ปรากฏตัวและทำประตูสูงสุดตลอดกาล พรินซ์ยังเป็นเจ้าของสถิติระดับนานาชาติ เธอได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปีถึงสามสมัยและเป็นผู้ทำประตูฟุตบอลโลกหญิงสูงสุด
สิ่งที่น่าฉงนที่สุดของทีมฟุตบอลหญิงในประเทศเยอรมนีรวมถึงการแข่งขันอย่างเป็นทางการ คือการถูกห้ามการแข่งโดยสมาคมฟุตบอลเยอรมันถึงจนกระทั่งปี ค.ศ. 1970 แต่แล้วทีมฟุตบอลหญิงก็ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นนับตั้งแต่ชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงใน ค.ศ. 2003 ซึ่งเป็นเวลาที่ทีมนี้ได้รับเลือกให้เป็นทีมแห่งปีของเยอรมนี ส่วนซิลฟีอา ไนด์ ได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนตั้งแต่ ค.ศ. 2005 โดยรับช่วงต่อจากทีนา ทอยเน หลังจากเก้าปีของการทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของเธอ ตามข้อมูลเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 ฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนีได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับ 2 ของอันดับโลกหญิงฟีฟ่า
ประวัติ > ประวัติช่วงต้น

ใน ค.ศ. 1955 สมาคมฟุตบอลเยอรมันได้ตัดสินใจไม่อนุญาตให้มีการแข่งขันฟุตบอลหญิงในทุกสโมสรที่ประเทศเยอรมนีตะวันตก โดยได้มีคำอธิบายของสมาคมฟุตบอลเยอรมันที่อ้างว่า "กีฬาห้าวนี้มีฐานเดิมจากต่างประเทศ เมื่อพิจารณาถึงผู้หญิงโดยธรรมชาติ" และได้กล่าวว่า "ร่างกายและจิตวิญญาณย่อมจะได้รับความเสียหาย" นอกจากนี้ "ยังเป็นการแสดงถึงการฝ่าฝืนในด้านสมบัติของผู้ดีและความเหมาะสม" ทั้ง ๆ ที่มีการห้ามนี้ ก็ยังมีการแข่งขันระหว่างประเทศอย่างไม่เป็นทางการขึ้นกว่า 150 ครั้งในคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1970 การห้ามแข่งของฟุตบอลหญิงได้รับการเพิกถอนในการประชุมประจำปีของสมาคมฟุตบอลเยอรมัน
ฟุตบอลหญิงทีมชาติได้เกิดขึ้นอย่างเป็นทางการในคริสต์ทศวรรษ 1970 สมาคมฟุตบอลเยอรมันยังคงไม่เกี่ยวข้องในฟุตบอลหญิงมาอย่างยาวนาน ในปี ค.ศ. 1981 ฮอร์สท์ แอร์. ชมิดท์ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของสมาคมฟุตบอลเยอรมันได้รับเชิญให้ส่งทีมดังกล่าวสู่การแข่งขันฟุตบอลหญิงชิงแชมป์โลกอย่างไม่เป็นทางการ ชมิดท์ยอมรับคำเชิญแต่ได้ปกปิดความจริงที่ว่าเยอรมนีตะวันตกไม่มีฟุตบอลหญิงทีมชาติในขณะนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงความอัปยศอดสู สมาคมฟุตบอลเยอรมันได้ส่งทีมแชมป์สโมสรเยอรมันอย่างแบร์กิชกลัดบาค 09 ซึ่งเป็นทีมที่ได้ชนะการแข่งขันรายการดังกล่าว เมื่อเห็นถึงความจำเป็น สมาคมฟุตบอลเยอรมันจึงได้จัดตั้งทีมชาติหญิงขึ้นในปี ค.ศ. 1982 แฮร์มันน์ นอยเบอร์เกอร์ ซึ่งเป็นประธานของสมาคมฟุตบอลเยอรมัน ได้แต่งตั้ง เกโร บีซันซ์ ผู้เป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยกีฬาโคโลญ ให้เข้ามาจัดตั้งทีม
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
ฟุตบอลโลกหญิง
แหล่งข้อมูลอื่น

Germany women's national football team – official website at DFB (ในภาษาเยอรมัน)
FIFA profile
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี |
| --- | --- |
ทั่วไป:  สมาคมฟุตบอลเยอรมัน  ประวัติ  ผู้จัดการทีม  กัปตัน  ชุดแข่ง 
สนาม:  สนามเหย้า 
สถิติ:  สถิติทั่วไป  สถิติประตู  สถิติตลอดกาล  แฮตทริก  ผลการแข่งขัน 1908–1942  1950–1990  1990–1999  2000–2019  2020–ปัจจุบัน 
ผู้เล่น:  ลงเล่นมากกว่า 20 นัด  5–19 นัด  1–4 นัด  เกิดนอกเยอรมนี  กัปตัน  ผู้เล่นชุดก่อนหน้า  หมวดหมู่อื่น ๆ 
ประตู:  มิโรสลาฟ โคลเซ  แกร์ท มึลเลอร์ 
ฟุตบอลโลก:  สรุป  1934  1938  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป:  สรุป  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
รายการแข่งขันอื่น ๆ:  ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ  โอลิมปิกฤดูร้อน  Mundialito  Azteca 2000  สี่เส้า  ยูเอส คัพ  ยูฟ่าเนชันส์ลีก 
คู่ปรับ:  อังกฤษ  ฝรั่งเศส  อิตาลี  เนเธอร์แลนด์  เยอรมนีตะวันตก–เยอรมนีตะวันออก 
วัฒนธรรม:  นัดการแข่งขันที่สำคัญ  หมึกพอล 
ทีมอื่น ๆ:  ทีม เบ  โอลิมปิก  ไม่เกิน 21 ปี  ไม่เกิน 20 ปี  ทีมเยาวชนอื่น ๆ  หญิง  ฟุตบอลชายหาด 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
มัคส์ ลีเบอร์มัน

มัคส์ ลีเบอร์มัน (เยอรมัน: Max Liebermann; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1847 – 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935) เป็นช่างพิมพ์ชาวเยอรมัน มีชื่อเสียงด้านการแกะพิมพ์และภาพพิมพ์หิน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มัคส์ ลีเบอร์มัน
Hecht Museum เก็บถาวร 2011-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Gallery of Liebermann's paintings at zeno.org
Martha Liebermann portrait by Anders Zorn
| ด ค กลัทธิประทับใจ |
| --- | --- | --- |
| ผู้ก่อตั้ง |  เฟรเดริก บาซีย์  เออแฌน บูแด็ง  กุสตาฟว์ กายบ็อต  แมรี คาซาท  ปอล เซซาน  แอดการ์ เดอกา  อาร์ม็อง กีโยแม็ง  เอดัวร์ มาแน  โกลด มอแน  แบร์ต มอรีโซ  กามีย์ ปีซาโร  ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์  อัลเฟรด ซิสลีย์  |  |
| ตัวแทนการซื้อขาย |  ปอล ดูว์ร็อง-รุแอล  ฌอร์ฌ เปอตี  อ็องบรวซ วอลาร์  |  |
| ศิลปินอเมริกัน |  เฟรเดอริก คาร์ล ฟรีเซ็ค  ชาล์ยด ฮัซซัม  วิลลาร์ด เม็ทคาล์ฟ  ลิลลา แคบบ็อท เพอร์รีย์  ทีโอดอร์ รอบินสัน  จอห์น เฮ็นรี ทวอชแมน  เจ. ออลเดน เวียร์  |  |
| ศิลปินอื่น ๆ |  โลวิส โครินธ์  มัคส์ ลีเบอร์มัน  แม็กซ์ สเลโวกท์  คอนสตันติน โคโรวิน  วาเล็นติน เซรอฟ  ฟรานซิสโค โอลเลอร์  ลอรา มันทซ์ ลีออล  ววาดึสวัฟ ปอดกอวิญสกี  แนซมี ซิยา เกอราน  ชาฟิค ชาโรบิม  |  |
| ดูเพิ่ม |  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิประทับใจใหม่  |  |
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017

| มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 |
| --- | --- |
มาริอา โฆเซ โลรา มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017
วันที่: 25 ตุลาคม พ.ศ. 2560
พิธีกร: เซียน ลิม   นิโคล คอร์โดเวส
สถานที่จัด:  มิวสิคัล วอเตอร์ ฟาวเท่น สเตท ในสวนสนุกวิลเพิร์ล แลนด์ เกาะฟู้โกว๊ก ประเทศเวียดนาม
ถ่ายทอดทาง: Facebook Live  เลท อิส เวียด  ทีวี 5  ทีวี ลาว
เข้าร่วมประกวด: 77
ผ่านเข้ารอบ: 20
เข้าร่วมครั้งแรก: ฟีจี ลาว ไอร์แลนด์เหนือ เซียร์ราลีโอน ตาตาร์สถาน
ถอนตัว: อารูบา อิรัก ไอซ์แลนด์ อิตาลี ลัตเวีย ลักเซมเบิร์ก มอลตา มอริเชียส มอลโดวา นอร์เวย์ โปแลนด์ โรมาเนีย รวันดา สิงคโปร์ ซูรินาม ไต้หวัน ตาฮีตี ตุรกี อุรุกวัย
กลับมาเข้าร่วม: อาร์เจนตินา บัลแกเรีย กัมพูชา ชิลี เอธิโอเปีย เยอรมนี กัวเดอลุป กายอานา เฮติ เลบานอน มองโกเลีย เนปาล เซอร์เบีย สวีเดน แทนซาเนีย ยูกันดา หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา
ผู้ชนะเลิศ:  เปรู มาริอา โฆเซ โลรา
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:  อินโดนีเซีย เดอา กูเอสติ ริซกีตา
← 20162018 →
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 (อังกฤษ: Miss Grand International 2017) เป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ครั้งที่ 5 ซึ่งการประกวดรอบสุดท้ายกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ณ มิวสิคัล วอเตอร์ฟาวเทน สเตท ในสวนสนุกวิลเพิร์ลแลนด์ เกาะฟู้โกว๊ก ประเทศเวียดนาม
หลังเสร็จสิ้นการประกวด ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 จะได้รับมงกุฎและสายสะพายจากอาริซกา ปูตรี เปอร์ตีวี ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016 จากประเทศอินโดนีเซีย ทั้งนี้ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 นั้นต้องย้ายมาพำนักอยู่ในประเทศไทยตลอดช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 1 ปี เพื่อปฏิบัติภารกิจยุติสงครามและความรุนแรงในทุกรูปแบบ ตามแคมเปญ "Stop the War and Violence" ของการประกวด
ผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 คือ มาริอา โฆเซ โลรา จากประเทศเปรู ซึ่งเป็นตัวแทนจากประเทศเปรูคนแรกที่ชนะการประกวด
ผลการประกวด > ลำดับ

| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017:   เปรู – มาริอา โฆเซ โลรา
รองอันดับ 1:   เวเนซุเอลา – ตูเลีย อาเลมัน
รองอันดับ 2:   ฟิลิปปินส์ – เอลิซาเบธ เคลนซี
รองอันดับ 3:   ปวยร์โตรีโก – เบรนดา จิเมเนซ
รองอันดับ 4:   เช็กเกีย – นิโคลา อูห์ลิโรวา
10 คนสุดท้าย:   อินโดนีเซีย – เดีย โกสติ ริซกีตา §   ซูดานใต้ – ไอกา โมจัส   ไทย – ปาเมลา ปาสิเนตตี   ยูเครน – ซนิซานา แทนคุก   เวียดนาม – เหงียน เจิน เฮวียน มี
20 คนสุดท้าย:   ออสเตรเลีย – คาสซานดรา คาเชียน   บราซิล – คาโรไลน์ เวนตูรินี   จีน – เฉิน เสวียเจียว   คอสตาริกา – มาเรีย มาตาโมรอส   อินเดีย – อนุกริตตี กูเซน   ลาว – จินนาลี นอละสิง   เม็กซิโก – โยอานา กูเตียร์เรซ   เนเธอร์แลนด์ – เคลลี แวน เดน ดันเกน   ปารากวัย – ลีอา ดูอาร์ต แอชมัวร์   รัสเซีย – สเวตลานา โคโคลวา
§ ได้รับการโหวตเข้ามาอยู่ใน 10 คนสุดท้าย
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  20 คนสุดท้าย  ยูเครน   ออสเตรเลีย   เช็กเกีย   ปารากวัย   เม็กซิโก   ฟิลิปปินส์   เวียดนาม   บราซิล   ปวยร์โตรีโก   ไทย   คอสตาริกา   เปรู   ซูดานใต้   เนเธอร์แลนด์   จีน   รัสเซีย   อินเดีย   ลาว   เวเนซุเอลา   อินโดนีเซีย |  10 คนสุดท้าย  อินโดนีเซีย   เช็กเกีย   เปรู   ฟิลิปปินส์   ปวยร์โตรีโก   เวเนซุเอลา   ยูเครน   ซูดานใต้   ไทย   เวียดนาม |  5 คนสุดท้าย  เปรู   ปวยร์โตรีโก   เช็กเกีย   ฟิลิปปินส์   เวเนซุเอลา |
รางวัลพิเศษ

| --- | --- |
รางวัล: ผู้ชนะ
ชุดราตรียอดเยี่ยม:   จีน – เฉิน เสวียเจียว
ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม :   คอสตาริกา – มาเรีย มาตาโมรอส
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   อินโดนีเซีย – เดอา กูเอสติ ริซกีตา
มิสป๊อปปูลาร์โหวต:   อินโดนีเซีย – เดอา กูเอสติ ริซกีตา
โซเชียลมีเดียยอดเยี่ยม:   ปารากวัย – ลีอา แอชมัวร์
รางวัลพิเศษจากผู้สนับสนุนการประกวด
มิสเฮลตีแอนด์บิวตีสกิน:   เวียดนาม – เหงียน เจิน เฮวียน มี
มิสพาราไดซ์เคฟเฮอริเทจ:   ไทย – ปาเมลา ปาสิเนตตี
รางวัลพิเศษ > การประกวดชุดประจำชาติ

การประกวดชุดประจำชาติยอดเยี่ยมถูกจัดขึ้นในวันที่ 12 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 เวลา 20:00 น. (เวลาประเทศไทย) ณ ซันสปารีสอร์ท จังหวัดกว๋างบิ่ญ ประเทศเวียดนาม โดยมีการโหวตเพื่อคัดเลือกให้เหลือ 25 ชุดสุดท้าย (มาจากการโหวต 15 ชุด จากกรรมการคัดเลือก 10 ชุด) โดยนับผลคะแนนจากยอดไลก์และแชร์จากเฟซบุ๊ก (ไลก์ = 1 คะแนน และแชร์ = 3 คะแนน) และมีการโหวตอีกครั้งเพื่อคัดเหลือ 10 ชุดสุดท้าย โดยกรรมการจะตัดสินผลอีกครั้งเพื่อหาชุดชนะเลิศ ซึ่งประกาศผู้ชนะชุดประจำชาติยอดเยี่ยมในรอบตัดสิน ณ วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2560
| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   อินโดนีเซีย – เดอา กูเอสติ ริซกีตา
10 คนสุดท้าย:   กัมพูชา – เขลิม สเรย์เกีย   อินเดีย – อนุกริตตี กูเซน   ลาว – จินนาลี นอละสิง   มาเลเซีย – ซันจีดา จอห์น   พม่า – เอ ชาน โม   ปารากวัย – ลีอา ดูอาร์ต แอชมัวร์   เปรู – มาริอา โฆเซ โลรา   ฟิลิปปินส์ – อีลิซาเบธ เคลนซี   เวียดนาม – เหงียน เจิน เฮวียน มี
25 คนสุดท้าย:   อาร์เจนตินา – โยอานา ดอน   บราซิล – คาโรไลน์ เวนตูรินี   จีน – เฉิน เสวียเจียว   สาธารณรัฐโดมินิกัน – ซาราไฮ เรเยส   เอกวาดอร์ – อานาเลีย เวอร์นาซา   เฮติ – เจนนิเฟอร์ อเลกซิส   นิการากัว – มาร์ธา เมซา   เกาหลี – ฮา-ยอง พาร์ค   เม็กซิโก – โยอานา กูเตียร์เรซ   ปานามา – แอนเดรีย ตอร์เรส   สเปน – มาเรียนา ริโก   ศรีลังกา – วิสนา เฟร์นันโด   แทนซาเนีย – บาตูลี โมฮัมเหม็ด   ไทย – ปาเมลา ปาสิเนตตี   เวเนซุเอลา – ตูเลีย อาเลมัน
รางวัลพิเศษ > การประกวดชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม

| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม:   คอสตาริกา – มาเรีย มาตาโมรอส
11 คนสุดท้าย:   กัมพูชา – เขลิม สเรย์เกีย   เอกวาดอร์ – อานาเลีย เวอร์นาซา   อินเดีย – อนุกริตตี กูเซน   อินโดนีเซีย – เดอา กูเอสติ ริซกีตา   มาเลเซีย – ซันจีดา จอห์น   พม่า – เอ ชาน โม   ปารากวัย – ลีอา ดูอาร์ต แอชมัวร์   เปรู – มาริอา โฆเซ โลรา   ฟิลิปปินส์ – อีลิซาเบธ เคลนซี   เวียดนาม – เหงียน เจิน เฮวียน มี