stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา
รอบสอง > กลุ่ม ซี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไนจีเรีย | 6 | 4 | 1 | 1 | 9 | 3 | +6 | 13 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 1–1 | 2–0 | 0–1 |
| 2 |  กาบูเวร์ดี | 6 | 3 | 2 | 1 | 8 | 6 | +2 | 11 |  |  | 1–2 | — | 1–0 | 2–1 |
| 3 |  ไลบีเรีย | 6 | 2 | 0 | 4 | 5 | 8 | −3 | 6 |  |  | 0–2 | 1–2 | — | 3–1 |
| 4 |  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง | 6 | 1 | 1 | 4 | 4 | 9 | −5 | 4 |  |  | 0–2 | 1–1 | 0–1 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
รอบสอง > กลุ่ม ดี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  แคเมอรูน | 6 | 5 | 0 | 1 | 12 | 3 | +9 | 15 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 1–0 | 3–1 | 2–0 |
| 2 |  โกตดิวัวร์ | 6 | 4 | 1 | 1 | 10 | 3 | +7 | 13 |  |  | 2–1 | — | 3–0 | 2–1 |
| 3 |  โมซัมบิก | 6 | 1 | 1 | 4 | 2 | 8 | −6 | 4 |  |  | 0–1 | 0–0 | — | 1–0 |
| 4 |  มาลาวี | 6 | 1 | 0 | 5 | 2 | 12 | −10 | 3 |  |  | 0–4 | 0–3 | 1–0 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
รอบสอง > กลุ่ม อี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  มาลี | 6 | 5 | 1 | 0 | 11 | 0 | +11 | 16 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 1–0 | 5–0 | 1–0 |
| 2 |  ยูกันดา | 6 | 2 | 3 | 1 | 3 | 2 | +1 | 9 |  |  | 0–0 | — | 1–1 | 1–0 |
| 3 |  เคนยา | 6 | 1 | 3 | 2 | 4 | 9 | −5 | 6 |  |  | 0–1 | 0–0 | — | 2–1 |
| 4 |  รวันดา | 6 | 0 | 1 | 5 | 2 | 9 | −7 | 1 |  |  | 0–3 | 0–1 | 1–1 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
รอบสอง > กลุ่ม เอฟ

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อียิปต์ | 6 | 4 | 2 | 0 | 10 | 4 | +6 | 14 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 2–1 | 1–0 | 1–0 |
| 2 |  กาบอง | 6 | 2 | 1 | 3 | 7 | 8 | −1 | 7 |  |  | 1–1 | — | 1–0 | 2–0 |
| 3 |  ลิเบีย | 6 | 2 | 1 | 3 | 4 | 7 | −3 | 7 |  |  | 0–3 | 2–1 | — | 1–1 |
| 4 |  แองโกลา | 6 | 1 | 2 | 3 | 6 | 8 | −2 | 5 |  |  | 2–2 | 3–1 | 0–1 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
รอบสอง > กลุ่ม จี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กานา | 6 | 4 | 1 | 1 | 7 | 3 | +4 | 13 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 1–0 | 1–0 | 3–1 |
| 2 |  แอฟริกาใต้ | 6 | 4 | 1 | 1 | 6 | 2 | +4 | 13 |  |  | 1–0 | — | 1–0 | 1–0 |
| 3 |  เอธิโอเปีย | 6 | 1 | 2 | 3 | 4 | 7 | −3 | 5 |  |  | 1–1 | 1–3 | — | 1–0 |
| 4 |  ซิมบับเว | 6 | 0 | 2 | 4 | 2 | 7 | −5 | 2 |  |  | 0–1 | 0–0 | 1–1 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
รอบสอง > กลุ่ม เอช

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เซเนกัล | 6 | 5 | 1 | 0 | 15 | 4 | +11 | 16 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 2–0 | 4–1 | 2–0 |
| 2 |  โตโก | 6 | 2 | 2 | 2 | 5 | 6 | −1 | 8 |  |  | 1–1 | — | 0–1 | 1–1 |
| 3 |  นามิเบีย | 6 | 1 | 2 | 3 | 5 | 10 | −5 | 5 |  |  | 1–3 | 0–1 | — | 1–1 |
| 4 |  สาธารณรัฐคองโก | 6 | 0 | 3 | 3 | 5 | 10 | −5 | 3 |  |  | 1–3 | 1–2 | 1–1 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
รอบสอง > กลุ่ม ไอ

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โมร็อกโก | 6 | 6 | 0 | 0 | 20 | 1 | +19 | 18 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 5–0 | 3–0 | 2–0 |
| 2 |  กินี-บิสเซา | 6 | 1 | 3 | 2 | 5 | 11 | −6 | 6 |  |  | 0–3 | — | 1–1 | 0–0 |
| 3 |  กินี | 6 | 0 | 4 | 2 | 5 | 11 | −6 | 4 |  |  | 1–4 | 0–0 | — | 2–2 |
| 4 |  ซูดาน | 6 | 0 | 3 | 3 | 5 | 12 | −7 | 3 |  |  | 0–3 | 2–4 | 1–1 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
รอบสอง > กลุ่ม เจ

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก | 6 | 3 | 2 | 1 | 9 | 3 | +6 | 11 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 2–0 | 1–1 | 2–0 |
| 2 |  เบนิน | 6 | 3 | 1 | 2 | 5 | 4 | +1 | 10 |  |  | 1–1 | — | 0–1 | 2–0 |
| 3 |  แทนซาเนีย | 6 | 2 | 2 | 2 | 6 | 8 | −2 | 8 |  |  | 0–3 | 0–1 | — | 3–2 |
| 4 |  มาดากัสการ์ | 6 | 1 | 1 | 4 | 4 | 9 | −5 | 4 |  |  | 1–0 | 0–1 | 1–1 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
รอบสาม

บทความหลัก: ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา – รอบที่ 3
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อียิปต์  | 1–1  (ดวลลูกโทษ 1–3) |  เซเนกัล | 1–0 | 0–1  (ต่อเวลา) |
| แคเมอรูน  | 2–2 (ย) |  แอลจีเรีย | 0–1 | 2–1  (ต่อเวลา) |
| กานา  | 1–1 (ย) |  ไนจีเรีย | 0–0 | 1–1 |
| สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  | 2–5 |  โมร็อกโก | 1–1 | 1–4 |
| มาลี  | 0–1 |  ตูนิเซีย | 0–1 | 0–0    |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official FIFA World Cup website
Qualifiers – Africa เก็บถาวร 2019-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, FIFA.com
| ด ค กฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก |
| --- | --- |
เอเอฟซี:  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  รอบที่ 4 (เพลย์ออฟ) 
ซีเอเอฟ:  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3 
คอนคาแคฟ:  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3 
คอนเมบอล:  พบกันหมด 
โอเอฟซี:  มินิทัวร์นาเมนต์ 
ยูฟ่า:  รอบแรก กลุ่ม เอ  กลุ่ม บี  กลุ่ม ซี  กลุ่ม ดี  กลุ่ม อี  กลุ่ม เอฟ  กลุ่ม จี  กลุ่ม เอช  กลุ่ม ไอ  กลุ่ม เจ  รอบที่ 2 (เพลย์ออฟ) เกี่ยวข้องกับ: เนชันส์ลีก 
เพลย์ออฟ:  เอเอฟซี พบ คอนเมบอล  คอนคาแคฟ พบ โอเอฟซี 
| ด ค กฟุตบอลโลก |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า)
การแข่งขัน:  1930 อุรุกวัย   1934 อิตาลี   1938 ฝรั่งเศส   1950 บราซิล   1954 สวิตเซอร์แลนด์   1958 สวีเดน   1962 ชิลี   1966 อังกฤษ   1970 เม็กซิโก   1974 เยอรมนีตะวันตก   1978 อาร์เจนตินา   1982 สเปน   1986 เม็กซิโก   1990 อิตาลี   1994 สหรัฐ   1998 ฝรั่งเศส   2002 เกาหลีใต้–ญี่ปุ่น   2006 เยอรมนี   2010 แอฟริกาใต้   2014 บราซิล   2018 รัสเซีย   2022 กาตาร์   2026 แคนาดา–เม็กซิโก–สหรัฐ   2030 สเปน–โปรตุเกส–โมร็อกโก   2034 ซาอุดีอาระเบีย   2038  
รอบคัดเลือก:  19302  1934  1938  1950  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026 
ชิงชนะเลิศ:  1930  1934  1938  19503  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ผู้เล่น:  1930  1934  1938  1950  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
Final draw:  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ผู้แพร่ภาพกระจายเสียง:  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
การคัดเลือกเจ้าภาพ:  2014  2018  2022  2026  2030  2034 
กรรมการ:  2010  2014  2018  2022 
สถิติ:  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ทีมที่เข้าร่วม:  AFC  CAF  CONCACAF  CONMEBOL  OFC  UEFA 
สถิติรวม:  Player records winners  top appearances  red cards  Goalscorer records top  finals  hat-tricks  own goals  Manager records winners  all appearances  Match records opening  penalty shoot-outs 
เบ็ดเตล็ด:  Awards  Balls  Controversies  Economics  Fan Festival  Films  History  Mascots  Music  Notable matches qualifying  Referees  Stadiums finals  Trophy  Video games  World Champions Cup  รางวัล  Balls  ผู้แพร่ภาพกระจายเสียง  Goalscorers  Hat-tricks  ประวัติศาสตร์  เจ้าภาพ  สัญลักษณ์นำโชค  Milestone goals  Qualification  การบันทึก  ทีมที่ลงแข่งขัน  ถ้วยรางวัล 
 1 อาร์เจนตินา ปารากวัย และอุรุกวัยจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันนัดแรก  2 ไม่มีรอบคัดเลือกสำหรับฟุตบอลโลก 1930 เนื่องจากได้รับคำเชิญเท่านั้น  3 ไม่มีการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ; บทความนี้เกี่ยวกับนัดชี้ขาดของรอบแบ่งกลุ่มรอบสุดท้าย
รถไฟใต้ดินโทเอสายโอเอโดะ

รถไฟใต้ดินโทเอสายโอเอโดะ (ญี่ปุ่น: 都営地下鉄大江戸線; โรมาจิ: Toei Chikatetsu Ōedo-sen) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในโตเกียว ดำเนินงานโดยสำนักขนส่งมหานครโตเกียว
วัดดอนพระเจ้า

| วัดดอนพระเจ้า |
| --- | --- |
พระสังกัจจายน์ ทำด้วยปูนปั้น

ที่ตั้ง: ตำบลสำราญ อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูธรรมวงศ์วิวัฒน์ (วัฒนะ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดดอนพระเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสำราญ อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร
วัดดอนพระเจ้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ปัจจุบันมีพระครูธรรมวงศ์วิวัฒน์ (วัฒนะ) เป็นเจ้าอาวาส
อุโบสถของวัดดอนพระเจ้าปูด้วยรัตนชาตินิล มีความสวยและงดงาม ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์ทางศาสนา เป็นสถานที่เก็บรวบรวมสิ่งของที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะพระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวนมาก ปูชนียวัตถุมีพระพุทธไสยาสน์เป็นพระพุทธรูปที่ทำด้วยปูนปั้นและบรรจุวัตถุมงคลหลายอย่างในองค์พระ และพระสังกัจจายน์ ทำด้วยปูนปั้น
ภาษาตากาล็อก

| ภาษาตากาล็อก |
| --- | --- |
ᜏᜒᜃᜅ᜔ ᜆᜄᜎᜓᜄ᜔ Wikang Tagalog
ออกเสียง: tɐˈɡaːloɡ
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศฟิลิปปินส์
จำนวนผู้พูด: 22.5 ล้าน  (2010) รวม 23.8 ล้าน (2019) ผู้พูดภาษาที่สอง 45 ล้าน (ในฐานะภาษาฟิลิปปินส์, 2013)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มาลาโย-โพลีนีเซียนตะวันตกฟิลิปปินส์กลางภาษาตากาล็อก
รูปแบบก่อนหน้า: โปรโต-ออสโตรนีเซีย โปรโต-มาลาโย-โพลีนีเซียโปรโต-ฟิลิปปินภาษาตากาล็อกเก่าภาษาตากาล็อกคลาสสิกภาษาตากาล็อก 
รูปแบบมาตรฐาน: ภาษาฟิลิปปินส์     
ภาษาถิ่น: Bataan Batangas Bulacan Lubang Manila Marinduque Tanay–Paete (Rizal-Laguna) Tayabas (Quezon)            
ระบบการเขียน: อักษรลาติน (ตากาล็อก/อักษรฟิลิปปินส์), อักษรเบรลล์ฟิลิปปินส์ อักษรไบบายิน (ประวัติ)
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  ฟิลิปปินส์ (ในรูปของภาษาฟิลิปปินส์)
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ฟิลิปปินส์ (ภาษาประจำภูมิภาค; แยกกับภาษาฟิลิปปินส์มาตรฐาน)
ผู้วางระเบียบ: คณะกรรมการภาษาฟิลิปปินส์
รหัสภาษา
ISO 639-1: tl
ISO 639-2: tgl
ISO 639-3: tgl
Linguasphere: 31-CKA
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาตากาล็อกในประเทศฟิลิปปินส์
ภาษาตากาล็อก (อักษรไบบายิน: ᜏᜒᜃᜅ᜔ ᜆᜄᜎᜓᜄ᜔) เป็นหนึ่งในภาษาหลักของสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เป็นหนึ่งในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน มีความสัมพันธ์กับภาษาอินโดนีเซีย ภาษามลายู ภาษาฟีจี ภาษามาวรี ภาษาฮาวาย ภาษามาลากาซี ภาษาซามัว ภาษาตาฮีตี ภาษาชามอร์โร ภาษาเตตุน และตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนในไต้หวันเป็นภาษาประจำชาติและภาษาราชการคู่กับภาษาอังกฤษในประเทศฟิลิปปินส์ ใช้เป็นภาษากลางภายในประเทศ มีผู้พูดราว 85 ล้านคน ในทางธุรกิจนิยมใช้ภาษาอังกฤษมากกว่า
ระบบเสียง

ภาษาตากาล็อกมีหน่วยเสียง 21 เสียง เป็นเสียงพยัญชนะ 16 เสียง เสียงสระ 5 เสียง ก่อนการเข้ามาของชาวสเปน ภาษาตากาล็อกมีเสียงสระเพียง 3 เสียง คือ /a/, /i/, และ /u/ มีคำยืมจากภาษาสเปนจึงเพิ่มสระอีก 2 เสียง คือ /ε/ และ /o/ นอกจากนั้นมีสระประสมเพิ่มอีก 4 เสียงคือ /aI/, /oI/, /aU/ และ /iU/ พยัญชนะในภาษาตากาล็อกไม่มีเสียงลมแทรก มีการเน้นเสียงหนักภายในคำที่ทำให้เสียงสระยาวขึ้นด้วย
ไวยากรณ์

บทความหลัก: ไวยากรณ์ภาษาตากาล็อก
ภาษาตากาล็อกเรียงประโยคแบบกริยา-ประธาน-กรรม มีระบบการผันคำกริยาที่ซับซ้อนกว่าคำนาม คำขยายเรียงก่อนหรือหลังคำที่ถูกขยายก็ได้ ซึ่งทั้ง 2 แบบ จะใช้คำเชื่อมต่างกัน
ประวัติ

คำว่าตากาล็อกมาจาก taga-ilog โดย taga หมายถึงท้องถิ่นของ และ ilog หมายถึงแม่น้ำ รวมแล้วหมายถึงผู้อาศัยอยู่กับแม่น้ำ ไม่มีตัวอย่างการเขียนของภาษาตากาล็อก ก่อนการมาถึงของสเปนในพุทธศตวรรษที่ 21 เหลืออยู่เลย ประวัติศาสตร์ของภาษาจึงเหลืออยู่น้อยมาก คาดว่าภาษานี้กำเนิดในฟิลิปปินส์ตอนกลางจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของมินดาเนาหรือวิซายาตะวันออก
หนังสือเล่มแรกที่เขียนด้วยภาษาตากาล็อกคือ Doctrina Cristiana ใน พ.ศ. 2136 โดยในหนังสือเล่มนี้เขียนด้วยภาษาสเปนและภาษาตากาล็อก 2 รูปแบบคือใช้อักษรละตินและอักษรบายบายิน ในช่วงที่สเปนยึดครองอยู่ 333 ปี มีไวยากรณ์และพจนานุกรมเขียนโดยบาทหลวงชาวสเปน
ใน พ.ศ. 2480 ได้มีการสร้างภาษาประจำชาติโดยสถาบันภาษาแห่งชาติโดยใช้ภาษาตากาล็อกเป็นพื้นฐาน ภาษาประจำชาติที่เคยตั้งชื่อว่า Wikang pambansa (ภาษาแห่งชาติ) โดยประธานาธิบดีมานูเอล เอเล. เกซอนเมื่อ พ.ศ. 2482 ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นภาษาปิลิปีโนใน พ.ศ. 2502 แต่การเปลี่ยนชื่อนี้ไม่ได้รับการยอมรับจากผู้ที่ไม่ได้พูดภาษาตากาล็อก โดยเฉพาะผู้พูดภาษาเซบัวโน
ใน พ.ศ. 2514 เกิดหัวข้อทางด้านภาษาขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ทำให้เปลี่ยนชื่อภาษาประจำชาติจากภาษาปิลิปีโนเป็นภาษาฟิลิปปินส์ โดยภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาที่ผสมลักษณะของภาษาตากาล็อกสำเนียงลูซอนกลาง ภาษาอังกฤษ และภาษาสเปน
การจัดจำแนก

ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาในกลุ่มฟิลิปปินส์กลาง ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน มีความใกล้เคียงกับภาษาในกลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียอื่น ๆ เช่น ภาษาอินโดนีเซีย ภาษามลายู ภาษาฟิจิ ภาษาเมารี ภาษาฮาวาย ภาษามาลากาซี ภาษาซามัว ภาษาตาฮีตี ภาษาชามอร์โร ภาษาเตตุน และภาษาไปวัน มีความสัมพันธ์กับภาษาที่พูดในบิกอลและวิซายาเช่น ภาษาบิโกล ภาษาฮิลิไกนอน ภาษาวาไร-วาไร และภาษาเซบัวโน
ภาษาที่มีอิทธิพลต่อภาษาตากาล็อกที่สำคัญได้แก่ ภาษาสเปน ภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอาหรับ ภาษาสันสกฤต ภาษามลายูโบราณ และภาษาทมิฬ
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์

ส่วนที่เป็นบ้านเกิดของภาษาตากาล็อกหรือ katagalugan ส่วนใหญ่อยู่ทางภาคใต้ของเกาะลูซอน โดยเฉพาะในเอาโรรา บาตายัน บาตังกัส บูลาจัน ลามารีนเหนือ กาบิเต ลากูนา เมโทรมะนิลา นูเอบาเอซิฮา เกซอน และริซัล ภาษาตากาล็อกใช้พูดเป็นภาษาแม่โดยผู้ที่อยู่ในเกาะลูบัว มารินดูเก ทางเหนือและทางตะวันตกของมินโดโร มีผู้พูดประมาณ 64.3 ล้านคน ผู้พุดภาษาตากาล็อกยังแพร่กระจายไปยังบริเวณอื่น ๆ ทั่วโลก แต่มีการใช้น้อยในการสื่อสารระหว่างชนกลุ่มน้อยในฟิลิปปินส์ มีผู้พูดภาษานี้ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
ระบบการเขียน > อักษรบายบายิน

บทความหลัก: อักษรบายบายิน
ภาษาตากาล็อกเคยเขียนด้วยอักษรบายบายินก่อนการเข้ามาของสเปน ในศตวรรษที่ 16 อักษรนี้ประกอบด้วยสระ 3 ตัว และพยัญชนะ 14 ตัว เมื่อเทียบกับตระกูลอักษรพราหฺมี อักษรนี้มีความคล้ายคลึงกับอักษรกวิโบราณของชวา ซึ่งเชื่อว่าสืบทอดมาจากอักษรบูกิสในซูลาเวซี ต่อมาอักษรนี้ได้เลิกใช้ไป เพราะนิยมใช้อักษรละตินที่เข้ามาในช่วงที่เป็นอาณานิคมของสเปน
อักษรบายบายินถูกกำหนดด้วยยูนิโคด รุ่น 3.2 ในช่วง 1700-171F ด้วยชื่อ "Tagalog".
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ᜀ a | ᜁ e/i | ᜂ o/u |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ᜃ ka | ᜄ ga | ᜅ nga |
| ᜆ ta | ᜇ da/ra | ᜈ na |
| ᜉ pa | ᜊ ba | ᜋ ma |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ᜌ ya | ᜎ la | ᜏ wa | ᜐ sa | ᜑ ha |
ระบบการเขียน > อักษรละติน

ในช่วงศตวรรษที่ 20 ภาษาตากาล็อกเขียนด้วยอักษรละติน โดยใช้ระบบการออกเสียงของภาษาสเปน เมื่อระบบภาษาประจำชาติได้พัฒนาขึ้นโดยใช้พื้นฐานจากภาษาตากาล็อก Lope K. Santos ได้พัฒนาตัวอักษรใหม่ประกอบด้วยอักษร 20 ตัว
ระบบการเขียน > ng และ mga

เครื่องหมาย ng และรูปพหูพจน์ mga เป็นตัวย่อ ออกเสียงว่า นัง และมางา ตามลำดับหมายถึง ของ เมื่อ
สถานะการเป็นภาษาราชการ

บทความหลัก: ภาษาฟิลิปปินส์
ภาษาตากาล็อกถูกประกาศให้เป็นภาษาราชการเมื่อโดยสถาบันไบก์นาบาโตเมื่อ พ.ศ. 2440 ใน พ.ศ. 2478 ได้ยกเลิกการใช้ภาษาอังกฤษและภาษาสเปนเป็นภาษาราชการ และได้พัฒนาภาษาราชการใหม่ขึ้นมา หลังจากการประชุมของสถาบันภาษาแห่งชาติ ซึ่งประกอบด้วยตัวแทน 7 คน จากส่วนต่าง ๆ ของฟิลิปปินส์ได้เลือกภาษาตากาล็อกให้เป็นพื้นฐานของการพัฒนาภาษาประจำชาติ ประธานาธิบดีมานูเอล เกซอนได้ประกาศเมื่อ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2480 ว่าได้เลือกภาษาตากาล็อกเป็นพื้นฐานของการพัฒนาภาษาประจำชาติ ต่อมา ใน พ.ศ. 2482 ประธานาธิบดีมานูเอล เกซอน ได้เปลี่ยนชื่อภาษาประจำชาติ ที่มีพื้นฐานมาจากภาษาตากาล็อกว่า วีกัง ปัมบันซา (ภาษาประจำชาติ) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นภาษาปิลิปีโน ในปีเดียวกัน
ใน พ.ศ. 2516 ได้ประกาศยกเลิกการใช้ภาษาปิลิปีโนเป็นภาษาราชการคู่กับภาษาอังกฤษ และได้พัฒนาภาษาประจำชาติขึ้นใหม่ ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อภาษาฟิลิปปินส์
ความแตกต่างระหว่างภาษาฟิลิปปินส์กับภาษาตากาล็อก

คำว่าฟิลิปปินส์และตากาล็อกเป็นชื่อของภาษาที่ใกล้เคียงกัน อาจจะหมายถึงภาษาเดียวกันหรือคนละภาษาก็ได้ ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาประจำชาติของฟิลิปปินส์ มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราว 30% ของประชากร 84 ล้านคน และเป็นภาษาที่สองของประชากรอีกราว 80% ส่วนภาษาตากาล็อกมีสถานะเป็นภาษาพื้นเมืองของชาวตากาล็อกโดยผู้พูดเป็นภาษาแม่น้อยกว่าภาษาฟิลิปปินส์ เพราะผู้ที่ไม่ใช่ชาวตากาล็อกซึ่งอยุ่ห่างออกไปจากเขตของชาวตากาล็อกคือภาคกลางและภาคใต้ของเกาะลูซอน ใช้ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาแม่แต่เรียกตัวเองว่าเป็นชาวตากาล็อกด้วย โดยทั่วไปผู้ที่พูดภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาแม่จะไม่มีใครพูดว่าใช้ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาที่สอง แต่มักถือว่าเป็นผู้พูดของทั้งสองภาษา ความแตกต่างที่สำคัญอยู่ที่การเขียนและการแปรผันของคำศัพท์มากกว่า
ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาราชการในโรงเรียนและใช้ในสื่อต่าง ๆ แต่มีความสำคัญน้อยกว่าภาษาอังกฤษ รวมทั้งในการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์แต่ถือว่าคู่คี่กับภาษาอังกฤษในด้านการค้าขายและการติดต่อราชการ ภาษาฟิลิปปินส์ใช้เป็นภาษากลางทั่วประเทศฟิลิปปินส์โดยเฉพาะการบริการสาธารณะในเขตที่ไม่ใช้ภาษาตากาล็อก
ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาที่เก่ากว่า มีศูนย์กลางอยู่ในเขตของชาวตากาล็อกในเกาะลูซอน ภาษาฟิลิปปินส์มีประวัติย้อนหลังไปเพียง พ.ศ. 2473 ในชื่อภาษาปิลิปีโนซึ่งขณะนั้นยังไม่ต่างจากภาษาตากาล็อกมากนัก ความแตกต่างเริ่มชัดเจนเมื่อ พ.ศ. 2515 ก่อนจะเป็นภาษาราชการเมื่อ พ.ศ. 2530 ภาษาฟิลิปปินส์มีอักษร 28 ตัว (รวม "ng" ที่ถือเป็นอักษรเดี่ยวและอักษรที่มาจากภาษาสเปน ñ) และมีระบบของหน่วยเสียงและคำยืมที่เปิดกว้างสำหรับคำยืมจากภาษาต่างชาติและภาษาพื้นเมืองอื่น ๆ ภาษาตากาล็อกมีอักษร 20 ตัว (ไม่มี c, f, j, q, v, x, z; แต่ใช้ "ng" เป็นอักษรเดี่ยว) และระบบของหน่วยเสียงที่ไม่เปิดกว้างสำหรับภาษาอื่นนอกจากภาษาละตินของวาติกัน
เนื่องจากตากาล็อกเป็นชื่อของกลุ่มชนด้วย จึงมีความอ่อนไหวทางการเมืองหากจะกล่าวว่าภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาเดียวกับภาษาตากาล็อกคำว่าฟิลิปปินส์เป็นคำที่เป็นกลางโดยมาจากชื่อของประเทศไม่ได้มาจากชื่อชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ภาษาฟิลิปปินส์มีบทบาทเป็นภาษากลางในบริเวณที่เคยใช้ภาษาอื่น ๆ มาก่อน เช่น ในเกาะมินดาเนาที่เคยใช้ภาษาเซบัวโนเป็นภาษากลางและเมืองบากุยโอที่เคยใช้ภาษาอีโลกาโนเป็นภาษากลาง เนื่องจากภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาในโรงเรียน การศึกษาจะทำให้ช่องว่างระหว่างภาษาตากาล็อกกับภาษาฟิลิปปินส์ห่างไกลกันยิ่งขึ้น
คำศัพท์และคำยืม

คำศัพท์ภาษาตากาล็อกส่วนใหญ่เป็นคำที่มาจากคำศัพท์ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน และมีคำยืมจากภาษาสเปน ภาษาจีนฮกเกี้ยน ภาษามลายู ภาษาสันสกฤต ภาษาอาหรับ ภาษาเปอร์เซีย ภาษากาปัมปางัน ภาษาทมิฬ และภาษาอื่น ๆ ในตระกูลออสโตรนีเซียน เนื่องจากมีการค้าขายระหว่างเม็กซิโกและมะนิลาในช่วงพุทธศตวรรษที่ 21- 24 ทำให้มีคำยืมจากภาษาของชาวอินเดียนแดงในภาษาตากาล็อกด้วย
ภาษาอังกฤษได้ยืมคำจากภาษาตากาล็อกมาใช้ด้วยเช่นกัน เช่น
| ตัวอย่าง | คำจำกัดความ |
| --- | --- |
boondocks: หมายถึงชนบท ทหารชาวสหรัฐที่ประจำในฐานทัพในฟิลิปปินส์หลังจากสงครามสหรัฐอเมริกา - สเปน โดยนำมาจากคำว่า bundok  ซึ่งในภาษาตากาล็อกหมายถึง "ภูเขา"
cogon: หญ้าชนิดหนึ่ง ใช้มุงหลังคา มาจากภาษาตากาล็อกkugon (หญ้าที่มีต้นสูงชนิดหนึ่ง)
ylang-ylang: ดอกไม้ชนิดหนึ่งมีกลิ่นหอม
Abaca: เส้นใยชนิดหนึ่งทำมาจากพืชในตระกูลกล้วย มาจากภาษาตากาล็อก abaká.
Manila hemp: กระดาษแข็งสีน้ำตาลอ่อนใช้ทำกล่องและกระดาษ สร้างมาจากเส้นใยอะบากา (abaca)
Capiz: หอยนางรมชนิดหนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Tagalog dictionary
Calderon's English-Spanish-Tagalog dictionary for cell phone and PDA
L-Lingo Tagalog เก็บถาวร 2011-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Free 40 lesson online Tagalog Web Application
A Handbook and Grammar of the Tagalog Language by W.E.W. MacKinlay, 1905.
Tagalog Translator Online Online dictionary for translating Tagalog from/to English, including expressions and latest headlines regarding the Philippines.
Online E-book of Spanish-Tagalog Manual of Conversation published in Manila in 1874 by V.M. de Abella
Online E-book of Doctrina Christiana in Old Tagalog and Old Spanish, the first book published in the Philippines. Manila. 1593
Online E-book of Buhay na Nasapit ni Anselmo at ni Elisa: Sa Ciudad nang Ulma sacop nang Reinong Alemania, published in 1905
Online E-book of Arte de la Lengua Tagala y Manual Tagalog by Sebastián de Totanes published in Binondo, Manila in 1865.
Free translator/dictionary application English-Tagalog / Tagalog-English, including tourist info Philippines
| ด ค กภาษาราชการและภาษาที่สำคัญของประเทศสมาชิกอาเซียน |
| --- | --- |
ภาษาราชการ   (ประเทศสมาชิก):  กัมพูชา : ภาษาเขมร •  ไทย : ภาษาไทย •  บรูไน : ภาษามลายู •  พม่า : ภาษาพม่า •  ฟิลิปปินส์ : ภาษาฟิลิปปินส์ • ภาษาอังกฤษ •  มาเลเซีย : ภาษามลายู •  ลาว : ภาษาลาว •  เวียดนาม : ภาษาเวียดนาม •  สิงคโปร์ : ภาษามลายู • ภาษาอังกฤษ • ภาษาจีนมาตรฐาน • ภาษาทมิฬ •  อินโดนีเซีย : ภาษาอินโดนีเซีย
ภาษาราชการของประเทศสังเกตการณ์:  ติมอร์-เลสเต : ภาษาเตตุน • ภาษาโปรตุเกส •  ปาปัวนิวกินี : ภาษาอังกฤษ • ตอกปีซิน • ภาษาฮีรีโมตู
ภาษาเฉพาะถิ่นที่สำคัญ:  กัมพูชา : ภาษาจาม •  ไทย : ภาษามลายูปัตตานี •  บรูไน : ภาษามลายูบรูไน •  พม่า : ภาษากะเหรี่ยง • ภาษากะชีน • ภาษาไทใหญ่ • ภาษามอญ • ภาษายะไข่ • ภาษาโรฮีนจา •  ฟิลิปปินส์ : ภาษาเซบัวโน • ภาษาตากาล็อก • ภาษาอีโลกาโน • ภาษามากินดาเนา •  ลาว : ภาษาม้ง •  เวียดนาม : ภาษาไทดำ •  อินโดนีเซีย : ภาษาชวา • ภาษาซุนดา • ภาษาบาหลี • ภาษาอาเจะฮ์
อักษรบายบายิน
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาตากาลอกเป็นภาษาหลักในฟิลิปปินส์ โดยมีสำเนียงหลัก 4 สำเนียง: เหนือ, กลาง, ใต้ และมารินดูเก
วัดมหาวัน (จังหวัดลำพูน)

| วัดมหาวัน |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมหาวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
วัดมหาวัน หรือ วัดมหาวันวนาราม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1200 เป็นพระอารามหลวงของพระนางจามเทวี พระนางได้นำพระศิลามาประดิษฐานไว้ด้วย เป็นศิลาจารึกหินทรายรูปใบเสมาใหญ่ อักษรมอญโบราณ ภาษามอญ อายุพุทธศตวรรษที่ 17–18 ศิลากล่าวถึงการนิมนต์ ตชุอรหทีปนี ซึ่งน่าจะเป็นนักบวชผู้เป็นที่นับถืออย่างสูงในขณะนั้น มายังลำพูน และได้ทำบุญร่วมกับผู้ปกครองกับเจ้านายชั้นสูง ในจารึกกล่าวถึงการสร้างเจดีย์ที่มีคูหา การบริจาคที่ดิน เงิน ทอง ข้าทาส ที่สำคัญคือกล่าวถึงพระนามพระพุทธรูป 2 องค์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2437
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอระฆัง หอไตร ปูชนียวัตถุ พระพุทธรูปพระประธานสร้างด้วยอิฐถือปูน ศิลปะล้านนา เจดีย์วัดมหาวันเป็นที่บรรจุพระรอดลำพูน 1 ใน 5 พระเครื่องชุดเบญจภาคีที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด เชื่อกันว่า พระรอดมีความศักดิ์สิทธิ์หรือความขลังในด้านแคล้วคลาด ปราศจากภัยอันตรายและความวิบัติต่าง ๆ มีเสน่ห์เมตตามหานิยม ได้ลาภผลและคงกระพันชาตรี กรุพระเครื่องชื่อดัง คือ พระรอดมหาวัน
วัดมหาเจดีย์

| วัดมหาเจดีย์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดมหาเจดีย์, วัดนอก
ที่ตั้ง: ตำบลพนมสารคาม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมหาเจดีย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพนมสารคาม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 12 ตารางวา
วัดมหาเจดีย์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2321 ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2367 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2502 สร้างโดยชาวลาวพวน เดิมชื่อ วัดนอก เหตุเพราะตั้งอยู่นอกชุมชน ในอดีตพื้นทีบริเวณนี้เป็นป่าและมีชุมชนตั้งอยู่รายล้อม จนเมื่อมีพระธุดงค์รูปหนึ่งมาพักอาศัยอยู่บริเวณเจดีย์ เมื่อผู้คนพบเห็นเกิดความศรัทธาจึงได้ร่วมกันทำนุบำรุงเจดีย์และสร้างที่พักให้พระสงฆ์รูปนั้น จนตั้งเป็นวัดขึ้นและท่านเป็นเจ้าอาวาส มีนามว่า ท่านอาจารย์อุด
เจดีย์โบราณของวัดเป็นเจดีย์ศิลปะลาวแบบเชียงขวาง สูง 15 เมตร เป็นสิ่งก่อสร้างที่เกิดก่อนการสร้างวัด ส่วนชุดฐานบัวคว่ำ และส่วนชุดฐานบัวลูกแก้วในผังย่อมุมไม้ยี่สิบ และส่วนรองรับองค์ระฆังคือชุดฐานบัวลูกแก้วอกไก่ในผังย่อมุมไม้ยี่สิบเช่นเดียวกัน ด้านบนเป็นส่วนฐานกลมรองรับองค์ระฆังกลมเรียบ ส่วนยอดซ้อนด้วยส่วนปล้องไฉน 5 ชั้นไม่มีบัลลังก์เหนือองค์ระฆัง ยอดบนสุดเป็นปลียอดและฉัตร
วัดมหาโพธิเหนือ

| วัดมหาโพธิเหนือ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลมหาโพธิ อำเภอเก้าเลี้ยว จังหวัดนครสวรรค์
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมหาโพธิเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาโพธิ อำเภอเก้าเลี้ยว จังหวัดนครสวรรค์ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 31 ไร่ 3 งาน 15 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูง มีลำแม่น้ำปิงไหลผ่านหน้าวัด
วัดมหาโพธิเหนือสร้างเมื่อ พ.ศ. 2370 มีนามตามชื่อบ้านและตำบล ซึ่งในตำบลนี้มี 2 วัด จึงเรียกนามวัดให้ต่างกันโดยใช้คำว่า "เหนือ" และ "ใต้" ต่อท้าย ผู้บริจาคที่ดินให้เป็นที่สร้างวัดคือ ขุนชาญนุชิต และได้ร่วมกับญาติพี่น้องดำเนินการจัดสร้างวัดนี้ขึ้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว
80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมา วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2475 เป็นต้นมา มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในที่วัดนี้ด้วย
อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 เป็นอาคารไม้ยกพื้น หอสวดมนต์กว้าง 7 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 เป็นอาคารไม้ยกพื้น กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง วิหาร ศาลาท่าน้ำและฌาปนสถาน ปูชนียวัตถุมีพระประธานอยู่กลางลานวัด ขนาดหน้าพระเพลากว้าง 1 เมตร