stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมอผีเอ็กซอร์ซิสต์

| หมอผีเอ็กซอร์ซิสต์ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: วิลเลียม ฟรีดกิน
บทภาพยนตร์: วิลเลียม ปีเตอร์ แบลตตี
สร้างจาก: หมอผีเอ็กซอร์ซิสต์ โดย วิลเลียม ปีเตอร์ แบลตตี
อำนวยการสร้าง: วิลเลียม ปีเตอร์ แบลตตี
นักแสดงนำ:   เอลเลน เบอร์สติน  แมกซ์ ฟอน ซีโดว  ลี เจ. คอบบ์  คิตตี วินน์  แจ็ก แมกกาวรัน  เจสัน มิลเลอร์  ลินดา แบลร์ 
กำกับภาพ: โอเวน รอยซ์แมน
ตัดต่อ:   เอเวน เอ. ลอตต์แมน  นอร์แมน เกย์  บัด เอส. สมิธ 
ดนตรีประกอบ: แจ็ก นิตซ์เช
บริษัทผู้สร้าง: โฮยาโปรดักชันส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอส์
วันฉาย:   26 ธันวาคม ค.ศ. 1973 (1973-12-26) 
ความยาว:   122 นาที (ฉบับฉายโรงภาพยนตร์)  132 นาที (ฉบับตัดโดยผู้กำกับ) 
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 441.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
หมอผี เอ็กซอร์ซิสต์ (อังกฤษ: The Exorcist) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1973 กำกับโดย วิลเลียม เฟรดกิน 
บทภาพยนตร์และอำนวยการสร้างโดยวิลเลียม ปีเตอร์ แบลตตี นำแสดงโดย เอลเลน เบอร์สติน ลินดา แบลร์ แมกซ์ ฟอน ซีโดว์  กับ เจสัน มิลเลอร์ ภาพยนตร์นี้ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของตนซึ่งตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1971 ได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ใน ค.ศ. 1949 ที่มีการไล่ผีให้โรแลนด์ โด มีเนื้อหาว่าด้วยเด็กหญิงวัย 12 ปีซึ่งถูกปิศาจสิง และมารดาของเธอพยายามช่วยเหลือเธอโดยเชิญนักบวชสองรูปมาไล่ผีให้ ภาพยนตร์นี้ปรับแปลงมาจากหนังสือดังกล่าวอย่างเที่ยงตรง เป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ชุด ดิเอ็กซอร์ซิสต์
การผลิตภาพยนตร์นี้เป็นไปอย่างยากลำบาก เริ่มแรกมีการวางตัวผู้กำกับเลื่องชื่อหลายคนอย่างสแตนลีย์ คิวบริก (Stanley Kubrick) และอาร์เทอร์ เพนน์ (Arthur Penn) แต่ทุกคนบอกปัด เมื่อถ่ายทำไปก็เกิดอุบัติเหตุหลายประการ เช่น บุตรชายทารกของนักแสดงนำคนหนึ่งถูกรถจักรยานยนตร์ชนจนต้องเข้าโรงพยาบาล จึงเกิดร่ำลือกันว่า มีอาถรรพณ์ในกองถ่าย การใช้เอฟเฟกต์พิเศษที่ซับซ้อน และสภาพของสถานที่ถ่ายทำ ก็นำมาซึ่งความท้าทายหลายข้อ
เมื่อสร้างสำเร็จแล้ว ภาพยนตร์เข้าฉายครั้งแรกในสหรัฐเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1973 ผู้เผยแพร่ คือ วอร์เนอร์บรอส. เบื้องต้นมีโรงภาพยนตร์เพียง 26 แห่งทั่วประเทศยอมนำมาฉาย แต่เมื่อฉายไปก็ได้รับความนิยมในไม่ช้า มีรายได้ทั่วโลกกว่า 441 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่มีรายได้สูงสุดในประวัติศาสตร์ จนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอะแคเดมีถึง 10 สาขา ชนะมา 2 สาขา คือ บันทึกเสียงยอดเยี่ยม กับบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ทั้งยังเป็นภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องแรกที่ได้เข้าชิงรางวัลดังกล่าวในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ภาพยนตร์นี้สร้างอิทธิพลอันสำคัญต่อวัฒนธรรมสมัยนิยม งานเขียนหลายชิ้นยกให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์สยองขวัญยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล เช่น ใน ค.ศ. 1999 เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี จัดให้เป็นภาพยนตร์ที่น่ากลัวที่สุดตลอดกาล
ครั้นวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2016 ทเวนตีเซนจูรีฟอกซ์เทเลวิชัน (20th Century Fox Television) แถลงว่า กำลังถ่ายทำละครชุดดัดแปลงจากภาพยนตร์เรื่องนี้เพื่อออกฉายทางโทรทัศน์ ละครดังกล่าวนำออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2016
เนื้อเรื่อง

ค.ศ. 1973 แลงแคสเตอร์ เมอร์ริน (Lankester Merrin) นักบวชและนักไล่ผีในนิกายคาทอลิก ไปชมการขุดค้นทางโบราณคดีที่เมืองโบราณฮาตรา ประเทศอิรัก ณ ที่นั้น เขาพบเครื่องรางที่มีรูปคล้ายกับรูปปั้นพาซูซู (Pazuzu) ปิศาจดึกดำบรรพ์ที่เขารู้ประวัติดี
ต่อมาที่เมืองจอร์จทาวน์ สหรัฐ เรแกน แมกเนล (Regan MacNeil) เด็กหญิงวัย 12 ปีซึ่งเป็นบุตรของคริส แมกเนล (Chris MacNeil) นักแสดงหญิงเลื่องชื่อ เล่นผีถ้วยแก้วเพื่อติดต่อกับสิ่งมีชีวิตลึกลับชื่อ กัปตันฮาวดี (Captain Howdy) นับจากนั้น เรแกนก็เริ่มมีพฤติกรรมผิดแปลก เช่น ส่งเสียงประหลาด ลักเล็กขโมยน้อย พูดจาหยาบช้า และแสดงออกว่า มีกำลังทางกายภาพที่มากมายมหาศาล วันหนึ่ง คริสจัดงานเลี้ยง เรแกนเดินลงมายังห้องเลี้ยง ชี้หน้าด่านักบินอวกาศซึ่งเป็นเพื่อนของมารดาว่า "แกจะตายอยู่บนโน้น" (You're gonna die up there) แล้วปัสสาวะราดพื้นกลางงาน ทำให้คริสผู้เป็นมารดาเริ่มวิตก จึงติดต่อแพทย์หลายคน เช่น คุณหมอเคล็น (Dr. Klein) และผองเพื่อน แต่ทุกคนลงความเห็นว่า บุตรสาวของเธอไม่มีอาการทางจิต
คืนหนึ่ง เบิร์ก เดนนิงส์ (Burke Dennings) พี่เลี้ยงของเรแกน ถูกเหวี่ยงออกจากหน้าต่างตกลงมาตาย ตำรวจและคณะ นำโดยพันตำรวจโท วิลเลียม คินเดอร์แมน (William Kinderman) พร้อมด้วยหลวงพ่อเดเมียน คาร์ราส (Father Damien Karras) ในฐานะนักจิตวิทยา จึงเข้าสอบปากคำเรแกน เห็นว่า เรแกนน่าจะถูกผีเข้า ควรทำพิธีไล่ผี เมื่อหลวงพ่อคาร์ราสมาตรวจอีกครั้ง พบว่า เรแกนพูดถอยหลัง และได้เห็นรอยถลอกบนผิวหนังของเรแกนเป็นคำว่า "ช่วยด้วย" (Help Me) หลวงพ่อจึงเชื่อมั่นว่า ผีสิงแรแกน และวิญญาณของเธอน่าจะอยู่ในอันตราย จึงเห็นชอบให้ทำพิธีไล่ผี โดยเชิญหลวงพ่อเมอร์รินมาเป็นประธาน ส่วนหลวงพ่อคาร์ราสจะคอยเป็นผู้ช่วย
เมอร์รินกับคาร์ราสพยายามทำพิธี แต่ปิศาจพาซูซูที่สิงสู่อยู่ในเรแกนสร้างความปั่นป่วนให้แก่นักบวชทั้งสอง จนคาร์ราสอ่อนแรงลง เมอร์รินจึงให้คาร์ราสออกไป และดำเนินพิธีโดยลำพัง แต่เมื่อคาร์ราสกลับเข้ามาในปะรำก็พบว่า เมอร์รินหัวใจวาย และไม่สามารถกู้ชีพขึ้นมาได้ ขณะที่ปิศาจพาซูซูก็หัวเราะเริงร่า คาร์ราสจึงท้าทายให้ปิศาจมาสิงตนแทน เพื่อให้ออกจากร่างของเด็กหญิง ครั้นแล้ว หลวงพ่อคาร์ราสก็โจนออกหน้าต่างลงสู่ความตาย ทำให้เด็กหญิงเรแกนหายเป็นปรกติ โดยจำเรื่องที่ตนถูกผีสิงมิได้เลย หลวงพ่อไดเยอร์ (Father Dyer) เพื่อนเก่าของคาร์ราส จึงทำพิธีศพให้คาร์ราส
หลายวันต่อมา เรแกนกับคริสผู้เป็นมารดาย้ายบ้านไปลอสแอนเจลิส ส่วนพันตำรวจโท คินเดอร์แมน ที่เข้าสืบสวนการตายของหลวงพ่อคาร์ราส ก็ได้รู้จักกับหลวงพ่อไดเยอร์ จนสนิทสนมกันในภายหลัง
หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษ

| หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษ |
| --- | --- |

ออกโดย: กองทัพเรือสหรัฐ
รูปแบบ: เกณฑ์การจัดหมวดหมู่
อักษรย่อ: SARC
ความชำนาญพิเศษ: หน่วยปฏิบัติการพิเศษทางการแพทย์
หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษ (อังกฤษ: special amphibious reconnaissance corpsman; อักษรย่อ: SARC) เป็นหน่วยเสนารักษ์โรงพยาบาลของกองทัพเรือสหรัฐซึ่งจัดเตรียมให้หน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษกองกำลังนาวิกโยธินสหรัฐและกองบัญชาการปฏิบัติการพิเศษสหรัฐอื่น ๆ ในการจัดการการบาดเจ็บขั้นสูงที่เกี่ยวข้องกับการดำน้ำของผู้ทำการรบและการดิ่งพสุธา ตามที่ปฏิบัติกันมา พวกเขาได้ติดสอยห้อยตามกองร้อยหน่วยลาดตระเวนกองกำลังเหล่านาวิกโยธินสหรัฐเพื่อช่วยสนับสนุนหน่วยบัญชาการของกองกำลังเฉพาะกิจอากาศ-พื้นดินนาวิกโยธิน ในภารกิจลาดตระเวนพิเศษ
ภารกิจ

หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษได้รับการฝึกและเชี่ยวชาญในด้านปฏิบัติการพิเศษในลักษณะเดียวกับหน่วยงานของตน ได้แก่ การลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบก, การลาดตระเวนค้นหา และการปฏิบัติภารกิจโดยตรง พวกเขายังสามารถทำการค้นหาใต้ท้องเรือโดยละเอียด ในระหว่างสถานะการปฏิบัติงาน ทีมจะแยกย้ายกันไปเท่า ๆ กันตลอดหมวดกองพันลาดตระเวน เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ซึ่งโดยปกติหนึ่งหน่วยเสนารักษ์ฯ ต่อหมวด หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษมักจะทำหน้าที่เป็นพอยต์แมน, พลแม่นปืน, ผู้ปฏิบัติการวิทยุ หรือแม้แต่หัวหน้าทีมในทีม/หมวดลาดตระเวนนาวิกโยธิน โดยเมื่อเร็ว ๆ นี้ หน่วยเสนารักษ์ฯ ได้กรีธาพลร่วมกับหน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษกองกำลังนาวิกโยธิน (MARSOC) และเลือกหน่วยสงครามพิเศษทางเรือ เช่น ซีลทีมซิกซ์ เนื่องจากทักษะขั้นสูงในการดูแลผู้บาดเจ็บในสนามรบ รวมถึงเวชศาสตร์ใต้น้ำ
สภาพแวดล้อมที่นาวิกโยธินลาดตระเวนและเสนารักษ์ลาดตระเวนเผชิญระหว่างปฏิบัติภารกิจมักเป็นอันตราย หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษใช้ทักษะด้านการแพทย์เพื่อให้ความช่วยเหลือทางการแพทย์ขั้นสูงและวิธีปฏิบัติงานทางการแพทย์ฉุกเฉินอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอันตรายจากการว่ายน้ำ, การดำน้ำสกูบาแบบเปิดและแบบปิด ตลอดจนการลอยตัวของทหารในระหว่างการลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบก พวกเขายังสอนและให้คำแนะนำแก่นาวิกโยธินลาดตระเวนในการป้องกันและรักษาโรคไม่ว่าจะในการรบหรือการฝึก
หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษมีหน้าที่เป็นผู้ปฏิบัติการห้องปรับความดันบรรยากาศสูง ซึ่งเชี่ยวชาญในปฏิบัติการของห้องปรับบรรยากาศสำหรับการรักษาด้วยความกดบรรยากาศสูง พวกเขายังต้องรู้กฎและฟิสิกส์ของการดำน้ำ, หลักพื้นฐานของแก๊สผสมที่เหมาะสม, ทฤษฎีและการปฏิบัติของการลดความดันบรรยากาศ ตลอดจนการใช้ตารางการหยุดเพื่อลดแรงกดดันน้ำ
ทำการรับรองกำลังพลที่ป่วยประจำวัน, ดูแลผู้ป่วยโดยการวินิจฉัย ตลอดจนหน้าที่ทางยุทธการ, การบริหาร และการส่งกำลังบำรุงที่เกี่ยวข้อง
ดำเนินการวิสัญญีพื้นฐาน, การผ่าตัดเล็ก, ห้องปฏิบัติการทางคลินิกขั้นพื้นฐาน, รังสีวิทยาพื้นฐาน ตลอดจนกระบวนการบริการสุขภาพประจำวันและฉุกเฉินอื่น ๆ ตามความจำเป็น
ดำเนินการตามขั้นตอนการบาดเจ็บขั้นสูงในสภาพแวดล้อมที่เป็นศัตรูหรือการรบ ซึ่งมักจะอยู่หลังแนวข้าศึกอย่างไม่ขึ้นกับใคร
สอนและให้คำแนะนำแก่บุคลากรทางการแพทย์และผู้ปฏิบัติงานรุ่นเยาว์ในการป้องกัน และรักษาความเจ็บป่วย รวมถึงการบาดเจ็บ
รับรู้ความเจ็บป่วยทุกประเภทที่เกี่ยวข้องกับการดำน้ำ รวมถึงการเป็นพิษจากออกซิเจนและภาวะคาร์บอนไดออกไซด์ในเลือดสูง, ภาวะเมาไนโตรเจน, โรคลดความกดประเภท I และ II ตลอดจนภาวะสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดในอากาศ/แก๊ส
การคัดเลือกและการฝึก

ณ ค.ศ. 2016 ทหารเสนารักษ์ในโรงพยาบาลชายหรือหญิงที่ทำหน้าที่ในระดับค่าจ้างของอี-1 (รับสมัครคนในโรงพยาบาล) ถึงอี-6 (นายทหารเรือชั้นหนึ่ง) ที่รับใช้ในทุกความสามารถอาจสมัครเพื่อการเสนอตัว ซึ่งปัจจุบันไม่จำเป็นต้องรับใช้ต่อหน่วยนาวิกโยธินกองเรือเพื่อสมัคร ทหารเรือที่กำลังเรียนอยู่ในโรงเรียนทหารเสนารักษ์โรงพยาบาล "เอ" อาจเข้าสู่การทำงานแบบวายท่อทันทีโดยไม่ต้องรับใช้ครั้งแรกในกองทัพเรือ โดยลงทะเบียนในโครงการทหารเสนารักษ์ปฏิบัติการพิเศษ (SOCP) ซึ่งปัจจุบันจัดขึ้นที่โรงเรียนทหารเสนารักษ์โรงพยาบาล "เอ" หลักสูตรนี้ออกแบบมาเพื่อเตรียมทหารเรือสำหรับวิถีทางการดำเนินชีวิตและการฝึกที่จำเป็นสำหรับผู้สมัครที่สมัครโครงการหน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษ, นักเทคนิคการแพทย์ประดาน้ำ (DMT) การค้นหาและกู้ภัย (SAR) ผู้สมัครจะต้องมีคะแนนทางเทคนิคทั่วไปของแอสแวบในปัจจุบันที่ 100 หรือสูงกว่า พวกเขายังต้องผ่านการประเมินสมรรถภาพทางกายสามครั้งล่าสุด และสามารถบรรลุคุณสมบัติการว่ายน้ำชั้นหนึ่ง รวมทั้งต้องมีการรับรองผู้บังคับบัญชาด้วย โดยไม่มีการลงโทษทางวินัยของผู้บังคับบัญชาเป็นเวลา 12 เดือน และไม่ต้องขึ้นศาลอาญาศึกเป็นเวลา 24 เดือน ซึ่งการฝึกที่ยาวนานต้องมีความมุ่งมั่นที่จะทำหน้าที่ในฐานะเสนารักษ์ลาดตระเวนอย่างน้อยสามปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Amphibious Reconnaissance Corpsman - NETC เก็บถาวร 2017-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หมอกปนควันครั้งใหญ่ของลอนดอน

| --- | --- |
เสาเนลสันในขณะที่เกิดหมอกปนควัน
วันที่: 5–9 ธันวาคม ค.ศ. 1952 (1952-12-05 – 1952-12-09)
ที่ตั้ง: ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
พิกัด: 51°30′25″N 0°07′37″W﻿ / ﻿51.507°N 0.127°W﻿ / 51.507; -0.127
ความสูญเสีย
จนถึง 12,000 เสียชีวิต
หมอกปนควันครั้งใหญ่ของลอนดอน (อังกฤษ: Great Smog of London) เป็นเหตุการณ์มลพิษทางอากาศที่รุนแรงซึ่งส่งผลกระทบต่อเมืองหลวงลอนดอนของอังกฤษในช่วงต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2495 ช่วงที่อากาศหนาวเย็นผิดปกติบวกกับสภาพอากาศที่มีแอนติไซโคลนและไม่มีลม ทำให้สารมลพิษในอากาศที่ส่วนใหญ่เกิดจากการใช้ถ่านหินเกิดชั้นหมอกปนควันบนชั้นบรรยากาศปกคลุมทั้งเมืองลอนดอน เกิดขึ้นตั้งแต่วันศุกร์ที่ 5 ธันวาคมถึงวันอังคารที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2495 จากนั้นก็จะกระจายไปอย่างรวดเร็วเมื่ออากาศเปลี่ยนแปลง
มันทำให้เกิดการหยุดชะงักครั้งใหญ่โดยการลดการมองเห็นและแม้แต่การเข้าไปในพื้นที่ในร่ม รุนแรงกว่าเหตุการณ์หมอกปนควันก่อนหน้านี้อย่างมาก อย่างไรก็ตามรายงานทางการแพทย์ของรัฐบาลในสัปดาห์ต่อไปจนถึงวันที่ 8 ธันวาคมคาดว่ามีผู้เสียชีวิต 4,000 คนจากผลกระทบโดยตรงของหมอกปนควัน และอีก 100,000 คนป่วยจากผลกระทบของหมอกปนควันต่อระบบทางเดินหายใจของมนุษย์ การวิจัยล่าสุดชี้ให้เห็นว่าจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมดอาจมากกว่านี้มากโดยมีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอีกราว 6,000 คนในเดือนต่อ ๆ ไปอันเป็นผลมาจากเหตุการณ์นี้
ลอนดอนได้รับความเดือดร้อนจากคุณภาพอากาศที่ไม่ดีตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 แล้ว ซึ่งเลวร้ายลงในคริสต์ทศวรรษ 1600 แต่หมอกปนควันครั้งใหญ่ครั้งนี้ถือเป็นเหตุการณ์มลพิษทางอากาศที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหราชอาณาจักร และที่สำคัญที่สุดในแง่ของผลกระทบต่อการวิจัยด้านสิ่งแวดล้อม กฎระเบียบของรัฐบาล และความตระหนักของสาธารณชนเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพอากาศและสุขภาพ นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงแนวทางปฏิบัติและกฎระเบียบหลายประการรวมถึงพระราชบัญญัติอากาศบริสุทธิ์ พ.ศ. 2499
ภูมิหลัง > แหล่งมลพิษ

สภาพอากาศที่หนาวเย็นจนผิดสังเกตในช่วงก่อนและระหว่างหมอกควันครั้งใหญ่ทำให้ชาวลอนดอนเผาถ่านมากขึ้นกว่าเดิมเพื่อให้พวกเขารู้สึกอบอุ่นขึ้น ถ่านในประเทศช่วงก่อนสงครามมักเป็นถ่านคุณภาพต่ำ ส่วนถ่านคุณภาพสูงถูกส่งออกเพื่อชำระหนี้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ถ่านเหล่านี้เพิ่มปริมาณควันซัลเฟอร์ไดออกไซด์ โรงไฟฟ้าที่ตั้งอยู่ในเกรเทอร์ลอนดอนมีหลายแห่ง ซึ่งรวมถึงโรงไฟฟ้าฟูลัม โรงไฟฟ้าแบตเทอร์ซี โรงไฟฟ้ากรีนิช โรงไฟฟ้าแบงก์ไซด์ และโรงไฟฟ้าคิงส์ตันอะพอนเทมส์ ซึ่งทั้งหมดนี้เพิ่มมลภาวะในอากาศ เม็ตออฟฟิศแจกแจงมลพิษที่ถูกปล่อยออกมาในแต่ละวันในช่วงภาวะหมอกควัน แบ่งเป็น อนุภาคควัน 1,000 ตัน กรดไฮโดรคลอริก 140 ตัน สารประกอบฟลูออรีน 14 ตัน และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ 370 ตันซึ่งอาจถูกแปรสภาพเป็นกรดซัลฟิวริกถึง 800 ตัน งานวิจัยแสดงความเห็นว่า ระบบป้องกันมลพิษที่ใช้ในโรงไฟฟ้าแบตเทอร์ซีอาจทำให้คุณภาพอากาศย่ำแย่ลงเสียเอง การล้างก๊าซจากปล่องควันลดอุณหภูมิของตัวก๊าซจนทำให้ก๊าซไม่ยกตัวสูงขึ้นแต่กลับลดตัวลงสู่ระดับดิน สร้างความระคายเคืองต่อระบบทางเดินทางหายใจของคน
นอกจากนี้ ยังมีมลพิษและควันที่ถูกปล่อยออกจากยานพาหนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากรถจักรไอน้ำและรถโดยสารที่ใช้น้ำมันดีเซล ซึ่งต่อมาถูกแทนที่โดยรถรางไฟฟ้า แหล่งอุตสาหกรรมและพาณิชยกรรมอื่น ๆ ก็ส่งผลต่อมลภาวะอากาศด้วยเช่นกัน
ภูมิหลัง > สภาพอากาศ

วันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1952 ลมแอนไทไซโคลนที่อยู่เหนือกรุงลอนดอนที่ไร้ลม ก่อให้เกิดการผกผันของอุณหภูมิ ที่อากาศเย็นจะเข้าไปแทนที่โดยอยู่ใต้ชั้นอากาศอุ่น หมอกที่ผสมกับอนุภาคควันที่ปล่อยออกจากครัวเรือน โรงงานอุตสาหกรรม ยานพาหนะ และมลพิษอื่น ก่อให้เกิดหมอกควันที่ปกคลุมเมืองหลวงในวันถัดมา อนุภาคเขม่าที่ค้างในอากาศก่อให้เกิดหมอกควันสีเหลือง-ดำ เป็นที่มาของฉายา "หมอกซุปถั่ว"
โรงไฟฟ้าแบตเทอร์ซีใน ค.ศ. 1938
หน่วยสืบราชการลับ

ตึกเอสไอเอส สำนักงานใหญ่ของหน่วยข่าวกรองลับ (MI6) แห่งสหราชอาณาจักร
หน่วยสืบราชการลับ (อังกฤษ: intelligence agency) หรือ หน่วยข่าวกรอง เป็นหน่วยงานของรัฐที่รับผิดชอบการในเรื่องการแสวงหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของราชการซึ่งเป็นความลับ ทั้งการรวบรวม วิเคราะห์ และใช้ประโยชน์จากข้อมูลดังกล่าวเพื่อสนับสนุนการบังคับใช้กฎหมายที่เป็นไปเพื่อความมั่นคงของชาติ การทหาร และวัตถุประสงค์ในนโยบายการต่างประเทศ
สำหรับวิธีการรวบรวมข้อมูลข่าวกรองนั้นมีทั้งแบบเปิดเผยและแบบทางลับ ซึ่งรวมไปถึงการจารกรรม การสกัดกั้นเพื่อดักฟังการสื่อสาร การเข้ารหัสลับ การแบ่งปันข้อมูลกับหน่วยข่าวกรองอื่น ๆ รวมไปถึงการรวบรวมจากแหล่งข้อมูลสาธารณะ กระบวนการดังกล่าวที่กล่าวมาเรียกว่าการวิเคราะห์ข่าวกรองหรือการประเมินข่าวกรอง
หน่วยสืบราชการลับสามารถรวบรวมข่าวกรองเพื่อให้รัฐบาลของตนนำไปใช้งานบริหารราชการแผ่นดินต่าง ๆ อาทิ
การแจ้งเตือนล่วงหน้าถึงเหตุการณ์วิกฤตที่อาจจะเกิดขึ้น
ให้ข้อมูลเกี่ยวกับการจัดการวิกฤตระดับชาติ และระดับนานาชาติ โดยช่วยประเมินถึงเจตนารมย์ของฝ่ายตรงข้ามในสถานการณ์ปัจจุบัน และแนวโน้มที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต
ให้ข้อมูลการวางแผนป้องกันประเทศและการปฏิบัติการทางทหาร (ข่าวกรองทางทหาร)
ปกป้องข้อมูลความลับของชาติที่ละเอียดอ่อน ทั้งจากภายในประเทศ และหน่วยข่าวกรองของชาติอื่น
สร้างอิทธิพลแอบแฝงต่อเหตุการณ์ต่าง ๆ เพื่อผลประโยชน์ของชาติ หรือสร้างอำนาจต่อรองด้านความมั่นคงระหว่างประเทศ
ป้องกันและต่อต้านความพยายามในการปฏิบัติการของหน่วยข่าวกรองชาติอื่น (การต่อต้านข่าวกรอง)
นอกจากนี้ ข่าวกรองนั้นมีความแตกต่างกัน ระหว่างข่าวกรองด้านความปลอดภัย จะเกี่ยวข้องกับภัยคุกคามต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นภายในประเทศ อาทิ การก่อการร้าย การจารกรรม และ ข่าวกรองด้านการต่างประเทศ จะเกี่ยวข้องกับการรวบรวมข่าวกรองในด้านการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศอื่น ๆ
หน่วยสืบราชการลับบางแห่งมีความเกี่ยวข้องกับการลอบสังหาร การค้าอาวุธ การรัฐประหาร และการเผยแพร่ข้อมูลเท็จ (การโฆษณาชวนเชื่อ) รวมไปถึงการปฏิบัติการลับ เพื่อสนับสนุนผลประโยชน์ของหน่วยงานตนเอง หรือของรัฐบาล
รูปภาพ

ศูนย์กลางข่าวกรองจอร์จ บุช สำนักงานใหญ่ของสำนักข่าวกรองกลาง (CIA) แห่งสหรัฐ
สำนักงานใหญ่ของการสืบราชการลับต่างประเทศ (SVR) แห่งรัสเซีย
สำนักงานใหญ่ของการสืบราชการลับกลาง (BND) แห่งเยอรมนี
สำนักงานใหญ่ของหน่วยอำนวยการใหญ่ความมั่นคงภายนอก (DGSE) แห่งฝรั่งเศส
สำนักงานใหญ่ของนะอิโช (Naichō) แห่งญี่ปุ่น
วังปารุสกวัน สำนักงานใหญ่ของสำนักข่าวกรองแห่งชาติ (NIA) แห่งไทย
สำนักงานใหญ่ของการสืบราชการลับความมั่นคงออสเตรเลีย (ASIS)
สำนักงานใหญ่ของการสืบราชการลับความมั่นคงแคนาดา (CSIS)
สำนักงานใหญ่ของการสืบราชการลับความมั่นคงนิวซีแลนด์ (NZSIS)
สำนักงานใหญ่ของกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐ (MSS) แห่งจีน
สำนักงานใหญ่ของสำนักงานสอบสวนกลาง (FBI) แห่งสหรัฐ
สำนักงานใหญ่ของหน่วยความมั่นคง (MI5) แห่งสหราชอาณาจักร
ตึกลูเบียนก้า สำนักงานใหญ่ของหน่วยความมั่นคงกลาง (FSB) แห่งรัสเซีย
สำนักงานใหญ่ของ BfV แห่งเยอรมนี
สำนักงานใหญ่ของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ (NPA) แห่งญี่ปุ่น
สำนักงานใหญ่ของกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) ของประเทศไทย ตั้งอยู่บริเวณศูนย์ราชการแจ้งวัฒนะ
สำนักงานใหญ่ของ ASIO แห่งออสเตรเลีย
สำนักงานใหญ่ของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ (NSA) แห่งสหรัฐ
สำนักงานใหญ่ของจีซีเอชคิว (GCHQ) แห่งสหราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่ของ CSE แห่งแคนาดา
สำนักงานใหญ่ของสำนักงานข่าวกรองกลาโหม (DIA) แห่งสหรัฐ
สำนักงานใหญ่ของข่าวกรองกลาโหม (DI) แห่งสหราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่ของ DIO แห่งออสเตรเลีย
ดูเพิ่ม

ตำรวจลับ
ดูเพิ่ม > รายชื่อ

รายชื่อหน่วยสืบราชการลับ
รายชื่ออดีตหน่วยสืบราชการลับ
แหล่งข้อมูลอื่น

Outsourcing Intelligence
หมวกแม่มด

มาร์กาเรต แฮมิลตัน รับบทแม่มดชั่วร้ายแห่งทิศตะวันตกในภาพยนตร์ ค.ศ. 1939 เรื่องเดอะวิซาร์ดออฟออซ
หมวกแม่มด (อังกฤษ: Witch hat) เป็นรูปแบบหมวกที่แม่มดสวมใส่ในวัฒนธรรมประชานิยม โดยมียอดทรงกรวยและปีกกว้าง
ที่มาและการออกแบบ

ที่มาของหมวกแม่มดที่มุ่งเสนอในปัจจุบันนี้เป็นที่ถกเถียงกันอยู่
ทฤษฎีหนึ่งคือภาพติดตาที่เกิดขึ้นจากการต่อต้านยิว ซึ่งใน ค.ศ. 1215 สภาสังคายนาลาเตรันครั้งที่สี่ได้ออกคำสั่งว่าชาวยิวทุกคนต้องสวมเครื่องสวมศีรษะที่ระบุตัวตน โดยหมวกแหลมที่รู้จักกันในชื่อยูเด็นฮัต อาจเป็นไปได้ว่าหมวกลักษณะนี้มีความเกี่ยวข้องกับมนต์ดำ, การบูชาซาตาน และการกระทำอื่น ๆ ที่ชาวยิวถูกกล่าวหา
ทฤษฎีก่อนหน้านี้คือซากมัมมี่ของ “แม่มด” แห่งซูเบชิ ที่สวมหมวกสีดำทรงแหลมสูงมาก ซึ่งคล้ายกับหมวกที่เป็นสัญลักษณ์พี่น้องของพวกเธอในยุโรปยุคกลาง ทั้งนี้ ซูเบชิ ซึ่งมีอายุระหว่างศตวรรษที่ 4 และ 2 ก่อนสากลศักราช ตั้งอยู่ในหุบเขาสูงทางตะวันออกของเมืองตูร์ปันที่สำคัญ
ทฤษฎีที่คล้ายคลึงกันระบุว่าภาพติดตาของหมวกแม่มดซึ่งเป็นตัวอย่าง ได้เกิดจากอคติในการต่อต้านเควกเกอร์ แม้ว่าหมวกที่เควกเกอร์สวมตามประเพณีจะไม่ถูกชี้ให้เห็น หมวกเควกเกอร์เป็นจุดสนใจของการโต้เถียงทางวัฒนธรรมพิวริตัน แต่หมวกเควกเกอร์เป็นจุดสนใจของการโต้เถียงทางวัฒนธรรม และเป็นไปได้ว่าปฏิกิริยาที่รุนแรงของพิวริตันต่อพวกเควกเกอร์ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 ได้มีส่วนทำให้หมวกกลายเป็นส่วนหนึ่งของการเขียนรูปลักษณ์ของปีศาจ
สมมติฐานอีกข้อหนึ่งเสนอว่าหมวกแม่มดมีต้นกำเนิดมาจากหมวกหญิงขายเหล้า ซึ่งเป็นหมวกที่สวมใส่โดยผู้หญิงที่จำหน่ายเบียร์ที่ชงเองที่บ้าน ตามข้อเสนอนี้ หมวกเหล่านี้ได้รับความหมายเชิงลบเมื่ออุตสาหกรรมการผลิตเบียร์ซึ่งถูกครอบงำโดยผู้ชาย กล่าวหาว่าเป็นผู้ขายเบียร์ที่เจือจางหรือปนเปื้อน ซึ่งได้กล่าวหาว่าหญิงขายเหล้าเป็นผู้ขายเบียร์ที่เจือจางหรือมีมลทิน ร่วมกับความสงสัยทั่วไปว่าสตรีที่มีความรู้ด้านสมุนไพรศาสตร์กำลังทำงานในอาณาเขตลึกลับ โดยที่หมวกหญิงขายเหล้าอาจมีความเกี่ยวข้องกับแม่มด
พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซซึ่งเป็นนวนิยาย ค.ศ. 1900 ของลีแมน แฟรงก์ บอม มีภาพประกอบที่แสดงให้เห็นแม่มดชั่วร้ายแห่งทิศตะวันตกสวมหมวกทรงกรวยสูง เครื่องประดับแฟชันชิ้นนี้ได้รับการนำมาใช้ในภาพยนตร์ดัดแปลงใน ค.ศ. 1939 ซึ่งแม่มดชั่วร้ายรับบทโดยนักแสดงหญิงที่ชื่อมาร์กาเรต แฮมิลตัน
ในสื่อ

หมวกนี้ได้รับการสวมโดยตัวละครต่อไปนี้:
แม่มดชั่วร้ายแห่งทิศตะวันตก จากพ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ ค.ศ. 1900
แกนดัล์ฟ จากเรื่องฮอบบิท และเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ค.ศ. 1937
เจนนิเฟอร์ (รับบทโดยเวโรนิกา เลก) จากเรื่องไอแมร์รีด์อะวิตช์ ค.ศ. 1942
ซาแมนธา สตีเฟนส์ จากเรื่องแม่มดสาวเจ้าเสน่ห์ ค.ศ. 1964
ออร์โค จากเรื่องฮี-แมนแอนด์มาสเตอส์ออฟดิยูนิเวิร์ส ค.ศ. 1983
มิเนอร์วา มักกอนนากัล จากเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ (เนื้อเรื่องได้รวมถึงตัวละครที่เป็นหมวกแบบนี้) ค.ศ. 1997 นิยายยังกล่าวถึง "หมวกแหลม" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชุดนักเรียนสำหรับโรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่ค่อยปรากฏในภาพยนตร์ดัดแปลง
ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับวัสดุที่ใช้ทำหมวก ยอดดังกล่าวอาจถูกสังเกตเป็นประจำในสภาพที่งอ, โค้ง หรือยู่ยี่
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หมวกแม่มด
แม่พิมพ์ไม้แสดงแม่มดบนไม้กวาดพร้อมหมวกทรงกรวย จากหนังสือเดอะฮิสทรีออฟวิตเชสและวิซาดส์ (ค.ศ. 1720)
หมอกปนควัน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สม็อก
หมอกปนควันในนครนิวยอร์ก
หมอกปนควัน (อังกฤษ: smog) เป็นลักษณะของมลพิษทางอากาศชนิดหนึ่ง โดยคำว่า สม็อก เป็นหน่วยคำควบมาจากคำว่า สโมก (smoke แปลว่า ควัน) กับ ฟ็อก (fog แปลว่า หมอก) ในอดีตหมอกปนควันเกิดขึ้นมาจากการผสมระหว่างควันกับซัลเฟอร์ไดออกไซด์จากการเผาไหม้ถ่านหิน ส่วนหมอกปนควันในปัจจุบันมักจะมาจากควันที่เกิดจากการเผาไหม้ของเครื่องยนต์และควันจากโรงงานอุตสาหกรรม และทำปฏิกิริยากับแสงแดดซึ่งก่อให้เกิดหมอกปนควันแบบโฟโตเคมี (photochemical smog)
หมอกปนควันแบบโฟโตเคมี

ในช่วงประมาณ พ.ศ. 2490 ได้มีหมอกปนควันชนิดใหม่ รู้จักในชื่อ หมอกปนควันแบบโฟโตเคมี โดยหมอกปนควันประเภทนี้เกิดจากในชั้นบรรยากาศ แสงแดดทำปฏิกิริยากับไนโตรเจนออกไซด์ (NOx) และสารอินทรีย์ระเหยง่าย (volatile organic compound หรือ VOC) โดยไนโตรเจนออกไซด์นั้นถูกปล่อยออกมากในอากาศโดยการเผาไหม้ของเชื้อเพลิง จากหลายแหล่งเช่น รถยนต์ รถบรรทุก ถ่านหิน โรงงานไฟฟ้า และโรงงานอุตสาหกรรมอื่น ส่วนสารอินทรีย์ระเหยง่ายถูกปล่อยออกมาจาก สารละลาย ยาฆ่าแมลง และสีทาบ้าน
มลภาวะในอากาศประเภทนี้มักจะประกอบด้วยสารเคมีต่าง ๆ เช่น
แอลดีไฮด์ (RCHO)
ไนโตรเจนออกไซด์ เช่น ไนโตรเจนไดออกไซด์
Peroxyacyl nitrates (PAN)
Tropospheric ozone
สารอินทรีย์ระเหยง่าย
สารเคมีเหล่านี้ก่อให้เกิดหมอกปนควันแบบโฟโตเคมี ซึ่งเป็ญปัญหาของเมืองที่มีอุตสาหกรรมในปัจจุบัน ซึ่งมักเกิดขึ้นกับเมืองที่มีแดดแรง อากาศอบอุ่น และมียานพาหนะเป็นจำนวนมาก
ปัญหาอันเกิดจากหมอกปนควันและมาตรการที่เกี่ยวข้อง

ปัญหาไฟป่าและหมอกปนควัน มีความรุนแรงเพิ่มขึ้นอันเกิดจากทั้งสาเหตุไฟป่า และการเผาในที่โล่ง ส่งผลต่อความเสียหายทั้งสุขภาพ เศรษฐกิจ และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ อันกลายเป็นปัญหาระหว่างชาติ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประสบปัญหาไฟป่าและหมอกปนควันเช่นเดียวกับภูมิภาคอื่น ๆ จึงได้เกิด "ความตกลงอาเซียนว่าด้วยมลพิษจากหมอกปนควันข้ามแดน - ASEAN Agreement on Transboundary Haze Pollution" อันมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกัน ลด และติดตามตรวจสอบมลพิษจากหมอกปนควันข้ามแดน อันเป็นผลเนื่องจากไฟบนพื้นดิน และ/หรือไฟป่า โดยอาศัยความพยายามร่วมกันในระดับประเทศ ระดับภูมิภาค และระดับนานาชาติ ข้อตกลงนี้มีผลบังคับใช้เมื่อมีประเทศสมาชิก 6 ประเทศได้ให้สัตยาบันในความตกลงนี้ ซึ่งประเทศไทยพร้อมด้วยประเทศสมาชิกอาเซียนอีก 9 ประเทศได้ร่วมลงนามในข้อตกลงฯ นี้ เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ณ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย และได้ดำเนินการให้สัตยาบันครบ 6 ประเทศเมื่อปลายปี พ.ศ. 2546 ส่งผลให้ข้อตกลงฯ มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ประเทศที่ให้สัตยาบันทั้ง 9 ประเทศ ได้แก่ บรูไน มาเลเซีย พม่า สิงคโปร์ เวียดนาม ไทย ลาว กัมพูชา และฟิลิปปินส์
ดูเพิ่ม

ฝุ่นควัน (ฟ้าหลัว)
หมอก
ฝุ่นควันในภาคเหนือ
หมากเหลือง

| หมากเหลือง |
| --- | --- |

ที่ไถจง ประเทศไต้หวัน
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
เคลด:: Commelinids Commelinids
อันดับ:: Arecales Arecales
วงศ์:: ปาล์ม (พืช) Arecaceae
สกุล:: Dypsis Dypsis (Wendland) Beentje & Dransfield
สปีชีส์:: Dypsis lutescens
ชื่อทวินาม
Dypsis lutescens (Wendland) Beentje & Dransfield

หมากเหลือง (อังกฤษ: yellow palm, butterfly palm; ชื่อวิทยาศาสตร์: Dypsis lutescens) เป็นปาล์มประดับที่มีถิ่นกำเนิดในมาดากัสการ์ เป็นปาล์มแตกกอ สูงได้ถึง 8 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 4-8 เซนติเมตร ลำต้นและคอใบมีสีเหลืองส้มจนถึงเขียว ใบรูปขนนก ทางใบยาว 2 เมตร ช่อดอกแยกเพศอยู่ร่วมต้น ออกใต้คอ แผ่กระจาย ยาว 50-70 เซนติเมตร ผลรูปรี ขนาด 1.5 เซนติเมตร เมื่อสุกสีเหลืองส้ม ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือแยกหน่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Dypsis lutescens
PACSOA: Dypsis lutescens เก็บถาวร 2013-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Dypsis lutescens:  Wikidata: Q1535705  Wikispecies: Chrysalidocarpus lutescens  APDB: 214742  BOLD: 412019  EoL: 1095187  EPPO: CWCLU  FNA: 222000049  GBIF: 2735935  GRIN: 405626  iNaturalist: 133599  IPNI: 985360-1  IRMNG: 10459547  ITIS: 565146  IUCN: 195960  NCBI: 131267  NZOR: 7868aca0-1266-41bf-957c-24788baf9c4c  Plant List: kew-65478  PLANTS: DYLU  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:985360-1  Tropicos: 50059207  WCSP: 65478 
Chrysalidocarpus lutescens:  Wikidata: Q11176489  APDB: 206234  BOLD: 395521  FNA: 200027074  GBIF: 2735936  GRIN: 10340  iNaturalist: 276548  IPNI: 665962-1  IRMNG: 10910716  ITIS: 506715  NZOR: 793dfeac-63e4-4d90-881c-437a0d5268b8  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:665962-1  Tropicos: 2400093  WCSP: 39866