องคชาตมนุษย์
โครงสร้าง

สามส่วนหลักขององคชาตประกอบด้วย
รากองคชาต (Radix): เป็นส่วนที่ยึดติด ประกอบด้วยกระเปาะองคชาตอยู่ตรงกลางและขาองคชาตอยู่ทั้งสองด้านของกระเปาะ ตั้งอยู่ภายในช่องฝีเย็บที่ตื้น ขาองคชาตยึดติดกับส่วนโค้งของกระดูกหัวหน่าว
ตัวองคชาต (Corpus): เป็นส่วนที่ห้อยลงขององคชาต มีสองพื้นผิว ได้แก่ พื้นผิวด้านหลัง (แนวบนด้านหลังในองคชาตขณะแข็งตัว) และพื้นผิวด้านท้องหรือด้านท่อปัสสาวะ (หันลงและหันไปทางด้านหลังในองคชาตขณะอ่อนตัว) พื้นผิวด้านท้องมีลักษณะเด่นคือแนวประสานองคชาต (penile raphe) ที่ฐานของตัวองคชาตถูกรองรับโดยเอ็นแขวนองคชาต ซึ่งยึดติดกับแนวประสานกระดูกหัวหน่าว
เนื้อเยื่อบุผิวขององคชาต ประกอบด้วย หนังของลำ หนังหุ้มปลายอวัยวะเพศชาย และ เยื่อเมือกหนังหุ้มปลายองคชาต (preputial mucosa) ซึ่งอยู่ด้านในของหนังหุ้มปลายองคชาตและปกคลุมหัวองคชาต โดยเนื้อเยื่อบุผิวนี้มิได้ยึดติดกับลำ ทำให้เป็นอิสระในการเคลื่อนไหวไปมา
องคชาตของมนุษย์ประกอบด้วยเนื้อเยื่อพองยุบได้สามแท่ง ได้แก่ คอร์ปุส คาเวอร์โนซุม จำนวนสองแท่งวางตัวขนานกัน (แยกด้วยผนังกั้น) ทางด้านบน และคอร์ปุส สปอนจิโอซุม หนึ่งแท่งวางตัวระหว่างแท่งคอร์ปอรา คาเวอร์โนซาทั้งสองทางด้านท้อง เนื้อเยื่อเหล่านี้ล้อมรอบด้วยชั้นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันแข็งที่เรียกว่า ทูนิคา อัลบูจิเนีย คอร์ปุส คาเวอร์โนซุมได้รับการควบคุมจากเส้นประสาทคาเวอร์นัสเล็กและใหญ่ และส่วนประกอบใหญ่ขององคชาตมีหลอดเลือดซึ่งเติมเต็มด้วยเลือดเพื่อช่วยในการแข็งตัว โดยที่ขาองคชาตเป็นส่วนปลายของคอร์ปุส คาเวอร์โนซุมทั้งสอง ส่วนคอร์ปุส สปอนจิโอซุมเป็นเนื้อเยื่อพองยุบได้ที่ห่อหุ้มท่อปัสสาวะ บริเวณปลายส่วนต้นเป็นกระเปาะองคชาตและปลายส่วนปลายเป็นหัวองคชาต
การขยายใหญ่และมีลักษณะเป็นกระเปาะของปลายของคอร์ปุส สปอนจิโอซุม ทำให้เกิดเป็นหัวองคชาต ซึ่งมีโพรงสองประเภทเฉพาะที่รองรับหนังหุ้มปลายองคชาต หนังหุ้มปลายองคชาตเป็นผิวหนังที่หลวมซึ่งในผู้ใหญ่สามารถร่นกลับเพื่อเผยหัวองคชาตได้ พื้นที่ด้านใต้ของหัวองคชาตบริเวณที่หนังหุ้มปลายองคชาตยึดเกาะ เรียกว่า เส้นสองสลึง ฐานที่เป็นวงกลมของหัวองคชาต เรียกว่า โคโรนา พื้นผิวด้านในของหนังหุ้มปลายองคชาตและโคโรนามีต่อมไขมันที่หลั่งสารที่เรียกว่าขี้เปียก โครงสร้างขององคชาตยังได้รับการสนับสนุนโดยกล้ามเนื้อพื้นเชิงกรานด้วย
ท่อปัสสาวะ ซึ่งเป็นส่วนสุดท้ายของระบบทางเดินปัสสาวะ จะผ่านเข้าไปในคอร์ปุส สปอนจิโอซุม (ท่อปัสสาวะฟองน้ำ) และเปิดออกที่บริเวณส่วนปลายที่เรียกว่ารูปัสสาวะ ซึ่งตั้งอยู่ที่ปลายสุดของหัวองคชาต ทำหน้าที่เป็นทางผ่านสำหรับทั้งปัสสาวะและการหลั่งน้ำอสุจิ
แนวประสานองคชาตเป็นสันที่สามารถมองเห็นได้ซึ่งแบ่งครึ่งซ้ายและขวาขององคชาต พบได้ทางด้านล่างหรือด้านท้องขององคชาต โดยเริ่มจากรูเปิดของท่อปัสสาวะและต่อเนื่องเป็นแนวประสานฝีเย็บผ่านถุงอัณฑะไปยังฝีเย็บ (พื้นที่ระหว่างถุงอัณฑะและทวารหนัก)
องคชาตมนุษย์แตกต่างจากองคชาตของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ ส่วนใหญ่ ตรงที่ไม่มี baculum หรือกระดูกอวัยวะเพศ โดยแทนที่ด้วยการกักเลือดให้คั่งอยู่เพื่อให้เกิดภาวะแข็งตัว เอ็นส่วนปลายที่ค้ำยันหัวองคชาตมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อโครงสร้างเส้นใยที่เป็นเหมือนกระดูก (fibroskeleton) ขององคชาต โครงสร้างนี้เรียกว่า "os analog" ซึ่งเป็นคำที่บัญญัติโดยชื่อเกิงหรง ในสารานุกรมการสืบพันธุ์ โครงสร้างดังกล่าวเป็นส่วนที่หลงเหลือมาจาก baculum ที่มีวิวัฒนาการเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงในวิธีการผสมพันธุ์
องคชาตมนุษย์ไม่สามารถหดกลับเข้าไปในบริเวณขาหนีบได้ และมีขนาดใหญ่กว่าค่าเฉลี่ยในอาณาจักรสัตว์เมื่อเทียบตามสัดส่วนมวลกาย องคชาตมนุษย์สามารถเปลี่ยนลักษณะจากการอ่อนนุ่มดั่งผ้าฝ้ายไปจนถึงแข็งทื่อดั่งกระดูก ซึ่งเป็นผลมาจากการไหลของเลือดในหลอดเลือดแดงที่มีความแปรผันระหว่าง 2–3 ถึง 60–80 มิลลิลิตรต่อนาที แสดงให้เห็นถึงสภาวะที่เหมาะสมที่สุดในการประยุกต์ใช้กฎของปาสกาลในร่างกายมนุษย์โดยรวม ทำให้องคชาตเป็นโครงสร้างที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว