สมาพันธรัฐเยอรมัน
ประวัติศาสตร์ > การสถาปนาสมาพันธรัฐ

สมาพันธรัฐเยอรมันก่อตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติที่ 9 ของการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2358 หลังจากถูกพาดพิงถึงในมาตรา 6 ของสนธิสัญญาปารีส พ.ศ. 2357 ซึ่งยุติสงครามสหสัมพันธมิตรที่หก
สมาพันธ์ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยสนธิสัญญาที่สอง ซึ่งเป็นพระราชบัญญัติขั้นสุดท้ายของการประชุมระดับรัฐมนตรีเพื่อทำให้องค์กรของสมาพันธรัฐเยอรมันสมบูรณ์และรวมเป็นหนึ่ง สนธิสัญญานี้ไม่ได้สรุปและลงนามโดยคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายจนถึงวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 รัฐต่าง ๆ เข้าร่วมสมาพันธ์เยอรมันโดยเข้าเป็นภาคีในสนธิสัญญาที่สอง รัฐที่กำหนดไว้สำหรับการรวมในสมาพันธ์คือ:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ธง | รัฐสมาชิก | หมายเหตุ |
|  | อันฮัลท์-เบิร์นเบิร์ก | สืบทอดโดยดยุกแห่งอันฮัลต์-เดสเซา |
|  | อันฮัลต์-เดสเซา |  |
|  | อันฮัลท์-เคอเทิน | สืบเชื้อสายมาจากดยุกแห่งอันฮัลต์-เดสเซาในปี ค.ศ. 1847 รวมกับ อันฮัลต์-เดสเซา ในปี ค.ศ. 1853 |
|  | จักรวรรดิออสเตรีย | มีเพียงบางส่วนที่  โบฮีเมีย โมราเวีย และออสเตรียนซิลีเซีย – และดินแดนออสเตรีย – ออสเตรีย คารินเทีย คาร์นิโอลา ลิตโทรัล ยกเว้น อิสเตรีย ดัชชีส์แห่งเอาชวิทซ์และซาเตอร์ ส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรกาลิเซียและ โลโดเมเรีย ที่เคยเป็นสมาชิกในปี พ.ศ. 2361-1850 |
|  | บาเดิน |  |
|  | บาวาเรีย |  |
|  | เบราน์ชไวค์ |  |
|  | ฮันโนเฟอร์ | ผนวกโดยปรัสเซีย 20 กันยายน พ.ศ. 2409 |
|  | รัฐเจ้าผู้คัดเลือกแห่งเฮ็สเซิน | ยังเป็นที่รู้จักในนามเฮ็สเซิน-คาสเซิล; ผนวกโดยปรัสเซีย 20 กันยายน พ.ศ. 2409 |
|  | แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน | ยังเป็นที่รู้จักในนามเฮ็สเซิน-ดาร์มสตัดท์ |
|  | เฮ็สเซิน-ฮอมบวร์ค | เข้าร่วมในปี พ.ศ. 2360; สืบเชื้อสายมาจากแกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มสตัดท์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2409; ผนวกโดยปรัสเซีย 20 กันยายน พ.ศ. 2409 |
|  | โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮชินเงิน | เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซียในปี พ.ศ. 2393 |
|  | โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน | เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซียในปี พ.ศ. 2393 |
|  | ฮ็อลชไตน์ | ปกครองโดยกษัตริย์เดนมาร์กตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 เป็นรัฐศักดินาของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (รวมถึงดัชชีแห่งชเลสวิก ค.ศ. 1848–1851); เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2406 สมัชชาแห่งสหพันธรัฐได้ถอดผู้แทนชาวเดนมาร์กที่รอการแก้ปัญหาเรื่องการสืบทอดตำแหน่งและการตั้งชื่อผู้แทนใหม่จากรัฐบาลที่รับรองโดยสมัชชา เดนมาร์กยกให้และสเลสวิกร่วมกับออสเตรียและปรัสเซียในวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2407 อันเป็นผลมาจากสงครามชเลสวิกครั้งที่สอง ขุนนางยังคงอยู่ในสมาพันธ์รอการพิจารณาขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับสถานะของตน สเลสวิกไม่ได้เป็นสมาชิกในช่วงเวลาสั้นๆ ระหว่างสงครามครั้งนี้กับการยุบสมาพันธ์ ดัชชีทั้งสองถูกผนวกโดยปรัสเซียเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2409 |
|  | ลีชเทินชไตน์ |  |
|  | ลิมเบิร์ก | โดยมีกษัตริย์ดัตช์เป็นดยุก |
|  | ราชรัฐลิพเพอ-เดทมอลด์ |  |
|  | ลักเซมเบิร์ก | โดยมีกษัตริย์ดัตช์เป็นแกรนด์ดยุก |
|  | เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน |  |
|  | เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ |  |
|  | นัสเซา | ถูกผนวกเข้ากับปรัสเซีย 20 กันยายน พ.ศ. 2409 |
|  | อ็อลเดินบวร์ค |  |
|  | ปรัสเซีย | จังหวัดปรัสเซียและแกรนด์ดัชชีแห่งโปเซนเป็นเพียงอาณาเขตของรัฐบาลกลางใน พ.ศ. 2391-2493 |
|  | รอยส์-ไกรซ์ |  |
|  | รอยส์-เกรา |  |
|  | ซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ | กลายเป็นซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาในปี พ.ศ. 2369 |
|  | ซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค | ถูกแยกและกลายเป็นซัคเซิน-อัลเทินบวร์คในปี ค.ศ. 1826 |
|  | ซัคเซิน-ฮิลด์บวร์คเฮาเซิน | ถูกแบ่งแยกและผู้ปกครองกลายเป็นดยุกแห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค ในปี พ.ศ. 2369 |
|  | ซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค | ถือครองโดยเดนมาร์กตั้งแต่ พ.ศ. 2358; โดยสนธิสัญญาเวียนนา (ค.ศ. 1864) พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์กสละราชสมบัติเป็นดยุกแห่งซัคเซิน-เลาบูร์ก และยกดัชชีให้กับปรัสเซียและออสเตรีย ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2408 วิลเลียมที่ 1 แห่งปรัสเซียเข้ารับตำแหน่งดยุกตามอนุสัญญา Gastein และการลงคะแนนเสียงของ สภาแห่ง Lauenberg |
|  | ซัคเซิน-ไมนิงเงิน |  |
|  | ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค |  |
|  | ซัคเซิน |  |
|  | เชาม์บวร์ค-ลิพเพอ |  |
|  | ชวาทซ์บวร์ค-รูดอลชตัท |  |
|  | ชวาทซ์บวร์ค-ซ็อนเดิร์สเฮาเซิน |  |
|  | วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ |  |
|  | เวือร์ทเทิมแบร์ค |  |
|  | เบรเมิน |  |
|  | แฟรงก์เฟิร์ต | ผนวกโดยปรัสเซียเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2409 |
|  | ฮัมบวร์ค |  |
|  | ลือเบ็ค |  |
ในปี ค.ศ. 1839 เพื่อเป็นการชดเชยการสูญเสียส่วนหนึ่งของจังหวัดลักเซมเบิร์กไปยังเบลเยียม ดัชชีแห่งลิมเบิร์กได้ถูกสร้างขึ้นและกลายเป็นสมาชิกของสมาพันธ์เยอรมัน (ถือโดยเนเธอร์แลนด์ร่วมกับลักเซมเบิร์ก) จนกระทั่งการล่มสลายในปี 2409 ในปี พ.ศ. 2410 ดัชชีได้รับการประกาศให้เป็น "ส่วนสำคัญของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์" เมืองมาสทริชต์และเวนโลไม่รวมอยู่ในสมาพันธ์
จักรวรรดิออสเตรียและราชอาณาจักรปรัสเซียเป็นสมาชิกที่ใหญ่ที่สุดและมีอำนาจมากที่สุดของสมาพันธรัฐ ส่วนใหญ่ของทั้งสองประเทศไม่รวมอยู่ในสมาพันธรัฐ เพราะพวกเขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของอดีตจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และไม่ได้รวมกองกำลังส่วนใหญ่ของพวกเขาในกองทัพสหพันธรัฐ ออสเตรียและปรัสเซียต่างมีคะแนนเสียงหนึ่งเสียงในสมัชชาแห่งสหพันธรัฐ
รัฐหลักอีกหกรัฐมีหนึ่งคะแนนเสียงในสภาแห่งชาติ ได้แก่ ราชอาณาจักรบาวาเรีย ราชอาณาจักรซัคเซิน ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค รัฐเจ้าผู้คัดเลือกแห่งเฮ็สเซิน แกรนด์ดัชชีบาเดิน และแกรนด์ดัชชีแห่งเฮ็สเซิน
กษัตริย์ต่างประเทศสามพระองค์ปกครองประเทศสมาชิก: กษัตริย์แห่งเดนมาร์กในฐานะดยุกแห่งดัชชีแห่งโฮลชไตน์และดยุกแห่งซัคเซิน-เลาบูร์ก กษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ในฐานะแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กและ (จาก พ.ศ. 2382) ดยุกแห่งดัชชีแห่งลิมเบิร์ก และกษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ (จนถึง พ.ศ. 2380) ในฐานะกษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์เป็นสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมัน แต่ละคนมีคะแนนเสียงในสมัชชากลาง เมื่อก่อตั้งในปี พ.ศ. 2358 ได้ออกจากประเทศสมาชิกสี่ประเทศซึ่งถูกปกครองโดยกษัตริย์ต่างประเทศ เนื่องจากกษัตริย์แห่งเดนมาร์กเป็นดยุกของทั้งฮ็อลชไตน์และซัคเซิน-เลาบวร์ค
เมืองอิสระสี่เมือง ได้แก่ เบรเมิน แฟรงก์เฟิร์ต ฮัมบวร์ค และลือเบ็ค ร่วมกันโหวตหนึ่งเสียงในสมัชชาแห่งสหพันธรัฐ
รัฐที่เหลือ 23 รัฐ (เมื่อก่อตั้งในปี พ.ศ. 2358) ได้ลงคะแนนเสียงห้าครั้งในสมัชชากลาง:
1.ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค,ซัคเซิน-ไมนิงเงิน ,ซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค , ซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ และซัคเซิน-ฮิลด์บวร์คเฮาเซิน  (5 รัฐ)
2. เบราน์ชไวค์และนัสเซส (2 รัฐ)
3. เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน และ เมคเลินบวร์ค-สเตรลิทซ์ (2 รัฐ)
4. อ็อลเดินบวร์ค, อันฮัลต์-เดสเซา,อันฮัลท์-เบิร์นเบิร์ก ,อันฮัลท์-โคเธน , ชวาทซ์บวร์ค-รูดอลชตัดท์ และชวาทซ์บวร์ค-ซ็อนเดิร์สเฮาเซิน  (6 รัฐ)
5. โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็สซิงเงิน ,โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน, ลีชเทินชไตน์ ,ราชรัฐร็อยส์-เกรา ,ราชรัฐร็อยส์-กรีส  , เชาม์บวร์ค-ลิพเพอ, ลิพเพอ และ วัลเด็ค (8 รัฐ)
จึงมีคะแนนเสียง 17 เสียงในสมัชชากลาง