stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จิ่ง-ยฺเหวียน
บรรณานุกรม

李崇智 (December 2004). 中國歷代年號考. 北京: 中華書局. ISBN 7101025129.
| ก่อนหน้า |  | จิ่ง-ยฺเหวียน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กำลอ |  | ศักราชของวุยก๊ก  (ค.ศ. 260 - 264) |  | เสียนซี |
| ด ค กศักราชในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
วุยก๊ก: อ้วยโช่ (หฺวางชู) ค.ศ. 220-226 → ไท่เหอ ค.ศ. 227-233 → ชิงหลง ค.ศ. 233-237 → จิ่งชู ค.ศ. 233-237 → เจิ้งฉื่อ ค.ศ. 240-249 → เจียผิง ค.ศ. 249-254 → เจงหงวน / ไกเจ้ง (เจิ้ง-ยฺเหวียน) ค.ศ. 254-256 → กำลอ (กานลู่) ค.ศ. 256-260 → จิ่ง-ยฺเหวียน ค.ศ. 260-264 → เสียนซี ค.ศ. 264-265
จ๊กก๊ก: เจี๋ยงบู๋ (จางอู่) ค.ศ. 221-223 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 223-237 → เหยียนซี ค.ศ. 238-257 → จิ่งเย่า ค.ศ. 258-263 → เหยียนซิง ค.ศ. 263
ง่อก๊ก: หฺวางอู่ ค.ศ. 222-229 → หฺวางหลง ค.ศ. 229-231 → เจียเหอ ค.ศ. 232-238 → ชื่ออู ค.ศ. 238-251 → ไท่-ยฺเหวียน ค.ศ. 251-252 → เฉินเฟิ่ง ค.ศ. 252 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 252-253 → อู่เฟิ่ง ค.ศ. 254-256 → ไท่ผิง ค.ศ. 256-258 → หย่งอาน ค.ศ. 258-264 → ยฺเหวียนซิง ค.ศ. 264-265 → กานลู่ ค.ศ. 265-266 → เป๋าติ่ง ค.ศ. 266-269 → เจี้ยนเหิง ค.ศ. 269-271 → เฟิ่งหฺวาง ค.ศ. 272-274 → เทียนเช่อ ค.ศ. 275-276 → เทียนสี่ ค.ศ. 276 → เทียนจี้ ค.ศ. 277-280
กองซุนเอี๋ยน: เช่าฮั่น ค.ศ. 237-238
บุนเพ่ง

| บุนเพ่ง |
| --- | --- |
文聘

เจียงเซี่ยไท่โส่ว (江夏太守)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220 (220) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจผี
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ป. 208 (ป. 208) – ค.ศ. 220 (220)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล: โจโฉ
แม่ทัพหลัง (後將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ป. 222 (ป. 222) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจผี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ หนานหยาง มณฑลเหอหนาน
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
บุตร: Wen Dai Wen Xiu (บุตรบุญธรรม)
ญาติ: Wen Hou (หลานชาย)
อาชีพ: แม่ทัพ
ชื่อรอง: Zhongye (仲業)
ชื่อภายหลังการตาย: Marquis Zhuang (壯侯)
ตำแหน่งขุนนาง: Marquis of Xinye (新野侯)

บุนเพ่ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ เหวิน พิ่ง ตามสำเนียงกลาง (จีน: 文聘; พินอิน: Wén Pìng) เป็นขุนพลที่มีชีวิตอยู่ในปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและยุคสามก๊กของจีน ระหว่างดำรงตำแหน่งขุนพลภายใต้ขุนศึกโจโฉ เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ปราบขุนพลกวนอู และปกป้องผลประโยชน์ของโจโฉในกังแฮ จากขุนศึกตะวันออก ซุนกวน
ถ้ำปีศาจแดนสวรรค์

| --- | --- |
ถ้ำปีศาจแดนสวรรค์

天国大魔境 (Tengoku Daimakyō)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Heavenly Delusion
แนว: ผจญภัย รหัสคดี บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
มังงะ
เขียนโดย: มาซากาซุ อิชิงูโระ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในเครือ: อาฟเตอร์นูนเคซี
นิตยสาร: อาฟเตอร์นูนรายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 มกราคม พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 8
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฮิโรตากะ โมริ
เขียนบทโดย: มาโกโตะ ฟูกามิ
ดนตรีโดย: เค็นซูเกะ อูชิโอะ
สตูดิโอ: โปรดักชัน ไอ.จี
ถือสิทธิ์โดย: ดิสนีย์แพลตฟอร์มดิสทริบิวชัน (นานาชาติ)
เครือข่าย: Tokyo MX, HTB, RKB, TVA, MBS, BS11
เครือข่ายภาษาไทย: ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์
ฉาย:  1 เมษายน พ.ศ. 2566  –  24 มิถุนายน พ.ศ. 2566
ตอน: 13
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ถ้ำปีศาจแดนสวรรค์ (ญี่ปุ่น: 天国大魔境; โรมาจิ: Tengoku Daimakyō) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยมาซากาซุ อิชิงูโระ ตีพิมพ์ในนิตยสารอาฟเตอร์นูนรายเดือน นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2561 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโปรดักชัน ไอ.จี ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2566
สื่อ > อนิเมะ

ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโปรดักชัน ไอ.จีมีการประกาศสร้างในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์กำกับโดยฮิโรตากะ โมริ เขียนบทโดยมาโกโตะ ฟูกามิ ออกแบบตัวละครโดยอุตสึชิตะแห่งมินากาตะแลบอราโทรี และแต่งดนตรีประกอบโดยเค็นซูเกะ อูชิโอะ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 เมษายนถึง 24 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่น ๆ  เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Innocent Arrogance" ร้องโดยวง BiSH ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "เดเรโมะ คาเรโมะ โดโกโมะ ชิราไน" (誰も彼も何処も何も知らない, Daremo Karemo Dokomo Nanimo Shiranai, แปลว่า "ไม่รู้จักใคร ไม่รู้จักที่ไหน ไม่รู้จักอะไร") ร้องโดย  ASOBI ดิสนีย์แพลตฟอร์มดิสทริบิวชันได้รับลิขสิทธิ์เผยแพร่อนิเมะและสตรีมทั่วโลกทางดิสนีย์+
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรีบอร์ดโดย  | วันฉายเดิม  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "สวรรค์และนรก" ถอดเสียง: "Tengoku to Jigoku" (ญี่ปุ่น: 天国と地獄) | ฮิโรตากะ โมริ | มาโกโตะ ฟูกามิ | ฮิโรตากะ โมริ เท็ตสึยะ ทาเกอูจิ | 1 เมษายน 2566 (2566-04-01) |  |
 เรื่องราวเกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่นหลังเกิดเหตุการณ์ภัยพิบัติที่ทำให้ทั้งประเทศพังพินาศ ภายในพื้นที่ที่มีกำแพงล้อมรอบ มีเหล่าเด็ก ๆ ได้รับการศึกษาจากหุ่นยนต์ และเชื่อว่าโลกภายนอกคือ "นรก" ซึ่งมีสัตว์ประหลาดอาศัยอยู่ วันหนึ่งนักเรียนชื่อโทคิโอะได้รับข้อความที่ตั้งคำถามว่า "อยากออกไปข้างนอกของข้างนอกหรือไม่" ขณะเดียวกันภายนอก "กำแพง" เด็กสาวชื่อคิรุโกะพร้อมด้วยเด็กหนุ่มชื่อมารุที่หน้าตาเหมือนโทคิโอะกำลังเดินทางผ่านดินแดนรกร้างเพื่อค้นหาชายสองคึนในรูปถ่ายและสถานที่ที่เรียกว่า "สวรรค์" พวกเขาได้พบกับหญิงคนหนึ่งที่ทำงานเลี้ยงตัวเองในฟาร์มขนาดเล็กซึ่งให้อาหารและที่พักแก่คิรุโกะและมารุ แต่ระหว่างที่คิรุโกะและมารุกำลังหลับ หญิงคนนั้นก็เตรียมการรับมือการโจมตีที่อาจจะเกิดขึ้นในเวลากลางคืน
| 2 | "สองคำสารภาพ" ถอดเสียง: "Futari no Kokuhaku" (ญี่ปุ่น: 二人の告白) | ไค ชิบาตะ | มาโกโตะ ฟูกามิ | อิตสึกิ สึจิงามิ | 8 เมษายน 2566 (2566-04-08) |  |
| 3 | "คิริโกะกับฮารุกิ" ถอดเสียง: "Kiriko to Haruki" (ญี่ปุ่น: 桐子と春希) | คาซูยะ โนมูระ | อาซาโกะ คูโบยามะ | คาซูยะ โนมูระ | 15 เมษายน 2566 (2566-04-15) |  |
| 4 | "คุคุ" ถอดเสียง: "Kuku" (ญี่ปุ่น: クク) | ทากาชิ โอตสึกะ | มาโกโตะ ฟูกามิ | ทากาชิ โอตสึกะ อาซูกะ ซูซูกิ | 22 เมษายน 2566 (2566-04-22) |  |
| 5 | "วันแห่งโชคชะตา" ถอดเสียง: "Omukae no Hi" (ญี่ปุ่น: お迎えの日) | โคจิ โคมูรากาตะ | อิกูมิ โนมูระ | โยจิโร อาราอิ | 29 เมษายน 2566 (2566-04-29) |  |
| 6 | "น้ำสะอาด 100 เปอร์เซ็นต์" ถอดเสียง: "Hyaku Pāsento Anzen Mizu" (ญี่ปุ่น: 100%安全水) | อัตสึโตะ มาซูดะ, ชูจิ ไซโต, โชตะ ฮามาดะ | อาซาโกะ คูโบยามะ | เรียวตะ ฟูรูกาวะ, อัตสึโตะ มาซูดะ, ฮารูโอะ โอกูโนะ | 6 พฤษภาคม 2566 (2566-05-06) |  |
| 7 | "ภาคีชีวิตนิรันดร์" ถอดเสียง: "Fumetsu Kyōdan" (ญี่ปุ่น: 不滅教団) | มาซามิตสึ อาเบะ | อิกูมิ โนมูระ | ฮารูโอะ โอกูโนะ | 13 พฤษภาคม 2566 (2566-05-13) |  |
| 8 | "ทางเลือกพวกนั้น" ถอดเสียง: "Sorezore no Sentaku" (ญี่ปุ่น: それぞれの選択) | เรียว นากาโนะ | อาซาโกะ คูโบยามะ | ฮารูกะ ฟูจิตะ | 20 พฤษภาคม 2566 (2566-05-20) |  |
| 9 | "เด็กๆ ในสถานเลี้ยงเด็ก" ถอดเสียง: "Gakuen no Kodomo-tachi" (ญี่ปุ่น: 学園の子供たち) | คาซูยะ โนมูระ | มาโกโตะ ฟูกามิ | คาซูยะ โนมูระ | 27 พฤษภาคม 2566 (2566-05-27) |  |
| 10 | "เมืองกำแพงล้อม" ถอดเสียง: "Kabe no Machi" (ญี่ปุ่น: 壁の町) | ไค อิการาชิ | อาซาโกะ คูโบยามะ | ไค อิการาชิ | 3 มิถุนายน 2566 (2566-06-03) |  |
| 11 | "เริ่มการทดสอบ" ถอดเสียง: "Tesuto o Hajimemasu" (ญี่ปุ่น: テストを始めます) | ยูจิโร โมริยามะ | อิกูมิ โนมูระ | ยูจิโร โมริยามะ | 10 มิถุนายน 2566 (2566-06-10) |  |
| 12 | "ข้างนอกของข้างนอก" ถอดเสียง: "Soto no Soto" (ญี่ปุ่น: 外の外) | จุง ชิโนฮาระ | มาโกโตะ ฟูกามิ | โทชิมาซะ อิชิอิ | 17 มิถุนายน 2566 (2566-06-17) |  |
| 13 | "การเดินทางยังคงดำเนินต่อและเริ่มขึ้น" ถอดเสียง: "Tabi no Tsuzuki Tabi no Hajimari" (ญี่ปุ่น: 旅の続き・旅の始まり) | ไค ชิบาตะ, โคจิ โคมูรากาตะ, เท็ตสึยะ ทาเกอูจิ, ฮิโรตากะ โมริ | ฮิโรตากะ โมริ | โทโมฮิโกะ อิโต | 24 มิถุนายน 2566 (2566-06-24) |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของมังงะที่อาฟเตอร์นูนรายเดือน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
อนิเมะ ถ้ำปีศาจแดนสวรรค์[ลิงก์เสีย] ที่ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์
ถ้ำปีศาจแดนสวรรค์  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
จาง ชางผู

อนุภรรยาของจงฮิวเสนาบดีวุยก๊ก (ค.ศ. 199–257)
| จาง ชางผู 張昌蒲 |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 199 นครเฝินหยาง มณฑลชานซี
เสียชีวิต: ป.มีนาคม ค.ศ. 257 (58 ปี)
คู่สมรส: จงฮิว
บุตร: จงโฮย
จาง ชางผู (จีน: 張昌蒲; พินอิน: Zhāng Chāngpú; ค.ศ. 199 – ป. มีนาคม ค.ศ. 257) เป็นอนุภรรยาของจงฮิว เสนาบดีระดับสูงของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน จาง ชางผูยังเป็นมารดาของจงโฮย ขุนพลวุยก๊กผู้มีบทบาทสำคัญในการพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กในปี ค.ศ. 263 ชื่อตัวของจาง ชางผูไม่มีการบันทืกในประวัติศาสตร์ ส่วนชื่อ "ชางผู" แท้จริงแล้วเป็นชื่อรอง ในชีวประวัติของจาง ชางผูที่เขียนโดยจงโฮยระบุว่าจาง ชางผูเป็นมารดาผู้เข้มงวดของจงโฮยและมีบทบาทสำคัญในการศึกษาในช่วงต้นของจงโฮย จาง ชางผูยังมีชื่อเสียงในเรื่องความประพฤติอันดีงามและสติปัญญาอีกด้วย
ภูมิหลัง

แหล่งข้อมูลเดียวที่ยังหลงเหลือเกี่ยวประวัติของจาง ชางผู้คือชีวประวัติของจาง ชางผูที่เขียนโดยจงโฮยผู้เป็นบุตรชาย ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 เผย์ ซงจือ (裴松之) นำเนื้อหาในชีวประวัติของจาง ชางผูมาประกอบเป็นอรรถาธิบายของบทชีวประวัติจงโฮยผู้เป็นบุตรชายของจาง ชางผูในบันทึกประวัติศาสตร์สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ) ซึ่งเขียนโดยตันซิ่ว (陳壽 เฉิน โช่ว) ในคริสต์ศตวรรษที่ 3
จาง ชางผูเป็นชาวอำเภอจือชื่อ (茲氏縣 จื่อชื่อ) เมืองไท่หยวน (太原郡 ไท่-ยฺเหวียนจฺวิ้น) ซึ่งอยู่บริเวณนครเฝินหยาง มณฑลชานซีในปัจจุบัน บรรพบุรุษของจาง ชางผูรับราชการกับราชสำนักของราชวงศ์ฮั่น และได้รับเบี้ยหวัดเป็นเป็นข้าวประมาณ 2,000 ต้าน (石) จาง ชางผูสูญเสียบิดามารดาตั้งแต่อยู่ในวัยเยาว์ แล้วได้สมรสกับจงฮิวในฐานะอนุภรรยาคนหนึ่ง จาง ชางผูได้รับการชื่นชมจากคนในตระกูลจงในเรื่องการประพฤติตนอย่างเหมาะสมและมีคุณธรรมดีเยี่ยม
เสียชีวิต

จาง ชางผูเสียชีวิตด้วยอาการป่วยขณะอายุ 59 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) เมื่อประมาณเดือนมีนาคม ค.ศ. 257 โจมอจักรพรรดิวุยก๊กออกพระราชโองการให้ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาเจียวให้จัดงานศพแก่จาง ชางฝูและออกค่าใช้จ่ายในการจัดงานให้ทั้งหมด
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
ยุทธการที่เจี้ยนเวย์

ยุทธการระหว่างทัพจ๊กก๊กและวุยก๊ก (ค.ศ. 229)
| ด ค กการบุกขึ้นเหนือของจูกัดเหลียง |
| --- | --- |
 ซินเสีย  เทียนซุย  เกเต๋ง  ตันฉอง  เจี้ยนเวย์  กิสาน  ทุ่งราบอู่จ้าง 
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
ยุทธการที่เจี้ยนเวย์ (จีน: 建威之戰) เป็นยุทธการระหว่างรัฐจ๊กก๊กและวุยก๊กในปี ค.ศ. 229 ในยุคสามก๊กของจีน ยุทธการนี้เป็นการบุกขึ้นเหนือที่นำโดยจูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งจ๊กก๊กเพื่อบุกวุยก๊กเป็นครั้งที่ 3 ยุทธการจบลงด้วยชัยชนะของจ๊กก๊ก ยึดได้เมืองปูเต๋าและอิมเป๋ง ซึ่งตั้งอยู่ใกล้นครหล่งหนาน มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน
ยุทธการ

ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 229 จูกัดเหลียงมอบหมายให้ตันเซ็กนำกองกำลังเข้าโจมตีเมืองปูเต๋า (武都 อู่ตู; อยู่ใกล้กับอำเภอเฉิง มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) และเมืองอิมเป๋ง (陰平 อินผิง; ปัจจุบันคืออำเภอเหวิน มณฑลกานซู่) ที่อยู่ในอาณาเขตของวุยก๊ก กุยห้วยขุนพลวุยก๊กจึงนำกองกำลังไปช่วยเมืองปูเต๋าและอิมเป๋ง เมื่อจูกัดเหลียงได้ข่าวว่ากุยห้วยยกทัพเข้าโจมตีตันเซ็ก จูกัดเหลียงจึงเคลื่อนทัพจากด่านเองเปงก๋วนไปยังเจี้ยนเวย์ (建威; ปัจจุบันคือนครหล่งหนาน มณฑลกานซู่) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองปูเต๋า
ภายหลังกุยห้วยนำกองกำลังล่าถอยไป ทัพจ๊กก๊กจึงยึดเมืองปูเต๋าและอิมเป๋งได้สำเร็จ
ผลสืบเนื่อง

เมื่อจูกัดเหลียงกลับจากการทัพ เล่าเสี้ยนจักรพรรดิจ๊กก๊กมีพระราชโองการแสดงความยินดีในความสำเร็จของจูกัดเหลียงจากการพิชิตอองสงระหว่างการบุกขึ้นเหนือครั้งสอง, ทำให้กุยห้วยล่าถอย, ได้รับความไว้วางใจจากชนเผ่าท้องถิ่นกลับคืนมา และยึดได้เมืองปูเต๋ากับอิมเป๋งระหว่างการบุกขึ้นเหนือครั้งที่สาม พระองค์ยังตั้งให้จูกัดเหลียงกลับคืนมาอยู่ในตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี (丞相 เฉิงเซี่ยง)
ความในพระราชโองการของจักรพรรดิเล่าเสี้ยนมีว่า:
"ความผิดในยุทธการที่เกเต๋งตกเป็นของม้าเจ๊ก แต่ท่านกลับแสดงรับผิดชอบและลดขั้นตนเองลงอย่างมาก ข้าเคารพความต้องการของท่านจึงปฏิบัติตามหลักการของท่าน ในปีที่แล้วท่านสร้างชื่อเสียงให้กองทัพของเราและตัดศีรษะอองสง ในปีนี้ท่านนำทัพขับไล่กุยห้วยล่าถอยไป ชนะชนเผ่าตีและเกี๋ยงให้มาขึ้นกับเรา ชิงคืนสองเมืองมาได้ ความกล้าหาญของท่านสั่นคลอนพวกไม่มีขื่อแป ความสำเร็จของท่านเป็นที่ประจักษ์ บัดนี้แผ่นดินวุ่นวาย หัวโจกโจรยังไม่ถูกประหาร การที่ท่านผู้ได้รับมอบหมายการใหญ่และกิจการสำคัญของรัฐต้องถูกลดขั้นเป็นเวลานานก็มิใช่วิถีของการยกย่องคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ บัดนี้ข้าขอคืนตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีให้ท่าน อย่าปฏิเสธเลย"
ภายหลังจากยุทธการนี้ วุยก๊กกลับเป็นฝ่ายโจมตีจ๊กก๊กกลับในปีถัดมาในการทัพจูงอก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซันกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
de Crespigny, Rafe (2003). The Three Kingdoms and Western Jin; a history of China in the Third Century AD. https://digitalcollections.anu.edu.au/html/1885/42048/3KWJin.html เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชัวฮูหยิน

| ชัวฮูหยิน> ภรรยาของเล่าเปียว |
| --- | --- |
ยุคในประวัติศาสตร์: ยุคสามก๊ก
ชัวฮูหยิน (蔡夫人) เป็นภรรยาคนที่สองของเล่าเปียวเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และเป็นพี่สาวของชัวมอ ขุนพลภายใต้เล่าเปียว
ชัวฮูหยินและชัวมอมีความคิดที่จะกุมอำนาจทั้งหมดในเกงจิ๋ว จึงคิดที่จะพยายามทำให้เล่าจ๋องบุตรของเล่าเปียวและชัวฮูหยินเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเล่าเปียว และพยายามกำจัดเล่ากี๋ บุตรของเล่าเปียวและภรรยาคนแรก รวมถึงการคิดพยายามกำจัดเล่าปี่ ซึ่งสนับสนุนเล่าเปียวให้ตั้งเล่ากี๋เป็นผู้สืบทอด ทำให้เล่ากี๋ต้องหนีภัยโดยการขอเล่าเปียวให้ตั้งตนให้เป็นเจ้าเมืองกังแฮที่กำลังขาดเจ้าเมืองและไปรับตำแหน่งที่นั้น ส่วนเล่าปี่ก็เคยถูกตามล่าโดยชัวมอมาแล้วสองครั้ง แต่ก็หนีรอดได้ทุกครั้ง
ต่อมา เล่าเปียวเสียชีวิต ชัวฮูหยินและชัวมอได้ปลอมแปลงพินัยกรรม โดยตั้งให้เล่าจ๋องขึ้นเป็นเจ้าเมือง หลังจากนั้นไม่นาน โจโฉได้นำทัพใหญ่บุกเกงจิ๋ว เล่าจ๋องยอมจำนน โจโฉตั้งให้เล่าจ๋องเป็นเจ้าเมืองเฉงจิ๋วและให้เดินทางไปรับตำแหน่ง เล่าจ๋องเดินทางไปเฉงจิ๋วพร้อมกับชัวฮูหยิน ระหว่างทางอิกิ๋มซึ่งซุ่มอยู่ข้างทางได้บุกมาสังหารเล่าจ๋องและชัวฮูหยินตามคำสั่งของโจโฉ
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
รายชื่อตัวละครในสามก๊ก
เล่าเปียว
ชัวมอ
เล่าจ๋อง
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋ 
↑  《襄陽記》：蔡諷，妹適太尉張溫；長女為黃承彥妻；小女為劉景升後婦，瑁之妹也。
กบฏหวาง หลิง

การก่อการกำเริบโดยหวาง หลิงขุนพลวุยก๊กต่อต้านผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาอี้ (ค.ศ. 251)
| ด ค กกบฏสามครั้งในฉิวฉุน |
| --- | --- |
 หวาง หลิง  บู๊ขิวเขียมและบุนขิม  จูกัดเอี๋ยน 
กบฏหวาง หลิง (จีน: 王凌之亂) หรือ กบฏครั้งแรกในฉิวฉุน เป็นการก่อการกำเริบเชิงลงโทษในปี ค.ศ. 251 นำโดยหวาง หลิง (王凌) ขุนพลของรัฐวุยก๊กเพื่อต่อต้านผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาอี้และตระกูล เป็นการก่อกบฏครั้งแรกในชุดกบฏสามครั้งที่เกิดขึ้นในฉิวฉุน  (壽春 โช่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว นครลู่อาน มณฑลอานฮุย) ในช่วงทศวรรษ 250 ในยุคสามก๊กในประวัติศาสตร์จีน
บุคคลในยุทธการ

| --- | --- |
 ทัพหวาง หลิง หวาง หลิง (王淩)  หวาง ยฺวี่ (王彧)   เฉา เปี่ยว (曹彪) อ๋องแห่งฌ้อ (楚王 ฉู่หวาง)  หลิงหู ยฺหวี (令狐愚) จาง ชื่อ (張式):  ทัพวุยก๊ก สุมาอี้
ดูเพิ่ม

กบฏสามครั้งในฉิวฉุน
สงครามเชิงลงโทษ
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
ฝาน เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
เหยียนซิง

ศักราชของจ๊กก๊ก
เหยียนซิง (จีน: 炎興; พินอิน: Yánxīng) เป็นชื่อศักราชลำดับที่ 4 ในรัชสมัยของจักรพรรดิเล่าเสี้ยนแห่งจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก ชื่อศักราชเหยียนซิงใช้ตั้งแต่เดือน 8 ถึงเดือน 11 ของปี ค.ศ. 263 รวมเวลา 4 เดือน ถือเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 5 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก
ในเดือน 11 ของศักราชเหยียนซิงปีที่ 1 (ค.ศ. 263) เล่าเสี้ยนยอมจำนนต่อรัฐวุยก๊ก รัฐจ๊กก๊กล่มสลาย
การเปลี่ยนชื่อศักราช

ศักราชจิ่งเย่าปีที่ 6 (ค.ศ. 263) —  เดือน 8 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเหยียนซิงปีที่ 1
เหตุการณ์สำคัญ

ศักราชเหยียนซิงปีที่ 1 (ค.ศ. 263) —  เดือน 11 จักรพรรดิเล่าเสี้ยนยอมจำนนต่อรัฐวุยก๊ก
ตารางเทียบศักราช

| เหยียนซิง | 1 |
| --- | --- |
ค.ศ.: 263
วุยก๊ก: จิ่ง-ยฺเหวียน 4
ง่อก๊ก: หย่งอาน 6
ดูเพิ่ม

ศักราชของจีน
เสียนซี

ศักราชของวุยก๊ก
เสียนซี (จีน: 咸熙; พินอิน: Xiánxī) เป็นชื่อศักราชลำดับที่ 2 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโจฮวนแห่งวุยก๊ก (เว่ย์-ยฺเหวียนตี้) ในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชเสียนซีใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 264 ถึง ค.ศ. 265 รวมเวลา 2 ปี ถือเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 10 และลำดับสุดท้ายของวุยก๊ก
ในเดือน 12 ของศักราชเสียนซีปีที่ 2 (ค.ศ. 265) สุมาเอี๋ยนบังคับจักรพรรดิโจฮวนให้สละราชบัลลังก์ วุยก๊กล่มสลายและราชวงศ์จิ้นได้รับการก่อตั้งขึ้น
การเปลี่ยนชื่อศักราช

ศักราชจิ่ง-ยฺเหวียนปีที่ 5 (ค.ศ. 264) — เดือน 5 วันที่ 15 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเสียนซีปีที่ 1
ศักราชเสียนซีปีที่ 2 (ค.ศ. 265) — เดือน 12 วันที่ 17 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นไท่ฉื่อปีที่ 1
ตารางเทียบศักราช

| เสียนซี | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ค.ศ. | 264 | 265 |
| ง่อก๊ก | หย่งอาน 7 ยฺเหวียนซิง 1 | ยฺเหวียนซิง 2 กานลู่ 1 |
ดูเพิ่ม

ศักราชของจีน
บรรณานุกรม

李崇智 (December 2004). 中國歷代年號考. 北京: 中華書局. ISBN 7101025129.
| ก่อนหน้า |  | เสียนซี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จิ่ง-ยฺเหวียน |  | ศักราชของวุยก๊ก  (ค.ศ. 264 - 265) |  | ราชวงศ์จิ้นตะวันตก: ไท่ฉื่อ |
| ด ค กศักราชในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
วุยก๊ก: อ้วยโช่ (หฺวางชู) ค.ศ. 220-226 → ไท่เหอ ค.ศ. 227-233 → ชิงหลง ค.ศ. 233-237 → จิ่งชู ค.ศ. 233-237 → เจิ้งฉื่อ ค.ศ. 240-249 → เจียผิง ค.ศ. 249-254 → เจงหงวน / ไกเจ้ง (เจิ้ง-ยฺเหวียน) ค.ศ. 254-256 → กำลอ (กานลู่) ค.ศ. 256-260 → จิ่ง-ยฺเหวียน ค.ศ. 260-264 → เสียนซี ค.ศ. 264-265
จ๊กก๊ก: เจี๋ยงบู๋ (จางอู่) ค.ศ. 221-223 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 223-237 → เหยียนซี ค.ศ. 238-257 → จิ่งเย่า ค.ศ. 258-263 → เหยียนซิง ค.ศ. 263
ง่อก๊ก: หฺวางอู่ ค.ศ. 222-229 → หฺวางหลง ค.ศ. 229-231 → เจียเหอ ค.ศ. 232-238 → ชื่ออู ค.ศ. 238-251 → ไท่-ยฺเหวียน ค.ศ. 251-252 → เฉินเฟิ่ง ค.ศ. 252 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 252-253 → อู่เฟิ่ง ค.ศ. 254-256 → ไท่ผิง ค.ศ. 256-258 → หย่งอาน ค.ศ. 258-264 → ยฺเหวียนซิง ค.ศ. 264-265 → กานลู่ ค.ศ. 265-266 → เป๋าติ่ง ค.ศ. 266-269 → เจี้ยนเหิง ค.ศ. 269-271 → เฟิ่งหฺวาง ค.ศ. 272-274 → เทียนเช่อ ค.ศ. 275-276 → เทียนสี่ ค.ศ. 276 → เทียนจี้ ค.ศ. 277-280
กองซุนเอี๋ยน: เช่าฮั่น ค.ศ. 237-238
เขตหนองแขม

| เขตหนองแขม |
| --- | --- |
เขต
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khet Nong Khaem
ซุ้มประตูต้อนรับสู่เขตหนองแขมบนถนนเพชรเกษม
คำขวัญ: หนองแขมเลื่องลือคือกล้วยไม้ งามจับใจคือดอกพุทธรักษา พุทธคุณหลวงพ่อพระปุญญาฯ มากคุณค่าสิ่งประดิษฐ์ที่คิดทำ
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตหนองแขม
พิกัด: 13°42′17″N 100°20′56″E﻿ / ﻿13.70472°N 100.34889°E﻿ / 13.70472; 100.34889
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 35.825 ตร.กม. (13.832 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 155,124 คน
 • ความหนาแน่น: 4,330.05 คน/ตร.กม. (11,214.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10160
รหัสภูมิศาสตร์: 1023
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 555 ถนนเพชรเกษม แขวงหนองค้างพลู เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร 10160
เว็บไซต์: webportal.bangkok.go.th/nongkhame
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หนองแขม เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม สภาพเศรษฐกิจดั้งเดิมขึ้นอยู่กับการเกษตรกรรม แต่ปัจจุบันสภาพพื้นที่เปลี่ยนแปลงไป เนื่องจากชุมชนเมืองขยายตัวจากพื้นที่ชั้นใน มีผู้ย้ายถิ่นเข้ามาอยู่อาศัยและประกอบอาชีพมากขึ้น พื้นที่การเกษตรจึงเริ่มถูกเปลี่ยนแปลงเป็นสถานที่ราชการ สถานศึกษา โรงพยาบาล สาธารณสุข สถานีโทรทัศน์ โรงงานอุตสาหกรรม อาคารพาณิชย์ และหมู่บ้านจัดสรร
ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตหนองแขมตั้งอยู่บนฝั่งธนบุรี (ทางตะวันตกสุดของกรุงเทพมหานคร) มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตทวีวัฒนา มีคลองบางไผ่เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตบางแค มีคลองทวีวัฒนา ถนนเพชรเกษม ซอยเพชรเกษม 69 (อินทาปัจ) และถนนบางบอน 3 เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตบางบอนและอำเภอกระทุ่มแบน (จังหวัดสมุทรสาคร) มีคลองหนามแดงเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกระทุ่มแบน (จังหวัดสมุทรสาคร) และอำเภอสามพราน (จังหวัดนครปฐม) มีคลองสี่วา (คลองตากล่อม) คลองภาษีเจริญ คลองศรีสำราญ แนวแบ่งเขตการปกครองกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรสาคร และแนวแบ่งเขตการปกครองกรุงเทพมหานครกับจังหวัดนครปฐมเป็นเส้นแบ่งเขต
ที่มาของชื่อเขต

บริเวณแขวงหนองแขมในอดีตมีสภาพเป็นที่ราบลุ่ม บางแห่งมีน้ำท่วมขังตลอด (หนองน้ำ) และมีต้นแขม (หญ้าขนาดสูงชนิดหนึ่ง) ขึ้นอยู่หนาแน่นเป็นพง ก่อนหน้านั้นเคยมีชื่อเรียกว่า "หนองน้ำแดง" แต่ถูกลืมไปแล้ว จนกระทั่งใน พ.ศ. 2413 พระวินัยธร (คำ) เจ้าอาวาสวัดเชิงเลน ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน เมืองนครปฐม ได้สร้างวัดขึ้นที่ริมหนองน้ำแห่งหนึ่งและตั้งชื่อวัดว่า "วัดหนองแขม" ตามลักษณะของพื้นที่ ส่วนชาวบ้านก็ได้ขุดบ่อไว้ริมหนองเพื่ออาศัยใช้น้ำจืดและเรียกว่า "บ่อหนองแขม"