stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทพโรมันผู้พิทักษ์
ตัวละครและนักพากย์ > นักเล่าเรื่อง

พ่อของจีวูและจียอน (นักแสดงเสียง: ลี บง-จุน): เขาเป็นจิตรกรในวัย 40 ต้นๆ และมีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส จีวูและจียอนเป็นเด็กที่พวกเขาให้ความสำคัญ แต่พวกเขาพยายามแก้ไขการทะเลาะวิวาทในครอบครัว การขโมยและการโกหก เขาเป็นพ่อที่น่ากลัวเมื่อเขาโกรธ แต่เขาก็เป็นพ่อที่อ่อนแอเช่นกันที่อกหักในที่มืดเมื่อเขาโกรธ
จีวู (Ji-woo, ให้เสียงพากย์: ลี มิ-จา): เด็กชายชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีสมองเร็วและขี้เล่นมาก เขามีความรู้สึกสงสัยอย่างแรงกล้า แต่เขายอมประนีประนอมอย่างแนบเนียนเมื่อเผชิญกับอันตรายที่เขาเผชิญ แต่เมื่อคนอื่นตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ยุติธรรม พวกเขาพยายามช่วยเหลือ เขาไม่ค่อยเล่นกีฬาเก่ง แต่ก็เป็นคนที่เคลื่อนไหวด้วยพละกำลังที่เขาไม่มีหากเขามีสาเหตุ เขาเป็นคนอวดดี ดังนั้นเขาจึงเรียกตัวเองว่าเป็นอัจฉริยะ แต่จริงๆ แล้วเขาฝึกฝนเมื่อไม่มีใครอยู่ที่นั่น เขามักจะดุน้องสาวของเขา จียอน แต่ที่จริงแล้วเขาทำเพื่อน้องสาวของเขาเอง ดังนั้นบางครั้งเขาก็ทำเรื่องเคลื่อนไหว ในช่วงเวลาวิกฤต เขายังมีศักดิ์ศรีและความรับผิดชอบในขณะที่เขาทำหน้าที่ปกป้องน้องสาวของเขา
จียอน (Ji-yeon, ให้เสียงพากย์: วู จอง-ชิน): เด็กสาวที่น่ารักและน่ารักในชั้นประถมศึกษาปีที่สอง ความสนใจล่าสุดของเธอคือความรัก และเธอกังวลอย่างมากเกี่ยวกับรูปร่างหน้าตาของเธอ เธอมักจะถือกระจกและเรียกมันว่า "เจ้าหญิงกระจก" เธอฝันกลางวันเร็วมากจนมักมึนงง เธอมีอารมณ์อ่อนไหวเมื่อคนอื่นมีทรงผมที่สวยกว่าเธอหรือมีสิ่งที่สวยงาม และเธอเกลียดเมื่อคนอื่นเลียนแบบเธอ ดังนั้นเธอจึงละทิ้งมันเมื่อเธอใส่เสื้อผ้าชุดเดียวกัน เธอผูกพันและภูมิใจกับสิ่งที่เธอเคยซื้อ เมื่อเธอเห็นสิ่งที่น่าขยะแขยงเช่นแมลง เธอจะกรีดร้อง แต่เมื่อเธอเห็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัว เธอไม่มีความรู้สึกถึงความเป็นจริงและค่อนข้างจะน่าเบื่อ
ตอน

วันที่ในวงเล็บระบุวันที่ออกอากาศตอนแรก
ตอนที่ 1: เทพเจ้าแห่งโอลิมปัส (올림포스의 신들, ออกอากาศ: 11 ธันวาคม พ.ศ. 2545)
ตอนที่ 2: ไฟแห่งโพรมีธีอุส (프로메테우스의 불, ออกอากาศ: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2545)
ตอนที่ 3: กล่องของแพนโดร่า (판도라의 상자, ออกอากาศ: 18 ธันวาคม 2545)
ตอนที่ 4: ความรักและจิตวิญญาณ - ตอนที่ 1 (사랑과 영혼 1부, ออกอากาศ: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2545)
ตอนที่ 5: ความรักและวิญญาณ - ตอนที่ II (사랑과 영혼 2부, ออกอากาศ: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2545)
ตอนที่ 6: ใครคือเทพธิดาที่สวยที่สุด? (가장 아름다운 여신은?, ออกอากาศ: 2 มกราคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 7: อาเธน่าและอารัคเน่ (아테나와 아라크네, ออกอากาศ: 8 มกราคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 8: เรื่องของแอร์เมส (헤르메스 이야기, ออกอากาศ: 9 มกราคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 9: เรื่องราวของอตาลันต้า (아탈란테 이야기, ออกอากาศ: 15 มกราคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 10: แดฟเน่กลายเป็นลอเรล (월계수가 된 다프네, ออกอากาศ: 16 มกราคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 11: เบาซิสและฟีเลโมน (바우키스와 필레몬, ออกอากาศ: 22 มกราคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 12: เบลล์โรฟอนและเพกาซัส (벨레로폰과 페가수스, ออกอากาศ: 23 มกราคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 13: การผจญภัยของเซอุส - ตอนที่ 1 (페르세우스의 모험 1부, ออกอากาศ: 29 มกราคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 14: การผจญภัยของเซอุส - ตอนที่ II (페르세우스의 모험 2부, ออกอากาศ: 30 มกราคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 15: ปีกของอิคารัส (이카로스의 날개, ออกอากาศ: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 16: ซุสและไอโอ (제우스와 이오, ออกอากาศ: 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 17: แคดมัสและมังกรแห่งอาเรส (카드모스와 아레스의 용, ออกอากาศ: 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 18: เอคโค่และนาร์ซิสซัส (에코와 나르키소스, ออกอากาศ: 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 19: ไมดาส หัตถ์แห่งทองคำ (황금의 손 미다스, ออกอากาศ: 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 20: ฟริกซัสกับเฮลเล (프릭소스와 헬레, ออกอากาศ: 5 มีนาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 21: ออร์ฟัสและยูริไดซ์ (오르페우스와 에우리디케, ออกอากาศ: 12 มีนาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 22: ความรักของฮาเดส (하이데스의 사랑, ออกอากาศ: 19 มีนาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 23: กำเนิดของเฮอร์คิวลิส (영웅 헤라클레스의 탄생, ออกอากาศ: 26 มีนาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 24: สิบสองแรงงานของเฮอร์คิวลิส (영웅 헤라클레스의 12가지 과업, ออกอากาศ: 2 เมษายน พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 25: การคืนชีพของเฮอร์คิวลิส (영웅 헤라클레스의 부활, ออกอากาศ: 9 เมษายน พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 26: ความรักของอาร์เทมิส (아르테미스의 사랑, ออกอากาศ: 23 เมษายน พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 27: อาร์โกนอส - 50 วีรบุรุษ (아르고 원정대 50인의 영웅, ออกอากาศ: 30 เมษายน พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 28: อาร์โกนอส - ตามหาแกะทอง (아르고 원정대 황금 양털을 찾아서, ออกอากาศ: 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 29: เธเซอุสและมิโนเทารัส (테세우스와 미노타우로스, ออกอากาศ: 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 30: รถม้าทองคำของแพตัน (파에톤의 황금마차, ออกอากาศ: 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 31: การผจญภัยของโอดิสสิอุส - ตอนที่ 1 (오딧세우스의 모험 1부, ออกอากาศ: 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 32: การผจญภัยของโอดิสสิอุส - ตอนที่ II (오딧세우스의 모험 2부, ออกอากาศ: 4 มิถุนายน พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 33: การผจญภัยของโอดิสสิอุส - ตอนที่ III (오딧세우스의 모험 3부, ออกอากาศ: 11 มิถุนายน พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 34: เรื่องราวของอคิลลิส (아킬레우스 이야기, ออกอากาศ: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 35: ม้าโทรจัน (트로이 목마, ออกอากาศ: 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 36: อีออสกับไทโทนัส (에오스와 티토노스, ออกอากาศ: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 37: เรื่องราวที่ไม่ได้พูด - ดอกไม้ (못다한 이야기 ​​- 꽃, ออกอากาศ: 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 38: เรื่องราวที่ไม่ได้พูด - สัตว์ประหลาด (못다한 이야기 ​​- 괴수, ออกอากาศ: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2546)
ตอนที่ 39: เรื่องราวที่ไม่ได้พูด - กลุ่มดาว (못다한 이야기 ​​- 별자리, ออกอากาศ: 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2546)
ตัวละครในละครและนักพากย์

นิวท์: โอ ซึง-ยุน
คาร์เดีย: วู จอง-ชิน
ยูริเมดอน: ลี จอง-กู
เฮอร์มา: จุง มิ-ซุก
ซุส: จาง กวาง
เฮร่า: คัง ฮี-ซอน
อาเธน่า : ยุน โซ-ระ
ฮาเดส: ซอล ยอง-บอม
โพไซดอน: ฮง ซอง-ฮอน
แอมฟิไทรต์: ยุน ซอง-เฮ
อาร์ทิมิส: แบ จอง-มี
อพอลโล: ซอน วอน-อิล
แอรีส: ลี ชุล-ยง
เฮอร์มีส: คิม ยอง-ซอน
ดิมีเทอร์: ลี จา-มยอง
ซิด: ลี จา-มยอง
ซีลขน: ลี จอง-ฮยอน
แม่ของคาร์เดีย : ลี ฮาน-นา
ไจแอนต์: ลี ดง-ฮยอน, รา ยอง-วอน, คิม จุน
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้าแรกของ SBS เทพโรมันผู้พิทักษ์ (ในภาษาเกาหลี)
ป้อมฮวาซ็อง

| ป้อมฮวาซ็อง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ป้อมฮวาซ็อง
พิกัด: 37°16′20″N 127°0′30″E﻿ / ﻿37.27222°N 127.00833°E﻿ / 37.27222; 127.00833
ประเทศ: เมืองซูว็อน  เกาหลีใต้
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iii)
อ้างอิง: 817
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1997 (คณะกรรมการสมัยที่ 21)
ที่ตั้งของป้อมฮวาซ็อง ในเกาหลีใต้
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ป้อมฮวาซ็อง (เกาหลี: 수원 화성; อังกฤษ: Hwaseong Fortress) ตั้งอยู่ที่เมืองซูว็อน ทางตอนใต้ของกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ สร้างขึ้นในช่วง ค.ศ. 1794–1796 โดยพระเจ้าช็องโจ พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 22 แห่งราชอาณาจักรโชซ็อน เพื่อใช้เป็นที่ประทับและเป็นที่ฝังพระศพของเจ้าชายรัชทายาทชังฮ็อน (เจ้าชายซาโด) ที่ถูกพระอัยกาของพระองค์ (พระเจ้าย็องโจ) ลงโทษโดยการขังองค์ชายไว้ในถังข้าวและให้อดข้าวอดน้ำ พอผ่านไป 7 วันจึงสิ้นพระชนม์ภายในถังข้าว
มรดกโลก

ป้อมฮวาซ็องได้รับจดทะเบียนให้เป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 21 เมื่อ พ.ศ. 2528 ที่เมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี โดยผ่านข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
ประวัติการก่อสร้าง

ป้อมฮวาซ็องสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1794 ถึง 1796 ด้วยพระราชดำริของพระเจ้าช็องโจที่จะย้ายเมืองหลวงจากฮันยัง (กรุงโซลในปัจจุบัน) มายังเมืองซูว็อน จึงโปรดให้ ช็อง ยัก-ย็อง ขุนนางผู้นำกลุ่มปฏิรูปชิลฮัก ทำการออกแบบป้อมปราการเป็นกำแพงเมือง โอบล้อมตัวเมืองซูว็อนขึ้น
การก่อสร้างป้อมฮวาซ็องนี้ ได้มีการใช้ระบบการจ้างแรงงานก่อสร้างแทนการเกณฑ์แรงงานอย่างที่เคยใช้เป็นครั้งแรกในเกาหลี รวมถึงมีการใช้วัสดุที่ทันสมัยในสมัยนั้นอย่าง อิฐดินเผา หินแกรนิต เป็นต้น ทั้งยังมีการสร้างหอรบและปราการชนิดต่าง ๆ เพื่อใช้ปกป้องเมืองอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในเกาหลีอีกด้วย โดยราชสำนักโชซอนใช้งบประมาณทั้งสิ้นกว่า 873,517 นยัง แบ่งเป็นค่าวัสดุก่อสร้างประมาณ 320,000 นยัง และค่าจ้างประมาณ 280,000 นยัง และข้าวสารกว่า 1,500 กระสอบเป็นค่าใช้จ่ายในการก่อสร้าง
ทั้งยังให้มีการเขียนบันทึกการสร้างป้อมอย่างละเอียด ลงรายละเอียดถึงวัสดุก่อสร้าง จำนวน แรงงาน จนถึงแผนผังและขนาดสัดส่วนต่าง ๆ ชื่อว่า Hwaseong Seongyeok Uigwe เผยแพร่ในปี 1801
โครงสร้างป้อมปราการ > กำแพง

กำแพงป้อมฮวาซ็อง ก่อสร้างขึ้นจากหินแกรนิตและอิฐดินเผา มีความยาวทั้งสิ้น 5.74 กิโลเมตร สูงระหว่าง 4-6 เมตร ทอดผ่านที่ราบ แม่น้ำซูว็อนซ็อน และภูเขาพัลดัลซัน โอบล้อมพื้นที่ตัวเมืองเก่าซูวอนขนาด 1.3 ตารางกิโลเมตร บนกำแพงมีใบสอสูง 1.2 เมตร มีเชิงเทินบนกำแพงตลอดแนว
โครงสร้างป้อมปราการ > ประตูใหญ่

ป้อมฮวาซอง มีประตูใหญ่ 4 ประตู ตั้งอยู่ในทิศทั้ง 4 ทิศ สร้างด้วยหินแกรนิต โดยประตูเหนือและประตูใต้จะมีขนาดใหญ่ เหนือประตูหลักมีอาคารไม้ 2 ชั้น สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่พักทหารและสังเกตการณ์ ด้านหน้าประตูจะมีเชิงเทินอิฐยื่นออกจากตัวประตูเพื่อเสริมการป้องกัน เรียกว่า อ็องซ็อง และมีประตูรองตรงกับช่องประตูหลัก ส่วนประตูตะวันออกและตะวันตกจะมีขนาดย่อมกว่า พร้อมกับมีอาคารไม้ชั้นเดียว และเชิงเทินยื่นออกมาล้อมช่องประตู แต่เปิดทางเข้าขนาดเล็กไว้ต้านข้างแทน
โครงสร้างป้อมปราการ > ประตูเล็ก

ประตูเล็กหรือประตูลับ (암문) มีทั้งหมด 5 ประตู สร้างขึ้นระหว่างกำแพง เพื่อใช้เป็นทางสัญจรของประชาชน และขนส่งเสบียงอาวุธขณะมีสงคราม โดยจะสามารถถมดินด้านหลังประตูเพื่ออุดทางเข้าออกได้ขณะถูกข้าศึกล้อม
โครงสร้างป้อมปราการ > ประตูน้ำ

ประตูน้ำ (수문) มี 2 ประตู เป็นปราการที่สร้างคร่อมบนแม่น้ำซูวอนช็อน ใช้เพื่อป้องกันข้าศึกที่โจมตีทางแม่น้ำในขณะที่ยังคงปล่อยให้น้ำไหลเข้าเมือง และภายในใช้เป็นสะพานได้
โครงสร้างป้อมปราการ > หอคอยสังเกตการณ์

หอคอยสังเกตการณ์ (공심돈) มีทั้งหมด 3 หอ เป็นหอคอยที่ถูกสร้างขึ้นในเกาหลีครั้งแรกที่ป้อมฮวาซอง
โครงสร้างป้อมปราการ > ป้อมปืน

ป้อมปืน (포루) เขียนด้วยอักษรฮันจาได้ว่า 砲樓 เป็นป้อมก่ออิฐยื่นออกจากกำแพง มีความสูง 3 ชั้นจากพื้นดิน สร้างขึ้นเพื่อใช้ยิงปืนสกัดข้าศึกที่โจมตีกำแพง ด้านบนมีหลังคาไม้ หร้อมหน้าต่างเจาะช่องธนูปิดระหว่างใบสอ โดยป้อมปืนจะใช้อักษรฮันกึลแบบเดียวกับแท่นรักษาการณ์ (포루) มีทั้งสิ้น 5 ป้อม
โครงสร้างป้อมปราการ > แท่นรักษาการณ์

แท่นรักษาการณ์ (포루) เขียนด้วยอักษรฮันจาได้ว่า 鋪樓 เป็นเชิงเทินหอรบที่สร้างยื่นออกจากกำแพง ด้านบนตั้งศาลาไม้ยกพื้น มีทั้งแบบติดตั้งหน้าต่างและเปิดโล่ง สร้างขึ้นเพื่อใช้เฝ้ายามและเป็นแท่นยิงธนูสกัดข้าศึก โดยแท่นรักษาการณ์จะใช้อักษรฮันกึลร่วมกับป้อมปืน (포루) มีทั้งสิ้น 5 แท่น
โครงสร้างป้อมปราการ > หอรบ

หอรบ (치) เป็นเชิงเทินขนาดเล็กยื่นออกจากกำแพง ก่อด้วยหินแกรนิตเจาะช่องยิง สร้างขึ้นเพื่อใช้เสริมการป้องกันกำแพงและสนับสนุนปราการอื่น มีทั้งสิ้น 10 หอรบ
โครงสร้างป้อมปราการ > หอรบติดตั้งปืนใหญ่

หอรบติดตั้งปืนใหญ่ (적대) มี 4 หอ เป็นหอรบขนาดใหญ่สร้างด้วยหินแกรนิต ก่อเชิงเทินอิฐสีดำ ติดตั้งปืนใหญ่ 1 กระบอก สร้างขึ้นขนาบข้างประตูใหญ่ทิศเหนือและใต้ เพื่อเสริมการป้องกันประตู
โครงสร้างป้อมปราการ > ศาลาบัญชาการ

ศาลาบัญชาการ (장대) มี 2 จุด ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันออกและตะวันตก เป็นศูนย์บัญชาการของแม่ทัพ ที่ฝึกซ้อมทหาร และที่พักทหาร
โครงสร้างป้อมปราการ > ศาลา

ศาลา (각루) มี 4 จุด ตั้งอยู่บนจุดยุทธศาสตร์ 4 ทิศ ใช้เป็นที่สังเกตการณ์และที่พักทหาร หากถูกปิดล้อมเมืองสามารถใช้เป็นหอบัญชาการย่อยได้
โครงสร้างป้อมปราการ > แท่นธนู

แท่นธนู (노대) มี 2 แท่น ใช้เป็นแท่นยิงธนูเพื่อสนับสนุนการป้องกันบริเวณจุดสำคัญ
โครงสร้างป้อมปราการ > หอสัญญาณควัน

หอสัญญาณควัน (봉돈) มีเพียง 1 หอ เป็นหอส่งสัญญาณในระบบเครือข่ายป้อมปราการของเกาหลี ใช้ส่งสัญญาณระหว่างเมืองและป้อมต่างๆ เพื่อแจ้งข่าวภัยพิบัติหรือสงคราม
ปราการบนกำแพง

ป้อมฮวาซอง มีสิ่งก่อสร้างบนกำแพง 48 สิ่ง เป็นประตูใหญ่ ประตูเล็ก ประตูน้ำ หอรบต่างๆ เรียงตามลำดับแบบตามเข็มนาฬิกาเริ่มจากประตูทิศใต้ได้ดังนี้
ปราการบนกำแพง > นัมดงจ็อกแด

นัมดงจ็อกแด (남동적대) เป็นหอรบติดตั้งปืนใหญ่ สร้างยื่นออกจากกำแพงทางทิศตะวันออกของประตูพัลดัลมุน สร้างขึ้นเพื่อเสริมการคุ้มกันประตูพัลดัลมุน คู่กับนัมซอจ็อกแด โดยมีลักษณะแตกต่างจากจ็อกแดของประตูจางอันมุน คือมีช่องทิ้งหิน 2 ช่อง และมีใบสอด้านหน้า 3 ใบ ต่างจากจ็อกแดของประตูจางอันมุน ที่มี 3 ช่อง กับใบสอด้านหน้า 4 ใบ
ปราการบนกำแพง > ประตูพัลดัลมุน

พัลดัลมุน (팔달문) เป็นประตูใหญ่ทางทิศใต้ของป้อมฮวาซอง ตัวประตูก่อขึ้นจากหินแกรนิตเหนือประตูเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น ด้านหน้าโอบล้อมด้วยกำแพงม่าน (อ็องซ็อง) เป็นเชิงเทินก่อด้วยอิฐสีดำ ใช้สำหรับเสริมการป้องกันประตู มีช่องประตูเล็กด้านหน้าพร้อมศาลาไม้ด้านบน ช่องประตูอ็องซ็องของประตูพับดัลมุน ก่อซุ้มโค้งด้วยอิฐสีดำทั้งสิ้นเว้นแต่ฐานซุ้มหินแกรนิต ต่างจากช่องประตูอ็องซ็องของประตูจางอันมุน ที่ก่อซุ้มโค้งด้วยหินแกรนิตทั้งโค้ง
ปราการบนกำแพง > นัมซอจ็อกแด

นัมซอจ็อกแด (남서적대) เป็นหอรบติดตั้งปืนใหญ่ สร้างยื่นออกจากกำแพงทางทิศตะวันตกของประตูพัลดัลมุน สร้างขึ้นเพื่อเสริมการคุ้มกันประตูพัลดัลมุน คู่กับนัมดงจ็อดแด โดยมีลักษณะเหมือนกันทุกประการ
ปราการบนกำแพง > นัมชิ

นัมชิ (남치) เป็นหอรบประจำทิศใต้ สร้างยื่นออกจากกำแพง อยู่บริเวณลาดเชิงเขาพัลดัลซาน โดยเป็นหอรบที่มีขนาดเล็กเนื่องจากสร้างบนพื้นที่ลาดชัน และเป็นหอรบเดียวที่มีบันไดภายใน
ปราการบนกำแพง > นัมโพรู

นัมโพรู (남포루) เป็นป้อมปืนประจำทิศใต้ สร้างด้วยอิฐดินเผาสีดำสูง 3 ชั้น ยื่นออกจากกำแพง ชั้นบนมีหลังคาและหน้าต่างมีช่องธนู ใช้เป็นหอยิงปืนและธนู ป้องกันข้าศึกที่เข้าตีกำแพง
ปราการบนกำแพง > ประตูซอนัมอัมมุน

ซอนัมอัมมุน (서남암문) เป็นประตูเล็กที่เปิดออกสู่ย็องโด (용도) ซึ่งเป็นเชิงเทินบนสันเขาพัลดัลซานทางทิศใต้ ประตูก่อด้วยอิฐสีดำ เหนือประตูมีอาคารพร้อมหน้าต่างไม้เจาะช่องธนู ใช้ในการส่งสัญญาณให้กับทหารที่ประจำอยู่ในจุดต่าง ๆ
ปราการบนกำแพง > ย็องโด

ย็องโด (용도) เป็นเชิงเทินที่ยื่นออกนอกตัวกำแพงหลัก ทอดอยู่บนสันเขาพัลดัลซานบนทิศใต้ เพื่อเสริมการป้องกันตัวเมือง และเป็นจุดสังเกตการณ์ข้าศึกจากทิศใต้
ปราการบนกำแพง > ย็องโดดงชิ

ย็องโดดงชิ (용도동치) เป็นหอรบขนาดเล็กที่ยื่นออกจากทิศตะวันออกของย็องโด (용도)
ปราการบนกำแพง > ศาลาซอนัมกังนู

ซอนัมกังนู (서남각루) หรือศาลาฮวายังนู (화양루) เป็นศาลาประจำทิศตะวันตกเฉียงใต้ สร้างขึ้นเพื่อเป็นหอบัญชาการย่อย ที่สังเกตการณ์ และเป็นที่พักของทหารที่ประจำการในทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตั้งอยู่บริเวณปลายสุดของย็องโด (용도) เดิมติดตั้งประตูและหน้าต่างเจาะช่องธนู
ปราการบนกำแพง > ย็องโดซอชิ

ย็องโดซอชิ (용도서치) เป็นหอรบขนาดเล็กที่ยื่นออกจากทิศตะวันตกของย็องโด  (용도)
ปราการบนกำแพง > ซอซัมชิ

ซอซัมชิ (서삼치) เป็นหอรบที่ 3 ของทิศตะวันตก สร้างยื่นออกจากตัวกำแพงบนสันเขาพัลดัลซาน
ปราการบนกำแพง > ซอโพรู

ซอโพรู (서포루) เป็นแท่นรักษาการณ์ประจำทิศตะวันตก สร้างยื่นออกจากกำแพง ตั้งศาลายกพื้นมีหน้าต่างเจาะช่องธนู ใช้เป็นหอรักษาการณ์และเป็นหอธนู
ปราการบนกำแพง > ประตูซออัมมุน

ซออัมมุน (서암문) เป็นประตูเล็กทิศตะวันตก ตั้งอยู่บนสันเขาพัลดัลซาน ใช้เป็นทางเข้าออกลับและใช้ขนส่งเสบียงอาวุธ ลักษณะประตูสร้างขึ้นด้วยอิฐสีดำ โดยมีกำแพงอิฐสีดำมีเชิงเทิน สร้างยื่นออกไปเพื่อบดบังทางเข้า พร้อมกับตัวประตูซ่อนอยู่ด้านใน ในกรณีที่ถูกปิดล้อมเมือง สามารถนำดินถมปิดประตูได้
ปราการบนกำแพง > ศาลาบัญชาการซอจังแด

ซอจังแด (서장대) หรือศาลาฮวาซองจังแด (화성장대) เป็นศาลาบัญชาการฝั่งตะวันตก มีลักษณะเป็นศาลาไม้ 2 ชั้น เป็น 1 ใน 2 ที่ประจำการของแม่ทัพในป้อมฮวาซอง เดิมด้านข้างเคยมีอาคารที่พักสำหรับทหาร ติดกับแท่นธนูซอโนแด (서노대)
ปราการบนกำแพง > แท่นธนูซอโนแด

ซอโนแด (서노대) เป็นหอแท่นธนูทิศตะวันตก เป็นแท่นยกสูงรูปแปดเหลี่ยมสร้างด้วยอิฐสีดำ เพื่อให้พลธนูใช้ยิงข้าศึกและสังเกตการณ์รอบบริเวณทิศตะวันตกของเมือง โดยแท่นนี้ตั้งอยู่ริมกำแพงติดกับศาลาบัญชาการซอจังแด (서장대)
ปราการบนกำแพง > ซออีชิ

ซออีชิ (서이치) เป็นหอรบที่ 2 ของทิศตะวันตก สร้างยื่นออกจากตัวกำแพงบนสันเขาพัลดัลซาน ฝั่งลาดลงทิศเหนือ
ปราการบนกำแพง > ซอโพรู

ซอโพรู (서포루) เป็นป้อมปืนประจำทิศตะวันตก สร้างด้วยอิฐดินเผาสีดำสูง 3 ชั้น ยื่นออกจากกำแพง บริเวณเชิงเขาพัลดัลซานฝั่งเหนือ ชั้นบนมีหลังคามีหน้าต่างเจาะช่องธนู ใช้เป็นหอยิงปืนและธนู ป้องกันข้าศึกที่เข้าตีกำแพง
ปราการบนกำแพง > ซออิลชิ

ซออิลชิ (서일치) เป็นหอรบที่ 1 ของทิศตะวันตก สร้างยื่นออกจากตัวกำแพงบริเวณเขาพัลดัลซาน ฝั่งเหนือ
ปราการบนกำแพง > ศาลาซอบักกังนู

ซอบักกังนู (서북각루) เป็นศาลาประจำทิศตะวันตกเฉียงเหนือ สร้างขึ้นเพื่อเป็นหอบัญชาการย่อย ที่พักทหาร และที่สังเกตการณ์บริเวณทุ่งหน้าภูเขาซุกจิซาน นอกเมืองซูวอน และประตูฮวาซอมุน มีพื้นทำความร้อนและเดิมติดตั้งหน้าต่างเจาะช่องธนู
ปราการบนกำแพง > ประตูฮวาซอมุน

ฮวาซอมุน (화서문) เป็นประตูใหญ่ทิศตะวันตกของป้อมฮวาซอง เหนือประตูมีอาคารไม้ชั้นเดียว ด้านหน้ามีแท่นกำแพงม่าน (อ็องซ็อง) ก่อด้วยอิฐสีดำมีเชิงเทินเจาะช่องยิงโอบปิดด้านหน้าประตู โดยเปิดเป็นช่องขนาดเล็กทางใต้สำหรับผ่านเข้าออก
ปราการบนกำแพง > หอคอยซอบักกงซิมด็อน

ซอบักกงซิมด็อน (서북공심돈) เป็นหอคอยสูงสังเกตการณ์ประจำทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ก่อด้วยอิฐสีดำสูง 3 ชั้น สร้างเสมอแนวกำแพง ส่วนที่ยื่นออกมา เจาะช่องยิงรอบหอ ชั้นบนสุดมีศาลาไม้ติดตั้งหน้าต่างเจาะช่องธนู โดยหอคอยซอบักกงซิมด็อนนี้ ถือเป็นหอคอยกงซิมด็อนแห่งแรกในเกาหลี และเป็น 1 ใน 3 หอคอยของป้อมฮวาซอง
ปราการบนกำแพง > บักโพรู

บักโพรู (북포루) เป็นแท่นรักษาการณ์ประจำทิศเหนือ สร้างยื่นออกจากกำแพง ตั้งศาลายกพื้นมีหน้าต่างเจาะช่องธนู ใช้เป็นหอรักษาการณ์และเป็นหอธนู
ปราการบนกำแพง > บักซอโพรู

บักซอโพรู (북서포루) เป็นป้อมปืนประจำทิศตะวันตกเฉียงเหนือ สร้างด้วยอิฐดินเผาสีดำสูง 3 ชั้น ยื่นออกจากกำแพง บริเวณกึ่งกลางระหว่างประตูฮวาซอมุนและประตูจางอันมุน ชั้นบนมีหลังคามีหน้าต่างเจาะช่องธนู ใช้เป็นหอยิงปืนและธนู ป้องกันข้าศึกที่เข้าตีกำแพง
ปราการบนกำแพง > บักซอจ็อกแด

บักซอจ็อกแด (북서적대) เป็นหอรบติดตั้งปืนใหญ่ สร้างยื่นออกจากกำแพงทางทิศตะวันตกของประตูจางอันมุน สร้างขึ้นเพื่อเสริมการคุ้มกันประตูจางอันมุน คู่กับบักดงจ็อกแด โดยมีลักษณะแตกต่างจากจ็อกแดของประตูพัลดัลมุน คือมีช่องทิ้งหิน 3 ช่อง และมีใบสอด้านหน้า 4 ใบ ต่างจากจ็อกแดของประตูพัลดัลมุน ที่มี 2 ช่อง กับใบสอด้านหน้า 3 ใบ
ปราการบนกำแพง > ประตูจางอันมุน

จางอันมุน (장안문) เป็นประตูใหญ่ทางทิศเหนือของป้อมฮวาซอง เป็นประตูที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของเมืองซูวอน เพราะเป็นทางเสด็จของพระเจ้าจองโจขณะเสด็จแปรพระราชฐานมาประทับยังเมืองซูวอน ตัวประตูก่อขึ้นจากหินแกรนิตเหนือประตูเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น ด้านหน้าโอบล้อมด้วยกำแพงม่าน (อ็องซ็อง) เป็นเชิงเทินก่อด้วยอิฐสีดำ ใช้สำหรับเสริมการป้องกันประตู มีช่องประตูเล็กด้านหน้าพร้อมศาลาไม้ด้านบน โดยช่องประตูอ็องซ็องของประตูจางอันมุน จะก่อซุ้มโค้งด้วยหินแกรนิตทั้งโค้ง ต่างจากช่องประตูอ็องซ็องของประตูพัลดัลมุน ที่ก่อด้วยอิฐสีดำทั้งโค้ง
ปราการบนกำแพง > บักดงจ็อกแด

บักดงจ็อกแด (북동적대) เป็นหอรบติดตั้งปืนใหญ่ สร้างยื่นออกจากกำแพงทางทิศตะวันออกของประตูจางอันมุน สร้างขึ้นเพื่อเสริมการคุ้มกันประตูจางอันมุน คู่กับบักซอจ็อกแดโดยมีลักษณะเหมือนกันทุกประการ
ปราการบนกำแพง > บักดงชิ

บักดงชิ (북동치) เป็นหอรบด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ สร้างยื่นออกจากตัวกำแพง เข้ามุมติดกับบักดงจ็อกแด โดยเป็นหอรบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในป้อมฮวาซอง
ปราการบนกำแพง > บักดงโพรู

บักดงโพรู (북동포루) เป็นป้อมปืนประจำทิศตะวันออกเฉียงเหนือ สร้างด้วยอิฐดินเผาสีดำสูง 3 ชั้น ยื่นออกจากกำแพง บริเวณกึ่งกลางระหว่างประตูจางอันมุนและประตูน้ำบักซูมุน ชั้นบนมีหลังคาแต่ไม่มีหน้าต่าง ใช้เป็นหอยิงปืนและธนู ป้องกันข้าศึกที่เข้าตีกำแพง
ปราการบนกำแพง > ประตูน้ำบักซูมุน

บักซูมุน (동수문) หรือประตูฮวาฮงมุน (화홍문) เป็นประตูน้ำทิศเหนือของป้อมฮวาซอง สร้างบนแม่น้ำซูวอนช็อน โดยทำเป็นช่องซุ้มโค้ง 7 ช่อง เดิมมีประตูลูกกรงให้น้ำไหลผ่าน ด้านบนสร้างเชิงเทินอิฐสีดำเจาะช่องยิง มีศาลาไม้ติดตั้งประตู-หน้าต่าง พร้อมเชิงเทินไม้มีหน้าต่างเจาะช่องธนู โดยประตูสร้างขึ้นเพื่อควบคุมปริมาณน้ำที่จะไหลเข้าตัวเมืองและคุ้มกันทางน้ำจากข้าศึก รวมถึงเป็นสะพานสำหรับชาวเมืองด้วย
ปราการบนกำแพง > ศาลาดงบักกังนู

ดงบักกังนู (동북각루) หรือศาลาบังฮวาซูริวจอง (방화수류정) เป็นศาลาประจำทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นศาลาไม้รูปตัว L ตั้งอยู่บนยอดเนินเหนือบึงยงย็อน สร้างขึ้นเพื่อเป็น หอบัญชาการย่อย ที่พักทหาร และที่สังเกตการณ์รวมถึงเป็นที่ชมทัศนียภาพมีพื้นทำความร้อนและเดิมติดตั้งประตูหน้าต่าง มีบันไดขึ้นบนศาลา 2 ข้าง ประตูเข้าชั้นล่างใต้ศาลา พร้อมเชิงเทินหน้าต่างไม้เจาะช่องธนู
ปราการบนกำแพง > ประตูบักอัมมุน

บักอัมมุน (북암문) เป็นประตูเล็กประจำทิศเหนือ ใช้เป็นทางเข้าออกและขนส่งเสบียงอาวุธข้างบึงยงย็อน ด้านหลังประตูสามารถถมดินอุดประตูได้ในกรณีถูกข้าศึกล้อม ลักษณะประตูก่อด้วยอิฐสีดำเป็นซุ้มโค้ง โดยกำแพงสองข้างประตูใช้อิฐสีดำทำโค้งเว้าเข้าไป เพื่อให้เกิดเงาบดบังประตูจากสายตาข้าศึก
ปราการบนกำแพง > ดงบักโพรู

ดงบักโพรู (동북포루) เป็นแท่นรักษาการณ์ประจำทิศตะวันออกเฉียงเหนือ สร้างยื่นออกจากกำแพง ตั้งศาลายกพื้นมีหน้าต่างเจาะช่องธนู ใช้เป็นหอรักษาการณ์และเป็นหอธนู ตั้งอยู่บนยอดเนินระหว่างประตูบักอัมมุนและประตูดงอัมมุน
ปราการบนกำแพง > ประตูดงอัมมุน

ดงอัมมุน (동암문) เป็นประตูเล็กประจำทิศตะวันออก ใช้เป็นทางเข้าออกและขนส่งเสบียงอาวุธ โดยประตูสร้างด้วยอิฐสีดำทำเป็นซุ้มโค้ง กำแพงในส่วนนี้เว้าลึกเข้าไปเพื่อบดบังประตูจากข้าศึกเช่นเดียวกับประตูบักอัมมุน ด้านหลังประตูสามารถถมดินอุดประตูในกรณีถูกปิดล้อมเมืองได้
ปราการบนกำแพง > ศาลาบัญชาการดงจังแด

ดงจังแด (동장대) หรือศาลายอนมูแด (연무대) เป็นศาลาบัญชาการฝั่งตะวันออก มีลักษณะเป็นศาลาไม้ชั้นเดียว เดิมด้านในติดตั้งประตู-หน้าต่าง รอบบริเวณมีรั้วล้อม พื้นที่ภายในรั้วแบ่งเป็น 3 ชั้น โดยมีศาลาดงจังแดตั้งอยู่ชั้นบนสุดริมกำแพง ชั้นกลางเป็นพื้นที่โล่ง ชั้นล่างใช้เป็นที่ฝึกทหารและมีโรงพักทหาร เป็น 1 ใน 2 ที่ประจำการของแม่ทัพในป้อมฮวาซอง รวมถึงเป็นที่ซึ่งพระเจ้าจองโจใช้เสด็จทอดพระเนตรการฝึกทหารและพระราชทานเลี้ยงนายช่างผู้ร่วมในการก่อสร้างป้อมฮวาซองอีกด้วย
ปราการบนกำแพง > หอคอยดงบักกงซิมด็อน

ดงบักกงซิมด็อน (동북공심돈) เป็นหอคอยสูงสังเกตการณ์ประจำทิศตะวันออกเฉียงเหนือ รูปแบบเป็นหอคอยกลมก่อด้วยอิฐสีดำสูง 3 ชั้น สร้างขึ้นบนเชิงเทินหลังกำแพงเพื่อลดจุดบอดในการยิงต่อสู้ข้าศึกเจาะช่องยิงรอบหอ ชั้นบนสุดมีศาลาไม้เปิดโล่งใช้เป็นที่สังเกตการณ์ ภายในเป็นบันไดเวียนวนขึ้นไปบนยอด
ปราการบนกำแพง > แท่นธนูดงบักโนแด

ดงบักโนแด (동북노대) เป็นแท่นยิงธนูฝั่งตะวันออก สร้างยกสูงกว่ากำแพงด้วยอิฐสีดำยื่นออกจากตัวกำแพงเป็นรูปเหลี่ยมมุมโค้ง บนแท่นมีใบสอสูงเจาะช่องยิงสำหรับบังการโจมตีจากข้าศึก  สร้างขึ้นเพื่อสนับสนุนการป้องกันประตูชางรยองมุนร่วมกับดงบักกงซิมด็อน
ปราการบนกำแพง > ประตูชางรยองมุน

ชางรยองมุน (창룡문) เป็นประตูใหญ่ทิศตะวันออกของป้อมฮวาซอง เหนือประตูมีอาคารไม้ชั้นเดียว ด้านหน้ามีแท่นกำแพงม่าน (อ็องซ็อง) ก่อด้วยอิฐสีดำพร้อมเชิงเทินมีใบสอ โอบปิดด้านหน้าประตู โดยเปิดเป็นช่องขนาดเล็กทางเหนือสำหรับผ่านเข้าออก
ปราการบนกำแพง > ดงอิลโพรู

ดงอิลโพรู (동일포루) เป็นแท่นรักษาการณ์ลำดับที่ 1 ประจำทิศตะวันออก สร้างยื่นออกจากกำแพง ตั้งศาลายกพื้นเปิดโล่ง ใช้เป็นหอรักษาการณ์และเป็นหอธนู โดยเป็นแท่นรักษาการณ์ที่ยื่นออกจากกำแพงมากกว่าแท่นอื่น เพื่อใช้ช่วยคุ้มกันบงด็อน (봉돈)
ปราการบนกำแพง > ดงอิลชิ

ดงอิลชิ (동일치) เป็นหอรบที่ 1 ของทิศตะวันออก สร้างยื่นออกจากตัวกำแพง
ปราการบนกำแพง > ดงโพรู

ดงโพรู (동포루) ป้อมปืนประจำทิศตะวันออก สร้างด้วยอิฐดินเผาสีดำสูง 3 ชั้น ยื่นออกจากกำแพง  ชั้นบนมีหลังคามีหน้าต่างเจาะช่องธนู ใช้เป็นหอยิงปืนและธนู ป้องกันข้าศึกที่เข้าตีกำแพง
ปราการบนกำแพง > ดงอีชิ

ดงอีชิ (동이치) เป็นหอรบที่ 2 ของทิศตะวันออก สร้างยื่นออกจากตัวกำแพง
ปราการบนกำแพง > หอสัญญาณควันบงด็อน

บงด็อน (봉돈) เป็นหอสัญญาณควันประจำป้อมฮวาซอง ใช้รับ-ส่งสัญญาณควันจากป้อมอื่นๆในเกาหลี เพื่อแจ้งข่าวภัยพิบัติหรือสงคราม โดยมีปล่องไฟจำนวน 5 ปล่อง โดนในสภาวะปกติปล่องใต้สุด 1 ปล่องจะปล่อยควันตลอดเวลา และจะเพิ่มจำนวนตามความรุนแรงของภัยพิบัติ สร้างด้วยอิฐสีดำก่อเป็นชั้น ใต้ปล่องควันเจาะช่องยิง มีที่พักทหารเฝ้าปล่องควันและที่เก็บเชื้อเพลิง
ปราการบนกำแพง > ดงอีโพรู

ดงอีโพรู (동이포루) เป็นแท่นรักษาการณ์ลำดับที่ 2 ประจำทิศตะวันออก สร้างยื่นออกจากกำแพง ตั้งศาลายกพื้นเปิดโล่ง ใช้เป็นหอรักษาการณ์และเป็นหอธนู
ปราการบนกำแพง > ดงซัมชิ

ดงซัมชิ (동삼치) เป็นหอรบที่ 3 ของทิศตะวันออก สร้างยื่นออกจากตัวกำแพง โดยดงซัมชิเป็นหอรบที่มีความกว้างมากที่สุดในป้อมฮวาซอง แต่มีความสั้นกว่าหอรบอื่น เนื่องจากสร้างบนพื้นที่มีความลาดชันสูง
ปราการบนกำแพง > ศาลาดงนัมกังนู

ดงนัมกังนู (동남각루) เป็นศาลาประจำทิศตะวันออกเฉียงใต้ สร้างขึ้นเพื่อเป็นหอบัญชาการย่อย รวมถึงเป็นที่พักทหารและสังเกตการณ์บนยอดเนินริมแม่น้ำซูวอนช็อนและประตูน้ำนัมซูมุน มีพื้นทำความร้อนและหน้าต่างเจาะช่องธนู
ปราการบนกำแพง > ประตูน้ำนัมซูมุน

นัมซูมุน (남수문) เป็นประตูน้ำทางทิศใต้ของป้อมฮวาซอง สร้างบนแม่น้ำซูวอนช็อน โดยทำเป็นซุ้มโค้ง 9 ช่อง เดิมมีประตูลูกกรงให้น้ำไหลผ่าน เหนือประตูก่อด้วยอิฐสีดำสูง 2 ชั้นเจาะช่องยิง ด้านบนมีเชิงเทินพร้อมใบสอ โดยสร้างขึ้นเพื่อป้องกันข้าศึกและควบคุมน้ำที่ไหลออกจากเมืองซูวอน รวมถึงเป็นสะพานให้ชาวเมือง โดยประตูนัมซูมุนเสียหายโดยน้ำท่วมครั้งใหญ่ในแม่น้ำซูวอนช็อนถึง 2 ครั้ง ก่อนได้รับการบูรณะขึ้นใหม่
ปราการบนกำแพง > หอคอยนัมกงซิมด็อน

นัมกงซิมด็อน (남공심돈) เป็นหอคอยสูงสังเกตการณ์ประจำทิศใต้ ก่อด้วยอิฐสีดำเป็นทรงเหลี่ยมสูง 3 ชั้น สร้างบนเชิงเทินมีใบสอที่ยื่นออกจากกำแพง เจาะช่องยิงรอบหอ ชั้นบนสุดมีศาลาไม้เปิดโล่ง ใช้เป็นหอสังเกตการณ์และคุ้มกันบริเวณทิศใต้ของป้อมฮวาซอง รวมถึงแม่น้ำซูวอนช็อน
ปราการบนกำแพง > ประตูนัมอัมมุน

นัมอัมมุน (남암문) เป็นประตูเล็กทางทิศใต้ ใช้สำหรับสัญจรเข้าออกและขนส่งเสบียงอาวุธ รวมถึงใช้นำร่างของผู้เสียชีวิตในเมืองซูวอนออกจากเมือง บานประตูจึงกว้างกว่าประตูเล็กอื่น ด้านบนเป็นใบสอก่ออิฐสีดำ มีศาลาไม้เปิดโล่ง
บรรณานุกรม

Doo Won Cho (2010). The Korean fortress City Suwon: History; Conservation Heritage; Documentation "Hwaseong Seongyeok Uigwe"; National and International Relations (in German). University of Bamberg, Inaugural Dissertation.
UNESCO, “Hwaseong Fortress”,เข้าถึงเมื่อ 2020-05-17.   https://whc.unesco.org/en/list/817/
Young Koo Roh. The Construction and Characteristics of Hwaseong Fortress in the Era of King Jeongjo, 한국학중앙연구원 THE ACADEMY OF KOREAN STUDIES, 2001, 41(1), p.166-212.