stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สกิลลิง
ประวัติ

สกิลลิง ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016 โดย Persson Ekdahl, Andre Lavold, และ Mikael Riese Harstad โดยได้รับการสนับสนุนจาก Optimizer Invest บริษัทได้เปิดตัวแพลตฟอร์มอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2019 ในปี 2020 แพลตฟอร์มได้ขยายไปมากกว่า 15 ภาษา
ในช่วงเริ่มต้น บริษัทได้รับเงินลงทุนจาก Optimizer Invest ซึ่งเป็นบริษัทด้านการลงทุนที่อยู่เบื้องหลังบริษัทอย่าง Catena Media, Betsson และ GiG สกิลลิงยังระดมทุนได้มากกว่า €15 ล้านยูโร จากนักลงทุนสแกนดิเนเวีย
บริษัทเป็นผู้สนับสนุนด้านหลังเสื้อให้กับสโมสรฟุตบอลฟูลัมในฤดูกาลช่วงปี 2019–2020 แชมเปียนหมากรุกระดับโลกอย่างมังนึส คาลเซินได้เป็นตัวแทนตราสินค้าของสกิลลิงในปี ค.ศ. 2021 บริษัทได้มีการร่วมมือกับสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา สำหรับฤดูกาล 2020–21 สกิลลิงยังมีส่วนร่วมกับการแข่งขัน Studio Padel Road to Marbella Padel ในปี ค.ศ. 2021
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2022 บริษัทสามารถระดมทุนเงินทุนใหม่ได้ €10 ล้านยูโร ซึ่งทำให้มูลค่าของบริษัทเพิ่มขึ้นเกือบ 50% ภายในปีเดียว
สกิลลิงได้รับตำแหน่ง "Best Forex Trading Platform Global", "Best Forex Trading Platform Europe"’ และ "Best Forex Trading Platform LATAM" จากงาน Global Forex Awards 2022, และ "Best CFD Broker Global" จากงาน UF Awards 2023
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 Jon Squires ผู้ซึ่งเป็นเป็นอดีต Group CEO ของ Capital.com ได้เข้ามาทำหน้าที่เป็น Group CEO และ Michael Kamerman ได้รับตำแหน่งใหม่ ทำหน้าที่เป็น CEO Americas
กิจกรรม

บริษัทดำเนินการภายใต้ 2 หน่วยงาน: Skilling Ltd (CYSEC) ซึ่งจดทะเบียนในไซปรัสกับ CYSEC และ Skilling (Seychelles) Ltd จดทะเบียนกับ FSA ในเซเชลส์
บริษัทให้บริการเครื่องมือทางการเงินกว่า 1,200 ตัวสำหรับการเทรด รวมถึง ฟอเร็กซ์, หุ้น, ดัชนี, สินค้าโภคภัณฑ์, สกุลเงินดิจิทัล และผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรผ่าน CFDs บริษัทมีสามแพลตฟอร์มการเทรด: Skilling Trader, cTrader, และ MT4
สกิลลิงมีสำนักงานที่ใช้ดำเนินงานอยู่ที่ไซปรัส, สเปน, มอลตา, สวีเดน และโคลัมเบีย อีกทั้งยังมีฐานลูกค้ากระจายไปทั่วยุโรป, ลาตินอเมริกา, เอเชีย และแอฟริกา Jon Squires ทำหน้าที่เป็น CEO ของสกิลลิงและ Fiona Soler ทำหน้าที่เป็น CFO
วัดกลางเหนือ

| วัดกลางเหนือ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกลางเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดกลางเหนือตั้งเป็นวัดเมือ พ.ศ. 2303 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ที่เชื่อได้ว่าเดิมกุฎิสงฆ์ปลูกไว้รอยพระอุโบสถโดยปลูกไว้ในสระเป็นหลัง ๆ ปัจจุบันกุฎิได้ย้ายมาที่ตั้งในปัจจุบัน มีหลักฐานในพระราชพงศาวดารพระเจ้ากรุงธนบุรี กล่าวว่า "หลวงยกกระบัตร (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) ได้ล่องเรือจากราชบุรีมาตามลำน้ำแม่กลองผ่านวัดกลาง..." ยังมีวัดกลางใต้ซึ่งอยู่ถัดลงไปนั้น ปัจจุบันได้ร้างไปแล้วและเป็นธรณีสงฆ์ของวัดกลางเหนือ
วัดนี้เป็นแหล่งศึกษามาแต่โบราณ มีพระเป็นครูสอน ทำการสอนทั้งหนังสือ และวิชาการอย่างอื่น เรียนกันตัวต่อตัว ต่อมาได้สร้างโรงเรียนปริยัติธรรมขึ้น และสร้างโรงเรียนวิชาภาษาไทยขึ้นในสมัยพระครูสกลวิสุทธิ (เหมือน รตฺนสุวณฺโณ) เป็นเจ้าอาวาส ได้จัดตั้งโรงเรียนภาษาไทยขึ้นเป็นแห่งแรกในอำเภอบางคนที เมื่อ พ.ศ. 2456 โดยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส และทรงประทานชื่อให้ว่า "โรงเรียนตัวอย่างวัดกลางเหนือ อำเภอบางคนที" ในปี พ.ศ. 2458 ทางราชการรับเป็นโรงเรียนของรัฐขยายการศึกษาเปิดสอนตั้งแต่ประถมปีที่ 1–4 และมัธยมศึกษาปีที่ 1– 3 ต่อมา พ.ศ. 2481 ทางราชการได้ตัดชั้นประถมศึกษาออกทั้งหมด คงไว้แต่มัธยมศึกษาและขยายออกไปจนถึงมัธยมบริบูรณ์ ปัจจุบันโรงเรียนสกลวิสุทธิ์เปิดสอนแผนกอาชีวศึกษาด้วย
วัดกลางเหนือได้มีการปฏิสังขรณ์ซ่อมแซม และสร้างใหม่ตลอดมาโดยตลอด พุทธศาสนิกชนให้ความร่วมมือ บริจาคสินทรัพย์เป็นจำนวนมากทำให้วัดกลางเหนือมีศาสนสถานและศาสนวัตถุที่มั่นคงถาวร ตั้งแต่อุโบสถ ศาลาการเปรียญทรงไทย กุฏิสงฆ์ทรงไทย และสมัยใหม่ ศาลาท่าน้ำ หอฉัน ตลอดจนอาคารเรียน ฯลฯ อุโบสถสร้างใหม่ ก่ออิฐถือปูน งดงามมาก ผนังอุโบสถเป็นรูปเทพนม เรื่องรามเกียรติ์ เหนือผนังอุโบสถสร้างเป็นวิมาน  พระประธานในอุโบสถสร้างด้วยศิลาแดง ปางมารวิชัยแบบสุโขทัยคู่มากับวัด และเจดีย์ใหญ่หน้าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ยอดเจดีย์
ปัจจุบัน พระสมุทรธรรมคณี (จำลอง อาสโภ) น.ธ.เอก, ป.ธ.๕ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันและดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาเจ้าหน้าจังหวัดสมุทรสงครามอีกด้วย
วัดคลองมะเดื่อ (จังหวัดสมุทรสาคร)

| วัดคลองมะเดื่อ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เลขที่ 70 หมู่ที่ 6 ซอยคลองมะเดื่อ 17 ถนนเศรษฐกิจ 1 ตำบลคลองมะเดื่อ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร 74110
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสาครธีรธรรม (พูนทรัพย์ ธมฺมธีโร)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดคลองมะเดื่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองตาทอง ตำบลคลองมะเดื่อ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร
บริเวณคลองที่ตั้งวัดมีต้นมะเดื่อขึ้นอยู่ตลอดแนว ชาวบ้านจึงเรียกคลองสายนี้ว่า คลองมะเดื่อ ต่อมาเป็นที่มาของชื่อตำบล พระครูสาครธีรธรรม (พูนทรัพย์ ธมฺมธีโร) เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน คิดที่จะสร้างวัดขึ้นมา จึงได้เดินทางหาสถานที่เหมาะสม ในที่สุดมาพบสถานที่แห่งนี้ เดิมเป็นทุ่งนาของเอกชน เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันและประชาชนใกล้เคียงช่วยกันบริจาคทุนทรัพย์ ซื้อที่นา 2 แปลง วัดคลองมะเดื่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 และตั้งชื่อวัดตามชื่อตำบล ได้มีการสร้างอาคารเสนาสนะและพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเมื่อ พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 21.60 เมตร ยาว 35.60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สูง 69 นิ้ว ศิลปะสุโขทัย กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 15 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง
นครรัฐเชียงแสน

นครรัฐเชียงแสน (จีน: 景線) เป็นประเทศราชของราชวงศ์ตองอูและราชวงศ์โก้นบอง โดยถูกแยกออกจากเมืองเชียงใหม่เพื่อเป็นศูนย์กลางการปกครองดินแดนล้านนาตอนบน ภายหลังถูกผนวกเข้ากับนครเชียงใหม่และนครน่านภายใต้การปกครองของสยาม
ประวัติศาสตร์

เมืองเชียงแสนถูกแยกออกจากเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2157/2158 ไทยสากล (จ.ศ. 976) หลังจากพระเจ้าอะเนาะเพะลูนทรงตีเมืองเชียงใหม่แตก พระยาจ่าบ้านเจ้าเมืองเชียงแสนได้นำช้างไปถวายเพื่อสวามิภักดิ์ พระเจ้าอะเนาะเพะลูนจึงทรงสถาปนาเป็นเจ้าฟ้ากาเผือก ในเวลานั้นเชียงใหม่ยังไม่มีเจ้าเมือง เมืองเชียงแสนจึงได้ขึ้นตรงกับกรุงหงสาวดี
เมืองเชียงแสนถูกผนวกกลับเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเชียงใหม่ระหว่างที่เจ้าพลศึกซ้ายไชยสงครามแข็งเมืองต่อพม่าและจับตัวเจ้าฟ้าหลวงทิพเนตรมาขังไว้ที่เชียงใหม่ หลังจากพระเจ้าตาลูนตีเมืองเชียงใหม่แตกในปี พ.ศ. 2175 ไทยสากล จึงทรงให้เจ้าฟ้าหลวงทิพเนตรกลับไปครองเชียงแสนดังเดิม พร้อมทั้งให้ปกครองหัวเมืองทั้งหมดของล้านนายกเว้นเมืองเชียงใหม่
ความขัดแย้งระหว่างพม่า, ราชวงศ์หมิงใต้ และราชวงศ์ชิง ทำให้เมืองเชียงแสนในรัชสมัยของเจ้าฟ้าแสนเมืองถูกรุกรานโดยอาณาจักรอยุธยาและจีนฮ่อ ในสงครามตองอู–อยุธยา (ค.ศ. 1662–1664) จนทำให้ชาวเมืองเชียงแสนต้องทิ้งเมืองไปเป็นระยะหนึ่ง และทำให้เชียงแสนตัดขาดจากกรุงอังวะเป็นช่วงสั้นๆ ก่อนที่พม่าจะกลับเข้ามาควบคุมเมืองเชียงแสนอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2216 ไทยสากล โดยพระเจ้ามังกะยอดินทรงตั้งให้ฟ้าส่างกุ่งเป็นโป่ชุก (ตำแหน่งแม่ทัพของพม่า) ปกครองเมืองเชียงแสน
ในปี พ.ศ. 2221/2222 ไทยสากล (จ.ศ. 1040) ฟ้าส่างกุงแต่งตั้งให้รถส่างหลามเป็นเมียวหวุ่น (ตำแหน่งผู้ปกครองเมือง) แห่งเชียงแสน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองเมืองเชียงแสนโดยระบบเมียวหวุ่นควบคู่ไปกับเจ้าฟ้าเชียงแสน ต่อมาการปกครองเมืองเชียงแสนถูกแทรกแซงจากเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2247/2248 ไทยสากล (จ.ศ. 1066) โดยผู้ปกครองเมืองเชียงใหม่ให้จับกุมตัวเมียวหวุ่นเชียงแสนไปประหารที่เมืองเชียงใหม่ แล้วตั้งเมียวหวุ่นคนใหม่ขึ้นมาแทน ในปีเดียวกัน (ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ระบุเป็นปี จ.ศ. 1063 หรือ 1064) พระเจ้าสเน่ห์มินเสด็จมาประทับที่เมืองเชียงแสน ทรงยกให้เมืองเชียงแสนขึ้นกับกรุงอังวะโดยตรงเทียบเท่าเชียงใหม่อีกครั้ง
การโค่นล้มเมียวหวุ่นเชียงใหม่โดยกบฏตนบุญเทพสิงห์ทำให้ดินแดนล้านนาขาดเสถียรภาพทางการเมืองในปลายพุทธศตวรรษที่ 23 เมืองเชียงแสนกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจสูงสุดในการปกครองล้านนาของพม่า และเป็นเป้าหมายในการโจมตีของเมืองอื่นๆที่ต่อต้านพม่า เมื่อราชวงศ์ตองอูล่มสลายลงในปี พ.ศ. 2295 ไทยสากล เมืองเชียงแสนได้รับอิสรภาพเป็นช่วงสั้นๆและถูกรุกรานโดยเมืองเชียงใหม่, ลื้อ, แมน, อาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง และเมืองลำพูนอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งเมืองเชียงแสนและเมืองอื่นๆในล้านนาเข้าสวามิภักดิ์กับราชวงศ์โก้นบองที่สามารถรวบรวมอาณาจักรพม่าได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2300 ไทยสากล การขยายอำนาจของราชวงศ์ใหม่ผลักดันให้เหล่าเจ้าฟ้าไทใหญ่ขอความช่วยเหลือจากจีน นำไปสู่สงครามจีน–พม่า กองทัพจีนเข้าโจมตีรัฐเชียงแขงและรัฐเชียงตุงในปี พ.ศ. 2309 และสามารถยึดครองได้สำเร็จ นาซ้าย (จีน: 吶賽) แห่งเชียงแสนเข้าสวามิภักดิ์ต่อจีนและได้รับการแต่งตั้งเป็นถู่ซือ อย่างไรก็ตาม เชียงแสนกลับไปอยู่ภายใต้อำนาจพม่าอีกครั้งในปีถัดมา
สงครามเชียงใหม่ พ.ศ. 2317 ทำให้อิทธิพลของพม่าหมดไปจากดินแดนล้านนาตอนล่าง เมืองเชียงแสนกลายเป็นศูนย์กลางการปกครองเพียงแห่งเดียวและฐานทัพของพม่าในการทำสงครามกับสยาม จนกระทั่งถูกกองทัพสยาม, นครเชียงใหม่, นครลำปาง, นครน่าน และอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ผนึกกำลังร่วมกันเข้ายึดครองในปี พ.ศ. 2347 ไทยสากล ในสงครามเชียงแสน เมืองเชียงแสนถูกเผาทำลายและเมืองในการปกครองถูกผนวกเข้ากับนครเชียงใหม่และนครน่าน
อาณาเขต

นครรัฐเชียงแสนมีพื้นที่ปกครองครอบคลุมเมืองต่างๆในดินแดนล้านนาตอนบน เช่น เมืองเชียงแสน, เชียงราย, พะเยา, ฝาง, เชียงของ และเทิง นอกจากนี้ ยังมีการจดบันทึกถึงการเปลี่ยนแปลงอาณาเขตจากหลักฐานต่างๆ ดังนี้
ในรัชสมัยของเจ้าฟ้ากาเผือก พระเจ้าอะเนาะเพะลูนได้พระราชทานเมืองละคร (ลำปาง) ให้เป็นเมืองขึ้นของเชียงแสน
หลังจากพระเจ้าตาลูนตีเมืองเชียงใหม่แตกในปี พ.ศ. 2175 ไทยสากล ทรงตั้งให้เจ้าฟ้าหลวงทิพเนตร "เป็นใหญ่แก่ลานนาทั้งมวลคือว่า เชียงราย พะเยา เมืองฝาง หาง สาด ชะวาด น้อย ยาง มัน เมืองตวน ปุ เรง เมืองกก พู เพียง เชียงตุบ เมืองกาย สามท้าว เมืองม้า ท่าล่อ เมืองวะ เชียงขาน บ้านยู้ เมืองหลวย เมืองยอง เมืองสิง นอ เมืองหลวง ภูคา ภูคะทาง และเชียงชี เชียงของ เทิง เมืองล่อ น่าน แพร่ ละคร ทั้งมวล"  ต่อมาดินแดนล้านนาตอนล่างถูกยึดครองโดยอาณาจักรอยุธยาในสงครามตองอู–อยุธยา (ค.ศ. 1662–1664)
ในปี พ.ศ. 2258/2259 ไทยสากล (จ.ศ. 1077) พระเจ้าตะนินกันเหว่มีพระราชโองการให้หัวเมืองไทใหญ่บางส่วนเข้ามาอยู่ใต้การปกครองของเชียงแสน ได้แก่ เมืองกาย เมืองไร เมืองเลน ภะยาก กะแลง เชียงลาบ เมืองหลวงปูคา
ในปี พ.ศ. 2270/2271 ไทยสากล (จ.ศ. 1089) จากการแยกตัวเป็นอิสระของเมืองเชียงใหม่ ราชสำนักพม่าจึงได้โอนเมืองแพร่ น่าน ละคร พะเยา เมืองฝาง เมืองสาด เชียงของ เมืองเทิง เข้ามาอยู่ภายใต้การปกครองของเชียงแสน อย่างไรก็ตาม เชียงแสนไม่สามารถควบคุมเมืองในดินแดนล้านนาตอนล่างได้อย่างเบ็ดเสร็จ ทำให้นำไปสู่การก่อตั้งนครลำปางในปี พ.ศ. 2275/2276 ไทยสากล (จ.ศ. 1094)
ในปี พ.ศ. 2291 ไทยสากล เกิดสงครามระหว่างรัฐเมืองยองและรัฐเชียงแขง ชาวเชียงแขงได้หลบหนีเข้ามาในเขตของเชียงรุ่ง ทำให้แม่ทัพผู้ปกครองยูนนานและกุ้ยโจวทำการสืบสวนและถวายรายงานต่อราชสำนักจีน โดยมีความเห็นว่ารัฐเมืองยองและรัฐเชียงแขงเป็นประเทศราชของเชียงแสน
การปกครอง

นครรัฐเชียงแสนถูกปกครองโดยเจ้าฟ้าเชียงแสน และมีตำแหน่งขุนนางท้องถิ่นช่วยว่าราชการ เช่น นาซ้ายและนาขวา ซึ่งทั้งหมดถูกควบคุมโดยผู้ปกครองที่ถูกแต่งตั้งจากราชสำนักพม่า เช่น เมียวหวุ่น (อังกฤษ: Myo Wun, ตำแหน่งผู้ปกครองเมือง), โป่ (อังกฤษ: Bohmu, ตำแหน่งแม่ทัพ), สิกเก (อังกฤษ: Sitkè, ตำแหน่งผู้ช่วยผู้ปกครองเมือง) หรือนาขาม (อังกฤษ: Naknan, ตำแหน่งผู้ตรวจการ) อย่างไรก็ตาม ในบางครั้งผู้ปกครองท้องถิ่นสามารถดำรงตำแหน่งขุนนางพม่าได้ เช่น เจ้าฟ้าหน่อเมืองและเจ้าฟ้าลมเสน ซึ่งทรงเคยดำรงตำแหน่งเมียวหวุ่นและสิกเกมาก่อน
สาเหตุในการแยกการปกครองเมืองเชียงแสนออกจากเชียงใหม่คือ เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ปกครองเมืองเชียงใหม่มีอำนาจมากเกินไป และเพื่อควบคุมผลประโยชน์ทางการค้ากับเชียงตุง, จีน และไทใหญ่ที่กำลังขยายตัว จากการเป็นศูนย์กลางทางการค้าทำให้ราชสำนักพม่าเรียกเก็บภาษีจากราษฎรในอัตราสูง ซึ่งมีการเรียกเก็บภาษีเป็นทอง, ทองแดง และหอยเบี้ย การเก็บภาษีของขุนนางพม่ามักถูกตีความว่าเป็นการปกครองชาวพื้นเมืองอย่างกดขี่ อย่างไรก็ตาม มีข้อโต้แย้งว่า สภาพการณ์เช่นนี้ไม่เป็นจริงทุกช่วงสมัย ดังที่ปรากฏในพื้นเมืองเชียงแสนว่า มีช่วงเวลาที่เมียวหวุ่นสามารถปกครองเมืองเชียงแสนได้อย่างปกติ มีการทำนุบำรุงพุทธศาสนาและจัดงานรื่นเริงหลายครั้ง
รายพระนามเจ้าฟ้าเชียงแสนและผู้ปกครองเมืองเชียงแสน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| พระนาม | เริ่มต้น (พ.ศ. ไทยสากล) | สิ้นสุด (พ.ศ. ไทยสากล) | หมายเหตุ |
| เจ้าฟ้ากาเผือก | 2157/2158 | 2162/2163 | เดิมเป็นเจ้าเมืองเชียงแสน |
| นางฟ้ากาเผือก | 2162/2163 | 2171 | ราชเทวีในเจ้าฟ้ากาเผือก |
| เจ้าฟ้าหลวงทิพเนตร | 2171 | 2171 | เดิมเป็นขุนนางเชียงแสน |
เจ้าพลศึกซ้ายไชยสงครามประกาศเอกราชต่อพม่า เจ้าฟ้าหลวงทิพเนตรถูกจับตัวไปเชียงใหม่ (2171)
เชียงแสนตกอยู่ภายใต้การปกครองของเชียงใหม่ (2171)
| พญาศรีสองเมืองวิไชยปราการ | 2171 | 2175 | เดิมเป็นเจ้าเมืองลำปาง |
พระเจ้าตาลูนตีเชียงใหม่แตก เชียงแสนกลับมาเป็นประเทศราชของพม่า (2175)
| เจ้าฟ้าหลวงทิพเนตร | 2175 | 2193/2194 | ครั้งที่ 2 |
| เจ้าฟ้าหมวกคำ | 2193/2194 | 2198/2199 | พระโอรสในเจ้าฟ้าหลวงทิพเนตร |
| เจ้าฟ้าแสนเมือง | 2198/2199 | 2205/2206 | พระโอรสในเจ้าฟ้าหมวกคำ |
เจ้าฟ้าแสนเมืองขาดราชการจากอังวะ เชียงแสนกลายเป็นรัฐอิสระ (2205/2206)
| เจ้าฟ้าแสนเมือง | 2205/2206 | 2215/2216 |  |
พระเจ้ามังกะยอดินส่งแม่ทัพมาควบคุมเมืองเชียงแสน เชียงแสนกลับมาเป็นประเทศราชของพม่า (2215/2216)
| เจ้าฟ้าอินทร์เมือง | 2215/2216 | 2221/2222 | พระโอรสในเจ้าฟ้าแสนเมือง |
| เจ้าฟ้าเฉลิมเมือง | 2221/2222 | 2235/2236 | พระโอรสในเจ้าฟ้าอินทร์เมือง |
| เจ้าฟ้าเมืองหลวง | 2235/2236 | 2238/2239 |  |
| เจ้าฟ้าหน่อเมือง | 2238/2239 | 2243/2244 | พระโอรสในเจ้าฟ้าเฉลิมเมือง |
| เจ้าฟ้าลมเสน | 2243/2244 | 2254/2255 | พระอนุชาในเจ้าฟ้าหน่อเมือง |
| เจ้าฟ้าลักที | 2254/2255 | 9 กันยายน 2267 (เดือน 12 แรม 7 ค่ำ) | พระโอรสในเจ้าฟ้าลมเสน |
| เจ้าฟ้ายอดงำเมือง | 2267 | 2271/2272 | พระโอรสในเจ้าฟ้าลักที |
| พญาหาญ | 2271/2272 | 16 เมษายน 2284 (เดือน 8 ออก 2 ค่ำ วัน 3) | มาจากเมืองพง |
| เจ้าฟ้างาม | 2284 | 2295 | พระโอรสในเจ้าฟ้ายอดงำเมือง |
ราชวงศ์ตองอูล่มสลาย เชียงแสนกลายเป็นรัฐอิสระ (2295)
| เจ้าฟ้างาม | 2295 | 2300 |  |
ราชวงศ์โก้นบองรวบรวมอาณาจักรพม่าได้สำเร็จ เชียงแสนกลับมาเป็นประเทศราชของพม่า (2300)
| เจ้าฟ้างาม | 2300 | 7 มกราคม 2304 (เดือน 4 ออก 2 ค่ำ วัน 7) |  |
ว่างตำแหน่ง มกราคม 2304 - 2304/2305 (จ.ศ. 1123)
| เจ้าฟ้าคำปิว | 2304/2305 | 2309/2310 | พระโอรสในพญาหาญ |
ว่างตำแหน่ง 2309/2310 (จ.ศ. 1128) - 2310
นาซ้าย รักษาการเจ้าเมืองเชียงแสน สวามิภักดิ์ต่อราชวงศ์ชิงระหว่างสงครามจีน–พม่า (พฤศจิกายน 2309) พม่าส่งกองทัพมาควบคุมเมืองเชียงแสน เชียงแสนกลับมาเป็นประเทศราชของพม่า (เมษายน 2310)
| เจ้าฟ้านาขวา | 2310 | 17 พฤษภาคม 2347 (เดือน 9 ออก 8 ค่ำ วัน 5) | พระนัดดาในเจ้าฟ้างาม |
สงครามเชียงแสน (2347)
โบราณสถานวัดเชตวัน ถูกสร้างขึ้นในรัชสมัยของเจ้าฟ้าหลวงทิพเนตร ตามพระราชโองการของพระเจ้าตาลูน
วัดกระโจมทอง (จังหวัดสมุทรสาคร)

สำหรับวัดกระโจมทองแห่งอื่น ดูที่ วัดกระโจมทอง
| วัดกระโจมทอง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดกระโจมทอง, วัดโพธิ์ศรีราษฎร์ศรัทธาธรรม, วัดโรงกระโจม
ที่ตั้ง: เลขที่ 69 หมู่ที่ 5 ทางหลวงชนบท สค.3002 ตำบลหลักสอง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร 74120
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกระโจมทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านกระโจมทอง ตำบลหลักสอง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 43 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา
วัดกระโจมทองตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2442 เดิมชื่อ วัดโพธิ์ศรีราษฎร์ศรัทธาธรรม นายหรั่ง กำนันยิ้ม และนางฟัก ธูปทอง เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อเป็นที่สร้างวัด โดยได้สร้างกุฏิขึ้น 3 หลัง เพื่อเป็นที่อยู่ของพระภิกษุสงฆ์ และมีพระอธิการธูปเป็นเจ้าอาวาสดูแลปกครองเป็นรูปแรก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดกระโจมทอง" เนื่องจากชาวบ้านแถบติดกับเขตวัดได้สร้างโรงกระโจมเพื่อใช้นวดข้าว ประชาชนในแถบนี้จึงนิยมเรียกชื่อว่า วัดโรงกระโจม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2481
อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์พุทธนิมิตร์อมรเมธ เป็นพระพุทธรูปปางสุโขทัย เนื้อโลหะ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ มีพระพุทธสิหิงค์เป็นพระประธานประจำ หอสวดมนต์กว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และตึก 8 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการธูป
พระอธิการถึก
พระอธิการบุญเกิด
พระครูสาครสุวรรณคุณ พ.ศ. 2483–2512
พระครูสาครคุณาธาร พ.ศ. 2514–ปัจจุบัน
วัดจันทรังษี (จังหวัดอ่างทอง)

| วัดจันทรังษี |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลหัวไผ่ อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดจันทรังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวไผ่ อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง
วัดจันทรังษีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2446 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494
วัดมีวิหารทรงจัตุรมุข มียอดบุษบก 5 ชั้น สูง 48 เมตร กว้าง 24 เมตร ยาว 33 เมตร ภายในวิหารประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อสด จันทสโร วัดปากน้ำภาษีเจริญ หล่อด้วยโลหะ ขนาดหน้าตักกว้าง 6 เมตร 9 นิ้ว สูง 9 เมตร 9 นิ้ว หน้าวิหารมีประติมากรรมปูนปั้นรูปช้างขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังมีโบสถ์ที่ประดิษฐานหลวงพ่อโยก เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะอยุธยา อายุกว่า 300 ปี ที่ชื่อว่าหลวงพ่อโยกเพราะ สามารถโยกไปมาได้ มีเรื่องเล่าว่าองค์หลวงพ่อโยกเป็นพระทองคำในช่วงอยุธยามีสงครามกับพม่า ชาวบ้านได้โบกปูนทับพรางสายตาฆ่าศึกแล้วอยู่มาได้จนถึงปัจจุบัน ยังมีองค์เจ้าแม่กวนอิม
วัดกลางบางซื่อ

| วัดกลางบางซื่อ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดกลางบางซื่อ, วัดกลาง
ที่ตั้ง: เลขที่ 193 หมู่ที่ 6 ถนนนนทบุรี 1 ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อพระกาฬ
เจ้าอาวาส: พระอธิการชาติชาย อชิโต
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกลางบางซื่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดกลางบางซื่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2321 สันนิษฐานว่าเมื่อก่อนบริเวณนี้มีวัด 3 วัด คือ วัดหัวเมือง (ปัจจุบันคือโรงพยาบาลพระนั่งเกล้า) วัดกลางบางซื่อ และวัดท้ายเมือง วัดนี้ตั้งอยู่ตรงกลาง ประชาชนจึงเรียกว่า วัดกลาง ส่วนคำว่า "บางซื่อ" มาจากการที่วัดตั้งอยู่ริมคลองบางซื่อ (น้อย) ประชาชนจึงนำคำว่า "บางซื่อ" มาต่อท้ายชื่อวัด วัดเปิดโรงเรียนสอนแผนกปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2484
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถหลังเก่าซึ่งสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา อุโบสถหลังใหม่ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานประจำอุโบสถปางสมาธิ สร้างด้วยศิลาแลง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 ศาลาการเปรียญซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ซึ่งสร้างด้วยไม้สักทองคำ กุฏิสงฆ์ซึ่งเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ศาลาบำเพ็ญกุศลซึ่งสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก มณฑปซึ่งประดิษฐานรอยพระพุทธบาท และปรางค์ 1 องค์ ได้ซ่อมแซมและสร้างเจดีย์ขึ้นแทนปรางค์เดิมเป็นรูปจัตุรมุข ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระพุทธรูปปางห้ามญาติ มีนามว่า หลวงพ่อพระกาฬ ประดิษฐานอยู่หน้าอุโบสถ สูง 2.70 เมตร ตามประวัติเล่าลือกันว่า เป็นพระศิลาแลงลอยน้ำมาติดอยู่หน้าวัดเมื่อหลายชั่วอายุคนมาแล้ว วัดยังมีหลวงพ่อโตเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ใบเสมาทำด้วยศิลาแลง สันนิษฐานว่าทำขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการอยู่
พระอธิการนวน พ.ศ. 2472
พระครูนนทกิจจานุรักษ์ (กล่ำ) พ.ศ. 2472–2517
พระครูธรรมธร (วัน) พ.ศ 2517–2528
พระครูสิริบุญญาภินันท์ (ประจวบ สุขก้อน) พ.ศ. 2528–2548
พระปลัดศรีมอย พุทฺธิสาโร พ.ศ. 2549–2556
พระอธิการชาติชาย อชิโต พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน
ห้าจำพวกดำ

เปี้ยน จ้งหยุน เป็นครูอาจารย์ (บุคลากรทางการศึกษา) คนแรกที่ถูกฆาตกรรมโดยยุวชนแดง ระหว่างในปักกิ่งระหว่างเดือนสิงหาสีแดงในปี 1966
"ห้าจำพวกดำ" (จีน: 黑五类; พินอิน: Hēiwǔlèi) เป็นการจัดแบ่งอัตลักษณ์ทางการเมืองและสถานะทางสังคมในสาธารณรัฐประชาชนจีนสมัยเหมา เจ๋อตง (1949–1976) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม (1966–1976) ห้าจำพวกนี้ประกอบด้วยเจ้าของที่ดิน, เกษตรกรที่ร่ำรวย, พวกต่อต้านการปฏิวัติ, ผู้นำอิทธิพลที่ไม่ดี และ พวกฝ่ายขวา บุคคลใดที่ถูกตราหน้าว่าเป็นหนึ่งในห้าจำพวกนี้จะถูกตัดสินโดยสังคมและถือเป็นปรปักษ์ต่อการปฏิวัติวัฒนธรรม ต้องตกเป็นเหยื่อของการลงโทษอย่างต่อเนื่อง และบางครั้งอาจถูกจับรวมตัวไปสังหารหมู่ สมาชิกส่วนใหญ่ของห้าจำพวกดำได้รับการยอมรับกลับสู่สังคม (political rehabilitation) อีกครั้งในโครงการ ปัวล่วนฝ่างเจิ้ง ในสมัยของเติ้ง เสี่ยวผิง
นับตั้งแต่ "เดือนสิงหาสีแดง" ในปี 1966 ในปักกิ่ง สมาชิกของห้าจำพวกดำถูกแยกออกมาจากสังคม และถูกประณามในที่สาธารณะ, ทำให้อับอาย, ปรับทัศนคติในค่ายแรงงาน, ทุบตี และถูกสังหาร หลายคนถูกฆาตกรรมโดยยุวชนแดง
การเลือกปฏิบัติต่อคนห้าจำพวกดำนี้กระทำไปอย่างเป็นระบบ เนื่องจากการถูกจัดจำพวกดำส่งผลต่อโอกาสในอาชีพการงานไปจนถึงการแต่งงาน และอาจส่งต่อไปถึงลูกหลานได้ เมื่อเวลาผ่านไป คนจำพวกดำกลายมาเป็นกลุ่มชนชั้นล่างสุดที่ตกเป็นเหยื่อและได้รับการปฏิบัติราวกับว่ากลุ่มยังประกอบด้วยคนที่มีอำนาจมีอิทธิพลอยู่
นิยาม

"ห้าจำพวกดำ" ประกอบด้วย:
เจ้าของที่ดิน หรือ ตี้จู่ (地主; dìzhǔ)
เกษตรกรที่ร่ำรวย หรือ ฟู่หนง (富农; fùnóng)
พวกต่อต้านการปฏิวัติ หรือ ฝ่างเก๋อมิ่ง (反革命; fǎngémìng)
ผู้นำอิทธิพลที่ไม่ดี หรือ ฮ่วยเฟิ่นสื่อ (坏分子; huàifènzǐ)
พวกฝ่ายขวา หรือ โย่วป้าย (右派; yòupài)
โดย "พวกฝ่ายขวา" ถูกนำมารวมใน "จำพวกดำ" นับตั้งแต่ขบวนการต่อต้านฝ่ายขวาในปี 1957 ส่วนในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม มีการเพิ่มจำนวนเป็นเก้าจำพวกดำ โดยสี่จำพวกที่เพิ่มเข้ามาคือ คนทรยศ, สายลับ, พวกฝักใฝ่ทุนนิยม และ ปัญญาชน เก้าจำพวกนี้เรียกรวมกันใหม่ในชื่อ "ค่านิยมเก่าทั้งเก้าที่เน่าเฟะ"
ในมุมกลับกัน เหมายังจัดคนห้าจำพวก เช่น สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน, เกษตรกรยากไร้ และแรงงานระดับล่าง ให้เป็นห้าจำพวกแดง
การยอมรับกลับสู่สังคม

สมาชิกห้าจำพวกดำส่วนใหญ่ได้รับการยอมรับกลับสู่สังคม (political rehabilitation) ในโครงการปัวล่วนฝ่างเจิ้ง หลังสิ้นสุดการปฏิวัติทางวัฒนธรรม "พวกฝ่ายขวา" ส่วนใหญ่ได้รับการยอมรับกลับคืน ยกเว้นเพียง 100 คน ซึ่งรวมทั้ง จาง ปัวจุน, ลัว ลงจี, ชู อันพิง เป็นต้น ในสถิติทางการของรัฐเมื่อปี 1984 ระบุว่าเจ้าของที่ดินและเกษตรกรร่ำรวยรวมกว่า 4.4 ล้านคนได้รับการยอมรับกลับสู่สังคม และมากกว่า 20 ล้านคนที่ถูกตราหน้าเป็นสมาชิกของสี่จำพวกดำหรือครอบครัวได้รับการฟื้นคืนสถานะทางสังคม
รีเบคกา ฮอลล์

| Rebecca Hall |
| --- | --- |
รีเบคกา ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน ปี 2010
เกิด: Rebecca Maria Hall  (1982-05-03) 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 (42 ปี) ลอนดอน, อังกฤษ
ศิษย์เก่า: St Catharine's College, Cambridge
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1992–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Morgan Spector (สมรส 2015)
บิดามารดา:   Peter Hall  Maria Ewing 
ญาติ:  Edward Hall (พี่น้องร่วมบิดา)  Christopher Hall (พี่น้องร่วมบิดา)  Jennifer Caron Hall (พี่น้องร่วมบิดา) 
รีเบคกา มาเรีย ฮอลล์ (อังกฤษ: Rebecca Maria Hall; เกิด 3 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 1982) หรือที่รู้จักกันในชื่อ รีเบคกา ฮอลล์ เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ-อเมริกัน  เธอเริ่มปรากฏบนจอแก้วเมื่อตอนอายุ 10 ขวบในมินิซีรีส์ Camomile Lawn โดยพ่อของเธอ ปีเตอร์ ฮอลล์ เป็นผู้กำกับ อาชีพทางการละครเวทีของรีเบคกาเปิดตัวในการแสดง Mrs. Warren's Profession ซึ่งผลิตและกำกับโดยพ่อของเธอเองในปี 2002 เธอได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์ และได้รับรางวัล Ian Charleson Award อีกด้วย
หลังจากภาพยนตร์เปิดตัวของเธอ Starter for 10 ในปี 2006  ในปีเดียวกันรีเบคกาก็ได้รับบทแสดงใน ศึกมายากลหยุดโลก (The Prestige) ซึ่งกำกับโดยคริสโตเฟอร์ โนแลน ในปี 2008 เธอร่วมแสดงภาพยนตร์ตลกโรแมนติก Vicky Cristina Barcelona ของวู้ดดี้ อัลเลน ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อรางวัลลูกโลกทองคำ ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม หลังจากนั้นเธอก็มีผลงานภาพยนตร์หลากหลาย รวมถึง ภาพยนตร์แนวประวัติศาสตร์ Frost/Nixon (2008) ของผู้กำกับรอน ฮาวเวิร์ด แนวดรามาอาชญากรรม The Town (2010) ของเบน แอฟเฟล็ก แนวสยองขวัญ The Awakening (2011) แนวซุปเปอร์ฮีโร่ในเรื่องมหาประลัยคนเกราะหล็ก 3 (Iron Man 3, 2013) แนวนิยายวิทยาศาสตร์ Transcendence (2014) แนวจิตวิทยาสยองขวัญ The Gift (2015) และชีวประวัติ Professor Marston and the Wonder Women (2017) ในปี 2016 รีเบคกาได้รับการยกย่องและชื่นชมจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์กับบทบาทนักข่าว คริสทีน ชับบัค ในภาพยนตร์ Christine
รีเบคกา ฮอลล์ ยังปรากฏโดดเด่นทางโทรทัศน์อังกฤษหลายครี้ง เธอชนะรางวัล BAFTA ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมในปี 2009 จากมินิซีรีส์ Red Riding: 1974  และในปี 2013 เธอยังได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัล BAFTA ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากการแสดงในมินิซีรีส์ Parade's End ซึ่งเผยแพร่โดย BBC 2
ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา

รีเบคกา ฮอลล์ เกิดวันที่ 3 มีนาคม ปี 1982 ในลอนดอน เธอเป็นลูกสาวของผู้กำกับการละครชาวอังกฤษ ปีเตอร์ ฮอลล์ ผู้ก่อตั้งบริษัทรอยัล เชกสเปียร์ (Royal Shakespeare) และนักร้องเพลงโอเปร่าชาวอเมริกัน มาเรีย วิง (Maria Ewing) แม่ของเธอมีเชื้อสายแอฟริกาอเมริกัน ดัชท์ สก๊อต และชนพื้นเมืองอเมริกัน  พ่อแม่ของเธอแยกทางกันตอนที่เธอยังเป็นเล็กและหย่าร้างจากกันในที่สุดปี 1990 รีเบคกามีพี่น้องห้าคน คือ ผู้กำกับละครเวที เอ็ดเวิร์ด ฮอลล์, โปรดิวเซอร์ คริสโตเฟอร์ ฮอลล์, นักแสดง เจนนิเฟอร์ แครอน ฮอลล์ และเอมมา ฮอลล์ และนักออกแบบฉากละครและภาพยนตร์ ลูซี่ ฮอลล์
รีเบคกาเข้าเรียนที่ Roedean School ซึ่งเธอได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าหญิง ('head girl' ในระบบโรงเรียนอังกฤษ)  เธอศึกษาต่อทางด้านวรรณคดีอังกฤษที่ เซนท์ แคทเธอรีนส์ คอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ แต่ลาออกก่อนในปี 2002 ก่อนเข้าปีสุดท้ายของแผนการศึกษา   ในช่วงที่เรียนทีแคมบริดจ์ เธอทำงานในโรงละครนักเรียน และยังตั้งบริษัทโรงละครของตัวเองด้วย  รีเบคกาเคยเป็นสมาชิกชมรมละคร Marlowe และร่วมแสดงละครเวทีเคียงคู่กับเพื่อน Dan Stevens ซึ่งเป็นนักเรียนวรรณคดีอังกฤษที่เอมมานูเอลคอลเลจ หลายเรื่องหลายโปรดักชั่น