stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปุริม รัตนเรืองวัฒนา
ผลงาน > เพลง

| ปี | ชื่อเพลง | ศิลปิน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2558 | พร้อมเสี่ยง | Sleeprunway |  |
| 2558 | ยังทันไหม | Sleeprunway |  |
| 2558 | เผื่อเธอยังไม่รู้ | Sleeprunway | เพลงประกอบละคร Fly To Fin สุดติ่งจิงเกิลเบล |
| 2558 | ฝันของเรา | Sleeprunway | เพลงประกอบละคร Fly To Fin สุดติ่งจิงเกิลเบล |
| 2560 | บนฟ้า | กลุ่มนักแสดง ศิลปิน นักดนตรีเชียงใหม่ |  |
| 2560 | อย่าทำร้าย | ปุริม รัตนเรืองวัฒนา | เพลงประกอบซีรีส์ My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน |
| 2562 | ก่อนเขาตัดสินใจ | ปุริม รัตนเรืองวัฒนา | เพลงประกอบซีรีส์ One Night Steal แผนรักสลับดวง |
| 2562 | ไปด้วยกันไหม? | พีรวัส แสงโพธิรัตน์, ปุริม รัตนเรืองวัฒนา, หฤษฎ์ ชีวการุณ | เพลงประกอบซีรีส์ One Night Steal แผนรักสลับดวง |
| 2562 | ไม่กลัว | พีรวัส แสงโพธิรัตน์, ปุริม รัตนเรืองวัฒนา, หฤษฎ์ ชีวการุณ | เพลงประกอบซีรีส์ One Night Steal แผนรักสลับดวง |
| 2564 | ยังรักกันอยู่ไหม (What's on your mind?) | ปุริม รัตนเรืองวัฒนา | โปรเจกต์ Boy Don't Cry |
| 2564 | Sweet Day | ฐานัฐพ์ โล่ห์คุณสมบัติ, ปราชญา เรืองโรจน์, ปุริม รัตนเรืองวัฒนา, ภัทร เอกแสงกุล | เพลงประกอบซีรีส์ Baker Boys รักของผม ขนมของคุณ |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2556 | ไม่มีเธอ(กล่องดวงใจ) | พาราด็อกซ์ |
| 2556 | ฉันไม่โง่พอ | เป้ จักรพงศ์ |
| 2560 | ความหมาย | Ler Ler |
| 2560 | ออกตัว | ลิปตา |
รางวัล

| ปี พ> ศ. | รายการประกาศรางวัล | สาขา | ผล | ผลงาน/อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2562 | 24th Asian Television Awards | Best Actor in a Supporting Role (นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม) | เสนอชื่อเข้าชิง | Happy Birthday วันเกิดของนาย วันตายของฉัน |
แหล่งข้อมูลอื่น

ปุริม รัตนเรืองวัฒนา ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ปุริม รัตนเรืองวัฒนา ที่อินสตาแกรม
ไอเซ็น โซสึเกะ

| ตัวละคร เทพมรณะ> ไอเซ็น โซสึเกะ (Aizen Sōsuke) |
| --- | --- |
อาชีพ: อดีตยมทูต อดีตหัวหน้าหน่วย 5,  หัวหน้าอารันคาร์
วันเกิด: 29 พฤษภาคม
สีผม: สีน้ำตาล
สีตา: สีน้ำตาล
ส่วนสูง: 186 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 74 กิโลกรัม
ดาบฟันวิญญาณ: เคียวขะ ซุยเงสึ
พากย์เสียงโดย: โช ฮายามิ
ไอเซ็น โซสึเกะ (ญี่ปุ่น: 藍染 惣右介; โรมาจิ: Aizen Sōsuke) เป็นตัวละครหลักในเรื่อง เทพมรณะเป็นอดีตหัวหน้าหน่วยที่ 5 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์ และอดีตหัวหน้าเหล่าอารันคาร์ ปัจจุบันถูกจองจำอยู่ที่คุกใต้ดินเป็นเวลา20,000ปีภายในที่ทำการหน่วยที่1
ลักษณะ/อุปนิสัย

ไอเซ็น เป็นอดีตยมทูตหัวหน้าหน่วยที่ 5 เป็นคนพูดจาสุภาพแต่แฝงไปด้วยความฉลาดเฉลียว หล่อตลอดเวลา  ผมหยักศก  สวมแว่นตา  และใจดีต่อลูกน้อง  ไม่เคยปล่อยให้ลูกน้องรับภาระหนัก  และเมื่อลูกน้องในหน่วยตกอยู่ในอัตรายเขาจะมาช่วยเสมอ  แต่ภายในใจเขาไม่เคยยึดติดกับความยุติธรรมและพร้อมที่จะกำจัดคนที่เห็นสมควรว่าจำเป็นต้องกำจัด  ซึ่ง อ.คุโบะ ไทโตะ ได้กล่าวไว้ในการสัมภาษณ์ว่า "ไอเซ็นมีลักษณะเป็นคนลึกลับ"  และสาเหตุนี้เองจึงเป็นตัวละครที่คิดร้ายในส่วนลึกของจิตใจนั่นเอง
ไอเซ็นสั่งการลูกน้องซึ่งเป็นอารันคาร์อยู่มากมายโดยก้าวผ่านได้ตามความต้องการ  โดยเขาได้รับรู้เรื่องทั้งหมดผ่าน อุลคิโอร่า ชิฟเฟอร์ ที่ได้พูดคุยกับ อิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ ว่าเขาทำทุกอย่างเพื่อความทะเยอทะยานของตัวเอง  หรือการก้าวผ่านความกลัวในตอนที่เขาข่มขู่ กริมจอว์ แจ๊คเกอร์แจ๊ค หลังจากถูกโทเซ็น คานาเมะตัดแขนและทำลายทิ้ง  ถ้ากริมจอว์เข้าทำร้ายโทเซ็น  ซึ่งเขาสามารถกำหนดชะตาชีวิตเหล่าอารันคาร์ได้โดยปราศจากความกลัว  แต่ก็มีอารันคาร์บางตนที่ยอมทำตามคำสั่งของไอเซ็นเพื่อความต้องการของตนเอง  อย่างเช่น ซาเอล อพอลโล่ แกรนซ์ ที่ต้องการกำจัดโลกที่ำไร้ฮอลโลว์ให้หมดสิ้น ในปัจจุบันนี้ไอเซ็นถูกจองจำอยู่ที่คุกใต้ดินขั้นที่ 8 เป็นเวลา 20,000 ปี
จุดประสงค์ที่แท้จริงของไอเซ็น ยังไม่มีใครทราบแน่ชัด แต่ในตอนปัจจุบัน ไอเซ็นต้องการสร้าง (ญี่ปุ่น: 王鍵; โรมาจิ: ōken; ทับศัพท์: กุญแจราชันย์) ที่สามารถเข้าไปยังมิติที่ราชาอาศัยอยู่  โดยมีการเล่าสืบทอดกันมาในหมู่หัวหน้าใหญ่แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์  ซึ่งไอเซ็นต้องการวัตถุดิบในการสร้างกุญแจราชันย์ด้วยการนำวิญญาณ 100,000 ดวงจากเมืองคาราคุระ
ในตอนที่อาศัยอยู่ในฮุเอโก้ มุนโด้  ไอเซ็นได้ถอดแว่นออกและเสยผมขึ้น  แต่ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยอันตรายและทรงผมที่ดูแปลกตายิ่งขึ้น  ในขณะที่ก่อนเขาจะออกไปจากโซลโซไซตี้ได้กล่าวกับ อุคิทาเกะ จูชิโร่ หัวหน้าหน่วยที่ 13 ไว้ว่า  ตัวเขาเองจะก้าวพ้นขอบเขตพระเจ้า  และหลังจากที่เขามายังฮูเอโก มุนโด้ได้สวมชุดสีขาวซึ่งเป็นเครื่องแบบ แบบด้วยกับชุดของอารันคาร์
ประวัติ

ไอเซ็น เดิมเป็นหัวหน้าหน่วยที่ 5 ของ 13 หน่วยพิทักษ์  แต่ด้วยความต้องการที่จะก้าวพ้นขอบเขตของพลังของยมทูตและยึดครองทุกอย่าง  จึงได้วางแผนต่างๆนานาเพื่อชิงโฮเคียคุที่อยู่ในร่างเทียมของคุจิกิ ลูเคีย มาเพื่อนำไปสร้างอารันคาร์ ฮอลโลว์ที่ได้รับพลังของยมทูตและมีดาบฟันวิญญาณเหมือนกับของยมทูตด้วย
อายุ /
วันเกิด / 29 พฤษภาคม
ส่วนสูง / 186 เซนติเมตร
น้ำหนัก / 74 กิโลกรัม
ตำรงตำแหน่ง / หัวหน้าหน่วยที่5
ดาบฟันวิญญาณ / เคียวกะซุยเก็ตสึ
คำปลดปล่อย / “จงแหลกสลายซะ เคียวกะซุยเก็ตสึ”
ความชอบส่วนตัว / อ่านหนังสือ
ความถนัดส่วนตัว / คัดอักษร
อาหาร / อาหารที่ชอบ - เต้าหู้
อาหารที่ไม่ชอบ - ไข่ลวก
การพักผ่อนสบายๆในวันหยุด / อ่านหนังสือ,เป็นอาจารย์พิเศษให้กับโรงเรียนศาสตร์วิญญาณ
อดีต

ไอเซ็นได้ทำงานอยู่ในหน่วยที่ 5 มาเป็นเวลานาน  ขณะนั้นเขาเป็นรองหัวหน้าหน่วยที่ 5 ภายใต้การบัญชาของหัวหน้าหน่วย ฮิราโกะ ชินจิ โดยฮิราโกะได้แต่งตั้งไอเซ็นเป็นรองหัวหน้าเพราะความไม่น่าไว้วางใจและเขารู้สึกรับรู้ถึงอันตรายในตัวไอเซ็น  ไอเซ็นได้ทำการทดลองการกลายเป็นฮอลโลว์กับวิญญาณในโซลโซไซตี้อย่างลับๆ  จนกระทั่งอุราฮาร่า คิสึเกะได้ค้นพบวิธีการดังกล่าว  จึงแกล้งใส่ความให้ลงโทษคิสึเกะจนถูกเนรเทศออกจากโซลโซไซตี้ไปในที่สุด
ในขณะนั้นไอเซ็นได้ร่วมมือกับ อิชิมารุ งิน และ โทเซ็น คานาเมะ โดยเป็นนกต่อให้กับแผนการในครั้งนี้  ต่อมาไอเซ็นได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าหน่วยที่ 5 และอิชิมารุได้เลื่อนขั้นเป็นรองหัวหน้าหน่วยที่ 5 และเป็นมือขวาคนสนิทของเขาอีกด้วย  แต่ต่อมาอิชิมารุและโทเซ็นได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าหน่วยที่ 3 และ 9 ตามลำดับ  แต่ถึงกระนั้นก็ยังจงรักภักดีต่อไอเซ็นเหมือนเดิม  และเมื่อ ฮินาโมริ โมโมะ ได้เข้ามาเป็นรองหัวหน้าหน่วยที่ 5 เขาก็ไม่เคยคิดว่าเป็นรองหัวหน้าหน่วยที่ 5 เลยนอกจาก อิชิมารุ งิน เท่านั้น
ในขณะนั้นไอเซ็นได้รับ ฮินาโมริ โมโมะ, คิระ อิซึรุ และ อาบาราอิ เร็นจิ เข้ามาในหน่วยที่ 5  โดยรับฮินาโมริ  และคิระที่น่าจะใช้การได้ไปเป็นรองหัวหน้าหน่วยที่ 5 ของเขาเอง  และหน่วยที่ 3 ของอิชิมารุ  แล้วให้อาบาราอิ เร็นจิไปที่หน่วยที่ 11 แทน  แต่ภายหลังเร็นจิได้มาเป็นรองหัวหน้าหน่วยที่ 6
บทบาท > ภาคโซลโซไซตี้

หัวหน้าไอเซ็นถูกมือสังหารลึกลับฆ่าตาย จึงทำให้ต้องมีการจับตัวเรียวกะเพื่อสอบสวนถึงการตายของหัวหน้าไอเซ็น แต่ในความเป็นจริงแล้วเขานั้นเป็นคนฆ่า 46 ห้องวังกลางในขณะที่ตามตัวคุจิกิ ลูเคียพบ เพราะต้องการโฮเงียวคุที่อยู่ในร่างวิญญาณของลูเคีย ซึ่งหลังจากที่เขาได้ทำร้ายฮินาโมริและฮิตสึกายะจนบาดเจ็บสาหัสแล้วก็ได้ไปยังเนินโซเคียคุ แล้วก็จัดการคุโรซากิ อิจิโกะ อาบาราอิ เร็นจิ และโคมามูระ ซาจินและได้ลูกแก้ววินาศโฮเงียวคุมาครอบครอง ก่อนที่จะถูกล้อมจับและหลบหนีไปได้จากการช่วยเหลือของเหล่า เมนอสกรังเด้ โดยไปอาศัยอยุ่ที่ฮูเอโกมูนโด้ หรือปราสาทที่เรียกว่าลาสนอเช่ นั่นเอง
บทบาท > ภาคอารันคาร์

ปัจจุบันเป็นหัวหน้าของเหล่าอารันคาร์กำลังเตรียมการใช้โฮเคียคุในการสร้างกุญแจราชันย์ เพื่อไปยังอีกมิตินึงที่มีราชันย์วิญญาณซึ่งเป็นเป้าหมายของตนอยู่  การสร้างกุญแจนี้จะต้องอาศัยวิญญาณจำนวนมหาศาลและสถานที่ที่มีพลังวิญญาณพิเศษซึ่งก็คือเมืองคาราคุระที่พวกอิจิโกะอาศัยอยู่นั่นเอง
บทบาท > ภาคฮูเอโก้ มุนโด้

ไอเซ็นนั้นต้องการวิญญาณที่อยู่ที่เมืองคาราคุระทุกดวง ในตอนนี้ไอเซ็นสนใจในการพัฒนาการของ อิจิโกะ จึงส่งเอสปาด้าลำดับที่10 ยามี่(0) และลำดับที่ 4 อุลคิโอร่ามาตรวจสอบ หลังจากนั้นอุลคิโอร่าจึงกลับไปรายงานไอเซ็น กริมจอร์ที่ไม่เห็นด้วยกับวิธีการของอุลคิโอร่าจึงฝ่าฝืนคำสั่งนำฟราเชี่ยนของตนเองบุกโจมตีที่เมืองคาราคุระ หลังจากที่กลับไป ฮูเอโก้ มุนโด้จึงถูกไอเซ็นลงโทษและ ได้บอกถึงสถานภาพของพวกอิจิโกะและได้ห้ามกริมจอร์ที่กำลังจะไปจัดการอิจิโกะเองด้วยอารมณ์ส่วนตัว และหลังจากนั้นไอเซ็นได้ส่ง อุลคิโอร่ามาตรวจสอบพลังของอิโนะอุเอะ หลังจากนั้นไอเซ็นก็ได้นำทัพเอสปาด้าชุดใหญ่มาโจมตีที่เมืองคาราคุระ แต่ที่จริงแล้วมันเป็นตัวล่อเพื่อให้ยมทูตไปสนใจ แล้วให้อุลคิโอร่าไปจับตัวอิโนะอุเอะมานั้นเอง ไอเซ็นได้ทดลองพลังของเธอโดยการให้รักษาแขนซ้ายของกริมจอร์ และพลังนี้มีบางสิ่งที่ไอเซ็นต้องการให้ใช้กับโฮเงียคุอยู่ หลังจากนั้นอิจิโกะก็มาบุกโจมตีที่ฮูเอโก้ มุนโด้อย่างที่ไอเซ็นได้คาดการณ์เอาไว้ และไอเซ็นก็ได้บังคับให้อิโนะอุเอะใช้พลังนั้นกับโฮเงียคุและก็เป็นผลสำเร็จมาที่ เมืองคาราคุระ แต่หลังจากนั้นตัวเขาเองก็ได้หายไป ก่อนที่จะมาโผล่อีกครั้งในตอนท้ายๆที่ใกล้จะอวสาน
ดาบฟันวิญญาณ > ขั้นต้น (ชิไค)

ชื่อ : เคียวกะ ซุยเกสึ (ญี่ปุ่น: 鏡花水月; โรมาจิ: Kyōka Suigetsu, กระจก บุปผา จันทรา วารี)
คำปลดปล่อย : จงแหลกสลาย (ญี่ปุ่น: 砕けろ; โรมาจิ: kudakero)
ลักษณะ : แล้วแต่จะกำหนดเช่นจะกำหนดให้หลอกจาก ผึ้งเป็น มังกร แล้วแต่ผู้ใช้จะกำหนดรูปร่าง
ความสามารถ : มีความสามารถในการสะกดโดยสมบูรณ์และไร้ช่องโหว่ โดยมีเงื่อนไขว่าจะต้องให้ผู้ที่ต้องการสะกดโดยสมบูรณ์มองเห็นการปลดปล่อยดาบเล่มนี้ เพียงครั้งหนึ่งก็จะแสดงผล แสดงผลได้ตลอดแม่กระทั่งชักดาบออกจากฝักเข้าสู้กับยมทูติก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถใช้กับโทเซ็นได้เนื่องจากตาบอด
จุดอ่อน : เมื่อแตะที่สันดาบ จะเป็นการคลายความสามารถสะกดโดยสมบูรณ์ของ เคียวกะ ซุยเกสึ เป็นจุดอ่อนที่ อิชิมารุ งิน ค้นพบ
คีมียอ แอลีซอเด

คีมียอ แอลีซอเด โซนูซี (เปอร์เซีย: کیمیا علیزاده زنوزی, อักษรโรมัน: Kīmiyā Alīzādeh Zonūzī; บัลแกเรีย: Кимия Ализаде, อักษรโรมัน: Kimiya Alizade; เกิดวันที่ 10 กรกฎาคม ต.ศ. 1998) เป็นนักกีฬาเทควันโดบัลแกเรียที่เกิดในประเทศอิหร่าน โดยเป็นตัวแทนของบัลแกเรีย แอลีซอเดได้เหรียญทองแดงในเทควันโดประเภท 57 กก. ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ริโอเดจาเนโรด้วยการเอาชนะนิกิตา กลาสนอวิช นักกีฬาชาวสวีเดน ทำให้เธอเป็นหญิงชาวอิหร่านคนแรกที่ได้เหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน เธอยังได้เหรียญทองในการแข่งขันประเภทหญิง 63 กก. ในกีฬาโอลิมปิกเยาวชนที่หนานจิง 2014 เธอเอาชนะเจด โจนส์ ผู้ได้เหรียญโอลิมปิกในลอนดอน 2012 และริโอเดจาเนโร 2016 ในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2015 เพื่อได้เหรียญทองแดง 2 ปีต่อมา เธอยังได้เหรียญเงินที่การแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก 2017
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 แอลีซอเดประกาศว่าเธอจะออกจากอิหร่านไปยังยุโรปเป็นการถาวร โดยอธิบายการแปรพักตร์ว่า "ฉันคือหนึ่งในผู้หญิงผู้ถูกกดขี่นับล้านคนในอิหร่านที่พวกเขาเล่นด้วยมาหลายปีแล้ว" เธอระบุว่าจะไม่เข้าแข่งให้กับอิหร่านในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และแสดงความปรารถนาที่จะแข่งขันให้แก่ประเทศเยอรมนี สถานที่พำนักของเธอ
หลังได้รับอนุญาตให้แข่งขันโอลิมปิกที่โตเกียว ในที่สุดเธอก็ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของทีมโอลิมปิกผู้ลี้ภัย แอลีซอเดคว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์ยุโรป 2022 ในขณะที่เป็นตัวแทนของทีมผู้ลี้ภัย
ใน ค.ศ. 2024 เธอได้รับสิทธิพลเมืองบัลแกเรียก่อนได้เหรียญทองในเทควันโดชิงแชมป์ยุโรป 2024 และเป็นตัวแทนบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่เธอได้เหรียญทองแดง
ชีวิตช่วงต้น

คีมียอเกิดที่แคแรจ ครอบครัวเธอเป็นชาวอิหร่านเชื้อสายอาเซอร์ไบจาน พ่อของเธอมาจากโซนูซใกล้แทบรีซ ส่วนแม่มาจากแอร์แดบีล ก่อนหน้าโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 นามสกุลของเธอถูกบันทึกแบบผิด ๆ เป็น Zenoorin
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 13 มกราคม 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คีมียอ แอลีซอเด ที่อินสตาแกรม
แม่แบบ:Telegram
ข้อมูลเพิ่มเติม

Kimia Alizadeh Zenoorin and Hedaya Wahba lead charge of Muslim women in taekwondo Official website of 2016 Summer Olympics
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
ดยุกไฮน์ริชแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน

| ไฮน์ริชแห่งเม็คเลินบวร์ค-ชเวรีน |
| --- | --- |
ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน

เจ้าชายพระราชสวามีแห่งเนเธอร์แลนด์
ดำรงพระยศ: 7 กุมภาพันธ์ 1901 - 3 กรกฎาคม 1934   (33 ปี 146 วัน)
ก่อนหน้า: เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (พระราชินี)
ถัดไป: แบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ (พระราชสวามี)

ประสูติ: 19 เมษายน ค.ศ. 1876(1876-04-19) ชเวรีน เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน จักรวรรดิเยอรมัน
สิ้นพระชนม์: 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1934(1934-07-03) (58 ปี) พระราชวังปาเลส์ นอยเทอร์ไดค์ เดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
ฝังพระศพ: 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1934 วิหารเดลฟท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
คู่อภิเษก: สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์
ชายา: มิลิน โอบโบ-เวนเนเกอร์(นอกสมรส)
พระบุตร:  สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์  พิม ลีเออร์ 
ราชวงศ์: เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน
พระบิดา: ฟรีดริช ฟรันทซ์ที่ 2, ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน
พระมารดา: เจ้าหญิงมารีแห่งชวาร์ซบวร์ค-รูดอลชตัดท์
ศาสนา:  ลูเทอแรน (จนปี 1901)  คริสตจักรปฏิรูปดัตช์ 
อาชีพ: เจ้าหน้าที่ทหาร
| ธรรมเนียมพระยศของ ดยุกไฮน์ริชแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
ธงประจำพระองค์
การทูล: His Royal Highness (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Royal Highness  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
ดยุกไฮน์ริชเแห่งเม็คเลินบวร์ค-ชเวรีน ต่อมาคือ เจ้าชายเฮนดริกแห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชสวามี (เยอรมัน: Heinrich Wladimir Albrecht Ernst, ดัตช์: Hendrik Wladimir Albrecht Ernst) ทรงเป็นเจ้าชายพระราชสวามีแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยเป็นพระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ทั้ง 2 มีพระราชธิดาร่วมกันเพียงพระองค์เดียว คือเจ้าหญิงยูเลียนา ต่อมาเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | ดยุกไฮน์ริชแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอ็มมาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ |  |   เจ้าชายพระราชสวามีแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์  (7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901 - 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1934) |  | เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ |
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
  แม็กซิมา ซอร์เรกัวตา (2013–ปัจจุบัน) เคลาส์ ฟาน อัมส์เบิร์ก (1980–2002)  เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ (1948–1980)  ดยุกเฮนดริกแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน (1901–1934)  เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ (1879–1890)  เจ้าหญิงโซฟีแห่งเวือร์เทมเบิร์ก (1849–1877)  แกรนด์ดัชเชสอันนา ปัฟลอฟนา (1840–1849)  เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย (1813–1837)  ออร์ตอง เดอ โบอาร์เนส (1806–1810) 
| ด ค กเจ้าชายแห่งเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์
รุ่นที่ 1:  พระเจ้าวิลเลิมที่ 2  เจ้าชายเฟรเดอริก 
รุ่นที่ 2:  พระเจ้าวิลเลิมที่ 3  เจ้าชายอเล็กซานเดอร์  เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์  เจ้าชายเออร์เนต แคชเมียร์แห่งเนเธอร์แลนด์  เจ้าชายเฟรเดอริก นิโกลัส  เจ้าชายวิลเลิม 
รุ่นที่ 3:  เจ้าชายวิลเลิม เจ้าชายแห่งออเรนจ์  เจ้าชายเมาริทส์  เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ เจ้าชายแห่งออเรนจ์  เจ้าชายเฮนดริก พระราชสวามี 1 
รุ่นที่ 4:  เจ้าชายแบร์นฮาร์ด พระราชสวามี 1 
รุ่นที่ 5:  เจ้าชายเคลาส์ พระราชสวามี 1 
รุ่นที่ 6:  สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์  เจ้าชายฟริโซ  เจ้าชายคอนสตันติน  เจ้าชายเมาริทส์  เจ้าชายแบร์นาร์ด  เจ้าชายปีเตอร์-คริสเตียน  เจ้าชายฟลอริส 
1 ไม่ใช่เจ้าชายแห่งเนเธอร์แลนด์โดยประสูติ
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Majesty   (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty   (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
เจ้าหญิงวิลเฮลมินาและพระมารดาราชินีเอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (Her Majesty Queen Wilhelmina of the Netherlands, วิลเฮลมินา เฮเลนา พอลีน มารี ฟาน ออรันเย-นัสเซา; 24 สิงหาคม ค.ศ. 1880 - 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962) พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ สมเด็จพระราชินีเอ็มมาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1890 - 1948 และเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งอินโดนีเซีย ตั้งแต่ปี 1890 - 1948 และสมเด็จพระราชชนนี (พระอิสริยยศ เจ้าหญิง) ตั้งแต่ ค.ศ. 1948 ถึง 1962 พระองค์ทรงปกครองเนเธอร์แลนด์เป็นระยะเวลา 58 ปี ซึ่งยาวนานกว่ากษัตริย์พระองค์ใด รัชกาลของพระองค์เกิดความเปลี่ยนแปลงมากมายในประวัติศาสตร์ดัตช์และของโลก เช่น สงครามโลกครั้งที่ 1 และ สงครามโลกครั้งที่ 2 วิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ เมื่อ ค.ศ. 1933 รวมถึงความเสื่อมสลายของเนเธอร์แลนด์ในฐานะหนึ่งในจักรวรรดิอาณานิคมใหญ่ของโลก ส่วนนอกประเทศเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงเป็นที่จดจำในบทบาทช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจอันยิ่งใหญ่ของชาวดัตช์ในการต่อต้านเยอรมนี และประมุขอันโดดเด่นของรัฐบาลดัตช์พลัดถิ่น
รัชกาล

พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์หลังจากพระราชบิดาสวรรคต พระองค์มีพระนามว่า สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ครบ  57 ปี 286 วัน หลังจากนั้นพระองค์ทรงสละราชสมบัติ วันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1948 มีพระนามว่า เจ้าหญิงวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ให้กับ สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชธิดาองค์โต พระองค์ทรงเป็นพระราชชนนี ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาเเห่งเนเธอร์แลนด์ ภายหลังจากการสละราชสมบัติ สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินา ทรงมีพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า เจ้าหญิงวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์ยังคงทรงปฏิบัติงานพระราชกุศลมากมายจนกระทั่งสวรรคต วันที่ 23 พฤศจิกายน 1890 รวมอายุ - 4 กันยายน 1948 พระองค์มีรัชทายาทลำดับที่ 1 คือ เจ้าหญิงยูเลียนาห่งเนเธอร์แลนด์
พระราชธิดาองค์โต ในปี 1948 พระองค์ทรงมีประสงค์จะสละราชสมบัติให้กับเจ้าหญิงจูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ หลังจากนั้นพระองค์มีพระนามเต็มว่า เจ้าหญิงวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (57 ปี 286 วัน)วันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1948 หลังจากการครองสิริราชสมบัติมาเป็นระยะเวลา 57 ปี 286 วัน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาได้ทรงสละราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าหญิงยูเลียนา พระราชธิดาพระองค์เดียว และนับแต่นั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (Her Royal Highness Princess Wilhelmina of the Netherlands) หลังจากสิ้นรัชกาลของพระองค์ อิทธิพลของระบอบราชาธิปไตยดัตช์ได้เริ่มลดน้อยลงแต่ความรักของพสกนิกรต่อพระราชวงศ์ยังคงมีอยู่ เมื่อมิได้ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ พระองค์ได้ประทับอยู่ที่พระราชวังเฮตลู และปรากฏพระองค์ต่อสาธารณชนเพียงเล็กน้อยจนกระทั่งประเทศประสบกับอุทกภัยจากทะเลเหนือในปี ค.ศ. 1953 พระองค์จึงเสด็จทั่วประเทศเพื่อทรงเป็นกำลังใจและแรงผลักดันให้แก่พสกนิกรชาวดัตช์ ทั้งนี้หากสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินามิได้ทรงสละราชสมบัติให้แก่พระรัชทายาทเมื่อพระองค์​เสด็จสวรรคต​ในปี 1962 พระองค์​ก็จะทรงถูกนับเป็นพระมหากษัตริย์​ผู้ทรงเป็นพระประมุขแห่งรัฐที่ครองราชสมบัติ​ยืนยาวนานที่สุดในโลกถึง 72 ปี เป็นการตีคู่​กับการครองสิริราชสมบัติ​ของพระเจ้าหลุยส์​ที่ 14 แห่งฝรั่งเศษอีกด้วย
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962 ขณะมีพระชนมพรรษา 82 พรรษา และพระบรมศพฝังอยู่ที่ห้องฝังพระบรมศพใต้ดินประจำพระราชวงศ์ที่โบสถ์ใหม่ (Niuewe Kerk) เมืองเดลฟท์ ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1962 งานพระบรมศพของพระองค์ ซึ่งเกิดขึ้นตามพระประสงค์และต่างจากพิธีการทั่วไป เป็นแบบสีขาวเพื่อแสดงถึงความเชื่อของพระองค์ที่ว่าการสิ้นชีพในทางโลกเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตอันเป็นนิรันดร์
สราวุธ มาตรทอง

| สราวุธ มาตรทอง |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: สราวุธ มาตรทอง
เกิด: 2 ตุลาคม พ.ศ. 2519 (48 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง: 180 เซนติเมตร
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2536–ปัจจุบัน
สังกัด: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (2536–2552)
สราวุธ มาตรทอง (เกิด 2 ตุลาคม พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น อ้น เป็นนักแสดง นายแบบ นักร้องลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส เข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี พ.ศ. 2536 จากการชักชวนของกมล ภู่วัฒนวนิชย์ แห่งบริษัทบรอดคาซท์ ไทยเทเลวิชั่น มีผลงานการแสดงเรื่องแรกจากละครเรื่อง หวานมันส์ วันอลวน, 6/16 ร้ายบริสุทธิ์ และมีผลงานสร้างชื่อคือละครเรื่อง ฉลุย และ น้ำใสใจจริง จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ประวัติ

เข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี พ.ศ. 2536 จากการ ชักชวนของ กมล ภู่วัฒนวนิชย์ แห่งบริษัทบรอดคาซท์ ไทยเทเลวิชั่น มีผลงานแสดงชิ้นแรกจาก  ใส่ไข่ อะไรเอ่ย, 6/16 ร้ายบริสุทธิ์  และมีผลงานสร้างชื่อคือละครเรื่อง ฉลุย และ น้ำใสใจจริง  นอกจากนี้ยังได้ทำอัลบั้มประกอบละคร ฉลุย คู่กับ ทีน สราวุฒิ พุ่มทอง
มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง ความรักครั้งสุดท้าย (2546) เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 12 สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่องนี้ และยังมีละครซิตคอม เรื่อง เทวดาสาธุ
นอกจากนี้ยังเคยเป็นดีเจให้กับ สถานีวิทยุ เรดิโอโหวต แซตเทิลไลท์ 93.5 MHz และยังเป็นพิธกรรายการเวเอฟเวอร์ ออกอากาศทางช่อง 3 ในวันเสาร์ เวลา 07.55-08.20 น.
ผลงาน > ภาพยนตร์

ความรักครั้งสุดท้าย รับบท พัท
Graceland (ภาพยนตร์สั้น)
ผลงาน > รายการ

แวร์เรฟเวอร์ (wherever)
เดอะวินเนอร์อีส ไทยแลนด์ (The Winner Is Thailand)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | บทบาท |
| --- | --- | --- | --- |
| 2536 | หวานมันส์ วันอลวน | ช่อง 3 |  |
| 2537 | ใส่ไข่ อะไรเอ่ย | ช่อง 3 |  |
| 2539 | ร้อยรสบทละคร ตอน เรากับนาย หัวใจเดียวกัน | ช่อง 3 |  |
| 2541 | ฉลุย | ช่อง 3 |  |
| 2543 | น้ำใสใจจริง | ช่อง 3 | โจม |
| 2544 |  ขมิ้นกับปูน  | ช่อง 3 | ทันพันธุ์ |
| 2544 |  อาจารย์โกย  | ช่อง 3 | เขตแดน |
| 2545 | สะใภ้จ้าว | ช่อง 3 | ม.ร.ว. บดินทราชทรงพล (ชายเล็ก) |
| 2545 |  กระท่อมแสงเงิน  | ช่อง 3 | อุศเรน หรือ นายอุด |
| 2546 | เจ้านายวัยกระเตาะ | ช่อง 3 | อาชวิน รัตนไพศาล (อาร์ท) |
| 2547 | ฝากดินกลิ่นดาว | ช่อง 3 | ทอม |
| 2547 | ตม | ช่อง 3 | เบิ้ม |
| 2548 | รศ.112 คนไทยรักแผ่นดิน (ละครเฉลิมพระเกียรติ)  | ช่อง 5 | เสือ |
| 2549 |  เขยใหญ่สะใภ้เล็ก  | ช่อง 3 | วันเผด็จ |
| 2550 |  คุณยายสายเดี่ยว | ช่อง 3 | ภาวิต |
| 2550 | พฤกษาสวาท | ช่อง 3 | วิกสิต |
| 2551 |  สู่ฝันนิรันดร | ช่อง 3 | พีรพัฒน์ |
| 2551 |  สื่อรักชักใยอลวน | ช่อง 3 | วิธวินท์ พานิชอนันต์ |
| 2552 |  ล่าผีปอบ | ช่อง 3 | บดี(บุ้ง) เทียนเที่ยงธรรม |
| 2555 | วุ่นวายสบายดี | ช่อง 3 | หมอกลางหาว |
| 2555 | ละครชุด The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ  | ช่อง 3 | ร้อยตำรวจเอกณัฐเดช |
| 2555 | น้องเมีย | ช่อง 8 | เอกภพ |
| 2556 | ข้าวนอกนา | ช่อง 8 | จอร์จ |
| 2556 | ละครชุด The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ ภาค 2  | ช่อง 3 | ร้อยตำรวจเอกณัฐเดช |
| 2557 |  สาปสาง | ช่อง 8 | กรณ์ |
| 2559 | บุษบาเร่ฝัน | ช่อง 3 | คมน์ ธีระเดช |
| 2560 | เงาเสน่หา  | ช่อง 8 | พงศธร |
| 2561 |  คู่ซี้ผีมือปราบ  | ช่องเวิร์คพอยท์ | ผู้กองเข้ม |
| 2561 | My Hero วีรบุรุษสุดที่รัก   มาตุภูมิแห่งหัวใจ | ช่อง 3 | ดีน เซแกน |
| 2562 | ด้ายแดง | ช่อง 3 | อาปิก |
| 2562 | ศรีอโยธยา ภาค 2 | ทรูโฟร์ยู | สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท (บุญมา) (รับเชิญพิเศษ) |
| 2563 | ขุมทรัพย์ลำโขง | ช่อง 8 | แฟรงค์ |
| 2564 | เรยา | ช่อง 8 | มิสเตอร์ เดวิด แอนเดอร์สัน |
| 2564 | ให้รักพิพากษา Dare to Love | ช่อง 3 เอชดี | นรา |
| 2565 | สวยประหาร | ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี | นพ.(หมอ) |
| 2565 | ดงดอกไม้ | ช่องวัน 31 | ณรงค์ |
| 2566 | ไฟลวง | อมรินทร์ทีวี | นิธาน มังคลากุล |
| 2566 | ปาฏิหาริย์กาลเวลา | พีพีทีวี | พีรพัฒน์ วิวัฒน์วงศ์ (โจอี้) |
| 2567 | ในรอยทราย | ช่อง 7HD | พัชระ |
ผลงาน > ละครชุด

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2536 | 6/16 ร้ายบริสุทธิ์ | ช่อง 3 | ซี |  |
| 2556 | คาราบาว เดอะซีรีส์ ตอน นางงามตู้กระจก | ช่อง 9 | เอก | สุธีวัน ทวีสิน (ใบเตย อาร์สยาม) |
| 2558 | เรื่องสยอง ผองเพื่อน ตอน เพื่อนเก่า | ช่อง 5 | วิชิต | ซาร่า คาซิงกีนี |
| 2559 | ปาฏิหาริย์ เดอะซีรีส์ ตอน ถ้า | พีพีทีวี | ก้องภพ | นุชนารถ อุชุพงศธร |
| 2561 | เพราะรักมันซับซ้อน It's Complicated | ไลน์ทีวี | กัน |  |
| 2563 | The Kill List ล่า ล้าง บัญชี | โมโน 29 | แซม | ณัฐริกา เฝ้าด่าน |
ผลงาน > ละครตลก

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2549 | เทวดาสาธุ | ช่อง 3 | สาธุ | คู่กับ มณีรัตน์  คำอ้วน,หนึ่งธิดา  โสภณ |
ผลงาน > ละครเวที

2559 ผ้าห่มผืนสุดท้าย
ผลงาน > รางวัล

Fever Awards 2021 นักแสดงสมทบชาย จากละครเรื่อง ให้รักพิพากษา Dare to love
พระพิฆเนศวร์ รางวัลแห่งความสำเร็จ นักแสดงสมทบชาย กระแสแรงแห่งปี จากละครเรื่อง ไฟลวง ประจำปี 2566
ตัวแบบ–มุมมอง–ตัวควบคุม

แผนภาพของการโต้ตอบภายในรูปแบบ MVC
ตัวแบบ–มุมมอง–ตัวควบคุม (อังกฤษ: Model–view–controller) หรือเรียกย่อว่า MVC เป็นแบบแผนการออกแบบซอฟต์แวร์ ที่ใช้กันทั่วไปสำหรับการพัฒนาส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ที่แบ่งตรรกะของโปรแกรมที่เกี่ยวข้องออกเป็นสามองค์ประกอบที่เชื่อมต่อถึงกัน องค์ประกอบเหล่านี้คือการแสดงข้อมูลภายใน (ตัวแบบ) อินเทอร์เฟซ (มุมมอง) ที่นำเสนอข้อมูลและรับข้อมูลจากผู้ใช้ และซอฟต์แวร์ตัวควบคุม ที่เชื่อมโยงทั้งสอง
เดิมใช้สำหรับส่วนติดต่อผู้ใช้แบบกราฟิกบนเดสก์ท็อป (GUI) แต่ต่อมารูปแบบนี้ก็ได้รับความนิยมในการออกแบบโปรแกรมประยุกต์บนเว็บด้วย ภาษาโปรแกรมยอดนิยมมีเฟรมเวิร์ก MVC ที่อำนวยความสะดวกในการใช้งานรูปแบบนี้
องค์ประกอบ > ตัวแบบ

องค์ประกอบตรงกลางของรูปแบบ เป็นโครงสร้างข้อมูลแบบพลวัตของโปรแกรมประยุกต์ โดยไม่ขึ้นอยู่กับอินเทอร์เฟซผู้ใช้ โดยจะจัดการข้อมูล ตรรกะ และกฎของแอปพลิเคชันโดยตรง ใน Smalltalk-80 การออกแบบประเภทตัวแบบนั้นขึ้นอยู่กับโปรแกรมเมอร์ทั้งหมด ด้วย WebObjects, Rails และ Django โดยทั่วไปประเภทตัวแบบจะแสดงถึงตารางในฐานข้อมูลของโปรแกรมประยุกต์
องค์ประกอบ > มุมมอง

การแสดงข้อมูลใดๆ เช่น แผนภูมิ แผนภาพ หรือตาราง สามารถดูข้อมูลเดียวกันได้หลายมุมมอง เช่น แผนภูมิแท่งสำหรับการจัดการและมุมมองแบบตารางสำหรับนักบัญชี
ใน Smalltalk-80 มุมมองเป็นเพียงการแสดงตัวแบบด้วยภาพ และไม่รองรับอินพุตของผู้ใช้ ด้วย WebObjects มุมมองจะแสดงองค์ประกอบอินเทอร์เฟซผู้ใช้ที่สมบูรณ์ เช่น เมนูหรือปุ่ม และรับอินพุตจากผู้ใช้ อย่างไรก็ตาม ทั้งใน Smalltalk-80 และ WebObjects มุมมองต่างๆ มีไว้เพื่อวัตถุประสงค์ทั่วไปและสามารถประกอบได้
ใน Rails และ Django เทมเพลต HTML ทำหน้าที่เป็นมุมมอง ดงนั้นในรูปแบบของพวกเขา มุมมองจะระบุอินเทอร์เฟซผู้ใช้ในเบราว์เซอร์ แทนที่จะแสดงวิดเจ็ตอินเทอร์เฟซผู้ใช้โดยตรง (Django เลือกที่จะเรียกวัตถุประเภทนี้ว่า "เทมเพลต" ด้วยเหตุนี้ ) แนวทางนี้ไม่ค่อยเน้นที่มุมมองขนาดเล็กที่ประกอบได้ มุมมองใน Rails ทั่วไปมีความสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อหนึ่งกับการกระทำของตัวควบคุม
มุมมองใน Smalltalk-80 สื่อสารกับทั้งตัวแบบและตัวควบคุม ในขณะที่ WebObjects มุมมองจะพูดคุยกับตัวควบคุมเท่านั้น จากนั้นจะพูดคุยกับโมเดล ด้วย Rails และ Django ตัวควบคุม/มุมมองจะใช้มุมมอง/เทมเพลตเมื่อเตรียมการตอบสนองต่อไคลเอนต์