stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดิอินโนเซนส์ออฟมุสลิม
ปฏิกิริยา

บทความหลัก: เหตุโจมตีคณะผู้แทนทางทูตสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2555
ทางการอัฟกานิสถานได้ทำการปิดกั้นเว็บไซต์ยูทูบ เพื่อไม่ให้ชาวอัฟกันได้รับชมภาพยนตร์ตัวอย่าง
ในอียิปต์และลิเบีย ชาวมุสลิมผู้โกรธแค้นได้ก่อการประท้วง มีการปิดล้อมและทลายกำแพงสถานทูตสหรัฐประจำกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ และใช้เครื่องยิงจรวดโจมตีสถานกงสุลสหรัฐในเบงกาซี ประเทศลิเบีย เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2012 ทำให้เจ้าหน้าที่การทูตสหรัฐเสียชีวิตอย่างน้อย 4 คน รวมทั้งนายคริสโตเฟอร์ สตีเวนส์ เอกอัครราชทูตสหรัฐในลิเบีย ซึ่งเสียชีวิตจากการสำลักควัน หลังขบวนรถถูกโจมตีขณะกำลังหลบหนี
ทองเทพ เพชรศรีราชา

ทองเทพ เพชรศรีราชา สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 11 แพ้ 8
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท (2526 – 2527)
ชิง, 14 พฤศจิกายน 2526 ชนะคะแนน เจ้านายน้อย ชมชะตา
ป้องกันครั้งที่ 1, 26 มีนาคม 2527 ชนะคะแนน นาคราช เกียรติสนธยา
เสียแชมป์, 29 พฤศจิกายน 2527 แพ้คะแนน ไชยา สิงห์ชัชวาลย์
ชิมมิ

ชิมมิทะเลเหนือ
ชิมมิ (ญี่ปุ่น: 珍味; โรมาจิ: chinmi) หมายถึง ส่วนผสมอาหารที่ถือว่าหายากเพราะส่วนผสมนั้นมีน้อยหรือรูปลักษณ์และรสชาติตรงผิดไปจากความต้องการของคนโดยสิ้นเชิง
คำว่า "ชิมมิ" มาจากอักษรคันจิ 2 ตัวคือคำว่า "ชิง" (珍) แปลว่า "หายาก" และ "มิ" (味) แปลว่า "รสชาติ" จึงแปลตรง ๆ ว่า "รสชาติที่หายาก"
ในความหมายโดยกว้าง อาหารที่ดูแปลกตาเพราะมาจากต่างภูมิภาค หรือสถานที่ที่มีวัฒนธรรมการกินที่แตกต่างกันก็อาจเรียว่าเป็นชิมมิได้ด้วย
ชิมะ โคซาคุ

| --- | --- |
ชิมะ โคซาคุ
課長島耕作 (Kachō Shima Kōsaku)
มังงะ
ซีรีส์ชิมะ โคซาคุ
เขียนโดย: Kenshi Hirokane
สำนักพิมพ์: โคดันฉะ
นิตยสาร: มอร์นิ่ง
กลุ่มเป้าหมาย: เซย์เน็น
วางจำหน่ายตั้งแต่: 1983 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 80
ชิมะ โคซาคุ (ญี่ปุ่น: 島耕作; โรมาจิ: Shima Kōsaku) เป็นซีรีส์มังงะจากประเทศญี่ปุ่น แต่งเรื่องและเขียนภาพโดยฮิโรคาเนะ เคนจิ เป็นเรื่องราวของการเติบโตและหน้าที่การงานของพนักงานเงินเดือนชื่อชิมะ โคซาคุ ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารมอร์นิ่งของสำนักพิมพ์โคดันฉะ ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 โดยในช่วงแรกใช้ชื่อเรื่องว่า ชิมะ โคซาคุ ภาคหัวหน้าแผนก (Kachō Shima Kōsaku) หลังจากนั้นจึงมีภาคต่อมาเรื่อยๆ ตามการเติบโตทางหน้าที่การงานของชิมะ โคซาคุ โดยภาคล่าสุดคือ Shagai Torishimariyaku Shima Kōsaku (ภาคกรรมการบริหารภายนอก) เริ่มตีพิมพ์ตั้งแต่ ค.ศ. 2022 และภาคล่าสุดที่มีแปลเป็นภาษาไทยคือ ชิมะ โคซาคุ ภาคประธานบริษัท (Shachō Shima Kōsaku)
ทองเบิ้ม ลูกมาตุลี

ทองเบิ้ม ลูกมาตุลี สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 21) เสมอ 2 แพ้ 12
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์เวท
ชิง 6 กุมภาพันธ์ 2532 ชนะน็อค สมอ ดอนเจดีย์ ยก 2
สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 22 มกราคม  2533 แพ้น็อค อิวะโอะ โอโตโม (ญี่ปุ่น) ยก 9 ที่ ญี่ปุ่น
จูฮง

| จูฮง> ขันทีแห่งราชสำนักฮั่น |
| --- | --- |
ยุคในประวัติศาสตร์: ยุคสามก๊ก
จูฮง (จีน: 左豐) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นขันทีลูกน้องของกลุ่มสิบขันที
ในศึกปราบโจรโพกผ้าเหลือง โลติดกำลังทำศึกกับเตียวก๊ก จูฮงได้เข้ามาสืบข่าวราชการสงคราม และได้เรียกเอาสินบนจากโลติด โลติดว่าตนกำลังขาดเสบียงจึงไม่มีสินบน จูฮงโกรธจึงกลับไปทูลเท็จต่อพระเจ้าเลนเต้ว่าโลติดไม่เอาใจใส่การสงคราม พระเจ้าเลนเต้จึงให้ตั๋งโต๊ะไปเป็นนายทัพแทนโลติด แล้วให้นำตัวโลติดไปจำคุก ก่อนที่จะได้รับอภัยโทษในเวลาต่อมา
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
รายชื่อตัวละครในสามก๊ก
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
ชิมะโนะ

Shimano 600, 1980
ชิมะโนะ (Shimano Inc.) เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ผู้ผลิตชิ้นส่วนจักรยาน อุปกรณ์ตกปลา และเรือพาย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1921 โดยโชะซะบุโระ ชิมะโนะ  ที่เมืองซะไก จังหวัดโอซะกะ
ชิมะโนะเป็นผู้ผลิตอุปกรณ์จักรยานรายใหญ่ มีส่วนแบ่งการตลาดประมาณ 50% ของชิ้นส่วนระบบขับเคลื่อน ห้ามล้อ และวงล้อ มีโรงงานผลิตอยู่ที่เมืองคุนซาน ใกล้กับเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน  รัฐยะโฮร์ ประเทศมาเลเซีย  และประเทศสิงคโปร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Shimano.com
History of Dura-Ace and Compatibility at Sheldonbrown.com
ชี จิน-ฮี

| ชี จิน-ฮี |
| --- | --- |

เกิด:  (1971-06-24) 24 มิถุนายน ค.ศ. 1971 (53 ปี) โซล เกาหลีใต้
การศึกษา: Myongji University - Visual Design
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1999–ปัจจุบัน
ตัวแทน: Ekkeul Entertainment
คู่สมรส: Lee Su-yon (สมรส 2004)
บุตร: 2

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 지진희
ฮันจา: 池珍熙
อาร์อาร์: Ji Jin-hui 
เอ็มอาร์: Chi Chinhŭi 
 
ชี จิน-ฮี (อักษรโรมัน: Ji Jin-hee; เกาหลี: 지진희; อาร์อาร์: Ji Jin-hui; เอ็มอาร์: Chi Chin-hŭi; เกิด 24 มิถุนายน ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาย นายแบบ ชาวเกาหลีใต้  มีชื่อเสียงโด่งดังมาจากเรื่องแดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง รับบท มิน จุง-โฮ  และ ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ รับบท พระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน
ประวัติ

ชี จิน-ฮี เกิดเมื่อวันที่  24 มิถุนายน ค.ศ. 1971 ที่โซล  ประเทศเกาหลีใต้ จบการศึกษาสาขาวิศวกรรมเครื่องกล จากมหาวิทยาลัยเมียงจิ ในเกาหลี
ใน ค.ศ. 2004 สมรสกับ อี ซู-ย็อน ครีเอทีฟบริษัทโฆษณา หลังจากคบหาดูใจกันนานถึง 6 ปี แจ้งเกิดในฐานะนักแสดงจากทีวีซีรีส์เรื่อง Juliet’s Man (2000) จากนั้นจึงมีผลงานตามมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น ทีวีซีรีส์เรื่อง Stories of Four Sisters และ Love Letter รวมถึงภาพยนตรืเรื่อง H:Murmurs และในปี 2004 เขาก็ได้แสดงนำในละครเรื่อง Miss Kim’s Million Dollar Quest จนได้รับรางวัล SBS Drama Awards ของปีนั้น ผลงานเด่นเรื่องอื่น ๆ ของชี จิน-ฮี ได้แก่ Spring Day, Jewel in the Palace, ฯลฯ
ผลงานแสดง

I had a lover 2015
Blood (2015) ...อี แจ วุค
The Old Garden (2007)   ...ฮุนวู
Bewitching Attraction (2006)   ...ปาร์ค ซุค-กิว
Perhaps Love (2006)   ...มอนตี้
แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง (2003) ...มิน จุงโฮ
ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ ...พระเจ้าซุกจงแห่งโชซอน
Designated Survivor : 60 days ( 2019 ) รับบท พัคมูจิน
รางวัล

2004 Best Actor (Special Production Category) : SBS Actors Awards for drama Miss Kim's Million Dollar Quest
2009 KBS Drama Awards: Excellence Award, Mini Series - Actor (The Man Who Can't Get Married)
2010 MBC Drama Awards: Top Excellence Award - Actor (Dong Yi)
แหล่งข้อมูลอื่น

Ji Jin-hee ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Ji Jin-hee ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
ชี จิน-ฮี ที่ฮันซีเนมา
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef
จูฬวรรค

คัมภีร์จูฬวรรค หรือ จูฬวรรค (คัมภีร์จุลวรรค หรือ จุลวรรค) แปลว่า หมวดเล็ก คือหมวดหมู่ที่สองในคัมภีร์ขันธกะ อันเป็นคัมภีร์ที่สองในพระวินัยปิฎกเถรวาท ตามการจัดแบ่งของสมาคมบาลีปกรณ์ จูฬวรรค มีเนื้อหาครอบคลุมพระไตรปิฎกเล่มที่ 6-7 มีเนื้อหาว่าด้วยหลักโดยเบ็ดเตล็ดในการประพฤติในด้านขนบธรรมเนียมเพื่ออาจาระที่เหมาะสมของพระสงฆ์ รวมไปถึงส่วนสังฆกรรมประเภทนิคหกรรมของพระสงฆ์ด้วย โดยรวมหลักสิกขาบทในคัมภีร์จูฬวรรคเรียกว่า สิกขาบทฝ่ายอภิสมาจาร หรือ สิกขาบทนอกพระปาติโมกข์
คัมภีร์จูฬวรรคทั้งหมด จัดอยู่ในหมวดขันธกะ อันเป็นส่วนที่สองในพระวินัยปิฎก คู่กับอาทิพรหมจาริยกาสิกขา ที่เป็นข้อปฏิบัติอันเป็นสิกขาบทหลัก คือพระวินัยบัญญัติ อันเป็นสิกขาบทในพระปาติโมกข์ที่จัดอยู่ในหมวดสุตตวิภังค์ โดยเนื้อหาส่วนใหญ่ในคัมภีร์จูฬวรรคภาคแรกเกี่ยวกับสังฆกรรมวิธีการลงนิคหกรรม, ปริวาสกรรม, และวิธีการระงับอธิกรณ์ มีเนื้อหาเกี่ยวสิกขาบทแต่เพียงเล็กน้อย โดยสิกขาบทในคัมภีร์จูฬวรรคไม่ได้จัดเป็นข้อห้ามตามสิกขาบทบัญญัติในพระปาติโมกข์ ดังนั้นพระสงฆ์ผู้ล่วงละเมิดข้อห้ามในคัมภีร์มหาวรรคก็ไม่ต้องอาบัติสูงสุดถึงปาราชิก โดยต้องเพียงอาบัติทุกกฎหรือถุลลัจจัย
เนื้อหาในคัมภีร์จูฬวรรค แสดงถึงกระบวนการในการแก้ปัญหาอย่างมีระบบของคณะสงฆ์ (ญัตติกรรม) บางตอนมีเนื้อหาแสดงถึงขั้นตอนในกระบวนการยุติธรรมที่ผสมผสานกันระหว่างหลักเสียงข้างมาก (Majority rule) กับหลักการในพระธรรมวินัย เช่นใน เยภุยยสิกา เป็นต้น
จูฬวรรค มาคู่กับ มหาวรรค อยู่ในหมวดหมู่คัมภีร์ขันธกะแห่งพระวินัยปิฎกเช่นเดียวกัน
การแบ่งเล่มพระไตรปิฎกในคัมภีร์มหาวรรค

ปัจจุบัน คัมภีร์พระไตรปิฎก 45 เล่ม ตามการแบ่งของประเทศไทย จะจัดแบ่งคัมภีร์จูฬวรรคออกเป็นสองตอนหรือ 2 ภาค ทั้งหมด 12 ขันธกะ โดยจัดให้ตอนแรก (4 ขันธกะแรก) อยู่ในเล่มที่ 6 และตอนที่สอง (8 ขันธกะหลัง) อยู่ในเล่มที่ 7
ดูเพิ่ม

ขันธกะ
อาทิพรหมจาริยกาสิกขา
มหาวรรค
จาง อี้โหมว

| จาง อี้โหมว |
| --- | --- |
จาง อี้โหมว ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติฮาวาย ปี 2005
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 2 เมษายน พ.ศ. 2493 (74 ปี) จาง อี้โหมว (张艺谋)
คู่สมรส: กง ลี่ (ช่วง 2530 - 2538) Hua Xie (ปัจจุบัน)
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้กำกับภาพ, นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2527 - ปัจจุบัน
แบฟตา: Best Foreign Film พ.ศ. 2534 - Raise the Red Lantern พ.ศ. 2537 - To Live
ฐานข้อมูล
IMDb
จาง อี้โหมว (จีน: 张艺谋; พินอิน: Zhāng Yìmóu; 2 เมษายน พ.ศ. 2493 - ) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีน ที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ เขาเริ่มเข้าสู่วงการ ด้วยการสร้างภาพยนตร์เรื่อง Red Sorghum งานของเขามักมีจุดเด่นในเรื่องของอารมณ์ความรู้สึกต่อการใช้สี ดังที่เห็นได้ในภาพยนตร์ไตรภาคเรื่องแรกๆ เช่น Raise the Red Lantern หรือในหนังศิลปะการต่อสู้ เช่น Hero และ House of Flying Daggers
ในปี พ.ศ. 2551 จาง อี้โหมว ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้อำนวยการแสดงในพิธีเปิดและพิธีปิดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน และในอีก 14 ปีต่อมา เขาก็ได้รับความไว้วางใจให้เป็นผู้อำนวยการแสดงในพิธีเปิดและพิธีปิดกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ซึ่งจัดขึ้นที่ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง เช่นเดียวกับโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประวัติ

จาง อี้โหมว เกิดที่เมืองซีอาน บิดาเป็นนายทหารในกองทัพของพรรคก๊กมินตั๋ง  ภายใต้การนำของนายพลเจียง ไคเช็ก และพี่ชายเป็นทหารในกองทัพ ในสงครามกลางเมืองเมื่อ พ.ศ. 2492 ซึ่งพ่ายแพ้ต่อพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทำให้ชีวิตในวัยเด็กของเขาต้องประสบความลำบาก
ในปี พ.ศ. 2509 ช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เขาต้องออกจากโรงเรียน และไปเป็นผู้ใช้แรงงานในโรงงานปั่นฝ้าย ในช่วงนี้เขาเริ่มงานเขียนภาพ และถ่ายภาพ โดยขายเลือดของตัวเองเพื่อนำเงินมาสะสมซื้อกล้องถ่ายภาพ
จาง อี้โหมว สมัครเข้าเรียนที่สถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง เมื่อ พ.ศ. 2521 ทั้งที่ไม่มีคุณสมบัติเพราะอายุเกิน และเรียนไม่จบ แต่เขาเขียนจดหมายถึงกระทรวงวัฒนธรรม อ้างว่าต้องเสียเวลาไปถึงสิบปีในช่วงปฏิวัติทางวัฒนธรรม พร้อมทั้งส่งภาพถ่ายผลงานส่วนตัวควบคู่ไปด้วย ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับอนุมัติเข้าเรียนเป็นกรณีพิเศษ เขาจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2525 รุ่นเดียวกับ เฉิน ข่ายเกอ ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งใน "ผู้กำกับภาพยนตร์จีนรุ่นที่ 5"
ในปี พ.ศ. 2527 จาง อี้โหมว ร่วมงานเป็นผู้กำกับภาพให้กับ เฉิน ข่ายเกอ ในภาพยนตร์ "Yellow Earth" และภาพยนตร์เรื่องถัดมา  " The Big Parade" (2528) ภาพยนตร์ได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างดี และสร้างชื่อเสียงให้กับกลุ่มผู้กำกับภาพยนตร์จีนรุ่นที่ 5
ภาพยนตร์เรื่องถัดมา จาง อี้โหมว เป็นผู้กำกับภาพ และร่วมแสดง เรื่อง "Old Well" ได้รับรางวัลนักแสดงนำยอดเยี่ยมจาก เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว จากความสำเร็จในเรื่องนี้ เขาได้รับการสนับสนุนให้กำกับภาพยนตร์เรื่องแรก "Red Sorghum" ในปี พ.ศ. 2530 ภาพยนตร์ได้รับรางวัล หมีทองคำ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน
หลังเสร็จสิ้นการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง ศึกโค่นบัลลังก์วังทอง (Curse of the Golden Flower) จาง อี้โหมว ได้พักงานภาพยนตร์ชั่วคราว เพื่อเป็นผู้อำนวยการแสดงใน พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งมีขึ้นในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง ประเทศจีน
ในปี พ.ศ. 2565 จางได้รับความไว้วางใจ ให้เป็นผู้อำนวยการแสดงในพิธีเปิดและพิธีปิดกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ผลงาน > กำกับภาพยนตร์

Red Sorghum (红高粱 1987)
Codename Cougar (代号美洲豹 1989)
Ju Dou (菊豆 1991)
Raise the Red Lantern (大红灯笼高高挂 1992)
The Story of Qiu Ju (秋菊打官司 1992)
To Live (活着 1994)
Shanghai Triad (摇啊摇，摇到外婆桥 1995)
Lumière and Company (1995)
Keep Cool (有话好好说 1997)
Not One Less (一个都不能少 1999)
The Road Home (我的父亲母亲 1999)
Happy Times (幸福时光 2000)
Hero (英雄 2002)
House of Flying Daggers (十面埋伏 2004)
Riding Alone for Thousands of Miles (千里走单骑 2005)
Curse of the Golden Flower (满城尽带黄金甲 2006)
The Great Wall (2016)
ผลงาน > กำกับภาพ

One and Eight (一個和八個 1982)
Yellow Earth (黃土地 1984)
Old Well (老井 1986)
The Big Parade (大阅兵 1986)
ผลงาน > นักแสดง

Old Well (老井 1986)
Red Sorghum (红高粱 1987)
Fight and Love with a Terracotta Warrior (古今大战秦俑情 1989) (ชื่อไทย: เทียนฟง คนตรงสามพันปี)
Keep Cool (有话好好说 1997)
อ่านเพิ่ม

Gateward, Frances (editor): Zhang Yimou: Interviews Conversations with Filmmakers Series, University Press of Mississippi, 2001. ISBN 1-57806-262-4.
Colamartino, Fabrizio & Marco Dalla Gassa : "Il cinema di Zhang Yimou" Le Mani, 2003, ISBN 978-88-8012-244-9. (Italian)
แหล่งข้อมูลอื่น

Zhang Yimou ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:AllRovi person
Zhang Yimou at Senses of Cinema's Great Directors Critical Database
Zhang Yimou at the Hong Kong Movie Database
งานโดยหรือเกี่ยวกับ จาง อี้โหมว ในห้องสมุดต่าง ๆ ในแคตาลอกของเวิลด์แคต
จาง อี้โหมว ข่าวสารและความเห็นที่ผ่านการรวบรวมในเดอะนิวยอร์กไทมส์
Text of interview with Zhang Yimou, 2002
Zhang Yimou's Interview on the Southern Weekend on 14 August 2008.
Music from the Films of Zhang Yimou
NYTimes.com - Behind the Scenes: Zhang Yimou ที่ยูทูบ
Zhang Yimou for Jean Paul Gaultier
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Synchronkartei  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
ซูเปอร์บอมเบอร์แมน 5

| ซูเปอร์บอมเบอร์แมน 5 |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ฮัดสันซอฟต์
ผู้จัดจำหน่าย: ฮัดสันซอฟต์
กำกับ: ทาดาชิ โอซากิ
อำนวยการผลิต: มาซาโนริ วาเกะ
ออกแบบ: ชิน ซาซากิ
โปรแกรมเมอร์: ฮิโรกิ โทยามะ มาซาโตะ โทบิซาวะ มิตตุ ทากาฮาชิ
ศิลปิน: โคซูเอะ ซาโต นาโอโตะ โยชิมิ โชจิ มิซูโนะ
แต่งเพลง: จุง ชิกูมะ ยาซูฮิโกะ ฟูกูดะ
ชุด: บอมเบอร์แมน
เครื่องเล่น: ซูเปอร์แฟมิคอม
วางจำหน่าย: ญี่ปุ่น: 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997
แนว: แอ็กชัน, วงกต, ปาร์ตี
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, ร่วมมือกัน, หลายผู้เล่น (ผู้เล่นสูงสุดห้าคนผ่านซูเปอร์มัลติแทป)
ซูเปอร์บอมเบอร์แมน 5 ได้รับการเปิดตัวโดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ในช่วงต้น ค.ศ. 1997 ซึ่งเป็นเกมบอมเบอร์แมนภาคสุดท้ายที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม เกมดังกล่าวเปิดตัวในสองรูปแบบ ได้แก่ ตลับมาตรฐานและตลับสีทอง ซึ่งขายผ่านนิตยสารโคโระโคโระคอมมิก โดยตลับทองได้รวมแผนที่พิเศษในโหมดประจัญบาน
รูปแบบการเล่น

รูปแบบการเล่นโหมดเนื้อเรื่อง
 โหมดประจัญบานแบบหลายผู้เล่น
ส่วนผู้เล่นเดี่ยวของซูเปอร์บอมเบอร์แมน 5 ไม่เป็นตามเส้น ทำให้ผู้เล่นสามารถเลือกได้ว่าต้องการเล่นต่อไปในเลเวลใด เฟสเหล่านี้ล้วนมีพื้นฐานมาจากเกมซูเปอร์บอมเบอร์แมนสี่ภาคก่อนหน้าสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม ซึ่งมีเพลงรีมิกซ์และสไปร์ตเดียวกันของเกมดังกล่าว รวมถึงเฟสที่ห้าเป็นเฟสใหม่ทั้งหมด ทั้งนี้ ผู้เล่นสามารถรวบรวมความสำเร็จได้ 100 เปอร์เซ็นต์ โดยขึ้นอยู่กับเส้นทางของผู้เล่น ซึ่งเกมนี้มีตอนจบสองแบบ ขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่ผู้เล่นเผชิญหน้ากับบอสตัวสุดท้าย หลังจากจบ 100 เปอร์เซ็นต์ แผนที่เกมจะถูกรีเซ็ต ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถจบแผนที่ได้ 200 เปอร์เซ็นต์ ครั้นเมื่อเสร็จสิ้น 200 เปอร์เซ็นต์ของแผนที่ ก็จะได้รับรหัสผ่านใหม่
ในโหมดหลายผู้เล่น มีตัวละครให้เลือกเก้าตัวและมีแผนที่ให้เล่นมากกว่า 10 แผนที่ (แม้ว่าแผนที่พิเศษสามแผนที่ในเวอร์ชันทองจะสามารถปลดล็อกได้ในรถเข็นปกติเช่นกัน) โหมดสร้างตัวละคร ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของซูเปอร์บอมเบอร์แมน 5 ช่วยให้ผู้เล่นสามารถเลือกตัวละครกับสีของตน และอนุญาตให้พวกเขาได้รับคะแนนจำนวนหนึ่ง คะแนนเหล่านี้สามารถใช้เพื่อติดตั้งไอเทมเพิ่มพลังจากเกมผู้เล่นเดี่ยว ทั้งนี้ หากผู้เล่นเข้าสู่เมนูรหัสผ่าน (ตัวเลือก → รหัสผ่าน) 0413 แผนที่ในโหมดประจัญบานจะเปลี่ยนไป นอกจากนี้ ยังมีตัวละครที่สามารถเล่นได้ 10 ตัวในโหมดประจัญบาน โดยที่เก้าตัวเป็นบอสในโหมดปกติ
เรื่องราว

นักวางระเบิดผู้ชั่วร้ายนามว่าเทเรอริน ผู้มีพลังแห่งกาลเวลาได้ปลดปล่อยอาชญากรที่เป็นนักวางระเบิดจากห้องขังในวงโคจรรอบแพลเนตบอมเบอร์ ด้วยเวลาและอวกาศที่บิดงอ ไวต์บอมเบอร์, แบล็กบอมเบอร์ และลูอี (รูอี) ของพวกเขา ต้องเดินทางผ่านด่านต่าง ๆ และเอาชนะพวกมันก่อนที่จะขึ้นต่อสู้กับจักรพรรดิเทเรอรินด้วยตัวเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Super Bomberman 5 at Hudson Soft (Japanese) on Wayback Machine
Super Bomberman 5 at GameFAQs
Super Bomberman 5 at Giant Bomb
Super Bomberman 5 at MobyGames
ชิมบาชิ

ย่านชิมบาชิ
ด้านหน้าสถานีรถไฟชิมบาชิ
ชิมบาชิ (ญี่ปุ่น: 新橋; โรมาจิ: Shinbashi) เป็นย่านธุรกิจการค้าหนึ่งในเขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ใกล้กับย่านชิโอโดเมะ ในปี 1872 ชิมบาชิเป็นย่านที่ตั้งของสถานีรถไฟชิมบาชิ สถานีรถไฟต้นสายแห่งแรกของโตเกียว เส้นทางระหว่างชิมบาชิและโยโกฮามะ ทำให้ย่านชิมบาชิเป็นศูนย์กลางคมนาคมทางรถไฟที่สำคัญ และพัฒนาเป็นย่านธุรกิจการค้าที่สำคัญมาตั้งแต่อดีต จนกระทั่งมีการพัฒนาพื้นที่ย่านชิโอโดเมะขึ้นมาใหม่ในบริเวณใกล้เคียง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Shinbashi, Tokyo
คู่มือการท่องเที่ยว Shinbashi, Tokyo จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กย่านในโตเกียว |
| --- | --- | --- |
|  กินซะ  โกตันดะ  คันดะ  คางูราซากะ  คาจิโจ  คาซูมิงาเซกิ  คาบูกิโจ  คามาตะ  คามิอิเกบูกูโระ  คิจิโจจิ  คูงายามะ  คูดังกิตะ  เคียวบาชิ  โคจิมาจิ  โคมาบะ  โคอิชิกาวะ  โคเอ็นจิ  จิมโบโจ  จิยูงาโอกะ  จูโจ  ชินจูกุ  ชินจูกูนิโจเมะ  ชิโนโนเมะ  ชิบะ  ชิบาอูระ  ชิบูยะ  ชิมบาชิ  ชิโมกิตาซาวะ  ชิโรกาเนะ  ชิโรกาเนได  ชิโอโดเมะ  โชโต  ซังยะ  ซูงาโมะ  ซูดาโจ  ซูรูงาได  เซ็นดางายะ  โซชิงายะ  เด็นเอ็นโจฟุ  ไดกังยามะ  ทัตสึมิ  ทากาดาโนบาบะ  ทากานาวะ  ทาเตอิชิ  ทามาจิ  โทโยซุ  นากาเมงูโระ  นางาตาโจ  นิชิกิโจ  นิชิโงตันดะ  นิชิชินจูกุ  นิชิโองิกูโบะ  นิชิโออิซูมิ  นิชิโออิซูมิมาจิ  นิฮมบาชิ  ฟูตาโกทามางาวะ  มารูโนอูจิ  มิตะ  มูโรมาจิ  เมงูโรมิตะ  เมจิโระ  ยตสึยะ  ยานากะ  ยาโยอิ  ยาเอซุ  ยูรากูโจ  โยงะ  โยโยงิ  รปปงงิ  เรียวโงกุ  วากาซุ  สึกิจิ  สึกิชิมะ  อากาซากะ  อากิฮาบาระ  อาซากูซะ  อาซากูซาบาชิ  อาซางายะ  อาซาบุ  อาริอาเกะ  อาวาจิโจ  อาโอบาได  อาโอมิ  อาโอยามะ  อิเกบูกูโระ  อิจิงายะ  อิวาโมโตโจ  อีดาบาชิ  อูจิกันดะ  อูจิไซไวโจ  อูเอโนะ  เอบิซุ  เอบิซุมินามิ  โองาวามาจิ  โองิกูโบะ  โอจาโนมิซุ  โอซากิ  โอไดบะ  โอเตมาจิ  โอโมเตะซันโด  โอโมริ  โออิซูมิงากูเอ็นโจ  ฮงโง  ฮามามัตสึโจ  ฮาราจูกุ  ฮิงาชิ  ฮิงาชิกันดะ  ฮิบิยะ  |  กินซะ  โกตันดะ  คันดะ  คางูราซากะ  คาจิโจ  คาซูมิงาเซกิ  คาบูกิโจ  คามาตะ  คามิอิเกบูกูโระ  คิจิโจจิ  คูงายามะ  คูดังกิตะ  เคียวบาชิ  โคจิมาจิ  โคมาบะ  โคอิชิกาวะ  โคเอ็นจิ  จิมโบโจ  จิยูงาโอกะ  จูโจ  ชินจูกุ  ชินจูกูนิโจเมะ  ชิโนโนเมะ  ชิบะ  ชิบาอูระ  ชิบูยะ  ชิมบาชิ  ชิโมกิตาซาวะ  ชิโรกาเนะ  ชิโรกาเนได  ชิโอโดเมะ  โชโต  ซังยะ  ซูงาโมะ  ซูดาโจ  ซูรูงาได  เซ็นดางายะ  โซชิงายะ  เด็นเอ็นโจฟุ  ไดกังยามะ  ทัตสึมิ  ทากาดาโนบาบะ  ทากานาวะ  ทาเตอิชิ  ทามาจิ  โทโยซุ  นากาเมงูโระ  นางาตาโจ  นิชิกิโจ  นิชิโงตันดะ  นิชิชินจูกุ  นิชิโองิกูโบะ  นิชิโออิซูมิ  นิชิโออิซูมิมาจิ  นิฮมบาชิ  ฟูตาโกทามางาวะ  มารูโนอูจิ  มิตะ  มูโรมาจิ  เมงูโรมิตะ  เมจิโระ  ยตสึยะ  ยานากะ  ยาโยอิ  ยาเอซุ  ยูรากูโจ  โยงะ  โยโยงิ  รปปงงิ  เรียวโงกุ  วากาซุ  สึกิจิ  สึกิชิมะ  อากาซากะ  อากิฮาบาระ  อาซากูซะ  อาซากูซาบาชิ  อาซางายะ  อาซาบุ  อาริอาเกะ  อาวาจิโจ  อาโอบาได  อาโอมิ  อาโอยามะ  อิเกบูกูโระ  อิจิงายะ  อิวาโมโตโจ  อีดาบาชิ  อูจิกันดะ  อูจิไซไวโจ  อูเอโนะ  เอบิซุ  เอบิซุมินามิ  โองาวามาจิ  โองิกูโบะ  โอจาโนมิซุ  โอซากิ  โอไดบะ  โอเตมาจิ  โอโมเตะซันโด  โอโมริ  โออิซูมิงากูเอ็นโจ  ฮงโง  ฮามามัตสึโจ  ฮาราจูกุ  ฮิงาชิ  ฮิงาชิกันดะ  ฮิบิยะ  |  |
ธงชาติเกิร์นซีย์

ธงชาติเกิร์นซีย์ สัดส่วนธง 2:3
ธงเรือพลเรือนเกิร์นซีย์ สัดส่วนธง 1:2
ธงชาติเกิร์นซีย์ ในปัจจุบันเป็นธงพื้นสีขาวมีกางเขนแห่งเซนต์จอร์จสีแดง กลางรูปนั้นมีกางเขนสีทองขนาดเล็กซ้อนทับอีกชั้นหนึ่ง เริ่มใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 เนื่องจากว่าก่อนหน้านี้อังกฤษกับเกิร์นซีย์ใช้ธงเซนต์จอร์จเป็นสัญลักษณ์ของเหมือนกัน ทำให้เกิดความสับสนในยามที่แสดงธงในพิธีการแข่งขันกีฬาต่างๆ ธงนี้ออกแบบโดยคณะกรรมาธิการตรวจสอบเรื่องธงชาติเกิร์นซีย์ ซึ่งมีเซอร์เกรแฮม ดอเรย์ เป็นประธาน และได้ชักขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 โดยรูปกางเขนสีทองที่เพิ่มลงในธงนั้นหมายถึงพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ, ดยุคแห่งนอร์ม็องดี ซึ่งกล่าวกันว่าพระองค์ได้ใช้ธงรูปกางเขนทองซึ่งได้รับประทานมาจากสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 2 ในการรบที่เฮสติ้งส์ (Battle of Hastings)  สำหรับธงเรือพลเรือนนั้น ใช้ธงเรือแบบสหราชอาณาจักรพื้นแดงมีกางเขนสีทองดังกล่าวเป็นสัญลักษณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเกิร์นซีย์ ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงประจำอาณานิคมโพ้นทะเลและเขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |
| --- | --- | --- |
| อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร |  หมู่เกาะเคย์แมน  เซนต์เฮเลนา (ตริสตันดากูนยา)  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  เบอร์มิวดา  หมู่เกาะพิตแคร์น  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  มอนต์เซอร์รัต  ยิบรอลตาร์  แองกวิลลา  |  |
| เขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |  เกิร์นซีย์ (อัลเดิร์นนีย์  เฮิร์ม  ซาร์ก) เจอร์ซีย์  เกาะแมน  |  |
ธงชาติเจอร์ซีย์

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน และ ธงเรือพลเรือน
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: พ.ศ. 2524
 


การใช้: ธงราชการ และ ธงเรือราชการ
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: พ.ศ. 2524
 
ธงชาติเจอร์ซีย์ ได้มีการรับรองโดยรัฐเจอร์ซีย์เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2522 ได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระบรมราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักรให้ใช้ได้เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2523 และมีการใช้อย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2524
ธงนี้เป็นธงสีเหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว กลางมีรูปกากบาทแนวทแยงมุมสีแดง ปลายของกากบาทนั้นจดกับขอบธงทุกด้าน เหนือกากบาทนั้นมีตรามงกุฎแห่งแพลนตาเจอเนตสีเหลือง กับตราอาร์มรูปสิงโตสามตัวแห่งนอร์ม็องดี ซึ่งเป็นตราแผ่นดินของประเทศนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเจอร์ซีย์ (Flags of the Worlds)
| ด ค กธงประจำอาณานิคมโพ้นทะเลและเขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |
| --- | --- | --- |
| อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร |  หมู่เกาะเคย์แมน  เซนต์เฮเลนา (ตริสตันดากูนยา)  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  เบอร์มิวดา  หมู่เกาะพิตแคร์น  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  มอนต์เซอร์รัต  ยิบรอลตาร์  แองกวิลลา  |  |
| เขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |  เกิร์นซีย์ (อัลเดิร์นนีย์  เฮิร์ม  ซาร์ก) เจอร์ซีย์  เกาะแมน  |  |
ตำบลซาง

| ตำบลซาง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Sang
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: บึงกาฬ
อำเภอ: เซกา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 137.73 ตร.กม. (53.18 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 8,883 คน
 • ความหนาแน่น: 64.50 คน/ตร.กม. (167.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 38150
รหัสภูมิศาสตร์: 380402
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ซาง เป็นตำบลในอำเภอเซกา จังหวัดบึงกาฬ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 8,883 คน โดยแบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน
เขตการปกครอง

ตำบลซางแบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ดังนี้
| ลำดับ | ชื่อ | อักษรโรมัน |
| --- | --- | --- |
| 01. | บ้านซาง | Ban Sang |
| 02. | บ้านท่าสำราญ | Ban Tha Samran |
| 03. | บ้านซ่อมกอก | Ban Som Kok |
| 04. | บ้านโคกบริการ | Ban Khok Borikan |
| 05. | บ้านหนองยาง | Ban Nong Yang |
| 06. | บ้านดงสาร | Ban Dong San |
| 07. | บ้านสันกำแพง | Ban San Kamphaeng |
| 08. | บ้านท่าเรือ | Ban Tha Ruea |
| 09. | บ้านซางใต้ | Ban Sang Tai |
| 10. | บ้านโนนสง่า | Ban Non Sa-nga |
| 11. | บ้านซ่อมกอกเหนือ | Ban Som Kok Nuea |
| 12. | บ้านท่าสำราญเหนือ | Ban Tha Samran Nuea |
| 13. | บ้านซางเหนือ | Ban Sang Nuea |