stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ละหุ่ง

| ละหุ่ง |
| --- | --- |

ใบและดอกละหุ่ง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Euphorbiaceae
วงศ์ย่อย:: Acalyphoideae
เผ่า:: Acalypheae
เผ่าย่อย:: Ricininae
สกุล:: Ricinus L.
สปีชีส์:: R.  communis
ชื่อทวินาม
Ricinus communis L.

ละหุ่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ricinus communis) เป็นพืชในวงศ์ยางพารา (Euphorbiaceae) และเป็นพืชชนิดเดียวในสกุล Ricinus มีถิ่นกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและแอฟริกาตะวันออก
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ละหุ่งเป็นไม้พุ่ม อาจสูงได้ถึง 6 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับกัน ขอบใบหยักเป็นแฉกแบบนิ้วมือ 5-12 แฉก เนื้อใบค่อนข้างบาง สีเขียว หรือสีเขียวแกมแดง หรือสีแดงเข้ม ก้านใบยาว 10-30 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อที่ยอดหรือตามปลายกิ่ง ช่อดอกตั้งตรง ดอกย่อยสีเขียวอมเหลืองหรือสีม่วงแดง แยกเพศแต่อยู่บนช่อเดียวกัน โดยดอกตัวผู้อยู่ส่วนบน ส่วนดอกตัวเมียอยู่ส่วนล่าง ผลรูปไข่มี 3 พู เมื่ออ่อนมีสีเขียวหรือสีเขียวแกมม่วง มีหนามอ่อน ๆ คลุม เมื่อแก่จะแห้งแตกได้ ภายในมีเมล็ด 1-3 เมล็ด
การนำไปใช้

เมื่อสกัดเมล็ดละหุ่งโดยไม่ใช้ความร้อน (หากใช้ความร้อนจะได้โปรตีนที่มีพิษร้ายแรงคือ ไรซิน) จะได้น้ำมันละหุ่ง (castor oil) ที่มีสารสำคัญคือ กรดริซิโนเลอิก 85-95% ใช้รักษาโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง โรคพาร์คินสัน ข้ออักเสบ และแก้อาการผมร่วงได้ นอกจากนี้ น้ำมันละหุ่งยังใช้เป็นยาระบายอย่างอ่อน และใช้ในอุตสาหกรรมเคมีและรถยนต์อย่างแพร่หลาย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ละหุ่ง
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ricinus communis ที่วิกิสปีชีส์
รักใสใส หัวใจสีรุ้ง

| รักใสใส หัวใจสีรุ้ง |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์รักใสใส หัวใจสีรุ้ง
กำกับ: Ahn Jin-Wu
เขียนบท: Ahn Jin-Wu
อำนวยการสร้าง: Kim Kyung-Gyu
นักแสดงนำ: Lee Jeong-Jae Jang Jin-Young
ตัดต่อ: Park Gok-Ji
วันฉาย: 17 พฤษภาคม, 2545  (เกาหลีใต้)
ความยาว: 106 นาที
ภาษา: เกาหลี
ข้อมูลจาก IMDb
รักใสใส หัวใจสีรุ้ง (Over the Rainbow) เป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวโรแมนติก คอมมานดี้, melodrama จากประเทศเกาหลีใต้ ออกฉายในปี พ.ศ. 2545 (ที่ประเทศเกาหลีใต้) จัดจำหน่ายในประเทศไทยปี พ.ศ. 2548 โดยบริษัท ทีไอจีเอ จำกัด (TIGA เก็บถาวร 2009-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
เนื้อเรื่อง

จินซู (Lee Jeong-Jae) ผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ โชคดีที่ไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงเพียงแค่สูญเสียความทรงจำบางส่วน แต่ว่าความทรงจำที่เสียไปนั้นเกี่ยวกับผู้หญิงที่เขาแอบรักอยู่!!! เขาจำไม่ได้ว่าแอบรักใครอยู่ จำได้แต่เพียงเรียกเธอว่า "สายรุ้ง" ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ยุนฮี (Jang Jin-Young) เขาจึงเริ่มตามหา "สายรุ้ง" และเหตุผลที่ไม่อาจบอกรักเธอได้
เกร็ดละคร

รักครั้งแรกมีความหมายกับคุณมากแค่ไหน หนังเรื่องนี้จะพาคุณกลับไปหาความหมายของรักครั้งแรกที่ยังคงอยู่ในใจของใครหลาย ๆ คน แล้วคุณจะพบว่าความรักจะไม่เข้ามาหา ถ้าหากคุณไม่เดินออกไปหามัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Over the Rainbow at AsianDB
Over the Rainbow at HanCinema
Over the Rainbow เก็บถาวร 2007-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at JKdramas.com
วงศ์น้ำใจใคร่

| วงศ์น้ำใจใคร่ |
| --- | --- |

Olax imbricata

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Santalales
วงศ์:: Olacaceae R.Br.

Genera
 See text
วงศ์น้ำใจใคร่ หรือOlacaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ Santalales ระบบ APG  และ  APG II จัดให้อยู่ในอันดับSantalales การจัดจำแนกภายในวงศ์มีหลายแบบ โดยทั่วถือว่าวงศ์นี้มี 28 สกุล แต่บางครั้งก็แยกออกไปเป็นวงศ์อื่นอีก วงศ์นี้ไม่มีในระบบ APG III
สกุล

Dulacia - 13 สปีชีส์ในอเมริกาใต้
Olax - ประมาณ 40 สปีชีส์ในเขตร้อนของโลกเก่า
Ptychopetalum - 2 สปีชีส์ในเขตร้อนของอเมริกาใต้และ 2 สปีชีส์ในแอฟริกากลางและตะวันตก
Anacolosa - 16 สปีชีส์ในเขตร้อนของโลกเก่า
Aptandra - 3 สปีชีส์ในเขตร้อนของอเมริกาและ 1 สปีชีส์ในแอฟริกา
Cathedra - 5 สปีชีส์ในอเมริกาใต้
Chaunochiton - 3 สปีชีส์ของเขตร้อนในอเมริกา
Harmandia - สปีชีส์เดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
Hondurodendron - สปีชีส์เดียวในฮอนดูรัส
Ongokea - สปีชีส์เดียวในแอฟริกา
Phanerodiscus - 3 สปีชีส์ในมาดากัสการ์
Curupira - สปีชีส์เดียวในบราซิล
Douradoa - สปีชีส์เดียวในบราซิล
Malania - สปีชีส์เดียวในจีน
Ximenia - 10 สปีชีส์ในเขตร้อนของทั้งโลกเก่าและใหม่
Coula - สปีชีส์เดียวในเขตร้อนของแอฟริกาตะวันตก
Minquartia - สปีชีส์เดียวในเขตร้อนของอเมริกา
Ochanostachys - สปีชีส์เดียวในมาเลเซียตะวันตก
Diogoa - 2 สปีชีส์ในเขตร้อนของแอฟริกา
Engomegoma - สปีชีส์เดียวในเขตร้อนของแอฟริกา
Scorodocarpus - สปีชีส์เดียวในมาเลเซีย
Strombosia - 3 สปีชีส์ในเขตร้อนของเอเชียและ 6 สปีชีส์ในเขตร้อนของแอฟริกา
Strombosiopsis - 3 สปีชีส์ของเขตร้อนในแอฟริกา
Tetrastylidium - 2 สปีชีส์ของอเมริกาใต้
Erythropalum - สปีชีส์เดียวในอินโดมลายัน
Heisteria - ประมาณ 33 สปีชีส์ในเขตร้อนของอเมริกาและ 3 สปีชีส์ในแอฟริกา
Maburea - สปีชีส์เดียวในกายอานา
Octoknema - 14 สปีชีส์ในเขตร้อนของแอฟริกา
Brachynema - ด้วยลักษณะทางสัณฐานวิทยา ได้ย้ายสกุลนี้ไป Ericales, and no genetic study has yet been published
Schoepfia - ตัดออกและรวมเข้ากับสกุล Arjona และ Quinchamalium (เคยอยูใน Santalaceae) ในวงศ์ Schoepfiaceae
วีโรเซลล์

วีโรเซลล์  เป็นสายพันธุ์เซลล์ที่ใช้เพาะเลี้ยง
เป็นเซลล์เนื้อเยื่อบุผิวที่ดั้งเดิมได้จากไตของลิงเขียวแอฟริกา (African green monkey) สกุล Chlorocebus (เดิมสปีชีส์ Cercopithecus aethiops แต่ปัจจุบันจำแนกออกเป็นหลายกลุ่ม)
นักวิทยาศาสตร์ญี่ปุ่นคู่หนึ่งที่มหาวิทยาลัยชิบะ (Chiba University) ในเมืองชิบะเป็นผู้พัฒนาขึ้นในปี 1962
ชื่อเดิมย่อมาจากคำว่า verda reno ในภาษาเอสเปรันโตซึ่งหมายความว่า "ไตเขียว" โดยคำว่า "vero" เองหมายความว่า "ความจริง"
วัดสายชล ณ รังษี

| วัดสายชล ณ รังษี |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดสายชล ณ รังษี, วัดแหลมบน
ที่ตั้ง: ตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสายชล ณ รังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดสายชล ณ รังษี เดิมชื่อ วัดแหลมบน สร้างมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวผู้สร้างวัดเป็นชาวจีน 3 แซ่ ได้แก่ ชาวจีนแซ่โง้ว (ต้นสกุลนันทมานพ) ชาวจีนแซ่ลิ้ม (ต้นตระกูลเทศะกรณ์) และชาวจีนแซ่ตั้น (ต้นสกุลตัณฑิกุล เทราบัตย์และอาณัติวงศ์) โดยแซ่โง้วอุทิศที่ดิน 10 ไร่ 3 งาน  แซ่ตั้นสร้างกุฏิ ส่วนแซ่ลิ้มสร้างศาลาการเปรียญ โดยเริ่มดำเนินการสร้างใน พ.ศ. 2385 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2405
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถได้รับอิทธิพลรูปแบบสถาปัตยกรรมจากวัดพระศรีรัตนศาสดาราม หน้าบันอุโบสถเป็นรูปแกะสลักพระนารายณ์ทรงครุฑ สลักด้วยไม้สัก ซึ่งปัจจุบันได้สูญหายไปแล้ว ช่อฟ้า ใบระกา เป็นไม้สัก ลงรัก ติดกระเบื้อง ผนังตรงกึ่งกลางระหว่างช่องประตูด้านหน้ามีแผ่นไม้จารึกอักษรสีทอง ระบุว่า อุโบสถหลังนี้ พระธิสุตริงณชาติ สามี คุณแม่แย้ม ภรรยา เป็นผู้ปฏิสังขรณ์ ถึงปีเถาะ พ.ศ. 2470 ภายในพระอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ ด้านนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ ที่ซุ้มประตูกำแพงแก้วทรงจั่วสามเหลี่ยมทางด้านหน้า 2 ประตู ทางด้านข้าง 2 ประตู หน้าจั่วซุ้มตกแต่งด้วยภาพดอกไม้และภาพสัตว์แบบศิลปะจีน เจดีย์ทรงระฆัง ตั้งอยู่ทางด้านหน้าอุโบสถ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังขนาดกลาง ก่ออิฐถือปูน มีกำแพงแก้วเตี้ยๆ ล้อมรอบองค์เจดีย์
ลำไส้เล็กส่วนปลาย

| ลำไส้เล็กส่วนปลาย |
| --- | --- |
ลำไส้เล็ก
The cecal fossa. The ileum and cecum are drawn backward and upward.
รายละเอียด
คัพภกรรม: midgut
หลอดเลือดแดง: ileal arteries
หลอดเลือดดำ: ileal veins
ประสาท: celiac ganglia, vagus
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Ileum
MeSH: D007082
TA98: A05.6.04.001
TA2: 2959
FMA: 7208
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ลำไส้เล็กส่วนปลาย (Ileum) เป็นส่วนปลายสุดของลำไส้เล็กในสัตว์มีกระดูกสันหลังชั้นสูง เช่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม, สัตว์เลื้อยคลาน และนก
ลำไส้เล็กส่วนปลายอยู่ถัดมาจากลำไส้เล็กส่วนต้นและลำไส้เล็กส่วนกลาง ลำไส้เล็กส่วนปลายในมนุษย์มีความยาวประมาณ 2-4 เมตร และค่า pH จะอยู่ระหว่าง 7 ถึง 8
รายพระนามเจ้าหญิงแห่งลิกเตนสไตน์
รายพระนามเจ้าหญิงแห่งลิกเตนสไตน์

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระราชสมภพ | อภิเษกสมรส | เริ่มรัชกาล | สิ้นสุดรัชกาล | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | แอนนา มาเรีย เชร็มเบอร์ วอน เซร์นนาโฮนา | 1575 | 1590 | 20 ธันวาคม 1608 พระราชสวามีขึ้นครองราชย์ | 6 มิถุนายน 1625 | 6 มิถุนายน 1625 | คาร์ลที่ 1 |
|  | โจฮานนา เบียทริกซ์ วอน เดทริคคริสเตียน นิโคลซ์เบิร์ก | 1625 | 6 สิงหาคม 1644 | 6 สิงหาคม 1644 | 26 มีนาคม 1676 | 26 มีนาคม 1676 | คาร์ล ยูเรบัส |
|  | เอ็ดมุนดา มาเรีย วอน เดทริคคริสเตียน นิโคลซ์เบิร์ก | 17 เมษายน 1652 | 16 กุมภาพันธ์ 1681 | 5 เมษายน 1684 พระราชสวามีขึ้นครองราชย์ | 16 มิถุนายน 1712 พระราชสวามีสวรรคต | 15 มีนาคม 1737 | ฮันส์-อะดัมส์ที่ 1 |
|  | เอเลโนร์ บาร์บูดา แห่งโอ็ตตินเจน สเปลเบิร์ก | 4 พฤษภาคม 1661 | 15 ตุลาคม 1679 | 12 มีนาคม 1718 พระราชสวามีขึ้นครองราชย์ | 11 ตุลาคม 1721 พระราชสวามีสวรรคต | 10 กุมภาพันธ์ 1723 | แอนทอน ฟอร์เลียน |
|  | มาเรีย แอนนา แห่งโอ็ตตินเจน สเปลสเตน | 21 กันยายน 1693 | 3 สิงหาคม 1716 | 11 ตุลาคม 1721 พระราชสวามีขึ้นครองราชย์ | 15 เมษายน 1729 | 15 เมษายน 1729 | โจเซฟ โยฮันน์ อดัมส์ |
|  | มาเรีย แอนนา วอน โคตตุนลินสกาย | 12 พฤษภาคม 1707 | 22 สิงหาคม 1729 | 22 สิงหาคม 1729 | 16 ธันวาคม 1732  พระราชสวามีสวรรคต | 6 กุมภาพันธ์ 1788 | โจเซฟ โยฮันน์ อดัมส์ |
|  | แอนนา มาเรีย แห่งลิกเตนสไตน์ | 11 กันยายน 1699 | 19 เมษายน 1718 | 16 ธันวาคม 1732  พระราชสวามีขึ้นครองราชย์ | 6 กรกฎาคม 1745  | 20 มกราคม 1753 | โจเซฟ เวนเซลที่ 1 (ครั้งที่ 2) |
|  | มาเรีย โจเซฟปินา วอน ฮาร์รัช ฮารัว | 20 พฤศจิกายน 1727 | 19 มีนาคม 1744 | 6 กรกฎาคม 1745 | 22 ธันวาคม 1748 พระราชสวามีสวรรคต | 15 กุมภาพันธ์ 1788 | โยฮันน์ เนโปลุค คาร์ล |
|  | แอนนา มาเรีย แห่งลิกเตนสไตน์ | 11 กันยายน 1699 | 19 เมษายน 1718 | 22 ธันวาคม 1748 พระราชสวามีขึ้นครองราชย์ | 20 มกราคม 1753 | 20 มกราคม 1753 | โจเซฟ เวนเซลที่ 1 (ครั้งที่ 3) |
|  | เลโอเปีน วอน สเตนเบิร์ก | 11 ธันวาคม 1733 | 6 กรกฎาคม 1750 | 10 กุมภาพันธ์ 1772 พระราชสวามีขึ้นครองราชย์ | 18 สิงหาคม 1781 พระราชสวามีสวรรคต | 27 มิถุนายน 1809 | ฟรันซ์ โจเซฟที่ 1 |
|  | คาโลลีน วอน มานเดอร์สคิด-บลานเกนเฮม | 14 พฤศจิกายน 1768 | 16 พฤศจิกายน 1783 | 16 พฤศจิกายน 1783 | 24 มีนาคม 1805 พระราชสวามีสวรรคต | 11 มิถุนายน 1831 | อลัวส์ที่ 1 |
|  | แลนด์กราวิน โจเซฟาแห่งฟุรสเท็นเบิร์ก-เวยทรา | 21 มิถุนายน 1776 | 12 เมษายน 1792 | 24 มีนาคม 1805 พระราชสวามีครองราชย์ | 20 เมษายน 1836 พระราชสวามีสวรรคต | 23 กุมภาพันธ์ 1848 | โยฮันน์ที่ 1 โจเซฟ |
|  | เคาน์เทสฟรานซิสกา คินกีแห่งวชินิทและเทตตู | 8 สิงหาคม 1813 | 8 สิงหาคม 1831 | 20 เมษายน 1836 พระราชสวามีครองราชย์ | 12 พฤศจิกายน 1858 พระราชสวามีสวรรคต | 5 กุมภาพันธ์ 1881 | อลัวส์ที่ 2 |
|  | เอลิซาเบธ วอน กุทแมน | 8 มกราคม 1875 | 22 กรกฎาคม 1929 | 22 กรกฎาคม 1929 | 25 กรกฎาคม 1938 พระราชสวามีสวรรคต | 28 กันยายน 1947 | ฟรานซ์ที่ 1 |
|  | เคาน์เตสจอร์จจีนา ฟอน วิลเซค | 24 ตุลาคม 1921 | 7 มีนาคม 1943 | 7 มีนาคม 1943 | 18 ตุลาคม 1989 | 18 ตุลาคม 1989 | ฟรันซ์ โจเซฟที่ 2 |
|  | เจ้าหญิงมารีแห่งลิกเตนสไตน์ | 14 เมษายน 1940 | 30 กรกฎาคม 1967 | 13 พฤศจิกายน 1989 | 21 สิงหาคม 2021 | 21 สิงหาคม 2021 | ฮันส์-อาดัมที่ 2 |
ดูเพิ่ม

รายพระนามเจ้าชายแห่งลิกเตนสไตน์
| ด ค กรายพระนามคู่อภิเษกสมรสแบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดิอาระเบีย  ญี่ปุ่น  ภูฏาน  บรูไน  บาห์เรน  ไทย  มาเลเซีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  โอมาน 
ทวีปแอฟริกา:  เลโซโท  โมร็อกโก  สวาซิแลนด์ 
ทวีปยุโรป:  เบลเยียม  เดนมาร์ก  ลิกเตนสไตน์  ลักเซมเบิร์ก  โมนาโก  เนเธอร์แลนด์  นอร์เวย์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (อังกฤษ  สกอตแลนด์) 
โอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  โปรตุเกส  อิตาลี  แอลเบเนีย  ออสเตรีย  ฮังการี  เซอร์เบีย  บอสเนีย  รัสเซีย  กรีซ  จีน  เวียดนาม  เกาหลี  ลาว  พม่า  อียิปต์  เนปาล  นาอูรู  มอนเตรเนโกร  ฟินแลนด์  ลิทัวเนีย  โปแลนด์  มองโกเลีย  มาดากัสการ์  โครเอเชีย  ยูโกสลาเวีย  บัลแกเรีย  โรมาเนีย  ไอร์แลนด์  ตูนิเซีย  อิรัก  อิหร่าน  อินเดีย  อินโดนีเซีย  มัลดีฟส์  เฮติ  ซามัว  รวันดา  บุรุนดี  ฟิจิ  อัฟกานิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  ลิเบีย  เม็กซิโก  บราซิล  ศรีลังกา  ยูกันดา  ตุรกี  จอร์เจีย
รายพระนามเทพเจ้าญี่ปุ่น

เทพเจ้าของญี่ปุ่น (日本の神) ถือกำเนิดโดยมีต้นสายวงศ์คณาเทพ โดย อิซานางิ เทพบิดา และ อิซานามิ เทพมารดา
รายชื่อเทพและเทพี

อาจิสุคิทากะฮิโกเนะ : เทพแห่งสายฟ้า
อะมะเตะระสุ : เทพีแห่งดวงอาทิตย์
อามัตสึมิกะโบชิ : เทพแห่งความชั่วร้าย
ฟูจิน, คามิคาเซะ : เทพแห่งวายุ
ฟุสึโนะจิ : เทพแห่งไฟและฟ้าแลบ
ฮิจิมัง : เทพแห่งสงคราม, เกษตรกรรม, เทพผู้ปกป้องบ้านเมือง
อินาริ: เทพแห่งข้าวและเกษตรกรรม
อิซานางิ : เทพแห่งการสร้างและชีวิต
อิซานามิ : เทพีแห่งการสร้างและความตาย
คุคุโนจิ : เทพแห่งต้นไม้
โอยามะสึมิ : เทพผู้ครองภูเขา, ทะเล และสงคราม
ไรจิน, ไรเด็น : เทพแห่งสายฟ้า และฟ้าแล่บ
ริวจิน, ริวโอะ : เทพแห่งทะเล
เซ็นเง็น, โคะโนะฮะนะซาคุยะ : เทพีแห่งฤดูใบไม้ผลิ, เจ้าหญิงแห่งดอกไม้, เทพีแห่งภูเขาไฟฟูจิ
ซารุตะฮิโกะ : เทพแห่งแผ่นดินโลก
ซุซาโนะโอะ: เทพแห่งพายุ
ทสึตะฮิเมะ : เทพีแห่งฤดูใบไม้ร่วง
เทนจิน : เทพแห่งการศึกษา
ซึคุโยมิ, สึคิโยะมิ : เทพแห่งพระจันทร์
อุเคโมจิ : เทพีแห่งอาหาร
อุซุเมะ : เทพีแห่งอุษาและความสุข
ยะบุเนะ : เทพแห่งบ้านเรือน
เทพและเทพีแห่งโชคลาภทั้ง 7

เบนไซเทน, เบนเทน : เทพีแห่งความรัก, ศิลปะ, กวี, ปัญญา และวารี
บิชามนเทน, ทะมงเทน : เทพแห่งสงคราม, ความยุติธรรม และผู้พิทักษ์กฎหมาย
ไดโคะคุเทน : เทพแห่งความมั่งคั่งและดิน
เอบิสึ : เทพแห่งความอุดมสมบูรณ์แห่งท้องทะเลและการประมง
ฟุคุโระคุจุ : เทพแห่งปัญญาและความเจริญรุ่งเรือง
โฮเท : เทพแห่งความสุข, เสียงหัวเราะ และปัญญาแห่งความรู้แจ้ง
จุโรจิน, กะมะ : เทพแห่งความอายุยืน
คิจิโจเทน, คุจิคุเทน : เทพีแห่งความงาม (เป็นองค์ที่ 8 ซึ่งเพิ่มมาภายหลัง แต่โดยรวมยังเรียกว่า เทพแห่งโชคลาภทั้ง 7)
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 กลุ่ม บี

กลุ่ม บี ของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 จะเป็นหนึ่งในสองกลุ่มของชาติที่เข้าร่วมการแข่งขันใน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020, ซึ่งจะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2564. ประกอบไปด้วย เวียดนาม, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, กัมพูชา และ ลาว.
ทีม

| ตำแหน่งในการจับสลาก | ทีม | จำนวนครั้งที่เข้าร่วม | ผลงานที่ดีที่สุด ครั้งที่ผ่านมา | อันดับโลกฟีฟ่า (ณ วันที่ 19 พฤศจิกายน) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| B1 |  เวียดนาม | ครั้งที่ 13 | ชนะเลิศ (2008, 2018) | 99 |
| B2 |  มาเลเซีย | ครั้งที่ 13 | ชนะเลิศ (2010) | 154 |
| B3 |  อินโดนีเซีย | ครั้งที่ 13 | รองชนะเลิศ (2000, 2002, 2004, 2010, 2016) | 166 |
| B4 |  กัมพูชา | ครั้งที่ 8 | รอบแบ่งกลุ่ม (1996, 2000, 2002, 2004, 2008, 2016, 2018) | 170 |
| B5 |  ลาว | ครั้งที่ 12 | รอบแบ่งกลุ่ม (1996 ถึง 2018) (ยกเว้นปี 2016 (ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ) | 185 |
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อินโดนีเซีย | 4 | 3 | 1 | 0 | 13 | 4 | +9 | 10 | รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  เวียดนาม | 4 | 3 | 1 | 0 | 9 | 0 | +9 | 10 | รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  มาเลเซีย | 4 | 2 | 0 | 2 | 8 | 8 | 0 | 6 |  |
| 4 |  กัมพูชา | 4 | 1 | 0 | 3 | 6 | 11 | −5 | 3 |  |
| 5 |  ลาว | 4 | 0 | 0 | 4 | 1 | 14 | −13 | 0 |  |
แหล่งที่มา: เอเอฟเอฟ
นัดการแข่งขัน > กัมพูชา พบ มาเลเซีย

6 ธันวาคม พ.ศ. 2564
16:30
| กัมพูชา  | 1–3 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| Rosib  90' (ลูกโทษ) | รายงาน (เอเอฟเอฟเอสแซด) รายงาน (เอเอฟเอฟ) | ซาฟาวี  23' (ลูกโทษ) อัคยาร์  61' โกกีเล็ซวารัน  78' |
ผู้ชม: 518 คน
ผู้ตัดสิน: Shukri Hussain Al-Alhunfush (ซาอุดีอาระเบีย)
| --- | --- |
             กัมพูชา :              มาเลเซีย
นัดการแข่งขัน > ลาว พบ เวียดนาม

6 ธันวาคม พ.ศ. 2564
19:30
| ลาว  | 0–2 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (เอเอฟเอฟเอสแซด) รายงาน (เอเอฟเอฟ) | เหงียน กง เฝื่อง  26' ฟาน วัน ดุ๊ก  55' |
ผู้ชม: 812 คน
ผู้ตัดสิน: Ahmad Yacoub Ibrahim (จอร์แดน)
| --- | --- |
             ลาว :              เวียดนาม
นัดการแข่งขัน > มาเลเซีย พบ ลาว

9 ธันวาคม พ.ศ. 2564
16:30
| มาเลเซีย  | 4–0 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| ซาฟาวี  7', 34', 80' ชะฮ์รุล  78' | รายงาน (เอเอฟเอฟเอสแซด) รายงาน (เอเอฟเอฟ) |  |
ผู้ชม: 427 คน
ผู้ตัดสิน: Ammar Ebrahim Mahfoodh (บาห์เรน)
| --- | --- |
             มาเลเซีย :              ลาว
นัดการแข่งขัน > อินโดนีเซีย พบ กัมพูชา

9 ธันวาคม พ.ศ. 2564
19:30
| อินโดนีเซีย  | 4–2 |  กัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| อีรียันโต  5', 33' ดีมัซ  17' รูมากีก  54' | รายงาน (เอเอฟเอฟเอสแซด) รายงาน (เอเอฟเอฟ) | Safy  37' Mony Udom  60' |
ผู้ตัดสิน: Yaqoob Abdul Baki (โอมาน)
| --- | --- |
             อินโดนีเซีย :              กัมพูชา
นัดการแข่งขัน > ลาว พบ อินโดนีเซีย

12 ธันวาคม พ.ศ. 2564
16:30
| ลาว  | 1–5 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
|  สุวันนี  41' | รายงาน (เอเอฟเอฟเอสแซด) รายงาน (เอเอฟเอฟ) |  อัซนาวี  23' (ลูกโทษ)  อีร์ฟัน  34'  วีตัน  56'  วาลียัน  77'  เอฟัน  84' |
ผู้ชม: 207 คน
ผู้ตัดสิน: คิม ฮี-กอน (เกาหลีใต้)
| --- | --- |
             ลาว :              อินโดนีเซีย
นัดการแข่งขัน > เวียดนาม พบ มาเลเซีย

12 ธันวาคม พ.ศ. 2564
19:30
| เวียดนาม  | 3–0 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
|  เหงียน กวาง หาย  32'  เหงียน กง เฝื่อง  36'  เหงียน ฮหว่าง ดึ๊ก  89' | รายงาน (เอเอฟเอฟเอสแซด) รายงาน (เอเอฟเอฟ) |  |
ผู้ชม: 976 คน
ผู้ตัดสิน: อาห์เหม็ด ไฟซัล อัล-อาลี (จอร์แดน)
| --- | --- |
             เวียดนาม :              มาเลเซีย
นัดการแข่งขัน > กัมพูชา พบ ลาว

15 ธันวาคม พ.ศ. 2564
16:30
| กัมพูชา  | 3–0 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
|  Vathanaka  31', 41'  Chanthea  74' | รายงาน (เอเอฟเอฟเอสแซด) รายงาน (เอเอฟเอฟ) |  |
ผู้ชม: 129 คน
ผู้ตัดสิน: Ahmad A'Qashah (สิงคโปร์)
นัดการแข่งขัน > อินโดนีเซีย พบ เวียดนาม

15 ธันวาคม พ.ศ. 2564
19:30
| อินโดนีเซีย  | 0–0 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (เอเอฟเอฟเอสแซด) รายงาน (เอเอฟเอฟ) |  |
ผู้ชม: 928 คน
ผู้ตัดสิน: Kim Dae-yong (เกาหลีใต้)
| --- | --- |
             อินโดนีเซีย :              เวียดนาม
นัดการแข่งขัน > เวียดนาม พบ กัมพูชา

19 ธันวาคม พ.ศ. 2564
19:30
| เวียดนาม  | 4–0 |  กัมพูชา |
| --- | --- | --- |
|  เหงียน เตี๊ยน ลิญ  3', 27'  บู่ย เตี๊ยน สุง  55'  เหงียน กวาง หาย  57' | รายงาน (เอเอฟเอฟเอสแซด) รายงาน (เอเอฟเอฟ) |  |
ผู้ชม: 909 คน
ผู้ตัดสิน: Yaqoob Abdul Baki (โอมาน)
| --- | --- |
             เวียดนาม :              กัมพูชา
นัดการแข่งขัน > มาเลเซีย พบ อินโดนีเซีย

19 ธันวาคม พ.ศ. 2564
19:30
| มาเลเซีย  | 1–4 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
| โกกีเล็ซวารัน  13' | รายงาน (เอเอฟเอฟเอสแซด) รายงาน (เอเอฟเอฟ) |  อีร์ฟัน  36', 43'  อาร์ฮัน  50'  แบกก็อตต์  82' |
ผู้ชม: 7,082 คน
ผู้ตัดสิน: Ammar Ebrahim Mahfoodh (บาห์เรน)
| --- | --- |
             มาเลเซีย :              อินโดนีเซีย
วิชาประจำสำนักสุสานโบราณ
รายชื่อท่า

เท้าในกระโปรง (กุ้งลี่คา) ยายซุนใช้เตะออกตอนที่สู้กับเตียจี้เก่ง (1-260)
ยโสก่อนนอบน้อมตามหลัง (โจ้ยกือเอ๋าเก่ง) ซุนพัวพั่วใช้ท่านี้ซัดขวดใส่นมผึ้งหยกใส่เตียจี้เก่ง (1-269)
ท่วงท่าแหฟ้าตาข่ายดิน (ล้อตี่หมังสี่) เป็นวิชาขั้นเริ่มต้นของสำนักสุสานโบราณ เซียวเหล่งนึ่งใช้สอนเอี้ยก้วย (1-312)
ขว้างลูกแพรเลือกคู่ครอง (เล้าเผากิ้ว) เอี้ยก้วยใช้สบัดเหวี่ยงร่างเตียจี้เก่ง ในตอนที่เตียจี้เก่งมาพบเอี้ยก้วยฝึกวิชากับเซียวเหล่งนึ่ง (1-327
บักลั้งยิงกลับหลัง (บักลั้งฮวยเซี่ย) เอี้ยก้วยใช้สู้กับเตียจี้เก่ง โดยสืบเท้าไปด้านหน้าเหมือนจะเข้าทำร้ายอี้จี้เพ้งแต่แทงกระบี่ย้อนกลับหลังมาแทงเตียจี้เก่งแทน (1-333)
แหวกหลิวแยกบุปผา (ฮุงฮวยฮุกลิ้ว) เซียวเหล่งนึ่งใช้ท่ากระบี่คล้ายจู่โจมซ้ายแท้จริงมุ่งขวา จี้ใส่ลำคอเอี้ยก้วย (1-336)
ผู้กันสีสันแพรวพราย (กิ่มปิกแซฮวย) อั่งเล่งป้อ ใช้ตอนที่พบกับเอี้ยก้วยครั้งแรก (1-341)
สามนางแอ่นมุ่งพนา (ซาอี้เต้าลิ้ม) ลี้มกโช้วใช้ท่านี้กับเอี้ยก้วย เป็นสามกระบวนท่าที่ใช้ออกตามลำดับก่อนหลัง แต่คล้ายบรรลุถึงโดยพร้อมเพียง (1-353)
นงคราญซัดกระสวย (เง็กนึ่งเต้าซอ) เป็นกระบวนท่าที่เอี้ยก้วยใช้พุ่งร่างดุจเกาทัณฑ์ ลอดผ่านช่องของศิลาตัดมังกรเพื่อกลับไปหาเซียวเหล่งนึ่ง (1-369)
ยโสก่อนนอบน้อมตามหลัง (โจ้ยกือเอ๋าเก่ง) เอี้ยก้วยใช้ตอนสู้กับห้าอัปลักษณ์แดนทิเบต (1-575)
ผลักหน้าต่างชมจันทร์ (ชุยเท็งม่อง้วย) เอี้ยก้วยใช้ต่อสู้กับ ห้าอัปลักษณ์แดนทิเบต โดยใช้ต่อเนื่องจากท่า ยโสก่อนนอบน้อมตามหลัง (1-575)
จันเย็นลอบสาดส่อง (แนง้วยกุงนั้ง) เป็นกระบวนท่าอันร้ายกาจของเพลงกระบี่สุสานโบราณ ลี้ม๊กโช้วใช้ท่านี้สู้กับเทียเอ็ง (3-549)
พญาหงษ์คายมุก กระบี่คู่ประสานใจอันเป็นวิทยายุทธขั้นสูงสุดของสุสานโบราณ ในอดีตลิ้มเฉียวเอ็งคิดค้นกระบวนท่านี้โดยจินตนาการถึงการได้รำกระบี่ร่วมกับคนที่นางรักนั่นคือเฮ้งเต็งเอี้ยง แต่เสียดายที่ทั้งคู่กลับมิอาจได้สมหวังในรัก อาจด้วยทิฐิมานะของสองยอดฝีมือ หรือจะเป็นด้วยสภาพบ้านเมืองวุ่นวายไม่อำนวยก็ตาม สุดท้ายลิ้มเฉียวเอ็งก็ได้แต่ทิ้งร่างไว้เดียวดายในสุสานโบราณ ชีวิตที่เหลืออยู่ของเฮ้งเต็งเอี้ยงจึงมีแต่ความทุกข์ระทมที่ไม่อาจอยู่เคียงคู่กันได้แม้ในวาระสุดท้าย เอี้ยก้วยและเซียวเล้งนึ้งนับว่าเป็นคู่รักที่แท้จริง ยอมสละได้ทุกสิ่งเพื่อคนรักแม้กระทั่งชีวิต พวกเขาจึงเป็นคนแรกที่สามารถใช้เพลงกระบี่นี้สำเร็จ ต่อมาเซียวเล้งนึ้งได้มีโอกาสฝึกวิชาสองมือขัดแย้งจากเฒ่าทารกจิวแป๊ะทง นางจึงสามารถใช้เพลงกระบี่นี้โดยลำพังได้ด้วยการจินตนาการถึงเอี้ยก้วยสุดที่รักของนางนั่นเอง
วงศ์บอระเพ็ด

| วงศ์บอระเพ็ด |
| --- | --- |

from Koehler (1887)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Ranunculales
วงศ์:: Menispermaceae Juss. (1789)

Genera
 See text.
วงศ์บอระเพ็ด หรือ (En:Menispermaceae) เป็นวงศ์ของพืชมีดอก ระบบ APG II จัดให้อยู่ในอันดับ Ranunculales ในกลุ่ม พืชใบเลี้ยงคู่แท้
วงศ์นี้มีสมาชิก 70 สกุลและ 420 สปีชีส์ ส่วนใหญ่เป็นไม้เลื้อย อยู่ในเขตร้อน  มีเพียงเล็กน้อยในสกุล (En:Menispermum และ En:Cocculus) อยู่ในเขตอบอุ่นทางตะวันออกของอเมริกาเหนือและเอเชียตะวันออก
ตัวอย่างสกุล

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Abuta  Albertisia  Anamirta  Anisocycla  Anomospermum  Antizoma  Arcangelisia  Aspidocarya  Beirnaertia  Borismene  Burasaia  Calycocarpum  Carronia  Caryomene  Chasmanthera  Chlaenandra  Chondrodendron  Cionomene  Cissampelos  Cocculus  Coscinium  Curarea  Cyclea  Dialytheca |  Dioscoreophyllum  Dahuricum D.C.  Diploclisia  Disciphania  Echinostephia   Elephantomene  Eleutharrhena  Fibraurea  Haematocarpus  Hyperbaena  Hypserpa  Jateorhiza  Kolobopetalum  Legnephora  Leptoterantha  Limacia  Limaciopsis  Macrococculus  Menispermum  Odontocarya  Orthogynium  Orthomene  Pachygone  Parabaena  Penianthus  Pericampylus |  Platytinospora  Pleogyne  Pycnarrhena  Rhaptonema  Rhigiocarya  Sarcolophium  Sarcopetalum  Sciadotenia  Sinomenium  Sphenocentrum  Spirospermum  Stephania  Strychnopsis  Synandropus  Synclisia  Syntriandrium  Syrrheonema  Telitoxicum  Tiliacora  Tinomiscium  Tinospora  Triclisia  Ungulipetalum |
แหล่งข้อมูลอื่น

Menispermaceae เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: descriptions, illustrations, identification, information retrieval. Version: 3rd May 2006. http://delta-intkey.com เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
Menispermaceae in the Flora of North America
NCBI Taxonomy Browser
links at CSDL เก็บถาวร 2007-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Menispermaceae of Mongolia in FloraGREIF เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ละอองดาว สกาวเดือน

ละอองดาว-สกาวเดือน (2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491) เป็นนักร้องลูกทุ่งคู่แฝดที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของประเทศไทย คลอดห่างกันประมาณ 10 นาที จากเด็กตระเวนประกวดร้องเพลงตามงานวัดต่าง ๆ จนเป็นที่เลื่องลือไปทั้งจังหวัด สู่นักร้องเพลงลูกทุ่งคู่แฝดที่ร้องเพลงได้ถูกใจคนทั้งประเทศได้เท่าคู่นี้
ประวัติ

ละอองดาว-สกาวเดือน เป็นชื่อที่ครูสุรพล สมบัติเจริญเป็นผู้ตั้งให้เพื่อนใช้ในการแสดงเท่านั้น ชื่อ นามสกุล จริงคือ จำปี – จำปา โสธรบุญ เป็นคนบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา พ่อแม่เป็นชาวนา มีลูกถึง 13 คน และมีแฝดคู่เดียว สองพี่น้องฝาแฝดเรียนหนังสือแค่ชั้น ป.4 ที่โรงเรียนวัดบางสาย อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จ.ฉะเชิงเทรา เวลาเรียนอยู่ห้องเดียวกัน นั่งโต๊ะเก้าอี้ติดกัน และไม่เคยห่างกันเลย พวกเธอชอบร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจ เป็นนักร้องรุ่นจิ๋วประจำโรงเรียน และได้ตระเวนประกวดร้องเพลงตามงานวัดต่าง ๆ จนเป็นที่เลื่องลือไปทั้งจังหวัด งานประกวดที่มีสองพี่น้องฝาแฝดคู่นี้เข้าร่วมจะมีคนตามแห่ไปดูไปเชียร์เต็มที่ เพราะตัวเล็ก ๆ หน้าตาเหมือนกัน และเสียงดีมากทั้งคู่ สองพี่น้องได้รางวัลจากการประกวด กรรมการต้องยกธงขาวยอมแพ้ความเก่ง และขอร้องไม่ให้เข้าประกวดเพราะจะไม่คนกล้าเข้าแข่งด้วย ทั้งคู่จึงต้องร้องเพลงโชว์แทน และก็ได้รางวัลมากมายทุกเวที ต่อมา พ่อและพี่ชายชื่อบุญทิ้ง โสธรบุญ เห็นแววน้องสาว จึงพาไปฝากกับครูสุรพล สมบัติเจริญ จนครูรับไว้เป็นลูกสาวบุญธรรมทั้งคู่ ทั้งยังรักเมตตาไว้ใจให้อยู่ในบ้านอีกต่างหาก ครูสุรพลฝึกให้ละอองดาว-สกาวเดือน ร้องเพลงจนเก่ง นำขึ้นเวทีร้องเพลงและเล่นละครเพลงได้จนกลายเป็นแม่เหล็กประจำวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ หลังจากที่ผ่องศรี วรนุช ลาออกจากวงไปแล้ว ทั้งคู่จึงเหมือนกับแก้วตาดวงใจที่ครูได้กลับคืนมา ครูจึงแต่งเพลงป้อนให้ร้องอัดแผ่นเสียงจนโด่งดังมาก