stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไทรโลไบต์
อวัยวะรับความรู้สึก > หลุมประสาทรู้สึก

มีโปรโซปอนหลายรูปแบบที่เข้าใจว่าเป็นอวัยวะรับความรู้สึกทางเคมีและสัญญานสั่นไหว ดังเช่นการเชื่อมต่อระหว่างขอบที่เป็นหลุมขนาดใหญ่บนเซฟารอนของไทรโลไบต์กลุ่มฮาร์เปตทิดาและไทรนิวคลีโออิดีซึ่งเป็นไทรโลไบต์ที่ไม่มีดวงตาหรือมีดวงตาขนาดเล็กทำให้เป็นไปได้ว่าขอบที่ว่านี้ทำหน้าที่เหมือนดัง ”หูประกอบ”
ซากดึกดำบรรพ์

จนถึงปัจจุบันไทรโลไบต์รุ่นแรกสุดในรูปของซากดึกดำบรรพ์คือสกุล ”ฟอลโลทาสปิส” อยู่ในอันดับเรดไลคิไอดามีอายุเก่าแก่ถึง 540 ล้านปีมาแล้ว สกุลอื่นๆที่ดูเหมือนจะเก่าแก่ใกล้เคียงกันคืแ “โปรฟอลโลทาสปิส” และ “อีฟอลโลทาสปิส”
ซากดึกดำบรรพ์ > กำเนิด

โดยพิจารณาความเหมือนในรูปลักษณ์สัณฐานแล้ว เป็นไปได้ว่าไทรโลไบต์จะมีบรรพบุรุษเป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายอาร์โธพอด อย่างเช่น “สปริกกินา” “พาร์แวนคอรินา” และซากดึกดำบรรพ์ที่มีลักษณะคล้ายไทรโลไบต์อื่นอื่นๆของยุคอีดิเอคาแรนของพรีแคมเบรียน มีความเหมือนในรูปลักษณ์สัณฐานมากมายระหว่างไทรโลไบต์รุ่นแรกๆกับอาร์โธพอดยุคแคมเบรียนอื่นๆจากแหล่งไทรโลไบต์หลายแห่ง ดูเพิ่มเติมได้ที่  เก็บถาวร 2020-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มีเหตุผลที่จะกล่าวว่าไทรโลไบต์มีลักษณะร่วมทั่วไปกับบรรพบุรุษพวกอาร์โธพอดก่อนรอยต่อระหว่างอีดิเอคารัน/แคมเบรียน บรรพบุรุษไทรโลไบต์อาจมีลำตัวอ่อนนุ่มและได้พัฒนาเปลือกกระดองหนาขึ้นมาผ่านกระบวนการคิวติคูลาริสเซชั้น โดยที่รูปแบบอื่นๆของการวิวัฒนาการลำตัวของไทรโลไบต์เป็นมาตรการป้องกันตัวเอง
ซากดึกดำบรรพ์ > การสูญพันธุ์

การสูญพันธุ์ของไทรโลไบต์ยังไม่มีเหตุผลอธิบายได้อย่างชัดเจน แม้ว่าช่วงที่จำนวนของมันเริ่มลดลงจะไม่ตรงกับช่วงที่ปลาฉลามและพวกกาโธสโตมรุ่นแรกๆปรากฏขึ้นในช่วงยุคไซลูเรียนและต่อมาได้เพิ่มขึ้นอย่างหลากหลายในช่วงยุคดีโวเนียน ไทรโลไบต์อาจเป็นตกเป็นอาหารที่สมบูรณ์สำหรับสัตว์รุ่นใหม่นี้ เหตุการณ์สูญพันธุ์ครั้งย่อยในช่วงกลางของยุคแคมเบรียนที่ไทรโลไบต์หลายอันดับมีองค์ประกอบของโปรโซปอนแบบเอลิเมนทารีและพายกิเดียมขนาดเล็กอาจจะเกี่ยวข้องกับการมีจำนวนเซฟาโลพอดเพิ่มขึ้นก็ได้ ไทรโลไบต์อยู่ภายใต้แรงกดดันที่ต้องเลือกพัฒนาร่างกายตนเองให้มีความสามารถในการป้องกันตัวเองอย่างรวดเร็ว การเปลี่ยนแปลงในรูปร่างที่มากที่สุดเกิดขึ้นในช่วงกลางยุคแคมเบรียน ในแง่ของการป้องกันตัวแล้วไทรโลไบต์อันดับที่เอาตัวให้รอดพ้นได้ได้พัฒนาให้พายกิเดียวให้มีขนาดกลางและขนาดใหญ่ ซึ่งจะทำให้ไทรโลไบต์มีความสามารถม้วนลำตัวให้เป็นรูปบอลล์ (ทรงกลม) เพื่อการป้องกันตัว ไทรโลไบต์ที่มีขนาดพายกิเดียมเล็กกว่าขนาดเซฟาลอนจะสามารถม้วนตัวเพื่อป้องกันตัวเองได้อย่างไม่สมบูรณ์  ไทรโลไบต์ที่รอดพ้นจากการสูญพันธุ์ทั้งหลายได้พัฒนาแผ่นคิวติเคิลที่หนาขึ้นและแข็งแรงซึ่งความหนาของคิวติเคิลนี้ได้ช่วยปิดบังโปรโซปอนแบบเอลิเมนทารีเอาไว้ทำให้มองไม่เห็นหรือเห็นได้แบบบางบาง
หลังจากเหตุการสูญพันธุ์ในช่วงตอนกลางของยุคแคมเบรียน เหตุการณ์สูญพันธุ์ครั้งใหญ่ครั้งต่อมาก็ได้เกิดขึ้นที่ช่วงรอยยุคดีโวเนียน/คาร์บอนิเฟอรัส กล่าวคือเมื่อสิ้นสุดยุคดีโวเนียนไทรโลไบต์ทุกอันดับ (ยกเว้นอันดับเดียว) เกิดการสูญพันธุ์ไปจนหมดสิ้น ไทรโลไบต์ถูกบีบให้รอดพ้นเพียงอันดับเดียวคือ “โปรเอตทิดา” และได้ดำรงเผ่าพันธุ์อยู่อันดับเดียวไปหลายล้านปีไปจนตลอดยุคคาร์บอนิเฟอรัสต่อเนื่องไปจนสูญพันธุ์ไปหมดสิ้นเมื่อสิ้นยุคเพอร์เมียนปพร้อมๆกับสิ่งมีชีวิตอื่นๆอีกหลายชนิด เป็นสิ่งที่ยังไม่ทราบว่าทำไมจึงเหลือไทรโลไบต์อันดับโปรเอตทิดาเพียงอันดับเดียวที่รอดพ้น นี้อาจจะเป็นเพราะมันอาศัยอยู่ในทะเลลึกที่สามารถรอดพ้นจากการเปลี่ยนแปลงอย่างอย่างรวดเร็วในสภาพแวดล้อมตามแนวชายฝั่ง นับเป็นระยะเวลาหลายล้านปีที่โปรเอตทิดาพบอยู่ในสภาพถิ่นฐานที่สมบูรณ์ สิ่งเปรียบเทียบอันหนึ่งคือพลับพลึงทะเล (crinoids) ในปัจจุบันที่พบเหลือเฉพาะสายพันธุ์ที่อยู่ในทะเลลึกเท่านั้น ขณะที่ตรงข้ามกับในมหายุคพาลีโอโซอิกกลับพบพลับพลึงทะเลอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบน้ำตื้นใกล้ชายฝั่งทะเล
สิ่งมีชีวิตในปัจจุบันที่เป็นญาติใกล้ชิดที่สุดกับไทรโลไบต์อาจเป็นแมงดาทะเลหรือเซฟาโลคาริดา
การแพร่กระจายของซากดึกดำบรรพ์

ไทรโลไบต์พบเป็นเพียงสัตว์ที่อาศัยอยู่ในทะเลเพียงเท่านั้น เนื่องด้วยซากเหลือของไทรโลไบต์พบเฉพาะในหินที่มีแต่ซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์ทะเลอื่นๆอย่างเช่น แบรคิโอพอด ไครนอยด์ และปะการัง ไทรโลไบต์พบได้ในสภาพแวดล้อมแบบทะเลตั้งแต่ทะเลตื้นมากๆจนไปถึงทะเลลึกมากๆ ไทรโลไบต์เหมือนซากดึกดำบรรพ์อื่นๆอย่างแบรคิโอพอด ไครนอยด์ และปะการังคือพบได้บนทวีปปัจจุบันทุกทวีปและพบในทะเลโบราณมหายุคพาลีโอโซอิกทุกแห่ง ซากเหลือของไทรโลไบต์พบได้ตั้งแต่ลำตัวทั้งตัวไปจนถึงเฉพาะเปลือกกระดองภายนอกซึ่งหลุดออกมาลำตัวจากกระบวนการลอกคราบ นอกจากนี้ร่องรอยที่หลงเหลือไว้บนพื้นทะเลจากการกระทำของไทรโลไบต์เมื่อครั้งยังมีชีวิตก็พบถูกเก็บรักษาไว้เป็นซากดึกดำบรรพ์ร่องรอย
ซากดึกดำบรรพ์ร่องรอยที่เกี่ยวข้องกับไทรโลไบต์นั้นมี 3 รูปแบบ คือ “รูโซไฟกัส” “ครูซิเอนา” และ “ไดพลิชไนต์” ซากดึกดำบรรพ์ร่องรอยเหล่านี้แสดงถึงกิจกรรมที่ไทรโลไบต์กระทำบนพื้นท้องทะเล “รูโซไฟกัส” หรือร่องรอยที่เกิดจากการนอนนิ่งๆ (resting trace) เกิดจากรอยประทับของไทรโลไบต์ที่ไม่ได้เคลื่อนที่หรือเคลื่อนที่เล็กน้อยและจากการวิเคราะห์ในเชิงพฤติกรรมศาสตร์แล้วกล่าวได้ว่าเป็นรอยพิมพ์ในขณะที่ไทรโลไบต์นอนหยุดพัก หรือหลบซ่อนป้องกันตัว หรือเตรียมการจู่โจมล่าเหยื่อ   “ครูซิเอนา” หรือร่องรอยการกินอาหาร เป็นร่องยาวไปตามพื้นตะกอนซึ่งเชื่อได้ว่าเป็นการเคลื่อนที่ของไทรโลไบต์ขณะกินอาหารบนพื้นตะกอน และมีซากดึกดำบรรพ์แบบ “ไดพลิชไนต์” จำนวนมากที่พบ เชื่อว่าเป็นร่องรอยที่เกิดจากการกระทำของไทรโลไบต์จากการเดินบนพื้นตะกอน ลักษณะร่องรอยดังกล่าวทั้งหลายที่กล่าวมานี้ก็พบได้ในสภาพแวดล้อมที่เป็นน้ำจืดแต่เชื่อได้ว่าเกิดขึ้นจากการกระทำของอาร์โธพอดที่ไม่ได้เป็นไทรโลไบต์
ซากดึกดำบรรพ์ไทรโลไบต์พบได้ทั่วโลกรวมกันแล้วมีหลายพันชนิด เพราะว่าไทรโลไบต์เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วในธรณีกาลและมีการลอกคราบเหมือนอาร์โธพอดอื่นๆที่เป็นซากดึกดำบรรพ์ดัชนีที่ดีที่นักธรณีวิทยาสามารถใช้หาอายุของหินได้ ไทรโลไบต์เป็นซากดึกดำบรรพ์ชิ้นแรกๆที่ที่สะดุดตาได้รับความสนใจและได้มีการค้นพบสายพันธุ์ใหม่เพิ่มขึ้นทุกปี ชาวอเมริกันดั้งเดิมเข้าใจว่าไทรโลไบต์เป็นสัตว์น้ำและได้ตั้งชื่อมีความหมายว่า “แมลงน้ำขนาดเล็กในหิน”
แหล่งซากดึกดำบรรพ์ไทรโลไบต์ที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในสหราชอาณาจักรคือเรนเนสต์ ในเมืองดัดลีของเวสต์มิดแลนด์โดยพบเป็นชนิด “คาลีมีน บลูเมนบาไค” จากกลุ่มหินเวนล็อกค์ยุคไซลูเรียน ลักษณะของไทรโลไบต์นี้ถูกนำไปเป็นตราสัญลักษณ์ของเมืองและถูกเรียกว่า “แมลงปีกแข็งแห่งเมืองดัดเลย์” หรือ “ตั๊กแตนแห่งเมืองดัดเลย์” โดยคนงานเหมืองทั้งหลายที่ปัจจุบันเป็นเหมืองหินปูนร้างไปแล้ว แหล่งไทรโลไบต์อื่นๆได้แก่ “ดัลมาไนต์ “ “ไทรเมอรัส “ “บูมาสตัส “และ ”บาลีโซนา” แหล่งแลนด์รินดอด เวลล์ เมืองโพวีสแห่งแคว้นเวลส์ก็เป็นแหล่งที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่ง ไทรโลไบต์ที่รู้จักกันดี “เอลราเธีย คิงไอ” พบสะสมตัวอย่างหนาแน่นในวีลเลอร์เชลยุคแคมเบรียนในรัฐอูทาห์
ซากดึกดำบรรพ์ของไทรโลไบต์ที่มีสภาพที่สมบูรณ์โดดเด่นมักพบส่วนลำตัวที่อ่อนด้วย (ขา เหงือก หนวด เป็นต้น) อย่างเช่นที่พบในบริติช โคลัมเบียในแคนาดา (เบอร์เกสส์เชลยุคแคมเบรียน) นิวยอร์กสเตตในสหรัฐอเมริกา (ชาร์ลดูลิตเติลยุคออร์โดวิเชียนใกล้เมืองอูติก้า รัฐนิวยอร์ก) และชั้นไทรโลไบต์บีเชอร์ใกล้กรุงโรม เป็นต้น
มีการขุดค้นไทรโลไบต์ในเชิงพานิชย์ในหลายประเทศ เช่น ประเทศรัสเซีย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตพื้นที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) เยอรมนี มอรอคโค อูทาห์ โอไฮโอ บริติชโคลัมเบีย และอีกหลายที่ในแคนาดา
ความสำคัญ

การศึกษาไทรโลไบต์มหายุคพาลีโอโซอิกในบริเวณเขตแดนระหว่างเวลช์-อังกฤษโดยไนล์ เอลเดรดจ์เป็นพื้นฐานนำไปสู่การทดสอบและจำลองแบบพังค์ตูเอเตดอีควิลิเบรียมซึ่งเป็นกลไกลหนึ่งของวิวัฒนาการ
จากการศึกษาไทรโลไบต์ในพื้นที่แอตแลนติกกับแปซิฟิคบริเวณมหาสมุทรทะเลโบราณอิเอเปตัสพบว่ามีความใกล้ชิดกันในทางวิวัฒนาการถือเป็นหลักฐานที่สำคัญในการสนับสนุนทฤษฎีทวีปจรและทฤษฎีเพลตเทคโทนิก
ไทรโลไบต์มีความสำคัญในการประมาณอัตราการแตกแขนงวิวัฒนาการ (rate of speciation) ในช่วงเวลาหนึ่งๆ เช่นในยุคแคมเบรียน เพราะว่าไทรโลไบต์เป็นกลุ่มของเมต้าซัวส์ที่มีความหลากหลายมากที่สุดกลุ่มหนึ่งซึ่งรู้ได้จากซากดึกดำบรรพ์ทั้งหลายในช่วงต้นของยุคแคมเบรียน
ไทรโลไบต์ใช้เป็นดัชนีกำหนดตำแหน่งทางการลำดับชั้นหินของยุคแคมเบรียนได้ดี นักวิจัยทั้งหลายที่พบไทรโลไบต์ที่มีโปรโซปอนชนิดเอลิเมนทารีและมีพายกิเดียมเล็กกว่าเซฟาลอนจะทำให้ทราบได้ว่ามีอายุอยู่ในยุคแคมเบรียนตอนต้น การลำดับชั้นหินยุคแคมเบรียนทั้งหลายจะใช้ซากดึกดำบรรพ์ไทรโลไบต์เป็นดัชนี
แกลเลอรี

ไทรโลไบต์ที่ถูกแทนที่ด้วยแร่ไพไรต์ Lloydolithus lloydi อายุช่วงล่างของยุคออร์โดวิเชียน ประเทศอังกฤษ
Kolihapeltis sp. ยุคดีโวเนียน โมรอคโค
Crotalocephalus sp. ยุคดีโวเนียน โมรอคโค
Asaphiscus wheeleri ยุคแคมเบรียน วีลเลอร์เชล อูทาห์
ไทรโลไบต์โปรเอตทิดา Cyphaspis tafilalet ยุคดีโวเนียน โมรอคโค.
Cheirurus sp. ช่วงกลางของยุคออร์โดวิเชียน  แม่น้ำโวลโชว์ รัสเซีย
ร่อยรอยเดินของไทรโลไบต์ Diplichnites sp. ยุคดีโวเนียน ตะวันออกเฉียงเหนือของโฮไฮโอ
ไฮโปสโตมของ Isotelus sp. ยุคออร์โดวิเชียน ทางใต้ของโอไฮโอ
ซากดึกดำบรรพ์ไทรโลไบต์ในประเทศไทย

Ditomopyge amorni Kobayashi & Hamada, 1979 ยุคเพอร์เมียนตอนต้น ถ้ำน้ำมโหฬาร อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
Eosaukia buravasi Kobayashi, 1957 ยุคแคมเบรียนตอนปลาย เกาะตะรุเตา จังหวัดสตูล
Loeipyge spinifer Kobayashi & Hamada, 1979 ยุคเพอร์เมียนตอนต้น ถ้ำน้ำมโหฬาร อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
Neoproetus (Thaiproetus) subovalis Kobayashi & Hamada, 1979 ยุคเพอร์เมียนตอนต้น ถ้ำน้ำมโหฬาร อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
Paladin opisthops Kobayashi & Hamada, 1979 ยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนปลาย ห้วยหลวง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
Plagiolaria poothaii Kobayashi & Hamada, 1968 ยุคดีโวเนียนตอนกลาง อำเภอควนขนุน จังหวัดสตูล
Reedops seleniomma Fortey, 1989 ยุคดีโวเนียนตอนต้น  บ้านวังตง อำเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล
Thaiaspis euryrachis Kobayashi & Hamada, 1968 ยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนปลาย ห้วยหลวง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
Thaiaspis sethaputi Kobayashi, 1961 ยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนกลางถึงตอนปลาย อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย
บรรณานุกรม

Fortey, Richard (2000), Trilobite: Eyewitness to Evolution, New York: Vintage Books, ISBN 978-0-375-70621-9
Lawrence, Pete (2014), Trilobites of the World: An atlas of 1000 photographs, Manchester: Siri Scientific Press, ISBN 978-0-9574530-3-6, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-03-08, สืบค้นเมื่อ 2014-04-15
Levi-Setti, Riccardo (2014), The Trilobite Book: A Visual Journey, Chicago: University of Chicago Press, ISBN 978-0-226-12441-4
วิฆเนศ ทรงธรรม และคณะ (2549) ทำเนียบซากดึกดำบรรพ์ไทย นามยกย่องบุคคล กรมทรัพยากรธรณี กรุงเทพมหานคร 99 หน้า
เยาวลักษณ์ ชัยมณี และคณะ (2550) ความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์ในประเทศไทย กรมทรัพยากรธรณี กรุงเทพมหานคร 199 หน้า
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ไทโลไบต์
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Trilobita ที่วิกิสปีชีส์
Gon III, Sam, A Guide to the Orders of Trilobite. (A site with information covering trilobites from all angles. Includes many line drawings and photographs.)
The Virtual Fossil Museum – Class Trilobita – including extensive photographs organized by taxonomy and locality.
Western Trilobites Association
Kevin's Trilobite Gallery – a collection of photographs of trilobite fossils
Information on fraudulently made trilobites เก็บถาวร 2013-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Paleontological Society
Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Trilobites" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
When Trilobites Ruled the Earth
American Museum of Natural History Trilobite website
Trilobites in Houston Museum of Natural Sciences
A nice, copyrighted photo of a trilobite
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q17170  Wikispecies: Trilobita  BioLib: 165806  EoL: 46544725  Fossilworks: 19100  GBIF: 9273948  iNaturalist: 205907  IRMNG: 1261  Plazi: FF2D87B8-FFEA-FF85-FF5C-717BFDFF0EB1  uBio: 983060  WoRMS: 877220 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
รูปที่ 1 "ไทรโลไบต์" (หมายถึง "สามพู") ตั้งชื่อตามจำนวนพู
รูปที่ 2 ไทรโลไบต์ที่ถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน
กาอินอพส์ อินวิอุส มองด้านหน้าท้องและด้านข้างของเปลือกกระดองด้านนอกแสดงให้เห็นไฮโปสโตมและอะโพเดมิส
รูปที่ 3 - ลักษณะของเซฟาลอน
รูปที่ 4 - ลักษณะรายละเอียดของเซฟาลอน
ไทรโลไบต์ฟาคอพปิด Phacops rana crassituberculata
ไทรโลไบต์ที่ได้รับการเก็บรักษาไว้อย่างดีเยี่ยมจาก เบอร์เกสส์ เชล  หนวดและขามีสภาพที่เป็นคราบฟิล์มของคาร์บอน
ตาชิสโซโครอัลของ Erbenochile erbenii
Pseudoasaphus praecurrens
Cruziana, fossil trilobite furrowing trace.
เศษชิ้นไทรโลไบต์ (T)ในแผ่นหินบางของหินปูนยุคออร์โดวิเชียน E = เอชคิโนเดิม มาตราส่วนแท่งยาว 2.0 มม.
ร่องรอยที่เกิดจากการนอนนิ่งๆ Rusophycus ของไทรโลไบต์ยุคออร์โดวิเชียนทางตอนใต้ของโฮไอโอ มาตราส่วนแท่งยาว 10 มม.
ตะโพนมอญ

ตะโพนมอญ
ตะโพนมอญ มีลักษณะคล้ายตะโพนของไทย แต่ใหญ่กว่า และตรงกลางหุ่นป่องน้อยกว่า มีเสียงกังวานลึกกว่าตะโพนไทย หน้าใหญ่เรียกว่า "เมิกโหน่ก" หน้าเล็กเรียกว่า "เมิกโด้ด" เป็นภาษามอญ
ตะโพนมอญใช้บรรเลงผสมกับวงปี่พาทย์มอญ มีหน้าที่บรรเลงหน้าทับ และกำกับจังหวะต่าง ๆ
จูลยาโนอินกัมปาเนีย

| จูลยาโนอินคัมปาเนีย |
| --- | --- |
เทศบาล
Comune di Giugliano in Campania
Church of the Annunziata.
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของจูลยาโนอินคัมปาเนีย 
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: แคว้นคัมปาเนีย
จังหวัด: นาโปลี (NA)
Frazioni: Lago Patria
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Giovanni Pianese
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 94 ตร.กม. (36 ตร.ไมล์)
ประชากร (May 31, 2008)
 • ทั้งหมด: 113,608 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,100 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Giuglianesi
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 80014
รหัสเขตโทรศัพท์: 081
นักบุญองค์อุปถัมภ์: St. Iulianus
วันสมโภชนักบุญ: January 9
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
จูลยาโนอินคัมปาเนีย (อิตาลี: Giugliano in Campania) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า จูลยาโน เป็นเมืองและเทศบาลในจังหวัดนาโปลี ประเทศอิตาลี จากข้อมูลปี ค.ศ. 2008 มีประชากร 113,000 คน
กุยเตียว

| --- | --- |

ชื่ออื่น: กเตียว หูเตี๊ยวนามวาง
มื้อ: อาหารจานเดียว
แหล่งกำเนิด: ประเทศกัมพูชา
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ส่วนผสมหลัก: เส้นก๋วยเตี๋ยว, น้ำซุป
 ตำราอาหาร: กุยเตียว   สื่อ: กุยเตียว
กุยเตียว (เขมร: គុយទាវ, คุยทาว) หรือประเทศเวียดนามเรียก หูเตี๊ยวนามวาง (เวียดนาม: Hủ tiếu Nam Vang; แปลว่า ก๋วยเตี๋ยวพนมเปญ) คือก๋วยเตี๋ยวน้ำชนิดหนึ่งของประเทศกัมพูชา ซึ่งได้รับอิทธิพลจากอาหารจีน ประกอบด้วยเส้นก๋วยเตี๋ยว น้ำซุปกระดูกหมูมีลักษณะคล้ายก๋วยเตี๋ยวน้ำใสของประเทศไทย และมีเครื่องโรยหน้าใกล้เคียงกัน ถือเป็นอาหารยอดนิยม สามารถพบได้ทั่วไปตามตลาด ร้านค้าริมถนน และตามห้องแถวทั่วประเทศ ถือเป็นอาหารที่ชาวเขมรนิยมรับประทานในยามเช้า หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย ได้กล่าวถึงความนิยมของกุยเตียวในหนังสือ ถกเขมร ไว้ว่า "...ที่เมืองเขมรนั้นเขากินก๋วยเตี๋ยวกันเป็นกอบเป็นกำเป็นล่ำเป็นสันจริง ๆ อาหารเช้าของชาวเขมรทั้งประเทศ ก็คือก๋วยเตี๋ยว ขาดเสียมิได้เป็นอันขาด [...] ก๋วยเตี๋ยวนั้นได้กลายเป็นอาหารประจำชาติของเขมรไปแล้วแน่แท้..." แต่อย่างไรก็ตามในเว็บไซต์ ศูนย์อาชีพและธุรกิจมติชน (มมป.) ให้ข้อมูลว่า ชาวกัมพูชารับประทานอาหารประเภทเส้นหรือกุยเตียวน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับชาติอื่น ๆ
พจนานุกรมเขมร ฉบับชวน ณาต ระบุว่า กุยเตียว เป็นคำยืมจากภาษาแต้จิ๋วว่า ก๋วยเตี๊ยว (粿條) มีความหมายว่า เส้นก๋วยเตี๋ยวที่ทำจากแป้งข้าวเจ้า หรือแปลว่า ก๋วยเตี๋ยวน้ำที่ประกอบไปด้วยเนื้อสัตว์สับ เครื่องโรยหน้า และเครื่องปรุงรสอื่น ๆ
กุยเตียวมีลักษณะคล้ายกับก๋วยเตี๋ยวน้ำใสของไทย ประกอบด้วยน้ำซุปกระดูกหมู ส่วนเครื่องโรยหน้าได้แก่ เนื้อวัว ลูกชิ้น หมูยอ หรืออาหารทะเล อย่างกุ้ง และปลาหมึก ปรุงรสด้วยพริกไทยดำ ซอสกระเทียมรสเผ็ดหวาน และมะนาวสดฝาน กินแนมกับผักกาดหอม ถั่วงอก ต้นหอม บนโต๊ะอาหารจะมีผงชูรส และพริกดองน้ำส้มสายชูทั้งเม็ด ตั้งไว้แก่ลูกค้าที่อยากปรุงรส หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช กล่าวถึงรสชาติและเครื่องเคราของกุยเตียวในยุคก่อนไว้ว่า "...ว่ากันว่าโดยทั่วไปเขาใส่เครื่องน้อยกว่าเรามาก และรสนั้นก็มีแต่เค็ม เติมเผ็ดเอาตามใจชอบ ไม่มีเปรี้ยวมีหวาน และไม่ใส่ถั่วงอก ถั่วลิสง ใบหอม ฯลฯ อย่างของไทย..." ส่วนบรรจบ พันธุเมธา ก็ได้อธิบายถึงก๋วยเตี๋ยวพนมเปญไว้ว่า "...เส้นก๋วยเตี๋ยวที่โดยมากใช้เส้นเล็กนั้น มีลักษณะคล้ายเส้นก๋วยเตี๋ยวจันทบุรี คือเส้นนิ่มแต่ไม่เปื่อย ก๋วยเตี๋ยวในพนมเป็ญเท่าที่ข้าพเจ้าเคยได้ลองมาออกจะมีรสชวนอร่อยอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว ส่วนเนื้อสัตว์ที่ใส่ประกอบนั้น บางวันเป็นกุ้ง บางวันเป็นปลาหมึก บางวันเป็นเครื่องในหมู ที่ข้าพเจ้ารู้ได้ดังนี้ก็เพราะกินแทบทุกวัน แต่ต้องไม่เกิน ๑๐.๓๐ น. จึงจะได้กิน ทั้งนี้เพราะเข้าขายกันเป็นอาหารเช้าดังกล่าวแล้ว คนจีนที่นี่คงไม่สันทัดในการทำหมี่ เพราะฉะนั้นเส้นบะหมี่จึงมีรสชาติแปลก รูปร่างก็ประหลาด..."
ตำบลบ้านดอน (อำเภออู่ทอง)

| ตำบลบ้านดอน |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Ban Don
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: อู่ทอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 36.62 ตร.กม. (14.14 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 7,500 คน
 • ความหนาแน่น: 204.81 คน/ตร.กม. (530.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72160
รหัสภูมิศาสตร์: 720904
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านดอน เป็นตำบลในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลบ้านดอน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลบ้านดอน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเจดีย์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหัวโพธิ์ (อำเภอสองพี่น้อง)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลดอนมะเกลือ ตำบลสระพังลาน และตำบลสระยายโสม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลยุ้งทะลาย และตำบลกระจัน
| เทศบาลตำบลบ้านดอน |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.บ้านดอนที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลบ้านดอน
พิกัด: 14°18′52.0″N 99°55′56.3″E﻿ / ﻿14.314444°N 99.932306°E﻿ / 14.314444; 99.932306
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: อู่ทอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 36.62 ตร.กม. (14.14 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 7,500 คน
 • ความหนาแน่น: 204.81 คน/ตร.กม. (530.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05720907
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 99 หมู่ 8 ตำบลบ้านดอน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี 72160
เว็บไซต์: www.bandon.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ประวัติ

บ้านดอน เดิมเป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภออู่ทอง ในปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 5 บ้านไผ่ลูกนก ของตำบลบ้านดอน ไปรวมกับหมู่ 5 บ้านโคกยายเกตุ, หมู่ 6 บ้านปากแสก ของตำบลกระจัน กับหมู่ 6 บ้านวัดนก,หมู่ 7 บ้านตาลลูกอ่อน ของตำบลยุ้งทะลาย รวมตั้งเป็นตำบลใหม่ชื่อว่า ตำบลเจดีย์
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลบ้านดอนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านดอน
หมู่ที่ 2 บ้านยางลาว
หมู่ที่ 3 บ้านยางไทย
หมู่ที่ 4 บ้านหัวทำนบ
หมู่ที่ 5 บ้านดอนไฟไหม้
หมู่ที่ 6 บ้านดอนใต้
หมู่ที่ 7 บ้านหนองปอ
หมู่ที่ 8 บ้านบ่อ
หมู่ที่ 9 บ้านดอนไฮ
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลบ้านดอนเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านดอน ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ้านดอนมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 36.62 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,960 คน และ 1,372 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ้านดอนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอน
ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอนมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 36.62 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,736 คน และ 1,691 ครัวเรือน รายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุน 10.01 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 3.86 ล้านบาท และประสงค์จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลบ้านดอน
หมี่กรอบ

| --- | --- |
หมี่กรอบที่ตลาดพลู
ชื่ออื่น: หมี่กรอบเสวยสวรรค์ (พระราชทานชื่อโดยรัชกาลที่ 5)  หมี่กรอบ ร.5
ประเภท: บะหมี่
แหล่งกำเนิด: ไทย
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: ไทย
ส่วนผสมหลัก: เส้นหมี่, ซอส
 ตำราอาหาร: หมี่กรอบ   สื่อ: หมี่กรอบ
หมี่กรอบ หรือ หมี่กรอบเสวยสวรรค์ เป็นอาหารไทยที่ทำจากเส้นหมี่และซอสที่มีรสหวานเป็นหลัก แต่สามารถปรับสมดุลด้วยรสเปรี้ยว ซึ่งโดยปกติจะใช้มะนาว รสเปรี้ยวที่เด่นชัดในจานนี้มักมาจากเปลือกของสกุลส้มของไทยที่เรียกว่าส้มซ่า
หมี่กรอบมีตำนานเล่าขานว่า เมื่อสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จเยี่ยมราษฎรโดยเรือบริเวณตลาดพลู และได้กลิ่นเส้นหมี่ที่ชาวจีนไหหลำผัดในครั้งนั้นชื่อ จีนหลี จึงทรงแวะที่ท่าน้ำตลาดพลูเพื่อเสวยหมี่กรอบ และทรงชมว่าอร่อย ทำให้จานนี้ได้รับชื่ออื่นว่า หมี่กรอบ ร.5
มีร้านหมี่กรอบที่มีชื่อเสียงอยู่สองร้านในกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ตลาดพลูฝั่งธนบุรี และฝั่งพระนครบริเวณใกล้เสาชิงช้าและศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร โดยทั้งสองร้านเป็นสูตรเก่าที่มีในสมัยรัชกาลที่ 5
กรมทหารพรานที่ 13

| กรมทหารพรานที่ 13 |
| --- | --- |
กรมทหารพรานที่ 13
ประเทศ:  ไทย
รูปแบบ: กำลังกึ่งทหาร
บทบาท: ปฏิบัติการสนธิกำลัง จับกุมอาวุธสงคราม การลาดตระเวน การอนุรักษ์ธรรมชาติ สกัดกั้นขบวนการผิดกฎหมาย จัดกำลังกองกำลังบูรพา
กองบัญชาการ: อำเภอคลองหาด จังหวัดสระแก้ว
สีหน่วย:   เขียวหยก (Jade green)
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามยาเสพติด
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บังคับการปัจจุบัน: พันเอก กรินทร์ อุตสาหะ
ผบ. สำคัญ: พันเอก ปรมินทร์ ทวีสุข พันเอก ชายธนัญชา วาจรัต พันเอก สุทัศน์ ยุทธภีมพล
กรมทหารพรานที่ 13 (อักษรย่อ: กรม ทพ. 13; อังกฤษ: 13th Ranger Forces Regiment) เป็นหนึ่งในกองกำลังเฉพาะกิจของกองทัพภาคที่ 1 ซึ่งมีกองบัญชาการอยู่ที่อำเภอคลองหาด จังหวัดสระแก้ว มี พันเอก กรินทร์​ อุตสาหะ​ เป็นผู้บังคับหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 13
นอกจากนี้ กรมทหารพรานที่ 13 ยังเป็นหนึ่งในหน่วยควบคุมยุทธการ “กองกำลังบูรพา” ซึ่งมีภารกิจ 3 ประการ ได้แก่ ดูแลชายแดน, รักษาความมั่นคงภายใน และการพัฒนาเพื่อความมั่นคง
ปฏิบัติการสำคัญ

เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 กรมทหารพรานที่ 13 สามารถจับกุมอาวุธสงครามในพื้นที่อำเภอวังน้ำเย็นได้เป็นจำนวนมาก ทั้งปืนกลมืออูซี, ปืนเล็กยาวจู่โจมเอเค 47 (อาก้า), ปืนลูกซองพร้อมกระสุน อันเกี่ยวพันกับบุคคล 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มก่อความไม่สงบ, กลุ่มมือปืนรับจ้าง และกลุ่มค้ายาเสพติด
ส่วนเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 หน่วยเฉพาะกิจปฏิบัติการพิเศษ ผู้พิทักษ์อุทยานแห่งชาติและสัตว์ป่า (ฉก.พญาเสือ) ได้ประสานกับหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 13 นำกำลังตรวจค้นเป้าหมายที่อำเภอคลองหาด จังหวัดสระแก้ว เพื่อตรวจยึดไม้หวงห้ามแปรรูป รวมทั้งอุปกรณ์ที่กระทำความผิดทั้งหมด ซึ่งมีมูลค่าในการส่งออกนอกประเทศกว่า 2 ล้านบาท
และในเดือน มกราคม พ.ศ. 2563 เจ้าหน้าที่กองร้อยทหารพรานที่ 1302 กรมทหารพรานที่ 13 ได้มีส่วนร่วมในการตั้งด่านตรวจตามแนวชายแดนไทย–กัมพูชา เพื่อไม่ให้คนร้ายปล้นร้านทองและยิงคนตายที่จังหวัดลพบุรีใช้หลบหนี
ปฏิบัติการระหว่างประเทศ

เดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 13 ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ประจำแนวชายแดนระยะทางประมาณ 165 กิโลเมตร ได้รับมอบนโยบายจากแม่ทัพภาคที่ 1 ในการดูแลประชาชน และเป็นมิตรต่อประเทศเพื่อนบ้าน ในขณะเดียวกัน ทางทหารกัมพูชาเอง ก็ได้ขอให้ฝ่ายไทยช่วยดูแลแรงงานกัมพูชาจำนวนมากที่อยู่ในประเทศไทย
และเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 ทางทหารกัมพูชาและตำรวจกัมพูชา ได้ร่วมมือกับเจ้าหน้าที่หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 13 ในการส่งตัวผู้ก่อเหตุฆ่าปาดคอเศรษฐีตลาดโรงเกลือ เพื่อกลับมาดำเนินคดีที่ประเทศไทย
โครงสร้าง

กองร้อยทหารพรานที่ 1301
กองร้อยทหารพรานที่ 1302 – จับกุมตำรวจที่ตั้งแก๊งตบทรัพย์รถขนกระเทียมเมื่อปี พ.ศ. 2560
กองร้อยทหารพรานที่ 1303
กองร้อยทหารพรานที่ 1304
กองร้อยทหารพรานที่ 1305
กองร้อยทหารพรานที่ 1306 – จับกุมทหารพรานที่ค้ายาบ้าเมื่อปี พ.ศ. 2560
หมวดทหารพรานหญิง กรมทหารพรานที่ 13
กิจกรรมเพื่อสังคม

เดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 ทางสำนักงานพัฒนาฝีมือแรงงาน (สนพ.) ได้ร่วมกับหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 13 เปิดอบรมพนักงานบริการอาหารและเครื่องดื่มให้แก่เจ้าหน้าที่ฝ่ายต้อนรับ ของหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 13
สิ่งสืบทอด

หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 13 ได้มีส่วนในการเตรียมความพร้อมด้านกำลังพลและยุทโธปกรณ์ ในการช่วยเหลือประชาชนที่ประสบภัยแล้ง, อัคคีภัย และภัยพิบัติต่าง ๆ และเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ได้รับการสนับสนุนรถดับเพลิงจากศูนย์ป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย เขต 17 จันทบุรี ในการจัดเตรียมสถานที่มอบทุนการศึกษาแก่บุตร–ธิดา ของเจ้าหน้าที่
บุคคลที่มีชื่อเสียง

พันเอก กรินทร์  อุตสาหะ ผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 13 คนปัจจุบัน
พันเอก สุทัศน์ ยุทธภีมพล – อดีตผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 13
ยุทโธปกรณ์ > ยานพาหนะภาคพื้นดิน

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ฮัมวี |  | รถเกราะขนาดเล็ก/รถอเนกประสงค์ขนาดเล็ก |  สหรัฐ |  |
ยุทโธปกรณ์ > อาวุธเล็ก

| ชื่อ | ภาพ | ประเภท | ขนาดลำกล้อง | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กล็อก 19 เจน 4 |  | ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ | 9×19 มม. พาราเบลลัม |  ออสเตรีย |  |
| เอ็ม 16 |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 5.56×45 มม. นาโต |  สหรัฐ |  |
| เอชเค 33 |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 5.56×45 มม. นาโต |  เยอรมนี  ไทย |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมทหารพรานที่ 13 ที่เฟซบุ๊ก
สโมสรฟุตบอลบางพลับ

| --- | --- |
ชื่อเต็ม: สโมสรฟุตบอลบางพลับ
ฉายา: แมงป่องพิฆาต
ก่อตั้ง: 2015; 9 ปีที่แล้ว (2015)
สนาม: บางพลับ อะคาเดมี่
เจ้าของ: บริษัทนครนนท์ เอฟซี จำกัด
ผู้จัดการ: จาตุรนต์ จิตรังษี
ผู้ฝึกสอน: สุประมิตร บุญมีมาก
ลีก: ไทยลีก อเมเจอร์ ทัวร์นาเมนต์
2559: ตกรอบแบ่งกลุ่ม
สโมสรฟุตบอลบางพลับ หรือ บางพลับ เอฟซี (อังกฤษ: Bang Phlap Football Club) สโมสรฟุตบอลไทยที่ตั้งอยู่ที่ ตำบลบางพลับ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2558 ในชื่อ สโมสรฟุตบอลนครนนท์ เอฟซี ต่อมาจึงได้เปลี่ยนมาเป็นบางพลับ เอฟซีตามที่ตั้งของสโมสรได้เข้าร่วมแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. แต่ฟุตบอลถ้วย ง. ได้ถูกยุบรวมเข้ากับ ฟุตบอลถ้วย ข. และ ฟุตบอลถ้วย ค. พร้อมกับเปลี่ยนแปลงเป็น ไทยลีก อเมเจอร์ ทัวร์นาเมนต์ ทำให้ทางสโมสรได้เข้าร่วมลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 3 โซนภาคกลาง กลุ่มที่ 12
สถิติ

| ฤดูกาล> ฤดูกาล.2559 | ลีก> ดิวิชั่น.ดิวิชั่น 3 | ลีก> แข่ง. | ลีก> ชนะ. | ลีก> เสมอ. | ลีก> แพ้. | ลีก> ได้. | ลีก> เสีย. | ลีก> คะแนน. | ลีก> อันดับ. | เอฟเอคัพ> เอฟเอคัพ. | ลีกคัพ> ลีกคัพ. | ผู้ทำประตูสูงสุด> ชื่อ. | ผู้ทำประตูสูงสุด> ประตู. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |