stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮัน จี-มิน
ผลงานแสดง > รางวัล

| ปี | ชื่อ |
| --- | --- |
2012: 46th Taxpayer’s Day
2012: 6th Mnet 20′s Choice Awards
2012: 7th Seoul International Drama Awards
2012: 5th Korea Drama Awards
2012: 1st K-Drama Star Awards
2012: SBS Drama Awards
2011: 6th Asia Model Festival Awards
2009: Ministry of Health and Welfare
2008: 44th Baeksang Arts Awards
2007: 28th Blue Dragon Film Awards
2007: MBC Drama Awards
2007: KBS Drama Awards
2006: 43rd Grand Bell Awards
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮัน จี-มิน ที่ฮันซีเนมา
ฮัน จี-มิน ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
ฮัน จี-มิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เกาหลี  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Synchronkartei
มิลเลียนเวส์ทูไรท์พาร์ต 1

มิลเลียนเวส์ทูไรท์พาร์ต 1 (อังกฤษ: Million Ways To Write Part 1) หรือในชื่อภาษาไทยว่า หนี่งหัวใจ ร้อยประสบการณ์ ล้านวิธีบอกเล่า เป็นอีพีอัลบั้มแรกของอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข นักร้อง นักแต่งเพลงและสถาปนิกชาวไทย สังกัดค่ายเลิฟอีส ดูแลการจัดจำหน่ายโดยโซนี่มิวสิค (ประเทศไทย) ออกจำหน่ายในรูปแบบซีดีเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2551 และแบบดิจิตอลดาวโหลดผ่านไอทูนส์ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2553
อีพีอัลบั้มนี้เป็นเพลงแนวอะคูสติก ป็อป ซึ่งอภิวัชร์ได้ประพันธ์เพลงขึ้นเองโดยให้คำนิยามว่าเป็น "เพลงโพสเบเกอรีป๊อป" (เพลงป๊อปในยุคหลังจากค่ายเบเกอรี่มิวสิค) ซึ่งนอกจากเป็นบทเพลงที่ขับร้องโดยอภิวัชร์แล้ว ยังมีศิลปินอื่น ๆ มาร่วมขับร้องด้วย เช่น ธนชัย อุชชิน (ป๊อด โมเดิร์นด็อก) บอย โกสิยพงษ์ นภ พรชำนิ ชลาทิศ ตันติวุฒิ (เบน) สุวีระ บุญรอด (คิว ฟลัวร์) ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร (โต๋) ตรัย ภูมิรัตน (บอย ฟรายเดย์) ในเพลง "ก่อนบทเพลงจะหมดความหมาย" และได้ร่วมงานกับ กรกมล ชัยวัฒนะเมธิน (ออน ละอองฟอง) ในเพลง "ร่ม" อีกด้วย
นอกจากนี้ ยังมีเพลงที่ประสบความสำเร็จในอัลบั้มอีกหลายเพลง เช่น เพลง "ทฤษฎีสีชมพู" ที่ขึ้นชาร์ตซี๊ดเอฟเอ็ม และเพลง "ความคิด" เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ณ ขณะรัก (A Moment in June) สามารถขึ้นสู่ชาร์ตอันดับหนึ่งในหลายคลื่นวิทยุของประเทศไทย อาทิ ซี้ดเอฟเอ็ม กรีนเวฟ แฟทเรดิโอ เป็นต้น ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล "ซี้ดอะวอร์ดส์" ครั้งที่ 5 ใน 3 สาขา คือ "ศิลปินชายยอดเยี่ยม" จากอัลบั้ม มิลเลียนเวส์ทูไรท์พาร์ต 1 "เพลงยอดนิยมสุดซี้ดประจำปี" และ "เพลงยอดเยี่ยมประจำปี" จากเพลง "ความคิด"
การประพันธ์และผลิตอัลบั้ม

ภายหลังถ่ายทอดประสบการณ์ด้านการประพันธ์เพลงกว่า 3 ปีจากบอย โกสิยพงษ์ อภิวัชร์จึงได้ออกอีพีอัลบั้มเดี่ยวของตนเองเป็นครั้งแรก โดยประพันธ์เพลงขึ้นเอง เนื้อหาส่วนใหญ่เป็นเรื่องของความรักที่พบได้ในเพลง "ความคิด" "ทฤษฎีสีชมพู" และ "คนที่คุณก็รู้ว่าใคร" นอกจากนี้ยังมีเพลง "ก่อนบทเพลงจะหมดความหมาย" ซึ่งอภิวัชร์ประพันธ์ขึ้นแทนความรู้สึกของศิลปินในยุคที่มีการจำหน่ายเพลงอย่างไม่มีลิขสิทธิ์หรือการดาวโหลดเพลงอย่างผิดกฎหมาย คำร้องมีเนื้อหาเกี่ยวกับการบอกผู้ฟังว่าหากวันหน้าวงการเพลงจะแย่ลงไปกว่านี้ ก็จะขอทำเพลงดี ๆ ต่อไป โดยได้ร่วมงานกับศิลปินอื่น ๆ ในค่าย เช่น ธนชัย อุชชิน (ป๊อด โมเดิร์นด็อก) บอย โกสิยพงษ์ นภ พรชำนิ ชลาทิศ ตันติวุฒิ (เบน) สุวีระ บุญรอด (คิว ฟลัวร์) ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร (โต๋) ตรัย ภูมิรัตน (บอย ฟรายเดย์) อภิวัชร์ได้พูดถึงเพลงนี้ไว้ว่า "เมื่อชีวิตของคนเราต้องพบกับความไม่แน่นอน… เป็นธรรมดาที่เราต้องรู้สึกหวาดกลัว หวาดกลัวเมื่อต้องพบว่าเส้นทางที่เราได้เลือกเดินนั้นอาจเป็นหนทางตัน!!” นั่นคือความรู้สึกของผมหลังจากที่ได้เดินอยู่บนถนนคนดนตรี เป็นระยะเวลากว่า 3 ปี!! ตลอดเวลาของการเดินทางบนถนนเส้นนี้... ความคิดที่ว่า “อีกไม่ช้าไม่นาน… วงการเพลงจะต้องล่มสลาย”ก็เริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ... ซึ่งทำให้ผมรู้สึกกลัวจนหัวหด!! แต่ในที่สุด... ผมก็มาคิดได้ว่า “หากเราปรารถนาที่จะแต่งเพลงเพื่อเยียวยาผู้อื่น เราก็ควรเริ่มจากการเยียวยาตัวเราเองเสียก่อน"
เพลง "ความคิด" เป็นเพลงรักเศร้า ๆ บรรยายถึงความรักที่ต้องลาจากกันไป ซึ่งได้นำไปใช้ประกอบภาพยนตร์เรื่อง ณ ขณะรัก อีกด้วย ส่วนเพลง "คนที่คุณก็รู้ว่าใคร" เป็นการร้องขอจากภาณุพล เอกเพชร (โจ้) ที่ขอให้แต่งคำร้องให้ แต่ทว่าไม่ได้นำไปใช้ จึงนำมารวมเข้ากับอัลบั้มนี้
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "ก่อนบทเพลงจะหมดความหมาย west of the sun" (featuring ภพธร สุนทรญาณกิจ, ธนชัย อุชชิน, ชีวิน โกสิยพงษ์, นภ พรชำนิ, ชลาทิศ ตันติวุฒิ, สุวีระ บุญรอด, ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร, อภิชา สุขแสงเพ็ชร, ตรัย ภูมิรัตน) | อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข | 4:59 |
| 2. | "คนที่คุณก็รู้ว่าใคร you know who" (featuring คนที่คุณก็รู้ว่าใคร) | อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข | 3:48 |
| 3. | "ความคิด hear the wind sing" | อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข | 4:26 |
| 4. | "ร่ม rainy story" (featuring ออน ละอองฟอง และ ตรัย ภูมิรัตน) | อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข | 4:08 |
| 5. | "สองหมื่น 20000" (featuring บอย โกสิยพงษ์) | อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข | 4:04 |
| 6. | "ทฤษฎีสีชมพู pink theory" (ฉบับบันทึกเสียงสด) | อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข, สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์ | 4:12 |
ผู้จัดการออนไลน์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ผู้จัดการ (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |

ประเภท: สื่อสารมวลชน
รูปแบบ: สื่อออนไลน์
ผู้ก่อตั้ง: สนธิ ลิ้มทองกุล
นโยบายทางการเมือง: ขวาจัด
ภาษา: ไทย
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 102/1 ถนนพระอาทิตย์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
เว็บไซต์: mgronline.com
ผู้จัดการออนไลน์ (อังกฤษ: Manager Online) เป็นเว็บไซต์ข่าวผู้จัดการออนไลน์ภาษาไทยในเครือผู้จัดการ เสนอข่าวทั่วไป ข่าวด่วน ข่าวออนไลน์ ข่าวอาชญากรรม ข่าวบันเทิง ข่าวดารา ข่าววันนี้ ทันเหตุการณ์ ข่าวธุรกิจ นอกจากนี้ยังมีนิตยสารข่าว ผู้จัดการสุดสัปดาห์ และเว็บไซต์ผู้จัดการออนไลน์
และเมื่อเข้าสู่ยุคดิจิทัล การปรับตัวของบริษัทและกองบรรณาธิการก็ปรับองค์กรเต็มรูปแบบ โดยนำเสนอผ่านเว็บไซต์และช่องทางโซเชียลมีเดียต่าง ๆ เพื่อเข้าถึงผู้รับชมได้มากยิ่งขึ้น รวมไปถึงการนำเสนอที่มากกว่าแค่การอ่านข่าวผ่านเว็บไซต์ แต่ยังมีรายการในรูปแบบวีดีโอนำเสนออีกด้วย
ประวัติ > ผู้จัดการรายวัน

หนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน ก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 โดยสนธิ ลิ้มทองกุล เริ่มมีชื่อเสียงโดดเด่น ในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535 หลังการปราบปรามประชาชน ที่ชุมนุมต่อต้านรัฐบาลสุจินดา คราประยูร ขณะที่สื่อโทรทัศน์ในประเทศ ถูกควบคุมการเสนอข่าวโดยรัฐบาล โดยไม่มีการรายงานการสูญเสียชีวิตของประชาชนเลย ต่อมามีการตรวจสอบ ควบคุมการเสนอข่าว และภาพข่าว ที่ลงตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์อย่างเข้มงวด อย่างไรก็ตาม ผู้จัดการรายวัน ร่วมกับหนังสือพิมพ์อื่น เช่น เดอะเนชั่น กรุงเทพธุรกิจ และ แนวหน้า ตีพิมพ์ภาพข่าวการปราบปรามประชาชน นอกจากนั้น ยังมีการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ผู้จัดการฉบับพิเศษ แจกฟรีไปทั่วกรุงเทพมหานคร เพื่อรายงานข่าวการชุมนุมบนถนนราชดำเนิน จนถูกรัฐบาลดำเนินคดี และสั่งปิดเป็นเวลาสองวัน
อย่างไรก็ตาม วิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 ก็ทำให้เครือผู้จัดการประสบปัญหาทางการเงินอย่างรุนแรง และในที่สุด ธนาคารหลายแห่งก็ฟ้องล้มละลายจนต้องเข้าสู่แผนฟื้นฟูกิจการ และศาลได้ตัดสินให้สนธิเป็นบุคคลล้มละลาย ในช่วงปี พ.ศ. 2544 โดยผู้จัดการรายวัน มีชื่อเสียงโดดเด่น จากคอลัมน์ข่าวปนคน คนปนข่าว ของเซี่ยงเส้าหลง ซึ่งเป็นนามปากกาของสนธิ, คอลัมน์คันปาก โดยนามปากกาซ้อเจ็ด และหนังสือพิมพ์ล้อเลียนผู้จัดกวน ทั้งนี้ หลังจากสนธิเริ่มจัดรายการเมืองไทยรายสัปดาห์สัญจร เมื่อปี พ.ศ. 2548 ซึ่งพัฒนาไปเป็นพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2549 นั้น ผู้จัดการรายวัน ก็ได้แปรสภาพไปเป็นกระบอกเสียงของรายการฯ และกลุ่มพันธมิตรฯ ร่วมกับสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเอเอสทีวี ช่องนิวส์วันเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ศาลล้มละลายกลางพิจารณาเห็นสมควรให้ บริษัท แมเนเจอร์ มีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เจ้าของหนังสือพิมพ์และนิตยสารในเครือผู้จัดการ มีสภาพล้มละลาย เนื่องจากมีหนี้สินกว่า 4,726 ล้านบาท จึงมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์สินของบริษัทดังกล่าวโดยเด็ดขาด ซึ่งชื่อหนังสือพิมพ์และนิตยสารในเครือทั้งหมด ก็ถือเป็นทรัพย์สินของบริษัทฯ ตามกฎหมายเช่นกัน จึงไม่สามารถออกหนังสือพิมพ์และนิตยสาร โดยใช้ชื่อเดิมอีกต่อไปหลังจากใช้ชื่อเดิมไม่ได้อีกต่อไป ทีมงานกองบรรณาธิการชุดเดิมของผู้จัดการรายวัน ยังคงปฏิบัติงานตามปกติ และยังพยายามออกหนังสือพิมพ์อย่างต่อเนื่อง โดยเลี่ยงไปใช้ชื่อใหม่ที่คล้ายคลึงกับชื่อเดิม ทั้งนี้ ชื่อต่าง ๆต่างๆ ที่ใช้ออกหนังสือพิมพ์ในแต่ละวัน มีรายละเอียดต่าง ๆต่างๆ ดังนี้
ประวัติ > ระยะเปลี่ยนผ่าน

วันพุธที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 - ผู้จัดการ 2551 รายวัน โดยยังคงนับจำนวนปี และจำนวนฉบับ ต่อเนื่องจากหนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวันเดิม
วันพฤหัสบดีที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 - สารจากเอเอสทีวี โดยทีมงานผู้จัดการ ซึ่งเป็นที่น่าสังเกตว่า ไม่ปรากฏการนับปี และเลขฉบับบนหัวหนังสือ รวมถึงไม่มีบรรณลักษณ์ภายในฉบับอีกเช่นกัน
ประวัติ > เอเอสทีวีผู้จัดการรายวัน

เมื่อวันศุกร์ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ทีมงานกองบรรณาธิการชุดเดิมของผู้จัดการรายวัน ออกหนังสือพิมพ์โดยใช้ชื่อว่า เอเอสทีวีผู้จัดการรายวัน โดยเริ่มระบุการนับเลขปี และเลขฉบับบนหัวหนังสือ เป็นฉบับปฐมฤกษ์ มีราคาจำหน่าย 20 บาท โดยในเบื้องต้นระบุในบรรณลักษณ์ว่า บริษัท เอเอสทีวี (ประเทศไทย) จำกัด เป็นเจ้าของ ต่อมาเปลี่ยนมาเป็น บริษัท เอเอสทีวีผู้จัดการ จำกัด (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ผู้จัดการ 360 จำกัด) เป็นเจ้าของ
ประวัติ > ผู้จัดการรายวัน 360 องศา

โดยนายตุลย์ได้เข้ามาปรับปรุง เอเอสทีวีผู้จัดการรายวัน ในหลายประการ เช่นเพิ่มเนื้อหาลดจาก 24 หน้า เป็น 20 หน้า ตามลำดับ โดยราคาจำหน่ายคงเดิม ที่สำคัญคือ เมื่อราวเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 บริษัท เอเอสทีวีผู้จัดการ จำกัด (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ผู้จัดการ 360 จำกัด) ได้ยื่นเรื่องขออนุญาตเปลี่ยนชื่อหนังสือพิมพ์จาก เอเอสทีวีผู้จัดการรายวัน มาเป็น ผู้จัดการายวัน 360 องศา และได้รับอนุญาตจากทางราชการ ให้ใช้ชื่อดังกล่าว ตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน ปีเดียวกันนั้น เป็นต้นมา
ผู้จัดการสุดสัปดาห์

| --- | --- |
หมวดหมู่: นิตยสาร
นิตยสารราย: รายสัปดาห์ (weekly)
ฉบับแรก: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2552 (15 ปี)
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ไทย
เว็บไซต์: https://mgronline.com/daily
ผู้จัดการสุดสัปดาห์ เป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ในเครือผู้จัดการ ออกวางตลาดครั้งแรก 10 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เป็นฉบับปฐมฤกษ์ วางจำหน่ายทั่วประเทศทุกวันเสาร์ มีราคาจำหน่าย 40 บาท โดยในเบื้องต้นระบุในบรรณลักษณ์ว่า บริษัท เอเอสทีวีผู้จัดการ จำกัด (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ผู้จัดการ 360 จำกัด) เป็นเจ้าของ
ผู้จัดการออนไลน์

ในปี พ.ศ. 2557 เว็บไซต์ของผู้จัดการออนไลน์เป็นเว็บไซต์ข่าวที่มีผู้เข้าไปอ่านมากที่สุดในประเทศไทย โดยมียอดมากที่สุดคือ 1,065,780 ต่อหนึ่งวัน และในเฟซบุ๊กมียอดเฉลี่ยวันละ 3,000,000 คลิก
ผู้จัดการออนไลน์ นับเป็นสื่อแรกๆ ที่ได้บุกเบิกทำสตรีมมิ่งบนเฟซบุ๊กมาตั้งแต่ปี 2559
ส่งผลให้ในปี 2564 เฟซบุ๊กมอบรางวัลให้ข่าวสด เป็นเพจกลุ่มพับลิชเชอร์สื่อที่มียอดชมวิดีโอสูงสุดในประเทศไทย มียอดผู้ชมทะลุ 5,200 ล้านวิวในปีนั้น และไม่เคยหยุดพัฒนาผลิตคอนเทนต์หลากหลายอย่างต่อเนื่อง
ปี 2567 เพจผู้จัดการ มีผู้ติดตาม 20 ล้านฟอลโลเวอร์ และติ๊กต็อก 4.7 ล้านฟอลโลเวอร์ ที่ทั้งสองแพลตฟอร์มถือเป็นอันดับ 1 ในกลุ่มสื่อ นอกจากนี้ยังมี ยูทูบ 3.45 ฟอลโลเวอร์ เอ็กซ์ 1.3 ล้านฟอลโลเวอร์ อินสตาแกรม 1 ล้านฟอลโลเวอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการเก็บถาวร 2019-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผู้จัดการออนไลน์ ที่เฟซบุ๊ก
ผู้จัดการออนไลน์ ที่ยูทูบ
| ด ค ก หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
รายวัน:  สยามรัฐ  ไทยรัฐ  เดลินิวส์  แนวหน้า  ข่าวสด  เอเอสทีวีผู้จัดการ  มติชน  ไทยโพสต์  พิมพ์ไทย 
ธุรกิจ:  ประชาชาติธุรกิจ  ฐานเศรษฐกิจ  กรุงเทพธุรกิจ  ข่าวหุ้นธุรกิจ  ทันหุ้น  สยามธุรกิจ  ดอกเบี้ยธุรกิจ  ยวดยาน 
กีฬา:  สตาร์ซอคเก้อร์รายวัน  สยามกีฬารายวัน  สปอร์ตพูล  สปอร์ตแมน  ฟุตบอลพูลฉบับตลาดลูกหนัง  มวยสยาม มวยเด็ด 
ท้องถิ่น:  พุทธสาสนา  ไทยนิวส์  เชียงใหม่นิวส์  โฟกัสภาคใต้  สมิหลาไทมส์  เสียงใต้  ทางไท  ปราการนิวส์  นิวส์ทูเดย์  ชลบุรีนิวส์  บรรพตนิวส์ 
ภาษาอังกฤษ:  บางกอกโพสต์  เดอะเนชั่น 
ภาษาจีน:  ตงฮั้วยิดเป้า  ซิงเสียนเยอะเป้า  จีนสากล  เกียฮั้วตงง้วน (ศิรินคร)  ซิงจงเอี๋ยน  เอเชียนิวส์ไทม์ 
ภาษาญี่ปุ่น:  บางกอกชูโฮ 
ออนไลน์:  สยามรัฐ  ไทยรัฐ  เดลินิวส์  แนวหน้า  ข่าวสด  มติชน  ประชาไท  ประชาธรรม  บ้านเมือง  โลกวันนี้  ผู้จัดการออนไลน์  คมชัดลึก  ประชาชาติธุรกิจออนไลน์ 
ในอดีต:  บางกอกรีคอเดอ  ไทย  กรุงเทพเดลิเมล์  ดรุโณวาท  ข่าวราชการ (ค็อต)  จีนโนสยามวารศัพท์  สยามออบเซิร์ฟเวอร์  ประชาชาติรายวัน  ดาวสยาม  เจ้าพระยา  สยามโพสต์  สื่อธุรกิจ  วัฏจักรรายวัน  คู่แข่ง  โลกกีฬา  คิกออฟ  เสรีรายวัน  ผู้จัดการรายวัน  กรุงเทพธุรกิจ บิซวีค  ประชาทรรศน์  เดลีเอ็กซ์เพรส  ไทยเรดนิวส์  มหาประชาชนสุดสัปดาห์  ผู้จัดการรายสัปดาห์  โลกวันนี้  บ้านเมือง  นิว)108  ฮอตสกอร์  โพสต์ทูเดย์  เอ็มทูเอฟ  แร็บบิดทูเดย์  คมชัดลึก  อะเดย์บุลเลตติน  บีแอลที  สยามบันเทิง  มายาแชนแนล  สยามดารา  ดาราเดลี  ซูเปอร์บันเทิง  ตลาดวิเคราะห์ 
องค์กร:  สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์  สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย  สมาคมหนังสือพิมพ์ส่วนภูมิภาคแห่งประเทศไทย  สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ 
 หนังสือพิมพ์  บรอดชีต  แท็บลอยด์  ฐานันดรที่สี่  วันนักข่าว  หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย 
| ด ค กเครือผู้จัดการ |
| --- | --- |
หนังสือพิมพ์: ผู้จัดการรายสัปดาห์ · ผู้จัดการรายวัน · เอเอสทีวีผู้จัดการ
นิตยสาร: ผู้จัดการรายเดือน · โพสิชั่นนิ่ง · มาร์ (นิตยสาร) · เซเลบออนไลน์ · เอเอสทีวีผู้จัดการสุดสัปดาห์
สื่อออนไลน์: โกโตแมเนเจอร์ · โพสิชั่นนิ่ง · มาร์ (นิตยสาร) · เซเลบออนไลน์ · ผู้จัดการออนไลน์
บริษัท: โรงพิมพ์ตะวันออก · สำนักพิมพ์บ้านพระอาทิตย์ · สำนักพิมพ์บุรพัฒน์
สื่อโทรทัศน์: เอเอสทีวี · นิวส์วัน
บุคคลสำคัญ: สนธิ ลิ้มทองกุล · จิตตนาถ ลิ้มทองกุล · ตุลย์ ศิริกุลพิพัฒน์ · สุวัตร อภัยภักดิ์ • คำนูณ สิทธิสมาน · สโรชา พรอุดมศักดิ์ · สำราญ รอดเพชร · อัญชลี ไพรีรักษ์ · ยุทธิยง ลิ้มเลิศวาที · ปานเทพ พัวพงษ์พันธ์ · เติมศักดิ์ จารุปราณ · จินดารัตน์ เจริญชัยชนะ · อัญชลีพร กุสุมภ์ · ต่อพงษ์ เศวตามร์ · ซ้อเจ็ด · ศมจรรย์ จรุงวัฒน์
บ้านพระอาทิตย์ ·
เณรน้อยเจ้าปัญญา

| --- | --- |
เณรน้อยเจ้าปัญญา

一休さん
ชื่อภาษาอังกฤษ: Ikkyū-san (ปัจจุบันคือ Mister ikkyū)
แนว: คอเมดี, ประวัติศาสตร์
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฮิเดโอะ ฟูรูซาวะ   คิมิโอะ ยาบูกิ   เท็ตสึโอะ อิมาซาวะ
สตูดิโอ: โตเอแอนิเมชัน
เครือข่าย:  ทีวีอาซาฮี    ช่อง 3
ฉาย:  15 ตุลาคม 1975  –  28 มิถุนายน 1982
ตอน: 296
เณรน้อยเจ้าปัญญา หรือรู้จักกันในชื่อ อิคคิวซัง (ญี่ปุ่น: 一休さん; โรมาจิ: Ikkyusan) เป็นอนิเมะเรื่องราวเกี่ยวกับ "อิคคิว" เณรในนิกายเซนที่มีปัญญาฉลาดหลักแหลม ตัวละครอิคคิวมาจากพระนิกายเซนชื่อ อิกกีว โซจุง ที่มีชีวิตในช่วง ค.ศ. 1394–1481 โดยออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นทางทีวีอาซาฮี เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 1975 จนถึงวันที่ 28 มิถุนายน 1982
เนื้อเรื่อง

แต่ละตอนจะเกิดปัญหาต่างๆ ที่มาจากเพื่อนเณรในวัดอังโกะกุ (ญี่ปุ่น: 安国寺; โรมาจิ: Ankokuji) คือ ชูเน็นซัง จินเน็นซัง เท็ซไซซัง และเทะสึไบซัง หรือที่โชกุนอาชิคางะ โยชิมิสึ กับคิเคียวยะซัง เจ้าของร้านขายของชำในละแวกวัด ร่วมกับลูกสาว ทั้งจากวิธีที่ตั้งใจกลั่นแกล้งเล่นๆ(อำ) คำถามทดลองเชาว์ปัญญา เหตุสุดวิสัย หรืออื่นๆ แต่อิคคิวก็ใช้วิธีการนั่งสมาธิเพื่อให้เกิดปัญญา และแก้ไขสถานการณ์ไปได้ทุกครั้ง โดยก่อนจะนั่งสมาธิ อิคคิวซังจะมีคำพูดประจำว่า ใช้’หมอง นั่ง’มาธิ และโชกุนก็ยังสั่งการให้ซามูไรชินเอมอน ซึ่งเป็นผู้ตรวจการ เฝ้าติดตามอิคคิวซังไปทุกที่ ราวกับเป็นองครักษ์ส่วนตัว โดยอิคคิวซัง เพื่อนเณร และซาโยจัง เด็กหญิงที่อาศัยอยู่บริเวณวัด จะเรียกว่า ชินเอมอนซัง
ที่มาที่ไปของเนื้อเรื่อง เณรน้อยเจ้าปัญญา อ้างอิงถึงประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น โดยย้อนกลับไปในช่วงยุคเฮอัง ใน ค.ศ. 794 จักรพรรดิญี่ปุ่น ได้จัดให้มีโชกุน เป็นตำแหน่งของนายทหารใหญ่ ปฏิบัติหน้าที่เป็นอำมาตย์ใหญ่ช่วยในการปกครองประเทศ แต่ต่อมา ในยุคคะมะกุระ จักรพรรดิกลับดูเหมือนเป็นเพียงหุ่นเชิดของโชกุน ใน ค.ศ. 1333 จึงมีการฟื้นฟูระบบจักรพรรดิ ทำให้จักรพรรดิกลับมามีอำนาจอีกครั้ง แต่ใน ค.ศ. 1336 ก็เข้าสู่ยุคมุโระมะจิ นายทหารเข้าปราบปรามชนชั้นปกครอง แล้วก่อตั้งรัฐบาลโชกุน ขึ้นปกครองประเทศในรูปแบบเผด็จการทหารตั้งแต่บัดนั้นจนกระทั่ง ค.ศ. 1868 เมื่อเข้าสู่ยุคเมจิ ตำแหน่งโชกุนถูกยกเลิก จักรพรรดิมีอำนาจในฐานะประมุขอีกครั้ง
การ์ตูนเรื่องนี้ กล่าวถึงเหตุการณ์ในช่วงต้นของยุคมุโระมะจิ หลังจากตั้งรัฐบาลโชกุนขึ้นแล้ว โชกุนโยชิมิทสึ ต้องการความมั่นคงในอำนาจ จึงออกคำสั่งให้โอรสของพระจักรพรรดิองค์ก่อนไปเข้าพิธีบวชตลอดชีวิต (แต่พระอิกคิวตัวจริง บวชเพราะเป็นพระราชโอรสของพระมเหสีนอกสมรสของจักรพรรดิ และถูกพระมเหสีจากราชสำนักกลั่นแกล้ง) เชงกิโกมารุ พระราชโอรสจึงต้องไปบวชเณรขณะที่ยังเล็ก โดยได้รับสมญาว่า อิกคิว แต่ด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ จึงไม่มีความเคียดแค้นโชกุน (ซึ่งได้ชิงอำนาจจักรพรรดิอันชอบธรรมไปจากอิคคิว) นอกจากนี้โชกุนโยชิมิทสึและอิกคิวยังเป็นมิตรที่ดีต่อกันในเวลาต่อมาด้วย
ตัวละคร > วัดอังโกะกุ

อิคคิว (ญี่ปุ่น: 一休; โรมาจิ: Ikkyuu) หรือ อิคคิวซัง เณรแห่งวัดอังโคะคุจิ มีอายุพรรษาน้อยที่สุดและถูกขนานนามว่าเป็น เณรน้อยเจ้าปัญญา (ญี่ปุ่น: 聡明な小坊主; โรมาจิ: soumeina kobouzu) ชื่อในวัยเด็กคือ เซ็งงิคุมารุ (ญี่ปุ่น: 千菊丸) เป็นผู้รักความถูกต้อง และด้วยความฉลาดทำให้มีคนอยากจะมาประลองปัญญาโดยถามปัญหากับอิคคิวซังบ่อยครั้ง
ซาโยจัง (ญี่ปุ่น: さよちゃん; โรมาจิ: Sayo-chan) เพื่อนสนิทของอิคคิวซัง เป็นเด็กที่อาศัยอยู่หลังวัดกับตาเพียงสองคนเพราะเสียพ่อและแม่ไปตั้งแต่หล่อนยังเด็กๆ มีหวีซึ่งเป็นของแม่ของเธอไว้ดูต่างหน้า และชอบมาเล่นภายในวัดกับอิคคิวซังบ่อยครั้ง มีนิสัยขี้งอนในบางครั้ง มีสัตว์เลี้ยงเป็นลูกแมว ชื่อ ทามะ
เจ้าอาวาสไกคัง (ญี่ปุ่น: 外観和尚; โรมาจิ: Gaikan Oshou) เจ้าอาวาสวัดอังโคะคุจิ เป็นคนที่เข้มงวดกับเหล่าเณร และเป็นคนที่ดูอบอุ่นและอ่อนโยน โชกุนชอบเรียกไปปราบพร้อมกับอิคคิวซังบ่อยครั้ง
สิเอิ้นเรียกว่าอิคคิวซัง
ชูเน็น (ญี่ปุ่น: 秀
念; โรมาจิ: Shuunen) เป็นเณรที่แก่ที่สุดในวัดอังโคะคุจิ และเป็นศิษย์ผู้พี่ของเณรทั้งหลาย แอบชอบ ยาโยย คิเคียวยะ
เท็ซไซ (ญี่ปุ่น: 哲斉; โรมาจิ: Tessai)  เป็นเณรแห่งวัดอังโคะคุจิ เดิมที่เป็นทหารของฝ่ายตรงข้ามที่ปรปักษ์กับโชกุนโยชิมิทสึ
จินเน็น (ญี่ปุ่น: 珍念; โรมาจิ: Chinnen) เป็นเณรแห่งวัดอังโคะคุจิ รูปร่างอ้วนเพราะกินเยอะ
เทะสึไบ (ญี่ปุ่น: 哲梅; โรมาจิ: Tetsubai) เณรแห่งวัดอังโคะคุจิ มีรูปร่างหน้าตาเป็นที่สะดุดตาและมีนิสัยเงียบขรึม
โมะคุเน็น (ญี่ปุ่น: 黙念; โรมาจิ: Mokunen) เณรแห่งวัดอังโคะคุจิ มีส่วนสูงพอๆกันกับอิคคิวซัง
โกซาคุ (ญี่ปุ่น: 吾作; โรมาจิ: Gosaku) ปู่ของซาโย อาศัยอยู่ในบ้านหลังวัดอังโคะคุจิ มีฐานะยากจน และเป็นยอดฝีมือในการปลูกหัวไชเท้า
ตัวละคร > ปราสาทคิงกะกุ

โชกุนโยชิมิสึ แห่งตระกูลอะชิคะงะ (ญี่ปุ่น: 将軍さま; โรมาจิ: ShougunYoshimitsu Ashikanga) โชกุนลำดับที่ 3 ของรัฐบาลมุโรมาจิ โดยในสมัยนั้น สามารถรวบรวมราชวงศ์ฝ่ายเหนือและราชวงศ์ฝ่ายใต้ให้เป็นหนึ่งเดียวได้สำเร็จ
นินะงะวะ ชินเอมอน (ญี่ปุ่น: 蜷川新右衛門; โรมาจิ: Ninagawa Shinemon)
ตัวละคร > ร้านคิเคียว

คิเคียวยะ ริเฮ (ญี่ปุ่น: 桔梗屋利兵エ; โรมาจิ: Kikyouya Rihei) หวงลูกสาวมาก เป็นคู่แข่งกับพวกอิคคิวซัง เป็นพ่อของยาโยย
คิเคียวยะ ยาโยอิ หรือยาโยย (ญี่ปุ่น: 桔梗屋弥生; โรมาจิ: Kikyoya Yayoi)ชอบอิคคิวซังเพราะเขาไปช่วยพ่อของเขา
ตัวละคร > ตัวละครอื่นๆ

ท่านหญิงสุเอะ แห่งตระกูลทะกะอุจิ (ญี่ปุ่น: 末姫; โรมาจิ: Suehime) เจ้าหญิงที่ชินเอมอนแอบชอบ
จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ พระบิดาของอิคคิวซัง จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฝ่ายเหนือ
ทสึโบะเนะ อิโยะโนะ (ญี่ปุ่น: 伊予の局; โรมาจิ: Iyono Tsubone) หรือเจ้าหญิงเทรุโกะ ท่านแม่ของอิคคิวซัง เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ฝ่ายใต้ เดินทางเป็นพระสนมของจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ จักรพรรดิฝ่ายเหนือ และถูกขับไล่ออกจากวัง เพราะมีผู้ใส่ร้ายป้ายสี เจ้าหญิงเทรุโกะมีปัญญามาก ชาวบ้านบางคนมาขอประทานปัญญาจากเจ้าหญิงเทรุโกะเมื่อเดือดร้อน เป็นสาเหตุที่อิคคิวซังมีปัญญา เนื่องจากท่านแม่เป็นคนมีปัญญา
โอฮารุ สาวใช้ผู้ติดตามของเจ้าหญิงเทรุโกะ รับใช้มาจนกระทั่งผู้เป็นเจ้านายถูกขับไล่ออกจากวัง ก็ยังคอยรับใช้อยู่เสมอ
หลวงพ่อคาโซเซนจิ เพื่อนของหลวงพ่อไกคัง
ทามะ  แมวของซาโยจัง
เจ้าหญิงอาสะ เจ้าหญิง หลานของท่านโชกุนโยชิมิสึ
เจ้าหญิงซูยุ เจ้าหญิงจอมแก่นที่ชอบมาเล่นที่วัด
เจ้าหญิงมิกุ
เจ้าหญิงฟูกิ
เจ้าหญิงอากิ
เจ้าหญิงยูกิ
เพลง

เพลงเริ่ม - ทนจินกันจินอิคคิวซัง (ญี่ปุ่น: とんちんかんちん一休さん; โรมาจิ: Tonchinkanchin Ikkyusan)
เพลงจบ - ฮะฮะอุเอะซะมะ (ญี่ปุ่น: ははうえさま; โรมาจิ: Hahauesama; ทับศัพท์: ท่านแม่)
เพลงที่อิคคิวซังชอบร้องบ่อยๆ (ญี่ปุ่น: 鐘がゴーンと鳴りゃ  โรมาจิ: Kane ga gōn to narya (เสียงระฆังดังขึ้นแล้วก็หายไป))
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเพิ่มเติมและประวัติของการ์ตูน เก็บถาวร 2008-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มหาอุปราช (จัน)

| มหาอุปราช (จัน)> พระมหาอุปราชกรุงศรีอยุธยา |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: พ.ศ. 2091

สวรรคต: พ.ศ. 2091
มหาอุปราช  พระนามเดิม จัน เป็นพระมหาอุปราชในรัชกาลขุนวรวงศาธิราช ได้รับอุปราชาภิเษกได้เพียงไม่กี่วันก็ถูกลอบปลงพระชนม์
พระประวัติ

มหาอุปราช มีพระนามเดิมว่า จัน เป็นช่างตีเหล็กอาศัยอยู่ที่บ้านมหาโลก โดยเป็นพระอนุชาของขุนวรวงศาธิราช ใน พ.ศ. 2091 แม่หยัวศรีสุดาจันทร์ทรงอ้างว่าสมเด็จพระยอดฟ้ายังทรงพระเยาว์ หัวเมืองเหนือก็ไม่เป็นปกติจึงปรึกษากับขุนนางว่าจะให้ขุนวรวงศาธิราชว่าราชการแผ่นดินจนกว่าสมเด็จพระยอดฟ้าจะทรงเจริญพระชนมายุ จึงทำพิธีราชาภิเษกขุนวรวงศาธิราชเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาและสถาปนานายจัน น้องชายขุนวรวงศาธิราชอยู่บ้านมหาโลก ขึ้นเป็นพระมหาอุปราช
ลอบปลงพระชนม์

การครองราชบัลลังก์ของขุนวรวงศาธิราชนั้น ไม่เป็นที่เห็นชอบของขุนนางในราชสำนักและพระญาติวงศ์บางส่วน เพราะขุนวรวงศาธิราชทรงขึ้นครองบัลลังก์โดยไม่ชอบธรรมจึงมีขุนนางบางคนรวมตัวกันเพื่อล้มล้างราชบัลลังก์ ได้แก่สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชเจ้านายเชื้อสายราชวงศ์พระร่วง เจ้าพระยาศรีธรรมาโศกราช หมื่นราชเสน่หา (ในราชการ) และหลวงศรียศบ้านลานตากฟ้า
ทั้งสี่ร่วมกันวางแผนลอบปลงพระชนม์ จนโอกาสมาถึงเมื่อกรมการเมืองลพบุรีกราบทูลขุนวรวงศาธิราชว่า มีช้างเผือกเชือกหนึ่งที่ลพบุรี ขุนวรวงศาธิราชรับสั่งว่าจะไปจับแต่ต่อมาเปลี่ยนพระทัยให้กรมการเมืองลพบุรีไปจับแทน หลังจากนั้น 7 วันช้างเผือกเข้ามาทางวัดแม่นางปลื้มเข้าเพนียดวัดซองพระองค์จึงรับสั่งว่าหนนี้จะเสด็จไปจับเอง
ขุนพิเรนทรเทพสั่งให้หมื่นราชเสน่หา (นอกราชการ) ไปดักยิงอุปราชจันน้องขุนวรวงศาธิราชตายที่ท่าเสื่อระหว่างขี่ช้างไปเพนียด จากนั้นสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชได้เรียกพระยาพิชัยกับพระยาสวรรคโลก ข้าราชการเมืองเหนือลงมาร่วมมือในการก่อการครั้งนี้ด้วย
พระราชกิจ

จากบันทึกของปินโต ได้บันทึกไว้ว่าอุปราชจันเป็นผู้ลงนามเซ็นสัญญาแทนรัฐบาลกรุงศรีอยุธยา
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

มีนักแสดงผู้รับบท มหาอุปราช (จัน) ได้แก่
อานนท์ สุวรรณเครือ จากละครโทรทัศน์เรื่อง สมเด็จพระสุริโยทัย (2535)
เอกพันธ์ บรรลือฤทธิ์  จากภาพยนตร์เรื่อง สุริโยไท (2544)
พศุฑย์ พงศ์พศุตม์ จากละครเรื่อง แม่หยัว (2567)
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4

| สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4> พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 2072–2076 (4 ปี)
ก่อนหน้า: สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2
ถัดไป: สมเด็จพระรัษฎาธิราช

พระราชสมภพ: พ.ศ. 2045 พระอาทิตยวงศ์
สวรรคต: พ.ศ. 2076 (31​ พรรษา)
พระราชบุตร: สมเด็จพระรัษฎาธิราช
ราชวงศ์: สุพรรณภูมิ
พระราชบิดา: สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 (พ.ศ. 2045 – พ.ศ. 2076) มีพระนามเดิมว่าพระอาทิตยวงศ์เป็นพระมหากษัตริย์ลำดับที่ 11แห่งกรุงศรีอยุธยาจากราชวงศ์สุพรรณภูมิ เสวยราชสมบัติตั้งแต่ พ.ศ. 2072 ถัดจากสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เมื่อพระชนม์​มายุ​ 27 พรรษาจวบจนสวรรคตด้วยไข้ทรพิษ /ต้องพระแสงปืนจนกลับมาสวรรคตที่กรุงศรีอยุธยาในสงครามกับอาณาจักรล้านช้าง​
พระราชประวัติ

สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 มีพระนามเดิมว่าสมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระอาทิตยวงศ์ พระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2045 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ทรงดำรงตำแหน่ง "หน่อพุทธางกูร" ซึ่งกฎมนเทียรบาลว่าเป็นตำแหน่งสำหรับพระราชโอรสที่ประสูติจากพระอัครมเหสี และเป็นตำแหน่งพระราชโอรสชั้นสูงสุด
ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นพระมหาอุปราชไปครองเมืองพิษณุโลก จนกระทั่งสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 สวรรคตจึงได้เสวยราชสมบัติครองกรุงศรีอยุธยาต่อ เฉลิมพระนามว่าสมเด็จพระบรมราชาหน่อพุทธางกูร
แต่ศักราชในพระราชพงศาวดารระบุต่างกัน โดยพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม), พระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล, พระราชพงศาวดารกรุงสยาม จากต้นฉบับของบริติชมิวเซียม, และพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ระบุตรงกันว่าในปี พ.ศ. 2049 ได้ครองเมืองพิษณุโลก จนปี พ.ศ. 2052 จึงได้ครองกรุงศรีอยุธยา แต่พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ กลับระบุว่า พ.ศ. 2069 ได้ครองเมืองพิษณุโลก และ พ.ศ. 2072 จึงได้ครองกรุงศรีอยุธยา คณะกรรมการชำระประวัติศาสตร์ไทย สำนักนายกรัฐมนตรี เห็นว่าฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ น่าเชื่อถือที่สุด ฉะนั้น ตามพงศาวดารนี้ สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 ทรงอยู่ในราชสมบัติตั้งแต่ พ.ศ. 2072 ถึง พ.ศ. 2076 รวม 4 ปี
พระราชกรณียกิจ

พงศาวดารไทยไม่ได้บันทึกพระราชกิจสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 ไว้ อาจเป็นเพราะทรงครองราชย์ไม่นาน แต่ พงศาวดารกรุงศรีอยุธยาฉบับวันวลิต ว่า พระองค์โปรดสงคราม เฉลียวฉลาด ทรงตั้งผู้ใจบุญและซื่อสัตย์ให้ดำรงตำแหน่งทางตุลาการ และทรงรักษาความยุติธรรม แต่ทั้งรัชกาล ทรงทำสงครามกับอาณาจักรล้านช้างและอาณาจักรหงสาวดี ทำให้บ้านเมืองสับสนวุ่นวายและมีหลักฐานบางแห่งกล่าวว่าทรงทำสงครามกับอาณาจักร​ล้านช้างจนเป็นเหตุให้พระองค์ได้รับบาด​เจ็บเพราะต้องพระแสงปืนและเสด็จสวรรคตกะทันหันที่อยุธยา​
สวรรคต

สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 ประชวรพระโรคไข้ทรพิษเสด็จสวรรคต  สมเด็จพระราชกุมารพระราชโอรสของพระองค์จึงได้เสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระรัษฎาธิราช  อย่างไรก็ตามมีหลักฐานบางแห่ง กล่าวว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 เสด็จสวรรคตจากการทำสงครามกับล้านช้างเพราะต้องพระแสงปืนทำให้ทรงได้รับบาดเจ็บและกลับมาสวรรคตที่อยุธยา​
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

มีนักแสดงผู้รับบท สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 ได้แก่
สุเชาว์ พงษ์วิไล จากภาพยนตร์เรื่อง สุริโยไท (2544)
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 |  | ถัดไป  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเชษฐาธิราช พ.ศ. 2028–2034 |  |   พระมหาอุปราชกรุงศรีอยุธยา ผู้ครองเมืองพิษณุโลก   (พ.ศ. 2069-2072) |  | สมเด็จพระไชยราชาธิราช พ.ศ. 2072–2076 |
| สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 พ.ศ. 2034–2072 |  |   พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา   (พ.ศ. 2072–2076) |  | สมเด็จพระรัษฎาธิราชกุมาร พ.ศ. 2076 |
ญาณ

ญาณ (บาลี: ญาณ ñāṇa; สันสกฤต: ज्ञान ชฺญาน) แปลว่า ความรู้ คือ ปรีชาหยั่งรู้ ปรีชากำหนดรู้ หรือ กำหนดรู้ได้ด้วยอำนาจการทำสมาธิและวิปัสสนา เรียกว่า วิชชา บ้าง
ญาณ เป็นไวพจน์คำหนึ่งของปัญญา แต่มักใช้ในความหมายที่จำเพาะกว่า คือเป็นปัญญาที่ทำงานออกผลมาเป็นเรื่อง ๆ มองเห็นสิ่งนั้น ๆ หรือเรื่องนั้น ๆ ตามสภาวะจริง
มีการกล่าวถึงญาณในหลายลักษณะ หรืออาจจัดแบ่งญาณได้เป็น ญาณ 3 (3 หมวด) และ ญาณ 16 (ในวิปัสสนาญาณ) ดังนี้