stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายการพระราชพิธีเสกสมรส
ศตวรรษที่ 20 > นอร์เวย์

21 มีนาคม ค.ศ. 1929 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายโอลาฟ มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ กับเจ้าหญิงมาร์ธาแห่งสวีเดน ณ อาสนวิหารออสโล
15 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงรังน์ฮิลด์ กับแอร์ลิง ลอเรนต์ซัน ณ โบสถ์อัสแกร์
12 มกราคม ค.ศ. 1961 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงอัสตริด กับโยฮัน แฟร์แนร์ ณ โบสถ์อัสแกร์
29 สิงหาคม ค.ศ. 1968 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายฮารัลด์ มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ กับซอนยา เฮรัลด์เซ็น ณ อาสนวิหารออสโล
ศตวรรษที่ 20 > เนเธอร์แลนด์

8 กันยายน ค.ศ. 1936 พระราชพิธีเสกสมรสเจ้าหญิงยูเลียนา กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์
10 มีนาคม ค.ศ. 1966 พระราชพิธีเสกสมรสเจ้าหญิงเบียทริกซ์ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ กับเคลาส์ ฟ็อน อัมส์แบร์ค
ศตวรรษที่ 20 > สหราชอาณาจักร

28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงแมรี กับเฮนรี ลาสเซลเลส ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
26 เมษายน ค.ศ. 1923 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายอัลเบิร์ต ดยุกแห่งยอร์ก กับเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ กับเจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ กับเลดี อลิซ มอนทากิว-ดักลาส-สก็อต ณ พระราชวังบักกิงแฮม
20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงเอลิซาเบธ กับเรือโท ฟิลิป เมานต์แบตเทิน ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
6 พฤษภาคม ค.ศ. 1960 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงมาร์กาเรต กับแอนโทนี่ ชาลส์ โรเบิร์ต อาร์มสตรอง-โจนส์ ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงแอนน์ กับร้อยเอก มาร์ก ฟิลลิปส์ ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
29 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ กับเลดีไดอานา สเปนเซอร์ ณ อาสนวิหารนักบุญเปาโล
23 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก กับซาราห์ เฟอร์กูสัน ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
19 มิถุนายน ค.ศ. 1999 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซกซ์ กับโซฟี ไรส์-โจนส์ ณ โบสถ์น้อยนักบุญจอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์
ศตวรรษที่ 21 > เดนมาร์ก

14 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก กับแมรี อีลิซาเบธ โดนัลด์สัน ณ โบสถ์แม่พระ โคเปนเฮเกน
24 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายโจอาคิม กับมารี อากัต ออดีล กาวาลีเย
ศตวรรษที่ 21 > ตองงา

12 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายตูโปอูโตอา อูลูกาลาลา กับซีนาอีตากาลา ฟากาฟานูอา ณ คริสตจักรร้อยปี นูกูอาโลฟา
ศตวรรษที่ 21 > ไทย

10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 พระราชพิธีอภิเษกสมรสระหว่างสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร กับศรีรัศมิ์ สุวะดี
1 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 พระราชพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร กับพลเอกหญิง ท่านผู้หญิงสุทิดา วชิราลงกรณ์ ณ อยุธยา ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต
ศตวรรษที่ 21 > นอร์เวย์

25 สิงหาคม ค.ศ. 2001 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ กับเมตเต-มาริต ชีเซม เฮออิบี ณ อาสนวิหารออสโล
ศตวรรษที่ 21 > ภูฏาน

13 ตุลาคม ค.ศ. 2011 พระราชพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก กับเจตซุน เพมา ณ พูนาคาซอง
ศตวรรษที่ 21 > โมนาโก

1 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 พระราชพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างเจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก กับชาร์ลีน วิตต์สท็อก ณ พระราชวังเจ้าชายแห่งโมนาโก
ศตวรรษที่ 21 > ลักเซมเบิร์ก

20 ตุลาคม ค.ศ. 2012 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก กับเคาน์เตสสเตฟานี เดอ ล็องนัว ณ อาสนวิหารน็อทร์-ดาม ลักเซมเบิร์ก
ศตวรรษที่ 21 > เนเธอร์แลนด์

2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายวิลเลม-อเล็กซานเดอร์ เจ้าชายแห่งออเรนจ์ กับมักซิมา ซอร์เรกิเอตา ณ โบสถ์นิวเวอร์แคร์ก
ศตวรรษที่ 21 > สเปน

22 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายเฟลีเป เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส กับเลตีเซีย ออร์ติซ ณ อาสนวิหารอัลมูเดนา
ศตวรรษที่ 21 > สวีเดน

19 มิถุนายน ค.ศ. 2010 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน กับดาเนียล เวสต์ลิง ณ อาสนวิหารสต็อกโฮล์ม
8 มิถุนายน ค.ศ. 2013 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงมาเดอลีน ดัชเชสแห่งเฮลซิงลันด์และเยสตริคลันด์ กับคริสโตเฟอร์ โอนีล ณ โบสถ์ภายในพระราชวังสต็อกโฮล์ม
13 มิถุนายน ค.ศ. 2015 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์ กับโซเฟีย เฮลล์ควิสต์ ณ โบสถ์ภายในพระราชวังสต็อกโฮล์ม
ศตวรรษที่ 21 > สหราชอาณาจักร

9 เมษายน ค.ศ. 2005 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ กับคามิลลา พาร์กเกอร์ โบลส์ ณ วินด์เซอร์กิลด์ฮอลล์, โบสถ์น้อยนักบุญจอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์
29 เมษายน ค.ศ. 2011 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งเคมบริดจ์ กับแคเทอริน มิดเดิลตัน ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
19 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายแฮร์รี ดยุกแห่งซัสเซกซ์ กับเมแกน มาร์เกิล ณ โบสถ์น้อยนักบุญจอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์
12 ตุลาคม ค.ศ. 2018 พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์ก กับแจ็ก บรุกส์แบงก์ ณ โบสถ์น้อยนักบุญจอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์
พระเจ้าฟารูกและสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ในพระราชพิธีราชาภิเษกสมรส ค.ศ. 1938
พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งเคมบริดจ์ กับแคเทอริน มิดเดิลตัน
พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงมาเดอลีน ดัชเชสแห่งเฮลซิงลันด์และเยสตริคลันด์ กับคริสโตเฟอร์ โอนีล
พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์ กับโซเฟีย เฮลล์ควิสต์
อาร์มีเนียนซูเปอร์คัพ

| --- | --- |
ผู้จัด: สหพันธ์ฟุตบอลอาร์มีเนีย
ก่อตั้ง: 1997; 27 ปีที่แล้ว (1997)
จำนวนทีม: 2
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: อารารัต-อาร์แมนียา (สมัยแรก)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: พียูนิก (9 สมัย)
อาร์มีเนียนซูเปอร์คัพ เป็นการแข่งขันระหว่างทีมชนะเลิศอาร์มีเนียนพรีเมียร์ลีกกับทีมชนะเลิศอาร์มีเนียนคัพ จัดขึ้นในเดือนพฤษภาคมของทุกปี สโมสรที่ชนะเลิศในรายการนี้มากที่สุดคือพียูนิก ซึ่งชนะเลิศ 9 สมัย รองลงมาคือ สโมสรชีรัก
ผลงานแบ่งตามสโมสร

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| พียูนิก | 9 | 6 |
| ชีรัก | 5 | 1 |
| มีกา | 2 | 4 |
| บานันทส์ | 1 | 5 |
อารารัตเยเรวาน: 1
อารัคส์อารารัต: 1
อาลัชแกร์ต: 2
| อารารัต-อาร์แมนียา | 1 | - |
| อูลิส | - | 1 |
| กันด์ซาซาร์ | - | 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

FIFA.com: Table เก็บถาวร 2016-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
RSSSF: Armenian Premier League Seasons
Armenian Premier League directory
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศอาร์มีเนีย |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลอาร์มีเนีย
ทีมชาติ:  ชาย  หญิง  ฟุตซอล  U-21  U-19  U-17 
ลีก:  พรีเมียร์ลีก  เฟิสต์ลีก 
ถ้วย:  คัพ  ซูเปอร์คัพ 
 รายชื่อสโมสร  สถิติ  ประวัติ  รายชื่อสนาม  ผู้เล่น (หมวดหมู่)  ผู้เล่นทีมชาติ  นักฟุตบอลแห่งปี 
| ด ค กฟุตบอลซูเปอร์คัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  เบลารุส  เบลเยียม  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อีตาลี  คาซัคสถาน  คอซอวอ  ลิทัวเนีย  นอร์ทมาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา  เนเธอร์แลนด์  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สเปน  ตุรกี  ยูเครน 
อดีต:  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เยอรมนีตะวันออก  กรีซ  ไอร์แลนด์ FAI Super Cup  LFA President's Cup  Top Four Cup  ลัตเวีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  ซานมารีโน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สหภาพโซเวียต  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูโกสลาเวีย 
ระหว่างชาติ:  เชโกสโลวาเกีย  ไอร์แลนด์
เจ้าหญิงมารีอา ฟรังซิชกาแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา

เจ้าหญิงมารีอา ฟรังซิชกา ดัชเชสแห่งบรากังซา ทรงเป็นพระชายาใน เจ้าชายดูวาร์ตึ นูโน ดยุกแห่งบรากังซา และเป็นพระมารดาใน เจ้าชายดูอาร์ตึ ปียู ดยุกแห่งบรากังซา ดยุกแห่งบรากังซาพระองค์ปัจจุบัน พระองค์ประสูติที่ ฝรั่งเศส  พระองค์และพระสวามี มีพระโอรส 3 พระองค์
เจ้าสามกรม (แก้ความกำกวม)

เจ้าสามกรม อาจหมายถึง
เจ้าสามกรม ในสมัยกรุงศรีอยุธยา หมายความถึง กรมหมื่นจิตรสุนทร (พระองค์เจ้ามังคุด) กรมหมื่นสุนทรเทพ (พระองค์เจ้ารถ) และ กรมหมื่นเสพภักดี (พระองค์เจ้าปาน) พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ
เจ้าสามกรม ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ หมายความถึง กรมหมื่นนราเทเวศร์ (พระองค์เจ้าปาน) กรมหมื่นนเรศร์โยธี (พระองค์เจ้าบัว) และ กรมหมื่นเสนีบริรักษ์ (พระองค์เจ้าแตง) พระโอรสในสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข
อิงกริด เบิร์กแมน

| อิงกริด เบิร์กแมน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 29 สิงหาคม ค.ศ. 1915
เสียชีวิต: สิงหาคม 29, 1982(1982-08-29) (67 ปี) ลอนดอน อังกฤษ
คู่สมรส: Petter Lindström (1937-1950)   Roberto Rossellini (1950-1957)   Lars Schmidt (1958-1975)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1935-1982
ฐานข้อมูล
IMDb
อิงกริด เบิร์กแมนไฟล์:Sv-Ingrid Bergman.ogg (29 สิงหาคม ค.ศ. 1915 - 29 สิงหาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงหญิงชาวสวีเดน เจ้าของรางวัลออสการ์ 3 รางวัล รางวัลเอมมี 2 รางวัล รางวัลโทนี่ 1 รางวัล และยังได้รับการจัดอันดับเป็นนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม อันดับที่ 4 ในรอบ 100 ปี โดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน (AFI)  เธอยังเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงเพียงไม่กี่คน ที่ถูกจัดอันดับว่าเป็น 1 ใน 10 นักแสดงหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโลกตลอดกาล
อิงกริด เกิดที่สต็อกโฮล์ม สวีเดน จากยุสตัส ซามูเอล เบิร์กแมน บิดาชาวสวีเดน และฟรีเดล แอดเลอร์ เบิร์กแมน มารดาชาวเยอรมัน อิงกริดถูกตั้งชื่อตามพระนามของเจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน เธอกำพร้ามารดาตั้งแต่อายุ 3 ขวบ และกำพร้าบิดาเมื่ออายุ 13 ปี และต้องย้ายไปอยู่กับป้า ซึ่งเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน เธอจึงต้องไปอาศัยกับลุงและป้าอีกคนหนึ่ง
อิงกริด เบิร์กแมน เริ่มเข้าสู่วงการเมื่ออายุ 17 ปี โดยเริ่มจากการแสดงละครเวที และรับบทตัวประกอบในภาพยนตร์ ต่อมาเธอได้เซ็นสัญญากับ David O. Selznick ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ซึ่งชักนำให้เธอมาแสดงภาพยนตร์ฮอลลีวูด ในปี ค.ศ. 1938
อิงกริด เบิร์กแมน แสดงภาพยนตร์อยู่ 3 เรื่อง ประสบความสำเร็จพอสมควร ก่อนจะได้มาร่วมงานกับฮัมฟรีย์ โบการ์ต ในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง เรื่อง คาซาบลังกา ในปี ค.ศ. 1942 ปีถัดมาเธอแสดงภาพยนตร์เรื่อง For Whom the Bell Tolls (1943) ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก และเธอก็คว้ารางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจาก Gaslight (1944) ได้ในปีต่อมา
อิงกริด เบิร์กแมน ได้แสดงภาพยนตร์ของอัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก จำนวน 3 เรื่องคือ Spellbound (1945), Notorious (1946), และ Under Capricorn (1949) และได้ร่วมงานกับแครี แกรนท์ ผู้ซึ่งกลายเป็นเพื่อนสนิทกันมาอีกหลายปี รวมถึงเป็นผู้ขึ้นไปรับรางวัลออสการ์ รางวัลที่ 2 ในปี ค.ศ. 1956 จากเรื่อง อนาสตาเซีย แทนเธอ ซึ่งไม่ได้ไปร่วมงานในปีนั้น
ในปี ค.ศ. 1949 อิงกริด ได้ร่วมงานกับ โรแบร์โต รอสเซลลินี ผู้กำกับชาวอิตาลี ในภาพยนตร์เรื่อง Stromboli จนเกิดความรักและตั้งท้องบุตรชายนอกสมรส จนกลายเป็นข่าวอื้อฉาวในสหรัฐอเมริกา เธอแต่งงานกับรอสเซลลินีในปี ค.ศ. 1950 ย้ายไปอยู่ที่อิตาลี และแสดงภาพยนตร์ภาษาอิตาลีหลายเรื่อง ได้ให้กำเนิดบุตรสาวฝาแฝดชื่อ อิซาเบลลา รอสเซลลินี นักแสดงชื่อดัง และ อิซอตตา อิงกริด รอสเซลลินี ศาสตราจารย์สาขาวรรณคดีอิตาลี อิงกริด เบิร์กแมน แยกทางกับโรแบร์โต รอสเซลลินี ในปี ค.ศ. 1957 และไปใช้ชีวิตอยู่ ณ ประเทศฝรั่งเศส
การสมรสของเธอกับผู้กำกับชาวอิตาลี สร้างความไม่พอใจต่อแฟนภาพยนตร์ชาวอเมริกันเป็นอย่างมาก จนถูกต่อต้านอย่างหนัก แต่ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนสนิท ในที่สุดเธอก็ได้รับการยอมรับอีกครั้ง ในระยะหลังเธอหันมาแสดงละครเวที และแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งคราว
อิงกริด เบิร์กแมน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1982 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ด้วยโรคมะเร็งเต้านม ตรงกับวันเกิดครบรอบอายุ 67 ปีของเธอ ร่างของเธอถูกเผาและโปรยอังคารลงในทะเล โดยมีบางส่วนเก็บรักษาไว้ที่ สุสานของครอบครัว ที่สต็อกโฮล์ม
รางวัล

| Year | Group | Award | Won? | Film/Play |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1944 | Academy Award | Best Actress | No | For Whom the Bell Tolls |
| 1945 | Academy Award | Best Actress | Yes | Gaslight |
| 1945 | Golden Globe | Best Actress - Motion Picture | Yes | Gaslight |
| 1946 | Academy Award | Best Actress | No | The Bells of St. Mary's |
| 1946 | Golden Globe | Best Actress - Motion Picture | Yes | The Bells of St. Mary's |
| 1946 | NYFCC Award | Best Actress | Yes | The Bells of St. Mary's |
| 1946 | NYFCC Award | Best Actress | Yes | Spellbound |
| 1947 | Tony Award | Best Performance by a Leading Actress in a Play | Yes | Joan of Lorraine |
| 1949 | Academy Award | Best Actress | No | Joan of Arc |
| 1956 | NYFCC Award | Best Actress | Yes | Anastasia |
| 1957 | Academy Award | Best Actress | Yes | Anastasia |
| 1957 | Golden Globe | Best Motion Picture Actress - Drama | Yes | Anastasia |
| 1958 | NBR Award | Best Actress | Yes | The Inn of the Sixth Happiness |
| 1959 | BAFTA | Best Foreign Actress | No | The Inn of the Sixth Happiness |
| 1959 | Golden Globe | Best Motion Picture Actress - Drama | No | The Inn of the Sixth Happiness |
| 1959 | Golden Globe | Best Motion Picture Actress - Comedy/Musical | No | Indiscreet |
| 1960 | Emmy Award | Outstanding Lead Actress in a Miniseries or Movie | Yes | Turn of the Screw |
| 1961 | Emmy Award | Outstanding Lead Actress in a Miniseries or Movie | No | 24 Hours in a Woman's Life |
| 1970 | Golden Globe | Best Motion Picture Actress - Musical/Comedy | No | Cactus Flower |
| 1975 | Academy Award | Best Supporting Actress | Yes | Murder on the Orient Express |
| 1975 | BAFTA | Best Supporting Actress | Yes | Murder on the Orient Express |
| 1976 | César Award | Honorary Award | Yes |  |
| 1978 | NBR Award | Best Actress | Yes | Höstsonaten |
| 1978 | NYFCC Award | Best Actress | Yes | Höstsonaten |
| 1979 | Academy Award | Best Actress | No | Höstsonaten |
| 1979 | Golden Globe | Best Motion Picture Actress - Drama | No | Höstsonaten |
| 1979 | NSFC Award | Best Actress | Yes | Höstsonaten |
| 1982 | Emmy Award | Outstanding Lead Actress in a Miniseries or Movie | Yes | A Woman Called Golda |
| 1983 | Golden Globe | Best Actress in a Mini-series or Motion Picture Made for Television | Yes | A Woman Called Golda |
อิ้นเสียง

อี๋ชินหวัง ซึ่งมีพระนามเดิมว่าอิ้นเสียง (จีน: 胤祥: 16 พฤศจิกายน 1686 – 18 มิถุนายน 1730) เป็นเจ้าชายในราชวงศ์ชิง และเป็นอ๋องพระมาลาเหล็กในตำแหน่งอี๋ชินหวังเป็นพระองค์แรก
ประวัติ

อิ้นเสียงเกิดในราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัว เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 22 ของจักรพรรดิคังซี แต่เป็นพระองค์ที่ 13 ที่เติบโตจนเป็นผู้ใหญ่ พระมารดาของพระองค์คือจิ้งหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์ สกุลจางเจีย ซึ่งเป็นธิดาของนายทหารชั้นสูงในกองธงขลิบเหลือง เมื่อพระชันษาได้ 14 ปี พระมารดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหรินจึงอบรมเลี้ยงดูพระองค์ต่อมา เนื่องจากพระองค์ทรงเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเลือกรัชทายาทของจักรพรรดิคังซี โดยพระองค์สนับสนุนองค์ชาย อิ้นเจิง ให้เป็นรัชทายาทมาตั้งแต่แรก ซึ่งในตอนนั้นตำแหน่งรัชทายาทเป็นของอิ้นเหริง พระองค์ทรงเห็นว่า อิ้นเจิง นั้นมีคุณสมบัติมากว่า อิ้นเหริง จักรพรรดิคังซีทรงไม่พอพระทัย พระองค์จึงถูกพระบิดาสั่งคุมขังนานนับ 10 ปี
เมื่อเจ้าชายอิ้นเจินขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิยงเจิ้ง อิ้นเสียงได้ถูกปล่อยตัวออกมาและได้เข้ารับราชการ จักรพรรดิยงเจิ้งได้เลื่อนฐานันดรศักดิ์ของพระองค์เป็น เหอซั่วอี๋ชินหวัง อิ้นเสียงเป็นผู้สนับสนุนอย่างแข็งขันของจักรพรรดิยงเจิ้งและทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อช่วยจักรพรรดิในการบริหารราชการ แม้จะทุกข์ทรมานจากสุขภาพที่ไม่ดี ในปี ค.ศ. 1725 อิ้นเสียงถูกส่งไปดูแลปัญหาน้ำ รวมทั้งการควบคุมน้ำท่วมและการขนส่ง พระองค์ได้ประชวรจึงต้องเสด็จกลับเมืองหลวงปักกิ่งในเวลาต่อมา
อิ้นเสียงสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคที่คล้ายกับหอบหืดและวัณโรคปอดในปี ค.ศ. 1730 จักรพรรดิยงเจิ้งทรงเสียพระทัยอย่างมาก อิ้นเสียงเป็นพระอนุชาที่ได้รับการอนุโลมไม่ต้องเปลี่ยนพระนามจาก อิ้น เป็น หยุน และฐานันดรศักดิ์ของพระองค์ยังได้ถูกบรรจุในอ๋องพระมาลาเหล็ก พระโอรสของพระองค์จึงได้สืบฐานันดรศักดิ์ต่อมา
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา : จักรพรรดิคังซี
พระราชมารดา : จิ้งหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์ สกุลจางเจีย
พระชายาเอก
พระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
พระชายารอง
พระชายารอง สกุลฟู่ฉา
พระชายารอง สกุลอูซู
พระชายารอง สกุลกัวเอ่อร์เจีย
พระอนุชายา
พระอนุชายา สกุลสือเจีย
พระอนุชายา สกุลน้าล่า
พระโอรส
เจ้าชายหงฉาง (弘昌, 1706 - 1771) อี่เก๋อเป้ยเล่อ (已革貝勒) โอรสในพระชายารอง สกุลกัวเอ่อร์เจีย
เจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม (1708 - 1709) โอรสในพระอนุชายา สกุลสือเจีย
เจ้าชายหงถุน (弘暾, 1710 - 1728) เป้ยเล่อ (貝勒) โอรสในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
เจ้าชายหงเจี่ยว (弘晈, 17 มิถุนายน 1713 - 9 กันยายน 1764) หนิงเหลียงจวิ้นหวัง (寧良郡王,1730-1764) โอรสในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
เจ้าชายหงก่วง (弘㫛, 1716) โอรสในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
เจ้าชายหงฉิ่น (弘昑, 1716 - 1729) เป้ยเล่อ (貝勒) โอรสในพระชายารอง สกุลอูซู
เจ้าชายหงเสี่ยว (弘曉, 23 พฤษภาคม 1722 - 11 พฤษภาคม 1778) เหอซั่วอี๋ซีชินอ๋อง (和硕怡僖親王,1730-1778) โอรสในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
เจ้าชายโซ่วเอิน (綬恩, 1725) โอรสในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
เจ้าชายอามู่ซานหลาง (阿穆珊琅, 1726 - 1727) โอรสในพระอนุชายา สกุลน้าล่า
พระธิดา
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (1703 - 1776) ธิดาในพระชายารอง สกุลกัวเอ่อร์เจีย
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (1707 - 1726) ธิดาในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (1710 - 1711) ธิดาในพระชายารอง สกุลฟู่ฉา
เจ้าหญิงเหอซั่วเหอฮุ่ยกงจวู่ (和碩和惠公主,1714 - 1731) ธิดาในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
อึง

อึง เป็นอักษรคานะในภาษาญี่ปุ่น  เขียนแบบฮิรางานะว่า ん และ แบบคาตากานะ ン โดยการเขียนทั้งสองแบบอ่านว่า อึง
กฎเกณฑ์การใช้พยัญชนะ ～ん

1)พยัญชนะ ～ん　ใช้ขึ้นต้นประโยคหรื่อคำในภาษาญี่ปุ่นไม่ได้ เช่น ไม่มีทางที่จะเห็นคำว่า んいし。หน้าคำใดๆ ในภาษาญี่ปุ่น
2)เมื่อพยัญชนะ ～ん ไปอยู่หน้าเสียง g และ k เสียง พยัญชนะ ～ん จะเปลี่ยนเสียงเป็นเสียง  ng หรือ เสียง ‘ง’ เช่น
ka+n+gae = ka + ng + gae  かんがえ(考え)
    คัง  งาเอะ (ความคิด)
   ka+n+koo = ka + ng + koo  かんこう(観光)
  　คัง โก(การท่องเที่ยว)
3)เมื่อ พยัญชนะ ～ん ไปอยู่หน้าเสียง b, m, p เสียง พยัญชนะ ～ん จะเปลี่ยนเป็น เสียง m หรือ ‘ม’ เช่น
shi+n+bun   = shi + m + bun しんぶん　
   ชิมบุง  (หนังสือพิมพ์)
 se+n+mon+ka = se +m +mon+ka  (専門家)  
   せんもんか  เซ็มมงกะ  (ผู้เชี่ยวชาญ)
 shi+n+pai   = shi + m +pai  (心配)
   しんぱい    ชิมไป     (เป็นห่วง)
4)เมื่อพยัญชนะ ～ん ไปอยู่หน้าเสียง d, n, t, r, และ z  เสียงพยัญชนะ ～んจะเปลี่ยนเป็นเสียง n เช่น
se+n+den = se+n+den    せんでん (宣伝)
     เซ็นเด็ง    (ประชาสัมพันธ์/เผยแพร่/กระจายข่าว) 
   a+n+nai  = a+ n+nai    あんない (案内)
  　 อันไน     (นำทาง) 
   ka+n+tan = ka+n+tan    かんたん (簡単)
     คันตัง    (ง่ายดาย) 
   te+n+ran+kai= te+n+ran+kai    てんらんかい (展覧会)
     เท็นรังไก  (งานนิทรรศการ) 
   a+n+zen = a+n+zen    あんぜん (安全)
     อันเซ็ง    (ปลอดภัย)
อักษรอีลาไมต์

| อักษรอีลาไมต์  |
| --- | --- |
จารึกชุตรุก-นาคุนเตในอักษรอีลาไมต์บนแผ่นศิลาจารึกชัยชนะแห่งนารัม-ซิน
ชนิด:  ชุดตัวหนังสือพยางค์ 
ช่วงยุค: 3000 ถึง 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ภาษาพูด: ภาษาอีลาไมต์
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: อักษรรูปลิ่มซูเมอร์อักษรรูปลิ่มแอกแคดอักษรอีลาไมต์
ระบบพี่น้อง: อักษรรูปลิ่มเปอร์เซียโบราณ
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรอีลาไมต์ (Elamite)เป็นอักษรที่ใช้โดยชาวอีลาไมต์ก่อนยุคจักรวรรดิเปอร์เซียเมื่อราว พ.ศ. 43 ชาวอีลาไมต์เป็นกลุ่มชนที่มีอิทธิพลครอบงำทางตะวันออกของเมโสโปเตเมีย ซึ่งเป็นภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่าน การพัฒนาการเขียนของชาวอีลาไมต์เป็นคู่ขนานกับชาวสุเมเรีย คาดว่าเก่าสุดเมื่อราว 7, 457 ปีก่อนพุทธศักราช
ประเภทของอักษร

อักษรอีลาไมต์แบ่งเป็น 3 ระยะคือ
ประเภทของอักษร > อักษรอีลาไมต์ระยะแรก (Proto-Elamite)

เป็นอักษรที่เก่าสุด ปรากฏครั้งแรกเมื่อ 2,357 ปีก่อนพุทธศักราช ในซูซา เมืองหลวงของอีแลม มีสัญลักษณ์ราว 1,000 ตัว บางส่วนใช้แทนคำ เป็นอักษรชนิดแรกที่พบในอีแลม แตกต่างจากอักษรรูปลิ่มที่ปรากฏในส่วนอื่นของเมโสโปเตเมีย มักประกอบด้วยเส้นตรงและวงกลม ข้อความที่เขียนขึ้นทั้งหมดมักเกี่ยวกับบัญชีและตัวเลข อักษรนี้ส่วนใหญ่ยังถอดความไม่ได้และขาดแคลนข้อความขนาดยาวที่เป็นจารึก 2 ภาษา อ่านจากขวาไปซ้าย และลงข้างล่างเมื่อถึงจุดสิ้นสุดบรรทัด
ประเภทของอักษร > อักษรอีลาไมต์โบราณ (Old Elamite)

เป็นอักษรที่มาจากอักษรอีลาไมต์ระยะแรก เมื่อราว 1,707 – 1,677 ปีก่อนพุทธศักราช ถอดความได้บางส่วน มีสัญลักษณ์ 80 ตัว เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง และซ้ายไปขวา
การค้นพบข้อความ 2 ภาษาซึ่งเป็นอักษรอีลาไมต์กับอักษรอัคคาเดียโบราณเมื่อ พ.ศ. 2448 ที่ซูซา ทำให้การถอดความง่ายขึ้น รูปแบบโดยทั่วไปเป็นอักษรพยางค์ โดยมีอักษรคำปนอยู่ด้วย รูปแบบอักษรพยางค์เหล่านี้ใกล้เคียงกับอักษรรูปลิ่มในสมัยเดียวกัน คือมีทั้งแบบใช้แทนพยางค์ พยัญชนะ-สระ และ สระ-พยัญชนะ การอ่านยังไม่แน่นอน สัญลักษณ์บางตัวใช้ลงท้ายพยางค์ พยัญชนะ-สระ-พยัญชนะ โดยมีเสียงสระต่างกัน ทำให้ยากต่อการออกเสียง ปัญหาหลักของการอ่านอักษรอีลาไมต์คือ ขาดข้อความขนาดยาว ความเข้าใจภาษาอีลาไมต์มีจำกัดเพราะไม่เกี่ยวข้องกับภาษาใดในปัจจุบัน และมีการศึกษาน้อยกว่าภาษาสุเมเรียและภาษาอัคคาเดีย
ประเภทของอักษร > อักษรอีลาไมต์รูปลิ่ม (Elamite Cuneiform)

ใช้ในช่วง 757 ปีก่อนพุทธศักราชจนถึง พ.ศ. 874 พัฒนามาจากอักษรอัคคาเดีย มีสัญลักษณ์ 130 ตัว น้อยกว่าอักษรรูปลิ่มอื่นๆ
อักษรอีลาไมต์ไม่พบว่ามีการใช้อีกในช่วง 1,657 ปีก่อนพุทธศักราช จารึกที่พบในอีแลมในช่วงดังกล่าวเป็นภาษาสุเมเรียหรือภาษาบาบิโลเนียซึ่งเป็นผลจากการขยายตัวของเมโสโปเตเมีย วรรณคดีอีลาไมต์เงียบหายไป 900 ปี มาปรากฏอีกครั้งในช่วง 757 ปีก่อนพุทธศักราช แต่เปลี่ยนรูปแบบมาเป็นอักษรรูปลิ่ม แต่มีจำนวนอักษรน้อยมากคือ พบราว 145 ตัว โดย 113 ตัวใช้แทนพยางค์ 25 ตัวใช้แทนคำ 7 ตัวเป็นศัพท์กำหนด ในขณะที่อักษรรูปลิ่มในเมโสโปเตเมียมีใช้กว่า 700 ตัว
จารึกอักษรอีลาไมต์รูปลิ่มที่มีชื่อเสียงคือ จารึกที่หน้าผาเบอิสตุน ที่จารึกโดยคำสั่งของกษัตริย์ดาริอุสที่ 1 แห่งราชวงศ์อแคมีนิกของเปอร์เซีย เมื่อราว พ.ศ. 43 ในเวลานั้น ภาษาอีลาไมต์เป็นภาษาราชการควบคู่กับภาษาอราเมอิกและภาษาเปอร์เซียโบราณ  โดยภาษาเมโสโปเตเมียที่เก่ากว่าเช่น ภาษาสุเมเรีย ภาษาบาบิโลเนีย เป็นภาษาที่ใช้ในทางศาสนาและวิทยาศาสตร์ ภาษาอีลาไมต์มีความสำคัญมากในช่วงต้นของจักรวรรดิเปอร์เซีย แล้วค่อยๆลดความสำคัญลงหลังจาก พ.ศ. 43 โดยภาษาอราเมอิกเข้ามาเป็นภาษากลางแทน ทิ้งให้ภาษาอีลาไมต์กลายเป็นปริศนามาจนทุกวันนี้
เจ้าหญิงเรชิ (พระราชธิดาของจักรพรรดิโกะ-โทะบะ)

เจ้าหญิงเรชิ (礼子内親王, 1200 - 1273) เป็นพระราชวงศ์ช่วงต้น ยุคคามากูระ พระราชธิดาองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิโกะ-โทะบะ จักรพรรดิองค์ที่ 82 ส่วนพระมารดาเป็นบุตรสาวของ ไนไดจิง มีพระเชษฐาและพระอนุชาร่วมพระมารดาเดียวกันคือ เจ้าชายโดโจเนียวโด และ เจ้าชายโยริฮิโตะ ต่อมาเป็น ไซอิง หรือหัวหน้านักบวชหญิงชั้นสูงในรัชสมัย จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 83 และ จักรพรรดิจุนโตกุ จักรพรรดิองค์ที่ 84
อำเภอท่าตะโก

ระวังสับสนกับ อำเภอทุ่งตะโก
| อำเภอท่าตะโก |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Tha Tako
คำขวัญ: หลวงพ่อศิลางามเลิศ ถิ่นกำเนิดนครจำคา งามสง่าเขาโคกเผ่น วัฒนธรรมเด่นไทยทรงดำ
แผนที่จังหวัดนครสวรรค์ เน้นอำเภอท่าตะโก
พิกัด: 15°38′30″N 100°28′57″E﻿ / ﻿15.64167°N 100.48250°E﻿ / 15.64167; 100.48250
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครสวรรค์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 607.2 ตร.กม. (234.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 65,859 คน
 • ความหนาแน่น: 108.46 คน/ตร.กม. (280.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 60160
รหัสภูมิศาสตร์: 6008
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอท่าตะโก ตำบลท่าตะโก อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์ 60160
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
วัดป่าสิริวัฒนวิสุทธิ์
ท่าตะโก เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครสวรรค์ เป็นเมืองเก่าโบราณสมัยทวารวดีจากการสำรวจหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี เป็นอำเภอหนึ่งใน 15 อำเภอ  ของจังหวัดนครสวรรค์ มีตราสัญลักษณ์ อำเภอท่าตะโก เป็นรูปทรงข้าวบิณฑ์ มีลักษณะคล้ายหยดน้ำ หรือ ดอกบัวตูม