stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิตซูบิชิ แลนเซอร์
Generation ที่ 8 (พ.ศ. 2543 - 2556)

แลนเซอร์ทุกรุ่นในประเทศไทยที่ออกหลังโฉมท้ายเบนซ์ จัดอยู่ใน Generation ที่ 8 รวมถึงโฉมปัจจุบันที่ยังขายในประเทศไทยด้วย ซึ่งโฉมนี้ จัดได้ว่าเป็นโฉมที่แลนเซอร์มีหลายรูปแบบ แต่ที่เป็นที่รู้จักในไทยของโฉมที่ 8 คือโฉม Lancer Cedia ที่ขายในช่วง พ.ศ. 2544-2547 และปรับโฉมตามภาพที่แสดง และเพิ่มทางเลือกคือ New Lancer E20 และ Lancer CNG ที่ขายในไทยอยู่จนถึงปัจจุบัน และในโฉมนี้ ใช้ระบบส่งกำลัง INVECS III CVT 6 Speed แต่การทำงานต่างกับที่ใส่ใน Lancer EX ตัวปัจจุบัน
Generation ที่ 8 (พ.ศ. 2543 - 2556) > รุ่นปี 2001-2004 LANCER CEDIA (Century Diamond)

1.6 GLX Manual
1.6 GLXi CVT
1.6 GLXi Limited
1.8 SEi Limited
Generation ที่ 8 (พ.ศ. 2543 - 2556) > รุ่นปี 2004 (ท้ายปี)- 2007 (กลางปี) LANCER NEW CEDIA (Minor Changed)

รุ่นปี 2004-2005 กันชนด้านหน้าและหลังจะเป็นแบบสั้น
1.6 GLX Manual
1.6 GLX CVT
1.6 GLX Leather Package
1.8 SEi
2.0 SEi AT-Tiptronic +/- ไฟท้ายรมดำ
Generation ที่ 8 (พ.ศ. 2543 - 2556) > รุ่นปี 2006-2012 New LANCER

1.6 GLX Manual
1.6 GLX CVT
1.6 GLX Leather Package
1.6 Ralliart Limited Edition CVT ไฟหน้ารมดำ ชุดพาร์ตรอบคัน ภายในโทนสีดำ เบาะคู่หน้าของRecaro
2.0 Ralliart version 2005 AT-Tiptronic +/- พวงมาลัย evo7 ไฟหน้ารมดำ ไฟท้ายใส ชุดพาร์ตรอบคัน ภายในโทนสีดำ
2.0 Ralliart version 2006 AT-Tiptronic +/- พวงมาลัย evo7 GTA ไฟหน้ารมดำ ไฟท้ายใส ชุดพาร์ตรอบคัน ภายในโทนสีดำ เรือนไมล์สีขาว 3 วง
รุ่นปี 2008 ทุกรุ่นรองรับ E20 และ CNG โดยยกเลิกรุ่น2.0 Ralliart และ 1.6 Ralliart Limited Edition ยังมีขายอยู่แต่ไม่มีเบาะRecaroแล้ว
และปี 2009 ยกเลิกรุ่น1.6 Ralliart Limited Edition แล้วขายไปเรื่อยๆจนหมดอายุตลาด
ปี 2012 รหัสเลขตัวถังรุ่นสุดท้ายคือ CS3A และใช้เครื่องยนต์รุ่น 4G18 โดยหยุดทำการตลาดในประเทศไทย ตามข้อตกลงการร่วมทุนระหว่างนิสสันและมิตซูบิชิ
โฉมนี้ เป็นโฉมที่สามารถขยายตลาดส่งออกได้ดีมาก แลนเซอร์โฉมนี้มีในทวีปอเมริกาเหนือ, ออสเตรเลีย, ปากีสถาน, อินเดีย, เม็กซิโก, ฟิลิปปินส์ ฯลฯ
แม้ปัจจุบันนี้ แลนเซอร์ในตลาดสากลจะก้าวเข้าสู่ Generation ที่ 9 แล้ว แต่แลนเซอร์ในประเทศไทยยังขายโฉมที่ 8 เพื่อขยายฐานลูกค้าของ Mitsubishi โดยให้แลนเซอร์โฉมนี้ และแลนเซอร์ อีเอ็กซ์ ตีตลาดรถยนต์นั่ง ต่างเซกเมนต์กัน
รุ่นนี้เข้ามาในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2544-2556
Generation ที่ 10 (พ.ศ. 2560 - 2567)

| รุ่นที่ 10 (ตลาดจีนและไต้หวัน) |
| --- | --- |

ภาพรวม
เรียกอีกชื่อ: มิตซูบิชิ แกรนด์ แลนเซอร์ (ไต้หวัน)
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2560–2567
แหล่งผลิต: ไต้หวัน: Yangmei (China Motor中華三菱汽車)
ผู้ออกแบบ: Sin Ko (of Pininfarina) (2015)
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: 4-door sedan
โครงสร้าง: Front-engine, front-wheel-drive
แพลตฟอร์ม: Mitsubishi GS platform
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 1.8 L 4J10 I4 (เบนซิน)
ระบบเกียร์: Jatco CVT8 automatic (INVECS-III)
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,635 mm (103.7 in)
ความยาว: 4,615 mm (181.7 in)
ความกว้าง: 1,770 mm (69.7 in)
ความสูง: 1,490 mm (58.7 in)
น้ำหนัก: 1,230–1,415 kg (2,712–3,120 lb)
Rear view
Interior
Mitsubishi Grand Lancer ปรับโฉมใหญ่ต่อชีวิตในตลาดไต้หวัน แม้ซีดานอย่าง Mitsubishi Lancer EX จะเลิกจำหน่ายในตลาดเมืองไทยแล้ว แต่ตลาดไต้หวันนั้นยังคงมีขายอยู่ และล่าสุดพวกเขาเพิ่งปรับโฉมครั้งใหญ่ Big Minor Change และวางขายในชื่อ Mitsubishi Grand Lancer รูปลักษณ์ภายนอกนั้น ใครที่ตามข่าวจะรู้ดีว่า Mitsubishi Grand Lancer เวอร์ชันไต้หวันนั้นจะคล้ายคลึงกับ Lancer เวอร์ชันจีนเลย (อ่านรายละเอียดที่ หลุด Mitsubishi Lancer 2017 ปรับครั้งใหญ่ทั้งภายนอกและภายในสำหรับตลาดจีน) ภายนอกจะมากับแนวการออกแบบยุคใหม่ของค่ายนั่นคือ Dynamic Shield โดยหน้าตาจะมาแนวๆรถ SUV รุ่นใหญ่อย่าง Outlander ซึ่งปรับเปลี่ยนใหม่หมดจาก Lancer รุ่นเก่าอย่างชัดเจน ทาง Mitsubishi ยังลงทุนเปลี่ยนเส้นสายด้านข้างใหม่ให้ดูทันสมัยขึ้น และปรับเปลี่ยนกรอบประตูหลังใหม่ ส่วนด้านท้ายมีการพยายามออกแบบด้านท้ายใหม่ให้ดูล้ำสมัยขึ้น นอกจากนี้ยังติดตั้งล้ออัลลอยปัดเงาดำขนาด 18 นิ้ว ภายในห้องโดยสารมีการออกแบบใหม่เกือบทั้งหมดให้ดูทันสมัยขึ้น ดีไซน์มีความคล้ายคลึงกับกระบะ Triton มีการบุหนังและเดินด้ายตะเข็บบริเวณคอนโซลเพิ่มความหรูหรา ติดตั้งระบบอินโฟเทนเมนต์หน้าจอสัมผัสขนาด 8 นิ้ว พร้อมระบบนำทางและ Digital TV ระบบปรับอากาศอัตโนมัติแบบแยกโซนซ้าย-ขวา และยังมีหน้าปัดความเร็วแบบดิจิตอลมาให้ด้วย ซึ่งระบบเหล่านี้จะมีในรุ่นย่อยบนๆ ขุมพลังนั้นทุกรุ่นจะมากับเครื่องยนต์เบนซิน 1.8 ลิตร SOHC MIVEC 4 สูบ พละกำลัง 140 แรงม้า PS พร้อมแรงบิด 176 นิวตัน-เมตร ส่งกำลังด้วยเกียร์อัตโนมัติ CVT INVECS-III อัตราสิ้นเปลืองเฉลี่ย 15.7 กิโลเมตรต่อลิตร นอกจากนี้ Grand Lancer ยังได้รับการปรับปรุงในเรื่องของการเก็บเสียงและการดูดซับแรงสั่นสะเทือนตั้งแต่รุ่นย่อยล่างๆ ระบบความปลอดภัยในรถก็จะมีระบบเบรกป้องกันล้อล็อก ABS , ระบบกระจายแรงเบรก EBD , ระบบเสริมแรงเบรก BA , ระบบควบคุมการทรงตัว , ระบบช่วยออกตัวบนทางลาดชัน , จุดยึดเบาะนั่ง ISOFIX , ถุงลมนิรภัย 6 ใบ ราคาค่าตัวของ Mitsubishi Grand Lancer ในไต้หวันเริ่มต้นที่ 679,000 ดอลลาร์ไต้หวัน (ประมาณ 772,612 บาทไทย) จนไปถึง 819,000 ดอลลาร์ไต้หวัน (ประมาณ 931,913 บาทไทย) และรุ่นนี้ไม่มีแผนนำเข้ามาขายในไทยครับ
Generation ที่ 10 (พ.ศ. 2560 - 2567) > Mitsubishi Motors เตรียมถอนทัพออกจากจีน

เกียว​โด​นิวส์​ (28​ ก.ย.)​ บริษัท มิตซูบิชิ มอเตอร์ส คอร์ป กำลังพิจารณาถอนการผลิตรถยนต์ในจีน เนื่องจากยอดขายตกต่ำท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วสู่รถยนต์ไฟฟ้าในประเทศ
แหล่งข่าวที่คุ้นเคยกับเรื่องนี้กล่าวเมื่อวันพฤหัสบดีว่า มิตซูบิชิ มอเตอร์ส หยุดการผลิตในจีนเมื่อเดือนมีนาคมเนื่องจากยอดขายลดลงและการเพิ่มขึ้นของแบรนด์ท้องถิ่น ขณะนี้มีแผนที่จะมุ่งเน้นไปที่ตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศจีน บริษัทญี่ปุ่นแห่งนี้ผลิตรถยนต์ที่ใช้น้ำมันเบนซินเป็นหลักที่โรงงานในมณฑลหูหนาน ภายใต้การร่วมทุนกับกวางโจว​ ออโตโมไบล์ กรุ๊ป​ (Guangzhou Automobile Group)​ โรงงานแห่งนี้เป็นโรงงานของมิตซูบิชิ มอเตอร์ส แห่งเดียวในประเทศ
ผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติญี่ปุ่นได้เปิดตัวรถยนต์อเนกประสงค์รุ่นเรือธง Outlander รุ่นไฮบริดสำหรับตลาดจีนในเดือนธันวาคมที่ผ่านมา​ อันเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามที่จะพลิกกลับยอดขายที่ซบเซา​ แต่นั่นพิสูจน์แล้วว่าไม่เพียงพอท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วกว่าไปยังรถยนต์ไฟฟ้าทั้งหมดและส่วนแบ่งการตลาดที่เพิ่มขึ้นของแบรนด์ท้องถิ่นในจีน ซึ่งปัจจุบันเป็นตลาด EV ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
เจ้าหน้าที่ของบริษัทกล่าวว่า มิตซูบิชิกำลังเจรจากับพันธมิตรด้านการผลิตในท้องถิ่น แต่ไม่มีการตัดสินใจอย่างเป็นทางการในเรื่องนี้ มิตซูบิชิ ไม่ใช่บริษัทญี่ปุ่นเพียงแห่งเดียวที่ต้องดิ้นรนกับยอดขายที่ซบเซาในจีน
Generation ที่ 10 (พ.ศ. 2560 - 2567) > ปิดตำนาน Mitsubishi Lancer

เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2567 Mitsubishi Motors ในเครือของ China Motor Corporation ประกาศปิดการผลิตรถขนาดเล็กของ Mitsubishi ในประเทศไต้หวัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 ด้วยจำนวน 396,957 คัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มิตซูบิชิ มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ไทยแลนด์)
ข้อมูลมิตซูบิชิ แลนเซอร์ โฉมที่ 9 มิตซูบิชิ มอเตอร์ส เก็บถาวร 2010-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์รวมผู้ใช้มิตซูบิชิ แลนเซอร์ อีเอ๊กซ์ มิตซูบิชิ แลนเซอร์ อีเอ๊กซ์ คลับ เก็บถาวร 2012-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:ยุติปี
Mitsubishi Grand Lancer ปรับโฉมใหญ่ต่อชีวิตในตลาดไต้หวัน http://carsnewupdate.blogspot.com/2017/02/mitsubishi-grand-lancer.html
↑  Ewing, Stephen. "Mitsubishi will end Lancer production in August". motor1.com. Motorsport Network. สืบค้นเมื่อ 7 January 2017.
มิตซูบิชิ แลนเซอร์ โฉมที่ 1
มิตซูบิชิ แลนเซอร์ โฉมที่ 2
มิตซูบิชิ แลนเซอร์ โฉมที่ 3
มิตซูบิชิ แลนเซอร์ โฉมที่ 4
มิตซูบิชิ แลนเซอร์ โฉมที่ 5
มิตซูบิชิ แลนเซอร์ โฉมที่ 6
มิตซูบิชิ แลนเซอร์ โฉมที่ 7
มิตซูบิชิ แลนเซอร์ โฉมที่ 8
Lancer CEDIA
มิตซูบิชิ แลนเซอร์ โฉมที่ 9
ตระกูลภาษาอัลไต

บทความนี้เกี่ยวกับตระกูลภาษาขนาดใหญ่ที่เป็นสมมติฐาน สำหรับภาษากลุ่มเตอร์กิกที่ใช้ในสาธารณรัฐอัลไต (รัสเซีย) ดูที่ ภาษาอัลไต
| ตระกูลภาษาอัลไต |
| --- | --- |
(โต้แย้ง)
ภูมิภาค:: เอเชียเหนือและกลาง
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: ข้อเสนอตระกูลภาษาหลักของนักภาษาศาสตร์บางกลุ่ม
ภาษาดั้งเดิม:: ภาษาอัลไตดั้งเดิม
กลุ่มย่อย::   เตอร์กิก  มองโกล  ตุงกูซิก  เกาหลี (บางครั้ง)  ญี่ปุ่น (บางครั้ง)  ไอนุ (แทบไม่รวม)  Nivkh (แทบไม่รวม)  Chukotko-Kamchatkan (แทบไม่รวม)  
ISO 639-2 / 5:: tut
กลอตโตลอก:: None
  กลุ่มภาษาเตอร์กิก   กลุ่มภาษามองโกล   กลุ่มภาษาตุงกูซิก   ตระกูลภาษาเกาหลี (บางครั้ง)   ตระกูลภาษาญี่ปุ่น (บางครั้ง)   ภาษาไอนุ (แทบไม่รวม)
ตระกูลภาษาอัลไต (อังกฤษ: Altaic languages; บางครั้งเรียกว่า ทรานส์ยูเรเชีย (Transeurasian)) เป็นตระกูลภาษาในสมมติฐานที่มีข้อโต้แย้ง ซึ่งเสนอว่า กลุ่มภาษาเตอร์กิก กลุ่มภาษามองโกล และกลุ่มภาษาตุงกูซิกมีภาษาบรรพบุรุษร่วมกัน บางครั้งสมมติฐานตระกูลภาษาอัลไตยังรวมกลุ่มภาษาญี่ปุ่นและกลุ่มภาษาเกาหลีไว้ด้วย ผู้พูดภาษาเหล่านี้ในปัจจุบันกระจายทั่วเอเชียบริเวณเหนือเส้นขนานที่ 35 องศาเหนือ และในยุโรปตะวันออกบางส่วน ในขอบเขตลองจิจูดจากตุรกีถึงญี่ปุ่น ภาษาตระกูลนี้ได้รับชื่อจากเทือกเขาอัลไตในเอเชียกลาง
ตระกูลภาษาอัลไตเป็นข้อเสนอที่ยังไม่ได้รับการยอมรับเป็นการทั่วไปในสาขาภาษาศาสตร์เชิงประวัติ แม้ว่าจะมีส่วนน้อยยอมรับก็ตาม การวิจัยเกี่ยวกับต้นกำเนิดภาษาศาสตร์ทั่วไปโดยประมาณ เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดการศึกษาเปรียบเทียบคติชาวบ้านและเทพปกรณัมต่าง ๆ ในกลุ่มชนเตอร์กิก, ชาวมองโกลดั้งเดิม และชาวตุงกุส
มีการเสนอตระกูลภาษาอัลไตครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และเคยเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1960 และยังคงพบในสารานุกรมและหนังสือคู่มือหลายเล่ม
ลักษณะของภาษาในตระกูล

ภาษาต่าง ๆ  ในตระกูลภาษานี้มีลักษณะที่ร่วมกันอยู่หลายประการด้วยกัน ดังนี้
การเรียงลำดับคำแบบ ประธาน-กรรม-กริยา (SOV)
ไม่ระบุเพศ พจน์ของคำ
มีการใช้คำปรบท (Postposition) ซึ่งทำหน้าที่แบบเดียวกันกับคำบุพบท เพียงแต่ว่าจะปรากฏอยู่ด้านหลังของคำที่จะกล่าวถึง
ไม่มีคำประพันธสรรพนาม (relative pronouns)
ไม่ปรากฏคำกิริยา “มี” แต่ใช้การเติมปัจจัย (Suffix) หรือสัมพันธการก (Genitive case) ท้ายคำเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของแทน
เป็นภาษารูปคำติดต่อ (Agglutinative language) กล่าวคือ มีการเติมหน่วยคำอิสระหรืออนุภาค (Particle) ท้ายคำเพื่อแสดงหน้าที่ของคำในระบบวากยสัมพันธ์
มีความสอดคล้องกลมกลืนของสระ (Vowel harmony) กล่าวคือ ระบบสระในคำหนึ่งคำจะต้องเป็นสระประเภทเดียวกัน
ไม่มีการเติมอุปสรรคแต่ใช้ปัจจัยท้ายคำเพื่อบอกหน้าที่คำในประโยค
ระบบเสียงพยัญชนะไม่สลับซับซ้อนรวมทั้งเป็นคำแบบพยางค์ปิดเป็นส่วนใหญ่
สาขาย่อย

ตระกูลภาษาอัลตาอิกนี้สามารถแบ่งออกเป็นสาขาต่าง ๆ  ได้ดังนี้
สาขาย่อย > สาขากลุ่มภาษาเตอร์กิก (Turkic subfamily)

บทความหลัก: กลุ่มภาษาเตอร์กิก
มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราว 180 ล้านคน รวมผู้ที่พูดเป็นภาษาที่สองราว 200 ล้านคน ใช้พูดในประเทศตุรกี เอเชียกลาง สาธารณรัฐยาคุต สาธารณรัฐบัชคอร์โตสถาน สาธารณรัฐตาตาร์สถาน ในประเทศรัสเซีย และ มณฑลซินเจียงอุยกูร์ในประเทศจีน กลุ่มภาษาเตอร์กิกส่วนใหญ่เป็นผู้พูดภาษาตุรกี ซึ่งคิดเป็น 40% ของผู้พูดกลุ่มภาษานี้ทั้งหมด  สาขากลุ่มภาษาเตอร์กิกแบ่งออกได้เป็น
กลุ่มภาษาโอคูร์ (Oghur Turkic) ได้แก่ ภาษาบุลการ์โบราณ ภาษาคาซาร ภาษาอาวาร์(พันโนเนี่ยนอาวาร์) ปัจจุบันสูญหายหมดเหลือแต่ ภาษาชูวาช
กลุ่มภาษาเตอร์กิกใต้หรือโอกุซ (Southern Turkic or Oghuz) ได้แก่ ภาษาตุรกี ภาษาอาเซอร์ไบจาน ภาษาเติร์กเมน
กลุ่มภาษาเตอร์กิกเหนือ(ไซบีเรี่ยน เตอร์กิก) (Northern Turkic) ได้แก่  ภาษายาคุท ภาษาดอลกัน ภาษาอูเรียงกัต ภาษาอัลไต
กลุ่มภาษาเตอร์กิกตะวันออกหรือชากาไตย(คาร์ลุค) (Eastern Turkic or Chagatai) ได้แก่ ภาษาอุยกูร์ ภาษาอุซเบก
กลุ่มภาษาเตอร์กิกตะวันตกหรือคิปชัก (Werstern Turkic or Kipchak) ได้แก่ ภาษาตาตาร์ ภาษาคาซัค ภาษาคีร์กีซ ภาษาการากัลปัก ภาษาบัชกอร์ต
สาขาย่อย > สาขากลุ่มภาษามองโกล (Mongolic subfamily)

บทความหลัก: กลุ่มภาษามองโกล
มีผู้พูดประมาณ 10 ล้านคน ใช้มากในประเทศมองโกเลีย เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ดินแดนจุงกาเรียในประเทศจีน สาธารณรัฐคัลมืยคียาและสาธารณรัฐบูรยาเทียในประเทศรัสเซีย แบ่งออกได้ดังนี้
กลุ่มภาษามองโกลตะวันตกหรือออยรัท (Western Mongol or Oirat) ได้แก่ ภาษาออยรัท ภาษาคาลมิก ภาษาตอร์กุต
กลุ่มภาษามองโกลตะวันออกหรือคาลฆา (Eastern Mongol or Khalkha) ได้แก่ ภาษาคาลฆา ภาษาเบอร์ยัท ภาษาคอร์ชิน ภาษาออร์ดอส ภาษาทูเมต ภาษาฌาฮาร์
กลุ่มภาษาต้าเอ้อร์ (Daur) ได้แก่ ภาษาต้าเอ้อร์
สาขาย่อย > สาขากลุ่มภาษาตุงกูซิก (Tungusic subfamily)

บทความหลัก: กลุ่มภาษาตุงกูซิก
มีผู้พูดประมาณ  80,000 คน ใช้มากในไซบีเรียตะวันออก และแถบแมนจูเรียในประเทศจีน สามารถแบ่งออกได้ดังนี้
กลุ่มภาษาตุงกุสเหนือ (Northern Tungus) ได้แก่ ภาษาอีเวนกิ ภาษาอีเวน ภาษาเนกิดัล
กลุ่มภาษาตุงกุสใต้ (Southern Tungus) ได้แก่ ภาษาแมนจู ภาษาพูยอ ภาษาซีเปอ ภาษานานาจ ภาษาโอโรเชิน ภาษาอูดิเฮ
สาขาย่อย > สาขาภาษาเกาหลี-ญี่ปุ่น (Korean-Japonic subfamily)

บทความหลัก: ตระกูลภาษาญี่ปุ่น และ กลุ่มภาษาเกาหลี
มีผู้พูดประมาณ 180 ล้านคนในประเทศเกาหลี ญี่ปุ่นและหมู่เกาะโอกินาวา แบ่งออกได้ดังนี้
กลุ่มภาษาเกาหลี (Korean) ได้แก่ ภาษาเกาหลี
กลุ่มภาษาญี่ปุ่น-รีวกีว (Japanese-Ryukyuan)  ได้แก่ ภาษาญี่ปุ่น ภาษาริวกิว
อย่างไรก็ดีนักวิชาการบางท่านอาจจัดกลุ่มภาษาเกาหลี-ญี่ปุ่นเป็นภาษาเอกเทศ (isolated language) เนื่องจากลักษณะบางอย่างในภาษาไม่สอดคล้องกับตระกูลภาษาอัลตาอิก เช่น ภาษาเกาหลีในปัจจุบันไม่เคร่งครัดกฎความสอดคล้องกลมกลืนของสระ ภาษาญี่ปุ่นเป็นคำพยางค์คู่และพยางค์เปิด ไม่ปรากฏลักษณะของความสอดคล้องกลมกลืนของสระซึ่งเป็นลักษณะของตระกูลภาษาออสโตรนีเซีย
ดังนั้นนักวิชาการบางคนจึงกล่าวว่า ภาษาญี่ปุ่นอาจมีตระกูลภาษาออสโตรนีเซียเป็นภาษาพื้นเดิม (substratum) ก่อนที่จะได้รับอิทธิพลจากตระกูลภาษาอัลตาอิก สาขาตุงกุส (superstratum) นอกจากนี้ภาษาทั้งสองยังได้รับอิทธิพลคำศัพท์มาจากภาษาจีนอย่างมากมาย รวมทั้งมีระดับภาษาที่ต่างกันเพื่อแสดงความสุภาพและสถานะของบุคคลซึ่งไม่ใช่ลักษณะของภาษาตระกูลนี้ แม้ว่าลักษณะของวากยสัมพันธ์จะเป็นแบบตระกูลภาษาอัลตาอิก และอาจมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับสาขาภาษาตุงกุสมาก่อน
นอกจากนี้ความสัมพันธ์ทางเชื้อสาย (Genetic relation) ของตระกูลภาษานี้ยังไม่อาจได้รับการยืนยันเนื่องจากการขาดความคล้ายคลึงทางคำศัพท์และหน่วยเสียงระหว่างกลุ่มภาษาที่ไกลกัน จึงไม่แน่ชัดว่าเป็นภาษาที่สืบทอดมาจากภาษาอัลตาอิกดั้งเดิม (Proto-Altaic) เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef
พลังงานแม่เหล็ก

พลังงานแม่เหล็ก (อังกฤษ: Magnetic Energy) เป็นพลังงานที่เกิดขึ้นในสนามแม่เหล็กหรือเกิดจากสนามแม่เหล็ก เช่นพลังงานที่เกิดขึ้นบนเหล็กที่อยู่ในสนามแม่เหล็ก ถูกแรงแม่เหล็กดูดและผลักให้วางตัวอยู่ในสนามแม่เหล็กนั้น ตามสมการของแมกซ์เวลล์ พลังงานศักย์ของแม่เหล็ก (E) ของโมเมนท์แม่เหล็ก m ในสนามแม่เหล็ก B เท่ากับ งานของแรงแม่เหล็ก(แรงบิดของแม่เหล็ก) ในการเรียงตัวในทิศทางสนามแม่เหล็กนั้น (พลังงานงานเท่ากับมวลคูณระยะทาง)
ในขณะที่ พลังงานที่ถูกเก็บอยู่ในคอยล์ (มีค่าเท่ากับ inductant L) เมื่อมีการะแสไฟฟ้า I ไหล เท่ากับ
สมการหลังเป็นพื้นฐานของพลังงานที่ถูกเก็บอยู่ในแม่เหล็กตัวนำยิ่งยวด
ชนิดของพลังงาน

พลังงานแม่เหล็กถูกนำไปใช้อย่างกว้างขวาง เพราะทำให้เกิดพลังงานดังต่อไปนี้
พลังงานกล เช่นเอาไปยกชิ้นส่วนที่เป็นเหล็กในโรงประกอบรถยนต์หรือเรือ โรงตัดเหล็ก ขึ้นรูปเหล็ก โรงถลุงเหล็กจากขยะรถยนต์ โรงแยกเหล็กออกจากขยะ
พลังงานความร้อน เช่นเอาไปทำเตาแม่เหล็ก หรือทำเครื่องเชื่อม
พลังงานเสียง เช่นเอาไปทำไมโครโฟนหรือลำโพง
พลังงานไฟฟ้า เช่นเอาไปผลิตกระแสไฟฟ้า ทำมอเตอร์/ไดนาโม เครื่องผลิตพลังงานแม่เหล็ก (Magnetic energy generator) มีผู้ผลิตใช้งานในบ้าน อ้างว่าไม่ต้องเสียเงินซื้อไฟจากโรงไฟฟ้าเลย
พลังงานกระจาย เช่นทำเรดาห์ คลื่นวิทยุ เดรื่องสแกนแม่เหล็ก MRI
พลังงานแม่เหล็กเพื่อการบำบัด เช่นใส่ไว้ในเครื่องประดับ เข็มขัด ผ้าห่ม หรือถุงเท่า เชื่อกันว่า อำนาจแม่เหล็กเมื่อแผ่กระจายเข้าไปในร่างกาย มันจะทำให้การไหลเวียนของพลังงานในเซลล์และเนื้อเยื่อต่างๆดีขึ้น
พลังงานแม่เหล็กสีเขียว ช่วยในการผลิตไฟฟ้าพลังงานลม โดยใช้พลังงานจากแม่เหล็กที่ทำจากสารนีโอเดเมียม ซึ่งเป็นธาตุหายากแต่เป็นแม่เหล็กถาวรพลังงานสูง ลักษณะของการนำไปใช้คือทำเป็น air bearing ให้กับกังหันลม แกนกังหันลมจะไม่ต้องสัมผัสกับอะไรเลย ลอยอยู่ในสนามแม่เหล็ก ทำให้ลอแรงเสียดทาน และเพิ่มอายุของกังหันลมด้วย
แม่เหล็ก

แม่เหล็ก คือ สารที่สามารถดูดเหล็กหรือเหนี่ยวนำให้เหล็กหรือสารแม่เหล็กเป็นแม่เหล็กได้ แบ่งเป็น 2 ชนิด คือ
แม่เหล็กถาวร (Permanent magnet) คือแม่เหล็กที่มีคุณสมบัติเป็นแม่เหล็กตลอดไป เช่น แม่เหล็กที่ใช้ในลำโพง เป็นต้น ซึ่งได้มาจากการนำเอาลวดทองแดงอาบน้ำยาพันรอบแท่งเหล็กกล้าแล้วปล่อยกระแสไฟฟ้าผ่านเข้าไปในขดลวด ทำให้เกิดสนามแม่เหล็กไปดูดเหล็กและจัดโมเลกุลภายในแท่งเหล็กกล้า ให้มีการเรียงตัวอย่างเป็นระเบียบตลอดไป เหล็กกล้าดังกล่าวก็จะคงสภาพเป็นแม่เหล็กถาวรต่อไป
แม่เหล็กไฟฟ้า หรือแม่เหล็กชั่วคราว (Electromagnet) เป็นแม่เหล็กที่เกิดขึ้นในลักษณะเดียวกันกับแม่เหล็กถาวร แต่เหล็กที่นำมาใช้เป็นเพียงเหล็กอ่อนธรรมดา เมื่อมีการป้อนกระแสไฟฟ้าผ่านเข้าไปในขดลวดที่พันอยู่รอบแท่งเหล็กอ่อนนั้น แท่งเหล็กอ่อนก็จะมีสภาพเป็นแม่เหล็กได้ทันที แต่เมื่อหยุดจ่ายกระแสไฟฟ้าเข้าไป อำนาจแม่เหล็กก็จะหมดไปด้วย แม่เหล็กประเภทนี้จะใช้ในอุปกรณ์จำพวกรีเลย์ (Relay) โซลินอยด์ (Solenoid) และกระดิ่งไฟฟ้า เป็นต้น
คุณสมบัติของแม่เหล็ก

ถ้าแขวนแท่งแม่เหล็กให้เคลื่อนที่อย่างอิสระ เมื่อหยุดนิ่ง แล้วจะชี้ตามแนวทิศเหนือ ทิศใต้ ขั้วที่ชี้ไปทางทิศเหนือ เรียกว่า ขั้วเหนือ(N) ขั้วที่ชี้ไปทางทิศใต้ เรียกว่า ขั้วใต้(S)
ขั้วแม่เหล็กทั้งขั้วเหนือและขั้วใต้จะดูดสารแม่เหล็กเสมอ
ขั้วเหมือนกันเข้าใกล้กันจะเกิดแรงผลักกัน และขั้วต่างกันเมื่อเข้าใกล้กันจะเกิดแรงดูด
อำนาจแรงดึงดูดจะมีมากที่สุดที่บริเวณขั้วทั้งสองแม่เหล็ก
เส้นแรงแม่เหล็กมีทิศทางออกจากขั้วเหนือไปยังขั้วใต้
สนามแม่เหล็กโลก

สนามแม่เหล็กโลก หมายถึง โลกมีสมบัติแม่เหล็ก บริเวณขั้วโลกเหนือทางภูมิศาสตร์และลึกลง
ไปจากผิวโลกเปรียบเสมือนมีขั้วแม่เหล็กขนาดใหญ่และเป็น ขั้วแม่เหล็กชนิดขั้วใต้ หรือบางครั้ง
เรียกวา ขั้วแม่เหล็กโลกทางทิศเหนือ และบริเวณข้วโลกใต้ทางภูมิศาสตร์เปรียบเสมือนมี
ขั้วแม่เหล็กชนิดขั้วเหนือ สนามแม่เหล็กโลกเกิดจากหินหนืดในแก่นโลกชั้นนอก และในส่วนล่าง
ของแมนเทิลไหลวนทำให้มีประจุไฟฟ้าเคลือนที คือเกิดกระแสไฟฟ้าไหลวนประมาณ 10,000 ล้าน
แอมแปร์ ซึงเป็นสาเหตุสำคัญทีเกิดสนามแม่เหล็กหุ้มห่อโลก
สนามแม่เหล็ก

สนามแม่เหล็ก เมือมีแม่เหล็กวางอยู ณ ทีใดๆ ก็ตาม แม่เหล็กนั้นจะส่งอำนาจแม่เหล็กออกไป 
รอบตัวในบริเวณนั้น ถ้าเอาแม่เหล็กอื่นหรือวัตถุทีเป็นสนามแม่เหล็กเข้าไปในบริเวณนั้นจะเกิดแรง
แม่เหล็กส่งมากระทำทันทีจากแม่เหล็กที่วางอยู่ก่อนนั้นอยางนี้เราถือว่าแม่เหล็กหรือสารแม่เหล็กที
เรานำเข้าไปทีหลังไปอยูในบริเวณซึ่งเป็น สนามแม่เหล็กของแม่เหล็กอันแรกถ้าเราถอยแม่เหล็ก
หรือสารแม่เหล็กนั้นออกมาให้ห่างมากๆ แรงแม่เหล็กทีเคยเกิดขึ้นดังกล่าวจะหมดไป หมายความ
ว่าแม่เหล็กอันแรกส่งแรงไปกระทำไม่ถึง จึงเห็นได้ว่า
สนามแม่เหล็กคือ บริเวณรอบๆ แม่เหล็ก ซึ่งแท่งแม่เหล็กนั้นสามารถส่งอำนาจแม่เหล็กไปถึง
ประโยชน์ของสนามแม่เหล็ก

สมบัติของแม่เหล็ก ทำให้นักวิทยาศาสตร์และนักประดิษฐ์ได้นำแม่เหล็กมาสร้างเป็นส่วนประกอบของสิ่งของเครื่องใช้ ต่าง  ๆ ที่ใช้ในชีวิตประจำวันมากมาย เช่น
1. ใช้ติดที่ประตูตู้เย็น  แม่เหล็กจะถูกใส่ไว้ที่ประตูโดยมีแผ่นยางหุ้มเพื่อทำให้ประตูตู้เย็นปิดสนิท ป้องกันไม่ให้ความเย็นออกมาจากตู้
2. ใช้ติดที่ฝากล่องดินสอและฝากระเป๋า เพื่อให้ฝากล่องดินสอ และฝากระป๋องสามารถดูดติดกับตัวกล่องดินสอและตัวกระเป๋าได้
3. ใช้ติดป้องกันประตูกระแทก แม่เหล็กจะถูกติดไว้กับผนังและที่ประตูจะติดสารแม่เหล็ก เมื่อเปิดประตู แม่เหล็กที่ผนังจะดูดสารแม่เหล็กที่บานประตูไว้ จึงทำให้บานประตูไม่ปิดกระแทกเมื่อมีลมพัด
4. ใช้คัดแยกวัตถุที่เป็นสารแม่เหล็กออกจากวัตถุอื่น ๆ
5. ใช้หาทิศ แม่เหล็กจะหันขั้นวเหนือไปทางทิศเหนือ และจะหันขั้วใต้ไปทางทิศใต้เสมอ ดังนั้นเราจึงใช้แม่เหล็กทำเข็มทิศ
6. ใช้ทำเครื่องกำจัดเศษเหล็ก โดยดูดเศษเหล็กจากที่หนึ่งไปกองไว้อีกที่หนึ่ง
7. ใช้เป็นส่วนประกอบในเครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านหลายชนิดมีแม่เหล็กเป็นส่วนประกอบอยู่ภายในตัวเครื่อง เช่น โทรศัพท์ เครื่องดูดฝุ่น โทรทัศน์
8. ใช้ประดิษฐ์เป็นของเล่น ของเล่นหลายชนิดจะมีแม่เหล็กเป็นส่วนประกอบ เพื่อให้ของเล่นนั้นเล่นได้
9. ช่วยในการทำงาน เช่น ปลายไขควงบางชนิดเป็นแม่เหล็ก เพื่อช่วยดึงดูดตะปูเกลียวตัวเล็ก
แอ็มแทร็ก

| --- | --- |

Geographic map of the Amtrak system
ภาพรวม
สํานักงานใหญ่: Union Station วอชิงตัน ดี.ซี.
สัญลักษณ์: AMTK, AMTZ
ที่ตั้ง: สหรัฐอเมริกาแผ่นดินใหญ่ (ยกเว้น รัฐไวโอมิง และ รัฐเซาท์ดาโคตา) รวม 46 รัฐ
วันที่ให้บริการ: ค.ศ. 1971–
ก่อนหน้า: Most privately operated passenger rail systems prior to 1971
ข้อมูลเทคนิค
ช่วงกว้างราง: 4 ft 8 1⁄2 in (1,435 mm) (standard gauge)
ระบบการจ่ายไฟฟ้า: 25Hz AC 60Hz AC
ความยาว: 44 เส้นทาง: 21,300 ไมล์ (34,000 กิโลเมตร) track owned: 730 ไมล์ (1,170 กิโลเมตร)
อื่น ๆ
เว็บไซต์: Amtrak.com
องค์การขนส่งมวลชนแห่งชาติ หรือ แอ็มแทร็ก, เป็นบริษัทรถไฟขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริกา เริ่มดำเนินการในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 ให้บริการรถไฟ 374 ขบวนต่อวัน ระยะทางรวม 31,474 ไมล์ (51,000 กิโลเมตร) ความเร็ว 150 mph (240 km/h) สถานีปลายทาง 896 สถานี ใน 46 รัฐ และ 3 จังหวัดในประเทศแคนาดา ในปี ค.ศ. 2012 มีสถิติผู้โดยสารรวม 31.2 ล้านคน ทำรายได้ $2.88 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยมีผู้โดยสารร้อยละ 83 เดินทาง 400 ไมล์หรือน้อยกว่า มีสำนักงานที่กรุงวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา โดยคำว่า แอ็มแทร็ก มีที่มาจากคำว่า "อเมริกา" และ "แทร็ก" สนธิกัน
การดำเนินการและบริการ

รายชื่อ 15 เส้นทางที่มีผู้โดยสารมากที่สุด
ชายฝั่งตะวันตก
แปซิฟิกเซิฟไลเนอร์: San Luis Obispo – แซนตาบาร์บารา – ลอสแอนเจลิส – ซานดิเอโก
แคบปิตอลคอริดอร์: Sacramento – Oakland – San Jose
San Joaquin: Oakland–Stockton–Bakersfield & Sacramento–Stockton–Bakersfield
Amtrak Cascades: Vancouver–Seattle–Portland–Eugene
Coast Starlight: Seattle–Los Angeles
ตะวันตกตอนกลาง
Hiawatha: Milwaukee–Chicago
Empire Builder: Chicago – St. Paul – Seattle/Portland
Lincoln: Chicago – St. Louis
Wolverine: Chicago–Detroit–Pontiac
ตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้
ซิลเวอร์สตาร์: นครนิวยอร์ก – ราลี – แทมปา – ไมแอมี
ตะวันออกเฉียงเหนือ
Northeast Regional: Boston/Springfield – New York – Philadelphia – Baltimore – Washington, DC – Virginia (either Richmond, Lynchburg, Newport News or Norfolk)
อะเคลา: บอสตัน – วอชิงตัน ดี.ซี.
Keystone: Harrisburg – Philadelphia – New York
Empire: Niagara Falls – Buffalo – Albany – New York
Downeaster: Brunswick–Boston
ผู้โดยสาร

เรียงตามปี ค.ศ.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  1971: 6,450,304 (May–Oct only)  1972: 15,848,327  1973: 16,958,056  1974: 18,670,319  1975: 17,269,000 (estimated Oct–Dec)  1976: 18,046,136  1977: 18,961,876  1978: 18,922,652  1979: 21,406,768  1980: 21,219,149  1981: 20,609,944  1982: 19,042,325  1983: 19,038,563  1984: 19,943,075  1985: 20,776,091  1986: 20,327,909  1987: 20,414,614  1988: 21,496,303  1989: 21,363,271  1990: 22,186,300  1991: 22,062,425 |   |  1992: 21,345,247  1993: 22,065,869  1994: 21,837,626  1995: 20,726,490  1996: 19,605,398  1997: 20,190,450  1998: 21,094,165  1999: 21,508,699  2000: 20,992,485  2001: 21,812,224  2002: 21,669,207  2003: 22,333,180  2004: 23,362,729  2005: 24,031,170  2006: 24,306,965  2007: 25,847,531  2008: 28,716,407  2009: 27,167,014  2010: 28,716,857  2011: 30,186,733  2012: 31,240,565 |  |  |
ดูเพิ่ม

การขนส่งระบบรางในสหรัฐอเมริกา
รายชื่อสถานีรถไฟของแอ็มแทร็ก
บรรณานุกรม

Amtrak System Timetable, Fall 2004/Winter 2005
แม่แบบ:Solomon-Amtrak
Edmonson, Harold A. (2000). Journey to Amtrak: The year history rode the passenger train. Kalmbach Books. ISBN 978-0-89024-023-6.
Zimmermann, Karl R. (1981). Amtrak at Milepost 10. PTJ Publishing (Passenger Train Journal). ISBN 0-937658-06-5.
"GAO-06-145 Amtrak Management: Systemic Problems Require Actions to Improve Efficiency, Effectiveness, and Accountability" (PDF). เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-11-25. สืบค้นเมื่อ November 23, 2005.
Analysis of the Causes of AMTRAK Train Delays Department of Transportation
Mike Schafer, Amtrak's atlas, Trains June 1991
Kevin McKinney, At the dawn of Amtrak, Trains June 1991
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Soloman, Brian (2004). Amtrak (Mbi Railroad Color History). MBI. ISBN 978-0-7603-1765-5.
Hanus, Chris and Shaske, John (2009). USA West by Train: The Complete Amtrak Travel Guide. Way of the Rail Publishing. ISBN 978-0-9730897-6-9.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Pitt, John (2008). USA by Rail. Bradt Travel Guides. ISBN 978-1-84162-255-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

Amtrak
Amtrak Guest Rewards เก็บถาวร 2014-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Amtrak Route Atlas
Amtrak Reports and Documents
Amtrak Annual Report, 2010
Amtrak Ride With Pride
Amtrak History and Archives
Amtrak's Great American Stations
Unofficial Amtrak-related web sites
Amtrak on Google Maps
Amtrak Status Maps เก็บถาวร 2015-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – maps that show the current location of Amtrak trains
Photos of every Amtrak station
Amtrak radio frequencies and information on host railroads
Historical Archive of Amtrak Train Timetables, 1971–present
โคสต์สตาร์ไลท์.
สามเหลี่ยมชมพู

สามเหลี่ยมชมพูเป็นสัญลักษณ์แห่งความภูมิใจในความเป็นเกย์ (gay pride) และเป็นสามเหลี่ยมที่ชี้ไปข้างล่างเพื่อเครื่องหมายสำหรับนักโทษเกย์ชาย
ในนาซีเยอรมนีสามเหลี่ยมชมพู (เยอรมัน: Rosa Winkel)ถูกใช้ในค่ายกักกันของนาซีเพื่อเป็นเครื่องหมายเพื่อแสดงความผิดของนักโทษที่เป็นพวกรักร่วมเพศ นักโทษทุกคนต้องติดเครื่องหมายสามเหลี่ยมกลับหัวบนเสื้อแจ็กเกตและมีสีต่างๆ ในการจัดกลุ่มตามความผิด ชาวยิวต้องติดเครื่องหมายสามเหลี่ยมสีเหลืองซ้อนกันเป็นดาราแห่งดาวิด สามเหลี่ยมสีชมพูและเหลืองอาจใช้ร่วมกันหากนักโทษเป็นทั้งเกย์และชาวยิว
แต่เดิมตั้งใจให้เป็นตราแห่งความอัปยศตามการใช้ของนาซี แต่ปัจจุบันกลายมาเป็นเป็นสัญลักษณ์แห่งความภูมิใจในความเป็นเกย์ (gay pride) และการเคลื่อนไหวของสิทธิเกย์ (gay rights) และเป็นเครื่องหมายที่ได้รับความนิยมมากรองมาจากธงสายรุ้ง