stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจิง หย่าหนี

| เจิง หย่าหนี   (Yani Tseng) |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนตัว
เกิด: 23 มกราคม พ.ศ. 2532 (35 ปี) เถาหยวน ไต้หวัน
ส่วนสูง: 168 ซม.
สัญชาติ:  ไต้หวัน
การเล่นอาชีพ
เริ่มเล่นอาชีพ: พ.ศ. 2550
ทัวร์ล่าสุด: แอลพีจีเอ
ชนะเลิศอาชีพ: 27
ผลงานที่ดีที่สุดในเอลพีจีเอเมเจอร์แชมเปียนชิป 
วีเมนส์ พีจีเอ แชมเปียนชิป: แชมป์ (2008, 2011)
ยูเอส วีเมนส์ โอเพน: ที่ 10 ร่วม (2010)
วีเมนส  บริติช โอเพน: แชมป์ (2010, 2011)
เจิง หย่าหนี (; อังกฤษ: Yani Tseng) เกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2532 เป็นนักกอล์ฟชาวไต้หวัน ปัจจุบันเล่นอยู่ในแอลพีจีเอทัวร์ เธอเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่สามารถคว้าแชมป์เมเจอร์ได้ถึง 3 แชมป์ และยังเคยเป็นนักกอล์ฟหญิงมือ 1 ของโลกมาแล้ว
ประวัติขณะเป็นมือสมัครเล่น

เจิงเป็นผู้เล่นที่มีผลงานดีมาตลอดในช่วงปี 2004-2006 ในประเทศไต้หวัน และรายการสำคัญก็คือ การแข่งขัน U.S. Women's Amateur Public Links ในปี 2004 ซึ่งเธอสามารถคว้าแชมป์มาครองได้ โดยการเอาชนะ มิเชล วี อันดับ 2 ด้วยสกอร์ 1 Up
ปี 2002 ชนะ รายการ Callaway Junior World Golf Championships (รุ่นอายุ 13-14 ปี)
ปี 2004 ได้อันดับที่ 2 รายการ Callaway Junior World Golf Championships (รุ่นอายุ 15-17 ปี)
ปี 2004 ชนะ รายการ U.S. Women's Amateur Public Links
ปี 2005 ชนะ รายการ North and South Women's Amateur Golf Championship
ปี 2005 เข้ารอบรองชนะเลิศ รายการ U.S. Women's Amateur Public Links
ปี 2005 ได้อันดับที่ 2 รายการ North and South Women's Amateur Golf Championship
ประวัติการเล่นอาชีพ

เจิงเทิร์นโปรเมื่อปี 2007 โดยเริ่มจากการเล่นใน เลดี้ส์ เอเชี่ยน กอล์ฟ ทัวร์และชนะรายการ the DLF Women’s Indian Open และหลังจากผ่านการเข้าโรงเรียนคัดเลือกแล้ว เธอได้เข้าเป็นสมาชิกในแอลพีจีเอทัวร์ในปี 2008 และปีแรกของเธอในแอลพีจีเอทัวร์ เธอชนะการแข่งขันรายการแรก คือรายการ LPGA Championship ทำให้เธอกลายเป็นผู้เล่นไต้หวันคนแรก ที่ชนะรายการเมเจอร์ในแอลพีจีเอทัวร์ และเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่ชนะรายการเมเจอร์นี้ (เป็นอันดับที่ 2 หากนับรวมรายการเมเจอร์ทั้ง 4 รายการ)
ในปี 2008 นี้เองทำให้เธอได้รับรางวัล LPGA Rookie of the Year (ผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปี)
และในปี 2009 เธอกลายเป็นผู้เล่นในแอลพีจีเอทัวร์ที่สามารถทำเงินรางวัลสะสมเกิน 2 ล้านเหรียญ ได้เร็วที่สุด โดยใช้เวลาเพียง 1 ปี, 1 เดือน และ 13 วัน (32 รายการแข่งขัน) ทำลายสถิติของ พอลล่า ครีมเมอร์ ที่ทำไว้ 1 ปี, 4 เดือน, 16 วัน เมื่อปี 2006
ในปี 2010 เธอชนะการแข่งขันเมเจอร์แรกของปี คราฟท์ นาบิสโก แชมป์เปี้ยนชิพ และในปีเดียวกัน เธอยังชนะรายการเมเจอร์ วีเมนส์ บริติช โอเพ่น อีกรายการด้วย ทำให้เธอกลายเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุด ที่ชนะรายการเมเจอร์ทั้ง 3 รายการ
ในปี 2011 เธอเริ่มต้นฤดูกาลด้วยการชนะรายการ  ISPS Handa Women's Australian Open และ ANZ RACV Ladies Masters ซึ่งทั้งสองรายการนั้นจัดขึ้นที่ประเทศออสเตรเลีย และเป็นรายการแข่งขันของเลดี้ส์ยูโรเปี้ยนทัวร์ ทำให้ได้ขยับขึ้นเป็นนักกอล์ฟหญิงมือ 1 ของโลก คนล่าสุด เธอชนะอีกครั้งกับรายการแข่งขันแรกปีในแอลพีจีเอทัวร์ Honda LPGA Thailand
ผลงาน > แชมป์ในแอลพีจีเอทัวร์ (15)

| ลำดับ | วันที่ | รายการ | คะแนน | ชนะ อันดับ 2 | อันดับ 2 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 8 มิถุนายน 2008 | แม็คโดนัลด์ส แอลพีจีเอ แชมป์เปียนชิพ | −12 (73-70-65-68=276) | เพลย์ออฟ |  มาเรีย ฮยอร์ธ |
| 2 | 24 พฤษภาคม 2009 | แอลพีจีเอ คอร์นิง คลาสสิค | −21 (68-70-62-67=267) | 1 สโตรก |  ซู-ยอน คัง    พอลลา ครีมเมอร์ |
| 3 | 4 เมษายน 2010 | คราฟท์ นาบิสโก แชมป์เปียนชิพ | −13 (69-71-67-68=275) | 1 สโตรก |  ซูซาน เพ็ตเตอร์สัน |
| 4 | 1 สิงหาคม 2010 | ริโคห์ วีเมนส์ บริติช โอเพ่น | −11 (68-68-68-73=277) | 1 สโตรก |  แคทเธอรีน ฮัลล์ |
| 5 | 12 กันยายน 2010 | พีแอนด์จี เอ็นดับเบิลยู อาร์คันซอ แชมป์เปียนชิพ | −13 (67-68-65=200) | 1 สโตรก |  มิเชล วี |
| 6 | 20 กุมภาพันธ์ 2011 | ฮอนด้า แอลพีจีเอ ไทยแลนด์ | −15 (66-71-70-66=273) | 5 สโตรก |  มิเชล วี |
| 7 | 12 มิถุนายน 2011 | แอลพีจีเอ สเตท ฟาร์ม คลาสสิค | −21 (67-66-66-68=267) | 3 สโตรก |  คริสตี เคอร์ |
| 8 | 26 มิถุนายน 2011 | เว็กแมนส์ แอลพีจีเอ แชมป์เปียนชิพ | −19 (66-70-67-66=269) | 10 สโตรก |  มอร์แกน เพรสเซล |
| 9 | 31 กรกฎาคม 2011 | ริโคห์ วีเมนส์ บริติช โอเพ่น | −16 (71-66-66-69=272) | 4 สโตรก |  บริททานี แลง |
| 10 | 11 กันยายน 2011 | วอลมาร์ท เอ็นดับเบิลยู อาร์คันซอ แชมป์เปียนชิพ | −13 (66-67-68=201) | เพลย์ออฟ |  เอมี ยาง |
| 11 | 9 ตุลาคม 2011 | แอลพีจีเอ ฮานาแบงค์ แชมป์เปียนชิพ | −14 (65-70-67=202) | 1 สโตรก |  นา ยอน ชอย |
| 12 | 23 ตุลาคม 2011 | ซันไรซ์ แอลพีจีเอ ไต้หวัน แชมป์เปียนชิพ | −16 (68-71-67-66=272) | 5 สโตรก |  เอมี ยาง    อซาฮารา มูนอซ |
| 13 | 19 กุมภาพันธ์ 2012 | ฮอนด้า แอลพีจีเอ ไทยแลนด์ | −19 (73-65-65-66=269) | 1 สโตรก |  ไอ มิยาซาโตะ |
| 14 | 18 มีนาคม 2012 | อาร์อาร์ ดอนเนลลีย์ แอลพีจีเอ ฟาวน์เดอร์ส คัพ | −18 (65-70-67-68=270) | 1 สโตรก |  นา ยอน ชอย  ไอ มิยาซาโตะ |
| 15 | 25 มีนาคม 2012 | เกีย คลาสสิค | −14 (67-68-69-70=274) | 6 สโตรก |  ซอน ยอง ยู |
รายการแข่งขันที่เป็นรายการเมเจอร์ จะแสดงด้วย ตัวหนา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของ เจิง หย่าหนี
ประวัติของเจิง หย่าหนี ใน แอลพีจีเอทัวร์
เจสัน ไรต์แมน

| เจสัน ไรต์แมน |
| --- | --- |
ไรต์แมน ในปี 2009
เกิด:  (1977-10-19) 19 ตุลาคม ค.ศ. 1977 (47 ปี) มอนทรีออล, ควิเบก, แคนาดา
การศึกษา: โรงเรียนฮาร์วาร์ด-เวสต์เลค
อาชีพ: ผู้ผลิตภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: 1998–ปัจจุบัน
คู่สมรส: มิเชล ลี  (สมรส 2004–2014)
บุตร: 1
บิดามารดา: อีวาน ไรต์แมน เจนิวีฟ โรเบิร์ต
ญาติ: แคทเธอรีน ไรต์แมน (น้องสาว)
เจสัน ไรต์แมน (อังกฤษ: Jason Reitman) เกิดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1977 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างชาวแคนาดา-อเมริกัน รู้จักกันเป็นอย่างดีในการกำกับภาพยนตร์เรื่อง แผนเด็ดพีอาร์สมองเสธ (2005), จูโน่: โจ๋ป่องใจเกินร้อย (2007), หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว (2009) และ นางสาวตัวแสบแอบตีท้ายครัว (2011) เขาได้รับรางวัลแกรมมี่หนึ่งรางวัล รางวัลลูกโลกทองคำหนึ่งรางวัล และการเสนอชื่อชิงสี่รางวัลออสการ์ สองในสี่นี้คือผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ไรต์แมนเป็นพลเมืองคู่ของแคนาดาและสหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกชายของผู้กำกับ อีวาน ไรต์แมน
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> เขียนบท | ตำแหน่ง> ผู้อำนวยการสร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | แผนเด็ดพีอาร์สมองเสธ | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2007 | จูโน่: โจ๋ป่องใจเกินร้อย | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 2009 | โคลอี้: เธอซ่อนร้าย | ไม่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2009 | เจนนิเฟอร์'ส: บอดี้ สวย ร้อน กัด สยอง | ไม่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2009 | หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2010 | เซอริโมนี่ | ไม่ | ไม่ | ฝ่ายบริหาร |  |
| 2011 | เจฟฟ์, ฮู ไลฟ์ส แอท โฮม | ไม่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2011 | นางสาวตัวแสบแอบตีท้ายครัว | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2013 | เดย์ เลเบอร์: เส้นทางรักบรรจบ | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2014 | เมน, วูแมน & ชิลเดรน: แชทเชื่อมหัวใจ | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2014 | วิพแลช: ตีให้ลั่น เพราะฝันยังไม่จบ | ไม่ | ไม่ | ฝ่ายบริหาร |  |
| 2018 | ทัลลี่ | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2018 | เดอะ ฟรอนท์ รันเนอร์ | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2020 | โกสต์บัสเตอร์: อาฟเตอร์ไลฟ์ | ใช่ | ใช่ | ไม่ | กำลังตัดต่อ |
| TBA | ดิ แอดเวนเจอร์ส ออฟ บีเกิ้ล:ดิ ยูนิแมจิแนรี่ เฟรนด์ | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
ผลงาน > ภาพยนตร์สั้น

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> เขียนบท | ตำแหน่ง> ผู้อำนวยการสร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1998 | ออพเพอเรชั่น | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 1999 | H@ | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2000 | อิน ก็อด วี ทรัสต์ | ใช่ | ใช่ | ฝ่ายบริหาร |  |
| 2001 | กัลพ์ | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2002 | อังเคิล แซม | ใช่ | ใช่ | ไม่ | สารคดีสั้น |
| 2004 | คอนเซนท์ | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | ผู้กำกับ | ผู้อำนวยการสร้าง ฝ่ายบริหาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007–2008 | ดิ ออฟฟิศ | ใช่ | ไม่ | ตอน: "โลคอล แอด" และ "เฟรม โทบี้" |
| 2015 | แคชชวล | ใช่ | ใช่ |  |
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 8 เรื่องของ เจสัน ไรต์แมน
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | แผนเด็ดพีอาร์สมองเสธ |  86% (7.31/10) (180 รีวิว) |  | 71 (36 รีวิว) | $10,000,000 | $39,323,027 |
| 2007 | จูโน่: โจ๋ป่องใจเกินร้อย |  94% (8.15/10) (214 รีวิว) |  | 81 (38 รีวิว) | $6,500,000 | $232,372,681 |
| 2009 | หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว |  91% (8.13/10) (281 รีวิว) |  | 83 (36 รีวิว) | $25,000,000 | $166,842,739 |
| 2011 | นางสาวตัวแสบแอบตีท้ายครัว |  80% (7/10) (194 รีวิว) |  | 71 (42 รีวิว) | $12,000,000 | $22,939,027 |
| 2013 | เดย์ เลเบอร์: เส้นทางรักบรรจบ |  35% (5.22/10) (197 รีวิว) |  | 52 (43 รีวิว) | $18,000,000 | $20,275,812 |
| 2014 | เมน, วูแมน & ชิลเดรน: แชทเชื่อมหัวใจ |  33% (4.91/10) (136 รีวิว) |  | 38 (36 รีวิว) | $16,000,000 | $2,240,535 |
| 2018 | ทัลลี่ |  86% (7.59/10) (271 รีวิว) |  | 75 (52 รีวิว) | $13,000,000 | $15,636,462 |
| 2018 | เดอะ ฟรอนท์ รันเนอร์ |  60% (6.23/10) (221 รีวิว) |  | 61 (44 รีวิว) | — | $3,242,235 |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  71% (6.82/10) | 67 | 67 | $100.5 ล้าน | $502,872,518 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
รางวัลที่ได้รับ

จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ เจสัน ไรต์แมน
| ปี | เรื่อง | รางวัลออสการ์> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลออสการ์> ชนะ | รางวัลแบฟตา> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลแบฟตา> ชนะ | รางวัลลูกโลกทองคำ> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลลูกโลกทองคำ> ชนะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | แผนเด็ดพีอาร์สมองเสธ |  |  |  |  | 2 |  |
| 2007 | จูโน่: โจ๋ป่องใจเกินร้อย | 4 | 1 | 2 | 1 | 3 |  |
| 2009 | หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว | 6 |  | 6 | 1 | 6 | 1 |
| 2011 | นางสาวตัวแสบแอบตีท้ายครัว |  |  |  |  | 1 |  |
| 2013 | เดย์ เลเบอร์: เส้นทางรักบรรจบ |  |  |  |  | 1 |  |
| 2018 | ทัลลี่ |  |  |  |  | 1 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 10 | 1 | 8 | 2 | 14 | 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เจสัน ไรต์แมน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เจเจซีซี

| เจเจซีซี JJCC |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: โซล เกาหลี
แนวเพลง: เค-ป๊อป, เค-ฮิปฮอป, ฮิปฮอป, แดนซ์
ช่วงปี: 2557 - 2560
ค่ายเพลง: แจ๊คกี้ ชาน กรุ๊ป เกาหลี

สมาชิก: อี.โค   ปริ้น มาร์ค   เอ็ดดี้   ซิมบา  ซาน-ชอง    ซิก้า   ยูล

เว็บไซต์: Daum Cafe   Official Website
เจเจซีซี (อังกฤษ: JJCC) เป็นวงบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ มีสมาชิกเกาหลี 4 คน และสมาชิกชาวจีน 1 คน อี.โค, ปริ้น มาร์ค, เอ็ดดี้, ซิมบา, ซาน-ชอง เปิดตัวมิวสิควิดีโอเพลงแรก At First
สมาชิก

| ชื่อในการแสดง> ไทย | ชื่อในการแสดง> อังกฤษ | ชื่อเกิด> ไทย | ชื่อเกิด> อังกฤษ | วันเกิด | สัญชาติ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อี.โค | E.co | ฮา จุน-ยอง | Ha Joon-young | 13 มีนาคม พ.ศ. 2530 (37 ปี) |  เกาหลีใต้ |
| ปริ้น มาร์ค | Prince Mak | เฮนรี่ ปริ้น มาร์ค | Henry Prince Mak | 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 (34 ปี) |  จีน |
| เอ็ดดี้ | Eddy | โอ จง-ซอก | Oh Jong-seok | 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 (34 ปี) |  เกาหลีใต้ |
| ยูล | Yul | คิม ชาน ยูล | Kim Chan Yul | 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 (32 ปี) |  เกาหลีใต้ |
| ซิก้า | Zica | แด ฮวาน | Dae hwan | 17 เมษายน พ.ศ. 2535 (32 ปี) |  เกาหลีใต้ |
| ซิมบา | Simba | คิม ยอง-จิน | Kim Young-jin | 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 (32 ปี) |  เกาหลีใต้ |
| ซาน-ชอง | San-Cheong | ชเว ฮา-ดอน | Choi Ha-don | 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 (31 ปี) |  เกาหลีใต้ |
งานเพลง > อีพี

JJCC 1st Mini Album (2014)
งานเพลง > ซิงเกิล

At First (2014)
One Way (2014)
Fire (2015)
On the Flower Bed (2015)
Where You At (2015)
เจ็ต (วงดนตรี)

| เจ็ต |
| --- | --- |
Nic and Chris Cester of Jet
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย
แนวเพลง: การาจร็อกรีไววอล , ฮาร์ดร็อก, ป็อปร็อก
ช่วงปี: 2001 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Atlantic Records Elektra Records EMI Music Group Rubber

สมาชิก: Nic Cester Chris Cester Cameron Muncey Mark Wilson

เว็บไซต์: jettheband.com
เจ็ต (อังกฤษ: Jet หรือเขียนว่า JET) เป็นวงร็อกจากเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ประกอบด้วยสมาชิกคือ แคเมรอน มันเซย์, มาร์ก วิลสัน และพี่น้อง นิกและคริส เซสเตอร์ วงมียอดขาย 4 ล้านชุดทั่วโลก
เจ็ดสมุทร

ย่านน้ำทั้งเจ็ดตามคติยุโรปสมัยกลาง
เจ็ดสมุทร หรือ เจ็ดย่านน้ำ (อังกฤษ: Seven Seas) เป็นวลีซึ่งมีที่มาจากสำนวนภาษาอังกฤษแต่โบราณว่า "sail the Seven Seas" หมายความว่า ท่องเที่ยวไปในโลก
ย่านน้ำทั้งเจ็ดนี้อาจหมายถึง ท้องทะเลทั่วไปในโลก หรือท้องทะเลเจ็ดแห่งซึ่งมีกำหนดไว้ต่าง ๆ กันในวัฒนธรรมของแต่ละภูมิภาค เช่น ในวัฒนธรรมจีนและอาหรับ หมายถึง อ่าวเปอร์เซีย อ่าวขัมภัต อ่าวเบงกอล อ่าวไทย ทะเลมะละกา ทะเลสิงคโปร์ และทะเลจีนใต้ ส่วนในวัฒนธรรมยุโรป หมายถึง ทะเลเอเดรียติก ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลดำ ทะเลแดง ทะเลแคสเปียน ทะเลอาหรับ และอ่าวเปอร์เซีย
เจ็ตเซ็ตเรดิโอฟิวเจอร์

| เจ็ตเซ็ตเรดิโอฟิวเจอร์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: สมายล์บิต
ผู้จัดจำหน่าย: เซก้า
กำกับ: Masayoshi Kikuchi
เขียนบท: Ryuta Ueda
แต่งเพลง: Hideki Naganuma Richard Jacques The Latch Brothers Toronto B.B. Rights Deavid Soul
เครื่องเล่น: เอกซ์บอกซ์
วางจำหน่าย: JP: 22 กุมภาพันธ์ 2002 NA: 25 กุมภาพันธ์ 2002 PAL: 14 มีนาคม 2002
แนว: แอ็กชัน, กีฬา
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
เจ็ตเซ็ตเรดิโอฟิวเจอร์ (อังกฤษ: Jet Set Radio Future) เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันกีฬา ที่พัฒนาขึ้นโดยสมายล์บิต เป็นภาคต่อของเกม เจ็ตเซ็ตเรดิโอ ที่ลงให้กับเครื่องดรีมแคสต์ และวางจำหน่ายโดยเซก้า ตัวเกมวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2002 ในภูมิภาคอเมริกาเหนือในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2002 และในภูมิภาคยุโรป และ ออสเตรเลีย ในวันที่ 14 มีนาคม 2002 สำหรับเครื่องเอกซ์บอกซ์ หลังจากการเปิดตัวครั้งแรกของเกม ตัวเกมถูกเพิ่มเข้ากับเกม เซก้าจีที 2002 ลงบนแผ่นดิสก์แผ่นเดียวและมัดรวมเข้ากับระบบเอกซ์บอกซ์ใหม่
คล้ายกับเกมภาคต้นฉบับ ตัวเกมจะแสดงให้เห็นถึงอนาคตของกรุงโตเกียวที่เสรีภาพในการแสดงออกนั้นผิดกฎหมาย ผู้เล่นจะรับบทเป็นตัวละครใน GG's ซึ่งเป็นแก๊งค์ศิลปินกราฟฟิตีสเก็ตอินไลน์ที่เล่นสเก็ตไปทั่วกรุงโตเกียวเพื่อปกปิดกราฟฟิตีของคู่แข่ง, ต่อกรกับตำรวจ Rokkaku และเต้นไปกับเพลงประกอบดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ตัวเกมดังกล่าวใช้แอนิเมชันสไตล์เฉดเซล และได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในด้านสไตล์ดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์, งานศิลปะที่มีรายละเอียด และรูปแบบการเล่น
เจสัน เดวิด แฟรงก์

| เจสัน เดวิด แฟรงก์ |
| --- | --- |
แฟรงก์ในงานวิซาร์ดเวิลด์ 2013 นิวยอร์กเอ็กซ์พีเรียนซ์ในแมนฮัตตัน
เกิด: 4 กันยายน ค.ศ. 1973 โควีนา รัฐแคลิฟอร์เนีย
เสียชีวิต: 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022(2022-11-20) (49 ปี)
สัญชาติ:  อเมริกัน
ส่วนสูง: 5 ฟุต 11 นิ้ว (1.80 เมตร)
น้ำหนัก: 214 ปอนด์ (97 กก.)
รุ่น: เฮฟวี่เวท
มาจาก: ฮิวสตัน รัฐเท็กซัส
ทีม: ซิลเวอร์แบล็ค เอ็มเอ็มเอ
ผู้ฝึกสอน: ทศพร สิทธิวัจน์ (มวยไทย)
อันดับ: สายดำชั้น 7 ในโชโตกันคาราเต้ สายม่วง ในบราซิลเลี่ยน ยูยิสสู ประกาศนียบัตรอาจารย์มวยไทย
ช่วงปี: ค.ศ. 2010 – 2022 (เอ็มเอ็มเอ)

สถิติการต่อสู้แบบผสม
คะแนนรวม: 1
ชนะ: 1
โดยการน็อก: 0
โดยการยอม: 1
โดยการตัดสิน: 0
แพ้: 0
โดยการน็อก: 0
โดยการยอม: 0
โดยการตัดสิน: 0
 

กีฬาสมัครเล่น
คะแนนรวม: 4
ชนะ: 4
โดยการน็อก: 2
โดยการยอม: 2
แพ้: 0
โดยการน็อก: 0
โดยการยอม: 0
 
ข้อมูลอื่น
สถิติการต่อสู้แบบผสม จากเชอร์ด็อก
ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่: 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2016
เจสัน เดวิด แฟรงก์ (อังกฤษ: Jason David Frank; 4 กันยายน ค.ศ. 1973 – 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022) เป็นทั้งนักแสดง, นักต่อสู้แบบผสม และนักมวยไทยชาวอเมริกัน ผู้มีผลงานโดดเด่นสำหรับบท ทอมมี โอลิเวอร์ ในซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์
นอกจากนี้ เจสัน เดวิด แฟรงก์ ยังได้รับประกาศนียบัตรรับรองการเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยในระดับอาจารย์ จากสมาคมมวยไทยนานาชาติ ที่ได้รับการรับรองและดูแลโดยกระทรวงศึกษาธิการ
ผลงาน > พาวเวอร์เรนเจอร์

เดิมที ได้มีการคัดเลือกให้แฟรงก์รับบทเป็นเรด เรนเจอร์ ในไมตี้ มอร์ฟฟิน พาวเวอร์เรนเจอร์ หลังจากนั้นเขาก็ได้พยายามลองอีกครั้งเมื่ออายุ 19 ปี โดยได้รับบททอมมี โอลิเวอร์ ซึ่งเป็นกรีน เรนเจอร์ ซึ่งตัวละครของเขาต่อมากลายเป็นไวท์ เรนเจอร์
แฟรงก์ยังได้รับการคาดหมายในการรับบทนำเป็นอดัม สตีล ใน VR ทรูปเปอร์ (แต่เดิมเรียกในชื่อ "ไซเบอร์ตรอน") และได้รับการถ่ายทำในบทของเมทัลเดอร์ตอนที่ยังไม่ได้แปลงกาย ก่อนจะมีการเรียกตัวกลับไปร่วมงานในซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ โดยจากที่มีการคัดเลือกทั้งแฟรงก์ และแบรด ฮอว์กิน ได้เคยมีแผนให้ฮอว์กินเข้าไปรับบทแทนแฟรงก์ ผู้มีบทเป็นไวท์ เรนเจอร์ ในพาวเวอร์เรนเจอร์อยู่แต่ก่อน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความนิยมของแฟรงก์ที่มีต่อแฟน ๆ พาวเวอร์เรนเจอร์ ทำให้เขาต้องมารับบทเป็นไวท์ เรนเจอร์ อีกครั้ง ส่วนฮอว์กินก็ได้เข้ารับช่วงต่อใน VR ทรูปเปอร์ โดยตัวละครดังกล่าว ได้มีการเปลี่ยนชื่อจาก อดัม สตีล ไปเป็น ไรอัน สตีล
ภายหลังจากผลงานลำดับที่สามของไมตี้ มอร์ฟฟิน พาวเวอร์เรนเจอร์ ในชุดพาวเวอร์เรนเจอร์ ซีโอ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งการเปลี่ยนชุดเรนเจอร์ประจำปี เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของซีรีส์ขบวนการนักสู้ แฟรงก์ได้กลายเป็นเรดซีโอเรนเจอร์ ส่วนปีต่อมาในพาวเวอร์เรนเจอร์ เทอร์โบ เขาก็ได้รับบทเป็นเรดเทอร์โบเรนเจอร์คนแรก กระทั่งช่วงกลางฤดูกาล แฟรงก์และเพื่อนสมาชิก จอห์นนี ยัง บอสช์, นาเกีย เบอร์ริส และแคทเธอรีน ซัทเธอร์แลนด์ ต่างได้รับการตกลงที่จะออกจากทีมและมีคนเข้ามารับช่วงต่อ
ภายหลังจากที่เขาออกไปจากซีรีส์ในปี ค.ศ. 1997 แฟรงก์ได้กลับมาแสดงในพาวเวอร์เรนเจอร์ ในบทของซีโอเรนเจอร์วีเรดใน ค.ศ. 2002 สำหรับตอนพิเศษครบรอบ 10 ปี ในชื่อตอน"ฟอร์เอเวอร์เรด" ในพาวเวอร์เรนเจอร์ ไวลด์ฟอร์ซ (ในการรวมตัวกันใหม่กับออสติน เซนต์ จอห์น) จากนั้นเขาก็กลับมารับบทใน ค.ศ. 2004 ในพาวเวอร์เรนเจอร์ ไดโนธันเดอร์ ในบทแบล็คไดโนเรนเจอร์ ในช่วงของการรับบทดังกล่าว เขามักสวมเสื้อแขนยาวเพื่อปกปิดรอยสักที่แขน ซึ่งเป็นกรณีเดียวกันกับตอน"ฟอร์เอเวอร์เรด" ของภาคไวลด์ฟอร์ซ โดยบทแบล็คไดโนเรนเจอร์เป็นที่โปรดปรานสำหรับดักลาส สโลน เขาได้พูดติดตลกว่าบริษัทซาบันและดิสนีย์ "ทั้งสองด้อยเหมือนกัน" แต่เขารู้สึกประทับใจต่อการผลิตบุคลากรสำหรับภาคไดโนธันเดอร์ และแฟรงก์ยังได้บรรเลงบทของเขาเป็นทอมมี โอลิเวอร์ ในฤดูกาลสุดท้ายของพาวเวอร์เรนเจอร์ ซูเปอร์เมกะฟอร์ซ[ต้องการอ้างอิง]
แฟรงก์ได้แสดงความสนใจในการพัฒนากรีนเรนเจอร์ซีรีส์เดี่ยวหรือภาพยนตร์สารคดีพิเศษหลังพบกับสแตน ลี ในการประชุมหนังสือการ์ตูน
ในปี ค.ศ. 2013 แฟรงก์ได้มีส่วนร่วมในผลงานชุด "ซูเปอร์พาวเวอร์บีตดาวน์" ที่เป็นการนำสองนักสู้ผู้ทรงพลังจากซีรีส์ต่าง ๆ มาต่อสู้กัน โดยผลการตัดสินขึ้นอยู่กับการโหวตของแฟน ๆ ซึ่งในตอนที่ 10 เขาได้ปรากฏตัวในบทของไวท์ เรนเจอร์ ที่ได้กำจัดสกอร์เปียน ผู้เป็นตัวละครจากมอร์ทัล คอมแบท ด้วยผลการโหวตจากแฟน ๆ ที่ห่างกันไม่มากนัก (51 เปอร์เซ็นต์สำหรับไวท์ เรนเจอร์ และ 49 เปอร์เซ็นต์สำหรับสกอร์เปียน) ซึ่งตามประวัติของ "ซูเปอร์พาวเวอร์บีตดาวน์" ยังมีการแสดงฉากจบอีกแบบด้วยชัยชนะของสกอร์เปียน แฟรงก์ได้ปรากฏตัวอีกครั้งในตอนที่ 15 โดยในคราวนี้เขาได้รับบทเป็นกรีน เรนเจอร์ ที่เขาทำการเปิดศึก และมีชัยเหนือริว แห่งสตรีทไฟท์เตอร์
ภายหลังจากประสบความสำเร็จกับซีรีส์"ซูเปอร์ฮีโรบีตดาวน์" ก็ได้มีการเริ่มผลงาน"แบทอินเดอะซัน" ซึ่งเป็นซีรีส์เรียลลิตีของเจสัน เดวิด แฟรงก์ ในชื่อ "มายมอร์ฟีนไลฟ์" ส่วนในปี ค.ศ. 2015 ได้มีการเริ่มจัดฉายออกอากาศในฤดูกาลที่ 2
ศิลปะการต่อสู้

ด้วยความรู้ของเขาในศิลปะการต่อสู้หลากแขนง แฟรงก์ได้สั่งสมวิชาไว้เป็นจำนวนมาก โดยมีการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับหลักปรัชญาของเขา และคิดค้นการผสานเข้ากับรูปแบบของอเมริกันคาราเต้ของตัวเอง โดยมีชื่อเรียกรูปแบบดังกล่าวคือ ถูซูฉวนเต้า (屠蘇拳道)[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้] เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2003 เขาได้รับการจารึกชื่อในหอเกียรติยศของสหภาพคาราเต้โลก[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้] และแฟรงก์ได้ปรากฏตัวในรายการอาร์โนลด์คลาสสิกเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ในโคลัมบัส รัฐโอไฮโอ[ต้องการอ้างอิง]
ศิลปะการต่อสู้แบบผสม

แฟรงก์ยังมีความสนใจในศิลปะการต่อสู้แบบผสม ซึ่งเขามีกำหนดที่จะต่อสู้กับรอน 'เดอะแบดเจอร์' แมคมาสเตอร์ เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ที่วิลเลียมสันเคาน์ตีพาวิลเลียน ในแมเรียน รัฐอิลลินอย อย่างไรก็ตาม ก็ได้มีการให้เขาออกจากกการต่อสู้ เพราะเขาไม่ได้ชื่นชมในกรณีที่เปลี่ยนจากศิลปะการต่อสู้แบบผสมไปเป็นมวยสากล เนื่องจากคู่แข่งของเขาฝึกเฉพาะในมวยสากลมาเท่านั้น และเขารู้สึกว่าผู้แข่งขันทั้งสองต่างก็คงได้รับชัยชนะที่"ไม่มีความหมาย"
เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2009 แฟรงก์ได้ประกาศการลงนามของเขาร่วมกับซัคเกอร์พันช์เอนเตอร์เทนเมนต์อย่างเป็นทางการ[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้] ซึ่งเป็นตลาดด้านการกีฬาและบริษัทบริหารจัดการที่มีความเชี่ยวชาญในด้านศิลปะการต่อสู้แบบผสม เขาเริ่มการฝึกฝนร่วมกับนักสู้รายการยูเอฟซีรุ่นไลท์เวทที่ชื่อเมลวิน กิลลาร์ด มีการคาดการณ์ไว้มากถึงแฟรงก์ในการเปิดตัวสำหรับรายการศิลปะการต่อสู้แบบผสมของสมาคมการต่อสู้แห่งสหรัฐอเมริกา ในศึกครั้งแรกของบริษัทที่ชื่อ "โลนสตาร์บีทดาวน์: ฮิวสตัน" เมื่อวันที่ 30 มกราคมที่ฮิวสตันอารีนาเธียเตอร์ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะโจนาธอน "เดอะแม็คทรัค" แม็ค โดยการทำให้ยอมด้วยท่าโอโมปลาตา[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้] และแฟรงก์ทำศึกครั้งที่สองของเขาที่โลนสตาร์บีทดาวน์: แดลลัส เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ในอาร์ลิงตัน รัฐเท็กซัส โดยคู่แข่งของเขาที่ชื่อคริส โรส ได้เข้าสู่สังเวียนด้วยเสื้อคลุมลายเต่านินจา แล้วแฟรงก์ก็เป็นฝ่ายชนะโรสในยกที่ 1 จากการชนะน็อกโดยเทคนิคด้วยการรัวหมัด เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 เขาได้สู้ในศึกลูกกรงเหล็กของรัฐเท็กซัสในรายการ "เคจเรจ 7" ของสมาคมศึกลูกกรงเหล็กสมัครเล่น ในสเตทฟาร์มอารีนา ที่ฮิดาลโก รัฐเท็กซัส ซึ่งเขาได้พบกับเจมส์ วิลลิส และแฟรงก์ก็เป็นฝ่ายชนะน็อกได้ภายใน 23 วินาทีของยกแรก ด้วยเข่าเสย
แฟรงก์มีกำหนดที่จะเปิดตัวในรายการอัลติเมตวอร์ริเออร์ชาลเลนจ์ที่จะจัดขึ้นในวันที่ 22 พฤษภาคม โดยจะพบกับเจมส์ “เรย์” แฮนดี จูเนียร์ ในรุ่นไลท์เฮฟวีเวท กระนั้น เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม แฟรงก์ได้ประกาศในหน้าเฟซบุ๊กแฟนเพจอย่างเป็นทางการว่าเจมส์ แฮนดี ได้รับบาดเจ็บ และคาร์ลอส ฮอร์น จะเข้ามาแข่งแทน โดยเปลี่ยนไปอยู่ในรุ่นเฮฟวีเวท ซึ่งแฟรงก์เป็นฝ่ายชนะฮอร์นในยกแรก จากการทำให้ยอมจำนนด้วยท่าอาร์มบาร์ นับตั้งแต่การเทิร์นโปร แฟรงก์ก็ได้ให้ความสนใจต่อการลงนามข้อตกลงร่วมกับรายการสไตรก์ฟอร์ซ และอาจจะได้สู้กับเฮอร์เชล วอล์คเกอร์
แฟรงก์ได้ประกาศในหน้าเฟซบุ๊กแฟนเพจว่าเขาจะได้รับการเปิดตัวในระดับอาชีพครั้งแรก ณ วันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ที่ฮิวสตัน ในรายการ "ปูโรโกมบาเต #1" ของรุ่นเฮฟวีเวท ที่เขาได้พบกับโคเซ โรเบร์โต บัสเกซ ซึ่งแหรงก์ชนะการแข่งศิลปะการต่อสู้แบบผสมนัดเปิดตัว ในระดับอาชีพอย่างรวดเร็วในเวลา 0:46 วินาทีในยกแรก ด้วยการให้อีกฝ่ายยอมจำนนโดยการรัดคอจากด้านหลัง แฟรงก์ยังได้รับการกำหนดไว้สำหรับการแข่งรุ่นไลท์เฮฟวีเวท ณ วันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ในรายการปูโรโกมบาเต 3 แต่แล้วก็ได้มีการยกเลิกไปตั้งวันที่ 8 ธันวาคม เนื่องจากคู่ต่อสู้ของเขาไม่ได้รับการรับรองทางการแพทย์
แล้วเขาก็ได้รับการกำหนดให้พบกับชอว์น มาชาโด ณ วันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ในศึกเลกาซี เอฟซี 7 อย่างไรก็ตาม จากอาการกล้ามเนื้อลูกหนูที่โคนแขนฉีกขาด จึงได้มีการยกเลิกไป
หนึ่งวันหลังจากที่ซีเอ็ม พังก์ ประกาศถึงการมาเยือนสมาคมยูเอฟซีนั้น ดานา ไวต์ ผู้เป็นประธานได้ให้เหตุผลว่า จำเป็นต้องมีคู่แข่งที่เปิดตัวด้วยสถิติที่ใกล้เคียงกัน แฟรงก์ก็ได้เสนอผ่านทางอินสตาแกรมและเฟซบุ๊ก
การหย่าร้าง ความเจ็บปวด และการสุญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของพาวเวอร์ เรนเจอร์ส

เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2022 TMZ ได้รายงานข่าวว่าแฟรงก์ถูก แทมมี่ แฟรงก์ ภรรยาคนปัจจุบันฟ้องหย่าด้วยคดีจับได้ว่านอกใจ โดยในจดหมายของแทมมี่ เธอเขียนในจดหมายว่า หย่ากันเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ในปีเดียวกันและขอให้ศาลแบ่งทรัพย์สินส่วนใหญ่ของทั้งสอง เช่น บ้านและรถยนต์ในเท็กซัสให้แก่แทมมี่ แฟรงก์ต่อไป และกล่าวในจดหมายของเธอเพิ่มเติมอีกว่า เธอถูกแฟรงก์ทำร้ายร่างกายจนเป็นสาเหตุของการหย่าร้างครั้งนี้
โดยในอดีตนั้นแฟรงก์เคยแต่งงานกับ ชอว์นา แฟรงก์ เมื่อปี ค.ศ. 1994 แต่ก็ได้หย่าร้างกันในปี ค.ศ. 2001 โดยมีบุตร 3 คน คือ ฮันท์ , จาค็อบ , และสกาย ก่อนที่จะคบกับหาดูใจกับแทมมี่ แฟรงก์ และแต่งงานกันใน ค.ศ. 2003 โดยมีบุตร 1 คน
โดยในเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 TMZ ได้รายงานว่า แฟรงก์ได้เสียชีวิตลงด้วยอายุ 49 ปี  โดยทางครอบครัวไม่ได้แจ้งสาเหตุของการเสียชีวิตของเขา แต่รายงานของสื่อบางสำนักได้รายงานของการเสียชีวิตครั้งนี้ว่าเป็นการอัตฆาตกรรมเนื่องจากก่อนหน้านี้เขาได้สุญเสียบุตรสาวจากเหตุการณ์เดียวกันไปก่อนหน้านี้ และการเสียชีวิตของเขานั้นทำให้แฟนคลับพาวเวอร์เรนเจอร์สทั่วโลกช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปจนถึงนักแสดงพาวเวอร์เรนเจอร์ส ทุกซีชั่นก็ต่างแสดงความอาลัยแก่เขาในโซเซียลมีเดียของแต่ละคน และนับว่าเป็นคนที่สองในซีรีส์ พาวเวอร์เรนเจอร์ ซีชั่น 1 ที่เสียชีวิตหลังจากที่ทั่วโลกสุญเสีย ทุย จัง นักแสดงร่วมในซีชั่นดังกล่าวในปี ค.ศ. 2001 ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ด้วยอายุเพียง 27 ปี
โดยงานศพของเขาถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 โดยผ่านการไลฟ์สตรีมที่เพจออฟฟิเชียลของเขา  และเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ในปีเดียวกัน แทมมี่ อดีตภรรยาของแฟรงก์ เปิดเผยว่า แฟรงก์เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย  และได้บอกว่า เขากำลังต่อสู้กับโรคซึมเศร้าและปัญหาสุขภาพจิตมาโดยตลอด โดยทั้งสองได้แยกทางกันและคืนดีกันเป็นเพื่อนที่ดีแล้ว โดยในวันก่อนเสียชีวิตนั้นพวกเขาทั้งสอง ได้ไปเที่ยวพักผ่อนในวันหยุดเป็นเวลาสองคืนและพักอยู่ในห้องพักโดยแยกห้องต่างหากกัน ซึ่งเป็นเรื่องปกติของทั้งคู่เพราะแฟรงก์เป็นคนนอนกรน หลังจากพูดคุยกับแทมมี่ในห้อง เธอจึงลงไปหยิบขนมที่ล็อบบี้ของโรงแรม เมื่อเธอกลับไปที่ห้องของแฟรงก์ แต่ไม่สามารถเปิดประตูเข้าไปได้หรือไม่มีเสียงตอบรับจากการเคาะประตูเรียกรวมไปถึงอดีตภรรยาตะโกนชื่อของเขา โดยเมื่อตำรวจได้เดินทางมาถึงจึงเปิดประตูเข้าไป และพบกับร่างไร้วิญญาณของแฟรงก์นอนเสียชีวิตอยู่ในห้อง โดยตำรวจสันนิษฐานว่าเป็นการฆ่าตัวตาย
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2022 E! News ได้รายงานว่า แทมมี่ แฟรงก์ เธอถูกคุกคามทางโซเซียลเป็นอย่างหนัก  ภายหลังงานศพของอดีตสามีสิ้นสุดลง จนทำให้เธอไม่สบายใจเป็นอย่างหนัก
ความสำเร็จและรางวัล

| ปี | รางวัล/ความสำเร็จ |
| --- | --- |
ปัจจุบัน: สายดำชั้นเจ็ด
28 มิถุนายน ค.ศ. 2003: มาสเตอร์ออฟเดอะเยียร์ (อเมริกันคาราเต้)
ค.ศ. 2006: "รัฟแมน" แกรนด์แชมเปียน
ค.ศ. 2006: เหรียญทอง (สมาคมมวยไทยนานาชาติ) ฟูลคอนแทคมวยไทย ของทศพร สิทธิวัจน์
17 มกราคม ค.ศ. 2013: สถิติโลกกินเนสส์ (ทำลายแผ่นสนมากที่สุดในการดิ่งพสุธา)
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิตินักต่อสู้แบบผสมของ เจสัน เดวิด แฟรงก์ จากเชอร์ด็อก
เจสัน เดวิด แฟรงก์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เจสัน เดวิด แฟรงก์ ที่ยูทูบ
เจสัน เดวิด แฟรงก์ ที่อินสตาแกรม
เจสัน เดวิด แฟรงก์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เจสัน เดวิด แฟรงก์ ที่เฟซบุ๊ก