stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เหตุแผ่นดินถล่มในแยร์ดรึม พ.ศ. 2563
ปฏิบัติการกู้ภัย

ในวันขึ้นปีใหม่ รัฐบาลได้ขอความช่วยเหลือจากประเทศสวีเดน และได้รับเจ้าหน้าที่ 14 รายเพื่อการค้นหาและกู้ชีพ จากสวีเดน พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่สมทบจากนอร์เวย์เองอักจำนวนหนึ่งที่มาสมทบในช่วงเย็น
ในวันที่ 1 มกราคม 2021 ตำรวจได้เผยแพร่ข้อมูลของผู้สูญหายสิบราย และมีรายงานผู้เสียชีวิตรายแรกในวันเดียวกัน ในเช้าวันที่ 2 มกราคม 2021 พบร่างผู้เสียชีวิตรายที่สอง และในวันเดียวกันก็พบร่างผู้เสียชีวิตเพิ่มอีกสองร่าง ในวันที่ 3 มกราคม พบร่างผู้เสียชีวิตอีกสามร่าง ยอดผู้เสียชีวิตรวมอยู่ที่เจ็ดราย สูญหายสามราย การค้นหายังคงดำเนินไปอยู่
ดูเพิ่ม

รายชื่อเหตุโคลนถล่ม
เหตุแผ่นดินถล่มที่ทัฟฟียอร์ด
เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์

| เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ |
| --- | --- |
เกิด: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2513
เออร์เนสโต รูบิลลาร์ (Ernesto Rubillar) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองตาคุม ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 78 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 14) เสมอ 7 แพ้ 33
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท (2542 - 2543)
แชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC
ชิง 24 กุมภาพันธ์ 2544 ชนะน็อค ซาร์ลิต โรดริงโก ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 เมษายน 2544 ชนะน็อค สมถวิล สิงห์วังชา ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 18 กันยายน 2545 ชนะคะแนน พลังชัย ส.วรพิน ที่ มะนิลา
เสียแชมป์ 26 กันยายน 2546 แพ้คะแนน อาร์มัน เดอ ลาครูซ ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท WBA เมื่อ 6 สิงหาคม 2538 แพ้น็อค ชนะ ป.เปาอินทร์ ยก 6 ที่ เวทีราชดำเนิน
ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 ธันวาคม 2542 แพ้คะแนน แมนนี่ เมลชอร์ ที่ มะนิลา
ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 26 พฤษภาคม 2543 แพ้น็อค มงคล จ.เจริญ ยก 8 ที่ กทม.
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 21 พฤษภาคม 2547 แพ้น็อค โรเดล มายอล ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 9 กันยายน 2547 แพ้น็อค วันดี สิงห์วังชา ยก 8 ที่ ชุมพร
อำเภอธัญบุรี

| อำเภอธัญบุรี |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Thanyaburi
ภาพถ่ายทางอากาศของคลองรังสิตในเขตอำเภอธัญบุรี
คำขวัญ: ธัญบุรีแดนเศรษฐกิจ คลองรังสิตคู่เมืองมา ชื่อเสียงเป็นศรีสง่า รุ่งเรืองมานับร้อยปี
แผนที่จังหวัดปทุมธานี เน้นอำเภอธัญบุรี
พิกัด: 14°1′16″N 100°44′4″E﻿ / ﻿14.02111°N 100.73444°E﻿ / 14.02111; 100.73444
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปทุมธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 112.124 ตร.กม. (43.291 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 217,355 คน
 • ความหนาแน่น: 1,938.52 คน/ตร.กม. (5,020.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 12110, 12130 (เฉพาะ ตำบลประชาธิปัตย์และบึงยี่โถ)
รหัสภูมิศาสตร์: 1303
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอธัญบุรี หมู่ที่ 4 ถนนรังสิต-นครนายก ตำบลรังสิต อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี 12110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ธัญบุรี [ทัน-ยะ-บุ-รี] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปทุมธานี มีลักษณะเป็นแนวยาวขนานไปกับคลองรังสิตประยูรศักดิ์ไปจนสุดเขตจังหวัด เป็นพื้นที่ที่มีความเจริญมากกว่าอำเภอเมืองปทุมธานี เนื่องจากเป็นทางผ่านของการคมนาคมไปภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยมีเขตเทศบาลนคร 1 แห่ง เขตเทศบาลเมือง 2 แห่ง และเขตเทศบาลตำบลอีก 1 แห่งในพื้นที่
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอธัญบุรีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอคลองหลวงและอำเภอหนองเสือ มีแนวลำรางสาธารณะห่างจากคลองรังสิตประยูรศักดิ์ 1.6 กิโลเมตร เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอองครักษ์ (จังหวัดนครนายก) มีคลองสิบสี่เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอลำลูกกา มีแนวเส้นขนานคลองรังสิตประยูรศักดิ์ไปทางทิศใต้ 1.6 กิโลเมตร เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองปทุมธานี มีทางรถไฟสายเหนือเป็นเส้นแบ่งเขต
ประวัติศาสตร์

อำเภอธัญบุรีนั้น เดิมอยู่ในบริเวณที่เรียกว่า "ทุ่งหลวง" ของมณฑลกรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชปณิธานอันแน่วแน่ที่จะพัฒนาที่ดินในทุ่งหลวงให้เกิดประโยชน์แก่ประชาราษฎรด้วยการที่จะให้มีคลองขึ้นในบริเวณทุ่งนี้ จึงโปรดเกล้าฯ ให้ดำเนินการขุดคลองตั้งแต่ พ.ศ. 2433 เป็นต้นมาและได้พระราชทานนามว่า "คลองรังสิตประยูรศักดิ์"  ต่อมาได้มีพระบรมราชโองการให้สถาปนา "เมืองธัญญบูรี" ขึ้น ประกอบด้วย 4 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมือง อำเภอคลองหลวง อำเภอหนองเสือ และอำเภอลำลูกกา พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินเปิดที่ทำการเมืองด้วยพระองค์เองเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2445 โดยคำว่า "ธัญญบูรี" หมายถึง "เมืองแห่งข้าว" เป็นพระนามพระราชทาน เพื่อให้สอดคล้องกับเมืองมีนบุรี (เขตมีนบุรี ในปัจจุบัน) ที่หมายถึง "เมืองแห่งปลา"
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2459 ได้มีประกาศเปลี่ยนคำว่า "เมือง" มาเป็น "จังหวัด" เมืองธัญญบุรีจึงถูกเรียกว่า "จังหวัดธัญญบุรี" รวมทั้งเปลี่ยนชื่ออำเภอเมืองของจังหวัดธัญญบุรีเป็น "อำเภอรังสิต" เมื่อ พ.ศ. 2460 จังหวัดธัญญบุรีมีมาจนกระทั่งถึง พ.ศ. 2475 จึงถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดปทุมธานี อำเภอรังสิต (ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอธัญญบุรี) อำเภอคลองหลวง อำเภอหนองเสือ และอำเภอลำลูกกา จึงกลายเป็นอำเภอในจังหวัดปทุมธานี ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ราชบัณฑิตยสถานได้เปลี่ยนการใช้ตัวสะกดใหม่ จึงเป็น "ธัญบุรี" มาจนถึงปัจจุบัน
ตั้งแต่ พ.ศ. 2498 ถึงปัจจุบัน (เรียงตามปี) มีการจัดตั้งและเปลี่ยนแปลงเทศบาลในอำเภอธัญบุรี ดังนี้
วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2498 จัดตั้งสุขาภิบาลประชาธิปัตย์ ในพื้นที่บางส่วนของตำบลประชาธิปัตย์
วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลธัญบุรี ในพื้นที่บางส่วนของตำบลรังสิตและตำบลลำผักกูด
วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2506 เปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลประชาธิปัตย์ให้ครอบคลุมตำบลประชาธิปัตย์ทั้งตำบล
วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2508 เปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลธัญบุรีให้ครอบคลุมตำบลรังสิตและตำบลลำผักกูดทั้งตำบล
วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2519 จัดตั้งสุขาภิบาลสนั่นรักษ์ ในพื้นที่ตำบลบึงสนั่นและตำบลบึงน้ำรักษ์
วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ยกฐานะสุขาภิบาลประชาธิปัตย์ ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลประชาธิปัตย์
วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลธัญบุรี และ สุขาภิบาลสนั่นรักษ์ ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลธัญบุรี และ เทศบาลตำบลสนั่นรักษ์
วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ยกฐานะจากเทศบาลตำบลประชาธิปัตย์ เป็น เทศบาลเมืองรังสิต
วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2547 ยกฐานะจากเทศบาลตำบลสนั่นรักษ์ เป็น เทศบาลเมืองสนั่นรักษ์
วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2554 ยกฐานะจากเทศบาลเมืองรังสิต เป็น เทศบาลนครรังสิต
วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ยกฐานะจากเทศบาลตำบลบึงยี่โถ เป็น เทศบาลเมืองบึงยี่โถ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

พื้นที่อำเภอธัญบุรีแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 6 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้าน รวม 12 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) | สี | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ประชาธิปัตย์ | Prachathipat | – | 84,543 |   |  |
| 2. | บึงยี่โถ | Bueng Yitho | 4 | 33,713 |   |  |
| 3. | รังสิต | Rangsit | 4 | 24,724 |   |  |
| 4. | ลำผักกูด | Lam Phak Kut | 4 | 39,701 |   |  |
| 5. | บึงสนั่น | Bueng Sanan | – | 14,221 |   |  |
| 6. | บึงน้ำรักษ์ | Bueng Nam Rak | – | 18,557 |   |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

อำเภอธัญบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลนครรังสิต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลประชาธิปัตย์ทั้งตำบล (ทางรถไฟสายเหนือ-คลองสาม)
เทศบาลเมืองบึงยี่โถ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงยี่โถทั้งตำบล (คลองสาม-คลองห้า)
เทศบาลเมืองสนั่นรักษ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงสนั่นและตำบลบึงน้ำรักษ์ทั้งตำบล (คลองเก้า-คลองสิบสี่)
เทศบาลตำบลธัญบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรังสิตและตำบลลำผักกูดทั้งตำบล (คลองห้า-คลองเก้า)
การคมนาคม

ถนนสายหลักของอำเภอธัญบุรี ได้แก่
ถนนพหลโยธิน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1)
ถนนกาญจนาภิเษก (ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9)
ถนนรังสิต-นครนายก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 305)
ถนนสายรองของอำเภอธัญบุรี ได้แก่
ถนนรังสิต-ปทุมธานี (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346)
ถนนลำลูกกา-วังน้อย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 352)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3261 (ถนนเลียบคลองสิบ,ถนนคลองสิบ-หนองแค,ถนนปทุมธานี-สระบุรี)
ทางหลวงชนบท ปท.3004 (แยกคลองเจ็ด - แยกลำลูกกา)
การรถไฟแห่งประเทศไทย:
รถไฟทางไกล —      สายเหนือ/     สายตะวันออกเฉียงเหนือ: สถานีรังสิต
รถไฟฟ้าชานเมือง —      สายสีแดงเข้ม: สถานีรังสิต
สถานที่สำคัญ

ฟิวเจอร์พาร์ครังสิต
โรงพยาบาลเปาโล รังสิต
โรงพยาบาลบางปะกอก รังสิต 2
โรงเรียนโชคชัย (ครูเกียว)
สำนักงานเทศบาลเมืองบึงยี่โถ
โรงเรียนนานาชาติสยาม
มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต
สวนสนุกดรีมเวิลด์
การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคอำเภอธัญบุรี
วัดเขียนเขต พระอารามหลวง
สนามฟุตบอลบีจีสเตเดียม ของสโมสรบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
ห้างสรรพสินค้าโลตัส สาขารังสิต-นครนายก
มาร์เก็ตวิลเลจ สาขารังสิต คลอง4
ร้านกาแฟชายทุ่ง
สนามกอล์ฟกรุงกวี
วัดมูลจินดาราม
บ้านพักเด็กอ่อนและครอบครัวจังหวัดปทุมธานี
สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนรังสิต (บ้านเด็กอ่อนรังสิต)
สถานสงเคราะห์เยาวชน มูลนิธิมหาราช
ศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุจังหวัดปทุมธานี
สถานแรกรับเด็กหญิงบ้านธัญญพร
มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
สถานกักขังกลางจังหวัดปทุมธานี
สถานคุ้มครองคนไร้ที่พึ่งชายธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
สถานคุ้มครองคนไร้ที่พึ่งหญิงธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
ที่ว่าการอำเภอธัญบุรี
วิทยาลัยการปกครอง
ทางเข้า มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ศูนย์ฝึกกรมพลศึกษา สถาบันวิทยาศาสตร์การกีฬา สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ 60 พรรษา กรมพลศึกษา และศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อการศึกษารังสิต (ท้องฟ้าจำลองรังสิต)
สถานคุ้มครองและพัฒนาคนพิการบ้านกึ่งวิถีชาย
โรงพยาบาลธัญบุรี
ศาลจังหวัดธัญบุรี
สำนักงานอัยการจังหวัดธัญบุรี
สถานีตำรวจภูธรธัญบุรี
สวนสัตว์ดุสิตแห่งใหม่
โรงเรียนธัญรัตน์
โรงเรียนธัญสิทธิศิลป์
สนามกอล์ฟรอยัลเจมส์ซิตี้
ดูโฮม สาขารังสิต คลอง7
วัดนาบุญ
โรงเรียนธัญวิทยา (ตงมิ้น)
มูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี
สำนักงานพัฒนาที่ดินเขต 1
สำนักงานเทศบาลตำบลธัญบุรี
ห้างสรรพสินค้าโลตัส สาขารังสิต คลอง7
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศรังสิต
โรงเรียนปิยวัฒนศาสตร์
วัดอัยยิการาม
วัดขุมแก้ว
องค์การเภสัชกรรม
โรงพยาบาลมหาวชิราลงกรณ์ ธัญบุรี (ศูนย์มะเร็งคลอง10)
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศปทุมธานี
วัดสระบัว
สำนักงานเทศบาลเมืองสนั่นรักษ์
มัสยิดเราะห์มัดรัศมี
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกรุงเทพ
วิทยาลัยเทคนิคธัญบุรี
วัดพิชิตปิตยาราม
สำนักชลประทานที่ 11
โรงเรียนธัญบุรี
ดูเพิ่ม

จังหวัดธัญญบูรี หรือธัญบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

โรงพยาบาลธัญบุรี
ร้านกาแฟชายทุ่ง
เส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 131°0′W﻿ / ﻿90.000°N 131.000°W﻿ / 90.000; -131.000﻿ (มหาสมุทรอาร์กติก) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 75°8′N 131°0′W﻿ / ﻿75.133°N 131.000°W﻿ / 75.133; -131.000﻿ (ทะเลโบฟอร์ต) | ทะเลโบฟอร์ต |  |
| 70°3′N 131°0′W﻿ / ﻿70.050°N 131.000°W﻿ / 70.050; -131.000﻿ (แคนาดา) |  แคนาดา | นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์  ยูคอน — จากพิกัด 64°16′N 131°0′W﻿ / ﻿64.267°N 131.000°W﻿ / 64.267; -131.000﻿ (ยูคอน)  บริติชโคลัมเบีย — จากพิกัด 60°0′N 131°0′W﻿ / ﻿60.000°N 131.000°W﻿ / 60.000; -131.000﻿ (บริติชโคลัมเบีย) |
| 56°24′N 131°0′W﻿ / ﻿56.400°N 131.000°W﻿ / 56.400; -131.000﻿ (สหรัฐอเมริกา) |  สหรัฐ | รัฐอลาสก้า — อลาสก้าตะวันออกเฉียงใต้ (แผ่นดินหลัก), เกาะเรวิลลาจิดโด, และอลาสก้าตะวันออกเฉียงใต้อีกครั้ง |
| 55°0′N 131°0′W﻿ / ﻿55.000°N 131.000°W﻿ / 55.000; -131.000﻿ (ปากแม่น้ำดิกซัน) | ปากแม่น้ำดิกซัน | ผ่านทางตะวันออกของเกาะซายาส, บริติชโคลัมเบีย,  แคนาดา (ที่พิกัด 54°36′N 131°2′W﻿ / ﻿54.600°N 131.033°W﻿ / 54.600; -131.033﻿ (เกาะซายาส))  ผ่านทางตะวันตกของเกาะดันดัส, บริติชโคลัมเบีย,  แคนาดา (ที่พิกัด 54°30′N 130°58′W﻿ / ﻿54.500°N 130.967°W﻿ / 54.500; -130.967﻿ (เกาะดันดัส))  ผ่านทางตะวันตกของเกาะสตีเฟนต์, บริติชโคลัมเบีย,  แคนาดา (ที่พิกัด 54°10′N 130°49′W﻿ / ﻿54.167°N 130.817°W﻿ / 54.167; -130.817﻿ (เกาะสตีเฟนต์)) |
| 50°5′N 131°0′W﻿ / ﻿50.083°N 131.000°W﻿ / 50.083; -131.000﻿ (ช่องแคบเฮเคตี) | ช่องแคบเฮเคตี |  |
| 52°13′N 131°0′W﻿ / ﻿52.217°N 131.000°W﻿ / 52.217; -131.000﻿ (แคนาดา) |  แคนาดา | บริติชโคลัมเบีย — เกาะมอร์สบี และ เกาะคุงฮิต |
| 52°0′N 131°0′W﻿ / ﻿52.000°N 131.000°W﻿ / 52.000; -131.000﻿ (มหาสมุทรแปซิฟิก) | มหาสมุทรแปซิฟิก | ผ่านทางตะวันตกของเกาะโอเอโน,  หมู่เกาะพิตแคร์น (ที่พิกัด 23°55′S 130°45′W﻿ / ﻿23.917°S 130.750°W﻿ / -23.917; -130.750﻿ (เกาะโอเอโน)) |
| 60°0′S 131°0′W﻿ / ﻿60.000°S 131.000°W﻿ / -60.000; -131.000﻿ (มหาสมุทรใต้) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 74°21′S 131°0′W﻿ / ﻿74.350°S 131.000°W﻿ / -74.350; -131.000﻿ (แอนตาร์กติกา) | แอนตาร์กติกา | ดินแดนไม่ถูกอ้างสิทธิ์ |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 132 องศาตะวันตก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เหตุโจมตีด้วยขีปนาวุธในกรามาตอสก์ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566

| เหตุโจมตีด้วยขีปนาวุธในกรามาตอสก์ เดือนมิถุนายน พ> ศ. 2566 |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ ยุทธการที่ดอนบัส พ.ศ. 2565–ปัจจุบัน
ร้านรีอาพิซซาหลังถูกรัสเซียยิงขีปนาวุธถล่ม
th ร้านรีอาพิซซาในเมืองกรามาตอสก์  อาคารที่อยู่อาศัยในหมู่บ้านบีแลญแก ชานเมืองกรามาตอสก์
สถานที่: กรามาตอสก์ ยูเครน
พิกัด: 48°44′08″N 37°35′13″E﻿ / ﻿48.73556°N 37.58694°E﻿ / 48.73556; 37.58694
วันที่: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2566  ประมาณ 19:30 น. (UTC+3)
อาวุธ: ขีปนาวุธทิ้งตัวอิสคันเดียร์
ตาย: 13 คน
เจ็บ: 61 คน
ผู้ก่อเหตุ:  กองทัพรัสเซีย
เมื่อเวลาประมาณ 19:30 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) ของวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ระหว่างการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย รัสเซียได้ยิงขีปนาวุธทิ้งตัวอิสคันเดียร์จำนวน 2 ลูกใส่อาคารพลเรือนในเมืองกรามาตอสก์ ทางตอนเหนือของแคว้นดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ขีปนาวุธลูกหนึ่งตกใส่ร้าน "รีอาพิซซา" ซึ่งในเวลานั้นมีลูกค้าและพนักงานอยู่มากถึง 80 คน มีผู้เสียชีวิต 13 คน รวมถึงวิกตอรียา อาแมลีนา นักเขียนชาวยูเครน, เยาวชนหญิงอายุ 17 ปี, สองพี่น้องฝาแฝดหญิงอายุ 14 ปี และอดีตนาวิกโยธินสหรัฐคนหนึ่ง ขีปนาวุธอีกลูกตกใส่หมู่บ้านบีแลญแกซึ่งตั้งอยู่ชานเมืองกรามาตอสก์ เป็นเหตุให้มีผู้บาดเจ็บอีก 5 คน
ร้านอาหารดังกล่าวเป็นที่นิยมในหมู่ชาวเมือง ทหาร ผู้สื่อข่าวต่างประเทศ และผู้ปฏิบัติงานช่วยเหลือจากองค์การต่าง ๆ ในบรรดาผู้บาดเจ็บนั้นยังมีเอกตอร์ อาบัด ฟาซิโอลินเซ นักเขียนและนักข่าวชาวโคลอมเบีย, เซร์ฮิโอ ฮารามิโย กาโร เพื่อนของเขา กรามาตอสก์ตั้งอยู่ห่างจากแนวรบประมาณ 30 กิโลเมตร (18 ไมล์) ในขณะนั้น
การโจมตีครั้งนี้เกิดขึ้นไม่นานหลังจากบทสรุปของกบฏกลุ่มวากเนอร์ในรัสเซียซึ่งคุกคามอำนาจของวลาดีมีร์ ปูติน ถึงแม้รัสเซียจะอ้างว่าไม่ได้โจมตีพลเรือนและมุ่งเป้าไปที่ "ผู้ฝึกสอนของเนโท" เท่านั้น และอ้างว่าฝ่ายตนได้ "บรรลุเป้าหมาย" แล้ว แต่ก็ไม่มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตที่เป็นทหารประจำการ และช่องข่าวหลายช่องมองว่าคำอธิบายดังกล่าวเป็นการให้ข้อมูลเท็จของรัสเซีย ต่อมากองทัพยูเครนจับกุมชายผู้ต้องสงสัยว่าแอบถ่ายวิดีโอร้านพิซซาและยานพาหนะที่จอดอยู่ใกล้ ๆ เพื่อส่งวิดีโอดังกล่าวไปให้แก่หน่วยข่าวกรองของกองทัพรัสเซีย
ปฏิกิริยา

ฌูแซ็ป บูร์เร็ลย์ ผู้แทนระดับสูงของสหภาพยุโรปด้านการต่างประเทศและนโยบายความมั่นคง และวอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน ประณามการโจมตีครั้งนี้ว่าเป็น "การก่อการร้ายของรัสเซียต่อพลเรือนยูเครน"
เดนีส บราวน์ ผู้ประสานงานด้านมนุษยธรรมของสหประชาชาติประจำยูเครน ออกแถลงการณ์บรรยายการโจมตีครั้งนี้ว่าเป็น "อีกตัวอย่างหนึ่งของความทุกข์ทรมานที่การรุกรานของรัสเซียก่อขึ้นต่อชาวยูเครนในระดับที่ไม่อาจให้อภัยได้"
กระทรวงการต่างประเทศฝรั่งเศสประณามการโจมตีของรัสเซีย โดยกล่าวในถ้อยแถลงว่า "นับเป็นอีกครั้งที่รัสเซียจงใจยิงใส่โครงสร้างพื้นฐานของพลเรือนในการละเมิดกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศอย่างโจ่งแจ้ง ด้วยการกำหนดเป้าหมายไปยังสถานที่หย่อนใจที่ซึ่งชาวยูเครนแสวงหาความผ่อนคลายจากความทุกข์ที่เกิดจากการรุกรานของรัสเซีย"
กุสตาโบ เปโตร ประธานาธิบดีโคลอมเบีย กล่าวทางทวิตเตอร์ว่า "รัสเซียได้โจมตีพลเรือนชาวโคลอมเบีย 3 คนที่ไม่มีทางสู้ ดังนั้นจึงเป็นการละเมิดหลักปฏิบัติของสงคราม กระทรวงการต่างประเทศต้องส่งหนังสือประท้วงทางการทูต เราจะรอคอยการกลับบ้านอย่างปลอดภัยของเซร์ฮิโอ, เอกตอร์ และกาตาลินา" จากนั้นสถานทูตรัสเซียประจำโคลอมเบียก็กล่าวทางทวิตเตอร์ว่าเมืองกรามาตอสก์ "ไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการลิ้มลองอาหารยูเครน" โดยเสริมว่า "แน่นอนว่าเรายินดีที่การเดินทางโดยประมาทครั้งนี้ไม่ได้กลายเป็นโศกนาฏกรรมที่แก้ไขไม่ได้สำหรับพลเมืองโคลอมเบียผู้บาดเจ็บเล็กน้อยเหล่านั้น แต่เราขอเรียกร้องให้ตัวแทนของเพื่อนมิตรโคลอมเบียงดเว้นจากการไปเยือนดินแดนและสถานที่ที่อยู่ระหว่างการสู้รบเสีย"
ดูเพิ่ม

เหตุโจมตีสถานีรถไฟกรามาตอสก์ (8 เมษายน พ.ศ. 2565)
เส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียน 131 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันตก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 132 องศาตะวันออก
โบอิง โมเดล 2

| โบอิง โมเดล 2 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินฝึก, เครื่องบินทะเล
ชาติกำเนิด:  สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิต: โบอิง
สถานะ: ปลดประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา   กองบินทหารบกสหรัฐอเมริกา
จำนวนที่ผลิต: 56
ประวัติ
เที่ยวบินแรก: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459
โบอิง โมเดล 2 เป็นเครื่องบินทะเล ใช้ฝึกบินสองที่นั่ง ปีกสองชั้น เป็นเครื่องบินแบบแรกที่ออกแบบเองโดยโบอิงทั้งหมด และเป็นเครื่องบินแบบแรกที่ประสบความสำเร็จทางการเงินของโบอิง ต่อมาพัฒนาเป็น โมเดล 2, 3, 4, และ 5
แหล่งข้อมูลอื่น

historylink.org: สารานุกรมออนไลน์รัฐวอชิงตัน
เส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 50 องศาตะวันตก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 129 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันออก
เริงชัย ประภาษานนท์

| เริงชัย ประภาษานนท์ จ> ภ. |
| --- | --- |
เกิด: 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 อำเภอดุสิต กรุงเทพ
เสียชีวิต: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 (94 ปี) โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ จังหวัดปทุมธานี ประเทศไทย
นามปากกา: เศก ดุสิต ศ. ดุสิต สุริยา
อาชีพ: นักเขียน
เริงชัย ประภาษานนท์ (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567)  เป็นนักเขียนชาวไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2562 เจ้าของนามปากกา "เศก ดุสิต"  หรือ  "ศ. ดุสิต" มีผลงานเขียนนวนิยายแนวบู๊ และอาชญนิยายที่มีชื่อเสียงเป็นจำนวนมาก มีตัวละครที่เป็นที่รู้จักกันดี ชื่อ "คมน์ พยัคฆราช" ในเรื่อง สี่คิงส์ ครุฑดำ และ "โรม ฤทธิไกร" ในเรื่องชุด อินทรีแดง อินทรีทอง
ประวัติ

เริงชัย ประภาษานนท์ เกิดที่เขตดุสิต กรุงเทพ เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมัธยมนันทนศึกษา  เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง โรงเรียนถูกปิด ออกมาทำงานที่โรงไฟฟ้าสามเสน เมื่อโรงไฟฟ้าถูกระเบิดทำลาย ได้งานใหม่เป็นช่างเรียงพิมพ์ในโรงพิมพ์  เริ่มงานเขียนเรื่องสั้น เรื่องแรกชื่อ “พรหมบันดาล” ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร "รัตนโกสินทร์" ใช้นามปากกาว่า “สุริยา”
ผลงาน

เริงชัย ประภาษานนท์ เริ่มเขียนนวนิยายแนวบู๊ ใช้นามปากกา "เศก ดุสิต" เรื่อง สี่คิงส์ และครุฑดำ ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์อักษรสมิต แล้วเขียนเรื่องในชุด อินทรีแดง ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น มีชื่อเสียงเป็นที่นิยมจนต้องนำตัวละครจากทั้งสองเรื่อง คือ "คมน์ พยัคฆราช" และ "โรม ฤทธิไกร"  มาร่วมงานกันในเรื่อง จ้าวนักเลง ในเวลาต่อมา   และเรื่อง พยัคฆ์ร้ายไทยถีบ ตีพิมพ์ในนิตยสาร "อาทิตย์รายสัปดาห์" กับสำนักพิมพ์อักษรโสภณ ผลงานทั้งหมดถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์
นอกจากงานเขียนอาชญนิยาย เริงชัย ประภาษานนท์ ยังมีผลงานเขียนในแนวอื่น ใช้นามปากกา "เกศ โกญจนาศ" "ศิรษา" "ลุงเฉี่อย" ใช้เขียนนิทานพื้นบ้าน และ "ดุสิตา" ใช้เขียนบทกวี
เริงชัย ประภาษานนท์ หยุดเขียนนวนิยายตั้งแต่ พ.ศ. 2532 ต่อมาได้สนใจศึกษาวิชาโหราศาสตร์ และการพยากรณ์อย่างจริงจัง ต่อมาจึงเขียนบทความเกี่ยวกับการพยากรณ์และคอลัมน์ “รู้ชีวิต…ด้วยดวงดาว” ในนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์
การเสียชีวิต

อาจารย์เริงชัยถึงแก่กรรมอย่างสงบเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2567 ที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ สิริอายุได้ 92 ปี โดยมีกำหนดรดน้ำศพในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2567 ที่วัดศิริพงษ์ธรรมนิมิต และกำหนดสวดพระอภิธรรมศพในวันที่ 7–9 กุมภาพันธ์ 2567 และมีกำหนดฌาปนกิจศพในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2567
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
เออร์เนสต์ เอ. ดักลาส

เออร์เนสต์ เอ. ดักลาส เป็นนักแสดงละครเงียบชายชาวอังกฤษ
ผลงาน

Rock of Ages (1918)
Darby and Joan (1919)
Linked by Fate (1919)
The Call of the Road (1920)
Ernest Maltravers (1920)
Dangerous Lies (1921)
The Persistent Lovers (1922)
Out to Win (1923)
The Loves of Mary, Queen of Scots (1923)
Hurricane Hutch in Many Adventures (1924)
แหล่งข้อมูลอื่น

เออร์เนสต์ เอ. ดักลาส ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แอ่งปัตตานี

แอ่งปัตตานี เป็นแอ่งสะสมตะกอนอายุเทอร์เชียรี อยู่ในอ่าวไทย เป็นแอ่งที่มีการสะสมตัวของก๊าซธรรมชาติ และ น้ำมัน เป็นแหล่งปิโตรเลียมที่สำคัญของประเทศไทย ซึ่งประกอบด้วยแอ่งย่อยหลาย ๆ แอ่ง อาทิ แอ่งเอราวัณ แอ่งปลาทอง แอ่งไพลิน แอ่งบรรพต เป็นต้น โดยมีลักษณะการวางตัวตามแนวเหนือ-ใต้ มีลักษณะเป็นแอ่งย่อยโดยลักษณะแคบและยาวเป็นทั้งกึ่งกราเบนและกราเบน มีความกว้างประมาณ 70 กิโลเมตร และยาวประมาณ 400 กิโลเมตร โดยอยู่ใกล้กับแอ่งมลายู วางตัวแบบรอยชั้นไม่ต่อเนื่องอยู่บนหินแกรนิตยุคครีเทเชียสและหินแปรมหายุคพาลีโอโซอิกโดยตะกอนที่สะสมตัวช่วงสมัยโอลิโกซีนนั้น เป็นตะกอนน้ำพา (Alluvial) ทะเลสาบ (Lacustrine) ธารน้ำพา (Fluviatile) และทะเลน้ำตื้น (Shallow Marine) มีความหนาไม่เท่ากันโดยที่ชั้นตะกอน Main Basinal Area หนา 8 กม. ในขณะที่ Western Graben Area จะหนาเพียง 4.5 กม. หรือน้อยกว่านี้ หินพื้นฐานเท่าที่พบเป็น Cretaceous granite และ Permian carbonates
การเกิดแอ่งปัตตานี

เกิดตอนที่แผ่นเปลือกโลกอินเดีย ชนกับแผ่นยูเรเชียทำให้เกิการจมตัวกลายเป็นแอ่งสะสมตัวของตะกอนในยุคเทอร์เชียรี  โดยมีลักษณะยาวเกิดมาจากรอยเลื่อนตัดผ่านคือรอยเลื่อนเจดีย์สามองค์ วางตัวแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ และรอยเลื่อนระนองคลองมารุย วางตัวในแนวตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีรอยเลื่อนปกติ (normal fault) ที่ทำให้เกิดแอ่งต่าง ๆ วางตัวในแนวเหนือ-ใต้
แอ่งสินปุน

แอ่งสินปุน เป็นแอ่งในยุคปลายยุคครีเตเชียส (Cretaceous) ต่อยุคเทอร์เชียรี (Tertiary period) (100–15 ล้านปี) โดยอยู่ในอาณาเขต ตำบลท่ายาง อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช และ ตำบลสินปุน อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่ โดยภายในแอ่งมีถ่านหินคุณภาพ ลิกไนต์ โดยมีปริมาณสำรองประมาณ 50 ล้านเมตริกตัน แต่ในบางที่รายงานว่ามีมากถึง 91 ล้านเมตริกตัน
ประวัติการสำรวจและการพัฒนาแอ่งสินปุน

2 กรกฎาคม พ.ศ. 2544  ในการประชุมคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ ครั้งที่ 3/2544 (ครั้งที่ 84) ได้มีมติมอบหมายให้ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ (สพช.) รับไปหารือร่วมกับกรมทรัพยากรธรณี และการไฟฟ้าฝ่ายผลิต (กฟผ.) เกี่ยวกับแหล่งถ่านหินเวียงแหง งาว สินปุน และกระบี่ เพื่อพิจารณาให้มีการนำมาใช้ประโยชน์ต่อไป
28 สิงหาคม 2544 สพช. ได้มีการประชุมหารือกับกรมทรัพยากรธรณี และกฟผ. เกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาแหล่งถ่านหินดังกล่าว โดย สพช. และ กฟผ. มีข้อเสนอให้มีการทบทวนมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2535 เพื่อคืนแหล่งถ่านหินเวียงแหงและแหล่งสะบ้าย้อยให้ กฟผ. เข้าไปพัฒนาเพื่อนำมาใช้ในการผลิตไฟฟ้า โดยไม่ต้องมีการเปิดประมูล แต่ให้ กฟผ. คืนแหล่งงาว และแหล่งสินปุน ให้แก่กรมทรัพยากรธรณีเพื่อนำไปเปิดประมูลต่อไป
17 มิถุนายน 2551 กรมทรัพยากรธรณี และกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ ได้หารือร่วมกันเกี่ยวกับการพัฒนาแหล่งแร่ถ่านหินเพื่อแก้ไขวิกฤตการณ์พลังงาน โดยเห็นชอบให้เร่งรัดนำถ่านหินในเขตสำหรับดำเนินการสำรวจ การทดลอง การศึกษา หรือการวิจัยเกี่ยวกับแร่ มาใช้เป็นพลังงานทดแทนน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อแก้ไขความเดือดร้อนของประชาชน และเห็นควรนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณายกเลิกมติคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับแนวทางพัฒนาแห่งถ่านหินจำนวน 4 ฉบับ คือ เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2531, วันที่ 5 มิถุนายน 2533, วันที่ 10 มีนาคม 2535 และวันที่ 25 กันยายน 2544 ที่กำหนดให้นำแหล่งถ่านหินในเขตสำหรับดำเนินการสำรวจ การทดลอง การศึกษาหรือการวิจัยเกี่ยวกับแร่จำนวน 8 พื้นที่ ได้แก่ แอ่งสินปุน, แอ่งเคียนซา, แอ่งวังเหนือ, แอ่งแจ้ห่ม-เมืองปาน, แอ่งงาว, แอ่งเสริมงาม, แอ่งเชียงม่วน และแอ่งแม่ทะ ไปเปิดประมูลให้เอกชนเข้าไปลงทุนสำรวจและพัฒนา โดยยังคงสงวนพื้นที่แหล่งถ่านหินแอ่งเวียงแหง จังหวัดเชียงใหม่ และแอ่งสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา ไว้ให้การไฟฟ้าฝ่ายผลิตพัฒนาเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าต่อไป
ในประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม (อก.) ฉบับลงวันที่ 9 ตุลาคม 2527 ได้ประกาศให้แอ่งสินปุน จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพถ่านหิน
โครโมโซม 1 (มนุษย์)

Map of Chromosome 1. See locus for notation.
เป็นโครโมโซมที่ใหญ่ที่สุดของมนุษย์ โดยในแต่ละเซลล์จะมี 2 แท่ง (โครโมโซมคู่ที่ 1) และเป็นโครโมโซมร่างกาย (มนุษย์มีโครโมโซมร่างกาย 22 คู่ และโครโมโซมเพศ 1 คู่) โครโมโซม 1 มีคู่เบส 249 ล้านคู่เบส
คิดเป็นประมาณ 9% ของดีเอ็นเอทั้งหมดในเซลล์ของมนุษย์.
การระบุยีนที่พบในโครโมโซมแท่งที่ 1 มีทั้งหมด 4,316 ยีน  ซึ่งมากกว่าที่คาดคิดกันไว้ โครโมแท่งนี้ได้ระบุยีนเสร็จสิ้นเพียงสองทศวรรษหลังจากเริ่มโครงการจีโนมมนุษย์
รายชื่อยีนที่พบ

รายชื่อยีนบางส่วนที่พบในโครโมโซม 1 :