stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภูมิศาสตร์โซมาเลีย
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศโซมาเลีย> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 28 (82) | 28 (82) | 34 (93) | 38 (100) | 40 (104) | 40 (104) | 40 (104) | 30 (86) | 30 (86) | 30 (86) | 30 (86) | 30 (86) | 30 (86) |
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F): 15 (59)
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 40 (1.57) | 40 (1.57) | 40 (1.57) | 40 (1.57) | 40 (1.57) | 40 (1.57) | 50 (1.97) | 50 (1.97) | 40 (1.57) | 40 (1.57) | 40 (1.57) | 40 (1.57) | 500 (19.69) |
แหล่งที่มา: Country Studies - Somalia
ร.น.

ร.น. ย่อมาจาก ราชนาวี  เป็นคำลงท้าย ใช้ประกอบชื่อ และยศทหารสัญญาบัตร สังกัดกองทัพเรือไทย ที่มียศตั้งแต่ เรือตรี ขึ้นไป (เว้นแต่การเขียนในราชการภายในกองทัพเรือ) เพื่อให้แตกต่าง และไม่ให้สับสนกับยศทหารสังกัดกองทัพอากาศไทย
การใช้งาน ให้ใช้ ร.น. ต่อท้ายนามสกุลเมื่อใช้ยศเป็นคำย่อไปภายนอกกองทัพเรือ แต่เป็นภายในหน่วยสังกัดกระทรวงกลาโหม เช่น นาวาตรี หม่อมหลวง ประพันธ์ สนิทวงศ์ ใช้คำย่อว่า   น.ต. ม.ล.ประพันธ์ สนิทวงศ์ ร.น. เปรียบเทียบกับ  นาวาอากาศตรี ประสงค์ สุ่นศิริ หรือ น.ต.ประสงค์ สุ่นศิริ
แต่ในกรณีที่ใช้ภายในกองทัพเรือ แม้จะใช้ยศเป็นคำย่อ ก็ไม่ต้องลงท้าย ร.น. อนึ่ง ในกรณีใช้ในราชการภายนอกกระทรวงกลาโหม ต้องเขียนยศเป็นคำเต็มเสมอ และในกรณีที่เขียนยศเป็นคำเต็มทุกกรณีไม่ต้องลงท้าย ร.น.
ตัวอย่างการใช้
ใช้ภายในกองทัพเรือ น.ต.ม.ล.ประพันธ์ สนิทวงศ์, พล.ร.อ.ประชุม เครือวัลย์
ใช้ภายนอกกองทัพเรือ แต่เป็นภายในกระทรวงกลาโหม น.ต.ม.ล.ประพันธ์ สนิทวงศ์ ร.น., พล.ร.อ.ประชุม เครือวัลย์ ร.น.
ใช้ภายนอกกระทรวงกลาโหม นาวาตรี หม่อมหลวง ประพันธ์ สนิทวงศ์, พลเรือเอก ประชุม เครือวัลย์
| ยศทหารเรือ (ไทย) | อักษรย่อ (ไทย) | ยศ ภาษาอังกฤษ | อักษรย่อ (อังกฤษ) | ยศทหารอากาศ (ไทย) | อักษรย่อ (ไทย) | ยศ ภาษาอังกฤษ | อักษรย่อ (อังกฤษ) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จอมพลเรือ |  | Admiral of the Fleet | - | จอมพลอากาศ |  | Marshal of the Royal Thai Air Force | - |
| พลเรือเอก | พล.ร.อ. (ชื่อ) ร.น. | Admiral | ADM | พลอากาศเอก | พล.อ.อ. | Air Chief Marshal | ACM |
| พลเรือโท | พล.ร.ท. (ชื่อ) ร.น. | Vice Admiral | VADM | พลอากาศโท | พล.อ.ท. | Air Marshal | AM |
| พลเรือตรี | พล.ร.ต. (ชื่อ) ร.น. | Rear Admiral | RADM | พลอากาศตรี | พล.อ.ต. | Air Vice Marshal | AVM |
| นาวาเอก (พิเศษ) | น.อ. (ชื่อ) ร.น. | Senior Captain | CAPT | นาวาอากาศเอก (พิเศษ) | น.อ.พิเศษ | Senior Group Captain | Gp.Capt. |
| นาวาเอก | น.อ. (ชื่อ) ร.น. | Captain | CAPT | นาวาอากาศเอก | น.อ. | Group Captain | Gp.Capt. |
| นาวาโท | น.ท. (ชื่อ) ร.น. | Commander | CDR | นาวาอากาศโท | น.ท. | Wing Commander | Wg.Cdr. |
| นาวาตรี | น.ต. (ชื่อ) ร.น. | Lieutenant Commander | LCDR | นาวาอากาศตรี | น.ต. | Squadron Leader | Sqn.Ldr. |
| เรือเอก | ร.อ. (ชื่อ) ร.น. | Lieutenant | LT | เรืออากาศเอก | ร.อ. | Flight Lieutenant | Flt.Lt. |
| เรือโท | ร.ท. (ชื่อ) ร.น. | Lieutenant Junior Grade | LTJG | เรืออากาศโท | ร.ท. | Flying Officer | Flg.Off. |
| เรือตรี | ร.ต. (ชื่อ) ร.น. | Sub Lieutenant | SUB LT | เรืออากาศตรี | ร.ต. | Pilot Officer | Plt.Off. |
| พันจ่าเอก | พ.จ.อ. | Chief Petty Officer 1st Class | CPO1 | พันจ่าอากาศเอก | พ.อ.อ. | Flight Sergeant 1st Class | FS1 |
| พันจ่าโท | พ.จ.ท. | Chief Petty Officer 2nd Class | CPO2 | พันจ่าอากาศโท | พ.อ.ท. | Flight Sergeant 2nd Class | FS2 |
| พันจ่าตรี | พ.จ.ต. | Chief Petty Officer 3rd Class | CPO3 | พันจ่าอากาศตรี | พ.อ.ต. | Flight Sergeant 3rd Class | FS3 |
| จ่าเอก | จ.อ. | Petty Officer 1st Class | PO1 | จ่าอากาศเอก | จ.อ. | Sergeant | Sgt. |
| จ่าโท | จ.ท. | Petty Officer 2nd Class | PO2 | จ่าอากาศโท | จ.ท. | Corporal | Cpl. |
| จ่าตรี | จ.ต. | Petty Officer 3rd Class | PO3 | จ่าอากาศตรี | จ.ต. | Leading Aircraft man | LAC |
| พลทหาร | พลฯ | Seaman | - | พลทหาร | พลฯ | Airman | Amn. |
ดูเพิ่ม

ยศทหารไทย-ตำรวจไทย
มาย โอนิ เกิร์ล

ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2567 โดยโทโมตากะ ชิบายามะ
มาย โอนิ เกิร์ล (ญี่ปุ่น: 好きでも嫌いなあまのじゃく; โรมาจิ: Suki demo Kirai na Amanojaku) เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นแนวจินตนิมิตในปี พ.ศ. 2567 ผลิตโดยสตูดิโอโคโลริโดและทวินเอ็นจิน กำกับโดยโทโมตากะ ชิบายามะ ภาพยนตร์ออกฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศญี่ปุ่นและฉายทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์พร้อมกันในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
เรื่องย่อ

ยัตสึเซะ ฮิอิรางิ นักเรียนมัธยมปลายปี 1 เป็นคนประเภทที่ไม่สามารถปฏิเสธคำขอร้องของคนอื่นเพราะเขาต้องการเข้ากันได้ดีกับผู้คนโดยรอบและไม่อยากถูกเกลียด แต่สิ่งที่ฮิอิรางิทำก็ไม่เป็นไปด้วบดีและก็มีใครที่ฮิอิรางิเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนสนิท วันหนึ่งในฤดูร้อนที่เกิดหิมะตกนอกฤดู ฮิอิรางิได้พบกับสึมุกิ เด็กสาวโอนิที่มาในสังคมมนุษย์เพื่อตามหาแม่ สึมุกิซึ่งมีบุคลิกที่ตรงกันข้ามกับฮิอิรางิและไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไรกับเธอได้พาฮิอิรางิมาร่วมการเดินทางด้วยกัน
นักพากย์

| ตัวละคร | เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่น | เสียงพากย์ภาษาไทย |
| --- | --- | --- |
| ยัตสึเซะ ฮิอิรางิ | เค็นโช โอโนะ | ภาคภูมิ วันทอง |
| สึมุกิ | มิยุ โทมิตะ | นพวรรณ เหมะบุตร |
| ทาคาฮาชิ ริวจิ | ชินตาโร อาซานูมะ | พิพัฒน์ บุญสิทธิเลิศ |
| ทาคาฮาชิ มิโอะ | อายะ ยามาเนะ | ธันวา ภักดีอำนาจ |
| ยามาชิตะ ชิมาโกะ | โทโมโกะ ชิโอตะ | นิรมล กิจภิญโญชัย |
| ยามาชิตะ นาโอยะ | ชิโร ไซโต | วิทยา ผาสุข |
| ยัตสึเซะ มิคิโอะ | มิโอ ทานากะ | กริน อักษรดี |
| ยัตสึเซะ มิคุริ | ซัตสึกิ ยูกิโนะ | ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ |
| ทานิโมโตะ โยอิจิ | โชโซ ซาซากิ | วิทยา ผาสุข |
| ชิอง | โนริโกะ ฮิดากะ | สิษฐารัตน์ ปี่ทอง |
| อิซึรุ | ซาโตชิ มิกามิ | อภินันท์ ธีระนันทกุล |
| โกะเซ็น | ฮิซาโกะ เคียวดะ | ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ |
| ยัตสึเซะ คาเอเดะ | มิตสึโอะ คัมเบะ | ชุติกาญจน์ บางแดง |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
มาย โอนิ เกิร์ล ที่เน็ตฟลิกซ์
มาย โอนิ เกิร์ล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มาย โอนิ เกิร์ล (ภาพยนตร์) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2010–11

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2010–11
ชนะเลิศ: ควีนส์ปาร์คเรนเจอส์
เลื่อนชั้น: ควีนส์ปาร์คเรนเจอส์  นอริชซิตี  สวอนซีซิตี
ตกชั้น: เปรสตันนอร์ทเอนด์ เชฟฟิลด์ยูไนเต็ด สคันธอร์ปยูไนเต็ด
จำนวนการแข่งขันทั้งหมด: 552
จำนวนประตูทั้งหมด: 1510 (2.74 ต่อนัด)
ผู้ยิงประตูสูงสุด: แดนนี่ เกรแฮม (24 ประตู)
ทีมเหย้าชนะสูงสุด: นอริชซิตี 6–0 สคันธอร์ปยูไนเต็ด (2 เมษายน 2554) 
ทีมเยือนชนะสูงสุด: ดอนคาสเตอร์โรเวอร์ส 0–6 อิปสวิชทาวน์  (15 กุมภาพันธ์ 2554)
ประตูสูงสุด: ลีดส์ยูไนเต็ด 4–6 เปรสตันนอร์ทเอนด์ (28 กันยายน 2553)
สถิติชนะติดต่อกันสูงสุด: 8 นัด  เรดดิง
สถิติไม่แพ้ติดต่อกันสูงสุด: 19 นัด ควีนส์ปาร์คเรนเจอส์
สถิติไม่ชนะติดต่อกันสูงสุด: 14 นัด เปรสตันนอร์ทเอนด์ เชฟฟิลด์ยูไนเต็ด
สถิติแพ้ติดต่อกันสูงสุด: 6 นัด อิปสวิชทาวน์
ผู้เข้าชมมากที่สุด: 33,622 ลีดส์ยูไนเต็ด 1–0 เชฟฟิลด์ยูไนเต็ด (25 กันยายน 2553)
ผู้เข้าชมน้อยที่สุด: 4,190 สคันธอร์ปยูไนเต็ด 0–3 เปรสตันนอร์ทเอนด์ (15 มีนาคม 2554)
ผู้เข้าชมโดยเฉลี่ย: 17,388
← 2009–10 2011–12 →
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิพ ฤดูกาล 2010-11 เป็นฤดูกาลที่ 7 ของการแข่งขันลีกแชมเปียนชิพ เริ่มแข่งขันเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2553 สิ้นสุดการแข่งขันเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 และสิ้นสุดการแข่งขันรอบเพลย์ออฟเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ควีนส์ปาร์คเรนเจอส์ คว้าแชมป์ลีกแชมเปียนชิพและเลื่อนชั้นขึ้นสู่พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-12 พร้อมกับนอริชซิตี ซึ่งคว้ารองแชมป์ และสวอนซีซิตี ที่คว้าแชมป์เพลย์ออฟโดยการเฉือนชนะเรดดิง ส่วนเปรสตันนอร์ทเอนด์ เชฟฟิลด์ยูไนเต็ด และสคันธอร์ปยูไนเต็ด ตกชั้นไปเล่นลีกวัน ฤดูกาล 2011-12 พร้อมกันทั้ง 3 ทีม
การเปลี่ยนแปลงจากฤดูกาลล่าสุด > การเปลี่ยนแปลงทีม > จากลีกแชมเปี้ยนชิพ > เลื่อนชั้นขึ้นสู่พรีเมียร์ลีก:

นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
เวสต์บรอมวิชอัลเบียน
แบล็คพูล
การเปลี่ยนแปลงจากฤดูกาลล่าสุด > การเปลี่ยนแปลงทีม > จากลีกแชมเปี้ยนชิพ > ตกชั้นสู่ลีกวัน:

ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด
พลีมัธอาร์ไกล์
เชฟฟิลด์เวนสเดย์
การเปลี่ยนแปลงจากฤดูกาลล่าสุด > การเปลี่ยนแปลงทีม > เพื่อลีกแชมเปี้ยนชิพ > ตกชั้นมาจากพรีเมียร์ลีก:

เบิร์นลีย์
ฮัลล์ซิตี
พอร์ตสมัท
การเปลี่ยนแปลงจากฤดูกาลล่าสุด > การเปลี่ยนแปลงทีม > เพื่อลีกแชมเปี้ยนชิพ > เลื่อนชั้นขึ้นมาจากลีกวัน:

นอริชซิตี
ลีดส์ยูไนเต็ด
มิลล์วอลล์
ทีม > สนามแข่งขัน

บาร์นสลีย์
บริสตอลซิตี
เบิร์นลีย์
คาร์ดิฟฟ์ซิตี
คอเวนทรีซิตี
คริสตัลพาเลซ
ดาร์บี้เคาน์ตี
ดอนคาสเตอร์โรเวอร์ส
ฮัลล์ซิตี
อิปสวิชทาวน์
ลีดส์ยูไนเต็ด
เลสเตอร์ซิตี
มิดเดิ้ลสโบร
มิลล์วอลล์
นอริชซิตี
นอตทิงแฮมฟอเรสต์
พอร์ตสมัท
เปรสตันนอร์ทเอนด์
ควีนส์ปาร์คเรนเจอส์
เรดดิง
สคันธอร์ปยูไนเต็ด
เชฟฟิลด์ยูไนเต็ด
สวอนซีซิตี
วัตฟอร์ด
ที่อยู่ของทีมในการแข่งขันลีกแชมเปียนชิพ ฤดูกาล 2010-11
| ทีม | เมืองที่ตั้ง | สนาม | ความจุ(คน) |
| --- | --- | --- | --- |
| บาร์นสลีย์ | Barnsley | Oakwell | 23,009 |
| บริสตอลซิตี | บริสตอล | Ashton Gate | 21,497 |
| เบิร์นลีย์ | Burnley | Turf Moor | 22,546 |
| คาร์ดิฟฟ์ซิตี | คาร์ดิฟฟ์ | Cardiff City Stadium | 26,828 |
| คอเวนทรีซิตี | คอเวนทรี | Ricoh Arena | 32,609 |
| คริสตัลพาเลซ | ลอนดอน | Selhurst Park | 26,309 |
| ดาร์บี้เคาน์ตี | ดาร์บี | Pride Park Stadium | 33,597 |
| ดอนคาสเตอร์โรเวอร์ส | ดอนคาสเตอร์ | Keepmoat Stadium | 15,231 |
| ฮัลล์ซิตี | Kingston upon Hull | KC Stadium | 25,404 |
| อิปสวิชทาวน์ | อิปสวิช | Portman Road | 30,311 |
| ลีดส์ยูไนเต็ด | Leeds | Elland Road | 39,460 |
| เลสเตอร์ซิตี | เลสเตอร์ | King Power Stadium | 32,500 |
| มิดเดิ้ลสโบร | Middlesbrough | Riverside Stadium | 34,988 |
| มิลล์วอลล์ | ลอนดอน | The Den | 20,146 |
| นอริชซิตี | นอริช | Carrow Road | 27,033 |
| นอตทิงแฮมฟอเรสต์ | นอตทิงแฮม | City Ground | 30,576 |
| พอร์ตสมัท | พอร์ตสมัท | Fratton Park | 20,224 |
| เปรสตันนอร์ทเอนด์ | Preston | Deepdale | 23,408 |
| ควีนส์ปาร์คเรนเจอส์ | ลอนดอน | Loftus Road | 18,360 |
| เรดดิง | Reading | Madejski Stadium | 24,224 |
| สคันธอร์ปยูไนเต็ด | Scunthorpe | Glanford Park | 9,088 |
| เชฟฟิลด์ยูไนเต็ด | เชฟฟีลด์ | Bramall Lane | 32,702 |
| สวอนซีซิตี | Swansea | Liberty Stadium | 20,532 |
| วัตฟอร์ด | Watford | Vicarage Road | 23,500 |
ตารางคะแนน ลีกแชมเปียนชิพ ฤดูกาล 2010-11

| อันดับ  | สโมสร  | แข่ง  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ประตูได้  | ประตูเสีย  | ผลรวม  | คะแนน  | หมายเหตุ หรือ การเลื่อนชั้น-ตกชั้น  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |


| 1 | ควีนส์ปาร์คเรนเจอส์ (C)   (P) | 46 | 24 | 16 | 6 | 71 | 32 | +39 | 88 | เป็นแขมป์ และเลื่อนชั้นขึ้นสู่ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-12 |
| 2 | นอริชซิตี (P) | 46 | 23 | 15 | 8 | 83 | 58 | +25 | 84 | เลื่อนชั้นขึ้นสู่ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-12 |
| 3 | สวอนซีซิตี (P) | 46 | 24 | 8 | 14 | 69 | 42 | +27 | 80 | เพลย์ออฟเลื่อนชั้นขึ้นสู่ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-12 |
| 4 | คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 46 | 23 | 11 | 12 | 76 | 54 | +22 | 80 | เพลย์ออฟเลื่อนชั้นขึ้นสู่ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-12 |
| 5 | เรดดิง | 46 | 20 | 17 | 9 | 77 | 51 | +26 | 77 | เพลย์ออฟเลื่อนชั้นขึ้นสู่ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-12 |
| 6 | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ | 46 | 20 | 15 | 11 | 69 | 50 | +19 | 75 | เพลย์ออฟเลื่อนชั้นขึ้นสู่ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-12 |
| 7 | ลีดส์ยูไนเต็ด | 46 | 19 | 15 | 12 | 81 | 70 | +11 | 72 |  |
| 8 | เบิร์นลีย์ | 46 | 18 | 14 | 14 | 65 | 61 | +4 | 68 |  |
| 9 | มิลล์วอลล์ | 46 | 18 | 13 | 15 | 62 | 48 | +14 | 67 |  |
| 10 | เลสเตอร์ซิตี | 46 | 19 | 10 | 17 | 76 | 71 | +5 | 67 |  |
| 11 | ฮัลล์ซิตี | 46 | 16 | 17 | 13 | 52 | 51 | +1 | 65 |  |
| 12 | มิดเดิ้ลสโบร | 46 | 17 | 11 | 18 | 68 | 68 | 0 | 62 |  |
| 13 | อิปสวิชทาวน์ | 46 | 18 | 8 | 20 | 62 | 68 | −6 | 62 |  |
| 14 | วัตฟอร์ด | 46 | 16 | 13 | 17 | 77 | 71 | +6 | 61 |  |
| 15 | บริสตอลซิตี | 46 | 17 | 9 | 20 | 62 | 65 | –3 | 60 |  |
| 16 | พอร์ตสมัท | 46 | 15 | 13 | 18 | 53 | 60 | -7 | 58 |  |
| 17 | บาร์นสลีย์ | 46 | 14 | 14 | 18 | 55 | 66 | -11 | 56 |  |
| 18 | คอเวนทรีซิตี | 46 | 14 | 13 | 19 | 54 | 58 | -4 | 55 |  |
| 19 | ดาร์บี้เคาน์ตี | 46 | 13 | 10 | 23 | 58 | 71 | -13 | 49 |  |
| 20 | คริสตัลพาเลซ | 46 | 12 | 12 | 22 | 44 | 69 | -25 | 48 |  |
| 21 | ดอนคาสเตอร์โรเวอร์ส | 46 | 11 | 15 | 20 | 55 | 81 | -26 | 48 |  |

| 22 | เปรสตันนอร์ทเอนด์ (R) | 46 | 10 | 12 | 24 | 54 | 79 | -25 | 42 | ตกชั้นสู่ ลีกวัน ฤดูกาล 2011-12 |
| 23 | เชฟฟิลด์ยูไนเต็ด (R) | 46 | 11 | 9 | 26 | 44 | 79 | -35 | 42 | ตกชั้นสู่ ลีกวัน ฤดูกาล 2011-12 |
| 24 | สคันธอร์ปยูไนเต็ด (R) | 46 | 12 | 6 | 28 | 43 | 87 | -44 | 42 | ตกชั้นสู่ ลีกวัน ฤดูกาล 2011-12 |

หมายเหตุ:  (C)=แชมป์ลีกแชมเปียนชิพ ฤดูกาล 2010-11,(P)=เลื่อนชั้นขึ้นสู่พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-12,(R)ตกชั้นสู่ลีกวัน ฤดูกาล 2011-12
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
คำขวัญ: United by Emotion
ประเทศเข้าร่วม: 162 (รวมทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย และคณะกรรมการพาราลิมปิกรัสเซีย)
นักกีฬาเข้าร่วม: 4,403
ชนิด: 539 ประเภท ใน 22 ชนิด
พิธีเปิด: 24 สิงหาคม 2021
พิธีปิด: 5 กันยายน 2021
ประธานพิธีเปิด: นารูฮิโตะ จักรพรรดิญี่ปุ่น
ประธานพิธีปิด: แอนดรูว์ พาร์สันส์ ประธานคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผู้จุดคบเพลิง: ยูอิ คามิจิ คาริน โมริซากิ ชุนซูเกะ อูจิดะ
สนามกีฬา: กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น
ฤดูร้อน← ริโอเดจาเนโร 2016ปารีส 2024 →  ฤดูหนาว← พย็องชัง 2018ปักกิ่ง 2022 →  โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 (ญี่ปุ่น: 東京2020パラリンピック競技大会; โรมาจิ: Tōkyō Nizeronizero Pararinpikku Kyōgi Taikai) เป็นมหกรรมกีฬานานาชาติสำหรับคนพิการซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม ถึง 5 กันยายน พ.ศ. 2564 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น นับเป็นครั้งที่ 2 ที่โตเกียวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน ต่อจากครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 และโตเกียวเป็นเมืองแรกในประวัติศาสตร์พาราลิมปิกที่เป็นเจ้าภาพการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนมากกว่าหนึ่งครั้ง
เดิมกำหนดจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 สิงหาคม ถึง 5 กันยายน พ.ศ. 2563 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นเวลา 1 ปี เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 แม้ว่าการแข่งขันจะจัดขึ้นในปี พ.ศ. 2564 แต่ยังคงเป็นชื่อเดิม คือ โตเกียว 2020 เพื่อวัตถุประสงค์ทางการตลาด นับเป็นครั้งแรกที่กีฬาพาราลิมปิกถูกเลื่อนออกไปและกำหนดเวลาใหม่
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

การแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งนี้ มีกีฬาที่จัดแข่งขันทั้งสิ้น 22 ชนิด โดยมีกีฬาที่ได้รับการบรรจุใหม่ในครั้งนี้เพิ่มอีก 2 ชนิดคือ กีฬาเรือแคนูและไตรกีฬา
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  |   ยิงธนู (รายละเอียด)   กรีฑา (รายละเอียด)   บอคเซีย (รายละเอียด)   พาราแคนู (รายละเอียด)   จักรยาน (รายละเอียด)  จักรยานประเภทถนน (รายละเอียด)   จักรยานประเภทลู่ (รายละเอียด)   ขี่ม้า (รายละเอียด)   ฟุตบอล 5 คน (รายละเอียด) |   ฟุตบอล 7 คน (รายละเอียด)   โกล์บอล (รายละเอียด)   ยูโด (รายละเอียด)   ไตรกีฬาคนพิการ (รายละเอียด)   ยกน้ำหนัก (รายละเอียด)   เรือพาย (รายละเอียด)   เรือใบ (รายละเอียด)   ยิงปืน (รายละเอียด) |   ว่ายน้ำ (รายละเอียด)   เทเบิลเทนนิส (รายละเอียด)   วอลเลย์บอล (รายละเอียด)   วีลแชร์บาสเกตบอล (รายละเอียด)   วีลแชร์ฟันดาบ (รายละเอียด)   วีลแชร์รักบี้ (รายละเอียด)   วีลแชร์เทนนิส (รายละเอียด)   |
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ณ วันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2564 มี 163 ประเทศที่นักกีฬาผ่านการคัดเลือกอย่างน้อย 1 คน และมี 5 ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกครั้งแรก ได้แก่ ภูฏาน กายอานา ปารากวัย เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ และเซาตูเมและปรินซิปี ในขณะที่หมู่เกาะโซโลมอนจะเข้าร่วมครั้งที่สองหลังจากพลาดการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
↑  ใช้เฉพาะภาษาอังกฤษ ไม่มีการใช้คำขวัญที่เทียบเท่าในภาษาญี่ปุ่น
↑  Originally, each Russian athlete participated as an individual qualification, so such a special note corresponding to the nation is not an appropriate description.
↑  นักกีฬาเป็นกลางจากรัสเซียแข่งขันภายใต้ธงของคณะกรรมการพาราลิมปิกรัสเซีย
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน > จำนวนนักกีฬาตามคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ

ข้อมูลเมื่อ 8 กันยายน ค.ศ.  2019 (2019 -09-08):
| NPC | ประเทศ | นักกีฬา |
| --- | --- | --- |
| JPN |  ญี่ปุ่น | 177 |
| CHN |  จีน | 116 |
| IRI |  อิหร่าน | 70 |
| USA |  สหรัฐ | 65 |
| GBR |  สหราชอาณาจักร | 64 |
| NPA |  นักกีฬาพาราลิมปิกที่เป็นกลาง | 62 |
| BRA |  บราซิล | 59 |
| GER |  เยอรมนี | 41 |
| AUS |  ออสเตรเลีย | 37 |
| KOR |  เกาหลีใต้ | 34 |
| ITA |  อิตาลี | 32 |
| NED |  เนเธอร์แลนด์ | 32 |
| CAN |  แคนาดา | 31 |
| THA |  ไทย | 29 |
| TUR |  ตุรกี | 23 |
| IND |  อินเดีย | 22 |
| UKR |  ยูเครน | 21 |
| SVK |  สโลวาเกีย | 19 |
| HKG |  ฮ่องกง | 18 |
| INA |  อินโดนีเซีย | 18 |
| ESP |  สเปน | 17 |
| UZB |  อุซเบกิสถาน | 17 |
| POR |  โปรตุเกส | 16 |
| FRA |  ฝรั่งเศส | 14 |
| GRE |  กรีซ | 14 |
| COL |  โคลอมเบีย | 13 |
| MAS |  มาเลเซีย | 13 |
| BIH |  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 12 |
| DEN |  เดนมาร์ก | 12 |
| ARG |  อาร์เจนตินา | 11 |
| SRI |  ศรีลังกา | 9 |
| EGY |  อียิปต์ | 8 |
| POL |  โปแลนด์ | 8 |
| ISR |  อิสราเอล | 7 |
| LTU |  ลิทัวเนีย | 7 |
| UAE |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 7 |
| BEL |  เบลเยียม | 6 |
| KSA |  ซาอุดีอาระเบีย | 6 |
| NGR |  ไนจีเรีย | 5 |
| HUN |  ฮังการี | 4 |
| IRQ |  อิรัก | 4 |
| KUW |  คูเวต | 4 |
| SWE |  สวีเดน | 4 |
| CZE |  เช็กเกีย | 3 |
| MAR |  โมร็อกโก | 3 |
| OMA |  โอมาน | 3 |
| SUI |  สวิตเซอร์แลนด์ | 3 |
| VIE |  เวียดนาม | 3 |
| FIN |  ฟินแลนด์ | 2 |
| KAZ |  คาซัคสถาน | 2 |
| SRB |  เซอร์เบีย | 2 |
| SYR |  ซีเรีย | 2 |
| TPE |  จีนไทเป | 2 |
| BRN |  บาห์เรน | 1 |
| BUL |  บัลแกเรีย | 1 |
| CHI |  ชิลี | 1 |
| TLS |  ติมอร์-เลสเต | 1 |
| IRL |  ไอร์แลนด์ | 1 |
| MKD |  มาซิโดเนียเหนือ | 1 |
| MGL |  มองโกเลีย | 1 |
| NZL |  นิวซีแลนด์ | 1 |
| NOR |  นอร์เวย์ | 1 |
| PAK |  ปากีสถาน | 1 |
| SIN |  สิงคโปร์ | 1 |
| TUN |  ตูนิเซีย | 1 |
| Total | 1,162 |  |
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
*  เจ้าภาพ ( ญี่ปุ่น)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 96 | 60 | 51 | 207 |
| 2 |  สหราชอาณาจักร | 41 | 38 | 45 | 124 |
| 3 |  สหรัฐ | 37 | 36 | 31 | 104 |
| 4 |  นักกีฬารัสเซีย | 36 | 33 | 49 | 118 |
| 5 |  เนเธอร์แลนด์ | 25 | 17 | 17 | 59 |
| 6 |  ยูเครน | 24 | 47 | 27 | 98 |
| 7 |  บราซิล | 22 | 20 | 30 | 72 |
| 8 |  ออสเตรเลีย | 21 | 29 | 30 | 80 |
| 9 |  อิตาลี | 14 | 29 | 26 | 69 |
| 10 |  อาเซอร์ไบจาน | 14 | 1 | 4 | 19 |
| 11–86 | ประเทศที่เหลือ | 209 | 230 | 279 | 718 |
| รวม (86 ประเทศ) | รวม (86 ประเทศ) | 539 | 540 | 589 | 1668 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Tokyo 2020 on the International Paralympic Committee website
Tokyo 2020 Official Homepage
| ก่อนหน้า |  | พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รีโอเดจาเนโร |  | พาราลิมปิกฤดูร้อน  โตเกียว  (กีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 (2020)) |  | ปารีส |
| ด ค กกีฬาพาราลิมปิก |
| --- | --- | --- |
 กฎบัตร  เจ้าภาพ  IPC NPCs  สรุปเหรียญ  ผู้ได้รับเหรียญ  ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน ฤดูร้อน  ฤดูหนาว  กีฬา  สัญลักษณ์ 
| ฤดูร้อน |  โรม 1960  โตเกียว 1964  เทลอาวีฟ 1968  ไฮเดลแบร์ก 1972  โทรอนโต 1976  อาร์นเฮม 1980  นิวยอร์ก-สโตกแมนเดวิลล์ 1984  โซล 1988  บาร์เซโลนา 1992  แอตแลนตา 1996  ซิดนีย์ 2000  เอเธนส์ 2004  ปักกิ่ง 2008  ลอนดอน 2012  ริโอเดจาเนโร 2016  โตเกียว 2020  ปารีส 2024  ลอสแอนเจลิส 2028  บริสเบน 2028  |  |
| ฤดูหนาว |  เอิร์นเชิลส์วีก 1976  กีลโล 1980  อินส์บรุค 1984  อินส์บรุค 1988  แอลเบิร์ทวิลล์ 1992  ลิลแฮมเมอร์ 1994  นะงะโนะ 1998  ซอลต์เลกซิตี 2002  ตูริน 2006  แวนคูเวอร์ 2010  โซชิ 2014  พย็องชัง 2018  ปักกิ่ง 2022  มิลาน/กอร์ตีนาดัมเปซโซ 2026  TBD 2030  |  |
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก กลุ่มอี

กลุ่ม อี ของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก เป็นหนึ่งในสิบกลุ่มที่จะใช้ตัดสินหาทีมที่ผ่านเข้ารอบสำหรับ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบสุดท้ายในประเทศเยอรมนี. กลุ่ม อี ประกอบไปด้วยห้าทีม: แอลเบเนีย, เช็กเกีย, หมู่เกาะแฟโร, มอลโดวา และ โปแลนด์. แต่ละทีมจะลงเล่นพบกับทีมอื่นในรูปแบบเหย้าและเยือนในหนึ่ง รูปแบบพบกันหมด.
สองทีมที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้ารอบโดยตรงสำหรับรอบสุดท้าย. การมีส่วนร่วมของ รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ จะใช้ตัดสินขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของพวกเขาใน ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23.
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  แอลเบเนีย | 8 | 4 | 3 | 1 | 12 | 4 | +8 | 15 | เข้ารอบสำหรับ รอบสุดท้าย |  | — | 3–0 | 2–0 | 2–0 | 0–0 |
| 2 |  เช็กเกีย | 8 | 4 | 3 | 1 | 12 | 6 | +6 | 15 | เข้ารอบสำหรับ รอบสุดท้าย |  | 1–1 | — | 3–1 | 3–0 | 1–0 |
| 3 |  โปแลนด์ | 8 | 3 | 2 | 3 | 10 | 10 | 0 | 11 | ผ่านเข้าสู่ เพลย์ออฟ ผ่าน เนชันส์ลีก- |  | 1–0 | 1–1 | — | 1–1 | 2–0 |
| 4 |  มอลโดวา | 8 | 2 | 4 | 2 | 7 | 10 | −3 | 10 |  |  | 1–1 | 0–0 | 3–2 | — | 1–1 |
| 5 |  หมู่เกาะแฟโร | 8 | 0 | 2 | 6 | 2 | 13 | −11 | 2 |  |  | 1–3 | 0–3 | 0–2 | 0–1 | — |
แหล่งที่มา: ยูฟ่า
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไข
หมายเหตุ:
1 2  คะแนน เฮดทูเฮด: แอลเบเนีย 4, เช็กเกีย 1.
ผู้ทำประตู

มีการทำประตู 43 ประตู จากการแข่งขัน 20 นัด เฉลี่ย 2.15 ประตูต่อนัด
การทำประตู 4 ครั้ง
ไอออน นิโคลาเอสคู
การทำประตู 3 ครั้ง
จาซีร์ อาซานี
เนดิม บัจรามี
วาคลาฟ แชร์นี
โตมาช โซว์แช็ก
รอแบร์ต แลวันดอฟสกี
การทำประตู 2 ครั้ง
เตาลันต์ เซเฟรี
ลาดิสลาฟ เครจชี
วลาดิสลาฟ บาโบห์โล
คารอล ซวิแดร์สกี
การทำประตู 1 ครั้ง
คริสต์จาน อัสล์ลานี
โซโคล ซิคัลเลชี
มีร์ลินด์ ดากู
เอร์เนสต์ มูชี
ตอมัช ชอรี
ตอมัส ชวันชารา
ดาวิด ดูเดรา
ยัน คุชตา
แมดส์ โบเอ มิคเคลเซน
ออดมาร์ แฟรอ
วาดิม ราทา
อาดัม บุกซา
อาร์กาดียุช มีลิก
ยาคุบ ปิออตรอฟสกี
ดาเมียน ซือมัญสกี
เซบัสตีอาน ซือมัญสกี
แหล่งข้อมูลอื่น

UEFA Euro 2024, UEFA.com
European Qualifiers, UEFA.com
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก |
| --- | --- |
 รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่ม เอ  กลุ่ม บี  กลุ่ม ซี  กลุ่ม ดี  กลุ่ม อี  กลุ่ม เอฟ  กลุ่ม จี  กลุ่ม เอช  กลุ่ม ไอ  กลุ่ม เจ  เพลย์ออฟ 
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23
มีโซพอส

ภาพแสดงชั้นบรรยากาศของโลก
มีโซพอส (อังกฤษ: mesopause) เป็นขอบในชั้นบรรยากาศของโลกที่กั้นระหว่างชั้นมีโซสเฟียร์และเทอร์โมสเฟียร์ มีความสูงจากพื้นโลกประมาณ 80 - 85 กิโลเมตร
| ด ค กชั้นบรรยากาศของโลก |
| --- | --- |
ชั้นบรรยากาศ:  โทรโพสเฟียร์  สตราโทสเฟียร์  มีโซสเฟียร์  เทอร์โมสเฟียร์  เอกโซสเฟียร์ 
ขอบชั้นบรรยากาศ:  โทรโพพอส  สตราโทพอส  มีโซพอส  เทอร์โมพอส 
อื่น ๆ:  ชั้นโอโซน  เทอร์โบพอส  ไอโอโนสเฟียร์  เส้นคาร์มาน
มัตสึโอะ บาโช

อนุสาวรีย์ของบาโชในเมืองโองากิ จังหวัดกิฟุ
มัตสึโอะ บาโช
มัตสึโอะ บาโช (ญี่ปุ่น: 松尾芭蕉 Matsuo Bashō, ค.ศ. 1644 – 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1694) หรือ บาโช  เป็นนามแฝงของ มัตสึโอะ มูเนฟูซะ (松尾宗房, Matsuo Munefusa) เป็นกวีชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งได้รับสมญานามเป็นปรมาจารย์ทางด้านบทกวีไฮกุ ในงานกวีที่เขาได้แต่งขึ้นเขียนเพียงชื่อ 芭蕉 (はせを, ฮาเซโอะ) เขาเป็นหนึ่งในกวีที่อยู่ในช่วงยุคสมัยเอโดะ
บาโช เกิดในอิงะ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมิเอะ ในตระกูลซามูไร ภายหลังจากการใช้ชีวิตหลายปีภายใต้วิถีชีวิตซามูไร เข้าได้ค้นพบว่าการเป็นนักประพันธ์นั้นเหมาะกับเขามากกว่า เขาจึงได้ละทิ้งวิถีชีวิตซามูไร บาโชได้เริ่มใช้ชีวิตแบบกวีเมื่อได้รับใช้เจ้านายในฐานะซามูไร ในตอนแรกเขาได้ตั้งชื่อตนเองว่า โทเซ (桃青, Tosei) ตามบทกวีโทเซ ซึ่งหมายถึงผลพีชเล็ก ๆ ด้วยบาโชมีความยกย่องนับถือในตัวกวีจีนชื่อหลี่ ไป๋ (李白, Lǐ Bái) ซึ่งหมายถึงลูกพลัมสีขาว
ในปี ค.ศ. 1666 เมื่อเจ้านายเก่าได้สิ้นชีวิตลง และมีเจ้านายใหม่ซึ่งเป็นพี่น้องของเจ้านายเดิมขึ้นมาปกครอง เขาได้เลือกกลับไปบ้าน แทนที่จะรับตำแหน่งต่อในฐานะซามูไร และย้ายไปเอโดะในปี ค.ศ. 1675 (ปัจจุบันคือโตเกียว) ต่อมาในปี ค.ศ. 1678 ที่เอโดะ เขาได้รับตำแหน่งให้เป็นปรมาจารย์ไฮกุ หรือ โซโช (宗匠, sōshō) และเริ่มชีวิตของกวีอาชีพ ในปี ค.ศ. 1680 ได้ย้ายไปยังฟูกูงาวะ (ส่วนหนึ่งของเอโดะ) และได้เริ่มปลูกต้นบาโช (芭蕉, Bashō, แปลว่า: ต้นกล้วย) ที่เขาชื่นชอบในบริเวณสวน ภายหลังจากเขาที่ได้ใช้ชื่อตัวเองว่าบาโช
ในช่วงชีวิต บาโชได้ออกเดินทางท่องเที่ยวไปหลายแห่ง สถานที่ที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น และสถานที่ที่ปรากฏในงานประพันธ์  การท่องเที่ยวเหล่านี้มีส่วนสำคัญในงานเขียนของเขา สถานที่บางแห่งได้ส่งเสริมให้มีจินตนาการที่ยิ่งใหญ่  ในการเดินทางบะโชได้พบสานุศิษย์ และสอนพวกเขาด้วยเร็งงะ (連歌, renga)
บทประพันธ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของชาโชคือ โอกุ โนะ โฮโซมิจิ (奥の細道, Oku no Hosomichi, แปลว่า: เส้นทางสายเล็ก ๆ ลึกเข้าไป) เขียนขึ้นภายหลังจากการเดินทางของบาโชและลูกศิษย์ ซึ่งเริ่มจากเอโดะในวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1689 และพวกเขาเดินทางไปโทโฮกุและโฮกูริกุ จากนั้นจึงกลับสู่เอโดะในปี ค.ศ. 1691 การเดินทางในหนังสือนี้จบลงที่โองากิและมิโนะ (ปัจจุบันคือจังหวัดกิฟุ) ด้วยบทหนึ่งในไฮกุที่เขาแสดงความหมายโดยนัยว่า จะเดินทางไปศาลเจ้าอิเซะต่อ ภายหลังจากการพักอยู่ที่โองากิ
บาโชเสียชีวิตเพราะโรคภัยไข้เจ็บในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิในปี ค.ศ. 1694 ที่โอซากะ ภายในบ้านของลูกศิษย์ที่เขาร่วมเดินทางไปด้วย ก่อนสิ้นใจ บาโชได้เขียนไฮกุสุดท้าย
บทกวีที่มีชื่อเสียงของบะโช

"สระเก่าเอ๋ย"
เกร็ด

เกี่ยวกับ บาโช (Bashō, 芭蕉) หรือ ต้นกล้วย
เนื่องจากสภาพอากาศนั้นหนาวเย็นเกินกว่าที่กล้วยจะมีผลได้ ว่ากันว่า เขาตั้งใจว่าจะสื่อความหมายของบทกวีที่มิอาจมีผล หรือไร้ผล และเนื่องจากบาโชได้ศึกษาเซน เช่นนี้ เป็นไปตามแนวคิดของเซน