stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฉิน ชู่จวี๋

เฉิน ชู่จวี๋ ที่งาน ไทม์ 100 ค.ศ. 2010 ของงานเลี้ยงอาหารกลางคืน
เฉิน ชู่จวี๋ (จีน: 陳樹菊; พินอิน: Chén Shùjú; เป่อ่วยยี: Tân Chhiū-kiok) เป็นแม่ค้าขายผักวัย 63 ปี ชาวไต้หวัน ที่ได้รับเลือกให้ได้รับรางวัลแมกไซไซ ปี พ.ศ. 2555 รางวัลที่เทียบเท่ากับรางวัลโนเบลสำหรับภูมิภาคเอเชีย เนื่องจากเธอมีใจบุญสุนทาน มอบเงินบริจาคเพื่อการกุศล รวมทั้งหมด 10 ล้านเหรียญไต้หวันหรือกว่า 10.2 ล้านบาท ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเธอได้เปลี่ยนแปลงชีวิตชาวไต้หวันมากมายที่เธอได้ให้ความช่วยเหลือ เธอเรียนหนังสือชั้นประถม 6 และต้องออกจากโรงเรียนมาทำงานหาเลี้ยงครอบครัว โดยยึดอาชีพขายผัก และเงินที่หาได้ในแต่ละวันก็จะเก็บไว้ส่วนหนึ่งนำไปสร้างกุศลช่วยเหลือผู้อื่น เช่น ทุนการศึกษาสำหรับเด็ก สร้างห้องสมุดให้กับโรงเรียน และช่วยเหลือเด็กกำพร้า เธอบอกว่า เงินจะมีคุณค่าเมื่อถูกนำไปใช้ช่วยเหลือคนที่ต้องการ และเธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้ช่วยเหลือคนอื่น ก่อนหน้านี้เธอพึ่งได้รับรางวัลบุคคลแห่งปีของทวีปเอเชีย จากนิตยสาร รีดเดอร์ส ไดเจสท์ ปี 2553  ถูกคัดเลือกให้เป็น 1 ใน 48 ผู้ใจบุญแห่งเอเชียของนิตยสาร ฟอบส์ และติดอันดับในกลุ่มบุคคลที่ทรงอิทธิพลสูงสุด 100 คนของโลกประจำปี 2553 ของนิตยสาร Time 100 ด้วย
อำเภอครบุรี

| อำเภอครบุรี |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Khon Buri
อ่างเก็บน้ำลำแชะ
คำขวัญ: น้ำตกวังเต่า เขาจอมทอง  สองเขื่อนงามล้ำ ถ้ำวัวแดง  ศิลาแลงปรางค์ครบุรี บารมีหลวงปู่นิล
แผนที่จังหวัดนครราชสีมา เน้นอำเภอครบุรี
พิกัด: 14°31′24″N 102°14′54″E﻿ / ﻿14.52333°N 102.24833°E﻿ / 14.52333; 102.24833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,816.9 ตร.กม. (701.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 96,140 คน
 • ความหนาแน่น: 52.91 คน/ตร.กม. (137.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 30250
รหัสภูมิศาสตร์: 3002
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอครบุรี หมู่ที่ 4  ถนนสุขาภิบาล 14 ตำบลแชะ อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา 30250
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ครบุรี เป็นอำเภอหนึ่งทางตอนใต้ของจังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทางตอนใต้ของครบุรีอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติทับลาน ที่ได้รับการประกาศให้เป็น "มรดกโลกทางธรรมชาติ" จากองค์การยูเนสโก ภายใต้ชื่อกลุ่ม ดงพญาเย็น-เขาใหญ่ และยังเป็นพื้นที่ต้นน้ำสายสำคัญของแม่น้ำมูล ซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักของภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง
ปรางค์ประธานปราสาทครบุรี
ไร่อ้อยในพื้นที่ตำบลสระว่านพระยา
อ่างเก็บน้ำเขื่อนลำแชะ ตำบลโคกกระชาย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอครบุรีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปักธงชัย อำเภอโชคชัย และอำเภอหนองบุญมาก
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเสิงสาง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวัฒนานคร อำเภอเมืองสระแก้ว (จังหวัดสระแก้ว) และอำเภอนาดี (จังหวัดปราจีนบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวังน้ำเขียวและอำเภอปักธงชัย
ประวัติ

อำเภอครบุรี เดิมมีฐานะเป็นกิ่งอำเภออยู่ในเขตการปกครองของอำเภอกระโทก (อำเภอโชคชัยในปัจจุบัน) โดยได้รับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ ในปี พ.ศ. 2450 ซึ่งขณะนั้นมีเขตการปกครอง รวม 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลแซะ ตำบลจระเข้หิน และตำบลสระตะเคียน เรียกว่า "กิ่งอำเภอแชะ"  เนื่องจากที่ตั้งของที่ว่าการอำเภออยู่ในเขตหมู่บ้านแชะ ตำบลแชะ ต่อมาในปี พ.ศ. 2482  ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอและได้ชื่อว่า "อำเภอครบุรี" โดยรวมพื้นที่กิ่งอำเภอแชะเดิม กับตำบลครบุรีที่แยกมาจากกิ่งอำเภอสะแกราช เนื่องจากกิ่งอำเภอสะแกราชถูกยุบให้ไปรวมกับอำเภอปักธงชัย
สำหรับคำว่า"แชะ"เป็นภาษาพื้นเมือง ส่วนภาษาไทยคือคำว่า "แฉะ" ซึ่งแปลว่า เปียกหรือชุ่มน้ำอยู่เสมอ จากการบอกเล่าของผู้สูงอายุในหมู่บ้านต่างๆ  ได้รับการบอกเล่าว่าการที่ได้ชื่อว่า "บ้านแชะ" นั้นมาจากสภาพของหมู่บ้านซึ่งเป็นที่ต่ำและมีโคลนตมอยู่ทั่วไป ชาวบ้านจึงเรียกว่า "บ้านแชะ"  คำว่า "ครบุรี" กร่อนมาจากคำว่า สาครบุรี ซึ่งแปลว่า เมืองต้นน้ำหรือเมืองสายน้ำ เพราะมีแควน้ำน้อยใหญ่หลายสาย จึงเรียกว่า "เมืองสาครบุรี" ต่อมาคำว่า "สา" กล่อนหายไปเหลือเพียงคำว่า "ครบุรี"มาตราบจนทุกวันนี้
วันที่ - 2450 แยกพื้นที่ตำบลสระตะเคียน ตำบลแชะ และตำบลจระเข้หิน จากอำเภอกระโทก (อำเภอโชคชัย) มาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอแซะ และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอกระโทก (อำเภอโชคชัย)
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2482 ยุบกิ่งอำเภอสะแกราช และโอนพื้นที่ตำบลสะแกราชและตำบลสำโรงไปกับอำเภอปักธงไชย และโอนพื้นที่ตำบลครบุรี มาขึ้นกับกิ่งอำเภอแซะ อำเภอกระโทก (อำเภอโชคชัย) และยกฐานะจากกิ่งอำเภอแซะ อำเภอกระโทก เป็น อำเภอครบุรี
วันที่ 19 ตุลาคม 2491 โอนพื้นที่หมู่ 8,9 (ในขณะนั้น) ของตำบลครบุรี ไปขึ้นกับตำบลจระเข้หิน
วันที่ 19 ธันวาคม 2495 ตั้งตำบลโคกกระชาย แยกออกจากตำบลแชะ
วันที่ 20 กันยายน 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลแชะ ในท้องที่บางส่วนของตำบลแชะ
วันที่ 9 พฤศจิกายน 2514 ตั้งตำบลเฉลียง แยกออกจากตำบลแชะ
วันที่ 11 พฤษภาคม 2519 แยกพื้นที่ตำบลสระตะเคียน จากอำเภอครบุรี ไปจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอเสิงสาง และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอครบุรี
วันที่ 4 ตุลาคม 2520 ตั้งตำบลเสิงสาง แยกออกจากตำบลสระตะเคียน ตั้งตำบลโนนสมบูรณ์ แยกออกจากตำบลสระตะเคียน และตั้งตำบลกุดโบสถ์ แยกออกจากตำบลสระตะเคียน
วันที่ 25 มีนาคม 2522 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอเสิงสาง อำเภอครบุรี เป็น อำเภอเสิงสาง
วันที่ 20 พฤศจิกายน 2522 ตั้งตำบลมาบตะโกเอน แยกออกจากตำบลเฉลียง
วันที่ 5 พฤษภาคม 2524 ตั้งตำบลอรพิมพ์ แยกออกจากตำบลจระเข้หิน
วันที่ 13 กันยายน 2526 ตั้งตำบลบ้านใหม่ แยกออกจากตำบลแชะ
วันที่ 17 ธันวาคม 2528 ตั้งตำบลลำเพียก แยกออกจากตำบลโคกกระชาย
วันที่ 8 มีนาคม 2531 จัดตั้งสุขาภิบาลจระเข้หิน ในท้องที่หมู่ 1-4, 6 และ 8 ของตำบลจระเข้หิน
วันที่ 21 ตุลาคม 2531 ตั้งตำบลครบุรีใต้ แยกออกจากตำบลครบุรี
วันที่ 29 กรกฎาคม 2534 ตั้งตำบลตะแบกบาน แยกออกจากตำบลเฉลียง
วันที่ 30 กันยายน 2535 จัดตั้งสุขาภิบาลไทรโยง - ไชยวาล ในท้องที่หมู่ 1-3 ของตำบลครบุรี และท้องที่หมู่ 8 ของตำบลครบุรีใต้
วันที 27 พฤศจิกายน 2535 ตั้งตำบลสระว่านพระยา แยกออกจากตำบลมาบตะโกเอน
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลแชะ สุขาภิบาลจระเข้หิน และสุขาภิบาลไทรโยง - ไชยวาล เป็นเทศบาลตำบลแชะ เทศบาลตำบลจระเข้หิน และเทศบาลตำบลไทรโยง - ไชยวาล ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 31 สิงหาคม 2552 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลอรพิมพ์ อำเภอครบุรี ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลอรพิมพ์ และจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลครบุรีใต้ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลไทรโยง - ไชยวาล) อำเภอครบุรี ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลครบุรีใต้
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอครบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 152 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | แชะ |  |  | (Chae) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |  |  | 7. | อรพิมพ์ |  |  | (Oraphim) |  |  | 08 หมู่บ้าน |  |
| 2. | เฉลียง |  |  | (Chaliang) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |  |  | 8. | บ้านใหม่ |  |  | (Ban Mai) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 3. | ครบุรี |  |  | (Khon Buri) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  | 9. | ลำเพียก |  |  | (Lam Phiak) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |
| 4. | โคกกระชาย |  |  | (Khok Krachai) |  |  | 24 หมู่บ้าน |  |  |  | 10. | ครบุรีใต้ |  |  | (Khon Buri Tai) |  |  | 16 หมู่บ้าน |  |
| 5. | จระเข้หิน |  |  | (Chorakhe Hin) |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |  |  | 11. | ตะแบกบาน |  |  | (Tabaek Ban) |  |  | 09 หมู่บ้าน |  |
| 6. | มาบตะโกเอน |  |  | (Map Tako En) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |  |  | 12. | สระว่านพระยา |  |  | (Sa Wan Phraya) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอครบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลแชะ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแชะและตำบลบ้านใหม่
เทศบาลตำบลจระเข้หิน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลจระเข้หิน
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลครบุรีและตำบลครบุรีใต้
เทศบาลตำบลอรพิมพ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอรพิมพ์ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลครบุรีใต้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลครบุรีใต้ (นอกเขตเทศบาลตำบลไทรโยง - ไชยวาล)
องค์การบริหารส่วนตำบลแชะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแชะ (นอกเขตเทศบาลตำบลแชะ)
องค์การบริหารส่วนตำบลเฉลียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเฉลียง
องค์การบริหารส่วนตำบลครบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลครบุรี (นอกเขตเทศบาลตำบลไทรโยง - ไชยวาล)
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกระชาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกกระชายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลจระเข้หิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจระเข้หิน (นอกเขตเทศบาลตำบลจระเข้หิน)
องค์การบริหารส่วนตำบลมาบตะโกเอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาบตะโกเอนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ (นอกเขตเทศบาลตำบลแชะ)
องค์การบริหารส่วนตำบลลำเพียก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลำเพียกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตะแบกบาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะแบกบานทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสระว่านพระยา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระว่านพระยาทั้งตำบล
เกาะคีวชู

| ชื่อท้องถิ่น: 九州 |
| --- | --- |
ภาพถ่ายดาวเทียมของเกาะคิวชูโดยนาซา ตุลาคม 2009
ภูมิภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่น และจังหวัดในปัจจุบันที่อยู่บนเกาะคีวชู
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: เอเชียตะวันออก
พิกัด: 33°N 131°E﻿ / ﻿33°N 131°E﻿ / 33; 131
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะญี่ปุ่น
พื้นที่: 36,782 ตารางกิโลเมตร (14,202 ตารางไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 37
ความยาวชายฝั่ง: 12,221 กม. (7593.8 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 1,791 ม. (5876 ฟุต)
จุดสูงสุด: เขาคูจู
การปกครอง
 ญี่ปุ่น
จังหวัด:  จังหวัดฟูกูโอกะ  จังหวัดคาโงชิมะ  จังหวัดคูมาโมโตะ  จังหวัดมิยาซากิ  จังหวัดนางาซากิ  จังหวัดโออิตะ  จังหวัดโอกินาวะ  จังหวัดซางะ
เมืองใหญ่สุด: ฟูกูโอกะ
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 14,311,224 (2018)
ความหนาแน่น: 307.13/กม.2 (795.46/ตารางไมล์)
กลุ่มชาติพันธุ์: ชาวญี่ปุ่น, ชาวรีวกีว
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: เวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
คีวชู (ญี่ปุ่น: 九州; โรมาจิ: Kyūshū) เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศญี่ปุ่น และตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของหมู่เกาะญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 35,640 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 14,311,224 คน (ปี 2018) ชื่อคีวชูหมายถึง เก้าแคว้น
เขตการปกครอง

ชื่อคีวชูมีความหมายตามตัวอักษรว่า "9 แคว้น" ซึ่งหมายถึงเก้าแคว้นดั้งเดิมในภูมิภาคไซไกโดบนเกาะ คือ ชิกูเซ็ง ชิกูโงะ ฮิเซ็ง ฮิโงะ บูเซ็ง บุงโงะ ฮีวงะ โอซูมิ และซัตสึมะ
ปัจจุบันนี้ภูมิภาคคีวชู (ญี่ปุ่น: 九州地方; โรมาจิ: kyūshū-chihō) เป็นภูมิภาคทางการปกครองที่ประกอบด้วย 8 จังหวัด ซึ่งตั้งอยู่บนตัวเกาะคีวชูรวมทั้งหมู่เกาะโอกินาวะด้วย ได้แก่
จังหวัดฟูกูโอกะ
จังหวัดคาโงชิมะ
จังหวัดคูมาโมโตะ
จังหวัดมิยาซากิ
จังหวัดนางาซากิ
จังหวัดโออิตะ
จังหวัดโอกินาวะ
จังหวัดซางะ
จังหวัดฟูกูโอกะมีประชากรมากที่สุดบนเกาะ เมืองใหญ่ที่สุดบนเกาะคือนครฟูกูโอกะ มีศูนย์ธุรกิจหลักกับสนามบินระหว่างประเทศ และเป็นศูนย์กลางสำหรับเมืองที่มีอุตสาหกรรมหนัก
เศรษฐกิจ

ผลิตภัณฑ์การเกษตรหลักเป็นข้าว ชา ยาสูบ มันหวาน และผ้าไหม ยังถูกผลิตอย่างกว้างขวาง อุตสาหกรรมหนักถูกเพ่งเล็งในทิศเหนือรอบเมืองคิตะกีวชู เมืองนางาซากิ และเมืองโออิตะ และรวมถึงเคมีและโลหะที่อยู่บนเกาะ
ดูเพิ่ม

หมู่เกาะรีวกีว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เกาะคีวชู
คู่มือการท่องเที่ยว Kyushu จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กเกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก |
| --- | --- |
ขนาด 100,000 ตารางกิโลเมตร (39,000 ตารางไมล์) หรือมากกว่า:  กรีนแลนด์  นิวกินี  บอร์เนียว  มาดากัสการ์  แบฟฟิน  สุมาตรา  ฮนชู  วิกตอเรีย  บริเตนใหญ่  เอลสเมียร์  ซูลาเวซี  เซาท์ไอแลนด์  ชวา  นอร์ทไอแลนด์  ลูซอน  นิวฟันด์แลนด์  คิวบา  ไอซ์แลนด์ 
ขนาด 20,000–99,999 ตารางกิโลเมตร   (7,722–38,610 ตารางไมล์):  มินดาเนา  ไอร์แลนด์  ฮกไกโด  ฮิสปันโยลา  ซาฮาลิน  แบงส์  ศรีลังกา  แทสเมเนีย  เดวอน  อเล็กซานเดอร์  เซเวียร์นืย  ติเอร์ราเดลฟูเอโก  เบิร์กเนอร์  อักเซลไฮเบิร์ก  เมลวิลล์  เซาแทมป์ตัน  มาราฌอ  สปิตส์บาร์เกิน  คีวชู  ไต้หวัน  นิวบริเตน  พรินซ์ออฟเวลส์  ยุจนืย  ไหหลำ  แวนคูเวอร์  ติมอร์  ซิซิลี  ซัมเมอร์เซต  โคเตลนืย  ซาร์ดิเนีย  บานานัล 
รายชื่อเกาะเรียงตามขนาด
ออสเตรเลียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5

| ออสเตรเลียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5 |
| --- | --- |

ประเภท: เรียลลิตี้โชว์
สร้างโดย: ไทรา แบงส์
เสนอโดย: ซาร่าห์ เมอร์ด็อคช์
กรรมการ: ชาร์ล็อตต์ ดอว์สัน ซาร่าห์ เมอร์ด็อคช์ อเล็กซ์ เพอรี่
ประเทศแหล่งกำเนิด: ออสเตรเลีย
จำนวนตอน: 13
การผลิต
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: FOX8
ออกอากาศ: 22 เมษายน พ.ศ. 2552 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2552
ออสเตรเลียเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5 ออกอากาศเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2552 โดยเริ่มทำการคัดตัวตั้งแต่เดือนตุลาคม ถึง พฤศจิกายน 2551 โดยในฤดูกาลนี้ได้ ซาร่าห์ เมอร์ด็อคช์ พิธีกรชื่อดังมาเป็นโฮสต์แทน จอดิห์ มีอาเรส ที่หมดสัญญาไปในฤดูกาลที่ 4
ข้อมูลการออกอากาศ > A Fashion Baptism of Fire

วันออกอากาศ: 28 เมษายน 2552
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ : แฟรงกี้ โอคพาร่า
สองคนสุดท้าย : เอเดล ธิเอล และ ลอร่า ไทรี่
ผู้ถูกคัดออก : ลอร่า ไทรี่
ช่างถ่ายภาพ : กอร์เกส แอนโทนิ
แขกรับเชิญพิเศษ : เวย์เน่ คูเปอร์, คูลเลตต์ ดินิแกน, ซาแมนธา โดว์เนีย, อเล็กแซนดร้า กริลด์วู๊ด, จอร์แดน โลวคาส, ดีเมลซ่า รีเวลีย์
ข้อมูลการออกอากาศ > Let's Get Physical

วันออกอากาศ: 5 พฤษภาคม 2552
ในสัปดาห์ที่แล้ว การตัดสินต่างทำเอาสาวๆ เครียดกันมาก แต่ไม่ทันที่ความเครียดจะจางหายไป สาวๆ ก็ต้องถ่ายรูปกันอีกครั้ง โดยพวกเธอจะต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเธอมีศักยภาพพอที่จะทำมันได้!
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ : ลอร่า มิทเชลล์
สองคนสุดท้าย : ลีอาห์ จอห์นสัน และ จอร์จี้ คิดแมน
ผู้ถูกคัดออก : ลีอาห์ จอห์นสัน
ช่างถ่ายภาพ : เอเล็น ดาห์ล
แขกรับเชิญพิเศษ : บลอนเว่น แม็คคาฮอน, ดร. โจแอนน่า แมคมิลเลี่ยน ไพรซ์, ดาช่า จอว์ร่า
ข้อมูลการออกอากาศ > Makeover Meltdown

วันออกอากาศ: 12 พฤษภาคม 2552
ถึงเวลาที่สาวๆ จะต้องแปลงโฉม แต่พวกเธอบางคนก็ไม่ต้องการที่จะเปลี่ยลุคตัเอง เคสซี่กลายเป็นคู่แข่งคนสำคัญของสาวๆ ในการแข่งขนครั้งนี้ และการถ่ายภาพบิวตี้ช็อตที่ทำให้พวกเธอบางคนต้องเสียน้ำตา
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ : แทห์นี แอทคินสัน
สองคนสุดท้าย : มิคาร์ล่า ฮัสซี่ และ จอร์จี้ คิดแมน
ผู้ถูกคัดออก : จอร์จี้ คิดแมน
ช่างถ่ายภาพ : เบ็ค พาร์สัน
แขกรับเชิญพิเศษ : โจห์ เบย์เล่ย์, ไนเจล สแตนนิสลอวส์, มิเชล จอย
ข้อมูลการออกอากาศ > Runway Hell

วันออกอากาศ: 19 พฤษภาคม 2552
ในสัปดาห์นี้สาวๆต้องเรียนการเดินแบบอย่างหนักมากหลังจากฝึกเสร็จ สาวๆต้องไปแข่งขันเพื่อของรางวัลประจำสัปดาห์ทันที! โดยสาวๆต้องเดินแบบในโรงงานที่มีแต่พนักงานชาย, ในการถ่ายภาพสาวๆต้องถ่ายภาพขณะเดินอยู่ให้ 
โฆษณาเพื่อคุณโดยโคเท็ก โดยมีแบล็กกราวเป็นพนักที่มีสีพ่น และ รถบัสหลากสี, มีการปะทะกันในบ้านโดยเคสซ๊ใชอาหารไปบนเตียงของแทห์นีเพราะ แทห์นีนำอาหารมาว่างบนเตียงของ มิคาร์ล่าจนทำให้เธอร้องไห้, 
ในห้องตัดสินทุกคนอึ่งเมื่อเหลือ 3 คนสุดท้ายซาร่าห์ตัดสินใจที่จะคัดออกถึง 2 คน
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ : เอเดล ธิเอล
สามคนสุดท้าย : เคสซี่ วาน เดน ดูนเก็น, มิคาร์ล่า ฮัสซี่ และ เอหลุยส์ ฮอยล์
ผู้ถูกคัดออก : มิคาร์ล่า ฮัสซี่ และ เอหลุยส์ ฮอยล์
ช่างถ่ายภาพ : เคน สเก็นเนอร์
แขกรับเชิญพิเศษ : มิงค์ สโดว์สกาย, มอนตี้ โคเบิล
ข้อมูลการออกอากาศ > Diamonds and the Desert

วันออกอากาศ: 26 พฤษภาคม 2552
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ : แคลร์ เวนีมา
สองคนสุดท้าย : ลอร่า มิทเชลล์ และ เมดิสัน วอลล์
ผู้ถูกคัดออก : เมดิสัน วอลล์
ช่างถ่ายภาพ : รัสเซล เจมส์
แขกรับเชิญพิเศษ :
ข้อมูลการออกอากาศ > Cruising the Catwalk

วันออกอากาศ: 2 มิถุนายน 2552
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ : เอเดล ธิเอล
สองคนสุดท้าย : ลอร่า มิทเชลล์ และ แฟรงกี้ โอคพาร่า
ผู้ถูกคัดออก : ลอร่า มิทเชลล์
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
ข้อมูลการออกอากาศ > Media Virgins

วันออกอากาศ: 9 มิถุนายน 2552
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ : แทห์นี แอทคินสัน
สองคนสุดท้าย : โลล่า วาน เวริส์ท และ แฟรงกี้ โอคพาร่า
ผู้ถูกคัดออก : โลล่า วาน เวริส์ท
ช่างถ่ายภาพ : เดนนิส มอนทอลเบตตี้ และ กาย แคมป์เบล
แขกรับเชิญพิเศษ :รูบี้ โรส, มิงค์ สโดว์สกาย
ข้อมูลการออกอากาศ > Tears and Emotion

วันออกอากาศ: 16 มิถุนายน 2552
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
ข้อมูลการออกอากาศ > London's Calling

วันออกอากาศ: 23 มิถุนายน 2552
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก : เอเดล ธิเอล
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
ข้อมูลการออกอากาศ > The Final Three

วันออกอากาศ: 30 มิถุนายน 2552
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
ผู้เข้าแข่งขัน

ลอร่า ไทรี่, 18
ลีอาห์ จอห์นสัน, 18
จอร์จี้ คิดแมน, 16
มิคาร์ล่า ฮัสซี่, 18
เอหลุยส์ ฮอยล์, 20
เมดิสัน วอลล์, 17
ลอร่า มิทเชลล์, 20
โลล่า วาน เวริส์ท, 21
แฟรงกี้ โอคพาร่า, 18
เอเดล ธิเอล, 18
แคลร์ เวนีมา, 16
เคสซี่ วาน เดน ดูนเก็น, 17 (รองผู้ชนะเลิศ)
แทห์นี แอทคินสัน, 17 (ผู้ชนะเลิศ)
สรุปผลการแข่งขัน > ลำดับการเรียกชื่อ

| Order | Episodes> 1 | Episodes> 2 | Episodes> 3 | Episodes> 4 | Episodes> 5 | Episodes> 6 | Episodes> 7 | Episodes> 8 | Episodes> 9 | Episodes> 10 | Episodes> 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | แฟรงกี้ | ลอร่า M. | แทห์นี | เอเดล | แคลร์ | เอเดล | แทห์นี | แคลร์ | แคลร์ | แทห์นี | แทห์นี |
| 2 | เคสซี่ | เคสซี่ | เอหลุยส์ | แฟรงกี้ | เอเดล | แคลร์ | แคลร์ | แทห์นี | แคสซี่ | แคสซี่ | แคสซี่ |
| 3 | แทหนี | แคลร์ | เคสซี่ | แทห์นี่ | แทห์นี่ | แทห์นี่ | เคสซี่ | แคสซี่ | แทห์นี | แคลร์  |  |
| 4 | เอหลุยส์ | แฟรงกี้ | แคลร์ | เมดิสัน | เคสซี่ | โลล่า | เอเดล | เอเดล | เอเดล  |  |  |
| 5 | แคลร์ | มิคาร์ล่า | แฟรงกี้ | โลล่า | แฟรงกี้ | เคสซี่ | แฟรงกี้ | แฟรงกี้ |  |  |  |
| 6 | มิคาร์ล่า | เอเดล | ลอร่า M. | ลอร่า M. | โลล่า | แฟรงกี้ | โลล่า |  |  |  |  |
| 7 | โลล่า | แทห์นี่ | โลล่า | แคลร์ | ลอร่า M. | ลอร่า M. |  |  |  |  |  |
| 8 | เมดิสัน | เมดิสัน | เอเดล | เคสซี่ | เมดิสัน |  |  |  |  |  |  |
| 9 | ล่อร่า M. | โลล่า | เมดิสัน | เอหลุยส์ |  |  |  |  |  |  |  |
| 10 | จอร์จี้ | เอหลุยส์ | มิคาร์ล่า | มิคาร์ล่า |  |  |  |  |  |  |  |
| 11 | ลีอาห์ | จอร์จี้ | จอร์จี้ |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 12 | เอเดล | ลีอาห์ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 13 | ลอร่า T. |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

สีฟ้า = ผู้ชนะรางวัลประจำสัปดาห์
สีเชียวอ่อน = ผู้ที่ชนะรางวัลและได้สิทธิ์คุ้มกันไม่ตกรอบ
สีม่วง = ผู้ที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
สีเขียว = ผู้ที่ชนะเลิศการแข่งขัน
สีชมพู = ผู้ที่ชนะรางวัลประจับสัปดาห์แบบเป็นคู่
สรุปผลการแข่งขัน > การแปลงโฉม

เอเดล : ย้อมผมสีแดง ส้ม
เคสซี่ : ทำให้ผมดูเดน่ขึ้นกว่าเดิม
แคลร์ : ทำให้ผมหยิกมากขึ้น
เอหลุยส์ : ทำให้ดูเด่นขึ้น
แฟรงกี้ : ตัดสั้น, ย้อมสีมืด
จอร์จี้ : ตัดสั้น, ย้อมสีมืด
โลล่า : ยอมสีมืดทำให้ดูเด่นขึ้น
ลอร่า M. : ตัดบอบยาว
เมดิสัน : ยืดให้ผมตรงขึ้น
มิคาร์ล่า : ทรงที่ได้แรงบันดาลใจมาจาก วิคตอเรีย แบล็กแฮม
แทห์นี่ : ทำให้ดูเด่น เน้นผมเป็นชั้นๆ
สรุปผลการแข่งขัน > การแข่งขัน

สัปดาห์ที่ 1: : ถ่ายภาพชุดว่ายน้ำให้กับ ฮิวเต้ โควเชอร์
สัปดาห์ที่ 2: : ถ่ายภาพโหนสิ่งของอยู่กลางอากาศ
สัปดาห์ที่ 3: : ถ่ายภาพบิวตี้ ช็อต ท่ามกลางธรรมชาติ
สัปดาห์ที่ 4: : ถ่ายภาพให้กับโฆษณาโคเท็ก
สัปดาห์ที่ 5: : ถ่ายภาพชุดชั้นในกลางทะเลทราย
สัปดาห์ที่ 6: : ถ่ายภาพโฆษณาให้ชาแนลที่ทะเล
สัปดาห์ที่ 7: : ถ่ายภาพขณกระโดดบนแทมโบรินในชุดราตรี
สัปดาห์ที่ 8: :
สัปดาห์ที่ 9: :
สัปดาห์ที่ 10: :
สรุปผลการแข่งขัน > คณะกรรมการ

ซาร่าห์ เมอร์ด็อคช์
ชาร์ล็อตต์ ดอว์สัน
อเล็กซ์ เพอรี่
ฮาร์ลือ ฮาล์ม

ฮาร์ลือ ฮาล์ม (17 มกราคม ค.ศ. 1901 – พฤศจิกายน ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Freund Ripp (1923)
The Evangelist (1924)
Chamber Music (1925)
The Humble Man and the Chanteuse (1925)
Love and Trumpets (1925)
Three Waiting Maids (1925)
Princess Trulala (1926)
A Sister of Six (1926)
I Lost My Heart in Heidelberg (1926)
Die Königin des Varietés (1927)
Fabulous Lola (1927)
How Do I Marry the Boss? (1927)
My Heidelberg, I Can Not Forget You (1927)
Vacation from Marriage (1927)
Zwei rote Rosen (1928)
The Serfs (1928)
Two Red Roses (1928)
The Blue Mouse (1928)
The Missing Wife (1929)
Her Dark Secret (1929)
The Model from Montparnasse (1929)
Hokuspokus (1930)
Rosenmontag (1930)
Die blonde Nachtigall (1930)
Der wahre Jakob (1931)
At Your Orders, Sergeant (1932)
A Mad Idea (1932)
Mandragore (1952)
Alraune (1952)
Son of St. Moritz (1954)
Königswalzer (1955)
บรรณานุกรม

Bergfelder, Tim & Bock, Hans-Michael. The Concise Cinegraph: Encyclopedia of German. Berghahn Books, 2009.
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮาร์ลือ ฮาล์ม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ

อำเภอเฉลิมพระเกียรติ เป็นอำเภอซึ่งได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นอำเภอกรณีพิเศษ โดยไม่ผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ มีการประกาศจัดตั้งขึ้นเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี โดยมีการตั้งชื่ออำเภอว่า อำเภอเฉลิมพระเกียรติ ใน 5 จังหวัด ดังนี้
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครศรีธรรมราช
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดบุรีรัมย์
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสระบุรี
เฉิน ชง

| เฉิน ชง |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1961-04-26) 26 เมษายน ค.ศ. 1961 (63 ปี) 陈冲 (เฉิน ชง) เซี่ยงไฮ้
คู่สมรส: Jim Lau (1985–1990) Peter Hui (1992–ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง ผู้กำกับ ผู้อำนวยการสร้าง นักเขียนบท
ปีที่แสดง: 1975-ปัจจุบัน
เฉิน ชง (จีนตัวย่อ: 陈冲; จีนตัวเต็ม: 陳冲; พินอิน: Chén Chōng) หรือ โจน เฉิน (Joan Chen) นักแสดงหญิงชาวจีนที่เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง จักรพรรดิโลกไม่ลืม The Last Emperor (1987) ผลงานกำกับของแบร์นาโต เบอร์โตลุชชี นอกจากนี้เธอยังเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์ซีรีส์ ทวินพีกส์ ของซีบีเอส ระหว่างปี 1990-1991 เธอยังมีผลงานกำกับ อำนวยการสร้าง และเขียนบทภาพยนตร์จีนเรื่อง ซิ่ว ซิ่ว เธอบริสุทธิ์ (天浴, Xiu Xiu: The Sent Down Girl) ในปี 1998 ซึ่งได้รับรางวัลในระดับนานาชาติ และกำกับภาพยนตร์เรื่อง Autumn in New York (2000) นำแสดงโดย ริชาร์ด เกียร์ และวิโนนา ไรเดอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Chen/ เฉิน ชง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เฉิน ชั่วเจิน

เฉิน ชั่วเจิน (จีน: 陳碩真; พินอิน: Chén Shuòzhēn; เสียชีวิต 653) เป็นสตรีในสมัยราชวงศ์ถังจากมู่โจว (ชุนอัน มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นผู้นำการลุกฮือของชาวนาในปี 653 ในช่วงกบฏเธอประกาศตัวเองจักรพรรดิเหวินเจีย (文佳皇帝) กลายเป็นผู้นำกบฏหญิงคนแรกในประวัติศาสตร์จีนที่รับตำแหน่งฮ่องเต้ (จักรพรรดิ) เฉิน ชั่วเจินส่งเสียงกริ่งและเผาเครื่องหอมขณะที่เธอเดินทางไปทำสงคราม มีคนบอกว่าเธอมีพลังวิเศษ และคนของเธอบอกว่าเธอเป็นเทพ
ชีวประวัติ

เฉิน ชั่วเจินเกิดจากภูมิหลังที่ต่ำต้อยและเป็นทาส เธอเป็นพี่สะใภ้ของจาง ซู่เจิง ในช่วงปีแรกๆ ของจักรพรรดิถังเกาจง พื้นที่ของเจ้อเจียงผ่านช่วงขาดแคลนอาหารติดต่อกัน ชาวนาอาศัยอยู่ในสภาพที่ยากลำบากเนื่องจากความหิวโหยและการกดขี่ของขุนนาง ด้วยเหตุนี้จึงมีความไม่พอใจเพิ่มขึ้นกับขุนนางศักดินาและจักรวรรดิ เฉิน ชั่วเจินปรากฏตัวตั้งแต่นั้นมา เธอเห็นใจผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของการขาดแคลนอาหาร เธอจึงปล้นขุนนางเพื่อช่วยเหลือประชาชน
ในค.ศ. 653 น้อยกว่าสี่ปีหลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิ การจลาจลของชาวนาขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นในเจ้อเจียงในช่วงสี่ปีของจักรพรรดิถังเกาจง เฉิน ชั่วเจินเป็นผู้นำของกลุ่มกบฏนี้ เธออ้างว่าจะกลับสู่โลกจากสวรรค์ และกลายเป็นผู้ชาย เธอรวบรวมผู้ศรัทธาจำนวนมากพร้อมกับผู้คนที่มีหลงเชื่อ ในช่วงต้นปี 653 เธอเริ่มกองทัพของตัวเองและอ้างตนเป็น "จักรพรรดิเหวินเจีย" และแต่งตั้งน้องเขย (จาง ซู่เจิง) เป็นอัครเสนาบดี
จักรพรรดิเหวินเจียนำคนสองพันคนเข้ายึดเฉินโจวและหยูเฉียน เธอยังโจมตีซางโจวแต่ล้มเหลว หลังจากการสู้รบและการนองเลือดหลายครั้ง ผู้ก่อความไม่สงบเสียชีวิตและบาดเจ็บ และในที่สุดกองทัพทั้งหมดก็ถูกกวาดล้าง เธอยังถูกสังหารในเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น และผู้คนนับหมื่นก็ยอมจำนน
การครองราชย์ของจักรพรรดิเหวินเจียกินเวลาเพียงสองเดือน โดยกองทัพสุดท้ายจาก 14,000 นายยอมจำนนในช่วงปลายปี 653 เรื่องราวของเธอยังคงอยู่ และกลายเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดการจลาจลที่ฟาง ล่าในช่วงท้ายของราชวงศ์ซ่งเหนือและยังคงโดดเด่นในนิทานพื้นบ้านเจ้อเจียง
เซ็นโซจิ

| เซ็นโซจิ วัดอาซากูซะ |
| --- | --- |
浅草寺
ซุ้มประตูฮนโซมง และ เจดีย์ของวัดเซ็นโซ
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
เทพ: พระโพธิสัตว์คันนง (Kannon Bosatsu)
สถานะ: วัด ศาสนาพุทธ นิกายมหายาน
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: 2-3-1 อาซากูซะ เขตไทโต โตเกียว
ประเทศ: ประเทศญี่ปุ่น
ที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°42′53″N 139°47′48″E﻿ / ﻿35.714722°N 139.79675°E﻿ / 35.714722; 139.79675
สถาปัตยกรรม
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 628
เว็บไซต์
www.senso-ji.jp
ถนนนากามิเซะ ซึ่งทอดยาวไปยังวัด
เซ็นโซจิ (ญี่ปุ่น: 浅草寺; โรมาจิ: Sensō-ji) หรือรู้จักในชื่อ วัดอาซากูซะ เป็นวัดพุทธในย่านอาซากูซะ เขตไทโต โตเกียว เป็นวัดที่เก่าแก่และมีความสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในโตเกียว สถานที่ดั้งเดิมถูกระเบิดเผาทำลายไปเกือบหมดในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ตัววัดปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด แรกเริ่มเคยเป็นวัดในสายเท็นได ต่อมาได้แยกเป็นอิสระหลังสงครามโลกครั้งที่สอง บริเวณติดกับวัดเป็นที่ตั้งของศาลเจ้าอาซากูซะ ซึ่งเป็นศาลเจ้าในศาสนาชินโต
เซ็นโซจิเป็นสถานที่จัดเทศกาลที่ใหญ่ที่สุดและได้รับความนิยมมากที่สุดในโตเกียว เทศกาลมีระยะเวลา 3-4 วัน ในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ ระหว่างนี้ถนนใกล้เคียงจะปิดการจราจรตั้งแต่เช้าจนถึงหัวค่ำ
ที่ทางเข้าวัดมีประตูขนาดใหญ่ เรียกว่า ประตูคามินาริ (Kaminari-mon) หรือ "ประตูอสุนี" บนคานประตูแขวนโคมกระดาษขนาดใหญ่มีความสูงกว่า 5.5 เมตร ที่มีรูปสายฟ้าและเมฆเขียนด้วยสีดำและแดง ในบริเวณวัดเป็นที่ตั้งของเจดีย์ 5 ชั้น และอาคารหลักที่เป็นที่ประดิษฐานพระโพธิสัตว์คันนง (Kannon Bosatsu) หรือพระโพธิสัตว์กวนอิมที่คนไทยรู้จัก
ทุกปีจะมีนักท่องเที่ยว ทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างชาติจำนวนมาก เดินทางมาเยี่ยมชมเซ็นโซจิ บริเวณรอบ ๆ วัดจึงมีร้านค้าขายสินค้าและอาหารพื้นเมืองญี่ปุ่นมาวางขายจำนวนมาก โดยเฉพาะที่ถนนนากามิเซะ ซึ่งทอดยาวตั้งแต่ประตูสายฟ้าไปจนถึงบริเวณวัด สองข้างถนนเต็มไปด้วยร้านค้าเล็ก ๆ ขายของที่ระลึกต่าง ๆ เช่น พัด ภาพวาดแผ่นไม้ ชุดกิโมโน เสื้อคลุมแบบต่าง ๆ ม้วนภาพเขียน ขนมหวานพื้นเมือง ไปจนถึงหุ่นยนต์ของเล่น เสื้อยืด หรือของประดับโทรศัพท์มือถือ
ตู้บริจาคใบโต ไกด์แนะนำว่าให้โยนเหรียญบริจาคลงไป และควรจะบริจาคเป็นเหรียญที่มีเลข 5 ทั้ง 5 เยน 50 เยน หรือ 500 เยน ซึ่งให้ความหมายที่ว่าจะได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง
ในบริเวณวัดยังมีสวนที่เงียบสงบ ซึ่งได้รับการดูแลรักษาให้เป็นสวนแบบญี่ปุ่นไว้ได้อย่างดี