stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัฐ
อ่านเพิ่ม

แบร์โรว์, ไคลด์ ดับบลิว. (2002). "The Miliband-Poulantzas Debate: An Intellectual History".  ใน อาโรโนวิตซ์, สแตนลีย์; แบร็ตซิส, ปีเตอร์ (บ.ก.). กระบวนทัศน์ที่หายไป: ทฤษฎีโดยรัฐที่ถูกนำมาพิจารณาใหม่. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมินนิโซตา. ISBN 978-0-8166-3293-0.
บ็อตเทอมอร์, ที.บี., บ.ก. (1991). "รัฐ". พจนานุกรมความคิดแบบลัทธิมากส์ (2nd ed.). ไวลีย์-แบล็กเวลล์. ISBN 978-0-631-18082-1.
แบร็ตซิส, ปีเตอร์ (2006). ชีวิตประจำวันกับรัฐ. Paradigm. ISBN 978-1-59451-219-3.
ฟอกส์, คีธ (2000). "ทฤษฎีว่าด้วยรัฐแบบคลาสสิกกับภาคประชาสังคม"". สังคมวิทยาการเมือง: บทนำเชิงวิพากษ์. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก. ISBN 978-0-8147-2709-6.
เฟลด์บรูจ, เฟอร์ดินานด์ เจ.เอ็ม., บ.ก. (2003). จุดเริ่มต้นของกฎหมาย. Martinus Nijhoff Publishers. ISBN 978-90-04-13705-9.
ฟิสก์, มิลตัน (1989). รัฐกับความยุติธรรม: บทความเกี่ยวกับทฤษฎีทางการเมือง. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. ISBN 978-0-521-38966-2.
ฟรีเดอบวร์ค, โรแบร์ท ฟ็อน (2011). รูปแบบของรัฐและระบบของรัฐในยุโรปสมัยใหม่. สถาบันประวัติศาสตร์ยุโรป.
กรีน, เพนนี & วาร์ด, โทนี (2009). "ความรุนแรงและรัฐ".  ใน โคลแมน, รอย;  และคณะ (บ.ก.). รัฐ, อำนาจ, อาชญากรรม. Sage. p. 116. ISBN 978-1-4129-4805-0.
ฮอลล์, จอห์น เอ., บ.ก. (1994). รัฐ: แนวคิดเชิงวิพากษ์ (เลมที่ 1 และ 2). เทย์เลอร์ & แฟรนซิส. ISBN 978-0-415-08683-7.
แฮนเซน, ทอมัส บลอม; สเต็ปพูแทต, ฟินน์, บ.ก. (2001). รัฐในจินตนาการ: การสำรวจทางชาติพันธุ์วิทยาของรัฐหลังสมัยอาณานิคม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยดุ๊ก. ISBN 978-0-8223-2798-1.
ฮอฟฟ์แมน, จอห์น (1995). นอกเหนือจากรัฐ: ข้อวิจารณ์เบื้องต้น. Polity Press. ISBN 978-0-7456-1181-5.
ฮอฟฟ์แมน, จอห์น (2004). การเป็นพลเมืองเหนือรัฐ. Sage. ISBN 978-0-7619-4942-8.
เจสซอฟ, บ็อบ (1990). ทฤษฎีว่าด้วยรัฐ: การนำรัฐทุนนิยมเข้าแทนที่. Penn State Press. ISBN 978-0-271-00735-9.
เจสซอฟ, บ็อบ (2009). "การออกแบบรัฐใหม่ การปรับทิศทางอำนาจรัฐ และการคิดใหม่โดยรัฐ".  ใน ลีชท์, เควิน ที.; เจนกินส์, เจย์. เคร็ก (บ.ก.). คู่มือการเมือง: รัฐและสังคมในมุมมองโลก. Springer. ISBN 978-0-387-68929-6.
เลอแฟฟวร์, อ็องรี (2009).  เบร็นเนอร์, นีล; เอลเด็น, สจวร์ต (บ.ก.). รัฐ, อวกาศ, โลก: บทความคัดสรร. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมินนิโซตา. ISBN 978-0-8166-5317-1.
ลอง, รอเดอริก ที. & มาแคน, ทีบอร์ อาร์. (2008). อนาธิปไตย/ลัทธิแบ่งแยกอำนาจ: รัฐบาลเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเสรีหรือไม่?. Ashgate Publishing. ISBN 978-0-7546-6066-8.
แมนน์, ไมเคิล (1994). "อำนาจปกครองตนเองของรัฐ: ต้นกำเนิด กลไก และผลลัพธ์".  ใน ฮอลล์, จอห์น เอ. (บ.ก.). รัฐ: แนวคิดเชิงวิพากษ์ เล่มที่ 1. เทย์เลอร์ & แฟรนซิส. ISBN 978-0-415-08680-6.
อ็อพเพินไฮเมอร์, ฟรันทซ์ (1975). รัฐ. Black Rose Books. ISBN 978-0-919618-59-6.
ปูลัสจัส, นิโกส & คามิลเลอร์, แพทริก (2000). รัฐ, อำนาจ, สังคมนิยม. Verso. ISBN 978-1-85984-274-4.
แซนเดอร์ส, จอห์น ที. & นาร์วิสัน, แจน (1996). เพื่อและต่อต้านรัฐ: การอ่านปรัชญารูปแบบใหม่. โรว์แมน & ลิทเทิลฟีลด์. ISBN 978-0-8476-8165-5.
สก็อตต์, เจมส์ ซี. (1998). มองเหมือนรัฐ: วิธีรับมือในการปรับปรุงสภาพความล้มเหลวของมนุษย์ด้วยอย่างไร. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเยล. ISBN 978-0-300-07815-2.
เทย์เลอร์, ไมเคิล (1982). ชุมชน อนาธิปไตย และเสรีภาพ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. ISBN 978-0-521-27014-4.
ซิพเพอลิอุส, ไรน์ฮ็อลท์ (2010). ว่าด้วยการเมืองเบื้องต้น, รัฐศาสตร์ (16th ed.). เซ.ฮา. เบ็ค, มิวนิก. ISBN 978-3406603426.
อุซกาลิส, วิลเลียม (5 พฤษภาคม 2007). "จอห์น ล็อก". สารานุกรมปรัชญาสแตนฟอร์ด.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ State
บาร์เคลย์, ทอมัส (1911). "รัฐ" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 25 (11 ed.). pp. 799–801.
| ด ค กรูปแบบของรัฐ |
| --- | --- |
 จักรวรรดิ  จักรวรรดิข่าน  ดัชชี  นครรัฐ  มาร์ควิส  รัฐบริวาร  ราชรัฐ  ราชอาณาจักร  แว่นแคว้น  ไวเคานต์  สาธารณรัฐ  สมาพันธรัฐ  สหพันธรัฐ  เอิร์ล 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 2 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่ 
นิกโกเลาะ มาเกียเวลลี (Niccolò Machiavelli) เป็นหนึ่งในบุคคลแรก ๆ ที่นิยามความหมายของคำว่า "รัฐ" โดยระบุไว้ว่า "...ความสามัคคีทางการเมืองของประชาชนจะเพิ่มมากขึ้นเป็นสองเท่า และสามารถที่จะดำรงอยู่รอดได้ ไม่เพียงแค่ต้องพึ่งพาตัวรัฐบาลแต่เพียงเท่านั้น หากแต่ยังขึ้นอยู่กับรูปแบบการปกครองของรัฐบาลอีกด้วย..."
ภาพตัวอย่างธงชาติของกลุ่มประเทศสมาชิกในสหประชาชาติ โดยปกติแล้วธงชาติมักจะเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นถึงอัตลักษณ์ประจำชาติของรัฐอธิปไตยนั้น ๆ
ภาพวาดหมู่ของวุฒิสมาชิกโรมันขณะกำลังหารืออยู่กับ จูเลียส ซีซาร์ (Julius Caesar) ผู้เผด็จการแห่งสาธารณรัฐโรมัน
โปสเตอร์ IWW ว่าด้วย "พีระมิดของระบบทุนนิยม" (Pyramid of Capitalist System) (ป. 1911) ที่บรรยายถึงมุมมองการต่อต้านระบอบทุนนิยมที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานทางสถิติ/โครงสร้างของสังคมทุนนิยม
มีแชล ฟูโก (Michel Foucault) มีมุมมองต่อบทบาทของรัฐว่า "...บางทีรัฐอาจไม่ได้เป็นอะไรที่มีความสลักสำคัญไปมากกว่าความเป็นจริงที่ประกอบสร้างขึ้นจนจับต้องได้ยากเลย ไม่แน่ความเป็นรัฐอาจถูกนิยามไว้ในแวดวงที่คับแคบกว่าที่พวกเราหลายคนคิดไว้ก็ได้..."
หน้าปกแรกของหนังสือ 'เลอไวอะธัน' (Leviathan; ค.ศ. 1651) เขียนโดย ทอมัส ฮอบส์ (Thomas Hobbes)
ดัชนีความเสี่ยงต่อการเป็นรัฐล้มเหลวในแต่ละประเทศเมื่อ ค.ศ. 2023

  เตือนภัยสูงมาก (111-120)
  เตือนภัยกว่า (101-110)
  เตือนภัย (91-100)
  ระวังมาก (81-90)
  ระวังกว่า (71-80)
  ระวัง (61-70)
  มั่นคง (51-60)
  มั่นคงกว่า (41-50)
  มั่นคงมาก (31-40)
  ยั่งยืน (21-30)
  ยั่งยืนมาก (0-20)
  ไม่มีข้อมูล
เปรียบเทียบเขตแดนในทวีปแอฟริการะหว่าง ค.ศ. 1880 และใน ค.ศ. 1913
รายพระนามผู้ปกครองลอแรน

ที่ตั้งของจังหวัดลอแรน
รายพระนามผู้ปกครองลอแรน (อังกฤษ: List of rulers of Lorraine) ประมุขแห่งลอแรนดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่งภายใต้รัฐบาลต่างในหลายภูมิภาค ตำแหน่งแรกของประมุขแห่งลอแรนเป็นตำแหน่งกษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ในอาณาจักรที่เรียกว่าโลทาริงเกียที่แผลงมาเป็น “ลอแรน” ในภาษาฝรั่งเศส และ “โลทาริงเกีย” ในภาษาเยอรมัน หลังจากอาณาจักรต่างๆ ของคาโรแล็งเชียงถูกผนวกกับดินแดนต่างๆ ในภูมิภาคในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 ตำแหน่งต่อมาของประมุขแห่งลอแรนเป็นตำแหน่ง “ดยุก” ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 10 ดัชชีก็แบ่งแยกออกเป็นลอแรนใต้ และ ลอแรนเหนือ ลอแรนใต้ต่อมาเป็นดัชชีแห่งลอแรนและดำรงอยู่ต่อมาจนถึงสมัยประวัติศาสตร์สมัยใหม่
กษัตริย์แห่งโลทาริงเกีย

พระเจ้าโลแธร์ที่ 2 แห่งโลทาริงเกีย (Lothair II of Lotharingia) (ค.ศ. 855–ค.ศ. 869)
ชาร์ลส์เดอะบอลด์ทรงอ้างสิทธิในโลทาริงเกียหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าโลแธร์ที่ 1 และทรงได้รับการสวมมงกุฎที่เม็ทซ์ แต่พระเชษฐาลุดวิกเดอะเยอรมันทรงค้านการอ้างสิทธิ และในปี ค.ศ. 870 สนธิสัญญาริเมอร์เซน (Treaty of Mersen) ก็แบ่งโลทาริงเกียระหว่างพี่น้องทั้งสอง และต่อมาระหว่างบุตรของทั้งสองพี่น้อง ในปี ค.ศ. 880 สนธิสัญญาริเบอมงต์ (Treaty of Ribemont) ก็ยกโลทาริงเกียทั้งหมดให้กับลุดวิกเดอะยุงเกอร์พระราชโอรสของลุดวิกเดอะเยอรมัน
ชาร์ลส์เดอะบอลด์ (ค.ศ. 869–870)
ลุดวิกเดอะยุงเกอร์ (ค.ศ. 880–882)
คาร์ลเดอร์ดิคเคอ (ค.ศ. 882–887)
อาร์นุลฟแห่งคารินเทีย (ค.ศ. 887–895)
ซเวนทิโบลด์ (ค.ศ. 895–900)
ลุดวิกดาสคินด์ (ค.ศ. 900–911)
คาร์ลเดอะซิมเพิล (ค.ศ. 911–922)
ในปี ค.ศ. 922 โลทาริงเกียก็ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเยอรมนี
ดยุกแห่งลอแรน

Gebhard of Lorraine (ค.ศ. 903–910)
Reginar, Duke of Lorraine (ค.ศ. 910–915)
Gilbert of Lorraine (ค.ศ. 925–939)
Henry I, Duke of Bavaria (ค.ศ. 939–940)
Otto, Duke of Lorraine (ค.ศ. 942–944)
Conrad the Red (ค.ศ. 944–953)
Bruno I, Archbishop of Cologne (ค.ศ. 953–965)
ในปี ค.ศ. 959 ลอแรนก็ถูกแบ่งเป็นสองจังหวัด: ลอแรนเหนือ และ ลอแรนใต้ แต่ละจังหวัดก็มอบให้แก่มากราฟภายใต้บรูโน เมื่อบรูโนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 965 ประมุขของลอแรนใต้ก็ว่างลงจนปี ค.ศ. 977 ในปีเดียวกันชาร์ลส์ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็น ดยุกแห่งลอแรนใต้ ฟรีดริชที่ 1 ได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นดยุกแห่งลอแรนเหนือ ดัชชีทั้งสองแยกเป็นสองอาณาจักรนอกจากช่วงระหว่าง ค.ศ. 1033 ถึง ค.ศ. 1044
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลมัทเฟรดิง

Godfrey I, Duke of Lower Lorraine (ค.ศ. 959–964)
Richar, Duke of Lower Lorraine (ค.ศ. 968–972)
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลคาโรแล็งเชียง

Charles, Duke of Lower Lorraine (ค.ศ. 976–991)
Otto, Duke of Lower Lorraine (ค.ศ. 991–1012)
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลอาร์แดงส์–แวร์เดิง

Godfrey II, Duke of Lower Lorraine (ค.ศ. 1012–1023) (หรือ Godfrey I)
Gothelo I, Duke of Lower Lorraine (ค.ศ. 1023–1044) (หรือดยุกแห่งลอแรนเหนือ)
Gothelo II, Duke of Lower Lorraine (ค.ศ. 1044–1046)
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลลักเซมเบิร์ก

Frederick, Duke of Lower Lorraine (ค.ศ. 1046–1065)
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลอาร์แดงส์–แวร์เดิง

Godfrey III, Duke of Lower Lorraine the Bearded (ค.ศ. 1065–1069) (หรือ Godfrey II, และเป็นดยุกแห่งลอแรนเหนือด้วย)
Godfrey IV, Duke of Lower Lorraine (ค.ศ. 1069–1076) (หรือ Godfrey III)
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลซาเลียน

Conrad II of Italy (ค.ศ. 1076–1087)
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลบูลอญ

กอดฟรีย์แห่งบูลิยอง (ค.ศ. 1087–1100) (หรือ กอดฟรีย์ 4)
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลลิมบวร์ก

อองรี ดยุกแห่งลอแรนใต้ (ค.ศ. 1101–1106)
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลเลอวอง

Godfrey I of Leuven (ค.ศ. 1106–1129) (หรือ Godfrey V)
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลลิมบวร์ก

Waleran, Duke of Lower Lorraine (ค.ศ. 1129–1139)
ดยุกแห่งลอแรนใต้ > ตระกูลเลอวอง

Godfrey II of Leuven (ค.ศ. 1139–1142) (หรือ Godfrey VI)
Godfrey III of Leuven (ค.ศ. 1142–1190) (หรือ Godfrey VII)
ดยุกแห่งลอแรนเหนือ > ตระกูลอาร์แดนส์-บาร์

Frederick I, Duke of Upper Lorraine (ค.ศ. 959–978)
Thierry I, Duke of Upper Lorraine (ค.ศ. 978–1026/1027)
Frederick II, Duke of Upper Lorraine (ค.ศ. 1026/1027)
Frederick III, Duke of Upper Lorraine (ค.ศ. 1026/1027–1033)
ดยุกแห่งลอแรนเหนือ > ตระกูลอาร์แดนส์-แวร์เดิง

Gothelo I, Duke of Lotharingia (ปกครอง ค.ศ. 1033–1044) (และเป็นดยุกแห่งลอแรนใต้)
Godfrey III, Duke of Lower Lotharingia, the Bearded (ปกครอง ค.ศ. 1044–1046) (และเป็นดยุกแห่งลอแรนใต้)
ดยุกแห่งลอแรนเหนือ > ตระกูลเม็ทซ์ (อาร์แดนส์-เม็ทซ์)

| พระนาม | เริ่ม | สิ้นสุด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| อดาลแบร์ต ดยุกแห่งลอแรน | ค.ศ. 1047 | ค.ศ. 1048 |   |
| แกร์ฮาร์ด ดยุกแห่งลอแรน | ค.ศ. 1048 | 6 มีนาคม ค.ศ. 1070 |   |
| เทียร์รีที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน | 6 มีนาคม ค.ศ. 1070 | 23 มกราคม ค.ศ. 1115 |   |
| ซิมงที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน | 23 มกราคม ค.ศ. 1115 | 13 เมษายน ค.ศ. 1138 |   |
| แม็ทธิวที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน | 13 เมษายน ค.ศ. 1138 | 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1176 |   |
| ซิมงที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน | 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1176 | 1205 |   |
| เฟรเดอริคที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน | ค.ศ. 1205 | 7 มีนาคม ค.ศ. 1206 |   |
| เฟรเดอริคที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน | 7 มีนาคม ค.ศ. 1206 | 10 ตุลาคม ค.ศ. 1213 |   |
| ทีโบดที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน | 10 ตุลาคม ค.ศ. 1213 | 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1220 |   |
| แม็ทธิวที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน | 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1220 | 24 มิถุนายน ค.ศ. 1251 |   |
| เฟรเดอริคที่ 3 ดยุกแห่งลอแรน | 24 มิถุนายน ค.ศ. 1251 | 31 ธันวาคม ค.ศ. 1302 |   |
| ทีโบดที่ 3 ดยุกแห่งลอแรน | 31 ธันวาคม ค.ศ. 1302 | 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1312 |   |
| เฟรเดอริคที่ 4 ดยุกแห่งลอแรน | 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1312 | 23 สิงหาคม ค.ศ. 1328 |   |
| ราอูล ดยุกแห่งลอแรน | 23 สิงหาคม ค.ศ. 1328 | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1346 | เสียชีวิตในยุทธการเครซี |
| ฌองที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1346 | 27 กันยายน ค.ศ. 1390 |   |
| ชาร์ลส์ที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน | 27 กันยายน ค.ศ. 1390 | 25 มกราคม ค.ศ. 1431 |   |
| อิสซาเบลลาที่ 1 ดัชเชสแห่งลอแรน | 25 มกราคม ค.ศ. 1431 | 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1453 | ครองร่วมกับสามี, เรอเนที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน |
ดยุกแห่งลอแรนเหนือ > ราชวงศ์อองชู

| พระนาม | เริ่ม | สิ้นสุด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| เรอเนที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน | 25 มกราคม ค.ศ. 1431 | 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1453 | ครองร่วมกับภรรยาอิสซาเบลลาที่ 1 ดัชเชสแห่งลอแรน |
| ฌองที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน | 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1453 | 16 ธันวาคม ค.ศ. 1470 |   |
| นิโคลาส์ที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน | 16 ธันวาคม ค.ศ. 1470 | 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1473 |   |
ดยุกแห่งลอแรนเหนือ > ตระกูลโวเดอมงต์

สายรองของประมุขก่อนหน้าประมุขจากสายอาร์แดนส์-เม็ทซ์
| พระนาม | เริ่ม | สิ้นสุด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| เรอเนที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน | 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1473 | 10 ธันวาคม ค.ศ. 1508 | หลานของเรอเนและอิสซาเบลลา เป็น ดยุกแห่งบาร์ด้วย |
| อองตวนดยุกแห่งลอแรน | 10 ธันวาคม ค.ศ. 1508 | 14 มิถุนายน ค.ศ. 1544 |   |
| ฟรองซัวส์ที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน | 14 มิถุนายน ค.ศ. 1544 | 12 มิถุนายน ค.ศ. 1545 |   |
| ชาร์ลส์ที่ 3 ดยุกแห่งลอแรน | 12 มิถุนายน ค.ศ. 1545 | 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1608 |   |
| อองรีที่ 1 ดยุกแห่งลอแรน | 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1608 | 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1624 |   |
| นิโคลเลต์แห่งลอแรน | 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1624 | 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1625 | นิโคลเลต์เป็นบุตรีของอองรีที่ 2; แต่ในที่สุดสภาแห่งลอแรนก็ตัดสินว่านิโคลเลต์ไม่มีสิทธิในการสืบครองและยกลอแรนให้แก่ฟรองซัวส์ที่ 2; นิโคลเลต์สมรสกับชาร์ลส์ที่ 4 |
| ฟรองซัวส์ที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน | 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1625 | 1 ธันวาคม ค.ศ. 1625 | หลังจากได้ลอแรนมาแล้วฟรองซัวส์สละสิทธิให้กับชาร์ลส์ที่ 4 ผู้เป็นลูก; ฟรองซัวส์เสียชีวิตในปี 1632 |
| ชาร์ลส์ที่ 4 ดยุกแห่งลอแรน | 1 ธันวาคม ค.ศ. 1625 | 19 มกราคม ค.ศ. 1634 | สละสิทธิให้กับน้องชาย |
| นิโคลาส์ที่ 2 ดยุกแห่งลอแรน | 19 มกราคม ค.ศ. 1634 | 1661 | สละสิทธิให้กับพี่ชาย |
| ชาร์ลส์ที่ 4 ดยุกแห่งลอแรน | 1661 | 18 กันยายน ค.ศ. 1675 | ขึ้นครองอีกครั้ง; ลอแรนถูกยึดครองโดยฝรั่งเศส, ไปลี้ภัยตั้งแต่ 1669 จนกระทั่งเสียชีวิต |
| ชาร์ลส์ที่ 5 ดยุกแห่งลอแรน | 18 กันยายน ค.ศ. 1675 | 18 มีนาคม ค.ศ. 1690 | ลี้ภัยขณะที่ลอแรนถูกยึดครองโดยฝรั่งเศสตลอดสมัยที่ปกครอง |
| เลโอโปลด์ โจเซฟ ดยุกแห่งลอแรน | 18  เมษายน ค.ศ. 1690 | 27 มีนาคม ค.ศ. 1729 | เลโอโปลด์ โจเซฟทรงลี้ภัยและลอแรนถูกยึดครองโดยฝรั่งเศสจนถึง 30 ตุลาคม ค.ศ. 1697 เมื่อได้รับการคืนให้กับเลโอโปลด์ โจเซฟ; ลอแรนถูกยึดครองโดยฝรั่งเศสอีกครั้งระหว่าง 1702 จนถึง 1714 แม้ว่าจะยังคงมีดยุกอยู่ |
| ฟรองซัวส์ที่ 3 สตีเฟน ดยุกแห่งลอแรน | 27 มีนาคม ค.ศ. 1729 | 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1737 | แลกลอแรนกับแกรนด์ดัชชีแห่งทัสเคนี; ได้รับเลือกเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในปี 1745; สวรรคต 1765 |
ดยุกแห่งลอแรนเหนือ > ราชวงศ์ Leszczyński

| พระนาม | เริ่ม | สิ้นสุด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| สตานิสเลาส | 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1737 | 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1766 | อดีตกษัตริย์โปแลนด์ หลังจากนั้นอาณาจักรก็ตกไปเป็นของพระราชโอรสเขยพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสผู้ทรงผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส |
ดูเพิ่ม

ดัชชีลอแรน
ลอแรน (จังหวัด)
แคว้นลอแรน
แหล่งข้อมูลอื่น

Putnam, Ruth. Alsace and Lorraine: From Cæsar to Kaiser, 58 B.C.-1871 A.D. New York: 1915.
ร็อกซิโทรมัยซิน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J01FA06 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 54548
DrugBank: ?
ECHA InfoCard: 100.121.308 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ร็อกซิโทรมัยซิน (อังกฤษ: Roxithromycin) เป็นยาปฏิชีวนะประเภทแมโครไลด์ ใช้ในการรักษาการติดเชื้อในเนื้อเยื่ออ่อน ระบบทางเดินหายใจและทางเดินปัสสาวะ รูสเซลอูคลาฟ บริษัทยาจากเยอรมนีวางจำหน่ายร็อกซิโทรมัยซินเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1987 ร็อกซิโทรมัยซินมีคุณสมบัติคล้ายอิริโทรมัยซินคือลดการเจริญเติบโตของแบคทีเรียด้วยการขัดขวางการสังเคราะห์โปรตีน
รูฟท็อปส์ (อะลิเบอเรชันบรอดแคสต์)

| "Rooftops (A Liberation Broadcast)"> เพลงโดยลอสท์โพรเฟ็ทส์.จากอัลบั้มLiberation Transmission |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 19 มิถุนายน ค.ศ. 2006 (2006-06-19)
บันทึกเสียง: Hawaii ค.ศ. 2006
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟร็อก, อีโม
ความยาว: 4:11
ค่ายเพลง: โคลัมเบีย, วิซิเบิลนอย์ซ
โปรดิวเซอร์: Bob Rock, Joel Kaufmann
รูฟท็อปส์ (อะลิเบอเรชันบรอดแคสต์) (อังกฤษ: Rooftops (A Liberation Broadcast)) เป็นเพลงของวงอัลเทอร์เนทีฟจาก เวลส์, สหราชอาณาจักร ลอสท์โพรเฟ็ทส์ เพลงนี้ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มที่ 3 ของพวกเขา Liberation Transmission (2006)
การแสดงสดครั้งแรกของซิงเกิลในสหราชอาณาจักร ที่อยู่ใน Muni Arts Centre ในพอนตีพิดด์เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2006 ก่อนที่จะได้รับการเปิดในสถานีวิทยุ ซิงเกิลนี้ติดชาร์ตอันดับที่ 8 ของชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
รายการเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Rooftops (A Liberation Broadcast)" | 4:13 |
| 2. | "Ordinary Life" (demo) | 3:24 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Rooftops (A Liberation Broadcast)" | 4:13 |
| 2. | "Dead to Me" (demo) | 3:25 |
| 3. | "No Way Out" (demo) | 3:52 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Rooftops (A Liberation Broadcast)" | 4:13 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Rooftops" (demo) | 4:08 |
ชาร์ต

| ชาร์ต (2006) | ยอด สูงสุด |
| --- | --- |
Ireland (IRMA): 36
New Zealand (Recorded Music NZ): 25
UK Indie (Official Charts Company): 1
UK Singles (Official Charts Company): 8
US Alternative Airplay (Billboard): 15
US Bubbling Under Hot 100 Singles (Billboard): 14
US Mainstream Rock (Billboard): 22
US Pop 100 (Billboard): 94
แหล่งข้อมูลอื่น

ContactMusic review
ร็อกสตาร์เกมส์

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทสาขา
อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมวิดีโอเกม
ก่อนหน้า: บีเอ็มจีอินเทอร์แอ็กทีฟ
ก่อตั้ง: ธันวาคม 1998; 25 ปีที่แล้ว (1998-12)
ผู้ก่อตั้ง: แซม เฮาเซอร์ แดน เฮาเซอร์ เทร์รี โดโนแวน เจมี คิง
สำนักงานใหญ่: New York City, New York, U.S.
บุคลากรหลัก: แซม เฮาเซอร์(ประธาน) แดน เฮาเซอร์ (รองประธานฝ่ายสร้างสรรค์)
ผลิตภัณฑ์: เกมชุด บุลลี เกมชุด แกรนด์เธฟต์ออโต เกมชุด L.A. Noire เกมชุด แมนฮันต์ เกมชุด แม็กซ์ เพย์น เกมชุด มิดไนต์คลับ เกมชุด เรดเดด เกมชุด เดอะวอร์ริเออส์
พนักงาน: 2,000+ (2018)
บริษัทแม่: เทก-ทูอินเทอร์แอ็กทีฟ
บริษัทในเครือ: ดู§ บริษัทสาขา
เว็บไซต์: rockstargames.com
ร็อกสตาร์เกมส์ (อังกฤษ: Rockstar Games) เป็นบริษัทผู้จัดจำหน่ายวิดีโอเกมอเมริกัน ตั้งอยู่ในนครนิวยอร์ก บริษัทก่อตั้งเมื่อเดือนธันวาคม 1998 ในฐานะบริษัทสาขาของเทก-ทูอินเทอร์แอ็กทีฟ ซึ่งต่อยอดมาจากบีเอ็มจีอินเทอร์แอ็กทีฟ บริษัทผู้จัดจำหน่ายวิดีโอเกมที่เทก-ทูได้เข้าเข้าซื้อกิจการก่อนหน้านี้ ผู้ก่อตั้งคือแซม และแดน เฮาเซอร์, เทร์รี โดโนแวน และ เจมี คิง ผู้ที่ทำงานให้กับเทก-ทู และพี่น้องเฮาเซอร์ ผู้เคยเป็นผู้บริหารของบีเอ็มจีอินเทอร์แอ็กทีฟ โดย แซม และ แดน เฮาเซอร์ กลายเป็นประกาศและรองประธานฝ่ายสร้างสรรค์ตามลำดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
รูมอะโลน 2

| รูมอะโลน 2 |
| --- | --- |
แนว: ละครชุด (Series)
สร้างโดย: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเอ็มเอ็มทีวี
บทประพันธ์: ณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์ เบญจพรรณ รุ่งศุภตานนท์ อภิรัฐ จันทรา จิรปรียา มาช่วย ดรุวรรณ ปิยนาฏ เลิศบัญชร
กำกับโดย: ณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์
แสดงนำ: (ดูในเนื้อหา)
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 2
จำนวนตอน: 26 ตอน
การผลิต
ควบคุมงานสร้าง: สถาพร พานิชรักษาพงศ์
ความยาวตอน: 55-60 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่องวัน, จีเอ็มเอ็ม 25
ออกอากาศ: 4 ตุลาคม 2558 (2558-10-04) – 24 มกราคม 2559 (2559-01-24)
ละครที่เกี่ยวข้อง
รูมอะโลน
รูมอะโลน 2 (อังกฤษ: Room Alone 2) เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2558–2559 เป็นภาคต่อของ รูมอะโลน ที่ออกอากาศในปี 2557
กำกับโดย ณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์ ผู้กำกับจากภาคแรกและสร้างโดยจีเอ็มเอ็มทีวี ซีรีส์เรื่องนี้เป็น 1 ใน 2 เรื่องที่ทางจีเอ็มเอ็มทีวีประกาศเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2558 พร้อมกับ อัศจรรย์คุณครูเทวดา ออกอากาศตอนแรกทางช่องวัน 31, Bang Channel และไลน์ทีวี เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2558 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 14.00 น. 15.00 น. และ 21.00 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตามลำดับ ซีรีส์เรื่องนี้จบลงเมื่อวันที่ 24 มกราคม 2559
นักแสดงและตัวละคร

ด้านล่างนี้คือรายชื่อนักแสดงในซีรีส์นี้
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงหลัก

อัญชสา มงคลสมัย แสดงเป็น แจกัน
อชิรวิชย์ สาลิวรรธนะ แสดงเป็น เอิง
มริภา ศิริพูล แสดงเป็น ใบเตย
ภัคจิรา กรรรัตนสูตร แสดงเป็น มิน
ปริยวิศว์ สุวิทยาวัฒน์ แสดงเป็น เม่น
จิรกิตติ์ คูอาริยะกุล แสดงเป็น ตุลย์
ชัชชวิศ เตชะรักษ์พงศ์ แสดงเป็น เติร์ก
จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์ แสดงเป็น วิว
วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์ แสดงเป็น สโนว์
จุมพล อดุลกิตติพร แสดงเป็น ปืน
ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ แสดงเป็น เรย์
ภูริกูลกฤษฎ์ ชูศักดิ์สกุลวิบูล แสดงเป็น แก๊งค์
เศรษฐพงศ์ เพียงพอ แสดงเป็น เต็นท์
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงสมทบ

ณัฐวัฒน์ ชัยณรงค์โสภณ แสดงเป็น แคมป์
กรวิชญ์ สูงกิจบูลย์ แสดงเป็น ธนู
ตะวัน วิหครัตน์ แสดงเป็น วอร์ม
ร็อกสตาร์นอร์ท

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ที่บาร์เคลส์เฮาส์ในเอดินบะระ
ชื่อเดิม: อักเมซอฟต์แวร์ (1984–1987) ดีเอ็มเอดีไซน์ (1987–2002) ร็อกสตาร์สตูดิโอส์ (2002)
ประเภท: บริษัทสาขา
อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมวิดีโอเกม
ก่อตั้ง: 1984; 40 ปีที่แล้ว (1984)
ผู้ก่อตั้ง: เดวิด โจนส์ รัสเซล เคย์ สตีฟ แฮมมอนด์ ไมก์ เดลลี
สำนักงานใหญ่: เอดินบะระ, สกอตแลนด์
บุคลากรหลัก: แอนดรูว์ เซมเพิล (ผู้อำนวยการสตูดิโอ)
ผลิตภัณฑ์: เกมชุด Lemmings (1991–1994) เกมชุด แกรนด์เธฟต์ออโต (1997–2013)
พนักงาน: 650 (2018)
บริษัทแม่: เกรมลินอินเทอร์แอ็กทีฟ (1997–1999) อินโฟแกรมส์ (1999) เทก-ทูอินเทอร์แอ็กทีฟ (1999–2002) ร็อกสตาร์เกมส์ (2002–ปัจจุบัน)
เว็บไซต์: rockstarnorth.com
ร็อกสตาร์นอร์ท (อังกฤษ: Rockstar North) เป็นบริษัทผู้พัฒนาวิดีโอเกมบริติช ตั้งอยู่ในเมืองเอดินบะระ สกอตแลนด์ บริษัทก่อตั้งในชื่อ อักเมซอฟต์แวร ในดันดี เมื่อปี 1984 โดยเพื่อนร่วมชั้น เดวิด โจนส์, รัสเซล เคย์, สตีฟ แฮมมอนด์, และ ไมก์ เดลลี จากนั้นเปลี่ยนชื่อเป็น ดีเอ็มเอดีไซน์ ในปี 1987
ในปี 1997 ดีเอ็มเอออกจำหน่าย แกรนด์เธฟต์ออโต ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก จนนำไปสู่เกมชุดอื่น ๆ ต่อมาบริษัทถูกซื้อโดยเกรมลินอินเทอร์แอ็กทีฟ พร้อมกับการออกจำหน่ายเกม แกรนด์เธฟต์ออโต 2 ต่อมาเกรมลินถูกซื้อโดยอินโฟแกรมส์ จากนั้น ดีเอ็มเอดีไซน์ ถูกขายให้กับ เทก-ทูอินเทอร์แอ็กทีฟ เจ้าของบริษัทผู้จัดจำหน่าย แกรนด์เธฟต์ออโต ร็อกสตาร์เกมส์ ในปี 2001 หลังจากออกจำหน่ายของ แกรนด์เธฟต์ออโต III ดีเอ็มเอดีไซน์ เปลี่ยนชื่อเป็น ร็อกสตาร์นอร์ท และเป็นส่วนหนึ่งของค่ายร็อกสตาร์เกมส์ หลังจากการเปลี่ยนแปลง บริษัทได้เริ่มทำเกมใหม่ รวมไปถึง Manhunt และให้การสนับสนุนเกมของร็อกสตาร์เกม เช่น เรดเดดรีเดมชัน และ แม็กซ์เพย์น 3 และสร้างเกมชุด แกรนด์เธฟต์ออโต อย่าง แกรนด์เธฟต์ออโต IV (2008) และ แกรนด์เธฟต์ออโต V (2013) ทั้งสองเกมกลายป็นหนึ่งในเกมสร้างที่ดีที่สุด และ แกรนด์เธฟต์ออโต V กลายเป็นหนึ่งในเกมที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ร็อกเก็ต

ร็อกเก็ต หรือ ร็อคเก็ต (อังกฤษ: Rocket) สามารถหมายถึง
จรวด
ร็อกเก็ต (ชื่อเล่น) - ชื่อเล่นของบุคคล
ร็อกเก็ตพันช์ - เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้
ร็อคเก็ตเกิลส์ 101 - เกิร์ลกรุปจีน
ร็อคเก็ตแมน - เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดย โมโตฮิโร่ คาโต้
บั้งไฟ (ภาพยนตร์) หรือ The Rocket (2013 film)
ร็อคเก็ตเมเนีย! - เกม
ร็อคเก็ตลีก - เกมที่ผสมผสานระหว่างฟุตบอลกับการขับรถ
ตัวละครในบันเทิงคดี

ร็อคกี้ กระรอกบิน (ร็อคเก็ต เจ. สแควรอล) - ตัวละครจากเรื่องเดอะร็อคกี้แอนด์บูลวิงเคิลโชว์
ร็อคเก็ต (ดีซีคอมิกส์) - ตัวละครจากในดีซีคอมิกส์
ร็อคเก็ตแร็กคูน - ตัวละครจากในมาร์เวลคอมิกส์
ร็อคเก็ต (จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล) - ตัวละครจากในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
ร็อคเก็ตเร็ด - ตัวละครจากในดีซีคอมิกส์
แก๊งร็อคเก็ต - แก๊งจากเรื่องโปเกมอน
ร็อก (แก้ความกำกวม)

ร็อก หรือ ร็อค (อังกฤษ: Rock) สามารถหมายถึง
หิน
ร็อก - แนวเพลง
ร็อก (ชื่อ) - ชื่อต้นของบุคคล
สถานที่

เกาะกอร์เรฮีดอร์
จาเมกา
นีวเว
ตัวละครในบันเทิงคดี

ร็อค ลี - ตัวละครจากเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ร็อค ฮาวเวิร์ด - ตัวละครในเกมต่อสู้ของเอสเอ็นเค
ร็อคแมน (ตัวละคร) - ตัวละครจากเกมชุดร็อคแมน
ร็อคส์ ดี. ซีเบค - ตัวละครจากเรื่องวันพีซ
กลุ่มโจรสลัดร็อคส์ - กลุ่มโจรสลัดจากเรื่องวันพีซ
รูไคยา สุลต่าน บีกัม

| รูไคยา สุลต่าน บีกัม Ruqaiya Sultan Begum |
| --- | --- |
Shahzadi of the Mughal Empire
พัดชาห์ บีกัม
ดำรงพระยศ: ป. 1557 – 1605
ก่อนหน้า: เบกะ บีกัม
ถัดไป: ซาลิฮา บานู บีกัม

ประสูติ: ป. 1542
สวรรคต: 19 มกราคม ค.ศ. 1626(1626-01-19) (83–84 ปี) อัคระ, จักรวรรดิโมกุล
ฝังพระศพ: Gardens of Babur, Kabul
คู่อภิเษก: จักรพรรดิอักบัร
ราชวงศ์: ติมูร์อิด (by birth)
พระราชบิดา: ฮินดาล เมอร์ซา
พระราชมารดา: สุลตานัม บีกัม
ศาสนา: อิสลาม
รูไคยา สุลต่าน บีกัม (อังกฤษ: Ruqaiya Sultan Begum) (ป. 1542 – 19 มกราคม 1626) เป็นพระมเหสีของจักรพรรดิอักบัร ตั้งแต่ปี 1557 ถึง 1605 เรียกได้ว่าพระองค์คือพระมเหสีองค์แรกแห่งจักรพรรดิอัคบาร์ และเป็นมเหสีเอก พระองค์เป็นจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโมกุลที่อยู่ในตำแหน่งยาวนานที่สุดเกือบ 50 ปี
รุไคยาเป็น พระสนมเอก และมีเป็น เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์โมกุล มาตั้งแต่เกิด พระบิดา ฮินดาล เมอร์ซา เป็นพระอนุชาของ ฮูมายุน พระราชบิดาในองค์มหาราชอัคบาร์ พระองค์ทรงเป็นคู่หมั้นกับอัคบาร์เมื่ออายุเก้าขวบและแต่งงานกับเขาเมื่ออายุ 14 ปี แต่ถึงกระนั้น พระองค์กลับไม่มีพระราชบุตรกับองค์อัคบาร์เลย แม้เพียงพระองค์เดียว ต่อมาพระองค์ได้เลี้ยงดู คูร์ราราม (ในฐานะลูกบุญธรรม) หลานชายคนโปรดของมหาราชอัคบาร์ (ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิชาห์ชะฮัน) ในฐานะมเหสีเอกของมหาราชอัคบาร์ พระองค์มีอิทธิพลเทียบเทียมพระองค์ และมีบทบาทสำคัญในการเจรจาระหว่างสามีและลูกเลี้ยงของเธอ เจ้าชายซาลิม ต่อมาในช่วงต้นทศวรรษที่ 1600 พระองค์ก็มีส่วนช่วยให้เจ้าชายซาลิมขึ้นครองราชบัลลังก์ 
พระองค์สวรรคตเพียงหนึ่งปีก่อนที่ชาห์ชะฮัน พระราชบุตรบุญธรรมของพระองค์ขึ้นครองบัลลังก์
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

รุไคยามีบทบาทสำคัญในนวนิยายของ Harold Lamb เรื่อง Nur Mahal (1935).
รุไคยาเป็นตัวละครหลักในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่ได้รับรางวัลของ Indu Sundaresan  The Twentieth Wife  (2002) as well as in its sequel The Feast of Roses (2003).
รุไคยาเป็นตัวละครสำคัญในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ของ Tanushree Podder เรื่อง 'Nur Jahan's Daughter' (2005).
Lavina Tandon ได้รับบทเป็นพระนางในละครเรื่อง โยดาห์ อัคบาร์ ศึกจารีตพิศวาส.
Deepika Amin ได้รับบทเป็นพระนางในละครเรื่อง Siyaasat (based on The Twentieth Wife).
ในละครเรื่อง Bharat Ka Veer Putra – Maharana Pratap Poorti Agarwal รับบทเป็นพระนางตอนวัยรุ่น and Falaq Naaz as an adult.
Vaishnavi Rao ได้รับบทเป็นพระนางในละครเรื่อง Akbar — Rakht Se Takht Tak Ka Safar.
Tasneem Sheikh ได้รับบทเป็นพระนางในละครเรื่อง Dastaan-E-Mohabbat: Salim Anarkali