stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลิงคินพาร์ก
ประวัติ > อัลบั้ม วันมอร์ไลต์  และการเสียชีวิตของเบนนิงตัน (2558–2560)

บทความหลัก: วันมอร์ไลต์
ลิงคินพาร์กเริ่มทำงานเพลงใหม่สำหรับสตูดิโออัลบั้มที่เจ็ดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เชสเตอร์ เบนนิงตันให้ความเห็นเกี่ยวกับทิศทางดนตรีของอัลบั้มว่า "เรามีเพลงดี ๆ มากมายที่ผมหวังว่าจะท้าทายแฟนเพลงของเราและบันดาลใจพวกเขามากเท่ากับที่เพลงเหล่านั้นท้าทายและบันดาลใจพวกเรา" ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ลิงคินพาร์กออกวิดีโอส่งเสริมลงทางบัญชีผู้ใช้สื่อสังคมของพวกเขา แสดงชิโนดะและเบนนิงตันกำลังเตรียมงานเพลงใหม่สำหรับอัลบั้มใหม่อยู่ ไมก์ ชิโนดะกล่าวว่าวงกำลังทำตามขั้นตอนใหม่ขณะผลิตอัลบั้ม แบรด เดลสันเสริมว่า "เราอัดเพลงไว้มากมายเหลือเกิน และเรารู้แน่ชัดว่าเราทำเพลงอย่างไร และครั้งนี้เราไม่ได้เลือกวิธีที่ง่ายเลย"
ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มชื่อว่า "เฮวี" มีนักร้องรับเชิญคือ คีเอรา  ซึ่งเป็นครั้งแรกที่วงได้นักร้องหญิงมาร้องรับเชิญบนเพลงฉบับดั้งเดิมในสตูดิโออัลบั้ม เนื้อเพลงแต่งโดยลิงคินพาร์ก ร่วมด้วยจูเลีย ไมเคิลส์ และจัสติน แทรนเตอร์ ซิงเกิลออกให้ดาวน์โหลดในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ลิงคินพาร์กมีข้อความลับออนไลน์ที่เกี่ยวกับอัลบั้มใหม่อย่างที่เขาเคยทำในอดีต ปกอัลบั้มเปิดเผยผ่านปริศนาดิจิทัลในสื่อสังคม ปกแสดงให้เห็นเด็กหกคนกำลังเล่นน้ำในมหาสมุทร ชิโนดะให้สัมภาษณ์กับรายการเดอะแซกแซงโชว์ และเผยว่าอัลบั้มใหม่มีชื่อว่า วันมอร์ไลต์ และออกจำหน่ายในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เบนนิงตันเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอ สาเหตุในการแขวนคอของเบนนิงตันคาดว่าน่าจะมาจากอาการ โรคซึมเศร้า ที่เบนนิงตันต่อสู้กับโรคนี้มาอย่างยาวนาน ชิโนดะยืนยันข่าวดังกล่าวผ่านทางทวิตเตอร์ว่า "รู้สึกตกใจและใจสลาย แต่มันเป็นเรื่องจริง จะมีการแถลงข่าวอย่างเป็นทางการในภายหลัง" ก่อนหน้านั้นในวันเดียวกัน วงออกมิวสิกวิดีโอสำหรับซิงเกิล "ทอล์กกิงทูมายเซลฟ์" หลังจากเบนนิงตันเสียชีวิตได้หนึ่งวัน วงยกเลิกทัวร์วันมอร์ไลต์ทัวร์ในอเมริกาเหนือ
ประวัติ > อัลบั้ม ฟรอมซีโร (2567–)

บทความหลัก: ฟรอมซีโร
เดือนเมษายน พ.ศ. 2567 บิลบอร์ดรายงานว่าวงมีโอกาสกลับมารวมตัวและจัดทัวร์คอนเสิร์ตในปีถัดจากนั้น โดยประกอบด้วยสมาชิกชุดก่อตั้งและนักร้องนำหญิงคนใหม่ สี่เดือนถัดมาวงได้กำหนดประกาศสำคัญพร้อมจัดงานในวันที่ 5 กันยายน ซึ่งจำกัดให้เฉพาะสมาชิกลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์เข้างานได้เท่านั้น
ในงานดังกล่าววงได้เปิดตัวเอมิลี อาร์มสตรอง เป็นนักร้องนำร่วมคนใหม่ ซึ่งเธอเคยเป็นนักร้องนำวงเดดซารามาก่อน และโคลิน บริตเตน เป็นมือกลองแทนที่ร็อบ บัวร์ดอน วงได้เปิดตัวซิงเกิล "ดิเอ็มทิเนสแมชชีน" ซึ่งอยู่ในอัลบั้มที่แปด "ฟรอมซีโร" อันมีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 15 พฤศจิกายน อีกทั้งประกาศทัวร์คอนเสิร์ตประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวจำนวนหกวัน ชิโนดะกล่าวว่าวงจะเริ่มการ "ทัวร์คอนเสิร์ตอย่างจริงจัง" ในปีถัดไป
การกุศล

ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2553 ลิงคินพาร์กได้ออกซิงเกิลใหม่ในชื่อว่า "นอตอะโลน" เป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้มรวมเพลงโดยองค์การมิวสิกฟอร์รีลีฟ ซึ่งมีชื่ออัลบั้มว่า ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ เพื่อสนับสนุนการช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเฮติ และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ลิงคินพาร์กได้ออกเผยแพร่มิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการของเพลงนี้ที่หน้าแรกของเว็บลิงคินพาร์ก ซิงเกิลนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2554 ได้ออกจำหน่ายอัลบั้มที่เป็นภาคต่อของ ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ ในชื่อว่า ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ เวอร์ชัน 2.0 ด้วยเพลงที่มากขึ้น และลิงคินพาร์กได้รวมผลงานรีมิกซ์ของเพลง "เดอะแคทาลิสต์" ซึ่งรีมิกซ์โดย คีตัน ฮะชิโมะโตะ จากการประกวด "ลิงคินพาร์กฟีเจอร์ริงยู" (Linkin Park featuring YOU) รวมเข้าไปในอัลบั้มรวมเพลงฉบับปรับปรุงใหม่นี้ด้วย
ไมก์ ชิโนดะได้ออกแบบเสื้อเชิ้ตจำหน่าย ซึ่งเงินที่ได้นำไปให้กับองค์กรมิวสิกฟอร์รีลีฟ เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 มิวสิกฟอร์รีลีฟได้ออกจำหน่ายอัลบั้มรวมเพลง ดาวน์โหลดทูโดเนต: สึนามิรีลีฟเจแปน ซึ่งเงินที่ได้นำไปบริจาคให้กับมูลนิธิเซฟเดอะชิลเดรน (Save the Children) และลิงคินพาร์กได้ออกเพลงที่มีชื่อว่า "Issho Ni" ซึ่งมีความหมายว่า "เราอยู่ด้วยกันที่นี่" ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 รวมอยู่ในอัลบั้ม ดาวน์โหลดทูโดเนต: สึนามิรีลีฟ
หลังจากเหตุการณ์พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนที่พัดเข้าโจมตีฟิลิปปินส์ ลิงคินพาร์กได้แสดงคอนเสิร์ต "Music for Relief: Concert for the Philippines" ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เพื่อนำยอดบริจาคไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย โดยคอนเสิร์ตได้ออกอากาศในช่องแอกเซสทีวี (AXS TV) ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ และมีศิลปินอื่นเข้ามาร่วมคอนเสิร์ตในครั้งนี้ด้วย ได้แก่ ดิออฟสปริง (The Offspring), Bad Religion, ฮาร์ต (Heart) และ The Filharmonic
แนวเพลงและอิทธิพลดนตรี

อัลบั้ม ไฮบริดทีโอรี และ เมทีโอรา ทั้งคู่เป็นแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟเมทัล นูเมทัล แร็ปร็อก และมีกลิ่นอายของป็อป ฮิปฮอป อัลเทอร์เนทีฟ และอิเล็กทรอนิกา และเพิ่มโปรแกรมคอมพิวเตอร์แต่งเสียงและใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงช่วยเพิ่มรูปแบบเสียงที่มีความแปลกใหม่และสนุกยิ่งขึ้น ทำให้เป็นแนวเพลงที่ไม่ซ้ำแบบใครและมีสไตล์เป็นตัวของตัวเองอีกด้วย
อัลบั้ม มินิตส์ทูมิดไนต์ ได้ทดสอบเสียงหลายรูปแบบและค้นหารูปแบบเสียงเพลงแบบใหม่ ๆ และได้รับอิทธิพลจากผลงานเพลงของศิลปินวงยูทู และในผลงานชิ้นนี้มีจังหวะเพลงส่วนใหญ่ที่เป็นเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อก มากกว่าที่จะเป็นแนวเพลงนูเมทัลและแร็ปร็อก ซึ่งมีเพียงสองเพลงเท่านั้นที่มีท่อนแร็ป และในผลงานชิ้นนี้เป็นอัลบั้มแรกที่มีจังหวะโซโลกีต้าซึ่งไม่เคยมีมาก่อนในอัลบั้มอื่น ๆ เอ็นเอ็มอี นิตยสารดนตรีที่วิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับแนวทางของวงได้บอกว่า "เสียงของวงนั้นกำลังพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงเอกลักษณ์ใหม่"
การร้องเพลงประสานเสียงคู่กันระหว่างเชสเตอร์ เบนนิงตัน และไมก์ ชิโนดะเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญในดนตรีของลิงคินพาร์ก ด้วยเชสเตอร์เป็นนักร้องนำ และไมค์เป็นนักร้องแร็ป โดยในอัลบั้มที่สามของลิงคินพาร์ก มินิตส์ทูมิดไนต์ ไมค์ได้ทำหน้าที่เป็นนักร้องนำแทนเชสเตอร์ในเพลง "อินบีทวีน", "แฮนส์เฮลด์ไฮ" และเพลงบีไซด์ "โนโรดส์เลฟต์" ในหลายเพลงจากอัลบั้มที่สี่ของวง อะเทาซันด์ซันส์ เช่น ซิงเกิลทั้งสี่ของอัลบั้มนี้ที่ทั้งคู่ได้ร้อง โดยเพลงส่วนใหญ่ที่อยู่ในอัลบั้มนั้น มีจุดเด่นคือการใช้จังหวะกลองอิเล็กทรอนิกส์ ได้มีความคิดเห็นโดยนักวิจาร์ณที่มีชื่อเสียงว่าอัลบั้มนี้เป็นจุดหักเหแนวดนตรีของวง และอธิบายว่าเป็นอัลบั้มแบบอิเล็กทรอนิกส์ร็อก เจมส์ มอนต์กอเมอรี จากเอ็มทีวี ได้เปรียบเทียบผลงานอัลบั้มชุดนี้ว่าคล้ายคลึงกับอัลบั้ม คิดเอ ของเรดิโอเฮด ในขณะที่จอร์ดี คาสโก จาก รีวิว, รินส์, รีพีต ได้เปรียบเทียบอัลบั้มว่าคล้ายกับ คิดเอ และอัลบั้ม เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูนของพิงก์ ฟลอยด์ ไมค์กล่าวว่าเขาและสมาชิกวงคนอื่น ๆ ได้รับอิทธิพลอย่างแท้จริงจากชักดี และพับลิกเอเนมี โดยที่แนวเพลงในอัลบั้นนี้ได้ทำแนวเพลงที่ต่างไปจากอัลบั้มก่อน ๆ เนื้อหาเพลงและจังหวะดนตรียังมีความเป็นนูเมทัล และมีเนื้อหาด้านการเมืองอยู่ในหลาย ๆ เพลงของอัลบั้ม ซึ่งมีเพลงหนึ่งในผลงานที่มีเนื้อหาด้านการเมืองมีคำกล่าวสุนทรพจน์โดยนักการเมืองชาวอเมริกันด้วย
อัลบั้มชุดที่ห้า ลิฟวิงทิงส์ เป็นอัลบั้มแนวเพลงอิเล็กทรอนิกส์ร็อก ที่รวมแนวเพลงจากองค์ประกอบหลายอย่างจากอัลบั้มที่ผ่านมาทั้งหมดในการสร้างเสียงรูปแบบใหม่ ๆ และได้กลับไปสร้างแนวเพลงที่หนักหน่วงอีกครั้ง เมื่อเทียบกับอัลบั้มสามชุดที่แล้ว ในผลงานอัลบั้ม เดอะฮันติงปาร์ตี ซึ่งในอัลบั้มชุดนี้มีแนวเพลงเป็นแบบอัลเทอร์เนทีฟเมทัลและฮาร์ดร็อก
ลิงคินพาร์กยอมรับว่าได้รับอิทธิพลดนตรีมาจากเดฟโทนส์, ไนน์อินช์เนลส์, เอเฟ็กซ์ ทวิน และเดอะรูตส์
ลิงคินพาร์กเป็นวงดนตรีร็อกวงแรกที่ประสบความสำเร็จจากยอดการเข้าชมที่มากกว่าหนึ่งพันล้านในยูทูบ นอกจากนี้ ลิงคินพาร์กยังเป็นหนึ่งในสิบห้าหน้าในเฟซบุ๊กที่มีการกดถูกใจมากที่สุด ตามหลัง เลดี้ กาก้า และนำหน้าวง แบล็กอายด์พีส์
สมาชิก

ไมก์ ชิโนดะ (Mike Shinoda) – ร้องนำ, จังหวะกีตาร์, คีย์บอร์ด, เปียโน (พ.ศ. 2539–ปัจจุบัน)
แบรด เดลสัน (Brad Delson) – กีตาร์นำ, ร้องเสียงประสาน (พ.ศ. 2539–ปัจจุบัน; หยุดออกทัวร์ตั้งแต่ ค.ศ. 2567) กีตาร์เบส (พ.ศ. 2541–2543)
เดฟ "ฟีนิกส์" ฟาร์เรล (Dave "Phoenix" Farrell) – กีตาร์เบส, ร้องเสียงประสาน (พ.ศ. 2539–2541, 2544–ปัจจุบัน)
โจ ฮาห์น (Joe Hahn) – เทิร์นเทเบิล, คีย์บอร์ด, แซมพลิง, โปรแกรมคอมพิวเตอร์แต่งเสียง (พ.ศ. 2539–ปัจจุบัน)
เอมิลี อาร์มสตรอง (Emily Armstrong) – นักร้องนำ (พ.ศ. 2566–ปัจจุบัน)
คอลิน บริตเตน (Colin Brittain) – กลอง, เพอร์คัสซัน (พ.ศ. 2566–ปัจจุบัน)
อเล็กซ์ เฟเดอร์ (Alex Feder) – กีตาร์นำ, ร้องเสียงประสาน (พ.ศ. 2567–ปัจจุบัน; ทำหน้าที่แทนแบรด เดลสัน)
มาร์ก เวกฟีลด์ (Mark Wakefield) – ร้องนำ (พ.ศ. 2539–2541)
ไคล์ คริสเทเนอร์ (Kyle Christener) – กีตาร์เบส (พ.ศ. 2541–2543)
เชสเตอร์ เบนนิงตัน (Chester Bennington) – ร้องนำ (พ.ศ. 2542–2560; เสียชีวิต พ.ศ. 2560)
ร็อบ บัวร์ดอน (Rob Bourdon) – กลอง, เพอร์คัชชัน (พ.ศ. 2539–2560)
เอียน ฮอร์นเบ็ก (Ian Hornbeck) – กีตาร์เบส (พ.ศ. 2543)
สกอตต์ โคซิโอล (Scott Koziol) – กีตาร์เบส (พ.ศ. 2543–2544)
ผลงาน

บทความหลัก: รายชื่อผลงานของลิงคินพาร์ก และ รายชื่อเพลงที่บันทึกโดยลิงคินพาร์ก
ไฮบริดทีโอรี (2543)
เมทีโอรา (2546)
มินิตส์ทูมิดไนต์ (2550)
อะเทาซันด์ซันส์ (2553)
ลิฟวิงทิงส์ (2555)
เดอะฮันติงปาร์ตี (2557)
วันมอร์ไลต์ (2560)
ฟรอมซีโร (2567)
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

บทความหลัก: รายชื่อรางวัลที่ลิงคินพาร์กได้รับ
ดูเพิ่ม

อันดับอัลบั้มเพลงทั่วโลกยอดขายสูงสุดตลอดกาล
รายชื่อเพลงที่บันทึกโดยลิงคินพาร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
musicforrelief.org
| ด ค กลิงคินพาร์ก |
| --- | --- |
 ไมค์ ชิโนะดะ  แบรด เดลสัน  โจ ฮาห์น  เดฟ ฟาร์เรล  เอมิลี อาร์มสตรอง  โคลิน บริตเตน มาร์ก เวกฟิลด์  เชสเตอร์ เบนนิงตัน  ร็อบ บัวร์ดอน 
สตูดิโออัลบั้ม:  ไฮบริดทีโอรี  เมทีโอรา  มินิตส์ทูมิดไนต์  อะเทาซันด์ซันส์  ลิฟวิงทิงส์  เดอะฮันติงปาร์ตี  วันมอร์ไลต์  ฟรอมซีโร 
อัลบั้มรีมิกซ์:  รีแอนิเมชัน  รีชาจด์ 
อัลบั้มบันทึกการแสดงสด:  ไลฟ์อินเท็กซัส  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 7.0  โรดทูเรโวลูชัน: ไลฟ์แอตมิลตันคีนส์ 
อัลบั้มเดโม:  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 9: เดโมส์  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ X: เดโมส์  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 11.0  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 12.0  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ XIII  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ XIV 
อัลบั้มรวมเพลง:  ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ  อะดีเคดอันเดอร์กราวด์  ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ V2.0  ดาวน์โหลดทูโดเนต: สึนามิรีลีฟ 
อีพี:  ไฮบริดทีโอรี (อีพี)  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 2.0  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 3.0  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 4.0  คอลลิชันคอร์ส  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 5.0  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 6.0  ซองส์ฟรอมดิอันเดอร์กราวด์  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 8.0  อะไลต์แดตเนเวอร์คัมส์ (รีมิกซ์) 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  วอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์  แมชชีนชอปเรเคิดดิงส์  ดาวน์โหลดทูโดเนต  มิวสิกฟอร์รีลีฟ  8-บิตรีเบลเลียน!  เดดบายซันไรส์  ฟอร์ตไมเนอร์  สโตนเทมเพิลไพล็อตส์ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  รางวัลแกรมมี  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef 
สัญลักษณ์ของวงในสมัยอัลบั้ม ไฮบริดทีโอรี จนถึงก่อน มินิตส์ทูมิดไนต์
สัญลักษณ์ของวงตั้งแต่สมัยอัลบั้ม มินิตส์ทูมิดไนต์ จนถึงปัจจุบัน
เชสเตอร์ เบนนิงตัน แสดงคอนเสิร์ตในงานเทศกาลโซนิสเพียร์ ประเทศฟินแลนด์
ลิงคินพาร์กขณะแสดงคอนเสิร์ตในปี 2557
โลโก้ของลิงคินพาร์ก ใช้หลังเบนนิงตันเสียชีวิต โลโก้ใหม่ยังคงใช้ตัวอักษร "LP" แต่รูปหกเหลี่ยมเดิมถูกแทนที่ด้วยรูปหกเหลี่ยมที่ไม่สมบูรณ์
เอมิลี อาร์มสตรอง เข้าร่วมลิงคินพาร์กเมื่อ ค.ศ. 2023
โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง

| โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (chronic obstructive pulmonary disease) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: chronic obstructive lung disease (COLD), chronic obstructive airway disease (COAD)

Section of a lung showing centrilobular emphysema, with enlarged airspaces in the centre of a lobule usually caused by smoking and a major feature of COPD
สาขาวิชา: Pulmonology
อาการ: Shortness of breath, chronic cough
ภาวะแทรกซ้อน: Anxiety, depression, pulmonary heart disease, pneumothorax
การตั้งต้น: มากกว่า 35 ปี
ระยะดำเนินโรค: ระยะยาว
สาเหตุ: Tobacco smoking, air pollution, genetics
วิธีวินิจฉัย: Spirometry
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Asthma, congestive heart failure, bronchiectasis, tuberculosis, obliterative bronchiolitis, diffuse panbronchiolitis
การป้องกัน: Stopping smoking, improving indoor and outdoor air quality, tobacco control measures
การรักษา: Pulmonary rehabilitation, long-term oxygen therapy,  lung volume reduction
ยา: Inhaled bronchodilators and steroids
ความชุก: 174.5 ล้าน (2015)
การเสียชีวิต: 3.2 ล้าน (2019)
โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (อังกฤษ: chronic obstructive pulmonary disease, COPD, chronic obstructive lung disease, COLD, chronic obstructive airway disease, COAD) เป็นโรคปอดอุดกั้นที่มีลักษณะเฉพาะคือความบกพร่องอย่างเรื้อรังในการไหลผ่านของอากาศของระบบทางเดินหายใจ และมักจะแย่ลงเมื่อเวลาผ่านไป อาการที่พบบ่อยได้แก่ เหนื่อย ไอ และ มีเสมหะ ผู้ป่วยหลอดลมอักเสบเรื้อรังส่วนใหญ่จะมี COPD ด้วย
สาเหตุพบบ่อยที่สุดของ COPD คือการสูบบุหรี่ สาเหตุอื่นๆ ที่มีบทบาทบ้างแต่น้อยกว่าการสูบบุหรี่ได้แก่ มลพิษทางอากาศ และ พันธุกรรม เป็นต้น สาเหตุของมลพิษทางอากาศที่พบบ่อยในประเทศที่กำลังพัฒนาอีกอย่างหนึ่งได้แก่ อากาศเสียจากการทำอาหารหรือควันไฟ การสัมผัสสิ่งระคายเคืองเหล่านี้ต่อเนื่องกันเป็นเวลานานจะกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาการอักเสบขึ้นในเนื้อปอด ทำให้หลอดลมฝอยตีบลงและการแตกตัวของเนื้อเยื้อปอด เรียกว่า ถุงลมโป่งพอง อังกฤษ:emphysema การวินิจฉัยนั้นใช้พื้นฐานของความสามารถในการไหลผ่านของอากาศด้วยการตรวจวัดโดย การทดสอบการทำงานของปอด โดยมีความแตกต่างจากโรคหอบหืด คือ การลดลงของปริมาณอากาศที่ไหลผ่านด้วยการให้ยานั้นไม่ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
COPD สามารถป้องกันได้โดยการลดปัจจัยเสี่ยงของสาเหตุของโรคที่ทราบ ซึ่งรวมถึงการลดปริมาณการสูบบุหรี่และการปรับปรุงคุณภาพของอากาศทั้งภายในและภายนอก การรักษา COPD ได้แก่: การเลิกสูบบุหรี่ การฉีดวัคซีน การฟื้นฟูสภาพ และการพ่นสูดยาขยายหลอดลมบ่อยๆ และการใช้ยาสเตียรอยด์ บางคนอาจได้รับประโยชน์จากการบำบัดด้วยออกซิเจนระยะยาวหรือการปลูกถ่ายปอด  ในกลุ่มผู้ที่มีการทรุดลงอย่างเฉียบพลันช่วงหนึ่ง การเพิ่มยาที่ใช้รักษาและการเข้าพักรักษาตัวในโรงพยาบาลอาจเป็นสิ่งจำเป็น
ในทั่วโลกมีผู้ที่ป่วยด้วย COPD จำนวน 329 ล้านคนหรือเกือบ 5% ของจำนวนประชากร ในปี ค.ศ. 2012 โรคนี้เป็นโรคอันดับที่สามที่เป็นสาเหตุของการเสียชีวิต ซึ่งคร่าชีวิตผู้คนจำนวนกว่า 3 ล้านคน  จำนวนของผู้เสียชีวิตนั้นประมาณว่าจะมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเนื่องจากอัตราการสูบบุหรี่ที่เพิ่มขึ้นและอายุของประชากรในหลายๆ ประเทศ ซึ่งมีการประมาณว่าจะส่งผลที่เป็นค่าใช้จ่ายทางเศรษฐกิจจำนวน $2.1 พันล้านในปี ค.ศ. 2010
อาการแสดงและอาการของโรค

Wheezing
The sound of wheezing as heard with a stethoscope.
อาการของ COPD ที่พบมากที่สุดคือ มีเสมหะ เหนื่อย และไอ  อาการเหล่านี้จะเกิดขึ้นเป็นเวลานาน  และโดยมากจะแย่ลงเรื่อยๆ เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งนี้ยังไม่มีความชัดเจนว่า COPD มีหลายประเภทหรือไม่ ทั้งนี้ในอดีตมีการแบ่งประเภทออกเป็น โรคถุงลมโป่งพอง และ โรคหลอดลมอักเสบเรื้อรัง โรคถุงลมโป่งพองนั้นเป็นเพียงการอธิบายของการเปลี่ยนแปลงของปอดมากกว่าของโรค และโรคหลอดลมอักเสบเรื้อรังนั้นเป็นเพียงคำอธิบายของอาการที่อาจเกิดกับ COPD หรือไม่ก็ได้
อาการแสดงและอาการของโรค > การไอ

การไอเรื้อรังนั้นมักเป็นอาการแรกที่เกิดขึ้น เมื่อเกิดอาการนี้เป็นเวลามากกว่าสามเดือนในหนึ่งปี หรือมากกว่าสองปี ร่วมกับมีเสมหะและโดยไม่มีสาเหตุอื่น ก็จะถูกจัดว่าเป็นโรคหลอดลมอักเสบเรื้อรัง สภาวะนี้อาจเกิดขึ้นก่อนที่ COPD จะเกิดขึ้นอย่างเต็มตัว ปริมาณของเสมหะที่เกิด อาจเปลี่ยนแปลงภายในไม่กี่ชั่วโมงหรือไม่กี่วัน ในบางกรณีอาจไม่มีอาการไอหรืออาจมีเป็นบางครั้งคราว และอาจไม่มีเลยก็ได้ ผู้เป็น COPD บางรายอาจแสดงอาการของ "การไอของผู้สูบบุหรี่" เสมหะนั้นอาจถูกกลืนหรือถูกถ่มออก ทั้งนี้มักขึ้นกับปัจจัยทางสังคมและวัฒนธรรม ความรุนแรงของการไออาจนำไปสู่การหักร้าวของกระดูกซี่โครง หรือ  การหมดสติชั่วครู่ ผู้ที่เป็น COPD มักมีประวัติของการเป็น " ไข้หวัดธรรมดา" เป็นเวลานาน
อาการแสดงและอาการของโรค > อาการเหนื่อย

อาการเหนื่อยมักเป็นอาการที่ก่อความกังวลในผู้ป่วยส่วนใหญ่ ซึ่งโดยทั่วไปได้รับการอธิบายว่าเป็น: "ฉันต้องใช้ความพยายามในการหายใจ" "ฉันรู้สึกหายใจไม่ออก" หรือ "ฉันไม่สามารถสูดอากาศได้มากพอ" อย่างไรก็ตาม อาจมีการใช้คำอธิบายอื่นๆ ที่แตกต่างกันไปตามวัฒนธรรมที่ต่างกัน โดยทั่วไปอาการเหนื่อยนั้นจะแย่ลงเมื่อมีการใช้แรง ซึ่งได้เกิดขึ้นเป็นเวลานานและมีอาการทรุดลงเมื่อเวลาผ่านไป ในระยะลุกลาม อาการอาจเกิดขึ้นในระหว่างพักและอาจเกิดขึ้นตลอดเวลา โดยมีที่มาจากทั้งความวิตกกังวลและคุณภาพชีวิตที่แย่ของผู้ที่ป่วยด้วย COPD ผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่เป็น COPD ขั้นลุกลาม หายใจโดยการห่อริมฝีปาก และการกระทำนี้อาจกลายเป็นอาการเหนื่อยได้ในผู้ป่วยบางราย
อาการแสดงและอาการของโรค > ลักษณะอื่นๆ

ในผู้ป่วย COPD นั้นอาจต้องใช้เวลาในการหายใจออกนานกว่าการหายใจเข้า อาจมีอาการแน่นหน้าอก แต่ไม่ใช่อาการปกติและอาจเกิดจากปัญหาอื่น ผู้ที่มีการอุดกั้นของทางเดินหายใจอาจมีการหายใจมีเสียงวี้ด หรือมีเสียงลดลงขณะที่สูดหายใจเข้า เวลาที่ตรวจหน้าอกด้วยหูฟังของแพทย์  ภาวะอกโอ่ง ที่ทรวงอกมีขนาดใหญ่กว่าปกติเนื่องจากมีลมค้างอยู่ในปอดมาก ก็เป็นสัญญาณที่เป็นลักษณะเฉพาะของ COPD แต่ทั้งนี้พบได้น้อยมาก ท่าขาหยั่งสามขา ที่เป็นการนั่งตัวตรงเอนไปข้างหน้าโดยวางแขนทั้งสองไว้บนเข่า อาจเกิดขึ้นเมื่ออาการของโรคทรุดลง
COPD ขั้นลุกลามสามารถก่อให้เกิดความดันโลหิตในหลอดเลือดปอดสูง ซึ่งเป็นสายพันธ์ของหัวใจห้องล่างด้านขวา  สถานการณ์นี้อาจกล่าวว่าเป็นโรคหัวใจเพราะปอด และนำไปสู่อาการแสดงของ ขาบวม และเส้นเลือดที่คอโป่งพอง  COPD นั้นพบได้มากกว่าโรคปอดอื่นๆ เนื่องจากสาเหตุของโรคหัวใจเพราะปอด โรคหัวใจเพราะปอดได้กลายเป็นโรคที่พบได้น้อย นับตั้งแต่มีการใช้ออกซิเจนเสริม
COPD มักพบร่วมกับสภาวะอื่นๆ จำนวนหนึ่ง ส่วนหนึ่งเนื่องจากการมีปัจจัยเสียงร่วม สภาวะเหล่านี้ ได้แก่: โรคหัวใจขาดเลือด ความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน การสูญเสียกล้ามเนื้อ ภาวะกระดูกพรุน มะเร็งปอด โรคประสาทกังวล และ ภาวะซึมเศร้า ในผู้ป่วยที่มีอาการของโรคขั้นรุนแรง การรู้สึกว่ามีความเหนื่อยอยู่ตลอดเวลานั้นเป็นสิ่งปกติ การโป่งของเล็บนิ้วนั้นไม่ใช่อาการเฉพาะของ COPD และควรต้องทำการตรวจการแฝงตัวของมะเร็งปอดทันที
อาการแสดงและอาการของโรค > การกำเริบของโรค

การกำเริบเฉียบพลันของ COPD นั้นมีการนิยามว่าเป็นการเพิ่มขึ้นของอาการเหนื่อย การมีเสมหะมากขึ้น การเปลี่ยนสีของเสมหะจากใสเป็นเขียวหรือเหลือง หรือการไอเพิ่มขึ้นในผู้ที่มี COPD บางราย โดยอาจมีการแสดงร่วมกับสัญญาณของการทำงานเพิ่มขึ้นในการหายใจ การหายใจอย่างเร็ว อัตราการเต้นของหัวใจสูง เหงื่อออก การทำงานหนักของ กล้ามเนื้อคอ จ้ำสีเขียวบนผิว และ การสับสน หรือพฤติกรรมชอบต่อสู้ในการกำเริบของโรคขั้นรุนแรง อาจได้ยินเสียงประทุในระหว่างการตรวจปอดด้วยหูฟังของแพทย์
สาเหตุ

สาเหตุหลักของ COPD คือการสูบบุหรี่ ร่วมกับการได้รับสัมผัสทางอาชีพ และมลพิษทางอากาศจากเพลิงไหม้ภายในสถานที่ เป็นสาเหตุสำคัญในบางประเทศ โดยทั่วไปการได้รับสัมผัสเหล่านี้ต้องเกิดขึ้นเป็นเวลาหลายสิบปีก่อนที่อาการเหล่านี้จะเกิดขึ้น พันธุกรรมของบุคคลก็มีผลกะทบต่อความเสี่ยงเช่นกัน
สาเหตุ > การสูบบุหรี่

Percentage of females smoking tobacco as of the late 1990s early 2000s
Percentage of males smoking tobacco as of the late 1990s early 2000s. Note the scales used for females and males differ.
ปัจจัยเสี่ยงสำคัญสำหรับ COPD ในทั่วโลกคือการสูบบุหรี่ ประมาณ 20% ของผู้ที่สูบบุหรี่จะเป็น COPD และจำนวนครึ่งหนึ่งของผู้ที่สูบบุหรี่เป็นเวลานานเกือบชั่วชีวิตจะเป็น COPD ในประเทศสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร 80-95% ของผู้ที่เป็น COPD นั้นเป็นผู้ที่สูบบุหรี่ในปัจจุบันหรือเคยสูบบุหรี่ แนวโน้มในการพัฒนาโรคของ COPD เพิ่มขึ้นจากการได้รับสัมผัสจากการสูบบุหรี่ทั้งหมด  นอกจากนี้แล้ว เพศหญิงยังมีความไวต่อผลกระทบที่เป็นอันตรายของการสูบบุหรี่สูงกว่าเพศชาย ในผู้ที่ไม่สูบบุหรี่ การอยู่ใกล้ชิดผู้ที่สูบบุหรี่คือกรณีที่เป็นสาเหตุของโรคประมาณ 20% การสูบประเภทอื่นๆ อาทิเช่น การสูบกัญชา ซิการ์ และไปป์น้ำ ก็ถือเป็นปัจจัยเสี่ยงเช่นกัน หญิงที่สูบบุหรี่ในระหว่างการตั้งครรภ์อาจเพิ่มความเสี่ยงของ COPD ในเด็กได้
สาเหตุ > มลพิษทางอากาศ

การถ่ายเทที่ไม่ดีของควันไฟจากการทำอาหาร ซึ่งส่วนมากใช้เชื้อเพลิงจากถ่านหินหรือเชื้อเพลิงมวลชีวภาพ เช่น ไม้ และมูลสัตว์ ที่ส่งผลต่อมลพิษทางอากาศภายในอาคารและเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักของ COPD ในประเทศที่กำลังพัฒนา ควันไฟจากรูปแบบของการทำอาหารและการทำความร้อนเหล่านี้ส่งผลให้ผู้คนจำนวนเกือบ 3 พันล้านคนได้รับผลกระทบทางสุขภาพมากขึ้น โดยส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงเนื่องจากการได้รับสัมผัสที่สูงกว่า เชื้อเพลิงเหล่านี้ถูกใช้เป็นแหล่งเชื้อเพลิงหลักของพลังงานในครัวเรือน ซึ่งคิดเป็น 80% ในประเทศอินเดีย จีนและแอฟริกาใต้สะฮารา
ประชากรที่อาศัยอยู่ในเมืองใหญ่มีอัตราของ COPD สูงกว่าเมื่อเทียบกับประชากรที่อาศัยอยู่ในชนบทห่างไกล ขณะที่มลพิษทางอากาศในชนบทมีปัจจัยที่ส่งผลเป็นการกำเริบของโรค บทบาทโดยรวมของมลพิษทางอากาศที่เป็นสาเหตุของ COPD นั้นยังไม่ทราบอย่างชัดเจน โดยทั่วไปพื้นที่ต่างๆ ที่มีคุณภาพอากาศภายนอกอาคารที่ไม่ดี รวมถึงจากควันไอเสียนั้นมีอัตราของ COPD ที่สูงกว่า อย่างไรก็ตาม ผลกระทบโดยรวมในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการสูบบุหรี่นั้นเชื่อว่ามีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
สาเหตุ > การได้รับสัมผัสทางอาชีพ

การได้รับสัมผัสของฝุ่น สารเคมี และควันในสถานที่ทำงานในขนาดเข้มข้นและเป็นเวลานานนั้นทำให้ทั้งผู้ที่สูบบุหรี่และผู้ที่ไม่สูบบุหรี่มีความเสี่ยงของ COPD มากขึ้น โดยเชื่อว่าการได้รับสัมผัสทางอาชีพนั้นเป็นสาเหตุของการป่วยที่คิดเป็น 10-20% ในสหรัฐอเมริกา คนที่นั่นเชื่อว่ามีความเกี่ยวข้องกับการป่วยที่คิดเป็น 30% ของกลุ่มผู้ที่ไม่เคยสูบบุหรี่และอาจแสดงความเสี่ยงที่สูงกว่าในประเทศที่ไม่มีระเบียบข้อบังคับที่มีประสิทธิภาพ
จำนวนของอุตสาหกรรมและแหล่งที่มาก็มีส่วนเกี่ยวข้อง รวมถึง ระดับความเข้มข้นสูงของฝุ่นในการทำเหมืองถ่านหิน การทำเหมืองทองและอุตสาหกรรมสิ่งทอจากฝ้าย อาชีพที่เกี่ยวข้องกับแคดเมียมและไอโซไซยาเนต และควันจากการเชื่อมโลหะ Working in agriculture is also a risk. ในบางอาชีพความเสี่ยงนี้มีการประมาณว่าเท่ากับการสูบบุหรี่จำนวนครึ่งซองถึงสองซองต่อวัน การได้รับสัมผัสฝุ่นจากซิลิกาก็สามารถส่งผลเป็น COPD ได้เช่นกัน อนึ่งความเสี่ยงนี้ไม่เกี่ยวข้องกับโรคฝุ่นหินจับปอด ผลกระทบเชิงลบของการได้รับสัมผัสฝุ่นและการสูบบุหรี่คือการเสพติดหรืออาจยิ่งกว่าการเสพติด
สาเหตุ > พันธุกรรม

พันธุกรรมมีบทบาทในการพัฒนาของ COPD ซึ่งโดยทั่วไปพบในกลุ่มญาติของผู้ที่เป็น COPD ซึ่งเป็นผู้ที่สูบบุหรี่มากกว่าผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการสูบบุหรี่ ในปัจจุบัน ปัจจัยเสี่ยงที่สามารถสืบทอดได้ที่แน่ชัดนั้นคือการพร่องอัลฟ่า วัน-แอนติทริพซิน (AAT) เท่านั้น ความเสี่ยงนี้มีระดับสูงก็ต่อเมื่อบุคคลนั้นพร่องอัลฟ่า วัน-แอนติทริพซิน พร้อมกับการสูบบุหรี่ สาเหตุนี้คิดเป็นประมาณ 1-5% ของผู้ป่วย และสภาวะนี้คิดเป็นประมาณ 3-4 คนจากจำนวน 10,000 คน ปัจจัยทางพันธุกรรมอื่นๆ นั้นอยู่ในระหว่างการศึกษาวิจัย ซึ่งมีแนวโน้มว่าจะมีจำนวนมาก
สาเหตุ > อื่นๆ

จำนวนของปัจจัยอื่นๆ นั้นมีความเกี่ยวข้องกับ COPD น้อยกว่า ความเสี่ยงนี้เพิ่มสูงขึ้นในกลุ่มคนจน ถึงแม้ว่าจะไม่เป็นที่ชัดเจนว่าเนื่องมาจากความยากจนหรือปัจจัยเสี่ยงอื่นที่เกี่ยวข้องกับความยากจน อาทิเช่น มลพิษทางอากาศและทุพโภชนาการ มีหลักฐานที่อาจเป็นไปได้ว่ากลุ่มผู้ที่เป็นโรคหอบหืดและภาวะระบบทางเดินหายใจตอบสนองไวเกินนั้นมีความเสี่ยงของ COPD เพิ่มมากขึ้น ปัจจัยจากการเกิด เช่น น้ำหนักน้อยเมื่อคลอด อาจมีบทบาทต่อการเป็นโรคติดเชื้อบางอย่างเช่นกัน รวมถึงเอชไอวี /เอดส์และวัณโรค การติดเชื้อของระบบหายใจ เช่น ปอดบวมนั้นไม่แสดงว่าเป็นปัจจัยความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของ COPD อย่างน้อยก็ในผู้ใหญ่
สาเหตุ > การกำเริบของโรค

การกำเริบของโรคอย่างเฉียบพลัน(อาการทรุดลงอย่างรวดเร็ว) นั้นโดยมากมีสาเหตุมาจากการติดเชื้อหรือมลพิษจากสิ่งแวดล้อม หรือบางครั้งโดยปัจจัยอื่น เช่น การใช้ยาอย่างไม่ถูกต้อง การติดเชื้อซึ่งดูเหมือนจะเป็นสาเหตุนั้นคิดเป็น 75% ของผู้ป่วย โดยเชื้อแบคทีเรียคิดเป็น 25% เชื้อไวรัส 25% และทั้งสองเชื้อ 25% มลพิษจากสิ่งแวดล้อมนี้ ได้แก่ คุณภาพของอากาศทั้งภายในและภายนอกอาคาร การได้รับสัมผัสโดยการสูบบุหรี่ของบุคคลนั้นและการอยู่ใกล้ชิดผู้ที่สูบบุหรี่นั้นเป็นการเพิ่มความเสี่ยง อากาศเย็นอาจมีบทบาทด้วยเช่นกัน โดยการกำเริบของโรคส่วนใหญ่เกิดขึ้นในฤดูหนาว กลุ่มผู้ที่มีโรคร้ายแรงกว่าแอบแฝง จะมีการกำเริบของโรคบ่อยครั้งกว่า: ในโรคเล็กน้อยคิดเป็น 1.8 ครั้งต่อปี ขั้นปานกลาง 2 ถึง 3 ครั้งต่อปีและขั้นรุนแรงคือ 3.4 ครั้งต่อปี กลุ่มผู้ที่มีการกำเริบของโรคหลายครั้งมีอัตราการเสื่อมสภาพของการทำงานของปอดที่สูงกว่า ในผู้ป่วยที่เคยเป็น COPD มาก่อนสิ่งหลุดอุดหลอดเลือด (เลือดอุดกั้นในปอด) อาจทำให้อาการทรุดลงได้
การวินิจฉัย

การวินิจฉัย COPD นั้นควรพิจารณาดำเนินการในผู้ที่มีอายุตั้งแต่ 35 ถึง 40 ปีขึ้นไปที่มีอาการเหนื่อย การไอเรื้อรัง มีเสมหะ หรือเป็นไข้หวัดบ่อยในฤดูหนาว และมีประวัติของการได้รับสัมผัสกับปัจจัยเสี่ยงของโรค จากนั้นจึงใช้การวัดปริมาตรอากาศหายใจเพื่อยืนยันการวินิจฉัยนั้น
การวินิจฉัย > การวัดปริมาตรอากาศหายใจ

การวัดปริมาตรอากาศหายใจเป็นการวัดปริมาณการอุดกั้นของระบบทางเดินหายใจในปัจจุบันและโดยทั่วไปเป็นการดำเนินการหลังจากการใช้ยาขยายหลอดลม ซึ่งเป็นยาที่ช่วยเปิดทางเดินหายใจ องค์ประกอบหลักสองข้อที่จะมีการตรวจวัดเพื่อการวินิจฉัยโรค คือ ปริมาตรการหายใจออกที่ทำอย่างเต็มกำลังในหนึ่งวินาที (FEV1)ซึ่งเป็นปริมาตรสูงสุดของอากาศที่สามารถหายใจออกมาได้ในวินาทีแรกของการหายใจออก และปริมาตรอากาศที่วัดได้เมื่อหายใจเต็มกำลัง (FVC) ซึ่งเป็นปริมาตรสูงสุดของอากาศที่สามารถหายใจออกมาได้ในการหายใจอย่างเต็มที่หนึ่งครั้ง โดยทั่วไป 75-80% ของค่า FVC จะได้จากวินาทีแรก  และค่า FEV1/อัตรา FVC ที่ต่ำกว่า 70% ในผู้ที่มีอาการแสดงของ COPD ได้รับการนิยามว่าคือผู้ที่เป็นโรคดังกล่าว ตามพื้นฐานของการตรวจวัดเหล่านี้ การวัดปริมาตรอากาศหายใจอาจนำไปสู่ความผิดพลาดในการวินิจฉัย COPD ในผู้สูงอายุได้ นอกจากนี้ เกณฑ์ของสถาบันแห่งชาติเพื่อความเป็นเลิศด้านการแพทย์ได้กำหนดให้ค่า FEV1 ต้องต่ำกว่า 80% ของค่าคาดคะเน
หลักฐานสำหรับการใช้การวัดปริมาตรอากาศหายใจในกลุ่มผู้ที่ไม่มีอาการแสดงเพื่อการวินิจฉัยอาการแต่เนิ่นๆ นั้นให้ผลที่ไม่แน่นอน และด้วยเหตุนี้จึงไม่แนะนำในปัจจุบัน ระดับสูงสุดของอากาศที่หายใจออก (อัตราสูงสุดของการหายใจออก) ซึ่งโดยทั่วไปใช้ในผู้ป่วยโรคหอบหืดนั้นไม่มีประสิทธิภาพมากพอสำหรับการการวินิจฉัย COPD