stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สุนัขตำรวจ
ประวัติ > ประวัติตอนต้น

สุนัขถูกนำมาใช้ในการบังคับใช้กฎหมายตั้งแต่ยุคกลาง จากนั้นทรัพย์สมบัติและเงินทองก็ได้รับการตัดทอนในหมู่บ้านเพื่อเป็นค่าบำรุงรักษาบลัดฮาวด์ของตำรวจตำบลที่ใช้ในการล่าคนนอกกฎหมาย ซึ่งในประเทศฝรั่งเศส ได้มีการใช้สุนัขในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในแซ็ง-มาโล[โปรดขยายความ] ส่วนบลัดฮาวด์ที่ใช้ในประเทศสกอตแลนด์เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Slough dogs" – ซึ่งคำว่า "Sleuth" (ที่หมายถึงนักสืบ) ได้มาจากสิ่งนี้ โดยระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 20 สุนัขตำรวจบนบริติชไอลส์และทวีปยุโรปถูกใช้เพื่อความสามารถในการติดตามเป็นหลัก
การขยายตัวของเมืองอย่างรวดเร็วของประเทศอังกฤษและประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทำให้สาธารณชนกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับความไม่เคารพกฎหมายที่เพิ่มขึ้น ซึ่งในลอนดอน หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายที่มีอยู่อย่างโบว์สตรีตรันเนอส์ ได้พยายามที่จะควบคุมอาชญากรรมด้วยตัวพวกเขาเอง และด้วยเหตุนี้ สมาคมเอกชนจึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อช่วยต่อต้านอาชญากรรม ยามกลางคืนได้รับการว่าจ้างให้เฝ้าสถานที่ รวมถึงได้รับอาวุธปืนและสุนัขเพื่อป้องกันตนเองจากอาชญากร[ต้องการอ้างอิง]
ประวัติ > ยุคสมัยใหม่

หนึ่งในความพยายามแรก ๆ ที่จะใช้สุนัขในการตรวจตราคือใน ค.ศ. 1889 โดยผู้บัญชาการตำรวจนครบาลแห่งลอนดอน เซอร์ ชาลส์ วอร์เรน ซึ่งความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าของวอร์เรนในการระบุตัวและจับกุมฆาตกรต่อเนื่องอย่างแจ็กเดอะริปเปอร์ได้ทำให้เขาได้รับคำตำหนิมากมายจากสื่อมวลชน รวมถึงการถูกประณามว่าไม่ใช้บลัดฮาวด์เพื่อติดตามฆาตกร ในไม่ช้าเขาก็มีบลัดฮาวด์สองตัวที่ได้รับการฝึกเพื่อทดสอบการติดตามอย่างเรียบ ๆ จากที่เกิดเหตุอาชญากรรมของฆาตกรอีกคน ซึ่งผลลัพธ์ไม่น่าพอใจนัก โดยสุนัขล่าเนื้อตัวหนึ่งกัดผู้บัญชาการ และสุนัขทั้งสองก็วิ่งหนีไปในเวลาต่อมา โดยต้องให้ตำรวจนายหนึ่งค้นหาพวกมัน
ในยุโรปภาคพื้นทวีปมีการใช้สุนัขเป็นจำนวนมากเป็นครั้งแรก ตำรวจในปารีสเริ่มใช้สุนัขเพื่อต่อต้านแก๊งอาชญากรที่สัญจรไปมาในเวลากลางคืน แต่เป็นกรมตำรวจในเกนต์ ประเทศเบลเยียม ที่ริเริ่มโครงการประจำการสุนัขตำรวจที่จัดขึ้นเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1899 ในไม่ช้าวิธีดำเนินการเหล่านี้ก็แพร่กระจายไปยังจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และประเทศเยอรมนี ในช่วงหลังการพัฒนาทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกในสาขานี้โดยเกิดขึ้นจากการทดลองในการผสมพันธุ์และการฝึกสุนัข ตำรวจเยอรมันเลือกสุนัขพันธุ์เยอรมันเชเพิร์ดเป็นสายพันธุ์ในอุดมคติสำหรับงานตำรวจ และเปิดโรงเรียนฝึกสุนัขแห่งแรกใน ค.ศ. 1920 ที่กรีนไฮเดอ ในปีต่อ ๆ มา มีสุนัขพันธุ์เบลเยียมมาลีนอยส์จำนวนมากเข้ามาอยู่ในหน่วยนี้ สุนัขเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนอย่างเป็นระบบเพื่อให้เชื่อฟังเจ้าหน้าที่ รวมถึงตามตัวและโจมตีเหล่าอาชญากร
ในอังกฤษ ตำรวจรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือเป็นหนึ่งในกลุ่มแรก ๆ ที่ใช้สุนัขตำรวจใน ค.ศ. 1908 เพื่อหยุดยั้งการโจรกรรมจากท่าเรือในฮัล กระทั่งภายใน ค.ศ. 1910 กองกำลังตำรวจรถไฟได้ทดลองสุนัขสายพันธุ์อื่น ๆ เช่น เบลเยียมมาลีนอยส์, แลบราดอร์ริทรีฟเวอร์ และเยอรมันเชเพิร์ด
การฝึก

สุนัขที่หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายนิยมใช้ ได้แก่ แอร์รีเดลเทร์เรียร์, อากิตะ, ครุเนินดาล, แตร์ฟือเริน, สุนัขมาลีนอยส์, เบอร์นีสเมาน์เทนด็อก, บลัดฮาวด์, บอร์เดอร์คอลลี, บ็อกเซอร์, บูวีเยเดฟล็องดร์, บรีอาร์ด, เคนคอร์โซ, บุลล์แมสติฟฟ์, โครเอเชียนชีปด็อก, โดเบอร์มันพินเชอร์, เยอรมันเชเพิร์ด, เยอรมันพอยน์เตอร์ขนสั้น, โกลเดินริทรีฟเวอร์, แลบราดอร์ริทรีฟเวอร์, ร็อตไวเลอร์, อิงกลิชสปริงเงอร์สแปเนียล และโดโกอาร์เฆนติโน
ดูเพิ่ม

สุนัขตรวจจับ
แหล่งข้อมูลอื่น

National Police Canine Association (US)
United States Police Canine Association
The North American Police Work Dog Association
Los Angeles County Police Canine Association เก็บถาวร 2013-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน US
Virginia Police Canine Association เก็บถาวร 2013-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน US
American Working Dog Association
บรรดาบลัดฮาวด์ที่ใช้โดยเซอร์ ชาลส์ วอร์เรน เพื่อพยายามติดตามแจ็กเดอะริปเปอร์ ผู้เป็นฆาตกรต่อเนื่องในคริสต์ทศวรรษ 1880
เยอรมันเชเพิร์ดที่ใช้งานโดยชุทซ์โพลีทไซและผู้ช่วยเอ็สอาระหว่างการเลือกตั้งสหพันธรัฐเยอรมัน (มีนาคม ค.ศ. 1933) ไม่นานหลังจากการยึดอำนาจของนาซี
เบลเยียมมาลีนอยส์ขณะรับการฝึกให้โจมตี
บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต

| บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต |
| --- | --- |

ศิลปิน: ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา
ปี: ค.ศ. 1884 - ค.ศ. 1886
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก, ชิคาโก
บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต (อังกฤษ: A Sunday Afternoon on the Island of La Grande Jatte) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่มีชื่อเสียงที่เขียนโดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา จิตรกรคนสำคัญชาวฝรั่งเศสของสมัยอิมเพรสชันนิสม์ใหม่ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกที่ชิคาโกในสหรัฐอเมริกา
ภาพ “บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต” ที่เขียนโดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา ระหว่างปี ค.ศ. 1884  ถึงปี ค.ศ. 1886 เป็นภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดของเซอราที่เป็นตัวอย่างของการเขียนโดยใช้เทคนิคการผสานจุดสี
บทนำ

เซอราใช้เวลาสองปีในการเขียนภาพ “บ่ายวันอาทิตย์” ที่เน้นรายละเอียดของภูมิทัศน์ของปาร์ค เซอราทั้งเขียนใหม่บนภาพเดิม และเขียนภาพร่างลายเส้น และ ภาพร่างสีน้ำมันหลายภาพ และจะไปนั่งในปาร์คไปเขียนภาพร่างของบุคคลต่างๆ เพื่อให้ได้รูปทรงที่ต้องการ เซอราเน้นการใช้สี แสง และรูปทรงที่เห็นด้วยตา
แรงบันดาลใจจากการศึกษาการเห็นและทฤษฎีสีเซอราใช้จุดสีที่มีสีตัดกันซึ่งเมื่อสายตารวมเข้าด้วยกันแล้วจะกลายเป็นสีใหม่ขึ้นที่เป็นสีเดียว เซอราเชื่อว่าการเขียนภาพด้วยวิธีนี้ที่ปัจจุบันเรียกว่า “การผสานจุดสี” จะทำให้สีที่ออกมาสดใสและมีพลังมากกว่าการใช้ฝีแปรงในการเขียนภาพ และเพื่อที่จะเน้นภาพเขียนให้มีสีสดใสขึ้นไปอีกเซอราถึงกับเขียนกรอบในภาพด้วยจุดสีด้วย ส่วนกรอบนอกของภาพเป็นกรอบขาวบริสุทธิ์ที่ทำด้วยไม้ ซึ่งก็ยังคงอยู่
การเขียนงานชิ้นนี้เซอราใช้สีใหม่เป็นสีสังกะสีเหลือง (ซิงค์โครเมท) ที่เห็นชัดบนสีเหลืองที่ใช้เน้นบนลานในภาพ แต่ก็ผสมกับสีส้มและสีน้ำเงิน แต่เมื่อเวลาผ่านไปสีสังกะสีเหลืองก็เข้มขึ้นจนกลายเป็นสีน้ำตาล—ซึ่งเริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อเซอรายังมีชีวิตอยู่
เกาะลากร็องด์ฌัตเป็นเกาะกลางแม่น้ำแซนในปารีส ที่ในปี ค.ศ. 1884 ใช้เป็นที่พักผ่อนของชาวปารีสที่ไกลจากสิ่งแวดล้อมอันยุ่งเหยิงของเมืองใหญ่
ดูเพิ่ม

ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา
ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ใหม่
ภาพชีวิตประจำวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Seurat and the Making of a Grande Jatte
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
แกรี พัลลิสเตอร์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  แกรี แอนดรูว์ พัลลิสเตอร์
วันเกิด:   (1965-06-30) 30 มิถุนายน ค.ศ. 1965 (59 ปี)
สถานที่เกิด:  แรมส์เกต, เคนท์, ประเทศอังกฤษ
ส่วนสูง:  6 ft 4 in (1.93 m)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรเยาวชน
:  บิลลิงแฮทาวน์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1984–1989 |  มิดเดิลส์เบรอ |  156 |  (5) |
| 1985 |  → แดร์ริงตัน (ยืมตัว) |  7 |  (0) |
| 1989–1998 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  317 |  (12) |
| 1998–2001 |  มิดเดิลส์เบรอ |  55 |  (1) |
| รวม |   |  535 |  (18) |
ทีมชาติ
| 1988–1996 |  ฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ |  22 |  (0) |
| 1989–1992 |  ฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ B |  9 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
แกรี แอนดรูว์ พัลลิสเตอร์ (อังกฤษ: Gary Andrew Pallister; เกิด 30 มิถุนายน 1965) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษและนักวิจารณ์เกมฟุตบอลทางโทรทัศน์
ในฐานะผู้เล่น เขาเล่นในตำแหน่งกองหลังตั้งแต่ปี 1984 ถึง 2001 และเขามีชื่อเสียงมากที่สุดในช่วงระยะเวลา 9 ปีที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ตั้งแต่ปี 1989 ถึง 1998 เกียรติยศของเขาที่ยูไนเต็ด ได้แก่ แชมป์พรีเมียร์ลีก 4 สมัย, แชมป์เอฟเอคัพ 3 สมัย, แชมป์ลีกคัพ 1 สมัย, แชมป์ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ 1 สมัย, แชมป์ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ 1 สมัย และแชริตีชีลด์ 5 ครั้ง เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากการเป็นเซ็นเตอร์ฮาล์ฟร่วมกับสตีฟ บรูซ เขาเล่นให้กับมิดเดิลส์เบรอซึ่งเขาลงเล่นมากกว่า 200 นัดรวมกันในทั้งสองช่วงเวลา รวมถึงเล่นแบบยืมตัวกับแดร์ริงตันในช่วงสั้น ๆ ในปี 1985 เขาติดทีมชาติอังกฤษ 22 นัดระหว่างปี 1988 ถึง 1996 เช่นเดียวกันเขาติดทีมชาติอังกฤษ ชุด บี 9 นัด
หลังจากแขวนสตั๊ดแล้ว พัลลิสเตอร์ ได้ทำงานในสื่อและได้ปรากฏตัวเป็นนักวิจารณ์เกมฟุตบอลทางบีบีซี สปอร์ต และไอทีวี สปอร์ตโดยปรากฏตัวในฟุตบอล โฟกัส และไฟนอล สกอร์
อาชีพนักฟุตบอล > มิดเดิลส์เบรอ

แม้จะเกิดในแรมส์เกต เคนท์ แต่พัลลิสเตอร์ก็เติบโตในนอร์ตัน เดอรัม และสนับสนุนสโมสรมิดเดิลส์เบรอที่อยู่ใกล้เคียง อาชีพนักฟุตบอลของเขาเริ่มต้นที่สโมสรนอกลีก บิลลิงแฮมทาวน์ เมื่ออายุได้ 19 ปี เขาเข้าร่วมสโมสรในวัยเด็กอย่างมิดเดิลส์เบรอในฐานะกองหลัง เขาลงเล่นในลีก 156 นัดในช่วงเกือบ 5 ฤดูกาล และช่วยให้พวกเขาเลื่อนชั้น 2 ครั้งติดต่อกัน สู่ฟุตบอลลีกดิวิชัน 2 ในปี ค.ศ. 1987 และดิวิชัน 1 ในปี ค.ศ. 1988 เขาย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในวันอังคารที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1989 ด้วยค่าตัว 2.3 ล้านปอนด์
อาชีพนักฟุตบอล > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

การย้ายทีมของพัลลิสเตอร์ทำลายสถิติค่าตัวกองหลัง รวมถึงเป็นค่าตัวสูงสุดระหว่างสโมสรในอังกฤษ และเป็นค่าตัวสูงสุดอันดับ 2 ที่สโมสรในอังกฤษจ่าย (รองจากเอียน รัชที่กลับมาลิเวอร์พูลจากยูเวนตุสเมื่อหนึ่งปีก่อน)
พัลลิสเตอร์มีความสำเร็จที่หาได้ยากในการเป็นผู้เล่นทีมชาติอังกฤษก่อนที่จะปรากฏตัวบนลีกสูงสุด  ในปี ค.ศ. 1988 ขณะเล่นในดิวิชั่น 2 (ปัจจุบันคืออีเอฟแอลแชมเปียนชิป) ให้กับมิดเดิลส์เบรอ ในปีต่อมาเขาช่วยให้โบโรเลื่อนชั้นเป็นครั้งที่สองติดต่อกันและขึ้นสู่ดิวิชัน 1 เพียง 2 ปีหลังจากที่พวกเขาเกือบจะยุบสโมสร แต่ในที่สุดพวกเขาก็ไม่สามารถอยู่รอดบนลีกสูงสุดด้วยการตกชั้นในวันสุดท้ายของฤดูกาล 1988–89 ในฐานะหนึ่งในกองหลังที่ได้รับการยกย่องสูงสุดในอังกฤษ เขาเริ่มต้นฤดูกาล 1989–90 โดยยังอยู่กับสโมสรในดิวิชั่น 2 ก่อนย้ายไปยูไนเต็ด
เขาเป็นกองหลังที่ยอดเยี่ยมที่ช่วยให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกพร้อมกับสตีฟ บรูซ กลายเป็นหัวใจของแนวรับ ทำให้เป็นหนึ่งในคู่หูกองหลังตัวกลางที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของสโมสร ในฤดูกาล 1992–93 เขาทำประตูที่น่าจดจำในเกมเหย้านัดสุดท้ายของฤดูกาลที่พบกับแบล็กเบิร์นโรเวอส์ภายใต้การนำของเคนนี ดัลกลิช ในช่วงทดเวลาเจ็บ ทีมของเขาชนะ 2-1 โดยเขายิงฟรีคิกจากริมเขตโทษเข้ามุมล่างประตู มันเป็นประตูแรกของเขาในฤดูกาลนี้ และเป็นฤดูกาลที่เหลือเชื่อสำหรับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เขาจับคู่บรูซในฐานะกองหลังตัวกลางแทบทุกนัด จนกระทั่งบรูซออกจากยูไนเต็ดไปร่วมเบอร์มิงแฮมซิตี แบบไม่มีค่าตัวเมื่อจบฤดูกาล 1995–96 ในฤดูกาลถัดมา พัลลิสเตอร์จับคู่กับเดวิด เมย์ อดีตตัวสำรองของบรูซหรือกับรอนนี่ ยอห์นเซน ผู้เล่นที่เซ็นสัญญาใหม่ และจบลงด้วยการที่ยูไนเต็ดคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยที่ 4 ใน 5 ฤดูกาล ไฮไลท์ของฤดูกาลนี้สำหรับพัลลิสเตอร์คือการทำ 2 ประตูในเกมเยือนที่ชนะลิเวอร์พูล 3-1 ในศึกแดงเดือดที่แอนฟีลด์
ฤดูกาลสุดท้ายที่พัลลิสเตอร์เล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดคือฤดูกาล 1997–98 ซึ่งแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นรองแชมป์โดยแพ้อาร์เซนอลเพียง 1 คะแนน
พัลลิสเตอร์คว้าแชมป์เอฟเอคัพ 3 สมัยในปี 1990, 1994 และ 1996, ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ 1 สมัยในปี 1991, ฟุตบอลลีกคัพ 1 สมัยในปี 1992 และพรีเมียร์ลีก 4 สมัยในปี 1993, 1994, 1996 และ 1997 รวมถึงเกียรติยศอื่น ๆ เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดรองแชมป์ลีก 3 สมัยในปี 1992, 1995 และ 1998 รวมถึงทีมชุดรองแชมป์ลีกคัพ 2 สมัยในปี 1991 และ 1998 และเอฟเอคัพ 1 สมัยในปี 1995 เมื่อถึงเวลาที่เขาออกจากโอลด์แทรฟฟอร์ด หลังจากเล่นให้กับสโมสรถึง 9 ปี เขาเป็นผู้เล่นคนเดียวที่เก็บเหรียญแชมป์จากความสำเร็จทั้งหมดของสโมสรภายใต้การคุมทีมของอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน และรองจากไบรอัน แมคแคลร์เท่านั้น (ซึ่งออกจากยูไนเต็ดในเวลาเดียวกัน) ในฐานะที่เขาเป็นผู้เล่นที่รับใช้สโมสรนานที่สุด
เขายังทำประตูสำคัญ ๆ ให้กับยูไนเต็ดอีกด้วย  เขาทำประตูตีเสมอในช่วงต่อเวลาพิเศษกับคริสตัลพาเลซในเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศปี 1994-95 ที่วิลลาพาร์ก ทำให้ต้องเล่นนัดรีเพลย์ซึ่งยูไนเต็ดชนะ และพัลลิสเตอร์ทำประตูได้อีกครั้ง ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1997 เขายิง 2 ประตูใส่ลิเวอร์พูลในศึกแดงเดือด "ศึกตัดสินแชมป์" ซึ่งจบลงด้วยการที่ยูไนเต็ดชนะ 3-1 ที่แอนฟีลด์ นี่เป็น 2 ประตูสุดท้ายที่เขายิงให้กับสโมสร ซึ่งทำให้เขาคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยที่ 4 ในรอบ 5 ฤดูกาลหลังจากประตูแรกของเขากับยูไนเต็ดเกิดขึ้นในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 โดยเขายิงประตูชัยในเกมเปิดบ้านเอาชนะนอตทิงแฮมฟอเรสต์ 1–0 ในดิวิชั่น 1
อาชีพนักฟุตบอล > กลับไปมิดเดิลส์เบรอ

ตอนนั้นพัลลิสเตอร์อายุ 33 ปี และยูไนเต็ดเซ็นสัญญาคว้ายาป สตัมจากเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟินมาเป็นกองหลังตัวกลางคนใหม่ ทำให้พัลลิสเตอร์ถูกขายกลับไปที่มิดเดิลส์เบรอในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1998 ด้วยราคา 2.5 ล้านปอนด์ มากกว่าตอนที่เขาย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 200,000 ปอนด์ เขากลับมาที่ทีไซด์โดยผู้จัดการทีม ไบรอัน ร็อบสัน อดีตกัปตันทีมยูไนเต็ดที่เคยเล่นเคียงข้างพัลลิสเตอร์ที่โอลด์แทรฟฟอร์ดจนถึงปี ค.ศ. 1994 เขายิงได้เพียงประตูเดียวในเกมพบเซาแทมป์ตันจาก 55 นัดในลีก รวมถึงลงเล่นในเอฟเอคัพ 2 นัดและลีกคัพ 4 นัด
ฤดูกาลสุดท้ายของเขาซึ่งมิดเดิลส์เบรอจบอันดับที่ 14 ในลีกคือฤดูกาล 2000-2001 เขาแขวนสตั๊ดเนื่องจากอาการบาดเจ็บต่อเนื่องในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 ขณะอายุ 36 ปี เพียง 3 สัปดาห์หลังจากการแต่งตั้งสตีฟ แมคคลาเรน เป็นผู้จัดการทีมคนใหม่หลังจากการจากไปของร็อบสัน
การหาปริพันธ์ทีละส่วน

ในแคลคูลัส และในคณิตวิเคราะห์ การหาปริพันธ์ทีละส่วน (อังกฤษ: Integration by parts หรือ Partial Integration) เป็นทฤษฎีบทที่เชื่อมโยงระหว่างปริพันธ์ของผลคูณฟังก์ชันคู่หนึ่ง กับปริพันธ์ของอนุพันธ์และปฏิยานุพันธ์ของฟังก์ชันคู่นั้น มีการหาปริพันธ์วิธีนี้อย่างบ่อยครั้ง โดยการแปลงรูปฟังก์ชันที่หาปฏิยานุพันธ์ยาก แล้วหาปฏิยานุพันธ์ของฟังก์ชันที่หาได้ง่ายกว่า กฎนี้สามารถแปลงให้อยู่ในรูปอย่างง่ายในหนึ่งบรรทัดโดยการหาปริพันธ์ของกฎผลคูณอนุพันธ์
กำหนดให้ u = u(x) และ du = u′(x) dx และกำหนดให้ v = v(x) และ dv = v′(x) dx สำหรับการหาปริพันธ์ทีละส่วน จะได้ว่า
หรือในรูปที่กระทัดรัดกว่า
ทฤษฎีบท > ผลคูณของสองฟังก์ชัน

ทฤษฎีบทนี้แสดงได้ดังสมการข้างล่างนี้ สมมติว่า u(x) และ v(x) เป็นฟังก์ชันที่หาอนุพันธ์ได้ จากกฎผลคูณ (ในสัญกรณ์ของไลบ์นิซ):
หาปริพันธ์ทั้งสองข้างเทียบกับ x
จากนั้นใช้นิยามของปริพันธ์ไม่จำกัดเขต
จะได้สูตรสำหรับการหาปริพันธ์ทีละส่วน
เมื่อ du และ dv เป็นผลต่างอนุพัทธ์ของฟังก์ชันของตัวแปร x
ปริพันธ์ทางซ้ายของสมการ ∫uv′ dx ประกอบด้วย v′ (อนุพันธ์ของ v) เพื่อที่จะใช้ทฤษฎีบทนี้ได้นั้น ต้องหาค่า v (ปฏิยานุพันธ์ของ v′) ก่อน แล้วจึงหาปริพันธ์ทางขวา ∫vu′ dx
การตีความโดยใช้กราฟ

กำหนดเส้นโค้งพาราเมตริก (x, y) = (f(t), g(t)) สมมติว่าเส้นโค้งนี้เป็นฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่ง เราจะสามารถกำหนดได้ว่า
พื้นที่ของบริเวณสีน้ำเงินคือ
ในทำนองเดียวกัน พื้นที่ของบริเวณสีแดง คือ
พื้นที่รวม A1 + A2 มีค่าเท่ากับพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมใหญ่ x2y2 ลบด้วยพื้นที่ของรูปเล็ก x1y1:
สมมติว่าเส้นโค้งนี้เรียบในบริเวณใกล้เคียง ทำให้กล่าวถึงปริพันธ์ไม่จำกัดเขต:
จัดรูปใหม่:
เพราะฉะนั้น การหาปริพันธ์ทีละส่วนสามารถพิจารณาได้ว่าพื้นที่สีน้ำเงินมาจากพื้นที่รวมลบด้วยพื้นที่สีแดง
การตีความให้เห็นภาพนี้ยังอธิบายได้ว่าทำไมการหาปริพันธ์ทีละส่วนสามารถหาปริพันธ์ของฟังก์ชันผกผัน f−1(x) ได้ เมื่อทราบปริพันธ์ของฟังก์ชัน f(xv) อันที่จริงแล้ว ฟังก์ชัน x(y) และ y(x) เป็นส่วนกลับกัน และปริพันธ์ ∫x dy สามารถคำนวณได้ดังข้างบน เมื่อทราบปริพันธ์ ∫y dx
แหล่งข้อมูลอื่น

Hazewinkel, Michiel, บ.ก. (2001), "Integration by parts", Encyclopedia of Mathematics, Springer, ISBN 978-1-55608-010-4
Integration by parts—from MathWorld
การตีความทฤษฎีบทนี้โดยใช้กราฟ เส้นโค้งในภาพขึ้นอยู่กับตัวแปร t
อะบูซัยยาฟ

| อะบูซัยยาฟ |
| --- | --- |
มีส่วนร่วมในความขัดแย้งในประเทศฟิลิปปินส์ การโจมตีโมโรในมาเลเซียและสงครามต่อต้านการก่อการร้าย

ปฏิบัติการ: พ.ศ. 2534 – ปัจจุบัน
แนวคิด: Islamism Islamic fundamentalism
ผู้นำ: Abdurajik Abubakar Janjalani  †  Khadaffy Janjalani  †  Radullan Sahiron  อิสนิลอน โตโตนิ ฮาปิลอน † Mahmur Japuri †
กองบัญชาการ: จังหวัดซูลู, ประเทศฟิลิปปินส์
พื้นที่ปฏิบัติการ: ฟิลิปปินส์, มาเลเซีย
กำลังพล: 300+
พันธมิตร: 14K Triad   อัลกออิดะฮ์ (เดิม)  รัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์
ปรปักษ์:  รัฐบาลฟิลิปปินส์  รัฐบาลออสเตรเลีย  รัฐบาลมาเลเซีย  รัฐบาลอินโดนีเซีย  รัฐบาลสหรัฐ  รัฐบาลเวียดนาม
อะบูซัยยาฟ (อาหรับ: جماعة أبو سياف; ตากาล็อกและอังกฤษ: Abu Sayyaf) เป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนนิยมอิสลามกลุ่มหนึ่งทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ อยู่ในเขตบังซาโมโร (โกโล บาซีลัน และมินดาเนา) ที่ซึ่งมีกลุ่มต่าง ๆ ต่อสู้มานานเกือบ 30 ปี เพื่อจัดตั้งรัฐอิสลามแยกออกจากฟิลิปปินส์ที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์ ชื่อของกลุ่มมาจากภาษาอาหรับ อะบู หมายถึง พ่อ และซัยยาฟ หมายถึง ทหาร
ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 กลุ่มนี้ใช้การลอบวางระเบิด ลอบสังหาร ลักพาตัว และการข่มขู่ในการต่อสู้เพื่อจัดตั้งรัฐอิสลามในมินดาเนาตะวันตกและหมู่เกาะซูลู ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างรัฐอิสลามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มตั้งแต่มินดาเนาในฟิลิปปินส์ทางตะวันออกไปจนถึงมาเลเซีย ไทย และพม่าทางตะวันตก รวมทั้งแผนการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เพื่อต่อต้านคริสตจักรโรมันคาทอลิกในฟิลิปปินส์ สหรัฐจัดให้กลุ่มนี้เป็นกลุ่มก่อการร้าย
ที่ตั้งและภาพรวม

จุดเริ่มต้นของอะบูซัยยาฟอยู่ที่เมืองอีซาเบลา ทางเหนือของเกาะบาซีลัน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดบาซีลัน อะบูซัยยาฟเป็นกลุ่มเล็ก ๆ แต่แข็งแกร่งกลุ่มหนึ่งในบรรดาขบวนการแบ่งแยกดินแดนในมินดาเนา สมาชิกอะบูซัยยาฟบางส่วนเคยเรียนหรือทำงานในซาอุดีอาระเบีย และเคยเข้าร่วมกับมูจาฮิดีนในการต่อต้านการรุกรานอัฟกานิสถานของโซเวียต อะบูซัยยาฟมีความร่วมมือกลับกลุ่มญะมาอะห์ อิสลามียะห์ในอินโดนีเซีย และได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มอัลกออิดะฮ์
ประวัติ

ในช่วง พ.ศ. 2513 แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรเป็นกลุ่มกบฏมุสลิมกลุ่มหลักในบาซีลันและมินดาเนา ในช่วง พ.ศ. 2520 – 2523 อับดูรอจิก อาบูบาการ์ จันจาลอนี พี่ชายของ คาดาฟฟี จันจาลอนี ผู้ไปศึกษาภาษาอาหรับในลิเบีย ซีเรีย และซาอุดีอาระเบียได้เข้าร่วมการต่อต้านโซเวียตในอัฟกานิสถาน และได้พบกับบิน ลาดิน บิน ลาดินได้ให้เงินสนับสนุน 6 ล้านเหรียญสหรัฐเพื่อสนับสนุนแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร และมีการจัดตั้งเขตปกครองตนเองของมุสลิมมินดาเนาเพื่อแก้ปัญหาใน พ.ศ. 2532
ประวัติ > อะบูซัยยาฟภายใต้การนำของ อับดูรอจิก จันจาลอนี

อับดูรอจิกกลับสู่บาซีลันเมื่อ พ.ศ. 2533 และแบ่งแยกตัวออกจากแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรมาจัดตั้งกลุ่มอะบูซัยยาฟ กลุ่มนี้เริ่มปฏิบัติการใน พ.ศ. 2534 และเริ่มดำเนินการด้วยการก่อการร้ายครั้งแรกด้วยการโจมตีเมืองไอปีบนเกาะมินดาเนาเมื่อ พ.ศ. 2538 อะบูซัยยาฟลอบวางระเบิดหลายแห่งในฟิลิปปินส์ อับดูรอจิก จันจาลอนี ถูกสังหารเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ในการต่อสู้กับตำรวจฟิลิปปินส์ที่เกาะบาซีลัน ขณะมีอายุ 39 ปี การตายของเขาเป็นจุดเปลี่ยนของอะบูซัยยาฟ เมื่อน้องชายของเขา คาดาฟฟี จันจาลอนี ขึ้นเป็นผู้นำแทน
ประวัติ > อะบูซัยยาฟภายใต้การนำของ คาดาฟฟี จันจาลอนี

คาดาฟฟี จันจาลอนีขึ้นเป็นผู้นำอะบูซัยยาฟเมื่ออายุ 23 ปี กลุ่มนี้ได้เปลี่ยนมาใช้การลักพาตัวเพื่อเรียกร้องเงินและอิงศาสนาน้อยลง กลุ่มนี้ขยายตัวไปมาเลเซียเมื่อ พ.ศ. 2543
ขุมกำลัง

คาดว่ามีนักรบหลักประมาณ 100 คน รายได้หลักมาจากเงินค่าไถ่ตัวประกันต่างชาติและอาจได้เงินสนับสนุนจากกลุ่มมุสลิมหัวรุนแรงในเอเชียใต้และตะวันออกกลาง
เชิงอรรถ

↑  ถูกสังหาร 8 ธันวาคม ค.ศ. 1998
↑  ถูกสังหาร 4 กันยายน ค.ศ. 2006
↑  ถูกสังหาร 16 ตุลาคม ค.ศ. 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

Most Wanted Terrorists, Federal Bureau of Investigation, US Department of Justice
Council on Foreign Relations: Abu Sayyaf Group (Philippines, Islamist separatists) เก็บถาวร 2008-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Reward For Information เก็บถาวร 2007-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (on five ASG members), Rewards for Justice Program, US Department of State
Profile: Abu Sayyaf, Public Broadcasting Service
Philippines the second front in war on terror? เก็บถาวร 2009-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Asia Times Online
Looking for al-Qaeda in the Philippines เก็บถาวร 2006-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Balik-Terrorism: The Return of Abu Sayyaf (PDF), Strategic Studies Institute, US Army War College
Islamic Terrorism Timeline - Abu Sayyaf Group Overview เก็บถาวร 2013-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Prophet of Doom
Philippines Terrorism: The Role of Militant Islamic Converts เก็บถาวร 2013-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี 
แสดงคาบสมุทรซัมบวงกาด้วยสีแดง เกาะบาซีลันอยู่ทางปลายตะวันตกเฉียงใต้
เกาะบาซีลัน แสดงเมืองอีซาเบลาด้วยสีแดง
เกาะโยโลในหมู่เกาะซูลู
บ้านทรายทอง

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: ก.สุรางคนางค์
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
บ้านทรายทอง เป็นนวนิยายอมตะเรื่องหนึ่งของวงการวรรณกรรมไทย เขียนโดย ก.สุรางคนางค์ (กัณหา เคียงศิริ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ปี 2529) นักประพันธ์ผู้มีชื่อเสียง ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารรายปักษ์ชื่อ "ปิยมิตร" ประมาณปี พ.ศ. 2493 เคยเป็น ละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ ได้รับความนิยมสูงตลอดมา
สวลี ผกาพันธุ์ มีชื่อเสียงจากบทสาวน้อยถักผมเปีย พจมาน สว่างวงศ์ คนแรกในวงการแสดง จากละครเวทีของคณะอัศวินการละคร ของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ที่ ศาลาเฉลิมไทย พ.ศ. 2494 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2
ปัจจุบันบริษัทบีเคพีนำภาพยนตร์เวอร์ชันจารุณี สุขสวัสดิ์, พอเจตน์ แก่นเพชร ที่เคยฉายเมื่อ พ.ศ. 2523 ซึ่งทำรายได้ประมาณ 20 ล้านบาท  มารีมาสเตอร์ใหม่ภายใต้โปรเจกต์ The Legend Collection
เนื่อเรื่องเดิมจบที่พจมานแต่งงานกับชายกลาง  ต่อมาผู้ประพันธ์ ได้แต่งเพิ่มภาคต่อหลังการแสดงละครเวที ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างดียิ่ง และได้นำมาแสดงทางไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม ต่อมาจึงรวมทั้งสองภาคเป็นเรื่องเดียวกัน  กล่าวถึง  "พจมาน พินิจนันท์" ก้าวเข้ามาอยู่ในบ้านทรายทอง ตามคำสั่งเสียสุดท้ายของพ่อเพื่อเรียนต่อในกรุงเทพฯ  เธอถูกกลั่นแกล้งสารพัดโดย หม่อมแม่และหญิงเล็ก ด้วยกลัวว่าพจมานจะพรากบ้านหลังนี้ไปครอง แต่ในที่สุดเธอก็สามารถเอาชนะอุปสรรคทั้งหลายได้สำเร็จด้วยการช่วยเหลือจาก หญิงใหญ่ และชายกลาง รวมทั้ง ชายเล็ก ผู้พิการที่รักเธอเหมือนพี่สาว จำนวน 40 ตอน
เนื้อเรื่อง

พจมาน เด็กสาวผู้มีความหยิ่งในศักดิ์ศรีและชาติกำเนิดของตน แม้จะเป็นเพียงสามัญชนคนธรรมดาก็ตาม เธอจำเป็นต้องจากบ้านสวนเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเรียนหนังสือต่อ ตามความประสงค์ของบิดาที่เขียนสั่งไว้ก่อนเสียชีวิต ให้พจมานไปอาศัยอยู่กับครอบครัวหม่อมพรรณราย ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของพ่อที่บ้านทรายทอง เธอถูกกลั่นแกล้งตั้งแต่เข้ามาอยู่ โดยมีหม่อมแม่และคุณหญิงเล็กน้องสาวของชายกลาง รวมถึงคนรับใช้ทุกคนในบ้านคอยแกล้งเธอ ชายกลางสงสาร และให้คุณหญิงใหญ่พี่สาวคนโตคอยช่วยเหลือ และพจมานก็คอยดูแลเอาใจใส่น้องชายคนเล็กของชายกลางที่เป็นง่อย เธอแสดงให้เห็นว่าเธอเป็นคนที่เข้มแข็งอดทนมีจิตใจที่ดีงาม จนสามารถเอาชนะใจของชายกลาง และอีกหลาย ๆ คน จนเป็นผลสำเร็จ จนทั้งคู่ก็ได้แต่งงานกันในที่สุด
พจมาน แต่งงานกับชายกลาง ที่บ้านทรายทอง หม่อมพรรณรายมางานอย่างเสียมิได้ น้องสาวของพจมาน พจนีย์ก็มาเรียกร้องสิทธิ์จะอาศัยอยู่ด้วย เมื่อทั้งสองกลับจากฮันนีมูน ก็พบกับปัญหาต่าง ๆ นานา ทั้งไสวแม่บ้านและพจนีย์กับเด็กบุญเรือน ที่มักจะนำเรื่องภายในบ้านไปกระจายข่าว ทำให้เกิดเรื่องขัดแย้งกันเสมอ สามีเก่าของพจนีย์ก็มาขอเงินไปรักษาตัว จนไสวเอาไปรายงานหม่อมพรรณราย ทั้งพจนีย์และคนอื่น ๆ ก็กล่าวหาพจมานในทางเสื่อมเสีย หญิงเล็กก็แต่งงานกับนายบุญเติมเศรษฐีซึ่งมีประวัติไม่ดีนัก เมื่อน้องชายป่วยและเสียชีวิตในที่สุด พจมานเสียใจมากและเหน็ดเหนื่อยกับปัญหาที่เกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน จึงขอไปอยู่กับแม่ที่ต่างจังหวัดสักระยะ จนพจนีย์ไปพบจดหมายของสามีตนจึงเข้าใจพี่สาวและประกาศให้ทุกคนรู้ หม่อมพรรณรายเมื่อสูญเสียชายน้อย และรู้ว่ากำลังจะมีหลาน ก็ลดทิฏฐิลงหญิงใหญ่บอกชายกลางว่าเขากำลังจะมีลูก ชายกลางดีใจมาก รีบไปรับพจมานและบอกพจมานว่าความดีที่เพียรพยายามทำนั้น ในที่สุดทุกคนก็ยอมรับพจมานจึงกลับสู่บ้านทรายทอง และพบกับความเข้าใจของทุกคน
การดัดแปลง

บ้านทรายทองถูกนำมาเผยแพร่ครั้งแรกในปีพ.ศ. 2494 โดยสร้างเป็นละครเวทีของคณะอัศวินการละคร นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร, สวลี ผกาพันธุ์, กัณฑรีย์ นาคประภา หลังจากนั้นคุณก.สุรางคนางค์ได้แต่งภาคต่อของบ้านทรายทองในชื่อพจมาน สว่างวงศ์ ก็ได้มีการนำมาดัดแปลงแสดงโดยพจนีย์ โปร่งมณี จากนั้นบ้านทรายทองถูกนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์16มม. นำแสดงโดย ชนะ ศรีอุบล, เรวดี ศิริวิไล, ประภาพรรณ นาคทอง ต่อมาสวลี ผกาพันธุ์ นำเรื่องนี้มาแสดงที่ช่อง 4 บางขุนพรหม อีกครั้งเมื่อปีพ.ศ. 2501 โดยเธอแสดงเป็นพจมานเหมือนเดิม อีก10ปีถัดมา กัณฑรีย์ นาคประภา ได้หยิบละครเรื่องนี้มาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีกครั้ง นำแสดงโดย อรัญญา นามวงศ์ และ ฉลอง สิมะเสถียร และเธอก็แสดงเป็นหญิงเล็กอีกครั้ง ต่อมาคุณอรวรรณ โปร่งมณี นำมาทำเป็นละครที่ช่อง 9 คุณศันสนีย์ สมานวรวงศ์ เป็นพจมาน ส่วนชายกลางเปลี่ยนจากคุณฉลองเป็นคุณสมภพ เบญจาธิกุล จากนั้นรุจน์ รณภพ นำมาทำเป็นภาพยนตร์ 35 มม. นำแสดงโดย พอเจตน์ แก่นเพชรและจารุณี สุขสวัสดิ์ บ้านทรายทองถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีกครั้งที่ช่อง 7 นำแสดงโดยมนฤดี ยมาภัยและศรัณยู วงษ์กระจ่าง ถัดมาถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์และรินลณี ศรีเพ็ญ จากนั้นอีก 15 ปีบ้านทรายทองถูกนำมาสร้างอีกครั้ง นำแสดงโดยวีรภาพ สุภาพไพบูลย์ และพีชญา วัฒนามนตรี
เพลงประกอบ > ละครเวที > ปี 2494

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "บ้านทรายทอง" | ชาลี อินทรวิจิตร | สมาน กาญจนะผลิน | สวลี ผกาพันธุ์ |   |
| 2. | "หากรู้สักนิด" | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล | หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์ | สวลี ผกาพันธุ์ |   |
เพลงประกอบ > ละครโทรทัศน์ > ปี 2501

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "บ้านทรายทอง" | ชาลี อินทรวิจิตร | สมาน กาญจนะผลิน | สวลี ผกาพันธุ์ |   |
| 2. | "หากรู้สักนิด" | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล | หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์ | สวลี ผกาพันธุ์ |   |