stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1 พงศ์กษัตริย์ 7
การตกแต่งภายในพระวิหาร (7:13–51)

บทความหลัก: พระวิหารของซาโลมอน
โครงสร้างขนาดใหญ่และเครื่องตกแต่งภายในพระวิหารของซาโลมอนถูกสร้างขึ้นโดยช่างฝีมือชาวฟีนิเซียชื่อฮีราม (หรือฮูราม) โดยเฉพาะเสาสองต้นซึ่งตั้งอยู่ที่ทางเข้ากับพระวิหาร (วรรค 15–22) และอ่างกลมทำจากทองสัมฤทธิ์ ("อ่างสาคร"; วรรค 23–26) ในบรรยายรายการสิ่งของทั้งหมดในวรรค 40–47 มีบันทึกระบุว่าซาโลมอนทรงก่อตั้งโรงกลั่นแร่ของพระองค์เองในหุบเขาจอร์แดนเพื่อผลิตวััสดุทองสัมฤทธิ์ที่จำเป็น เครื่องใช้ศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ และของถวายจากราชวงศ์ล้วนหุ้มด้วยทองคำ (วรรค 48–51)
การตกแต่งภายในพระวิหาร (7:13–51) > วรรค 13–14

"ฮูรามมาจากเมืองไทระ": ฮูรามหรือฮีรามหรือหุราม เรียกว่า "ฮูรามอับบี" ใน 2 พงศาวดาร 2:13 ระบุสับสนกับฮีรามกษัตริย์ชาวฟีนีเซียใน 1 พงศ์กษัตริย์ 5 ฮูรามถูกเรียกด้วยชื่อ "ฮีรามอะบิฟ" (Hiram Abiff) และกลายเป็นบุคคลหลักของอุปมานิทัศน์ซึ่งเสนอต่อผู้สมัครทุกคนในช่วงระดับสามในองค์กรฟรีเมสัน
การตกแต่งภายในพระวิหาร (7:13–51) > วรรค 21

เสาทั้งสองนี้น่าจะไม่ใช่โครงสร้างที่ใช้รองรับอาคารพระวิหาร แต่ตั้งอยู่อย่างอิสระ อิงจากเสาที่คล้ายคลึงกันในวิหารร่วมสมัยอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียง
การตกแต่งภายในพระวิหาร (7:13–51) > วรรค 23

ดูเพิ่ม: อ่างสาคร
การอ้างอิงข้าม: 2 พงศาวดาร 4:2
"ห้าศอก": ความยาวประมาณ 7.5 ฟุตหรีืิอ 2.3 เมตร
"สามสิบศอก": ประมาณ 45 ฟุตหรือ 14 เมตร
ค่าโดยประมาณของค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ "π" ("พาย") ซึ่งเป็นอัตราส่วนของเส้นรอบวงต่อเส้นผ่านศูนย์กลางของวงกลมสามารถคำนวณได้จากวรรคนี้โดยนำ 30 ศอกหารด้วย 10 ศอกจึงได้ "3" อย่างไรก็ตาม Matityahu Hacohen Munk สังเกตการสะกดคำว่า "เส้น" ในภาษาฮีบรู โดยทั่วไปเขียนว่า קו qaw ใน 1 พงศ์กษัตริย์ 7:23 เขียน (ketiv) ว่า קוה qaweh  เมื่อแปลงคำให้เป็นตัวเลขด้วยวิธีเจมาเทรีย (gematria) qaweh ให้ค่า "111" ส่วน qaw ให้ค่า "106" ดังนั้นเมื่อนำมาคำนวณ  {\frac {30}{10}}*{\frac {111}{106}} ให้ผลลัพธ์เป็น π =  "3.1415094" ซึ่งใกล้เคียงกับค่าโดยประมาณในสมัยใหม่ "3.1415926" Charles Ryrie ให้อีกคำอธิบายหนึ่งตามวรรค 5 (เปรียบเทียบกับ 1 พงศ์กษัตริย์ 7:26) ว่าอ่างสาครมีความหนา 1 คืบ (ประมาณ 4 นิ้วหรือ 10 เซนติเมตร) ดังนั้นเมื่อคำนวณเส้นผ่านศูนย์กลางด้านในโดยการนำ 10 ศอก (ประมาณ 180 นิ้วหรือ 4.6 เมตร) ลบด้วยสองเท่าของ 4 นิ้ว (2 คืบ) จะได้ค่า 172 นิ้ว (4.4 เมตร) นำมาหารด้วย π ได้ผลลัพธ์เป็น 540 นิ้ว (45 ฟุตหรือ 14 เมตรหรือ 30 ศอก) ซึ่งเป็นความยาวของเส้นรอบวงตามที่ระบุไว้ในวรรคที่ 1
ดูเพิ่ม

ดาวิด
ไทระ
เผ่านัฟทาลี
พระราชธิดาของฟาโรห์
พระวิหารของซาโลมอน
เยรูซาเล็ม
เลบานอน
สุคคท
อิสราเอล
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: 2 ซามูเอล 7, 1 พงศ์กษัตริย์ 5, 1 พงศ์กษัตริย์ 6, 2 พงศาวดาร 3, 2 พงศาวดาร 4
บรรณานุกรม

Collins, John J. (2014). "Chapter 14: 1 Kings 12 – 2 Kings 25". Introduction to the Hebrew Scriptures. Fortress Press. pp. 277–296. ISBN 978-1451469233.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0195288810.
Dietrich, Walter (2007). "13. 1 and 2  Kings".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 232–266. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0300188271.
Leithart, Peter J. (2006). 1 & 2 Kings. Brazos Theological Commentary on the Bible. Brazos Press. ISBN 978-1587431258.
McKane, William (1993). "Kings, Book of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 409–413. ISBN 978-0195046458.
Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D, บ.ก. (1993). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. ISBN 978-0195046458.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Melachim I - I Kings - Chapter 7 (Judaica Press). Hebrew text and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
1 Kings chapter 7. Bible Gateway
1 พงศ์กษัตริย์ 7. YouVersion
แบบของพระวิหารของซาโลมอนพร้อมขนาดวัด
รูปสัมฤทธิ์ของฮีราม (ฮูราม) โดย Nickolaus-Otto Kruch กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี (ค.ศ. 2013)
หน้าต่างกระจกสี (ค.ศ. 1900) ที่โบสต์นักบุญยอห์น นครเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ แสดงภาพฮีราม (ฮูราม) สถาปนิกแห่งพระวิหารในเยรูซาเล็ม อยู่ระหว่างเสาชื่อ "โบอัส" และ "ยาคีน"
อ่างสาครของซาโลมอน ภาพโดยการตีความของศิลปินที่ตีพิมพ์ในสารานุกรมชาวยิว ค.ศ. 1906
ภาพวาดอ่างสาครในคัมภีร์ไบเบิลฉบับฮอลแมน ค.ศ. 1890
ชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส

แผนภาพแสดงผลงานในลีกของชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส (เยอรมัน: Stuttgarter Kickers) เป็นสโมสรฟุตบอลในเยอรมนี ตั้งอยู่ที่เมืองชตุทท์การ์ท รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ก่อตั้งเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1899 โดยนอกจากฟุตบอล ทางสโมสรก็มีกีฬาอื่น ๆ ได้แก่ แฮนด์บอล กรีฑา เทเบิลเทนนิส เชียร์ลีดดิง และลาครอสเซ สโมสรนี้ยังมีการฝึกสอนผู้ตัดสินในการแข่งขันฟุตบอลอีกด้วย
เกียรติประวัติ > ลีก

เยอรมันฟุตบอลแชมเปียนชิป
รองชนะเลิศ: 1908
เซาเทิร์นเยอรมันแชมเปียนชิป
ชนะเลิศ: 1908, 1913, 1917
Südkreis-Liga (I)
ชนะเลิศ: 1913, 1914, 1917
Kreisliga Württemberg (I)
ชนะเลิศ: 1921, 1923
Bezirksliga Württemberg-Baden (I)
ชนะเลิศ: 1924, 1925
Bezirksliga Württemberg (I)
ชนะเลิศ: 1928, 1933
รองชนะเลิศ: 1929
Gauliga Württemberg (I)
ชนะเลิศ: 1936, 1939, 1940, 1941, 1942
2nd Oberliga Süd (II)
ชนะเลิศ: 1951, 1959
ซไวเทอบุนเดิสลีกา
ชนะเลิศ: 1988
Regionalliga Süd
ชนะเลิศ: 1996, 2012
รองชนะเลิศ: 1995, 2011
เกียรติประวัติ > ถ้วย

เดเอ็ฟเบโพคาล
รองชนะเลิศ: 1987
Württemberg Cup
ชนะเลิศ: 2005, 2006
รองชนะเลิศ: 2003, 2014, 2017
เกียรติประวัติ > เยาวชน

เยอรมันแชมเปียนชิป อายุไม่เกิน 19 ปี
ชนะเลิศ: 1979
เยอรมันจูเนียร์คัพ
ชนะเลิศ: 1990
‡ ทีมสำรอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (เยอรมัน)
The Abseits Guide to German Soccer เก็บถาวร 2012-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Stuttgarter Kickers at Weltfussball.de (เยอรมัน)
Stuttgarter Kickers II at Weltfussball.de (เยอรมัน)
Das deutsche Fußball-Archiv historical German domestic league tables (เยอรมัน)
| ด ค กบุนเดิสลีกา |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2024–25:  เเอาคส์บวร์ค  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน  ไบเอิร์นมิวนิก  เฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท  เอ็สเซ ไฟรบวร์ค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไฮเดินไฮม์  1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์  โฮลสไตน์คีล  แอร์เบ ไลพ์ซิช  ไมนทซ์ 05  ซังคท์เพาลี  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท  อูนีโอนแบร์ลีน  แวร์เดอร์เบรเมิน  เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค 
สโมสรที่เคยอยู่ในบุนเดิสลีกา:  เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน  อะเลมันเนียอาเคิน  อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์  บาเยอร์ 05 อือร์ดิงเงิน/คาเอฟเซอือร์ดิงเงิน 05  เบลา-ไวซ์ 90 แบร์ลีน  โบรุสเซียนอยน์เคียร์เชิน  ดาร์มชตัดท์ 98  ดึนาโมเดรสเดิน  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ  ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวค์  เอเนอร์จีคอทท์บุส  ฟอร์ทูนาเคิล์น  กร็อยเทอร์เฟือร์ท  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา  ฮันโนเฟอร์ 96  ฮันซาร็อสท็อค  แฮร์ทา เบเอ็สเซ  เอ็ฟเซ 08 ฮ็อมบวร์ค  อิงก็อลชตัท  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น  คาร์ลสรูห์เอสเซ  คิกเกอร์สออฟเฟินบาค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์  เฟาเอฟเบไลพ์ซิจ  ไมเดอร์ริเชอร์เอสเฟา/เอ็มเอสเฟาดุยส์บูร์ก  พรอยเซินมึนสเตอร์  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค  โรท-ไวซ์ เอสเซิน  โรท-ไวซ์ โอเบอร์เฮาเซิน  เอ็สเซ พาเดอร์บอร์น 07  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ซาร์บรึคเคิน  ชัลเคอ 04  ชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส  ทัสมาเนียแบร์ลีน  เทนนิสโบรุสเซียแบร์ลีน  เอสเอสเฟาอุล์ม 1846  อุนเทอร์ฮาคิง  วัลด์โฮฟมันไฮม์  วัทเทินไชด์ 09  วุพเพอร์ทาเลอร์เอสเฟา 
ฤดูกาล:  1963–64  1964–65  1965–66  1966–67  1967–68  1968–69  1969–70  1970–71  1971–72  1972–73  1973–74  1974–75  1975–76  1976–77  1977–78  1978–79  1979–80  1980–81  1981–82  1982–83  1983–84  1984–85  1985–86  1986–87  1987–88  1988–89  1989–90  1990–91  1991–92  1992–93  1993–94  1994–95  1995–96  1996–97  1997–98  1998–99  1999–2000  2000–01  2001–02  2002–03  2003–04  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25
ชารีเท

52°31′37″N 13°22′38″E﻿ / ﻿52.52694°N 13.37722°E﻿ / 52.52694; 13.37722
สัญลักษณ์ชารีเท
วิทยาเขต Charité Campus Mitte ในเขตเบอร์ลิน-มิทเทอ
ชารีเท (เยอรมัน: Charité) เป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ตามที่อ้างในปี พ.ศ. 2546 หลังจากการรวมวิทยาเขตสี่แห่งเข้าด้วยกัน Charité - Universitätsmedizin Berlin (ชารีเท - โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย เบอร์ลิน) เป็นวิทยาลัยแพทย์ของมหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลินและมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
แหล่งข้อมูลอื่น

Charité
ชนชาติอารยัน

ชนชาติอารยัน (อังกฤษ: Aryan race) เป็นแนวคิดเชื้อชาติในอดีตแบบวิทยาศาสตร์เทียมที่ปรากฏขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพื่ออธิบายผู้ที่สืบเชื้อสายจากชาวอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมเป็นกลุ่มเชื้อชาติ คำศัพท์ดังกล่าวได้รับมาจากการใช้คำว่าอารยันตามประวัติศาสตร์ที่ชาวอินโด-อิเรเนียนสมัยใหม่ใช้เป็นฉายาของ "ผู้สูงศักดิ์" หลักฐานทางมานุษยวิทยา ประวัติศาสตร์ และโบราณคดีไม่สนับสนุนความถูกต้องของแนวคิดนี้
แนวคิดนี้มีที่มาจากความคิดที่ว่า ผู้พูดภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมเป็นบรรพบุรุษของมนุษยชาติชั้นสูงที่โดดเด่น และลูกหลานของพวกเขาจนถึงปัจจุบันนี้ประกอบขึ้นเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีลักษณะเฉพาะหรือเผ่าพันธุ์ย่อยของคอเคเซียน ร่วมกับเชื้อชาติเซมิติกและฮามิติก แนวทางทางการแบ่งประเภทกลุ่มประชากรมนุษย์ตามอนุกรมวิธานในปัจจุบันถือว่าเข้าใจผิดและไม่มีความหมายทางชีววิทยา เนื่องจากความคล้ายคลึงทางพันธุกรรมที่ใกล้ชิดและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างกลุ่มเหล่านี้
คำนี้ถูกใช้งานโดยนักเขียนที่เหยียดเชื้อชาติและต่อต้านยิวหลายคนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เช่น อาร์ตูร์ เดอ กอบีโน ริชาร์ด วากเนอร์ และฮิวสตัน สจวต แชมเบอร์เลน ที่แนวคิดการเหยียดเชื้อชาติทางวิทยาศาสตร์ (scientific racism) ภายหลังส่งอิทธิพลต่อแนวคิดเชื้อชาตินาซี ในคริสต์ทศวรรษ 1930 แนวคิดนี้ถูกเชื่อมโยงเข้ากับลัทธินาซีและลัทธินอร์ดิก และใช้สนับสนุนอุดมการณ์คนผิวขาวสูงส่งในลัทธิอารยันที่มองชนชาติอารยันเป็น "ชนชาติปกครอง" ส่วนผู้มิใช่อารยันถือเป็นเชื้อชาติต่ำ (Untermensch, แปลว่า ต่ำกว่ามนุษย์) และเป็นภัยคุกคามต่อการดำรงอยู่ที่ต้องถูกกำจัด ในนาซีเยอรมนี ความคิดเหล่านี้ถือเป็นส่วนสำคัญในอุดมการณ์ของรัฐที่นำไปสู่ฮอโลคอสต์
ประวัติ > การโต้แย้งเรื่องบ้านเกิดทางภาษาศาสตร์

ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมถูกสร้างขึ้นใหม่ให้เป็นภาษาดั้งเดิมตามสันนิษฐานโดยทั่วไปของกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน เซอร์ วิลเลียม โจนส์ ผู้ได้รับการยกย่องเป็น "นักภาษาศาสตร์ผู้ได้รับความเคารพนับถือมากที่สุดในยุโรป" จากผลงาน ไวยากรณ์ภาษาเปอร์เซีย (1771) ได้รับการแต่งตั้งเป็นหนึ่งในผู้พิพากษาสามท่านแห่งศาลสูงสุดเบงกอล หลังเดินทางมาที่โกลกาตาและเริ่มศึกษาภาษาสันสกฤตและฤคเวท เขาตกตะลึงถึงความคล้ายคลึงของคำศัพท์ระหว่างภาษาสันสกฤตและภาษาอินโด-ยูโรเปียนอื่น ๆ เช่น เปอร์เซีย กอทิก กรีก และละติน และสรุปว่าภาษาสันสกฤตอยู่ในตระกูลภาษาเดียวกับกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียนอื่น ๆ ในฐานะภาษาลูกหลาน (descendant language) ที่มีภาษาพ่อแม่หรือภาษาดั้งเดิม (proto- or parent-language) เดียวกันไว้ในหนังสือ Third Anniversary Discourse on the Hindus (1786) อย่างไรก็ตาม บ้านเกิดทางภาษาศาสตร์ (linguistic homeland) ของบรรพบุรุษที่พูดภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมได้รับการถกเถียงเชิงการเมืองในหมู่นักโบราณคดีและนักภาษาศาสตร์ด้านประวัติศาสตร์เปรียบเทียบตั้งแต่ต้น พัวพันกับสาเหตุที่เป็นความคลั่งชาติ ภายหลังนักชาตินิยมและเผด็จการชาวยุโรปบางส่วน โดยเฉพาะพวกนาซี พยายามระบุบ้านเกิดของชาวอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมในประเทศหรือภูมิภาคของตนว่าเป็นเชื้อชาติที่เหนือกว่า
เลออน โปลียาคอฟกล่าวว่า แนวคิดชนชาติอารยันหยั่งรากลึกมากในนิรุกติศาสตร์ ซึ่งอิงจากผลงานของเซอร์ วิลเลียม โจมส์ที่อ้างว่าภาษาสันสกฤตมีความเกี่ยวข้องกับภาษากรีก-โรมัน (ยุโรป) นักคิดคนอื่น ๆ ประดิษฐ์ต้นกำเนิดอารยธรรมยุโรปทางฆราวาสที่ไม่อิงจากลำดับวงศ์ตระกูลในพระคัมภีร์ที่ขุนนางยุโรปสืบเชื้อสายมาเป็นเวลานาน
ประวัติ > ศิลปะจินตนิยมและทฤษฎีดาร์วินทางสังคม

อิทธิพลของศิลปะจินตนิยมในเยอรมนีทำให้เกิดการฟื้นฟูการแสวงหาทางปัญญาทาง "ภาษาและประเพณีเยอรมัน" และความปรารถนาที่จะ "ละทิ้งตรรกะเทียมอันเฉี่อยชาของการตื่นรู้" หลังการตีพิมพ์ On the Origin of Species ของชาลส์ ดาร์วินใน ค.ศ. 1859 และการเผยแพร่โมเดลทฤษฎีภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม นักโรแมนติกตัดสินว่าภาษาเป็นปัจจัยที่กำหนดอัตลักษณ์ชาติ ผสมเข้ากับแนวคิดลัทธิดาร์วินใหม่ นักชาตินิยมเยอรมันนำทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ของการคัดเลือกโดยธรรมชาติไปใช้ในทางที่ผิด เพื่อหาเหตุผลในความเหมาะสมของบางเชื้อชาติเหนือกว่าเชื้อชาตือื่น แม้ว่าดาร์วินไม่เคยประยุกต์ใช้ทฤษฎีความเหมาะสมเข้ากับสิ่งที่คลุมเครือ เช่น เชื้อชาติหรือภาษา เชื้อชาติที่ "ไม่เหมาะสม" ได้รับการเสนอแนะเป็นต้นตอความอ่อนแอทางพันธุกรรม และเป็นภัยที่อาจปนเปื้อนคุณสมบัติที่เหนือกว่าของเผ่าพันธุ์ที่ "เหมาะสม" การผสมผสานที่เข้าใจผิดระหว่างวิทยาศาสตร์เทียมกับศิลปะจินตนิยมก่อให้เกิดอุดมการณ์เชื้อชาติใหม่ที่ใช้การตีความทฤษฎีดาร์วินทางสังคมที่บิดเบือนเกี่ยวกับเชื้อชาติเพื่ออธิบาย "แก่นแท้ทางชีววิทยา-จิตวิญญาณ-ภาษาที่สูงกว่าของชาวยุโรปเหนือ" ในการศึกษาที่ยกย่องตัวเอง ผลที่ตามมาทำให้การแสวงหามรดกแห่งชาติที่ "บริสุทธิ์" ของนักโรแมนติกชาวเยอรมันนำไปสู่การตีความว่าผู้พูดภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมในสมัยโบราณเป็นบรรพบุรุษที่โดดเด่นของ "การเหมารวมทางเชื้อชาติ-ภาษา-ชาติ"
ลัทธินาซี > เชื้อชาติที่ต่ำกว่ามนุษย์และด้อยกว่าในนาซีเยอรมนี

กฎหมายเนือร์นแบร์ค ค.ศ. 1935 นโยบายเชื้อชาติของนาซีเยอรมนี และทฤษฎีเหยียดเชื้อชาติของอดอลฟ์ ฮิตเลอร์พิจารณาให้ชาวยิว โรมา และสลาฟ รวมถึงโปล เช็ก รัสเซีย และเซิร์บมี "เชื้อชาติต่ำและด้วยกว่ามนุษย์" (เยอรมัน: Untermensch, แปลตรงตัว 'ต่ำกว่ามนุษย์'); คำนี้ยังใช้กับพวก "มิชลิง" (บุคคลที่มีเชื้อชาติผสมระหว่าง "อารยัน" กับ ไม่อารยัน เช่น ผู้มีบรรพบุรุษเป็นยิว) และคนผิวดำ
ชวาทซ์วัลท์-ชตาดีอ็อน

| --- | --- |


ชื่อเดิม: ไดรซัมชตาดีอ็อน (ค.ศ. 1954–2004) badenova-Stadion (ค.ศ. 2004–2011) MAGE SOLAR-Stadion (ค.ศ. 2011–2014)
ที่ตั้ง: ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา, เยอรมนี
เจ้าของ: นครไฟรบวร์ค
ผู้ดำเนินการ: เอ็สเซ ไฟรบวร์ค
ความจุ: 24,000 ที่นั่ง (นัดลีก), 18,000 ที่นั่ง (นัดทีมชาติ)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 1954
ปรับปรุง: ค.ศ. 1970, 1980, 1993–1995, 1999, 2004
การใช้งาน
เอ็สเซ ไฟรบวร์ค (ค.ศ. 1954–ปัจจุบัน)
ภายในสนาม
อัฒจันทร์ด้านทิศเหนือ
เซลล์สุริยะบนหลังคาสนาม
ชวาทซ์วัลท์-ชตาดีอ็อน (เยอรมัน: Schwarzwald-Stadion) เป็นสนามฟุตบอลที่เมืองไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเอ็สเซ ไฟรบวร์ค มีความจุ 24,000 ที่นั่ง ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1953 ชื่อเดิมของสนามคือ "ไดรซัมชตาดีอ็อน" (Dreisamstadion) เพราะตั้งอยู่ใกล้กับแม่น้ำไดรซัม
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2004 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "Badenova-Stadion", "Mage Solar Stadion" และ "ชตาดีอ็อนอันแดร์ชวาทซ์วัลท์ชตราเซอ" ตามลำดับ แต่ในปัจจุบัน สนามแห่งนี้มีชื่อว่า "ชวาทซ์วัลท์-ชตาดีอ็อน" ตามชื่อผู้สนับสนุน
การแข่งขันทีมชาติ > ชาย

000000002000-06-07-00007 มิถุนายน 2000:  เยอรมนี –  ลีชเทินชไตน์ 8:2
000000002002-05-09-00009 พฤษภาคม 2002:  เยอรมนี –  คูเวต 7:0
000000002004-05-27-000027 พฤษภาคม 2004:  เยอรมนี –  มอลตา 7:0
000000002006-05-27-000027 พฤษภาคม 2006:  เยอรมนี –  ลักเซมเบิร์ก 7:0
ทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี:
000000002013-08-13-000013 สิงหาคม 2013:  เยอรมนี –  ฝรั่งเศส 0:0
อื่น ๆ:
000000002010-05-26-000026 พฤษภาคม 2010:  เนเธอร์แลนด์ –  เม็กซิโก 2:1
การแข่งขันทีมชาติ > หญิง

000000002008-02-28-000028 กุมภาพันธ์ 2008:  เยอรมนี –  จีน 2:0
แหล่งข้อมูลอื่น

Das Stadion auf der Website des SC Freiburg เก็บถาวร 2010-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Stadionführer
Sport-Club Freiburg
Rolf Disch Solar Architecture
47°59′20″N 7°53′35″E﻿ / ﻿47.98889°N 7.89306°E﻿ / 47.98889; 7.89306
ชายแดนเยอรมันภายใน
เขตการปกครองที่ติดพรมแดน

|  เยอรมนีตะวันตก |  เยอรมนีตะวันออก |
| --- | --- |
ทะเลบอลติก
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์: เขตร็อสท็อค
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์: เขตชเวรีน
รัฐนีเดอร์ซัคเซิน: เขตชเวรีน
รัฐนีเดอร์ซัคเซิน: เขตมัคเดอบวร์ค
รัฐเฮ็สเซิน: เขตมัคเดอบวร์ค
รัฐเฮ็สเซิน: เขตแอร์ฟวร์ท
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค: เขตแอร์ฟวร์ท
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค: เขตซูล
รัฐไบเอิร์น: เขตซูล
รัฐไบเอิร์น: เขตเกรา
รัฐไบเอิร์น: เขตคาร์ล-มาคส์-สตัดท์
ประเทศเชโกสโลวาเกีย
 เยอรมนีตะวันตก:  เยอรมนีตะวันออก
เบอร์ลินตะวันตก: เบอร์ลินตะวันออก
เบอร์ลินตะวันตก: เขตพ็อทซ์ดัม
จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา

จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา (เยอรมัน: Maria Theresia von Österreich, อังกฤษ: Maria Theresa of Austria; พระนามเต็ม: มาเรีย เทเรเซีย วาร์ลบูก้า อมาเลีย คริสติน่า ฟอน ฮาพส์บวร์ค) หรือ สมเด็จพระราชินีนาถมาเรีย เทเรซา แห่งฮังการีและโบฮีเมีย เป็นผู้ปกครองรัฐราชาธิปไตยฮาพส์บวร์คสตรี "โดยพระราชสิทธิ์อันชอบธรรม" เพียงพระองค์เดียวในประวัติศาสตร์จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ภายหลังทรงสถาปนาพระราชสวามีให้ดำรงพระอิสริยยศจักรพรรดิและพระองค์เองทรงดำรงพระอิสริยยศจักรพรรดินี พระอัครมเหสีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่พระราชอำนาจทั้งหมดอยู่ที่พระองค์เพียงผู้เดียว นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงเป็นประมุขแห่งออสเตรีย ฮังการี โบฮีเมีย โครเอเชีย และสลาโวเนีย ถือว่า พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในพระประมุขผู้ทรงอำนาจที่สุดในทวีปยุโรปเลยทีเดียว[ต้องการอ้างอิง]
พระราชประวัติ

จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซาเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2260 เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ คริสตีนแห่งบรันสวิค-วูล์ฟเฟ็นบืทเทล (พระธิดาในดยุกลุดวิก รูดอล์ฟแห่งบรันสวิค-ลืนย์เบิร์ก และเจ้าหญิงคริสตีน หลุยส์แห่งเอิททินเจน-เอิททินเจน) มีพระเชษฐา 1 พระองค์ แต่สิ้นพระชนม์ขณะยังทรงพระเยาว์ และพระขนิษฐาอีก 3 พระองค์ ทั้ง 4 พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในราชสำนัก โดยพระราชบิดาทรงให้ครูมาให้การศึกษา โดยพระองค์ทรงเล็งเห็นว่า พระราชธิดาองค์โตพระองค์นี้ จะต้องเป็นองค์พระประมุของค์ต่อไป ซึ่งตามหลักของกฎมณเฑียรบาลเรื่องการสืบราชบัลลังก์นั้น จะให้พระบรมวงศานุวงศ์เพศชายเท่านั้นที่จะอยู่ในลำดับการสืบสันตติวงศ์ได้ แต่พระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรสแล้ว พระองค์จึงทรงให้ครูเข้มงวดในเรื่องของการศึกษาของพระราชธิดาองค์โตด้วย
องค์รัชทายาทหญิง

เนื่องจากพระองค์เป็นพระราชธิดาองค์โตของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และเนื่องจากพระราชโอรสพระองค์เดียว อาร์ชดยุกเลโอโปลด์ โยฮันน์ มกุฎราชกุมารได้สิ้นพระชนม์ไปเสียก่อนแล้ว พระราชบิดาจึงโปรดเกล้าฯ ให้มีการเขียนพระราชกฤษฎีกา ค.ศ. 1713 (Pragmatic Sanction of 1713) ซึ่งสามารถให้พระราชธิดาองค์โต สามารถสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาได้ ทำให้มีการลงประชามติจากองค์พระประมุขหลายพระองค์ทางยุโรปตอนเหนือ ซึ่งเห็นด้วยกับการออกพระราชกฤษฎีกาของพระองค์ แต่ก็ยังมีผู้ที่ไม่เห็นด้วยและคัดค้านพระองค์ การที่พระองค์ได้ทรงเป็นองค์รัชทายาทหญิงแห่งออสเตรียนั่นเอง เป็นเหตุให้มีการก่อสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย (War of Austrian Succession) ขึ้นในปีพ.ศ. 2283 เนื่องจากมีผู้ไม่เห็นด้วยกับการที่จะให้ผู้หญิงมาสืบราชบัลลังก์แห่งจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ได้ โดยเฉพาะพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย ซึ่งทรงเกรงว่าจะทำให้ระบอบการปกครองสั่นคลอน โดยพระองค์ทรงยื่นข้อเสนอให้กับจักรพรรดิคาร์ลว่า ให้พระราชธิดาอภิเษกสมรสกับพระองค์เสียเอง โดยทรงอ้างว่าจะรักษาความสมดุลของระบอบการปกครองของจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ได้
อย่างไรก็ตามหลังจากที่พระราชาบิดาเสด็จสวรรคต เจ้าหญิงมาเรียก็ทรงได้รับการสืบราชบัลลังก์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี พ.ศ. 2283 แต่ยังไม่ได้ครองราชย์เพราะเนื่องจากสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย พระองค์จึงทรงมอบบัลลังก์ให้กับจักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งราชวงศ์วิทเทิลส์บัค แล้วอีก 5 ปีต่อมา จักรพรรดิคาร์ลเสด็จสวรรคต พระองค์จึงทรงสืบราชบัลลังก์ต่อ โดยการอภิเษกสมรสกับดยุกฟรันซ์ที่ 3 สเตฟานแห่งลอแรน และสถาปนาให้พระสวามีของพระองค์เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระองค์ก็จะทรงเป็นจักรพรรดินีมเหสี (Empress Consort) แทน แต่พระอำนาจและการบริหารบ้านเมืองทั้งหมด จะอยู่ที่พระองค์แต่เพียงผู้เดียว
จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซาทรงริเริ่มช่วยเหลือในการปฏิรูปทางการเงินและการศึกษา อีกทั้งทรงช่วยเหลือทางด้านการค้าขายทางธุรกิจ การพัฒนาการเกษตรกรรม และการจัดการทางการทหาร พระองค์ทรงจัดตั้งกองทัพขึ้นใหม่ เนื่องจากออสเตรียยังมีความขัดแย้งกับปรัสเซีย กษัตริย์แห่งปรัสเซียยังทรงต่อต้านออสเตรียที่มีองค์พระประมุขหญิง จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จึงได้ต่อสู้กับราชอาณาจักรปรัสเซีย เป็นเหตุให้มีการต่อสู้ในสงครามเจ็ดปี ซึ่งอยู่ในระหว่างปี พ.ศ. 2299 ถึง พ.ศ. 2306 และสงครามสืบราชบัลลังก์บาวาเรีย (War of Bavarian Succession)
ช่วงปลายรัชกาล

ในช่วงปี พ.ศ. 2303 ได้มีโรคไข้ทรพิษลุกลามเชื้อโรคมายังพระบรมวงศานุวงศ์ พระองค์ก็ทรงติดเชื้อจากไข้ทรพิษด้วย แต่ทรงหายจากอาการประชวรได้ในปีพ.ศ. 2310 หลังจากทรงหายจากพระอาการประชวรแล้ว พระองค์จึงทรงริเริ่มให้คณะแพทย์ทำการฉีดวัคซีนป้องกันไข้ทรพิษ โดยเริ่มทำการฉีดวัคซีนป้องกันให้แก่พระราชบุตรของพระองค์ทั้งหมด จากนั้นจึงพระราชทานวัคซีนให้แก่พระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่นๆ
ช่วงปลายรัชกาลของพระองค์ พระองค์มีพระราชโองการให้ปฏิรูปกฎหมายใหม่ เป็นกฎหมายระบอบเผด็จการทางการเมือง ทำให้ระบอบเศรษฐกิจของจักรวรรดิมีความมั่นคง หลังจากที่สูญเสียดินแดนซิลิเซียให้กับปรัสเซีย
ในปีพ.ศ. 2314 พระองค์ และจักรพรรดิโยเซฟ พระราชโอรส ทรงประกาศแจกจ่ายแรงงานโรบ๊อท พาเท็นท์ (Robot Patent) โดยทรงวางระเบียบควบคุมรายจ่ายของแรงงานของจักรวรรดิทั้งหมด ซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของออสเตรีย นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงช่วยเหลือทางด้านการศึกษาทั่วทั้งจักรวรรดิ โดยในปีพ.ศ. 2315 ทรงก่อตั้งราชวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และวรรณคดี (Imperial and Royal Acedemy of Science and Literature) ทำให้ประชาชนได้รับการศึกษาอย่างทั่วถึง นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงอุปถัมภ์ประชาชนที่ยากไร้ โดยเฉพาะกรุงเวียนนา พระองค์ทรงเป็นแรงหนุนให้ประชาชนที่ยากไร้ ได้มีอนาคตที่ดี ทำให้ประชาชนสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ ในฐานะที่พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดินี พระราชชนนีพันปีหลวง
สวรรคต

จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา พระราชชนนีพันปีหลวงแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2323 สิริพระชันษาได้ 63 พรรษา พระองค์ทรงเป็นองค์พระประมุขหญิงพระองค์เดียวในราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ในรอบ 650 ปี ถือได้ว่า ทรงเป็นหนึ่งในพระประมุขผู้ทรงอำนาจที่สุดในทวีปยุโรป พระบรมศพของพระองค์ถูกนำไปฝังเคียงข้างจักรพรรดิพระราชสวามี ณ วิหารฮาพส์บวร์ค (The Imperial Crypt) กรุงเวียนนา
โดยหลังจากที่พระองค์เสด็จสวรรคตแล้ว พระราชโอรสองค์โต จักรพรรดิโยเซฟ ก็ได้ทรงสืบราชสมบัติต่อจากพระราชมารดา และเถลิงวัลยาชสมบัติเป็น พระมหากษัตริย์แห่งฮังการี โบฮีเมีย โครเอเชีย และสลาโวเนีย
พระราชอิสริยยศ

13 พฤษภาคม พ.ศ. 2260 - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2283: อาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซาแห่งออสเตรีย (Her Royal Highness Archduchess Maria Theresa of Austria)
20 ตุลาคม พ.ศ. 2283 - 13 กันยายน พ.ศ. 2288: พระราชินีนาถแห่งฮังการีและโบฮีเมีย (Her Majesty The Queen of Hungary and Bohemia)
13 กันยายน พ.ศ. 2288 – 18 สิงหาคม พ.ศ. 2308: จักรพรรดินีโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Her Imperial Majesty The Holy Roman Empress)
18 สิงหาคม พ.ศ. 2308 - 27 กันยายน พ.ศ. 2323: จักรพรรดินีพันปีหลวงแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Her Imperial Majesty The Dowager Holy Roman Empress, The Empress Mother)
พระปรมาภิไธยเต็ม หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระราชสวามี:
Her Imperial and Royal Apostolic Majesty
Maria Theresia Walburga Amaliae Christina, by the Grace of God, Dowager Holy Roman Empress; Queen of Hungary, of Bohemia, of Dalmatia, of Croatia, of Slavonia, of Galicia, of Lodomeria, etc; Archduchess of Austria; Duchess of Burgundy, of Styria, of Carinthia and of Carniola; Grand Princess of Transylvania; Margravine of Moravia; Duchess of Brabant, of Limburg, of Luxemburg, of Guelders, of Württemberg, of Upper and Lower Silesia, of Milan, of Mantua, of Parma, of Piacenza, of Guastalla, of Auschwitz and of Zator; Princess of Swabia; Princely Countess of Habsburg, of Flanders, of Tyrol, of Hennegau, of Kyburg, of Gorizia and of Gradisca; Margravine of Burgau, of Upper and Lower Lusatia; Countess of Namur; Lady on the Wendish Mark and of Mechlin; Dowager Duchess of Lorraine and Bar, Dowager Grand Duchess of Tuscany.
ภาษาเยอรมัน: Maria Theresia von Gottes Gnaden Heilige Römische Kaiserinwitwe, Königin zu Ungarn, Böhmen, Dalmatien, Kroatien, Slavonien, Gallizien, Lodomerien, usw., Erzherzogin zu Österreich, Herzogin zu Burgund, zu Steyer, zu Kärnten und zu Crain, Großfürstin zu Siebenbürgen, Markgräfin zu Mähren, Herzogin zu Braband, zu Limburg, zu Luxemburg und zu Geldern, zu Württemberg, zu Ober- und Nieder-Schlesien, zu Milan, zu Mantua, zu Parma, zu Piacenza, zu Guastala, zu Auschwitz und Zator, Fürstin zu Schwaben, gefürstete Gräfin zu Habsburg, zu Flandern, zu Tirol, zu Hennegau, zu Kyburg, zu Görz und zu Gradisca, Markgräfin des Heiligen Römischen Reiches, zu Burgau, zu Ober- und Nieder-Lausitz, Gräfin zu Namur, Frau auf der Windischen Mark und zu Mecheln, Herzoginwitwe zu Lothringen und Baar, Großherzoginwitwe zu Toskana.