stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สึโยชิ นากามูระ
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท (2506 – 2512)
ชิง, 7 กรกฎาคม 2506 ชนะคะแนน ชาติชาย เชี่ยวน้อย ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 1, 5 มกราคม 2507 ชนะคะแนน ริค มากราโม ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 2, 21 มิถุนายน 2507 ชนะคะแนน คัง ฮี-ซู ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 3, 29  พฤศจิกายน  2507 ชนะคะแนน พันธุ์ทิพย์ แก้วสุริยะ ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 4, 19 มิถุนายน 2508 ชนะคะแนน ริค มากราโม ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 5, 7 พฤษภาคม 2509 ชนะคะแนน อัล ดิแอซ ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 6, 9 ตุลาคม 2509 ชนะคะแนน ธงชัย ศุภสมุดที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 7, 7 มิถุนายน  2510 ชนะคะแนน ริค มากราโม ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 8, 20 ธันวาคม 2510 ชนะคะแนน เออร์บิโต ซาลาวาเรีย ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 9, 15 พฤษภาคม 2511 ชนะคะแนน เบอร์นาเบ วิลลาแคมโป ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 10, 27 พฤศจิกายน 2511ชนะคะแนน ศักดิ์น้อย อีทีโอ ที่ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์,  16 ตุลาคม 2512 แพ้น็อค เออร์บิโต ซาลาวาเรีย ยก 12 ที่ฟิลิปปินส์
สุรนันทน์ เวชชาชีวะ

| สุรนันทน์ เวชชาชีวะม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม พ.ศ. 2548 – 19 กันยายน พ.ศ. 2549 (1 ปี 192 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ทักษิณ ชินวัตร
ก่อนหน้า: จาตุรนต์ ฉายแสง ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา สมศักดิ์ เทพสุทิน กระแส ชนะวงศ์ พงศ์เทพ เทพกาญจนา สุวัจน์ ลิปตพัลลภ
ถัดไป: ทิพาวดี เมฆสวรรค์ ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์ ประสิทธิ์ โฆวิไลกูล
เลขาธิการนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555 – 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557  (1 ปี 351 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ก่อนหน้า: บัณฑูร สุภัควณิช
ถัดไป: วิลาศ อรุณศรี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 (63 ปี) อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: พลังธรรม (2531–2542) ไทยรักไทย (2542–2550)  เพื่อไทย (2554–2565) สร้างอนาคตไทย (2565)
คู่สมรส: นุชนารถ เวชชาชีวะ

สุรนันทน์ เวชชาชีวะ (เกิด 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2504) ชื่อเล่น ปุ้ม เป็นอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล ดร.ทักษิณ ชินวัตร และอดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคไทยรักไทย และเป็นหนึ่งในกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง
ประวัติ

สุรนันทน์ เวชชาชีวะ มีชื่อเล่นว่า ปุ้ม เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เป็นบุตรชายของนายนิสสัย เวชชาชีวะ
กับนางมารินา อิศรเสนา ณ อยุธยา (ธิดาหลวงพิสูจน์พาณิชยลักษณ์ (หม่อมหลวงเพิ่มยศ อิศรเสนา)) จบปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์การเมืองที่วิลเลี่ยมส์คอลเลจ ปริญญาโทความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และปริญญาโทการบริหารที่สถาบันศศินทร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงาน

สุรนันทน์เริ่มการทำงาน จากการเป็นเจ้าหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผน กองวางแผนส่วนรวม สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และงานเอกชน ในกลุ่มบริษัทบ้านฉางและบริษัทธรรมนิติ
เริ่มต้นงานการเมือง จากการลงรับสมัครเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2538 และปี พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคพลังธรรม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
จากนั้นในปี พ.ศ. 2544 ปฏิบัติหน้าที่รองโฆษกพรรคไทยรักไทย และโฆษกพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคไทยรักไทย  รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี   และ ปี พ.ศ. 2548 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร จนถูกรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 เป็นหนึ่งใน 111 คนที่ถูกถอดสิทธิในการเลือกตั้ง ผันตัวเองเป็นผู้ดำเนินรายการ โดยเริ่มจาก "สุรนันทน์วันนี้"  "The Commentator" "Brain Wake" (Voice TV) "คุยกันวันเสาร์" (TNN 24) รวมถึงจัดรายการออนไลน์ผ่านช่องยูทูบของ หนังสือพิมพ์มติชน ในชื่อรายการ Hellmet Show ร่วมกับ พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์ เขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ Bangkok Post และสยามรัฐ รวมถึงมีกิจการร้านกาแฟและร้านจำหน่ายจักรยาน "เบรนเวค" อีกด้วย
ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 สุรนันทน์เข้ารับตำแหน่งโฆษกประจำตัวนายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ ชินวัตร และต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 24
ในปี 2565 เขาได้เข้าร่วมงานเป็นรองหัวหน้าพรรคสร้างอนาคตไทย​ และได้ลาออกในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
วิรุณ ตั้งเจริญ

| ศาสตราจารย์ ดร> วิรุณ ตั้งเจริญ |
| --- | --- |

นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  25 ธันวาคม พ.ศ. 2561
ก่อนหน้า: นายชัยพร รัตนนาคะ
อธิบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ดำรงตำแหน่ง 28 มิถุนายน พ.ศ. 2546 – 27 มิถุนายน พ.ศ. 2554  (7 ปี 364 วัน)
ก่อนหน้า: สุมณฑา พรหมบุญ
ถัดไป: เฉลิมชัย บุญยะลีพรรณ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 (78 ปี) กรุงเทพมหานคร
ศาสนา: พุทธ

ศาสตราจารย์ ดร.วิรุณ  ตั้งเจริญ (5 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 -)  นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (พ.ศ. 2546 - 2554),  อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549 และนักการศึกษา นักบริหาร ศิลปินด้านทัศนศิลป์ ผลงานที่โดดเด่นที่สุด คือการเป็นนักวิชาการด้านศิลปะ มีผลงานออกสู่สังคมอย่างต่อเนื่อง เช่น ผลงานหนังสือประวัติศาสตร์ศิลป์ และ ทฤษฎีด้านศิลปะ
การศึกษา

ระดับมัธยมศีกษา โรงเรียนอ่างทองปัทมโรจน์วิทยาคม จังหวัดอ่างทอง จบการศึกษาจาก วิทยาลัยเพาะช่าง และวิทยาลัยวิชาการศึกษา (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ) แล้วจึงไปศึกษาระดับปริญญาโท สาขาจิตรกรรม ที่มหาวิทยาลัยอเมริกัน และปริญญาเอกด้านศิลปศึกษา มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์สเตท และประกาศนียบัตรชั้นสูง การบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน (ปรม.1) สถาบันพระปกเกล้า
การทำงาน

เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ประจำแผนกวิชาศิลปะและวัฒนธรรม  คณะวิชามนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ วิทยาลัยวิชาการศึกษา​ ประสานมิตร ซึ่งต่อมาเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตประสานมิตร และได้ย้ายมาสังกัดคณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  ประสานมิตร, ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาการศึกษาสำหรับผู้มีความสามารถพิเศษด้านทัศนศิลป์และศิลปะการแสดง ต่อมาจึงเป็นคณบดีคณะศิลปกรรมศาสตร์, รองอธิการบดีฝ่ายศิลปวัฒนธรรม, ประธานโครงการจัดตั้งสถาบันวิจัยศิลปวัฒนธรรม และในปี พ.ศ. 2546 ได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ตำแหน่งหน้าที่อื่น

นอกเหนือจากการทำงานในมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒแล้ว ดร.วิรุณ ตั้งเจริญ ยังได้รับการแต่งตั้งให้ทำงานในหน่วยงานต่างๆ อีก อาทิเช่น เป็นกรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ สาขาปรัชญา เป็นประธานฝ่ายวิชาการ  สมาคมฝ่ายศิลปกรรมไทย (ชมรมศิลปกรรมแห่งประเทศไทย) เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภาวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี เป็นภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสถาน สำนักศิลปกรรม และยังได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549
ผลงานวิจัย

Painting : Construction in Spatial Field (R&D/Thesis : MFA.)
A cross Cultural Study : The Relationship Between Perception and Drawing Ability Among Children from the United States and Thailand (Dissertation : Ed.D)
ประธานโครงการวิจัยและพัฒนาหนังสือศิลปกรรม ศิลปวัฒนธรรม และศิลปาชีพในโครงการวิจัยและพัฒนาหนังสือและโฮมเพจ ชุดพัฒนาสังคมตามแนวพระราชดำริ (ทุนวิจัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  ประสานมิตร)
ประธานโครงการวิจัยเรื่อง "รูปแบบการจัดการศึกษาสำหรับผู้มีความสามารถพิเศษด้านทัศนศิลป์ : กรณีศึกษาโรงเรียนไผทอุดมศึกษา" (ทุนวิจัย สำนักงานคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ)
รางวัลที่ได้รับ

Mary M. Packwood Awards. Illinois State University, USA
รางวัลสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ "สำนึกของปลาทอง" สำนักพิมพ์ต้นอ้อ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2539 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
หลิว หรูอี้

| หลิว หรูอี้> กษัตริย์แห่งจ้าว |
| --- | --- |
ประสูติ: 208 ปีก่อนคริสตกาล
สิ้นพระชนม์: 194 ปีก่อนคริสตกาล (พระชนม์ประมาณ 14 พรรษา)
ราชวงศ์: ฮั่นตะวันตก
พระราชบิดา: จักรพรรดิฮั่นไท่จู่
พระราชมารดา: พระมเหสีชี
หลิว หรูอี้ พระราชโอรสองค์ที่ 4 และเป็นพระราชโอรสองค์โปรดของ จักรพรรดิฮั่นไท่จู่ ที่ต้องสิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควร
องค์ชายหลิว หรูอี้ประสูติเมื่อ 208 ปีก่อนคริสตกาล เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิฮั่นไท่จู่หรือ หลิวปัง ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ที่ประสูติแต่ พระมเหสีชี
การที่พระองค์ประสูติขึ้นมาทำให้ จักรพรรดินีฮั่นเกา หรือ หลู จื้อ มิพอพระทัยเพราะจะทำให้ตำแหน่งรัชทายาทของ หลิว อิ๋ง พระราชโอรสของพระนางต้องสั่นคลอนพระนางจึงวางแผนที่จะสังหารองค์ชายหรูอี้แต่จักรพรรดิฮั่นเกาจู่ก็ล่วงรู้แผนการนี้และพยายามที่จะหยุดยั้งแต่ไม่สำเร็จเพราะพระองค์สวรรคตเสียก่อนเมื่อ 195 ปีก่อนคริสตกาล
ในปีแรกแห่งรัชกาล จักรพรรดิฮั่นฮุ่ย องค์จักรพรรดิก็พยายามที่จะหยุดยั้งแผนการนี้แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะองค์ชายหรูอี้ก็ได้ถูกปลงพระชนม์เมื่อ 194 ปีก่อนคริสตกาล ขณะพระชนม์ได้เพียง 14 พรรษา
สืบ-สาว-ราว-รัก

สืบ-สาว-ราว-รัก  เป็นละครโทรทัศน์สัญชาติไทย สร้างโดยบริษัทดาราวิดีโอ จากบทประพันธ์ของ เจษฎา คฑาหัสต์ แนวละคร แอ็คชั่น-คอมเมดี้ บทโทรทัศน์โดย ช่างปั้นเรื่อง กำกับการแสดงโดย วีระชัย รุ่งเรือง
ออกอากาศทางช่อง 7 วันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์
นักแสดง

| บทบาท | นักแสดง |
| --- | --- |
กริช จันทรา: รพีภัทร เอกพันธ์กุล
อลิน: เขมนิจ จามิกรณ์
ปิ่น: อุษณีย์ วัฒฐานะ
ไม้: พาทิศ พิสิฐกุล
ร.ต.อ. กนิษฐ์ จันทรา: อัมรินทร์ สิมะโรจน์
ร.ต.อ. ธันว์: ชาติชาย งามสรรพ์
ร.ต.ท. นิสา: วรรัตน์ สุวรรณรัตน์
ร.ต.ท. ชาลิตา: มรกต กิตติสาระ
ศิวัฒน์: เวนย์ ฟอลโคเนอร์
กอหญ้า: ชัชฎาภรณ์ ธนันทา
ลูกไก่: ปานวาด เหมมณี
วิศิษฐ์: ศตวรรษ ดุลยวิจิตร
เมธี: อภิชาติ วงศ์กาวี
เชื่อม: ศิลปิน อยู่หน้า
พลสิน: โกวิท วัฒนกุล
แม่: วาสนา สิทธิเวช
ชญาณี: ปวีณา ชารีฟสกุล
อมร: ณัฐพล กรรณสูต
เพลงประกอบละคร

สืบสาวราวรัก - Mickey
ดาวประดับฟ้า - รพีพัทร เอกพันธ์กุล,พาทิศ พิสิทธิ์กุล
รักเธอคนเดียว - Taxi แท็กซี่ ft. ไมค์ ภิรมย์พร
ช่างไม่รู้เลย - ตั้ม สมประสงค์
สาวกลายพันธุ์

| --- | --- |
สาวกลายพันธุ์

エルフェンリート
ชื่อภาษาอังกฤษ: Elfen Lied
แนว: สยองขวัญ,ดรามา,เหนือธรรมชาติ
มังงะ
เขียนโดย: ริน โอคาโมโตะ
สำนักพิมพ์:  ชูเอฉะ
อนิเมะ
กำกับโดย: คันเบะ มาโมรุ
เขียนบทโดย: โยชิโอะกะ ทาคาโอะ
สตูดิโอ: Arms
อนิเมะ
10.5
กำกับโดย: คันเบะ มาโมรุ
สตูดิโอ: Arms
สาวกลายพันธุ์ หรือ เอลเฟนลีด (ญี่ปุ่น: エルフェンリート; โรมาจิ: Erufen Rīto ทับศัพท์จาก Elfen Lied) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ ริน โอคาโมโตะ (OKAMOTO Lynn ในภาษาอังกฤษ) ลงตีพิมพ์ในนิตยสารยังก์จัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2548 ฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 12 เล่ม และได้รับการสร้างเป็นอนิเมะในปี พ.ศ. 2547 ออกอากาศทาง AT-X ความยาว 13 ตอนจบ ,โอวีเอหนึ่งตอน ในปีพ.ศ. 2548 โดยเรื่องราวอยู่ในช่วงระหว่างตอนที่ 10 กับ 11 ต่อมา ADV Films ของอเมริกาเหนือได้ซื้อลิขสิทธิ์เรื่องนี้ไปจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี 
ด้านตัวอนิเมะของ เอลเฟนลีด มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรงและสะเทือนใจ สามารถถ่ายทอดสัญชาตญาณดิบและความของมนุษย์ได้เป็นอย่างดี อย่างไรก็ตามยังไม่มีค่ายอนิเมะไหนในไทย ซื้อลิขสิทธิ์การ์ตูนเรื่องนี้
เนื้อเรื่อง

เป็นเรื่องราวระหว่างมนุษย์กับไดโคลเนียส (Diclonius) มนุษย์กลายพันธุ์ที่มีเขาคล้ายหูแมวยืนออกมาจากหัว (ส่วนมากเป็นเพศหญิง) และมีแขนที่เรียกว่า เวกเตอร์ (vectors) ซึ่งไม่มีใครสามารถมองเห็นได้นอกจากไดโคลเนียสด้วยกันเอง แขนนี้สามารถทะลุผ่านได้ทุกสิ่ง ทำอะไรก็ได้แม้กระทั่งฆ่าคน ไม่มีใครรู้ว่าเกิดการกลายพันธุ์ได้อย่างไร องค์กรนึงจึงก่อตั้งสถาบันวิจัยและศึกษาไดครอเนียสที่อยู่บนเกาะที่ห่างไกลจากญี่ปุ่น เพื่อเป็นที่กักขังและทดลองเตรียมรับมือภัยที่จะเกิดขึ้นจากไดโคลเนียส แต่การทดลองนั้นรุนแรงและทารุณมากเกินไป ไดโคลเนียสบางส่วนได้ตายไปจากการทดลอง
เด็กสาวที่กลายพันธุ์ตนแรกก็คือ "ลูซี่" ในวัยเด็กเธอได้ฆ่าเด็กกำพร้า 4 คน เพราะเธอโดนรังแกโดยการฆ่าลูกสุนัขที่เธอเจอจนตาย ด้วยเหตุนี้เธอได้ใช้เวกเตอร์ของเธอสังหารหมู่ เธอได้หนีออกมาจากสถานกำพร้าและได้พบกับ "โคตะ" ซึ่งเป็นเพื่อนคนเดี่ยวเธอไว้ใจ ลูซี่เริ่มชอบโคตะมากขึ้น วันนึงโคตะกลับไปเยียมญาติซึ้งลูซี่แอบตาม เมื่อถึงงานเทศกาลลูซี่เห็นโคตะอยู่กับญาติคนนึง นั้นก็คือยูกะ ลูซี่เกิดความริษยาขึ้นมา และได้ฆ่าน้องสาวและพ่อของโคตะ ทำให้โคตะเกิดอาการช็อกจนสูญเสียความทรงจำไป ลูซี่ได้หายตัวไป จากนั้นห้าปีให้หลังเธอถูกตามล่าโดย คุรามะ และสถาบันวิจัย ลูซี่ได้ยอมมอบตัวและถูกส่งตัวมาที่สถาบันวิจัย สี่ปีต่อมาเธอได้หนีออกมาจากสถาบันวิจัย และได้พบกับโคตะอีกครั้งที่ชายหาด หลังจากก็เกิดเรื่องตามมา
เพลงประกอบ

เพลงเปิด "LILIUM"
เพลงปิด "be your girl" ขับร้องโดย จิเอโกะ คาวาเบะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการโดย Zegga (สเปน)
หลิว หยิน (นักกีฬาว่ายน้ำ)

หลิว หยิน (เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1984) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศจีน เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
หลิว ปั๋วเฉิง

| จอมพลหลิว ปั๋วเฉิง |
| --- | --- |
刘伯承

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 4 ธันวาคม พ.ศ. 2435  ไคเซี่ยน มณฑลเสฉวน จักรวรรดิชิง
เสียชีวิต: 7 ตุลาคม 2529 (93 ปี)  ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
รางวัล:  เครื่องอิสริยาภรณ์ 1 สิงหาคม (ชั้นที่ 1)  เครื่องอิสริยาภรณ์เอกราชและเสรีภาพ (ชั้นที่ 1)  เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งการปลดปล่อย (ชั้นที่ 1)
ชื่อเล่น: เทพมาส์ของจีน, มังกรตาเดียว, คูตูซอฟแห่งประเทศจีน
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สาธารณรัฐประชาชนจีน
สังกัด:  กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน
ประจำการ: 2455–2529
ยศ:  จอมพลแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
บังคับบัญชา: ผู้บัญชาการกองพล กองทัพลู่ที่แปด ผู้บัญชาการทหารสูงสุด กองทัพสนามภาคกลาง
ผ่านศึก: การกรีฑาทัพขึ้นเหนือ, การเดินทัพทางไกล, สงครามร้อยกองทหาร, สงครามกลางเมืองจีน, สงครามจีน–อินเดีย

หลิว ปั๋วเฉิง (จีนตัวย่อ: 刘伯承; จีนตัวเต็ม: 劉伯承; พินอิน: Liú Bóchéng; เวด-ไจลส์: Liu Po-ch'eng; 4 ธันวาคม พ.ศ. 2435 – 7 ตุลาคม พ.ศ. 2529) เป็นผู้บัญชาการทหารชาวจีนและจอมพลแห่งกองทัพปลดปล่อยประชาชน
หลิวเป็นที่รู้จักในนาม 'ครึ่งหนึ่ง' ของ "สามครึ่ง" ของนักยุทธศาสตร์ในประวัติศาสตร์จีนสมัยใหม่ (อีกสามคนคือ หลิน เปียว และ ซู่ ยฺวี่ ผู้บัญชาการทหารของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และไป๋ ฉงซี ผู้บัญชาการทหารของพรรคก๊กมินตั๋ง) หลิวได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นนักปฏิวัติ นักยุทธศาสตร์การทหาร และนักทฤษฎี และเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งกองทัพปลดปล่อยประชาชน ชื่อเล่นของหลิว ได้แก่ เทพมาส์ของจีน, คูตูซอฟ แห่งประเทศจีน และ มังกรตาเดียว เนื่องจากเขาสูญเสียดวงตาข้างขวาในระหว่างการสู้รบ
ห้อม
ดูเพิ่ม

คราม (พืช)
1 2 3  องค์การสวนพฤกษศาสตร์, 2560. ๘๙ พรรณพืชวิถีพอเพียง : เพื่อน้อมรำลึกพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช / สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์, องค์การสวนพฤกษศาสตร์. 192 น.
↑  Lan, b. 1891. Strobilanthes cusia (Nees) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 2: 499.
↑  วิชาญ เอียดทอง และอรไท ผลดี. 2554. สถานภาพและการอนุรักษ์ภูมิปัญญาการใช้สีย้อมจากต้นฮ่อมของกลุ่มชาติพันธุ์เผาไท. วารสารการจัดการป่าไม้ ปี 5 ฉบับที่ 4. 1-15 น. 

กรมป่าไม้. 2561. ฮ่อม. ออนไลน์ http://biodiversity.forest.go.th/index.php?option=comdofplant&view=showone&id=1228. 3 สิงหาคม 2561.
↑  คมชัดลึก. 2557. สืบทอดภูมิปัญญาพื้นบ้านจากบรรพบุรุษไทย. ออนไลน์: http://www.komchadluek.net/news/lifestyle/196945. 12 ธันวาคม 2561.
↑  U.S. National Plant Germplasm System. 2018. https://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxonomydetail.aspx?id=410996. 21 Dec 2018
1 2 3 4  กรมวิชาการเกษตร. 2558. การวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตห้อมในพื้นที่จังหวัดแพร่. รายงานการวิจัย :1-57 น.
↑  กรมวิชาการเกษตร. 2559. โครงการเทคโนโลยีการผลิตห้อมในพื้นที่ภาคเหนือตอนบนโดยมีส่วนร่วมของเกษตรกร พื้นที่จังหวัดแพร่ ปี 2559.1-8 น.
1 2  วิชาญ เอียดทอง และอรไท ผลดี. 2554. สถานภาพและการอนุรักษ์ภูมิปัญญาการใช้สีย้อมจากต้นฮ่อมของ

กลุ่มชาติพันธุ์เผาไท. วารสารการจัดการป่าไม้ ปี 5 ฉบับที่ 4. 1-15 น.
↑  ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์. Online. https://www.thaitextile.org/th/insign/detail.700.1.0.html. 31 Oct 2018.
1 2  กมลพร ปานง่อม วรรณา มังกิตะ และสุคนทิพย์ บุญวงศ์. 2552. การขยายพันธุ์ฮ่อม (Strobilanthes cusia (Nees) Kuntze) ด้วยวิธีการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยแม่โจ้. 70 น.
↑  Tanaka T., T. Ikeda, M. Kaku, X.H. Zhu, M. Okawa, K. Yokomizo, M. Uyeda and T. Nohara. 2004. A new lignan glycoside and phenylethanoid glycosides from Strobilanthes cusia Bremek. Chem. Pharm. Bull. (Tokyo), 52(10):1242-1245.
↑  Preethi, F. and Suseem SR. 2014.  A Comprehensive Study on an Endemic Indian Genus – Strobilanthes. Pharmacognosy and Phytochemical Research 6(3): 459-466.
1 2  Shahni, R. and P J,  Handique. 2013. Antibacterial properties of leaf extracts of Strobilanthes cusia (Nees) Kuntze, a rare ethno-medicinal plant of Manipur, India. International Journal of PharmTech Research 5 (3): 1281-1285.
↑  Hu, J. Q.; Wood, J. R. I. 2006. Flora of China Science Press & Missouri. Botanical Garden Press. Beijing and St. Louis 19: 369−381.
↑  ศูนย์คราม มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 2554. คราม : http://kram.snru.ac.th. 3 พฤศจิกายน 2561.
↑  ดนัย ชาทิพฮด. 2557. ผ้าย้อมคราม : การทำวัฒนธรรมให้กลายเป็นสินค้าในกระแสโลกาภิวัตน์. วารสารไทยศึกษา ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 : 1- 67 น.
สโมสรฟุตบอลกูรีชีบา

สโมสรฟุตบอลกูรีชีบา (Coritiba Foot Ball Club) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพบราซิลจากเมืองกูรีชีบา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1909
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (โปรตุเกส)
ออกซฟอร์ด (แก้ความกำกวม)

ออกซฟอร์ด (Oxford) สามารถหมายถึง
เมืองออกซฟอร์ด ใน สหราชอาณาจักร
มณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ ใน สหราชอาณาจักร
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
วิทยาลัยเซนต์จอห์น (มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด)
วิทยาลัยลิงคอล์น (มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด)
อาสนวิหารออกซฟอร์ด
พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด
พจนานุกรมชีวประวัติแห่งชาติ ฉบับออกซฟอร์ด
สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
ขบวนการออกซฟอร์ด (Oxford Movement)
ถนนออกซฟอร์ด ในกรุงลอนดอน
ถนนออกซฟอร์ด ในซิดนีย์
หลิว หง

| จักรพรรดิฮั่นโฮ่วเซ่า  漢後少帝 |
| --- | --- |
จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
จักรพรรดิจีน
ครองราชย์: พ.ศ. 359 - พ.ศ. 363
ก่อนหน้า: ฮั่นเซ่าตี้กง
ถัดไป: ฮั่นเหวิน
ผู้สำเร็จราชการ: จักรพรรดินีฮั่นเกา

สวรรคต: พ.ศ. 363
ราชวงศ์: ฮั่น
พระราชบิดา: จักรพรรดิฮั่นฮุ่ย
สมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ฮง (?-180 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม หลิว หง, จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ฮั่น เป็นพระราชโอรสอีกพระองค์ใน จักรพรรดิฮั่นฮุ่ยตี้เมื่อพระเชษฐาคือ จักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้กง ถูกหลี่ไทเฮาจับสำเร็จโทษเมื่อ 184 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกแต่ตลอด 4 ปีแห่งการครองราชย์ก็ทรงเป็นเช่นเดียวกับพระเชษฐาคือเป็นเพียงหุ่นเชิดของหลี่ไทเฮาและพรรคพวกของพระนาง พระองค์ก็ถูกกล่าวหาเช่นเดียวกับพระเชษฐาคือพระสติวิปลาสจึงถูกหลี่ไทเฮาจับสำเร็จโทษ
| ก่อนหน้า |  | หลิว หง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้กง  (หลิวกง) |  | จักรพรรดิจีน  (184–180 ปีก่อนคริสตกาล) |  | จักรพรรดิฮั่นเหวินตี้ |
| ด ค กจักรพรรดิราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- | --- |
ราชวงศ์ฮั่น
| ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก |  เกาจู่  ฮุ่ย  จักรพรรดินีลฺหวี่ เฉียนเฉ่า  โฮ่วเฉ่า  เหวิน  จิง  อู่  เจา  หลิว เฮ่อ  เซฺวียน  ยฺเหวียน  เฉิง  ไอ  ผิง  หรูจึ  | 漢 |
| (ราชวงศ์ซิน) |  (หวัง หมั่ง)  | 漢 |
| กบฏลู่หลินและกบฏคิ้วแดง |  เกิงฉื่อ  หลิว เผินจึ  | 漢 |
| ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก |  กวังอู่  หมิง  จาง  เหอ  ชาง  อัน  เป่ย์เซียงโหว  ชุน  ฉง  จื้อ  หฺวัน  หลิง (เลนเต้)  หลิว เปี้ยน (หองจูเปียน)  เซี่ยน (เหี้ยนเต้)  | 漢 |
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
หาด

Pomerania Beach (Darss)
ชายหาดในอังกฤษ
หาด หรือ ชายหาด คือที่ลาดลงไปในน้ำหรือบริเวณที่ตื้นเขินเป็นเนินอยู่กลางน้ำ โดยมากเป็นเนินทราย มักมีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างอยู่เสมอ (transient feature) จึงเป็นสภาพแวดล้อมที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ (dynamic environment)
ฤดูร้อน หาดจะประกอบด้วยทรายเป็นส่วนใหญ่ มีความลาดชันน้อย
ฤดูหนาว หาดประกอบด้วยหาดกรวด (shingle beach) มีความลาดชันสูง
หาดทั่ว ๆ ไป ส่วนใหญ่มักมีรูปร่างคล้ายพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

ชายฝั่ง
| ด ค กสมุทรศาสตร์กายภาพ |
| --- | --- |
มหาสมุทรของโลก:  มหาสมุทรแปซิฟิก  มหาสมุทรแอตแลนติก  มหาสมุทรอินเดีย  มหาสมุทรอาร์กติก  มหาสมุทรใต้ 
ประเภท:  ทะเลปิด  ทะเลสาบปิด  ทะเลเปิด  ทะเลสาบเปิด  ทะเลชายขอบทวีป‎  ทะเลสาบ‎  ทะเลสาบน้ำเค็ม‎  ทะเลสาบน้ำจืด‎  เจ็ดสมุทร 
ระดับชั้นน้ำทะเล:  ท้องทะเล  เขตมีแสง ท้องทะเลตื้น  ทะเลลึก  เขตไร้แสง ท้องทะเลลึกปานกลาง  ท้องทะเลลึก  เขตความลึกก้นสมุทร 
คลื่น:  คลื่นใต้น้ำ  คลื่นสึนามิ 
กฎหมายทะเล:  เส้นฐาน  น่านน้ำภายใน  น่านน้ำอาณาเขต  เขตต่อเนื่อง  เขตเศรษฐกิจจำเพาะ  น่านน้ำนานาชาติ‎  การขนส่งทางน้ำนานาชาติ‎  การประมง‎  สนธิสัญญาควบคุมอาวุธบนพื้นสมุทร 
ลักษณะภูมิประเทศ:  ไหล่ทวีป  ลาดทวีป  ลาดตีนทวีป  ก้นสมุทร  เนินตะกอนรูปพัดก้นสมุทร  หุบผาชันใต้ทะเล  เขายอดราบใต้สมุทร  แอ่งสมุทร  ที่ราบก้นสมุทร  ภูเขาใต้ทะเล  ภูเขาไฟใต้ทะเล  ร่องลึกก้นสมุทร  เทือกเขากลางสมุทร  พืดหินปะการัง  อะทอลล์  ลากูน  ทะเล  อ่าว 
การแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค:  ธรณีวิทยาทางทะเล  การขยายตัวของพื้นมหาสมุทร  ปล่องแบบน้ำร้อน 
ปรากฏการณ์:  น้ำขึ้นลง  เอลนีโญ  ลานีญา  การกัดเซาะชายฝั่ง  กระแสน้ำย้อนกลับ 
กระแสน้ำมหาสมุทร:  กระแสน้ำกินี  กระแสน้ำญี่ปุ่น  กระแสน้ำมหาสมุทร  กระแสน้ำแลบราดอร์  กระแสน้ำศูนย์สูตรเหนือ  กระแสน้ำเบงเกวลา 
ธรณีสัณฐาน:  เนินทราย  เนินทรายรูปพระจันทร์เสี้ยว  เกาะ  เกาะเล็ก  เกาะหินโด่ง  คอคอด  ฟยอร์ด  เฟิร์ธออฟฟอร์ธ  สะพานแผ่นดิน  สันดอนจะงอย  สันดอนเชื่อมเกาะ  หาด  ดอนทรายใต้น้ำ  กลุ่มเกาะ‎  คาบสมุทร‎  ช่องแคบ‎  ชะวากทะเล‎  ชายฝั่ง‎  ชายหาด‎  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ‎  ถ้ำ‎  หน้าผา‎  แหลม‎
วีซีดี

วีซีดี หรือ วิดีโอซีดี (VCD หรือ Video CD) เป็นรูปแบบมาตรฐานในการจัดเก็บภาพเคลื่อนไหวลงในแผ่นซีดี รูปลักษณ์ของแผ่นวีซีดีเหมือนกับแผ่นซีดี สามารถเล่นได้กับเครื่องเล่นเฉพาะ เครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนตัว เครื่องเล่นดีวีดี (DVD) เป็นต้น รูปแบบวีซีดีมาตรฐานถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1991 โดย บริษัท โซนี่ บริษัท ฟิลิปส์ บริษัท มัทซูชิตะ และ บริษัท เจวีซี ซึ่งได้อ้างอิงไว้ในหนังสือชื่อ ไวต์บุ๊ก (White Book)
สัญลักษณ์ของวีซีดี
ธุรกิจวีซีดีเจริญรุ่งเรืองมากในแถบเอเชีย เพราะว่าเครื่องเล่นนั้นมีราคาถูก
คุณสมบัติเฉพาะ

ก่อนการถือกำเนิดของ ดีวีดี และ Blu-ray , วิดีโอซีดี (ย่อเป็น VCD, และยังเป็นที่รู้จักดูซีดีแผ่นวิดีโอดิจิทัลขนาดกะทัดรัด) กลายเป็นรูปแบบแรกสำหรับการจัดจำหน่ายภาพยนตร์ในมาตรฐานแผ่นแสงขนาด 120 มม. รูปแบบเป็นมาตรฐาน ดิจิทัล รูปแบบสำหรับการจัดเก็บ วิดีโอ ที่ คอมแพคดิสก์ . วีซีดีที่สามารถเล่นในเครื่องเล่นวีซีดีเฉพาะส่วนใหญ่ DVD-Video เล่น คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และบาง วิดีโอเกมคอนโซล .
VCD มาตรฐานที่ถูกสร้างขึ้นในปี 1993 [1] [2] โดย โซนี่ , ฟิลิปส์ , Matsushita และ JVC และจะเรียกว่า สมุดปกขาว มาตรฐาน แทนที่ แต่โดยทั้งสองรูปแบบดังกล่าวข้างต้นวีซีดียังคงเป็นที่นิยมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในตลาดต้นทุนต่ำ
วีซีดีความละเอียดในการแสดงผลอยู่ที่ 352 x 240 พิกเซล ในแบบ NTSC หรือ 352 x 288 พิกเซล ในแบบ PAL ซึ่งประมาณหนึ่งในสี่ส่วนของการนำเสนอทางโทรทัศน์ ซึ่งความละเอียดในการแสดงผลอยู่ที่ 720x480 พิกเซล ในแบบ NTSC, 720x576 พิกเซล ในแบบ PAL. ภาพเคลื่อนไหวในวีซีดีอยู่ในรูปแบบ MPEG-1 และเสียงจะเข้ารหัสในรูปแบบ MPEG Layer 2 หรือ MP2 ภาพจะถูกบันทึกด้วยความเร็วบิตเรท 1150 กิโลบิต/วินาที  ส่วนเสียงจะอยู่ที่ 224 กิโลบิต/วินาที ภาพทั้งหมดจะอยู่ในมาตรฐาน VHS
ความยาวในการบันทึกบนแผ่นวีซีดีคือ 74 นาที เท่ากับแผ่นซีดี
รูปแบบที่คล้ายคลึง

การพัฒนาจากมาตรฐานสูงขึ้นทำให้เกิด SVCD โดยใช้ MPEG-2 ในการบีบอัด และกำหนดมาตรฐานคุณภาพให้สูงขึ้น. อีกชนิดหนึ่งคือ KVCD ซึ่งจัดมาตรฐานของ MPEG-1 และ MPEG-2 ใหม่ ทำให้สามารถบันทึกลงในแผ่นซีดีได้นานถึง 120 นาที ใกล้เคียงมาตรฐาน DVD. และอีกแบบคือ DVCD หรือ Double VCD สามารถเขียนลงในแผ่นซีดีได้นานถึง 100 นาที