stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (พ.ศ. 2555)
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา

ประวัติทางอุตุนิยมวิทยาของพายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน
วันที่ 12 กรกฎาคม หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของกวม
วันที่ 14 กรกฎาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้เริ่มติดตามพื้นที่การหมุนเวียนที่มีต้นกำเนิดมาจากระดับต่ำที่ไม่ใช่พายุดีเปรสชันเขตร้อน เนื่องจากอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกวมไปประมาณ 780 กิโลเมตร (485 ไมล์) ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมเริ่มมีการประเมินศักยภาพการพัฒนาภายใน 24 ชั่วโมง ข้างหน้าว่าอยู่ในระดับต่ำเมื่อเวลา 02:30 น. (19:30 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ยกระดับศักยภาพการพัฒนาเพิ่มเติมภายใน 24 ชั่วโมง ข้างหน้าเป็นระดับปานกลางโดยมีอุณหภูมิผิวน้ำทะเลอยู่ที่ประมาณ 32 องศาเซลเซียส เมื่อเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และพายุตั้งอยู่ในสภาวะที่เอื้ออำนวย เนื่องจากการพาความร้อนพัดแผ่กระจายไปทางทิศตะวันออกของการไหลเวียนระดับต่ำที่ยืดเยื้อ
วันที่ 15 กรกฎาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนเมื่อเวลา 11:30 น. (04:30 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) เนื่องจากอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอิโวะจิมะไปประมาณ 435 กิโลเมตร (270 ไมล์) การหมุนเวียนของพายุยังคงเคลื่อนตัวต่อไป และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และกำหนดหมายเลขอย่างเป็นทางการว่า 08W เมื่อเวลา 22:00 น. (15:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
วันที่ 16 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และกำหนดให้ชื่อว่า ขนุน เมื่อเวลา 13:00 น. (06:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) การหมุนเวียนระดับต่ำยังคงรวมเข้าด้วยกัน และต่อมาอีกไม่นานศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนเช่นกันเมื่อในเวลา 19:00 น. (12:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) เนื่องจากอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของฐานทัพอากาศคาเดนาไปประมาณ 685 กิโลเมตร (425 ไมล์) พายุเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์ และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้กำหนดชื่อท้องถิ่นว่า เอนเตง ในเวลาสั้น ๆ ก่อนที่พายุจะเคลื่อนตัวออกจากพื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์ไป
วันที่ 17 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ขณะที่ศูนย์กลางของพายุกำลังเคลื่อนตัวผ่านโอกิโนเอราบูจิมะ และตาพายุที่อ่อนแอปรากฏขึ้นบนภาพถ่ายไมโครเวฟเมื่อเวลา 18:00 น. (11:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุนได้เคลื่อนตัวเข้าใกล้จังหวัดโอกินาวะมากที่สุดอยู่ที่ประมาณ 155 กิโลเมตร (100 ไมล์) มีกำลังแรงสูงสุดด้วยความเร็วลมสูงสุด 10 นาทีที่ 95 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (60 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 985 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 29.09 นิ้วของปรอท) เมื่อเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
วันที่ 18 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ลดระดับพายุโซนร้อนกำลังแรงให้กลายเป็นพายุโซนร้อน ขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดเชจู และขึ้นฝั่งจังหวัดชุงช็องใต้เมื่อเวลา 04:00 น. (21:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
วันที่ 19 กรกฎาคม พายุโซนร้อนขนุนได้กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนในขณะที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านประเทศเกาหลี หลังจากนั้นไม่นานพายุก็สลายไปในวันรุ่งขึ้น
ผลกระทบ > ประเทศเกาหลีใต้

เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ก่อนที่พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุนจะเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งในประเทศเกาหลีใต้ทำให้เที่ยวบิน 2 เที่ยวบิน จากอินช็อนไปยังมะนิลาถูกยกเลิก นอกจากนี้ เที่ยวบินประมาณ 90 เที่ยวบิน ที่เข้าออกจากท่าอากาศยานนานาชาติเชจูได้ถูกยกเลิกตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป และเรือโดยสารประมาณ 115 ลำ ที่เชื่อมระหว่างเกาะต่าง ๆ ในทะเลทางตอนใต้ก็ถูกยกเลิกเช่นกัน ขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตก และตอนกลางของคาบสมุทรเกาหลี ตามแนวชายฝั่งทางตะวันตกของจังหวัดเชจูได้มีการออกคำแนะนำเรื่องลมแรง และฝนตกหนักสำหรับภูมิภาคนี้ นอกจากนี้ ยังมีอุบัติเหตุเกิดขึ้น ซึ่งผู้หญิงวัย 83 ปี เสียชีวิต เนื่องจากพายุฝนฟ้าคะนองทำให้บ้านเรือนพังทลายในจังหวัดคย็องซังเหนือ
พายุลูกนี้ทำให้ภัยแล้งรุนแรงสิ้นสุดลง เนื่องจากประเทศประสบปริมาณน้ำฝนน้อยกว่าค่าเฉลี่ย ฝนตกหนักอยู่ในจังหวัดเชจู และทางตะวันตกของประเทศเกาหลีใต้ จึงทำให้การจราจรติดขัด ไม่สะดวกแก่สัญจรไปมา และมีการบันทึกปริมาณน้ำฝนได้ประมาณ 40 มิลลิเมตร (1.6 นิ้ว) ในเมืองซุนชอนมีรายงานปริมาณน้ำฝนสะสมรวม 135 มิลลิเมตร (5.3 นิ้ว) ในช่วงวันที่ 18 กรกฎาคม ถึงวันที่ 19 กรกฎาคม พายุลูกนี้ทำให้บ้านเรือนประมาณ 26,000 หลัง ไม่มีไฟฟ้าใช้ชั่วคราว และมูลค่าความเสียหายทั่วประเทศอยู่ที่ 1.5 พันล้านวอน (11.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ผลกระทบ > ประเทศเกาหลีเหนือ

สื่อของรัฐในประเทศเกาหลีเหนือได้รายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 7 ราย ในจังหวัดคังว็อน และมีรายงานผู้เสียชีวิตรายที่ 8 ซึ่งอยู่ที่อื่น ๆ พายุลูกนี้ก่อให้เกิดความเสียหายเป็นอย่างมาก เช่น บ้านเรือนประมาณ 650 หลัง อาคารสาธารณะ 30 แห่ง ทางรถไฟ ถนน สะพาน และระบบต่าง ๆ ได้รับความเสียหาย น้ำท่วมบ้านเรือนประมาณ 3,870 หลัง ส่งผลให้ผู้คนประมาณ 16,250 คน ไร้ที่อยู่อาศัย รัฐบาลประเทศเกาหลีเหนือได้รายงานเพิ่มจำนวนผู้เสียชีวิตประมาณ 88 ราย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกประมาณ 134 ราย เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม การสูญเสียชีวิตครั้งใหญ่ที่สุด คือ จังหวัดพย็องอันใต้ น้ำท่วมครั้งนี้ทำให้ประชาชนอย่างน้อย 63,000 คน ไร้ที่อยู่อาศัย พื้นที่เกษตรกรรมประมาณ 30,000 เฮกตาร์ จมอยู่ใต้น้ำ อาคารสาธารณะประมาณ 300 แห่ง และโรงงาน 60 แห่ง ได้รับความเสียหายระหว่างเกิดพายุ ประชาชนจะมีความกังวลที่เพิ่มมากขึ้นว่าจะเกิดภาวะอดอยากอีกครั้งในประเทศเกาหลีเหนือ
เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม เจ้าหน้าที่สหประชาชาติได้ลงพื้นที่ที่ได้รับความเสียหายจากน้ำท่วมในจังหวัดพย็องอันใต้ และจังหวัดคังว็อน ที่ได้รับผลกระทบอย่างหนัก ฝนตกหนักต่อเนื่องทางตะวันตกของประเทศเกาหลีเหนือรวมถึงเปียงยางด้วย และสื่อทางการของประเทศเกาหลีเหนือได้รายงานว่านายกรัฐมนตรีโช ย็อง-ริม ได้มาเยือนเมืองที่ถูกน้ำท่วม และหารือถึงแนวทางที่จะช่วยฟื้นฟู รัฐบาลประเทศเกาหลีเหนือได้ร้องขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานสหประชาชาติประจำถิ่นเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม รัฐบาลประกาศว่ายอดผู้เสียชีวิตจากพายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน และฝนตกหนัก ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคมได้เพิ่มขึ้นประมาณ 169 ราย และสูญหายอีกประมาณ 400 ราย บ้านเรือนอย่างน้อย 8,600 หลัง ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และบ้านเรือนอีกประมาณ 44,000 หลัง ได้ถูกน้ำท่วม ส่งผลให้ผู้คนมากกว่า 212,200 คน ไร้ที่อยู่อาศัย
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2555
รายชื่อของพายุขนุน
พายุไต้ฝุ่นที่มีเส้นทางที่คล้ายกัน
พายุไต้ฝุ่นรามสูร พ.ศ. 2545
พายุไต้ฝุ่นชบา พ.ศ. 2559
พายุไต้ฝุ่นขนุน พ.ศ. 2566
แหล่งข้อมูลอื่น

พายุหมุนเขตร้อนระบบดิจิทัล (Digital Typhoon) ข้อมูลของพายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (1207)
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ข้อมูลเส้นทางของพายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (1207)
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาไทย (TMD) ข้อมูลเส้นทางของพายุโซนร้อนขนุน (1207)
ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ข้อมูลเส้นทางของพายุโซนร้อนขนุน (08W)
แผนที่แสดงเส้นทาง และความรุนแรงของพายุตามมาตราส่วนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
ความรุนแรงของพายุ
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.)

  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)

  พายุที่ไม่ทราบความเร็วลม


ประเภทของพายุ
 พายุหมุนเขตร้อน
 พายุหมุนกึ่งเขตร้อน
 พายุหมุนนอกเขตร้อน / หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ / รบกวนของเขตร้อน / ลมมรสุมพายุดีเปรสชั่นเขตร้อน
ภาพเคลื่อนไหวจากดาวเทียมของพายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน
พายุโซนร้อนขนุนกำลังจะกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนที่ปกคลุมอยู่ประเทศเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
ภาวะขาดการนอนหลับ

| ภาวะขาดการนอนหลับ |
| --- | --- |
สาขาวิชา: นิทราเวชศาสตร์
อาการ: ความล้า, อาการบวมรอบตา, ความจำไม่ดี, อารมณ์หงุดหงิด, น้ำหนักขึ้น
ภาวะแทรกซ้อน: อุบัติเหตุทางรถยนต์และที่ทำงาน, น้ำหนักขึ้น, โรคหัวใจและหลอดเลือด
สาเหตุ: การนอนไม่หลับ, ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ, สารกระตุ้น (คาเฟอีน, แอมเฟตามีน), การรบกวนการนอนโดยสมัครใจ (โรงเรียน, งาน), ความผิดปกติทางอารมณ์
การรักษา: การบำบัดทางความคิดและพฤติกรรม, กาเฟอีน (เพื่อกระตุ้นความตื่นตัว), ยานอนหลับ
ภาวะขาดการนอนหลับ (อังกฤษ: sleep deprivation) หรือ การนอนหลับไม่เต็มอิ่ม (อังกฤษ: insufficient sleep) เป็นภาวะที่นอนหลับพักผ่อนไม่เพียงพอ ไม่ว่าเรื้อรัง (chronic) หรือเฉียบพลัน (acute)
การหลับไม่อิ่มเรื้อรัง ทำให้เกิดความล้า (fatigue), ความง่วงซึมในเวลากลางวัน (daytime sleepiness), ความซุ่มซ่าม (clumsiness) ตลอดจนน้ำหนักลด และน้ำหนักเพิ่ม นอกจากนี้ ยังส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อระบบสมองและการรับรู้จดจำ และจากการทดลองกับสัตว์ในห้องปฏิบัติการ พบว่า สัตว์ทดลองที่หลับไม่อิ่มติดต่อกันเป็นเวลานาน ถึงแก่ความตายในที่สุด
ไม่มีมนุษย์คนใดสามารถงดเว้นการนอนหลับติดต่อกันเป็นห้วงเวลายาวนานได้ เว้นแต่ป่วยเป็นภาวะนอนไม่หลับอย่างร้ายแรงในวงศ์ตระกูล (fatal familial insomnia) นอกจากนี้ มนุษย์ก็ยังไม่สามารถเลี่ยงความง่วงได้ แม้เป็นความง่วงช่วงสั้น ๆ ก็ตาม
ภาพเหมือนของซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา

| ภาพเหมือนของ ซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา |
| --- | --- |

ศิลปิน: เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
ปี: ราว ค.ศ. 1451
ประเภท: สีน้ำมันและเท็มเพอราบนแผง
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
ภาพเหมือนของซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา (อังกฤษ: Portrait of Sigismondo Pandolfo Malatesta) เป็นภาพที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกาจิตรกรสมัยสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีสในประเทศฝรั่งเศส
“ภาพเหมือนของซิกิสมอนโด” เป็นงานที่เขียนราว ค.ศ. 1451 เป็นภาพเหมือนของผู้นำที่มาจากการเป็นทหารรับจ้างและขุนนางชาวอิตาลีซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตาผู้ครองริมินี, ฟาโน และ เซเซนา
เป็นภาพด้านข้างของซิกิสมอนโดที่กล่าวกันว่าอาจจะเขียนตามแบบบนเหรียญที่เขียนในปี  ค.ศ. 1445 โดยปิซาเนลโล หรือตามงานเขียนโดยมัตเตโอ เดปัสติในปี ค.ศ. 1450 เปียโรเขียนภาพนี้ระหว่างพำนักอยู่ที่ริมินิ ระหว่างนั้นก็เขียนจิตรกรรมฝาผนังโดยมีซิกิสมอนในภาพคุกเข่าต่อหน้านักบุญซิกิสมุนด์ ในภาพ “ซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตาสวดมนต์ต่อหน้านักบุญซิกิสมุนด์”(Sigismondo Pandolfo Malatesta Praying in Front of St. Sigismund) สำหรับมหาวิหารริมินิ (Tempio Malatestiano)
แม้ว่าจะเป็นการวางภาพแบบภาพเหมือนของคนสำคัญทั่วๆ ไปในสมัยนั้น แต่เปียโรให้ความสนใจกับการเขียนรายละเอียดอย่างธรรมชาติในหารเขียนเท็กซ์เจอร์และผมของตัวแบบ ซึ่งทำให้เห็นถึงอิทธิพลจากศิลปินเฟล็มมิชเช่นโรเจียร์ ฟาน เดอ เวย์เด็น
ดูเพิ่ม

ซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
ภาพเหมือน
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้าจากเว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์ลูฟร์ เก็บถาวร 2011-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ฝรั่งเศส)
| ด ค กจิตรกรรม โดย เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา |
| --- | --- |
 พระเยซูถูกเฆี่ยน (ค.ศ. 1455–1460)  ประวัติของสัตยกางเขน (ราว ค.ศ. 1447)  พระเยซูรับศีลจุ่ม (ราว ค.ศ. 1448–1450)  ภาพเหมือนของซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา (ราว ค.ศ. 1451)  พระแม่มารีแห่งพาร์โต (หลัง ค.ศ. 1457)  พระเยซูคืนชีพ (ราว ค.ศ. 1460)  พระแม่มารีปางกรุณา (ค.ศ. 1460–1462)  แท่นบูชาเบรรา (ราว ค.ศ. 1470)  บานพับภาพเปรูเจีย (ราว ค.ศ. 1470)  พระแม่มารีแห่งเซนิกาลเลีย (ราว ค.ศ. 1474) 
จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน ·  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ ·  จิตรกรรมแบ่งตามยุค ·  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  ·  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  ·  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
ภาพเหมือนตนเอง (ดือเรอร์)

| ภาพเหมือนตนเอง |
| --- | --- |

ศิลปิน: อัลเบรชท์ ดือเรอร์
ปี: ค.ศ. 1500
ประเภท: สีน้ำมันบนแผง
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิม, มิวนิก
ภาพเหมือนตนเอง หรือ ภาพเหมือนตนเองเมื่ออายุยี่สิบแปดปีสวมเสื้อคลุมปกขนสัตว์ (อังกฤษ: Self-Portrait หรือ Self Portrait at Twenty-Eight Years Old Wearing a Coat with Fur Collar) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอัลเบรชท์ ดือเรอร์จิตรกรคนสำคัญชาวเยอรมันของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิม, มิวนิกในประเทศเยอรมนี
“ภาพเหมือนตนเอง” ที่เขียนโดยอัลเบรชท์ ดือเรอร์ในปี ค.ศ. 1500 เป็นภาพที่เขียนบนแผงไม้ที่ถือกันโดยทั่วไปว่าเป็นงานจิตรกรรมภาพเหมือนตนเองชิ้นที่เด่นที่สุดชิ้นหนึ่ง
การมองตรงมายังผู้ชมภาพโดยตรงทำให้เป็นภาพเขียนที่มีลักษณะไม่เหมือนภาพเหมือนตนเองที่เขียนกันมาก่อน ลักษณะของภาพเป็นภาพครึ่งตัวท่อนบน หน้าตรง และมีความสมมาตรสูง ฉากหลังที่ขาดหายไปทำให้ปราศจากขาดนัยยะถึงสถานที่และเวลา การวางคำจารึกในบริเวณที่มืดของภาพสองด้านของตัวแบบทำให้ดูเหมือนว่าเป็นคำจารึกที่ลอยตัว ซึ่งเป็นการเน้นจุดประสงค์ในการเป็นสัญลักษณ์ของภาพยิ่งขึ้นไปอีก
ในภาพนี้ดือเรอร์แสดงตนเองอย่างสง่าเป็นทางการซึ่งเป็นการวางท่าที่เดิมใช้ในการวาดภาพพระเยซูเท่านั้น—นัยยะที่ทำให้เกิดการถกเถียงกันในหมู่นักวิพากษ์ศิลป์หัวโบราณก็จะกล่าวว่าการเขียนของดือเรอร์เป็นการตอบสนองธรรมเนียมการเขียนที่เรียกว่าเขียนลักษณะ “เลียนแบบพระเยซู” (Imitation of Christ) ส่วนผู้อื่นที่มีทัศนะที่สร้างความขัดแย้งมากกว่าก็จะตีความหมายว่าเป็นการประกาศความเป็นตัวของตัวเองหรือของความเป็นดือเรอร์ และ ความสำคัญในการเป็น “ผู้สร้าง[งานศิลปะ]” (creator (Creator = God)) ความหมายหลังนี้สนับสนุนโดยคำจารึกเป็นภาษาลาตินบนภาพที่แปลว่า “ข้าพเจ้าอัลเบรชท์ ดือเรอร์แห่งเนิร์นแบร์กแสดงตัวของข้าพเจ้าในภาพเขียนเมื่ออายุได้ยี่สิบแปดปี”
ในช่วงอายุที่วัดกันในยุคกลาง อายุยี่สิบแปดปีเป็นอายุที่เปลี่ยนจากความเยาว์วัยไปเป็นผู้ที่มีความอาวุโสหรือโตเป็นผู้ใหญ่ ภาพเหมือนจึงเท่ากับเป็นการฉลองโอกาสที่ดือเรอร์ย่างเข้าสู่ช่วงใหม่ของชีวิตการเป็นศิลปิน และการย่างเข้าสู่ทศวรรษใหม่คือปี ค.ศ. 1500 ที่ปรากฏทางซ้ายของภาพในบริเวณที่เป็นสีมืด นอกจากนั้นแล้วการวางปีคริสต์ศักราชเหนืออักษรย่อของชื่อของตนเองว่า “A.D.” ก็ยังเป็นการให้ความหมายใหม่แก่ “A.D.” ที่ตามปกติแล้วเป็นอักษรย่อของของคำว่า “Anno Domini” หรือ “คริสต์ศักราช” ภาพนี้อาจจะเขียนเนื่องในโอกาสการฉลองโอกาสเซคิวลัม (Saeculum) ของกลุ่มนักมนุษยนิยมของคอนราด เคลทิส
ดูเพิ่ม

อัลเบรชท์ ดือเรอร์
ภาพเหมือนตนเอง
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน (ราฟาเอล)

| ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1516
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: หอศิลป์ดอเรีย แปมฟิลจ์, โรม
ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน (อังกฤษ: Portrait of Andrea Navagero and Agostino Beazzano) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ดอเรีย แปมฟิลจ์ในกรุงโรมในประเทศอิตาลี  “ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน” เขียนในปี ค.ศ. 1516
ภาพเหมือนของหญิงสาว (ลา ฟอร์นารินา)

| ภาพเหมือนของหญิงสาว  (ลา ฟอร์นารินา) |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1518 - ค.ศ. 1519
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: หอศิลป์โบราณแห่งชาติ, โรม
ภาพเหมือนของหญิงสาว หรือ ลา ฟอร์นารินา (อังกฤษ: Portrait of a Young Woman หรือ La fornarina) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โบราณแห่งชาติ, โรมในประเทศอิตาลี
ราฟาเอลเขียนภาพ “ภาพเหมือนของหญิงสาว (ลา ฟอร์นารินา) ”  ระหว่างปี ค.ศ. 1518 ถึงปี ค.ศ. 1519 ภาพเขียนนี้อาจจะอยู่ในห้องเขียนภาพของราฟาเอลเมื่อราฟาเอลเสียชีวิต และอาจจะได้รับการแต่งเติมก่อนจะขายโดยผู้ช่วยจูลีโอ โรมาโน เก็บถาวร 2012-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภาพเขียนอยู่ที่บ้านของเคานเตสแห่งซานตาฟิโอราขุนนางสตรีชาวโรมัน ต่อมาตกไปเป็นของดยุคแห่งบอนคอมพายีและต่อมาหอศิลป์โบราณแห่งชาติที่เป็นที่ตั้งปัจจุบัน
สตรีในภาพกล่าวกันว่าเป็น “คนอบขนม” (fornarina) มาร์เกอริตา ลูติลือกันว่าเป็นคนรักของราฟาเอล แต่ความหมายของภาพยังไม่เป็นที่ตกลงกันฉะนั้นความหมายที่แท้จริงก็ยังคงสรุปไม่ได้ สตรีในภาพโพกผมอย่างตะวันออกและเปลือยหน้าอกแต่ใช้มือปิดหน้าอกซ้ายหรืออาจจะเพียงยกมือขึ้นเฉยๆ และมีแสงที่ไม่ใช่แสงธรรมชาติที่ส่องร่างมาจากทางซ้ายของภาพ แขนซ้ายคาดด้วยแถบเล็กๆ ที่มีชื่อลายเซ็นของราฟาเอล  “RAPHAEL URBINAS” (“ราฟาเอลแห่งเออร์บิโน”) นักประวัติศาสตร์ศิลปะและนักวิชาการถกเถียงกันว่ามือขวาบนหน้าอกซ้ายทำให้เห็นเนื้องอกที่หน้าอกซ่อนอยู่ในการนั่งวางท่าอย่างคลาสสิกของการแสดงความรัก สายตาที่เพ่งมายังผู้ดูก็ยิ่งเป็นการเน้นถึงความไม่เป็นธรรมชาติขององค์ประกอบของภาพทั้งหมด
การศึกษาด้วยเอ็กซ-เรย์พบว่าฉากหลังเดิมเป็นภูมิทัศน์แทนที่จะเป็นพุ่มเมอร์เติล (myrtle) ซึ่งเป็นพุ่มไม้ศักดิ์สิทธิ์ของวีนัสเทพแห่งความรักและความใคร่
ภาพลวงตาปอนโซ

ตัวอย่างหนึ่งของภาพลวงตาปอนโซ  จริง ๆ แล้ว  เส้นสีเหลืองสองเส้นมีขนาดเท่ากัน
ภาพลวงตาปอนโซ  (อังกฤษ: Ponzo illusion) เป็นภาพลวงตาเชิงเรขาคณิต
ที่ค้นพบโดยนักจิตวิทยาชาวอิตาลีชื่อว่า มาริโอ ปอนโซ (ค.ศ. 1882-1960) ในปี ค.ศ. 1911 (พ.ศ. 2456) 
เขาเสนอว่า  ใจมนุษย์ตัดสินขนาดของวัตถุโดยอาศัยพื้นหลัง
เขาจึงสนับสนุนความคิดนี้โดยวาดเส้นตรงยาวเท่ากันสองเส้น  ผ่านเส้นสองเส้นที่เบนเข้าหากัน  โดยมีลักษณะคล้ายกับทางรถไฟ
ซึ่งทำให้เส้นด้านบนจะดูยาวกว่าเส้นด้านล่างเพราะว่า  เราแปลผลเส้นที่เบนเข้าหากันตามหลักทัศนมิติว่า เป็นเส้นขนานที่ถอยห่างออกไปเรื่อย ๆ ตามระยะทาง
ดังนั้นเราจึงแปลผลเหมือนกับว่า  เส้นบนนั้นอยู่ไกลกว่า  และจึงเห็นมันว่ายาวกว่า
โดยในมุมมอง 3 มิติแล้ว  วัตถุที่ไกลกว่าต้องมีความยาวมากกว่าวัตถุที่ใกล้กว่า  เพื่อที่จะมีความยาวเท่ากันปรากฏบนเรตินา
วิธีการอธิบายภาพลวงตานี้เรียกว่า  สมมุติฐานทัศนมิติ (perspective hypothesis)
ซึ่งกล่าวว่า  ทัศนมิติที่เห็นในรูปเกิดขึ้นจากเส้นสองเส้นที่เบนหาเข้ากันซึ่งปกติมีความสัมพันธ์กับระยะทาง
ซึ่งก็คือ  เส้นเอียงสองเส้นดูเหมือนจะวิ่งไปบรรจบกันที่เส้นขอบฟ้าหรือที่จุดสุดสายตา  ที่อยู่ไกลออกไป
วิธีการอธิบายอีกวิธีหนึ่งเรียกว่า   สมมุติฐานกรอบภาพ  (framing-effects hypothesis)
ซึ่งกล่าวว่า  ช่องระหว่างเส้นแนวนอนกับเส้นเอียง (แนวตั้ง) ที่เป็นกรอบอาจจะเป็นตัวกำหนด
หรือมีส่วนในการกำหนดระดับความบิดเบือนจากความเป็นจริง  ของความยาวของเส้นแนวนอนสองเส้น
โดยตัวอย่างหนึ่งของภาพลวงตาปอนโซ คือ ภาพลวงตาโดยพระจันทร์  คือการเห็นพระจันทร์พระอาทิตย์เป็นต้นที่ใกล้ ๆ เส้นขอบฟ้าใหญ่กว่าที่เห็นกลางท้องฟ้า 
โดยที่วัตถุปรากฏ  "ไกลออกไป"  (เพราะอยู่ที่ขอบฟ้า)  จะต้องใหญ่กว่าวัตถุที่อยู่ข้างบน
ภาพลวงตาเช่นนี้ก็เกิดขึ้นด้วยสำหรับผู้ที่ใช้อุปกรณ์ที่ส่งข้อมูลการเห็นโดยสัมผัสหรือโดยเสียง
ซึ่งบุคคลนั้นต้องเคยมีการเห็นทางตาจริง ๆ มาก่อนเท่านั้น  เพราะว่า  คนที่พิการทางสายตาโดยสมบูรณ์มาแต่กำเนิดจะไม่ประสบกับปรากฏการณ์นี้
มีการใช้ภาพลวงตาปอนโซเพื่อแสดงการแยกออกจากกันระหว่างวิถีประสาทการเห็นเพื่อการรับรู้  และวิถีประสาทการเห็นเพื่อการเคลื่อนไหว (ดูสมมุติฐานทางสัญญาณสองทาง)
กล่าวคือ  การปรับเปลี่ยนขนาดของมือเพื่อที่จะยื่นออกไปจับวัตถุที่อยู่ในภาพลวงตาปอนโซไม่ปรากฏว่าเกิดการลวง 
กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ  เมื่อยื่นมือไปจับวัตถุ  การอ้านิ้วชี้และนิ้วโป้งออก    
จะเป็นไปตามขนาดของวัตถุจริง ๆ ไม่ใช่ขนาดวัตถุที่ปรากฏในการรับรู้  โดยระบบสายตาเพื่อการเคลื่อนไหวไม่ถูกลวง  ในขณะที่ระบบสายตาเพื่อการรับรู้ถูกลวง
ความแตกต่างในความเป็นอยู่ในชีวิตทำให้เกิดความไวต่อภาพลวงตาปอนโซในระดับต่าง ๆ กัน
คือ  คนชนบทและผู้ที่ไม่ใช่ชาวตะวันตกปรากฏว่า  เกิดการลวงในระดับที่ต่ำกว่า 
งานวิจัยในปี ค.ศ. 2011 เสนอว่า  อิทธิพลของภาพลวงตาปอนโซ  และของภาพลวงตาเอ็บบิงก์เฮาส์
อาจจะมีสหสัมพันธ์เชิงผกผันกับขนาดของคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ โดยยิ่งขนาดของคอร์เทกซ์ใหญ่เท่าไร  บุคคลนั้นก็ถูกลวงน้อยลงเท่านั้น
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Ponzo, M. (1911). "Intorno ad alcune illusioni nel campo delle sensazioni tattili sull'illusione di Aristotele e fenomeni analoghi". Archives Italiennes de Biologie.
↑  "Why does the Sun appear larger on the horizon than overhead?". Astronomy Department at Cornell University. สืบค้นเมื่อ 2012-10-02.
↑  Ganel T, Tanzer M, Goodale MA. (2008). "A double dissociation between action and perception in the context of visual illusions: opposite effects of real and illusory size". Psych. Sci. 19 (3): 221–5. doi:10.1111/j.1467-9280.2008.02071.x. PMID 18315792.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  Shiraev, E.; D. (2007). Cross-Cultural Psychology (3rd ed.). Pearson Education, Inc. p. 110.
↑  D Samuel Schwarzkopf, Chen Song & Geraint Rees (January 2011). "The surface area of human V1 predicts the subjective experience of object size". Nature Neuroscience. 14 (1): 28–30. doi:10.1038/nn.2706. PMC 3012031. PMID 21131954.
เชิงอรรถและอ้างอิง > แหล่งข้อมูลอื่น

Renier L, De Volder AG (2005). "Cognitive and brain mechanisms in sensory substitution of vision: a contribution to the study of human perception". Journal of Integrative Neuroscience, Special Edition in Honor of Paul Bach-y-Rita. 4 (4): 489–503. doi:10.1142/S0219635205000999.
Renier L, Laloyaux C, Collignon O, Tranduy D, Vanlierde A, Bruyer R, De Volder AG (2005). "The Ponzo illusion using auditory substitution of vision in sighted and early blind subjects". Perception. 34 (7): 857–867. doi:10.1068/p5219. PMID 16124271. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-10-26. สืบค้นเมื่อ 2014-04-03.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
An interactive illustration of the Ponzo illusion in Roger Shepard's Terror Subterra
ภารกิจเลือด

บทความนี้เกี่ยวกับหนังสือ สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ ดับชีพจรล่านรก
| --- | --- |
ปกฉบับภาษาไทย
ผู้ประพันธ์: ไมเคิล คอนเนลลี
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Blood Work
ผู้แปล: สุเมธ เชาว์ชุติ
ประเทศ:  สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: นวนิยายสืบสวน
สำนักพิมพ์:  Grand Central Publishing    แพรวสำนักพิมพ์
วันที่พิมพ์:  1 ตุลาคม พ.ศ. 2541    มีนาคม พ.ศ. 2547
ชนิดสื่อ: สิ่งตีพิมพ์
หน้า:  528 หน้า    450 หน้า
ISBN: 9789749639382
ภารกิจเลือด (อังกฤษ: Blood Work) เป็นนวนิยายสืบสวน โดย ไมเคิล คอนเนลลี นักเขียนชาวอเมริกัน ตีพิมพ์ครั้งแรกที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541 และตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 หนังสือเล่มนี้ได้รับรางวัลนวนิยายสืบสวน Grand Prix ของประเทศฝรั่งเศส รางวัล Anthony Awards และ Macavity Awards ของสหรัฐอเมริกา ต่อมาถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2545 มีชื่อภาษาไทยว่า ดับชีพจรล่านรก
เรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ เทอร์รี่ แม็กเคเล็บ อดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ เพิ่งได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ จึงตั้งใจจะอาศัยอย่างเรียบง่าย ไม่มีการสืบสวน หรือไล่ล่า แต่แล้ววันหนึ่งเขาได้พบกับกราเซียล่า ริฟเวอร์ส ผู้ซึ่งมาขอร้องให้ช่วยเหลือในการสืบคดี และได้รู้ความจริงว่าหัวใจที่เขาได้รับมานั้นเป็นของกลอเรีย น้องสาวของเธอที่ถูกฆาตกรรม แม็กเคเล็บเริ่มสงสัยจึงเริ่มสืบคดี เมื่อเขาเริ่มสืบคดีจริงจังก็ได้พบว่าตำรวจมองข้ามรายละเอียดสำคัญหลายจุด จากคดีที่เหมือนกับคดีฆาตกรรมชิงทรัพย์ธรรมดาก็กลายเป็นคดีซ้บซ้อนโดยฆาตกรที่เฉียบแหลม
ภาวะง่วงเกิน

| ภาวะง่วงเกิน  (Narcolepsy)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: G47.4
ICD-9: 347
OMIM: 161400
DiseasesDB: 8801
MedlinePlus: 000802
eMedicine: neuro/522
MeSH: D009290
ภาวะง่วงเกิน (อังกฤษ: narcolepsy) เป็นความผิดปกติทางประสาทเรื้อรังที่เกิดจากสมองไม่สามารถกำกับวงจรหลับ-ตื่นได้ตามปกติ ผู้ที่มีภาวะง่วงเกินมักนอนกลางคืนลำบากและมีรูปแบบการนอนเวลากลางวันผิดปกติ ซึ่งมักสับสนกับการนอนไม่หลับ ผู้ที่มีภาวะง่วงเกิน เมื่อผลอยหลับไปแล้ว โดยปกติจะเข้าสู่ระยะ REM ของการนอนหลับภายใน 5 นาที ขณะที่คนส่วนมากไม่เข้าสู่ระยะ REM จนเวลาล่วงไปแล้วหนึ่งชั่วโมงเป็นต้นไป
ภาพเหมือนของชายหนุ่ม (บอตติเชลลี-พิตติ)

| ภาพเหมือนของชายหนุ่ม |
| --- | --- |

ศิลปิน: ซานโดร บอตติเชลลี
ปี: ราว ค.ศ. 1470 - ค.ศ. 1475
ประเภท: สีฝุ่นบนแผง
สถานที่: วังพิตติ, ฟลอเรนซ์
ภาพเหมือนของชายหนุ่ม (อังกฤษ: Portrait of Young Man) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่วังพิตติที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
ภาพ “ภาพเหมือนของชายหนุ่ม” ที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีราวระหว่างปี ค.ศ. 1470  ถึงปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพที่เดิมมีการถกเถียงกันว่าผู้ใดเป็นผู้เขียนอยู่เป็นเวลานานจนในที่สุดจึงตกลงกันว่าเป็นงานเขียนของบอตติเชลลี ซึ่งเป็นภาพเหมือนภาพแรกของท่าสามส่วนสี่ของศิลปะตะวันตก
ดูเพิ่ม

ซานโดร บอตติเชลลี
ภาพเหมือน