stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดิธ ปราน

| ดิธ ปราน |
| --- | --- |
ดิธ ปรานพูดที่เอเธนส์ รัฐโอไฮโอ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007
เกิด: 23 กันยายน ค.ศ. 1942(1942-09-23) เสียมเรียบ กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 30 มีนาคม ค.ศ. 2008(2008-03-30) (65 ปี) นิวบรันส์วิก รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ
อาชีพ: ช่างภาพข่าว และนักแปล
นายจ้าง: The New York Times
มีชื่อเสียงจาก: ทุ่งสังหาร
ดิธ ปราน (เขมร: ឌិត ប្រន ฑิต ปฺรน, อังกฤษ: Dith Pran; 27 กันยายน พ.ศ. 2485 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2551) เป็นช่างภาพและนักข่าวชาวกัมพูชา ที่มีชื่อเสียงจากเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในกัมพูชา ขณะเขมรแดง นำโดยพล พต ยึดครองกรุงพนมเปญ ระหว่าง พ.ศ. 2518 - 2522  และเรื่องราวของเขากับซิดนีย์ ชานเบิร์ก นักข่าวชาวอเมริกัน ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์โดย โรแลนด์ จอฟเฟ และมีเดวิด พัตต์นัม เป็นผู้อำนวยการสร้าง  ภาพยนตร์ออกฉายในปี พ.ศ. 2527 ชื่อเรื่อง ทุ่งสังหาร (The Killing Fields)  โดย เฮียง เอส. งอร์ นายแพทย์ชาวกัมพูชาซึ่งรับบทเป็น ดิธ ปราน ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงประกอบยอดเยี่ยม ประจำปี 1985
ดิธ ปราน เกิดที่เสียมราฐ ประเทศกัมพูชา พูดภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษได้ จึงถูกว่าจ้างเป็นล่ามให้กับกองทัพสหรัฐ ในปี พ.ศ. 2515 เขาได้พบกับซิดนีย์ ชานเบิร์ก นักข่าวของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ และฝึกฝนตัวเองเป็นช่างภาพ ผู้ช่วยของชานเบิร์ก ในขณะที่กองทัพเขมรแดงบุกเข้ายึดครองกรุงพนมเปญ ซิดนีย์ ชานเบิร์กและนักข่าวต่างประเทศได้รับอนุญาตให้เดินทางออกนอกประเทศ แต่ดิธ ปรานต้องติดอยู่ในกัมพูชา  ถูกบังคับให้ใช้แรงงานและทรมานในค่ายกักกันเป็นเวลาสี่ปี ก่อนที่เขมรเฮงสัมรินที่ได้รับการสนับสนุนจากเวียดนาม จะขับไล่เขมรแดงออกไปในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2521
ดิธ ปราน เดินทางกลับบ้านที่เสียมราฐ และพบว่าญาติพี่น้องถูกสังหารไปถึง 50 คน เวียดนามแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้นำหมู่บ้าน แต่เขากลับหลบหนีข้ามชายแดนไปยังประเทศไทยเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2522 เนื่องจากเกรงอันตรายหากเวียดนามรู้ว่าเขาเคยติดต่อกับชาวอเมริกัน
ดิธ ปราน อพยพไปอยู่สหรัฐอเมริกา และทำงานเป็นช่างภาพให้กับหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ได้รับสัญชาติอเมริกันในปี พ.ศ. 2529 เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2551 ที่นิวบรันสวิก นิวเจอร์ซีย์  ด้วยโรคมะเร็งในวัย 65 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

ดิธ ปราน ที่ไฟน์อะเกรฟ
"Dith Pran Biography". สืบค้นเมื่อ 2008-03-31.
The Dith Pran Holocaust Awareness Project ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร กุมภาพันธ์ 27, 2009)
The Last Word of Dith Pran New York Times. March 30, 2008. Video Interview of Dith Pran.
Obituaries:
The Times, 31 March 2008 เก็บถาวร 2010-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Daily Telegraph, 1 April 2008
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ศิลปิน:  Photographers' Identities  RKD Artists  ULAN 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
ปราสาทซัวปรอต

| ปราสาทซัวปรอต |
| --- | --- |
หมู่ปราสาททั้งสี่หลังจากสิบสองหลังในปราสาทซัวปรอต
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: นครธม
จังหวัด: จังหวัดเสียมราฐ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: เมืองพระนคร
ประเทศ: ประเทศกัมพูชา
ที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°26′49″N 103°51′37″E﻿ / ﻿13.44694°N 103.86028°E﻿ / 13.44694; 103.86028
สถาปัตยกรรม
ผู้สร้าง: พระเจ้าชัยวรมันที่ 7
เสร็จสมบูรณ์: ปลายศตวรรษที่ 12
วัด: 12 หอคอย
ปราสาทซัวปรอต (เขมร: ប្រាសាទសួព្រ័តរ; อังกฤษ: Prasat Suor Prat) เป็นหมู่โบราณสถานมีลักษณะเหมือนกับหอคอยทั้งหมดสิบสองหลังที่ทอดยาวจากเหนือจรดใต้ เรียงรายทางด้านตะวันออกของจตุรัสหลวงในนครธม ใกล้กับ จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา หมู่โบราณสถานหอคอยเหล่านี้สร้างด้วยศิลาแลงและหินทรายที่ขรุขระ จุดที่ตั้งของปราสาทซัวปรัตทั้งสิบสองหลังตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกตรงข้ามกับพระลานชนดำรีและพระลานเสด็จขี้เรื้อนขนาบข้างจุดเริ่มต้นของถนนที่มุ่งไปทางทิศตะวันออกสู่ประตูชัย ซึ่งทั้งสองข้างจัดวางอย่างสมมาตร และยังไม่สามารถระบุได้แน่ชัดว่าหมู๋โบราณสถานใช้ในประโยชน์อะไร
คนในท้องถิ่นของกัมพูชาและคนไทยมักเรียกปราสาทแห่งนี้ว่า “ปราสาทนางสิบสอง” ตามจำนวนปราสาทสิบสองหลัง ผนวกเข้ากับนิทานพื้นบ้านนางสิบสอง–พระรถเมรี ซึ่งเป็นที่เป็นที่รู้จักกันดีทั้งชาวกัมพูชาและชาวไทย ซึ่งแท้จริงแล้วปราสาทนั้นไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับนิทานดังกล่าว
โดยลักษณะทางสถาปัตยกรรมและศิลปะกรรม สัณณิฐานว่าหมู๋โบราณสถานนี้น่าจะสร้างขึ้นในประมาณรัชกาลสมัยพระเจ้าอินทรวรมันที่ 2
นามของหมู่โบราณสถานหอคอยในปัจจุบันในภาษาเขมรในปัจจุบันหมายถึง "หอคอยของนักแสดงไต่เชือก" ซึ่งเป็นแนวคิดจากการสัณณิฐานแบบโรแมนติกที่ได้มาจากความเชื่อในท้องถิ่นที่ว่าหมู่ปราสาทเหล่านี้ถูกนำมาใช้เพื่อรองรับลวดสูงที่ทอดยาวระหว่างพวกบรรดานักแสดงสำหรับการแสดงผาดโผนในช่วงงานเทศกาลของราชสำนัก อย่างไรก็ตามความเชื่อนี้เป็นเรื่องเล่าที่ยังไม่ได้รับรอง แต่จากบันทึกของโจว ต้ากวานได้เล่าอธิบายไว้ในบันทึกของเขาว่าหอคอยทั้งสองนี้ใช้เพื่อระงับข้อพิพาทหรือคดีความของชาวขอมโบราณ
"ปราสาทที่อยู่ด้านหน้าของพระราชวัง ปราสาทสร้างด้วยหินมีขนาดเล็ก ทั้งหมด ๑๒ หลัง ซึ่งใช้เป็นที่ตัดสินความผิดในกรณีที่เกิดข้อพิพาทระหว่างสองฝ่าย และไม่สามารถตัดสินได้ว่าฝ่ายไหนเป็นฝ่ายผิดหรือฝ่ายถูก โดยจะให้คู่กรณีทั้งสองเข้าไปอยู่ในปราสาทตามปีนักษัตรของตนตามระยะเวลาที่ได้กำหนดไว้ หากผู้ใดมีอาการเจ็บป่วย ผู้นั้นจะถูกตัดสินว่ากระทำความผิด ส่วนผู้ที่สุขภาพยังคงแข็งแรง ไม่เกิดสิ่งผิดปกติใด ๆ จะถูกตัดสินว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ โดยมีการเรียกการตัดสินแบบนี้ว่า "เป็นคำพิพากษาจากเทพเจ้า"
— "บันทึก", โจว ต้ากวาน
แก๊งป่วนก๊วนโดราเอมอน

| --- | --- |
แก๊งปวนก๊วนโดราเอมอน
ザ☆ドラえもんズ (Za Doraemonzu)
ชื่อภาษาอังกฤษ: The Doraemons
มังงะ
เขียนโดย: ทะนะกะ มิชิอะกิ
สำนักพิมพ์:  โชงะกุกัง    เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ 
นิตยสาร: นิตยสารโคโระโคโระ
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง อนิเมะและมังงะเด็ก
วางจำหน่ายตั้งแต่: พ.ศ. 2534 – พ.ศ. 2535 / พ.ศ. 2545 (ญี่ปุ่น)
จำนวนเล่ม: 21
แก๊งป่วนก๊วนโดราเอมอน (ญี่ปุ่น: ザ☆ドラえもんズ; โรมาจิ: Za Doraemonzu)เป็นการ์ตูนที่เป็นชุดแยกของการ์ตูนชื่อดังโดราเอมอน
เนื้อเรื่อง

ทีมโดราเอมอน 7 ตัว คือ โดรา โดรา 7 หรือแก็งป่วนก็วนโดราเอม่อน(คนชอบเรียกว่าเจ็ดบ็วยซามูไมแล้วพอใครฟังจะโกรธ)เรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า the doraemons คือศิษย์เก่าของโรงเรียนหุ่นยนต์(ห้องเรียนของหุ่นมีปัญหา โดยตอนนั้นคือตอนก่อนถูกซื้อ กับโดราเอมอนตัวสีเหลืองอยู่)รวมกตัวกัน ทั้ง 7 หน้าตา,หัวแข็งเหมือนหิน,ชอบกินโดรายากิเหมือนกัน แต่ทุกตัวชอบปรุงรสแตกต่างกัน(ยกเว้นโดราเอมอน ที่ชอบกินแบบเปล่า) ทุกตัวมี 'บัตร์โทรจิตมิตรภาพ (อังกฤษ: Friendship Telecard) ใช้เรียกหากันข้ามยุคตอนมีภัย
ตัวละคร > ตัวละครอื่นๆ

เจโดรา สัญชาติ: อิตาลี เป็นเพื่อนของโดราเอมอนตอนสมัยเรียน เป็นหุ่นยนต์แมวที่ทำอาหารเก่งที่สุด เวลาเครียดหรือเขินอายจะวิ่งเป็นวงกลมวนไปวนมา ร้อง "ปู๊น ปู๊น" และมีควันออกจากหัวเหมือนรถไฟ กับวิ่งเร็วเหมือนรถไฟ
โดราแปง สัญชาติ: ฝรั่งเศส เป็นจอมโจรที่ตำรวจฝรั่งเศสต้องการตัวมากที่สุด ใช้มายากล กับมีหมวก 4 มิติ หยิบของวิเศษออกมา โดยหมวกมีสนามแม่เหล็กไฟฟ้าสามารถใช้ของวิเศษได้ตลอดเวลา แม้จะถูกสนามพลังทำให้ของวิเศษใช้การไม่ได้ก็ตาม แต่จริงๆแล้ว เขาเป็นคนดีที่ชอบช่วยเหลือคนยากจน จากการปล้นคนรวยที่ทำธุรกิจผิดกฎหมาย กลัวหมาและความมืดเป็นที่สุด
เทราโอะ ได ครูใหญ่ของโรงเรียนฝึกอบรมหุ่นยนต์ เป็นครูที่แก๊งป่วนสนิทที่สุด เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ก่อตั้งโรงเรียนฝึกอบรมหุ่นยนต์ กับโดนล้อว่าหัวล้านประจำ กับปวดหัวเรื่องของแก๊งโดราเอมอนเป็นประจำ
โดรานาโด้ ดาวินซี่ ผู้ช่วยแก๊งป่วน เป็นหุ่นยนต์ที่วาดรูปแล้วรูปที่วาดจะกลายเป็นของจริง โดยเป็นหุ่นที่ครูใหญ่ฝากไปเป็นคนคอยช่วยเหลือแก๊งโดราเอมอน
ไจโรบอทและซึเนะโรบอท เพื่อนจอมซนของโดราเอมอนนิสัยคล้ายไจแอนท์และซึเนะโอะแต่ใช้กำลังน้อยกว่าและไม่ค่อยอวดเก่ง โดยไจโรบอทเป็นหุ่นยนต์หมา แต่ซึเนโรบาทเป็นหุ่นยนต์นก
โนราเอโกะ อดีตแฟนสาวของโดราเอมอน
มิมิโกะจัง หุ่นพยาบาลสาวสวยรุ่นใหม่ เป็นแฟนของวังโดรา
เมโระสึเกะ หุ่นยนต์แมวนักกีฬาและเป็นนักวิ่งคบเพลิง มีนิสัยขี้ขลาด รุ่นน้องของโดราเอมอน ซึ่งเป็นหุ่นตัวอ้วนใหญ่ ซึ่งเป็นรุ่นพี่ของโดเรมี
กาจาโคะ หุ่นยนต์อีกตัวที่มาช่วยเหลือโนบิตะ เห็นได้เฉพาะในนิตยสารเพื่อการศึกษาฉบับประถมศึกษา (ญี่ปุ่น) ไม่มีในพ๊อกเกตบุ๊ก แต่ในปัจจุบัน ตัวละครกาจาโคะถูกยกเลิก
ตัวละคร > ศัตรู > กลุ่มโดราใต้ดิน

เด็กปริศนา
พอได้ยินข่าวลือเรื่องแก๊งโดราเอมอนเกิดอิจฉา จึงใช้ซอร์ฟเกมสร้างเจอร์รีกับกองทัพโดราใต้ดิน คอยส่งเจอร์รีไปทำลายมิตรภาพของแก๊งโดราเอมอน แต่พลาดตลอด ในศึกสุดท้ายล่อแก๊งโดราเอมอนเข้าไปในโลกเสมือนจริงที่ตนสร้าง หวังกำจัดแต่ล้มเหลว กับถูกแก๊งโดราเอมอนช่วยออกมาพร้อมกับพวกหุ่นที่ตนสร้าง ช่วงพักฟื้นถูกเตือนสติจนกลับตัว พอหายดีก็ใช้ชีวิตกับเจอรฺรีกับพวกโดราใต้ดินอย่างมีความสุข
เจอร์รี่
ผู้นำ
โดยเข้าร่วมกับองค์กรร้ายกับกลุ่มคนในทุกยุคกับหลอกใช้เพื่อทำลายแก๊งโดราเอมอน แต่พลาดตลอด พอเด็กผู้สร้างใช้แผนสุดท้าย โดยส่งกลุ่มโดราใต้ดินออกไปจัดการ ตนคือคนคนสุดท้ายที่ยังไม่แพ้กับกินชีสขยายส่วน กลายเป็นหุ่นหนูยักษ์จอมพลัง แต่สู้ไม่ไหว กับถูกแสงของการ์ดมิตรภาพจนเข้าใจถึงมิตรภาพกลายเป็นหุ่นดีกับล้มเลิกเรื่องจัดการแก๊งโดราเอมอน
โดราเดซี่ขี้แง
โดรา หม่ำ
โดราดาด้า
ตัวละคร > ศัตรู > กลุ่มที่เจอร์รีหลอกใช้ > 3 พี่น้องตระกูลวาร์พ

กลุ่มแก๊งโจรสลัดอวกาศคาวบอย ในปลายศตวรรษที่ 21
คนพี่
คนรอง
คิลเลอร์
ตัวละคร > ศัตรู > กลุ่มที่เจอร์รีหลอกใช้ > โจรป่า

กลุ่มโจรป่าที่อยู่ในประเทศจีนสมัยโบราณ
หัวหน้าใหญ่
ตัวละคร > ศัตรู > กลุ่มที่เจอร์รีหลอกใช้ > อาลีบาบา รุ่นที่ 30 กับ 4 โจร

กลุ่มอาลีบาบาที่ถูกเจอร์รีหวังหลอกใช้ เพื่อเจอร์รีจะได้ชิงสมบัติไป
อาลีบาบา รุ่นที่ 30
ตัวละคร > ศัตรู > กลุ่มที่เจอร์รีหลอกใช้ > กลุ่มคุณชายซึเนะเมียร์

คุณชายซึเนะเมียร์
ตัวละคร > ศัตรู > กลุ่มที่เจอร์รีหลอกใช้ > สเนลเบิร์ก ซินิมาร์ สตูลดิโอ

ผู้กำกับสเนลเบิร์ก
กรมประชาธิปไตย

กรมประชาธิปไตย (เขมร: ក្រុមប្រជាធិបតេយ្យ กฺรุมบฺรชาธิบเตยฺย; อังกฤษ: Democratic Party) เป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายในกัมพูชาช่วงก่อนได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2489 โดยพระสีสุวัตถิ์ ยุทธวงศ์ ที่เคยเป็นสมาชิกของสมาคมกรรกรนานาชาติสาขาฝรั่งเศส คำขวัญของพรรคคือ "สันติภาพ เอกราช ความมีวินัย และกล้าหาญ" สัญลักษณ์ของพรรคเป็นรูปหัวช้างและดอกบัวสามดอก พรรคนี้เป็นคนละพรรคกับพรรคประชาธิปไตยเขมรที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2541
ในยุคอาณานิคม

การเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส เกิดขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2489 กรมประชาธิปไตยได้ 50 จาก 67 ที่นั่ง และเป็นพรรคที่ได้รับความนิยมต่อมาในกัมพูชาอีกหลายปี แม้ว่าเจ้ายุทธวงศ์จะสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2490 กรมประชาธิปไตยซึ่งอยู่ตรงข้ามกับพรรคเสรีภาพของพระนโรดม นรินทเดช และกรมประชาธิปไตยก้าวหน้าของพระนโรดม มนตนะ ได้เรียกร้องเอกราชโดยจะใช้ประชาธิปไตยแบบฝรั่งเศส ทั้งนี้ พรรคนี้ยังกล่าวว่ากลุ่มเขมรอิสระที่ไทยสนับสนุนเป็นกลุ่มผู้รักชาติ ซึ่งทำให้ฝรั่งเศสไม่พอใจ
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2490 พรรคนี้มีสมาชิกใหม่ เช่น ลต ซอ (ต่อมาคือพล พต) เอียง ซารี อิน ตัม และฮู นิม การลาออกไปของ เยม ซัมบัวร์ และส.ส. อีกหลายคนเพื่อไปร่วมกับพรรคเสรีภาพใน พ.ศ. 2491 และการลอบฆ่าหัวหน้ากรมประชาธิปไตย เอียว โกเอียสใน พ.ศ. 2493 ทำให้เกิดความแตกแยกในพรรค แต่ในพรรคก็ยังมีบุคคลที่จะมีบทบาทในการเมืองกัมพูชาต่อมาอีกหลายคน เซิง งอกทัญ อดีตนายกรัฐมนตรีในสมัยที่ถูกญี่ปุ่นยึดครองเข้าร่วมกับกรมประชาธิปไตยระหว่าง พ.ศ. 2494 – 2495 จากนั้นจึงหนีเข้าป่าไปสู่ภาคเหนือของกัมพูชาเพื่อก่อตั้งขบวนการเรียกร้องเอกราชของตนเอง
หลังได้รับเอกราช

ระหว่าง พ.ศ. 2497 พรรคได้ดำเนินนโยบายเอียงซ้ายภายใต้การนำของนักการเมืองที่สำเร็จการศึกษาจากฝรั่งเศส ผู้นำพรรคคือ เกง วันสัก ส่วนพระนโรดม ภูริสสระเป็นเลขาธิการทั่วไป พวกเขาให้ความสำคัญกับการประชุมเจนีวา พ.ศ. 2497 ซึ่งรับรองเอกราชของกัมพูชา และยอมรับความช่วยเหลือของสหรัฐ พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2498 หลังจากที่พระนโรดม สีหนุก่อตั้งขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์ของพระองค์เอง คือพรรคสังคมราษฎร์นิยมเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้ง สมาชิกกรมประชาธิปไตยบางคนออกจากพรรคไปเข้าร่วมกับสีหนุ เกง วันสักหัวหน้าพรรคถูกจับขังคุกระหว่างการเลือกตั้ง และที่ทำการพรรคในพระตะบองถูกรื้อค้น กรมประชาธิปไตยได้คะแนนเสียง 12% ส่วนพรรคสังคมได้ 82% และได้ที่นั่งในสภาไปทั้งหมด
ต่อมา ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 กรมประชาธิปไตยสลายตัว ซึ่งสมเด็จกรมพระสีสุวัตถิ์ มุนีเรศ ได้บันทึกไว้ว่า สิ่งนี้เกิดขึ้นหลังจากผู้นำที่เหลืออยู่ถูกเรียกให้ไปเข้าร่วมประชุมอย่างเป็นมิตรกับสีหนุ และถูกจับโดยลน นล เมื่อกลับออกมา
การก่อตั้งใหม่โดยอินตัม

หลังจากลน นลโค่นล้มสีหนุในการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 และก่อตั้งสาธารณรัฐเขมร กรมประชาธิปไตยถูกก่อตั้งขึ้นอีกครั้งโดยอิน ตัม ซึ่งเข้าร่วมในรัฐประหารครั้งนี้ด้วย แต่พรรคปฏิเสธเข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2515 ต่อมาอิน ตัมเลิกเล่นการเมือง เชา เซาขึ้นมาเป็นผู้นำพรรค อย่างไรก็ตาม พรรคนี้ไม่มีบทบาททางการเมืองใด ๆ ในสาธารณรัฐเขมร จนกระทั่งถูกล้มล้างโดยเขมรแดงใน พ.ศ. 2518 ต่อมา อิน ตัม เข้าร่วมกับกลุ่มที่จงรักภักดีกับสีหนุและตั้งกรมประชาธิปไตยขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2534 แต่ไม่ได้รับเลือกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536
งูเก็งกอง

| งูเก็งกอง |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์ฉบับภาษาไทย
กำกับ: เตีย ลิมกุน
เขียนบท: เตีย ลิมกุน
อำนวยการสร้าง: เตีย ลิมกุน
นักแสดงนำ: ดี เศวต  เจีย ยุทธร โลโต ซักซี สบอง
ผู้จัดจำหน่าย: ดารารัฐ
วันฉาย: พ.ศ. 2513
ภาษา: เขมร
ต่อจากนี้: งูเก็งกอง 2
งูเก็งกอง (เขมร: ពស់កេងកង) เป็นภาพยนตร์เขมรมหากาพย์แห่งความรัก เกี่ยวกับธิดางู ออกฉายในปี พ.ศ. 2513 นำแสดงโดยดี เศวตและเจีย ยุทธร กำกับโดยเตีย ลิมกุน ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมากในกัมพูชา รวมถึงในประเทศเพื่อนบ้านอย่างประเทศไทย ยังมีภาคต่อ ภาค 2 ที่ได้อรัญญา นามวงศ์นำแสดงคู่กับ เจียร ยุทธร ดาราเขมร หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2544 ยังมีการนำมาทำใหม่กำกับโดย ไฟท์ สำอาง นำแสดงโดยวินัย ไกรบุตรและปิค จัน บรมัย
เนื้อเรื่อง

งูเก็งกอง สร้างมาจากนิทานพื้นบ้านของเขมร เป็นเรื่องของหญิงสาวที่ชื่อ โสรยา ที่เกิดมาผิดปกติที่ผมบนศีรษะเป็นงูเลื้อยไปมาดูน่ากลัวเหมือนกอร์กอนหรือเมดูซ่า ในเทพปกรณัมกรีก เมื่อเติบโตขึ้นมาเธอได้พบกับชีปะขาว ซึ่งได้มอบแหวนวิเศษให้แก่เธอ เมื่อเธอสวมใส่แหวนนี้แล้วเส้นผมงูทั้งหมดจะกลายเป็นผมธรรมดาเหมือนคนทั่วไป แต่พรวิเศษนี้จะหายไปเมื่อเธอได้สูญเสียพรหมจรรย์ และเมื่อนั้นเธอจะกลายเป็นงูตลอดไป
วันหนึ่ง โสรยาได้ช่วยชีวิตเวหา ชายหนุ่มคนหนึ่งที่พลัดตกน้ำตก ทั้งคู่ผูกใจรักกัน แต่โสรยาก็ถูกตามรังควาญจากราณี หญิงคู่หมั้นของเวหา ท้ายที่สุดเธอก็เป็นต้นเหตุให้ชีปะขาวต้องตาย
ความสำเร็จ

งูเก็งกองได้ออกฉายด้วยความสำเร็จอย่างมากอันเป็นยุคที่ภาพยนตร์กัมพูชากำลังรุ่งเรือง โดยเฉพาะในประเทศไทยได้ถูกนำเข้ามาฉายจากนายหน้าภาพยนตร์ภูธร จนมีการสร้างต่อในภาค 2 ที่มีอรัญญา นามวงศ์ นักแสดงชาวไทยร่วมแสดงด้วย โดยนักแสดงและผู้สร้างชุดเดิม และในปี พ.ศ. 2544 ก็ได้มีการสร้างใหม่ นำแสดงโดย วินัย ไกรบุตร และปิค จัน บรมัย และถูกสร้างอีกครั้งในปี พ.ศ. 2560 เป็นละครโทรทัศน์ของกัมพูชา จากการได้รับแรงบันดาลใจจากละครโทรทัศน์ของไทยเรื่องนาคี ที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในกัมพูชาขณะนั้น
นโรดม รัตนาเทวี

| นโรดม รัตนาเทวี |
| --- | --- |
 นโรดม รัตนาเทวี
พระองค์เจ้าแห่งกัมพูชา
ประสูติ: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2517 (50 ปี) 
พระสวามี: อันเซียว ลา ปลาเนตา
ราชวงศ์: นโรดม
พระบิดา: สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์
พระมารดา: พระองค์เจ้านโรดม มารี รณฤทธิ์
พระองค์เจ้านโรดม รัตนาเทวี (เขมร: នរោត្តម រតនាទេវី)
พระประวัติ

พระองค์เจ้านโรดม รัตนาเทวี ประสูติเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2517 เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 และพระองค์เดียวใน สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ และ พระองค์เจ้านโรดม มารี รณฤทธิ์ พระชายาพระองค์แรก ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ โดยปัจจุบันทรงงานด้านการเมืองเช่นพระบิดา โดยทรงเป็นประธานแห่งชาติแนวร่วมอิสระความเป็นกลาง ความสงบแห่งกัมพูชา และยังทรงได้รับการเลือกตั้งให้เป็นตัวแทนของจังหวัดกระแจะโดยรัฐสภากัมพูชา ให้ความเห็นควรด้วย โดยได้รับการเลือกตั้งนี้เมื่อปี พ.ศ. 2546
ด้านชีวิตส่วนพระองค์ทรงเสกสมรสกับ อันเซียว ลา ปลาเนตา เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2543
หลวงปู่ลี กุสลธโร

| หลวงปู่ลี กุสลธโร (หลวงปู่ลี กุสลธโร) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: 5 กันยายน พ.ศ. 2465
มรณภาพ: 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 (96 ปี)
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดเกษรศิลคุณธรรมเจดีย์ (วัดภูผาแดง) อุดรธานี
อุปสมบท: 30 มกราคม พ.ศ. 2493
พรรษา: 68 พรรษา
หลวงปู่ลี กุสลธโร  เป็นพระเถระฝ่ายวิปัสสนาธุระสายพระป่าในประเทศไทย สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ศิษย์พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) วัดเกษรศิลคุณธรรมเจดีย์ (วัดภูผาแดง) ตำบลหนองอ้อ อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี
ประวัติ > ชาติกำเนิด

หลวงปู่ลี กุสลธโร เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2465 ตรงกับวันอังคาร ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 10 ปีจอ ที่บ้านเก่า ตำบลนาหอ อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย เป็นบุตรของนายปุ่น และนางโพธิ์ ชาลีเชียงพิณ มีพี่น้องร่วมกัน 9 คน เรียนจบชั้นประถม 3 เมื่ออายุ 12 ปี และแต่งงานกับนางสาวตี เมื่ออายุประมาณ 20 ปี นางสาวตีตั้งท้อง เมื่อคลอดปรากฏว่าลูกเสียชีวิต ท่านได้รู้สึกเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างยิ่ง
การแต่งงานครั้งนี้ ท่านเล่าว่า ที่แต่งกับนางสาวตี มิได้แต่งเพราะความรัก หากแต่เป็นการการคลุมถุงชน โดยที่ท่านยังไม่เคยรักผู้ใดเลย ท่านอยู่กับภรรยาได้เพียง 2 ปี 3 เดือน จึงขอออกบวชเพราะได้ฟังธรรมจากพระกรรมฐานที่เป็นศิษย์ของท่านอาจารย์มั่นแล้วรู้สึกเลื่อมใส
ประวัติ > อุปสมบท

หลวงปู่ลี อุปสมบทที่วัดศรีโพนเมือง ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร เมือวันที่ 30 มกราคม 2493 โดยมีพระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลวงปู่ฝั้น อาจาโร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ (หลวงปู่ลี กุสลธโร ท่านบวชพระเมื่อครั้งงานเผาศพหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต และเมื่ออุปสมบทได้ฉายานามว่า “กุสลธโร” แปลว่า “พระผู้ทรงไว้ซึ่งความดี” )
ประวัติ > โอวาทธรรม

...บ่ทันนาน คั่นจิตเป็นปัจจุบันอยู่ฮั่น บ่เห็นหนึ่งต้องแนวหนึ่งหละ มันซิเกิดเฮ็ดให้มันเป็นปัจจุบัน อดีตที่ล่วงมาแล้ว ก็อย่าไปคำนึงเลย มันก็ออกไปจากปัจจุบันนั่นหละ อนาคตคือกัน มันออกไปจากปัจจุบันนี่ละ อย่าไปคำนึงมันเลย คุมมันเข้า เบิ่ง ให้เบิ่งหัวใจเจ้าของนั่นละ อย่าไปเบิ่งหัวใจผู้อื่น... คั่นคุมเจ้าของแท้ ๆ ต้องเห็น คั่นพิจารณาสภาพร่างกายก็พิจารณาอยู่ฮั่น แต่พื้นเท้ามาศีรษะ แต่ศีรษะลงมาพื้นเท้า ให้พิจารณาอยู่ฮั่น เอาแหมะ 24 ชั่วโมงนี่ บ่ให้มันปากมาเลย ต้องเกิดแน่... อันนี้หัวใจมันแลนอยู่นำโลกนำสงสารพุ่น มันบ่ปักมั่น แล้วซิเห็นหยังฮั่น คือกินข้าวเนี่ย กินนอนอยู่ ย้ายไปนั่น นอนอยู่ก็ไปฮั่น นอนก็ไปนี่ เลยบ่อิ่มจักที นี่เรื่องมัน
เอ้า พิจารณามันซี คั่นคุมเข้าแท้ ๆ มันซิต้องจับได้เงื่อน เดี๋ยวมันซิเกิดอันนั้นเกิดอันนี่โลด นี่เฮ็ดจริงทำจริงมันต้องรู้จริง... ไอ้ พิจารณาโตนี่ละ โตสำคัญ
ถ้าหากว่าได้จับจุดได้ละ เออ มันซิออกอุทานบัดทีนี้ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา อริยสัจทั้งนั้น... คั่นตีแตกอริยสัจนี่ได้แล้ว ฮ่วย! กราบพระพุทธเจ้ากราบครูอาจารย์ โอ๊ย มันก็กราบอยู่จังซั่นหละ หมดคืนหละ นี่ เพิ่นเว่าจริงเฮ็ดจริง มันซิประมวลมาหมดดอก อันพระพุทธเจ้าเพิ่นเห็นนะ มันซิมาเกิดจากใจเฮานี่ละ...
ให้พากันเร่งความพากความเพียร...
ประวัติ > การมีส่วนร่วมในโครงการผ้าป่าช่วยชาติ

หลวงปู่ลีเป็นผู้ที่มีอุปนิสัยมักน้อย สันโดษ มีความเคารพรักครูบาอาจารย์เป็นสำคัญ
เช่นเหตุการณ์ผ้าป่าช่วยชาติที่ หลวงตามหาบัวจัดตั้งขึ้น ท่านได้ร่วมถวายทองคำเข้าโครงการกว่า 500 กิโลกรัม ซึ่งแสดงให้เห็นความกตัญญูกตเวทีต่อพ่อแม่ครูอาจารย์อย่างที่สุด หลังจากนั้นสาธุชน
ก็มีศรัทธาเลื่อมใสและได้มีร่วมทำบุญกับหลวงปู่ลี ตั้งแต่นั้น
ประวัติ > ละสังขาร

หลวงปู่ลี อาพาธตั้งแต่วันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ด้วยโรคชราและละสังขารอย่างสงบในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เวลา 15.15 น. ณ ห้องปลอดเชื้อ ข้างศาลาใหญ่ สิริอายุ 96 ปี 1 เดือน 11 วัน   โดยก่อนหน้านี้ได้มีข่าวการละสังขารของหลวงปู่ เมือ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 และได้มีแถลงการณ์เรื่องการอาพาธของหลวงปู่ลี ว่ายังอยู่ในการดูแลของทีมแพทย์ โรงพยาบาลอุดรธานี และแพทย์ทางเลือกเป็นระยะ ๆ และได้ละสังขารอย่างสงบ ตามประกาศล่าสุดของทางทีมแพทย์
พระพุทธรูปองค์ประธาน บริเวณศาลาโรงฉัน วัดป่าภูผาแดง
พุทธมหาเจดีย์ ณ วัดป่าเกสรศีลคุณธรรมเจดีย์ (วัดภูผาแดง) ถ่ายเมื่อ ตุลาคม 2560
แอร์พุกาม

แอร์พุกาม (พม่า: အဲပုဂံ) เป็นสายการบินสัญชาติพม่า สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เขตพะหาน ย่างกุ้ง ประเทศพม่า ส่วนใหญ่ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ มีจุดหมายปลายทางทั้งหมด 15 เมืองในประเทศพม่า และอีก 1 เมืองในประเทศไทย มีฐานการบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง และท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์
ประวัติ

สายการบินก่อตั้งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2004 และเริ่มให้บริการในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 เจ้าของสายการบินคือ กลุ่มบริษัทถู เที่ยวบินระหว่างประเทศเที่ยวแรก บินจากย่างกุ้งไปกรุงเทพมหานคร ในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 และเที่ยวที่สอง บินไปยังสิงคโปร์ ในวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007
จุดหมายปลายทาง

จุดหมายปลายทางของสายการบินแอร์พุกาม มีดังนี้
พะสิม – ท่าอากาศยานพะสิม
มิตจีนา – ท่าอากาศยานมิตจีนา
ปูตาโอ – ท่าอากาศยานปูตาโอ
พุกาม – ท่าอากาศยานหนองยู
มัณฑะเลย์ – ท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ (ฐานการบินหลัก)
เนปยีดอ – ท่าอากาศยานนานาชาติเนปยีดอ
ซิตตเว – ท่าอากาศยานซิตตเว
ตั่งตแว – ท่าอากาศยานตั่งตแว
กาเลเมียว – ท่าอากาศยานกาเลเมียว
เฮโห – ท่าอากาศยานเฮโห
เชียงตุง – ท่าอากาศยานเชียงตุง
ล่าเสี้ยว – ท่าอากาศยานล่าเสี้ยว
ท่าขี้เหล็ก – ท่าอากาศยานท่าขี้เหล็ก
ทวาย – ท่าอากาศยานทวาย
เกาะสอง – ท่าอากาศยานเกาะสอง
ย่างกุ้ง – ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง (ฐานการบินหลัก)
ไทย
เชียงใหม่ – ท่าอากาศยานเชียงใหม่
ฝูงบิน

ข้อมูลเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2014
| เครื่องบิน | ประจำการ (ลำ) | สั่งซื้อ (ลำ) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| เอทีอาร์ 42-320 | 1 | 0 |  |

| ทั้งหมด | 1 | 0 |  |
พายุหมุนนาร์กิส

ในเหตุการณ์พายุหมุนนาร์กิส เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 รัฐบาลพม่าได้ให้แอร์พุกามและบริษัทแม่ ช่วยฟื้นฟูเมืองโพกาเลในเขตอิรวดี ซึ่งได้รับความเสียหายอย่างหนัก
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์

วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 — เครื่องบินเอทีอาร์ 72 ไถลออกนอกทางวิ่งที่ท่าอากาศยานปูตาโอ ผู้โดยสารบาดเจ็บ 2 คน
วันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2012 — เครื่องบินโฟกเกอร์ 100 ชื่อทะเบียน XY-AGC ในแอร์พุกาม เที่ยวบิน 11 เกิดอุบัติเหตุขณะลงจอด บริเวณใกล้กับท่าอากาศยานเฮโห มีผู้เสียชีวิต 2 คน และได้รับบาดเจ็บ 11 คน หนึ่งในผู้บาดเจ็บ คือ ครูฝึกสอนสมาธิ นามว่า อัลลาน ลูคอส เขาถูกไฟครอกขณะกำลังหนีออกจากเครื่องบินที่ประสบภัย
ดูเพิ่ม

รายชื่อสายการบินในประเทศพม่า
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
ข้อมูลฝูงบิน
รวมภาพถ่ายของสายการบินแอร์พุกาม
| ด ค กสายการบินในประเทศพม่า |
| --- | --- | --- |
| ภายในประเทศ |  แอร์พุกาม  แอร์เคบีแซด  แอร์มัณฑะเลย์  เอเชียนวิงส์แอร์เวย์  เอเปกซ์แอร์ไลน์  เอฟเอ็มไอแอร์  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  หม่านยะตานาร์พอร์นแอร์ไลน์  เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์  ย่างกุ้งแอร์เวย์  |  |
| ระหว่างประเทศ |  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  เมียนมาร์แอร์เวย์อินเตอร์แนชนัล  เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์  |  |
| ต้นทุนต่ำ |  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  |  |
เครื่องบิน เอทีอาร์ 72-212 ที่ท่าอากาศยานซิตตเว
เครื่องบิน แอร์บัส เอ310-200 สองลำ จอดพักที่ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง
เครื่องบิน แอร์บัส เอ310-200 กำลังเตรียมตัวที่ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง
เครื่องบิน โฟกเกอร์ 100 บินขึ้นจากท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง
เครื่องบิน เอทีอาร์ 42-312 กำลังเตรียมตัวที่ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง
การสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ

| พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ  |
| --- | --- |
พระราชพิธีอัญเชิญพระบรมศพสู่พระเมรุมาศ
การสวรรคต
พระปรมาภิไธย: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
วันสวรรคต: 15 ตุลาคม ค.ศ. 2012
สถานที่สวรรคต: ปักกิ่ง ประเทศจีน
ประดิษฐานพระบรมศพ: พระที่นั่งเทวาวินิจฉัย ในพระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล
พระเมรุ: พระเมรุมาศ ลานพระเมรุ
วันถวายพระเพลิงพระบรมศพ: 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
ประดิษฐานพระบรมอัฐิ: พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล
ประดิษฐานพระบรมราชสรีรางคาร: ลอยที่แม่น้ำโขง
พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ อดีตพระมหากษัตริย์และนายกรัฐมนตรีกัมพูชา เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ณ ปักกิ่ง ประเทศจีน ขณะมีพระชนมพรรษา 89 พรรษา หลังทรงพระประชวรมานาน โดยNhek Bun Chhay รองนายกรัฐมนตรี ประกาศการสวรรคตของพระองค์ พระบรมศพของพระองค์กลับสู่มาตุภูมิในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2012 มีการลดธงครึ่งเสา และรัฐบาลประกาศไว้อาลัยเป็นเวลา 7 วัน
สวรรคต

พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุทรงเข้ารับการถวายการรักษาที่กรุงปักกิ่งตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2012 เพราะประชวรหลายพระโรค เช่น มะเร็งในพระอันตะ, เบาหวาน และความดันพระโลหิตสูง ต่อมาเสด็จสวรรคตเพราะพระหทัยพิการในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2012 เวลา 1:20 น. ตามเวลากัมพูชา
งานพระบรมศพ

พระราชพิธีถูกจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2012 และโทรทัศน์ชาติกัมพูชานำเสนอสารคดีเกี่ยวกับชีวิตของพระองค์ซ้ำทุก ๆ 30 นาที พระบรมศพของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุถูกเคลื่อนไปไว้พระราชวังตั้งแต่ 1–4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ก่อนไปถวายพระเพลิง พระบรมโกศของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ถูกประดับด้วยทองและประดับด้วยธงมหาราชแห่งกษัตริย์กัมพูชา
พระสงฆ์ 90 รูปสวดพระอภิธรรม และประชาชนกว่าหมื่นคนเฝ้าดูขบวนอัญเชิญพระบรมศพ พระบรมศพไปยังพระบรมราชวังให้ประชาชนถวายสักการะจนถึงวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 และตั้งพระราชพิธีวางพระบรมศพเป็นเวลาสามวัน และถวายพระเพลิงพระบรมศพในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 มีชาวต่างชาติเข้าร่วมพระราชพิธีพระศพ ได้แก่ ฌ็อง-มาร์ก เอโร นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส, ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีไทย, เหงียน เติ๊น สุง นายกรัฐมนตรีเวียดนาม, เจโจมาร์ บิเนย รองประธานาธิบดีฟิลิปปินส์, Jia Qinglin จากจีน, เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะแห่งญี่ปุ่น, ทองสิง ทำมะวง นายกรัฐมนตรีลาว, ธาร์แมน แชนมูการัตนม รองนายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ และอื่น ๆ
พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี พระราชทานปัจฉามรณนามแก่พระราชบิดาว่า "พระกรุณา พระบาทสมเด็จพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ พระบรมรัตนโกฏิ" (เขมร: ព្រះករុណាព្រះបាទសម្តេចព្រះនរោត្តម សីហនុ ព្រះបរមរតនកោដ្ឋ)
บุคคลสำคัญจากต่างประเทศ ที่เข้าร่วมพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ได้แก่
| ประเทศ | ตำแหน่ง | ชื่อ |
| --- | --- | --- |
|  จีน | ประธานการประชุมสภาที่ปรึกษาการเมืองจีน | Jia Qinglin |
|  ฝรั่งเศส | นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส | ฌ็อง-มาร์ก เอโร |
|  ญี่ปุ่น | เจ้าชายญี่ปุ่น | เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ |
|  ลาว | นายกรัฐมนตรีลาว | ทองสิง ทำมะวง |
|  มาเลเซีย | รัฐมนตรีกรมนายกรัฐมนตรี | Koh Tsu Koon |
|  ฟิลิปปินส์ | รองประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ | เจโจมาร์ บิเนย |
|  สิงคโปร์ | รองนายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ | ธาร์แมน แชนมูการัตนม |
|  ไทย | นายกรัฐมนตรีไทย | ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร |
|  สหรัฐ | เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำกัมพูชา | วิลเลียม อี. ทอดด์ |
|  เวียดนาม | นายกรัฐมนตรีเวียดนาม | เหงียน เติ๊น สุง |

พระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา และพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี พร้อมทั้งเจ้าหน้าที่ ขณะรอรับพระบรมศพที่ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ