คาโอริ อีดะ
ประวัติการทำงาน

คาโอริ อีดะ เข้าสู่วงการเพลงอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2540 ในปีนั้นเธอได้เข้าร่วมการประกวดเพื่อคัดเลือกเป็นนักร้องเพลงร็อคของวง "ชารัม คิว" ซึ่งตำแหน่งที่เธอได้รับ คือตำแหน่งรองชนะเลิศเท่านั้น แต่หลังจากการประกวดได้เสร็จสิ้นลง สึงกุ (เทราดะ มิตสึโอะ) โปรดิวเซอร์และผู้ที่จัดการประกวดครั้งนี้ขึ้นมา ได้ให้โอกาสเธอและเพื่อนร่วมตำแหน่งรองชนะเลิศอีก 4 คน ซึ่งได้แก่ นัตสึมิ อาเบะ, ยูโกะ นากาซาวะ, อายะ อิชิงูโระ และอาซูกะ ฟูกูดะ ที่จะพิสูจน์ตนเองอีกครั้ง โดยสึงกุได้ตั้งข้อเสนอว่า ถ้าหากพวกเธอทั้ง 5 คนสามารถทำให้เพลงซิงเกิลที่ชื่อ "ไอโนะทาเนะ" (愛の種) ขายได้เป็นจำนวน 50,000 ชุดขึ้นไป ภายในระยะเวลา 5 วัน พวกเธอจะได้เข้ามาทำงานอยู่ในสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ ของสึงกุทันที ซึ่งผลปรากฏว่า พวกเธอสามารถบรรลุข้อเสนอของสึงกุได้ก่อนเวลาที่กำหนด 1 วัน เป็นผลให้สึงกุรับตัวเธอและเพื่อนอีก 4 คนมาเป็นศิลปินในสังกัดของเขา โดยจัดให้ทุกคนเข้าเป็นสมาชิกรุ่นแรกของกลุ่มนักร้องมอร์นิงมูซูเมะที่เพิ่งได้รับการก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในขณะนั้น
หน้าที่ของเธอในมอร์นิงมูซูเมะ ส่วนมากคือเป็นผู้ร้องตำแหน่งแนวประสาน โดยเพลงในกลุ่มที่ถือเป็นสัญลักษณ์ของเธอคือเพลง "ยูเมะโนะนากะ" (夢の中) โดยเป็นเพลงที่ได้รับการบันทึกเอาไว้ในอัลบั้ม "เฟิสต์ไทม์" (First Time) ซึ่งเป็นผลงานอัลบั้มชุดแรกของกลุ่ม
การทำงานเพลงของอีดะมิได้หยุดอยู่ที่มอร์นิงมูซูเมะเท่านั้น โดยในปี พ.ศ. 2541 สึงกุได้นำอีดะเข้าไปอยู่ในกลุ่มนักร้องย่อยของมอร์นิงมูซูเมะที่ชื่อ "ทัมโปโปะ" ร่วมกับอายะ อิชิงูโระ และสมาชิกรุ่นที่ 2 ที่ชื่อว่า มาริ ยางูจิ โดยแนวเพลงของกลุ่มย่อยกลุ่มนี้ค่อนข้างจะต่างจากแนวเพลงของมอร์นิงมูซูเมะ ตรงที่มีจังหวะที่ช้ากว่าและมีเนื้อหาที่เป็นผู้ใหญ่มากกว่า (อีดะและเพื่อน ๆ ในกลุ่มได้ร่วมกันสร้างงานเพลงซิงเกิลกับทัมโปโปะเป็นจำนวน 4 เพลง กับอีก 1 อัลบั้มด้วยกัน)
แต่หลังจากที่อิชิงูโระได้อำลามอร์นิงมูซูเมะและทัมโปโปะไปในเดือนมกราคม พ.ศ. 2543 รูปแบบของทัมโปโปะที่เคยเป็นกลุ่มนักร้องสามคน ก็กลายสภาพเป็นกลุ่มนักร้องคู่ไปในทันที โดยที่ยังมีอีดะและยางูจิคอยขับเคลื่อนกลุ่มอยู่ จนกระทั่งสึงกุได้นำสมาชิกใหม่อีก 2 คนเข้ามาเพิ่ม นั่นคือ ไอ คาโงะ และริกะ อิชิกาวะ สมาชิกมอร์นิงมูซูเมะรุ่นที่ 4 ทำให้ทัมโปโปะกลับมาเป็นกลุ่มนักร้องแบบหลายคนอีกครั้ง
ในมอร์นิงมูซูเมะ หลังจากที่ยูโกะ นากาซาวะ เพื่อนร่วมรุ่นของเธอและหัวหน้ากลุ่มคนแรก ได้ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกไปในฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2544 อีดะก็ได้รับหน้าที่ให้เป็นหัวหน้ากลุ่มคนถัดมาจากนากาซาวะทันที เนื่องมาจากอายุของเธอที่มากกว่าสมาชิกใด ๆ ในกลุ่มขณะนั้น
และในปี พ.ศ. 2546 เมื่อมอร์นิงมูซูเมะต้องถูกแยกจากกันเป็น 2 กลุ่ม เพื่อความสะดวกแก่การตระเวนแสดงคอนเสิร์ตทั่วญี่ปุ่นนั้น อีดะก็ยังได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าของหนึ่งในสองกลุ่มย่อยที่ชื่อ "มอร์นิงมูซูเมะ โอโตเมะกูมิ" (モーニング娘｡おとめ組) ด้วย
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2545 ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงตัวสมาชิกครั้งใหญ่ขึ้นในกลุ่มย่อยต่าง ๆ ของมอร์นิงมูซูเมะ ทั้งกลุ่มเพททีโมนิ มินิโมนิ และรวมไปถึงทัมโปโปะต่างได้รับประสบการณ์เช่นนี้เหมือนกันหมด สาเหตุก็เนื่องมาจากการ 'สำเร็จการศึกษา’ ของสมาชิกเก่าและการเข้ามาของสมาชิกใหม่ในมอร์นิงมูซูเมะนั่นเอง ด้วยเหตุนี้จึงมีผลทำให้อีดะรวมไปถึงมาริ ยางูจิ และไอ คาโงะ ต้องสละตำแหน่งสมาชิกในทัมโปโปไปด้วย
นอกจากมอร์นิงมูซูเมะและทัมโปโปะแล้ว อีดะยังได้มีโอกาสไปร่วมกลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! โปรเจกต์ 9 กลุ่มด้วยกัน ได้แก่ กลุ่มพังค์-ร็อคที่ชื่อ อาโออิโระ 7 (青色７, พ.ศ. 2543) กลุ่มนักร้องแนวโฟล์คซองที่ชื่อ 10-นิงมัตสึริ (１０人祭, พ.ศ. 2544) กลุ่ม โอโดรุ 11 (おどる♥１１, พ.ศ. 2545) กลุ่มนักร้องแนวสกา-พังค์ที่ชื่อ 11 วอเตอร์ (11WATER, พ.ศ. 2546) กลุ่ม เอช.พี. ออลสตาร์ส (H.P. All Stars, พ.ศ. 2547) และกลุ่ม พูริพูริพิงค์ (プリプリピンク, พ.ศ. 2548)
หลังจากที่เธอร้างราจะงานเป็นประเถทกลุ่ม เธอก็ได้เข้าทำงานในฐานะของศิลปินเดี่ยวทันที โดยเธอได้สร้างงานเดี่ยวของเธอเองเป็นจำนวน 2 อัลบั้ม ในภาษาฝรั่งเศส,ภาษากรีก และภาษาอิตาลี ซึ่งทั้งหมดเป็นผลงานนอกสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ ทั้งสิ้น นอกจากนั้น เธอยังได้สร้างเพลงซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นแนวเมดิเตอเรเนียนออกมาอีก 2 เพลง ซึ่งแฟนเพลงชาวตะวันตกของมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ หลาย ๆ คน ต่างนิยามแนวเพลงทั้งสองนี้ว่าเป็นแนว “ยูโร-เอ็งกะ”
ต่อมาในวันพุธที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เธอได้สร้างงานอัลบั้มที่ 3 ออกมา โดยเป็นงานเพลงภาษาญี่ปุ่น และเป็นผลงานที่กลับเข้ามาสู่สังกัดเฮลโล! โปรเจกต์อีกครั้ง
ในวันอาทิตย์ที่ 30 มกราคม 2548 อีดะก็ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกไปจากมอร์นิงมูซูเมะ (ในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 1 เป็นคนสุดท้ายในกลุ่ม) เพื่อที่จะทุ่มเทให้กับงานศิลปินเดี่ยวและงานศิลปะได้อย่างเต็มที่ โดยผู้ที่เข้ามารับหน้าที่หัวหน้ากลุ่มคนต่อมา คือมาริ ยางูจิ เพื่อนร่วมกลุ่มทัมโปโปะของเธอเอง
ในวันพุธที่ 21 ธันวาคมของปีเดียวกัน เธอได้ออกอัลบั้มที่สี่ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกหลังจากที่เธอออกมาจากมอร์นิงมูซูเมะ ที่มีชื่ออัลบั้มว่า "แปลงเด'อามูร์ ~ไอกะอิปไป~" (Plein D’Amour ~Ai ga Ippai~ / プラン・ダムール～愛がいっぱい～) ซึ่งผลงานในอัลบั้มนี้มีทั้งเพลงภาษาญี่ปุ่นและเพลงที่นำมาร้องใหม่ตามภาษาถิ่นที่อยู่ในทวีปยุโรปอีกหลายเพลง
ช่วงต้นปี พ.ศ. 2550 อีดะก็ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของกลุ่มนักร้อง "มอร์นิงมูซูเมะ ทันโจ้ 10 เน็งคิเน็นไต" (モーニング娘。誕生10年記念隊) ที่สร้างขึ้นมาเพื่อฉลองครบรอบ 10 ปีมอร์นิงมูซูเมะ โดยที่เธอได้ร่วมงานกับสมาชิกอีก 4 คน ได้แก่ นัตสึมิ อาเบะ, มากิ โกะโต, ริสะ นีงากิ และโคฮารุ คูซูมิ ซึ่งเพลงที่มีชื่อว่า โบกูระกะอิกิรุ มายเอเชีย (僕らが生きるMY ASIA) เปิดตัวไปเมื่อวันที่ 24 มกราคมของปีเดียวกันนี้
ในปีพ.ศ. 2553 อีดะได้เข้าร่วมกลุ่มนักร้องหญิงที่มีชื่อว่า ดรีมมอร์นิ่งมูซูเมะ ซึ่งกลุ่มนี้จะมีสมาชิกที่เคยอยู่ใน มอร์นิ่งมูซูเมะ จำนวน 10 คน และปล่อยซิงเกิลแรกที่มีชื่อว่า "ชายน์นิง บัตเตอร์ฟลาย" (Shining Butterfly) ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555