stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลัฟเรนตีย์ เบรียา

ลัฟเรนตีย์ ปัฟโลวิช เบรียา (รัสเซีย: Лаврентий Павлович Берия; จอร์เจีย: ლავრენტი პავლეს ძე ბერია, อักษรโรมัน: Lavrenti Pavles dze Beria; 29 มีนาคม [ตามปฎิทินเก่า: 17 มีนาคม] ค.ศ. 1899 – 23 ธันวาคม ค.ศ. 1953) เป็นนักการเมืองชาวโซเวียตและหัวหน้าตำรวจลับของโจเซฟ สตาลิน ที่ครองตำแหน่งยาวนานที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่ง เขาดำรงตำแหน่งหัวหน้ากรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน (เอ็นเควีดี) ตั้งแต่ ค.ศ. 1938 ถึง ค.ศ. 1946 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เบรียายังเป็น "นักล่าทางเพศ" (sexual predator) ซึ่งเขาได้กระทำชำเราเด็กหญิงและหญิงสาวจํานวนมากอย่างต่อเนื่อง และมีการสังหารเหยื่อบางส่วนของเขา
เบรียาเป็นคนชาติพันธุ์จอร์เจีย เขาเข้าร่วมเชการ์ใน ค.ศ. 1920 และได้รับเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว ต่อมาเขาย้ายไปทำงานให้กับพรรคคอมมิวนิสต์ในคอเคซัสในช่วงทศวรรษ 1930 และใน ค.ศ. 1938 ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าเอ็นเควีดีจากสตาลิน การขึ้นสู่อำนาจของเขาถือเป็นจุดสิ้นสุดของการกวาดล้างใหญ่ที่ดำเนินการโดยนีโคไล เยจอฟ หัวหน้าเอ็นเควีดีคนก่อนที่เบรียาสั่งกำจัด หลังจากการบุกครองโปแลนด์ของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1939 เบรียาได้ดำเนินการสังหารหมู่กาตึญ ซึ่งเป็นการประหารชีวิตหมู่เจ้าหน้าที่ทหารและปัญญาชนชาวโปแลนด์ราว 22,000 คน และภายหลังการยึดครองกลุ่มรัฐบอลติกและบางส่วนของโรมาเนียใน ค.ศ. 1940 เขาเป็นผู้ควบคุมการเนรเทศชาวโปแลนด์ ชาวบอลติก และชาวโรมาเนียหลายแสนคนไปยังพื้นที่ห่างไกลหรือค่ายกูลัก ใน ค.ศ. 1941 เบรียาเริ่มต้นการกวาดล้างกองทัพแดงครั้งใหม่ ต่อมาเมื่อนาซีเยอรมนีบุกครองสหภาพโซเวียตในปีเดียวกัน เขาจึงได้รับตำแหน่งในคณะกรรมการป้องกันรัฐ เพื่อกำกับดูแลความปลอดภัยของประเทศ
เบรียาขยายระบบการบังคับแรงงาน โดยได้ระดมนักโทษกูลักหลายล้านคนเข้าสู่ระบบการผลิตในช่วงสงคราม นอกจากนี้ เขายังรับผิดชอบหน่วยเอ็นเควีดีทีดูแลทหารแนวหลัง การข่าวกรองพลพรรค และปฏิบัติการวินาศกรรมในแนวรบตะวันออก ใน ค.ศ. 1943–1944 เบรียาเป็นผู้สั่งการเนรเทศกลุ่มชาติพันธุ์นับล้านจากเขตคอเคซัส ซึ่งนักวิชาการหลายคนถือว่าเป็นการล้างชาติพันธุ์หรือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เบรียายังดูแลสถานกักกันลับสำหรับนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรในกูลักที่เรียกว่า "ชารัชกา" (sharashka) ตั้งแต่ ค.ศ. 1945 เป็นต้นมา เขาเป็นผู้รับผิดชอบโครงการระเบิดปรมาณูของสหภาพโซเวียต ซึ่งสตาลินให้ความสำคัญสูงสุด และโครงการนี้เสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1949 หลังสงครามยุติลง เบรียาได้รับการแต่งตั้งเป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1945  และเลื่อนตำแหน่งเป็นสมาชิกเต็มของโปลิตบูโร ใน ค.ศ. 1946
หลังจากสตาลินถึงแก่อสัญกรรมในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1953 เบรียาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในและรองประธานสภารัฐมนตรีอันดับหนึ่ง รวมถึงยังเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มตรอยการ่วมกับเกออร์กี มาเลนคอฟ และวยาเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นผู้นำประเทศในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1953 จะเกิดรัฐประหารโดยนีกีตา ครุชชอฟ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกผู้นําคนอื่น ๆ และจอมพลเกออร์กี จูคอฟ เบรียาถูกขับออกจากอำนาจและถูกจับกุม เขาถูกดำเนินคดีฐานกบฏและความผิดอื่น ๆ เขาถูกประหารชีวิตในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน
ชีวิตในวัยเด็กและการขึ้นสู่อำนาจ

เบรียาเกิดในเมร์เคอูลีในปี พ.ศ. 2442 เติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่นับถือนิกายจอร์เจียนออร์ทอดอกซ์ มีแม่ มาร์ จาเคลี (Marta Jaqeli) (2411-2498) เป็นคนเคร่งศาสนา พ่อปาเวล เบรียา (Pavel Beria; 2415-2465) ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินในอับคาเซีย นอกจากนี้เขายังมีน้องชาย (ไม่ทราบชื่อ) และน้องสาวชื่อแอนนาที่เกิดมาเป็นใบ้และหูหนวก
เบรียาเข้าโรงเรียนอุตสาหกรรมปิโตรเลียมประสบความสำเร็จในวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ก่อนที่จะเข้าร่วมพรรคบอลเชวิคในมีนาคม พ.ศ. 2460 แต่อยู่ได้ไม่นานเขาก็เข้าไปอยู่กับกลุ่มต่อต้านพรรคบอลเชวิคในช่วงสงครามกลางเมือง หลังจากที่หัวเมืองถูกเข้ายึดครองโดยกองทัพแดง (28 เมษายน พ.ศ. 2463) เซอร์เกย์ คีรอฟก็ได้ช่วยเบรียารอดจากโทษประหารชีวิต จากนั้น Nina Gegechkori หลานสาวของเพื่อนร่วมห้องขังของเขาก็พวกเขาหนีไป.
ในปี พ.ศ. 2463-64 เบรียาเข้าร่วม เชการ์ (กองตำรวจลับบอลเชวิคดั้งเดิม) ซึ่งตอนนั้นจอร์เจียกลายเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตไปแล้ว.เบรียาได้เป็นรองหัวหน้าเชการ์ในเขตจอร์เจีย ในปี พ.ศ. 2466 เขานำการปราบปรามการก่อจลาจลของชาวจอร์เจีย 10,000 คนถูกประหารชีวิต
ในปี พ.ศ. 2468 เบรียาได้รู้จักเพื่อนจอร์เจียโจเซฟ สตาลิน เขาได้เป็นหนึ่งในการช่วยสตาลินขึ้นสู่อำนาจ เบรียามีประสิทธิภาพในทำลายเครือข่ายข่าวกรองที่ตุรกีและอิหร่านที่แฝงตัวในคอเคซัสและประสบความสำเร็จในการเจาะข้อมูลรัฐบาลตุรกีและอิหร่าน นอกจากนี้เขายังไปรักษาความปลอดภัยให้สตาลินตอนช่วงพักร้อน
เบรียาได้รับการแต่งตั้งเลขานุการของพรรคคอมมิวนิสต์ในจอร์เจียในปี พ.ศ. 2474  และกลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์ของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2476
กรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน

ในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2481 สตาลินให้เบรียาขึ้นมาเป็นรองกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน (NKVD)  หน่วยงานเทียบเท่ากระทรวงที่คุมรัฐการรักษาความปลอดภัยและกองตำรวจลับภายใต้ นิโคไล เยซอฟ กรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในดำเนินการล้าง: "ศัตรูของประชาชน" จำคุกหรือประหารผู้คนนับล้านที่ถูกกล่าวหาทั่วสหภาพโซเวียต ตอนแรกสตาลินมีความคิดที่จะแต่งตั้ง ลาซาร์ คากาโนวิช เป็นกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน แต่เลือกเบรียาเพราะเขาเป็นตำรวจลับมืออาชีพ กรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในได้รับการปรับปรุงใหม่โดยครึ่งหนึ่งของบุคลากรทั้งหมดถูกแทนโดยบุคลากรจากเขตคอเคซัสที่เบรียาจัดหามาให้
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2482 เบรียากลายเป็นสมาชิกโปลิตบูโร แม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นสมาชิกเต็มรูปแบบจนถึงปี พ.ศ. 2489 เขาเป็นหนึ่งในผู้นำอาวุโสของรัฐโซเวียต ในปี พ.ศ. 2484 เบรียาเป็นผู้บังคับการตำรวจรักษาความปลอดภัยรัฐ ในช่วงเวลานั้นเปรียบได้อย่าง จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
ในช่วงการเข้ายึดครองโปแลนด์เป็นผู้คุมในการสังหารหมู่กาตึญ ในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2484 เบรียาได้เป็นรองประธานกรรมการของสภาตำรวจ,ในเดือนมิถุนายนหลังปฏิบัติการบาร์บารอสซาของเขาก็กลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาโหมของรัฐ (GKO)
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเขารับผิดชอบร่วมกับเกออร์กี มาเลนคอฟ ในการระดมผู้คนนับล้านที่ถูกคุมขังในค่ายกูลัก มาช่วยการผลิตในช่วงสงคราม เขาควบคุมของการผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ และอากาศยานเครื่องยนต์ นี่คือจุดเริ่มต้นของการเป็นพันธมิตรกันระหว่างเบรียาและมาเลนคอฟ
ในปี พ.ศ. 2487 ขณะที่เยอรมันถูกขับออกจากดินแดนโซเวียต เบรียาได้จัดการกับชนกลุ่มน้อยชาติพันธุ์ต่างๆที่ถูกกล่าวหาว่าต่อต้านโซเวียต และให้ความร่วมมือกับเยอรมัน ทั้งเชชเนีย ไครเมียตาตาร์ติก กรีก และโวลกาเยอรมัน กลุ่มเหล่านี้ถูกเนรเทศไปยังเอเชียกลาง
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2487 เบรียาได้รับมอบหมายให้ดูแลโครงการพัฒนาระเบิดปรมาณูของโซเวียตซึ่งสร้างและทดสอบระเบิดในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2492 ซึ่งเบรียาได้นำหน่วยสืบราชการลับทำการขโมยข้อมูลจำเป็นในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกาได้อย่างประสบความสำเร็จ.จากนั้นระดมถูกคุมขังในค่ายกูลักในเหมืองแร่ยูเรเนียมและสำหรับการก่อสร้างและการดำเนินงานของโรงงานแปรรูปยูเรเนียม
่ในเดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2488 สตาลินแต่งตั้งเบรียาเป็นจอมพลสหภาพโซเวียต ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยสั่งการทางทหาร เบรียาก็ทำผลงานอย่างมีนัยสำคัญสู่ชัยชนะของสหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง
การเมืองหลังสงคราม

เมื่อสตาลินอายุใกล้ 70 ปีมีการต่อสู้ในการสืบทอดตำแหน่งในหมู่ผู้สนับสนุนของสตาลิน โดยความเป็นไปได้มากที่สุดดูเหมือนจะเป็นอันเดรย์ จดานอฟ เลขาธิการที่หนึ่งแห่งคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต หลังจากที่ พ.ศ. 2489 เบรียากับมาเลนคอฟ ได้เป็นพันธมิตรกันเพื่อตอบโต้อำนาจของจดานอฟ ในเดือนมกราคมปี พ.ศ. 2489 เบรียาลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าของ NKVD ไปเป็นรองประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต
หลังการเสียชีวิตของ จดานอฟ ในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2491 เบรียากับมาเลนคอฟได้เข้าทำการกวาดล้างอำนาจของคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดโดยมี หัวหน้าเศรษฐกิจ นีโคไล วอซนีเซนสกี; เลขาธิการที่หนึ่งแห่งคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราด ปอตร์ ปอปคอฟ; และนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐรัสเซียมีฮาอิล โรดีโอนอฟถูกประหารชีวิต หลังการเสียชีวิตของ จดานอฟ นีกีตา ครุชชอฟหนึ่งในคนสนิทของสตาลินก็มีความเป็นไปได้พอๆกับ เบรียาและมาเลนคอฟ ในการสืบทอดอำนาจต่อจากสตาลิน
ในสงครามกลางเมืองจีน เบรียาเห็นความสำคัญในการช่วยเหลือพรรคคอมมิวนิสต์จีนในการต่อสู้โดยการคืนดินแดนแมนจูเรียที่ได้ยึดครองในช่วงปฏิบัติการพายุสิงหาคมให้แก่พรรคคอมมิวนิสต์จีนพร้อมการสนับสนุนอาวุธและเงินทุน
การตายของสตาลินและจุดจบ

หลังการตายของสตาลินมีนาคม พ.ศ. 2496 เบรียาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธานสภารัฐมนตรีและรัฐมนตรีกิจการภายในแห่งสหภาพโซเวียต เขาเป็นส่วนหนึ่งของ"ทรอยกา" กับ เกออร์กี มาเลนคอฟ และ วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีอำนาจในสมัยนั้นเกออร์กี มาเลนคอฟ ได้กลายเป็นประธานสภารัฐมนตรีหุ่นเชิด และเบรียาครองอำนาจทุกอย่าง
เบรียามีนโยบายที่จะออกจากเยอรมนีตะวันออกและหันไปญาติดีกับสหรัฐ ทำให้คณะกรรมการพรรคหลายคนไม่พอใจ และไม่ไว้ใจในตัวเบรียา โดยเฉพาะครุชชอฟ เป็นคนที่ต่อต้านเบรียาอย่างเปิดเผย แต่ว่าไม่สามารถทำอะไรเบรียาได้
จนกระทั่งเมื่อเกิดการลุกฮือของประชาชนในเยอรมันตะวันออกในเดือนมิถุนายน สมาชิกพรรคหลายคนกังวลว่านั้นเป็นนโยบายที่ผิดพลาดและจะทำลายโซเวียต ต่อมา นิกิตา ครุสชอฟ เกออร์กี มาเลนคอฟ และจอมพลเกออร์กี จูคอฟ ทำการรัฐประหาร เบรียาถูกจับในข้อหากบฏในระหว่างการประชุมโปลิตบูโร หลังจากสอบปากคำเบรียาถูกนำตัวไปห้องใต้ดินและถูกยิงเสียชีวิตโดยนายพลปาเวล บาตีซกี
หนังสืออ่านเพิ่ม

Antonov-Ovseenko, Anton (2007). Берия [Beria] (PDF) (ภาษารัสเซีย). Sukhumi: Дом печати. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 4 September 2015.
Avtorkhanov, Abdurahman (1991). "The Mystery of Stalin's Death". Novyi Mir (ภาษารัสเซีย). pp. 194–233.
Fitzpatrick, Sheila (1996). Stalin's Peasants: Resistance and Survival in the Russian Village after Collectivization. New York: Oxford University Press.
Fitzpatrick, Sheila (1999). Everyday Stalinism: Ordinary Life in Extraordinary Times: Soviet Russia in the 1930s. New York: Oxford University Press.
Hastings, Max (2015). The Secret War: Spies, Codes and Guerrillas 1939–1945. London: William Collins. ISBN 978-0-00-750374-2.
Khruschev, Nikita (1977). Khruschev Remembers: Last Testament. Random House. ISBN 0-517-17547-9.
Kotkin, Stephen (2017). Stalin: Waiting for Hitler, 1929–1941. New York: Random House.
Kikodze, Geronti (2003). ქიქოძე, გერონტი, თანამედროვის ჩანაწერები. – [1-ლი გამოც.]. – თბ. : არეტე [Writings of Contemporary Records]. Arete. ISBN 99940-745-6-3. OCLC 59109649..
Stove, Robert (2003). The Unsleeping Eye: Secret Police and Their Victims. San Francisco: Encounter Books. ISBN 1-893554-66-X. OCLC 470173678.
Sukhomlinov, Andrey (2004). Кто вы, Лаврентий Берия? : неизвестные страницы уголовного дела (ภาษารัสเซีย). Moscow: Detektiv-Press. ISBN 5-89935-060-1. OCLC 62421057.
Wittlin, Thaddeus (1972). Commissar: The Life and Death of Lavrenty Pavlovich Beria. New York: The Macmillan Co. OCLC 462215687.
Yakovlev, A.N.; Naumov, V.; Sigachev, Y., บ.ก. (1999). Lavrenty Beria, 1953. Stenographic Report of July's Plenary Meeting of the Central Committee of the Communist Party of the Soviet Union and Other Documents (ภาษารัสเซีย). Moscow: International Democracy Foundation. ISBN 5-89511-006-1.
Zalessky, Konstantin (2000). Империя Сталина: Биографический энциклопедический словарь (ภาษารัสเซีย). Veche. p. 605. ISBN 5-7838-0716-8. OCLC 237410276.
แหล่งข้อมูลอื่น

Beria, Lavrentiy (1936), The Victory of the National Policy of Lenin and Stalin, Marxists.
——— (1950), The Great Contrast, Marxists.
Annotated bibliography for Lavrentiy Beria from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues
Central Intelligence Agency, Office of Current Intelligence. The Reversal of the Doctors' Plot and Its Immediate Aftermath, 17 July 1953.
Central Intelligence Agency, Office of Current Intelligence. Purge of L.P. Beria, 17 April 1954.
Central Intelligence Agency, Office of Current Intelligence. Summarization of Reports Preceding Beria Purge, 17 August 1954.
Lavrenty Beria performed by Bob Hoskins and other Russian historical celebrities played by foreign stars
กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ ลัฟเรนตีย์ เบรียา ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
| ด ค กจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต |
| --- | --- | --- |
|  โวโรชีลอฟ  ตูคาเชฟสกี  บูดิออนนืย  เยโกรอฟ  บลูย์เคียร์  ตีโมเชนโค  คูลิค  ชาปอชนีคอฟ  จูคอฟ  วาซีเลฟสกี  สตาลิน (จอมพลสูงสุด)  โคเนฟ  โกโวลอฟ  โรคอสซอฟสกี  มาลีนอฟสกี  ตอลบูคิน  เมเรตสคอฟ  เบรียา  โซโคลอฟสกี  บุลกานิน  บากราเมียน  บีรูย์ซอฟ  เกรชโค  เยเรเมนโก  มอสคาเลนโค  ชุยคอฟ  ซาคารอฟ  โกลีคอฟ  ครืยลอฟ  ยาคูบอฟสกี  บาติตสกี  โคเชวอย  เบรจเนฟ  อุสตีนอฟ  คูลีคอฟ  โอการ์คอฟ  โซโคลอฟ  อะโครเมเยฟ  คูร์คอตกิน  เปตรอฟ  ยาซอฟ  |  โวโรชีลอฟ  ตูคาเชฟสกี  บูดิออนนืย  เยโกรอฟ  บลูย์เคียร์  ตีโมเชนโค  คูลิค  ชาปอชนีคอฟ  จูคอฟ  วาซีเลฟสกี  สตาลิน (จอมพลสูงสุด)  โคเนฟ  โกโวลอฟ  โรคอสซอฟสกี  มาลีนอฟสกี  ตอลบูคิน  เมเรตสคอฟ  เบรียา  โซโคลอฟสกี  บุลกานิน  บากราเมียน  บีรูย์ซอฟ  เกรชโค  เยเรเมนโก  มอสคาเลนโค  ชุยคอฟ  ซาคารอฟ  โกลีคอฟ  ครืยลอฟ  ยาคูบอฟสกี  บาติตสกี  โคเชวอย  เบรจเนฟ  อุสตีนอฟ  คูลีคอฟ  โอการ์คอฟ  โซโคลอฟ  อะโครเมเยฟ  คูร์คอตกิน  เปตรอฟ  ยาซอฟ  |  |
การสังหารหมู่ที่กาตึน
เบรียา และ สตาลิน (อยู่ด้านหลัง)
โตโยต้า แลนด์ครูเซอร์

| โตโยต้า แลนด์ครูเซอร์ |
| --- | --- |
โตโยต้า แลนด์ครูเซอร์ ZX ปี 2564 (VJA300, โคลอมเบีย)
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: โตโยต้า
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2494–ปัจจุบัน
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถออฟโรด รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดใหญ่
โครงสร้าง: เครื่องยนต์วางหน้า ขับเคลื่อนสี่ล้อ
โตโยต้า แลนด์ครูเซอร์ (อังกฤษ: Toyota Land Cruiser) บ้างสะกดว่า LandCruiser เป็นรถยนต์ขับเคลื่อนสี่ล้อที่ผลิตและพัฒนาโดยโตโยต้า เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2494  เป็นรุ่นที่ผลิตต่อเนื่องยาวนานที่สุดของโตโยต้า ณ ปี 2562 แลนด์ครูเซอร์มียอดขายรวมทั่วโลกมากกว่า 10 ล้านคัน
โตโยต้า แลนด์ครูเซอร์ ผลิตขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2494 แลนด์ครูเซอร์ถูกผลิตในรูปแบบเปิดประทุน หลังคาแข็ง สเตชันแวกอน และแชสซีส์แค็บ ความน่าเชื่อถือและอายุการใช้งานที่ยาวนานของแลนด์ครูเซอร์นำไปสู่ความนิยมอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในออสเตรเลีย ซึ่งเป็นรถขับเคลื่อนสี่ล้อแบบตัวถังแยกกับแชสซีส์ที่ขายดีที่สุด โตโยต้ายังทำการทดสอบแลนด์ครูเซอร์อย่างกว้างขวางในพื้นที่ห่างไกลของออสเตรเลีย ซึ่งถือเป็นหนึ่งในสภาพแวดล้อมการใช้งานที่ยากลำบากที่สุดทั้งในด้านอุณหภูมิและภูมิประเทศ ในญี่ปุ่น แลนด์ครูเซอร์เคยจำหน่ายเฉพาะที่ตัวแทนจำหน่ายโตโยต้าญี่ปุ่นที่เรียกว่า Toyota Store
ตั้งแต่ปี 2533 เป็นต้นมา รุ่นขนาดเล็กของแลนด์ครูเซอร์ได้ถูกวางตลาดในชื่อ "แลนด์ครูเซอร์ พราโด" (Land Cruiser Prado) โตโยต้าได้อธิบายว่าเป็นรุ่น "ขนาดเล็ก" ของแลนด์ครูเซอร์ โดยมีดีไซน์แตกต่างจากรุ่นดั้งเดิม และจนถึงปี 2566 พราโดยังคงเป็นแลนด์ครูเซอร์รุ่นเดียวที่เน้นความสะดวกสบายที่มีให้เลือกในรุ่นฐานล้อสั้น 3 ประตู
ณ ปี 2566 แลนด์ครูเซอร์รุ่นขนาดใหญ่ถูกวางจำหน่ายในหลายตลาด ยกเว้นสหรัฐ (ตั้งแต่ปี 2563) แคนาดา (ตั้งแต่ปี 2539), มาเลเซีย (แทนด้วยเล็กซัส แอลเอกซ์), ฮ่องกง, มาเก๊า, เกาหลีใต้, บราซิล และส่วนใหญ่ของยุโรป ในยุโรป ประเทศเดียวที่จำหน่ายแลนด์ครูเซอร์รุ่นขนาดใหญ่อย่างเป็นทางการคือ ยิบรอลตาร์ มอลโดวา นิวแคลิโดเนีย รัสเซีย เบลารุส และยูเครน แลนด์ครูเซอร์ได้รับความนิยมอย่างมากในตะวันกลาง รัสเซีย และออสเตรเลีย รวมถึงแอฟริกา ซึ่งมีการใช้งานโดยเกษตรกร อุตสาหกรรมการก่อสร้าง องค์กรพัฒนาเอกชน และองค์กรด้านมนุษยธรรม สหประชาชาติ กองทัพต่าง ๆ (มักเป็นรุ่นกระบะ) และกลุ่มติดอาวุธที่ดัดแปลงเป็นรถติดปืนกล ในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2562 ยอดขายรวมทั่วโลกของรถตระกูลแลนด์ครูเซอร์เกิน 10 ล้านคัน
การใช้โดยกลุ่มก่อการร้ายและกองกำลังทหาร

บทความหลัก: สงครามโตโยต้า และ สงครามดาร์ฟูร์
อ่านเพิ่ม

โวลฟาร์ธ, อเล็กซานเดอร์ (2561). ตำนานแลนด์ครูเซอร์. ฮีล-เวอร์ลัก. ISBN 978-3-95843-301-4.
ทำไมโตโยต้า แลนด์ครูเซอร์ ถึงหายไปจากอเมริกา. สหรัฐ: ซีเอ็นบีซี. 7 พฤศจิกายน 2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ทั่วโลก)
คลังข้อมูลโตโยต้า แลนด์ครูเซอร์
เว็บตูน

เว็บตูน (เกาหลี: 웹툰) เป็นประเภทของการ์ตูนดิจิทัลแบบแบ่งเป็นตอนที่มีต้นกำเนิดในประเทศเกาหลีใต้โดยทั่วไปจะใช้สำหรับอ่านบนสมาร์ทโฟน
แม้ว่าเว็บตูนส่วนใหญ่จะไม่เป็นที่รู้จักนอกประเทศเกาหลีใต้ในช่วงแรกเริ่ม แต่เว็บตูนกลับได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นทั่วโลกเนื่องมาจากเข้าถึงได้ง่ายและมีเนื้อหาการ์ตูนออนไลน์ฟรีหลากหลาย ปัจจุบัน เว็บตูนทำรายได้ประมาณ 5.91 พันล้านเหรียญสหรัฐในสหรัฐอเมริกาเพียงประเทศเดียวในประเทศที่มันฮวาแบบดิจิทัลได้รับความนิยมมากขึ้นแต่การตีพิมพ์การ์ตูนกลับลดน้อยลง ปริมาณเนื้อหาที่เผยแพร่ในรูปแบบเว็บตูนในปัจจุบันมีจำนวนเท่ากับที่เผยแพร่แบบออฟไลน์
รูปแบบ

เว็บตูนมักจะมีลักษณะทั่วไปบางอย่าง: แต่ละตอนจะตีพิมพ์แบบแนวตั้งยาวหนึ่งแถบ (โดยใช้อินฟินิทแคนวาสแทนที่จะมีหลายหน้าเพื่อให้อ่านได้ง่ายขึ้นบนสมาร์ทโฟนหรือคอมพิวเตอร์); บางตอนจะมีเพลงประกอบและแอนิเมชันที่เล่นในแต่ละบท; และแตกต่างจากการ์ตูนในเอเชียตะวันออกส่วนใหญ่ ตรงที่เว็บตูนมักจะเป็นสีแทนที่จะเป็นขาวดำ เนื่องจากเว็บตูนจะเผยแพร่ทางดิจิทัลบนเว็บไซต์หรือแอพแทนที่จะเผยแพร่ในนิตยสาร ในกรณีของเกาหลีใต้ ยังมีกฎหมายการเซ็นเซอร์เนื้อหาที่เผยแพร่ทางออนไลน์และสื่อสิ่งพิมพ์ที่แตกต่างกัน ซึ่งส่งผลให้มีการผลิตและเผยแพร่การ์ตูนแนวอีโรติกและมีเนื้อหาทางเพศอย่างชัดเจนในรูปแบบเว็บตูน
รูปแบบ > รูปแบบรายได้

เช่นเดียวกับสิ่งพิมพ์ออนไลน์อื่น ๆ มีรูปแบบการชำระเงินหลากหลายที่ใช้สำหรับเว็บตูน บางแห่งจำกัดจำนวนบทให้อ่านฟรี และเรียกเก็บเงินสำหรับบทที่เหลือ บางแห่งอนุญาตให้อ่านได้เพียงบางบทต่อวันโดยไม่ต้องชำระเงิน
ผู้สร้างเว็บตูนสามารถสร้างรายได้จากโฆษณาที่แสดงในซีรีส์ของพวกเขาได้ จนถึงปี 2019 ผู้สร้างมือสมัครเล่นสามารถสร้างรายได้จากเครดิตที่แฟน ๆ มอบให้ เงินที่ผู้สร้างมืออาชีพและมือสมัครเล่นได้รับขึ้นอยู่กับการเข้าชม
ต้นกำเนิดและประวัติ

แม้ว่าจะมีเว็บคอมิคที่ถูกอัปโหลดและนำเสนอโดยผู้สร้างรายบุคคลมาตั้งแต่ช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ 1990 แต่การถือกำเนิดของเว็บตูนนั้นย้อนกลับไปในปี 2000 เมื่อ Lycos Korea เวอร์ชันภาษาเกาหลีของเครื่องมือค้นหาของอเมริกาที่ชื่อว่า Lycos เปิดตัวส่วน Manhwa Bang บนพอร์ทัลไซต์ของพวกเขา Yahoo! Korea ก็เปิดตัวบริการคล้าย ๆ กันที่ชื่อว่า Cartoon Sesang ตามมาในอีกสองปีต่อมา ในปี ค.ศ. 2002 องค์การวัฒนธรรมและสารัตถะเกาหลีได้รับการจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายส่งเสริมอุตสาหกรรมวัฒนธรรม และเริ่มให้การสนับสนุนการ์ตูนและอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องโดยรวม
เว็บพอร์ทัลของเกาหลี Daum ได้สร้างบริการเว็บตูนที่รู้จักกันในชื่อ Daum Webtoon ในปี ค.ศ. 2003 และต่อมาก็ตามมาด้วย Naver ในการเปิดตัว Naver Webtoon ในปี ค.ศ. 2004 บริการเหล่านี้เผยแพร่เว็บตูนที่สามารถเข้าถึงได้ฟรี ตามข้อมูลของเดวิด เวลช์ จาก Bloomberg หนังสือการ์ตูนมีสัดส่วนถึง 1 ใน 4 ของยอดขายหนังสือทั้งหมดในเกาหลีใต้ ในขณะที่ผู้ใช้ชาวเกาหลีมากกว่า 3 ล้านคนจ่ายเงินเพื่อเข้าถึงมันฮวาออนไลน์ และมีผู้ใช้ 10 ล้านคนอ่านเว็บตูนฟรี
เว็บตูนเรื่องแรกของเกาหลีใต้คือ Uninhabited Island (เกาหลี: 무인도; ฮันจา: 無人島; อาร์อาร์: Muindo) โดย ฮัน ฮี-จัก ในปี ค.ศ. 1996
ในอดีตนั้นจะแบ่งเรทติ้งออกเป็น 2 ประเภท คือ ทั้งหมด (เว็บตูนเหมาะกับทุกวัย) และ 18 (ผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ไม่สามารถอ่านเว็บตูนเรื่องนี้ได้) ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 ระบบเรตติ้งเว็บตูนได้ถูกนำมาใช้งาน มีรายงานว่าจะมี 10 แพลตฟอร์มรวมถึง Naver และ Daum เข้าร่วม เรตติ้งคาดว่าจะแบ่งเป็น △ ทั้งหมด △ 12 ปีขึ้นไป △ 15 ปีขึ้นไป △ 19 ปีขึ้นไป (18 ปีขึ้นไป) หรือมากกว่านั้น
ต้นกำเนิดและประวัติ > รุ่น 0

เว็บตูนยุคแรก ๆ จะถูกสแกนมาจากการ์ตูนต้นฉบับแล้วอัพโหลดขึ้นไปบนอินเทอร์เน็ตโดยปกติจะจัดรูปแบบหน้าเดียว
เค้าโครงของเว็บตูนในยุคแรก ๆ ปุ่มช่วยให้พลิกหน้าได้
ฮิโนโมโตะ โอนิโกะ

ฮิโนโมโตะ โอนิโกะ (ญี่ปุ่น: 日本 鬼子; โรมาจิ: Hinomoto Oniko) เป็นตัวละครโมเอะสัญชาติญี่ปุ่นที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 2010 ซึ่งมีต้นกำเนิดจากบอร์ด Breaking News (VIP) ของทูแชนแนล และกลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมภายในฟอรั่มและบอร์ดภาพต่าง ๆ ในประเทศญี่ปุ่น ตัวละครนี้เป็นรูปมานุษยรูปนิยมแบบโมเอะจากวลี "日本鬼子" ซึ่งเป็นคำสบประมาททางชาติพันธุ์ของจีนที่ใช้กันทั่วไปต่อคนเชื้อสายญี่ปุ่น
ภูมิหลัง

ตัวละครนี้เดิมทีนั้นผู้ใช้บนกระดานทูแชนแนลสร้างขึ้นเพื่อเสียดสีคำศัพท์ด้านเชื้อชาติของจีนดังที่กล่าวไว้ข้างต้น ในประเทศจีน คำว่า รื่อเปิ่นกุ่ยจือ (จีน: 日本鬼子; พินอิน: Rìběn guǐzi; แปลตรงตัว: "ปีศาจญี่ปุ่น") เป็นวลีที่ใช้ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง และยังคงใช้มาจนถึงทุกวันนี้ในฐานะคำสบประมาทต่อคนญี่ปุ่น ชาวเน็ตญี่ปุ่นเลือกที่จะเปลี่ยนวลีที่ปกติเป็นการเหยียดเชื้อชาติและหยาบคายให้กลายเป็นตัวละครที่สามารถแสดงออกมาให้ "น่ารัก" หรือ "โมเอะ" ซึ่งเป็นการแสดงออกที่สามารถย้อนกลับความหมายเชิงลบที่แฝงอยู่ภายใต้คำสบประมาทได้ การสร้างตัวละครใน ค.ศ. 2010 เกิดขึ้นหลังการยกระดับของกรณีพิพาทหมู่เกาะเซ็งกากุที่เป็นผลจากอุบัติเหตุเรือประมงชนกันที่เกิดขึ้นไม่นานมานี้ และมีจุดมุ่งหมายเพื่อตอบโต้กระแสความรู้สึกต่อต้านญี่ปุ่นที่เพิ่มมากขึ้นในหมู่พลเมืองเครือข่ายออนไลน์และในความคิดเห็นของชาวจีนโดยทั่วไปภายหลังเหตุการณ์ข้อพิพาทเกาะแห่งนี้
ศัพทมูลวิทยา

ในภาษาญี่ปุ่น คำด่า 日本鬼子 โดยทั่วไปอ่านเป็น รีเบ็งกูอิซุ (リーベングイズ, rīben guizu) ซึ่งทับศัพท์โดยตรงจากภาษาจีนกลางว่า รื่อเปิ่นกุ่ยจือ อย่างไรก็ตาม อักษรเหล่านี้สามารถอ่านอีกแบบโดยใช้รูปอ่านคุงโยมิและนาโนริเป็น ฮิโนโมโตะ โอนิโกะ ซึ่งคล้ายกับชื่อผู้หญิงในภาษาญี่ปุ่น ส่วนตัวอักษรของ"นามสกุล" ฮิ โนะ โมโตะ ในรูปอ่านคุงโยมิสามารถมีความหมายตรงตัวเป็น "ต้นกำเนิดสุริยะ" ในขณะที่ชื่อตัวภาษาญี่ปุ่นที่ลงท้ายด้วย 子 (-ko) ถือเป็นเพศหญิง และโดยทั่วไปใช้สำหรับชื่อผู้หญิง (เช่น ยามาดะ ฮานาโกะ (山田花子 Yamada Hanako) เป็นตัวแทนชื่อผู้หญิง)
ลักษณะเฉพาะ

แม่บทหลักในการออกแบบตัวละครอิงจากโอนิในคติชนญี่ปุ่น เนื่องจากตัวละครนี้ได้รับการออกแบบให้เป็น "บุคลาธิษฐาน" ของคำด่า ทำให้มีการพรรณนาเป็นหญิงสาวที่มีผมยาวสีดำและผิวซีด มักสวมชุดกิโมโนสีแดงและเขาปีศาจ โดยยังคงไว้ซึ่งลวดลายอันเป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมญี่ปุ่น เช่น นางินาตะและหน้ากากฮันเนีย เธอสามารถแข็งแกร่งขึ้นเมื่อมีการต่อสู้หรือถูกยั่วยุ
ลักษณะเฉพาะ > โคนิปง

"โคนิปง" (หรือ โคฮิโนโมโตะ; มาจากคำด่าภาษาจีนอีกคำ คือ เสี่ยวรื่อเปิ่น "小日本" พินอิน: xiǎo rìběn) ซึ่งถูกพรรณนาเป็นเด็กสาวที่มีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกันและยังมีลวดลายที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นติดตัวไปด้วย เช่น คาตานะที่สูงเท่าเธอ และชุดกิโมโนสีชมพู เธอแสดงให้เห็นว่าเป็นผู้ที่มีความเสน่หาต่อผู้อื่นมาก เนื่องมาจากชื่อของเธอในฮิรางานะว่า "こひのもと" อ่านเป็น "แก่นแท้ของความรัก"
ดูเพิ่ม

ไอซิส-จัง
แหล่งข้อมูลอื่น

hinomotooniko@ウィキ
鬼子プロジェクト (oniko_project) on Twitter
1 November 2010, [NIHON ONOKO] Classic Japanese Idol [English Subtitles], YouTube
2 November 2010, Japanese Netizens turn Chinese derogatory term into beautiful young girl anime character, ChinaHush
(万物皆可萌)日本鬼子萌化中---2CH萌娘日本鬼子
日本鬼子萌化中
มาริโอคาร์ต

| มาริโอคาร์ต (Mario Kart) |
| --- | --- |
โลโก้ปัจจุบันที่ใช้ตั้งแต่มาริโอคาร์ต ดีเอส
ประเภท: เกมแข่งรถ
ผู้พัฒนา: นินเทนโด อินเทลลิเจนท์ซิสเต็มส์ (ซูเปอร์ เซอร์กิต) เรโทร สตูดิโอ (มาริโอคาร์ต 7) นัมโค/นัมโค บันได (ตู้เกมอาเขต)
ผู้จัดจำหน่าย: นินเทนโด
ผู้จัดสร้าง: ชิเงรุ มิยาโมโตะ
ระบบปฏิบัติการ: Super Nintendo Entertainment System Nintendo 64 iQue Player Game Boy Advance GameCube Nintendo DS Arcade Wii Nintendo 3DS Wii U Nintendo Switch iOS Android
วางจำหน่ายครั้งแรก: ซูเปอร์มาริโอคาร์ต 27 สิงหาคม ค.ศ. 1992 (1992-08-27)
จำหน่ายครั้งล่าสุด: มาริโอคาร์ต ทัวร์ 25 กันยายน ค.ศ. 2019 (2019-09-25)
มาริโอคาร์ต (ญี่ปุ่น: マリオカート; อังกฤษ: Mario Kart) เป็นซีรีส์วิดีโอเกมแข่งรถ ผลิตโดยบริษัทนินเทนโดจากประเทศญี่ปุ่น ในเกมมีตัวละครจากซีรีส์เกมมาริโอ เช่น มาริโอ, ลุยจิ, เจ้าหญิงพีช, บาวเซอร์, โยชิ, โท้ด มาขับรถโกคาร์ตแข่งกัน เกมแรกในซีรีส์คือเกม ซูเปอร์มาริโอคาร์ต วางจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ.1992 บนเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม ในปัจจุบันมีเกมมาริโอคาร์ตทั้งในเครื่องเกมคอนโซล เครื่องเกมพกพา และตู้เกมอาเขด
รายชื่อเกม มาริโอคาร์ต

| --- | --- |
1992: ซูเปอร์มาริโอคาร์ต
1993: 
1994: 
1995: วีบี มาริโอคาร์ต (ถูกยกเลิก)
1996: มาริโอคาร์ต 64
1997: 
1998: 
1999: 
2000: 
2001: มาริโอคาร์ต : ซูเปอร์เซอร์กิต
2002: 
2003: มาริโอคาร์ต: ดับเบิลแดช
2004: 
2005: มาริโอคาร์ต อาเขต จีพี
2005: มาริโอคาร์ต ดีเอส
2006: 
2007: มาริโอคาร์ต อาเขต จีพี 2
2008: มาริโอคาร์ต วี
2009: 
2010: 
2011: มาริโอคาร์ต 7
2012: 
2013: มาริโอคาร์ต อาเขต จีพี ดีลักซ์
2014: มาริโอคาร์ต 8
2015: 
2016: 
2017: มาริโอคาร์ต 8 ดีลักซ์
2017: มาริโอคาร์ต อาเขต จีพี วีอาร์
2018: 
2019: มาริโอคาร์ต ทัวร์