stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พยัคฆ์ร้าย 007
การสร้าง > การคัดเลือกนักแสดง > เจมส์ บอนด์

ขณะที่ผู้อำนวยการสร้าง บรอคโคลีกับซอลต์ซแมน แต่เดิมต้องการให้ แครี แกรนต์ รับบทเจมส์ บอนด์ แต่แกรนต์ตั้งใจจะแสดงแค่ภาพยนตร์เรื่องเดียวเท่านั้น ทำให้ผู้อำนวยการสร้างตัดใจสินใจค้นหาคนอื่นที่จะมาเป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ชุด ริชาร์ด จอห์นสัน อ้างว่าเขาเป็นตัวเลือกแรกของผู้กำกับ แต่เขาปฏิเสธเพราะว่าเขามีสัญญากับเอ็มจีเอ็มและไม่ต้องการรับบทอยู่แล้ว นักแสดงอีกคนซึ่งอ้างว่าได้รับการพิจารณาสำหรับบทบอนด์คือ แพทริก แมกกูเวน เขาเคยแสดงเป็นสายลับ จอห์น เดรก จากละครโทรทัศน์เรื่อง เดนเจอร์แมน แต่แมกกูเวนก็ปฏิเสธบทบอนด์ นักแสดงอีกคนหนึ่งซึ่งมีความเป็นไปได้ก็คือ เดวิด นิเวน ซึ่งต่อมาเขาได้แสดงเป็น เจมส์ บอนด์ ในภาพยนตร์ตลกล้อเลียน ทีเด็ดเจมส์บอนด์ 007 ในปี ค.ศ. 1967
มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับนักแสดงที่เอียน เฟลมมิงต้องการเป็นการส่วนตัว มีรายงานว่า เฟลมมิงนั้นชื่นชอบนักแสดง ริชาร์ด ท็อดด์ คับบี บรอกโคลีกล่าวในอัตชีวประวัติของเขา เวนเดอะสโนว์เมลต์ส ว่า โรเจอร์ มัวร์ ได้รับการพิจารณา แต่เขาคิดว่า "ยังหนุ่มเกินไป อาจจะเป็นเพราะหน้าตาของเขาน่ารักเกินไป" ในอัตชีวประวัติของมัวร์ มายเวิร์ดอิสมายบอนด์ มัวร์กล่าวว่าเขาไม่เคยถูกทาบทามให้เล่นบทของบอนด์จนกระทั่งในปี 1973 ในภาพยนตร์ พยัคฆ์มฤตยู 007 มัวร์แสดงเป็น ไซมอน เทมพลาร์ ในละครโทรทัศน์ เดอะเซนต์ ออกอากาศในสหราชอาณาจักรครั้งแรกในวันที่ 4 ตุลาคม 1962 ก่อนการฉายรอบปฐมทัศน์ของ พยัคฆ์ร้าย 007 แค่วันเดียว
ในที่สุด ผู้อำนวยการสร้างก็หันกลับไปเลือก ฌอน คอนเนอรี อายุ 32 ปี เพื่อแสดงในภาพยนตร์บอนด์จำนวนห้าเรื่อง มีการรายงานบ่อยครั้งว่าคอนเนอรีได้รับบทผ่านการประกวดที่จัดขึ้นเพื่อ "ค้นหา เจมส์ บอนด์" แม้ว่าจะไม่เป็นความจริง แต่การแข่งขันก็ยังคงมีอยู่และผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายหกคนได้รับเลือกและทดสอบหน้ากล้องโดย บรอกโคลี, ซอลต์ซแมนและเฟลมมิง ผู้ชนะเลิศการประกวดคือ ปีเตอร์ แอนโทนี นายแบบอายุ 28 ปี บรอกโคลีกล่าวว่า เขามีคุณภาพแบบเดียวกับ เกรกอรี แพก แต่พิสูจน์แล้วว่าไม่สามารถรับมือกับบทบาทนี้ได้ เมื่อคอนเนอรีถูกชักชวนให้ไปพบกับบรอกโคลีและซอลต์ซแมน เขาดูสกปรกและสวมเสื้อผ้าที่ไม่ได้รีด แต่คอนเนอรี "ลงมือแสดงและทำออกมาได้ดี" ในขณะที่เขาแสดงเป็นผู้ชายที่มีลักษณะไม่ใส่ใจ เมื่อเขาออกไป บรอกโคลีและซอลต์ซแมนมองดูเขาผ่านทางหน้าต่างในขณะที่เขากำลังไปที่รถของเขา ทั้งคู่เห็นด้วยว่าเขาคือคนที่ใช่สำหรับบทบอนด์ หลังคอนเนอรีได้รับเลือก เทอเรนซ์ ยัง พานักแสดงไปหาช่างตัดเสื้อและช่างทำผมของเขา และแนะนำให้เขารู้จักกับชีวิตชนชั้นสูง, ภัตตาคาร, คาสิโนและผู้หญิงของลอนดอน เรย์มอนด์ เบนสัน ผู้เขียนนวนิยายบอนด์กล่าวว่า เทอเรนซ์ ยังสอนนักแสดง "ในแบบของการเป็นคนเก่งมีไหวพริบ, และเหนือสิ่งอื่นใด, เท่" การคัดเลือกนักแสดงได้ประกาศเมื่อวันที่ 31 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961
ดนตรีประกอบ

มอนตี นอร์แมน ได้รับคำเชิญจากบรอคโคลีให้มาแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ เนื่องจากบรอคโคลีชื่นชอบงานละครเวทีของเขา ที่มีชื่อเรื่องว่า เบลล์ (อังกฤษ: Belle) ในปี ค.ศ. 1961 ละครเวทีเพลงเกี่ยวกับฆาตกร ฮอว์ลี ฮาร์วี คริปเปน นอร์แมนกำลังยุ่งอยู่กับละครเวทีและตกลงจะทำดนตรีให้ พยัคฆ์ร้าย 007 หลังซอลต์ซแมนอนุญาตให้เขาเดินทางไปกับทีมงานที่จาเมกาด้วย ดนตรีประกอบที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ เจมส์ บอนด์ ธีม ซึ่งเล่นในระหว่างฉากในลำกล้องปืนและฉากแสดงชื่อเรื่องและเครดิต ซึ่งแต่งโดยนอร์แมน เอามาจากส่วนประกอบของผลงานก่อนหน้านี้ของเขา จอห์น แบร์รี ซึ่งต่อมาได้แต่งดนตรีประกอบให้กับภาพยนตร์บอนด์สิบเอ็ดเรื่อง เป็นคนเรียบเรียงบอนด์ธีมแต่ว่าไม่มีชื่อในเครดิต—ยกเว้นวงออเคสตราของเขาที่มีชื่อ มีการเสนอเป็นครั้งคราวว่าแบร์รีเป็นคนแต่ง เจมส์ บอนด์ ธีม ไม่ใช่นอร์แมน เรื่องนี้ทำให้ต้องมีการขึ้นศาลถึงสองครั้ง ครั้งล่าสุดเมื่อปี ค.ศ. 2001 ซึ่งนอร์แมนเป็นผู้ชนะคดี ธีมที่แต่งโดยนอร์แมนและเรียบเรียงโดยแบร์รี ได้รับการอธิบายโดย เดวิด อาร์โนลด์ นักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์บอนด์อีกคนหนึ่งว่าเป็น "มีกลิ่นอายของบีบอบ-สวิง ควบคู่ไปกับกีตาร์ไฟฟ้าที่ดูร้าย, มืดมน, เสียงแตกของกีตาร์ไฟฟ้า, แน่นอนว่ามันเครื่องดนตรีของร็อกแอนด์โรล... มันเป็นตัวแทนของทุกอย่างเกี่ยวกับตัวละครที่คุณต้องการ: มันเป็นความโอ้อวด, เย่อหยิ่ง, มั่นใจ, มืดมน, อันตราย, ทะลึ่ง, เซ็กซี, หยุดไม่ได้ และเขาทำได้ในสองนาที"
เพลงในฉากเปิดเรื่องเป็นเพลงกล่อมเด็ก "หนูตาบอดสามตัว" เวอร์ชันคาลิปโซ พร้อมเนื้อเพลงใหม่เพื่อสะท้อนถึงความตั้งใจของนักฆ่าสามคนที่ได้รับการว่าจ้างจากดร. โน เพลงเด่นอื่น ๆ ของภาพยนตร์ได้แก่ "จัมป์อัพ" เล่นอยู่ในฉากหลังและเพลงคาลิปโซจาเมกาดั้งเดิม "อันเดอร์เดอะแมงโกทรี" ซึ่งร้องโดย ไดอานา คูปแลนด์ (ภรรยาของนอร์แมนในขณะนั้น) และเป็นเสียงร้องเพลงของ ฮันนี ไรเดอร์ ขณะที่เธอเดินขึ้นจากมหาสมุทรบนแครบคีย์ ไบรอน ลีแอนด์เดอะดรากอนแนร์ส์ ปรากฏตัวในภาพยนตร์ขณะที่กำลังเล่นเพลง "จัมป์อัพ" และยังได้แสดงบางเพลงในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ ลีและนักดนตรีจาเมกาคนอื่น ๆ ที่ปรากฏในเพลงประกอบภาพยนตร์ รวมทั้ง เออร์เนสต์ แรงลินและคาร์ลอส มัลคอล์ม ได้รับการแนะนำให้นอร์แมนรู้จักโดย คริส แบล็กเวลล์ เจ้าของค่ายเพลงเล็ก ๆ ในตอนนั้น ไอแลนด์เรเคิดส์ ซึ่งทำงานกับภาพยนตร์เป็นผู้ค้นหาสถานที่ถ่ายทำ อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์วางจำหน่ายโดย ยูไนเต็ดอาร์ติสท์เรเคิดส์ ใน ค.ศ. 1963 เช่นเดียวกับเพลงเวอร์ชันคัพเวอร์ของ "เจมส์ บอนด์ ธีม" อีกมากมายโดย โคลัมเบียเรเคิดส์ ซิงเกิลของ "เจมส์ บอนด์ ธีม" เข้าสู่ชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1962 โดยขึ้นถึงตำแหน่งสูงสุดที่อันดับที่ 13 ในช่วงระยะเวลา 11 สัปดาห์ในชาร์ต แรงลินซึ่งเคยทำหน้าที่เป็นผู้เรียบเรียงเพลงหลายเพลงและมัลคอล์มฟ้องอีออนสำหรับค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ ทั้งคู่ตกลงกันได้โดยไม่ต้องขึ้นศาล มัลคอล์มและวงดนตรีของเขาได้แสดงในอีกหนึ่งปีต่อมาในรอบปฐมทัศน์ของภาพยนตร์ที่คิงส์ตัน
การฉาย > การส่งเสริม

ยูไนเต็ดอาร์ทิตส์เริ่มแคมเปญการตลาดเพื่อให้ เจมส์ บอนด์ เป็นที่รู้จักในอเมริกาเหนือในช่วงปลาย ค.ศ. 1961 หนังสือพิมพ์ได้รับกล่องหนังสือชุด เจมส์ บอนด์ รวมถึงหนังสือเล่มเล็กที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับตัวละครบอนด์และรูปภาพของ เออร์ซูลา แอนเดรส อีออนและยูไนเต็ดอาร์ทิตส์ทำข้อตกลงการอนุญาตสิทธิ์โดยอิงตามรสนิยมของตัวละคร โดยมีไทอินสินค้ากับเครื่องดื่ม ยาสูบ เสื้อผ้าบุรุษ และบริษัทผลิตรถยนต์ แคมเปญนี้มุ่งเน้นไปที่ชื่อของ เอียน เฟลมมิง เนื่องจากหนังสือประสบความสำเร็จไม่มากนัก หลัง พยัคฆ์ร้าย 007 ประสบความสำเร็จในยุโรป ฌอน คอนเนอรี และเทอเรนซ์ ยัง ได้ออกทัวร์ข้ามประเทศในสหรัฐเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1963 โดยมีการฉายตัวอย่างภาพยนตร์และการแถลงข่าว ปิดท้ายด้วยการฉายรอบปฐมทัศน์ที่ได้รับการประชาสัมพันธ์อย่างดีในเมืองคิงส์ตัน ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ส่วนใหญ่ แคมเปญบางส่วนเน้นย้ำถึงเสน่ห์ทางเพศของภาพยนตร์ โดยมีภาพใบปิดที่วาดโดย มิตเชล ฮุกส์ ซึ่งแสดงภาพของ ฌอน คอนเนอรี และผู้หญิงที่นุ่งน้อยห่มน้อยอีกสี่คน แคมเปญนี้ยังรวมถึงโลโก้ 007 ที่ออกแบบโดย โจเซฟ คารอฟฟ์ โดยมีปืนพกเป็นส่วนหนึ่งของเลขเจ็ด
พยัคฆ์ร้าย 007 ฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่ลอนดอนพาวิลเลียนเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1962 ก่อนจะฉายรอบทั่วไปในสหราชอาณาจักรในสามวันต่อมา การฉายรอบปฐมทัศน์ในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1963 ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักมากนัก โดยฉายในโรงภาพยนตร์ 450 แห่งในภูมิภาคตะวันตกตอนกลาง และตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ ภาพยนตร์ฉายในลอสแอนเจลิสและนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม โดยลอสแอนเจลิสฉายควบคู่กับ เดอะยังแอนด์เดอะเบรฟ ส่วนในนครนิวยอร์กจัดภาพยนตร์ให้อยู่ในชุด "พรีเมียมโชว์เคส" ของยูไนเต็ดอาร์ทิตส์ โดยฉายในโรงภาพยนตร์ 84 แห่งทั่วเมือง เพื่อหลีกเลี่ยงการฉายโรงภาพยนตร์บรอดเวย์ที่มีราคาแพง
การฉาย > โฮมวิดีโอ

พยัคฆ์ร้าย 007 ได้รับการจัดจำหน่าย ในรูปแบบ ซีอีดีวิดีโอดิสก์ (1981), วีเอชเอส (1982, ไม่ตัด), เบตาแมกซ์ (1982, ไม่ตัด), เลเซอร์ดิสก์, ดีวีดี, บลูเรย์, หลายรูปแบบ สตรีมมิง, และรูปแบบอื่น ๆ
การตอบรับ > นักวิจารณ์

พยัคฆ์ร้าย 007 ได้รับการตอบรับที่หลากหลาย นิตยสาร ไทม์ เรียกบอนด์ว่าเป็น "คนโง่เฮงซวย" และ "มาร์ชแมลโลว์มีขนดกขนาดใหญ่" ที่ "เกือบจะดูเหมือนเป็นคนโง่เขลาเล็กน้อยอยู่ตลอดเวลา" สแตนลีย์ คอฟแมน จาก เดอะนิวรีพับลิก เขียนว่าเขารู้สึกว่าภาพยนตร์ "ไม่เคยตัดสินว่าจะเป็นแนวระทึกขวัญหรือแนวระทึกขวัญล้อเลียน" นอกจากนี้ เขายังไม่ชอบคอนเนอรีหรือนวนิยายของเฟลมมิงด้วย วาติกันประณาม พยัคฆ์ร้าย 007 โดยอธิบายว่าเป็น "ส่วนผสมอันตรายของความรุนแรง ความหยาบคาย ความซาดิสม์ และเรื่องเพศ", ในขณะที่เครมลินกล่าวว่า บอนด์เป็นตัวตนของความชั่วร้ายในระบบทุนนิยม – ข้อขัดแย้งทั้งสองช่วยเพิ่มการรับรู้ของประชาชนเกี่ยวกับภาพยนตร์และผู้เข้าชมภาพยนตร์เพิ่มมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ลีโอนาร์ด โมสลีย์ จาก เดลี่ เอ็กซ์เพรส เขียนว่า "พยัคฆ์ร้าย 007 สนุกสุดเหวี่ยงแม้แต่เรื่องเซ็กส์ก็ไม่เป็นอันตราย", และ เพเนโลพี กิลเลียต จาก ดิออบเซิร์ฟเวอร์ เขียนว่า "เต็มไปด้วยการล้อเลียนตัวเองอย่างโจ่งแจ้ง" นักวิจารณ์จาก เดอะการ์เดียน เรียก พยัคฆ์ร้าย 007 ว่า "สดใหม่และออกแบบอย่างดี" และเป็น "ภาพยนตร์ระทึกขวัญที่ประณีตและน่าติดตาม"
ภาพยนตร์ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นหลังการฉายในปีต่อ ๆ มา แดนนี เพียร์รี เขียนใน ค.ศ. 1986 อธิบาย พยัคฆ์ร้าย 007 ว่า "เป็นการดัดแปลงจากนวนิยายแนวสายลับระทึกขวัญที่สนุกของ เอียน เฟลมมิง ได้อย่างชาญฉลาด ... ภาพยนตร์มีฉากเซ็กส์ ความรุนแรง ไหวพริบ ฉากโลดโผนยอดเยี่ยม และบรรยากาศหลากสีสัน ... คอนเนอรี แอนเดรส และไวส์แมน ต่างก็แสดงได้น่าจดจำ มีช่วงที่ดำเนินเรื่องช้าในช่วงกลางเรื่อง และ ดร.โน น่าจะใช้ลูกน้องที่ดีได้ แต่โดยรวมแล้ว ภาพยนตร์ก็ทำออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม" เมื่ออธิบายว่า พยัคฆ์ร้าย 007 เป็น "ภาพยนตร์ประเภทอื่น" เพียร์รีระบุว่า "เมื่อมองย้อนกลับไป เราก็เข้าใจได้ว่าทำไมเรื่องนี้ถึงทำให้เกิดความตื่นเต้นมากมาย"
พยัคฆ์ร้าย 007 ได้รับการจัดอันดับที่ 41 ในรายชื่อ 100 อันดับภาพยนตร์อังกฤษของบีเอฟไอ ซึ่งจัดทำโดย สถาบันภาพยนตร์อังกฤษ เมื่อ ค.ศ. 1999 ซีรีส์ '100 ปี' ของสถาบันภาพยนตร์อเมริกันประจำปี 2005 ยังยกย่องตัวละคร เจมส์ บอนด์ ในภาพยนตร์ ให้เป็นฮีโรในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับที่สาม นอกจากนี้ เขายังถูกจัดให้อยู่ในอันดับที่ 11 ในรายชื่อที่คล้ายกันโดยนิตยสาร เอ็มไพร์ พรีเมียร์ จัดอันดับให้บอนด์เป็นตัวละครภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลอันดับที่ห้า
พยัคฆ์ร้าย 007 ได้รับคะแนน 95% จาก 61 บทวิจารณ์บนรอตเทนโทเมโทส์ ฉันทามติของเว็บไซต์ระบุว่า: "พยัคฆ์ร้าย 007 เปิดตัวแฟรนไชส์บอนด์ได้อย่างมีสไตล์ เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน ฉากโลดโผน และความตื่นเต้นเร้าใจในการหลบหนีที่ทำให้ใคร ๆ ต่างรู้จักภาพยนตร์ชุดนี้"
แหล่งข้อมูลอื่น

พยัคฆ์ร้าย 007 ที่บีเอฟไอสกรีนออนไลน์
พยัคฆ์ร้าย 007 ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
พยัคฆ์ร้าย 007 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พยัคฆ์ร้าย 007 ที่ออลมูวี
พยัคฆ์ร้าย 007 ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
พยัคฆ์ร้าย 007 ที่แค็ตตาล็อกสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน
พยัคฆ์ร้าย 007 ที่เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์
พยัคฆ์ร้าย 007 ที่รอตเทนโทเมโทส์
| ด ค กเจมส์ บอนด์ในภาพยนตร์ |
| --- | --- |
 รายชื่อ  การสร้าง  การแสดง 
อีออนโปรดักชันส์:  พยัคฆ์ร้าย 007 (1962)  เพชฌฆาต 007 (1963)  จอมมฤตยู 007 (1964)  ธันเดอร์บอลล์ 007 (1965)  จอมมหากาฬ 007 (1967)  007 เพชรพยัคฆราช (1971)  007 ยอดพยัคฆ์ราชินี (1969)  พยัคฆ์มฤตยู 007 (1973)  007 เพชฌฆาตปืนทอง (1974)  007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก (1977)  007 พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ (1979)  007 เจาะดวงตาเพชฌฆาต (1981)  007 เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์ (1983)  007 พยัคฆ์ร้ายพญายม (1985)  007 พยัคฆ์สะบัดลาย (1987)  007 รหัสสังหาร (1989)  พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก (1995)  007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย (1997)  007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก (1999)  ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ (2002)  007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก (2006)  007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก (2008)  พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย 007 (2012)  องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย (2015)  007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ (2021) 
ไม่ได้สร้างโดยอีออนฯ:  ทีเด็ดเจมส์บอนด์ 007 (1967)  พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์ (1983) 
ประวัติศาสตร์:  ทศวรรษ 1960  ทศวรรษ 1970  ทศวรรษ 1980  ทศวรรษ 1990  ทศวรรษ 2000 
นักแสดงและตัวละคร:  ตัวละครประจำ  นักแสดงประจำ  นักแสดงที่ได้รับคัดเลือกสำหรับบทเจมส์ บอนด์  สาวบอนด์ 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เอกลักษณ์  เพลง  ฉากในลำกล้องปืน  สถานที่  บิกีนี่สีขาวของเออร์ซูลา แอนเดรส  "คาสิโนรอยัล" (ไคลแมกซ์!) 
 หนังสือ  หมวดหมู่  สถานีย่อย (ภาพยนตร์)
อัลเบิร์ต อาร์. "คับบี" บรอคโคลี หนึ่งในผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ พยัคฆ์ร้าย 007 และภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1962–1989
ฐานของ ดร. โน คือบอกไซต์เทอร์มินัลใกล้กับเมืองโอราคาเบสซา ประเทศจาเมกา
ตัวอย่างภาพยนตร์ พยัคฆ์ร้าย 007
ฆอร์เฆ โลเรนโซ

| --- | --- |
ฆอร์เฆ โลเรนโซ ในปี 2019
เกิด:  (1987-05-04) พฤษภาคม 4, 1987 (37 ปี) ปัลมาเดมายอร์กา หมู่เกาะแบลีแอริก ประเทศสเปน
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติ:  สเปน
ทีม: Repsol Honda Team
ชนะเลิศ: 250cc - 2006, 2007
โพเดียม: 47
คะแนน: 1303
ตำแหน่งโพล: 30
ทำรอบได้เร็วที่สุด: 9
อันดับในปี 2009: 1st (66 pts)
ฆอร์เฆ โลเรนโซ (สเปน: Jorge Lorenzo) นักแข่งรถหนุ่มจากสเปนเจ้าของฉายา "ไอ้หนุ่มจูปาจุ๊ป" เนื่องจากถ้าเขาชนะเขาจะอมจูปาจุ๊ปขึ้นโพเดียมทุกครั้ง เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 ฆอร์เฆ โลเรนโซ ได้รับรางวับชนะเลิศการแข่งขันจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลกรุ่น 250ซีซี ในปี 2006 และ 2007 และ ได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลกรุ่น MotoGP ในปี 2010, 2012 และ 2015.
ประวัติการแข่งขันรถจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลก > รุ่น 125ซีซี และ 250ซีซี

ฆอร์เฆ โลเรนโซ เข้าร่วมการแข่งขันรถจักยานยนต์ชิงแชมป์โลกครั้งแรกในวันเกิดอายุครบ 15 ปี ในรายการ Spanish Gran Prix เมื่อปี 2002 โดยต้องเข้าแข่งในวันที่ 2 ซึ่งเป็นการแข่งขันในรอบการแข่งจัดอันดับเนื่องจากในวันซ้อมเจ้าตัวยังมีอายุไม่ถึงเกณฑ์ที่อนุญาตให้เข้าทำการแข่งขันซึ่งถูกกำหนดไว้ที่ 15 ปี
การทัพอินโดจีนฝรั่งเศสครั้งที่สอง

การทัพอินโดจีนฝรั่งเศสครั้งที่สอง หรือรู้จักกันในชื่อ รัฐประหารของญี่ปุ่นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 เป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการทางทหารของญี่ปุ่นในกัมพูชา ลาว และเวียดนาม ซึ่งเป็นอาณานิคมในฝรั่งเศส ในช่วงปลายของสงครามโลกครั้งที่สอง ผลของปฏิบัติการทางทหารในครั้งนี้ทำให้เกิดรัฐที่เป็นเอกราชในช่วงเวลาสั้น ๆ คือ จักรวรรดิเวียดนาม ราชอาณาจักรลาว และราชอาณาจักรกัมพูชา และยังเป็นการทำลายอำนาจการบริหารของอินโดจีนฝรั่งเศส มีการต่อสู้แบบกองโจรขนาดเล็กตามมา จากทหารฝรั่งเศสที่ต้องการแก้แค้น แต่ญี่ปุ่นสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม เวียดมิญได้อาศัยสุญญากาศทางการเมืองนี้ขึ้นสู่อำนาจ
รัฐประหาร

ใน พ.ศ. 2488 ญี่ปุ่นเกรงว่าฝ่ายสัมพันธมิตรจะเข้ายึดครองอินโดจีนฝรั่งเศส แม้ว่ารัฐบาลวิชียังคงอยู่ในยุโรป แต่ก็มีการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ต้นเดืนมีนาคม พ.ศ. 2488 ทหารญี่ปุ่นเริ่มปลดอาวุธทหารฝรั่งเศสโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ในวันที่ 9 มีนาคมในไซ่ง่อน ได้มีการจับกุมและสังหารเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลวิชี ทหารฝรั่งเศสส่วนหนึ่งหนีไปจีน การปกครองอินโดจีนฝรั่งเศสของฝรั่งเศสจึงสิ้นสุดลง
ญี่ปุ่นได้กดดันให้จักรวรรดิเวียดนาม ราชอาณาจักรลาว และราชอาณาจักรกัมพูชาประกาศเอกราช สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ยได้ร่วมมือกับญี่ปุ่น พระนโรดม สีหนุให้ความร่วมมือเช่นกัน แต่ญี่ปุ่นก็ไม่ไว้วางใจราชวงศ์ที่เคยนิยมฝรั่งเศส เซิง งอกทัญที่เคยลี้ภัยในญี่ปุ่นและได้รับความไว้วางใจมากกว่าพระนโรดม สีหนุ ได้เดินทางกลับสู่กัมพูชาและได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในเดือนพฤษภาคมและได้เป็นนายกรัฐมนตรีในเดือนสิงหาคม ส่วนในลาว พระเจ้าศรีสว่างวงศ์ ผู้นิยมฝรั่งเศสปฏิเสธที่จะประกาศเอกราช ผู้ที่ออกมาประกาศเอกราชเป็นเจ้าเพชรราช รัตนวงศา
เหตุการณ์ต่อมา

สาธารณรัฐจีนที่ให้ที่พักพิงแก่ทหารฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกาไม่ได้เต็มใจในฟื้นฟูอำนาจของฝรั่งเศส ทั้งสองประเทศกล่าวว่าไม่ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ฝรั่งเศส แต่นายพล Claire Lee Chennault ได้ต่อต้านคำสั่งโดยเข้าไปช่วยเหลือทหารฝรั่งเศสในการถอยเข้าสู่จีน กองทหารจากอังกฤษที่เรียกกองกำลัง 136 ได้เข้ามาปฏิบัติการทางทหารในอินโดจีนฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2487 และได้เข้ามาช่วยฝรั่งเศสในการต่อต้านญี่ปุ่น ทหารฝรั่งเศสที่หนีทหารญี่ปุ่นมาจะเข้าร่วมกับกองกำลังผสมอังกฤษ-ฝรั่งเศสเพื่อต่อสู้กับญี่ปุ่น ฐานที่มั่นส่วนใหญ่อยู่ในลาว ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ญี่ปุ่นควบคุมได้น้อยที่สุดทางภาคเหนือของเวียดนาม เวียดมิญนำโดยโฮจิมินห์ได้เริ่มการต่อสู้แบบกองโจรต่อต้านญี่ปุ่น และจัดตั้งฐานที่มั่นในเขตชนบท
หลังจากที่ญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้เมื่อ 16 สิงหาคม กองกำลังของญี่ปุ่นถูกควบคุมโดยสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ยทางเวียดนามเหนือ และพรรคสหภาพทางภาคใต้ ซึ่งเป็นการควบคุมด้วยอำนาจในท้องถิ่น ในช่วงที่เกิดสุญญากาศทางการเมืองนี้ เวียดมิญได้ทำการปฏิวัติเดือนสิงหาคม ในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2488 จักรพรรดิบ๋าวได่ถูกบังคับให้มอบอำนาจให้โฮจิมินห์และเวียดมิญ เวียดมิญเข้าควบคุมฮานอย ส่วนในจังหวัดท้ายเหงวียน กองทหารญี่ปุ่นได้ต่อสู้กับเวียดมิญ ระหว่าง 20 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ซึ่งเวียดมิญเป็นฝ่ายชนะ โฮจิมินห์ได้ประกาศเอกราชของเวียดนามเมื่อ 2 กันยายน
หลังจากนั้น

กองทหารอังกฤษและสาธารณรัฐจีนได้เข้าสู่อินโดจีนฝรั่งเศสเพื่อปลดอาวุธทหารญี่ปุ่น ทหารฝรั่งเศสมาถึงไซ่ง่อนในเดือนกันยายน ในประเทศลาว ขบวนการลาวอิสระของเจ้าเพชรราชประกาศปลดเจ้ามหาชีวิตในเดือนตุลาคมและประกาศเอกราชของประเทศแต่ก็ต้องลี้ภัยออกจากประเทศไปในเดือนเมษายน พ.ศ. 2489 ในกัมพูชา เซิง งอกทัญถูกฝรั่งเศสจับกุม โฮจิมินห์ยังครองอำนาจในเวียดนามเหนือ และเกิดสงครามอินโดจีนครั้งที่ 1 ขึ้นในที่สุด
พลังงานอิสระทางอุณหพลศาสตร์
การประยุกต์ใช้ > งานและการเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระ

ในกระบวนการอุณหภูมิคงที่ที่ผันกลับได้  ΔS = qrev/T และดังนั้นนิยามของ A จึงได้เป็น
นี่บอกกับเราว่าการเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระจะเท่ากับงานมากที่สุดหรือที่ผันกลับได้ของกระบวนการซึ่งเกิดขึ้นที่อุณหภูมิคงที่ การเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระจะไม่เท่ากับงานหากอยู่ภายใต้เงื่อนไขอื่น ๆ เช่นในการขยายตัวแบบอะเดียแบติกที่ผันกลับได้ของแก๊สอุดมคติ  \Delta A=w_{\text{rev}}-S\Delta T. ที่สำคัญ การเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระหลังวัฎจักรหนึ่งรอบสมบูรณ์ของเครื่องจักรความร้อน ซึ่งรวมถึงวัฎจักรการ์โนต์ (carnot cycle) จะเท่ากับศูนย์  \Delta _{\text{cyc}}A=0, ในขณะที่เครื่องจักรจะทำงานที่ไม่เท่ากับศูนย์ ที่สำคัญต้องหมายเหตุไว้ว่าเราจะไม่สามารถอธิบายลักษณะของพลังงานอิสระในเครื่องจักรความร้อนและระบบความร้อนอื่น ๆ ได้โดยสะดวก พลังงานภายในและเอนทาลปีเป็นศักย์ที่นิยมใช้เพื่ออธิบายลักษณะของระบบความร้อนมากกว่า
การประยุกต์ใช้ > การเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระและกระบวนการที่เกิดขึ้นได้เอง

ตามกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ อสมการของเคลาซีอุส (Clausius theorem) ΔS > q/Tsurr จะใช้ได้กับทุก ๆ กระบวนการที่เกิดขึ้นภายในระบบปิด อสมการนี้จะกลายร่างเป็น  \Delta G<0 ในกระบวนการที่มีอุณหภูมิและความดันคงที่และไม่มีงานอื่นที่ไม่ใช่ PV  ในทางคล้ายกัน ในกระบวนการที่มีอุณหภูมิและปริมาตรคงที่  \Delta A<0 ดังนั้นเงื่อนไขจำเป็นที่กระบวนการหนึ่งจะเกิดขึ้นได้เองคือการที่การเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระนั้นมีค่าเป็นลบ กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ในรูปแบบนี้มีประโยชน์มากที่สุดในวิชาเคมี ในสมดุลเคมีที่ T และ p คงที่และไม่มีงานไฟฟ้า dG = 0
ดูเพิ่ม

กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์
พลังงาน
เมิร์ล แรนดัลล์
สภาพนำยวดยิ่ง
เอกเซอร์จี (Exergy)
สถานีแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 28

สถานีแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 28 (อังกฤษ: Chaeng Watthana–Pak Kret 28 station; รหัส: PK08) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนแจ้งวัฒนะในพื้นที่อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ที่ตั้ง

สถานีแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 28 ตั้งอยู่เหนือถนนแจ้งวัฒนะ บริเวณปากซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 19 (อุทยานทอง) และซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 28 (ต้นแทน) ในพื้นที่หมู่ที่ 4 บ้านคลองเกลือ ตำบลคลองเกลือ และ หมู่ที่ 2 บ้านดงตาล ตำบลบางตลาด  อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
รายละเอียด > สีสัญลักษณ์

ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รายละเอียด > รูปแบบ

เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ชานชาลาสถานี
ป้ายชานชาลา 1
รายละเอียด > ทางเข้า–ออก

ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
1 กองสวัสดิการ สำนักงานกำลังพล สำนักงานตำรวจแห่งชาติ, 19 สเตชัน พลาซา
2 เขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ประเทศไทย, โรงแรมเบสท์เวสเทิร์น พลัส แวนด้า แกรนด์, อาคารวีรสุ
3 ซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 28, สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์, โรงเรียนสาธิตสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์
4 เซ็นทรัล แจ้งวัฒนะ (สะพานเชื่อม)
รายละเอียด > แผนผัง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U3 ชานชาลา : 
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 1 | สายสีชมพู มุ่งหน้า มีนบุรี |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 2 | สายสีชมพู มุ่งหน้า ศูนย์ราชการนนทบุรี |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1–4, ศูนย์บริการผู้โดยสาร ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, เซ็นทรัล แจ้งวัฒนะ |
| G ระดับถนน  | – | ป้ายรถประจำทาง, ถนนแจ้งวัฒนะ |
สถานที่ใกล้เคียง

เขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ประเทศไทย
สำนักงานป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ (ป.ป.ท.)
ฝ่ายดนตรี กองสวัสดิการ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ห้างเซ็นทรัล แจ้งวัฒนะ
สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์
โรงเรียนสาธิตสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ (สาธิตพีไอเอ็ม)
อาคารธารา (บริษัท ซีพีออลล์ จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่)
โรงแรมเบสท์เวสเทิร์น พลัส แวนด้า แกรนด์
อาคารวีรสุ
รถโดยสารประจำทาง

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

| สายที่ | เขตการเดินรถที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 166 | 7 (กปด.17) | เมืองทองธานี |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีครีม–นํ้าเงิน | ขสมก. | รถบริการทางด่วน (ขาไป ขึ้นด่านแจ้งวัฒนะ ลงด่านพระรามที่ 6 (คลองประปา) ขากลับ ขึ้นด่านอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ลงด่านแจ้งวัฒนะ) |
| 166 | 7 (กปด.17) | เมืองทองธานี |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. | รถบริการทางด่วน (ขาไป ขึ้นด่านแจ้งวัฒนะ ลงด่านพระรามที่ 6 (คลองประปา) ขากลับ ขึ้นด่านอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ลงด่านแจ้งวัฒนะ) |
| 2-36 | 7 (กปด.17) | ไทรน้อย | ศูนย์ราชการฯ แจ้งวัฒนะ | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 2-36 | 7 (กปด.17) | ไทรน้อย | ศูนย์ราชการฯ แจ้งวัฒนะ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) | ขสมก. |  |
รถโดยสารประจำทาง > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 51 (2-8)  | วัดปรางค์หลวง | บางเขน | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 51 (2-8) | วัดปรางค์หลวง | บางเขน | รถโดยสารประจำทางสีส้ม (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 52 (1-6)  | ปากเกร็ด |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 52 (1-6) | ปากเกร็ด |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) | รถโดยสารประจำทางสีส้ม (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 150 (1-15)  | ปากเกร็ด | มีนบุรี | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 150 (1-15) | ปากเกร็ด | มีนบุรี | รถโดยสารประจำทางสีส้ม (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 210 (2-27)  | เมืองทองธานี |  บีทีเอสบางหว้า | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
ถนนพม่า

ถนนพม่าและถนนเลโด เมื่อ พ.ศ. 2487
ถนน 24 โค้ง (25.821725°N, 105.202600°E) ซึ่งมักเข้าใจผิดว่าอยู่บนถนนพม่า แต่ที่จริงอยู่ที่กุ้ยโจว ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ยุทธปัจจัยส่งไปยังคุนหมิงผ่านถนนพม่า แล้วส่งต่อไปยังจุงกิงโดยผ่านถนน 24 โค้ง แล้วจึงไปถึงทหารในสนามรบ
แรงงานชาวพม่าและชาวจีนที่ใช้เครื่องมือสร้างถนนพม่า
ถนนพม่า (Burma Road; ภาษาจีน: 滇缅公路) เป็นถนนที่เชื่อมระหว่างพม่ากับภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน โดยเริ่มจากเมืองล่าเสี้ยวในพม่าไปจนถึงเมืองคุนหมิงในยูนนาน สร้างขึ้นเมื่อพม่าเป็นอาณานิคมของอังกฤษเพื่อส่งความช่วยเหลือให้จีนระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 2 การป้องกันการลำเลียงผ่านถนนสายนี้ทำให้ญี่ปุ่นต้องเข้าไปยึดครองพม่าใน พ.ศ. 2485 การใช้ถนนนี้ถูกฟื้นฟูโดยฝ่ายสัมพันธมิตรโดยการสร้างถนนเลโดใน พ.ศ. 2488 บางส่วนของถนนนี้ยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์

ถนนนี้มีความยาว 1,154 กิโลเมตร ทอดยาวไปตามเขตภูเขา ส่วนของถนนที่สร้างจากคุนหมิงไปยังชายแดนพม่าใช้แรงงานชาวจีนและชาวพม่าประมาณ 200,000 คนระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 2 ใน พ.ศ. 2480 และเสร็จสิ้นใน พ.ศ. 2481 ถนนนี้มีบทบาทสำคัญในสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่ออังกฤษใช้ถนนพม่าเป็นเส้นทางขนส่งยุทธปัจจัยไปยังจีน ก่อนที่ญี่ปุ่นจะรุกรานอาณานิคมของอังกฤษ ยุทธปัจจัยถูกนำขึ้นบกที่ย่างกุ้ง และขนส่งทางรถไฟไปยังเมืองลาชิโอ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของถนนในพม่า หลังจากที่ญี่ปุ่นยึดพม่าได้ใน พ.ศ. 2485 ฝ่ายสัมพันธมิตรต้องส่งยุทธปัจจัยให้ฝ่ายจีนคณะชาติของนายพลเจียง ไคเช็กทางอากาศ โดยผ่านทางรัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ข้ามปลายด้านตะวันออกของเทือกเขาหิมาลัย
เป้าหมายของอังกฤษคือต้องกำจัดญี่ปุ่นออกจากพม่าเพื่อเปิดเส้นทางติดต่อทางภาคพื้นดินกับจีนอีกครั้ง ในที่สุด กองทัพผสมระหว่างอินเดีย อังกฤษ จีน และสหรัฐได้เข้ายึดรัฐอัสสัมของอินเดียและทางเหนือของพม่าได้ และเปิดเส้นทางการติดต่อใหม่เรียกถนนเลโด ที่เริ่มต้นจากเมืองเลโดในรัฐอัสสัม ผ่านมิตจีนา และเชื่อมต่อกับถนนพม่าเดิมที่วานติงเจิน ในยูนนาน รถบรรทุกคันแรกที่ใช้ถนนสายใหม่นี้ได้ไปถึงชายแดนจีนในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2488
ดูเพิ่ม

C. T. Chang: Burma Road, Malaysia Publications, Singapore 1964.
Forbes, Andrew ; Henley, David (2011). China's Ancient Tea Horse Road. Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN: B005DQV7Q2
Jon Latimer: Burma:The Forgotten War. John Murray, London 2004, ISBN 0-7195-6576-6.
Donovan Webster: The Burma Road: The Epic Story of the China-Burma-India Theater in World War II. Farrar Straus & Giroux, New York City, NY 2003, ISBN 0-374-11740-3.