stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นายพลกรีวัส
ประวัติ

ชื่อกำเนิดของกรีวัสคือ ไคมาเอน ไจ ชีลาล (Qymaen jai Sheelal) เขาเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพหุ่นยนต์แห่งสหภาพพิภพอิสระในสงครามโคลน ร่างกายของเขาเป็นไซบอร์กที่เกิดจากการรวมสมอง ระบบประสาท และอวัยวะรับสัมผัสจากสิ่งมีชีวิต เข้ากับกับร่างหุ่นยนต์ที่ทรงพลัง สิ่งที่เห็นหลงเหลืออยู่จากการเป็นจ้าวนักรบแห่งคาลีชนั้นมีเพียงดวงตาสีทองที่มีรูม่านตาสีดำแบบสัตว์เลื้อยคลานกับผิวหนังสีแดงที่มองเห็นจากช่องตาเท่านั้น
กรีวัสเป็นนายพลที่เยือกเย็นและมีความสามารถในการวางแผน เป็นนักวางแผนในกองทัพที่มีความสามารถมาก เขาเป็นนักล่าเจไดและเก็บสะสมกระบี่แสงที่เก่งกาจที่สุดในประวัติศาสตร์คนหนึ่ง เป็นที่ทราบว่าเขาได้ฆ่าเจไดไปไม่น้อยกว่าห้าสิบคน
นายพลกรีวัสใช้ความคล่องแคล่วทรงพลังของแขนเหล็กทำให้ตนเองได้เปรียบในการต่อสู้ด้วยกระบี่แสง เขาสามารถแตกแขนที่มีหกนิ้วทั้งสองแขนออกจนสามารถถือกระบี่แสงได้พร้อมกันถึงสี่เล่ม นอกจากนี้ยังสามารถใช้เท้าทั้งสองจับกระบี่แสงเข้าต่อสู้ได้อีก เมื่อติดอุปกรณ์ลอยตัวเข้าช่วย ความเร็วปกติในการโจมตีของกรีวัสอยู่ที่สามครั้งต่อวินาทีในหนึ่งแขน และสามารถเพิ่มความเร็วได้สูงสุดถึงอย่างน้อยยี่สิบการโจมตีในหนึ่งวินาที ทำให้เขาสามารถเอาชนะศัตรูได้แทบจะในพริบตา
กรีวัสไปไหนมาไหนพร้อมกับองครักษ์หุ่นยนต์รู้จักกันในชื่อ ไอจี-10 แม็กน่าการ์ด ซึ่งมีอาวุธเป็นกระบองไฟฟ้าสร้างจากฟริคอัลลอยที่มีคุณสมบัติต้านทานลำกระบี่แสงได้
เดิมทีกรีวัสมีความต้องการที่จะเป็นเจไดมาตลอด แต่ด้วยการที่ขาดสัมผัสแห่งพลังจึงไม่สามารถที่จะเข้ารับการฝึกฝนแบบเจไดได้ ด้วยความโกรธแค้น เขาจึงสาบานที่จะทำลายนิกายเจได โดยการเปลี่ยนตัวของเขาให้กลายเป็นไซบอร์กซึ่งได้ให้พลังกายที่แข็งแรงกว่ามนุษย์ธรรมดาและความว่องไวกว่าปกติกับเขา
คำตอบรับ

นายพลกรีวัสกลายเป็นตัวละครโปรดของบรรดาแฟน ๆ และถือเป็นหนึ่งในตัวร้ายยอดนิยมที่สุดในแฟรนไชส์ สตาร์ วอร์ส
นักเขียนบางคนจักให้นายพลกรีวัสให้อยู่ในรายชื่อ "10 อันดับวายร้ายสตาร์ วอร์ส" แม้ว่ามีการวิพากษ์วิจารณ์ถึงการปรากฏตัวของตัวละครอย่างจำกัดใน "ซิธชำระแค้น" บทบาทและการปรากฏตัวที่มากขึ้นของเขาตลอดทั้งซีรีส์แอนิเมชัน สงครามมนุษย์โคลน ทั้งใน ค.ศ. 2003 และ 2008 ได้รับการยกย่องในด้านการขยายตัวละครของกรีวัส
ประโยค "Your lightsabers will make a fine addition to my collection" จาก "ซิธชำระแค้น" กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีม Amanda Derby จาก Screen Rant เขียนว่า: "ทักทายแฟนสตาร์ วอร์สด้วยประโยค "Hello there" และพวกเขาน่าจะตอบด้วยประโยคว่า "General Kenobi" สิ่งนี้เพียงอย่างเดียวเป็นข้อพิสูจน์ถึงความนิยมของนายพลกรีวัส แม้ว่าเป็นเรื่องยากที่จะบอกว่าบรรดาแฟน ๆ รักเขาเพราะทักษะหรือความสามารถในการเป็นมีม แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ากรีวัสเป็นตัวละครโปรด"
แหล่งข้อมูลอื่น

General Grievous ในฐานข้อมูล StarWars.com
Grievous ใน วูกีพีเดีย วิกิของ สตาร์ วอร์ส
นิกกี บัตต์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 บัตต์ระหว่างลงเล่นให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ดเมื่อ ค.ศ. 2009
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  นิโคลัส บัตต์
วันเกิด:  21 มกราคม พ.ศ. 2518 (49 ปี)
สถานที่เกิด:  แมนเชสเตอร์,  อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.78 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
1991–1992:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1992–2004 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  270 |  (21) |
| 2004–2010 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  134 |  (5) |
| 2005–2006 |  → เบอร์มิงแฮมซิตี (ยืมตัว) |  24 |  (3) |
| 2010–2011 |  เซาท์ไชนา |  3 |  (1) |
ทีมชาติ
| 1992–1993 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี |  5 |  (0) |
| 1992 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  1 |  (0) |
| 1994–1996 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (0) |
| 1997–2004 |  อังกฤษ |  39 |  (0) |
จัดการทีม
2016–2017:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด อายุไม่เกิน 23 ปี (ชั่วคราว)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
นิโคลัส บัตต์ (อังกฤษ: Nicholas Butt; เกิด 21 มกราคม 2518) หรือที่รู้จักกันในชื่อ นิกกี บัตต์ โค้ชฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ รวมถึงเป็นเจ้าของร่วมของทีมซอลฟอร์ดซิตี ร่วมกับฟิล เนวิล,แกรี เนวิล, พอล สโกลส์, ไรอัน กิกส์ และ เดวิด เบ็คแฮม
เกียรติประวัติ

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
พรีเมียร์ลีก (6): 1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03
เอฟเอคัพ (3): 1996, 1999, 2004
เอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ (4): 1994, 1996, 1997, 2003
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (1): 1999
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ (1): 1999
นาวแอนด์ออลเวส์: ทเวนตี้เยียส์ออฟดรีมมิง

นาวแอนด์ออลเวส์: ทเวนตี้เยียส์ออฟดรีมมิง (อังกฤษ: Now and Always: 20 Years of Dreaming) คือ อัลบั้มรวมเพลงชุดที่ 2 ของแกเบรียล นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ผ่านสังกัด ไอแลนด์เรเคิดส์ ซึ่งนับเป็นเวลา 20 ปีตั้งแต่ที่เธอได้ออกซิงเกิลแรก "ดรีมส์" หลังจากที่แกเบรียลได้พักงานเพลงมาสักพัก และตัดสินใจที่จะลาออกจากวงการ เธอได้กลับมาทำงานเพลงอีกครั้งในอัลบั้มนี้ ร่วมกับทีมโปรดิวเซอร์ใหม่ๆหลายคน เช่น เจค ไอแซก, ซันนี เจ เมสัน, นอตี้ บอย, ไซเอ็นซ์ รวมทั้ง เจ เฮิร์สต์ และ เจ ดันน์ และนักแต่งเพลงอย่าง เอมิลี ซานเด
อัลบั้มนี้เป็นการรวมเพลงถึง 34 เพลงด้วยกัน ซึ่งประกอบไปด้วย เพลงที่ตัดเป็นซิงเกิล, เพลงจากอัลบั้มก่อนๆ, เพลงรีมิกซ์จากอัลบั้มไรส์อันเดอร์กราวน์ และเพิ่มเพลงใหม่จำนวน 7 เพลงด้วยกัน นอตี้ บอย ได้นำเพลง "ดรีมส์" มาทำใหม่ และมีการปล่อยให้ดาวน์โหลดบนไอทูนส์ ก่อนที่อัลบั้มเต็มจะออกวางจำหน่าย พร้อมกับตัวเลือกในการซื้อทั้งแบบเพลงเดี่ยวและแบบดาวน์โหลดทันทีเมื่อมีการสั่งจองอัลบั้มล่วงหน้า ในขณะที่เพลง "เซย์กู๊ดบาย" ถูกวางจำหน่ายเป็นดิจิทัลซิงเกิล ภายในวันเดียวกันกับวันวางจำหน่ายอัลบั้ม ส่วนตัวอัลบั้มเปิดตัวขึ้นอันดับสูงสุดที่ 38 บนชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Say Goodbye" | Gabrielle Paddy Byrne | Syience | 3:35 |
| 2. | "Rise" | Gabrielle Ollie Dagois Bob Dylan Ferdy Unger-Hamilton | Jonny Dollar Simon Richmond | 3:38 |
| 3. | "When a Woman" | Gabrielle Julian Gallagher Richard Stannard | Gallagher Stannard | 3:12 |
| 4. | "Knew Me" | Gabrielle Reginald Perry | Syience | 3:39 |
| 5. | "Give Me a Little More Time" | Gabrielle Ben Barson Andy Dean Ben Wolff | The Boilerhouse Boys | 4:56 |
| 6. | "Dreams" (ร่วมกับ Naughty Boy) | Gabrielle Tim Laws | Richie Fermie Naughty Boy | 3:46 |
| 7. | "Heartbreaker" | Gabrielle Ben Barson Andy Dean Ben Wolff | The Boilerhouse Boys | 3:04 |
| 8. | "Show Me What You Got" | Gabrielle Sonny J. Mason Osuji Jaiden Roston | Sonny J. Mason | 4:08 |
| 9. | "It Takes Time" | Gabrielle Daniel J. Baker Lisa Bennington Johnny Dunne Joe Hirst Emeli Sandé | J. Hirst J. Dunne | 4:06 |
| 10. | "Walk on By" | Burt Bacharach Hal David | The Boilerhouse Boys | 3:20 |
| 11. | "Out of Reach" | Gabrielle Shorten | Shorten | 3:17 |
| 12. | "Now and Always" | Gabrielle Jake Isaac | Isaac | 4:35 |
| 13. | "Fallen Angel" | Gabrielle Shorten | Shorten | 3:36 |
| 14. | "Holding On For You" | Gabrielle Perry | Syience | 2:46 |
| 15. | "Sunshine" | Gabrielle Jonathan Shorten | Shorten Fermie | 4:11 |
| 16. | "Dreams" | Gabrielle Laws | Fermie | 3:46 |
| 17. | "Closure" | Gabrielle Gallagher | Gallagher | 3:46 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "If You Ever" (Gabrielle ร้องร่วมกับ East 17) | Carl Martin | Mike Rose Nicholas Foster | 4:14 |
| 2. | "Falling" | Gabrielle Gallagher Stannard | Gallagher Stannard | 3:20 |
| 3. | "Going Nowhere" | Gabrielle George McFarlane | Jonathan Wales Paul Jervier Steve Jervier | 3:49 |
| 4. | "I Wish" | Gabrielle Jon Douglas | Douglas | 4:48 |
| 5. | "I Remember" | Gabrielle Gallagher Tom Brock Robert Relf | Gallagher | 3:05 |
| 6. | "Because of You" | Gabrielle McFarlane Raymond St. John | McFarlane | 3:48 |
| 7. | "Don't Need the Sun To Shine (To Make Me Smile)" | Gabrielle Shorten | Shorten | 3:29 |
| 8. | "Should I Stay" | Gabrielle Jonathan Sharp | Dollar Richmond | 3:55 |
| 9. | "All I Want" | Gabrielle Gallagher | Gallagher | 3:47 |
| 10. | "Why" | Gabrielle Barson Dean Wolff | The Boilerhouse Boys | 3:14 |
| 11. | "Ten Years Time" | Gabrielle Shorten | Shorten | 4:13 |
| 12. | "Forget About the World" (Version 1) | Gabrielle Barson Dean Wolff | The Boilerhouse Boys | 4:15 |
| 13. | "Every Little Teardrop" | Gabrielle Gallagher | Gallagher | 3:25 |
| 14. | "Show Me Love" | Gabrielle Gallagher | Gallagher | 3:13 |
| 15. | "Sunshine" (Wookie Main Mix) | Gabrielle Shorten | Shorten Fermie Wookie | 4:27 |
| 16. | "Rise" (Artful Dodger Above Board Vox Mix) | Gabrielle Dagois Dylan Unger-Hamilton | Dollar Richmond Artful Dodger | 3:46 |
| 17. | "Forget About the World" (Daft Punk Mix) | Gabrielle Barson Dean Wolff | The Boilerhouse Boys Daft Punk | 6:47 |
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
สกอตติชอัลบั้มส์ (OCC): 51
ยูเคอัลบั้มส์ (OCC): 38
นิคมโรคเรื้อน

สถานพักฟื้นนางาชิมะอาอิเซเอ็งในโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น เคยใช้งานเป็นนิคมโรคเรื้อน ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์และสถานพักฟื้นผู้ที่หายป่วยจากโรคเรื้อนแล้ว
นิคมโรคเรื้อน (อังกฤษ: leper colony, lazarette, leprosarium, lazar house) เป็นสถานที่สำหรับกักตัวผู้ป่วยโรคเรื้อนในประวัติศาสตร์ คำภาษาอังกฤษว่า lazaretto ซึ่งมาจากชื่อของนักบุญลาซารัสในไบเบิลยังนำมาใช้เรียกพื้นที่สำหรับการแยกเดี่ยวผู้ป่วย นิคมโรคเรื้อนแห่งแรก ๆ ได้รับการดูแลบริหารโดยอารามของชาวคริสต์ ตลอดประวัติศาสตร์ มีนิคมโรคเรื้อนเกิดขึ้นมากมายทั่วโลกเพื่อรักษาผู้ป่วยโรคเรื้อน โดยเฉพาะในแอฟริกา บราซิล จีน และอินเดีย
นิคมโรคเรื้อนเริ่มเป็นที่แพร่หลายในสมัยกลางโดยเฉพาะในยุโรปและอินเดีย ส่วนใหญ่ดูแลงานโดยคณะนักบวชในศาสนาคริสต์ ในอดีต โรคเรื้อนเป็นโรคที่ผู้คนกลัวมากเนื่องจากเป็นโรคที่ก่อให้เกิดความพิการและการผิดรูปที่มองเห็นได้โดยกายภาพ เป็นโรครักษาไม่หาย และเชื่อกันว่าเป็นโรคที่ติดต่อง่ายมาก นิคมโรคเรื้อนที่ดูแลโดยคณะนักบวชโรมันคาทอลิกมักเรียกว่า lazar house ซึ่งตั้งตามนักบุญลาซารัส นักบุญองค์อุปถัมภ์ของผู้ป่วยโรคเรื้อน นิคมโรคเรื้อนบางนิคมอาจผลิตเงินตราใช้เองภายในเนื่องจากเกรงว่าการที่ผู้ป่วยโรคเรื้อนใช้เงินที่หมุนเวียนกลับสู่สังคมภายนอกจะช่วยแพร่กระจายโรคเรื้อนออกไป
นิกายเจไดใหม่

ลุคและผู้ติดตาม ณ เจไดพราเซียม บนดวงจันทร์ยาวิน 4
นิกายเจไดใหม่ (อังกฤษ: New Jedi Order) เป็นองค์กรในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส
นิกายเจไดใหม่คือองค์กรเจไดที่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งหลังเหตุการณ์การกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ หลังการล่มสลายของจักรวรรดิกาแลกติก อัศวินเจไดที่เหลืออยู่เพียงจำนวนน้อยนิดค่อยๆ รวมตัวกันฟื้นฟูนิกายเจไดขึ้นมาอีกครั้ง ภายใต้การนำของลุค สกายวอล์คเกอร์ บุตรชายของอดีตอัศวินเจไดอนาคิน สกายวอล์คเกอร์
การฟื้นฟูเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป ในระยะแรกนั้นนิกายเจไดใหม่มีสถานะเป็นกลุ่มของผู้มีสัมผัสแห่งพลังจำนวนหนึ่งที่มีพื้นฐานการฝึกฝนต่างๆ กัน ความพยายามในการฝึกสอนอัศวินใหม่ๆ นั้นถูกทำลายลงโดยจักรพรรดิที่คืนชีพขึ้นมาใหม่ อย่างไรก็ดีลุค สกายวอล์คเกอร์ ก็สามารถก่อตั้งสถาบันฝึกสอนเจไดได้เป็นครั้งแรกในรอบหลายสิบปีในชื่อ เจไดพราเซียม บนดวงจันทร์ยาวิน 4 เริ่มแรกด้วยผู้เรียนจำนวน 12 คน นิกายเริ่มเติบโตทั้งในด้านคุณภาพและปริมาณจนกลายเป็นหนึ่งในหน่วยงานสำคัญของสาธารณรัฐใหม่ที่เป็นผู้ให้การสนับสนุน ทำให้นิกายเจไดใหม่กลายเป็นเป้าโจมตีโดยศัตรูของสาธารณรัฐ อย่างเช่นพลเรือตรีดาลา (Admiral Daala), จักรวรรดิคืนชีพ (The Empire Reborn) และอาณาจักรที่สอง (The Second Imperium) สมาชิกของนิกายได้เข้าไปมีส่วนร่วมในความขัดแย้งครั้งสำคัญๆ ของกาแลกซี รวมไปถึงสงครามนาไก-ทอฟ (Nagai-Tof War), ปฏิบัติการเงื้อมมือเงา (Operation Shadow Hand), วิกฤติการณ์กองยานทมิฬ (Black Fleet Crisis) และการจลาจลคอเรลเลียนครั้งที่หนึ่ง (First Corellian Insurrection)
การมีส่วนร่วมครั้งสำคัญที่สุดของเหล่าเจไดเกิดขึ้นในระหว่างสงครามยูซาน วอง การปกป้องกาแลกซีจากการคุกคามครั้งนี้ทำให้นิกายเจไดใหม่ถูกใส่ความจากประชาชนกาแลกซีและถูกทรยศหักหลังในหลายครั้งหลายครา ทั้งๆ ที่การเข้าร่วมสงครามครั้งนี้ทำให้นิกายต้องสูญเสียอัศวินไปเกือบครึ่งหนึ่ง หลังจากความขัดแย้งครั้งนี้แล้ว นิกายก็เพิ่มความดุดันและรวมศูนย์อำนาจเข้ามากขึ้น จนเริ่มเติบโตและรับใช้กาแลกซีได้ในอีกหลายสิบปีต่อมา จนกระทั่งเข้าสู่สงครามจักรวรรดิ-ซิธซึ่งทำให้นิกายเจไดใหม่ต้องกระจัดกระจายออกไปอีกครั้งและทำให้สมาชิกนิกายหลายคนต้องหลบซ่อนตัว กลายเป็นผู้ลี้ภัยอีกครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

New Jedi Order ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
นางงามนานาชาติ 2023

| Miss International 2023 |
| --- | --- |
วันที่: 26 ตุลาคม 2023
พิธีกร: Tetsuya Bessho Rachel Chan
ศิลปินรับเชิญ: Harami-chan Daishi Dance
สถานที่จัด: สนามกีฬาแห่งชาติโยโยงิ, เขตชิบูยะ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
เข้าร่วมประกวด: 70
ผ่านเข้ารอบ: 15
เข้าร่วมครั้งแรก: บังกลาเทศ เลโซโท ปากีสถาน
กลับมาเข้าร่วม: แองโกลา โกตดิวัวร์ เอสโตเนีย กานา ลิทัวเนีย มาร์ตินีก มอลโดวา เมียนมาร์ เนเธอร์แลนด์ เซอร์เบีย ศรีลังกา ตูนิเซีย ยูกันดา ซิมบับเว
ผู้ชนะเลิศ: Andrea Rubio  เวเนซุเอลา
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม: Teresa Sara  แองโกลา
ขวัญใจช่างภาพ: Georgia Waddington  นิวซีแลนด์
← 20222024 →
นางงามนานาชาติ 2023 (อังกฤษ: Miss International 2023) เป็นการจัดประกวดนางงามนานาชาติครั้งที่ 61 ณ สนามกีฬาแห่งชาติโยโยงิ, เขตชิบูยะ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น โดยยัสมิน เซลแบร์ค นางงามนานาชาติ 2022 สวมมงกุฎให้ อันเดรีย รูบิโอ จากเวเนซุเอลาให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งนางงามนานาชาติ 2023 โดยถือเป็นการประกวดมิสอินเตอร์เนชั่นแนล 2023 ครั้งที่9 ที่เวเนซุเอลาชนะการแข่งขัน - ชนะมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของการประกวด
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามนานาชาติ 2023:   เวเนซุเอลา – Andrea Rubio
รองอันดับ 1:   โคลอมเบีย – Sofía Osío
รองอันดับ 2:   เปรู – Camila Díaz
รองอันดับ 3:   ฟิลิปปินส์ – Nicole Borromeo
รองอันดับ 4:   โบลิเวีย – Vanessa Hayes
7 คนสุดท้าย:   เม็กซิโก – Itzía Garcia §   ไทย – Supaporn Ritthipruek
15 คนสุดท้าย:   Côte D'Ivoire – Nassita Diako §   สาธารณรัฐโดมินิกัน – Yamilex Hernandez   กรีซ – Zoi Asoumanaki   ฮ่องกง – Verna Leung   มาเลเซีย – Cassandra Yap   ปานามา – Linette Clément   ปวยร์โตรีโก – Amanda Solis   เวียดนาม – Nguyễn Phương Nhi §
§ – โหวตให้ติดอันดับ 15 ตามความนิยมจากการโหวตออนไลน์
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| --- | --- |
 15 คนสุดท้าย  ไทย   ปานามา   เม็กซิโก   เปรู   กรีซ   โกตดิวัวร์   โบลิเวีย   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เวียดนาม   ปวยร์โตรีโก   ฟิลิปปินส์   โคลอมเบีย   ฮ่องกง   เวเนซุเอลา   มาเลเซีย:  7 คนสุดท้าย  โคลอมเบีย   เวเนซุเอลา   ฟิลิปปินส์   เม็กซิโก   ไทย   โบลิเวีย   เปรู
คอนติเนนทอลควีนส์

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามนานาชาติแห่งทวีปแอฟริกา:   กานา – Mercy Jane Adorkor Pappoe
นางงามนานาชาติแห่งทวีปอเมริกา:   สหรัฐ – Kenyatta Beazer
นางงามนานาชาติแห่งทวีปเอเชียแปซิฟิก:   มาเก๊า – Emily Yau
นางงามนานาชาติแห่งทวีปยุโรป:   สหราชอาณาจักร – Alisha Cowie
รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดราตรียอดเยี่ยม:   อินโดนีเซีย – Farhana Nariswari
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   แองโกลา – Teresa Sara
มิสฟิตเนส (ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม):   ซิมบับเว – Charlotte Muziri
มิสพีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์:   Côte D'Ivoire – Nassita Diako   เม็กซิโก – Itzía Garcia   เวียดนาม – Nguyễn Phương Nhi
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:   นิวซีแลนด์ – Georgia Waddington
รางวัลพิเศษ > ชุดราตรียอดเยี่ยม

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดราตรียอดเยี่ยม:   อินโดนีเซีย – Farhana Nariswari
7 คนสุดท้าย:   แองโกลา – Teresa Sara   โบลิเวีย – Vanessa Hayes   โคลอมเบีย – Sofía Osío   ญี่ปุ่น – Yoneyama, TamaoTamao Yoneyama   ปานามา – Linette Clément   ฟิลิปปินส์ – Nicole Borromeo
รางวัลพิเศษ > ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   แองโกลา – Teresa Sara
7 คนสุดท้าย:   กัมพูชา – Alyna Somnang   อินเดีย – Praveena Aanjna   เลโซโท – Boitumelo Sehlotho   มาเลเซีย – Cassandra Yap   ซิมบับเว – Charlotte Muziri
รางวัลพิเศษ > มิสฟิตเนส (ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม)

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสฟิตเนส (ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม):   ซิมบับเว – Charlotte Muziri
7 คนสุดท้าย:   โบลิเวีย – Vanessa Hayes   ฮ่องกง – Verna Leung   เม็กซิโก – Itzía Garcia   ปวยร์โตรีโก – Amanda Solis   ไทย – Supaporn Ritthipruek   สหรัฐ – Kenyatta Beazer
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กนางงามนานาชาติ |
| --- | --- |
 1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969 
 1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979 
 1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989 
 1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999 
 2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009 
 2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023 
 รายนาม  รองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ  คอนติเนนตัลควีนส์  ประเทศ 
Miss International 2023 participating countries and territories
นางงามนานาชาติ 2018

| นางงามนานาชาติ 2018 |
| --- | --- |
โตเกียวโดม ซิตี้ สถานที่จัดประกวด นางงามนานาชาติ ครั้งที่ 58
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2018
พิธีกร: เทะทสึยะ เบสโช นิโคล เซฟานยา
ศิลปินรับเชิญ: ดาปั๊มพ์
สถานที่จัด: โตเกียวโดม ซิตี้, โตเกียว, ญี่ปุ่น
ถ่ายทอดทาง: โฆษกเจ้าภาพ: Ustream เพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก นิโกะ นิโกะ โดกะ ยูทูบ Panamericana Television เอ็นเอชเคโฆษกร่วมเป็นเจ้าภาพ: ทีวีโตเกียว
เข้าร่วมประกวด: 77 คน
ผ่านเข้ารอบ: 15 คน
ถอนตัว: เบลารุส, กัมพูชา, ยิบรอลตาร์, ลิทัวเนีย, นอร์เวย์, เซียร์ราลีโอน, ตูนิเซีย
กลับมาเข้าร่วม: อาร์เจนตินา, อารูบา, โกตดิวัวร์, คิวบา, เดนมาร์ก, อียิปต์, เยอรมนี, กวม, เคนยา, มาดากัสการ์, หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา, ปวยร์โตรีโก, โรมาเนีย, ศรีลังกา, ซิมบับเว
ผู้ชนะเลิศ: มารีเอม เวลาซโก    เวเนซุเอลา
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม: Michelle Huet    เอกวาดอร์
Best Dresser: Nebai Torres    เม็กซิโก
Best Body: Diona Angela    กูราเซา
← 20172019 →
นางงามนานาชาติ 2018 (อังกฤษ: Miss International 2018) เป็นการจัดประกวดนางงามนานาชาติครั้งที่ 58 โดย เควิน ลีเลียนา นางงามนานาชาติ 2017 ชาวอินโดนีเซีย เป็นผู้สวมมงกุฎให้กับ มารีเอม เวลาซโก สาวงามจากเวเนซุเอลา
การประกาศ

ในวันที่ 12 เมษายน 2018 ได้มีการประกาศในเว็บไซต์ที่ Akemi Shimomura ประธานสมาคมวัฒนธรรมระหว่างประเทศได้ประกาศว่าการประกวด 2018 จะจัดขึ้นที่ โตเกียวโดม ซิตี้ฮอลล์, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2018
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามนานาชาติ 2018:   เวเนซุเอลา – มารีเอม เวลาซโก
รองอันดับ 1:   ฟิลิปปินส์ – มาเรีย อาทีซา มานาโล
รองอันดับ 2:   แอฟริกาใต้ – เรียเบตส์เว เซโชโร
รองอันดับ 3:   โรมาเนีย – เบียงกา ตีร์ซิน
รองอันดับ 4:   โคลอมเบีย – อนาเบลล่า กัสโตร เซียร์รา
8 คนสุดท้าย:   เอกวาดอร์ – มิเชลล์ ฮูเอต   ญี่ปุ่น – ฮินะโนะ ซุงิโมะโตะ   สเปน – ซูชานา ซานเชซ
15 คนสุดท้าย:   ออสเตรเลีย – เอมิลี โทคิค   อินโดนีเซีย – วาเนีย เฮร์ลัมบัง   มาดากัสการ์ – เอสเมราลดา มอลเลกา   เม็กซิโก – เนไบ ตอร์เรส   ปารากวัย – เดซี เดียน่า เลซกาโน โรแจส   ไทย – กีรติกา จารุรัตน์จามร   ยูเครน – บ็อกดานา ทาราซัก
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| --- | --- |
 15 คนสุดท้าย  โรมาเนีย   เม็กซิโก   ฟิลิปปินส์   เอกวาดอร์   ไทย   แอฟริกาใต้   ออสเตรเลีย   ปารากวัย   ญี่ปุ่น   โคลอมเบีย   เวเนซุเอลา   อินโดนีเซีย   ยูเครน   สเปน   มาดากัสการ์:  8 คนสุดท้าย  ญี่ปุ่น   โรมาเนีย   เอกวาดอร์   โคลอมเบีย   สเปน   แอฟริกาใต้   เวเนซุเอลา   ฟิลิปปินส์
คอนติเนนทอลควีนส์

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามนานาชาติแห่งทวีปแอฟริกา:   แอฟริกาใต้ – เรียเบตส์เว เซโชโร 
นางงามนานาชาติแห่งทวีปอเมริกา:   อาร์เจนตินา – โรซีโอ มากาลี เปเรซ 
นางงามนานาชาติแห่งทวีปเอเชีย:   สิงคโปร์ – เอลีน ฟาง 
นางงามนานาชาติแห่งทวีปยุโรป:   เนเธอร์แลนด์ – โซ แอมเบอร์ นีวอลด์ 
นางงามนานาชาติแห่งโอเชียเนีย:   กวม – ดีเลียนา ตุนแกป
รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   เอกวาดอร์ – มิเชลล์ ฮูเอต
ชุดเดรสยอดเยี่ยม:   เม็กซิโก – เนไบ ตอร์เรส
มิสเฟอร์เฟคต์บอดี:   กูราเซา – ไดโอนา แองเจลา
มิสวิสิทเจแปนทัวริซึ่มแอมบาสเดอร์:   จีน – หวาง เจาหยวน
การเข้าร่วมประกวดระดับนานาชาติในเวทีอื่น ๆ

ผู้เข้าประกวดที่เข้าร่วมประกวดในเวทีอื่นๆในระดับนานาชาติด้วย มีดังต่อไปนี้:
2017:  อียิปต์: ฟะรีห์ ซิดกี
2017:  เฮติ: 	คาสซานดรา เชรี่
2015:  นิการากัว: สเตฟาเนีย อาเลมาน
2015:  โปแลนด์: มาร์ตา ปาวุตสกา (20 คนสุดท้าย)
2016:  มอลโดวา: ดาเนียลา มารีน
2017:  อารูบา: 	เอสเตฟานี่ แอนูก เอแมน
2017:  ฮอนดูรัส: บาเลเรีย คาร์โดนา
2017:  เคนยา: ไอวี่ งานกาซี มีโด
2017:  โรมาเนีย: เบียงกา ตีร์ซิน (รองอันดับ 2)
2017:  ฮอนดูรัส: บาเลเรีย คาร์โดนา (รองอันดับ 2)
2017:  เนปาล: โรนาลี อมาทยา
2018:  เคนยา: ไอวี่ งานกาซี มีโด
2013:  ไทย: กีรติกา จารุรัตน์จามร (15 คนสุดท้าย)
2017:  แคนาดา: คามีลา กอนซาเลซ
2017:  ปารากวัย: เดซี เลซกาโน (10 คนสุดท้าย)
2017:  แคนาดา: คามีลา กอนซาเลซ
2012:  แอฟริกาใต้: เรียเบตส์เว เซโชโร (ผู้ชนะ)
2017:  เคนยา: ไอวี่ งานกาซี มีโด
2015:  ปวยร์โตรีโก: ยาเรลิส ซาลกาโด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กนางงามนานาชาติ |
| --- | --- |
 1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969 
 1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979 
 1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989 
 1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999 
 2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009 
 2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023 
 รายนาม  รองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ  คอนติเนนตัลควีนส์  ประเทศ
นิกเคลแบ็ก

| นิกเคลแบ็ก |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ฮานนา อัลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา
แนวเพลง: ฮาร์ดร็อก โพสต์-กรันจ์ อัลเทอร์เนทีฟร็อก
ช่วงปี: 1995-ปัจจุบัน
นิกเคลแบ็ก (อังกฤษ: Nickelback) เป็นวงร็อกจากแคนาดา ก่อตั้งวงในฮานนา อัลเบอร์ตา โดย แชด โครเกอร์, ไมค์ โครเกอร์, ไรอัน พีก และอดีตมือกลอง แบรนดอน โครเกอร์ (มือกลองปัจจุบันคือ แดเนียล อแดร์) แนวเพลงของวงโดยทั่วไปคือ อัลเทอร์เนทีฟ หรือ ฮาร์ดร็อก ในบางครั้งเว็บไซต์ออลมิวสิกจะจัดกลุ่มอยู่ใน อัลเทอร์เนทีฟเมทัลด้วย
ถึงแม้ว่าวงจะมาจากฮานนา อัลเบอร์ตา เมืองเล็ก ๆ ทางตะวันตกของคาลการี แต่ปัจจุบันพวกเขาอยู่ที่แวนคูเวอร์ ,บริทิช โคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ชื่อของวงมาจาก เงินเหรียญแคนาดาที่สมาชิกวง ไมค์ โครเกอร์ ให้ลูกค้าเมื่อเขาทำงานอยู่ที่ร้านสตาร์บักส์ เขามักจะพูดบ่อย ๆ ว่า "นี่ครับ เงินเหรียญของคุณ" (อังกฤษ: Here's your nickel back)
วงเซ็นสัญญาภายใต้เครืออีเอ็มไอที่บ้านเกิด และโรดรันเนอร์เรคคอร์ดส ในส่วนที่เหลือของโลก
ผลงาน

Curb (2018)
The State  (2000)
Silver Side Up  (2001)
The Long Road   (2003)
All the Right Reasons  (2005)
Dark Horse (2008)
Here And Now  (2011)
Feed the Machine (2017)
Get Rollin' (2022)
นาตาลี แอมานุแอล

| Nathalie Emmanuel |
| --- | --- |
แอมานุแอลที่ San Diego Comic-Con ปี 2017
เกิด: Nathalie Joanne Emmanuel  (1989-03-02) 2 มีนาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี) Southend-on-Sea, เอสเซกซ์, อังกฤษ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2006–ปัจจุบัน
นาตาลี โจเแอนน์ แอมานุแอล (อังกฤษ: Nathalie Joanne Emmanuel  (เกิด 2 เดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 1989) หรือรู้จักกันในชื่อ นาตาลี แอมานุแอล  เป็นนักแสดงช
าวอังกฤษ เธอเริ่มการแสดงละครเวทีตั้งแต่ปลายทศวรรษ 90 รับบทต่าง ๆ กับโรงละคร West End ลอนดอน ได้แก่ ละครเพลง The Lion King ซึ่งดัดแปลงจากภาพยนตร์การ์ตูนคลาสสิก เดอะไลอ้อนคิง ของดิสนีย์  ในปี 2006 เธอเริ่มการแสดงทางโทรทัศน์ รับบทของ Sasha Valentine ในละคร Hollyoaks หลังจากนั้นก็แสดงในบทบาทหลากหลายในโทรทัศน์อังกฤษ ที่มีชื่อเสียงแรก คือภาพยนตร์ Twenty8k (2012) แอมานุแอลได้ชื่อเสียงระดับนานาชาติจากการแสดงบท มิสซานเด (Missandei) ในภาพยนตร์ซีรีส์แนวแฟนตาซีย้อนยุค มหาศึกชิงบัลลังก์ และก็สร้างชื่อต่อจากบทแสดงสมทบในภาพยนตร์แอคชัน Maze Runner: The Scorch Trials (2015), Furious 7 (2015), The Fate of the Furious (2017) และ Maze Runner: The Death Cure (2018)
ชีวิตในวัยเด็ก

นาตาลี แอมานุแอล เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ปี ค.ศ. 1989 ใน Southend-on-Sea เมืองรีสอร์ทชายทะเลในเอสเซกซ์ อังกฤษ  แอมานุแอลเป็นลูกคนที่สองของแม่ชาวโดมินิกัน และพ่อที่มีเชื้อสายเซนต์ลูเชียและอังกฤษ  ตั้งแต่อายุยังน้อยเธอแสดงให้เห็นถึงความสนใจชื่นชอบกับศิลปะ เธอจำได้ว่าแม่ของเธอเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความรักและความปรารถนาของเธอในการแสดงในช่วงที่เธอเข้าเรียนที่โรงเรียน St Hilda และโรงเรียน Westcliff High School for Girls   เธอให้สัมภาษณ์กับ New York Daily News ว่า "เมื่อตอนอายุ 3 ขวบ ฉันมักจะเล่นละครที่แม่ตัดสินใจว่าฉันอาจจะจัดให้เหมาะกว่า  - แม่ให้ฉันเริ่มเรียนการแสดง ร้องและเต้นรำ" ตอนอายุ 10 ขวบเธอแสดงเป็น Nala ตอนเด็กในละครเพลง The Lion King ที่โรงละคร West End ลอนดอน
อาชีพ

ในปี 2006 แอมานุแอลเริ่มรับบทโทรทัศน์ แสดงเป็น Sasha Valentine ในละคร Hollyoaks แล้วปรากฏตัวอีกหลายรายการ จนถึงปี 2010 บทบาทที่เธอได้รับ รวมถึงหญิงค้าประเวณี บทติดยาเสพติด
ในเดือนมกราคม ปี 2012 เธอนำเสนอ Websex: What's the Harm? ของ BBC เรื่องเกี่ยวกับการสำรวจนิสัยออนไลน์เซ็กของคนอายุ 16-24 ในสหราชอาณาจักร ต่อมาในปีเดียวกันเธอได้เปิดตัวภาพยนตร์เรื่องแรกแนวสยองขวัญ Twenty8k  ในปีถัดไปเธอก็ได้รับบทเป็น Missandei ในภาพยนตร์แฟนตาซีย้อนยุคเรื่อง Game of Thrones  ของ HBO  ในการสัมภาษณ์ล่าสุดกับ Jimmy Kimmel เธอยืนยันว่าเธอได้รับข่าวการได้รับบทดังกล่าวตอนที่เธอกำลังทำงานเป็นผู้ช่วยร้านเสื้อผ้าแห่งหนึ่ง
ในปี 2015 แอมานุแอลได้รับการโปรโมตให้รับบทเดิม เป็นผู้แสดงหลักใน Game of Thrones   ในปีเดียวกันเธอเล่นบทคอมพิวเตอร์แฮ็กเกอร์  Ramsey ในภาพยนตร์แอคชัน Furious 7 และ Harriet ในภาพยนตร์แนวผจญภัยวิทยาศาสตร์ Maze Runner: The Scorch Trials  เธอได้รับรางวัล Screen Nation Film and Television Awards (สหราชอาณาจักร) ผู้แสดงหญิงยอดเยี่ยมในภาพยนตร์
ในสื่อ

นิตยสาร FHM จัดให้แอมานุแอลอยูอันดับที่ 99 ใน 100 ผู้หญิงเซ็กซี่ที่สุดของปี 2013 และที่ 75 ในปี 2015  เธอปรากฏตัวใน นิตยสาร InStyle  ฉบับเดือนเมษายน และ GQ
ชีวิตส่วนตัว

แอมานุแอลเป็นวีแกน ด้วยเหตุผลทางสุขภาพ เธอกล่าวกับนิตยสาร Glamour ว่า "ฉันไม่ไว้ใจอุตสาหกรรมอาหาร ไม่เชื่อสิ่งที่พวกเขาใส่เข้าไปในอาหารพวกนั้น  มันทำให้ฉันรู้สึกป่วยจริง ๆ "