stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การสังหารหมู่ที่พ่ากั่น
เหตุการณ์

ตามคำให้การของพยาน เครื่องบินขับไล่ 2–3 ลำบินอยู่เหนือคอนเสิร์ตกลางแจ้งในเขตการปกครองอะนางปา เมืองพ่ากั่น เมื่อเวลาประมาณ 20.00 น. ของวันที่ 23 ตุลาคม และได้โจมตีด้วยระเบิดสี่ครั้งในสถานที่ดังกล่าว มีรายงานว่าเครื่องบินเจ็ตเหล่านั้นบินจากท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยเครื่องบินฝึก/โจมตี ยาโกเลฟ ยัค-130 ซึ่งประจำการในฝูงบินจู่โจมที่ 62 การโจมตีครั้งนี้ได้ประโยชน์จากไฟสปอร์ตไลต์ของคอนเสิร์ตที่กำลังทำการแสดงในขณะนั้นใกล้กับพื้นที่เป้าหมายซึ่งจัดงานโดยองค์การเอกราชกะชีน คอนเสิร์ตมีขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 62 ปีการก่อตั้งองค์การเอกราชกะชีน โดยยอดผู้เสียชีวิตเบื้องต้นมีกว่า 80 ราย ส่วนใหญ่เป็นพลเรือนที่มาร่วมงาน รวมทั้งนักร้องและบุคคลชาวกะชีนที่มีชื่อเสียง มีเจ้าหน้าที่และทหารระดับสูงขององค์การเอกราชกะชีนได้รับบาดเจ็บจำนวนหนึ่งเช่นกัน ซึ่งผู้ได้รับบาดเจ็บรวมมีมากกว่า 100 ราย รัฐบาลทหารปฏิเสธการโจมตี โดยระบุว่าพวกเขาได้ทิ้งระเบิดฐานทัพกะชีนและปฏิบัติตามกฎการสู้รบตามอนุสัญญาเจนีวาสี่ฉบับ แถลงการณ์ของพวกเขายังระบุด้วยว่ารายงานการเสียชีวิตของพลเรือนและนักแสดงนั้นมาจากข่าวปลอม เป็นความเท็จ และการข่มขู่
ในบรรดาผู้เสียชีวิตหลายสิบรายในการโจมตีรวมถึงนักแสดง ลาตอซอเดง (Lahtaw Zau Ding), นักร้อง ออระลี (Aurali), ยอลวี (Galau Yaw Lwi), นักเปียโน โกกีง (Ko King) ซึ่งได้รับการยืนยันการเสียชีวิต กลุ่มข่าวกะชีน (KNG) กล่าวว่าผู้จัดงานได้เชิญนักร้องและนักแสดง 9 คนมาสร้างความบันเทิงให้กับผู้ชมเพื่อเฉลิมฉลองวันครบรอบขององค์การเอกราชกะชีน การเสียชีวิตมากกว่า 80 คนของผู้ร่วมในงานคอนเสิร์ตทำให้เป็นเหตุโจมตีพลเรือนที่ร้ายแรงที่สุดนับตั้งแต่มีการเริ่มสงครามกลางเมืองครั้งใหม่ มีรายงานว่าระเบิดลูกหนึ่งตกลงมาใกล้เวที ฆ่านักแสดงสามคนขณะที่พวกเขากำลังแสดง
หลังจากการสังหารหมู่ กองกำลังที่ด่านรักษาความปลอดภัยของหมู่บ้านกีนซีได้หยุดรถที่นำผู้บาดเจ็บไปยังเมืองพ่ากั่นและมยิจีนา
ปฏิกิริยา > การตอบสนองของนานาชาติ

องค์การสหประชาชาติได้ออกแถลงการณ์แสดงความห่วงใยและเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อรายงานการใช้กำลังที่รุนแรงและไม่เหมาะสมต่อพลเรือนที่ไม่มีอาวุธ
ปรัก สุคน (ប្រាក់ សុខុន) ประธานที่ประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศอาเซียนออกแถลงการณ์เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม โดยแสดงความกังวลอย่างยิ่งหลังการโจมตีทางอากาศ รวมทั้งเหตุการณ์การวางระเบิดเรือนจำอินเส่งในย่างกุ้งเมื่อเร็ว ๆ นี้ เขาตั้งข้อสังเกตด้วยความวิตกและเรียกร้องให้มีการยับยั้งชั่งใจและยุติความรุนแรง
มัตสึโนะ ฮิโรกาซุ (松野 博一) หัวหน้าเลขาธิการคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นประณามการโจมตีในแถลงการณ์ที่เรียกร้องให้ยุติความรุนแรงในพม่า ให้มีการปล่อยตัวผู้ต้องขังรวมทั้งอองซานซูจี และการฟื้นฟูรัฐบาลประชาธิปไตย
โซอี แดเนียล (Zoe Daniel) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของออสเตรเลียเรียกร้องให้คว่ำบาตรพม่าทันทีหลังจากเหตุสังหารหมู่
ปฏิกิริยา > การตอบสนองภายในประเทศ

กองกำลังติดอาวุธของกองทัพเอกราชกะชีน (KIA) ลดธงครึ่งเสาเพื่อรำลึกถึงเหยื่อของการโจมตีทางอากาศของพม่า พลเอกกูนมอ (Sumlut Gun Maw) ผู้นำของกองทัพเอกราชกะชีน แถลงสรุปข้อความในจดหมายอย่างเป็นทางการที่ส่งไปยังนายพลอาวุโสมี่นอองไลง์ว่า "น้ำตาและเสียงร่ำไห้ของผู้ที่สูญเสียในการโจมตีทางอากาศครั้งนี้ทั้งหมดเป็นรายจ่ายที่ประเมินค่าไม่ได้"
รัฐบาลทหารออกแถลงการณ์ปฏิเสธการสังหารพลเรือนในการโจมตีทางอากาศ โดยอ้างว่าการโจมตีเป็นปฏิบัติการต่อต้านการก่อความไม่สงบตามกฎการสู้รบทั้งหมดของอนุสัญญาเจนีวา และการรายงานเกี่ยวกับการเสียชีวิตของพลเรือนเป็นข่าวปลอม หลังการโจมตีทางอากาศ กองทัพพม่าได้จัดตั้งจุดตรวจรักษาความปลอดภัยเพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าหน้าที่ช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมและเจ้าหน้าที่ปฐมพยาบาลเข้าหรือออกจากหมู่บ้านกีนซี ใกล้กับจุดเกิดเหตุ
พันธมิตรสามพี่น้อง หรือที่รู้จักกันในนามพันธมิตรเหนือ ได้ออกจดหมายแสดงความเสียใจต่อองค์กร/กองทัพเอกราชกะชีน จดหมายดังกล่าวประณามการโจมตีทางอากาศอย่างไร้มนุษยธรรมของรัฐบาลเผด็จการทหารที่มุ่งเป้าไปที่พลเรือน และเรียกร้องให้ประชาคมระหว่างประเทศดำเนินการอย่างเร่งด่วนต่อระบอบเผด็จการทหารเพื่อป้องกันการนองเลือดต่อไป
กองกำลังติดอาวุธชาติพันธุ์ (Ethnic Armed Organizations, EAO) อื่น ๆ รวมถึงสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง และพรรคก้าวหน้าแห่งชาติกะเหรี่ยง ประณามการโจมตีทางอากาศ เขตปกครองตนเองว้าออกแถลงการณ์แสดงความผิดหวังต่อการโจมตีและแสดงความเสียใจต่อเหยื่อการโจมตีทางอากาศ
ณ วันที่ 27 ตุลาคม กองกำลังติดอาวุธชาติพันธุ์ที่ได้พูดคุยกับรัฐบาลเผด็จการพม่าซึ่งรวมถึงสภาฟื้นฟูรัฐฉาน พรรคปลดปล่อยอาระกัน และกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยผู้มีใจเมตตา (Democratic Karen Benevolent Army) ยังคงไม่มีแถลงการณ์ใด ๆ
ดูเพิ่ม

รายชื่อของการสังหารหมู่ในประเทศพม่า
การสังหารหมู่โมโซ
สงครามกลางเมืองพม่า พ.ศ. 2564–2565
กองทัพอากาศพม่า
กรมทหารราบที่ 369 (สหรัฐ)

| กรมกำลังพิทักษ์ชาติรัฐนิวยอร์กที่ 15 กรมทหารราบที่ 369 |
| --- | --- |
ตราอาร์มกรมทหารราบที่ 369
ประจำการ: 2 มิถุนายน พ.ศ. 2456 – ปัจจุบัน (ในนาม กองพลน้อยดำรงสภาพที่ 369) 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 – 2 กุมภาพันธ์ พ.​ศ. 2489
ประเทศ:  สหรัฐ
เหล่า:  กองทัพบกสหรัฐ  กองทัพบกฝรั่งเศส (สงครามโลกครั้งที่ 2)
รูปแบบ: ทหารราบ
กำลังรบ: กรม
สมญา: The Harlem Hellfighters, Hell-fighters, Men Of Bronze, Black Rattlers
คำขวัญ: "Don't Tread On Me", "God Damn, Let's Go"
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง Second Battle of the Marne  Meuse–Argonne สงครามโลกครั้งที่สอง การทัพนิวกินี  Bismarck Archipelago 
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: Benjamin O. Davis, Sr.
เครื่องหมายสังกัด
DUI: 
กรมทหารราบที่ 369 หรือชื่อเดิมว่า กรมกำลังพิทักษ์ชาติรัฐนิวยอร์กที่ 15 และมีชื่อเรียกทั่วไปว่า ฮาร์เล็มเฮลไฟตเตอส์ (Harlem Hellfighters) เป็นกรมทหารราบของกำลังพิทักษ์ชาติกองทัพนิวยอร์กระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบด้วยชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาเป็นส่วนใหญ่ และมีอเมริกันปวยร์โตรีโกบางส่วนระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองด้วย ขึ้นชื่อว่าเป็นกรมทหารอเมริกันเชื้อสายแอฟริกากรมแรก ๆ ที่รับราชการกับกำลังรบนอกประเทศอเมริการะหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
สมุดภาพ

ทหารผิวดำในกรมทหารราบที่ 369
หนังสือเพื่มเติม

Barbeau, Arthur E., and Florette Henri. The Unknown Soldiers; Black American Troops in World War I. Philadelphia: Temple University Press, 1974. ISBN 0-87722-063-8.
Harris, Bill. The Hellfighters of Harlem: African-American Soldiers Who Fought for the Right to Fight for Their Country. New York: Carroll & Graf Publishers, 2002. ISBN 0-7867-1050-0, ISBN 0-7867-1307-0.
Harris, Stephen L. Harlem's Hell Fighters: The African-American 369th Infantry in World War I. Washington, D.C.: Brassey's, Inc, 2003. ISBN 1-57488-386-0, ISBN 1-57488-635-5.
Little, Arthur W. From Harlem to the Rhine: The Story of New York's Colored Volunteers. New York: Covici, Friede, Publishers, 1936. (Reprinted: New York: Haskell House, 1974. ISBN 0-8383-2033-3).
Myers, Walter Dean, and Bill Miles. The Harlem Hellfighters: When Pride Met Courage. New York: HarperCollins Publishers, 2006. ISBN 0-06-001136-X, ISBN 0-06-001137-8.
Nelson, Peter. A More Unbending Battle: The Harlem Hellfighters' Struggle for Freedom in WWI and Equality at Home. New York: Basic Civitas, 2009. ISBN 0-465-00317-6.
Sammons, Jeffrey T., and John H. Morrow, Jr. Harlem's Rattlers and the Great War: The Undaunted 369th Regiment and the African American Quest for Equality. Lawrence, KS: University Press of Kansas, 2014. ISBN 978-0700619573.
Wright, Ben, “Victory and Defeat: World War I, the Harlem Hellfighters, and a Lost Battle for Civil Rights,” Afro-Americans in New York Life and History, 38 (Jan. 2014) pp:35–70.
หนังสือเพื่มเติม > African Americans in World War I

Scott, Emmett Jay. Scott's Official History of the American Negro in the World War. A Complete and Authentic Narration, from Official Sources, of the Participation of American Soldiers of the Negro Race in the World War for Democracy ... a Full Account of the War Work Organizations of Colored Men and Women and Other Civilian Activities, Including the Red Cross, the Y.M.C.A., the Y.W.C.A. and the War Camp Community Service, with Official Summary of Treaty of Peace and League of Nations Covenant. Chicago: Homewood Press, 1919. OCLC 1192364. (Reprinted: New York, Arno Press, 1969. OCLC 6100.)
Williams, Charles H. Sidelights on Negro Soldiers. Boston: B.J. Brimmer Co, 1923.  OCLC 1405294 and 454411790.  (Reprinted as: Negro Soldiers in World War I: The Human Side. New York: AMS Press, 1970. ISBN 0-404-06976-2).
แหล่งข้อมูลอื่น

369th Regiment US Army color
New York State Military Museum
719th Transportation Company, 369th Transportation Battalion in Iraq, 1990-91
369th Sustainment Brigade
Headquarters, 369th Sustainment Brigade เก็บถาวร 2008-12-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Early Element, 369th Sustainment Brigade
369th Signal Network Maintenance Company
145th Maintenance Company
133rd Quartermaster Company
719th Transportation Company
1569th Transportation Company
726th Military Police Detachment
Arlington National Cemetery เก็บถาวร 2000-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
RedHotJazz.com article on the Hellfighter's Band เก็บถาวร 2016-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The 369th - Harlem Hellfighters History เก็บถาวร 2007-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The 371st Regiment Monument
Journaux de Marche et des Opérations action reports of all World War I French units including 16th and 161st infantry divisions
Jeffrey Sammons discusses the Harlem Hellfighters
การรณรงค์กำปั้นเหล็ก

การรณรงค์กำปั้นเหล็ก เป็นโครงการทำหมันในฤดูร้อน พ.ศ. 2553 โดยเจ้าหน้าที่วางแผนครอบครัวในผู่หนิง เคาน์ตีในมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
เบื้องหลัง

พ.ศ. 2521 รัฐบาลจีนได้เริ่มใช้นโยบายมีบุตรคนเดียว ซึ่งเป็นกฎหมายบังคับให้คู่สมรสมีลูกไม่เกินครอบครัวละหนึ่งคน ถึงแม้ว่าจะมีข้อยกเว้นบางประการก็ตาม นโยบายดังกล่าวจัดทำขึ้นเพื่อจัดการกับปัญหาประชากรล้นและปัญหาเศรษฐกิจ
พ.ศ. 2553 ความพยายามวางแผนครอบครัวในพุ่หนิงได้ลดลงเนื่องจากการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วในพื้นที่ โดยกวางตุ้งได้กลายมาเป็นเขตอุตสาหกรรมการผลิตที่ประสบความสำเร็จที่สุดในสาธารณรัฐประชาชนจีน อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่วางแผนครอบครัวท้องถิ่นได้รับแรงกดดันให้ลดอัตราการเกิดเพื่อให้เป็นไปตามส่วนที่กำหนดไว้ทั่วประเทศ เฉิน ฮง-พิง หัวหน้าพรรคคอมมิวนิสต์ภูมิภาค ได้เริ่มการรณรงค์กำปั้นเหล็กเพื่อลดอัตราการเกิดดังกล่าว
การรณรงค์

เมษายน พ.ศ. 2553 คณะทำงานเฉพาะกิจอันประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นอย่างน้อย 600 คน ตั้งเป้าหมายไปยังสตรี 9,559 คนผู้ซึ่งละเมิดนโยบายมีบุตรคนเดียวของจีน สตรีจะได้รับการรายงานให้ไปยังคลินิกของรัฐเพื่อทำหมัน สมาชิกครอบครัวของสตรีผู้ซึ่งปฏิเสธการทำหมันเหล่านี้ถูกกักขังอย่างไม่มีกำหนดจนกว่าสตรีนั้นจะดำเนินการจนเสร็จ ในบางกรณี สตรีเหล่านั้นได้ถูกกักขังเสียเอง ในช่วงเวลา 20 วันของการรณรงค์ มีผู้คนถูกกักตัวไป 1,337 คน ตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน มีสตรีมากกว่า 9,000 ได้รับรางานว่าถูกทำหมันอันเป็นผลของการณรงค์
การวิพากษ์วิจารณ์

ข่าวของการรณรงค์มิได้อยู่ในพาดหัวข่าวหลักนอกเหนือจากในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น เหอ ยาฟู ผู้เชี่ยวชาญอิสระด้านการวางแผนครอบครัวในจีน เสนอแนะว่ารัฐบาลกลางได้พยายามปกปิดผลของการรณรงค์ เนื่องจากกฎหมายจีนได้ห้ามวิธีการดังกล่าว ทางการมณฑลได้รายงานว่าเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นผู่หนิงจะได้รับการสอบสวนเพื่อพิจารณาความผิดตามกฎหมายต่อพฤติการณ์นี้ เคต แอลเลน จากองค์การนิรโทษกรรมสากล ได้อธิบายการรณรงค์ดังกล่าวว่า "น่าตกใจ" และให้ความเห็นว่า "ทางการจะต้องลงโทษการดำเนินการดังกล่าวทันที"
ข้อเขียนพนาโคติก

ข้อเขียนพนาโคติก (อักษรละติน: Pnakotic Manuscripts) เป็นตำราเวทสมมุติที่ปรากฏในงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลูของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ ซึ่งได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในเรื่องสั้น "โพลาริส" ในปี พ.ศ. 2461 และได้รับการกล่าวถึงอีกในผลงานต่อๆมาอย่าง ณ หุบเขาแห่งความวิปลาส (พ.ศ. 2479) เดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธ (พ.ศ. 2469) เทพอื่น (พ.ศ. 2478) ทั้งยังได้รับการอ้างถึงโดยนักประพันธ์คนอื่นๆที่เขียนเรื่องในงานชุดนี้ด้วยเช่นกัน ทั้งนี้ ข้อเขียนพนาโคติก นั้นเป็นตำราเวทสมมุติเล่มแรกที่เลิฟคราฟท์นำมาใช้ในเรื่อง
ประวัติสมมุติ

ข้อเขียนพนาโคติกนั้นได้รับการประพันธ์ก่อนหน้าที่จะมีมนุษย์ โดยเดิมทีเป็นม้วนคัมภีร์ซึ่งเชื่อว่าห้าบทแรกนั้นแต่งโดยมหาเผ่าพันธุ์แห่งยิธเนื่องจากมีเนื้อหาซึ่งเป็นประวัติศาสตร์ของยิธเธียนอยู่ด้วย แต่เนื่องจากเนื้อหาส่วนนี้ใกล้เคียงกับ เศษภาชนะแห่งเอลท์ดาวน์ จึงมีความเป็นไปได้ว่าเอลเดอร์ธิงจะเป็นผู้แต่งเนื้อหาส่วนนี้ด้วยเช่นกัน ชื่อของข้อเขียนนั้นมาจากที่เดิมทีได้รับการเก็บไว้ในเมืองหอสมุด พนาโคตัส ของยิธเธียน
มนุษย์แห่งโลมาร์นั้นได้ศึกษาข้อเขียนพนาโคติกอย่างจริงจัง จนกระทั่งได้เผยแพร่ไปยังดินแดนไฮเปอร์บอเรียและแปลเป็นภาษาท้องถิ่น และมนุษย์แห่งวูรมิก็ได้เขียนเพิ่มเติมเนื้อหาในข้อเขียนพนาโคติกเข้าไปอีก ในช่วงคริสตร์ศตวรรษที่ 15นั้น ได้มีการแปลข้อเขียนพนาโคติกเป็นภาษาอังกฤษ แต่ก็ไม่เคยมีการรวบรวมเป็นเล่มสมบูรณ์เลย แม้ว่ามหาวิทยาลัยขนาดใหญ่ในอเมริกาและยุโรป รวมทั้งห้องสมุดมหาวิทยาลัยมิสคาทอนิค เมืองอาร์คัม รัฐแมสซาชูเซตส์ (ทั้งมหาวิทยาลัยมิสคาทอนิคและเมืองอาร์คัมเป็นสถานที่สมมุติในงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์) จะมีสำเนาของฉบับแปลเหล่านี้อยู่แต่ก็ไม่ใช่ฉบับสมบูรณ์ทั้งสิ้น ส่วนม้วนคัมภีร์ซึ่งเป็นฉบับดั้งเดิมนั้นแม้จะเคยมีการสืบทอดมาในลัทธิลี้ลับโดยแปลเป็นภาษากรีกชื่อ พนาโคติกา แต่ก็สาบสูญไปจากโลกนี้แล้ว มีเพียงที่วิหารของนักบวชบาร์ไซ เมืองอุลธาร์ ในโลกแห่งความฝันเท่านั้นซึ่งมีม้วนคัมภีร์เดิมเก็บไว้
ข้อเขียนพนาโคติกนั้นครอบคลุมเนื้อหาไว้อย่างกว้างขวาง รวมถึงคำบรรยายลักษณะ ความสัมพันธ์และพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับเหล่าเทพทั้งเกรทโอลด์วันและเอาเตอร์ก็อด
การรถไฟจอร์เจีย

| --- | --- |

ประเภท: บริษัท
อุตสาหกรรม: รถไฟ
ก่อตั้ง: 10 ตุลาคม 1872; 151 ปีก่อน (1872-10-10) ใน ทบิลิซี จอร์เจีย
สำนักงานใหญ่: ทบิลิซี, จอร์เจีย
พื้นที่ให้บริการ: จอร์เจีย
รายได้: 357.8 million Georgian Lari (2014)
สินทรัพย์: 1.2309 billion Georgian Lari
ส่วนของผู้ถือหุ้น: ₾676 million
เจ้าของ: JSC Partnership Fund (100%)
เว็บไซต์: www.railway.ge
| --- | --- |
Georgian Railway Network
ข้อมูลเทคนิค
ช่วงกว้างราง: 1,520 mm (4 ft 11 27⁄32 in)
ความยาว: 1,576 km (979 mi)
การรถไฟจอร์เจีย (จอร์เจีย: საქართველოს რკინიგზა, Sakartvelos Rkinigza) เป็นบริษัทรถไฟแห่งชาติของจอร์เจีย
การรถไฟได้เชื่อมทางรถไฟระหว่างทะเลดำและทะเลแคสเปียน มีทางรถไฟเชื่อมกับ ยุโรปและเอเชียกลาง ประมาณ1,520 mm (4 ft 11 27⁄32 in) การรถไฟใช้รางรถไฟแบบ รางรัสเซีย ปัจจุบันการรถไฟมีทางรถไฟยาว 1,323.9 กิโลเมตร (จากทั้งหมด 1,576 กิโลเมตร) การรถไฟมีสะพาน 1,422 แห่ง อุโมงค์ 32 แห่ง สถานีรถไฟสำหรับผู้โดยสาร 22 สถานี และสำหรับสินค้า 114 สถานี[ต้องการอ้างอิง]
ประวัติ

การรถไฟจอร์เจียก่อตั้งในปี 1865 และเริ่มอย่างเป็นทางการในปี 1871 ที่ Poti และ Kvirila (ปัจจุบันคือ Zestaponi) ผู้โดยสารสามารถใช้ได้ตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม 1872 จาก Poti ไปยังสถานีรถไฟทบิลิซี
ทางรถไฟระหว่างประเทศ

อาเซอร์ไบจาน - เปิด - 1,520 mm (4 ft 11 27⁄32 in) (ทางรถไฟสาย ทบิลิซี-บากู ) ; a through1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) (Standard Gauge) connection proposed[ต้องการอ้างอิง]
อาร์มีเนีย - เปิด - 1,520 mm (4 ft 11 27⁄32 in) (ทางรถไฟสายทบิลิซี–กุมมิ–เยเรวาน)
ตุรกี - อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง
รัสเซีย - ปิด - 1,520 mm (4 ft 11 27⁄32 in) - ทางรถไฟสายอับบาเชีย อยู่ใน อัคบาเชีย - ปิดในช่วง สงครามอัคบาเชีย (1992–1993)
แหล่งข้อมูลอื่น

Georgian Railway website
UN Map
Railways in the South Caucasus
การบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพ

การบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพหรือการฟื้นฟูทางชีวภาพหรือการฟื้นฟูสภาพด้วยวิธีการทางชีวภาพ เป็นการใช้เมแทบอลิซึมของจุลินทรีย์กำจัดสารมลพิษ เทคโนโลยีการบำบัดมีสองประเภทได้แก่
in situ เป็นการบำบัดสารมลพิษในสิ่งแวดล้อมในบริเวณที่มีการปนเปื้อนนั้นๆ
ex situ เป็นการบำบัดสารมลพิษที่ปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อมนอกบริเวณที่มีการปนเปื้อนนั้นๆ
ตัวอย่างของการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพ เช่น การใช้พืชในการบำบัดสารมลพิษ การบำบัดสารมลพิษที่ปนเปื้อนที่ระเหยได้น้อย
การกำจัดโลหะหนักโดยจุลินทรีย์ เทคโนโลยีการบำบัดสารมลพิษบนดิน ระบบบำบัดแบบถังปฏิกรณ์ชีวภาพ วิธีการหมักขยะอินทรีย์ การเติมจุลินทรีย์เพื่อบำบัดสารมลพิษ
ระบบการบำบัดสารมลพิษจากแหล่งน้ำด้วยกระบวนการกรองด้วยพืชและจุลินทรีย์ การบำบัดสารมลพิษโดยการกระตุ้นทางชีวภาพ
การบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพสามารถเกิดขึ้นได้เอง (การบำบัดสารมลพิษตามธรรมชาติหรือการบำบัดโดยธรรมชาติ) หรือสามารถกระตุ้นการย่อยสลายให้เพิ่มมากขึ้น (การบำบัดสารมลพิษโดยการกระตุ้นทางชีวภาพ)
กระบวนการหมักขยะอินทรีย์
เมื่อไม่นานมานี้มีการประสบความสำเร็จในการเพิ่มสายพันธุ์จุลินทรีย์ ที่มีความสามรถในการย่อยสลายสารปนเปื้อน การใช้จุลินทรีย์ในการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพคือ bioremediators
เมื่อใดก็ตามที่มีการปรับสภาพของการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพโดยใช้จุลินทรีย์ สำหรับตัวอย่าง โลหะหนัก เช่น
แคดเมียม และตะกั่ว ที่ไม่ดูดซึมได้ง่ายหรือเข้าจับโดยจุลินทรีย์ การดูดซึมของโลหะหนักอย่างเช่นปรอทในสายใยอาหารที่ต่ำกว่า
การใช้พืชในการบำบัดสารมลพิษเป็นประโยชน์ในสภาวะแวดล้อมนี้เพราะว่าพืชในธรรมชาติ หรือพืชที่ได้รับการปรับปรุงทางพันธุวิศวกรรม
สามารถที่จะมีการเก็บสะสมทางชีววิทยาของสารพิษเหล่านี้ในส่วนเหนือพื้นดิน สำหรับการเก็บกำจัดทิ้ง
โลหะหนักจากการเก็บเกี่ยวชีวมวลซึ่งต่อไปจะมุ่งเน้นไปที่การเผาให้เป็นเถ้าถ่านหรือการรีไซเคิลสำหรับใช้ในอุตสาหกรรม การกำจัดสารมลพิษในบริเวณที่กว้างและของเสีย
จากสิ่งแวดล้อมต้องเพิ่มความเข้าใจจากความสัมพันธ์ที่สำคัญของกระบวนการที่แตกต่างกันและการควบคุมระบบคาร์บอนไดออกไซด์
ในองค์ประกอบของสิ่งแวดล้อมและสำหรับสารประกอบและสิ่งเหล่านั้นจะเร่งให้เกิดการพัฒนาของเทคโนโลยีการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพและกระบวนการเปลี่ยนโดยวิธีทางชีวภาพ
วิธีการทางพันธุวิศวกรรม

การใช้วิธีการทางพันธุวิศวกรรมในการสร้างสิ่งมีชีวิตที่มีความจำเพาะสำหรับการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพแบคทีเรียDeinococcus radiodurans (ความต้านทานรังสี) มีการแก้ไขเพื่อใช้และย่อยโทลูอีน และไอออนิก ปรอทจากการกระตุ้นรังสีนิวเคลียร์ของของเสีย
การใช้ฟังไจเพื่อกำจัดของเสีย เป็นรูปแบบการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพด้วยการใช้ฟังไจในการขจัดสารปนเปื้อน Mycoremediation
การใช้ฟังไจเพื่อกำจัดของเสียหมายถึง ลักษณะเฉพาะในการใช้เห็ดรา mycelia ในการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพ
สิ่งหนึ่งที่เป็นหลักพื้นฐานของฟังไจในระบบนิเวศ คือการย่อยสลายที่ดำเนินการโดย mycelium ซึ่งจะหลั่งเอนไซม์และกรดออกมาภายนอกเซลล์เพื่อย่อยสลายลิกนิน
และเซลลูโลสซึ่งเป็นสองส่วนประกอบหลักในเส้นใยพืช สารประกอบอินทรีย์เหล่านี้เป็นสายโซ่ยาวของคาร์บอน และไฮโดรเจนซึ่งโครงสร้างคล้ายสารประกอบอินทรีย์
ที่เป็นสารมลพิษอื่นๆ
ส่วนสำคัญของการใช้ฟังไจเพื่อกำจัดของเสียเป็นตัวกำหนดสปีชีส์ที่เหมาะสมของเชื้อราในการเป็นเป้าหมายที่มีความจำเพาะของสารมลพิษบางสายพันธุ์มีรายงานการประสบความสำเร็จในการลดค่า VX และ sarin หนึ่งขั้นตอนการทดลองที่กำหนดโดยการปนเปื้อนของดินจากน้ำมันดีเซลด้วยเชื้อ mycelia จากเห็ดซึ่งรูปแบบเดิมของเทคนิคการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพ (bacteria) เป็นการใช้แบบควบคุมหลังจากสี่สัปดาห์มากกว่า 95% ของ PAH มีการรีดิวซ์ส่วนประกอบที่ปลอดสารพิษในเชื้อ mycelia ซึ่งปรากฏในธรรมชาติของกลุ่มจุลินทรีย์ที่ใช้ฟังไจในการย่อยสลายสารปนเปื้อนในส่วนสุดท้ายจะได้คาร์บอนไดออกไซด์และน้ำ ฟังไจที่ย่อยสลายเนื้อไม้โดยเฉพาะจะมีผลในการย่อยสลายอะโรมาติกของสารมลพิษ (ส่วนประกอบที่เป็นพิษของปิโตรเลียม และสารประกอบคลอรีน Battelle, 2000)
การกรองโดยใช้เห็ดรา

เป็นกระบวนการที่คล้ายกับการใช้ mycelia ในการกรองสารพิษ และจุลินทรีย์จากน้ำในดิน
ข้อได้เปรียบ

การมีค่าตัวเลข/ประสิทธิภาพการได้เปรียบของการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพ ด้วยความสามารถของการทำงานในพื้นที่ที่ไม่สามารถเข้าถึงได้การขุดเอาดินไปบำบัด ในตัวอย่างการรั่วไหลของไฮโดรคาร์บอน (โดยชนิดการรั่วไหล ก๊าซโซลีน) หรือสารละลายคลอรีนที่ปนเปื้อนแหล่งน้ำและการนำวิธีการรับหรือให้อิเล็กตรอนซึ่งเป็นวิธีการที่สำคัญในการรีดิวซ์ความเข้มข้นของสารปนเปื้อนเป็นเวลานานหลังจากการปรับตัวให้ชินกับ สภาพแวดล้อมใหม่ ชนิดของการบำบัดแบบนี้มีค่าใช้จ่ายสูงกว่าการขุดเอาดินไปบำบัดที่อื่น เทคโนโลยีการบำบัดขยะมูลฝอย หรือการบำบัดแบบ ex situ และการรีดิวซ์ หรือการกำจัดที่ต้องการสำหรับการใช้ปั๊ม และการtreat ข้อปฏิบัติพื้นฐานที่มีไฮโดรคาร์บอนโดยการทำความสะอาดแหล่งน้ำที่มีสารปนเปื้อน
การบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพโดยการตรวจสอบการกระจายของอากาศและการปนเปื้อนของน้ำในดิน

กระบวนการบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพสามารถตรวจสอบโดยทางอ้อมด้วยการหาค่าออกซิเดชัน รีดักชัน หรือ รีดอกซ์ในดินและในแหล่งน้ำ พร้อมทั้ง พีเอช อุณหภูมิ ออกซิเจนในตัวรับอิเล็กตรอน/ตัวให้ความเข้นข้นและความเข้มข้นของการย่อยสลายผลผลิต อย่างเช่น คาร์บอนไดออกไซด์
ตารางนี้แสดงถึงอัตราการย่อยสลายทางชีวภาพของการทำงานจากปฏิกิริยารีดอกซ์ที่ลดลง
| Process | Reaction |  Redox potential (Eh in mV)   |
| --- | --- | --- |
| aerobic: | O2 + 4e− + 4H+ → 2H2O | 600 ~ 400 |
anaerobic::  
| denitrification | 2NO3− + 10e− + 12H+ → N2 + 6H2O | 500 ~ 200 |
|   manganese IV reduction |   MnO2 + 2e− + 4H+ → Mn2+ + 2H2O     | 400 ~ 200 |
| iron III reduction | Fe (OH) 3 + e− + 3H+ → Fe2+ + 3H2O | 300 ~ 100 |
| sulfate reduction | SO42− + 8e− +10 H+ → H2S + 4H2O | 0 ~ −150 |
| fermentation | 2CH2O → CO2 + CH4 | −150 ~ −220 |
ตัวอย่าง mycelium
กีฬากอล์ฟในซีเกมส์ 2013

กอล์ฟในซีเกมส์ 2013 จัดแข่งขันขึ้นที่ สนามกอล์ฟราชพม่า ในกรุงเนปยีดอ ประเทศพม่า ระหว่างวันที่ 15–18 ธันวาคม 2556
ผลการแข่งขัน > ชาย

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| บุคคล |  แดนไท บุญมา |  Gavin Kyle Green |  ภูมิ ศักดิ์แสนศิลป์ |
| ทีม |  ไทย แดนไท บุญมา ภูมิ ศักดิ์แสนศิลป์ เนติพงศ์ ศรีทอง ณัฐวัฒน์ สุวจนกรณ์ |  พม่า Maung Maung Oo Myo Win Aung Thein Naing Soe Ye Htet Aung |  มาเลเซีย Muhammad Abdul Manaf Gavin Kyle Green Khai Jei Low Abel Tam Kwang Yuan |
ผลการแข่งขัน > หญิง

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| บุคคล |  Princess Mary Superal |  Yin May Myo |  Tatiana Wijaya |
| ทีม |  ฟิลิปปินส์ Katrina Pelen-Briones Clare Amelia Legaspi Princess Mary Superal |  พม่า Khin Mar Nwe May Oo Khine Yin May Myo |  ไทย อรณิชา โกนสันเทียะ เบญญาภา นิภัทร์โสภณ สุภมาส  แสงจันทร์ |
สรุปตารางเหรียญการแข่งขัน

เจ้าภาพ
| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย | 2 | 0 | 2 | 4 |
| 2 |  ฟิลิปปินส์ | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 3 |  พม่า | 0 | 3 | 0 | 3 |
| 4 |  มาเลเซีย | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 5 |  อินโดนีเซีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| สรุปเหรียญรวม | สรุปเหรียญรวม | 4 | 4 | 4 | 12 |
กีฬากอล์ฟในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 44

กีฬากอล์ฟในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 44 จัดแข่งขันที่สนามกอล์ฟจิรประวัติ จังหวัดนครสวรรค์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 17–20 ธันวาคม พ.ศ. 2558
รอบคัดเลือก

| รายการ | วันที่ | สถานที่ |
| --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือกตัวแทนภาค 1 | 7–27 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 | สนามกีฬากลางจังหวัดระยอง |
| รอบคัดเลือกตัวแทนภาค 2 | 10–19 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 | สนามกีฬากลางจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ |
| รอบคัดเลือกตัวแทนภาค 3 | 14–24 สิงหาคม  พ.ศ. 2558 | สนามกีฬากลางจังหวัดสุรินทร์ |
| รอบคัดเลือกตัวแทนภาค 4 | 25 พฤษภาคม – 3 มิถุนายน พ.ศ. 2558 | สนามกีฬากลางจังหวัดระนอง |
| รอบคัดเลือกตัวแทนภาค 5 | 20–29 มิถุนายน พ.ศ. 2558 | สนามกีฬากลางจังหวัดอุตรดิตถ์ |
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางเหรียญรางวัล

จังหวัดนครสวรรค์ (เจ้าภาพ)
| อันดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | กรุงเทพมหานคร | 2 | 0 | 2 | 4 |
| 2 | นครสวรรค์ | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 3 | เชียงใหม่ | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 4 | นครราชสีมา | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 | ราชบุรี | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 | ขอนแก่น | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 6 | จันทบุรี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 4 | 4 | 4 | 12 |
สรุปผลการแข่งขัน

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ทีมชาย | กรุงเทพมหานคร กัมลาศ นาเมืองรักษ์ พรรษ ศรีดามา ธนกร ตอสี สดมภ์ แก้วกาญจนา | ราชบุรี กฤตติณ ทรงเจริญ วรพล นุ่มเออ พิชชา อบกลิ่น พงศธร ทองสาย | ขอนแก่น ณฐนนท  ธนูรัตน์ วชิรวิทย์ เสาร่อน ภานุวัฒน์ ภูวะนนท์ ปริทร์ โพธิ์กัณฑ์ |
| บุคคลชาย | กรุงเทพมหานคร กัมลาศ นาเมืองรักษ์ | นครราชสีมา วิชญภัทร สินสร้าง | กรุงเทพมหานคร สดมภ์ แก้วกาญจนา |
| ทีมหญิง | นครสวรรค์ พิมพ์นิภา ปานทอง ชนิกานต์ ปานทอง รนิดา อินทร์แป้น | เชียงใหม่ ประเทศรัตน์ ณัฐนิชา ชมเชย โชติกา ผดุงมาตรวรกุล | กรุงเทพมหานคร ธเกล้า จีระวิวิธพร ธัญพิชชา สุขเกษม ตรีฉัฐ จีนกลีบ |
| บุคคลหญิง | นครสวรรค์ พิมพ์นิภา  ปานทอง | เชียงใหม่ ณัฐนิชา  ชมเชย | จันทบุรี ภาสินี  ทองแท่งใหญ่ |
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศตูนิเซีย

| การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศตูนิเซีย พ> ศ. 2563 |
| --- | --- |
แผนที่จำนวนผู้ป่วยยืนยันสะสมรายท้องที่   ยืนยันผู้ติดเชื้อ 1~9 คน   ยืนยันผู้ติดเชื้อ 10~99 คน   ยืนยันผู้ติดเชื้อ 100~499 คน เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
โรค: โรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019
สถานที่: ประเทศตูนิเซีย
การระบาดครั้งแรก: อู่ฮั่น ประเทศจีน ร่วมกับ ฝรั่งเศส อิตาลี และตุรกี
ผู้ป่วยต้นปัญหา: กัฟซา
วันแรกมาถึง: 2 มีนาคม พ.ศ. 2563 (4 ปี 6 เดือน 10 วัน)
หาย: 17,701 คน
เสียชีวิต: 49 คน
รวม ILI สะสม: 159,276 คน
covid-19.tn
การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563 โดยได้รับการยืนยันว่าเริ่มต้นขึ้นที่ประเทศตูนิเซีย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2563
ภูมิหลัง

เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2563 องค์การอนามัยโลก (WHO) ยืนยันว่าไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่เป็นสาเหตุของการเจ็บป่วยทางเดินหายใจในกลุ่มคนในเมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน ซึ่งรายงานต่อองค์การอนามัยโลกในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562
อัตราป่วยตายของผู้ป่วยสำหรับโควิด-19 นั้นต่ำกว่าโรคซาร์ส พ.ศ. 2546 มาก แต่การแพร่เชื้อมีความหมายมากกว่า ด้วยจำนวนผู้เสียชีวิตที่มีนัยสำคัญ
เส้นเวลา

ประเทศตูนิเซียพบผู้ติดเชื้อกรณีแรก เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2563 เป็นชายอายุ 40 ปีมาจากเมืองกัฟซา กลับมาจากประเทศอิตาลี
นอกจากนี้ ประชาชนต้องสงสัยติดเชื้อโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ราว 74 รายจากเมืองกัฟซาต้องถูกกักกันตัวที่บ้าน สองรายฝ่าฝืนมาตรการ ถูกผู้อำนวยการด้านสุขภาพดำเนินคดีตามกฎหมาย
วันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 เป็นครั้งแรกของประเทศตูนิเซียที่ไม่พบผู้ติดเชื้อนับตั้งแต่เดือนมีนาคม
สถิติ

covid-19.tn
กระทรวงสาธารณสุขตูนิเซีย
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ: covid-19.tn