stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮาแอร์ กีเกอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Museum HR Giger HR. Giger's individual and official Website
HR Gigers official Webshop
เว็บไซต์ทางการ
MySpace ของ กีเกอร์
Official Giger database
เว็บไซต์ทางการ ในสหรัฐอเมริกา
เว็บไซต์ของภาพยนตร์สารคดี "H.R. Giger's Sanctuary" เก็บถาวร 2014-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เกิทซ์ ฟ็อน แบร์ลิชชิงเงิน

เกิทซ์ ฟ็อน แบร์ลิชชิงเงิน
ก็อทฟรีท "เกิทซ์" ฟ็อน แบร์ลิชชิงเงิน (เยอรมัน: Gottfried „Götz“  von Berlichingen) สมญา เกิทซ์กำปั้นเหล็ก (Götz mit der eisernen Hand) เป็นอัศวินจักรวรรดิ ทหารรับจ้าง และกวีชาวเยอรมันฟรังเคิน เกิดราวค.ศ. 1480 ในตระกูลขุนนางจากเมืองแบร์ลิชชิงเงิน (ปัจจุบันคือเมืองเชินทัลในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค)
กำปั้นเหล็กของเกิทซ์
เกิทซ์เป็นทหารที่เก่งกาจ ออกรบครั้งแรกขณะมีอายุเพียงสิบเจ็ดปี  เขาสูญเสียแขนข้างขวาจากกระสุนปืนใหญ่ในการทำศึกในฐานะทหารรับจ้างของดยุกแห่งบาวาเรียในค.ศ. 1504 ทำให้เขาต้องสวมมือเทียมที่ทำจากเหล็กแทน เป็นที่มาของสมญากำปั้นเหล็ก นอกจากนี้เขายังถูกเรียกว่า โรบินฮูดแห่งเยอรมนี เพราะในเวลาที่ปลอดสงคราม เขามักจะจับตัวชนชั้นสูงมาเรียกค่าไถ่หรือดักปล้นกองขบวนสินค้า
เกิทซ์เป็นผู้นำฝ่ายกบฏชาวนาในสงครามชาวนาเมื่อค.ศ. 1524 ถึง 1525 แต่เมื่อชาวนาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เกิทซ์อ้างว่าตนเองถูกบีบบังคับให้เป็นผู้นำ ศาลหลวงแห่งจักรวรรดิจึงตัดสินว่าเขาไม่มีความผิด อย่างไรก็ตาม ฝ่ายสันนิบาตชวาเบินยังคงต้องการเอาผิดกับเขา จึงล่อเขาไปยังเมืองเอาคส์บวร์คและอ้างข้อหาเก่าทำการคุมขังเขา เกิทซ์ถูกปล่อยตัวในค.ศ. 1530 โดยสาบานว่าตนเองจะกลับไปพำนักที่บริเวณฮอร์นแบร์คเท่านั้น
เกิทซ์ซื้อปราสาทฮอร์นแบร์คตั้งอยู่ริมแม่น้ำเน็คคาร์ และอาศัยอยู่ที่นั่น ต่อมาในค.ศ. 1540 จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ทรงปลดพันธนาการเขาจากคำสาบาน เกิทซ์เข้าร่วมรบ เพื่อต่อต้านจักรวรรดิออตโตมันของสุลัยมานผู้เกรียงไกรในค.ศ. 1542 และมีส่วนร่วมในการรุกรานฝรั่งเศสในค.ศ. 1544 หลังจากนั้นเขากลับไปพำนักอยู่ที่ปราสาทฮ็อร์นแบร์คจนเสียชีวิตในค.ศ. 1562 ขณะมีอายุ 81 ปี เขาแต่งงานสองครั้ง มีลูกสาวสามคนและลูกชายเจ็ดคน
สการ์ดู

| สการ์ดู سکردو སྐར་དོ |
| --- | --- |
นคร
 บนลงล่างและซ้ายไปขวา: รีสอร์ตแชงกรีลา, อุทยานแห่งชาติเดโอซาอี, หอคอยทรังโก, ทะเลสาบสัตปารา และ พุทธศิลามันตัล
สการ์ดูแสดงแผนที่กิลกิต-บัลติสถานสการ์ดูแสดงแผนที่ประเทศปากีสถาน
พิกัด: 35°17′25″N 75°38′40″E﻿ / ﻿35.29028°N 75.64444°E﻿ / 35.29028; 75.64444
ประเทศ: ปากีสถาน
เขตการปกครอง: กิลกิต−บัลติสตาน
อำเภอ: สการ์ดู
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 77 ตร.กม. (30 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2,228 เมตร (7,310 ฟุต)
เขตเวลา: UTC+5:00 (PKT)
สการ์ดู (อูรดู: سکردو, อักษรโรมัน: Skardū หรือ Skardu, ออกเสียง [skərduː]; Balti: སྐར་དོ་་) เป็นนครในกิลกิต−บัลติสตาน ประเทศปากีสถาน ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอสการ์ดู สการ์ดูตั้งอยู่ที่ความสูงราว 2,500 เมตร (8,202 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล กลางเทือกเขาสการ์ดู จุดบรรจบของแม่น้ำสินธุ กับ ชีการ์ สการ์ดูเป็นเมืองประตูสู่บรรดาเขาแปดพันเมตรในเทือกเขาการาโกรัม ซึ่งถูกแบ่งจากเทือกเขาหิมาลัยด้วยแม่น้ำสินธุ
ในอดีต ภูมิภาคสการ์ดูเคยอยู่ภายใต้อิทธิพลของทิเบตนับตั้งแต่ยุคของพระเจ้าซงแจ็นกัมโป ในกลางทศวรรษที่เจ็ด ปรากฏงานเขียนตันตระทั่วไปในพื้นที่จนถึงศตวรรษที่เก้า
ศัพทมูล

คำว่า "Skardu" เข้าใจว่ามาจากภาษาบัลติ "ที่ราบต่ำระหว่างที่สูงสองที่" ที่สูงสองที่คือนคร ชีการ์ กับ ทะเลสาบสัตปารา
แหล่งข้อมูลอื่น

Jettmar, Karl et al. (1985): Zwischen Gandhara und den Seidenstrassen: Felsbilder am Karakorum Highway: Entdeckungen deutsch-pakistanischer Expeditionen 1979–1984. 1985. Mainz am Rhein, Philipp von Zabern.
Jettmar. Karl (1980): Bolor & Dardistan. Karl Jettmar. Islamabad, National Institute of Folk Heritage.
Skardu - Emerging Pakistan เก็บถาวร 2020-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:Wikivoyage inline
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  VIAF
อ็อทโทที่ 1 มหาราช

| จักรพรรดิอ็อทโทที่ 1 มหาราช |
| --- | --- |
รูปปั้นในมัคเดอบวร์ค
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ครองราชย์: 2 กุมภาพันธ์ 962 – 7 เมษายน 973
ราชาภิเษก: 2 กุมภาพันธ์ 962 ณ กรุงโรม
ก่อนหน้า: พระเจ้าเบเรนการ์ที่ 2
ถัดไป: จักรพรรดิอ็อทโทที่ 2
กษัตริย์แห่งอิตาลี
ครองราชย์: 25 ธันวาคม 961 – 7 พฤษภาคม 973
ราชาภิเษก: 10 ตุลาคม 951 ณ ปาวีอา
ก่อนหน้า: พระเจ้าเบเรนการ์ที่ 2
ถัดไป: จักรพรรดิอ็อทโทที่ 2
กษัตริย์แห่งแฟรงก์ตะวันออก
ครองราชย์: 2 กรกฎาคม 936 – 7 พฤษภาคม 973
ราชาภิเษก: 7 สิงหาคม 936 ณ อาเคิน
ก่อนหน้า: พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1
ถัดไป: จักรพรรดิอ็อทโทที่ 2
ดยุกแห่งซัคเซิน
ครองราชย์: 2 กรกฎาคม 936 – 7 พฤษภาคม 973
ก่อนหน้า: พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี
ถัดไป: เบอร์นาร์ดที่ 1

ประสูติ: 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 912(912-11-23) อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก
สวรรคต: 7 พฤษภาคม ค.ศ. 973(973-05-07) (60 ปี) เมมเลเบิน, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ชายา: อีดจิธแห่งเวสเซ็กซ์ (930–946) อาเดลาอีดแห่งบูร์กอญ (951–973)
ราชวงศ์: อ็อทโท
พระราชบิดา: พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1
พระราชมารดา: มาทิลดา
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
จักรพรรดิอ็อทโทที่ 1 มหาราช (เยอรมัน: Otto I. der Große) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (ชื่อเรียกบริเวณที่เป็นประเทศเยอรมนีในยุคนั้น) ในปี ค.ศ. 936 และทรงเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 962 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 973 ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1กับพระนางมาทิลเดอแห่งริงเงิลไฮม์
พระองค์ได้สเด็จขึ้นคอรงราชบัลลังก์แห่งดัชชีซัคเซินและบัลลังก์เยอรมนีภายหลังที่พระชนกสวรรคตในปี ค.ศ. 936 และทรงพระนามว่า พระเจ้าอ็อทโทที่ 1 แห่งเยอรมนี เมื่อขึ้นครองราชสมบัติแล้วพระองค์ก็เจริญรอยตามพระราชปณิธานของพระชนกที่จะรวบรวมแผ่นดินของชนเยอรมันให้เป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง พระราชอำนาจของพระองค์แผ่ขยายไปอย่างกว้างไกลผ่านชั้นเชิงการเมืองที่เยี่ยมยอด ไม่ว่าจะด้วยวิธีแต่งงานทางการเมืองหรือการแต่งตั้งสมาชิกพระราชวงศ์ของพระองค์ไปปกครองดัชชีและดินแดงต่างๆ นโยบายของพระองค์ได้ลดอำนาจและจำนวนดยุกลงไปมาก ซึ่งแต่ก่อนทำหน้าที่ปกครองดินแดนร่วมกับกษัตริย์ ดยุกจำนวนมากแปรสถานะจากผู้ปกครองอิสระมาเป็นผู้ปกครองใต้พระราชอำนาจของพระองค์ นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงนำศาสนจักรโรมันคาทอลิกเข้ามาสู่อาณาจักรเพื่อเสริมสร้างพระราชอำนาจของพระองค์
หลังทรงจัดการสงครามกลางเมืองระหว่างดัชชีต่างๆได้ พระองค์ก็สามารถมีชัยเหนือพวกมัจยาร์ (ฮังการี) ในยุทธการที่เลชเฟิลด์ ค.ศ. 955 ได้ ทำให้ยุโรปตะวันตกพ้นภัยจากการรุกรานของฮังการี นอกจากนี้ การมีชัยเหนือพวกฮังการีนอกศาสนายังทำให้พระองค์มีชื่อเสียงขึ้นมาอย่างมากในฐานะ "ผู้กอบกู้แห่งคริสตจักร" ต่อมาในปี ค.ศ. 961 พระองค์สามารถพิชิตราชอาณาจักรอิตาลี และขยายดินแดนของพระองค์ไปทางเหนือ, ตะวันออก และใต้ ในปีค.ศ. 962 พระองค์ทรงราชาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยให้พระสันตะปาปาสวมมงกุฎให้ในกรุงโรม เหมือนอย่างที่ชาร์เลอมาญเคยทำ
ประวัติศาสตร์ก่อนหน้า

หลังจักรพรรดิชาร์เลอมาญสวรรคตในปี ค.ศ. 814 จักรวรรดิของพระองค์ถูกแบ่งออก จักรพรรดิคนท้ายๆ ของราชวงศ์การอแล็งเฌียงมีอำนาจเพียงแค่ในอิตาลีเหนือและอิตาลีกลาง เบเรงการ์แห่งฟรีอูลี จักรพรรดิคนสุดท้ายของราชวงศ์การอแล็งเฌียงถูกฆาตกรรมในปี ค.ศ. 924 ตำแหน่งจึงตกเป็นของกษัตริย์ของชาวแฟรงก์ตะวันออกที่ต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนี ในปี ค.ศ. 919 บรรดาดยุกในเยอรมันได้เลือกไฮน์ริชพรานล่านก ดยุกแห่งซัคเซินได้รับเลือกเป็นกษัตริย์และสกัดกั้นชาวมัจยาร์, ชาวสลาฟ และชาวเดนไว้ได้
ก่อนครองบัลลังก์

อ็อทโทเป็นพระโอรสของพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งลิวดอลฟิงหรือราชวงศ์ซัคเซิน (ขณะนั้นยังไม่เป็นกษัตริย์) กับแมธิล์เดอ พระมเหสีคนที่สอง ข้อมูลชีวิตช่วงวัยเด็กของพระองค์มีไม่มาก แต่เชื่อกันว่าพระองค์น่าจะเคยร่วมทำศึกกับพระเจ้าไฮน์ริชอยู่หลายครั้งในช่วงปลายวัยรุ่น ในปี ค.ศ. 930 อ็อทโทสมรสกับอีดจิธ พระธิดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสแห่งอังกฤษ อีดิธให้กำเนิดพระโอรสหนึ่งคนกับพระธิดาหนึ่งคน คือ
ลิวดอล์ฟ (ประสูติ ค.ศ. 930) ดยุกแห่งชวาเบิน สิ้นพระชนม์ก่อนพระบิดา
ลิวต์การ์ด (ประสูติ ค.ศ. 932) สมรสกับค็อนราท เคานต์แห่งลอแรน
พระเจ้าไฮน์ริชโปรให้อ็อทโทเป็นรัชทายาทของพระองค์ หนึ่งเดือนต่อมาพระเจ้าไฮน์ริชสิ้นพระชนม์ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 936 เหล่าดยุกของเยอรมนีได้เลือกอ็อทโทเป็นกษัตริย์ พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎจากอัครมุขนายกแห่งไมนทซ์และอัครมุขนายกแห่งโคโลญที่อาเคิน นครซึ่งเคยเป็นที่พำนักโปรดของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ พระองค์มีพระชนมายุ 23 พรรษาขณะขึ้นเป็นกษัตริย์
กษัตริย์แห่งเยอรมนี

กษัตริย์หนุ่มต้องการที่จะขึ้นมามีอำนาจเหนือเหล่าดยุกซึ่งพระบิดาของพระองค์ไม่เคยทำได้ นโยบายดังกล่าวก่อให้เกิดความขัดแย้งขึ้นมาในทันที เอเบอร์ฮาร์ดแห่งฟรังเคิน, เอเบอร์ฮาร์ดแห่งบาวาเรีย และกลุ่มชาวซัคเซินผู้ไม่พอใจที่มีแธงค์มาร์ พระเชษฐาต่างมารดาของพระเจ้าอ็อทโทเป็นผู้นำเริ่มกระด้างกระเดื่องในปี ค.ศ. 937 แต่ถูกพระเจ้าอ็อทโทกำราบเรียบอย่างรวดเร็ว แธงค์มาร์ถูกสังหาร เอเบอร์ฮาร์ดแห่งบาวาเรียถูกปลดจากตำแหน่ง ส่วนเอเบอร์ฮาร์ดแห่งฟรังเคินยอมสวามิภักดิ์ต่อองค์กษัตริย์
แต่การสวามิภักดิ์ของเอเบอร์ฮาร์ดเป็นเพียงการแสดงตบตา ในปี ค.ศ. 939 เขาได้ร่วมกับกิเซลแบร์ตแห่งโลทริงเงินและไฮน์ริช พระอนุชาของพระเจ้าอ็อทโทก่อกบฎต่อพระเจ้าอ็อทโทโดยมีพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศสให้การสนับสนุน ครั้งนี้เอเบอร์ฮาร์ดถูกสังหารในสมรภูมิ ส่วนกิเซลแบร์ตจมน้ำเสียชีวิตขณะกำลังหนี ไฮน์ริชยอมสวามิภักดิ์ต่อกษัตริย์และพระเจ้าอ็อทโทเองก็ให้อภัย ไฮน์ริชที่ยังคงคิดว่าตนเองคือคนที่พระบิดาอยากให้ขึ้นเป็นกษัตริย์ได้สมคบคิดวางแผนปลงพระชนม์พระเจ้าอ็อทโทในปี ค.ศ. 941 แผนการถูกเปิดโปงและทุกคนที่ร่วมกันสมคบคิดถูกลงโทษยกเว้นไฮน์ริชที่ได้รับการให้อภัยอีกครั้ง ความเมตตาของพระเจ้าอ็อทโททำให้ไฮน์ริชภักดีต่อพระเชษฐานับตั้งแต่นั้นมาและในปี ค.ศ. 947 พระองค์ได้รับพระราชทานตำแหน่งดยุกแห่งบาวาเรีย ส่วนดยุกเยอรมนีตำแหน่งอื่นๆ ตกเป็นของเหล่าพระญาติของพระเจ้าอ็อทโท
ในช่วงที่การแก่งแย่งชิงดีภายในดำเนินอยู่นั้น พระเจ้าอ็อทโทได้เสริมความแข็งแกร่งในการป้องกันและได้ขยายขอบเขตอาณาจักรของพระองค์ ทรงปราบชาวสลาฟทางฝั่งตะวันออกและได้พื้นที่ส่วนหนึ่งของเดนมาร์กมาอยู่ใต้การปกครอง ทรงตั้งตำแหน่งบิชอปในดินแดนดังกล่าวเพื่อผนึกความเป็นเจ้าประเทศราชของเยอรมนีในดินแดนนั้น โบฮีเมียสร้างปัญหาให้แก่พระเจ้าอ็อทโท แต่พระองค์ก็บีบเจ้าชายโบลสวัฟที่ 1 ให้ยอมจำนนได้ในปี ค.ศ. 950 และบังคับให้จ่ายบรรณาการให้แก่พระองค์ เมื่อฐานในบ้านเกิดแข็งแกร่ง พระเจ้าอ็อทโทไม่เพียงกำจัดการอ้างสิทธิ์ในโลทริงเงินของฝรั่งเศสได้ แต่พระองค์ยังเข้าไปเป็นตัวลางไกล่เกลี่ยปัญหาภายในของฝรั่งเศสด้วย
อีดิธสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 946 ปี ค.ศ. 951 พระเจ้าอ็อทโทบุกอิตาลีที่เบเรนการ์แห่งอิฟเรอา พวกขุนนางของอิตาลีได้ทำการยึดบัลลังก์และลักพาตัวอาเดลาอีด เจ้าหญิงอิตาลีจากบูร์กอญซึ่งเป็นพระราชินีม่ายของกษัตริย์คนก่อน เบเรนการ์พยายามบังคับให้พระนางสมรสกับบุตรชายของตนแต่พระนางหนีไปได้และได้ไปขอความช่วยเหลือจากกษัตริย์เยอรมนี พระเจ้าอ็อทโทข้ามเทือกเขาแอลป์มายึดตำแหน่งกษัตริย์ของชาวลอมบาร์ดและอภิเษกสมรสกับอาเดลาอีด พระองค์อนุญาตให้เบเรนการ์ปกครองอิตาลีต่อไปในฐานะในฐานะข้าราชบริวารของพระองค์ พระเจ้าอ็อทโทกับอาเดลาอีดมีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
ไฮน์ริช (ประสูติ ค.ศ. 952) สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
บรูโน (ประสูติ ค.ศ. 954) สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
มาทิลดา (ประสูติ ค.ศ. 954) พระอธิการิณีแห่งเควดลินบวร์ค
ออทโทที่ 2 (ประสูติ ค.ศ. 955) จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ในเวลาเดียวกันนั้นในเยอรมนี ลิวดอล์ฟ พระโอรสของพระเจ้าอ็อทโทกับอีดิธได้ร่วมกับบุคคลสำคัญหลายคนของเยอรมนก่อปฏิวัติต่อกษัตริย์ ความสำเร็จลอยมาอยู่ตรงหน้าหนุ่มน้อย และพระเจ้าอ็อทโทได้ต้องถอนทัพกลับซัคเซิน แต่ในปี ค.ศ. 954 การรุกรานของชาวมัจยาร์เริ่มสร้างปัญหาให้กลุ่มกบฏที่ถูกกล่าวหาว่าสมคบคิดกับศัตรูของเยอรมนี การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งลิวดอล์ฟยอมจำนนต่อพระบิดาในปี ค.ศ. 955 พระเจ้าอ็อทโทสามารถบดขยี้ชาวมัจยาร์ได้ที่สมรภูมิเลชเฟล์ด จากนั้นชาวมัจยาร์ก็ไม่เคยบุกเยอรมนีอีกเลย พระเจ้าอ็อทโทยังคงประสบความสำเร็จทางทหารอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะกับชาวสลาฟ
จักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

ปี ค.ศ. 961 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 12 (ซึ่งรู้จักกันดีจากการพฤติกรรมตนผิดศีลธรรมทางโลกีย์) ต้องการคนมาช่วยต่อกรกับเบเรนการ์ที่เข้ายึดพื้นที่ส่วนหนึ่งของรัฐสันตะปาปา พระองค์หันมาขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าอ็อทโทที่รีบเดินทางไปช่วยเหลือทันทีเพื่อแลกกับการได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิจากสมเด็จพระสันตะปาปา พระองค์ปราบและจองจำเบเรนการ์ ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 962 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 12 สวมมงกุฎให้พระเจ้าอ็อทโทเป็นจักรพรรดิ แต่ต่อมาไม่นานสมเด็จพระสันตะปาปาก็ไม่พอใจต่อการตกอยู่ภายใต้อำนาจของจักรพรรดิอ็อทโทจึงลอบวางแผนต่อต้านพระองค์ จักรพรรดิอ็อทโทกลับมาที่โรมในปี ค.ศ. 963 สภาบิชอปที่ก้มหัวให้พระองค์และจัดการประชุมตามความประสงค์ของพระองค์ได้ปลดสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นออกจากตำแหน่ง ต่อมาพระองค์ได้เลือกชาวโรมันมาครองตำแหน่งแทนเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 8
จักรพรรดิอ็อทโทแทรกแซงกิจการภายในของโรมอีกครั้งในปีต่อมาเมื่อเกิดการก่อกบฏต่อสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอและมีการเลือกสมเด็จพระสันตะปาปาอีกคนมาแทนที่ การแทรกแซงยุติลงหลังสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 965 จักรพรรดิกลับไปโรมอีกครั้งเพื่อส่งผู้ท้าชิงอีกคนที่พระองค์เลือกไว้ขึ้นครองบัลลังก์พระสันตะปาปาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 14 เมื่อเกิดการก่อปฏิวัติต่อสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น จักรพรรดิอ็อทโทสามารถกำราบได้ พระองค์ได้ยึดอำนาจควบคุมสมเด็จพระสันตะปาปาโดยไม่สนใจสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นอีกต่อไป
จักรพรรดิอ็อทโทเข้ายึดอาณาเขตของจักรวรรดิโรมันตะวันออกทางตอนใต้ของอิตาลีจนส่งผลให้ในปี ค.ศ. 972 ชาวไบเซนไทน์ได้ทำสนธิสัญญากับพระองค์ ยอมรับในตำแหน่งจักรพรรดิของพระองค์อย่างเป็นทางการ ทั้งยังยกเธโอฟาโน เจ้าหญิงบาเซนไทน์ให้เป็นเจ้าสาวของอ็อทโท พระโอรสและทายาทของพระองค์
หลังจักรพรรดิอ็อทโทกลับถึงเยอรมันได้ไม่นาน ทรงเรียกประชุมสภาครั้งใหญ่ที่ราชสำนักในเควดลินบวร์ค ทรงสิ้นพระชนม์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 973 ร่างของพระองค์ถูกฝังเคียงข้างอีดิธในมัคเดอบวร์ค
ซุดจา (สาธารณรัฐบูเรียเตีย)

| ซุดจา Суджа |
| --- | --- |
ที่อยู่อาศัย
ซุดจาแสดงแผนที่สาธารณรัฐบูเรียเตียซุดจาแสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  50°28′N 106°24′E﻿ / ﻿50.467°N 106.400°E﻿ / 50.467; 106.400
ประเทศ:  รัสเซีย
ภูมิภาค: สาธารณรัฐบูเรียเตีย
อำเภอ: อำเภอเคียคตินสกี
เขตเวลา: UTC+8:00
ซุดจา (รัสเซีย: Суджа; บูร์ยัต: Һyжаа, Hujaa) เป็นพื้นที่ชนบทในอำเภอเคียคตินสกี สาธารณรัฐบูเรียเตีย ประเทศรัสเซีย โดยมีประชากร 16 คนใน ค.ศ. 2010
เกาะโอกอย

| --- | --- |
สถูปแห่งการตรัสรู้บนเกาะโอกอย

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลสาบไบคาล
ความยาว: 2.9 กม. (1.8 ไมล์)
ความกว้าง: 0.6 กม. (0.37 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 512 ม. (1680 ฟุต)
การปกครอง
รัสเซีย
ภูมิภาค: ไซบีเรีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นอีร์คุตสค์
โอกอย (รัสเซีย: Ого́й; Ogoy จาก บูร์ยัต: Уһагγй - ไม่มีน้ำ) เป็นเกาะร้างและเกาะที่มีขนาดใหญ่สุดในช่องแคบมาโลเอโมเร ในทะเลสาบไบคาล เกาะมีรูปออกไปทางยาว มีความยาว 2.9 กม. (1.8 ไมล์) และกว้าง 0.6 กม. (0.37 ไมล์)
ในปี ค.ศ. 2005 ที่จุดสูงสุดของเกาะ ได้มีการสร้างสถูปแห่งการตรัสรู้ ซึ่งบูชาฑากินี Tröma Nagmo สร้างขึ้นโดยศูนย์พุทธศาสน์มอสโก (московского буддийского центра) ซึ่งกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวและจุดสนใจบนเกาะ นักท่องเที่ยวที่หลั่งไหลเข้ามานี้ยังได้ส่งผลต่อความหลากหลายทางชีวภาพบนเกาะด้วย
ฮารี เน็สทอร์

ฮารี เน็สทอร์ (เยอรมัน: Harry Nestor; ค.ศ. 1893–1969) เป็นนักแสดงชายชาวออสเตรีย
ผลงาน

Das Geheimnis der Mumie (1921)
City in View (1923)
Everybody's Woman (1924)
Modern Marriages (1924)
Curfew (1925)
The Great Opportunity (1925)
Boarding House Groonen (1925)
Orphan of Lowood (1926)
Our Daily Bread (1926)
The Pride of the Company (1926)
Superfluous People (1926)
Lützow's Wild Hunt (1927)
The Transformation of Dr. Bessel (1927)
A Knight in London (1929)
On the Reeperbahn at Half Past Midnight (1929)
The Man with the Frog (1929)
The Tender Relatives (1930)
Three Days of Love (1931)
In the Name of the Law (1932)
บรรณานุกรม

Kulik, Karol. Alexander Korda: The Man Who Could Work Miracles. Virgin Books, 1990.
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮารี เน็สทอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เก็พฮาร์ท ฟ็อน บลึชเชอร์

| เก็พฮาร์ท เลเบอเร็ชท์ ฟ็อน บลึชเชอร์ |
| --- | --- |
นายพลบลึชเชอร์ (ราว ค.ศ. 1815–1819)
ชื่อเล่น: มาร์ชัลฟอร์แวทซ์
เกิด: 16 ธันวาคม ค.ศ. 1742(1742-12-16) ร็อสท็อค, ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน
เสียชีวิต: 12 กันยายน ค.ศ. 1819(1819-09-12) (76 ปี) กรอบีแยลอวิตแซ, จังหวัดไซลีเชีย (ปัจจุบันอยู่ในโปแลนด์)
รับใช้:  ราชอาณาจักรสวีเดน   ราชอาณาจักรปรัสเซีย
แผนก/สังกัด: กองทัพปรัสเซีย
ประจำการ: ค.ศ. 1758–1815
ชั้นยศ:  จอมพล
การยุทธ์: สงครามเจ็ดปี สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส สงครามนโปเลียน
เก็พฮาร์ท เลเบอเร็ชท์ ฟ็อน บลึชเชอร์ เฟือสท์แห่งวาลชตัท (เยอรมัน: Gebhard Leberecht von Blücher, Fürst von Wahlstatt) เป็นจอมพลแห่งราชอาณาจักรปรัสเซีย เขามีชื่อเสียงขึ้นมาหลังจากนำกองทัพเข้ามีชัยเหนือนโปเลียนแห่งฝรั่งเศสในยุทธการที่ไลพ์ซิชใน ค.ศ. 1813 ซึ่งทำให้นโปเลียนต้องถูกเนรเทศไปยังเกาะเอลบา และนำทัพร่วมกับอังกฤษจนมีชัยเหนือนโปเลียนอีกครั้งในยุทธการที่วอเตอร์ลู ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดสงครามนโปเลียน
บลึชเชอร์เกิดในร็อสท็อค ในดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน โดยเป็นบุตรของร้อยเอกในกองทัพปรัสเซีย เขาเริ่มรับราชการทหารในกองทัพสวีเดนใน ค.ศ. 1758 จนกระทั่งเขาถูกกองทัพปรัสเซียจับกุมในช่วงสงครามเจ็ดปี หลังจากนั้นเขาจึงเข้ารับราชการในกองทัพปรัสเซีย จากนั้นใน ค.ศ. 1773 เขาถูกพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ให้ออกจากราชการเนื่องจากขัดบัญชา เขาหันไปเป็นเกษตรกรจนกระทั่งเมื่อพระเจ้าฟรีดริชสวรรคตใน ค.ศ. 1786 จึงกลับมารับราชการทหารตามเดิมและได้เลื่อนยศเป็นพันเอก หลังจากมีผลงานในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสเขาก็ได้เลื่อนยศเป็นพลตรีใน ค.ศ. 1794 และเป็นพลโทใน ค.ศ. 1801 ซึ่งในยศพลโทนี้เขาได้เป็นผู้บัญชาการกองทหารในสงครามนโปเลียนใน ค.ศ. 1806
เมื่อสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หกปะทุขึ้นใน ค.ศ. 1813 บลึชเชอร์ในวัย 71 ต้องกลับมาบัญชาการอีกครั้ง และได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพปรัสเซีย และสามารถมีชัยเหนือนโปเลียนได้ ด้วยความดีความชอบเขาจึงได้รับแต่งตั้งบรรดาศักดิ์เป็น เฟือสท์แห่งวาลชตัท และเมื่อนโปเลียนหวนคืนสู่แผ่นดินอีกครั้งในปี 1815 บลึชเชอร์ก็เป็นผู้บัญชาการกองทัพปรัสเซียประจำที่ราบลุ่มแม่น้ำไรน์ร่วมกับกองทัพอังกฤษของดยุกแห่งเวลลิงตัน ในยุทธการลีนีในวันที่ 16 มิถุนายน เขาได้รับบาดเจ็บและล่าถอย หลังจากนั้นสองวันเขาก็ร่วมบัญชาการกองทัพผสมกับดยุกแห่งเวลลิงตันและมีชัยเหนือนโปเลียนในยุทธการที่วอเตอร์ลู
เกรัลท์ แอร์มัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 แอร์มันกับทีมไคเซิร์สเลาเทิร์นใน ค.ศ. 2011
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เกรัลท์ แอร์มัน
วันเกิด:   (1959-02-18) 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 (65 ปี)
สถานที่เกิด:   เทาเบอร์บิชช็อฟส์ไฮม์ ประเทศเยอรมนี
ส่วนสูง:  1.84 m (6 ft 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น (ผู้ฝึกสอนการรักษาประตู)
สโมสรเยาวชน
ค.ศ. 1965–1977:  เทเอ็สเฟา เทาเบอร์บิชช็อฟส์ไฮม์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 1977–1984 |  แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เคิล์น |  2 |  (0) |
| ค.ศ. 1984–1997 |  แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น |  301 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เกรัลท์ "เกรี" แอร์มัน (เยอรมัน: Gerald „Gerry“ Ehrmann) เกิดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 ที่เทาเบอร์บิชช็อฟส์ไฮม์ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นอดีตผู้เล่นและผู้ฝึกสอนฟุตบอลชาวเยอรมัน ซึ่งปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนการรักษาประตูร่วมกับแอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น
เกียรติประวัติ

ชนะเลิศ บุนเดิสลีกา: ฤดูกาล 1977–78, 1990–91
รองชนะเลิศ บุนเดิสลีกา: ฤดูกาล 1981–82, 1993–94
ผู้ชนะ เดเอ็ฟเบ-โพคาล: ฤดูกาล 1977–78, 1982–83, 1989–90, 1995–96
ผู้เข้ารอบสุดท้าย เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 1979–80
แหล่งข้อมูลอื่น

Gerald Ehrmann on transfermarkt.de (เยอรมัน)
Gerald Ehrmann เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
เก็ลเซินเคียร์เชิน

| เก็ลเซินเคียร์เชิน  Gelsenkiärken (เว็สท์ฟาเลิน) |
| --- | --- |
นคร
ทัศนียภาพของเก็ลเซินเคียร์เชินเมื่อปี 2004
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเก็ลเซินเคียร์เชิน 
เก็ลเซินเคียร์เชิน แสดงแผนที่เยอรมนีเก็ลเซินเคียร์เชิน แสดงแผนที่รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
พิกัด:  51°31′N 07°06′E﻿ / ﻿51.517°N 7.100°E﻿ / 51.517; 7.100
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
จังหวัด: มึนส์เทอร์
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–25) : Karin Welge (SPD)
 • พรรคที่บริหาร: SPD / CDU
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 104.84 ตร.กม. (40.48 ตร.ไมล์)
ความสูง: 60 เมตร (200 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 259,105 คน
 • ความหนาแน่น: 2,500 คน/ตร.กม. (6,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 45801-45899
รหัสโทรศัพท์: 0209
ทะเบียนพาหนะ: GE
เว็บไซต์: gelsenkirchen.de
เก็ลเซินเคียร์เชิน (เยอรมัน: Gelsenkirchen) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินของประเทศเยอรมนี มีประชากร 274,926 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2002) มีหลักฐานเก่าแก่สุดว่าสร้างขึ้นประมาณ ค.ศ. 1150 แต่ดำรงฐานะเป็นเมืองขนาดเล็กมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังจากการปฏิวัติอุตสาหกรรม พื้นที่เขตนี้ในเยอรมนีกลายเป็นเหมืองถ่านหิน จึงทำให้มีประชากรเข้ามาอยู่อาศัยเป็นจำนวนมาก
เก็ลเซินเคียร์เชินมีสโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04 เป็นสโมสรประจำเมือง และเป็นหนึ่งใน 12 เมืองของเยอรมนีที่จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006
ฮอสท์-เว็สเซิล-ลีท

| คำแปล: เพลงฮอสท์ เว็สเซิล |
| --- | --- |
สกอร์เพลงเพลงฮอสท์ เว็สเซิล
เพลงชาติของไรช์เยอรมัน 
ชื่ออื่น: Die Fahne hoch (ธงอยู่สูงเด่น)
เนื้อร้อง: ฮอสท์ เว็สเซิล, ค.ศ. 1929
รับไปใช้: 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1933
เลิกใช้: 5 มิถุนายน ค.ศ. 1945
ก่อนหน้า: ดัสลีทแดร์ด็อยท์เชิน (สาธารณรัฐไวมาร์)
ถัดไป: ดัสลีทแดร์ด็อยท์เชิน (สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี) (เยอรมนีตะวันตก) เอาฟ์แอร์ชตันเดินเอาส์รูอีเนิน (สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมัน) (เยอรมันตะวันออก)  ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ (สาธารณรัฐออสเตรีย)

ตัวอย่างเสียง
เพลงฮอสท์ เว็สเซิล (ขับร้อง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
ฮอสท์ เว็สเซิล ผู้ประพันธ์เพลง
ฮอสท์ เว็สเซิล (หน้าสุด) เดินนำแถวหน่วยเอ็สอาของตนเองที่เมืองเนือร์นแบร์ค (ค.ศ. 1929)
เพลงฮอสท์ เว็สเซิล (เยอรมัน: Horst-Wessel-Lied) หรือที่รู้จักจากคำขึ้นต้นว่าเพลง ธงอยู่สูงเด่น (เยอรมัน: Die Fahne hoch) เป็นเพลงประจำพรรคนาซีตั้งแต่ ค.ศ. 1930–1945 และใช้เป็นเพลงชาติร่วมของนาซีเยอรมนี (บทแรกของเพลงเยอรมันเหนือทุกสรรพสิ่ง) ตั้งแต่ ค.ศ. 1933–1945
เนื้อร้องของเพลงนี้ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1929 ที่เขตฟรีดริชส์ไฮน์ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี โดยฮอสท์ เว็สเซิล ซึ่งเป็นนักเคลื่อนไหวลัทธินาซีและเป็นผู้บังคับการกองกำลังพายุ ชตวร์มอัพไทลุง (Sturmabteilung) หรือ เอ็สอา (SA) ระดับท้องถิ่น ต่อมาเมื่อเว็สเซิลถูกสังหารอย่างอุกอาจโดยอัลเบรชท์ เฮอเลอร์ (Albrecht Höhler) สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ใน ค.ศ. 1930 โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ได้ดำเนินการทำให้เขาเป็นมรณสักขีแห่งขบวนการนาซี เพลงนี้จึงได้มีการบรรเลงครั้งแรกในงานศพของเว็สเซิลเอง และหลังจากนั้นก็ได้ถูกนำใช้อย่างเข้มข้นในการดำเนินกิจกรรมของพรรค เช่น การขับร้องเพลงนี้ของหน่วยเอสเอระหว่างการเดินแถวตามท้องถนน เป็นต้น
เมื่อพรรคนาซีเถลิงอำนาจในปี ค.ศ. 1933 เพลงฮอสท์ เว็สเซิลก็ได้รับการยอมรับให้เป็นสัญลักษณ์ของชาติอย่างหนึ่งตามกฎหมายซึ่งตราขึ้นเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 ในปีถัดมาจึงมีการออกข้อบังคับให้มีการชูแขนขวาทำการคารวะแบบนาซี เมื่อมีการขับร้องเพลงนี้ในบทที่ 1 และบทที่ 4 (ซึ่งมีใจความอย่างเดียวกัน) ในตอนท้ายของภาพยนตร์เรื่อง ทรีอุมฟ์เดสวิลเลนส์ หรือ ชัยชนะแห่งเจตจำนง ของเลนี รีเฟนสทาล (ภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อของพรรคนาซี) ซึ่งเผยแพร่ในปี ค.ศ. 1935 จะพบว่าบรรดาผู้นำของพรรคนาซีมีการร่วมร้องเพลงเพลงฮอสท์ เว็สเซิล อยู่ด้วย
หลังระบอบนาซีล่มสลายใน ค.ศ. 1945 เพลงฮอสท์ เว็สเซิลได้กลายเป็นเพลงต้องห้าม ทั้งเนื้อร้องและทำนองเพลงดังกล่าวมิชอบด้วยกฎหมายทั้งในประเทศเยอรมนีและออสเตรียจนทุกวันนี้ เว้นแต่ใช้เพลงเพื่อการศึกษาและวิชาการเท่านั้น
เนื้อร้อง > ฉบับทางการ

เป็นฉบับที่มีการแก้ไขแล้วหลังการตายของฮอสท์ เว็สเซิล
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 01 | Die Fahne hoch! Die Reihen fest geschlossen! SA marschiert mit ruhig festem Schritt. Kam'raden, die Rotfront und Reaktion erschossen, Marschier'n im Geist in uns'ren Reihen mit. | ธงอยู่สูงเด่น! แถวชิดติดกันอย่างแน่นหนา! เอ็สอาเดินหน้า ฝีเท้าเยือกเย็นมั่นคง สหายของเรา ถูกแนวร่วมแดงและปฏิปักษ์ยิง วิญญาณพวกเขา ร่วมเดินเคียงข้างในแถว |
| 02 | Die Straße frei den braunen Bataillonen. Die Straße frei dem Sturmabteilungsmann! Es schau'n aufs Hakenkreuz voll Hoffnung schon Millionen. Der Tag für Freiheit und für Brot bricht an! | ถนนเปิดโล่ง ให้กองพันเสื้อสีน้ำตาล ถนนเปิดโล่ง ให้พลแห่งหน่วยพายุ! สวัสติกะ แบกความหวังของประชาชนนับล้าน วันแห่งเสรี และขนมปังมาถึงแล้ว! |

| 03 | Zum letzten Mal wird Sturmalarm geblasen! Zum Kampfen steh'n wir alle schon bereit! Schon flattern Hitler-Fahnen über allen Straßen. Die Knechtschaft dauert nur noch kurze Zeit! | สัญญาณออกศึก ดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย! พวกเราทุกนาย เตรียมพร้อมออกศึกนั้นแล้ว! ธงของฮิตเลอร์ ได้โบกสะบัดเหนือถนนทุกสาย พันธนาการ ไม่นานจะหมดสิ้นไป! |
| 04 | Die Fahne hoch! Die Reihen fest geschlossen! SA marschiert mit ruhig festem Schritt. Kameraden, die Rotfront und Reaktion erschossen, Marschieren im Geist in unseren Reihen mit. | ธงอยู่สูงเด่น! แถวชิดติดกันอย่างแน่นหนา! เอ็สอาเดินหน้า ฝีเท้าเยือกเย็นมั่นคง สหายของเรา ถูกแนวร่วมแดงและปฏิปักษ์ยิง วิญญาณพวกเขา ร่วมเดินเคียงข้างในแถว |
คำว่า "แนวร่วมแดง" ("Rotfront") ในที่นี้อ้างอิงถึงหน่วยร็อตฟรอนท์คัมป์แฟร์บุนด์ (เยอรมัน: Rotfrontkämpferbund) หรือ "สันนิบาตนักรบแนวร่วมแดง" ซึ่งเป็นกำลังกึ่งทหารของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนี (KPD) เป็นเรื่องปกติที่หน่วยเอ็สอาของพรรคนาซีกับสันนิบาตนักรบแนวร่วมแดงจะเผชิญหน้าและสู้รบกันตามท้องถนนในเยอรมนีเวลานั้น ก่อนที่จะขยายวงกว้างเป็นการรบเต็มรูปแบบภายหลังปีค.ศ. 1930 ส่วนคำว่า "ปฏิปักษ์" (เยอรมัน: "Reaktion") หมายถึงพรรคการเมืองแนวอนุรักษนิยมและรัฐบาลเยอรมันแนวเสรีนิยมประชาธิไตยในยุคสาธารณรัฐไวมาร์ ซึ่งได้พยายามกดดันหน่วยเอ็สอาหลายครั้งแต่ล้มเหลว คำว่า "Die Knechtschaft" ซึ่งในที่นี้แปลว่า "พันธนาการ" หมายถึงภาระผูกพันของเยอรมนีตามสนธิสัญญาแวร์ซาย ค.ศ. 1919