stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ณัฐพล เกียรติวินัยสกุล
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ณัฐพล  เกียรติวินัยสกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดลพบุรี สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดลพบุรี  สังกัดพรรคไทยรักไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
นากองท์ เอ็ม1895

|  ปืนลูกโม่ เอ็ม1895 นากองท์  |
| --- | --- |
นากองท์ เอ็ม1895ที่ถูกผลิตในปี ค.ศ. 1941 โดย Tula Arsenal ด้วยกระสุนขนาด  7.62×38มมอาร์
ชนิด: ปืนลูกโม่
แหล่งกำเนิด: จักรวรรดิรัสเซีย
บทบาท
ประจำการ: 1895–present
ผู้ใช้งาน: See Users
สงคราม: กบฏนักมวย สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การปฏิวัติรัสเซีย สงครามกลางเมืองรัสเซีย สงครามกลางเมืองสเปน สงครามฤดูหนาว สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามกลางเมืองจีน การก่อการกำเริบฮุกบาลาฮับ สงครามเกาหลี สงครามเวียดนาม การก่อการกำเริบทัวเร็ก  (ค.ศ. 1990–1995) สงครามยูโกสลาเวีย สงครามอิรัก สงครามกลางเมืองลิเบีย สงครามกลางเมืองซีเรีย
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Emile & Léon Nagant
ช่วงการออกแบบ: 1886
บริษัทผู้ผลิต: Nagant, Soviet Arsenals (Tula & Izhevsk), Państwowa Fabryka Karabinów
ช่วงการผลิต: 1895–1945 (1895–1898 Nagant, 1899–1945 Tula, 1930 Warsaw, 1943–1945 Izhevsk)
จำนวนที่ผลิต: ~2,000,000[ต้องการอ้างอิง]
แบบอื่น: Single-action NCO version, .22 caliber sporting model
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 1.8 lb (0.8 kg), unloaded
ความยาว: 10.5 in (235 mm)
ความยาวลำกล้อง: 4.5 in (114 mm)

กระสุน: 7.62×38mmR
ขนาดลำกล้องปืน: 7.62mm (7.91 mm or .311 in actual bullet dia.)
การทำงาน: Double action, Single-action
อัตราการยิง: 14–21 rounds/min
ความเร็วปากกระบอก: 891 ft/s (272 m/s)
ระยะหวังผล: 50 yds (46 m)
ระบบป้อนกระสุน: 7-round cylinder
ศูนย์เล็ง: Fixed front post and rear notch
ปืนลูกโม่ เอ็ม1895 นากองท์ เป็นปืนลูกโม่แบบบรรจุอัดแก๊ส(gas-seal), กระสุน 7 นัดที่ถูกออกแบบและผลิตโดยโรงงานอุตสาหกรรมการผลิตของเบลเยียม Léon Nagant จากจักรวรรดิรัสเซีย
นากองท์ เอ็ม1895 ได้ถูกบรรจุกระสุนขนาด 7.62×38มมอาร์ ที่ได้ถูกจดทะเบียนแล้ว และได้รับความสนใจด้วยระบบอัดแก๊สที่ไม่ธรรมดา กล่องลูกโม่(cylinder)จะเคลื่อนที่ไปข้างหน้าเมื่อปืนได้ง้างออกมา เพื่อปิดช่องว่างระหว่างกระบอกสูบและลำกล้อง สามารถเสริมแต่งด้วยปากกระบอกปืนที่จะช่วยเพิ่มความเร็วของกระสุนปืนที่ยิงออกไปและสามารถใช้ได้กับอุปกรณ์เก็บเสียงปืนได้(ด้วยความสามารถที่ไม่ธรรมดาสำหรับปืนพกลูกโม่) การออกแบบของมันได้รับแรงบันดาลใจจาก m1893 Pieper Carbine และ Steyr 1893 revolver
ผู้ใช้

เบลารุส: Used as a training weapon
เบลเยียม
เยอรมนีตะวันออก
ฟินแลนด์
จอร์เจีย
คาซัคสถาน: Used by security guards as late as 1996
ยูโกสลาเวีย
ลาว
มาลี: People's Movement for the Liberation of Azawad
โปแลนด์
รัสเซีย: in 1998 were still used by some law enforcement units; until 2003 were used by postal service security guards; at least up to 2006 were used by security guards
รัสเซีย: Adopted on 13 May 1895
สหภาพโซเวียต
สเปน
สวีเดน
ยูเครน: Used by railway security guards and industrial security guards as late as to 2017
ผู้ใช้ > อื่นๆ

ขบวนการฮุกบาลาฮับ
เวียดกง
ทากิกาวะ

ทากิกาวะ (ญี่ปุ่น: 滝川市; โรมาจิ: ทากิกาวะ-ชิ) เป็นนครในกิ่งจังหวัดโซราจิ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครซัปโปโระราว 90 กิโลเมตร และตั้งอยู่ทางเหนือของนครฟูราโนะไปราว 56 กิโลเมตร แรกเริ่มมีสถานะเป็นหมู่บ้านในปี ค.ศ. 1890 ก่อนที่จะได้รับการยกฐานะจากเมืองขึ้นเป็นนครในปี ค.ศ. 1958
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทากิกาวะ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
นิรโทษกรรม

นิรโทษกรรม มีความหมายว่า การทำให้ไม่มีโทษ หรือการอันไม่มีโทษ อาจหมายถึง
นิรโทษกรรม (justifable act) - การกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้อื่น แต่กฎหมายบัญญัติว่า ไม่ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน เช่น การป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย การกระทำตามคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมาย
นิรโทษกรรม (amnesty) - การลบล้างการกระทำความผิดอาญาที่บุคคลได้กระทำมาแล้ว โดยมีกฎหมายที่ออกภายหลังการกระทำผิดกำหนดให้การกระทำนั้นไม่เป็นความผิด และให้ผู้ที่ได้กระทำการนั้นพ้นจากการเป็นผู้กระทำความผิด
ชาวอเมริกันเชื้อสายไทย

| --- | --- |

ประชากรทั้งหมด
329,342 (สำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
รัฐอิลลินอย (ชิคาโก), รัฐเวอร์จิเนีย (อะเล็กซานเดรีย), รัฐแคลิฟอร์เนีย (ลอสแอนเจลิส, ซานฟรานซิสโก, ลองบีช, ริเวอร์ไซด์), รัฐเนวาดา (ลาสเวกัส), รัฐวิสคอนซิน (แมดิสัน), รัฐวอชิงตัน (ซีแอตเทิล), รัฐออริกอน (พอร์ตแลนด์), รัฐเพนซิลเวเนีย (พิตส์เบิร์ก), รัฐอะแลสกา (แองเคอเรจ)
ภาษา
อังกฤษสำเนียงอเมริกัน, ไทย, คำเมือง, อีสาน, กะเหรี่ยง, พม่า, โรฮีนจา
ศาสนา
 พุทธเถรวาท, ผี, คริสต์, อิสลาม
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวไทย, ชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย 
ชาวอเมริกันเชื้อสายไทย (อดีตเรียก ชาวอเมริกันเชื้อสายสยาม) หมายถึง พลเมืองสหรัฐที่มีเชื้อสายมาจากประเทศไทย ประชากรอเมริกันเชื้อสายไทยมีความหลากหลายทางเชื้อชาติและชาติพันธุ์ ซึ่งประกอบด้วยคนไทยจำนวนมากที่ระบุว่าเป็นเชื้อชาติผสมและเป็นไทยเชื้อสายจีน
ประวัติ

ชาวไทยคนแรกที่เข้าเมืองมาในสหรัฐอเมริกาคือแฝดสยาม อิน-จัน ซึ่งเข้ามาในสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2373 โดยอาศัยอยู่ที่รัฐนอร์ทแคโรไลนา และใช้ชื่อสกุลว่า "บังเกอร์" (Bunker) ซึ่งลูกหลานของแฝดสยามนี้ก็ใช้นามสกุลว่า บังเกอร์ ตราบเท่าปัจจุบัน
นักเรียนไทยคนแรกที่ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกาคือ เทียนฮี้ ซึ่งเข้ามาในสหรัฐอเมริกาพร้อมกันกับมิชชันนารีชาวอเมริกัน และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยแพทย์ที่นิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2414 และเทียนฮี้ก็เป็นบิดาของอดีตนายกรัฐมนตรีของไทยคือ พจน์ สารสิน
พ.ศ. 2504-2513 คนไทยตั้งถิ่นฐานในสหรัฐอเมริกาประมาณ 5,000 คน
พ.ศ. 2514-2523 คนไทยตั้งถิ่นฐานในสหรัฐอเมริกาประมาณ 44,000 คน
พ.ศ. 2524-2533 คนไทยตั้งถิ่นฐานในสหรัฐอเมริกาประมาณ 64,400 คน
ในปี พ.ศ. 2536 คาดว่ามีชาวอเมริกันเชื้อสายไทยตั้งถิ่นฐานในสหรัฐอเมริกาอยู่ประมาณ 120,000 คน
สถิติประชากร

ชุมชนชาวอเมริกันเชื้อสายไทยที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาอยู่ที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นในย่านไทยทาวน์ โดยในปี 2545 ประมาณการว่ามีชาวอเมริกันเชื้อสายไทยกว่า 80,000 คนอาศัยอยู่ในเมืองลอสแอนเจลิส
นอกจากลอสแอนเจลิสแล้ว ชาวอเมริกันเชื้อสายไทยยังอาศัยอยู่ในอีกหลายเมือง เช่น มินนิโซตา ควีน นิวยอร์ก แดลลัส-ฟอร์ตเวิร์ท อ่าวซานฟรานซิสโก เฟรสโน และแซคราเมนโต
สถิติประชากร > สถิติ

จำนวนประชากรสหรัฐอเมริกาที่เกิดในประเทศไทย (Foreign-Born Population)
| ปี (ค> ศ.) | จำนวน (คน) | ค่าความคลาดเคลื่อน (คน) |
| --- | --- | --- |
| 2000 | 169,801 | - |
| 2006 | 186,526 | +/-10,506 |
| 2007 | 195,948 | +/-9,668 |
| 2008 | 199,075 | +/-8,633 |
| 2009 | 203,384 | +/-8,921 |
| 2010 | 222,759 | +/-9,960 |
| 2011 | 239,942 | +/-13,087 |
จำนวนผู้ได้รับอนุญาตใหม่ ให้มีสิทธิ์อาศัยและทำงานอย่างถาวรในสหรัฐอเมริกา (Permanent Resident)
| ปี (ค> ศ.) | จำนวน (คน) |
| --- | --- |
2000: 3,753
2001: 4,245
2002: 4,144
2003: 3,126
2004: 4,318
2005: 5,505
2006: 11,749
2007: 8,751
2008: 6,637
2009: 10,444
2010: 9,384
2011: 9,962
จำนวนผู้ที่ได้เป็นพลเมืองสหรัฐอเมริกา (Citizenship)
| ปี (ค> ศ.) | จำนวน (คน) |
| --- | --- |
2000: 5,197
2001: 4,088
2002: 4,013
2003: 3,636
2004: 3,779
2005: 4,314
2006: 4,583
2007: 4,438
2008: 6,930
2009: 4,962
2010: 4,112
2011: 5,299
วัฒนธรรมไทยในอเมริกา

ชาวอเมริกันเชื้อสายไทยมีชื่อเสียงเรื่องอาหารไทย จากการนำอาหารไทยเข้ามาในสหรัฐอเมริกา อาหารไทยเป็นที่นิยมในหลายเมืองในสหรัฐอเมริกา ในปัจจุบันร้านอาหารอเมริกันก็มีอาหารไทย หรืออาหารที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยในเมนูอาหาร
การเมือง

ใน พ.ศ. 2546 มีคนอเมริกันเชื้อสายไทยสองคนลงรับสมัครเลือกตั้งในระดับเทศบาล คนหนึ่งในแอนาไฮม์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และอีกคนในฮิวสตัน รัฐเท็กซัส ซึ่งทั้งสองไม่ได้รับเลือก แต่มาวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 กอพัฒน์ เจริญบรรพชน (Gorpat Henry Charoen) ได้เป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในสหรัฐอเมริกาคนแรกที่มีที่มาจากประเทศไทย โดยได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองลาพัลมา ในปี พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีเมืองในปีถัดมา และดำรงตำแหน่งสมัยที่สอง ในปี พ.ศ. 2555
ในปี พ.ศ. 2553 พันตรี ชาลส์ โจว ได้รับชัยชนะจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 รัฐฮาวาย ถือเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเชื้อสายไทยคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ผ่านการเลือกตั้งเข้าไปทำงานในรัฐสภาสหรัฐอเมริกา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 พันโทหญิง ลัดดา แทมมี ดักเวิร์ธ ได้รับชัยชนะการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 8 รัฐอิลลินอย ซึ่งทำให้เธอเป็นสตรีเชื้อสายไทยคนแรก และเป็นคนเชื้อสายไทยคนที่สองที่ได้เป็นดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
นอกจากนี้ยังมีนักการเมืองเชื้อสายไทยอีกสองคนคือ จอห์น พิปพี อดีตสมาชิกวุฒิสภา เขต 37 รัฐเพนซิลเวเนีย และอเดเลด อเล็กซันดรา ซิงก์ อดีตประธานเจ้าหน้าที่ฝ่านการเงินของรัฐฟลอริดา ทั้งนี้เธอเป็นลื่อของจัน บังเกอร์ แฝดสยามผู้มีชื่อเสียงเมื่อนับจากฝ่ายมารดา
ชาวอเมริกันเชื้อสายไทยในวัฒนธรรมสมัยนิยม

แอนน์ บุญช่วย, อุ้ม บุญช่วย และ บี บุญช่วย จากการ์ตูนเรื่องแอมฟิเบีย เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายไทย
มอลลี่ แมคกี, แดร์ริล แมคกี, ชารอน แมคกี, นิน สุขใส, เดวิด สุขใส และ เอมมี่ สุขใส จากการ์ตูนเรื่องเดอะ โกสต์ แอนด์ มอลลี่ แมคกี เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายไทย
สโตนคัตเตอร์ (อุตตามะ สมชาติ) และ อเวนเจอร์เอ็กซ์ (เครสซิด้า) จากมาร์เวลคอมิกส์ เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายไทย
ไลลา บลองชาร์ด จากการ์ตูนเรื่องลา ฟลอร่า โรงเรียนป่วนก๊วนเจ้าหญิง เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน
ดูเพิ่ม

ไทยทาวน์ (ลอสแอนเจลิส)
ไทยทาวน์ (ฟิลาเดลเฟีย)
ลิตเติลไทยแลนด์เวย์ (นครนิวยอร์ก)
ชาวแคนาดาเชื้อสายไทย
ชาวออสเตรเลียเชื้อสายไทย
ชาวนิวซีแลนด์เชื้อสายไทย
ชาวไทยในสหราชอาณาจักร
ไทยในสวีเดน
ชาวไทยในญี่ปุ่น
ข้อมูล

We the People Asians in the United States Census 2000 Special Reports
Vong, Pueng. Unrest in the Homeland Awakens the Thai Community IMDiversity March 29, 2006
Asian American Action Fund 2006 endorsed candidates
อ่านเพิ่ม

Ratner, Megan. "Thai Americans." Gale Encyclopedia of Multicultural America, edited by Thomas Riggs, (3rd ed., vol. 4, Gale, 2014), pp. 357–368. Online
แหล่งข้อมูลอื่น

ThaiNewYork.com
Thaitown USA News
Asian Pacific Newspaper เก็บถาวร 2011-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Siam Media Newspaper
Sereechai Newspaper
Yearning to be Free: US Immigration and Thai Sex Workers, Thailand Law Forum, June 30, 2010
| ด ค กชาวไทย |
| --- | --- | --- |
| ในประเทศ |  คนสยาม  คนอีสาน  คนเหนือ  คนใต้  คนโคราช  |  |
| แอฟริกา |  เคนยา  มาดากัสการ์  โมซัมบิก  ลิเบีย  อียิปต์  แอฟริกาใต้  |  |
| อเมริกา |  แคนาดา  สหรัฐ  |  |
| เอเชีย |  กัมพูชา  เกาหลีใต้  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ญี่ปุ่น  ติมอร์-เลสเต  ไต้หวัน  ปากีสถาน  พม่า (โยดะยา)  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย (ซัมซัม)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิสราเอล  ฮ่องกง  |  |
| ยุโรป |  เดนมาร์ก  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  เยอรมนี  รัสเซีย  สเปน  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร  ออสเตรีย  อิตาลี  ไอซ์แลนด์  |  |
| โอเชียเนีย |  นิวซีแลนด์  ออสเตรเลีย  |  |
 ดูเพิ่ม ประชากรศาสตร์ไทย 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ลัดดา แทมมี ดักเวิร์ธ
ทากาโอะ อิเกดะ

| ทากาโอะ อิเกดะ |
| --- | --- |
เกิด: ทากาโอะ อิเกดะ  (ญี่ปุ่น: 池田 高雄) 6 ตุลาคม พ.ศ. 2512
ทากาโอะ อิเกดะ (ญี่ปุ่น: 池田 タカオ; โรมาจิ: Ikeda Takao) หรือทากาโอะ ชูวัฒนะ นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2512 ที่จังหวัดมิยาซากิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 11
ประวัติ

อิเกดะเป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งที่เดินทางมาชกมวยสากลช่วงท้ายๆของอาชีพนักมวยในเมืองไทยที่ค่ายชูวัฒนะ อิเกดะเข้ามาชกในเมืองไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน เชี่ยวชาญ ทองสาวิตย์ จากนั้นอิเกดะ ขึ้นชกกับนักมวยสากลชาวไทยอีกหลายคนเช่น เกียรติทักษิณ เกียรตินวลจันทร์ ทอง จ๊อกกี้ยิม เอกรัฐ 13 เหรียญทาวเวอร์ นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัยจนกระทั่งชิงแชมป์ PABA แพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์จึงไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 24 มกราคม 2538 แพ้คะแนน คริส ซากิต ที่ ญี่ปุ่น
ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 9 มิถุนายน 2544 แพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ ยก 7 ที่ กทม.
นิน่า ซิโมน

| นิน่า ซิโมน |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Eunice Kathleen Waymon
รู้จักในชื่อ: High Priestess of Soul
เกิด: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933
ที่เกิด: รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 21 เมษายน ค.ศ. 2003(2003-04-21) (70 ปี)
แนวเพลง: แจ๊ซ, โซล, โฟล์ก, อาร์แอนด์บี, กอสเพล
อาชีพ: นักร้อง, นักเปียโน, นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: เปียโน
ช่วงปี: ค.ศ. 1954 - 2003
ค่ายเพลง: RCA Victor, Philips, Bethlehem, Colpix, Legacy Recordings

เว็บไซต์: ninasimone.com
นิน่า ซิโมน (21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 - 21 เมษายน ค.ศ. 2003) นักร้อง นักแต่งเพลง นักเปียโน และและนักต่อสู้เรียกร้องสิทธิมนุษยชน ชาวอเมริกัน ผู้มีผลงานเพลงหลากหลายแนวที่สุดคนหนึ่ง
Eunice Kathleen Waymon หรือที่เรารู้ใจักในนาม Nina Simone เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2476 เธอเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเปียโน และและนักต่อสู้เรียกร้องสิทธิมนุษยชน ชาวอเมริกัน ผู้มีผลงานเพลงหลากหลายแนวที่สุดคนหนึ่ง Simone เป็นศิลปินแนวแจ๊ส งานของเธอมีความเป็นเอกลักษณ์ ทั้ง แจ๊ส โซล โฟล์ก อาร์แอนด์บี และ ป็อป เสียงของเธอทั้งมีพลังในการขับร้องรวมถึงโทนเสียงที่น่าหลงใหล Simone มีงานทั้งงานแสดงสดและอัดเสียงมากกว่า 40 ชุด ในปี 2501 เธอมีผลงานชิ้นแรกชื่อ Little Girl Blue (ชื่อที่ตั้งไว้เดิมก่อนที่จะออกมาคือ "the biggest body of her work being")
Simone มีเพลงดังมากมายอย่างเช่น "My Baby Just Cares for Me", "I Put A Spell On You", "I Loves You Porgy", "Feeling Good", "Sinnerman", "Strange Fruit", and "Ain't got no-I got life"
Simone เกิดทางตอนเหนือของคาโลไรน่า (Tryon) เธอมีพี่น้องทั้งหมด 8 คนเธอเริ่มเล่นเปียโนในโบสถ์ในย่านท้องถิ่นเธอได้แสดงความมหัศจรรย์ในการเล่นดนตรีโดยเธอได้เล่น คอนเสิร์ตเดี่ยวเปียโนตั้งแต่อายุ 10 ขวบในระหว่างการแสดงนั้นพ่อแม่ของเธอที่นั่งแถวหน้าถูกบังคับให้ย้ายไปชมอยู่จากด้านหลังเพื่อเปิดทาง ให้พวกคนผิวขาวเข้ามาดู เธอจึงประท้วงโดยการไม่เล่นจนกว่าพ่อแม่ของเธอจะได้กลับมานั่งที่เดิมจากเหตุการ์ณนั้นมีส่วนทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในนักต่อสู้เพื่อเรียกร้องสิทธิมนุษยชน
ทากาโนะ โนะ นีงาซะ

ทากาโนะ โนะ นีงาซะ (ญี่ปุ่น: 高野新笠; โรมาจิ: Takano no Niigasa; เกิดราว: พ.ศ. 1263 — ตาย: พ.ศ. 1333) หรือ ทากาโนะ โนะ อาโซมิ (ญี่ปุ่น: 高野朝臣; โรมาจิ: Takano no Asomi) เป็นพระสนมในจักรพรรดิโคนิง และเป็นพระราชชนนีในจักรพรรดิคัมมุ
ประวัติ

ทากาโนะ โนะ นีงาซะ เป็นธิดาของยามาโตะ โนะ โอโตสึงุ (ญี่ปุ่น: 和乙継; โรมาจิ: Yamato no Ototsugu) ที่ต่อมาได้เข้าเป็นนางห้ามในเจ้าชายชิรากาเบะ (ญี่ปุ่น: 白壁王; โรมาจิ: Shirakabe-ō) พระราชนัดดาในจักรพรรดิเท็งจิ มีพระโอรส-ธิดาสามพระองค์คือ
เจ้าหญิงโนโตะ (ญี่ปุ่น: 能登内親王; โรมาจิ: Noto Naishinnō; พ.ศ. 1276—1324) เสกสมรสกับเจ้าชายอิชิฮาระ (ญี่ปุ่น: 市原王; โรมาจิ: Ichihara-ō)
เจ้าชายยามาเบะ (ญี่ปุ่น: 山部王; โรมาจิ: Yamabe-ō; พ.ศ. 1280 — 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1349) ต่อมาได้เถลิงราชสมบัติเป็น จักรพรรดิคัมมุ (ญี่ปุ่น: 桓武天皇; โรมาจิ: Kanmu-tennō)
เจ้าชายซาวาระ (ญี่ปุ่น: 早良親王; โรมาจิ: Sawara Shinnō; พ.ศ. 1293 — 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 1328) หลังสิ้นพระชนม์ได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดิซูโด (ญี่ปุ่น: 崇道天皇; โรมาจิ: Sudō-tennō)
แต่เจ้าชายชิรากาเบะ มีพระชายาเอกคือเจ้าหญิงอิโนเอะ (井上内親王) พระราชธิดาในจักรพรรดิโชมุ ที่เสกสมรสเมื่อปี พ.ศ. 1287 ครั้นจักรพรรดินีโคเก็งสวรรคตในปี พ.ศ. 1313 เจ้าชายชิรากาเบะจึงสืบราชสมบัติเป็น จักรพรรดิโคนิง และตั้งเจ้าชายโอซาเบะ (他戸親王) พระราชโอรสที่ประสูติแต่พระชายาเอกรั้งตำแหน่งรัชทายาท เจ้าหญิงอิโนเอะจึงเป็นอัครมเหสีด้วยเป็นพระมารดาองค์ยุพราช
สองปีต่อมาหลังการตั้งองค์รัชทายาท พระสนมนีงาซะถูกกล่าวหาว่าสาปแช่งองค์พระจักรพรรดิ ส่งผลให้ผู้สืบสันดานของเธอถูกตัดออกจากการสืบราชบัลลังก์ แต่การกลับกันหลังการทิวงคตขององค์ยุพราช เจ้าชายยามาเบะพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระสนมนีงาซะได้รับแต่งตั้งเป็นรัชทายาท และขึ้นครองราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิคัมมุ ในเวลาต่อมา
การกล่าวถึง

ในปี พ.ศ. 2544 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ทรงตรัสว่า "ในส่วนตัวของข้าพเจ้าได้มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเกาหลี ซึ่งได้บันทึกไว้ในพงศาวดารญี่ปุ่นที่ว่าพระราชชนนีในจักรพรรดิคัมมุ [คือ พระสนมนีงาซะ] เป็นว่านเครือของกษัตริย์มูรย็องแห่งแพ็กเจ" ถือเป็นครั้งแรกที่องค์จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทรงมีพระราชดำรัสต่อสาธารณชนว่ามีเชื้อสายเกาหลีในพระราชวงศ์ ตามที่ปรากฏในโชกุ นิฮงงิ (続日本紀) ระบุไว้ว่า พระสนมนีงาซะเป็นผู้สืบสันดานชั้นที่ 10 ของเจ้าชายจุนดา พระราชโอรสในพระเจ้ามูรย็องแห่งแพ็กเจ (เกาหลี: 무령왕; ฮันจา: 武寧王) ที่สิ้นพระชนม์ในญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 1056
ทากิงาวะ คาซุมาสึ

ภาพวาดทากิงาวะโดย อุตะงาวะ โยชิอิคุ
ทากิงาวะ คาซุมาสึ  (滝川 一益,ค.ศ.1525 – 21 ตุลาคม ค.ศ. 1586) เป็นที่รู้จักในนาม ซากอนโชเง็น (左近将監) เป็นซามูไรในสังกัดของโอดะ โนบุนากะ ลูกชายที่แท้จริงของเขา คือ โทชิมาสึ ซึ่งต่อมาได้ถูกเลี้ยงดูโดย มาเอดะ โทชิฮิสะ และ มาเอดะ โทชิอิเอะ
บ้านเกิดของเขาอยู่ในจังหวัดโอมิ เมื่อโนบุนากะได้เข้าเมืองเกียวโตก็ได้แต่งตั้งให้ทากิงาวะเป็นคันโตคันเร และเป็นเจ้าเมืองที่จังหวัดโคสุเกะ ดังนั้นเขาจึงได้เป็นหูเป็นตาสองส่องเกี่ยวกับตระกูลโฮโจ
การรบของทากิงาวะ

การรบกับอะซาอิ นางามาสะในยุทธการแม่น้ำอะเนะงาวะ
การรบกับกลุ่มพระนักรบอิกโก-อิกกิในยุทธการนางาชิมะ
การรบกับอุเอสึงิ เคนชินในยุทธการเทโดริงาวะ
การรบกับโฮโจ อุจินาโอะในยุทธการคานางาวะ
หลังจากที่โนบุนากะสิ้นชีพที่วัดฮอนโน ทากิงาวะเป็นหนึ่งในขุนนางโอดะที่ไม่เห็นด้วยกับโทโยโทมิ ฮิเดโยชิ แต่แพ้การป้องกันปราสาทคาเมยามะ (มิเอะ) หลังจากฮิเดโยชิใช้ระเบิดในการทำลายปราสาท
บั้นปลายชีวิต

ทากิงาวะตัดสินใจละทิ้งสงครามแล้วออกบวช เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ.1586
ต้นน้ำของแผ่นดิน

| ต้นน้ำของแผ่นดิน |
| --- | --- |
ประเภท: ละครเทิดพระเกียรติวันแม่ 12 สิงหาคม 2559
สร้างโดย: บริษัท กันตนา มูฟวี่ ทาวน์ (2002) จำกัด ร่วมกับ มูลนิธิอนุรักษ์ป่ารอยต่อ ๕ จังหวัด
เขียนโดย: บทประพันธ์: กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์  บทโทรทัศน์: กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์
กำกับโดย: เอกภพ ตันหยงมาศกุล
แสดงนำ: ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ รักษ์ณภัค วงศ์ธนทัศน์ หลุยส์ เฮส รัศม์ประภา วิสุมา
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ป่าไม้สายธารชีวิต - ธีรนัยน์ ณ หนองคาย
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: -
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: จบในตอน
การผลิต
ความยาวตอน: 2 ชั่วโมง 25 นาที / จบในตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก
ออกอากาศ: 12 สิงหาคม พ.ศ. 2559
ต้นน้ำของแผ่นดิน เป็นละครโทรทัศน์แนว ละครเทิดพระเกียรติวันแม่ 12 สิงหาคม 2559 บทประพันธ์ของ กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์ บทโทรทัศน์โดย กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์ กำกับการแสดงโดย เอกภพ ตันหยงมาศกุล ผลิตโดย บริษัท กันตนา มูฟวี่ ทาวน์ (2002) จำกัด ร่วมกับ มูลนิธิอนุรักษ์ป่ารอยต่อ ๕ จังหวัด ออกอากาศวันศุกร์ เวลา 21.35 - 24.00 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก นำแสดงโดยศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์, รักษ์ณภัค วงศ์ธนทัศน์, หลุยส์ เฮส, รัศม์ประภา วิสุมา และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2559 (จบในตอน)
รายชื่อนักแสดงและการสร้าง

| ปี | พ> ศ. 2559 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 5
ผู้สร้าง: บริษัท กันตนา มูฟวี่ ทาวน์ (2002) จำกัด ร่วมกับ มูลนิธิอนุรักษ์ป่ารอยต่อ ๕ จังหวัด
ผู้กำกับการแสดง: เอกภพ ตันหยงมาศกุล
บทโทรทัศน์: กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์
วันเวลาออกอากาศ: วันศุกร์ เวลา 21.35 - 24.00 น.
นักแสดงหลัก
ร้อยตรี พนาดร ปิติโชค (หมวดพนาดร) พ่อต้นน้ำ: ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์
ครูน้ำทิพย์ ปิติโชค (ทิพย์) แม่ต้นน้ำ: รักษ์ณภัค วงศ์ธนทัศน์
สืบสินธุ์ เสมอมา (หัวหน้าอุทยานแห่งชาติ): หลุยส์ เฮส
จารุณี ธานุวงศ์ (ดาว) เจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติ: รัศม์ประภา วิสุมา
นักแสดงรอง
ดิน โพธิ์ธาวิน (น้าดิน) เจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติ: วีระชัย หัตถโกวิท
พรานยืน (พ่อครูน้ำทิพย์): นึกคิด บุญทอง
แม่ครูจุฑาทิพย์: 
ท่านนายพล (พ่อร้อยตรี พณาดร): ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์
ผู้ใหญ่สิงโต: ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล
พี่หล้า: 
ตาต้นน้ำ: สุเชาว์ พงษ์วิไล
ป้าต้นน้ำ: พรสุดา ต่ายเนาว์คง
ผู้ใหญ่บ้านยิ้ม (พ่อสิงโต): จิรกิตติ์ สุวรรณภาพ
มังกร: ธิตินันท์ สุวรรณศักดิ์
ค้างคาว (ลูกน้องมังกร): วิฑูรย์ ลิ่วลักษณ์
ลูกน้องมังกร: ปณต สุขจิตร์
บุญหลาย: 
จ่าโด้ง: 
สิงโต (วัยเด็ก): ปวรพัฒน์ จารุศักดิ์วีรกุล
ครูน้ำทิพย์ (วัยเด็ก): 
ต้นน้ำ ปิติโชค: วรัทยา ว่องชยาภรณ์
อินดี้ (เพื่อนต้นน้ำ): ตรีวรัตถ์ ชุติวัฒน์ขจรชัย
ธิดา (เพื่อนต้นน้ำ): วิสุตาภัทร อุบลรัศมี
เจ้าของโครงการบ้านจัดสรร: 
อาจารย์มหาวิทยาลัย: 
นักศึกษามหาวิทยาลัย:
เพลงประกอบละคร

เพลง ป่าไม้สายธารชีวิต (เพลงเปิดและปิดเรื่อง) - ขับร้องโดย ธีรนัยน์ ณ หนองคาย
แหล่งข้อมูลอื่น

น้ำหวาน The Face ประกบ ซี ลงละครเทิดพระเกียรติวันแม่ “ต้นน้ำของแผ่นดิน“ : movie.sanook.com
ละครเทิดพระเกียรติวันแม่ "ต้นน้ำของแผ่นดิน" นำโดย ซี ศิวัฒน์ จับคู่ น้ำหวาน จาก The Face / Season 2 : pantip.com
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ช่อง 5: ละครวันศุกร์ เวลา 21> 35 - 24.00 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | ต้นน้ำของแผ่นดิน | ถัดไป |
|  | ต้นน้ำของแผ่นดิน | ป่ารักน้ำ พ.ศ. 2560 |
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3303

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3303 |
| --- | --- |
บางระจัน - โพทะเล
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 10.812 กิโลเมตร (6.718 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: ไม่ระบุ–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ:  ทล.3030 ใน อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี
ปลายทางทิศตะวันตกเฉียงใต้:  ทล.3032 ใน อ.ค่ายบางระจัน จ.สิงห์บุรี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3303 (สายบางระจัน – โพทะเล) เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดสิงห์บุรี มีระยะทางตลอดทั้งสาย 10.812 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง ยกเว้นในเขตชุมชนจะเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรไป-กลับ โดยทางหลวงสายนี้เริ่มต้นที่แยกบางระจัน ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3030 ในตำบลสิงห์ อำเภอบางระจัน ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ข้ามแม่น้ำน้อย ผ่านตัวอำเภอบางระจัน และผ่านแยกไหสีหู ตัดกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3454 และผ่านแยกบ้านจ่า ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3252 ที่ตำบลหนองหญ้าไซ ไปสิ้นสุดที่แยกหนองลี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3032 ในตำบลโพทะเล อำเภอค่ายบางระจัน เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงสิงห์บุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2023-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
ณิชนันทวรรณ ชาทุม

ณิชนันทวรรณ ชาทุม (ชื่อเล่น: แอน; 1 มีนาคม พ.ศ. 2535 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวไทย ปัจจุบัน เธอสร้างผลงานในระดับอาชีพให้แก่ซัยโจเด็นกิ - นครนนทบุรี โดยเป็นกำลังสำคัญของทีมในตำแหน่งหัวเสา
นอกจากนี้ ได้มีการจัดอันดับสาวสวยจากการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก 2013 โดยณิชนันทวรรณได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับ 1
ประวัติ

ณิชนันทวรรณ ชาทุม เป็นลูกสาวของ นางทองใบและนายปัญญา ชาทุม เริ่มเล่นวอลเลย์บอลเมื่อครั้งเรียนอยู่ระดับประถม โดยมีผู้ฝึกสอนคนแรกชื่อ อำไพ แสนคำคุณ และเคยเป็นตัวแทนของโรงเรียนเข้าแข่งขันรายการของวิทยุการบิน จากนั้น เธอได้ย้ายมาเรียนต่อระดับมัธยมต้นที่ โรงเรียนเทศบาลวัดละหาร และระดับมัธยมปลายที่ โรงเรียนสตรีนนทบุรี และเป็นตัวแทนของโรงเรียนเข้าแข่งขันในอีกหลายรายการ รวมถึงเข้าแข่งวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีกครั้งแรกเมื่อครั้งที่เรียนอยู่ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 กระทั่งเธอได้เข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาในระดับปริญญาตรีที่คณะรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และปริญญาโทที่คณะบริหารธุกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุกิจบัณฑิตย์ โดยได้มีโอกาสในการแข่งระดับอาชีพร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอล ซัยโจเด็นกิ-นครนนทบุรี
เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 ณิชนันทวรรณเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง ให้แก่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ในกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36 ที่จัดขึ้น ณ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ส่วนในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 เธอได้เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 ให้แก่สังกัดนนทบุรี และในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ณิชนันทวรรณเข้าแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 39 ที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ โดยเธอเป็นผู้มีส่วนช่วยให้ทีมมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์เป็นฝ่ายชนะ 3–1 เซต และได้รับรางวัลเหรียญทอง รวมถึงในเดือนมกราคม พ.ศ. 2556 เธอได้เข้าแข่งวอลเลย์บอลหญิงให้แก่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ในกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 40 ที่สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี ซึ่งทีมของเธอได้รับรางวัลเหรียญทอง
ชีวิตส่วนตัว

ในวันพักผ่อน ณิชนันทวรรณมักจะชอบอ่านหนังสือและดูภาพยนตร์ที่ห้องส่วนตัว หากมีเวลาว่างเธอจะไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อน ๆ[ต้องการอ้างอิง]
ด้านความใฝ่ฝันในอนาคต ณิชนันทวรรณอยากรับราชการ รวมถึงมีความใฝ่ฝันที่จะเป็นนางแบบ
เกียรติประวัติ

ได้รับเชิญให้เป็นผู้เชิญรางวัล ในการประกาศผลและมอบรางวัลสยามกีฬาอวอร์ด ครั้งที่ 6
รางวัล

พ.ศ. 2553 แชมป์ กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 ที่จังหวัดเพชรบูรณ์
พ.ศ. 2555 เหรียญทอง กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 39 ที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
พ.ศ. 2556 เหรียญทอง กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 40 ที่สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

ณิชนันทวรรณ ชาทุม ที่เฟซบุ๊ก
จังหวัดปราจีนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี พ.ศ. 2544 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2539 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ที่มีการใช้การเลือกตั้งรูปใหม่ ทั้งการเปลี่ยนแปลงเขตเลือกตั้งจากเขตใหญ่เรียงหมายเลขเป็นเขตเดียวหมายเลขเดียว และเพิ่มเติมการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อเป็นครั้งแรก