stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะเกมอะวอดส์ 2019
เกมที่ได้รับรางวัลและเกมที่ได้รับการเสนอชื่อ > เกมที่มีการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหลายสาขา > การเสนอชื่อเข้าชิงหลายสาขา

เกม เดธสแตรนดิง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงถึง 10 สาขา ซึ่งมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของรายการจนถึงตอนนี้ มีเกมอื่น ๆ ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหลายสาขา ได้แก่ เกม คอนโทรล ที่ 8 สาขา และ เซกิโระ: แชโดวส์ดายทไวซ์ ที่ 5 สาขา นินเท็นโดได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงทั้งหมด 15 สาขา ซึ่งมากกว่าผู้จัดจำหน่ายรายอื่น ตามมาด้วยโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่ 12 สาขา และแอ็กทิวิชัน ที่ 10 รายการ
| จำนวนสาขาที่เสนอชื่อเข้าชิง | เกม |
| --- | --- |
10: เดธสแตรนดิง
8: คอนโทรล
5: เซกิโระ: แชโดวส์ดายทไวซ์
4: เอเพ็กซ์เลเจนส์
4: ดิสโกเอลิเซียม
4: ดิเอาเตอร์เวิร์ล
4: เรซิเดนต์อีวิล 2
4: ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต
3: คอลล์ออฟดิวตี: มอเดิร์นวอร์แฟร์ 
3: ไฟนอลแฟนตาซี XIV
3: ฟอร์ตไนต์
3: เกียร์ส 5
3: กริสต์
3: Outer Wilds
3: Sayonara Wild Hearts
2: บอร์เดอร์แลนด์ส 3
2: เดสตินี 2
2: เดวิลเมย์คราย 5
2: ไฟร์เอมเบลม: ทรีเฮาส์
2: คิงดอมฮาตส์ III
2: เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: ลิงส์อะเวกเคนนิง
2: ทอม แคลนซีส์ เรนโบว์ซิกส์ ซีจ
2: Untitled Goose Game
เกมที่ได้รับรางวัลและเกมที่ได้รับการเสนอชื่อ > เกมที่มีการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหลายสาขา > รางวัลหลายสาขา

เกม ดิสโกเอลิเซียม ได้รับรางวัลมากที่สุด โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงทั้ง 4 สาขา ทำให้เป็นเกมเข้าชิงที่ได้รับรางวัลสูงสุดในประวัติศาสตร์งานประกาศรางวัลจนถึงปัจจุบัน เดธสแตรนดิง ได้รับรางวัล 3 สาขา ขณะที่เกม ไฟร์เอมเบลม: ทรีเฮาส์ และ เซกิโระ: แชโดวส์ดายทไวซ์ ได้รับรางวัล 2 สาขา แอ็กทิวิชันเป็นผู้จัดจำหน่ายที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด ได้รับรางวัลทั้งหมด 5 สาขา ในขณะที่นินเท็นโด และ ZA/UM ได้รับรางวัล 4 สาขา
| สาขา | เกม |
| --- | --- |
4: ดิสโกเอลิเซียม
3: เดธสแตรนดิง
2: ไฟร์เอมเบลม: ทรีเฮาส์
2: เซกิโระ: แชโดวส์ดายทไวซ์
| สาขา | ผู้จัดจำหน่าย |
| --- | --- |
5: แอ็กทิวิชัน
4: นินเท็นโด
4: ZA/UM
3: โซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเดอะเกมอะวอดส์ |
| --- | --- | --- |
| ปี |  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563  2564  2565  2566  |  |
| เกมแห่งปี |  ดราก้อน เอจ: อินควิซิชัน (2557)  เดอะวิตเชอร์ 3: ไวลด์ฮันต์ (2558)  โอเวอร์วอตช์ (2559)  เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: บรีทออฟเดอะไวลด์ (2560)  ก๊อดออฟวอร์ (2561)  เซกิโระ: แชโดวส์ดายทไวซ์ (2562)  เดอะลาสต์ออฟอัสพาร์ท II (2563)  อิตเทกส์ทู (2564)  เอลเดนริง (2565)  บอลเดอส์เกต 3 (2566)  |  |
| ดูเพิ่ม |  เจฟฟ์ ไคลีย์  สไปค์วิดีโอเกมอวอร์ดส์  ซัมเมอร์เกมเฟสต์  |  |
ฮิเดทากะ มิยาซากิ ได้รับรางวัลเกมแห่งปีสำหรับเกม  เซกิโระ: แชโดวส์ดายทไวซ์
ฮิเดโอะ โคจิมะ ได้รับรางวัลกำกับเกมยอดเยี่ยมสำหรับเกม  เดธสแตรนดิง
แมส มีเกิลเซิน ได้รับรางวัลการแสดงยอดเยี่ยมจากบทคลิฟฟ์ในเกม  เดธสแตรนดิง
Adrián Cuevas (ซ้าย) และ Roger Mendoza (ขวา) ได้รับรางวัลเกมที่ส่งผลกระทบต่อสังคมยอดเยี่ยมจากเกม กริสต์
Donald Mustard ได้รับรางวัลเกมที่มีการปรับปรุงในระหว่างให้เล่นยอดเยี่ยมสำหรับเกม ฟอร์ตไนต์
ทีมพัฒนาบีตเกมส์ได้รับรางวัลเกมความเป็นจริงเสมือน/ความเป็นจริงเสริมยอดเยี่ยมสำหรับเกม บีตเซเบอร์
Danny "Zonic" Sørensen จากทีม Astralis ได้รับรางวัลผู้ฝึกสอนอีสปอร์ตยอดเยี่ยม
Sjokz ได้รับรางวัลพิธีกรอีสปอร์ตยอดเยี่ยมเป็นปีที่สองติดต่อกัน
Shroud ได้รับรางวัลผู้สร้างเนื้อหายอดเยี่ยมแห่งปี
เดอะเวโรนิคาส์

| เดอะเวโรนิคาส์ |
| --- | --- |
เดอะเวโรนิคาส์ ในงานเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส ที่ประเทศไทย
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: บริสเบน, ประเทศออสเตรเลีย
แนวเพลง: อีเลกโทรร็อก อีเลกโทรป็อป ป็อปพังก์ ป็อปร็อก
ช่วงปี: 2005 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Sire, Warner Bros. Records, Pony Canyon

สมาชิก: Jessica Origliasso Lisa Origliasso

เว็บไซต์: Official Website
เดอะเวโรนิคาส์ (อังกฤษ: The Veronicas) เป็นวงอีเลกโทร พื้นฐานป็อป-ร็อก เป็นวงดูโอจากออสเตรเลีย ก่อตั้งวงในปี 2005 ในบริสเบน โดยฝาแฝดพี่น้อง เจสซิกาและลิลิซา โอริเกลียสโซ พวกเธอยังเป็นเจ้าของไลน์เสื้อผ้า ทั้งคู่มีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 2 ชุด ชุดแรกชื่อ The Secret Life of... ในปี 2005 ขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับที่ 4 ในออสเตรเลียนชาร์ต และได้รับ 4 แผ่นเสียงทองคำขาวจาก ARIA มียอดขายมากกว่า 280,000 ชุด  The Secret Life of... มีซิงเกิล 5 ซิงเกิล ติดใน 10 อันดับแรกอยู่ 3 เพลงในออสเตรเลีย
ผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อชุด Hook Me Up ในปี 2007 ขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับ 2 ของออสเตรเลียนชาร์ตส ได้รับ 2 แผ่นเสียงทองคำขาว อัลบั้มนี้ยังมีซิงเกิลฮิต 4 ซิงเกิลที่ติดท็อป 10 โดยซิงเกิล  "Hook Me Up" สามารถขึ้นอันดับ 1 ได้เป็นครั้งแรกของวงในออสเตรเลีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เดอะแจ็กสันไฟฟ์

| เดอะแจ็กสันไฟฟ์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
แนวเพลง: อาร์แอนด์บี ดนตรีโซล ฟังก์ ดิสโก้
ช่วงปี: 1964–1990, 2001, 2012-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Steeltown, Motown, Philadelphia International, Epic

สมาชิก: แจ็กกี แจ็กสัน  ติโต แจ็กสัน  เจอร์เมน แจ็กสัน   มาร์ลอน แจ็กสัน
อดีตสมาชิก: ไมเคิล แจ็กสัน  แรนดี้ แจ็กสัน
เดอะแจ็กสันไฟฟ์ (อังกฤษ: The Jackson 5 หรือสะกดว่า The Jackson Five หรือ The Jackson 5ive ต่อมาเปลี่ยนมาเป็น The Jacksons) เป็นกลุ่มครอบครัวศิลปินเพลงตระกูลแจ็กสัน ที่มาจาแกรี อินดีแอนา ประกอบด้วยสมาชิกเริ่มแรกคือ แจ็กกี ,เจอร์เมน, มาร์ลอน และไมเคิล โดยเริ่มแรกใช้ชื่อว่า The Jackson Brothers ที่ประกอบด้วย 3 พี่น้องคนโต
พวกเขามีผลงานตั้งแต่ปี 1966 ถึง 1989 โดยเล่นเพลงในแนวอาร์แอนด์บี ดนตรีโซล ฟังก์ และต่อมาเป็นดิสโก้ ในขณะที่พวกเขาอยู่กับสังกัดโมทาวน์ พวกเขาประสบความสำเร็จอย่างมากในยุคทศวรรษ 1970  หลังจากนั้น เจอร์เมนและไมเคิลไปออกผลงานเดี่ยว
เดอะแจ็กสันไฟฟ์ เป็นวงแรกที่มี 4 ซิงเกิลแรก ติดอันดับเพลงอันดับ 1 ("I Want You Back", "ABC", "The Love You Save" และ "I'll Be There") ในอเมริกา และยังมีเพลงท็อป 5 เพลงอื่นอย่าง  "Mama's Pearl", "Never Can Say Goodbye" และ "Dancing Machine"
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: ลิงส์อะเวกเคนนิง (วิดีโอเกม พ.ศ. 2562)

| เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: ลิงส์อะเวกเคนนิง |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: Grezzo
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
กำกับ: Mikiharu Oiwa
อำนวยการผลิต: Eiji Aonuma
ศิลปิน: Masaki Yasuda
แต่งเพลง: Ryo Nagamatsu
ชุด: เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
เครื่องเล่น: นินเท็นโดสวิตช์
วางจำหน่าย: 20 กันยายน 2019
แนว: ต่อสู้-ผจญภัย
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: ลิงส์อะเวกเคนนิง (อังกฤษ: The Legend of Zelda Link's Awakening) เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัย พัฒนาโดย Grezzo และวางจำหน่ายโดยนินเท็นโด ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 20 กันยายน 2019 สำหรับเครื่องนินเท็นโดสวิตช์ ในเดือนมีนาคม 2020 ลิงส์อะเวกเคนนิง มียอดขายมากกว่า 4 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้เป็นหนึ่งในเกมที่ขายดีที่สุดบนนินเท็นโดสวิตช์
ลิงส์อะเวกเคนนิง เป็นการนำเกมในชื่อเดียวกันที่วางจำหน่ายในปี 1993 นำมาทำใหม่ โดยตัวเกมยังคงรักษามุมมองจากบนลงล่างและรูปแบบการเล่นแบบดั้งเดิมพร้อมกับองค์ประกอบจาก ลิงส์อะเวกเคนนิงดีเอกซ์ ที่วางจำหน่ายอีกครั้งในปี 1998 ตัวเกมมีรูปแบบศิลปะ "ย้อนยุค - สมัยใหม่" ที่ไม่เหมือนใครภายในซีรีส์ด้วยการออกแบบตัวละครที่เหมือนของเล่น การออกแบบโลกที่เหมือนภาพไดโอรามา และภาพการปรับความเอียงที่ทำให้เกิดการนำเสนอของเกมต้นฉบับบนเครื่องเกมบอย นอกจากนี้ยังมีดันเจี้ยนที่ปรับแต่งได้ซึ่งผู้เล่นสามารถสร้างและทำสำเร็จเพื่อรับรางวัล ตัวเกมได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกจากการเคารพต้นฉบับ รูปแบบการเล่นที่ดีขึ้น และรูปแบบศิลปะที่ไม่เหมือนใคร ในขณะที่ปัญหาทางเทคนิคถูกวิพากษ์วิจารณ์
เดอะเวสต์วิง

เดอะเวสต์วิง (อังกฤษ: The West Wing) เป็นละครชุดเกี่ยวกับคณะทำงานของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาในทำเนียบขาว (พื้นที่ทำงานของฝ่ายบริหารของสหรัฐอเมริกาอยู่บริเวณปีกตะวันตกของทำเนียบขาว) สร้างโดยบริษัทวอร์เนอร์บราเดอร์ โทรทัศน์ (อังกฤษ: Warner Bros. Television) ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง เอ็น บี ซี ในปี พ.ศ. 2542 ออกอากาศต่อเนื่องจนจบลงในปี พ.ศ. 2549 รวมทั้งสิ้น 7 ฤดูกาล 156 ตอน  ถูกนำไปออกอากาศในอีกหลายประเทศ รวมถึงประเทศไทย
เดอะ เวสต์ วิง สร้างสรรค์โดย อารอน ซอร์กิน (อังกฤษ: Aaron Sorkin) อำนวยการสร้างโดย จอห์น เวลส์ เดอะ เวสต์ วิง ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากสาธารณชนและนักวิจารณ์ เห็นได้จากการได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 2 รางวัล และรางวัลเอมมีทั้งสิ้น 26 รางวัล รวมไปถึงรางวัลละครชุดชีวิตยอดเยี่ยม (อังกฤษ: Outstanding Drama Series) 4 ปีติดต่อกันระหว่างปี พ.ศ. 2543 ถึง ค.ศ. 2546 นั่นคือทั้ง 4 ฤดูกาลแรกของเรื่อง
ตลอดระยะเวลาการออกอากาศ เดอะ เวสต์ วิง มีเนื้อหาทั้งวิพากษ์วิจารณ์ปัญหาภายในประเทศ ทั้งเศรษฐกิจ สังคม ศาสนา เชื้อชาติ เพศสถานะ ปัญหาความขัดแย้งระหว่างประเทศและการก่อการร้าย ผ่านบทสนทนาที่เฉียบคม การแสดงอันน่าติดตาม และรูปแบบการนำเสนอที่แปลกใหม่
เดอะ เวสต์ วิง ออกอากาศตอนสุดท้ายในประเทศสหรัฐอเมริกาในวันอาทิตย์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
กลุ่มตัวละครหลัก

ตำแหน่งที่ระบุเป็นตำแหน่งตอนเริ่มต้นฤดูกาลที่หนึ่ง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ตำแหน่ง | ชื่อตัวละคร | ชื่อผู้แสดง S1 | S2 | S3 | S4 | S5 | S6 |
| ประธานาธิบดี | โจไซอาห์ “เจด” บาร์ตเลต | มาร์ติน ชีน | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม |
| สตรีหมายเลขหนึ่ง | อบิเกล บาร์ตเลต | สตอกการ์ด แชนนิง | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม |
| หัวหน้าคณะทำงาน | ลีโอ แมคการ์รี | จอห์น สเปนเซอร์ | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม |
| รองหัวหน้าคณะทำงาน | จอช ไลแมน | แบรดลีย์ วิทฟอร์ด | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม |
| ผู้อำนวยการสื่อสาร | โทบี ซีกเลอร์ | ริชาร์ด ชิฟฟ์ | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม |
| รองผู้อำนวยการสื่อสาร | แซม ซีบอร์น | รอบ โลว์ | เดิม | - | - | - | - |
| รองผู้อำนวยการสื่อสาร | วิลเบลีย์ | โจชัว มาลินา | - | - | ใหม่ | เดิม | เดิม |
| โฆษกทำเนียบขาว | ซี เจ เครกก์ | อัลลิสัน แจนนีย์ | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม |
| ที่ปรึกษาด้านสื่อ | แมนดี แฮมป์ตัน | มัวรา เคลลีย์ | - | - | - | - | - |
| ผู้ช่วยรองหัวหน้าคณะทำงาน | ดอนนา มอส | จาเนล โมโลนีย์ | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม | เดิม |
การเปลี่ยนแปลงตัวละครหลัก
ตัวละคร แมนดี แฮมป์ตัน ไม่ปรากฏตัวอีกหลังจากจบฤดูกาลแรก 
ในฤดูกาลที่สี่ มีการเปลี่ยนแปลงตัวรองผู้อำนวยการสื่อสารจาก แซม ซีบอร์น เป็น วิล เบลีย์ แสดงโดย โจชัว มาลินา 
ในฤดูกาลที่ห้า มีการเพิ่มตัวละคร ผู้ช่วยที่ปรึกษาด้านความมั่งคงแห่งรัฐ เคท ฮาร์เปอร์แสดงโดย แมรี แมคอแมค ในฤดูกาลที่หก เพิ่มที่ปรึกษาด้านการสื่อสาร แอนนาเบธ ชอทท์ แสดงโดย คริสติน ชีโนเวธ ตัวละครคู่แข่งการเลือกตั้งเพื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนต่อจากบาร์ตเลตคือ สมาชิกสภาผู้แทนฯ แมทธิว ซานโตส ตัวแทนพรรคเดโมแครต แสดงโดย จิมมี สมิท และ วุฒิสมาชิก อาร์โนลด์ วินิค ตัวแทนพรรครีพับลิกัน แสดงโดย อลัน อัลดา
เนื้อเรื่อง

คณะทำงานของประธานาธิบดีในเรื่องระบุอย่างชัดเจนว่ามาจากพรรคเดโมแครต ทำให้ทัศนคติของตัวละครหลักจะเป็นแบบเสรีนิยม อย่างไรก็ตามมุมมองอนุรักษนิยมก็ได้รับการถ่ายทอดผ่านทางดารารับเชิญ และตัวละครรองที่มาจากพรรครีพับริกัน แม้ว่าเนื้อหาในบางตอนจะเกี่ยวกับสถานการณ์สมมุติหรือความสัมพันธ์ภายในกลุ่มตัวละคร ทว่าปัญหาที่เกิดขึ้นจริงถูกนำมาถ่ายทอดผ่านบทละครหลายๆตอน ปัญหาภายในประเทศสหรัฐฯ เช่น ปัญหาความขัดแย้งระหว่างสีผิว ปัญหาเศรษฐกิจและการว่างงาน ภัยธรรมชาติ นอกจากนั้น เดอะ เวสต์ วิง ยังนำปัญหานานาชาติมาเป็นเนื้อหาในบทละครอีกด้วย เช่น ปัญหากลุ่มผู้ก่อการร้าย ปัญหาความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ปัญหาการแพร่ระบาดของโรคเอดส์ในทวีปแอฟริกา หรือแม้กระทั่งปัญหาสภาวะโลกร้อน
ก่อนเป็น เดอะ เวสต์ วิง
อารอน ซอร์กิน เขียน เดอะ เวสต์ วิง ขึ้นจากเนื้อหาส่วนที่เหลือจากการทำวิจัยเพื่อเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "เดอะ อเมริกัน เพรสซิเดนท์" (อังกฤษ: The American President) ของผู้กำกับ รอบ ไรเนอร์ ซึ่งนักแสดงหลายคนร่วมแสดงในทั้งสองเรื่อง
เดอะเฟซ (อเมริกัน ฤดูกาลที่ 1)

| เดอะเฟซ |
| --- | --- |
โปสเตอร์โปรโมตรายการ เดอะเฟซ ซีซัน 1 ไนเกล, โคโค, เนโอมี และ คาโรลินา
ประเภท: เรียลลิตี้
พิธีกร: ไนเกล บาร์เกอร์
กรรมการ: เนโอมี แคมป์เบลล์ โคโค โรชา คาโรลินา คูโควา
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
จำนวนตอน: 8
การผลิต
ความยาวตอน: 40–44 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ออกซิเจน[En]
ออกอากาศ: 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 (2013-02-12) – 26 มีนาคม ค.ศ. 2013 (2013-03-26)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ซีซันที่ 2
เดอะเฟซ ซีซัน 1 (อังกฤษ: The Face Season 1) ได้เริ่มออกอากาศทางออนไลน์ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2013 และออกอากาศทางโทรทัศน์ในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2013 ทางช่อง ออกซิเจน[En] โคโค โรชา, คาโรลินา คูโควา และ เนโอมี แคมป์เบลล์ ได้มาทำหน้าที่เป็นเมนเทอร์ในซีซันนี้ โดยมี ไนเกล บาร์เกอร์ ทำหน้าที่เป็นพิธีกร
ผู้ชนะในซีซันนี้คือ เดวีน อับดุลลาห์ วัย 21 ปี จาก เดอะบร็องซ์, นครนิวยอร์ก
ผู้เข้าแข่งขัน

(อายุเป็นไปตามช่วงเวลาที่ถ่ายทำรายการ)
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | ส่วนสูง | เมืองเกิด | ทีม | ผลการแข่งขัน | ลำดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อเล็กซานดรา ดูโบรว์สคายา | 24 | 1.77 เมตร (5 ฟุต 9 1⁄2 นิ้ว) | เมอร์มานสค์, รัสเซีย | เนโอมี | ถูกคัดออกในตอนที่ 2 | 12 |
| คริสตี้ เนลสัน | 25 | 1.81 เมตร (5 ฟุต 11 1⁄2 นิ้ว) | อตัสคาเดโร | คาโรลินา | ถูกคัดออกในตอนที่ 3 | 11 |
| มาร์ลี นิโชลส์ | 22 | 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว) | ลอสแอนเจลิส | โคโค | ถอนตัวในตอนที่ 4 | 10 |
| บริตทานีย์ มาซอน | 27 | 1.78 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว) | แอนเดอร์สัน | โคโค | ถูกคัดออกในตอนที่ 4 | 9 |
| แมเดลีน อาร์มสตรอง | 24 | 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว) | เมลเบิร์น, ออสเตรเลีย | คาโรลินา | ถูกคัดออกในตอนที่ 5 | 8 |
| แซนดรา วูดลีย์ | 22 | 1.78 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว) | ฟิลาเดลเฟีย | เนโอมี | ถูกคัดออกในตอนที่ 6 | 7 |
| สเตฟานี่ ลาแลนน์ | 22 | 1.78 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว) | ซานฟรานซิสโก | โคโค | ถูกคัดออกในตอนที่ 7 | 5-6 |
| โจเซลีน ชิว | 21 | 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว) | วิกตอเรีย, แคนาดา | เนโอมี | ถูกคัดออกในตอนที่ 7 | 5-6 |
| เอโบนี่ โอลิเวีย เกรซ สมิธ | 22 | 1.72 เมตร (5 ฟุต 7 1⁄2 นิ้ว) | อินเดียแนโพลิส | คาโรลินา | ถูกคัดออกในตอนที่ 8 | 4 |
| มาร์กั๊กซ์ บรู๊ค สเนล | 22 | 1.72 เมตร (5 ฟุต 7 1⁄2 นิ้ว) | รอสเวล | โคโค | รองชนะเลิศ | 2-3 |
| หลัว ซิ หลิน | 26 | 1.84 เมตร (6 ฟุต 1⁄2 นิ้ว) | เซี่ยงไฮ้, จีน | เนโอมี | รองชนะเลิศ | 2-3 |
| เดวีน อับดุลลาห์ | 22 | 1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว) | เดอะบร็องซ์ | คาโรลินา | ชนะเลิศ | 1 |
ข้อมูลการออกอากาศ

| ลำดับ  | ตอน  | วันที่ออกอากาศ  |
| --- | --- | --- |
| 1 | "The Fight to Make the Final 12" | 5 กุมภาพันธ์ 2556 |
| 2 | "Game On!" | 12 กุมภาพันธ์ 2556 |
| 3 | "Model Warfare" | 19 กุมภาพันธ์ 2556 |
| 4 | "Falling From Grace" | 26 กุมภาพันธ์ 2556 |
| 5 | "We Are the Most Miserable Team Here" | 5 มีนาคม 2556 |
| 6 | "Every Rose Has its Thorns" | 12 มีนาคม 2556 |
| 7 | "Red Carpet Ready?" | 19 มีนาคม 2556 |
| 8 | "Finding the Face... The Finale" | 26 มีนาคม 2556 |
ข้อมูลการแข่งขัน > ตารางการคัดออก

| ผู้เข้าแข่งขัน | ตอนที่> 1 | ตอนที่> 2 | ตอนที่> 3 | ตอนที่> 4 | ตอนที่> 5 | ตอนที่> 6 | ตอนที่> 7 | ตอนที่> 8 | ตอนที่> 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ผู้ชนะในช่วงชาแลนจ์ | — | ซิ หลิน | แมเดลีน | มาร์กั๊กซ์ | เอโบนี่ | สเตฟานี่ | ซิ หลิน | — | — |
| เดวีน | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | ชนะเลิศ |
| มาร์กั๊กซ์ | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | เสี่ยง | เสี่ยง | ผ่าน | รอง ชนะเลิศ |
| ซิ หลิน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | เสี่ยง | ผ่าน | รอง ชนะเลิศ |
| เอโบนี่ | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | เสี่ยง | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ตกรอบ |  |
| สเตฟานี่ | ผ่าน | เสี่ยง | เสี่ยง | ผ่าน | เสี่ยง | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |
| โจเซลีน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |
| แซนดรา | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ชนะ | ตกรอบ |  |  |  |
| แมเดลีน | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |
| บริตทานีย์ | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |
| มาร์ลี | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ถอนตัว |  |  |  |  |  |
| คริสตี้ | ผ่าน | ชนะ | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |
| อเล็กซานดรา | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |  |
ทีมโคโค  

 ทีมคาโรลินา  

 ทีมเนโอมี
ตอนที่ 1 เป็นการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันเพื่อให้เหลือสิบสองคนสุดท้าย และแบ่งออกเป็นสามทีม ทีมละสี่คนตามที่เมนเทอร์หรือผู้เข้าแข่งขันได้ตัดสินใจเลือก
ตอนที่ 4 มาร์ลี ได้ถอนตัวจากการแข่งขันเนื่องจากปัญหาส่วนตัว
ตอนที่ 7 ทีมที่แพ้แคมเปญจะต้องส่งลูกทีมของตัวเองเข้าห้องคัดออกทั้งหมด โดยที่ คาโรลินา จะต้องเลือก 1 คนจากแต่ละทีม เพื่อให้เข้ารอบสุดท้าย มาร์กั๊กซ์ และ ซิ หลิน ถูกเลือกให้เข้ารอบ final โดยที่ สเตฟานี่ และ โจเซลีน ถูกคัดออก
ตอนที่ 8 เดวีน, ซิ หลิน และ มาร์กั๊กซ์ ถูกเลือกให้เดิน final walk โดยที่ เอโบนี่ ถูกคัดออก
ข้อมูลการแข่งขัน > แคมเปญ

ตอนที่ 1: Natural beauty shots; self-administered 'transformations' with accessories from DKNY (casting)
ตอนที่ 2: Grouped in a shipyard for W Magazine
ตอนที่ 3: Commercial with Cosabella lingerie in teams
ตอนที่ 4: Kleinfeld bridal dress fashion show
ตอนที่ 5: Look-books for Marshall's in teams
ตอนที่ 6: Self-directed commercials for Opensky.com
ตอนที่ 7: Red Carpet interviews conducted by Wendy Williams
ตอนที่ 8: ULTA Beauty beauty shots
ดูเพิ่ม

เดอะเฟซ
เดอะเฟซออสเตรเลีย
เดอะเรฟ

| เดอะเรฟ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เจมส์ โอเวน ซัลลิแวน
เกิด: 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981(1981-02-10) ฮันติงตันบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ที่เกิด: ฮันติงตันบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: ธันวาคม 28, 2009(2009-12-28) (28 ปี) ฮันติงตันบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ฮาร์ดร็อก, เฮฟวีเมทัล, เมทัลคอร์, อาวองต์การ์ดเมทัล
อาชีพ: นักดนตรี, นักแต่งเพลง, มือกลอง, นักเพอร์คัชชัน, นักร้อง
เครื่องดนตรี: กลองชุด, กีตาร์, กีตาร์เบส, เปียโน, เสียงร้อง
ช่วงปี: 1999-2009
ค่ายเพลง: Warner Bros. Records, Good Life Recordings, Hopeless Records, Bucktan Records
อดีตสมาชิก: อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
เจมส์ โอเวน ซัลลิแวน (อังกฤษ: James Owen Sullivan) (10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 - 28 ธันวาคม ค.ศ. 2009) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เดอะเรฟ (อังกฤษ: The Rev) หรือ เดอะเรฟเวอร์เรนด์ โธโลมิว เพลก (The Reverend Tholomew Plague) เป็นมือกลองและนักร้องประสานของวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ และเป็นนักร้องนำวงอาวองต์การ์ดเมทัลที่ชื่อ พิงค์ลีสมูธ ร่วมกับเพื่อนนักกีตาร์วงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ซินนีสเตอร์ เกตส์ ซัลลิแวนอยู่ที่ฮันติงตันบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย แต่งงานกับลีนา แม็กแฟดเดน หรือลีนา ซิลเวอร์ เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2009 อายุได้ 28 ปี ในที่สุด สาเหตุการเสียชีวิตของ "เดอะเรฟ" จิมมี โอเวน ซัลลิแวน แห่งวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ถูกเผยออกมาแล้ว โดยมือกลองหนุ่มวัย 28 ปีรายนี้ เสียชีวิตด้วย โรคร้ายของร็อคสตาร์ นั่นก็คือ เสพยาเกินขนาด
การเสียชีวิต

ทั้งนี้ เดอะเรฟ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ที่บ้านของตัวเอง ใน แคลิฟอร์เนีย อย่างไรก็ดีในช่วงที่ ชัลลิแวน เสียชีวิต ยังไม่มีใครระบุได้ว่า มือกลอง รายนี้ เสียชีวิตด้วยสาเหตุอะไร แต่ล่าสุดนิตยสาร โรลลิ่ง สโตน อ้างรายงานของ นักพิษวิทยา ซึ่งให้ข้อสังเกตว่า ซัลลิแวน น่าจะเกิดอาการช็อก จากอาการทำงานของยาอย่างเฉียบพลัน ซึ่งในร่างกายของมือกลอง พบการทำงานของสารเคมีหลายประเภท ได้แก่ ออกซิโคโดน (ยาแก้ปวดสกัดจากฝิ่น) ออกซิมอร์ฟีน ยาแก้ปวดที่สกัดจากมอร์ฟีน ไดอะซีแพม/นอร์ดาซีแพม ยาคลายเครียด และเอทานอล
อย่างไรก็ดีหลังเสียชีวิต อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ก็ไปคว้าตัว ไมค์ พอร์ตนอย มือกลองจากวง ดรีม เธียร์เตอร์ มาทำหน้าที่บันทึกเสียงงานอัลบั้มชุดใหม่ พร้อมดึงร่วมออกทัวร์ด้วย โดยอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ได้เปิดตัวซิงเกิลแรก ชื่อเดียวกันกับชื่ออัลบั้ม ไนต์แมร์
สิ่งที่ลึกลับเกี่ยวกับเรื่องนี้คือมีเพลงหนึ่งในอัลบั้มที่ชื่อว่า "ฟิกชัน" (ชื่อเล่นที่เดอะเรฟตั้งให้ตัวเอง) ซึ่งเป็นเพลงที่พูดถึงเรื่องความตาย และเป็นเพลงสุดท้ายที่เดอะเรฟแต่งให้กับอัลบั้มนี้ เมื่อเขาแต่งเสร็จ เขาก็พูดว่า 'นี่แหละ เพลงนี้จะบันทึกเป็นเพลงสุดท้าย' หลังจากนั้น 3 วันต่อมา เขาก็เสียชีวิต
กลองชุดของเขาตอนนี้ได้นำไปจัดแสดงที่ฮาร์ดร็อกโฮเทลแอนด์คาสิโน ในลาสเวกัส รัฐเนวาดา ส่วนกลองชุดจากงานคอนเสิร์ตทัวร์ "เทสต์ออฟเคออส" ในปี ค.ศ. 2008 ได้นำไปจัดแสดงที่ฮาร์ดร็อกคาเฟ่ ในเมืองแกตลินเบิร์ก รัฐเทนเนสซี
ผลงาน

Origin Edition (1900)
Unfortunate Snort (2001)
Cougar Bait (2008)
Fistfight at the Wafflehouse (2010)
Sounding the Seventh Trumpet (2001)
Waking the Fallen (2003)
City of Evil (2005)
Avenged Sevenfold (2007)
Nightmare (2010) เสียงร้อง และผู้ประพันธ์เพลง
เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย

| เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย |
| --- | --- |

กำกับ: กพล ทองพลับ
เขียนบท: จตุพร บุตรโคตร
อำนวยการสร้าง: สมศักดิ์ ทรงธรรมากุล
นักแสดงนำ: มหาสมุทร บุณยรักษ์  ชลลดา เมฆราตรี แอนดี้ เขมพิมุก แอนนา รีส  ณหทัย เล็กบำรุง กรรชัย กำเนิดพลอย ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์ อโณมา ศรันย์ศิขริน
กำกับภาพ: ปิติ จตุรภัทร
บริษัทผู้สร้าง: เดอะช็อค 13th  
ผู้จัดจำหน่าย: เอ.จี. เอ็นเตอร์เทนเม้นท์   พระนครฟิลม์
วันฉาย: 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ความยาว: 90 นาที
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
ระวังสับสนกับ เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก
เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย (อังกฤษ: The Letters of Death) ภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งดูได้โดยเฉพาะผู้ใหญ่เท่านั้น ไม่เหมาะสมแก่ผู้มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ที่ผู้ใหญ่ควรให้คำแนะนำแก่เด็กและเยาวชน มีเนื้อหาความรุนแรง การใช้ภาษา และภาพสยดสยอง
เนื้อเรื่อง

เสรี ชายหนุ่มพูดน้อย บุคลิกเงียบขรึม ได้รับเชิญไปงานเลี้ยงรุ่นเพื่อน ๆ ชั้นประถม เมื่อไปถึงเสรีต้องตะลึงในความสวยของ นาตยา เพื่อนร่วมรุ่นสาวที่ไม่ได้พบกันมานานเกือบ 20 ปี แต่ทั้งหมดได้รับจดหมายลูกโซ่แปลก ๆ ฉบับหนึ่ง ที่มีปริศนาคำทายและรูปของคนแขวนคอตัวเอง เรียกว่า "แฮงค์แมน" และมีข้อความขู่ว่าผู้ที่ได้รับต้องตาย หากจะรอด ต้องส่งต่อจดหมายฉบับนี้ไปยังคนที่ตนแค้นอีก 29 คนจึงจะรอด
จากนั้นเพื่อน ๆ ชั้น ป.6/2 ของเสรีทะยอยตายไปเรื่อย ๆ ตามลำดับเลขที่ แรกเริ่มทุกคนไม่เชื่อ แต่เมื่อผ่านไป มีคนตายตามจดหมายนั้น 2-3 คน ทุกคนก็เริ่มเชื่อ เสรีจึงออกตามหาความจริง โดยมีนาตยาขอตามไปด้วย ก่อนจะพบว่า แท้ที่จริงแล้ว คนที่ส่งจดหมายนี้มาให้ เป็นเพื่อนเก่าที่พวกเขาชอบกลั่นแกล้งรังแก จนไม่สามารถออกไปพบปะผู้คนได้เหมือนคนทั่วไปชื่อ แว่น หรือ โชติธรรม
นักแสดง

รายชื่อนักแสดงนำ ของเดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย[ต้องการอ้างอิง]
| นักแสดง | แสดงเป็น |
| --- | --- |
 มหาสมุทร บุณยรักษ์: เสรี
 ชลลดา เมฆราตรี: นาตยา
 แอนดี้ เขมพิมุก: พฤกษ์
 ตรีพล พรมสุวรรณ: ชัยวัฒน์
 แอนนา รีส: แพรไหม
เบื้องหลังและคำวิจารณ์

เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย เป็นภาพยนตร์จากการกำกับเรื่องแรกของ กพล ทองพลับ ดีเจชื่อดังในแนวเล่าเรื่องผีและเรื่องสยองขวัญมากว่า 20 ปี
เมื่อเข้าฉายแล้ว ได้รับเสียงวิจารณ์ส่วนใหญ่ว่า ไม่สนุก ไม่น่ากลัวแต่ประการใด บทภาพยนตร์อ่อน สามารถเดาเนื้อเรื่องได้ง่าย ๆ ซ้ำนักแสดงยังแสดงได้แข็งมากในแต่ละคน อีกทั้งการโปรโมตภาพยนตร์ ทางผู้สร้างได้ทำจดหมายลูกโซ่ที่มีข้อความเหมือนในเรื่องส่งไปตามบ้านจริง ๆ ทำให้ผู้ที่ได้รับตกใจ ทำให้ทางผู้สร้างต้องออกมาขออภัย
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติ เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท

| เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท |
| --- | --- |
กำกับ: ไมค์ นิโคลส์
เขียนบท: ชาร์ลส เว็บบ์
นักแสดงนำ: แอนน์ แบนครอฟต์ ดัสติน ฮอฟแมน แคทารีน รอสส์
กำกับภาพ: Robert Surtees
ตัดต่อ: Sam O'Steen
ดนตรีประกอบ: เดฟ กรูซิน พอล ไซมอน
วันฉาย: 21 ธันวาคม ค.ศ. 1967
ความยาว: 105 นาที
ประเทศ:  สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 3 ล้านเหรียญ
ทำเงิน: 104 ล้านเหรียญ
เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท (อังกฤษ: The Graduate)  เป็นภาพยนตร์โรแมนติก คอเมดี​-ดรามา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1967 กำกับการแสดงโดยไมค์ นิโคลส์ เขียนบทภาพยนตร์โดย บัค เฮนรี และ คัลเดอร์ วิลลิงแฮม นำแสดงโดย แอนน์ แบนครอฟต์ และ ดัสติน ฮอฟแมน ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากนวนิยายขายดีของ ชาร์ลส์ เว็บบ์ เรื่อง ​พิษรักแรงสวาท​ ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1963 โดยเป็นผลงานการแสดงเรื่องที่สองของฮอฟแมน และสร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมากให้กับเขา โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ
ภาพยนตร์กล่าวถึงเบนจามิน แบรดด็อก (รับบทโดย ฮอฟแมน) เด็กหนุ่มที่เพิ่งจบจากมหาวิทยาลัย ไม่มีความทะเยอทะยาน และยังไม่มีเป้าหมายในชีวิต เบนจามินปฏิเสธคำขอของบิดาที่จะให้เรียนต่อ และมีความสัมพันธ์ชู้สาวกับคุณนายโรบินสัน (รับบทโดย แบนครอฟต์) สาวใหญ่ที่พบในงานเลี้ยง เหตุการณ์ยุ่งยากเกิดขึ้นเมื่อเบนจามินถูกบิดาบังคับให้ออกไปนัดเที่ยวกับอีเลน (รับบทโดย รอสส์) ลูกสาวของคุณโรบินสัน เพื่อนทนายของพ่อ (ซึ่งเป็นลูกสาวของคุณนายโรบินสัน) และเกิดความรักต่อกัน
ภาพยนตร์ถูกนำออกฉายในโรงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1967 และประสบความสำเร็จอย่างมหาศาลด้วยการทำรายได้เฉพาะในทวีปอเมริกาเหนือ​มากถึง 104 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากทุนสร้างเพียง 3 ล้าน โดยเป็นภาพยนตร์ที่สามารถทำเงินได้มากที่สุดอันดับ 1 ในปี 1967 ซึ่งหากคิดรายได้ของภาพยนตร์โดยรวมกับอัตราเงินเฟ้อในปี ค.ศ. 2021 แล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีรายได้ในปีที่เข้าฉายมากถึง 857 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นอกจากนี้ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 40​ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มากถึง 7 สาขารางวัล ซึ่งถือว่าเข้าชิงรางวัลออสการ์มากที่สุดเป็นอันดับ 4 ของปีดังกล่าว รองจากเรื่อง หนุ่มห้าว สาวเหี้ยม และ ถนอมรักไว้ในหัวใจ ที่เข้าชิง 10 สาขารางวัล และ ด็อกเตอร์ ดูลิตเติ้ล ที่เข้าชิง 9 สาขารางวัล โดย ไมค์ นิโคลส์ ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม​ นอกจากนี้ยังได้รับเลือกให้เข้าสู่หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ​ของสหรัฐอเมริกา​ และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตลอดกาล 100 เรื่องของสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน​
เพลงประกอบของภาพยนตร์เรื่องนี้ คือเพลง Mrs. Robinson แต่งโดยพอล ไซมอน ขับร้องโดยไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง ซิงเกิลติดอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ด และได้รับรางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี ประจำปี 1969
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ
The Graduate ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เบื้องหลังการสร้าง จากนิตยสารแวนิตีแฟร์