stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สงครามตีเมืองทวาย
สงครามพม่าตีเมืองทวาย พ.ศ. 2336 > การจัดเตรียมทัพ

ฝ่ายสยามได้ครอบครองเมืองทวายและมะริดตั้งแต่ปีพ.ศ. 2335 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯมีพระราชดำริที่จะยกทัพล่วงต่อจากเมืองทวายไปยังเขตแดนเมืองพม่าตอนล่าง เมืองเมาะตะมะเมืองย่างกุ้ง และไปจนถึงเมืองอังวะหากว่าสามารถทำได้ โดยมีเมืองทวายเป็นฐานที่มั่น ทรงปรึกษากับเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) และพระยาไทรโยคถึงเส้นทางและระยะทางจากเมืองกาญจนบุรีไปจนถึงเมืองหงสาวดี จากนั้นมีพระราชโองการให้จัดเตรียมฝ่ายไทยจำนวนทั้งสิ้น 40,000 คน กำหนดไปตีเมืองพม่าในเดือนพฤศจิกายนพ.ศ. 2336 ดังนี้;
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกฯ เสด็จยกทัพบกจากเมืองทวาย โดยมีพระราชโองการให้เจ้าพระยารัตนพิพิธ (สน) และเจ้าพระยามหาเสนา (ปลี) ยกทัพจากกรุงเทพฯไปสมทบกับพระยายมราช (บุนนาค) ที่เมืองทวายก่อน
กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทฯ เสด็จไปต่อเรือที่เมืองสิงขร (Theinkun เขตตะนาวศรีในปัจจุบัน) และยกทัพเรือจากเมืองมะริด เพื่อไปสมบทกับทัพหลวงที่เมืองทวาย จากนั้นจึงยกทัพเรือเคียงข้างทัพหลวงซึ่งเป็นทัพบกไปจนถึงพม่า กรมพระราชวังบวรฯมีพระราชบัณฑูรให้พระยากลาโหมราชเสนาไปเกณฑ์ไพร่พลจากกัมพูชา และพระยาไกรโกษา ไปเกณฑ์ไพร่พลจากหัวเมืองลาว
พระยาพลเทพ (ปิ่น) และพระยาธรรมาธิกรณ์ (ทองดี) เป็นผู้รักษาพระนครฯ
ฝ่ายพม่าพระเจ้าปดุงมีพระราชโองการให้เจ้าชายอินแซะมหาอุปราชพระโอรสจัดเตรียมทัพเพื่อยกมาโจมตียึดเมืองทวายคืน เจ้าชายอินแซะมหาอุปราชยกทัพออกจากเมืองอมรปุระในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2335 พร้อมกับหวุ่นยีมหาชัยสุระ (Wunyi Maha Zeyathura) และ"อินแซะหวุ่น"เนเมียวจอดินสีหะสุระ (Einshe Wun Nemyo Kyawdin Thihathu) เมื่อเจ้าชายอินแซะยกทัพมาถึงเมืองสะกาย มีพระบัณฑูรให้ประหารชีวิตเมกคะยาโบบิดาของแมงจันจา เมื่อเจ้าชายอินแซะเสด็จมาประทับที่เมืองย่างกุ้งแล้ว จึงมีพระบัณฑูรให้จัดทัพเข้าตีเมืองทวายคืน จำนวนคนทั้งสิ้น 50,000 คน ประกอบด้วย ทัพเรือสี่ทัพ ทัพบกสองทัพ ได้แก่;
ทัพเรือที่ 1: ศิริธรรมรัตนะ (Thiri Yaza Damarat) จำนวน 3,000 คน เรือกำปั่น 6 ลำ
ทัพเรือที่ 2: เนเมียวคุณะจอสู (Nemyo Gonna Kyawthu) จำนวน 10,000 คน เรือบรรทุก 100 ลำ
ทัพเรือที่ 3: หวุ่นยีสิงคยา (Mingyi Thinkaya) จำนวน 10,000 คน เรือบรรทุก 100 ลำ
ทัพเรือที่ 4: พละรัตนะจอดิน (Balayanta Kyawdin) จำนวน 10,000 คน เรือบรรทุก 100 ลำ
ทัพบกที่ 1: เนเมียวจอดินสีหะสุระ (Nemyo Kyawdin Thihathu) จำนวน 10,000 คน
ทัพบกที่ 2: หวุ่นยีมหาชัยสุระ (Wunyi Maha Zeyathura) จำนวน 5,000 คน รักษาการณ์อยู่เมืองเมาะตะมะ
ฝ่ายเจ้าพระยารัตนาพิพิธและเจ้าพระยามหาเสนาเมื่อยกทัพไปถึงเมืองทวายแล้ว ทราบข่าวว่าฝ่ายพม่ากำลังยกทัพมาโจมตีเมืองทวาย จึงตั้งค่ายล้อมป้องกันเมืองทวายดังนี้;
เจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน) ตั้งทัพจำนวน 10,000 คน ที่วัดเกษตรสันแดง (Kyetthandaing) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองทวาย
เจ้าพระยามหาเสนา (ปลี) ตั้งทัพจำนวน 10,000 คน ที่ดอน ทางตะวันออกของเมืองทวาย
พระยาสีหราชเดโช ตั้งทัพจำนวน 5,000 คน อยู่ริมหนองน้ำทางทิศเหนือของเมืองทวาย
พระยาเพชรบุรีและพระยากาญจนบุรี ตั้งทัพจำนวน 10,000 คน อยู่ทางใต้ของเมืองทวาย
กรมพระราชวังบวรฯทรงจัดทัพเรือมารักษาปากแม่น้ำเมืองทวาย
สงครามพม่าตีเมืองทวาย พ.ศ. 2336 > การรบที่เมืองทวาย

ทัพเรือที่ 2 ของเนเมียวคุณะจอสู จำนวน 10,000 คน มาถึงปากแม่น้ำเมืองทวาย พบกับทัพเรือฝ่ายไทยที่รักษาปากแม่น้ำอยู่จึงต่อสู้กัน ทัพเรือฝ่ายไทยมีกำลังน้อยกว่าจึงถอยไป ทัพเรือพม่าจึงเดินทัพเข้ามาในแม่น้ำทวาย มาขึ้นบกตั้งทัพที่ชานเมืองทวาย ทัพของเนเมียวคุณะจอสูตั้งที่เกาะหงษ์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองทวาย ทัพที่ 3 ของหวุ่นยีสิงคยา และทัพที่ 4 ของพละรัตนะจอดิน จำนวนทัพละ 10,000 คน มาตั้งที่ตำบลกินมะยาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของทวาย ทัพบกของ"อินแซะหวุ่น"เนเมียวจอดินสีหะสุระมาตั้งที่ตำบลกะยอทางเหนือ เนเมียวจอดินสีหะสุระเป็นแม่ทัพใหญ่ฝ่ายพม่า
ฝ่ายทางเมืองทวาย ชาวเมืองทวายซึ่งถูกเกณฑ์ไปรบในฝ่ายไทยเมื่อทราบว่าทัพพม่าเข้าประชิดเมืองทางด้านตะวันตก จึงเริ่มต่อต้านกรมการเมืองของฝ่ายไทย ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2336 ชาวทวายเจ็ดคนมีหนังสือลับไปหาฝ่ายพม่า ฝ่ายไทยทราบว่าเกิดไส้ศึกขึ้นในเมืองทวาย จึงจับตัวชาวทวายทั้งเจ็ดคนไปประหารชีวิต ขณะนั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกฯเสด็จยกทัพมาตั้งทัพหลวงที่แม่น้ำแควน้อยแขวงเมืองไทรโยค จากนั้นจึงเสด็จยกทัพมายังเมืองทวายทางด่านคะมองส่วย ไปประทัพที่ตำบลหินดาด ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองทวายเป็นระยะทางสองคืน
ทัพบกของเนเมียวจอดินสีหะสุระยกเข้าตีทัพของเจ้าพระยามหาเสนาทางทิศตะวันออกของเมืองทวาย พระยากาญจนบุรีออกรับทัพพม่า ถูกปืนเสียชีวิตในที่รบ จากนั้นเนเมียวจอดินจึงตีค่ายของพระยาสีหราชเดโชแตกพ่ายอีก ทัพพม่าเข้าประชิดเมืองทวายทางทิศตะวันตกและทิศเหนือ แต่ฝ่ายไทยในเมืองทวายสามารถต้านทานไว้ได้
ฝ่ายไทยประสบปัญหาขาดแคลนเสบียงและแรงงาน เนื่องจากเสบียงนั้นต้องขนส่งข้ามเทือกเขาตะนาวศรีและแรงงานชายถูกเกณฑ์ไปรบ ต้องให้แรงงานหญิงชาวเมืองทวายมาขนเสบียงแทน ฝ่ายชาวเมืองทวายเห็นฝ่ายไทยเกณฑ์คนไปขนเสบียง เข้าใจว่าฝ่ายไทยกำลังจะกวาดต้อนชาวเมืองทวายไปอยู่กาญจนบุรี จึงไม่ทำตามคำสั่ง เจ้าพระยามหาเสนามีคำสั่งให้นำตัวหวุ่นทอก ชาวเมืองทวายผู้นำในการต่อต้านไปลงโทษด้วยการเฆี่ยน หวุ่นทอกจึงปลุกระดมชาวเมืองทวายให้ลุกฮือเป็นกบฏขึ้นต่อต้านการปกครองของฝ่ายไทยในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2337 (เดือนยี่แรมหนึ่งค่ำ หรือตามพงศาวดารพม่า 1st waning of Pyatho) สังหารกรมการเมืองฝ่ายไทยในเมืองทวาย และนำปืนใหญ่เข้ายิงใส่โจมตีทัพของฝ่ายไทยทางทิศตะวันออก กองทัพฝ่ายไทยที่ยังเหลือในเมืองทวายจึงถอยทัพออกมาทางตะวันออก ทัพพม่าจึงยกทัพติดตามมาเข้าโจมตีทัพของเจ้าพระยารัตนาพิพิธและเจ้าพระยามหาเสนาทางตะวันออกของเมืองทวายอย่างหนัก
ในวันรุ่งขึ้น เสนาบดีทั้งสามได้แก่ เจ้าพระยารัตนาพิพิธ เจ้าพระยามหาเสนา และพระยายมราช ไม่สามารถต้านทานทัพพม่าได้อีกต่อไป ถึงถอยทัพมาทางทิศตะวันออกไปยังค่ายของพระอภัยรณฤทธิ์ ซึ่งเป็นทัพหน้าของทัพหลวง เสนาบดีทั้งสามขอเข้าไปตั้งหลักสู้กับพม่าในค่ายของพระอภัยรณฤทธิ์ แต่พระอภัยรณฤทธิ์ปฏิเสธให้เหตุผลว่าหากทัพพม่ายกติดตามเสนาบดีทั้งสามเข้ามาในค่ายและทัพหน้าของพระอภัยรณฤทธิ์แตกพ่ายไปทัพหลวงจะได้รับอันตราย เสนาบดีทั้งสามจึงตั้งรับทัพพม่าอยู่หน้าค่ายของพระอภัยรณฤทธิ์ ต้านทานพม่าไม่ได้จึงแตกพ่ายไป เจ้าพระยารัตนาพิพิธและพระยายมราชสามารถรอดมาได้ แต่เจ้าพระยามหาเสนา (ปลี) สูญหายในที่รบ พงศาวดารพม่าว่าถูกสังหารถึงแก่อสัญกรรมในที่รบ พระยาสีหราชเดโชเสียชีวิตในที่รบเช่นกัน เมื่อทัพของเสนาบดีทั้งสามแตกพ่ายไปแล้ว ทัพพม่าจึงเข้าโจมตีค่ายของพระอภัยรณฤทธิ์แตกพ่ายไปเช่นกัน ฝ่ายไทยสูญเสียกำลังพลไปมาก ฝ่ายพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯซึ่งประทับที่ตำบลหินดาด เมื่อทรงทราบว่าทัพหน้าพ่ายแพ้แก่พม่าถอยมาแล้ว จึงมีพระราชโองการให้ถอยทัพหลวงกลับไปประทับยังแม่น้ำแควน้อย
สงครามพม่าตีเมืองทวาย พ.ศ. 2336 > การรบที่เมืองมะริด

กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาททรงต่อเรืออยู่ที่เมืองสิงขร แล้วจึงเสด็จยกทัพเรือพร้อมกับพระยาจ่าแสนยากร (ทุเรียน) พระยาไกรโกษา พระยาพิไชยบุรินทรา และพระยาแก้วเการพ (ทองขาว) เจ้าเมืองพัทลุง เสด็จยกทัพเรือส่วนหนึ่งไปส่งไว้ป้องกันปากแม่น้ำเมืองทวาย (ซึ่งถูกทัพเรือพม่าตีพ่ายไปข้างต้น) แล้วจึงยกทัพเรือเสด็จกลับมาประทับที่เมืองกระบุรี (เป็นส่วนหนึ่งของแขวงเมืองชุมพร) จากนั้นมีพระราชบัณฑุรให้พระยาจ่าแสนยากร พระยาไกรโกษา พระยาพิไชยบุรินทรา และพระยาแก้วเการพ ยกทัพเรือล่วงหน้าไปยังเมืองทวายก่อน เมื่อพระยาจ่าแสนยากรยกทัพเรือไปจนถึงเมืองมะริด ในขณะนั้นฝ่ายพม่าสามารถยึดเมืองทวายได้แล้วเจ้าเมืองมะริดจึงแปรพักตร์กลับไปเข้ากับฝ่ายพม่า พระยาจ่าแสนยากรเมื่อทราบข่าวว่าเมืองมะริดกลับไปเข้ากับฝ่ายพม่าแล้วจึงนำทัพเรือเข้าโจมตีเมืองมะริด ระดมยึงปืนใหญ่ใส่เมืองมะริดแต่ยังไม่สามารถยึดเมืองได้ พระยาจ่าแสนยากรจึงนำทัพเรือเทียบท่าที่เกาะหน้าเมืองมะริด ใช้ปืนใหญ่ระดมยิงใส่เมืองมะริดในระยะที่ใกล้กว่าเดิม ทำให้ทหารเมืองมะริดต้องขุดหลุมเพื่อหลบกระสุนปืนใหญ่ของฝ่ายไทย แม้กระนั้นฝ่ายไทยก็ยังไม่สามารถเข้ายึดเมืองมะริดได้
ในเวลานั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯซึ่งประทับที่แม่น้ำแควน้อย มีพระราชโองการให้นายฉิมมหาดเล็กชาวเมืองชุมพร เดินทางไปเข้าเฝ้ากรมพระราชวังบวรฯที่เมืองกระบุรี กราบทูลว่าทัพหลวงที่เมืองทวายพ่ายแพ้ให้แก่พม่าแล้ว การยกทัพเข้ารุกรานพม่าไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ กรมพระราชวังบวรฯจึงมีพระราชบัณฑูรให้ทัพเรือที่เมืองมะริดถอยกลับ ขณะที่พระยาจ่าแสนยากรกำลังจะถอยทัพกลับนั้น ทัพบกของพม่านำโดย"อินแซะหวุ่น"เนเมียวจอดินสีหะสุระ และทัพเรือที่ 1 ของศิริธรรมรัตนะจากเมืองทวายยกมาถึงเมืองมะริดพอดี นำไปสู่การสู้รบกัน ทัพไทยกลับขึ้นเรือถอยทัพเรือเอาท้ายลงมาที่เมืองปากจั่น ทัพพม่ายกทัพติดตามมา พระยาจ่าแสนยากรยกทัพขึ้นบกที่ปากจั่นพบกับทัพพม่าอีกสู้รบกัน ฝ่ายไทยต้องสละเรือพระยาจ่าแสนยากรนำทัพถอยกลับไปทางเมืองชุมพร ทัพพม่าติดตามสู้รบเป็นสามารถฝ่ายต้องรบไปถอยไป พระยาจ่าแสนยากร "รบพม่าแข็งแรง พม่าหาอาจล่วงเกินเข้ามาได้ไม่" เมื่อทัพพม่าถอยกลับไปแล้ว พระยาจ่าแสนยากรจึงยกทัพกลับทางเมืองชุมพร
สงครามพม่าตีเมืองทวาย พ.ศ. 2336 > บทสรุป

พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯทรงพิโรธพระอภัยรณฤทธิ์ที่เป็นเหตุให้สูญเสียเสนาบดีสมุหกลาโหมไป จึงมีพระราชโองการลงพระราชอาญาให้ประหารชีวิตพระอภัยรณฤทธิ์เสียที่แม่น้ำแควน้อยนั้น จากนั้นจึงมีพระราชโองการไปยังพระยาพลเทพ (ปิ่น) และพระยาธรรมาธิกรณ์ (ทองดี) ที่พระนครฯให้ระวังชาวพม่าในเมืองกลุ่มของแมงจันจาอดีตเจ้าเมืองทวาย ต่อมาในภายหลังจึงทรงแต่งตั้งพระยายมราช (บุนนาค) ขึ้นเป็นเจ้าพระยามหาเสนา สมุหกลาโหม แทนที่เจ้าพระยามหาเสนา (ปลี) ซึ่งถึงแก่อสัญกรรมในที่รบ หลังจากที่ฝ่ายสยามครองครองเมืองทวายและมะริดได้ประมาณหนึ่งปี ทวายและมะริดจึงตกกลับไปอยู่ภายใต้การปกครองของพม่าอีกครั้ง
บทสรุป

สยามไม่ประสบความสำเร็จในการนำชายฝั่งตะนาวศรี ซึ่งประกอบด้วยเมืองทวาย มะริด และตะนาวศรี กลับมาครอบครองอีกครั้งดังเช่นที่เคยเป็นในสมัยอยุธยา เทือกเขาตะนาวศรีเป็นอุปสรรคที่ขวางกั้นการติดต่อขนส่งระหว่างชายฝั่งตะนาวศรีและที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาภาคกลางเป็นไปอย่างลำบาก สยามจึงเข้าควบคุมทวาย มะริด และตะนาวศรีได้ยาก อีกทั้งอาณาจักรพม่ายุคราชวงศ์โก้นบองมีนโยบายเข้าควบคุมพม่าตอนล่างอย่างมั่งคง ไม่ยินยอมให้สยามเข้ามามีอำนาจในชายฝั่งตะนาวศรี เมืองทวายเป็นฐานให้แก่ทัพพม่าในการเข้าโจมตีสยามอีกครั้งในสงครามพม่าตีเมืองถลางในพ.ศ. 2352
หลังจากสงครามตีเมืองทวาย ชายฝั่งตะนาวศรีอยู่ภายใต้การปกครองของพม่าอย่างถาวร จนกระทั่งสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง (First Anglo-Burmese War) พม่าจึงสูญเสียชายฝั่งตะนาวศรีให้แก่จักรวรรดิอังกฤษไปในพ.ศ. 2369 การที่พม่าสามารถรักษาหัวเมืองมะริดตะนาวศรีไว้ได้ จึงมีชาวไทยในพม่าอาศัยอยู่ในเขตตะนาวศรีของพม่าจนถึงปัจจุบัน
แมงจันจาอดีตเจ้าเมืองทวาย หรือ"พระยาทวาย"ตั้งถิ่นฐานอยู่ในกรุงเทพฯต่อมา จนกลายเป็นหัวหน้าชุมชนชาวทวายในกรุงเทพฯที่ตำบลคอกกระบือ (ปัจจุบันคือบริเวณวัดบรมสถล แขวงยานนาวา) ต่อมาในพ.ศ. 2359 รัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เชลยสงครามชาวพม่าแหกคุกและก่อการกบฏ พระยาทวายแมงจันจาถูกจับว่ามีส่วนรู้เห็นในการกบฏครั้งนี้และถูกประหารชีวิตไปในที่สุด
กองบินตำรวจ

| กองบินตำรวจ |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์ประจำกองบินตำรวจ
เครื่องหมายอากาศยาน
อักษรย่อ: บ.ตร.
คำขวัญ: ปฏิบัติการบินอย่างมืออาชีพ เป็นสากลเพื่อความมั่นคงของชาติ ศาสน์กษัตริย์และความปลอดภัย ของประชาชน
ข้อมูลองค์กร
ก่อตั้ง: 18 พฤศจิกายน, พ.ศ. 2512 (55 ปี 39 วัน)
โครงสร้างเขตอำนาจ
เขตอำนาจในการปฏิบัติการ: ประเทศไทย
สำนักงานใหญ่: 701 ถนนรามอินทรา กม. 5 แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
 
ผู้บริหารหน่วยงาน: พลตำรวจตรี สุทธิพงษ์ เพชรรักษ์, ผู้บังคับการ
หน่วยงานปกครอง:  สำนักงานผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
หน่วยบินตำรวจ:  •  22 หน่วยบิน
เว็บไซต์
tpad.police.go.th
กองบินตำรวจ  (บ.ตร.) (อังกฤษ: Police Aviation Division) เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ โดยมีสายการบังคับบัญชาขึ้นตรงต่อสำนักงานผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
ประวัติ > จุดเริ่มต้น

ในยุคเริ่มต้น พ.ศ. 2493 กองบินตำรวจเป็นเพียงหน่วยบิน จัดตั้งขึ้นเพื่ออำนวยความสะดวกเจ้าหน้าที่ตำรวจในการรักษากฎหมายในยุคนั้น โดยเริ่มต้นซื้ออากาศยานลำแรกคือ Hiller Model 360 และจัดเก็บอากาศยานไว้ที่สนามเสือป่า รับคำสั่งในการปฏิบัติงานจากกองตำรวจนครบาลวังปารุสกวัน
ประวัติ > สัญลักษณ์

เครื่องหมายประจำกองบินตำรวจ มีลักษณะเป็นรูปโล่ ซึ่งเป็นองค์ประกอบอย่างหนึ่งของตราอาร์ม มีขนาดกว้าง 8 เซนติเมตร และยาว 9 เซนติเมตร เป็นผ้าหรือสักหลาดพื้นเป็นสีดำ ภายในประกอบด้วย
อักษรภาษาไทยคำว่า "กองบินตำรวจ" อยู่ด้านบนปักด้วยดิ้นไหมสีเงิน หรือด้ายสีขาว หากเป็นภาษาอังกฤษใช้คำว่า "POLICE AVIATION DIVISION"
เครื่องหมายโล่เขนตำรวจ ปักด้วยดิ้นไหมสีเงิน หรือด้ายสีขาว และสีเลือดหมูตามลักษณะโล่เขนตำรวจ อยู่ใต้อักษรภาษาไทยคำว่า "กองบินตำรวจ" หรือภาษาอังกฤษคำว่า "POLICE AVIATION DIVISION" โดยมีขนาดพอเหมาะและสมดุลสวยงาม
รูปปีกนก ขนาดกว้าง 2.7 เซนติเมตร สูง 6 เซนติเมตร อยู่ด้านข้างรองรับเครื่องหมายโล่เขนตำรวจและอักษรภาษาไทยคำว่า "กองบินตำรวจ" หรือภาษาอังกฤษคำว่า "POLICE AVIATION DIVISION" ปักด้วยดิ้นไหมสีทอง หรือด้ายสีเหลือง
ตราอาร์มรูปธงชาติไทย ในลักษณะเอียง อยู่ระหว่างปีกนกทั้งสอง ปักด้วยด้ายสีน้ำเงิน ขาว และแดง ตามสีของธงชาติ อยู่ในกรอบดิ้นไหมสีทองหรือด้ายสีเหลือง
ขอบนอกของอาร์ม ปักด้วยด้ายสีเลือดหมู ขนาด 0.5 เซนติเมตร เพื่อแสดงถึงความเป็นตำรวจในสายเลือด
ความหมายของเครื่องหมายประจำกองบินตำรวจ (Patch of Police Aviation Division) หมายถึง เป็นหน่วยงานที่สังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่สามารถสนับสนุนการปฏิบัติภารกิจทางอากาศภายในราชอาณาจักรไทยให้กับหน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติและหน่วยงานราชการอื่นๆ ตามที่ร้องขอ เพื่อประโยชน์สุขของประชาชนแห่งราชอาณาจักรไทย โดยไม่หวังผลตอบแทน ภายใต้สถานการณ์ปกติ วิกฤติ และฉุกเฉิน เปรียบได้ดั่งอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยบำบัดทุกข์บำรุงสุขให้แก่ประชาชนอย่างเท่าเทียมกันตามคำขวัญของกองบินตำรวจ ที่ยึดถือปฏิบัติกันมาช้านานที่ว่า "จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา"
เครื่องหมายประจำกองบินตำรวจ สามารถปรับเปลี่ยนสีของเครื่องหมายเป็นสีดำได้เมื่อใช้ประกอบกับเครื่องแบบสนามสีเขียว และสีลายพราง (ABU Tiger Stripe)
ผู้มีสิทธิ์ประดับเครื่องหมายนี้ ได้แก่ ผู้ทำการในอากาศทุกนาย และเจ้าหน้าที่กู้ภัยของกองบินตำรวจ ที่สวมใส่ชุดปฏิบัติการ (Flight Suit) ข้าราชการตำรวจและลูกจ้าง ที่สวมใส่เครื่องแบบสนามสีเขียว และสีลายพราง (ABU Tiger Stripe)
โครงสร้าง > โครงสร้างภายใน

โครงสร้างภายในหน่วยของกองบินตำรวจไปกอบไปด้วย
กลุ่มงานผู้เชี่ยวชาญช่างอากาศยาน
กลุ่มงานวิศวกรอากาศยาน
ฝ่ายอำนวยการกองบินตำรวจ
ฝ่ายสนับสนุนกองบินตำรวจ
กลุ่มงานการบินกองบินตำรวจ
กลุ่มงานช่างอากาศยานกองบินตำรวจ
โครงสร้าง > โครงสร้างฝูงบินหน่วยบินตำรวจ

หน่วยบินตำรวจที่ตั้งอยู่ตามต่างจังหวัด มีจำนวน 22 หน่วยบิน สังกัด 4 ฝูงบิน จากทั้งหมด 6 ฝูงบิน
ฝูงบินที่ 1
หน่วยบินตำรวจจังหวัดกาญจนบุรี
หน่วยบินตำรวจจังหวัดจันทบุรี
หน่วยบินตำรวจอรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
หน่วยบินตำรวจหัวหิน อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
หน่วยบินตำรวจจังหวัดนครสวรรค์
ฝูงบินที่ 2
หน่วยบินตำรวจจังหวัดนครราชสีมา
หน่วยบินตำรวจจังหวัดขอนแก่น
หน่วยบินตำรวจจังหวัดอุดรธานี
หน่วยบินตำรวจจังหวัดอุบลราชธานี
หน่วยบินตำรวจจังหวัดนครพนม
หน่วยบินตำรวจจังหวัดสุรินทร์
ฝูงบินที่ 3
หน่วยบินตำรวจจังหวัดตาก
หน่วยบินตำรวจจังหวัดพิษณุโลก
หน่วยบินตำรวจจังหวัดลำปาง
หน่วยบินตำรวจจังหวัดเชียงใหม่
หน่วยบินตำรวจจังหวัดเชียงราย
ฝูงบินที่ 4
หน่วยบินตำรวจจังวัดชุมพร
หน่วยบินตำรวจจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หน่วยบินตำรวจจังหวัดภูเก็ต
หน่วยบินตำรวจทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
หน่วยบินตำรวจจังหวัดสงขลา
หน่วยบินตำรวจจังหวัดยะลา
ฝูงบินที่ 5 เครื่องบินปีกติด (เครื่องบินปีกตรึง)
ฝูงบินที่ 6 เครื่องบินเฮลิคอปเตอร์
อากาศยาน > เฮลิคอปเตอร์

| ผู้ผลิต | รุ่น | ภาพ | ประเทศต้นกำเนิด | จำนวน (เครื่อง) | ที่เข้าประจำการ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Bell Helicopter | Bell212 |  |  สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้ | 13 | 13 | •จำนวนอาจตกหล่นเนื่องจากเคยมีอุบัติเหตุมาก่อน |
| Bell Helicopter | Bell205a |  |  สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้ | 23 | 23 | •จำนวนอาจตกหล่นเนื่องจากเคยมีอุบัติเหตุมาก่อน |
| Bell Helicopter | Bell412(HP) |  |  สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้ | 7 | 7 | •จำนวนอาจตกหล่นเนื่องจากเคยมีอุบัติเหตุมาก่อน |
| Bell Helicopter | Bell412(EP) |  |  สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้ | 2 | 2 |  |
| Bell Helicopter | Bell412(EP) |  |  สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้ | 2 | 2 |  |
| Bell Helicopter | Bell206 |  |  สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้ | 10 | 1 | •ปัจจุบันทั้ง 9 ลำถูกปลดประจำการและทดแทนเป็นอะไหล่แล้ว |
| Bell Helicopter | Bell206L |  |  สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้ | 2 | 1 | • ปัจจุบันเหลือเพียง 1 ลำ ที่ยังประจำการอยู่ |
| Bell Helicopter Korea Aerospace Industries | Bell429 |  |  สหรัฐอเมริกา เกาหลีใต้ | 6 | 5 | •เป็นรุ่นที่เกาหลีใต้ได้ร่วมวิจัยและพัฒนากับบริษัท Bell helicopter •อุบัติเหตุตกไป 1 ลำ |
| Eurocopter | Ec155 Ec155(B)  |  |  ยุโรป | 5 | 5 |  |
| Eurocopter | AS365N3 |  |  ยุโรป | 2 | 2 |  |
| Airbus | H-175 |  |  ยุโรป | 2 | 2 |  |
| Agustawestland | AW189 |  |  อิตาลี | 2 | 2 |  |
อากาศยาน > เครื่องบิน

| ผู้ผลิต | รุ่น | ภาพ | ประเทศต้นกำเนิด | จำนวน (เครื่อง) | ที่เข้าประจำการ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Fokker | Fokker Model 50 |  |  เนเธอร์แลนด์ | 1 | 1 |  |
| Construcciones Aeronáuticas SA/IPTN | CN-235-200M |  |  ยุโรป | 1 | 1 |  |
| Beechcraft | Super king Air 350 |  |  สหรัฐอเมริกา | 2 | 2 |  |
| De Havilland Canada Viking air | (Viking)DHC-6-400 Twin Otter |  |  Canadian | 2 | 2 | •ได้รับมอบในปี 2563 |
| Dassault Falcon | Dassault Falcon 2000S |  |  ฝรั่งเศส | 2 | 2 | •ได้รับมอบในปี 2561 |
อากาศยาน > อากาศยานที่ปลดประจำการ

| ผู้ผลิต | รุ่น | ภาพ | ประเทศต้นกำเนิด | จำนวนที่ปลดประจำการ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Short Brothers | (Skyvan) Model SC-7 |  |  บริเตนใหญ่ | 3 |  |
| Sikorsky Aircraft | S-62A |  |  บริเตนใหญ่ | 1 |  |
| Sikorsky Aircraft | S-55B |  |  บริเตนใหญ่ | 1 |  |
| Beagle Aircraft,Auster,OGMA | Beagle D.5/180 Husky |  |  บริเตนใหญ่ | 1 |  |
| Douglas Aircraft Company | C-47D |  |  สหรัฐอเมริกา | 1 |  |
| Bell helicopter | UH-1H |  |  สหรัฐอเมริกา | 6 |  |
| Bell helicopter | Belll 47 |  |  สหรัฐอเมริกา | 1 |  |
| Bell helicopter | Hiller UH-12E |  |  สหรัฐอเมริกา | 1 |  |
| Bell helicopter | UH-1B |  |  สหรัฐอเมริกา | 10 |  |
| Cessna | Cessna 310F |  |  สหรัฐอเมริกา | 1 |  |
| Dornier Flugzeugwerke | DHC-4 |  |  Canadian | 1 |  |
| Pilatus Aircraft | (Porter)PC-6 |  |  สวิตเซอร์แลนด์ | 3 |  |
| Dornier Flugzeugwerke | Dornier Do-28 |  |  เยอรมนี | 1 |  |
-
หมายเหตุ : จำนวนเครื่องบางรุ่นอาจระบุจำนวนไม่ตรงกับความจริง
สนามบินกองบินตำรวจ

สนามบินกองบินตำรวจ เป็นสนามบินเฮลิคอปเตอร์หลักของกองบินตำรวจภายในกองบินตำรวจ แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร ใช้สำหรับเป็นลานบินขึ้นลงของเฮลิคอปเตอร์ตำรวจจากโรงเก็บเครื่องบินไปปฏิบัติการในพื้นที่ต่าง ๆ รวมถึงใช้ในการรับส่งตัวผู้ต้องหา และการรับส่งเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติงานส่งต่อไปยังโรงพยาบาลตำรวจ
สนามบินกองบินตำรวจ > สิ่งอำนวยความสะดวก

สนามบินกองบินตำรวจ ประกอบไปด้วย ทางวิ่งความยาวประมาณ 200 เมตร (656 ฟุต) ความกว้างประมาณ 20 เมตร (66 ฟุต) ทางขับ โรงเก็บเฮลิคอปเตอร์จำนวน 4 หลัง และหอบังคับการบินสำหรับปฏิบัติการควบคุมการบิน แนะนำ และเคลียร์พื้นที่การบินขึ้นลงของสนามบินกองบินตำรวจ
ดูเพิ่ม

อากาศยานในราชการไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2021-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาคารที่ตั้งของกองบินตำรวจในปี พ.ศ. 2512
อากาศยานที่ปลดระวางของกองบินตำรวจ
รายพระนามรัชทายาทลักเซมเบิร์ก

รายพระนามรัชทายาทลักเซมเบิร์ก รายพระนามนี้รวมถึงบุคคลทุกคนที่ได้รับการพิจารณาว่าจะได้รับมรดกสืบราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์ก หรือ แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก ไม่ว่าจะเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงหรือทายาทโดยสันนิษฐานนับตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งลักเซมเบิร์กในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1815 ผู้ที่ได้สิบราชบัลลังก์แกรนด์ดยุกหรือแกรนด์ดัชเชสจะแสดงเป็นตัวหนา
ราชรัฐลักเซมเบิร์กก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1815 โดยการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาและรวมอยู่ในรัฐใหม่คือ สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ภายใต้พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ ในการแลกเปลี่ยนสำหรับบรรพบุรุษของพระองค์ โดยรัฐออเรนจ์-นัสเซาจะต้องตกเป็นของปรัสเซีย ส่งผลให้แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กพระองค์แรกเป็นพระมหากษัตริย์ชาวดัตช์ และรัชทายาทก็จะเหมาะสมกับทั้งสองราชบัลลังก์ สหภาพเริ่มแตกสลายในปีค.ศ. 1884 เมื่อพระราชโอรสองค์สุดท้ายของพระมหากษัตริย์-แกรนด์ดยุกได้สิ้นพระชนม์ ทำให้ไม่มีรัชทายาทที่เป็นชายในสายพระราชสันตติวงศ์ของราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา ในขณะที่พระราชธิดาของพระมหากษัตริย์คือ เจ้าหญิงวิลเฮลมินาสามารถ (และต้อง) สืบราชบัลลังก์ดัตช์ ในฐานะ สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ลักเซมเบิร์กในฐานะดินแดน "เยอรมัน" ตามข้อตกลงราชสกุลนัสเซาในปีค.ศ. 1783 ในที่นั้นกฎหมายแซลิก (การยกเว้นการสืบทอดมรดกของเพศหญิง) ได้นำมาใช้ แต่ราชบัลลังก์ได้ถูกส่งผ่านไปยังสาขาราชสกุลนัสเซาที่ยังคงเหลือเพียงหนึ่งคือ ราชสกุลนัสเซา-ไวล์บูร์ก
ราชสกุลสาขานี้ต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ใกล้เคียงกันในอีก 20 ปีต่อมา คือ แกรนด์ดยุกทรงมีพระราชธิดา 6 พระองค์แต่ไม่มีพระราชโอรส และถือได้ว่าพระญาติของพระองค์คือ เคานท์แห่งมาเรนเบิร์ก  ซึ่งมาจากการแต่งงานต่างฐานันดร ซึ่งยากในการสืบราชบัลลังก์ แทนที่(จากการประท้วงของเคานท์แห่งมาเรนเบิร์ก)พระองค์จะใช้คำอธิบายในเรื่อง "กฎหมายกึ่งแซลิก" แต่ทรงเห็นพ้อง (ซึ่งมีความชัดเจนกว่าข้อตกลงราชสกุลนัสเซา)ให้ผ่านราชบัลลังก์ไปยังพระราชธิดาของพระองค์ (และทายาทชายของเหล่าพระราชธิดา)ในการประสูติ โดยเฉพาะพระสวามีของแกรนด์ดัชเชสจะไม่มีบทบาทในฐานะประมุข
ในปีค.ศ. 2011 กฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ได้มีการเปลี่ยนแปลงโดยอนุญาตให้สตรีสามารถสืบราชบัลลังก์ได้เท่าเทียมกับบุรุษ
ดูเพิ่ม

รายพระนามเจ้าผู้ครองราชรัฐลักเซมเบิร์ก
ลำดับการสืบราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์ก
ออสเตรียนแอร์ไลน์

ออสเตรียนแอร์ไลน์ (อังกฤษ: Austrian Airlines) เป็นสายการบินประจำชาติออสเตรีย โดยมีฐานบินใหญ่อยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา และมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา โดยสายการบินเป็นบริษัทลูกของเครือลุฟท์ฮันซ่า และยังเป็นหนึ่งในสมาชิกของพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์
ประวัติ

ออสเตรียนแอร์ไลน์ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1957 โดยมีเที่ยวบินแรกเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1958 ออสเตรียนแอร์ไลน์เช่าเครื่องบินวิกเกอร์ วิสเคาท์ 779 เพื่อให้บริการในเที่ยวบินระหว่าง เวียนนา - ซือริช- ลอนดอน ก่อนจะซื้อเครื่องบินรุ่นเดียวกันในเวลาต่อมา ออสเตรียนแอร์ไลน์ก่อตั้งขึ้นจากการควบรวมกิจการของแอร์ออสเตรียและออสเตรียนแอร์เวย์
ออสเตรียนแอร์ไลน์ได้มีการสั่งซื้อเครื่องบินเจ็ตลำแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 โดยสั่งซื้อเครื่องบินซูว์ดาวียาซียง เอสเอ-210 การาเวล ด้วยเครื่องบินลำใหม่ของสายการบิน เที่ยวบินภายในประเทศเที่ยวเริ่มเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1963 และเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรครั้งแรกของสายการบินเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1969 บนเส้นทางเวียนนา - บรัสเซลส์ - นิวยอร์ก โดยร่วมมือกับซาบีนาแอร์ไลน์
ออสเตรียนแอร์ไลน์เข้าเป็นสมาชิกของสตาร์อัลไลแอนซ์ในปีค.ศ. 2000 ในปีเดียวกันนั้น สายการบินได้เข้าซื้อกิจการของเลาดาแอร์และไรน์ทัลฟลุก เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 อันเป็นผลมาจากการรีแบรนด์ แบรนด์ออสเตรียกลายเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับสายการบิน เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2004 แผนกการบินของออสเตรียนแอร์ไลน์และเลาดาแอร์ ถูกรวมเข้าด้วยกัน อันเป็นผลมาจากการที่แบรนด์เลาดาแอร์ถูกใช้สำหรับเที่ยวบินเช่าเหมาลำเท่านั้น
เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2551ได้ทราบมาว่าเอิแอกยืนยันการขายหุ้น 41.6% ในออสเตรียนแอร์ไลน์ให้กับลุฟท์ฮันซ่าใน ราคา 366,268.75 ยูโร
หลังจากการแปรรูปกิจการ ทั้งการขยายฝูงบินและการริเริ่มในการประหยัดต้นทุนได้มีการประกาศใช้เมื่อมีการปรับโครงสร้างธุรกิจใหม่ การเปลี่ยนแปลงที่มองเห็นได้รวมถึงการเปลี่ยนแปลงเส้นทาง การออกแบบองค์กรใหม่ และลวดลายเครื่องบินใหม่ ภายหลังข้อพิพาทด้านแรงงานเกี่ยวกับมาตรการลดต้นทุนหลายประการ เที่ยวบินของออสเตรียนแอร์ไลน์ทั้งหมดถูกย้ายในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ไปยังบริษัทในเครือ ซึ่งดำเนินการภายใต้ชื่อออสเตรีย ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2015 หลังจากบรรลุข้อตกลงด้านแรงงานฉบับใหม่ เที่ยวบินทั้งหมดถูกย้ายกลับไปยังออสเตรีย และ Tyrolean Airways ก็ถูกรวมเข้ากับบริษัทแม่ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2020 สายการบินได้ระงับการให้บริการชั่วคราว อันเนื่องมาจากการระบาดของไวรัสโควิด-19
กิจการองค์กร > กรรมสิทธิ์และบริษัทลูก

ลุฟท์ฮันซ่าเป็นเจ้าของกลุ่มสายการบินออสเตรียนทั้งหมด ออสเตรียนแอร์ไลน์เป็นเจ้าของหุ้นใน 24 บริษัท ดังนี้:
ออสเตรียนเต็กนิกบราติสลาเวีย, บริษัทซ่อมบำรุงในท่าอากาศยานบราติสลาเวีย
กูเลต-ตูโรปา-ทูริสทิค
อาเฟาเอส-เวอร์ซิเชอเร็น
ตุยออสเตรียแอร์เวย์
ทราเวียออสเตรีย
แอร์พลุส เครดิตอินส์ทิทูด
วีนเนอร์เบอร์ส อาเก
เอสซีเอ สเคดดูล คอร์ดิเนชั่น
เอซีเอส แอร์คอนเทเนอร์เซอร์วิส
เอวิคอน เอวิเอชั่น คอนเซาลท์
ออสเตรียน-ลุฟท์ฮันซ่า คาร์โก้
ออสเตรียนแอร์ไลน์ เทเลเซลแอนด์เซอร์วิส
จุดหมายปลายทาง

ออสเตรียนแอร์ไลน์บินไปยังจุดหมายปลายทางภายในประเทศ 6 แห่งและจุดหมายปลายทางระหว่างประเทศกว่า 120 แห่งตลอดทั้งปีและตามฤดูกาลใน 55 ประเทศ ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 ออสเตรียนแอร์ไลน์มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่อไปนี้:
แอร์บอลติก
แอร์แคนาดา
แอร์ไชนา
แอร์ฟรานซ์
แอร์อินเดีย
แอร์มอลตา
ออล นิปปอน แอร์เวย์
เอเชียนาแอร์ไลน์
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์
บางกอกแอร์เวย์ส
เบลาเวีย
บรัสเซลส์แอร์ไลน์
คาเธ่ย์แปซิฟิค
โครเอเชียแอร์ไลน์
อียิปต์แอร์
เอธิโอเปียนแอร์ไลน์
ยูโรวิงส์
จอร์เจียแอร์เวย์
อิหร่านแอร์
อิตาแอร์เวย์
เคเอ็มมอลตาแอร์ไลน์
ลอตโปลิชแอร์ไลน์
ลุฟท์ฮันซ่า
ลักซ์แอร์
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์
สวิสอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์
ตัปแอร์ปูร์ตูกัล
ตารอม
การบินไทย
ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 ออสเตรียนแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> B | ผู้โดยสาร> E+ | ผู้โดยสาร> E | ผู้โดยสาร> รวม | ผู้โดยสาร> อ้างอิง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320-200 | 29 | — | ตต. | — | ตต. | 174 |  |  |
| แอร์บัส เอ320-200 | 29 | — | ตต. | — | ตต. | 180 |  |  |
| แอร์บัส เอ320นีโอ | 5 | — | ตต. | — | ตต. | 180 |  |  |
| แอร์บัส เอ321-100 | 3 | — | ตต. | — | ตต. | 200 |  |  |
| แอร์บัส เอ321-200 | 3 | — | ตต. | — | ตต. | 200 |  |  |
| โบอิง 767-300อีอาร์ | 3 | — | 24 | 30 | 157 | 211 |  | จะทดแทนด้วยโบอิง 787-9 ภายในต้นปี 2026 |
| โบอิง 777-200อีอาร์ | 6 | — | 32 | 40 | 258 | 330 |  | จะทดแทนด้วยโบอิง 787-9 ภายในปี 2028 |
| โบอิง 787-9 | 2 | 5 | 26 | 21 | 247 | 294 |  | สองลำรับต่อมาจากแบมบูแอร์เวย์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2024  ห้าลำจะโอนย้ายมาจากลุฟท์ฮันซ่าตั้งแต่ปี 2024 |
| โบอิง 787-9 | — | 4 | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ |  | จะต้องส่งมอบใหม่จนถึงปี 2028 |
| เอ็มบราเออร์ อี195 | 17 | — | ตต. | — | ตต. | 120 |  |  |
| รวม | 68 | 9 |  |  |  |  |  |  |
ออสเตรียนแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 17.7 ปี
แอร์บัส เอ320-200
แอร์บัส เอ321-200
โบอิง 767-300อีอาร์
โบอิง 777-200อีอาร์
โบอิง 787-9
เอ็มบราเออร์ อี195