stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เตงปิด
ประวัติ

เตงปิดเป็นชาวเมืองไพก๊ก (沛国 เพ่ย์กั๋ว) ซึ่งปัจจุบันคือนครปั๋วโจว มณฑลอานฮุย บิดาของเตงปิดคือเต๋งฮุย (丁斐 ติง เฝ่ย์) ผู้มีตำแหน่งเป็นนายพันผู้จัดการทัพ (典軍校尉 เตี่ยนจฺวินเซี่ยวเว่ย์) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เตงปิดในวัยเยาว์ไม่ชอบคบเพื่อนฝูง แต่ชอบอ่านหนังสืออย่างกว้างขวาง เป็นคนที่มีความคิดลึกซึ่้งและใจเด็ดเดี่ยว มีความสามารถและความรอบรู้อย่างมาก
ในช่วงรัชศกไท่เหอ (ค.ศ. 227-233) จักรพรรดิโจยอยทรงได้ยินว่าเตงปิดมีนิสัยเหมือนเต๋งฮุยผู้บิดาจึงทรงตั้งให้เตงปิดเป็นมหาดเล็กกรมรัษฎากร (度支郎中 ตู้จือหลางจง)  เตงปิดได้กลายเป็นคนสนิทของโจซองซึ่งเวลานั้นดำรงตำแหน่งเป็นขุนพลยุทธพิทักษ์ (武衛將軍 อู่เว่ย์เจียงจฺวิน) โจซองทูลยกย่องเตงปิดหลายครั้งต่อพระพักตร์จักรพรรดิโจยอยและทูลเสนอให้ทรงแต่งตั้งเตงปิดในตำแหน่งสำคัญ
ในปี ค.ศ. 239 จักรพรรดิโจยอยสวรรคต โจฮองขึ้นสืบราชบัลลังก์ขณะยังทรงพระเยาว์ โจซองจึงได้ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ร่วมกับสุมาอี้ โจซองเลื่อนตำแหน่งให้เตงปิดเป็นขุนนางทหารม้ามหาดเล็ก (散騎侍郎 ซ่านฉีชื่อหลาง) ต่อมาเลื่อนขึ้นเป็นราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)
เตงปิดช่วยให้โจซองได้ผูกขาดอำนาจในราชสำนักวุยก๊ก โดยเสนอแผนให้โจซองไปทูลเสนอกับจักรพรรดิโจฮองให้ตั้งสุมาอี้ที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อีกคนให้มีตำแหน่งเป็นราชครู (太傅 ไท่ฟู่) เพื่อการเป็นลดทอนอำนาจของสุมาอี้   เวลานั้นโจซองยังคงไปหาสุมาอี้เพื่อถามความเห็นของสุมาอี้ในเรื่องการเมือง แต่เตงปิดเห็นว่าสุมาอี้มีความทะเยอทะยานอีกทั้งยังได้ใจของราษฎรจึงไม่อาจเชื่อถือได้ เตงปิดแนะนำโจซองว่าหลังจากนี้ไม่ควรถามสุมาอี้ทั้งการใหญ่และการน้อยอีก สุมาอี้ไม่สามารถใช้อำนาจในสถานการณ์นี้ได้อีกต่อไปทั้งยังเกรงว่าจะมีภัยมาถึงตัว ดังนั้นในปี ค.ศ. 247 สุมาอี้จึงเริ่มปลีกตัวออกมาโดยอ้างว่าป่วย
ในช่วงเวลาที่เตงปิดดำรงตำแหน่งราชเลขาธิการ เตงปิดเอาแต่กล่าวโทษเหล่าขุนนางร่วมสำนักราชเลขาธิการ ทำให้ราชการในสำนักราชเลขาธิการไม่สามารถดำเนินการตามปกติ ขณะเดียวกันโจซองซึ่งอยู่ในฐานะที่ควบคุมเตงปิดได้ก็ให้เกียรติเตงปิดอย่างสูงและเชื่อฟังทุกอย่างที่เตงปิดพูด ในเวลานั้นมีผู้เผยแพร่คำให้ร้ายเตงปิดว่า "ในหอมีสุนัขสามตัว สุนัขสองตัวไม่อาจใช้ไม้หน้าผาจัดการได้ สุนัขอีกตัวทำถุงฝีอย่างเงียบงัน" หมายความว่าในหอของสำนักราชเลขาธิการมีสุนัข 3 ตัว (คือเตงปิด โฮอั๋น และเตงเหยียง) ที่ต้องการกัดคน ในทั้งสามคนนี้เตงปิดร้ายกาจที่สุด
ในปี ค.ศ. 249 ระหว่างที่โจซองตามเสด็จจักรพรรดิโจฮองไปยังสุสานโกเบงเหลง สุมาอี้ฉวยโอกาสนี้ก่อรัฐประหารในลกเอี๋ยงและยึดครองกำลังทหารในนครหลวง โจซองยอมจำนนต่อสุมาอี้หลังสุมาอี้ให้คำมั่นว่าตัวโจซองและครอบครัวจะไม่ถูกทำร้ายหากโจซองยอมมอบอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ภายหลังสุมาอี้ผิดคำมั่นโดยให้จับกุมโจซองและพรรคพวก (รวมถึงเตงปิด) ในข้อหากบฏและประหารชีวิตทั้งหมดพร้อมกับครอบครัว
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
อุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง
เตียวต๋ง

| เตียวต๋ง> ขันทีแห่งราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- |
ถึงแก่กรรม: พ.ศ. 732
ยุคในประวัติศาสตร์: ยุคสามก๊ก
เตียวต๋ง (จีน: 趙忠) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้
เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ได้วางแผนกำจัดสิบขันทีโดยขอให้กองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เหล่าทหารของโฮจิ๋นเมื่อรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง เตียวต๋งและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เชียกง เห้หุย และก๊กเสง รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ ทหารโฮจิ๋นจึงตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด
ดูเพิ่ม

ตัวละครในสามก๊ก
สิบขันที
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
เจ้ากิ่งกิสราช

พระธรรมกิจล้านช้างร่มขาวบรมบพิตรราชธานีกรุงศรีสตนาคนหุต อุดมราชธานีบุรีรมย์ยมจักรพรรดิราชเจ้า มีพระนามเดิมว่า  พระเจ้ากิ่งกิสราช เป็นพระราชโอรสของ เจ้าราชวงษ์ พระราชโอรสในพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช และเจ้านางจันทรกุมารี เป็นพระขนิษฐาในเจ้าอินทกุมาร เจ้าเมืองศรีฟ้าวาหะหัวขาว โดยเมืองศรีฟ้าวาหะหัวขาวเกิดการแย่งชิงบัลลังค์ขึ้น เจ้าอินทกุมารจึงได้อพยกไพล่พลมาขอลี้ภัยที่เมืองล้านช้าง และได้พาเจ้านางจันทรกุมารีมาด้วย เจ้าราชวงษ์มีใจประดิพัทธด้วยเจ้านางจันทรกุมารีจึงได้ขอเจ้านางจันทรกุมารีไปเป็นชายา ทรงมีพระราชโอรสด้วยกัน 2 พระองค์ คือ เจ้ากิ่งกิสราช และเจ้าอินทโฉม
พระราชประวัติ

เจ้ากิ่งกิสราช เป็นโอรสของ เจ้าราชวงษ์  และ เจ้านางจันทรกุมารี ขนิษฐาใน เจ้าอินทกุมาร เจ้าเมืองศรีฟ้าวาหะหัวขาว หลังจากที่พระองค์ประสูติพระราชบิดาของพระองค์ลักลอบเป็นชู้ กับ พระชายาของพระอัยกา คือ พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช พระบิดาจึงถูกโทษประหาร เป็นเหตุให้ อาณาจักรล้านช้าง ขาดรัชทายาทที่ชัดเจน ขณะนั้น พระเจ้ากิ่งกิสราชและ เจ้าอินทโฉม ซึ่งเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช ทรงพระเยาว์อยู่มาก ทำให้เกิดความปั่นป่วนและแย่งชิงเชื้อพระวงศ์มาเป็นพวกตน บางองค์ได้หลบหนีออกนอกราชอาณาจักร การแย่งชิงราชสมบัติหลังการสวรรคตของ พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช นำไปสู่การแยกอาณาจักรล้านช้างเป็น 3 อาณาจักรในที่สุด
สถาปนาราชวงศ์ล้านช้างหลวงพระบาง

เมื่อสมเด็จพระพระอัยกา พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช สวรรคคตลง เจ้าอินทกุมาร พระปิตุลาของพระองค์ได้พาเจ้ากิ่งกิสราชและเจ้าอินทโฉมอพยกหนีไปยังเมืองเชียงแสน เหตุเพราะ พระไชยองค์เว้ หรือ พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2 ส่งท้าวนองมาตีเอาเมืองหลวงพระบางแล้วขึ้นรักษาเมืองแทน แต่บรรดาขุนนางเก่าไม่ยินยอมอยู่ใต้อำนาจการปกครองจึงพากันไปพึ่งเมืองเชียงแสน ล่วงมาปี พ.ศ. 2246 พระเจ้ากิ่งกิสราช จึงรวบรวมกำลังผู้คนจาก เมืองล่า เมืองพง และบรรดาหัวเมืองหลวงพระบาง มาตั้งเมืองเชียงขอม เพือเตรียมไปชิง เมืองหลวงพระบาง โดยได้รับการสนับสนุนจาก พระยาเมืองราชา เจ้าเมืองน่าน แต่เมือพม่าทราบข่าวว่า พระยาเมืองราชา เจ้าเมืองน่านนำทัพไปตีหลวงพระบางจึงถือโอกาสเข้ามาตีเมืองน่าน พระยาเมืองราชา เจ้าเมืองน่านไม่สามารถรับมือไม่ไหวเพราะไพล่พลน้อยจึงพาครอบครัวหนีไป ทำให้ศึกครั้งนี้พ่ายไป
เจ้ากิ่งกิสราชและเจ้าอินทโฉมได้หนีไปอยู่กับญาติองค์หนึ่งซึ่งเป็นเจ้าเมืองสิบสองปันนาชื่อ เจ้ากระหม่อมน้อย เกณฑ์กองทัพให้เจ้ากิ่งกิสราชและเจ้าอินทโฉมได้ 6000 นายจึงยกมาขับไล่ตีเอาเมืองคืนจาก ท้าวนอง ได้สำเร็จ
พระเจ้ากิ่งกิสราช ทรงปราบดาภิเษกเป็นพระแผ่นดินเมืองหลวงพระบาง ทรงพระนามว่า "พระธรรมกิจล้านช้างร่มขาวบรมบพิตรราชธานีกรุงศรีสัตนาคนหุต อุดมราชธานีบุรีรมย์ยมจักรพรรดิราชเจ้า" ส่วน เจ้าองค์คำ เป็นอุปราช และทรงส่งพระอนุชา เจ้าอินทโฉม ไปครองเมือง เชียงขอม
พระราชสันตติวงศ์

ครั้งทรงปราบดาภิเษกเป็นพระแผ่นดินเมืองหลวงพระบางขุนนางจึงนำบุตรีผู้มีตระกุลทั้งสามมาเป็นบาทบริจา 3 นาง ได้แก่
หม่อมลิ มีพระธิดาด้วยกัน1องค์ คือ เจ้านางอรรคชายาคำ
หม่อมทุมมา  มีพระธิดาด้วยกัน1องค์ คือ เจ้านางแทนสาว
หม่อมยิ่ง มีพระธิดาด้วยกัน1องค์ คือ เจ้านางแทนคำ
เจ้า เหวินซวน

เจ้า เหวินซวน (เกิด 9 มิถุนายน ค.ศ. 1960) เป็นนักแสดงชายชาวไต้หวัน โดยเริ่มเล่นภาพยนตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1993
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1993 | The Wedding Banquet 喜宴 | Wai-Tung Gao / 高偉同 |  |
| 1993 | Top Cool 想飛 ~ 傲空神鷹 |  |  |
| 1994 | In Between 新同居時代 | Wong Man Fai / 黃文輝 | a.k.a. Conjugal Affairs, The New Age of Living Together |
| 1994 | Eat Drink Man Woman 飲食男女 | Li Kai / 李凱 |  |
| 1994 | Red Rose White Rose 紅玫瑰白玫瑰 | Tong Zhen-bao / 佟振保 |  |
| 1995 | Xiu Xiu 繡繡和她的男人 | Dr. Li Zhao |  |
| 1995 | I Want to Go on Living 我要活下去 | Go Chun |  |
| 1996 | Your Black Hair and My Hand 談情說愛 | Wenshan / 文山 | a.k.a. Crazy Little Thing Called Love |
| 1996 | Tonight Nobody Goes Home 今天不回家 | Chen Siming / 陳斯明 |  |
| 1996 | Thunder Cop 新喋血雙雄 | Chiu Kwok-ho / 趙國豪 |  |
| 1996 | In a Strange City 在陌生的城市 | Hsiang Kuo-chien / 向國前 |  |
| 1997 | The Island of Greed 黑金 | Minister of legal department |  |
| 1997 | Intimates 自梳 | Wah / 華 |  |
| 1997 | Destination: 9th Heaven 衝上九重天 | Chin Cheng / 錢程 |  |
| 1997 | The Soong Sisters 宋家皇朝 | Sun Yat-sen / 孫中山 |  |
| 1998 | A Little Life-Opera 一生一台戲 | Sanpeng / 三朋 |  |
| 1998 | Burning Harbor 燃烧的港湾 | Sato / 佐藤 |  |
| 2002 | The Touch 天脈傳奇 | Yin's father / 嫣父 |  |
| 2005 | Those Were the Days 随风而去 | Hu Weichen / 胡维臣 | television film Lily Award for Best Actor |
| 2007 | Road to Dawn 夜·明 | Sun Yat-sen / 孙中山 | SIFF Press Prize for Most Attractive Actor Guangzhou Student Film Festival Award for Most Popular Actor |
| 2011 | 1911 辛亥革命 | Sun Yat-sen / 孙中山 | Nominated — Hundred Flowers Award for Best Actor |
| 2012 | Great Rescue 非常营救 | Chu Fucheng / 褚辅成 |  |
| 2013 | The Palace 宫锁沉香 | Emperor Kang Xi |  |
| 2015 | Zhong Kui: Snow Girl and the Dark Crystal   钟馗伏魔：雪妖魔灵 |  |  |
| 2015 | Surprise   萬萬沒想到 |  |  |
| 2016 | Chinese Wine  国酒 |  |  |
| 2016 | Kabali  கபாலி | Tony Lee | A Tamil-language Indian production. |
| 2016 | Skiptrace |  |  |
| 2018 | The Meg | Dr. Minway Zhang | เป็นการแสดงฮอลลีวูด เรื่องแรก |
| 2018 | Tik Tik Tik |  |  |
| TBA | Love War |  |  |
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1997 | Thunderstorm 雷雨 | Zhou Ping / 周萍 |  |
| 1997 | The Voyage Home 歸航 | Gu Li / 顧力 | a.k.a. Daoguang mi shi (道光秘史) |
| 1997 | Bonds of Blood 千秋家國夢 | Xu Baiting (许拜庭) / Xu Chongzhi (许崇智) |  |
| 1998 | Haihai de rensheng 海海的人生 | Ho Wei / 何偉 |  |
| 1999 | Huanxi renjia 歡喜人家 |  | a.k.a. Happy Together |
| 1999 | Maid in Green 綠衣紅娘 | Yang Shaohui / 杨绍辉 |  |
| 2000 | Jiayuan 家園 | Lin Huaizhong / 林怀中 |  |
| 2000 | Palace of Desire 大明宮詞 | Xue Shao (薛绍) / Zhang Yizhi (张易之) |  |
| 2001 | Fame 星夢戀人 | Huo Da / 霍达 |  |
| 2001 | A War Diary 战争日记 |  |  |
| 2001 | Sun Zhongshan 孙中山 | Sun Yat-sen / 孙中山 |  |
| 2002 | Hu xiao cangqiong 虎嘯蒼穹 | Xiao Taiping / 萧太平 | a.k.a. Yuan yu (原獄) |
| 2002 | The Merchant 錢王 | Wang Chi / 王炽 |  |
| 2003 | Yuxue nan'er 浴血男兒 | Chen Hai / 陈海 |  |
| 2004 | Guo bao 國寶 | Fan Sicheng / 范思成 |  |
| 2004 | The Legend of Eileen Chang 她從海上來 ~ 張愛玲傳奇 | Hu Lancheng / 胡蘭成 | a.k.a. Shanghai wangshi (上海往事) |
| 2004 | Xiangqi miren 香氣迷人 | Li Chun'en / 李纯恩 |  |
| 2006 | Harmony 天和局 | Wang Hongtu / 王鸿图 | a.k.a. Ma dian (马店) |
| 2006 | The Big Blast 大爆炸 | Wu Gang / 吴刚 | a.k.a. Tufa shijian (突發事件) |
| 2007 | Da Tang Fu Rong Yuan 大唐芙蓉園 | Emperor Xuanzong of Tang / 唐玄宗 |  |
| 2008 | Great Porcelain Merchant 大瓷商 | Tao Shengren |  |
| 2009 | Han ye 寒夜 | Wang Wenxuan / 汪文宣 |  |
| 2009 | Da guo yi 大國醫 | Guo Yishan |  |
| 2009 | Archrivals 對手 | Wen Weijun |  |
| 2009 | Once Upon a Time on the Strait 海峽往事 | Lin Wenxuan |  |
| 2009 | Maid in the Big House 大屋下的丫鬟 | Chen Tianheng | a.k.a. Bai De Tang (百德堂) |
| 2009 | Tie jian dan daoyi 鐵肩擔道義 | Sun Yat-sen / 孙中山 |  |
| 2010 | Xiao Xiang Road 1 潇湘路1号 | Tong Shuangwei | a.k.a. Country in Chaos (沧海横流) |
| 2010 | Chuang tianxia 闖天下 | Zhao Tianfu |  |
| 2011 | The Legend of Incorruptible Stone 廉石傳奇 | Zhang Zhao |  |
| 2011 | Confucius 孔子 | Confucius / 孔子 |  |
| 2011 | Wu Zetian mishi 武则天秘史 | Emperor Gaozong of Tang / 唐高宗 |  |
| 2011 | Family Reunion 團圓 | Liu Yu |  |
| 2011 | Defend Army Soul 护国军魂传奇 | Liang Qichao / 梁启超 |  |
| 2012 | Shouwang de tiankong 守望的天空 | Yuan Weiguo |  |
| 2012 | Sui Tang yingxiong 隋唐英雄 | Emperor Yang of Sui / 杨广 |  |
| 2013 | Daughter's Return 千金归来 | Pan Weilin /潘伟森 |  |
| 2013 | The Legend of Dancing Prince 舞乐传奇 | 异牟寻 |  |
| 2014 | The Last Emperor 末代皇帝传奇 | Puyi / 溥仪 |  |
| 2015 | Lonely Gourmet 孤独的美食家 | 伍郎 |  |
| 2015 | 大舜 | Emperor Yao / 尧 |  |
| 2015 | The Legend of Mi Yue 芈月传 | King Wei of Chu / 楚威王 |  |
| TBA | Tian xing jian 天行健 | Zhou Zixuan | filmed in 2010 |
| 2017 | Xuan-Yuan Sword Legend: The Clouds of Han | Zhuge Liang |  |
| 2018 | The Negotiator (TV series) | Xie Tianyou |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Winston Chao ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Winston Chao เก็บถาวร 2011-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Encyclopedia Asian Stars
เตียวตัด

| เตียวตัด (จางต๋า) |
| --- | --- |
張達
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
อาชีพ: นายทหาร

เตียวตัด หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง ต๋า  (จีนตัวย่อ: 张达; จีนตัวเต็ม: 張達; พินอิน: Zhāng Dá) เป็นนายทหารของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเตียวหุยขุนพลของรัฐจ๊กก๊ก ในปี ค.ศ. 221 เตียวตัดร่วมมือกับฮอมเกียงในการลอบสังหารเตียวหุย จากนั้นแปรพักตร์ไปเข้าด้วยง่อก๊ก แต่ไม่ทราบชะตากรรมในภายหลังของเตียวตัด
บันทึกประวัติศาสตร์

บันทึกประวัติศาสตร์บรรยายเหตุการณ์ลอบสังหารเตียวหุยโดยฮอมเกียงและเตียวตัดโดยสังเขป เหตุจูงใจของการลอบสังหารอาจเป็นเพราะทั้งสองคนถูกเตียวหุยลงโทษอย่างรุนแรงเกินกว่าเหตุ ก่อนหน้านี้เล่าปี่มักจะตักเตือนเตียวหุยว่าการลงโทษทหารอย่างรุนแรงจะสร้างปัญหายุ่งยากในภายหลัง แต่เตียวหุยเพิกเฉยต่อคำเตือน
ในฤดูหนาว เดือน 7 ของศักราชเจี๋ยงบู๋ (章武 จางอู่) ปีที่ 1 (ค.ศ. 221)  เล่าปี่นำทัพยกเข้าโจมตีง่อก๊ก เตียวหุยนำกองกำลังของตนออกจากลองจิ๋ว (阆中 ล่างจง) เตรียมจะไปยังกังจิว (江州 เจียงโจฺว) ก่อนออกเดินทางเตียวตัดและฮอมเกียงผู้ใต้บังคับบัญชาของเตียวหุยได้สังหารเตียวหุยและนำศีรษะของเตียวหุยไปเข้าสวามิภักดิ์ต่อซุนกวน บันทึกทางประวัติศาสตร์ไม่มีการะบุถึงฮอมเกียงและเตียวตัดหลังจากเหตุการณ์นี้
ในนิยายสามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊กมีเล่าเรื่องที่ฮอมเกียงและเตียวตัดลอบสังหารเตียวหุยอย่างละเอียด ตามเนื่องเรื่องในนิยายสามก๊ก หลังกวนอูพ่ายแพ้และหนีไปที่เป๊กเสีย (麥城 ไม่เฉิง) แล้วถูกซุนกวนจับประหารชีวิต เตียวหุยต้องการไว้ทุกข์ให้กวนอู จึงสั่งให้เตียวตัดและฮอมเกียงเตรียมธงขาว เกราะขาว และม้าขาวสำหรับทหารทั้งหมดภายใน 3 วัน เตียวตัดและฮอมเกียงขอผ่อนผันเวลา แต่เตียวหุยไม่อนุญาตทั้งยังสั่งให้นำทั้งสองคนไปโบยทำโทษและคาดโทษว่าจะประหารชีวิตหากเตรียมของไม่เสร็จตามกำหนด เตียวตัดและฮอมเกียงจึงตัดสินใจจะชิงสังหารเตียวหุยก่อน จึงลอบเข้าไปสังหารเตียวหุยขณะกำลังเมาหลับสนิท ตัดศีรษะเตียวหุยและนำไปเข้าสวามิภักดิ์กับง่อก๊ก ภายหลังเมื่อเล่าปี่ยกทัพบุกง่อก๊ก ซุนกวนต้องการประนีประนอมจึงส่งตัวเตียวตัดและฮอมเกียงไปให้เล่าปี่ เตียวเปาบุตรชายของเตียวหุยจึงสังหารทั้งคู่เสีย
เปรมมนเทียร (วฤนทาวัน)

| เปรมมนเทียร |
| --- | --- |
เปรมมนเทียรยามค่ำคืน
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: อำเภอมถุรา
เทพ: พระสีตา, พระราม, พระราธา, พระกฤษณะ
เทศกาล: ชันมาษฏมี, ราธาษฏมี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: วฤนทาวัน
รัฐ: รัฐอุตตรประเทศ
ประเทศ: อินเดีย
ที่ตั้งในรัฐอุตตรประเทศ
พิกัดภูมิศาสตร์: 27°34′21″N 77°40′21″E﻿ / ﻿27.5724669°N 77.6724919°E﻿ / 27.5724669; 77.6724919
สถาปัตยกรรม
ประเภท: ราชาสถาน, โสมนาถคุชราต
ผู้สร้าง: กฤปาลุ มหาราช
เสร็จสมบูรณ์: 17 กุมภาพันธ์ 2012
ระดับความสูง: 169.78 m (557 ft)
เว็บไซต์
http://jkp.org.in
เปรมมนเทียร  (Prem Mandir; มนเทียรแห่งรักสูงสุด) เป็นมนเทียรในศาสนาฮินดูตั้งอยู่ในเมืองวฤนทาวัน อำเภอมถุรา ประเทศอินเดีย ปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของชคัทคุรุกฤปาลุบริษัท มนเทียรมีพื้นที่ 55 เอเคอร์ ตั้งอยู่บนชานเมืองวฤนทาวัน สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระราธากฤษณะบนชั้นหนึ่งของอาคาร และ พระสีตารามบนชั้นสองของอาคาร สร้างขึ้นโดยชคัทคุรุองค์ที่ห้า กฤปาลุ มหาราช รอบ ๆ มนเทียรประดับประดาด้วยรูปเคารพและเรื่องราวของพระศรีกฤษณะ
มนเทียรเริ่มก่อสร้างในเดือนมกราคม 2001 และมีพิธีเปิดในวันที่ 15 ถึง 17 กุมภาพันธ์ 2012 ค่าก่อสร้างของมนเทียรรวมที่ 1,500 ล้านรูปี ($23 ล้าน)
มนเทียรนี้เป็นมนเทียรพี่น้องของภักติมนเทียรที่เปิดในปี 2005 และกีรติมนเทียรที่พรรสนะที่เปิดในปี 2019
อุทยานแห่งชาติลำน้ำกก

| อุทยานแห่งชาติลำน้ำกก |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
บ่อน้ำร้อนห้วยหมากเลี่ยม ในเขตอุทยานแห่งชาติลำน้ำกก
ที่ตั้ง: จังหวัดเชียงราย
พื้นที่: 396,794 ไร่ (634.87 ตร.กม.)
จัดตั้ง: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2545
ผู้เยี่ยมชม: 197,144 (2562)
หน่วยราชการ: สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 15 (เชียงราย) กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
น้ำตกขุนกรณ์ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติลำน้ำกก
อุทยานแห่งชาติลำน้ำกก เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอแม่จัน อำเภอเมือง อำเภอแม่สรวย และอำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย โดยได้รวมพื้นที่วนอุทยาน 3 แห่ง ได้แก่ วนอุทยานน้ำตกขุนกรณ์ วนอุทยานน้ำตกห้วยแก้ว-บ่อน้ำร้อนห้วยหมากเลี่ยม และวนอุทยานน้ำตกโป่งพระบาท พื้นที่วนอุทยานน้ำตกขุนกรณ์ วนอุทยานน้ำตกห้วยแก้ว-บ่อน้ำร้อนห้วยหมากเลี่ยม และวนอุทยานน้ำตกโป่งพระบาท จังหวัดเชียงราย ซึ่งตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติที่มีอาณาเขตใกล้เคียงกันและมีสภาพธรรมชาติที่ค่อนข้างสมบูรณ์แต่การบริหารจัดการในพื้นที่ดังกล่าวยังไม่มีกฎหมายรองรับ จึงทำให้ไม่สามารถพัฒนาพื้นที่และแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญให้มีศักยภาพเพียงพอที่จะรองรับการขยายตัวของชุมชน และนักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามาในพื้นที่จังหวัดเชียงราย ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านทางการท่องเที่ยวที่สำคัญของภาคเหนือ
ประวัติ

กรมป่าไม้จึงได้มีการสำรวจพื้นที่วนอุทยานต่างๆ ดังกล่าวรวมทั้งพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติและพื้นที่ข้างเคียง โดยเริ่มดำเนินการสำรวจข้อมูลเบื้องต้นในพื้นที่เมื่อเดือนมกราคม 2544 และกรมป่าไม้มีคำสั่งให้เจ้าหน้าที่ออกมาควบคุมพื้นที่จะประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำน้ำกก เมือเดือนกรกฎาคม 2544 และในปีงบประมาณ 2545 กรมป่าไม้ได้จัดแผนงานและงบประมาณดำเนินการจัดตั้งอุทยานแห่งชาติลำน้ำกกรวมทั้งอนุมัติการก่อสร้างชุดอาคารสำนักงาน ณ บริเวณที่ตั้งที่ทำการหน่วยจัดการต้นน้ำห้วยหมากเลี่ยม ท้องที่ตำบลดอยฮาง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย โดยได้รับการอนุมัติให้ใช้พื้นที่ดังกล่าวจากกรมป่าไม้ เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2545 พื้นที่อุทยานแห่งชาติลำน้ำกก ประมาณ 396,794 ไร่ หรือ 634.87 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 4 อำเภอ ของจังหวัดเชียงราย ได้แก่ ตำบลป่าตึง ตำบลแม่จัน อำเภอแม่จัน ตำบลท่าสุด ตำบลนางแล ตำบลแม่ยาว ตำบลห้วยชมภู ตำบลดอยฮาง ตำบลบ้านดู่ ตำบลแม่กรณ์ อำเภอเมือง ตำบลวาวี ตำบลแม่สรวย อำเภอแม่สรวย และตำบลโป่งแพร่ ตำบลดงมะดะ ตำบลจอมหมอกแก้ว อำเภอแม่ลาว มีอาณาเขตทิศเหนือจดทางหลวงแผ่นดินสายแม่จัน-แม่อาย ท้องที่ตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย ทิศใต้จดทางหลวงแผ่นดินสายเชียงราย-แม่สรวย และบ้านโป่งฟูเฟือง ตำบลแม่สรวย อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย ทิศตะวันออกจดท้องที่ตำบลแม่จัน อำเภอแม่จัน ตำบลท่าสุด ตำบลนางแล ตำบลดอยฮาง และตำบลแม่กรณ์ อำเภอเมือง ตำบลโป่งแพร่ อำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย ทิศตะวันตกจดตำบลแม่ยาว ตำบลห้วยชมภู อำเภอเมือง และตำบลแม่สรวย ตำบลวาวี อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย
ลักษณะภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศของอุทยานแห่งชาติลำน้ำกก มีลักษณะเป็นภูเขาสูงชันสลับกับที่ราบแคบๆ บริเวณหุบเขาเป็นหย่อมเล็กๆ ตอนเหนือและตอนใต้ของพื้นที่เป็นที่สูงลาดต่ำลงมาตอนกลางจะเป็นที่ราบลุ่มน้ำสลับกับร่องเขา มีระดับความสูงตั้งแต่ 500-1,720 เมตร จากระดับน้ำทะเล มียอดดอยช้างเป็นดอยที่สูงที่สุด ซึ่งมีความสูงประมาณ 1,720 เมตร จากระดับน้ำทะเล เทือกเขาที่สำคัญในพื้นที่ได้แก่ ดอยยาว ดอยบ่อ ดอยช้าง ดอยผามูบ เป็นต้น มีแม่น้ำกกซึ่งเป็นแม่น้ำสายสำคัญของภาคเหนือตอนบนไหลผ่านที่ราบลุ่มตอนกลางของพื้นที่ โดยต้นน้ำเริ่มมาจากประเทศพม่าไหลผ่านเขตประเทศไทยที่ตำบลท่าตอน อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงราย จากทางทิศตะวันตกสู่ทิศตะวันออก รวมระยะทางจากตำบลท่าตอนถึงพื้นที่อุทยานแห่งชาติประมาณ 85 กิโลเมตร นอกจากนั้นยังมีลำน้ำในพื้นที่อีกหลายสายที่เกิดจากต้นน้ำในเทือกเขาต่างๆ ในพื้นที่อันได้แก่ ห้วยแม่กรณ์ ห้วยแม่มอญ ห้วยย่าดี ห้วยชมภู ห้วยส้าน ห้วยแม่ซ้าย และห้วยเลาอ้าย ซึ่งลำห้วยต่างๆ เหล่านี้จะไหลไปรวมกันเป็นแม่น้ำสายใหญ่และไหลไปรวมกับแม่น้ำลาวและน้ำแม่กกซึ่งเป็นแม้น้ำสายสำคัญของจังหวัดเชียงราย
ลักษณะภูมิอากาศ

พื้นที่จังหวัดเชียงรายตั้งอยู่ในเขตมรสุม โดยได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ในช่วงฤดูฝน และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือในช่วงฤดูหนาว โดยสามารถแบ่งเป็น 3 ฤดูอย่างชัดเจน ดังนี้
ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากมรสุม
ตะวันออกเฉียงเหนือ มีอากาศหนาวเย็นถึงหนาวจัดและแห้งแล้ง เดือนที่มีอากาศหนาวเย็นจัดคือเดือน ธันวาคม และเดือนมกราคม
ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม อากาศจะร้อนอบอ้าวโดยทั่วไป และเดือนเมษายนอากาศจะร้อนอบอ้าวที่สุดในรอบปี
ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม ซึ่งเป็นระยะที่ประเทศไทยได้รับอิทธิพลการพัดผ่านของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ อากาศจะชุ่มชื้นและมีฝนตกชุกโดยทั่วไป
สถานที่ท่องเที่ยว

ภายในอุทยานแห่งชาติลำน้ำกก มีสถานที่ท่องเที่ยวทั้งทางธรรมชาติหลายแห่ง ดังนี้
น้ำตกห้วยก้างปลา
น้ำตกขุนกรณ์
บ่อน้ำร้อนห้วยหมากเลี่ยม
น้ำตกโป่งพระบาท
น้ำตกห้วยแก้ว
พืชพรรณและสัตว์ป่า

ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติลำน้ำกก สามารถจำแนกสังคมพืชออกได้เป็น 4 ประเภท ได้แก่
ป่าดิบเขา พบที่ระดับความสูงจากน้ำทะเล 800 เมตร ขึ้นไป ในบริเวณยอดดอยช้าง วนอุทยานน้ำตกขุนกรณ์ พันธุ์ไม้และพืชพื้นล่าง ได้แก่ ก่อก้างด้าง ก่อพวง ก่อเดือย ก่อสีเสียด พญาไม้ ขุนไม้ มะขามป้อมดง เมื่อย จันทร์ทอง จำปีป่า เมี่ยงดอย กุหลาบขาว คำแดง ก่วมแดง โคลงเคลงขน จุกนารี กำลังช้างสาร กุหลาบหิน ข่าคม กระเจียวขาว เฟิน ฯลฯ ป่าดิบแล้ง พบได้ในระดับความสูง 300 - 600 เมตร จากระดับน้ำทะเล ในบริเวณที่เป็นหุบเขาและริมห้วย พันธุ์ไม้และพืชพื้นล่าง ได้แก่ ยางแดง กระบาก ตะเคียนหิน เคี่ยมคะนอง คอแลน กระเบากลัก พลับพลาข่อยหนาม กระดูกค่าง ชมพู่ป่า หวายขม เครืองูเห่า ปัดแดง กล้วยดงดำ เฟิน ผักเบี้ยดิน หญ้ากาบไผ่ ลดาวัลย์ และเถายั้งดง เป็นต้น ป่าเบญจพรรณ พบขึ้นปกคลุมพื้นที่มากที่สุด ในระดับความสูง 50 - 800 เมตร จากระดับน้ำทะเล พันธุ์ไม้และพืชพื้นล่าง ได้แก่ สัก กระพี้เขาควาย รกฟ้า ตะแบกเลือด ซ้อ สมอไทย ขะเจ๊าะ เปล้าหลวง มะกอกป่า ไผ่ซางนวล ไผ่ป่า ไผ่ไร่ ไผ่รวก กระชาย กลอย ขมิ้น ฯลฯ ป่าเต็งรัง พบกระจายอยู่ทั่วไปในพื้นที่ตั้งแต่ระดับความสูงจากน้ำทะเล 400 - 600 เมตร ขึ้นไป พันธุ์ไม้และพืชพื้นล่าง ได้แก่ เต็ง รัง พลวง เหียง กราด แสลงใจ มะขามป้อม ไผ่เพ็ก โจด ฯลฯ
สัตว์ป่าที่สำรวจพบในพื้นที่อุทยานแห่งชาติลำน้ำกกมีเหลืออยู่น้อยมาก เท่าที่สำรวจพบ ได้แก่ เก้ง หมูป่า อีเห็น เม่นหางพวง ลิ่นกระต่ายป่า กระรอกท้องแดง กระแตธรรมดา กระจ้อน หนูท้องขาว นกตะขาบทุ่ง นกกางเขนบ้าน นกกระปุดใหญ่ นกขมิ้นน้อยธรรมดา นกแซงแซวหางปลา นกปรอดสวน เหยี่ยวนกเขา นกเขาใหญ่ ตะกวด กิ้งก่าหัวสีแดง งูเขียวหางไหม้ งูสิง งูสามเหลี่ยม งูเห่า กบ เขียด คางคกบ้าน และปาด เป็นต้น
การเดินทาง

จากจังหวัดเชียงรายไปตามถนนเชียงราย - สี่แยกบ้านเด่นห้า ผ่านหน้าค่ายเม็งรายมหาราชเข้าสู่ตำบลดอยฮาง จนถึงบ้านผาเสริฐ ระยะทางประมาณ 19 กิโลเมตร แล้วเดินทางต่อไปยังที่ทำการอุทยานแห่งชาติบริเวณห้วยหมากเลี่ยมอีก 1.5 กิโลเมตร หรือจะล่องมาตามลำน้ำกกด้วยเรือหางยาวหรือแพจากสะพานลำน้ำกกในตัวเมืองเชียงราย ถึงบริเวณห้วยหมากเลี่ยม ประมาณ 20 กิโลเมตร