stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดศรีมงคล (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

| วัดศรีมงคล |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลแหลมประดู่ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสุตสีลวิสุทธิ์ (พรชัย ปิยสีโล ป.ธ.3)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแหลมประดู่ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระครูสุตสีลวิสุทธิ์ (พรชัย ปิยสีโล ป.ธ.3) เป็นเจ้าอาวาส
วัดศรีมงคลมีผู้มีจิตศรัทธาถวายที่ดินให้กับวัดประมาณ 12 ไร่ 3 งาน 16 ตารางวา เป็นคนเชื้อสายจีน ชื่อนายแปะสี เมื่อ พ.ศ. 2460 และได้ทำการสร้างวัดศรีมงคลเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ซึ่งเป็นอุโบสถหลังเดิมที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่ จึงทุบอุโบสถหลังเก่าลง ในการก่อสร้างอุโบสถนั้น ได้ทำการก่อสร้างศาลาการเปรียญไปด้วยเสร็จสิ้นเมื่อ พ.ศ. 2545 สร้างด้วยเงินจำนวน 14 ล้านบาท โดยการดำเนินการควบคุมการดูแลและการบริหารเงินก่อสร้างของนายสำรวม หมื่นเดชและนายระเกตุ เจริญสุข พร้อมคณะกรรมการร่วมกัน ซึ่งมีพระอธิการเล็ก วีรปุญโญ เป็นเจ้าอาวาส ได้ฝังลูกนิมิต
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีความยาว 22.70 เมตร กว้าง 9.50 เมตร หันหน้าไปทางทิศตะวันตก เป็นทิศเบื้องหน้า หลังคามุงกระเบื้องโบราณ มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันถือปูนมีตรีมูรติอยู่บนพาน หอระฆัง 2 ชั้น และเมรุเตาเผาไร้มลพิษ 2 เตา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศออสเตรเลีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศออสเตรเลียทั้งสิ้น 20 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 4 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 12 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 4 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อาคารแสดงนิทรรศการหลวงและสวนคาร์ลตัน |  | รัฐวิกทอเรีย 37°48′20.2″S 144°58′16.8″E﻿ / ﻿37.805611°S 144.971333°E﻿ / -37.805611; 144.971333﻿ (Royal Exhibition Building and Carlton Gardens) | วัฒนธรรม: (ii) | 26; พื้นที่กันชน 55.26 | 2547/2004 |  | 1131 |
| โรงอุปรากรซิดนีย์ |  | รัฐนิวเซาท์เวลส์ 33°51′24.1″S 151°12′55.1″E﻿ / ﻿33.856694°S 151.215306°E﻿ / -33.856694; 151.215306﻿ (Sydney Opera House) | วัฒนธรรม: (i) | 5.8; พื้นที่กันชน 438.1 | 2550/2007 |  | 166 |
| นิคมนักโทษในออสเตรเลีย |  | เกาะนอร์ฟอล์ก, รัฐแทสเมเนีย, รัฐนิวเซาท์เวลส์ และรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย 33°22′42.0″S 150°59′40.0″E﻿ / ﻿33.378333°S 150.994444°E﻿ / -33.378333; 150.994444﻿ (Australian Convict Sites) | วัฒนธรรม: (iv), (vi) | 1,502.51; พื้นที่กันชน 3,887.63 | 2553/2010 |  | 1306 |
| ภูมิทัศน์วัฒนธรรมบูดิจบิม |  | รัฐวิกทอเรีย 38°04′52.0″S 141°53′07.0″E﻿ / ﻿38.081111°S 141.885278°E﻿ / -38.081111; 141.885278﻿ (Budj Bim Cultural Landscape) | วัฒนธรรม: (iii), (v) | 9,935 | 2562/2019 |  | 1577 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เกรตแบร์ริเออร์รีฟ |  | รัฐควีนส์แลนด์ 18°37′05.5″S 147°34′13.9″E﻿ / ﻿18.618194°S 147.570528°E﻿ / -18.618194; 147.570528﻿ (Great Barrier Reef) | ธรรมชาติ:  (vii), (viii), (ix), (x) | 34,870,000 | 2524/1981 |  | 154 |
| กลุ่มเกาะลอร์ดฮาว |  | รัฐนิวเซาท์เวลส์ 31°33′56.0″S 159°05′18.7″E﻿ / ﻿31.565556°S 159.088528°E﻿ / -31.565556; 159.088528﻿ (Lord Howe Island Group) | ธรรมชาติ:  (vii), (x) | 146,300 | 2525/1982 |  | 186 |
| ป่าฝนกอนด์วานาของออสเตรเลีย |  | รัฐควีนส์แลนด์ และรัฐนิวเซาท์เวลส์ 28°15′00.0″S 150°03′00.0″E﻿ / ﻿28.250000°S 150.050000°E﻿ / -28.250000; 150.050000﻿ (Gondwana Rainforests of Australia) | ธรรมชาติ:  (viii), (ix), (x) | 370,000 | 2529/1986; เพิ่มเติม 2537/1994 |  | 368 |
| เขตร้อนชื้นของควีนส์แลนด์ |  | รัฐควีนส์แลนด์ 15°39′00.0″S 144°58′00.0″E﻿ / ﻿15.650000°S 144.966667°E﻿ / -15.650000; 144.966667﻿ (Wet Tropics of Queensland) | ธรรมชาติ: (vii), (viii), (ix), (x) | 893,453 | 2531/1988 |  | 486 |
| อ่าวชาร์ก รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย |  | รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย 25°29′11.6″S 113°26′09.7″E﻿ / ﻿25.486556°S 113.436028°E﻿ / -25.486556; 113.436028﻿ (Shark Bay, Western Australia) | ธรรมชาติ: (vii), (viii), (ix), (x) | 2,200,902 | 2534/1991 |  | 578 |
| เกาะเฟรเซอร์ |  | รัฐควีนส์แลนด์ 25°12′50.2″S 153°08′10.8″E﻿ / ﻿25.213944°S 153.136333°E﻿ / -25.213944; 153.136333﻿ (Fraser Island) | ธรรมชาติ: (vii), (viii), (ix) | 181,851 | 2535/1992 |  | 630 |
| แหล่งซากดึกดำบรรพ์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมของออสเตรเลีย (ริเวอร์สลี / แนราคอร์ต) |  | รัฐควีนส์แลนด์ และรัฐเซาท์ออสเตรเลีย 19°05′00.0″S 138°43′00.0″E﻿ / ﻿19.083333°S 138.716667°E﻿ / -19.083333; 138.716667﻿ (Australian Fossil Mammal Sites (Riversleigh / Naracoorte)) | ธรรมชาติ: (viii), (ix) | 10,326 | 2537/1994 |  | 698 |
| เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ |  | เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ 53°05′55.1″S 73°30′34.2″E﻿ / ﻿53.098639°S 73.509500°E﻿ / -53.098639; 73.509500﻿ (Heard and McDonald Islands) | ธรรมชาติ: (viii), (ix) | 658,903 | 2540/1997 |  | 577 |
| เกาะมักควอรี |  | รัฐแทสเมเนีย 54°35′41.0″S 158°53′44.0″E﻿ / ﻿54.594722°S 158.895556°E﻿ / -54.594722; 158.895556﻿ (Macquarie Island) | ธรรมชาติ: (vii), (viii) | 540,000 | 2540/1997 |  | 629 |
| บลูเมาน์เทนส์และพื้นที่โดยรอบ |  | รัฐนิวเซาท์เวลส์ 33°41′59.9″S 150°00′00.4″E﻿ / ﻿33.699972°S 150.000111°E﻿ / -33.699972; 150.000111﻿ (Greater Blue Mountains Area) | ธรรมชาติ: (ix), (x) | 1,032,649; พื้นที่กันชน 86,200 | 2543/2000 |  | 917 |
| อุทยานแห่งชาติปูร์นูลูลู |  | รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย 17°30′00.0″S 128°30′00.0″E﻿ / ﻿17.500000°S 128.500000°E﻿ / -17.500000; 128.500000﻿ (Purnululu National Park) | ธรรมชาติ: (vii), (viii) | 239,723; พื้นที่กันชน 79,602 | 2546/2003 |  | 1094 |
| ชายฝั่งนิงกาลู |  | รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย 22°33′45.0″S 113°48′37.0″E﻿ / ﻿22.562500°S 113.810278°E﻿ / -22.562500; 113.810278﻿ (Ningaloo Coast) | ธรรมชาติ: (vii), (x) | 705,015 | 2554/2011 |  | 1369 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกแบบผสม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุทยานแห่งชาติคาคาดู |  | นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี 12°49′59.9″S 132°49′59.9″E﻿ / ﻿12.833306°S 132.833306°E﻿ / -12.833306; 132.833306﻿ (Kakadu National Park) | ผสม:  (i), (vi), (vii), (ix), (x) | 1,980,994.92 | 2524/1981; เพิ่มเติม 2530/1987, 2535/1992 |  | 147 |
| ภูมิภาคทะเลสาบวิลแลนดรา |  | รัฐนิวเซาท์เวลส์ 34°00′00.0″S 143°00′00.0″E﻿ / ﻿34.000000°S 143.000000°E﻿ / -34.000000; 143.000000﻿ (Willandra Lakes Region) | ผสม:  (iii), (viii) | 240,000 | 2524/1981 |  | 167 |
| พื้นที่ธรรมชาติสันโดษแทสเมเนีย |  | รัฐแทสเมเนีย 43°07′06.5″S 146°13′50.0″E﻿ / ﻿43.118472°S 146.230556°E﻿ / -43.118472; 146.230556﻿ (Tasmanian Wilderness) | ผสม:  (iii), (iv), (vi), (vii), (viii), (ix), (x) | 1,584,233 | 2525/1982; เพิ่มเติม 2532/1989 |  | 181 |
| อุทยานแห่งชาติอูลูรู-กาตาจูตา |  | นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี 25°20′00.0″S 131°00′00.0″E﻿ / ﻿25.333333°S 131.000000°E﻿ / -25.333333; 131.000000﻿ (Uluṟu-Kata Tjuṯa National Park) | ผสม: (v), (vi), (vii), (viii) | 132,566 | 2530/1987; เพิ่มเติม 2537/1994 |  | 447 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศออสเตรเลียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
วัดศรีพุยางวนาราม

| วัดศรีพุยางวนาราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลยางหัก อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีพุยางวนาราม ตั้งอยู่เลขที่ 45 (บ้านเก่าพุยาง) หมู่ 6 ตำบลยางหัก อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าฝั่งซ้ายแม่น้ำภาชี  และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน  15  ไร่ เมื่อปี  พ.ศ. 2525  พระอาจารย์จรูญ  ฐานิสฺสโร ได้ธุดงค์มาทางบ้านเก่าพุยางซึ่งเป็นป่า เป็นสถานที่สัปปายะเหนาะแก่การบำเพ็ญสมณธรรมท่านจึงได้ปักกรดอยู่  ณ บริเวณนี้  ชาวบ้านเห็นพระมาปักกรดอยู่จึงได้นิมนต์ให้ท่านช่วยสร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวบ้าน ท่านจึงได้สร้างที่พักสงฆ์ในบริเวณดังกล่าวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  โดยใช้ชื่อที่พักสงฆ์ว่า  ที่พักสงฆ์บ้านเก่าพุยาง (จรูญศรีสว่างใจ) ท่านพระอาจารย์จรูญ ฐานิสฺสโร ท่านก็ได้ดำเนินการสร้างเสนาสนะหลายอย่าง เช่น กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ พระอุโบสถ เป็นต้น
วัดศรีพุยางวนารามได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2552 จากนั้นได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2555 มีนามว่า วัดศรีพุยางวนาราม โดยมีอดีตพระอธิการวริทธิ์ รตนปญฺโญ เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ได้ดำเนินการขอรับพระราชทานวิสุงคามสีมา โดยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2556 เขตวิสุงคามสีมา  กว้าง  32 เมตร ยาว 32 เมตร และได้ทำการผูกพัทธสีมาปิดทองฝังลูกนิมิตเมื่อ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
การเดินทางไปยังวัดนั้นสะดวกจากถนนสายเพชรเกษมตรงสี่แยกปากท่อ (แยกจะอยู่ตรงข้ามกับเส้นทางที่จะเข้าไปยังที่ว่าการอำเภอปากท่อ)  ตามเส้นทางนี้จะขึ้นไปโป่งกระทิง ส่วนแยกเข้าวัดจะอยู่ช่วงหลักกิโลเมตรที่ 25  และจะตามถนนเส้นทางแยกนี้เข้าไปอีกประมาณ 4 กิโลเมตร
รายนามเจ้าอาวาส

พระอาจารย์จรูญ  ฐานิสฺสโร (หัวหน้าที่พักสงฆ์) พ.ศ. 2525  -  2555
พระอธิการวริทธิ์  รตนปญฺโญ (เจ้าอาวาส) พ.ศ.  2555 -  2557
พระอธิการปติเวศ  ธมฺมวโร (เจ้าอาวาส) พ.ศ.  2557
พระมหาวันชัย    รักษาการ  ปัจจุบัน
วัดศรีมณีวัน (จังหวัดตาก)

| วัดศรีมณีวัน |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดศรีมณีวัน, วัดแม่จะเลาบ้านทุ่ง
ที่ตั้ง: ตำบลแม่จะเรา อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีมณีวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่จะเรา อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบมีถนนและเหมืองล้อมรอบ นอกจากนั้นวัดยังเป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของอำเภอแม่ระมาด สำนักงานเลขาธิการสภาวัฒนธรรมตำบลแม่จะเรา (ชั่วคราว) และศูนย์บูรณาการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลแม่จะเรา
วัดศรีมณีวันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2446 เดิมมีนามว่า วัดแม่จะเลาบ้านทุ่ง ได้เปลี่ยนเป็น "วัดศรีมณีวัน" เมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2517 เดิมวัดตั้งอยู่ท่ามกลางของหมู่บ้าน ต่อมาในสมัยของเจ้าอาวาสพระอินทจักร จกฺกวโร พร้อมกับหมื่นเทพ สอนนา ผู้ใหญ่บ้าน ได้จัดการย้ายเสนาสนะมาจัดสร้างขึ้นใหม่ตรงที่ตั้งปัจจุบัน ระยะแรกได้รับบริจาคที่ดินจากนายมา นางน้อย พรมวิหาร นายหวัน นางบัว จันแก้วปง เนื้อที่ประมาณ 1 ไร่ 2 งาน 98 ตารางวา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้สัก กุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปเนื้อทองเหลือง ปูนปั้นและไม จำนวนหลายองค์
วัดป่าโค

| วัดป่าโค |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดป่าโค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 14 ตารางวา
วัดป่าโคสร้างประมาณ พ.ศ. 2100 เดิมเป็นวัดสายวิปัสสนากัมมัฎฐาน เช่นเดียวกับวัดอื่น ๆ ในกลุ่มอโยธยา บริเวณนี้เรียกว่าบ้านศาลาเกวียน เป็นที่ตั้งของป่า (ตลาด) ซื้อขายวัวควาย เหล่าบรรดานายฮ้อยทมิฬ ได้ต้อนวัวควายจากนครราชสีมา ผ่านเส้นทางสระบุรี นครนายกเข้าสู่กรุงศรีอยุธยา เพื่อนำวัวควายมาขาย บ้างแลกเปลี่ยนสินค้ากัน โดยได้พบหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่า ลาลูแบร์ได้บันทึกเหตุการณ์ซื้อขายวัวควาย ถวายพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสอีกด้วย ครั้นถึงสมัยอยุธยาตอนปลาย วัดนี้ได้รับการกระทบกระเทือนจากที่ข้าศึกรุกรานก็ได้ทรุดโทรมลงเมื่อได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ใหม่ดีขึ้น ได้รับการดูแลจากชาวบ้านและพระสงฆ์ตามสมควรในระยะหลัง ๆ ต่อมาพระปลัดพยนต์ ธมฺมธโร ได้เป็นเจ้าอาวาส ได้ดำเนินการพัฒนาวัดให้เป็นหลักฐานมั่นคง วัดป่าโคได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2110
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ซึ่งได้สร้างขึ้นแทนหลังเก่าในที่เดิมหลังเกิดเหตุเพลิงไหม้เมื่อ พ.ศ. 2560 ที่ฝาผนังในมีภาพพุทธประวัติ ฝีมืออาจารย์ประยูร อุลุชาฎะ (น.ณ ปากน้ำ) ศาลาการเปรียญกว้าง 13 เมตร ยาว 21 เมตร เป็นอาคารไม้ศาลาเล็ก 4 หลัง กุฏิสงฆ์จำนวน 12 หลังเป็นอาคารไม้ 10 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง หอสวดมนต์ หอระฆัง และฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง 40 นิ้ว ปางมารวิชัย เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น พระพุทธรูปปางมารวิชัยอีก 2 องค์ แบบเชียงแสนถึงสุโขทัย ขนาดพระเพลากว้าง 30 นิ้ว ที่หอสวดมนต์มีพระพุทธรูปปางห้ามญาติ 2 องค์ สร้างสมัยอู่ทองถึงอยุธยา ร้อยตำรวจเอกสพรั่ง อุลปาธรณ์ อัญเชิญมาถวายไว้และมีพระพุทธรูปปางลีลา หล่อขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2518 ขนาดสูง 235 เซนติเมตร ประดิษฐานอยู่บนแท่นที่สร้างขึ้นไว้กว้างยาวด้านละ 8 เมตร
เมื่อ พ.ศ. 2562 มีการพบจดหมายเหตุกรุงศรีที่วัดป่าโค ซึ่งมีทั้งบันทึกคำให้การชาวกรุงเก่า คัมภีร์ตำรายารักษามะเร็ง ตำรานวดโบราณ ซึ่งคาดว่าเขียนไว้ก่อนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2
วัดป่าแสงอรุณ

| วัดป่าแสงอรุณ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลพระลับ อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
พระประธาน: พระพุทธรังสิโยภาสสุขพิพัฒน์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดป่าแสงอรุณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย  ตั้งอยู่ในตำบลพระลับ อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
วัดป่าแสงอรุณตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เดิมเรียกว่า วัดป่าพระคือ  เพราะพระอาจารย์ผู้นำสร้าง ย้ายมาจากดอนปู่ตา (วัดสมศรี) ทั้งได้รับการอุปถัมภ์จากชาวบ้านพระคือมาก่อน ได้เรียกชื่อวัดครั้งแรกว่า วัดป่าอรุโณ  ต่อมาท่านเจ้าคุณพระวินัยสุนทรเมธี (พระราชสุเมธี) วัดศรีจันทร์ อดีตเจ้าคณะจังหวัดขอนแก่น (ธรรมยุต) ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดป่าแสงอรุณ"
บริเวณวัดมีลักษณะเป็นเนินสูง จากด้านทิศเหนือราบลุ่มลงไปทางด้านทิศใต้และพื้นที่บางส่วนก็เป็นหลุม เป็นบ่อ มีไผ่ป่าและหญ้าคาขึ้นหนาแน่น ส่วนบริเวณที่พระสงฆ์อยู่อาศัย มีไม้ยืนต้นที่สำคัญ เช่น มะค่าแต้ ตะโก ตะแบก ประดู่ สะเดา ไม้จิก ไม้แดง ต้นปีบ เป็นต้น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ สิมอีสาน เป็นสิมที่มีสถาปัตยกรรมแบบอีสานตอนบนผสมผสานกับสถาปัตยกรรมส่วนกลาง สิมมีความกว้าง 15 เมตร ความยาว 35 เมตร สูงจากพื้นดินเดิม 62 เมตร มีเสา 52 ต้น หน้าต่าง 14 บาน และประตู 3 บาน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดปลาแบบโบราณ และมีหอระฆัง 4 หอ ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ภายในสิมประดิษฐานพระประธาน คือ พระพุทธรังสิโยภาสสุขพิพัฒน์ เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร (ปางมารวิชัย) องค์พระมีขนาดหน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สูง 2 เมตรเศษ ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น หอระฆัง วิหาร มีศาลาอเนกประสงค์ ฌาปนสถาน ศาลาบำเพ็ญกุศล สุสาน ศาลาผู้ปฏิบัติธรรม โรงครัว เป็นต้น
วัดป่าแดด (อำเภอแม่แจ่ม)

| วัดป่าแดด |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดป่าแดด, วัดใหม่เมืองแม่แจ่ม, วัดเหนือ
ที่ตั้ง: ตำบลท่าผา อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดป่าแดด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าผา อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่
วัดป่าแดด เดิมชื่อ วัดใหม่เมืองแม่แจ่ม หรือ วัดเหนือ ซึ่งคู่กับวัดใต้คือ วัดยางหลวง ผู้สร้างวัดคือ พระยาเขื่อนแก้ว เจ้าเมืองแม่แจ่ม สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 โดยก่อสร้างวิหารแล้วเสร็จและฉลองเมื่อ พ.ศ. 2428 หอไตรสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2450 และอุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 โดยอยู่นอกกำแพงวัด จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2530
วิหารป่าแดดได้รับการบูรณะและขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ มีลักษณะศิลปะล้านนา มีผังสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบบยกเก็จ คือมีการลดขนาดความกว้างของช่วงเสา หลังคาสองตับสามชั้น ไม่มีมุขหน้าเป็นระเบียงโถงและไม่มีมุขหลัง มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง คาดว่าน่าจะเขียนโดยช่างแต้มชาวไตใหญ่ แต่อักษรจารึกเป็นอักษรล้านนาไม่ใช่อักษรไตใหญ่ เป็นภาพพุทธประวัติ พระเวสสันดรชาดก วิฑูรบัณฑิต นิทานพื้นบ้านจันทคาธชาดก วัดยังมีหอไตร อุโบสถกลางน้ำ และโรงเรียนปริยัติธรรม
รายชื่ออนุสาวรีย์และอนุสรณ์สถานในประเทศไทย

นี่คือ รายชื่ออนุสาวรีย์และอนุสรณ์สถานในประเทศไทย แบ่งตามยุค
ยุคประวัติศาสตร์

เจดีย์ยุทธหัตถีพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ตั้งอยู่ที่ดอยช้าง จังหวัดตาก
เจดีย์สมเด็จพระสุริโยทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
เจดีย์ยุทธหัตถีสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ตั้งอยู่ที่ดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี
โบราณสถานเจดีย์ยุทธหัตถี สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี
ยุค ก่อน พ.ศ. 2475

อนุสาวรีย์สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ และ อนุสาวรีย์ราชานุสรณ์ (อนุสาวรีย์พระนางเรือล่ม)
อนุสาวรีย์เจ้าพระยาบดินทรเดชา ณ วัดจักรวรรดิราชาวาส กรุงเทพมหานคร
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (พระบรมรูปทรงม้า) กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์ย่าเหล จังหวัดนครปฐม
อนุสาวรีย์หมู (วัดสุทัศน์เทพวราราม) กรุงเทพมหานคร
วงเวียน 22 กรกฎาคม กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์ทหารอาสาสงครามโลกครั้งที่ 1 กรุงเทพมหานคร
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์ พระยาไชยบูรณ์ (ทองอยู่ สุวรรณบาตร) จังหวัดแพร่
ยุค พ.ศ. 2475 - 2510

อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา
อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย จังหวัดเชียงใหม่
อนุสาวรีย์หลักสี่ (อนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ, อนุสาวรีย์ 17 ทหารและตำรวจ, อนุสาวรีย์ปราบขบถ) กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ขอนแก่น
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (สวนลุมพินี) กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ กรุงเทพมหานคร
พระอนุสาวรีย์สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม (สมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมหลวงสงขลานครินทร์) (โรงพยาบาลศิริราช)
อนุสาวรีย์พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี จังหวัดตรัง
พระบรมราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี (สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช, วงเวียนใหญ่) กรุงเทพมหานคร
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช (พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์, เจดีย์ยุทธหัตถี) จังหวัดสุพรรณบุรี
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (วชิราวุธวิทยาลัย) กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์ชาวเหมือง (กรมทรัพยากรธรณี) กรุงเทพมหานคร
พระอนุสาวรีย์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ (กระทรวงยุติธรรม)
พระบวรราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว (โรงละครแห่งชาติ) กรุงเทพมหานคร
พระบรมราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช จังหวัดลพบุรี
พระอนุสาวรีย์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร (วังเทวะเวสม์ กระทรวงสาธารณสุข)
อนุสาวรีย์ท้าวเทพกระษัตรีและท้าวศรีสุนทร จังหวัดภูเก็ต
ยุค พ.ศ. 2511 - 2530

พระอนุสาวรีย์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ (กระทรวงมหาดไทย) กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์) กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์หลัก 60 ปี กัปตันเอดเวิร์ด โทมัส ไมล์ จังหวัดภูเก็ต
อนุสาวรีย์ พระยาพิชัยดาบหัก จังหวัดอุตรดิตถ์
พระบรมราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระเจ้าอู่ทอง (วัดพระศรีสรรเพชญ์) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
อนุสาวรีย์สุนทรภู่ จังหวัดระยอง
พระอนุสาวรีย์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ (กระทรวงพาณิชย์) กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์ผู้กล้าหาญ กรมทางหลวง กรุงเทพมหานคร
พระอนุสาวรีย์ พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตพณิชยการพระนคร) กรุงเทพมหานคร
พระอนุสาวรีย์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ (พระองค์เจ้าเทวัญอุไทยวงศ์) พระราชวังสราญรมย์
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร (วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร) กรุงเทพมหานคร
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร (โรงเรียนเทพศิรินทร์) กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์วีรชนค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี
อนุสาวรีย์นายดอก นายทองแก้ว (วัดวิเศษชัยชาญ) จังหวัดอ่างทอง
พระอนุสาวรีย์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน (การรถไฟ) กรุงเทพมหานคร
พระอนุสาวรีย์ จอมพล สมเด็จพระเชษฐาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ (กองทัพอากาศ) กรุงเทพมหานคร
พระอนุสาวรีย์ พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และเรือรบหลวงชุมพร จังหวัดชุมพร
พระราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท (วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร)
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (ตึกรัฐสภา) กรุงเทพมหานคร
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (วัดอัมพวันเจติยาราม) จังหวัดสมุทรสงคราม
พระบรมราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช (วัดไชยนาวาส) จังหวัดสุพรรณบุรี
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ พระราชวังสนามจันทร์) จังหวัดนครปฐม
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระนางจามเทวี จังหวัดลำพูน
พระบรมราชานุสาวรีย์ พ่อขุนรามคำแหงมหาราช จังหวัดสุโขทัย
อนุสาวรีย์ ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี (มหาวิทยาลัยศิลปากร) กรุงเทพมหานคร
พระบรมราชานุสาวรีย์ พญามังราย จังหวัดเชียงราย
พระอนุสาวรีย์เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต จังหวัดลำปาง
อนุสรณ์สถานพระเจ้ากาวิละ จังหวัดเชียงใหม่
พระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์ (ศาลากลางจังหวัดหลังเดิม) จังหวัดเชียงใหม่
อนุสรณ์สถานผู้เสียสละ ยุทธการเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์
อนุสาวรีย์ขุนสรรค์ (ที่ว่าการอำเภอสรรคบุรี) จังหวัดชัยนาท
อนุสาวรีย์ปรีดี พนมยงค์ (หลวงประดิษฐ์มนูธรรม) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรุงเทพมหานคร
อนุสาวรีย์ทหารพลร่มป่าหวาย จังหวัดลพบุรี
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) กรุงเทพมหานคร
อนุสรณ์สถานนางสาวบุญเหลือ  (โรงเรียนบุญเหลือวิทยานุสรณ์) จังหวัดนครราชสีมา
อนุสาวรีย์พระยาภักดีชุมพล (แล) จังหวัดชัยภูมิ
อนุสรณ์ผู้เสียสละ พตท. 2324 อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
อนุสรณีย์วีรกรรม พ.ต.ท. ทุ่งช้าง อำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน
วัดศรีพัฒนาราม (จังหวัดยะลา)

| วัดศรีพัฒนาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดศรีพัฒนาราม, วัดบ้านคล้า
ที่ตั้ง: ตำบลตาเซะ อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอาจารย์ ธงไชย วิริโย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีพัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาเซะ อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือยาว 60 วา ติดต่อกับที่ดินเอกชน ทิศใต้ยาว 60 วา ติดต่อกับถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกยาว 80 วา ติดต่อกับที่นา ทิศตะวันตกยาว 80 วา ติดต่อกับสวนยางและที่ดินเอกชน พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หน้าวัดหันไปทางทิศใต้
วัดศรีพัฒนาราม เดิมชื่อว่า วัดบ้านคล้า เป็นวัดโบราณสร้างมานานนับร้อยปีแต่ไม่มีหลักฐานการก่อสร้างที่ชัดเจน มีสภาพเป็นวัดร้างมานาน จนเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้มีพระอธิการ ดำ ติสสโร มาอยู่จำพรรษา จึงได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์วัดใหม่ ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดศรีพัฒนาราม" โดยเจ้าคณะจังหวัดยะลาในขณะนั้นคือ พระราชปัญญาเมธี เป็นผู้ตั้งนามวัดให้ จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2559
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการ ดำ ติสสโร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2470–2473
พระอธิการ แดง กิตติสัทโธ ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2474–2486
พระอธิการ เคลื่อน อริยวโร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2490–2494
พระอธิการ ทิม เกสโร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2495–2505
พระอธิการ จบ ธัมมโชโต ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2506–2508
พระอธิการ ชิต นวปุณโณ ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2509–2511
พระอธิการ หวาน สัจจธัมโม ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2512–2515
พระครูบริหาร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2515–2517
พระอธิการ คลึ้น ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2518–2520
พระอธิการบุญ ขันติสาโร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2521–
พระใบฎีกา คำสิงห์ กิตติสาโร ดำรงตำแหน่ง ?–พ.ศ. 2547
พระเคี่ยม ถิรธัมโม ดำรงตำแหน่ง ?–พ.ศ. 2555
พระอาจารย์ ธงไชย วิริโย ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2555–
วัยเริ่มเจริญพันธุ์

วัยเริ่มเจริญพันธุ์ เป็นกระบวนการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพซึ่งกายของเด็กเจริญเต็มที่สู่กายผู้ใหญ่ เป็นการเปลี่ยนแปลงทางอวัยวะสืบพันธุ์เพื่อให้พร้อมแก่การปฏิสนธิได้ วัยเริ่มเจริญพันธุ์เริ่มจากสัญญาณฮอร์โมนจากสมองไปยังต่อมบ่งเพศ คือ รังไข่ในเด็กหญิงและอัณฑะในเด็กชาย ต่อมบ่งเพศสนองต่อสัญญาณดังกล่าวโดยผลิตฮอร์โมนซึ่งกระตุ้นความต้องการทางเพศ (libido) และการเติบโต การทำหน้าที่และการแปรรูปของสมอง กระดูก กล้ามเนื้อ เลือด ผิวหนัง ขน หน้าอกและอวัยวะเพศ การเติบโตทางกาย ความสูงและน้ำหนัก เร่งเร็วขึ้นในครึ่งแรกของวัยเริ่มเจริญพันธุ์และเสร็จเมื่อเด็กนั้นพัฒนากายผู้ใหญ่ ความแตกต่างระหว่างเด็กชายและเด็กหญิงก่อนวัยเริ่มเจริญพันธุ์อย่างเดียว คือ อวัยวะเพศภายนอก จนกว่ามีการเจริญเต็มที่ของสมรรถภาพสืบพันธุ์
โดยเฉลี่ย เด็กหญิงเริ่มวัยเริ่มเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 10–11 ปี เด็กชายเริ่มที่อายุ 11–12 ปี ปกติเด็กหญิงเสร็จวัยเริ่มเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 15–17 ปี ขณะที่เด็กชายปกติเสร็จเมื่ออายุ 16–17 ปี จุดกำหนดสำคัญของวัยเริ่มเจริญพันธุ์ของหญิง คือ การเริ่มแรกมีระดู หรือการเริ่มมีประจำเดือน ซึ่งโดยเฉลี่ยเกินระหว่างอายุ 12–13 ปี สำหรับชายเป็นการหลั่งน้ำกามครั้งแรก ซึ่งเฉลี่ยเกิดเมื่ออายุ 13 ปี ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 อายุเฉลี่ยซึ่งเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กหญิง ถึงวัยเริ่มเจริญพันธุ์น้อยกว่าเมื่อเทียบกับคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งได้แก่ 15 ปีสำหรับเด็กหญิง และ 16 ปีสำหรับเด็กชาย การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเนื่องจากหลายปัจจัย รวมถึงโภชนาการที่ดีขึ้นซึ่งส่งผลให้ร่างกายเติบโตอย่างรวดเร็ว น้ำหนักและการสะสมไขมันเพิ่มขึ้น หรือการสัมผัสกับตัวรบกวนฮอร์โมน เช่น ซีโนเอสโตรเจน ซึ่งบางครั้งอาจเนื่องจากการบริโภคอาหารหรือปัจจัยสิ่งแวดล้อมอื่น วัยเริ่มเจริญพันธุ์ที่เริ่มเร็วกว่าปกติ เรียก ภาวะเริ่มเจริญพันธุ์ก่อนวัย ส่วนวัยเริ่มเจริญพันธุ์ซึ่งเริ่มช้ากว่าปกติ เรียก ภาวะเริ่มเจริญพันธุ์ล่าช้า
การเปลี่ยนแปลงกายสัณฐานวิทยาในขนาด รูปทรง องค์ประกอบและการทำหน้าที่ของกายวัยเริ่มเจริญพันธุ์ที่โดดเด่น คือ การพัฒนาลักษณะทางเพศทุติยภูมิ คือ การเปลี่ยนจากกายเด็ก จากเด็กหญิงเป็นหญิงสาว จากเด็กชายเป็นชายหนุ่ม คำว่า วัยเริ่มเจริญพันธุ์อธิบายการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพสู่การเจริญเต็มที่ทางเพศ มิใช่การเจริญเต็มที่ทางจิตสังคมและวัฒนธรรมซึ่งแสดงด้วยคำว่า "พัฒนาการเยาวชน" ในวัฒนธรรมตะวันตก ซึ่งเยาวชน คือ ช่วงการเปลี่ยนผ่านทางจิตใจจากวัยเด็กสู่วัยผู้ใหญ่ ซึ่งทับซ้อนกับช่วงวัยเริ่มเจริญพันธุ์เสียมาก