stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สัจพจน์การเลือก

ภาพตัวอย่างสัจพจน์การเลือก โดย Si และ xi แสดงแทนด้วยโถและลูกแก้วสีต่าง ๆ ตามลำดับ
ในคณิตศาสตร์ สัจพจน์การเลือก หรือ สัจพจน์ของการเลือก (อังกฤษ: axiom of choice) หรือเรียกโดยย่อว่า AC เป็นสัจพจน์ของทฤษฎีเซตที่กล่าวว่า ผลคูณคาร์ทีเซียนของคอลเลกชั่นของเซตไม่ว่างเป็นเซตไม่ว่าง กล่าวโดยให้เห็นภาพว่า หากมีถุงใส่ของจำนวนหนึ่ง ที่ถุงแต่ละใบมีของอย่างน้อยหนึ่งชิ้น จะสามารถเลือกหยิบของออกมาหนึ่งชิ้นจากถุงแต่ละใบได้ แม้ว่าจะมีถุงเป็นอนันต์ก็ตาม ในเชิงตรรกศาสตร์ สัจพจน์การเลือกกล่าวว่า สำหรับทุกวงศ์ของเซตไม่ว่าง  (S_{i})_{i\in I} จะมีวงศ์ของสมาชิก  (x_{i})_{i\in I} ที่มีคุณสมบัติว่า  x_{i}\in S_{i} สำหรับทุก  i\in I เอิร์นส์ แซร์เมโลเป็นผู้เสนอสัจพจน์การเลือกเป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1904 เพื่อใช้พิสูจน์ทฤษฎีบทจัดอันดับดี
เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์เสนอคำอธิบายไว้ดังนี้: ถ้ามีรองเท้าเป็นคู่ ๆ อยู่จำนวนหนึ่ง (อาจเป็นอนันต์คู่ก็ได้) คุณสามารถเลือกรองเท้าข้างซ้ายจากแต่ละคู่ได้ และนี่เป็นฟังก์ชันการเลือกที่นิยามได้โดยตรง แต่หากมีถุงเท้าจำนวนไม่จำกัดคู่ (สมมติว่าถุงเท้าไม่มีลักษณะที่จะแยกสองข้างออกจากกันได้) จะเห็นว่าไม่มีวิธีที่ชัดแจ้งว่าจะเลือกถุงเท้าอย่างไรจากแต่ละคู่ โดยไม่ต้องใช้สัจพจน์การเลือก
นักคณิตศาสตร์ส่วนใหญ่ใช้สัจพจน์การเลือกโดยไม่มีข้อโต้แย้ง สัจพจน์การเลือกรวมอยู่ในทฤษฎีเซตมาตรฐานที่เรียกว่า ทฤษฎีเซตแซร์เมโล-แฟรงเคิลรวมสัจพจน์การเลือก (ZFC) ซึ่งเป็นทฤษฎีเซตเชิงสัจพจน์มาตรฐานในคณิตศาสตร์ เหตุผลประการหนึ่งที่สัจพจน์นี้ถูกยอมรับเป็นเพราะว่าผลลัพธ์ในคณิตศาสตร์ที่ยอมรับโดยทั่วไปจำนวนหนึ่ง เช่น ทฤษฎีบทของไทโคนอฟ นั้นต้องใช้สัจพจน์การเลือกพิสูจน์ นักทฤษฎีเซตร่วมสมัยยังศึกษาสัจพจน์ที่ขัดแย้งกับสัจพจน์การเลือก เช่น สัจพจน์ของการกำหนด
ในคณิตศาสตร์บางรูปแบบ เช่นคณิตศาสตร์เชิงการสร้างบางประเภท อาจมีการหลีกเลี่ยงไม่ใช้สัจพจน์การเลือก แม้ว่าจะมีคณิตศาสตร์เชิงการสร้างบางส่วนที่ยอมรับสัจพจน์ของการเลือกก็ตาม
ข้อความ

ฟังก์ชันการเลือก (choice function) หรือเรียกอีกอย่างว่าตัวเลือก (selector) หรือการเลือก (selection) คือฟังก์ชัน  f ซึ่งนิยามบนคอลเลคชัน  X ของเซตที่ไม่เป็นเซตว่าง โดยมีเงื่อนไขว่า สำหรับแต่ละเซต  A ใน  X จะได้ว่า  f(A) เป็นสมาชิกของ  A จากนิยามดังกล่าว สัจพจน์การเลือกจะมีรูปแบบเป็น
สัจพจน์ — ทุกเซต  X ของเซตไม่ว่าง จะมีฟังก์ชันการเลือก  f นิยามบน  X และส่งเซตใน  X ไปยังสมาชิกหนึ่งตัวของมัน
ในรูปแบบรูปนัย สามารถเขียนสัจพจน์การเลือกได้ดังนี้
ดังนั้นนิเสธของสัจพจน์การเลือกจึงกล่าวว่า จะมีคอลเลคชันของเซตไม่ว่างที่ไม่มีฟังก์ชันการเลือก
ความเป็นอิสระ

ในปี ค.ศ. 1938 ควร์ท เกอเดิลพิสูจน์ว่านิเสธของสัจพจน์การเลือกไม่ใช่ทฤษฎีบทของระบบ ZF โดยสร้างโมเดลภายใน (inner model) เรียกว่าเอกภพที่สร้างได้ (constructible universe) ที่สอดคล้องกับ ZFC จึงเป็นการพิสูจน์ว่า ZFC ต้องกัน (consistent) ก็ต่อเมื่อ ZF ต้องกัน และในปี ค.ศ. 1963 พอล โคเฮนใช้เทคนิคที่เรียกว่า forcing พิสูจน์ว่าสัจพจน์การเลือกไม่ได้เป็นทฤษฎีบทของ ZF ภายใต้เงื่อนไขว่า ZF ต้องกัน โดยสร้างโมเดลขึ้นมาที่สอดคล้องกับ  ZF¬C (คือ ZF รวมกับนิเสธของสัจพจน์การเลือก) จึงเป็นการพิสูจน์ว่า  ZF¬C ต้องกัน ผลลัพธ์ทั้งสองแสดงว่าสัจพจน์การเลือกเป็นอิสระเชิงตรรกะจาก ZF
ข้อความที่สมมูลกับสัจพจน์การเลือก

ข้อความด้านล่างสมมูลกับสัจพจน์การเลือกภายใต้ ZF
ทฤษฎีบทการจัดอันดับดี
บทตั้งของซอร์น
ทฤษฎีบทของไทโคนอฟ
ดูเพิ่ม

สัจพจน์ของการกำหนด
บรรณานุกรม

Jech, Thomas (1977),  Barwise, John (บ.ก.), "About the Axiom of Choice", Handbook of Mathematical Logic, North-Holland Pub. Co
Per Martin-Löf, "100 years of Zermelo's axiom of choice: What was the problem with it?", in Logicism, Intuitionism, and Formalism: What Has Become of Them?, Sten Lindström, Erik Palmgren, Krister Segerberg, and Viggo Stoltenberg-Hansen, editors (2008). ISBN 1-4020-8925-2
Mendelson, Elliott (1964). Introduction to Mathematical Logic. New York: Van Nostrand Reinhold.
Zermelo, E. (December 1904). "Beweis, daß jede Menge wohlgeordnet werden kann: Aus einem an Herrn Hilbert gerichteten Briefe". Mathematische Annalen (ภาษาเยอรมัน). 59 (4): 514–516. doi:10.1007/BF01445300. ISSN 0025-5831.
แหล่งข้อมูลอื่น

Axiom of Choice ใน Encyclopedia of Mathematics ของ Springer
Axiom of Choice and Its Equivalents ที่ ProvenMath ซึ่งรวมเอาข้อความเชิงรูปนัยของสัจพจน์การเลือก, หลักการมากสุดของเฮาส์ดอร์ฟฟ์, บทตั้งของซอร์นและบทพิสูจน์ความสมมูลระหว่างข้อความดังกล่าว
Consequences of the Axiom of Choice เก็บถาวร 2021-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, based on the book by Paul Howard เก็บถาวร 2021-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน and Jean Rubin.
The Axiom of Choice entry byJohn Lane Bell in the Stanford Encyclopedia of Philosophy.
สามนิ้วแห่งฮาร์ดดิงคันทรี

สามนิ้วแห่งฮาร์ดดิงคันทรี (อังกฤษ: Three Toes of Harding County) เป็นฉายาที่มอบให้แก่หมาป่าโทนตัวผู้ในอเมริกาเหนือ ซึ่งคุกคามปศุสัตว์ในฮาร์ดดิงคันทรี (Harding County) รัฐเซาท์ดาโคตาเป็นเวลาถึงสิบสามปีในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 มันมีอาณาเขตการล่าไกลไปถึงตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐนอร์ทดาโคตาและลงใต้ไปถึงทางตะวันออกของรัฐมอนแทนา
สามนิ้วเริ่มก่อการเมื่อปี ค.ศ. 1912 ก่อนจะกลายเป็นนักฆ่าปศุสัตว์อย่างเต็มตัวใน ค.ศ. 1917 ประมาณการว่ามูลค่าของปศุสัตว์ที่ถูกฆ่าสูงถึง $50,000 ในตลอดสิบสามปีที่มันก่อการ เท่าที่ทราบมันฆ่าแกะถึง 66 ตัวในสองคืนก่อนที่จะถูกจับได้ไม่นาน สามนิ้วถูกไล่ล่าด้วยกำลังคนมากกว่า 150 คน แต่กลับติดกับดักถูกจับได้ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1925 ในทุ่งเลี้ยงสัตว์คาเฮาน์ (Kahoun) ใกล้แกลอัป (Gallup) รัฐเซาท์ดาโคตา โดยไคลด์ เอฟ. บริกก์ (Clyde F. Briggs) สารวัตรควบคุมสัตว์ล่าเหยื่อประจำรัฐ
ตอนแรกวางแผนจะนำสามนิ้วไปที่บัฟฟาโลคันทรี (Buffalo County) แบบยังมีชีวิต แต่กลับมาตายเสียก่อน คาดว่า มันมีอายุประมาณ 20 ปี ยาว 6 ฟุต หนัก 75 - 80 ปอนด์
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก

| สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ปลายดีโวเนียน-ปัจจุบัน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
เคลด:: Batrachomorpha Batrachomorpha
ชั้น:: สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก Amphibia Linnaeus, 1758

ชั้นย่อย และ อันดับ
 ชั้นย่อย Labyrinthodontia - สูญพันธุ์  ชั้นย่อย Lepospondyli - สูญพันธุ์  ชั้นย่อย Lissamphibia  Anura   Caudata   Gymnophiona
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก หรือที่นิยมเรียกอย่างทั่วไปว่า สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ (อังกฤษ: Amphibians) เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อยู่ในชั้น  Amphibia อาศัยอยู่ได้ทั้งในน้ำและบนบก มีลักษณะเฉพาะ คือ ผิวหนังมีต่อมเมือกทำให้ผิวหนังชุ่มชื้นตลอดเวลา ผิวหนังเปียกลื่นอยู่เสมอ ไม่มีเกล็ดตัวไม่แห้งหรือไม่มีขน หายใจด้วยเหงือก, ปอด, ผิวหนัง หรือผิวในปากในคอ โดยชั้นผิวหนังนั้นมีลักษณะพิเศษสามารถแลกเปลี่ยนออกซิเจนได้เนื่องจากมีโครงข่ายหลอดเลือดฝอยจำนวนมาก เพื่อใช้ในการหายใจ สืบพันธุ์โดยการผสมพันธุ์ภายนอกลำตัว สืบพันธุ์เมื่ออายุ 2–3 ปี  ออกลูกเป็นไข่อยู่ในน้ำ ไม่มีเปลือก วางไข่เป็นกลุ่มในน้ำมีสารเป็นวุ้นหุ้ม
ลูกอ่อนที่ออกจากไข่มีรูปร่างคล้ายปลาเรียกว่า "ลูกอ๊อด" อยู่ในน้ำหายใจด้วยเหงือก เมื่อเติบโตเต็มที่แล้วมีปอดหายใจ ขึ้นบกได้ แต่ต้องอยู่ใกล้น้ำ
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกส่วนใหญ่จะมีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างทั้งภายนอกและภายในอย่างสิ้นเชิง ไปตามวงจรชีวิต ตัวอ่อนอาศัยอยู่ในน้ำ หายใจด้วยเหงือก เมื่อโตขึ้นจะเปลี่ยนรูปร่างอาศัยอยู่บนบก หายใจด้วยปอดหรือผิวหนัง โดยเฉพาะในช่วงฤดูแล้งในช่วงระหว่างฤดูหนาวถึงฤดูร้อน ส่วนใหญ่จะขุดรูจำศีล เพื่อหนีความแห้งแล้ง มิให้ผิวหนังแห้ง ถ้าผิวหนังแห้งจะหายใจไม่ได้และตายในที่สุด เพราะก๊าชจากอากาศต้องละลายไปกับน้ำเมือกที่ผิวหนัง แล้วจึงแพร่เข้าสู่กระแสโลหิต ระยะนี้จะใช้อาหารที่สะสมไว้ในร่างกายอย่างช้า ๆ นิวต์และซาลามานเดอร์ก็เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำเหมือนกัน แต่แตกตางกันตรงที่นิวต์และซาลามานเดอร์จะยังคงหางของมันไว้ เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกถือเป็นสัตว์เลือดเย็น เช่นเดียวกับสัตว์พวกปลา หรือแมลง หรือสัตว์เลื้อยคลาน ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานสัตว์ในชั้นแล้วกว่า 6,500 ชนิด
ศัพทมูลวิทยา

คำว่าสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า "Amphibian" (/แอม-ฟิ-เบียน; พหูพจน์: Amphibians; ซึ่งรวมถึงชื่อวิทยาศาสตร์ Amphibia ด้วย) มีที่มาจากคำว่า "Amphi" ในภาษากรีกคำว่า ἀμφί  (หรือคำว่า "Ambi" ในภาษาละติน) เป็นอุปสรรค ซึ่งแปลว่า "ทั้งคู่" หรือ "ทั้งสองด้าน" กับคำว่า  βíος ในภาษากรีก ("Víos") ที่แปลว่า "ชีวิต"  โดยมีความหมายถึง สัตว์กลุ่มนี้มีชีวิตครึ่งหนึ่งในน้ำและอีกครึ่งหนึ่งอาศัยอยู่บนบก
วิวัฒนาการของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก

สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกถือเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังจำพวกแรกที่ขึ้นจากน้ำมาอยู่บนบก โดยวิวัฒนาการตัวเองมาจากปลาในยุคปลายดีโวเนียน (406 ล้านปีก่อน) ในปลาชั้น Sarcopterygii โดยเฉพาะปลาในชั้นย่อย Tetrapodomorpha ที่ปัจจุบันได้สูญพันธุ์และวิวัฒนาการมาเป็นสัตว์อย่างอื่นไปแล้ว ก่อนที่จะวิวัฒนาการเป็นสัตว์เลื้อยคลานต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก (อังกฤษ)
ภาพแสดงให้เห็นถึงการวิวัฒนาการของปลามาอยู่บนบกจนกลายมาเป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก และกลายเป็นสัตว์เลื้อยคลานในที่สุด
สามัญสำนึก

แอริสตอเติลเป็นบุคคลแรกที่ทราบว่าอภิปรายเรื่อง "สามัญสำนึก" เขาอธิบายว่าสามัญสำนึกเป็นความสามารถของสัตว์ที่ประมวลประสาทสัมผัส-สัญชาน, ความทรงจำ และจิตนาการ (φρονεῖν, phroneîn) เพื่อบรรลุการตัดสินใจพื้นฐานหลายประเภท แต่มีมนุษย์เพียงชนิดเดียวที่มีการคิดอย่างเป็นเหตุเป็นผลอย่างแท้จริง (νοεῖν, noeîn), ซึ่งทำให้มนุษย์อยู่เหนือสามัญสำนึก
สามัญสำนึก (อังกฤษ: common sense) คือความสำนึกหรือความเฉลียวใจที่คนปกติธรรมดาทั่วไปควรจะต้องรู้ โดยไม่จำเป็นต้องได้รับคำแนะนำสั่งสอน  สามัญสำนึกพัฒนาจากความรู้ที่ได้จากการผ่านประสบการณ์ การลองผิดลองถูก หรือบรรดาความรู้ที่ได้รับจากจารีตประเพณี หลายคนใช้วลีนี้เพื่ออธิบายสิ่งที่อ้างถึงความเชื่อและญัตติที่คนส่วนใหญ่วินิจฉัยและประเมินอย่างรอบคอบ โดยไม่จำเป็นต้องใช้ความรู้ที่ซับซ้อน การเรียน หรือการวิจัยเพิ่มเติม แต่มีพื้นฐานอยู่บนความรู้ที่คนธรรมดาทั่วไปเข้าใจ สามัญสำนึกไม่เหมือนกับความรู้หรือประสบการณ์
สาธารณรัฐประชาชนเบนิน

สาธารณรัฐประชาชนเบนิน (อังกฤษ: People's Republic of Benin) เป็นรัฐสังคมนิยม (หรือเรียกอีกอย่างว่ารัฐคอมมิวนิสต์) ตั้งอยู่บริเวณอ่าวกินีในทวีปแอฟริกา ก่อตั้งเมื่อ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975 (พ.ศ. 2518) โดยการเปลี่ยนชื่อจากสาธารณรัฐดาโฮมีย์ซึ่งเป็นระยะเวลาไม่นานนักหลังได้รับเอกราชจากประเทศฝรั่งเศส มีศักยภาพในการดำรงอยู่จนกระทั่งประชาชนเกิดการต่อต้านต่อลัทธิมาร์กซ์และลัทธิเลนินในปี ค.ศ. 1989 และหลังจากรัฐธรรมนูญใหม่ของประเทศได้ดำเนินการเสร็จสิ้นเมื่อ 1 มีนาคม ค.ศ. 1990 (พ.ศ. 2533)  รัฐนี้จึงเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นสาธารณรัฐเบนินจนปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Constitution of the People's Republic of Benin
สัมผัสพิศวง

| สัมผัสพิศวง |
| --- | --- |
ประเภท: ซีรีส์
สร้างโดย: บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
แสดงนำ: สิทธิชัย ผาบชมภู พริมรตา เดชอุดม สรวิชญ์ สุบุญ ซาร่า เล็กจ์ ต่อ เตชธุวานนท์ ธานี พูนสุวรรณ
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: เรียกว่าสัจธรรม - วิเชียร ตันติพิมลพันธ์
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ:  ไทย
ความยาวตอน: 60 นาที โดยประมาณ
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 3
ออกอากาศ: 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 – 10 ธันวาคม พ.ศ. 2561
สัมผัสพิศวง (อังกฤษ: THE SENSE) เป็นละครซีรีส์ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ออกอากาศตอนแรกวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ฉายทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์ เวลาเดิม 13.00 น. - 13.55 น. , 13.55 - 14.55 น. , 13.15 - 14.15 น. และเวลาใหม่  10.30 - 11.30 น. สร้างโดยบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ซีรีส์ออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ก่อนเปลี่ยนชื่อและรูปแบบรายการเป็น สัมผัสพิศวง True Story และในปี พ.ศ. 2564 - พ.ศ. 2565 ได้นำมาออกอากาศซ้ำอีกครั้งทาง ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี เป็นประจำทุกวันอาทิตย์ เวลา 17:00 น. - 18:00 น.
เรื่องย่อ

เรื่องราวของคนสี่คนที่โชคชะตาลิขิตให้มาพบกัน และต้องมาเผชิญวิบากร่วมกันทั้งกรรมดีและเลว
ที่เกิดจากการกระทำของพวกเขา ส่งต่อ สืบผลให้ทุกคนที่มาข้องเกี่ยว ร่วมรับผิดชอบและแก้ไขผลแห่งกรรมนั้นไปด้วยกัน
แก่นหลักของละครพูดถึงเรื่อง “กรรม” ในความหมายแบบสากล คือ กรรมเป็นผลของการกระทำ..หว่านพืชอย่างไร ย่อมได้รับผลอย่างนั้น..หรือ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว  แต่นำเสนอผ่านมุมมองของความเชื่อในแบบไทยๆ เช่น เรื่องบาปบุญ  เรื่องเร้นลับ รวมถึงเรื่องปาฏิหาริย์ เสมือนกุศโลบายให้ผู้ชมที่ชอบเรื่องตื่นเต้นพวกนี้ สนใจและสนุกกับรูปแบบก่อน แล้วค่อยสอดแทรก เนื้อหาเรื่อง “มาทำความดี.. ก่อกรรมดีกันเถอะ”
รายชื่อนักแสดง

| นักแสดง | ตัวละคร |
| --- | --- |
สิทธิชัย ผาบชมภู: เติมกล้า (เติม)
พริมรตา เดชอุดม: การต์แก้ว (แก้ว)
สรวิชญ์ สุบุญ: หมอทฤษฎี (หมอดี)
ซาร่า เล็กจ์: แองจี้
ต่อ เตชธุวานนท์: ฮะเก๋า
ธานี พูนสุวรรณ: พระ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Fanpage ของละคร สัมผัสพิศวง The Sense
สัมฤทธิ์

เครื่องมือโบราณบางส่วนที่ทำจากสัมฤทธิ์
สัมฤทธิ์ (อังกฤษ: bronze; โบราณเขียน "สำริด") หมายถึง โลหะประสมทองแดงชนิดหนึ่ง ที่มีคุณลักษณะแปรผันหลากหลาย ปกติมีดีบุกเป็นส่วนประกอบหลัก แต่บางครั้งก็มีธาตุอื่น ๆ เช่นฟอสฟอรัส, แมงกานีส, อะลูมิเนียม หรือ ซิลิกอน   สัมฤทธิ์เป็นโลหะที่แข็งแรง และเหนียว และมีการใช้งานอย่างกว้างขวางในทางอุตสาหกรรม และมีความสำคัญเป็นพิเศษในสมัยโบราณ จนนักโบราณคดีเรียกยุคหนึ่งว่า ยุคสัมฤทธิ์
ประวัติ

การใช้สัมฤทธิ์นับว่ามีนัยสำคัญต่ออารยธรรมใด ๆ ก็ตามที่ใช้โลหะนี้ ไม่ว่าจะเป็นเครื่องมือ เครื่องใช้ อาวุธ เกราะ และวัสดุก่อสร้างต่าง ๆ เช่น แผ่นประดับอาคาร ที่ทำมาจากสัมฤทธิ์ล้วนมีความแข็งกว่า และทนทานกว่าหินและทองแดง (Chalcolithic) ที่เคยใช้กันมา การใช้ในสมัยแรก ๆ บางครั้งสารหนูในธรรมชาติที่ไม่บริสุทธิ์ก็มีส่วนสร้างโลหะประสมธรรมชาติที่ยอดเยี่ยมขึ้นมา เรียกว่า "arsenical bronze"
สัมฤทธิ์ที่มีส่วนประกอบดีบุกสมัยแรกสุดนั้น เริ่มมีการใช้เมื่อ 4 พันปีก่อนคริสตกาล ในภูมิภาคซูซา (Susa) ในประเทศอิหร่าน และบางพื้นที่ในลูริสถาน (Luristan) ประเทศอิหร่าน และเมโสโปเตเมีย ประเทศอิรัก
ขณะที่ทองแดงและดีบุกนั้นสามารถเกิดขึ้นอยู่ด้วยกันตามธรรมชาติ แต่ทว่าแร่ดิบทั้งสองนี้ไม่ค่อยจะพบอยู่ด้วยกัน แม้จะพบในแหล่งแร่โบราณแห่งหนึ่งในประเทศไทย และแห่งหนึ่งในประเทศอิหร่าน แต่ก็นับเป็นตัวอย่างที่หาได้ยาก
งานสัมฤทธิ์ที่สร้างด้วยมือมีผลต่อให้เกิดการค้าเสมอมา ความจริงแล้ว นักโบราณคดีคาดว่า การค้าดีบุกที่เกิดขึ้นอย่างจริงจัง เป็นเหตุให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปสู่ยุคเหล็ก ในยุโรปนั้น แหล่งดีบุกที่สำคัญคือเกาะบริเตนใหญ่
ส่วนสัมฤทธิ์​ในความหมายของอินเดียคือ โลหะธาตุจำนวน หลายชนิดนำมาหลอมรวมกันแล้วสร้างเป็นวัตถุอุปกรณ์โดยส่วนมากนั้นจะใช้เพื่อประโยชน์ทางศาสนาเป็นหลักโดยเฉพาะศาสนา​พราหมณ์​-ฮินดู​ (นิยมมากในรัฐทางตอนใต้ของอินเดีย) ซึ่งใช้มาแต่โบราณ​โดยสัมฤทธิ์​อินเดียดังกล่าวมักจะกำหนดโลหะธาตุที่ใช้ผสมไว้เป็นจำนวนชัดเจนอยู่ 2-3 กลุ่มคือ
ปัญจโลหะ (ผสมธาตุโลหะ 5 ชนิดคือ เหล็ก ทองเหลือง ทองแดง เงินและทองคำ) ซึ่งเป็นจำนวนเบื้องต้นโดยง่ายในการจัดสร้างวัตถุตามความเชื่อ
สัตตโลหะ (ผสมธาตุโลหะ 7 ชนิดคือ เหล็ก ปรอท ทองแดง เงิน ทองคำ ทองเหลืองและดีบุก) โลหะธาตุจำนวนนี้มักใช้ในกลุ่มของศาสนสถานตั้งแต่สถานที่เล็กไปจนถึงสถานที่ใหญ่โต
นวโลหะ (ผสมธาตุโลหะ 9 ชนิดคือ เหล็ก ปรอท ทองแดง เงิน ทองคำ สังกะสี ดีบุก ทองเหลืองและตะกั่ว) ซึ่งโลหะธาตุ​นี้มักจัดสร้างในศาสนสถานที่สำคัญและเป็นวาระพิเศษกว่ากรณีอื่น ๆ เพราะมีค่าใช้จ่ายสูงที่สุดเนื่องจากต้องระดมโลหะธาตุมาหลอมรวมหลายชนิด
เหตุที่เรียกวัตถุที่ผสมโลหะธาตุต่าง ๆ ของอินเดียนั้นว่า สัมฤทธิ์ ​(สำริด) ก็เพราะว่าเมื่อทำการหล่อวัตถุนั้นขึ้นแล้วสีของวัตถุนั้นจะออกได้หลายเฉดโดยเฉพาะออกสีเหลืองส้มอมแดง จึงเรียกว่าสัมฤทธิ์​เช่นกัน แต่จะพิเศษกว่าคือสัมฤทธิ์​อินเดียจะไม่มีการขึ้นของสนิมต่าง ๆ ทั้งสิ้น จะมีเพียงแต่การหมองลงจากการที่โลหะธาตุที่ผสมบางชนิดจะมีปฏิกิริยา​กับอากาศเท่านั้น (เช่น เงิน ทองเหลืองและทองแดง) แต่ก็สามารถ​ใช้วิธีขัดล้างได้เหมือนกับวัตถุโลหะทั่วไป และสามารถสร้างรายละเอียดตกแต่งลวดลาย​ในวัตถุได้คมชัดกว่าโลหะชนิดอื่น ๆ แบบเดี่ยวโดดเนื่องจากสัมฤทธิ์​อินเดียมีคุณสมบัติ​จากธาตุโลหะต่าง ๆ ที่นำมาประกอบกันจึงทำให้มีราคาสูงและมีน้ำหนักมากอีกทั้งมีความยืดหยุ่นทำให้ไม่มีการแหว่งเว้าหรือเป็นเม็ดฟองในเนื้อสัมฤทธิ์​ขณะทำการหล่อขึ้นมา ซึ่งผลงานเหล่านี้มักปรากฏในการสร้างเทวรูปเป็นส่วนใหญ่ และมีการใช้สัมฤทธิ์​ในอินเดียมาตั้งแต่ยุคโบราณ เช่น ศิลปะยุคดราวิเดียนหรือทมิฬนาฑู​นั่นเอง
ปัจจุบันความสำคัญของสัมฤทธิ์น้อยลง จะพบเห็นได้จากงานศิลปะเท่านั้น เนื่องจากมูลค่าของการสร้างงานด้วยสัมฤทธิ์นั้น มีความสวยงามกว่าวัสดุอื่น เช่น เหล็ก ทองเหลือง หรือทองแดง
แหล่งข้อมูล

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สัมฤทธิ์
สามเหลี่ยม (เครื่องดนตรี)

สามเหลี่ยม
สามเหลี่ยม (อังกฤษ: triangle) หรืออีกชื่อว่า "กิ่ง" เป็นเครื่องดนตรีที่ทำจากแท่งโลหะ ดัดให้เป็นรูปสามเหลี่ยม แท่งโลหะมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 ซ.ม. มีตะขอใช้ถือหรือแขวนไว้กับเชือก แล้วตีกระทบด้วยแท่งโลหะ สามเหลี่ยมมีลักษณะเสียงแจ่มใสมีชีวิตชีวา คล้ายเสียงกระดิ่ง มีระดับเสียงที่ไม่แน่นอน
สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์

| สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ ဖက်ဆစ်ဆန့်ကျင်ရေး ပြည်သူ့လွတ်လပ်ရေး အဖွဲ့ချုပ |
| --- | --- |
ประธาน: อู้นุ
ก่อตั้ง: 1–3 มีนาคม ค.ศ. 1945
ถูกยุบ: มิถุนายน ค.ศ. 1958
ก่อนหน้า: องค์กรต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์
ถัดไป: Clean AFPFL, Stable AFPFL
อุดมการณ์: Pro-independence movement ชาตินิยมพม่า สังคมนิยมแบบประชาธิปไตย ต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์
จุดยืน: ซ้าย
สี:   สีแดง
ธงประจำพรรค

การเมืองพม่า   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์  (อังกฤษ: Anti-Fascist People’s Freedom League) เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดยกลุ่มชาตินิยมในพม่า สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีนโยบายขับไล่ญี่ปุ่นและเรียกร้องเอกราชให้พม่า กลุ่มนี้ได้บริหารประเทศหลังจากพม่าได้รับเอกราช จนถึง พ.ศ. 2505 จึงถูกทหารยึดอำนาจการปกครอง
การก่อตัว

กลุ่มนี้ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2487 โดยคนหนุ่มที่นิยมลัทธิชาตินิยมและเรียกตนเองว่า “ทะขิ่น” ทะขิ่นที่สำคัญได้แก่ อองซาน ถิ่นทุน เท่งเป บะส่วย ชูเมา (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเนวิน) ทะขิ่นส่วนใหญ่เคยเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
ความร่วมมือกับญี่ปุ่น

ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 อองซานร่วมมือกับดร.บามอร์ตั้งกลุ่มเสรีภาพเพื่อเรียกร้องเอกราช เมื่อถูกอังกฤษกวาดล้าง อองซานหนีไปญี่ปุ่นและดำเนินการแบบใต้ดินนำทะขิ่นจำนวน 30 คนไปฝึกอาวุธในญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2484 ทะขิ่นเหล่านี้กลับเข้าประเทศพร้อมกองทัพญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2485 และได้จัดตั้งกองทหารร่วมกับญี่ปุ่นเพื่อขับไล่อังกฤษออกจากพม่า
จากจุดนี้ แนวคิดทางการเมืองของทะขิ่นเริ่มแตกต่างกันไป กลุ่มของอองซานสนับสนุนญี่ปุ่น ในขณะที่บางส่วนหันไปนิยมลัทธิคอมมิวนิสต์และจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์พม่าขึ้น ต่อมาเมื่อฝ่ายอองซานเรื่มแน่ใจว่าญี่ปุ่นไม่ได้จริงใจในการให้เอกราชแก่พม่า อองซานจึงเป็นศูนย์กลางประสานงานระหว่างกลุ่มต่อต้านญี่ปุ่นทั้งหมดเข้าเป็นสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์  โดยมีหน่วยงานหลักคือ กองทัพแห่งชาติพม่า พรรคปฏิวัติพม่า และพรรคคอมมิวนิสต์พม่า ภายหลังเมื่อทางญี่ปุ่นเริ่มไหวตัว สันนิบาตฯจึงจึงเปิดรับกลุ่มอื่น ๆ รวมทั้งชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ เข้าร่วมอีกมาก ดังนั้น เมื่อสงครามโลกยุติลง สันนิบาตฯจึงประกาศเป็นตัวแทนชาวพม่าทั้งหมดในการเรียกร้องเอกราช
การเรียกร้องเอกราช

อังกฤษไม่พอใจบทบาทของสันนิบาตฯในช่วงสงครามมากนักเพราะเคยร่วมมือกับญี่ปุ่นมาก่อน  ดังนั้นเมื่อสงครามยุติลง อังกฤษจึงประกาศจะกลับมาปกครองพม่าต่อไป สันนิบาตฯจึงประกาศต่อต้านอังกฤษและจัดการชุมนุมอย่างสงบที่พระเจดีย์ชเวดากองเมื่อ พ.ศ. 2489 และไม่ให้ความร่วมมือกับตัวแทนรัฐบาลอังกฤษ อย่างไรก็ตามแนวทางการต่อสู้ของผู้นำสันนิบาตฯก็มีความขัดแย้งกันเอง อองซานต้องการต่อสู้ด้วยสันติวิธีแต่พรรคคอมมิวนิสต์ต้องการสู้ด้วยอาวุธ พรรคคอมมิวนิสต์จึงถูกขับออกจากสันนิบาตฯในที่สุด
การเจรจาระหว่างพม่ากับอังกฤษส่งผลให้มีการเลือกตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญในพม่าเมื่อ พ.ศ. 2490 และมีการลวนามในสนธิสัญญาเวียงปางหลวงกับชนกลุ่มน้อย ในระหว่างการร่างรัฐธรรมนูญ อูเซย์วางแผนยึดอำนาจโดยส่งมือปืนเข้าไปสังหารอองซานและรัฐมนตรีอื่น ๆ เมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 หลังจากนั้น อังกฤษตั้งให้อูนุเป็นประธานร่างรัฐธรรมนูญและดำเนินการร่างรัฐธรรมนูญต่อไปจนแล้วเสร็จ อังกฤษให้เอกราชแก่พม่าเมื่อ 4 มกราคม พ.ศ. 2491 สันนิบาตฯได้เป็นรัฐบาลบริหารประเทศต่อมา
หลังได้รับเอกราช

การบริหารประเทศของสันนิบาตฯเต็มไปด้วยปัญหาต่าง ๆ มากมายทั้งความขัดแย้งกับพรรคคอมมิวนิสต์ และการก่อกบฏของรัฐกะเหรี่ยงและยะไข่ ฝ่ายของผู้นำเอง มีการแตกแยกเป็นสองฝ่ายชัดเจนคือฝ่ายของนายกรัฐมนตรีอูนุ ทะขิ่นทิน และอูจอดุนฝ่ายหนึ่งกับฝ่ายสังคมนิยมของบะส่วยกับจอเย่ง ความพยายามผ่อนปรนให้ชนกลุ่มน้อยและการส่งเสริมศาสนาพุทธที่ทำให้ผู้นับถือศาสนาอื่นไม่พอใจ เป็นเหตุให้นายพลเนวินทำการปฏิวัติยึดอำนาจการปกครองเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2505 บทบาทของสันนิบาตฯจึงยุติลง
สัทวิทยา

สัทวิทยา, สรวิทยา หรือ วิชาระบบเสียง (อังกฤษ: phonology) เป็นการศึกษาที่เกี่ยวกับเรื่องเสียงในภาษา โดยแยกย่อยออกเป็น 2 แขนง คือ สัทศาสตร์ (phonetics) และสรศาสตร์ (phonemics)
สัทศาสตร์

สัทศาสตร์ เป็นการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะของเสียงในภาษาพูด มีแขนงย่อยอีก 3 สาขาคือ สรีรสัทศาสตร์ (articulatory phonetics) สวนสัทศาสตร์ (Acoustics phonetics) และโสตสัทศาสตร์ (auditory phonetics)
สัทศาสตร์ > สรีรสัทศาสตร์

สรีรสัทศาสตร์ เป็นศาสตร์ที่ว่าด้วยการเปล่งเสียงแต่ละเสียงว่าใช้อวัยวะคือ ลิ้น ริมฝีปาก เส้นเสียงแต่ละเส้นเสียง และลมออกทางช่องปากหรือช่องจมูก เป็นต้น
สัทศาสตร์ > สวนสัทศาสตร์

สวนสัทศาสตร์ [สะวะนะสัดทะสาด], สวันศาสตร์, กลสัทศาสตร์ หรือ นินาทสัทศาสตร์ เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวกับลักษณะของคลื่นเสียงที่เปล่งออกมาว่าอยู่ในลักษณะใด เช่น ระดับเสียง ระดับความถี่ของเสียง มีการใช้เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์เข้ามาช่วยในด้านการออกเสียง เรียกว่า Sound Spectrogragp Oscillograph เป็นต้น
สัทศาสตร์ > โสตสัทศาสตร์

โสตสัทศาสตร์ เป็นการศึกษาเกี่ยวกับกระบวนการรับฟัง เสียงประเภทต่าง ๆ ที่มักจะเกี่ยวข้องโดยตรงกับการทำงานของสมอง เช่น เสียงพูดมีระดับสูง ต่ำมีส่วนส่งผลทางด้านจิตใจ
สรศาสตร์

สรศาสตร์ หรือ วิชาหน่วยเสียง เป็นการศึกษาภาษาศาสตร์ในด้านที่เกี่ยวกับหน่วยเสียง (phonemes) โดยศึกษาว่า เสียงในภาษาเสียงใดที่เป็นสิ่งสำคัญที่สามารถทำให้ความหมายของคำแตกต่างกัน
สัตว์รังควาน

สัตว์รังควาน  หรือ สัตว์ก่อความรำคาญ (อังกฤษ: pest) หมายถึงสัตว์หลายชนิดที่รบกวนมนุษย์หรือสิ่งที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์  ในความหมายอย่างกว้างอาจรวมถึง หนอนพยาธิ ปรสิต จุลชีพก่อโรค วัชพืช ด้วย ในความหมายที่กว้างที่สุด สัตว์รังควานอาจหมายถึงผู้แข่งขันของมนุษยชาติ
สัตว์รังควานชนิดไม่มีกระดูกสันหลัง > แมลง

มด แมลงสาบ แมลงวัน ต่อ เป็นสัตว์รังควานในครัวเรือน โดยทั่วไปพวกมันจะกินอาหารของมนุษย์
เพลี้ย หนอนผีเสื้อ ตั๊กแตน จิ้งหรีด ทำให้เกิดความเสียหายในพืชสวนไร่นา
เหา หมัด ไรฝุ่น ทำให้เกิดการระคายเคืองผิวหนังได้ทุกประเภท
ยุง แมลงเซทซี มวนเพชฌฆาต ทำให้เกิดการระคายเคืองและเป็นพาหะนำโรค
ปลวก แมลงสามง่าม หนอนกินไม้ มดกินไม้ ทำให้เกิดความเสียหายที่เป็นโครงสร้าง
มอดหนังสือ ด้วงกินพรม ผีเสื้อหนอนเจาะผ้า ทำให้เกิดความเสียหายที่ไม่เป็นโครงสร้าง
ผีเสื้อยิปซี ทำให้เกิดความเสียหายต่อต้นไม้เนื้อแข็ง
สัตว์รังควานชนิดไม่มีกระดูกสันหลัง > พยาธิตัวกลม

ไส้เดือนฝอยรากปม
ไส้เดือนฝอยซีสต์ถั่วเหลือง
ไส้เดือนฝอยซีสต์มันฝรั่ง
สัตว์รังควานชนิดไม่มีกระดูกสันหลัง > ปรสิต

เห็บ
หิด
สัตว์รังควานชนิดมีกระดูกสันหลัง > สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม

หนูหริ่ง หนูนา และหนูขนาดเล็กชนิดอื่น ๆ ทำให้เกิดการติดเชื้อปรสิต ทำรังในบ้านเรือนและกัดแทะสายไฟฟ้า
หมาจิ้งจอก พอสซัม แรคคูน หมี กินเศษอาหารจากบ้านเรือน
กระรอกดิน ตุ่น ทำลายสนามหญ้า
สุนัขจรจัด แมวจรจัด กินอาหารของมนุษย์และเป็นพาหะนำโรค
กวางหางขาว ทำให้เกิดปัญหาหลายอย่างในแถบอเมริกาเหนือ
กระรอกเทา ทำรังในบ้านเรือนและกัดแทะสายไฟฟ้าในแถบบริเตนและไอร์แลนด์
สัตว์รังควานชนิดมีกระดูกสันหลัง > สัตว์ปีก

นกพิราบ นกนางนวล กินอาหารของมนุษย์และเป็นพาหะนำโรค
นกหลายชนิด อาทิ นกกา กินเมล็ดพืชในไร่นา
ห่านแคนาดา สัตว์ปีกต่างถิ่น ทำให้เกิดปัญหาหลายอย่างในสหรัฐอเมริกา
หนอนผีเสื้อทำให้เกิดความเสียหายในพืชสวนไร่นา
ปลวกทำให้เกิดความเสียหายที่เป็นโครงสร้าง
นกนางนวลขโมยอาหารของมนุษย์
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา

สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคาในบังกลาเทศและอินเดีย
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา (อังกฤษ: Ganges Delta, Sunderbonda Delta หรือ Bengalla Delta) หรือ สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา-พรหมบุตร เป็นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำในภูมิภาคอ่าวเบงกอล เอเชียใต้ ประกอบด้วยบังกลาเทศและรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เป็นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และไหลลงสู่อ่าวเบงกอล พื้นที่นี้ยังเป็นหนึ่งที่พื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ที่สุดในโลก จึงได้รับฉายาว่าเป็น "สามเหลี่ยมสีเขียว" สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคากินพื้นที่จากแม่น้ำฮุคลีทางตะวันตกไปจนถึงแม่น้ำเมฆนาทางตะวันออก พื้นที่ดังกล่าวมีความกว้าง 350 กิโลเมตรข้ามอ่าวเบงกอล กัลกัตตากับฮัลเดียในอินเดีย และเมืองลากับธากาในบังกลาเทศเป็นเมืองท่าที่สำคัญในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคาเกิดจากการไหลมารวมกันของแม่น้ำสามสาย ได้แก่ แม่น้ำเพดม่า (สาขาหลักของแม่น้ำคงคาที่ไหลผ่านบังกลาเทศ) แม่น้ำยมุนา (สาขาหลักของแม่น้ำพรหมบุตร คนละสายกับแม่น้ำยมุนาแห่งอินเดีย) และแม่น้ำเมฆนา
สายการบินโอเชียนิก

โลโก้ของสายการบินโอเชียนิก จากซีรีส์ อสุรกายดงดิบ
สายการบินโอเชียนิก (อังกฤษ: Oceanic Airlines หรือในบางครั้งเรียก Oceanic Airways) เป็นสายการบินในเรื่องแต่ง ที่ใช้ในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง เป็นที่โด่งดังในการเป็นสายการบินในเรื่อง อสุรกายดงดิบ ที่มีตราสัญลักษณ์ทันสมัย เป็นภาพจุดศิลปะอะบอริจินิส ดูคล้ายกับ เป้ายิง เกาะ หรือตัวโอ "O"  เรื่องราวของเรื่องนี้เริ่มขึ้นเมื่อเที่ยวบิน 815 ของสายการบินโอเชียนิกตกลงไปที่เกาะลึกลับแห่งหนึ่ง
นอกจากนั้นยังปรากฏในหลายสื่อ เหตุการณ์แรกของสายการบินโอเชียนิก คือภาพยนตร์ในปี 1996 เรื่อง Executive Decision ทางทีมงานสร้างภาพยนตร์ถ่ายทำโดยใช้เครื่องโบอิง 747 แต่โลโก้มีความแตกต่างกัน แต่เครื่องแบบ ต่อมาได้ใช้ในสายการบินเรื่อง อสุรกายดงดิบ