stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 2018
อันดับการแข่งขัน > ทีมชาย

ข้อมูลเพิ่มเติม: วอลเลย์บอลชายในเอเชียนเกมส์ 2018
| ลำดับ | ทีม | แข่ง | ชนะ | แพ้ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! |  อิหร่าน | 5 | 5 | 0 |
| 2 ! |  เกาหลีใต้ | 7 | 6 | 1 |
| 3 ! |  จีนไทเป | 5 | 3 | 2 |
| 4 |  กาตาร์ | 7 | 5 | 2 |
| 5 |  ญี่ปุ่น | 5 | 4 | 1 |
| 6 |  อินโดนีเซีย | 5 | 2 | 3 |
| 7 |  ไทย | 7 | 5 | 2 |
| 8 |  ปากีสถาน | 6 | 3 | 3 |
| 9 |  จีน | 6 | 2 | 4 |
| 10 |  ซาอุดีอาระเบีย | 5 | 2 | 3 |
| 11 |  พม่า | 5 | 2 | 3 |
| 12 |  อินเดีย | 6 | 2 | 4 |
| 13 |  ศรีลังกา | 6 | 4 | 2 |
| 14 |  เวียดนาม | 6 | 3 | 3 |
| 15 |  เนปาล | 5 | 2 | 3 |
| 16 |  คีร์กีซสถาน | 5 | 1 | 4 |
| 17 |  คาซัคสถาน | 4 | 1 | 3 |
| 18 |  มองโกเลีย | 4 | 0 | 4 |
| 19 |  ฮ่องกง | 5 | 2 | 3 |
| 20 |  มัลดีฟส์ | 5 | 0 | 5 |
อันดับการแข่งขัน > ทีมหญิง

ข้อมูลเพิ่มเติม: วอลเลย์บอลหญิงในเอเชียนเกมส์ 2018
| ลำดับ | ทีม | แข่ง | ชนะ | แพ้ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! |  จีน | 8 | 8 | 0 |
| 2 ! |  ไทย | 7 | 6 | 1 |
| 3 ! |  เกาหลีใต้ | 8 | 6 | 2 |
| 4 |  ญี่ปุ่น | 7 | 4 | 3 |
| 5 |  คาซัคสถาน | 8 | 4 | 4 |
| 6 |  เวียดนาม | 8 | 3 | 5 |
| 7 |  อินโดนีเซีย | 7 | 3 | 4 |
| 8 |  ฟิลิปปินส์ | 7 | 1 | 6 |
| 9 |  จีนไทเป | 6 | 3 | 3 |
| 10 |  อินเดีย | 7 | 1 | 6 |
| 11 |  ฮ่องกง | 5 | 0 | 5 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Volleyball at the 2018 Asian Games เก็บถาวร 2018-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกีฬาในเอเชียนเกมส์ 2018 (จาการ์ตา – ปาเล็มบัง) |
| --- | --- |
กีฬาหลัก:  ยิงธนู  ระบำใต้น้ำ  กรีฑา  แบดมินตัน  เบสบอล  บาสเกตบอล ชาย  หญิง  ชาย 3x3  หญิง 3x3  วอลเลย์บอลชายหาด  โบว์ลิ่ง  มวยสากล  บริดจ์  เรือแคนู  จักรยาน  กระโดดน้ำ  เรือมังกร  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้ ชาย  หญิง  ฟุตบอล ชาย  หญิง  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  แฮนด์บอล ชาย  หญิง  เจ็ทสกี  ยูโด  ยิวยิตสู  กาบัดดี ชาย  หญิง  คาราเต้  คูราช  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  รมร่อน  ปันจักสีลัต  โรลเลอร์สปอร์ต  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  แซมโบ  เซปักตะกร้อ  ยิงปืน  ซอฟท์เทนนิส  ซอฟท์บอล  ปีนผา  สควอช  ว่ายน้ำ  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  ชายหาด ชาย  ชายหาด หญิง  โปโลน้ำ ชาย  หญิง  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  วูซู 
กีฬาสาธิต:  แคนูโปโล  อีสปอร์ต 
| ด ค กกีฬาวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  |  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  |  |
 เอเชียนเกมส์  กีฬาในเอเชียนเกมส์  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  สรุปเหรียญ  สนามแข่งขัน
ซากุ มิซูโนะ

| ซากุ มิซูโนะ |
| --- | --- |
水野 朔
เกิด:  (1999-09-29) 29 กันยายน ค.ศ. 1999 (25 ปี) คันไซ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2018 – ปัจจุบัน
องค์การ: โซนีมิวสิกอาร์ติสต์
ส่วนสูง: 156 ซม.
ซากุ มิซูโนะ (ญี่ปุ่น: 水野 朔; โรมาจิ: Mizuno Saku, 29 กันยายน 1999 –) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดในคันไซ อยู่สังกัดโซนีมิวสิกอาร์ติสต์
ผลงานพากย์

บจจิเดอะร็อก! (ยามาดะ เรียว)
ซีเล็กชันโปรเจ็กต์ (เรนะ ฮานาโนอิ)
กาดำแห่งวังชั้นใน (หลิ่ว โซ่วเสวี่ย)
ลูกสาวจากบ้านไปหลายปี กลับมาอีกทีเป็นนักผจญภัยแรงค์ S ไปเสียแล้ว (ซาชา บอร์โด)
สารพันปัญหาวุ่นวาย ของยัยแวมไพร์ขี้จุ๊ (ทิโอ แฟลต)
ไลฟ์นั้นที่ฉันลืมปิด พลิกลิขิตสู่ตำนาน VTuber (อิโรโดริ มาชิโระ)
ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง

| ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง |
| --- | --- |

ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง

ขณะยังเป็นวัยอ่อน
สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
อันดับ:: Testudines
อันดับย่อย:: Cryptodira
วงศ์:: Trionychidae
สกุล:: Rafetus
สปีชีส์:: R.  swinhoei
ชื่อทวินาม
Rafetus swinhoei (Gray, 1873)

ชื่อพ้อง
 Oscaria swinhoei Gray, 1873  Rafetus leloii (Duc, 2000)  Rafetus vietnamensis LE et al., 2010
ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง หรือ ตะพาบเซี่ยงไฮ้ (จีน: 斑鳖, พินอิน: Bān Bīe; ตรึงเวียด: Rùa mai mềm Thượng Hải) ตะพาบขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งที่ใกล้จะสูญพันธุ์มากชนิดหนึ่งของโลก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rafetus swinhoei (มีชื่อวิทยาศาสตร์อีกชื่อหนึ่งเป็นชื่อพ้อง โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวเวียดนามตั้งให้ว่า Rafetus leloii เพื่อเป็นเกียรติแด่จักรพรรดิเลเลย) พบในแม่น้ำแยงซีเกียงและมณฑลยูนนานในประเทศจีน  นอกจากนี้ยังพบได้ที่แม่น้ำแดงในประเทศเวียดนามด้วย
เป็นตะพาบที่มีขนาดใหญ่มาก และเป็นหนึ่งในเต่าน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีส่วนหัว ที่มีจมูกและปากคล้ายหมู ขนาดโตเต็มที่สามารถมีน้ำหนักมากถึง 136 กิโลกรัม ถึง 200 กิโลกรัม ยาวถึง 0.9144 เมตร และมีชีวิตอยู่ได้นานกว่า 100 ปี สถานะในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์มาก ๆ แล้ว ในสถานที่เลี้ยงปัจจุบันมีเพียง 5 ตัวใน 2 ที่เท่านั้น คือที่สวนสัตว์ในประเทศจีน 4 ตัว และที่ทะเลสาบคืนดาบที่เมืองฮานอย 1 ตัว
ปัจจุบันตะพาบน้ำแยงซีเกียงในทะเลสาบคืนดาบยังมีชีวิตอยู่ แต่น้ำในทะเลสาบกลับมีสภาพที่ย่ำแย่ ทั้งยังมีการปล่อยสิ่งปฏิกูลรวมไปถึงเต่าชนิดอื่นเข้าไปทำลายระบบนิเวศของทะเลสาบ ทำให้ตะพาบเกิดบาดแผลที่หัวและขาของมัน
คู่ผสมพันธุ์ตัวเมียตัวสุดท้ายที่สวนสัตว์ซูโจวตายลงในเดือนเมษายน 2019 ส่งผลให้มีแนวโน้มที่ตะพาบยักษ์แยงซีเกียงจะสูญพันธุ์ในอีกไม่ช้า
ตำนานพื้นบ้าน

ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง เป็นสัตว์ในตำนานพื้นบ้านของเวียดนามเกี่ยวกับการสร้างชาติ ในศตวรรษที่ 15 จักรพรรดิเลเลย  ได้ใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์ในการขับไล่ชาวจีนราชวงศ์หมิงที่รุกราน ให้ออกไปจากเวียดนาม จากนั้นในขณะที่พระองค์อยู่บนเรือก็มีตะพาบตัวหนึ่งโผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำและบอกให้พระองค์ส่งดาบนั้นกลับคืนแด่จ้าวมังกร ดาบนั้นก็ได้พุ่งออกจากฝักดาบเข้าไปในปากของตะพาบก่อนที่จะหายกลับลงไปสู่ใต้ผิวน้ำ
จากนั้นมาทะเลสาบแห่งดังกล่าวที่เคยถูกเรียกว่า ทะเลสาบลึกถวี๋  หรือ ทะเลสาบน้ำเขียว ต่อมาจึงได้กลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ทะเลสาบคืนดาบ  หรือ ทะเลสาบหว่านเกี๋ยม  ซึ่งตั้งอยู่ที่ทิศตะวันตกของเมืองฮานอย และที่ทะเลสาบแห่งนี้ก็ได้มีรูปถ่ายและตัวอย่างสตั๊ฟฟ์ของตะพาบชนิดนี้ตั้งแสดงอยู่ด้วย
รูปภาพ

รูปถ่ายส่วนหัวที่ทะเลสาบคืนดาบ ในปัจจุบัน
ซากสตั๊ฟฟ์ที่ทะเลสาบคืนดาบ
รูปลอยตัวของตะพาบคืนดาบในตำนาน
ซาโตรุ อิวาตะ

| ซาโตรุ อิวาตะ |
| --- | --- |
岩田 聡
ซาโตรุ อิวาตะ ในงานจีดีซี 2011
เกิด: 6 ธันวาคม พ.ศ. 2502 ซัปโปโระ ฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 (55 ปี) เกียวโต, ประเทศญี่ปุ่น
สาเหตุเสียชีวิต: เนื้องอกในท่อน้ำดี
ศิษย์เก่า: สถาบันเทคโนโลยีโตเกียว
อาชีพ: ประธานบริษัท และ กรรมการผู้จัดการ ของ นินเท็นโด (พ.ศ. 2545 – 2558)
คู่สมรส: คาโยโกะ อิวาตะ
ลายมือชื่อ

ซาโตรุ อิวาตะ (ญี่ปุ่น: 岩田 聡; โรมาจิ: Iwata Satoru; 6 ธันวาคม พ.ศ. 2502 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2558) เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (CEO) ของบริษัทนินเทนโดคนที่ 4 ดำรงตำแหน่งต่อจากฮิโรชิ ยามาอูจิเมื่อปี พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002)
ตัวละครในหนูหิ่น อินเตอร์

ตัวละครในหนูหิ่น อินเตอร์ เป็นตัวละครการ์ตูนจากการ์ตูนไทยเรื่อง "หนูหิ่น อินเตอร์"
ชาในสหราชอาณาจักร

ชากับนม
ประเพณีการดื่มชาของสหราชอาณาจักร ชาวสหราชอาณาจักรเป็นชาติที่ดื่มชาเป็นลำดับสองของโลกเมื่อเปรียบกับอัตราต่อคน ชาวสหราชอาณาจักรแต่ละคนดื่มชาคนละประมาณ 2.1 กิโลกรัมต่อปี ความนิยมในการดื่มชามีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่ออินเดียเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ และสหราชอาณาจักรมีความต้องการที่จะควบคุมการผลิตชาในอนุทวีปอินเดีย แต่ผู้ที่นำประเพณีการดื่มชาเข้ามาในสหราชอาณาจักรเป็นคนแรกก็คือแคทเธอรีนแห่งบราแกนซา สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในราวระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1660 ถึง 1670 แต่ในระยะแรกก็เป็นประเพณีสำหรับชนชั้นสูงเท่านั้นที่ไม่ได้แพร่หลายในบรรดาประชากรทั่วไปเพราะยังเป็นสินค้าฟุ่มเฟือย จนต่อมาเมื่อราคาชาถูกลง เมื่อประเพณีนี้เผยแพร่ทั่วไปในสหราชอาณาจักรก็เริ่มมีการจัดสวนชา (Tea garden) ที่เป็นสถานที่ดื่มชาและเดินเล่น หรือการจัดการเต้นรำชา (Tea dance) ที่อาจจะเป็นการเต้นรำตอนบ่ายหรือพลบค่ำ ที่อาจจะรวมทั้งการดูดอกไม้ไฟ หรือมีการเลี้ยงอาหารค่ำด้วย และจบลงด้วยการดื่มชา สวนชาเสื่อมความนิยมลงหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง แต่การเต้นรำก็ยังพบว่ามีการจัดกันอยู่บ้าง
การดื่มชาของสหราชอาณาจักร

การดื่มชาในสหราชอาณาจักรมักจะเป็นชาแดงที่เสิร์ฟกับนมและบางครั้งก็น้ำตาล ชาแก่ที่เสิร์ฟกับนมและน้ำตาลจำนวนมากในถ้วยใหญ่เหมือนกระบอกที่เรียกว่า “mug” มักจะเรียกกันว่า “ชาคนงาน”  (Builders tea) โดยทั่วไปแล้วการดื่มชาในสหราชอาณาจักรจะไม่ใช่วัฒนธรรมชั้นสูงที่ละเอียดอ่อนอย่างที่เข้าใจกันทั่วโลก แต่เป็นเพียงกิจวัตรประจำวันเช่นเดียวกับการดื่มกาแฟของชาติอื่น ตามปกติแล้วชาวสหราชอาณาจักรจะดื่มชากันวันละห้าถึงหกถ้วย แต่มิได้หมายความว่าจะไม่มีประเพณีการดื่มชากันอย่างเป็นทางการหรือในโอกาสพิเศษ สำหรับชนชั้นที่มีอาชีพโดยทั่วไปการพักดื่มชาเป็นส่วนสำคัญในชีวิตประจำวัน นายจ้างมักจะอนุญาตให้มีการพักดื่มชาสายครั้งหนึ่งและบ่ายอีกครั้งหนึ่ง
การดื่มชาของสหราชอาณาจักร > การดื่มชาเป็นมื้ออาหาร

ชาไม่เพียงเป็นแค่เครื่องดื่มเท่านั้น แต่ยังหมายถึงอาหารว่างมื้อบ่าย (Tea (meal)) ไม่ว่าเครื่องดื่มจะเป็นชาหรือไม่ แอนนา รัสเซลล์ ดัชเชสแห่งเบดฟอร์ดได้ชื่อว่าเป็นผู้ริเริ่มอาหารว่างมื้อบ่าย ราว ค.ศ. 1800 เพื่อแก้หิวระหว่างคอยอาหารค่ำ ซึ่งยังประเพณีที่ปฏิบัติกันอยู่บ้างในปัจจุบัน
ประเพณีอีกอย่างหนึ่งทีเคยเป็นที่นิยมคือร้านน้ำชา ซึ่งเป็นสถานที่ที่เสิร์ฟชาและสโคนกับครีมข้นและแยมผลไม้ การดื่มชากับสโคนกับครีมและแยมเรียกรวมกันว่า “Cream tea” แต่ประเพณีหมดความนิยมลงตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง การดื่มครีมทีจึงทำกันแต่ในบางโอกาส เดวอนและคอร์นวอลล์มีชื่อเสียงในเรื่องครีม การเรียก “Cream tea” มักจะทำให้เข้าใจผิดกันว่าเป็นการดื่มชากับครีมซึ่งไม่เป็นความจริง
การดื่มชาของสหราชอาณาจักร > บัตรชา

ระหว่างคริสต์ศตวรรษ 1940 จนถึงคริสต์ศตวรรษ 1980 ใบชาที่ขายเป็นกล่องในสหราชอาณาจักรจะมีบัตรรูปอยู่ภายในกล่องโดยมีขนาดเดียวกับบัตรบุหรี่ให้เป็นสิ่งสะสมสำหรับเด็ก บริษัทที่ขายชาใส่บัตรที่รู้จักกันดีก็มีชาไทฟู (Typhoo tea) และ บรุคบอนด์ผู้ผลิต ชาพีจีทิพส์ (PG Tips) ที่ต่อมาแจกอัลบั้มให้ใส่บัตรด้วย รูปที่เป็นบัตรก็เขียนโดยศิลปินที่บริษัทจ้างมาเช่น ชาร์ลส์ ทันนิคลิฟฟ์ ปัจจุบันบัตรบางบัตรกลายเป็นของมีค่า
การดื่มชาของสหราชอาณาจักร > ปัจจุบัน

การสำรวจของบริษัทอินฟอร์มา (Informa) ระบุว่าจำนวนการดื่มชาตามปกติในสหราชอาณาจักรมีแนวโน้มในทางที่ลดลง  แต่การขายกาแฟในช่วงเดียวกันก็มิได้เพิ่มขึ้น ชาวสหราชอาณาจักรหันไปดื่มสิ่งที่มีประโยชน์ต่อร่างกายมากกว่าเช่นน้ำผลไม้ หรือชาที่ทำจากดอกไม้หรือผลไม้แทนที่ จากสถิติแสดงให้เห็นการดื่มเครื่องดื่มที่ว่าสูงขึ้นถึงอัตราร้อยละ 50 ระหว่างปี ค.ศ. 1997 จนถึงปี ค.ศ. 2002 นอกจากนั้นสิ่งที่น่าสนใจคือสถิติของการขายชาและกาแฟที่ปราศจากคาเฟอีนในช่วงเดียวกันก็ลดลงมากกว่าชาหรือกาแฟปกติ
การทำน้ำชาโดยทั่วไป

ในปัจจุบันการดื่มชามักจะเป็นเพียงการเอาถุงชาใส่ "Mug" และราดด้วยน้ำเดือด หรือถ้าซื้อชาหนึ่งแก้วในร้านอาหารประเภทเซิร์ฟตัวเองผู้ซื้อก็จะได้ถ้วยชาเปล่ากับถุงชาหนึ่งถุงซึ่งไปเติมน้ำร้อนจากหม้อ และเติมนมและน้ำตาลเอาตามใจชอบ  แต่ถ้าเป็นโอกาสการดื่มชาที่เป็นทางการจะมีการใช้ถ้วยชาและจานรองแทนที่จะเป็น “Mug” อย่างที่ใช้กันทั่วไปในปัจจุบันหรือถ้าใช้  “Mug”  ก็อาจจเป็นขนาดที่ย่อม  การทำชาโดยทั่วไปจะประกอบด้วยขั้นตอนดังนี้:
ต้มน้ำให้เดือดและเทลงในกาชาเล็กน้อย
หมุนกาชาให้น้ำร้อนกลั้วกาชาให้ทั่วเพื่ออุ่นกา แล้วเทน้ำทิ้ง
ใส่ใบชาลงไปในกาชา กาชาขนาดกลางมักจะใช้ถุงชาราวสองถุงหรือสามถ้าชอบรสแก่ ขณะเดียวกันก็ต้มน้ำร้อนต่อให้เดือด
เติมน้ำร้อนลงในกาชา และคลุมกาชาด้วยถุงที่บุด้วยฉนวนที่เรียกว่า “tea cosy” เพื่อรักษาความร้อนของกาชา ทิ้งชาไว้ในกาสักครู่เพื่อให้ชาออกรสและได้ที่
เทนมในถ้วยชาที่จะเสิร์ฟหรืออาจจะรอให้ผู้ดื่มเติมเอง ถ้าเจ้าของบ้านเป็นผู้เติมให้ก็จะถามก่อนว่าจะดื่มชาอย่างไร ผู้ถูกถามก็อาจจะตอบว่า “กับนมและน้ำตาล” หรือ “กับนม”  หรือ “ไม่ใส่อะไร”
เทชาลงถ้วย ถ้าเป็นใบชาอาจจะเทผ่านที่กรองเล็กๆ
ถ้าเสิร์ฟเป็นชาแดง ผู้ดื่มมักจะเติมนมและน้ำตาลเองตามใจชอบ
เติมใบชาในกาและน้ำร้อนเพิ่มสำหรับเสิร์ฟถ้วยต่อไป
การเติมนมก่อนหรือหลังเทชาเป็นเรื่องที่โต้แย้งกันมานาน โดยมีที่มาว่าเวลาที่เติมมีผลทำให้ชาเปลี่ยนรสหรือไม่
ข้อที่น่าสังเกตคือชาจะต้มทิ้งไว้เหมือนกาแฟไม่ได้ ฉะนั้นตามร้านอาหารจึงไม่มีหม้อชาตั้งไว้ให้เทเหมือนหม้อกาแฟแต่จะมีหม้อน้ำร้อนให้เทในถ้วยชาแทนเพราะเมื่อชาออกรสแล้วก็ต้องดื่มทันที ถ้าใส่น้ำร้อนทิ้งไว้นานจะออกเปรี้ยวทำให้เสียรส
การดื่มชากับนมและน้ำตาลชาวอเมริกันถือว่าเป็นของแปลกเพราะการดื่มชาในสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่โดยทั่วไปจะเป็นการดื่มชาแดง
บทบาทของชา

นักวิชาการบางท่านเสนอว่าชามีบทบาทสำคัญในการปฏิวัติอุตสาหกรรมของสหราชอาณาจักร การดื่มชาตอนบ่ายเป็นการทำให้เพิ่มชั่วโมงการทำงานในโรงงานได้มากขึ้น ชาเป็นสิ่งที่ช่วนกระตุ้นประสาทและเมื่อดื่มกับของวหวานก็ยิ่งช่วยให้คนงานมีพลังเพิ่มขึ้นในการทำงาน นอกจากนั้นยังกล่าวกันว่าการดื่มชาเป็นการช่วยรักษาสุขภาพอนามัยได้เพราะผู้ดื่มชาต้องต้มน้ำก่อนดื่มทำให้ผู้ดื่มได้รับเชื้อโรคจากน้ำได้น้อยลง
สำนวน

“ไม่ยอมแม้ว่าจะให้ชาทั้งเมืองจีน” (Not for all the tea in China) สำนวนนี้เริ่มใช้กันมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถ้าผู้ใดกล่าวว่าจะไม่ยอมทำแม้ว่าจะให้ชาทั้งเมืองจีนก็แสดงว่าผู้นั้นมีความเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ วลีนี้อาจจะมาจากการที่ชาเดิมเป็นของมีค่าและหายาก เมื่อการดื่มชาเข้ามาในสหราชอาณาจักรใหม่ ๆ คนชั้นสูงเท่านั้นที่สามารถหาซื้อและดื่มชาได้ ใบชาต้องเก็บล็อกไว้ในโต๊ะชาที่สร้างเป็นพิเศษสำหรับการเก็บชาเพื่อกันจากการนำไปใช้โดยผู้รับใช้
ดูเพิ่ม

ชา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ชา
ชุด “Cream tea” 
จากซ้ายไปขวา:แยม สโคน ครีมข้น กาชา นมในเหยือกเล็ก ที่กรองชา (หลังเหยือกนม) และถ้วยชา ถ้าเสิร์ฟพร้อมกับกาอีกกาหนึ่งมักจะเป็นกาที่ใหญ่กว่ากาชา ซึ่งเป็นกาน้ำร้อนสำรองเพื่อใช้เติมในกาชา
ชุดตัวอักษรเบงกอล

| อักษรเบงกอล  |
| --- | --- |
ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ช่วงยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 11–ปัจจุบัน
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภูมิภาค: อินเดียและเนปาล
ภาษาพูด: ภาษาเบงกอล
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ไซนายดั้งเดิมฟินิเชียแอราเมอิกพราหมีคุปตะสิทธัมนาครีตะวันออกอักษรเบงกอล
ISO 15924
ISO 15924: Beng (325), ​Bengali (Bangla)
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Bengali
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
| --- | --- |
: บทความนี้มีอักษรในตระกูลอักษรพราหมีปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หรือมองเห็นสระวางผิดตำแหน่ง หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลได้อย่างถูกต้อง
ชุดตัวอักษรเบงกอล ใช้เขียนภาษาเบงกอลและภาษาอัสสัม พัฒนามาจากอักษรพราหมีและจัดว่าใกล้เคียงกับอักษรเทวนาครี ปรากฏในคริสต์ศตวรรษที่ 11 รูปแบบที่ใช้ในการพิมพ์ เริ่มใช้ในพ.ศ. 2321 เมื่อชาร์ล วิลกินส์ คิดค้นระบบการพิมพ์ด้วยอักษรเบงกอล มีการปรับปรุงเล็กน้อยในคริสต์ศตวรรษที่ 19
พยัญชนะ

| อักษรเบงกอล | ถอดเป็นอักษรโรมัน | ถอดเป็นอักษรไทยตามรูป | ถอดเป็นอักษรไทยตามเสียง |
| --- | --- | --- | --- |
| ক | ka | ก | /ก/ |
|  খ | kha | ข | /ค/ |
|  গ | ga | ค | /ก/(ก้องในคอ) |
| ঘ | gha | ฆ | /ค/(ก้องในคอ) |
|  ঙ | nga | ง | /ง/ |
| চ | ca | จ | /จ/ |
| ছ | cha | ฉ | /ช/ |
| জ | ja | ช | /จ/(ก้องในคอ) |
|  ঝ | jha | ฌ | /ช/(ก้องในคอ) |
| ঞ | nya | ญ | /ญ/ |
| ট | tta | ฏ | /ต/ |
| ঠ | ttha | ฐ | /ท/ |
| ড | dda | ฑ | /ด/ (ก้องในคอ) |
| ঢ | ddha | ฒ | /ด/ (ก้องในคอ) |
| ণ | nna | ณ | /น/ |
| ত | ta | ต | /ต/ |
| থ | tha | ถ | /ท/ |
| দ | da | ท | /ด/ (ก้องในคอ) |
| ধ | dha | ธ | /ด/ (ก้องในคอ) |
| ন | na | น | /น/ |
| প | pa | ป | /ป/ |
| ফ | fa | ฝ | /พ~ฟ/ |
| ব | ba | พ | /บ/ (ก้องในคอ) |
| ভ | bha | ภ | /บ/ (ก้องในคอ) |
| ম | ma | ม | /ม/ |
| য | ya | ย | /จ~ซ/ |
| র/ৰ | ra | ร | /ร/ |
| ল | la | ล | /ล/ |
| ৱ | wa | ว | /ว/ |
| শ | sha | ศ | /ซ/ (ก้องในคอ) |
| ষ | ssa | ษ | /ซ/ |
| স | sa | ส | /ซ/ |
| হ | ha | ห | /ฮ/ |
| ড় | ṛa | ฬ | คล้าย ร (ม้วนลิ้น) |
| ঢ় | ṛha | - | คล้าย ร (ม้วนลิ้นและก้อง) |
| য় | ya | - | /ย/ |
สระ

| สระลอย | สระจมเกาะตัว ক | ถอดเป็นอักษรโรมัน | ถอดเป็นอักษรไทย |
| --- | --- | --- | --- |
| অ | ক  | a | อะ |
|  আ | কা | aa | อา |
| ই | কি | i | อิ |
| ঈ | কী | ii | อี |
| উ | কু | u | อุ |
| ঊ | কূ | uu | อู |
| এ | কে | e | เอ |
| ঐ | কৈ | ai | ไอ |
| ও |  কো | o | โอ |
| ঔ | কৌ | au | เอา |
| ঋ  | কৃ | vocalic r | ฤ |
| ঌ | কৢ  | vocalic l | ฦ |
| ৠ |  কৄ | vocalic rr | ฤๅ |
| ৡ | কৣ | vocalic ll | ฦๅ |
ตัวเลข

০ = 0, ১ = 1, ২ = 2, ৩ = 3, ৪ = 4, ৫ = 5, ৬ = 6, ৭  = 7, ৮ = 8, ৯ = 9
เครื่องหมายพิเศษ

৳  = เครื่องหมายรูปีเบงกอล
อักษรเบงกอลในคอมพิวเตอร์

สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรเบงกอลหรือพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ Vrinda
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
เบงกอล Unicode.org chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+098x |   | ঁ | ং | ঃ |   | অ | আ | ই | ঈ | উ | ঊ | ঋ | ঌ |   |   | এ |
| U+099x | ঐ |   |   | ও | ঔ | ক | খ | গ | ঘ | ঙ | চ | ছ | জ | ঝ | ঞ | ট |
| U+09Ax | ঠ | ড | ঢ | ণ | ত | থ | দ | ধ | ন |   | প | ফ | ব | ভ | ম | য |
| U+09Bx | র |   | ল |   |   |   | শ | ষ | স | হ |   |   | ় | ঽ | া | ি |
| U+09Cx | ী | ু | ূ | ৃ | ৄ |   |   | ে | ৈ |   |   | ো | ৌ | ্ | ৎ |   |
| U+09Dx |   |   |   |   |   |   |   | ৗ |   |   |   |   | ড় | ঢ় |   | য় |
| U+09Ex | ৠ | ৡ | ৢ | ৣ |   |   | ০ | ১ | ২ | ৩ | ৪ | ৫ | ৬ | ৭ | ৮ | ৯ |
| U+09Fx | ৰ | ৱ | ৲ | ৳ | ৴ | ৵ | ৶ | ৷ | ৸ | ৹ | ৺ | ৻ |   |   |   |   |
ซาโตมิ อาเกซากะ

| ซาโตมิ อาเกซากะ |
| --- | --- |
明坂 聡美
เกิด:  (1988-01-02) 2 มกราคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: อามิวเรต
ส่วนสูง: 160 ซม.
ซาโตมิ อาเกซากะ (明坂 聡美, 2 มกราคม 1988 -) เป็นนักพากย์ นักร้อง และ นักแสดงละครเวที ชาวญี่ปุ่น สังกัดอามิวเรต เกิดที่จังหวัดไซตามะ
ผลงานพากย์

ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! (โครม โดกุโระ)
เลเวล อี (เอโดงาวะ มิโฮะ)
สามนางฟ้าผ่าโลกนิวเคลียร์ (โนมุระ ทาเอโกะ)
บันทึกชมรมริมเขื่อนหลังเลิกเรียน (โอโนะ มาโกโตะ)
วีวี่ บทเพลงจักรกลกู้ศตวรรษ (เกรซ)
อิเซไก โชกัง วะ นิโดเมะ เดซุ (โลอา)
ตำบลหนองกุงเซิน

ตำบลหนองกุงเซิน เป็นตำบลใน อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
ภูมิศาสตร์

ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอภูเวียง ประมาณ 16 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 71 กิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลนาหว้า อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น และ ตำบลบ้านเรือ อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
ทิศใต้ ติดกับ ตำบลกุดขอนแก่น อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
ทิศตะวันออก ติดกับ เขื่อนอุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น
ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลหนองกุงธนสาร อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
ตำรวจป่าไม้

รถเจ้าหน้าที่ตำรวจป่าไม้ในสหรัฐอเมริกา
ตำรวจป่าไม้ ทำหน้าที่รับผิดชอบในการปกป้องทรัพยากรธรรมชาติสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศในชนบทโดยเฉพาะอย่างยิ่งอุทยานแห่งชาติและป่าแห่งชาติ นอกจากนี้ยังทำ หน้าที่เจ้าหน้าที่การจับกุมลอบล่าสัตว์ป่า, การสืบสวนการละเมิดสิ่งแวดล้อม , อาคารที่ผิดกฎหมาย ,  การปกป้องสัตว์คุ้มครองสัตว์บังคับสัตว์ใกล้สูญพันธุ์กฎหมายและการป้องกันไฟป่า
สำหรับในประเทศไทย ตำรวจป่าไม้คือ กองบังคับการปราบปรามการกระทำผิดเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม (บก.ปทส.) เป็นหน่วยงานระดับกองบังคับการ สังกัดกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
คำนิยมเพชรพระอุมา

คำนิยมเพชรพระอุมา เป็นการแสดงความคิดเห็นของผู้ทรงเกียรติและทรงคุณวุฒิหลายท่าน ที่มีต่อนวนิยายเรื่องเพชรพระอุมาจากสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ซึ่งการแสดงความนิยมต่อเพชรพระอุมานี้ เป็นการการันตีถึงผลงานการประพันธ์ของพนมเทียนและความเป็นสุดยอดของวรรณกรรมชิ้นเอกของเมืองไทย ซึ่งผู้ทรงเกียรติและทรงคุณวุฒิที่ได้ให้เกียรติมาให้คำนิยมต่อเพชรพระอุมา มาจากหลายอาชีพและหน้าที่การงาน เช่น  ฯพณฯ นายชวน หลีกภัย ฯพณฯ นายมีชัย ฤชุพันธุ์ นายเสนาะ เทียนทอง ดร.พิจิตต รัตตกุล
ในแต่ละตอนของเพชรพระอุมา ต่างมีคำนิยมที่แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการประพันธ์ของพนมเทียน ความสนุนสนานของการดำเนินเรื่อง ความรู้ในด้านต่าง ๆ ของการเดินป่า การใช้ภาษาในการตัดพ้อหรือพร่ำพรรณา ที่พนมเทียนสามารถท่ายถอดให้แก่ตัวละครทุกตัวในเพชรพระอุมา ให้มีชีวิตชีวาโลดแล่นจนเป็นที่รู้จักและผูกพันกับนักอ่านทุกรุ่นทุกสมัย ซึ่งคำนิยมเพชรพระอุมาจากผู้ทรงเกียรติและทรงคุณวุฒิหลายท่าน ได้แก่
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคแรก > ตอนไพรมหากาฬ

เพชรพระอุมา ตอนไพรมหากาฬ เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนไพรมหากาฬ เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนไพรมหากาฬ เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนไพรมหากาฬ เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคแรก > ตอนดงมรณะ

เพชรพระอุมา ตอนดงมรณะ เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนดงมรณะ เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนดงมรณะ เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนดงมรณะ เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคแรก > ตอนจอมผีดิบมันตรัย

เพชรพระอุมา ตอนจอมผีดิบมันตรัย เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนจอมผีดิบมันตรัย เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนจอมผีดิบมันตรัย เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนจอมผีดิบมันตรัย เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคแรก > ตอนอาถรรพณ์นิทรานคร

เพชรพระอุมา ตอนอาถรรพณ์นิทรานคร เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนอาถรรพณ์นิทรานคร เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนอาถรรพณ์นิทรานคร เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนอาถรรพณ์นิทรานคร เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคแรก > ตอนป่าโลกล้านปี

เพชรพระอุมา ตอนป่าโลกล้านปี เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนป่าโลกล้านปี เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนป่าโลกล้านปี เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนป่าโลกล้านปี เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคแรก > ตอนแงซายจอมจักรา

เพชรพระอุมา ตอนแงซายจอมจักรา เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนแงซายจอมจักรา เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนแงซายจอมจักรา เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนแงซายจอมจักรา เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคสมบูรณ์ > ตอนจอมพราน

เพชรพระอุมา ตอนจอมพราน เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนจอมพราน เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนจอมพราน เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนจอมพราน เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคสมบูรณ์ > ตอนไอ้งาดำ

เพชรพระอุมา ตอนไอ้งาดำ เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนไอ้งาดำ เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนไอ้งาดำ เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนไอ้งาดำ เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคสมบูรณ์ > ตอนจิตรางคนางค์

เพชรพระอุมา ตอนจิตรางคนางค์ เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนจิตรางคนางค์ เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนจิตรางคนางค์ เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนจิตรางคนางค์ เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคสมบูรณ์ > ตอนนาคเทวี

เพชรพระอุมา ตอนนาคเทวี เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนนาคเทวี เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนนาคเทวี เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนนาคเทวี เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคสมบูรณ์ > ตอนแต่ปางบรรพ์

เพชรพระอุมา ตอนแต่ปางบรรพ์ เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนแต่ปางบรรพ์ เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนแต่ปางบรรพ์ เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนแต่ปางบรรพ์ เล่ม 4
คำนิยมเพชรพระอุมา > คำนิยมภาคสมบูรณ์ > ตอนมงกุฎไพร

เพชรพระอุมา ตอนมงกุฎไพร เล่ม 1
เพชรพระอุมา ตอนมงกุฎไพร เล่ม 2
เพชรพระอุมา ตอนมงกุฎไพร เล่ม 3
เพชรพระอุมา ตอนมงกุฎไพร เล่ม 4
ซาโตมิ อามาโนะ

| ซาโตมิ อามาโนะ |
| --- | --- |
天野 聡美
เกิด: 29 พฤศจิกายน จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: โทโระจัง (トロちゃん), (さとちゃん), โทโรจิ (トロち), โอซาโตะ (おさと)
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: 2018 -
องค์การ: วิมส์
ซาโตมิ อามาโนะ (ญี่ปุ่น: 天野 聡美; โรมาจิ: Amano Satomi; 29 พฤศจิกายน -) เป็น นักพากย์ชาว ญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัดวิมส์
ผลงานพากย์

คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ (มิซานา ฟาเรนกรัม)
คุโรอิสึแห่งแผนกพัฒนาสัตว์ประหลาด (วูล์ฟ เบต)
ฮาเร็มวันสิ้นโลก (คิตายามะ เรนะ)
ฮีลเลอร์เกิร์ล (ยุย)
โทโมดาจิ เกมมิตรภาพ (โคโกโรงิ ยุโตริ)
อิเซไก โชกัง วะ นิโดเมะ เดซุ (ฮานาบาชิระ ยูฮิ)
ซากุ

ซากุ (ญี่ปุ่น: 佐久市; โรมาจิ: Saku-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 423.51 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 97,335 คน
ซากุจัดตั้งขึ้นในฐานะเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1961 และหลังจากการควบรวมเทศบาลข้างเคียงเพื่อจัดตั้งเทศบาลนครซากุขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 2005 ซากุกลายเป็นเทศบาลลำดับที่ 5 ในจังหวัดนางาโนะที่มีจำนวนประชากรเกิน 1 แสนคน
นับตั้งแต่มีการเปิดใช้งานสถานีรถไฟซากูไดระในเส้นทางนางาโนะชิงกันเซ็ง ด้วยเวลาในการเดินทางเข้าโตเกียวด้วยรถไฟชิงกันเซ็งเพียง 1 ชั่วโมง ทำให้มีประชากรย้ายมาที่เมืองซากุเป็นจำนวนมาก
ประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของซากุยังคงค่อนข้างคงที่ตลอด 60 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1960  | 94,732 | —     |
|  1970  | 89,029 | −6.0% |
|  1980  | 91,285 | +2.5% |
|  1990  | 95,625 | +4.8% |
|  2000  | 100,016 | +4.6% |
|  2010  | 100,575 | +0.6% |
|  2020  | 98,199 | −2.4% |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซากุ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ตำนานศึกยุวชน ม.ปลาย

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
ตำนานศึกยุวชน ม.ปลาย
群青戦記 (Gunjō Senki)
แนว: โลดโผน อิงประวัติศาสตร์
มังงะ
เขียนโดย: มาซากิ คาซาฮาระ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในเครือ: ยังจัมป์คอมิกส์
นิตยสาร: ยังจัมป์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 29 สิงหาคม พ.ศ. 2556 – 15 มิถุนายน พ.ศ. 2560
จำนวนเล่ม: 17
มังงะ
ชิง กุนโจ เซ็งกิ
เขียนโดย: มาซากิ คาซาฮาระ
วาดภาพโดย: อาจิจิกะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
นิตยสาร: ยังจัมป์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 7 มกราคม พ.ศ. 2564 – 17 มีนาคม พ.ศ. 2565
จำนวนเล่ม: 5
ภาพยนตร์ฉบับคนแสดง
เบรฟ เจาะเวลา ฉะซามูไร
กำกับโดย: คัตสึยูกิ โมโตฮิโระ
เขียนบทโดย: มาซาฮิโระ ยามาอูระ โทรุ ยามาโมโตะ
ดนตรีโดย: ยูโงะ คันโนะ
สตูดิโอ: โทโฮ
ฉาย: 21 มีนาคม พ.ศ. 2564 (ญี่ปุ่น) 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 (ไทย)
ตำนานศึกยุวชน ม.ปลาย (ญี่ปุ่น: 群青戦記; โรมาจิ: Gunjō Senki) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยมาซากิ คาซาฮาระ ตีพิมพ์ในนิตยสารยังจัมป์รายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2556 ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2560 ซีรีส์มังงะภาคต่อชื่อเรื่องว่า ชิง กุนโจ เซ็งกิ แต่งเรื่องโดยคาซาฮาระและวาดภาพโดยอาจิจิกะ ตีพิมพ์ในนิตยสารเดียวกันตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์มังงะภาคแรกมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลงชื่อเรื่องว่า เบรฟ เจาะเวลา ฉะซามูไร ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 และออกฉายในประเทศไทยในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565