stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาซากิ ซูดะ

| มาซากิ ซูดะ |
| --- | --- |
ซูดะในปี 2015
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ซูโง ไทโช
รู้จักในชื่อ: มาซากิ ซูดะ, สุดะ มาซากิ
เกิด:  (1993-02-21) 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 (31 ปี)
ที่เกิด: มิโน โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง
ช่วงปี: 2009–ปัจจุบัน
คู่สมรส: นานะ โคมัตสึ (สมรส 2021)

อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ป็อป ร็อค
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2017–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Top Coat Epic Records Japan

เว็บไซต์: sudamasaki-music.com
 นักดนตรี
นักดนตรี
ซูโง ไทโช (ญี่ปุ่น: 菅生 大将; โรมาจิ: Sugō Taishō, เกิด 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) รู้จักกันในนาม มาซากิ ซูดะ หรือ สุดะ มาซากิ (ญี่ปุ่น: 菅田 将暉; โรมาจิ: Suda Masaki) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวญี่ปุ่น ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในซีรีส์ทางโทรทัศน์มาสค์ไรเดอร์ดับเบิล ในบทฟิลิป เป็นนักแสดงนำมาสค์ไรเดอร์ที่อายุน้อยที่สุดด้วยอายุเพียง 16 ปี นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในนักแสดงที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลเจแปน อะคาเดมี ไพรซ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ด้วยอายุ 25 ปี และยังได้รับรางวัลสาขานักแสดงยอดนิยมอีกด้วย
ในปี 2016 ซูดะมีผลงานภาพยนตร์ถึง 9 เรื่อง และผลงานละครโทรทัศน์อีก 4 เรื่อง นิตยสาร GQ จึงยกให้เขาเป็นหนึ่งใน GQ Men of the Year ประจำปี 2016   ในปีเดียวกัน ซูดะได้ร้องเพลงประกอบโฆษณาเชียร์นักฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นซึ่งได้รับกระแสตอบรับดีและกลายมาเป็นเพลงเดบิ้วต์ของเขาในเวลาต่อมา
ในปี 2017 ซูดะได้รับบทเป็นนักร้องชื่อดังวง GReeeeN ในภาพยนตร์ Kiseki: Sobito of That Day ซึ่งสร้างมาจากเรื่องจริงของวงกรีน และได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ทั้งหมด 3 เพลงในชื่อ Green Boys ร่วมกับนักแสดงอีก 3 คนที่แสดงเป็นสมาชิกวงกรีน GReeeeN
ต่อมา ซูดะได้เดบิวต์เป็นนักร้องเดี่ยวด้วยซิงเกิล "มิตะ โกโตะ โมะ นาอิ เคชิกิ" (見たこともない景色, lit. "The scenery that I have never seen before") เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2017  ซึ่งได้รับความนิยมและได้รับ Gold Certification จาก RIAJ นอกจากนี้ ในปีเดียวกัน ซูดะยังได้ปล่อยเพลงร่วมกับ เคนชิ โยเนสึ ในชื่อเพลง 灰色と青 (Haiiro to Ao) ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมากเช่นเดียวกัน โดยปัจจุบันมียอดวิวในยูทูบมากกว่า100ล้านวิว
ในปีนี้ ซูดะยังรับบทนำในภาพยนตร์ทั้งหมด 6 เรื่อง และยังรับบทนำในช่วงหลังของละครไทกะ(大河ドラマ)ซึ่งเป็นละครฟอร์มยักษ์ประจำปี
ซูดะสนิทกับนักแสดงเค็นโตะ ยามาซากิ, ไทกะ, ฟูมิ นิไกโด, นักร้อง-นักแต่งเพลง Ishizaki Huwie และ ไอมยอน(Aimyon)
ในปี 2018 ซูดะคว้ารางวัลนักแสดงนำชายไปทั้งสิ้น 5 รางวัล รางวัลสาขานักแสดงยอดนิยม และยังได้แต่งเพลง Sayonara Elegy ร่วมกับเพื่อนนักร้อง Ishiaki Huwie ให้กับ เค็นโตะ ยามาซากิ เพื่อเป็นเพลงประกอบละคร Todome no Kiss ซึ่งมี เค็นโตะ ยามาซากิ รับบทนำ เพลงของเขาได้รับความนิยมเป็นและได้รับ Platinum Certification จาก RIAJ นอกจากนี้เพลง 灰色と青 (Haiiro to Ao) ของ เคนชิ โยเนสึ และ ซูดะ ยังได้รับรางวัล Best Collaboration จาก Space Shower Music Awards 2018 อีกด้วย
ในปี 2019 ซูดะรับบทนำในละครโทรทัศน์ 3年A組-今から皆さんは、人質です- ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมากโดยมีเรตติ้งตอนสุดท้ายสูงถึง15.4%
การแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2552 | มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์ | Kamen Rider Double |  |
| 2552 | มาสค์ไรเดอร์ X มาสค์ไรเดอร์ ดับเบิ้ล & เดเค็ท เดอะมูฟวี่ 2010 | Philip/Kamen Rider Double | ตัวละครหลัก |
| 2553 | มาสค์ไรเดอร์ดับเบิล เดอะมูฟวี่ ฟอร์เอเวอร์ ศึกล่าไกอาเมมโมรี่ A to Z | Philip/Kamen Rider Double, Katsumi Daido (boyhood) | ตัวละครหลัก |
| 2553 | Kamen Rider × Kamen Rider OOO & W Featuring Skull: Movie War Core | Philip/Kamen Rider Double |  |
| 2011 | OOO, Den-O, All Riders: Let's Go Kamen Riders | Philip/Kamen Rider Double | Cameo |
| 2011 | Kamen Rider W Returns | Philip/Kamen Rider Double, Katsumi Daido (boyhood) | Cameo, dual role |
| 2011 | High School Debut | Fumiya Tamura |  |
| 2011 | Kamen Rider × Kamen Rider Fourze & OOO: Movie War Mega Max | Philip/Kamen Rider Double | Cameo |
| 2012 | The Wings of the Kirin | Tomoyuki Yoshinaga |  |
| 2012 | The Boy Inside | Morio |  |
| 2013 | The Backwater | Toma Shinogaki | ตัวละครหลัก |
| 2013 | Girl in the Sunny Place | Shota Okuda |  |
| 2013 | วัน ๆ ของพวกผมก็งี้แหละ | Tadakuni | ตัวละครหลัก |
| 2014 | The Light Shines Only There | Takuji Oshiro |  |
| 2014 | Princess Jellyfish | Kuranosuke Koibuchi |  |
| 2015 | ห้องเรียนลอบสังหาร (ภาพยนตร์) | อาคาบาเนะ คารุมะ |  |
| 2015 | Piece of Cake | Kawatani |  |
| 2016 | Destruction Babies | Yuya Kitahara |  |
| 2016 | Lost and Found | Yuya Kiyokawa |  |
| 2016 | Pink and Gray | Daiki Kawata |  |
| 2016 | Double Life | Takuya Suzuki |  |
| 2016 | ห้องเรียนลอบสังหาร: ภาคจบการศึกษา | อาคาบาเนะ คารุมะ |  |
| 2016 | Seto & Utsumi | Seto | ตัวละครหลัก |
| 2016 | Death Note: Light Up the New World | Yūki Shien | ตัวละครหลัก |
| 2016 | Oboreru Knife | Kōichirō "kō" Hasegawa | ตัวละครหลัก |
| 2016 | Somebody | Kōtarō Kamiya | ตัวละครหลัก |
| 2017 | Kiseki: Sobito of That Day | Hide | ตัวละครหลัก |
| 2017 | Wilderness: Part One | Shinji Sawamura | ตัวละครหลัก |
| 2017 | Wilderness: Part Two | Shinji Sawamura | ตัวละครหลัก |
| 2017 | กินทามะ ซามูไร เพี้ยนสารพัด | ชิมูระ ชินปาจิ |  |
| 2017 | Teiichi: Battle of Supreme High | Teiichi Akaba | ตัวละครหลัก |
| 2017 | Fireworks(2017) | Norimichi Shimada (ให้เสียงพากย์) | ตัวละครหลัก |
| 2017 | Hibana: Spark | Tokunaga | ตัวละครหลัก |
| 2018 | My Little Monster | Haru Yoshida | ตัวละครหลัก |
| 2018 | Love At Least | Tsunagi |  |
| 2018 | กินทามะ ซามูไร เพี้ยนสารพัด 2: แหกกฎชิมิก่อนไม่รอแล้วนะ | ชิมูระ ชินปาจิ |  |
| 2019 | Shazam! | Shazam (ให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่น) | ตัวละครหลัก |
| 2019 | The Great War of Archimedes | Tadashi Kai | ตัวละครหลัก |
| 2019 | Tarō no Baka |  |  |
| 2020 | Ito | Ren Takahashi | ตัวละครหลัก |
| 2020 | Love like a flower bouquet |  | ตัวละครหลัก |
| 2020 | Kinema no Kamisama |  | ตัวละครหลัก |
| 2020 | Asadake | Ono |  |
การแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | Kamen Rider W | Philip/Kamen Rider Double | ตัวละครหลัก |
| 2010 | Hammer Session! | Yōhei Sakamoto |  |
| 2010 | เรียกผมว่าดูลิตเติ้ล | Junpei Domon |  |
| 2011 | You Taught Me All the Precious Things | Naoki Hiraoka |  |
| 2011 | Don Quixote | Kazuya Akashi |  |
| 2011 | Runaway: Aisuru Kimi no Tame ni | Shun Kagami | ตัวละครหลัก |
| 2012 | Rich Man, Poor Woman | Takahiro Sakai |  |
| 2012 | Honto ni Atta Kowai Hanashi 2012 Aru Natsu no Dekigoto |  |  |
| 2012 | Resident - 5-nin no Kenshūi | Hashimoto Ryōji |  |
| 2012 | Akutou |  |  |
| 2013 | Nakuna, Hara-chan | Hiroshi |  |
| 2013 | ส่งป้ามาปราบเกรียน | Tsuchiya Masamitsu |  |
| 2014 | ยอดหญิงยอดเชฟ | ไทสุเกะ นิชิคาโดะ | Asadora |
| 2014 | Shinigami-kun | Akuma |  |
| 2015 | Mondai no Aru Restaurant | Daichi Hoshino |  |
| 2015 | Kageriyuku Natsu | Shunji Mutō |  |
| 2015 | Chanpon Tabetaka | Masashi Sano | ตัวละครหลัก |
| 2015 | Tamiō | โช มุโต้ | ตัวละครหลัก |
| 2016 | Love Song | Soraichi Amano | Getsu9 |
| 2016 | Death Note: New Generation | ยูกิ ชิเอน | ตัวละครหลัก |
| 2016 | Pretty Proofreader | Yukito Orihara  | ตัวละครหลัก |
| 2016 | Uchuu no Shigoto | Mishima | ตัวละครหลัก |
| 2017 | Onna jōshu Naotora | อี นาโอมาสะ | ละครไทกะ |
| 2017 | Pretty Proofreader DX | Yukito Orihara | ตัวละครหลัก |
| 2018 | Kiss that Kills | Kazunori Harumi | Special Appearance |
| 2018 | Dele | Yūtarō Mashiba | ตัวละครหลัก |
| 2018 | Manpuku | Taichi Azuma | Asadora |
| 2019 | ห้องเรียนของครูฮิอิรากิ | ฮิอิรากิ อิบุกิ | ตัวละครหลัก |
| 2020 | MIU404 | 404 NOT FOUND man | ตัวละครรับเชิญ ตอนที่3,7,9,10,11 |
ผลงานเพลง > อัลบั้ม > สตูดิโออัลบั้ม

| Title | Album details | Peak chart positions> JPNOricon  | Peak chart positions> JPNBillboard |
| --- | --- | --- | --- |
| Play |  Released: March 21, 2018  Label: Epic Japan  Formats: CD, digital download | 2 | 3 |
ผลงานเพลง > อัลบั้ม > อีพี

| Title | EP details | Peak chart positions> JPNOricon  | Peak chart positions> JPNBillboard |
| --- | --- | --- | --- |
| Green Boys |  Released: January 24, 2017  Label: Epic Japan  Formats: CD, digital download | 4 | — |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล > ซิงเกิลเดี่ยว

| Title | Year | Peak chart positions> JPNOricon  | Peak chart positions> JPNHot100 | Certifications | Album |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Kiseki" (As a part of Green Boys) | 2016 | — | 7 |  | Green Boys (EP) |
| "Mita Koto mo Nai Keshiki" | 2017 | 5 | 3 |  RIAJ (digital): Gold | Play |
| "Kokyu" | 2017 | 10 | 13 |  | Play |
| "Sayonara Elegy" | 2018 | 12 | 3 |  RIAJ (digital): Platinum | Play |
| "Long Hope Phillia" | 2018 | 12 | 11 |  |  |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล > ซิงเกิลรับเชิญ

| Title | Year | Peak chart positions> JPNHot100 | Certifications | Album |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "Haiiro to Ao" (Kenshi Yonezu featuring Masaki Suda) | 2017 | 3 |  RIAJ (digital): Platinum | Bootleg Play |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล > เพลงอื่นๆที่ปรากฏบนชาร์ต

| Title | Year | Peak chart positions> JPNHot100 | Certifications | Album |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "Koe" (As a member of Green Boys) | 2017 | 4 |  | Green Boys (EP) |
| "Michi" (As a member of Green Boys) | 2017 | 34 |  | Green Boys (EP) |
| "Asakusa Kid" (As Masaki Suda and Kenta Kiritani) | 2017 | 94 |  | Play |
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976

| ประเทศไทย ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: THA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
เว็บไซต์: olympicthai.org
ณ มอนทรีออล ประเทศแคนาดา
นักกีฬา: 42 คน  ใน 11 ชนิดกีฬา
เหรียญ อันดับ 37:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 1 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2519 ที่มอนทรีออล แคนาดา โดยมีนักกีฬา 42 คน ชาย 39 คน หญิง 3 คน แข่งขันใน กีฬา 11 ประเภท ครั้งนี้ประเทศไทยได้เหรียญรางวัลเป็นครั้งแรก จากพเยาว์ พูนธรัตน์ ในกีฬามวยสากลสมัครเล่น ส่งผลให้ไทยเป็นประเทศที่สามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้เหรียญรางวัลในกีฬาโอลิมปิก รองจากฟิลิปปินส์ (เหรียญทองแดง กีฬาว่ายน้ำ พ.ศ. 2471) และสิงคโปร์ (เหรียญเงินกีฬายกน้ำหนัก พ.ศ. 2503) และต้องรออีก 20 ปี ประเทศไทยจึงจะได้เหรียญทองแรกในกีฬาโอลิมปิก ใน พ.ศ. 2539
เหรียญรางวัล > เหรียญทองแดง

พเยาว์ พูนธรัตน์  มวยสากลสมัครเล่น  รุ่นไลท์ฟลายเวท
ผลการแข่งขัน > กีฬากรีฑา

มีนักกีฬา 4 คน
ผลการแข่งขัน > กีฬาจักรยาน

มีนักกีฬา  7 คน
ผลการแข่งขัน > กีฬาฟันดาบ

มีนักกีฬา 5 คน (ทีม 4 คน ตัวสำรอง 1 คน): เสน่ห์ เชาว์สุรินทร์, ทวีวัฒน์ หุราพันธ์, สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล, เริงยศ ศรีวรพงษ์พันธ์, สมชัย ตรังเจริญงาม
ผลการแข่งขัน > กีฬามวยสากลสมัครเล่น

มีนักกีฬา 5 คน
ผลการแข่งขัน > กีฬายกน้ำหนัก

มีนักกีฬา 1 คน
ผลการแข่งขัน > กีฬายิงธนู

มีนักกีฬา 3 คน: อมรรัตน์ แก้วไพฑูรย์, วัลลภ โพทะยะ, วิจิตร สุขสมปอง
ผลการแข่งขัน > กีฬายิงปืน

มีนักกีฬา 13 คน
ผลการแข่งขัน > กีฬายูโด

มีนักกีฬา 1 คน
ผลการแข่งขัน > กีฬาเรือใบ

มีนักกีฬา 2 คน
ผลการแข่งขัน > กีฬาว่ายน้ำ

มีนักกีฬา 3 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Olympic Reports เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
International Olympic Committee results database
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่ มอนทรีออล ประเทศแคนาดา |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แคเมอรูน*   อียิปต์*   โกตดิวัวร์   โมร็อกโก*   เซเนกัล   ตูนิเซีย*   *ถอนตัวหลังการแข่งขันเริ่ม |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   กัวเตมาลา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   แอนทีกาและบาร์บิวดา   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิสราเอล   ญี่ปุ่น   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   เนปาล   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ไทย  |  |
| ยุโรป |   อันดอร์รา   ออสเตรีย   เบลเยียม   บัลแกเรีย   เชโกสโลวาเกีย   เดนมาร์ก   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เยอรมนีตะวันตก   เยอรมนีตะวันออก   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิตาลี   ลีชเทินชไตน์   ลักเซมเบิร์ก   โมนาโก   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   สหภาพโซเวียต   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูโกสลาเวีย  |  |
| โอเชียเนีย |   ออสเตรเลีย   ฟีจี   นิวซีแลนด์   ปาปัวนิวกีนี  |  |
| ด ค กนักกีฬาทีมชาติไทยที่ได้เหรียญรางวัลโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
ฤดูร้อน 1976  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024
|  เหรียญทอง |  สมรักษ์ คำสิงห์  วิจารณ์ พลฤทธิ์  อุดมพร พลศักดิ์  ปวีณา ทองสุก  มนัส บุญจำนงค์  ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล  สมจิตร จงจอหอ  โสภิตา ธนสาร  สุกัญญา ศรีสุราช  พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ (2 เหรียญ)  |  |
|  เหรียญเงิน |  ทวี อัมพรมหา  วรพจน์ เพชรขุ้ม  บุตรี เผือดผ่อง  มนัส บุญจำนงค์  พิมศิริ ศิริแก้ว (2 เหรียญ)  แก้ว พงษ์ประยูร  เทวินทร์ หาญปราบ  กุลวุฒิ วิทิตศานต์  ธีรพงศ์ ศิลาชัย  วีรพล วิชุมา  |  |
|  เหรียญทองแดง |  พเยาว์ พูลธรัตน์  ผจญ มูลสัน  อาคม เฉ่งไล่  วิชัย ราชานนท์  พรชัย ทองบุราณ  เกษราภรณ์ สุตา  อารีย์ วิรัฐถาวร  วันดี คำเอี่ยม (2 เหรียญ)  เยาวภา บุรพลชัย  เพ็ญศิริ เหล่าศิริกุล  สุริยา ปราสาทหินพิมาย  ชนาธิป ซ้อนขำ  ศิริภุช กุลน้อย  สินธุ์เพชร กรวยทอง  พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ  สุดาพร สีสอนดี  จันทร์แจ่ม สุวรรณเพ็ง  สุรจนา คำเบ้า  |  |
ราอุล มาซิอัส

| ราอุล มาซิอัส |
| --- | --- |
เกิด: ราอุล มาซิอัส เกร์บารา 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2477
ราอุล มาซิอัส (Raúl Macías Guevara)นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ  28 กรกฎาคม พ.ศ. 2477 เสียชีวิตเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2552 รวมอายุได้ 75 ปี สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 25) แพ้ 2
ประวัติ

มาซิอัส เป็นนักมวยระดับแชมป์โลกของเม็กซิโก และยังเป็นนักแสดงและเทรนเนอร์ด้วย เขาเคยได้เหรียญทองแดงในกีฬาแพนอเมริกัน พ.ศ. 2494 มาซิอัสเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2496 ชนะน็อค เมโอ ซานเชส ยก 1 ที่เม็กซิโก หลังจากชกชนะรวด 8 ครั้ง โดยชนะน็อค 2 ครั้ง จึงขึ้นชิงแชมป์เม็กซิโกรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2496 ชนะคะแนน เบโต กัวเรย์ เมื่อชกชนะติดต่อกันอีก 6 ครั้ง จึงขึ้นชิงแชมป์ NABF กับนาเต บรูก เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2497 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน  มาซิอัสเป็นนักมวยในยุคแรกๆที่โด่งดังและเป็นที่รู้จักทางโทรทัศน์ เนื่องจากในช่วงนั้นเริ่มมีโทรทัศน์แพร่หลายและมีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์
ต่อมาเมื่อ รอแบร์ กอแอน แชมป์โลก NBA รุ่นแบนตัมเวท ปฏิเสธที่จะป้องกันตำแหน่งกับมาซิอัส NBA จึงปลดกอแอน และให้มาซิอัสชิงแชมป์โลกที่ว่างกับจำเริญ ทรงกิตรัตน์ นักมวยสากลชาวไทยแทน การชกมีขึ้นที่ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มาซิอัสไปชกในต่างแดน ผลปรากฏว่ามาซิอัสชนะทีเคโอ​จำเริญ ยก 11 เมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2498 ได้ครองแชมป์โลก
ต่อมาเขาขึ้นชกนอกรอบเมื่อ 16 มิถุนายน และพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกโดยแพ้น็อคบิลลี เพียคอก ยก 3 ซึ่งเป็นการแพ้น็อคครั้งเดียวของเขา จากนั้น ขึ้นชกชนะอีก 5 ครั้งก่อนจะป้องกันตำแหน่งแชมป์ครั้งแรก ชนะน็อค เลโอ เอสปิโนซาจากฟิลิปปินส์ ยก 10 เมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2499 ที่เม็กซิโก หลังจากชกชนะแบบนอกรอบอีก 9 ครั้ง   มาซิอัสขึ้นชกป้องกันแชมป์โลกกับดอมมี เออร์ซัวเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2500 มาซิอัสถูกชกลงไปนับก่อนในยกแรก ก่อนจะบุกตะลุยจนชนะทีเคโอเออร์ซัวได้ในยกที่ 11
ต่อมาเมื่อ 6 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน มาซิอัสขึ้นชกป้องกันตำแหน่งกับอัลฟอนเซ ฮาลิมี ปรากฏว่าเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมื่อครบ 15 ยก แต่ก็มีหลายคนที่เห็นว่าการชกครั้งนั้น มาซิอัสน่าจะเป็นฝ่ายชนะ หลังจากนั้น มาซิอัสขึ้นอีกราว 4 ครั้งก่อนจะแขวนนวมเมื่อ พ.ศ. 2502 อีก 3 ปีต่อมา เขาขึ้นชกอีกครั้ง ชนะน็อคช็อกโกแลต ซัมบราโน ยก 5 ในการชกเพื่อการกุศลเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2505 แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย หลังจากเลิกชกมวย มาซิอัสตัดสินใจเป็นนักแสดง และต่อมาได้เป็นเทรนเนอร์ในค่ายมวยในเม็กซิโกซิตี
เกียรติประวัติ

แชมป์อเมริกาเหนือรุ่นแบนตัมเวท (2497)
ชิง (ตำแหน่งว่าง), 26 กันยายน 2497 ชนะคะแนน เนท บรูค ที่ เม็กซิโก
แชมป์โลก NBA รุ่นแบนตัมเวท (WBA) (2498 – 2500)
ชิง, 9 มีนาคม 2498 ชนะทีเคโอ​ จำเริญ ทรงกิติรัตน์ ยก 11 ที่ สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1, 25 มีนาคม 2499 ชนะน็อค เลโอ เอสปีโนซา ยก 10  ที่ เม็กซิโก
ป้องกันครั้งที่ 2, 15 มิถุนายน 2500 ชนะทีเคโอ ดอมมี่ อูซัว ยก 11 ที่ สหรัฐ
เสียแชมป์, 6 พฤศจิกายน 2500 แพ้คะแนน อัลฟงเซ ฮาลิมี ที่ สหรัฐ
ลักเซมเบิร์ก (แก้ความกำกวม)

ลักเซมเบิร์ก (Luxembourg) อาจหมายถึง
ประเทศลักเซมเบิร์ก – ประเทศหนึ่งในทวีปยุโรป
ลักเซมเบิร์ก (เมือง) – เมืองหลวงของประเทศลักเซมเบิร์ก
มณฑลลักเซมเบิร์ก – จังหวัดหนึ่งในประเทศเบลเยียม
พระราชวังลุกซ็องบูร์และสวนลุกซ็องบูร์ – สถานที่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ภาษาลักเซมเบิร์ก
วัดพระงาม (อำเภอบางปะหัน)

สำหรับวัดพระงามแห่งอื่น ดูที่ วัดพระงาม
| วัดพระงาม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบางเดื่อ อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระงาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเดื่อ อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประวัติ

ไม่มีพงศาวดารใดกล่าวถึง จึงไม่ปรากฏหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรว่าสร้างขึ้นเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้าง จากซากเจดีย์เก่าจึงสันนิษฐานว่าคงสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2112 จนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2401 ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยต่อมากรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานวัดพระงามเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ประกาศในพระราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 115 ตอนพิเศษ 37 ง
เชื่อกันว่าวัดพระงามแต่เดิมเป็นวัดมอญ เพราะตั้งอยู่ในชุมชนมอญและยังมีเสาหงส์อยู่หน้าวัด รวมถึงมีช้างเอราวัณกระจายอยู่ในวัด ซึ่งโดยปกติแล้วหากเป็นวัดไทยโดยเฉพาะในสมัยกรุงศรีอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์ตอนกลาง จะไม่สร้างช้างเอราวัณไว้ในวัด มีแต่วัดมอญเท่านั้นที่สร้าง
หลังเหตุการณ์อุทกภัย พ.ศ. 2554 วัดพระงามได้รับความเสียหายจากน้ำท่วมขัง ทำให้เกิดการทรุดของดิน โดยเมื่อ พ.ศ. 2557 สำนักศิลปากรที่ 3พระนครศรีอยุธยาจึงทำดำเนินการบูรณะในส่วนของอุโบสถ รวมทั้งยังบูรณะผนังกันดินด้วย โดยได้ทำการรื้อถอนวัสดุมุงหลังคาและติดตั้งกระเบื้องมุงหลังคาที่ยังคงสภาพดีกลับในตำแหน่งเดิม มีการทำพิมพ์ช่อฟ้า ใบระกาและหางหงส์จากปูนซีเมนต์ขึ้นมาใหม่ และทำการสกัดคานคอนกรีตเสริมเหล็กจากการบูรณะครั้งก่อนหน้าออกเพื่อรักษารูปแบบดั้งเดิมของอาคารและได้ทำการฝังท่อดินเผาสำหรับระบายความชื้นในผนัง
ราวเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 มีการบูรณะบริเวณวิหารจตุรมุข อาคารพิพิธภัณฑ์ การออกแบบและจัดแสดงโบราณวัตถุ การอนุรักษ์โบราณวัตถุ การ
ปรับปรุงภูมิทัศน์และการอนุรักษ์จิตรกรรมในมณฑปพระพุทธบาท
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ เนื่องจากใช้โครงสร้างระบบผนังรับน้ำหนักแล้ว หน้าบันไม้ แต่ปั้นปูนประดับเป็นลายเสมาธรรมจักรตั้งอยู่บนพาน ล้อมด้วยลายก้านขดอย่างเรียบง่ายเต็มพื้นที่ว่าง
มณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลองตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอุโบสถ มีฐานประทักษิณเป็นฐานบัวยกสูง ล้อมรอบด้วยระเบียงเจาะช่องแนวทแยงมีบันไดทางขึ้นสี่ทิศและมีซุ้มหน้าบันโค้งครึ่งวงกลมแบบฝรั่ง มีหอระฆังประจำมุม
ซากอาคารวิหารทรงจัตุรมุขตั้งอยู่ทางทิศใต้ ขนานกับอุโบสถ มีลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ในผังกากบาท อาจมีมาแล้วตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย เนื่องจากมีการทำพนักระเบียงเจาะช่องรูปกลีบบัวและเสาหัวเม็ดทรงมัณฑ์ ซึ่งพบมากในศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย
ศาลาการเปรียญมีรูปแบบอาคารแบบศิลปะรัตนโกสินทร์ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ยกพื้นสูง ฐานก่อซุ้มโค้งมีใต้ถุนเป็นช่องตรงกับหน้าต่าง ช่องระหว่างหน้าต่างมีการยกกระเปาะตั้งแต่ฐาน ขนาบด้วยศาลาขวางซึ่งเชื่อมกับตัวอาคารหลังกลางด้วยชานเล็ก ๆ มีมุขยื่นออกมา 4 ด้าน
เจดีย์ประธานน่าจะสร้างสมัยรัตนโกสินทร์เป็นเจดีย์ทรงระฆังที่มีส่วนรองรับองค์ระฆังเป็นชุดฐานสิงห์ในผังแปดเหลี่ยมและตั้งอยู่บนฐานประทักษิณในผังแปดเหลี่ยม
วัดยังมีสุสานซึ่งมีมาแล้วอย่างน้อยในสมัยรัตนโกสินทร์ ช่วงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สันนิษฐานว่าเป็นการนำแนวคิดการทำสุสานหลวงวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามมาใช้
ลิลิตตะเลงพ่าย

| ลิลิตตะเลงพ่าย |
| --- | --- |
กวี: กรมพระปรมานุชิตชิโนรส และกรมหมื่นภูบาลบริรักษ์
ประเภท: เฉลิมพระเกียรติ
คำประพันธ์: ลิลิต
ความยาว: 439 บท
ยุค: รัตนโกสินทร์
ปีที่แต่ง: ในวาระงานพระราชพิธีฉลองตึกวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ที่ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ เมื่อพุทธศักราช ๒๓๗๕
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมวรรณศิลป์
ลิลิตตะเลงพ่าย เป็นบทประพันธ์ประเภทลิลิต ประพันธ์ขึ้นโดยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ เพื่อสดุดีวีรกรรมของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ในวาระงานพระราชพิธีฉลองตึกวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหารในสมัยรัชกาลที่ 3 โดยตะเลงในที่นี้หมายถึง มอญ แต่ในลิลิตตะเลงพ่าย กล่าวถึงการรบระหว่างไทยกับพม่า
ที่มาของเรื่อง

ผู้แต่งคงได้แรงบันดาลใจมาจาก
1.พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม)
2.วรรณคดีเก่าบางเรื่อง เช่น ลิลิตยวนพ่าย ลิลิตพระลอ
3.จินตนาการของผู้แต่ง คือ ช่วงบทนิราศ บทชมโฉม บทรัก เป็นต้น
จุดมุ่งหมายในการแต่ง

1.เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
2.ฉลองตึกวัดพระเชนตุพนฯ สมัย รัชกาลที่ 3
3.สร้างสมบารมีของผู้แต่ง (เพราะผู้แต่งขอไว้ว่าถ้าแต่งเสร็จขอให้สำเร็จสู่พระนิพพาน)
ลักษณะคำประพันธ์

แต่งด้วยลิลิตสุภาพ ประกอบด้วย ร่ายสุภาพ โคลงสองสุภาพ โคลงสามสุภาพ และโคลงสี่สุภาพ แต่งสลับกันไป จำนวน 439 บท โดยได้แบบอย่างการแต่งมาจากลิลิตยวนพ่ายที่แต่งขึ้นในสมัยอยุธยาตอนต้น ลิลิตเปรียบได้กับงานเขียนมหากาพย์ จัดเป็นวรรณคดีประเภทเฉลิมพระเกียรติพระมหากษัตริย์
เนื้อเรื่องย่อ

เริ่มต้นด้วยการชมพระบารมีและพระบรมเดชานุภาพของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช แล้วดำเนินความตามประวัติศาสตร์ว่า พระเจ้าหงสาวดีนันทบุเรงทรงทราบว่า สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช เสด็จสวรรคต สมเด็จพระนเรศวรได้ครองราชสมบัติ พระองค์จึงตรัสปรึกษาขุนนางทั้งปวงว่ากรุงศรีอยุธยาผลัดเปลี่ยนกษัตริย์ สมเด็จพระนเรศวรและสมเด็จพระเอกาทศรถ พระพี่น้องทั้งสองอาจรบพุ่งชิงความเป็นใหญ่กัน ยังไม่รู้เหตุผลประการใด ควรส่งทัพไปดินแดนอยุธยา เป็นการเตือนสงครามไว้ก่อน ถ้าเหตุการณ์เมืองอยุธยาไม่ปกติสุขก็ให้โจมตีทันที ขุนนางทั้งหลายก็เห็นชอบตามพระราชดำรินั้น พระเจ้าหงสาวดีจึงตรัสให้ พระมหาอุปราชาเตรียมทัพร่วมกับพระมหาราชเจ้านครเชียงใหม่ แต่พระมหาอุปราชากราบทูลพระบิดาว่าโหรทายว่าชันษาของพระองค์ร้ายนัก
สมเด็จพระเจ้าหงสาวดีตรัสว่าพระมหาธรรมราชาไม่เสียแรงมีโอรสล้วนแต่เชี่ยวชาญกล้าหาญในศึกมิเคยย่อท้อการสงคราม ไม่เคยพักให้พระราชบิดาใช้เลยต้องห้ามเสียอีก ผิดกับพระองค์ และให้พระมหาอุปราชาไปเอาภัสตราภรณ์สตรีมาทรงเสีย พระมหาอุปราชาทรงอับอายและหวาดกลัวพระราชอาญาของพระบิดายิ่งนัก จึงเตรียมจัดทัพหลวงและทัพหัวเมืองต่างๆ เพื่อยกมาตีอยุธยา ขณะนั้นสมเด็จพระนเรศวรเตรียมทัพจะไปตีกัมพูชาเป็นการแก้แค้นที่ถือโอกาสรุกรานอยุธยาหลายครั้งระหว่างที่อยุธยาติดศึกกับพม่า พอสมเด็จพระนเรศวรทรงทราบข่าวศึกก็ทรงถอนกำลังไปสู้รบกับพม่าทันที ทัพหน้ายกล่วงหน้าไปตั้งที่ตำบลหนองสาหร่าย
ฝ่ายพระมหาอุปราชาทรงคุมทัพมากับพระเจ้าเชียงใหม่รี้พลรบ 5 แสน เข้ามาทางด่านเจดีย์สามองค์ ทรงชมไม้ ชมนก ชมเขา และคร่ำครวญถึงพระสนมกำนัลมาตลอดจนผ่านไทรโยคลำกระเพิน และเข้ายึดเมืองกาญจนบุรีได้โดยสะดวก ต่อจากนั้นก็เคลื่อนพลผ่านพนมทวนเกิดลางร้ายลมเวรัมภาพัดฉัตรหัก ทรงตั้งค่ายหลวงที่ตำบลตระพังตรุ ฝ่ายสมเด็จพระนเรศวรและสมเด็จพระเอกาทศรถทรงเคลื่อนพยุหยาตราทางชลมารค ไปขึ้นบกที่ปากโมก บังเกิดศุภนิมิต ต่อจากนั้นทรงกรีฑาทัพทางบกไปตั้งค่ายที่ตำบลหนองสาหร่าย เมื่อทรงทราบว่าพม่าส่งทหารมาลาดตะเวน ทรงแน่พระทัยว่าพม่าจะต้องโจมตีกรุงศรีอยุธยาเป็นแน่ จึงรับสั่งให้ทัพหน้าเข้าปะทะข้าศึกแล้ว ล่าถอยเพื่อลวงข้าศึกให้ประมาท แล้วสมเด็จพระนเรศวรมหาราชกับสมเด็จพระเอกาทศรถทรงนำทัพหลวงออกมาช่วย ช้างพระที่นั่งสองเชือกตกมันกลับเขาไปในหมู่ข้าศึกแม่ทัพนายกองตามไม่ทัน สมเด็จพระนเรศวรมหาราชตรัสท้าพระมหาอุปราชาทำยุทธหัตถีและทรงได้รับชัยชนะ โดยทรงใช้พระแสงของ้าวฟันพระมหาอุปราชาขาดคาคอช้าง พระแสงของ้าวนั้นได้รับการขนานนามในภายหลังว่า พระแสงของ้าวเจ้าพระยาแสนพลพ่าย ทางด้านสมเด็จพระเอกาทศรถได้ทรงกระทำยุทธหัตถีมีชัยชนะแก่มังจาชโร
เมื่อกองทัพพม่าแตกพ่ายไปแล้วสมเด็จพระนเรศวรมาหาราชรับสั่งให้สร้างสถูปเจดีย์เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระมหาอุปราชา เสด็จแล้วจึงเลิกทัพกลับกรุงศรีอยุธยา เป็นอันจบเนื้อเรื่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

การแสดงหุ่นกระบอก เรื่อง ลิลิตตะเลงพ่าย ตอนยุทธหัตถี โดยจักรพันธุ์ โปษยกฤต และคณะ
ยุคพาลีโอจีน

ยุคพาลีโอจีน (Paleogene) เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก อยู่ระหว่าง 66 ± 0.3 ถึง 23 ± 0.05 ล้านปีมาแล้ว และเป็นยุคแรกของมหายุคซีโนโซอิก ยุคนี้กินเวลาประมาณ 42 ล้านปี เป็นยุคที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดเล็ก มีรูปแบบเรียบง่ายได้วิวัฒนาการเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ที่ซับซ้อน หลังเหตุการณ์การสูญพันธุ์ในยุคครีเทเชียส-เทอร์เชียรีในปลายยุคครีเทเชียส นกมีการวิวัฒนาการสู่รูปแบบในปัจจุบันในยุคนี้เช่นกัน
ยุคพาลีโอจีนแบ่งเป็น 3 สมัย คือ สมัยพาลีโอซีน,สมัยอีโอซีน,สมัยโอลิโกซีน
แหล่งข้อมูลอื่น

Paleogene Microfossils: 180+ images of Foraminifera