stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อเทลิเยร์

| อเทลิเยร์ |
| --- | --- |
ประเภท: เล่นตามบทบาท
ผู้พัฒนา: Gust, Amazing, Banpresto, Bothtech, E3 Staff, GMO Mobile, Hyde, Idea Factory, Otomate, Rideon Japan, Tose
ผู้จัดจำหน่าย: ทั่วโลก: Koei Tecmo Previous: JP: Gust, Banpresto (GBA), E3 Staff (WSC), Idea Factory (Elkrone), Imadio (Sat, Win), Kool Kizz (DC)NA/EU: NIS America (PS2/PSP)EU: Koei (PS2) AU: THQ (PS2) 
ระบบปฏิบัติการ: เพลย์สเตชัน, เพลย์สเตชัน 2, เพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน Network, เพลย์สเตชัน Portable, เพลย์สเตชัน Vita, เพลย์สเตชัน TV, WonderSwan Color, Game Boy Advance, Nintendo DS, Nintendo 3DS, Nintendo Switch, Dreamcast, Sega Saturn, Microsoft Windows, mobilephones (Android, EZ, GREE, i, iOS, S!)
ลงครั้งแรกบน: เพลย์สเตชัน
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1997
อเทลิเยร์ (อังกฤษ: Atelier, ญี่ปุ่น: アトリエシリーズ, อักษรโรมัน: Atorie Shirīzu) เป็นชุดวิดีโอเกมแนวเล่นตามบทบาท ถูกจัดขึ้นโดย Gust Corporation ตั้งแต่ ค.ศ. 1997 เริ่มแรกทำเพื่อเครื่องเล่นวิดีโอเกมเพลย์สเตชันโดยเฉพาะ ในภายหลังมีการแปลงเป็นในเครื่องเล่นอีกหลายแบบ
อาดอน

| --- | --- |
อาดอน

นักคอสเพลย์ที่สวมชุดเป็นอาดอน
ชื่อ: อาดอน
ชื่อจริง: อาดูร

รูปแบบการต่อสู้: มวยไทย

สัญชาติ:  ไทย

ส่วนสูง: 182 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 73 กิโลกรัม

กรุ๊ปเลือด: B

สิ่งที่ชอบ: มวยไทย
งานอดิเรก: ซ้อมไหว้ครู


สิ่งที่เกลียด: ผู้ที่ให้ร้ายสกัด และงวงช้าง
ความสัมพันธ์: สกัด (อาจารย์)



ภาพการออกแบบอาดอนในชุดโขนสำหรับซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV
อาดอน (อังกฤษ: Adon; ญี่ปุ่น: アドン) เป็นตัวละครนักมวยไทยจากเกมสตรีทไฟเตอร์ ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของสกัด อาดอนได้กลับมามีบทบาทอีกครั้งในเกมซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV เขามีท่าไม้ตายคือจากัวร์คิก, ไรซิงจากัวร์ และจากัวร์ทูธ และมีอุลตร้าคอมโบคือจากัวร์รีโวลเวอร์ กับจากัวร์แอวาแลนช์ ให้เสียงพากย์ในเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นโดยอาสึชิ อิมารุโอกะ และให้เสียงพากย์ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษโดยที. แอ็กเซลร็อด
อาดอนเป็นตัวละครในซีรีส์สตรีทไฟท์เตอร์เพียงรายเดียว ที่มีท่าซูเปอร์คอมโบแปรผันออกเป็นสองรูปแบบขณะโจมตี กล่าวคือท่า "จากัวร์แวรีแอสเซาท์" สามารถแปรเปลี่ยนเป็น "เธาเซินด์จากัวร์" หรือ "จากัวร์แอสเซสซิน" ได้โดยขึ้นอยู่กับการควบคุมของผู้เล่น และถือได้ว่าเป็นผู้สืบทอดมวยไทย ในยุคต่อมาของซีรีส์สตรีทไฟเตอร์
ประวัติตามท้องเรื่อง

จากการที่อาดอนเป็นนักมวยไทยศิษย์เอกของสกัด และจากการที่เคยมีผู้กล่าวหาว่าสกัดผู้เป็นจักรพรรดิแห่งมวยไทยใช้วิชาการต่อสู้ที่ใช้วิธีสกปรก ส่งผลให้อาดอนเกิดความไม่พอใจ เขาจึงออกเดินทางใช้กำปั้นพิสูจน์ฝีมือมวยไทย และแสดงให้รู้ว่ามวยไทยเป็นศิลปะการต่อสู้ที่สง่างาม ซึ่งจะเห็นได้จากการไหว้ครูของเขา
อาดอนเกิดในครอบครัวที่ยากจน เขามีความใฝ่ฝันที่จะไต่เต้าให้ไปถึงจุดสูงสุดของวงการมวยไทย นอกจากนี้ เขายังมีความปรารถนาที่จะก้าวนำหน้าสกัด ผู้เป็นครูมวยของเขาในวันข้างหน้าด้วยเช่นกัน และครั้งหนึ่งเวก้าได้เชิญชวนให้อาดอนเข้าร่วมองค์การชาโดลู แต่อาดอนก็ขอปฏิเสธที่จะเข้าร่วมองค์การนี้
ในซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV อาดอนได้คิดจะล้มสกัดเพื่อเริ่มต้นยุคใหม่แห่งวงการมวยไทย เนื่องจากเขาไม่พอใจที่สกัดได้พ่ายแพ้ต่อริวแล้วกลับยอมคบหากับริว โดยได้เปิดศึกบนเรือสำราญที่เรียกกันว่า "Cruise Ship Stern" ก่อนที่จะมุ่งหน้าสู่องค์การ S.I.N. เพื่อท้าสู้กับเซธในเวลาต่อมา
การออกแบบตัวละคร

อาดอนเป็นนักมวยไทยซึ่งมีโครงกรามที่แลดูคล้ายกับแยกเขี้ยวตลอดเวลา และไว้ผมทรงสีแดงดุจเปลวเพลิง ในสตรีทไฟท์เตอร์ภาคแรกเขาไม่ได้สวมมงคลอย่างที่เห็นในลักษณะปัจจุบัน แต่มีการสวมกางเกงมวยไทยคาดแถบรูปตัววี (V) เป็นเอกลักษณ์ประจำตัว และในขณะที่สกัดใช้คำว่า "ไทเกอร์" มาประกอบการตั้งชื่อท่าไม้ตาย อาดอนเองก็นำคำว่า "จากัวร์" มาใช้ในการตั้งชื่อท่าไม้ตายกับเขาด้วยเช่นกัน สำหรับ "อาดอน" เป็นตัวละครที่ได้ชื่อมาจากคำว่า อา ในภาษาไทยซึ่งหมายถึงน้องของพ่อ ส่วนคำว่า ดอน นั้นหมายถึง เนิน หรือ ที่สูง นอกจากนี้ อาดอนยังได้ปรากฏตัวในฉากหลังของเกมพ็อกเก็ตไฟท์เตอร์ในรูปแบบของตัวละครย่อส่วนมาแล้วครั้งหนึ่ง ล่าสุด ทางแคปคอมซึ่งเป็นผู้ผลิตเกมได้จัดทำอาดอนในภาพลักษณ์ใหม่โดยเป็นนักมวยไทยในชุดโขน ซึ่งเป็นการดัดแปลงบางส่วนมาจากตัวละครเรื่องรามเกียรติ์กับงานศิลปะของไทย
การปรากฏตัวในมังงะและแอ็คชันฟิกเกอร์

อาดอนยังเป็นตัวละครหลักสำคัญที่ปรากฏตัวในหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นสตรีทไฟเตอร์ ภาคซีโร โดยเนื้อหาได้กล่าวถึงการต่อสู้ระหว่างอาดอนกับริว ซึ่งริวเองก็ยังให้การยอมรับว่าสมกับที่เป็นศิษย์เอกของสกัด ในท้ายที่สุด ริวก็ไม่สามารถควบคุมตนเองได้ เขาได้ใช้ท่าโจมตี"ซาตสึอิ โนะ ฮาโด" พุ่งเข้าหาอาดอน แต่กายก็เขามาขวางเอาไว้ได้อย่างทันท่วงที
นอกจากนี้ อาดอน ยังได้รับการออกแบบเป็นแอ็คชันฟิกเกอร์ ซึ่งผลิตโดย SOTA toys และได้รับการออกแบบแพกเกจโดย UDON ซึ่งเป็นทีมงานสร้างคอมมิกส์ชุดสตรีทไฟท์เตอร์ที่มีชื่อเสียงของสหรัฐอเมริกามาร่วมออกแบบด้วย และปัจจุบันเริ่มเป็นของสะสมเกี่ยวกับมวยไทยที่หายากแล้วรายการหนึ่ง
การตอบรับ

เว็บไซต์เอ็มไทยได้ให้การยกย่องถึงอาดอนว่าเป็นตัวละครที่มีความโดดเด่นในภาคแอลฟา 2 (ซีโร 2) และแอลฟา 3 (ซีโร 3)
ดูเพิ่ม

สกัด
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "อาดอน" (อังกฤษ)
อาดอน เทพเจ้าแห่งวงการมวยไทย (ไทย)
บริษัทแคปคอมผู้ผลิตเกมสตรีทไฟท์เตอร์ (ญี่ปุ่น)
| ด ค กตัวละครจากเกมสตรีทไฟเตอร์ |
| --- | --- |
สตรีทไฟเตอร์:  เกคิ  เก็น  เคน  โจ  เบอร์ดี  ไมค์  ริว  เรทสึ  ลี  สกัด  อาดอน  อีเกิล 
สตรีทไฟเตอร์ II:  โกคิ  ไกล์  แคมมี  ชุนลี  แซนกีฟ  ดัลซิม  ดี เจย์  บลังก้า  บัลร็อก  เฟยหลง  ที.ฮอว์ก  เวก้า  เอ็ม.ไบสัน  อี.ฮอนดะ 
สตรีทไฟเตอร์ ZERO:  กาย  คาริน  โคดี  จูนิ  จูลี  ซากุระ  โซดอม  แดน ฮิบิกิ  แนช  มากิ  โรเลนโต  โรส  อาร์.มิกะ  อินกริด 
สตรีทไฟเตอร์ EX:  การูดา  แครกเกอร์ แจ็ค  ไคริ  ชาโดว์ไกส์  ชารอน  ดารัน  ดี.ดาร์ก  นานาเสะ  แบลร์ เดม  วัลเคโน รอสโซ  สคัลโลมาเนีย  อาเรีย  อัลเลน สไนเดอร์  แอซ  ฮายาเตะ  โฮคุโตะ 
สตรีทไฟเตอร์ III:  กิลล์  คิว  ฌอน  ดัดเล่ย์  ทเวลฟ์  เนโคร  มาโคโตะ  ยูเรน  เรมี  หยาง  หยุน  ออโร  อเล็กซ์  อิบุกิ  เอเลนา  ฮิวโก 
สตรีทไฟเตอร์ IV:  โกเค็น  จูริ  ซี.ไวเปอร์  เซธ  รูฟัส  อาเบล  เอล เฟอร์เต้  ฮาคาน 
อื่น ๆ:  โก ฮิบิกิ  ชาโดลู  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2  ทัตสึโนโกะ vs. แคปคอม  มาร์เวล vs. แคปคอม 3  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์ 
| ด ค กตัวละครที่เป็นนักมวยไทย |
| --- | --- |
ชาวไทย:  เกรียงอาจ • ครุฑ • ฉ่ำอุรา • ชูชัย • ชูร่า • ธีรวิทย์ • บุนนาค • พยัคฆ์ • สกัด • สามชาย • สามารถ • สิงห์ศักดิ์ • หัวใจ • อากาศ • อาดอน • อาภาไชย • ธานี • แอนน์ • เทียน • มะลิวัลย์ • เก้าล้าน •  ไอราวัณ
ชาวตะวันออก:  เคนอิจิ ชิราฮามะ • โจ ฮิงาชิ • ซาโนะ มิทสึรุ • ซาวามูระ • ฟุคามิ โก • มาโมรุ •  โก ฮิบิกิ •  ชิราโตะ •  เฟย์
ชาวตะวันตก:  แจ็กซ์ • แซ็ค • บรูซ เออร์วิน • โรเบิร์ต "R.J." เจมส์ • แอนน์ •  คิง • จันนี่ •  แบรด เบิร์นส์ • ลูซซูเรีย
ไม่ระบุสัญชาติ:  แดร๊กคิวล่าแมน • พัมพุต • โมคุจิน • อันโนว์
อื่นๆ: คาเมนไรเดอร์อิมเพอเรอร์ • ลุมพินีกันดั้ม • เกคิไวโอเล็ต • อุลตร้าแมนมิลเลเนี่ยม
ดูเพิ่ม: มวยไทย • มวยไทยในวัฒนธรรมประชานิยม • ตัวละครที่เป็นนักมวยไทยในภาพยนตร์
 หมวดหมู่
| ด ค กตัวละครชาวไทยในวิดีโอเกม |
| --- | --- |
 ชูร่า  บุนนาค สิงห์ประเสริฐ  พยัคฆ์ สิทธิพิทักษ์  เวก้า  สกัด  สามชาย ต้มยำกุ้ง  หัวใจ  อาดอน  ไอราวัณ  ไลฟ์วีเวอร์  อรุณี  อารักษ์ นิรันดร์  ฟ้าคำราม  วิษณุ อิสา กาแล็กซี่  สยาม  วอร์ไทเกอร์ 
  หมวดหมู่
ฮินะ มากิมูระ

| ฮินะ มากิมูระ |
| --- | --- |
เกิด:  (1995-08-01) 1 สิงหาคม ค.ศ. 1995 (29 ปี) จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น

ส่วนสูง: 154 ซม.
หมู่เลือด: เอ
 
ฮินะ มากิมูระ (ญี่ปุ่น: 牧村ひな; อักษรโรมัน: Hina Makimura; 1 สิงหาคม ค.ศ. 1995 – ) หรือที่รู้จักในชื่อ นานะ มินามิ (ญี่ปุ่น: 南菜々; อักษรโรมัน: Nana Minami) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น สังกัดที-เพาเวอส์
ประวัติและชีวิตส่วนตัว

เธอเกิดที่จังหวัดเกียวโต เป็นนักแสดงเอวีแบบโลลิ ซึ่งเดบิวต์ใน ค.ศ. 2015 ด้วยชื่อในวงการว่า "นานะ มินามิ" ณ สังกัดแนกซ์
จากนั้น เธอเปลี่ยนชื่อเป็น "ฮินะ มากิมูระ" ในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน โดยย้ายสังกัดสู่ที-เพาเวอส์
ฮงอินโบ ชูวะ

| ฮงอินโบ ชูวะ |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: ฮงอินโบ ชูวะ
คันจิ: 本因坊秀和
วันเกิด: ค.ศ. 1820
วันที่เสียชีวิต: ค.ศ. 1873
ศิษย์: ฮงอินโบ ชูซะกุ ฮงอินโบ ชูโฮะ
ฮงอินโบ ชูวะ (ญี่ปุ่น: 本因坊秀和; อังกฤษ: Honinbo Shuwa; ค.ศ. 1820 – ค.ศ. 1873) เป็นนักหมากล้อมระดับอาชีพชาวญี่ปุ่น และยังเป็นหัวหน้าลำดับที่สิบสี่แห่งสำนักฮงอินโบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1847 ถึง 1873
ผลงานระดับอาชีพ

การแข่งขันครั้งสำคัญของเขาอาจจะเป็นการท้าชิงสามนัดช่วงปี ค.ศ. 1840 และ 1842 กับอิโนะอุเอะ เก็นนัน อินเซะกิ ภายหลังจากการลาออกของโจวะ ผู้เป็นเมจินแห่งสำนักหมากล้อมยุคต้นในปี ค.ศ. 1839 เก็นนันก็ยังไม่ได้ทำการแข่งขันกับเมจินแห่งสำนักหมากล้อมยุคต้นรายอื่นเมื่อสำนักฮงอินโบยื่นเรื่องร้องเรียนต่อรัฐบาล ที่นำไปสู่การแข่งเกมแรกของชูวะกับเก็นนันในปี ค.ศ. 1840 ชูวะเป็นฝ่ายชนะเกมนี้ 4 แต้ม (โดยตัวหมากสีดำ) การจากไปของเก็นนันทำให้เกิดความน่าเสียดาย ความเก่งกาจของชูวะเป็นอันหยุดชะงักลงและถอนตัวออกจากการแข่ง เกมที่ตามมาในปี ค.ศ. 1842 ที่ซึ่งเป็นการแสดงถึงความพยายามของเก็นนันที่สามารถเป็นฝ่ายชนะชูวะด้วยตัวหมากสีขาว (แม้ว่าเขาจะใช้ตัวหมากสีดำในทุกเกมที่ 3 ในฐานะที่ที่แตกต่างไปจากอันดับ 1 ดั้ง) แต่เขาก็เป็นฝ่ายแพ้อีกทั้งสองครั้ง โดยในครั้งที่สองด้วย 6 แต้มและครั้งที่สามด้วย 4 แต้ม หลังจากการพ่ายแพ้ทั้ง 3 ครั้ง เก็นนันก็ได้อำลาวงการไปด้วยตำแหน่ง 8 ดั้ง แม้ว่าความจริงเขาจะได้รับการยอมรับในฝีมือจากหลายคน (รวมถึงโจวะ) ว่าเทียบเท่ากับเมจินก็ตาม
ชัยชนะเหนือเก็นนันของชูวะ ได้จัดให้เขาเป็นผู้เล่นที่มีชื่อเสียงของยุคนั้น เขาได้อันดับ 8 ดั้งหลังจากประสบความสำเร็จดังกล่าว และคู่แข่งรายสำคัญในการแข่งขันระดับอาชีพของเขาคือสี่เซียนกระบวนยุทธ ซึ่งได้แก่ ยะซุอิ ซันจิ, อิโต โชวะ, โอตะ ยูโซ และซะกะงุจิ เซ็นโตะกุ แม้ว่าเขาจะเคยเล่นกับสมาชิกกลุ่มนี้ในบางเกมมาก่อนก็ตาม ที่โดยทั่วไปแล้วชูวะจะทำการต่อแต้มให้แก่พวกเขาเหล่านั้น ซึ่งชูวะพบว่าซันจิเป็นคู่แข่งที่เอาชนะได้ยากที่สุด และยูโซเป็นคู่แข่งที่เอาชนะได้ง่ายที่สุดสำหรับเขา
น่าเสียดาย แรงบันดาลใจต่อการเป็นเมจินของชูวะได้ถูกลบล้างไปด้วยปัจจัยหลายประการ ปัญหาหลักคือความไม่แน่นอนของระบอบการปกครองโทะกุงะวะในช่วงทศวรรษสุดท้าย ซึ่งทำให้ความตั้งใจที่มีต่อหมากล้อมน้อยลงไปมากในปีสุดท้ายนี้ ชูวะยังประสบความล้มเหลวครั้งสำคัญเมื่อพบกับหัวหน้าคนที่ 13 แห่งสำนักอิโนะอุเอะ ผู้มีนามว่า มะสึโมะโตะ อินเซะกิ ซึ่งมะสึโมะโตะไม่ได้เป็นนักหมากล้อมในระดับเดียวกับชูวะอย่างแน่นอน แต่บางทีชูวะอาจจะเรื่อยเฉื่อยเกินไปในช่วงเริ่มเกม โดยให้มะสึโมะโตะทำการล้อมมุมสองตาในการเปิดหมาก เมื่อชูวะตระหนักว่าเขาไม่สามารถไล่ทันได้ตามปกติในขณะที่ทุ่มเทอย่างเต็มที่ มะสึโมะโตะก็เป็นฝ่ายชนะคะแนน 1 แต้มอย่างไม่น่าจะเป็นไปได้ (ด้วยตัวหมากสีดำ) เกมนี้ได้รับการกล่าวว่าเป็นช่วงเวลาที่มะสึโมะโตะถูกวิญญาณของเก็นนัน อินเซะกิ เข้าสิงอยู่ และชูวะก็ถูกยัดเยียดให้ละทิ้งความทะเยอทะยานในการครองตำแหน่งเมจิน
กระนั้น เขาก็ยังอยู่ในตำแหน่งสุดยอดของโลกหมากล้อมจนกระทั่งเขาเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1873
รางวัลที่ได้รับ

เขาได้รับการจารึกชื่อสู่หอเกียรติยศสมาคมหมากล้อมแห่งประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2006
| ก่อนหน้า |  | ฮงอินโบ ชูวะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ฮงอินโบ โจซะกุ |  | สำนักฮงอินโบ  (ค.ศ. 1847–1873) |  | ฮงอินโบ ชูเซะสึ |
อี. ฮอนดะ

| --- | --- |
อี. ฮอนดะ

อี. ฮอนดะ จากสตรีทไฟท์เตอร์ IV
ชื่อ: อี. ฮอนดะ


รูปแบบการต่อสู้: ซูโม่

สัญชาติ:  ญี่ปุ่น

ส่วนสูง: 185 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 137 กิโลกรัม

กรุ๊ปเลือด: A

สิ่งที่ชอบ: นาเบะยากิ, อาบน้ำ, ทิรามิสุ



สิ่งที่เกลียด: ความโลเล, การเสื่อมเสียชื่อเสียงของวงศ์ตระกูล




อี. ฮอนดะ (ญี่ปุ่น: エドモンド本田; อังกฤษ: E.HONDA) หรือ เอ็ดมอนด์ ฮอนดะ เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ ซึ่งเป็นนักสู้จากญี่ปุ่นผู้ใช้วิชาซูโม่ในการต่อสู้ ปรากฏตัวครั้งแรกใน สตรีทไฟท์เตอร์ II และมีท่าไม้ตายคือ ซูโม่ฟลาย
ประวัติตามท้องเรื่อง

เรื่องราวเบื้องหลังของ ฮอนดะ คือซูโม่ผู้ทำการฝึกสอนการต่อสู้ให้กับเหล่านักเรียน และมุ่งเน้นให้เป็นนักซูโม่ชั้นยอดเสมอมา กระทั่งประสบความสำเร็จอย่างสูงในระดับประเทศ ฮอนะดะรู้สึกไม่พอใจที่โลกยังไม่ยอมรับศิลปะซูโม่ของญี่ปุ่น เขาจึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันเวิลด์วอริเออร์ครั้งที่สอง โดยมีเจตนาให้ผู้คนได้ประจักษ์ว่าซูโม่เป็นศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ส่วนสาเหตุจูงใจในการเข้าร่วมแข่งขันสตรีทไฟท์เตอร์นั้น มาจากความต้องการให้โลกยอมรับว่าซูโม่เป็นศิลปะการต่อสู้ที่ไม่ใช่มีแต่การส่งเสียงดังหรือเอาแต่ใช้กำลังแต่เพียงอย่างเดียว นอกจากนี้ เขายังปรับปรุงทักษะการต่อสู้รวมทั้งพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองมาโดยตลอด
ส่วนเกี่ยวข้อง

เฉินหลง เคยรับบทเป็น อี. ฮอนดะ ในภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่องซิตี้ฮันเตอร์ (CITY HUNTER) ส่วนการเขียนลวดลายบนใบหน้า อี. ฮอนดะ เป็นแบบเดียวกับที่ใช้สำหรับนักแสดงละครคาบูกิ โดยเรียกการเขียนลวดลายแบบนี้ว่า "คุมาโดริ" (kumadori)
การตอบรับ

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 นิตยสารเกมแมสท์ที่ประเทศญี่ปุ่น ได้มีการจัดอันดับให้ อี.ฮอนดะ เป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมอันดับแปดของรายชื่อตัวละครยอดเยี่ยมแห่ง ค.ศ. 1991  เว็บไซต์ไอจีเอ็น จัดอันดับให้ อี.ฮอนดะ เป็นอันดับที่สิบสี่ของ 25 สุดยอดตัวละครสตรีทไฟท์เตอร์ โดยกล่าวว่าเขาเป็นหนึ่งในตัวแทนของซูโม่ที่มีเพียงไม่กี่รายในโลกแห่งเกม แม้ว่ารูปแบบการเล่นจะมีความคล้ายคลึงกับบลังก้าก็ตาม
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "อี. ฮอนดะ" (อังกฤษ)
Official English Website
Official Japanese Website
| ด ค กตัวละครจากเกมสตรีทไฟเตอร์ |
| --- | --- |
สตรีทไฟเตอร์:  เกคิ  เก็น  เคน  โจ  เบอร์ดี  ไมค์  ริว  เรทสึ  ลี  สกัด  อาดอน  อีเกิล 
สตรีทไฟเตอร์ II:  โกคิ  ไกล์  แคมมี  ชุนลี  แซนกีฟ  ดัลซิม  ดี เจย์  บลังก้า  บัลร็อก  เฟยหลง  ที.ฮอว์ก  เวก้า  เอ็ม.ไบสัน  อี.ฮอนดะ 
สตรีทไฟเตอร์ ZERO:  กาย  คาริน  โคดี  จูนิ  จูลี  ซากุระ  โซดอม  แดน ฮิบิกิ  แนช  มากิ  โรเลนโต  โรส  อาร์.มิกะ  อินกริด 
สตรีทไฟเตอร์ EX:  การูดา  แครกเกอร์ แจ็ค  ไคริ  ชาโดว์ไกส์  ชารอน  ดารัน  ดี.ดาร์ก  นานาเสะ  แบลร์ เดม  วัลเคโน รอสโซ  สคัลโลมาเนีย  อาเรีย  อัลเลน สไนเดอร์  แอซ  ฮายาเตะ  โฮคุโตะ 
สตรีทไฟเตอร์ III:  กิลล์  คิว  ฌอน  ดัดเล่ย์  ทเวลฟ์  เนโคร  มาโคโตะ  ยูเรน  เรมี  หยาง  หยุน  ออโร  อเล็กซ์  อิบุกิ  เอเลนา  ฮิวโก 
สตรีทไฟเตอร์ IV:  โกเค็น  จูริ  ซี.ไวเปอร์  เซธ  รูฟัส  อาเบล  เอล เฟอร์เต้  ฮาคาน 
อื่น ๆ:  โก ฮิบิกิ  ชาโดลู  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2  ทัตสึโนโกะ vs. แคปคอม  มาร์เวล vs. แคปคอม 3  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์
รายชื่อตอนในปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส

ตอนต่างๆ ในปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส (ญี่ปุ่น: テニスの王子様, Tenisu no Ōjisama) เขียนขึ้นโดย ทาเกชิ โคโนมิ กำกับโดย ทากายูกิ ฮามานะ แอนิเมชั่นโดย Trans Arts และร่วมผลิตโดย Nihon Ad Systems, J.C.Staff และ Production I.G. อนิเมะเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง Prince of Tennis ของโคโนมิ ซีรีส์นี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักเทนนิสอัจฉริยะวัย 12 ปีที่ชื่อ เอจิเซ็น เรียวมะ ซึ่งย้ายกลับไปประเทศญี่ปุ่นบ้านเกิดของเขาเพื่อเข้าเรียนในโรงเรียนเก่าของพ่อที่ชื่อว่า โรงเรียนเซชุน ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมเอกชนที่มีชื่อเสียงด้านทีมเทนนิสที่แข็งแกร่ง
อนิเมะซีรีส์ออกอากาศครั้งแรกทางทีบีเอสทีวี ของญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม 2544 ถึง 30 มีนาคม 2548 ออกอากาศทั้งหมดหนึ่งร้อยเจ็ดสิบแปดตอน ซึ่งครอบคลุมดีวีดีสี่สิบห้าแผ่นในญี่ปุ่น ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 OVA ภาคต่อของอนิเมะเริ่มวางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี รวมทั้งหมด 13 ตอนในเจ็ดดีวีดี OVA ตัวที่สองก็เริ่มวางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดีในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2550 มีความยาวทั้งหมดหกตอนซึ่งกระจายอยู่ในดีวีดีสามแผ่น โดยครั้งสุดท้ายจะวางจำหน่ายในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2551 A second OVA also began being released on DVD on June 22, 2007. It spanned a total of six episodes that are spread across three DVDs, the last of which being released on January 25, 2008. ซีซั่นที่สามและครั้งสุดท้ายในซีรี่ส์ OVA แห่งชาติประกอบด้วยเจ็ดตอนที่อยู่ในดีวีดีสี่แผ่นที่เผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 25 เมษายน 2551 ถึง 23 มกราคม 2552 OVA นั้นเคลื่อนไหวโดย Production IG และ Bandai Visual โดยตอนหลังจัดจำหน่ายทางดีวีดีของ OVAs ในญี่ปุ่นโดย Amuse Soft Entertainment
รายชื่อตอน > หมายเหตุเกี่ยวกับชื่อเรื่องภาษาอังกฤษและวันที่ออกอากาศ

ชื่อภาษาอังกฤษสำหรับห้าสิบตอนแรกเป็นชื่อที่เผยแพร่อย่างเป็นทางการโดย Viz Media ชื่อภาษาอังกฤษที่เหลือเป็นคำแปลที่ไม่เป็นทางการของชื่อต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น
การออกอากาศในภาษาอังกฤษเป็นการออกอากาศรอบปฐมทัศน์ของ Toonami Jetstream ซึ่งมาก่อนการออกอากาศทางโทรทัศน์ของ Toonami ในตอนต่างๆ
รายชื่อตอน > ซีซั่น 1 และ 2: 2001–02

บทความหลัก: ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส (ฤดูกาลที่ 1 และ 2)
รายชื่อตอน > ซีซั่น 3 และ 4: 2002-03

บทความหลัก: ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส (ฤดูกาลที่ 3 และ 4)
แหล่งข้อมูลอื่น

รายชื่อตอนในปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
Official Prince of Tennis website (ในภาษาญี่ปุ่น)
Teni-puri-news website (ในภาษาญี่ปุ่น)
TV Tokyo's Prince of Tennis website (ในภาษาญี่ปุ่น)
อุลตร้าแมน เอลิท

| อุลตร้าแมน เอลิท (Ultraman Elite) |
| --- | --- |
ตัวละครใน อุลตร้าแมน
อุลตร้าแมน เอลิท
ประวัติ
ญาติ: มีความสัมพันธ์ฉันท์พี่น้องกับชาวดาว M-78
ข้อมูล
Japanese name: ウルトラマンエリート
อุลตร้าแมนเอลิท  (ญี่ปุ่น: ウルトラマンエリート; อังกฤษ: Ultraman Elite) เป็นหนึ่งในตัวละครจากซีรีส์ โปรเจกต์อุลตร้าแมน  ปรากฏตัวครั้งแรกในละครเวที "อุลตร้าแมน ไลฟ์โชว์ โฟร์ดี" (Ultraman Live Show 4D) เมษายาน พ.ศ. 2547 ที่ อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี
ลักษณะสำคัญ

เอลิท เป็นอุลตร้าแมนคนใหม่ ผู้ที่ปรับความสมดุลระหว่างมนุษย์และจุลชีวิต เอลิทสามารถเคลื่อนไหว ทุกมิติได้เร็วที่สุดในกลุ่มพี่น้องอุลตร้า ดวงตาและลวดลายแลดูคล้ายเสื้อเกราะ บริเวณหน้าอกของเอลิทดูมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างจากพี่น้องอุลตร้าคนอื่น จุดกำเนิดของอุลตร้าแมนเอลิท มีความเกี่ยวพันกับพี่น้องอุลตร้า และภารกิจรักษาสมดุลเหล่าธรรมชาติและจักรวาล
ข้อมูลจำเพาะ

ชื่อ : อุลตร้าแมนเอลิท
สัญชาติ : ไทย + ชาวดาว M-78
ความสูง : 42 เมตร
น้ำหนัก : 42,000 ตัน
อายุ : 2,400 ปี
ข้อมูลเพิ่มเติม

ที่มาของดวงตา อุลตร้าแมนเอลิท ได้แรงบันดาลใจในการออกแบบจากไฟหน้ารถยนต์ ยี่ห้อหนึ่ง
ฮาโมริ ทากาชิ

| ฮาโมริ ทากาชิ |
| --- | --- |
เกิด: ไม่ทราบแน่ชัด ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียนการ์ตูน
มีชื่อเสียงจาก: ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย
เว็บไซต์: Takashi Hamori
ฮาโมริ ทากาชิ (ญี่ปุ่น: 刃森尊 Takashi Hamori) เป็นนักเขียนการ์ตูนมังงะชาวญี่ปุ่น เจ้าของผลงานเรื่อง ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย ซึ่งตีพิมพ์ในนิตยสาร ยังแมกกาซีน จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ทั้งนี้ เขามักเขียนการ์ตูนแนวต่อสู้ โดยมีคู่ต่อสู้เป็นชาวต่างชาติอยู่หลายเรื่อง และเขายังเป็นผู้สร้างตัวละครนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงอย่างซาวามูระ โนริทากะ กับฉ่ำอุรา ในมังงะชุด ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย
ผลงาน

ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย (ญี่ปุ่น: 破壊王ノリタカ!; อังกฤษ: NORITAKA)
คัตสึโอะ! เห่ยกำลังสอง (ญี่ปุ่น: 人間凶器カツオ!; อังกฤษ: KATSUO!)
กอริโอะ หนุ่มหน้าเห่ย หัวใจเหล็ก (ญี่ปุ่น: 霊長類最強伝説 ゴリ夫; อังกฤษ: REICHORUI SAIKYO DENSETSU GORIO)
บิ๊กบอสโช (ญี่ปุ่น: 伝説の頭 翔; อังกฤษ: DENSETSU NO HEAD SHOU)
- Magic boy 1 เล่มจบ
- ฤทธิ์ดาบสุริยัน 2 เล่มจบ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "ฮาโมริ ทากาชิ" (ญี่ปุ่น)
อีกาสามขา

ภาพจิตรกรรมฝาผนังอีกาสามขา ในยุคราชวงศ์ฮั่น 
(มณฑลเหอหนาน, ประเทศจีน)
ภาพจิตรกรรมฝาผนังอีกาสามขา ในยุคราชวงศ์โกคูรยอ
อีกาสามขา (อังกฤษ: Three-legged crow; ญี่ปุ่น: 八咫烏; โรมะจิ: Yatagarasu; ฮันกึล: 삼족오; ฮันจา: 三足烏; จีน: 陽烏; พินอิน: yángwū) เป็นนกที่ปรากฏในปกรณัมของชนชาติในภูมิภาคเอเชียตะวันออก ทั้งญี่ปุ่น, จีน และเกาหลี
ปกรณัมจีน

อีกาสามขา เป็นอีกาตัวสีดำ มีขาสามขา หลังการสร้างโลก ในสมัยฮ่องเต้เหยา มีดวงอาทิตย์ปรากฏพร้อมกันถึง 10 ดวง อีกาสามขาเป็นนกประจำดวงอาทิตย์ เช่นเดียวกับกระต่ายแห่งดวงจันทร์ สร้างความเดือดร้อนแก่มนุษย์เป็นอย่างยิ่ง เง็กเซียนฮ่องเต้จึงมีบัญชาให้โฮวอี้ใช้ธนูยิงให้ตก ด้วยความคะนองของโฮวอี้จึงยิงตกไป 9 ดวง เหลือแค่ดวงเดียว
ปกรณัมญี่ปุ่น

อีกาสามขา เป็นนกประจำองค์อามาเตราซุ เทพีแห่งดวงอาทิตย์ ในนิฮนโชกิ อันเป็นพงศาวดารญี่ปุ่น ได้บันทึกว่า จักรพรรดิจิมมุ ซึ่งทรงเป็นปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น เมื่อครั้งยังทรงเป็นนักรบธรรมดา เมื่อพระองค์ทรงรบแพ้นางาซูเนฮิโกะ พระองค์ทรงตระหนักว่าการที่พระองค์และพรรคพวกรบแพ้ เพราะเป็นการรบที่หันหน้าไปทางทิศตะวันออกซึ่งเข้าหาดวงอาทิตย์ ดังนั้นแล้ว พระองค์จึงตัดสินใจย้ายมาอยู่ทางด้านตะวันออกของคาบสมุทรคิอิ เพื่อที่จะรบไปทางทิศตะวันตก ทั้งนี้เป็นการชี้นำโดยอีกาสามขา ชาวญี่ปุ่นจึงถือว่าอีกาสามขาเป็นนกศักดิ์สิทธิ์ ด้วยเป็นผู้ที่ทำให้ญี่ปุ่นได้สร้างชาติขึ้นมา จนถึงปัจจุบันนี้ อีกาสามขายังได้ปรากฏอยู่ในสัญลักษณ์หลายประการของญี่ปุ่น เช่น ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น เป็นต้น
ปกรณัมเกาหลี

ในปกรณัมเกาหลี อีกาสามขามีความสอดคล้องกับปกรณัมญี่ปุ่นตรงที่เป็นเรื่องราวของการสร้างชาติ ในอาณาจักรโคกูรยอ อีกาสามขาได้ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์แห่งสติปัญญาและอำนาจ และเป็นสัญลักษณ์ประจำราชวงศ์โคกูรยอ และพระเจ้าทงมย็องซ็อง ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์โคกูรยอ ปัจจุบันใช้เป็นสัญลักษณ์ของการเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาติ
ดูเพิ่ม

เท็งงุ
ฟีนิกซ์
ฮัตโตริ ฮันโซ

ฮัตโตะริ ฮันโซ
ฮัตโตะริ ฮันโซ (ญี่ปุ่น: 服部 半蔵, อังกฤษ: Hattori Hanzō) (ค.ศ. 1542 - 23 ธันวาคม ค.ศ. 1596)   บางครั้งรู้จักในชื่อ ฮัตโตะริ มะซะนะริ (ญี่ปุ่น: 服部 正成) หรือ ฮัตโตะริ มะซะชิเงะ เป็นบุตรของ ฮัตโตะริ ยาสึนางะ ที่เป็นหัวหน้าของกลุ่มนินจาอิงะ แต่ไม่รู้แน่ชัดว่าฮันโซ ฝึกวิชานินจาเมื่อใด  ตระกูลเขารับใช้ตระกูลมะสึไดระ หรือ ที่รู้จักกันในตอนหลังว่าตระกูลโทะกุงะวะ
ฮันโซอาจจะเกิดและเติบโตที่แคว้นมิคะวะ แต่เขาก็กลับไปเยี่ยมครอบครัวของเขาที่หมู่บ้านนินจาอิงะบ่อยๆ  เขาเป็นนักดาบที่คล่องแคล่ว นักวางแผน เชี่ยวชาญด้านการใช้หอก และสำเร็จวิชานินจาขั้นสูง
หลังเหตุการณ์ที่วัดฮนโนจิ ในเวลานั้น อิเอะยะซุได้นำกำลังภายใต้ของขุนศึก อะนะยะมะ ไบเซะสึ (โนบุคิมิ) เข้าโจมตีอะเคะจิ มิสึฮิเดะ แต่ด้วยกำลังที่น้อยกว่าประกอบกับตัวไบเซะสึก็ถูกยิงเสียชีวิตในที่รบ พวกเขาต้องหนีตายกลับมิคะวะ ระหว่างการหลบหนีการตามล่าจากทหารของมิสึฮิเดะ คณะของอิเอะยะซุก็ได้หนีเข้าไปในแถบอิงะซึ่งเคยเป็นเขตอิทธิพลของนินจาอิงะมาก่อน แต่พวกเขาก็ยังไม่ปลอดภัยเสียทีเดียว เพราะนอกจากทหารของมิสึฮิเดะที่ยังตามล่าพวกเขานั้น ยังมีพวกโจรป่าคอยตามล่าอีกเพราะหวังเอาหัวของอิเอะยะซุไปแลกรางวัลกับกองทัพอะเคะจิ ในเวลานี้ฮันโซได้เสนอความคิดว่า ควรใช้เส้นทางลัดตัดผ่านหมู่บ้านอิงะไป ซึ่งมีเพียงฮันโซที่รู้ว่าหมู่บ้านนั้นอยู่ที่ไหน  หลังการเจรจาซึ่งใช้เวลาไม่นาน กองทัพนินจาอิงะจึงให้ความคุ้มครองอิเอะยะซุและพาเขากลับมิคะวะอย่างปลอดภัย
ฮัตโตะริ ฮันโซ มีบุตรชายอายุ 18 ปี ชื่อมะซะนะริเหมือนกันแต่สะกดด้วยคันจิคนละแบบ มะซะนะริรับช่วงฝึกเป็นนินจาต่อจากบิดา แต่ฝึกวิชานินจุสึไม่สำเร็จ และไม่ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในนินจาของอิงะ และไม่ได้รับการยอมรับจากพวกนินจาด้วย
ฮันโซเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1596 รวมอายุ 55 ปี เชื่อกันว่าเขาถูกฟูมะ โคะทะโร ซึ่งเป็นนินจาของตระกูลโฮโจสังหาร  ฮัตโตะริ ฮันโซได้รับการยอมรับว่าเป็น 1 ในสุดยอดนินจาเช่นเดียวกับฟูมะ โคะทะโร
วัฒนธรรมสมัยนิยม

ชื่อของเขาได้มีการถูกนำมาใช้ในการ์ตูนในหลายเรื่อง เช่น
นินจาฮัตโตริ จาก ฮัตโตริ คันโซ และ ฮัตโตริ ชินโซ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน จาก ฮัตโตริ เฮย์จิ, ฮัตโตริ เฮย์โซ และ ฮัตโตริ ชิซึกะ
อินาสึมะอีเลฟเวน จาก ฮัตสึโทริ ฮันโซ, อิชิไดระ ฮันโซ และ ฮัตโตริ ฮันตะ
นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ จาก ฮันโซ (นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ)
วันพีซ จาก ฮัตโตริ (วันพีซ), ฮันโซ (วันพีซ)
ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์ จาก ฮันโซ (ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์)
มิรุโมะ ภูตจิ๋วจอมยุ่ง จาก ฮันโซ (มิรุโมะ ภูตจิ๋วจอมยุ่ง)
ขบวนการตูบน้อยนักสู้ จาก ฮันโซ (ขบวนการตูบน้อยนักสู้)
โปเกมอน จาก ฮันโซ (พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ แอดวานซ์ เจเนอเรชัน) และ ฮันโซ (พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ XY)
โอเวอร์วอตช์ จาก ฮันโซ (โอเวอร์วอตช์)
ซามูไรสปิริตส์ จาก ฮัตโตริ ฮันโซ (ซามูไรสปีริท)
เวิลด์ฮีโร่ จาก ฮัตโตริ ฮันโซ (เวิลด์ฮีโร่)
ดูเพิ่ม

นินจา
ฮิโรชิ โฮเก็ตสึ

| ฮิโรชิ โฮเก็ตสึ |
| --- | --- |
ฮิโรชิ โฮเก็ตสึ ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ ลอนดอน 2012 ที่เกรนิชพาร์ก
เกิด:  (1941-03-28) 28 มีนาคม ค.ศ. 1941 (83 ปี)
สัญชาติ:  ญี่ปุ่น
| เหรียญรางวัล> การขี่ม้า.ตัวแทนของ   ญี่ปุ่น .เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  โซล 1986 | ศิลปะบังคับม้าบุคคล |
|  |  โซล 1986 | ศิลปะบังคับม้าทีม |
ฮิโรชิ โฮเก็ตสึ (ญี่ปุ่น: 法華津寛; อังกฤษ: Hiroshi Hoketsu; 28 มีนาคม ค.ศ. 1941 – ) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวญี่ปุ่น
ประวัติ

เขาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 โดยอยู่ในอันดับที่ 40 ของการขี่ม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง โฮเก็ตสึยังผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 แต่ก็ไม่สามารถเข้าแข่งขันเมื่อม้าของเขาถูกกักกัน
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เขาได้อยู่ในอันดับที่ 9 ในประเภทเดรสซาจทีมกรังด์ปรีซ์ และอันดับที่ 35 ในประเภทเดรสซาจอินดิวิดวลกรังด์ปรีซ์ ใน ค.ศ. 2012 เมื่อเขามีอายุได้ 70 ปี โฮเก็ตสึชนะการชิงตำแหน่งตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่นสำหรับการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรายการศิลปะบังคับม้าบุคคล และในการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – ศิลปะบังคับม้าบุคคล เขาได้อยู่ในอันดับที่ 40
ในทศวรรษที่ 70 ของเขา ณ ค.ศ. 1968 เขาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยดุ๊กและได้รับการยกย่องในฐานะ "ความหวังของชายชรา" เขาเป็นนักกีฬาที่มีอายุมากที่สุดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และ 2012 โฮเก็ตสึเป็นนักกีฬาโอลิมปิกที่มีอายุมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาในการแข่งขันให้แก่ทีมชาติญี่ปุ่น และเป็นนักกีฬาโอลิมปิกที่มีอายุมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาเป็นอันดับสาม ถัดจากออสการ์ สวอห์น ซึ่งเป็นนักยิงปืนจากสวีเดนผู้ซึ่งชนะรางวัลเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 และอาร์ทัวร์ ฟ็อน พ็องกราทช์ ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันขณะมีอายุได้ 72 ปีในรายการศิลปะบังคับม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 ที่กรุงเบอร์ลิน