stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รถบ้าน
ประเภท

รถบ้านแยกออกเป็นกลุ่มต่าง ๆ ดังนี้:
| ภาพ | ประเภท | ลักษณะ |
| --- | --- | --- |
|  | รถบ้านประเภท A Class A motorhome | รถบ้านที่อาจจะสร้างขึ้นจากโครงรถบรรทุกที่ใช้ในการค้า, จากโครงรถที่ออกแบบพิเศษสำหรับการสร้างเป็นรถบ้านโดยเฉพาะ, หรือ จากโครงรถประจำทาง ตัวรถที่มีด้านข้างที่ขยายเลื่อนออกไปจากตัวรถที่กว้างกว่าความกว้างของถนนเริ่มปรากฏขึ้นในปี ค.ศ. 1989 เป็นความเปลี่ยนแปลงก้าวสำคัญของอุตสาหกรรมการสร้างรถบ้าน |
|  | รถบ้านแปลงจากรถประจำทาง Bus Conversion | รถบ้านที่แปลงจากรถประจำทางสาธารณะ มักจะเป็นรถประเภทที่มีการติดตั้งอุปกรณ์อันหรูหราฟุ่มเฟือยกว่ารถบ้านประเภทอื่น และจะเป็นรถบ้านที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดารถบ้านประเภทต่าง ๆ |
|  | รถบ้านประเภท B Class B campervan | รถบ้านที่แปลงมาจากรถแวนที่อาจจะยกหลังคาให้สูงขึ้น หรือแทนที่ตอนท้ายรถด้วยตัวรถบ้านแบบต่ำ ในออสเตรเลีย รถบ้านประเภท B ค่อนข้างจะแตกต่างจากรถแคมพ์ที่จะใช้รถแวนขนาดใหญ่ ที่อาจจะมีน้ำหนักถึง 4500 กิโลกรัม และยาวถึง 6.4 เมตร ซึ่งรถแคมพ์ของออสเตรเลียจะมีขนาดเล็กกว่านั้นมากเช่นโตโยต้าไฮเอซ ขณะเดียวกันก็มีรถที่อยู่ระหว่างสองขนาดที่อาจจะสร้างจากโครงรถฟอร์ดทรานซิท, เมอร์เซเดส-เบนซ์สปรินเตอร์, เฟียตดูคาโต และไอเวโค ที่ทำให้การแยกแยะประเภทรถบ้านกำกวมขึ้น |
|  | รถบ้านประเภท C Class C motorhome | รถบ้านที่สร้างขึ้นจากโครงรถบรรทุกที่เชื่อมโดยตรงกับส่วนที่เป็นบริเวณที่อยู่อาศัย (cab) รถบ้านประเภท C ในสหราชอาณาจักรที่บางครั้งเรียกว่ารถบ้านเล็ก (mini-motorhome) มีลักษณะเดียวกับรถบ้านประเภท B ขนาดใหญ่ของออสเตรเลีย ที่โครงที่นิยมกันสร้างจากโครงรถฟอร์ดทรานซิท, เมอร์เซเดส-เบนซ์สปรินเตอร์, เฟียตดูคาโต และไอเวโค รถบ้านประเภทนี้อาจจะมีเพดานเหนือผู้ขับต่ำ หรือยกสูงขึ้นไปเป็นที่เก็บของหรือที่ใช้เป็นที่นอนที่เรียกว่า “โหนกรถ” |
|  | รถบ้านแบบซ้อนท้าย Truck camperหรือ demountable | ตัวรถบ้านประเภทนี้แยกเป็นอิสระจากตัวรถ การเคลื่อนย้ายทำได้โดยการยกซ้อนขึ้นบนท้ายรถกะบะเมื่อต้องการที่จะเคลื่อนย้าย |
|  | รถบ้านแบบพับ Popup camper หรือ folding trailer หรือ tent camper | รถพ่วงแบบเบาที่กางออกมาเป็นที่นอนและเต็นท์ เมื่อขับก็พับลงคล้ายรถกะบะที่ใช้ในการลากจูงหรือเก็บรักษาไว้ต่างหากเมื่อไม่ใช้ |
|  | รถบ้านแบบพ่วง Travel trailer | ตัวรถบ้านประเภทนี้แยกเป็นอิสระจากตัวรถ การเคลื่อนย้ายทำได้โดยการใช้รถยนต์ลากจูง รถบ้านประเภทนี้เรียกกันในสหราชอาณาจักรว่า “คาราวาน” |
|  | รถบ้านแบบหยาดน้ำตา Teardrop trailer | เป็นรถบ้านแบบรถพ่วงขนาดเล็กที่มีลักษณะคล้ายหยาดน้ำตา บางครั้งก็อาจจะมีขนาดเล็กพอที่จะลากจูงได้โดยจักรยานยนต์ |
|  | รถบ้านลูกผสม Hybrid trailer | เป็นรถบ้านที่มีลักษณะที่ผสานระหว่างรถบ้านแบบพ่วงและรถบ้านแบบพับ |
|  | รถบ้านห้าล้อ Fifth-wheel trailer | ตัวรถบ้านประเภทนี้แยกเป็นอิสระจากตัวรถ การเคลื่อนย้ายทำได้โดยการลากจูงโดยรถกะบะหรือรถบรรทุกเมื่อต้องการที่จะเคลื่อนย้าย โดยใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่า “fifth wheel coupling” ตัวรถบ้านยื่นออกมาเหนือบริเวณคนขับของรถที่ใช้ลาก รถบ้านห้าล้อขนาดใหญ่อาจจะยาวกว่า 12 เมตรและหนักถึง 8,200 กิโลกรัม |
|  | รถบ้านแบบถาวร Park model (Vacation/Resort Cottage) | รถบ้านประเภทนี้เป็นรถบ้านแบบพ่วงที่มีขนาดใหญ่—มักจะยาวถึง 35 ถึง 45 ฟุต—ที่ต้องเชื่อมต่อกับอุปกรณ์อื่น ๆ ก่อนที่จะอยู่อาศัยได้ รถบ้านประเภทนี้จำเป็นต้องจอดตามแค็มพ์เท่านั้น ซึ่งไม่เหมือนกับรถบ้านประเภทอื่นที่มีอุปกรณ์พร้อมสรรพในตัว แม้ว่ารถบ้านประเภทนี้จะออกแบบให้จอดอยู่กับที่ แต่ก็ไม่ถือว่าเป็นบ้านเคลื่อนที่ (mobile home) เพราะรถบ้านประเภทนี้อาจจะถูกลากจูงเคลื่อนย้ายเป็นบางครั้ง |
องค์ประกอบ > ตัวรถ

อย่างน้อยที่สุดตัวรถบ้านก็จะประกอบด้วยเตียง, โต๊ะ, บริเวณสำหรับประกอบอาหาร และ บริเวณที่ใช้สำหรับเก็บของ รถบ้านที่มีขนาดใหญ่ก็อาจจะมีห้องน้ำเต็มตัว, ตู้เย็น, บริเวณสำหรับพักผ่อนและนั่งเล่น, ห้องนอนเอก และอื่น ๆ รถบ้านบางคันก็อาจจะมีระบบอินเทอร์เน็ต และ/หรือโทรทัศน์ที่ใช้ดาวเทียม, ด้านข้างตัวรถที่เลื่อนให้กว้างออกไปได้เมื่อจอด, ผ้าใบที่กางออกมาจากข้างรถที่ใช้ในการหลบแดดหลบฝน, แกนที่ใช้สำหรับลากรถขนาดเล็ก และ ถ้าคันที่มีขนาดใหญ่จริง ๆ ก็อาจจะบรรจุรถขนาดเล็กไว้ภายในได้ ราคารถบ้านก็อาจจะเริ่มตั้งแต่ 10,000 ไปจนถึงกว่า 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ เช่นรถเทอร์ราวินด์ที่มีราคาตั้งแต่ 800,000 ดอลลาร์สหรัฐ
นอกจากรถบ้านที่สร้างโดยโรงงานแล้ว ก็ยังมีนักนิยมรถบ้านที่ประกอบรถบ้านด้วยตนเองจากรถ, รถแวน, รถรับส่งนักเรียน, รถประจำทาง และรถบรรทุก
องค์ประกอบ > ที่จอด

ผู้ใช้รถบ้านก็อาจจะจอดรถได้ตามแค็มพ์จอดรถบ้าน  (RV par หรือ Campsite) ที่ส่วนใหญ่จะมีไฟฟ้า, น้ำ และ ระบบทิ้งของเสีย รวมทั้งโทรทัศน์เคเบิล และอินเทอร์เน็ตไร้สาย นอกจากนั้นที่จอดรถบ้านก็อาจจะมีสิ่งอำนวยความสะดวกหรือสร้างความบันเทิงอื่นๆ เช่นสระว่ายน้ำ ห้องกีฬา ร้านขายอาหาร ภัตตาคาร
แค็มพ์จอดรถบ้านบางแห่งก็อาจจะเป็นเพียงที่จอดรถโดยไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวกอื่นใด ในสหราชอาณาจักรและยุโรปนอกไปจากแค็มพ์จอดรถบ้านแล้วที่จอดรถบ้านก็อาจจะเป็นเพียงบริการส่วนบุคคลขนาดเล็ก ที่เจ้าของกิจการที่อาจจะเป็นเจ้าของบ้าน ฟาร์ม หรือภัตตาคารมีที่ให้รถบ้านจอดสองสามคันเพื่อหารายได้พิเศษ ที่จอดประเภทนี้จะมีราคาต่ำกว่าที่จอดรถบ้านที่เป็นทางการ และมักจะไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ให้
นอกไปจากแค็มพ์จอดรถบ้านอย่างเป็นทางการแล้ว แต่ละประเทศก็มีกฎเกี่ยวกับการอนุญาตหรือการไม่อนุญาตให้จอดที่แตกต่างกันไป เช่น ในสหรัฐอเมริการถบ้านอาจจะจอดตามอุทยานท้องถิ่น, อุทยานแห่งรัฐ และอุทยานแห่งชาติได้ กรมป่าไม้แห่งสหรัฐอเมริกา และ กรมการบริหารที่ดินแห่งสหรัฐอเมริกาต่างก็มีบริการที่จอดรถบ้านโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
ในฝรั่งเศส, เยอรมนี  และ อิตาลี (อังกฤษ: Stopover, ฝรั่งเศส: Aire de service, เยอรมัน: Stellplatz, อิตาลี: Aree di Sosta)  มีระบบเครือข่ายของการบริการจอดรถบ้านที่นอกเหนือไปจากที่จอดรถบ้านที่เป็นแค็มพ์อย่างกว้างขวางทั่วประเทศ ลานจอดรถบ้านสาธารณะนอกแค็มพ์นี้ส่วนใหญ่จะตั้งอยู่ติดกับหมู่บ้านหรือเมือง หรืออาจจะอยู่กลางเมือง ลานที่จอดอาจจะเป็นลานจอดรถทั่วไปของตัวเมือง ลานจอดรถของคริสต์ศาสนสถาน สถานีตำรวจ ตึกเทศบาลเมือง ซูเปอร์มาร์เก็ต และอื่น ๆ ที่มีป้ายกำหนด จำนวนรถที่ให้จอดก็มีตั้งแต่สำหรับคันเดียวไปจนถึง สามถึงสี่สิบคันแล้วแต่ความนิยมของเมือง ราคาก็ตั้งแต่ไม่คิดไปจนถึงราว 3 ถึง 5 ยูโรโดยเฉลี่ย บริการก็จะมีตั้งแต่เป็นเพียงที่จอดรถเท่านั้น บางครั้งก็อาจจะมีไฟฟ้า, น้ำประปา และ ที่ทิ้งของเสียด้วย วัตถุประสงค์ของที่จอดรถประเภทนี้ก็เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวให้กระจายกันไปในท้องถิ่น ดึงดูดลูกค้า และ เป็นการบริการสาธารณะโดยทั่วไป เช่นบริการลานจอดรถบ้านตามริมฝั่งทะเลทางตอนเหนือของฝรั่งเศส
การจอดรถประเภทที่นอกเหนือไปจากแบบต่าง ๆ ดังกล่าวก็ได้แก่ การจอดรถแบบ “ค่ำไหนนอนนั่น” ที่เรียกว่า  “boondocking” ในสหรัฐอเมริกา หรือ  “Wildcamping” ในสหราชอาณาจักร การจอดดังกล่าวก็มิใช่ว่าจะจอดกันพร่ำเพรื่อ แต่จะมี “แนวปฏิบัติ” ที่ใช้กันเช่นไม่จอดหน้าบ้านใคร รักษาความสะอาด ไม่ทำเกลื่อนกลาด หรือ จอดเพียงคืนเดียวเป็นต้น
องค์ประกอบ > ข้อดีและข้อเสีย

การใช้รถบ้านมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือความสามารถในการนำความสะดวกสบายของบ้านตามไปกับการท่องเที่ยว, ความเป็นอิสระในการท่องเที่ยว จากการสามารถที่จะเดินทางไปยังสถานที่ไกลออกไปจากการบริการขนส่งสาธารณะ, การหยุดพักระหว่างทางเพื่อรับประทานอาหาร ยืดแข้งยืดขา เข้าห้องน้ำเป็นไปได้อย่างสะดวกสบายโดยเฉพาะในบริเวณที่ห่างไกลผู้คนและขาดการบริการ, ความมีอิสระจากการผูกพันกับการจองโรงแรม การจัดกระเป๋าและการย้ายโรงแรมทุกวันสองวัน และ การเข้าการออกตามกฎของโรงแรมโดยเฉพาะเมื่องเดินทางในฝรั่งเศส, เยอรมนี  และ อิตาลี, การลดค่าใช้จ่ายจากการทำอาหารเอง และจากค่าที่พัก
ข้อเสียคือค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับน้ำมัน สำหรับผู้ที่คุ้นเคยกับความเป็นอยู่ในบ้านกว้าง ๆ อาจพบว่าการอาศัยอยู่ในรถบ้านมีความรู้สึกเหมือนถูกบีบ และขนาดของรถถ้าใหญ่นักก็ไม่อาจจะเดินทางซอกแซกได้โดยเฉพาะในยุโรป แต่รถบ้านขนาดสั้นกว่า 7 เมตร และ น้ำหนักต่ำกว่า 3,500 กิโลกรัมจะท่องเที่ยวได้โดยทั่วไปในยุโรปโดยไม่มีปัญหา
องค์ประกอบ > วิถีชีวิต

โดยทั่วไปแล้วสามัญทัศน์ของบุคคลภายนอกที่มีต่อผู้ใช้ชีวิตในรถบ้านเต็มเวลาจะเห็นว่าเป็นผู้ที่มีฐานะยากจนและไม่มีรายได้พอที่จะมีบ้านเป็นของตนเอง แต่อันที่จริงแล้วก็มีผู้คนมากขึ้นทุกทีที่ตัดสินใจขายบ้าน และหันมาเลือกการใช้ชีวิตพำนักอาศัยในรถบ้านอย่างถาวร ทั้งที่ค่าใช้จ่ายก็มิได้ถูกกว่าการมีบ้านเรือนเป็นของตนเอง บ้างก็มีทั้งบ้านและรถบ้าน ส่วนใหญ่แล้วการตัดสินใจที่จะพำนักอาศัยในรถบ้านอย่างถาวรนั้นเป็นการตัดสินใจที่มีสาเหตุมาจากการเลือกวิถีชีวิตที่ต้องการ มากกว่าที่จะมาจากปัญหาทางเศรษฐกิจ
นอกจากการเลือกใช้ชีวิตดังกล่าวแล้ว รถบ้านแบบพ่วงก็ยังใช้เป็นที่พำนักชั่วคราวของผู้ที่ต้องทำงานห่างไกลจากบ้านเรือนของตนเองเป็นระยะยาว, ผู้ที่เดินทางทำธุรกิจ หรือผู้ไม่มีที่อยู่อาศัยเนื่องมาจากภัยธรรมชาติ
ผู้ใช้รถบ้านอย่างถาวรหรือเกือบถาวรประกอบด้วยผู้ที่มีความสนใจในการท่องเที่ยวหรือเดินทาง แทนที่จะอยู่เป็นที่เป็นทาง บ้างก็อาจจะเดินทางลงไปยังบริเวณที่มีอากาศร้อนระหว่างฤดูหนาวและเดินทางกลับถิ่นฐานเมื่ออากาศอุ่นขึ้น ในสหรัฐอเมริกาผู้ที่ใช้ชีวิตประเภทนี้เรียกกันว่า “Snowbird” ในออสเตรเลียนักเดินทางผู้สูงอายุผู้ปลดเกษียณแล้วเรียกกันว่า “grey nomad” (ชนร่อนเร่หัวขาว)
ในปัจจุบันนอกไปจากผู้สูงอายุแล้วหนุ่มสาวหรือคนวัยกลางคนก็เริ่มหันมาสนใจในการดำรงชีวิตแบบเร่ร่อนโดยใช้รถบ้านกันมากขึ้นที่เรียกกันว่า “fulltimer” หรือ “H.O.W.” (Houses On Wheels-บ้านบนล้อ) ความก้าวหน้าในด้านการโทรคมนาคม และ การติดต่อสื่อสารทางไกลกับสำนักงานผ่านอินเทอร์เน็ตเป็นเรื่องที่ทำกันได้อย่างง่ายดาย ก็เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ความจำเป็นในการอยู่เป็นที่เป็นทางลดถอยลง  ซึ่งทำให้การใช้ชีวิตอย่างเร่ร่อนทำได้ง่ายขึ้น
อุปกรณ์ที่มีในรถบ้าน

รถบ้านในปัจจุบันมักจะมีองค์ประกอบหลายประการเพิ่มเติมจากรถทั่วไป เช่น:
ระบบสำหรับปรุงอาหาร เช่น แก๊ส หรือไมโครเวฟ
ระบบห้องน้ำและส่วนเก็บน้ำเสีย
ส้วม
ห้องอาบน้ำ
ถังเก็บน้ำใช้
ถังเก็บน้ำเสีย พร้อมระบบการระบายของเสีย
ระบบไฟฟ้าและระบบสำรองไฟฟ้า ส่วนต่อไฟฟ้าเข้า
วิทยุหรือ ระบบรับสัญญาณวิทยุ
โทรทัศน์ หรือ ระบบรับสัญญาณโทรทัศน์
เครื่องปรับอากาศ
ระบบจอดแบบคงตัว
ศัพท์

ชายคาบังแดด (Awning) : ส่วนที่ม้วนติดกับด้านข้างด้านประตูรถ และตอนบนของตัวรถที่ยืดแล้วออกมากลายเป็นชายคาสำหรับบังแดด
แบตเตอรี่ : รถบ้านส่วนใหญ่จะมีแบตเตอรี่นอกไปจากแบตเตอรี่รถที่ใช้เก็บสะสมพลังงานที่มาจากการขับรถ และจากแผ่นเซลล์สุริยะเพื่อใช้ในกิจการต่าง ๆ ในรถที่ต้องใช้ไฟฟ้า
น้ำเทา (Graywater) : เป็นน้ำจากการอาบน้ำ หรือ ล้างถ้วยชาม
ถังเก็บน้ำเทา (Glackwater tank) : เป็นถังสำหรับเก็บน้ำเสีย เมื่อเต็มหรือใกล้จะเต็ม ก็จะเปิดท่อหรือต่อสายไปยังบริเวณถ่ายทิ้งน้ำเสียในแค็มพ์จอดรถบ้านหรือที่ทิ้งน้ำเสียอื่นตามที่ระบุไว้
น้ำดำ (Blackwater) : เป็นของเหลวจากส้วม
ถังเก็บน้ำดำ (Blackwater tank) : เป็นถังสำหรับเก็บของเหลวจากส้วม เมื่อเต็มหรือใกล้จะเต็ม ก็จะเปิดท่อหรือต่อสายไปยังบริเวณถ่ายทิ้งน้ำเสียในแค็มพ์จอดรถบ้านหรือที่ทิ้งน้ำเสียอื่นตามที่ระบุไว้ หรือในยุโรปก็เททิ้งและล้างถัง
สารเคมี (สำหรับถังเก็บน้ำดำ) : ลักษณะของส้วมในรถจะคล้ายส้วมหลุมซึ่งมีกลิ่น การช่วยกำจัดกลิ่นก็อาจจะใช้สารเคมีโดยเฉพาะ หรือติดตั้งทางระบายอากาศออกสู่ด้านนอก
ช่องเติมน้ำ (Water Hookup) : เป็นช่องสำหรับเติมน้ำในแท้งค์น้ำใช้ ที่ต่อมาจากสายยางจากก๊อก
ช่องเสียบไฟ (Electric Hookup) : เป็นปลั๊กไฟที่ใช้เสียบต่อระหว่างไฟฟ้าของที่จอดรถกับตัวรถ
เครื่องปั่นไฟ (Generator)
คอนเวิร์ตเตอร์ (Converter)  : อุปกรณ์เปลี่ยนกระแสไฟให้เป็น 12 โวลต์เพื่อใช้ในยานพาหนะ
อินเวิร์ตเตอร์ (Inverter)  : อุปกรณ์เปลี่ยนกระแสไฟจาก 12 โวลต์จากยานพาหนะให้เป็น 220 หรือ 120 โวลต์เพื่อใช้กับอุปกรณ์ไฟฟ้าต่าง ๆ
สถานีทิ้งของเสีย (Dump Station)  : สถานที่สำหรับทิ้งน้ำเสียและของเสียจากส้วม
ดูเพิ่ม

ดูเพิ่มเติมที่
รถเช่า
Caravan parks
Conversion van
RV park
Recreational Vehicle
ลิงก์อื่น ๆ

Renting a motorhome in New Zealand
ต้นฉบับของรถเกวียนที่วิวัฒนาการมาเป็นรถบ้าน
ภายในตัวรถ
แค็มพ์จอดรถบ้านในอังกฤษ
ที่จอดรถบ้านสาธารณะแห่งหนึ่งในเยอรมนี
ป้ายแสดงที่จอดรถบ้านสาธารณะ
ตัวอย่างบริเวณทิ้งน้ำเสียและเติมน้ำในฝรั่งเศส
ตัวอย่างเสาจ่ายน้ำและที่ทิ้งของเสีย
อัลเฟรโด อาร์ปายา

อัลเฟรโด อาร์ปายา (อิตาลี: Alfredo Arpaia; 14 สิงหาคม ค.ศ. 1930 – 6 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองจากประเทศอิตาลี เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระหว่าง ค.ศ. 1982–1983 นอกจากนี้ยังเป็นประธานสันนิบาตสิทธิมนุษยชนอิตาลีระหว่าง ค.ศ. 2002–2016
สโมสรฟุตบอลโปรแวร์เชลลี 1892

สโมสรฟุตบอล โปร แวร์เชลลี (อิตาลี: Football Club Pro Vercelli)
หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ โปรแวร์เชลลี เป็นสโมสรฟุตบอลในอิตาลีที่ตั้งอยู่ในเมือง Vercelli Piedmont  ในอดีตสโมสรมีชื่อเสียงเป็นอย่างมากในฐานะทีมหนึ่ง ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในยุคฟุตบอลยุคต้นของอิตาลี คว้าแชมป์ลีกถึง 7สมัย  (ชนะทั้งหมดระหว่างปี 1908 และ 1922) ณ.ขณะนี้สโมสร อยู่ในลีก เซเรียซี ซึ่งเป็นลีกระดับที่สามของฟุตบอลอิตาลี
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

อิตาเลียนแชมเปียนชิป/เซเรียอา
ชนะเลิศ (7): 1908, 1909, 1910–11, 1911–12, 1912–13, 1920–21, 1921–22
เซเรียบี
ชนะเลิศ (1): 1907
เซเรียดี
ชนะเลิศ (4): 1956–57, 1970–71, 1983–84, 1993–94
แหล่งข้อมูลอื่น

(อิตาลี) เว็บไซต์ทางการ
(อิตาลี) Unofficial website
| ด ค กแชมเปียนเซเรียอา |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 36 สมัย |  ยูเวนตุส (1905, 1925-26, 1930-31, 1931-32, 1932-33, 1933-34, 1934-35, 1949-50, 1951-52, 1957-58, 1959-60, 1960-61, 1966-67, 1971-72, 1972-73, 1974-75, 1976-77, 1977-78, 1980-81, 1981-82, 1983-84, 1985-86, 1994-95, 1996-97, 1997-98, 2001-02, 2002-03, 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2014-15, 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19, 2019-20) |  |
| แชมป์ 20 สมัย |  อินเตอร์มิลาน (1909-10, 1919-20, 1929-30, 1937-38, 1939-40, 1952-53, 1953-54, 1962-63, 1964-65, 1965-66, 1970-71, 1979-80, 1988-89, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2020-21, 2023-24) |  |
| แชมป์ 19 สมัย |  เอซี มิลาน (1901, 1906, 1907, 1950-51, 1954-55, 1956-57, 1958-59, 1961-62, 1967-68, 1978-79, 1987-88, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1995-96, 1998-99, 2003-04, 2010-11, 2021-22) |  |
| แชมป์ 9 สมัย |  เจนัว (1898, 1899, 1900, 1902, 1903, 1904, 1914-15, 1922-23, 1923-24) |  |
| แชมป์ 7 สมัย |  โตรีโน (1927-28, 1942-43, 1945-46, 1946-47, 1947-48, 1948-49, 1975-76) • โบโลญญา (1924-25, 1928-29, 1935-36, 1936-37, 1938-39, 1940-41, 1963-64) •  โปรแวร์เชลลี (1908, 1909, 1910-11, 1911-12, 1912-13, 1920-21, 1921-22) |  |
| แชมป์ 3 สมัย |  โรมา (1941-42, 1982-83, 2000-01) •  นาโปลี (1986-87, 1989-90, 2022-23) |  |
| แชมป์ 2 สมัย |  ลาซีโอ (1973-74, 1999-2000) •  ฟีออเรนตีนา (1955-56, 1968-69) |  |
| แชมป์สมัยเดียว |  เวโรนา (1984-85) •  ซัมป์โดเรีย (1990-91) •  คัลยารี (1969-70) • กาซาเล (1913-14) • โนเวเซ (1921-22) • สเปเซีย (1944) |  |
อัฟโฟกาโต

| --- | --- |
ไอศกรีมก่อนราดเอสเปรสโซลงไปในถ้วย
ชื่ออื่น: อัฟโฟกาโตอัลคัฟแฟะ, เจลาโตอัฟโฟกาโตอัลคัฟแฟะ
ประเภท: เครื่องดื่ม
ส่วนผสมหลัก: เจลาโตหรือไอศกรีม (วานิลลา), เอสเปรสโซ
 ตำราอาหาร: อัฟโฟกาโต   สื่อ: อัฟโฟกาโต
อัฟโฟกาโต
อัฟโฟกาโต (อิตาลี: affogato, แปลว่า "จม" หรือ "ถูกทำให้จม") หรือ อัฟโฟกาโตอัลคัฟแฟะ (affogato al caffè, แปลว่า "จมลงในกาแฟ") เป็นของหวานชนิดหนึ่งที่มีกาแฟเป็นส่วนประกอบพื้นฐาน โดยทั่วไปทำได้โดยตักเจลาโตหรือไอศกรีมกลิ่นรสวานิลลา 1 ช้อนควักใส่ถ้วย แล้วราดเอสเปรสโซร้อนลงไป 1 ช็อต เมื่อของหวานชนิดนี้มีวิวัฒนาการไปตามกาลเวลา ในปัจจุบันจึงเป็นที่ยอมรับได้เช่นกันหากจะเพิ่มปริมาณไอศกรีมเป็นหลายช้อนควัก บางสูตรยังใช้บีเชริง (เครื่องดื่มกาแฟผสมช็อกโกแลตชนิดหนึ่ง), เหล้าอามาเรตโต หรือเหล้าชนิดอื่น ๆ อีก 1 ช็อตด้วย
อันเจโล เกรสเชนโซ

นักคาราเต้ชาวอิตาลี
อันเจโล เกรสเชนโซ (อิตาลี: Angelo Crescenzo) เป็นนักกีฬาคาราเต้ชาวอิตาลีผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2018
ความสำเร็จ

| ค> ศ. | การแข่ง | สถานที่ | อันดับ | อีเวนต์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | ชิงแชมป์โลก | มาดริด ประเทศสเปน | 1 | คูมิเตะ 60 กก. |
อันนา มัญญานี

| อันนา มัญญานี |
| --- | --- |
มัญญานีใน The Peddler and the Lady (1943)
เกิด: อันนา มารีอา มัญญานี 7 มีนาคม ค.ศ. 1908(1908-03-07) โรม ราชอาณาจักรอิตาลี
เสียชีวิต: 26 กันยายน ค.ศ. 1973(1973-09-26) (65 ปี) โรม อิตาลี
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1928–1972
คู่สมรส: กอฟเฟรโด อาเลสซันดรีนี (สมรส 1935; หย่า 1950)
บุตร: 1
อันนา มารีอา มัญญานี (อิตาลี: Anna Maria Magnani; 7 มีนาคม ค.ศ. 1908 – 26 กันยายน ค.ศ. 1973) เป็นนักแสดงชาวอิตาลี เธอเป็นที่รู้จักอย่างดีในการแสดงแบบระเบิดอารมณ์ ชีวิตที่ติดดิน และตัวละครที่มีความสมจริง อาชีพการแสดงของเธอมีช่วงยาวนานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1928 ปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ทั้งหมด 47 เรื่อง เป็นทั้งเจ้าของรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา, รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลหมีเงิน
หลังพบกับกอฟเฟรโด อาเลสซันดรีนี ผู้กำกับชาวอิตาลี เธอยังได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง The Blind Woman of Sorrento (1934) มีชื่อเสียงระดับนานาชาติในภาพยนตร์ดรามาเรื่อง Rome, Open City (1945) และถูกยกย่องจากนิตยสาร ไลฟ์ ให้เป็น "หนึ่งในนักแสดงหญิงที่น่าประทับใจที่สุดนับตั้งแต่การ์โบ"
มัญญานีเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1973 ด้วยโรคมะเร็งตับอ่อน
แหล่งข้อมูลอื่น

อันนา มัญญานี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เจเน็ต เกย์เนอร์ (1928)  แมรี พิกฟอร์ด (1929)  นอร์มา เชียเรอร์ (1930)  มารี เดรสส์เลอร์ (1931)  เฮเลน เฮส์ (1932)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1933)  โกลแด็ต กอลแบร์ (1934)  เบตตี เดวิส (1935)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1936)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1937)  เบตตี เดวิส (1938)  วิเวียน ลีห์ (1939)  จิงเจอร์ รอเจอส์ (1940) 
1941–1960:  โจน ฟอนเทน (1941)  เกรียร์ การ์สัน (1942)  เจนนิเฟอร์ โจนส์ (1943)  อิงกริด เบิร์กแมน (1944)  โจน ครอว์ฟอร์ด (1945)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1946)  โลเรตตา ยัง (1947)  เจน ไวแมน (1948)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1949)  จูดี ฮอลิเดย์ (1950)  วิเวียน ลีห์ (1951)  เชอร์ลีย์ บูท (1952)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953)  เกรซ เคลลี (1954)  แอนนา มาญานี (1955)  อิงกริด เบิร์กแมน (1956)  โจแอนน์ วูดเวิร์ด (1957)  ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (1958)  ซีมอน ซีญอแร (1959)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1960) 
1961–1980:  โซเฟีย ลอเรน (1961)  แอนน์ แบนครอฟต์ (1962)  แพตทริเซีย นีล (1963)  จูลี แอนดรูส์ (1964)  จูลี คริสตี (1965)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1966)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1967)  แคทารีน เฮปเบิร์น/บาร์บรา สไตรแซนด์ (1968)  แมกกี สมิธ (1969)  เกลนดา แจ็กสัน (1970)  เจน ฟอนดา (1971)  ไลซา มินเนลลิ (1972)  เกลนดา แจ็กสัน (1973)  เอลเลน เบอร์สติน (1974)  หลุยส์ เฟลตเชอร์ (1975)  เฟย์ ดันนาเวย์ (1976)  ไดแอน คีตัน (1977)  เจน ฟอนดา (1978)  แซลลี ฟิลด์ (1979)  ซิสซี สเปเซก (1980) 
1981–2000:  แคทารีน เฮปเบิร์น (1981)  เมริล สตรีป (1982)  เชอร์ลีย์ แม็กเลน (1983)  แซลลี ฟิลด์ (1984)  เจอรัลดีน เพจ (1985)  มาร์ลี แมตลิน (1986)  แชร์ (1987)  โจดี ฟอสเตอร์ (1988)  เจสซิกา แทนดี้ (1989)  เคที เบตส์ (1990)  โจดี ฟอสเตอร์ (1991)  เอ็มมา ทอมสัน (1992)  ฮอลลี ฮันเตอร์ (1993)  เจสซิกา แลงจ์ (1994)  ซูเซิน ซาแรนดอน (1995)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)  เฮเลน ฮันต์ (1997)  กวินเน็ธ พัลโทรว์ (1998)  ฮิลารี สแวงก์ (1999)  จูเลีย โรเบิตส์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  แฮลลี เบร์รี (2001)  นิโคล คิดแมน (2002)  ชาร์ลิส โตรน (2003)  ฮิลารี สแวงก์ (2004)  รีส วิเธอร์สปูน (2005)  เฮเลน เมียร์เรน (2006)  มารียง กอตียาร์ (2007)  เคต วินสเล็ต (2008)  ซานดรา บุลล็อก (2009)  นาตาลี พอร์ตแมน (2010)  เมริล สตรีป (2011)  เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)  เคต แบลนเชตต์ (2013)  จูลีแอนน์ มัวร์ (2014)  บรี ลาร์สัน (2015)  เอมมา สโตน (2016)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)  โอลิเวีย โคลแมน (2018)  เรเน เซลเวเกอร์ (2019)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2020)  เจสซิกา แชสเตน (2021)  มิเชล โหย่ว (2022)  เอมมา สโตน (2023)
อัลโด รอสซี

อัลโด รอสซี (อิตาลี: Aldo Rossi; 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1931 – 4 กันยายน ค.ศ. 1997) เป็นสถาปนิกและดีไซเนอร์ ชาวอิตาลี ที่ประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติ จากทฤษฏี การวาดเส้น งานสถาปัตยกรรมและการออกแบบผลิตภัณฑ์ เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี ค.ศ. 1990
รอสซีเกิดที่มิลาน ประเทศอิตาลี เขาเริ่มเรียนสถาปัตยกรรมศาสตร์ในปี ค.ศ. 1949 จากโปลีเตกนีโกดีมีลาโน (Politecnico di Milano) เขาจบการศึกษาในปี ค.ศ. 1959 ซึ่งระหว่างศึกษาเขาก็เริ่มเขียนในนิตยสารกาซาเบลลา (Casabella) โดยเขาเป็นนักเขียนให้นิตยสารนี้ระหว่างปี ค.ศ. 1959–1964
อัลโด รอสซีเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1997 ในมิลาน
อัลชีเด เด กัสเปรี

| อัลชีเด เด กัสเปรี |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีอิตาลี คนที่ 31
ดำรงตำแหน่ง 10 ธันวาคม ค.ศ. 1945 – 17 สิงหาคม ค.ศ. 1953
กษัตริย์: พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี (ค.ศ. 1945–1946) สมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี (ค.ศ. 1946)
ผู้ว่าการแทน: สมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี
ประธานาธิบดี: เอนรีโก เด นีโกลา (ค.ศ. 1948) ลุยจี เอย์เนาดี (ค.ศ. 1948–1953)
ก่อนหน้า: แฟร์รุชโช ปาร์รี
ถัดไป: จูเซปเป เปลลา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อัลชีเด อาเมเดโอ ฟรันเชสโก เด กัสเปรี 3 เมษายน ค.ศ. 1881(1881-04-03) ปีเอเวเตซีโน ทีโรล จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
เสียชีวิต: 19 สิงหาคม ค.ศ. 1954(1954-08-19) (73 ปี) บอร์โกวัลซูกานา เตรนตีโน อิตาลี
พรรคการเมือง:   สหภาพการเมืองประชาชนเตรนตีโน (ค.ศ. 1906–1920)  พรรคประชาชนอิตาลี (ค.ศ. 1920–1926)  นักการเมืองอิสระ (ค.ศ. 1926–1943)  ประชาธิปไตยคริสเตียน (ค.ศ. 1943–1954) 
คู่สมรส: ฟรันเชสกา โรมานี (สมรส 1922)
บุตร: 4 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอินส์บรุค มหาวิทยาลัยเวียนนา

อัลชีเด อาเมเดโอ ฟรันเชสโก เด กัสเปรี (อิตาลี: Alcide Amedeo Francesco De Gasperi) เป็นรัฐบุรุษชาวอิตาลีผู้ก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยคริสเตียนและทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีอิตาลีในรัฐบาลผสม 8 รัฐบาลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 ถึง ค.ศ. 1953
อากรีเจนโต

อากรีเจนโต (อิตาลี: Agrigento) เคยเป็นเมืองโบราณที่มีอายุเก่าแก่กว่า 2,500 ปี โดยการเข้ามายึดครองของพวกกรีก ชาวกรีกได้สร้างหมู่วิหารเพื่อบูชาเทพเจ้าต่าง ๆไว้มากมาย และที่เด่นสุดคือหุบเขาแห่งวิหาร (Valley of the Temples) ที่มีวิหารถึง 7 แห่ง ในปัจจุบันมีเพียงวิหารคองคอร์ด (Temple of Concord) ที่มีสภาพสมบูรณ์และสวยงามหลงเหลือให้เห็นอยู่
พื้นที่โดยรอบเหลือเพียงเศษซากของเมือง สาเหตุหนึ่งคือการเกิดแผ่นดินไหวของภูเขาเอนนา (Enna)
อันเจโล โมรีออนโด

| อันเจโล โมรีออนโด |
| --- | --- |

เกิด: 6 มิถุนายน 1851 ตูริน ราชอาณาจักรซาร์ดิญญา
เสียชีวิต: แม่แบบ:Death-date (aged 62) ตูริน ราชอาณาจักรอิตาลี
สัญชาติ: อิตาลี
อาชีพ: นักประดิษฐ์
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ประดิษฐ์เครื่องเอสเปรสโซเครื่องแรก
อันเจโล โมรีออนโด (อิตาลี: Angelo Moriondo; 6 มิถุนายน 1851 – 31 พฤษภาคม 1914) เป็นนักประดิษฐ์ชาวอิตาลี ถือกันว่าเป็นผู้จดทะเบียนสิทธิบัตรที่เก่าแก่ที่สุดสำหรับเครื่องทำกาแฟเอสเปรสโซ เมื่อปี 1884
โมรีออนโดเกิดในครอบครัวนักธุรกิจ ในฐานะนักธุรกิจ เขายังเคยเข้าซื้อกิจการของ Grand-Hotel Ligure ในย่านใจกลางของ Piazza Carlo Felice และ American Bar ใน Galleria Nazionale ใน Via Roma
เครื่องทำเอสเปรสโซเครื่องแรก

โมรีออนโดนำเสนอสิ่งประดิษฐ์ของเขาในเทศกาลเจเนรัลเอ็กซ์โปตูริน (General Expo of Turin) ในปี 1884 และได้รับรางวัลเหรียญทองแดง เครื่องทำเอสเปรสโซของเขาสร้างขึ้นจริงโดยวิศวกรชื่อ Martina
สิทธิบัตรได้รับการอัปเดตเพิ่มเติมในวันที่ 20 พฤศจิกายน 1884 และได้รับการขึ้นทะเบียนสิทธิบัตรสากลหลังขึ้นจดทะเบียนในปารีสเมื่อ 23 ตุลาคม 1885 นับจากนั้น โมรีออนโดยังคงพัฒนาสิ่งประดิษฐ์ของเขาอยู่เรื่อย ๆ โดยทุกการปรับแต่งของเขาก็นำไปจดสิทธิบัตรใหม่ต่อ
โมรีออนโดไม่เคยนำสิ่งประดิษฐ์ของเขาไปสู่การผลิตในระดับอุตสาหกรรม มีเพียงเครื่องที่สร้างขึ้นเองด้วยมือไม่กี่เครื่องเท่านั้น
นักประวัติศาสตร์ผู้เขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์กาแฟ เอียน เบิร์นสเตน (Ian Bersten) อ้างว่าเป็นนักวิชาการคนแรกที่ค้นพบสิทธิบัตรของโมรีออนโดยเบิร์นสเตนบรรยายถึงสิ่งประดิษฐ์นี้ว่าเป็น "เครื่องจักรสำหรับบาร์ สัญชาติอิตาลี เครื่องแรก ทำงานโดยควบคุมไอน้ำและน้ำขาเข้าแยกกันผ่านทางกาแฟ" ("the first Italian bar machine that controlled the supply of steam and water separately through the coffee") และถือให้โมรีออนโดเป็น "หนึ่งในผู้ประดิษฐ์คนแรก ๆ ของเครื่องทำเอสเปรสโซ"
อัสโกนา

| อัสโกนา |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: ตีชีโน
เขต: Locarno
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4.97 ตร.กม. (1.92 ตร.ไมล์)
ความสูง: 196 เมตร (643 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2015)
 • ทั้งหมด: 5,439 คน
 • ความหนาแน่น: 1,100 คน/ตร.กม. (2,800 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 6612
เลข SFOS: 5091
เว็บไซต์: www.ascona.ch
อัสโกนา (อิตาลี: Ascona) เป็นเทศบาลในรัฐตีชีโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมืองแห่งนี้ตั้งอยู่ริมทะเลสาบมัจโจเร บริเวณพรมแดนติดกับประเทศอิตาลี เมืองแห่งนี้มีเทศกาลดนตรีแจ๊สที่มีชื่อเสียง โดยจัดขึ้นราวปลายเดือนมิถุนายนของทุกปี ประชากร 66% นับถือนิกายโรมันคาทอลิก รองลงมา 16.8% นับถือโปรเตสแตนต์
อันเจโล อ็อกบอนนา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อ็อกบอนนากับเวสต์แฮมยูไนเต็ดในปี 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โอบินเซ อันเจโล อ็อกบอนนา
วันเกิด:   (1988-05-23) 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี)
สถานที่เกิด:  กัสสิโน อิตาลี
ส่วนสูง:  1.91 m (6 ft 3 in)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เวสต์แฮมยูไนเต็ด
หมายเลข:  21
สโมสรเยาวชน
2002–2006:  โตรีโน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2013 |  โตรีโน |  150 |  (1) |
| 2007–2008 |  → โครโตเน (ยืมตัว) |  22 |  (0) |
| 2013–2015 |  ยูเวนตุส |  41 |  (0) |
| 2015– |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |  174 |  (8) |
ทีมชาติ‡
| 2009–2010 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 21 ปี |  10 |  (0) |
| 2011– |  อิตาลี |  13 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 16 พฤศจิกายน 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15:01 13 กันยายน 2016 (UTC)
โอบินเซ อันเจโล อ็อกบอนนา (อิตาลี: Obinze Angelo Ogbonna; เกิด 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่เวสต์แฮมยูไนเต็ด และทีมชาติอิตาลี