stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถนนสิริโสธร

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 314 |
| --- | --- |
ถนนสิริโสธร
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 22.3 กิโลเมตร (13.9 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:   ถ.สุขุมวิท / ถ.เทพรัตน ใน อ.บางปะกง จ.ฉะเชิงเทรา
 :    ทล.พ.7 ใน อ.บางปะกง จ.ฉะเชิงเทรา   ถ.เลี่ยงเมืองฉะเชิงเทรา ใน อ.เมือง จ.ฉะเชิงเทรา 
ปลายทางทิศเหนือ:  ถ.มหาจักรพรรดิ์ ใน อ.เมือง จ.ฉะเชิงเทรา
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนสิริโสธร (อักษรโรมัน: Thanon Siri Sothon) หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 314 สายบางปะกง–ฉะเชิงเทรา มีระยะทาง 22.3 กิโลเมตร จำนวนช่องทางจราจร 6 ช่องทางจราจร และในช่วงทางแยกเข้าเมืองฉะเชิงเทราถึงทางแยกต่างระดับฉะเชิงเทราจะเป็นถนนขนาด 8 ช่องจราจร ซึ่งมีทางคู่ขนาน โดยเริ่มต้นจากปลายถนนสุวินทวงศ์และถนนมหาจักรพรรดิในท้องที่อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา จากนั้นจึงผ่านท้องที่อำเภอบ้านโพธิ์ และไปสิ้นสุดที่ถนนเทพรัตนและถนนสุขุมวิท ในท้องที่อำเภอบางปะกง มีทางแยกสำคัญดังนี้ 1.แยกคลองอ้อม 2.แยกท่าสะอ้าน 3.ทางต่างระดับบางปะกง 4.แยกเทพราช 5.แยกบางพระ
เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงฉะเชิงเทรา
ชื่อถนน

เดิมถนนสิริโสธรมีชื่อเรียกว่า ถนนฉะเชิงเทรา-บางปะกง ต่อมาได้รับการพิจารณาจากจังหวัดฉะเชิงเทราให้ใช้ชื่อ ถนนสิริโสธร โดยมาจากคำว่า "สิริ" หมายถึง มิ่งขวัญ สิ่งเป็นมงคล ความเจริญ ความรุ่งเรือง ความสว่างสุกใส และคำว่า "โสธร" หมายถึง หลวงพ่อโสธร เป็นพระคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดฉะเชิงเทราและเป็นที่เคารพสักการะของคนไทย ทั้งนี้ การตั้งชื่อถนนดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อเตรียมการเปิดตัวต้อนรับนักท่องเที่ยวในปี พ.ศ. 2554-2555 ซึ่งเป็นปีท่องเที่ยวจังหวัดฉะเชิงเทรา
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | อำเภอ | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 บางปะกง–ฉะเชิงเทรา
| ฉะเชิงเทรา | บางปะกง | 0+000 | แยกคลองอ้อม | เชื่อมต่อจาก:  ถนนสุขุมวิท ไปคลองด่าน, สมุทรปราการ | เชื่อมต่อจาก:  ถนนสุขุมวิท ไปคลองด่าน, สมุทรปราการ |
| ฉะเชิงเทรา | บางปะกง | 0+000 | แยกคลองอ้อม |  ถนนเทพรัตน ไป ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ, กรุงเทพฯ (บางนา)  |  ถนนเทพรัตน ไป ชลบุรี |
| ฉะเชิงเทรา | บางปะกง | 4+000 | แยกท่าสะอ้าน |  ถนนจรัญยานนท์ ไป บางวัว, เชื่อมต่อ  ถนนจรัญยานนท์                 |  ถนนอนันตพรรค ไป ท่าสะอ้าน |
| ฉะเชิงเทรา | บางปะกง | 5+499 | ต่างระดับบางปะกง |    ทล.พ.7 ไป ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ, กรุงเทพฯ (ห้วยขวาง)  |    ทล.พ.7 ไป ชลบุรี, พัทยา |
| ฉะเชิงเทรา | บ้านโพธิ์ | 13+500 | − | ไม่มี  |  ทางหลวงชนบท ฉช.3005 ไป อ.บ้านโพธิ์ |
| ฉะเชิงเทรา | บ้านโพธิ์ | 14+800 | แยกเทพราช |  ทางหลวงชนบท ฉช.3001 (ถนนเทพราช) ไป ลาดกระบัง  | ไม่มี |
| ฉะเชิงเทรา | บ้านโพธิ์ | 15+750 | แยกวัดผาณิตาราม | ไม่มี  |  ทางหลวงท้องถิ่น ฉช.ถ 1-0005 ไป วัดผาณิตาราม |
| ฉะเชิงเทรา | เมืองฉะเชิงเทรา | 18+305 | ต่างระดับบางพระ | ไม่มี  |  ถนนเลี่ยงเมืองฉะเชิงเทรา ไป อ.พนมสารคาม |
| ฉะเชิงเทรา | เมืองฉะเชิงเทรา | 17+600 | แยกบ้านใหญ่ (แยกนาคู) |  ทางหลวงชนบท ฉช.2004 ไปตำบลบางเตย                 | ไม่มี |
| ฉะเชิงเทรา | เมืองฉะเชิงเทรา | 19+000 | แยกเทพคุณากร | ไม่มี  |  ถนนเทพคุณากร ไป วัดโสธรวรารามวรวิหาร, ศาลากลางจังหวัด |
| ฉะเชิงเทรา | เมืองฉะเชิงเทรา | 21+400 | − | ทางแยกเข้าถนนสุวินทวงศ์ ไป ทางแยกต่างระดับฉะเชิงเทรา                 | ไม่มี |
| 22+300 | เมืองฉะเชิงเทรา | − |  ถนนมหาจักรพรรดิ ไป ทางแยกต่างระดับฉะเชิงเทรา                 |  ถนนมหาจักรพรรดิ ไป เข้าเมืองฉะเชิงเทรา |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
เบลนด์ เอส

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
เบลนด์ เอส
ブレンド・S (Burendo Esu)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Blend S
แนว: สุขนาฏกรรม, เสี้ยวชีวิต
มังงะ
เขียนโดย: มิยูกิ นากายามะ
สำนักพิมพ์: โฮบุนชะ
นิตยสาร: มังงะไทม์คิราระคาแรต
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: ตุลาคม พ.ศ. 2556 – มิถุนายน พ.ศ. 2565
จำนวนเล่ม: 8
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เรียวจิ มาซูยามะ
อำนวยการสร้างโดย: โชกิ นิวะ ฮิโรยูกิ โคบายาชิ โนริโกะ โคซูเกงาวะ ยาซูฮิระ สึจิกูระ ไทกิ โอโนอูเอะ โนบูตากะ ซากูราอิ คิโช สึริตะ
เขียนบทโดย: โก ซัปปะ
ดนตรีโดย: โทโมกิ คิกูยะ
สตูดิโอ: เอ-1 พิกเจอร์ส
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: Tokyo MX, GYT, GTV, BS11, KTV, TVA, AT-X
ฉาย:  8 ตุลาคม พ.ศ. 2560  –  24 ธันวาคม พ.ศ. 2560
ตอน: 12
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
เบลนด์ เอส (ญี่ปุ่น: ブレンド・S; โรมาจิ: Burendo Esu) เป็นซีรีส์มังงะการ์ตูนสี่ช่องญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยมิยูกิ นากายามะ ตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะไทม์คิราระคาแรตของสำนักพิมพ์โฮบุนชะตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงความยาว 12 ตอนผลิตโดยสตูดิโอเอ-1 พิกเจอร์ส ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2560
เรื่องย่อ

เด็กสาวนักเรียนมัธยมปลายชื่อซากุระโนมิยะ ไมกะมีปัญหาในการหางานพิเศษเพราะเธอดูน่ากลัวเวลายิ้ม แต่วันหนึ่งเธอก็ได้รับการทาบทามโดยชายชาวอิตาลีผู้เป็นผู้จัดการของร้านสตีเลย์ คาเฟ่ที่พนักงานเสิร์ฟหญิงแต่ละคนแสดงบทบาทเฉพาะตัว เช่น บทสึนเดเระ และบทน้องสาว ไมกะได้รับบทซาดิสม์เพราะหน้าตาของเธอ ต้องแสดงท่าทีทรงอำนาจและโหดร้ายเวลาให้บริการลูกค้า โดยเฉพาะลูกค้าที่มีรสนิยมมาโซคิสม์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อนิเมะ เบลนด์ เอส ที่อนิ-วัน ไทยแลนด์
เบลนด์ เอส (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เวิร์ดเพรสส์

| --- | --- |

เวิร์ดเพรสส์ แดชบอร์ด
นักพัฒนา: Matt Mullenweg, Ryan Boren, Donncha O Caoimh
วันที่เปิดตัว: 27 พฤษภาคม 2003; 21 ปีก่อน (2003-05-27)

รุ่นเสถียร: 4.9.6    / 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 (2018-05-17); 2445 วันก่อน
รุ่นทดลอง: 4.9.6    / 17 พฤษภาคม 2018; 6 ปีก่อน (2018-05-17)
 
ที่เก็บข้อมูล:  core.trac.wordpress.org/browser  
ระบบปฏิบัติการ: Cross-platform
แพลตฟอร์ม: PHP
ประเภท: Weblog software
สัญญาอนุญาต: GNU GPLv2+
เว็บไซต์: http://wordpress.org/
เวิร์ดเพรสส์ (อังกฤษ: WordPress) เป็นโปรแกรมช่วยสร้างบล็อก ซึ่งเขียนด้วยภาษาพีเอชพีและใช้ฐานข้อมูล MySQL มีสัญญาอนุญาตใช้งานแบบ GPL เริ่มพัฒนาโดย แมตต์ มูลเลนเวก หลังจากซอฟต์แวร์สร้างบล็อก Movable Type ของบริษัท Six Apart ได้เปลี่ยนแปลงการคิดค่าใช้งานใน ค.ศ. 2004 ผู้ใช้เดิมของ Movable Type จำนวนมากจึงหันมาใช้ เวิร์ดเพรสส์แทน เนื่องจากว่ามีรูปแบบการใช้งานคล้ายคลึงกัน
ซึ่งปัจจุบัน เวิร์ดเพรสส์ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากจากบล็อกเกอร์ทั่วโลก เนื่องจากเป็นระบบที่มีความยืดหยุ่นในการใช้งาน อีกทั้งยังมีผู้ที่สร้างปลั๊กอิน (โปรแกรมเสริม), ธีม (รูปแบบการแสดงผล), รวมทั้งระบบอื่น ๆ ที่สามารถใช้งานร่วมกับ เวิร์ดเพรสส์ได้เป็นจำนวนมาก จึงทำให้ เวิร์ดเพรสส์ได้รับความนิยมอย่างยิ่ง โดยมากกว่า 43% หรือกว่า 810 ล้านเว็บไซต์ทั้งหมดบนอินเตอร์เน็ตล้วนสร้างขึ้นจากเวิร์ดเพรสส์ ซึ่งถือเป็น 65% ของส่วนแบ่งการตลาดระบบจัดการเว็บไซต์สำเร็จรูป (CMS) เมื่อเปรียบเทียบกันระหว่าง Wix, Joomla, Shopify และอื่น ๆ
นอกจากนี้ เวิร์ดเพรสส์ยังได้แตกหน่อออกมาเป็น เวิร์ดเพรสส์ มิว เพื่อให้ผู้ใช้งานสามารถนำไปใช้สร้างเว็บบล็อก เพื่อให้ผู้อื่นใช้งานได้อีกด้วย ซึ่งระบบของ เวิร์ดเพรสส์ MU นั้น ได้มีการปรับปรุงให้รองรับกับผู้ใช้งานจำนวนมากขึ้นกว่า เวิร์ดเพรสส์ในรุ่นปกติ
ปัจุจบันได้มีการ แก้ไขโค้ดของ เวิร์ดเพรสส์เพื่อใช้ในการให้บริการพื้นที่สร้างบล็อกด้วย
การพัฒนาของ Wordpress

WordPress นี้พัฒนาต่อยอดมาจาก b2/cafelog ที่พัฒนาโดย Michel Valdrighi และชื่อ WordPress นี้ก็ได้มาจากการแนะนำของ Christine Selleck ซึ่งเป็นเพื่อนกับหัวหน้าทีมพัฒนา นั่นคือ Matt Mullenweg โดยปรากฏโฉมครั้งแรกในปี 2003 ซึ่งเป็นความร่วมมือกันระหว่าง Matt Mullenweg และ Mike Little เพื่อที่จะสร้าง fork ของ b2
ในปี 2004 บริษัท Six Apart ผู้พัฒนา Movable Type ได้มีการคิดค่าใช้งาน ทำให้ผู้ใช้หันมาใช้ WordPress กันเป็นจำนวนมาก ปัจจุบันเวอร์ชั่น 5.6
การพัฒนาของ Wordpress > รุ่นที่ออก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คำอธิบาย: | รุ่นเก่า | รุ่นเก่าที่ยังคงได้รับการสนับสนุน | รุ่นปัจจุบัน | รุ่นตัวอย่างล่าสุด | เปิดตัวในอนาคต |
| รุ่น | ชื่อรุ่น | วันที่เผยแพร่ |  |
| --- | --- | --- | --- |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 0.7 | none | 27 พฤษภาคม 2003  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 1.0 | Davis | 3 มกราคม 2004  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 1.2 | Mingus | 22 พฤษภาคม 2004  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 1.5 | Strayhorn | 17 กุมภาพันธ์ 2005  |  |

| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 2.0 | Duke | 31 ธันวาคม 2005  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 2.1 | Ella | 22 มกราคม 2007  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 2.2 | Getz | 16 พฤษภาคม 2007  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 2.3 | Dexter | 24 กันยายน 2007  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 2.5 | Brecker | 29 มีนาคม 2008  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 2.6 | Tyner | 15 กรกฎาคม 2008  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 2.7 | Coltrane | 11 ธันวาคม 2008 |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 2.8 | Baker | 10 มีนาคม 2009  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 2.9 | Carmen | 19 ธันวาคม 2009  |  |

| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 3.0 | Thelonious | 17 มีนาคม 2010  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 3.1 | Reinhardt | 23 กุมภาพันธ์ 2011  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 3.2 | Gershwin | 4 กรกฎาคม 2011  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 3.3 | Sonny | 12 ธันวาคม 2011  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 3.4 | Green | 13 มิถุนายน 2012  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 3.5 | Elvin | 11 ธันวาคม 2012  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 3.6 | Oscar | 1 สิงหาคม 2013  |  |
| เวอร์ชันเก่า ไม่สนับสนุนอีกต่อไป: 3.7 | Basie | 24 ตุลาคม 2013  |  |
| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 3.8 | Parker | 12 ธันวาคม 2013  |  |
| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 3.9 | Smith | 16 เมษายน 2014  |  |

| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 4.0 | Benny | 4 กันยายน 2014  |  |
| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 4.1 | Dinah | 10 ธันวาคม 2014  |  |
| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 4.2 | Powell | 23 เมษายน 2015  |  |
| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 4.3 | Billie | 18 สิงหาคม 2015  |  |
| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 4.4 | Clifford | 8 ธันวาคม 2015  |  |
| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 4.5 | Coleman | 12 เมษายน 2016  |  |
| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 4.6 | Pepper | 16 สิงหาคม 2016  |  |
| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 4.7 | Vaughan | 6 ธันวาคม 2016  |  |
| เวอร์ชันเก่า ยังคงสนับสนุนอยู่: 4.8 | Evans | 8 มิถุนายน 2017  |  |
| เวอร์ชันเสถียรปัจจุบัน: 4.9 | Evans | 16 พฤศจิกายน 2017  |  |
| การเปิดตัวในอนาคต: 5.0 | Gutenberg | ภายในปี 2018 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เวิร์ดเพรสส์
หน้าเวิร์ดเพรสส์ ภาษาไทย
สอนการใช้งาน WordPress เก็บถาวร 2021-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม

|  จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม |
| --- | --- |
จุดผ่านแดนถาวรช่องจอมมองจากฝั่งไทย
thพื้นที่พรมแดนไทย (บน) และกัมพูชา (ล่าง)
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ไทย,  กัมพูชา
ที่ตั้ง:   ตำบลด่าน อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์  ฝั่งไทย  ทล.214 กม.ที่ 264+660  ฝั่งกัมพูชา  ถนนหมายเลข 68 
พิกัด: 14°26′06″N 103°42′00″E﻿ / ﻿14.4350°N 103.7001°E﻿ / 14.4350; 103.7001
รายละเอียด
เปิดทำการ: พ.ศ. 2504 ด่านพรมแดนช่องจอม พ.ศ. 2542 จุดผ่อนปรนการค้า พ.ศ. 2545 จุดผ่านแดนถาวร 
ดำเนินการโดย:  • กรมศุลกากร  • สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง
ประเภท: จุดผ่านแดนถาวร
จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม หรือ ช่องจอม เป็นจุดผ่านแดนถาวรระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชาภายในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์ ตั้งอยู่ในพื้นที่บ้านด่าน ตำบลด่าน อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ โดยมีแนวสันปันน้ำของเทือกเขาพนมดงรักเป็นเส้นแบ่งเขตแดนตามธรรมชาติ ตั้งอยู่ตรงข้ามกับบ้านโอร์เสม็ด เทศบาลสำโรง จังหวัดอุดรมีชัย ประเทศกัมพูชา
ประวัติ

จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม แต่เดิมเป็นช่องทางธรรมชาติที่มีถนนเชื่อมต่อกันระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา เนื่องจากภูมิประเทศที่เอื้ออำนวย คือแนวช่องเขาของเทือกเขาพนมดงรัก สามารถเดินทางไปยังบ้านโอร์เสม็ด อำเภอสำโรง จังหวัดอุดรมีชัย และต่อไปยังเมืองเสียมราฐได้ ทำให้มีการใช้บริเวณดังกล่าวในการลักลอบขนส่งสินค้าเข้าออกอย่างผิดกฎหมาย รวมถึงมีค่าใช้จ่ายถูกกว่าด่านในอรัญญประเทศ กรมศุลกากรจึงได้ประกาศกฎกระทรวง เพื่อตั้งด่านพรมแดนช่องจอม และด่านศุลกากรช่องจอม เพื่อดำเนินการควบคุมการนำเข้าและส่งออกสินค้าในช่องทางดังกล่าวอย่างถูกกฎหมายในปี พ.ศ. 2504 ณ บ้านด่าน ตำบลด่าน อำเภอสังขะ (ขณะนั้นอำเภอกาบเชิงยังเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสังขะ) จังหวัดสุรินทร์
ในปี พ.ศ. 2520 ได้มีการประกาศปิดด่านพรมแดนช่องจอม เนื่องจากสงครามภายในประเทศกัมพูชา ทำให้เกิดการสู้รบและการปะทะกันภายในประเทศกัมพูชารวมไปถึงตามแนวชายแดนไทย - กัมพูชา และย้ายที่ทำการด่านศุลกากรไปอยู่ในตัวจังหวัดสุรินทร์ชั่วคราว ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยของเจ้าหน้าที่ จนกระทั่งการสู้รบดังกล่าวสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2535 เจ้าหน้าที่จึงกลับไปทำงาน ณ ที่ตั้งเดิม
ในระหว่างนั้น กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปิดจุดผ่านแดนชั่วคราวหลายครั้ง เพื่อนำเข้าสินค้าและผลผลิตต่าง ๆ ซึ่งมีความจำเป็นจากด่านพรมแดนต่าง ๆ เพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์กับประเทศกัมพูชา โดยไม่เกี่ยวกับการสัญจรของบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้อง และเมื่อดำเนินการเสร็จสิ้นให้ปิดจุดผ่านแดน อาทิ
ในปี พ.ศ. 2534 - 2539 ในการนำไม้เข้ามาและออกไปปลูกสวนป่ายูคาลิปตัสในกัมพูชา
ในปี พ.ศ. 2537 ได้ประกาศเปิดจุดผ่านแดนชั่วคราวเพื่อให้บริษัท สีขรภูมิดอกดิน จำกัด นำโคกระบือจากประเทศกัมพูชาเข้ามาในประเทศ จำนวน 2,000 ตัว รวมถึงอุปกรณ์และบุคคลที่เกี่ยวข้องเป็นการเฉพาะ
จากนั้นประเทศกัมพูชากลับเข้าสู่สภาวะไม่สงบจากการรัฐประหารอีกครั้ง ทำให้ต้องปิดด่านพรมแดนช่องจอมเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ภายหลังสถานการณ์ความไม่สงบภายในประเทศกัมพูชา ทั้งทางการไทยและกัมพูชาต้องการที่จะกระตุ้นให้การค้าขายและเศรษฐกิจตามแนวชายแดนกลับมาอีกครั้ง และเปิดจุดผ่อนปรนในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2542 เปิดทำการในทุกวันเสาร์และอาทิตย์ ระหว่างเวลา 08.00–16.00 น. และข้ามจากแนวเขตแดนได้ไม่เกิน 1,500 เมตร (1.5 กิโลเมตร) ในพื้นที่ของทั้งสองฝ่าย
และในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ได้มีมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ยกฐานะจากจุดผ่อนปรนการค้าช่องจอม เป็นจุดผ่านแดนถาวร และขยายเวลาเปิดทำการเป็น 07.00 - 20.00 น. ต่อมาตั้งแต่วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2557 ได้ขยายเวลาทำการเป็น 06.00 - 22.00 น. ของทุกวัน เพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน และรองรับการค้าที่เติบโตมากยิ่งขึ้น
การผ่านแดน

จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม เปิดทำการตั้งแต่เวลา 06.00 - 22.00 น. สำหรับผู้ที่ต้องการจะเดินทางผ่านแดนนั้นจะต้องมีเอกสารประจำตัว อย่างใดอย่างหนึ่ง คือหนังสือเดินทาง (Passport) หรือบัตรผ่านแดน (Border Pass)
การผ่านแดน > กิจกรรม

จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม มีตลาดการค้าชายแดนช่องจอม สินค้าที่แลกเปลี่ยนและวางจำหน่ายในตลาดชายแดนประกอบไปด้วย สินค้าที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตประจำวัน เครื่องนุ่งห่ม ของป่า ไม้แปรรูป เครื่องจักสาน เครื่องโลหะ เครื่องทองเหลือง ภาชนะต่าง ๆ รวมถึงสินค้ามือสองต่าง ๆ เช่นเสื้อกันหนาว ในบางช่วงวันหยุดยาวมีเงินสะพัดกว่า 10 ล้านบาท
นอกจากนี้ในฝั่งกัมพูชาตรงข้ามกับจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม มีโรงแรมที่พักและบ่อนคาซิโนเปิดให้บริการอยู่ และสามารถเดินทางเข้าไปยังเมืองเมืองสำโรงและเสียมเรียบได้ ผ่านขนส่งมวลชนสาธารณะ ทั้งรถโดยสารประจำทาง และรถแท็กซี่
การผ่านแดน > ด่านศุลกากร

ด่านชายแดนช่องจอม อยู่ในความดูแลของด่านศุลกากรช่องจอม ตั้งอยู่บริเวณจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม ตำบลด่าน อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ อยู่ห่างจากที่ทำการด่านศุลกากรช่องจอมประมาณ 3 กิโลเมตร เปิดทำการระหว่างเวลา 06.00–22.00 น.
สำหรับที่ทำการ ด่านศุลกากรช่องจอม ตั้งอยู่ที่เลขที่ 111 หมู่ 14 ทางหลวงหมายเลข 214 (ถนนสุรินทร์-ช่องจอม) ตำบลด่าน อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์
การผ่านแดน > ด่านตรวจคนเข้าเมือง

ตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดสุรินทร์ เป็นผู้ดูแลรับผิดชอบจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม
สถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียง

สถานที่ท่องเที่ยวที่อยู่ใกล้เคียงบริเวณจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม ประกอบไปด้วย
โบราณสถานกลุ่มปราสาทตาเมือน
ปราสาทตาเมือน
ปราสาทตาเมือนธม
ปราสาทตาควาย (ปราสาทตาวาย)
การเดินทาง

จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม สามารถเดินทางมาได้ทั้งด้วยรถยนต์ส่วนบุคคล และระบบขนส่งสาธารณะ เพื่อเยี่ยมชมตลาดการค้าชายแดน และข้ามไปยังฝั่งกัมพูชา
การเดินทาง > เส้นทาง

จากจังหวัดสุรินทร์ เดินทางตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214 (ช่วงสุรินทร์ - ช่องจอม) ไปทางทิศใต้ มุ่งหน้าอำเภอปราสาท และอำเภอกาบเชิงตามลำดับ เส้นทางจะสิ้นสุดบริเวณจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม
การเดินทาง > ขนส่งสาธารณะ

ระบบขนส่งสาธารณะสำหรับเดินทางมายังจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม ประกอบไปด้วย
สายช่องจอม - เสียมราฐ เป็นสายรถโดยสารที่ร่วมทุนกับผู้ประกอบการในประเทศกัมพูชา ต้นเส้นทางอยู่ที่จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม ปลายทางเมืองเสียมราฐ
เดินรถจากช่องจอม เวลา 08.00 น. 15.00 น. และ 16.00 น.
เดินรถจากเสียมราฐ เวลา 05.00 น. 06.00 น. และ 15.00 น.
รถตู้สาย 1485 สุรินทร์ – กาบเชิง – ช่องจอม ต้นเส้นทางอยู่ที่สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสุรินทร์ ปลายทางหน้าจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม ตั้งแต่เวลา 05:30 – 17:20 น.
ภาพถ่ายทางอากาศจุดผ่านแดนช่องจอม ด้านล่างคือฝั่งไทย ด้านบนคือกัมพูชา
บรรยากาศภายในตลาดการค้าชายแดนช่องจอม
ป้ายบอกทางไปช่องจอมบนทางหลวงสาย 24 บริเวณแยกปราสาท จุดตัดกับทางหลวงสาย 214
กยูมรี

| กยูมรี Գյումրի |
| --- | --- |
เมือง และ เทศบาล
บนลงล่างและซ้ายไปขวา; ถนน Abovyan • ศาลาว่าการเมืองกยูมรี • อาสนวิหารกยูมรี • พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมแห่งชาติซิโตกตสยาน • จัตุรัสอินดีเพนเดนต์ • ทิวทัศน์เมืองกยูมรี
   ธง ตรา
สมญา: Hayrakaghak ("เมืองบิดา")
กยูมรี
พิกัด: 40°47′22″N 43°50′51″E﻿ / ﻿40.78944°N 43.84750°E﻿ / 40.78944; 43.84750
Country:  อาร์มีเนีย
จังหวัด: ชีรัก
ก่อตั้งขึ้นโดยชาวยูราร์เตียน: ศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
สร้างขึ้นใหม่โดยนิโกลัสที่หนึ่งแห่งรัสเซีย: ค.ศ. 1837
การปกครอง
 • ประเภท: สภาเทศบาล
 • นายกเทศบาล: วาร์ดเจส ซัมซอนยาน (Վարդգես Սամսոնյան)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 54 ตร.กม. (21 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,509 เมตร (4,951 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน 2022)
 • ทั้งหมด: 112,301 คน
 • ประมาณ (1 ตุลาคม 2019): 112,600 คน
เดมะนิม: กยูมเรตซี (Gyumretsi)
เขตเวลา: UTC+4 (AMT)
รหัสไปรษณีย์: 3101-3126
รหัสพื้นที่: (+374) 312
ทะเบียนพาหนะ: 45 am
เว็บไซต์: www.gyumricity.am
แหล่งข้อมูล: ประชากร
กยูมรี (อาร์มีเนีย: Գյումրի, อักษรโรมัน: Gyumri, ออกเสียง: [ɡjumˈɾi]) เป็นเทศบาลเมืองและเมืองใหญ่สุดอันดับสองของประเทศอาร์มีเนีย และเป็นศูนย์กลางการบริหารของจังหวัดชีรักทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ในปลายศตวรรษที่สิบเก้า เมืองนี้เคยมีชื่อว่า อะเลคซันโดรปอล (รัสเซีย: Александрополь; อาร์มีเนีย: Ալեքսանդրապոլ; Alexandropol) ซึ่งในขณะนั้นเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของอาร์มีเนียตะวันออกภายใต้การปกครองของรัสเซียด้วยประชากรเทียบเท่ากับเยเรวาน ในยุคโซเวียต เมืองนี้ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เลนีกานาน (อาร์มีเนีย: Լենինական; รัสเซีย: Ленинакан; Leninakan) ประชากรของเมืองสูงขึ้นถึงราว 200,000 คน จนกระทั่งเกิดแผ่นดินไหวใหญ่ใน ค.ศ. 1988 ที่ซึ่งเมืองนี้ได้รับผลกระทบอย่างหนัก จากสำมะโนปี ค.ศ. 2011 มีประชากร 121,976 คน ซึ่งลดลงจาก 150,917 คนในสำมะโนปี ค.ศ. 2001
กยูมรียังเป็นที่ตั้งของสังฆมณฑลชีรักของคริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Gyumri จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กยูมรี
เว็บไซต์ทางการของเทศบาล
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ฃ

| อักษรไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ฃ
รูปพยัญชนะ
| ก | ข | ฃ | ค | ฅ | ฆ | ง | จ |
| ฉ | ช | ซ | ฌ | ญ | ฎ | ฏ | ฐ |
| ฑ | ฒ | ณ | ด | ต | ถ | ท | ธ |
| น | บ | ป | ผ | ฝ | พ | ฟ | ภ |
| ม | ย | ร | ล | ว | ศ | ษ | ส |
|  |  | ห | ฬ | อ | ฮ |  |  |
รูปสระ
| ะ | –ั | า | –ํ | –ิ | ' | " |  |
| –ุ | –ู | เ | โ | ใ | ไ | –็ |  |
| อ | ว | ย | ฤ | ฤๅ | ฦ | ฦๅ |  |
รูปวรรณยุกต์
|  |  | –่ | –้ | –๊ | –๋ |  |  |
เครื่องหมายอื่น ๆ
|  |  | –์ | –๎ | –ฺ |  |  |  |
เครื่องหมายวรรคตอน
|  |  | ฯ | ฯลฯ | ฯลฯ | ๆ |  |  |
|  |  | ๏ | ๚ | ๛ | ┼ |  |  |
ฃ เป็นพยัญชนะตัวที่ 3 จากพยัญชนะทั้งหมด 44 ตัวในอักษรไทย อยู่ในลำดับถัดจาก ข และก่อนหน้า ค จัดอยู่ในกลุ่มอักษรสูงในระบบไตรยางศ์ มีชื่อเรียกกำกับว่า "ฃ ขวด" เข้าในพวกกัณฐชะ (เกิดจากเพดานอ่อน) เป็นพยัญชนะชนิดหัวหยักหรือหัวแตก ออกเสียงอย่าง ข เมื่อเป็นพยัญชนะต้น แทนเสียง [kʰ] ซึ่งเดิมทีนั้น ได้มีการคาดกันว่าเสียงของ ฃ นั้นมีความแตกต่างจากเสียง ข แต่กลับเพี้ยนไป
ปัจจุบันไม่มีคำศัพท์ในหมวดคำ ฃ ในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 โดยระบุว่า ฃ เป็นอักษรที่ไม่นิยมใช้แล้ว อย่างไรก็ตาม ยังมีการใช้อักษร ฃ ในบางแวดวง นัยว่าเพื่อเป็นการอนุรักษ์ให้ตัวอักษรไทยมีใช้ครบ 44 ตัว รวมถึงมีการพูดถึงการฟื้นฟูการใช้งานอักษร ฃ ขึ้นมาใหม่ รวมทั้งในแบบเรียนอักษรไทยและบนแป้นพิมพ์ภาษาไทยก็ยังคงมีอักษร ฃ อยู่
อักษร ฃ นี้เป็นอักษรของไทยดั้งเดิม และไม่ปรากฏในชุดอักษรภาษาอื่น ๆ ซึ่งหมายความว่า ในชุดอักษรภาษาอื่น ๆ ที่ลำดับอักษร ก ข ค ฆ ง แบบเดียวกันกับอักษรอินเดีย เช่น อักษรเทวนาครี อักษรขอม อักษรมอญ ฯลฯ ล้วนไม่มีตัวอักษร ฃ ทั้งสิ้น จึงให้เหตุผลว่า อักษร ฃ น่าจะเป็นการประดิษฐ์แทรกเช่นเดียวกับอักษร ฅ ซ ฎ ด บ ฝ ฟ ฯลฯ เมื่อพ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงประดิษฐ์อักษรไทยขึ้นใน พ.ศ. 1826 และก็ได้เติมพยัญชนะและวรรณยุกต์เข้าในวรรคอักษรแบบอินเดีย เพื่อใช้แทนเสียงที่ภาษาในสมัยนั้นมีอยู่ให้ครบถ้วน หรือไม่ก็คาดว่า ฃ ได้รับการดัดแปลงมาจากภาษาสันสกฤต
นอกจากตัวอักษร ฃ จะปรากฏในภาษาไทยแล้ว ตัวอักษร ฃ นี้ยังมีประวัติการใช้งานอยู่ในภาษาไทยถิ่นอื่นอีก เช่น คำเมือง (ของอาณาจักรล้านนา) ภาษาไทขาว เป็นต้น
ประวัติ > สมัยสุโขทัย

หลักฐานเก่าแก่ที่สุดที่ปรากฏการใช้ ฃ ในภาษาไทย คือ ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง (จารึกเมื่อ พ.ศ. 1826) พบว่ามีการใช้ ฃ อยู่ 11 คำ ได้แก่ ฃบบ → ฃับ (ขับร้อง), ฃ๋า → ฃ้า (ข้า → ฆ่า), ฃาม (มะขาม), ฃาย (ขาย), เฃา (ภูเขา), เฃ๋า → เฃ้า (เข้า), ฃึ๋น → ฃึ้น (ขึ้น), ฃอ (ตะขอ) , ฃุน (ขุน), ฃวา (ขวา), แฃวน (แขวน)
นอกจากนั้น นักประวัติศาสตร์ยังได้พบกับร่องรอยของการใช้ ฃ ในจารึกอีกหลายแห่งในประเทศไทย เช่น จารึกป้านางเมาะ จารึกพ่อขุนรามพล จารึกวัดกำแพงงาม และจารึกแสดงผลกรรมนำสู่นิพพาน ซึ่งนักประวัติศาสตร์ได้สันนิษฐานไว้ว่าอักษร ฃ เป็นอักษรที่ปรากฏครั้งแรกในปี พ.ศ. 1935
ปัจจุบัน นักภาษาศาสตร์ได้นำคำที่ใช้เขียนด้วย ข และ ฃ ในศิลาจารึกหลักที่ 1 ไปเปรียบเทียบกับภาษาไทถิ่นอื่น ๆ เช่น ไทขาว ก็พบว่าเป็นคำที่ใช้เสียงประเภทเดียวกัน และแยกเสียง ข และ ฃ เหมือนกัน เพราะคำเหล่านี้เป็นคำที่เป็นมรดกตกทอดมาจากภาษาไทโบราณเก่าแก่ตั้งแต่ยังไม่มีอักษรเกิดขึ้น ภาษาไทถิ่นยังใช้คำเหล่านี้อยู่ แต่ว่าเสียงเพี้ยนไป โดยร่องรอยของการเปลี่ยนแปลงนี้สามารถสังเกตได้ชัดเจนจากศิลาจารึกหลักที่ 1 ว่าเริ่มมีการใช้ ข และ ฃ อย่างสับสน และใช้แทนที่กันในหลายแห่ง เช่น บ้างก็ใช้ ขุน บ้างก็ใช้ ฃุน
นอกจากนี้ นักภาษาศาสตร์อ้างว่าการออกเสียง ฃ ในอดีตคือ [x] ซึ่งออกเสียงแตกต่างจาก ข [kʰ] ปัจจุบัน เราสามารถพบเห็นเสียงนี้ในภาษาไทสาขาอื่น ๆ เช่น ภาษาไทลื้อ ซึ่งยังคงสงวนเสียง [x] อยู่ ผู้ที่ประดิษฐ์อักษรไทยสมัยสุโขทัยนั้น ได้ทราบการแตกต่างในการออกเสียง จึงได้ประดิษฐ์อักษรที่แตกต่างกัน เพื่อแทนค่าการออกเสียงของทั้งสองเสียงนี้
ประวัติ > สมัยอยุธยาและธนบุรี

ครั้นถึงสมัยอาณาจักรอยุธยา ตัวภาษาได้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปมาก ซึ่งคาดว่าอาจเป็นเพราะว่ามีการใช้ศัพท์ใหม่เพิ่มเข้ามา จากนั้นพบว่ามีการใช้ ฃ เริ่มลดลง แม้จะยังพอมีใช้กันบ้าง ทว่าไม่ปรากฏหลักเกณฑ์การใช้ ฃ ในตำราว่าด้วยอักขรวิธีของไทยในสมัยนั้น อีกทั้งพบว่าหลงเหลือหลักฐานอยู่น้อยมาก เช่น จารึกบนแผ่นอิฐมอญ จำนวน 3 ชิ้น ซึ่งพบที่ฝาผนังอุโบสถวัดท่าพูด อำเภอสามพราน
ประวัติ > สมัยรัตนโกสินทร์

ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระยาศรีสุนทรโวหารได้ระบุคำที่เขียนด้วย ฃ ในหนังสือชื่อ นิติสารสาธก เล่ม 1 ได้แก่ ฃอ, ฃ้อความ, ฃัน, ฃาน, ฃาด, ฃายหน้า, ฃำ, เฃา, เฃ้า, ฃุน, ไฃ, โฃก, ฃอง, เฃียน, ฃยัน และฃลุม
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในหนังสือ "อักขราภิธานศรับท์" ของหมอบรัดเลย์ ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2416 พบคำที่ใช้ ฃ ขวด ได้แก่ "ฃิก, ฃุก ๆ, ฃุกฃัก, ฃุกค่ำฃุกคืน, เฃกหัว, เฃกโฃก, แฃก, โฃก, ฃอกรั้ว, ฃงจู๊ และ ฃัง" (เฉพาะคำว่า "ขัง" พอเป็นลูกคำ เช่น ขังไก่ ขังคน ฯลฯ ใช้ ข ไข่ทั้งหมด) คำว่า "ข้าง" ใช้ ฃ ขวดก็มี ข ไข่ก็มี ส่วนคำที่ใช้ ข "ขิง, ขึง, ขึ้ง เข่ง, แขง, แข่ง, แข้ง, โขง, โข่ง, ของ" (รวมทั้งลูกคำ ยกเว้น ของสงฆ์) อันแสดงให้เห็นถึงความไม่มีเอกภาพในการใช้ ข ไข่ และ ฃ ขวด
ครั้นถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อมีปทานุกรมของกระทรวงธรรมการ พ.ศ. 2470 ก็มีการระบุไว้ว่า "ฃ เป็นพยัญชนะตัวที่สามของพยัญชนะไทย แต่บัดนี้ไม่มีที่ใช้ " เป็นอันหมดวาระของ ฃ ลง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี ได้จัดตั้งคณะกรรมการส่งเสริมวัฒนธรรมไทยขึ้น เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ซึ่งทำการลงมติให้ตัดตัวอักษรที่มีเสียงซ้ำกันออกไปหลายตัว รวมไปถึง ฃ ด้วย โดยให้เปลี่ยนไปใช้ ข แทนทั้งหมด แต่หลังจากใช้แบบอักษรใหม่เป็นเวลา 2 ปี ก็กลับมาใช้อย่างเดิมอีก
จนถึงปัจจุบัน แม้ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2493 จนถึงฉบับปรับปรุงแก้ไข พ.ศ. 2542 ก็ได้ให้คำอธิบายตัวอักษร 2 ตัวคือ ฃ และ ฅ ว่า "เลิกใช้แล้ว " ทั้งที่ไม่เคยมีการประกาศเลิกใช้อย่างเป็นทางการแต่อย่างใด ในสมัยหลังมา ปรากฏว่าใช้คำว่า เฃตร ที่ใช้พยัญชนะ ฃ อยู่เพียงคำเดียว จึงได้เรียกชื่ออักษรดังกล่าวว่า "ฃ เฃตร" แต่ภายหลังคำว่า "เฃตร" ก็เลิกใช้ไปอีก โดยแปลงเป็นเขตแทน ทำให้คำที่ปรากฏว่าใช้ ฃ ขวด ไม่มีอีกแล้วในภาษาไทย