stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2551

การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2551 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีทุกสี่ปีครั้งที่ 56 และมีขึ้นในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 บารัก โอบามา สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐอิลลินอย และโจ ไบเดน สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐเดลาแวร์ ผู้สมัครจากพรรคเดโมแครต เอาชนะจอห์น แมคเคน สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐแอริโซนา และแซราห์ เพลิน ผู้ว่ารัฐอะแลสกาไปได้ โอบามาเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาคนแรกที่ถูกเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี และเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่กำลังดำรงตำแหน่งอยู่คนที่สามที่ถูกเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี (สองคนแรกคือวาร์เรน จี. ฮาร์ดิง และจอห์น เอฟ. เคนเนดี) ในขณะเดียวกัน นี่เป็นเพียงครั้งที่สองที่ผู้สมัครซึ่งประกอบด้วยสมาชิกวุฒิสภาทั้งสองคนชนะการเลือกตั้ง (ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 2503) และเป็นการเลือกตั้งเพียงครั้งเดียวที่แคนดิเดตประธานาธิบดีของทั้งสองพรรคใหญ่กำลังดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา นี่เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกตั้งแต่ปี 2495 ที่ประธานาธิบดีหรือรองประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งอยู่ไม่ลงเลือกตั้ง
ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช ดำรงตำแหน่งครบวาระและไม่สามารถลงเลือกตั้งสมัยที่สามได้เนื่องจากข้อจำกัดวาระที่กำหนดโดยการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ 22 แมคเคนชนะการเลือกตั้งไพรมารี่พรรครีพับลิกันในเดือนมีนาคม 2551 โดยเอาชนะอดีตผู้ว่ารัฐอย่างมิตต์ รอมนีย์ ไมค์ ฮัคบี และผู้ท้าชิงคนอื่น ๆ การเลือกตั้งไพรมารี่พรรคเดโมแครตมีการแข่งขันอย่างดุเดือดระหว่างโอบามากับตัวเต็งในช่วงแรกอย่างสมาชิกวุฒิสภาฮิลลารี คลินตัน รวมถึงผู้ท้าชิงคนอื่นที่ออกจากการแข่งขันก่อนการเลือกตั้งไพรมารี่เริ่มต้น ซึ่งรวมถึงสมาชิกวุฒิสภาอย่างจอห์น เอ็ดเวิร์ด และโจ ไบเดนที่กลายมาเป็นแคนดิเดตรองประธานาธิบดีคู่กับโอบามา ชัยชนะของคลินตันในการแข่งขันไพรมารี่ในรัฐนิวแฮมป์เชอร์เป็นครั้งแรกที่ผู้หญิงชนะไพรมารี่ในพรรคใหญ่ หลังจากการแข่งขันที่ยาวนาน โอบามาชนะการเลือกตั้งไพรมารี่พรรคเดโมแครตในเดือนมิถุนายน 2551 นี่เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกตั้งแต่ปี 2495 ที่ประธานาธิบดีหรือรองประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งอยู่ไม่ได้ถูกเสนอชื่อให้เป็นแคนดิเดต
การหาเสียงช่วงแรกเน้นไปที่สงครามอิรักและความนิยมที่ต่ำมากของบุช แมคเคนสนับสนุนสงครามอิรัก รวมถึงการเพิ่มจำนวนทหารซึ่งเริ่มต้นในปี 2550 ในขณะที่โอบามามีจุดยืนต่อต้านสงครามอิรัก บุชสนับสนุน (endorse) แมคเคน แต่ทั้งสองคนไม่ได้หาเสียงด้วยกัน และบุชไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าฝูงชน (แต่ปรากฏตัวผ่านทางดาวเทียม) ที่การประชุมพรรครีพับลิกันระดับชาติปี 2551 โอบามาหาเสียงในธีม "วอชิงตันต้องเปลี่ยน" ขณะที่แมคเคนเน้นย้ำถึงประสบการณ์ของเขา การหาเสียงช่วงหลังได้รับผลกระทบจากวิกฤตการณ์การเงิน พ.ศ. 2550–2551 ซึ่งหนักสุดในเดือนกันยายน 2551 การตัดสินใจหยุดหาเสียงของแมคเคนในช่วงพีคของวิกฤตส่งผลตรงกันข้ามกับที่ตั้งใจเอาไว้เนื่องจากโหวตเตอร์มองว่าเป็นการตัดสินใจที่แปลกประหลาด
โอบามาชนะแมคเคนอย่างถล่มทลายทั้งคะแนนคณะผู้เลือกตั้งและคะแนนมหาชน รวมถึงรัฐที่ไม่ได้โหวตให้ผู้สมัครพรรคเดโมแครตตั้งแต่ปี 2519 (นอร์ทแคโรไลนา) และปี 2507 (อินดีแอนา เวอร์จิเนีย และเขตที่ 2 ของแนบราสกา) โอบามาได้รับเปอร์เซ็นต์คะแนนมหาชนในฐานะผู้ชนะจากพรรคเดโมแครตสูงที่สุดตั้งแต่ลินดอน บี. จอห์นสันในปี 2507 และเป็นเดโมแครตคนแรกที่ได้รับคะแนนมหาชนเกิน 50% ตั้งแต่จิมมี คาร์เตอร์ในปี 2519 โอบามาพลิกเอาชนะในเก้ารัฐที่โหวตพรรครีพับลิกันในปี 2547 : โคโลราโด ฟลอริด้า อินดีแอนา ไอโอวา เนวาดา นิวเม็กซิโก นอร์ทแคโรไลนา โอไฮโอ และเวอร์จิเนีย รวมถึงเขตที่ 2 ของแนบราสกา นี่เป็นการเลือกตั้งครั้งสุดท้ายที่พรรคเดโมแครตชนะในรัฐอินดีแอนาและนอร์ทแคโรไลนาในการเลือกตั้งประธานาธิบดี
ผู้สมัครชิงตำแหน่ง > พรรคเดโมแครต

บารัก โอบามา
ฮิลลารี คลินตัน (Hillary Clinton) , สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐนิวยอร์ก และ อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง
บารัก โอบามา (Barack Obama) , สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐอิลลินอย
เดนนิส คูซินิช (Dennis Kucinich) , สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐโอไฮโอ
โจ ไบเดน (Joe Biden) , สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐเดลาแวร์ ถอนตัวเมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2551 ภายหลังจาก ไอโอวาคอคัส
คริสโตเฟอร์ ดอดด์ (Christopher Dodd) , สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐคอนเนตทิคัต ถอนตัวเมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2551 ภายหลังจาก ไอโอวาคอคัส
บิลล์ ริชาร์ดสัน (Bill Richardson) , ผู้ว่าการรัฐนิวเม็กซิโก และ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานของสหรัฐ ถอนตัวหลังจากนิวแฮมป์เชียร์ไพรมารี
ทอม วิลแซก (Tom Vilsack) , อดีตผู้ว่าการรัฐไอโอวา ถอนตัวเนื่องจากสภาพทางการเงิน และหันไปสนับสนุนผู้สมัครคลินตันแทน
จอห์น เอ็ดเวิดส์ (John Edwards) , อดีตสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐนอร์ทแคโรไลนา และ ผู้สมัครรองประธานาธิบดีของพรรคเดโมแครต พ.ศ. 2547
ไมก์ เกรเวิล (Mike Gravel) , อดีตสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐอะแลสกา
ผู้สมัครชิงตำแหน่ง > พรรครีพับลิกัน

จอห์น แมคเคน
รอน พอล (Ron Paul) , สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐเท็กซัส
จอห์น แมคเคน (John McCain) , สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐแอริโซนา
มิตต์ รอมนีย์ (Mitt Romney) , อดีตผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์
อลัน คียส์ (Alan Keyes) , อดีตเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำคณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ
รูดี จูลีออนี (Rudy Giuliani) , อดีตนายกเทศมนตรีนครนิวยอร์ก
เฟรด ทอมป์สัน (Fred Thompson) , อดีตสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐเทนเนสซี ถอนตัวเมื่อ 22 มกราคม
ดันแคน ฮันเทอร์ (Duncan Hunter) , สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐแคลิฟอร์เนีย ถอนตัวเมื่อ 19 มกราคม หลังจากคอคัสที่รัฐเนวาดา
จิม กิลมอร์ (Jim Gilmore) , อดีตผู้ว่าการรัฐเวอร์จิเนีย, ถอนตัวเนื่องจากขาดเงินสนับสนุน
จอห์น เอช. คอกซ์ (John H. Cox) ทนายความ และนักธุรกิจ
ทอมมี ทอมป์สัน (Tommy Thompson) , อดีตผู้ว่าการรัฐวิสคอนซิน และ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสุขภาพและบริการ ถอนตัว
ทอม แทนเครโด (Tom Tancredo) , สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐโคโลราโด
แซม บราวน์แบ็ก (Sam Brownback) , สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐแคนซัส
ไมก์ ฮักคาบี (Mike Huckabee) , อดีตผู้ว่าการรัฐอาร์คันซอ
ผู้สมัครชิงตำแหน่ง > พรรคอื่น ๆ

ผู้สมัครชิงตำแหน่ง จากพรรครัฐธรรมนูญ
ดอน เจ. กรันด์มันน์ (Don J. Grundmann) จากรัฐแคลิฟอร์เนีย
ไบรอัน มาลาเทสทา (Bryan Malatesta) จากรัฐเท็กซัส
ดิเอน เบียล เทมป์ลิน (Diane Beall Templin) จากรัฐแคลิฟอร์เนีย
ผู้สมัครชิงตำแหน่ง จากพรรคกรีน
แจเร็ด บอล (Jared Ball) จากวอชิงตัน ดี.ซี. (เว็บไซต์หาเสียง เก็บถาวร 2008-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
เจสส์ จอห์นสัน (Jesse Johnson) จากรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
ซินเธีย แมคคินนี่ย์ (Cynthia McKinney) จากรัฐจอร์เจีย
เคนท์ เมสเพลย์ (Kent Mesplay) จากรัฐแคลิฟอร์เนีย (เว็บไซต์หาเสียง เก็บถาวร 2020-11-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
แคท สวิฟช์ (Kat Swift) จาก รัฐเท็กซัส
ราฟ เนเดอร์ (Ralph Nader) จากรัฐคอนเนตทิคัต
ผู้สมัครชิงตำแหน่ง จากพรรคเสรีนิยม
ดาเนี่ยล อิมเพอราโต (Daniel Imperato) จากรัฐฟลอริดา (เว็บไซต์หาเสียง เก็บถาวร 2017-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
บ๊อบ แจ็คสัน (Bob Jackson) จากรัฐมิชิแกน (เว็บไซต์หาเสียง เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
ไมค์ จิงโกเซียน (Mike Jingozian) จากรัฐออริกอน (เว็บไซต์หาเสียง)
สตีฟ คับบี้ (Steve Kubby) จากรัฐแคลิฟอร์เนีย (เว็บไซต์หาเสียง เก็บถาวร 2007-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
อัลเดน ลิงก์ (Alden Link) จากรัฐนิวยอร์ก (เว็บไซต์หาเสียง)
จอร์จ ฟิลิปส์ (George Phillies) จากรัฐแมสซาชูเซตต์ (เว็บไซต์หาเสียง เก็บถาวร 2007-01-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
เวนน์ อัลลี่น รูท (Wayne Allyn Root) จากรัฐเนวาดา (เว็บไซต์หาเสียง)
คริสทีน สมิธ (Christine Smith) จากรัฐโคโลราโด (เว็บไซต์หาเสียง เก็บถาวร 2019-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
แหล่งข้อมูลอื่น

รวมข้อมูลเกี่ยวกับการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008 เก็บถาวร 2007-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากดีมอซ
| ด ค กการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ |
| --- | --- |
การเลือกตั้ง   (ค.ศ.):  1788–89  1792  1796  1800  1804  1808  1812  1816  1820  1824  1828  1832  1836  1840  1844  1848  1852  1856  1860  1864  1868  1872  1876  1880  1884  1888  1892  1896  1900  1904  1908  1912  1916  1920  1924  1928  1932  1936  1940  1944  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
การเลือกตั้งในสหรัฐอเมริกา
ตำบลรางพิกุล

| ตำบลรางพิกุล |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Rang Phikun
ป้ายหยุดรถไฟทุ่งบัวในทางรถไฟสายสุพรรณบุรี
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครปฐม
อำเภอ: กำแพงแสน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 17.77 ตร.กม. (6.86 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,499 คน
 • ความหนาแน่น: 365.73 คน/ตร.กม. (947.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 73140
รหัสภูมิศาสตร์: 730213
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลรางพิกุล |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
   ตรา
อบต.รางพิกุลที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลรางพิกุล
พิกัด: 14°00′33.3″N 99°57′23.7″E﻿ / ﻿14.009250°N 99.956583°E﻿ / 14.009250; 99.956583
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครปฐม
อำเภอ: กำแพงแสน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 17.77 ตร.กม. (6.86 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,499 คน
 • ความหนาแน่น: 365.73 คน/ตร.กม. (947.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06730213
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 228 หมู่ 8 ตำบลรางพิกุล อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม 73140
เว็บไซต์: rangpikul.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
รางพิกุล เป็นตำบลในอำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม เป็นตำบลที่มีทางรถไฟสายสุพรรณบุรีผ่าน โดยเป็นที่ตั้งของป้ายหยุดรถไฟทุ่งบัว
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลรางพิกุล มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลทุ่งบัว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลกำแพงแสน และตำบลทุ่งกระพังโหม
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลทุ่งขวาง และตำบลห้วยหมอนทอง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลทุ่งลูกนก
ประวัติ

รางพิกุล เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 17 ของตำบลทุ่งขวาง ปี พ.ศ. 2511 ทางจังหวัดนครปฐมได้ประกาศแยก 9 หมู่บ้านของตำบลทุ่งขวาง ออกไปตั้งตำบลทุ่งบัว โดยกำหนดให้บ้านรางพิกุลเป็นหมู่ 3 ของตำบลทุ่งบัว โดยชื่อ รางพิกุลมาจากต้นพิกุลต้นใหญ่ที่ขึ้นอยู่กลางรางน้ำริมคลองท่าสาร–บางปลา ไหลผ่านหมู่ที่ 1
ปี พ.ศ. 2534 นายสุกิจ จุลละนันทน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐมได้ประกาศแยกพื้นที่ทางทิศใต้ของตำบลทุ่งบัวรวม 8 หมู่บ้าน คือ หมู่ 2 บ้านทุ่งพัฒนา, หมู่ 3 บ้านรางพิกุล, หมู่ 4,11 บ้านห้วยด้วน, หมู่ 6 บ้านกำแพงแสน, หมู่ 7 บ้านดอนกำเพา, หมู่ 9 บ้านรางหมัน และหมู่ 15 บ้านไผ่โน้ม ออกมาตั้งเป็นตำบลรางพิกุล
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลรางพิกุลแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านรางพิกุล
หมู่ที่ 2 บ้านห้วยด้วน
หมู่ที่ 3 บ้านกำแพงแสน
หมู่ที่ 4 บ้านกำแพงแสน
หมู่ที่ 5 บ้านรางหมัน
หมู่ที่ 6 บ้านไผ่โน้ม
หมู่ที่ 7 บ้านทุ่งพัฒนา
หมู่ที่ 8 บ้านห้วยด้วน
หมู่ที่ 9 บ้านทุ่งกระถิน
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลรางพิกุลเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลห้วยหมอนทองหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลรางพิกุลมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 17.77 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,294 คน และ 1,097 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลรางพิกุลอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลรางพิกุล
เทศบาลตำบลตลาดไชยา

| เทศบาลตำบลตลาดไชยา |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
วัดหลง ซึ่งอยู่ในพื้นที่เทศบาลตำบลตลาดไชยา
ทต.ตลาดไชยาที่ตั้งของเทศบาลตำบลตลาดไชยา
พิกัด: 9°23′28″N 99°12′3″E﻿ / ﻿9.39111°N 99.20083°E﻿ / 9.39111; 99.20083
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุราษฎร์ธานี
อำเภอ: ไชยา
จัดตั้ง:  • 30 พฤษภาคม 2499 (สุขาภิบาลตลาดไชยา)  • 25 พฤษภาคม 2542 (ทต.ตลาดไชยา)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 29.64 ตร.กม. (11.44 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 5,121 คน
 • ความหนาแน่น: 172.77 คน/ตร.กม. (447.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05840602
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 600 หมู่ 1 ตำบลตลาดไชยา อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี 84110
เว็บไซต์: www.chaiyacity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตลาดไชยา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดไชยาทั้งตำบลรวมทั้งพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1, 4–5 ของตำบลเลม็ด ในอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลตลาดไชยาที่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2499 ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาขยายเขตสุขาภิบาลให้มีเนื้อที่เพิ่ม 4.12 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่ไปถึงฝั่งตะวันออกของคลองท่าโพธิ์ของเขตตำบลเลม็ด ในปี พ.ศ. 2502
สุขาภิบาลตลาดไชยาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลในปี พ.ศ. 2542 ต่อมาปี พ.ศ. 2546 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลตลาดไชยาที่มีประชากร 2,016 คน และ 387 ครัวเรือน ควบรวมพื้นที่เข้ากับเทศบาลตำบลตลาดไชยาในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 เนื่องจากเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตลาดไชยามีเจตนารมณ์ในการรวมพื้นที่เข้ากับเขตเทศบาล
โดยการควบรวมนี้ทำให้เทศบาลตำบลตลาดไชยา มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลตลาดไชยาทั้งหมด และมีพื้นที่เพิ่มขึ้นอีกประมาณ 25.52 ตารางกิโลเมตร รวมแล้วเป็นพื้นที่ในเขตปกครองทั้งหมดของเทศบาลตำบลตลาดไชยาประมาณ 29.64 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 18,525.1 ไร่ ปัจจุบันเทศบาลเป็นที่ตั้งศูนย์ราชการสำคัญหลายแห่ง ได้แก่ ศาลจังหวัดไชยา สำนักงานอัยการจังหวัดไชยา สถานีตำรวจภูธรไชยา ที่ว่าการอำเภอไชยา โรงพยาบาลไชยา และมีสถานีรถไฟไชยา เป็นสถานีชั้น 1 มีขบวนรถให้บริการทั้งหมด 18 ขบวน
ตำบลทุ่งบัว

| ตำบลทุ่งบัว |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Thung Bua
อดีตสถานีหนองฟักในทางรถไฟสายสุพรรณบุรี
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครปฐม
อำเภอ: กำแพงแสน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.65 ตร.กม. (7.59 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 5,639 คน
 • ความหนาแน่น: 286.97 คน/ตร.กม. (743.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 73140
รหัสภูมิศาสตร์: 730207
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งบัว |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.ทุ่งบัวที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งบัว
พิกัด: 14°02′33.8″N 99°57′24.1″E﻿ / ﻿14.042722°N 99.956694°E﻿ / 14.042722; 99.956694
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครปฐม
อำเภอ: กำแพงแสน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.65 ตร.กม. (7.59 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 5,639 คน
 • ความหนาแน่น: 286.97 คน/ตร.กม. (743.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06730213
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ 3 ตำบลทุ่งบัว อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม 73140
เว็บไซต์: www.thungbua.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ทุ่งบัว เป็นตำบลในอำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม เป็นตำบลที่มีทางรถไฟสายสุพรรณบุรีผ่าน โดยเป็นที่ตั้งของอดีตสถานีรถไฟหนองฟัก
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลทุ่งบัว มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลสระสี่มุม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลกำแพงแสน
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลรางพิกุล
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลทุ่งลูกนก
ประวัติ

ทุ่งบัว เดิมเป็นหมู่บ้านของตำบลทุ่งขวาง ปี พ.ศ. 2511 ทางจังหวัดนครปฐมประกาศแยก 9 หมู่บ้านของตำบลทุ่งขวาง ออกมาตั้งตำบลทุ่งบัว ปี พ.ศ. 2534 นายสุกิจ จุลละนันทน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐมได้ประกาศแยกพื้นที่ทางทิศใต้ของตำบลทุ่งบัว รวม 8 หมู่บ้าน คือ หมู่ 2 บ้านทุ่งพัฒนา, หมู่ 3 บ้านรางพิกุล, หมู่ 4,11 บ้านห้วยด้วน, หมู่ 6 บ้านกำแพงแสน, หมู่ 7 บ้านดอนกำเพา, หมู่ 9 บ้านรางหมัน และหมู่ 15 บ้านไผ่โน้ม ออกไปตั้งเป็นตำบลรางพิกุล
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลทุ่งบัวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านหนองสมควร
หมู่ที่ 2 บ้านหนองฟัก
หมู่ที่ 3 บ้านทุ่งควายหาย
หมู่ที่ 4 บ้านทุ่งปรือ
หมู่ที่ 5 บ้านทุ่งอินทนิน
หมู่ที่ 6 บ้านทุ่งบัว
หมู่ที่ 7 บ้านหนองไม้งาม
หมู่ที่ 8 บ้านหนองน้ำเย็น
หมู่ที่ 9 บ้านดอนเจริญ
หมู่ที่ 10 บ้านหนองนกกระสา
หมู่ที่ 11 บ้านหนองแก
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลทุ่งบัวเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลทุ่งบัว ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลทุ่งบัวมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 19.65 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,355 คน และ 777 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลทุ่งบัวอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งบัว
สถานีรถไฟชิบูยะ

| สถานีรถไฟชิบูยะ |
| --- | --- |
สถานีรถไฟชิบูยะด้านทิศตะวันออก
ประวัติ
เริ่มเปิดให้บริการ: ค.ศ. 1885
สถานีรถไฟชิบูยะ (ญี่ปุ่น: 渋谷駅; โรมาจิ: Shibuya-eki) เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ในเขตชิบูยะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีจำนวนผู้โดยสารในปี พ.ศ. 2547 ถึง 2.4 ล้านคนต่อวัน นับเป็นสถานีรถไฟที่มีจำนวนผู้โดยสารมากที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ในญี่ปุ่น (รองจากชินจูกุ อิเกบูกูโระ โอซากะ และอูเมดะ) เป็นสถานีต้นทางสำคัญในการเดินทางระหว่างเมืองสู่ชานเมืองทางด้านตะวันตกและใต้ของกรุงโตเกียว
เส้นทางรถไฟ > JR ตะวันออก

สายไซเกียว / สายโชนันชินจูกุ
สายยามาโนเตะ
เส้นทางรถไฟ > รถไฟเอกชน

รถไฟเคโอ สายอิโนกาชิระ - สถานีต้นทาง
รถไฟฟ้าโทกีว สายเด็นเอ็นโตชิ - ให้บริการผ่านสายฮันโซมอน
รถไฟฟ้าโทกีว สายโทโยโกะ - สถานีต้นทาง
เส้นทางรถไฟ > รถไฟใต้ดิน

โตเกียวเมโทร สายกินซะ
โตเกียวเมโทร สายฮันโซมง
โตเกียวเมโทร สายฟูกูโตชิง
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่สถานีชิบูยะ (JR ตะวันออก) (อังกฤษ)
| ด ค กสถานีของสายยามาโนเตะ |
| --- | --- |
 ชินางาวะ  โอซากิ  โกตันดะ  เมงูโระ  เอบิซุ  ชิบูยะ  ฮาราจูกุ  โยโยงิ  ชินจูกุ  ชินโอกูโบะ  ทากาดาโนบาบะ  เมจิโระ  อิเกบูกูโระ  โอตสึกะ  ซูงาโมะ  โคมาโงเมะ  ทาบาตะ  นิชินิปโปริ  นิปโปริ  อูงูอิซูดานิ  อูเอโนะ  โอกาจิมาจิ  อากิฮาบาระ  คันดะ  โตเกียว  ยูรากุโจ  ชิมบาชิ  ฮามามัตสึโจ  ทามาจิ  ชินางาวะ 
| ด ค กสถานีของ โตเกียวเมโทรสายฟูกูโตชิง |
| --- | --- |
 วะโกชิ  ชิกะเตะสึ-นะริมะซุ  ชิกะเตะสึ-อะกะสึกะ  เฮวะได  ฮิกะวะได  โคะตะเกะ-มุไกฮะระ  เซงกะวะ  คะนะเมะโช  อิเกะบุกุโระ  โซชิกะยะ  นิชิ-วาเซดะ  ฮิงะชิ-ชินจุกุ  ชินจุกุ-ซังโจเมะ  คิตะ-ซังโด  เมจิ-จิงกูมาเอะ (ฮาราจุกุ)  ชิบุยะ
มะม่วง

| มะม่วง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มีข้อมูล  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: เงาะ Sapindales
วงศ์:: วงศ์มะม่วง Anacardiaceae
สกุล:: สกุลมะม่วง Mangifera L.
สปีชีส์:: Mangifera indica
ชื่อทวินาม
Mangifera indica L.

ชื่อพ้อง
 Mangifera amba  Forssk.    Mangifera anisodora  Blanco    Mangifera austroyunnanensis  Hu    Mangifera balba  Crevost & Lemarié    Mangifera cambodiana  (Pierre) Anon.    Mangifera domestica  Gaertn.    Mangifera equina  Crevost & Lemarié    Mangifera gladiata  Bojer    Mangifera kukulu  Blume    Mangifera laxiflora  Desr.    Mangifera linnaei  Korth. ex Hassk.    Mangifera maritima  Lechaume    Mangifera mekongensis  (Pierre) Anon.    Mangifera montana  B.Heyne ex Wight & Arn.    Mangifera oryza  Crevost & Lemarié    Mangifera rostrata  Blanco    Mangifera rubra  Bojer    Mangifera sativa  Roem. & Schult.    Mangifera siamensis  Warb. ex Craib    Mangifera viridis  Bojer    
มะม่วง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Mangifera Indica) เป็นไม้ยืนต้นในสกุล Mangifera ซึ่งเป็นไม้ผลเมืองร้อนในวงศ์ Anacardiaceae (กลุ่มเดียวกับถั่วพิสตาชีโอและมะม่วงหิมพานต์) เชื่อว่าเป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคอินเดีย บังกลาเทศ และพม่าตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเห็นได้จากความหลากหลายทางพันธุกรรมและร่องรอยฟอสซิลจำนวนมาก นับย้อนไปได้ถึง 25 – 30 ล้านปีก่อน มะม่วงมีความแตกต่างประมาณ 49 สายพันธุ์กระจายอยู่ตามประเทศในเขตร้อนตั้งแต่อินเดียไปจนถึงฟิลิปปินส์ จากนั้นจึงแพร่หลายไปทั่วโลก เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ใบโต ยาว ปลายแหลม ขอบใบเรียบ ใบอ่อนสีแดง ออกดอกเป็นช่อตามปลายกิ่ง ดอกขนาดเล็ก สีขาว ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีเหลือง เมล็ดแบน เปลือกหุ้มเมล็ดแข็ง
มะม่วงเป็นผลไม้เศรษฐกิจ ปลูกเป็นพืชสวน ประเทศไทยส่งออกมะม่วงเป็นอันดับ 3 รองจากฟิลิปปินส์ และเม็กซิโก เป็นผลไม้ประจำชาติของอินเดีย ปากีสถาน และฟิลิปปินส์ รวมทั้งบังกลาเทศ
สายพันธุ์พื้นเมือง

มะม่วงมีสายพันธุ์มากมายดังที่ปรากฏในหนังสือพรรณพฤกษาของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ที่กล่าวถึงมะม่วงในสมัยรัชกาลที่ 5 ไว้กว่า 50 พันธุ์ โดยสายพันธุ์ที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย เช่น เขียวเสวย แรด น้ำดอกไม้ โชคอนันต์ อกร่อง ตัวอย่าง เช่น
เขียวเสวย เป็นพันธุ์พื้นเมืองของนครปฐม ผลยาว ด้านหลังผลโค้งนูนออก ปลายแหลม ผิวเรียบ สีเขียวเข้ม เปลือกหนา เหนียว ผลแก่รสมัน
น้ำดอกไม้ เป็นพันธุ์ที่กินผลสุก รูปร่างยาวเรียว ผลดิบเนื้อขาว รสเปรี้ยวจัด ผลสุกสีเหลืองนวล รสหวาน
อกร่องทอง เป็นพันธุ์เก่าแก่ นิยมกินกับข้าวเหนียวมูน ผลค่อนข้างเล็ก มีร่องเป็นแนวยาวที่ด้านท้อง ผลสุก เนื้อละเอียด มีเสี้ยนน้อย
ฟ้าลั่น ผลกลม ท้ายแหลม ลูกขนาดกลาง นิยมกินผลแก่ มีรสมัน เมื่อปอกเปลือก เนื้อมะม่วงจะปริแตก
หนังกลางวัน ผลยาวคล้ายงาช้าง แก่จัดรสมันอมเปรี้ยว สุกรสหวาน
แก้ว นิยมกินดิบ ผลอ้วนป้อม เปลือกเหนียว เมื่อเกือบสุกเปลือกจะมีสีอมส้มหรืออมแดง
โชคอนันต์ รูปร่างยาว ปลายมน กลายพันธุ์มาจากมะม่วงป่า นิยมนำไปทำมะม่วงดอง
มหาชนก เป็นลูกผสมระหว่างมะม่วงพันธุ์หนังกลางวันกับพันธุ์ซันเซ็ตจากอินเดีย ผลยาวรี สุกสีเหลืองเข้ม มีริ้วสีแดง เนื้อไม่เละ กลิ่นหอม จะสุกในช่วงที่มะม่วงพันธุ์อื่นวายแล้ว
การใช้ประโยชน์

| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |
พลังงาน: 250 กิโลจูล (60 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 15 g
น้ำตาล: 13.7 g
ใยอาหาร: 1.6 g
 

ไขมัน: 0.38 g
 

โปรตีน: 0.82 g
 

วิตามิน
วิตามินเอบีตา-แคโรทีน: (7%) 54 μg(6%)640 μg
ไทอามีน (บี1): (3%) 0.03 มก.
ไรโบเฟลวิน (บี2): (3%) 0.04 มก.
ไนอาซิน (บี3): (4%) 0.67 มก.
กรดแพนโทเทนิก (บี5  ) : (4%) 0.2 มก.
วิตามินบี6: (9%) 0.12 มก.
โฟเลต (บี9): (11%) 43 μg
วิตามินซี: (43%) 36 มก.
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (1%) 11 มก.
เหล็ก: (1%) 0.16 มก.
แมกนีเซียม: (3%) 10 มก.
ฟอสฟอรัส: (2%) 14 มก.
โพแทสเซียม: (4%) 168 มก.
สังกะสี: (1%) 0.09 มก.
 
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่  แหล่งที่มา: USDA FoodData Central
ผลมะม่วงนำมากินได้ทั้งดิบและสุก มะม่วงดิบเปลือกสีเขียวเนื้อสีขาวส่วนใหญ่มีรสเปรี้ยว ยกเว้นบางพันธุ์ที่เรียกว่ามะม่วงมัน ส่วนผลสุกจะมีสีเหลืองทั้งเปลือกและเนื้อ กินสด หรือ นำไปทำเป็นอาหารเช่น ข้าวเหนียวมะม่วง อีกทั้งมีการนำไปแปรรูป เช่น มะม่วงกวน มะม่วงแก้ว มะม่วงดอง มะม่วงแช่อิ่ม มะม่วงเค็ม น้ำแยมมะม่วง พายมะม่วง เป็นต้น แบ่งมะม่วงตามความนิยมในการกินเป็น 3 ประเภทคือ
นิยมกินดิบได้แก่พันธุ์ที่มีรสหวานมันตอนแก่จัด เช่น เขียวเสวย แรด พิมเสนมัน ทองดำ เขียวไข่กา หรือมีรสมันตอนอ่อนไม่เปรี้ยว เช่น ฟ้าลั่น หนองแซง มะม่วงเหล่านี้เมื่อสุกแล้วจะหวานชืด ไม่อร่อย
นิยมกินสุก เมื่อดิบมีรสเปรี้ยว ต้องบ่มให้สุกก่อนกินเช่น อกร่อง นวลจันทร์ น้ำดอกไม้ นำไปประกอบอาหาร เช่น ใส่ในน้ำพริก ยำ
นิยมนำมาแปรรูป แก่จัดมีรสมันอมเปรี้ยว เมื่อสุกหวานอมเปรี้ยว
ใช้ยอดอ่อน ผลอ่อน มาประกอบอาหารแทนผัก
ใช้เป็นยาสมุนไพร เช่น ผลมะม่วงดิบมีวิตามินซีสูง แก้เลือดออกตามไรฟัน เป็นต้น
ใช้เนื้อไม้ นำมาผลิตเป็นเฟอร์นิเจอร์
ชาวกะเหรี่ยงในอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่นำเปลือกต้นมะม่วงไปย้อมผ้า ให้สีเขียว
ดูเพิ่ม

รายชื่อพันธุ์มะม่วง
อ่านเพิ่ม

Litz, Richard E. (ed. 2009). The Mango: Botany, Production and Uses (2nd edition). CABI. ISBN 978-1-84593-489-7
นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. มะม่วง ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 173 - 177
แหล่งข้อมูลอื่น

มะม่วง
Crop of the Day: Mango, Mangifera indica has a list of helpful resources about this species.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q3919027  Wikispecies: Mangifera indica  APDB: 5653  ARKive: mangifera-indica  BOLD: 210474  Calflora: 12663  EoL: 582270  EPPO: MNGIN  FloraBase: 4719  FNA: 200012696  FoC: 200012696  GBIF: 3190638  GRIN: 23351  iNaturalist: 48872  IPNI: 69913-1  IRMNG: 10201022  ITIS: 28803  IUCN: 31389  NBN: NBNSYS0200002599  NCBI: 29780  NZOR: 70c84b99-897b-48a8-8141-443b56ec3778  Plant List: kew-2362842  PLANTS: MAIN3  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:69913-1  Tropicos: 1300071 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
แซนดีบริดจ์

แซนดีบริดจ์ (Sandy Bridge) เป็นชื่อรหัสของซีพียูหรือหน่วยประมวลผลหลักของคอมพิวเตอร์ ของบริษัทอินเทล เป็นซีพียูที่พัฒนาต่อจากซีพียูรหัสเนเฮเลม เริ่มพัฒนาเมื่อ พ.ศ. 2548  ณ ศูนย์วิจัยอินเทลในประเทศอิสราเอล โดยใช้สถาปัตยกรรม 32 นาโนเมตร ก่อนหน้านี้ชื่อรัหสของซีพียูตัวนี้คือ "เกเชอร์" (Gesher) ที่มีความหมายว่าสะพานในภาษาฮิบรูแต่ได้ถูกยกเลิกไปเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2550
แซนดีบริดจ์วางแผนเปิดตัวต้นปี 2554 ในงาน Consumer Electronics Show
ประเภทของแซนดีบริดจ์

สถาปัตยกรรมต่าง ๆ ของแซนดีบริดจ์ แบ่งตามประเภทการใช้ ได้ดังนี้
| รุ่นคอมพิวเตอร์ | รุ่นหน่วยประมวลผล | รุ่นหน่วยประมวลผล | รุ่นหน่วยประมวลผล | รุ่นหน่วยประมวลผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เดสก์ท็อป | i3 | i5 | i7 | เพนเทียม |
| โน้ตบุ๊ก | * | i5 | i7 | เซเลรอน |
| เซิร์ฟเวอร์ซีออน | E3 | E5 | E7 |  |
การพัฒนาต่อ

การพัฒนาต่อจากแซนดีบริดจ์ เป็นการลดขนาดการสร้างลงเป็นระดับ 22 นาโนเมตร โดยจะมีการใช้ชื่อรุ่นต่อไปว่า ไอวีบริดจ์ (Ivy Bridge) ถือเป็นสถาปัตยกรรมแบบเดียวกันแต่ลดขนาดลงไปอีกระดับหนึ่ง สำหรับซีพียูที่ใช้สถาปัตยกรรมที่พัฒนาต่อจากนี้ จะใช้ชื่อว่า แฮสเวลล์
การพัฒนาของอินเทล
วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์

| --- | --- |

วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์คอนโซล สำหรับบริหารจัดการวินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ผ่านเน็ตเวิร์ก
ผู้พัฒนา: ไมโครซอฟท์
ตระกูลระบบปฏิบัติการ: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
รหัสต้นฉบับ: Closed source / Shared source
เผยแพร่สู่กระบวนการผลิต: RTM: 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 Retail: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
รุ่นล่าสุด: 6.0.2030.0 (Power Pack 2) / 24 มีนาคม พ.ศ. 2552
รุ่นทดลองล่าสุด: Power Pack 3 Beta 1 / กรกฎาคม พ.ศ. 2552
ชนิดเคอร์เนล: Hybrid
สัญญาอนุญาต: Microsoft EULA
เว็บไซต์ทางการ: http://www.microsoft.com/windowshomeserver/
วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ (Windows Home Server, ชื่อรหัส: Q) เป็นระบบปฏิบัติการที่มาจากไมโครซอฟท์ ซึ่งได้ประกาศอย่างเป็นทางการในงาน Consumer Electronics Show (CES) 2007 โดยบิลล์ เกตส์ วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ออกแบบสำหรับครัวเรือนเพื่อใช้งานในบ้านที่มีเครื่องคอมพิวเตอร์หลายเครื่อง โดยจะให้บริการความสามารถหลักในเรื่องการสำรองข้อมูล แชร์ไฟล์ และ Remote Access
วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ ใช้ฐานจากวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 SP2 โดยมีส่วนติดต่อกับผู้ใช้ที่ออกแบบให้ใช้งานง่ายสำหรับผู้ใช้ทั่วไป โดยไม่ต้องมีความรู้เรื่องการดูแลเซิร์ฟเวอร์ ซึ่งสามารถเข้าถึงได้ทั้งผ่านเว็บ หรือผ่านโปรแกรมเชื่อมต่อของมันเอง โดยวินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์นั้นไม่ต้องการอุปกรณ์ต่อพ่วงอย่างเมาส์ หรือคีย์บอร์ดแต่อย่างใด โดยใช้เครื่องคอมพิวเตอร์อีกเครื่องที่ติดตั้งวินโดวส์เอกซ์พี หรือวินโดวส์วิสตาในการเชื่อมต่อเข้าสู่วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์เพื่อบริหารจัดการแทน
วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ ยังสามารถทำงานร่วมกับ Time Machine โปรแกรมสำรองข้อมูลของ Mac OS X v10.5 Leopard"
วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ได้มีกำหนดการที่ออกเมื่อปลายปี พ.ศ. 2550