stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาพยนตร์อินเดีย

ใบปิดภาพยนตร์จากเรื่อง อาลัม อารา
ภาพยนตร์อินเดีย หรือ ที่รู้จักในชื่อ บอลลีวู้ด (Bollywood) (หมายถึง ฮอลลีวู้ดแห่งบอมเบย์) ในแต่ละปี อุตสาหกรรมบอลลีวู้ด ผลิตภาพยนตร์ออกสู่ตลาดมากที่สุดในโลกประมาณ 800-1,000 เรื่อง
โดยในแต่ละวัน ชาวอินเดียจะซื้อตั๋วเข้าไปหาความบันเทิงตามโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศราว 10 ล้านคน และจากชาวอินเดียที่กระจายอยู่ทั่วโลกอีกประมาณ 20 ล้านคน ทั้งนี้ยังมีชาวต่างชาติที่นิยมชมภาพยนตร์อินเดีย ซึ่งมีให้ชมทั้งในเอเชีย ประเทศไทย ตะวันออกกลาง แอฟริกา ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา อังกฤษ เยอรมัน สเปน ฟิจิ หรือแม้แต่รัสเซีย
หนังอินเดียยุคใหม่ช่วงแรกสามารถนับได้ว่าเป็นในช่วงปี ค.ศ. 1990-1995 ภาพยนตร์บอลลีวู้ดส่วนใหญ่ มักนำเสนอเรื่องราวความรักที่ต้องผ่านอุปสรรคและการเสียสละ ก่อนที่จะจบลงด้วยความสมหวังหรือผิดหวัง ในแบบที่ต้องเดาว่าตอนจบนั้นเป็นอย่างไร หรือจะเรียกว่า ไคลแม็กส์ของหนังบอลลีวู้ดในช่วงเวลาดังกล่าวนี้ เป็นจุดคลี่คลายเนื้อหาทั้งหมดของเรื่อง ความน่าตื่นตาตื่นใจของ หนังบอลลีวู้ดในระยะนี้ คือ การที่คนเขียนบท สามารถคลี่คลายตอนจบ ได้นับร้อยนับพันวิธี เท่าที่ผู้เขียนได้เคยดูหนังมา ยังไม่พบตอนจบของหนังเรื่องใดที่ซ้ำกันเลย ทั้ง ๆ ที่แนวเรื่องอาจจะคล้าย ๆ กันบ้างในบางเรื่อง อาจจะเรียกว่า หากตอนจบเป็นจุดไคลแม็คส์ของหนัง เราดูแล้วประทับใจ เราก็แทบจะไม่เชื่อแล้วว่าจะมีจุดจบของหนังที่แตกต่าง หรือ ดีไปกว่านี้อีก แต่หากคุณมาดูหนังอินเดียจะพบว่า ตอนจบเขาทำออกมาได้หลากหลายมาก ๆ เสมือนกับการ มองไปที่แหวนเพชรในตู้โชว์ ซึ่งอาจจะดูผ่าน ๆ แล้วเหมือนกัน แต่พอหยิบเอามาสวมแล้วกลับมีเสน่ห์ ดึงดูดต่าง ๆ กันไปในแต่ละวง นั่นเอง
หนังในช่วงปี ก่อน ค.ศ. 1990 นับได้ว่าเป็นหนังอินเดียยุคเปลี่ยนผ่าน นั่นคือ เปลี่ยนจากหนังอินเดียแบบดั้งเดิม เข้าสู่ยุคใหม่ ซึ่งยากต่อการระบุว่า เริ่มขึ้นเมื่อใด เพราะตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 เป็นต้นมา เริ่มมีแนวการสร้างหนัง หลากหลายมากขึ้น คุณภาพการถ่ายทำที่หลากหลาย และผู้กำกับหน้าใหม่ก็เพิ่มมากขึ้น ดังนั้นเพื่อให้ง่ายต่อความเข้าใจอาจจะกำหนดให้ละเอียดลงไปได้ว่า ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1985 -1990 นี่ล่ะคือยุคที่เริ่มมีการเปลี่ยนผ่านขึ้นมาจริง ๆ โดยถือว่าปี 1985 เป็นช่วงเริ่มต้น ของดาราหน้าใหม่ประจำยุคร่วมสมัยกับพวกเรา เช่น การแสดงหนังเรื่องแรกของดาราผู้มากความสามารถอย่าง Govinda จากหนังเรื่อง Ilzaam ในปี 1986 เขาเป็นพระเอกที่แสดงได้หลากบทบาท ความสามารถสูง โดยเฉพาะหนังแนวตลก ซึ่งในขณะนั้น พระเอกอย่าง Jackie Shroff, Anil Kapoor กำลังอิ่มตัวพอดี
พอเข้าปี 1988 ดาราทองอีกคนของยุคร่วมสมัยก็กำเนิดขึ้น ซัลมาน ข่าน จากหนังเรื่องแรกของเขา Biwi Ho To Aisi จะเรียกว่า ซัลมาน ข่าน คือผลผลิตจากยุคเปลี่ยนผ่านก็เป็นได้ เพราะปัจจุบันยังมีงานแสดงอย่างต่อเนื่อง
ปี 1991 หนังเรื่อง Phool Aur Kaante เปิดตัวพระเอกใหม่ อะเจย์ เดฟกัน ปี 1992 หนังเรื่อง Bekhudi เปิดตัวนางเอกที่จะมาเป็นราชินีบอลลีวู้ดในยุคเปลี่ยนผ่าน คือ คาโจล  หนังเรื่อง Deewana ได้สร้าง ดาราหน้าใหม่ นาม Shah Rukh Khan ให้มาเป็น ราชา บอลลีวู้ด คนปัจจุบัน หนังเรื่อง Parampara มอบดาวทองให้กับวงการบอลลีวู้ดอีกคนคือ Saif Ali Khan ปี 1993 หนังเรื่อง Baazigar ทำให้ Shahrukh Khan ได้รางวัล Filmfare Best Actor
ปัจจุบัน ดารา ระดับคุณภาพ เช่น ศาห์รุข ข่าน, ซัลมาน ข่าน และ อาเมียร์ ข่าน
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยภาพยนตร์
ฟรีแอนด์อีซี

| "Free & Easy"> เพลงโดยอายูมิ ฮามาซากิ.จากอัลบั้มRAINBOW และ A BEST 2 -BLACK- |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 24 เมษายน พ.ศ. 2545 (ในญี่ปุ่น)
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2545
แนวเพลง: เจ-ป็อป
ความยาว: 22:43 นาที
ค่ายเพลง: เอเว็กซ์ แทร็กซ์
ผู้ประพันธ์เพลง: อายูมิ ฮามาซากิ
ฟรี แอนด์ อีซี่ (ญี่ปุ่น: フリー アンド イージー; โรมาจิ: Furī ando ījī; ทับศัพท์: Free & Easy) เป็นซิงเกิลที่ 26 ของอายูมิ ฮามาซากิ  วางจำหน่ายที่ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2545  ในวันแรกซิงเกิล "Free & Easy" เปิดตัวที่อันดับที่ 2  โดยมีซิงเกิล "Feel fine!" ของมาอิ คุรากิเปิดตัวที่อันดับที่ 1  แต่หลังจากนั้นซิงเกิล "Free & Easy" ก็ขึ้นมาอยู่ที่อันดับที่ 1 ตลอดทั้งสัปดาห์
ซิงเกิล Free & Easy แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของอายูมิ ฮามาซากิ  ถึงแม้ว่าซีดีซิงเกิลของเธอจะมีเพลงรีมิกซ์  แต่ซิงเกิลนี้กลับมีเพลงรีมิกซ์น้อยกว่าซิงเกิลอื่นๆของเธอ
รายชื่อเพลง

Free & Easy "Original Mix"
Naturally "dolly remix"
still alone "Warp Brothers Extended Mix"
Free & Easy "Original Mix -Instrumental-"
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 เมษายน พ.ศ. 2545 | Oricon Daily Singles Chart | #1 |  |  |  |
| 24 เมษายน พ.ศ. 2545 | Oricon Weekly Singles Chart | #1 | 281,090 | 486,520 | 9 สัปดาห์ |
| 24 เมษายน พ.ศ. 2545 | Oricon Yearly Singles Chart | #15 |  | 486,520 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของเอเว็กซ์ แทร็กซ์ เก็บถาวร 2008-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลของออริกอน
| ด ค กอายูมิ ฮามาซากิ |
| --- | --- |
อัลบั้มเพลง:  A Song for ××  LOVEppears  Duty  I am...  RAINBOW  MY STORY  (miss) understood  Secret  Guilty  NEXT LEVEL  Rock'n'Roll Circus  Love songs 
ซิงเกิล:  "Nothing from Nothing"  "Poker face"  "You"}  "Trust"  "For My Dear..."  "Depend on you"  "WHATEVER"  "Love ~Destiny~"  "TO BE"  "Boys & Girls"  "A"  "Appears"  "Kanariya"  "Fly high"  "Vogue"  "Far Away"  "Seasons"  "Surreal"  "AUDIENCE"  "M"  "Evolution"  "NEVER EVER"  "Endless sorrow"  "UNITE!"  "Dearest"  "A song is born"  "Daybreak"  "Free & Easy"  "H"  "Voyage"  "&"  "Forgiveness"  "No way to say"  "Moments"  "INSPIRE"  "Carols"  "STEP you / is this LOVE?"  "fairyland c/w alterna"  "HEAVEN"  "Bold & Delicious / Pride"  "Startin' / Born To Be..."  "BLUE BIRD"  "Glitter / fated"  "Talkin' 2 myself"  "Together When..."  "Mirrorcle World"  "Days / GREEN"  "Rule / Sparkle"  "Sunrise / Sunset ~LOVE is ALL~"  "You were... / BALLAD"  "MOON / blossom"  "crossroad"  "L" 
ดูเพิ่มเติม:  อัลบั้มรวมเพลงและมินิอัลบั้ม  อัลบั้มรีมิกซ์  บันทึกการแสดงสด
มุฮัมมัด วะฮีด ฮะซัน

| มุฮัมมัด วะฮีด ฮะซัน |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีมัลดีฟส์คนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 (1 ปี 284 วัน)
ก่อนหน้า: โมฮาเหม็ด นาชีด
ถัดไป: อับดุลลา ยามีน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1953-01-03) 3 มกราคม ค.ศ. 1953 (71 ปี) มาเล่, มัลดีฟส์
พรรคการเมือง: พรรคก้าวหน้าของมัลดีฟส์
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พรรคสามัคคีแห่งชาติ
คู่สมรส: Ilham Hussain
บุตร: Widhadh Waheed Fidha Waheed Salim Waheed
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเบรุต มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด

มุฮัมมัด วะฮีด ฮะซัน มานิก (มัลดีฟส์: ޑރ. މުޙައްމަދު ވަޙީދު ޙަސަން މަނިކު) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 5 ของมัลดีฟส์ตั้งแต่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ถึง 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013
มุฮัมมัด รับบานี

| มุฮัมมัด รับบานี |
| --- | --- |

รองประมุขสภาสูงสุดแห่งอัฟกานิสถาน
ดำรงตำแหน่ง 27 กันยายน พ.ศ. 2539 – 13 เมษายน พ.ศ. 2544
ผู้นำ: มุฮัมมัด โอมาร์
ก่อนหน้า: เริ่มตำแหน่ง
ถัดไป: อับดุล กาบีร์ (รักษาการ)
นายกรัฐมนตรีแห่งอัฟกานิสถาน
ดำรงตำแหน่ง 27 กันยายน พ.ศ. 2534 – 13 เมษายน พ.ศ. 2544
รอง: ฮาซัน อะคูน
ผู้นำ: มุฮัมมัด โอมาร์
ก่อนหน้า: กัลบุดดิน เฮคมัตยาร์
ถัดไป: อับดุล กาบีร์ (รักษาการ)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2498 พาสมอน, ประเทศอัฟกานิสถาน
เสียชีวิต: 16 เมษายน พ.ศ. 2544 (46 ปี) รวัลปินดิ, แคว้นปัญจาบ, ประเทศปากีสถาน
พรรคการเมือง:  ตอลิบาน

มุลลอฮ์ มุฮัมมัด รับบานี อะคูน (พ.ศ. 2498 – 16 เมษายน พ.ศ. 2544) เป็นหนึ่งในประมุขหลักของตอลิบาน ซึ่งดำรงตำแหน่งรองประมุขสภาสูงสุดแห่งอัฟกานิสถานและนายกรัฐมนตรีอัฟกานิสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 ถึงปี พ.ศ. 2544 รับบานีเป็นผู้มีอำนาจเป็นอันดับสองรองจากผู้นำสูงสุด มุลลอฮ์ มุฮัมมัด โอมาร์ ในลำดับโปเจียมของตอลิบาน
รับบานีปะทะกับสหภาพโซเวียตหลังจากสหภาพโซเวียตบุกประเทศอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2522 เมื่อสหภาพโซเวียตถอนตัวจากประเทศอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2532 รับบานีเริ่มหยุดการต่อสู้ โดยเข้าร่วมกับตอลิบานในปี พ.ศ. 2530  หลังจากหลายปีของสงครามกลางเมือง เขาได้นำกองกำลังตอลิบานเข้าโจมตีกรุงคาบูลครั้งสุดท้าย
รับบานีดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งรัฐอิสลามแห่งอัฟกานิสถานและเป็นประธานสภาที่ปรึกษา นอกจากนี้ ยังมีข่าวลือว่า มุลลอฮ์ รับบานี และฝ่ายบริหารตอลิบานมีแนวคิดทางการเมืองแตกต่างอย่างรุนแรง ขณะที่รับบานีและสภาปกครองเป็นหน้าตาของสาธารณชนในประเทศอัฟกานิสถาน โดยการตัดสินใจครั้งสำคัญเกิดขึ้นโดยมุลลอฮ์ โอมาร์ ซึ่งอาศัยอยู่ในทางตอนใต้ของจังหวัดกันดะฮาร์
ภาษาเติร์กเมน

ระวังสับสนกับ ภาษาตุรกี
| ภาษาเติร์กเมน |
| --- | --- |
türkmençe, türkmen dili, түркменче, түркмен дили, تۆرکمن ديلی ,تۆرکمنچه
ประเทศที่มีการพูด: เติร์กเมนิสถาน, รัสเซีย, อิหร่าน, อุซเบกิสถาน, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน, ทาจิกิสถาน
ชาติพันธุ์: ชาวเติร์กเมน
จำนวนผู้พูด: 11 million  (2009–2015)
ตระกูลภาษา: เตอร์กิก  เตอร์กิกทั่วไปโอคุซโอคุซตะวันออกภาษาเติร์กเมน
ภาษาถิ่น: Trukhmen                   
ระบบการเขียน: อักษรละติน (ชุดตัวอักษรเติร์กเมน), อักษรซีริลลิก, อักษรอาหรับ อักษรเบรลล์เติร์กเมน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  เติร์กเมนิสถาน
รหัสภาษา
ISO 639-1: tk
ISO 639-2: tuk
ISO 639-3: tuk
Linguasphere: ส่วนหนึ่งของ 44-AAB-a
ผู้พูดภาษาเติร์กเมนในเอเชียกลาง
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาเติร์กเมน (türkmençe, түркменче, تۆرکمنچه, [tʏɾkmøntʃø] หรือ türkmen dili, түркмен дили, تۆرکمن ديلی, [tʏɾkmøn dɪlɪ]) บางครั้งเรียกเป็น "ภาษาเติร์กแบบเติร์กเมน" (Turkmen Turkic) หรือ "ภาษาตุรกีแบบเติร์กเมน" (Turkmen Turkish) เป็นภาษาเตอร์กิกที่พูดโดยชาวเติร์กเมนในเอเชียกลาง ส่วนใหญ่อยู่ในประเทศเติร์กเมนิสถาน, อิหร่าน และอัฟกานิสถาน โดยมีผู้พูดเป็นภาษาแม่ในประเทศเติร์กเมนิสถานประมาณ 5 ล้านคน และอีก 719,000 คนในอิหร่านตะวันออกเฉียงเหนือ 1.5 ล้านคนในอัฟกานิสถานตะวันตกเฉียงเหนือ และ 155,000 คนในปากีสถาน ภาษาเติร์กเมนมีสถานะเป็นภาษาทางการในประเทศเติร์กเมนิสถาน แต่ไม่มีสถานะทงการในบริเวณที่มีชุมชนเชื้อชาติเติร์กเมนขนาดใหญ่ในอิหร่าน, อัฟกานิสถาน หรือปากีสถาน ภาษาเติร์กเมนมีผู้พูดจำนวนน้อยในชุมชนเติร์กเมนในอุซเบกิสถานและทาจิกิสถาน และในชุมชนเติร์กเมนพลัดถิ่น โดยเฉพาะในตุรกีและรัสเซีย
ภาษาเติร์กเมนเป็นสมาชิกของสาขาโอคุซของกลุ่มภาษาเตอร์กิก รูปแบบมาตรฐานของภาษาเติร์กเมน (ที่ใช้ในเติร์กเมนิสถาน) มีพื้นฐานจากสำเนียงเตเก ในขณะที่ชาวเติร์กเมนในอิหร่านส่วนใหญ่ใช้สำเนียงโยมุด และชาวเติร์กเมนในอัฟกานิสถานใช้สำเนียงเอร์ซารี ภาษาเติร์กเมนมีความใกล้ชิดกับภาษาอาเซอร์ไบจาน, ตาตาร์ไครเมีย, กากาอุซ, ควาซไคว และตุรกี โดยมีความเข้าใจภาษาของกันและกันในระดับแตกต่างกันไป
ภาษาเติร์กเมนเขียนโดยใช้อักษรซีริลลิกหรืออักษรอาหรับด้วย อย่างไรก็ดี ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ประธานาธิบดีซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ ได้ประกาศให้เขียนภาษาเติร์กเมนโดยใช้อักษรโรมันที่ได้รับการดัดแปลง
การจำแนก ภาษาที่เกี่ยวข้อง และสำเนียง

ภาษาเติร์กเมนเป็นภาษาในกลุ่มภาษาเตอร์กิก อยู่ในกลุ่มย่อยเตอร์กิกตะวันออก กลุ่มโอคุซตะวันออก ซึ่งกลุ่มนี้ได้รวมภาษาเติร์กโคซารานีด้วย ภาษาเติร์กเมนมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาตาตาร์ไครเมียและภาษาซาลาร์และใกล้เคียงกับภาษาตุรกีและภาษาอาเซอร์ไบจาน
ภาษาเติร์กเมนเป็นภาษาที่มีการเปลี่ยนเสียงสระ เป็นภาษารูปคำติดต่อและไม่มีการแบ่งเพศทางไวยากรณ์และไม่มีกริยาอปกติ การเรียงลำดับคำในประโยคเป็นประธาน-กรรม-กริยา การเขียนของภาษาเติร์กเมนใช้ตามสำเนียงโยมุด และยังมีสำเนียงอื่น ๆ อีกมาก สำเนียงเตเกมักจะถูกอ้างว่าเป็นภาษาชะกะไตโดยเฉพาะในอัฟกานิสถาน แต่ภาษาเติร์กเมนทุกสำเนียงได้รับอิทธิพลจากภาษาชะกะไตไม่มากนัก
วรรณคดี

กวีที่มีชื่อเสียงของภาษาเติร์กเมนคือ Magtymguly Pyragy ซึ่งมีชีวิตในช่วงพุทธศตวรรษที่ 23 ภาษาของเขาเป็นการแสดงช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างภาษาชะกะไตและภาษาเติร์กเมนที่เป็นภาษาพูด
ระบบการเขียน

อย่างเป็นทางการ ภาษาเติร์กเมนในปัจจุบันเขียนด้วยอักษรใหม่หรืออักษรละติน อย่างไรก็ตาม อักษรยุคเก่าหรืออักษรซีริลลิกยังคงใช้อยู่ พรรคการเมืองหลายพรรคที่ต่อต้านนโยบายของประธานาธิบดีนิกาเยฟยังคงใช้อักษรซีริลลิกในเว็บไซต์และสื่อสิ่งพิมพ์
ก่อน พ.ศ. 2472 ภาษาเติร์กเมนเคยเขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลง ใน พ.ศ. 2472 - 2481 เปลี่ยนมาใช้อักษรละติน แล้วจึงเปลี่ยนมาใช้อักษรซีริลลิกในช่วง พ.ศ. 2481 - 2534 แล้วจึงเปลี่ยนมาใช้อักษรละตินที่ใช้ในปัจจุบัน แต่การเปลี่ยนแปลงเป็นไปอย่างช้าๆ
ไวยากรณ์ > การเปลี่ยนเสียงสระ

เช่นเดียวกับภาษากลุ่มเตอร์กิกอื่นๆ ภาษาเติร์กเมนมีการเปลี่ยนเสียงสระ โดยทั่วไป ถ้าเป็นคำดั้งเดิมในภาษาจะประกอบด้วยสระหน้าหรือสระหลังเท่านั้น คำอุปสรรคและปัจจัยจะได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนเสียงสระนี้ โดยจะเปลี่ยนรูปไปตามคำที่เข้าประกอบ รูปกริยาแท้ของคำจะถูกจำแนกตามสระหย้าและสระหลัง คำที่มีที่มาจากภาษาอื่น ส่วนใหญ่เป็นภาษารัสเซีย ภาษาเปอร์เซียหรือภาษาอาหรับจะไม่มีการเปลี่ยนเสียงสระ
ไวยากรณ์ > คำกริยา

คำกริยาแบ่งเป็นรูปเอกพจน์และพหูพจน์ แบ่งตามบุรุษเป็นบุรุษที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 มีการกของคำกริยา 11 การก มีคำกริยาสองชนิดในภาษาเติร์กเมนซึ่งแบ่งตามรูปของกริยาแท้ที่ลงท้ายด้วย -mak และ -mek โดย -mak จะตามรูปสระหลังส่วน -mek จะตามรูปสระหน้า
ไวยากรณ์ > ปัจจัย

ปัจจัยเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดของภาษาเติร์กเมน
ภาพยนตร์เกาหลี

ภาพยนตร์เกาหลี คือภาพยนตร์ที่พูดภาษาเกาหลี ในที่นี้รวมถึงภาพยนตร์ที่มาจากประเทศเกาหลีเหนือและประเทศเกาหลีใต้ แต่ภาพยนตร์จากเกาหลีใต้สามารถตีตลาดสู่ระดับนานาชาติ ทั้งตลาดบันเทิงเอเชีย และตลาดบันเทิงยุโรป รวมไปถึงตลาดอเมริกา จนกลายเป็นอุตสาหกรรมสำคัญ 10 อันดับแรกของประเทศ ปัจจุบันตลาดภาพยนตร์ของเกาหลีใต้มีมูลค่า 37,000 ล้านบาทต่อปี และหากนับรวมตลาดวิดีโอและดีวีดีแล้ว จะเป็นเงินมากถึงปีละ 62,000 ล้านบาท จากเดิมที่ภาพยนตร์เกาหลีใต้มีส่วนแบ่งตลาดภายในประเทศในปี 2536 เพียงแค่ 15.9% ต่อมาในปี 2540 มีสัดส่วนเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเป็น 25.5%
สำหรับแนวภาพยนตร์ของเกาหลีในปัจจุบัน เฉลี่ยเป็นหนังผี (Horror) ประมาณ 10% ตลก (Comedy) 20% รักสะเทือนอารมณ์ (Melo-Drama) 30% แอคชั่น (Action) 10% และหนังหลายรสชาติ (Mix) 30%
ส่วนแนวภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมจากคนเกาหลี คือ ภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับความรักและสงครามเกาหลี หรือแนวเรื่องที่เกี่ยวกับการต่อสู้ของชีวิตคนเกาหลีจริง ๆ โดยภาพยนตร์ส่วนมากเกาหลี ล้วนมีเนื้อหาและการนำเสนอที่เป็นพราะภาพยนตร์ที่ถูกสร้างออกมาส่วนใหญ่เข้าถึงชีวิตจิตใจของคนดูได้อย่างแท้จริง
แหล่งข้อมูลอื่นๆ

รวมข้อมูลภาพยนตร์เกาหลี[ลิงก์เสีย] JKdramas
ภาพยนตร์เรื่อง เทกึกกี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม
ม้าจุ้น

เจ้าเมืองเทียนซุยของรัฐวุยก๊ก
| ม้าจุ้น (หม่า จุน) |
| --- | --- |
馬遵

เจ้าเมืองเทียนซุย (天水太守 เทียนฉุ่ยไท่โฉฺ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 228 (228)
กษัตริย์: โจยอย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
อาชีพ: ขุนนาง

ม้าจุ้น  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หม่า จุน (จีน: 馬遵; พินอิน: Mǎ Zūn) เป็นเจ้าเมืองเทียนซุยของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 228 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแห่งจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กได้เปิดการทัพบุกวุยก๊กครั้งแรก โดยเข้ายึดเขากิสาน (祁山 ฉีซาน; พื้นที่ภูเขาโดยรอบบริเวณที่เป็นอำเภอหลี่ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เวลานั้นม้าจุ้นเจ้าเมืองเทียนซุย (天水郡 เทียนฉุ่ยจฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่) กำลังอยู่ในระหว่างการเดินทางตรวจราชการ โดยมีผู้ติดตามคือเกียงอุย เลี้ยงซี (梁緒 เหลียง ซฺวี่) อินเชียง (尹賞 อิ๋น ฉ่าง) เลี้ยงเขียน (梁虔 เหลียง เฉียน) และคนอื่น ๆ ม้าจุ้นทราบข่าวการบุกของจ๊กก๊กและได้ยินว่าหลายอำเภอในเมืองเทียนซุยแปรพักตร์ไปเข้าด้วยข้าศึก ม้าจุ้นจึงระแวงว่าเกียงอุยและคนอื่น ๆ กำลังเดินทางเพื่อไปสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊กด้วย ม้าจุ้นจึงหนีไปในเวลากลางคืนและไปหลบภัยที่อำเภอเซียงเท้ง (上邽縣 ช่างกุยเซี่ยน; ปัจจุบันอยู่ในเขตนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่) เกียงอุยและคนอื่น ๆ พยายามไล่ตามม้าจุ้นไปแต่ไม่ทัน พวกเขาถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าไปในอำเภอเซียงเท้งเมื่อทั้งหมดเดินทางมาถึง เกียงอุยและคนอื่น ๆ เห็นว่าพวกตนไม่มีทางเลือกอื่น จึงเข้าไปสวามิภักดิ์แปรพักตร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก
ในเว่ย์เลฺว่บันทึกว่าในช่วงเวลาที่จ๊กก๊กยกทัพบุก ม้าจุ้นและผู้ใต้บังคับบัญชากำลังอยู่ระหว่างเดินทางตรวจราชการกับกุยห้วยขุนพลวุยก๊กในเวลาที่ได้รับข่าวว่าจูกัดเหลียงและทัพจ๊กก๊กเข้ายึดเขากิสาน กุยห้วยบอกม้าจุ้นว่า "เป็นเจตนาไม่ดีเลย!" แล้วต้องการรีบถอยร่นไปอำเภอเซียงเท้งทางตะวันออกของเมืองเทียนซุย แม้ว่าที่ว่าการเมืองจะอยู่ที่อำเภอเอ๊กก๋วน (冀縣/兾縣 จี้เซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอกานกู่ มณฑลกานซู่) ทางตะวันตกก็ตาม ม้าจุ้นเองก็ไม่ต้องการกลับไปอำเภอเอ๊กก๋วนเพราะเกรงว่าจะเกิดความไม่สงบในอำเภอเอ๊กก๋วนเนื่องจากการบุกของจ๊กก๊ก ม้าจุ้นจึงตัดสินใจติดตามกุยห้วยย้ายไปอำเภอเซียงเท้งแทน เกียงอุยขอร้องให้ม้าจุ้นกลับไปอำเภอเอ๊กก๋วน  ม้าจุ้นบอกเกียงอุยและคนอื่น ๆ ว่า "หากพวกท่านกลับไป พวกท่านจะกลายเป็นศัตรูของข้า" เกียงอุยเพิกเฉยต่อม้าจุ้นเพราะกำลังกังวลเรื่องความปลอดภัยของครอบครัวในอำเภอเอ๊กก๋วน เกียงอุยจึงตีจากม้าจุ้นกลับมาอำเภอเอ๊กก๋วนและภายหลังก็แปรพักร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก ภายหลังจากนั้นม้าจุ้นที่มีความผิดฐานทิ้งเมืองเทียนซุยจึงถูกลงโทษอย่างหนัก
ในนิยายสามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 ม้าจุ้นมีบทบาทในช่วงที่จูกัดเหลียงยกทัพบุกเหนือครั้งแรก โดยร่วมกับเกียงอุยที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาในการรบเพื่อขับไล่กองทัพจ๊กก๊ก แต่จูกัดเหลียงใช้กลลวงทำให้ม้าจุ้นเข้าใจผิดว่าเกียงอุยแปรพักตร์ไปเข้าด้วยจ๊กก๊กโดยการใช้คนปลอมตัวเป็นเกียงอุยแสร้งทำเป็นทรยศ ทำให้ม้าจุ้นระแวงเกียงอุยตัวจริง เกียงอุยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก ภายหลังจูกัดเหลียงยึดเมืองเทียนซุยได้ ม้าจุ้นพร้อมด้วยแฮหัวหลิมหนีไปพึ่งชนเผ่าเกี๋ยง
ภาษาฮารอย

| ภาษาฮารอย |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศเวียดนาม
จำนวนผู้พูด: 35,000  (2007)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มลายู-พอลินีเชียมลายู-ซุมบาวา (?)จามชายฝั่งภาษาฮารอย
รหัสภาษา
ISO 639-3: hro
ภาษาฮารอย มีผู้พูดทั้งหมด 35,000 คน (พ.ศ. 2541) ในภาคใต้ของเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาลาโย-ซุมบาวัน สาขาย่อยจามเหนือและตะวันออก เขียนด้วยอักษรละติน
ภาษาฮารัวตี

ภาษาฮารัวตี เป็นสำเนียงของภาษาราชสถาน อยู่ในภาษากลุ่มอินโด-อารยัน ใช้พูดในรัฐราชสถาน และบริเวณใกล้เคียงในรัฐมัธยประเทศ เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ไวยากรณ์ใกล้เคียงกับภาษาราชสถานและภาษาฮินดี
ภาษาลิซานา เดนี

| ภาษาลิซานา เดนี |
| --- | --- |
לשנא דני Lišānā Denî, לשנא יהודיא Lišānā Hôzāyē
ออกเสียง: /liˈʃɑnɑ ˈdɛni/
ประเทศที่มีการพูด: อิสราเอล, อิรัก
ภูมิภาค: เยรูซาเลม และเมาซ์ ทสิยอน อพยพมาจากเคอร์ดิสถาน, อิรัก
จำนวนผู้พูด: 8,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  ภาษากลุ่มเซมิติกภาษากลุ่มเซมิติกกลางภาษาแอราเมอิกแอราเมอิกตะวันออกแอราเมอิกกลางแอราเมอิกตะวันออกเฉียงเหนือภาษาลิซานา เดนี
รหัสภาษา
ISO 639-3: lsd
ภาษาลิซานา เดนี (Lishana Deni) เป็นภาษาแอราเมอิกสมัยใหม่ของชาวยิว จุดเริ่มต้นของภาษาอยู่ที่เมืองซาโคและบริเวณใกล้เคียงในอิรัก ปัจจุบันผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในเยรูซาเลม ภาษานี้เขียนด้วยอักษรฮีบรู
ภาษานี้เข้าใจกันได้กับสำเนียงของชาวยิวอื่นๆได้น้อย แต่เข้าใจกันได้กับภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงของชาวคริสต์ในบริเวณนั้นๆโดยยเฉพาะภาษาแอราเมอิกใหม่คัลเดียแต่เข้าใจกันได้กับภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียได้น้อย บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาตาร์คุม เพราะใช้ในการแปลไบเบิลจากภาษาฮีบรูไปเป็นภาษาแอราเมอิกซึ่งเรียกว่าคาร์คุม
ความสับสนวุ่นวายช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งรัฐอิสราเอลทำให้ชาวยิวในเคอร์ดิสถานอพยพไปสู่เยรูซาเลม ภาษาลิซานา เดนีในหมู่คนรุ่นใหม่ถูกแทนที่ด้วยภาษาฮีบรู เหลือผู้พูดภาษานี้อยู่ราว 8,000 คน ทั้งหมดอายุมากกว่า 50 ปี จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย
แหล่งข้อมูลอื่น

Ethnologue report for Lishana Deni.
| ด ค กภาษาแอราเมอิกใหม่ |
| --- | --- |
แอราเมอิกใหม่-ยิว:  ภาษาลิซานิด โนซาน  ภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน  ภาษาฮูลัวลา  ภาษาลิซานา เดนี  ภาษาลิซาน ดิดัน 
แอราเมอิกใหม่-คริสต์:  ภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรีย  ภาษาแอราเมอิกใหม่โบห์ตัน  ภาษาซูริท  ภาษาแอราเมอิกใหม่ตะวันตก  ภาษาเฮอร์เตวิน  ภาษากอย ซันจัก ซูรัต  ภาษามลาโซ  ภาษาเซนายา  ภาษาตูโรโย 
แอราเมอิกใหม่อื่น ๆ:  ภาษาแอราเมอิกใหม่  ภาษามันดาอิก  ภาษาแอราเมอิกสะมาริตัน 
 ดูเพิ่ม ตระกูลภาษาแอฟโฟร-เอเชียติก ภาษากลุ่มเซมิติก กลุ่มภาษาแอราเมอิก
พระครูไพศาลสารธรรม (ปี่ อินฺทโชโต)

| พระครูไพศาลสารธรรม (ปี่ อินทฺโชโต) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่อปี่
ส่วนบุคคล
เกิด: 21 กันยายน พ.ศ. 2433 เกิด ณ บ้านสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี (71 ปี)
มรณภาพ: 11 มกราคม พ.ศ. 2505
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: น.ธ.ตรี
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดโคกท่าเจริญ จังหวัดชลบุรี
อุปสมบท: 16 กรกฎาคม 2453 (อายุ 20 ปี)
พรรษา: 52
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าคณะอำเภอพานทอง เขต 2
พระครูไพศาลสารธรรม (หลวงพ่อปี่ อินฺทโชโต) อดีตเจ้าอาวาสวัดโคกท่าเจริญ และอดีตเจ้าคณะอำเภอพานทอง เขต 2 ท่านเป็นพระเกจิดังของอำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี ท่านพัฒนาวัดโคกท่าเจริญ จนมีความเจริญในหลาย ๆ ด้าน เช่น สร้างพระอุโบสถ์ ฯลฯ หลวงพ่อปี่ ท่านเก่งด้านไสยศาสตร์ โหราศาสตร์ การทำนายของหาย การเล่นแร่แปรธาตุ เป็นต้น
ประวัติ

หลวงพ่อปี่ ท่านมีนามเดิมว่า " เล่าปี่ " นามสกุล " ทองสงวน " เกิดวันอาทิตย์ ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 10 ปีขาล ตรงกับวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2433 เกิดที่บ้านสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี บิดาชื่อ นายอาน มารดาชื่อ นางรอด  ทองสงวน
ครั้นเจริญวัยแล้วได้ติดตามบิดามารดามาอยู่ที่บ้านท่าตะกูด ตำบลพานทอง อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี บิดาได้ส่งไปเรียนหนังสือไทยที่โรงเรียนวัดกลาง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา
อุปสมบท

จนกระทั่งอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ ท่านได้อุปสมบท ณ วัดโคกท่าเจริญ ตำบลพานทอง อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี เมื่อวันเสาร์ ขึ้น 10 ค่ำ เดือน 8 ปี ตรงกับวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 โดยมี
ท่านได้รับฉายาทางธรรมว่า  " อินฺทโชโต "
หลวงพ่อปี่ เมื่อได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสแล้ว ได้บริหารวัดโคกท่าเจริญ มีการสร้างเสนาสนะต่าง ๆ การก่อสร้างเสนาสนะนั้น กำนันทอง สหายา ซึ่งเป็นกำนันตำบลพานทอง พร้อมด้วยญาติ และประชาชน เป็นผู้ให้การสนับสนุนด้วยดีตลอดมา
หลวงพ่อปี่ ท่านเรียนวิชาความรู้หลายอย่าง ทั้งทางไสยศาสตร์ โหราศาสตร์ แม้การเล่นแร่แปรธาตุ ทำกะปิ น้ำปลา ท่านทำเพื่อให้เห็นความเป็นจริงแล้วก็หยุด ใครมาขอเรียนวิชานั้น ท่านก็ไม่ยอมให้เรียน วิชาทั้งหลายเมื่อท่านสิ้นไปแล้ว วิชานั้นก็สิ้นตามท่านไปด้วย
วิชาโหราศาสตร์ จะแม่นยำมาก นอกจากทำนายของหายให้พบแล้ว ยังทำนายการสงครามระหว่างประเทศได้ถูกต้อง ในสมัยสงครามญี่ปุ่น นายชิต ชื่นชูเวช นายอำเภอพานทอง ก็เป็นนักโหราศาสตร์ เมื่อคุยกันแล้ว ก็คุยกันถึงเรื่องสงคราม มีการทำนายกันว่า เมื่อไรสงครามจะยุติ หลวงพ่อปี่ ทำนายไว้แล้วเขียนใส่ตลับเก็บไว้ เมื่อสงครามยุติมาเปิดตลับดู ก็เป็นจริงดังที่หลวงพ่อปี่ได้ทำนายไว้ จึงเป็นที่ขึ้นชื่อในเรื่องการดูหมอดูสิ่งต่าง ๆ
การศึกษา

- จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนวัดกลาง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา
- เป็นครูสอนนักเรียนที่ โรงเรียนวัดโคกท่าเจริญ อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี
วิทยฐานะ

พ.ศ. 2462 สอบได้นักธรรม ชั้นตรี สำนักเรียนวัดโคกท่าเจริญ อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี
งานด้านการปกครอง

พ.ศ. 2463 เป็นเจ้าอาวาสวัดโคกท่าเจริญ อ.พานทอง จ.ชลบุรี
พ.ศ. 2465 เป็นเจ้าคณะตำบลพานทอง เขต 2
พ.ศ. 2472 เป็นพระอุปัชฌาย์
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2482 เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ " พระครูไพศาลสารธรรม "
งานด้านการพัฒนา

พ.ศ. 2476 สร้างศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ พื้นกระดานไม้ตะแบก เสาไม้แดง ไม้มะหาด ไม้สระแกทราย เดิมหลังคามุงกระเบื้องหางแมงดา  ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นอลูซิ้งค์ ยาว 13 วา กว้าง 10 วา
พ.ศ. 2477 หลวงพ่อปี่ เจ้าอาวาสวัดโคกท่าเจริญ ได้ร่วมมือกับ นายทอง สหายา กำนันตำบลพานทอง พร้อมประชาชนได้ร่วมกันจัดสร้างโรงเรียนขึ้นบริเวณวัดโคกท่าเจริญ เป็นอาคารเรียนไม้ชั้นเดียว มีมุข 2 ด้าน  กว้าง 11.50 เมตร ยาว 24 เมตร ใช้ชื่อว่า โรงเรียนประชาบาลตำบลพานทอง 2 (ปี่ทองราษฎร์ผดุง)  เมื่อสร้างเสร็จแล้วได้มอบให้เป็นสมบัติของทางราชการ ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนอนุบาลวัดโคกท่าเจริญ
พ.ศ. 2482 เริ่มสร้างอุโบสถหลังใหม่ สร้างในที่เดิม แต่กว้างยาว สูงว่าหลังเดิม แล้วเสร็จเมื่อ ปี พ.ศ. 2495
พ.ศ. 2496 ฝังลูกนิมิต ผูกพัทธสีมา
พ.ศ. 2499 ยกช่อฟ้า
มรณภาพ

หลวงพ่อปี่ ท่านชราภาพมากแล้ว มีโรคประจำตัวคือโรคหอบหืด ได้ทวีความรุนแรงมากขึ้น จนในที่สุดท่านได้มรณภาพ เมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2505 สิริอายุได้ 71 ปี พรรษาที่ 52
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติ หลวงพ่อปี่ วัดโคกท่าเจริญ[ลิงก์เสีย]
| ก่อนหน้า |  | พระครูไพศาลสารธรรม (ปี่ อินฺทโชโต) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| - |  | เจ้าอาวาสวัดโคกท่าเจริญ  (พ.ศ. 2463 – พ.ศ. 2505) |  | หลวงพ่อบุญนำ มนุสฺสเสฏโฐ            |
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2011

| ฟีฟ่า คลับ เวิลด์ คัพ ญี่ปุ่น 2011 presented by Toyota Toyota プレゼンツ FIFAクラブワールドカップ ジャパン2011 |
| --- | --- |

รายละเอียดการแข่งขัน
ประเทศเจ้าภาพ: ญี่ปุ่น
วันที่: 8–18 ธันวาคม
ทีม: 7 (จาก 6 สมาพันธ์)
สถานที่: 2 (ใน 2 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  บาร์เซโลนา (สมัยที่ 2nd)
รองชนะเลิศ:  ซานโตส
อันดับที่ 3:  อัลซาดด์
อันดับที่ 4:  คาชิวะ เรย์โซล
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 8
จำนวนประตู: 24 (3 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 305,333 (38,167 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  อาดรียานู  ลิโอเนล เมสซิ (2 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  ลิโอเนล เมสซิ
รางวัลแฟร์เพลย์:  บาร์เซโลนา
← 2010 2012 → 
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2011 หรือ ฟีฟ่า คลับ เวิลด์ คัพ 2011 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 8 ของรายการนี้ แข่งขันกันระหว่างวันที่ 8-18 ธ.ค. ที่ประเทศญี่ปุ่น อีกครั้ง โดยแชมป์ครั้งนี้ตกเป็นของบาร์เซโลนา ตัวแทนจากยุโรป ซึ่งคว้าแชมป์มาครองได้เป็นสมัยที่ 2 ของสโมสร
ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน
| ทีม | จาก | เข้าร่วมในฐานะ |
| --- | --- | --- |
|  บาร์เซโลนา | ยูฟ่า | แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2010–11 |
|  ซังตุส | คอนเมบอล | แชมป์โคปา ลิเบอตาดอเรส 2011 |
|   อัล ซาดด์ | เอเอฟซี | แชมป์เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก  2011 |
|  มอนเตร์เรย์ | คอนคาแคฟ | แชมป์คอนคาเคฟแชมเปียนส์ลีก 2010-11 |
|  เอสเปอรานซ์ | ซีเอเอฟ | แชมป์ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก 2011 |
|  ออกแลนด์ซิตี | โอเอฟซี | แชมป์โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2010-11 |
|  คาชิวะ เรย์โซล | เจ้าภาพ | แชมป์เจลีก  2010-11 |
ตารางการแข่งขัน
ดาวยิงสูงสุด
ลิโอเนล เมสซิ (บาร์เซโลนา) 2 ประตู
อาเดรียโน (บาร์เซโลนา) 2 ประตู
รางวัล
| โกลเด้น บอล | ซิลเวอร์ บอล | บรอนซ์ บอล |
| --- | --- | --- |
|  เมสซิ   (บาร์เซโลนา) |  ชาบี  (บาร์เซโลนา) |  เนย์มาร์   (ซังตุส) |
| --- | --- |
แฟร์ เพลย์:  บาร์เซโลนา