stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สิทธิเหนือพื้นดิน
ผลของสิทธิเหนือพื้นดิน > กำหนดเวลาของสิทธิเหนือพื้นดิน

อนึ่ง สิทธิเหนือพื้นดินนั้นจะก่อให้เกิดโดยมีกำหนดเวลา หรือตลอดชีวิตเจ้าของที่ดิน หรือตลอดชีวิตผู้ทรงสิทธิเหนือพื้นดินก็ได้ ในกรณีที่มีการกำหนดเวลากัน กฎหมายห้ามกำหนดเกินสามสิบปี ถ้ากำหนดไว้นานกว่านั้นให้ลดลงมาเป็นสามสิบปี และจะต่ออายุก็ได้แต่ต้องไม่เกินสามสิบปีนับแต่วันต่ออายุ ทั้งนี้ ตาม ป.พ.พ. ม.1412 และ ม.1403 ว.3
ฎ.667/2542 ว่า ตามข้อกำหนดพินัยกรรมระบุให้โจทก์มีสิทธิอยู่อาศัยในที่ดินได้ชั่วชีวิตของโจทก์ สิทธิอยู่อาศัยดังกล่าวเป็นสิทธิเหนือพื้นดินตาม ป.พ.พ. ม.1410 และเป็นทรัพยสิทธิซึ่งโจทก์ได้รับมาตามพินัยกรรมโดยชอบ โจทก์จึงชอบที่จะ ใช้สิทธิให้จำเลยในฐานะผู้จัดการมรดกดำเนินการจดทะเบียนสิทธิเหนือพื้นดินให้แก่โจทก์ เพื่อให้โจทก์มีสิทธิบริบูรณ์ตามข้อกำหนดในพินัยกรรมและตามวัตถุประสงค์ของเจ้ามรดก โดยการจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานตาม ป.พ.พ. ม.1299 ว.1 แม้ตามข้อกำหนดพินัยกรรมมิได้ระบุให้จดทะเบียนสิทธิเหนือพื้นดินต่อเจ้าพนักงานก็ตาม. โจทก์ได้ปลูกบ้านอยู่ในที่ดินซึ่งโจทก์มีสิทธิอาศัยได้ชั่วชีวิตโจทก์ตามข้อกำหนดพินัยกรรมอยู่ ก่อนที่นางทวีสุข สุคนธชาติ หรือสุคนธะชาติ เจ้ามรดกจะทำพินัยกรรม และก่อนที่เจ้ามรดกถึงแก่ความตาย แม้ว่าจำเลย ในฐานะผู้จัดการมรดก ได้จัดการโอนที่ดินซึ่งโจทก์มีสิทธิเหนือพื้นดินให้แก่ทายาทตามพินัยกรรมแล้วก็ตาม, แต่เมื่อโจทก์ยังคงอาศัยอยู่ในบ้านซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินที่โจทก์มีสิทธิเหนือพื้นดิน กรณีเช่นนี้จึงเปรียบได้เสมือนหนึ่งว่า โจทก์ในฐานะทายาทตามพินัยกรรมได้ครอบครองทรัพย์มรดกซึ่งยังมิได้แบ่งกัน, โจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องให้แบ่งทรัพย์มรดกนั้น โดยฟ้องเรียกตามข้อกำหนดพินัยกรรมให้จำเลยในฐานะผู้จัดการมรดกจดทะเบียนสิทธิเหนือพื้นดินให้แก่โจทก์ได้ แม้จะล่วงพ้นกำหนดอายุความ 1 ปีแล้ว ตาม ป.พ.พ. ม.1748[ลิงก์เสีย] ซึ่งเป็นข้อยกเว้นของ ป.พ.พ. ม.1754[ลิงก์เสีย]. ดังนี้ แม้โจทก์จะฟ้องคดีนี้เมื่อพ้นกำหนด 1 ปีนับแต่โจทก์ควรรู้ถึงสิทธิซึ่งตนมีอยู่ตามพินัยกรรมก็ตาม, คดีโจทก์ก็ไม่ขาดอายุความ. เมื่อตามคำขอท้ายฟ้องของโจทก์ได้ขอให้ถือเอาคำพิพากษาเป็นการแสดงเจตนาแทนจำเลยไว้ด้วย แต่ศาลล่างทั้งสองไม่ได้มีคำสั่งในส่วนนี้ ปัญหานี้เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกา ศาลฎีกาก็แก้ไขเสียให้ถูกต้องตามที่โจทก์ขอได้.
การสิ้นสุดลงของสิทธิเหนือพื้นดิน > การบอกเลิกนิติกรรมก่อสิทธิเหนือพื้นดิน

สิทธิเหนือพื้นดินย่อมสิ้นสุดลงโดยการบอกเลิกของคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ซึ่งกฎหมาย โดย ป.พ.พ. กำหนดเป็นสองกรณี ดังต่อไปนี้
ม.1413 "ถ้าสิทธิเหนือพื้นดินนั้นไม่มีกำหนดเวลาไซร้ ท่านว่าคู่กรณีฝ่ายใดจะบอกเลิกเสียในเวลาใดก็ได้ แต่ต้องบอกล่วงหน้าแก่อีกฝ่ายหนึ่งตามสมควร ถ้ามีค่าเช่าซึ่งจำต้องให้แก่กันไซร้ ท่านว่าต้องบอกล่วงหน้าปีหนึ่ง หรือให้ค่าเช่าปีหนึ่ง"
ม.1414 "ถ้าผู้ทรงสิทธิเหนือพื้นดินละเลยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขอันเป็นสาระสำคัญซึ่งระบุไว้ในนิติกรรมก่อตั้งสิทธินั้นก็ดี หรือถ้ามีค่าเช่าซึ่งจะต้องให้แก่กัน แต่ผู้ทรงสิทธิเหนือพื้นดินละเลยไม่ชำระถึงสองปีติด ๆ กันก็ดี ท่านว่าคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งจะบอกเลิกสิทธิเหนือพื้นดินก็ได้"
การสิ้นสุดลงของสิทธิเหนือพื้นดิน > กรณีที่สิทธิเหนือพื้นดินไม่สิ้นสุดลง

ตามกฎหมายไทยแล้ว สิทธิเหนือพื้นดินไม่สิ้นสุดลงไปในกรณีที่โรงเรือน สิ่งปลูกสร้างหรือสิ่งเพาะปลูกสลายไป แม้ว่าเป็นเพราะเหตุสุดวิสัยก็ตาม ดังที่ ป.พ.พ. ว่า
"ม.1415 สิทธิเหนือพื้นดินไม่สิ้นไปโดยเหตุที่โรงเรือน สิ่งปลูกสร้างหรือสิ่งเพาะปลูกสลายไป แม้การสลายนั้นจะเป็นเพราะเหตุสุดวิสัย
ม.8 คำว่า 'เหตุสุดวิสัย' หมายความว่า เหตุใด ๆ อันจะเกิดขึ้นก็ดี จะให้ผลพิบัติก็ดี เป็นเหตุที่ไม่อาจป้องกันได้ แม้ทั้งบุคคลผู้ต้องประสบหรือใกล้จะต้องประสบเหตุนั้นจะได้จัดการระมัดระวังตามสมควรอันพึงคาดหมายได้จากบุคคลในฐานะและภาวะเช่นนั้น"
การสิ้นสุดลงของสิทธิเหนือพื้นดิน > หน้าที่ของผู้ทรงสิทธิเหนือพื้นดินเมื่อสิทธิสิ้นสุดลง

ตามกฎหมายไทยแล้ว เมื่อสิทธิเหนื้อพื้นดินสิ้นสุดลง ผู้ทรงสิทธิเหนือพื้นดินมีหน้าที่ตามที่ ป.พ.พ. บัญญัติไว้ดังนี้
"ม.1416 เมื่อสิทธิเหนือพื้นดินสิ้นไป ผู้ทรงสิทธิจะรื้อถอนโรงเรือน สิ่งปลูกสร้าง สิ่งเพาะปลูกของตนไปก็ได้ แต่ต้องทำให้ที่ดินเป็นตามเดิม
แต่ถ้าเจ้าของที่ดินจะไม่ยอมให้รื้อถอนไป และบอกเจตนาจะซื้อตามราคาท้องตลาดไซร้ ท่านว่าผู้ทรงสิทธิเหนือพื้นดินจะไม่ยอมขายไม่ได้ เว้นแต่จะมีเหตุอันสมควร"
ฎ.688/2511 (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา ครั้งที่ 13/2511) ว่า โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2505 นางสาวอยู่ดีได้ขายฝากบ้านให้แก่โจทก์ โดยทำหนังสือและจดทะเบียน ณ ที่ว่าการอำเภอ ครบกำหนดขายฝากปรากฏว่าจำเลยเข้าอยู่ในบ้าน จำเลยไม่ยอมออก ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยออกไปจากบ้านพิพาท และให้ใช้ค่าเสียหาย. จำเลยให้การว่า นางสาวอยู่ดีได้ขายที่ดินและสิ่งปลูกสร้างให้จำเลย โดยจดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ สำนักงานที่ดิน เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2506 จำเลยรับซื้อไว้โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน บ้านพิพาทเป็นส่วนควบกับที่ดิน หากโจทก์ได้ซื้อฝากบ้านพิพาทจนพ้นเวลาไถ่ถอนแล้ว โจทก์ชอบที่จะจดทะเบียนสิทธิเหนือพื้นดินต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ แต่โจทก์ไม่ทำ จำเลยย่อมเป็นเจ้าของบ้านพิพาทด้วย. ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีสิทธิในบ้านดีกว่าโจทก์, พิพากษายกฟ้องโจทก์. โจทก์อุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลยและบริวาร และให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย. จำเลยฎีกา.
ศาลฎีกาได้วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ เห็นว่า เรื่องนี้ แม้โจทก์ได้ซื้อเรือนพิพาทก่อนจำเลย โดยจดทะเบียนการซื้อขายฝากต่อกรมการอำเภอตาม ป.พ.พ. ม.456 เก็บถาวร 2010-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน และประมวลกฎหมายที่ดิน ม.71 (2) (ประมวลกฎหมายที่ดิน ม.71 ปัจจุบัน[ลิงก์เสีย]) แต่คดีนี้มีข้อพิพาทระหว่างโจทก์ผู้ซื้อเรือนกับจำเลยผู้ซื้อที่ดิน และเรือนซึ่งได้จดทะเบียนทรัพย์สิทธิของจำเลยตามกฎหมายแล้ว. ศาลฎีกาเห็นว่า ตราบใดที่เรือนยังปลูกอยู่บนที่ดินที่จำเลยซื้อมา เรือนย่อมเป็นส่วนควบกับที่ดิน การที่จะก่อตั้งกรรมสิทธิ์ในเรือนแยกออกต่างหากจากที่ดินจะทำได้ก็โดยการก่อตั้งสิทธิเหนือพื้นดินตาม ป.พ.พ. ม.1410 ดังที่จำเลยยกเป็นข้อต่อสู้. คดีนี้โจทก์เพียงแต่จดทะเบียนนิติกรรมซื้อขายเรือน จะได้จดทะเบียนก่อตั้งสิทธิเหนือพื้นดินโดยให้โจทก์เป็นเจ้าของเรือนพิพาทอันเป็นสิ่งปลูกสร้างบนที่ดินก็หาไม่, จำเลยซื้อที่ดินพร้อมด้วยโรงเรือนซึ่งเป็นส่วนควบกับที่ดิน และได้จดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตแล้ว สิทธิของจำเลยในเรือนพิพาทจึงดีกว่าของโจทก์. ประเด็นเรื่องทรัพย์สิทธิคือสิทธิเหนือพื้นดินนี้ จำเลยได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ไว้ในคำให้การแล้ว. ที่ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีไม่มีประเด็นในเรื่องนี้นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย, พิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.
เชิงอรรถ

↑  มานิตย์ จุมปา, 2551 : 434.
↑  "Superficie", 2009 : Online.
1 2  มานิตย์ จุมปา, 2551 : 436.
ดูเพิ่ม

การจดทะเบียนสิทธิเหนือพื้นดิน เก็บถาวร 2007-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - กรมที่ดิน กระทรวงมหาดไทย
สโมสรฟุตบอลโอลิมเบียโกส

สโมสรฟุตบอลโอลิมเบียโกส (กรีก: ΠΑΕ Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. [olimbiaˈkos]) หรือ โอลิมเบียโกส เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพกรีซ ตั้งอยู่ที่เมืองไพรีอัส ชื่อสโมสรมีที่มาจากกีฬาโอลิมปิกโบราณ ตราสโมสรเป็นรูปนักกีฬาสวมช่อมงกุฎ สื่อถึงศีลธรรม เกียรติยศ การแข่งขัน ความงดงาม ความเป็นนักกีฬา และการเล่นที่ใสสะอาด ซึ่งเป็นแนวคิดของกีฬาโอลิมปิก
สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1925 โอลิมเบียโกสเป็นสโมสรฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประเทศกรีซ โดยพวกเขาคว้าแชมป์ลีก 47 สมัย แชมป์กรีกฟุตบอลคัพ 28 สมัย เคยคว้าดับเบิลแชมป์ 18 สมัย นอกจากนี้ยังคว้าแชมป์กรีกซูเปอร์คัพ 4 สมัย รวมแชมป์ภายในประเทศทั้งหมด 79 ถ้วย ซึ่งถือว่าเยอะมาก เพราะสโมสรอื่น ๆ ในกรีซ คว้าแชมป์ลีกรวมกันได้เพียง 37 สมัยเท่านั้น
โอลิมเบียโกสเป็นเจ้าของสถิติคว้าแชมป์ลีกติดต่อกันมากที่สุดถึง 7 สมัย ในช่วงฤดูกาล 1997–2003 และช่วงปี 2011–2017 ทำลายสถิติ 6 สมัยติดต่อกันช่วงปี 1954–1959 ทำให้ได้รับฉายาว่า ตำนาน (กรีก: Θρύλος)
ในฤดูกาล 2014–15 โอลิมเบียโกสคว้าแชมป์ลีก 5 สมัยติดต่อกัน ทำให้เป็นเพียงสโมสรเดียวในโลก ที่สามารถคว้าแชมป์ลีก 5 สมัยติดต่อกันได้ถึง 5 ครั้ง โดยฟีฟ่าได้เขียนจดหมายแสดงความยินดีถึงสโมสรด้วย โอลิมเบียโกสยังเคยคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยกรีกคัพ 5 สมัยติดต่อกัน (1957-1961) และเป็นสโมสรเดียวที่คว้าแชมป์ลีกแบบไร้พ่ายถึง 6 สมัย (1937–1938, 1948, 1951, 1954–1955) และยังเป็น 1 ใน 3 สโมสรของกรีซที่ไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุด ในฤดูกาล 2012–13 ที่สโมสรคว้าแชมป์ลีกสมัยที่ 40 ทางสโมสรได้เพิ่มดาวดวงที่ 4 บนตราสโมสร ซึ่งดาว 1 ดวง หมายถึง แชมป์ลีก 10 สมัย
ในการแข่งขันยุโรป โอลิมเบียโกสเป็นสโมสรกรีซที่มีค่าสัมประสิทธิ์สูงที่สุด โดยอยู่อันดับที่ 21 มี 70.940 คะแนน อยู่อันดับติดกับทอตนัมฮอตสเปอร์และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด สโมสรเคยเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 1998–99 และแพ้ต่อยูเวนตุสในรอบนั้น และเคยเข้าไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ฤดูกาล 1992–93 พวกเขาเคยคว้าแชมป์บอลข่านคัพในปี 1963 เป็นสโมสรแรกของกรีซที่คว้าแชมป์ระหว่างประเทศได้ โอลิมเบียโกสเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสมาคมสโมสรฟุตบอลยุโรปในปี ค.ศ. 2008
สนามเหย้าของสโมสรคือสนามกีฬาคาไรสคาคิส ตั้งอยู่ที่ไพรีอัส โอลิมเบียโกสเป็นสโมสรฟุตบอลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในกรีซ โดยมีผู้สนับสนุนในกรีซกว่า 4 ล้านคน และนอกกรีซกว่าหนึ่งล้านคนทั่วโลก คู่ปรับที่สำคัญของสโมสรคือปานาซีไนโกส การพบกันของทั้งคู่ถูกเรียกว่า ดาร์บีของศัตรูชั่วนิรันดร์
เกียรติประวัติ > ในประเทศ

ซูเปอร์ลีกกรีซ
ชนะเลิศ (47) (สูงสุด): 1930–31, 1932–33, 1933–34, 1935–36, 1936–37, 1937–38, 1946–47, 1947–48, 1950–51, 1953–54, 1954–55, 1955–56, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1965–66, 1966–67, 1972–73, 1973–74, 1974–75, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1986–87, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999–00, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2019–20, 2020–21, 2021–22
กรีกคัพ
ชนะเลิศ (28) (สูงสุด): 1946–47, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1959–60, 1960–61, 1962–63, 1964–65, 1967–68, 1970–71, 1972–73, 1974–75, 1980–81, 1989–90, 1991–92, 1998–99, 2004–05, 2005–06, 2007–08, 2008–09, 2011–12, 2012–13, 2014–15, 2019–20
กรีกซูเปอร์คัพ
ชนะเลิศ (4) (สูงสุด): 1980, 1987, 1992, 2007
เกรเทอร์กรีซคัพ
ชนะเลิศ (3) (สูงสุด): 1969, 1972, 1976
เกียรติประวัติ > ยุโรป

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก:
รอบก่อนรองชนะเลิศ: 1998–99
ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ:
รอบก่อนรองชนะเลิศ: 1992–93
บอลข่านคัพ
ชนะเลิศ (1): 1963
เกียรติประวัติ > ภูมิภาค

ไพรีอัสเอฟซีเอแชมเปียนชิป
ชนะเลิศ (24) (สูงสุด): 1925, 1926, 1927, 1929, 1930, 1931, 1934, 1937, 1938, 1940, 1946, 1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959
เกียรติประวัติ > ดับเบิล

ชนะเลิศ (18) (สูงสุด): 1946–47, 1950–51, 1953–54, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1972–73, 1974–75, 1980–81, 1998–99, 2004–05, 2005–06, 2007–08, 2008–09, 2011–12, 2012–13, 2014–15, 2019–20
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อาหรับ) (จีน) (อังกฤษ) (ฝรั่งเศส) (กรีก) (เกาหลี) (โปรตุเกส) (รัสเซีย) (สเปน)
สโมสรฟุตบอลโอลิมเบียโกส เก็บถาวร 2018-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ซูเปอร์ลีกกรีซ (อังกฤษ) (กรีก)
สโมสรฟุตบอลโอลิมเบียโกส ที่ยูฟ่า
| ด ค กซูเปอร์ลีกกรีซ |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2019–20:  อาเอกเอเธนส์  AEL  Aris  Asteras Tripolis  Atromitos  Lamia  OFI  โอลิมเบียโกส  ปานาซีไนโกส  Panetolikos  Panionios  ปาโอก  Volos  Xanthi 
สโมสรในอดีต:  AE Kavala  AEL Kalloni  Akratitos  Apollon Kalamarias  Apollon Smyrnis  Aspida Xanthi  Athinaikos  Atromitos Piraeus  Chalkida  Chalkidona  Diagoras  Doxa Drama  Edessaikos  Egaleo  Ergotelis  Ethnikos Asteras  Ethnikos Athens*  Ethnikos Piraeus  Fostiras  Ionikos  Iraklis  Kalamata  Kallithea  Kastoria  Kavala  Kerkyra  Korinthos  Levadiakos  Makedonikos  Megas Alexandros  Megas Alexandros Katerini  Naoussa  Niki Volos  Olympiacos Volos  Panachaiki  Panargiakos  Panegialios  Panelefsiniakos  Paniliakos  Panserraikos  Panthrakikos  Peiraikos Syndesmos*  Pierikos  Platanias  Proodeftiki  PAS Giannina  Rodos  Thermaikos  Thrasyvoulos  Trikala  Veria  Vyzas Megara * ปรากฏตัวในลีกยุคก่อนปัจจุบัน 
สโมสรในอดีต (จากไซปรัส):  AEL Limassol  อาโปเอล  EPA Larnaca  Olympiakos Nicosia  โอโมเนียนิโคเซีย 
| ด ค กสมาชิกก่อตั้งสมาคมสโมสรยุโรป |
| --- | --- |
  บาร์เซโลนา   เรอัลมาดริด   เชลซี   แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด   ยูเวนตุส   มิลาน   ไบเอิร์นมิวนิก   ลียง   อายักซ์   โปร์ตู   เรนเจอส์   ดีนาโมซาเกร็บ   โอลิมเบียโกส   โคเปนเฮเกน   อันเดอร์เลคต์   บีร์กีร์การา
องค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส

| องค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส Organisation internationale de la Francophonie (La Francophonie) |
| --- | --- |
   ธง    สัญลักษณ์  
เพลงชาติ: "Ode to Joy" (ออร์เคสตรา) 
คำขวัญ "Égalité, complémentarité, solidarité" "ความเสมอภาค ความเติมเต็ม ความสามัคคี" a
รายชื่อประเทศและสมาชิกกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส (สีน้ำเงิน)
สำนักงานใหญ่:  ปารีส, ฝรั่งเศส
ภาษาทางการ: ฝรั่งเศส
สมาชิก:  สมาชิกโดยสมบูรณ์ 54 ราย   แอลเบเนีย    อันดอร์รา    อาร์มีเนีย    เบลเยียม  ∟  ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม    เบนิน    บัลแกเรีย    บูร์กินาฟาโซ    บุรุนดี    กัมพูชา    แคเมอรูน    แคนาดา  ∟  รัฐนิวบรันสวิก  ∟  รัฐเกแบ็ก    กาบูเวร์ดี    สาธารณรัฐแอฟริกากลาง    ชาด    คอโมโรส    สาธารณรัฐคองโก    สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก    จิบูตี    ดอมินีกา    อิเควทอเรียลกินี    อียิปต์    ฝรั่งเศส    กาบอง    กรีซ    กินี    กินี-บิสเซา    เฮติ    โกตดิวัวร์    ลาว    เลบานอน    ลักเซมเบิร์ก    มาดากัสการ์    มาลี    มอริเตเนีย    มอริเชียส    มอลโดวา    โมนาโก    โมร็อกโก    มาซิโดเนียเหนือ    ไนเจอร์    โรมาเนีย    รวันดา    เซนต์ลูเชีย    เซาตูแมอีปริงซีป    เซเนกัล    เซเชลส์    สวิตเซอร์แลนด์    โตโก    ตูนิเซีย    วานูวาตู    เวียดนาม  
ผู้นำ

• เลขาธิการ : ลูอีซ มูชิกิกิวา
• เลขาธิการอาเปแอ็ฟ : ฌัก กราบัล
• ประธานอาเปแอ็ฟ : ฟร็องซัว พาราดิส
 
ก่อตั้ง

• การประชุมนีอาเม : 20 มีนาคม 1970
 
พื้นที่
• รวม: 28,223,184 ตารางกิโลเมตร (10,897,032 ตารางไมล์)
ประชากร
• 2016 ประมาณ: 1 พันล้านคน
• ความหนาแน่น: 36 ต่อตารางกิโลเมตร (93.2 ต่อตารางไมล์)
เว็บไซต์ www.francophonie.org
 พาดพิงคำขวัญของประเทศฝรั่งเศสอย่างจงใจ 
องค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Organisation internationale de la francophonie, OIF; อังกฤษ: International Organization of the Francophonie) บางครั้งย่อว่า ลาฟร็องกอฟอนี (ฝรั่งเศส: La Francophonie [la fʁɑ̃kɔfɔni]) เป็นองค์การระหว่างประเทศซึ่งเป็นสื่อแทนประเทศและภูมิภาคที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาหลัก  มีรัฐสมาชิกโดยสมบูรณ์จำนวน 54 รัฐ รัฐสมาชิกร่วมจำนวน 7 รัฐ และผู้สังเกตการณ์จำนวน 27 ราย องค์การนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1970 มีคำขวัญว่า "equality, complementarity, and solidarity"
โครงสร้าง > เลขาธิการฝ่ายบริหาร (เลขาธิการ)

| ลำดับ | ภาพ | ชื่อ | ประเทศ | เกิด | เสียชีวิต | เริ่มต้น | สิ้นสุด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | บุฏรุส บุฏรุส-ฆอลี |  อียิปต์ | 14 พฤศจิกายน 1922 | 16 มีนาคม ค.ศ. 2016(2016-03-16) (93 ปี) | 16 พฤศจิกายน 1997 | 31 ธันวาคม 2002 | เลขาธิการสหประชาชาติ (1992–1996), กระทรวงการต่างประเทศอียิปต์ (1977, 1978–1979), รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอียิปต์ (1977–1991) |
| 2 |  | Abdou Diouf |  เซเนกัล | 7 กันยายน 1935 | มีชีวิตอยู่ | 1 มกราคม 2003 | 31 ธันวาคม 2014 | ประธานาธิบดีเซเนกัล (1981–2000), นายกรัฐมนตรีเซเนกัล (1970–1980) |
| 3 |  | มิกาเอล ฌ็อง |  แคนาดา | 6 กันยายน 1957 | มีชีวิตอยู่ | 5 มกราคม 2015 | 2 มกราคม 2019 | ผู้สำเร็จราชการแคนาดา (2005–2010) |
| 4 |  | Louise Mushikiwabo |  รวันดา | 2 พฤษภาคม 1961 | มีชีวิตอยู่ | 3 มกราคม 2019 | ดำรงตำแหน่ง | กระทรวงการต่างประเทศและความร่วมมือรวันดา (2009–2018) |
สมาชิก

หลังรัฐประหารใน ค.ศ. 2008 สมาชิกภาพของประเทศมอริเตเนียถูกระงับเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2008 จนกว่าจะมีการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย สมาชิกภาพของประเทศมาดากัสการ์ถูกระงับเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 เพราะมีการถ่ายโอนอำนาจที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2009 สมาชิกภาพของประเทศมาลีก็ถูกระงับในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 เพราะรัฐประหารใน ค.ศ. 2012 หลังจากนั้น สาธารณรัฐแอฟริกากลางถูกระงับสมาชิกภาพเพราะอุบัติการณ์ในการประชุมสมัยที่ 88 ของซีพีเอฟ (CPF) เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 และประเทศกินี-บิสเซาก็ถูกระงับเช่นเดียวกันเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2012 เพราะรัฐประหารใน ค.ศ. 2012 ต่อมาใน ค.ศ. 2014 ประเทศไทย ในฐานะชาติผู้สังเกตการณ์ ถูกระงับสถานะดังกล่าวหลังเกิดวิกฤตทางการเมืองใน ค.ศ. 2013–14 ใน ค.ศ. 2018 รัฐลุยเซียนากลายเป็นรัฐแห่งแรกของสหรัฐที่เข้าร่วมองค์การนี้ในฐานะผู้สังเกตการณ์ ใน ค.ศ. 2021 รัฐบาลรัฐโนวาสโกเชียประกาศเจตจำนงว่า จะขอสถานะผู้สังเกตการณ์
แม้ประเทศแอลจีเรียจะมีประชาคมผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสขนาดใหญ่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง แต่ประเทศนี้ไม่เป็นสมาชิกขององค์การนี้
อ่านเพิ่ม

Glasze, Georg (2007): "The Discursive Constitution of a World-spanning Region and the Role of Empty Signifiers: the Case of Francophonia." In: Geopolitics (12)4: 656–679. (pdf: Wayback Machine)
Milhaud, Olivier (2006): "Post-Francophonie?". EspacesTemps.net. Post-Francophonie?
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์ทางการ
(ในภาษาฝรั่งเศส) องค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ที่เว็บไซต์ Curlie
(ในภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษ) MaVieFrancaise.org เก็บถาวร 2022-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, a social network for Francophiles, Francophones and those learning French (features articles and interviews).
L'Assemblée des Francophones Fonctionnaires des Organisations Internationales (AFFOI) is the assembly of French speaking international civil servants.
48°51′36″N 2°18′12″E﻿ / ﻿48.86000°N 2.30333°E﻿ / 48.86000; 2.30333
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef 
สมาชิกและผู้เข้าร่วมองค์การ นอกจากนี้ สีน้ำเงินเข้มยังแสดงสมาชิกที่เป็นเขตปกครองย่อยของเบลเยียมและแคนาดา
ออแตลเดแซ็งวาลีด

| ออแตลเดแซ็งวาลีด |
| --- | --- |
ภาพถ่ายทางอากาศของเลแซ็งวาลีด
th
ชื่ออื่น: Les Invalides, Musée de l'Armée
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: พิพิธภัณฑ์, ศาสนสถาน, โรงพยาบาล, สถานพำนักทหารผ่านศึก, สุสาน
สถาปัตยกรรม: บาโรก
ที่ตั้ง: ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 48°51′18″N 2°18′45″E﻿ / ﻿48.85500°N 2.31250°E﻿ / 48.85500; 2.31250
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1671
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1706
พิธีเปิด: ค.ศ. 1678
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ลีเบราล บรุอ็อง  ฌูล อาร์ดวง-ม็องซาร์
ออแตลนาซียอนาลเดแซ็งวาลีด (ฝรั่งเศส: Hôtel national des Invalides, "สถานพำนักทหารผ่านศึกผู้ทุพพลภาพแห่งชาติ"), ออแตลเดแซ็งวาลีด (Hôtel des Invalides, "สถานพำนักทหารผ่านศึกผู้ทุพพลภาพ") หรือ เลแซ็งวาลีด (Les Invalides) เป็นหมู่อาคารสถาปัตยกรรมบาโรกในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ปัจจุบันประกอบด้วยพิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์การทหารของฝรั่งเศส สถานที่แห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์เป็นสถานพยาบาลและที่พำนักของทหารผ่านศึก นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของศาสนสถานและสุสานของวีรบุรุษนักการทหารของชาติ อาทิ สุสานของนโปเลียน โบนาปาร์ต
ผัง

| --- | --- |
แผนผังออแตลเดแซ็งวาลีด
   โดมแห่งเลแซ็งวาลีด   มหาวิหารแซ็ง-หลุยส์-เดแซ็งวาลีด   พิพิธภัณฑ์กองทัพ   พิพิธภัณฑ์แผนที่ภูมิประเทศทหาร   พิพิธภัณฑ์เครื่องอิสริยาภรณ์เสรีภาพ:    สถาบันทหารผ่านศึกผู้ทุพพลภาพแห่งชาติ   ผู้บัญชาการทหารผ่านศึกผู้ทุพพลภาพ   ผู้บัญชาการทหารปารีส   สำนักเครื่องอิสริยาภรณ์เสรีภาพ   สำนักงานทหารผ่านศึกและเหยื่อสงครามแห่งชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
เว็บไซต์ทางการ
3d model of interior of Les Invalides
| ด ค กสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงปารีส |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งขวาของแม่น้ำ |  ประตูชัย  ประตูชัยแห่งการูแซล  โบสถ์ซาเคร-เกอร์  ศูนย์ฌอร์ฌ ปงปีดู  ศาลาว่าการนครปารีส  ถนนช็องเซลีเซ  ทำเนียบประธานาธิบดี (พระราชวังเอลีเซ)  โบสถ์ลามาดแลน  จัตุรัสเดอลากงกอร์ด  จัตุรัสว็องโดม  พระราชวังหลวง (เลอปาแลรัวยาล)  เลอกร็องปาแล  พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์  โรงอุปรากรปาแลการ์นีเย  สุสานแปร์-ลาแชซ  สวนตุยเลอรี  ทรอกาเดโร  |  |
| ฝั่งซ้ายของแม่น้ำ |  เลแซ็งวาลีด  พิพิธภัณฑ์ออร์แซ  อนุสรณ์สถานป็องเตอง  สวนและพระราชวังลุกซ็องบูร์  หอไอเฟล  ทำเนียบรัฐบาล  |  |
| อีลเดอลาซีเต, อีลแซ็ง-หลุยส์ และแม่น้ำแซน |  บาโตมุช  กงซีแยร์เฌอรี  อาสนวิหารน็อทร์-ดาม  แซ็งต์-ชาแปล  สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  ปงเนิฟ  ปงดีเยนา  |  |
| สะพาน ถนน และจัตุรัส |  สะพานเนิฟ  สะพานเดซาร์  สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  ถนนช็องเซลีเซ  ช็องเดอมาร์ส  จัตุรัสเดอลากงกอร์ด  จัตุรัสบัสตีย์  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ สถานที่  Mérimée  Structurae 
อื่น ๆ:  IdRef 
โลงหินของนโปเลียน โบนาปาร์ต
อัลติสอาเรนา

| --- | --- |


ชื่อเดิม: ปาวิลเยาดาอูตูปียา (ค.ศ. 1998) ปาวิลเยาอาตลังตีกู (ค.ศ. 1998-2013) แม็วอาเรนา (ค.ศ. 2013-2017)
ที่ตั้ง: ลิสบอน, ประเทศโปรตุเกส
ความจุ: 20,000 คน
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: ค.ศ. 1996
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 1998
การใช้งาน
ลูโซโฟนีเกมส์ 2009
อัลติสอาเรนา (โปรตุเกส: Altice Arena) เป็นสังเวียนหรือลานแสดงอเนกประสงค์ในร่ม (multi-purpose indoor arena) ตั้งอยู่ที่กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส สร้างขึ้นเพื่อใช้จัดการแสดงนิทรรศการนานาชาติ ค.ศ. 1998 อัลติสอาเรนาเป็นลานแสดงในร่มที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในสหภาพยุโรป เดิมมีชื่อว่า ปาวิลเยาดาอูตูปียา (Pavilhão da Utopia) และ ปาวิลเยาอาตลังตีกู (Pavilhão Atlântico) และเปลี่ยนมาใช้ชื่อ แม็วอาเรนา (โปรตุเกส: MEO Arena) เมื่อปี ค.ศ. 2013 ตามชื่อผู้สนับสนุนหลักคือ แม็ว (MEO) ซึ่งเป็นบริษัทผู้ให้บริการด้านโทรคมนาคมรายหนึ่งในโปรตุเกส แล้วเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 หลังจากบริษัทโทรคมนาคมอัลติสได้เข้าซื้อกิจการของแม็ว
อัลวารู ซีซา วีไยรา

ซีซา วีไยรา
อัลวารู ฌูวากิง ดึ แมลู ซีซา วีไยรา (โปรตุเกส: Álvaro Joaquim de Melo Siza Vieira) หรือรู้จักในชื่อ ซีซา วีไยรา เกิดวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1933 เป็นสถาปนิกและนักการศึกษาด้านสถาปัตยกรรม ชาวโปรตุเกส ในปี ค.ศ. 1992 เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ จากโครงการปรับปรุงที่เขามีส่วนร่วมในโครงการชียาดู (Chiado) ในลิสบอน ที่เป็นย่านการค้าทางประวัติศาสตร์ที่ถูกทำลายโดยสิ้นเชิงจากเพลิงไหม้ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1988
อัศวินแห่งโบเรอการ์

| อัศวินแห่งโบเรอการ์ |
| --- | --- |
เจ้าเมืองบางกอก
เกิด: ประมาณ ค.ศ. 1665
ถึงแก่กรรม: ประมาณ ค.ศ. 1692
อัศวินแห่งโบเรอการ์ (ฝรั่งเศส: Chevalier de Beauregard, ประมาณ ค.ศ. 1665 — ประมาณ ค.ศ. 1692) เป็นขุนนางชาวฝรั่งเศสในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่รับราชการใน สยาม (ประเทศไทยในปัจจุบัน) เขาเป็นเจ้าเมืองบางกอกและมะริด แต่ถูกกองทัพสยามจับกุมระหว่างเกิดการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2231
อัศวินแห่งโบเรอการ์เดินทางมายังสยามใน ค.ศ. 1685 พร้อมกับคณะทูตของอาแล็กซ็องดร์ อัศวินแห่งโชมง เขาถูกส่งมาประจำการที่ป้อมปราการที่บางกอกภายใต้การบังคับบัญชาของโกลด เดอ ฟอร์แบ็ง
ออนอเร เดอ บาลซัก

| ออนอเร เดอ บาลซัก |
| --- | --- |
ออนอเร เดอ บาลซักในภาพถ่ายดาแกโรไทป์ ปี ค.ศ. 1842 โดย หลุยส์-ออกัสต์ บิซง
เกิด: 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1799(1799-05-20) ตูส์, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 18 สิงหาคม ค.ศ. 1850(1850-08-18) (51 ปี) ปารีส, ฝรั่งเศส
อาชีพ: นักเขียนนิยาย   นักเขียนบทละคร
ผลงานที่สำคัญ: เออเฌนี กรองเดต์ (1833)  La Recherche de l'absolu (1834) พ่อกอริโยต์ (1835) Les Illusions perdues (1837) La Cousine Bette (1847)
คู่สมรส: Ewelina Hańska

ลายมือชื่อ: 
ออนอเร เดอ บาลซัก (ฝรั่งเศส: Honoré de Balzac; 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1799 - 18 สิงหาคม ค.ศ. 1850) เป็นนักเขียนนิยายและนักเขียนบทละครชาวฝรั่งเศส ผลงานชิ้นเอกของเขาคือนิยายชุดต่อเนื่องประกอบด้วยเรื่องสั้นและนิยายหลายเรื่อง เรียกชื่อว่า นาฏกรรมชีวิต (La Comédie humaine) ซึ่งแสดงให้เห็นฉากชีวิตของชาวฝรั่งเศสในยุคหลังจากที่นโปเลียนที่ 1 สิ้นอำนาจลงในปี ค.ศ. 1815
บาลซักมีความสามารถพิเศษในการสังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และสิ่งปลีกย่อยที่แสดงถึงความเป็นสังคม เขาจึงได้รับยกย่องเป็นหนึ่งในผู้วางรากฐานแนวคิดสัจจนิยมในงานวรรณกรรมยุโรป เขามีชื่อเสียงในการสร้างตัวละครที่มีแง่มุมปัญหาหลากหลายและซับซ้อน มีความทะยานอยาก และมีความเป็นมนุษย์อย่างมีชีวิตชีวา งานเขียนของเขาส่งอิทธิพลต่อนักเขียนผู้มีชื่อเสียงอีกหลายคน รวมถึงนักเขียนนวนิยาย มาร์แซล พรุสต์, อีมิล โซลา, ชาร์ลส์ ดิกเก้นส์, เอดการ์ แอลลัน โพ, ฟิโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี, กุสตาฟว์ โฟลแบร์, แมรี คอเรลลี, เฮนรี เจมส์, วิลเลียม ฟอลค์เนอร์, แจ็ก เครูแอ็กและอิตาโล คาลบิโน และนักปรัชญาคนสำคัญอีกหลายคน เช่น ฟรีดริช เองเงิลส์ เป็นต้น ผลงานของบาลซักหลายเรื่องได้รับการดัดแปลงหรือส่งแรงบันดาลใจต่อภาพยนตร์ และยังเป็นแหล่งข้อมูลที่สร้างแรงบันดาลใจแก่นักเขียน ผู้สร้างภาพยนตร์ และนักวิจารณ์อีกมากมาย
ด้วยความที่เขาเป็นนักคิดนักเขียนที่กระตือรือร้น มีความคิดอิสระเหมือนอย่างเด็ก ทำให้บาลซักมีปัญหาในการปรับตัวเข้ากับวิธีการเรียนในโรงเรียนไวยากรณ์ จิตจำนงของเขาทำให้เขามีปัญหากับการใช้ชีวิตและยังทำลายความทะเยอทะยานทำให้เขาไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตการงาน เมื่อเขาจบการศึกษา บาลซักทำงานเป็นทนายฝึกหัดในสำนักกฎหมายแห่งหนึ่ง แต่ก็ลาออกเพราะเบื่อหน่ายกับการงานที่ไร้ชีวิตชีวาและซ้ำซาก ก่อนที่เขาจะเป็นนักเขียน รวมถึงระหว่างช่วงเวลาที่เขาเขียนนิยายนั้น เขาเคยพยายามจะเปิดสำนักพิมพ์ เป็นนักธุรกิจ นักวิจารณ์ และนักการเมือง แต่ก็ประสบความล้มเหลวทั้งหมด นาฏกรรมชีวิต เป็นงานเขียนที่สะท้อนถึงความยากลำบากจากชีวิตจริงของเขา ประกอบไปด้วยฉากต่างๆ ที่มาจากประสบการณ์ชีวิตของเขาจริงๆ
บาลซักมีปัญหาสุขภาพตลอดชีวิตของเขา ซึ่งอาจเกิดจากความเครียดในการทำงาน ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับครอบครัวก็ตึงเครียดจากทั้งปัญหาการเงินและบุคลิกส่วนตัว เขาสูญเสียเพื่อนไปมากกว่า 1 คนจากการวิพากษ์วิจารณ์ผลงาน เขาแต่งงานกับ Ewelina Hańska ผู้ซึ่งเขาหลงรักมาเป็นเวลานานเมื่อปี ค.ศ. 1850 และเสียชีวิตหลังจากนั้น 5 เดือน