stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
บุญต๋วน บุญอิต

| บุญต๋วน บุญอิต |
| --- | --- |

เกิด: 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1865 ตำบลบางป่า
เสียชีวิต: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1903 ประเทศไทย
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: ศิษยาภิบาล
ตำแหน่ง: ศิษยาภิบาล
ศาสนาจารย์บุญต๋วน บุญอิต เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนผดุงราษฎร์  คริสตจักรคริสตคุณานุกูล  จังหวัดพิษณุโลก  และคริสตจักรสืบสัมพันธวงศ์  กรุงเทพมหานคร  เป็นผู้ริเริ่มและเผยแพร่งานของ YMCA ที่จะให้เกิดขึ้นในกรุงเทพฯ  อาคารบุญอิตอนุสรณ์สำนักงานของสมาคมไว.เอ็ม.ซี.เอ.กรุงเทพฯ ที่ถนนวรจักร สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานสำหรับท่าน
ประวัติความเป็น

ศาสนาจารย์บุญต๋วน  บุญอิต  เป็นบุตรคนโตของนางต๋วน  และนายบันสุ้ย  นางต๋วนเป็นบุตรของซินแส  กีเอ็ง  ก๊วย  เซียน  ครูใหญ่คนแรกในโรงเรียนสำเหร่  ศาสนาจารย์บุญต๋วน  บุญอิต  เกิดเมื่อวันที่  15 กุมภาพันธ์  ค.ศ. 1865  ที่ตำบลบางป่า  เป็นผู้หนึ่งที่ได้เดินทางไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกาเมื่อปี  ค.ศ.  1875  เมื่อท่านอายุได้  11  ปี  โดยมีมิชชันนารีคือ หมอ ซามูเอล เรย์นอล์ดส์ เฮ้าส์ (Rev. Samuel R. House, M.D.) และภรรยาเป็นผู้อุปการะดูแล  ท่านได้รับศีลบัพติศมาเมื่อปี   ค.ศ. 1875  ท่านเป็นคนมีผลการเรียนดีเยี่ยม  มีความสามารถทางกีฬา  นอกจากนี้ท่านยังเป็นคนสังคมดีมีอุปนิสัยร่าเริง  ซื่อสัตย์  มีอารมณ์ขันเบิกบานและมีใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  ในปี ค.ศ.  1892  ท่านได้รับสถาปนาเป็นศาสนาจารย์และแปลงสัญชาติเป็นอเมริกัน  แต่ศาสนาจารย์บุญต๋วน  บุญอิต  ได้เลือกเดินทางกลับประเทศไทยในปี   ค.ศ. 1893
ท่านเป็นมิตรสนิทของพระยาสารสินสวามิภักดิ์ (เทียนฮี้ สารสิน) แรกเริ่มนั้นท่านได้เช่าบ้านหลังหนึ่งใกล้ ๆ กับบริเวณที่ตั้งโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนซึ่งกำลังก่อสร้างอยู่ เปิดบ้านให้เป็นศูนย์กลางสำหรับอนุชนได้จัดสร้างห้องประชุมและห้องนมัสการ ผู้ที่มีส่วนร่วมในการก่อตั้งคริสตจักร อีก 2 ท่านก็คือ พระยาสารสิน และครูญ่วน ซึ่งทั้ง 3 ท่านได้ถูกตั้งให้เป็นกรรมการจัดหาที่ดิน และเตรียมการก่อสร้างคริสตจักรใหม่ แต่ต่อมาขณะที่กำลังทำการสร้างคริสตจักรนั้นท่านอาจารย์บุญอิต ก็เสียชีวิตลงด้วยโรคอาหิวาห์ ในวันที่ 8 พฤษภาคม 1903  
เมื่อตอนที่เสียชีวิตท่านมีภรรยาชื่อ นางกิมฮ๊อค และลูกสามคน
พันธกิจ

ศาสนาจารย์บุญต๋วนเริ่มงานประกาศพระกิตติคุณที่จังหวัดพิษณุโลก ในเวลานั้นไม่มีรถไฟไปถึงพิษณุโลกได้ จึงต้องเดินทางด้วยเรือซึ่งต้องใช้เวลาประมาณ 6 สัปดาห์ หรือ 3 เดือน แล้วแต่ฤดูกาล สมัยนั้นพิษณุโลกยังอยู่ในสภาพบ้านนอกคอกนา ท่านเป็นผู้บุกเบิกสำหรับพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์  
ด้านการศึกษามีการตั้งโรงเรียนผดุงราษฎร์สำหรับเด็กชาย และโรงเรียนผดุงนารีสำหรับเด็กหญิง ต่อมาได้มีการรวมโรงเรียนทั้งสองเข้าด้วยกันเป็นโรงเรียนผดุงราษฎร์ สังกัดกองการศึกษามูลนิธิสภาคริสตจักรแห่งประเทศไทย และคริสตจักรคริสตคุณานุกูล
ศาสนาจารย์บุญต๋วน บุญอิต พานักเรียนไปเดินทางไกลและสอนวิชาให้อย่างดี ปี ค.ศ. 1902  ดร. อาร์เธอร์  เจ บราวน์ (Arthur J. Brown) เลขาธิการใหญ่ของมิชชันนารีบอร์ดจากนครนิวยอร์ก ต้องการให้มีโบสถ์ใกล้ๆ  โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน จึงเรียกศาสนาจารย์บุญต๋วน บุญอิต ให้กลับมาที่บางกอก ท่านอาจารย์บุญต๋วนจึงมอบหมายงานให้อาจารย์เทียนเป้า รับผิดชอบโรงเรียนผดุงราษฎร์ต่อไป ส่วนท่านกลับลงมาทำงานที่กรุงเทพและท่านได้ขนไม้จากแม่น้ำ เพื่อนำมาสร้างอาคารคริสตจักร ท่านเริ่มงานที่บางกอก โดยเช่าบ้านอยู่ใกล้กับโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย บ้านของท่านกลายเป็นศูนย์กลางของนักเรียนนักศึกษาและปัญญาชน มีห้องประชุมเล็ก ๆ  ห้องสมุด และห้องนั่งเล่น ที่เปิดต้อนรับทุกคน  ท่านได้เริ่มและเผยแพร่งานของ YMCA ที่จะให้เกิดขึ้นในกรุงเทพฯ ที่ถนนวรจักร เพื่อเป็นศูนย์กลางของเยาวชน การกีฬา และงานสังคมสงเคราะห์ต่าง ๆ ขึ้น ซึ่งความคิดนี้ใหม่มาก และเหมาะสมกับบางกอกที่กำลังเจริญเติบโต โดยได้รับการสนับสนุนจากสมาคม YMCA ของสหรัฐอเมริกาที่ท่านเป็นสมาชิกอยู่
กำเนิดคริสตจักรสืบสัมพันธวงศ์

พระยาสารสินซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของ ศจ. บุญต๋วน บุญอิต  ได้ถวายที่ดินแปลงหนึ่ง  มีเนื้อที่ประมาณ  350  ตารางวา  เลขที่  5  ถนนศรีเวียง  ตำบลบางรัก  กรุงเทพมหานคร  เหลืออยู่  จึงได้ยกให้แก่คณะทรัสตีหรือมูลนิธี  แต่ขอให้นามพระวิหารนี้ว่า “พระวิหาร  สืบสัมพันธวงศ์”  เพื่อเป็นที่ระลึกถึงคุณ  “สืบ”  บุตรชายหัวปีของท่านเจ้าคุณ  เพื่อสร้างพระวิหารของพระผู้เป็นเจ้าและได้บริจาคเงินครึ่งหนึ่งเพื่อการก่อสร้างพระวิหารนี้  ส่วนที่เหลืออีกครึ่ง คริสเตียนไทยทั้งหลายได้ช่วยกันบริจาคจนการก่อสร้างได้สำเร็จลุล่วงและปรากฏมาจนทุกวันนี้ว่าเป็นพระวิหารของคนไทย  เพราะสร้างขึ้นด้วยงบประมาณของคนไทยสยามเองและผู้ควบคุมการก่อสร้างก็เป็นหลานเขยของท่านพระยาสารสินที่ชื่อนายกี้  เมื่อการก่อสร้างคริสตจักรสืบสัมพันธวงศ์เสร็จ  ความหวังอันแรกเริ่มนั้นก็คือ  จะเชิญให้อาจารย์บุญต๋วน บุญอิต  มาเป็น
ศิษยาภิบาล  เพราะท่านผู้นี้ได้เคยเป็นศิษยาภิบาลในสหรัฐมาแล้ว  แต่เนื่องจากท่านได้เสียชีวิตลงในขณะที่ทำการสร้างพระวิหารแห่งนี้อยู่  จึงเป็นอันหมดหวัง  เมื่อเป็นเช่นนี้จึงได้เรียนเชิญท่านอาจารย์  ญ่วน  เตียงหยก  มาเป็นศิษยาภิบาลคนแรกของคริสตจักรแห่งนี้  มีช่วงหนึ่งที่โบสถ์สืบสัมพันธวงศ์เป็นคริสตจักรนานาชาติแห่งกรุงเทพด้วย  ต่อมาภายหลังคริสตจักรนานาชาตินั้น  ได้ย้ายไปใช้อาคารของคริสตจักรวัฒนา  ตั้งแต่ปี  ค.ศ. 1986
การตาย

ศจ. บุญต๋วน บุญอิต ล้มป่วยด้วยโรคอหิวาตกโรค  เนื่องจากท่านลงมือดำน้ำในคลองน้ำสาทร เพื่อคัดเลือกไม้สำหรับใช้ในการก่อสร้างด้วยตนเอง  จนเสียชีวิตด้วยโรคอหิวาต์ท่ามกลางงานก่อสร้างที่ยังไม่สำเร็จ  ศจ.บุญต๋วน บุญอิต เสียชีวิตภายใน  10  วัน  เมื่อวันที่  8  พฤษภาคม  1903  รวมสิริอายุได้  39  ปี  ดร.เจ เอ เอกิ้น บันทึกเหตุการณ์ในวันนั้นไว้ว่า  “เรายังจดจำได้ว่า  เป็นคืนที่น่าหวาดกลัวยิ่ง  เมื่อวิญญาณจะต้องจากไปในท่ามกลางความวิปริตของธรรมชาติ  แต่ภรรยาและมารดารที่ดี  นางกิมฮ๊อกได้ตั้งอยู่ในความสงบ  และชุมนุมบรรดามิตรสหายในห้องรับแขกเล็ก ๆ  ร้องเพลงแสดงความเชื่อของคริสเตียน  ความหวัง  และความประเล้าประโลมใจตลอดเวลาที่พายุแรงจัดกำลังพัดกระพืออย่างหนักทุกคนได้ร้องเพลงหลายบท” เช่น เพลงพระคุณพระเจ้า
การเสียชีวิตของศาสนาจารย์บุญต๋วน  บุญอิต  ทำให้ความหวังของมิชชันนารีที่จะปลูกสร้างคริสตจักรที่เป็นของชนชาวไทยได้ลดลง  ในปี  1902  ศาสนาจารย์บุญต๋วน  บุญอิตได้กล่าวสุนทรพจน์ต้อนรับ  อาร์เธอร์  เจ บราวน์  มีใจความบางตอนดังต่อไปนี้คือ  “ควรที่จะได้ตระหนักอย่างแท้จริงว่า  ประชาชนของเราสมควรที่จะมีการจัดการในกิจกรรมของตนเอง  ทั้งในด้านศาสนาและกิจกรรมอื่น ๆ  โดยปราศจากการครอบงำของต่างชาติ  แต่...มิใช่ว่าเราจะวางแผนที่จะยึดกุมอำนาจการควบคุมปกครองเอาไว้” แม้ว่าจะเป็นคำเรียกร้องที่ยังไม่ได้มีการตอบสนองปรากฏออกมาอย่างเด่นชัด  แต่ก็แสดงให้เห็นว่าคริสเตียนไทยบางคนเริ่มมีจิตสำนึกที่จะรับผิดชอบงานพันธกิจด้วยตัวเอง
ในนเวลาต่อมามิชชันนารีเพรสไบทีเรียน ได้มอบความรับผิดชอบทั้งสิ้นในงานพันธกิจและทรัพย์สินทั้งปวงไว้กับคนไทย  ในปี ค.ศ.  1934 สภาคริสตจักรในประเทศไทย ถูกตั้งขึ้นและ องค์การมิชชันคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียน (American Presbyterian Mission) สลายตัวลงในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1957 โดยมอบหมายการดำเนินพันธกิจให้อยู่ภายใต้อำนาจของสภาคริสตจักรฯ โดยตรง มิชชันนารีเปลี่ยนฐานะเป็นภารดรผู้ร่วมงาน  ปัจจุบันนี้สภาคริสตจักรในประเทศไทยยังสนใจในการประกาศพระกิตติคุณของพระเยซูต่อไปโดยได้ตั้งกองการเผยแพร่พระกิตติคุณขึ้นในปี  1956
แหล่งข้อมูล

พิษณุ อรรฆภิญญ์, 100 ปี วีรบุรุษแห่งความเชื่อ ศจ.บุญต๋วน บุญอิต, กรุงเทพฯ: บริษัท พี.เอ.ลีฟวิ่ง จำกัด, 2003.
นันทชัย มีชูธน, 175 ปี คริสตจักรโปรเตสแตนต์ในประเทศไทย, กรุงเทพ: บริษัท ประชุมทอง พริ้นติ้ง กรุ๊ป จำกัด, 2004.
ชยันต์ หิรัญพันธุ์, 60 ปี สภาคริสตจักรในประเทศไทย, กรุงเทพฯ: สภาคริสตจักรในประเทศไทย, 1997.
คริสตจักรสืบสัมพันธ์วงศ์, 84 ปี คริสตจักรสืบสัมพันธวงศ์, กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อักษรสมัย (คอมพิวกราฟิก, 1986.)
หลุมฝังศพของ ศจ. บุญต๋วน บุญอิต ที่สุสานคริสตจักรสำเหร่
ปลาเพ้า

ปลาเพ้า เป็นชื่อสามัญของปลาน้ำจืดบางชนิดในสกุลปลาหว้า (Bangana) ของวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เช่น
Bangana lippus  Fowler, 1936
Bangana sinkleri  Fowler, 1934
ประเทศลาวในซีเกมส์ 2015

ประเทศลาว ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2015 ณ ประเทศสิงคโปร์ ในระหว่างวันที่ 5-16 มิถุนายน พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015)
ตารางสรุปเหรียญ

| สรุปเหรียญแต่ละชนิดกีฬา> กีฬา | สรุปเหรียญแต่ละชนิดกีฬา> 1 ! | สรุปเหรียญแต่ละชนิดกีฬา> 2 ! | สรุปเหรียญแต่ละชนิดกีฬา> 3 ! | สรุปเหรียญแต่ละชนิดกีฬา> รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
: 0
รวม: 0
ตารางสรุปเหรียญ > สรุปเหรียญแต่ละวัน

| เหรียญโดยรวม> วันที่ | เหรียญโดยรวม> วันที่ | เหรียญโดยรวม> 1 ! | เหรียญโดยรวม> 2 ! | เหรียญโดยรวม> 3 ! | เหรียญโดยรวม> รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| –3 | 2 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| –2 | 3 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| –1 | 4 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 0 | 5 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1 | 6 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2 | 7 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 3 | 8 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 4 | 9 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 5 | 10 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 6 | 11 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 7 | 12 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 8 | 13 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 9 | 14 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 10 | 15 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 11 | 16 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| รวม | รวม | 0 | 4 | 25 | 29 |
แหล่งข้อมูลอื่น

28th Seagames 2015 Singapore Official website (อังกฤษ)
| ด ค กประเทศผู้เข้าร่วมการแข่งขันซีเกมส์ 2015 ณ ประเทศสิงคโปร์ |
| --- | --- |
 กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  สิงคโปร์  เวียดนาม  อินโดนีเซีย
นางาซากิ (แก้ความกำกวม)

นางาซากิ อาจหมายถึง
จังหวัดนางาซากิ จังหวัดในประเทศญี่ปุ่น
เมืองนางาซากิ เมืองหลวงของจังหวัดนางาซากิ
ประเทศเอกวาดอร์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศเอกวาดอร์ ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: ECU
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกเอกวาดอร์
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 4 คน (ชาย 4 คน / หญิง 0 คน) ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเอกวาดอร์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเอกวาดอร์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 4 | 0 | 4 |

| รวม | 4 | 0 | 4 |
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
เดเมียน โจซู คาร์เซเลน เดลกาโด: 
แอนเดอร์สัน อเล็กซานเดอร์ โคโลราโด มินา: 
โรแบร์โต้ คาร์ลอส ชาลา เอสปิโนซ่า: 
เคียร่า โรดริเกซ:
ดูเพิ่ม

ประเทศเอกวาดอร์ในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเอกวาดอร์ในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเอกวาดอร์ที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
ทากาซากิ

| ทากาซากิ 高崎市 |
| --- | --- |
นครศูนย์กลาง
ทิวทัศน์นครทากาซากิ
   ธง ตรา

ที่ตั้งของทากาซากิในจังหวัดกุมมะ
ทากาซากิที่ตั้งของทากาซากิในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 36°19′18.8″N 139°0′11.8″E﻿ / ﻿36.321889°N 139.003278°E﻿ / 36.321889; 139.003278
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: กุมมะ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เค็นจิ โทมิโอกะ (ตั้งแต่พฤษภาคม 2011)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 459.16 ตร.กม. (177.28 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 สิงหาคม 2020)
 • ทั้งหมด: 372,369 คน
 • ความหนาแน่น: 810 คน/ตร.กม. (2,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
• ต้นไม้: Zelkova serrata (เซลโควาญี่ปุ่น), Cyclobalanopsis (โอ๊ก)
• ดอกไม้: ซากูระ
• สัตว์ปีก: นกกระจ้อยญี่ปุ่น
โทรศัพท์: 027-321-111
ที่อยู่ศาลาว่าการ: Takamatsu-cho 35-1, Takasaki-shi, Gunma-ken 370-8501
เว็บไซต์: www.city.takasaki.gunma.jp
ทากาซากิ (ญี่ปุ่น: 高崎市; โรมาจิ: Takasaki-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1900 จากข้อมูลเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2020 ทากาซากิมีประชากรประมาณ 372,369 คน 167,345 ครัวเรือน ความหนาแน่น 810 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 459.16 ตารางกิโลเมตร (177.28 ตารางไมล์) เป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดกุมมะ หลังจากแซงหน้านครมาเอบาชิในปี 1990
ทากาซากิมีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นแหล่งกำเนิดของตุ๊กตาดารูมะ ซึ่งในทางทฤษฎีเป็นตัวแทนของพระโพธิธรรม ปราชญ์ชาวพุทธ และในทางปฏิบัติสมัยใหม่เป็นสัญลักษณ์แห่งความโชคดี นอกจากนี้สถานีรถไฟทากาซากิยังเป็นสถานีชุมทางที่สำคัญของรถไฟชิงกันเซ็ง
ภูมิศาสตร์

ทากาซากิตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดกุมมะ ในพื้นที่ราบทางตะวันตกเฉียงเหนือของที่ราบคันโต เมืองนี้ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางกรุงโตเกียวประมาณ 100 กิโลเมตร โดยสามารถมองเห็นยอดเขาอากางิ ยอดเขาฮารูนะ และยอดเขาเมียวงิได้จากเมืองนี้ และไหล่เขาฝั่งใต้ของภูเขาฮารูมะตั้งอยู่ในอาณาเขตของทากาซากิ มีแม่น้ำโทเนะ แม่น้ำคาราซุ และแม่น้ำอูซูอิไหลผ่านเมือง แม้ว่าทากาซากิจะอยู่ห่างจากชายฝั่งมากกว่า 100 กิโลเมตร แต่พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองเป็นที่ต่ำ และมีระดับความสูงของที่ตั้งศาลาว่าการนครและใจกลางเมืองเพียง 97 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีภูมิประเทศสูงขึ้นไปทางตอนเหนือและทางตะวันตกของเมืองโดยมีระดับความสูงสูงสุด 1690 เมตร
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดกุมมะ
นครมาเอบาชิ
นครอันนากะ
นครฟูจิโอกะ
เมืองคันระ
นครชิบูกาวะ
หมู่บ้านชินโต
เมืองทามามูระ
เมืองนางาโนฮาระ
เมืองฮิงาชิอางัตสึมะ
จังหวัดนางาโนะ
เมืองคารูอิซาวะ
จังหวัดไซตามะ
เมืองคามิซาโตะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ทากาซากิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในทากาซากิคือ 14.2 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1247 มิลลิเมตร โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.3 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.1 °C
สถิติประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของทากาซากิเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1960  | 244,376 | —     |
|  1970  | 280,625 | +14.8% |
|  1980  | 323,403 | +15.2% |
|  1990  | 346,933 | +7.3% |
|  2000  | 358,465 | +3.3% |
|  2010  | 371,352 | +3.6% |
ภาพ

ศาลาว่าการนครทากาซากิ
กวนอิมทากาซากิ
ตุ๊กตาดารูมะ ที่วัดดารูมาจิ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดกุมมะ |
| --- | --- | --- |
มาเอบาชิ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ทากาซากิ  มาเอบาชิ  |  |
| นครพิเศษ |  อิเซซากิ  โอตะ  |  |
| นคร |  คิรีว  ชิบูกาวะ  ทาเตบายาชิ  โทมิโอกะ  นูมาตะ  ฟูจิโอกะ  มิโดริ  อันนากะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคันระ คันระ  ชิโมนิตะ  นัมโมกุ  อำเภอคิตะกุมมะ โยชิโอกะ  ชินโต  อำเภอซาวะ ทามามูระ  อำเภอทาโนะ คันนะ  อูเอโนะ  อำเภอโทเนะ มินากามิ  คาตาชินะ  คาวาบะ  โชวะ  อำเภออางัตสึมะ คูซัตสึ  นากาโนโจ  นางาโนฮาระ  ฮิงาชิอางัตสึมะ  ทากายามะ  สึมาโงอิ  อำเภอโอระ ชิโยดะ  เมวะ  อิตากูระ  โอระ  โออิซูมิ  |  |
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิก

ประเทศเอกวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเอกวาดอร์ คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ ECU
นับตั้งแต่ประเทศเอกวาดอร์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเอกวาดอร์ได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ปารีส 1924 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
1928–1964: did not participate
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มิวนิก 1972 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มอนทรีอัล 1976 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มอสโก 1980 | 13 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โซล 1988 | 13 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 13 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  แอตแลนตา 1996 | 19 | 1 | 0 | 0 | 1 | 49 |
|  ซิดนีย์ 2000 | 10 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เอเธนส์ 2004 | 17 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปักกิ่ง 2008 | 25 | 0 | 1 | 0 | 1 | 70 |
|  ลอนดอน 2012 | 36 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 38 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 โตเกียว 2020: เหตุการณ์ในอนาคต
 ปารีส 2024: เหตุการณ์ในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | รวม | 1 | 1 | 0 | 2 | 98 |
ดูเพิ่ม

ประเทศเอกวาดอร์ในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเอกวาดอร์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเอกวาดอร์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก