stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของเทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดนครศรีธรรมราช |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  นครศรีธรรมราช  |  |
| เทศบาลเมือง |  ทุ่งสง  ปากพนัง  ปากพูน  |  |
| เทศบาลตำบล |  กะทูน  กะปาง  การะเกด  เกาะทวด  เกาะเพชร  ขนอม  ขุนทะเล  เขาชุมทอง  เขาพระ  ควนกลาง  จันดี  ฉวาง  ชะมาย  ชะเมา  ชะอวด  เชียรใหญ่  ดอนตรอ  ถ้ำใหญ่  ท้องเนียน  ทอนหงส์  ทางพูน  ท่างิ้ว  ท่าประจะ  ท่าแพ  ท่ายาง  ท่าศาลา  ที่วัง  ทุ่งสัง  ทุ่งใส  นาบอน  นาสาร  นาเหรง  บางจาก  บางพระ  ปากนคร  ปากน้ำฉวาง  พรหมคีรี  พรหมโลก  พิปูน  โพธิ์เสด็จ  ไม้เรียง  ร่อนพิบูลย์  ลานสกา  สวนขัน  สิชล  หน้าสตน  หลักช้าง  หัวไทร  หินตก  อ่าวขนอม  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กรุงชิง  กรุงหยัน  กลาย  กะเปียด  กะหรอ  กำแพงเซา  กำโลน  กุแหระ  เกาะขันธ์  แก้วแสน  ขนาบนาก  ขอนหาด  เขาแก้ว  เขาขาว  เขาน้อย  เขาพระทอง  เขาพระบาท  เขาพังไกร  เขาโร  คลองกระบือ  คลองน้อย  คลองเส  ควนกรด  ควนชะลิก  ควนชุม  ควนทอง  ควนพัง  ควนหนองคว้า  ควนหนองหงษ์  เคร็ง  ฉลอง  ชะอวด  ช้างกลาง  ช้างซ้าย  เชียรเขา  เชียรใหญ่  ไชยมนตรี  ดอนตะโก  ดุสิต  ตลิ่งชัน  ถ้ำพรรณรา  ทรายขาว  ท้องลำเจียก  ทอนหงส์  ท่าขนาน  ท่าขึ้น  ท่าซอม  ท่าซัก  ท่าดี  ท่าพยา  ท้ายสำเภา  ท่ายาง  ท่าเรือ  ท่าไร่  ท่าศาลา  ท่าเสม็ด  ทุ่งปรัง  ทุ่งโพธิ์  ทุ่งสง  ทุ่งใหญ่  เทพราช  ไทยบุรี  นบพิตำ  นากะชะ  นาเขลียง  นาเคียน  นางหลง  นาทราย  นาบอน  นาพรุ  นาโพธิ์  นาไม้ไผ่  นาเรียง  นาแว  นาหมอบุญ  นาหลวงเสน  น้ำตก  บางขัน  บางจาก  บางนบ  บางรูป  บางศาลา  บ้านเกาะ  บ้านชะอวด  บ้านตูล  บ้านนิคม  บ้านเนิน  บ้านเพิง  บ้านราม  บ้านลำนาว  บ้านใหม่  ปริก  ปากนคร  ปากพนังฝั่งตะวันตก  ปากพนังฝั่งตะวันออก  ปากแพรก  ป่าระกำ  เปลี่ยน  พิปูน  โพธิ์ทอง  มะม่วงสองต้น  แม่เจ้าอยู่หัว  โมคลาน  ไม้เรียง  ยางค้อม  ร่อนพิบูลย์  รามแก้ว  ละอาย  ลานสกา  วังหิน  วังอ่าง  สระแก้ว  สวนหลวง  สามตำบล  สิชล  สี่ขีด  เสาธง  เสาเภา  เสือหึง  ไสหมาก  ไสหร้า  หนองหงส์  ห้วยปริก  หัวตะพาน  หัวไทร  หินตก  หูล่อง  แหลม  แหลมตะลุมพุก  อินคีรี  |  |
รายชื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช
โปรงขาว

| โปรงขาว |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Rhizophoraceae
สกุล:: Ceriops
สปีชีส์:: C.  decandra 
ชื่อทวินาม
Ceriops decandra 

โปรงหรือโปรงขาว ชื่อวิทยาศาสตร์:  Ceriops decandra อยู่ในวงศ์ Rhizophoraceae เป็นไม้ยืนต้น ลำต้นทรงกระบอก มีพูพอน มีรากอากาศเมื่อขึ้นในบริเวณชื้นแฉะ ใบเดี่ยว เหนียวคล้ายหนัง ดอกช่อ ผลเนื้อนุ่ม รูปกรวยรี กลีบเลี้ยงติดทน เมล็ดงอกขณะอยู่บนต้น ลำต้นใต้ใบเลี้ยงรูปกระบองโผล่พ้นผลออกมาขณะที่อยู่บนต้น ขึ้นในป่าที่น้ำทะเลท่วมถึง กระจายพันธุ์ตั้งแต่ปากีสถาน อินเดีย จนถึงเกาะนิวกินี ในอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ใช้ใบและเปลือกในการฟอกหนัง น้ำสีดำที่สกัดจากเปลือกใช้ในอุตสาหกรรมผ้าบาติก ลำต้นใช้ทำเสาและเผาถ่าน เปลือกไม้มีแทนนิน 25 – 37%
เอ็นเอ็กซ์ที อิน ยัวร์ เฮาส์ (2022)

เอ็นเอ็กซ์ที อิน ยัวร์ เฮาส์ (อังกฤษ: In Your House) เป็นงาน อิน ยัวร์ เฮาส์ ครั้งที่ 30 จัดขึ้นเฉพาะนักมวยปล้ำจากค่ายดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็นเอ๊กซ์ทีเท่านั้น งานออกอากาศแบบจ่ายเมื่อรับชมทั่วโลก โดยสตรีมผ่าน Peacock ในสหรัฐอเมริกา และดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค ในระดับนานาชาติ โดยจะมีขึ้นในวันเสาร์ที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2022
การสร้าง > เบื้องหลัง

อิน ยัวร์ เฮาส์ เป็นชุดรายการ PPV รายเดือนที่จัดโดย ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWF ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น WWE) ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1995 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 การแสดงถูกยกเลิกหลังจาก St. Valentine's Day Massacre:In Your House ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 เนื่องจากบริษัทได้ตั้งชื่อเฉพาะสำหรับ PPV รายการต่าง ๆ ในแต่ละเดือนไว้แล้ว อิน ยัวร์ เฮาส์ ถูกถ่ายทำขึ้นมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 2020 ในงาน เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ ดังนั้น In Your House ในปี ค.ศ. 2022 จึงเป็น In Your House ครั้งที่ 30
แมตช์

| คู่ที่ | รายชื่อ | รูปแบบการปล้ำ | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | แคเมรอน ไกรมส์ (c) vs. คาร์เมโล เฮย์ส (พร้อมด้วย ทริก วิลเลียมส์) | ปล้ำเดี่ยวป้องกันแชมป์ NXT North American Championship |  |
| 2 | Pretty Deadly (c) vs. The Creed Brothers | ปล้ำแท็กทีมป้องกันแชมป์ NXT Tag Team Championship |  |
เหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2562

| เหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ> ศ. 2562 |
| --- | --- |
ร่องรอยการระเบิดบนพื้นของร้านมินิโซ ภายในสยามสแควร์
สยามสแควร์ศูนย์ราชการกรุงเทพมหานครสถานีช่องนนทรีกองบัญชาการกองทัพไทยซอยพระราม 9 แยก 57/1 ตำแหน่งของระเบิด
สถานที่: กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
วันที่: 2 สิงหาคม พ.ศ. 2562  (เวลาสากลเชิงพิกัด+07:00)
ประเภท: การวางระเบิด
อาวุธ: ระเบิดแสวงเครื่องจากเพนตะอิริทริตอลเตตระไนเทรต
เจ็บ: 7 คน
ผู้ก่อเหตุ: ผู้แบ่งแยกดินแดนมุสลิม (ที่ถูกสงสัย)
จำนวนก่อเหตุ: 21 คน (สั่งการ 5 คน, ปฎิบัติการณ์ 16 คน)[ต้องการอ้างอิง]
เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ระเบิดขนาดเล็กจำนวนมากได้จุดชนวนระเบิดกว่าห้าแห่งทั่วทั้งกรุงเทพมหานครและปริมณฑล สถานที่เกิดเหตุ ได้แก่ สถานีช่องนนทรี ใกล้กับคิง เพาเวอร์ มหานคร, ย่านพระราม 9, ศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร, กองบัญชาการกองทัพไทย และภายในร้านมินิโซสยามสแควร์ การระเบิดทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บเจ็ดคน
การสอบสวนเบื้องต้นโดยตำรวจไทยได้รายงานว่าผู้ต้องสงสัยที่ก่อความไม่สงบมีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มเดียวกันที่ได้ทำการโจมตีแบบเดียวกันใน พ.ศ. 2559 เหตุระเบิดดังกล่าวเกิดขึ้นใกล้กับช่วงการประชุมสุดยอดอาเซียนที่จัดขึ้นในตัวเมือง
การโจมตี

เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เวลา 04:45 น. ตามเวลากรุงเทพ (เวลาสากลเชิงพิกัด+7.00) ได้เกิดเหตุระเบิดเล็กน้อยที่ที่มินิโซสาขาหนึ่ง ซึ่งเป็นร้านขายสินค้าสาธารณูปโภค ในศูนย์การค้าสยามสแควร์ เขตปทุมวัน ซึ่งระเบิดถูกยัดไว้ในตุ๊กตาจากการ์ตูนซีรีส์ 3 หมีจอมป่วน ส่งผลให้ชั้นวางและสินค้าในร้านพังเสียหาย ซึ่งไม่มีใครได้รับบาดเจ็บเนื่องจากร้านยังไม่เปิด กล้องรักษาความปลอดภัยเปิดเผยในภายหลังว่าระเบิดถูกวางโดยชายสวมหน้ากากที่สวมแว่นกันแดดเมื่อวันก่อน โดยร้านยังคงปิดเป็นเวลาสองวันเพื่อซ่อมบำรุงชั้นวางที่เสียหาย
เมื่อเวลา 07:00 น. มีการแจ้งเหตุระเบิดสี่ลูกที่ศูนย์ราชการกรุงเทพมหานครที่สถานีตำรวจท้องที่ ระเบิดสองลูกแรกได้จุดชนวนที่หน้าทางเข้าศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร ตามด้วยระเบิดลูกที่สาม ซึ่งได้ระเบิดที่หน้ากองบัญชาการกองทัพไทย ส่วนระเบิดลูกที่สี่ถูกปลดชนวนโดยเจ้าหน้าที่อีโอดีที่อาคารบี ของศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร และไม่มีรายงานผู้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บ
เมื่อเวลา 08:00 น. ได้มีการจุดชนวนระเบิด 2 ลูกที่หน้าสถานีช่องนนทรี และบริเวณทางเข้าคิง เพาเวอร์ มหานคร ซึ่งตามมาด้วยมีรายงานว่าพบวัตถุต้องสงสัยที่อยู่ด้านหน้าทางเข้ารถไฟฟ้าบีทีเอส ตำรวจท้องที่ได้ทำลายวัตถุระเบิดต้องสงสัยด้วยปืนฉีดน้ำแรงดันสูง โดยมีรายงานผู้บาดเจ็บ 2 ราย และไม่มีรายงานผู้เสียชีวิต
เมื่อเวลา 8:50 น. ระเบิดลูกที่เจ็ดได้จุดชนวนในย่านพระรามเก้า แยก 57/1 ส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บ 4 รายและบาดเจ็บสาหัส 2 ราย รวมถึงมีการรายงานเกี่ยวกับอุปกรณ์ระเบิดต้องสงสัยที่เป็นเท็จหลายครั้งหลังจากเกิดเหตุการณ์ 3 ครั้งแรก
ทั้งนี้ การประชุมสุดยอดอาเซียนไม่ได้มีการหยุดชะงัก
การสอบสวน

การสอบสวนเบื้องต้นรายงานโดยสำนักข่าวกรองแห่งชาติซึ่งรายงานว่าการโจมตีครั้งนี้อาจเชื่อมโยงกับการขยายปฏิบัติการโดยกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบที่ได้รับการสนับสนุนจากผู้นำฝ่ายค้านของรัฐบาล อย่างไรก็ตาม ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ จักรทิพย์ ชัยจินดา ได้แถลงว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจากกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบกลุ่มเดียวกันที่ก่อเหตุโจมตีลักษณะเดียวกันในเจ็ดอำเภอภาคใต้เมื่อ พ.ศ. 2559
วัตถุระเบิดที่ตำรวจไทยรายงานเชื่อว่าเป็นระเบิดแบบทำที่บ้านซึ่งมีขนาดเท่าลูกเทนนิส แม้ว่าจะยังไม่ทราบแรงจูงใจของการโจมตีครั้งนี้ แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นการโจมตีภาพลักษณ์ของประเทศในขณะที่กรุงเทพมหานครเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดอาเซียน ที่ซึ่งผู้นำทางการเมืองจากแต่ละประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้เข้าร่วมการประชุมดังกล่าว ในขณะที่ยังมีตัวแทนของประเทศอื่น ๆ เช่น รัฐมนตรีต่างประเทศของสหราชอาณาจักร, รัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐ และนักการทูตของจีน
สำนักงานตำรวจแห่งชาติได้สั่งการให้กองบังคับการปราบปราม (CSD) ตรวจสอบการโจมตีที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 สิงหาคมที่ผ่านมา ซึ่งกองบังคับการปราบปรามได้ทำงานร่วมกับสำนักงานอัยการสูงสุด (OAG) อย่างใกล้ชิด เพื่อรวบรวมข่าวกรองและหลักฐานเกี่ยวกับการโจมตี รวมถึงมีรายงานว่าได้มีการวางแผนโจมตีดังกล่าวใกล้ชายแดนไทย–มาเลเซีย
เจ้าหน้าที่ตำรวจชุดสืบสวนนำภาพผู้ต้องสงสัยจากกล้องวงจรปิดจากจุดเกิดเหตุไปเปรียบเทียบข้อมูลกับกล้องวงจรปิดบริเวณสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร)และพบผู้ต้องสงสัย 4 คน เดินทางไปยังภาคใต้เมื่อช่วงเย็นของวันที่ 1 สิงหาคมและพบว่าผู้ก่อเหตุเดินทางมายังกรุงเทพด้วยรถทัวร์มาในช่วงเช้ามืดของวันเดียวกัน
เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ตำรวจไทยได้เผยแพร่รายงานเกี่ยวกับเหตุโจมตี การโจมตีนี้จัดทำโดยกลุ่มคน 15 คน ซึ่งพยานหลักฐานได้มาจากการสอบถามผู้ต้องสงสัย 2 คนที่ถูกจับกุมเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ขณะที่มีการสอบสวน เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตรวจสอบสถานที่ระเบิดและได้รวบรวมหลักฐานกล้องวงจรปิด รวมถึงตัวอย่างลายนิ้วมือและดีเอ็นเอจากสถานที่ดังกล่าว สำนักงานพิสูจน์หลักฐานตำรวจได้ตรวจสอบตัวอย่างและได้ขีดฆ่าประวัติอาชญากร เพื่อจำกัดการค้นหาผู้ต้องสงสัยอีก 13 คนให้แคบลง
เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ตำรวจไทย ซึ่งนำโดยศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล ได้ออกหมายจับผู้ต้องสงสัยจำนวน 9 คน เจ้าหน้าที่ยังอ้างว่าผู้ต้องสงสัยบางคนอาจมีประวัติอาชญากรรม ขณะที่ผู้ต้องหาอีก 2 คนที่ถูกจับกุมเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ได้รับโทษจำคุกชั่วคราวตามคำสั่งศาล
เมื่อวันที่ 2 กันยายน ที่กองปราบปราม มีผู้ต้องสงสัยอีก 2 คนที่ถูกจับกุมจากจังหวัดนราธิวาส โดยผู้ต้องสงสัย 2 คนได้ปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา ซึ่งผู้ต้องสงสัย 2 รายนี้ถูกกล่าวหาว่าส่งมอบอุปกรณ์ระเบิดให้กับมือระเบิดตามจุดต่าง ๆ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม และเจ้าหน้าที่ตำรวจนิติวิทยาศาสตร์ได้เก็บตัวอย่างดีเอ็นเอ รวมถึงลายนิ้วมือเพื่อตรวจเทียบกับตัวอย่างที่รวบรวมจากจุดเกิดเหตุ
ภายในวันที่ 4 กันยายน ศาลอาญาได้ออกหมายจับทั้งหมด 14 หมาย และได้จับกุมผู้ต้องสงสัยทั้งหมด 3 ราย
ปฏิกิริยา

ประยุทธ์ จันทร์โอชา ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรี ได้ตอบโต้การโจมตีครั้งนี้ด้วยการประณามผู้ที่วางแผนโจมตีและทำลายความสงบเรียบร้อยของประเทศ ขณะที่รองนายกรัฐมนตรี ประวิตร วงษ์สุวรรณ ได้บอกกับนักข่าวว่า กลุ่มผู้ก่อความไม่สงบได้เตรียมสร้างสถานการณ์ให้รัฐบาลอับอายในขณะที่ตัวเมืองเป็นเจ้าภาพการประชุมสุดยอดอาเซียน
ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ จักรทิพย์ ชัยจินดา เชื่อเช่นกันว่าเหตุจูงใจที่อยู่เบื้องหลังการโจมตีนี้เกี่ยวข้องกับการเมือง เนื่องจากประเทศไทยได้จัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งแรกในเดือนมีนาคมนับตั้งแต่รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 อย่างไรก็ตาม ฝ่ายค้านของรัฐบาลหลายคนเชื่อว่าการโจมตีครั้งนี้เป็นความรับผิดชอบของรัฐบาลเอง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของสาธารณชนต่อภาพลักษณ์สาธารณะที่ย่ำแย่ของรัฐบาลในปัจจุบัน
การจับกุม, การคุมขัง และการดำเนินคดีอื่น ๆ

วันที่ 2 สิงหาคม เจ้าหน้าที่ตำรวจจังหวัดชุมพรได้จับกุมลูไอ แซแง อายุ 23 ปี และวิลดัน มาหะอายุ 29 ปี บนรถทัวร์ปรับอากาศ กรุงเทพ-นราธิวาส ที่แยกปฐมพร อำเภอเมืองชุมพร หลังจากตำรวจได้รับรายงานว่าผู้ต้องสงสัยในคดีลอบวางระเบิดสำนักงานตำรวจแห่งชาติหลบหนีมายังภาคใต้ โดยพบวัตถุที่มีลักษณะคล้ายระเบิดเวลาถูกใส่ในกระป๋องมันฝรั่งทอด และผู้ต้องสงสัยทั้ง 2 คน ถูกส่งตัวไปยังสำนักงานตำรวจแห่งชาติและทั้ง 2 คนถูกฝากขังที่เรือนจำชั่วคราวทุ่งสองห้อง ส่วนมูฮัมมัดอิลฮัม สะอิ อายุ 27 ปีและผู้ต้องสงสัยอีก 1 คนที่ช่วยประสานการโจมตีถูกจับกุมบริเวณด่านพรมแดนสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาสเมื่อวันที่ 2 กันยายน  ต่อมาในวันที่ 6 พฤศจิกายน อัยการสำนักงานคดีอาญา 6 ได้ยื่นฟ้อง ลูไอ, วิลตันและมูฮัมมัดอิลฮัม 11 ข้อหา ซึ่งรวมถึงข้อหาร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน, ก่อการร้ายโดยใช้กำลังประทุษร้าย โดยมีความมุ่งหมายสร้างความปั่นป่วนโดยให้เกิดความหวาดกลัวในหมู่ประชาชนและครอบครองวัตถุระเบิด ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ.2563 เจ้าหน้าที่ตำรวจได้จับกุมสุกรี ดือรามัน ที่อำเภอเทพา โดยรับสารภาพว่าเป็นคนนำระเบิดไปซ่อนในตุ๊กตาที่ร้านมินิโซ ในวันที่ 5 กรกฎาคมพ พ.ศ.2564 อัมรี มะมิง กับ คูไมดี รีจิ ถูกวิสามัญฆาตกรรม ที่บ้านชะเมาสามต้น อำเภอสายบุรีหลังจากการยิงปะทะกับกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบ โดยอัมรีมีส่วนร่วมกับการวางระเบิดเพลิงที่ประตูน้ำ ห้างสยามสแควร์วัน และห้างสรรพสินค้าสยามพารากอน  เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ 2565 เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฏหมายได้วิสามัญสมาชิกกลุ่มก่อความไม่สงบ 3 คน รวมถึงศรัทธา อาแวซึ่งมีหมายจับในคดีวางระเบิดที่กรุงเทพมหานครเมื่อปี พ.ศ. 2562 ที่อำเภอจะนะ หลังจากการเจรจาล้มเหลวและยิงใส่เจ้าหน้าที่เพื่อฝ่าวงล้อม ส่วนสมาชิกอีกคนได้หลบหนีเข้าไปในมัสยิดและยอมมอบตัวหลังจากการปิดล้อมเป็นเวลา 9 ชั่วโมง ต่อมาสมาชิกคนดังกล่าวถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตแต่เป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาคดีจึงลดโทษเหลือจำคุก 50 ปี ในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ 2565 เจ้าหน้าที่ได้วิสามัญมะยากี มะลาซิง อายุ 30 ปี ที่ตำบลคลองมะนิง อำเภอเมืองปัตตานี หลังจากใช้ปืนยิงเปิดทางเพื่อหลบหนี โดยมะยากีมีหมายจับ 5 หมายรวมถึงการวางระเบิดที่กรุงเทพมหานครเมื่อปีพ.ศ. 2562
เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ศาลอาญา พิพากษาจำคุกตลอดชีวิตลูไอ แซแงและวิลดัน มะหา ในความผิดฐานก่อการร้าย, ใช้วัตถุระเบิดที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาต, พยายามฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและซ่องโจร แต่ให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดีจึงลดโทษเหลือจำคุก 39 ปี 16 เดือน ส่วนมูฮัมหมัดอิลฮัม สะอิ ศาลรับฟังข้อเท็จจริงว่า สะอิร่วมเป็นตัวการในการกระทำความผิดโดยร่วมประชุมเพื่อวางแผนกับลูไอ, วิลตันและพวก ที่ประเทศมาเลเซียและจัดหาวัตถุระเบิด ศาลพิพากษาจำคุก 164 ปี 72 เดือน 240 วัน แต่เมื่อรวมโทษทุกกระทงแล้ว โทษจำคุกต้องไม่เกิน 50 ปี จึงพิพากษาจำคุก 50 ปีและริบของกลาง กิจจา อาลีอิสเฮาะ ทนายความได้กล่าวว่าจะศึกษาคำวินิจัยของศาลเพื่อยื่นอุทธรณ์คดีต่อไป
ดูเพิ่ม

เหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2549
เหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2555
เหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2558
แม่คุณ...ทูนหัว

| แม่คุณ> ..ทูนหัว |
| --- | --- |

ประเภท: ละครโทรทัศน์
สร้างโดย: กันตนา
กำกับโดย: เอกภพ ตันหยงมาศกุล
แสดงนำ: ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์   อุษามณี ไวทยานนท์  จอนนี่ แอนโฟเน่ บุษกร พรวรรณะศิริเวช พรทิพย์ วงศ์กิจจานนท์ เกริก ชิลเลอร์ พุทธชาด พงษ์สุชาด  เจจินตัย อันติมานนท์  ชมพูนุช ปิยะภาณี
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: แม่คุณ...ทูนหัว
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ภาษาไทย
จำนวนตอน: 13 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: บอร์ดคณะกรรมการพิจารณาการบริหารช่อง 7   สมสุข กัลย์จากฤ
ความยาวตอน: 120 นาที/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
แม่คุณ...ทูนหัว เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี้ ที่ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ เวลา 20.30 น. บทประพันธ์โดย กฤตพันธ์ กฤตย์พงษ์
บทโทรทัศน์โดย คนหลังม่าน  กำกับโดย เอกภพ ตันหยงมาศกุล ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2548
นักแสดง

จอนนี่ แอนโฟเน่ รับบท ภูริช
บุษกร พรวรรณะศิริเวช รับบท ประกายดาว
ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ รับบท ณัฐ
อุษามณี ไวทยานนท์ รับบท ครีม
พรทิพย์ วงศ์กิจจานนท์ รับบท อรอาภัสรา
เกริก ชิลเลอร์ รับบท นิค
พุทธชาด พงษ์สุชาด รับบท กระตั้ว
เจจินตัย อันติมานนท์ รับบท ไบรอัน
ชมพูนุช ปิยะภาณี รับบท โยโกะ
เฮอังเกียว

ไดไดริ (大内裏, พระราชวังที่อยู่ตรงกลาง) และทิวทัศน์ของเฮอังเกียว (แบบจำลองย่อส่วนที่ศูนย์การเรียนรู้ตลอดชีวิตนครเกียวโต)
เฮอังเกียว (ญี่ปุ่น: 平安京) คืออดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 794 โดยจักรพรรดิคัมมุ ในปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดเกียวโต มีฐานะเป็นเมืองหลวงของประเทศนานถึง 1074 ปี ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นโตเกียวใน ค.ศ. 1868
ประวัติ

ใน ค.ศ. 784 จักรพรรดิคัมมุได้มีพระบรมราชโองการให้ย้ายเมืองหลวงจากนางาโอกะเกียวเมืองหลวงเก่าทางตอนใต้ของจังหวัดเกียวโตในปัจจุบัน มาสู่เฮอังเกียว ซึ่งใช้เวลาสร้างถึง 10 ปี เฮอังเกียวในปัจจุบันก็ยังมีรูปร่างคงสภาพอยู่เหมือนเดิม คือรูปทรงสี่เหลี่ยมพื้นผ้าแบบจีน เป็นแบบจำลองย่อส่วนจากนครฉางอานของราชวงศ์ถังตั้งอยู่ใจกลางตัวเมืองเกียวโตในปัจจุบัน กว้าง 4.5 กิโลเมตร และ ยาว 5.2 กิโลเมตร เมื่อถึงยุคกลาง ประชากรของเมืองเพิ่มมากขึ้น จึงมีการสร้างบ้านเรือนออกไปนอกพื้นที่เดิม จนในที่สุดก็กลายมาเป็นเมืองเกียวโตในปัจจุบันซึ่งมีอาณาเขตกว้างขวางมาก
ในยุคคามากูระและยุคเอโดะเฮอังเกียวหมดอำนาจลงเนื่องจากการปกครองได้เปลี่ยนจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ตามแบบประเทศจีนมาเป็นระบอบโชกุนซึ่งมีนักรบเป็นใหญ่ แต่เฮอังเกียวก็ยังมีฐานะเป็นเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นและเป็นสถานที่ประทับของสมเด็จพระจักรพรรดิเรื่อยมา แต่ในบันทึกนั้น ไม่มีการบอกว่าเฮอังเกียวนั้นเป็นเมืองหลวงเลย จนมาถึงในสมัยยุคเมจิได้เกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครองไปสู่แบบตะวันตกสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิซึ่งเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิในยุคนั้น จึงต้องทรงย้ายที่ประทับไปสู่เมืองหลวงใหม่โตเกียวแทน ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของเฮอังเกียวในฐานะเมืองหลวง
ชื่อ

ชื่อของนคร เฮอังเกียว  เป็นการดึงคำว่า เฮ ของ นครหลวงแห่งเก่าคือเฮโจเกียวมาผสมกับคำว่า อัง จากชื่อของนครฉางอาน รวมกัน
เฮ (平) แปลว่าสงบสุข ราบเรียบ
อัง หรือ อัน (安) แปลว่าสงบ เหมือนกับฉางอาน เมืองหลวงเก่าของจีน ซึ่งหมายความว่า "ความสงบสุขชั่วนิรันดร์" (Perpetual Peace)
เกียว (京) แปลว่าเมืองหลวง
ซึ่งถ้านำมารวมกัน จะสามารถแปลได้ว่า นครหลวงอันสงบสันติ (The City of Peace and Tranquillity)
มูลเหตุของการย้ายเมืองหลวงจากนางาโอกะสู่เฮอังเกียว

ใน ค.ศ. 784 องค์จักรพรรดิมีพระบัญชาให้ย้ายเมืองหลวงจากนครเฮโจเกียว (นารา) ซึ่งถูกกุมอำนาจโดยพระสงฆ์ในศาสนาพุทธไปสู่นางาโอกะที่อยู่ทางเหนือของเฮโจเกียวประมาณ 30 ไมล์ โดยจำลองผังเมืองจากนครฉางอันเช่นเดียวกับเฮโจเกียว แต่สามารถขยายเมืองหลวงไปได้กว้างไกลว่าเฮโจเกียว โดยผู้คุมการก่อสร้างนครหลวงแห่งใหม่คือฟูจิวาระ โนะ ทาเน็ตสึงุ สมาชิกของตระกูลฟูจิวาระที่กำลังไต่เต้าขึ้นสู่อำนาจ
พระราชวังหลวงและหน่วยราชการต่าง ๆ ได้ย้ายมาสู่นางาโอกะ แม้ทาเน็ตสึงุจะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ในขณะเดียวกันก็บ่มเพาะศัตรูไว้มากมาย และศัตรูคนหนึ่งของเขาคือองค์ชายรัชทายาทซาวาระ พระอนุชาของจักรพรรดิคัมมุ และตระกูลบางตระกูลที่มีความแค้นกับตระกูลฟูจิวาระ ได้ปล่อยข่าวลือ (ซึ่งค่อนข้างถูกต้อง) ว่ามีตระกูลเชื้อสายจากจีนให้เสนอที่ดินที่ใช้สร้างเมืองหลวงแห่งใหม่ให้เพื่อแลกกับการให้ทาเน็ตสึงุสนับสนุนในราชสำนัก เพียง 1 ปีหลังจากการย้ายเมืองหลวงไปนางาโอกะ ทาเน็ตสึงุได้ถูกลอบสังหาร เชื่อกันว่าผู้จ้างวานลงมือคือองค์ชายซาวาระและตระกูลฝ่ายศัตรู
ฝ่ายฟูจิวาระใช้การถูกลอบสังหารของทาเน็ตสึงุเป็นเครื่องมือกล่าวหาจนผู้ต้องสงสัยบางคนถูกสั่งประหาร และถูกเนรเทศ องค์ชายซาวาระถูกลงทัณฑ์ด้วยการถูกคุมขังไว้ในวัด หลังจากนั้นถูกเนรเทศไปยังเกาะอาวาจิและสิ้นพระชนม์ หลังจากนั้นเมืองนางาโอกะ เกิดหายนะอย่างใหญ่หลวง ทั้งยังเกิดโรคระบาด สมัยนั้นเชื่อว่าเกิดจากวิญญาณอาฆาตขององค์ชายซาวาระ ใน ค.ศ. 800 สำนักราชวังจึงแต่งตั้งองค์ชายซาวาระผู้สิ้นพระชมน์ไปแล้วถึง 5 ปี ให้มีตำแหน่งพระจักรพรรดิสุโด (Sudou) เพื่อคลายความอาฆาต
จากนั้น จักรพรรดิคัมมุ จึงมีพระดำริให้ย้ายเมืองหลวงอีกครั้ง สู่หมู่บ้านเล็กที่ห่างไปทางเหนืออีก 10 ไมล์ เป็นสถานที่ที่เหมาะสมตามลักษณะฮวงจุ้ย ทั้งธาตุลม ทั้ง ธาตุน้ำ สามารถรองรับการขยายตัวของเมืองได้เป็นอย่างดี และเหตุผลทางด้านไสยศาสตร์ ที่เชื่อว่า ในนางาโอกะ กลายเป็นที่สิงสถิตย์วิญญาณอาฆาตของทั้งองค์ชายซาวาระและฟูจิวาระ ทาเน็ตสึงุ กลายเป็นที่อัปมงคล
ใน ค.ศ. 794 เป็นปีที่ย้ายไปสู่นครหลวงแห่งใหม่ สำนักพระราชวังประกาศชื่อนครหลวงแห่งนี้ว่า นครเฮอังเกียว นครหลวงแห่งความสงบสันติ และเป็นนครหลวงสืบต่อมากว่าพันปี
ดูเพิ่ม

พระราชวังหลวงเฮอัง
เฮโจเกียว
| ก่อนหน้า |  | เฮอังเกียว |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นางาโอกะเกียว |  | นครหลวงของญี่ปุ่น  (ค.ศ. 794–1180) |  | ฟูกูฮาระเกียว |
| ฟูกูฮาระเกียว |  | นครหลวงของญี่ปุ่น  (ค.ศ. 1180–1868) |  | โตเกียว |
แมรี ดิบลีย์

แม่แบบ:EngvarB


แมรี ดิบลีย์ (21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1883 - ไม่ทราบวันเสียชีวิต) เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ
ผลงาน

The Shulamite (1915)
The Folly of Desire (1915)
Red Pottage (1918)
The Romance of Old Bill (1918)
The Admirable Crichton (1918)
The Garden of Resurrection (1919)
Sheba (1919)
The Nature of the Beast (1919)
The Amazing Quest of Mr. Ernest Bliss (1920)
The Lure of Crooning Water (1920)
The Autumn of Pride (1921)
Mary Find the Gold (1921)
The Bargain (1921)
The Shadow of Evil (1921)
The Card (1922)
Simple Simon (1922)
Strangling Threads (1923)
The Unwanted (1924)
A Royal Divorce (1926)
The Blue Peter (1928)
A South Sea Bubble (1928)
His House in Order (1928)
The Hellcat (1928)
แหล่งข้อมูลอื่น

แมรี ดิบลีย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โบ-ซเว

โบ-ซเว (Bo Swe) เป็นทูจีหรือนายบ้านแห่งมีนดะ มีอิทธิพลในเขตทุ่งตองซีน เขาไม่ยอมรับการยึดครองพม่าตอนล่างของอังกฤษและได้เข้าไปก่อกวนอังกฤษหลายครั้ง จนถูกทางมัณฑะเลย์เรียกไปรายงานตัวเพราะอังกฤษร้องเรียนมา เมื่ออังกฤษโจมตีพม่าใน พ.ศ. 2428 โบ-ซเวได้รับคำสั่งให้ไปสกัดกองทหารอังกฤษที่มาจากงะแพที่มีนบู ต่อมาโบ-ซเวใช้พื้นที่นี้เป็นฐานที่มั่นในการต่อต้านอังกฤษ
ชัยชนะที่สำคัญของโบ-ซเวในการสู้รบกับอังกฤษเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2429 เมื่อกองกำลังของเขารบชนะกองกำลังของรอเบิร์ต แฟร์ รองข้าหลวงแห่งมีนบูที่ปะเดน และยิงแฟร์จนเสียชีวิต และยังรบชนะอังกฤษที่งะแพด้วย จนอังกฤษประกาศตั้งค่าหัวของเขาถึง 1,000 รูปี และต่อมาเพิ่มเป็น 5,000 รูปี อังกฤษเริ่มปราบปรามกลุ่มของโบ-ซเวอย่างจริงจังหลังจากนั้น โดยเข้าเผาทำลายหมู่บ้านที่เป็นฐานกำลังให้โบ-ซเว โบ-ซเวจึงต้องถอยร่นขึ้นไปบนเขา หลังจากการปะทะที่เซโดะตะยาเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2429 โบ-ซเวเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างยับเยินจนอ่อนกำลังลง ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2430 อังกฤษเข้าโจมตีที่มั่นของโบ-ซเว ในที่สุด โบ-ซเวก็รบจนตัวตายในที่รบ
โตเกียวเมโทรสายฟูกูโตชิง

โตเกียวเมโทรสายฟุกุโตะชิง หรือ สาย 13 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร เป็นเส้นทางที่เปิดให้บริการล่าสุดในระบบ โดยเส้นทางนี้มีตู้โดยสารสำหรับสุภาพสตรีด้วย
ระบบรถไฟฟ้า > โตเกียวเมโทร

โตเกียวเมโทร 7000 ซีรีส์ 8-10 คันต่อขบวน
โตเกียวเมโทร 10000 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
ระบบรถไฟฟ้า > อื่น ๆ

Seibu 6000 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
Seibu 6050 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
Tobu 9000 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
Tobu 9050 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
Tobu 50070 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
Tokyu 5050 ซีรีส์ 8 คันต่อขบวน
Tokyu 5050-4000 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน (ตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2012)
Yokohama Minatomirai Railway Y500 ซีรีส์ 8 คันต่อขบวน
โตเกียวเมโทร 7000 ซีรีส์ 8-10 คันต่อขบวน
โตเกียวเมโทร 10000 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
Seibu 6000 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
Seibu 40000 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
Tobu 9000 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
Tobu 50070 ซีรีส์ 10 คันต่อขบวน
แหล่งข้อมูลอื่น

Fukutoshin Line (Tokyo Metro) (ญี่ปุ่น)
แฮ่โกวเฉ่า

| แฮ่โกวเฉ่า |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Lamiaceae
สกุล:: Prunella
สปีชีส์:: P.  vulgaris
ชื่อทวินาม
Prunella vulgaris L.

ดอกมุมใกล้
ใบของสายพันธุ์ lanceolata
แฮ่โกวเฉ่าในภาษาจีนแต้จิ๋วหรือเซี่ยคูเฉ่าในภาษาจีนกลาง ชื่อวิทยาศาสตร์: Prunella vulgaris อยู่ในวงศ์ Lamiaceae พบได้ในเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ ชาวเชอโรกีนำใบอ่อนไปปรุงสุกแล้วรับประทาน เป็นสมุนไพรจีน ช่อดอกสีน้ำตาลหรือม่วงอมน้ำตาล เมล็ดกลมรี สีน้ำตาล ช่อดอกใช้ทำยาขับความร้อน แก้แผลมีหนอง
เอะอาวาเซะ

เอะอาวาเซะ (ญี่ปุ่น: 絵合; โรมาจิ: E Awase; แข่งขันประชันภาพ) เป็นบทที่ 17 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท

เอะอาวาเซะ แปลว่า การประชันภาพวาด  โดย  จะแบ่งคู่แข่งขันเป็นสองฝ่าย  แต่ละฝ่ายส่งภาพมาประชันกันฝ่ายละ 1 ภาพ ( จะประชันกันกี่คู่ก็ได้ )  ไม่มีหลักฐานปรากฏว่ามีการประชันภาพเกิดขึ้นมาก่อนในยุคก่อนหน้าที่นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้น  แต่แบบอย่างของการประชันภาพในนิยายเรื่องนี้นั้น  เขียนเลียนแบบการประชันบทกวี ( อุตะอะวะเสะ ) ที่มีหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรว่า เคยจัดประชันกันในพระราชวัง ในเดือนสามตามจันทรคติของปี ค.ศ. 960
ตัวละครสำคัญในบท

เก็นจิ  :  ตำแหน่งไนไดจิน  อายุ 31
อะกิโคะโนะมุ  :  อดีตไซกู  ปัจจุบันเป็นพระชายาแห่งอิเสะ  อายุ 22
ฟุจิตสึโบะ  :  อดีตจักรพรรดินีในองค์คิริสึโบะอิน อายุ 36
อดีตจักรพรรดิสุซะคุอิน  :  พระเชษฐาต่างมารดาของเก็นจิ  อายุ 33
จักรพรรดิเรเซ  :  อายุ 13
พระชายาโคกิเด็ง  :  บุตรีของโทโนะจูโจ  อายุ 14
กอนไดนะกอน  :  โทโนะจูโจ  สหานสนิทและพี่ภรรยาที่ล่วงลับของเก็นจิ
เฮียวบุเคียวโนะมิยะ   :  พี่ชายของฟุจิตสึโบะ บิดาของมุราซากิ
มุระซะกิ  :  ภรรยารักของเก็นจิ  อายุ 23
เหล่านางกำนัลฝ่ายซ้าย  : นางกำนัลตำหนักอุเมะ ( อุเมะสึโบะ ) นางกำนัลของอะกิโคะโนะมุ
เหล่านางกำนัลฝ่ายขวา   :  นางกำนัลของพระชายาโคกิเด็ง
องค์ชายโฮะตะรุ  :  พระอุปราช  น้องชายต่างมารดาของเก็นจิ
เรื่องย่อ

เก็นจิและฟุจิตสึโบะร่วมมือกันสนับสนุนอะกิโคะโนะมุ  อดีตไซกู ธิดาจองอดีตพระชายาแห่งโระคุโจ  เข้าถวายตัวเป็นพระชายาในองค์จักรพรรดิเรเซ  เพื่อเพิ่มความเข้มแข็งของขุมอำนาจในวัง   อดีตจักรพรรดิสุซะคุสงเสียพระทัยมากเนื่องจากพระองค์แอบมีพระทัยให้อะกิโคะโนะมุมานานแล้ว   และหากดูจากอายุ  ทั้งสองจะเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก   เก็นจิเลือกสรรชี้แนะผู้ติดตามในการเข้าวังให้อะกิโคะโนะมุอย่างพิถีพิถัน
จักรพรรดิเรเซนั้น  โปรดเรื่องการวาดภาพมาก  ดังนั้นจึงมีการจัดการประชันภาพวาดเพื่อให้ทรงพระสำราญ  โดยประชันกันระหว่างพระชายา 2 ขั้วอำนาจใหญ่ในวัง ( นอกจากประชันภาพวาดแล้ว  ทั้งสองฝ่ายยังประชันกันเพื่อแยงความโปรดปรานจากองคฺจักรพรรดิเรเซด้วย ) คือฝ่ายพระชายาโคกิเด็ง  นั่งอยู่ฝ่ายขวา  แต่งกายด้วยสีฟ้า  กล่องใส่ภาพวาดที่นำมาประชันเป็นสีฟ้าด้วย  และ พระชายาอะกิโคะโนะมุตำหนักอุเมะ  นั่งอยู่ฝ่ายซ้าย  เครื่องแต่งกายและกล่องภาพวาดใช้สีแดง อดีตจักรพรรดินีพระราชชนนีฟุจิตสึโบะร่วมชมการประชันภาพอยู่หลังม่าน   เก็นจิและโทโนะจูโจมาร่วมชมการประชันด้วย  ทั้งคู่ถือหางคนละฝ่ายกัน  องค์ชายโฮะตะรุทำหน้าที่กรรมการ  ทว่าภาพวาดมากมายที่นำมาประชันสูสีกันจนไม่อาจตัดสินเด็ดขาดลงไปได้  ในที่สุดทางฝ่ายซ้ายนำภาพวาดที่เก็นจิวาดขณะเนรเทศตัวเองไปหาดสุมะมาประชัน  จนฝ่ายซ้ายได้รับชัยชนะไปอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง