stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อมร วาณิชวิวัฒน์
พิธีกร

อาจารย์ฯ เป็นพิธีกรผู้ดำเนินรายการ "มันฝรั่ง (Hot Potato) " ในอดีตทางสถานีโทรทัศน์ TNN 24 (True Channel ช่อง 7) เป็นรายการสอนภาษาที่กระชับ และเปิดให้ความรู้เชิงลึกที่ไม่เหมือนกับรายการสอนภาษาอังกฤษอื่น ๆ และยังเป็นต้นแบบให้หลายรายการนำไปลอกเลียนแบบในเวลาต่อมาอีกหลายรายการ ทั้งในเคเบิลทีวี และ รายการทางสถานีโทรทัศน์ปกติ
ท่าน ได้รับเกียรติในการรับเชิญเป็นผู้ให้เสียงภาษาไทย ในโอกาส การถ่ายทอดสดพระราชพิธีเสกสมรสบันลือโลกระหว่าง เจ้าฟ้าชายวิลเลียมและแคทเธอรีน ทางสถานีโทรทัศน์ TNN 24 ประมาณห้าชั่วโมงเต็ม เมื่อ 29 เมษายน 2011 ด้วยข้อมูลและข้อคิดเห็นที่โดดเด่นไม่ซ้ำใครเหมือนสถานีโทรทัศน์แห่งอื่น ๆ
รายการ "มันฝรั่ง (Hot Potato) " ปัจจุบันได้ดำเนินรายการอยู่เป็นประจำที่ สทท 11 (N B T) ของกรมประชาสัมพันธ์  วันจันทร์ ถึง วันพุธ ในเวลา 1655 น เทปใหม่ตั้งแต่สงกรานต์ที่ผ่านมา (55 )
เป็นพิธีกรผู้ดำเนินรายการ "ระเบียงข่าว" ต้านคอรัปชั่น ในรายการห้องข่าว 7 สี ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในวันอังคาร เวลาประมาณ 11 น
เป็นพิธีกรผู้ดำเนินรายการ "คอข่าวรอบโลก" ในวันพฤหัสบดี และ รายการ"คอข่าวการเมือง" ในวันศุกร์ เวลาประมาณเที่ยงคืนยี่สิบห้านาที หรือ สี่สิบหันาที เป็นประจำทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
เป็นพิธีกรรายการ "รัฐศาสตร์สู่สังคม"ทางสถานีวิทยุ จุฬาฯ
เป็นผู้รับเชิญในรายการวิทยุโทรทัศน์ของรัฐสภา
คอลัมนิสต์

ปัจจุบัน เป็นคอลัมนิสต์ประจำหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ และพิธีกรรายการ "คอข่าว" ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 7 เอชดี และพิธีกร รายการ "รู้รอบโลกกับอมร" รวมทั้ง "เคลียร์คัทชัดเจน สุดสัปดาห์" ทางสถานีโทรทัศน์เอ็นบีที
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
พ.ศ. 2563 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บส่วนตัว เก็บถาวร 2007-11-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
องค์กรที่เป็นผู้ก่อตั้ง
บางกอกแอร์เวย์ส

บริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ดำเนินงานในชื่อ สายการบินบางกอกแอร์เวย์ส (อังกฤษ: Bangkok Airways) เป็นสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติไทย ซึ่งเริ่มดำเนินงานกิจการด้านการบินเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ในแผนกการบินสหกลแอร์ บริษัท กรุงเทพสหกล จำกัด ซึ่งในระยะแรกได้ดำเนินกิจการทำการบินบริการให้แก่หน่วยงานของรัฐบาล (รบ.) รัฐวิสาหกิจ (รสก.) และธุรกิจเอกชนต่าง ๆ ทั่วไป
ในปี พ.ศ. 2527 ได้แยกตัวออกมาจัดตั้งเป็น บริษัท สหกลแอร์ จำกัด และได้รับอนุญาตประกอบกิจการการเดินอากาศแบบประจำภายในประเทศ เมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2528 และ พ.ศ. 2529 ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการเดินอากาศแบบประจำมีกำหนด ต่อมา 5 เมษายน พ.ศ. 2532 บริษัท สหกลแอร์ จำกัด ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด
ปัจจุบัน

ในปัจจุบัน บริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) มีเครื่องบินเอทีอาร์ 72-600 จำนวน 10 ลำ เครื่องบินแอร์บัส เอ320-232จำนวน 3 ลำ และ แอร์บัส เอ319 จำนวน 11 ลำ รวมทั้งสิ้น 24 ลำ   ให้บริการแก่ผู้โดยสาร
ในอนาคตทาง บริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ได้วางแผนที่จะเช่าซื้อแอร์บัส เอ350-900 ขนาด 270 ที่นั่ง มาเข้าประจำการจำนวน 6 ลำอีกด้วย เพื่อจะขยายเส้นทางให้สามารถบินไปยังทวีปยุโรปได้ อีกทั้งทาง บริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หวังจะร่วมมือกับแอร์บัสไประยะยาวเพราะเครื่องบินแอร์บัส นักบินเรียนรู้เพียงเครื่องเดียวก็สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับเครื่องรุ่นอื่น ๆ ส่วนเอทีอาร์ 72-600 จะยังประจำการต่อไปเพราะเป็นเครื่องบินที่ใช้งานได้ดีในระยะทางใกล้ ๆ และเป็นเครื่องบินใบพัดที่มีความปลอดภัยและประหยัดเมื่อเทียบกับเครื่อง Turboprop รุ่นอื่น ๆ
จุดหมายปลายทาง > จุดหมายปลายทางในประเทศ

| ให้บริการจาก | ท่าอากาศยาน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ฐานการบินหลัก | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ฐานการบินหลัก | แม่ฮ่องสอน ผ่าน ลำปาง | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ฐานการบินหลัก | ลำปาง | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ฐานการบินหลัก | สุโขทัย | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ฐานการบินหลัก | ตราด | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ฐานการบินหลัก | สมุย | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ฐานการบินหลัก | ภูเก็ต | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ฐานการบินหลัก | กระบี่ | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย ฐานการบินรอง | เชียงใหม่ | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย ฐานการบินรอง | อู่ตะเภา | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย ฐานการบินรอง | ภูเก็ต | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย ฐานการบินรอง | กระบี่ | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย ฐานการบินรอง | กรุงเทพฯ-ดอนเมือง  | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานเชียงใหม่ | ภูเก็ต | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานเชียงใหม่ | สมุย | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานเชียงใหม่ | กระบี่ | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานภูเก็ต | อู่ตะเภา | ภายในประเทศ |
| ท่าอากาศยานภูเก็ต | หาดใหญ่ | ภายในประเทศ |
จุดหมายปลายทาง > จุดหมายปลายทางระหว่างประเทศ

| ให้บริการจาก | สู่ท่าอากาศยาน | รูปธง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ  | เวลานา |  | ระหว่างประเทศ |
| ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ  | หลวงพระ​บาง |  | ระหว่างประเทศ |
| ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ  | ย่างกุ้ง |  | ระหว่างประเทศ |
| ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ  | เนปยีดอ |  | ระหว่างประเทศ |
| ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ  | มัณฑะเลย์ |  | ระหว่างประเทศ |
| ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ  | พนมเปญ |  | ระหว่างประเทศ |
| ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ  | เสียมราฐ |  | ระหว่างประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย  | ฮ่องกง |  | ระหว่างประเทศ |
| ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย  | สิงคโปร์ |  | ระหว่างประเทศ |
| ท่าอากาศยานเชียงใหม่  | ย่างกุ้ง |  | ระหว่างประเทศ |
| ท่าอากาศยานเชียงใหม่  | มัณฑะเลย์ |  | ระหว่างประเทศ |
​
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

ณ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2566 บางกอกแอร์เวย์สได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
แอโรฟลอต
แอร์อัสตานา
บริติชแอร์เวย์
คาเธ่ย์แปซิฟิค
ไชนาแอร์ไลน์
เอ็ลอัล
เอมิเรตส์
สายการบินเอทิฮัด
อีวีเอแอร์
การูดาอินโดนีเซีย
เจแปนแอร์ไลน์
การบินลาว
มาเลเซียแอร์ไลน์
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
ควอนตัส
กาตาร์แอร์เวย์
เอสเซเว่นแอร์ไลน์
สิงคโปร์แอร์ไลน์
การบินไทย
เตอร์กิชแอร์ไลน์
เวียดนามแอร์ไลน์
เซี่ยเหมินแอร์
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงระหว่างสายการบิน

บางกอกแอร์เวย์สได้ทำข้อตกลงกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
แอร์อินเดีย
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567 บางกอกแอร์เวย์สมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร    (บลูริบบ้อนส์/ชั้นประหยัด)  | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ319-131/132 | 11 | — | 144 |  |
| แอร์บัส เอ320-232 | 2 | — | 162 |  |
| เอทีอาร์ 72-600 | 10 | — | 70 |  |
| ทั้งหมด | 23 | — |  |  |
บางกอกแอร์เวย์สมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 13.3 ปี
ฝูงบินปัจจุบันของสายการบินบางกอกแอร์เวย์
เอทีอาร์ 72-500 ของบางกอกแอร์เวย์สที่ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง
แอร์บัส เอ319-100 ของบางกอกแอร์เวย์สที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
แอร์บัส เอ320-200 ของบางกอกแอร์เวย์สที่ท่าอากาศยานดอนเมือง
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

บางกอกแอร์เวย์สเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | จำนวน | เริ่มประจำการ (พ> ศ.) | ปลดประจำการ (พ> ศ.) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอทีอาร์ 42-300 | 1 | 2540 | 2544 |  |
| เอทีอาร์ 72-200 | 9 | 2537 | 2549 |  |
| เอทีอาร์ 72-500 | 8 | 2545 | 2562 |  |
| เอทีอาร์ 72-500 | 1 | 2545 | 2552 | ตกในเที่ยวบินที่ 266 |
| โบอิง 717-200 | 4 | 2543 | 2552 |  |
| เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 8-100 | 1 | 2532 | 2537 |  |
| เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 8-100 | 1 | 2532 | 1990 | ตกในเที่ยวบินที่ 125 |
| เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 8 คิว300 | 5 | 2533 | 2539 |  |
| เอ็มบราเออร์ อีเอ็มบี-110พี2 บาเดรันเต | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |  |
| ฟอกเกอร์ 100 | 1 | 2535 | 2536 |  |
| แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-90-30 | 1 | 2551 | 2551 |  |
| ชอร์ต 330-200 | 1 | 2535 | 2537 |  |
อุบัติเหตุ

วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 บางกอกแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 125 เดินทางจากกรุงเทพ ไปยังเกาะสมุย ตกเนื่องจากนักบินหลงทิศทาง ผู้โดยสารและลูกเรือ 38 คน เสียชีวิต
วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2552 บางกอกแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 266 เดินทางจากกระบี่ ไปยังเกาะสมุย มีผู้โดยสาร 68 คน นักบิน 2 คน และลูกเรือ 2 คน เกิดอุบัติเหตุลื่นไหลออกนอกรันเวย์ จนพุ่งชนกับอาคารหอบังคับการบินหลังเก่าของสนามบิน กัปตันเสียชีวิตเนื่องจากติดอยู่ในห้องบังคับการบิน นอกนั้นรอดชีวิตทั้งหมด รายงานในเบื้องต้นระบุว่าสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย หลังการพุ่งเข้าชนแล้วไม่มีการลุกไหม้ของเครื่องบิน
วันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2554 บางกอกแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 178 รุ่นเอทีอาร์ 72 เดินทางจากเกาะสมุย ไปยังสุวรรณภูมิ มีผู้โดยสาร 38 คน นักบิน 2 คน และลูกเรือ 2 คน เกิดอุบัติเหตุลื่นไถลจากจุดจอดเครื่อง พุ่งไปด้านหน้าชนกำแพงรั้วของท่าอากาศยานนานาชาติเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ก่อนที่ล้อคู่หน้าจะตกลงไปในร่องระบายน้ำ ทำให้ส่วนหัวของเครื่องบินทิ่มต่ำลงกว่าส่วนหาง สร้างความแตกตื่นตกใจให้กับผู้โดยสารทั้งลำ แต่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต โดยสายการบินได้จัดเครื่องบินลำใหม่ขนถ่ายผู้โดยสารไปส่งยังจุดหมายปลายทางเมื่อเวลา 19.50 น. วันเดียวกัน ส่วนสาเหตุอยู่ระหว่างการตรวจสอบและกู้เครื่องบินต่อไป
ผลประกอบการ

ผลประกอบการห้าปีล่าสุด ของบริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)
| ปี | รายได้ (ล้านบาท) | กำไรสุทธิ (ล้านบาท) | สินทรัพย์ (ล้านบาท) |
| --- | --- | --- | --- |
| 2019 |  28,504 | 356 | 47,962 |
| 2020 |  10,216 | -5,327 | 50,601 |
| 2021 |  5,668 | -8,599 | 48,939 |
| 2022 |  12,742 | -2,125 | 62,245 |
| 2023 |  21,732 | 3,108 | 57,881 |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บางกอกแอร์เวย์
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก สายการบินในประเทศไทย |
| --- | --- |
บริการเต็มรูปแบบ:  การบินไทย (ประจำชาติ) 
ต้นทุนต่ำ:  นกแอร์  ไทยแอร์เอเชีย  ไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์  ไทยไลอ้อนแอร์  ไทยเวียดเจ็ทแอร์ 
ภูมิภาคและเช่าเหมาลำ:  บางกอกแอร์เวย์ส  เอ็มเจ็ท  สยามซีเพลน 
ขนส่งสินค้า:  เอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์  เค-ไมล์ แอร์  พัทยาแอร์เวย์ 
อดีต:  แอร์อันดามัน  แอร์ฟีนิคซ์  แอร์สยาม  แอนเจิลแอร์ไลน์  เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์  ซิตี้แอร์เวย์  แฮปปี้แอร์  บิสิเนสแอร์  เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์  กานต์แอร์  นิวเจนแอร์เวย์ส  ภูเก็ตแอร์  วัน-ทู-โก  โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์  อาร์แอร์ไลน์  พีบีแอร์  อาร์แอร์ไลน์  เอสจีเอแอร์ไลน์  สยามแอร์  สกายสตาร์แอร์เวย์  โซล่าแอร์  ไทยแอร์คาร์โก  เดินอากาศไทย  ไทยแปซิฟิกแอร์ไลน์  ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์  ไทยสกายแอร์ไลน์  ไทยไทเกอร์แอร์เวย์  ไทยเจ็ทส์  ยู แอร์ไลน์  วิสดอมแอร์เวย์  นกสกู๊ต  การบินไทยสมายล์ 
อนาคต:  พี 80 แอร์  เรียลลี่คูลแอร์ไลนส์  แลนด์ดาร์ชแอร์ไลน์
นิภา พริ้งศุลกะ

| นิภา พริ้งศุลกะม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 4 มกราคม พ.ศ. 2479 (89 ปี) อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2535–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: กำธร พริ้งศุลกะ

นิภา พริ้งศุลกะ (เกิด 4 มกราคม พ.ศ. 2479) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี 7 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ

นิภา เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2479 เป็นบุตรนายนันท์ กับนางเตือนใจ สมรสกับนายแพทย์กำธร พริ้งศุลกะ มีบุตรชาย คือธีรภัทร พริ้งศุลกะ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี พรรคประชาธิปัตย์
สำเร็จการศึกษา ประกาศนียบัตรวิชาชีพพยาบาลและผดุงครรภ์ จาก โรงพยาบาลหญิง (วิทยาลัยพยาบาล) และปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาพัฒนาชุมชน จากสถาบันราชภัฏสุราษฎร์ธานี
งานการเมือง

นิภา ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 7 ครั้ง
พ.ศ. 2554 ได้ย้ายตนเองมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 124 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นิภา พริ้งศุลกะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 7 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
ฟูตาริ โซโล แคมป์

ซีรีส์มังงะของญี่ปุ่น
| --- | --- |
ฟูตาริ โซโล แคมป์
ふたりソロキャンプ (Futari Soro Kyanpu)
มังงะ
เขียนโดย: ยูได เดบาตะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
ในเครือ: อีฟนิ่ง เคซี
นิตยสาร: อีฟนิ่ง (9 ตุลาคม พ.ศ. 2561 – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566) คอมิก เดส์ [ja] (21 เมษายน – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2566) มอร์นิง (14 ธันวาคม พ.ศ. 2566 – ปัจจุบัน)
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 19
ละครโทรทัศน์
กำกับโดย: ทาคาชิ นิโนมิยะ คัตสึโทชิ ฮิราบายาชิ [ja]
เขียนบทโดย: อายาโกะ คิตาคาวะ [ja]
สตูดิโอ: เฮดควอเทอร์ส
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์
ฉาย:  9 มกราคม พ.ศ. 2568  – ปัจจุบัน
ตอน: 1
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: จุน ฮาโตริ
เขียนบทโดย: อายะ ซัทสึกิ [ja] มิทซึโฮ เซตะ โอกะ ทานิซากิ [ja]
ดนตรีโดย: โชตะ โควาชิ
สตูดิโอ: ซินเนอร์จีเอสพี
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์
ฉาย:  กรกฎาคม พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ฟูตาริ โซโล แคมป์ (ญี่ปุ่น: ふたりソロキャンプ, โรมาจิ: Futari Soro Kyanpu) เป็นซีรีส์มังงะแนวตั้งแคมป์ของญี่ปุ่น เขียนบทและวาดภาพประกอบโดยยูได เดบาตะ เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนวเซเน็งอีฟนิ่งของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ซึ่งเป็นช่วงที่นิตยสารยุติการตีพิมพ์ หลังจากได้ย้ายลงมาตีพิมพ์ในแอปมังงะคอมิก เดส์ [ja] ในช่วงเวลาสั้นๆ ต่อมาซีรีส์ดังกล่าวได้กลับมาตีพิมพ์ต่อในนิตยสารมอร์นิ่งในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 ตอนต่างๆ ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 19 เล่ม ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ละครโทรทัศน์ฉบับคนแสดงเริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 และซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอซินเนอร์จีเอสพี มีกำหนดออกอากาศในเดือนกรกฎาคมของปีเดียวกัน
สื่อ > มังงะ

ฟูตาริ โซโล แคมป์เขียนและวาดภาพโดยยูได เดบาตะ เปิดตัวในนิตยสารนิตยสารมังงะแนวเซเน็งอีฟนิ่งของสำนักพิมพ์โคดันชะภายใต้ชื่อ Hitori, Yaei Nite Omofu (独り、野営にて思ふ) ต่อมานิตยสารอีฟนิ่งได้ยุติการตีพิมพ์วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 และซีรีส์นี้จบภาคแรกไปแล้วในฉบับที่แล้ว โดยเป็นภาคพิเศษสามตอนที่ตีพิมพ์ในแอปมังงะคอมิก เดส์ [ja] ตั้งแต่วันที่ 21 เมษายนจนถึง 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ซีรีส์นี้ได้กลับมาตีพิมพ์ต่ออีกครั้งในนิตยสารมอร์นิ่งในวันที่ 14 ธันวาคมในปีเดียวกัน โคดันชะได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์ไว้เป็นเล่ม(ทังโกบง) โดยเล่มแรกออกจำหน่ายวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2562 ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ได้ตีพิมพ์ไปแล้วจำนวน 19 เล่ม
สื่อ > มังงะ > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายภาษาญี่ปุ่น | ISBN ภาษาญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| 1 |  22 มีนาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-06-514905-8 |
| 2 |  23 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-06-516174-6 |
| 3 |  6 สิงหาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-06-516945-2 |
| 4 |  21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 | 978-4-06-518010-5 |
| 5 |  23 มีนาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-06-518923-8 |
| 6 |  22 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-06-519585-7 |
| 7 |  11 สิงหาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-06-520490-0 |
| 8 |  23 ธันวาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-06-521819-8 |
| 9 |  23 มีนาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-06-522678-0  978-4-06-523424-2 (LE) |
| 10 |  14 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-06-524044-1  978-4-06-524605-4 (LE) |
| 11 |  22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-525887-3  978-4-06-525886-6 (LE) |
| 12 |  23 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-527124-7  978-4-06-527125-4 (LE) |
| 13 |  22 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-528464-3 |
| 14 |  22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-529761-2 |
| 15 |  21 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-06-530943-8 |
| 16 |  21 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-532426-4  978-4-06-532536-0 (LE) |
| 17 |  23 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-4-06-535251-9 |
| 18 |  23 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-536019-4 |
| 19 |  21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 | 978-4-06-537522-8 |
สื่อ > ละคร

มีการประกาศสร้างละครโทรทัศน์ฉบับคนแสดงในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ละครเรื่องนี้กำกับโดยทาคาชิ นิโนมิยะและคัตสึโตชิ ฮิราบายาชิ [ja] โดยมีบทที่เขียนโดยอายาโกะ คิตาคาวะ [ja] ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 ซีรีส์นี้ผลิตโดยสตูดิโอซินเนอร์จีเอสพี และกำกับโดยจุน ฮาโตริ พร้อมบทที่เขียนโดยอายะ ซัทสึกิ [ja], มิทซึโฮ เซตะและโอกะ ทานิซากิ [ja] ออกแบบตัวละครโดย งโทโมมิ ชิมาซากิ และเพลงประกอบที่แต่งโดยโชตะ โควาชิ มีกำหนดออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และช่องอื่นๆ
ผลตอบรับ

ภายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 มังงะมียอดจำหน่ายไปแล้วมากกว่า 1 ล้านเล่ม (รวมถึงเวอร์ชันดิจิทัล) ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 มังงะเรื่องนี้มียอดจำหน่ายไปแล้วมากกว่า 3 ล้านเล่ม ฟูตาริ โซโล แคมป์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโคดันชะ มังงะ อวอร์ดครั้งที่ 45 ในหมวดทั่วไปในปี พ.ศ. 2564
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการมังงะฟูตาริ โซโล แคมป์ ที่อีฟนิ่ง (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการมังงะฟูตาริ โซโล แคมป์ ที่มอร์นิง (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของละครฟูตาริ โซโล แคมป์ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะฟูตาริ โซโล แคมป์ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ฟูตาริ โซโล แคมป์ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กซินเนอร์จีเอสพี |
| --- | --- |
ซีรีส์ทางโทรทัศน์:  Princess Comet (2544–2545)  เจ้าหญิงเงือกน้อย (2546–2547)  Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch Pure (2547)  Panda-Z (2547)  อิทธิฤทธิ์พิชิตมายา (2548–2550)  คิราริ สาวใสหัวใจเกินร้อย (2549–2552)  Shinseiki Duel Masters Flash (2549–2550)  ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน (2550–2551)  ถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล (2550–2553, #79–154)  Zettai Karen Children (2551–2552)  ซุปเปอร์! หัวหน้าห้องสาวเจ้าเสน่ห์ (2552–2553)  เมทัลไฟท์ เบย์เบลด (2552–2553)  ครอสเกม (2552–2553)  Gokujō! Mecha Mote Iinchō Second Collection (2553–2554)  Beyblade: Metal Masters (2553–2554)  สแกนทูโก ซิ่งสะท้านจักรวาล (2553–2554)  Beyblade: Metal Fury (2554–2555)  B-Daman Crossfire (2554–2555)  ปีศาจน้อยมาโอะ (2554–2557)  Beyblade: Shogun Steel (2555)  BeyWheelz (2555)  B-Daman Fireblast (2555–2556)  นักซิ่งดริฟท์สายฟ้า ซีซัน 5 (2555–2556)  Beast Saga (2556)  BeyWarriors: BeyRaiderz (2557)  นักซิ่งดริฟท์สายฟ้า ซีซัน 6 (2557)  BeyWarriors: Cyborg (2557–2558)  ศึกเดือด 5 วิพลิกชะตา (2564)  เรื่องเล่าของสาวน้อยยุคไทโช (2564)  รักอลวนคนสลับบ้าน (2565)  วิกฤติร้ายสัตว์โลกน่ารัก (2566)  เกิดใหม่ทั้งทีขอสร้างอาณาจักรด้วยขนมหวาน (2566)  จะคนไหนก็แฟนสาว ฤดูกาลที่ 2 (2566)  คุณวายร้ายกับวันหยุดสบาย ๆ ของเขา (2567)  สลัดรวมมิตรคนเพี้ยนหลุดโลก (2567)  ซาโยนาระ ริวเซย์, คอนนิจิวะ จินเซย์ (2567)  คุโรอิวะ เมดากะ ไม่เข้าใจความน่ารักของฉันเลย (2568)  ฟูตาริ โซโล แคมป์ (2568) 
ภาพยนตร์:  Metal Fight Beyblade vs the Sun: Sol Blaze, the Scorching Hot Invader (2553)  Happy ComeCome (2558)  Gō-chan. ~Moco to Koori no Ue no Yakusoku~ (2561)  Animation x Paralympic: Harigane Service (2565) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  Zettai Karen Children (2553)  มนตราช็อกโกแลต (2554–2556)  อลเวงรักหนุ่มสุดฮอต (2554–2556)  Ijime (2555)  Age 12 (2557–2559)
สนามกีฬาแห่งชาติเกาสฺยง

| --- | --- |
ภาพสนามกีฬาแห่งชาติเกาซิยงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009

ชื่อเดิม: สนามกีฬาเวิลด์เกมส์เกาสฺยง (World Games Stadium)
ที่ตั้ง: เกาสฺยง, ประเทศไต้หวัน
ความจุ: 55,000
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: 2009
สถาปนิก: โทโยโอะ อิโต
การใช้งาน
เวิลด์เกมส์ 2009
เว็บไซต์
www.nssac.gov.tw
สนามกีฬาแห่งชาติเกาสฺยง (จีน: 高雄国家体育场; พินอิน: Gāoxióng guójiā tǐyùchǎng; อังกฤษ: Kaohsiung National Stadium; ชื่ออย่างเป็นทางการ: สนามกีฬาเวิลด์เกมส์ ( World Games Stadium)) สนามกีฬาขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในเขตจวออิง เมืองเกาสฺยง ประเทศไต้หวัน จัดเป็นสนามกีฬาแห่งชาติของไต้หวัน เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติไต้หวัน และถือเป็นหนึ่งในสนามกีฬาที่สวยที่สุดในโลก
สนามกีฬาแห่งชาติเกาสฺยง เป็นสนามกีฬาเอนกประสงค์ ใช้สำหรับจัดการแข่งขันกีฬาหลายชนิด เปิดใช้เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009 มีความจุ 55,000 คน โดยใช้เป็นสถานที่หลักในการแข่งขันเวิลด์เกมส์ ครั้งที่ 8 ที่ไต้หวันเป็นเจ้าภาพ
พิธีเปิดกีฬาเวิลด์เกมส์ ครั้งที่ 8
มีจุดเด่นที่ลักษณะโครงสร้างคล้ายกับมังกร มีหลังคาที่ติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์เพื่อใช้ผลิตกระแสไฟฟ้าใช้ภายในสนาม เพื่อลดปริมาณการใช้พลังงาน นับเป็นสนามที่ได้ชื่อว่าสร้างด้วยสถาปัตยกรรมที่สวยงาม ทันสมัย และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
แหล่งข้อมูลอื่น

22°42′10″N 120°17′42″E﻿ / ﻿22.70278°N 120.29500°E﻿ / 22.70278; 120.29500
www.nssac.gov.tw เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2010-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทางหลวงสหพันธ์มาเลเซียหมายเลข 77

|  ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข 77 |
| --- | --- |
จาลันโกร๊ะ (ถนนโกร๊ะ)
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 6.16 กิโลเมตร (3.83 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศเหนือ: โกร๊ะ
 :  ทล.76 ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข 76  ทล.1157  (1157)  จาลันเลปังเนอริง  ทล.410 ปัตตานี-เบตง
ปลายทางทิศใต้: เปิงกาลันฮูลู
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: มาเลเซีย
จุดหมาย ปลายทางหลัก: บาลิง Gerik อ.เบตง ประเทศไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางด่วน  ทางหลวงสหพันธ์  ทางหลวงรัฐ 
ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข 77 หรือ จาลันโกร๊ะ หรือ ถนนโกร๊ะ เป็นถนนของรัฐบาลกลางในรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย ถนนเชื่อมระหว่างเมืองเปิงกาลันฮูลูจนถึงจุดตรวจเปิงกาลันฮูลูที่ชายแดนมาเลเซีย–ไทย เป็นเส้นทางหลักสู่เบตง ประตูสู่ภาคใต้ของประเทศไทย
ภูมิหลังเส้นทาง

กิโลเมตรที่ 0 ของทางหลวงสหพันธ์หมายเลข 77 เริ่มต้นที่ชายแดนมาเลเซีย–ไทย ใกล้จุดตรวจเปิงกาลันฮูลู รัฐเประ
ประวัติ

ถนนสายนี้มีประวัติศาสตร์อันน่าจดจำโดยเฉพาะในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และการก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศมาเลเซีย (พ.ศ. 2511–2532)
ประวัติ > ยุทธการที่มาลายา (พ.ศ. 2484–2485)

ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข 77 กลายเป็นเส้นทางหลักสำหรับกองกำลังจักรวรรดิญี่ปุ่นจากปัตตานีไปยังสิงคโปร์ในระหว่างยุทธการที่มาลายาระหว่างปี พ.ศ. 2484 ถึง พ.ศ. 2485
บทความหลัก: ปฏิบัติการโกร๊ะคอล
ประวัติ > การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศมาเลเซีย (พ.ศ. 2511–2532)

เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2511 เพื่อเป็นการรำลึกครบรอบ 20 ปีการต่อสู้ด้วยอาวุธกับรัฐบาลมาเลเซีย พรรคคอมมิวนิสต์มลายา (CPM) ได้เปิดฉากซุ่มโจมตีกองกำลังรักษาความปลอดภัยในพื้นที่ถนนโกร๊ะ–เบตง ไม่ไกลจากเมืองเปิงกาลันฮูลูและชายแดนมาเลเซีย–ไทย พวกเขาบรรลุความสำเร็จครั้งใหญ่โดยสังหารเจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงไป 17 นาย เหตุการณ์นี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการก่อกบฏติดอาวุธครั้งที่สองของพรรคคอมมิวนิสต์มลายาซึ่งรู้จักกันในชื่อ การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศมาเลเซีย (พ.ศ. 2511–2532) ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข 77 ถูกควบคุมความปลอดภัยอย่างเข้มงวดโดยกองทัพบกมาเลเซีย ผู้ขับขี่ได้รับอนุญาตให้ใช้ถนนในเวลากลางวันเท่านั้นเนื่องด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย การควบคุมถนนของกองทัพถูกยกเลิกหลังจากการก่อกบฏสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2532
คุณสมบัติ

ในส่วนส่วนใหญ่ ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข 77 ได้รับการสร้างขึ้นตามมาตรฐานถนน JKR R5 ซึ่งอนุญาตให้จำกัดความเร็วสูงสุดได้ไม่เกิน 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
รายชื่อทางแยกและเมือง

| กม> ที่ | ทางออก | ทางแยก | ไปสู่ | หมายเหตุ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 6.1 |  | เปิงกาลันฮูลู | ตะวันตก  ทล.76 บาลิง K10 ซิก  ทล.67 กูลิม  ทล.67 ซูไงเปอตานี  ใต้ A172 จาลันตาเซก กัมปุงบารูตาเซก  ตะวันออกเฉียงใต้  ทล.76 เกอริก  ทล.4  AH140 โกตาบารู  ทล.76 เลิงกง  ทล.76 กัวลากังซาร์ | ทางแยก |  |
|  ทล.77 6 |  | เปิงกาลันฮูลู |  |  |  |
|  |  | เปิงกาลันฮูลู ตามันเบอร์ซาตู |  |  |  |
|  |  | เปิงกาลันฮูลู ตามันซรีจายา |  |  |  |
เปิงกาลันฮูลู, เกอร์บังอูตาราเประ  (ประตูทางเหนือของรัฐเประ) 
|  |  | ตามันโกร๊ะอินดะฮ์ |  |  |  |
|  |  | กรมโยธาธิการมาเลเซีย (JKR) ฮูลูเปรัก, สำนักงานสาขาตำบลเปิงกาลันฮูลู | กรมโยธาธิการมาเลเซีย (JKR) ฮูลูเปรัก, สำนักงานสาขาตำบลเปิงกาลันฮูลู |  |  |
|  |  | ตามันบูกิตรีอะฮ์ |  |  |  |
|  |  | สะพานซูไงโกร๊ะ |  |  |  |
|  |  | จาลันกูวักลูวาร์ | ตะวันตก A173 จาลันกูวักลูวาร์ กัมปุงกูวักลูวาร์ บาลิง | สามแยก |  |
|  |  | สะพานกูวักลูวาร์ |  |  |  |
|  |  | กัมปุงบูกิตเซอร์ดัง |  |  |  |
|  |  | อาเยอร์ปานัซ | ตะวันออก  ทล.1157  (1157)  จาลันเลอปังเนอริง  ทล.1157  (1157)  เกอริก | สามแยก |  |
จุดตรวจปราบปรามการลักลอบขนของผิดกฎหมาย (UPP)
|  |  | พื้นที่สู้รบปฏิบัติการโกร๊ะคอล |  | แหล่งประวัติศาสตร์ |  |
|  |  | พื้นที่สู้รบกบฎโกร๊ะ-เบตง |  | แหล่งประวัติศาสตร์ |  |
|  |  |  จุดพักและบริการจุดตรวจเปิงกาลันฮูลู |  จุดพักและบริการจุดตรวจเปิงกาลันฮูลู           |  |  |
 ทล.77 1: 
จุดตรวจเปิงกาลันฮูลู ศุลกากร
|  |  | จุดตรวจเปิงกาลันฮูลู | คอมเพล็กซ์ศุลกากร |  |  |
|  |  |   โซนดิวตี้ฟรีช้อปปิ้งคอมเพล็กซ์ |   โซนดิวตี้ฟรีช้อปปิ้งคอมเพล็กซ์            |  |  |
 ทล.77 0: 
ประเทศมาเลเซีย รัฐเประ ชายแดนอำเภอฮูลูเปรัก ชายแดนตำบลเปิงกาลันฮูลู   (เขตเวลา: UTC+08:00 (เวลามาตรฐานประเทศมาเลเซีย))
อาเซียน ชายแดนมาเลเซีย–ไทย
ประเทศไทย จังหวัดยะลา ชายแดนอำเภอเบตง   (เขตเวลา: UTC+07:00 (เวลามาตรฐานประเทศไทย))
 410 163.7: 
ด่านพรมแดนเบตง
|  |  |  |  ประเทศไทย  ตะวันออกเฉียงเหนือ  ทล.410 เบตง, ยะลา, ปัตตานี  ตะวันออกเฉียงใต้ 4244 ทล.4244 บ้านซาโห่ | สามแยก |  |