stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮุมาตุลฮิมา
เนื้อร้อง > ฉบับดั้งเดิม

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ภาษาอาหรับ | อักษรละติน | สัทอักษรสากล (IPA) | คำแปล |
| ::كورال; ::حماة الحمى يا حماة الحمى ::هلموا هلموا لمجد الزمن ::لقد صرخت في العروق الدما ::نموت نموت و يحيا الوطن:لتدو السماوات في رعدها :لترم الصواعق نيرانها :إلى عز مصر إلى مجدها :رجال البلاد و فتيانها :فلا عاش من ليس من جندها :ولا عاش في مصر من خانها :نموت ونحيا على عهدها :حياة الكرام وموت الكرام::كورال;:بلادي احكمي واملكي واسعدي :فلا عاش من لم يعش سيدا :بحر دمي وبما في يدي :أنا لبلادي وروحي فدا :لك المجد يا مصر فاستمجدي :بعزة شعبك طول المدى :ونحن أسود الوغى فاشهدي :وثوب أسودك يوم الصدام::كورال;:ورثنا سواعد باني الهرم :صخورا صخورا كهذا البنا :سواعد يعتز فيها العلم :نباهي به ويباهي بنا :وفيها كفاء العلى والهمم :وفيها ضمان لنيل المنى :وفيها لأعداء مصر النقم :وفيها لمن سالمونا السلام |  Chorus: Ḥumāt al-ḥimá yā ḥumāt al-ḥimá Halummū halummū li-majdi iz-zaman Laqad ṣarakhat fī il-‘urūqi id-dimā Namūtu namūtu wa-yaḥyā al-waṭan Li-tadwi is-samāwātu fī ra‘dihā Li-tarmi iṣ-ṣawā‘iqu nīrānahā Ilá ‘izzi Miṣrin ilá majdihā Rijāl al-bilādi wa-fityānahā Fa-lā ‘āsha man laysa min jundihā Wa-lā ‘āsha fī Miṣra man khānahā Namūtu wa-nahyā ‘alá ‘ahdihā Ḥayāt al-kirāmi wa-mawt al-kirām Chorus Bilādi uḥkumī wa-amlikī wa-as‘adī Fa-lā ‘āsha man lām ya‘ish sayyidā Bi-ḥurri damī wa-bimā fī yadī Anā li-bilādī wa-rūḥī fidā Laki il-majdu yā Miṣru fa-astamjidī Bi-‘izzati sha‘biki ṭūl al-madá Wa-naḥnu usūd al-wajhá fa-ash′hadī Wuthūba usūdiki yawm aṣ-ṣidām Chorus Wa-rithnā sawā‘ida bānī il-haram Ṣukhūran ṣukhūran ka-hadhā al-binā’ Sawā‘idu yahtazzu fīhā al-‘alam Nubāhī bihi wa-yubāhī binā Wa-fīhā kafā’u ul-‘ulá wa-al-himam Wa-fīhā ḍamānun li-nayli il-muná Wa-fīhā li-’a‘dā’i Miṣra an-niqam Wa-fīhā li-man sālamūnā as-salām Chorus     |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Tunisia: Humat al-Hima – Audio of the national anthem of Tunisia, with information and lyrics (archive link)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน
แมลคัม เอ็กซ์

| แมลคัม เอ็กซ์ |
| --- | --- |
แมลคัม ในปี 1964
เกิด: แมลคัม ลิทเทิล, 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1925 โอมาฮา เนแบรสกา
เสียชีวิต: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965(1965-02-21) (39 ปี) นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ชื่ออื่น: เอล-ฮัจญ์ มาลิก เอล-ชาบาซ
คู่สมรส: เบตตี แซนเดอร์ส
สถานที่ที่แมลคัมถูกยิงเสียชีวิต
แมลคัม เอ็กซ์ (อังกฤษ: Malcolm X ออกเสียง /ˈmælkəm ˈɛks/) หรือชื่อเกิดว่า แมลคัม ลิตเติล (19 พฤษภาคม ค.ศ. 1925 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965) หรือ เอล-ฮัจญ์ มาลิก เอล-ชาบาซ (อาหรับ: الحاجّ مالك الشباز, อังกฤษ: El-Hajj Malik El-Shabazz) เป็นศาสนาจารย์และนักกิจกรรมสิทธิมนุษยชนมุสลิมเชื้อชาติแอฟริกัน-อเมริกัน เป็นบุคคลที่ได้รับความนิยมระหว่างสมัยขบวนการสิทธิพลเมือง และเป็นโฆษกฝีปากกล้าของกลุ่มศาสนาชาติอิสลาม
เขาเกิดที่โอมาฮา รัฐเนแบรสกา บิดาของเขาถูกฆ่าตาย และมารดาถูกส่งเข้าโรงพยาบาลเพื่อรักษาอาการทางประสาท จึงใช้ชีวิตวัยเด็กในบ้านเลี้ยงดูเด็กกำพร้าไม่ก็ญาติคนอื่น ๆ เขาประกอบกิจกรรมผิดกฎหมายหลายอย่าง จนสุดท้ายถูกพิพากษาจำคุก 10 ปีในปี 1946 ฐานลักทรัพย์และลักทรัพย์ในเคหสถานเวลากลางคืน ระหว่างถูกจำคุก เขาเข้าร่วมกลุ่มชาติอิสลาม และเริ่มใช้ชื่อ "แมลคัม เอ็กซ์" (เพื่อสื่อว่าเขาไม่ทราบนามสกุลบรรพชนแอฟริกันของตน) และไม่นานก็กลายเป็นผู้นำที่ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งของกลุ่ม เขาเป็นโฆษกสาธารณะขององค์การอยู่ 12 ปี โดยเขาสนับสนุนการเพิ่มอำนาจของคนผิวดำ ความเป็นใหญ่ของคนผิวดำ (Black supremacy) การแบ่งแยกระหว่างอเมริกันผิวขาวและผิวดำ และวิจารณ์ขบวนการสิทธิพลเมืองกระแสหลักอย่างเปิดเผยเพราะเน้นคติไม่นิยมความรุนแรงและบูรณาการทางเชื้อชาติ แมลคัม เอ็กซ์ยังแสดงความภาคภูมิใจในความสำเร็จด้านสวัสดิการสังคมของชาติอิสลาม โดยเฉพาะโครงการบำบัดยาเสพติดฟรี หลังจากคริสต์ทศวรรษ 1950 เขาเริ่มถูกสำนักงานสอบสวนกลางสอดแนมจนกระทั่งสิ้นชีวิต
ในคริสต์ทศวรรษ 1960 แมลคัม เอ็กซ์เริ่มเสื่อมศรัทธากับกลุ่มชาติอิสลาม ตลอดจนผู้นำ อีไลจาห์ มูฮัมมัด จากนั้นเขาเข้ารีตศาสนาอิสลามนิกายซุนนี และขบวนการสิทธิพลเมืองหลังเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ ณ เมกกะ และใช้ชื่อว่า เอล-ฮัจญ์ มาลิก เอล-ชาบาซ หลังท่องทวีปแอฟริกาช่วงสั้น ๆ เขาบอกเลิกกลุ่มชาติอิสลามต่อสาธารณะ และก่อตั้งองค์กรชื่อ "Muslim Mosque, Inc." และ "Organization of Afro-American Unity" ทำให้เกิดความขัดแย้งกับองค์กรเดิม ตลอดปี 1964 ความขัดแย้งระหว่างเขากับกลุ่มชาติอิสลามทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น และเขาถูกขู่ฆ่าอยู่บ่อยครั้ง เขาถูกสังหารเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 ขณะกำลังปราศรัยในหอประชุมแห่งหนึ่งในแมนฮัตตัน โดยชายฉกรรจ์สมาชิกชาติอิสลามสามคน แต่องค์กรดังกล่าวได้ปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับการลอบสังหาร นอกจากนี้ ยังมีการตั้งข้อสังเกตว่าอาจมีหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายของรัฐเกี่ยวข้องด้วยหรือไม่ แม้ผ่านไปหลายทศวรรษ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ
แอมมาร์ บิลาล

แอมมาร์ บิลาล
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
แอมมาร์ บิลาล (อาหรับ: عمار بلال เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลจากประเทศซาอุดีอาระเบีย สูง 180 เซนติเมตร ปัจจุบันให้กับสโมสรอัล-อิน ในตำแหน่งกองหน้าฟุตบอล
แหล่งข้อมูลอื่น

عمار بلال
แม่น้ำดิยาลา

| แม่น้ำดิยาลา |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
ประเทศ: อิรัก
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: ทางเหนือของอิรัก/ทางตะวันตกอิหร่าน
 
ปากน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: แม่น้ำไทกริส
ความยาว: 445 กิโลเมตร (277 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 32,600 ตารางกิโลเมตร (12,600 ตารางไมล์)
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: ซีร์วาน
 • ขวา: ทันเจโร
แม่น้ำดิยาลา (อังกฤษ: Diyala River; อาหรับ: نهر ديالى; เปอร์เซีย: سیروان) เป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำไทกริส มีความยาวรวม 445 กิโลเมตร (277 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่เมืองฮามาดานในเทือกเขาซากรอส ทางตะวันตกของประเทศอิหร่าน ไหลผ่านเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศอิรักและอิหร่านเป็นระยะทาง 32 กิโลเมตร (19.8 ไมล์) ก่อนจะรวมกับแม่น้ำไทกริสที่ทางใต้ของกรุงแบกแดด
แม่น้ำดิยาลาปรากฏอยู่ในบันทึก "ฮิสทอรี" (Histories) ที่เขียนโดยเฮอรอโดทัส โดยเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "กินเดส" (Gyndes) เขาบันทึกว่าพระเจ้าไซรัสมหาราชทรงมีพระบัญชาให้กั้นแม่น้ำสายนี้ด้วยการสร้างพนังกั้นน้ำ 360 แห่ง เพื่อเป็นการลงโทษที่ทำให้ม้าศักดิ์สิทธิ์สีขาวของพระองค์จมน้ำที่นี่ ภายหลังแม่น้ำสายนี้ไหลผ่านได้อีกครั้งหลังพนังกั้นน้ำถูกทรายทับถม ในปีที่ 693 ก่อนคริสต์ศักราช แม่น้ำดิยาลาเป็นสนามรบในยุทธการที่แม่น้ำดิยาลา (Battle of Diyala River) ระหว่างชาวอัสซีเรียกับชาวเอลาม ชาวเคิร์ดและชาวเปอร์เซียเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "ซีร์วาน" (Sirwan) ซึ่งมีความหมายว่า "แม่น้ำที่ส่งเสียงดังกึกก้อง"
ปัจจุบัน ประเทศอิหร่านมีโครงการสร้างเขื่อนดาร์ยัน (Daryan Dam) ใกล้เมืองดาร์ยันในจังหวัดเคอร์มันชาห์ (Kermanshah Province) โดยมีจุดประสงค์เพื่อการชลประทานพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้และผลิตกระแสไฟฟ้า ส่วนประเทศอิรักใช้เขื่อนดาร์บันดิคัน (Darbandikhan Dam) ในการชลประทานและผลิตกระแสไฟฟ้าจากช่วงต้นแม่น้ำ ส่วนใช้เขื่อนเฮมริน (Hemrin Dam) ในช่วงปลายแม่น้ำด้วยจุดประสงค์เดียวกัน นอกจากนี้ยังมีการสร้างทำนบดิยาลา (Diyala Weir) เพื่อใช้ในการชลประทานพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงแบกแดด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แม่น้ำดิยาลา
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  VIAF
โดฮาคอร์นิช

ทิวย่านเวสต์เบย์และเรือดาวมองจากโดฮาคอร์นิช
โดฮาคอร์นิช (อาหรับ: كورنيش الدوحة, อังกฤษ: Doha Corniche) เป็นพรอมเมอนาดริมอ่าว มีความยาว เจ็ด กิโลเมตร (4.3 ไมล์) ทอดไปตามอ่าวโดฮา ในโดฮา เมืองหลวงของประเทศกาตาร์ กิจกรรมการเฉลิมฉลองรายปี เช่น วันชาติกาตาร์ และ วันกีฬาชาติ เฉลิมฉลองโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่โดฮาคอร์นิช โดฮาคอร์นิชยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของโดฮา
มีจุดหมายตาสำคัญจำนวนมากของโดฮาที่ตั้งอยู่บนโดฮาคอร์นิช โดฮาคอร์นิชเริ่มต้นที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะอิสลาม และสิ้นสุดที่โรงแรมเชอราตันโดฮารีสอร์ต คอร์นิชแบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก คือ สวนและพรอมเมอนาดคอร์นิช (Corniche Park and Promenade), ถนนคอร์นิช (Corniche Street) และ เขตรัฐบาล (Government zone)
โฟวซิโย ยูซุฟ ฮาจี เอเดน

| โฟวซิโย ยูซุฟ ฮาจี เอเดน |
| --- | --- |
เอเดนใน ค.ศ. 2013

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศแห่งโซมาเลีย
ดำรงตำแหน่ง 4 พฤศจิกายน 2555 – 17 มกราคม 2557
นายกรัฐมนตรี: อับดี ฟาราห์ ชิรดูน
ก่อนหน้า: อับดุลลาฮี ฮาจี ฮัสซัน โมฮัมเหม็ด นูร์
ถัดไป: อับดิราห์มัน ดัวเล เบย์ลี
รองนายกรัฐมนตรีโซมาเลีย
ดำรงตำแหน่ง 4 พฤศจิกายน 2555 – 17 มกราคม 2557
นายกรัฐมนตรี: อับดี ฟาราห์ ชิรดูน
ก่อนหน้า: ฮุสเซน อาหรับ อิสเซ
ถัดไป: ริดวัน ฮิรซี โมฮัมเหม็ด
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ฮาร์เกย์ซา, British Somaliland (ปัจจุบันคือโซมาลีแลนด์)
พรรคการเมือง: อิสระ

โฟวซิโย ยูซุฟ ฮาจี เอเดน (โซมาลี: Fawzia Yusuf H. Adam, อาหรับ: فوزية يوسف الحاج أدم) เป็นนักการเมืองชาวโซมาลี ตั้งแต่ 4 พฤศจิกาย พ.ศ. 2555 ถึง 17 มกราคม พ.ศ. 2557 เธอได้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของโซมาเลีย
ในปี 2564 โฟวซิโย ยูซุฟ ฮาจี เอเดนเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในวันที่ 10 ตุลาคม 2564
โบสถ์นักบุญอีเลียน

| โบสถ์นักบุญอีเลียน |
| --- | --- |

34°43′44″N 36°43′27″E﻿ / ﻿34.7288°N 36.7243°E﻿ / 34.7288; 36.7243
ที่ตั้ง: เมืองฮอมส์
ประเทศ:  ซีเรีย
นิกาย: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
สถานะ: โบสถ์
เหตุการณ์: การตกแต่งภายใน, จิตรกรรมฝาผนัง
รูปแบบสถาปัตย์: ไบแซนไทน์
ปีสร้าง: ค.ศ. 432
โบสถ์นักบุญอีเลียน (อังกฤษ: Church of Saint Elian; อาหรับ: كنيسة مار اليان, Kaneesat Mar Elian) เป็นโบสถ์คริสต์นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ตั้งอยู่ที่ถนนเฏาะเราะฟะฮ์ อิบน์ อัลอับด์ (Tarafa ibn al-Abd) ใกล้ประตูเมืองแพลไมรา ในเมืองฮอมส์ ประเทศซีเรีย ทุกปีในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ โบสถ์แห่งนี้จะจัดพิธีฉลองนักบุญอีเลียน ซึ่งดึงดูดนักแสวงบุญจำนวนมาก
โบสถ์แห่งนี้ตั้งชื่อตามนักบุญอีเลียน ชาวเมืองฮอมส์ผู้ทำอาชีพเป็นแพทย์ซึ่งผู้คนเชื่อว่ามีพลังวิเศษในการรักษา นักบุญอีเลียนเป็นมรณสักขีในปี ค.ศ. 284 โดยทหารโรมันซึ่งเป็นบิดาของตนเอง โบสถ์นักบุญอีเลียนสร้างในปี ค.ศ. 432 ตรงจุดที่เชื่อว่านักบุญอีเลียนเสียชีวิต รูปแบบสถาปัตยกรรมเป็นแบบไบแซนไทน์ อัฐิของนักบุญอีเลียนถูกเก็บรักษาในโลงหินภายในวัดน้อยใต้ห้องลับใต้ดินของโบสถ์  ระหว่างการบูรณะโบสถ์ในปี ค.ศ. 1969–1970 มีการกะเทาะปูนปลาสเตอร์ออกจนพบภาพปูนเปียก (fresco) บนฝาผนังที่ห้องลับใต้โบสถ์ เป็นรูปพระเยซู พระแม่มารีย์ อัครทูต และผู้เผยพระวจนะคนอื่น ๆ จากการตรวจสอบพบว่าภาพเหล่านี้ถูกวาดขึ้นประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 12 แต่เชื่อว่าบางภาพอาจวาดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ภาพของโบสถ์แห่งนี้จึงเป็นภาพวาดของโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดในซีเรีย ปัจจุบันภายในโบสถ์มีภาพปูนเปียกบริเวณบริเวณกลางโบสถ์และช่องทางเดินที่แสดงแต่ละเหตุการณ์ในช่วงชีวิตนักบุญอีเลียน ซึ่งได้รับการวาดขึ้นใหม่โดยนักประติมานวิทยาชาวโรมาเนียสองคน
เทราห์

| เทราห์ |
| --- | --- |

เกิด: เมืองเออร์ของชาวเคลเดีย (ปัจจุบันคือ ประเทศอิรัก)
เสียชีวิต: ฮาราน (ปัจจุบันคือ ประเทศตุรกี)
บุตร:  อับราฮัม  นาโฮร์ บุตรเทราห์  ฮาราน  ซาราห์ 
บิดามารดา: นาโฮร์ บุตรเสรุก (บิดา)
เทราห์ หรือ เทราค (ฮีบรู: תֶּרַח, อักษรโรมัน: Teraḥ) เป็นบุคคลในพระคัมภีร์ไบเบิล ในพระธรรมปฐมกาล เขาได้รับการระบุว่าเป็นบุตรของนาโฮร์และเป็นบิดาของอัครบิดร อับราฮัม ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเป็นบุตรหลานของอาร์ปัคชาด บุตรเชม มีการกล่าวถึงเทราห์ในปฐมกาล 11:26–27 หนังสือโยชูวา 24:2 และ 1 พงศาวดาร 1:17–27 ของพระคัมภีร์ฮีบรูและลูกา 3 :34–36 ในพันธสัญญาใหม่
เรื่องเล่าในพระคัมภีร์

มีการกล่าวถึงเทราห์ในปฐมกาล 11:26–27,  โยชูวา 24:2,  และ 1 พงศาวดาร 1:17–27  ของคัมภีร์ฮีบรู และลูกา 3:34–36  ในฉบับพันธสัญญาใหม่ มีการกล่าวถึงเทราห์ในปฐมกาล 11:26–32 ในฐานะบุตรชายของนาโฮร์ บุตรชายของเสรุก ยุตรหลานของเชม  ว่ากันว่าเขามีลูกชายสามคน: อับราม (รู้จักกันดีในชื่ออับราฮัมในภายหลัง), ฮาราน และ นาโฮร์ที่สอง ครอบครัวนี้อาศัยอยู่ในเมืองเออร์ของชาวเคลเดีย หลานคนหนึ่งของเขาคือ โลท ซึ่งฮารานบิดาของเขาเสียชีวิตที่เมืองเออร์
ในพระธรรมโยชูวา ในคำปราศรัยครั้งสุดท้ายของเขาต่อผู้นำชาวอิสราเอลที่มาชุมนุมกันที่เชเคม โยชูวา เล่าถึงประวัติการก่อร่างสร้างชาติอิสราเอลของพระเจ้า โดยเริ่มจาก "เทราห์บิดาของอับราฮัมและนาโฮร์ [ผู้ซึ่ง] อาศัยอยู่ฟากแม่น้ำยูเฟรติส และ บูชาพระอื่น"  เทราห์ยังได้รับการกล่าวถึงในลำดับวงศ์ตระกูล ในพระคัมภีร์ที่ให้ไว้ใน 1 พงศาวดาร
ในเรื่องเล่าของปฐมกาล เทราห์พาครอบครัวของเขาและออกจากเออร์ เพื่อย้ายไปยังดินแดนคานาอัน เทราห์เดินทางไปคานาอันแต่แวะที่เมืองฮาราน ระหว่างทางซึ่งเขาเสียชีวิต
ความเชื่อของชาวยิว > บุตร

ปฐมกาล 11:26  กล่าวว่าเทราห์มีอายุได้ 70 ปี "และให้กำเนิดอับราม นาโฮร์ และฮาราน" ทัลมุด กล่าวว่าอับราฮัมอายุ 52 ปีในปี 2000 หลังจากการทรงสร้าง ซึ่งหมายความว่าเขาเกิดในปี 1948 หลังจากการทรงสร้าง
ความเชื่อของชาวยิว > ผู้นำของการเดินทาง

เทราห์ได้รับการระบุว่าเป็นผู้จัดเตรียมและนำครอบครัวออกเดินทางสู่คานาอันอย่างลึกลับ นักวิชาการชาวยิวยังคงเคลือบคลุมไปด้วยความลึกลับว่าทำไมเทราห์จึงเริ่มการเดินทางและเหตุใดการเดินทางจึงสิ้นสุดลงก่อนเวลาอันควร มีคนแนะนำว่าเขาเป็นคนที่ค้นหาความจริงที่ยิ่งใหญ่กว่าซึ่งอาจพบได้ในดินแดนคานาอันที่คุ้นเคย  และเป็นอับรามที่หยิบคบไฟขึ้นเพื่อสานต่อภารกิจของพ่อของเขา ซึ่งเทราห์เองก็ไม่สามารถทำได้
ความเชื่อของชาวยิว > เมื่ออับรามออกจากฮาราน

ตามธรรมเนียมของชาวยิว เมื่อเทราห์เสียชีวิตเมื่ออายุ 205 ปี อับราฮัม (อายุน้อยกว่า 70 ปี) มีอายุ 135 ปี อับรามจึงจากฮาราน ไเมื่ออายุได้ 75 ปี ก่อนที่เทราห์จะเสียชีวิต อย่างไรก็ตาม อัตเตารอตกล่าวถึงการตายของเทราห์ในฮารานก่อนที่อับรามจะเดินทางต่อไปยังคานาอัน ซึ่งเป็นการแสดงออกว่าเขาไม่ได้ละเลยในมิทซ์วาห์ ในการให้เกียรติพ่อแม่โดยทิ้งพ่อที่แก่ชราไว้ข้างหลัง  ความสำคัญของการที่เทราห์ไปไม่ถึงคานาอันคือภาพสะท้อนของตัวละครของเขา ซึ่งเป็นคนที่ไม่สามารถไป "จนสุดทาง" ได้ แม้จะเดินทางในทิศทางที่ถูกต้อง แต่เทราห์กลับไม่ถึงจุดหมายอันศักดิ์สิทธิ์ ตรงกันข้ามกับอับรามที่ติดตามและบรรลุเป้าหมายอันสูงส่ง และไม่ถูกผูกมัดด้วยอดีตที่บูชารูปเคารพของบิดา อับรามปฏิบัติตามคำสั่งของพระเจ้าที่ให้ละทิ้งบิดาของเขา ดังนั้นเขาจึงปลดออกจากการเคารพบิดามารดา และในฐานะอับราฮัม เขาจะเดินหน้าสร้างสายเลือดใหม่ที่แตกต่างจากบรรพบุรุษของเขา
ความเชื่อของคริสเตียน

ตามธรรมเนียมของชาวคริสต์ อับรามออกจากฮารานหลังจากเทราห์สิ้นชีวิต มุมมองของคริสเตียนเกี่ยวกับช่วงเวลาของเทราห์มาจากข้อความในพันธสัญญาใหม่ ที่กิจการ 7:2–4  ซึ่ง นักบุญสเทเฟน พูดบางอย่างที่ตรงกันข้ามกับมุมมองของพวกแรบบินิกชาวยิว เขากล่าวว่าพระเจ้าปรากฏต่ออับราฮัมในเมโสโปเตเมีย และสั่งให้เขาออกจากชาวเคลเดีย—ในขณะที่นักอรรถาธิบายกลุ่มแรบไบส่วนใหญ่มองว่าเทราห์เป็นผู้สั่งให้ครอบครัวออกจากเออร์ คัสดิม จากปฐมกาล 11:31: "เทราห์พาอับรามลูกชายของเขาไปกับ ซารายลูกสะใภ้ (ภรรยาของอับรา  ลูกชายของเขา) และ โลท หลานชายของเขา (ลูกของฮาราน ลูกชายของเขา) และออกจากเออร์ของชาวเคลเดียเพื่อไปยังดินแดนคานาอัน”  สเทเฟนยืนยันว่าอับรามออกจากฮารานหลังจากเทราห์เสียชีวิต
ความเชื่อของอิสลาม

อ้างอิงจากอิบน์ กะษีร นักวิชาการของซุนนะฮ์ เชื่อว่าบิดาของนบีอิบรอฮีมเป็นผู้ปฏิเสธ  เพราะเขาปฏิเสธที่จะฟังคำแนะนำของบุตรชายอย่างต่อเนื่อง เรื่องแรกสุดเกี่ยวกับนบีอิบรอฮีมในคัมภีร์กุรอาน คือการสนทนาของเขากับ อับ (อาหรับ: أَب, อักษรโรมัน: 'พ่อ'  ) ชื่อสำหรับชายผู้นี้ในกุรอาน 6:74  คือ อาซัร (อาหรับ: آزر)
ในฐานะพ่อ อาซัรต้องการคำแนะนำที่จริงใจที่สุดของบุตรชาย นบีอิบรอฮีมหลังจากได้รับการวะฮีย์ ครั้งแรกจากอัลลอฮ์ ท่านได้เชิญบิดาของเขาเข้าสู่แนวทางของศาสนาอิสลาม นบีอิบรอฮีมอธิบายให้เขาฟังถึงความผิดของการบูชารูปเคารพ  และทำไมเขาถึงผิดที่จะบูชาวัตถุซึ่งไม่ได้ยินหรือมองไม่เห็น  จากอัลกุรอาน 74/6 "และ [กล่าวถึง โอ้ มุฮัมมัด] เมื่ออิบรอฮีมกล่าวกับอาซัร พ่อของของเขาว่า: ท่านถือว่ารูปเคารพเป็นเทพเจ้าหรือไม่? แท้จริงข้าเห็นว่าท่านและกลุ่มชนของคุณอยู่ในความหลงผิดอย่างชัดแจ้ง”
นบีอิบรอฮีมบอกบิดาของท่านว่าท่านได้รับการวะฮีย์จากอัลลอฮ์ซึ่งเป็นความรู้ที่บิดาของท่านไม่มี  และบอกเขาว่าความเชื่อในอัลลอฮ์จะมอบรางวัลมหาศาลแก่เขาทั้งในชีวิตนี้และปรโลก นบีอิบรอฮีมสรุปคำเทศนาของท่านโดยเตือนอาซัรถึงการลงโทษร้ายแรงที่เขาต้องเผชิญหากเขาไม่แก้ไขวิถีทางของเขา  เมื่อนบีอิบรอฮีมเสนอคำแนะนำจากอัลลอฮ์แก่บิดาของท่าน เขาปฏิเสธและขู่ว่าจะเอาหินขว้าง ท่านจนตาย  นบีอิบรอฮีมดุอาอ์ขอให้บิดาของท่าน  ได้รับการอภัยจากอัลลอฮ์ และแม้ว่าเขาจะยังคงแสวงหาการให้อภัยต่อไป แต่นั่นก็เป็นเพราะคำสัญญาที่ให้ไว้กับเขาก่อนหน้านี้เท่านั้น เมื่อเห็นได้ชัดว่าความเกลียดชังที่มีต่อเอกเทวนิยมของอาซัรจะไม่มีวันถูกต่อสู้ นบีอิบรอฮีมก็แยกตัวออกจากเขา
คัมภีร์กุรอานกล่าวว่าคนของนบีอิบรอฮีมเป็นผู้บูชารูปเคารพ เมื่อนบีอิบรอฮีมยังเป็นเด็ก เขาตัดสินใจสอนบทเรียนแก่กลุ่มชนของท่านในที่สุด ท่านพูดกับตัวเองว่าเขามีแผนสำหรับรูปเคารพของพวกเขาในขณะที่พวกเขาจะจากไป  อัลกุรอานเล่าต่อไปว่าต่อมาอิบรอฮีมได้ทำลายรูปเคารพทั้งหมดยกเว้นรูปเคารพที่ใหญ่ที่สุดซึ่งเขาเก็บไว้เหมือนเดิม  เมื่อผู้คนกลับมา พวกเขาเริ่มซักถามกันเกี่ยวกับซากปรักหักพัง จนกระทั่งบางคนจำได้ว่านบีอิบรอฮีมเคยพูดถึงรูปเคารพก่อนหน้านี้  เมื่อนบีอิบรอฮีมมาถึง ผู้คนก็เริ่มซักถามเขาทันที โดยถามว่าเขาเกี่ยวข้องอะไรกับรูปเคารพที่พังทลายหรือไม่ จากนั้น นบีอิบรอฮีมก็ถามผู้คนอย่างแยบยลว่าเหตุใดพวกเขาจึงไม่ถามรูปเคารพที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งพวกเขาเชื่อว่าสามารถได้ยินและพูดได้จริงๆ  ผู้คนของอิบรอฮีมรู้สึกละอายใจและยอมรับว่ารูปเคารพไม่สามารถทำอะไรได้
โมคา

| โมคา |
| --- | --- |
ภาพวาดเมืองโมคาใน ค.ศ. 1692
โมคาสถานที่ตั้งในเยเมน
พิกัด: 13°19′N 43°15′E﻿ / ﻿13.317°N 43.250°E﻿ / 13.317; 43.250
ประเทศ:  เยเมน เยเมน
Governorate: Ta'izz Governorate
 : 16,794
เขตเวลา: UTC+3 (Yemen Standard Time)
โมคา  (อังกฤษ: Mocha หรือ Mokha) หรือ อัลมุคอ (อาหรับ: المخا, al-Mukhā) เป็นเมืองท่าในประเทศเยเมน บนชายฝั่งทะเลแดง ในสมัยก่อนมีกาแฟเป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นเมืองท่าที่สำคัญที่สุดของประเทศ เป็นที่ตั้งของสถานีการค้าสำคัญที่ชาวดัตช์ ชาวอังกฤษ และชาวฝรั่งเศส เข้ามาครอบครอง ต่อมา ตกอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมันและเกิดกรณีพิพาทตลอดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเมื่อชาวยุโรปได้ย้ายสิ่งอำนวยความสะดวกไปยังเมืองเอเดน ทำให้เมืองโมคาลดความสำคัญลงไป
แคว้นอัลบาฏินะฮ์

| แคว้นอัลบาฏินะฮ์ |
| --- | --- |
เขตผู้ว่าราชการ
แคว้นอัลบาฏินะฮ์ในประเทศโอมาน
พิกัด:  24°N 57°E﻿ / ﻿24°N 57°E﻿ / 24; 57
ประเทศ: โอมาน
เมืองหลัก: ศุฮาร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12,500 ตร.กม. (4,800 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด: 772,590 คน
 • ความหนาแน่น: 62 คน/ตร.กม. (160 คน/ตร.ไมล์)
อัลบาฏินะฮ์ (อาหรับ: ٱلْبَاطِنَة) เป็นหนึ่งในแคว้น (มินเฏาะเกาะฮ์) ของประเทศโอมาน ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ตัวแคว้นถูกแบ่งเป็นเขตผู้ว่าราชการอัลบาฏินะฮ์เหนือกับเขตผู้ว่าราชการอัลบาฏินะฮ์ใต้
แคว้นอัลบาฏินะถูกแบ่งออเป็น 12 จังหวัด (วิลายัต) ได้แก่: ศุฮาร, อัรรุสตาก, ชินาศ, ลิวา, เศาะฮัม, อัลคอบูเราะฮ์, ซุวัยก์, นะค็อล, วาดีอัลมะอาวิล, อัลอะวาบี, อัลมุศ็อนอะฮ์ และบัรกาอ์ ถึงแม้ว่าซุวัยก์ถือเป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดในแคว้นอัลบาฏินะฮ์ แต่กลับมีศุฮารเป็นเมืองหลักของแคว้น
แผนที่ประเทศโอมานที่มีแคว้นอัลบาฏินะฮ์

ค.ศ. 1838
ค.ศ. 1873
ค.ศ. 1879
ดูเพิ่ม

รัฐอิหม่ามแห่งโอมาน
ตะวาม (แคว้น)
เศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์

| เชคเศาะบาห์ อัลอะห์มัด  อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ |
| --- | --- |

เจ้าผู้ครองคูเวต
ครองราชย์: 24 มกราคม ค.ศ. 2006 – 29 กันยายน ค.ศ. 2020
ก่อนหน้า: เชคซาอัด อัลอับดุลเลาะห์ อัลซาเล็ม อัศเศาะบาห์
ถัดไป: เชคเนาวาฟ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์
นายกรัฐมนตรี:  ดูรายชื่อ พระองค์เอง นาสเซอร์ อัลโมฮัมมัด อัลอะห์มัด อัศเศาะบาห์ ญาบิร อัลมุบาร็อก อัลฮะมัด อัศเศาะบาห์ เศาะบาห์ อัลคัลอิด อัศเศาะบาห์ 
นายกรัฐมนตรีคูเวต
ดำรงตำแหน่ง: 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 – 30 มกราคม ค.ศ. 2006
ก่อนหน้า: ซาอัด อัลอับดุลเลาะห์ อัลซาเล็ม อัศเศาะบาห์
ถัดไป: นาสเซอร์ อัลโมฮัมมัด อัลอะห์มัด อัศเศาะบาห์
กษัตริย์: เชคญาบิร อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ พระองค์เอง

ประสูติ: 16 มิถุนายน ค.ศ. 1929(1929-06-16) อัลญาห์รา อาณาจักรเชคคูเวต
สิ้นพระชนม์: 29 กันยายน ค.ศ. 2020(2020-09-29) (91 ปี) โรงพยาบาลมาโยคลินิก รอเชสเตอร์ รัฐมินนิโซตา สหรัฐ
ฝังพระศพ: 30 กันยายน ค.ศ. 2020 สุสานหลวงสุไลบิคัต
คู่อภิเษก: ฟาตูวาฮ์ บินติซัลมาน อัศเศาะบาห์ (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1990)
พระบุตร: เชคนาสเซอร์ เชคหะมัด เชคอะห์มัด เชคเคาะห์ซัลวา
ราชวงศ์: อัศเศาะบาห์
พระบิดา: เชคอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์
พระมารดา: มูนิรา ออตห์มัน หะมัด อัลอัยยะร์ อัลอายยาร์
ศาสนา: อิสลามซุนนี
เชคเศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ (อาหรับ: الشيخ صباح الأحمد الجابر الصباح; 16 มิถุนายน 2472 – 29 กันยายน 2563) ทรงเป็นอดีตเจ้าผู้ครองรัฐแห่งรัฐคูเวต รัชกาลที่ 5 (ตั้งแต่ 24 มกราคม พ.ศ. 2549 ถึง 29 กันยายน พ.ศ. 2563)ประสูติเมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2472 พระองค์ทรงเป็นพระโอรสในเชคอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์กับมูนิรา อัลอายยาร์
เจ้าผู้ครองรัฐแห่งรัฐคูเวต

เศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ ได้รับเลือกจากสภานิติบัญญัติแห่งชาติ หลังสภาได้มีมติถอดชีค ซาอัดออกจากราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 24 มกราคม 2006 อันเนื่องจากทรงมีพระพลานมัยย่ำแย่ ก่อนจะมีการแถลงสละราชสมบัติอย่างเป็นทางการ และมีมติเลือกชีค ซาบาห์สืบราชย์พระองค์ต่อไป พระองค์จึงทรงเป็นเจ้าผู้ครองพระองค์ที่ 5 หลังจากได้รับเอกราชเมื่อปี 1961 หลังจากทรงดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศกว่า 40 ปี และดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปี 2546 ก่อนที่จะได้รับเลือกจากสภานิติบัญญัติให้สืบราชสมบัติ
สิ้นพระชนม์

เศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ ได้เสด็จไปประทับรักษาพระอาการประชวรช่วงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 ที่ รัฐมินนิโซตา,สหรัฐอเมริกา และเมื่อวันอังคารที่ 29 กันยายน 2563 พระองค์ได้สิ้นพระชนม์ลง เมื่อเวลา 08.00 นาฬิกา (ตามเวลาที่สหรัฐอเมริกา) ณ โรงพยาบาลในเมืองเมืองโรเชสเตอร์ รัฐมินนิโซตา,สหรัฐอเมริกา โดยรัฐบาลคูเวตได้มีการประกาศไว้ทุกข์เป็นเวลา 40 วัน โดยสถานีโทรทัศน์และวิทยุได้ทำการยุติการออกอากาศรายการปกติชั่วคราวและเปิดบทสวดอัลกุรอ่านและได้มีการประกาศการสิ้นพระชนม์ของพระองค์โดยมีเนื้อหาว่า "การสิ้นพระชนม์ของ ชีค ซาบาห์ อัล-อาหมัด อัล-จาบีร์ อัล-ซาบาห์ เจ้าผู้ครองรัฐคูเวต นำมาซึ่งความโศกเศร้าอาดูรแก่ประชาชนชาวคูเวต รวมทั้งผองชาติมิตรอาหรับและผองชาวมุสลิม"
ชีวิตส่วนพระองค์

เศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ ทรงสมรสกับฟาตูวาฮ์ บินติซัลมาน อัศเศาะบาห์ มีพระโอรส 3 พระองค์ และพระธิดา 1 พระองค์
แหล่งข้อมูลอื่น

Al-Diwan Al-Emiri – the official website of the office of the Emir
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
| ก่อนหน้า |  | เศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เชคซาอัดซาอัด อัลอับดุลเลาะห์ อัลซาเล็ม อัศเศาะบาห์ |  |   เจ้าผู้ครองรัฐคูเวต  (29 มกราคม พ.ศ. 2549 – 29 กันยายน พ.ศ. 2563) |  | เชคนาวาฟ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ |
| ด ค กเจ้าผู้ครองรัฐคูเวต |
| --- | --- | --- |
| เชคแห่งคูเวต (ค.ศ. 1718-1961) | เศาะบาห์ บิน จาเบอร์ที่ 1 • อับดุลเลาะห์ อัศเศาะบาห์ที่ 1 • จาเบอร์ อัศเศาะบาห์ที่ 1 • เศาะบาห์ อัศเศาะบาห์ที่ 2 • อับดุลเลาะห์ อัศเศาะบาห์ที่ 2 • มูฮัมหมัด อัศเศาะบาห์ที่ 1 • มูบารัค อัศเศาะบาห์มหาราช • จาเบอร์ อัศเศาะบาห์ที่ 2 • ซาเล็ม อัล มูบารัค อัศเศาะบาห์ที่ 1 • ฮะมัด อัล จาเบอร์ อัศเศาะบาห์ที่ 1 • อับดุลเลาะห์ อัลซาเล็ม อัศเศาะบาห์ |  |
| เจ้าผู้ครองรัฐคูเวต (ค.ศ. 1961-ปัจจุบัน) | อัลดุลเลาะห์ที่ 3 • เศาะบาห์ที่ 3 • จาเบอร์ที่ 3 • ซาอัด • เศาะบาห์ที่ 4 • นาวาฟ • มิชาน |  |
โมลลอซอนี

| โมลลอซอนี |
| --- | --- |
นคร
โมลลอซอนี
พิกัด: 31°35′06″N 48°53′06″E﻿ / ﻿31.58500°N 48.88500°E﻿ / 31.58500; 48.88500
ประเทศ: อิหร่าน
จังหวัด: ฆูเซสถาน
เทศมณฑล: บอวี
อำเภอ: กลาง
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 17,337  คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+4:30 (เวลาออมแสงอิหร่าน)
โมลลอซอนี (อาหรับ: ملاثاني) เป็นนครและเมืองหลักของเทศมณฑลบอวี จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 13,979 คนใน 2,563 ครัวเรือน
พระยาศราภัยพิพัฒ (เลื่อน ศราภัยวานิช)

| นาวาเอกพระยาศราภัยพิพัฒ (เลื่อน ศราภัยวานิช)ท> จ. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤศจิกายน 2490 – 21 กุมภาพันธ์ 2491
นายกรัฐมนตรี: ควง อภัยวงศ์
ก่อนหน้า: เดือน บุนนาค
ถัดไป: หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2432
เสียชีวิต: 21 กันยายน พ.ศ. 2511 (79 ปี)
เชื้อชาติ: ไทย
คู่สมรส: หม่อมหลวงฉลอง ศราภัยวานิช
อาชีพ: นักหนังสือพิมพ์, นักเขียน, นักการเมือง, ทหารเรือ
นามปากกา: ศราภัย

นาวาเอก พระยาศราภัยพิพัฒ ร.น. (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2432 - 21 กันยายน พ.ศ. 2511)  นามเดิม เลื่อน ศราภัยวานิช เป็นนักหนังสือพิมพ์ชาวไทย ดำรงตำแหน่งปลัดทูลฉลอง กระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และวุฒิสมาชิก
ประวัติ

พระยาศราภัยพิพัฒ มีชื่อจริงว่า เลื่อน ศราภัยวานิช สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญรุ่นเดียวกับพระยาอนุมานราชธน และไปศึกษาต่อด้านสื่อสารมวลชน จาก School of Journalism เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย สมรสกับ หม่อมหลวงฉลอง ศราภัยวานิช
ก่อนปฏิวัติสยาม

พระยาศราภัยพิพัฒ ได้รับราชการเป็นนายเวรพิเศษ เลขาประจำตัวของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงทหารเรือ  ตำแหน่งสุดท้ายเป็นเจ้ากรมเสมียนตรา และปลัดทูลฉลอง กระทรวงกลาโหม  ถูกปลดออกจากราชการหลังการปฏิวัติ พ.ศ. 2475 พร้อมกับทำงานด้านหนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ ไปพร้อมกับนายหลุย คีรีวัต นายสอ เศรษฐบุตร เป็นต้น