stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ธงชาติฝรั่งเศส
ประวัติ

แต่เดิมธงนี้มีที่มาจากธงสีแดงและน้ำเงินซึ่งเป็นสีธงประจำกรุงปารีส และธงสีขาว ซึ่งใช้เป็นธงประจำสภาสามัญชน มีความหมายถึงความบริสุทธิ์ และยังหมายถึงประเทศฝรั่งเศสด้วย เมื่อเกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส ใน พ.ศ. 2332 ธงสามสี แดง-ขาว-น้ำเงิน ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติที่นิยมแพร่หลายโดยทั่วไป เพื่อแสดงให้เห็นถึงการล้มล้างชนชั้นสูงซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากในการเมืองการปกครอง แต่รัฐบาลปฏิวัติฝรั่งเศสได้รับรองธงนี้ให้ใช้เป็นธงชาติจริงเมื่อ พ.ศ. 2337
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศฝรั่งเศส
ตราแผ่นดินของฝรั่งเศส
ลามาร์แซแยซ
แหล่งข้อมูลอื่น

ฝรั่งเศส ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
http://www.flagscorner.com/french-flag/ เก็บถาวร 2021-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
| ด ค กสัญลักษณ์ประจำสาธารณรัฐฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 ธงชาติฝรั่งเศส  เพลงชาติฝรั่งเศส "ลามาร์แซแยซ"  ตราแผ่นดินของฝรั่งเศส  คำขวัญประจำชาติ "เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ"  มารียาน  ตรามหาลัญจกรประจำแผ่นดิน 
↑  การใช้งานไม่ต่อเนื่อง นำมาใช้ใหม่ใน ค.ศ. 1830 มีการใช้ใหม่ครั้งสุดท้ายในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1848
การออกแบบธงชาติฝรั่งเศส
เทียบธงแบบสีเข้มและอ่อน
นักบุญสเทเฟน

| สเทเฟน |
| --- | --- |
“นักบุญสเทเฟน” - ค.ศ. 1476  โดยการ์โล กรีเวลลี (Carlo Crivelli) แสดงหินสามก้อนและใบปาล์ม ตัดผมทรงและใส่เสื้อนักบวชและถือพระวรสาร
ดีกันและปฐมมรณสักขี
เสียชีวิต: ราว ค.ศ. 34 เยรูซาเลม  ในประเทศอิสราเอล
นิกาย: โรมันคาทอลิก  แองกลิคัน  ลูเทอแรน  อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ 
วันฉลอง: 26 และ 27 ธันวาคม
สัญลักษณ์: หิน ชุดดัลมาติก โบสถ์จำลอง พระวรสาร ใบปาล์ม,
องค์อุปถัมภ์: ช่างทำโลง ดีกัน ปวดหัว ม้า ช่างหิน และเมืองและประเทศต่างๆ
นักบุญสเทเฟนกำลังเทศน์
นักบุญสเทเฟน (อังกฤษ: Saint Stephen; กรีก: Στέφανος Stephanos) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 34  ที่กรุงเยรูซาเลม ในประเทศอิสราเอลปัจจุบัน นักบุญสเทเฟนเป็นที่รู้จักกันในฐานะ "ปฐมมรณสักขี" (อังกฤษ: Protomartyr) เพราะเป็นคนแรกสุดที่พลีชีพเพื่อเพราะศรัทธาในศาสนาคริสต์ ชื่อภาษากรีกของเขาแปลว่ามงกุฎใบลอเรล หรือ มงกุฎ
ชีวิต

ตามหนังสือกิจการของอัครทูต ในช่วงศาสนาคริสต์ยุคแรกในกรุงเยรูซาเลม สเทเฟนเป็นหนึ่งในบุรุษเจ็ดคนซึ่งอาจจะเป็นชาวยิวหรือกรีกที่ถูกเลือกให้ช่วยในการจัดการการแจกทานของแม่ม่ายภายในพระวิหาร หน้าที่นี้มาเรียกกันภายหลังว่า "ดีกัน" (Deacon) นอกจากนั้นสเทเฟนยังมีชื่อเสียงว่าเก่งเรื่องเทศนาเกี่ยวกับพระเยซูต่อชาวเยรูซาเลม รวมทั้งต่อสมาชิกของธรรมศาลา (โบสถ์ยิว) [ต้องการอ้างอิง]
เมื่อนักบุญสเทเฟนถูกพิจารณาในศาลและถูกลงโทษโดยการขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ก่อนที่จะเสียชีวิตก็เห็นนิมิตทั้งพระเจ้าพระบิดาและพระเยซูยืนอยู่ทางขวาของพระเจ้า
ลัทธิบูชานักบุญสเทเฟน

โบสถ์คริสต์ศาสนาหลายแห่งตั้งตามชื่อนักบุญสเทเฟน แต่นักบุญสเทเฟนไม่มีที่ฝังศพอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 415 เมื่อนักแสวงบุญเดินทางไปเยรูซาเลมกันเป็นจำนวนมาก พระชื่อลูเซียนกล่าวว่าได้เห็นนิมิตหลุมศพของนักบุญสเทเฟนที่เคฟาร์ กามาลา (Caphar Gamala) ทางเหนือของเยรูซาเลม นักบุญเกรกอรีแห่งตูร์กล่าวว่าเมื่อชาวฮันมารุกรานและเผาเมืองเม็ทซ (Metz) ก็ไม่สามารถเผาชาเปลของนักบุญสเทเฟนที่เป็นที่เก็บเรลิกของท่านได้ เชื่อว่าเพราะท่านมีบารมีคุ้มกัน
ดูเพิ่ม

เซนต์
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
นาตาชา นีซ

| นาตาชา นีซ |
| --- | --- |

เกิด:  (1988-07-28) 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) ฟองตูเน ซูร์ บัวร์ ประเทศฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส

ส่วนสูง: 5 ฟุต 2 นิ้ว (1.57 เมตร)
น้ำหนัก: 114 lb (52 kg)
สีตา: เขียวอมฟ้า
สีผม: น้ำตาล
รสนิยมทางเพศ: ไบเซ็กชวล
 
นาตาชา นีซ (ฝรั่งเศส: Natasha Nice) เกิดวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 ที่ ฟองตูเน ซูร์ บัวร์ ในประเทศฝรั่งเศส เป็นนักแสดงภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศส
ประวัติและอาชีพ

เธอเกิดในฟองตูเน ซูร์ บัวร์ ในประเทศฝรั่งเศส ในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 และได้ย้ายมายังลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อเธออายุได้ประมาณสามปี เธอเริ่มแสดงภาพยนตร์โป๊เมื่ออายุ 18 ปีภายหลังจากจบโรงเรียนเอกชนในฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย ที่ซึ่งเธอทำงานอยู่ในเบอร์เกอร์บาร์
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 นีซและบุคคลอื่นอีกห้าราย (รวมถึง แคลร์ เดมส์) ต่างถูกจับกุมและจำคุกในข้อหากระทำการถ่ายทำเปลือยอกในที่สาธารณะ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010  ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 เธอได้เปิดตัวเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเธอ
นีซได้รับการระบุว่าเป็นไบเซ็กชวล
รางวัลและการเสนอเข้าชิง

เสนอชื่อเข้าชิงรางวัล 2007 ไนท์มูฟ – ดาราหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
เสนอชื่อเข้าชิง AVN อะวอร์ด 2008 – นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
เสนอชื่อเข้าชิง AVN อะวอร์ด 2008 – เบสท์ POV เซ็กซ์ซีน – POV แฟนตาซี 7
เสนอชื่อเข้าชิง XBIZ อะวอร์ด 2011 – เว็บไซต์ดาวโป๊แห่งปี
เสนอชื่อเข้าชิง AVN อะวอร์ด 2011 – โมสท์เอาท์เทรเจียสเซ็กซ์ซีน – รอคโคบิชพาร์ตี้ 2
เสนอชื่อเข้าชิง AVN อะวอร์ด 2012 – นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม - เดียร์แอบบี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Natasha Nice ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
นูนู ซังตุช

นูนู มีแกล โกมึช ดุช ซังตุช (โปรตุเกส: Nuno Miguel Gomes dos Santos; เกิดวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกสซึ่งปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรสปอร์ติงลิสบอนในตำแหน่งปีก
นีกอลา ฟาซีโย เดอ ดุยเย

| นีกอลา ฟาซีโย เดอ ดุยเย (Nicolas Fatio de Duillier) |
| --- | --- |
ภาพนีกอลา ฟาซีโย จากหอสมุดเจนีวา
เกิด: 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1664(1664-02-26) บาเซิล สมาพันธรัฐสวิส
เสียชีวิต: 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1753(1753-05-12) (89 ปี) เวสต์มิดแลนส์ ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
สัญชาติ: สาธารณรัฐเจนีวา
มีชื่อเสียงจาก: งานวิจัยเรื่องแสงจักรราศี
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์, ดาราศาสตร์
มีอิทธิพลต่อ: ไอแซก นิวตัน
 
นีกอลา ฟาซีโย เดอ ดุยเย (ฝรั่งเศส: Nicolas Fatio de Duillier; 26 กุมภาพันธ์ 1664 – 12 พฤษภาคม 1753) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวสวิส
เขาเป็นที่รู้จักจากงานวิจัยเกี่ยวกับแสงจักรราศี และมีชื่อในประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ในฐานะบุคคลที่จุดชนวนความขัดแย้งระหว่างไอแซก นิวตัน กับก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์ เกี่ยวกับเรื่องการเป็นผู้ค้นพบแคลคูลัส นอกจากนี้เขายังพัฒนาและจดสิทธิบัตรวิธีการใช้อัญมณีสำหรับตลับลูกปืนของนาฬิกาอีกด้วย
ชีวประวัติ

นีกอลา ฟาซีโย เกิดที่เมืองบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปี 1664 เขาย้ายไปที่ดุยเยในปี 1672 และเมื่ออายุ 18 ปี เขาย้ายไปปารีสเพื่อศึกษาดาราศาสตร์กับโจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี ที่หอดูดาวปารีส
ในปี 1684 เขาได้แสดงให้เห็นว่าปรากฏการณ์ที่เรียกว่าแสงจักรราศีนั้นเกิดจากการกระเจิงของแสงอาทิตย์เนื่องจากฝุ่นจำนวนมากภายในสุริยวิถี
นาบีล เฟกีร์

นาบีล เฟกีร์ (ฝรั่งเศส: Nabil Fekir; เกิด 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศสซึ่งปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือกองหน้าให้กับเบติส สโมสรในลาลิกา และทีมชาติฝรั่งเศส
เฟกีร์เป็นผลผลิตจากสถาบันฟุตบอลของออแล็งปิกลียอแน เขาเลื่อนขึ้นมาเล่นในทีมชุดใหญ่เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในปีถัดมา เขาได้เป็นผู้เล่นตัวจริงให้กับทีม และได้รับเลือกให้เป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งแห่งปีของลีกเอิงในฤดูกาลนั้นด้วย จากนั้นเขาลงเล่นให้กับลียงมากกว่า 150 นัด และได้รับตำแหน่งกัปตันใน ค.ศ. 2017 เชาย้ายร่วมทีมเรอัลเบติส ในลาลีกา ใน ค.ศ. 2019 ด้วยค่าตัว 19 ล้านยูโร และช่วยให้ทีมชนะเลิศโกปาเดลเรย์ในปี ค.ศ. 2022
เฟกีร์เปิดตัวในฐานะผู้เล่นทีมชาติฝรั่งเศสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดที่ชนะเลิศฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
เกียรติประวัติ

เรอัลเบติส
โกปาเดลเรย์: 2021–22
ฝรั่งเศส
ฟุตบอลโลก: 2018
ส่วนบุคคล
อูแอนแอฟเป ลีกเอิง ผู้เล่นเยาวชนยอดเยี่ยมแห่งปี:  2014–15
อูแอนแอฟเป ลีกเอิง ทีมยอดเยี่ยมแห่งปี: 2014–15, 2017–18
อูแอนแอฟเป ลีกเอิง ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน: ตุลาคม ค.ศ. 2017
เครื่องอิสริยาภรณ์
เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์: 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ นาบีล เฟกีร์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
นาบีล เฟกีร์ ที่ National-Football-Teams.com
นาบีล เฟกีร์ – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
นาบีล เฟกีร์ – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเรอัลเบติส  |
| --- | --- |
 1 โยเอล  2 มอนโตยา  3 เอ็ดการ์  4 ปอล  5 บาร์ตรา  6 รุยซ์  7 ฆวนมิ  8 เฟกีร์  9 อิเกลเซียส  10 กานาเลส  11 เตโย  12 โฌแซ  13 ซิลวา  14 วีลียัม  15 โมเรโน  16 เปเซลา  17 โฆอากิน (กัปตัน)  18 กัวร์ดาโด  19 เบเยริน  20 ไลเนซ  21 กิโด  22 กามาราซา  23 ซาบาลี  24 ไอตอร์ รุยบัล  25 บราโบ  28 โรดริ  33 มิรานดา  ผู้จัดการทีม: มานูเอล เปเลกรินิ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฝรั่งเศส – ชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 2018 (สมัยที่ 2) |
| --- | --- | --- |
|  1 โยริส (c)  2 ปาวาร์  3 กีมแปมเบ  4 วาราน  5 อูมตีตี  6 ปอกบา  7 กรีแยซมาน  8 เลอมาร์  9 ฌีรู  10 อึมบาเป  11 แดมเบเล  12 ตอลีโซ  13 ก็องเต  14 มาตุยดี  15 อึนซงซี  16 ม็องด็องดา  17 รามี  18 เฟกีร์  19 ซีดีเบ  20 โตแว็ง  21 แอร์น็องแดซ  22 แมนดี  23 อาเรออลา  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  1 โยริส (c)  2 ปาวาร์  3 กีมแปมเบ  4 วาราน  5 อูมตีตี  6 ปอกบา  7 กรีแยซมาน  8 เลอมาร์  9 ฌีรู  10 อึมบาเป  11 แดมเบเล  12 ตอลีโซ  13 ก็องเต  14 มาตุยดี  15 อึนซงซี  16 ม็องด็องดา  17 รามี  18 เฟกีร์  19 ซีดีเบ  20 โตแว็ง  21 แอร์น็องแดซ  22 แมนดี  23 อาเรออลา  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  |
ธงชาติแคนาดา

| --- | --- |


The Maple Leaf (ธงใบเมเปิ้ล) , l'Unifolié (ธงรูปใบไม้ใบเดียว)
การใช้: ธงชาติ ensign
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508
ลักษณะ: ธงสามแถบแนวตั้งพื้นสีแดง-ขาว-แดง กลางพื้นสีขาวซึ่งกว้างเป็น 2 เท่าของแถบแดงมีรูปใบเมเปิ้ลปลาย 11 แฉกสีแดง
ออกแบบโดย: จอร์จ เอฟ. จี. สแตนลีย์ (George F.G. Stanley)
 
ธงชาติแคนาดา (อังกฤษ: The Maple Leaf, ธงใบเมเปิ้ล; ฝรั่งเศส: l'Unifolié, ธงรูปใบไม้ใบเดียว) เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งริ้วธงออกเป็น 3 ส่วนตามแนวตั้ง โดยมีสัดส่วนความกว้างแต่ละแถบเป็น 1:2:1 แถบนอกสีแดง แถบในสีขาว กลางมีรูปใบเมเปิลปลาย 11 แฉกสีแดงใบใหญ่  ธงนี้ได้ประกาศใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1965 เพื่อใช้แทนที่ธงยูเนียนแจ็กซึ่งเคยใช้เป็นธงชาติแคนาดาโดยนิตินัย
ประวัติ > สหพันธรัฐในเครือจักรภพ

ก่อนหน้านี้ ธงอย่างหนึ่งของแคนาดาที่เรียกว่า "ธงแคแนเดียนเรดเอนไซน์"  (Canadian Red Ensign)  ซึ่งมีลักษณะตามแบบธงแสดงสัญชาติสีแดง (ธงเรือพลเรือนสหราชอาณาจักร) นั้นได้เริ่มมีการใช้อย่างไม่เป็นทางการมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1868 และ ได้รับการรับรองให้ใช้ได้ตามกฎหมายในปี ค.ศ. 1945 รวมถึง "ธงแคแนเดียนบลูเอนไซน์"  (Canadian Blue Ensign)  ซึ่งมีลักษณะตามแบบธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน (ธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร) สำหรับเรือราชการในสังกัดรัฐบาล และ ใช้เป็นธงฉานกองทัพเรือ
ประวัติ > การถกเถียง

ในปี ค.ศ. 1964 ได้เกิดการถกเถียงครั้งใหญ่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงแบบธงชาติแคนาดา (เหตุการณ์นี้มีชื่อเรียกว่า "Great Flag Debate") นายเลสเตอร์ บี. เพียร์สัน (Lester B. Pearson) นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ได้แต่งตั้งคณะกรรมาธิการขึ้นมาชุดหนึ่งเพื่อพิจารณาแบบธงชาติแคนาดาใหม่  โดยแบบธงที่ได้รับการคัดเลือกจากแบบธงที่เข้ารอบ 3 แบบในรอบสุดท้าย ได้แก่แบบธงใบเมเปิ้ลซึ่งเป็นผลงานการออกแบบของจอร์จ เอฟ. จี. สแตนลีย์ โดยมีต้นแบบมาจากธงของราชวิทยาลัยการทหารแห่งแคนาดา (Royal Military College of Canada) และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันทื่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1965 ซึ่งต่อมารัฐบาลแคนาดาได้ประกาศให้วันที่ 15 กุมภาพันธ์ของทุกปีเป็นวันธงชาติแคนาดา
โดยทั่วไปแล้วธงของหน่วยงานราชการในประเทศแคนาดาล้วนมีส่วนประกอบของธงชาติแคนาดาหรือรูปใบเมเปิ้ลประกอบอยู่ด้วยเสมอ อย่างไรก็ตาม ธงสหภาพหรือยูเนียนแจ็กนั้นยังถือว่าเป็นธงราชการของแคนาดาอย่างเป็นทางการอยู่ โดยใช้ในฐานะธงของประเทศสมาชิกเครือจักรภพและพระราชวงศ์อังกฤษ นอกจากนี้ยังปรากฏว่าธงสหภาพได้ปรากฏในส่วนประกอบของธงอื่นๆ ในประเทศแคนาดา เช่น ธงประจำรัฐบริติชโคลัมเบีย รัฐมานิบาโต และรัฐออนตาริโอ เป็นต้น
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศแคนาดา
ตราแผ่นดินของแคนาดา
โอแคนาดา
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติแคนาดา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ประวัติธงชาติแคนาดา
ธงชาติแคนาดา (เว็บไซต์กระทรวงมรดกแห่งชาติ) เก็บถาวร 2010-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติธงราชนาวีแคนาดา ของกองทัพเรือแคนาดา
บันทึกความทรงจำของจอร์จ เอฟ. จี. สแตนลีย์ ลงวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2507
ธรรมเนียมการใช้ธงในประเทศแคนาดา เก็บถาวร 2008-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CBC Digital Archives - The Great Canadian Flag Debate
"National Flag of Canada". Historica Minute.
นีมอแล็งปิก

นีมอแล็งปิก (ฝรั่งเศส: Nîmes Olympique) หรือที่โดยทั่วไปเรียกว่า นีม (Nîmes) เป็นสโมสรฟุตบอลฝรั่งเศสที่ตั้งอยู่ในเมืองนีม สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1937 และปัจจุบันเล่นในลีกเอิงซึ่งเป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลฝรั่งเศส ความสำเร็จที่สำคัญที่สุดของสโมสรคือการชนะเลิศลีกเดอใน ค.ศ. 1950 และการชนะเลิศช็องปียอนานาซียอนาลใน ค.ศ. 1997 และ ค.ศ. 2012 สนามเหย้าของสโมสรคือสตาดเดอก็อสเตียร์ ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองนีม
นีกอลา หลุยส์ เดอ ลากาย

| นีกอลา หลุยส์ เดอ ลากาย |
| --- | --- |

เกิด: 15 มีนาคม ค.ศ. 1713
เสียชีวิต: 21 มีนาคม ค.ศ. 1762
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
อาชีพ: นักดาราศาสตร์
นีกอลา หลุยส์ เดอ ลากาย (ฝรั่งเศส: Nicolas Louis de Lacaille; 15 มีนาคม ค.ศ. 1713 - 21 มีนาคม ค.ศ. 1762) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงในฐานะผู้รวบรวมรายชื่อวัตถุท้องฟ้าในซีกโลกใต้เกือบ 10,000 รายการ รายชื่อวัตถุท้องฟ้านี้เรียกว่า Coelum Australe Stelliferum ได้ตีพิมพ์เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1763 โดยได้ค้นพบกลุ่มดาวใหม่ 14 ดวงที่กลายมาเป็นกลุ่มดาวมาตรฐานในปัจจุบัน ลากายยังได้ทำการคำนวณตารางการเกิดคราสเอาไว้ล่วงหน้าถึง 1,800 ปี
เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา จึงได้ตั้งชื่อกล้องโทรทรรศน์ขนาด 60 ซม. ที่เกาะเรอูนียงว่า "กล้องโทรทรรศน์ลากาย"
อนุสรณ์

แอ่งลากายบนดวงจันทร์
ดาวเคราะห์น้อย 9135 ลากาย
นีกอลา บูร์บากี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
นโปเลียนข้ามเทือกเขาแอลป์

"นโปเลียนข้ามเทือกเขาแอลป์'" ภาพจริงมีขนาด 261 ซม. × 221 ซม.
นโปเลียนข้ามเทือกเขาแอลป์ (อังกฤษ: Napoleon Crossing the Alps) หรือชื่อในภาษาฝรั่งเศสคือ โบนาปาร์ตข้ามช่องเขากร็อง-แซ็ง-แบร์นาร์ (ฝรั่งเศส: Bonaparte franchissant le Grand-Saint-Bernard) เป็นจิตรกรรมภาพเขียนสีน้ำมันโดยฌัก-หลุยส์ ดาวีด ซึ่งวาดระหว่างปี 1801 ถึง 1805 ซึ่งต่อมาถูกวาดซ้ำเลียนแบบอีกสี่ภาพ แล้วนำไปประดับสถานที่สำคัญทั่วยุโรป ปัจจุบัน ภาพต้นฉบับถูกจัดแสดงที่ชาโตเดอมัลเมซง (Château de Malmaison) บริเวณชานเมืองกรุงปารีส
จิตรกรรมชิ้นนี้พรรณาถึงนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต บนหลังม้าซึ่งถูกตั้งชื่อในเวลาต่อมาว่ามาเร็งโก ในช่วงที่เป็นกงสุลเอก นำกองทัพฝรั่งเศสข้ามช่องเขากร็อง-แซ็ง-แบร์นาร์ในเดือนพฤษภาคม 1800 เพื่อต่อต้านกองทัพออสเตรีย และถือเป็นจิตรกรรมเกี่ยวกับนโปเลียนที่มีชื่อเสียงที่สุด
ทูร์มา ดา โมนิกา

| ทูร์มา ดา โมนิกา |
| --- | --- |

ข้อมูลสิ่งพิมพ์
สำนักพิมพ์:   อาบิรล (1970–86)  โกลบู (1987–2006)  ปานินิคอมิกส์ (2007–ปัจจุบัน) 
กำหนดการ: รายเดือน
รูปแบบ: การ์ตูนช่อง หนังสือการ์ตูน 
ประเภท: เด็ก ตลก วรรณกรรมล้อ การผจญภัย จินตนิมิต บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
ระยะเวลาการตีพิมพ์: 1959–ปัจจุบัน (การ์ตูนช่อง) 1970–ปัจจุบัน (หนังสือการ์ตูน)
ตัวละครอื่น: โมนิกา (Mônica) เซโบลินญา (Cebolinha) คาสคาอ (Cascão) มากาลี (Magali)  ฟรานจินญา (Franjinha)  บีดู (Bidu) 
ทีมงานสร้างสรรค์
ผู้สร้างสรรค์: เมาริซิโอ เด ซูซา
ทูร์มา ดา โมนิกา (โปรตุเกส: Turma da Mônica) เป็นการ์ตูนช่องของบราซิล สร้างโดยเมาริซิโอ เด ซูซา เรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของโมนิกา, เซโบลินญาและเพื่อนของพวกเขาในแบร์โร โด ลิโมเอโร (Bairro do Limoeiro) การ์ตูนได้เริ่มตีพิมพ์เมื่อวันที่ กรกฎาคม พ.ศ. 1959
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

โมนิกา (โปรตุเกส: Mônica) ตัวเอกในเรื่อง เป็นเด็กหญิงกับชุดสีแดง
เซโบลินญา (โปรตุเกส: Cebolinha) เป็นเด็กชายกับเสื้อสีเขียว
คาสคาอ (โปรตุเกส: Cascão) เป็นเด็กชายสกปรก
มากาลี (โปรตุเกส: Magali) เป็นเด็กหญิงที่กินมาก
โมนิกาอ (โปรตุเกส: Monicão) เป็นสุนัขพันธุ์แควาเลียร์คิงชาลส์สแปเนียลสีน้ำตาลเพศผู้ของโมนิกา
โฟลควินโญ่ (โปรตุเกส: Floquinho) เป็นสุนัขพันธุ์ลาซา แอปโซสีเขียวเพศผู้ของเซโบลินญา
ตัวละคร > ตัวละครอื่น ๆ

บีดู (โปรตุเกส: Bidu) เป็นสุนัขพันธุ์ชเนาเซอร์สีน้ำเงินเพศผู้
ฟรานจินญา (โปรตุเกส: Franjinha) เป็นเด็กชายนักวิทยาศาสตร์
มิงกาอู (โปรตุเกส: Mingau) เป็นแมวพันธุ์เทอร์คิชแองโกราเพศผู้
เจเรเมียส (โปรตุเกส: Jeremias) เป็นเด็กชายผิวดำกับหมวกสีแดง
ซาเวโก (โปรตุเกส: Xaveco) เป็นเด็กชายกับผมสีเหลือง
ติติ (โปรตุเกส: Titi) เป็นวัยรุ่นและหนึ่งในเด็กชายคนโตของแก๊ง
ดูดู (โปรตุเกส: Dudu)
มารินา (โปรตุเกส: Marina)
อันจินโญ่ (โปรตุเกส: Anjinho)
นิมบูส (โปรตุเกส: Nimbus)
ลูโก (โปรตุเกส: Louco)
ดอรินญา (โปรตุเกส: Dorinha)
ตัวละคร > ตัวละครอื่น ๆ > ทูร์มา ดา มาตา

โจตาลญาโอ (โปรตุเกส: Jotalhão) เป็นช้างสีเขียวเพศผู้
ราโปซาโอ (โปรตุเกส: Raposão) เป็นหมาจิ้งจอกเพศผู้
โกเอลโฮ กาโอลโฮ (โปรตุเกส: Coelho Caolho) เป็นกระต่ายสีส้มเพศเมีย
ทารุโก (โปรตุเกส: Raposão) เป็นเต่าเพศผู้กับแว่นตา
เรย เลโอนิโน (โปรตุเกส: Rei Leonino) เป็นสิงโตเพศผู้กับตาสีเขียว เขาเป็นราชาแห่งมาตา
ละครโทรทัศน์

ทูร์มา ดา โมนิกา (ละครโทรทัศน์)
โมนิกา ทอย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาโปรตุเกส)
นิลบา อี โอส เดซาสโทรนาอูตาส

| นิลบา อี โอส เดซาสโทรนาอูตาส |
| --- | --- |
ประเภท: ตลก บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
สร้างโดย: อาเล แมคฮาโด
เสียงของ: อเล็กซ์ มิเนย์ ราฟาเอล คามาโช ตีอาโก กีมาไรช์ ไธนา อัลไมดา วากเนร์ ซานโตส เลาดี เรจินา ซิดนีย์ เซซาร์ เมาโร คาสโตร
ประเทศแหล่งกำเนิด:  บราซิล
ภาษาต้นฉบับ: โปรตุเกส
จำนวนฤดูกาล: 3
จำนวนตอน: 39
การผลิต
ความยาวตอน: 7 นาที
บริษัทผู้ผลิต: 44 ตูนส์  มูลนิธิปาเดร อันชิเอตา
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทีวี รา ทิม บูม ทีวี คัลทูร่า
ออกอากาศ: 4 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (2010-12-04) – ค.ศ. 2012 (2012)
นิลบา อี โอส เดซาสโทรนาอูตาส (โปรตุเกส: Nilba e os Desastronautas) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล สร้างโดย อาเล แมคฮาโด ออกอากาศทางช่องทีวี รา ทิม บูม เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2010 ถึงปี พ.ศ. 2012
ตัวละครและเสียงพากย์

อเล็กซ์ มิเนย์ รับบท นิลตัน "นิลบา" บาวสค์ (Nilton "Nilba" Bawsk)
ราฟาเอล คามาโช รับบท อัลเบิร์ต II (Albert II)
ตีอาโก กีมาไรช์ รับบท คอนตรัลต (Contralt) และ สร. ดอว์สันส์ (Sr. Dawsons)
ไธนา อัลไมดา รับบท ไลกา บาวสค์ (Laika Bawsk)
เลาดี เรจินา รับบท โดนา ฮิลดา (Dona Hilda)
ซิดนีย์ เซซาร์ รับบท ดร. โรเจอร์ (Dr. Roger) และ ซูร์ดุกี (Zürduqui)
เมาโร คาสโตร รับบท ยูร์คุต (Yürkut)
วากเนร์ ซานโตส รับบท ซาบา (Zaba)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล)
นิลบา อี โอส เดซาสโทรนาอูตาส ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
นิลบา อี โอส เดซาสโทรนาอูตาส ที่ฟิล์มอะฟินนีตี
นิลบา อี โอส เดซาสโทรนาอูตาส ที่เดอะทีวีดีบี
นักบุญซาราห์

| ซาราห์ |
| --- | --- |
นักบุญซาราห์ในแซ็งต์-มารี-เดอ-ลา-แมร์
เกิด: เบเรนีกี
นับถือ ใน: ศาสนาคริสต์
สักการสถานหลัก: โบสถ์แซ็งต์มารีเดอลาแมร์
วันฉลอง: 24 พฤษภาคม
องค์อุปถัมภ์: ชาวโรมานี
นักบุญซาราห์ หรืออาจรู้จักในนาม ซาราผิวดำ (ฝรั่งเศส: Sara la noire, โรมานี: Sara e Kali) เป็นนักบุญอุปถัมภ์ของชาวโรมานี (หรือเป็นที่รู้จักในนาม ยิปซี) มีศูนย์กลางทางความเชื่ออยู่ที่เทศบาลแซ็งต์-มารี-เดอ-ลา-แมร์ เมืองกามาร์ก ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ตามตำนานระบุว่านางเป็นคนรับใช้ของมารีย์ (คนใดคนหนึ่งในมารีย์ทั้งสาม) ซึ่งเคยเข้ามาถึงเมืองกามาร์กนี้ด้วย
ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 21 เป็นที่เข้าใจกันว่านักบุญซาราห์ คือคนเดียวกันกับพระแม่กาลี เทพเจ้าของชาวอินเดีย ซึ่งชาวอินเดียก็เป็นบรรพบุรุษของชาวโรมานี ครั้นเมื่อชาวโรมานีหันไปเข้ารีตศาสนาคริสต์ พระแม่กาลีจึงถูกผสานความเชื่อกลายเป็นนักบุญของศาสนาคริสต์ไป โดยนักบุญซาราห์ได้รับการยกย่องว่า "เป็นเทพเจ้าผู้พิทักษ์ชาวโรมานี" และเป็น "ความเชื่อมโยงที่ไม่อาจปฏิเสธได้กับเทพเจ้าของอินเดีย"
ตำนาน

มีตำนานการข่มเหงคริสต์ศาสนิกชนยุคแรก อ้างว่าใน ค.ศ. 47 ลาซารัส มีพี่สาวชื่อมารธา มารีย์แห่งเบธานี มารีย์สะโลเม (มารดาของยอห์นอัครทูตและยากอบองค์ใหญ่) มารีย์แห่งโคลปัส และมักซิมินุสแห่งแอ็กซ์ ทั้งหมดถูกส่งออกทะเลด้วยเรือ และเดินทางจนไปถึงชายฝั่งทางตอนใต้ของกอลอย่างปลอดภัย ภายหลังได้เรียกสถานที่แห่งนั้นว่าแซ็งต์-มารี-เดอ-ลา-แมร์ ปรากฏหญิงนางหนึ่งมีนามว่า ซาราห์ เป็นสตรีชาวเบเรนีกี ผู้มีเชื้อสายอินเดียและอียิปต์ โดยเป็นหญิงรับใช้ผิวดำของนางมารีย์คนใดคนหนึ่งในสามคน แต่คาดว่าน่าจะเป็นมารีย์แห่งโคลปัส
เข้าใจว่าความเชื่อเรื่องการมาถึงฝรั่งเศสของมารีย์ทั้งสามคงถูกสร้างขึ้นในช่วงยุคกลาง แต่เรื่องราวของนักบุญซาราห์ปรากฏครั้งแรกในหนังสือ The Legend of the Saintes-Maries (1521; "ตำนานแห่งแซ็งต์-มารี") เขียนโดยแว็งซ็อง ฟีลิปปง (Vincent Philippon) ซาราห์มีบทบาทเป็น "...หญิงใจบุญที่ช่วยเหลือผู้อื่นด้วยการขอทาน ทำให้เชื่อกันไปว่านางเป็นชาวยิปซี..." ภายหลังซาราห์ได้รับการยกย่องให้เป็นนักบุญของชาวโรมานี
แต่ในงานเขียนของฟร็องซ์ เดอ วีล (Franz de Ville) เมื่อ ค.ศ. 1956 ให้ข้อมูลว่า ซาราห์เป็นผู้ต้อนรับมารีย์ทั้งสาม ความว่า
"...หนึ่งในพวกเราซึ่งได้รับวิวรณ์เป็นคนแรกคือซาราห์ นางเกิดในตระกูลสูงและเป็นหัวหน้าเผ่าของเธอริมฝั่งแม่น้ำโรน นางล่วงรู้ถึงสารที่ส่งถึงเธอ...ชาวโรม [คือชาวโรมานี] ในยุคนั้นเป็นพวกพหุเทวนิยม พวกเขาแบกเทวรูปเทพีอิชตาร์ขึ้นบ่าและพาลงไปในทะเลเพื่อรับพรที่นั่นปีละครั้ง วันหนึ่งซาราห์มีนิมิตแจ้งว่ามีนักบุญที่อยู่ในเหตุการณ์การสิ้นพระชนม์ของพระเยซูจะเดินทางเข้ามา และเธอต้องช่วยพวกเขา ซาราห์เห็นพวกเขาโดยสารมากับเรือ แต่ทะเลมีคลื่นสูงนักและเรือลำนั้นก็จวนจะอัปปาง มารีย์สะโลเมโยนเสื้อคลุมลงบนคลื่นน้ำเพื่อใช้เป็นแพ ซาราห์รีบลอยคอไปหาเหล่านักบุญและช่วยพวกเขาขึ้นมาบนฝั่งด้วยการสวดภาวนา"
การแสวงบุญ

มีการแสวงบุญเพื่อบูชานักบุญซาราห์ในวันที่ 24 พฤษภาคมของทุกปี โดยจะทำรูปเคารพของนักบุญองค์นี้ลงทะเล เพื่อสื่อถึงการเข้าสู่ดินแดนฝรั่งเศสอีกครั้ง
นักเขียนบางคนให้ทัศนะเรื่องความคล้ายคลึงกันระหว่างธรรมเนียมการแสวงบุญของนักบุญซาราห์ กับการแสวงบุญและการบูชาพระแม่กาลี (ในรูปแบบของนางทุรคา) ไว้ว่า
"...หากเราเปรียบเทียบพิธีกรรมทางศาสนาที่ศาลของนักบุญซารา (เรียกว่า ซารา เอ กาลี ในภาษาโรมานี) ในฝรั่งเศส ก็จะพบว่ามันคือพิธีกรรมบูชาพระแม่กาลี/ทุรคา/ซารา แต่ถูกเปลี่ยนไปยังคนที่นับถือศาสนาคริสต์แทน ... การอุทิศให้กับนักบุญซารา ซึ่งเป็น "นักบุญ" ที่ไม่มีอยู่จริงในฝรั่งเศส และเป็นธรรมเนียมการบูชาพระแม่กาลี/ทุรคา/ซาราของชนบางกลุ่มในอินเดีย..."
และชื่อ "ซารา" ปราฏอยู่ใน ทุรคาสัปตศตี ซึ่งเป็นคัมภีร์เกี่ยวนางทุรคาของอินเดีย
บรรณานุกรม

de Ville, Franz, Traditions of the Roma in Belgium, Brussels, 1956.
Droit, Michel, Carmague. Ernest and Adair Heimann (trans.). London: George Allen and Unwin, 1963.
Fonseca, Isabel, Bury Me Standing: The Gypsies and Their Journey. New York: Knopf, 1996.
Kinsley, David R. Hindu Goddesses: Visions of the Divine Feminine in the Hindu Religious Tradition.' Berkeley: University of California Press, 1988.
Lee, Ronald, "The Rom-Vlach Gypsies and the Kris-Romani", in: Walter Weyrauch (ed.), Gypsy Law: Romani Legal Traditions and Culture, Berkeley: University of California Press, 2001.
McDowell, Bart, Gypsies: Wanderers of the World', Washington: National Geographic Society, 1970.
Weyrauch, Walter, "Oral Legal Traditions of Gypsies", in: Walter Weyrauch (ed.), Gypsy Law: Romani Legal Traditions and Culture, Berkeley: University of California Press, 2001.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นักบุญซาราในน็อทร์-ดาม-เดอ-ลา-แมร์
Jarmila Balazova, Religion among the Roma
การปฏิบัติบูชานักบุญซาราห์ภายในโบสถ์แซ็งต์มารีเดอลาแมร์
น้ำมันก๊าด

รูปขวดน้ำมันก๊าดจากประเทศออสเตรเลียที่บรรจุเคโรซีนสีฟ้า
เคโรซีน (อังกฤษ: Kerosene) ในประเทศไทยเรียกว่า น้ำมันก๊าด เป็นไฮโดรคาร์บอนในรูปแบบของเหลวที่เผาไหม้ได้ ทำมาจากปิโตรเลียม มักใช้เป็นเชื้อเพลิงทั้งในอุตสาหกรรมและบ้านเรือน ชื่อมาจากภาษากรีก เคโรส (กรีก: κηρός) ที่แปลว่าไข (wax)  โดย  Abraham Gesner ผู้เป็นทั้งนักธรณีวิทยาและนักประดิษฐ์ชาวแคนาดาได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเมื่อ พ.ศ. 2397 ต่อมาได้กลายเป็นเครืองหมายการค้าสามัญ (generic trademark) บางครั้งอาจสะกดว่า kerosine ในการใช้เชิงวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม
นิโคลัส เฟลมเมล

นิโคลัส เฟลมเมล
นิโคลัส เฟลมเมล (ฝรั่งเศส: Nicolas Flamel; ประมาณค.ศ. 1330 – 22 มีนาคม ค.ศ. 1418) เป็นอาลักษณ์และผู้ขายเอกสารตัวเขียนชาวฝรั่งเศสที่ประสบความสำเร็จ มีชื่อเสียงหลังเสียชีวิตแล้วว่าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ จากงานอันมีชื่อเสียงของเขาในศิลานักปราชญ์
ชื่อเสียงในฐานะศิลานักปราชญ์หลังเสียชีวิต

ตามการนำสู่ผลงานของเขาและรายละเอียดเพิ่มเติมที่เพิ่มขึ้นนับแต่การตีพิมพ์ เฟลมเมลเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุชาวยุโรปที่ประสบความสำเร็จที่สุด การกล่าวยืนยันสมัยใหม่ว่า การอ้างถึงเขาและงานเขียนของเขาปรากฏในตำราเล่นแร่แปรธาตุในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อย่างไรก็ดี ไม่ได้เชื่อมโยงกับแหล่งไหนเป็นพิเศษ แก่นชื่อเสียงของเขาคือ เขาประสบความสำเร็จในเป้าหมายเวทมนตร์สองประการของการเล่นแร่แปรธาตุ คือ เขาสามารถประดิษฐ์ศิลานักปราชญ์ ซึ่งเปลี่ยนตะกั่วให้เป็นทอง และว่าเขากับภรรยา เพอรีแนล บรรลุความเป็นอมตะโดยการดื่มยาอายุวัฒนะ
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

คนค่อมแห่งน็อทร์-ดาม ของ วิกตอร์ อูโก (2374)
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ ของ เจ. เค. โรว์ลิง (2540)
รหัสลับดาวินชี ของ แดน บราวน์ (2546)
สัตว์มหัศจรรย์: อาชญากรรมของกรินเดลวัลด์ ของ เจ. เค. โรว์ลิง (2561)
น็อทร์-ดาม

น็อทร์-ดาม (ฝรั่งเศส: Notre Dame [nɔtʁ dam]) เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "พระแม่เจ้าของเรา" หรือ "แม่พระ" ซึ่งหมายถึงพระนางมารีย์พรหมจารี
ประเทศแคนาดา
มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งแห่งมอนทรีออล
โบสถ์น็อทร์-ดาม (มอนทรีออล)
อาสนมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งออตตาวา
โบสถ์น้อยน็อทร์-ดาม-เดอ-บง-เซอกูร์
คอนแวนต์น็อทร์-ดาม
ประเทศฝรั่งเศส
มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส
มหาวิหารบาเยอ
มหาวิหารชาทร์
มหาวิหารมูแล็ง
มหาวิหารแร็งส์
มหาวิหารรูอ็อง
มหาวิหารรอเด
มหาวิหารแวร์เดิง
มหาวิหารอาเมียง
น็อทร์ดามดูว์โอ
มหาวิหารสทราซบูร์
มหาวิหารคูทองซ์
มหาวิหารเอฟเรอซ์
มหาวิหารลาอง
มหาวิหารลูซง
มหาวิหารนัวยง
มหาวิหารทูลเลอ
มหาวิหารแซงต์โอแมร์
มหาวิหารเซส์
มหาวิหารซองลีส์
ประเทศลักเซมเบิร์ก
มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งลักเซมเบิร์ก
ประเทศเวียดนาม
Saigon Notre-Dame Basilica