stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ICD-10 บทที่ 6: โรคของระบบประสาท
G00-G99 - โรคของระบบประสาท > (G70-G73) โรคของกล้ามเนื้อและรอยต่อกล้ามเนื้อกับประสาท

(G70) โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชนิดร้ายและความผิดปกติอื่นของรอยต่อกล้ามเนื้อกับประสาท
(G70.0) โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชนิดร้าย
(G70.1) ความผิดปกติของกล้ามเนื้อและประสาทจากพิษ
(G70.2) โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงแต่กำเนิดและระหว่างพัฒนาการ
(G71) ความผิดปกติปฐมภูมิของกล้ามเนื้อ
(G71.0) โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยน
โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนแบบไม่ร้าย (โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนแบบเบ็กเกอร์)
โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนบริเวณสแกพูโลพีโรเนียลแบบไม่ร้ายร่วมกับมีการหดค้างแต่แรก (โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนแบบอีเมอรี-ไตรฟัสส์)
โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนส่วนปลาย
โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนบริเวณเฟซิโอสแกพูโลฮิวเมอรัล
โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนส่วนโอบแขนขา
โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนของตา
โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนของตาและคอหอย
โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนบริเวณสแกพูโลพีโรเนียล
โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนรุนแรง (โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนแบบดูชีนน์)
(G71.1) โรคกล้ามเนื้อหดเกร็งผิดปกติ
กล้ามเนื้อหดเกร็งจากการเจริญผิดเพี้ยน (สไตเนิร์ต)
กล้ามเนื้อหดเกร็งแบบคอนโดรดิสโตรฟิก
กล้ามเนื้อหดเกร็งจากยา
กล้ามเนื้อหดเกร็งชนิดมีอาการ
กล้ามเนื้อหดเกร็งแต่กำเนิด - มิได้ระบุรายละเอียดเป็นอย่างอื่น:
กล้ามเนื้อหดเกร็งแต่กำเนิด - ถ่ายทอดแบบลักษณะเด่น (ท็อมเซน)
กล้ามเนื้อหดเกร็งแต่กำเนิด - ถ่ายทอดแบบลักษณะด้อย (เบ็กเกอร์)
ประสาทกล้ามเนื้อหดเกร็ง (ไอแซ็กส์)
กล้ามเนื้อหดเกร็งแต่กำเนิดเสมือน
กล้ามเนื้อหดเกร็งเทียม
(G71.2) โรคของกล้ามเนื้อแต่กำเนิด
โรคแกนกลาง
โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนแต่กำเนิด
โรคของกล้ามเนื้อแบบไมโอทูบูลาร์ (เซ็นโทรนิวเคลียร์)
ใยกล้ามเนื้อไม่ได้สัดส่วน
โรคแกนเล็ก
โรคหลายแกน
โรคของกล้ามเนื้อแบบนีมาลิน
(G71.3) โรคของกล้ามเนื้อจากไมโทคอนเดรีย มิได้จำแนกไว้ที่ใด
(G72) โรคอื่นของกล้ามเนื้อ
(G72.0) โรคของกล้ามเนื้อจากยา
(G72.1) โรคของกล้ามเนื้อจากสุรา
(G72.2) โรคของกล้ามเนื้อจากสารพิษอื่น
(G72.3) อัมพาตเป็นระยะ
อัมพาตเป็นระยะจากโพแทสเซียมในเลือดต่ำเกิน
อัมพาตเป็นระยะจากโพแทสเซียมในเลือดสูงเกิน
(G73) ความผิดปกติของกล้ามเนื้อและรอยต่อกล้ามเนื้อกับประสาทในโรคที่จำแนกไว้ที่อื่น
(G73.0) กลุ่มอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงในโรคต่อมไร้ท่อ
(G73.1) กลุ่มอาการแลมเบิร์ต-อีตัน
(G73.2) กลุ่มอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงอื่นในโรคเนื้องอก
(G73.3) กลุ่มอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงในโรคอื่นที่จำแนกไว้ที่อื่น
(G73.4) กลุ่มอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงในโรคติดเชื้อและปรสิตที่จำแนกไว้ที่อื่น
(G73.5) โรคของกล้ามเนื้อในโรคต่อมไร้ท่อ
(G73.6) โรคของกล้ามเนื้อในโรคทางเมตะบอลิก
(G73.7) โรคของกล้ามเนื้อในโรคอื่นที่จำแนกไว้ที่อื่น
G00-G99 - โรคของระบบประสาท > (G80-G83) อัมพาตสมองใหญ่และกลุ่มอาการอัมพาตอื่น

(G80) อัมพาตสมองใหญ่
(G80.0) อัมพาตสมองใหญ่ที่มีอัมพาตแขนขาสองข้างแบบหดเกร็ง
(G80.1) อัมพาตสมองใหญ่ที่มีอัมพาตสองข้างแบบหดเกร็ง
(G80.2) อัมพาตสมองใหญ่ที่มีอัมพาตครึ่งซีกแบบหดเกร็ง
(G80.3) อัมพาตสมองใหญ่ที่มีการเคลื่อนไหวผิดปกติ
(G80.4) อัมพาตสมองใหญ่แบบกล้ามเนื้อเสียการประสานงาน
(G80.8) อัมพาตสมองใหญ่แบบอื่น
(G80.9) อัมพาตสมองใหญ่ ไม่ระบุรายละเอียด
(G81) อัมพาตครึ่งซีก
(G81.0) อัมพาตครึ่งซีกแบบปวกเปียก
(G81.1) อัมพาตครึ่งซีกแบบหดเกร็ง
(G81.9) อัมพาตครึ่งซีก ไม่ระบุรายละเอียด
(G82) อัมพาตครึ่งล่างและอัมพาตแขนขาสองข้าง
(G82.0) อัมพาตครึ่งล่างแบบปวกเปียก
(G82.1) อัมพาตครึ่งล่างแบบหดเกร็ง
(G82.2) อัมพาตครึ่งล่าง ไม่ระบุรายละเอียด
อัมพาตขาทั้งสองข้าง มิได้ระบุรายละเอียดเป็นอย่างอื่น
อัมพาตครึ่งล่าง มิได้ระบุรายละเอียดเป็นอย่างอื่น
(G82.3) อัมพาตแขนขาสองข้างแบบปวกเปียก
(G82.4) อัมพาตแขนขาสองข้างแบบหดเกร็ง
(G82.5) อัมพาตแขนขาสองข้าง ไม่ระบุรายละเอียด
อัมพาตแขนขาสองข้าง มิได้ระบุรายละเอียดเป็นอย่างอื่น
(G83) กลุ่มอาการอัมพาตแบบอื่น
(G83.0) อัมพาตแขนสองข้าง
(G83.1) อัมพาตขาเดียว
(G83.2) อัมพาตแขนเดียว
(G83.3) อัมพาตข้างเดียว ไม่ระบุรายละเอียด
(G83.4) กลุ่มอาการรากประสาทคล้ายหางม้า
(G83.8) กลุ่มอาการอัมพาตอื่นที่ระบุรายละเอียด
อัมพาตแบบทอดด์ (หลังเป็นลมชัก)
(G83.9) กลุ่มอาการอัมพาต ไม่ระบุรายละเอียด
G00-G99 - โรคของระบบประสาท > (G90-G99) ความผิดปกติอื่นของระบบประสาท

(G90) ความผิดปกติของระบบประสาทอัตโนมัติ
(G90.0) โรคของเส้นประสาทอัตโนมัติส่วนปลายที่ไม่ทราบสาเหตุ
(G90.1) ประสาทอัตโนมัติทำงานผิดปกติที่เป็นกันในครอบครัว (ไรเลย์-เดย์)
(G90.2) กลุ่มอาการฮอร์เนอร์
(G90.3) การเสื่อมหลายระบบ
(G90.8) ความผิดปกติอื่นของระบบประสาทอัตโนมัติ
(G90.9) ความผิดปกติของระบบประสาทอัตโนมัติ ไม่ระบุรายละเอียด
(G91) โพรงสมองคั่งน้ำ
(G92) โรคสมองจากสารพิษ
(G93) ความผิดปกติอื่นของสมอง
(G93.0) ถุงน้ำในสมองใหญ่
(G93.1) สมองเสียหายจากขาดออกซิเจน มิได้จำแนกไว้ที่ใด
(G93.2) ความดันในกะโหลกศีรษะสูงชนิดไม่ร้าย
(G93.3) กลุ่มอาการล้าภายหลังได้รับเชื้อไวรัส
(G93.4) โรคสมอง ไม่ระบุรายละเอียด
(G93.5) สมองถูกกดทับ
(G93.6) สมองบวม
(G93.7) กลุ่มอาการเรย์
(G93.8) ความผิดปกติอื่นที่ระบุรายละเอียดของสมอง
โรคสมองหลังได้รับการฉายรังสี
(G93.9) ความผิดปกติของสมอง ไม่ระบุรายละเอียด
(G94) ความผิดปกติของสมองในโรคที่จำแนกไว้ที่อื่น
(G95) โรคอื่นของไขสันหลัง
(G95.0) ไซริงโกไมอิเลียและไซริงโกบัลเบีย
(G95.1) โรคไขสันหลังจากหลอดเลือด
(G95.2) ไขสันหลังถูกกดทับ ไม่ระบุรายละเอียด
(G95.8) โรคอื่นที่ระบุรายละเอียดของไขสันหลัง
(G95.9) โรคของไขสันหลัง ไม่ระบุรายละเอียด
โรคไขสันหลัง มิได้ระบุรายละเอียดเป็นอย่างอื่น
(G96) ความผิดปกติแบบอื่นของระบบประสาทส่วนกลาง
(G96.0) น้ำไขสันหลังรั่ว
(G96.1) ความผิดปกติของเยื่อหุ้มสมอง มิได้จำแนกไว้ที่อื่น
พังผืดของเยื่อหุ้มสมอง (สมองใหญ่) (ไขสันหลัง)
(G96.8) ความผิดปกติอื่นที่ระบุรายละเอียดของระบบประสาทส่วนกลาง
(G96.9) ความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง ไม่ระบุรายละเอียด
(G97) ความผิดปกติของระบบประสาทหลังทำหัตถการ มิได้จำแนกไว้ที่อื่น
(G97.0) น้ำไขสันหลังรั่วจากการเจาะไขสันหลัง
(G97.1) ปฏิกิริยาอื่นต่อการเจาะไขสันหลัง
(G97.2) ความดันในกะโหลกศีรษะต่ำหลังทำทางลัดโพรงสมอง
(G97.8) ความผิดปกติแบบอื่นของระบบประสาทหลังทำหัตถการ
(G97.9) ความผิดปกติของระบบประสาทหลังทำหัตถการ ไม่ระบุรายละเอียด
(G98) ความผิดปกติแบบอื่นของระบบประสาท มิได้จำแนกที่อื่น
(G99) ความผิดปกติแบบอื่นของระบบประสาทในโรคที่จำแนกไว้ที่อื่น
ดูเพิ่ม

รายการอาการในรหัส ICD-10
บัญชีจำแนกทางสถิติระหว่างประเทศของโรคและปัญหาสุขภาพที่เกี่ยวข้อง
แหล่งข้อมูลอื่น

ICD-10-TM Online บัญชีจำแนกโรคระหว่างประเทศ ฉบับประเทศไทย
จักกวาฬทีปนี

| จักกวาฬทีปนี |
| --- | --- |
กวี: พระสิริมังคลาจารย์
ประเภท: ศาสนา ปรัชญา
คำประพันธ์: ร้อยแก้วภาษาบาลี มีคาถาบาลีแทรก
ยุค: อาณาจักรล้านนา
ปีที่แต่ง: พ.ศ. 2063
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมวรรณศิลป์
จักกวาฬทีปนี เป็นปกรณ์วิเสสที่รจนาโดยพระสิริมังคลาจารย์ รจนาสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2063
ต้นฉบับเอกสารใบลานคัมภีร์จักกวาฬทีปนีพบ 19 ฉบับ จารด้วยอักษรธรรมล้านนา ภาษาบาลี 4 ฉบับ ได้แก่ ฉบับวัดบุพพาราม จ.ศ. 900 ฉบับวัดพระสิงห์ จ.ศ. 1170 ฉบับวัดสูงเม่น จ.ศ. 1195 และฉบับวัดช้างค้ำ จ.ศ. 1231 ส่วนฉบับที่จารด้วยอักษรขอมไทย ภาษาบาลี 15 ฉบับ ได้แก่ ฉบับวัดบวรนิเวศวิหาร 2 ฉบับ และฉบับหอสมุดวชิรญาณ 13 ฉบับ
มูลเหตุการแต่งจักกวาฬทีปนีเพื่ออธิบายเรื่องราวทั้งหมดที่เกี่ยวกับจักรวาลตามที่ปรากฏในคัมภีร์ต่าง ๆ อย่างเช่นพระไตรปิฎก โดยแต่งเป็นร้อยแก้วภาษาบาลี มีคาถาบาลีแทรก พร้อมทั้งรวบรวมคำอธิบายเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับจักรวาลในคัมภีร์ต่าง ๆ เช่น พระไตรปิฎก อรรถกถา ฎีกา และปกรณ์ต่าง ๆ มารวบรวมไว้ด้วยกันตลอดจนแสดงข้อความนั้น ๆ และคำวิจารณ์ โดยแบ่งเนื้อหาเป็น 6 กัณฑ์
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา จักกวาฬทีปนีเป็นคัมภีร์หนึ่งที่สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศโปรดเกล้าฯ พระราชทานไปฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในลังกาในปี พ.ศ. 2299 ด้วย ต่อมากรมศิลปากรได้ชำระและแปลคัมภีร์จักกวาฬทีปนีเป็นภาษาไทย เมื่อ พ.ศ. 2523
จักจั่นทะเล

| จักจั่นทะเล ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: มาสตริชเชียน-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

จักจั่นทะเลชนิด Blepharipoda occidentalis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea
ชั้น:: Malacostraca
อันดับ:: Decapoda
อันดับฐาน:: Anomura
วงศ์ใหญ่:: Hippoidea Latreille, 1825

วงศ์
 Albuneidae  Blepharipodidae  Hippidae
จักจั่นทะเล เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง จำพวกอาร์โธพอด ในไฟลัมย่อยครัสตาเชียน อันดับฐานปูไม่แท้ โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hippoidea
จักจั่นทะเล เป็นสัตว์ที่มีรูปร่างคล้ายกับจักจั่นที่เป็นแมลง ตัวขนาดเท่าแมลงทับ แต่อาศัยอยู่ในทะเลอันเป็นที่มาของชื่อสามัญ ซึ่งตามพจนานุกรมฉบับ เปลื้อง ณ นคร ได้อธิบายไว้ว่า
จันจั่กทะเล น. แมลงทะเลชนิดหนึ่งคล้าย จักจั่น มีชุมตามริมฝั่งทะเลเกาะภูเก็ต ใช้เป็นอาหารได้
จักจั่นทะเล ขนาดเท่านิ้วหัวแม่โป้ง มีกระดองแข็งคล้ายปู มีขาทั้งหมด 5 คู่ แต่ส่วนของขาว่ายน้ำไม่ได้ใช้ว่ายน้ำ แต่ใช้ในการพยุงรักษาไข่เหมือนปูมากกว่า ส่วนหัวมีกรี แต่ไม่แข็งเหมือนกุ้ง ไม่มีก้ามหนีบ เป็นสัตว์ที่กินแพลงก์ตอน, สัตว์น้ำขนาดเล็ก และพืชน้ำจำพวกสาหร่ายที่ลอยมากับกระแสน้ำเป็นอาหาร โดยปกติแล้วจะอาศัยอยู่ในพื้นทรายที่ใกล้ชายฝั่งทะเลทั่วโลก เมื่อพบกับศัตรูผู้รุกรานจะมุดตัวลงใต้ทรายอย่างรวดเร็ว โดยโผล่มาแค่ก้านตา จะมีร่องรอยที่มุดลงทรายเป็นรูปตัวยู (U) หรือตัววี (V)  มีพฤติกรรมการขยายพันธุ์ ด้วยการที่ตัวผู้จะฉีดน้ำเชื้อเข้าไปผสมกับไข่ของตัวเมีย ที่เกาะอยู่ใต้ท้องเหมือนกับสัตว์จำพวกอื่นในไฟลัมย่อยครัสตาเชียนเหมือนกัน โดยวางไข่ใต้พื้นทรายลึกลงไปริมชายหาด เมื่อฟักเป็นตัวอ่อนก็ถูกกระแสคลื่นน้ำพัดพาออกไปใช้ชีวิตเบื้องต้นเหมือนแพลงก์ตอน จากนั้นเมื่อเจริญเติบโตขึ้นก็ถูกกระแสน้ำพัดกลับเข้าฝั่งเป็นวงจรชีวิต จักจั่นทะเลตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้มาก โดยตัวผู้จะมีขนาดใหญ่ประมาณ 10 มิลลิเมตรเท่านั้น
สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 วงศ์ ด้วยกัน ได้แก่
Albunea Weber, 1795
Austrolepidopa Efford & Haig, 1968
Harryhausenia Boyko, 2004 †
Italialbunea Boyko, 2002 †
Lepidopa Stimpson, 1858
Leucolepidopa Efford, 1969
Paralbunea Serène, 1977
Paraleucolepidopa Calado, 1996
Praealbunea Fraaije, 2002 †
Squillalbunea Boyko, 2002
Stemonopa Efford & Haig, 1968
Zygopa Holthuis, 1961
Blepharipoda Randall, 1840
Lophomastix Benedict, 1904
Emerita Scopoli, 1777
Hippa Fabricius, 1787
Mastigochirus Miers, 1878
ในประเทศไทยมักพบที่หาดไม้ขาว และหาดต่าง ๆ ในจังหวัดภูเก็ต โดยที่หาดไม้ขาวพบมากที่สุด เนื่องจากเป็นหาดที่ธรรมชาติยังคงบริสุทธิ์อยู่ จักจั่นทะเลสามารถนำมารับประทานเป็นอาหารได้ ด้วยวิธีการปรุงต่าง ๆ ในบางฤดูกาลจะพบตามหาดทั่วไปหมด วิธีการจับใช้วิธีแบบดั้งเดิม คืิอ ใช้สวิงที่มีความห่างของตาข่ายประมาณ 1.5 เซนติเมตร ลากไปตามชายหาด เมื่อพบตัวที่ยังเล็กอยู่หรือไข่ที่แก่เป็นสีน้ำตาลเข้มจะปล่อยไป เพื่อให้เจริญเติบโตแพร่ขยายพันธุ์สืบไป  สำหรับชนิดที่พบได้ในน่านน้ำไทย คือ จักจั่นนางแอ่น (Albunea symmysta-เป็นชนิดที่หาได้ยากที่สุด), จักจั่นทะเลธรรมดา (Emerita emeritus-เป็นชนิดที่พบได้ทั่วไป) และจักจั่นควาย (Hippa adactyla-เป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด)
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 7

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 7 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปี ค.ศ. 1934 งานจัดขึ้นที่ Biltmore Bowl โรงแรม Biltmore ลอสแอลเจลลิส ในครั้งนี้มีการอนุญาตให้เขียนแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมลงในใบลงคะแนนเสียงรอบสุดท้าย เนื่องจากหลายฝ่ายไม่พอใจที่ Bette Davis จากภาพยนตร์เรื่อง Of Human Bondage และ Myrna Loy จากภาพยนตร์เรื่อง The Thin Man ไม่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1938 รางวัลดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best Score) จะมอบให้กับค่ายเพลงแทนที่จะมอบให้กับนักแต่งเพลงเหมือนครั้งอื่น ๆ
รางวัล > ประเภทภาพยนตร์

| สาขา | ภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัล | โปรดิวเซอร์ |
| --- | --- | --- |
| Outstanding Production |  It Happened One Night  | Frank Capra และ Harry Cohn |
| Animated Short Film |  The Tortoise and the Hare  | Walt Disney |
| Best Short Film Comedy |  La Cucaracha  | Kenneth Macgowan และ Carly Wharton |
| Short Film - Novelty |  City of Wax  | Horace Woodard และ Stacy Woodard |
รางวัล > ประเภทการแสดง

| สาขา | ผู้ได้รับรางวัล | ภาพยนตร์ |
| --- | --- | --- |
| Best Actor | Clark Gable | It Happened One Night |
| Best Actress | Claudette Colbert | It Happened One Night |
รางวัล > ประเภทอื่นๆ

| สาขา | ผู้ได้รับรางวัล | ภาพยนตร์ |
| --- | --- | --- |
| Best Director | Frank Capra | It Happened One Night |
| Best Adapted Screenplay | Robert Riskin | It Happened One Night |
| Best Original Screenplay | Arthur Caesar | Manhattan Melodrama |
| Best Cinematography | Victor Milner |  Cleopatra |
| Best Art Direction | Cedric Gibbons and Frederic Hope | The Merry Widow |
| Best Sound Recording | Columbia Studio Sound Dept. | One Night of Love |
| Best Film Editing | Conrad A. Nervig | Eskimo |
| Best Song | Con Conrad และ Herb Magidson | The Continental จากภาพยนตร์ The Gay Divorcee |
| Best Score | Louis Silvers, Victor Schertzinger และ Gus Kahn | One Night of Love |
| Best Assistant Director | John Waters | Viva Villa! |
แหล่งข้อมูลอื่น

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 7 ที่เว็บไซต์ IMDb
จักจั่น

บทความนี้ว่าด้วยแมลง สำหรับนักแสดงชาวไทย ดู อคัมย์สิริ สุวรรณศุข
| จักจั่น |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Insecta
อันดับ:: Hemiptera
อันดับย่อย:: Auchenorrhyncha
อันดับฐาน:: Cicadomorpha
วงศ์ใหญ่:: Cicadoidea
วงศ์:: Cicadidae Westwood, 1840

Subfamilies
 Cicadettinae  Cicadinae  Tettigadinae  Tibiceninae  See also article text.
จักจั่น เป็นแมลงที่มีตาขนาดใหญ่ อยู่ด้านข้างของหัว มีประสาทการรับรู้ที่ดีอยู่บนปีก ค้นพบประมาณ 1,300 ชนิดแล้วบนโลก
จักจั่นอาศัยอยู่ในบริเวณเขตร้อน เป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี เพราะมีขนาดที่ใหญ่และสามารถส่งเสียงที่ไพเราะได้ บางครั้งจะถูกสับสนกับ ตั๊กแตนหนวดสั้น (locust) ไม่มีเหล็กในไว้ต่อย และไม่กัดมนุษย์  บางพื้นที่ จักจั่นถือว่าเป็นอาหารชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมและยังจัดเป็นอาหารที่ใช้เป็นยาอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปภาพขณะที่จักจั่นกำลังลอกคราบ (ไทย)
คมบูจะ

โมจิ (ขวา) กินกับคมบูจะบ๊วย (ซ้าย)
ระวังสับสนกับ เห็ดชาแดง
คมบูจะ (ญี่ปุ่น: 昆布茶; โรมาจิ: konbu-cha) เป็นเครื่องดื่มที่ทำขึ้นโดยการเทน้ำร้อนลงบนสาหร่ายคมบุแห้งที่สับละเอียดหรือเป็นผงแล้ว บางชนิดอาจมีการเติมเกลือลงไปเล็กน้อย บางชนิดมีการใส่อาราเระ และบางชนิดมีการเติมเกียวกูโระลงไปด้วย
ภาพรวม

มีเอกสารบันทึกไว้ว่าคมบูจะเป็นเครื่องดื่มที่ดื่มเพื่อความเพลิดเพลินมาตั้งแต่โบราณเนื่องจากรสชาติอูมามิของคมบุและธรรมเนียมการดื่มชา และยังมีเอกสารที่ จักรพรรดิมูราคามิได้นำมาใช้เป็นยาในยุคเฮอังอีกด้วย โดยทั่วไปแล้วคาดว่าเป็นหนึ่งในชาปรุงแต่งซึ่งมีอยู่ตั้งแต่ในสมัยเอโดะ
มักพบคมบูในรูปแบบผงที่ประกอบด้วยน้ำตาล เกลือ และ สารชูรส เพื่อปรับรสชาติ แต่ก็มีที่ไม่ใส่สารชูรสอยู่เหมือนกัน
คมบูจะที่ใช้เป็นเครื่องปรุงรส

ไม่เพียงแต่ใช้เป็นเครื่องดื่มเท่านั้น แต่ยังเป็น เครื่องปรุงรสแทนเกลือหรือโชยุ เพื่อลดปริมาณเกลือ กลูตาเมตซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักของสารชูรส ถูกสร้างขึ้นจากผลการวิจัยเกี่ยวกับรสชาติอูมามิของคมบุ ดังนั้นคมบูจะจึงถูกนำมาใช้แทนสารชูรสด้วย
เรื่องของชื่อเรียก

ในยุโรปและอเมริกาจะใช้คำว่า kombucha เรียกเห็ดชาแดง ซึ่งเป็นเครื่องดื่มที่ได้รับความนิยมในประเทศรัสเซีย และประเทศอื่น ๆ ในช่วงต้น ศตวรรษที่ 20 ดังนั้นเมื่อพูดว่า kombucha ในภาษาอังกฤษ จึงไม่ได้หมายถึงคมบูจะ แต่หมายถึงเห็ดชาแดง ซึ่งเป็นคนละเรื่องกันกับคมบูจะในญี่ปุ่น
ในพจนานุกรม The American Heritage Dictionary of the English Language อธิบายว่าที่มาของชื่อเรียกที่สับสนนั้นน่าจะเกิดจากการที่ผู้พูดภาษาอังกฤษเข้าใจผิดว่าอาหารเลี้ยงเชื้อที่เป็นวุ้นนั้นเป็นสาหร่ายคมบุ เลยสับสนกับคมบูจะ
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 69

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 69 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปี ค.ศ. 1996 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1997 ณ Shrine Auditorium & Expo Center
ผู้ที่ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง > รางวัลออสการ์เกียรติยศ

Michael Kidd
ผู้ที่ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง > รางวัลเอิร์ฟวิง จี. ธัลเบิร์ก

Saul Zaentz
แหล่งข้อมูลอื่น

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 69
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 69 เก็บถาวร 2008-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่เว็บไซต์ IMDb
จะคนไหนก็แฟนสาว

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
จะคนไหนก็แฟนสาว
หน้าปกมังงะ จะคนไหนก็แฟนสาว เล่ม 1 ในฉบับภาษาไทย
カノジョも彼女 (Kanojo mo Kanojo)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Girlfriend, Girlfriend
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: ฮิโรยูกิ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
นิตยสาร: โชเน็งแมกกาซีนรายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 4 มีนาคม พ.ศ. 2563 – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
จำนวนเล่ม:  16    7 (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ซาโตชิ คูวาบาระ (ฤดูกาลที่ 1) Takatoshi Suzuki (ฤดูกาลที่ 2)
อำนวยการโดย: Hiroyuki Aoi Kentarou Hattori Masahiro Hibi Souichirou Naitou Sumio Udagawa Shintarou Yoshitake
เขียนบทโดย: เคอิจิโร โอจิ
ดนตรีโดย: มิกิ ซากูไรทัตสึฮิโกะ ไซกิ Sayaka Aoki
สตูดิโอ: เทซูกะโปรดักชัน (ฤดูกาลที่ 1) ซินเนอร์จีเอสพี (ฤดูกาลที่ 2)
ถือสิทธิ์โดย: อเมริกาเหนือ ครันชีโรลเอเชียใต้ มิวส์ คอมมิวนิเคชันเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
เครือข่าย: JNN (MBS ทีบีเอส BS-TBS) AT-X
เครือข่ายภาษาไทย: อ้ายฉีอี้ ปีลีปีลี
ฉาย:  3 กรกฎาคม พ.ศ. 2564  –  23 ธันวาคม พ.ศ. 2566
ตอน: 24 (รายชื่อตอน)
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
จะคนไหนก็แฟนสาว (ญี่ปุ่น: カノジョも彼女, โรมาจิ: Kanojo mo Kanojo) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม เขียนและวาดภาพโดยฮิโรยูกิ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 และในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 มีการรวบรวมไว้เป็นเล่มทังโกบง ถึงเล่มที่ 14 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเทซูกะโปรดักชัน ฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ Animeism ส่วนฤดูกาลที่ 2 โดยสตูดิโอซินเนอร์จีเอสพี ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566
เรื่องย่อ

มุคาอิ นาโอยะ นักเรียนมัธยมปลายที่พึ่งคบหาเป็นแฟนกับซากิ เพื่อนหญิงที่เขาได้แอบหลงรักมาตั้งแต่ยังเด็ก แต่หลังจากที่คบกันได้ไม่นาน จู่ ๆ ก็มีรุ่นน้องน่ารักนามว่า นางิสะได้มาสารภาพรักกับเขา และด้วยความที่นาโอยะ เป็นคนซื่อตรงกับตัวเองก็เลยตกปากรับคำคบหากับนางิสะไปด้วยอีกคน จนกลายเป็นจับปลาสองมือ และเกิดเป็นเรื่องราวความรักที่ปั่นป่วนชวนขำ
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 70

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 70 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1998 ณ Shrine Auditorium เมืองลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา งานประกาศรางวัลครั้งนี้ จัดขึ้นโดยองค์กร Academy of Motion Picture Arts and Sciences (AMPAS) เพื่อมอบรางวัลให้แก่ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี  ค.ศ. 1997 ที่มีความยอดเยี่ยมในแต่ละด้าน โดย Billy Crystal ได้ทำหน้าที่พิธีกรในงาน ซึ่งถือเป็นการทำหน้าที่พิธีกรในงานประกาศผลรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่ 6 ของเขา และทำให้เขาได้รับรางวัลเอ็มมีจากความสามารถของเขาเอง นอกจากนี้ ภายในงานยังมีการเชิญนักแสดงที่ได้รับรางวัลออสการ์สาขาการแสดงจำนวน 70 คน มาปรากฏตัวบนเวที เพื่อร่วมเฉลิมฉลองในโอกาสครบ 70 ปี ของงานประกาศผลรางวัลออสการ์อีกด้วย
Titanic นับเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ครั้งนี้ เนื่องจากได้รับรางวัลออสการ์มากถึง 11 สาขา ซึ่งรวมถึงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมด้วย
ผู้ที่ได้รับรางวัลและชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัล

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ครั้งนี้ มีการมอบรางวัลทั้งสิ้น 24 สาขา โดยภาพยนตร์เรื่อง Titanic ได้รับรางวัลออสการ์จำนวน 11 สาขา จากจำนวน 14 สาขาที่ได้เข้าชิงรางวัล ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงทำสถิติเป็นภาพยนตร์ที่เข้าชิงรางวัลออสการ์มากที่สุด ร่วมกับภาพยนตร์เรื่อง All About Eve ในปี ค.ศ. 1950  และทำสถิติเป็นภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์มากที่สุด ร่วมกับภาพยนตร์เรื่อง Ben-Hur ในปี ค.ศ. 1959 และต่อมา ภาพยนตร์เรื่อง The Lord of the Rings: The Return of the King สามารถทำสถิติดังกล่าวได้เช่นกันในปี ค.ศ. 2004
ผู้ที่ได้รับรางวัลและชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัล > รางวัลออสการ์เกียรติยศ

Stanley Donen ได้รับรางวัลออสการ์เกียรติยศจากการทำงานกำกับภาพยนตร์เพลงหลายเรื่องมาตลอดหลายสิบปี ซึ่งรวมไปถึงภาพยนตร์เรื่อง Singin' in the Rain ในปี พ.ศ. 2495
แหล่งข้อมูลอื่น

THE 70TH ACADEMY AWARDS
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 70 เก็บถาวร 2008-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่เว็บไซต์ IMDb
James Cameron (สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และสาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม)
Jon Landau (สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม)
Jack Nicholson (สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม)
Helen Hunt (สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม)
Matt Damon (สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม)
Ben Affleck (สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม)
ความถี่แจ้งเหตุประสบภัยสากล

ความถี่แจ้งเหตุประสบภัยในกิจการวิทยุสมัครเล่น ย่านความถี่วีเอชเอฟในภูมิภาค 3 อินเดีย, อินโดนิเซีย และไทย คือ 145.000 MHz
ความถี่แจ้งเหตุประสบภัยสากล (อังกฤษ: international distress frequency) เป็นคลื่นความถี่วิทยุที่กำหนดไว้สำหรับการสื่อสารฉุกเฉินตามข้อตกลงระหว่างประเทศ
ประวัติ

ในช่วงศตวรรษที่ 20 ความถี่ 500 kHz เป็นความถี่แจ้งเหตุประสบภัยหลักสากล ซึ่งถูกยกเลิกการใช้งานเพื่อปรับไปใช้งานตามระบบแจ้งเหตุฉุกเฉินและเพื่อความปลอดภัยทางทะเลทั่วโลก (Global Maritime Distress and Safety Sytem: GMDSS)
การใช้ความถี่ในการแจ้งเหตุประสบภัยบางความถี่อนุญาตให้ใช้ความถี่ในการเรียกสถานีอื่นเพื่อเรียกขานสำหรับการติดต่อ หลังจากตอบรับกันแล้วจะมีการนัดหมายไปยังช่องอื่นเพื่อสนทนากันต่อ ช่องดังกล่าวเรียกว่า ความถี่เรียกขานแจ้งเหตุประสบภัยและเพื่อความปลอดภัย (distress, safety and calling)
การประมวลผลตำแหน่งจากดาวเทียมทั้งหมดจากความถี่ 121.5 หรือ 243 MHz ถูกยกเลิก โดยตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ยามฝั่งสหรัฐจะตรวจสอบเฉพาะสัญญาณขอความช่วยเหลือจากตำแหน่งฉุกเฉินที่ได้จากกระโจมวิทยุ (EPIRBs) ที่ออกอากาศด้วยสัญญาณระบบดิจิทัล 406 MHz ซึ่งรุ่นที่ใช้ความถี่ 406 MHz กลายเป็นรุ่นเดียวที่ได้รับอนุมัติให้ใช้บนเรือประมงเชิงพาณิชย์และพาหนะทางน้ำสำหรับพักผ่อนทั่วโลกในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550
ความถี่กิจการเคลื่อนที่ทางทะเล

ความถี่แจ้งเหตุประสบภัยสากลที่ใช้งานอยู่ปัจจุบันประกอบด้วย
2182 kHz สำหรับการใช้งานทางทะเลด้วยเสียงระยะปานกลาง ยามฝั่งสหรัฐกล่าวว่า "ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2556 หน่วยยามฝั่งจะไม่เฝ้าฟังความถี่ 2182 kHz อีกต่อไป" ในขณะที่ศูนย์ประสานงานการค้นหาและช่วยเหลืออากาศยานและเรือที่ประสบภัย (Rescue Coordination Centre: RCC) อีกหลายแห่ง เช่น ในยุโรปเหนือมีความสามารถในการสื่อสารแค่ย่าน MF และไม่รองรับย่าน HF
มีความถี่ย่าน HF หลายความถี่สำหรับการเรียกขานแจ้งเหตุประสบภัยจากระยะไกล ประกอบไปด้วย
4125 kHz
6215 kHz
8291 kHz
12290 kHz
16420 kHz
วิทยุทางทะเล ย่านความถี่วีเอชเอฟ ช่อง 16 (156.8 MHz) สำหรับการใช้งานทางทะเลระยะใกล้
406 MHz ถึง 406.1 MHz ใช้งานในระบบ Cospas-Sarsat สำหรับการค้นหาและกู้ภัย (SAR) ผ่านดาวเทียมระหว่างประเทศ สำหรับตรวจจับการแจ้งเตือนเหตุประสบภัยและตรวจจับการแพร่กระจายข้อมูล
ความถี่กิจการเคลื่อนที่ทางทะเล > ความถี่เรียกอย่างจำเพาะเจาะจงโดยใช้วิธีดิจิทัล

ความถี่สำหรับการเรียกอย่างจำเพาะเจาะจงโดยใช้วิธีดิจิทัล (DSC) มีด้วยกันหลายความถี่ โดยใช้งานสำหรับกาารเฝ้าตรวจสอบสัญญาณขอความช่วยเหลือในระบบ DSC ประกอบไปด้วย
2.1875 MHz
4.2075 MHz
6.312 MHz
8.4145 MHz
12.577 MHz
16.8045 MHz
156.525 MHz, วิทยุทางทะเล ย่านความถี่วีเอชเอฟ ช่อง 70
ความถี่การบิน

121.5 MHz คือความถี่ฉุกเฉินอากาศยานหรือความถี่แจ้งเหตุประสบภัยทางอากาศสากล ซึ่งถูกใช้งานโดยเครื่องส่งสัญญาณนำทางฉุกเฉินของพลเรือน อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันระบบ Cospas-Sarsat ไม่ได้เฝ้าติดตามความถี่นี้แล้ว
243 MHz คือความถี่ฉุกเฉินอากาศยานทางทหารของเนโท
406 MHz ถึง 406.1 MHz ใช้งานในระบบ Cospas-Sarsat สำหรับการค้นหาและกู้ภัย (SAR) ผ่านดาวเทียมระหว่างประเทศ สำหรับตรวจจับการแจ้งเตือนเหตุประสบภัยและตรวจจับการแพร่กระจายข้อมูล
ความถี่ค้นหาและกู้ภัย

123.1 MHz — ความถี่สนับสนุนการบิน (ใช้งานด้วยเสียงระหว่างประเทศสำหรับประสานงานปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัย)
138.78 MHz — การใช้งานด้วยเสียงของกองทัพสหรัฐในภารกิจค้นหาและกู้ภัย นอกจากนี้ความถี่นี้ยังใช้สำหรับการค้นหาทิศทาง (direction finding: DF) อีกด้วย
155.160 MHz
172.5 MHz — การสื่อสารจากทุ่นโซโนบุยฉุกเฉินของกองทัพเรือสหรัฐและการใช้งานนำทางกลับบ้าน ความถี่นี้ได้รับการเฝ้าติดตามโดยอากาศยานต่อต้านเรือดำน้ำ (ASW) ทั้งหมดของกองทัพเรือสหรัฐที่ได้รับภารกิจการค้นหาและกู้ภัย
282.8 MHz — ใช้งานร่วม/รวมด้วยเสียง ในพื้นที่ค้นหาและความถี่ย่าน DF ที่ใช้งานทั่วทั้งเนโท
406 MHz / 406.1 MHz — ใช้งานในระบบ Cospas-Sarsat สำหรับการค้นหาและกู้ภัย (SAR) ผ่านดาวเทียมระหว่างประเทศ สำหรับตรวจจับการแจ้งเตือนเหตุประสบภัยและตรวจจับการแพร่กระจายข้อมูล
เครื่องวิทยุคมนาคมบอกตำแหน่งผ่านดาวเทียมในกรณีฉุกเฉิน (Emergency position-indicating radiobeacon: EPIRB)
เครื่องทวนสัญญาณเพื่อการค้นหาและช่วยเหลือ (Search and Rescue Transponder: SART)
วิทยุยามฉุกเฉิน (Survival radio)
ความถี่วิทยุสมัครเล่น > ความถี่ VHF, UHF

ความถี่เรียกขานในย่าน VHF, UHF สามารถใช้เรียกขานในกรณีฉุกเฉินได้
| ย่านความถี่ | ทั่วโลก | ภูมิภาคที่ 1 ยุโรป, แอฟริกา | ภูมิภาคที่ 2 ทวีปอเมริกา | ภูมิภาคที่ 3 เอเชีย |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
13 เซนติเมตร: 
| 23 เซนติเมตร |  |  | 1294.500 MHz (U.S.) |  |  |
| 33 เซนติเมตร |  | N/A | 927.500 MHz (U.S.) | N/A |  |
| 70 เซนติเมตร |  | 433.500 MHz (EU) | 446.00 MHz (U.S.) | 446.00 MHz (U.S.) |  |
| 1.25 เมตร |  | N/A | 223.500 MHz (U.S.) | N/A |  |
| 2 เมตร |  | 145.500 MHz (EU) | 146.520 MHz (U.S. & แคนาดา) | 145.000 MHz (อินเดีย, อินโดนิเซีย และไทย) |  |
| 2 เมตร |  |  | 144.740 MHz ฟิลิปปินส์ |  |  |
| 4 เมตร |  |  | 70.450 MHz (EU) | N/A | N/A |
| 6 เมตร |  |  | 52.525 MHz |  |  |
| 10 เมตร |  |  | 29.600 MHz |  |  |
| 12 เมตร |  |  | RTTY/Packet only |  |  |