คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เหตุการณ์สำคัญ

พ.ศ. 2453
1 มกราคม พ.ศ. 2453 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนายกระดับโรงเรียนมหาดเล็กเป็นสถาบันอุดมศึกษา พระราชทานนามใหม่ว่า "โรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว" เพื่อให้เป็นไปตามพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ต้องการให้มีมหาวิทยาลัยขึ้นสําหรับเป็นสถาบันอุดมศึกษาของชาวสยาม
พ.ศ. 2454
ปลายปี พ.ศ. 2454 พระยาศรีวรวงศ์ ผู้บัญชาการ กระทรวงเกษตราธิการ (กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในปัจจุบัน) ได้โอนโรงเรียนเกษตรวิศวกรรมการคลอง ซึ่งตั้งอยู่ที่วังใหม่ ปทุมวัน มาสังกัดโรงเรียนข้าราชการพลเรือน โดยตั้งเป็นแผนกเกษตรศาสตร์
หลังจากที่โรงเรียนข้าราชการพลเรือนเปิดการสอนแผนกเกษตรศาสตร์ขึ้น เนื่องด้วยกระทรวงเกษตราธิการ ยังไม่มีความประสงค์ที่จะรับผู้สําเร็จในวิชาแผนกนี้เข้ารับราชการ จึงได้มอบให้พระอนุยุตยันตรการเป็นผู้บริหารงาน ที่โรงเรียนเกษตรนี้ไปพลางก่อน ถือกันว่าท่าเป็นหัวหน้า ผู้บริหารคนแรกของคณะวิศวกรรมศาสตร์
พ.ศ. 2456
เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) ผู้บัญชาการโรงเรียนข้าราชการพลเรือน ได้สอบถามทหารบก ทหารเรือ กรมรถไฟ กรมชลประทาน ฯลฯ ได้ความว่า ต่างก็ต้องการนักเรียน ที่สําเร็จวิชาวิศวกรรมเป็นจํานวนมาก จึงได้ให้จัดการตั้งโรงเรียนช่างกลขึ้น วางหลักสูตร หาอาจารย์มาเพิ่มเติมให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ โดยนักเรียนช่างกลชุดแรกก็คือ นักเรียนที่ถ่ายทอดมาจากโรงเรียนเกษตรวิศวกรรมการคลอง ที่โรงเรียนข้าราชการพลเรือนได้รับมอบมา อีกทั้งยังรับสมัครนักเรียนภายนอกอีกจํานวนหนึ่ง และได้ใช้วังใหม่ สถานที่ศึกษาของโรงเรียนเกษตรเป็นสถานที่ทำการเรียนการสอน มีชื่อใหม่ว่า "โรงเรียนยันตรศึกษาแห่งโรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว" ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2456 เป็นต้นมา ถือว่าเป็นสถาบันการศึกษาที่มีการสอนทางวิศวกรรมศาสตร์เป็นแห่งแรกในประเทศไทย และนับว่าเป็นจุดเริ่มต้นของคณะวิศวกรรมศาสตร์ในปัจจุบัน
เมื่อก่อตั้งโรงเรียนยันตรศึกษาแล้ว ทางราชการได้มอบหมายให้พระยาวิทยาปรีชามาตย์ (ในขณะนั้นเป็นพระอนุภาษศิษยานุสาร) ทำหน้าที่รักษาการผู้อำนวยการโรงเรียนยันตรศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2457 โดยมีพระอนยุตยันตรการ ทำหน้าที่หัวหน้าอาจารย์ (ต่อมา มร.วิกโก้ ลุนด์ ได้ทำหน้าที่หัวหน้าอาจารย์แทนใน พ.ศ. 2459)
พ.ศ. 2458
สร้างตึกบัญชาการโรงเรียนข้าราชการพลเรือนหรือ ตึกอักษรศาสตร์ 1 ในปัจจุบัน สมัยก่อนเคยเป็นตึกเรียน ของนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์
พ.ศ. 2459
รับประกาศนียบัตรวิศวกรรมศาสตร์ออกรับราชการรุ่นแรก สมัยโรงเรียนยันตรศึกษา
26 มีนาคม พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาประดิษฐานโรงเรียนข้าราชการพลเรือนขึ้นเป็น "จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" โดยโรงเรียนยันตรศึกษาจึงยกสถานะเปลี่ยนมาเป็น "คณะวิศวกรรมศาสตร์" โดยมีพระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค) ดํารงตําแหน่งเป็นคณบดีคนแรก เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2460
พ.ศ. 2464
ต่อมา พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ ได้ย้ายไปรับราชการที่กระทรวงทหารเรือ ทางราชการจึงให้พระยาวิทยาปรีชามาตย์ คณบดีคณะรัฐประศาสนศาสตร์ ทําหน้าที่รักษาการคณบดี โดยมีพระเจริญวิศวกรรม (ขณะนั้นเป็นหลวงเจริญวิศวกรรม) ทําหน้าที่เป็นผู้ช่วยคณบดี
พ.ศ. 2472
รับประกาศนียบัตร 4 ปี รุ่นแรก
พระเจริญวิศวกรรม คณบดีลําดับที่ 3 ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ดํารงตําแหน่งคณบดีตั้งแต่วันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2472 ถึงวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2504
พ.ศ. 2474
คณะวิศวกรรมศาสตร์ปรับปรุงแผนกวิชาทั้ง 3 แผนก ให้เป็นภาควิชา ได้แก่ วิศวกรรมโยธา วิศวกรรมไฟฟ้า และ วิศวกรรมเครื่องกล โดยพระเจริญวิศวกรรมดํารงตําแหน่งหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมโยธา ศาสตราจารยชารล์ส เอ็มสัน เกเวริตซ์ ดำรงตำแหนหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า และศาสตราจารย์ฮันส์ บันตลิ ดํารงตําแหน่งหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล (มีการเปิดหลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์ สาขาช่างอากาศ)
พ.ศ. 2476
เริ่มเปิดสอนหลักสูตรปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโยธา ไฟฟ้า และเครื่องกล
พ.ศ. 2478
นิสิตวิศวกรรมศาสตร์ 12 คน เข้ารับพระราชทาน ปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตเป็นรุ่นแรก
คณะวิศวกรรมศาสตร์ย้ายสถานศึกษาจากตึกบัญชาการมาอยู่ที่ตึกเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์หลังแรก หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่าตึก 1 ตึกแดง หรือปราสาทแดง
พ.ศ. 2482
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสาขา วิศวกรรมเหมืองแร่
สร้างตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์หลังที่ 2 แล้วเสร็จ
พ.ศ. 2484
เริ่มวางหลักสูตรปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต แต่เนื่องจากระยะนั้นเป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 หลักสูตร ปริญญามหาบัณฑิตจึงได้ถูกระงับไว้ชั่วคราว จนกระทั่งถึง พ.ศ. 2497 จึงสามารถเปิดหลักสูตรปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโยธา ไฟฟ้า และเครื่องกล ได้เป็นปีแรก
พ.ศ. 2485
ภาพวาดแผนผังบริเวณตึกและโรงประลองคณะ วิศวกรรมศาสตร์ มาตราส่วน 1 : 500 วาดโดย มาโนช วัธนธาดา เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2485
เปิดการสอนภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
เปิดหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสาขาวิศวกรรมอุตสาหการ
พ.ศ. 2486
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมทรัพยากรธรณี
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมปิโตรเลียม
จัดตั้งแผนกวิชาวิศวกรรมเหมืองแร่และธรณีวิทยาเหมืองแร่
พ.ศ. 2496
เปิดการสอนภาควิชาวิศวกรรมสุขาภิบาล
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม
พ.ศ. 2497
เปิดหลักสูตรปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโยธา ไฟฟ้า และเครื่องกล ได้เป็นปีแรก
พ.ศ. 2498
เปิดการสอนภาควิชาวิศวกรรมสํารวจ
สร้างห้องปฏิบัติการไฟฟ้าแรงสูง
สร้างตึกอรุณ สรเทศน์ เป็นที่ทําการของภาควิชาวิศวกรรมสุขาภิบาล
พ.ศ. 2504
สร้างตึกวิศวกรรมอุตสาหการ
พ.ศ. 2506
นิสิตคณะวิศวกรรมถวายฎีกาขอพระราชทานอภัยโทษ เนื่องจากกรณีพิพาทระหว่างนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ 9 คน กับรองอธิการบดีฝ่ายปกครอง เป็นเหตุให้รับโทษพักการเรียน และเพิกถอนสิทธิ์ในการสอบไล่
พ.ศ. 2509
สร้างตึกไฟฟ้า 5 ช้ัน
เจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์ แห่งประเทศสวีเดน ได้ประทานอุปกรณ์เพื่อการเรียนการสอนด้านวิศวกรรมเหมืองแร่
พ.ศ. 2510
สร้างห้องทดลองไฟฟ้าแรงสูง เพื่อเป็นสถานที่ให้บริการทดสอบวัสดุอุปกรณ์ไฟฟ้าแรงสูง
พ.ศ. 2512
นิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ ก่อตั้งชมรมค่ายอาสาพัฒนา มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างถาวรวัตถุช่วยเหลือชุมชนในชนบท โครงการแรกคือการก่อสร้างสะพานไม้ช่วยเหลือผู้ประสบภัยในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัยจัดตั้ง "หน่วยคอมพิวเตอร์ไซแอนส์" ขึ้นตรงต่อบัณฑิตวิทยาลัย ณ ชั้น 2 ตึกไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์
พ.ศ. 2513
สร้างสะพานแขวนถาวรแบบคอนกรีตเสริมเหล็กที่บ้านม่วงชุม ตําบลม่อนปิ่น อําเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ตามพระราชดําริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พ.ศ. 2514
นายสัญญา ธรรมศักดิ์ องคมนตรี (ในขณะนั้น) เป็นผู้แทนพระองค์ไปเปิดสะพานเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสะพานนี้ว่า "ยุววิศวกรบพิธ" และตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน คณะวิศวกรรมศาสตร์ก็ยังคงรักษา กิจกรรมของค่ายอาสาพัฒนานี้เพื่อสร้างถาวรวัตถุให้แก่ ชุมชนต่าง ๆ ทั่วประเทศหลายแห่ง นับว่าเป็นกิจกรรมบําเพ็ญประโยชน์ที่ใช้วิชาชีพวิศวกรรมโดยตรง ช่วยกันทํางานโดยไม่จ้างคนงาน ยินดีทํางานหนัก และเรียนรู้ความยากลําบากของการทํางานทุกระดับ ผลงานที่กระทำการสําเร็จในแต่ละปี ได้สร้างความภาคภูมิใจให้แก่นิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ตลอดมา
พ.ศ. 2515
เปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมโลหการ และเปิดสอนหลักสูตรนิวเคลียร์ขึ้นเป็นคร้ังแรกภายใต้บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2517
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ
พ.ศ. 2518
เปิดการสอนภาควิชาวิศวกรรมเคมี (แยกมาจาก ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ)
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมเคมี
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
เปิดการสอนภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
เปิดการสอนภาควิชานิวเคลียร์เทคโนโลยี
พ.ศ. 2519
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมเคมี
หน่วยทดสอบและบริการทางวิศวกรรมไฟฟ้าในรัฐบาลของประเทศฝรั่งเศส ให้การช่วยเหลือในการจัดตั้งห้องปฏิบัติการวิจัย สิ่งประดิษฐ์สารกึ่งตัวนํา รวมทั้งทุนการศึกษาแก่ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า
พ.ศ. 2521
จัดตั้งศูนย์บริการคอมพิวเตอร์ ต่อมาชื่อว่า "สถาบันบริการคอมพิวเตอร์"
พ.ศ. 2522
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมสํารวจ
พ.ศ. 2526
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมเครื่องกล
พ.ศ. 2527
ภาควิชาวิศวกรรมเหมืองแร่และธรณีวิทยาเหมืองแร่ เปลี่ยนชื่อเป็นภาควิชาวิศวกรรมเหมืองแร่และปิโตรเลียม
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมปิโตรเลียม
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโยธา (หลักสูตรนานาชาติ)
พ.ศ. 2528
ภาควิชาวิศวกรรมเหมืองแร่และปิโตรเลียม เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมทรัพยากรธรณี
พ.ศ. 2531
ภาควิชาวิศวกรรมสุขาภิบาล เปลี่ยนชื่อเป็นวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม
พ.ศ. 2532
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมเคมี
รัฐบาลอินเดียให้ความช่วยเหลือจัดต้ังห้องปฏิบัติการออกแบบอิเล็กทรอนิกส์
พ.ศ. 2533
ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลเปิดการสอนหลักสูตร วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมเรือ
เปิดการสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์
พ.ศ. 2534
เปิดการสอนภาควิชาวิศวกรรมแหล่งนํ้า โดยแยกมาจากภาควิชาวิศวกรรมโยธา
เปลี่ยนชื่อภาควิชาวิศวกรรมเหมืองแร่ เป็นภาควิชา วิศวกรรมเหมืองแร่และปิโตรเลียม
พ.ศ. 2535
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโลหการและวัสดุ
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมปิโตรเลียม (หลักสูตรนานาชาติ)
พ.ศ. 2536
ก่อตั้งศูนย์เทคโนโลยีอนุภาคไทย
พ.ศ. 2537
ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมยานยนต์
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมแหล่งน้ํา
พ.ศ. 2538
จัดต้ังศูนย์เชี่ยวชาญไฟฟ้ากําลัง (Center of Excellence in Electrical Power Technology)
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมนิวเคลียร์
เปิดการสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมนิวเคลียร์
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการทางวิศวกรรม หลักสูตรนานาชาติ ร่วมกับ University of Warwick
พ.ศ. 2539
จัดตั้งห้องปฏิบัติการวิจัยภายใต้เงินกู้ ไทย–ญี่ปุ่น (TJTTP)
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโลหการและวัสดุ
พ.ศ. 2540
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมนิวเคลียร์
พ.ศ. 2541
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการได้รับการรับรอง มาตรฐาน ISO 9001–1994
พ.ศ. 2542
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ
เปิดการสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสารสนเทศปริภูมิทางวิศวกรรม
พ.ศ. 2543
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมแหล่งนํ้า
ก่อตั้งสํานักบริหารหลักสูตรวิศวกรรมนานาชาติ (International School of Engineering: ISE)
พ.ศ. 2544
ปรับปรุงอาคารอรณุ สรเทศน์ จากเดิมเป็นที่ทำการขอภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม ให้เป็นที่ทําการสมาคมนิสิตเก่าวิศวะจุฬา
เปิดห้องปฏิบัติการวิศวกรรมซอฟต์แวร์
จัดตั้งสํานักงานประกันคุณภาพในคณะวิศวกรรมศาสตร์
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมโลหการและวัสดุ
พ.ศ. 2545
เปิดการสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมซอฟต์แวร์
มีผู้จบการศึกษาในระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิตภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมเป็นคนแรก
ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าได้รับเลือกให้เป็น Host Institution ในสาขา EEE (Electrical และ Electronics Engineering) เพื่อผลิตบุคลากรทางด้านวิศวกรรมไฟฟ้า ภายใต้โครงการ AUN/SEED–Net ให้แก่ Member Institute ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยในกลุ่มประเทศอาเซียน
พ.ศ. 2546
ตั้งหน่วยปฏิบัติการวิจัยเทคโนโลยีข้อมูลภาพเชิงภูมิศาสตร์
ตั้งศูนย์เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมซอฟต์แวร์ร่วมกับ ห้องปฏิบัติการวิศวกรรมระบบสารสนเทศ
อาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมเคมีได้รับรางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ จากสํานักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.)
พ.ศ. 2547
จัดสร้างศูนย์เรียนรู้ด้วยตนเอง
พ.ศ. 2548
ISE เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมการออกแบบและผลิตยานยนต์และหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมนาโน
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมสํารวจ
เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาโครงสร้างพื้นฐานทางวิศวกรรมโยธา (หลักสูตรนานาชาติ)
พ.ศ. 2549
ISE เปิดการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมอากาศยาน และหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมสารสนเทศและการสื่อสาร
ฝ่ายวิชาการรับดูแลหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาซอฟต์แวร์ต่อจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2550
มีนิสิตระดับปริญญาเอกภายใต้โครงการ AUN/SEED–Net สําเร็จการศึกษาเป็นรายแรก
พ.ศ. 2551
โครงการเปิดโลกลานเกียร์ เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2551 โครงการถ่ายโอนองค์ความรู้ด้านวิศวกรรมสู่สังคมโดยไม่หวังผลกำไร
พ.ศ. 2552
เปิดห้องลีฟแอนด์เลิร์น (Live & Learn) เพื่อเป็นกิจกรรมการศึกษาอิสระในรูปแบบอินเทอร์เน็ตเลานจ์ที่ให้บริการนิสิตและบุคลากรของคณะฯ ใช้สำหรับศึกษาค้นคว้า โดยบริษัท โตชิบา ไทยแลนด์ จำกัด เป็นผู้สนับสนุนหลัก
เปิด Hall of Fame หรือ หอเกียรติยศวิศวะจุฬากิตติคุณอาวุโสดีเด่น ตั้งอยู่บริเวณโถงทางเดินของอาคารวิศวกรรมศาสตร์ 3 ซึ่งเป็นห้องจัดแสดงชีวประวัติของนิสิตเก่าที่ได้รับการประกาศเกียรติคุณเป็นวิศวะจุฬากิตติคุณอาวุโสดีเด่น
พ.ศ. 2553
ทุบห้องน้ำสามแสนและตึกโคลัมโบเพื่อก่อสร้างอาคาร วิศวะจุฬา 100 ปี
เริ่มการก่อสร้างอาคารวิศวะจุฬา 100 ปี
ฝ่ายวิชาการเปิดการสอนเพิ่มเติม 3 หลักสูตร ได้แก่
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมชีวเวช
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมชีวเวช
หลักสูตรวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมชีวเวช
เปิดตัวโครงการ iConnect เป็นช่องทางการติดต่อสื่อสารระหว่างนิสิตกับคณะ ทําให้นิสิตสามารถรับทราบข้อมูลปรากฏการณ์เปลี่ยนห้องหรือเรียกประชุมได้ง่ายขึ้น โดยมีบริษัทแอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) (AIS) เป็นผู้สนับสนุนหลัก
คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กำหนดออกวารสารวิชาการฉบับออนไลน์ราย 3 เดือน และจัดพิมพ์เป็นรูปเล่มรายปี ภายใต้ชื่อ "วารสารวิศวกรรมศาสตร์" ครอบคลุมเนื้อหาวิชาการ ข่าวสารความคิดเห็น งานวิจัยเทคโนโลยี โดยหวังให้เป็นแหล่งอ้างอิงคุณภาพสูงสําหรับวิศวกรกับนักวิจัย ทั้งภาคการศึกษาและภาคอุตสาหกรรม
และเพื่อเป็นการเผยแพร่ชื่อเสียงของคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ให้เป็นที่รู้จักในวงกว้างยิ่งขึ้น ทางคณะฯ จึงได้ออกวารสารภาษาอังกฤษในชื่อ "Engineering Journal" ซึ่งเป็นวารสารระดับนานาชาติอีกด้วย
พ.ศ. 2554
เพื่อเป็นการส่งเสริมพุทธศาสนา ทางคณะวิศวกรรมศาสตร์ ได้เปิด "ห้องธรรมวิศว์" ขึ้น ณ ชั้น 3 อาคารวิศวกรรมศาสตร์ 3 เพื่อใช้เป็นสถานที่สําหรับนิสิตและบุคลากรของคณะฯ ได้ฝึกสมาธิและสติ
คณะวิศวกรรมศาสตร์ ยื่นมือช่วย SME ภาคอุตสาหกรรม ที่มีผลกระทบจากเหตุอุทกภัยเพื่อพลิกฟื้นธุรกิจ โดยทำการคิดค้นสารละลายมหัศจรรย์ "SM" ชุบชีวิต "มอเตอร์" และ "แผงวงจร" คืนหัวใจและสมอง เพื่อเริ่มธุรกิจอีกครั้งหลังนํ้าลดลง
พ.ศ. 2555
เปิดห้อง iThink ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นพื้นที่สําหรับการพูดคุยระหว่างกลุ่มคณาจารย์ด้วยกันในรูปแบบไม่เป็นทางการ ซึ่งภายในห้องมีอุปกรณ์ด้านไอทีไว้ให้บริการ และสามารถมาใช้งานได้อย่างเต็มที่ โดยได้รับการสนับสนุนจากชมรมวิศวะจุฬา 2513
เปิดตัวโครงการ ILP จากความร่วมมือระหว่าง คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับภาคอุตสาหกรรม (Industrial Liaison Program: ILP) เพื่อเชื่อมโยงระหว่างคณะ ฯ กับภาคอุตสาหกรรม และให้เป็นการพัฒนาคณาจารย์ นิสิต และภาคอุตสาหกรรมของประเทศให้พร้อม เพื่อก้าวเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเชียน (AEC) อย่างแข็งแกร่ง
เปิด iCanteen โรงอาหารที่ปรับปรุงขึ้นใหม่ มีรูปแบบที่ทันสมัย โดยบริษัทเหล็กสยามยามาโตะ จํากัด เป็นผู้สนับสนุนหลัก
เปิดสวนรวมใจอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นสวนด้านหลังอาคารวิศวกรรมศาสตร์ 3 ที่ปรับปรุงขึ้นใหม่ โดยได้รับการสนับสนุนจากนิสิตเก่า เป็นสวนที่ร่มรื่นสวยงาม มีการวางรูปแบบการจัดสวนที่ลงตัว เหมาะสำหรับเป็นที่พักผ่อนของคณาจารย์นิสิตและ บุคลากรของคณะฯ
เปิดห้องละหมาด เพื่ออํานวยความสะดวกแก่นิสิตและบุคลากรที่นับถือศาสนาอิสลาม โดยทางคณะฯ ได้จัดห้องละหมาดไว้บริเวณอาคารวิศวกรรมศาสตร์ 3
พ.ศ. 2556
พิธีเฉลิมฉลองวันสถาปนาครบรอบ 100 ปี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2556
เปิดใช้อาคารเรียนรวมและวิจัยอาคารวิศวะจุฬา 100 ปี อย่างเป็นทางการ และปรับภาพลักษณ์องค์กรเป็น Chula Engineering Foundation toward Innovation
พ.ศ. 2557
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมและเทคโนโลยีการป้องกันประเทศ (หลักสูตรใหม่)
พ.ศ. 2558
เปิดให้บริการห้องสมุดโฉมใหม่ของคณะฯ โดยใช้ชื่อว่า "Chula Engineering LIBRARY"
เปิดตัวโครงการ CHULA ENGINEERING AMBASSADOR รุ่นที่ 2 โดยโครงการนี้จัดขึ้นเพื่อคัดเลือกนิสิตที่เป็นตัวแทนของวิศวกรยุคใหม่ที่มีความรู้ความสามารถ และมีจริยธรรม พร้อมต่อการก้าวไปสู่การพัฒนาประเทศและการแข่งขันในเวทีโลก
พ.ศ. 2559
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเปิดห้องสมุดคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ภาควิชาวิศวกรรมนิวเคลียร์เปิดหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมนิวเคลียร์และรังสีเป็นรุ่นแรก
พ.ศ. 2561
จัดตั้ง "ศูนย์ความเป็นเลิศด้านวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม ศาสตราจารย์อรุณ สรเทศน์" ภายใต้ความพร้อมในการสร้างสรรค์ความรู้และนวัตกรรมเพื่อแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมของประเทศและภูมิภาคท้ังในด้านทรัพยากรบุคคล อาทิ คณาจารย์ นักวิจัย และนิสิต
เข้าร่วมโครงการ Zero Waste ลดปริมาณขยะภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ และเป็นส่วนช่วยในด้านสิ่งแวดล้อม
เปิดใช้งานห้อง MI the Making of the Innovatist ณ ชั้น M อาคารวิศวะจุฬา 100 ปี
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรม หุ่นยนต์และปัญญาประดิษฐ์ (หลักสูตรนานาชาติ/หลักสูตรใหม่)
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมระบบเมืองอัจฉริยะ (หลักสูตรใหม่)
พ.ศ. 2562
เปิดห้อง True Lab @ Chula Engineering: 5G & Innovative Solution Center พื้นที่สร้างสรรค์นวัตกรรมที่เพียบพร้อมด้วยโครงสร้างพื้นฐานโทรคมนาคม ทั้ง 5G, 4G และ WiFi รวมถึงเครื่องมือและอุปกรณ์เพื่อการทดลอง ทดสอบทุนวิจัย/พัฒนา และกิจกรรมเสริมสร้างองค์ความรู้ เสริมศักยภาพให้คณาจารย์และนิสิตในการค้นคว้าสร้างนวัตกรรม และผลงานวิจัย ตลอดจนพัฒนาและสร้างสรรค์รูปแบบการใช้งานต่าง ๆ
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาระบบ กายภาพที่เชื่อมประสานด้วยเครือข่ายไซเบอร์ (หลักสูตรใหม่)
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมยานพาหนะ โครงสร้างพื้นฐานระบบราง (หลักสูตรนานาชาติ/หลักสูตรใหม่)
พ.ศ. 2563
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมทรัพยากรธรณีและปิโตรเลียม หลักสูตรนานาชาติ/หลักสูตรใหม่)
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรน้ำ (หลักสูตรใหม่)
พ.ศ. 2564
ปรับภาพลักษณ์องค์กรเป็น Chula Engineering Innovation toward Sustainability
เปิดตัวรายการพูดจาประสาช่างเทปพิเศษ ร่วมกับวารสารอินทาเนีย เพื่อสัมภาษณ์นิสิตเก่าที่มีวัตถุประสงค์ในการเผยแพร่องค์ความรู้ด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่น่าสนใจ ผ่านมุมมอง และประสบการณ์จากนิสิตเก่าของคณะวิศวกรรมศาสตร์
เปิดตัววารสารออนไลน์ IN2SD Newsletter เพื่อให้ข้อมูลความรู้จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ และหน่วยงานที่ให้ความร่วมมือในหัวข้อที่ทันสมัยอยู่ในความสนใจของสังคม
พ.ศ. 2565
เปิดตัวโครงการ "Chula Engineering สนับสนุนการ เรียนรู้ตลอดชีวิต Lifelong Learning"
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเคมีและกระบวนการ (หลักสูตรนานาชาติ)
เปิดหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานวัตวิศวกรรมเพื่อความยั่งยืน (หลักสูตรสหสาขาวิชา)
พ.ศ. 2566
เปิดหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีดิจิทัล (หลักสูตร Sandbox)
พ.ศ. 2567
สภามหาวิทยาลัยอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อ “ภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม” เป็น “ภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมและความยั่งยืน”
พ.ศ. 2568
เปิดหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเซมิคอนดักเตอร์ (หลักสูตรนานาชาติ)