stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มีดเหน็บ

มีดเหน็บ หรือ มีดอีเหน็บ เป็นเครื่องมือมีดสั้นมักใช้งานตัดแต่งต้นไม้ และเดินทางในป่า จัดว่ามีดเอกลักษณ์ของชาติไทยที่มีใช้งานกันเกือบทุกบ้าน
มีดเหน็บ ที่ได้มีการกล่าวไว้ใน พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ว่า "เป็นชื่อเรียกมีดขนาดกลาง ใบมีดรูปร่างปลายแหลม กลางป่อง โคนแคบ สันค่อนข้างหนา ด้ามทำเป็นกั่นสอดติดกับด้ามไม้หรือทำเป็นบ้องติดอยู่ในตัวก็มี ปรกติสอดใบมีดไว้ในฝักซึ่งทำด้วยไม้หรือหวายสาน นิยมเหน็บเอวด้านหลังหรือด้านหน้า ในเวลาออกนอกบ้าน ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง
ถิ่นฐาน และ ความนิยม

มีดเหน็บสุโขทัย
มีดเหน็บอรัญญิก
มีดหุบกระทิง
เกี่ยวข้องหรือคล้ายกัน

มีดหมอ
มีดตอก
มีดอื่นๆในสังคมไทย

มีดกราย
มีดกรีดกล้วย
มีดกรีดยาง
มีดโกน
มีดขอ
มีดควั่นอ้อย
มีดคว้าน
มีดคอม้า
มีดชายธง
มีดซุย
มีดพร้า
ปิยพันธุ์ นิมมานเหมินท์

| ปิยพันธุ์ นิมมานเหมินท์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ร.จ.พ |
| --- | --- |

กรรมการตรวจเงินแผ่นดิน
ดำรงตำแหน่ง 25 กันยายน พ.ศ. 2557 – 25 กันยายน พ.ศ. 2560
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 มิถุนายน พ.ศ. 2492 (75 ปี) อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม

ปิยพันธุ์ นิมมานเหมินท์ สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 11 วุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน อดีตสมาชิกวุฒิสภาแบบสรรหา (ชุดปี 2554) และอดีตอธิบดีกรมบัญชีกลาง
ประวัติ

เกิดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนายพิสุทธิ์ นิมมานเหมินท์ กับหม่อมราชวงศ์พันธุ์ชมพูนุท นิมมานเหมินท์ (สกุลเดิม ทองแถม)
การศึกษา

ปิยพันธุ์ นิมมานเหมินท์ จบการศึกษาบัญชีบัณฑิต จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2515 ปริญญาโทด้านรัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต (สหรัฐอเมริกา) ในปี พ.ศ. 2517 และปริญญาตรีนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2529
นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 42 ปี พ.ศ. 2542
การทำงาน

ปิยพันธุ์ นิมมานเหมินท์ เริ่มรับราชการในสังกัดกระทรวงการคลัง เคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยปลัดกระทรวงการคลัง ในปี พ.ศ. 2538 เป็นรองอธิบดีกรมธนารักษ์ ในปี พ.ศ. 2539 เป็นหัวหน้าผู้ตรวจราชการกระทรวงการคลัง ในปี พ.ศ. 2543 จากนั้นปี พ.ศ. 2548 ได้รับตำแหน่งปลัดกระทรวงการคลัง และอธิบดีกรมบัญชีกลางในปีถัดมา จนเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2552
ปิยพันธุ์ เป็น กรรมการนโยบายตำรวจแห่งชาติผู้ทรงคุณวุฒิ ในปี พ.ศ. 2551 - 2552 เคยเป็นกรรมการธนาคารนครหลวงไทย เป็นประธานกรรมการธนาคารอาคารสงเคราะห์
ในปี พ.ศ. 2554 ปิยพันธุ์ นิมมานเหมินท์ ได้รับการสรรหาให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาด้วย ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการตรวจเงินแผ่นดินเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2557
ในปี พ.ศ. 2562 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา และมีบทบาทในการเป็นกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2563
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2549 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2543 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
นิกิ เลาดา

| นิกิ เลาดา |
| --- | --- |
เลาดาใน ค.ศ. 1984
เกิด: แอนเตรียส นิโกลาส เลาดา 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949(1949-02-22) เวียนนา ออสเตรีย
เสียชีวิต: 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2019(2019-05-20) (70 ปี) ซือริช สวิตเซอร์แลนด์

ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติ:  ออสเตรีย
ช่วงปี: 1971–1979, 1982–1985
ทีม: มาร์ช, บีอาร์เอ็ม, แฟร์รารี, แบร็บบัม, แม็กลาเรน
แข่ง: 177 (เริ่ม 171)
ชนะเลิศ: 3  (1975, 1977, 1984)
ชนะ: 25
โพเดียม: 54
คะแนน: 420.5
ตำแหน่งโพล: 24
ทำรอบได้เร็วที่สุด: 24
แข่งครั้งแรก: ออสเตรียนกรังด์ปรีซ์ 1971
ชนะครั้งแรก: สเปนิชกรังด์ปรีซ์ 1974
ชนะครั้งล่าสุด: ดัตช์กรังด์ปรีซ์ 1985
แข่งครั้งล่าสุด: ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 1985
 
แอนเตรียส นิโกลาส "นิกิ" เลาดา (เกิด 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949 - 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ที่ เวียนนา )  เป็นนักแข่งรถ นักบิน และนักธุรกิจชาวออสเตรีย  อดีตแชมเปียนโลก ฟอร์มูลาวัน 3 สมัย ในปี พ.ศ. 2518, 2520 และ 2527
นิกิ เลาดา มีชื่อเสียงจากการเป็นนักแข่งรถให้กับทีม เฟอร์รารี ระหว่างปี พ.ศ. 2517 ถึง 2520 และได้แชมป์โลกประจำปี พ.ศ. 2518 และ 2520 ก่อนจะเลิกขับไปในปี พ.ศ. 2521 ด้วยเหตุผลว่า "ขาดแรงบันดาลใจ" เขาหันไปเป็นนักบิน ก่อตั้งสายการบินชื่อ เลาดาแอร์
ในปี พ.ศ. 2525 นิกิ เลาดา กลับมาแข่งรถอีกครั้ง เพื่อหารายได้เป็นทุนในการบริหารสายการบินของเขา เขาร่วมทีม แมคลาเรน และได้แชมเปียนโลกสมัยที่สาม ในปี พ.ศ. 2527 โดยมีคะแนนชนะ อแลง พรอสต์ เพื่อนร่วมทีมเพียง 0.5 คะแนน (เลาดา ได้ 72 คะแนน ส่วนพรอสต์ ได้ 71.5 คะแนน)
นิกิ เลาดา ปลดเกษียณจากการขับรถแข่ง ในปี พ.ศ. 2528 และกลับไปบริหารสายการบินเลาดาแอร์ โดยหลายครั้งเขาทำหน้าที่นักบินที่หนึ่งด้วยตัวเอง  ในปี พ.ศ. 2543 สายการบินเลาดาแอร์ของเขา กลายเป็นบริษัทในเครือของ ออสเตรียนแอร์ไลน์  นิกิ เลาดา ถูกขับออกจากบริษัท เขาจึงก่อตั้งสายการบินใหม่ ชื่อ  นิกิแอร์ ในปี พ.ศ. 2546
นิกิ เลาดา นักแข่งรถสูตรหนึ่งฟอร์มูล่าวันในตำนาน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ในวัย 70 ปี หลังเผชิญกับปัญหาสุขภาพในช่วงบั้นปลายชีวิต โดยอดีตแชมพ์ Formula One 3 สมัย เพิ่งผ่านการปลูกถ่ายปอดไปเมื่อเดือนสิงหาคมปีที่ผ่านมา ขณะที่ต้นปีเจ้าตัวได้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลอีกครั้งจากโรคหวัด  ล่าสุดครอบครัวของ Lauda ได้ออกแถลงการณ์ยืนยันว่า ตำนาน Formula One ได้จากโลกนี้ไปแล้วอย่างสงบ ครอบครัวของเขาออกแถลงการณ์ผ่านสื่อออสเตรียเมื่อวันอังคารที่ 21 พ.ค. ที่ผ่านมา
เลาดาขับเฟอร์รารี่ 312 ที2 ที่นูร์เบอร์กริง เยอรมนี ใน ค.ศ. 1976
เลาดาขับแมคลาเรนได้แชมป์โลกสมัยที่สามในฤดูกาล 1984
ดูเพิ่ม

เลาดาแอร์ เที่ยวบินที่ 004
เถ้ากระดังงา

| เถ้ากระดังงา |
| --- | --- |
แนว: สุขนาฏกรรม ดราม่า
บทละครโทรทัศน์: พิไลลาพย์ • การเวก • มิติ
กำกับโดย: ปิยะพงศ์ คำภากุล
แสดงนำ: เขมนิจ จามิกรณ์ สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร นิธิดล ป้อมสุวรรณ เดชา โคนาโล นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์ พีท ทองเจือ
เพลงประกอบ: ยังมี – สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร ดังต้องมนตร์ – จิรากร สมพิทักษ์ ประสาทสัมผัส – กานดา วิทยานุภาพยืนยง
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 21
การผลิต
ผู้จัดละคร: บริษัท แมทชิ่ง แม็กซิไมซ์ โซลูชั่น จำกัด (มหาชน)
ความยาวตอน: 60 นาที
บริษัทผู้ผลิต: บริษัท แมทชิ่ง แม็กซิไมซ์ โซลูชั่น จำกัด (มหาชน)
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่องเวิร์คพอยท์
ออกอากาศ: 9 พฤศจิกายน 2567 (2567-11-09) – 18 มกราคม​ 2568
ละครเรื่องก่อนหน้า: เมืองลับแล
เถ้ากระดังงา (อังกฤษ: The Secret of Hers) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมดราม่าปี 2567 จากการกำกับของ ปิยะพงศ์ คำภากุล นำแสดงโดย เขมนิจ จามิกรณ์, สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร, นิธิดล ป้อมสุวรรณ, เดชา โคนาโล, นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์ และพีท ทองเจือ ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.05 น. (เวลามาตรฐานไทย) เริ่มตอนแรกวันที่ 9 พฤศจิกายน 2567 และยังสามารถรับชมย้อนหลังแบบสตรีมมิ่งได้ทางเน็ตฟลิกซ์เวลา 22.00 น. ละครเรื่องนี้ยังเป็นผลงานการแสดงเรื่องแรกของ เจ๋ง เดชา โคนาโล หรือ เจ๋ง บิ๊กแอส นักร้องชื่อดัง
นักแสดง

| นักแสดง> บทบาท | นักแสดง | นักแสดง> บุคลิกตัวละคร |
| --- | --- | --- |
| สิริน | เขมนิจ จามิกรณ์ | ม่ายสาวพราวเสน่ห์เจ้าของโรงแรมที่มีชายหนุ่มถึง 5 คนเข้ามาพัวพันในชีวิต |
| จิณณ์ | สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร | นักออกแบบตกแต่งภายในหนุ่ม ลูกน้องผู้แสนดี ที่มีแต่ความรัก ความอบอุ่น และความโรแมนติก แอบมีความสัมพันธ์ลับ ๆ กับสิริน |
| ชรัณ | นิธิดล ป้อมสุวรรณ | ตำรวจหนุ่มเพื่อนเก่า ผู้มีแต่ความห่วงใย และอยู่ในสถานะแอบรักสิริน |
| เมฆ | เดชา โคนาโล | นักร้องและนายแบบหนุ่มแบดบอย ชอบผจญภัย รักอิสระ ผู้ทำให้เลือดของสิรินสูบฉีดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ท้ายที่สุดกลับถูกจิณณ์ฆ่าตาย |
| อารยะ | นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์ | อดีตสามีจอมเจ้าชู้ของสิริน ที่พยายามกลับมาขอคืนดี เพื่อให้ครอบครัวกลับมาเป็นเหมือนเดิม  ถึงแม้เขาจะมีชัญญ่าเป็นคู่ควงก็ตาม |
| กฤษณ์ | พีท ทองเจือ | หนุ่มใหญ่เจ้าของร้านเพชร เพียบพร้อมทุกอย่าง มีความอ่อนโยนเป็นสุภาพบุรุษ พร้อมซัพพอร์ตสิรินทุกอย่าง |
| ชัญญ่า | กุลมาศ สารสาส | คู่ควงของอารยะหลังจากที่หย่าขาดกับสิริน |
| ลดา | มิณฑิตา วัฒนกุล | เลขาและเพื่อนสนิทของสิรินเป็นคนที่รู้ความลับเรื่องสิรินแอบมีความสัมพันธ์กับจิณณ์จึงพยายามเก็บความลับนี้ไว้ |
| พาขวัญ | นัฏฐา ลอยด์ | แม่ของสิรินที่พยายามให้ลูกสาวกลับไปคืนดีกับอดีตลูกเขยอย่างอารยะ |
| ซูซี่ | สาธิดา ศรีพรหมมา | ประชาสัมพันธ์สาวสวยช่างเม้าท์ประจำโรงแรม |
| พารณ | วิศรุต หอมหวน |  |
| เฌอแตม | ด.ญ.ธัญญภัสร์ มยุรลีลา | ลูกสาวของสิรินกับอารยะ |
นักแสดงรับเชิญ
| พิธาน | จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร | พ่อของอารยะ |
| บวร | สมมาตร ไพรหิรัญ | พ่อของกฤษณ์ |
| เชิงชาญ | สุเชาว์ พงษ์วิไล | พ่อของสิริน |
| ยายเพ็ญ | อรสา อิศรางกูร ณ อยุธยา | ป้าของชัญญ่า |
| อัยยา | คัทรียาฑ์ บาวเวนส์ | น้องสาวของชรัณ |
| พงษ์ศักดิ์ | สุรศักดิ์ ชัยอรรถ | พ่อของจิณณ์ |
| นีน่า | ตรีรัก รักการดี | แม่ของจิณณ์ |
นครลำปาง

สำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในปัจจุบัน ดูที่ เทศบาลนครลำปางสำหรับสถานีรถไฟ ดูที่ สถานีรถไฟนครลำปาง
นครลำปาง เป็นประเทศราชของราชวงศ์ตองอูและราชวงศ์โก้นบองโดยแยกตัวออกมาจากการปกครองของเชียงใหม่ ภายหลังตกเป็นประเทศราชของอาณาจักรธนบุรีและรัตนโกสินทร์ และได้รับนาม เมืองนครลำปางประเทศราช
ประวัติศาสตร์ > การก่อตัวของรัฐ

ในปี พ.ศ. 2270/2271 ไทยสากล (จ.ศ. 1089) กบฏตนบุญเทพสิงห์โค่นล้มผู้ปกครองพม่าที่เมืองเชียงใหม่ ทำให้เกิดสภาวะสุญญากาศทางการเมืองในดินแดนล้านนาตอนล่าง แม้ว่าพม่าพยายามที่จะย้ายศูนย์กลางการปกครองไปยังเชียงแสน แต่หัวเมืองล้านนาตอนล่างต่างแยกตัวเป็นอิสระและปกครองตนเองในลักษณะเดียวกับชุมนุมต่างๆหลังเสียกรุงครั้งที่ 2 รวมถึงนครลำปาง ซึ่งตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของกบฏตนบุญวัดนายาง ชื่อเสียงของตนบุญวัดนายางเป็นที่เลื่องลือจนดึงดูดการรุกรานจากเมืองลำพูนในปี พ.ศ. 2272/2273 ไทยสากล (จ.ศ. 1091) หนานทิพย์ช้างได้ขับไล่กองทัพลำพูนออกไปและได้เป็นเจ้าผู้ครองนครลำปาง มีพระนามว่า พญาสุลวฦๅไชย ต่อมาพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง)ทรงส่งบรรณาการผ่านเชียงตุงไปยังอังวะ เพื่อขอการรับรองสถานะและความคุ้มครองจากพม่าในฐานะประเทศราช
เมื่อราชวงศ์ตองอูล่มสลายลงในปี พ.ศ. 2295 นครลำปางได้รับอิสรภาพเป็นช่วงสั้นๆก่อนที่ราชวงศ์โก้นบองจะสามารถรวบรวมอาณาจักรพม่าได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2300 และทำให้นครต่างๆในดินแดนล้านนาต่างส่งบรรณาการมาสวามิภักดิ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2306 กองทัพพม่าเข้ายึดครองเมืองเชียงใหม่ที่ยังคงตั้งตัวเป็นอิสระอยู่ พร้อมทั้งปราบปรามหัวเมืองอื่นๆในล้านนาในช่วงเวลานั้น มีการแย่งชิงอำนาจภายในนครลำปางระหว่างเจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้วและท้าวลิ้นก่านพม่าจึงสนับสนุนเจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้วเพื่อควบคุมนครลำปาง แต่ผู้ปกครองพม่าไม่สามารถควบคุมเมืองต่างๆได้อย่างสมบูรณ์ นครลำปางร่วมกับเมืองต่างๆก่อกบฏต่อพม่า จนกระทั่งถูกปราบลงในปี พ.ศ. 2309 ไทยสากล ความขัดแย้งระหว่างผู้ปกครองพม่าและผู้ปกครองท้องถิ่นยังคงดำเนินต่อไป เป็นเหตุให้นครลำปางสวามิภักดิ์ต่ออาณาจักรธนบุรีในสงครามเชียงใหม่ พ.ศ. 2317
ประวัติศาสตร์ > นครลำปางในฐานะประเทศราชของสยาม

หลังจากได้รับสถานะประเทศราชของสยาม นครลำปางกลายเป็นฐานที่มั่นสำคัญในการฟื้นฟูนครเชียงใหม่และการรับศึกจากพม่า ต่อมานครลำปางร่วมมือกับนครเชียงใหม่ นครแพร่ และนครน่านขยายอำนาจสู่ดินแดนของเชียงแสนซึ่งยังคงถูกปกครองโดยพม่า จนในที่สุดก็สามารถทำลายเมืองเชียงแสนได้ในปี พ.ศ. 2347 ไทยสากล จากนั้นนครลำปางร่วมมือกับนครเชียงใหม่และนครลำพูนอันเป็นเครือญาติในราชวงศ์เจ้าเจ็ดตนขยายอำนาจสู่ดินแดนรัฐเมืองยอง กลุ่มนครรัฐไทลื้อและเชียงรุ่ง นอกจากนี้ นครลำปางยังร่วมกับฝ่ายสยามในการปราบกบฏเจ้าอนุวงศ์และทำสงครามเชียงตุง เนื่องจากอาณาเขตนครลำปางถูกล้อมรอบด้วยรัฐพันธมิตรทำให้ไม่สามารถขยายดินแดนได้ นครลำปางจึงใช้วิธีกวาดต้อนผู้คนจากเมืองที่ตีได้มาฟื้นฟูบ้านเมืองแทน
ต้นพุทธศตวรรษที่ 25 สยามเริ่มได้รับผลกระทบจากการขยายอำนาจของชาติตะวันตก สยามจึงเร่งผนวกประเทศราชต่างๆเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสยาม ในปี พ.ศ. 2442 สยามประกาศจัดตั้งมณฑลลาวเฉียง ทำให้สถานะประเทศราชของนครลำปางสิ้นสุดลง อย่างไรก็ตาม เจ้าผู้ครองนครลำปางยังคงมีตำแหน่งเจ้าและมีอำนาจในการปกครองบางส่วน จนกระทั่งสยามเริ่มมีนโยบายไม่แต่งตั้งเจ้าผู้ครองนครในปี พ.ศ. 2469 ตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครลำปางจึงสิ้นสุดลง
รายพระนามและรายนามผู้ปกครอง

บทความหลัก: รายพระนามเจ้าผู้ครองนครลำปาง
การปกครอง

บทความหลัก: เจ้านายฝ่ายเหนือ และ ฐานันดรศักดิ์เจ้านายฝ่ายเหนือ
ดูเพิ่ม

เจ้าผู้ครองนครพะเยา (ยุคฟื้นฟู)
นครเชียงใหม่
นครลำพูน
นครแพร่
นครน่าน
อาณาเขตของนครลำปาง (ซ้ายล่าง) โดยเฮอร์เบิร์ต วาริงตัน สมิธ เจ้ากรมราชโลหกิจและภูมิวิทยาของสยาม ระหว่าง พ.ศ. 2438–2439
แคว้นอารากอน

| อารากอน Aragón (สเปน) |
| --- | --- |
แคว้นปกครองตนเอง
   ธง ธงประจำกษัตริย์อารากอน ตราอาร์ม
เพลง: เพลงอารากอน (เพลงทางการ), กันโตอาลาลิเบร์ตัด (เพลงไม่เป็นทางการ)
แผนที่ประเทศสเปนแสดงที่ตั้งแคว้นอารากอน
พิกัด:  41°00′N 1°00′W﻿ / ﻿41.000°N 1.000°W﻿ / 41.000; -1.000
ประเทศ:  สเปน
ธรรมนูญการปกครองตนเอง: 16 สิงหาคม 2525 18 เมษายน 2550 (ฉบับปัจจุบัน)
เมืองหลัก: ซาราโกซา
จังหวัด: ซาราโกซา, เตรูเอล, อูเอสกา
การปกครอง
 • ประเภท: รัฐบาลที่ได้รับมอบอำนาจปกครองตนเองในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
 • องค์กร: ฝ่ายบริหารอารากอน
 • ประธาน: ฆาบิเอร์ ลัมบัน (พรรคแรงงานสังคมนิยมสเปน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 47,720 ตร.กม. (18,420 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 4
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 1,308,563 คน
 • ความหนาแน่น: 27 คน/ตร.กม. (71 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับประชากร: ที่ 11
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัส ISO 3166: ES-AR
ภาษาราชการ: ภาษาสเปน
ภาษาที่ได้รับการรับรอง: ภาษาอารากอนและภาษากาตาลา
นักบุญองค์อุปถัมภ์: แม่พระแห่งเสาศักดิ์สิทธิ์
สภานิติบัญญัติ: กอร์เตสเดอารากอน
ที่นั่ง ส.ส.: 13 คน (จากทั้งหมด 350 คน)
ที่นั่ง ส.ว.: 14 คน (จากทั้งหมด 264 คน)
เว็บไซต์: ฝ่ายบริหารอารากอน
แผนที่การกระจายภาษาในแคว้นอารากอน ภาษาสเปนใช้พูดทั่วไปในแคว้น และเป็นภาษาราชการเพียงภาษาเดียว
แคว้นอารากอน
อารากอน (สเปนและอารากอน: Aragón) หรือ อะราโก (กาตาลา: Aragó) เป็นแคว้นปกครองตนเองทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปน มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับประเทศฝรั่งเศส ทางทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นกาตาลุญญา ทางทิศใต้ติดต่อกับแคว้นบาเลนเซีย และทางทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา แคว้นกัสติยาและเลออน แคว้นลาริโอฆา และแคว้นนาวาร์ ประกอบด้วยจังหวัดซาราโกซา จังหวัดอูเอสกา และจังหวัดเตรูเอล มีแม่น้ำเอโบรไหลผ่านในพื้นที่ ตอนเหนือเป็นภูเขาสูง มีหุบเขาที่อุดมสมบูรณ์และสวยงาม ส่วนตอนใต้ค่อนข้างแห้งแล้ง
นอกจากจังหวัดทั้งสามแล้ว แคว้นอารากอนยังแบ่งย่อยออกเป็น 33 เทศมณฑล (comarcas) อีกด้วย
ประวัติศาสตร์

ในอดีตอารากอนเป็นเขตการปกครองแห่งหนึ่งในระบอบศักดินาสวามิภักดิ์ของชาวแฟรงก์ ก่อนที่จะประกาศตนเองเป็นอาณาจักร ซึ่งจะถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรปัมโปลนา (ภายหลังคือราชอาณาจักรนาวาร์) ในปี ค.ศ. 925 อาณาจักรปัมโปลนานี้ประกอบด้วยเคาน์ตีอารากอน โซบราร์เบ (Sobrarbe) ริบากอร์ซา (Ribagorza) และดัชชีกัสติยา
หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าซานโช อาณาจักรนี้ถูกแบ่งให้โอรสของพระองค์ไปปกครอง ในช่วงแรกพระเจ้ารามิโรที่ 1 ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอารากอน ต่อมาพระเชษฐาของพระองค์สวรรคต พระองค์จึงมีฐานะเป็นกษัตริย์แห่งโซบราร์เบและรีบากอร์ซาด้วย ราชอาณาจักรใหม่แห่งนี้เติบโตอย่างรวดเร็ว รวมแคว้นนาวาร์ไว้ได้ และพิชิตเมืองซาราโกซาได้ในปี ค.ศ. 1118 สามารถคงสถานะราชอาณาจักรไว้ได้จนถึงปี ค.ศ. 1479 เมื่อพระเจ้าเฟร์รันโดที่ 2ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลแห่งกัสติยา ก่อตั้งราชอาณาจักรสเปนขึ้น
อารากอนยังเป็นชื่อของตำแหน่งกษัตริย์ เนื่องจากการรวมกันของราชวงศ์เคานต์แห่งบาร์เซโลนา (รามอน เบเรงเกร์ที่ 4) กับพระราชินีแห่งอารากอน (พระราชินีเปโตรนิลา) โอรสของทั้งสองพระองค์จึงได้สืบทอดการปกครองในดินแดนดังกล่าวจนกระทั่งตำแหน่งนี้สิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์ หลังจากการรวมกับราชวงศ์ของแคว้นคาสตีล แต่ตำแหน่งนี้ก็ยังใช้อยู่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1714
กษัตริย์แห่งอารากอน (ซึ่งนักประวัติศาสตร์บางคนในปัจจุบันเรียกว่า "กษัตริย์แห่งอารากอนและเคานต์แห่งบาร์เซโลนา") ได้ปกครองดินแดนซึ่งไม่เพียงแต่ประกอบด้วยบริเวณแคว้นอารากอนในปัจจุบันเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมไปถึงแคว้นกาตาลุญญา และต่อมายังได้ทรงครอบครองหมู่เกาะแบลีแอริก แคว้นบาเลนเซีย แคว้นซิซิลี เมืองเนเปิลส์ และแคว้นซาร์ดิเนียอีกด้วย
กษัตริย์แห่งอารากอนทรงเป็นกษัตริย์ของแคว้นโดยตรง และยังทรงดำรงตำแหน่งกษัตริย์แห่งบาเลนเซีย กษัตริย์แห่งมาจอร์กา (ในช่วงเวลาหนึ่ง) เคานต์แห่งบาร์เซโลนา ลอร์ดแห่งมงเปอลีเย และดุ๊กแห่งเอเธนส์และเนโอพาเทรีย (ชั่วคราว) แต่ละตำแหน่งทำให้พระองค์มีอำนาจอธิปไตยเหนือแคว้นแคว้นเดียว และตำแหน่งเหล่านี้จะเปลี่ยนไปเมื่อพระองค์เสียดินแดนไปและได้รับดินแดนมา
ในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน ในแคว้นอารากอนได้ปรากฏการก่อตั้งชุมนุมอนาธิปไตย (ผู้ต้องการล้มกฎหมายและการปกครอง) ขึ้นหลายแห่ง
ภูมิภาพ

แคว้นอารากอนมีความหนาแน่นของประชากรต่ำ ดังนั้นจึงมีพื้นที่ที่เกือบจะว่างเปล่าเป็นบริเวณกว้าง ประชากรมากกว่าครึ่งของแคว้นอาศัยอยู่ในเมืองซาราโกซา
เทือกเขาพิรินีในอารากอนมียอดเขาสูง ๆ และหุบเขาโดดเดี่ยวหลายแห่ง ซึ่งบางแห่งก็เข้าถึงได้ยากมากแต่ก็ยังรักษาความงดงามไว้ได้อยู่ ลึกเข้าไปทางเหนือ หุบเขาและที่ราบต่าง ๆ เต็มไปด้วยโบสถ์ เมือง และทิวทัศน์ที่น่าตื่นตา ส่วนทางใต้นั้นก็เป็นที่ตั้งของเมืองเตรูเอล ซึ่งเกือบจะเข้าถึงไม่ได้ แม้จะมีความสวยงามอย่างน่าอัศจรรย์ก็ตาม
สถานที่ในยุคกลางบางแห่งของเมืองเตรูเอลและซาราโกซาได้รับการคุ้มครองโดยองค์การยูเนสโก ในฐานะส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกสถาปัตยกรรมมูเดฆาร์แห่งอารากอน
ภาษา

นอกจากภาษาสเปนที่ประชากรในแคว้นพูดกันแล้ว ยังมีภาษาดั้งเดิมคือ ภาษาอารากอน ที่ยังใช้สื่อสารกันในหุบเขาบางแห่งของเทือกเขาพิรินี ส่วนภาษากาตาลาก็มีที่ใช้เช่นกันในเทศมณฑลบางแห่งที่ตั้งอยู่ติดกับแคว้นกาตาลุญญา
บุคคลท้องถิ่นที่มีชื่อเสียง

ฟรันซิสโก การ์เซส (ค.ศ. 1738–1781) เกิดในแคว้นอารากอน เป็นบาทหลวงมิชชันนารีในทวีปอเมริกาเหนือ ผู้ก่อตั้งเมืองสองแห่งเพื่อเผยแผ่ศาสนา
ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล ได้รับรางวัลโนเบลจากการวิจัยเรื่องสมองและระบบประสาทของมนุษย์
ฟรันซิสโก เด โกยา จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
แคว้นอารากอนมิเกล เซร์เบโต ถูกคริสตจักรลงโทษด้วยการเผาในคริสต์ศตวรรษที่ 16
รายการอ้างอิง

↑  "LEY 10/2009, de 22 de diciembre, de uso, protección y promoción de las lenguas propias de Aragón" (PDF). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 March 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-04-29.
↑  Who Was Who in America, Historical Volume, 1607-1896. Chicago: Marquis Who's Who. 1963.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
Aragon Guide เก็บถาวร 2020-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลสำหรับนักปีนเขา นักจักรยานภูเขา นักสกี และนักท่องเที่ยว รายละเอียดเกี่ยวกับที่พัก เส้นทาง และการเดินทาง (อังกฤษ)
ข้อมูลทางสถิติพื้นฐานของแคว้นอารากอน เก็บถาวร 2005-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
Charrando.com เว็บไซต์เกี่ยวกับภาษาอารากอน (อังกฤษ)
เรื่องราวทางธรรมชาติของแคว้นอารากอน (อังกฤษ)
รูปภาพของแคว้นอารากอน (อังกฤษ)
| ด ค กแคว้นปกครองตนเองของประเทศสเปน |
| --- | --- | --- |
| แคว้นปกครองตนเอง |   กันตาเบรีย   กัสติยา-ลามันชา   กัสติยาและเลออน   กาตาลุญญา   กาลิเซีย   กานาเรียส   นาวาร์   บาเลนเซีย   ประเทศบาสก์   ภูมิภาคมูร์เซีย   มาดริด   ลาริโอฆา   หมู่เกาะแบลีแอริก   อันดาลูซิอา   อัสตูเรียส   อารากอน   เอซเตรมาดูรา  |  |
| นครปกครองตนเอง |   เซวตา   เมลียา  |  |
| ปลาซัสเดโซเบรานิอา |  เปญญอนเดเบเลซเดลาโกเมรา  หมู่เกาะชาฟารินัส  หมู่เกาะอาลูเซมัส  |  |
หมู่เกาะเวอร์จินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

| หมู่เกาะเวอร์จิน ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- |
ธงชาติหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ
รหัสประเทศ: ISV
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกหมู่เกาะเวอร์จิน
เว็บไซต์: www.virginislandsolympics.com
ณ ลอนดอน
นักกีฬา: 7 คน  ใน 3 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): Tabarie Henry
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): LaVerne Jones-Ferrette
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
นักกีฬาแบ่งตามประเภทกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ยิงธนู | 2 | 2 | 4 |
|  เรือใบ | 1 | 1 | 2 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 4 | 3 | 7 |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Virgin Islands, US - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
นายคะ อย่ามาอ่อย

| นายคะ อย่ามาอ่อย |
| --- | --- |
ประเภท: โรแมนติก
สร้างโดย: จีเอ็มเอ็มทีวี FukDuk Production
กำกับโดย: สกล วงษ์สินธุ์วิเสส
แสดงนำ: วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์ ลุค อิชิกาวะ พลาวเดน
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Tell Me - วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 14
การผลิต
ความยาวตอน: 60 นาที
บริษัทผู้ผลิต: จีเอ็มเอ็มทีวี FukDuk Production
ออกอากาศ
เครือข่าย: จีเอ็มเอ็ม 25
ออกอากาศ: 19 พฤษภาคม 2564 (2564-05-19) – 1 กรกฎาคม 2564 (2564-07-01)
นายคะ อย่ามาอ่อย (อังกฤษ: Oh My Boss) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติกปี 2564 ที่ดัดแปลงมาจากนิยายเรื่อง นายคะ อย่ามาอ่อย เขียนโดย เจ้าหญิงผู้เลอโฉม
นำแสดงโดย วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์ และ ลุค อิชิกาวะ พลาวเดน
ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี ร่วมกับ FukDuk Production ละครเรื่องนี้เป็น 1 ใน 12 ละครโทรทัศน์ของจีเอ็มเอ็มทีวี ประจำปี 2563 ที่ประกาศภายในงาน "GMMTV 2020: New & Next" เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2562
ละครเรื่องนี้จะออกอากาศทุกวันพุธและวันพฤหัสบดี เวลา 20:30 น. ทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25  เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 19 พฤษภาคม
นักแสดง > นักแสดงหลัก

วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์ รับบท นุ่มนิ่ม
ลุค อิชิกาวะ พลาวเดน รับบท อากิสึกิ โคจิ
กุลมาศ สารสาส รับบท เรนะ
เรียวตะ โอมิ รับบท ฮาโซเบะ
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

ภัทร เอกแสงกุล รับบท มาร์ก
ธนบูลย์ วัลลภศิรินันท์ รับบท มิเนอิ
พลอยนิรา หิรัญทวีศิลป์ รับบท พิน
สิตางศุ์ ปุณภพ รับบท พลอย
ภัคจิรา กรรรัตนสูตร รับบท อิน
ชินรัฐ สิริพงษ์ชวลิต  รับบท คาเมอิ
สุทธาทิพย์ วุฒิชัยประดิษฐ์ รับ
ธวัชชัย เพชรสุข รับบท ป๊อบปี้
ดารินา บุญชู รับบท เหมียว
ปราณี มีชำนาญ รับบท จ๊ะโอ๋
วรชัย หิรัญลาภ รับบท ต้น
ณัฏฐ์พิชา พิศาลพงศ์ชนะ รับบท เลขาของมาร์ก
ฮารุปี้ รับบท อาชิกิ
กฤษดา เขียนเจริญ รับบท ติ่ง
คาซุกิ ยาโนะ รับบท ประธานบริษัท
ซึมิจิ คอนโด รับบท  ผู้ติดตาม
นภกฤศ ทัยมณี รับบท ผู้ติดตาม
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

ธิติยา นพพงษากิจ รับบท แนน
จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์ รับบท นัท
เพลงประกอบละคร

Tell Me ร้องโดย วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์
เพิ่งเข้าใจ ร้องโดย กวิน แคสกี้
จัตุรัสของเมือง

Piazza della Signoria ในเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี
จัตุรัสของเมือง (อังกฤษ: town square หรือ public square, urban square หรือเรียกสั้น ๆ ว่า square) เรียกอีกอย่างว่า ลานชุมชน (plaza หรือ piazza) เป็นพื้นที่สาธารณะเปิดโล่งที่มักพบในใจกลางเมืองแบบดั้งเดิม และใช้สำหรับการรวมตัวของชุมชน  แนวคิดที่มีรูปแบบคล้ายคลึงกันได้แก่ ศูนย์กลางสถานที่ราชการ (civic center), จัตุรัสตลาดนัด (market square) และพื้นที่สีเขียวของหมู่บ้าน (village green)
จัตุรัสส่วนใหญ่เป็นแบบภูมิทัศน์แข็ง เหมาะสำหรับการเป็นตลาด จัดคอนเสิร์ต การชุมนุมทางการเมือง และงานอื่น ๆ ที่ต้องการพื้นดินที่แข็งแรง จัตุรัสอาจไม่ใช่รูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสทางเรขาคณิต
เนื่องจากตั้งอยู่ในทำเลใจกลางเมือง จัตุรัสในเมืองจึงมักรายล้อมไปด้วยร้านค้าเล็ก ๆ เช่น ร้านเบเกอรี ตลาดเนื้อ ร้านขายชีส และร้านขายเสื้อผ้า ตรงกลางจัตุรัสมักจะมีบ่อน้ำ อนุสาวรีย์ รูปปั้น หรือส่วนประกอบอื่น ๆ อาจมีน้ำพุที่เรียกว่า ลานน้ำพุ