stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เมาริซิโอ มากริ
แหล่งข้อมูลอื่น

Office of the President (สเปน)
| ด ค กประธานาธิบดีอาร์เจนตินา |
| --- | --- | --- |
| ปฏิวัติเดือนพฤษภาคม และ สงครามประกาศเอกราช  จนถึง Asamblea del Año XIII (ค.ศ. 1810–1814) |  Primera Junta  Junta Grande  First Triumvirate  Second Triumvirate  |  |
| ผู้บริหารสูงสุดแห่งสหมณฑลแห่งรีโอเดลาปลาตา (ค.ศ. 1814–1820) |  Gervasio Antonio de Posadas  Carlos María de Alvear  Juan José Viamonte  José Rondeau  Ignacio Álvarez Thomas  Antonio González de Balcarce  Juan Martín de Pueyrredón  José Rondeau  Juan Pedro Aguirre  |  |
| สาธารณรัฐยูนิทาเรียน – รัฐบาลประธานาธิบดี สมัยที่ 1 (ค.ศ. 1826–1827) |  เบร์นาร์ดิโน ริบาดาเบีย  บิเซนเต โลเปซ อี ปลาเนส  |  |
| Pacto Federal และ สหพันธรัฐอาร์เจนตินา (ค.ศ. 1827–1862) |  มานูเอล ดอร์เรโก  ฆวน มานูเอล เด โรซัส  ฆวน รามอน บัลการ์เซ  ฆวน โฆเซ เบียมอนเต  มานูเอล บิเซนเต มาซา  ฆวน มานูเอล เด โรซัส  ฆุสโต โฆเซ เด อูร์กิซา  ซานเตียโก เดร์กิ  ฆวน เอสเตบัน เปเดร์เนรา  |  |
| องค์กรแห่งชาติ – สาธารณรัฐอาร์เจนตินา (ค.ศ. 1862–1880) |  บาร์โตโลเม มิเตร  โดมิงโก เฟาส์ติโน ซาร์มิเอนโต  นิโกลัส อาเบยาเนดา  |  |
| Generation of '80 – Oligarchic Republic (ค.ศ. 1880–1916) |  ฆูลิโอ อาร์เฆนติโน โรกา  มิเกล ฆัวเรซ เซลมัน  การ์โลส เปเลกรินิ  ลุยส์ ซาเอนซ์ เปญญา  โฆเซ เอบาริสโต อูริบูรู  ฆูลิโอ อาร์เฆนติโน โรกา  มานูเอล กินตานา  โฆเซ ฟิเกโรอา อัลกอร์ตา  โรเก ซาเอนซ์ เปญญา  บิกโตริโน เด ลา ปลาซา  |  |
| Radical Civic Union สมัยที่ 1, หลังจาก secret ballot (ค.ศ. 1916–1930) |  อิโปลิโต อิริโกเยน  มาร์เซโล ตอร์กัวโต เด อัลเบอาร์  อิโปลิโต อิริโกเยน  |  |
| Infamous Decade (ค.ศ. 1930–1943) |  โฆเซ เฟลิกซ์ อูริบูรู  อากุสติน เปโดร ฆุสโต  โรเบร์โต มาริอา ออร์ติซ  รามอน กัสติโย  |  |
| รัฐประหาร – เผด็จการทหาร สมัย 1 (ค.ศ. 1943–1946) |  อาร์ตูโร เราซอน  เปโดร ปาโบล รามิเรซ  เอเดลมิโร ฆูเลียน ฟาเรล  |  |
| ลัทธิเปรอง สมัยที่ 1 (ค.ศ. 1946–1955) |  ฆวน เปรอน  |  |
| Revolución Libertadora – เผด็จการทหาร สมัยที่ 2 (ค.ศ. 1955–1958) |  เอดัวร์โด โลนาร์ดิ  เปโดร เอวเฆนิโอ อารัมบูรู  |  |
| Fragile Civilian Governments – Proscription of Peronism (ค.ศ. 1958–1966) |  อาร์ตูโร ฟรอนดิซิ  โฆเซ มาริอา กิโด  อาร์ตูโร อุมเบร์เต อิเลีย  |  |
| Revolución Argentina – เผด็จการทหาร สมัยที่ 3 (ค.ศ. 1966–1973) |  ฆวน การ์โลส อองกานิอา  Roberto M. Levingston  Alejandro Agustín Lanusse  |  |
| การหวนคืนของลัทธิเปรอง (ค.ศ. 1973–1976) |  เอกตอร์ โฆเซ กัมโปรา  ราอุล อัลเบร์โต ลัสติริ  ฆวน เปรอน  อิซาเบล มาร์ติเนซ เด เปรอน  |  |
| National Reorganization Process – เผด็จการทหาร สมัยที่ 4 (ค.ศ. 1976–1983) |  ฆอร์เฆ ราฟาเอล บิเดลา  โรเบร์โต เอดัวร์โด บิโอลา  เลโอโปลโด กัลติเอริ  เรย์นัลโด บิกโนเน  |  |
| การเปลี่ยนผ่านสู่ระบอบประชาธิปไตย (ค.ศ. 1983–ปัจจุบัน) |  ราอุล ริการ์โด อัลฟอนซิน  การ์โลส ซาอุล เมเนม  เฟร์นันโด เด ลา รูอา  อาโดลโฟ โรดริเกซ ซาอา  เอดัวร์โด ดูอัลเด  เนสตอร์ กีร์ชเนร์  กริสตินา เฟร์นันเดซ เด กีร์ชเนร์  เมาริซิโอ มากริ  อัลเบร์โต เฟร์นันเดซ  ฆาบิเอร์ มิเลย์  |  |
 Portal:Argentina  การเมืองอาร์เจนตินา  รัฐบาลอาร์เจนตินา  List of heads of state of Argentina
เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 1955

| การแข่งขันกีฬาเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ครั้งที่ 2 |
| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  บาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน
จำนวนประเทศ: 10
จำนวนนักกีฬา: 1,135
ประเภทกีฬา: 102 รายการใน 19 ประเภทกีฬา
พิธีเปิด: 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1955
พิธีปิด: 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1955
ประธานพิธี: นายกรัฐมนตรี ฟรันซิสโก ฟรังโก
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาโอลิมปิกยูอิส กุมปัญส์
← อะเล็กซานเดรีย 1951 เบรุต 1959 → 
กีฬาเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 1955 (สเปน: Juegos Mediterráneos 1955) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่บาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   อียิปต์ (169)   สเปน (287)   ฝรั่งเศส (278)   กรีซ (73)   อิตาลี (195) |   เลบานอน (34)   มอลตา (4)   โมนาโก (14)   ซีเรีย (41)   ตุรกี (40) |    |
ประเภทกีฬา

| --- | --- |
 กรีฑา  บาสเกตบอล  ชกมวย  ขี่จักรยาน  ดำน้ำ  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้สนาม  ฟุตบอล  ยิมนาสติก:  โรลเลอร์ฮอกกี้  พายเรือ  รักบี้  เรือใบ  ยิงปืน  ว่ายน้ำ  โปโลน้ำ  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  
| ด ค กเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ |
| --- | --- |
 อะเล็กซานเดรีย 1951  บาร์เซโลนา 1955  เบรุต 1959  เนเปิลส์ 1963  ตูนิส 1967  อิซมีร์ 1971  แอลเจียร์ 1975  สปลิต 1979  กาซาบล็องกา 1983  แลทาคีอา 1987  เอเธนส์ 1991  ล็องก์ด็อก-รูซียง 1993  บารี 1997  ตูนิส 2001  อัลเมริอา 2005  เปสการา 2009  เมร์ซีน 2013  ตาร์ราโกนา 2018
เตเรซาแห่งอาบิลา

| นักบุญเตเรซาแห่งอาบิลา |
| --- | --- |

พรหมจารีและนักปราชญ์แห่งคริสตจักร
เกิด: 28 มีนาคม ค.ศ. 1515(1515-03-28) เมืองอาบิลา ประเทศสเปน
เสียชีวิต: ตุลาคม 4, 1582(1582-10-04) (67 ปี) เมืองซาลามังกา ประเทศสเปน
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เป็นนักบุญ: 12 มีนาคม ค.ศ. 1622 กรุงโรม  โดย สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่  15
สักการสถานหลัก: อารามแม่พระรับสาร เมืองซาลามังกา ประเทศสเปน
วันฉลอง: 15 ตุลาคม
องค์อุปถัมภ์: ผู้ป่วยด้วยอาการปวดหัว ประเทศสเปน
นักบุญเตเรซาแห่งอาบิลา (สเปน: Santa Teresa de Ávila; ไทย: นักบุญเทเรซา แห่งอาวีลา) หรือ นักบุญเทเรซาแห่งพระเยซู (สเปน: Santa Teresa de Jesús) เป็นนักพรตหญิงโรมันคาทอลิกชาวสเปน นักการปฏิรูปคาทอลิก ผู้ก่อตั้งคณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า ได้รับการแต่งตั้งเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรในปี ค.ศ. 1970
ประวัติ

นักบุญเทเรซาแห่งพระเยซู มีนามเดิมว่า เตเรซา ซันเชซ เด เซปาดา อี อาอูมาดา เกิดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1515 เป็นบุตรคนที่ 6 ในบรรดาบูตรทั้ง 9 คนของอาลอนโซ ซันเชซ อี เซปาดา และเบอาตริซ เด อาอูมาดา อี กูเอบัส เธอศรัทธาศาสนามาตั้งแต่วัยเด็ก ชอบอ่านชีวประวัตินักบุญ เมื่อเล่นกับเด็กอื่น ๆ ก็มักสมมติตนเองเป็นนักพรตหญิง
เมื่อโตขึ้น บิดาได้ส่งเตเรซาไปศึกษาในคอนแวนต์ของนักพรตหญิงคณะออกัสติเนียน แต่อยู่ได้ไม่นานก็ต้องออกจากคอนแวนต์เพราะป่วยหนัก ระหว่างที่พักอยู่ที่บ้านของพี่สาว เตเรซาได้อ่านหนังสือทางศาสนา และเกิดความศรัทธาอยากอุทิศตนเป็นนักบวช จึงบอกให้บิดาทราบแต่ถูกคัดค้านอย่างหนัก เตเรซาตัดสินใจหนีออกจากบ้านไปอยู่อารามการรับสภาพมนุษย์ของคณะคาร์เมไลท์ที่เมืองอาบิลา และขอเป็นนักบวชทันที แต่อธิการิณีอารามขอให้บิดาของเธอยินยอมก่อน เมื่อเจรจาสำเร็จเตเรซาจึงได้เข้าเป็นสมาชิกของอาราม และปฏิญานตนเป็นนักบวชเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1537 มีนามฉายาว่าภคินีเตเรซาแห่งพระเยซู แต่หลังจากปฏิญาณตน ภคินีเตเรซาก็ล้มป่วยอีก อาการทรุดหนักลงจนถึงขั้นเป็นอัมพาต จนคนอื่น ๆ ต่างคิดว่าท่านจะเสียชีวิตแน่ แต่ภคินีเตเรซาก็กลับมาอาการดีขึ้นอย่างรวดเร็วและเดินได้เป็นปกติ
หลักจากชีวิตกลับมาเป็นปกติ ภคินีเตเรซาเกิดแรงบันดาลใจอยากจะปฏิรูปคณะคาร์เมไลท์ให้กลับไปถือวินัยดั้งเดิมอย่างเคร่งครัด ท่านได้เปิดอารามนักบุญโยเซฟเพื่อเริ่มต้นการปฏิรูปคณะคาร์เมไลท์ นักพรตหญิงทุกคนในอารามใหม่กักตนเองอยู่ในเขตพรต กิจวัตรส่วนใหญ่เน้นการอธิษฐาน การรำพึงธรรม และการไม่สวมรองเท้า แต่การปฏิรูปกลับถูกขัดขวางจากคณะคาร์เมไลท์เดิม และถูกกล่าวหาว่าเป็นอันตรายต่อความมั่นคงแห่งชาติ ภคินีเตเรซาและนักพรตหญิงฝ่ายปฏิรูปถูกเรียกตัวกลับอารามการรับสภาพมนุษย์
เมื่อการปฏิรูปของภคินีเตเรซาได้รับรองจากบิชอปแห่งอาบิลาและสันตะสำนักในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1563 ภคินีเตเรซาจึงออกจากอารามเดิม และสานต่อการปฏิรูปที่ได้วางไว้ จนสามารถก่อตั้งอารามฝ่ายปฏิรูปได้รวมทั้งสิ้น 17 แห่ง ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของคณะภคินีคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า ท่านยังสนับสนุนภราดายอห์นแห่งไม้กางเขนให้ปฏิรูปคณะภราดาคาร์เมไลท์ด้วยจนสามารถเปิดอารามไฟรอาร์ฝ่ายปฏิรูปได้ถึง 15 แห่งทั่วประเทศสเปน
ภคินีเตเรซาแห่งพระเยซู ถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1582 สิริอายุได้ 67 ปี
งานประพันธ์

อัตชีวประวัติ เขียนขึ้นในช่วงเวลาก่อนปี ค.ศ. 1567 โดยคำสั่งของบาทหลวงผู้ฟังสารภาพบาปของภคินีเตเรซา ให้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับวิธีการภาวนาที่พระเป็นเจ้าทรงประทานให้แก่เธอ;
El Camino de Perfección (บนหนทางแห่งความครบครัน) เขียนก่อนปี ค.ศ. 1567 โดยคำสั่งของบาทหลวงผู้ฟังสารภาพบาป;
El Castillo Interior (ปราสาทแห่งจิต) เขียนขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1577
เกียรติยศหลังมรณกรรม

ภคินีเตเรซาได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 เมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1614  และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่  15 เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1622 กำหนดวันฉลองตรงกับวันที่ 15 ตุลาคมของทุกปี ต่อมานักบุญเตเรซายังได้รับแต่งตั้งเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร (พร้อมกับนักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา) เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1970 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
เพลงชาติฮอนดูรัส

| คำแปล: เพลงชาติฮอนดูรัส |
| --- | --- |
สเปน: Himno Nacional de Honduras

ชื่ออื่น: Tu bandera es un lampo de cielo English: Your flag is a splendor of sky
เนื้อร้อง: ออกุสโต คอนแสตนติโน โคเอลโล
ทำนอง: คาลอส ฮาร์ทลิ่ง
รับไปใช้: ค.ศ. 1915

ตัวอย่างเสียง
ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
"เพลงชาติฮอนดูรัส "(สเปน: Himno Nacional de Honduras) ประกาศใช้เป็นเพลงชาติฮอนดูรัสอย่างเป็นทางการ ตามคำสั่งของประธานาธิบดีที่ 42 ค.ศ. 1915. ประพันธ์บทร้อง ออกุสโต คอนแสตนติโน โคเอลโล และ เรียบเรียงทำนองโดย คาลอส ฮาร์ทลิ่ง.
ดูเพิ่ม

ธงชาติฮอนดูรัส
ตราแผ่นดินของฮอนดูรัส
ลากรานาดา
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงชาติฮอนดูรัส
เพลงชาติอิเควทอเรียลกินี

| --- | --- |
เพลงชาติของ อิเควทอเรียลกินี
เนื้อร้อง: อตานาซิโอ เอ็นดอนโก มิโยเน
ทำนอง: รามิโร ซานเชส โลเปส
รับไปใช้: 1968

ตัวอย่างเสียง
ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
กามีเนโมสปีซันโดลาเซนดา (สเปน: Caminemos pisando las sendas de nuestra inmensa felicidad ) ( อังกฤษ: "Let Us Tread the Path of Our Immense Happiness" - ขอให้เราเดินตามเส้นทางแห่งความปลึ้มปิติอันยิ่งใหญ่ของเรา)  เป็นเพลงชาติประเทศอิเควทอเรียลกินี
องค์ประกอบของเพลงชาติ

เพลงชาติอิเควทิเรียลกินี เนื้อร้องประพันธ์โดย อตานาซิโอ เอ็นดอนโก มิโยเน (Atanasio Ndongo Miyone) ทำนองเพลงนี้ประพันธ์โดย รามิโร ซานเชส โลเปส (Ramiro Sánchez López) ซึ่งเป็นยศร้อยตรีชาวสเปนและ มีตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการกองดุริยางค์ที่กองบัญชาการกองทัพบก ตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด เขาได้รับรางวัล 25,000 เปเซตา สำหรับการประกวด เนื้อเพลงนี้ได้รับอิทธิพลหลังจากช่วงสิ้นสุดการล่าอาณานิคมของอิเควทอเรียลกินี โดยมีการต่อต้านการล่าอาณานิคมเป็นหัวข้อหลัก
มีการใช้ครั้งแรกในวันประกาศเอกราชของอิเควทอเรียลกินี วันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2511 และได้ใช้เพลงชาติ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เนื้อเพลง

| เนื้อเพลงภาษาสเปน> บทที่ 1 | เนื้อเพลงภาษาโปรตุเกส> บทที่ 1 | เนื้อเพลงภาษาฝรั่งเศส> บทที่ 1 | เนื้อเพลงภาษาฟอง> บทที่ 1 | คำแปล> บทที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Caminemos pisando la senda  De nuestra inmensa felicidad.  En fraternidad, sin separación,  ¡Cantemos Libertad!  |  Caminhemos sob a trilha  De nossa imensa felicidade,  Em fraternidade, sem barreiras,  Cantemos Liberdade!  |  Laissez-nous marcher sur le chemin  De notre immense bonheur,  Dans la fraternité, sans séparation,  Chantons la Liberté!  |  |  ขอให้เราเดินตามเส้นทาง  แห่งความปลึ้มปิติอันยิ่งใหญ่ของเรา  ในความเป็นภราดรภาพโดยไม่แยออกจากกัน  เราร้องเพลงเพื่อเสรีภาพ  |
บทที่ 2
|  Tras dos siglos de estar sometidos  Bajo la dominación colonial,  En fraterna unión, sin discriminar,  ¡Cantemos Libertad!  |  Após dois séculos de submissão  Ao domínio colonial,  Em fraterna união, sem preconceito,  Cantemos Liberdade!  |  Après deux siècles d'être soumis  Pour la domination coloniale,  Dans l'union fraternelle, sans discrimination,  Chantons la Liberté!  |  |  หลังจากการถูกดขี่เป็นเวลาสองศตวรรษ  ภายใต้การปกครองล่าอาณานิคม  ในสหภาพ ภราดรภาพ โดยไม่ถือปฏิบัติ  เราร้องเพลงเพื่อเสรีภาพ  |
ประสานเสียง (×2)
|  ¡Gritemos Viva, Libre Guinea,  Y defendamos nuestra Libertad.  Cantemos siempre, Libre Guinea,  Y conservemos siempre la unidad.  |  Gritemos Viva, Livre Guiné,  E defendamos nossa liberdade  Gritemos Viva, Livre Guiné,  E conservemos sempre a unidade.  |  Laissez-nous pleurer, Vive libre Guinée,  Et laissez-nous défendre notre liberté  Laissez-nous pleurer Vive libre Guinée,  Et Restons toujours unis..  |  |  เราโห่ร้องให้ชาวกินียั่งยืนนาน  ปกป้องเสรีภาพของเรา  ร้องเพลงอิสรภาพเพื่อชาวกินีตลอดไป  และรักษาความสามัคคีตลอดไป  |
บทที่ 4
|  Y conservemos, Y conservemos  La independencia nacional.  Y conservemos, Y conservemos  La independencia nacional.  |  E conservemos sempre  A independência nacional.  E conservemos, e conservemos,  A independência nacional.  |  Et laissez-nous toujours de conserver   L'indépendance nationale  Et laissez-nous conserver, et laissez-nous à conserver,  L'indépendance nationale.  |  |  และเรารักษาไว้ตลอดไป  ประเทศเอกราช  และเรารักษาไว้ตลอดไป  ประเทศเอกราช  |
แหล่งข้อมูล

ไฟล์เสียง MP3
เมร์โล (บัวโนสไอเรส)

| เมร์โล |
| --- | --- |
เมือง

พิกัด: 34°39′S 58°43′W﻿ / ﻿34.650°S 58.717°W﻿ / -34.650; -58.717
ประเทศ:  อาร์เจนตินา
รัฐ:  บัวโนสไอเรส
ปาร์ติโด: เมร์โล
ก่อตั้ง: 28 สิงหาคม 1755
ความสูง: 16 เมตร (52 ฟุต)
ประชากร (ข้อมูลจากปี ค.ศ. 2001)
 • ทั้งหมด: 244,168 คน
CPA Base: B 1722
รหัสพื้นที่: +54 220
เมร์โล (สเปน: Merlo) เป็นเมืองหลักของปาร์ติโดเมร์โล และศูนย์กลางการบริหารของเทศบาล, ตั้งอยู่ในเขตเมืองของมหานครบัวโนสไอเรส ในรัฐบัวโนสไอเรส, อาร์เจนตินา
เมืองถูกก่อตั้งโดย ฟรันซิสโก เด เมร์โล ในปี ค.ศ. 1755 และได้ถูกสร้างขึ้นใหม่โดย ฆวน ดิยอน ในปี ค.ศ. 1859
เมร์โลถูกแบ่งเป็น 2 ภูมิภาคที่โดดเด่น: เมร์โล เซนโตร, เขตชนชั้นกลาง กระจุกตัวอยู่รอบสถานีรถไฟ และ เขตชนชั้นแรงงาน บาร์ริโอ, ส่วนใหญ่อยู่ตามริม แม่น้ำเรกอนกิสตา
ศูนย์กลางการบริหารและศูนย์กลางการค้าอยู่รอบ ๆ ถนนสายหลัก, อาเบนิดา เดล ลิเบร์ตาดอร์ เฆเนรัล ซาน มาร์ติน ถนนที่ปกคลุมด้วยต้นไม้แห่งนี้ทอดยาวเจ็ดช่วงตึกจากสถานีรถไฟไปยังย่านประวัติศาสตร์ และมีอาคารเพียงไม่กี่หลังที่มีความสูงเกินสองชั้น
เมร์โลมีเขตติดกับเมืองโมเรโน และเมืองปาโซเดลเรย์—ทั้งสองเมืองอยู่ในปาร์ติโดโมเรโน—และติดกับแม่น้ำเรกอนกิสตา (ตะวันตกเฉียงเหนือ), ซานอันโตนิโอเดปาดัว (เหนือ), ลิเบร์ตัด และปาร์เกซานมาร์ติน (ตะวันออก) และมาเรียโน อาโกสตา (ใต้)
บุคคลสำคัญ

กาบริเอลา เซเลสเต อาลานิซ (เกิดปี 1996) - แชมป์โลกมวยหญิง
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Greater Buenos Aires
34°39′55″S 58°43′39″W﻿ / ﻿34.66528°S 58.72750°W﻿ / -34.66528; -58.72750
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เลโอนาร์โด ซิกาลิ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เลโอนาร์โด เฆร์มัน ซิกาลิ
วันเกิด:  29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  กัมปานา, ประเทศอาร์เจนตินา
ส่วนสูง:  1.79 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  กองหลังตำแหน่งกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ดีนาโมซาเกร็บ
หมายเลข:  22
สโมสรเยาวชน
1998-2003:  บิยาดัลมิเน
2003-2005:  นูเอบาชิกา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2007 |  นูเอบาชิกา |  59 |  (1) |
| 2007–2010 |  บิยาร์เรอัล |  0 |  (0) |
| 2007–2008 |  → ลานุส (ยืมตัว) |  18 |  (1) |
| 2008–2010 |  → โกดอยกรุซ (ยืมตัว) |  62 |  (7) |
| 2010–2014 |  โกดอยกรุซ |  174 |  (7) |
| 2014– |  ดีนาโมซาเกร็บ |  26 |  (2) |
ทีมชาติ
| 2007 |  อาร์เจนตินา ชุดอายุไม่เกิน 20 ปี |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
เลโอนาร์โด เฆร์มัน ซิกาลิ (สเปน: Leonardo Germán Sigali) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 ในนครกัมปานา เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ผู้ซึ่งปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลดีนาโมซาเกร็บ ในเพอร์วา ฮาเอนเอล ลีกสูงสุดของประเทศโครเอเชีย ในตำแหน่งกองหลัง
เลออน

| เลออน León de los Aldama |
| --- | --- |
City
City of León

   ธง ตรา
คำขวัญ: สเปน: El trabajo todo lo vence (อังกฤษ: Work overcomes everything)
Location of León in Mexico
พิกัด: 21°07′N 101°41′W﻿ / ﻿21.117°N 101.683°W﻿ / 21.117; -101.683
Country:  เม็กซิโก
State: แม่แบบ:Country data Guanajuato
ก่อตั้ง: 20 มกราคม ค.ศ. 1576
Founded as: Villa de León
ผู้ก่อตั้ง: Martín Enríquez de Almanza
การปกครอง
 • Mayor: Oscar Raymundo Manrique Ruvalcaba ()
พื้นที่
 • พื้นดิน: 1,219.67 ตร.กม. (470.92 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,815 เมตร (5,955 ฟุต)
ประชากร (2010 Census)
 • City: 1,454,793 คน
 • ประมาณ (2015): 1,578,626 คน
 • รวมปริมณฑล: 1,630,094 คน
เขตเวลา: UTC−6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−5 (CDT)
รหัสพื้นที่: +52
Telephone exchange: 477 / 479
Sources: National Institute of Statistics, Geography and Data Processing
เลออน (สเปน: León เสียงอ่านภาษาสเปน: [leˈon]) เป็นเมืองและเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐกัวนาฮัวโต ประเทศเม็กซิโก จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2015 เมืองมีประชากร 1,578,626 คน ที่อาศัยอยู่ในเทศบาลเลออน ทำให้เลออนเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 4 ของเม็กซิโก เขตมหานครเลออนมีประชากร 1,630,094 คน เมื่อปี ค.ศ. 2010 เป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 7 ของประเทศเม็กซิโก
เลออนมีอุตสาหกรรมหนังที่แข็งแกร่ง ผลิตรองเท้า รองเท้าบูต เข็มขัด แจ็กเก็ต และเครื่องหนังอื่น ๆ ส่งทั้งตลาดต่างชาติและภายในประเทศ ยังมีบริการด้านอุตสาหกรรมโรงแรมระดับเฟิร์สคลาส เป็นหนึ่งในศูนย์กลางสำคัญมากที่สุดของเม็กซิโกทางด้านการบันเทิง กิจกรรมบันเทิง ศิลปะ และนันทนาการ ยังถือเป็นหนึ่งในเมืองที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมที่สุดของเม็กซิโก มีจำนวนผู้ปั่นจักรยานจำนวนมาก เหตุเพราะได้รวมเครือข่ายทางจักรยานเข้ากับระบบ SIT
เอกาเตเปก

| เอกาเตเปก |
| --- | --- |
นคร
San Cristóbal Ecatepec de Morelos

   ตรา
ที่ตั้งของเอกาเตเปกในรัฐเมฮิโก
พิกัด: 19°36′35″N 99°03′36″W﻿ / ﻿19.60972°N 99.06000°W﻿ / 19.60972; -99.06000
ประเทศ:  เม็กซิโก
รัฐ: เมฮิโก
Municipal Status: 1861
การปกครอง
 • Municipal President: Pablo Bedolla
ประชากร (2010 Census (provisional))
 • เทศบาลและนคร: 1,658,806 (city) 1,688,258 (municipio) คน
เขตเวลา: UTC−6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−5 (CDT)
Postal code (of seat): 55000
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ (สเปน)
เอกาเตเปกเดโมเรโลส (สเปน: Ecatepec de Morelos) หรือชื่อทางการคือ ซานกริสโตบัลเอกาเตเปกเดโมเรโลส (San Cristóbal Ecatepec de Morelos) เป็นนครและเทศบาลในรัฐเมฮิโก รู้จักในชื่อสั้น ๆ ว่า เอกาเตเปก ซึ่งชื่อมาจากภาษานาวัตล์ (Nahuatl) แปลว่า เนินเขาแห่งสายลม (windy hill) หรือ เนินเขาที่อุทิศให้เอคัตล์ (hill devoted to Ehecatl) ส่วนคำว่าโมเรโลส เป็นนามสกุลของ โฮเซ มาริอา โมเรโลส วีรบุรุษแห่งสงครามประกาศเอกราชเม็กซิโก
จากข้อมูลในปี ค.ศ. 2010 เอกาเตเปก มีประชากร 1,656,107 คน
เมริดา (ประเทศสเปน)

| กลุ่มโบราณคดีเมริดา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
โรงละครโรมันในเมริดา
ประเทศ:  สเปน
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2536 (คณะกรรมการสมัยที่ 17)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
เมริดา (สเปน: Mérida) เป็นเมืองหลักของแคว้นเอซเตรมาดูรา ทางภาคตะวันตกของประเทศสเปน ในปี ค.ศ. 2007 มีประชากร  54,893 คน
เมืองเมริดาได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในชื่อภาษาละตินว่า เอเมรีตาเอากุสตา (Emerita Augusta)  [ชื่อเมือง "เมริดา" กลายเสียงมาจากชื่อนี้] หลังจากที่จักรพรรดิออกุสตุสแห่งจักรวรรดิโรมันได้มีคำสั่งให้สร้างขึ้นเพื่อป้องกันช่องทางและสะพานข้ามแม่น้ำกวาเดียนา โดยมีกองทหารโรมัน 2 กลุ่มเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานเดิม ได้แก่ กองทหารที่ 5 อาเลาได (Legio V Alaudae) และ กองทหารที่ 10 เกมีนา (Legio X Gemina) ต่อมาเมืองนี้ได้กลายเป็นเมืองหลวงของจังหวัดลูซีตาเนียของโรมันและเป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญที่สุดของจักรวรรดิ เมริดาได้อนุรักษ์สถานที่ต่าง ๆ ที่สร้างในสมัยโรมันไว้มากกว่าเมืองอื่น ๆ ของสเปน (รวมทั้งประตูชัยในสมัยจักรพรรดิทราจันด้วย) เนื่องจากเหตุนี้ "กลุ่มโบราณคดีเมริดา" จึงได้รับการประกาศจากองค์การยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลก
เมืองพี่น้อง

โรม, ประเทศอิตาลี
เมริดา, ประเทศเวเนซุเอลา
เมริดา, ประเทศเม็กซิโก
เมริดา, ประเทศฟิลิปปินส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการเมืองเมริดา
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ศิลปะโรมัน
รูปภาพของเมริดาสมัยโรมัน เก็บถาวร 2008-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพถ่ายเมืองเมริดา: สถานที่สำคัญและทิวทัศน์อื่น ๆ
38°54′54″N 6°20′43″W﻿ / ﻿38.915°N 6.34538°W﻿ / 38.915; -6.34538
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เมริดา (ประเทศสเปน)
แผนที่ จาก มัลติแมป โกลบอลไกด์ หรือ กูเกิลแผนที่
ภาพถ่ายทางอากาศ จาก เทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
ภาพถ่ายดาวเทียม จาก วิกิแมเปีย
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์กอร์โดบา  อาลัมบรา เฆเนราลิเฟ และอัลไบซิน กรานาดา  อาสนวิหารบูร์โกส  อารามและแหล่งเอลเอสโกเรียล มาดริด  ผลงานของอันตอนี เกาดี  ถ้ำอัลตามิราและศิลปะถ้ำยุคหินเก่าแห่งสเปนตอนเหนือ  เมืองเก่าเซโกเบียและสะพานส่งน้ำ  โบราณสถานแห่งโอบิเอโดและราชอาณาจักรอัสตูเรียส  ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา (เมืองเก่า)  เมืองเก่าอาบิลาพร้อมด้วยโบสถ์นอกกำแพงเมือง  สถาปัตยกรรมมูเดฆาร์แห่งอารากอน  นครประวัติศาสตร์โตเลโด  เมืองเก่ากาเซเรส  อาสนวิหาร อัลกาซาร์ และหอจดหมายเหตุอินดีสในเซบิยา  นครเก่าซาลามังกา  อารามปุบแบล็ต  กลุ่มโบราณคดีเมริดา  อารามหลวงซานตามาริอาเดกัวดาลูเป  เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลา : กามิโนฟรันเซสและเส้นทางในสเปนตอนเหนือ  เมืองป้อมปราการประวัติศาสตร์แห่งกูเองกา  ลาลองฆาเดลาเซดาเดบาเลนเซีย  ลัสเมดูลัส  ปาเลาดาลามูซิกากาตาลานาและอุสปิตัลดาซัมเปา บาร์เซโลนา  อารามยูโซและอารามซูโซแห่งซานมิยัน  แหล่งศิลปะบนหินยุคก่อนประวัติศาสตร์ในหุบเขาโกอาและซิเอกาเบร์เด (ร่วมกับประเทศโปรตุเกส)  ศิลปะบนหินของแอ่งเมดิเตอร์เรเนียนบนคาบสมุทรไอบีเรีย  มหาวิทยาลัยและย่านประวัติศาสตร์อัลกาลาเดเอนาเรส  ซานกริสโตบัลเดลาลากูนา  กลุ่มโบราณคดีตาร์ราโก  สวนปาล์มแห่งเอลเช  กำแพงโรมันแห่งลูโก  โบสถ์โรมาเนสก์แบบกาตาลาแห่งบัลย์ดาบูอี  แหล่งโบราณคดีอาตาปูเอร์กา  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมอารังฆูเอซ  กลุ่มโบราณสถานสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแห่งอูเบดาและบาเอซา  สะพานบิซกายา  ประภาคารเฮอร์คิวลีส  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมแซร์ราดาตรามุนตานา  มรดกปรอท อัลมาเดนและอีดริยา (ร่วมกับประเทศสโลวีเนีย)  แหล่งดอลเมนแห่งอันเตเกรา  นครกาหลิบแห่งมะดีนะตุซซะฮ์รออ์  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมริสโกกาอิโดและภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกรันกานาเรีย  ปาเซโอเดลปราโดและบูเอนเรติโร ภูมิทัศน์แห่งศิลปะและวิทยาศาสตร์  แหล่งยุคก่อนประวัติศาสตร์มินอร์กาสมัยตาลาย็อต  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติการาโฆไน  อุทยานแห่งชาติดอญญานา  ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป  อุทยานแห่งชาติเตย์เด  |  |
| แบบผสม |  อิบิซา ความหลากหลายทางชีวภาพและวัฒนธรรม  ปีเรเน-มงแปร์ดูว์ (ร่วมกับประเทศฝรั่งเศส)  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
เลโอเนล ซันเชซ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เลโอเนล กิเยร์โม ซันเชซ ลิเนโรส
วันเกิด:  25 เมษายน ค.ศ. 1936(1936-04-25)
สถานที่เกิด:  ซานเตียโก, ประเทศชิลี
วันเสียชีวิต:  2 เมษายน ค.ศ. 2022(2022-04-02) (85 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  ซานเตียโก, ประเทศชิลี
ส่วนสูง:  1.74 m (5 ft 8 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางซ้าย
เลโอเนล กิเยร์โม ซันเชซ ลิเนโรส (สเปน: Leonel Guillermo Sánchez Lineros, 25 เมษายน ค.ศ. 1936 – 2 เมษายน ค.ศ. 2022) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพ เขาถือเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่สำคัญที่สุดของชิลี ซันเชซถือสถิติจำนวนเกมที่เล่นมากที่สุดของชิลี กับ 84 เกม และทำประตู 23 ประตู ในระหว่างปี 1955 ถึง 1968
เรกูเอร์โดสเดลาอาลัมบรา

เรกูเอร์โดสเดลาอาลัมบรา (สเปน: Recuerdos de la Alhambra; อังกฤษ: Memories of the Alhambra แปลว่า ความทรงจำที่อาลัมบรา) เป็นเพลงบรรเลงกีตาร์คลาสสิกที่แต่งโดยฟรันซิสโก ตาร์เรกา ในปี ค.ศ. 1896 ตาร์เรกาแต่งเพลงนี้ระหว่างเดินทางไปพักผ่อนที่กรานาดาพร้อมกับภรรยา และประทับใจในความงดงามของกลุ่มปราสาทอาลัมบรา  เขาอุทิศเพลงนี้ให้กับอัลเฟรด คอตติน เพื่อนสนิทของเขา
ตาร์เรกาเล่นกีตาร์เพลงนี้โดยใช้เทคนิคที่เรียกว่า เตรโมโล โดยเล่นโน้ตดนตรีตัวหนึ่งด้วยการย้ำสายกีตาร์หลาย ๆ ครั้งด้วยนิ้วนาง นิ้วกลาง และนิ้วชี้ พร้อมกับการเดินเบสด้วยนิ้วโป้ง ทำให้ผู้ฟังรู้สึกเหมือนกับว่าเพลงนี้ถูกเล่นด้วยกีตาร์สองตัว
เพลงเพลงนี้ถูกไมค์ โอลด์ฟิลด์ นำมาเรียบเรียงใหม่เพื่อใช้ประกอบภาพยนตร์เรื่อง The Killing Fields ในชื่อว่า Etude
มาร์โก มิสเชียญา นักไวโอลินชาวอิตาลีได้เผยแพร่การจัดเรียงของงานชิ้นนี้สำหรับวิโอลาเดี่ยว.
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Francisco Tárrega: Recuerdos de la Alhambra ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
เทศกาลดำขาว

| เทศกาลดำขาว Carnaval de Negros y Blancos |
| --- | --- |
ขบวนพาเหรดในเทศกาลดำขาว เมืองปัสโต
ประเภท: เทศกาล
วันที่: 2–7 มกราคม
ความถี่: ทุกปี
ที่ตั้ง: ปัสโต ประเทศโคลอมเบีย
ประเดิม: ค.ศ. 1546
เว็บไซต์: carnavaldepasto.org
เทศกาลดำขาว (สเปน: Carnaval de Negros y Blancos) เป็นเทศกาลที่ใหญ่ที่สุดและสำคัญที่สุดในพื้นที่โคลอมเบียตอนใต้ที่จัดขึ้นในวันที่ 2–7 มกราคมของทุกปี โดยมีจุดเด่นคือชุดโทนสีขาวดำออกของผู้ร่วมงานในขบวนพาเหรด ซึ่งเป็นการสื่อถึงสัญลักษณ์ของความเป็นหนึ่งเดียวกันหรือความเท่าเทียม เทศกาลจะมีการแบ่งเป็นสองช่วง คือ วันสีขาวที่มีขบวนแห่ซึ่งผู้เข้าร่วมแต่งกายชุดหลากสี และวันสีดำซึ่งผู้ร่วมงานต้องวาดใบหน้าเป็นสีดำ เริ่มแรกเทศกาลนี้จัดขึ้นที่เมืองปัสโต แต่ต่อมาก็แพร่หลายมากขึ้น จนมีการจัดในหลาย ๆ เมืองในจังหวัดนาริญโญและทางตะวันตกเฉียงใต้ของโคลอมเบีย เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2009 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเทศกาลดำขาวเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม