stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์
ประวัติ

ในปี 1884 อิวาซากิ ยาตาโร ผู้ก่อตั้งมิตซูบิชิ ได้เช่าโรงเหล็กในเมืองนางาซากิจากรัฐบาลญี่ปุ่น และได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงงานเครื่องจักรกลและอู่ต่อเรือนางาซากิ
ในปี 1887 ยาตาโรสามารถซื้อที่ดินในโยโกฮามะได้สำเร็จ โรงงาน Mitsubishi Heavy Industries - Yokohama Machinery Works จึงถือกำเนิดขึ้นภายใต้ชื่อ บริษัทอู่เรือโยโกฮามะ งานหลักคือการซ่อมบำรุงเรือ ต่อมาในปี 1893 โรงงานแห่งนี้ก็เปลี่ยนชื่อเป็น อู่ต่อเรือมิตซูบิชิของมิตซูบิชิโกะชิไคฉะ
ในปี 1905 ได้มีการจัดตั้ง อู่ต่อเรือโคเบะ ของมิตซูบิชิโกะชิไคฉะ ขึ้นที่โคเบะ
ในปี 1914 ได้มีการตั้งโรงงาน Mitsubishi Heavy Industries - Shimonoseki Shipyard & Machinery Works ขึ้นที่เมืองชิโมะโนะเซะกิ ผลิตเครื่องจักรกลอุตสาหกรรมและเรือขนส่งสินค้า
ในปี 1917 บริษัทในนางาซากิได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท อู่ต่อเรือและวิศวกรรมมิตซูบิชิ จำกัด และในปี 1934 ก็ควบรวมกับบริษัทในโคเบะ และเปลี่ยนเป็นชื่อ มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ และกลายเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่นยุคนั้น ผลิตทั้งเรือ, เครื่องบินใบพัด, รถราง, เครื่องจักรกลหนัก ต่อมาในปี 1935 ก็มีการผนวกบริษัทอู่ต่อเรือโยโกฮามะเข้าเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท
ภายหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ได้แตกออกเป็นสามบริษัท คือบริษัทมิตซูบิชินางาซากิกลายเป็นบริษัท เวสต์เจแปนเฮฟวีอินดัสทรีส์, อู่ต่อเรือในนางาซากิกลายเป็น บริษัทวิศวกรรมและอู่ต่อเรือมิตซูบิชิ  และอู่ต่อเรือในโคเบะกลายเป็นบริษัท เซ็นทรัลเจแปนเฮฟวีอินดัสทรีส์ต่อมาในปี 1964 บริษัททั้งสามแห่งได้ควบรวมเป็นบริษัทเดียว ภายใต้ชื่อ มิตซูบิชิ เฮฟวี อินดัสทรีส์ ในการนี้ โรงงานในโคเบะถูกเปลี่ยนเป็นชื่อ Mitsubishi Heavy Industries - Kobe Shipyard & Machinery Works
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
WW2DB: Mitsubishi Military Aircraft of World War II
เครนยักษ์ของอู่ต่อเรือมิตซูบิชินางาซากิ ในยุคเมจิ
คาวาซากิเฮฟวีอินดัสทรีส์

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ของเคเอชไอ ในเขตชูโอ เมืองโคเบะ, เฮียวโงะ
ชื่อท้องถิ่น: 川崎重工業株式会社
ชื่อโรมัน: Kawasaki Jūkōgyō Kabushiki-gaisha
ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด บริษัทร่วมทุน
การซื้อขาย: TYO: 7012
อุตสาหกรรม: Heavy equipment ยานยนต์ ป้องกันประเทศ
ก่อตั้ง: 15 ตุลาคม 1896; 128 ปีก่อน (1896-10-15)
ผู้ก่อตั้ง: โชโซ คาวาซากิ
สำนักงานใหญ่: เขตมินาโตะ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: โยชิโนริ คาเนฮานะ (Chairman) ยาซูฮิโกะ ฮาชิโมโตะ (president & ซีอีโอ)
ผลิตภัณฑ์: ล้อขับเคลื่อน, การบินและอวกาศ, การต่อเรือ, การก่อสร้าง, ยานยนต์
ตราสินค้า: Kips (K) OTR.ind.2016 Kawasaki motor corps
รายได้:  ¥1.500 ล้านล้าน (fiscal year ended March 31, 2022)
รายได้จากการดำเนินงาน:  ¥45.805 billion (สิ้นสุดปีงบประมาณวันที่ 31 มีนาคม 2022)
รายได้สุทธิ:  ¥23.985 พันล้าน (สิ้นสุดปีงบประมาณวันที่ 31 มีนาคม 2022)
สินทรัพย์:  ¥2.022 ล้านล้าน (สิ้นสุดปีงบประมาณวันที่ 31 มีนาคม 2022)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  ¥444.262 พันล้าน (สิ้นสุดปีงบประมาณวันที่ 31 มีนาคม 2022)
พนักงาน: 34,010 (ณ วันที่ 31 มีนาคม 2013)
บริษัทในเครือ: Bimota (49.9%) Kawasaki Heavy Industries Aerospace Company Kawasaki Railcar Manufacturing Kawasaki Heavy Industries Ship & Offshore Structure Company Kawasaki Motors
เว็บไซต์: www.khi.co.jp (Japanese site) global.kawasaki.com (global site)
คาวาซากิเฮฟวีอินดัสทรีส์ เป็นบริษัทข้ามชาติของญี่ปุ่นผู้ผลิตรถจักรยานยนต์, เครื่องยนต์ อุปกรณ์หนัก,  อากาศยานและอุปกรณ์ป้องกันประเทศ ล้อขับเคลื่อนและเรือ โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตมินาโตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังมีการผลิตหุ่นยนต์อุตสาหกรรม กังหันแก๊ส ปั๊ม หม้อไอน้ำ และผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอื่น ๆ อีกด้วย บริษัทได้รับการตั้งชื่อตามผู้ก่อตั้งคือโชโซ คาวาซากิ เคเอชไอเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในสามผู้ผลิตอุตสาหกรรมหนักรายใหญ่ของญี่ปุ่น ร่วมกับมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์และไอเอชไอ
ประวัติบริษัท

โชโซ คาวาซากิ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1836 และคลุกคลีอยู่ในอุตสาหกรรมทางทะเลตั้งแต่ยังเด็ก เขาเกี่ยวข้องกับภัยพิบัติในทะเลสองครั้ง แต่เชื่อว่าเขารอดชีวิตมาได้เพราะการปรับปรุงเรือ สิ่งนี้ทำให้เกิดการตัดสินใจสร้างนวัตกรรมทางเทคโนโลยีสำหรับอุตสาหกรรมการขนส่งของญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1878 หลังจากที่ต้องดิ้นรนทางธุรกิจ เขาก็ได้รับคำสั่งซื้อครั้งแรก นี่ถือเป็นจุดเริ่มต้นของบริษัท
ในปี ค.ศ. 1886 คาวาซากิได้ย้ายธุรกิจจากโตเกียวไปยังจังหวัดเฮียวโงะ ทำให้มีพื้นที่สำหรับการเพิ่มคำสั่งซื้อไปยังบริษัทของเขาและเปลี่ยนชื่อเป็น Kawasaki Dockyard บริษัทที่เปลี่ยนชื่อใหม่ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์เป็น Kawasaki Dockyard Co., Ltd เมื่อความต้องการเรือเพิ่มขึ้นในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง ในปี ค.ศ. 1894 โคจิโร มัตสึกาตะ ได้รับการประกาศให้เป็นประธานคนแรกของบริษัท
โชโซ คาวาซากิ – ผู้ก่อตั้งบริษัท
สมบุญ ผ่องอักษร

| สมบุญ ผ่องอักษร ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม พ.ศ. 2512 – 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
นายกรัฐมนตรี: จอมพล ถนอม กิตติขจร
ดำรงตำแหน่ง 19 ธันวาคม พ.ศ. 2515 – 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2454
เสียชีวิต: 12 มกราคม พ.ศ. 2532  (77 ปี)

สมบุญ ผ่องอักษร เป็นนายแพทย์ชาวไทย เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร ในปี 2512 – 2516
ประวัติ

สมบุญ ผ่องอักษร สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ ด้านการแพทย์จากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล และได้รับปริญญาโทรวมถึงปริญญาเอกด้านสาธารณสุขจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดและมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ตามลำดับ และจบการศึกษาหลักสูตรสำนักข่าวสารสงครามจากสหรัฐอเมริกา
งานของเขามุ่งเน้นไปที่สถานการณ์วัณโรคในประเทศไทย และในฐานะผู้อำนวยการสถาบันโรคทรวงอก ของกรมควบคุมโรค โดยเป็นผู้นำแผนควบคุมวัณโรคทั่วประเทศครั้งแรกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 เขาเป็นประธานคนแรกของแพทยสภา (2510 – 2513) เป็นปลัดกระทรวงสาธารณสุข (2512) ตลอดจนทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของจอมพล ถนอม กิตติขจร ในปี 2512 จนถึงปี 2514 และในปี 2515 – 2516 สิ้นสุดทบาทเมื่อเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2510 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2510 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2505 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
สมชาติ โสภณรณฤทธิ์

| ศาสตราจารย์ ดร> สมชาติ โสภณรณฤทธิ์ |
| --- | --- |
เกิด: ประเทศไทย
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: นักวิชาการ, นักวิทยาศาสตร์
ผลงานเด่น: Renewable Energy, Drying Technology
แบบแผนการกล่าวถึง: วิศวกรรมศาสตร์/เทคโนโลยีพลังงาน 
ตำแหน่ง: ราชบัณฑิต, ศาสตราจารย์ด้านวิศวกรรมศาสตร์
รางวัล: UNESCO Science Prize 2003
ศาสตราจารย์ ดร. สมชาติ โสภณรณฤทธิ์ (ราชบัณฑิต) เป็นนักวิชาการ และนักวิจัยด้านเทคโนโลยีพลังงาน โดยมีผลงานตีพิมพ์ด้านวิชาการต่าง ๆ มากมาย และมีการจดสิทธิบัตรหลายชิ้นงาน รวมถึงได้รับรางวัลด้านงานวิจัยต่าง ๆ อีกหลายรางวัล เช่น UNESCO Science Prize ปี 2003, รางวัลนักวิทยาศาสตร์ดีเด่น ปี 2543, รางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ ปี 2539 เป็นต้น
ประวัติการศึกษา

ปริญญาเอก Production and Processing of Vegetable Raw Materials, École Nationale Supérieure Agronomique de Toulouse (ENSAT), France
ปริญญาโท Agricultural System Engineering and Management, Asian Institute of Technology
ปริญญาตรี Agricultural Engineering (วศ.บ.,เกียรตินิยมอันดับ 1) มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ประวัติการทำงาน

ศาสตราจารย์ ระดับ ๑๑ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ปี 2540 -
รักษาการผู้อำนวยการ บัณฑิตวิทยาลัยร่วมด้านพลังงานและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (2540-2541)
ศาสตราจารย์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (2538-2540)
คณบดี คณะพลังงานและวัสดุ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (2538-2539)
รองอธิการบดีฝ่ายวิจัยและวิเทศสัมพันธ์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (2535-2538)
รองศาสตราจารย์ คณะพลังงานและวัสดุ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (2529-2535)
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ คณะพลังงานและวัสดุ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (2526-2529)
อาจารย์ คณะพลังงานและวัสดุ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (2525-2526)
อาจารย์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (2518-2521)
เกียรติคุณ

1996	Distinguished researcher award (engineering and Research industry)
1996	TRF (Thailand Research Fund) Senior Scholar 1996-1999
1996	Outstanding Alumin of Khon-Kaen University
1997	Foudation Member, Thai Academy of Sciences and Technolgy
1997	The 1st prize of the competetion in agricultural machinery invention held by Ministry of Science, Tech. and Envi. - Mobile fluidized bed paddy dryer
1998	Fellow of the Royal Institute of Thailand
1999	Medal award for significant contribution to the development of drying technology from the 1st Asia-Australia Drying Conference, 1999
2000	TRF (Thailand Research Fund) Senior Scholar 2000-2003
2000	Outstanding Scientist Award
2001	Finalist for ASEAN Outstanding Scientist and Technologist Award (AOSTA)
2003	UNESCO Science Prize 2003 - Renewable Energy, Drying Technology
2008	Innovation in Drying Research - academic achievement in drying research -Ajinomoto Co, Japan
2009	Arun S. Mujumdar Medal and Award Plaque for Outstanding Drying R&D and Mentorship จาก 6th Asia-Pacific Drying Conference (ADC09)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2550 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
โทมิกะฮีโร่ เรสคิวฟอร์ซ

โทมิกะฮีโร่ เรสคิวฟอร์ซ (ญี่ปุ่น: トミカヒーロー　レスキューフォース) เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึซึ่งเป็นของบริษัท takara tomi ในซีรีส์โทมิคา ออกอากาศวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2008 ถึงวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2009 เวลา 8.00 น. ทาง ทีวีไอจิ และทางสถานีโทรทัศน์ ทีวี โตเกียว
ในประเทศไทย ได้ออกอากาศทางทรู สปาร์คทุกวันจันทร์ถึงศุกร์เวลา 20.10-20.50 โดยเริ่มวันศุกร์ที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2552 
และออกอากาศอีกครั้งทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ในรายการแก๊งการ์ตูน 
เมื่อปี 2553 ถึง 2554
เรสคิว ทูลส์

เบรกแฮมเมอร์ อุปกรณ์กู้ภัยรูปแบบค้อน อาวุธประจำตัวของ R-1
เบรกแอ็กซ์ อุปกรณ์กู้ภัยรูปแบบขวาน อาวุธประจำตัวของ R-2
เบรกพิค อุปกรณ์กู้ภัยรูปแบบประซิ่ว อาวุธประจำตัวของ R-3
เบรกแฮนด์ อุปกรณ์กู้ภัยรูปแบบคีม อาวุธประจำตัวของ R-4
เบรกดริล อุปกรณ์กู้ภัยรูปแบบสว่านขนาดเล็ก
เบรกช็อต อุปกรณ์กู้ภัยติดตั้งที่ด้ามจับ ใช้ในการตรวจจับวัตุหรือบุคคล
เบรกโรปอุปกรณ์กู้ภัยรูปแบบเชือก
โมบายล์ โหมด อุปกรณ์กู้ภัยรูปแบบกระบอง เป็นโหมดพื้นฐานของเรสคิว เบรกเกอร์
ทรันค์ โมด เรสคิว แครชเชอร์ รูปแบบกระเป๋าหิ้ว เป็นรูปแบบพื้นฐานของเรสคิว แครชเชอร์
เวล โหมด เรสคิว แครชเชอร์ รูปแบบหัวฉีดดับเพลิง ใช้ในการดับเพลิง
สเปเชี่ยลโหมด เวล อิมแพ็ค เรสคิว แครชเชอร์ เวล โหมด รูปแบบพิเศษ เมื่อประกอบ เรสคิว คอมมานเดอร์ ที่ด้านข้างตัวเครื่องจะทำให้มีประสิทธิภาพในการดับเพลิงเพิ่มสูงขึ้น
แมนทิส โหมด เรสคิว แครชเชอร์ รูปแบบใบเลื่อยไฟฟ้า ใช้ในการตัดสิ่งกีดขวาง
สเปเชี่ยลโหมด แมนทิส อิมแพ็ค เรสคิว แครชเชอร์ แมนทิส โหมด รูปแบบพิเศษ เมื่อประกอบ เรสคิว คอมมานเดอร์ ที่ด้านข้างตัวเครื่องจะทำให้มีประสิทธิภาพในการตัดเพิ่มสูงขึ้น
ดริล แครชเชอร์ ดริล อิมแพ็ค อุปกรณ์กู้ภัยชนิดพิเศษเกิดจากการรวมอุปกรณ์อย่าง เบรกดริล และ เรสคิว แครชเชอร์ ทรันค์ โหมด เข้าไว้ด้วยกัน ทำให้มีประสิทธิภาพในการเจาะเพิ่มสูงขึ้น
ดิวิเดอร์ โหมด แม็กซ์ ดิวิเดอร์ รูปแบบใบเลื่อย
ดริล โหมด แม็กซ์ ดิวิเดอร์ รูปแบบสว่าน
ซอร์ด โหมด แม็กซ์ ดิวิเดอรื รูปแบบดาบ โดยใบมีดจะพับเข้าหาเครื่อง
เฟลม ดิวิเดอร์ โจมตีด้วยพลังไฟ โดยการกดปุ่นสีแดงที่ด้านข้างตัวเครื่อง
อควา ดิวิเดอร์ โจมตีด้วยพลังน้ำ โดยการกดปุ่นสีน้ำเงินที่ด้านข้างตัวเครื่อง
โซนิค ดิวิเดอร์ โจมตีด้วยพลังเสียง โดยการกดปุ่นสีเขียวที่ด้านข้างตัวเครื่อง
จาเวลริน โหมด โหมดแหลน(หอก) เป็นโหมดหลักของเรสคิว ธันเบอร์ โจมตีด้วยการพุ่งแทง
ฮาเคน โหมด โหมดเสียม เมื่อกางใบมีดทั้ง 2 ข้างออก จะสามารถโจมตีหรือช่วยเหลือผู้ประสพภัยด้วยการขุด สามารถโจมตีศัตรูจำนวนมากในรูปแบบบูมเมอร์แรงโดยลักษระการหมุนคล้ายกับลูกข่าง
เรสคิว ทูลส์ > เรสคิว การ์ด

บิลด์ อัพ การ์ด การ์ดที่ใช้ในการเรียก เรสคิว สูท ใช้ในการแปลงร่างของเรสคิว ฟอร์ซ
แม็กซ์ อัพ การ์ด การ์ดที่ใช้ในการเรียกเรสคิว สูท "แม็กซ์ สูท" ใช้ในการแปลงร่างเป็นR-1 Max
คอร์ สไตรเกอร์ การ์ด การ์ดที่ใช้ในการเรียก คอส สไตรเกอร์
คอร์ สไตรเกอร์ แม็กซ์ การ์ด การ์ดที่ใช้ในการเรียก คอส สไตรเกอร์ แม็กซ์
คอร์ เอเดอร์ การ์ด การ์ดที่ใช้ในการเรียก คอร์ เอเดอร์
คอร์ เซฟเวอร์ การ์ด การ์ดที่ใช้ในการเรียก คอร์ เซฟเวอร์
เวฟ เชิรจ์ การ์ด การ์ดที่ใช้ในการเรียก เวฟ เชิรจ์
พาวเวอร์ เชิรจ์ การ์ด การ์ดที่ใช้ในการเรียก พาวเวอร์ เชิรจ์
เรสคิว ไรเซอร์ การ์ด
เรสคิว โชลเวล การ์ด
เทอร์โบ ทอร์นาโด การ์ด
ดริล บูส การ์ด
โชเวลแครช การ์ด
วอเตอร์ แคนน่อน การ์ด
แฟลช แคนน่อน การ์ด
โดเซอร์ ไดรฟ์ การ์ด
ไรเซอร์ สแปลช การ์ด
ดริล อิมแพ็ค การ์ด
แม็กซ์ แคนน่อน
ไฮเปอร์ อัพ
แม็กซ์ ไฮเปอร์ อัพ
โอเพ่น อัพ การ์ดที่ใช้ในการรวมร่างของเรสคิววีเคิ่ลทั้ง 7
ยานพาหนะต่างๆของ เรสคิวฟอร์ซ

เรสคิว ไดเวอร์ เจ็ท โหมด เรสคิว ไดเวอร์ รูปแบบเครื่องบินเป็นโหมดหลักของเรสคิว ไดเวอร์ ใช้ในการดจมตีทางอากาศด้วยการบินด้วยความเร็วสูงและใช้สว่านในการเจาะทำลายพร้อมกับใบเลื่อยที่ปลายปีก
เรสคิว ไดเวอร์ ดริล แทงค์ โหมด เรสคิว ไดเวอร์ รูปแบบรถถังติดตั้งสว่าน โดยการพับปีกที่ด้านหลังขึ้น ใช้ในการกู้ภัยหรือการโจมตีทางพื้นดินเป็นหลัก
แหล่งข้อมูลอื่น

Rescue Force at TV Aichi
Rescue Force เก็บถาวร 2008-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Takara-Tomy
Tomica-Rescue.com เก็บถาวร 2009-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Official Fan Site)
วัดกำแพง (เขตบางขุนเทียน)

สำหรับวัดกำแพงแห่งอื่น ดูที่ วัดกำแพง
| วัดกำแพง |
| --- | --- |
อุโบสถ

ชื่อสามัญ: วัดกำแพง, วัดสว่างอารมณ์
ที่ตั้ง: เลขที่ 45 ซอยพระรามที่ 2 ซอย 50 ถนนพระรามที่ 2 แขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร 10150
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่ออู่ทอง
เจ้าอาวาส: พระมหาภาณุเมศวร์ ฐิตคุโณ
เว็บไซต์: https://www.วัดกําแพง.com
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกำแพง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

วัดกำแพงตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2468 เดิมชื่อ วัดสว่างอารมณ์ ไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นคนสร้างและได้สร้างขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด จากสภาพวัดคาดว่าวัดนี้เคยรกร้างมาแล้วอย่างน้อย 2 ครั้ง ดังจะเห็นได้ว่ามณฑปและวิหารซึ่งได้สร้างอยู่บนเนินของซากอาคารสถานที่ปรักหักพังอยู่ก่อนแล้ว และต่อมามณฑปก็พังทลายลงมาเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2518 ส่วนวิหารก็อยู่บนเนินสูงที่ปรักหักพังมาก่อนอีกเช่นกัน วิหารดังกล่าวยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน เป็นวิหารขนาดย่อม สร้างด้วยการก่ออิฐถือปูน หลังคามุงกระเบื้องดินเผา เพดานไม้ทาสีเทาอมดำ มีภาพดารกหรืออาจจะเป็นดอกจันสีทองซึ่งไม่ชัดเจนนัก ตรงกลางของดอกจันบางดอกมีขอห้อยโซ่ มีโคมแก้วแขวนอยู่เพื่อจุดบูชาในวันสำคัญทางศาสนา ภายในวิหารประดิษฐาน หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปที่ทำด้วยหินทรายแดง ซึ่งนิยมสร้างกันมาก่อนสมัยพระเจ้าปราสาททอง
ข้างอุโบสถเป็นพระปรางค์ อุโบสถมีขนาดย่อม มีกำแพงแก้วล้อมรอบเตี้ย ๆ ฝาผนังอุโบสถก่ออิฐถือปูนขึ้นมาเพียงขอบหน้าต่าง ฝาไม้สัก มีเพิงแขนนางทั้งสองข้างตลอดความยาวของตัวอุโบสถ มีพาไลอยู่ด้านหน้า ด้านหลังปิดทึบไม่มีประตูหน้าต่าง หลังคามุงด้วยกระเบื้องกาบู อุโบสถนี้ได้ปรักหักพังไปเมื่อคืนวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ส่วนพระปรางค์ซึ่งมีความสูงจากพื้นดินถึงปลายยอดเพกาประมาณ 12 วา ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์
สาเหตุที่ชื่อวัดกำแพงมาจากการที่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลวงพ่อคง พระภิกษุซึ่งบวชจำพรรษาอยู่ที่วัดกำแพงบางจาก ได้แวะจอดเรือค้างคืนที่หน้าวัดร้างสว่างอารมณ์ และต่อมาได้บูรณะวัดให้กลับมาเป็นวัดที่มีพระภิกษุสงฆ์ประกอบกิจพระศาสนาได้ดังเดิม ชาวบ้านมักจะเรียกหลวงพ่อคงว่า "ท่านที่มาจากวัดกำแพง" จนเรียกกันต่อมาว่า "ท่านวัดกำแพง" ในที่สุดได้เรียกวัดนี้ว่า "วัดกำแพง" จนทุกวันนี้
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถหลังใหม่มีหน้าบันประดับด้วยถ้วยชามสังคโลก ภายในโบสถ์มีพระพุทธรูปโบราณเนื้อทองเหลืองปางห้ามญาติและปางอุ้มบาตรอยู่แถวหลัง ส่วนแถวหน้าจะเป็นพระพุทธรูปโบราณเนื้อทองเหลืองปางมารวิชัย 3 องค์ พระประธานในโบสถ์สร้างเป็นปูนปั้น ลงรักปิดทองหน้ายิ้มแย้ม ปัจจุบันลงรักปิดทองทุกองค์ อุโบสถบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2535 โดยพระครูเกษมธรรมาภินันท์ อดีตเจ้าอาวาส
มณฑปหลวงพ่อไปล่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2554 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว วิหารมีกำแพงแก้วล้อมรอบ ภายในประดิษฐาน หลวงพ่ออู่ทอง  องค์พระปรางค์มีซุ้มจระนำ 4 ทิศ ยอดบนสุดมีฝักเพกาทำด้วยสัมฤทธิ์ หอกลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ หอไตรสร้าง พ.ศ. 2539 แบบคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กว้าง 9 เมตร ยาว 23 เมตร
เหรียญหล่อ

เหรียญหล่อโบราณหลวงพ่อไปล่ ฉนฺทสโร เป็นที่นิยมในวงการพระเครื่องอย่างกว้างขวาง มี 4 แบบคือ เหรียญหล่อพิมพ์จอบใหญ่ เหรียญหล่อพิมพ์จอบใหญ่เนื้อสัมฤทธิ์พิมพ์ชาวบ้าน เหรียญหล่อพิมพ์ห้าเหลี่ยม เหรียญหล่อพิมพ์เสมาเนื้อสัมฤทธิ์ พระพุทธคุณเหรียญหล่อหลวงพ่อไปล่ ทุกรุ่นทุกพิมพ์ขึ้นชื่อในเรื่องมหาอุด คงกระพันชาตรี และเมตตามหานิยม
ลำดับเจ้าอาวาส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 | พระอาจารย์คง | พ.ศ.2371 | พ.ศ.2431 |
| 2 | หลวงพ่อไปล่ ฉนฺทสโร | พ.ศ.2431 | พ.ศ.2489 |
| 3 | พระครูชุบ โอภาโส | พ.ศ.2489 | พ.ศ. 2515 |
| 4 | พระครูเกษมธรรมาภินันท์ (เผื่อน เขมานนฺโท) | พ.ศ. 2515 | พ.ศ. 2557 |
| 5 | พระครูพิศาลปริยัตยานุกูล (อนันต์ วฑฺฒโน) | พ.ศ. 2557 | พ.ศ. 2564 |
| 6 | พระมหาพีรพล ฐานจาโร ดร. | พ.ศ. 2564 | พ.ศ.2567 |
| 7 | พระมหาภาณุเมศวร์ ฐิตคุโณ | พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน |
พระประธานในอุโบสถ
พระปรางค์
รูปเคารพหลวงพ่อไปล่
หลวงพ่ออู่ทอง
เรือปืนยามฝั่งชั้นธนบุรี

| --- | --- |
เรือหลวงธนบุรี
ภาพรวมชั้น
ผู้สร้าง::  คาวาซากิ
ผู้ใช้งาน::   กองทัพเรือไทย
ก่อนหน้าโดย::  Ratanakosidra class
สร้างเมื่อ::  1936–1938
 ในประจำการ::  1938-1951
เสร็จแล้ว::  2
สูญเสีย::  2
ลักษณะเฉพาะ 
ประเภท::  เรือปืนยามฝั่ง
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  2,265 long ton (2,301 ตัน)
ความยาว::  76.50 m (251 ft 0 in)
ความกว้าง::  14.43 m (47 ft 4 in)
กินน้ำลึก::  4.17 m (13 ft 8 in)
ระบบขับเคลื่อน::  MAN diesels, 2 shafts  3,900 kW (5,200 bhp)
ความเร็ว::  15.5 kn (17.8 mph; 28.7 km/h)
อัตราเต็มที่::  155
ยุทโธปกรณ์::  4× 8 in (203 mm) guns (2 twin turrets)  4× 3 in (76 mm) anti-aircraft guns  4× 40mm anti-aircraft guns
สิ่งป้องกัน::  Belt: 2 1⁄2 in (64 mm)  Turrets:4 in (100 mm)  Barbettes:4 in  Decks:1 1⁄2–1 in (38–25 mm)
เรือปืนยามฝั่งชั้นธนบุรี ชั้นเรือปืนยามฝั่งแห่งกองทัพเรือไทย จำนวน 2 ลำ ซึ่งผลิตโดยคาวาซากิ เข้าประจำการในปี ค.ศ. 1938 คือ เรือหลวงธนบุรี และ เรือหลวงศรีอยุธยา
เรือ

| ชื่อเรือ | ประจำการ | ปลดประจำการ | แยกส่วน | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ธนบุรี  | 31 มกราคม 1938 	 | 26 กันยายน 1941 	 | 19 มิถุนายน 1959 	 | ได้รับความเสียหายในยุทธนาวีเกาะช้าง 17 มกราคม 1941 ปลดประจำการและกลายเป็นเรือฝึกจนกระทั้งแยกส่วน |
| ศรีอยุธยา  | 19 กรกฎาคม 1938 	 | n/a 	 | 8 ตุลาคม 1959 	 | อัปปางระหว่างกบฏแมนฮัตตัน 1 กรกฎาคม 1951 |
ดูเพิ่ม

เรือลาดตระเวนชั้นเอตนา (ค.ศ. 1941) - ประกอบด้วยเรือหลวงนเรศวร และ เรือหลวงตากสิน
ชัชวาล แพทยาไทย

| ชัชวาล แพทยาไทยท> ม. |
| --- | --- |


เลขาธิการพรรคไทยสร้างไทย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  20 เมษายน พ.ศ. 2567    (0 ปี 244 วัน)
หัวหน้า: สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์
ก่อนหน้า: ฐากร ตัณฑสิทธิ์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566   (1 ปี 220 วัน)
ก่อนหน้า: ศักดา คงเพชร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 ธันวาคม พ.ศ. 2531 (36 ปี) อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด ประเทศไทย
พรรคการเมือง: พลังประชารัฐ (2561–2564)   ไทยสร้างไทย (2564–ปัจจุบัน)
ชื่อเล่น: บิ๊ก

ชัชวาล แพทยาไทย (เกิด 17 ธันวาคม พ.ศ. 2531) เป็นเลขาธิการพรรคไทยสร้างไทย และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด 1 สมัย
ประวัติ

ชัชวาล แพทยาไทย เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2531 ที่อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
การทำงาน

ชัชวาล เคยลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสังกัดพรรคพลังประชารัฐ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 ได้ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด เขตเลือกตั้งที่ 7 สังกัดพรรคไทยสร้างไทย ในปี พ.ศ. 2566 และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด เขตเลือกตั้งที่ 7  พรรคไทยสร้างไทย  ชนะศักดา คงเพชร อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด หลายสมัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ชัชวาลได้รับขนานนามจากสื่อมวลชนว่า “แจ็คผู้ฆ่ายักษ์”
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ชัชวาล แพทยาไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย ได้แก่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคไทยสร้างไทย
บทบาทเลขาธิการพรรค

หลังจากที่ ฐากร ตัณฑสิทธิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคไทยสร้างไทย ได้มีการยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งเลขาธิการพรรค จากกรณีการโหวตสวนมติวิปฝ่ายค้านของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคไทยสร้างไทย ต่อมาวันที่ 20 เมษายน 2567 การประชุมใหญ่ “ไทยสร้างไทย ก้าวต่อไปเพื่อคนตัวเล็ก” มีการเลือกคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ ชัชวาล ได้รับความไว้วางใจจากคณะกรรมการบริหารพรรคและสมาชิกพรรคเลือกให้ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพรรคไทยสร้างไทย
ความสนใจ > คณะกรรมาธิการ

ชัชวาล ดำรงตำแหน่ง โฆษกคณะกรรมาธิการการเกษตร และสหกรณ์ สภาผู้แทนราษฎร ผลักดันการผันน้ำชีสู่ลำน้ำเสียว เพื่อแก้ไขปัญหาน้ำแล้ง น้ำท่วม ในพื้นที่ทุ่งกุลาร้องไห้ และมีความสนใจเรื่องการเกษตรเป็นสำคัญ เนื่องจาก เขตเลือกตั้งที่ 7 จังหวัดร้อยเอ็ด ประชาชนประกอบอาชีพเกษตรกรรมทำนาข้าว นอกจากนี้ ในการพิจารณาร่าง พรบ.งบประมาณรายจ่ายประจำปี 2567 ดำรงตำแหน่ง โฆษกอนุกรรมาธิการด้านมั่นคง
ความสนใจ > กีฬา

ชัชวาล มีความสนใจด้านกีฬา โดยเฉพาะกีฬาฟุตบอล  ในพื้นที่อำเภอเกษตรวิสัย มีการสนับสนุนทีมฟุตบอลเยาวชนเกษตรวิสัย มีสนามกีฬา เพื่อการฝึกซ้อมให้กับเยาวชนผู้ที่มีความสนใจได้ฝึกฝน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
แหล่งข้อมูล

| ด ค กพรรคไทยสร้างไทย |
| --- | --- | --- |
| หัวหน้าพรรค |  สอิสร์ โบราณ  คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์  |  |
| เลขาธิการพรรค |  วัลลภ ไชยไธสง  ศิธา ทิวารี  ฐากร ตัณฑสิทธิ์  ชัชวาล แพทยาไทย  |  |
| โฆษกพรรค |  ธิดารัตน์ ยิ่งเจริญ  ปริเยศ อังกูรกิตติ  |  |
เรือบรรทุกเครื่องบินซุยกากุ

| --- | --- |

ประวัติ
จักรวรรดิญี่ปุ่น
ชื่อ: ซุยกากุ
อู่เรือ: Kawasaki Shipyards
ปล่อยเรือ: 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1938
เดินเรือแรก: 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939
เข้าประจำการ: 25 กันยายน ค.ศ. 1941
Stricken: 26 สิงหาคม ค.ศ. 1945
ความเป็นไป: ถูกทำให้จมโดยการโจมตีทางอากาศของสหรัฐที่ยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เต เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1944
ลักษณะเฉพาะ (as built)
ชั้น::  เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นโชกากุ
อัตราเต็มที่::  1,660
ซุยกากุ (ญี่ปุ่น: 瑞鶴) เป็นเรือหลักของเรือบรรทุกเครื่องบินสองลำในเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นโชกากุของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นก่อนสงครามแปซิฟิก โดยซุยกากุได้เข้าร่วมในการรบทางเรือหลายครั้งในช่วงสงคราม รวมทั้งการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ ก่อนถูกจมโดยเครื่องบินสหรัฐในระหว่างยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เต
รูปภาพ

นากาจิมะ บี5เอ็น เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดบนซุยกากุ ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ก่อนการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์
มิตซูบิชิ เอ6เอ็ม ซีโร่ เป็นเครื่องบินขับไล่บนซุยกากุ ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม

เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นโชกากุ
เรือบรรทุกเครื่องบินโชกากุ
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นโชกากุ |
| --- | --- |
 โชกากุ  ซุยกากุ 
 ชั้นเรือก่อนหน้า: ฮิริว  ชั้นเรือถัดไป: ไทโฮ 
รายชื่อเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
คิวเพรต

ตัวนำยวดยิ่งของสารกลุ่มใหม่ที่มีองค์ประกอบของคอปเปอร์ออกไซด์ (CuO2) เป็นองค์ประกอบเรียกว่า คิวเพร์ท (Cuprate) และเป็นสารตัวแรกที่เป็นสารประกอบของ  (La2BaCuO4) ซึ่งเป็นสารประกอบประเภทเซรามิกคือที่อุณหภูมิห้องสารจะมีสภาพเป็ฉนวนไฟฟ้า การนำไฟฟ้าจึงเกิดขึ้นในระนาบของคอปเปอร์ออกไซด์โดยมีอิเล็กตรอนของอะตอมของคอปเปอร์เป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดสภาพนำยวดยิ่ง การลดอุณหภูมิลงจะทำให้โครงสร้างของผลึกเปลี่ยนไป ระนาบคอปเปอร์ออกไซต์ที่มีในโมเลกุลจึงมีความสำคัญโดยตรงกับสภาพนำยวดยิ่ง จึงกล่าวได้ว่าการนำไฟฟ้าของอิเล็กตรอนในตัวนำยวดยิ่งเป็นแบบสองมิติ ซึ่งกลุ่มคิวเพร์ทตัวแรก ก็คือ Ba-La-Cu-O ที่ถูกพบโดย เบทนอร์ซและมูลเลอร์ และสารต่อมาก็คือ La-Sr-Cu-O โดย ทากากิ และสารประกอบ Y-Ba-Cu-O โดยชูและคณะ