stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อีลีทโมเดลลุคไทยแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเวทีการประกวดนางงามและประกวดชายงามในประเทศไทย |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง:  นางสาวไทย  มิสทีนไทยแลนด์  มิสไทยแลนด์เวิลด์  มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  มิสแกรนด์ไทยแลนด์  มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสซูปราเนชันแนลไทยแลนด์  มิสเอิร์ธไทยแลนด์  มิสสตาร์ไทยแลนด์  มิสทัวริซึมเวิลด์ไทยแลนด์  นางสาวถิ่นไทยงาม  มิสทัวริซึมควีนไทยแลนด์  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนลไทยแลนด์  มิสเฮอริเทจไทยแลนด์  มิสโมเดลไทยแลนด์  มิสออเนชันส์ไทยแลนด์  มิสซิสไทยแลนด์  มิสซิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  มิสซิสไทยแลนด์เวิลด์  มิสซิสโนเบิลควีนไทยแลนด์  มิสซีสเอลิแกนท์ไทยแลนด์  เฟซออฟบิวตีไทยแลนด์  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้ไทยแลนด์  มิสโกลบอลบิวตีควีนไทยแลนด์  มิสทัวริซึมไทยแลนด์  มิสไทยแลนด์ไชนีสคอสมอส  มิสบิ้วตี้ควีนไทยแลนด์  มิสบีชอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสสคูบาไทยแลนด์  มิสไทยแลนด์อาเซียน  มิสยูลีก  มิสออด๊าซ 
การประกวดผู้ชาย:  มิสเตอร์เวิลด์ไทยแลนด์  แมนฮันต์ไทยแลนด์  มิสเตอร์โกลบอลไทยแลนด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์  มิสเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสเตอร์สตาร์ไทยแลนด์  มิสเตอร์ทัวริซึมเวิลด์ไทยแลนด์  แมนออฟเดอะเอิร์ธไทยแลนด์  มิสเตอร์โมเดลไทยแลนด์  มิสเตอร์โกลบอลทีนไทยแลนด์  มิสเตอร์ยูนิเวิร์สไทยแลนด์  มิสเตอร์แกรนด์ยูนิเวิร์สไทยแลนด์  มิสเตอร์แลนด์สเคปส์ไทยแลนด์  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนไทยแลนด์  มิสเตอร์ยูไนเต็ดไทยแลนด์  ไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์  แมนอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสเตอร์อีโคอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์ไทยแลนด์  มิสเตอร์ไทยแลนด์  สุภาพบุรุษไทยแลนด์  พีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์ 
การประกวดแอลจีบีที:  มิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส  มิสเตอร์เกย์เวิลด์ไทยแลนด์  มิสทรานส์สตาร์ไทยแลนด์  มิสทรานส์ไทยแลนด์  มิสควีนออฟยูนิเวิร์สบิวตี้ไทยแลนด์ 
การประกวดโมเดล:  ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์/สมาร์ทบอย  อีลีทโมเดลลุคไทยแลนด์  ซุปเปอร์โมเดลไทยแลนด์  แอสนี่แมนแอนด์วูแมนไทยแลนด์ 
การประกวดอื่นๆ:  ปรินส์แอนด์ปรินส์เซสไทยแลนด์  มิสมิสเตอร์มิสควีนมิสซิสเดฟไทยแลนด์  เบสท์โมเดลไทยแลนด์  มิสเตอร์แอนด์มิสเอเชียไทยแลนด์
พระยาราชมานู (ถั่ว อัศวเสนา)

| พระยาราชมานู |
| --- | --- |
เกิด: มีนาคม 2422
ถึงแก่กรรม: 21 เมษายน 2475
สาเหตุเสียชีวิต: โรคไต
ภรรยาเอก: คุณหญิงราชมานู (ม.ล. เล็ก กุญชร)
บุตร: 4
บิดามารดา: เปีย อัศวเสนา (บิดา)
นายพลเสือป่า พระตำรวจโท พระยาราชมานู (ถั่ว อัศวเสนา) (มีนาคม 2421 – 21 เมษายน 2475) เป็นอดีตขุนนางชาวไทย เป็นองคมนตรีในรัชกาลที่ 6 อดีตสมุหพระตำรวจหลวงรักษาพระองค์, อดีตผู้ช่วยสมุหราชองครักษ์, อดีตราชองครักษ์พิเศษ, อดีตผู้บังคับการกรมทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์, อดีตผู้บังคับการกรมทหารม้าที่ 4 รักษาพระองค์
ประวัติ

พระตำรวจโท พระยาราชมานู เกิดเมื่อเดือนมีนาคม 2421 (นับแบบสากล 2422 แต่ในราชกิจจานุเบกษาซึ่งลงประวัติของท่านช่วงวันที่เกิดเลือนลางจนมิสามารถระบุได้) เป็นบุตรชายของนายเปีย อัศวเสนา จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก (ปัจจุบันคือโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า) ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ คุณหญิงเล็ก ราชมานู นักร้องผู้บันทึกเสียงเพลง เพลงตับพระนาละ ธิดาของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) ที่เกิดแต่ หม่อมเจริญ โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้จัดงานพิธีมงคลสมรสพระราชทานเมื่อวันอาทิตย์ที่ 23 มีนาคม 2466 (นับแบบสากล 2467) มีบุตรธิดารวม 4 คน
พระตำรวจโท พระยาราชมานู ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคไตเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2475 โปรดเกล้าฯ พระราชทานหีบทองลายสลักประกอบศพ ชั้นรองหีบ 2 ชั้น ฉัตรเบญจาตั้ง 4 คัน ระหว่างพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ประโคมกลองชนะเขียว 8 จ่าปี่ 1 เป็นเกียรติยศ
รับราชการ

พระยาราชมานูเริ่มต้นรับราชการเป็น ว่าที่นายร้อยตรี ประจำกรมทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ เมื่อปี 2441 ครั้นถึงวันที่ 23 สิงหาคม 2442 ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรให้ท่านเป็น นายร้อยตรี จากนั้นในปีถัดมาคือปี 2443 ได้เป็นว่าที่นายร้อยโท ประจำกรมทหารม้าที่ 5 รักษาพระองค์ ในปี 2444 ได้เป็นนายร้อยโท รักษาราชการแทนผู้บังคับกองร้อย กรมทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ ต่อมาในวันที่ 18 มิถุนายน 2445 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนยศเป็น นายร้อยเอก
ในปีถัดมาคือในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2446 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็น นายร้อยเอก หลวงอาจสรศิลป์ ปลัดกรมทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ ถือศักดินา 800 แทนร้อยเอกหลวงอาจสรศิลป์คนเก่าที่มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ถอดยศบรรดาศักดิ์และออกจากราชการเนื่องจากประพฤติตนไม่เหมาะสมเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2445 ในปี 2447 ได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้บังคับการกรมทหารม้าที่ 4 ต่อมาในวันที่ 25 กรกฎาคม 2448 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนยศเป็น นายพันตรี หลวงอาจสรศิลป์ จากนั้นในวันที่ 5 ธันวาคม 2451 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นราชองครักษ์ประจำการโดยพ้นจากตำแหน่ง ผู้บังคับการกรมทหารม้าที่ 4 และให้ไปประจำพระองค์ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร
ในวันที่ 10 มิถุนายน 2452 ระหว่างการเสด็จออกขุนนาง ณ พระที่นั่งอภิเศกดุสิต ท่านได้เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนยศเป็น นายพันโท หลวงอาจสรศิลป์ ต่อมาระหว่างงานเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อวันที่ 2 มกราคม 2453 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น พระราญรอนอริราช ถือศักดินา 1000 จากนั้นอีก 5 วันคือในวันที่ 7 มกราคม ท่านพ้นจากตำแหน่งราชองครักษ์ประจำการ โดยโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่ง ผู้บังคับการกรมทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ แทนที่ นายพันโท พระพหลหาญศึก ที่ขยับไปดำรงตำแหน่ง ผู้ช่วยจเรทหารม้า นอกจากนี้ท่านยังได้เลื่อนเป็นราชองครักษ์พิเศษ
ในระหว่างการถือน้ำพิเศษของกองเสือป่าเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2454 ที่พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรกองเสือป่าเป็น นายกองตรี พร้อมกับรับตำแหน่งนายเวรในกองเสือป่า ต่อมาในวันที่ 17 มิถุนายน 2454 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรกองเสือป่าเลื่อนเป็น นายกองโท จากนั้นในวันที่ 30 กันยายน 2454 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรกองเสือป่าเป็น นายกองเอก
ต่อมาท่านได้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยสมุหราชองครักษ์ โดยพ้นจากตำแหน่งผู้บังคับการกรมทหารม้าที่ 1 (รักษาพระองค์) เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2454 และผู้ช่วยสมุหพระตำรวจหลวงรักษาพระองค์ กระทั่งวันที่ 10 สิงหาคม 2455 จึงได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศให้ท่านเป็น ขุนตำรวจเอก จากนั้นในวันที่ 9 กันยายน ศกเดียวกัน ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น พันโท ขุนตำรวจเอก นายกองเอก พระยาราชมานู ถือศักดินา 3000 ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2455 (นับแบบสากลปัจจุบัน 2456) ได้โปรดเกล้าฯ ให้ท่านพ้นจากตำแหน่งผู้ช่วยสมุหราชองครักษ์ ออกจากราชการทหารบก เพื่อโอนย้ายไปรับราชการที่กรมพระตำรวจ
จากนั้นในวันที่ 30 พฤษภาคม 2456 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนยศเป็น พระตำรวจตรี ในวันที่ 14 มกราคม 2458 ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานยศนายเสือป่าให้ท่านเป็น นายพลเสือป่า ต่อมาในวันที่ 4 เมษายน 2460 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ท่านเป็นองคมนตรี ในปีถัดมาคือในวันที่ 2 ธันวาคม 2461 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ เลื่อนยศท่านขึ้นเป็น พระตำรวจโท
ตำแหน่ง

9 มกราคม 2458 – จเรเสือป่า
5 มิถุนายน 2462 – ตุลาการศาลรับสั่งกระทรวงวัง
– ผู้ช่วยนายกเสือป่า
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2463 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2461 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลา (ว.ม.ล.)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
สมรภูมิบ้านร่มเกล้า

สมรภูมิบ้านร่มเกล้า หรือ ยุทธการบ้านร่มเกล้า เป็นการเผชิญหน้าช่วงสั้น ๆ ระหว่างประเทศไทยและประเทศลาว ณ บริเวณบ้านร่มเกล้า ตรงชายแดนไทย–ลาว ผลสืบเนื่องจากข้อพิพาทชายแดนที่ยืดเยื้อมาแต่สมัยแผนที่ฝรั่งเศสเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
เริ่มมีการยิงปะทะกันเล็กน้อยระหว่างสองชาติในปี 2527 อย่างไรก็ดี ในเดือนธันวาคม 2530 กองทัพไทยเข้ายึดบ้านร่มเกล้าซึ่งเป็นพื้นที่พิพาท และชักธงไทย รัฐบาลลาวประท้วงอย่างรุนแรง โดยยืนยันว่าหมู่บ้านดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของแขวงไชยบุรี ฝ่ายลาวได้เข้าตีกลางคืนต่อที่มั่นของไทย สามารถขับไล่ทหารไทยออกจากหมู่บ้านและชักธงลาวขึ้นแทน หลังจากนั้นมีการต่อสู้อย่างรุนแรงเป็นเวลาหลายสัปดาห์จนมีการประกาศหยุดยิงในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2531
สาเหตุ

สมรภูมิบ้านร่มเกล้าเกิดจากกรณีพิพาทด้านพรมแดนระหว่างไทย-ลาว เนื่องจากยึดถือพรมแดนจากแผนที่คนละฉบับโดยในปี พ.ศ. 2450 สนธิสัญญาระหว่างสยาม-ฝรั่งเศส ยึดถือจากผลการสำรวจเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้กำหนดให้แม่น้ำเหืองเป็นเขตแดนสยาม-ฝรั่งเศส ต่อมาในปี พ.ศ. 2451 เจ้าหน้าที่สำรวจแผนที่ของฝรั่งเศสได้พบว่าแม่น้ำเหืองมีสองสาย จึงได้เขียนแผนที่โดยยึดสายน้ำที่ทำให้ฝรั่งเศสได้ดินแดนมากกว่าเดิม และไม่ได้แจ้งให้รัฐบาลสยามทราบ  ต่อมาในช่วงสงครามเวียดนาม กองทัพสหรัฐได้จัดทำแผนที่จากภาพถ่ายทางอากาศ และได้พบแม่น้ำอีกสายหนึ่ง ชื่อว่าลำน้ำเหืองป่าหมัน ซึ่งไม่เคยปรากฏในเอกสารสนธิสัญญาระหว่างสยาม–ฝรั่งเศส มาก่อน
ในปี พ.ศ. 2530 ทางการลาวได้อ้างสิทธิเหนือดินแดนบริเวณบ้านร่มเกล้า และยกกำลังเข้ามายึดพื้นที่บ้านร่มเกล้า ในเขตอำเภอชาติตระการ จังหวัดพิษณุโลก และเกิดปะทะกับทหารพราน สังกัดกองร้อยทหารพรานที่ 3405 ตั้งแต่วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 และยึดเนิน 1428 เป็นที่มั่น[ต้องการอ้างอิง]
ยุทธการสอยดาว

วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 กองทัพภาคที่ 3 เริ่มส่งกำลังเข้าโจมตีเนิน 1428 โดยใช้กองกำลังทหารราบ ทหารพรานและทหารม้า โดยการสนับสนุนจากกองทัพอากาศไทย แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากฝ่ายลาวมีชัยภูมิที่ดีกว่า และได้รับการสนับสนุน จากสหภาพโซเวียตและเวียดนาม[ต้องการอ้างอิง]
ผลที่ตามมา

ประเทศไทยและประเทศลาวร่วมกันจัดตั้งคณะกรรมาธิการเขตแดนร่วมไทย–ลาว (JBC) ถูกก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2539 เพื่อปักปันพรมแดนซึ่งมีความยาว 1,810 กิโลเมตร ทั้งสองประเทศยังวางแผนที่จะเสร็จสิ้นการปันเขตแม่น้ำโขงซึ่งมีความยาว 1,100 กิโลเมตร ภายในปี พ.ศ. 2553 โดยร้อยละ 96.3 เสร็จสิ้น ระหว่างปี พ.ศ. 2546–2550
ผลที่ตามมา > บทสรุปของการสู้รบ

ตลอดการปะทะกับบนสมรภูมิร่มเกล้า ทหารไทยเสียชีวิต 147 คน บาดเจ็บ 166 คน ขณะที่กองทัพภาคที่ 3 รายงานจำนวนผู้บาดเจ็บต่างออกไปคือ บาดเจ็บสาหัส 167 คน บาดเจ็บเล็กน้อย 550 คน และทุพพลภาพ 55 คน ไทยใช้งบประมาณในสมรภูมิร่มเกล้าไปราว 3,000 ล้านบาท
ขณะที่ตัวเลขความสูญเสียของลาวนั้นไม่แน่ชัด แต่ประมาณเอาไว้ว่าทหารลาวเสียชีวิตประมาณ 300-400 คน บาดเจ็บประมาณ 200-300 คน และเชื่อว่ามีทหารต่างชาติของโซเวียต เวียดนาม และ คิวบา รวมอยู่ด้วย ฝ่ายไทยเชื่อว่าฝ่ายลาวมีทหารต่างชาติมาช่วยรบและสนับสนุนแต่ฝ่ายลาวปฏิเสธในเรื่องนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

สมรภูมิบ้านร่มเกล้า เก็บถาวร 2007-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
17°36′36″N 100°58′19″E﻿ / ﻿17.610°N 100.972°E﻿ / 17.610; 100.972
รายชื่อธงในประเทศเกาหลีเหนือ

รายการต่อไปนี้เป็นบรรดาธงซึ่งใช้ในประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี
ธงชาติ

| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ธง | ชื่อธง | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1948 | ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี  | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นนอกสีน้ำเงิน พื้นในเป็นแถบสีแดงมีขอบสีขาว สัดส่วนแถบธงตามแนวตั้งมีความกว้างเป็น 6:2:17:2:6 ในพื้นสีแดงนั้นมีดาวแดงบนวงกลมพื้นขาว |
พรรคการเมือง

| ภาพธง> องค์กรทางการเมือง | ระยะเวลาที่ใช้ธง> องค์กรทางการเมือง | ชื่อธง> องค์กรทางการเมือง | คำอธิบาย> องค์กรทางการเมือง |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1949 | ธงพรรคแรงงานเกาหลี | ธงพื้นสีแดง กลางธงมีตราค้อน (ชนชั่นแรงงาน), พู่กัน (ศิลปิน) และ เคียวเกาหลี (ชนชั่นกรรมกร), ประกอบเข้าด้วยกัน. |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1946 | ธงสันนิบาตเยาวชนคิม อิล-ซ็อง |  |
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในประเทศเกาหลี
แอกุกกา (ประเทศเกาหลีเหนือ)
พระยามหิบาลบริรักษ์ (สวัสดิ์ ภูมิรัตน์)

| พระยามหิบาลบริรักษ์ |
| --- | --- |
เกิด: 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410
ถึงแก่กรรม: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 (60 ปี)
สาเหตุเสียชีวิต: หืดและหัวใจอ่อน
ตำแหน่ง: อัครราชทูตสยามประจำรัสเซีย
ภรรยาเอก: คุณหญิงมหิบาลบริรักษ์ (อุ๊น ภูมิรัตน์)
บุตร: 4 คน บุตรบุญธรรม 1 คน
บิดามารดา: พระยาไกรโกษา (เทศ ภูมิรัตน์) (บิดา) บุบผา หรือ ถมยา (มารดา)
มหาอำมาตย์ตรี พระยามหิบาลบริรักษ์ (สวัสดิ์ ภูมิรัตน์) (22 กุมภาพันธ์ 2410 – 30 พฤษภาคม 2470) เป็นขุนนางชาวไทย ผู้ว่าราชการเมืองน่าน, ข้าหลวงพิเศษชำระความเมืองชลบุรี, ผู้ว่าราชการเมืองชลบุรี, อัครราชทูตประจำประเทศรัสเซีย, ข้าหลวงใหญ่บริเวณแขก 7 หัวเมือง และข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลสุราษฎร์
ประวัติ

มหาอำมาตย์ตรี พระยามหิบาลบริรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2410 ที่ตำบลท่าเตียน จังหวัดพระนคร เป็นบุตรชายของ พระยาไกรโกษา (เทศ ภูมิรัตน์) มารดาชื่อบุบผา หรือ ถมยา ศึกษาเล่าเรียนและบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ คุณหญิงอุ๊น มหิบาลบริรักษ์ มีบุตร-ธิดารวม 4 คนคือ ประดับ โกมลมาลย์, ไกรเกรียง-เกรียงไกร ภูมิรัตน์ และ พัฒนะ ภูมิรัตน์ นอกจากนี้ยังได้รับหม่อมศรีพรหมา กฤดากร ณ อยุธยา พระธิดาของพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช และหม่อมของหม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร เป็นบุตรบุญธรรม
มหาอำมาตย์ตรี พระยามหิบาลบริรักษ์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคหืดและหัวใจอ่อน เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2470 และได้มีการจัดงานพระราชทานเพลิงศพที่วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2509 ตามคำสั่งเสียของท่านที่ให้จัดงานได้เมื่อลูกหลานมีความพร้อม
รับราชการ

พระยามหิบาลบริรักษ์เริ่มต้นรับราชการในตำแหน่งมหาดเล็กวิเศษในกรมพระราชวังบวรวิชัยชาญ ต่อมาในปี 2427 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็น นายนเรศธิรักษ์ มหาดเล็กหุ้มแพร ฝ่ายพระราชวังบวร ถือศักดินา 200 ในปี 2429 ได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น หลวงชาญภูเบศร์ นายเวรมหาดเล็ก ฝ่ายพระราชวังบวร ถือศักดินา ต่อมาในวันที่ 9 พฤษภาคม 2436 ได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น พระพรหมสุรินทร์ เจ้ากรมพระตำรวจขวา ฝ่ายพระราชวังบวร ถือศักดินา 1500 ก่อนหน้านั้นในปี 2435 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นข้าหลวงประจำเมืองน่าน (เทียบเท่าตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดน่านในปัจจุบัน)
จากนั้นในเดือนมิถุนายน 2439 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็น ข้าหลวงพิเศษจัดการศาลยุติธรรมมณฑลปราจิณบุรี พร้อมกับตำแหน่งข้าหลวงว่าราชการเมืองชลบุรี (เทียบเท่าตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรีในปัจจุบัน) ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2440 เนื่องจากมีการย้ายที่ทำการศาลยุติธรรมมณฑลไปอยู่ที่ฉะเชิงเทราและตัวท่านรับราชการเป็นข้าหลวงว่าราชการเมืองชลบุรีไม่สามารถย้ายตามไปทำหน้าที่ได้ กระทั่งวันที่ 2 มกราคม 2440 (แบบสากลคือ 2441) ได้โปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์ท่านเป็น พระยาชลบุรานุรักษ์ ผู้ว่าราชการเมืองชลบุรี ถือศักดินา 3000
ในปี 2441 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นพระอภิบาลของ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนารถ ระหว่างเสด็จไปศึกษาที่ประเทศรัสเซีย โดยได้เข้าเฝ้ากราบถวายบังคมลาเมื่อวันที่ 25 เมษายน 2441 และในวันรุ่งขึ้นได้เข้าเฝ้าที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร เพื่อรับพระราชทานสัญญาบัตรเปลี่ยนบรรดาศักดิ์เป็น พระยามหิบาลบริรักษ์ คงถือศักดินา 3000 ในปีถัดมาคือ 2442 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นอรรคราชทูตสยามประจำรัสเซีย ต่อมาในวันที่ 9 มกราคม 2444 ได้โปรดเกล้าฯ ให้เรียกตัวกลับเข้ามารับราชการที่กรุงเทพฯ โดยมีพระยาศรีธรรมสาส์น อุปทูตรับหน้าที่แทน
ในระหว่างเป็นอรรคราชทูตที่รัสเซีย พระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 ได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชื่อ เซนต์สตานิสลาส ชั้นที่ 1 ต่อมาท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นข้าหลวงใหญ่บริเวณ 7 หัวเมือง จากนั้นในวันที่ 25 สิงหาคม 2448 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายไปเป็นข้าหลวงเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลชุมพร แทนพระยาวรสิทธิ์เสวีวัตร ที่ย้ายกลับไปรับราชการที่กรุงเทพฯ
จากนั้นในวันที่ 20 สิงหาคม 2454 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศให้ท่านเป็น มหาอำมาตย์ตรี พระยามหิบาลบริรักษ์ ต่อมาในวันที่ 19 พฤศจิกายน ศกเดียวกัน ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ท่านแต่งตัวชั้นเสวกเอกในกระทรวงวัง ในวันที่ 26 มกราคม 2455 ท่านได้กราบถวายบังคมลาออกจากราชการทำให้พ้นจากตำแหน่งข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลชุมพร โดยมี อำมาตย์โท พระบริรักษ์ภูธร มารักษาราชการแทน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พระยามหิบาลบริรักษ์ (สวัสดิ์ ภูมิรัตน์) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งสยามและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์สยาม

พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
พ.ศ. 2436 –  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา (ร.ศ.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

อิตาลี :
พ.ศ. 2444 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎอิตาลี ชั้นที่ 2
รัสเซีย :
พ.ศ. 2445 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญสตานิสลาส ชั้นที่ 1
สวีเดน :
พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นที่ 1
นาค รักแท้ วิญญาณ ความตาย

| นาค รักแท้ วิญญาณ ความตาย |
| --- | --- |
กำกับ: มาร์ค ดัฟฟิลด์
เขียนบท: มาร์ค ดัฟฟิลด์
นักแสดงนำ: ภัทรธิดา พัชรวีรพงษ์ ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ พรทิพย์ ปาปะนัย จรัล งามดี เฉลิมพล ภัทรพากุล มีศักดิ์ นาครัตน์ มารศรี อิศรางกูร ณ อยุธยา กานต์ชนิต ซำมะกุล กาญจนาพร ปลอดภัย โกวิท วัฒนกุล
กำกับภาพ: มาร์ค ดัฟฟิลด์  มาร์ก กอดดาร์ด
ตัดต่อ: ลอเรนท์ กอร์ส
ดนตรีประกอบ: Steve Bentley-Klein
ผู้จัดจำหน่าย: Box Office Entertainment
วันฉาย: 15 กันยายน พ.ศ. 2548
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
นาค รักแท้ วิญญาณ ความตาย เป็นภาพยนตร์ไทยจัดจำหน่ายโดย บอกซ์ ออฟฟิต เอนเตอร์เทนเมนต์ ออกฉายเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2548
เนื้อหาของภาพยนตร์นำตำนานแม่นากพระโขนงมาเล่าใหม่ให้ร่วมสมัยในฉากปัจจุบัน โดยนาค (ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์) มักฝันเห็นผีสาว ตาดำ ปากดำ และหน้าผากเป็นรูโบ๋ วันหนึ่งมาก (ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์) ได้ซื้อปั้นเหน่งที่นำมาทำสร้อยจากร้านขายของเก่า จึงซื้อให้นาคเป็นของขวัญแต่งงาน แต่ถูกหัวขโมยงัดบ้าน มากพยายามจับขโมยแต่ถูกรถของหัวขโมยพุ่งชน ทำให้ถูกนำส่งโรงพยาบาลและรักษาตัวด้วยอาการโคม่า จากนั้นนากจึงหาความจริงจากสร้อยปั้นเหน่งนี้เพื่อช่วยมาก
นักแสดง

ภัทรธิดา พัชรวีรพงษ์   เป็น  นาค
ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ เป็น   มาก
พรทิพย์ ปาปะนัย    เป็น   แม่นาก
จรัล งามดี เป็น พ่อมาก
มารศรี อิศรางกูร ณ อยุธยา  เป็น ยายของนาค
เฉลิมพล ภัทรพากุล  เป็น  ชัย
กานต์ชนิต ซำมะกุล เป็น น้อย
มีศักดิ์ นาครัตน์ เป็น แองเจิล
บาคุโก คัตสึกิ

| บาคุโก คัตสึกิ |
| --- | --- |
ตัวละครใน มายฮีโร่ อคาเดเมีย
ปรากฏครั้งแรก: My Hero Academia #1, "Izuku Midoriya: Origin", July 7, 2014
สร้างโดย: โคเฮย์ โฮริโกชิ
แสดงโดย: Ryōta Kobayashi
ให้เสียงโดย:   ญี่ปุ่น:  โนบูฮิโกะ โอกาโมโตะ  ยูอิจิโร อูเมฮาระ (vomic)  ริเอะ ทากาฮาชิ (young, vomic)  ซาจิ โคกูริว (young)  อังกฤษ:  คลิฟฟอร์ด แชพิน  Kate Oxley (young) 
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
นามแฝง: คัตจัง ไดนาไมท์ มหาเทพระเบิดสังหารไดนาไมท์
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
อาชีพ: Student at U.A. High School Superhero
ครอบครัว: บาคุโก มิตสึกิ (แม่) บาคุโก มาซารุ (พ่อ)
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อัตลักษณ์: ระเบิด
บาคุโก คัตสึกิ (爆豪 勝己, Bakugō Katsuki) เป็นตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องมายฮีโร่ อคาเดเมีย สร้างโดยโคเฮย์ โฮริโกชิ
อังเดร์ซง ลูอีส จี อาเบรว โอลีเวย์รา

อังเดร์ซง ลูอีส จี อาเบรว โอลีเวย์รา (โปรตุเกส: Anderson Luís de Abreu Oliveira) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ แอนเดอร์สัน (อังกฤษ: Anderson) เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก เขาเป็นที่รู้จักดีในช่วงที่เล่นให้กับ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และฟุตบอลทีมชาติบราซิล
หมู่พระวิมาน (พระราชวังบวรสถานมงคล)

| หมู่พระวิมาน |
| --- | --- |
พระราชมณเฑียร
   พระที่นั่งทักษิณาภิมุข (บน) และพระที่นั่งปัจฉิมาภิมุข (ล่าง) เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566
ประเภท: หมู่พระที่นั่ง
ที่ตั้ง: แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2325
สร้างโดย: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
การใช้งานดั้งเดิม: สถานที่ประทับของกรมพระราชวังบวรสถานมงคล
สถานะ: ยังมีอยู่
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมไทย
ผู้ดูแล: กรมศิลปากร

 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ขึ้นเมื่อ: 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
เป็นส่วนหนึ่งของ: พระราชวังบวรสถานมงคล
เลขอ้างอิง: 0000015
 
 
หมู่พระวิมาน เป็นหมู่พระที่นั่งภายในพระราชวังบวรสถานมงคล  สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท กรมพระราชวังบวรสถานมงคล พระองค์แรกในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นสมเด็จพระราชอนุชาร่วมพระชนกพระชนนีกับ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก หมู่พระวิมานเป็นหมู่พระที่นั่งหลายองค์ประกอบกัน และมีการซ่อมแซมและปรับปรุงครั้งใหญ่ในสมัยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ปัจจุบัน เป็นอาคารหลักของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ใช้เป็นสถานที่ที่จัดแสดงนิทรรศการ วัตถุสิ่งของต่าง ๆ 
ปัจจุบัน หมู่พระวิมาน ได้รับการบูรณะใหม่ทั้งหมด คงเหลือไว้แต่เพียงพระที่นั่งอิศราวินิจฉัย ซึ่งเป็นสถานที่จัดนิทรรศการ
ประวัติ

สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาททรงสร้างขึ้นเป็นที่ประทับ ในช่วงแรกนั้นพระราชมณเฑียรนั้นมีลักษณะและตั้งอยู่ที่ไหนนั้น ไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด เพียงแต่มีการสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นตำหนักเจ้าพิกุลทอง ในปี พ.ศ. 2332 จึงได้สร้างเป็นพระวิมาน 3 หลังเรียงต่อกัน ซึ่งสันนิษฐานว่าทำตามคติที่เคยมีมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาที่ว่า การสร้างที่ประทับของพระราชาธิบดีนั้น ควรมีพระมณเฑียร 3 หลัง ใช้เป็นที่เสด็จประทับในฤดูร้อน ฤดูฝน และ ฤดูหนาว ฤดูกาลละ 1 หลัง แต่ระยะหลังได้ลดส่วนลงมาเป็นการสร้างเป็นเพียงหมู่พระวิมานเดียวที่ประกอบด้วยพระวิมาน 3 หลังต่อกัน
หมู่พระราชมณเฑียรของพระราชวังบวรฯ นั้น  ประกอบด้วย พระวิมาน เรียงต่อกัน 3 หลัง โดยมีชาลา ซึ่งหมายถึง ชานเรือนหรือพื้นภายนอกเรือน คั่นอยู่ระหว่างพระวิมาน พระวิมานทั้ง 3 หลังนี้เป็นตึก 2 ชั้น มีนามว่า
พระที่นั่งวสันตพิมาน เป็นพระวิมานหลังใต้
พระที่นั่งวายุสถานอมเรศ เป็นพระวิมานหลังกลาง
พระที่นั่งพรหมเมศรังสรรค์ เป็นพระวิมานหลังเหนือ ต่อมา ได้เปลี่ยนนามเป็น พระที่นั่งพรหมเมศธาดา เมื่อสมัยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ เพื่อให้สอดคล้องกับพระที่นั่งอิศราวินิจฉัยที่ทรงสร้างขึ้นใหม่
ต่อจากพระวิมานทั้ง 3 หลังนั้น ทั้งด้านหน้าและด้านหลังพระวิมานมีการสร้างพระที่นั่งชั้นเดียวขวางตลอดแนวพระวิมาน ประกอบด้วย  พระที่นั่งมุข 4 องค์ พระที่นั่งมุขด้านหลังต่อออกมาจากพระที่นั่งวายุสถานอมเรศ ใช้เป็นท้องพระโรงหลัง และพระที่นั่งมุขด้านหน้าที่ต่อจากพระที่นั่งวายุสถานอมเรศ มีนามว่า  พระที่นั่งพรหมพักตร์ ซึ่งในสมัยของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทนั้น ตั้งพระบุษบกมาลาเพื่อใช้เป็นที่เสด็จออกแขกเมือง
เมื่อมีการซ่อมแซมพระราชมณเฑียรเมื่อครั้งสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ พระองค์ทรงให้เรียกพระที่นั่งมุขทั้ง 4 องค์ว่า
พระที่นั่งอุตราภิมุข สำหรับเรียกพระที่นั่งที่ตั้งในมุมด้านตะวันตกเฉียงเหนือ
พระที่นั่งปัจฉิมาภิมุข สำหรับเรียกพระที่นั่งที่ตั้งในมุมด้านตะวันตกเฉียงใต้
พระที่นั่งบูรพาภิมุข สำหรับเรียกพระที่นั่งที่ตั้งในมุมด้านตะวันออกเฉียงเหนือ
พระที่นั่งทักษิณาภิมุข สำหรับเรียกพระที่นั่งที่ตั้งในมุมด้านตะวันออกเฉียงใต้พระที่นั่งวสันตพิมาน เเละ พระที่นั่งทักษิณาภิมุข
นอกจากนี้ พระองค์ยังได้ดัดแปลงพระที่นั่งมุขด้านหน้าให้เป็นมุขกระสัน แล้วขนานนามว่า พระที่นั่งภิมุขมณเฑียร ส่วนมุขด้านหลังนั้นให้ต่อเพิ่มเติมแล้วขนานนามว่า  พระที่นั่งปฤษฏางค์ภิมุข นอกจากนี้ พระองค์ยังสร้าง พระที่นั่งอิศราวินิจฉัย ต่อจากมุขเดิมของพระวิมานด้วย
พระที่นั่งที่สำคัญ > พระที่นั่งวสันตพิมาน

พระที่นั่งวสันตพิมาน เป็นพระที่นั่ง 2 ชั้น 1 ใน 3 หลังของหมู่พระวิมาน สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่พระบรรทมของกรมพระราชวังบวรสถานมงคลในทำนองว่าใช้ประทับในฤดูฝน โดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทเคยเสด็จมาประทับ ณ พระที่นั่งองค์นี้ หลังจากการปรับปรุงในสมัยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ พระองค์ก็มิได้เสด็จเข้ามาประทับที่พระที่นั่งองค์นี้ ครั้นถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ได้เสด็จมาประทับในพระที่นั่งองค์นี้ชั่วระยะหนึ่ง โดยมีการตั้งพระแท่นแขวนเศวตฉัตร ดังเช่นห้องพระบรรทมที่พระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน ภายในพระบรมมหาราชวัง หลังจากนั้น พระองค์จึงเสด็จย้ายไปประทับ ณ พระที่นั่งอิศเรศราชานุสรณ์ ที่พระองค์ทรงสร้างขึ้น
ปัจจุบัน พระที่นั่งแห่งนี้ ในส่วนชั้นล่างนั้น จัดแสดงเครื่องถ้วยต่าง ๆ ส่วนชั้นบนแสดงงาช้าง จากช้างต้นและช้างสำคัญ รวมทั้ง งานศิลป์ที่สร้างขึ้นจากงาช้างด้วย
พระที่นั่งที่สำคัญ > พระที่นั่งวายุสถานอมเรศ

พระที่นั่งวายุสถานอมเรศ เป็นพระวิมานหลังกลาง 1 ใน 3 หลังของหมู่พระวิมาน สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่บรรทมของกรมพระราชวังบวรสถานมงคล เช่นเดียวกันกับพระที่นั่งวสันตพิมาน แต่สร้างในทำนองเพื่อใช้เป็นที่ประทับในฤดูหนาว สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ใช้เป็นที่พระบรรทมและเสด็จทิวงคต ณ พระที่นั่งแห่งนี้ พระที่นั่งองค์นี้ได้รับการซ่อมแซมในสมัยของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ และในสมัยพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว พระที่นั่งองค์นี้ใช้เป็นที่ตั้งของปราสาททองสำหรับประดิษฐานพระอัฐิของกรมพระราชวังบวรฯ ทั้ง 3 พระองค์ โดยสร้างเป็นปราสาทยาว 3 ห้อง ห้องกลางยกพื้นสูงกว่าอีกสองห้อง เป็นที่ประดิษฐานพระอัฐิของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท อีกสองห้องเป็นที่ประดิษฐานพระอัฐิของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์และสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ดังนั้น พระที่นั่งองค์นี้จึงมีความสำคัญมากกว่าพระที่นั่งองค์อื่น ๆ ในหมู่พระราชมณเฑียร หลังจากนั้น ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงเชิญพระอัฐิขแงกรมพระราชวังบวรฯ ไปไว้ที่วิหารพระธาตุ ภายในพระบรมมหาราชวัง
ปัจจุบัน พระที่นั่งแห่งนี้ใช้เป็นสถานที่จัดแสดงเครื่องทองต่าง ๆ ทั้งที่เป็นเครื่องประดับ เครื่องทองที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในศาสนพิธี หรือประกอบพิธีกรรมความเชื่ออื่น ๆ รวมทั้ง จัดแสดงบุษบกประดิษฐานพระบรมอัฐิสมเด็จพระบวรราชเจ้าในรัชกาลที่ 1-3 และเครื่องสูงสำหรับวังหน้าอันเป็นของที่ตั้งอยู่เดิมภายในพระที่นั่ง