stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อีเอฟแอลคัพ 2023 นัดชิงชนะเลิศ
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

| รอบ | คู่แข่งขัน | สกอร์ |
| --- | --- | --- |
| 2 | แทรนเมียร์โรเวอส์ (A) | 2–1 |
| 3 | คริสตัลพาเลซ (H) | 0–0 (3–2 ล.) |
| 4 | บอร์นมัท (H) | 1–0 |
| QF | เลสเตอร์ซิตี (H) | 2–0 |
| SF | เซาแทมป์ตัน (A) | 1–0 |
| SF | เซาแทมป์ตัน (H) | 2–1 |
'สัญลักษณ์: (H) = เหย้า; (A) = เยือน
หนึ่งสโมสรจาก พรีเมียร์ลีก ที่ไม่ได้มีส่วนร่วมใน การแข่งขันยูฟ่า, นิวคาสเซิลเข้าสู่บอลถ้วยในรอบที่สองโดยพวกเขาถูกจับสลากออกไปเยือนสโมสรจาก อีเอฟแอลลีกทู แทรนเมียร์โรเวอส์ กับแมตช์ลงเล่นที่ เพรนตันพาร์ก ในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2022. นิวคาสเซิลชนะ 2–1 กับประตูสำหรับนิวคาสเซิลจาก กัปตันสโมสร จามาล ลาสเซลล์ส และ คริส วุด, หลังจากที่ เอลเลียตต์ เนวิตต์ ได้มอบให้แทรนเมียร์เป็นฝ่ายขึ้นนำ. ในรอบที่สาม, พวกเขาถูกจับสลากได้เล่นในบ้านพบกับสโมสรร่วมพรีเมียร์ลีก คริสตัลพาเลซ, กับแมตช์ลงเล่นที่ เซนต์เจมส์พาร์ก ในวันที่ 9 พฤศจิกายน. คู่นี้จบลงด้วยการเสมอ 0–0 หลัง 90 นาทีแต่หนึ่ง การดวลลูกโทษ ถูกนำมาใช้เพื่อกำหนดผลลัพธ์, กับชัยชนะของนิวคาสเซิล 3–2 โดย วูด, คีแรน ทริปเปียร์ และ ฌูเอลิงตง เปลี่ยนจุดโทษให้เจ้าบ้าน ขณะที่ สเวน บ็อตมัน และ บรูนู กีมาไรส์ พลาด. วิลล์ ฮิวจ์ส และ โจเอล วอร์ด เปลี่ยนการยิงลูกโทษของพวกเขาสำหรับ พาเลซ, โดยมีกัปตันสโมสร ลูกา มิลิวอเยวิช, ฌ็อง-ฟิลิปเป มาเตตา และ มัลกอล์ม อีบิโอไว ทุกคนทั้งหมดได้ยิงไปติดเซฟโดยโพป. ในรอบที่สี่, นิวคาสเซิลถูกจับสลากเล่นในบ้านมากกว่าครั้งนึงพบกับสโมสรอื่นจากพรีเมียร์ลีกใน บอร์นมัท, กับแมตช์ที่ลงเล่นที่เซนต์เจมส์พาร์ก ในวันที่ 20 ธันวาคม. นิวคาสเซิลชนะ 1–0 กับหนึ่งการทำเข้า ประตูตัวเอง จาก แอดัม สมิท. แมตช์นี้ได้เห็นผู้จัดการทีมนิวคาสเซิล เอ็ดดี ฮาว เผชิญหน้าพบกับสโมสรเก่าของเขา. ในรอบก่อนรองชนะเลิศ, นิวคาสเซิลได้ถูกจับสลากเล่นในบ้านสำหรับรอบที่สามติดต่อกันพบกับ เลสเตอร์ซิตี, กับแมตช์ลงเล่นที่ เซนต์เจมส์พาร์ก ในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2023. นิวคาสเซิลชนะ 2–0 กับประตูที่มาจาก แดน เบิร์น และ ฌูเอลิงตง. ในรอบรองชนะเลิศ, ซึ่งลงเล่นสองนัด, นิวคาสเซิลถูกจับสลากพบกับ เซาแทมป์ตัน กับเลกแรกลงเล่นไปเยือนที่ เซนต์แมรีส์สเตเดียม ในวันที่ 24 มกราคม. นิวคาสเซิลขึ้นนำไปก่อน 1–0 โดยได้ประตูจากฌูเอลิงตง. เลกที่สองจะลงเล่นที่ เซนต์เจมส์พาร์ก ในวันที่ 31 มกราคม, กับชัยชนะของนิวคาสเซิล 2–1 (รวมผลสองนัด 3–1) กับสองประตูจาก ฌอน ลองสตาฟฟ์ และประตูปลอบใจสำหรับเซาแธมป์ตันจาก ชี แอดัมส์. อย่างไรก็ตาม, กีมาไรช์ถูก โดนไล่ออก, แม้ว่าเขาจะไม่พลาดนัดชิงชนะเลิศเนื่องจากการแข่งขัน 3 นัดถูกบังคับใช้ในพรีเมียร์ลีก, โดยเขาจะพลาดเกมลีก 3 นัดถัดไปที่นิวคาสเซิลจะพบกับ เวสต์แฮมยูไนเต็ด, บอร์นมัท และ ลิเวอร์พูล.
แมตช์ > รายละเอียดการแข่งขัน

26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023
16:30 GMT
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2–0 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
|  กาเซมีรู  33'  แรชฟอร์ด  39' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 87,306 คน
ผู้ตัดสิน: เดวิด คูเต (นอตทิงแฮมเชอร์)
| --- | --- |
             แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด :              นิวคาสเซิลยูไนเต็ด 
| --- | --- |
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:  กาเซมีรู (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด) ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  Nick Hopton (Derbyshire)  Tim Wood (Gloucestershire)  ผู้ตัดสินที่สี่:  Simon Hooper (Wiltshire)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:  Nick Greenhalgh (Lancashire)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินใช้วีดิทัศน์:  Peter Bankes (Liverpool)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการใช้วิดีโอช่วยตัดสิน:  Eddie Smart (Birmingham):  กฏ-กติกา 90 นาที  30 นาทีของ ต่อเวลาพิเศษ ในกรณีที่จำเป็น  ดวลลูกโทษ ถ้าผลการแข่งขันยังคงเท่ากัน  มีรายชื่อผู้เล่นสำรองได้ถึง 9 คน  เปลี่ยนตัวผู้เล่นได้สูงสุดถึง 5 คน, กับการเปลี่ยนตัวคนที่หกได้รับอนุญาตในช่วงต่อเวลาพิเศษ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กอีเอฟแอลคัพ |
| --- | --- |
ฤดูกาล:  1960–61  1961–62  1962–63  1963–64  1964–65  1965–66  1966–67  1967–68  1968–69  1969–70  1970–71  1971–72  1972–73  1973–74  1974–75  1975–76  1976–77  1977–78  1978–79  1979–80  1980–81  1981–82  1982–83  1983–84  1984–85  1985–86  1986–87  1987–88  1988–89  1989–90  1990–91  1991–92  1992–93  1993–94  1994–95  1995–96  1996–97  1997–98  1998–99  1999–2000  2000–01  2001–02  2002–03  2003–04  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25 
นัดชิงชนะเลิศ:  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024  2025 
 นัดชิงชนะเลิศ  รางวัลแอลัน ฮาร์เดเกอร์ 
| ด ค กนัดการแข่งขันของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- | --- |
เอฟเอคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1909  1948  1957  1958  1963  1976  1977  1979  1983  1985  1990  1994  1995  1996  1999  2004  2005  2007  2016  2018  2023  2024 
ลีกคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1983  1991  1992  1994  2003  2006  2009  2010  2017  2023 
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์:  1908  1911  1948  1952  1956  1957  1963  1965  1967  1977  1983  1985  1990  1993  1994  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2003  2004  2007  2008  2009  2010  2011  2013  2016  2024 
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ:  1968  1999  2008  2009  2011 
ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1991 
ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ:  2017  2021 
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ:  1991  1999  2008  2017 
ชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้:  1968  1999 
ชิงแชมป์สโมสรโลก นัดชิงชนะเลิศ:  2008 
การแข่งขันลีก:  3–5 v เวสต์บรอมมิชอัลเบียน (1978)  การทะเลาะวิวาท แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด–อาร์เซนอล (1990)  9–0 v อิปสวิชทาวน์ (1995)  8–1 v นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (1999)  ศึกแห่งโอลด์แทรฟฟอร์ด (2003)  ศึกแห่งบุฟเฟต์ (2004)  4–3 v แมนเชสเตอร์ซิตี (2009)  8–2 v อาร์เซนอล (2011)  1–6 v แมนเชสเตอร์ซิตี (2011)  9–0 v เซาแทมป์ตัน (2021) 
การแข่งขันนัดอื่น ๆ:  UEFA Celebration Match (2007)  2010 MLS All-Star  2011 MLS All-Star  2013 A-League All Stars 
| ด ค กนัดการแข่งขันของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด |
| --- | --- |
เอฟเอคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1905  1906  1908  1910  1911  1924  1932  1951  1952  1955  1974  1998  1999 
ลีกคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1976  2023 
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์:  1909  1932  1951  1952  1955  1996 
อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1969 
เชริฟฟ์ออฟลอนดอนชาริตีชีลด์:  1907 
การแข่งขันนัดอื่น ๆ:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด 0–1 คริสตัลพาเลซ (1907)  เฮเรฟอร์ดยูไนเต็ด 2–1 นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1972)  ลิเวอร์พูล 4–3 นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1996)
อิจิโนมิยะ

บทความนี้เกี่ยวกับศาลเจ้าชินโตชั้นหนึ่ง สำหรับชื่อสถานที่ ดูที่ อิจิโนมิยะ (แก้ความกำกวม)
อิจิโนมิยะ (ญี่ปุ่น: 一宮, 一の宮 หรือ 一之宮; ศาลเจ้าแห่งแรก) เป็นคำในประวัติศาสตร์ที่หมายถึงศาลเจ้าชินโตของญี่ปุ่นที่มีลำดับศักดิ์ของศาลเจ้าสูงที่สุด (ja:社格) ในแคว้น หรือจังหวัดหนึ่ง ๆ
แคว้นเก่าแก่ของญี่ปุ่นส่วนใหญ่มีอิจิโนมิยะตั้งแต่ 1 แห่งขึ้นไป ซึ่งทำให้กลายเป็นชื่อของสถานที่ เช่น นครอิจิโนมิยะ จังหวัดไอจิ ศาลเจ้าที่มีลำดับศักดิ์ต่ำกว่าจะเรียกว่า นิโนมิยะ (二宮, อันดับสอง), ซันโนมิยะ (三宮, อันดับสาม), ชิโนมิยะ (四宮, อันดับสี่) ไปเรื่อย ๆ
ประวัติ

อิจิโนมิยะ พัฒนามาจากระบบการจัดหมวดหมู่และการจัดอันดับของศาลเจ้าภายในแคว้น
ภาพ

รายชื่ออิจิโนมิยะทั่วญี่ปุ่น ที่ศาลเจ้าทามูระ อิจิโนมิยะแห่งแคว้นซานูกิ
ดูเพิ่ม

ซันโนะมิยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมอิจิโนมิยะแห่งชาติ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ญี่ปุ่น
เดสตา ดัมตู

เดสตา ดัมตู
เดสตา ดัมตู: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
สมาคม
ครอบครัว
: ; 
:
ความทรงจำ
:
เดสตา คัมตู  (Desta Damtew; ภาษาอัมหาริก: ደስታ ዳምጠው)  เป็นทหารบกชาวเอธิโอเปีย เป็นหลานเขยของจักรพรรดิเฮลี เซลาสซี โดยสมรสกับเจ้าหญิงเตนักเนวอร์ก (Tenagnework)  เขาเกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2435 และเสียชีวิตเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ที่เมืองเชวา
ใน พ.ศ. 2478 ดัมตูได้เป็นผู้บัญชาการทหารตามแนวชายแดนด้านใต้ของเอธิโอเปียในสงครามอิตาลี-อบิสซิเนียครั้งที่สอง กองทัพของเขาพ่ายแพ้กองทัพอิตาลีเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2478 ทำให้เขาต้องล่าทัพไป หลังจากที่อิตาลีเป็นฝ่ายรุกหนักหลังฤดูฝน ดัมตูถูกจับตัวได้ที่ทะเลสาบชาลา ดัมตูพยายามหลบหนี จึงถูกประหารชีวิตในที่สุด
หลังจากที่เอธิโอเปียได้รับเอกราชจากอิตาลีใน พ.ศ. 2484 ร่างที่เหลือของดัมตู ถูกเคลื่อนย้ายจากบริเวณที่ถูกชาวอิตาลีฝังไว้ มาฝังยัง Holy Trinity Cathedral
เครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยว

ตัวอย่างของเครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยว
เครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยว (อังกฤษ: Isolated danger mark) ตามที่กำหนดโดยสมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ (International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities: IALA) ถือเป็นเครื่องหมายทางทะเลที่ใช้ในการนำร่องเดินเรือเพื่อระบุถึงอันตรายในการเดินทาง เช่น หินโสโครกที่จมอยู่ในน้ำบางส่วน
จุดสังเกตคือแถบสีดำและแดง พร้อมด้วยเครื่องหมายด้านบนเป็นลูกบอลสี่ดำสองลูก
เครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยวใกล้กับ ฮวาร์, โครเอเชีย
ส่วนของไฟกระพริบ เป็นรูปแบบสีขาว กระพริบเร็ว 2 ครั้ง ในช่วงเวลา 5 หรือ 10 วินาที
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยภูมิศาสตร์
การเดินเรือ
เครื่องหมายทางข้าง
เครื่องหมายจตุรทิศ
เครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย
เครื่องหมายพิเศษ
ทุ่นเรืออับปางฉุกเฉิน
บรรณานุกรม

International association of maritime aids to navigation and lighthouse authorities (2010). "Maritime buoyage system and other aids to navigation" (PDF). IALA-AISM. สืบค้นเมื่อ 11 August 2019.
Service Hydrographique et Océanographique de la Marine (1 September 2016). Signalisation Maritime (PDF). Ouvrages Généraux (ภาษาฝรั่งเศส). France: SHOM. ISBN 978-2-11-139457-5. สืบค้นเมื่อ 11 August 2019.
ฮวายี่ บราเธอส์

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
อุตสาหกรรม: การถ่ายภาพยนตร์ 
ก่อตั้ง: 1994; 30 ปีที่แล้ว (1994)
ผู้ก่อตั้ง: หวาง จงจุน หวาง จงเล่ย
สำนักงานใหญ่: ปักกิ่ง 
รายได้:  892,000,000 หยวน (2011)
เจ้าของ: หวาง จงจุน หวาง จงเล่ย
เว็บไซต์: huayi.sina.com.cn 
ฮวายี่ บราเธอส์ มีเดีย คอร์ปอเรชั่น (จีน: 华谊兄弟穿媒股分有限公司) เป็นบริษัทบันเทิงข้ามชาติของจีนที่เป็นเจ้าของสตูดิโอภาพยนตร์ บริษัทผลิตรายการโทรทัศน์ ดูแลศิลปิน ค่ายเพลง และเครือโรงภาพยนตร์ที่ก่อตั้งในกรุงปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ ฮ่องกง มาเก๊า และไทเป โดยพี่น้องตระกูลหวาง 2 คน หวาง จงจฺวิน และหวาง จงเล่ย ในปี ค.ศ. 1994 โดยบริษัทเป็นข่าวไปทั่วโลกเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2009 เมื่อตลาดหลักทรัพย์ ChiNext ในตลาดหลักทรัพย์เชินเจิ้นถูกระงับการซื้อขาย หลังจากที่ราคาหุ้นของเอชบีเอ็มซี เพิ่มขึ้นถึง 122.74% จากราคาไอพีโอ ซึ่งเปิดที่ 63.66 หยวนต่อหุ้น พาทริค เฟรเตอร์ จากนิตยสารวาไรตี เรียกฮวายี่ บราเธอส์ ว่าเป็น "กลุ่มบริษัทภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดของจีน" ในปี ค.ศ. 2014 บริษัทเป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์รายใหญ่ที่สุดอันดับ 7 ในประเทศจีน โดยคิดเป็น 2.26% ของตลาด
ประวัติบริษัท

บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1994 ในฐานะบริษัทผู้ผลิตภาพยนตร์ และเข้าสู่อุตสาหกรรมสื่ออย่างครบวงจรผ่านการลงทุน และปัจจุบันผลิตภาพยนตร์ รายการทีวี และเพลง และดำเนินการธุรกิจสตูดิโอถ่ายทำภาพยนตร์ บริษัทผลิตรายการโทรทัศน์ ดูแลศิลปิน ค่ายเพลง และโรงภาพยนตร์ ในปี ค.ศ. 2011 บริษัทได้เปิดเผยแผนการที่จะสร้างสตูดิโอทีวีและภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออก นอกจากนี้ พวกเขายังประกาศว่าพวกเขาตั้งเป้าที่จะสร้างรายได้ 10,000 ล้านหยวนในบ็อกซ์ออฟฟิศภายในปี ค.ศ. 2016 ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2015 บริษัทมีมูลค่า 7.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
อันดับปลาไหล

| ปลาไหล ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Cretaceous–recent  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

Anguilla japonica

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับใหญ่:: Elopomorpha Elopomorpha
อันดับ:: Anguilliformes Anguilliformes L. S. Berg, 1943

สกุลต้นแบบ
Anguilla Garsault, 1764
อันดับย่อย
 Protanguilloidei Synaphobranchoidei Muraenoidei Chlopsoidei Congroidei Moringuoidei Saccopharyngoidei Anguilloidei
อันดับปลาไหล หรือที่นิยมเรียกสั้น ๆ ในชื่อสามัญว่า ปลาไหล เป็นปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง จัดอยู่ในอันดับใหญ่ที่ใช้ชื่อว่า Anguilliformes มีรูปร่างโดยรวมยาวเหมือนงู พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย หรือน้ำเค็ม สามารถแบ่งออกได้เป็นอีกหลายอันดับย่อย ในหลายวงศ์  เช่น ในวงศ์ปลาตูหนา (Anguillidae), วงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae), วงศ์ปลาไหลทะเล (Ophichthidae), วงศ์ปลาไหลยอดจาก (Muraenesocidae), วงศ์ปลาไหลสวน (Congridae) เป็นต้น
เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร ผิวหนังโดยมากเกล็ดจะมีขนาดเล็กแทบมองไม่เห็นและฝังอยู่ใต้ผิวหนัง มีลักษณะลื่น ครีบทั้งหมดมีขนาดเล็กและสั้น มักจะซุกซ่อนตัวอยู่ในวัสดุใต้น้ำประเภทต่าง ๆ เช่น ปะการัง, ก้อนหิน, โพรงไม้ หรือ ซากเรือจม
ปลาที่อยู่ในอันดับปลาไหลนี้ พบแล้ว 8 อันดับย่อย, 19 วงศ์, 111 สกุล และประมาณ 800 ชนิด
อนึ่ง ปลาบางประเภทที่มีรูปร่างยาวคล้ายปลาไหล แต่มิได้จัดให้อยู่ในอันดับปลาไหลได้แก่ ปลาไหลนา (Monopterus albus) ที่จัดอยู่ในอันดับปลาไหลนา (Synbranchiformes), ปลาปอด ถูกจัดอยู่ในอันดับ Lepidosireniformes และ Ceratodontiformes, ปลาไหลไฟฟ้า (Electrophorus electricus) อยู่ในอันดับ Gymnotiformes, ปลาไหลผีอะบาอะบา (Gymnarchus niloticus) อยู่ในอันดับ Osteoglossiformes, ปลางู (Pangio spp.) อยู่ในอันดับ Cypriniformes หรือแม้กระทั่ง ปลาแลมป์เพรย์ และแฮคฟิช ถูกจัดอยู่ในชั้น Agnatha ซึ่งอยู่คนละชั้นเลยก็ตาม เป็นต้น
อันดับย่อยและวงศ์

วงศ์ปลาไหลมอเรย์
, ชนิดของวงศ์ปลาไหลสวน
อนุกรมวิธานตามข้อมูลจาก Nelson, Grande และ Wilson 2016.
อันดับย่อย Protanguilloidei
วงศ์ Protanguillidae
อันดับย่อย Synaphobranchoidei
วงศ์ Synaphobranchidae (cutthroat eels) [รวม Dysommidae, Nettodaridae, and Simenchelyidae]
อันดับย่อย Muraenoidei
วงศ์ Heterenchelyidae (mud eels)
วงศ์ Myrocongridae (thin eels)
วงศ์ Muraenidae (moray eels)
อันดับย่อย Chlopsoidei
วงศ์ Chlopsidae (false morays)
อันดับย่อย Congroidei
วงศ์ Congridae (congers) [รวม Macrocephenchelyidae; Colocongridae]
วงศ์ Derichthyidae (longneck eels) [รวม Nessorhamphidae]
วงศ์ Muraenesocidae (pike congers)
วงศ์ Nettastomatidae (duckbill eels)
วงศ์ Ophichthidae (snake eels)
อันดับย่อย Moringuoidei
วงศ์ Moringuidae (spaghetti eels)
อันดับย่อย Saccopharyngoidei
วงศ์ Eurypharyngidae (pelican eels, umbrellamouth gulpers)
วงศ์ Saccopharyngidae
วงศ์ Monognathidae (onejaw gulpers)
วงศ์ Cyematidae (bobtail snipe eels)
อันดับย่อย Anguilloidei
วงศ์ Anguillidae (freshwater eels)
วงศ์ Nemichthyidae (snipe eels)
วงศ์ Serrivomeridae (sawtooth eels)
อันดับย่อยและวงศ์ > วิวัฒนาการชาติพันธุ์

วิวัฒนาการชาติพันธุ์จากข้อมูลของ Johnson et al. 2012.
ชนิดเชิงพาณิชย์

| ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> ฃื่อทั่วไป | ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> ชื่อวิทยาศาสตร์ | ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> ตวามยาว สูงสุด | ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> ความยาว ทั่วไป | ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> น้ำหนัก สูงสุด | ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> อายุ สูงสุด | ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> ลำดับขั้นของการกิน | ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> FishBase | ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> FAO | ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> ITIS | ชนิดเชิงพาณิชย์หลัก> สถานะ IUCN |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปลาไหลอเมริกัน | Anguilla rostrata (Lesueur, 1817) | 152 เซนติเมตร | 50 เซนติเมตร | 7.33 กิโลกรัม | 43 ปี | 3.7 |  |  |  |   ใกล้สูญพันธุ์ |
| ปลาไหลยุโรป | Anguilla anguilla (Linnaeus, 1758) | 150 เซนติเมตร | 35 เซนตเมตร | 6.6 กิโลกรัม | 88 ปี | 3.5 |  |  |  |   เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์ |
| ปลาไหลญี่ปุ่น | Anguilla japonica Temminck & Schlegel, 1846 | 150 เซนติเมตร | 40 เซนติเมตร | 1.89 กิโลเมตร |  | 3.6 |  |  |  |   ใกล้สูญพันธุ์ |
| ปลาไหลครีบสั้น | Anguilla australis Richardson, 1841 | 130 เซนติเมตร | 45 เซนติเมตร | 7.48 กิโลเมตร | 32 ปี | 4.1 |  |  |  |   เกือบอยู่ในข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ |
ดูเพิ่ม

อันดับปลาไหลนา
แหล่งข้อมูลอื่น

Froese, Rainer, and Daniel Pauly, eds. (2006). "Anguilliformes" in FishBase. January 2006 version.
"Anguilliformes". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ 4 June 2008.
"Apodes" . New International Encyclopedia. 1905.
"The Natural History of the Eel", historical aspect, Scientific American, 10 August 1878, Vol. 39, No. 6, p. 79
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q128685  Wikispecies: Anguilliformes  ADW: Anguilliformes  BOLD: 248  EoL: 8280  EPPO: 1ANGLO  Fauna Europaea: 12015  Fossilworks: 35343  GBIF: 495  iNaturalist: 47314  IRMNG: 10906  ITIS: 161123  NBN: NBNSYS0000179188  NCBI: 7933  NZOR: 8d49b618-d23a-4777-9c47-b547f2225384  Plazi: EA74C4F5-D9D7-B985-5F5B-7AFF8CB3D5F4  WoRMS: 10295 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA
อิจิฮาระ (จังหวัดชิบะ)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อิจิฮาระ
อิจิฮาระ (ญี่ปุ่น: 市原市; โรมาจิ: Ichihara-shi) เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 368.20 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ทั้งสิ้น 263,284 คน
ภูมิศาสตร์

อิจิฮาระตั้งอยู่ในคาบสมุทรโบโซทางฝั่งตะวันตก เป็นเทศบาลที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดชิบะ ทางใต้เป็นพื้นที่ภูเขาที่เชื่อมต่อกับแนวเนินเขาโบโซ ส่วนพื้นที่ทางเหนือที่ติดกับอ่าวโตเกียวเป็นพื้นที่ที่มีการพัฒนาทางอุตสาหกรรมสูง นครอิจิฮาระมีบทบาทเป็นเมืองบริวารของโตเกียวและนครชิบะ จะเห็นได้จากโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยที่มีอย่างหนาแน่น
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดชิบะ
นครชิบะ
นครโมบาระ
นครโซเดงาอูระ
นครคิซาราซุ
นครคิมิตสึ
เมืองนางาระ
เมืองโชนัง
เมืองโอตากิ
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของอิจิฮาระมีแนวโน้มเริ่มที่จะคงที่ หลังจากเติบโตอย่างรวดเร็วมาหลายทศวรรษ
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 68,825 | —     |
|  1930  | 71,287 | +3.6% |
|  1940  | 75,069 | +5.3% |
|  1950  | 98,375 | +31.0% |
|  1960  | 94,309 | −4.1% |
|  1970  | 155,852 | +65.3% |
|  1980  | 216,394 | +38.8% |
|  1990  | 257,716 | +19.1% |
|  2000  | 278,218 | +8.0% |
|  2010  | 280,416 | +0.8% |
|  2020  | 269,524 | −3.9% |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ทิวทัศน์นครอิจิฮาระ
อีเอฟแอลคัพ 2022 นัดชิงชนะเลิศ

อีเอฟแอลคัพ 2022 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันฟุตบอลของ อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2021–22. เป็นการลงเล่นระหว่าง เชลซี และ ลิเวอร์พูล ที่ สนามกีฬาเวมบลีย์ ในกรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ. ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2021–22
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ > เชลซี

| รอบ | คู่แข่งขัน | สกอร์ |
| --- | --- | --- |
| 3 | แอสตันวิลลา (H) | 1–1 (4–3 p.) |
| 4 | เซาแทมป์ตัน (H) | 1–1 (4–3 p.) |
| QF | เบรนต์ฟอร์ด (A) | 2–0 |
| SF | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (H) | 2–0 |
| SF | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (A) | 1–0 |
สัญลักษณ์: (H) = เหย้า; (A) = เยือน
เชลซี, ในฐานะทีมจาก พรีเมียร์ลีก มีส่วนร่วมใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22, เริ่มต้นการแข่งขันในรอบสาม. พวกเขานัดแรกพบกับทีมร่วมพรีเมียร์ลีก แอสตันวิลลา ในเกมเหย้า. ที่ สแตมฟอร์ดบริดจ์, เชลซีเสมอ 1–1 กับหนึ่งประตูจาก รีซ เจมส์ แต่ ก้าวเข้าสู่รอบต่อไปหลังจากเอาชนะไปได้ 4–3 ใน การยิงลูกโทษ. ในรอบต่อมาพวกเขาถูกจับสลากพบกับทีมจากพรีเมียร์ลีก เซาแทมป์ตัน ที่สแตมฟอร์ดบริดจ์. เชลซีเสมออีกครั้ง 1–1 จาก ไค ฮาเวิทซ์ เป็นผู้ทำประตูแต่พวกเขาได้ผ่านเข้ารอบต่อไปโดยการเอาชนะลูกโทษไป 4–3. ในรอบก่อนรองชนะเลิศ, พบกับทีมร่วมพรีเมียร์ลีกและเป็นคู่ปรับใน ดาร์บีลอนดอนตะวันตก เบรนต์ฟอร์ด ในเกมเยือน. ที่ เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม, เชลซีชนะ 2–0 กับหนึ่ง การเข้าประตูตัวเอง จากผู้เล่นของเบรนต์ฟอร์ด พ็อนตุส ยอนซ็อน และหนึ่งลูกโทษจาก ฌอร์ฌีญู. ในรอบรองชนะเลิศสองเลก, เชลซีจับสลากพบกับทีมจากพรีเมียร์ลีก คู่ปรับร่วมเมืองลอนดอน ทอตนัมฮอตสเปอร์. ในเลกแรกที่สแตมฟอร์ดบริดจ์, เชลซีชนะ 2–0 กับประตูจากฮาแวตซ์และหนึ่งเข้าประตูตัวเองจากนักเตะของทอตนัม เบน เดวีส์. ในเลกสองกลับกันที่ สนามกีฬาทอตนัมฮอตสเปอร์, เชลซีก้าวเข้าสู่รอบริงชนะเลิศด้วยชัยชนะ 1–0 เนื่องจากหนึ่งประตูมาจาก อันโทนีโอ รือดีเกอร์, ส่งผลให้รวมผลสองนัดเอาชนะไปได้ 3–0.
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ > ลิเวอร์พูล

| รอบ | คู่แข่งขัน | สกอร์ |
| --- | --- | --- |
| 3 | นอริชซิตี (A) | 0–3 |
| 4 | เพรสตันนอร์ทเอนด์ (A) | 0–2 |
| QF | เลสเตอร์ซิตี (H) | 3–3 (5–4 p.) |
| SF | อาร์เซนอล (H) | 0–0 |
| SF | อาร์เซนอล (A) | 0–2 |
สัญลักษณ์: (H) = เหย้า; (A) = เยือน
ลิเวอร์พูลเป็นหนึ่งทีมจาก พรีเมียร์ลีก ที่มีส่วนร่วมใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22 และเหมือนกับเชลซี, เริ่มต้นการแข่งขันในรอบสาม. พวกเขานัดแรกของการแข่งขันพบกับทีมร่วมพรีเมียร์ลีก นอริช ที่ แคร์โรว์โรด, พวกเขาเอาชนะไปได้ 3–0 กับสองประตูของ ทากูมิ มินามิโนะ และหนึ่งประตูโดย ดีว็อก โอรีกี แค่หลังจากจบครึ่งแรก. ลิเวอร์พูลกำจัด เพรสตันนอร์ทเอนด์ 2-0 ในรอบที่สี่, ต่อด้วยการเสมอ 3-3 ในนัดที่พบกับ เลสเตอร์ซิตี ในรอบก่อนรองชนะเลิศ ว่าลิเวอร์พูลชนะ 5-4 จากการดวลจุดโทษ. หลังจากทำประตูได้ในเลกแรกที่ แอนฟีลด์, ดีโยกู ฌอตา ทำคนเดียวสองประตูในเกมเยือน 2–0 ชัยชนะเหนืออาร์เซนอลในเลกที่สองของรอบรองชนะเลิศเพื่อส่งให้ลิเวอร์พูลเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ.
เหตุการณ์ก่อนการแข่งขัน

นี่เป็นรอบชิงชนะเลิศลีกคัพครั้งที่เก้าของเชลซี.มันยังหมายความว่าผู้จัดการทีมของพวกเขา โทมัส ทุคเคิล ได้นำพาพวกเขาไปสู่รอบชิงชนะเลิศของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, เอฟเอคัพ และอีเอฟแอลคัพ ภายในหนึ่งปีที่ได้รับการแต่งตั้ง.
แมตช์ > รายละเอียด

27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022
16:30 GMT
| เชลซี | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) | ลิเวอร์พูล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ลูกโทษ
|  อาลอนโซ   ลูกากู   ฮาเวิทซ์   เจมส์   ฌอร์ฌีญู   รือดีเกอร์   ก็องเต   แวร์เนอร์   ชียากู ซิลวา   ชาโลบาห์   อาร์ริซาบาลากา  | 10–11 |   มิลเนอร์   ฟาบิญญู   ฟัน ไดก์   อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์   เศาะลาห์   ฌอตา   โอรีกี   รอเบิร์ตสัน   เอลเลียต   โกนาเต   เคลลิเฮอร์ |
ผู้ชม: 88,512 คน
ผู้ตัดสิน: สจวร์ต แอตต์เวลล์ (วอร์วิคเชอร์)
| --- | --- |
             เชลซี :              ลิเวอร์พูล 
| --- | --- |
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:  เฟอร์จิล ฟัน ไดก์ (ลิเวอร์พูล) ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  แดน คุก (แมนเชสเตอร์)  แดเนียล โรบาทัน (นอร์โฟล์ก)  ผู้ตัดสินที่สี่:  แอนดรูว์ แมดลีย์ (ฮัดเดอส์ฟีลด์)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:  ทิม วุด (กลูเชสเตอร์เชอร์)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  แดร์เรน อิงแลนด์ (ดองคัสเตอร์)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการใช้วิดีโอช่วยตัดสิน:  ไซมอน เบนเนตต์ (สแตฟฟอร์ดเชอร์):  กฏ-กติกา 90 นาที  30 นาทีของ ต่อเวลาพิเศษ ในกรณีที่จำเป็น  ดวลลูกโทษ ถ้าผลการแข่งขันยังคงเท่ากัน  มีรายชื่อผู้เล่นสำรองได้ถึง 9 คน  เปลี่ยนตัวผู้เล่นได้สูงสุดถึง 5 คน, กับการเปลี่ยนตัวคนที่หกได้รับอนุญาตในช่วงต่อเวลาพิเศษ