stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สิริมหาจันทาเทวีแห่งตองอู

| สิริมหาจันทาเทวี  သီရိမဟာစန္ဒာဒေဝီ> พระมเหสีวังเหนือ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 16 ตุลาคม 1510 – 24 พฤศจิกายน 1530
ก่อนหน้า: ตำแหน่งใหม่
ถัดไป: พระนางขิ่นเมี๊ยะ

ประสูติ: ประมาณ 1480 สาลิน มีนลาตุต
สวรรคต: ตองอู
พระสวามี: พระเจ้าเมงจีโย
พระราชบุตร: ไม่มี
พระบิดา: ตะโดธรรมราชาแห่งสาลิน
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางสิริมหาจันทาเทวี (พม่า: သီရိမဟာစန္ဒာဒေဝီ, ออกเสียง: [θìɹḭ məhà sàɴdà dèwì]) พระมเหสีของ พระเจ้าเมงจีโย ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์ตองอู
พระนางสิริมหาจันทาเทวีสืบเชื้อสายมาจากเชื้อพระวงศ์แห่ง อังวะ ทั้งสองฝั่ง พระนางมีพระนามเดิมว่า มีนลาตุ (မင်းလှထွတ်, ออกเสียง: [mɪ́ɴ l̥a̰ tʰʊʔ]) พระนางประสูติที่ สาลิน ซึ่งขณะนั้นพระบิดาของพระนาง ตะโดธรรมราชา เป็นอุปราชและปกครองสิบเมืองในพม่าตอนกลาง (ทุกวันนี้คือ เขตมะเกว) ใน ค.ศ. 1483 พระบิดาของพระนางได้ก่อกบฏต่อพระเชษฐา พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 ตั้งแต่ ค.ศ. 1481 แต่ไม่สำเร็จและสิ้นพระชนม์ พระปิตุลาของพระนางได้ส่งพระราชนัดดาไปยัง อังวะ พระนางสิริมหาจันทาเทวีมีพระพี่นาง Min Shwe Kyu และพระขนิษฐา ซินทเว
ชีวิตของพระนางในอังวะสิ้นสุดลงหนึ่งปีหลังจากพระเจ้ามังฆ้องที่ 2 เสด็จสวรรคตในเดือนเมษายน ค.ศ. 1501 กษัตริย์องค์ใหม่และพระญาติชั้นที่ 1 ของพระนาง พระเจ้าชเวนันจอชิน ได้ส่งพระนางไปยัง ตองอู เมื่อ ค.ศ. 1502 เพื่ออภิเษกสมรสแบบรัฐกับรัฐกับ พระเจ้าเมงจีโย อุปราชแห่งตองอูซึ่งที่ตองอูพระนางเป็นพระชายาขั้น 2 และวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1510 พระจ้าเมงจีโยได้ประกาศเอกราชจากอังวะ ในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1511 พระเจ้าเมงจีโยได้ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ซึ่งพระองค์ได้พระราชทานพระอิสริยยศแก่พระนางมีนลาตุเป็น สิริมหาจันทาเทวี พระนางไม่มีพระโอรส-ธิดา
สหพรรคมรดกภูมิบุตร

สหพรรคมรดกภูมิบุตร (มลายู: Parti Pesaka Bumiputera Bersatu) เป็นกลุ่มการเมืองที่มีอิทธิพลมากที่สุดในรัฐซาราวัก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2516 โดยเป็นการรวมพรรคมรดกของเตอมองกอง จูกาห์ ซึ่งเป็นพรรคของชาวดายัก เข้ากับพรรคภูมิบุตรที่มีผู้นำคือดาโต๊ะ อับดุลเราะห์มัน ยากุบ ซึ่งเป็นพรรคของชาวมลายู-เมอลาเนา พรรคนี้ได้เข้าไปเป็นสมาชิกแนวร่วมแห่งชาติ แต่ผู้ที่กุมอำนาจในพรรคเป็นกลุ่มมุสลิมของดาโต๊ะ ปาติงกี อับดุล ไตบ์ มะห์หมุด ทำให้ชาวอีบันไม่พอใจจนแยกออกไปตั้งพรรคเชื้อสายดายักแห่งซาราวักใน พ.ศ. 2526 พรรคนี้ได้ปกครองซาราวักในฐานะสมาชิกพันธมิตรที่เรียกว่าแนวร่วมที่สาม กับอีกสองพรรคคือสหพรรคประชาชนซาราวักและพรรคแห่งชาติซาราวัก
แหล่งข้อมูลอื่น

PBB website เก็บถาวร 2011-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Youth PBB website เก็บถาวร 2009-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Wanita PBB website เก็บถาวร 2009-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิกิพีเดียภาษามลายู

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอ 
ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษามลายู
สำนักงานใหญ่: ไมแอมี รัฐฟลอริดา และกัวลาลัมเปอร์
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
ยูอาร์แอล: ms.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
เปิดตัว: 26 ตุลาคม 2002; 22 ปีก่อน (2002-10-26)
วิกิพีเดียภาษามลายู (มลายู: Wikipedia Bahasa Melayu, อักษรยาวี: ويکيڤيديا بهاس ملايو) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษามลายู ซึ่งใช้อักษรรูมีเท่านั้น และไม่ใช้อักษรยาวี เริ่มสร้างเมื่อ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2002 ปัจจุบัน ณ เดือนพฤศจิกายน 2024 วิกิพีเดียภาษานี้มีบทความถึง 393,143 บทความ ระบบนี้เปิดใช้งานโดยผู้ดุแลวิกิพีเดีย Brion Vibber
แม้ภาษามลายูจะมีความคล้ายคลึงกับภาษาอินโดนีเซีย วิกิพีเดียภาษามลายูและวิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซียเริ่มแยกจากกันโดยกลุ่มผู้ใช้สองกลุ่ม วิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซียสร้างขึ้นหลังวิกิพีเดียภาษามลายูประมาร 6 เดือน ณ ค.ศ. 2009 Andrew Lih เขียนว่า "เนื่องจากกลุ่มทั้งสองกำเนิดขึ้นจากพรมแดนระหว่างประเทศ การผสานรวมจึงไม่น่าจะเกิดขึ้นในเร็ววัน"
ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 วิกิพีเดียภาษามลายูเป้นหน้าวิกิพีเดียที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในประเทศมาเลเซียด้วยจำนวน 11 ล้านครั้ง เป็นรองจากวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ (59 ล้านบทความมากกว่าของมาเลเซีย) และวิกิพีเดียภาษาจีน (14 ล้านคนในมาเลเซีย) แต่มากกว่าวิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซีย (เพียง 1 ล้านครั้งในมาเลเซีย)
ภาพ

หน้าหลัก (11 มี.ค. 2004)
หน้าหลัก (30 มิ.ย. 2004)
หน้าหลัก (26 พ.ย. 2004)
หน้าหลัก (4 ก.ย 2006)
หน้าหลัก 1 (เม.ย. 2009)
หน้าหลัก (13 มิ.ย. 2010)
ข้อมุล

Lih, Andrew. The Wikipedia Revolution: How a Bunch of Nobodies Created the World's Greatest Encyclopedia. Hyperion, New York. 2009. 1st ed.  ISBN 978-1-4013-0371-6 (paper).
แหล่งข้อมูลอื่น

สำหรับรายการคำที่เกี่ยวข้องกับ วิกิพีเดียภาษามลายู ดูที่หมวดหมู่ของ Malay language ในวิกิพจนานุกรม อภิธานศัพท์เสรี
เมทาวิกิ มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับ:
แม่แบบ:WikisourceWiki
(ในภาษามลายู) วิกิพีเดียภาษามลายู รุ่นโทรศัพท์
(ในภาษามลายู) History of Malay Wikipedia
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ 
กราฟการเติบโตของวิกิพีเดียภาษามลายู (ในภาษามลายู).
Metawiki
สีหตูแห่งพุกาม

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สีหตู (แก้ความกำกวม)
สีหตูแห่งพุกาม (พม่า: သီဟသူ, ออกเสียง: [θìha̰θù]; รู้จักในพระนาม มินยิน , ? – 1256) ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง แห่ง อาณาจักรพุกาม ของ พม่า ระหว่าง ค.ศ. 1251 ถึง 1256 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่จากทั้งหมด 2 พระองค์ของ พระเจ้าอุซะนา เมื่อพระราชบิดาสวรรคตระหว่างออกล่าสัตว์เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1256 อัครมหาเสนาบดีนาม ราซะทินจานแห่งพุกาม ได้กดดันขุนนางในราชสำนักให้ยกราชบัลลังก์ให้กับพระอนุชาของเจ้าชายสีหตูขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อเป็น พระเจ้านรสีหบดี ขณะที่เจ้าชายสีหตูถูกจับสำเร็จโทษหลังจากนั้นไม่นาน
สีหตูแห่งแปร

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สีหตู (แก้ความกำกวม)
| สีหตูแห่งแปร   Thihathu of Prome |
| --- | --- |
สวรรคต: 1288
ชายา: อตุลเทวีแห่งแปร
พระราชบุตร: ชินมยัตลา
ราชวงศ์: ราชวงศ์พุกาม
พระบิดา: พระเจ้านรสีหบดี
ศาสนา: พุทธเถรวาท
สีหตูแห่งแปร (พม่า: သီဟသူ, ออกเสียง: [θìha̰θù]; สิ้นพระชนม์ 1288) หรือ สีหสุระ อุปราชแห่งแปร ระหว่าง ค.ศ. 1275 ถึง 1288 เป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์พม่าเมื่อเป็นผู้ปลงพระชนม์พระบิดาของพระองค์เอง พระเจ้านรสีหบดี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรพุกาม ใน ค.ศ. 1287 นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระอัยกา (ตา) ของ พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาแห่งอังวะ
สมิงมะราหู

| สมิง มะราหู   သမိန်မရူး |
| --- | --- |
เกิด: ป. คริสต์ทศวรรษ 1350 เมาะตะมะ?, อาณาจักรเมาะตะมะ
เสียชีวิต: 5 มกราคม ค.ศ. 1384   วันอังคาร ขึ้น 13 ค่ำ เดือน Tabodwe 745 ME พะโค อาณาจักรหงสาวดี
รับใช้: กองทัพอาณาจักรหงสาวดี
ประจำการ: ป. ค.ศ. 1372–1384
ชั้นยศ: แม่ทัพ
การยุทธ์: ยุทธการที่สิเรียม (ป. ค.ศ. 1372)   ยุทธการที่ดาโกน (ค.ศ. 1383)
คู่สมรส: ตะละแม่ศรี (ป. ค.ศ. 1372–1384)
สมิงมะราหู (พม่า: သမိန်မရူး, ออกเสียง: [θəmèɪ̯ɰ̃ məɹú] หรือ [θəmèɪ̯ɰ̃ məjú]; ถึงแก่กรรม 5 มกราคม 1384) นายพลแห่งกองทัพอาณาจักรหงสาวดี และเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์หงสาวดี เขาเป็นบุตรชายของ ไชยสุระ ขุนนางผู้ใหญ่ในราชสำนัก สมิงมะราหูก้าวเข้าสู่สังคมชั้นสูงในราชสำนักหงสาวดีด้วยการอภิเษกกับตละแม่ศรี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระยาอู่
เขาเป็นที่ปรึกษาที่สนิทของ พระมหาเทวี พระเชษฐภคินีร่วมพระมารดาเดียวกับพระยาอู่ ทำให้ถูกกลุ่มขุนนางในราชสำนักซึ่งอยู่ฝ่ายตรงข้าม กล่าวหาว่าเขาเป็นชู้กับพระมหาเทวีเพื่อลดอิทธิพลของพระนางและสนับสนุนให้ พระยาน้อย พระโอรสของพระยาอู่อีกพระองค์ก่อกบฎ ในเวลาต่อมาสมิงมะราหูถูกประหารชีวิตตามพระบัญชาของพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1384 ภายหลังจากพ่ายแพ้ในสงคราม
ประวัติย่อ

มะราหูไม่ได้เป็นกษัตริย์ แต่เป็นลูกชายของข้าราชสำนักชั้นสูงกับผู้บัญชาการทหาร มะราหูกลายเป็นคนรวยในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1370 เมื่อเขาขอความช่วยเหลือจากเจ้าหญิงตะละแม่ศรี พระราชธิดาของพระยาอู่ (พระองค์เสด็จกลับจากเชียงใหม่หลังหย่ากับพญากือนาแห่งอาณาจักรล้านนา) กล่าวกันว่า เขาเสนอค่าสินสอดด้วยทอง 5 วิสส์ (viss; เท่ากับ 8.16 กิโลกรัม) พระยาอู่ พระบิดาของตะละแม่ศรีมีความทรงจำที่ดีเกี่ยวกับพ่อของมะราหู ผู้เสียชีวิตในหน้าที่ ต่อมาจึงมีการจัดพิธีเสกสมรสที่หรูหราระหว่างมะราหูกับเจ้าหญิงเป็นเวลา 7 วัน
แม้ว่าเขาไม่ได้เป็นทหาร มะราหูกลายเป็นผู้บัญชาการกองทัพ เขาเป็นรองผู้บัญชาการกองทัพในการปราบกบฏสมิงสามปราบ (Than-Byat) แห่งสิเรียม ปฏิบัติการครั้งมีเจ้าหญิงมหาเทวี พระเชษฐภคินีของกษัตริย์ เป็นผู้บงการ ในปีถัดมา เขากลายเป็นพันธมิตรที่มีอำนาจมากของเจ้าหญิง รายงานจากพงศาวดาร ยาซาดะริต อเยดอว์บอง สามปีหลังแต่งงานกับตะละแม่ศรี เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าหญิง ซึ่งตอนนั้นอยู่ในช่วงพระชนมายุ 50 พรรษา ไม่กี่ปีต่อมา เจ้าหญิงได้อำนาจมากขึ้น เพราะสภาพพระวรกายของพระอนุชาทรุดโทรม กุญแจสำคัญอยู่ในสภาหงสาวดีนำโดยสมิงชีพรายอัครมหาเสนาบดี ต่อต้านฝ่ายมหาเทวี–มะราหู และพวกเขาพยายามทำลายอิทธิพลของมหาเทวีโดยการเผยแพร่เรื่องนี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฝ่ายมหาเทวี–มะราหูอยู่ในอำนาจอย่างหนักแน่นในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1380 ใน ค.ศ. 1382 พระองค์กลายเป็นผู้นำโดยพฤตินัย
จุดจบของมะราหูเกิดในช่วงปลาย ค.ศ. 1383 ในเดือนตุลาคม มหาเทวี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินถามมะราหูกับสมิงชีพรายให้นำกองทัพพะโคไปกำจัดกองกบฏของเจ้าชายพระยาน้อยที่เมืองตะเกิง อย่างไรก็ตาม สมิงชีพรายแอบสนับสนุนฝ่ายกบฏของพญาน้อย และให้ข่าวกรองที่ค่ายของพญาน้อย ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ทหารกองหน้าของมะราหูถูกตีกลับไป หลังพระยาอู่สวรรคตในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1384 มะราหูพยายามชุมนุมที่สภาเพื่อแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์ เมื่อไม่มีใครสนับสนุน เขากับภรรยาจึงพยายามหลบหนี แต่ถูกจับได้ในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1384 พญาน้อย ผู้กลายเป็นกษัตริย์ในวันก่อน ทรงมีรับสั่งให้ประหารชีวิตมะราหูทันทีก่อนดำเนินพระราชพิธีราชาภิเษก (ภรรยาของมะราหู ตะละแม่ศรี น่าจะหลบหนีไปได้ พงศาวดารไม่ได้บันทึกว่ากษัตริย์องค์ใหม่ ผู้จะใช้พระนาม ราชาธิราช มีรับสั่งประหารชีวิตหรือไม่)
บรรณานุกรม

Fernquest, Jon (Spring 2006). "Rajadhirat's Mask of Command: Military Leadership in Burma (c. 1348–1421)" (PDF). SBBR. 4 (1). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-08-01. สืบค้นเมื่อ 2021-05-21.
Pan Hla, Nai (1968). Razadarit Ayedawbon (ภาษาพม่า) (8th printing, 2005 ed.). Yangon: Armanthit Sarpay.
สุลต่านชะฮ์ เบอรูไน

หน้านี้เป็นชื่อบุคคลชาวมลายู ชื่อ  เป็นชื่อของบิดา ไม่ใช่นามสกุล และบุคคลในบทความนี้มีชื่อตัวว่า  ทั้งนี้ ในภาษาอาหรับ คำว่า "บิน" หรือ "บินตี" หากมีการใช้ จะหมายถึง บุตรของ หรือ บุตรีของ ตามลำดับ
สุลต่านชะฮ์ เบอรูไน อิบนี ไซฟุล รีจัล นูรุล อาลัม (มลายู: Shah Berunai ibni Saiful Rijal Nurul Alam, شاه بروناي ابن سيف الرجال نور العالم‎; สวรรคต ค.ศ. 1582) บางครั้งสะกดเป็น ชะฮ์ บรูไน (Shah Brunei) เป็นสุลต่านบรูไนองค์ที่ 9 เพียงสั้น ๆ
เปองีรัน มูดา เบอซาร์ ชะฮ์ เบอรูไนขึ้นครองราชย์หลังการสวรรคตของสุลต่านไซฟุล รีจัล พระราชบิดา ใน ค.ศ. 1581 Jacques de Coutre นักธุรกิจหินล้ำค่าชาวเฟลมิช กล่าวถึงพระองค์เป็น "โจรสลัดมากกว่ากษัตริย์" และผู้ติดตามของพระองค์ส่วนใหญ่เป็น "บอร์เนียวบาเจา" พระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 1582 โดยไม่มีลูกหลานชายเลย ทำให้เปองีรัน มูดา เตองะฮ์ มูฮัมมัด ฮัซซัน พระอนุชา ขึ้นครองราชย์ต่อ
สุลต่านมูฮัมมัด อาลี แห่งบรูไน

หน้านี้เป็นชื่อบุคคลชาวมลายู ชื่อ  เป็นชื่อของบิดา ไม่ใช่นามสกุล และบุคคลในบทความนี้มีชื่อตัวว่า  ทั้งนี้ ในภาษาอาหรับ คำว่า "บิน" หรือ "บินตี" หากมีการใช้ จะหมายถึง บุตรของ หรือ บุตรีของ ตามลำดับ
สุลต่านมูฮัมมัด อาลี อิบนี มูฮัมมัด ฮาซัน (มลายู: Muhammad Ali ibni Muhammad Hasan, محمد علي ابن محمد حسن‎; ครองราชย์ ค.ศ 1660–1661) มีอีกพระนามว่า มาร์ฮุมตุมบังดีรุมปุต (Marhum Tumbang Di Rumput) เป็นสุลต่านบรูไนองค์ที่ 13 การปลงพระชนม์พระองค์ภายหลังนำไปสู่จุดเริ่มต้นสงครามกลางเมืองบรูไนระหว่างฆาตกรของพระองค์กับสุลต่านมุฮ์ยิดดิน ซึ่งกลายเป็นสงครามกลางเมืองเรื่องผู้สืบทอดที่ยืดเยื้อเป็นเวลาหลายปี
สุลต่านซูไลมันแห่งบรูไน

หน้านี้เป็นชื่อบุคคลชาวมลายู ชื่อ  เป็นชื่อของบิดา ไม่ใช่นามสกุล และบุคคลในบทความนี้มีชื่อตัวว่า  ทั้งนี้ ในภาษาอาหรับ คำว่า "บิน" หรือ "บินตี" หากมีการใช้ จะหมายถึง บุตรของ หรือ บุตรีของ ตามลำดับ
สุลต่านซูไลมัน อัล-กอนูนี อิบนี ชารีฟ อาลี (มลายู: Sulaiman al-Qanuni ibni Sharif Ali, سليمان القانوني ابن شريف علي‎; สวรรคต ค.ศ 1513) ยังรู้จักกันในพระนาม ราจาตูวา (Raja Tua; กษัตริย์อาวุโส) และ อาดีปาตีอากุง (Adipati Agung; Sang Aji) เป็นสุลต่านบรูไนองค์ที่ 5 ตามซิลซีละฮ์ราจา-ราจาเบอรูไน พระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาใน ค.ศ. 1432 และปกครองจนกระทั่งสละราชสมบัติให้โบลเกียห์ขึ้นเป็นสุลต่านใน ค.ศ. 1485
ในรัชสมัยของพระองค์ มะละกาและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางตะวันออกเห็นบรูไนเติบโตเป็นอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ ข้อมูลตามประเพณีมุขปาฐะระบุว่าพระองค์ทรงมีพระชนม์ชีพมากกว่า 100 พรรษา ใน Boxer Codex ชาวสเปนรู้จักพระองค์ในฐานะ สุลต่านโซลีมัน (Sultan Soliman)
สีตูแห่งปีนยะ

| สีตูแห่งปีนยะ   စည်သူ> ผู้สำเร็จราชการแห่งปีนยะ |
| --- | --- |
ครองราชย์: 1 กันยายน 1340 – 29 มีนาคม 1344
ก่อนหน้า: อุซะนาที่ 1 แห่งปีนยะ
ถัดไป: จอชวาที่ 1 แห่งปีนยะ

ประสูติ: ประมาณ ต้นคริสต์ทศวรรษ 1280 พุกาม
สวรรคต: 1344 ปีนยะ
คู่อภิเษก: สอตุตแห่งปีนยะ
พระราชบุตร: สอจี
ราชวงศ์: มยีนไซง์
พระราชบิดา: พระเจ้านรสีหบดี
พระราชมารดา: ชินชเวแห่งพุกาม
ศาสนา: พุทธเถรวาท
สีตูแห่งปีนยะ (พม่า: စည်သူ, [sìθù]; บางทีรู้จักในพระนาม มยีนไซง์สีตู) ผู้สำเร็จราชการแห่งปีนยะจาก ค.ศ. 1340 ถึง 1344 เรื่องราวของพระองค์ไม่ได้บันทึกไว้ในพงศาวดาร พระองค์ปรากฎเฉพาะในศิลาจารึกยุคปีนยะในฐานะ "กษัตริย์" มยีนไซง์สีตู
| ด ค ก พระมหากษัตริย์พม่า |
| --- | --- |
ราชวงศ์พุกาม ค.ศ. 849–1297:  ปยีน-บย่า  ตานแนะ  ซะเล  เต้นโค  ญองอู้ ซอยะฮ่าน  กู้นซอจ้องพยู  จีนโซ่  โซะกะเต้  อโนรธามังช่อ  ซอลู  จานซิต้า  ซีตูที่ 1  นะระตู  นรสิงขะ  ซีตูที่ 2  ไชยสิงขะ  นรสิงหอุซะนา1  จะซวา  อุซะนา  นรสีหบดี  กะยอฉะวา2 
อาณาจักรมยีนไซง์และอาณาจักรปี้นยะ ค.ศ. 1297–1364:  อะทินคะยา1, ราซะทินจาน1 และ สีหตู1  สีหตู  อูซะนาที่ 1  สีตู1  กะยอฉะวาที่ 1  กะยอฉะวาที่ 2  นรตู่  อูซะนาที่ 2 
อาณาจักรซะไกง์ ค.ศ. 1315–1364:  ซอยู่น  ตราพระยาที่ 1  อโนรธาที่ 1  จะซวา  อโนรธาที่ 2  ตราพระยาที่ 2  มินบเยาะสีหบดี 
อาณาจักรอังวะ ค.ศ. 1364–1555:  ตะโดมินพญา  ฝรั่งมังศรีชวา  ตราพระยา  ฝรั่งมังฆ้อง  ฝรั่งมังศรี  มี่นละแง  กะเล่เจ้ตองโญ  โม่ญี่นตะโด้  มังรายกะยอฉะวาที่ 1  นรปติที่ 1  สีหสุระ  มังฆ้องที่ 2 และ สีหสุระที่ 2  นรปติที่ 2  ซะโลน3 และ โตฮาน-บว่า3  คอนเมง3  นรปติที่ 33  นรปติที่ 43 
อาณาจักรหงสาวดี ค.ศ. 1287–1539, ค.ศ. 1550–1552:  ฟ้ารั่ว  รามประเดิด  แสนเมือง  รามมะไตย  ชีปอน  อายกำกอง  อายลาว  พระยาอู่  มหาเทวี1  ราชาธิราช  ธรรมราชา  รามที่ 1  พะโร  พญาเกียรติ์  มะมุดตาว  เชงสอบู  ธรรมเจดีย์  รามที่ 2  สการะวุตพี  สมิงสอตุต4  สมิงทอ4 
อาณาจักรมเยาะอู้ ค.ศ. 1429–1785:  นรเมขลา  คะยี  Ba Saw Phyu  Dawlya  Ba Saw Nyo  Ran Aung  Salingathu  ยาซา  จาซาปะติ  ซอโอ  Thazata  มังฆ้อง  มี่นบีน  Dikkha  ซอละ  Sekkya  พะล่อง  ยาซาจี้  Khamaung  สิริสุธรรมมา  สเน่ห์  นรปติ  ตะโด  จันทสุธรรมมา  สิริสุริยา  วรธรรมราชา  มุนีสุธรรมราชา  จันทสุริยาที่ 1  นรธา  Mayuppiya  Kalamandat  นรธิบดีที่ 1  จันทวิมาลาที่ 1  จันทสุริยาที่ 2  Sanda Wizaya  จันทสุริยาที่ 3  นรธิบดี  Narapawara  Sanda Wizala  Madarit  นรอภัย  Thirithu  จันทปรมะ  อภัย  Sanda Thumana  จันทวิมาลาที่ 2  Sanda Thaditha  Maha Thammada 
อาณาจักรแปร ค.ศ. 1482–1542:  ตะโดเมงสอ  บาเยงทเว  นรปติ5  มังฆ้อง5 
ราชวงศ์ตองอู ค.ศ. 1510–1752:  เมงจีโย  ตะเบ็งชะเวตี้  บุเรงนอง  นันทบุเรง  ญองย่าน  อะเนาะเพะลูน  มีนเยเดะบะ  ตาลูน  ปีนดะเล  ปเย  นะราวะระ  มังกะยอดิน  สเน่ห์มิน  ตะนินกันเหว่  มหาธรรมราชาธิบดี 
อาณาจักรหงสาวดีใหม่ ค.ศ. 1740–1757:  สมิงทอพุทธกิตติ  พญาทะละ 
ราชวงศ์โก้นบอง ค.ศ. 1752–1885:  อลองพญา  มังลอก  มังระ  จิงกูจา  หม่องหม่อง  ปดุง  จักกายแมง  แสรกแมง  พุกามแมง  มินดง  สีป่อ 
 1อุปราชหรือผู้สำเร็จราชการแทน  2มองโกลครอบครอง (ค.ศ. 1297)  3สหพันธรัฐชาน (ค.ศ. 1527–55)  4การฟื้นฟูระยะสั้น (ค.ศ. 1550–52)  5สหพันธรัฐฉานครอบครอง (ค.ศ. 1532–42)
สุลต่านอับดุล ฮักกุล มูบิน

หน้านี้เป็นชื่อบุคคลชาวมลายู ชื่อ  เป็นชื่อของบิดา ไม่ใช่นามสกุล และบุคคลในบทความนี้มีชื่อตัวว่า  ทั้งนี้ ในภาษาอาหรับ คำว่า "บิน" หรือ "บินตี" หากมีการใช้ จะหมายถึง บุตรของ หรือ บุตรีของ ตามลำดับ
สุลต่านอับดุล ฮักกุล มูบิน อิบนี มูฮัมมัด ปันจัง (มลายู: Abdul Hakkul Mubin ibni Muhammad Panjang, عبد الحق المبين ابن محمد ڤنجڠ‎; ครองราชย์ ค.ศ. 1661–1673) มีอีกพระนามว่า อับดุล มูบิน (Abdul Mubin) หรือ อัล-มัรฮุมดีปูเลา (Al-Marhum di Pulau) เป็นสุลต่านบรูไนองค์ที่ 14 พระองค์มีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามกลางเมืองบรูไนและปกครองรัฐสุลต่านหลังปลงพระชนม์สุลต่านมูฮัมมัด อาลี แห่งบรูไน พระปิตุลา ใน ค.ศ. 1661 ถึง 1673
สะพานอู้เบน

| สะพานอู้เบน |
| --- | --- |
ဦးပိန် တံတား
สะพานอู้เบน
พิกัด: 21°53′29″N 96°3′22″E﻿ / ﻿21.89139°N 96.05611°E﻿ / 21.89139; 96.05611
เส้นทาง: 1 ช่อง
ข้าม: ทะเลสาบตองตะมาน
ที่ตั้ง: อมรปุระ, พม่า
ชื่อทางการ: สะพานอู้เบน, อมรปุระ
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานทางเดินไม้ (สะพานไม้สัก)
ความยาว: 3,967 ฟุต (1,209 เมตร)  482 ช่วง หรือ 0.75 ไมล์ (1.2 กม.) (ความยาวทั้งหมด) (1,086 เสา)
ความกว้าง: 1 ช่องทางเดิน
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: ค.ศ. 1849
วันสร้างเสร็จ: ค.ศ. 1851
ที่ตั้ง
th
สะพานอู้เบน (พม่า: ဦးပိန် တံတား) เป็นสะพานไม้สักทอดข้ามทะเลสาบตองตะมาน มุ่งตรงไปยังเจดีย์เจาะตอจี้ ซึ่งอยู่อีกฟากของทะเลสาบ ตั้งอยู่ที่อมรปุระ ก่อนจะเข้าถึงตัวเมืองมัณฑะเลย์ มีความยาว 1.2 กิโลเมตร (0.75 ไมล์) สร้างขึ้นเมื่อราวปี ค.ศ. 1850 และเชื่อว่าเป็นสะพานไม้สักที่เก่าแก่และยาวที่สุดในโลก สะพานสร้างจากไม้สักที่เหลือจากการรื้อพระราชวังเก่ากรุงอังวะ เมื่อครั้งย้ายเมืองหลวงจากอังวะ มายังอมรปุระ จำนวน 1,086 ต้น ชื่ออู้เบนนั้นเป็นชื่อของขุนนางที่มีนามว่า "อูเบียน" ซึ่งพระเจ้าปดุงโปรดเกล้าฯ ให้มาทำหน้าที่เป็นแม่กองงานสร้าง สะพานเป็นทางผ่านสำคัญสำหรับคนในท้องถิ่นและเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ช่วงเดือนกรกฎาคมและสิงหาคมเป็นช่วงที่น้ำในทะเลสาบมีระดับสูงสุด
คลังภาพ

สะพานอู้เบน, ตุลาคม ค.ศ. 1855
สะพานอู้เบน, มีนาคม ค.ศ. 2008
สะพานอู้เบน, มกราคม ค.ศ. 2010
สะพานอู้เบน, มกราคม ค.ศ. 2016
สะพานอู้เบนจากมุมสูง
ทะเลสาบ
รซมะฮ์ มันโซร์

| รซมะฮ์ มันโซร์ |
| --- | --- |
รซมะฮ์เมื่อปี 2017
เกิด: 10 ธันวาคม พ.ศ. 2494 (72 ปี) เมืองกัวลาปีละฮ์ รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ประเทศมาเลเซีย
สัญชาติ: มาเลเซีย
อาชีพ: นักธุรกิจ
คู่สมรส: อับดุล อะซิซ นง จิก (หย่า) ฟาริด อิซเม็ด อามีร์ (หย่า) นาจิบ ราซัก (1987-ปัจจุบัน)
บุตร: อัซเรเน โซรายา รีซา ชะฮ์ริซ นูร์ยานา นาร์จาวา โนร์อัชมัน ราซัก
ดาติน ปาดูกา ซรี ฮัจจะฮ์ รซมะฮ์ บินตี มันโซร์ (มลายู: Rosmah binti Mansor; เกิด: 10 ธันวาคม ค.ศ. 1951) อดีตสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศมาเลเซีย ภรรยาของนาจิบ ราซัก อดีตนายกรัฐมนตรีของประเทศมาเลเซีย
ประวัติ

รซมะฮ์ มันโซร์ เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1951 และเติบโตที่เมืองเซอเริมบัน รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน เธอได้ศึกษาระดับมัธยมตอนต้นในวิทยาลัยตนกูกูร์ชิอะห์ในเมืองกัวลาปีละฮ์ รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน เธอมีผลการเรียนที่น่าพึงใจ จนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีในสาขาศิลปะ และได้รับเกียรตินิยมในสาขามานุษยวิทยาและสังคมวิทยา จากมหาวิทยาลัยมลายา และสำเร็จการศึกษาปริญญาโทสาขาสังคมวิทยาและเกษตรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา
เธอเคยทำงานเป็นผู้บริหารในธนาคารเพื่อการเกษตร ต่อมาเธอได้งานเป็นนักธุรกิจพัฒนาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ริมทะเล
เรื่องอื้อฉาว > กรณีฉ้อโกง 1MDB

บทความหลัก: เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย
รูปแบบการใช้ชีวิตและการใช้จ่ายที่ฟุ่มเฟือยของรซมะฮ์และสามี ขณะที่นาจิบยังดำรงตำแหน่งอยู่ สร้างความขุ่นเคืองแก่ชาวมาเลเซียจำนวนมาก หลังสามีของเธอแพ้ในการเลือกตั้งนายกรัฐมนตรีปี 2018 ทั้งคู่ถูกตรวจสอบในความผิดที่เกี่ยวข้องกับกรณีอื้อฉาว 1MDB ที่ซึ่งเงินมูลค่า USD$7.5 พันล้าน หายไปจากกองทุนที่รวบรวมเงินจากภาษีจากชาวมาเลเซีย
นับตั้งแต่ 16 พฤษภาคม 2018 ตำรวจมาเลเซียตรวจค้นอสังหาริมทรัพย์หกแห่งที่เกี่ยวข้องกับรซมะฮ์และนาจิบ ส่วนหนึ่งของการตรวจสอบกรณีอื้อฉาว 1MDB เจ้าหน้าที่ยึดสมบัติจำนวน 284 กล่องที่ภายในเต็มไปด้วยกระเป๋าหรู, กระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่ 72 ใบที่ภายในบรรจุทั้งเงินสดในสกุลเงินต่าง ๆ และของมีค่าอีกหลายรายการ ผู้แทนตำรวจมาเลเซียยืนยันว่าทรัพย์สินทั้งหมดที่ถูกยึดได้มีมูลค่ารวมราว US$223 ล้าน ถึง US$273 ล้าน รายการทรัพย์สินที่ถูกยึดประกอบด้วย เครื่องเพชรพลอยรวม 12,000 ชิ้น ได้แก่ แหวน 2,200 วง, สร้อยคอ 1,400 รายการ, กำไลข้อมือ 2,100 รายการ, ต่างหู 2,800 คู่, เข็มกลัดประดับเสื้อ 1,600 ชิ้น, มงกุฎทีอารา 14 รายการ นอกจากเครื่องเพชรแล้วยังมีนาฬิกาข้อมือหรู 432 ชิ้น (เช่นของโรเล็กซ์, โชปาร์ และ ริชาร์ด มีล), แว่นตาดำหรู 234 รายการ (เช่นของเวอร์ซาชี และ การ์ตีเยร์), กระเป๋าถือหรู 567 luxury ใบ (จาก 72 ยี่ห้อ เช่น ชาแนล, ปราดา, เวอร์ซาชี, บียัน และ จูดิธ ลีเบอร์), กระเป๋าเบอร์กินของแอร์เมส 272 ใบ และเงินสดรวม 116 ล้านริงกิต ใน 26 สกุลเงิน
เรื่องอื้อฉาว > เหตุฆาตกรรมชารีบูกีน อัลตันตูยา

บทความหลัก: เหตุฆาตกรรมชารีบูกีน อัลตันตูยา
ในเดือนมิถุนายน 2008 ราชา เปตรา ระบุว่าเขา "ได้รับข้อมูลจากแห่งข่าวที่น่าเชื่อถือ" ว่ารซมะฮ์เป็นหนึ่งในสามบุคคลที่ปรากฏตัวในที่เกิดเหตุขณะนางแบบชาวมองโกเลีย อับตันตูยา ชารีบู ถูกฆาตกรรมในชะฮ์อาลัมเมื่อ 19 ตุลาคม 2006 น.พ. ชารีบู เซเตฟ (Shaariibuu Setev) บิดาของเหยื่อ ได้ร้องขอแก่ตำรวจมาเลเซียให้ทำการตรวจสอบข้อกล่าวหาข้างตนของราชา เปตรา ซึ่งอาจนำมาสู่หลักฐานชิ้นสำคัญที่จะช่วยไขกระจ่างการเสียชีวิตของลูกสาวเขาได้
หลังจากนั้น ในบทสัมภาษณ์ของ ราชา เปตรา กับ TV3 เขาถอยตัวออกห่างจากกรณีนี้โดยการระบุว่าข้อกล่าวหาที่เชื่อมโยงนาจิบและรซมะฮ์เข้ากับการฆาตกรรมนี้เป็นข้อมูลที่ถูกส่งต่อมาซ้ำ ๆ จากคนในการเมืองฝั่งตรงข้าม ไม่ใช่ข้อมูลที่เขาตรวจสอบเองว่าเป็นจริง และยังระบุเพิ่มเติมว่าตนไม่เชื่อเป็นการส่วนตัวว่ารซมะฮ์จะมีส่วนเกี่ยวข้องในเหตุฆาตกรรมนี้ กลุ่มเรียกร้องเสรีภาพพลเมืองมาเลเซีย (The Malaysian Civil Liberties Movement) กล่าวหาว่าบทสัมภาษณ์ดังกล่าวของเปตราถูกแก้ไขอย่างหนักเพื่อให้มีเนื้อหาที่ถูกใจนาจิบ เนื่องจากบทสัมภาษณ์ถูกปล่อยมาไม่นานก่อนที่จะมีการเลือกตั้งของรัฐซาราวัก
เรื่องอื้อฉาว > 'สตรีหมายเลขหนึ่งแห่งการช็อปปิง'

ในปี 2012 รซมะฮ์ถูกเรียกว่าเป็น "สตรีหมายเลขหนึ่งแห่งการช็อปปิง" (first lady of shopping) หลังถูกกล่าวหาว่าใช้จ่ายเงินมากกว่า 100,000 ดอลล่าร์ออสเตรเลีย (325,000 ริงกิต) ในร้านเสื้อแห่งหนึ่งในซิดนีย์ คณะกรรมการต้านทุจริตมาเลเซีย (MACC) ถูกร้องขอให้ตรวจสอบข้อกล่าวหาเหล่านี้ ในปี 2014 รซมะฮ์ใช้จ่ายเงินไปถึง $130,625 ที่ร้านของชาแนลแห่งหนึ่งในโฮโนลูลู รัฐฮาวาย
เรื่องอื้อฉาว > กรณีหนังสือเดินทาง

หลังเจ้าหน้าที่รัฐมีคำสั่งให้ทั้งรซมะฮ์และนาจิบถูกยึดหนังสือเดินทางเพื่อเป็นการห้ามเดินทางออกนอกประเทศเนื่องจากเกรงจะหลบหนีคดีความ ในวันที่ 15 ตุลาคม 2021 เธอได้รับการอนุญาตให้รับหนังสือเดินทางคืนชั่วคราวเพื่อเดอนทางไปสิงคโปร์เพื่อเยี่ยมลูกสาวที่กำลังจะคลอด ในข้อตกลงนั้นระบุให้รซมะฮ์ส่งคืนหนังสือเดินทางภายในวันที่ 6 ธันวาคม และให้เธอเดินทางกลับมาเลเซียภายในวันที่ 21 พฤศจิกายน อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 2 ธันวาคม ที่ซึ่งเธอต้องเข้าฟังการตัดสินของศาล เธอไม่ได้ปรากฏตัวที่ศาล และยังอยู่ในสิงคโปร์ มีการเรียกร้องให้ระงับสถานะหนังสือเดินทางของเธอและนำตัวเธอกลับมาเลเซียทันทีตามมา
ชีวิตส่วนตัว

รซมะฮ์ มันโซร์ สมรสครั้งแรกกับนายอับดุล อะซิซ นง จิก ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ อัซเรเน โซรายา (ญ.) และรีซา ชะฮ์ริซ (ช.) ภายหลังทั้งคู่ได้หย่าร้างกัน ต่อมารซมะฮ์ได้สมรสกับนาจิบ ราซัก ในปี ค.ศ. 1987 และมีบุตรด้วยกันสองคนคือ นูร์ยานา นาร์จาวา (ญ.) และโนร์อัชมัน ราซัก (ช.)