stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดวงดาว มิกะ
สถิติการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ผล | คู่ชก | วิธีชนะ | รายการ | วันที่จัด |

| แพ้ | ฟุรุยะ อาซามิ | 3 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 0-2 | "การคัดเลือกสู่รอบสี่คนบิ๊กแบง" จัดโดยทานิยามะยิม | 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 |

| ชนะ | ชิฮารุ | 2 นาที จากยกที่ 3 + ต่อยก กรรมการตัดสิน 2-0 | "เบรก-6" จัดโดย MA สภาคิกบ็อกซิ่งญี่ปุ่น | 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 |

| แพ้ | เรนะ คุโบตะ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 0-3 | ชู้ตบ็อกซิ่ง 25TH แอนนิเวอร์ซารีซีรีส์ ในศึกคืนชีพ-ISHIN-ครั้งที่สาม | 6 มิถุนายน ค.ศ. 2010 |

| เสมอ | เอสึ แสนชัยยิม | 3 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 1-1 | "มวยไทยโอเพ่น 10" จัดโดยสภานิวเจแปนคิกบ็อกซิ่ง/แสนชัยมวยไทยยิม | 23 ธันวาคม ค.ศ. 2009 |

| แพ้ | ฟุรุยะ อาซามิ | 2 นาที จากยกที่ 5 กรรมการตัดสิน 0-3 | นิวดวงดาวสแควร์จังเกิล การต่อสู้แบบผสมคืนชีพ!! (UKF คิกบ็อกซิ่งหญิงญี่ปุ่น เพลย์ออฟรุ่นฟลายเวท) | 13 กันยายน ค.ศ. 2009 |

| ชนะ | โอกาดะ อาสึโกะ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 2-0 | เอ็ม-วัน แฟร์เท็กซ์ เบียร์สิงห์มวยไทยชาเลนจ์ 2009 ยอดนักสู้ Vol.2 | 21 มิถุนายน ค.ศ. 2009 |

| ชนะ | โอฮามะ โยชิมิ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 3-0 | "โร้ดทูเรียลคิง I" จัดโดยสหพันธ์นิวเจแปนคิกบ็อกซิ่ง | 25 มกราคม ค.ศ. 2009 |

| เสมอ | ไม อิชิอิ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 1-0 | "เบรกทรู-8" จัดโดยสหพันธ์คิกบ็อกซิ่งมาร์เชียลอาร์ทญี่ปุ่น | 21 ธันวาคม ค.ศ. 2008 |

| เสมอ | อาซามิ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 1-1 | "เจ-เกิลส์ไฟนอลสเตจ" จัดโดยเจ-เน็ตเวิร์ก | 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 |

| เสมอ | โฮชิโนะ ฮิซาโกะ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 1-1 | "เจ-เกิลส์ซัมเมอร์คิกคาร์นิวัล" จัดโดยเจ-เน็ตเวิร์ก | 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 |

| แพ้ | โมมิ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 0-3 | "เจ-เกิลส์ เทศกาลอายาเมะ" จัดโดยเจ-เน็ตเวิร์ก (เจ-เกิลส์ ชิงแชมป์รุ่นมินิฟลายเวท รอบที่สอง) | 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 |

| ชนะ | อิโรโดริ | 2 นาที จากยกที่ 3  + ต่อยก กรรมการตัดสิน 2-1 | "เจ-เกิลส์ ในเทศกาลฮินะ" จัดโดยเจ-เน็ตเวิร์ก (เจ-เกิลส์ ชิงแชมป์รุ่นมินิฟลายเวท รอบแรก) | 2 มีนาคม ค.ศ. 2008 |

| แพ้ | คามิมูระ เอริกะ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 0-3 | มาร์ส 11 "เซคันด์ แอนนิเวอร์ซารี" (คิกรูล) | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 |

| แพ้ | อาเบะ คิโก | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 0-3 | "เจ-เกิลส์ ในเทศกาลชิโรยูกิ" จัดโดยเจ-เน็ตเวิร์ก | 12 มกราคม ค.ศ. 2008 |

| แพ้ | เรนะ คุโบตะ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 0-3 | "เจ-เกิลส์ ในเทศกาลคาเซบานะ โหมโรงเวิลด์ควีนทัวร์นาเมนท์" จัดโดยเจ-เน็ตเวิร์ก | 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 |

| ชนะ | โทมิตะ มิซาโตะ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 3-0 | "เจ-เกิลส์ ในเทศกาลอิซาโยอิ นางเอกหน้าใหม่มาแล้ว!!" จัดโดยเจ-เน็ตเวิร์ก | 9 กันยายน ค.ศ. 2007 |

| แพ้ | ทาจิมะ ฮารุ | 2 นาที จากยกที่ 3 กรรมการตัดสิน 0-3 | "เจ-เกิลส์ ในเทศกาลทานาบาตะ นางเอกหน้าใหม่มาแล้ว!!" จัดโดยเจ-เน็ตเวิร์ก (ทัวร์นาเมนท์รุ่นมินิฟลายเวทรอบเซมิไฟนอล) | 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 |
ดูเพิ่ม

นักมวยไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

☆MIKA☆のブログ
J-GIRLS 選手データ เก็บถาวร 2010-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แว็สเปรม

แว็สเปรม (ฮังการี: Veszprém; เสียงอ่านภาษาฮังการี: [ˈvɛspreːm] ; เยอรมัน: Weißbrünn  , เช็ก: Bezpřím  , สโลวัก: Bezprím  , สโลวีเนีย: Belomost) เป็นหนึ่งในพื้นที่เมืองที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศฮังการี และเป็นเมืองศูนย์กลางของเทศมณฑลแว็สเปรม เมืองตั้งอยู่ประมาณ 15 km (9 mi) ทางเหนือของทะเลสาบบอลอโตน
ฟรานเซส แชนด์ คิดด์

| ฟรานเซส ชานด์ คิดด์ |
| --- | --- |
เกิด: ฟรานเซส รูธ โรช 20 มกราคม ค.ศ. 1936(1936-01-20) พาร์กเฮาส์ เมืองแซนดริงแฮม มณฑลนอร์ฟอล์ก, ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 3 มิถุนายน ค.ศ. 2004(2004-06-03) (68 ปี) เกาะเซล อาร์กิลล์และบิวต์ สกอตแลนด์
สาเหตุเสียชีวิต: โรคพาร์กินสัน, มะเร็งสมอง
สัญชาติ: อังกฤษ
คู่สมรส: จอห์น เอิร์ลสเปนเซอร์ที่ 8 (สมรส พ.ศ. 2497–หย่าร้าง พ.ศ. 2512)   ปีเตอร์ ชานด์ คิดด์ (สมรส พ.ศ. 2512–หย่าร้าง พ.ศ. 2533)
บุตร: เลดี้ซาราห์ แมคคอร์ควอเดล เจน เฟลโลวส์, บารอนเนสเฟลโลวส์ ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ดิออนูเรเบิล จอห์น ชาร์ลส์ สเปนเซอร์, เอิร์ลสเปนเซอร์ที่ 9
บิดามารดา: เอ็ดมันด์ โรช, บารอนเฟอร์มอยที่ 4 รูธ ซิลเวีย กิลล์
ฟรานเซส รูธ ชานด์ คิดด์ (อังกฤษ: Frances Shand Kydd; สกุลเดิม โรช และเคยดำรงตำแหน่ง "ไวส์เคานเตสอัลธอร์พ") (20 มกราคม ค.ศ. 1936  - 3 มิถุนายน ค.ศ. 2004) เกิดที่พาร์กเฮาส์ นอร์ฟอล์ค เป็นภรรยาคนแรกของจอห์น สเปนเซอร์ เอิร์ลสเปนเซอร์ที่ 8 และเป็นมารดาของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์  หลังจากประสบปัญหาชีวิตสมรสล้มเหลวถึงสองครั้ง และการเสียชีวิตของ จอห์น บุตรชายคนแรกในวัยทารก และไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ธิดาคนเล็กจากอุบัติเหตุ จึงทำให้ฟรานเซสได้เปลี่ยนศาสนาไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกในช่วงบั้นปลายชีวิต และอุทิศตนให้กับงานสาธารณกุศล
ฟรานเซสเป็นธิดาของ เอ็ดมุนด์ โรช บารอนเฟอร์มอยที่ 4 ผู้เป็นพระสหายของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 มารดาของเธอคือ รูธ โรช บารอนเนสเฟอร์มอย นางสนองพระโอษฐ์ของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
ฟรานเซสเสียชีวิตในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2004 หลังล้มป่วยอยู่นานหลายเดือนด้วยโรคพาร์กินสันและมะเร็งในสมอง
รายชื่อธงในประเทศเม็กซิโก

ภาพด้านล่างต่อไปนี้ เป็นธงต่างๆ ที่ใช้และเคยใช้ในประเทศเม็กซิโก
ธงชาติเม็กซิโกและธงชัยหน่วยทหาร ที่มีต้นแบบจากธงชาติเม็กซิโกสมัยต่างๆ จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เมืองมอรเทอร์เรย์ รัฐนวยโบเลออน.
ธงชาติ

ธงชาติเม็กซิโก
(พ.ศ. 2511 - ปัจจุบัน)
ธงชาติ > ธงชาติในลักษณะที่ต่างออกไป (Variants flags)

ธงชาติเม็กซิโก
สำหรับพลเรือน
ธงชาติเม็กซิโก
สำหรับพลเรือน (อีกแบบหนึ่ง)
ธงชาติเม็กซิโก
สำหรับประธานาธิบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวง
ธงชาติเม็กซิโก
สำหรับผู้บริหารองค์กรของรัฐที่ไม่มีสิทธิใช้ธงประเภทแรก
แพรหูกระต่ายห้อยชายสีธงชาติ (สำหรับใช้ประดับที่คันธงชาติบริเวณใต้ยอดธง)
ธงตำแหน่งราชการ

ธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี
ธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ธงประจำตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี (บนเรือ)
ธงในอดีต

ธงชาติจักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1
พ.ศ. 2364 – 2366
ธงชาติสาธารณรัฐเม็กซิโกที่ 1
พ.ศ. 2366 – 2378
ธงชาติสาธารณรัฐกลางเม็กซิโก
พ.ศ. 2378 – 2389
ธงชาติสาธารณรัฐเม็กซิโกที่ 2
พ.ศ. 2389– 2406
ธงชาติจักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2
พ.ศ. 2407 – 2410
ธงชาติเม็กซิโก
พ.ศ. 2423 – 2457
ธงชาติเม็กซิโก
พ.ศ. 2436 – 2459
ธงชาติเม็กซิโก
พ.ศ. 2457 – 2463
ธงชาติเม็กซิโก
พ.ศ. 2460 – 2477
ธงชาติเม็กซิโก
พ.ศ. 2477 – 2511
ธงทหาร > คณะนายพลแห่งอเมริกาเหนือ

ธงเรือพลเรือน (ธงฉาน)
ธงเรือพลเรือน (ธงนาวี)
ธงราชการ
ธงเรือราชการ
ธงกองทัพ
ธงนาวี
ธงทหาร > กองทัพสามผู้คุ้มกัน

ธงกองทัพสามผู้คุ้มกัน
ธงประจำกองทัพสามผู้คุ้มกัน (จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1)
ธงประจำกองทหารราบแห่งกองทัพสามผู้คุ้มกัน
ธงประจำกองทหารราบแห่งอากุสติน เด อีตูร์บีเด
ธงประจำกองทหารราบแห่งทาบาสโก
ธงฉานกองทัพเรือเม็กซิโก
ธงประจำรัฐ

รัฐต่างๆ ในประเทศเม็กซิโกไม่มีธงประจำรัฐที่เป็นทางการ ตารางเบื้องล่างนี้แสดงภาพธงประจำรัฐโดยพฤตินัย (de facto flag) ที่ใช้กันโดยทั่วไป ลักษณะของธงดังกล่าวแต่ละธงใช้ธงพื้นสีขาว กว้าง 4 ส่วน ยาว 7 ส่วน เช่นเดียวกับธงชาติ กลางธงมีภาพตราประจำรัฐของแต่ละรัฐ
รัฐอากวสกาเลียนเตส
รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย
รัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์
รัฐกัมเปเช
รัฐเชียปัส
รัฐชิวาวา
รัฐโกอาวิลา
รัฐโกลิมา
รัฐเกร์เรโร
รัฐฮาลิสโก
รัฐโมเรโลส
รัฐนายาริต
รัฐวาฮากา
รัฐปวยบลา
รัฐเกเรตาโร
รัฐกินตานาโร
รัฐซานลุยส์โปโตซี
รัฐซินาโลอา
โรัฐซโนรา
รัฐตาบัสโก
รัฐตาเมาลิปัส
รัฐตลัซกาลา
รัฐเบรากรุซ
รัฐยูกาตัน
ธงประจำรัฐ > ธงเขตสหพันธ์

กรุงเม็กซิโกซิตี
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของเม็กซิโก
เพลงสรรเสริญธงชาติเม็กซิโก
เพลงชาติเม็กซิโก
ยอดเขาเดนาลี

| ยอดเขาเดนาลี |
| --- | --- |
ยอดเขาแมกคินลีย์
ภาพยอดเขาเดนาลีจากทิศเหนือ
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 20,310 ft (6190 m)  NAVD88
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 20,146 ft (6140 m) 
ระยะถึงภูเขา ถัดไปที่สูงกว่า: 4629 mi (7450 km) 
รายชื่อ: World most prominent peaks 3rd World most isolated peaks 3rd Continent high points 3rd Country high points 14th North America highest peaks 1st US highest major peaks 1st Alaska highest major peaks 1st U.S. state high points 1st
พิกัด: 63°04′10″N 151°00′27″W﻿ / ﻿63.0695°N 151.0074°W﻿ / 63.0695; -151.0074 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ยอดเขาเดนาลีอะแลสกา 
ที่ตั้ง: อุทยานแห่งชาติและเขตอนุรักษ์เดนาลี, รัฐอะแลสกา, สหรัฐอเมริกา
เทือกเขา: เทือกเขาอะแลสกา
แผนที่ภูมิประเทศ: กรมสำรวจธรณีวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา ยอดเขาเดนาลี A-3
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: 7 มิถุนายน 2456 โดยHudson Stuck Harry Karstens Walter Harper Robert Tatum
เส้นทางง่ายสุด: West Buttress Route (glacier/snow climb)
ยอดเขาเดนาลี
ยอดเขาเดนาลี (อังกฤษ: Mount Denali) หรือ ยอดเขาแมกคินลีย์ ตั้งอยู่ในรัฐอะแลสกา สหรัฐอเมริกา อยู่ในแนวเทือกเขาอะแลสกา ซึ่งเป็นแนวต่อเนื่องมาจากแนวเทือกเขาร็อกกี เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ สูงถึง  6,194 เมตร  จากระดับน้ำทะเล   ยอดเขาแห่งนี้เป็นจุดเด่นกลางอุทยานแห่งชาติเดนาลีด้วย
คนไทยที่สามารถพิชิตยอดเขาเดนาลีสำเร็จเป็นคนแรกคือ วิทิตนันท์ โรจนพานิช ส่วนหญิงไทยที่สามารถพิชิตยอดเขาเดนาลีสำเร็จเป็นคนแรกคือ นภัสพร ชำนาญสิทธิ์ ซึ่งสามารถพิชิตยอดเขาได้เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2562
ทากาโนริ ฮาตาเกยามะ

| ทากาโนริ ฮาตาเกยามะ |
| --- | --- |
เกิด: ทากาโนริ ฮาตาเกยามะ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 (49 ปี) อาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น
สถิติ
รุ่น: ซูเปอร์เฟเธอร์เวท ไลท์เวท
ส่วนสูง: 172 เซนติเมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว)
เทรนเนอร์: {{{trainer}}}
 
สถิติขึ้นชก
ชกทั้งหมด: 29
ชนะ: 24
ชนะน็อก: 19
แพ้: 2
เสมอ: 3
 
ทากาโนริ ฮาตาเกยามะ อดีตนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักการชกชิงแชมป์ประเทศญี่ปุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท โดยชนะทีเคโอยก 9 โคจิ อาริซาวะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเองในปี พ.ศ. 2541 ซึ่งการชกดำเนินไปอย่างสนุก
ประวัติ

ทากาโนริ ฮาตาเกยามะได้แชมป์โลกของ สมาคมมวยโลก (WBA) รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท มาจากการเอาชนะคะแนน ชเว ยง-ซู นักมวยชาวเกาหลีใต้เมื่อเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2541 จากนั้นได้ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ครั้งเดียว โดยการเสมอกับ ซาอุล ดูรัน ผู้ท้าชิงชาวเม็กซิกันไปแบบค้านสายตา โดยฝ่ายผู้ท้าชิงถึงกับบอกว่าเป็นการตัดสินที่ไม่ยุติธรรม ฮาตาเกยามะเสียแชมป์โลกในการป้องกันไฟท์บังคับกับ ลักวา ซิม นักมวยรองแชมป์โลก WBA อันดับ 1 รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท ชาวมองโกเลีย โดยเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 5 ในเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2542 หลังจากนั้นก็ได้ประกาศแขวนนวมไปด้วยอายุเพียง 23 ปี เท่านั้น แต่ในปีถัดมา ก็กลับมาชกมวยอีกครั้ง โดยข้ามรุ่นไปชกในรุ่นไลท์เวท และสามารถคว้าแชมป์โลกรุ่นเดียวกันนี้ของสมาคมมวยโลก (WBA) มาได้สำเร็จ ในการกลับมาชกอีกครั้งเพียงครั้งแรก โดยชนะทีเคโอยก 8 ฮิลเบร์โต เซร์ราโน นักมวยเจ้าของแชมป์ชาวเวเนซุเอลา และป้องกันตำแหน่งได้อีก 2 ครั้งกับ ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ นักมวยชาวญี่ปุ่น เป็นฝ่ายชนะทีเคโอยก 10 และเสมอกับ ริก โยชิมูระ นักมวยชาวอเมริกันที่โอนสัญชาติมาเป็นญี่ปุ่น ในการชกระหว่างฮาตาเกยามะกับโยชิมูระ หนึ่งในกรรมการให้คะแนนที่มาร่วมตัดสินเป็นอดีตนักมวยแชมป์โลกชื่อดังชาวนิการากัว คือ อาเลกซิส อาร์เกวโย เป็นการทำหน้าที่กรรมการให้คะแนนมวยสากลครั้งแรกในทวีปเอเชียและครั้งสุดท้ายในอาชีพของอาร์เกวโย
ฮาตาเกยามะเสียตำแหน่งในไฟท์บังคับให้แก่ ฌูว์ลีแย็ง ลอร์ซี นักมวยอดีตแชมป์โลกรุ่นไลท์เวท WBA ชาวฝรั่งเศส เช่นเดียวกับฮาตาเกยามะ และเป็นรองแชมป์โลก WBA อันดับ 1 ในรุ่นไลท์เวท ด้วยการแพ้คะแนนไปในเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2544 และฮาตาเกยามะก็ได้แขวนนวมไปอีกครั้งเป็นการถาวร
ทากาโนริ ฮาตาเกยามะนับเป็นนักมวยที่ได้รับความนิยมมากคนหนึ่งของแฟนมวยชาวญี่ปุ่น เนื่องจากมีลีลาการชกที่สนุก เร้าใจ กล้าเดินกล้าแลกตลอด รวมทั้งยังเป็นนักมวยที่มีสีสันอย่างมากด้วย เนื่องจากมักขึ้นเวทีด้วยเสื้อคลุมและกางเกงที่มีสีสันและลวดลายฉูดฉาดเสมอ
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
ชิง , 18 มีนาคม 2539 ชนะทีเคโอ ชเว จุง - ชิล ( เกาหลีใต้) ยก 2 ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 1 , 19 มิถุนายน 2539 ชนะคะแนน รูดี คาบิเลส ( ฟิลิปปินส์) ที่ โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 2 , 21 กันยายน 2539 ชนะทีเคโอ โอกี อบิ บาคริน ( อินโดนีเซีย) ยก 9 ที่ คาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 3 , 17 กุมภาพันธ์ 2540 ชนะทีเคโอ ยุน ดง-ชุน ( เกาหลีใต้) ยก 4 ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง , 29 มีนาคม 2541 ชนะทีเคโอ โคจิ อาริซาวะ ( ญี่ปุ่น) ยก 9 ที่ สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แชมป์โลกสมาคมมวยโลก (WBA) รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง , 5 กันยายน 2541 ชนะคะแนน ชเว ยง-ซู ( เกาหลีใต้) ที่ สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 1 , 13 กุมภาพันธ์ 2542 เสมอ ซาอุล ดูรัน ( เม็กซิโก) ที่ อาริอาเกะคอลิเซียม โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เสียแชมป์ , 27 มิถุนายน 2542 แพ้ทีเคโอ ลักวา ซิม ( มองโกเลีย) ยก 5 ที่ อาริอาเกะคอลิเซียม โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แชมป์โลกสมาคมมวยโลก (WBA) รุ่นไลท์เวท
ชิง , 11 มิถุนายน 2543 ชนะทีเคโอ ฮิลเบร์โต เซร์ราโน ( เวเนซุเอลา) ยก 8 ที่ อาริอาเกะคอลิเซียม โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 1 , 11 ตุลาคม 2543 ชนะทีเคโอ ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ ( ญี่ปุ่น) ยก 10 ที่ โยโกฮามะอารีนา โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 2 , 17 กุมภาพันธ์ 2544 เสมอ ริก โยชิมูระ ( สหรัฐ) ที่ สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เสียแชมป์ , 1  กรกฎาคม 2544 แพ้คะแนน ฌูว์ลีแย็ง ลอร์ซี ( ฝรั่งเศส) ที่ ไซตามะซูเปอร์อารีนา ไซตามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกสมาคมมวยโลก (WBA) รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท , 5 ตุลาคม 2540 เสมอ ชเว ยง-ซู ( เกาหลีใต้) ที่ สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิดีโอการชกของทากาโนริ ฮาตาเกยามะ
จักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งเม็กซิโก

จักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งเม็กซิโก (สเปน: Emperador Maximiliano I de México; เยอรมัน: Maximilian I, Kaiser von Mexiko) ทรงเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย และทรงเป็นจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก โดยทรงจัดตั้งคณะรัฐบาลของพระองค์เอง แต่หลายประเทศได้ปฏิเสธที่จะยอมรับการจัดตั้งคณะรัฐบาลของพระองค์ โดยเฉพาะสหรัฐ อันนำไปสู่การก่อรัฐประหาร และปฏิวัติการปกครอง นำโดยเบนิโต ฆัวเรซ ซึ่งต่อมาเป็นประธานาธิบดีคนแรกของเม็กซิโก การก่อรัฐประหารครั้งนี้ เป็นเหตุทำให้พระองค์ทรงต้องถูกประหารชีวิตโดยคณะรัฐประหารในเมืองเกเรตาโรในปี พ.ศ. 2410
พระราชประวัติ

จักรพรรดิมัคซีมีลีอาน เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2375 ณ พระราชวังเชินบรุนน์ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระองค์เป็นพระโอรส และพระบุตรองค์ที่ 2 ในอาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย และพระชายา เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย พระนามและพระราชอิสริยยศเดิมของพระองค์คือ แฟร์ดีนันท์ มัคซีมีลีอาน โยเซ็ฟ พระราชกุมารและอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งฮังการีและโบฮีเมีย ( Ferdinand Maximilian Joseph, Prince Imperial and Archduke of Austria, Prince Royal of Hungary and Bohemia)
เมื่อพระองค์ทรงพระเยาว์นั้น พระองค์ทรงมีความสนพระราชหฤทัยในด้านศิลปะ วิทยาศาสตร์ และพฤกษศาสตร์ เมื่อพระองค์ทรงเจริญพระชันษาขึ้น พระองค์ทรงเข้ารับการเตรียมทหาร โดยมีพลเรือเอก วิลเฮล์ม วอน เทเก็ตต์ฮอฟฟ์ เป็นผู้ควบคุมและผู้ให้คำปรึกษาแก่พระองค์ โดยพระองค์ทรงเข้าร่วมรบในสมรภูมิอิตาลี ในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซียด้วย และนอกจากนี้ พระองค์ยังทรงมีความคิดริเริ่มในการปฏิรูปประชาธิปไตย โดยเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400 พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอุปราชแห่งราชอาณาจักรลอมบาร์ดี-เวเนเทีย (Viceroy of the Kingdom of Lombardy-Venetia)
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงชาร์ลอตแห่งเบลเยียม ซึ่งเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม และเจ้าหญิงหลุยส์ มารีแห่งออร์เลอ็อง ทั้ง 2 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2400 ณ กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม โดยเมื่อพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก เจ้าหญิงชาร์ลอตก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดินีการ์โลตาแห่งเม็กซิโก (Empress Carlota of Mexico) ทั้ง 2 พระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดาเลย
ในตอนแรกนั้น อาร์ชดยุกมัคซีมีลีอานทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี จนถึงปีพ.ศ. 2402 ซึ่งถูกจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ พระเชษฐาทรงปลดพระองค์ออกจากตำแหน่ง เนื่องจากทรงกริ้วที่พระองค์ทรงใช้นโยบายเสรีนิยม ในการปฏิรูปการปกครองระบอบประชาธิปไตย ทั้งที่ทรงเป็นเพียงอุปราช หลังจากที่ทรงถูกปลดจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แล้ว ก็เกิดอุปสรรคใหญ่ในเรื่องของความสัมพันธ์ระหว่าง 2 ประเทศ, จักรวรรดิออสเตรีย และ ราชอาณาจักรอิตาลี โดยออสเตรียเสียสิทธิ์การครอบครองดินแดนของอิตาลี ส่วนพระองค์และพระชายาก็ทรงย้ายไปประทับไปอยู่ในพระตำหนักส่วนตัว ปราสามมิราแมร์ ในเมืองทรีเอสต์
จักรพรรดิแห่งเม็กซิโก

เมื่อปีพ.ศ. 2402 มีคณะรัฐมนตรีและผู้สนับสนุนระบอบจักรวรรดิชาวเม็กซิกันได้ทาบทามให้พระองค์ไปทรงเป็นองค์พระประมุของค์ใหม่แห่งเม็กซิโก พระองค์ทรงปฏิเสธในตอนแรก แต่พระองค์ก็ทรงยอมรับราชบัลลังก์อิมพีเรียลเม็กซิกันใน 1 ปีต่อมา เพราะทรงคิดในเรื่องความก้าวหน้าทางพฤกศาสตร์ในเม็กซิโก ซึ่งเป็นเรื่องที่พระองค์ทรงสนพระทัยเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งในเรื่องของคุณภาพของประชากรในประเทศนั้น ซึ่งพระองค์ทรงคิดว่า พระองค์น่าจะสามารถปกครองและพัฒนาคุณภาพของประชากรได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งจักรพรรดิแห่งเม็กซิโกแล้ว พระองค์จะทรงเสียสิทธิ์ในการดำรงพระยศต่างๆของออสเตรีย
อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์ มัคซีมีลีอานและพระชายา อาร์คดัชเชสชาร์ล็อทเทอเสด็จมาถึงเมืองเวราครูซ ประเทศเม็กซิโก เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2407 โดยเมื่อทั้ง 2 พระองค์ได้มาถึงเม็กซิโกแล้ว มีทั้งฝ่ายที่เห็นชอบและไม่เห็นชอบ โดยฝ่ายเห็นชอบคือ จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ส่วนฝ่ายที่ไม่เห็นชอบได้แก่ เบนิโต ฆัวเรซ ซึ่งตอนนั้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งเม็กซิโก แต่ถูกถอดออกจากตำแหน่ง โดยเบนิโตได้ปฏิเสธระบอบการปกครองของพระองค์ตั้งแต่แรกที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมาถึงเม็กซิโกแล้ว และนอกจากเบนิโตที่ไม่เห็นชอบแล้ว ยังมีพวกสาธารณรัฐนิยมอีกด้วย
อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์ และอาร์คดัชเชสชาร์ล็อทเทอ พระชายา ได้เลือกเม็กซิโกซิตี้เป็นเมืองหลวง โดยทรงเลือกปราสาทชาพัลเทเพ็ค ซึ่งตั้งอยู่บนเนินเขา ชานเมืองเม็กซิโก ซิตี้เป็นพระราชฐานหลัก ซึ่งปราสาทนี้เคยเป็นพระราชฐานหลักของหัวหนเชนเผ่าแอซแท็กมาก่อน ทั้ง 2 พระองค์ทรงทำพระราชพิธีเถลิงวัลย์ราชสมบัติที่มหาวิหาร เมโทรโปลิตานา แต่เป็นพระราชพิธีที่ไม่เป็นทางการ เพราะเนื่องจากระบอบการปกครองที่ไม่มั่นคง อีกทั้งไม่มั่นใจในการจัดตั้งคณะรัฐบาลใหม่
ด้วยความที่จักรพรรดิ และจักรพรรดินีไม่มีพระราชโอรส หรือพระราชธิดาเลย พระองค์จึงทรงแต่งตั้งเจ้าชายอากุสติน เด อิตูร์บิเด ซึ่งเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ของพระราชวงศ์เม็กซิโกที่เคยปกครองจักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1 มาก่อน เป็นองค์รัชทายาท โดยเจ้าชายอากุสติน เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิอากุสตินที่ 1 จักรพรรดิมัคซีมีลีอานมีพระบรมราชโองการ สถาปนาเจ้าชายอากัสตินเป็น เจ้าชายแห่งอิตูร์บิเด (His Imperial Highness The Prince of Iturbide)
ในระหว่างที่พระองค์ทรงปกครองเม็กซิโก ในนามของจักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2 พระองค์ทรงได้รับคำแนะนำจากแนวทางการบริหารประเทศของฆัวเรซ ทั้งในเรื่องของการฟื้นฟูประเทศ การให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา ซึ่งตอนแรก พระองค์ได้ทรงประทานอภัยโทษแก่ฆัวเรซ ที่คิดต่อต้านพระองค์ เพราะเนื่องจาก พระองค์ทรงอยากให้ฆัวเรซมาช่วยในการบริหารประเทศ แต่ฆัวเรซปฏิเสธและคิดอยากจะโค่นล้มอำนาจพระองค์ พระองค์จึงทรงส่งทหารไปสังหารฆัวเรซอย่างลับๆ แต่ฆัวเรซได้รับความช่วยเหลือจากนักสาธารณรัฐนิยม และฆ่าทหารของพระองค์จนหมด และนอกจากนี้นักสาธารณรัฐนิยมคิดจะฆ่าผู้ที่สนับสนุนลัทธิจักรวรรดินิยมให้หมด แต่ความคิดนี้ได้ถูกล้มเลิก เพราะมันขัดแย้งกับนโยบายระบอบการปกครองของฆัวเรซ ผู้ซึ่งเคยเป็นประธานาธิบดีมาก่อน
การล้มล้างราชบัลลังก์

หลังจากเสร็จสิ้นสงครามกลางเมืองอเมริกัน กองทัพสหรัฐอเมริกาได้หันมาสนับสนุนกองทัพให้กับนักสาธารณรัฐนิยมที่คิดจะก่อรัฐประหาร ก่อกบฏล้มล้างราชบัลลังก์ ส่วนตัวจักรพรรดิเองก็ได้รับการช่วยเหลือ และสนับสนุนจากจักรวรรดิฝรั่งเศส จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ได้ส่งกองทัพส่วนหนึ่งไปรับพระองค์และพระมเหสีเพื่ออพยพไปที่อื่น แต่พระองค์ก็ทรงถูกพวกทหารก่อรัฐประหารและกองทัพจากสหรัฐอเมริกาจับไป ส่วนจักรพรรดินีการ์โลตาทรงอพยพไปยุโรปอย่างปลอดภัย โดยพระองค์เสด็จนิวัติเบลเยียม ที่ซึ่งพระเจ้าเลออปอลที่ 1 และสมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารี ทรงรอรับเสด็จ โดยพระองค์ไม่เสด็จนิวัติกลับไปเม็กซิโกอีกเลยและประทับอยู่ที่เบลเยียมจวบจนสิ้นพระชนม์
ส่วนจักรพรรดินั้น ได้ทรงถูกนำพระองค์เข้าศาลโดยมีเบนิโต ฆัวเรซเป็นแกนนำ ศาลสั่งให้ประหารชีวิตพระองค์ทันที ทางด้านผู้นำยุโรปหลายประเทศนั้น เช่นอิตาลี และ จักรวรรดิเยอรมัน รวมทั้งจักรวรรดิออสเตรีย ได้ส่งโทรเลขไปที่เม็กซิโกเพื่อเจรจาในการปล่อยตัวพระองค์กลับสู่มาตุภูมิ เพื่อสงครามภายในจะได้สงบ แต่เม็กซิโก ซึ่งมีฆัวเรซเป็นแกนนำ ได้ปฏิเสธ โดยหาว่าต่างชาติได้เข้ามาก้าวก่ายปัญหาส่วนตัวของประเทศ
เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2410 มีการประหารชีวิตจักรพรรดิ รวมทั้งพลเอกมิเกล มิรามอน และ พลเอกโทมัส เม็จยา ซึ่งเป็นราชเลขานุการ และองคมนตรีของพระองค์ ที่เมืองเกเรตาโร เม็กซิโกได้ส่งพระบรมศพของพระองค์กลับสู่มาตุภูมิที่กรุงเวียนนา โดยพระบรมศพของพระองค์ถูกจัดขึ้นอย่างสมพระเกียรติ โดยจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ พระเชษฐามีพระบัญชาให้ฝังพระบรมศพไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค
พระราชอิสริยยศและราชอิสริยาภรณ์

| ธรรมเนียมพระยศของ จักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งเม็กซิโก |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ตราประจำพระองค์
การทูล: ฮิส อิมพีเรียล มาเจสตี
การขานรับ: เซอร์
พระราชอิสริยยศและราชอิสริยาภรณ์ > พระราชอิสริยยศ

6 กรกฎาคม ค.ศ. 1832 – 10 เมษายน ค.ศ. 1864: ฮิสอิมพีเรียลและรอยัลไฮเนส เจ้าชายและอาร์ชดยุกมัคซิมิลิอานแห่งออสเตรีย พระราชกุมารแห่งฮังการีและโบฮีเมีย (His Imperial and Royal Highness Imperial Prince & Archduke Maximilian of Austria, Prince Royal of Hungary and Bohemia)
10 เมษายน ค.ศ. 1864 - 19 มิถุนายน ค.ศ. 1867): ฮิสอิมพีเรียลมาเจสตี สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก (His Imperial Majesty The Emperor of Mexico)
พระราชอิสริยยศและราชอิสริยาภรณ์ > พระราชอิสริยยศจักรพรรดิ

ฮิสอิมพีเรียลมาเจสตี ดอน มักซิมิลิอาโนที่ 1 ด้วยพระหรรษทานแห่งพระผู้เป็นเจ้า และความปรารถนาของปวงชน สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก
His Imperial Majesty Don Maximiliano I (Maximilian I), By the Grace of God and will of the people, Emperor of Mexico.
พระราชอิสริยยศและราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

จักรวรรดิเม็กซิโก
จักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 ในฐานะประธานแห่งราชอิสริยาภรณ์ของเม็กซิโก  :
เครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญพระแม่มารีแห่งกวาดาลูเป
เครื่องอิสริยาภรณ์นกอินทรีเม็กซิโก
เครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญชาลส์
ต่างประเทศ
:
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ขนแกะทองคำ ค.ศ. 1852
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญสเทเฟน ค.ศ. 1856
บาเดิน:
Knight of the House Order of Fidelity, 1856
Grand Cross of the Zähringer Lion, 1856
แม่แบบ:Country data ราชอาณาจักรบาวาเรีย เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์ฮูเบิรต์.
แม่แบบ:Country data ดัชชีเบราน์ชไวค์ House Order of Henry the Lion ชั้นประถมาภรณ์ ประกอบสายสร้อย
แม่แบบ:Country data แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน
เครื่องอิสริยาภรณ์ลุดวิค, 11 พฤษภาคม 1856
เครื่องอิสริยาภรณ์ฟิลิปส์แห่งแมคนานิมัส ชั้นประถมาภรณ์ 1856
แม่แบบ:Country data ราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์
Royal Guelphic Order ชั้นประถมาภรณ์ 1856
เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์จอร์จ. 1856
ปรัสเซีย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อินทรีแดง ชั้นประถมาภรณ์
Knight of the เครื่องราชอิสริยาภรณ์อินทรีดำ.
ซัคเซิน  Order of the Rue Crown.
เครื่องอิสริยาภรณ์ผู้ไถ่บาป ชั้นประถมาภรณ์
เบลเยียม  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลโอโปลด์ (ทหาร) ชั้นมหาปรมาภรณ์.
เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวกางเขนใต้ ชั้นประถมาภรณ์
เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์หอคอยและดาบ ชั้นประถมาภรณ์
เนเธอร์แลนด์  เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตเนเธอร์แลนด์ ชั้นประถมาภรณ์
ฝรั่งเศส  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นประถมาภรณ์
เครื่องอิสริยาภรณ์มอลตา ชั้นประถมาภรณ์
สวีเดน  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟีม. ชั้นสายสร้อย, 21 April 1865
รัสเซีย
เครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญแอนดรูว์ ชั้นประถมาภรณ์ ประกอบสายสร้อย
เครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญอเล็กซานเดอร์ เนฟสกี้.
เครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญสตานิสลาฟ.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อินทรีขาว ชั้นประถมาภรณ์
เครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญแอนนา ชั้นประถมาภรณ์
อิตาลี
เครื่องอิสริยาภรณ์แม่พระรับสาร, 29 มีนาคม 1865
แคว้นทัสเคนี  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์โยเซฟ ชั้นประถมาภรณ์ ประกอบสายสร้อย
เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติคุณนักบุญเฟอร์ดินาน ชั้นประถมาภรณ์ ประกอบสายสร้อย
Order of Saint Januarius ชั้นประถมาภรณ์ ประกอบสายสร้อย
พระราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| จักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเม็กซิโก | พระชนก: อาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: จักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| จักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเม็กซิโก | พระชนก: อาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงมาเรีย หลุยซ่าแห่งสเปน |
| จักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเม็กซิโก | พระชนก: อาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งทู ซิชิลีส์ |
| จักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเม็กซิโก | พระชนก: อาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: อาร์คดัชเชสมารี แคโรไลน์แห่งออสเตรีย |
| จักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเม็กซิโก | พระชนนี: เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซฟแห่งบาวาเรีย | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: ท่านเค้านท์เฟรเดอริก ไมเคิลแห่งซไวน์บรืคเคน-เบอร์เก็นเฟลด์ |
| จักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเม็กซิโก | พระชนนี: เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซฟแห่งบาวาเรีย | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เค้านท์เตสแพลพาทีนมารี ฟรานซิสก้าแห่งซาล์สแบช |
| จักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเม็กซิโก | พระชนนี: เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งบาเดน | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: มาร์เกรฟคาร์ล ลุดวิกแห่งบาเดน |
| จักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเม็กซิโก | พระชนนี: เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งบาเดน | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: แลนด์เกรวีนอามีลี่แห่งเฮสส์-ดาร์มสตัดท์ |