stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-9
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

บีเอซี 1-11
โบอิง 737
โคแม็ก เออาร์เจ21
ดาสโซ แมร์กูร์
ฟอกเกอร์ เอฟ-28
ฮอว์กเกอร์ ซิดเดอเลย์ ไทรเดนท์
ซูว์ดาวียาซียงการาแวล
ตูโปเลฟ ตู-134
แบบลักษณะของอากาศยานตระกูลดีซี-9
ฮิลบิลลี จิม

| ฮิลบิลลี จิม |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: James Morris
เกิด:  (1952-07-05) กรกฎาคม 5, 1952 (72 ปี) Scottsville, Kentucky, USA
ที่พัก: Bowling Green, Kentucky, USA
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Big Jim Harley Davidson Hillbilly Jim
ส่วนสูง: 6 ft 7 in (2.01 m)
น้ำหนัก: 319 lb (145 kg)
มาจาก: Mud Lick, Kentucky
ฝึกหัดโดย: Bob Orton
เปิดตัว: 1971
รีไทร์: 1991
เจมส์ มอร์ริส (James Morris; 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1952(1952-07-05)) นักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุและนักจัดวิทยุชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักภายใต้ชื่อบนสังเวียน ฮิลบิลลี จิม (Hillbilly Jim) เขาเป็นที่รู้จักในการปล้ำให้กับ World Wrestling Federation ตั้งแต่ปี 1984 ถึง 1990 และในซีรีส์ฮิต "Hillbilly Moments"
วันที่ 5 มีนาคม 2018 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame ประจำปี 2018
ผลงานที่แสดง

Hee Haw
Live with Regis and Kathy Lee
Farm Aid
Jerry Lewis Telethon
Special Olympics
Juvenile Diabetes Telethon
Variety Club Children's Telethon
รางวัลและความสำเร็จ

Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him # 298 of the 500 best singles wrestlers during the "PWI Years" in 2003.
WWE
WWE Hall of Fame (Class of 2018)
แหล่งข้อมูลอื่น

Hillbilly Jim ที่ WWE.com
Jim Morris ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชูเช

ชูเช (เกาหลี: 주체; ฮันจา: 主體) ปกติแปลว่า "การพึ่งตนเอง" เป็นถ้อยแถลงทางการเมืองโดย คิม อิล-ซ็อง อดีตผู้นำเกาหลีเหนือ ซึ่งกล่าวว่า มวลชนชาวเกาหลีเป็นนายแห่งการพัฒนาประเทศ นับแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 ถึง 1970 คิมและนักทฤษฎีอื่นของพรรค เช่น ฮวัง จัง-ย็อบ เสริมแต่งความคิดชูเชเป็นชุดหลักการซึ่งรัฐบาลใช้อ้างเหตุผลการตัดสินใจนโยบาย ในบรรดานโยบายเหล่านั้น ได้แก่ ทัศนคติทหารเข้มแข็งและการพึ่งพาทรัพยากรของชาติเกาหลี ชูเชถูกกล่าวหาว่าเป็นศาสนาการเมืองแม้เกาหลีเหนือเป็นอเทวนิยมโดยรัฐ (state atheism) อย่างเป็นทางการ
ในช่วงทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา เกาหลีเหนือต้องเผชิญภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างหนัก ส่งผลให้เศรษฐกิจเกาหลีเหนือถดถอยลง รัฐบาลก็ประกาศให้ใช้ชูเชแบบเข้มข้นขึ้น
ประวัติ > ต้นกำเนิด

| --- | --- |
ชูเช
โชซ็อนกึล: 주체사상
ฮันจา: 主體思想
อาร์อาร์: Juche sasang 
เอ็มอาร์: Chuch'e sasang 
ชูเช เป็นคำศัพท์จีน-เกาหลีที่ยากจะแปล ตามตัวอักษรมันหมายถึง "อัตวิสัย" หรือ "ตัวแทน" และในวาทกรรมทางการเมืองมีความหมายโดยนัยของ "การพึ่งพาตัวเอง" และ "ความเป็นอิสระ" การอ้างอิงแรกที่เป็นที่รู้จักของชูเชในฐานะอุดมการของเกาหลีเหนือคือคำปราศรัยกล่าวโดยคิม อิล-ซ็องเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม คริสศักราช 1955 หัวข้อว่า "บนการกำจัดลัทธิและความเป็นพิธีและการสถาปนา "ชูเช" ในงานทางอุดมการณ์" ถูกตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนการกวาดล้างทางการเมืองซึ่งคล้ายกับขบวนการสัตยาบันหยานอันที่มามาก่อนในจีน
ฮวัง จัง-ย็อบ ผู้เป็นที่ปรึกษาสูงสุดของคิมในด้านอุดมการณ์ ได้ค้นพบถ้อยแถลงของคิมเมื่อคริสต์ศักราช 1955 ในเวลาที่คิมได้สถาปนาลัทธิบูชาบุคคลได้ค้นหาเพื่อจะพัฒนาลัทธิมากซ์–เลนินแบบของเขาเองให้เขากับหลักความเชื่อของเกาหลีเหนือ เหมือนกับลัทธิมากซ์–เลนิน อุดมการณ์ ชูเช นำเอาอเทวนิยมโดยรัฐมาใช้ด้วย แหล่งข่าวชาวเกาหลีเหนือเสนอว่าต้นกำเนินของ "ชูเช" เป็นผลจากคำแถลงของคิม อิล-ซ็องในวันที่ 30 มิถุนายน คริสต์ศักราช 1930
ประวัติ > พัฒนาการ

ในการปราศรัย ค.ศ. 1955 ของเขา ชูเช ถูกอ้างถึงเป็นครั้งแรก คิม อิล-ซ็องได้แถลงว่า
เพื่อที่จะปฏิวัติเกาหลี เราต้องรู้ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของเกาหลี รวมทั้งจารีตประเพณีของประชาชนเกาหลี เมื่อนั้นการให้การศึกษาประชาชนในทางที่เหมาะสมกับพวกเขาและเพื่อสร้างบันดาลใจให้ความรักในบ้านเกิดของพวกเขาและแผ่นดินแม่ของพวกเขาในหมู่พวกเขาได้ลุกโชนขึ้นก็จะเป็นไปได้
ถ้อยแถลงมุ่งเน้นไปที่ความสำคัญของการศึกษาประวัติศาสตร์เกาหลี ผ่านการศึกษาประวัติศาสตร์ของประชาชนเกาหลีจะ"กระตุ้นควาามภูมิใจในชาติและและกระตุ้นมวลชนในวงกว้างที่จะต่อสู้เพื่อการปฏิวัติ" เน้นที่เหตุการณ์สำคัญที่ผ่านมาและวิธีป้องกันผลลัพธ์บางประการ การต่อสู้ได้รับการจดจำ การไม่ได้เรียนรู้สิ่งที่ผ่านมาของพวก หรือปฏิเสธมันจะหมายถึง "ว่าประชาชนไม่ได้ทำอะไร"
ในถ้อยแถลง "ว่าด้วยการก่อสร้างแบบสังคมนิยมและการปฏิวัติเกาหลีในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี" กล่าวเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ.1965 คิม อิล-ซ็องได้วางโครงร่างหลักการพื้นฐานของชูเชดังนี้:
ความเป็นอิสระทางการเมือง (เกาหลี: 자주; ฮันจา: 自主; อาร์อาร์: jaju; เอ็มอาร์: chaju)
การเลี้ยงดูตนเองทางเศรษฐกิจ (เกาหลี: 자립; ฮันจา: 自立; อาร์อาร์: jarip; เอ็มอาร์: charip)
การพึ่งพาตนเองในการป้องกันประเทศ (เกาหลี: 자위; ฮันจา: 自衛; อาร์อาร์: jawi; เอ็มอาร์: chawi)
หินดำ

หินดำ (ตรงกลาง ไม่ใช่ตรงที่เป็นที่ครอบด้วยเงิน) ที่ติดอยู่กับกะอ์บะฮ์
หินดำ (อาหรับ: ٱلْحَجَرُ ٱلْأَسْوَد, อัลฮะญะรุลอัสวัด) เป็นหินที่ตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกของกะอ์บะฮ์ อาคารโบราณที่อยู่ตรงกลางมัสยิดอัลฮะรอมในมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย มุสลิมเคารพหินนี้เป็นเรลิกของอิสลาม ซึ่งมีธรรมเนียมมุสลิมระบุว่าหินนี้มีอายุตั้งแต่สมัยอาดัมและอีฟ
หินที่กะอ์บะฮ์ก้อนนี้ได้รับการเคารพบูชาในสมัยก่อนการมาของอิสลาม ตามธรรมเนียมอิสลามระบุว่า ศาสดามุฮัมมัดนำหินก้อนนี้มาติดที่กำแพงกะอ์บะฮ์ใน ค.ศ. 605 ห้าปีก่อนได้รับโองการแรก นับตั้งแต่นั้ันมา หินนั้นถูกทำให้แตกเป็นชิ้น ๆ และปัจจุบันนำไปครอบด้วยเงินที่มุมกะอ์บะฮ์ รูปร่างหินเป็นหินสีเข้มที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ ซึ่งถูกขัดให้เรียบด้วยมือของผู้แสวงบุญ และมักได้รับการกล่าวถึงเป็นอุกกาบาต
ผู้แสวงบุญมุสลิมเดินวนรอบกะอ์บะฮ์ (เฏาะวาฟ) ในช่วงฮัจญ์ และมีหลายคนพยายามหยุดเพื่อจุมพิตหินดำ โดยเลียนแบบการจูบตามธรรมเนียมอิสลามที่บันทึกไว้ว่าได้รับจากมุฮัมมัด แม้ว่ามุสลิมให้การเคารพหินดำ แต่พวกเขาไม่ได้บูชามัน
รูปลักษณ์

หินดำเคยเป้นหินก้อนเดียว แต่ปัจจุบันประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้นที่ประสานเข้าด้วยกัน โดยมีกรอบเงินที่ยึดด้วยตะปูเงินเข้ากับผนังด้านนอกของกะอ์บะฮ์อยู่ล้อมรอบหินนี้ ชิ้นส่วนเหล่านี้ประกอบด้วยชิ้นส่วนขนาดเล็กกว่าซึ่งรวมกันเป็นชิ้นส่วนหินเจ็ดหรือแปดชิ้นที่มองเห็นได้ในปัจจุบัน ส่วนที่เปิดเผยของหินมีขนาดประมาณ 20 เซนติเมตร (7.9 นิ้ว) กับ 16 เซนติเมตร (6.3 นิ้ว) ส่วนขนาดดั้งเดิมยังไม่เป็นที่กระจ่าง และข้อมูลมุมที่บันทึกเปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา เนื่องจากชิ้นส่วนหินได้รับการจัดเรียงใหม่หลายต่อหลายครั้ง โดยในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ผู้สังเกตกล่าวถึงหินนี้ว่ามีความยาวเพียง 1 Cubit (46 เซนติเมตร หรือ 18 นิ้ว) จากนั้นในช่วงต้นคริสตืศตวรรษที่ 17 มีบันทึกว่าหินมีความยาว 140 โดย 122 เซนติเมตร (4 ฟุต 7 นิ้ว โดย 4 ฟุต 0 นิ้ว) อาลี เบย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 รายงานว่าหินมีความสูง 110 เซนติเมตร (3 ฟุต 7 นิ้ว) และมุฮัมมัด อะลี พาชารายงานว่าหินมีความยาว 76 เซนติเมตร (2 ฟุต 6 นิ้ว) และกว้าง 46 เซนติเมตร (1 ฟุต 6 นิ้ว)
หินดำติดอยู่ที่มุมตะวันออกของกะอ์บะฮ์ ซึ่งมีชื่อว่า อัรรุกนุลอัสวัด ('มุมหินดำ') ส่วนหินอีกก้อนที่ตั้งอยู่มุมตรงข้ามของหินดำในมุม อัรรุกนุลยะมานี ('มุมเยเมน') มีความสูงค่อนข้างต่ำกว่าหินดำ การเลือกมุมตะวันออกอาจมีความสำคัญทางพิธีกรรม เนื่องเป็นมุมที่เจอกับลมตะวันออกพัดพาฝนมา (อัลเกาะบูล) และเป็นทิศทางที่ดาวคาโนปัสขึ้น
แผ่นเงินที่อยู่รอบหินดำและกิสวะฮ์หรือผ้าคลุมกะอ์บะฮ์สีดำ ได้รับการบำรุงรักษาจากสุลต่านออตโตมันในฐานะผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองมาหลายศตวรรษ แผ่นนั้นสึกหรอไปตามกาลเวลาเนื่องจากต้องรับมือกับผู้แสวงบุญเป็นอย่างมากและมีการเปลี่ยนเป็นระยะ แผ่นที่ชำรุดนำกลับไปที่อิสตันบูล โดยนำไปจัดแสดงเป็นส่วนหนึ่งของ sacred relics ในพระราชวังโทพคาปึ
ความหมายและการแสดงสัญลักษณ์

ชาวมุสลิมกล่าวว่าหินดำนี้ถูกพบโดยอับราฮัม (อิบรอฮีม) และอิชมาเอล (อิสมาอีล) บุตรชายของท่าน ในขณะกำลังหาหินเพื่อนำมาก่อสร้างกะอ์บะฮ์ โดยท่านทั้งสองตระหนักเห็นในคุณค่าของหินดำ จึงได้นำหินดำมาประดิษฐานที่มุมหนึ่งของกะอ์บะฮ์
มุสลิมเชื่อว่าหินนี้เคยมีสีขาวบริสุทธิ์ แต่ภายหลังกลายเป็นสีดำเนื่องจากบาปของผู้ที่แตะต้องมัน
ตามธรรมเนียมศาสดาบันทึกว่า "การแตะมันทั้งสอง (หินดำและ อัรรุกนุลยะมานี) เป็นการลบล้างบาป" และมีฮะดีษบันทึกว่า เมื่อเคาะลีฟะฮ์ อุมัร (ค.ศ. 580–644) เดินทางมาจุมพิตหิน เขากล่าวว่า: "ข้ารู้ว่า ท่านก็คือหินก้อนหนึ่งที่ไม่มีอันตราย ไม่มีประโยชน์ และหากแม้นว่าข้าไม่เห็นท่านศาสดามุฮัมมัดจูบท่านล่ะก็ ข้าก็จะไม่จูบท่าน"
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์

ธรรมชาติของหินดำยังคงเป็นที่ถกเถียง โดยมีการกล่าวถึงหินหลายแบบ เช่น เป็นหินบะซอลต์, โมรา, ชิ้นส่วนแก้วธรรมชาติ หรือหินอุกกาบาต Paul Partsch [de] ภัณฑารักษ์ฝ่ายชุดสะสมแร่ธาตุของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ตีพิมพ์การวิเคราะห์หินดำอย่างครอบคลุมเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1857 โดยเขาโปรดปรานสมมติฐานต้นกำเนิดจากอุกกาบาต Robert Dietz และ John McHone เสนอใน ค.ศ. 1974 ว่าหินดำแท้จริงเป็นโมรา โดยตัดสินจากลักษณะทางกายภาพของมันและมีรายงานโดยนักธรณีวิทยาชาวอาหรับว่าหินมีลักษณะการแพร่กระจายของหินโมราที่มองเห็นได้ชัดเจน
เบาะแสสำคัญเกี่ยวกับธรรมชาติของมันมาจากรายงานการฟื้นฟูหินใน ค.ศ. 951 หลังหินนี้ถูกปล้นสดมออกไป 21 ปี พงศาวดารรายงานว่า หินถูกระบุด้วยความสามารถในการลอยน้ำ ถ้ารายงานนี้เป็นจริง ก็จะเป็นการชี้ขาดว่าหินดำเป็นโมรา, ลาวาบะซอลต์, หรือหินอุกกาบาต แม้ว่าจะเทียบเท่ากับแก้วหรือหินพัมมิซด้วย
Elsebeth Thomsen จากมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกนเสนออีกสมมติฐานหนึ่งใน ค.ศ. 1980 ว่าหินดำอาจเป็นชิ้นส่วนแก้ว หรือ impactite จากการพุ่งชนของอุกกาบาตที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อ 6,000 ปีที่แล้วที่วาบัร พื้นที่ในทะเลทรายรุบอุลคอลีทางตะวันออกของมักกะฮ์ 1,100 กม. การวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์พื้นที่วาบัรใน ค.ศ. 2004 กล่าวแนะว่าเหตุการณ์พุ่งชนเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คิด และอาจเกิดขึ้นในช่วง 200–300 ปีที่ผ่านมา
นักธรณีวิทยามองสมมติฐานอุกกาบาตว่าเป็นที่สงสัย ทางพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติของอังกฤษเสนอแนะว่ามันอาจเป็นอุกกาบาตเทียม (pseudometeorite) หรือเป็นหินบนโลกที่ถูกระบุผิดเป็นอุกกาบาต
หินดำไม่เคยได้รับการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ และต้นกำเนิดของมันยังคงเป็นหัวข้อของการคาดเดา
ภาพวาดด้านหน้าและด้านข้างของชิ้นส่วนหินดำในคริสต์ทศวรรษ 1850
กะอ์บะฮ์ที่มักกะฮ์ หินดำอยู่ที่มุมตะวันออกของอาคาร
มัสยิดเมอนารากูดุซ

| มัสยิดเมอนารากูดุซ |
| --- | --- |
Masjid Menara Kudus

ศาสนา
ศาสนา: ซุนนี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: กูดุซ จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย
ที่ตั้งในประเทศอินโดนีเซีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 6°48′14″S 110°49′56″E﻿ / ﻿6.80389°S 110.83222°E﻿ / -6.80389; 110.83222
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
เริ่มก่อตั้ง: ค.ศ. 1549
มัสยิดเมอนารากูดุซ (อินโดนีเซีย: Masjid Menara Kudus) เป็นมัสยิดในกูดุซ จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย มัสยิดสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1549 ระหว่างที่ศาสนาอิสลามเริ่มแผยแผ่มาในชวา มัสยิดยังเป็นที่ไว้ศพของซูนันกูดุซ หนึ่งในเก้าสันตะมุสลิมแห่งชวา (ที่เรียกว่า วาลีซางา) และเป็นจุดจาริกแสวงบุญที่สำคัญ
มัสยิดยังคงสิ่งปลูกสร้างเดิมจากยุคก่อนอิสลามไว้ ทั้งจันดีเบินตาร์หรือซุ้มประตูผ่าซีกและงานก่ออิฐแบบฮินดู-พุทธของมัชปาหิต ลักษณะที่โดดเด่นที่สุดของมัสยิดคือหออะษานที่ซึ่งเป็นที่ตั้งกลองหนังขนาดใหญ่ (เบอดุก) ที่ใช้เรียกละหมาด ปกติกลองนี้จะแขวนใต้ชายคาของมัสยิด แต่ในมัสยิดกูดุซ กลองนี้อยู่ในหอคอยที่มีโครงสร้างเหมือน กุลกุล ในโบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี ไม่ปรากฏว่ามีมัสยิดอื่นอีกในชวาที่มีลักษณะของการตั้งกลองเรียกละหมาดในแบบเดียวกันนี้
ซุ้มประตูทางเข้า จันดีเบินตาร์ และ โกรีอากุง เก่าแก่เป็นจองเดิมจากสมัยมัชปาหิต นอกจากนี้ยังประดับด้วยงานสลักนูนต่ำแบบมันตีงัน และประตูชั้นนอกที่เหมือนกันมากกับบาจังราตูที่โตรวูลัน นอกจากนี้ยังมีองค์ประกอบยุคก่อนอิสลามอื่น ๆ ในมัสยิดอีก เช่น หัวปล่อยน้ำรูป กาละ 8 หัว ตรงจุดอาบน้ำละหมาด
องค์ประกอบจากยุคก่อนอิสลามเสนอว่าหมู่อาคารนี้มีส่วนประกอบที่เป็นศาสนสถานบองฮินดู-ชวา มัสยิดถูกสร้างใหม่และต่อเติมหลายต่อหลายครั้ง ในแต่ละครั้งก็จะถอดเอาองค์ประกอบเดิมบางชิ้นออก ในปัจจุบันที่หลงเหลืออยู่คือซุ้มประตู กำแพง และที่ปัจจุบันเป็นหออะษาน ล้วนเป็นของเดิมจากสมัยมัชปาหิต เข้าใจกันว่าเดิมทีน่าจะมีหลังคาแบบหอคอยเมรุบนเสาขนาดใหญ่ แบบที่พบในจีเรอบนและเดอมัก หลังคายอดแหลมเป็นของซ่อมแซมใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 1920 ใช้งานกระเบื้องเคลือบมาแทนหลังคาเดิม บนยอดของหลังคาปิดไว้ด้วย มัซตากา จารึกบนเมียะห์รอบเขียนว่ามัสยิดตั้งขึ้นโดยยะฟาร์โชดิก (Ja'far Shodiq) ในฮิจเราะห์ศักราช 956 (ค.ศ. 1549) เข้าใจว่าท่านคือซูนันกูดุซ หรือสันตะอิสลามทั้งเก้าแห่งชวา (วาลีซางา) ผู้ซึ่งร่างได้ถูกตั้งไว้ที่มัสยิดนี้
ลัมโบร์กีนี คูนทาช

| ลัมโบร์กีนี คูนทาช |
| --- | --- |
ลัมโบร์กีนี คูนทาช แอลพี500 เอส
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ลัมโบร์กีนี
เริ่มผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1974 – 1990 (1,983 คัน)
แหล่งผลิต: Sant'Agata Bolognese, ประเทศอิตาลี
ผู้ออกแบบ: มาเซลโล แกนดินี (Marcello Gandini) จากสำนักออกแบบเบอร์โทน   โฮราชิโอ ปากานี (Horacio Pagani; ในรุ่น 25th Anniversary Countach)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง (Sports car)
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู คูเป
โครงสร้าง: เครื่องยนต์กลางลำหลังตามยาว ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR)
จำนวนประตู: 2 แบบลัมโบดอร์ (Lambo doors)
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: เครื่องลัมโบร์กีนี V12 LP400, LP400 S: 3,929 cc (3.9 L) LP500 S: 4,754 cc (4.8 L) 5000 QV, 25th Anniversary: 5,167 cc (5.2 L)
ระบบเกียร์: เกียร์ธรรมดา 5 จังหวะ
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,450 mm (96.46 in)
ความยาว: 4,140 mm (162.99 in)
ความสูง: 1,070 mm (42.13 in)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ลัมโบร์กีนี มิวรา
รุ่นต่อไป: ลัมโบร์กีนี ไดอะโบล (โดยตรง) ลัมโบร์กีนี คูนทาช LPI 800-4 (ชื่อ)
ลัมโบร์กีนี คูนทาช (อังกฤษ: Lamborghini Countach) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี ลัมโบร์กีนี ระหว่างปี ค.ศ. 1974 - 1990 ผู้ออกแบบรถได้ใช้วิธีออกแบบทรงรถที่บีบอัด ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากในการออกแบบรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง ในเวลาต่อ ๆ มา รถยังใช้แนวทางการออกแบบตามหลัก "แคปฟอร์เวิร์ด" (cab forward) ซึ่งทำให้มีพื้นที่ท้ายรถไว้วางเครื่องมากขึ้น
รถต้นแบบคันแรก เปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1971 ที่งานเจนีวามอเตอร์โชว์ หลังจากนั้นก็ได้วางจำหน่ายรุ่นย่อยเสริมมากมาย ได้แก่ Countach LP500 prototype, Countach LP400, Countach LP400 S, Countach LP500 S, Countach LP Turbo S, Countach 5000 Quattrovalvole และ 25th Anniversary Countach โดยรุ่นย่อยของคูนทาชทั้งหมด ล้วนเป็นคูเปทั้งสิ้น ไม่มีรุ่นที่เป็นเปิดประทุนเลย รถแต่ละคันใช้ประตูแบบลัมโบร์ดอร์ (Lambo doors) ซึ่งกลายเป็นแบบประตูที่ใช้เรื่อยมาตลอดสายการผลิตรุ่นใกล้เคียงของลัมโบร์กีนีรุ่นนี้ ได้แก่ ไดอะโบล มูร์เซียลาโก และ อะเวนตาโดร์
ในปี ค.ศ. 2004 นิตยสาร สปอร์ตสคาร์อินเตอร์เนชันแนล ได้จัดอันดับคูนทาช ในลำดับที่ 3 บนหัวข้อ รถสปอร์ตแห่งทศวรรษที่ 1970 และอันดับ 10 ในหัวข้อ รถสปอร์ตแห่งทศวรรษที่ 1980 อีกด้วย
ชื่อเรียก

คำว่า คูนทาช (countach) (ออกเสียง: [kuŋˈtatʃ]) เป็นคำวิเศษของคำว่า "ความอัศจรรย์" (astonishment) ในภาษาท้องถิ่นของอิตาลี (ภาษาปีเยมอนเต) ซึ่งมีความหมายว่า "perbacco" หรือ "accidenti" ("สวรรค์!")
ยอดผลิต

ทั้งหมด 1,983 คัน ตลอดสายการผลิต 16 ปี
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Prototype  | LP400  | LP400 S  | LP500 S  | 5000 QV  | 25 Anniversary  |
| 1   | 157   | 237   | 321   | 610   | 657   |
ข้อมูลเทคนิค

| รุ่น | ขนาดเครื่องยนต์ | กำลัง | แรงบิด | อัตราส่วนกำลังอัดเครื่องยนต์ | ระบบฉีดเชื้อเพลิง   |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| LP500 prototype   | 4,971 cc (303.3 cu in)  | 328 kW (446 PS)   | 448 N·m (330 lbf·ft) at 5,750 rpm   | 10.5:1   | คาร์บูเรเตอร์  |
| LP400  | 3,929 cc (239.8 cu in)  | 276 kW (375 PS)   | 361 N·m (266 lb·ft) at 5,000 rpm   | 10.5:1   | คาร์บูเรเตอร์   |
| LP400 S  | 3,929 cc (239.8 cu in)  | 261 kW (355 PS)   | 356 N·m (263 lb·ft) at 5,000 rpm   | 10.5:1   | คาร์บูเรเตอร์   |
| LP500 S  | 4,754 cc (290.1 cu in)  | 276 kW (375 PS)   | 418 N·m (308 lb·ft) at 4,500 rpm   | 9.2:1   | คาร์บูเรเตอร์   |
| LP500 Turbo S prototype   | 4,754 cc (290.1 cu in)  | 549 kW (746 PS)   | 876 N·m (646 lb·ft) at 4,500 rpm   | N/A   | ทวินเทอร์โบชาร์เจอร์, คาร์บูเรเตอร์ |
| 5000 QV | 5,167 cc (315.3 cu in) | 335 kW (455 PS) | 500 N·m (369 lb·ft) at 5,200 rpm | 9.5:1 | คาร์บูเรเตอร์ |
| 25th Anniversary | 5,167 cc (315.3 cu in) | 335 kW (455 PS) | 500 N·m (369 lb·ft) at 5,200 rpm | 9.5:1 | คาร์บูเรเตอร์ |
| Evoluzione prototype | 5,167 cc (315.3 cu in) | 335 kW (455 PS) ที่ 7,000 rpm | N/A | 9.5:1 | Motronic fuel injection |
Countach LPI 800-4

ชื่อของ Countach กลับมาอีกครั้งกับค่ายกระทิงดุในชื่อ Lamborghini Countach LPI 800-4 มาพร้อมกับขุมพลัง V12 พ่วงระบบ Hybrid กำลังสูงสุด 814 แรงม้า แต่ปัดเศษเหลือ 800 ถ้วนในรหัสห้อยท้ายชื่อ ทั้งยังเป็นรถยนต์ไม่กี่รุ่นของค่าย ที่มีชื่อไม่เกี่ยวข้องกับชื่อของกระทิง
Lamborghini Countach LPI 800-4 ได้แรงบันดาลใจมาจาก Countach จึงคงเอกลักษณ์ไว้หลายประการทั้งไฟหน้าโคมเหลี่ยม, ช่องลมกันชนหน้าแบบเหลี่ยม, ช่องดักอากาศฝากระโปรงหน้าทรงเหลี่ยม, ประตูแบบปีกนกเอกลักษณ์ของค่าย สำหรับรุ่นที่ใช้ขุมพลัง V12 โดยใช้เป็นครั้งแรกใน Countach ต้นตำรับ, ช่องลมข้างประตูแบบสามเหลี่ยม และ ล้อลายแป้นหมุนโทรศัพท์ทรงกลมย้อนยุค ขนาด 20 -21 นิ้ว
สีตัวถังมีทางเลือกสีเดียวกับของ Countach ในอดีตทั้ง สีขาว Impact White, สีเหลือง Giallo Countach และ สีเขียว Verde Medio ห้องโดยสารมีหน้าจอสัมผัส HDMI ติดตั้งอยู่กึ่งกลางขนาด 8.4 นิ้ว รองรับการเชื่อมต่อหลากหลายรูปแบบรวมถึง Apple CarPlay ทั้งยังมีปุ่มกดพิเศษชื่อว่า Stile (หมายถึง Design) ซึ่งเมื่อกดปุ่มนี้แล้ว จะมีคำอธิบายปรัชญาการออกแบบของ Countach มาให้ชมกัน
ขุมพลังของ Lamborghini Countach LPI 800-4 เป็นเครื่องยนต์เบนซินวางกลาง แบบ V12 ขนาด 6,498 ซีซี. กระบอกสูบ x ระยะช่วงชัก : 95 x 76.4 มิลลิเมตร อัตราส่วนกำลังอัด 11.8 : 1 กำลังสูงสุด 780 แรงม้า ที่ 8,500 รอบ/นาที แรงบิดสูงสุด 720 นิวตันเมตร ที่ 6,750 รอบ/นาที
เสริมระบบไฟฟ้า 48 โวลต์ พร้อมมอเตอร์ไฟฟ้า กำลังสูงสุด 34 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 35 นิวตันเมตร พละกำลังทั้งระบบรวมกัน 814 แรงม้า จับคู่กับเกียร์อัตโนมัติ ISR 7 จังหวะ ขับเคลื่อนสี่ล้อ ตัวเลขสมรรถนะมีดังนี้
ทำอัตราเร่ง 0 – 100 กิโลเมตร/ชั่วโมง ภายใน 2.8 วินาที
ทำอัตราเร่ง 0 – 200 กิโลเมตร/ชั่วโมง ภายใน 8.6 วินาที
ความเร็วสูงสุด 355 กิโลเมตร/ชั่วโมง
น้ำหนักตัวถังอยู่ที่ 1,595 กิโลกรัม เนื่องจาก platform แบบ monocoque และเปลือกตัวถังทั้งหมดทำจากคาร์บอนไฟเบอร์ อัตราส่วนแรงม้าต่อน้ำหนักจึงอยู่ที่ 1.95 กิโลกรัม/แรงม้า ระบบเบรกเป็นแบบ carbon ceramic ด้านหน้าใช้คาลิปเปอร์ขนาด 6 สูบ พร้อมจานขนาด 400 x 38 มิลลิเมตร ส่วนด้านหลังใช้คาลิปเปอร์ขนาด 4 สูบ พร้อมจานขนาด 380 x 38 มิลลิเมตร
Lamborghini Countach LPI 800-4 เปิดตัวเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2021 มีกำหนดการเริ่มส่งมอบทั่วโลกตั้งแต่ไตรมาสแรกของปี 2022 และผลิตจำนวนจำกัด 112 คัน เป็นสาเหตุให้ในขณะที่รถยนต์รุ่นนี้อยู่ในระหว่างการพัฒนา มีรหัสเรียกภายในว่า LP112
Lamborghini Countach LPI 800-4 ขับเคลื่อนสี่ล้อผ่านเกียร์ ISR 7 สปีด อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ภายใน 2.8 วินาที อัตราเร่ง 0-200 กม./ชม. 8.6 วินาที ความเร็วสูงสุดทำได้ 355 กม./ชม. โดยผลิตจำนวนจำกัด 112 คันทั่วโลก เริ่มส่งมอบคันแรกในไตรมาสแรกของปี 2565
Lamborghini Countach LPI 800-4 ราคา 2.64 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือประมาณ 87 ล้านบาท ดังนั้นถ้านำเข้ามาขายในไทยราคาควรจะทะลุ 200 ล้านบาท โดยมีข่าวว่า เอกภัทร พรประภา (คิม-พรประภา) ได้สิทธิ์จองไปแล้ว และน่าจะได้รับรถในปี 2566
ลัมโบร์กินี  คูนทาช แอลพีไอ 800-4 (Lamborghini Countach LPI 800-4)
โอไซริส

โอไซริส (อังกฤษ: Osiris; กรีกโบราณ: Ὄσιρις) เป็นเทพอียิปต์ซึ่งมักได้รับการระบุว่า เป็นเทพแห่งชีวิตหลังความตาย เทพแห่งนรก และเทพแห่งวิญญาณ เดิมทีเชื่อกันว่า เป็นบุรุษเพศชาย มีกายสีเขียว มีมัสสุดังฟาโรห์ กายเบื้องล่างพันผ้าห่อศพไว้ ฉลองมงกุฎประดับขนนกกระจอกเทศสองข้าง หัตถ์ทั้งสองถือตะขอกับไม้หวดข้าว
ถือกันมาระยะหนึ่งว่า โอไซริสเป็นโอรสของเกบ (Geb) เทพผืนดิน กับนัต (Nut) เทพีท้องฟ้า ทั้งเป็นเชษฐภาดาและภัสดาของไอซิส (Isis) มีโอรสด้วยกันหนึ่งองค์เมื่อสิ้นชนม์ไปแล้ว คือ ฮอรัส (Horus) โอไซริสยังเกี่ยวเนื่องกับสมญาที่ว่า "เค็นที-อาเมนทีอู" (Khenti-Amentiu) แปลว่า ที่สุดแห่งชาวตะวันตก ซึ่งหมายถึง การได้ปกครองนรกภูมิ โอไซริสในฐานะมัจจุราชนั้นบางทีได้รับการเรียกขานว่า "เจ้าชีวิต" (king of the living) เพราะชาวอียิปต์โบราณถือว่า วิญญาณที่ได้รับเซ่นสรวงบูชานั้นเป็น "สิ่งมีชีวิต" (living one)
โอไซริสปรากฏเป็นครั้งแรกในช่วงกลางราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์ แต่น่าเชื่อว่า ได้รับการเคารพบูชามาก่อนหน้านั้นแล้ว นอกจากนี้ สมญา "เค็นที-อาเมนทีอู" ยังปรากฏย้อนหลังไปถึงราชวงศ์ที่หนึ่งโดยเป็นสมัญญาสำหรับพระมหากษัตริย์ด้วย เรื่องราวเกี่ยวกับโอไซริสนั้นส่วนใหญ่ได้มาจากการกล่าวถึงในตำราพีระมิด (Pyramid Texts) ซึ่งแต่งขึ้นเมื่อปลายราชวงศ์ที่ห้า ตลอดจนเอกสารในชั้นหลัง ๆ เช่น ศิลาชาบากา (Shabaka Stone) และคัมภีร์เรื่อง การชิงชัยระหว่างฮอรัสกับเซท (Contending of Horus and Seth) รวมถึงการพรรณนาในงานเขียนของปรัชญาเมธีกรีกหลายคน เช่น พลูตาร์ก (Plutarch) และดีโอโอรัส ซีกูลัส (Diodorus Siculus)
ในนรกภูมิ ถือว่า โอไซริสเป็นตุลาการผู้เปี่ยมเมตตา ทั้งยังทำหน้าที่แทนนรกในการบันดาลให้เกิดสรรพชีวิต รวมถึง การแตกหน่อก่อผลของพืชผัก และการสร้างน้ำท่วมเพื่อความอุดมสมบูรณ์ริมฝั่งไนล์ นอกจากนี้ โอไซริสยังได้ชื่อว่าเป็น "กามเทพ" "พระผู้ปราศศัตรูและทรงเยาว์วัยตลอดกาล" และ "เจ้าแห่งความสงัด" พระเจ้าแผ่นดินอียิปต์จะทรงเป็นส่วนหนึ่งของโอไซริสเมื่อสิ้นพระชนม์แล้ว เชื่อกันว่า เมื่อสิ้นพระชนม์ โอไซริสจะสถิตอยู่ในพระวิญญาณ และพระวิญญาณที่มีโอไซริสเป็นส่วนหนึ่งนี้จะดำรงอยู่ชั่วกัลปาวสานหลังผ่านพิธีกรรมทางไสยเวทบางประการ ครั้นถึงช่วงอาณาจักรใหม่ ความเชื่อเปลี่ยนไปว่า ใช่แต่พระเจ้าแผ่นดินเท่านั้นที่จะเข้ารวมกับโอไซริสในโลกหลังความตาย บุคคลธรรมดาสามัญทั้งหลายก็ด้วย แต่ต้องผ่านพิธีกรรมทำนองเดียวกัน
โอไซริสได้รับการนับถือเป็นมัจจุราชมาจนศาสนาอียิปต์โบราณระงับไปในช่วงคริสตกาล
ดันเต อาลีกีเอรี

| ดันเต อาลีกีเอรี |
| --- | --- |
ดันเต อาลีกีเอรี เขียนโดยจอตโต ดี บอนโดเน  ในชาเปลที่วังบาร์เกลโลในฟลอเรนซ์ เป็นภาพที่เก่าที่สุดที่เขียนขณะที่มีชีวิตอยู่ก่อนที่จะถูกเนรเทศออกจากเมือง
เกิด: ราวกลางเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1265 ฟลอเรนซ์ ในประเทศอิตาลี
เสียชีวิต: 14 กันยายน ค.ศ. 1321 ราเวนนา ในประเทศอิตาลี
อาชีพ: รัฐบุรุษ กวี และนักภาษาศาสตร์
ดูรันเต เดกลี อาลีกีเอรี หรือดันเต อาลีกีเอรี หรือเรียกสั้น ๆ ว่าดันเต (อิตาลี: Durante degli Alighieri; Dante Alighieri) (ราวกลางเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1265 - 14 กันยายน ค.ศ. 1321) ดันเต อาลีกีเอรีเป็นรัฐบุรุษ กวี และนักภาษาศาสตร์คนสำคัญของฟลอเรนซ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 และ 14 ในยุคกลาง งานชิ้นที่สำคัญที่สุดคือ “ดีวีนากอมเมเดีย” (Divina Commedia) ที่เดิมชื่อ “Commedia” แต่ต่อมาเรียก “Divina” โดยโจวันนี บอกกัชโช และในที่สุดก็กลายเป็น “Divina Commedia” ซึ่งถือว่าเป็นกวีนิพนธ์ชิ้นเอกของภาษาอิตาลีและของโลก
Dante Alighieri และ Beatrice อยู่ในสวน ผลงานชิ้นเอกสไตล์พรีราฟาเอลไลต์โดย Cesare Saccaggi da Tortona
ดันเตได้รับการขนานนามในอิตาลีว่า “il Sommo Poeta” หรือ “มหากวี” และได้ชื่อว่าเป็น “บิดาแห่งภาษาอิตาลี” ดานเต เปตราก และโจวันนี บอกกัชโช รู้จักรวมกันว่า “สามมงกุฏ”  (the three fountains หรือ the three crowns) บอกกัชโชเป็นคนแรกที่เขียนชีวประวัติของดันเตใน “ศาสตรนิพนธ์ในการสรรเสริญดันเต” (Trattatello in laude di Dante)
ดูเพิ่ม

เพทราค
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ดันเต อาลีกีเอรี
(อังกฤษ) LitWeb.net: Dante Alighieri ประวัติของดานเต อลิเกียริ เก็บถาวร 2008-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โมดูลัสของระยะทาง

โมดูลัสของระยะทาง เป็นหนึ่งในวิธีการบอกระยะทางในทางดาราศาสตร์
การจำกัดความ

โมดูลัสของระยะทาง  \mu =m-M คือ ผลต่างของความส่องสว่างปรากฏ  m และความส่องสว่างสัมบูรณ์  M ของวัตถุทางดาราศาสตร์ มาจากการจำกัดความของแมกนิจูดว่าเป็นลอการิทึมของอัตราส่วนของฟลักซ์ที่ได้จากการสังเกตของวัตถุทางดาราศาสตร์:
ความสว่างที่มองเห็นได้ของแหล่งแสงเกี่ยวข้องกับระยะทางตามกฎกำลังสองผกผัน - แหล่งแสงที่อยู่ห่างออกไปเป็นสองเท่าจะมีความสว่างเหลือเพียงหนึ่งในสี่เท่า สำหรับวัตถุเดี่ยวหรือสองวัตถุที่มีความสว่างเท่ากัน  (F_{1}/F_{2}) สามารถแทนค่าด้วย  (d_{2}/d_{1})^{2} เนื่องจาก
แมกนิจูดสัมบูรณ์มีการนิยาม คือ แมกนิจูดปรากฏของวัตถุที่มองเห็นจากระยะห่าง 10 พาร์เซก และสมการแมกนิจูดสามารถเขียนได้ว่า:
จัดเรียงลอการิทึม
แทนค่า โมดูลัสของระยะทาง  \mu =m-M ระยะทางในหน่วยพาร์เซกสามารถเขียนได้ว่า
ความไม่แน่นอนของระยะทางในหน่วยพาร์เซก (δd) สามารถคำนวณได้จากความไม่แน่นอนในโมดูลัสของระยะทาง (δμ) จาก
ซึ่งมาจากการวิเคราะห์ข้อผิดพลาดมาตรฐาน
บาโธรี (วงดนตรี)

| บาโธรี |
| --- | --- |
ที่เกิด: วอลลิงบี, สวีเดน
แนวเพลง:  แบล็กเมทัล  ไวกิงเมทัล 
ช่วงปี: 1983-2004
ค่ายเพลง:  แบล็กมาสก์  นอยส์ 
อดีตสมาชิก:  Quorthon  Freddan/Hanoi  Vans McBurger  Ribban  Stefan Larsson  Adde  Paul Pålle Lundburg  Kothaar  Vvornth 
บาโธรี (อังกฤษ: Bathory) เป็นวงแบล็กเมทัลและไวกิงเมทัลจากเมืองวอลลิงบี (Vällingby) ประเทศสวีเดน ก่อตั้งขึ้นในปี 1983 ชื่อของวงได้นำมาจากชื่อของ อลิซาเบธ บาโธรี สตรีชั้นสูงชาวฮังการีผู้ฉาวโฉดแห่งยุคกลาง วงประกอบด้วยสมาชิกหลายคน แต่หลักที่สุดคือ ควอร์ทัน ซึ่งทำหน้าที่ทั้งร้องนำและแต่งเพลงหลัก บาโธรีได้ออกอัลบั้มสตูดิโอ 12 อัลบั้ม และอัลบั้มรวมเพลง 5 อัลบั้ม
ใน 4 อัลบั้มแรกของบาโธรี ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ว่าเป็น "พิมพ์เขียวแห่งแบล็กเมทัลสายสแกนดิเนเวีย" เนื่องจากเป็นหนึ่งในวงแบล็กเมทัลสายสแกนดิเนเวียแรกๆ แต่ถึงอย่างไรก็ตามวงได้เปลี่ยนแนวเพลงในอัลบั้มที่ 5 "ฮัมเมอร์ฮาร์ท" (Hammerheart) (1990) ซึ่งก็ได้รับการยกย่องให้เป็น "ไวกิงเมทัลอัลบั้มแรก" อีกด้วย โดยได้เปลี่ยนแนวที่หลีกห่างจากลัทธิซาตาน แต่ยังคงต่อต้านศาสนาคริสต์อยู่ มีการลดเสียงแหบแห้งตามแบบฉบับเดิมของแบล็กเมทัลออกไป แล้วนำเสนอเสียงที่ปกติขึ้นร่วมถึงท่อนการโห่ร้องที่แทรกเข้ามา ลดจังหวะริฟฟ์กีตาร์ให้น้อยลง ใช้คีย์บอร์ดประกอบเสียงเอฟเฟกต์ แต่เน้นเสียงจังหวะเข้มขรึมและหนักแน่น วงยังคงเล่นเพลงแนวนี้ต่อไประหว่างยุค 90 จนถึงช่วงต้นยุค 2000 ในช่วงท้ายๆบาโธรี ได้กลับมาเล่นแนวแทรชเมทัล ในอัลบั้ม รีควีม (Requiem) (1994) และ ออกตากอน (Octagon) (1995) วงได้แตกเมื่อควอร์ทันเสียชีวิตจากโรคหัวใจวาย ในปี 2004
Band members

Quorthon (Thomas Börje Forsberg) – เสียงร้อง เครื่องดนตรีทุกชนิด (1983–2004)
Freddan/Hanoi (Frederick Melander) – กีตาร์เบส (1983–1984)
Vans McBurger (Jonas Åkerlund) – กลองชุด (1983–1984)
Ribban – กีตาร์เบส (1984)
Stefan Larsson – กลองชุด (1984–1986)
Adde – กีตาร์เบส (1985)
Paul Pålle Lundburg – กลองชุด (1986–1987)
Kothaar – กีตาร์เบส (1988–1996)
Vvornth – กลองชุด (1988–1996)
สตูดิโออัลบั้ม

Bathory (1984)
The Return...... (1985)
Under the Sign of the Black Mark (1987)
Blood Fire Death (1988)
Hammerheart (1990)
Twilight of the Gods (1991)
Requiem (1994)
Octagon (1995)
Blood on Ice (1996) – recorded in 1989
Destroyer of Worlds (2001)
Nordland I (2002)
Nordland II (2003)