stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แนวมาฌีโน

| แนวมาฌีโน |
| --- | --- |
Ligne Maginot
ตะวันออกของฝรั้งเศส 
แผนที่แสดงแนวมาฌีโน
ประเภท: แนวป้องกันข้าศึก
ข้อมูล
ควบคุมโดย: ฝรั่งเศส
เปิดสู่ สาธารณะ: ไม่
สภาพ: ส่วนใหญ่ยังคงสภาพเดิม โดยผ่านการบูรณะของรัฐบาลฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์
สร้าง: 1929–1938
การใช้งาน: ค.ศ. 1935–1969
การต่อสู้/สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง ยุทธการที่ฝรั่งเศส (1940)  ปฏิบัติการนอร์ทวินท์ (1945) 
แนวมาฌีโน (ฝรั่งเศส: Ligne Maginot) ตั้งชื่อตามรัฐมนตรีการสงครามของฝรั่งเศส อ็องเดร มาฌีโน เป็นแนวป้องกัน, ป้อมปราการคอนกรีต, สิ่งกีดขวาง ซึ่งติดตั้งอาวุธยุทโธปกรณ์ ถูกสร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1930 เพื่อยับยั้งการรุกรานโดยเยอรมนีและบังคับให้พวกเขาเคลื่อนไหวอยู่รายรอบป้อมปราการ
แนวมาฌีโนถือเป็นแนวป้องกันที่แน่นหนาต่อการถูกโจมตีทุกรูปแบบ แต่อย่างไรก็ตาม เยอรมันได้ทำการรุกรานผ่านกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ โดยผ่านทางเหนือของแนวป้องกัน หลังจากนั้นแนวป้องกันถูกอุปมาเป็นการทุ่มเททั้งเม็ดเงินมหาศาลและความพยายามที่จะหยุดยั้งการุรกรานจากเยอรมันแบบวิธี
แนวมาฌีโนถูกสร้างในอาณาเขตฝรั่งเศส โดยตั้งอยู่ห่างราวสิบถึงยี่สิบกิโลเมตรจากแนวพรมแดนที่ติดกับอิตาลี สวิตเซอร์แลนด์ เยอรมนี และลักเซมเบิร์ก แนวป้องกันนี้ไม่ได้ขยายไปยังช่องแคบอังกฤษ เนื่องจากกลยุทธ์ของฝรั่งเศสที่ได้คาดการณ์การเคลื่อนทัพเข้าสู่เบลเยียมเพื่อตอบโต้การโจมตีของเยอรมัน จากประสบการณ์ของฝรั่งเศสด้วยการทำสงครามสนามเพลาะในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แนวมาฌีโนขนาดใหญ่ได้ถูกสร้างขึ้นในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ภายหลังการประชุมโลคาร์โน ได้ก่อให้เกิด "จิตวิญญาณแห่งโลคาร์โน" ผู้เชี่ยวชาญทางทหารของฝรั่งเศสได้ยกย่องแนวป้องกันนี้เป็นผลงานอัจฉริยะที่สามารถยับยั้งการรุกรานของเยอรมัน เพราะจะทำให้การรุกรานชะลอตัวนานพอที่กองทัพหลักของฝรั่งเศสจะสามารถระดมพลและตอบโต้กลับ
แนวมาฌีโนนี้ไม่ได้ให้อนุญาตให้มีการโจมตีมากที่สุด รวมทั้งการทิ้งระเบิดทางอากาศและการยิงปืนรถถังและมีรถไฟใต้ดินเป็นกองสนับสนุน นอกจากนี้สภาพความเป็นอยู่ที่ทันสมัยสำหรับทหารประจำการ การจัดส่งเสบียงทางอากาศที่จำกัด และพื้นที่การกินสำหรับความสะดวกสบายของพวกเขา แทนที่จะโจมตีโดยตรง เยอรมันได้บุกเข้าโจมตีกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ โดยก้าวข้ามแนวทางตอนเหนือ เจ้าหน้าที่ทหารฝรั่งเศสและอังกฤษได้คาดการณ์ไว้แล้ว เมื่อเยอรมนีได้เข้ารุกรานเนเธอร์แลนด์ และเบลเยียม พวกเขาได้ดำเนินวางแผนด้วยการรุกไปยังแนวรบข้างหน้าเพื่อตัดผ่านเบลเยียมและเชื่อมต่อกับแนวมาฌีโน อย่างไรก็ตาม, แนวป้องกันฝรั่งเศสมีจุดที่เปราะบางอยู่ใกล้กับป่าอาร์แดน ด้วยความเชื่อของฝรั่งเศสว่าบริเวณนั้นเป็นพื้นที่ขรุขระ เป็นเส้นทางของการรุกรานของกองทัพเยอรมันที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ถ้าบุกเข้ามาจริงก็จะทำให้เกิดความล่าช้าที่จะช่วยให้เวลาแก่ฝรั่งเศสเพื่อเตรียมกองกำลังสำรองและตอบโต้กลับ กองทัพเยอรมัน ได้กำหนดแผนใหม่ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง-กลายเป็นความตระหนักถึงและใช้ประโยชน์จากจุดอ่อนในแนวป้องกันฝรั่งเศส การรุกอย่างรวดเร็วผ่านป่าและก้าวข้ามแม่น้ำมิวส์เข้าตีโอบล้อมส่วนใหญ่ของกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตร ส่งผลให้กองกำลังขนาดใหญ่ได้เริ่มต้นด้วยการอพยพที่ดันเคิร์ก ทิ้งเหลือเพียงกองกำลังทางใต้ที่ไม่สามารถต้านทานได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อการรุกรานฝรั่งเศสของเยอรมัน
แนวป้องกันนี้นับเป็นคำอุปมาเปรียบเทียบสำหรับความพยายามที่แสนราคาแพงซึ่งก่อให้เกิดความผิดพลาดในการรักษาความปลอดภัย
แซ็ง-ดีซีเย

| แซ็ง-ดีซีเย เมืองแซ็ง-ดีซีเย Ville de Saint-Dizier |
| --- | --- |
  วังหนึ่งในบริเวณเมืองแซ็ง-ดีซีเย
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: กร็องแต็สต์
จังหวัด: โอต-มาร์น
เขต: แซ็ง-ดีซีเย
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2001–2008) : ฟร็องซัว กอร์นูว์-ฌ็องตีย์
พื้นที่1: 47.69 ตร.กม. (18.41 ตร.ไมล์)
ประชากร (1999)2: 30,900 คน
 • ความหนาแน่น: 650 คน/ตร.กม. (1,700 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 52448 /52100
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
แซ็ง-ดีซีเย (ฝรั่งเศส: Saint-Dizier, ฟังเสียง) เป็นเมืองในจังหวัดโอต-มาร์นในแคว้นช็องปาญาร์แดนในประเทศฝรั่งเศส เมืองแซ็ง-ดีซีเยตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ราว 193 กิโลเมตรจากกรุงปารีส ตัวเมืองตั้งอยู่ห่างจากทะเลสาบขุดที่ใหญ่ที่สุดชื่อทะเลสาบแดร์-ช็องเตอก็อก (Lac du Der-Chantecoq)
ดูเพิ่ม

หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
จังหวัดในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แซ็ง-ดีซีเย
Official website (ฝรั่งเศส)
Haute-Marne in Champagne Tourism: Saint-Dizier
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
แดโมกรีโตส

| แดโมกรีโตส |
| --- | --- |
แดโมกรีโตส
เกิด: ราว 460 ก่อน ค.ศ.
เสียชีวิต: ราว 370 ก่อน ค.ศ.
ยุคสมัย: ปรัชญายุคก่อนโสเครตีส
แดโมกรีโตส (กรีก: Δημόκριτος, Dēmókritos, [dɛː.mó.kri.tos]) หรือ ดิมอคริตัส (Democritus) เป็นนักปรัชญาชาวกรีก ในราว 460 – 370 ปีก่อน ค.ศ.หรือ พ.ศ.83 – 173 ที่เมืองอับแดรา ในแคว้นเธรซ ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของชายฝั่งทะเลอีเจียน เขาเป็นศิษย์ของผู้ก่อตั้งสำนักปรัชญาปรมาณูนิยมที่มีชื่อว่า เลวกิปโปส นักปรัชญาร่วมสมัยกับเขา คือ อานักซาโกรัส แดโมกรีโตสได้ใช้เวลาในการศึกษาโหราศาสตร์ในอียิปต์ เป็นเวลาถึง 7 ปี เขาได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ไว้จำนวนมาก และเขาเป็นผู้ให้กำเนิดทฤษฎีอะตอม และระบบจักรวาลวิทยา
แดโมกรีโตสเป็นนักปราชญ์รุ่นหลัง ของพีทาโกรัส เขาเป็นผู้ที่ไขความลับเกี่ยวกับทางช้างเผือก ว่าเป็นดาวจำนวนมากที่อยู่รวมกันอย่างหนาแน่น โดยใช้หลักทฤษฎีอะตอมมาอธิบาย เช่น การเคลื่อนไหวของอะตอมในอวกาศ ทำให้เห็นดวงจันทร์ เพราะอะตอมของดวงจันทร์ ได้เข้ามาสัมผัสในตาของเขา จึงทำให้เขาเห็นเช่นนั้น
เขาไม่เชื่อเรื่องวิญญาณ เขาเชื่อว่าสิ่งเดียวที่มีอยู่คือ อะตอมและช่องว่าง เพราะเขาไม่เชื่อในอะไร นอกจากสิ่งที่จับต้องได้ เขาจึงได้รับสมญาอีกอย่างว่า นักวัตถุนิยม ซึ่งเขาเชื่อว่า แม้แต่วิญญาณก็เกิดมาจากอะตอมวิญญาณ ที่เมื่อสิ่งมีชีวิตตายอะตอมนี้จะกระจัดกระจายไปทุกทิศทุกทาง และกลับมาเป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณดวงใหม่ ซึ่งหมายความว่ามนุษย์ไม่มีวิญญาณที่เป็นนิรันดร์ แดโมกรีโตสเชื่อว่า วิญญาณมีส่วนเกี่ยวข้องกับสมอง ถ้าสมองเสื่อม มนุษย์ก็จะไม่มีสติสัมปชัญญะ ไม่ว่ารูปแบบใด
ทฤษฎีอะตอมของแดโมกรีโตสถือเป็นจุดสิ้นสุดของยุคปรัชญาธรรมชาติกรีกในเวลานั้น เขาเห็นด้วยกับเฮราคลิตุสว่า ทุกสิ่งในธรรมชาติเลื่อนไหล เนื่องจากรูปแบบต่างๆเกิดขึ้นและเสื่อมสลายไป แต่เบื้องหลังทุกอย่างที่เลื่อนไหลนั้น มีสิ่งที่เป็นนิรันดรและไม่เปลี่ยนแปลง นั่นคือ อะตอม
เขากล่าวว่าปฐมธาตุไม่ใช่ดิน น้ำ ลม ไฟ แต่คือปรมาณู หรือ อะตอม ซึ่งเขาได้ความหมายของคำว่าปรมาณูไว้ว่า "ปรมาณูเป็นวัตถุที่มีขนาดเล็กที่สุดไม่สามารถจะแบ่งย่อยได้อีกแล้ว จึงหมายถึงของสิ่งเดียวกับ "อะตอมที่หมายถึงสิ่งที่ไม่อาจตัดแบ่งออกไปได้อีก"
ดูเพิ่ม

อะตอม
จอห์น ดาลตัน
แบร์ตแห่งบูร์กอญ

​
แบร์ตแห่งบูร์กอญ (ฝรั่งเศส: Berthe de Bourgogne) เป็นพระธิดาของกงราดผู้รักสันติ กษัตริย์แห่งบูร์กอญ กับพระมเหสี มาตีลด์ พระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศสกับแกร์แบร์กาแห่งซัคเซิน พระองค์ได้รับการตั้งชื่อตามพระมารดาของพระบิดา แบร์ตหรือแบร์ทาแห่งสเวเบีย
พระองค์แต่งงานครั้งแรกกับเอิดที่ 1 เคานต์แห่งบลัว ในราวปี ค.ศ. 983 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันหลายคน หนึ่งในนั้นคือเอิดที่ 2
หลังสามีตายในปี ค.ศ. 996 ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่สองของแบร์ต รอแบร์ กษัตริย์ร่วมแห่งฝรั่งเศส ต้องการที่จะแต่งงานกับพระองค์แทนที่พระมเหสีคนแรกผู้ถูกทอดทิ้ง โรซาลา ที่อายุมากกว่าพระองค์หลายปี การแต่งงานถูกต่อต้านจากพระบิดาของรอแบร์ พระเจ้าอูก กาแป เพราะจะทำให้มีปัญหากับผู้มีอำนาจทางศาสนาซึ่งจะส่งผลต่อการเมือง เนื่องจากทั้งคู่ร่วมสายโลหิตเดียวกัน ทว่าการแต่งงานก็เกิดขึ้นหลังอูกสิ้นพระชนม์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 996 ทำให้รอแบร์กลายเป็นกษัตริย์เพียงผู้เดียว
ความใกล้ชิดทางสายเลือดของรอแบร์กับแบร์ตทำให้ผู้มีอำนาจของศาสนจักรมองว่าการแต่งงานไม่ถูกต้องตามกฎหมายเนื่องจากไม่ได้รับการผ่อนผันจากสันตะปาปา หรือไม่ทั้งคู่ก็ไม่คิดที่จะขอการผ่อนผัน พระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 5 จึงประกาศตัดขาดทั้งคู่ออกจากศาสนา และการไม่มีพระโอรสธิดา (มีเพียงคนเดียวที่ประสูติและสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 999) ทำให้รอแบร์เห็นพ้องกับพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2 ให้การแต่งงานถูกประกาศเป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1000
ต่อมารอแบร์แต่งงานใหม่กับกงส์ต็องส์แห่งอาร์ล
แดร์บีดึลิชบัว

| --- | --- |

ชื่ออื่น: กลาซีกูดุชกลาซีกุช, แดร์บีดุชแดร์บิช, แดร์บีอีแตร์นู, แดร์บีดากาปีตัล
ที่ตั้ง: ลิสบอน โปรตุเกส
ทีม: ไบฟีกา, สปอร์ติก
พบกันครั้งแรก: ไบฟีกา 1–2 สปอร์ติก กังปียูนาตูดึลิชบัว (1 ธันวาคม ค.ศ. 1907)
พบกันครั้งล่าสุด: สปอร์ติก 0–2 ไบฟีกา ปรีไมราลีกา (17 มกราคม ค.ศ. 2020)
พบกันครั้งต่อไป: ไบฟีกา พบ สปอร์ติก ปรีไมราลีกา (17 พฤษภาคม ค.ศ. 2020)
สนาม: อิชตาดียูดาลุช สนามกีฬาฌูแซ อัลวาลาดึ
สถิติ
การพบกันทั้งหมด: 308 นัด
ชนะสูงสุด: ไบฟีกา (134 นัด)
ลงเล่นสูงสุด: Fernando Peyroteo เอวแซบียู (29 นัด)
ทำคะแนนสูงสุด: Fernando Peyroteo (48 ประตู)
ชัยชนะครั้งใหญ่: สปอร์ติก 7–1 ไบฟีกา ปรีไมราดีวีเซา (14 ธันวาคม ค.ศ. 1986)
ชนะต่อเนื่องยาวนานที่สุด: 8 นัด (ไบฟีกา)
แดร์บีดึลิชบัว (โปรตุเกส: Dérbi de Lisboa) เป็นชื่อเรียกการแข่งขันฟุตบอลระหว่างสปอร์ลิชบัวอีไบฟีกากับสปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล ทั้งสองสโมสรตั้งอยู่ในกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการไบฟีกา
เว็บไซต์ทางการสปอร์ติก
แตแลโฌร์นัล (โปรตุเกส)

ภาพเปิดรายการ แตแลโฌร์นัล
แตแลโฌร์นัล (โปรตุเกส: Telejornal) เป็นรายการข่าว ออกอากาศทุกวันตั้งแต่เวลา 20:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์แอรือเตเปอุงของโปรตุเกส ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1959 นอกจากออกอากาศทางช่องแอรือเตเปอุงแล้ว แตแลโฌร์นัล ยังออกอากาศทางช่องแอรือเตเป อิงตืร์นาซีอูนัล, แอรือเตเป อาฟรีกา, แอรือเตเป อาโซรึช, แอรือเตเป มาไดรา และแอรือเตเป ไปล
แหล่งข้อมูลอื่น

Telejornal ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Videos of recent editions เก็บถาวร 2009-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล

| แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล เมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล Commune of Saint-Germain-en-Laye |
| --- | --- |
พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล
ที่ตั้ง (สีแดง) ภายในปริมณฑลในและนอกของปารีส
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: อีล-เดอ-ฟร็องส์
จังหวัด: อีฟว์ลีน
เขต: แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2001-2008) : Emmanuel Lamy
พื้นที่1: 48.27 ตร.กม. (18.64 ตร.ไมล์)
ประชากร (2006)2: 43,015 คน
 • ความหนาแน่น: 890 คน/ตร.กม. (2,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 78551 /78100
สูงจากระดับน้ำทะเล: 22–107 m (72–351 ft)  (avg. 78 m หรือ 256 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล (ฝรั่งเศส: Saint-Germain-en-Laye; ออกเสียง: [sɛ̃ ʒɛʁmɛ̃ ɑ̃ lɛ] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองในจังหวัดอีฟว์ลีนในอีล-เดอ-ฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส เมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แลตั้งอยู่ทางตะวันตกของปริมณฑลปารีสของฝรั่งเศส โดยระยะทางราว 19 กิโลเมตรจากใจกลางของปารีส ชาวแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แลเรียกว่า "แซ็ง-แฌร์มานัว" (Saint-Germanois)
แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แลมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์รวมทั้งการเป็นลงนามอย่างเป็นทางของสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แลในปี ค.ศ. 1919 หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
สถานที่สำคัญ

พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล
แจ็ก เลอ กอฟฟ์

นักกีฬาขี่ม้าชาวฝรั่งเศส
แจ็ก หลุยส์ โฌแซ็ฟ มารี เลอ กอฟฟ์ (ฝรั่งเศส: Jack Louis Joseph Marie Le Goff; เกิดวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1931 ณ อาล็องซง จังหวัดออร์น ประเทศฝรั่งเศส – เสียชีวิตวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ณ โซมูร์ จังหวัดแมเนลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวฝรั่งเศส ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ฝึกสอนทีมอีเวนติงสามวันของสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1970 ถึง 1984 เขาได้ฝึกทีมดังกล่าวในการแข่งชิงแชมป์ระดับนานาชาติหลายรายการโดยได้รับรางวัลระดับนานาชาติ 18 เหรียญ รวมถึงอีกหลายรายการในการแข่งกีฬาโอลิมปิก เลอ กอฟฟ์ เป็นที่รู้จักกันดีว่ามีอิทธิพลอย่างมากต่อโลกแห่งการแข่งอีเวนติงของสหรัฐ และยุคที่เขาเป็นผู้ฝึกสอนได้รับการขนานนามว่าเป็นยุคทองแห่งกีฬาขี่ม้าของสหรัฐ
ก่อนที่จะมาเป็นผู้ฝึกสอนทีมสหรัฐ เลอ กอฟฟ์ ได้รับราชการในกองทัพฝรั่งเศส และเข้าร่วมในการแข่งอีเวนติงสามวันให้แก่ทีมชาติฝรั่งเศส เขาร่วมแข่งกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 โดยได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภททีม และโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ซึ่งเขาไม่ได้รับเหรียญรางวัล ต่อมาเขารับหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมอีเวนติง 3 วันของฝรั่งเศส โดยได้รับเหรียญรางวัลระดับภูมิภาคและระดับนานาชาติหลายรายการ หลังจากเกษียณในฐานะผู้ฝึกสอนทีมสหรัฐ เขาได้ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของทีมกีฬาขี่ม้าสหรัฐ (USET) สำหรับการพัฒนานักขี่ม้าใหม่, ผู้อำนวยการศูนย์ฝึกทีมกีฬาขี่ม้าสหรัฐ และเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมชาติแคนาดา เขายังเป็นผู้ตัดสินของสหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ, กรรมการ และผู้ตัดสินคำอุทธรณ์ในโอลิมปิก
ชีวิตส่วนตัวและอาชีพการแข่ง

แจ็ก เลอ กอฟฟ์ เกิดใน ค.ศ. 1931 พ่อของเขาเป็นนายทหารม้าชาวฝรั่งเศส แจ็กเริ่มขี่ม้าเร็วกว่าปกติ และในช่วงวัยรุ่นของเขาได้แข่งในฐานะจอกกีการแข่งม้าวิ่งข้ามสิ่งกีดขวาง เช่นเดียวกับการแสดงในศิลปะการบังคับม้า, กีฬาขี่ม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง และอีเวนติง เมื่ออายุสิบเจ็ดปี หลังจากการเสียชีวิตของพ่อเขา เลอ กอฟฟ์ ได้เข้าร่วมกองทัพฝรั่งเศสและเริ่มขี่ม้าให้กับกาเดรอนัวร์ ซึ่งเป็นสถาบันการขี่ม้าแห่งชาติ หลังจากการฝึก เขากลายเป็นครูผู้สอนด้านการขี่ม้าที่โรงเรียนและเขายังคงอยู่ในตำแหน่งนี้เป็นเวลาหนึ่งทศวรรษ ในฐานะทหารฝรั่งเศส เขาได้ต่อสู้ในสงครามแอลจีเรียหลังจากปรากฏตัวในกีฬาโอลิมปิก ค.ศ. 1960 เลอ กอฟฟ์ ร่วมแข่งในโอลิมปิกสองครั้งใน ค.ศ. 1960 และ 1964 โดยใน ค.ศ. 1960 ที่โรมาเกมส์ เขาจบด้วยอันดับที่หกในประเภทบุคคล และช่วยให้ฝรั่งเศสได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภททีม ส่วนในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่โตเกียว เขาจบด้วยอันดับที่ยี่สิบสามในประเภทบุคคล ในขณะที่ทีมฝรั่งเศสของเขาได้อันดับแปด นอกจากนี้ เขายังเป็นแชมป์อีเวนติงแห่งประเทศฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1956 และ 1964 เขามีชีวิตอยู่กับลูกสามคนของเขา ได้แก่ มาร์ทีน, ดอมีนิก และซีรีล ร่วมกับโปลีน คาลีเสค, ลูกสองคน ได้แก่ ฟลอเรนซ์, กอรีน ร่วมกับมารี-มาดแลน จีโร, หลานห้าคนและเหลนห้าคน ร่วมกับซูซาน สมิธ ซึ่งเป็นสหายที่คบกันมายาวนานของเขา
อาชีพผู้ฝึกสอน

หลังจากกลับมาจากแอลจีเรียและการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก ค.ศ. 1964 เลอ กอฟฟ์ กลายเป็นผู้ฝึกสอนทีมอีเวนติงของฝรั่งเศส ซึ่งยังคงอยู่เช่นนี้ผ่านโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ในตำแหน่งนี้ เขาได้เป็นผู้ฝึกสอนกีฬาขี่ม้าพลเรือนคนแรกที่รับตำแหน่งผู้นำ ซึ่งก่อนหน้านี้อยู่ภายใต้การควบคุมของกองทัพบก ในระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่ง นักขี่ม้าชาวฝรั่งเศสได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 รวมถึงเยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 1967 และ 1968
หลังจากการแข่งกีฬาโอลิมปิกในประเทศเม็กซิโก เขาได้รับการคัดเลือกให้ไปสหรัฐ และกลายเป็นผู้ฝึกสอนการแข่งอีเวนติงของทีมกีฬาขี่ม้าสหรัฐ เขาได้ฝึกสอนให้แก่ทีมผ่านการแข่งชิงแชมป์ระดับนานาชาติแปดรายการ รวมถึง ค.ศ. 1970 จนถึงโอลิมปิก ค.ศ. 1984 ทีมของเขาได้รับรางวัลระดับนานาชาติ 18 เหรียญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งรางวัลเหรียญทองในประเภททีมและรางวัลเหรียญเงินในประเภทบุคคลที่ลอสแอนเจลิสใน ค.ศ. 1984
ในช่วงเวลาที่เขาเป็นผู้ฝึกสอน เลอ กอฟฟ์ สามารถควบคุมทีมอีเวนติงของสหรัฐได้อย่างสมบูรณ์ รวมถึงการคัดเลือก, การฝึก และการจับคู่ม้ากับผู้ขี่ เขาบอกว่าเขาสามารถ "ปิดตาระบุม้าอีเวนต์ของทีมได้ เพียงแค่เอามือลูบขาเท่านั้น" แม้ว่าอำนาจนี้จะถูกพรากไปจากผู้ฝึกสอนอีเวนติงของสหรัฐและระบบการเลือกเป้าหมายที่มากขึ้น แต่ความสามารถของเลอ กอฟฟ์ ในด้านนี้ทำให้ทีมสหรัฐได้รับเหรียญรางวัลจำนวนมากในขณะที่เขาเป็นผู้ฝึกสอน ในตำแหน่งผู้ฝึกสอนทีมอเมริกัน เจนนิเฟอร์ ไบรอันต์ ซึ่งเป็นนักประวัติศาสตร์ทีมกีฬาขี่ม้าสหรัฐได้ขนานนามให้เขาเป็น "หนึ่งในผู้ฝึกสอนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประวัติศาสตร์การแข่งอีเวนติงสามวัน" ในขณะที่เขาสร้างทีมที่ได้รับรางวัลหลายเหรียญจากม้าและนักกีฬาขี่ม้าที่ไม่รู้จักมาก่อน
หลังจากเกษียณในฐานะผู้ฝึกสอนทีมอเมริกัน เขาใช้เวลาห้าปีที่แฮมิลตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ในตำแหน่งผู้อำนวยการศูนย์ฝึกทีมกีฬาขี่ม้าสหรัฐ (USET) เขายังคงทำงานพาร์ตไทม์ในการพัฒนาเหล่านักขี่ม้าหน้าใหม่ให้แก่ทีมอเมริกัน ตลอดจนงานฝึกสอนพาร์ตไทม์แก่ทีมแคนาดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งสมาชิกของคณะกรรมการการแข่งอีเวนติงสามวันสหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ (FEI) รวมถึงทำหน้าที่เป็นกรรมการตัดสินการแข่งอีเวนติงสามวันโดยมีตำแหน่ง "โอ" ซึ่งหมายถึงนานาชาติอย่างเป็นทางการ เลอ กอฟฟ์ ได้เป็นกรรมการตัดสินในการแข่งอีเวนติงของเวิลด์อีเควสเทรียนเกมส์ 1994, โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และการแข่งชิงแชมป์ยุโรปหลายรายการ ในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 เขาดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการการแข่งอีเวนติงสามวันของสหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติและเป็นตัวแทนของคณะกรรมการอุทธรณ์ โดยให้ความช่วยเหลือกำกับดูแลการแข่งกีฬาขี่ม้าในเกมดังกล่าว หลังจากเกษียณจากการฝึกสอนและการตัดสิน เขาได้ย้ายไปอยู่ระหว่างบ้านในรัฐเพนซิลเวเนีย, รัฐแอริโซนา และประเทศฝรั่งเศส กระทั่งเสียชีวิตที่ฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 2009
สิ่งสืบทอด

ใน ค.ศ. 1983 เลอ กอฟฟ์ ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นนักขี่ม้าแห่งปีโดยสมาคมการแสดงม้าอเมริกัน (ซึ่งมีอยู่ก่อนสมาคมกีฬาขี่ม้าแห่งสหรัฐ) ส่วนใน ค.ศ. 1999 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เข้าสู่หอเกียรติยศของสมาคมอีเวนติงแห่งสหรัฐ ตามด้วยการได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งใน 50 นักขี่ม้าที่มีอิทธิพลมากที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ยี่สิบจากนิตยสารโครนิเคิลออฟเดอะฮอร์ส ใน ค.ศ. 2002 ครั้นใน ค.ศ. 2009 หลังจากที่เขาเสียชีวิต ทีมกีฬาขี่ม้าสหรัฐได้ประกาศจัดตั้งกองทุนอนุสรณ์แจ็ก เลอ กอฟฟ์ เพื่อมอบทุนการเดินทางให้แก่นักขี่ม้าจากสหรัฐที่เข้าแข่งขันในอีเวนติงเวิลด์คัพไฟนอลของสหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ
นักขี่ม้าโอลิมปิกของสหรัฐผู้ช่ำชอง เช่น ไมเคิล เพจ และไมค์ ฮิวเบอร์ ได้สดุดีต่อเลอ กอฟฟ์ ว่ามีอิทธิพลอย่างมากต่อการแข่งอีเวนติงของชาวอเมริกัน ส่วนไมเคิล พลัมบ์ ซึ่งเป็นนักขี่ม้าโอลิมปิกของสหรัฐอีกคนหนึ่ง ได้กล่าวถึงเลอ กอฟฟ์ ว่า "เขาเป็นคนที่มีระเบียบวินัย เขาเข้มงวดมาก และเขาก็เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีม ผมคิดว่าเราเสียดายแนวทางของเขา เขาสามารถขี่ม้าตัวใดก็ได้ที่นำเข้ามาในทีม ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบศิลปะบังคับม้า หรือการขี่ม้าทางวิบาก หรือครอสคันทรี" ทั้งนี้ คริสต์ทศวรรษ 1960, คริสต์ทศวรรษ 1970 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นที่รู้จักกันในนาม "ยุคทองกีฬาขี่ม้า" ของสหรัฐ โดยเลอ กอฟฟ์ ได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในสนามกีฬาการแข่งอีเวนติง ส่วนเดนนี อีเมอร์สัน นักขี่ม้าอีเวนติงชั้นนำอีกคนหนึ่งของสหรัฐ ได้กล่าวว่าเลอ กอฟฟ์ เป็น "นักกลยุทธ์, ผู้สร้างฉันทามติ, นักขี่ม้าที่สมบูรณ์, คนเจ้าชู้อุกอาจ, ผู้เล่าเรื่องตลกร้าย, ผู้ก่อการ, พ่อครัวใหญ่, พ่อ, ชาวประมง และน่าจะเป็นตัวกำหนดตัวตนที่สำคัญที่สุดของทั้งหมด ก็คือความมีชีวิตชีวาของชายชาวฝรั่งเศสที่เป็นแก่นสาร"
แบร์นาแด็ต ชีรัก

| แบร์นาแด็ต ชีรัก |
| --- | --- |


คู่สมรสประธานาธิบดีฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 – 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
ก่อนหน้า: ดาเนียล มีแตร็อง
ถัดไป: เซซิลียา ซิกาเนร์-อัลเบนิซ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 (91 ปี) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
คู่สมรส: ฌัก ชีรัก

แบร์นาแด็ต ชีรัก (ฝรั่งเศส: Bernadette Chirac; 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 — ) อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส ภรรยานายฌัก ชีรัก ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
| ก่อนหน้า |  | แบร์นาแด็ต ชีรัก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ดาเนียล มีแตร็อง |  | คู่สมรสประธานาธิบดีฝรั่งเศส  (พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2550) |  | เซซิลียา ซิกาเนร์-อัลเบนิซ |
| ด ค กคู่สมรสและคู่ครองประธานาธิบดีฝรั่งเศส |
| --- | --- |
สาธารณรัฐที่ 3: เอลีซ ตีแยร์ • เอลีซาแบ็ต เดอ มัก-มาอง • กอราลี เกรวี • เซซีล การ์โน • เอแลน การ์ซีมีร์-แปรีเย • แบร์ต โฟร์ • มารี-หลุยส์ ลูแบ • ฌาน ฟาลีแยร์ • อ็องรีแย็ต ปวงกาเร • แฌร์แมน เดชาแนล • ฌาน มีลร็อง • ฌาน ดูแมร์ก • บล็องช์ ดูเม • มาร์เกอริต เลอเบริง
สาธารณรัฐที่ 4: มีแชล โอรียอล • แฌร์แมน กอตี
สาธารณรัฐที่ 5: อีวอน เดอ โกล • โกลด ปงปีดู • อาน-แอมอน ฌิสการ์ แด็สแต็ง • ดาเนียล มีแตร็อง • แบร์นาแด็ต ชีรัก • เซซิลียา ซิกาเนร์-อัลเบนิซ • การ์ลา บรูนี • วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์ • ฌูลี การ์แย • บรีฌิต มาครง
แซ็ง-บาร์เตเลมี

| เขตชุมชนแซ็ง-บาร์เตเลมี Collectivité de Saint-Barthélemy |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: ลามาร์แซแยซ
ที่ตั้งของเกาะแซ็ง-บาร์เตเลมี (ในวงกลม) ในหมู่เกาะลีเวิร์ด เทียบกับประเทศฝรั่งเศส (สีขาว มุมขวาบน)

เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: กุสตาวียา
ภาษาราชการ: ภาษาฝรั่งเศส
ภาษาในท้องถิ่น: ภาษาฝรั่งเศสถิ่นแซ็ง-บาร์เตเลมี, ภาษาครีโอลแอนทิลลีส
เดมะนิม: Barthélemois(es)
การปกครอง: ดินแดนในภาวะพึ่งพิง

• ประธานาธิบดีฝรั่งเศส : แอมานุแอล มาครง
• ผู้แทนประธานาธิบดี : ฟีลิป ชอแป็ง
• ประธานสภาดินแดน : บรูว์โน มากรา
 
สภานิติบัญญัติ: สภาอาณานิคมแห่งแซ็ง-บาร์เตเลมี
เขตชุมชนโพ้นทะเล

• อาณานิคมฝรั่งเศส : 1648
• มอบให้สวีเดน : 1 กรกฎาคม 1784
• ขายคืนให้ฝรั่งเศส : 16 มีนาคม 1878
• เขตชุมชนโพ้นทะเล : 22 กุมภาพันธ์ 2007
 
พื้นที่
• รวม: 25 ตารางกิโลเมตร (9.7 ตารางไมล์) (ไม่ได้จัดอันดับ)
• แหล่งน้ำ (%): น้อยมาก
ประชากร
• มกราคม 2011 ประมาณ: 9,035
• ความหนาแน่น: 361 ต่อตารางกิโลเมตร (935.0 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 26)
สกุลเงิน: ยูโร (€) (EUR)
เขตเวลา: UTC-4 (เวลามาตรฐานแอตแลนติก)
รหัสโทรศัพท์: +590 (ร่วมกับกัวเดอลุปและแซ็ง-มาร์แต็ง)
รหัส ISO 3166: BL
โดเมนบนสุด: .bl (ยังไม่มีการใช้จริง), .fr
แซ็ง-บาร์เตเลมี (ฝรั่งเศส: Saint-Barthélemy, ออกเสียง: [sɛ̃.baʁ.te.le.mi]) เป็นเขตชุมชนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในหมู่เกาะลีเวิร์ดในทะเลแคริบเบียน มีเมืองหลวงคือกุสตาวียา มีพื้นที่ 22.1 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 8,902 คน
จำนวนประชากร

| 1766 | 1785 | 1812 | 1885 | 1961 | 1967 | 1974 | 1982 | 1990 | 1999 | 2009 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 327 | 950 | 5,482 | 2,600 | 2,176 | 2,351 | 2,491 | 3,059 | 5,038 | 6,852 | 8,902 |
ตัวเลขอย่างเป็นทางการจากสำมะโนประชากรฝรั่งเศสและสวีเดน
แหล่งข้อมูลอื่น

Mémoire St Barth : Comprehensive bibliography about the island
| ด ค กดินแดนห่างไกลของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ดินแดนภายใต้อำนาจอธิปไตยของชาติในยุโรป แต่ตั้งอยู่ใกล้กับหรือตั้งอยู่บนทวีปอื่นที่ไม่ใช่ยุโรป
เดนมาร์ก: กรีนแลนด์
เนเธอร์แลนด์: กือราเซา  ·  แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ (ซาบา · ซินต์เอิสตาซียึส · โบแนเรอ)  ·  ซินต์มาร์เติน  ·  อารูบา
นอร์เวย์: ควีนมอดแลนด์  ·  เกาะบูเว  ·  เกาะปีเตอร์ที่ 1
โปรตุเกส: มาเดรา  ·  อะโซร์ส
ฝรั่งเศส:  กัวเดอลุป  ·  เกาะกลีแปร์ตอน  ·  แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  ·  แซ็ง-บาร์เตเลมี  ·  แซ็ง-มาร์แต็ง  ·  นิวแคลิโดเนีย  ·  เฟรนช์เกียนา  ·  เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์ (เกาะแซ็ง-ปอล · เกาะอัมสเตอร์ดัม · หมู่เกาะกระจายในมหาสมุทรอินเดีย · หมู่เกาะแกร์เกแลน · หมู่เกาะครอแซ · อาเดลีแลนด์)  ·  เฟรนช์พอลินีเชีย  ·  มายอต  ·  มาร์ตีนิก  ·  เรอูว์นียง  ·   วอลิสและฟูตูนา 
สเปน: กานาเรียส  · เซวตา  ·  ปลาซัสเดโซเบรานิอา (เปญญอนเดเบเลซเดลาโกเมรา · เปญญอนเดอาลูเซมัส · หมู่เกาะชาฟารินัส)  ·  เมลียา
สหราชอาณาจักร:  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  ·  เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา  ·  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  ·  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  ·  เบอร์มิวดา  ·  มอนต์เซอร์รัต  ·  หมู่เกาะเคย์แมน  ·  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  ·  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  ·  หมู่เกาะพิตแคร์น  ·  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  ·  แองกวิลลา 
อิตาลี: เกาะปันเตลเลรีอา  ·   หมู่เกาะเปลาเจ (เกาะลัมปีโอเน • เกาะลัมเปดูซา • เกาะลีโนซา)
แบลฟอร์

| แบลฟอร์ |
| --- | --- |

ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต
จังหวัด: แตรีตัวร์เดอแบลฟอร์
เขต: แบลฟอร์
อำเภอ: Cantons of Belfort-Centre, Belfort-Est, Belfort-Nord, Belfort-Ouest, and Belfort-Sud
สหเทศบาล: Belfortaine
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2008–2014) : Étienne Butzbach
พื้นที่1: 17.10 ตร.กม. (6.60 ตร.ไมล์)
ประชากร (2009)2: 50,199 คน
 • ความหนาแน่น: 2,900 คน/ตร.กม. (7,600 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2008): 112,336 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 90010 /90000
รหัสเขตโทรศัพท์: 0384
สูงจากระดับน้ำทะเล: 354–650 m (1,161–2,133 ft)  (avg. 358 m หรือ 1,175 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
แบลฟอร์ (ฝรั่งเศส: Belfort) เป็นเมืองทางทิศเหนือ-ตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส ในแคว้นฟร็องช์-กงเต ตั้งอยู่ระหว่างเมืองลียงกับสทราซบูร์ อยู่ห่างจากกรุงปารีสราว 400 กม. และเมืองสทราซบูร์ 141 กม. ห่างจากเมืองลียง 290 กม. และซือริช 150 กม. เมืองแบลฟอร์มีประชากร 50,199 คน
แซ็งต์-ฟัว-เดอ-มงกอมรี

| แซ็งต์-ฟัว-เดอ-มงกอมรี |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: นอร์ม็องดี
จังหวัด: กาลวาโดส
ประชากร (2019)1: 169 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 14576 /14140
สูงจากระดับน้ำทะเล: 77–200 m (253–656 ft)  (avg. 84 m หรือ 276 ft)
2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
แซ็งต์-ฟัว-เดอ-มงกอมรี (ฝรั่งเศส: Sainte-Foy-de-Montgommery) เป็นอดีตเทศบาลในจังหวัดกาลวาโดส แคว้นนอร์ม็องดี ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559 ได้มีการยุบรวมเทศบาลแซ็งต์-ฟัว-เดอ-มงกอมรีและเทศบาลข้างเคียงเข้าด้วยกัน และจัดตั้งเป็นเทศบาลวาล-เดอ-วี
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 194 | 1,968 | —     |
| 186 | 1,975 | +0.4% |
| 168 | 1,982 | +0.4% |
| 145 | 1,990 | +0.4% |
| 192 | 1,999 | +0.5% |
| 174 | 2,008 | +0.5% |
| 204 | 2,019 | +0.5% |
| 169 |  | —     |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sainte-Foy-de-Montgommery
About Sainte-Foy-de-Montgommery
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data
แผ่นดินของเรา (แซ็งแตกซูว์เปรี)

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Terre des Hommes
ผู้แปล:  โคทม และ พรทิพย์ อารียา
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ภาษา: ฝรั่งเศส
ประเภท: อัตชีวประวัติ
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1939
แผ่นดินของเรา (ฝรั่งเศส: Terre des Hommes) เป็นวรรณกรรมฝรั่งเศสร่วมสมัยเขียนโดยอ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี นักเขียนชาวฝรั่งเศสผู้เขียนเรื่องเจ้าชายน้อย ใน แผ่นดินของเรา ผู้เขียนได้ให้ข้อคิดเกี่ยวกับปรัชญาชีวิต ผ่านทางเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ผู้เขียนและเพื่อนร่วมงานประสบด้วยตนเอง ขณะปฏิบัติงานเป็นนักบินขนส่งไปรษณีย์ในทวีปยุโรป แอฟริกาเหนือ และทวีปอเมริกาใต้ สำนักวรรณกรรมหลายสำนักทั่วโลกได้ยกให้แผ่นดินของเราเป็นผลงานที่ดีที่สุดของอังตวน เดอ แซง-เตกซูเปรี วรรณกรรมเรื่องแผ่นดินของเราฉบับภาษาฝรั่งเศสตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1939