stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เติงกู ไมมุน ตวน มัต
เกียรติยศ

มาเลเซีย :
Commander of the Order of the Defender of the Realm (PMN) – ตันศรี (2019)
Grand Commander of the Order of Loyalty to the Crown of Malaysia (SSM) – ตุน (2020)
รัฐกลันตัน :
Knight Commander of the Order of the Loyalty to the Crown of Kelantan (DPSK) – ดาโต๊ะ (2006)
Knight Grand Commander of the Order of the Loyalty to the Crown of Kelantan (SPSK) – ดาโต๊ะ (2016)
รัฐปีนัง :
Knight Commander of the Order of the Defender of State (DUPN) – ดาโต๊ะ เสรี อุตมะ (2019)
ดูเพิ่ม

เหตุฆาตกรรมชารีบูกีน อัลตานตูยา
เหตุน้ำป่าหลากและโคลนถล่มในที่ราบสูงคาเมรอน ปี 2013
กรณีอื้อฉาว 1MDB
แหล่งข้อมูลอื่น

Chief Justice เก็บถาวร 2019-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า> ตำแหน่งทางนิติศาสตร์  | ตำแหน่งทางนิติศาสตร์  | เติงกู ไมมุน ตวน มัต> ตำแหน่งทางนิติศาสตร์  |  | ถัดไป>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมัยก่อนหน้า ริชาร์ด มาลันจุม | ประธานศาลสูงสุดมาเลเซีย 2019–ปัจจุบัน | ในตำแหน่ง |  |  |
แม่น้ำกลันตัน

| แม่น้ำกลันตัน |
| --- | --- |
แม่น้ำกลันตันในกัวลาไกร (ห่างจากชะวากทะเลไป 70 กิโลเมตร (43 ไมล์)) ในเดือนกันยายน ค.ศ.2005. ในช่วงเดือนพฤศจิกายน-กุมภาพันธ์ แม่น้ำจะสูงถึง 8 เมตร (26 ฟุต) มากกว่าระดับน้ำปกติ และก่อให้เกิดน้ำท่วม
ชื่อท้องถิ่น: Sungai Kelantan  (มลายู)
ที่ตั้ง
ประเทศ: รัฐกลันตัน, มาเลเซีย
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: Mt. Ulu Sepat
 • ระดับความสูง: 2,161 เมตร (7,090 ฟุต)
 
ปากน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: ทะเลจีนใต้
 • ระดับความสูง: 0 เมตร (0 ฟุต)
ความยาว: 248 กิโลเมตร (154 ไมล์)

อัตราการไหล:  
 • เฉลี่ย: 557.5 m3/s (19,690 cu ft/s)
 
แม่น้ำกลันตัน (อังกฤษ: Kelantan River; มลายู: Sungai Kelantan; สำเนียงกลันตัน-ปัตตานี: Sunga Kelate (ซูงากลาแต)) เป็นแม่น้ำสายหลักในรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย โดยมีพื้นที่รับน้ำประมาณ 11900 กม² ทางฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของมาเลเซีย ซึ่งรวมถึงบางส่วนของอุทยานแห่งชาติตามันเนอการา และไหลไปทางเหนือจนถึงทะเลจีนใต้ มีฝนตกในบริเวณนี้ไประหว่าง 0 มม. ในช่วงหน้าแล้ง (มีนาคม–พฤษภาคม) ถึง 1750 มม. ในช่วงฤดูมรสุม (พฤศจิกายน–มกราคม) และมีน้ำไหลอยู่ในบริเวณนี้เฉลี่ย 500 m³/s
ต้นแม่น้ำ

แม่น้ำนี้เป็นจุดรวมของแหล่งน้ำทั้งสี่ ได้แก่: แม่น้ำเบอติส (20 ไมล์แรกจากต้นน้ำ), แม่น้ำเนิงกิรี, แม่น้ำกาลัส และแม่น้ำกลันตัน
เส้นทาง

แม่น้ำได้ไหลไปในป่าแถวภูเขาที่มีชนเผ่าคนพื้นเมืองอาศัยอยู่ โดยบริเวณนี้มีทั้งหินปูนและถ้ำ และตลอดสายทางแม่น้ำเนิงกิรีจะมีบางถ้ำที่มีหลักฐานที่ย้อนไปได้ถึง 9000 ปี เช่น ถ้ำกัวจะ ใกล้แม่น้ำเบอติส
หลังจากนั้น จะมีหมู่บ้านริมแม่น้ำ ซึ่งอยู่ในบริเวณที่ลุ่มของคาบสมุทรมาเลเซีย ที่ทำให้ทุ่งนาได้ผลผลิตไปราวๆ 12% จากข้าวในมาเลเซียทั้งหมด
แม่น้ำไหลไปยังสี่เมืองสำคัญ ได้แก่ เมืองปาซีร์มัซ, ตุมปัต, กัวลาไกร และโกตาบารู ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐที่อยู่ใกล้ปากแม่น้ำที่มีชะวากทะเลอยู่หลายแห่ง
ส่วนบริเวณชะวากทะเลมีเมืองกัวลาเบอซัร ซึ่งเป็นหมู่บ้านชาวประมงที่รู้จักผลิตผ้าบาติก
ดูเพิ่ม

รายชื่อแม่น้ำในประเทศมาเลเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Kelantan online river level data เก็บถาวร 2006-11-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - click Sg.Kelantan for current week's river level readings taken every hour - or click the number in the Station id column to plot a graph.
Taman Negara Taman Negara
เก็บถาวร 2017-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Kelantan
6°13′N 102°14′E﻿ / ﻿6.217°N 102.233°E﻿ / 6.217; 102.233
ภาพแม่น้ำกลันตันจากดาวเทียมแลนด์แซท 7
กองทัพอากาศกัมพูชา

| กองทัพอากาศเขมรภูมินท์   (Royal Cambodian Air Force) |
| --- | --- |
ตราประจำเหล่าทัพ
ประเทศ: กัมพูชา
รูปแบบ: กองทัพอากาศ
กำลังรบ: 2,500 นาย
กองบัญชาการ: พนมเปญ
วันสถาปนา: 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามกลางเมืองกัมพูชา
เครื่องหมายสังกัด
เครื่องหมายอากาศยาน: 
กองทัพอากาศกัมพูชา (อังกฤษ: Royal Cambodian Air Force) หรือ กองทัพอากาศเขมรภูมินท์ (เขมร: កងទ័ពឤកាសខេមរភូមិន្ទ กงทัพอากาสเขมรภูมินฺท) เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพกัมพูชาที่ดูแลปฏิบัติการทางทหารที่ใช้อากาศยานในกัมพูชา กองทัพอากาศของกัมพูชาบัญชาการโดย พลอากาศโท เซือง สมนาง ขึ้นกับกระทรวงการป้องกันประเทศ ศูนย์กลางตั้งอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญหรือโปเชนตง
อากาศยาน

| อากาศยาน> เครื่องบิน | ประเทศ> เครื่องบิน | ประเภท> เครื่องบิน | จำนวน> เครื่องบิน | หมายเหตุ> เครื่องบิน | เครื่องบิน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Aero L-39 Albatros |  เชโกสโลวาเกีย | เครื่องบินฝึกหัด/โจมตีภาคพื้นดิน | 5  |  |  |
| Harbin Y-12 |  จีน | เครื่องบินลำเลียง | 2 |  |  |
| BN-2A Islander |  สหราชอาณาจักร | เครื่องบินลำเลียงแบบย่อม | 3  |  |  |
| Antonov An-24 |  สหภาพโซเวียต | เครื่องบินขนส่ง | 3 |  |  |
| MiG-21bis |  สหภาพโซเวียต | เครื่องบินขับไล่ | 4 (พัฒนาแล้ว) |  |  |
| MiG-21 UM Mongol |  สหภาพโซเวียต | เครื่องบินขับไล่ | 2 (พัฒนาแล้ว) | จัดส่งแล้ว 3 |  |
เฮลิคอปเตอร์
| Mil Mi-8 Hip |  สหภาพโซเวียต | เฮลิคอปเตอร์ขนส่ง | 4 |  |  |
| Mil Mi-17 Hip-H |  สหภาพโซเวียต | เฮลิคอปเตอร์ขนส่ง | 2 |  |  |
| Mil Mi-26 Halo |  สหภาพโซเวียต | เฮลิคอปเตอร์ขนส่ง | 2 |  |  |
| Aérospatiale AS 355 Ecureuil |  ฝรั่งเศส | เฮลิคอปเตอร์อรรถประโยชน์ | 1 |  |  |
| Aérospatiale SA 365 Dauphin |  ฝรั่งเศส | เฮลิคอปเตอร์อรรถประโยชน์ | 1 |  |  |
การประชุมโต๊ะกลมดัตช์–อินโดนีเซีย

| อินโดนีเซีย: Konferensi Meja Bundar  ดัตช์: Ronde Tafel Conferentie |
| --- | --- |
Johan van Maarseveen, สุลต่านฮามิดที่ 2แห่งปนตียานัก และโมฮัมหมัด ฮัตตาลงนามในการประชุมโต๊ะกลมดัตช์–อินโดนีเซียในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ.1949
วันร่าง: 23 สิงหาคม ค.ศ.1949
วันลงนาม: 2 พฤศจิกายน ค.ศ.1949
ที่ลงนาม: เดอะเฮก, ประเทศเนเธอร์แลนด์
วันมีผล: 27 ธันวาคม ค.ศ.1949 (โอนอำนาจอธิปไตย)
เงื่อนไข: การให้สัตยาบันโดยการลงนามของเนเธอร์แลนด์และอินโดนีเซีย
ผู้ลงนาม:  ประเทศอินโดนีเซีย  ประเทศเนเธอร์แลนด์  BFO  สหประชาชาติ  คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ  โกมีซี ตีกา เนอการา 
ภาคี:  ประเทศอินโดนีเซีย  ประเทศเนเธอร์แลนด์  นิวกินีของเนเธอร์แลนด์  รัฐสุลต่านปนตียานัก  รัฐอินโดนีเซียตะวันออก  รัฐมาดูรา  ปาซุนดัน  รัฐสุมาตราตะวันออก  เกรตดายัก  ประเทศสหรัฐ  ประเทศออสเตรเลีย  ประเทศเบลเยียม  สหราชอาณาจักร  สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4  สาธารณรัฐจีน  สหภาพโซเวียต 
ผู้เก็บรักษา: ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์
ภาษา: ดัตช์
การประชุมโต๊ะกลมดัตช์-อินโดนีเซีย จัดขึ้นในเดอะเฮกระหว่างวันที่ 23 สิงหาคม ถึง 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 ระหว่างผู้แทนของเนเธอร์แลนด์, สาธารณรัฐอินโดนีเซีย และสภาที่ปรึกษาสหพันธ์ (BFO) อันเป็นตัวแทนของรัฐต่าง ๆ ที่เนเธอร์แลนด์จัดตั้งขึ้นในกลุ่มเกาะอินโดนีเซีย ก่อนหน้าการประชุมนี้ มีการประชุมระดับสูงเกิดขึ้นระหว่างเนเธอร์แลนด์กับอินโดนีเซียแล้วสามครั้ง การประชุมนี้ยุติลงโดยเนเธอร์แลนด์ตกลงถ่ายโอนอธิปไตยให้แก่สหรัฐอินโดนีเซีย
การประชุม

ทั้งสองบรรลุความตกลงในการถอนทหารดัตช์ "ภายในระยะเวลาสั้นที่สุดที่เป็นไปได้" และสหรัฐอินโดนีเซียจะมอบ "สถานะชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง" แก่เนเธอร์แลนด์ นอกจากนั้น จะไม่มีการเลือกปฏิบัติระหว่างคนหรือบริษัทสัญชาติดัตช์ และสาธารณรัฐตกลงจะเข้าควบคุมความตกลงการค้าที่เจรจาโดยหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ อย่างไรก็ดี มีอยู่สองประเด็นสำคัญที่ตกลงกันไม่ได้ คือ ว่าด้วยหนี้ในช่วงที่เนเธอร์แลนด์ปกครองในฐานะเจ้าอาณานิคม และสถานะของนิวกินีตะวันตก
การเจรจาว่าด้วยหนี้ในประเทศและหนี้ต่างประเทศของการปกครองอาณานิคมหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ยืดเยื้อออกไป โดยต่างฝ่ายต่างเสนอการคำนวณของตนและโต้แย้งว่าสหรัฐอินโดนีเซียควรรับผิดชอบต่อหนี้ที่เนเธอร์แลนด์ก่อไว้หลังยอมจำนนต่อญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1942 หรือไม่ โดยเฉพาะผู้แทนอินโดนีเซียรู้สึกขุ่นเคืองที่ต้องครอบคลุมสิ่งที่เห็นว่าเป็นราคาการปฏิบัติทางทหารของเนเธอร์แลนด์ต่ออินโดนีเซีย ท้ายที่สุด จากการเข้าแทรกแซงของสมาชิกสหรัฐอเมริกาของคณะกรรมาธิการอินโดนีเซียสหประชาชาติ (UN Commission on Indonesia) ฝ่ายอินโดนีเซียจึงตระหนักว่าการตกลงจ่ายหนี้ส่วนของเนเธอร์แลนด์จะเป็นราคาที่พวกเขาจะต้องจ่ายเพื่อให้ได้รับการถ่ายโอนอธิปไตย วันที่ 24 ตุลาคม ผู้แทนอินโดนีเซียตกลงว่าอินโดนีเซียจะรับภาระหนี้รัฐบาลหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ประมาณ 4,300 ล้านกิลเดอร์ดัตช์
ปัญหาที่ว่านิวกินีตะวันตกควรรวมเข้าหรือไม่เกือบส่งผลให้การประชุมถึงทางตัน ผู้แทนอินโดนีเซียถือมุมมองว่าอินโดนีเซียควรประกอบด้วยดินแดนหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ทั้งหมด ฝ่ายเนเธอร์แลนด์ปฏิเสธที่จะประนีประนอม โดยอ้างว่านิวกินีตะวันตกไม่มีความสัมพันธ์ด้านเชื้อชาติกับส่วนที่เหลือของกลุ่มเกาะ แม้ความเห็นของสาธารณชนดัตช์จะสนับสนุนให้ถ่ายโอนนิวกินีตะวันตกแก่อินโดนีเซีย คณะรัฐมนตรีดัตช์กังวลว่าจะไม่สามารถให้สัตยาบันความตกลงโต๊ะกลมในรัฐสภาหากยอมรับจุดนี้ ท้ายสุด ในช่วงเช้าของวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 มีการบรรลุความประนีประนอม สถานะของนิวกินีตะวันตกจะถูกพิจารณาผ่านการเจรจาระหว่างสหรัฐอินโดนีเซียและเนเธอร์แลนด์ภายในปีที่มีการถ่ายโอนอธิปไตยนั้น
การประชุมดังกล่าวปิดลงอย่างเป็นทางการในอาคารรัฐสภาเนเธอร์แลนด์เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 และอธิปไตยถูกถ่ายโอนให้แก่สหรัฐอินโดนีเซียเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ปีเดียวกัน
บรรณานุกรม

Ide Anak Agung Gde Agung (1973) Twenty Years Indonesian Foreign Policy: 1945-1965 Mouton & Co ISBN 979-8139-06-2
Kahin, George McTurnan (1952) Nationalism and Revolution in Indonesia Cornell University Press, ISBN 0-8014-9108-8
การประชุมโต๊ะกลมกำลังอยู่ในช่วงการประชุม
โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์

โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์ (พม่า: ရွှေမြန်မာ လေကြောင်းလိုင်း) เป็นสายการบินสัญชาติพม่า ให้บริการเที่ยวบินทั้งภายในและระหว่างประเทศ ก่อตั้งในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 โดยผู้ลงทุน 15 ราย หนึ่งในนั้นคือ ประธานของซีบีแบงก์และเมียนมาโกลเดนสตาร์ สายการบินเริ่มให้บริการในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 โดยใช้เครื่องบินแอร์บัส เอ320 หนึ่งลำ และมีแผนจะซื้อลำใหม่ทุก ๆ ครึ่งปี แต่ในที่สุดก็ไม่ได้ทำตามแผนดังกล่าว
รายชื่อจุดหมายปลายทาง

พุกาม: ท่าอากาศยานหนองยู
พะโม: ท่าอากาศยานพะโม
เหโห: ท่าอากาศยานเหโห
ล่าเสี้ยว: ท่าอากาศยานล่าเสี้ยว
มัณฑะเลย์: ท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ (ฐานการบินหลัก)
มิตจีนา: ท่าอากาศยานมิตจีนา
เนปยีดอ: ท่าอากาศยานนานาชาติเนปยีดอ
พูเตา: ท่าอากาศยานพูเตา
ท่าขี้เหล็ก: ท่าอากาศยานท่าขี้เหล็ก
ย่างกุ้ง: ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง (ฐานการบินหลัก)
อิมผาล: ท่าอากาศยานนานาชาติทูฬิหาล
โกลกาตา: ท่าอากาศยานนานาชาติสุภาษ จันทระ โพส (เฉพาะฤดูกาล)
ฝูงบิน

สถิติเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016:
| เครื่องบิน | ใช้งาน | สั่งซื้อ |
| --- | --- | --- |
| ATR 72-600 | 2 ลำ | – |
| ทั้งหมด | 2 ลำ | – |
แอร์บัส เอ320
ดูเพิ่ม

รายชื่อสายการบินในประเทศพม่า
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กสายการบินในประเทศพม่า |
| --- | --- | --- |
| ภายในประเทศ |  แอร์พุกาม  แอร์เคบีแซด  แอร์มัณฑะเลย์  เอเชียนวิงส์แอร์เวย์  เอเปกซ์แอร์ไลน์  เอฟเอ็มไอแอร์  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  หม่านยะตานาร์พอร์นแอร์ไลน์  เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์  ย่างกุ้งแอร์เวย์  |  |
| ระหว่างประเทศ |  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  เมียนมาร์แอร์เวย์อินเตอร์แนชนัล  เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์  |  |
| ต้นทุนต่ำ |  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  |  |
เครื่องบินแอร์บัส เอ320 กำลังลงจอดที่ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2013
คริเชอ

| คริเชอ |
| --- | --- |

เกิด: คริสเตียน ระฮะดี 16 กันยายน ค.ศ. 1949(1949-09-16) จาการ์ตา, ประเทศอินโดนีเซีย
เสียชีวิต: 30 มีนาคม ค.ศ. 2007(2007-03-30) (57 ปี) จาการ์ตา, ประเทศอินโดนีเซีย
สุสาน: สุสานเจอะรุก ปุรุต เขตจาการ์ตาใต้
ชื่ออื่น: ฮัจญี คริสมันชะห์ ระฮะดี
อาชีพ:  นักร้อง  นักแต่งเพลง  มือกีตาร์ 
คู่สมรส: ดะมายันติ นูร์ (สมรส 1982)
บุตร: 4
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  ป็อป  ป็อปร็อก  โพรเกรสซิฟร็อก  โพรเกรสซิฟป็อป 
เครื่องดนตรี:  ร้องเพลง  กีตาร์  กีตาร์เบส 
ช่วงปี: 1965–2007
ค่ายเพลง: มุสิกะ สตูดิโอ
 นักดนตรี
ลายมือชื่อ

หัจญี คริสมันชะห์ ระฮะดี (อินโดนีเซีย: Chrismansyah Rahadi; ชื่อเกิด คริสเตียน ระฮะดี อินโดนีเซีย: Christian Rahadi; 16 กันยายน ค.ศ. 1949 – 30 มีนาคม ค.ศ. 2007) เป็นที่รู้จักในชื่อ คริเชอ (อินโดนีเซีย: Chrisye) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงแนวโพรเกรสซิฟป็อปชาวอินโดนีเซีย ซึ่งในปี 2011 นิตยสารโรลลิงสโตนอินโดนีเซียได้ประกาศให้เขาเป็นนักดนตรีอินโดนีเซียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลเป็นอันดับสาม
คริสเชเกิดที่จาการ์ตา เขามีเชื้อสายจีน-อินโดนีเซีย และเริ่มสนใจดนตรีตั้งแต่ยังเด็ก ตอนมัธยมเขาเล่นกีตาร์เบสในวงดนตรีที่เขาตั้งร่วมกับโจริส พี่ชายของเขา ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 เขาเข้าร่วมวงซับดะนาดะ (Sabda Nada ต่อมาคือ Gipsy) ซึ่งเป็นวงดนตรีที่นำโดยนาซูติโยน เพื่อนบ้านของเขา ในปี ค.ศ. 1973 หลังจากพักวงไประยะหนึ่ง เขากลับมาร่วมวงอีกครั้งเพื่อเล่นดนตรีในนิวยอร์กเป็นเวลา 1 ปี เขาเดินทางกลับอินโดนีเซียในช่วงสั้น ๆ จากนั้นจึงเดินทางกลับนิวยอร์กกับอีกวงหนึ่งคือ Pro's หลังจากเดินทางกลับอินโดนีเซียอีกครั้ง เขาก็ได้ร่วมงานกับ Gipsy และ กุรูก ซูการ์โนปุตรา ในการบันทึกอัลบั้มค่ายอิสระอย่าง กูรุกกิปซี (Guruh Gipsy) ในปี ค.ศ. 1976
หลังจากความสำเร็จของ กูรุกกิปซี ในปี ค.ศ. 1977 คริเชอได้บันทึกผลงานที่ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกมากที่สุด 2 ชิ้น ได้แก่ "ลิลิน-ลิลิน เกอะจิ" (Lilin-Lilin Kecil) ของ เจมส์ เอฟ. ซุนดะห์ ซึ่งต่อมากลายเป็นเพลงประจำตัวของเขา และอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ บาได ปาสตี เบอะร์ละลุ (Badai Pasti Berlalu) ความสำเร็จดังกล่าวทำให้เขาได้เซ็นสัญญากับค่ายมุสิกะ สตูดิโอ และออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกคือ ซับดะอะลัม (Sabda Alam) ในปี ค.ศ. 1978 ตลอดอาชีพการงานเกือบ 25 ปีกับค่ายมุสิกะ เขาได้บันทึกอัลบั้มเพิ่มเติมอีก 18 อัลบั้ม และในปีค.ศ. 1980 ก็ได้แสดงในภาพยนตร์ เซอะอินดะห์ เริมบุลัน (Seindah Rembulan) คริเชอเสียชีวิตที่บ้านของเขาในจาการ์ตาเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2007 หลังจากต่อสู้กับมะเร็งปอดมาอย่างยาวนาน
คริเชอมีชื่อเสียงจากบุคลิกบนเวทีที่แข็งแกร่งและเสียงร้องที่นุ่มนวล เขาได้รับคำชมเชยจากนักวิจารณ์ในอินโดนีเซีย อัลบั้ม 5 อัลบั้มที่เขามีส่วนร่วมได้รับเลือกให้ติดอันดับ 150 อัลบั้มที่ดีที่สุดตลอดกาลของอินโดนีเซียโดยนิตยสารโรลลิงสโตนอินโดนีเซีย เพลงอีก 4 เพลงของเขา (และเพลงที่ห้าที่เขามีส่วนร่วม) ได้รับการจัดอันดับให้เป็นเพลงที่ดีที่สุดตลอดกาลของอินโดนีเซียในนิตยสารฉบับเดียวกัน อัลบั้มหลายชุดของเขาได้รับการรับรองระดับเงินหรือทองคำ เขาได้รับรางวัลความสำเร็จระดับตลอดชีวิตอีกสองรางวัล หนึ่งรางวัลในปี ค.ศ. 1993 จาก BASF Awards และอีกหนึ่งรางวัลหลังจากเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2007 จากสถานีโทรทัศน์ SCTV ของอินโดนีเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

คริเชอ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คริเชอ ที่ลาสต์.เอฟเอ็ม
เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์

เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์ (พม่า: မြန်မာအမျိုးသား လေကြောင်းလိုင်း) ย่อว่า เอ็มเอ็นเอ (MNA) หรือชื่อเดิม ยูเนียนออฟเบอร์มาแอร์เวย์, เบอร์มาแอร์เวย์, และ เมียนมาร์แอร์เวย์ เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศพม่า โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง และมีสำนักงานใหญ่ในเมืองย่างกุ้ง สายการบินให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางกว่า 35 แห่งทั้งภายในและระหว่างประเทศในทวีปเอเชีย สายการบินก่อตั้งในปี ค.ศ. 1948 เป็นหนึ่งในสายการบินที่เก่าแก่ที่สุดของเอเชีย
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางต่างๆดังต่อไปนี้:
| ประเทศ | เมือง | ท่าอากาศยาน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  กัมพูชา | พนมเปญ | ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ | ยกเลิกแล้ว |  |
|  จีน | ปักกิ่ง | ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง | ยกเลิกแล้ว |  |
|  จีน | เฉิงตู | ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูชวงหลิว | ยกเลิกแล้ว |  |
|  จีน | คุนหมิง | ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงฉางฉุ่ย |  |  |
|  จีน | ฮ่องกง | ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง | ยกเลิกแล้ว |  |
|  จีน | หมางซือ | ท่าอากาศยานเต๋อหงหมางซือ |  |  |
|  อินเดีย | คยา | ท่าอากาศยานนานาชาติคยา | ยกเลิกแล้ว |  |
|  พม่า | แอน | ท่าอากาศยานแอน |  |  |
| พุกาม | ท่าอากาศยานเนียงอู |  |  |  |
| บะมอ | ท่าอากาศยานบะมอ |  |  |  |
| บกเปี้ยน | ท่าอากาศยานบกเปี้ยน |  |  |  |
| ทวาย | ท่าอากาศยานทวาย |  |  |  |
| แฮโฮ่ | ท่าอากาศยานแฮโฮ่ |  |  |  |
| ฮมลิน | ท่าอากาศยานฮมลิน |  |  |  |
| กะเล่ | ท่าอากาศยานกะเล่ |  |  |  |
| เกาะสอง | ท่าอากาศยานเกาะสอง |  |  |  |
| เชียงตุง | ท่าอากาศยานเชียงตุง |  |  |  |
| คานตี | ท่าอากาศยานคานตี |  |  |  |
| เจาะพยู | ท่าอากาศยานเจาะพยู |  |  |  |
| ล่าเสี้ยว | ท่าอากาศยานล่าเสี้ยว |  |  |  |
| หลอยก่อ | ท่าอากาศยานหลอยก่อ |  |  |  |
| มะกเว | ท่าอากาศยานมะกเว |  |  |  |
| มานออง | ท่าอากาศยานมานออง | ยกเลิกแล้ว |  |  |
| มัณฑะเลย์ | ท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ | ฐานการบิน |  |  |
| มอละมไยน์ | ท่าอากาศยานมอละมไยน์ |  |  |  |
| มิเนซาด | ท่าอากาศยานมิเนซาด |  |  |  |
| โมนยวา | ท่าอากาศยานโมนยวา |  |  |  |
| มะริด | ท่าอากาศยานมะริด |  |  |  |
| มยิจีนา | ท่าอากาศยานมยิจีนา |  |  |  |
| เนปยีดอ | ท่าอากาศยานนานาชาติเนปยีดอ |  |  |  |
| ปูดาโอ | ท่าอากาศยานปูดาโอ |  |  |  |
| ซิตตเว | ท่าอากาศยานซิตตเว |  |  |  |
| ท่าขี้เหล็ก | ท่าอากาศยานท่าขี้เหล็ก |  |  |  |
| ตาน-ดแว | ท่าอากาศยานตาน-ดแว |  |  |  |
| ย่างกุ้ง | ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง | ฐานการบิน |  |  |
|  เนปาล | สิทธารถนคร | ท่าอากาศยานโคตมพุทธะ | เร็ว ๆ นี้ |  |
|  สิงคโปร์ | สิงคโปร์ | ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  |  |
|  เกาหลีใต้ | โซล | ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  |  |
|  ไทย | กรุงเทพมหานคร | ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ |  |  |
|  ไทย | เชียงใหม่ | ท่าอากาศยานเชียงใหม่ |  |  |
|  ไทย | ภูเก็ต | ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต | ยกเลิกแล้ว |  |
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2024 เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> C | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอทีอาร์ 72-600 | 8 | — | — | 72 | 72 |  |
| โบอิง 737-800 | 2 | — | 8 | 156 | 164 |  |
| โบอิง 737-800 | 2 | — | 12 | 150 | 162 |  |
ฝูงบินขนส่งสินค้า
| โบอิง 737-800บีซีเอฟ | 1 | — | สินค้า | สินค้า | สินค้า |  |
| ทั้งหมด | 11 | — |  |  |  |  |
เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 10 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | จำนวน | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | ทดแทน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอทีอาร์ 42-320 | 1 | 2014 | 2016 | เอทีอาร์ 72-600 | โอนย้ายให้กับกองทัพอากาศพม่า |
| เอทีอาร์ 72-200 | 2 | 2014 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | จัดเก็บ |
| เอทีอาร์ 72-500 | 1 | 2014 | 2019 | เอทีอาร์ 72-600 | ขายให้กับแอร์สาละวิน |
| โบอิง 737-800 | 3 | 2015 | 2021 | ไม่ทราบ | ขายหลังขาดสภาพคล่องทางการเงินในปี 2021 |
| เอ็มบราเออร์ อี190 | 2 | 2014 | 2019 | ไม่มี | ปลดออกหลังจากอุบัติการณ์ที่ท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ |
| เอ็มบราเออร์ อี190 | 2 | 2014 | 2022 | ไม่มี | เช่าคืนกับจีอีแคปิตอลเอวิเอชันเซอร์วิสเซส |
| เซสนาแกรนด์คาราวาน | 2 | 2015 | 2016 | ไม่มี | XY-AMC ตกที่ท่าอากาศยานมานอองในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 |
| เซสนาแกรนด์คาราวาน | 2 | 2015 | 2018 | ไม่มี | XY-AMB ตกที่ท่าอากาศยานมอละมไยน์ในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 |
ดูเพิ่ม

รายชื่อสายการบินในประเทศพม่า
แหล่งข้อมูลอื่น

เมียนมาร์แอร์เวย์ เก็บถาวร 2007-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เมียนมาร์แอร์เวย์ เก็บถาวร 2007-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (พม่า)
เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
| ด ค กสายการบินในประเทศพม่า |
| --- | --- | --- |
| ภายในประเทศ |  แอร์พุกาม  แอร์เคบีแซด  แอร์มัณฑะเลย์  เอเชียนวิงส์แอร์เวย์  เอเปกซ์แอร์ไลน์  เอฟเอ็มไอแอร์  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  หม่านยะตานาร์พอร์นแอร์ไลน์  เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์  ย่างกุ้งแอร์เวย์  |  |
| ระหว่างประเทศ |  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  เมียนมาร์แอร์เวย์อินเตอร์แนชนัล  เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์  |  |
| ต้นทุนต่ำ |  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  |  |
โบอิง 737-800 ลวดลายใหม่ที่ท่าอากาศยานย่างกุ้งในปี 2015
โบอิง 737-800 ของเอ็มเอ็นเอ
เอ็มบราเออร์ อี190 ของเอ็มเอ็นเอ
กรมปรึกษาราชบัลลังก์

กรมปรึกษาราชบัลลังก์ (เขมร: ក្រុមប្រឹក្សារាជបល្ល័ង្ក กฺรุมปรึกฺสาราชปลฺลังฺก) เป็นองค์คณะบุคคลจำนวน 9 คนของประเทศกัมพูชาซึ่งมีหน้าที่คัดเลือกผู้ขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชา  ตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2536 ประกอบด้วยนายกรัฐมนตรีแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา, ประธานรัฐสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา, รองประธานรัฐสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาคนที่ 1 และคนที่ 2, ประธานพฤฒสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา, รองประธานพฤฒสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาคนที่ 1 และคนที่ 2, สมเด็จพระสังฆราชฝ่ายคณะสงฆ์มหานิกาย, และสมเด็จพระสังฆราชฝ่ายคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
หลังจากการก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536 กรมนี้มิได้ปฏิบัติหน้าที่ใด ๆ อีก จนกระทั่งได้ปฏิบัติหน้าที่อีกครั้งเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 ในการกราบบังคมทูลอัญเชิญพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดมสีหมุนีขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่
การลงคะแนนคัดเลือกผู้ขึ้นเสวยราชสมบัติในที่ประชุมกรม ใช้การลงคะแนนลับในหีบบัตรเลือกตั้งโดยสมาชิกกรมทั้ง 9 คน
องค์คณะของกรมในปัจจุบัน

| นาม | ตำแหน่ง |
| --- | --- |
สมเด็จมหาบวรธิบดี ฮุน มาแณต: นายกรัฐมนตรีแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา
สมเด็จมหารัฐสภาธิการธิบดี ฆวน สุดารี: ประธานรัฐสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา
สมเด็จอัครมหาเสนาบดี เดโช ฮุน เซน: ประธานพฤฒสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา
ชาม เยียบ: รองประธานรัฐสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาคนที่หนึ่ง
วง สูต: รองประธานรัฐสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาคนที่สอง
ซิม กา: รองประธานพฤฒสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาคนที่หนึ่ง
เทพ งอน: รองประธานพฤฒสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาคนที่สอง
สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (นนท์ แงด ปสฺสทฺธิสมฺโพชฺฌงฺโค) (รักษาการ): สมเด็จพระสังฆราชฝ่ายคณะสงฆ์มหานิกาย
สมเด็จพระอภิสิริสุคนธามหาสังฆราชาธิบดี (บัวร์ กรี จนฺทคิริโก): สมเด็จพระสังฆราชฝ่ายคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
พระมหากษัตริย์ซึ่งได้รับเลือกจากกรมปรึกษาราชบัลลังก์

พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (24 กันยายน พ.ศ. 2536)
พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี (14 ตุลาคม พ.ศ. 2547)
ผู้มีสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์

พระมหากษัตริย์แห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาจะต้องเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์กัมพูชา ซึ่งมีพระชนมายุตั้งแต่ 30 พรรษาขึ้นไป และสืบเชื้อสายมาจากราชสกุลวงศ์ของสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี (พระองค์ด้วง) หรือพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร หรือพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ปัจจุบันมีเจ้านายผู้มีสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์ของกัมพูชาชั้นแรกสุดจำนวน 3 พระองค์ ได้แก่
สมเด็จกรมพระนโรดม จักรพงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2488) พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
พระองค์เจ้านโรดม สิริวุธ (ประสูติ พ.ศ. 2494) พระราชอนุชาต่างพระมารดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
พระองค์เจ้านโรดม ปรียโสภณ (ประสูติ พ.ศ. 2497) พระราชอนุชาต่างพระมารดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
หมายเหตุ: พระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ ชีวันฤทธิ์ (ประสูติ พ.ศ. 2510) และพระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ วชิราวุธ (ประสูติ พ.ศ. 2516) ซึ่งเป็นพระนัดดาของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (โดยทรงเป็นพระโอรสในสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ และสมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ) ทรงเป็นเชื้อสายของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ซึ่งมีสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์ของกัมพูชาชั้นแรกสุดเช่นกัน
เอ็นดน มะฮ์มุด

| ยังอามัตเบอร์บาฮาเกียตุนเอ็นดน มะฮ์มุด อัมบักSSM |
| --- | --- |
هند محمود أعماق‎
เนลา โจฮัน และเอ็นดน มะฮ์มุด ที่พิพิธภัณฑ์มรดกอิสลาม กัวลาลัมเปอร์ ค.ศ. 1999

ภรรยาของนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย
In role 31 ตุลาคม ค.ศ. 2003 – 20 ตุลาคม ค.ศ. 2005   (เสียชีวิต)
กษัตริย์: ซีราจุดดิน
นายกรัฐมนตรี: อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี
ก่อนหน้า: ซีตี ฮัซมะฮ์ โมฮามัด อาลี
ถัดไป: จีน อับดุลละฮ์
ภรรยาของรองนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย
In role 29 มกราคม ค.ศ. 1999 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 2003
กษัตริย์: ซีรอญุดดีน
นายกรัฐมนตรี: มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
รอง: ตุน อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี
ก่อนหน้า: วัน อาซีซะฮ์ วัน อิซมาอิล
ถัดไป: รซมะฮ์ มันโซร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 ธันวาคม ค.ศ. 1940(1940-12-24) กลัง รัฐเซอลาโงร์ บริติชมาลายา (ปัจจุบันอยู่ในประเทศมาเลเซีย)
เสียชีวิต: 20 ตุลาคม ค.ศ. 2005(2005-10-20) (64 ปี) ปูตราจายา ประเทศมาเลเซีย
ที่ไว้ศพ: สุสานมุสลิมตามันเซอลาตัน, เขต 20, ปูตราจายา ประเทศมาเลเซีย
คู่สมรส: ตุน อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี
บุตร: 2

ตุน เอ็นดน บินตี มะฮ์มุด อัมบัก (มลายู: Endon binti Mahmood Ambak; 24 ธันวาคม ค.ศ. 1940 — 20 ตุลาคม ค.ศ. 2005) เป็นอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศมาเลเซีย โดยเป็นภรรยาคนแรกของอับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี เธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ด้วยโรคมะเร็งทรวงอก
ประวัติ

เอ็นดน มะฮ์มุด เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1940 ที่เมืองกลัง รัฐเซอลาโงร์ โดยเป็นบุตรีของดาโต๊ะ มะฮ์มุด อัมบัก ชาวมลายู กับดาติน มาเรียม อับดุลละฮ์ ชาวญี่ปุ่น เธอมีพี่น้อง 10 คน โดยรวมไปถึงน้องสาวฝาแฝดชื่อ โนไรนี และมีน้องสาวคนอื่นเช่น นนนี, ระฮ์มะฮ์ และอาอีชะฮ์
บิดาของเธอทำงานในเหมืองแร่ และต่อมาได้ย้ายทำในรัฐเประเพื่อดูแลเหมือง 60 แห่งในเขตเมืองกัมปาร์ เอ็นดนจึงใช้ชีวิตในวัยเด็กของเธอในเมืองกัมปาร์ และได้รับการศึกษาครั้งแรกที่โรงเรียนอังกฤษ-จีน (Anglo-Chinese School) ซึ่งปัจจุบันคือโรงเรียนประถมนานาชาติเมโธดิสต์ (Methodist National Type Primary School) ต่อมาเธอได้ศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมเซนต์แมรี (St Mary’s secondary school) ในกัวลาลัมเปอร์
เอ็นดนพบกับอับดุลละฮ์ เมื่อ ค.ศ. 1960 ในขณะที่เธอทำงานในสำนักงาน Federal Establishment Office ซึ่งปัจจุบันคือหน่วยบริการมหาชน (Public Service Department) และทั้งคู่ได้แต่งงานกันในปี ค.ศ. 1965 ซึ่งต่อมาเอ็นดนจึงลาออกจากงานใน ปี ค.ศ. 1976
อับดุลละฮ์ และเอ็นดนมีบุตรธิดาด้วยกันสองคน โดยบุตรคนแรกเป็นชาย คือ ดาโต๊ะกามาลุดดิน อับดุลละฮ์ ปัจจุบันได้สมรสแล้วกับอัซรีน อับดุลละฮ์ ส่วนบุตรสาวชื่อ โนรี อับดุลละฮ์ ปัจจุบันได้สมรสแล้วกับไครี จามาลุดดิน โดยมีหลานให้แก่อับดุลละฮ์และเอ็นดนรวมกัน 4 คน
งานช่วยเหลือด้านสังคม

เอ็นดนได้บันทึกงานช่วยเหลือของเธอเกี่ยวกับงานศิลปะบนเนื้อผ้าแบบดั้งเดิม อย่างผ้าบาติก (Batik) และซงเกต (Songket) เธอได้ปล่อยโฆษณาและการแสดง "Batik Extravaganza" ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2003 และการเคลื่อนไหวของผู้ผลิตบาติกในมาเลเซีย "Creation For The World" และเธอเป็นผู้อุปถัมภ์ภาพยนตร์อีกด้วย