stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารายห์ แครี
สไตล์เพลง และ ความสามารถ > เสียงของเธอในปัจจุบัน

นับตั้งแต่ปี 2001 ที่เธอได้เข้าโรงพยาบาล โดยทีมแพทย์พบว่า ได้เกิดตุ่มบริเวณเส้นเสียงของเธอ ทำให้อาจไม่สามารถร้องเพลงได้เท่าเดิม แต่แครีย์ยังออกมายืนยันว่า เสียงของเธอยังคงเป็นเหมือนเดิม โดยในปี 2002 เธอได้ออกอัลบั้มและทัวร์ในปี 2003–2004 โดยเสียงของเธอกลับมาดีขึ้น แต่ในปี 2014 เสียงของเธอมีปัญหาระหว่างการร้องเพลง Vision of Love ในการแสดงคอนเสิร์ตที่โตเกียว
สไตล์เพลง และ ความสามารถ > ธีมและสไตล์เพลง

แครีย์มักจะเขียนเพลงที่มีเนื้อเพลงเกี่ยวกับความรัก บางครั้งเธอก็ได้เขียนเนื้อเพลงที่เกี่ยวกับการเหยียดสีผิว ความตาย ความหิวโหย และเรื่องของความเชื่อจิตและวิญญาณ
โดยภาคดนตรี ได้ใช้เครื่องดนตรีอีเลคโทรนิค เช่น ดรัม แมชชีน, คีย์บอร์ด และ เครื่องสังเคราะห์เสียง โดยหลาย ๆ เพลงของเธอจะมีเปียโนประกอบอยู่ด้วย แครีย์เคยเรียนเปียโนตอนอายุ 6 ขวบ แต่เธอบอกว่าเธอไม่สามารถอ่านโน้ตได้แต่ชอบที่จะร่วมแต่งเพลงกับนักเปียโนเวลาแต่งเพลง และมันง่ายกว่าที่จะทดลองด้วยการรวมเมโลดี้และโครงสร้างคอร์ดด้วยวิธีนี้ 
การเรียบเรียงเพลงของแครีย์ได้รับอิทธิพลจากสตีวี่ วันเดอร์ ที่เธอเคยยกยอว่าเป็นอัจฉริยะแห่งศตวรรษที่ 20
แครีย์เริ่มรีมิกซ์เพลงของเธอตั้งแต่ช่วงต้น และเป็นผู้นำที่จะร้องใหม่ในรีมิกซ์ของเธอ โดยดีเจ เดวิด มอราเลสได้ร่วมงานกับเธออยู่หลายครั้ง เริ่มจากเพลง "Dreamlover" (ปี 1993) รีมิกซ์ของเพลงนี้ได้รับความนิยมในหมู่วงการเพลงเฮาส์โดยนิตยสารสแลนท์ ยกย่องให้เป็นเพลงเต้นรำที่ดีที่สุดเพลงหนึ่ง
เพลง "Fantasy" (ปี 1995) เธอได้ร่วมแต่งรีมิกซ์ทั้งในรูปแบบแนวดนตรีฮิปฮอปและเฮาส์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ วีคลีได้ยกให้ทั้งสองรีมิกซ์ของเพลง "Fantasy" เป็นหนึ่งเพลงเยี่ยมที่สุดของเธอ
แครีย์ยังคงร่วมงานการทำเพลงรีมิกซ์กับโปรดิวเซอร์อย่าง เดวิด มอราเลส, เจอร์เมน ดูปริ, จูเนียร์ วาสเควซ และ ดีเจ คลูย์
กิจกรรมการกุศลและงานอื่น ๆ > กิจกรรมการกุศล

แครีย์เธอได้เป็นคนใจบุญใจกุศล ได้ร่วมการบริจาคเงินนับล้าน ๆ ดอลล่าร์ให้แก่องค์กรการกุศลอย่างเช่น เมค-อะ-วิช ฟาวเดชัน (Make-A-Wish Foundation) , เนชันนอลอะดอบชันเซ็นเตอร์ (National Adoption Center) , โครงการของวีเอชวันเซฟเดอะมิวสิก (Save The Music Foundation) , เฟร็ชแอร์ฟันด์ (Fresh Air Fund) และอื่น ๆ
แครีย์ได้เป็นที่รู้จักกันดีในการช่วยเหลืองานในมูลนิธิเมค-อะ-วิช ฟาวเดชัน (ช่วยเหลือเด็กที่ป่วย)
นอกจากนั้นเธอยังเป็นอาสาสมัครให้แก่นิวยอร์ก เพรบีทีเรียน ฮอสปิทอล คอร์เนลล์ เมดิคัล เซ็นเตอร์ ยอดการขายอัลบั้ม "MTV Unplugged" ก็ได้บริจาคให้การกุศลหลายโครงการ ในปี 1998 แครีย์ได้ร่วมงานกับวีเอชวัน ดีวาส์ (VH1 Divas Live) ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตหารายได้ให้แก่เด็กที่ขาดแคลนเครื่องดนตรีในมูลนิธิเซฟเดอะมิวสิก เธอร่วมงานกับวีเอชวันอีกครั้งในปี 2006 ในรายการวีเอชวันเซฟเดอะมิวสิก และล่าสุดในปี 2007 นี้ แครีย์จะร่วมงานกับวีเอชวันอีกครั้งฉลองครบรอบ 10 ปีมูลนิธิเซฟเดอะมิวสิก
แครีย์ร่วมร้องเพลงในงานอเมริกา: อะ ทริบิวท์ ทู ฮีโรส์ (America: A Tribute to Heroes) เป็นการหารายได้ทางรายการโทรทัศน์จากเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน และในเดือนธันวาคม 2001 แครีย์ได้ร้องเพลงให้แก่กองทัพอเมริกันก่อนไปคอซอวอ
นอกจากนั้นเธอยังได้เป็นพิธีกรให้แก่รายการพิเศษของสถานีซีบีเอส รายการแอ็ท โฮม ฟอร์ เดอะ ฮอลิเดย์ส (At Home for the Holidays) เป็นสารคดีเกี่ยวกับลูกอุปถัมภ์ เธอยังได้ร่วมงานกับนิวยอร์ก ซิตี้ แอดมินิสเตรชัน ฟอร์ ชิลเดรนส์ เซอร์วิส (New York City Administration for Children's Services)
ในปี 2005 เธอได้ร่วมแสดงในงานคอนเสิร์ตไลฟ์เอทในลอนดอน และช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากพายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008 แครีย์ร่วมกับนักร้องอื่นร่วมกับบันทึกเสียงซิงเกิลการกุศลที่ชื่อ "Just Stand Up" โปรดิวซ์โดยเบบี้เฟซและแอล. เอ. รีด เพื่อสนับสนุนโครงการ "สแตนด์อัปทูแคนเซอร์" โดยในวันที่ 5 กันยายน เหล่านักร้องได้ร่วมการแสดงสดบนโทรทัศน์
กิจกรรมการกุศลและงานอื่น ๆ > งานอื่น ๆ

สำหรับงานอื่น ๆ ในช่วงแรก ๆ เธอไม่เคยมีงานเกี่ยวข้องกับแบรนด์การค้า จนกระทั่งในปี 2006 เมื่อเธอได้ร่วมกับ อินเทล เซ็นทริโน คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และยังได้ร่วมเปิดผลิตภัณฑ์อัญมณีและของใช้เกี่ยวกับวัยรุ่น และร้านเสื้อผ้าผู้หญิงอย่าง แคลร์ และยังได้ร่วมงานกับเป๊ปซี่และโมโตโรลา เธอยังได้บันทึกเสียงและประชาสัมพันธ์ให้แก่งานโฆษณา มีเพลงริงโทนชื่อ "Time of Your Life" เธอเซ็นสัญญากับบริษัทเครื่องสำอาง เอลิซาเบธ อาร์เด็น และในปี 2007 เธอออกน้ำหอมที่ชื่อว่า "M"
จากข้อมูลของนิตยสารฟอร์บ แครีย์ถือเป็นสตรีที่ร่ำรวยที่สุดในวงการบันเทิงเป็นอันดับ 6 (ข้อมูลเดือนมกราคม 2007) กับรายได้กว่า 225 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2008 แครีย์ยังติดอันดับของนิตยสารไทม์ประจำปี ในหัวข้อ 100 อันดับบุคคลทรงอิทธิพล ในเดือนมกราคม 2010 แครีย์ประกาศผ่านทางทวิตเตอร์ของเธอว่าจะออกแบรนด์แชมเปญสีกุหลาบ ที่ชื่อ แองเจิลแชมเปญ
ผลงานเพลง

Mariah Carey (1990)
Emotions (1991)
Music Box (1993)
Merry Christmas (1994)
Daydream (1995)
Butterfly (1997)
Rainbow (1999)
Glitter (2001)
Charmbracelet (2002)
The Emancipation of Mimi (2005)
E=MC² (2008)
Memoirs of an Imperfect Angel (2009)
Merry Christmas II You (2010)
Me. I Am Mariah... The Elusive Chanteuse (2014)
Caution (2018)
คอนเสิร์ต

1993: Music Box Tour
1996: Daydream World Tour
1998: Butterfly World Tour
2000: Rainbow World Tour
2003–2004: Charmbracelet World Tour
2006: The Adventures of Mimi Tour
2009–2010: Angels Advocate Tour
2014-2015: The Elusive Chanteuse Show
2015-2016: #1 To Infinity
2016: The Sweet Sweet Fantasy Tour
2018 The butterfly returns
2019 Caution World Tour
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มารายห์ แครี ที่ออลมิวสิก
มารายห์ แครี ผลงานเพลงที่ดิสคอกส์
มารายห์ แครี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:WorldCat id
| ด ค กรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1950s:  ไม่มีรางวัล (1958)  บ็อบบี ดาริน (1959) 
1960s:  บ็อบ นิวฮาร์ต (1960)  ปีเตอร์ เนโร (1961)  โรเบิร์ต กูเล็ต (1962)  เดอะสวิงเกิลซิงเกอรส์ (1963)  เดอะบีเทิลส์ (1964)  ทอม โจนส์ (1965)  ไม่มีรางวัล (1966)  บ็อบบี เจนทรี (1967)  โจเซ เฟลิเซียโน (1968)  ครอสบี, สติลส์ แอนด์แนช (1969) 
1970s:  เดอะคาร์เพนเทอส์ (1970)  คาร์ลี ไซมอน (1971)  อเมริกา (1972)  เบ็ตต์ มิดเลอร์ (1973)  มาร์วิน แฮมลิช (1974)  นาตาลี โคล (1975)  สตาร์แลนด์โวคอลแบนด์ (1976)  เดบบี บูน (1977)  อะเทสต์ออฟฮันนี (1978)  ริคกี ลี โจนส์ (1979) 
1980s:  คริสโตเฟอร์ ครอสส์ (1980)  ชีนา อีสตัน (1981)  เมนแอตเวิร์ก (1982)  คัลเจอร์คลับ (1983)  ซินดี ลอเปอร์ (1984)  ซาเด (1985)  บรูซ ฮอร์นสบี & เดอะแรนก์ (1986)  โจดี วัตลีย์ (1987)  เทรซี แชปแมน (1988)  มิลลี วานิลลี (1989) 
1990s:  มารายห์ แครี (1990)  มาร์ก คอห์น (1991)  อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์ (1992)  โทนี แบรกซ์ตัน (1993)  เชอรีล โครว์ (1994)  ฮูตีแอรด์เดอะโบลว์ฟิช (1995)  ลีแอน ไรมส์ (1996)  พอลลา โคล (1997)  ลอรีน ฮิลล์ (1998)  คริสตินา อากีเลรา (1999) 
2000s:  เชลบี ลีนน์ (2000)  อลิเชีย คีส์ (2001)  นอราห์ โจนส์ (2002)  อีวาเนสเซนซ์ (2003)  มารูนไฟฟ์ (2004)  จอห์น เลเจนด์ (2005)  แคร์รี อันเดอร์วูด (2006)  เอมี ไวน์เฮาส์ (2007)  อะเดล (2008)  แซกบราวน์แบนด์ (2009) 
2010s:  เอสเปรันซา สปอลดิง (2010)  บอนอีแวร์ (2011)  ฟัน (2012)  แมคเคิลมอร์ แอนด์ไรอัน ลูอิส (2013)  แซม สมิธ (2014)  เมแกน เทรนเนอร์ (2015)  เชนจ์เดอะแร็ปเปอร์ (2016)  อเลสเซีย คารา (2017)  ดัว ลีปา (2018)  บิลลี ไอลิช (2019) 
2020s:  เมแกนเดอะสตัลเลียน (2020)  โอลิเวีย โรดริโก (2021)  ซามารา จอย (2022)  วิกตอเรีย มอเนต์ (2023) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  รางวัลแกรมมี  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Synchronkartei  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef 
มารายห์ แครี่ย์ ในปี ค.ศ. 1990
ภาพถ่ายมิวสิกวิดีโอ "I Still Believe"
ถ่ายร่วมกับ แอล.เอ. ลีด ในงานเปิดตัวอัลบั้ม The Emancipation of Mimi
แดเนียล คาฮ์นะมัน

| แดเนียล คาฮ์นะมัน |
| --- | --- |

เกิด: 5 มีนาคม ค.ศ. 1934(1934-03-05) เทลอาวีฟ, ปาเลสไตน์ในอาณัติ
เสียชีวิต: 28 มีนาคม ค.ศ. 2024(2024-03-28) (90 ปี)
สัญชาติ: สหรัฐอเมริกา, อิสราเอล
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, 1961 มหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลม ปริญญาตรีศิลปศาสตร์, 1954
มีชื่อเสียงจาก: ความเอนเอียงทางประชาน เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม (Behavioral economics) Prospect theory
รางวัล: American Psychological Association Lifetime Achievement Award (ค.ศ. 2007) รางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรด โนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์ (ค.ศ. 2002)  American Psychological Society Distinguished Scientific Contribution Award (ค.ศ. 1982)  Grawemeyer Award (มหาวิทยาลัยหลุยส์วิล์ล ค.ศ. 2003)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: จิตวิทยา, เศรษฐศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ค.ศ. 1993- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ค.ศ. 1986-93 มหาวิทยาลัยบริติช โคลัมเบีย ค.ศ. 1978-86 ศูนย์การศึกษาขั้นสูงสำหรับพฤติกรรมศาสตร์ (Center for Advanced Study in the Behavioral Sciences) ค.ศ.  1972-73 มหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลม (Hebrew University of Jerusalem) ค.ศ. 1961-77
วิทยานิพนธ์: An analytical model of the semantic differential (1962)
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: Susan M. Ervin-Tripp
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: Eldar Shafir
 
   เสียงของแดเนียล คาห์นะมัน  อัดเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 จากรายการของสถานี BBC Radio 4 รายการ Desert Island Discs 
แดเนียล คาฮ์นะมัน
(อักษรโรมัน: Daniel Kahneman; ฮีบรู: דניאל כהנמן; 5 มีนาคม ค.ศ. 1934 – 27 มีนาคม ค.ศ. 2024)
เป็นนักจิตวิทยาชาวอิสราเอล-อเมริกัน  ผู้มีชื่อเสียงเกี่ยวกับงานทางจิตวิทยาเรื่องการประเมินหลักฐานและการตัดสินใจ (judgment and decision-making) และงานทางเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม (behavioral economics) ซึ่งเขาได้รับรางวัลรางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรด โนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์ ในปี ค.ศ. 2002
การค้นพบที่ประกอบด้วยหลักฐานต่าง ๆ ของเขา  คัดค้านข้อสมมติว่า มนุษย์เป็นสัตว์ที่ตัดสินใจตามเหตุผล ที่มีอยู่ทั่วไปในทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ในปัจจุบัน
โดยทำงานร่วมกันกับอะมอส ทเวอร์สกี้  และบุคคลอื่น ๆ ดร. คาฮ์นะมันแสดงฐานทางประชานที่เป็นเหตุของความผิดพลาดในการตัดสินใจของมนุษย์  ที่เกิดจากฮิวริสติกและความเอนเอียง (Kahneman & Tversky, ค.ศ. 1973; Kahneman, Paul Slovic & Tversky, ค.ศ. 1982; Tversky & Kahneman, ค.ศ. 1974)
และคิดค้นทฤษฎี prospect theory (Kahneman & Tversky, 1979)
เขาได้รับรางวัลรางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรด โนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์ ในปี ค.ศ. 2002 สำหรับทฤษฎีนี้
ในปี ค.ศ. 2011 นิตยสารอเมริกัน Foreign Policy (นโยบายต่างประเทศ) ยกเขาขึ้นสู่รายชื่อยอดนักคิดระดับโลกของนิตยสาร
ในปีเดียวกันหนังสือ Thinking, Fast and Slow (ความคิด  เร็วและช้า) ที่รวมสาระในงานวิจัยต่าง ๆ ของเขา  ได้ออกจำหน่ายและกลายเป็นหนังสือขายดีที่สุดเล่มหนึ่ง
ในปัจจุบัน ดร. คาฮ์นะมัน เป็นศาสตราจารย์กิตติคุณของคณะจิตวิทยาและ public affairs ที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน (Woodrow Wilson School of Public and International Affairs)
ดร. คาฮ์นะมัน  เป็นหุ้นส่วนผู้ก่อตั้งบริษัท TGG Group ซึ่งเป็นบริษัทให้คำปรึกษาทางด้านธุรกิจและด้านการทำบุญเพื่อสาธารณประโยชน์  เขามีคู่สมรสคือ ดร. แอนน์ ทรีสแมน ผู้เป็น Fellow ของราชสมาคมแห่งลอนดอน
ในปี ค.ศ. 2014 นิตยสาร The Economist ยกย่อง ดร. คาฮ์นะมันว่า  เป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มีอิทธิพลเป็นอันดับ 15 ของโลก
งานที่มีชื่อเสียง

Anchoring and adjustment
Attribute substitution
Availability heuristic
Base rate fallacy
Conjunction fallacy
Dictator game
Fooled by Randomness
Framing (social sciences)
Loss aversion
Optimism bias
Peak-end rule
Planning fallacy
Prospect theory
Cumulative prospect theory
Reference class forecasting
Representativeness heuristic
Simulation heuristic
Status quo bias
ผลงานที่ตีพิมพ์

นี่เป็นรายการงานตีพิมพ์ที่ยังไม่สมบูรณ์
ผลงานที่ตีพิมพ์ > หนังสือ

Kahneman, Daniel (1973). Attention and Effort. Prentice-Hall.
Kahneman, Daniel; Slovic, Paul; Tversky, Amos (1982). Judgment Under Uncertainty: Heuristics and Biases. Cambridge University Press.
Kahneman, Daniel; Diener, E.; Schwarz, N. (1999). Well-Being: The Foundations of Hedonic Psychology. Russell Sage Foundation.
Kahneman, Daniel; Tversky, Amos (2000). Choices, Values and Frames. Cambridge University Press.
Kahneman, Daniel; Gilovich, Thomas; Griffin, Dale (2002). Heuristics and Biases: The Psychology of Intuitive Judgment. Cambridge University Press. ISBN 9780521792608.
Kahneman, Daniel (2011). Thinking, Fast and Slow. Farrar, Straus and Giroux. ISBN 9780374275631. (Reviewed by Freeman Dyson in The New York Review of Books, December 22, 2011, pp. 40–44)
Kahneman, Daniel; Sibony, Olivier; Sunstein, Cass R. (2021). Noise: A Flaw in Human Judgment. William Collins. ISBN 9780008308995.
สัมภาษณ์

'Can We Trust Our Intuitions?' in Alex Voorhoeve Conversations on Ethics. Oxford University Press, 2009. ISBN  978-0-19-921537-9 (Discusses Kahneman's views about the reliability of moral intuitions [case judgments] and the relevance of his work for the search for 'reflective equilibrium' in moral philosophy.)
All in the Mind, ABC, Australia (2003)
All in the Mind, BBC, Great Britain (2011)
Thinking about Thinking - An Interview with Daniel Kahneman (2011)  เก็บถาวร 2013-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kahneman, Daniel. Daniel Kahneman-Thinking That We Know (12th Annual Ackler Lecture) (ภาพยนตร์). สืบค้นเมื่อ 2015-03-06.
How You Really Make Decisions (Series 2013-2014 No.9) (ภาพยนตร์). Horizon (BBC TV series). สืบค้นเมื่อ 2015-03-06.[ลิงก์เสีย]
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "Kahneman". Pronounce Names. สืบค้นเมื่อ 2015-03-06.
↑  "The FP Top 100 Global Thinkers. 71 Daniel Kahneman". foreignpolicy.com. 2011-11-28. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-04. สืบค้นเมื่อ 2012-11-03.
↑  "The New York Times Best Seller List - December 25, 2011" (PDF). www.hawes.com. สืบค้นเมื่อ 2014-08-17.
↑  "Influential economists Shifting clout". The Economist. 2015-01-03.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (at Princeton)
Kahneman's resume (2011)
งานโดยหรือเกี่ยวกับ แดเนียล คาฮ์นะมัน ในห้องสมุดต่าง ๆ ในแคตาลอกของเวิลด์แคต
Maps of Bounded Rationality 2002 lecture at NobelPrize.org
Profile and Papers at Research Papers in Economics (RePEc)
Lecture on "The riddle of experience vs. memory" เก็บถาวร 2013-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at TED, February 2010
Teller exploits fast thinking เก็บถาวร 2013-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Talcott Parsons Prize Ceremony and Address: Two Systems of the Mind
Review: Thinking, Fast and Slow by Daniel Kahneman
2012 Singularity Summit Q&A with Kahneman on Fora.tv
Daniel Kahneman (1934- ). The Concise Encyclopedia of Economics. Library of Economics and Liberty (2nd ed.). Liberty Fund. 2008.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
วิชาการ:  CiNii  Google Scholar  MathSciNet  Mathematics Genealogy Project  Scopus  zbMATH 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef 
| [[วิกิพีเดีย:|ข้อมูลบุคคล]] |
| --- | --- |
ชื่อ: Kahneman, Daniel}
ชื่ออื่น: 
รายละเอียดโดยย่อ: economist, Nobel Prize winner
วันเกิด: 1934-03-05
สถานที่เกิด: Tel Aviv, Israel
วันตาย: 
สถานที่ตาย:
Quercus suber

| โอ๊กก๊อก |
| --- | --- |

โอ๊กก๊อกในที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับก่อ 
วงศ์:: วงศ์ก่อ 
สกุล:: Quercus 
สกุลย่อย:: Quercus subg. Quercus 
ส่วน:: Quercus sect. Cerris  L.
สปีชีส์:: Quercus suber
ชื่อทวินาม
Quercus suber L.

ชื่อพ้อง
  รายการ Quercus cintrana Welw. ex Nyman  Quercus corticosa Raf.  Quercus mitis Banks ex Lowe  Quercus occidentalis Gay  Quercus sardoa Gand.  Quercus subera St.-Lag.  Quercus suberosa Salisb.  
Quercus suber หรือชื่อสามัญ โอ๊กก๊อก (อังกฤษ: cork oak) เป็นโอ๊กไม่ผลัดใบขนาดกลาง เป็นแหล่งที่มาหลักของไม้ก๊อกที่ใช้ทำที่ปิดขวดไวน์และอื่น ๆ เช่น ใช้ทำเป็นพื้น และใช้ทำเป็นเป็นแกนของลูกคริกเกต มีถิ่นกำเนิดในยุโรปตะวันตกเฉียงใต้และแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน โอ๊กก๊อกเป็นสปีชีส์โบราณและมีการพบซากฟอสซิลที่สามารถย้อนได้ถึงยุคเทอร์เชียรี
โอ๊กก๊อกเป็นพืชทนแล้งและต้องการคุณภาพดินน้อย ป่าไม้ก๊อกเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์และพืชนานาชนิด เนื่องจากจุกก๊อกถูกแทนที่ด้วยวัสดุอื่น ๆ เช่นฝาขวดมากขึ้น ป่าเหล่านี้จึงมีความเสี่ยงเนื่องจากเป็นส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรม และสัตว์บางชนิด เช่น ลิงซ์สเปน กำลังเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
การใช้

มีการปลูกต้นโอ๊กก๊อกเพื่อผลิตไม้ก๊อกในหลายประเทศในแถบเมดิเตอร์เรเนียน ศูนย์การผลิตไม้ก๊อกอยู่ทางตอนใต้ของโปรตุเกส (คิดเป็น 50% ของการผลิตทั้งหมด) และทางตอนใต้ของสเปน ซึ่งมีการปลูกต้นไม้ความสูงต่ำที่มียอดขนาดใหญ่และกิ่งก้านที่แข็งแรงในพื้นที่ขนาดกว้าง ซึ่งให้ผลผลิตไม้ก๊อกที่สูงสุด สถานที่สำหรับปลูกต้นโอ๊กก๊อกนี้เรียกว่า มุนตาดุช ในโปรตุเกส และ เดเอซัส ในสเปน ซึ่งมีคุณค่าอย่างยิ่งในแง่ของความหลากหลายทางชีวภาพและมรดกทางวัฒนธรรม
ไม้ก๊อกส่วนใหญ่จะใช้สำหรับการผลิตจุกไวน์ รวมถึงการใช้เป็นฉนวนความร้อนและเสียง, กระดาษก๊อก, ลูกขนไก่แบดมินตัน, ลูกคริกเกต, ที่จับคันเบ็ด, อุปกรณ์พิเศษสำหรับอุตสาหกรรมอวกาศ และสำหรับการใช้งานทางเทคนิคอื่น ๆ (ซึ่งรวมถึงวัสดุผสม พื้นรองเท้า วัสดุปูพื้น) การผลิตจุกขวดเป็นสัดส่วนประมาณ 70% ของมูลค่าเพิ่มในการเก็บเกี่ยวไม้ก๊อก อย่างไรก็ตามจำนวนโอ๊กก๊อกลดลงอย่างมีนัยสำคัญในยุโรปตะวันตกเฉียงใต้ เนื่องจากจุกก๊อกธรรมชาติถูกแทนที่ด้วยพลาสติกหรือแผ่นโลหะ ซึ่งเป็นอันตรายต่อความหลากหลายทางชีวภาพในพื้นที่เหล่านี้
นอกจากใช้ไม้ก๊อกแล้ว ก็ยังใช้เปลือกโอ๊กก๊อกซึ่งมีแทนนินที่สามารถสกัดได้ประมาณร้อยละสิบสอง นอกจากนี้ ลูกโอ๊กยังใช้เป็นอาหารในการเลี้ยงสุกร ต้นไม้หนึ่งต้นสามารถให้ลูกโอ๊กได้ 15 ถึง 30 กิโลกรัม (33 ถึง 66 ปอนด์) ต่อปี
อ่านเพิ่ม

Aronson J., Pereira J. S., Pausas J. G. (eds.). (2009). Cork Oak Woodlands on the Edge: Conservation, Adaptive Management, and Restoration. Washington, D.C.: Island Press, 315 pp.
แหล่งข้อมูลอื่น

Quercus suber. Plants of the World Online. Kew Science.
Cork Oak. World Wildlife Foundation Priority Species.
Cork Industry Federation. 2014.
PlanetCork.org. Educating primary school children in sustainable development. Cork Industry Federation. 2009.
Cork Oak (Quercus suber). European Forest Genetic Resources Programme (EUFORGEN).
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q156137  Wikispecies: Quercus suber  APDB: 143359  Calflora: 9403  EoL: 1151259  EPPO: QUESU  FNA: 242414180  GBIF: 2879411  GRIN: 30755  iNaturalist: 50868  IPNI: 296785-1  IRMNG: 11256655  ITIS: 19430  IUCN: 194237  NBN: NBNSYS0000042189  NCBI: 58331  NZOR: 966cb607-1a1b-41ce-8372-75e9fb9d798f  PfaF: suber Quercus suber  Plant List: kew-175312  PLANTS: QUSU5  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:296785-1  Tropicos: 13100139  WCSP: 175312 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
พิธีไหว้ครู

พิธีไหว้ครูในโรงเรียนที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2552
พิธีไหว้ครู เป็นพิธีกรรมที่เป็นประเพณีของไทยที่นิยมปฏิบัติมาแต่สมัยโบราณ แสดงถึงความระลึกถึงบุญคุณของครู การไหว้ครูเป็นการแสดงตนว่าขอเป็นศิษย์ของท่านโดยตรง
การไหว้ครูมีใช้ในหลายกิจกรรม เช่น การไหว้ครูในโรงเรียน พิธีกรรมของโรงเรียนในวันครู การไหว้ครูมวย เป็นการไหว้ครูด้วยลีลาของศิลปะมวยไทย เช่นเดียวกับกระบี่กระบอง การไหว้ครู ก่อนการแสดงศิลปะดนตรี เช่น หนังตะลุง และการไหว้ครูในงานประพันธ์ เรียกว่า บทไหว้ครู หรือ อาเศียรวาท (อาเศียรพาท ก็ว่า) เป็นการกล่าวระลึกถึงบุญคุณครู และขอความเป็นมงคล
พิธีไหว้ครูในโรงเรียน

โดยปกติสถานศึกษามักจัดพิธีไหว้ครูขึ้นในวันพฤหัสบดีที่สองของเดือนมิถุนายน
พิธีไหว้ครูในโรงเรียน > ดอกไม้ที่ใช้ในการไหว้ครู

ในพิธีไหว้ครูนับตั้งแต่สมัยก่อน จะใช้ดอกไม้หลัก 4 อย่างในการทำพาน ซึ่งดอกไม้ ความหมายในการระลึกคุณครู ได้แก่
หญ้าแพรก สื่อถึง ขอให้เรียนได้เร็วเหมือนหญ้าแพรก ที่โตได้เร็วและทนต่อสภาพดินฟ้า อากาศ ทนต่อการเหยียบย่ำ ซึ่งเปรียบเสมือน คำสั่งสอนของครูบาอาจารย์
ดอกเข็ม สื่อถึง ขอให้มีสติปัญญาเฉียบแหลม เหมือนชื่อของดอกเข็ม ซึ่งเป็นปริศนาธรรมว่า ครูต้องจัดการเรียนการสอนเพื่อปลูกฝังความคิด ให้นักเรียนนักศึกษาเป็นคนฉลาด (หัวแหลม) รู้จักวิเคราะห์วิจารณ์
ดอกมะเขือ สื่อถึง การเปรียบเทียบว่า มะเขือนั้น จะคว่ำดอกลงเสมอเมื่อจะออกลูก แสดงถึง นักเรียนที่จะเรียนให้ได้ผลดีนั้นต้องรู้จักอ่อนน้อม ถ่อมตน เป็นคนสุภาพเรียบร้อย เหมือนมะเขือที่โน้มลง
ข้าวตอก  เนื่องจากข้าวตอกเกิดจากข้าวเปลือกที่คั่วด้วยไฟอ่อน ๆ ให้ร้อนเสมอกันจนถึงจุดหนึ่งที่เนื้อข้างในขยายออก จนดันเปลือกให้แยกออกจากกัน ได้ข้าวสีขาวที่ขยายเม็ดออกบาน ซึ่งสามารถนำไปประกอบพิธีกรรม หรือทำขนมต่าง ๆ ได้ ดังนั้น ข้าวตอกจึงเป็นสัญลักษณ์ของความมีระเบียบวินัย หากใครสามารถทำตามกฎระเบียบ เอาชนะความซุกซนและความเกียจคร้านของตัวเองได้ ก็จะเหมือนข้าวตอกสีขาวที่ถูกคั่วออกจากข้าวเปลือก
พิธีไหว้ครูในโรงเรียน > สถานที่

โต๊ะหมู่บูชา โดยตั้งไว้ที่สูงบนเวทีชิดด้านหลัง ข้างหน้ามีกระถางดอกไม้และธูปเทียน และ โต๊ะ เพื่อวางพานดอกไม้และธูปเทียนที่นำมาบูชา
หนังสือ เพื่อให้ประธานเจิม โดยเอาหนังสือวางไว้บนพาน บนโต๊ะเล็กหน้าที่บูชา
ที่นั่งประธานและคณาจารย์ จัดไว้ข้าง ๆ ที่บูชา
พิธีไหว้ครูในโรงเรียน > พิธีการ

เมื่อประธานมาถึง ให้กราบทำความเคารพ จนกว่าคุณครูทุกท่านจะผ่านไปหมดทุกคน
ให้ประธานจุดธูปเทียน นมัสการพระพุทธรูปที่แท่นหมู่บูชา
เริ่มพิธีโดยการสวดมนต์ ตามด้วยเจิมหนังสือเพื่อความเป็นสิริมงคล
หลังจากนั้นกล่าวคาถาไหว้ครู และวรรคแรกของคำไหว้ครู
เมื่อกล่าวคำไหว้ครูเสร็จแล้ว ให้ว่าคาถาไหว้ครูตอนท้าย
ตัวแทนนักเรียนกล่าวคำปฏิญาณตน
ให้ตัวแทนของแต่ละห้องนำพานไปให้คุณครูแต่ละท่าน
วันครู

สำหรับในวันครู (วันที่ 16 มกราคม ของทุกปี) เป็นวันที่มีการจัดพิธีไหว้ครูอีกอย่างหนึ่ง ผู้ร่วมงานคือบรรดาครูบาอาจารย์ที่สอนนักเรียนในปัจจุบัน มาร่วมไหว้ครูเพื่อรำลึกถึงบูรพาจารย์ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาการให้ และมีการท่องบทไหว้ครูเป็นภาษาบาลี อาจมีครูอาวุโส เป็นประธานในงานด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

พิธีไหว้ครู จากเว็บไซต์ เทวาลัย
วันไหวครู เก็บถาวร 2013-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ประวัติวันไหว้ครู จาก เอ็มไทย
ประเพณีการไหว้ครู เก็บถาวร 2007-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขาแนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรมและงานเทศกาล  โดยกระทรวงวัฒนธรรม |
| --- | --- |
มารยาท: การแสดงความเคารพแบบไทย
ประเพณีเกี่ยวกับเทศกาล:  สงกรานต์  ลอยกระทง  ประเพณีบุญบั้งไฟ  การละเล่นผีตาโขนในงานบุญหลวง  ประเพณีกวนข้าวทิพย์  ประเพณีแห่เทียนพรรษา จังหวัดอุบลราชธานี  ประเพณีชักพระ  ประเพณีแห่ผ้าขึ้นธาตุ  ประเพณีแห่นางดาน  ประเพณีอุ้มพระดำน้ำ  แห่นกบุหรงซีงอ 
ประเพณีเกี่ยวกับวงจรชีวิต:  พิธีไหว้ครู  การแต่งกายบาบ๋า-เพอรานากัน  การผูกเกลอ  การผูกเสี่ยว  พิธีทำบุญต่ออายุ  สารทเดือนสิบ  พิธีโกนจุก  พิธีบายศรีสู่ขวัญ  พิธีทำขวัญนาค  ประเพณีลงเล  ประเพณีการทำบุญในพุทธศาสนา  การแต่งงานแบบไทย  สวดพระมาลัยภาคใต้ 
ประเพณีเกี่ยวกับการทำมาหากิน:  ประเพณีทำขวัญข้าว  ประเพณีกองข้าวศรีราชา  ประเพณีแห่พญายม  พิธีบูชาแม่โพสพ  พิธีกรรมขอฝน 
ประเพณีเกี่ยวกับศาสนา:  เทศน์มหาชาติ  ประเพณีรับบัว  ประเพณีตักบาตรเทโว  ประเพณีอัฏฐมีบูชา  โจลมะม้วต 
 ศิลปะการแสดง  ช่างฝีมือดั่งเดิม  วรรณกรรมพื้นบ้าน  กีฬาภูมิปัญญาไทย  แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรมและงานเทศกาล  ความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล  ภาษา  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม
สนามมวยราชดำเนิน

| --- | --- |
สนามมวยราชดําเนิน ในปี พ.ศ. 2565
th
ที่ตั้ง: 1 ถนนราชดำเนินนอก แขวงวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
พิกัด: 13°45′40″N 100°30′32″E﻿ / ﻿13.76111°N 100.50889°E﻿ / 13.76111; 100.50889
เจ้าของ: บริษัท เวทีราชดำเนิน จำกัด
ผู้ดำเนินการ: บริษัท โกลเบิล สปอร์ต เวนเจอร์ส จำกัด (ในเครือ แพลน บี มีเดีย)
ความจุ: 8,000
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 1 มีนาคม พ.ศ. 2484
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2484-2488
เปิดใช้สนาม: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2488
ต่อเติม: พ.ศ. 2494
งบประมาณในการก่อสร้าง: 258,900 บาท
ผู้รับเหมาหลัก: อิมเพรส อิตาเลียน ออลเอสเตโร-โอเรียนเต คริสเตียนีและนีลเส็น
เว็บไซต์
rajadamnern.com
สนามมวยราชดำเนิน หรือ เวทีมวยราชดำเนิน (อังกฤษ: Rajadamnern Stadium) เวทีมวยระดับมาตรฐานหนึ่งในสองแห่งของประเทศไทย (อีกแห่งหนึ่งคือสนามมวยเวทีลุมพินี) ก่อตั้งขึ้นโดยดำริของจอมพล ป. พิบูลสงคราม เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยให้สำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้างขึ้น โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง มาเสร็จสิ้นหลังสงครามสงบแล้ว ในปี พ.ศ. 2488 โดยสนามมวยราชดำเนินได้เริ่มการแข่งขันครั้งแรก ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2488 โดยในระยะแรกยังไม่มีหลังคามุง
สนามมวยราชดำเนิน นับเป็นเวทีมวยระดับมาตรฐานแห่งแรกของประเทศไทย ได้ถูกยอมรับว่ามีทำเลที่ตั้งและสถาปัตยกรรมสวยงามแห่งหนึ่งของโลก มีนักมวยทั้งนักมวยไทย นักมวยสากล จำนวนมากขึ้นชกที่นี่ โดยนักมวยสากลหลายคนที่ก่อนและได้เป็นแชมป์โลกแล้วที่ทำการขึ้นชกที่นี่ ได้แก่ โผน กิ่งเพชร, ชาติชาย เชี่ยวน้อย, เวนิส บ.ข.ส., พเยาว์ พูนธรัตน์, เขาทราย แกแล็คซี่, รัตนพล ส.วรพิน, ชนะ ป.เปาอินทร์ เป็นต้น
ปัจจุบัน สนามมวยราชดำเนินได้ติดตั้งเครื่องปรับอากาศจึงได้ชื่อเรียกเล่น ๆ จากแฟนมวยว่า "วิกแอร์" และปรับปรุงสภาพใหม่ ในการดูแลของบริษัท เวทีราชดำเนิน จำกัด โดยเช่าช่วงต่อจากสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ มีนายเฉลิมพงษ์ เชี่ยวสกุล เป็นนายสนาม โดยมีการจัดการแข่งขันชิงแชมป์ของเวทีทั้งมวยไทยและมวยสากล ตั้งแต่รุ่นมินิฟลายเวต (105 ปอนด์) จนถึงรุ่นมิดเดิลเวต (160 ปอนด์) โดยผู้ที่ได้แชมป์ของสนามมวยราชดำเนินนี้ก็เหมือนกับได้แชมป์ประเทศไทย
สนามมวยราชดำเนิน จัดให้มีการชกทุกวันจันทร์, พุธ และพฤหัสบดี เวลา 18.00-21.00 น. วันอาทิตย์ เวลา 17.00-21.00 น. เว้นวันสำคัญทางศาสนา