stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิลิตซา รากิช
สิ่งสืบเนื่อง

รากิชเป็นหนึ่งในเด็กทั้งหมด 89 คนที่เสียชีวิตจากการทิ้งระเบิดของเนโท ตามที่มีร์กอ สเว็ตกอวิช นายกรัฐมนตรีเซอร์เบีย กล่าวอ้าง การเสียชีวิตของรากิชได้รับความสนใจและได้รับการรายงานอย่างมากในสื่อของเซอร์เบีย ในทางกลับกัน เรื่องราวของเธอแทบไม่ได้รับการรายงานในสื่อข่าวของตะวันตกเลย ในรายงานการทิ้งระเบิดในยูโกสลาเวียของเนโทฉบับสุดท้ายยังไม่มีการระบุถึงการเสียชีวิตของรากิช แม้แต่ในหมวดหมู่ "อุบัติการณ์พิเศษ" ผู้ตรวจการจากฮิวแมนไรตส์วอตช์ (เอชอาร์ดับเบิลยู) เดินทางไปเยี่ยมจุดที่เธอเสียชีวิตในวันที่ 7 สิงหาคม 1999 และตรวจสอบความเสียหาย รวมถึงสัมภาษณ์ผู้เห็นเหตุการณ์ รายงานโดยผู้ตรวจการของเอชอาร์ดับเบิลยูระบุว่าระเบิดลูกปรายตกลงข้างอะพาร์ตเมนต์ที่รากิชอาศัยอยู่ เหตุการณ์นี้เป็นครั้งแรกที่มีรายงานยืนยันว่าเนโทใช้ระเบิดลูกปรายในเซอร์เบีย ก่อนหน้านี้มีเพียงบันทึกการใช้ระเบิดลูกปรายแค่ในคอซอวอเท่านั้น กระทรวงสาธารณสุขของยูโกสลาเวียยังมอบภาพถ่ายของเหตุการณ์ให้แก่เอชอาร์ดับเบิลยู ซึ่งต่อมาไปปรากฏอยู่ในหนังสือ หนังสือปกขาวว่าด้วยอาชญากรรมของเนโทในยูโกสลาเวีย ที่รัฐบาลยูโกสลาเวียจัดพิมพ์เผยแพร่
สาธารณชนเซอร์เบียบางภาคส่วนได้เรียกร้องให้คริสตจักรออร์ทอดอกซ์เซอร์เบียประกาศให้รากิชเป็นนักบุญ
ในปี 2004 อารามตเวอร์ด็อชใกล้กับเมืองเตรบิเญในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เปิดตัวภาพปูนเปียกแสดงภาพรากิชประกอบจารึกที่เรียกขานเธอว่าเป็นนวมรณสักขี (neomartyr) ในช่วงเดียวกัน คริสตจักรออร์ทอดอกซ์เซอร์เบียได้ประกาศว่าจะพิจารณาประกาศให้เธอเป็นนักบุญหากคัลต์ของเธอมีผู้ติดตามอย่างกว้างขวาง
อนุสรณ์ระลึกถึงเด็กและเยาวชนที่เสียชีวิตจากการทิ้งระเบิดของเนโท ตั้งอยู่ที่สวนตัชมัยดัน ประติมากรรมบรอนซ์แสดงรูปของรากิช
ภาพปูนเปียกนวมรณสักขีมิลิตซา รากิซ ที่อารามเตรซิเย (Tresije monastery) ในกอสมาย
ยิฮลาวา

| ยิฮลาวา |
| --- | --- |
นครโดยกฎหมาย
จัตุรัสมาซาริกซึ่งเป็นที่ตั้งของโบสถ์นักบุญอิกเนเชียสและศาลาว่านคร
   ธง ตราอาร์ม ตราสัญลักษณ์
ยิฮลาวาที่ตั้งนครยิฮลาวาในประเทศเช็กเกีย
พิกัด:  49°24′1″N 15°35′26″E﻿ / ﻿49.40028°N 15.59056°E﻿ / 49.40028; 15.59056
ประเทศ:  เช็กเกีย
แคว้น: วิโซชินา
อำเภอ: ยิฮลาวา
กล่าวถึงครั้งแรก: ค.ศ. 1233
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: แปเตอร์ ริชกา (พรรคประชาธิปไตยพลเมือง)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 87.86 ตร.กม. (33.92 ตร.ไมล์)
ความสูง: 525 เมตร (1,722 ฟุต)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 53,986 คน
 • ความหนาแน่น: 610 คน/ตร.กม. (1,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 586 01
เว็บไซต์: www.jihlava.cz
ยิฮลาวา (เช็ก: Jihlava, ออกเสียง: [ˈjɪ.ɦla.va] ( ฟังเสียง)) หรือ อีเกลา (เยอรมัน: Iglau) เป็นนครในประเทศเช็กเกียและเมืองหลักของแคว้นวิโซชินา ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำยิฮลาวา บริเวณรอยต่อระหว่างภูมิภาคมอเรเวียกับโบฮีเมีย และเป็นเมืองเหมืองแร่ที่เก่าแก่ที่สุดของเช็กเกีย
มเหศ อานันท์

| มเหศ อานันท์ |
| --- | --- |
เกิด: 13 สิงหาคม ค.ศ. 1961(1961-08-13)
เสียชีวิต: 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019(2019-02-08) (57 ปี) มุมไบ, มหาราษฏระ, ประเทศอินเดีย
สัญชาติ: อินเดีย
อาชีพ: นักแสดง
มเหศ อานันท์ (ฮินดี: महेश आनंद; เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1961 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ที่เมืองมุมไบ) เป็นนักแสดงจากประเทศอินเดีย เขาแสดงภาพยนตร์ในภาษาฮินดี ทมิฬ เตลูกู และมลยาฬัม
ผลงาน

| ปี | เรื่อง | ภาษา |
| --- | --- | --- |
| 1982 | Sanam Teri Kasam | ฮินดี |
| 1984 | Karishmaa | ฮินดี |
| 1985 | Bhavani Junction | ฮินดี |
| 1987 | Insaaf | ฮินดี |
| 1988 | Shahenshah | ฮินดี |
| 1988 | Sone Pe Suhaaga | ฮินดี |
| 1988 | Gangaa Jamunaa Saraswati | ฮินดี |
| 1989 | Hathyar | ฮินดี |
| 1989 | Ilaaka | ฮินดี |
| 1989 | Mahaadev | ฮินดี |
| 1989 | Majboor | ฮินดี |
| 1989 | Sikka | ฮินดี |
| 1989 | Mujrim | ฮินดี |
| 1989 | Shehzaade | ฮินดี |
| 1989 | Lankeswarudu | เตลูกู |
| 1990 | Jungle Love | ฮินดี |
| 1990 | Aag Ka Gola | ฮินดี |
| 1990 | Swarg | ฮินดี |
| 1990 | Thanedaar | ฮินดี |
| 1991 | Abhimanyu | มลยาฬัม |
| 1991 | Khilaaf | ฮินดี |
| 1991 | Pratikar | ฮินดี |
| 1992 | Muskurahat | ฮินดี |
| 1992 | Nishchaiy | ฮินดี |
| 1992 | Zulm Ki Hukumat | ฮินดี |
| 1992 | Oottyppattanam | มลยาฬัม |
| 1992 | Vishwatma | ฮินดี |
| 1993 | Gumrah | ฮินดี |
| 1993 | Game | ฮินดี |
| 1993 | Sir | ฮินดี |
| 1993 | Tahqiqaat | ฮินดี |
| 1994 | Khuddar | ฮินดี |
| 1994 | Andaz | ฮินดี |
| 1994 | Krantiveer | ฮินดี |
| 1994 | Veera | ทมิฬ |
| 1994 | Periya Marudhu | ทมิฬ |
| 1994 | Number One | เตลูกู |
| 1994 | Top Hero | เตลูกู |
| 1994 | Bobbili Simham | เตลูกู |
| 1995 | Alluda Majaka | เตลูกู |
| 1995 | Gharana Bullodu | เตลูกู |
| 1995 | เตลูกู Veera Levara | เตลูกู |
| 1995 | Coolie No. 1 | ฮินดี |
| 1996 | Vishwasghaat | ฮินดี |
| 1996 | Sivasakthi | ทมิฬ |
| 1996 | Vijeta | ฮินดี |
| 1997 | Lahu Ke Do Rang | ฮินดี |
| 1998 | Zulm-O-Sitam | ฮินดี |
| 1998 | Auto Driver | เตลูกู |
| 1999 | Aaya Toofan | ฮินดี |
| 1999 | Lal Baadshah | ฮินดี |
| 2000 | Baaghi | ฮินดี |
| 2000 | Kurukshetra | ฮินดี |
| 2001 | Praja | มลยาฬัม |
| 2003 | Ek Aur Ek Gyarah | ฮินดี |
| 2005 | Ssukh | ฮินดี |
| 2019 | Rangeela Raja | ฮินดี |
ยูฆารือแอ็สคิพารา

41°03′58″N 45°01′24″E﻿ / ﻿41.06611°N 45.02333°E﻿ / 41.06611; 45.02333
| ยูฆารือแอ็สคิพารา |
| --- | --- |
ซากป้อมปราการโบราณในยูฆารือแอ็สคิพารา

ยูฆารือแอ็สคิพารา
พิกัด: 41°03′58″N 45°01′24″E﻿ / ﻿41.06611°N 45.02333°E﻿ / 41.06611; 45.02333
ประเทศ:  อาเซอร์ไบจาน (โดยนิตินัย)  อาร์มีเนีย (โดยพฤตินัย)
เขต จังหวัด: กาซัฆ (โดยนิตินัย) ตาวุช (โดยพฤตินัย)
เขตเวลา: UTC+4 (เวลาอาเซอร์ไบจาน)
ยูฆารือแอ็สคิพารา (อาเซอร์ไบจาน: Yuxarı Əskipara; แปลว่า แอ็สคิพาราบน) หรือ แวรินวอสแกปาร์ (อาร์มีเนีย: Վերին Ոսկեպար; แปลว่า วอสแกปาร์บน) เป็นซากหมู่บ้านในดินแดนแทรกแห่งหนึ่งของเขตกาซัฆ ประเทศอาเซอร์ไบจาน โดยมีดินแดนของจังหวัดตาวุช ประเทศอาร์มีเนีย ล้อมอยู่ทุกด้าน ดินแดนแทรกนี้อยู่ภายใต้ปกครองของอาร์มีเนียโดยพฤตินัยนับตั้งแต่สงครามนากอร์โน-คาราบัคครั้งที่ 1 ในปัจจุบัน หมู่บ้านคงเหลือแต่เพียงซากและฐานของอาคารบางส่วนเท่านั้น นอกจากนี้ภายในยังมีซากของสะพาน ปราสาท ป้อมปราการ และโบสถ์ที่สร้างขึ้นในสมัยกลาง
ยุทธการที่โมฮาช

ยุทธการที่โมฮาช (ฮังการี: mohácsi csata หรือ mohácsi vész, ตุรกี: Mohaç savaşı หรือ Mohaç meydan savaşı, อังกฤษ: Battle of Mohács) เป็นยุทธการที่เกิดขึ้นที่เมืองโมฮาช (Mohács) ทางภาคใต้ของประเทศฮังการีในปัจจุบัน โดยยุทธการนี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1526 ระหว่างฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันที่นำโดยสุลต่านสุลัยมาน และฝ่ายราชอาณาจักรฮังการีที่นำโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการี, โครเอเชีย, ราชอาณาจักรโบฮีเมีย, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, อาณาจักรพระสันตะปาปา และ ราชอาณาจักรโปแลนด์ โดยสงครามจบลงด้วยชัยชนะอย่างสมบูรณ์ของจักรวรรดิออตโตมัน นำมาซึ่งความสิ้นสุดของสงครามออตโตมัน-ฮังการี แต่เป็นการเริ่มสงครามออตโตมัน-ฮับส์บูร์ก ชัยชนะครั้งนี้ทำให้ฮังการีถูกแบ่งแยกระหว่างจักรวรรดิออตโตมัน, ราชวงศ์ฮับส์บูร์กแห่งออสเตรีย และราชรัฐทรานสซิลเวเนีย อยู่มากกว่าร้อยปิ การสวรรคตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการีขณะที่กำลังพยายามหลบหนีจากสนามรบเป็นการสิ้นสุดของราชวงศ์ยากิลโลน (Jagiellon dynasty) และสิทธิในราชบัลลังก์ฮังการีนั้น ได้ถูกผนวกเข้ากับราชวงศ์ฮับส์บวร์กโดยการเสกสมรสของพระขนิษฐาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 2
ยุมมาโฌ

| ยุมมาโฌ |
| --- | --- |
เมือง
จัตุรัสสเปน
   ตราอาร์ม
ยุมมาโฌที่ตั้งเมืองยุมมาโฌในประเทศสเปน
พิกัด: 39°29′N 2°53′E﻿ / ﻿39.483°N 2.883°E﻿ / 39.483; 2.883
ประเทศ:  สเปน
แคว้น:  หมู่เกาะแบลีแอริก
จังหวัด: หมู่เกาะแบลีแอริก
โกมาร์กา: มิดโจร์น
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฌูอัน เฌามา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20.25 ตร.กม. (7.82 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 36,358 คน
 • ความหนาแน่น: 1,800 คน/ตร.กม. (4,700 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 07620
ยุมมาโฌ (กาตาลา: Llucmajor) หรือ ยุกมายอร์ (สเปน: Lluchmayor) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งบนเกาะมาจอร์กา ในแคว้นปกครองตนเองหมู่เกาะแบลีแอริก ประเทศสเปน ตั้งอยู่ในเขตโกมาร์กามิดโจร์น ติดกับเขตเทศบาลเมืองปัลมา, อัลไกดา, มุนตูอิรี, ปูร์เรรัส และกัมโปส
เมืองนี้เคยเป็นสมรภูมิระหว่างกองกำลังของพระเจ้าเฌามาที่ 3 แห่งมาจอร์กากับกองกำลังของพระเจ้าเปราที่ 4 แห่งอารากอนใน ค.ศ. 1349 หลังจากการสู้รบครั้งนี้ ราชอาณาจักรมาจอร์กาก็ตกเป็นของราชอาณาจักรอารากอนอีกครั้ง
ยูวาคิม เรินนิง

| ยูวาคิม เรินนิง |
| --- | --- |
เกิด:  (1972-05-30) 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 (52 ปี) ซานเดฟยอร์ด เวสต์ฟ็อล ประเทศนอร์เวย์
สัญชาติ: นอร์เวย์
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: 1997–ปัจจุบัน
คู่สมรส: อแมนดา เฮิสต์ (สมรส 2019)
ยูวาคิม เรินนิง (นอร์เวย์: Joachim Rønning; เกิด 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1972) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวนอร์เวย์
ยูวาคิมสมรสกับอะแมนดา เฮิร์สต์ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ.  2019.
พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ลุยเซียนา

พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในประเทศเดนมาร์ก
| --- | --- |

สวนและด้านหน้าอาคารซึ่งหันหน้าไปทางทะเลบริเวณอ่าวเออเรซุนด์
th
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1958
ที่ตั้ง: ฮุมเลเบก, เดนมาร์ก
พิกัดภูมิศาสตร์: 55°58′10″N 12°32′35″E﻿ / ﻿55.96944°N 12.54306°E﻿ / 55.96944; 12.54306
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ศิลปะ
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 613.000 (ค.ศ. 2022)
ผู้อำนวยการ: พอล อีเรค ชอยเนอร์ (Poul Erik Tøjner)
ขนส่งมวลชน: สถานีรถไฟฮุมเลเบก
เว็บไซต์: www.louisiana.dk
พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ลุยเซียนา (อังกฤษ: Louisiana Museum of Modern Art; เดนมาร์ก: Louisiana Museum for Moderne Kunst) คือพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งอ่าวเออเรซุนด์ ในเมืองฮุมเลเบก ประเทศเดนมาร์ก ห่างจากโคเปนเฮเกนไปทางเหนือประมาณ 35 กิโลเมตร (22 ไมล์) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุดในเดนมาร์ก และมีชุดสะสมงานศิลปะสมัยใหม่และศิลปะร่วมสมัยนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองจนถึงปัจจุบันที่จัดแสดงถาวรมากมาย นอกจากนี้ยังมีการจัดนิทรรศการพิเศษที่หลากหลาย พิพิธภัณฑ์ยังได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนสำคัญของสถาปัตยกรรมเดนมาร์กสมัยใหม่ และมีชื่อเสียงจากการสังเคราะห์งานศิลปะ งานสถาปัตยกรรม และงานภูมิสถาปัตย์ ดังที่เคยจัดแสดงผลงานศิลปะจัดวางชื่อ Riverbed ที่จัดแสดงใน ค.ศ. 2014–2015 พิพิธภัณฑ์ยังจัดแสดงนิทรรศการผลงานของศิลปินลัทธิประทับใจและศิลปินลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ผู้ยิ่งใหญ่ในบางโอกาส เช่นผลงานของโกลด มอแน ซึ่งเป็นจุดสนใจของนิทรรศการหลักของปี 1994
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถูกรวมอยู่ในหนังสือ 1000 Places to See Before You Die ของแพทริเซีย ชูลทซ์ (Patricia Schultz) และอยู่ในอันดับที่ 85 ในรายชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุดในโลก (ค.ศ. 2011)
ที่ตั้ง

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ริมชายฝั่งช่องแคบเออเรซุนด์ (Øresund) ในภูมิภาคนอร์ดเชลลันด์ (Nordsjælland) ห่างจากใจกลางนครโคเปนเฮเกนไปทางเหนือประมาณ 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) และห่างจากเมืองเฮลซิงเงอร์ (Helsingør) ไปทางใต้ 10 กิโลเมตร (6 ไมล์) โดยใช้เวลาเดินเท้าจากสถานีรถไฟในฮุมเลเบกไปยังพิพิธภัณฑ์ประมาณ 10–15 นาที
ประวัติ

ชื่อของพิพิธภัณฑ์ได้มาจากเจ้าของสถานที่คนแรกคืออเล็กซานเดอร์ พุน (Alexander Brun) ซึ่งตั้งชื่อคฤหาสน์ตามชื่อภรรยาทั้งสามของเขา ซึ่งทุกคนมีชื่อว่าลุยส์ ต่อมาพิพิธภัณฑ์ถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1958 โดยคนุด ดับเบิลวี. เจนเซน (Knud W. Jensen) เจ้าของสถานที่ในขณะนั้น เขาได้ติดต่อกับสถาปนิก วิลเฮล์ม โวเลิต (Vilhelm Wohlert) และยอร์เกน โบ (Jørgen Bo) ซึ่งใช้เวลาสองสามเดือนในการเดินสำรวจรอบ ๆ พื้นที่ก่อนที่จะตัดสินใจออกแบบสิ่งก่อสร้างใหม่ให้เข้ากับภูมิทัศน์ได้ดีที่สุด ส่งผลให้พิพิธภัณฑ์รุ่นแรกประกอบด้วยอาคาร 3 หลังที่เชื่อมต่อกันด้วยทางเดินกรุกระจก นับตั้งแต่นั้นมาก็ได้มีการขยายอาคารหลายครั้งจนกระทั่งเป็นรูปทรงกลมแบบในปัจจุบันใน ค.ศ. 1991
ปลายเดือนพฤศจิกายน 2012 พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ลุยเซียนาได้ออกอากาศ Louisiana Channel ซึ่งเป็นช่องโทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่อง (web-TV) ที่มีส่วนช่วยในการพัฒนาพิพิธภัณฑ์ให้เป็นเวทีทางวัฒนธรรม
ในปี 2013 แผนกดนตรีของพิพิธภัณฑ์ได้เปิดตัว Louisiana Music ซึ่งเป็นหน้าเว็บสำหรับวีดิทัศน์เกี่ยวกับดนตรีที่ผลิตโดยพิพิธภัณฑ์ โดยความร่วมมือกับนักดนตรีชื่อดังระดับโลก
สิ่งสะสม > ศิลปะสมัยใหม่

พิพิธภัณฑ์มีภาพวาด ประติมากรรม และวีดิทัศน์ศิลปะสมัยใหม่ที่หลากหลายตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่สองจนถึงปัจจุบัน รวมถึงผลงานของศิลปินเช่น รอย ลิกเทนสไตน์, แอนดี วอร์ฮอล, อันเซล์ม คีเฟอร์, อัลแบร์โต จาโคเมตติ, ปาโบล ปิกาโซ, อีฟว์ แกล็ง, โรเบิร์ต เราส์เชนเบิร์ก, เดวิด ฮอกนีย์ และแอสเกอร์ ยอร์น วีดิทัศน์มักจัดอยู่ในห้องซึ่งผู้ชมรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของฉากที่กำลังนำเสนอ มีสวนประติมากรรมบริเวณริมทะเลระหว่างปีกทั้งสองข้างของพิพิธภัณฑ์ ซึ่งแสดงผลงานของศิลปินอย่าง เฮนรี มัวร์, อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์ และฌอง อาป
สิ่งสะสม > ชุดสะสมของ เวสเซล บากเก

พิพิธภัณฑ์เคยจัดแสดงชุดสะสมผลงานศิลปะยุคก่อนโคลัมเบีย ซึ่งประกอบด้วยสิ่งของมากกว่า 400 ชิ้น โดยได้รับการบริจาคจากมูลนิธิศิลปะนีลส์ เวสเซล บากเก (Niels Wessel Bagges Kunstfond) ใน ค.ศ. 2001 เป็นมรดกชุดสะสมส่วนบุคคลของ นีลส์ เวสเซล บากเก (Niels Wessel Bagge) ผู้เป็นนักเต้น นักออกแบบท่าเต้น และนักสะสมงานศิลปะชาวเดนมาร์กซึ่งอาศัยในแคลิฟอร์เนีย โดยเขาเสียชีวิตลงในปี 1990
นิทรรศการ

พิพิธภัณฑ์ลุยเซียนาจัดแสดงนิทรรศการชั่วคราว รวมถึงศิลปะการจัดวาง เช่น ผลงาน Riverbed ของศิลปินชาวเดนมาร์ก-ไอซ์แลนด์ ซึ่งสร้างขึ้นสำหรับพิพิธภัณฑ์โดยเฉพาะและจัดแสดงตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 ถึงมกราคม ค.ศ. 2015 งานแบ่งออกเป็นสามส่วนซึ่งมีแก่นเรื่องเกี่ยวกับศิลปะ สถาปัตยกรรม และธรรมชาติ โดยมีการสร้างพื้นก้นแม่น้ำที่เป็นหินซึ่งครอบคลุมปีกด้านใต้ทั้งหมดของพิพิธภัณฑ์
โถงแสดงดนตรี

ห้องประชุมสำหรับแสดงคอนเสิร์ตสร้างขึ้นในปี 1976 โดยเชื่อมต่อกับปีกอาคารหลักด้านตะวันตกซึ่งสร้างขึ้นในปี 1966 และ 1971 ประสิทธิภาพของห้องที่มีต่อเสียงทำให้เหมาะสำหรับดนตรีเชมเบอร์เป็นพิเศษ แต่ยังใช้สำหรับดนตรีแนวอื่นและกิจกรรมอื่น ๆ เช่น การอภิปราย การบรรยาย และการประชุมสัมมนา อีกด้วย เก้าอี้ได้รับการออกแบบโดยพอล เคียร์โฮล์ม (Poul Kjærholm) และผนังด้านหลังตกแต่งด้วยภาพวาดที่สร้างขึ้นสำหรับสถานที่นี้โดยแซม ฟรานซิส (Sam Francis)
ในปี 2007 เริ่มมีโครงการผลิตภาพยนตร์คอนเสิร์ตและภาพยนตร์เพลงสั้นที่กำกับโดยสเตฟ็อง โอเบ (Stéphan Aubé) ภาพยนตร์ทั้งหมดมีให้บริการฟรีบนเว็บไซต์ Louisiana Music
สวนประติมากรรม

บริเวณรอบ ๆ พิพิธภัณฑ์มีสวนประติมากรรมที่มีภูมิทัศน์สวยงาม ประกอบด้วยที่ราบและพื้นดินที่ลาดไปทางอ่าวเออเรซุนด์ ซึ่งถูกปกคลุมด้วยต้นไม้โบราณขนาดใหญ่และทิวทัศน์อันกว้างไกลของทะเล
ภายในประกอบด้วยผลงานของศิลปินเช่น ฌอง อาป, มัคส์ แอ็นสท์, มัคส์ บิล, อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์, อองรี โลรันส์, ลูอีซ บูร์ฌัว, ฌูอัน มิโร และเฮนรี มัวร์ ประติมากรรมต่าง ๆ ถูกจัดวางเพื่อให้สามารถเข้าชมได้จากภายในลานประติมากรรม หรือจากรอบ ๆ สวน ก่อให้เกิดการผสมผสานกับสนามหญ้า ต้นไม้ และทะเล นอกจากนี้ยังมีตัวอย่างงานศิลปะเฉพาะสถานที่โดยศิลปินเช่น เอนโซ กุกกี, ดานี คาราวาน และจอร์จ ทราคัส
เทศกาลวรรณกรรมลุยเซียนา

เทศกาลวรรณกรรมลุยเซียนาเป็นเทศกาลประจำปีที่จัดขึ้นที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ลุยเซียนา เทศกาลนี้เปิดตัวใน ค.ศ. 2010 โดยในแต่ละปีจะมีนักเขียนประมาณสี่สิบคนจากทั่วโลกเข้าร่วม โดยมีกิจกรรมบนเวทีรอบ ๆ พิพิธภัณฑ์และในสวนประติมากรรม ซึ่งดึงดูดผู้ชมได้มากกว่า 15,000 คนในแต่ละปี
ผู้อำนวยการ

1958–1993: คนุด ดับเบิลวี. เจนเซน (Knud W. Jensen)
1995–: ลาร์ส นิตต์เว (Lars Nittve)
1998–: สไตน์กริม เลาร์เซน (Steingrim Laursen)
2000–: พอล อีเรค ชอยเนอร์ (Poul Erik Tøjner)
พันธมิตรและผู้สนับสนุน > พันธมิตร

บริษัทออกแบบฟริตซ์ ฮานเซน (Republic of Fritz Hansen) เป็นหุ้นส่วนองค์กรหลักของพิพิธภัณฑ์ลุยเซียนาจนถึงปี 2024
พันธมิตรและผู้สนับสนุน > ผู้สนับสนุน

สมาคมเรลเดเนีย (Realdania) สนับสนุนนิทรรศการผลงานสถาปัตยกรรมของพิพิธภัณฑ์มาตั้งแต่ปี 2006 มูลนิธินือคาร์ลสแบร์ก (Ny Carlsbergfondet) ได้สนับสนุนโครงการจัดหาทรัพยากรของพิพิธภัณฑ์ลุยเซียนามาโดยตลอด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ลุยเซียนา
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Louisiana Channel
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Louisiana Music
ห้องในพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงผลงานประติมากรรมของอัลแบร์โต จาโคเมตติ
ห้องโถงแสดงดนตรีของพิพิธภัณฑ์
ส่วนหนึ่งของสวนประติมากรรมของพิพิธภัณฑ์ โดยมีทิวทัศน์ของอ่าวเออเรซุนด์เป็นฉากหลัง
ยุทธการที่เอาส์เทอร์ลิทซ์

ยุทธการที่เอาส์เทอร์ลิทซ์ (อังกฤษ: Battle of Austerlitz; เช็ก: Bitva u Slavkova) หรือเป็นที่รู้จักกันว่า ยุทธการสามจักรพรรดิ (อังกฤษ: Three Emperor Battle) เป็นหนึ่งในชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดของนโปเลียน โดยสามารถทำลายกลุ่มประเทศที่ต่อต้านฝรั่งเศสลงได้
ในวันที่ 2 ธันวาคม 1805 กองทัพฝรั่งเศสนำโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สามารถเอาชนะอย่างเด็ดขาดต่อกองทัพผสมระหว่างรัสเซียกับออสเตรียที่นำโดยซาร์อเล็กซานเดอร์ ที่ 1 หลังจากสู้รบประจัญบานกันอย่างหนักเกือบ 9 ชั่วโมง สมรภูมิรบเกิดขึ้นที่บริเวณใกล้เคียงเอาส์เทอร์ลิทซ์ ประมาณ 10 กิโลเมตรห่างไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเบอร์โนในมอเรเวีย (ปัจจุบันคือประเทศเช็กเกีย) นับเป็นจุดเปลี่ยนของสงครามโดยออสเตรียหันมาจับมือกับฝรั่งเศสทำให้ปรัสเชียประกาศสงครามกับประเทศฝรั่งเศสเนื่องจากเกิดความกังวลว่าฝรั่งเศสจะมีอำนาจเหนือรัฐต่าง ๆ ในเยอรมันเพราะหลังจากที่ออสเตรียยอมแพ้จักรพรรดินโปเลียนพยายามรวบรวมบรรดารัฐเยอรมันภาคใต้มาไว้ในอาณัติฝรั่งเศส จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จึงต้องล่มสลายไป นับเป็นการยุติฐานะของออสเตรียในฐานะมหาอำนาจ
มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา

| --- | --- |
ชื่อย่อ: UB
คติพจน์: Libertas Perfundet Omnia Luce  (เสรีภาพให้ความสว่างแก่ทุกสิ่ง)
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐบาล
สถาปนา: ค.ศ. 1450
ที่ตั้ง: บาร์เซโลนา    สเปน
เว็บไซต์: www.ub.edu
มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา (กาตาลา: Universitat de Barcelona; สเปน: Universidad de barcelona; อังกฤษ: Universty of Barcelona) เป็นมหาวิทยาลัย ภายใต้สังกัดแคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน
หน่วยงานจัดการศึกษา

มหาวิทยาลัยแบ่งหน่วยงานออกเป็น 18 คณะ 1 สำนักวิชา และ 106 ภาควิชา
หน่วยงานจัดการศึกษา > วิทยาเขตมนุษยศาสตร์หรือวิทยาเขตกลาง

คณะอักษรศาสตร์
คณะคณิตศาสตร์
คณะปรัชญา
คณะภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์
หน่วยงานจัดการศึกษา > วิทยาเขตแพทย์ศาสตร์และคลินิก

คณะแพทยศาสตร์
หน่วยงานจัดการศึกษา > วิทยาเขตเบลวิเช

คณะแพทยศาสตร์
คณะทันตแพทยศาสตร์
หน่วยงานจัดการศึกษา > วิทยาเขตซาน

คณะเศรษฐบรรณารักษ์ศาสตร์และการสารบรรณ์
หน่วยงานจัดการศึกษา > วิทยาเขตเดอาโกนาลประตูสู่ภูมิปัญญา

คณะนิติศาสตร์
คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ
คณะศิลปกรรมศาสตร์
คณะชีววิทยา
คณะฟิสิกส์
คณะธรณีวิทยา
คณะเคมี
คณะเภสัชศาสตร์
หน่วยงานจัดการศึกษา > วิทยาเขตมุนเดต

คณะจิตวิทยา
คณะการผลิตครู
คณะการสอน
หน่วยงานจัดการศึกษา > วิทยาเขตใหม่ ตอร์ริเบรา

จะรับนักศึกษาของหลักสูตรการศึกษาเกี่ยวกับโภชนาการและการกำหนดอาหาร
41°23′12″N 2°09′50″E﻿ / ﻿41.38667°N 2.16389°E﻿ / 41.38667; 2.16389
ตึกประวัติศาสตร์
ยาโนช บอโลก (นักชีววิทยา)

รูปปั้นครึ่งตัวของยาโนช บอโลก ในฟอโชรีกิมนาซิยุม บูดาเปสต์
ยาโนช บอโลก (ฮังการี: Balogh János; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1913, ลองกา, จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี – 15 สิงหาคม ค.ศ. 2002, บูดาเปสต์) เป็นทั้งนักสัตววิทยา นักนิเวศวิทยา และศาสตราจารย์ชาวฮังการี ผู้รับรางวัลโกชุตและรางวัลเซเชญี รวมถึงเป็นสมาชิกของบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์ฮังการี
เขาเชี่ยวชาญด้านวิทยาสัตว์พวกแมงมุม (arachnology) ตลอดจนมีส่วนสำคัญในการให้ความรู้เกี่ยวกับแมงมุมและไรออริบาทิด เช่นเดียวกับวิทยาชุมชีพสัตว์ (zoocenology)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยาโนช บอโลก (นักชีววิทยา)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์
ยีวัน ชือฆรือเนา

ยีวัน เฆารือลาวิช ชือฆรือเนา (เบลารุส: Іва́н Гаўры́лавіч Чыгры́наў; ค.ศ. 1934 – 5 มกราคม ค.ศ. 1996) เป็นนักเขียนชาวเบลารุส ผู้เป็นนักเขียนนิตยสาร "ปอวือเมีย"
เขาสำเร็จการศึกษาจากภาควิชานิรุกติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งรัฐเบลารุสใน ค.ศ. 1957 และเริ่มได้รับการตีพิมพ์ผลงานใน ค.ศ. 1961 เขาได้เขียนรวมเรื่องสั้น เช่น เดอะเบิดส์ฟลายทูฟรีดอม (ค.ศ. 1965), เดอะแฮปปิเอสต์แมน (ค.ศ. 1967) และ อะแมนเวนต์ทูวอร์ (ค.ศ. 1973) ที่โดยส่วนใหญ่เกี่ยวกับความยากลำบากและความกล้าหาญของคนทั่วไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนนวนิยายของเขาอย่าง เดอะเควลส์คราย (ค.ศ. 1972) และ บลัดอะควิตเทิล (ค.ศ. 1977) ยังเกี่ยวข้องกับประเด็นสงคราม ซึ่งเกิดขึ้นช่วงระหว่างสงครามเยอรมัน-โซเวียต เมื่อ ค.ศ. 1941–1945 รวมถึงเขาเป็นผู้ได้รับบำเหน็จรางวัลแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย โดยได้รับใน ค.ศ. 1974
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยีวัน ชือฆรือเนา
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef
มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์

มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์ (ฮังการี: Malév) เป็นอดีตสายการบินประจำชาติฮังการี และยังเป็นสมาชิกของพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์ โดยคำว่า มาเลฟ (Malév) ย่อมาจากภาษาฮังการีที่ว่า Magyar Légiközlekedési Vállalat
มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์ถูกศาลฮังการีสั่งให้เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว ล้มละลายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

ก่อนเลิกดำเนินงาน มาเลฟได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  แอโรฟลอต  แอร์บอลติก  แอร์ฟรานซ์  อาลีตาเลีย |  บัลแกเรียนแอร์  คาร์พาแทร์  เช็กแอร์ไลน์  สายการบินเอทิฮัด |  ไห่หนานแอร์ไลน์  มอลโดเวียนแอร์ไลน์  รอซิยาห์แอร์ไลน์  ซีเรียนแอร์ |
ฝูงบิน > ฝูงบินสุดท้าย

ก่อนเลิกดำเนินงาน มาเลฟมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | ผู้โดยสาร> C | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-600 | 6 | 19 | 90 | 109 |  |
| โบอิง 737-700 | 7 | 19 | 102 | 121 |  |
| โบอิง 737-800 | 2 | 29 | 139 | 168 |  |
| โบอิง 737-800 | 3 | — | 180 | 180 |  |
| บอมบาร์ดิเอร์ แดช 8 คิว400 | 4 | — | 72 | 72 |  |
| รวม | 22 |  |  |  |  |
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

มาเลฟเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | จำนวน | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ |
| --- | --- | --- | --- |
| แอโร 45 | 1 | 1949 | 1957 |
| อานโตนอฟ อาน-2พีเอฟ | 1 | 1988 | 2012 |
| บีเออี 146-200คิวที | 1 | 1988 | 1993 |
| บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ100แอลอาร์ | 1 | 2002 | 2002 |
| บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ200อีอาร์ | 4 | 2002 | 2009 |
| โบอิง 707-320ซี | 3 | 1990 | 1991 |
| โบอิง 737-200 | 6 | 1988 | 2001 |
| โบอิง 737-300 | 7 | 1991 | 2004 |
| โบอิง 737-400 | 6 | 1994 | 2004 |
| โบอิง 737-500 | 2 | 1998 | 2004 |
| โบอิง 767-200อีอาร์ | 2 | 1993 | 2009 |
| โบอิง 767-300อีอาร์ | 3 | 1992 | 2008 |
| เซสนา 152 | 2 | 2006 | 2012 |
| เซสนา 172 | 2 | 1993 | 2012 |
| ดักลาส ทีเอส-62 | 1 | 1952 | 1961 |
| ฟอกเกอร์ 70 | 6 | 1995 | 2010 |
| อิลยูชิน อิล-14เอ็ม | 3 | 1957 | 1970 |
| อิลยูชิน อิล-14Pพี | 5 | 1958 | 1970 |
| อิลยูชิน อิล-14ที | 1 | 2010 | 2012 |
| อิลยูชิน อิล-18วี | 8 | 1960 | 1989 |
| อิลยูชิน อิล-62 | 1 | 1991 | 1991 |
| เล็ต แอล-200 โมราวา | 2 | 1993 | 2012 |
| ลิซูนอฟ ลิ-2พี | 15 | 1946 | 1962 |
| ลิซูนอฟ ลิ-2ที | 9 | 1957 | 1964 |
| ลิซูนอฟ ลิ-2ที | 1 | 1980 | 2012 |
| เมาเล เอ็ม-7 | 1 | 2009 | 2012 |
| โปลิการ์ปอฟ โป-2 | 5 | 1946 | 1960 |
| ตูโปเลฟ ตู-134 | 14 | 1968 | 1998 |
| ตูโปเลฟ ตู-154 | 18 | 1973 | 2001 |
| ยาโกเลฟ ยัค-40 | 5 | 1987 | 1994 |
| ซลิน ซี-142 | 6 | 1982 | 2012 |
| ซลิน ซี-143 | 1 | 2003 | 2006 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โบอิง 737-800 ของมาเลฟขณะลงจอดที่ท่าอากาศยานฟีอูมีชีโน (ค.ศ. 2010)
บอมบาร์ดิเอร์ คิว400 ของมาเลฟ
บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ200 ของมาเลฟในอดีต
โบอิง 767-200อีอาร์ของมาเลฟในอดีต
ตูโปเลฟ ตู-154 ของมาเลฟในอดีต
ยัน แอวังแกลิสตา ปูร์กิแญ

| ยัน แอวังแกลิสตา ปูร์กิแญ |
| --- | --- |
ยัน แอวังแกลิสตา ปูร์กิแญ ใน ค.ศ. 1856
เกิด: 17 ธันวาคม ค.ศ. 1787(1787-12-17) ลิบอคอวิตแซ ราชอาณาจักรโบฮีเมีย จักรวรรดิฮาพส์บวร์ค
เสียชีวิต: กรกฎาคม 28, 1869(1869-07-28) (81 ปี) ปราก จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
สัญชาติ: เช็ก
อาชีพ: นักกายวิภาคศาสตร์, นักสรีรวิทยา
มีชื่อเสียงจาก: เซลล์เพอร์คินจี
ยัน แอวังแกลิสตา ปูร์กิแญ (เช็ก: Jan Evangelista Purkyně, ออกเสียง: [ˈjan ˈɛvaŋɡɛlɪsta ˈpurkɪɲɛ] ( ฟังเสียง); 17 ธันวาคม ค.ศ. 1787 – 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1869) หรือ โยฮัน เอวังเกลิสท์ พัวร์คินเยอ (เยอรมัน: Johann Evangelist Purkinje) เป็นนักกายวิภาคศาสตร์และนักสรีรวิทยาชาวเช็ก
ประวัติ

ยัน แอวังแกลิสตา ปูร์กิแญ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1787 ที่เมืองเล็ก ๆ ในโบฮีเมีย (ปัจจุบันคือประเทศเช็กเกีย) เขาเรียนจบจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยชาลส์ และต่อมาได้เป็นศาสตราจารย์ด้านสรีรวิทยา เขาเป็นผู้ค้นพบปรากฏการณ์เพอร์คินจี ซึ่งอธิบายว่าทำไมมนุษย์จึงมองเห็นสีแดงได้ลดลงเมื่อเทียบกับสีน้ำเงิน และตีพิมพ์ผลงาน 2 เล่ม คือ Observations and Experiments Investigating the Physiology of Senses และ New Subjective Reports about Vision ที่เป็นจุดเริ่มต้นของวิชาจิตวิทยาเชิงทดลอง
ปูร์กิแญเป็นหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ที่มีผลงานค้นพบหลายอย่าง ในปี ค.ศ. 1823 เขาเขียนวิทยานิพนธ์ที่ว่าด้วยลักษณะ 9 แบบของลายนิ้วมือ สิบปีต่อมา เขาก็ค้นพบต่อมเหงื่อ ต่อมาในปี ค.ศ. 1837 เขาก็ค้นพบเซลล์เพอร์คินจี ซึ่งเป็นเซลล์ประสาทขนาดใหญ่ที่มีเดนไดรต์หลายแขนงในซีรีเบลลัม และค้นพบเพอร์คินจีไฟเบอร์ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการส่งกระแสไฟฟ้าไปยังหัวใจห้องล่าง นอกจากนี้ เขายังค้นพบภาพสะท้อนเพอร์คินจี (Purkinje images) ซึ่งเป็นภาพสะท้อนของวัตถุที่เกิดจากโครงสร้างในดวงตา รวมถึงริเริ่มการใช้คำว่าพลาสมาและโพรโทพลาสซึม
ปูร์กิแญเสียชีวิตที่กรุงปรากเมื่อ ค.ศ. 1869 รวมอายุได้ 81 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยัน แอวังแกลิสตา ปูร์กิแญ
ยัน ฮุส

ยัน ฮุส
ยัน ฮุส (เช็ก: Jan Hus, ออกเสียง: [ˈjan ˈɦus] ( ฟังเสียง)) หรือ จอห์น ฮัส (อังกฤษ: John Hus, John Huss; ประมาณ ค.ศ. 1369 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1415) เป็นนักปรัชญาและบาทหลวงชาวเช็ก ถือเป็นบุคคลแรก ๆ ที่มีแนวคิดในการปฏิรูปศาสนา