stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โลกที่หนึ่ง
โมเดลโลกสามใบ > ทฤษฎีการพัฒนา

ระหว่างสงครามเย็น ทฤษฎีการทำให้ทันสมัยและทฤษฎีการพัฒนาได้ถือกำเนิดขึ้นในทางตะวันตกอันเป็นผลมาจากการตอบสนองทางเศรษฐกิจ การเมือง สังคมและวัฒนธรรมของกลุ่มประเทศเหล่านั้นต่อการบริหารจัดการอดีตดินแดนอาณานิคมของตน นักวิชาการตะวันตกและผู้ประกอบกิจด้านการเมืองระหว่างประเทศหวังว่าจะสร้างทฤษฎีแนวคิดและจากนั้นสร้างนโยบายอันตั้งอยู่บนพื้นฐานของแนวคิดซึ่งจะทำให้เกิดอาณานิคมเอกราชใหม่เพื่อเปลี่ยนแปลงไปสู่รัฐชาติซึ่งได้รับอธิปไตยอันมีพัฒนาการทางการเมือง อย่างไรก็ตาม นักทฤษฎีส่วนมากมาจากสหรัฐอเมริกา และไม่ให้ความสนใจในการบรรลุการพัฒนาตามรูปแบบใด ๆ ของกลุ่มประเทศโลกที่สาม พวกเขาต้องการให้ประเทศเหล่านี้พัฒนาผ่านกระบวนการเสรีทางการเมือง เศรษฐกิจ และการขัดเกลาทางสังคม; หรืออาจกล่าวได้ว่า พวกเขาต้องการให้ประเทศโลกที่สามดำเนินรอยตามทุนนิยมเสรีแบบตะวันตกอันเป็นตัวอย่างของสิ่งที่เรียกว่า "รัฐโลกที่หนึ่ง" ดังนั้น การทำให้ทันสมัยและวัฒนธรรมการพัฒนาจึงเป็นความคิดซึ่งถือกำเนิดในรูปของทางเลือกของตะวันตก (ส่วนใหญ่เป็นสหรัฐอเมริกา) ต่อยุทธศาสตร์มาร์กซิสต์และนีโอมาร์กซิสต์ซึ่งเสนอโดย "รัฐโลกที่สอง" อาทิ สหภาพโซเวียต นอกจากนี้ การทำให้ทันสมัยและวัฒนธรรมการพัฒนายังใช้เพื่ออธิบายว่ารัฐโลกที่สามจะพัฒนาตนเองอย่างเป็นธรรมชาติไปสู่รัฐโลกที่หนึ่งซึ่งพัฒนาแล้ว และมันยังอยู่บนพื้นฐานบางส่วนจากทฤษฎีเศรษฐกิจเสรีและรูปแบบทฤษฎีสังคมของทัลคอตต์ พาร์สันส์
โลกาภิวัตน์ > องค์การการค้าโลก

ตามที่จำกัดความไว้ในเว็บไซต์ขององค์การการค้าโลก (WTO) "เป็นเพียงองค์กรระหว่างประเทศในระดับโลกเพียงแห่งเดียวซึ่งรับผิดชอบกับระเบียบการค้าระหว่างประเทศ" ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2538 ซึ่งดำเนินการสืบต่อจากความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้า (GATT) องค์กรดังกล่าวมุ่งให้ความสนใจต่อการเจริญเติบโตและการพัฒนาทางเศรษฐกิจในเรื่องการเจรจาเกี่ยวกับการค้าระหว่างประเทศ
มี 117 จาก 153 ประเทศสมาชิกองค์การการค้าโลกซึ่งได้รับพิจารณาว่าเป็นประเทศกำลังพัฒนา เช่น สหรัฐอเมริกา และสหภาพยุโรป ประเทศอย่างเช่น จีน บราซิล อินเดีย และแอฟริกาใต้ได้รับพิจารณาว่าเป็นสมาชิกซึ่งมีอิทธิพลมากที่สุดในองค์การ มีการกล่าวว่าประเทศกำลังพัฒนาได้รับการปฏิบัติพิเศษและข้อกำหนดเกี่ยวกับความตกลงทั่วไปซึ่งจัดขึ้นโดยองค์การการค้าโลก การปฏิบัติพิเศษอาจจำกัดความได้ว่าเป็น "รวมไปถึงระยะเวลาที่นานกว่าในการปฏิบัติตามข้อตกลงและการผูกมัด มาตรการเพื่อเพิ่มโอกาสทางการค้าและความช่วยเหลือในการสร้างสาธารณูปโภคสำหรับงานองค์การการค้าโลก การรับมือกับข้อพิพาท และการปฏิบัติตามมาตรฐานทางเทคนิค" การใช้สิทธิพิเศษเหล่านี้อาจถูกตั้งคำถามและท้าท้ายจากสมาชิกอื่น ๆ ซึ่งมักเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ในบรรดากลุ่มประเทศกำลังพัฒนาเหล่านี้คือกลุ่มที่ซับซ้อนขนาดเล็ก เช่น พันธมิตร; กลุ่มประเทศส่งออกสินค้าเกษตร (The Cairns group) ประกอบด้วยประเทศพัฒนาแล้วและกำลังพัฒนา ก่อตั้งขึ้นนับตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ในขณะที่พันธมิตรดังกล่าวดูเหมือนว่าจะเลือนหายไปตามกาลเวลา กลุ่มประเทศยี่สิบประเทศ หรือ "จี-20" ก็ได้ผงาดขึ้นมาแทนที่ ประกอบด้วยประเทศอย่างเช่น อินเดีย จีน อียิปต์ อาร์เจนตินา และแอฟริกาใต้ กลุ่มประเทศทั้งหลายกำลังพัฒนาที่จะรับมือกับปัญหาอย่างเช่นการพัฒนา สมาชิกภาพ และการค้าในภูมิภาค
แผนที่โลกแสดงดัชนีการพัฒนามนุษย์ ในปี พ.ศ. 2557


  สูงมาก  ต่ำ

  สูง  ไม่มีข้อมูล

  ปานกลาง
ทฤษฎีโดมิโนในทวีปเอเชีย
การแพร่ระบาดของโรคมาลาเรีย
ปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ต่อหัว
เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด

| เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด |
| --- | --- |
โปสเตอรละคร
ประเภท: ดราม่า การเงิน
บทโดย: โจว ยุคหมิง เหลียง มานหว่า ฉิน หลอ เหลียง จื้อหยิน โจว สุคหยิน แอนดริว ฟง ฟง ฉิงหมั่น ซิว ไหว่ยี่ กู่ ยี่ไหว่ เฉิง เสี่ยวฟง เฉิง จุงไฉ่ อู่ กินยี่ เกอ กวนหงอ ถัง จื้อสาน เฉิง โปหว่า
เนื้อเรื่องโดย: แซนดี้ ชอว์
กำกับโดย: จุง กัวเกียง มัก กุนชิ โจ ชาน เฉิง เค่ยซิง ซู มานชิง มาน ไหว่หุง ลาม ชิหว่า หว่อง ไหว่ซัม อู๋ คาข่าน
แสดงนำ: หลอ เจียเหลียง กัว จิ่งอัน เฉิน จิ้งหง กู่ เทียนเล่อ เคนิกส์ กัว ลิซ่า หวัง เอด้า โชย ฟลอร่า ชาน นิคกี้ หวู แม็คกี้ ชิว พอล ชุน โจ หม่า
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: ยูกิโกะ นากามูระ (Part I) แอนดริว เทอร์สัน (Part II)
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Creating a Bright Day (創造晴天) ขับร้องโดย หลอ เจียเหลียง
ประเทศแหล่งกำเนิด: ฮ่องกง
ภาษาต้นฉบับ: จีน
จำนวนตอน: 107
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: โจนาธาน ชิค
สถานที่ถ่ายทำ: ฮ่องกง ไต้หวัน มาเก๊า กวางเจา, จีน ฟิลิปปินส์
ความยาวตอน: 45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: TVB
งบประมาณ: 100 ล้านเหรียญฮ่องกง
ออกอากาศ
เครือข่าย: TVB Jade
ออกอากาศ: 11 ตุลาคม ค.ศ. 1999 (1999-10-11) – 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 (2000-05-26)
เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด (อังกฤษ: At the Threshold of an Era) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2542 กล่าวถึงเรื่องราวของเพื่อนรักทั้งสองคนที่ต้องหักเหลี่ยม เฉือนคมกัน นำแสดงโดย หลอ เจียเหลียง, ก๊วะ จิ้งอัน, เฉิน จิ้งหง, กู่ เทียนเล่อ ออกอากาศทางช่อง TVB ในประเทศจีน ละครเรื่องนี้มีภาคต่อคือเรื่อง เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด ภาค 2 และล่าสุดละครเรื่องนี้ถูกนำมาออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี่ อีกครั้ง
นักแสดงนำ

หลอ เจียเหลียง รับบท เย่ หยงเทียน
กั๊วะ จิ้งอัน รับบท หม่า จื่อเฉียง
เฉิน จิ่งหง รับบท สี่ เหวินเปียว
กู่ เทียนเล่อ รับบท จาง จื้อหลี่
แหล่งข้อมูลอื่น

At the Threshold of an Era เก็บถาวร 2016-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at HKADb.net
พรรคสวัสดิการประชาชนมาเลเซีย

พรรคสวัสดิการประชาชนมาเลเซีย (อังกฤษ: Malaysian People's Welfare Party; มลายู: Parti Kesejahteraan Insan Tanah Air; จีน: 马来西亚人民福利党; ทมิฬ: மலேசிய மக்கள் பொதுநலக் கட்சி) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย ชื่อเดิมของพรรคนี้คือแนวร่วมความยุติธรรมประชาชนมาเลเซีย พรรคนี้แยกตัวออกจากพรรคปาสใน พ.ศ. 2538 เนื่องจากความขัดแย้งภายในพรรค สมาชิกบางส่วนมาจากพรรคจิตวิญญาณมลายู 46 ซึ่งเข้าร่วมกับพรรคนี้หลังการสลายตัวของพรรคเดิม พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2542 แต่ล้มเหลว เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2551 แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก
ต่อมาเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ดาโต๊ะ โมฮัมหมัด ซาอิด อิบราฮิมได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคและเปลี่ยนชื่อพรรคมาเป็นชื่อปัจจุบัน โดยประกาศเป็นพรรคที่เน้นประชาธิปไตยหลายเชื้อชาติ พรรคนี้ได้ประกาศกฎข้อบังคับและสัญลักษณ์ใหม่ของพรรคที่กัวลาลัมเปอร์เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2554
แหล่งข้อมูลอื่น

Zaid Untuk Rakyat
Parti Kita Website เก็บถาวร 2019-11-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Parti Kita on Twitter
กลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐ
ดูเพิ่ม

ชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกา
เขตสงวนอินเดียน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of the Bureau of Indian Affairs, part of the U.S. Department of the Interior
Official website of the National Congress of American Indians
American Indian Records from the National Archives and Records Administration
Official website of the National Museum of the American Indian, part of the Smithsonian Institution
National Indian Law Library of the Native American Rights Fund – a law library of federal Indian and tribal law
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  อาร์เจนตินา  อิสราเอล  สหรัฐ  ไต้หวัน  เช็กเกีย  นครรัฐวาติกัน
ฟิลิป วิลล่า

| ฟิลิป วิลล่า |
| --- | --- |
เกิด: อังกฤษ: Philip Villa 1981 ประเทศอิตาลี
สัญชาติ:  อิตาลี
อาชีพ: ผู้ประกอบการ
องค์การ: Yokkao
ส่วนสูง: 180 ซm (5 ft 11 in)
เว็บไซต์: www.philipvilla.com
ฟิลิป วิลล่า (อังกฤษ: Philip Villa) (มิลาน, 1981) เป็นผู้ประกอบการและนักศิลปะการต่อสู้ชาวอิตาลี เขาเป็นผู้ก่อตั้ง Yokkao
ชีวประวัติ

วิลล่าเกิดและเติบโตในอิตาลี วิลลาเป็นแฟนตัวยงของศิลปะการต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นจึงตัดสินใจสานต่ออาชีพนักกีฬาของเขา เขาย้ายมาประเทศไทยในปี 2007 และเริ่มฝึกมวยไทยที่โรงยิมศิษย์ยอดธงในพัทยา
อาชีพ

ในปี 2010 Villa เริ่มต้นเส้นทางการเป็นผู้ประกอบการด้วยการจัดตั้ง Yokkao. บริษัทกีฬาที่ผลิตอุปกรณ์สำหรับมวยไทย บริษัทของวิลลายังส่งเสริมการสัมมนาทั่วโลก กิจกรรมระดับนานาชาติด้วยความช่วยเหลือจากทีมนักสู้ที่ได้รับการสนับสนุนทั่วโลก
หลังจากก่อตั้งได้เพียง 2 ปี Villa ได้จัดงานอย่างเป็นทางการครั้งแรกของ Yokkao ในชื่อ Yokkao Extreme ในปี 2555 ที่เมืองมิลาน ประเทศอิตาลี ซึ่งขายหมดพร้อมรองรับผู้ร่วมงานกว่า 12,000 คน นักกีฬาที่มีชื่อเสียงและมีชื่อเสียงหลายคนเข้าร่วมในกิจกรรมนี้ ซึ่งส่งผลให้ Yokkao Extreme กลายเป็นหนึ่งในรายการมวยไทยและคิกบ็อกซิ่งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา
Yokkao ค่อย ๆ ขยายงานด้วยการจัดงาน 3 งานติดต่อกันที่พัทยา ในปี 2013 และในปี 2014 Villa ได้พยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ Yokkao 8 มีขอบเขตที่กว้างขึ้น การเคลื่อนไหวเหล่านั้นได้ผลตอบแทนแล้วและตอนนี้พวกเขาได้โปรโมตกิจกรรมมากกว่า 20 รายการ ทั่วสหราชอาณาจักร
ในปี 2016 วิลล่าเริ่มเปิดศูนย์ฝึกอบรม Yokkao ในกรุงเทพฯ ที่ศูนย์ฝึกแห่งนี้ วิลล่าได้เซ็นสัญญากับยอดนักสู้ สิงห์ดำ เกียรติหมู่ 9 และแสนชัย เพื่อฝึกซ้อมในค่าย ศูนย์ฝึกอบรมยังเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมและมีผู้มีชื่อเสียงหลายคนมาเยี่ยมชม เช่น โจ โจนาส เมียคัง จาก DNCE และคนอื่นๆ
นับตั้งแต่ก่อตั้งหยกขาว วิลล่าได้เซ็นสัญญากับแชมป์โลกหลายคน เช่น บัวขาว บัญชาเมฆ, แสนชัย, สุดสาคร กลิ่นมี, จาบาร์ แอสเครอฟ, สิงห์ดำ เกียรติหมู่ 0, เลียม แฮร์ริสัน, จอร์แดน วัตสัน และอีกหลายคน
ในปี 2020 Villa ได้ประกาศคอลเลกชั่นชุดกีฬาใหม่ที่เปิดตัวในมิลานในปี 2021
ราชวงศ์บากราตีออนี

| --- | --- |

 ตราพระราชลัญจกรเจ้าชายวัฆตันก์-อัลมัสฆันแห่งจอร์เจีย ที่อารามอะเลคซันดร์ เนฟสกี
พระราชอิสริยยศ:  กษัตริย์แห่งจอร์เจีย  กษัตริย์แห่งอับคาเซีย  กษัตริย์แห่งไอบีเรีย  กษัตริย์แห่งกาเฆที  กษัตริย์แห่งเฮเรที  กษัตริย์แห่งอาร์มีเนีย  ชาห์แห่งชีร์วัน  องค์อธิปัตย์แห่งไอบีเรีย  องค์อธิปัตย์แห่งตาออ  องค์อธิปัตย์แห่งกลาร์เจที  กษัตริย์แห่งอะลาเนีย  กษัตริย์แห่งคาร์ทลี  กษัตริย์แห่งกาเฆที  กษัตริย์แห่งอีเมเรที  กษัตริย์แห่งคาร์ทลี-กาเฆที 
ปกครอง: จอร์เจีย
สาขา:  ราชตระกูลมูฆรานี  กรูซินสกี  อีเมเรตินสกี 
ประมุขพระองค์แรก: อาดาร์นาเซที่ 1 แห่งตาออ-กลาร์เจที
ผู้นำสกุลองค์ปัจจุบัน: ยังเป็นที่ถกเถียง
ประมุขพระองค์สุดท้าย: คาร์ทลี-กาเฆที: พระเจ้ากีออร์กีที่ 12 (ค.ศ. 1798–1800) อีเมเรที: พระเจ้าซอลอมอนที่ 2 (ค.ศ. 1789–1810)
สถาปนา: ราว ค.ศ. 780
ล่มสลาย: ค.ศ. 1801/1810
ด ค ก
ราชวงศ์บากราตีออนี (จอร์เจีย: ბაგრატიონი, อักษรโรมัน:  bagrat'ioni, ออกเสียง: [bɑɡrɑtʼiɔni]) เป็นราชวงศ์ชนชั้นเจ้าซึ่งปกครองจอร์เจียตั้งแต่สมัยกลางจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นหนึ่งในราชวงศ์ที่ปกครองด้วยศาสนาคริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดราชวงศ์หนึ่งของโลก ในสมัยใหม่ ชื่อของราชวงศ์บางครั้งได้ผ่านการแปลงเป็นภาษากรีกในนามว่า บากราทิดจอร์เจีย (Georgian Bagratids) หรือในภาษาอังกฤษในนามว่า บาเกรชัน (Bagrations)
ต้นกำเนิดของราชวงศ์นี้ยังเป็นที่ถกเถียง พวกสมาชิกราชตระกูลบากราตีออนีช่วงแรกมีการการเสกสมรสระหว่างราชวงศ์และได้ปกครองราชรัฐไอบีเรียสืบต่อจากราชวงศ์ฆอสรอวีอาเนบีในช่วงสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 8 ใน ค.ศ. 888 พระเจ้าอาดาร์นาเซที่ 4 แห่งไอบีเรีย ได้ฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ของชาวจอร์เจีย ชนพื้นเมืองต่าง ๆ ได้รวมตัวกันเป็นราชอาณาจักรจอร์เจียซึ่งเจริญรุ่งเรืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยเฉพาะในรัชกาลของพระเจ้าดาวิทที่ 4 แห่งจอร์เจีย (ค.ศ. 1089–1125) และในรัชกาลของพระปนัดดาของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถทามาร์แห่งจอร์เจีย (ค.ศ. 1184–1213) ทำให้เกิดยุคทองของจอร์เจียในประวัติศาสตร์จอร์เจีย
หลังจากการแตกแยกของราชอาณาจักรจอร์เจียในช่วงหลังคริสต์ศตวรรษที่ 15 ราชวงศ์บากราตีออนีได้แตกแยกออกเป็นสามสาขาปกครองราชอาณาจักรจอร์เจียสามแห่ง ได้แก่ ราชอาณาจักรคาร์ทลี, ราชอาณาจักรกาเฆที และราชอาณาจักรอีเมเรที จนกระทั่งจักรวรรดิรัสเซียได้เข้ายึดครองในคริสต์ศตวรรษที่ 19 แม้ว่ามาตรา 3 ของสนธิสัญญาเกออร์กีเยฟสค์ ค.ศ. 1793 จะรับประกันอำนาจอธิปไตยที่ต่อเนื่องของราชวงศ์บากราตีออนีในการครองราชบัลลังก์จอร์เจีย แต่จักรวรรดิรัสเซียได้ละเมิดข้อสัญญาและการเข้าอารักขาจอร์เจียของรัสเซียจึงเป็นกลายเป็นการผนวกดินแดนอย่างไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ราชวงศ์ยังคงประทับอยู่ในจักรวรรดิรัสเซียในฐานะตระกูลขุนนางของรัสเซียจนกระทั่งการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 การจัดตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจียใน ค.ศ. 1921 ทำให้สมาชิกพระราชวงศ์บางพระองค์ต้องยอมรับสถานะที่ถูกลดลงและสูญเสียทรัพย์สินในจอร์เจีย บางพระองค์ย้ายไปประทับยังยุโรปตะวันตก แต่บางพระองค์ได้กลับประเทศหลังจากจอร์เจียได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1991
ปรากฏการณ์ที่เกิดในตา

ปรากฏการณ์ที่เกิดในตา 
(อังกฤษ: entoptic phenomena จาก กรีกโบราณ: ἐντός แปลว่า "ภายใน" และ ὀπτικός แปลว่า "เกี่ยวกับการเห็น")
หมายถึงปรากฏการณ์ทางการเห็นที่มีกำเนิดภายในตาเอง
ตาม ศ. นพ. แฮร์มันน์ ฟอน เฮล์มโฮลทซ์
"ภายใต้ภาวะที่เหมาะสม แสงที่ตกลงที่ตาอาจทำให้เห็นวัตถุบางอย่างภายในตาเอง การรับรู้เช่นนี้เรียกว่า entoptical (เกิดในตา)"
วัตถุลอย (Floater) เมื่อมองที่ท้องฟ้า
การจำลองปรากฏการณ์ลานสีน้ำเงินที่เกิดในตา ให้สังเกตขนาดของจุดขาว ๆ เทียบกับมือ
การจำลองรูปแปรงของไฮดิงเกอร์สำหรับแสงโพลาไรซ์ในแนวตั้ง ขนาดและความเข้มเน้นเกินให้เห็นชัด ทิศทางการหมุนที่ปรากฏจะต่าง ๆ กันขึ้นอยู่กับแแหล่งแสงโพลาไรซ์
ภาพต้นไม้ของเซลล์เพอร์คินจีที่เห็นเมื่อแพทย์ส่องตาดูด้วยกล้อง slit lamp
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  von Helmholtz, H (1925). Helmholtz's Treatise on Physiological Optics, Translated from the Third German Edition. The Optical Society of America. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |editors= ถูกละเว้น แนะนำ (|editor=) (help)CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  White, Harvey E; Levatin, Paul (1962). "Floaters' in the eye". Scientific American. 206 (6): 199.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  volume 7: Foundations of Ophthalmology: heredity pathology diagnosis and therapeutics. System of Ophthalmology. St. Louis: The C.V. Mosby Company. 1962. p. 450. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |editors= ถูกละเว้น แนะนำ (|editor=) (help)
↑   Snodderly, DM; Weinhaus, RS; Choi, JC (1992). "Neural-vascular relationships in central retina of Macaque monkeys (Macaca fascicularis)" (PDF). Journal of Neuroscience. 12 (4): 1169–1193.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑   Sinclair, SH; Azar-Cavanagh, M; Soper, KA; Tuma, RF; Mayrovitz, HN (1989). "Investigation of the source of the blue field entoptic phenomenon". Investigative Ophthalmology & Visual Science. 30 (4): 668–673.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑   Physiology of the Retina and Visual Pathway (2nd ed.). London: Edward Arnold Ltd. 1970. pp. 140–141. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |editors= ถูกละเว้น แนะนำ (|editor=) (help)
↑   Reid, Bill (December 1990). "Haidinger's brush". Physics Teacher. 28: 598.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Becker, O (1860). "Über Wahrnehmung eines Reflexbildes im eigenen Auge" [About perception of a reflected image in your own eye]. Wiener Medizinische Wochenschrift: 670–672, 684–688. {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Tscherning, M (1920). Physiologic Optics (3rd ed.). Philadelphia: Keystone Publishing Co. pp. 55-56.{{cite book}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Jan E. Purkyně, 1823: Beiträge zur Kenntniss des Sehens in subjectiver Hinsicht in Beobachtungen und Versuche zur Physiologie der Sinne, In Commission der J.G. Calve'schen Buchhandlung, Prag.
↑  Walker, J (February 1984). "How to stop a spinning object by humming and perceive curious blue arcs around the light". Scientific American. 250 (2): 136–138, 140, 141, 143, 144, 148.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น

Entoptic Vision ในหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติอเมริกัน สำหรับหัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ (MeSH)
Picture of the entoptic phenomenon: Vitreous Floaters (PDF file, requires an Acrobat Reader or plugin)
Diagram of entoptic subjective visual phenomena
Video describing history and science of first entoptic viewing technique
Video describing history and science of second entoptic viewing technique
The Relation Between Migraine, Typical Migraine Aura and “Visual Snow”
| ด ค กปรากฏการณ์ของระบบการเห็น |
| --- | --- |
ปรากฏการณ์ที่เกิดในตา:  จุดบอด  Phosphene  Floater  ภาพติดตาชั่วขณะ  Haidinger's brush  Prisoner's cinema  Blue field entoptic phenomenon  Purkinje images 
ปรากฏการณ์อื่น ๆ:  Aura  Form constant  Scintillating scotoma  Palinopsia  Visual snow  ภาพติดตาชั่วขณะเหตุรูปลายเส้น  Cosmic ray visual phenomena  Scotopic sensitivity syndrome
อาร์คีออปเทอริกซ์
ลักษณะ

อาร์คีออปเทอริกซ์เป็นนกโบราณชนิดหนึ่งที่มีชีวิตอาศัยอยู่ระหว่างช่วงสมัยไทโธเนียนของยุคจูแรสซิก ประมาณ 150-145 ล้านปีมาแล้ว ชิ้นตัวอย่างฟอสซิลของอาร์คีออปเทอริกซ์ที่ถูกค้นพบจากหินปูนโซล์นฮอเฟน (Solnhofen limestone) เท่านั้นในรัฐบาเยิร์นทางตอนใต้ของประเทศเยอรมนีซึ่งเป็นแหล่งฟอสซิลที่สมบูรณ์ของหมวดหินที่โดดเด่นและหายากที่เป็นที่รู้กันว่าให้ฟอสซิลที่มีรายละเอียดสูงเป็นพิเศษ
โดยการประมาณการแล้ว อาร์คีออปเทอริกซ์มีขนาดเทียบเท่ากับนกขนาดกลางในปัจจุบัน มีปีกกว้าง โค้งมนตรงส่วนปลายปีก และมีหางยาวเมื่อเปรียบเทียบกับความยาวของลำตัว อาร์คีออปเทอริกซ์อาจมีลำตัวยาวได้ถึง 50 เซนติเมตร แม้ว่าขนของมันจะมีรายละเอียดในฟอสซิลน้อยกว่าลักษณะอื่นๆ แต่ก็มีลักษณะในรูปแบบและโครงสร้างทั่วไปคล้ายกับของขนนกในปัจจุบัน อย่างไรก็ตามแม้จะพบมีขนแบบนกจำนวนมาก แต่อาร์คีออปเทอริกซ์ก็ยังมีลักษณะแบบไดโนเสาร์เทอโรพอดหลายประการ ลักษณะที่ไม่พบในนกปัจจุบันคืออาร์คีออปเทอริกซ์มีซี่ฟันขนาดเล็ก รวมถึงมีกระดูกหางยาวซึ่งเป็นลักษณะที่อาร์คีออปเทอริกซ์มีร่วมกับไดโนเสาร์อื่นๆในช่วงเวลานั้น
เนื่องด้วยมันมีลักษณะหลายประการของนกและไดโนเสาร์ อาร์คีออปเทอริกซ์จึงได้รับการพิจารณาให้เป็นสิ่งที่เชื่อมต่อระหว่างนกกับไดโนเสาร์ คืออาจเป็นนกชนิดแรกที่เปลี่ยนแปลงลักษณะจากสัตว์บกไปเป็นนก ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 จอห์น โอสโตรม (John Ostrom) ได้สนับสนุนตามความคิดนำของโธมัส เฮนรี ฮักซ์เลย์ (T. H. Huxley) ที่คิดไว้ในในปี ค.ศ. 1868 โดยให้เหตุผลว่านกวิวัฒนาการมาจากไดโนเสาร์เทอโรพอด และอาร์คีออปเทอริกซ์เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญยิ่งในเหตุผลข้อนี้นี้ มันมีลักษณะของนกหลายประการ เช่น มีกระดูกสองง่ามที่เป็นกระดูกหน้าอกของนก ขนสำหรับใช้บิน ปีก และบางส่วนของนิ้วแรกที่พลิกตรงข้ามกับที่นิ้วเหลือ และยังมีอีกหลายลักษณะของไดโนเสาร์และเทอโรพอด เช่น มีกระดูกข้อเท้ายาวยกขึ้น มีแผ่นกระดูกระหว่างรากฟัน มีช่องรูเปิด (obturator foramen) ของกระดูกก้น และมีกระดูกเชฟรอนทางส่วนหางที่ยาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งโอสโตรมพบว่าอาร์คีออปเทอริกซ์มีลักษณะเหมือนกับไดโนเสาร์เทอโรพอดในวงศ์โดรมีโอซอริดีเป็นพิเศษ
ซากเหลือชิ้นแรกของ “อาร์คีออปเทอริกซ์” ถูกค้นพบในปี 1861 เพียง 2 ปีหลังจากที่ชาร์ล ดาร์วินตีพิมพ์ผลงานเรื่อง “On the Origin of Species” ”อาร์คีออปเทอริกซ์” ดูเหมือนจะยืนยันทฤษฎีของดาร์วินและหลังจากนั้นก็กลายเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญในเรื่องของการกำเนิดนก ฟอสซิลช่วงคาบเกี่ยว และช่วยยืนยันในเรื่องของวิวัฒนาการ  จริงๆแล้วการวิจัยเกี่ยวกับไดโนเสาร์ในภายหลังจากทะเลทรายโกบีและในประเทศจีนได้พบหลักฐานเพิ่มเติมของการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่าง “อาร์คีออปเทอริกซ์” และไดโนเสาร์อย่างเช่นไดโนเสาร์มีขนจากประเทศจีน “อาร์คีออปเทอริกซ์” มีลักษณะใกล้เคียงกับนกปัจจุบันและมันได้แสดงลักษณะทั้งหลายว่าเป็นลักษณะของนกโบราณ อย่างไรก็ตามมันอาจไม่ได้เป็นบรรพบุรุษของนกในปัจจุบันโดยตรงก็ได้ และก็ยังไม่แน่ชัดว่าได้มีการแตกแขนงวิวัฒนาการของนกอื่นๆเกิดขึ้นมากน้อยเพียงใดในช่วงเวลานั้น
บรรพชีววิทยา > ขนนก

ชิ้นตัวอย่างของ “อาร์คีออปเทอริกซ์” มีลักษณะที่โดดเด่นถึงลักษณะของขนที่มีวิวัฒนาการที่บินได้อย่างดีแล้ว แผนขนมีลักษณะไม่สมมาตรและแสดงโครงสร้างของขนที่บินได้เหมือนในนกปัจจุบันด้วยมีแพนขนที่ช่วยทำให้เกิดสมดุลโดยการจัดเรียงเส้นขนย่อย (barb) จากแกนของแพนขน (rachis) ส่วนขนที่ส่วนหางแสดงความไม่สมมาตรน้อยกว่าแต่เรียงเป็นแนวตามแบบที่พบปรากฏในขนนกปัจจุบันและมีแพนขนหนาแน่นแข็งแรง อย่างไรก็ตามนิ้วแรก (นิ้วหัวแม่มือ) ยังไม่มีกลุ่มปุยขนของขนแบบอะลูลา (alula feathers)
ขนตามลำตัวของ “อาร์คีออปเทอริกซ์” ได้รับการศึกษาเอาไว้น้อยมากโดยมีการศึกษาวิจัยกันอย่างถูกต้องจริงจังเฉพาะชิ้นส่วนตัวอย่างที่กรุงเบอร์ลินเท่านั้น แม้ว่าดูเหมือนว่ามันจะมีความเกี่ยวข้องกับการมีจำนวนมากกว่าหนึ่งสปีชีส์ แต่การวิจัยชิ้นตัวอย่างขนจากเบอร์ลินก็ไม่จำเป็นว่าสปีชีส์อื่นๆที่เหลือของ “อาร์คีออปเทอริกซ์” จะมีอยู่จริง ชิ้นตัวอย่างที่กรุงเบอร์ลินมีขนปกคลุมที่ส่วนขา บางส่วนของขนเหล่านี้ดูเหมือนว่าจะมีโครงสร้างของขนไล่ระดับแต่ค่อนข้างจะถูกย่อยสลายไป แต่ในส่วนที่ขึ้นหนาแน่นแข็งแรงก็จะมีส่วนช่วยในการบินได้
มีหย่อมของขนแบบ pennaceous ต่อเนื่องไปตามแนวพื้นหลังของลำตัวซึ่งเหมือนกันกับขนบนลำตัวของนกปัจจุบันในลักษณะของสมมาตรและแข็งแรงแต่ก็ไม่แข็งกระด้างเหมือนขนที่บินได้  นอกจากนั้นร่องรอยของขนบนชิ้นตัวอย่างจากกรุงเบอร์ลินถูกจำกัดเฉพาะขนชนิด proto-down เหมือนกับที่พบในไดโนเสาร์ ”ไซโนซอรอพเทอริกซ์” ซึ่งสยายออกปุกปุยและเป็นไปได้ว่าจะปรากฏเป็นลักษณะของขนสัตว์ (fur) มากกว่าที่จะเป็นแบบขนนก (feather) ลักษณะนี้ปรากฏบนส่วนที่เหลือของลำตัวในส่วนโครงสร้างต่างๆทั้งที่ถูกเก็บรักษาโดยธรรมชาติและส่วนที่ไม่ถูกทำลายไปจากกระบวนการเตรียมตัวอย่าง และส่วนด้านล่างของลำคอ
อย่างไรก็ตาม ไม่มีสิ่งบ่งชี้ของขนที่ส่วนบนของคอและหัว โดยที่อาจจะมีลักษณะล้านโล่งเตียนไร้ขนดังที่พบในไดโนเสาร์ที่มีขนหลายชนิดจากชิ้นตัวอย่างที่มีลักษณะครบถ้วนสมบูรณ์ดี ดูเหมือนว่าชิ้นตัวอย่างของ “อาร์คีออปเทอริกซ์” ทั้งหลายถูกฝังกลบอยู่ในตะกอนที่ขาดออกซิเจนหลังจากเลื่อนไถลในช่วงระยะเวลาหนึ่งด้วยด้านหลังของตัวมันเองในทะเล โดยทั่วไป หัว คอ และหางจะโค้งต่ำลงไปซึ่งชี้ให้เห็นว่าชิ้นตัวอย่างเพิ่งจะเริ่มผุกร่อนเมื่อมันถูกฝังกลบด้วยการคลายตัวของเส้นเอ็นและกล้ามเนื้อจนเกิดเป็นลักษณะที่พบเป็นชิ้นตัวอย่างที่เห็น นี่อาจหมายความว่าผิวหนังได้อ่อนตัวและเปื่อยยุ่ยไปแล้ว ซึ่งถูกสนับสนุนโดยข้อเท็จจริงที่ว่าบางชิ้นตัวอย่างมีขนที่บินได้เริ่มถอนหลุดออกจากจุดที่มีตะกอนไปกลบทับ จึงตั้งสมมุติฐานได้ว่าชิ้นตัวอย่างที่มีลักษณะดังกล่าวมีการเคลื่อนที่ไปตามพื้นทะเลน้ำตื้นๆในช่วงระยะเวลาหนึ่งก่อนที่จะถูกฝังกลบและทำให้ขนบนส่วนคอด้านบนและส่วนหัวหลุดลอกออก ขณะที่ขนบริเวณส่วนหางที่ยึดเกาะติดได้แน่นหนากว่ายังคงปรากฏให้เห็น
ประวัติการค้นพบ > อนุกรมวิธาน

ทุกวันนี้ ฟอสซิลที่พบทั้งหลายปรกติยังจัดให้เป็นสปีชีส์เดียวกันคือ “Archaeopteryx lithographica” แต่ประวัติทางอนุกรมวิธานนั้นมีความซับซ้อน มีการตีพิมพ์ชื่อเป็นโหลๆสำหรับชิ้นตัวอย่างชิ้นเล็กๆ ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงการสะกดคำที่ผิดพลาด (lapsus) แรกเริ่มเดิมทีนั้น ชื่อ “Archaeopteryx lithographica” ถูกตั้งชื่อให้กับแพนขนเพียงแพนเดียวที่บรรยายโดย von Meyer ในปี 1960 Swinton เสนอว่าชื่อ “Archaeopteryx lithographica” ถูกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการไปเป็นชื่อของชิ้นตัวอย่างลอนดอน  ICZN ได้ห้ามปรามการมีชื่อมากเกินไปที่เสนอขึ้นในช่วงแรกๆสำหรับชิ้นตัวอย่างกระดูกชิ้นแรก  ซึ่งโดยหลักแล้วเป็นผลเนื่องมาจากการโต้เถียงอย่างเผ็ดร้อนรุนแรงระหว่าง von Meyer และฝ่ายตรงข้าม Johann Andreas Wagner (ผู้เป็นเจ้าของชื่อ Griphosaurus problematicus —"เจ้ากิ้งก่าปริศนาจอมปัญหา" ซึ่งเป็นชื่อที่เย้ยหยันอย่างแสบร้อนต่อชื่อ “Archaeopteryx” ของ Meyerนอกจากนี้การบรรยายฟอสซิล “อาร์คีออปเทอริกซ์” ว่าเป็นเทอโรซอร์ก่อนที่ข้อเท็จจริงทางธรรมชาติจะได้รับการรับรู้ก็ถูกยับยั้งด้วย
ความสัมพันธ์ของชิ้นตัวอย่างต่างๆนั้นมีปัญหา ชิ้นตัวอย่างทั้งหลายที่พบในภายหลังต่างได้รับการตั้งชื่อสปีชีส์ตามลักษณะที่ปรากฏที่จุดใดๆหรืออื่นๆ ตัวอย่างเบอร์ลินได้รับการตั้งชื่อว่า “Archaeopteryx siemensii” ตัวอย่าง  Eichstätt ได้ชื่อว่า “Jurapteryx recurva” ตัวอย่างมิวนิกมีชื่อ “Archaeopteryx bavarica” และตัวอย่างโซลน์ฮอเฟนได้รับการตั้งชื่อว่า “Wellnhoferia grandis” เมื่อเร็วๆนี้ได้มีการให้เหตุผลว่าชิ้นตัวอย่างทั้งหลายนั้นเป็นเพียงสปีชีส์เดียวกันเท่านั้น
อย่างไรก็ตามมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญปรากฏขึ้นในบรรดาชิ้นตัวอย่างทั้งหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวอย่างมิวนิก Eichstätt โซลน์ฮอเฟน และเทอร์โมโปลิสที่มีความแตกต่างไปจากที่ลอนดอน เบอร์ลิน และฮาร์เลมที่มีขนาดเล็กกว่าหรือใหญ่กว่ามาก มีสัดส่วนของนิ้วแตกต่างกัน มีจมูกเพรียวบางกว่ามาก มีแนวของฟันที่เอียงไปข้างหน้า และเป็นไปได้ว่ามีกระดูกสันอก ความแตกต่างเหล่านี้มันมากพอหรือมากกว่าความแตกต่างที่เห็นในปัจจุบันระหว่างนกสปีชีส์ต่างๆที่โตเต็มวัย อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้เหมือนกันว่าความแตกต่างเหล่านี้สามารถอธิบายอายุที่แตกต่างกันของนกในปัจจุบันได้
ท้ายสุด ถือเป็นสิ่งที่สำคัญยิ่งที่ว่าขนของ “อาร์คีออปเทอริกซ์” ชิ้นแรกที่ได้รับการบรรยายนั้นมีลักษณะที่ไม่สอดคล้องกันดีนักกับขนของ “อาร์คีออปเทอริกซ์” ที่พบต่อมา มันมีความแน่ชัดว่าเป็นขนส่วนปีกของสปีชีส์ร่วมสมัยแต่ขนาดและสัดส่วนของมันชี้ให้เห็นว่ามันอาจเป็นสปีชีส์อื่นที่เล็กกว่าของไดโนเสาร์เทอโรพอดที่มีขนซึ่งมีแต่ขนนี้เท่านั้นที่เป็นที่รู้จักกันจนถึงปัจจุบัน ด้วยขนดังกล่าวเป็นตัวอย่างต้นแบบแรกนี้จึงสร้างความสับสนให้กับ ICZN อย่างใหญ่หลวง