stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อานแห่งเบรอตาญ
ชีวิตเบื้องต้น

อานทรงเป็นธิดาคนเดียวของดยุกฟรองซัวส์แห่งเบรอตาญและมาร์กาเร็ตที่รอดมาจโต เมื่อยังทรงพระเยาว์พระองค์ทรงได้รับเลี้ยงดูเพื่อเตรียมตัวเป็นทายาทของดัชชีแห่งเบรอตาญ ทรงได้รับการศึกษาอย่างดีภายใต้พระอาจารย์ ฟร็องซัว เดอ ดินอง (Françoise de Dinan), เลดีแห่งลาวาลและชาโตบริอองท์ (Lady of Laval and Chateaubriant) และกวีฌอง เมชิโนท์ (Jean Meschinot)
เมื่อมาถึงสงครามสืบครองเบรอตาญ (Breton War of Succession) ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 เบรอตาญก็ใช้กฎบัตรซาลลิคแปลงที่อนุญาตให้สตรีสืบอำนาจของอาณาจักรได้ถ้าผู้มีสิทธิฝ่ายชายสิ้นชีวิตกันไปหมด เมื่ออานเสด็จพระราชสมภพพระราชบิดาก็เป็นเพียงทายาทชายคนเดียวของเบรอตาญที่เหลืออยู่ของตระกูลเดรอซ์ (House of Dreux)  สงครามสืบอาณาจักรยุติลงด้วยการตกลงว่าในเมื่อไม่มีทายาทชาย ทายาทของ ฌานแห่งป็องตีแยฟร์ ก็เป็นผู้สืบเชื้อสายต่อไป แต่ร้อยปีหลังจากนั้นข้อตกลงนี้ก็ถูกลืมกันไป ฉะนั้นเมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1486 เมื่อพระราชบิดาของอานพยายามให้อานเป็นที่ยอมรับว่าเป็นทายาท แต่การแต่งงานของอานกลายเป็นปัญหาทางการเมือง ดยุกฟร็องซัวผู้ไม่ต้องการให้เบรอตาญกลายไปเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสก็พยายามหาคู่ที่สามารถต่อต้านอำนาจของฝรั่งเศสได้
ดินแดนเบรอตาญกลายเป็นที่ต้องการของหลายฝ่ายที่ทำให้อานมีผู้ประสงค์จะแต่งงานด้วยมากมาย อานได้รับการหมั้นหมายอย่างเป็นทางการไว้กับเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1483 แต่เจ้าชายหายตัวไปอย่างไม่มีร่องรอยไม่นานหลังจากที่พระราชบิดาเสด็จสวรรคตและสันนิษฐานกันว่าสิ้นพระชนม์ ผู้อื่นที่ต้องการจะเสกสมรสกับอานก็ได้แก่พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งเยอรมนี, อาลาแอ็งแห่งอัลแบร์ (Alain d'Albret), ฌองแห่งชาล็อง (Jean de Châlons) (เจ้าชายแห่งออเรนจ์) และแม้แต่หลุยส์ ดยุกแห่งออร์เลอ็องผู้ขณะนั้นมีภรรยาแล้ว
ในปี ค.ศ. 1488 กองทัพของดยุกฟร็องซัวได้รับความพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศสในยุทธการแซงต์โอแบงดูคอร์มิเยร์ (Battle of Saint-Aubin-du-Cormier) ซึ่งเป็นการยุติสงคราม “Guerre folle”  ในสนธิสัญญาเซเบล (Treaty of Sablé) ของการยุติสงครามดยุกฟร็องซัวถูกบังคับให้ตกลงว่าการเสกสมรสของธิดาต้องได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ดยุกฟรองซัวส์เสียชีวิตไม่นานหลังจากนั้นเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1488 หลังจากตกจากหลังม้า อานจึงกลายเป็นดัชเชส เบรอตาญเข้าสู่วิกฤติกาลใหม่ที่นำไปสู่สงครามฝรั่งเศส-เบรอตาญ
ดัชเชสแห่งเบรอตาญ

สิ่งแรกที่สำคัญที่จำเป็นต้องทำสำหรับอานคือการหาสามีที่ถ้าดีก็ควรจะเป็นผู้ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อฝรั่งเศสและมีอำนาจพอที่จะรักษาความเป็นอิสระของเบรอตาญได้ด้วย พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 ถือว่าเป็นผู้ที่มีความเหมาะสมที่สุด การเสกสมรสโดยฉันทะของพระองค์กับพระเจ้ามัคซีมีลีอานเกิดขึ้นที่แรนเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1490 ซึ่งทรงได้รับพระอิสริยยศเป็น “สมเด็จพระราชินีแห่งเยอรมนี” แต่เป็นการเสกสมรสที่นำมาซึ่งปัญหาร้ายแรง ฝรั่งเศสนอกจากจะถือว่าเป็นการท้าทายโดยตรงและก็ยังเป็นการละเมิดสนธิสัญญาเซเบลที่พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสมิได้รับการทูลปรึกษาและมิได้พระราชทานพระบรมราชานุญาตในการจัดการเสกสมรส นอกจากนั้นก็ยังทำให้เบรอตาญตกไปเป็นของฝ่ายศัตรูของฝรั่งเศสอีกดัวย การเสกสมรสเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ไม่เหมาะด้วย เพราะในขณะนั้นราชวงศ์ฮาพส์บวร์คมัวยุ่งอยู่กับปัญหาในฮังการีจนไม่อาจหันมาสนใจกับเบรอตาญได้ และฝ่ายกัสติยาก็มัวแต่ยุ่งอยู่กับการต่อสู้ในกรานาดา แม้ว่าทั้งกัสติยาและอังกฤษจะส่งกองทหารมาหนุนกองทัพของเบรอตาญบ้าง แต่ก็ไม่มีฝ่ายใดที่ต้องการจะต่อสูในสงครามอย่างออกหน้าออกตากับฝรั่งเศส ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1491 นายพลหลุยส์ที่ 2 แห่งเทรมวลล์ และพระเจ้าชาร์ลที่ 8 แห่งฝรั่งเศสก็นำทัพมาล้อมเมืองแรน
เมื่อพระเจ้ามัคซีมีลีอานมิได้ส่งกำลังมาช่วยแรนก็เสียเมือง อานจึงต้องมาหมั้นกับพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ทันที่ที่แรนและเดินทางพร้อมกับกองทหารอารักขาของพระองค์ไปยังวังลองเชส์ (Château de Langeais) เพื่อไปทำการเสกสมรส ทางออสเตรียก็ได้แต่ประท้วงว่าเป็นการแต่งงานที่ไม่ถูกต้องเพราะเจ้าสาวมิได้เต็มใจ และเจ้าสาวแต่งงานโดยถูกต้องตามกฎหมายกับพระเจ้ามัคซีมีลีอานแล้ว และพระเจ้าชาร์ลเองก็ทรงหมั้นกับมาร์กาเรเทอแห่งออสเตรียพระธิดาของพระเจ้ามัคซีมีลีอานเองแล้ว แต่อานก็ต้องเสกสมรสกับพระเจ้าชาร์ลที่ 8 เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1491
ต่อมาการแต่งงานก็ได้รับการอนุมัติว่าถูกต้องโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 8 เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1492 สัญญาการเสกสมรสระบุว่าฝ่ายใดที่เสียชีวิตก่อนผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ก็จะได้รับดินแดนเบรอตาญ แต่ระบุต่อไปว่าถ้าพระเจ้าชาร์ลเสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท อานต้องแต่งงานกับผู้ครองราชย์ต่อจากพระองค์ซึ่งเป็นโอกาสที่สองที่ฝรั่งเศสสามารถผนวกดินแดนเบรอตาญได้อย่างถาวร
สมเด็จพระราชินีวิธวาและเสกสมรสใหม่

เมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 8 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1498 อานมีพระชนมายุได้ 21 พรรษาและยังไม่มีพระโอรสธิดา ตามการระบุในสัญญาพระองค์ต้องทรงเสกสมรสกับพระมหากษัตริย์องค์ใหม่พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แต่ขณะนั้นพระองค์มีพระอัครมเหสีแล้ว--ฌานน์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส พระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 และพระขนิษฐาของพระเจ้าชาร์ลที่ 8  เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1498 อานแห่งเบรอตาญก็ทรงตกลงเสกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ถ้าพระองค์ทรงสามารถหาทางประกาศให้การแต่งงานกับฌานน์เป็นโมฆะได้ภายในหนึ่งปี ถ้าอานทรงพนันว่าพระเจ้าหลุยส์ไม่ทรงสามารถทำได้พระองค์ก็ทรงแพ้ การแต่งงานครั้งแรกของพระเจ้าหลุยส์ได้รับการประกาศให้เป็นโมฆะโดยพระสันตะปาปาก่อนจะสิ้นปีนั้น
ในระหว่างนั้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1498 อานเดินทางกลับไปปกครองเบรอตาญ ทรงมอบตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีคืนให้กับฟิลิปป์ เดอ มงท์ทอบัง (Philippe de Montauban) และทรงระบุให้เจ้าชายแห่งออเรนจ์เป็นให้มียศทางทหารเป็นพลโทแห่งเบรอตาญ และทรงสั่งให้ตีเหรียญกษาปณ์ที่ประทับตราพระนามของพระองค์เอง และเสด็จประพาสบริเวณต่างๆ ในอาณาจักร พระราชกรณียกิจต่างๆ ทำให้ทรงเป็นที่นิยมกันในบรรดาไพร่ฟ้าประชาชนในเบรอตาญ
อานเสกสมรสครั้งที่สามเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1499 ทรงฉลองพระองค์ขาวซึ่งเป็นการแนะนำประเพณีการแต่งตัวด้วยชุดขาวต่อมาของผู้เป็นเจ้าสาว ข้อตกลงในการเสกสมรสครั้งนี้แตกต่างจากครั้งที่สองเป็นอย่างมาก ครั้งนี้พระองค์ทรงเจริญพระชนมายุขึ้น เป็นพระราชินีวิธวา และทรงมีความต้องการที่ให้ได้รับการยอมรับว่าทรงเป็นดัชเชสที่มีอาณาจักรปกครองเป็นของพระองค์เอง แม้ว่าพระราชสวามีพระองค์ใหม่จะทรงมีอำนาจปกครองเบรอตาญ แต่ทรงยอมรับตำแหน่งดยุกพระสวามี (duke consort) และทรงยอมรับตำแหน่งอย่างเป็นทางการของพระชายาในฐานะ “ดัชเชสแห่งเบรอตาญ” และทรงออกคำสั่งต่างในนามของอาน
ในฐานะดัชเชสอานทรงเป็นผู้พยายามรักษาความเป็นอิสระของอาณาจักรเบรอตาญอย่างเหนียวแน่น อานทรงจัดการสมรสของพระธิดาโคลดกับชาร์ลแห่งลักเซ็มเบิร์ก ในปี 1501 เพื่อเพิ่มความสัมพันธ์อันมั่นคงระหว่างฝรั่งเศส-สเปน และการพยายามให้ฝรั่งเศสได้รับชัยชนะในสงครามกับอิตาลี พระเจ้าหลุยส์มีพระราชประสงค์จะหย่าร้างกับอานเมื่อทรงเห็นว่าอานไม่มีท่าทีที่จะมีรัชทายาทให้พระองค์ พระองค์จึงทรงจัดการหมั้นหมายโคลดกับรัชทายาทของราชบัลลังก์ฝรั่งเศส แต่อานไม่ทรงยอมตกลงเพราะทรงต้องการรักษาความเป็นอิสระของเบรอตาญจากฝรั่งเศสและยังคงยืนยันที่จะจัดงานแต่งงานของโคลดกับชาร์ลแห่งลักเซ็มเบิร์ก แต่โคลดก็แต่งงานกับฟรองซัวส์ปีหนึ่งหลังจากอานสิ้นพระชนม์
สวรรคต

อานเสด็จสวรรคตกลางฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1513-ค.ศ. 1514 เมื่อวันที่ 9 มกราคม ด้วยพระโรคนิ่วที่พระราชวังบลัว พระบรมศพถูกบรรจุที่มหาวิหารแซงต์เดอนีส์ พระราชพิธีศพของพระองค์เป็นพิธีที่ยาวนานเป็นพิเศษถึง 40 วันและมีอิทธิพลต่อพระราชพิธีศพต่อมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 เรควีเอ็มของอานเขียนโดยโยฮันเนส พริโอริส (Johannes Prioris) คีตกวีคนสำคัญ.
ตามพระราชเสาวนีย์ในพระราชพินัยกรรมอานบ่งว่าให้ใส่พระหทัยของพระองค์ในผอบทองเคลือบ (enamel gold) ที่ตั้งลอยและนำไปไว้ที่น็องต์ (Nantes) ในวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1514 ภาพในห้องเก็บของนักบวชคาร์เมไลท์ในที่บรรจุศพที่สร้างสำหรับพระบิดามารดาของพระองค์ ต่อมาผอบทองนี้ก็ถูกย้ายไปไว้ที่มหาวิหารแซงต์ปิแยร์ พระหทัยของอานอยู่ในผอบรูปไข่เปิดเป็นสองด้านที่ทำด้วยแผ่นทองที่ประดับด้วยลวดลายและมีบานพับตกแต่ง ด้านบนเป็นมงกุฎลิลลีและดอกจิก และมีคำจารึกว่า “En ce petit vaisseau  De fin or pur et munde  Repose ung plus grand cueur  Que oncque dame eut au munde  Anne fut le nom delle  En France deux fois royne  Duchesse des Bretons  Royale et Souveraine.” ผอบสร้างโดยช่างทองที่ไม่ทราบนามของราชสำนักที่บลัวที่อาจจะวาดโดยฌอง แปเรอาล (Jean Perréal) ในปี ค.ศ. 1792 National Convention ก็สั่งให้นำผอบของพระองค์ออกจากที่บรรจุ, เอาสิ่งของที่บรรจุอยู่ภายในทิ้ง และนำผอบไปรักษาไว้เป็นส่วนหนึ่งของสมบัติมีค่าของวัดและส่งไปยังน็องต์เพื่อนำไปหลอม แต่แทนที่จะถูกส่งไปผอบก็ถูนำไปเก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติและถูกนำกลับไปน็องต์ในปี ค.ศ. 1819 ไปเก็บในพิพิธภัณฑ์ต่างๆ และในที่สุดก็ได้เก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์โดเบร (Dobrée Museum) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896
นอกจากนั้นพินัยกรรมของอานยังระบุให้เรอนีพระราชธิดาองค์รองเป็นทายาทแห่งอาณาจักรเบรอตาญต่อจากพระองค์ แต่พระสวามีไม่ทรงทำตามและระบุให้โกลดพระธิดาองค์โตให้เป็นดัชเชสแห่งเบรอตาญแทนที่ และจับโกลดแต่งงานกับฟร็องซัว
สัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม

เมื่อพระราชินีอานยังทรงพระชนม์อยู่ทางราชสำนักของพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ก็สร้างภาพพจน์ของพระองค์ว่าเป็นพระราชินีที่ทรงมีคุณธรรมอันดีเลิศผู้ทรงเป็นสัญลักษณ์ของการสมานความสัมพันธ์อันราบรื่นระหว่างราชอาณาจักรฝรั่งเศสและดัชชีแห่งเบรอตาญ แต่นักประวัติศาสตร์อีกสองสามร้อยปีต่อมามีความคิดเห็นเกี่ยวกับพระราชินีอานที่แตกต่างออกไปจากที่ทราบกัน และบรรยายพระลักษณะทางร่างกายและจิตใจที่ไม่สนับสนุนหลักฐานทางประวัติศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1991 ในโอกาสครบรอบห้าร้อยปีของการเสกสมรสระหว่างพระราชินีอานและพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ก็มีการฉลองกันที่ลองเจส์ แต่ในแรนที่เป็นเมืองที่ถูกล้อมและต้องเสียเมืองและพระราชินีอานให้แก่ฝรั่งเศสก็แทบจะไม่มีผู้ใดกล่าวถึงโอกาสนั้น
พระราชินีอานแห่งเบรอตาญทรงเป็นผู้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของเบรอตาญที่สุดคนหนึ่งจะเป็นรองก็แต่เพียงนักบุญอิโวแห่งแคร์มาร์แต็ง (Ivo of Kermartin) เท่านั้น ที่จะเห็นได้จากการตั้งชื่อสถานที่ค้าขาย, โรงแรม และถนนตามพระนามของพระองค์ในเบรอตาญ
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์วาลัว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อานแห่งเบรอตาญ
| ด ค กราชินีและจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 Adelaide of Aquitaine  โรซาลาแห่งอิตาลี  แบร์ตแห่งบูร์กอญ  กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  Matilda of Frisia  อานแห่งเคียฟ  แบร์ตาแห่งฮอลแลนด์  Bertrade de Montfort  Adelaide of Maurienne  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา  อาแดลแห่งช็องปาญ  อิซาเบลลาแห่งเอโนลต์  อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก  Agnes of Merania  บลังกาแห่งกัสติยา  มาร์กาเร็ตแห่งโพรว็องซ์  อิซาเบลแห่งอารากอน  มาเรียแห่งบราบ็องต์  โจนที่ 1 แห่งนาวาร์  Margaret of Burgundy  Clementia of Hungary  Joan II of Burgundy  Blanche of Burgundy  มารีแห่งลักเซมเบิร์ก  ฌาน เดเวรอ  ฌานน์แห่งบูร์กอญ  บลานซ์แห่งนาวาร์  ฌานน์แห่งโอแวร์ญ  ฌานแห่งบูร์บง  อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย  มารีแห่งอ็องฌู  ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย  แอนน์แห่งบริตานี  ฌานแห่งฝรั่งเศส  แมรี ทิวดอร์  โกลดแห่งฝรั่งเศส  เอเลนอร์แห่งออสเตรีย  แคทเธอรีน เดอ เมดีชี  แมรี สจวต  เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย  หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง  มาร์เกอริตแห่งวาลัว  มารี เดอ เมดีซิส  อานน์แห่งออสเตรีย  มาเรีย เทเรซาแห่งสเปน  มารี เลชชินสกา  มารี อ็องตัวแน็ต  มารีอา จูเซปปินาแห่งซาวอย*  โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  มารี หลุยส์แห่งออสเตรีย  มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส*  มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี  เออเฌนี เดอ มอนตีโค 
*เป็นที่ถกเถียง
เม่นแห่งเบรอตาญหน้าประตูวังบลัว (Château de Blois)
ราชสำนักของพระราชินีอาน เป็นภาพของสตรีร้องไห้เมื่อสามีต้องเดินทางไปสงครามในอิตาลี--หนังสือ "Epistres Envoyées au Roi" (คริสต์ศตวรรษที่ 16)
ผอบพระหทัยของอานแห่งเบรอตาญ
พระราชินีอานโดยประติมากรฌอง โบแชร์ (Jean Boucher) ค.ศ. 1915
พีซเมกเกอร์

| พีซเมเกอร์ |
| --- | --- |
แนวเพลง: ป็อป, ร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2546 - 2548
ค่ายเพลง: กรีนบีนส์

สมาชิก: อนุวัฒน์ สงวนศักดิ์ภักดี (บอย) ร้องนำ/หัวหน้าวง  พีระ เทศวิศาล (พีท) กีต้าร์ / ร้องนำ
พีซเมเกอร์ (อังกฤษ: Peacemaker) เป็นวงดนตรีดูโอ้แนวป็อป ป็อปร็อคชาวไทย (สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ The Peacemaker)
ประวัติ

ก่อนที่จะมาเป็นชื่อวง Peacemaker นั้น ทั้ง 2 คนเคยใช้ชื่อวงว่า Green tea มาก่อน แต่ด้วยความที่อยากให้ชื่อวงฟังดูเข้มแข็งยิ่งขึ้น ทั้งคู่จึงเลือกที่จะใช้ชื่อ Peacemaker ที่แปลว่า ผู้รักษาสันติภาพ โดยให้เหตุผลว่า โลกนี้ไม่ควรสร้างเสรีภาพด้วยสงคราม แต่ควรสร้างเสรีภาพกันด้วยเสียงเพลงมากกว่า
“พีท” หนุ่มผมยาวลูกเสี้ยวเยอรมัน กับบุคลิกที่เรียบง่ายและเงียบขรึม เริ่มเล่นกีตาร์ตั้งแต่อายุ 18 ปี แต่ลีลาการเล่นกีตาร์ที่จัดจ้านแตกต่างกับบุคลิกของเขา เก็บเกี่ยวประสบการณ์เล่นดนตรีกลางคืน เป็นเวลากว่า 4 ปี
ส่วน ”บอย” เริ่มทำตามความฝันของตัวเอง ด้วยการร้องเพลงในร้านอาหาร จนไปสะดุดหูทีมงานของ เบเกอรี่ มิวสิก เข้า และได้ร่วมร้องเพลง “หัวใจผูกกัน” ในอัลบั้ม "Million Ways to Love Part 1" ของนักแต่งเพลงชื่อดัง บอย โกสิยพงษ์
หลังนั้นไม่นาน โปรดิวเซอร์ที่ทำงานในบริษัท แกรมมี่ ได้มาดูการเล่นดนตรีและร้องเพลงของพวกเขา จึงเห็นความสามารถติดต่อเซ็นสัญญาให้เป็นศิลปินในสังกัด กรีนบีนส์ จนมีผลงานเพลงพิเศษที่ใช้ชื่อว่า กรีนไลท์โปรเจ็กต์ อัลบั้มที่รวบรวบศิลปินหน้าใหม่มากความสามารถ โดย ”บอย” ได้ร้องเพลง ”คิดถึง” เพลงช้าซึ้งที่สร้างกระแสความฮิตไปทั่ว และเพลงน่ารักๆ อย่างเพลง ”อย่าคิดเลย” ของหนุ่ม ”พีท” หลังจากนั้นถัดไปอีก พีซเมกเกอร์ได้มีอัลบั้มแรกเป็นของตัวเอง มีชื่อเดียวกับวง มีเพลงฮิตอย่าง เหงา,ไม่เคยถาม,จนกว่าฟ้าจะมีเวลา และหลังจากนั้นได้มีคอนเสิร์ตใหญ่ของวงอีกด้วย
จากนั้นเกือบๆ 2 ปีต่อมา พีซเมกเกอร์ได้กลับมาอีกครั้งกับอัลบั้มชุดที่ 2 มีชื่อว่า "Peacemaker Panorama" ซึ่งมีเพลงฮิตอย่าง ส่วนเกิน,ฉันมีค่าแค่ไหน,สุดท้าย,คำว่าเรา,Love Story แต่ทว่า หลังจากอัลบั้มนี้วางแผง พีทได้ประกาศไม่ต่อสัญญากับแกรมมี่ แต่บอยได้ออกอัลบั้ม 3 To 1 ออกมาอีก 1 ชุด โดยที่ไม่มีพีท นับเป็นอัลบั้มเดี่ยว อัลบั้มแรกของบอย เพียงแต่ใช้ชื่อ Peacemaker สุดท้ายเมื่อไม่มีพีทแล้วทำให้วงพีซเมกเกอร์ยุบวงไปโดยปริยาย
สมาชิก

อนุวัฒน์ สงวนศักดิ์ภักดี (บอย) ร้องนำ / คอรัส/หัวหน้าวง เกิด 1 สิงหาคม พ.ศ. 2523
พีระ เทศวิศาล (พีท) กีต้าร์ / ร้องนำ / คอรัส เกิด 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522
ผลงาน > อัลบั้มปกติ

หมายเหตุ: ข้อความตัวหนา คือเพลงที่ได้รับการโปรโมท
ผลงาน > อัลบั้มปกติ > อัลบั้ม Peacemaker (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546)

เหงา
ไม่เคยถาม
ไม่มีอีกแล้ว
ฝากจันทร์
อย่าคิดเลย
จนกว่าฟ้าจะมีเวลา
ลมพัด
ที่ตรงนั้น
จะร้องเพลง
คิดถึง
ผลงาน > อัลบั้มปกติ > อัลบั้ม Panorama (7 มิถุนายน พ.ศ. 2548)

ส่วนเกิน
ฉันมีค่าแค่ไหน
ใครว่าเธอไม่สวย
คำว่าเรา
เสี่ยง
ผิดที่ฉัน
Love Story
ไปด้วยกัน
นาทีนี้
เรื่องบนเตียง
สุดท้าย
ผลงาน > อัลบั้มปกติ > อัลบั้ม 3 to 1 (21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549)

ข้ออ้าง
ด้วยความเต็มใจ
อยู่อย่างเหงาเหงา
รูปถ่ายที่หายไป
คนเหมือนกัน
ใจร้าย
กว่าจะบอกรัก
ฉันพร้อม
พูดเรื่องดีๆ (กลัวไม่ดัง)
พลังชีวิต
ผลงาน > อัลบั้มรวมเพลง > อัลบั้ม Hitsmaker (พ.ศ. 2548)

ช่างไม่รู้เลย (ประกอบภาพยนตร์ "เพื่อนสนิท")
เหงา
ฉันมีค่าแค่ไหน
เรื่องบนเตียง
ไม่เคยถาม
อย่าคิดเลย
จนกว่าฟ้าจะมีเวลา
คิดถึง
ส่วนเกิน
ฝากจันทร์
แค่รู้ว่ารักเธอ
เธอสวย
ลมพัด
เป็นของเธอ
ผลงาน > อัลบั้มรวมเพลง > อัลบั้ม Lovemaker (พ.ศ. 2550)

อยู่อย่างเหงาเหงา
ส่วนเกิน
ข้ออ้าง
ฉันมีค่าแค่ไหน
ช่างไม่รู้เลย
เรื่องบนเตียง
เหงา
สุดท้าย
กว่าจะบอกรัก
อย่าคิดเลย
จนกว่าฟ้าจะมีเวลา
ไม่เคยถาม
นาทีนี้
คิดถึง
คำว่าเรา
เป็นของเธอ
ละครโทรทัศน์

พ.ศ. 2559 วัยแสบสาแหรกขาด ช่อง 3 พีท พีระ เทศวิศาล รับบท พีท (รับเชิญ)
รางวัล

รางวัลจากแชนแนล วี ไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ดส #3 ประจำปี พ.ศ. 2547 สาขาศิลปินไทยหน้าใหม่ยอดนิยม
แหล่งข้อมูลอื่น

บอย peacemaker เก็บถาวร 2010-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปกอัลบั้ม Peacemaker
ปกอัลบั้ม Panorama
ปกอัลบั้ม 3 to 1
ปกอัลบั้ม Hitsmaker
ปกอัลบั้ม Lovemaker
เทศบาลสตึงแสน

| เทศบาลสตึงแสน ក្រុងស្ទឹងសែន |
| --- | --- |
เทศบาล

ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: กำปงธม
เขตเวลา: UTC+07:00 (ICT)
รหัสภูมิศาสตร์: 0603
เทศบาลสตึงแสน (เขมร: ក្រុងស្ទឹងសែន) เป็นเทศบาลระดับอำเภอซึ่งเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกำปงธมในใจกลางประเทศกัมพูชา ตามสำมะโนประชากรของกัมพูชาในปี พ.ศ. 2541 มีประชากร 66,014 คน
นิรุกติศาสตร์

สตึงแสน (ស្ទឹងសែន) ในภาษาเขมร แปลว่า "แม่น้ำทหาร" คำว่า สตึง (ស្ទឹង) ในภาษาเขมร หมายถึงแม่น้ำ ในขณะที่คำว่า แสน (សែន) มาจากคำภาษาสันสกฤตว่า Sena (सेना) ซึ่งแปลว่า "ทหาร"
การปกครอง

ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในเทศบาลสตุงแสนจำแนกตามตำบล
| แขวง (สังกัด) | หมู่บ้าน (ภูมิ) |
| --- | --- |
Damrei Choan Khla: Ballangk  Kaeut, Ballangk Lech, Pou Bak Ka, Damrei Choan Khla
Kampong Thum: Phum Ti Muoy, Phum Ti Pir, Phum Ti Bei, Phum Ti Buon, Phum Ti Pram, Phum Ti Prammuoy, Phum Ti Prampir
Kampong Roteh: Kampong Thum, Kampong Roteh
Ou Kanthor: Preaek Sbov, Ou Kanthor Tboung, Ou Kanthor Cheung, Boeng Leas
Kampong Krabau: Snaeng Krabei, Stueng Saen, Kampong Krabau
Prey Ta Hu: Sla Kaet, Kdei, Prey Ta Hu
Achar Leak: Krachab, Achar Leak, Prey Banlech
Srayov: Roluos, Pramat Dei, Kampong Samraong, Pou Saen Snay, Pou Ta Un, Trapeang Veaeng, Srayov Cheung, Srayov Tboung, Puk Yuk, Mneav, Chambak, Kamraeng, Roka
หลิว เจียฮุย

| หลิว เจียฮุย Gordon Liu |
| --- | --- |
ชื่อจีน: 劉家輝 (จีนตัวเต็ม)
ชื่อจีน: 刘家辉 (จีนตัวย่อ)
พินอิน: Liú Jiāhuī (จีนกลาง)
ยฺหวิดเพ็ง: Lau4 Gaa1-fai1 (กวางตุ้งมาตรฐาน)
ชื่อเกิด: 冼錦熙 (traditional) 冼锦熙 (simplified) Xiǎn Jǐnxī (Mandarin) Sin2 Gam2hei1(Cantonese)
เกิด:  (1951-08-22) 22 สิงหาคม ค.ศ. 1951 (73 ปี)  กวางตุ้ง, ประเทศจีน
อาชีพ: นักแสดงภาพยนตร์กังฟูชาย
ปีทำงาน: 1974 - 2012
หลิว เจียฮุย หรือ กอร์ดอน หลิว (อังกฤษ: Gordon Liu) เป็นนักแสดงชายชาวฮ่องกง ที่มีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์ในสังกัดของ ชอว์บราเดอร์ส
ประวัติ

หลิวเจียฮุย เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 1955 ที่กวางตุ้ง ประเทศจีน เขาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะการต่อสู้หงกัว โดยได้ฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของ หวง เฟยหง เขามักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพี่น้องกับหลิวเจียเหลียง และหลิวเจียหย่ง แต่ในความเป็นจริงแล้วพวกเขาไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดเลย
ประวัติ > เข้าสู่วงการบันเทิง

หลิวได้เข้าร่วมเป็นนักแสดงของชอว์บราเดอร์ส โดยได้รับบทสมทบเล็ก ๆ ในช่วงแรกจากเรื่อง 5 Shaolin Masters และ 4 Assassins  และในปี ค.ศ. 1977 บทที่ส่งให้หลิวโด่งดังเป็นอย่างมากก็มาถึง เมื่อเขาได้แสดงเป็น หลวงจีนซานเต๊อะ แห่งวัดเส้าหลิน จากเรื่อง  ยอดมนุษย์เส้าหลิน
ประวัติ > ผลงานจากความสำเร็จ

จากนั้นหลิวก็มีผลงานต่อมาอีกหลายเรื่อง เช่น 18 เจ้าอาวุธมหาประลัย ฤทธิ์หมัดฝังเข็ม ฤทธิ์ไอ้ขอทาน และยังโด่งดังไปถึงฝั่งตะวันตกโดยมีฉายาว่า Iron Arms เนื่องจากสภาพร่างกายและกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แข็งแรงของเขา
ประวัติ > หลิว เจียฮุยในผลงานฮอลลีวูด

และเนื่องจาก เควนติน ทาเรนติโน ผู้กำกับชื่อดังจากฮอลลีวูด ซึ่งเป็นแฟนคลับตัวยงของหลิวเจียฮุย ได้เชิญหลิวให้มาเล่นหนังเรื่อง Kill Bill ทั้งสองภาค ในบทของ จอห์นนี่ โหมว และ ปรมาจารย์ไป่เม่ย จากกระแสที่ดีของภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้หลิวได้กลับมาเล่นละครทางช่อง TVB ของฮ่องกงอีกครั้ง
ประวัติ > อาการเจ็บป่วย

ในปี พ.ศ. 2554 หลิวได้ป่วยเป็นโรคเส้นเลือดในสมองตีบ ส่งผลให้เขาเป็นอัมพฤกษ์ด้านขวาของร่างกาย และในระหว่างที่ป่วยนี้ หลิวได้หย่าขาดจากภรรยาคนที่สอง และให้อีวาฟุงผู้ช่วยของเขาเป็นคนดูแลทรัพย์สินของเขาทั้งหมด และในปี ค.ศ. 2014 หลังจากที่หลิวฟื้นตัวจากการเจ็บป่วย ได้มีการฟ้องร้องเอาทรัพย์สินคืนจากอีวาฟุง และได้ให้เอมี่ ฟาน เป็นคนจัดการดูแลทรัพย์สินของเขาทั้งหมด
แหล่งข้อมูลอื่น

หลิว เจียฮุย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Gordon Liu Biography at HKCinema[ลิงก์เสีย]
กาชัล เทพคน

| กาชัล เทวคัน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1975-08-05) 5 สิงหาคม ค.ศ. 1975 (49 ปี) กาชัล มุคาจี
คู่สมรส: อชัย เทวคัน (1999 - ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดงภาพยนตร์
ปีที่แสดง: 1992–2001, 2006–ปัจจุบัน
กาชัล (เบงกอล: কাজল, มราฐี: काजोल, Kājal Debgôn) หรือเป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษว่า คาโจล (อังกฤษ: Kajol) เกิดเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2518 มีชื่อจริงว่า กาชัล มุคาจี เป็นนักแสดงบอลลีวู้ด ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียง คือ Dilwale Dulhania le Jayenge (สวรรค์เบี่ยง เปลี่ยนทางรัก) และ Kabhi Khushi Kabhie Gham (ฟ้ามิอาจกั้นรัก) สามีของเธอ คือ อชัย เทวคัน ผู้เป็นนักแสดงบอลลีวูดเช่นกัน คาโจลมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับรานี มุคาจี นางเอกเรื่อง Paheli (ปาฏิหาริย์วิญญาณรักเหนือโลก) ภาพยนตร์เรื่องล่าสุด คือ My Name is Khan แสดงคู่กับ ศาห์รุข ข่าน
ปิยะนุช แป้นน้อย

ปิยะนุช แป้นน้อย (เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532; ชื่อเล่น: เอื้อย) หรือที่เพื่อน ๆ เรียกกันว่า แป้น เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวไทย ซึ่งเธอได้รับเลือกเข้าร่วมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย โดยได้รับเลือกเข้าเล่นในตำแหน่งลิเบอโร ซึ่งปิยะนุช เป็นลิเบอโรที่มีความโดดเด่น และได้รับการทาบทามให้เข้าร่วมเล่นในลีกของอาเซอร์ไบจานในเวลาต่อมา
ปิยะนุช แป้นน้อย สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
ผลงานที่ผ่านมา > ผลงานระดับสโมสร

อันดับ 1 วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ครั้งที่ 4 สังกัดสโมสรกรุงเทพมหานคร
อันดับ 8 วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ครั้งที่ 5 สังกัดสโมสรชัยภูมิ
วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ครั้งที่ 6 สังกัดสโมสรนครศรีธรรมราช
ผลงานที่ผ่านมา > ผลงานระดับทีมชาติ

แชมป์วอลเลย์บอลมหาวิทยาลัยแห่งเอเชีย ที่กรุงเทพมหานคร
เหรียญทอง ซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย
อันดับ 4 วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2012
อันดับ 1 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2013
พ.ศ. 2556 วอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ (อันดับ 5) ประเทศไทยในฐานะแชมป์ทวีปเอเชีย
พ.ศ. 2557 เหรียญทองแดง เอเชียนเกมส์ 2014 ที่ประเทศเกาหลีใต้
โฆษณา

พ.ศ. 2556 - ดังกิ๊น โดนัท ดีดี ป๊อปปิ้งที ร่วมกับพรพรรณ เกิดปราชญ์ อัจฉราพร คงยศ และทัดดาว นึกแจ้ง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปิยะนุช แป้นน้อย
ปิยะนุช แป้นน้อย ที่อินสตาแกรม
ปิยะนุช แป้นน้อย ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย – วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2024 |
| --- | --- | --- |
|  1 วิภาวี ศรีทอง  2 ปิยะนุช แป้นน้อย  3 พรพรรณ เกิดปราชญ์  4 ดลพร สินโพธิ์  5 ทัดดาว นึกแจ้ง   6 วริศรา สีทาเลิศ  7 วารุณี การรัมย์  8 กัญญารัตน์ ขุนเมือง  9 จิดาภา นาหัวหนอง  10 ดาริน ปิ่นสุวรรณ  11 ศศิภาพร จันทรวิสูตร  12 หัตถยา บำรุงสุข  13 กนกพร แสงทอง  14 สิริวัลย์ ดีแก้ว  15 ณัฐณิชา ใจแสน  16 พิมพิชยา ก๊กรัมย์  18 อัจฉราพร คงยศ  19 ชัชชุอร โมกศรี  20 สุพัตรา ไพโรจน์  21 ธนัชชา สุขสด  23 กัตติกา แก้วพิน  24 ฑิชากร บุญเลิศ  25 วิรัลยุพา อินทร์จันทร์  29 วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์  99 จรัสพร บรรดาศักดิ์  ผู้ฝึกสอน: ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค  |  1 วิภาวี ศรีทอง  2 ปิยะนุช แป้นน้อย  3 พรพรรณ เกิดปราชญ์  4 ดลพร สินโพธิ์  5 ทัดดาว นึกแจ้ง   6 วริศรา สีทาเลิศ  7 วารุณี การรัมย์  8 กัญญารัตน์ ขุนเมือง  9 จิดาภา นาหัวหนอง  10 ดาริน ปิ่นสุวรรณ  11 ศศิภาพร จันทรวิสูตร  12 หัตถยา บำรุงสุข  13 กนกพร แสงทอง  14 สิริวัลย์ ดีแก้ว  15 ณัฐณิชา ใจแสน  16 พิมพิชยา ก๊กรัมย์  18 อัจฉราพร คงยศ  19 ชัชชุอร โมกศรี  20 สุพัตรา ไพโรจน์  21 ธนัชชา สุขสด  23 กัตติกา แก้วพิน  24 ฑิชากร บุญเลิศ  25 วิรัลยุพา อินทร์จันทร์  29 วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์  99 จรัสพร บรรดาศักดิ์  ผู้ฝึกสอน: ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค  |  |
การซ้อมรบฮั่นกวง

เครื่องบินของ กองทัพอากาศสาธารณรัฐจีน ระหว่างการซ้อมรบฮั่นกวง
การซ้อมรบฮั่นกวง (จีน: 漢光演習; พินอิน: Hànguāng Yǎnxí) เป็นการซ้อมรบทางทหารประจำปีของ กองทัพสาธารณรัฐจีน ในพื้นที่ ไต้หวัน, เผิงหู, จินเหมิน และ หมู่เกาะหมาจู่ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการรบในกรณีที่เกิดการโจมตีจาก กองทัพปลดปล่อยประชาชน ของ สาธารณรัฐประชาชนจีน
ภาพรวม

การซ้อมรบแบ่งออกเป็นสองขั้นตอน ได้แก่ Command Post Exercise (CPX) ซึ่งเป็นการจำลองสถานการณ์ด้วยคอมพิวเตอร์และเกมจำลองสงคราม ตามด้วย Field Training Exercises (FTX) หรือการฝึกภาคสนามจริง โดยการฝึกซ้อมนี้ใช้เวลาประมาณ 5 วัน
ตั้งแต่ปี 2017 เป็นต้นมา การซ้อมรบได้จัดให้มีการใช้สองภาษาเต็มรูปแบบ คือภาษาจีนกลางและภาษาอังกฤษ
คำวิจารณ์

การซ้อมรบฮั่นกวง ได้รับคำวิจารณ์ว่าเน้นประชาสัมพันธ์มากกว่าการเสริมสร้างศักยภาพด้านการรบจริง
จากคำวิจารณ์ดังกล่าว การปฏิรูปการฝึกซ้อมได้ถูกดำเนินการเพื่อปรับปรุงความสมจริง ขนาด และความเข้มข้นของการฝึกซ้อม ซึ่งเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในแต่ละปี
ดูเพิ่ม

กองทัพสาธารณรัฐจีน
กระทรวงกลาโหม (สาธารณรัฐจีน)
สามเหลี่ยมจิตรลดา

แผนที่สามเหลี่ยมจิตรลดา
สามเหลี่ยมจิตรลดา เป็นสามเหลี่ยมกลับรถจักรเพียงแห่งเดียวในประเทศไทยที่ยังมีการใช้งาน ตั้งอยู่ในเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร อยู่ระหว่างสถานีรถไฟกรุงเทพ - สถานีรถไฟจิตรลดา
ส่วนประกอบ

สามเหลี่ยมจิตรลดา ประกอบด้วยทางรถไฟที่เป็นรางทางตรง (ฐานสามเหลี่ยม) อยู่ในแนวเหนือ-ใต้ (สามเสน-กรุงเทพ) กับด้านประกอบมุมยอดเป็นทางโค้ง
โค้งด้านเหนือ แนวทางรถไฟช่วงสามเสน-มักกะสัน เลียบถนนกำแพงเพชร 5
โค้งด้านใต้ แนวทางรถไฟช่วงกรุงเทพ-มักกะสัน เลียบทางพิเศษศรีรัช
สามเหลี่ยมจิตรลดาช่วยให้การเดินรถระหว่างกรุงเทพ-สามเสน และมักกะสัน ทำได้ทุกทิศทาง โดยไม่ต้องกลับทิศขบวนรถ มีมุมด้านเหนือ อยู่ที่ถนนศรีอยุธยา (ใกล้แยกเสาวนี) มุมด้านใต้อยู่ที่ถนนเพชรบุรี (แยกยมราช) และมุมด้านตะวันออก อยู่ที่ถนนพระราม 6 (ใกล้แยกอุรุพงษ์) ระยะทางยาวด้านละประมาณ 700-800 เมตร ตรงกลางสามเหลี่ยม มีสระขนาดใหญ่ ชื่อว่า "สระแก้ว"
ส่วนประกอบ > โค้งด้านเหนือ (สามเสน - มักกะสัน)

แยกออกจากเส้นทางสายหลักที่ถนนศรีอยุธยา (ใกล้แยกเสาวนี) โค้งเลียบถนนกำแพงเพชร 5 บรรยากาศข้างทางเป็นป่าไม้หย่อม ๆ บรรจบกับโค้งด้านใต้ที่สถานีรถไฟมักกะสัน (ก่อนถึงมักกะสัน รางในโค้งที่ 2 จะขนานกัน ทำให้มีลักษณะคล้ายทางคู่) มีรถไฟผ่านเพียงวันละ 1 ขบวน ไม่นับรวมรถสินค้า คือ ขบวนรถชานเมืองที่ 376 รังสิต - หัวตะเข้ ในเวลารุ่งเช้า
ส่วนประกอบ > โค้งด้านใต้ (กรุงเทพ - มักกะสัน)

แยกออกจากเส้นทางสายหลักที่ถนนเพชรบุรี (แยกยมราช) โค้งเลียบทางพิเศษศรีรัช บรรยากาศข้างทางเป็นชุมชนแออัด ขบวนรถไฟที่ผ่านได้แก่ รถไฟสายตะวันออกทุกขบวน
ส่วนประกอบ > จุดบรรจบ

โค้งรถไฟทั้ง 2 จะมาขนานกันที่ถนนพระราม 6 (ใกล้แยกอุรุพงษ์) ทำให้ดูเหมือนเป็นทางคู่ และรางจะบรรจบกันที่สถานีรถไฟมักกะสัน
การนับเสาโทรเลข

โค้งด้านเหนือจะมีการกำหนดพิกัดเสาโทรเลขล้อกับโค้งด้านใต้
โค้งด้านใต้ ใช้ระบบพิกัดเสาโทรเลขแบบลดลงไปเรื่อยๆ เช่น 3/2 3/1 2/16 2/15 2/14 2/13...
โค้งด้านเหนือ ใช้ระบบพิกัดเดียวกันกับโค้งด้านใต้ เช่น 3/2 3/1 2/16 2/15 2/14 2/13...
พิกัดเสาโทรเลขที่เลขน้อยที่สุดของโค้งด้านเหนือคือ 2/7 พอเลยเสาโทรเลขที่ 2/7 สายโทรเลขก็ไปเชื่อมกับเสาโทรเลขที่ 2/15 ของทางรถไฟสายเหนือ ณ หอประแจจิตรลดา
ดูเพิ่ม

สามเหลี่ยมกลับรถจักร