stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาณาจักรข่านแชคี

อาณาจักรข่านแชคี (อังกฤษ: Shaki Khanate; อาเซอร์ไบจาน: Şəki xanlığı) เป็นหนึ่งในอาณาจักรข่านแห่งคอเคซัส อยู่ในดินแดนของประเทศอาเซอร์ไบจานในปัจจุบัน อาณาจักรข่านแห่งนี้สถาปนาในช่วงที่ราชวงศ์อัฟชาริด (Afsharid dynasty) ปกครองอิหร่าน มีเมืองหลวงคือเมืองแชคี
ประวัติ

อาณาจักรข่านแชคีสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1743 เมื่อฮะจิ ชาลาบี ข่าน (Haji Chalabi Khan) ก่อกบฏต่อต้านราชวงศ์ซาฟาวิด ในปี ค.ศ. 1772 เมืองแชคีซึ่งเป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยมากที่สุดถูกน้ำท่วม จึงมีการพัฒนาเมืองขึ้นใหม่และเพิ่มประชากร ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 โมฮัมหมัด ข่าน กอญัร (Mohammad Khan Qajar) แห่งราชวงศ์กอญัรได้ขยายอิทธิพลเข้ามาในดินแดนจักรวรรดิซาฟาวิดและอัฟชาริดเดิม อาณาจักรข่านแชคีจึงขอกำลังทหารจากจักรวรรดิรัสเซีย ต่อมาในปี ค.ศ. 1805 มุสตาฟา ซาลิม ข่านและสมเด็จพระจักรวรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียร่วมลงนามในสนธิสัญญาความร่วมมือทางทหาร แต่สนธิสัญญานี้ทำให้อาณาจักรตกเป็นประเทศราชของรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1819 อาณาจักรข่านแชคีถูกยุบกลายเป็นจังหวัดหนึ่งของรัสเซีย ก่อนจะรวมเข้ากับสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจานและสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานในปี ค.ศ. 1920
การปกครองและเศรษฐกิจ

อาณาจักรข่านแชคีแบ่งการปกครองเป็น 8 เขตโดยมีผู้ปกครองแต่ละเขตคือ อุปราช (naib) ส่วนข่านแห่งแชคีจะประทับอยู่ที่พระราชวังแห่งแชคีข่าน พระราชวังแห่งนี้สร้างขึ้นราว ค.ศ. 1761 โดยฮูเซน ข่าน (Huseyn Khan) พระนัดดา (หลาน) ของฮะจิ ชาลาบี ข่าน ปัจจุบันเป็นหนึ่งในโบราณสถานที่สำคัญและสถานที่ท่องเที่ยวของอาเซอร์ไบจาน รายได้หลักของอาณาจักรมาจากเกษตรกรรมและการปลูกหม่อนเลี้ยงไหม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาณาจักรข่านแชคี
อาสนวิหารพระเยซูทรงจำแลงพระกาย (ดนีปรอ)

48°27′29.71″N 35°03′59.89″E﻿ / ﻿48.4582528°N 35.0666361°E﻿ / 48.4582528; 35.0666361
อาสนวิหารพระเยซูทรงจำแลงพระกาย
อาสนวิหารพระเยซูทรงจำแลงพระกาย (ยูเครน: Спа́со-Преображе́нський кафедра́льний собо́р; รัสเซีย: Спасо-Преображенский собор; อังกฤษ: Saviour's Transfiguration Cathedral) เป็นโบสถ์ออร์ทอดอกซ์หลักของดนีปรอ ประเทศยูเครน
ประวัติ

วางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม (วันที่แบบเก่าคือ 9 พฤษภาคม) ค.ศ. 1787 โดยจักรพรรดินีนาถเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย และจักรพรรดิออสเตรีย โยเซ็ฟที่ 2 ระหว่างการเสด็จพระราชดำเนินในไครเมียของจักรพรรดินีนาถเยกาเจรีนา ซึ่งเหตุการณ์นี้อธิบายไว้ในบันทึกความทรงจำของหลุยส์ ฟิลิป เคานต์แห่งเซกูร์
เจ้าชาย กริกอรี โปเตมกิน ทรงดำริให้โบสถ์แห่งนี้เป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางจิตวิญญาณของนิวรัสเซีย ซึ่งอีวาน สตารอฟ ถวายงานออกแบบแก่เจ้าชายสำหรับมหาวิหารรูปแบบโรมัน แต่การก่อสร้างถูกเลื่อนออกไปจนกว่าจะสิ้นสุดสงครามรัสเซีย-ตุรกี
ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 แผนของเจ้าชายได้รับการฟื้นฟูและปรับปรุงโดยดยุกแห่งรีเชอลีเยอ แต่การก่อสร้างยังไม่เริ่มจนกระทั่ง ค.ศ. 1830 อาสนวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นในขนาดที่เล็กกว่าที่วางแผนไว้แต่เดิม และได้รับการสถาปนาใน ค.ศ. 1835 ส่วนการออกแบบนั้นมาจากอันเดรยาน ซาคารอฟ โดยส่วนใหญ่อยู่บนพื้นฐานของความคล้ายคลึงกันกับอาสนวิหารนักบุญอันดรูว์ในครันสตัต
โบสถ์แห่งนี้ปิดให้บริการแก่ผู้มาสักการะใน ค.ศ. 1930 และเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ลัทธิอเทวนิยมระหว่าง ค.ศ. 1975 และ 1988 อาคารได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1888 และจากการระเบิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
หอระฆัง
ภายใน
ดวงตาสัพพัญญูบนหน้าจั่ว
หนึ่งในประตูสู่บริเวณอาสนวิหาร
การจุดเทียน
แหล่งข้อมูลอื่น

3D-model Transfiguration Cathedral, Dnipro in the '3D Buildings' layer inside Google Earth เก็บถาวร 2012-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อัสตานิส ปาดรอลา

ในบทความนี้นามสกุลคือ ส่วนนามสกุลที่สองหรือนามสกุลฝ่ายมารดาคือ ; โดยทั่วไปจะมีคำสันธาน "i" เชื่อมนามสกุลทั้งสอง
| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อัสตานิซเลา ปาดรอลา ฟูร์ตุญ
วันเกิด:   (2003-08-24) 24 สิงหาคม ค.ศ. 2003 (21 ปี)
สถานที่เกิด:  กัมบริลส์ สเปน
ส่วนสูง:  1.85 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บาร์เซโลนา เบ
หมายเลข:  36
สโมสรเยาวชน
:  อัสปัญญ็อล
:  แร็วส์ดาปูร์ติว
2021–:  บาร์เซโลนา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2021– |  บาร์เซโลนา เบ |  4 |  (1) |
| 2022– |  บาร์เซโลนา |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21:04, 2 มกราคม 2022 (UTC)
อัสตานิซเลา "อัสตานิส" ปาดรอลา ฟูร์ตุญ (กาตาลา: Estanislau "Estanis" Pedrola Fortuny; เกิดเมื่อ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่บาร์เซโลนา เบ
สโมสรอาชีพ

ปาดรอลา เกิดใน กัมบริลส์, จังหวัดตาร์ราโกนา, แคว้นกาตาลุญญา เขาเข้าร่วมทีมเยาวชนของ แอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล ในปี ค.ศ. 2014 โดยย้ายมาจากทีมในท้องถิ่นอย่าง แร็วส์ดาปูร์ติว ก่อนถูกให้ออกจากสโมสรในปี ค.ศ. 2019 เขาจึงกลับสู่แร็วส์ดาปูร์ติว ก่อนย้ายไปบาร์เซโลนา ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 โดยร่วมทีมอายุไม่เกิน 19 ปี
ปาดรอลา ได้ลงเล่นกับทีมสำรองในปริเมราดิบิซิออนเอเรเฟฟ เป็นครั้งแรกในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 โดยเขามาแทนที่ของฟาร์รัน ฌุกกลา โดยทีมของเขาออกไปแพ้อัลบาเซเตบาลอมปิเอ 0–2 ที่เอสตาดิโอการ์โลสเบลมอนเต เขาทำประตูแรกได้ในวันที่ 12 ธันวาคม ปีเดียวกัน เป็นประตูตีเสมอ 1–1 ซึ่งช่วยให้ทีมเอาชนะเซเด อัลโกยาโน 3–1
เดดรอลา ได้ลงเล่นกับทีมชุดใหญ่และเป็นนัดแรกในลาลิกาในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2022 โดยลงมาแทนที่ อิเลียส อาโกมัช ในนัดที่เอาชนะ เอร์เรเซเด มายอร์กา 1–0 ที่บิซิตมายอร์กาเอสตาดิ
ชีวิตส่วนตัว

ปาดรอลาได้รับการตั้งชื่อตามอัสตานิซเลา ปาดรอลา รูบิรา ปู่ทวดของเขาซึ่งได้เข้าร่วมต่อสู้ในสงครามโลกครั้งที่สองและเสียชีวิตในค่ายกักกันนาซี
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> นัด | ลีก> ประตู | ถ้วย> นัด | ถ้วย> ประตู | ยุโรป> นัด | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> นัด | อื่น ๆ> ประตู | รวม> นัด | รวม> ประตู |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บาร์เซโลนา เบ | 2021–22 | ปริเมราดิบิซิออนเอร์เรเฟฟ | 4 | 1 | — | — | — | — | 0 | 0 | 4 | 1 | บาร์เซโลนา | 2021–22 | ลาลิกา | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 5 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
อารยสมาช

| --- | --- |
แสตมป์อารยสมาช (ค.ศ. 2000)
คําขวัญ: "कृण्वन्तो विश्वमार्यम्" Make the world noble!
ก่อตั้ง: 10 เมษายน พ.ศ. 2418; 149 ปีก่อน (2418-04-10) บอมเบย์, Bombay Presidency, บริติชราช (ปัจจุบันคือมุมไบ, รัฐมหาราษฏระ, อินเดีย)
ผู้ก่อตั้ง: ทยานันท์ สรัสวตี
ประเภท: องค์กรศาสนา
สถานะตามกฎหมาย: มูลนิธิ
วัตถุประสงค์: การศึกษา, ศาสนศึกษา, จิตวิญญาณ, การปฏิรูปสังคม
สํานักงานใหญ่: นิวเดลี, เดลี, ประเทศอินเดีย
พิกัด: 28°21′32″N 77°8′4″E﻿ / ﻿28.35889°N 77.13444°E﻿ / 28.35889; 77.13444
พื้นที่ให้บริการ : ทั่วโลก
ภาษาทางการ : ภาษาฮินดี
องค์กรแม่: श्रीमती परोपकारिणी सभा – Shreemati Paropkarini Sabha
เว็บไซต์: http://www.thearyasamaj.org
การประชุมของอารยสมาชจาก R. V. Russell's 1916 "The Tribes and Castes of the Central Provinces of India--Volume I".
อารยสมาช (ฮินดี: आर्य समाज, ārya samāj; ปัญจาบ: ਆਰਯ ਸਮਾਜ, āraya samāja; สันสกฤต: आर्यसमाज, āryasamaj) หรือ สมาคมของชาวอารยัน เป็นสมาคมของผู้นับถือศาสนาฮินดูโดยสวามีทยานันทะ สรัสวตีเป็นผู้ก่อตั้งที่บอมเบย์เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2418 เพื่อรวบรวมชาวฮินดูให้เป็นปึกแผ่น ปฏิรูปศาสนาฮินดูและฟื้นฟูสังคมของชาวฮินดู เพื่อต่อสู้กับอารยธรรมตะวันตก แนวคิดของสวามีทยานันทะ สรัสวตีนั้นตำหนิระบบวรรณะที่ปฏิบัติในสมัยหลัง และต่อต้านการแต่งงานในวัยเด็ก
อารยสมาชมีรากฐานที่มั่นคงในภูมิภาคปัญจาบ และยังได้เชิญชวนชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลามมาเข้าร่วมพิธีศุทธิเพื่อกลับมานับถือศาสนาฮินดูดังเดิม การกระทำของสมาคมนี้ทำให้การแตกแยกทางศาสนาในอินเดียมีมากขึ้น หลังจากสวามีทยานันทะ สรัสวตีถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2426 อารยสมาชในปัญจาบ อุตตรประเทศ และราชสถานได้สร้างโรงเรียนมัธยมทยานันทะ แองโกลเวทที่เมืองลาฮอร์เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2429 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากชาวฮินดูอย่างกว้างขวาง และได้ขยายการศึกษาถึงระดับอุดมศึกษาใน พ.ศ. 2432 ภายหลัง อารยสมาชได้แตกออกเป็น 2 กลุ่มคือกลุ่มสายกลางมีอำนาจด้านการจัดการศึกษา และพวกหัวรุนแรงที่เน้นเผยแพร่ความเชื่อทางศาสนาฮินดู
อารยสมาชขยายตัวอย่างรวดเร็ว มีการก่อตั้งองค์กรในชื่ออารยสมาชทั้งในและนอกประเทศอินเดีย มีการดำเนินงานเพื่อปกป้องชุมชนฮินดูอย่างเต็มที่และได้ส่งผู้แทนไปเปลี่ยนศาสนาแก่ผู้ที่เคยนับถือศาสนาฮินดูและถูกบังคับให้นับถือศาสนาอิสลามในรัฐเกรละ รวมทั้งรณรงค์การเปลี่ยนศาสนาให้กับชาวมัลกนะ ราชปุตที่เคยถูกบังคับให้เปลี่ยนศาสนาเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เมื่ออารยสมาชเข้าร่วมในการต่อต้านรัฐบาลมากขึ้น เช่น การต่อต้านผู้ปกครองในแคว้นไฮเดอราบาด เมื่อ พ.ศ. 2482 และการต่อต้านรัฐบาลในแคว้นสินธ์ใน พ.ศ. 2489 อารยสมาชจึงถูกปราบปรามจนอ่อนกำลังลง
ดูเพิ่ม

Pt. Chamupati, M.A., Ten Commandments of Arya Samaj, New Delhi: D.A.V. Publications (2001)
J.T.F. Jordens, Dayanada Saraswati, Delhi: Oxford University Press (1978).
Lajpat Rai, The Arya Samaj: An Account of its Aims, Doctrine and Activities, with a Biographical Sketch of the Founder, D.A.V. College Managing Committee, New Delhi (1915), ISBN 978-81-85047-77-5.
Lajpat Rai, A History of the Arya Samaj, (Rep.) New Delhi (1993), ISBN 81-215-0578-X.
M. Ruthven, Fundamentalism: A Very Short Introduction, Oxford University Press, USA (2007), ISBN 978-0-19-921270-5.
J.M. Sharma, Swami Dayanand: A Biography, USB Publishers Distributors Ltd., India (1998), ISBN 81-7476-212-4.
Rajender Sethi, Rashtra Pitamah Swami Dayanand Saraswati published by M R Sethi Educational Trust Chandigarh
The Origin, Scope and Mission of the Arya Samaj, by Ganga Prasad Upadhyaya. Published by Arya Samaj, 1954.
The Arya Samaj, by Vaidyanath Shastri. Published by Sarvadeshik Arya Pratinidhi Sabha, 1967.
The Arya Samaj and Indian Nationalism, 1875–1920, by Dhanpati Pandey. Published by S. Chand, 1972.
A Critical Study of the Contribution of the Arya Samaj to Indian Education, by Saraswati Shantipriya Pandit. Published by Sarvadeshik Arya,  Pratinidhi Sabha, 1975.
Arya Samaj and Indians Abroad, by Nardev Vedalankar, Manohar Somera. Published by Sarvadeshik Arya Pratinidhi Sabha, 1975.
The Arya Samaj: Hindu Without Hinduism, by D. Vable. Published by Vikas, 1983. ISBN 0-7069-2131-3.
Social Movements and Social Change: A Study of Arya Samaj and Untouchables in Punjab, by Satish Kumar Sharma. Published by B.R. Publishing, 1985.
Arya Samaj and the Freedom Movement: 1875–1918, by Kripal Chandra Yadav, Krishan Singh Arya. Manohar Publications, 1988. ISBN 81-85054-42-8.
Arya Samaj Movement in India, 1875–1947, by Gulshan Swarup Saxena. Published by Commonwealth Publishers, 1990. ISBN 81-7169-045-9.
"Rashtra Pitamah" Swami Dayanand Saraswati by Rajender Sethi, published by M R Sethi Educational Trust Chandigarh
Hinduism Today by R. M. Chopra, 2009.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อารยสมาช
Arya Pratinidhi Sabha and Arya Samaj of Melbourne
Aryasamaj Rajkot, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 เมษายน 2013
Aryasamaj Jamnagar
Arya Pratinidhi Sabha, America
Arya Sabha Mauritius, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 เมษายน 2012
Pratinidhi Arya Sabha Nederland
Arya Pratinidhi Sabha Queensland, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 กรกฎาคม 2013
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef 
Wikiquote
อาเลียช เบียเลียตสกี

| อาเลียช เบียเลียตสกี |
| --- | --- |
เบียเลียตสกีเมื่อปี 2011
เกิด:  (1962-09-25) 25 กันยายน ค.ศ. 1962 (62 ปี) เวียร์ตซีเลีย สาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตคาเรเลีย สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐคาเรเลีย ประเทศรัสเซีย)
ชื่ออื่น: อาเลียกซันดร์ เบียเลียตสกี
การศึกษา: มหาวิทยาลัยรัฐโฆเมียล (ศิลปศาสตรบัณฑิต)
นายจ้าง: ศูนย์สิทธิมนุษยชนเวียสนา
คู่สมรส: นาตัลเลีย ปินชุก
รางวัล:   รางวัลสิทธิมนุษยชนวาตสลัฟ ฮาแว็ล (2013)  ไรต์ไลฟ์ลิฮูดอะวอร์ด (2020)  โนเบลสาขาสันติภาพ (2022) 
อาเลียช วิกตาราวิช เบียเลียตสกี (เบลารุส: Але́сь Ві́ктаравіч Бяля́цкі, อักษรโรมัน: Alieś Viktaravič Bialiacki; เกิดวันที่ 25 กันยายน 1962) เป็นนักเคลื่อนไหวสนับสนุนประชาธิปไตยและนักโทษจากความคิดชาวเบลารุส เป็นที่รู้จักจากกิจกรรมที่ทำกับศูนย์สิทธิมนุษยชนเวียสนา เขาเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชและประชาธิปไตยของเบลารุสมาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และเป็นผู้ก่อตั้งศูนย์เวียสนาและแนวหน้าประชาชนเบลารุสซึ่งเขาเป็นผู้นำระหว่างปี 1996 ถึง 1999 นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกของสภาบริหารจัดการของฝ่ายค้านเบลารุส เขาได้รับการขนานนามจาก เดอะนิวยอร์กไทมส์ ว่าเป็น "เสาหลักแห่งการเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชนในยุโรปตะวันออก" และได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติว่าเป็นหนึ่งในนักเคลื่อนไหวเรียกร้องประชาธิปไตยคนสำคัญที่สุดของเบลารุส
เบียเลียตสกีเป็นเลขานุการของแนวหน้าประชาชนเบลารุสระหว่างปี 1996–1999 และเป็นรองประธานของกลุ่มระหว่างปี 1999–2001 ในปี 1996 เขาได้ก่อตั้งศูนย์สิทธิมนุษยชนเวียสนาขึ้นเพื่อดำเนินการด้านประชาธิปไตยในเบลารุส ในช่วงการประท้วงใหญ่ทั่วประเทศในปี 2020 เขากลายมาเป็นสมาชิกของศูนย์บริหารจัดการที่ชเวียตลานา ชีคาโนว์สกายา จัดตั้งขึ้น
เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2011 เบียเลียตสกีถูกจับกุมในข้อหาการหลีกหนีการจ่ายภาษีตามมาตรา 243 วรรค 2 และในวันที่ 24 ตุลาคม 2011 เขาถูกตัดสินจำคุกสี่ปีครึ่งและริบสินทรัพย์ เขายื่นอุทธรณ์โดยระบุว่าเงินจำนวนมากที่เขาได้รับในบัญชีส่วนตัวเป็นไปเพื่อทำกิจกรรมของศูนย์เวียสนา และได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 21 มิถุนายน 2014 และเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2021 บ้านพักของพนักงานประจำศูนย์เวียสนาทั่วประเทศถูกตำรวจเบลารุสตรวจค้น ส่วนสำนักงานใหญ่ขอบศูนย์ก็ถูกตำรวจบุกเข้าตรวจค้น เบียเลียตสกีและเพื่อนร่วมงาน Vladimir Stephanovich กับ Vladimir Labkovich ถูกจับกุม ในวันที่ 6 ตุลาคม 2021 เบียเลียตสกีถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานหลีกเลี่ยงการจ่ายภาษีและต้องโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี ข้อมูล ณ วันที่ 7 ตุลาคม 2022 เขายังคงถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำ
ในปี 2022 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพร่วมกับองค์การเมมอเรียลของรัสเซีย และศูนย์เสรีภาพพลเมืองของยูเครน ก่อนหน้านี้เขาเคยได้รับการเสนอชื่อรับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพมาแล้วห้าครั้ง
อาศรมวาสิกบรรพ

อาศรมวาสิกบรรพ (อักษรโรมัน: Ashramavasika Parva, สันสกฤต: आश्रमवासिक पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งอาศรม" เป็นหนังสือบรรพที่ 15 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 39 ตอน เป็นเรื่องราวของท้าวธฤตราษฎร์ ที่ออกผนวชพร้อมกับ นางคานธารี นางกุนตี และสัญชัยสารถี ต่อมาเหล่ากษัตริย์ทั้ง 3 องค์สิ้นพระชนม์ด้วยไฟป่า เหลือเพียงสัญชัยเท่านั้นที่รอดชีวิต และไปอาศัยอยู่ที่เทือกเขาหิมาลัย บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อัศวเมธิกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ เมาสลบรรพ
เนื้อเรื่องและบรรพย่อย

อาศรมวาสิกบรรพ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 39 ตอน ดังนี้
อาศรามวาสบรรพ
ปุตรตศาสนบรรพ
นารัทกมานบรรพ
บรรพนี้กล่าวถึงเหตุการณ์หลังจากยุธิษฐิระ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิไปได้ประมาณ 15 ปี ท้าวธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี ซึ่งอยู่ในราชสำนักกับหลาน ๆ พวกปาณฑพ ก็ตัดสินใจไปบำเพ็ญพรตใช้ชีวิตบั้นปลายในป่า โดยมีพระนางกุนตี ท้าววิฑูร สัญชัยร่วมตามเสด็จไปด้วย แม้จะอยู่ป่าตัดขาดจากโลกภายนอกแต่พวกปาณฑพก็ไปเยี่ยมเยียนบ้างเป็นครั้งคราว
ในที่สุดท้าววิฑูรก็เสียชีวิตและวิญญาณของท้าววิฑูร ซึ่งเป็นธรรมเทพที่มาจุติในโลกมนุษย์ก็เข้าไปหลอมรวมอยู่กับท้าวยุธษฐิระซึ่งเป็นธรรมเทพในโลกมนุษย์เช่นกัน
ในช่วงบั้นปลายของชีวิตท้าวธฤตราษฎร์ พระนางคานธารีและพระนางกุนตีได้รับพรพิเศษจากฤๅษีวยาส ทำให้ได้มีโอกาสเห็นบรรพบุรุษที่อยู่ในเทวโลก และหลังจากนั้นอีกสองปี หลังการพบปะกันครั้งสุดท้ายกับพวกปาณฑพที่ไปเยี่ยม ก็มีข่าวจากในป่ามาแจ้งยังราชสำนักกรุงหัสตินาปุระให้ท้าวยุธษญิระได้ทราบว่า บัดนี้ท้าวธฤตราษฎร์ พระนางคานธารี และพระนางกุนตีต่างเสียชีวิตไปพร้อม ๆ กัน เพราะเกิดไฟไหม้ป่าในอาณาบริเวณที่ตั้งอาศรมบำเพ็ญพรตไปเรียบร้อยแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

Ashramvasik Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli
Ashramvasik Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt
Ashramvasik Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link
Ashramvasik Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่ 
พระนางคานธารี, ท้าวธฤตราษฎร์ และ พระนางกุนตี ออกผนวช
อาเล็กซานดาร์ วูชิช

| อาเล็กซานดาร์ วูชิช |
| --- | --- |
Александар Вучић
อาเล็กซานดาร์ วูชิช ในปี ค.ศ. 2019

ประธานาธิบดีเซอร์เบีย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  31 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
นายกรัฐมนตรี: อานา เบอร์นาบิช มิลอช วูเชวิช
ก่อนหน้า: ตอมิสลัฟ นิกอลิช
นายกรัฐมนตรีเซอร์เบีย
ดำรงตำแหน่ง 27 เมษายน พ.ศ. 2557 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
ประธานาธิบดี: ตอมิสลัฟ นิกอลิช
รอง: อิวิตซา ดาชิช (คนที่ 1) ราซิม ยายิช ซอรานา มิไฮลอวิช กอรี อูดอวิชกี เนบอยชา สเตฟานอวิช
ก่อนหน้า: อิวิตซา ดาชิช
ถัดไป: อิวิตซา ดาชิช (รักษาการ) อานา เบอร์นาบิช
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 มีนาคม พ.ศ. 2513 (54 ปี) เบลเกรด เซอร์เบีย ยูโกสลาเวีย
เชื้อชาติ: เซอร์เบีย
พรรคการเมือง: มูลวิวัติ (พ.ศ. 2536–2551) ก้าวหน้า (พ.ศ. 2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: Ksenija Janković  (แต่ง พ.ศ. 2540; หย่า พ.ศ. 2554) Tamara Đukanović  (แต่ง ค.ศ. 2556)
บุตร: 3 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเบลเกรด
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: vucic.rs

อาเล็กซานดาร์ วูชิช (เซอร์เบีย: Александар Вучић; เกิด 5 มีนาคม พ.ศ. 2513) เป็นนักการเมืองชาวเซอร์เบีย และประธานาธิบดีคนปัจจุบันของเซอร์เบียตั้งแต่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งสมาชิกรัฐสภาเซอร์เบีย และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศตั้งแต่ปี 1998 ถึง 2000 และต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2013 ในเดือนเมษายน 2560 เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีด้วยคะแนนเสียงมากกว่า 55% ในรอบแรก  เขาเข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2017 สืบต่อจากตอมิสลัฟ นิกอลิช พิธีเข้ารับตำแหน่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2017
ในช่วงที่เขาเป็นรัฐมนตรีกระทรวงสารสนเทศภายใต้รัฐบาลของสลอบอดัน มีลอเชวิช เขาได้แนะนำมาตรการที่เข้มงวดกับนักข่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสงครามคอซอวอ ในช่วงหลังการปฏิวัติบูลดอลเซอร์ เขาเป็นหนึ่งในบุคคลที่โดดเด่นที่สุดของฝ่ายค้าน นับตั้งแต่ก่อตั้งพรรคใหม่ในปี 2018 เขาเปลี่ยนจากแนวคิดยูโรเซปติคหัวรุนแรงและขวาจัดแบบเดิม ไปสู่ตำแหน่งทางการเมืองที่สนับสนุนยุโรป อนุรักษ์นิยม และประชานิยม แนวร่วมที่นำโดยพรรคก้าวหน้าเซอร์เบียได้ชนะการเลือกตั้งในปี 2012 และพรรคก้าวหน้าเซอร์เบียก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาลเป็นครั้งแรก ซึ่งนำไปสู่การสถาปนาระบบพรรคที่มีอำนาจเหนือกว่า หลังจากที่เขาเป็นหัวหน้ารัฐบาลในปี 2014 เขาสัญญาว่าจะปฏิบัติตามกระบวนการภาคยานุวัติของสหภาพยุโรป (EU) ต่อไปโดยการแปรรูปธุรกิจของรัฐและเปิดเสรีเศรษฐกิจ
ในเดือนธันวาคม 2015 สหภาพยุโรปได้เปิดบทแรกในระหว่างการประชุมภาคยานุวัติกับคณะผู้แทนเซอร์เบียที่นำโดยวูชิช เขาเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในความร่วมมือและการเจรจาระหว่างรัฐบาลคอซอวอและเซอร์เบียโดยสหภาพยุโรป โดยสนับสนุนการดำเนินการตามข้อตกลงบรัสเซลส์ในการทำให้ความสัมพันธ์เป็นปกติ หลังจากการเจรจาโดยอาศัยตัวกลางของสหรัฐฯ เขาได้ลงนามในข้อตกลงในเดือนกันยายน 2020 เพื่อทำให้ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจกับคอซอวอเป็นปกติ และจะย้ายสถานทูตเซอร์เบียในอิสราเอลไปยังกรุงเยรูซาเลมด้วย เขาเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่ม Open Balkan (เดิมชื่อ Mini Schengen Zone) ซึ่งเป็นเขตเศรษฐกิจของประเทศบอลข่านที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อรับประกัน "เสรีภาพสี่ประการ" ผู้สังเกตการณ์ได้บรรยายถึงการปกครองของวูชิช ว่าเป็นระบอบเผด็จการหรือเสรีประชาธิปไตยโดยอ้างถึงเสรีภาพของสื่อมวลชนที่ลดลง
อิชต์วาน ติซอ

| เคานต์อิชต์วาน ติซอ |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรฮังการี
ดำรงตำแหน่ง 3 พฤศจิกายน 1903 – 18 มิถุนายน 1905
กษัตริย์: ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1
ก่อนหน้า: Károly Khuen-Héderváry
ถัดไป: Géza Fejérváry
ดำรงตำแหน่ง 10 มิถุนายน 1913 – 15 มิถุนายน 1917
กษัตริย์: ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1   คาร์ลที่ 4
ก่อนหน้า: László Lukács
ถัดไป: Móric Esterházy
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 22 เมษายน ค.ศ. 1861(1861-04-22) เปสต์ ฮังการี
เสียชีวิต: 31 ตุลาคม ค.ศ. 1918(1918-10-31) (57 ปี) บูดาเปสต์ ฮังการี
เชื้อชาติ: ฮังการี
ศาสนา: ลัทธิคาลวิน
พรรคการเมือง: Liberal Party National Party of Work
คู่สมรส: Ilona Tisza de Borosjenő
บุตร: István  Juliska
วิชาชีพ: Economist, Lawyer, Political Scientist, Banker

อิชต์วาน ติซอ (ฮังการี: István Tisza) เป็นนักการเมืองชาวฮังการีและนายกรัฐมนตรีของราชอาณาจักรฮังการีระหว่าง ค.ศ. 1903–1905 กับ ค.ศ. 1913–1917 และเป็นผู้นำประเทศเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
อาเลียกซันดร์ ฆเลียป

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฆเลียปขณะลงเล่นให้กับกอนยาสปอร์ ในปี ค.ศ. 2014
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อาเลียกซันดร์ เปาลาวิช ฆเลียป
วันเกิด:   (1981-05-01) 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี)
สถานที่เกิด:  มินสค์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย สหภาพโซเวียต
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก / ปีก
สโมสรเยาวชน
1997–1998:  ดินาโม–จูนิ มินสค์
1998–1999:  บาแตบารือเซา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1998 |  ดินาโม–จูนิ มินสค์ |  11 |  (1) |
| 1999–2000 |  บาแตบารือเซา |  25 |  (4) |
| 2000–2001 |  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท อีอี |  17 |  (1) |
| 2000–2005 |  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท |  137 |  (13) |
| 2005–2008 |  อาร์เซนอล |  89 |  (7) |
| 2008–2012 |  บาร์เซโลนา |  19 |  (0) |
| 2009–2010 |  → เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท (ยืมตัว) |  27 |  (0) |
| 2010–2011 |  → เบอร์มิงแฮมซิตี (ยืมตัว) |  19 |  (1) |
| 2011 |  → ว็อลฟส์บวร์ค (ยืมตัว) |  4 |  (1) |
| 2012 |  ครีลยา โซเวียตอฟ ซามารา |  8 |  (0) |
| 2012–2013 |  บาแตบารือเซา |  29 |  (3) |
| 2014 |  กอนยาสปอร์ |  30 |  (2) |
| 2015 |  เยเชลายบิลิก |  15 |  (2) |
| 2015 |  บาแตบารือเซา |  4 |  (0) |
| 2016 |  เยเชลายบิลิก |  12 |  (0) |
| 2016 |  บาแตบารือเซา |  6 |  (0) |
| 2017 |  ครีลยา โซเวียตอฟ ซามารา |  7 |  (0) |
| 2018–2019 |  บาแตบารือเซา |  16 |  (0) |
| 2019 |  อิสลอช มินสค์ ไรออน |  13 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2000–2004 |  เบลารุส รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  24 |  (5) |
| 2001–2019 |  เบลารุส |  80 |  (6) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2020 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2020
อาเลียกซันดร์ เปาลาวิช ฆเลียป (เบลารุส: Алякса́ндр Па́ўлавіч Глеб, ออกเสียง: [alʲækˈsand(a)r ˈɣlʲep]; รัสเซีย: Александр Павлович Глеб; เกิด 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1981) หรือโดยทั่วไปเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า อเล็กซานเดอร์ เฮล็บ เป็นอดีตนักฟุตบอลอาขีพชาวเบลารุส ในช่วงปี ค.ศ. 1998–2019 ในตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือปีก เขาเป็นที่รู้จักในเรื่องความว่องไวและความสามารถในการเลี้ยงบอล
ฆเลียปลงเล่นให้กับ 13 สโมสรตลอดอาชีพการค้าแข้งใน 6 ประเทศโดยเขาลงเล่นให้กับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท ในเยอรมนี มากที่สุดด้วยจำนวนนัด 211 นัดในช่วงปี ค.ศ. 2000–2005 และ 2009–2010 เขายังเคยคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกกับบาร์เซโลนา ในฤดูกาล 2008–09 อีกทั้งเขายังเคยลงเล่นให้กับทีมชาติเบลารุสชุดใหญ่ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 โดยเขาได้ลงเล่น 80 นัดและทำได้ 6 ประตู โดยฆเลียปได้ประกาศเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพอย่างเป็นทางการในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 ในวัย 38 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
หน้าโปรไฟล์ที่ fcbarcelona.cat ที่ archive.today (เก็บถาวร 2012-07-29)
ประวัติของ อาเลียกซันดร์ ฆเลียป ที่ BDFutbol
สถิติของ อาเลียกซันดร์ ฆเลียป ที่ Soccerbase
อาเลียกซันดร์ ฆเลียป เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
อาเลียกซันดร์ ฆเลียป – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
อักษรอาหรับสำหรับภาษาเบลารุส

อักษรอาหรับสำหรับภาษาเบลารุส (เบลารุส: Беларускі арабскі алфавіт, Biełaruski arabski ałfavit (อักษรละติน) หรืออาราบิตซา (Арабіца, Arabitsa) เป็นระบบการเขียนด้วยอาหรับที่พัฒนาขึ้นเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 20 -21 ประกอบด้วยอักษร 28 ตัวและอักษรเพิ่มเติมอีก 3 ตัว เพื่อแสดงหน่วยเสียงในภาษาเบลารุสที่ไม่มีในภาษาอาหรับ
อักษรอาหรับนี้ใช้โดยชาวลิปกา ตาตาร์ หรือชาวตาตาร์เบลารุสที่ได้รับเชิญให้เข้ามาตั้งถิ่นฐานในเบลารุส ซึ่งในระหว่าง พุทธศตวรรษที่ 19 - 21 พวกเขาได้หยุดใช้ภาษาของตนเองและเริ่มใช้ ภาษาเบลารุสโบราณและเขัยนด้วยอักษรอาหรับ หนังสือที่เป็นวรรณคดีเรียก กีตับ (เบลารุส: "Кітаб"), ซึ่งมาจากภาษาอาหรับที่แปลว่า หนังสือ มีหนังสือภาษาโปแลนด์บางส่วนเขียนด้วยอักษรอาหรับ ซึ่งมีอายุราวพุทธศตวรรษที่ 22
อักษรที่เพิ่ม

สำหรับเสียง /ʒ/ (ж), /tʃ/ (ч) และ /p/ (п) ซึ่งไม่มีในภาษาอาหรับ จะใช้อักษรเปอร์เซียแทนเป็น:
สำหรับเสียง /dz/ (дз) และ /ts/ (ц) จะใช้อักษรใหม่คือ:
( )
อักษรเหล่านี้ใช้ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 21 - 25 เพื่อเขียนภาษาเบลารุสและภาษาโปแลนด์
เสียง /w/ (ў) และ /v/ (в) จะแสดงด้วยเครื่องหมายเดียวกัน:
ตารางเปรียบเทียบ > สระ

สระจะแสดงด้วยเครื่องหมายการออกเสียงเช่นเดียวกันกับภาษาอาหรับ
สระ A และ E (اَ)
สระ I และ Y (اِ)
สระ U และ O (اُ)
ไม่มีสระ
พยัญชนะคู่