stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018
การจับสลากแบ่งสาย

การจับสลากแบ่งสายฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ที่โรงแรมมูเลียในกรุง จาการ์ตา, ประเทศอินโดนีเซีย โดยการแบ่งโถจะนำผลการแข่งขันในสองครั้งที่ผ่านมามาเป็นเกณฑ์
| โถ 1 | โถ 2 | โถ 3 | โถ 4 | โถ 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ไทย (แชมป์เก่า)  เวียดนาม |  อินโดนีเซีย   มาเลเซีย |  ฟิลิปปินส์  พม่า |  สิงคโปร์   กัมพูชา |  ลาว   ติมอร์-เลสเต |
ผู้เล่น

บทความหลัก: ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม เอ

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เวียดนาม | 4 | 3 | 1 | 0 | 8 | 0 | +8 | 10 | รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  มาเลเซีย | 4 | 3 | 0 | 1 | 7 | 3 | +4 | 9 | รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  พม่า | 4 | 2 | 1 | 1 | 7 | 5 | +2 | 7 |  |
| 4 |  กัมพูชา | 4 | 1 | 0 | 3 | 4 | 9 | −5 | 3 |  |
| 5 |  ลาว | 4 | 0 | 0 | 4 | 3 | 12 | −9 | 0 |  |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดในนัดการแข่งขันที่ลงเล่นในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561. แหล่งข้อมูล: เอเอฟเอฟ
8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
18:30 UTC+7
| กัมพูชา  | 0–1 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) | โนร์ชะฮ์รุล  30' |
ผู้ชม: 34,250 คน
ผู้ตัดสิน: Ahmad A'qashah (สิงคโปร์)
8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
19:30 UTC+7
| ลาว  | 0–3 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) | กง เฟือง  11' อัญ ดุ๊ก  45+2' กวาง หาย  68' |
ผู้ชม: 15,000 คน
ผู้ตัดสิน: Thoriq Munir Alkatiri (อินโดนีเซีย)
12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
20:45 UTC+8
| มาเลเซีย  | 3–1 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| ซากวน  15' โนร์ชะฮ์รุล  86', 90+2' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) | Kongmathilath  7' |
ผู้ชม: 12,127 คน
ผู้ตัดสิน: ศิวกร ภูอุดม (ไทย)
12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
18:00 UTC+6:30
| พม่า  | 4–1 |  กัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| ไลง์โบโบ  60', 90+3' ตานเทะออง  70' ซีตูออง  87' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) | วัฒนากา  23' |
ผู้ชม: 26,946 คน
ผู้ตัดสิน: Clifford Daypuyat (ฟิลิปปินส์)
16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
19:30 UTC+7
| ลาว  | 1–3 |  พม่า |
| --- | --- | --- |
| Innalay  14' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) | อองตู  45' เทะพโยไว  72' มองมองลวีน  85' |
ผู้ชม: 1,294 คน
ผู้ตัดสิน: คิม ฮี-กน (เกาหลีใต้)
16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
19:30 UTC+7
| เวียดนาม  | 2–0 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| กง เฟือง  11' อัญ ดุ๊ก  60' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) |  |
ผู้ชม: 40,000 คน
ผู้ตัดสิน: Turki Al-Khudayr (ซาอุดีอาระเบีย)
20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
18:00 UTC+6:30
| พม่า  | 0–0 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) |  |
ผู้ชม: 29,954 คน
ผู้ตัดสิน: Khamis Al-Marri (กาตาร์)
20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
18:30 UTC+7
| กัมพูชา  | 3–1 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| Vathanaka  18' Mony Udom  35' (ลูกโทษ) Sokhpeng  77' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) | Somxay  76' |
ผู้ชม: 25,085 คน
ผู้ตัดสิน: Nathan Chan (สิงคโปร์)
24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
19:30 UTC+7
| เวียดนาม  | 3–0 |  กัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| เตี๊ยน ลิญ  39' กวาง หาย  41' วัน ดุ๊ก  61' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) |  |
ผู้ชม: 14,000 คน
ผู้ตัดสิน: Ma Ning (จีน)
24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
20:30 UTC+8
| มาเลเซีย  | 3–0 |  พม่า |
| --- | --- | --- |
| โนร์ชะฮ์รุล  26' ซากวน  45+3' (ลูกโทษ), 88' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) |  |
ผู้ชม: 83,777 คน
ผู้ตัดสิน: Alireza Faghani (อิหร่าน)
รอบแพ้คัดออก

บทความหลัก: ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018 รอบแพ้คัดออก
รอบแพ้คัดออก > สายการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |
 
|  |  เอ2 |    มาเลเซีย (ย) | 0 | 2 | 2 |   |  |  |  |  |  |  |
|  |  บี1 |    ไทย | 0 | 2 | 2 |   |  |  |  |  |  |  |
|  |   |   |   |   |   |   |   |  เอ2 |    มาเลเซีย | 2 | 0 | 2 |
|  |   |   |   |   |   |   |   |  เอ1 |    เวียดนาม | 2 | 1 | 3 |
|  |  บี2 |    ฟิลิปปินส์ | 1 | 1 | 2 |   |  |  |  |  |  |  |
|  |  เอ1 |    เวียดนาม | 2 | 2 | 4 |   |  |  |  |  |  |  |
รอบแพ้คัดออก > รอบรองชนะเลิศ

1 ธันวาคม พ.ศ. 2561
20:45 UTC+8
| มาเลเซีย  | 0–0 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) |  |
ผู้ชม: 87,545 คน
ผู้ตัดสิน: Ahmed Al-Kaf (โอมาน)
2 ธันวาคม พ.ศ. 2561
19:30 UTC+8
| ฟิลิปปินส์  | 1–2 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
| เรยเชลต์  45+2' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) | เหงียน อัญ ดุ๊ก  12' ฟาน วัน ดุ๊ก  48' |
ผู้ชม: 5,489 คน
ผู้ตัดสิน: Abdulrahman Al-Jassim (กาตาร์)
5 ธันวาคม พ.ศ. 2561
19:00 UTC+7
| ไทย  | 2–2 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| เออร์ฟาน  21' (เข้าประตูตัวเอง) พรรษา  63' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) | ซยาห์มี  28' นอร์ชาห์รุล  71' |
ผู้ชม: 46,157 คน
ผู้ตัดสิน: Adham Makhadmeh (จอร์แดน)
รวมผลสองนัด เสมอ 2–2, มาเลเซีย ชนะด้วยประตูทีมเยือน.
6 ธันวาคม พ.ศ. 2561
19:30 UTC+7
| เวียดนาม  | 2–1 |  ฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
| Nguyễn Quang Hải  83' Nguyễn Công Phượng  87' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) | J. Younghusband  89' |
ผู้ชม: 38,816 คน
ผู้ตัดสิน: Hiroyuki Kimura (ญี่ปุ่น)
รวมผลสองนัด เวียดนาม ชนะ 4–2.
รอบแพ้คัดออก > รอบชิงชนะเลิศ

11 ธันวาคม พ.ศ. 2561
20:45 UTC+8
| มาเลเซีย  | 2–2 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
| Shahrul  36' Safawi  61' | รายงาน (AFFSZ) รายงาน (AFF) | Nguyễn Huy Hùng  22' Phạm Đức Huy  25' |
ผู้ชม: 88,482 คน
ผู้ตัดสิน: Chris Beath (ออสเตรเลีย)
15 ธันวาคม พ.ศ. 2561
19:30 UTC+7
| เวียดนาม  | 1–0 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| Nguyễn Anh Đức  6' | รายงาน (AFFSZ) |  |
ผู้ตัดสิน: Alireza Faghani (อิหร่าน)
รวมผลสองนัด เวียดนาม ชนะ 3–2.
สถิติ > รางวัล

| รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า | รางวัลดาวซัลโว | รางวัลแฟร์เพลย์ |
| --- | --- | --- |
|  เหงียน กวาง หาย |  อดิศักดิ์ ไกรษร |  มาเลเซีย |
สถิติ > ผู้ทำประตูสูงสุด

มีการทำประตูทั้งหมด 80 ประตู จากการแข่งขัน 26 นัด เฉลี่ย 3.08 ประตูต่อนัด ผู้เล่นที่อยู่ใน ตัวหนา คือยังอยู่ในระบบการแข่งขัน
อดิศักดิ์ ไกรษร
โนร์ชะฮ์รุล อิดลัน ตาลาฮา
เหงียน อัญ ดุ๊ก
ซากวน อัดฮา ราซะก์
ซาฟูวัน บาฮารูดิน
พรรษา เหมวิบูลย์
ศุภชัย ใจเด็ด
เหงียน กง เฟือง
เหงียน กวาง หาย
จัน วัฒนากา
ไลง์โบโบ
แพทริค เรยเชลต์
อิคห์ซาน ฟานดิ
รูฟิโน กามา
ฟาน วัน ดุ๊ก
Keo Sokpheng
Prak Mony Udom
อัลฟัต ฟาตีเยร์
อัลแบร์โต กงชัลวีส
ฟัชรูดิน อาร์ยันโต
สเตฟาโน ลิลิปาลี
ซุลฟียันดี
Phouthone Innalay
Phithack Kongmathilath
Somxay Keohanam
อองตู
เทะพโยไว
มองมองลวีน
ซีตูออง
ตานเทะออง
โจวิน เบดิค
คาร์ลิ เดอ มูร์กา
มาร์ติน สเตอูเบิล
เจมส์ ยังฮัสแบนด์
ฟิล ยังฮัสแบนด์
ฟาริส รัมลิ
ฮาริสส์ ฮารุน
กรกช วิริยอุดมศิริ
ปกเกล้า อนันต์
ฌูเอา เปโดร
นาตาเนียล เรอิส
เหงียน ฮุย ฮุง
เหงียน เตี๊ยน ลิญ
ฟัม ดุก ฮุย
เออร์ฟาน ซาคาเรีย (ในนัดที่พบกับ ไทย)
แกนิมีด (เทพปกรณัม)

"แกนิมีด" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี ดูที่ แกนิมีด (ดาวบริวาร)
เทพซูสแปลงร่างเป็นเหยี่ยว ลักพาตัวแกนิมีด วาดโดยปีเตอร์ พอล รูเบนส์ ปี 1611
แกนิมีด (กรีก: Γανυμήδης, Ganymēdēs) ในตำนานเทพปกรณัมกรีก เป็นเจ้าชายแห่งเมืองทรอย และ เป็นบุตรชายคนเล็กของกษัตริย์ทรอส แห่งดาร์ดาเนีย มีพี่ชายสองคนคือ อิลัส (Ilus) และ อัสซาราคัส (Assaracus) ซึ่งในอนาคตอิลัสจะเป็นผู้ก่อตั้งเมืองอิลิออส หรือ อิลิออน ซึ่งต่อมาเรียกกันในนามเมืองทรอยนั่นเอง (กรีก : Ἴλιον, Ilion หรือἼλιος, Ilios; และ Τροία, Troia; ละติน :Trōia และ Īlium;) โฮเมอร์ได้พรรณาเกี่ยวกับแกนิมีดเอาไว้ว่า เป็นผู้ที่มีรูปโฉมงดงามที่สุดในเหล่ามนุษย์ทั้งปวง
แกนิมีดถูกลักพาตัวไปโดย เทพซูสที่จำแลงร่างกลายเป็นอินทรียักษ์ โฉบเอาตัวแกนิมีดจากภูเขาไอดาในแคว้นไฟรเจีย ไปเป็นผู้รับใช้บนเขาโอลิมปัส ทำหน้าที่เป็นผู้ถวายพระสุธารส (cupbearer) แทนที่เทพีเฮบี เทพีแห่งความเยาว์วัย ธิดาของซูสและฮีรา
ที่ได้กล่าวไว้ในมหากาพย์ อีเลียด กษัตริย์ทรอสผู้เป็นพระบิดาทรงโทมนัสโศกเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก เทพซูสจึงบัญชาให้ เทพเฮอร์มีส นำข่าวสารและของกำนัลไปให้แก่กษัตริย์ทรอส นัยว่าเป็นการปลอบใจสารนั้นมีใจความว่า แกนิมีดนั้นยังมีชีวิตอยู่ อีกทั้งยังได้รับประทานพรให้มีชีวิตอมตะ รับใช้เหล่าเทพอยู่บนสรวงสวรรค์ เมื่อกษัตริย์ทรอสทรงทราบเรื่อง ก็ทรงมีความยินดีปรีดากับข่าวสารและของกำนัลที่เป็นม้าวิเศษยิ่งนัก
ชื่อ แกนิมีด ถูกนำมาใช้เป็นชื่อดวงจันทร์ดวงหนึ่งของดาวพฤหัสบดี ที่ค้นพบโดยกาลิเลโอ กาลิเลอี เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1610 ดวงจันทร์แกนิมีดเป็นดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แกนิมีด
มาสค์ไรเดอร์เบลด

มาสค์ไรเดอร์เบลด (ญี่ปุ่น: 仮面ライダー剣（ブレイド）; โรมาจิ: Kamen Raidā Bureido; ทับศัพท์: Masked Rider ♠(เบลด))   เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ลำดับ 14 และเป็นเรื่องที่ 2 ที่ใช้การ์ดเป็นหลัก เริ่มออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮีในช่วงซูเปอร์ฮีโรไทม์เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2004 ถึง 23 มกราคม ค.ศ. 2005 ออกอากาศทั้งหมด 49 ตอนและมีภาพยนตร์อีก 1 ตอนคือ The Missing Ace
ในประเทศไทยลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีและดีวีดีเป็นของบริษัท ดรีม เอกซ์เพลส (เดกช์) จำกัดและ ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี (ปัจจุบันคือไทยพีบีเอส) โดยออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 8.00-8.30 ต่อมาเพิ่มออกอากาศทุกวันอาทิตย์จนจบ และปัจจุบันออกอากาศอีกครั้งทางโมเดิร์นไนน์ ทุกวันพุธเวลา 16.30-17.00 ส่วนภาคโรงภาพยนตร์เป็นของบริษัท เมย์เซเว่นมีเดีย จำกัด
มาสค์ไรเดอร์เบลดเป็นไรเดอร์ที่เกี่ยวข้องกับไพ่เช่นเดียวกับริวคิแต่เบลดจะใช้ไพ่สี่ดอกที่ใช้กันในชีวิตจริง
เนื้อเรื่อง

ในโลกของเรามีสิ่งมีชีวิตอมตะที่เรียกว่า อันเดด อยู่ 53 ตน เมื่อ 10,000 ปีก่อน อันเดดทั้ง 53 ตนได้ต่อสู้กันเพื่อหาสิทธิ์การเป็นเผ่าพันธุ์ที่ปกครองโลกนี้ โดยผู้แพ้จะถูกผนึกศิลาผนึกไว้เป็นการ์ด ในท้ายที่สุดฮิวแมนอันเดดหรือมนุษย์ ก็เป็นผู้ชนะในศึกครั้งนั้นและทำให้เผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นผู้ถือสิทธิ์ครองโลกนี้
10,000 ปีต่อมาจนถึงปัจจุบันองค์กรB.O.A.R.D.ซึ่งได้ทำการวิจัยเกี่ยวกับเรื่องของอันเดด วันหนึ่งฮิโรเสะ โยชิโตะ ผู้ได้สูญเสียภรรยาไปได้ทำการปลดผนึกอันเดดเกือบทั้งหมด เพิ่อศึกษาหาความลับของชีวิตอมตะ ทางB.O.A.R.D.จึงได้ทำการสร้างระบบไรเดอร์ซิสเต็มขึ้น เพื่อใช้พลังของอันเดดในการผนึกเหล่าอันเดดลงในการ์ดอีกครั้ง
ตัวละครหลัก > เหล่าคาเมนไรเดอร์

ชายหนุ่มปากเก่ง และเป็น1ใน3รุ่นน้องของเคนซากิ ไม่คอยให้ความเคารพกับเคนซากิและรุ่นพี่คนอื่นยกเว้นทาจิบานะ มุงาคิ ถูกจุนอิจิในร่างอัลบีโนโจ๊กเกอร์สังหารไป อายุ 21 ปี
หญิงสาวผู้ห้าว แต่แอบชอบจุนอิจิ และเป็น1ใน3รุ่นน้องของเคนซากิ ไม่คอยให้เคารพกับเคนซากิและรุ่นพี่คนอื่นยกเว้นทาจิบานะ นัทซึมิ ถูกจุนอิจิปลอมตัวเป็นร่างทาจิบานะผลักตกลงมาจากตึกเสียชีวิต อายุ 20 ปี
ไรเดอร์ร่างต่างๆ > ไรเดอร์เบลดร่างต่างๆ

สูง = 201 ซม.
หนัก =  111 กก.
พลังหมัด =  2.8 ตัน
พลังเตะ =  5.5 ตัน
พลังกระโดด =  133 เมตร
ความเร็วในการวิ่ง  = 100 เมตร / 4.6 วินาที
ไรเดอร์ร่างต่างๆ > ไรเดอร์เบลดร่างต่างๆ > แจ็คฟอร์ม

สูง = 201 ซม.
หนัก =  111 กก.
พลังหมัด =  3.5 ตัน
พลังเตะ =  5.5 ตัน
พลังกระโดด =  133 เมตร
ความเร็วในการวิ่ง  = 100 เมตร / 4.6 วินาที
ไรเดอร์ร่างต่างๆ > ไรเดอร์เบลดร่างต่างๆ > คิงฟอร์ม

สูง = 201 ซม.
หนัก =  131 กก.
พลังหมัด =  4.5 ตัน
พลังเตะ =  7.0 ตัน
พลังกระโดด =  25" ไมล์
ความเร็วในการวิ่ง  = 100 เมตร / 6.6 วินาที
ไรเดอร์ร่างต่างๆ > ไรเดอร์คาลิซร่างต่างๆ

สูง = 204 ซม.
หนัก =  109 กก.
พลังหมัด =  2.3 ตัน
พลังเตะ =  5.2 ตัน
พลังกระโดด =  45 เมตร
ความเร็วในการวิ่ง  = 100 เมตร / 4.8 วินาที
ไรเดอร์ร่างต่างๆ > ไรเดอร์คาลิซร่างต่างๆ > ไวลด์คาลิซ

สูง = 204 ซม.
หนัก =  109 กก.
พลังหมัด =  4.2 ตัน
พลังเตะ =  6.2 ตัน
พลังกระโดด =  60 เมตร
ความเร็วในการวิ่ง  = 100 เมตร / 4.5 วินาที
ไรเดอร์ร่างต่างๆ > ไรเดอร์การ์เรนร่างต่างๆ

สูง = 200 ซม.
หนัก =  104 กก.
พลังหมัด =  2.6 ตัน
พลังเตะ =  4.5 ตัน
พลังกระโดด =  38 เมตร
ความเร็วในการวิ่ง  = 100 เมตร / 5.4 วินาที
ไรเดอร์ร่างต่างๆ > ไรเดอร์การ์เรนร่างต่างๆ > แจ็คฟอร์ม

สูง = 201 ซม.
หนัก =  111 กก.
พลังหมัด =  3.3 ตัน
พลังเตะ =  5.2 ตัน
พลังกระโดด =  118 เมตร
ความเร็วในการวิ่ง  = 100 เมตร / 4.2 วินาที
ความเร็วในการบิน  = 250 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หรือก็คือ 100 เมตร / 1.4 วินาที
ไรเดอร์ร่างต่างๆ > ไรเดอร์เรนเกล

สูง = 205 ซม.
หนัก =  111 กก.
พลังหมัด =  3.0 ตัน
พลังเตะ =  4.9 ตัน
พลังกระโดด =  30 เมตร
ความเร็วในการวิ่ง  = 100 เมตร / 5.0 วินาที
เราซ์การ์ด > ประเภทและความสามารถของการ์ดต่างๆ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ♠ (เบลด) | ♦ (การ์เรน) | ♥ (คาลิส) | ♣ (เรนเกล) |
| A | เชนจ์ บีเทื่ล | เชนจ์ สแต็ก | เชนจ์ แมนทีส | เชนจ์ สไปเดอร์ |
| 2 | สแลช ลิชาร์ด | บูลเล็ต อามาดิโล่ | สปิริท ฮิวแมน | สแต็บ บี |
| 3 | บีท ไลอ้อน | อัพเปอร์ ฟร็อก | ช็อป เฮด | สกรู โมล |
| 4 | แท็คเกิ้ล โบอาร์ | แรพิด เพคเกอร์ | โฟลท์ ดราก้อนฟลาย | รัช ไรโนเชรอส |
| 5 | คิก โลคัสท์ | ดร็อบ เวล | ดริล เชล | ไบต์ คอบร้า |
| 6 | ธันเดอร์ เดียร์ | ไฟเออร์ ฟลาย | ทอร์นาโด ฮอว์ค | บลิซซาร์ด โพลาร์ |
| 7 | เมทัล ทริลโลไบต์ | ร็อก ทอร์ทัส | ไบโอ แพลนท์ | เจล เจลลี่ฟิซ |
| 8 | แม็กเน็ต บัฟฟาโล่ | สโคป แบ็ท | รีเฟล็ค มอธ | พอยชั่น สกอร์เปี้ยน |
| 9 | มัค จากัวร์ | เจมีนิ ซีบร้า | รีคัพเวอร์ คาเมล | สมอก สควิด |
| 10 | ไทม์ สแครป | ธีฟ คาเมเลี่ยน | ซัฟเฟิ้ล เชนติพีค | รีโมท ทาเพียร์ |
| J | ฟิวชั่น อีเกิ้ล | ฟิวชั่น พีค็อค | ฟิวชั่น วูลฟ์ | ฟิวชั่น อีเลฟเฟ้นท์ |
| Q | แอบฟ์ซอฟบ์ แคปริคอร์น | แอบฟ์ซอฟบ์ เชอร์เพนท์ | แอบฟ์ซอฟบ์ ออร์คิด | แอบฟ์ซอฟบ์ ไทเกอร์ |
| K | อีโวลูชั่น คอเคชัส | อีโวลูชั่น จีราฟฟา | อีโวลูชั่น พาราโดซ่า | อีโวลูชั่น ทารันทูล่า |
อันเดด

อันเดด คือบรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์ 53 สายพันธุ์ที่ต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในการครองโลกเป็นของตนเมื่อ 10,000 ปีก่อน และมนุษย์ก็เป็นผู้ที่เอาชนะการต่อสู้ครั้งนั้นมาได้และอันเดดทั้งหมดก็ถูกผนึกลงในการ์ด กระทั่งปัจจุบันอันเดดได้ถูกปลดผนึกออกมาจากการ์ดอีกครั้งทำให้คาราสุมะสร้างไรเดอร์ซิสเต็มเผื่อผนึกเหล่าอันเดดอีกที อันเดดมีพลังชีวิตที่เป้นอมตะ ฆ่าไม่ตายกับมีเลือดสีเขียว ถึงบาดเจ็บแต่สักพักก็หายดี แต่ละตนก็จะมีความสามารถพิเศษเฉพาะตัว ซึ่งเมื่อเหล่าไรเดอร์เมื่อผนึกอันเดดเหล่านั้นได้ก็จะสามารถยืมความสามารถเหล่านั้นมาใช้ได้ แต่จะมีพวกอันเดดจำพวกหนึ่งสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์กับพูดภาษามนุษย์ได้ เหล่าไรเดอร์จึงเรียกอันเดดเหล่านั้นว่าเป็นอันเดดชั้นสูง (ส่วนใหญ่จะเป็นตั้งแต่J Q K) แต่เกมคืออันเดดสู้กันเพื่อหาผู้เหลือรอด ผู้แพ้จะถูกแผ่นศิลาทำการผนึก เมื่ออันเดดถูกผนึก 52 ตัว เหลือตัวสุดท้ายคือจบเกม อันเดดตัวสุดท้ายคือผู้ครองโลก กับไม่สามารถปลดผนึกตัวอื่นเพื่อยุติการล่มสลายของเผ่าพันธุ์ได้นอกจาก มีอันเดดตัวใหม่ปรากกฏหรืออันเดดถูกผนึกจนหมดเท่านั้น
มาสค์ไรเดอร์เบลด The Missing Ace

ภาพยนตร์ของมาสค์ไรเดอร์เบลด โดยเนื้อเรื่องจะเป็นตอนจบในอีกรูปแบบหนึ่ง เมื่อเคนซากิได้ทำการผนึกโจ๊กเกอร์อันเดดตัวที่ 53 สี่ปีต่อมา ทาจิบานะและหัวหน้าคาราสุมะได้พบกับโจ๊กเกอร์อีกคนหนึ่งลอบทำร้าย หัวหน้าคาราสุมะถูกฆ่าและอันเดดครึ่งหนึ่งถูกปลดปล่อยออกมา ทาจิบานะจึงได้รวบรวมหนุ่มสาวมาเป็นมาสค์ไรเดอร์รุ่นใหม่ ที่ใช้การ์ด A ใบที่ห้า เชนจ์ เคลเบรอส และทำหน้าที่ผนึกอันเดดแทนที่พวกเคนซากิ ภายหลังที่เคนซากิและมุตสึกิได้กลับมาเป็นไรเดอร์อีกครั้ง
เพลงประกอบในเรื่อง

"Round ZERO ~ BLADE BRAVE" ร้องโดย นานาเซะ ไอคาวะ
"ELEMENTS" ร้องโดย RIDER CHIPS Feat. Ricky
"Kakusei" ร้องโดย Ricky
"Wanna be strong" ร้องโดย เคนซากิ คาซุมะ
"Rebirth" ร้องโดย ซาคุยะ ทาจิบานะ
"Take it a try" ร้องโดย ไอคาวะ ฮาจิเมะ
"Someday Somewhere" ร้องโดย ทาเคฮาระ โทโมอากิ
"Be FREE!" ร้องโดย ชิไร โคทาโร่
"HERO" ร้องโดย มุตซึกิ คามิโจะ
"Beside You" ร้องโดย ฮิโรเสะ ชิโรอิ
"Shout It Out" ร้องโดย เคนซากิ คาซุมะ และ ซาคุยะ ทาจิบานะ
"Never Too Late" ร้องโดย อาชาดะ เคียวยะ
"เนปปูRider" ร้องโดย RIDER CHIPS Feat. Ricky
"ไทเซตซึ นะ ทาคาระโมโนะ" ร้องโดย ชินอิจิ อิชิฮาระ
รายชื่อตอน

ตอนที่1 นักรบสีน้ำเงิน
ตอนที่2 ไรเดอร์ปริศนา
ตอนที่3 ความลับของBOARD
ตอนที่4 ปริศนาของผนึก
ตอนที่5 โฉมหน้าที่แท้จริง
ตอนที่6 คาลิส UNDEAD
ตอนที่7 เคนซากิถูกจับ
ตอนที่8 คาราซึมะผู้กลับมา
ตอนที่9 ชะตาของเหล่านักสู้
ตอนที่10 ไรเดอร์ผู้ถูกล่อลวง
ตอนที่11 ที่อยู่ของแต่ละคน
ตอนที่12 CATEGORY ACE
ตอนที่13 กับดักด้ายทองคำ
ตอนที่14 ผนึก ACE
ตอนที่15 ผู้ผสานร่าง
ตอนที่16 พลังของ LEANGLE
ตอนที่17 เข็มขัดแห่งความชั่วร้าย
ตอนที่18 วิญญาณของผู้ชักใยความมืด
ตอนที่19 ผู้บงการความมืด
ตอนที่20 เป้าหมายคือโคทาโร่
ตอนที่21 สู้เพื่อมิตรภาพ
ตอนที่22 หลบหนีจากความมืด
ตอนที่23 วันแห่งสัญญา
ตอนที่24 นักล่าปริศนา
ตอนที่25 คนทรยศ หลบหนี
ตอนที่26 JACK FORM
ตอนที่27 จิตใจที่หวั่นไหว
ตอนที่28 เดิมพัน อันตราย
ตอนที่29 จุดเริ่มต้นและจุดจบ
ตอนที่30 สูญเสียความทรงจำ
ตอนที่31 ไพ่ใบที่53
ตอนที่32 JOKER
ตอนที่33 เคนซากิ ตกเป็นเป้าหมาย
ตอนที่34 CATEGORY KING
ตอนที่35 พลังอันยิ่งใหญ่
ตอนที่36 ร่างสุดยอด
ตอนที่37 WILD CHALICE
ตอนที่38 ผู้ท้าชะตากรรม
ตอนที่39 พ่อกับลูกสาว
ตอนที่40 เผชิญหน้าอดีต
ตอนที่41 ปลดปล่อยวิญญาณ
ตอนที่42 LEANGLE คืนชีพ
ตอนที่43 มิตร หรือ ศัตรู
ตอนที่44 FOUR CARDS
ตอนที่45 ACE ใบที่ 5
ตอนที่46 ผนึก ผู้บงการ
ตอนที่47 GARREN สาบสูญ
ตอนที่48 เริ่มต้นสู่หายนะ
ตอนที่49 ไพ่ตาย ชั่วนิรันดร์
แคริบเบียนแอร์ไลน์

แคริบเบียนแอร์ไลน์ (อังกฤษ: Caribbean Airlines) เป็นสายการบินประจำชาติตรินิแดดและโตเบโกและจาเมกา ที่มีฐานการบินหลักและสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติพิอาร์โกในพอร์ตออฟสเปน สายการบินให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางในทะเลแคริบเบียน อเมริกาเหนือและใต้ ปัจจุบันมีพนักงาน 1,600 คน นับเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดอันดับสามในภูมิภาคแคริบเบียน แคริบเบียนแอร์ไลน์มีคำขวัญว่า ไออุ่นแห่งหมู่เกาะ (The Warmth of the Islands)
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2025 แคริบเบียนแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> C | ผู้โดยสาร> Y+ | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอทีอาร์ 72-600 | 10 | 4 | — | — | 68 | 68 |  |
| โบอิง 737-800 | 1 | — | — | — | 189 | 189 |  |
| โบอิง 737 แมกซ์ 8 | 9 | 3 | 16 | 36 | 108 | 160 |  |
| เอ็มบราเออร์ อี175 | — | 5 | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ |  |
ฝูงบินขนส่งสินค้า
| เอทีอาร์ 72-600เอฟ | — | 2 | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า |  |
| โบอิง 737-800เอฟ | — | 2 | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า |  |
| รวม | 20 | 16 |  |  |  |  |  |
แคริบเบียนแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 7.3 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

แคริบเบียนแอร์ไลน์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:[ต้องการอ้างอิง]
| เครื่องบิน | จำนวน | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ340-300 | 2 | 2007 | 2007 | รับต่อจากบีดับเบิลยูไอเอเวสต์อินดีสแอร์เวย์ |
| โบอิง 737-800 | 21 | 2007 | 2023 |  |
| โบอิง 767-300อีอาร์ | 2 | 2012 | 2016 | รับต่อจากลันแอร์ไลน์ |
| เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช-8-300 | 5 | 2007 | 2014 | รับต่อจากโตเบโกเอกซ์เพรส |
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 แคริบเบียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 523 เป็นโบอิง 737-800 (ทะเบียน 9Y-PBM) ได้ไถลออกนอกทางวิ่งและพุ่งชนกับรั้วกั้นเขตสนามบินท่ามกลางสภาพอากาศฝนตกหนักที่ท่าอากาศยานนานาชาติชาดดี จาแกนในกายอานาเมื่อเวลาประมาณ 01:32 น. เครื่องบินแตกออกเป็นสองส่วน โดยจากอุบัติเหตุในครั้งนี้ไม่มีผู้รอดชีวิต แคริบเบียนแอร์ไลน์ยืนยันว่ามีผู้โดยสาร 157 คนและลูกเรือ 6 คนอยู่บนเครื่องบินลำดังกล่าว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Caribbean Airlines
เว็บไซต์ทางการ
แคริบเบียนบีต (นิตยสารบนเครื่องบิน)
(Professor Mognetti CAL Conference)[ลิงก์เสีย]
CAL Cargo unit
โบอิง 737 แมกซ์ 8 ของแคริบเบียน
เอทีอาร์ 72-600 ของแคริบเบียน
นิสสัน แฟร์เลดี้ แซด

| รถนิสสัน แซด |
| --- | --- |
1976 Datsun 280Z (S30)
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: นิสสัน
เรียกอีกชื่อ: นิสสัน แฟร์เลดี้ แซด (ญี่ปุ่น)
เริ่มผลิตเมื่อ:   1969–2000  2002–2020  เมษายน 2022–ปัจจุบัน 
แหล่งผลิต:   นิสสัน ชาไต, ฮิรัตสึกะ, จังหวัดคานางาวะ, ประเทศญี่ปุ่น (1969–2000)  อปปามะ, ประเทศญี่ปุ่น (2002–2004)  คามิโนกาวะ, จังหวัดโทชิงิ, ประเทศญี่ปุ่น (2004–ปัจจุบัน) 
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถสปอร์ต แกรนด์ ทัวเรอร์
โครงสร้าง:   Front-engine, rear-wheel-drive  Front mid-engine, rear-wheel-drive 
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: นิสสัน แฟร์เลดี้
นิสสัน แซด (อังกฤษ: Nissan Z-car) หรือที่อาจรู้จักกันในชื่อของญี่ปุ่นว่า แฟร์เลดี้ เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหน้า ขับเคลื่อน 2 ล้อหลัง (RWD) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทนิสสัน จากญี่ปุ่น รถใช้เครื่องยนต์บล็อกวี 6 สูบ (V6) ไม่มีเทอร์โบ (N/A) รถรุ่นนี้นิยมใช้แข่งรายการต่างๆ โดยเฉพาะดริฟท์ เนื่องจากเป็นรถขับเคลื่อนล้อหลัง และมีสมรรถนะที่เหมาะสมกับการดริฟท์
พ.ศ. 2503 ยูตากะ คาตายามะ พนักงานบริษัทนิสสัน ได้เดินทางออกจากญี่ปุ่น ไปสำรวจตลาดในภาคพื้นตะวันตก ในสหรัฐอเมริกา เขาพบว่า รถญี่ปุ่นในช่วงเวลานั้น ชาวอเมริกันประเมินค่าเป็นเพียงรถยนต์ชั้น 2 เท่านั้น (3 ผู้นำอุตสาหกรรมยานยนต์ในอเมริกาขณะนั้น (Big 3) ได้แก่ GM, Ford และ ไครส์เลอร์) แม้บริษัทนิสสันอเมริกาจะถูกตั้งขึ้นในปีเดียวกัน ในช่วงแรกที่ยังไม่มีงบประมาณพอจะตั้งโชว์รูม ต้องหาตัวแทนจำหน่าย แต่ไม่สามารถหาได้ กลุ่ม Big 3 และนักธุรกิจรายใหญ่ ปฏิเสธและดูถูกนิสสันอย่างเย็นชา จนต้องใช้เตนท์รถมือสองเป็นตัวแทนจำหน่าย คาตายามา ใช้วิธีปรับปรุงบริการหลังการขายให้มีความทั่วถึง จนเริ่มได้รับความไว้วางใจจากผู้บริโภคมากขึ้น
คาตายามะพบว่า สภาพถนนในสหรัฐอเมริกามีถนนฟรีเวย์และถนนโล่งเป็นส่วนมาก รถญี่ปุ่นทั่วไปในขณะนั้นไม่ได้ออกแบบมาให้วิ่งในถนนลักษณะดังกล่าว แรงม้าจึงน้อย การเร่งแซงยาก และเมื่อวิ่งทางไกลจะพบปัญหาเบรกร้อน จึงมีความพยายามคิดค้นรถสปอร์ตที่จะมีสมรรถนะสูง เบรกที่ทนทาน สนองตอบรสนิยมและถนนดังกล่าวได้ และราคาถูก (รถสปอร์ตของ Big 3 มีจุดอ่อนที่ราคาแพง) จึงคิดค้นออกมา โดยในขณะคิดค้น ได้ตั้งชื่อโครงการว่า Project Z ซึ่งมาจากธง Z ที่กองทัพเรือใช้ในสงครามนิจิโระ (สงครามกับรัสเซีย พ.ศ. 2447) ธง Z หมายความว่า "การโจมตีครั้งสุดท้าย ไม่มีครั้งหลังอีกแล้ว" หรือ ต้องชนะให้ได้ในครั้งนี้
ทีมคิดค้นใช้เวลาพัฒนา 4 ปี นิสสัน Z รุ่นแรกก็เปิดตัวใน พ.ศ. 2512 ชื่อ แฟร์เลดี้ แซด ใช้เป็นชื่อในการทำตลาดเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น ทั้งแต่รุ่นแรกถึงปัจจุบัน ส่วนนอกประเทศญี่ปุ่น นิสสันจะไม่ใช้ชื่อแฟร์เลดี้ แซดในการขาย จะใช้ชื่อเป็นขนาดลูกสูบ (หน่วยเป็น ซีซี หารด้วย 10) แล้วตามด้วย Z หรือ ZX เช่น นิสสัน 240Z 260Z เป็นต้น (แต่ก็ยังมีการเรียกกันเองว่า แฟร์เลดี้ แซด นอกประเทศญี่ปุ่น)
ปัจจุบัน นิสสัน Z มียอดขายรวมตั้งแต่แรก 2 ล้านคัน ถือเป็นรถสปอร์ตที่ยอดขายสูงที่สุดในโลก (ไม่นับ Pony Car กับ Muscle Car ซึ่งเป็นรถที่มีตัวรถแบบกึ่งสปอร์ต แต่เครื่องยนต์แรงไม่น้อยกว่ารถสปอร์ต ถ้าพิจารณาเผินๆ แล้วจะค่อนข้างคล้ายรถสปอร์ต)
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2512-2521; S30)

นิสสัน แซด รุ่นแรก รหัสตัวถัง S30 ออกแบบโดยทีมนักออกแบบนำโดย โยชิฮิโกะ มัตซึโอะ ในช่วงแรก 240Z กับแฟร์เลดี้ จะใช้เครื่องยนต์ต่างกัน แต่บอดี้เดียวกัน 240Z ที่ขายนอกญี่ปุ่น ใช้เครื่องยนต์ L24 6 สูบแถวเรียง 2,400 ซีซี 155 แรงม้า (HP) แต่ แฟร์เลดี้ แซด ที่ขายในประเทศญี่ปุ่น ใช้เครื่องยนต์ L20A 6 สูบแถวเรียง 2,000 ซีซี 130 แรงม้า (HP) ทั้งสองรุ่น มีราคาถูกกว่ารถสปอร์ตรุ่นอื่นๆ ที่ขายอยู่ในขณะนั้นมาก เกือบครึ่งต่อครึ่ง ในขณะที่สมรรถนะไม่น้อยไปกว่ากันมากนัก เครื่องยนต์สามารถประหยัดน้ำมันมากกว่า ยอดขายของ 240Z ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ยอดการผลิตเฉพาะรุ่นแซดในปี 1972 สูงถึง 50,000 คัน
พ.ศ. 2517 240Z ปรับโฉมเล็กน้อย (ไมเนอร์เชนจ์) เป็น 260Z คือใช้เครื่องยนต์ 2,600 ซีซี รหัส L26 เพิ่มสมรรถนะเป็น 165 HP  ครั้งนี้ รถที่ขายในสหรัฐอเมริกาจะมีสมรรถนะต่ำกว่ารถที่ขายในตลาดอื่น เพราะจำเป็นต้องลดสมรรถนะลงเหลือ 140 HP เพื่อให้ผ่านเกณฑ์มลพิษไอเสียของสหรัฐฯ การปรับโฉมรวมถึงการปรับปรุงระบบปรับอากาศ เพิ่มความยาวด้านหลัง และมีตัวเลือกรถ 2 แบบคือ 2 ประตู 4 ที่นั่ง กับ 2 ประตู 2 ที่นั่ง (ก่อนหน้านี้ จะเป็น 2 ประตู 2 ที่นั่งทั้งหมด)
พ.ศ. 2518 260Z ไมเนอร์เชนจ์เป็น 280Z เฉพาะในสหรัฐฯเท่านั้น (ตลาดอื่นขาย 260Z ยาวจนถึงการเปลี่ยนโฉมใหญ่ (โมเดลเชนจ์)) 280Z ใช้เครื่องยนต์ 6 สูบ 2,800 ซีซี เปลี่ยนจากเครื่องยนต์คาร์บูเรเตอร์ เป็นเครื่องยนต์หัวฉีด ซึ่งช่วยเพิ่มกำลัง (175HP) และช่วยประหยัดน้ำมัน ลดมลภาวะ เพื่อแก้ปัญหาของ 260Z ที่ต้องลดสมรรถนะลงเพราะไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานไอเสีย มีระบบเกียร์ธรรมดา 5 สปีดเป็นออปชั่นเสริม จากเดิม มีเกียร์ให้เลือก 2 แบบ คือธรรมดา 4 สปีด กับอัตโนมัติ 3 สปีดเท่านั้น แต่ 280Z มีเกียร์ธรรมดา 5 สปีด เป็นตัวเลือกที่สาม (แต่อย่างไรก็ดี พบได้น้อยมาก ระบบเกียร์ที่ลูกค้า S30 เลือกซื้อมากที่สุดคือ ธรรมดา 4 สปีด) การตกแต่งภายในหรูหราขึ้น และเพิ่มขนาดกันชน
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2521-2526; S130)

หลังการโมเดลเชนจ์ 260Z และ 280Z ถูกแทนที่ด้วย 280ZX รหัสตัวถัง S130 แม้ชื่อจะคล้ายกัน แต่นอกจากเครื่องยนต์ (2,800 ซีซี 6 สูบแถวเรียง) และระบบเกียร์ (เฉพาะธรรมดา 5 สปีด กับอัตโนมัติ 3 สปีด) แล้ว ที่เหลือเปลี่ยนใหม่หมด การตกแต่งภายในหรูหราขึ้นอย่างมาก เพื่อสนองตอบต่อความต้องการสินค้าที่เพิ่มขึ้น เครื่องยนต์ในช่วงนี้ จะมีรุ่นมาตรฐาน และเทอร์โบชาร์จ ซึ่งจะใช้สูบ 2,800 ซีซีเท่ากัน รุ่น 2,800 ซีซีมาตรฐาน จะให้กำลัง 135HP แรงบิด 195 นิวตันเมตร ส่วน 2,800 ซีซี เทอร์โบชาร์จ ให้กำลัง 180HP แรงบิด 275 นิวตันเมตร
พ.ศ. 2522 มีการทำรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่น (จำนวนจำกัด) ในโอกาสครบรอบ 10 ปี ของแซด จะใช้โลโก้ทอง ล้อโลหะผสมทอง เบาะหนัง เครื่องปรับอากาศอัตโนมัติ ฯลฯ นิสสัน แซด รุ่นที่สอง เป็นรุ่นที่มียอดขายสูงที่สุด โดยเฉพาะในปี 2522 ยอดขายแซดรวมใน 1 ปี กว่า 86,000 คัน