stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สนั่น เกตุทัต
ประวัติ > ประวัติการทำงาน > งานบริหาร

ผู้ร่วมก่อตั้งมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และผู้รับใบอนุญาต
ประธานกรรมการ บริษัท สำนักงานสนั่น เกตุทัตและเพื่อน จำกัด
ประธานกรรมการ บริษัท สยามร่วมมิตร จำกัด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2514 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2478 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2504 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2513 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
การก่อตั้งมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ก่อตั้งโดยดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ และอาจารย์สนั่น เกตุทัต
เมื่อปี พ.ศ. 2508 ขณะที่อาจารย์สนั่น เกตุทัต ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสรรพากร มีความรับผิดชอบสูงกับงานในหน้าที่ควบคุมการจัดเก็บภาษีอากรทุกประเภททั่วราชอาณาจักร และขณะเดียวกันอาจารย์ยังมีความรับผิดชอบในหน้าที่ครูสอนหนังสือในสถาบันการศึกษาหลายแห่งด้วย และ ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ ผู้มีศักดิ์เป็นน้องเขย ซึ่งทำงานด้านการศึกษาในตำแหน่งผู้อำนวยการวิทยาลัยการค้า (พ.ศ. 2507 - 2508)  ในที่สุดกระทรวงศึกษาธิการได้อนุญาตให้ “โรงเรียนธุรกิจบัณฑิตย์” เปิดทำการได้ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ต่อมาในวันที่ 30 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ได้ทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ โดยมี ฯพณฯ ทวี บุณยเกตุ อดีตนายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธี พร้อมกับเปลี่ยนคำว่า “โรงเรียน” เป็น “สถาบัน” ก่อตั้งบนพื้นที่ 1 ไร่ 14 ตารางวา ณ เลขที่ 73 ถนนพระราม 6 สถาบันการศึกษานาม “ธุรกิจบัณฑิตย์” ใน พ.ศ. 2513 ต่อมาใน พ.ศ. 2527 เปลี่ยนมาเป็น “มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์” บนเนื้อที่ 36 ไร่ ริมคลองประปา ถนนประชาชื่น
การก่อตั้งมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ > ตำแหน่งงานของอาจารย์สนั่น เกตุทัต ในมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511 - เมื่อแรกเริ่มตั้งมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ อาจารย์สนั่น เกตุทัต เป็นอาจารย์สอนวิชาการภาษีอากรและกฎหมายภาษีอากร ในสถาบันธุรกิจบัณฑิตย์
16 มิถุนายน พ.ศ. 2513 - เมื่อเริ่มมีพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. 2512 อาจารย์สนั่น เกตุทัต ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการในคณะกรรมการบริหารวิทยาลัย (กรรมการสภามหาวิทยาลัย)
พ.ศ. 2522 - เป็นอุปนายกสภาวิทยาลัย
พ.ศ. 2528 - 2540 - เป็นอุปนายกสภามหาวิทยาลัย
13 สิงหาคม พ.ศ. 2540 - เป็นนายกสภามหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์กิตติมศักดิ์จนถึงแก่กรรม
มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน

| --- | --- |
มหาวิทยาลัยเกออร์ค-เอากุสท์แห่งเกิททิงเงิน

ละติน: Universitas Regiæ Georgiæ Augustæ
คติพจน์: In publica commoda (ละติน)
คติพจน์อังกฤษ: For the good of all
ประเภท: มหาวิทยาลัยของรัฐ
สถาปนา: ค.ศ. 1734
งบประมาณ: 1,119 ล้านยูโร
อาจารย์: 4,446 คน
เจ้าหน้าที่: 7,822
ผู้ศึกษา: 31,500 คน
ที่ตั้ง: เกิททิงเงิน, รัฐนีเดอร์ซัคเซิน, เยอรมนี
เครือข่าย: กลุ่มกูอิงบรา สมาคมมหาวิทยาลัยยุโรป U4 Network
เว็บไซต์: www.uni-goettingen.de

มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน (อังกฤษ: University of Göttingen) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ มหาวิทยาลัยเกออร์ค-เอากุสท์แห่งเกิททิงเงิน (เยอรมัน: Georg-August-Universität Göttingen) เป็นมหาวิทยาลัยในเมืองเกิททิงเงิน รัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1734 โดยพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ กษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่และเจ้าผู้ครองรัฐฮันโนเฟอร์ และเริ่มการเรียนการสอนในปี ค.ศ. 1737 มหาวิทยาลัยนี้ถือเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน โดยมีนักศึกษาถึงราว 26,000 คน เป็นมหาวิทยาลัยที่ผลิตบุคคลมากชื่อเสียงนับไม่ถ้วนในแขนงวิชาต่างๆ จนเมืองเกิททิงเงินถูกเรียกว่าเป็น "เมืองแห่งวิทยาการ"
ศิษย์เก่า

ศิษย์เก่ามากชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน:
อเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์
นักธรรมชาติวิทยา
คาร์ล ฟรีดริช เกาส์
นักคณิตศาสตร์
เจ. พี. มอร์แกน
นายธนาคาร
ดาวิท ฮิลเบิร์ท
นักคณิตศาสตร์
เจ. โรเบิร์ต ออพเพนไฮเมอร์
นักฟิสิกส์
อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์
นักปรัชญา
อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค
นายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเยอรมัน
รูด็อล์ฟ คริสท็อฟ อ็อยเคิน
นักปรัชญา
แวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ค
นักฟิสิกส์
แกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์
อดีตนายกรัฐมนตรีเยอรมัน
จอห์น ฟอน นอยมันน์
นักคณิตศาสตร์
เอ็ดเวิร์ด เทลเลอร์
นักฟิสิกส์
มหาวิทยาลัยลอนดอน

Federal research university in London, England
"London University" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับthe institution known until 1836 as London University ดูที่ University College London
แม่แบบ:Use British English
มหาวิทยาลัยลอนดอน (อังกฤษ: University of London)
มหาวิทยาลัยลอนดอน (อักษรย่อโดยส่วนมาก Lond หรือในบางโอกาส LONDIN) เป็น มหาวิทยาลัยซึ่งประกอบด้วยวิทยาลัยซึ่งเป็นภาคีสมาชิกและเป็นมหาวิทยาลัยวิจัยตั้งอยู่ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ จากข้อมูลในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 มหาวิทยาลัยประกอบด้วยสถาบันการศึกษาที่เป็นวิทยาลัยภาคีสมาชิก 18 แห่ง, สถาบันการศึกษาและสถาบันวิจัยซึ่งขึ้นตรงต่อมหาวิทยาลัยโดยตรงอีกสามแห่ง ปัจุบันมหาวิทยาลัยลอนดอนมีนักศึกษาซึ่งในสังกัด University of London (Worldwide) โดยการศึกษาทางไกลมากกว่า 52,000 คนและ นักศึกษากำลังภายในวิทยาเขต 161,270 คนซึ่งสังกัดวิทยาลัยที่เป็นภาคีสมาชิกหรือสถาบันในสังกัดของมหาวิทยาลัย ทำให้มหาวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุด
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นโดยพระบรมราชานุญาตในปี ค.ศ. 1836 เพื่อเป็นทำหน้าที่ดำเนินการสอบและออกปริญญาบัตรแก่นักศึกษาได้รับประกาศนียบัตรจาก University College London และ King's College London และ "สถาบัน องค์กรหรือคณะบุคคลอื่นๆ ที่จัดตั้งเพื่อจุดประสงค์ทางการศึกษา ที่อยู่ในพระนครหรือแห่งหนใดก็ภายใต้พระบรมโพธิสมภารแห่งสหราชอาณาจักร", หากนับจากวันที่ได้รับพระบรมราชาอนุญาตให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยลอนดอนเป็นหนึ่งในสามสถาบันที่สามารถอ้างสิทธิ์ในความเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสามในประเทศอังกฤษและในปี ค.ศ. 1900 ทางมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยในกำกับได้เปลี่ยนแปลงโครงสร้างไปเป็นสหพันธ์ซึ่งมีวิทยาลัยที่เป็นภาคีสมาชิกของมหาวิทยาลัย โดยปัจจุบันได้ดำเนินการภายใต้พระบรมราชโองการจัดตั้งฉบับที่สี่ซึ่งประกาศในปี ค.ศ. 1863 และอยู่ความควบคุมภายใต้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยลอนดอน ค.ศ. 2018
วิทยาลัยและสถาบันในสังกัด

เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 มหาวิทยาลัยลอนดอนเป็นองค์กรสหพันธ์ที่ประกอบจากองค์กรร่วม 18 องค์กร อาทิ มหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน (UCL), ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (KCL), วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน (LSE), วิทยาลัยบูรพศึกษาและอาฟริกาศึกษา (SOAS), วิทยาลัยเบอร์เบค, วิทยาลัยโกลด์สมิทส์, วิทยาลัยธุรกิจลอนดอน (LBS), วิทยาลัยควีนแมรี, วิทยาลัยรอยัลฮอลโลเวย์ และวิทยาลัยสุขภาพและเวชศาสตร์เขตร้อน (LSHTM) ส่วนหนึ่งในวิทยาลัยที่เป็นที่รู้จักดีที่สุดคือ วิทยาลัยอิมพีเรียลลอนดอน ได้ออกจากมหาวิทยาลัยลอนดอนไปแล้วอย่างเป็นทางการ ระหว่างการฉลองครบรอบหนึ่งศตวรรษของมหาวิทยาลัย เมื่อ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2007
บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยลอนดอนอาจใช้ตัวอักษร 'Lond'  (Londiniensis)  ตามท้ายชื่อย่อวุฒิการศึกษา
ภายใต้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยลอนดอน ค.ศ.2018 วิทยาลัยในสังกัดจะถูกจำกัดความว่าเป็น สถาบันเชิงการศึกษา วิชาการ และการวิจัยซึ่งสถาบันเหล่านี้จะสามารถเป็นได้ทั้ง
1. มีสถานะเป็นวิทยาลัยภายในสังกัด และ
2. มีสถานะเป็นมหาวิทยาลัยโดยตนเอง
โดยการขอสถานะเป็นมหาวิทยาลัยในนามของตนเองนั้นจะไม่มีผลต่อการเป็นสมาชิกในสังกัดของมหาวิทยาลัยลอนดอน รวมไปถึงปริญญาบัตรในนามของมหาวิทยาลัย
โดยในปัจจุบัน (ค.ศ.2019)ยังมีวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยในสังกัดอยู่ 17 แห่ง และมี 10 สถาบันที่สามารถออกปริญญาบัตรในนามของตัวสถาบันเองได้
| ชื่อวิทยาลัย | ชื่อภาษาไทย | ปีที่เข้าร่วม | ภาพ |
| --- | --- | --- | --- |
| Birkbeck, University of London (BBK) |  | 1920 |  |
| City, University of London (CUL) |  | 2016 |  |
| Courtauld Institute of Art (CIA) |  | 1932 |  |
| Goldsmiths, University of London (GUL) |  | 1904 |  |
| Institute of Cancer Research (ICR) |  | 2003 |  |
| King's College London (KCL) | ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน/ คิงส์คอลเลจลอนดอน | 1836 (วิทยาลัยก่อตั้ง) | The Maughan Library |
| London Business School (LBS) |  | 1964 | Sammy Ofer Centre |
| London School of Economics and Political Science (LSE) | วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน | 1900 |  |
| London School of Hygiene and Tropical Medicine (LSHTM) |  | 1924 |  |
| Queen Mary University of London (QMUL) |  | 1915 |  |
| Royal Academy of Music (RAM) |  | 2003 |  |
| Royal Central School of Speech and Drama (RCSSD) |  | 2005 |  |
| Royal Holloway, University of London (RHUL) |  | 1900 |  |
| Royal Veterinary College (RVC) |  | 1915 |  |
| SOAS, University of London (SOAS) | วิทยาลัยบูรพคดีและแอฟริกาศึกษา  มหาวิทยาลัยลอนดอน | 1916 |  |
| St George's, University of London (SGUL) |  | 1838 |  |
| University College London (UCL) | มหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน | 1836 (วิทยาลัยก่อตั้ง) |  |
| University of London | มหาวิทยาลัยลอนดอน | Founded University |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยลอนดอน
College of Contract Management
อาคาร Senate House ที่ตั้งของมหาวิทยาลัยลอนดอน
มาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส

เหรียญที่ปรากฎรูปของแลปิดุส
มาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส (ละติน: Marcvs Aemilivs Lepidvs, 89 ปีก่อนคริสตกาล – 13 ปีก่อนคริสตกาล) แพทริเซียนผู้เป็นหนึ่งในคณะสามผู้นำที่สอง (Second Triumvirate) ร่วมกับ มาร์ก แอนโทนี และ ซีซาร์ ออกัสตัส ซึ่งแลปิดุสนั้นเป็นพันธมิตรที่สนิทกับจูเลียส ซีซาร์
มาร์กุส อันโตนิอุส

สำหรับนักร้องชาวอเมริกัน (Marc Anthony) ดูที่ มาร์ก แอนโทนี (นักร้อง)
| มาร์กุส อันโตนิอุส มาร์กี ฟีลิอุส มาร์กี แนโปส |
| --- | --- |

เกิด: 14 มกราคม 83 ปีก่อนคริสต์ศักราช กรุงโรม สาธารณรัฐโรมัน
เสียชีวิต:  1 สิงหาคม 30 ปีก่อนคริสต์ศักราช (อายุ 53 ปี) อเล็กซานเดรีย ราชอาณาจักรทอเลมี
รับใช้:  สาธารณรัฐโรมัน
ประจำการ: 54–30 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ชั้นยศ: นายพล
บังคับบัญชา: กองทัพบกโรมัน
งานอื่น: กงสุลแห่งสาธารณรัฐโรมัน 44 ก่อน ค.ศ. และ 34 ก่อน ค.ศ., Master of the Horse, ขุนคลัง, เอากูร์, ตริบูนุส
มาร์กุส อันโตนิอุส มาร์กี ฟีลิอุส มาร์กี แนโปส (ละติน: MARCVS ANTONIVS MARCI FILIVS MARCI NEPOS, M·ANTONIVS·M·F·M·N; 14 มกราคม 83 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 1 สิงหาคม 30 ปีก่อนคริสต์ศักราช) หรือที่เรียกทั่วไปว่า มาร์ก แอนโทนี (อังกฤษ: Mark Antony) เป็นนักการเมืองและแม่ทัพของสาธารณรัฐโรมัน ในฐานะผู้บัญชาการทหารและผู้ปกครอง เขาเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญและเพื่อนผู้ภักดีของลูกพี่ลูกน้องของมารดา จูเลียส ซีซาร์ หลังการลอบสังหารซีซาร์ แอนโทนีตั้งพันธมิตรทางการเมืองอย่างเป็นทางการกับอ็อกตาวิอานุส (หรือจักรพรรดิเอากุสตุสในเวลาต่อมา) กับมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส ซึ่งนักประวัติศาสตร์ปัจจุบันเรียกว่า คณะสามผู้นำที่สอง (Second Triumvirate)
คณะสามผู้นำแตกเมื่อ 33 ปีก่อน ค.ศ. ความไม่ลงรอยระหว่างอ็อกตาวิอานุสกับแอนโทนีปะทุเป็นสงครามกลางเมืองที่เรียกว่า สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน เมื่อ 31 ปีก่อน ค.ศ. แอนโทนีพ่ายแพ้ต่ออ็อกตาวิอานุสในยุทธนาวีที่อักติอูง และในยุทธการสั้น ๆ ที่อเล็กซานเดรีย เขาและชู้รัก คลีโอพัตรา ทำอัตวินิบาตกรรมไม่นานหลังจากนั้น อาชีพและความพ่ายแพ้ของเขาเป็นเหตุการณ์สำคัญในการแปรสภาพของโรมจากสาธารณรัฐเป็นจักรวรรดิ
มีความสัมพันธ์กันไม่ได้หมายความว่าเป็นเหตุผลซึ่งกันและกัน

"มีความสัมพันธ์กันไม่ได้หมายความว่าเป็นเหตุผลซึ่งกันและกัน" (อังกฤษ: correlation does not imply causation ละติน: cum hoc non propter hoc) เป็นวลีที่ใช้ในวงการวิทยาศาสตร์และสถิติเพื่อเน้นย้ำว่าการพบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรสองตัวไม่จำเป็นจะต้องอนุมานได้ว่าตัวแปรสองตัวนั้นเป็นสาเหตุซึ่งกันและกัน
มาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส

| มาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส |
| --- | --- |
รูปปั้นหินอ่อนของกรัสซุส, ใน Ny Carlsberg Glyptotek, โคเปนเฮเกน
เกิด: ปี 115 ก่อนคริสตกาล
เสียชีวิต: 53 ก่อนคริสตกาล (อายุ 61–62 ปี) ใกล้กับกาเรห์ (ฮาร์รัน, ตุรกี)
สาเหตุเสียชีวิต: เสียชีวิตในการรบ
สัญชาติ: ชาวโรมัน
อาชีพ: ผู้บัญชาการทหารและนักการเมือง
องค์การ: คณะสามผู้นำที่หนึ่ง
สำนักงาน: Consul of Rome (70, 55 BC)
คู่สมรส: Tertulla
บุตร: Marcus & Publius Licinius Crassus
บิดามารดา: Publius Licinius Crassus & Venuleia

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: สาธารณรัฐโรมัน ซูลลา
ปี: ปี 86–53 ก่อนคริสตกาล
การยุทธ์: สงครามกลางเมืองของซูลลา สงครามทาสครั้งที่สาม ยุทธการที่กาเรห์
 
มาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส (ละติน: Marcus Licinius Crassus; 115 – 53 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นแม่ทัพและนักการเมืองชาวโรมันที่มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงจากสาธารณรัฐโรมันมาเป็นจักรวรรดิโรมัน เขายังถูกเรียกว่า "คนรวยที่สุดในกรุงโรม"
กรัสซุสได้เริ่มต้นอาชีพสาธารณะในฐานะผู้บัญชาการทหารภายใต้บัญชาการของลูซิอุส คอร์นิลีอุส ซูลลา ในช่วงสงครามกลางเมืองของเขา ตามมาด้วยการถือสิทธิ์ในการเป็นเผด็จการของซูลลา กรัสซุสได้รวบรวมทรัพย์สินมหาศาลจากการเก็งกำไรที่ดิน กรัสซุลได้ก้าวขึ้นสู่การมีชื่อเสียงทางการเมือง ภายหลังจากที่เขาได้ปราบปรามกบฏทาสภายใต้การนำของสปาร์ตากุสจนได้รับชัยชนะ ได้ทำการแบ่งปันกันในการเป็นกงสุลกับปอมปีย์มหาบุรุษ คู่แข่งของเขา
ด้วยการที่เป็นผู้อุปถัมภ์ทางการเมืองและการเงินของจูเลียส ซีซาร์ ซีซาร์ได้ร่วมมือกับกรัสซุสและปอมปีย์ในการเป็นพันธมิตรทางเมืองอย่างไม่เป็นทางการซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ คณะสามผู้นำที่หนึ่ง ทั้งสามคนต่างมีอำนาจครอบงำในระบบการเมืองของโรมัน แต่การเป็นพันธมิตรก็ดำรงอยู่ได้ไม่นาน เนื่องจากความมักใหญ่ใฝ่สูง อัตตา และความอิจฉาของทั้งสามคน ในขณะที่ซีซาร์และกรัสซุสเป็นพันธมิตรกันมาตลอดทั้งชีวิต กรัสซุสและปอมปีย์ต่างไม่ชอบหน้ากันและกัน และปอมปีย์เริ่มอิจฉาถึงความสำเร็จอันงดงามของซีซาร์ในสงครามกอลมากขึ้นเรื่อย ๆ  พันธมิตรได้ถูกฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งที่การประชุมลุกกา ในปี 56 ก่อนคริสตกาล ภายหลังจากกรัสซุสและปอมปีย์ได้ร่วมมือกันอีกครั้งในการดำรงตำแหน่งกงสุส ภายหลังการดำรงตำแหน่งกงสุสครั้งที่สอง กรัสซุสได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการทหารในโรมันซีเรีย กรัสซุสได้ใช้ซีเรียเป็นฐานที่มั่นสำหรับการทัพทางทหารในการทำศึกกับจักรวรรดิพาร์เธีย ศัตรูจากตะวันออกที่มีมายาวนานของโรมัน การทัพของกรัสซุสได้ประสบความล้มเหลวอย่างรุนแรง ซึ่งจบลงด้วยความปราชัยและความตายในยุทธการที่กาเรห์
การตายของกรัสซุสทำให้ความเป็นพันธมิตรระหว่างซีซาร์และปอมปีย์ต้องขาดสะบั้นลงอย่างถาวร เนื่องจากอิทธิพลทางการเมืองและความมั่นคั่งของเขาเป็นตัวถ่วงดุลอำนาจของกลุ่มทหารที่ยิ่งใหญ่ทั้งสองฝ่าย ภายในเวลาสี่ปีหลังการตายของกรัสซุส ซีซาร์ได้ข้ามแม่น้ำรูบิคอนและเริ่มทำสงครามกลางเมืองกับปอมปีย์และฝ่ายออปติเมตส์
มหาวิหารรอง

มหาวิหารรอง (ละติน: Basilica minor) คือคริสต์ศาสนสถานสำคัญชนิดหนึ่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีสถานะต่ำกว่ามหาวิหารเอก โบสถ์คริสต์ใด ๆ จะได้รับสถานะเป็นมหาวิหารได้ก็ต่อเมื่อได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการจากพระสันตะปาปา หรือเป็นสถานที่ที่ถูกขนานนามว่ามหาวิหารมาเนิ่นนานแล้ว
คำว่า "บาซิลิกา" เดิมใช้หมายถึงอาคารที่มีสถาปัตยกรรมรูปแบบหนึ่งโดยเฉพาะ อาคารลักษณะนี้มักใช้เป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งของมุขนายก ทำให้ต่อมาบาซิลิกามักใช้หมายถึงมหาวิหาร
สถิติ

ตามสถิติที่รวบรวมเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2008 พบว่ามีมหาวิหารรองอยู่ทั้งสิ้น 1,584 แห่งทั่วโลก ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในทวีปยุโรป ในแต่ละประเทศมีจำนวนมหาวิหารดังนี้
| --- | --- |
 ในทวีปยุโรป ประเทศอิตาลี 537 แห่ง  ประเทศฝรั่งเศส 168 แห่ง  ประเทศโปแลนด์ 119 แห่ง  ประเทศสเปน 105 แห่ง  ประเทศเยอรมนี 73 แห่ง  ประเทศออสเตรีย 30 แห่ง  ประเทศเบลเยียม 27 แห่ง  ประเทศฮังการี 15 แห่ง  สาธารณรัฐเชค 15 แห่ง:  ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 12 แห่ง  ประเทศเนเธอร์แลนด์ 22 แห่ง  ประเทศสโลวาเกีย 9 แห่ง  ประเทศมอลตา 8 แห่ง  ประเทศโครเอเชีย 7 แห่ง  ประเทศสโลวีเนีย 6 แห่ง  ประเทศโปรตุเกส 6 แห่ง  ประเทศลิทัวเนีย 5 แห่ง  
ในทวีปอเมริกามีมหาวิหารดังนี้
| --- | --- |
 สหรัฐอเมริกา 69 แห่ง  ประเทศบราซิล 55 แห่ง  ประเทศอาร์เจนตินา 45 แห่ง  ประเทศเม็กซิโก 28 แห่ง  ประเทศโคลัมเบีย 26 แห่ง  ประเทศแคนาดา  21 แห่ง:  ประเทศเวเนซุเอลา 15 แห่ง  ประเทศเปรู 12 แห่ง  ประเทศชิลี 9 แห่ง  ประเทศโบลิเวีย 8 แห่ง  ประเทศอุรุกวัย 5 แห่ง  ประเทศเอลซัลวาดอร์ 4 แห่ง  
ในทวีปเอเชีย
ประเทศอินเดีย 19 แห่ง
ประเทศฟิลิปปินส์ 12 แห่ง
แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ 9 แห่ง
มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค

มหาวิทยาลัยของรัฐในเมืองไฮเดิลแบร์ค รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี
| --- | --- |
Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg
ละติน: Ruperto Carola Heidelbergensis
คติพจน์: Semper apertus (ละติน)
คติพจน์อังกฤษ: Always open
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 18 ตุลาคม 1386; 638 ปีก่อน (18 ตุลาคม 1386)
งบประมาณ: 764.9 ล้านยูโร (ค.ศ. 2018)
อธิการบดี: ฮ็อลเกอร์ ชเรอเทอร์
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: เฟราเคอ เมิลชีออร์
เจ้าหน้าที่: 8,397 คน
ผู้ศึกษา: 28,653 คน(ค.ศ. 2019/20)
ปริญญาตรี: 15,289 คน
บัณฑิตศึกษา: 11,871 คน
นักศึกษาปริญญาเอก: 3,024 คน
ที่ตั้ง: ไฮเดิลแบร์ค, รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค, เยอรมนี 49°24′37″N 8°42′23″E﻿ / ﻿49.41028°N 8.70639°E﻿ / 49.41028; 8.70639
วิทยาเขต: ในเมือง/เมืองมหาวิทยาลัยและชานเมือง
สี: สีแดงหินทรายและสีทอง    
เครือข่าย: การริเริ่มความเป็นเลิศของมหาวิทยาลัยในประเทศเยอรมนี, เอ็ลเอแอร์อู, กลุ่มกูอิงบรา, อู15, เออูอา
เว็บไซต์: uni-heidelberg.de/en 

มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ มหาวิทยาลัยคาร์ลรุพเร็ชท์ไฮเดิลแบร์ค (เยอรมัน: Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg; ละติน: Universitas Ruperto Carola Heidelbergensis) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐ ตั้งอยู่ที่เมืองไฮเดิลแบร์ค รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1386 ตามคำชี้แนะของสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 6 โดยเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในเยอรมนี และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่อยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน รวมถึงเป็นมหาวิทยาลัยที่ก่อตั้งเป็นลำดับสามในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากมหาวิทยาลัยเวียนนาและมหาวิทยาลัยปราก โดยนับตั้งแต่ ค.ศ. 1899 มหาวิทยาลัยได้กลายเป็นสถาบันรูปแบบสหศึกษา
มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์คเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศเยอรมนี ซึ่งอยู่ในเครือมหาวิทยาลัยยอดเยี่ยมของเยอรมนี รวมถึงเป็นสมาชิกก่อตั้งของสันนิบาตมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งยุโรปและกลุ่มกูอิงบรา มหาวิทยาลัยมีทั้งหมด 12 คณะ และเปิดสอนหลักสูตรปริญญาในระดับปริญญาตรี บัณฑิตวิทยาลัย และหลังระดับปริญญาเอกเป็นจำนวน 100 สาขาวิชา มหาวิทยาลัยใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษในการสอน ในขณะที่มีปริญญาบัณฑิตจํานวนมากที่เปิดสอนเป็นภาษาอังกฤษและบางหลักสูตรเป็นภาษาฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
"Heidelberg University" . Encyclopedia Americana. 1920.
"Heidelberg University" . Collier's New Encyclopedia. 1921.
"University of Heidelberg" . สารานุกรมคาทอลิก. 1913.
มหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน

| --- | --- |

ชื่อเดิม: มหาวิทยาลัยเท็กซัส (1881–1967)
คติพจน์: ละติน: Disciplina Praesidium Civitatis   อังกฤษ: Education is the Guardian of the State   ไทย: การศึกษาเป็นผู้พิทักษ์แห่งรัฐ
สถาปนา: 15 กันยายน 1883; 141 ปีก่อน (1883-09-15)
สังกัดวิชาการ: AAU URA SURA ORAU APLU
ทุนทรัพย์: $30.1 พันล้าน (ระบบ)(2019)
งบประมาณ: $3.1 พันล้าน (2018)
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: Jay Hartzell (ชั่วคราว)
ผู้เป็นประธาน: Maurie McInnis
อาจารย์: 3,722 (2019-20)
ผู้ศึกษา: 51,090 (กันยายน 2019)
ปริญญาตรี: 40,163 (กันยายน 2019)
บัณฑิตศึกษา: 10,927 (กันยายน 2019)
ที่ตั้ง: ออสติน รัฐเท็กซัส สหรัฐ
วิทยาเขต: ในเมือง 431 เอเคอร์ (1.74 ตารางกิโลเมตร)
ฉายา: Longhorns
เครือข่ายกีฬา: NCAA Division I – Big 12
มาสคอต: Bevo, Hook 'em
เว็บไซต์: www.utexas.edu
น้ำพุอีสต์มอลล์ และหอนาฬิกามหาวิทยาลัยเท็กซัส
มหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน (อังกฤษ: The University of Texas at Austin) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลตั้งอยู่ที่เมืองออสติน ใน รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2426 (ค.ศ. 1883) เป็นหนึ่งในระบบของมหาวิทยาลัยเท็กซัสที่มีด้วยกันทั้งหมด 9 วิทยาลัย มหาวิทยาลัยเท็กซัสได้ชื่อว่าเป็นมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกาที่มีนักศึกษามากที่สุด ในปัจจุบัน (พ.ศ. 2548) มีนักศึกษามากกว่า 50,000 คน และอาจารย์และเจ้าหน้าที่มากกว่า 20,000 คน
มหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน ในปี พ.ศ. 2548 อันดับของคณะวิศวกรรมศาสตร์ อยู่อันดับที่ 12 ตามอันดับของ ยูเอสนิวส์ ซึ่งภาควิชา วิศวกรรมโยธาถูกจัดอยู่ในอันดับ 3 ของสหรัฐอเมริกา
คนดัง

จอห์น แมกซ์เวล คูตซี - รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 2003
กิลอัด สุขเคอร์แมน (อังกฤษ) - นักภาษาศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเท็กซัส
| ด ค กมหาวิทยาลัยในกลุ่มบิ๊กทเวลฟ์ |
| --- | --- | --- |
|  แคนซัส  แคนซัสสเตต  โคโลราโด  เนแบรสกา  เบย์เลอร์  เท็กซัส  เท็กซัสเอแอนด์เอ็ม  เท็กซัสเทค  มิสซูรี  โอคลาโฮมา  โอคลาโฮมาสเตต  ไอโอวาสเตต  |  แคนซัส  แคนซัสสเตต  โคโลราโด  เนแบรสกา  เบย์เลอร์  เท็กซัส  เท็กซัสเอแอนด์เอ็ม  เท็กซัสเทค  มิสซูรี  โอคลาโฮมา  โอคลาโฮมาสเตต  ไอโอวาสเตต  |  |
มหาวิทยาลัยเมน

| --- | --- |

ละติน: Universitas Mainenesis
ชื่อเดิม: Maine State College of Agriculture and the Mechanic Arts (1865-1897) University of Maine (1897-1971) University of Maine at Orono (1971-1986)
คติพจน์: Dirigo (Latin)
คติพจน์อังกฤษ: "I direct"
ประเภท: รัฐ land-grant มหาวิทยาลัยวิจัย
สถาปนา: 1865; 159 ปีที่แล้ว (1865)
สถาบันหลัก: University of Maine System
ได้รับการรับรอง: NECHE
สังกัดวิชาการ: UArctic Sea-grant Space-grant
ทุนทรัพย์: $444.9 ล้าน (2021)
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: Joan Ferrini-Mundy
อาจารย์: 578
ผู้ศึกษา: 11,561 (ฤดูใบไม้ร่วง 2019)
ปริญญาตรี: 9,430 (ฤดูใบไม้ร่วง 2019)
บัณฑิตศึกษา: 2,131 (ฤดูใบไม้ร่วง 2019)
ที่ตั้ง: โอโรโน, รัฐเมน, สหรัฐ 44°53′58″N 68°40′05″W﻿ / ﻿44.8994°N 68.6681°W﻿ / 44.8994; -68.6681
วิทยาเขต: ชานเมืองขนาดเล็ก, 660 เอเคอร์ (2.7 ตารางกิโลเมตร)
หนังสือพิมพ์: The Maine Campus
สี:   น้ำเงิน   ฟ้าอ่อน   ขาว
ฉายา: Black Bears
เครือข่ายกีฬา: NCAA Division I FCS – America East Hockey East CAA
มาสคอต: Bananas T. Bear
เว็บไซต์: www.umaine.edu


เขตประวัติศาสตร์มหาวิทยาลัยเมน
สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ขึ้นทะเบียนแห่งชาติของสหรัฐ
เขตประวัติศาสตร์สหรัฐ
 
ที่ตั้ง: Munson, Sebec, and Schoodic Rds., Orono, Maine
พื้นที่: 660 เอเคอร์ (267.1 เฮกตาร์) (ทั้งวิทยาเขต) 13 เอเคอร์ (5.3 เฮกตาร์) (เขตประวัติศาสตร์เดิม) 57 เอเคอร์ (23 เฮกตาร์) (เพิ่มเขตประวัติศาสตร์)
สร้างเมื่อ: 1868
รูปแบสถาปัตยกรรม: การฟื้นฟูปลายศตวรรษที่ 19 และ 20, ยุควิกตอเรียตอนปลาย, การฟื้นฟูยุคกรีก
เลขอ้างอิง NRHP: 78000194 (original) 10000228 (increase)
วันสำคัญ
ขึ้นทะเบียน NRHP: July 12, 1978
เพิ่มอาณาเขต: 27 เมษายน 2010
 
มหาวิทยาลัยเมน (อังกฤษ: University of Maine) ชื่อย่อว่า UMaine เป็นมหาวิทยาลัยรัฐประเภทศูนย์วิจัยที่ตั้งอยู่ที่เมืองโอโรโน, เมนในรัฐเมนในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยเมนก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1865 เป็น "land grant college" และเป็นมหาวิทยาลัยหลักของ เครือมหาวิทยาลัยแห่งรัฐเมน (University of Maine System)
มหาวิทยาลัยเมนเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเมนที่มีนิสิตราว 12,000 คน โดยเปิดสอนระดับปริญญาตรี โท เอก ในหลายสาขา และได้รับการจัดให้เป็นมหาวิทยาลัยประเภทศูนย์วิจัยโดยระบบการจัดประเภทของสถาบันอุดมศึกษาคาร์เนกี (Carnegie Classification of Institutions of Higher Education)
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

สตีเฟน คิง นักแต่งนิยาย นวนิยาย และเรื่องสั้น เชิงภูติผี
รองศาสตราจารย์ ดร.บุญทรัพย์ วิชญางกูร อาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มหาวิทยาลัยเมน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 
วิชาการ:  CiNii
ราชวิทยาลัยศัลยแพทย์ในไอร์แลนด์

| --- | --- |
Coláiste Ríoga na Máinleá in Éirinn

ละติน: Collegium Regium Chirurgorum Hiberniae
คติพจน์: Consilio Manuque  (Scholarship and Dexterity)
ประเภท: ไม่แสวงกำไร
สถาปนา: 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1784 (1784-02-11)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: Professor Deborah McNamara
รองอธิการบดี: Professor Cathal Kelly
ผู้ศึกษา: 4,094 (as of 2020)
ที่อยู่: 123 St Stephen's Green, ดับลิน, D02 YN77, ไอร์แลนด์ 53°20′21″N 6°15′45″W﻿ / ﻿53.33918°N 6.26257°W﻿ / 53.33918; -6.26257
วิทยาเขต: เมือง
ภาษา: อังกฤษ
เว็บไซต์: rcsi.com

Location in Central Dublin
ราชวิทยาลัยศัลยแพทย์ในไอร์แลนด์ (อังกฤษ: Royal College of Surgeons in Ireland - RCSI) เป็นสถาบันการศึกษาและสถาบันวิชาชีพทางการแพทย์ที่ไม่แสวงกำไร เรียกอีกชื่อว่า มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพอาร์ซีเอสไอ (อังกฤษ: RCSI University of Medicine and Health Sciences) ก่อตั้งขึ้นในปี 1784 ให้เป็นหน่วยงานระดับชาติสำหรับสาขาศัลยกรรมทางการแพทย์ในไอร์แลนด์ โดยมีบทบาทดูแลการฝึกอบรม และตั้งแต่ปี 2021 เป็นต้นมา ได้จัดการศึกษาด้านการแพทย์ในหลายประเทศ
วิทยาเขตหลักของ RCSI ตั้งอยู่หน้าสวนสาธารณะ St. Stephen's Green และบนถนนยอร์ก ใจกลางกรุงดับลิน โดยมีคณะแพทยศาสตร์ เภสัชศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ชีวโมเลกุล กายภาพบำบัด สุขภาพประชากร ทันตกรรม และการพยาบาลและการผดุงครรภ์ ให้การศึกษาในระดับอุดมศึกษาและหลังอุดมศึกษาในสาขาสุขภาพหลายสาขา
RCSI อยู่อันดับที่ 5 ของโลกสำหรับ SDG3 Good Health and Well-being ใน THE Impact Rankings 2024 การจัดอันดับดังกล่าวยกย่องมหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วโลกในด้านผลกระทบทางสังคมและเศรษฐกิจโดยอิงตาม เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน 17 ประการ (SDGs) ของสหประชาชาติ
ศูนย์วิจัยและโรค RCSI ในโรงพยาบาล Beaumont