stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 2
ข้อมูลการออกอากาศ > The Girl Who Needs Six Months Of Modeling School

ออกอากาศ : 3 กุมภาพันธ์ 2547
คามิลล์เริ่มแสดงพฤติกรรมด้านลบออกมา และยิ่งเห็นเด่นชัดเมื่อเธอพยายามที่จะแข่งกับเอพริลในการออกกำลังกาย ในการแข่งขันสาวๆ ได้พบกับ เบ็ทซี่ จอห์นสัน และต้องเปลี่ยนชุดให้เข้ากับสไตล์ของตัวเอง โดยห้ามใส่ชุดของตนเองแต่ต้องเอาของผู้แข่งขันคนอื่นมาใส่เท่านั้น เคธี่ถูกวิจารณ์ว่าสไตล์การแต่งตัวของเธอเหมือนกับพวกผู้หญิงหากินซึ่งทำให้เธอไม่พอใจเป็นอย่างมาก และผู้ชนะก็คือแชนดี้  ซึ่งได้รางวัลให้ไปทานดินเนอร์กับ เอเดรี่ยน เคอร์รี่ ผู้ชนะจากฤดูกาลแรก และเธอได้เลือกให้ โยอันนา กับ ซีโอมาร่า ให้ไปกับเธอด้วย
หัวข้อการถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ สาวๆ ต้องเลียนแบบบุคคลที่มีชื่อเสียง ซีโอมาร่ารู้สึกไม่พอใจที่ต้องลงสีตามตัวให้เข้มขึ้นกว่าเดิมเพื่อให้คล้าย เกรซ โจนส์ ในขณะที่ เมอร์เซดีส ได้ใช้ความเจ็บปวดจากอาการป่วยเป็นโรคลูปัสของเธอถ่ายทอดออกมาในภาพของบิลลี่ ฮอลิเดย์ ได้อย่างงดงาม
| ผู้เข้าแข่งขัน | ดาราผู้มีชื่อเสียง |
| --- | --- |
เอพริล: แคทเธอรีน ซีตา-โจนส์
คามิลล์: ไดอาน่า รอสส์
เคธี่: มาริลีน มอนโร
เจเนสเซีย: ซัลม่า ฮาเยค
เมอร์เซดีส: บิลลี่ ฮอลิเดย์
ซาร่า: แองเจลินา โจลี
แชนดี้: นิโคล คิดแมน
ซีโอมาร่า: เกรซ โจนส์
โยอันนา: ออเดรย์ เฮปเบิร์น
ภาพถ่ายของเมอร์เซดีสและซีโอมาร่าออกมาทรงพลังและสร้างความประทับใจให้กับกรรมการอย่างมาก และภาพของโยอันนา ออกมาเป็นแฟชั่นชั้นสูง ในขณะที่ภาพของคามิลล์ ออกมาทรงพลัง แต่ทัศนคติของเธอกลับมีปัญหา เคธี่และเจเนสเซียต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย แต่เจเนสเซียเป็นผู้ที่ถูกคัดออกเพราะเธอไม่สามารถที่จะหาอะไรมาชดเชยความสูงที่ขาดไปของเธอได้เลย
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : เมอร์เซดีส เซลบา-ชอร์เตอร์
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : เคธี่ แอนเดอร์สัน และ เจเนสเซีย ชาคอส
ผู้ที่ถูกคัดออก : เจเนสเซีย ชาคอส
ช่างถ่ายภาพ : แอนดรูว เอคค์เลส
แขกรับเชิญพิเศษ : ไซมอน ดูแนน, เอเดรียน์ เคอร์รี่, มาร์ติน สโนว์, เดนิโล, ไมเคิล คาร์ล, เบ็ทซี่ จอห์นสัน
ข้อมูลการออกอากาศ > The Girl Who Is A Visual Orgasm

ออกอากาศ : 10 กุมภาพันธ์ 2547
ผู้เข้าแข่งขันได้เรียนรู้เกี่ยวกับบุคลิกภาพ สาวๆ จะต้องแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ซึ่งทุกคนต่างพากันแสดงความเห็นด้านลบเกี่ยวกับคามิลล์  แชนดี้เล่าเรื่องที่เธอเป็นเหมือนกับแกะดำของครอบครัว และไม่เคยมีใครให้ความรักกับเธอเลย
การแข่งขันประจำสัปดาห์ สาวๆ ต้องเข้ารับการสัมภาษณ์แบบตัวต่อตัวกับ เจนิส ดิคคินสัน  และผู้ชนะก็คือเมอร์เซดีสที่กล้าที่จะเปิดเผยเรื่องโรคลูปัสของเธอ และรางวัลก็คือการได้ออกไปช็อปปิ้งข้างนอก ซึ่งเธอได้เลือกให้ซาร่าไปกับเธอด้วย นอกจากนี้ยังมีรางวัลพิเศษอีกอย่างก็คือแม่ของเมอร์ซิดิสและซาร่า รวมถึงแม่ของไทร่าได้มาเยี่ยมพวกเธอถึงในบ้านด้วย
ในการถ่ายรูปประจำสัปดาห์ สาวๆ ต้องโพสท่าถ่ายภาพใต้น้ำ  กรรมการต่างลงความเห็นว่าภาพของเอพริลออกมางดงามที่สุด ท่าโพสของเคธี่ดูวิเศษและน่าเหลือเชื่อ ในขณะที่ภาพของซีโอมาร่าดูออกมาเหมือนสิงโตทะเล และเธอก็ต้องเป็นผู้ตกรอบถึงแม้ว่ากรรมการจะไม่พอใจกับท่าทีที่หยิ่งยโสและแข็งกร้าวของคามิลล์ก็ตาม
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : ซาร่า เรซี่-ทาบริซี่
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : คามิลล์ แมคโดนัลด์ และ ซีโอมาร่า ฟรานส์
ผู้ที่ถูกคัดออก : ซีโอมาร่า ฟารนส์
ช่างถ่ายภาพ : จอร์จ โฮลซ์
แขกรับเชิญพิเศษ : แซม คริสเตนเซ่น, ซูซานน่าห์ กัลแลนด์, แครอลีนน์ ลอนดอน, โนเล่ แมริน
ข้อมูลการออกอากาศ > The Girl Whose Lip Puffed Up

ออกอากาศ : 17 กุมภาพันธ์ 2547
สัปดาห์นี้สาวๆ ต้องถ่ายภาพขาวดำโฟกัสที่ใบหน้า จากนั้นพวกเธอต้องไปเรียนการแสดงกับ ทาช่า สมิธ แอร์คี คามิลล์ต้องไปหาหมอเพราะเธอเกิดอาการแพ้ทำให้ริมฝีปากบวมซึ่งทำให้เธอมาสายในการเรียน
ในการแข่งขันสาวๆ ต้องแสดงคู่กับ มาร์ค คอลิเออร์  คามิลล์ถูกตำหนิเรื่องที่ไม่ยอมทำตามบทและแต่งบทพูดขึ้นเอง และผู้ชนะก็คือเอพริล ซึ่งรางวัลก็คือการได้ไปช็อปปิ้งเครื่องประดับในนิวยอร์ก และเธอเลือกให้เคธี่ได้แบ่งรางวัลกับเธอด้วย
ในปลายสัปดาห์ ผู้เข้าแข่งขันต้องมาถ่ายโฆษณาผาดโผนแบบแมททริกซ์ให้กับมันฝรั่งโรลิโทส ผลงานของเอพริลทำออกมาวิเศษทั้งโฆษณาและภาพนิ่งขาวดำ ในขณะที่คามิลล์และเคธี่ผลงานตกลง คณะกรรมการรู้สึกไม่พอใจในทัศนคติของคามิลล์ แต่กลับเป็นเคธี่ที่ถูกคัดออกเพราะกรรมการรู้สึกว่าเธอยังไม่พร้อมและเข้มแข็งพอสำหรับวงการนี้
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : เอพริล วิลค์เนอร์
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : คามิลล์ แมคโดนัลด์ และ เคธี่ แอนเดอร์สัน
ผู้ที่ถูกคัดออก : เคธี่ แอนเดอร์สัน
ช่างถ่ายภาพ : บิล ฮิวเบอเกอร์
ผู้กำกับโฆษณา : เจมส์ เกย์
แขกรับเชิญพิเศษ : ทาช่า สมิธ แอร์คี, มาร์ค คอริเออร์, เดอ ลา การ์ดา, เอริค เนียแมนด์, ไคล์ แฮกเลอร์
ข้อมูลการออกอากาศ > The Girl Who Is Dripping With Hypocrisy

ออกอากาศ : 24 กุมภาพันธ์ 2547
สาวๆ จัดงานฉลองวันเกิดให้กับซาร่า และเธอได้บอกความรู้สึกออกมาว่าต้องการที่จะเป็นนางแบบมากแค่ไหนและเธอก็เชื่อว่าตัวเองมีความสามารถพอที่จะเป็นได้  ผู้เข้าแข่งขันได้ไปเรียนเต้นกับ โทนี่ ไมเคิล และเอพริลเป็นผู้ชนะในการแข่งขันซึ่งรางวัลก็คือได้ออกไปดินเนอร์กับ ODB โดยเธอเลือกให้แชนดี้กับซาร่าได้ไปกับเธอด้วย
ในสัปดาห์นี้สาวๆ ต้องถ่ายมิวสิกวิดีโอเพลงแรกของไทร่า "Shake Ya Body"  ในระหว่างการถ่ายทำ เอพริลเดินผิดจังหวะจนเกือบชนกับโยอันนา เมอร์ซิดีสลืมท่าเต้น และโยอันนาจับจังหวะไม่ได้จนถึงกับหกล้มก้นคะมำกับพื้นในระหว่างถ่ายทำ
โยแอนนากลายเป็นสองคนสุดท้ายเพราะความผิดพลาดในการถ่ายมิวสิกวิดีโอ แต่กลับเป็นซาร่าที่ต้องตกรอบเพราะผู้ตัดสินรู้สึกว่าเธอมีลุคที่ดูเซ็กซี่เกินไปในโลกของแฟชั่น ซึ่งทำให้ไทร่าถึงกับต้องหลั่งน้ำตาในการตัดสินครั้งนี้
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : แชนดี้ ซูลลิแวน
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : ซาร่า เรซี่-ทาบริซี่ และ โยอันนา เฮาวส์
ผู้ที่ถูกคัดออก : ซาร่า เรซี่-ทาบริซี่
ผู้กำกับโฆษณา : เคนเนดี้
แขกรับเชิญพิเศษ : รอดนีย์ เจอกินส์, โทนี่ ไมเคิล
ข้อมูลการออกอากาศ > The Girl with the Signature Walk

ออกอากาศ : 2 มีนาคม 2547
สาวๆ ที่เหลือได้มาทานอาหารเที่ยงที่ภัตตาคารกับไทร่า ซึ่งเธอได้บอกให้สาวๆ เก็บกระเป๋าเพื่อที่จะบินไปแข่งกันต่อที่ มิลาน ประเทศอิตาลี  จากนั้นผู้เข้าแข่งขันต้องออกโชว์ตัวกับดีไซน์เนอร์ในมิลาน แชนดี้ได้รับคำชมว่าดูเป็นแฟชั่นชั้นสูงที่สุดในบรรดาผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดแต่ขี้อายและไม่ค่อยมีความมั่นใจ  เมอร์เซดีสดูธรรมดาและตลาดเกินไป  เอพริลมีรูปโฉมที่เด่นที่สุดแต่อ่อนในทุกส่วนที่เหลือ โยอันนามีใบหน้าที่งดงามแต่ต้องฟิตร่างกายให้มากกว่านี้ และความมั่นใจของคามิลล์ทำให้เธอเป็นผู้ชนะในการแข่งขันโดยรางวัลก็คือเป็นแบบภาพให้ศิลปินชาวอิตาเลียน ซึ่งเธอเลือกให้โยอันน่าได้ไปเป็นแบบกับเธอด้วย  ในขณะที่สถานการณ์กำลังไปได้ดีนั้น คามิลล์ได้พูดเป็นนัยกับไทร่าตอนอาหารเย็นว่าโยอันนามีความผิดปกติในการกินซึ่งไม่เป็นเรื่องจริงเลยแม้แต่น้อย
ในการถ่ายภาพ สาวๆ ต้องถ่ายภาพโฆษณาให้กับแว่นกันแดดโซสติส  เอพริลดูเกร็งและคิดมากเกินไป  คามิลล์ดูสับสนและยังไม่เป็นที่ชื่นชอบของตากล้อง เมอร์เซดีสดูตลาดเกินไปและไม่มีความเป็นแฟชั่นชั้นสูงเลย  โยอันนาสามารถซ่อนรูปร่างที่ใหญ่เกินไปของตัวเองได้เป็นอย่างดี กรรมการลงความเห็นว่าภาพของแชนดี้เป็นภาพที่ดีที่สุดในฤดูกาลนี้และความเฉลียวฉลาดในการสัมภาษณ์ตอนโชว์ตัวทำให้เธอได้รับคำชมเป็นอย่างมาก  กรรมการรู้สึกไม่พอใจกับทัศนคติของคามิลล์ที่ทำตัวเหมือนกับรู้ไปหมดซะทุกอย่างและยังแสดงความยโสออกมาเมื่อถูกสัมภาษณ์เกี่ยวกับท่าเดิน ซึ่งเธอตอบว่า  "นี่เป็นท่าเดินที่จะทำให้เธอโด่งดังและมีชื่อเสียง"
เมอร์เซดีสกลายเป็นสองคนสุดท้ายเพราะลุคส์ที่ดูตลาดเกินไป แต่เป็นคามิลล์ที่ต้องกลับบ้านเพราะทัศนคติและความยโสในการสัมภาษณ์ตอนโชว์ตัว
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : แชนดี้ ซัลลีแวน
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : คามิลล์ แมคโดนัลด์ และ เมอร์เซดีส เซลบา-ชอร์เตอร์
ผู้ที่ถูกคัดออก : คามิลล์ แมคโดนัลด์
ช่างถ่ายภาพ : แมสสิโม คอสโทลิ
แขกรับเชิญพิเศษ : ไคล์ แฮ็กเลอร์, เดวิด บราวนด์, เอเลน่า ซิมารอสตี้, คาร์โล เดอ เอมิซี่, เคเซีย เอลวิน, ลิเลียน่า โรนันโด, โนเอล มาร์ติน, ไมเคิล จิอานินี่
ข้อมูลการออกอากาศ > The Girl Who Is Afraid Of Snakes

ออกอากาศ : 9 มีนาคม 2547
ประมวลเหตุการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมาของผู้เข้าแข่งขันจาก 12 คน เหลือ 4 คนสุดท้าย และภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่ไม่เคยเปิดเผยมาก่อน
ข้อมูลการออกอากาศ > The Girl Who Cheated

ออกอากาศ : 16 มีนาคม 2547
สาวๆ ได้เชิญนายแบบหนุ่มที่พาไปโชว์ตัวมาปาร์ตี้ในบ้าน ด้วยความเหงาที่ต้องห่างไกลกับแฟนและความเมาทำให้แชนดี้เผลอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งไปกับนายแบบหนุ่ม ซึ่งทำให้เธอรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก วันต่อมาแชนดี้จึงโทรไปสารภาพกับเอริค แฟนของเธอ ซึ่งทำให้ทั้งคู่ทะเลาะกันอย่างรุนแรงมาก
ในสัปดาห์นี้ผู้เข้าแข่งขันต้องเรียนรู้เกี่ยวกับการแต่งตัวสไตล์อิตาลีโดยต้องรู้จักเปิดส่วนที่ดีและปิดข้อเสียของร่างกาย โดยสาวๆ ต้องไปเลือกเสื้อผ้าจากตลาดนัดแต่ต้องทำให้เป็นแฟชั่นชั้นสูงให้ได้ และผู้ชนะการแข่งขันก็คือแชนดี้โดยรางวัลคือการได้ใช้ชีวิตในคฤหาสน์สุดหรูหนึ่งคืน และเธอเลือกโยอันนาให้ไปพักกับเธอด้วย
สัปดาห์นี้ผู้เข้าแข่งขันต้องถ่ายภาพนู้ดคู่ให้ดูเย้ายวน โรแมนติค และเป็นแฟชั่นชั้นสูง  ที่ห้องตัดสิน เมอร์เซดีสทำให้กรรมการประทับใจที่เธอสามารถเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ใส่ให้เป็นแฟชั่นชั้นสูงได้  และความจู้จี้และคิดมากจนเกินไปในตอนถ่ายภาพของเอพริลทำให้เธอต้องกลับบ้าน
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : โยอันนา เฮาวส์
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : เอพริล วิลค์เนอร์ และ เมอร์เซดีส เซลบา-ชอร์เตอร์
ผู้ที่ถูกคัดออก: เอพริล วิลค์เนอร์
ช่างถ่ายภาพ : อัลมิคาเร่ อินอาลซ่า, อเล็กซ์ มาร์ทิเนโก
แขกรับเชิญพิเศษ : จีน ลุค, โนเล่ แมริน, โลริส ร็อซชี่, สตีเฟน แฟร์ไชลด์
ข้อมูลการออกอากาศ > The Girl Who Is America's Next Top Model

ออกอากาศ : 23 มีนาคม 2547
ในการถ่ายรูปครั้งสุดท้าย สาวๆ ต้องถ่ายภาพบิวตี้ช็อตสำหรับเครื่องสำอาง โดยแต่ละคนจะได้ถ่ายกันคนละสไตล์  ในห้องตัดสิน เมอร์เซดีสได้รับคำชมว่าเหมือนกับนางแบบมืออาชีพ ในขณะที่แชนดี้กับโยอันนาต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย และแชนดี้เป็นผู้ที่ต้องตกรอบเพราะคณะกรรมการลงความเห็นว่า เธอยังไม่มีประสิทธิภาพและยังไม่สามารถที่จะรับความกดดันได้มากพอ
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : เมอร์เซดีส เซลบา-ชอร์เตอร์
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : แชนดี้ ซัลลีแวน และ โยอันนา เฮาว์ส
ผู้ที่ถูกคัดออก : แชนดี้ ซัลลีแวน
ช่างถ่ายภาพ : แมซสิโอ คอสทรอย
จากนั้นสองสาวที่เหลือก็ได้พบกับ ดีน และ แดน จาก ดีสแควร์ ซึ่งเป็นเจ้าของโชว์ซึ่งพวกเธอจะต้องเดินแบบให้ในไฟนอลรันเวย์ ระหว่างที่กำลังเดินแบบส้นรองเท้าของโยอันนาเกิดหักขึ้นมา เธอจึงต้องใส่รองเท้าของเมอร์เซดีสเดินต่อจนโชว์สำเร็จลงด้วยดี
ในห้องผู้ตัดสิน คณะกรรมการรู้สึกว่าการเดินแบบของเมอร์เซดีสโดดเด่นที่สุดจนเหมือนโชว์ทั้งหมดเป็นของเธอคนเดียว ในขณะที่ใบหน้าของโยอันนามีความเป็นเอกลักษณ์ เธออยู่และหายใจเข้าออกเป็นแฟชั่นและมีความต้องการมากกว่าเมอร์เซดีส หลังจากที่หารือกันเป็นที่เรียบร้อยกรรมการก็ตัดสินใจว่า อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดลคนที่สองก็คือ โยอันนา เฮาว์ส
ผู้ชิงตำแหน่งสองคนสุดท้าย : เมอร์เซดีส เซลบา-ชอร์เตอร์ และ โยอันนา เฮาว์ส
อเมริกา เน็กซต์ ทอป โมเดล : โยอันนา เฮาว์ส
แขกรับเชิญพิเศษ : โนเล่ แมริน, ไจแอน ลูก้า กิวอิโทลี, ดีน คาเทน, แดน คาเทน
ผู้เข้าแข่งขัน

| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | รัฐที่ลงสมัคร | ผลการแข่งขัน | ลำดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอนนา แบรดฟิล์ด | 24 | จอร์เจีย | ถูกคัดออกในตอนที่ 1 | 12 |
| เบธานี่ ฮาริสัน | 22 | เท็กซัส | ถูกคัดออกในตอนที่ 2 | 11 |
| เฮทเธอร์ บลัมเบิร์ก | 18 | แคลิฟอร์เนีย | ถูกคัดออกในตอนที่ 3 | 10 |
| เจเนสเซีย ชาคอส | 21 | วอชิงตัน | ถูกคัดออกในตอนที่ 4 | 9 |
| ซีโอมาร่า ฟรานส์ | 25 | นิวเจอร์ซีย์ | ถูกคัดออกในตอนที่ 5 | 8 |
| เคธี่ แอนเดอร์สัน | 18 | มินนิโซตา | ถูกคัดออกในตอนที่ 6 | 7 |
| ซาร่า เรซี่-ทาบริซี่ | 22 | วอชิงตัน | ถูกคัดออกในตอนที่ 7 | 6 |
| คามิลล์ แมคโดนัลด์ | 25 | นิวยอร์ก | ถูกคัดออกในตอนที่ 8 | 5 |
| เอพริล วิลค์เนอร์ | 23 | ฟลอริดา | ถูกคัดออกในตอนที่ 10 | 4 |
| แชนดี้ ซัลลีแวน | 21 | มิสซูรี | ถูกคัดออกในตอนที่ 11 | 3 |
| เมอร์เซดีส เซลบา-ชอร์เตอร์ | 22 | แคลิฟอร์เนีย | รองชนะเลิศ | 2 |
| โยอันนา เฮาวส์ | 23 | ฟลอริดา | ชนะเลิศ | 1 |
สรุปผลการแข่งขัน > ลำดับการเรียกชื่อ

| ลำดับ | ตอนที่> 1 | ตอนที่> 2 | ตอนที่> 3 | ตอนที่> 4 | ตอนที่> 5 | ตอนที่> 6 | ตอนที่> 7 | ตอนที่> 8 | ตอนที่> 10 | ตอนที่> 11 | ตอนที่> 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | คามิลล์ | เคที่ | แชนดี้ | เมอร์เซดีส | ซาร่า | เอพริล | แชนดี้ | แชนดี้ | โยอันนา | เมอร์เซดีส | โยอันนา |
| 2 | แชนดี้ | โยอันนา | เอพริล | ซีโอมาร่า | เมอร์เซดีส | โยอันนา | เมอร์เซดีส | โยอันนา | แชนดี้ | โยอันนา | เมอร์เซดีส |
| 3 | เอพริล | คามิลล์ | โยอันนา | แชนดี้ | เอพริล | เมอร์เซดีส | คามิลล์ | เอพริล | เมอร์เซดีส | แชนดี้ |  |
| 4 | เมอร์เซดีส | เอพริล | เมอร์เซดีส | โยอันนา | โยอันนา | แชนดี้ | เอพริล | เมอร์เซดีส | เอพริล |  |  |
| 5 | เคที่ | เมอร์เซดีส | ซาร่า | ซาร่า | เคที่ | ซาร่า | โยอันนา | คามิลล์ |  |  |  |
| 6 | ซาร่า | ซาร่า | คามิลล์ | เอพริล | แชนดี้ | คามิลล์ | ซาร่า |  |  |  |  |
| 7 | เฮทเทอร์ | ซีโอมาร่า | เจนาสเชีย | คามิลล์ | คามิลล์ | เคที่ |  |  |  |  |  |
| 8 | โยอันนา | เฮทเทอร์ | เคที่ | เคที่ | ซีโอมาร่า |  |  |  |  |  |  |
| 9 | เบธานี่ | เจนาสเชีย | ซีโอมาร่า | เจนาสเชีย |  |  |  |  |  |  |  |
| 10 | ซีโอมาร่า | แชนดี้ | เฮทเทอร์ |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 11 | เจนาสเชีย | เบธานี่ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 12 | แอนนา |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ผู้ชนะของรางวัลประจำสัปดาห์
ผู้ที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ผู้ที่ชนะรางวัลประจำสัปดาห์และถูกคัดออก
ผู้ที่ชนะเลิศการแข่งขัน
สรุปผลการแข่งขัน > การแปลงโฉม

เอพริล : ย้อมสีดำ และตัดเพิ่มหน้าม้า
คามิลล์ : แก้ผมเปียรอบๆ ออกให้หมด
เคธี่ : ตัดผมสั้น สไตล์ทวิกกี้
เฮทเธอร์ : ย้อมสีบลอนด์ให้เพิ่มขึ้น
เจนาสเซีย : ตัดผมสั้นระดับไหล่
เมอร์เซดีส : ต่อผมให้ยาว และฟูหนา
ซาร่า : ย้อมสีบลอนด์
แชนดี้ : ย้อมสีแพลทตินั่มบลอนด์ และใส่คอนแทคเลนส์
ซีโอมาร่า : ต่อผมยาวสีดำเป็นลอนหนา
โยอันนา : ตัดทรงโมฮอว์ค
สรุปผลการแข่งขัน > การแข่งขัน

สัปดาห์ที่ 1 : ถ่ายภาพบอดี้ เพ้นท์ เป็นอีฟในสวนเอเดน สำหรับ เฟรช ลุคส์ คอนแทคเลนส์
สัปดาห์ที่ 2 : ถ่ายภาพโฆษณาให้กับรองเท้า สตีฟ แมดเดน
สัปดาห์ที่ 3 : ถ่ายภาพโหนตัวจากที่สูง เพื่อโฆษณาให้กับร้านซักรีด เชลลิ ซีกัล
สัปดาห์ที่ 4 : ถ่ายภาพคล้าย ดาราผู้มีชื่อเสียง
สัปดาห์ที่ 5 : ถ่ายภาพเป็นภูติใต้น้ำให้กับ เควนช์
สัปดาห์ที่ 6 : ถ่ายภาพบิวตี้ ช็อท ขาว-ดำ,ถ่ายโฆษณา ให้กับ มันฝรั่ง โรลิโทส
สัปดาห์ที่ 7 : ถ่ายมิวสิกวีดีโอให้กับ ไทร่า แบงส์ ในเพลง "Shake ya Body"
สัปดาห์ที่ 8 : ถ่ายภาพโฆษณาแว่นกันแดด ในสนามกีฬาโบราณของอาณาจักรโรมัน
สัปดาห์ที่ 9 : ถ่ายภาพเปลือยโดยให้ความรู้สึกเย้ายวน แบบคู่กัน
สัปดาห์ที่ 10 : ถ่ายภาพบิวตี้ ช็อท เน้นโครงหน้า ระดับสูง
รอบ 2 คนสุดท้าย: แข่งขันเดินแบบ ในระดับมืออาชีพ
สรุปผลการแข่งขัน > บุคคลที่เกี่ยวข้องกับรายการ

ไทรา แบงส์ - เจ้าของรายการ, ช่างภาพ และกรรมการหลัก
ไนเจล บาร์คเกอร์ - กรรมการ, ช่างภาพ
เจนิส ดิคคินสัน - กรรมการ
อีริค นิโคลสัน - กรรมการ
เจ.อเล็กซานเดอร์ - ครูฝึกสอนการเดินแบบ
เจย์ แมนูเอล - ผู้กำกับการถ่ายภาพ
เรียวโกะ ชินตานิ

| เรียวโกะ ชินตานิ |
| --- | --- |
新谷 良子
เกิด:  (1981-03-31) 31 มีนาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี) จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: Lantis
ส่วนสูง: 158 ซม.
เรียวโกะ ชินตานิ (新谷 良子, 31 มีนาคม 1981 -) เป็น นักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองคานาซาวะ จังหวัดอิชิกาวะ สังกัด Lantis
ผลงานพากย์

แกแล็คซี่แองเจล (มิลฟีย์ ซากุราบะ)
เจ้าหญิงเงือกน้อย (อามางิ มิการุ)
ซาโยนาระ คุณครูผู้สิ้นหวัง (ฮิโต นามิ)
หอป่วนก๊วนตัวแสบ (ซาเอะ)
เชลพาง

| เชลพาง जेलबाङ |
| --- | --- |
คณะกรรมการพัฒนาหมู่บ้าน

เชลพางแสดงแผนที่รัฐลุมพินีเชลพางแสดงแผนที่ประเทศเนปาล
พิกัด: 28°24′N 82°44′E﻿ / ﻿28.40°N 82.74°E﻿ / 28.40; 82.74
ประเทศ:  เนปาล
เขต: รัฐลุมพินี
อำเภอ: โรลปา
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 2,945 คน
เขตเวลา: UTC+5:45 (เนปาล)
เชลพาง (อักษรโรมัน: Jelbang) เป็นหมู่บ้านในอำเภอโรลปา รัฐลุมพินี ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ในตอนใต้ของภูเขาชลชลา ข้อมูลจากสำมะโนประชากรปี 2011 มีประชากรอยู่ที่ 2896 คน ใน 510 ครัวเรือน กลุ่มชาติพันธุ์หลักของหมู่บ้านคือชาวมัคร
ประวัติศาสตร์ > สงครามกลางเมืองเนปาล

เชลพางถูกใช้งานโดยกลุ่มกบฏลัทธิเหมาในระหว่างสงครามกลางเมืองเนปาลเพื่อเป็นฐานทัพสำหรับฝึกกองกำลัง ในปี 2003, กองกำลังราชอาณาจักรได้ส่งเฮลิคอปเตอร์เข้าโจมตีเชลพางอย่างหนัก มียอดผู้เสียชีวิตจำนวนมาก ในสงครามมีผู้เสียชีวิต 68 รายมาจากเชลพาง ในจำนวนนี้ 30 รายเสียชีวิตในเชลพาง เกือบทั้งหมดถูกสังหารโดยตำรวจหรือทหาร ยอดเสียชีวิตนี้ถือว่าสูงที่สุดในตลอดสงครามกลางเมือง และเป็นที่รู้จักในชื่อการสังหารหมู่ในเชลพาง ผู้สนับสนุนของลัทธิเหมาในเนปาลบางส่วนจึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า "หมู่บ้านแห่งผู้พลีกาย" ("Village of Martyrs")
ประวัติศาสตร์ > หลังสงคราม

ในปี 2020 บทความหนึ่งบนนคริกรายงานว่าเหมืองร้างในเชลพางแห่งหนึ่งจะแปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์โดยมุ่งหวังเพื่อกระตุ้นการท่องเที่ยวในเชลพาง
เทม

เทม เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบเอ็ด ซึ่งเป็นพระมเหสีในฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 และเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 3 พระองค์ถูกฝังในสุสาน DBXI.15 ในเดียร์ เอล-บาฮารี ในห้องฝังพระศพพระสวามีของพระองค์
พระองค์มีพระชนมพรรษาที่ยืนกว่าพระสวามีและเสด็จสวรรคตในรัชสมัยพระราชโอรสของพระองค์ และมีความเป็นไปได้ว่าพระองค์เดิมแล้วทรงเป็นสามัญชน เนื่องจากไม่พบหลักฐานในหลุมฝังพระศพของพระองค์ที่ชี้ไปที่การเสด็จพระราชสมภพในพระราชวงศ์ พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่เพียงบนโลงพระศพและแท่นเครื่องบูชาเท่านั้น พระอิสริยยศของพระองค์คือ "พระมเหสี อันเป็นที่รักแห่งกษัตริย์" (ḥmt-nỉswt mrỉỉ.t=f), พระราชมารดาแห่งกษัตริย์" (mwt-nỉswt), พระราชมารดาแห่งกษัตริย์อียิปต์บนและล่าง (mwt-nỉswt-bỉt) และ มหาคทา (wr .t-ḥt=s)
หลุมฝังพระศพของพระองค์ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1859 และถูกขุดค้นอย่างสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1968  โดย ดี. อาร์โนลด์
เรียวอุงกากุ

| เรียวอุงกากุ |
| --- | --- |
เรียวอุงกากุก่อนและหลังแผ่นดินไหวใหญ่คันโต
th
ข้อมูลทั่วไป
พิกัด: 35°42′56″N 139°47′36″E﻿ / ﻿35.715571°N 139.793375°E﻿ / 35.715571; 139.793375
เปิดใช้งาน: 1890
ถูกทำลาย: 1923
ความสูง
หลังคา: 68.58 m (225.0 ft)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 12
ลิฟต์: 1
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ดับเบิลยู. เค. เบอร์ทัน
เรียวอุงกากุ (ญี่ปุ่น: 凌雲閣; โรมาจิ: Ryōunkaku หรือที่ชาวท้องถิ่นนิยมเรียกว่า อาซากูซะจูนิไก (ญี่ปุ่น: 浅草十二階; โรมาจิ: Asakusa Jūnikai)เป็นตึกระฟ้าแบบตะวันตกแห่งแรกในประเทศญี่ปุ่นและอาคารแรกที่มีการติดตั้งใช้งานลิฟต์โดยสารในประเทศญี่ปุ่น อาคารตั้งอยู่ในย่านอาซากูซะ นครโตเกียว (ปัจจุบันคือเขตไทโต โตเกียว) สร้างเสร็จในปี 1890 และถูกรื้อถอนลงหลังชั้นบน ๆ ของอาคารถล่มลง รวมถึงโครงสร้างอาคารได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวใหญ่คันโตในปี 1923
อาคารเป็นผลงานออกแบบโดยวิสวกรชาวสก็อต ดับเบิลยู. เค. เบอร์ทันในปลายทศวรรษ 1880s ตึกมีความสูง 225-ฟุต (69-เมตร) สร้างขึ้นจากอิฐมอญประกอบโครงไม้ สถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูเรนเนสซองส์ อาคารทั้งสิบสองชั้นมีการติดตั้งระบบไฟฟ้า และมีลิฟต์โดยสารไฟฟ้าสองตัว ผลงานออกแบบของอิชิซูเกะ ฟูจิโอกะ ผู้ก่อตั้งบริษัทโตชิบา สามารถรองรับผู้โดยสารได้ครั้งละ 10 คน แต่เปิดให้บริการได้ครึ่งปีก็ต้องยกเลิกให้บริการเนื่องจากข้อกังวลเรื่องความปลอดภัย
ชั้นสองถึงเจ็ดใช้งานเป็นพื้นที่ค้าขาย ประกอบด้วยร้านค้าจำนวน 46 ร้าน, ชั้นแปดเป็นเลานจ์ และชั้นเก้าเป็นสถานที่จัดนิทรรศการศิลปะ ชั้นสิบจนถึงชั้นสิบสองเป็นชั้นหอคอยสำหรับมองดูทิวทัศน์ของโตเกียว และอาจมองเห็นถึงภูเขาไฟฟูจิ ความยิ่งใหญ่ของอาคารสามารถพบได้ในภาพถ่ายพิธีเปิดตัวอาคารที่เผยแพร่ในผลงานชิ้นเอกของโองาวะ คาซูมาซะ Types of Japan, Celebrated Geysha of Tokyo in Collotype and From Photographic Negatives Taken by Him ซึ่งเผยแพร่ในปี 1892
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ryōunkaku
Panoramic View from Observation Deck of Ryōunkaku
Ryōunkaku at the Vintage Japanese Postcard Museum
A film clip of the tower’s demolition
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  VIAF
เทมาริ

เทมาริ (ญี่ปุ่น: テマリ; โรมาจิ: Temari) อาจหมายถึง
เทมาริ (ของเล่น) - ของเล่นชนิดหนึ่งของเด็กผู้หญิงญี่ปุ่น มีลักษณะเป็นลูกบอลที่ใช้ด้ายร้อย
เทมาริ (ตัวละคร) - ตัวละครใน นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
เทมส์

เทมส์ (Thames) อาจหมายถึง
แม่น้ำเทมส์ นครหลวงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
แม่น้ำเทมส์ ออนตาริโอ ประเทศแคนาดา
แม่น้ำเทมส์ รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา
ชื่อก่อนของ แม่น้ำ Waihou ประเทศนิวซีแลนด์
เมืองเทมส์ (นิวซีแลนด์) เมืองในเกาะเหนือของนิวซีแลนด์
อ่าวเทมส์ อ่าวของเมืองเทมส์
หุบเขาเทมส์ หุบเขาในประเทศอังกฤษ
เรือรบหลวงเทมส์ เรือรบหลวงของกองทัพเรือหลวงแห่งประเทศอังกฤษ
เทมส์เชส ชุมชนทางด้านตะวันออกของลอนดอน ประเทศอังกฤษ
เทมส์เทเลวิชั่น
เทมส์วอเตอร์ บริษัทน้ำสำหรับลอนดอนและหุบเขาเทมส์
เมืองเทม - เมืองหนึ่งในออกซฟอร์ดเชียร์ ประเทศอังกฤษ
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2014

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  บาห์เรน
วันที่: 17-25 ตุลาคม
ทีม: 18
สถานที่: 2 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ:  อิหร่าน (สมัยที่ 5th)
รางวัล
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  Mohammad Manavinezhad
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
AVC
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2014 เป็นครั้งที่ 17 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่มานามา, ประเทศบาห์เรน ระหว่างวันที่ 17-25 ตุลาคม พ.ศ. 2557
การแบ่งกลุ่ม

แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2012
| กลุ่ม A | กลุ่ม B | กลุ่ม C | กลุ่ม D |
| --- | --- | --- | --- |
|   บาห์เรน (เจ้าภาพ)   ออสเตรเลีย (7th) *   ไทย (8th)   มัลดีฟส์    ซาอุดีอาระเบีย |   ญี่ปุ่น (1st)   จีนไทเป (6th)   คาซัคสถาน (9th)   อุซเบกิสถาน   คูเวต |   จีน (2nd)   เกาหลีใต้ (5th)   ศรีลังกา (10th)    ปากีสถาน *   นิวซีแลนด์ |   อิหร่าน (3rd)   อินเดีย (4th)   เติร์กเมนิสถาน (11th)   ฮ่องกง   กาตาร์ |
* ถอนตัว
รอบคัดเลือก

| --- | --- |
: ผ่านเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ
: ผ่านเข้ารอบจัดอันดับ 9–16
: ผ่านเข้ารอบชิงอันดับ 17
รอบคัดเลือก > กลุ่ม A

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บาห์เรน | 9 | 3 | 0 | 9 | 2 | 4.500 | 268 | 190 | 1.411  |
| 2 |  ไทย | 5 | 2 | 1 | 7 | 5 | 1.400 | 274 | 211 | 1.299  |
| 3 |  ซาอุดีอาระเบีย | 4 | 1 | 2 | 6 | 6 | 1.000 | 247 | 266 | 0.929  |
| 4 |  มัลดีฟส์ | 0 | 0 | 3 | 0 | 9 | 0.000 | 105 | 227 | 0.463 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 ตุลาคม | 19:00 | มัลดีฟส์  | 0–3 |  บาห์เรน | 12–25 | 8–25 | 9–25 |   |   | 29–75 | Report  |
| 18 ตุลาคม | 18:30 | ซาอุดีอาระเบีย  | 1–3 |  บาห์เรน | 9–25 | 18–25 | 26–24 | 18–25 |   | 71–99 | Report  |
| 19 ตุลาคม | 12:00 | ไทย  | 3–0 |  มัลดีฟส์ | 25–7 | 25–4 | 25–7 |   |   | 75–18 | Report  |
| 20 ตุลาคม | 14:00 | ไทย  | 3–2 |  ซาอุดีอาระเบีย | 21–25 | 23–25 | 25–20 | 25–18 | 15–11 | 109–99 | Report  |
| 21 ตุลาคม | 12:00 | มัลดีฟส์  | 0–3 |  ซาอุดีอาระเบีย | 25–27 | 15–25 | 18–25 |   |   | 58–77 | Report  |
| 21 ตุลาคม | 18:30 | ไทย  | 1–3 |  บาห์เรน | 25–18 | 19–25 | 22–25 | 24–26 |   | 90–94 | Report |
รอบคัดเลือก > กลุ่ม B

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น | 12 | 4 | 0 | 12 | 0 | MAX | 302 | 183 | 1.650  |
| 2 |  จีนไทเป | 9 | 3 | 1 | 9 | 4 | 2.250 | 311 | 258 | 1.205  |
| 3 |  คาซัคสถาน | 6 | 2 | 2 | 6 | 7 | 0.857 | 285 | 296 | 0.963  |
| 4 |  อุซเบกิสถาน | 3 | 1 | 3 | 5 | 9 | 0.556 | 291 | 331 | 0.879  |
| 5 |  คูเวต | 0 | 0 | 4 | 0 | 12 | 0.000 | 182 | 303 | 0.601 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 ตุลาคม | 10:00 | คาซัคสถาน  | 3–1 |  อุซเบกิสถาน | 21–25 | 25–20 | 25–20 | 25–20 |   | 96–85 | Report  |
| 17 ตุลาคม | 12:00 | คูเวต  | 0–3 |  ญี่ปุ่น | 10–25 | 13–25 | 5–25 |   |   | 28–75 | Report  |
| 18 ตุลาคม | 14:00 | คาซัคสถาน  | 3–0 |  คูเวต | 25–23 | 25–22 | 25–14 |   |   | 75–59 | Report  |
| 18 ตุลาคม | 16:00 | จีนไทเป  | 0–3 |  ญี่ปุ่น | 21–25 | 11–25 | 25–27 |   |   | 57–77 | Report  |
| 19 ตุลาคม | 16:00 | จีนไทเป  | 3–0 |  คาซัคสถาน | 25–15 | 27–25 | 25–21 |   |   | 77–61 | Report  |
| 19 ตุลาคม | 18:30 | อุซเบกิสถาน  | 3–0 |  คูเวต | 27–25 | 26–24 | 25–9 |   |   | 78–58 | Report  |
| 20 ตุลาคม | 16:00 | ญี่ปุ่น  | 3–0 |  คาซัคสถาน | 25–16 | 25–19 | 25–18 |   |   | 75–53 | Report  |
| 20 ตุลาคม | 16:00 | อุซเบกิสถาน  | 1–3 |  จีนไทเป | 11–25 | 25–23 | 20–25 | 27–29 |   | 83–102 | Report  |
| 21 ตุลาคม | 16:00 | ญี่ปุ่น  | 3–0 |  อุซเบกิสถาน | 25–16 | 25–13 | 25–16 |   |   | 75–45 | Report  |
| 21 ตุลาคม | 16:00 | คูเวต  | 0–3 |  จีนไทเป | 14–25 | 6–25 | 17–25 |   |   | 37–75 | Report |
รอบคัดเลือก > กลุ่ม C

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 9 | 3 | 0 | 9 | 0 | MAX | 226 | 156 | 1.449  |
| 2 |  เกาหลีใต้ | 6 | 2 | 1 | 6 | 3 | 2.000 | 199 | 183 | 1.087  |
| 3 |  ศรีลังกา | 3 | 1 | 2 | 3 | 6 | 0.500 | 191 | 218 | 0.876  |
| 4 |  นิวซีแลนด์ | 0 | 0 | 3 | 0 | 9 | 0.000 | 166 | 225 | 0.738 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 ตุลาคม | 12:00 | นิวซีแลนด์  | 0–3 |  เกาหลีใต้ | 16–25 | 14–25 | 20–25 |   |   | 50–75 | Report  |
| 18 ตุลาคม | 16:00 | นิวซีแลนด์  | 0–3 |  จีน | 18–25 | 18–25 | 13–25 |   |   | 49–75 | Report  |
| 19 ตุลาคม | 12:00 | เกาหลีใต้  | 0–3 |  จีน | 15–25 | 18–25 | 16–25 |   |   | 49–75 | Report  |
| 19 ตุลาคม | 16:30 | ศรีลังกา  | 3–0 |  นิวซีแลนด์ | 25–22 | 25–23 | 25–22 |   |   | 75–67 | Report  |
| 20 ตุลาคม | 18:30 | เกาหลีใต้  | 3–0 |  ศรีลังกา | 25–21 | 25–19 | 25–18 |   |   | 75–58 | Report  |
| 21 ตุลาคม | 18:30 | จีน  | 3–0 |  ศรีลังกา | 26–24 | 25–18 | 25–16 |   |   | 76–58 | Report |