stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทพศิริ สุขโสภา

| เทพศิริ สุขโสภา |
| --- | --- |
เกิด: 6 มีนาคม พ.ศ. 2486 (81 ปี) ตำบลย่านยาว อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
อาชีพ: นักเขียน จิตรกร
สัญชาติ: ไทย
เทพศิริ สุขโสภา เป็นนักเขียน จิตรกรชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2486 ที่ตำบลย่านยาว อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เข้าเรียนที่คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากรวังท่าพระ ได้เป็นศิษย์ของอาจารย์ศิลป์ พีระศรี และเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2560
ผลงาน

วาดภาพประกอบให้หนังสือบทกวี สารคดี เรื่องสั้น เรื่องยาวมาทุกยุค
เขียนเรื่องและวาดรูปชุด "โลกร้อยสี" "ปู่ดื้อ" นิทานผ่านเล่า "เรือกับรั้ว" ฯลฯ ให้มูลนิธิเด็ก
ทำภาพนิ่งชุดชาวนาและปัญหาสิ่งแวดล้อม ช่วยเผยแพร่ประชาธิปไตย หลัง 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516
เขียนบทละครเวทีสะท้อนปัญหาญี่ปุ่น-ไทย เรื่อง "อักลี่ จาเซียน" หลัง 6 ตุลาคม พ.ศ.2519
เป็นนักเล่าเรื่องผ่านสื่อ แผ่นภาพ สไลด์ หุ่นมือ และการแสดงเพื่อชุมชน
วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง "บึงหญ้าป่าใหญ่"
นิยายเรื่อง "คนหกคน"
รวมบทความศิลปะหลายเล่ม
"ศิลปินกับนางแบบ", "คนวาดภาพประกอบ" และนวนิยายเรื่อง "ร่างพระร่วง" กับสำนักพิมพ์มติชน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
อุทยานการเรียนรู้อ่าวไทย

| อุทยานการเรียนรู้อ่าวไทย |
| --- | --- |
Gulf of Thailand Learning Park
หอชมเมืองสมุทรปราการ

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
ประเภท: หอชมเมือง พิพิธภัณฑ์
เมือง: ถนนสุขุมวิท ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 10270
ประเทศ:  ประเทศไทย
พิกัด: 13°35′53.5″N 100°35′56.1″E﻿ / ﻿13.598194°N 100.598917°E﻿ / 13.598194; 100.598917
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2542
แล้วเสร็จ: พ.ศ. 2565
เปิดใช้งาน: 23 สิงหาคม พ.ศ. 2565
ความสูง: อาคารสูง 179.55 เมตร (วัดรวมยอดเสาอากาศสำหรับกระจายคลื่นสัญญาณที่อยู่บนสุด)
อุทยานการเรียนรู้อ่าวไทย และหอชมเมืองสมุทรปราการ เป็นหอคอยแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 8 ตารางวา ริมถนนสุขุมวิท เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเทียวของจังหวัดสมุทรปราการ ภายในอาคารมีการจัดแสดงแบบพิพิธภัณฑ์ โดยรวบรวมเรื่องราวของสถานที่สำคัญ ข้อมูลบุคคลสำคัญ ความรู้ประจำจังหวัด แหล่งรวมหนังสือ, ภาพยนตร์, ดนตรี และเทคโนโลยีที่น่าสนใจ ยอดหอคอยเป็นจุดที่สามารถชมทัศนียภาพได้ 360 องศา
พื้นที่อุทยานการเรียนรู้อ่าวไทยแบ่งพื้นที่ออกเป็น 4 ส่วนคือ พิพิธภัณฑ์เด็ก พิพิธภัณฑ์สมุทรปราการ ห้องสมุด หอชมเมือง
สุพรรณ สันติชัย

สุพรรณ สันติชัย นักร้องชาวจังหวัดสุโขทัย ที่มีเพลงดังในอดีต อาทิ ยืนร้องให้คอยใคร แต่แน่แต่ปีหน้า นาคแปดเดือน พี่คอยที่ซอยบุปผา เป็นต้น ปัจจุบันได้ผันมาเป็นผู้อยู่เบื้องหลังนักร้องรุ่นใหม่
ประวัติ

สุพรรณ สันติชัย มีชื่อเล่นว่า "บัว" และมีชื่อนามสกุลจริงว่า ชัยธรรม ไกรสีกาจ  เกิด วันอังคาร 20 กุมภาพันธ์ ปีมะเส็ง พ.ศ. 2496 ภูมิลำเนา หมู่ 5 ต.ไกรนอก อ.กงไกรลาศ จ.สุโขทัย  พ่อชื่อ "บก" แม่ชื่อ "ครอบ" มีพี่ชาย 2 คน พี่สาวอีก 1 คน โดยสุพรรณ สันติชัย เป็นน้องคนสุดท้อง
บันทึกแผ่นเสียง

สุพรรณ สันติชัย ได้รู้จักกับ ระพี เรือนเพชร (นักแต่งเพลง) และได้แต่งเพลง "ยืนร้องไห้คอยใคร" โดยที่มาของเพลง "ระพี" ถาม "สันติชัย" ว่า บ้านอยู่ที่ไหน ? สุพรรณ ตอบว่า กงไกรลาศ จึงเป็นที่มาของเพลง ยืนร้องไห้คอยใคร ที่มีท่อนจำที่ว่า...จะไปบ้านกงหรือจะไปลงสุโข ทัย... เพลงชุดนี้ประกอบด้วย เพลงยืนร้องไห้คอยใคร,พี่คอยที่ซอยบุปผา,นาคเดือนแปด,แต่งแน่แต่ปีหน้า ทั้งหมดเป็นผลงานของ ระพี เรือนเพชร บันทึกเสียงที่ห้องครูไพบูลย์ ศุภวารี เรียบเรียงเสียงประสานดนตรีโดย อ.แจ่ม จิตรกร บัวเนียม เพลงชุดนี้ก็เกิดโด่งดังขึ้นมา
ชื่อในการแสดง

ไตรภพ เกียรติภูมิ
ไพศาล วิไลศิลป์
สนธยา เทวัญ
สุพรรณ สันติชัย
เพลงดังในอดีต

ยืนร้องไห้คอยใคร  [ระพี เรือนเพชร,แต่งเพลง]
พี่คอยที่ซอยบุปผา
นาคเดือนแปด
แต่งแน่แต่ปีหน้า
รถเมล์สาย4
คนถูกแย่งแฟน
ถึงเลวก็รัก
อ้อนแม่
น้ำตาทหาร
เหลือแต่ความเศร้า
ปัจจุบัน

สุพรรณ สันติชัย อยู่เบื้องหลังการทำงานเพลงหลายชุด อาทิ
ศรเพชร ศรสุพรรณ ชุด ไปเที่ยวสุพรรณ
ไชยา มิตรชัย ในชุด กระทงหลงทาง
ธิดา ดวงดาว เพลงกอดฉันก่อนลา
สุรชาติ สมบัติเจริญ
กิ่ง ภัทรา
ดวงจันทร์ สุวรรณี
ร่วมงานกับ มนต์ เมืองเหนือ ในค่ายอาร์เอส คุมนักร้องร้องเพลงในห้องอัด เช่น ดาว มยุรี สันติ ดวงสว่าง (บางชุด) แอน มิตรชัย  เป็นต้น
วิชัย จงประสิทธิ์พร

| วิชัย จงประสิทธิ์พร |
| --- | --- |
เกิด: 1 มกราคม พ.ศ. 2517 (50 ปี) วิชัย จงประสิทธิ์พร  ไทย
อาชีพ: นักแสดง พิธีกร
สังกัด: โต๊ะกลมโทรทัศน์
ฐานข้อมูล
IMDb
วิชัย จงประสิทธิ์พร 
(เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น เอก เป็นนักแสดงชาวไทย
ประวัติ

วิชัย จงประสิทธิ์พร เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2517 โดยจบจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่ โรงเรียนทวีธาภิเศก
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ปี พ.ศ. 2540 ทายาทคุณหญิง (ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2541 แต่งกับงาน (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2541 บุญชู สระอูยาว (ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2541 เฉพาะหัวใจให้เธอ (ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2542 นิยายรักภาค 2 (ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2542 18 มงกุฏสะดุดรัก (ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2542 ละครชุด พ่อ ตอน ความฝันอันสูงสุด (ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2542 เทวดาตกสวรรค์ (ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2543 สาวใช้หัวใจชิคาโก้ (ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2543 เมืองมายา (ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2544 รักเกิดในตลาดสด (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2544 กลิ่นสีและกาวแป้ง (ช่อง ITV)
ปี พ.ศ. 2544 ทองประกายแสด (ช่อง 5) (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2545 ไฟล้างไฟ (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2546 วิมานดิน (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2546 กระต่ายหลงจันทร์ (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2547 ตารีบุหงา (ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2547 มนต์เสน่หา (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2548 นางฟ้าไซเบอร์ (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2548 มนต์รักลูกทุ่ง (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2548 สาวใช้คนใหม่ (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2548 99 วัน ฉันรักเธอ (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2548-2549 รถด่วนขบวนสุดท้าย (ช่อง 9)
ปี พ.ศ. 2549 ดอกเบี้ยเคลียร์รัก (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2550 สร้อยแสงจันทร์ (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2550 ผีเพี้ยนโฮเต็ล (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2551 แกะรอยรัก (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2551 ปมรัก รอยอดีต (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2553 ทัดดาวบุษยา (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2553 เจ้าสาวไร่ส้ม (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2553 ตลาดไม่ขาดรัก (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2554 สะไภ้ไม่ไร้ศักดินา (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2554 ผมไม่อยากเป็นสายลับ (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2555 ท่านชายในสายหมอก (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2555 เถ้าแก่แซ่จอห์น (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2556 มิสเตอร์บ้านนา (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2556 ดาวเรือง (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2556 ขออภัย มือใหม่หัดโต (ไทยพีบีเอส)
ปี พ.ศ. 2557 เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ (ช่อง 5) ตอน เทพบุตร (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2557 ครีบนี้หัวใจมีเธอ (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2557 กุหลาบเล่นไฟ (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2557 ลูกไม้ลายรัก (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2558 แก้วตาหวานใจ (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2558 กระสือมหานคร (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2558 บ้านทรายทอง (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2559 สะใภ้ไร้เงา (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2559 ผักบุ้งกับกุ้งนาง (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2559 พิรุณพร่ำรัก (ช่อง 3) (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2559 สาปดอกสร้อย (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2560 อาคม (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2560 เล่ห์ลับสลับร่าง (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2560 ลูกหลง (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2560 The Single Mom คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวหัวใจฟรุ้งฟริ้ง (ช่อง 3) (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2560 รักกันพัลวัน (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2561 มีเพียงรัก Secret Moon (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2561 แก๊งเก๋าเขย่าครัว (ไทยพีบีเอส)
ปี​ พ.ศ.​ 2562 สัตยาธิษฐาน​ (ช่อง​ 3)​
ปี​ พ.ศ.​ 2562 ลิขิตรักข้ามดวงดาว (ช่อง​ 3) ​
ปี พ.ศ. 2563 รักแลกภพ (ช่องวัน 31)
ปี พ.ศ. 2564 พระจันทร์แดง (ช่องวัน 31)
ปี พ.ศ. 2565 ยมทูตกับภูตสาว (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2565 บอดี้การ์ดหมอลำ (ช่องวัน 31) (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2565 พิศวาสฆาตเกมส์ (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2565 Remember Me ความรักเขียนด้วยความรัก (ช่องอมรินทร์ทีวี)
ปี พ.ศ. 2566 เรือนชฎานาง (ช่อง 8)
ปี พ.ศ. 2567 ดวงใจเทวพรหม ตอน ขวัญฤทัย (ช่อง 3) (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2567 เกมรักปาฏิหาริย์ (ช่องวัน 31)
ผลงาน > ซิทคอม

ปี พ.ศ. 2540-41 3 หนุ่ม 3 มุม (ช่อง 7) รับบทเป็น ปิ๋ว
ปี พ.ศ. 2549 โคกคูนตระกูลไข่ (ช่อง 5) รับบทเป็น เม้ง (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2549 หมอสามชั้น (ช่อง 7)
ปี พ.ศ. 2550 ผีเพี้ยนโฮเต็ล (ช่อง 7) รับบทเป็น ชายเอก
ปี พ.ศ. 2551–52 มรดกบันเทิง (ช่อง 7) รับบทเป็น ทนาย
ปี พ.ศ. 2551 รักริทึ่ม (ช่อง 5)รับเชิญตอน ไตเท่าเทียม (ออกอากาศ 26 กรกฎาคม 2551)
ปี พ.ศ. 2552–53 ศึกวันชูใจ (ช่อง 7) รับบทเป็น เซฟเอก
ปี พ.ศ. 2552 แฟกทอรีที่รัก (ช่อง 3) รับบทเป็น
ปี พ.ศ. 2553 รักกระหน่ำซัมเมอร์เซล (ช่อง 7) รับบทเป็น วิชัย
ปี พ.ศ. 2554 อภินิหารคุณยายทองคำ (ช่อง 7) รับบทเป็น พี่ชาติ
ปี พ.ศ. 2556 รักนี้ผีคุ้ม (เวิร์คพอยท์ทีวี) รับบทเป็น ชาติ
ปี พ.ศ. 2557 คู่ปรับตำรับเฮี้ยน (ช่อง 7) รับบทเป็น อู๊ด
ปี พ.ศ. 2557 ระเบิดเที่ยงแถวตรง (ช่อง 5) รับบทเป็น (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2557 Love Blood จัดรักให้ตรงกรุ๊ป (เวิร์คพอยท์ทีวี) รับบทเป็น ยามแช่
ปี พ.ศ. 2563 3 หนุ่ม 3 มุม x2 (ช่องวัน) รับบทเป็น ปิ๋ว
ผลงาน > ละครเวที

ปี พ.ศ. 2547 บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล รับบทเป็น หนูขำ
ปี พ.ศ. 2552 เดอะ เลเจนด์ ออฟ เร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล รับบทเป็น หัวเต่ง
ผลงาน > ภาพยนตร์

คนป่วนสายฟ้า (2540) รับบท พี่แมว
เรื่องตลก 69 (2542)
เกิร์ลเฟรนด์ 14 ใสกำลังเหมาะ (2544) รับบท รปภ 1
ว้าย..กรี๊ด มือปราบสายพันธุ์ใหม่ (2546)
เจ้าสาวผัดไทย (2547) รับบท เอก
ก็เคยสัญญา (2548) รับบท ม่อก
ผีเลี้ยงลูกคน (2550)
สวย สิงห์ กระทิง แซ่บ (2551)
ผลงาน > พิธีกร

ขบวนการขยับปอด (ช่อง 5)
ขยับปอด (ช่อง 5)
สมรภูมิไอเดีย (ช่อง 3)
ไอ-สไตล์ (ไอทีวี)
จุดเปลี่ยน ผลิตโดย ทีวีบูรพา (พ.ศ. 2550 - ปลายปี พ.ศ. 2551) เป็นพิธีกรคู่กับ คมสัน นันทจิต
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี พ> ศ. | เพลง | นักร้อง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2542 | ลองซิจ๊ะ | ธงไชย แมคอินไตย์ |  |
| 2546 | ความลับในใจ | สิบล้อ |  |
ผลงาน > งานเขียน

ช้ำ
สวยด้วยแพศยา
ผลงาน > งานโฆษณา

บัตร VISA ชุด รถตุ๊กตุ๊ก
หอแก้วมุกดาหาร

| หอแก้วมุกดาหาร |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง:  มุกดาหาร ประเทศไทย
พิกัด: 16°32′35″N 104°43′22″E﻿ / ﻿16.54306°N 104.72278°E﻿ / 16.54306; 104.72278
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
เปิดตัว: พ.ศ. 2539
การใช้งาน: พิพิธภัณฑ์ หอสังเกตการณ์
ความสูง
ชั้นสูงสุด: 65.50 เมตร
หอแก้วมุกดาหาร (อักษรโรมัน: Ho Kaeo Mukdahan) หรือหอแก้วมุกดาหารเฉลิมพระเกียรติกาญจนาภิเษก คือ หอสังเกตการณ์ที่มีความสูง 65.50 เมตร สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2539 ในพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี
หอแก้วมุกดาหาร ตั้งอยู่บนถนนมุกดาหาร - ดอนตาล ห่างจากอำเภอเมืองมุกดาหาร 2 กิโลเมตร เปิดให้เข้าชมทุกวัน เวลา 08.30 น. -16.30 น. บัตรเข้าชม เด็กคนละ 10 บาท ผู้ใหญ่คนละ 30 บาท ส่วนฐานของหอเป็นอาคารทรง 9 เหลี่ยม ตัวอาคารแบ่งออกเป็นส่วนต่าง ๆ ดังนี้
ชั้นที่ 1 เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะและวัฒนธรรม แสดงเครื่องมือเครื่องใช้ในการดำเนินชีวิตของชาวบ้าน
ชั้นที่ 2 เป็นการจัดนิทรรศการประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของ 8 ชนเผ่าในจังหวัดมุกดาหาร ได้แก่
ไทข่า
ไทโส้
ไทกะเลิง
ชาวไทยอีสาน
ไทญ้อ
ไทแสก
ไทกุลา
ชาวภูไท
ชั้นที่ 3-5 เป็นส่วนแกนของหอคอย
ชั้นที่ 6 เป็นหอชมทัศนียภาพ 360 องศา
ชั้นที่ 7 เป็นลูกแก้วมุกดาหาร ประดิษฐานพระพุทธรูปเนื้อเงินแท้ เรียกว่า พระพุทธนวมิ่งมงคลดาหาร และพระพุทธรูปประจำวันเกิด
ลักษณะของหอแก้วมุกดาหาร

หอแก้วมุกดาหาร เป็นหอคอยสูงที่ทันสมัยแห่งหนึ่ง และเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของจังหวัดมุกดาหาร มีความสูงจากระดับพื้นดินถึงระดับหอชมทัศนียภาพ 50 เมตร และถึงยอดลูกแก้วมุกดาหาร 15 เมตร รวมความสูงทั้งสิ้น 65.50 เมตร  มีทั้งหมด 7 ชั้น
ฐานหอแก้วมุกดาหาร มีลักษณะเป็นอาคาร 2 ชั้น ทรง 9 เหลี่ยม เส้นผ่าศูนย์กลาง 40 เมตร มีทางขึ้น 3 ทาง
แกนหอคอย ตั้งแต่ชั้น 3-5 สูง 39.6 เมตร มีช่องลิฟต์และบันไดเวียนสำหรับอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนในการขึ้นชมทัศนียภาพโดยมีชานพักเป็นช่วง ๆ เส้นผ่าศูนย์กลางตัวแกนหอคอย 6 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลางช่องลิฟต์ 3 เมตร
ส่วนบนสุดจะเป็น หอชมทัศนียภาพ โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 18 เมตร สามารถทัศนียภาพและวิวทิวทัศน์รอบตัวเมืองมุกดาหาร และแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว ส่วน ลูกแก้วมุกดาหาร มีลักษณะกลมสีขาวหมอกมัว ตรงกับลักษณะแก้วมุกดาหาร ซึ่งเป็นหนึ่งในนพรัตน์ 9 ประการในตำนานของไทย ภายในลูกแก้วมุดกาหาร เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปเนื้องเงินแท้บริสุทธิ์ผสมทองคำปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 50 ซ.ม. (20 นิ้ว) และพระพุทธรูปประจำวันเกิดต่าง ๆ ทั้ง 7 วัน เพื่อให้ประชาชนกราบไหว้ สักการบูชา
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.mukdahan.go.th/tourmuk.html เก็บถาวร 2012-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไถชาน

| ไถชาน 台山市 |
| --- | --- |
นครระดับอำเภอ
นครไถชาน
ถนนคนเดินในแขวงไถเฉิง
ที่ตั้งของนครไถชาน (สีชมพู) ภายในนครเจียงเหมิน และมณฑลกวางตุ้ง
ไถชานที่ตั้งของศูนย์กลางการปกครองในมณฑลกวางตุ้ง
พิกัด: 22°15′07″N 112°47′38″E﻿ / ﻿22.252°N 112.794°E﻿ / 22.252; 112.794
ประเทศ:  จีน
มณฑล: กวางตุ้ง
นครระดับจังหวัด: เจียงเหมิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,286.3 ตร.กม. (1,268.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนปี 2020)
 • ทั้งหมด: 907,044 คน
 • ความหนาแน่น: 280 คน/ตร.กม. (710 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 529200 - 529267
รหัสพื้นที่: 750
ไถชาน หรือ ถ่อยซ้าน (จีน: 台山; พินอิน: Táishān; ยฺหวิดเพ็ง: Toi4saan1) เป็นนครระดับอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน อยู่ภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดเจียงเหมิน ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 ไถชานมีผู้อยู่อาศัย 907,354 คน (941,095 คน ในปี 2010) โดยอาศัยอยู่ในเขตเมือง 433,266 คน ไถชานเรียกตัวเองว่าเป็น "บ้านหลังแรกของชาวจีนโพ้นทะเล" โดยเฉพาะชาวอเมริกันเชื้อสายจีนประมาณครึ่งล้านคนมีเชื้อสายมาจากไถชาน
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศจีน
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Taishan, Guangdong
คู่มือการท่องเที่ยว Taishan จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
China Taishan Web
Taishan City Government เก็บถาวร 2005-11-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chinese Genealogy
Map of Taishan เก็บถาวร 2005-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hoisanese to English Dictionary
Taishan Culture & Loisirs (Association of the Taishan expatriate community)[ลิงก์เสีย]
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 2  VIAF 2 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล 2  สหรัฐ 2  ออสเตรเลีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
วาสนา สิทธิเวช

| วาสนา สิทธิเวช |
| --- | --- |
เกิด: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2502 (64 ปี) วาสนา สิทธิเวช
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2521 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ครูบ้านนอก (2521)
สังกัด: อโซน่า โพลีดอร์ อิสระ
วาสนา สิทธิเวช (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2502) ชื่อเล่น ก้อย เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย ที่มีผลงานการแสดงที่มีชื่อเสียง อาทิ ครูบ้านนอก
ประวัติ

วาสนา สิทธิเวช (25 ธันวาคม พ.ศ. 2502 - )  นักแสดงหญิงชาวไทย เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ มีบิดาชื่อปรีชา มารดาชื่อกล้วยไม้ มีพี่น้อง 5 คน ผู้ชาย 3 คน ผู้หญิง 2 คน ส่วนตัวเธอเป็นคนสุดท้อง จึงมีชื่อเล่นว่า ก้อย จนชั้น ม.ศ.3 จากโรงเรียนนาฏศิลป์เชียงใหม่, ม.ศ.5 จากโรงเรียนสตรีวัฒโนทัยพายัพ และคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการภาพยนตร์จากการ สมัครเข้าประกวดคัดเลือกนักแสดงทางหนังสือพิมพ์ ผลงานแสดงเรื่องแรก คือเรื่อง ครูบ้านนอก (2521) จากผลงานประพันธ์ของ คำหมาน คนไค กำกับโดย สุรสีห์ ผาธรรม คู่กับ ปิยะ ตระกูลราษฎร์  ต่อด้วยรอยไถ คู่กับสรพงศ์ ชาตรี  และมีผลงานภาพยนตร์อื่นตามมาทั้งนางเอกและนางรอง เช่น ชีวิตนี้เพื่อเธอ คู่กับ วิฑูรย์ กรุณา ซึ่งเธอได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย และ อารีดัง คู่กับจตุพล ภูอภิรมย์ ฯลฯ  อีกทั้งยังรับแสดงละครโทรทัศน์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 เริ่มจากละครทางช่อง 9 เรื่อง สาวแก่ คู่กับ วิฑูรย์ กรุณา, มายาสีเงิน คู่กับ ปฐมพงษ์ สิงหะ ตามด้วยละครอีกหลายเรื่องโดยเป็นนางเอกในช่วงแรก ตามด้วยบทสมทบและบทแม่ และเคยมีผลงานอัลบั้มเพลงหลายชุด โดยเพลงที่มีชื่อเสียงของเธอ ได้แก่ สองใจเรา, ต้อยตีวิด ฯลฯ อีกทั้งยังเคยเป็นพิธีกรรายการพลิกล็อก ของ เจเอสแอล ร่วมกับไตรภพ ลิมปพัทธ์ และดี๋ ดอกมะดัน ในปี พ.ศ. 2525
ในระยะหลัง วาสนากลับมามีผลงานแสดงละครโทรทัศน์อีกครั้ง เช่น เป็นนักแสดงรับในละครซิตคอมเรื่อง "นัดกับนัด" ทางช่อง 9 โดยรับบทเป็นแม่ของนัดหล่อ
ซีรีส์

Let's Fight Ghost คู่ไฟท์ไฝว้ผี (2564) True Asian Series HD , True4U
ซุป'ตาร์กับหญ้าอ่อน Oops! Mr.Superstar Hit on Me (2565) GMM25
ผลงานภาพยนตร์

ครูบ้านนอก (2521)
รอยไถ (2522)
เสือดงยาง (2522)
ชีวิตนี้เพื่อเธอ (2522)
หนองหมาว้อ (2522)
เรือเพลง (2522)
ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ (2523)
ผีหัวขาด (2523)
รักเธอสุดหัวใจ (2523)
อารีดัง (2523)
ผัวนอกคอก (2523)
จากเธอที่เขาพิงกัน (2523)
ทายาทลูกทุ่ง (2523)
อาอี๊ (2523)
เสือเฒ่า สิงห์หนุ่ม (2524)
ครูวิบาก (2524)
ยอดหญิงผู้ยิ่งใหญ่ (2524)
ทอง ภาค 2 (2525)
ครูดอย (2525)
พ่อจอมยวน แม่จอมยุ่ง (2529)
รักแท้บทที่ 1 (2538)​
ปาฏิหาริย์พระแม่กวนอิม (2547)
ฟ้าใสใจชื่นบาน (2553)
Melody รักทำนองนี้ (2555)
I Love You ผู้ใหญ่บ้าน (2559)
ผลงานอื่น ๆ > มิวสิกวิดีโอ

เพลง รู้ไหมรักเธอ ของ ฝน ธนสุนทร (2538)
เพลง หนีแม่มาแพ้รัก ร่วมกับ ชัชฎาภรณ์ ธนันทา ของ ศิริพร อำไพพงษ์ (2543)
ผลงานอื่น ๆ > พิธีกร

พลิกล็อก ร่วมกับไตรภพ ลิมปพัทธ์ และดี๋ ดอกมะดัน (2525)
ผลงานเพลง

วาสนา สิทธิเวช มีผลงานเพลงทั้งหมด 4 อัลบั้มเพลง ดังนี้
อัลบั้ม ราชาปลาทู
ราชาปลาทู
อย่าเสียใจ
นัดพบ
หนึ่งทิวา
เธอกับฉันคือเพลง
สาวหนุ่มกลุ่มรัก
ช่วงสั้นวันสุข
มีรักเหมือนมีทุกข์
ไม่ลืม
ทะเลเศร้าเหมือนคน
อัลบั้ม สองใจเรา
สองใจเรา
วันแห่งความรัก
รอรักคืน
เธอคืออดีต
ยังรอ
ผู้ชายคล้ายงูเห่า
รักชั่วฟ้าดิน
หวังสลาย
รักจีรัง
ลมรักลมร้าย
อัลบั้ม วาสนา แฟมิลี่
อัลบั้ม อาริกาโตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติและรูป ก้อย วาสนา สิทธิเวช เก็บถาวร 2009-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นีงาตะ (เมือง)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ นีงาตะ
นีงาตะ หรือ นีกาตะ (ญี่ปุ่น: 新潟市; โรมาจิ: Niigata-shi) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดนีงาตะซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคชูบุของประเทศญี่ปุ่น นีงาตะเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนชายฝั่งตะวันตกของเกาะฮนชู และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของภูมิภาคจูบุรองจากนาโงยะ ตัวเมืองอยู่ริมทะเลญี่ปุ่นและอยู่ใกล้กับเกาะซาโดะ
ณ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 นครมีประชากรประมาณ 797,591 คน และมีความหนาแน่นของประชากรที่ 1,098 คนต่อตารางกิโลเมตร นครมีพื้นที่ 726.45 ตารางกิโลเมตร เขตมหานครนีงาตะ ซึ่งเป็นพื้นที่ธุรกิจของมหานคร มีจีดีพี 43.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2010
นีงาตะมีประวัติศาสตร์อันยาวนานในฐานะเมืองท่า ก่อนที่กลายเป็นเขตเศรษฐกิจอิสระหลังการปฏิรูปเมจิ รัฐบาลท้องถิ่นประจำนครก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1889 ต่อมาได้มีการควบรวมกับเทศบาลข้างเคียงใน ค.ศ. 2005 ทำให้ประชากรในนครพุ่งขึ้นสูงถึง 810,000 คน การผนวกรวมในครั้งนี้ทำให้นีงาตะเป็นนครที่มีพื้นที่นาข้าวมากที่สุดในญี่ปุ่น ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2007 นีงาตะกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนดแห่งแรกที่ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลญี่ปุ่นบนเกาะฮนชู
ภูมินามวิทยา

คำว่า "นีงาตะ" มีอยู่ในบันทึกครั้งแรกเมื่อปี 1520 (ปีเอโชที่ 17) ชื่อในอักษรคันจิสามารถแปลได้ดังนี้คือ 新 "ใหม่", 潟 "ลากูน", 市 "นคร"
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากไม่มีการบันทึกเกี่ยวกับที่มาของชื่อนี้จึงนำไปสู่ทฤษฎีหลายประการ ประการแรก "นีงาตะ" เป็นชื่อลากูนขนาดใหญ่ที่ปากแม่น้ำชินาโนะ ประการที่สองคือชื่ออ่าวภายในแผ่นดินที่บริเวณปากแม่น้ำ ประการที่สามคือชื่อหมู่บ้านที่ตั้งอยู่บนเกาะบริเวณปากแม่น้ำ ประการที่สี่คือชื่อของอีกหมู่บ้านหนึ่งบนเกาะที่ย้ายไปอยู่ในย่านฟูรูมาจิ และทำให้กลายเป็นชื่อของลากูนที่อยู่ใกล้เคียง
ภูมิศาสตร์

นีงาตะตั้งอยู่บนที่ราบชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น ใกล้กับเกาะซาโดะ ตัวนครมีแม่น้ำชินาโนะและแม่น้ำอากาโนะไหลผ่าน นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ชุ่มน้ำหลายแห่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งทะเลสาบซากาตะที่ได้รับการจดทะเบียนให้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำของอนุสัญญาแรมซาร์
พื้นที่ที่มีการยกตัวต่ำและแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์ทำให้ตัวนครสามารถถมทะเลและรับมือกับภาวะอุทกภัยได้อย่างดีในตลอดเวลาของช่วงประวัติศาสตร์
ในบางครั้ง นีงาตะถูกเรียกว่า "นครแห่งน้ำ" (ญี่ปุ่น: 水の都; โรมาจิ: Mizu-no-miyako) เพราะมีแม่น้ำสองสายไหลผ่าน มีที่ตั้งริมทะเลญี่ปุ่น และมีพื้นที่ชุ่มน้ำอีกหลายแห่ง นอกจากนี้ ยังถูกเรียกว่า "นครแห่งหลิว" (ญี่ปุ่น: 柳の都; โรมาจิ: Yanagi-no-miyako หรือ ญี่ปุ่น: 柳都; โรมาจิ: Ryuto) เพราะมีต้นหลิวจำนวนมากริมคลองสายเก่า ล่าสุด นีงาตะกลายเป็น "นครแห่งอาหารและดอกไม้" (ญี่ปุ่น: 食と花の政令市; โรมาจิ: Shoku to hana no seireishi) เพราะมีพื้นที่เกษตรกรรมนอกตัวนคร
ภูมิศาสตร์ > ภาพทิวทัศน์

พื้นที่ใจกลางนครนีงาตะเมื่อมองจากทางเดินสะพานเรียวโตะโอฮาชิ ฝั่งขวาคือย่านฟูรูมาจิ ฝั่งซ้ายคือย่านบันได
เขตการปกครอง

นีงาตะประกอบด้วย 8 เขตนับตั้งแต่ 1 เมษายน ค.ศ. 2007 แต่ละเขตมี "สีประจำเขต"
| # | ชื่อเขต> ทับศัพท์ไทย | ชื่อเขต> คันจิ | ชื่อเขต> โรมาจิ | สี | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เขตอากิฮะ | 秋葉区 | Akiha-ku | ■ เขียว | แผนที่แสดงเขตทั้ง 8 เขตของนครนีงาตะ |
| 2 | เขตชูโอ  (ศูนย์กลางการบริหาร) | 中央区 | Chuo-ku | ■ ฟ้า | แผนที่แสดงเขตทั้ง 8 เขตของนครนีงาตะ |
| 3 | เขตฮิงาชิ | 東区 | Higashi-ku | ■ ฟ้าน้ำทะเล | แผนที่แสดงเขตทั้ง 8 เขตของนครนีงาตะ |
| 4 | เขตคิตะ | 北区 | Kita-ku | ■ เขียว | แผนที่แสดงเขตทั้ง 8 เขตของนครนีงาตะ |
| 5 | เขตโคนัง | 江南区 | Konan-ku | ■ เขียว | แผนที่แสดงเขตทั้ง 8 เขตของนครนีงาตะ |
| 6 | เขตมินามิ | 南区 | Minami-ku | ■ ฟ้า | แผนที่แสดงเขตทั้ง 8 เขตของนครนีงาตะ |
| 7 | เขตนิชิ | 西区 | Nishi-ku | ■ ส้ม | แผนที่แสดงเขตทั้ง 8 เขตของนครนีงาตะ |
| 8 | เขตนิชิกัง | 西蒲区 | Nishikan-ku | ■ เหลือง | แผนที่แสดงเขตทั้ง 8 เขตของนครนีงาตะ |
การขนส่ง > ท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานนีงาตะตั้งอยู่ทางทิศเหนือของใจกลางนครนีงาตะไปประมาณ 6 กิโลเมตร ให้บริการเที่ยวบินทั้งภายในและระหว่างประเทศ โดย ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 มีเที่ยวบินในประเทศไปยังโอซากะ (10 เที่ยวต่อวัน), ซัปโปโระ (5-6 เที่ยวต่อวัน), ฟูกูโอกะ (3 เที่ยวต่อวัน), โอกินาวะ (1-2 เที่ยวต่อวัน), นาโงยะ (3 เที่ยวต่อวัน), นาริตะ (หนึ่งเที่ยวต่อวัน) และเกาะซาโดะ (3 เที่ยวต่อวัน) นอกจากนี้ ยังมีเที่ยวบินระหว่างประเทศไปยังฮาร์บิน (2 เที่ยวต่อสัปดาห์), โซล (5 เที่ยวต่อสัปดาห์), เซี่ยงไฮ้ (2 เที่ยวต่อสัปดาห์) และวลาดีวอสตอค
การขนส่ง > ทางราง

สถานีรถไฟนีงาตะเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในนครนีงาตะ โดยตั้งอยู่ในย่านบันได หนึ่งในสองย่านการค้าหลักใจกลางนครนีงาตะ มีผู้โดยสารมาใช้บริการที่สถานีแห่งนี้ประมาณ 37,000 คนต่อวัน โจเอ็ตสึชิงกันเซ็งวิ่งให้บริการจากนีงาตะไปยังโตเกียวทุกวัน นอกจากนี้ยังมีรถไฟสายหลักชินเอ็ตสึ, สายฮากูชิน, สายอิชิโกะ, สายหลักอูเอ็ตสึ และสายบันเอ็ตสึตะวันตกที่วิ่งออกจากสถานีแห่งนี้ เส้นทางเหล่านี้ให้บริการรถไฟไปยังเมืองเมียวโก, อิโตอิงาวะ, อากิตะ, ซากาตะ และอาอิสึวากามัตสึ
ก่อนหน้านี้เคยมีรถไฟสายนีงาตะคตสึเด็นเท็ตสึและกัมบาระเด็นเท็ตสึวิ่งให้บริการจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่ในปัจจุบันได้ยุติการเดินรถไปแล้ว
เจอาร์ ตะวันออก - โจเอ็ตสึชิงกันเซ็ง
นีงาตะ
เจอาร์ ตะวันออก - สายหลักชินเอ็ตสึ
นีงาตะ  - อิชิโกะ-อิชิยามะ - กาเมดะ - โองิกาวะ - ซัตสึกิโนะ - นิอิตสึ - ฟุรุตสึ  - ยาชิโรดะ
เจอาร์ ตะวันออก - สายฮากูชิน
นีงาตะ - ฮิงาชิ-นีงาตะ - โอกาตะ - นีซากิ - ฮายาโดริ - โทโยซากะ - คูโรยามะ
เจอาร์ ตะวันออก - สายอิชิโกะ
นีงาตะ - ฮากูซัน - เซกิยะ -  อาโอยามะ - โกบาริ - เทราโอะ - นีงาตะไดงากู-มาเอะ - ยูชิโนะ - ยูชิโนะ-นิชิงาโอกะ - อิชิโกะ-อากัตสึกะ - อิชิโกะ-โซเนะ - มากิ - อิวามูโระ - โยชิดะ
การขนส่ง > รถโดยสารประจำทาง

รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ "สายบันได-บาชิ" วิ่งให้บริการระหว่างพื้นที่การค้าหรือธุรกิจในย่านใจกลางนครนีงาตะ (สถานีรถไฟนีงาตะ—สะพานบันได—ฟูรูมาชิ—ศาลาว่าการ—สถานีรถไฟฮากูซัน—อาโอยามะ)
การขนส่ง > ท่าเรือ

ในอดีต นีงาตะเคยเป็นจุดหมายปลายทางของเรือข้ามฟากมังย็องบง-92 ซึ่งเป็นหนึ่งในวิธีการเดินทางระหว่างญี่ปุ่นกับเกาหลีเหนือ
ท่าอากาศยานนีงาตะ
สถานีรถไฟนีงาตะ
รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ "สายบันได-บาชิ"
ท่าเรือนีงาตะ
เมืองพี่น้อง

แกลวิสตัน [en] รัฐเทกซัส สหรัฐ (ค.ศ. 1965)
ฮาบารอฟสค์ ประเทศรัสเซีย (ค.ศ. 1965)
ฮาร์บิน มณฑลเฮย์หลงเจียง ประเทศจีน (ค.ศ. 1979)
วลาดีวอสตอค ประเทศรัสเซีย (ค.ศ. 1991)
บีโรบิดจัน ประเทศรัสเซีย (ค.ศ. 1992)
อุลซัน ประเทศเกาหลีใต้ (ค.ศ. 2550)
น็องต์ ประเทศฝรั่งเศส (ค.ศ. 2009)
แหล่งข้อมูลอื่น

"Niigata" . New International Encyclopedia. 1905.
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  NARA 
ภาพถ่ายทางอากาศของนีงาตะ
ภาพมุมสูงของที่ราบเอจิโงะ [ja]เมื่อมองจากภูเขาคากูดะ [ja]
ภาพมุมสูงของเขตชูโอ
ถนนที่รายล้อมไปด้วยต้นหลิวในนีงาตะ
สถานีลาดกระบัง

สถานีรถไฟลาดกระบัง
สถานีลาดกระบัง เป็นสถานีรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์แบบยกระดับ ในเส้นทางสายซิตี้เชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยสถานีลาดกระบังเป็นสถานีสุดท้ายก่อนเข้าสู่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ บริเวณสถานีรถไฟลาดกระบัง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง

อยู่บนแนวเส้นทางรถไฟทางไกลสายตะวันออก บริเวณสถานีรถไฟลาดกระบัง ใกล้กับทางแยกต่างระดับร่มเกล้า (จุดตัดทางพิเศษกรุงเทพฯ-ชลบุรี และถนนร่มเกล้า) ฝั่งตะวันออก ในพื้นที่แขวงคลองสามประเวศ เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร
สำหรับสถานีลาดกระบัง และสถานีบ้านทับช้าง มีระยะห่างประมาณ 6 กิโลเมตร ส่วนสถานีลาดกระบัง ถึงสถานีสุวรรณภูมิ ห่างกันประมาณ 6 กิโลเมตร