stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระพรหมมุนี
ผู้ได้รับสมณศักดิ์

| ลำดับที่ | รายนาม | วัด | ดำรงสมณศักดิ์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | พระพรหมมุนี | วัดราชบุรณราชวรวิหาร | 2325 – พ.ศ. ? |  |
| 2 | พระพรหมมุนี (อาจ) | วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร | พ.ศ. ? – ? | ต่อมาเป็นสมเด็จพระพนรัตน แล้วถูกถอดจากสมณศักดิ์ |
| 3 | พระพรหมมุนี (ด่อน) | วัดหงส์รัตนารามราชวรวิหาร | พ.ศ. ? – 2359 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระสังฆราช |
| 4 | พระพรหมมุนี (นาค) | วัดราชบุรณราชวรวิหาร | 2359 – พ.ศ. ? | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระสังฆราช |
| 5 | พระพรหมมุนี (พร) | วัดราชบุรณราชวรวิหาร | พ.ศ. ? – 2373 | สุดท้ายเป็นพระพิมลธรรม |
| 6 | พระพรหมมุนี (สน) | วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร | 2373 – 2386 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระพุฒาจารย์ |
| 7 | พระพรหมมุนี (ถึก) | วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร | 2386 – 2394 | สุดท้ายเป็นพระธรรมอุดม |
| 8 | พระพรหมมุนี (ยิ้ม) | วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร | 2394 – 2400 | สุดท้ายเป็นพระพิมลธรรม |
| 9 | พระพรหมมุนี (ทับ พุทฺธสิริ) | วัดโสมนัสราชวรวิหาร | 2400 – 2415 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระวันรัต |
| 10 | พระพรหมมุนี (ศรี อโนมสิริ) | วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร | 2415 – 2430 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระพุฒาจารย์ |
| 11 | พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระอรุณนิภาคุณากร | วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร | 2430 – 2436 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระพุฒาจารย์ |
| 12 | พระพรหมมุนี (เหมือน สุมิตฺโต) | วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร | 2431 – 2441 |  |
| 13 | พระพรหมมุนี (แฟง กิตฺติสาโร) | วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร | 2442 – 2443 |  |
| 14 | พระพรหมมุนี (เขียว จนฺทสิริ) | วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร | 2443 – 2448 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระพุฒาจารย์ |
| 15 | พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระสถาพรพิริยพรต | วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร | 2449 – 2453 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระสังฆราชเจ้า |
| 16 | พระพรหมมุนี (แพ ติสฺสเทโว) | วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร | 2455 – 2466 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระสังฆราช |
| 17 | พระพรหมมุนี (แย้ม อุปวิกาโส) | วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร | 2468 – 2484 |  |
| 18 | พระพรหมมุนี (อ้วน ติสโส) | วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร | 2475 – 2482 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ |
| 19 | พระพรหมมุนี (ปลด กิตฺติโสภโณ) | วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร | 2482 – 2490 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระสังฆราช |
| 20 | พระพรหมมุนี (ผิน สุวโจ) | วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร | 2492 – 2504 |  |
| 21 | พระพรหมมุนี (พิมพ์ ธมฺมธโร) | วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร | 2504 – 2508 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ |
| 22 | พระพรหมมุนี (วิน ธมฺมสาโร) | วัดราชผาติการามวรวิหาร | 2509 – 2518 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ |
| 23 | พระพรหมมุนี (สนั่น จนฺทปชฺโชโต) | วัดนรนาถสุนทริการาม | 2519 – 2532 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระมหามุนีวงศ์ |
| 24 | พระพรหมมุนี (วิชมัย ปุญฺญาราโม) | วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร | 2532 – 2537 |  |
| 25 | พระพรหมมุนี (บู่ สุจิณฺโณ) | วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร | 2538 – 2543 |  |
| 26 | พระพรหมมุนี (จุนท์ พฺรหฺมคุตฺโต) | วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร | 2543 – 2552 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระวันรัต |
| 27 | พระพรหมมุนี (สุชิน อคฺคชิโน) | วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร | 2553 – 2562 | ปัจจุบันเป็นสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ |
| 28 | พระพรหมมุนี (บุญเรือง ปุญฺญโชโต) | วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร | 2562 – ปัจจุบัน |  |
เสรีนครจักรวรรดิ

ที่ตั้งของเสรีนครจักรวรรดิในปีค.ศ. 1648
หนังสือตั้งเสรีนครลือเบ็ค ค.ศ. 1226
เสรีนคร (เยอรมัน: freie Städt) และ นครจักรวรรดิ (เยอรมัน: Reichsstädt) หรือเรียกรวม ๆ ว่า เสรีนครจักรวรรดิ (เยอรมัน: Freie Reichsstadt) เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หมายถึงนครที่ได้รับอำนาจปกครองตนเองบางส่วนจากจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และมีผู้แทนนครประจำอยู่ในสภาไรชส์ทาค เมืองประเภทนี้ได้รับสถานะพิเศษที่เรียกว่า ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์ (Reichsunmittelbarkeit) ขึ้นตรงต่อจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยตรง แตกต่างจากเมืองหรือนครอื่นๆที่ขึ้นกับเจ้าหรือขุนนางท้องถิ่น
สำหรับความแตกต่างระหว่าง "เสรีนคร" กับ "นครจักรวรรดิ" เสรีนครคือนครที่เดิมปกครองโดยเจ้าชายมุขนายก แต่ต่อมาได้หลุดพ้นจากการปกครองของมุขนายกในช่วงกลางสมัยกลาง (High Middle Ages) เมืองเหล่านี้ก็ได้แก่ บาเซิล (ค.ศ. 1000) ว็อมส์ (ค.ศ. 1074) ไมนทซ์ (ค.ศ. 1244 เปลี่ยนฐานะ ค.ศ. 1462) เรเกินส์บวร์ค (ค.ศ. 1245) สทราซบูร์ (ค.ศ. 1272) โคโลญ (ค.ศ. 1288) และชไปเออร์ (ค.ศ. 1294)
แม้ว่ารายละเอียดทางกฎหมายของแต่ละรัฐเหล่านี้จะต่างกันไปแต่ตามแต่ละแห่ง แต่โดยสรุปแล้ว เสรีนครมีอภิสิทธิ์ดีกว่านครจักรวรรดิ ตัวอย่างเช่นในกรณีที่เกิดสงครามครูเสด เสรีนครรับผิดชอบแต่เพียงให้การสนับสนุนทางการทูตและยุทธปัจจัยแก่ส่วนราชการกลางจักรวรรดิ แต่นครจักรวรรดิต้องเสียภาษีให้แก่จักรพรรดิและต้องส่งกองทัพไปช่วยในการทัพด้วย
รายชื่อเสรีนครจักรวรรดิ

ด้านล่างนี้ประกอบด้วยรายชื่อเสรีนครจักรวรรดิ 50 แห่งที่เข้าร่วมประชุมสภาไรชส์ทาคในปีค.ศ. 1752 เรียงตามลำดับการใช้สิทธิ์ออกเสียงของม้านั่งแต่ละฝั่ง ในวงเล็บคืออัตราการสนับสนุนทรัพยากรแก่ส่วนราชการกลางจักรวรรดิในยามศึกสงคราม ยกตัวอย่างที่ระบุว่า "โคโลญ (30-322-600)" หมายความว่าโคโลญต้องสนับสนุนทหารม้า 30 นาย, ทหาราบ 322 นาย และเหรียญเงินกุลเดิน 600 เหรียญ
รายชื่อเสรีนครจักรวรรดิ > ม้านั่งไรน์ (Rheinische Städtebank)

โคโลญ (30-322-600)
อาเคิน (20-90-260)
ลือเบ็ค (21-177-550)
ว็อมส์ (10-78-325)
ชไปเออร์ (3-99-325)
ฟรังค์ฟวร์ท (20-140-500)
ก็อสลาร์ (0-130-205)
เบรเมิน (ยกเว้น)
ฮัมบวร์ค (20-120-325)
มืลเฮาเซิน (0-78-180)
นอร์ทเฮาเซิน (0-78-180)
ดอร์ทมุนท์ (20-100-180)
ฟรีดแบร์ค (0-22-90)
เว็ทซ์ลาร์ (0-31-40)
รายชื่อเสรีนครจักรวรรดิ > ม้านั่งชวาเบิน (Schwäbische Städtebank)

เรเกินส์บวร์ค (20-112-120)
เอาคส์บวร์ค (25-150-500)
เนือร์นแบร์ค (40-250-600)
อูลม์ (29-150-600)
เอ็สสลิงเงินอัมเน็คคาร์ (10-67-235)
ร็อยท์ลิงเงิน (6-55-180)
เนิร์ดลิงเงิน (10-80-325)
โรเทินบวร์คอ็อพแดร์เทาเบอร์ (10-90-180)
ฮัลล์ (ปัจจุบันคือชเวบิชฮัลล์) (10-80-325)
ร็อททไวล์ (3-122-180)
อือเบอร์ลิงเงิน (10-78-325)
ไฮล์บร็อน (6-60-240)
กมึนท์ (ปัจจุบันคือชเวบิชกมึนท์) (5-45-150)
เม็มมิงเงิน (10-67-325)
ลินเดา (6-72-200)
ดินเคิลส์บืล (5-58-240)
บีเบอร์รัคอันแดร์ริส (6-55-180)
ราเวินส์บวร์ค (4-67-180)
ชไวน์ฟวร์ท (5-36-120)
เค็มพ์เทิน (3-36-120)
วินเดิสไฮม์ (4-36-180)
เคาฟ์บ็อยเริน (4-68-90)
ไวล์ (2-18-120)
วังเงินอิมอัลก็อย (3-18-110)
อิสนึอิมอัลก็อย (4-22-100)
ฟุลเลินดอร์ฟ (3-40-75)
อ็อฟเฟินบวร์ค (0-45-150)
ล็อยท์เคียร์ชอิมอัลก็อย (2-18-90)
วิมฟ์เฟิน (3-13-130)
ไวส์เซินบวร์คอิมนอร์ทเกา (4-18-50)
กิงเงิน (2-13-60)
เก็งเงินบัค (0-36-0)
เซ็ลอัมฮาร์เมิร์สบัค (0-22-0)
บุชฮอร์น (ปัจจุบันคือฟรีดริชส์ฮาเฟิน) (0-10-60)
อาเลิน (2-18-70)
บ็อพฟิงเงิน (1-9-50)
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เจ้าชายมุขนายก
หยาน ซีชาน

| หยาน ซีชาน |
| --- | --- |
閻錫山


รักษาการประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 – 1 มีนาคม ค.ศ. 1950
หัวหน้ารัฐบาล: ตัวเอง
ก่อนหน้า: หลี่ จงเหริน
ถัดไป: เจียง ไคเชก (ในตำแหน่งประธานาธิบดีในไต้หวัน) เหมา เจ๋อตง (ในตำแหน่งประธานรัฐบาลประชาชนส่วนกลาง)
นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 13 มิถุนายน ค.ศ. 1949 – 7 มีนาคม ค.ศ. 1950
ประธานาธิบดี: หลี่ จงเหริน (รักษาการ) ตัวเอง (รักษาการ)
รองนายกรัฐมนตรี: เจี๋ย จิ่งเต๋อ จู เจียหัว
ก่อนหน้า: เหอ ยิ่งชิน
ถัดไป: เฉิน เฉิง (ในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในไต้หวัน) โจว เอินไหล (ในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 13 มิถุนายน ค.ศ. 1949 – 26 มกราคม ค.ศ. 1950
หัวหน้ารัฐบาล: ตัวเอง
ก่อนหน้า: เหอ ยิ่งชิน
ถัดไป: กู้ จู้ถง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 08 ตุลาคม ค.ศ. 1883(1883-10-08) อำเภออู่ไถ นครซินโจว มณฑลชานซี จักรวรรดิชิง
เสียชีวิต: 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1960(1960-07-22) (76 ปี) ไทเป มณฑลไต้หวัน สาธารณรัฐจีน
พรรคการเมือง: ก๊กมินตั๋ง ก้าวหน้า
ชื่อเล่น: "ผู้ว่าการต้นแบบ" (Model Governor)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ราชวงศ์ชิง  สาธารณรัฐจีน
สังกัด:  กองทัพใหม่  กองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน
ประจำการ: ค.ศ. 1909–1949
ยศ:  พลเอก
บังคับบัญชา:   กองพลชานซี กรมทหารราบที่ 2 แห่งกองทัพเป่ย์หยาง  กองทัพบกชานซี  มณฑลทหารบกที่ 2 แห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ 
ผ่านศึก:   การปฏิวัติซินไฮ่  การกรีธาทัพขึ้นเหนือ  สงครามที่ราบภาคกลาง  สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง  สงครามกลางเมืองจีน 

หยาน ซีชาน (จีน: 閻錫山; 8 ตุลาคม ค.ศ. 1883 – 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1960) เป็นขุนศึกชาวจีน ผู้ดำรงตำแหน่งในรัฐบาลสาธารณรัฐจีน เขาควบคุมพื้นที่มณฑลชานซีตั้งแต่การปฏิวัติซินไฮ่ใน ค.ศ. 1911 จนกระทั่งชัยชนะของฝ่ายคอมมิวนิสต์ในสงครามกลางเมืองจีนใน ค.ศ. 1949
ด้วยความที่หยานเป็นผู้นำของมณฑลที่อยู่ห่างไกล ยากจน และค่อนข้างเล็ก ทำให้เขารอดพ้นจากยุคสมัยต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์จีน ตั้งแต่สมัยยฺเหวียน ชื่อไข่ สมัยขุนศึก สมัยจีนคณะชาติ สมัยญี่ปุ่นรุกรานจีน และสงครามกลางเมืองในเวลาต่อมา เขาถูกบังคับให้ออกจากตําแหน่งก็ต่อเมื่อกองทัพชาตินิยมที่เขาเป็นพันธมิตรได้สูญเสียการควบคุมจีนแผ่นดินใหญ่อย่างสมบูรณ์ แยกชานซีออกจากแหล่งจัดหาทางเศรษฐกิจหรือทางทหาร นักเขียนชีวประวัติชาวตะวันตกมองว่าเขาเป็นบุคคลเปลี่ยนผ่านที่สนับสนุนการใช้เทคโนโลยีตะวันตกเพื่อปกป้องประเพณีของจีน ในขณะที่ในขณะเดียวกันก็ปฏิรูปสภาพทางการเมือง สังคม และเศรษฐกิจที่เก่ากว่าในลักษณะที่ปูทางสําหรับการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงที่จะเกิดขึ้นหลังจากการปกครองของเขา
แดนนี่ ลูเซียโน่

| แดนนี่ ลูเซียโน่ |
| --- | --- |
เกิด: 12 สิงหาคม พ.ศ. 2542 (25 ปี) ประเทศไทย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
อาชีพ:  นักแสดง  นายแบบ  พิธีกร  ยูทูบเบอร์ 
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2560–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ครูริช – มนต์รักหนองผักกะแยง (2564)
แดนนี่ ลูเซียโน่ (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2542) เป็นนักแสดง นายแบบ พิธีกรลูกครึ่งไทย-สวิตเซอร์แลนด์ เป็นที่รู้จักกันในบทบาท “ครูริช​ สมิท“ จากละครเรื่อง มนต์รักหนองผักกะแยง (2564)
ประวัติ

แดนนี่ ลูเซียโน่ มีชื่อไทยว่า สรพล เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2542 มีการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรี​ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
ชีวิตในวัยเด็กของแดนนี่ถูกแม่แท้ ๆ นำมาฝากให้ครอบครัวพ่อแม่บุญธรรมเลี้ยง ต่อมาเขาได้ทำงานพาร์ทไทม์เป็น พนักงานเสิร์ฟโต๊ะจีน ค่าแรงวันละ 500 บาท จากนั้นในวัยมัธยมปลายจึงมาทำงานเป็นพนักงานเซเว่น
การทำงานในวงการบันเทิง

แดนนี่เข้าสู่วงการจากการประกวด GSB GEN CAMPUS Star​ โดยมีคุณเอส​ ธรรปพล เป็นผู้จัดการ​ จากนั้นจึงได้มีผลงานการแสดงชิ้นแรกคือละครเวทีเรื่อง พระร่วงเดอะมิวสิคัล เมื่อปี พ.ศ. 2560 ในปีเดียวกันจึงได้มีโอกาสแสดงละครซีรีส์วัยรุ่นเรื่อง เรื่องวุ่นวุ่นของวัยรุ่นมีฝัน ทาง ช่อง 5 เอชดี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 แดนนี่ได้แสดงละครสะท้อนสังคมเรื่อง วัยแสบสาแหรกขาด ภาค 2 ทาง ช่อง 3 เอชดี ซึ่งเป็นภาคต่อของ วัยแสบสาแหรกขาด ที่ออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2559 จากนั้นได้รับโอกาสแสดงละครเรื่อง วาสนารัก รับบท ไพรัช สมัครเขตกรณ์ จึงเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก
ในปี พ.ศ. 2564 เขาได้รับโอกาสร่วมแสดงในละครโรแมนติกคอมเมดี้เรื่อง มนต์รักหนองผักกะแยง ในบท ครูริช สมิท กลายเป็นที่รู้จักวงกว้างมีชื่อเสียงมากขึ้น
ในปี พ.ศ. 2565 เขาได้รับโอกาสให้เป็นพิธีกรร่วมในรายการ วันเดียวเที่ยวได้ ทางช่อง 3 เอชดี
ในปี พ.ศ. 2566 มีผลลงาน ร้อยเล่มเกมส์ออฟฟิศ ออกอากาศทางแอมะซอนไพรม์วิดีโอ
ในปี พ.ศ. 2567 ผลงานละครเรื่องดวงใจเทวพรหม ตอน พรชีวัน ,โลกหมุนรอบเธอ อีกทั้งยังมีละครอยู่ระหว่างออกอากาศได้แก่ ยัยปลาไหลกับนายไฮโซ,ปิ่นภักดิ์,คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์ และภาพยนตร์เรื่องนาคบรรพ์
ผลงานละครโทรทัศน์

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2560 | เรื่องวุ่นวุ่นของวัยรุ่นมีฝัน | ฟีฟ่า | ช่อง 5 เอชดี |
| 2562 | วัยแสบสาแหรกขาด ภาค 2 | คิมหันต์ | ช่อง 3 เอชดี |
| 2563 | วาสนารัก | ไพรัช สมัครเขตกรณ์ (รัช) | ช่อง 3 เอชดี |
| 2564 | มนต์รักหนองผักกะแยง | ครูริช สมิท | ช่อง 3 เอชดี |
| 2566 | ร้อยเล่มเกมส์ออฟฟิศ | ชาติชาย | แอมะซอนไพรม์วิดีโอ ช่อง 3 เอชดี |
| 2567 | โลกหมุนรอบเธอ | รอน | ช่อง 3 เอชดี |
| 2567 | ดวงใจเทวพรหม​ ตอน ​พรชีวัน | ซีม่อน | ช่อง 3 เอชดี |
| 2567 | ปิ่นภักดิ์ The Loyal Pin | ท่านชายอานนท์ | เวิร์คพอยท์ ทีวี |
| 2568 | คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์ | กปิตันจอห์นสัน​ | ช่อง 3 เอชดี |
|  | ยัยปลาไหลกับนายไฮโซ | เดวิด | ช่อง 3 เอชดี |
พิธีกร

พิธีกร รายการ บานานาซ่าส์ชิ๊ด ช่อง9
พิธีกร ภาคสนาม รายการ thailand best baeuty
พิธีกร​ รายการ​ วันเดียวเที่ยวได้​ ช่อง3HD
พิธีกร​ รายการ​ คุณยายพาแซ่บ ช่อง YouTube:EZY STYLE (2565)
โฆษณา

ขนมแจ็กซ์
นม hilo ประเทศอินโดนีเซีย
เครื่องล้างจาน bosch
สื่อ tv ต่างประเทศ
เพลงประกอบละคร

ละคร มนต์รักหนองผักกะแยง
เพลง อีสานบ้านเฮา - ร้องร่วมกับ ณเดชน์ คูกิมิยะ, เมลดา สุศรี, ภูศิลป์ วารินรักษ์, นันท์ณภัส รดิสศิริจิรเดช
เพลง ชวนน้องเฮ็ดนา (เวอร์ชัน หยอด) - ร้องร่วมกับ ณเดชน์ คูกิมิยะ, เมลดา สุศรี, ภูศิลป์ วารินรักษ์, นันท์ณภัส รดิสศิริจิรเดช
เพลง มีเบิด - ร้องร่วมกับ ณเดชน์ คูกิมิยะ, เมลดา สุศรี, ภูศิลป์ วารินรักษ์, นันท์ณภัส รดิสศิริจิรเดช
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้

| โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ |
| --- | --- |
Triam Udom Suksa School of the South

ที่ตั้ง
1 ถนนนครศรีธรรมราช-ทุ่งสง (403) หมู่ 6 ตำบลนาพรุ อำเภอพระพรหม จังหวัดนครศรีธรรมราช 80000
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ต.อ. / TUS
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล
คติพจน์: ความเป็นเลิศทางวิชาการและคุณธรรม   นิมิตฺตํ สาธุ รูปานํ กตญฺญู กตเวทิตา  (ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี) 
สถาปนา: 6 เมษายน พ.ศ. 2540 (27 ปี)
ผู้ก่อตั้ง: กระทรวงศึกษาธิการ
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 12 ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1080210843
ผู้อำนวยการโรงเรียน: นางสาวโสภา ไสวศรี
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษาปีที่ 4 - มัธยมศึกษาปีที่ 6
จำนวนนักเรียน: 1,281 คน  (ข้อมูล ณ วันที่ 10 มิถุนายน 2565) 
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่มีการเรียนการสอนในโรงเรียน  ภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ  ภาษาญี่ปุ่น  ภาษาจีน  ภาษาเกาหลี
สี:   สีชมพู
เพลง: ปิ่นหทัย
เว็บไซต์: http://www.triamudomsouth.ac.th/
ต้นไม้ประจำโรงเรียน - พญาสัตบรรณ
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ เดิมชื่อโรงเรียนศรีวิชัย ประกาศจัดตั้งเมื่อ วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดยนายสัมพันธ์ ทองสมัคร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้น เพื่อเตรียมนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในภาคใต้ เข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาโดยเฉพาะ ปัจจุบันโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาภาคใต้ ตั้งอยู่ที่ หมู่ 6 ตำบลนาพรุ อำเภอพระพรหม จังหวัดนครศรีธรรมราช เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย  (ม.4-ม.6) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 12
ประวัติ

โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาภาคใต้ เดิมชื่อ โรงเรียนศรีวิชัย ประกาศจัดตั้งเมื่อ วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดย นายสัมพันธ์ ทองสมัคร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้น จัดตั้งขึ้นเพื่อเตรียมนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในภาคใต้ เข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาโดยเฉพาะ มีจัดการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย  (ม.4-ม.6) ซึ่งได้รับบริจาคที่ดินจาก บริษัท ซิตี้แลนด์ กรุ๊ป จำกัด จำนวน 46 ไร่ 1 งาน 28.5 ตารางวา ณ หมู่ที่ 6 ตำบลนาพรุ อำเภอพระพรหม จ. นครศรีธรรมราช
ระยะแรกโรงเรียนศรีวิชัย มีจัดการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ณ อาคารเรียน5  ของโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช  โดยโรงเรียนศรีวิชัยเริ่มรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี่ที่ 4 ปีแรกจำนวน 2 ห้องเรียน เมื่ออาคารเรียน ณ อำเภอพระพรหม จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นที่ตั้งถาวรสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2540 คณะครูและนักเรียนได้ย้ายการเรียนการสอน มา ณ ที่ปัจจุบันและเริ่มรับนักเรียนเพิ่มขึ้นเป็นจำนวน 5 ห้องเรียน โดยแบ่งเป็นแผนการเรียนวิทย์-คณิต 3 ห้องเรียน และแผนการเรียนศิลป์-คำนวณ 2 ห้องเรียน
ต่อมาในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2540 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศเปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนศรีวิชัย เป็น โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ โดยนายชุมพล ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้น เพื่อสนองนักเรียนใน 14 จังหวัดภาคใต้ ให้มีโอกาสเท่าเทียมกับนักเรียนในกรุงเทพมหานคร โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาภาคใต้ได้รับการสนับสนุนทางด้านวิชาการ และหลักสูตรจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เพื่อเตรียมนักเรียนเพื่อเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาโดยเฉพาะ
ใน พ.ศ. 2544 เริ่มรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 7 ห้องเรียน แบ่งเป็น แผนการเรียนวิทย์-คณิต 4 ห้องเรียน และแผนการเรียนศิลป์-คำนวณ 3 ห้องเรียน
ใน พ.ศ. 2547 เริ่มรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 10 ห้องเรียน แบ่งเป็น แผนการเรียนวิทย์-คณิต 5 ห้องเรียน, แผนการเรียนศิลป์-คำนวณ 3 ห้องเรียน, แผนการเรียนศิลป์-ภาษาจีน 1 ห้องเรียน และแผนการเรียนศิลป์-ภาษาญี่ปุ่น 1 ห้องเรียน
การศึกษา

ปัจจุบัน รับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 ปีละประมาณ 450 คน โดยแบ่งการรับนักเรียนเป็น 4 ประเภท ประกอบด้วย
นักเรียนประเภท T.U. Champion Test (ลำดับที่ 1-80)
นักเรียนประเภทโควตา 14 จังหวัดภาคใต้
นักเรียนความสามารถพิเศษ
นักเรียนประเภทสอบคัดเลือกทั่วไป
นักเรียนประเภทโครงการพิเศษส่งเสริมความเป็นเลิศด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์และภาษาอังกฤษ SME
การศึกษา > ห้องเรียน

ห้องเรียนมีจำนวน 11 ห้องเรียน แบ่งเป็น
ห้อง 1 โครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางด้าน วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษ (คู่ขนาน) (30 คน)
ห้อง 2 แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (ทั่วไป) (40 คน)
ห้อง 3 แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (ทั่วไป) (40 คน)
ห้อง 4 แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (ทั่วไป) (40 คน)
ห้อง 5 แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (ทั่วไป) (40 คน)
ห้อง 6 แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (เตรียมวิศวะ) (40 คน)
ห้อง 7 แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-คณิตศาสตร์ (40 คน)
ห้อง 8 แผนการเรียนภาษาไทย-สังคมศึกษา (40 คน)
ห้อง 9.1 แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-ภาษาญี่ปุ่นเพื่อธุรกิจ (20 คน)
ห้อง 9.2 แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-ภาษาเกาหลี (20 คน)
ห้อง 10 แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-ภาษาจีนเพื่อธุรกิจ (40 คน)
ห้อง 11 โครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางด้าน วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษ (พิเศษ) (30 คน)
ห้อง 12 แผนการเรียนอังกฤษ-คณิตศาสตร์ (นักบริหารรุ่นเยาว์) (40 คน)
การศึกษา > หลักสูตร

โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาภาคใต้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญ โดยแบ่งตามกลุ่มสาระการเรียนรู้ที่เน้นดังนี้
โครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษ (Development and Promotion of Science Mathematics and English Gifted Project; SME Gifted) (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2557)
โครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางด้านวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ (Development and Promotion of Science and Mathematics Gifted Project; SM Gifted) (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2568)
แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2544)
แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (เตรียมวิศวะ) (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2564)
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-คณิตศาสตร์ (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2544)
แผนการเรียนภาษาไทย-สังคมศึกษา (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2547)
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-ภาษาญี่ปุ่น (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2547)
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-ภาษาญี่ปุ่นเพื่อธุรกิจ (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2564)
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-ภาษาจีน (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2547)
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-ภาษาจีนเพื่อธุรกิจ (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2564)
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-ภาษาเกาหลี (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2562)
แผนการเรียนอังกฤษ-คณิตศาสตร์ นักบริหารรุ่นเยาว (เปิดใช้หลักสูตรเมื่อปีการศึกษา 2567)
อาคารสถานที่

อาคาร 1 (อาคารศรีวิชัย หรืออาคาร 318 ล/27 พิเศษ)
อาคาร 2 (อาคาร 7 ชั้น พิเศษ)
อาคารเอนกประสงค์
ศูนย์ปฏิบัติการเกษตรอินทรีย์
อาคารประชาสัมพันธ์
ศาลาพัก
สนามฟุตบอล
สนามบาสเกตบอล
เรือนเพาะชำ
สระน้ำ
อาคารจอดรถ
บ้านพักครู
ฟาร์มสุนัข
ทำเนียบผู้อำนวยการ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | ตำแหน่ง | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 | นายสุจินต์ พิมเสน | รักษาการผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2538 | พ.ศ. 2542 |
| 2 | นายสุจินต์ พิมเสน | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2542 | พ.ศ. 2547 |
| 3 | นายปิยะ ชนะศักดิ์ | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2547 | พ.ศ. 2555 |
| 4 | นายอำพล ยะสะนพ | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2555 | พ.ศ. 2560 |
| 5 | นายพีระพงษ์  สองวิหค | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2561 | พ.ศ. 2566 |
| 6 | นางสาวโสภา ไสวศรี | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2566 | - |
การแข่งขันกีฬา

กีฬาสี โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ ได้เริ่มจัดการแข่งขันกีฬาสีครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2542 โดยแบ่งเป็น 4 พรรค คือ
พรรคคาบศิลา (สีเขียว)
พรรคภากร(สีแดง)
พรรคแสงศร (สีน้ำเงิน)
พรรควาทิต (สีเหลือง)
โดยในปีแรก ๆ นั้นการแข่งขันจัดขึ้นภายในสนามกีฬาของโรงเรียน แต่เมื่อโรงเรียนมีการขยายตัวและรับนักเรียนมากขึ้น สถานที่จัดการแข่งขันจึงเปลี่ยนเป็น สนามกีฬากลางจังหวัดนครศรีธรรมราชทำให้เกิดการแตกความสามัคคี แต่ละพรรคด่ากันเพียงเพราะจ้างในงานเปิดตัว เพราะต้องการถ้วยรียูส
กิจกรรมที่น่าสนใจในการแข่งขันกีฬาสี
การแสดงของวงโยธวาทิตแห่งโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้
ขบวนพาเหรดของนักเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ โดยเริ่มต้นจากสนามหน้าเมือง จากนั้นจะเดินขบวนไปตามถนนราชดำเนินไปจนถึงสนามกีฬากลางจังหวัดนครศรีธรรมราช
การอัญเชิญพระเกี้ยว โดยตัวแทนนักเรียนแห่งเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ ในเครื่องแบบนักเรียนประจำเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้
การแข่งขันกีฬาชนิดต่าง ๆ
การแสดงของกองเชียร์ และผู้นำเชียร์ของแต่ละพรรค
เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างห้องเรียน รุ่นพี่รุ่นน้อง ซึ่งจัดเป็นประจำทุกปี ในภาคเรียนที่ 2 โดยใช้สนามกีฬาภายในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช ณ สนามกีฬากลางจังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาภาคใต้
เว็ปไซต์ศิษย์เก่าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาภาคใต้ เก็บถาวร 2008-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา |
| --- | --- |
สัญลักษณ์: พระเกี้ยว • ต้นจามจุรี
วิทยาเขต: ปทุมวัน • พิษณุโลก • สกลนคร • นครศรีธรรมราช • สุวินทวงศ์
กิจกรรม: กีฬาประเพณีเตรียมอุดม-เตรียมทหาร • กีฬา 5 พระเกี้ยว
บุคคลสำคัญ: หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร | เตรียมอุดมศึกษา |  |
| ภาคเหนือ |  เตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ  น่านประชาอุทิศ  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  เตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า นครราชสีมา  ศรีธวัชวิทยาลัย  อุดรพัฒนาการ  |  |
| ภาคกลาง |  เตรียมทหาร  ทวารวดี  พิบูลวิทยาลัย  มหิดลวิทยานุสรณ์  สาธิตนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล  |  |
| ภาคตะวันออก | กำเนิดวิทย์ |  |
| ภาคตะวันตก | เทศบาลเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี |  |
| ภาคใต้ | เตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ |  |
หมวดหมู่
รายชื่อตัวละครในแคลนนาด

ตัวละครหญิงในแคลนนาด: โทโมโยะ (บน-ซ้าย), โคโตมิ (บน-ขวา), นางิสะ (กลาง), ฟูโกะ (ล่าง-ซ้าย) และเคียว (ล่าง-ขวา)
ตัวละครในเกมคอมพิวเตอร์ มังงะ และอนิเมะเรื่อง แคลนนาด
ตัวละครรอง > มิยาซาว่า ยูกิเนะ

เด็กผู้หญิงที่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์มาก เธอน้องสาวของหัวหน้าแก๊งอันธพาล นั่นคือ มิยาซาว่า  คาสึโตะนั่นเอง
ตัวละครรอง > ฟุจิบายาชิ เรียว

น้องสาวฝาแฝดของเคียว มีนิสัยขี้อายใจเสาะนิดๆ เธอนั้นอยู่ห้องเดียวกับโทโมยะ และ แอบชอบโทโมยะอยู่ด้วย
ตัวละครรอง > ซางาระ มิซาเอะ

ผู้จัดการหอพักของโทโมยะกับโยเฮ จะคอยไล่ให้พวกที่ทำให้หอพักปั่นป่วนออกไป เธอนั้นเลี้ยงแมวไว้หนึ่งตัว
ตัวละครรอง > สุโนะฮาระ โยเฮ

เพื่อนคนแรกของโทโมยะ และอยู่ห้องเดียวกับโทโมยะด้วย นิสัยเหมือนนักเลงเพราะจะมีเรื่องที่ทำให้ทะเลาะวิวาททุกวัน มีน้องสาวก็คือ สุโนะฮาระ เมย์
ตัวละครรอง > สุโนะฮาระ เมย์

น้องสาวของโยเฮ เป็นเด็กที่ร่าเริงมากๆ
ตัวละครรอง > ฟุรุคาว่า อากิโอะ

พ่อของนางิสะ
ตัวละครประกอบ

น้องชายของโทโมโยะ ต้องเข้าโรงพยาบาล เพราะว่า พ่อแม่ของโทโมโยะนั้นทะเลาะโดยที่ไม่สนใจเลยว่าลูกจะรู้สึกยังไง เขาจึงบอกว่าถ้าไม่หยุดจะกระโดดน้ำตายในทันที พ่อแม่ของเขาก็ไม่ยอมเชื่อ เขาจึงตัดสินใจกระโดดลงน้ำที่น้ำไหลเชี่ยวลงทันที จึงจำเป็นต้องเข้าโรงพยาบาล
หัวหน้าแก๊งอันธพาลที่มีฝีมือร้ายกาจมาก เป็นพี่ชายของ มิยาซาว่า  ยูกิเนะ เสียชีวิตหลังจากที่เข้าโรงพยาบาล
จริงๆแล้วเขาเป็นวิญญาณเด็กผู้ชายที่หลงที่หลงรักซางาระ มิซาเอะ ตอนที่อยู่มัธยมปลาย และพอเขาสมหวังที่ได้เป็นคนรักของมิซาเอะ แล้วเขาก็ได้ไปสู่สุขคติในงานเทศกาลฮินะ และคาดว่าเขาได้เกิดเป็นแมวที่มิซาเอะเลี้ยงไว้นั่นเอง
หมูป่าที่เป็นสัตว์เลี้ยงของพี่น้องฝาแฝดตะกูลฟุจิบายาชิ
โอคาซากิ โทโมยะ
อ่าวไทย

| อ่าวไทย |
| --- | --- |
ឈូងសមុទ្រសៀម Teluk Siam Vịnh Thái Lan
อ่าวไทย
อ่าวไทยแสดงแผนที่ประเทศไทยอ่าวไทยแสดงแผนที่ทวีปเอเชีย
ที่ตั้ง: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พิกัด: 09°30′N 102°00′E﻿ / ﻿9.500°N 102.000°E﻿ / 9.500; 102.000
ชนิด: อ่าว
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: ทะเลจีนใต้
เปิดสู่มหาสมุทร/ทะเล: มหาสมุทรแปซิฟิก
ประเทศในลุ่มน้ำ:  กัมพูชา  ไทย  มาเลเซีย  เวียดนาม

พื้นที่พื้นน้ำ: 320,000 km2 (120,000 sq mi)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 58 m (190 ft)
ความลึกสูงสุด: 85 m (279 ft)
แผนที่แสดงที่ตั้งของอ่าวไทย
อ่าวไทย (เดิมชื่อ อ่าวสยาม) เป็นน่านน้ำที่อยู่ในทะเลจีนใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก ล้อมรอบด้วยประเทศไทย ประเทศมาเลเซีย ประเทศกัมพูชา และประเทศเวียดนาม
อ่าวไทยไม่เพียงแต่มีความสำคัญในทางภูมิศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติโดยเฉพาะน้ำมันและแก๊สแต่ยังมีความสำคัญในทางกฎหมายอาญาอย่างยิ่ง โดยอาณาเขตที่ศาลไทยมีอำนาจพิจารณาคดีเกี่ยวกับความผิดที่เกิดขึ้นในอาณาบริเวณอ่าวไทยตามที่กำหนดเขตไว้ในกฎหมายให้ถือเป็นราชอาณาจักรไทย
ประวัติศาสตร์

อ่าวไทยได้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในแผนที่โลกของทอเลมีในชื่อ แมกนัสไซนัส (Magnus Sinus) หรืออ่าวที่กว้างไกลในภาษากรีก ซึ่งทะเลมีได้รวบรวมคำบรรยายจากพ่อค้าวาณิชที่เดินเรือไปอาณาจักรฟูนาน ซึ่งทำให้ทอเลมีอธิบายว่า หากเดินเรือจากอ่าวคงคา ผ่านแหลมทองคำ (Golden Chersonese) ขึ้นไปทางเหนือจะเจอปากอ่าวที่มีขนาดใหญ่มาก มีชายฝั่งคดเคี้ยวและมีแม่น้ำหลายสายไหลลงมาที่อ่าวนึ้ ซึ่งแม่น้ำหลายสายที่ว่าอาจหมายถึง แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำป่าสัก และแม่น้ำบางปะกง โดยหากเดินเรือผ่านพื้นที่จังหวัดตราดลงไปอีกก็จะเจอเมืองท่าสำคัญของอาณาจักรฟูนาน ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่แหล่งโบราณคดีโอเคีย ตำบลเตินเชิว จังหวัดอานซาง ประเทศเวียดนาม
ในจดหมายเหตุจีนสมัยโบราณยุคอาณาจักรพัน - พันหรือสุวรรณภูมิ อ่าวไทยมีชื่อว่า อ่าวจินหลิน (Chin Lin) หมายถึงดินแดนทอง และทอเลมีเรียกชื่อบริเวณปากอ่าวไทยว่าไคร้เส (Chrysê)