stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โกวิทย์ โปษยานนท์
แหล่งข้อมูลอื่น

โกวิทย์ โปษยานนท์[ลิงก์เสีย]
คณะกรรมการตรวจสอบและประเมินผลภาคราชการ
| ด ค กประธานกรรมการการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ประธานกรรมการองค์การรถไฟฟ้ามหานคร |  พารณ อิศรเสนา ณ อยุธยา  หิรัญ รดีศรี  สุขวิช รังสิตพล  วีระชัย เตชะวิจิตร์  โกวิทย์ โปษยานนท์  อภิลาศ โอสถานนท์  เสถียร วงศ์วิเชียร  |  |
| ประธานกรรมการการรถไฟฟ้า ขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย |  สวัสดิ์ ส่งสัมพันธ์  ศุภชัย พิศิษฐวานิช  ณรงค์ ยุทธวงศ์  อัญชลี ชวนิชย์  เกรียงศักดิ์ โลหะชาละ  วุฒิชัย พรพิบูลย์  สุพจน์ ทรัพย์ล้อม  รัชนี ตรีพิพัฒน์กุล  ยอดยุทธ บุญญาธิการ  ไกรฤทธิ์ อุชุกานนท์ชัย  สราวุธ ทรงศิวิไล  |  |
| ด ค กรายพระนามและรายนามอธิบดีกรมสรรพากร |
| --- | --- | --- |
| อธิบดี |   พระยาอินทรมนตรีศรีจันทรกุมาร (เอฟ.เอช.ไยล์) · พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย · หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ รพีพัฒน์ · หลวงอาจพิศาลกิจ (อาจ พิศลยบุตร) · หิรัญ สูตะบุตร · เยื่อ สุสายัณห์ · พิพัฒน์ โปษยานนท์ · ชาญชัย ลี้ถาวร · นุกูล ประจวบเหมาะ · พนัส สิมะเสถียร · วิทย์ ตันตยกุล · วิโรจน์ เลาหะพันธุ์ · บัณฑิต บุณยะปานะ · โกวิทย์ โปษยานนท์ · หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล · สุชาติ เชาว์วิศิษฐ(1) · สมใจนึก เองตระกูล · สุชาติ เชาว์วิศิษฐ(2) · ศุภรัตน์ ควัฒน์กุล · ศิโรตม์ สวัสดิ์พาณิชย์ · ศานิต ร่างน้อย · วินัย วิทวัสการเวช · สาธิต รังคสิริ · สุทธิชัย สังขมณี · ประสงค์ พูนธเนศ · เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ · ลวรณ แสงสนิท· กุลยา ตันติเตมิท  |  |
| ด ค กรายพระนามและรายนามอธิบดีกรมสรรพสามิต |
| --- | --- | --- |
| อธิบดี |   หม่อมเจ้าจิตรโภคทวี เกษมศรี · พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย · หลวงนฤเบศร์มานิต (สงวน จูฑะเตมีย์) · หลวงอรรถสารประสิทธิ์ (ทองเย็น หลีละเมียร)(1) · ขุนศรีศรากร (ชลอ ศรีธนากร)(1) · หลวงอรรถสารประสิทธิ์ (ทองเย็น หลีละเมียร)(2) · ขุนศรีศรากร (ชลอ ศรีธนากร)(2) · หลวงอรรถสารประสิทธิ์ (ทองเย็น หลีละเมียร)(3) · หลวงประกอบธนกิจ (เปลื่อง อุณหสุวรรณ) · หม่อมราชวงศ์ทันพงษ์ กฤดากร · ถนัดถวิล อมาตยกุล · ชาญชัย ลี้ถาวร · พิพัฒน์ โปษยานนท์ · วิทย์ ตันตยกุล · บัณฑิต บุญยะปานะ · อรัญ ธรรมโน · เฉลิมชัย วสีนนท์ · ไพจิตร โรจนวานิช · โกวิทย์ โปษยานนท์(1) · วิโรจน์ เลาหะพันธุ์ · โกวิทย์ โปษยานนท์(2) · หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล · ศุภชัย พิศิษฐวานิช · สมใจนึก เองตระกูล · สมชัย ฤชุพันธ์ุ · วุฒิชัย พงษ์ประสิทธิ์ · วีระชัย ตันติกุล · สถิตย์ ลิ่มพงศ์พันธุ์ · อุทิศ ธรรมวาทิน · ศานิต ร่างน้อย · วิสุทธิ์ ศรีสุพรรณ · สิรินุช พิศลยบุตร · อารีพงศ์ ภู่ชอุ่ม · พงษ์ภาณุ เศวตรุนทร์ · เบญจา หลุยเจริญ · สมชาย พูลสวัสดิ์ · กฤษฎา จีนะวิจารณะ · พชร อนันตศิลป์ · ลวรณ แสงสนิท · เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ  |  |
อารามตะแยะดอ

อารามตะแยะดอ (พม่า: သရက်တောကျောင်းတိုက်, สะกดเป็น ตะแยะดอ จ้องไต) เป็นกลุ่มวัดอารามพุทธมากกว่า 60 แห่ง (จ้อง) ในย่างกุ้ง ประเทศพม่า ตั้งอยู่ในเขตที่ 9 อำเภอล่านมะดอ ตอนเหนือของไชนาทาวน์ย่างกุ้ง วัดตั้งอยู่ในพื้นที่กว้างใหญ่ มีขอบเขตติดกับถนนโบโชะอองซานทางทิศเหนือ ถนนอโนรธาทางทิศใต้ ถนนโปนจี้ทางทิศตะวันตก และถนนล่านมะดอทางทิศตะวันออก
อาคารเหล่านี้หันหน้าเข้าหาโรงพยาบาลย่างกุ้งและมหาวิทยาลัยการแพทย์ 1 ย่างกุ้ง ซึ่งเป็นโรงพยาบาลรัฐที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ เนื่องจากอยู่ใกล้กับสถานพยาบาลเหล่านี้ วัดตะแยะดอจึงให้บริการด้านสวัสดิการสังคม (ที่อยู่อาศัย อาหาร ฯลฯ) แก่ผู้ป่วยยากไร้ที่เข้ารับการรักษาในเมือง โดยทั่วไปผู้ป่วยมาจากพื้นที่อื่น ๆ ในพม่าตอนล่างได้แก่ ภาคอิรวดี ภาคพะโค รัฐมอญ และรัฐกะเหรี่ยง
ประวัติศาสตร์

กลุ่มอารามตะแยะดอก่อตั้งขึ้นบนสวนมะม่วง นอกเขตเมืองย่างกุ้งก่อนยุคอาณานิคม ดังนั้นจึงมีชื่อว่า ตะแยะดอ (แปลว่า สวนมะม่วง) จารึกหินระบุว่ากลุ่มอารามนี้ก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์โก้นบอง โดยนายกเทศมนตรีเมืองย่างกุ้ง อูชานกะเล และ ผู้ส่งพระราชสาส์นและกรมเจ้า หม่องตู ซึ่งเป็นผู้สร้างและบริจาควัดให้กับ ซะยาดอ อู้ มานิ แห่งอังวะ ในรัชสมัยของพระเจ้าแสรกแมง วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2397 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงออกพระราชกฤษฎีกาพระราชทานกรรมสิทธิ์ทางศาสนาแก่วัดกลุ่มนี้
ขณะที่ทางการอาณานิคมได้รื้อเมืองย่างกุ้งก่อนยุคอาณานิคมเพื่อสร้างเมืองแบบตาราง ทางการได้ขับไล่วัดหลายแห่งที่กระจายอยู่ทั่วเมือง โดยเฉพาะรอบ ๆ เจดีย์ซู่เล ภายใต้คำสั่งของอาเทอร์ เพอร์เวส ตะแยะดอจึงกลายเป็นย่านที่ตั้งของวัดพุทธทั้งหมดของเมืองที่ถูกขับไล่ ในช่วงปี พ.ศ. 2443 ตะแยะดอได้สร้างอารามกว่า 50 แห่งรวมถึง ซายัต (ศาลาที่พัก)
อาดอลฟ์ ซักซ์

| อาดอลฟ์ ซักซ์ |
| --- | --- |

เกิด: 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1814(1814-11-06) ดิโนง, วัลโลเนีย, เบลเยียม
เสียชีวิต: ประมาณ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894(1894-02-07) (79 ปี) ปารีส, ฝรั่งเศส
สัญชาติ: เบลเยียม
อาชีพ: นักประดิษฐ์, นักดนตรี, นักออกแบบเครื่องดนตรี
มีชื่อเสียงจาก: นักประดิษฐ์แซกโซโฟน
อ็องตวน-โฌแซ็ฟ "อาดอลฟ์" ซักซ์ (ฝรั่งเศส: Antoine-Joseph "Adolphe" Sax; 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1814 – ราว 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894) เป็นนักดนตรีเป่าฟลุตและคลาริเนตและนักออกแบบเครื่องดนตรี ชาวเบลเยียม เป็นที่รู้จักจากการคิดค้นเครื่องดนตรี แซกโซโฟน ,  แซ็กฮอร์น และ แซ็กทูบา ซึ่งคือเครื่องดนตรี ทรอมโบน ในปัจจุบัน
ประวัติ > วัยเด็ก

อ็องตวน-โฌแซ็ฟ  ซักซ์ เกิดในเมือง ดิโนง , เบลเยี่ยม มีชื่อแรกเกิดว่า อ็องตวน ภายหลังบิดาของเขา  ชาร์ล โจเซฟ แซกซ์  (อังกฤษ: Charles-Joseph Sax) ได้เปลี่ยนชื่อให้เป็นอาดอล์ฟในวัยรุ่น บิดาของเขาเป็นนักดนตรีเป่าฟลุตและคลาริเนตโดยชาร์ลอีกทั้งโรงงานประดิษฐ์เครื่องดนตรีจำพวกเครื่องลมไม้และทองเหลืออยู่บริเวณเมืองดินานท์   บิดาและมารดาของเขาเป็นนักออกแบบเครื่องดนตรี , ซึ่งเป็นคนคิดค้นแตรทองเหลือที่พัฒนามาหลายรูปแบบ , อาดอล์ฟเริ่มต้นทำเครื่องดนตรีของตัวเองในช่วงวัยแรกรุ่น ,  เขาเริ่มต้นด้วยการนำเครื่องฟลุตและคลาริเนตในวัยเพียง 15. ปี  , ต่อมาเขาได้ทำการแสดงโชว์เกี่ยวกับเครื่องดนตรีทั้งสองชิ้นที่วิทยาลัยรอยัลบรัสเซลส์  (อังกฤษ: Royal Conservatory of Brussels)
ประวัติ > ผลงานการประดิษฐ์

หลังการลาออกจากโรงเรียน , ซักซ์ได้ทดลองออกแบบเครื่องดนตรี  และพ่อแม่ก็ช่วยเหลือด้วยการออกค่าใช้จ่ายสำหรับดนตรี , เครื่องดนตรีชิ้นแรกที่เขาพัฒนาจนมีความสำคัญอย่าง เบสคลาริเน็ต  โดยเขาขึ้นจดสิทธิบัตรในวัยเพียง 24 ปี ซักส์ได้ย้ายที่อยู่อาศัยใน ปารีส เมื่อปี ค.ศ. 1841 อย่างถาวร และเริ่มต้นสำหรับการออกแบบเครื่องดนตรีชิ้นใหม่ โดยจัดแสดงโชว์ในปารีสเมื่อราวปี 1844  ซึ่งเป็นที่ปิด-เปิดสำหรับแตรเดี่ยว แต่อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้คิดค้นเครื่องดนตรีนั้น จากเครื่องดนตรีออกแบบของซักซ์ทำให้เขาประสบความสำเร็จอย่างมาก  โดยต่อมาคือเครื่องดนตรีที่เขาคิดค้น ”แซ็กฮอร์น” มีระดับเสียงทั้งหมด 7 รูปแบบ , และนำไปสู่การคิดค้นเครื่องดนตรี ”ฟลูเกิลฮอร์น” โดยปกติแล้วแซ็กฮอร์น มักจะใช้ในซิมโฟนิคแบนด์ (อังกฤษ: Concert bands) และ ออร์เคสตรา แซ็กฮอร์น ยังมีรากฐานมาสู่เครื่องดนตรี ยูโฟเนียม ในปัจจุบัน
รวมพลังมาสค์ไรเดอร์ FOREVER

| รวมพลังมาสค์ไรเดอร์ FOREVER |
| --- | --- |

ญี่ปุ่น: 仮面ライダー平成ジェネレーションズ FOREVER
เฮปเบิร์น: Kamen Raidā Heisei Jenerēshonzu Fōebā
 
กำกับ: Kyohei Yamaguchi
เขียนบท: Kento Shimoyama Yasuko Kobayashi (ผู้กำกับดูแลฉากใน Den-O)
สร้างจาก: มาสค์ไรเดอร์จีโอ โดย Kento Shimoyama มาสค์ไรเดอร์บิลด์ โดย Shogo Muto
นักแสดงนำ: So Okuno Atsuhiro Inukai Gaku Oshida Shieri Ohata Keisuke Watanabe Eiji Akaso Kaho Takada Kouhei Takeda Kensei Mikami Nayuta Fukuzaki Taiyo Saito Shunsuke Daitō Takeru Satoh Kenjirō Ishimaru Katsuhisa Namase
กำกับภาพ: Toshikazu Kamiaka
ตัดต่อ: Ren Satō
ดนตรีประกอบ: Kenji Kawai Toshihiko Sahashi
บริษัทผู้สร้าง: Ishinomori Productions Toei TV Production Co., Ltd. 
ผู้จัดจำหน่าย: บริษัทโทเอ
วันฉาย:   22 ธันวาคม ค.ศ. 2018 (2018-12-22) 
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 12,587,899 ดอลลาร์สหรัฐ
รวมพลังมาสค์ไรเดอร์ FOREVER หรือในชื่อภาษาญี่ปุ่น เฮย์เซย์มาสค์ไรเดอร์ 20 ซาคุเน็น มาสค์ไรเดอร์ เฮย์เซย์เจนเนอเรชันส์ FOREVER (ญี่ปุ่น: 平成仮面ライダー20作記念 仮面ライダー平成ジェネレーションズ FOREVER; โรมาจิ: Hesei Kamen Raidā 20 Sakunen Kamen Raidā Heisei Jenerēshonzu Foebā) เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ ฉายเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2018 ที่โรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่น ในประเทศไทยเข้าฉายเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2562 ผู้นำเข้าฉายคือ DEX และ Japan Anime Movie
การสร้าง > บ็อกซ์ออฟฟิศ

รายได้เปิดตัวจากการฉายสุดสัปดาห์ 389 ล้านเยน และการฉายเวลา 12 วัน ภาพยนตร์ ได้ทำรายได้ถึง 1,010 ล้านเยนรองลงมาจากมาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์ และรายได้ปิดตัวสัปดาห์สุดท้ายอยู่ที่ 1,368,759,218 เยน หรือประมาณ 1,400 ล้านเยน
เรื่องย่อ

เกิดความผิดปกติขึ้นบนโลก เมื่อคนรอบข้างได้เริ่มลืม โชโกะ และ เซ็นโตะ อย่างไม่ทราบสาเหตุ แท้จริงแล้ว ผู้ที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ก็คือ ซูเปอร์ไทม์แจ็คเกอร์ "ทีด" และเขายังเป็นผู้ให้กำเนิด "อนาเธอร์ เดนโอ และ ดับเบิล" ด้วย ซึ่ง ทีด ได้ส่ง อนาเธอร์ไรเดอร์ ทั้ง 2 ไปจัดการเด็กที่มีชื่อว่า "ชินโกะ"
ระหว่างที่ทั้ง 2 กำลังต่อสู้เพื่อปกป้อง ชินโกะ อยู่นั้น เซ็นโตะ ก็ได้แพ้ให้กับ ทีด จนถูกลบหายไป ขณะที่ โชโกะ ก็ได้พบกับเด็กหนุ่มผู้ชื่นชอบมาสค์ไรเดอร์ "อาตารุ" ซึ่งได้ทำสัญญากับ "ฟูทารอส" ขอให้ "มาสค์ไรเดอร์ ไม่เป็นเรื่องจริง" ความหมายของคำขอนั้นคืออะไรกัน มาสค์ไรเดอร์แท้จริงแล้ว ไม่ใช่เรื่องที่ถูกแต่งขึ้นมางั้นเหรอ? ขณะที่กำลังต่อสู้กันอยู่ ทีด และ โชโกะ ก็ได้มาพบกับหลุมศพของมาสค์ไรเดอร์คนแรกแห่งยุคเฮเซย์ "มาสค์ไรเดอร์คูกะ"
รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี

| รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี |
| --- | --- |
"Not Like Us" โดยเคนดริก ลามาร์ได้รับรางวัลในปี 2025
รางวัลสำหรับ: เพลงที่มีเสียงร้องคุณภาพ หรือการบันทึกเสียง
ประเทศ: สหรัฐ
จัดโดย: สถาบันบันทึกเสียง
รางวัลแรก: 1959
ผู้รับรางวัล: เคนดริก ลามาร์ - "Not Like Us" (2025)
เว็บไซต์: grammy.com
รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี (อังกฤษ: Grammy Award for Record of the Year) เป็นสาขารางวัลหนึ่งของรางวัลแกรมมี เสนอโดยสถาบันบันทึกเสียงของสหรัฐอเมริกาเพื่อ "ยกย่องความสำเร็จทางศิลปะ ความสามารถทางเทคนิค และความเป็นเลิศโดยรวมในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง โดยไม่คำนึงถึงยอดขายหรืออันดับชาร์ต" เริ่มมอบมาตั้งแต่งานประกาศผลรางวัล ครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1959
รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปีเป็นหนึ่งในสี่รางวัลใหญ่ของงาน "สนามทั่วไป" (ร่วมกับรางวัลอัลบั้มแห่งปี, รางวัลเพลงแห่งปี และรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม)
ตามคู่มือคำอธิบายรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 54 รางวัลนี้นำเสนอ:
สำหรับซิงเกิลที่วางจำหน่ายในเชิงพาณิชย์หรือแทร็กของการบันทึกเสียงหรือการบรรเลงใหม่ สามารถใส่เพลงจากอัลบั้มปีที่แล้วได้ หากไม่ได้ใส่เพลงในปีที่แล้วและอัลบั้มไม่ได้รับรางวัลแกรมมี ในสาขารางวัลสำหรับศิลปิน โปรดิวเซอร์ วิศวกรบันทึกเสียง และ/หรือมิกเซอร์ ถ้านอกเหนือจากตัวศิลปิน
นักเรียบเรียงเสียงประสาน นักแต่งเพลง นักดนตรี และนักร้องพื้นหลังของงานบันทึกเสียงที่ชนะสามารถยื่นขอใบรับรองผู้ชนะเลิศได้ นักแต่งเพลงสามารถยื่นขอใบรับรองได้หากเป็นเพลงใหม่เท่านั้น
นับตั้งแต่งานประกาศรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 55 ในปี ค.ศ. 2013 วิศวกรผู้เชี่ยวชาญได้รับการพิจารณาให้เป็นผู้เสนอชื่อและรับรางวัลในหมวดนี้
ทั้งนี้ บ่อยครั้งที่มีการสับสนกันระหว่างรางวัลบันทึกเสียงแห่งปี และรางวัลเพลงแห่งปี โดยทั้งสองรางวัลนั้นเป็นรางวัลสำหรับซิงเกิล หรือเพลงจากอัลบั้มเหมือนกัน ต่างกันตรงที่รางวัลบันทึกเสียงแห่งปีนั้นจะมอบให้กับศิลปินและทีมโปรดิวเซอร์ ในขณะที่รางวัลเพลงแห่งปีจะมอบให้กับผู้เขียนเพลง โดยมีคำอธิบาย ดังนี้
รางวัลบันทึกเสียงแห่งปี เป็นรางวัลสำหรับซิงเกิล หรือเพลงเดียวจากอัลบั้ม รางวัลนี้มอบให้เป็นของศิลปินที่แสดง โปรดิวเซอร์ วิศวกรบันทึกเสียง และ/หรือมิกเซอร์สำหรับเพลงนั้น ในความหมายนี้ "การบันทึก" (record) หมายถึงเพลงที่บันทึกไว้โดยเฉพาะ ไม่ใช่องค์ประกอบการแต่งเพลง หรืออัลบั้มเพลง
รางวัลเพลงแห่งปีเป็นรางวัลสำหรับซิงเกิล หรืออินดิวิดวลแทร็ก แต่ผู้ที่ได้รับรางวัลนี้คือนักแต่งเพลงที่แต่งเนื้อร้อง และ/หรือทำนองให้กับเพลงจริง ๆ ในความหมายนี้ "เพลง" (Song) หมายถึงเพลงที่แต่งขึ้น ไม่ใช่การบันทึกเสียง
รางวัลอัลบั้มแห่งปีสำหรับทั้งเพลงอัลบั้ม และมอบรางวัลให้กับศิลปิน นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ วิศวกรบันทึกเสียง และวิศวกรมาสเตอริงสำหรับอัลบั้มนั้น ในความหมายนี้ "อัลบั้ม" (album) หมายถึงชุดเพลงที่บันทึกไว้ (แผ่นเสียงหลายแทร็ก ซีดี หรือแพ็กเกจดาวน์โหลด) ไม่ใช่เพลงแต่ละเพลงหรือการแต่งเพลง
รายชื่อเพลงที่ได้รับรางวัลและถูกเสนอชื่อเข้าชิง > 1950s

| ปี[I] | บันทึก | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 1959 (พฤษภาคม)  | "Nel Blu Dipinto Di Blu (Volare)" | Domenico Modugno |
| 1959 (พฤษภาคม)  | "Catch a Falling Star" | Perry Como |
| 1959 (พฤษภาคม)  | "The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late)" | David Seville |
| 1959 (พฤษภาคม)  | "Fever" | Peggy Lee |
| 1959 (พฤษภาคม)  | "Witchcraft" | Frank Sinatra |
| 1959 (พฤศจิกายน)  | "Mack the Knife" | Bobby Darin |
| 1959 (พฤศจิกายน)  | "A Fool Such as I" | Elvis Presley |
| 1959 (พฤศจิกายน)  | "High Hopes" | Frank Sinatra |
| 1959 (พฤศจิกายน)  | "Like Young" | André Previn |
| 1959 (พฤศจิกายน)  | "The Three Bells" | The Browns |
รายชื่อเพลงที่ได้รับรางวัลและถูกเสนอชื่อเข้าชิง > 1960s

| ปี[I] | บันทึก | ศิลปิน | ทีมผู้ผลิต |
| --- | --- | --- | --- |
| 1961  | "Theme from A Summer Place" | Percy Faith |  |
| 1961  | "Are You Lonesome Tonight?" | Elvis Presley |  |
| 1961  | "Georgia on My Mind" | Ray Charles |  |
| 1961  | "Mack the Knife" | Ella Fitzgerald |  |
| 1961  | "Nice 'n' Easy" | Frank Sinatra |  |
| 1962  | "Moon River" | Henry Mancini |  |
| 1962  | "Big Bad John" | Jimmy Dean |  |
| 1962  | "The Second Time Around" | Frank Sinatra |  |
| 1962  | "Take Five" | The Dave Brubeck Quartet |  |
| 1962  | "(Up a) Lazy River" | Si Zentner |  |
| 1963  | "I Left My Heart in San Francisco" | Tony Bennett |  |
| 1963  | "Desafinado" | Stan Getz & Charlie Byrd |  |
| 1963  | "Fly Me to the Moon Bossa Nova" | Joe Harnell and His Orchestra |  |
| 1963  | "I Can't Stop Loving You" | Ray Charles |  |
| 1963  | "What Kind of Fool Am I?" | Sammy Davis Jr. |  |
| 1964  | "Days of Wine and Roses" | Henry Mancini |  |
| 1964  | "Dominique" | The Singing Nun |  |
| 1964  | "Happy Days Are Here Again" | Barbra Streisand |  |
| 1964  | "I Wanna Be Around" | Tony Bennett |  |
| 1964  | "Wives and Lovers" | Jack Jones |  |
| 1965  | "The Girl from Ipanema" | Stan Getz & Astrud Gilberto |  |
| 1965  | "Downtown" | Petula Clark |  |
| 1965  | "Hello, Dolly!" | Louis Armstrong |  |
| 1965  | "I Want to Hold Your Hand" | The Beatles |  |
| 1965  | "People" | Barbra Streisand |  |
| 1966  | "A Taste of Honey" | Herb Alpert & the Tijuana Brass | Herb Alpert & Jerry Moss, producers |
| 1966  | "The 'In' Crowd" | Ramsey Lewis Trio | Esmond Edwards, producer |
| 1966  | "King of the Road" | Roger Miller | Jerry Kennedy, producer |
| 1966  | "The Shadow of Your Smile (Love Theme From "The Sandpiper")" | Tony Bennett | Al Stanton & Ernie Altschuler, producers |
| 1966  | "Yesterday" | The Beatles | George Martin, producer |
| 1967  | "Strangers in the Night" | Frank Sinatra | Jimmy Bowen, producer |
| 1967  | "Almost Persuaded" | David Houston | Billy Sherrill, producer |
| 1967  | "Monday, Monday" | The Mamas and the Papas | Lou Adler, producer |
| 1967  | "What Now My Love" | Herb Alpert & the Tijuana Brass | Herb Alpert & Jerry Moss, producers |
| 1967  | "Winchester Cathedral" | The New Vaudeville Band | Geoff Stephens, producer |
| 1968  | "Up, Up and Away" | The 5th Dimension | Marc Gordon & Johnny Rivers, producers |
| 1968  | "By the Time I Get to Phoenix" | Glen Campbell | Al De Lory, producer |
| 1968  | "My Cup Runneth Over" | Ed Ames | Joe Reisman & Jim Foglesong, producers |
| 1968  | "Ode to Billie Joe" | Bobbie Gentry | Kelly Gordon & Bobby Paris, producers |
| 1968  | "Somethin' Stupid" | Frank Sinatra & Nancy Sinatra | Jimmy Bowen & Lee Hazlewood, producers |
| 1969  | "Mrs. Robinson" | Simon & Garfunkel | Roy Halee & Simon & Garfunkel, producers |
| 1969  | "Harper Valley PTA" | Jeannie C. Riley | Shelby Singleton, producer |
| 1969  | "Hey Jude" | The Beatles | George Martin, producer |
| 1969  | "Honey" | Bobby Goldsboro | Bob Montgomery & Bobby Goldsboro, producers |
| 1969  | "Wichita Lineman" | Glen Campbell | Al De Lory, producer |
ดูเพิ่ม

รางวัลแกรมมี
อาคาร

ตัวอย่างต่าง ๆ ของอาคารตลอดประวัติศาสตร์
อาคาร เป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างโดยมนุษย์ ในรูปของโรง เรือน ร้าน หรือรูปแบบอย่างอื่นสำหรับใช้สอย แต่ในกฎหมายควบคุมอาคารได้รวม เขื่อน สะพาน อุโมงค์ ท่อ ป้ายและอื่น ๆ ไว้ในนิยามคำว่าอาคารด้วยด้วยเหตุผลในการบังคับใช้
อาคารมักมีส่วนประกอบทางสถาปัตยกรรมมากกว่าหนึ่งอย่างและปกติจะตั้งอยู่บนพื้นดิน อาคารสามารถเป็นได้ตั้งแต่บ้านที่พักอาศัยที่มีโครงสร้างเรียบง่ายจนถึงตึกระฟ้า อาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานที่มีโครงสร้างซับซ้อน ตลอดจนโรงซ่อมเครื่องบินที่มีช่วงเสามากกว่า 100 เมตร
อาคารขนาดใหญ่สมัยใหม่จะมีส่วนประกอบต่าง ๆ ที่ทำให้อาคารใช้งานได้เรียกว่าระบบอาคารนับตั้งแต่ระบบขนส่งภายในอาคารได้แก่ บันไดเลื่อน และ ลิฟต์ ไปจนถึงระบบไฟฟ้า ประปา ระบบปรับอากาศ ระบบป้องกันอัคคีภัย และอื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก ปกติ อาคาร จะถูกจัดไว้ในหมวดสิ่งก่อสร้างด้วยเหตุผลด้านการบังคับใช้
ความหมายของอาคารตามกฎหมายอาคาร ในประเทศไทย

พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 เป็นกฎหมายแม่บท ที่เกี่ยวข้องแก่งานอาคารในประเทศไทย ได้ให้คำนิยาม และวิเคราะห์ศัพท์ คำว่า อาคาร เพิ่มเติมจาก ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน และสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่ หรือเข้าใช้สอยได้ โดยให้รวมถึงสิ่งก่อสร้างต่อไปนี้ให้จัดรวมอยู่ในความหมายของอาคารด้วย
อัฒจันทร์
เขื่อน สะพาน อุโมงค์ ทาง หรือท่อระบายน้ำ อู่เรือ คานเรือ ท่าน้ำ รั้ว ท่าจอดเรือ กำแพง หรือประตู
ป้าย หรือสิ่งที่สร้างขึ้นสำหรับติด หรือตั้งป้าย
พื้นที่ หรือสิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่จอดรถ ที่กลับรถ และทางเข้าออก ของรถ สำหรับอาคาร
และสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
ประเภทของอาคารตาม ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2522

ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2522 ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 ได้แบ่งประเภทของอาคารต่าง ๆ ดังนี้
อาคารที่พักอาศัย
ห้องแถว
ตึกแถว
อาคารพาณิชย์
โรงงานอุตสาหกรรม
อาคารสาธารณะ
อาคารเลี้ยงสัตว์
อาคารชั่วคราว
อาคารพิเศษ หมายความถึง อาคาร ดังต่อไปนี้
โรงมหรสพ อัฒจันทร์ หรือ หอประชุม
อู่เรือ คานเรือ หรือ ท่าเรือ สำหรับเรือ ขนาดใหญ่เกิน 100 ตัน และ โป๊ะจอดเรือ
อาคารสูงเกิน 15 เมตร หรือ สะพานช่วงหนึ่ง ยาวเกิน 10 เมตร
อาคารแผงลอย
แหล่งข้อมูลอื่น

กฎหมายควบคุมอาคาร และพระราชบัญญัติ ที่เกี่ยวข้องกับอาคารในประเทศไทย เก็บถาวร 2007-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บทความเรื่อง กฎหมายอาคาร[ลิงก์เสีย]
ออปโป้

| --- | --- |
โลโก้ที่ใช้ตั้งแต่ปี 2019
ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: อิเล็กทรอนิกส์ส่วนบุคคล
ก่อตั้ง: 10 ตุลาคม 2004; 20 ปีก่อน (2004-10-10)
ผู้ก่อตั้ง: Tony Chen Jin Leqin Duan Yongping
สำนักงานใหญ่: ตงกว่าน, กวางตุ้ง, จีน
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Tony Chen (ผู้ก่อตั้งและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
ผลิตภัณฑ์: Audiovisual ColorOS Hi-Fi Home cinema สมาร์ทโฟน แท็บเล็ต
พนักงาน: 40,000+
บริษัทแม่: บีบีเคอิเล็กทรอนิกส์ (2004–2023)   อิสระ (2023–ปัจจุบัน)
แผนก: ออปโป้ดิจิทัล
บริษัทในเครือ: วันพลัส เรียลมี
เว็บไซต์: oppo.com
ออปโป้ (อังกฤษ: Oppo; บางครั้งใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด) เป็นผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภคสัญชาติจีน ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ เมืองตงกว่าน มณฑลกวางตุ้ง กลุ่มผลิตภัณฑ์หลักได้แก่ สมาร์ทโฟน อุปกรณ์อัจฉริยะ อุปกรณ์เสียง พาวเวอร์แบงค์ และผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นๆ
ประวัติ

ชื่อแบรนด์ "ออปโป้" ได้รับการจดทะเบียนในประเทศจีนเมื่อปี ค.ศ. 2001 และเปิดตัวในอีกสามปีต่อมา โดยโทนี เฉิน ที่เมืองตงกว่าน ประเทศจีน ในปี 2005 ออปโป้ได้เปิดตัวอุปกรณ์เครื่องแรกในระดับสากล ซึ่งก็คือ เครื่องเล่นเอ็มพีสาม รุ่น ออปโป้ เอกซ์3 นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา บริษัทได้ขยายกิจการไปมากกว่า 50 ประเทศ และกลายเป็นผู้เล่นรายใหญ่ในกลุ่มอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั่วโลก
ในเดือนมิถุนายน 2016 ออปโป้ได้กลายเป็นผู้ผลิตสมาร์ทโฟนรายใหญ่ที่สุดในประเทศจีน โดยจำหน่ายโทรศัพท์ในร้านค้าปลีกมากกว่า 200,000 แห่ง ในปี 2018 บริษัทประกาศยุติธุรกิจเครื่องเล่นแผ่นดิสก์ในตลาดหลัก และมุ่งเน้นไปที่อุปกรณ์เคลื่อนที่แทน
ตามข้อมูลจากอินเตอร์เนชันแนล ดาต้า คอร์ปอเรชัน ในปี 2024 ไตรมาสที่ 2 ออปโป้เป็นตราสมาร์ทโฟนมีส่วนแบ่งการตลาดทั่วโลกเป็นอันดับที่ 4 เท่ากับ วีโว่ โดยอันดับ 1-3 ได้แก่ ซัมซุง, แอปเปิล และเสียวหมี่ ตามลำดับ ก่อนหน้านั้นในปี 2018 มีรายงานว่าออปโป้เกี่ยวข้องกับบีบีเคอิเล็กทรอนิกส์ แต่บริษัทได้ปฏิเสธเรื่องนี้
การสร้างแบรนด์

วงบอยแบนด์จากเกาหลีใต้ ทูพีเอ็ม ได้เตรียมเพลงที่มีชื่อว่า "Follow Your Soul" ในข้อตกลงส่งเสริมการขายกับออปโป้ เพื่อเปิดตัวแบรนด์ในประเทศไทยเมื่อปี 2010  ห้าปีต่อมาบริษัทได้ลงนามข้อตกลงกับ สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา เพื่อเป็นผู้สนับสนุนสโมสรดังกล่าว
ในปี 2016 สมาคมบาสเกตบอลฟิลิปปินส์ ได้ร่วมมือกับบริษัทแห่งนี้ในฐานะพันธมิตรสมาร์ทโฟนอย่างเป็นทางการ โดยเริ่มตั้งแต่การแข่งขันพีบีเอคอมมิชชันเนอส์คัพในปีเดียวกัน
ออปโป้จ้างพรีเซ็นเตอร์ชื่อดังใน เวียดนาม เซิน ตุ่ง เอ็ม-ทีพี เพื่อประชาสัมพันธ์สมาร์ทโฟน 3 รุ่น ได้แก่ นีโอ 5, นีโอ 7 และเอฟ1เอส อีกทั้งให้การสนับสนุนรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดรายการหนึ่งของเวียดนาม เดอะเฟซเวียดนาม
ในปี 2017 ออปโป้ได้รับเลือกให้เป็นผู้สนับสนุนทีมคริกเก็ตแห่งชาติอินเดีย ซึ่งทำให้สามารถใช้โลโก้ของพวกเขาบนชุดของทีมได้ตั้งแต่ปี 2017 ถึง 2019
ในปี 2019 ออปโป้ได้กลายมาเป็นพันธมิตรผู้สนับสนุนการแข่งขันเทนนิสเฟรนช์โอเพน ในปีเดียวกันนั้น ยังได้เป็นผู้สนับสนุนการแข่งขันวิมเบิลดันเป็นเวลา 5 ปี ในฐานะพันธมิตรสมาร์ทโฟนอย่างเป็นทางการรายแรกอีกด้วย
นับตั้งแต่การแข่งขันชิงแชมป์โลกปี 2019 ออปโป้ได้เป็นพันธมิตรสมาร์ทโฟนระดับโลกอย่างเป็นทางการสำหรับริออทเกมส์ และการแข่งขันลีกออฟเลเจนดส์
ในเดือนมีนาคม 2024 บริษัทได้เปิดตัวซับยูนิต บีเอสเอส ของเซเวนทีน ในฐานะแบรนด์แอมบาสเดอร์ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก โดยทำการตลาดออปโป้เรโน 11เอฟ เป็นรุ่นแรก
สินค้า > หูฟังและเครื่องขยายเสียง

HA-2 เปิดตัวในปี 2015 โดยเป็นเวอร์ชันพกพาของแอมป์/DAC HA-1 ซึ่งมีตัวเลือกชุดแบตเตอรี่และตัวเรือนหนังเย็บตะเข็บ โทรศัพท์เล่นเพลงแบบเรียลไทม์กับ HA-2 (ผ่านสาย ไมโครยูเอสบีของแอนดรอยด์ หรือสายไลต์นิงของไอโอเอสที่ให้มา หรือสายยูเอสบีถ้ามาจากพีซี) นอกจากนี้ยังสามารถชาร์จได้โดยใช้ชุดชาร์จ "เครื่องชาร์จด่วน" ที่ให้มาด้วย คุณสมบัติแบตเตอรี่สามารถใช้งานได้พร้อมกันในขณะที่ใช้ HA-2 เพื่อเล่นเพลงเท่านั้น หากอุปกรณ์ที่กำลังเล่น (แหล่งที่มา) เป็นอุปกรณ์ไอโอเอส ในเดือนตุลาคม 2016 มีการเปิดตัวเวอร์ชันอัปเดตพร้อมชิป DAC ใหม่ และตั้งชื่อใหม่ว่า HA-2SE เพื่อให้แตกต่างจาก HA-2[ต้องการอ้างอิง]
สินค้า > สมาร์ทวอตช์

ออปโป้เปิดตัวสมาร์ทวอตช์ รุ่นแรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2020 ในตลาดภายในประเทศจีน ในปีถัดมามีการเปิดตัวรุ่นที่สอง จากนั้นในปี 2022 และ 2024 ก็เปิดตัวรุ่นที่สามและสี่ตามลำดับ
การวิจัยและพัฒนา > VOOC

VOOC ( Voltage Open Loop Multi-step Constant-Current Charging ) เป็นวิธีการชาร์จด่วนสำหรับโทรศัพท์ Oppo ที่เปิดตัวในปี 2014    VOOC มีหลากหลายรูปแบบ ได้แก่
VOOC 2.0 (2015) ตัวเดียวกับเวอร์ชันแรกที่เปิดตัวในปี 2014 ซึ่งทำงานที่ 5V/4A
SuperVOOC (2016) เป็นเทคโนโลยีต่อยอดจาก VOOC 2.0 ที่มีความเร็ว 10 V/5 A (50W) โดยสามารถชาร์จแบตเตอรีสองเซลล์แบบอนุกรม เป็นการชาร์จแบบ “พัลส์แรงดันต่ำ” ที่ทำงานร่วมกับแบตเตอรีที่ออกแบบมาเป็นพิเศษ
VOOC 3.0 (2019) ออปโป้โฆษณาว่าเร็วกว่า VOOC 2.0 ถึง 23.8% 5V/6A หรือจำหน่ายในชื่อ Warp Charge 30
VOOC 4.0 (กันยายน 2019) ซึ่งเป็นรุ่นต่อจาก VOOC 3.0 ซึ่งทำงานที่ 5 V/6 A (30W) สามารถชาร์จโทรศัพท์ได้ถึง 67% ในเวลา 30 นาที
SuperVOOC 2.0 (2020), 10V/6.5A ชื่ออื่น: Warp Charge 65
SuperVOOC 2.0 (2022), 11V/6-7.3A ชื่ออื่นๆ: Warp Charge 80, SuperDART และ Super Flash Charge  สำหรับภูมิภาคที่ใช้แรงดันไฟฟ้า 110V รวมถึงไต้หวัน อเมริกาเหนือ และละตินอเมริกา การชาร์จรองรับได้สูงสุด 66W
SuperVOOC เวอร์ชัน 240W (2022) 20V/12A. ประกาศในงานโมบายล์เวิลด์คองเกรส 2022 มีการโฆษณาว่าสามารถชาร์จแบตเตอรี่ 4,500mAh ได้ใน 9 นาที ดำเนินการโดย Realme GT Neo5 ซึ่งต้องใช้อุปกรณ์ชาร์จที่เป็นกรรมสิทธิ์และสาย USB-C ที่เป็นกรรมสิทธิ์เพื่อใช้ประโยชน์จากอัตราการชาร์จตามที่โฆษณา พลังงานจะถูกส่งผ่านสายเคเบิลที่ 20V และแปลงเป็น 10V ภายในหูฟัง
การวิจัยและพัฒนา > ระบบกล้อง HyperTone

ในเดือนพฤศจิกายน 2023 ออปโป้ และฮัสเซิลบลอด เปิดเผยถึงความร่วมมือในการพัฒนาระบบกล้อง HyperTone รุ่นถัดไปในปี 2024 โดยเน้นที่สุนทรียศาสตร์และการถ่ายภาพเชิงคอมพิวเตอร์ ระบบเหล่านี้จะเปิดตัวในสมาร์ทโฟนเรือธงซีรีส์ไฟน์รุ่นใหม่ โดยสัญญาว่าผู้ใช้จะได้รับ "ประสบการณ์การถ่ายภาพผ่านมือถือที่ไม่มีใครเทียบได้"
ในปี 2023 การตรวจสอบพีซีทีประจำปีของ องค์การทรัพย์สินทางปัญญาโลก จัดอันดับจำนวนใบสมัครสิทธิบัตรของออปโป้ ที่เผยแพร่ภายใต้สนธิสัญญาความร่วมมือด้านสิทธิบัตร ไว้ที่อันดับ 9 ของโลก โดยมี ใบสมัครสิทธิบัตร 1,766 ใบ ที่ได้รับการเผยแพร่ในปี 2023
ข้อวิจารณ์ > ประเทศเยอรมนี

ในปี 2022 ผู้ขายปัจจัยการผลิตอุปกรณ์โทรคมนาคมของฟินแลนด์ โนเกีย ได้ยื่นฟ้องโดยกล่าวหาว่าออปโป้ ใช้สิทธิบัตรเทคโนโลยีของตนโดยไม่จ่ายค่าธรรมเนียมใบอนุญาต ในเดือนสิงหาคม ศาลเยอรมันได้สั่งระงับการขายสมาร์ทโฟนออปโป้
ข้อวิจารณ์ > อินเดีย

นอกจากนี้ ออปโป้ยังเผชิญกับความท้าทายใน อินเดีย ซึ่งเป็นตลาดที่บริษัทได้ขยายไปในปี 2014 ในเดือนกรกฎาคม 2022 รัฐบาลอินเดียประกาศปรับบริษัทในเครือออปโป้เป็นเงิน 43.8 พันล้านรูปี (550 ล้านดอลลาร์ในขณะนั้น) ในข้อหาหลีกเลี่ยงภาษี
ข้อวิจารณ์ > ประเทศไทย

ในเดือนมกราคม 2025 มีผู้ใช้โซเชียลตั้งข้อสังเกตว่า โทรศัพท์ออปโป้และเรียลมีซึ่งเป็นตราสินค้าในเครือออปโป้ มีแอปสินเชื่อที่ติดตั้งไว้ล่วงหน้า โดยมุ่งเป้าหมายไปยังผู้สูงอายุ เด็ก ผู้ที่ไม่เท่าทันข่าวสาร และผู้มีรายได้น้อย อีกทั้งไม่สามารถลบแอปนี้ได้ หลังจากนั้น สภาองค์กรของผู้บริโภคได้เรียกร้องให้ผู้ผลิตโทรศัพท์ดังกล่าวตรวจสอบที่มาของแอปนี้ ต่อมาทางบริษัทประกาศหยุดจำหน่ายสมาร์ทโฟนรุ่นใหม่ที่มาพร้อมแอปกู้ยืมที่ติดตั้งไว้ล่วงหน้า ตามคำสั่งของ กสทช. และ สคส. เหตุการณ์นี้ส่งผลให้ออปโป้ประกาศเลื่อนงานเปิดตัวโทรศัพท์รุ่น เรโน13 ซึ่งเดิมกำหนดเปิดตัวในวันที่ 14 มกราคม 2025 ที่เอ็มสเฟียร์ ออกไปอย่างไม่มีกำหนด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โลโก้ออปโป้ที่ใช้ถึงมีนาคม 2019
โอลลี่ มาสคอตอย่างเป็นทางการของออปโป้
Oppo Find X7 Ultra สมาร์ทโฟนเรือธงประจำปี 2024 ของบริษัท
Dash Charge สำหรับ OnePlus 5