stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แบบจำลองแบบแพร่
หลักการทางคณิตศาสตร์ > การสร้างภาพ

พิจารณาปัญหาการสร้างภาพ โดยให้  x เป็นรูปภาพ และฟังก์ชันความหนาแน่นความน่าจะเป็นบนปริภูมิรูปภาพคือ  p(x) ถ้ารู้  p(x) ก็จะสามารถระบุความน่าจะเป็นที่ภาพแต่ละชนิดจะถูกสร้างขึ้นได้ แต่โดยทั่วไปแล้ว เป็นการยากที่จะทราบความน่าจะเป็นนั้น
ในกรณีส่วนใหญ่ เราไม่สนใจความน่าจะเป็นเฉพาะที่ภาพหนึ่ง ๆ จะถูกสร้างขึ้น แต่ที่สนใจกว่าก็คือว่า ภาพนั้นมีแนวโน้มที่จะถูกสร้างขึ้นมากเพียงใดเมื่อเทียบกับภาพใกล้เคียง ตัวอย่างเช่น หากมีรูปภาพแมวที่มีหนวด 2 หนวด ปัญหาคือภาพนั้นมีแนวโน้มที่จะถูกสร้างขึ้นแค่ไหนเมื่อเทียบกับภาพที่คล้ายกัน เช่น รูปภาพแมวที่มีหนวด 3 หนวด หรือรูปภาพที่ถูกเติมสัญญาณรบกวนแบบเกาส์เข้าไป
ดังนั้นเป้าหมายที่สนใจไม่ใช่ตัว  p(x) นั้นเอง แต่เป็น  \nabla _{x}\ln p(x) การพิจารณาแบบนี้มีข้อดีคือ
ประการแรก  p(x) ไม่จำเป็นต้องทำให้เป็นมาตรฐาน แต่ใช้ในรูป  {\tilde {p}}(x)=Cp(x) ได้ ในที่นี่  C=\int {\tilde {p}}(x)dx>0 เป็นค่าคงที่ตามที่ต้องการ และค่าที่แน่ชัดจะไม่มีผลต่อการคำนวณ
ประการที่สอง สามารถเปรียบเทียบ  p(x) กับความน่าจะเป็นของภาพใกล้เคียง  p(x+dx) ในรูป  {\frac {p(x)}{p(x+dx)}}=e^{-\langle \nabla _{x}\ln p,dx\rangle } ได้
ให้ฟังก์ชันคะแนนเป็น  s(x):=\nabla _{x}\ln p(x) แล้ว  s(x) จะสามารถสุ่มตัวอย่างจาก  p(x) โดยใช้พลศาสตร์อนุญาตให้สุ่มตัวอย่างโดยใช้พลศาสตร์ล็องฌ์แว็งความชันแบบเฟ้นสุ่ม (stochastic gradient Langevin dynamics) นี่เป็นรูปแบบที่เล็กที่สุดของวิธีมอนเตการ์โลลูกโซ่มาร์คอฟ
รูปแบบต่าง ๆ > การชี้นำโดยตัวจำแนก (classifier guidance)

แทนที่จะสุ่มตัวอย่างจากกลุ่มของรูปภาพทั้งหมด เราสามารถพิจารณาสุ่มเอาตัวอย่างแค่จากช่วงขอบเขตที่กำหนดโดยคำอธิบายภาพ เช่น แทนที่จะดึงออกมาจากกลุ่มรูปภาพทั่วไป ให้ดึงมาเฉพาะภาพที่สอดคล้องกับคำอธิบายว่า "แมวสีดำตาสีแดง" เป็นต้น โดยทั่วไปแล้วนี่จะเป็นการสุ่มตัวอย่างบนการแจกแจง  p(x|y)  ในที่นี้รูปภาพ  x จะได้มาจากช่วงของภาพทั้งหมด ในขณะที่ขอบเขตของรูปภาพ  y จะถูกจำกัดอยู่ที่รูปภาพจำเพาะประเภท
จากมุมมองของแบบจำลองช่องสัญญาณที่มีสัญญาณรบกวน กระบวนการนี้สามารถเข้าใจได้ดังนี้ เมื่อต้องการจะสร้างภาพ  x ภายใต้เงื่อนไขตามคำอธิบาย  y ผู้ที่ต้องการสร้างภาพจะสร้างภาพขึ้นมานั้น จริง ๆ แล้วกำลังวาดภาพ  x อยู่ แต่เนื่องจากว่าภาพนั้นผ่านช่องสัญญาณที่มีสัญญาณรบกวน จึงเกิดการผิดเพี้ยนของตัวอักษร จนจินตนาการไปว่าได้รับสัญญาณเป็นคำอธิบาย  y ในกรณีนี้ การสร้างภาพในที่นี้เป็นแค่การทำนายภาพ  x ที่ถูกจินตนาการไว้แต่แรกโดยบุคคลที่ต้องการสร้างภาพนั้น
กล่าวอีกนัยหนึ่ง การสร้างภาพแบบมีเงื่อนไขนั้นเป็นเพียงการแปลภาษาที่อธิบายด้วยข้อความให้กลายเป็นภาษาที่อธิบายด้วยภาพ ดังนั้น เช่นเดียวกับแบบจำลองช่องสัญญาณที่มีสัญญาณรบกวน เราสามารถใช้ทฤษฎีบทของเบส์ได้ว่า
p(x|y)\propto p(y|x)p(x)
นั่นคือหากมีแบบจำลองที่ดีสำหรับปริภูมิรูปภาพทั้งหมด ( p(x)) และตัวแปลคุณภาพสูงสำหรับแปลง "รูปภาพ → ประเภท" ( p(y|x)) นั่นหมายความว่าเราสามารถจะได้ตัวแปล "ประเภท → รูปภาพ" ได้โดยไม่ต้องลำบากนัก
พลศาสตร์ล็องฌ์แว็งความชันแบบเฟ้นสุ่มใช้สมการต่อไปนี้
\nabla _{x}\ln p(x|y)=\nabla _{x}\ln p(y|x)+\nabla _{x}\ln p(x)
ในที่นี้  \nabla _{x}\ln p(x) คือฟังก์ชันคะแนนที่เรียนรู้ตามที่อธิบายไว้ข้างต้น โดย  \nabla _{x}\ln p(y|x) ได้มาจากการใช้ตัวจำแนกรูปภาพที่หาอนุพันธ์ได้
รูปแบบต่าง ๆ > การชี้นำโดยไร้ตัวจำแนก (classifier-free guidance, CFG)

แม้ในกรณีที่ไม่มีตัวจำแนก  p(y|x) ก็สามารถสกัดเอาตัวจำแนกจากตัวแบบจำลองรูปภาพเองได้ดังนี้
\nabla _{x}\ln p_{\beta }(x|y)=(1-\beta )\nabla _{x}\ln p(x)+\beta \nabla _{x}\ln p(x|y)
แบบจำลองดังกล่าวนั้นมักจะฝึกสอนโดยป้อนให้ทั้ง  (x,y) และ  (x,None) แล้วสร้างแบบจำลอง  \nabla _{x}\ln p(x|y) และ  \nabla _{x}\ln p(x) ขึ้นพร้อมกัน
CFG ได้กลายเป็นส่วนสำคัญที่ขาดไม่ได้สำหรับแบบจำลองต่าง ๆ เช่น GLIDE, DALL-E และ Google Imagen
ทฤษฎีข้อมูล

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ทฤษฎีสารสนเทศ
ทฤษฏีข้อมูล (อังกฤษ: Data Theory) เป็นทฤษฏีที่ว่าด้วยการแทนเชิงนามธรรมของแง่มุมต่าง ๆ ของข้อมูล ซึ่งใช้แบ่งแยกสถานะการณ์ต่าง ๆ ของข้อมูลที่เป็นไปได้ออกด้วยแนวคิดจำนวนน้อย
แง่มุมหลัก ๆ สองแง่มุมของทฤษฎีข้อมูลคือ
ทฤษฏีการออกแบบเชิงประจักษ์ หรือ เชิงประสบการณ์ (Empirical Design Theory)
ทฤษฏีการวัดผล (Measurement Theory)
ทฤษฎีการออกแบบเชิงการทดลอง

เป็นแง่มุมของทฤษฎีที่ว่าด้วยหัวข้อต่าง ๆ เช่น
เงื่อนไขการทดลอง คือแง่มุมต่าง ๆ ของสถานการณ์ในการทดลอง
วิถี หมายถึงการออกแบบการทดลองปกติ ได้แก่จำนวนเงื่อนไขใดบ้างในการทดลองที่ต้องคำนึงถึง การออกแบบการทดลองยังรวมถึงเงื่อนไขหลาย ๆ อย่างที่ต้องคำนึงถึงพร้อม ๆ กัน
ระดับการทดลอง คือจำนวนค่าที่ต่างกันของวิถึการออกแบบ
การซ้ำการทดลอง คือวิธีพิเศษในการออกแบบที่ใช้โดยการทำซ้ำเดิมวิถีทางโดยการผสมการออกแบบการทดลองต่าง ๆ เข้าด้วยกัน
ภาวะการทดลอง คือจำนวนวิถึของการออกแบบที่มีเอกลักษณ์ ซึ่งพิจารณาด้วยข้อมูลที่เกี่ยวข้องคือ
รูปร่าง เช่น ข้อมูลอาจจะเป็นสี่เหลี่ยมด้านเท่า (สองทาง, หนึ่งภาวะ) หรือเป็นสี่เหลี่ยมด้านขนาน (สองทาง, สองภาวะ)
สมมาตรหรือไม่สมมาตร ข้อมูลที่เป็นสี่เหลี่ยมอาจจะสมมาตรหรืไม่ก็ได้ โดยข้อมูลที่ไม่สมมาตรจะเรียกว่าข้อมูลสามเหลี่ยม
ข้อมูลแจกแจงหลายตัวแปร ข้อมูลเหล่านี้จะเป็นสี่เหลี่ยมด้านขนาน ส่วนใหญ่มีหนึ่งภาวะ และข้อมูลมักจะอยู่เรียงตัวเป็นสดมภ์
ความสมบูรณ์ หากไม่มีข้อมูลหาข้อมูลจะเรียกว่าข้อมูลที่สมบูรณ์
หมวดหมู่ในการสำรวจ
การสำรวจจะต้องจัดหมวดหมู่
สามารถใช้ตัวแปรเสริมของข้อมูล
หมวดหมู่ต้องชัดเจนและมีจำนวนน้อย
ทฤษฎีในการวัดผล

เป็นแง่มุมเกี่ยวกับการกำหนดค่าตัวเลขให้กับลักษณะเฉพาะของสิ่งที่สำรวจหรือเหตุการณ์ต่าง ๆ โดยกำหนดกฎเกณฑ์ที่ใช้ให้เข้าใจง่าย ใช้งานง่ายและได้ค่าตัวเลขที่เกี่ยวข้องกับชุดของการวัดผลอื่น ๆ เท่าที่เป็นไปได้
ตัวอย่างเกี่ยวกับการใช้ทฤษฎีข้อมูล

ตัวอย่างเช่นการวิเคราะห์ความแตกต่างภายในหรือระหว่างกลุ่ม หรือ ความแปรปรวนตามหัวข้อของข้อมูลที่มีการแจกแจงหลายตัวแปร (multivariate data) วิธีการเชิงสถิติดั้งเดิมในการวิเคราะห์แบบมีการแจกแจงหลายตัวแปรนั้นจะสมมติว่าหน่วยในการวิเคราะห์นั้นที่แยกเฉพาะกลุ่ม (เช่น บุคคล, เด็ก, ผู้ใหญ่ ฯลฯ) นั้นจัดอยู่ในกลุ่มประชากรแบบเอกพันธุ์ (homogeneous population)และสามารถจัดเป็นกลุ่มตัวอย่างสุ่มจากประชากรกลุ่มนี้
อย่างไรก็ตามในทางการศึกษาด้านพฤติกรรม การสำรวจมักไม่เป็นไปอย่างไม่อิสระ และกลุ่มประชากรก็ไม่เอกพันธุ์คือ มีความหลากหลาย ซึ่งบ่อยครั้งไม่สามารถระบุได้ ซึ่งในสถานะการณ์แบบนี้จำเป็นต้องใช้วิธีการเชิงทฤษฏีข้อมูลในการพัฒนาวิธีที่ไม่ขึ้นกับการปรับค่าปรกติที่มีการแจกแจงหลายตัวและตัวอย่างแบบเอกพันธุ์ และเนื่องจากว่าการสำรวจแบ่งแยกเป็นกลุ่มย่อย ความแตกต่างภายในกลุ่มและนอกกลุ่มก็จะมีค่าตรงกลางซึ่งเรียกว่าการศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างกลุ่ม
การศึกษาทฤษฏีข้อมูลมุ่งเน้นไปใช้งานเกี่ยวกับความสัมพันธ์การศึกษาเชิงพฤติกรรมเช่นเรื่อง ศึกษาศาสตร์ และจิตวิทยา หรือเน้นในการค้นพบช่วงทั้งหมดของข้อมูลการสำรวจ และทดลองทางการแพทย์ ชีววิทยา และวิทยาศาสตร์สิ่งมีชีวิต
ดูเพิ่ม

ทฤษฎีสารสนเทศ
ขวัญจิต ศรีประจันต์

| ขวัญจิต ศรีประจันต์จ> ภ. |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: เกลียว เสร็จกิจ
เกิด: 3 สิงหาคม พ.ศ. 2490 (77 ปี) จังหวัดสุพรรณบุรี ประเทศไทย
คู่สมรส: จิ๋ว พิจิตร   เสวี ธราพร
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2505 - ปัจจุบัน
รางวัล
ศิลปินแห่งชาติ: พ.ศ. 2539 - สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-อีแซว)
ขวัญจิต ศรีประจันต์ มีชื่อจริงว่า เกลียว เสร็จกิจ (3 สิงหาคม พ.ศ. 2490 - ) เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-อีแซว) ปี 2539 เป็นศิลปินแห่งชาติที่ได้รับตำแหน่งอายุน้อยที่สุดอันดับที่ 2 ขณะอายุ 49 ปี รองจากฉวีวรรณ ดำเนิน ศิลปินแห่งชาติประจำปี 2536 จากการเป็นแม่เพลงพื้นบ้านภาคกลางที่มีชื่อเสียง เต็มไปด้วยความสามารถในการเล่นเพลงแบบหาตัวจับได้ยาก และเมื่อหันเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่ง ก็ได้รับความนิยมอย่างสูง มีผลงานเพลงดังมากมาย ในจำนวนนั้นก็เป็นเพลงที่เกิดจากการแต่งของตัวเองด้วยหลายเพลง โดยในการนำเสนอเพลงลูกทุ่ง ขวัญจิต ศรีประจันต์ ก็ได้นำท่วงทำนองเพลงพื้นบ้านภาคกลางเข้ามาผสมผสานอย่างลงตัว
ขวัญจิต ศรีประจันต์ เป็นชื่อที่ใช้ในวงการเพลง โดยคำว่า "ขวัญจิต" หมายถึง ขวัญจิตขวัญใจของแฟนเพลง ส่วนคำว่า "ศรีประจันต์" มาจากอำเภอที่ ขวัญจิต เกิดคือ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติ

ขวัญจิต ศรีประจันต์ มีชื่อจริงว่า เกลียว เสร็จกิจ เกิดเมื่อ 3 สิงหาคม 2490 ที่ ต.วังน้ำซับ อ.ศรีประจันต์ จ.สุพรรณบุรี เป็นธิดาของนายอัง และนางปลด เสร็จกิจ มีพี่น้อง 3 คน โดยขวัญจิต ศรีประจันต์เป็นลูกคนโต
เข้าสู่วงการ

ขวัญจิต ศรีประจันต์ สนใจเพลงพื้นบ้านมาตั้งแต่อายุ 15 ปี และแม้เชื้อสายทางพ่อจะมีญาติเป็นพ่อเพลงที่มีชื่อเสียงของสุพรรณบุรี แต่พ่อก็ไม่สนับสนุนให้เป็นแม่เพลงพื้นบ้านด้วยเกรงว่าความเป็นสาวรุ่นจะทำให้เกิดปัญหาเรื่องชู้สาวตามมา แต่กลับสนับสนุนลูกสาวอีกคนหนึ่งที่อายุยังน้อยให้ไปฝึกหัดเพลงพื้นบ้านกับพ่อเพลงไสว วงษ์งามแทน ความสนใจเพลงพื้นบ้าน ทำให้ขวัญจิตติดตามดูการร้องเพลงอีแซวของแม่เพลงบัวผัน จันทร์ศรี (ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2533) เป็นประจำและต่อมาได้มีโอกาสไปดูแลน้องสาวที่อยู่กับครูไสว จึงได้เรียนรู้การเล่นเพลงอีแซวแบบครูพักลักจำจนท่องเนื้อเพลงได้หลากหลายทั้งลีลาเพลงแนวผู้ชายของครูไสวและเพลงแนวผู้หญิงของครูบัวผัน
ขวัญจิต เป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือ และวรรณคดีเก่าๆของไทยอ่านแล้วก็นำเนื้อหานั้นมาแต่งเป็นเพลงอีแซว ร้องเล่นจนเกิดความแตกฉานซึ่งต่อมาได้ขอครูไสว แสดงบ้าง แม้ในระยะแรกๆครูไสวจะยังไม่อนุญาต แต่ในเวลาต่อมาเมื่อได้เห็นความอดทน ความตั้งใจจริง จึงอนุญาตให้แสดงความสามารถ และด้วยพลังเสียงที่กังวานมีไหวพริบ ปฏิภาณ เฉลียวฉลาดในการว่าเพลง ทำให้เป็นที่ชื่นชอบของนักฟังเพลงอีแซวยิ่งนัก
ขวัญจิต ได้ตระเวนเล่นเพลงอีแซวอยู่กับวงพื้นบ้านอีกหลายวงเรียนรู้และเพิ่มพูนประสบการณ์จากพ่อเพลง แม่เพลงอีกหลายคนและเริ่มแสดงเพลงอีแซวในต่างจังหวัด และในกรุงเทพมหานคร ในงานสังคีตศาลา หรืองานสงกรานต์ที่ท้องสนามหลวงเป็นประจำ ทำให้มีความแตกฉานในเรื่องเพลงอีแซวมากยิ่งขึ้น สามารถเขียนเพลงเอง เพื่อใช้ในการแสดงและโต้ตอบเพลงสดๆ กับพ่อเพลงได้อย่างคมคายเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชม หลังจากเล่นเพลงอีแซวจนมีชื่อเสียงแล้วขวัญจิต ได้สมัครเป็นนักร้องลูกทุ่งโดยเริ่มอยู่กับวงดนตรีลูกทุ่งคณจำรัศ สุวคนธ์(น้อย) และวงไวพจน์ เพชรสุพรรณ โดยได้บันทึกแผ่นเสียงเพลงแรกชื่อเพลง เบื่อสมบัติ งานเพลงของครู จิ๋ว พิจิตร เมื่อ ปี 2510 ทำให้เริ่มมีชื่อเสียงจากเพลงลูกทุ่งจากเพลง “เบื่อสมบัติ” , “ลาน้องไปเวียดนาม”, “ลาโคราช”, “ขวัญใจโชเฟอร์” , “เกลียดคนหน้าทน” , “ขวัญใจคนจน” “แม่ครัวตัวอย่าง “ และ “แหลมตะลุมพุก “
จากนั้นได้แต่งเพลงเองได้แก่  “น้ำตาดอกคำใต้” , “สาวสุพรรณ “ ซึ่งเป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้เป็นอย่างมาก ต่อมาจึงได้ตั้งวงดนตรีของตนเอง ชื่อวงขวัญจิต ศรีประจันต์ เป็นวงดนตรีที่นำระบบแสง สี เสียง ที่น่าตื่นตาตื่นใจมาใช้ประกอบการแสดงนำเพลงอีแซวมาผสมผสานกับการแสดงเผยแพร่สู่ผู้ฟังทั่วประเทศจนเป็นที่รู้จักกันอย่างเป็นอย่างดี
พ.ศ. 2516 ขวัญจิต ยุติวงดนตรีลูกทุ่งแล้วกลับไปฟื้นฟูเพลงอีแซวที่ จ.สุพรรณบุรี อุทิศชีวิตในการอนุรักษ์ฟื้นฟู เผยแพร่และถ่ายทอดเพลงอีแซวให้กับลูกศิษย์และผู้สนใจมาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน ได้ใช้ความรู้ความสามารถช่วยเหลือสถาบันการศึกษาและหน่วยงานราชการในการเป็นวิทยากรสาธิต รับแขกบ้านแขกเมืองด้วยการแสดงพื้นบ้านติดต่อกันมาอย่างยาวนาน
ผลงานเพลงดัง

กับข้าวเพชฌฆาต
แม่ครัวตัวอย่าง
วุ้ยว้าย
ก็นั่นนะซิ
พ่อเพาเว่อร์
เศรษฐีเมืองสุพรรณ
คิดถึงคนอยากดัง
ผัวบ้าๆ
น้ำตาดอกคำใต้
สาวสุพรรณ
สุดแค้นแสนรัก
อ้อมอกเจ้าพระยา
แหลมตะลุมพุก
ทำบุญวันเกิด
ลาน้องไปเวียดนาม
ลาโคราช
ขวัญใจโชเฟอร์
เกลียดคนหน้าทน
ขวัญใจคนจน
หม้ายขันหมาก (ต้นฉบับ)
ผัวหาย
ฯลฯ เป็นต้น
ผลงานภาพยนตร์ และ ละครโทรทัศน์

อยากดัง ปี (2513)
ไทยใหญ่ ปี (2513)
ลำพู ปี (2513)
ลูกทุ่งเข้ากรุง ปี (2513)
ไอ้ทุย ปี (2514)
น้องนางบ้านนา ปี (2514)
จำปาทอง ปี (2514)
สุดที่รัก ปี (2514)
กลัวเมีย ปี (2514)
คนใจเพชร ปี (2514)
บุหงาหน้าฝน ปี (2515)
หาดทรายแก้ว ปี (2515)
เพลงรักลูกทุ่ง ปี (2515)
วิวาห์ลูกทุ่ง ปี (2515)
ลูกทุ่งฮอลิเดย์ ปี (2529)
มนต์เพลงลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. ปี (2545)
บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้) ปี (2553)
เหลือแหล่ ปี (2554)
คืนวันเสาร์ถึงเช้าวันจันทร์ ปี (2555)
ละคร ราชินีลูกทุ่ง (ละคร ช่อง 8) ปี (2555)
รวมพลคนลูกทุ่งเงินล้าน ปี (2556)
ตัวพ่อเรียกพ่อ ปี (2557)
ผลงานละครโทรทัศน์

ละคร แม่นากพระโขนง (ละครช่อง 3) (2543)
ละคร เพลงรักเพลงลำ (ละครช่อง 7) (2558)
ซีรีส์ 30 กำลังแจ๋ว The Series (ซีรีส์ช่องวัน) (2560)
ผลงานคอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต ด้วยพลังและกำลังใจ เพื่อโลกใบเดียวกัน FESPIC Games Bangkok '99 (2542)
คอนเสิร์ต มนต์เพลงคาราบาว ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี ในบทเพลง ยายสำอาง  (2550)
คอนเสิร์ต กึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ครั้งที่ ๒ วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2534
ผลงานรับเชิญ

บทเพลง Live And Learn - โชว์พิเศษร่วมกับ แตงโม วัลย์ลิกา , นัท กฤษดา , กิต กิตตินันท์ , สงกรานต์ รังสรรค์ ในรายการ The Voice Thailand Season 2 (2013)
บทเพลง คนจนผู้ยิ่งใหญ่ ขับร้องร่วมกับ บี พีระพัฒน์ และศิลปินอิสระ จัดทำโดย จัง-หวะ-จะ-เดิน (2013)
เกียรติยศ

พ.ศ. 2532 ได้รับการประกาศเกียรติคุณให้เป็น ผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม สาขาศิลปะ (เพลงพื้นบ้าน) จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
พ.ศ. 2533 ได้รับคัดเลือกเป็นสื่อพื้นบ้านดีเด่นของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนภาคกลางและสำนักงานป้องกันและปราบปรามยาเสพย์ติด
พ.ศ. 2534 ได้รับการประกาศเกียรติคุณเป็น นักร้องดีเด่นกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ครั้งที่ 2 จากเพลงกับข้าวเพชฌฆาต รับพระราชทานจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งจัดงานโดยสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
พ.ศ. 2536 ได้รับโล่เกียรติคุณ ฐานะนักร้องลูกทุ่งดีเด่นของ จ.สุพรรณบุรี
พ.ศ. 2539 ได้รับการประกาศเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-อีแซว)
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติ ขวัญจิต ศรีประจันต์ ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
รูปปั้นที่วัดแค
พระธัมมปาละ

พระธัมมปาละ เป็นพระเถระองค์สำคัญของพุทธศาสนานิกายเถรวาท มีช่วงชีวิตอยู่ะระหว่างปี พ.ศ. 1071 - 1103 เกิดที่เมืองกาญจีปุรัม จึงคาดว่าท่านอาจเป็นชาวทมิฬ ท่านเป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง ในฐานะคันถรจนาจารย์ผู้รจนาอรรถกถาชื่อปรมัตถทีปนี ซึ่งอธิบายความในขุททกนิกาย หมวดย่อยอุทาน-อิติวุตตกะ, วิมานวัตถุ-เปตวัตถุ, เถรคาถา-เถรีคาถา และจริยาปิฎก นอกจากนี้ ยังมีผลงานอธิบายเนตติปกรณ์ อีกด้วย
พระธัมมปาละนั้น บางแหล่งข้อมูลระบุว่าเคยเป็นเจ้าอธิการอารามนาลันทา มหาวิทยาลัยสงฆ์อันยิ่งใหญ่ของชาวพุทธ อย่างไรก็ตาม มีข้อสังเกตว่ามหาวิทยาลัยนาลันทา เป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนาฝ่ายมหายานมากกว่าฝ่ายเถรวาท นอกจากนี้ ยังมีข้อมูลระบุว่า ระหว่างที่ท่านเดินทางมายังลังกาทวีป เพื่อศึกษาและรจนาอรรถกถานั้น ท่านเคยจำพรรษาที่ราชวิหาร ณ กรุงอนุราธปุระ ซึ่งราชวิหารในที่นี้คือวัดมหาวิหาร อันเป็นศูนย์กลางของคณะสงฆ์หลักแห่งลังกาทวีปในยุคนั้น
ในคัมภีร์คันถวงศ์ และจากบันทึกของพระถังซำจั๋ง หรือพระเสวียนจั้งบันทึกว่า พระธัมมปาละมาจำพรรษาที่วัดพทรดิตถวิหาร ซึ่งวัดพทรดิตถวิหาร (พะ-ทะ-ระ-ติด-ถะ) หรือพทระ ติตถะ วิหาร หรือ ปทระติตถวิหาร เป็นพระอารามในศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ปัจจุบันตั้งอยู่ในบริวเณเมืองนาคปัฏฏัน หรือนาคปัตตินัม รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ทั้งนี้ คัมภีร์คันธวงศ์ หรือจุลลคันธวงศ์ คัมภีร์ภาษาบาลี ของพระนันทะปัญญา พระเถระชาวพม่า สมัยศตวรรษที่ 17 ได้เอ่ยถึงพระอารามแห่งนี้ว่า เป็นที่พำนักของพระธรรมปาละ หรืออาจาริยะ ธรรมปาละ พระคันถรจนาจารย์ ยุคต้นพุทธศาสนานิกายเถรวาท
ในด้านผลงานเกี่ยวกับพุทธศาสนา คัมภีร์คันถวงศ์ ระบุว่า พระธัมมปาละเป็นผู้รจนาคัมภีร์ต่าง ๆ ถึง 14 คัมภีร์ ผลงานสำคัญนอกเหนือจากปรมัตถทีปนี อรรถกถาขุททกนิกายแล้ว ยังมีคัมภีร์เนตติปกรณ์อรรกถา ซึ่งเป็นงานเขียนอธิบายคัมภีร์เนตติปกรณ์ ซึ่ง แต่งในสมัยพุทธกาล โดยพระมหากัจจายนะ โดยในนิคมคาถาของเนตติปกรณ์อรรกถา ท่านผู้รจนาระบุว่า ได้แต่งคัมภีร์นี้ขึ้นที่วัดธัมมาโศก มหาราชวิหาร ที่เมืองนาคปัตตินัม อย่างไรก็ตาม นักวิชาการบางส่วนชี้ว่า วัดแห่งนี้อาจมิได้อยู่ที่เมืองนาคปัตตินัม ในอินเดียใต้ แต่ท่านผู้รจนาหมายถึงวัดดัมบุลละ ในศรีลังกา ซึ่งท่านเคยพำนัก โดยแต่ไรมาผู้คนมักเรียกวัดแห่งนี้ว่ามหาราชวิหาร
ทั้งนี้ พระธัมมปาละ ยังเป็นชื่อของพระเถระฝ่ายเถรวาทอีก 2 ท่าน ซึ่งมีช่วงอายุอยู่ในราวศตวรรษที่ 2 เป็นผู้รจนาคัมภีร์อรรถกถา และฎีกาอธิบายทีฆนิกาย, มัชฌิมนิกาย และสังยุตตนิกาย แต่นักวิชาการไม่ยอมรับว่าเป็นข้อมูลที่น่าเชื่อถือ ขณะที่พระเถระที่มีชื่อว่า พระธัมมปาละอีกท่านหนึ่ง เป็นผู้รจนาคัมภีร์สัจจสังเขป
บรรณานุกรม

Hermann Kulke (Editor), K. Kesavapany (Editor), Vijay Sakhuja (Editor). (2009). Nagapattinam to Suvarnadwipa: Reflections on the Chola Naval Expeditions to Southeast Asia. Singapore ; Institute of Southeast Asian Studies.
Edmund Hardy in Zeitschrift der deutschen morgenlandischen Gesellschaft (1898), pp. 97 foll.
Netti-ppakaranam: The guide, according to Kaccana Thera (ed. E. Hardy, London, Pali Text Society, 1902, ASIN B0000CLJ95), especially the Introduction, passim
Theri Gatha Commentary, Peta Vatthu Commentary, and Vimna Vutthu Commentary, all three published by the Pali Text Society.
K.R. Norman, Pali Literature, Otto Harrassowitz, Wiesbaden, 1983
Oskar von Hinuber, Handbook of Pali Literature, Walter de Gruyter, Berlin, 1996
ประเทศแซมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศแซมเบีย ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: ZAM
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแซมเบีย
เว็บไซต์: www.nocz.co.zm
ณ รีโอเดจาเนโร
นักกีฬา: 7 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: Mathews Punza
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 โรดีเชีย (1960)
ประเทศแซมเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแซมเบียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 2 | 1 | 3 |
|  มวยสากลสมัครเล่น | 1 | 0 | 1 |
|  ยูโด | 1 | 0 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 5 | 2 | 7 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขัน
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ก่อนรองฯ> ผล | ก่อนรองฯ> อันดับ | รองฯ> ผล | รองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jordan Chipangama | Men's marathon | — | — | — | — | — | — | 2:24:58 | 93 |
| Gerald Phiri | Men's 100 m | Bye | Bye | 10.27 | 4 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Kabange Mupopo | Women's 400 m | 51.76 | 2 Q | — | — | 52.04 | 7 | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศแซมเบียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
กามนิต

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: คาร์ล แอดอล์ฟ เกลเลอโรป
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Der Pilger Kamanita
ผู้แปล: เสฐียรโกเศศ–นาคะประทีป
ประเภท: นวนิยายอิงพระพุทธศาสนา
กามนิต (เยอรมัน: Der Pilger Kamanita) เป็นวรรณกรรมประเภทนวนิยายอิงพระพุทธศาสนาที่มีชื่อเสียงมาก ประพันธ์ใน ค.ศ. 1906 โดยคาร์ล แอดอล์ฟ เกลเลอโรป นักประพันธ์ชาวเดนมาร์ก ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1917
หนังสือกามนิตได้รับการยกย่องให้เป็นหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ฉบับภาษาไทยแปลโดยเสฐียรโกเศศ–นาคะประทีป ในปี พ.ศ. 2473 มีรูปประกอบโดยอาจารย์ช่วง มูลพินิจ โดยแปลจากฉบับภาษาอังกฤษ (The Pilgrim Kamanita) ซึ่งแปลมาจากต้นฉบับภาษาเยอรมัน (Der Pilger Kamanita) อีกทอดหนึ่ง
เนื้อเรื่องย่อ

ในเรื่องกามนิต กล่าวถึงบุรุษผู้หนึ่งผู้ซึ่งมีนามว่า กามนิต ผู้ที่หวังจะได้เข้าพบสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อจะได้ขจัดความทุกข์ต่าง ๆ ที่ตนได้เผชิญมา และเพื่อจะได้พบกับความสุขอันเป็นนิรันดร์ ในระหว่างการเดินทางไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้านั้น กามนิตได้เข้าขอพักที่บ้านของช่างปั้นหม้อท่านหนึ่งเป็นการชั่วคราว และในวันเดียวกันนั้นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ได้เสด็จมาขอพักอาศัยที่บ้านหลังนั้นด้วยพอดี กามนิตจึงได้มีโอกาสเล่าเรื่องของตนเองและสนทนาธรรมกับพระพุทธเจ้าโดยที่ไม่รู้เลยว่า สมณะที่สนทนาอยู่นั้นคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั่นเอง เรื่องราวดำเนินส่วนแรกเป็นภาคพื้นดิน และต่อในส่วนหลังเป็นภาคสวรรค์ กามนิตได้เสียชีวิตระหว่างเดินทางเพื่อจะได้พบสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ไปเกิดเป็นเทวดาและพบกับวาสิฏฐี ทั้งสองได้เล่าเรื่องราวชีวิตหลังความรักในโลกมนุษย์ ประสบการณ์แห่งการไขว่คว้าหากันจนได้มาพบเจอพุทธศาสนา ตลอดจนการเห็น การเกิดดับของสรรพสิ่งที่แม้แต่สวรรค์และพรหมก็หลีกหนีไม่พ้นความเปลี่ยนแปลง มีแต่บรมสุขแห่งพระนิพพานที่เป็นทางออกแห่งการเดินทางอันยาวนานนี้ วาสิฏฐีได้เข้าถึงความจริงนี้ก่อน ทำให้กามนิตได้รู้ว่าบุคคลที่ตนพบในบ้านช่างปั้นหม้อและได้ให้สัจธรรมแห่งความจริงไว้พิจารณาคือใคร การไม่ต้องเวียนว่ายอีกต่อไปเป็นเช่นไรในที่สุด
ในเรื่องกามนิตนี้ มีกามนิตและวาสิฏฐีเป็นตัวเอก และนอกจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว ยังมีองคุลิมาล พระอานนท์ และพระสารีบุตรปรากฏในเรื่องอีกด้วย เป็นการเชื่อมโยงหลักธรรมในพุทธศาสนากับความจริงแห่งความรักได้อย่างลึกซึ้งและกินใจ เดิมหนังสือไม่ได้มีการแบ่งเล่มเป็นสองภาค แต่ได้มีการแบ่งภาคเพื่อให้นักเรียนได้ศึกษาทำความเข้าใจส่วนภาคสวรรค์และประเด็นเรื่องนักบวชหญิงและภิกษุณี
อุดม อริยอุดมโรจน์

| อุดม อริยอุดมโรจน์ |
| --- | --- |
เกิด: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2496 อุดม อริยอุดมโรจน์ อุดม อรย
เสียชีวิต: 11 มกราคม พ.ศ. 2554 (57 ปี) โรงพยาบาลกลาง
อาชีพ: ผู้กำกับการแสดง ผู้อำนวยการสร้าง ผู้กำกับศิลป์ นักเขียนบท นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2554
ผลงานเด่น: ปุกปุย (2533)
ชมรมวิจารณ์บันเทิง: ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม / บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม พ.ศ. 2537- คู่แท้ 2 โลก
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
อุดม อริยอุดมโรจน์ (อรย) หรือนามแฝงว่า อุดม อุดมโรจน์ (27 มิถุนายน พ.ศ. 2496-11 มกราคม พ.ศ. 2554) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย มีผลงานเด่นจากเรื่อง "ปุกปุย"
ประวัติ

อุดม เกิดที่บ้านหม้อ ย่านตรีเพชร กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ และจบปริญญาตรีจาก คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยศิลปากร
การทำงาน เริ่มเป็นอาร์ตไดเรกเตอร์(ผู้กำกับศิลป์) ให้กับภาพยนตร์ไทยหลายเรื่อง อาทิ เทพธิดาโรงงาน, เงิน เงิน เงิน ของ ยุทธนา มุกดาสนิท, นิจ, ป.ล.ผมรักคุณ, เมียแต่ง  ฯลฯ ต่อมาจึงได้เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ให้กับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยเรื่องแรกคือ โปรดทราบ..คิดถึงมาก ตามด้วย ปุกปุย, บุญตั้งไข่ และ คู่แท้ 2 โลก  จากนั้นได้กำกับละครโทรทัศน์เรื่อง คู่รัก 2 ชาติ และเป็นโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์เรื่อง 9 พระคุ้มครอง, ละครเรื่อง หักเหลี่ยมกุหลาบ และ กำแพงรัก
ชีวิตครอบครัว อุดมมีสถานภาพโสด โดยมารดาและพี่ชายทำกิจการขายอะไหล่ที่บ้านเกิด
อุดม อุดมโรจน์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคไวรัสตับอักเสบบี เมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2554 ที่โรงพยาบาลกลาง สำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร โดยผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องสุดท้าย คือ  บังเอิญ...รักไม่สิ้นสุด
ผลงานกำกับ

โปรดทราบ..คิดถึงมาก (2529)
ปุกปุย (2533)
บุญตั้งไข่ (2535)
คู่แท้ 2 โลก (2537)
คนป่วนสายฟ้า (2540)
มากับพระ (2549)
บังเอิญ...รักไม่สิ้นสุด (2552)
บทภาพยนตร์

ปุกปุย (2533)
บุญตั้งไข่ (2535)
คู่แท้ 2 โลก (2537)
คนป่วนสายฟ้า (2540)
บังเอิญ...รักไม่สิ้นสุด (2552)
โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์

9 พระคุ้มครอง (2544)
แสดงภาพยนตร์

เรือนแพ (2532) (รับเชิญ)
กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ (2534) (รับเชิญ)
กึ๋ยทู สยึมกึ๋ย 2 (2538) (รับเชิญ)
เสือ โจรพันธุ์เสือ (2541) รับบท นายชำนาญ
สตางค์ (2543) รับบท รัฐมนตรีคลัง
แสดงภาพยนตร์ > ที่ปรึกษาภาพยนตร์

สติแตกสุดขั้วโลก (2538)
วอนทั้งโลกโขกหัวเธอ (2539)
แสดงภาพยนตร์ > กำกับละคร

คู่รัก 2 ชาติ (2541)
แสดงภาพยนตร์ > โปรดิวเซอร์ละคร

กำแพงรัก (2543)
หักเหลี่ยมกุหลาบ (2544)
แสดงภาพยนตร์ > ผู้กำกับศิลป์

เทพธิดาโรงงาน (2525)
เงิน เงิน เงิน (2526)
นิจ (2526)
ป.ล.ผมรักคุณ (2527)
เมียแต่ง (2529)
โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา

| โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา |
| --- | --- |
Buddhakosaiwidthaya School

ที่ตั้ง
วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร  16 ถนนเจริญเมือง ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
พิกัด: 18°08′39″N 100°08′24″E﻿ / ﻿18.144121°N 100.1399295°E﻿ / 18.144121; 100.1399295
ข้อมูล
ชื่ออื่น: พ.ว.
ประเภท: ปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา
คติพจน์: เราเรียนเพื่อเป็นคนดี   วายเม เถว ปุริโส  (บุรุษพึงมีความพยายาม) 
ก่อตั้ง: ปี 2500
ผู้ก่อตั้ง: พระมหาโพธิวงศาจารย์  (สุจี กตสาโร)
รหัส: 7054010601
ผู้อำนวยการ: พระครูวิจิตรสรคุณ
ผู้บริหาร: พระราชเขมากร
สี:    สีขาว-สีเหลือง
เพลง: มาร์ชพุทธโกศัย
สังกัด: มหาเถรสมาคม  สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
เว็บไซต์: https://www.kosaischool.ac.th
โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร จังหวัดแพร่ โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา ต้นแบบในโครงการตามพระราชดำริสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
สังกัดมหาเถรสมาคม กองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาที่ 37
ก่อตั้งเมื่อปีพุทธศักราช 2500 ตั้งอยู่เลขที่ 16 ถนนเจริญเมือง ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
พระมหาโพธิวงศาจารย์ (สุจี กตสาโร) หรือหลวงปู่จี๋ ผู้ก่อตั้งโรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา จังหวัดแพร่
ข้อมูลทั่วไป

ชื่อสถานศึกษา โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร จังหวัดแพร่ (โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ต้นแบบในโครงการตามพระราชดำริ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี) ตั้งอยู่เลขที่ 16 ถนนเจริญเมือง ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ รหัสไปรษณีย์ 54000 สังกัดมหาเถรสมาคม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
เปิดสอนตั้งแต่ระดับ มัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับ  มัธยมศึกษาปีที่ 6
เขตพื้นที่ติดต่อ
ทิศเหนือ ติดกับ ถนนเจริญเมืองโดยมีที่ทำการไปรษณีย์อำเภอเมืองแพร่ สำนักงานที่ดินอยู่ฝั่งตรงข้าม
ทิศใต้ ติดกับ โรงเรียนนารีรัตน์จังหวัดแพร่
ทิศตะวันตก ติดกับ ถนนคุ้มเดิม และมีสวนสุขภาพเฉลิมพระเกียรติ ร.9
ทิศตะวันออก ติดกับ ตึกแถวร้านค้าพาณิชย์