stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองทัพบกไทย
การจัดส่วนราชการ > ส่วนการศึกษา

กรมยุทธศึกษาทหารบก (ยศ.ทบ.) ตั้งอยู่ถนนเทอดดำริ แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
วิทยาลัยการทัพบก (วทบ.) ตั้งอยู่ถนนเทอดดำริ แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
โรงเรียนเสนาธิการทหารบก (รร.สธ.ทบ.) ตั้งอยู่ถนนพระรามที่ 5 แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
โรงเรียนนายสิบทหารบก (รร.นส.ทบ.) ตั้งอยู่ค่ายโยธินศึกษามหามงกุฎ ถนนเพชรเกษม ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ศูนย์การทหารราบ (ศร.) ตั้งอยู่ค่ายธนะรัชต์ ถนนเพชรเกษม ตำบลเขาน้อย อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ศูนย์การทหารม้า (ศม.) ตั้งอยู่ค่ายอดิศร ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี
ศูนย์การทหารปืนใหญ่ (ศป.) ตั้งอยู่ค่ายพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ศูนย์ฝึกทางยุทธวิธีกองทัพบก (ศฝยว.ทบ.) ตั้งอยู่ตำบลชัยนารายณ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี
โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (รร.จปร.) ตั้งอยู่ถนนสุวรรณศร ตำบลพรหมณี อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
กรมนักเรียนนายร้อยรักษาพระองค์ ตั้งอยู่ถนนสุวรรณศร ตำบลพรหมณี อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
ส่วนการศึกษา ตั้งอยู่ถนนสุวรรณศร ตำบลพรหมณี อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
ส่วนวิชาทหาร ตั้งอยู่ถนนสุวรรณศร ตำบลพรหมณี อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
กรมแพทย์ทหารบก ตั้งอยู่ถนนพญาไท แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า (วพม.) ตั้งอยู่ถนนราชวิถี แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
วิทยาลัยพยาบาลกองทัพบก (วพบ.) ตั้งอยู่ถนนราชวิถี แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน (นรด.) ตั้งอยู่ถนนเจริญกรุง แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ศูนย์การนักศึกษาวิชาทหาร (ศศท.) ตั้งอยู่ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
ศูนย์การกําลังสํารอง (ศสร.) ตั้งอยู่ถนนเพชรเกษม ตําบลเขาน้อย อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ศูนย์สงครามพิเศษ (ศสพ.) ตั้งอยู่ค่ายสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตำบลทะเลชุบศร อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ศูนย์การบินทหารบก (ศบบ.) ตั้งอยู่ค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
การจัดส่วนราชการ > ส่วนช่วยการพัฒนาประเทศ

กองทัพภาคที่ 1 (ทภ.1)
กองพลพัฒนาที่ 1 (พล.พัฒนา 1) ตั้งอยู่ที่ค่ายศรีสุริยวงศ์ ตำบลดอนตะโก อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
กองทัพภาคที่ 2 (ทภ.2)
กองพลพัฒนาที่ 2 (พล.พัฒนา 2) ตั้งอยู่ที่ค่ายสุรธรรมพิทักษ์ ตำบลไชยมงคล อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
กองทัพภาคที่ 3 (ทภ.3)
กองพลพัฒนาที่ 3 (พล.พัฒนา 3) ตั้งอยู่ที่ค่ายสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ตำบลสมอแข อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
กองทัพภาคที่ 4 (ทภ.4)
กองพลพัฒนาที่ 4 (พล.พัฒนา 4) ตั้งอยู่ที่ค่ายรัตนพล ตำบลคลองหอยโข่ง อำเภอคลองหอยโข่ง จังหวัดสงขลา
สื่อในความควบคุมของกองทัพบก

สถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก เครือข่ายทั่วประเทศ 127 สถานี
ศูนย์ข่าววิทยุกองทัพบก วิทยุเพื่อปวงชน
สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 (ททบ.5)
สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม ไทยทีวีโกลบอลเน็ตเวิร์ค (ยุติออกอากาศ พ.ศ. 2566)
โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย (ทรท.)
บริษัท อาร์ทีเอ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) (RTA Entertainment ; ผู้ได้รับมอบหมายในการจัดการผังรายการและร่วมดำเนินกิจการจากสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก)[ไม่แน่ใจ ]
ยุทธภัณฑ์

บทความหลัก: รายชื่อยุทโธปกรณ์ในกองทัพบกไทย
หน่วยปฏิบัติการสารสนเทศ

ในเดือนตุลาคม 2563 ทวิตเตอร์ได้ปิดบัญชีจำนวน 926 บัญชีที่เชื่อมโยงกับกองทัพบกไทย ด้านศูนย์สังเกตการณ์อินเทอร์เน็ต มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดสรุปว่าเป็นความพยายามเพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีแก่กองทัพบก และโจมตีพรรคอนาคตใหม่และพรรคก้าวไกล ส่วนใหญ่มุ่งเน้นเฉพาะเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง เช่น เหตุกราดยิงที่จังหวัดนครราชสีมาในเดือนกุมภาพันธ์ 2563 เพื่อลดข้อวิจารณ์กองทัพบก สำหรับทางทวิตเตอร์น่าจะสามารถรู้ตัวการได้ค่อนข้างรวดเร็วสังเกตได้จากมีบัญชีที่ตั้งใหม่หลังเดือนมีนาคม 2563 เพียง 2 บัญชี นอกจากนี้ศูนย์ฯ ยังระบุว่าบัญชีต่าง ๆ ใช้ความพยายามอย่างตื้นเขินและมีความสำเร็จในการจูงใจต่ำ
พลโท สันติพงษ์ ธรรมปิยะ โฆษกกองทัพบกอ้างว่า สื่อโซเชียลของกองทัพไม่มีนโยบายไอโอ ในเดือนพฤศจิกายน 2563 มีเอกสารหลุดในเรื่องแผนปฏิบัติการสารสนเทศของกองทัพ โดยใช้แอปพลิเคชัน Twitter Broadcast และ Free Messenger โดยมีเซิร์ฟเวอร์อยู่ที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในไทย
ดูเพิ่ม

รายพระนามและชื่อผู้บัญชาการทหารบกไทย
รายนามเสนาธิการทหารบก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงกลาโหม |
| --- | --- | --- |
| ส่วนราชการ |  สำนักงานรัฐมนตรี  สำนักงานปลัดกระทรวง  กองบัญชาการกองทัพไทย  |  |
| รัฐวิสาหกิจ |  บริษัท อู่กรุงเทพ จำกัด  |  |
| องค์การของรัฐ |  องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก  |  |
| องค์การมหาชน |  สถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ (องค์การมหาชน)  |  |
| กองทัพไทย |  กองทัพบกไทย  กองทัพเรือไทย  กองทัพอากาศไทย  |  |
| ดูเพิ่ม |  ศาลาว่าการกลาโหม  |  |
  หมวดหมู่ 
| ด ค กกำลังทางทหารของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| --- | --- | --- |
|  กองทัพกัมพูชา |  กองทัพบกกัมพูชา  กองทัพอากาศกัมพูชา  กองทัพเรือกัมพูชา  กองราชอาวุธหัตถ์  | South-East Asia highlighted in green |
|  กองทัพไทย |  กองทัพบกไทย  กองทัพอากาศไทย  กองทัพเรือไทย  หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน  | South-East Asia highlighted in green |
|  กองทัพบรูไน |  กองทัพบกบรูไน  กองทัพอากาศบรูไน  กองทัพเรือบรูไน  | South-East Asia highlighted in green |
|  กองทัพพม่า |  กองทัพบกพม่า  กองทัพอากาศพม่า  กองทัพเรือพม่า  หน่วยยามฝั่งพม่า  กองกำลังตำรวจพม่า  | South-East Asia highlighted in green |
|  กองทัพฟิลิปปินส์ |  กองทัพบกฟิลิปปินส์  กองทัพอากาศฟิลิปปินส์  กองทัพเรือฟิลิปปินส์  เหล่านาวิกโยธินฟิลิปปินส์  หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์  | South-East Asia highlighted in green |
|  กองทัพมาเลเซีย |  กองทัพบกมาเลเซีย  กองทัพอากาศมาเลเซีย  กองทัพเรือมาเลเซีย  หน่วยยามฝั่งมาเลเซีย  | South-East Asia highlighted in green |
|  กองทัพประชาชนลาว |  กองทัพบกประชาชนลาว  กองทัพอากาศกองทัพประชาชนลาว  กองทัพเรือประชาชนลาว  | South-East Asia highlighted in green |
|  กองทัพประชาชนเวียดนาม |  กองกำลังภาคพื้นดินประชาชนเวียดนาม  กองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม  กองทัพเรือประชาชนเวียดนาม  หน่วยยามฝั่งเวียดนาม  กองกำลังป้องกันชายแดนเวียดนาม  | South-East Asia highlighted in green |
|  กองทัพสิงคโปร์ |  กองทัพบกสาธารณรัฐสิงคโปร์  กองทัพอากาศสาธารณรัฐสิงคโปร์  กองทัพเรือสาธารณรัฐสิงคโปร์  กองทัพดิจิทัลและข่าวกรองสิงคโปร์  หน่วยตำรวจตระเวนชายฝั่งสิงคโปร์  | South-East Asia highlighted in green |
|  กองทัพแห่งชาติอินโดนีเซีย |  กองทัพบกอินโดนีเซีย  กองทัพอากาศอินโดนีเซีย  กองทัพเรืออินโดนีเซีย  เหล่านาวิกโยธินอินโดนีเซีย  | South-East Asia highlighted in green |
|  กิจกรรมทางการทหาร |  การประชุมรัฐมนตรีกลาโหมอาเซียน  การประชุมผู้บัญชาการทหารสูงสุดอาเซียน ผู้บัญชาการทหารบก  ผู้บัญชาการทหารเรือ  ผู้บัญชาการทหารอากาศ  การทดสอบยิงปืนทางยุทธวิธีกองทัพบก  เรือดำน้ำ  | South-East Asia highlighted in green |
 รัฐสมาชิกสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน)   กัมพูชา   ไทย   บรูไน   พม่า   ฟิลิปปินส์   มาเลเซีย   ลาว   เวียดนาม   สิงคโปร์   อินโดนีเซีย 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  ISNI 
การเดินขบวนพิธีทางกองทัพหลัง การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475
ทหารราบของ ทบ.
ทหารปืนใหญ่ของ ทบ.
สารวัตรทหาร (สห.)
ว่าวยกคน

ว่าวสงครามแบบยกคน ออกแบบโดย ซามูเอล แฟรงคลิน โคดี้ (ค.ศ. 1867–1913)
ลอว์เรนซ์ ฮาร์เกรฟ (นั่ง) พร้อมกับว่าวยกคนของเขาในสแตนเวลล์พาร์คเมื่อ ค.ศ. 1894
ว่าวยกคน คือว่าวที่ออกแบบมาเพื่อยกคนขึ้นจากพื้นดิน ในอดีต ว่าวยกคนได้ใช้ในการลาดตระเวนเป็นหลัก ความสนใจในการพัฒนาเริ่มลดน้อยลงเมื่อมีการนำเครื่องบินเข้ามาใช้ในตอนต้นศตวรรษที่ 20 ว่าวยกคนเพื่อความบันเทิงได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 และได้ขยายออกเป็นกีฬาประเภทอื่น ๆ อีกหลายประเภท ในศตวรรษที่ 21 มักใช้ว่าวยกคนในการเล่นไคท์เซิร์ฟ ส่วนการเล่นพาราเซลลิ่งจะลากว่าวด้วยรถ
ประวัติศาสตร์ช่วงต้น

ในจีนโบราณ ว่าวยกคนถูกใช้โดยพลเรือนและทหาร และบางครั้งก็ใช้เพื่อการลงโทษ สุยชู ซึ่งบันทึกขึ้นในปี ค.ศ. 636 บันทึกไว้ว่า จักรพรรดิฉีเหวินเซฺวียน (ครองราชย์ 550–559) ทรงประหารชีวิตนักโทษโดยสั่งให้พวกเขา "บิน" โดยใช้เสื่อไม้ไผ่ ใน จือจื้อทงเจี้ยน (1044) ระบุว่าในปี ค.ศ. 559 นักโทษที่ถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยว่าวล้วนตายทั้งหมดยกเว้นเจ้าชายหยวนหวงโถว แห่งราชวงศ์เว่ย์ตะวันออก “เกาหยางสั่งให้หยวนหวงโถวและนักโทษคนอื่น ๆ บินออกจากหอคอยฟีนิกซ์ หยวนหวงโถวเป็นคนเดียวเท่านั้นที่บินได้ถึงถนนสีม่วงและเขาก็ลงสู่พื้น” ถนนสีม่วงเป็นถนนที่อยู่ห่างจากหอคอยฟีนิกซ์สีทองที่สูงประมาณ 33 เมตร ออกไป 2.5 กม.
รายงานเกี่ยวกับว่าวยกคนก็มีอยู่ในญี่ปุ่นเช่นกัน หลังจากที่มีการนำว่าวเข้ามาจากจีนเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 มีเรื่องเล่ากันว่าอิชิกาวะ โกเอมง (ค.ศ. 1558–1594) จอมโจรชาวญี่ปุ่น ได้ใช้ว่าวยกคนเพื่อขโมยเกล็ดทองคำจากรูปปลาประดับสองตัวที่ติดอยู่บนยอดปราสาทนาโงยะ ลูกน้องของเขาบังคับว่าวของเขาให้ลอยขึ้นไปในอากาศโดยใช้เชือกที่ติดอยู่กับหางว่าวยักษ์ กล่าวกันว่าครั้งหนึ่งในญี่ปุ่นมีกฎหมายห้ามใช้ว่าวยกคน
ในปี ค.ศ. 1282 มาร์โก โปโล นักสำรวจชาวอิตาลีได้บรรยายถึงเทคนิคของจีนที่ใช้กันอยู่ในขณะนั้น และวิจารณ์ถึงอันตรายและความโหดร้ายที่เกี่ยวข้อง เพื่อทำนายว่าเรือจะออกทะเลหรือไม่ ชายคนหนึ่งจะถูกมัดไว้กับว่าวซึ่งมีกรอบเป็นตารางสี่เหลี่ยมเพื่อใช้ในการทำนายทิศทาง
ยุคอุตสาหกรรม

ในช่วงทศวรรษ 1820 นักประดิษฐ์ชาวอังกฤษ จอร์จ พ็อคค็อก ได้พัฒนาว่าวยกคน โดยใช้ลูก ๆ ของเขาเองในการทดลอง
ในช่วงต้นทศวรรษ 1890 กัปตัน บี. เอฟ. เอส. บาเดน-พาวเวลล์ ซึ่งต่อมาได้เป็นประธานของสมาคมการบินแห่งบริเตนใหญ่ ได้พัฒนา "Levitor" ว่าวทรงหกเหลี่ยมที่ออกแบบมาให้ใช้ในกองทัพเพื่อยกคนขึ้นสำหรับการสังเกตการณ์ทางอากาศ หรือใช้ยกของหนัก เช่น เสาอากาศวิทยุ เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1894 ที่ค่ายไพรไบรท์ เขาใช้ว่าวดังกล่าวยกคนขึ้นจากพื้น 50 ฟุต (15.25 เมตร) และภายในสิ้นปีนั้นเขาสามารถยกคนขึ้นได้สูงกว่า 100 ฟุต (30.5 เมตร) เป็นประจำ ว่าวของบาเดน-พาวเวลล์ถูกส่งไปยังแอฟริกาใต้เพื่อใช้ในสงครามโบเออร์ครั้งที่สอง แต่เมื่อไปถึง การรบได้สิ้นสุดลงแล้ว ทำให้ว่าวเหล่านั้นไม่ได้ถูกนำมาใช้
ลอว์เรนซ์ ฮาร์เกรฟ ได้ประดิษฐ์ว่าวกล่องในปี ค.ศ. 1885 และพัฒนาระบบยกคนขึ้นโดยใช้ว่าวกล่องสี่ตัวเรียงต่อกัน เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1894 เขาผูกชุดว่าวกับสายเคเบิลยาวจากพื้นดินและยกตัวเองขึ้นจากชายหาดที่สแตนเวลล์พาร์ก รัฐนิวเซาท์เวลส์ ไปสูง 16 ฟุต (4.9 เมตร) น้ำหนักรวมของตัวเขาและอุปกรณ์อยู่ที่ 208 ปอนด์ (94.5 กิโลกรัม)
อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ ได้พัฒนาว่าวเตตระฮีดรอน ซึ่งสร้างจากโครงไม้จัดเรียงเป็นเซลล์รูปสามเหลี่ยมคล้ายรังผึ้ง เบลล์และทีมของเขา สมาคมทดลองการบิน ยังพัฒนาโครงสร้างแบบปีกสองชั้นและรูปทรงปีกโค้ง พวกเขาคาดการณ์ได้อย่างถูกต้องว่าการลดน้ำหนักของโครงสร้างจะช่วยให้มีอัตรายกต่อน้ำหนักที่ดียิ่งขึ้น เนื่องจากว่าวกล่องขนาดใหญ่ในยุคนั้นมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นเร็วกว่าการยกตัว แต่สำหรับว่าวเตตระฮีดรอน สามารถขยายขนาดได้โดยรักษาสัดส่วนเดิม ทีมของเบลล์บินเหนือน้ำเพื่อลดความเสี่ยงทั้งต่อนักบินและเครื่อง โดยกล่าวว่า: "หากมนุษย์ว่ายน้ำได้ และเครื่องลอยน้ำได้ ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะเสียหายมากนัก" การทดลองขนาดใหญ่ครั้งแรกของเขาคือ "The Frost King" มี 1,300 เซลล์ น้ำหนัก 288 ปอนด์ (131 กิโลกรัม) รวมถึงนักบิน เบลล์พัฒนาต่อเป็น "Cygnet I", "Cygnet II", และ "Cygnet III" จนกระทั่งได้แบบที่มี 3,393 เซลล์ ความยาว 40 ฟุต (12.2 เมตร) น้ำหนัก 200 ปอนด์ (91 กิโลกรัม) โดยถูกลากด้วยเรือกลไฟที่อ่าวแบดเด็ค รัฐโนวาสโกเชีย เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1907 และสามารถยกนักบินขึ้นสูงถึง 168 ฟุต (51.2 เมตร) เหนือทะเล
ซามูเอล แฟรงคลิน โคดี้ เป็นผู้บุกเบิกว่าวยกคนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด เขาจดสิทธิบัตรว่าวในปี ค.ศ. 1901 ซึ่งปรับปรุงจากว่าวกล่องคู่ของฮาร์เกรฟ เขาเสนอให้ใช้ความสามารถในการยกของว่าวนี้เพื่อการสังเกตการณ์ทางทหาร หลังจากที่เขาสร้างความสนใจจากสาธารณะโดยใช้ว่าวลากเรือข้ามช่องแคบอังกฤษ เขาได้รับความสนใจจากกองทัพเรืออังกฤษและกระทรวงสงคราม จนได้รับอนุญาตให้ทำการทดสอบระหว่างปี ค.ศ. 1904 ถึง 1908 เขาสามารถยกผู้โดยสารขึ้นไปถึงความสูงใหม่ 1,600 ฟุต (488 เมตร) โดยใช้สายเคเบิลยาว 4,000 ฟุต (1,219 เมตร) ในปี ค.ศ. 1906 กระทรวงสงครามได้นำ "Cody War Kites" ไปใช้ในหน่วยกองทัพวิศวกรหลวงเพื่อใช้ในวันลมแรงเมื่อบอลลูนสังเกตการณ์ไม่สามารถขึ้นบินได้ เช่นเดียวกับฮาร์เกรฟ โคดีใช้ว่าวหลายตัวต่อกันเพื่อยกนักบิน และได้ปรับปรุงรายละเอียดของอุปกรณ์ให้ดียิ่งขึ้น ต่อมาเขาสร้าง "ว่าวเครื่องร่อน" ซึ่งสามารถปล่อยขึ้นไปเหมือนว่าวปกติ และเมื่อตัดสายจะร่อนกลับลงมาเหมือนเครื่องร่อน หน่วยบอลลูนถูกยุบในปี ค.ศ. 1911 และได้รับการก่อตั้งใหม่เป็นกองบินแห่งกองทัพวิศวกรหลวง ซึ่งเป็นรากฐานของกองทัพอากาศหลวง (RAF) ในเวลาต่อมา
โรอัลด์ อามุนด์เซน นักสำรวจขั้วโลก ได้สั่งให้ทำการทดสอบว่าวยกคนเพื่อดูว่าจะเหมาะสำหรับการสังเกตการณ์ในอาร์กติกหรือไม่ แต่การทดลองดังกล่าวไม่เป็นที่น่าพอใจ และไม่เคยมีการพัฒนาแนวคิดดังกล่าวเลย
ว่าวยุคใหม่

นวัตกรรมหลายอย่างในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 และต้นศตวรรษที่ 21 ได้ฟื้นฟูความสนใจในว่าวที่สามารถยกคนขึ้นเพื่อความบันเทิง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเติบโตของกีฬาสกีน้ำนำไปสู่แนวคิดในการเพิ่มว่าว เพื่อให้นักสกีสามารถทะยานขึ้นและบินได้[ต้องการอ้างอิง]
ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1950 ว่าวแบนเริ่มถูกนำมาใช้เพื่อขับเคลื่อนนักสกี ขณะที่ว่าวประเภทอื่น ๆ ถูกติดตั้งที่นั่งไว้บนสายโยงซึ่งลากโดยเรือยนต์ นักสกีสามารถควบคุมว่าวแบนที่ไม่เสถียรเหล่านี้ได้เพียงเล็กน้อย โดยใช้ที่นั่งแกว่งซึ่งทำให้พวกเขาสามารถถ่ายน้ำหนักตัวเพื่อปรับมุมเงยและมุมเอียงของว่าว
ตลอดช่วงทศวรรษ 1960 ปีกโรกาโลได้รับการพัฒนา และต้นแบบหลายรูปแบบ เช่น จอห์น ดิกเคนสัน ในออสเตรเลีย และบิลล์ เบนเน็ตต์ กับชุดว่าวเดลต้าของเขา ได้ถูกพัฒนาให้เป็นว่าวบรรทุกคน John Worth ได้นำโครงควบคุมแบบสามเหลี่ยมที่ใช้สายเคเบิลมาใช้ในหลายระดับของเครื่องร่อนโรกาโลแบบเสริมความแข็งแรง รวมถึงเวอร์ชันที่มีเครื่องยนต์ จอห์น ดิกเคนสัน ใช้เรือลากเพื่อลากตัวเองขึ้นไปบนอากาศด้วยว่าวที่ได้รับแรงบันดาลใจจากอากาศยานปีกอ่อนของไรอัน ซึ่งเป็นรุ่นหนึ่งของว่าวโรกาโลแบบแข็งแรงขึ้น ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1963 การออกแบบว่าวยกคนและเครื่องร่อนของดิกเคนสันทำให้เขาได้รับรางวัลหลายรางวัล โดยบางองค์กรถึงกับยกย่องให้เขาเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องร่อนสมัยใหม่ ในขณะเดียวกัน เบนเน็ตต์ยังคงพัฒนาและจำหน่ายว่าวเดลต้าของเขาต่อไปตลอดช่วงทศวรรษ 1970
การประดิษฐ์ว่าวพาราฟอยล์ในปี ค.ศ. 1964 และการยอมรับที่เพิ่มขึ้นทำให้ว่าวมีบทบาทมากขึ้นในกีฬาทางน้ำ เนื่องจากใบพาราฟอยล์สามารถสร้างแรงยกได้สูงมากและควบคุมได้เหมือนว่าวเล่นกีฬา กีฬาไคท์บอร์ดดิ้งหรือไคท์เซิร์ฟที่ใช้ร่มชูชีพเป็นตัวขับเคลื่อนเริ่มแพร่หลายไปทั่วโลกตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1970 ในช่วงสองทศวรรษต่อมา พาราฟอยล์เริ่มถูกใช้ควบคู่ไปกับร่มชูชีพมากขึ้น และระบบยกแบบสายเดี่ยวถูกแทนที่ด้วยระบบหลายสายที่สามารถควบคุมได้
ว่าวในรูปแบบร่มชูชีพที่ถูกผูกติดกับสายโยง
ร่มร่อนพาราฟอยล์ถูกปล่อยขึ้นโดยการลากคล้ายว่าว
วิสุทธิ์ ไชยณรุณ

| วิสุทธิ์ ไชยณรุณม> ป.ช. ม.ว.ม. |
| --- | --- |
วิสุทธิ์ ใน พ.ศ. 2567

ประธานคณะกรรมการประสานงาน สภาผู้แทนราษฎร
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 (ข้อผิดพลาด: แม่แบบ:อายุปีและวัน รองรับเฉพาะปีพุทธศักราช กรุณาใช้ แม่แบบ:Age in years and days หากใช้ปีคริสต์ศักราช )
นายกรัฐมนตรี: เศรษฐา ทวีสิน แพทองธาร ชินวัตร
ก่อนหน้า: อดิศร เพียงเกษ
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง
ดำรงตำแหน่ง 2 สิงหาคม พ.ศ. 2554 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2556 (ข้อผิดพลาด: แม่แบบ:อายุปีและวัน รองรับเฉพาะปีพุทธศักราช กรุณาใช้ แม่แบบ:Age in years and days หากใช้ปีคริสต์ศักราช )
ก่อนหน้า: อภิวันท์ วิริยะชัย
ถัดไป: ศุภชัย โพธิ์สุ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 (ข้อผิดพลาด: แม่แบบ:อายุปีและวัน รองรับเฉพาะปีพุทธศักราช กรุณาใช้ แม่แบบ:Age in years and days หากใช้ปีคริสต์ศักราช )
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดพะเยา
ดำรงตำแหน่ง 6 มกราคม พ.ศ. 2544 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566 (ข้อผิดพลาด: แม่แบบ:อายุปีและวัน รองรับเฉพาะปีพุทธศักราช กรุณาใช้ แม่แบบ:Age in years and days หากใช้ปีคริสต์ศักราช )
ก่อนหน้า: ไพโรจน์ ตันบรรจง ลดาวัลลิ์ วงศ์ศรีวงศ์ สวัสดิ์ คำวงษา
ถัดไป: อนุรัตน์ ตันบรรจง
เขตเลือกตั้ง: เขต 2 (2544,2548,2554,2562) เขต 1 (2550)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 (66 ปี) อำเภอพะเยา จังหวัดเชียงราย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: ประชาธิปัตย์ (2534–2541) ไทยรักไทย (2541–2549) พลังประชาชน (2549–2551)

วิสุทธิ์ ​ไชยณรุณ (เกิด 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2501) ชื่อเล่น มี่ เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานกรรมการคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎร (รัฐบาล แพทองธาร ชินวัตร) อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 2 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นสมาชิกกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ ในจังหวัดพะเยา
ประวัติ

วิสุทธิ์ ไชยณรุณ เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 ที่ตำบลแม่ต๋ำ อำเภอพะเยา จังหวัดเชียงราย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก เทคโนโลยีการเกษตรบัณฑิต สาขาสัตวศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้ (มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ในปัจจุบัน)
การทำงาน

วิสุทธิ์ ไชยณรุณ เป็นเกษตรกรและเป็นผู้ริเริ่มนำต้นยางพารามาปลูกครั้งแรกในจังหวัดพะเยา ต่อมาเขาได้เข้าสู่การทำงานการเมือง โดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา สังกัดพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เป็นสมัยแรก และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการป้องกันปราบปรามการฟอกเงินและยาเสพติด สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 (พ.ศ. 2551) ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 และได้รับเลือกจากสภาผู้แทนราษฎร ให้ดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 2 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 ซึ่งจากการทำหน้าที่ประธานในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร เขาได้รับการยอมรับจากฝ่ายค้านและฝ่ายรัฐบาลว่าทำหน้าที่ได้ดี และมีความเป็นกลางที่สุด
22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 วิสุทธิ์ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคการเมืองฝ่ายรัฐบาลในสภาผู้แทนราษฎร ถัดจาก อดิศร เพียงเกษ ซึ่งลาออกจากตำแหน่ง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2537 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
จูเนียร์

จูเนียร์ สามารถหมายถึง
จูเนียร์ (ภาพยนตร์) - ภาพยนตร์แสดงนำโดยอาร์โนลด์ ชวาสเนกเกอร์
ซูเปอร์จูเนียร์ - วงดนตรีจากเกาหลี
บุคคล > ชื่อและชื่อเล่น (Junior)

จูเนียร์ (นักฟุตบอล) - นักฟุตบอลชาวบราซิล
ฌูนีโอร์ เนเกรา - นักฟุตบอลชาวบราซิล
พัก จิน-ย็อง (นักร้อง) - นักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้
ปณชัย ศรีอาริยะรุ่งเรือง - นักแสดงชาวไทย
ณัฐวัตร จึงวิวัฒนวงศ์ - นักแสดงชาวไทย
กรวิชญ์ สูงกิจบูลย์ - นักร้องและนักแสดงชาวไทย
กาจบัณฑิต ใจดี - นักแสดงชาวไทย
รามณรงค์ เสวกวิหารี - นักเทควันโดชาวไทย
บุคคล > ชื่อซ้ำกับผู้ปกครองหรือญาติ (Jr.)

วิลเลียม แมกคินลีย์ จูเนียร์ - ประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 25
โจเซฟ โรบิเนตต์ ไบเดิน จูเนียร์ - ประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 46
รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ - นักแสดงชาวอเมริกัน
มาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ - นักสิทธิมนุษยชนชาวอเมริกัน
แฟรงก์ ซินาตรา จูเนียร์ - นักร้องและนักแสดงชาวอเมริกัน
ยูลิสซีส เอส. แกรนต์ จูเนียร์ - พนักงานอัยการชาวอเมริกัน
คริสเตียโน โรนัลโด จูเนียร์ - นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส
โจเซฟ พี. เคนเนดี จูเนียร์ - ทหารเรือชาวอเมริกัน
จอห์น เอฟ. เคนเนดี จูเนียร์ - นักกฎหมายชาวอเมริกัน
โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี จูเนียร์ - นักการเมืองชาวอเมริกัน
ดอนัลด์ ทรัมป์ จูเนียร์ - นักธุรกิจชาวอเมริกัน
เนย์มาร์ - นักฟุตบอลชาวบราซิล
วีนีซียุส ฌูนีโยร์ - นักฟุตบอลชาวบราซิล
เบนิกโน อากีโน จูเนียร์ - อดีตวุฒิสมาชิก ผู้นำฝ่ายค้านของฟิลิปปินส์
เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส จูเนียร์ - ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ คนที่ 17
ตัวละครในบันเทิงคดี > ชื่อและชื่อเล่น (Junior)

จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องสพันจ์บ็อบ สแควร์แพนส์
จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องโยไควอทช์ ชาโดว์ไซด์
จูเนียร์ หรือ พิคโกโร่ - ตัวละครจากเรื่องดราก้อนบอล
จูเนียร์ หรือ กัปตันบลูจูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องวิวตี้ฟูลโจ
จูเนียร์ หรือ มาสเตอร์จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องโมบิลไฟท์เตอร์ จีกันดั้ม เรื่องราวเสริม: ไฟสีแดงแห่งบูรพา
จูเนียร์ หรือ โจ กิ๊บสัน จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล
จูเนียร์ หรือ เนอร์กัลจูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องการผจญภัยของบิลลี่และแมนดี้
ตัวละครในบันเทิงคดี > ชื่อซ้ำกับผู้ปกครองหรือญาติ (Jr.)

นิค ฟิวรี จูเนียร์ - ตัวละครจากมาร์เวลคอมิกส์
อาเธอร์ เคอร์รี จูเนียร์ - ตัวละครจากดีซีคอมิกส์
ลินน์ ลาวด์ จูเนียร์ , บัมเปอร์ เยทส์ จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องเดอะลาวด์เฮาส์
โรเบอร์โต้ อเลฮานโดร มาร์ตีเนซ-มิลลาน ลุยส์ "บ็อบบี" ซานติอาโก จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องเดอะลาวด์เฮาส์และเดอะคาซากรานเด้ส์
คาร์ลอส "ซีเจ" คาซากรานเด้ จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องเดอะลาวด์เฮาส์และเดอะคาซากรานเด้ส์
คุปปะ จูเนียร์ - ตัวละครจากมาริโอ
พิคโกโร่ จูเนียร์ , โกฮัง จูเนียร์ , โกคู จูเนียร์ , เบจิต้า จูเนียร์ , การ์ลิก จูเนียร์ , เซลล์ จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องดราก้อนบอล
เนอร์กัล จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องการผจญภัยของบิลลี่และแมนดี้
โจ กิ๊บสัน จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล
เจค จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องแอดแวนเจอร์ ไทม์
กาเร็ต บ็อบบี เฟอร์กูสัน จูเนียร์ , มอร์เดอไค จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องเรกูล่า โชว์
เค็น เท็นนีสัน จูเนียร์ , เกว็นโดลิน เท็นนีสัน จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องเบ็นเท็น
โฮกี้ เพนนีวิสเซิล กิลลิแกน จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องรหัสลับเด็กข้างบ้าน
เจเน็ต เนลสัน จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องจอห์นนี่ เทส
จูเลียส ออพเพนไฮเมอร์ จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องโลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล
โนบิสุเกะ โนบิ จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องโดราเอมอน
ดร.มาชิริโตะ จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องดร.สลัมป์ กับหนูน้อยอาราเล่
เนด แฟลนเดอส์ จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องเดอะซิมป์สันส์
ซิลเวสเตอร์ จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องลูนีย์ตูนส์
ชาร์ลส "เฟิร์น" แคสเวลล์ จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องแคเรนซ์ เจ้าหนูจอมป่วน
คาห์น "คอนนี่" สุภานุสินโฟน จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องคิง ออฟ เดอะ ฮิลล์
โปเตโต้ ปาตาต้า จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่อง¡มูชา ลูชา!
ดูเพิ่ม

ซีเนียร์
สถานที่ทำงานที่ไม่เคยขาดรอยยิ้ม

| --- | --- |
สถานที่ทำงานที่ไม่เคยขาดรอยยิ้ม
笑顔のたえない職場です。 (Egao no Taenai Shokuba Desu)
แนว: สุขนาฏกรรม
มังงะ
เขียนโดย: คุซึชิโระ
สำนักพิมพ์: สำนักพิมพ์โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: เดกซ์เพรส
นิตยสาร: Comic Days
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 18 พฤษภาคม พ.ศ.2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 9
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: คาโอรุ ซูซูกิ
เขียนบทโดย: มิโอะ อิโนอูเอะ
ดนตรีโดย: เค ฮาเนโอกะ ฮิโรโนริ โดอิ
สตูดิโอ: Voil
ฉาย:  ตุลาคม พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
สถานที่ทำงานที่ไม่เคยขาดรอยยิ้ม (笑顔のたえない職場です, Egao no Taenai Shokuba Desu)) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย คุซึชิโระ ตอนแรกตีพิมพ์ในรูปแบบวันช็อตตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารมังงะโจเซของสำนักพิมพ์โคดันชะในนิตยสาร Kiss ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ต่อมาเริ่มตีพิมพ์เป็นซีรีส์บนเว็บไซต์มังงะ Comic Days อนิเมะดัดแปลงโดยสตูดิโอ Voil มีกำหนดฉายในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568
สื่อต่างๆ > มังงะ

เขียนและวาดภาพโดย คุซึชิโระ ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบวันช็อตในนิตยสารมังงะโจเซ ในนิตยสาร Kiss ของสำนักพิมพ์โคดันชะเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562  ต่อมาได้เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะ Comic Days ของสำนักพิมพ์โคดันชะ เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคมปีเดียวกัน มีการรวบรวมบทต่างๆ ออกเป็น 9 เล่มใน Tankōbon ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2568 สำนักพิมพ์เดกซ์เพรสได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2568
| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  25 ธันวาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-06-517985-7 |
| 2 |  14 ตุลาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-06-521055-0 |
| 3 |  14 เมษายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-522939-2 |
| 4 |  20 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-06-525090-7 |
| 5 |  18 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-527108-7 |
| 6 |  20 กันยายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-529120-7 |
| 7 |  20 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-531076-2 |
| 8 |  18 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-532700-5 |
| 9 |  18 มกราคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-534303-6 |
| 10 |  19 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-4-06-535921-1 |
สื่อต่างๆ > อนิเมะ

ซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะดัดแปลง ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2567 ผลิตโดยสตูดิโอ Voil กำกับซีรีส์อนิเมะโดยคาโอรุ ซูซูกิ โดยมีมิโอะ อิโนอูเอะ รับหน้าที่เขียนบท ออกแบบตัวละครโดย คานะ มิยาอิ  และเพลงประกอบโดยเค ฮาเนโอกะ และฮิโรโนริ โดอิ  โดยมีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568
ดูเพิ่ม

รักแก่นเซี้ยวของเหมียวกับโฮ่ง มังงะอีกเรื่องหนึ่งของผู้เขียนคนเดียวกัน
คิมิโนะ ทาเมนาระ ชิเนรุ มังงะอีกเรื่องหนึ่งของผู้เขียนคนเดียวกัน
เมื่อรักของฉันและเธอเริ่มผลิบาน มังงะอีกเรื่องหนึ่งของผู้เขียนคนเดียวกัน
จันทร์เร้นในคืนฝนพรำ มังงะอีกเรื่องหนึ่งของผู้เขียนคนเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official manga website at Comic Days (ในภาษาญี่ปุ่น)
สถานที่ทำงานที่ไม่เคยขาดรอยยิ้ม (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
อานาปานสติ

อานาปานสติ หมายถึง การมีความระลึกรู้ตัวในลมหายใจเข้าออก (อาน- : ลมหายใจเข้า + อปาน- : ลมหายใจออก + สติ : ความระลึก) อานาปานสติเป็นได้ทั้งสมถกรรมฐานและวิปัสสนากรรมฐาน บางคัมภีร์กล่าวว่าเป็นอารมณ์กรรมฐานของมหาบุรุษทั้งหลาย มีอยู่ 16 คู่ โดยเป็นกายานุปัสสนา 4 คู่ เป็นเวทนานุปัสสนา 4 คู่ เป็นจิตตานุปัสสนา 4 คู่ และเป็นธัมมานุปัสสนา 4 คู่  ซึ่งจะเป็นไปตามลำดับจากหยาบไปหาละเอียด คือ กาย เวทนา จิต ธรรม
เมื่อเจริญอานาปานสติจะมีธรรมที่ปรากฎรวมด้วยได้แก่ สัมปชัญญะ 4 สติปัฏฐาน 4 โพชฌงค์ 7 วิชชาและวิมุตติ
อานาปานสติ มีกิจ 2 อย่าง คือ 1.ปชานาติ การรู้ชัดในลมหายใจออกเข้า 2.สิกขติ การศึกษาในกาย เวทนา จิต ธรรม ตามลำดับ 16 ขั้น
กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน

การกำหนดรู้ในอานาปานสติ ตั้งแต่ข้อ 1-4 เป็นการกำหนดรู้ภายในกาย จัดเรียกว่ากายานุปัสสนาสติปัฏฐาน
หายใจออก-เข้ายาวรู้
หายใจออก-เข้าสั้นรู้
หายใจออก-เข้า กำหนดกองลมที่กระทบในกายทั้งปวง เกิดขึ้นเมื่อบรรลุปฐมฌาน
หายใจออก-เข้า เห็นกองลมทั้งปวงสงบก็รู้ เกิดขึ้นเมื่อบรรลุจตุตถฌาน
เมื่อเจริญอานาปานสติ ได้พิจารณาความเป็นไปในกาย ย่อมเห็นชัดในอิริยาบถและการเคลื่อนไหวของกายจนสัมปชัญญะทั้งสี่บริบูรณ์ก็จะเกิดสติสัมโพชฌงค์ขึ้นมา เมื่อศีลวิสุทธิเกิดขึ้นเพราะศรัทธาพละและปัญญาพละสมดุลกันก็จะเกิดธัมมวิจยะสัมโพชฌงค์ขึ้นมา เมื่อจิตตวิสุทธิเกิดขึ้นเพราะวิริยะพละสมดุลกับสมาธิพละก็จะเกิดวิริยะสัมโพชฌงค์ขึ้น