stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กาบรี เบย์กา

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  กาบรีแยล เบย์กา นอบัส
วันเกิด:   (2002-05-27) 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 (22 ปี)
สถานที่เกิด:  โอโปร์ริญโญ สเปน
ส่วนสูง:  1.84 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เซลตา
หมายเลข:  24
สโมสรเยาวชน
:  ซานตามาริญญา
:  เซลตา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2019–2022 |  เซลตา เบ |  63 |  (10) |
| 2020– |  เซลตา |  49 |  (11) |
ทีมชาติ‡
| 2019–2020 |  สเปนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี |  6 |  (2) |
| 2022– |  สเปนรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22 มิถุนายน 2023 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน 2022
กาบรีแยล เบย์กา นอบัส (กาลิเซีย: Gabriel Veiga Novas; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางให้กับทีมเซลตาเดบิโก
ระดับสโมสร

เบย์กาเกิดที่โอโปร์ริญโญ จังหวัดโปนเตแบดรา แคว้นกาลิเซีย และอยู่ในระบบเยาวชนของเซลตาเดบิโก เขาเปิดตัวกับทีมสำรองของสโมสรเมื่ออายุ 17 ปีในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ในศึกเซกุนดาดิบิซิออน เบ ที่ออกไปเยือนอินเตร์นาซิโอนัลเดมาดริด แล้วเสมอกัน 2–2
เบย์กาทำประตูแรกของเขาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคมปีเดียวกัน ในเกมที่แพ้ 1–6 ต่อเซเด อัตเลติโกบาเลอาเรส เขาประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ในลาลิกาเมื่อวันที่ 19 กันยายนของปีถัดมา โดยลงมาแทนเรนาโต ตาเปีย ในฐานะตัวสำรองในช่วงท้ายเกม ในเกมเปิดบ้านชนะบาเลนเซีย 2–1
กระแซ

| ꯃꯩꯇꯩ/ꯃꯤꯇꯩ |
| --- | --- |
หญิงชาวกระแซฮินดูในชุดเจ้าสาว
ประชากรทั้งหมด
1.8 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
รัฐมณีปุระ, รัฐอัสสัม, รัฐตริปุระ, รัฐนาคาแลนด์, รัฐเมฆาลัย
ภาษา
มณีปุรี, อังกฤษ
ศาสนา
ฮินดู (83.38%), สนมาหี (16%), อิสลาม (8%), คริสต์ (1.06%)
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ปันกัล, นาคา, มณีปุระพิษณุปุระ, อาหม, พม่า, ตริปุระ, ไทใหญ่, กะเหรี่ยง
กระแซ (อังกฤษ: Cassay; พม่า: ကသည်း) เรียกตนเองว่า ไมไต (Meitei, /ˈməɪtəɪ/), มีเต (Meetei) หรือ มณิปุรี (Manipuri, ฮินดี: मणिपुरी) เป็นชาติพันธุ์หนึ่งอาศัยอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย และเป็นประชากรส่วนใหญ่ของรัฐมณีปุระ ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณที่ราบตอนกลางของรัฐมณีปุระ และยังพบอีกว่ามีจำนวนไม่น้อยอาศัยดินแดนข้างเคียงเช่น รัฐอัสสัม, รัฐเมฆาลัย และรัฐตริปุระ ทั้งยังพบการตั้งถิ่นฐานในประเทศอื่น ๆ ใกล้เคียงคือประเทศบังกลาเทศ และพม่า เมื่อพม่าเรืองอำนาจ มักกวาดต้อนเชลยชาวกระแซมาฝึกหัดเป็นทหารม้า และเป็นพราหมณ์ในราชสำนักพม่า ปัจจุบันมีชาวกระแซอาศัยอยู่ในหลายพื้นที่ของประเทศพม่า ได้แก่ รัฐกะชีน ภาคย่างกุ้ง ภาคซะไกง์ รัฐฉาน และภาคอิรวดี เป็นอาทิ
ชาวกระแซเป็นที่รู้จักในไทยอยู่บ้าง ดังปรากฏคำอธิบายลักษณะของชาวกระแซใน จารึกโคลงภาพคนต่างภาษา แผ่นที่ 18 ภายในวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ระบุว่า "ชาวกระแซมีผิวคล้ำ นุ่งผ้าขาว มีการอาบยาตามร่างกาย ชำนาญในการล่ากวาง และอาศัยอยู่ในดินแดนที่ขึ้นต่อพุกาม (พม่า)" โดยเนื้อหาแต่งโดยพระสมบัติบาล ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว นอกจากนี้ประชาชนในตำบลกระแสบน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง เชื่อว่าบรรพบุรุษของตนเป็นชาวกระแซที่มีเชื้อสายมอญอพยพลงมาจากเมืองพิษณุโลก เข้าไปตั้งชุมชนเมื่อสมัยกรุงศรีอยุธยา หรือราว 400 ปีก่อน และสันนิษฐานกันว่าชื่อตำบล "กระแส" มาจากคำว่า "กระแซ" ตามชื่อชาติพันธุ์ของตน
ชาวกระแซใช้ภาษามณีปุระในการสื่อสาร ซึ่งภาษาดังกล่าวจัดอยู่ในตระกูลภาษาทิเบต-พม่า และเป็นหนึ่งในยี่สิบสองภาษาราชการของประเทศอินเดียตามรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1992 เดิมใช้อักษรเมเตมาเยกในการเขียน แต่ภายหลังถูกแทนที่ด้วยอักษรเบงกอลช่วงศตวรรษที่ 18 ปัจจุบันมีความพยายามในการฟื้นฟูการใช้อักษรเมเตมาเยกอีกครั้งอย่างช้า ๆ
แต่เดิมชาวกระแซนับถือศาสนาสนมาหี (Sanamahism) ซึ่งเป็นลัทธิบูชาสุริยเทพและผีบรรพชน และพบร่องรอยว่าชาวกระแซเคยนับถือศาสนาพุทธมาก่อน ปัจจุบันชาวกระแซส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดูนิกายไวษณพ ซึ่งเปลี่ยนไปนับถือเมื่อราว 300 ปีก่อนหน้านี้ แต่เป็นเพียงฮินดูพื้นเมืองหรือฮินดูแบบมณีปุระเท่านั้นเพราะรับอิทธิพลมาอย่างผิวเผิน โดยมีการนับถือปะปนกับลัทธิพื้นเมือง นอกจากนี้ยังมีชาวกระแซบางส่วนเข้ารีตศาสนาอิสลามเมื่อศตวรรษที่ 17 ในยุคจักรวรรดิโมกุลเรืองอำนาจ โดยจะถูกเรียกว่าปันกัล (Pangal) หรือมียะฮ์เมเต (Miah Meitei)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย แยกตามตระกูลภาษา |
| --- | --- |
ออสโตรเอเชียติก:  กะซอง  กะเลิง  กันซิว  กินตัก  กูย (ส่วย)  ขมุ  เขมร  ชอง  ซะโอจ  ซำเร (สำเหร่)  โซ่ (ทะวึง)  ญวน (เวียดนาม)  ญัฮกุร (ชาวบน)  บรู  ปรัย  ปลัง  ปะหล่อง (ดาระอั้ง)  พะล็อก  มลาบรี (ผีตองเหลือง)  ม็อก  มอญ (รามัญ)  มัล  มานิ  เยอ  ลเวือะ  ละเม็ด  ลัวะ  โส้ 
ขร้า-ไท:  กาว  กุลา  เขิน  คำตี้  ซัมซัม  ญ้อ  ไทดำ (ไทโซ่ง)  ไทยใต้  ไทยเบิ้ง  ไทยสยาม  ไทยอีสาน  ไทหย่า  ไทเหนือ  ไทใหญ่ (เงี้ยว)  ผู้ไท  พวน  ยวน  ยอง  ยั้ง  โย้ย  ลาว เขมรลาวเดิม  ลาวกา  ลาวจิ่ว  ลาวเวียง  ลาวครั่ง  ลาวตี้  ลาวแง้ว  ลาวหล่ม  ลื้อ  แสก 
จีน-ทิเบต:  กระแซ  ก่อ (อึมปี้)  กฺ๋อง  กะชีน  กะยัน (กะเหรี่ยงคอยาว)  กะเหรี่ยง สะกอ  โป  กะยา  จีน กวางตุ้ง  แคะ  แต้จิ๋ว  เปอรานากัน  ไหหลำ  ฮกเกี้ยน  ฮ่อ  ทวาย  บีซู  ปะโอ  ผู้น้อย  พม่า  ลาหู่ (มูเซอ)  ลีซู (ลีซอ)  อ่าข่า (อีก้อ)  อาเค๊อะ 
ออสโตรนีเซียน:  จาม  ชวา  ฟิลิปปินส์  มลายู  มอแกน  มอแกลน  มักกะสัน  อูรักลาโวยจ 
ม้ง-เมี่ยน:  ม้ง (แม้ว)  อิ้วเมี่ยน (เย้า) 
อื่น ๆ:  เกาหลี  ญี่ปุ่น  เนปาล  ปากีสถาน  เปอร์เซีย  โปรตุเกส  ฝรั่ง  โรฮีนจา  ยิว  ออสเตรเลีย  อาหรับ  อินเดีย
ฆัชคาร์

| ศิลปะศิลากางเขนอาร์มีเนีย การใช้สัญลักษณ์และงานช่างฝีมือฆัชคาร์ * |
| --- | --- |
  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมโดยยูเนสโก
ฆัชคาร์ชิ้นสำคัญที่กอชาวังค์ แกะสลักขึ้นในปี 1291 โดยประติมากรชื่อ Poghos
ประเทศ:  อาร์มีเนีย
ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
สาขา: แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรม และงานเทศกาล, งานช่างฝีมือดั้งเดิม
เกณฑ์พิจารณา: R.1, R.2, R.3, R.4, R.5
อ้างอิง: 00434
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2010 (คณะกรรมการสมัยที่ 5)
รายการ: ตัวแทนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมและการสงวนรักษาที่ดี ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ฆัชคาร์ (อาร์มีเนีย: խաչքար, ออกเสียง [χɑtʃʰˈkʰɑɾ]) หรือ ศิลากางเขนอาร์มีเนีย (อังกฤษ: Armenian cross-stone) หมายถึงศิลาที่แกะสลักไว้เป็นอนุสรณ์ โดยแกะเป็นภาพไม้กางเขน และบ่อยครั้งมีลายโรเซต, ลายไขว้ และลายพรรณพฤกษาประกอบด้วย ฆัชคาร์เป็นลักษณะเด่นของศิลปะอาร์มีเนียคริสต์ในสมัยกลาง นับตั้งแต่ปี 2010 ฆัชคาร์ทั้งในแง่สัญลักษณ์และในแง่งานหัตถกรรมได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของยูเนสโก
ฆัชคาร์ในยุคแรก ๆ ตั้งขึ้นเพื่อช่วยให้วิญญาณของทั้งผู้ที่เสียชีวิตไปแล้วและผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ได้พ้นจากบาป (salvation) รวมถึงยังพบว่าตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงชัยชนะทางทหาร การก่อสร้างโบสถ์ หรือตั้งขึ้นเป็นรูปแบบหนึ่งของการป้องกันภัยพิบัติธรรมชาติ ฆัชคาร์แท้จริงค้นพบเก่าแก่ที่สุดในสมัยศตวรรษที่ 9
หมู่ฆัชคาร์จำนวนมากที่สุดที่ยังเหลือถึงปัจจุบันในอาร์มีเนียอยู่ที่สุสานใหญ่นอราตุสริมชายฝั่งทะเลสาบเซวาน สุสานนี้เป็นสุสานเก่าแก่ที่มีฆัชคาร์ราว 900 ชิ้น จากยุคสมัยและรูปแบบที่แตกต่างกัน ในอดีตนั้น จำนวนของหมู่ฆัชคาร์ที่มากที่สุดอยู่ในสุสานอาร์มีเนียในจุลฟา สาธารณรัฐปกครองตนเองนาคีชีวัน ประเทศอาเซอร์ไบจาน ซึ่งมีรายงานในปี 1648 ว่ามีฆัชคาร์มากถึงราว 10,000 ชิ้น หลังการทำลายจากหลายสาเหตุ โดยเฉพาะจากการทำลายโดยจงใจของทหารอาเซอร์ไบจาน ในรายงานปี 1998 เหลือฆัชคาร์ในจุลฟาเพียง 2,700 ชิ้นเท่านั้น ซึ่งเป็นผลมาจากนโยบายของรัฐบาลอาเซอร์ไบจานในการทำลายสุสานสมัยกลางทั้งหมดให้สิ้นไปอย่างเป็นระบบในปี 1998 ถึง 2005
จังหวัดกอตัยค์

| จังหวัดกอตัยค์ Կոտայքի մարզ |
| --- | --- |
จังหวัด
ที่ตั้งของจังหวัดกอตัยค์ในประเทศอาร์มีเนีย
พิกัด: 40°09′N 44°03′E﻿ / ﻿40.150°N 44.050°E﻿ / 40.150; 44.050
ประเทศ: อาร์มีเนีย
เมืองหลัก เมืองที่ใหญ่ที่สุด: เฮอรัซดัน อาบอเวียน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,086 ตร.กม. (805 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 8
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 254,397 คน
 • อันดับ: ที่ 4
เขตเวลา: เวลาอาร์มีเนีย (UTC+04)
รหัสไปรษณีย์: 2201–2506
รหัส ISO 3166: AM.KT
FIPS 10-4: AM05
เอชดีไอ (2017): 0.759 สูง · ที่ 2
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
กอตัยค์ (อาร์มีเนีย: Կոտայք) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ เมืองหลักคือเฮอรัซดัน และเมืองที่ใหญ่ที่สุดคืออาบอเวียน ตั้งชื่อตามเขตกอตัยค์ในจังหวัดอัยรารัตของอาร์มีเนียโบราณ
จังหวัดนี้เป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวโบราณและสถานที่ท่องเที่ยวมากมายในอาร์มีเนียรวมถึง วิหารการ์นีจากคริสต์ศตวรรษที่ 1, ป้อมปราการ Bjni จากสมัยกลาง, อารามแกชาริสจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 และอารามแกฆาร์ดจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 กอตัยค์ยังเป็นที่ตั้งของซัฆกัดซอร์ สถานตากอากาศกีฬาฤดูหนาวและเมืองสปายอดนิยม และอัฆแวรัน สถานตากอากาศบนภูเขา
สำนักไอร์แลนด์เหนือ

| --- | --- |


ภาพรวมกระทรวง
ก่อตั้ง: 24 มีนาคม 1972
กระทรวงก่อนหน้า: สำนักการบริหารแห่งปราสาทดับลิน (1171–1921) สำนักปิตุภูมิ (1921–1972) สำนักนายกรัฐมนตรี (1921–1972) สำนักผู้ว่าการ (1922–1973)
เขตอำนาจ: ไอร์แลนด์เหนือ
สำนักงานใหญ่: Stormont House, Stormont Estate, Belfast, BT4 3SH (ไอร์แลนด์เหนือ) 1 Horse Guards Road, London, SW1A 2HQ (อังกฤษ)
บุคลากร: 167 คน (กันยายน 2011)
งบประมาณต่อปี: 23 ล้านปอนด์ ในปี 2011–12
รัฐมนตรี: คริส ฮีตัน-แฮร์ริส, รัฐมนตรีว่าการไอร์แลนด์เหนือ
เว็บไซต์: www.gov.uk/nio
สำนักไอร์แลนด์เหนือ (NIO; ไอริช: Oifig Thuaisceart Éireann,) เป็นกระทรวงหนึ่งของรัฐบาลสหราชอาณาจักร รับผิดชอบเกี่ยวกับ งานที่เกี่ยวกับกิจการภายในไอร์แลนด์เหนือ มีที่ตั้งอยูที่ บ้านสตอร์เมาท์ ในเบลฟาสต์ และ เลขที่ 1 ถนนเฮาส์การ์ด ในลอนดอน
คณะผู้บริหาร

คณะผู้บริหารสำนักไอร์แลนด์เหนือซึ่งเป็นตำแหน่งข้าราชการการเมือง
รัฐมนตรีว่าการสำนักไอร์แลนด์เหนือ (Secretary of State for Northern Ireland)
รัฐมนตรีช่วยว่าการสำนักไอร์แลนด์เหนือ (Minister of State for Northern Ireland)
สมาชิกรัฐสภาผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงไอร์แลนด์เหนือ (Parliamentary Under-Secretary of State for Northern Ireland)
อำนาจหน้าที่

กระทรวงมีหน้าที่หลักในการ "ส่งเสริมและสนับสนุน" ข้อตกลงที่มีที่มาจากกระบวนการสันติภาพใน ข้อตกลงกู้ดฟายเดย์ และ ข้อตกลงเซน แอนดรูว์ รวมไปถึงการบริหารงานบังคับใช้กฎหมาย ใน สมัชชาแห่งชาติไอร์แลนด์
โดยกระทรวงมีอำนาจหน้าที่หลักๆ ดังนี้:
กฎหมายเลือกตั้ง
สิทธิมนุษยชนและความเสมอภาค
ความมั่นคงภายในประเทศ
การบังคับใช้กฎหมายกับ กลุ่มหัวรุนแรงในไอร์แลนด์เหนือ
รวมไปถึงชี้แจงประเด็นต่างๆ ที่มีข้อโต้เทียงหรือข้อโต้แย้ง ที่อยู่ในความสนใจของรัฐบาลและประชาชน
ขณะเดียวกันกระทรวงก็ได้ร่วมกันกับ รัฐบาลไอร์แลนด์ ในความพยายามสร้างสันติภาพใน ไอร์แลนด์เหนือ เช่น การประชุมระหว่างรัฐบาล อังกฤษ-ไอริช เป็นต้น
โดยในการร่วมมือกับ รัฐบาลไอร์แลนด์ ทางกระทรวงได้ร่วมมือในด้านต่างๆ เช่น:
กระทรวงการค้าและการต่างประเทศ (ในการสร้างสันติภาพ);
สำนักทีซอร์ค (สำนักนายกรัฐมนตรีแห่งไอร์แลนด์) (สนับสนุนร่วมกับนายกรัฐมนตรีไอร์แลนด์ ในการสร้างสันติภาพ);
กระทรวงยุติธรรมและความเสมอภาค (ในเกี่ยวกับความมั่นคงภายในและการจัดการกับกลุ่มหัวรุนแรงภายในต่างๆ);
กระทรวงสิ่งแวดล้อม ชุมชนและการปกครองท้องถิ่น (ในด้านการส่งเสริมประชาธิปไตย).
ดูเพิ่ม

สำนักไอร์แลนด์เหนือ
| ด ค กกระทรวงของรัฐบาลสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
หน่วยงานระดับกระทรวง:  สำนักอัยการสูงสุดสกอตแลนด์  สำนักอัยการสูงสุด  ธุรกิจและการค้า  สำนักคณะรัฐมนตรี  กลาโหม  วัฒนธรรม สื่อ และกีฬา  ศึกษาธิการ  ความมั่นคงทางพลังงานและการปล่อยแก๊สเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์  สิ่งแวดล้อม อาหาร และกิจการชนบท  การต่างประเทศ เครือจักรภพ และการพัฒนา  สุขภาพและดูแลสังคม  มหาดไทย  ยุติธรรม  สำนักผู้นำสภาสามัญชน  สำนักผู้นำสภาขุนนาง  การยกระดับ การเคหะ และชุมชน  สำนักไอร์แลนด์เหนือ  สำนักสกอตแลนด์  วิทยาศาสตร์ นวัตกรรม และเทคโนโลยี  คมนาคม  ธนารักษ์  สินเชื่อเพื่อการส่งออก  สำนักเวลส์  งานและบำนาญ
จังหวัดชีรัก

| จังหวัดชีรัก Շիրակի մարզ |
| --- | --- |
จังหวัด
ที่ตั้งของจังหวัดชีรักในประเทศอาร์มีเนีย
พิกัด: 40°50′N 43°55′E﻿ / ﻿40.833°N 43.917°E﻿ / 40.833; 43.917
ประเทศ: อาร์มีเนีย
เมืองหลัก และเมืองที่ใหญ่ที่สุด: กียุมรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,680 ตร.กม. (1,030 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 6
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 251,941 คน
 • อันดับ: ที่ 2
เขตเวลา: เวลาอาร์มีเนีย (UTC+04)
รหัสไปรษณีย์: 2601–3126
รหัส ISO 3166: AM-SH
FIPS 10-4: AM07
เอชดีไอ (2017): 0.753 สูง · ที่ 4
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ชีรัก (อาร์มีเนีย: Շիրակ) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ติดกับตุรกีทางตะวันตกและจอร์เจียทางทิศเหนือ เมือหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือกียุมรี จากสำมะโนประชากรเมื่อ ค.ศ. 2011 พบว่ามีประชากรทั้งหมด 251,941 คน
กองทัพรัฐเอกราชโครเอเชีย

ระวังสับสนกับ การทหารสมัยใหม่ของกองทัพโครเอเชีย
| กองทัพรัฐเอกราชโครเอเชีย |
| --- | --- |
Hrvatske oružane snage, HOS
ธงกองทัพรัฐเอกราชโครเอเชีย
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2487
ยุบเลิก: พ.ศ. 2488
เหล่า: กองทัพบก   กองทัพเรือ   กองทัพอากาศ  กองกำลังแห่งชาติ  หน่วยทหารอาสาสมัครอูสตาซี 
ผู้บังคับบัญชา
ประมุขแห่งรัฐ: อานเต ปาเวลิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกองกำลังแห่งชาติโครเอเชีย: จอมพล สลาฟโก คาเตอนิค
กำลังพล
อายุเริ่มบรรจุ: 18 ปี
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตนอกประเทศ:  
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ: ประวัติศาสตร์ทางทหารของโครเอเชีย สงครามโลกครั้งที่ 2 วิกฤติการณ์ยูโกสลาเวีย
ยศ: ยศทหาร เครื่องอิสริยาภรณ์
กองทัพรัฐเอกราชโครเอเชีย (โครเอเชีย: Hrvatske oružane snage - HOS) เป็นกองกำลังทหารของรัฐเอกราชโครเอเชีย ก่อตั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2487 มีกองกำลังกึ่งทหารประกอบในกองทัพ 2 หน่วย คือ กองกำลังแห่งชาติโครเอเชีย (Domobrani) และ กองกำลังอุสตาซา
กองทัพรัฐเอกราชได้จัดกองกำลังทหารทั้งหมด 18 กองพล แบ่งเป็น ทหารราบ 13 กองพล ทหารภูเขา กับ หน่วยเคลื่อนที่เร็ว อย่างละ 2 กองพล และ กองกำลังสำรอง 1 กองพล รวมกับ ทหารปืนใหญ่ และ หน่วยสนับสนุน ในระยะต่อมาได้จัดตั้งหน่วยทหารยานเกราะ ซึ่งอาวุธยุทธภัณฑ์ส่วนใหญ่ได้รับการสนับสนุนจากเวร์มัคท์
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:กองทัพรัฐเอกราชโครเอเชีย
| ด ค กกองทัพในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กรีซ  คาซัคสถาน2  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี2  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย2  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  นครรัฐวาติกัน  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  คอซอวอ  อับฮาเซีย1  ไซปรัสเหนือ1  เซาท์ออสซีเชีย1  ทรานส์นิสเทรีย 
รัฐสิ้นสภาพ:  รัฐเอกราชโครเอเชีย  เชโกสโลวาเกีย  ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย  สาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย  สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์  ราชอาณาจักรปรัสเซีย  ฝรั่งเศส จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง ใหญ่  ยูโกสลาเวีย ราชอาณาจักร  สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยม  สหพันธ์สาธารณรัฐ  เยอรมนี สมาพันธรัฐเยอรมัน  จักรวรรดิเยอรมัน  สาธารณรัฐไวมาร์  นาซีเยอรมนี  เยอรมนีตะวันออก  รัสเซีย จักรวรรดิรัสเซีย  สหภาพโซเวียต  ออสเตรีย-ฮังการี  จักรวรรดิออตโตมัน  อิตาลี ราชอาณาจักร  สาธารณรัฐสังคมอิตาลี  แอลเบเนีย ราชอาณาจักรแอลเบเนีย  สาธารณรัฐประชาชนแอลเบเนีย  ฮังการี ราชอาณาจักรฮังการี  สาธารณรัฐประชาชนฮังการี 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป  คณะทหารองค์อธิปัตย์แห่งมอลตา 
 1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน  2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
จังหวัดลอรี

| จังหวัดลอรี Լոռու մարզ |
| --- | --- |
จังหวัด
ที่ตั้งของจังหวัดลอรีในประเทศอาร์มีเนีย
พิกัด: 40°50′N 43°55′E﻿ / ﻿40.833°N 43.917°E﻿ / 40.833; 43.917
ประเทศ: อาร์มีเนีย
เมืองหลัก และเมืองที่ใหญ่ที่สุด: วานัดซอร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,799 ตร.กม. (1,467 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 3
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 235,537 คน
 • อันดับ: ที่ 6
เขตเวลา: เวลาอาร์มีเนีย (UTC+04)
รหัสไปรษณีย์: 1701–2117
รหัส ISO 3166: AM.LO
FIPS 10-4: AM06
เอชดีไอ (2017): 0.722 สูง · ที่ 11
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ลอรี (อาร์มีเนีย: Լոռի) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ เมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือวานัดซอร์ จากสำมะโนประชากรเมื่อ ค.ศ. 2011 พบว่ามีประชากรทั้งหมด 235,537 คน
คัมเบอร์นอลด์

เมืองในสกอตแลนด์
| คัมเบอร์นอลด์ แกลิกสกอต: Comar nan Allt |
| --- | --- |
เมือง
 คัมเบอร์นอลด์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
คัมเบอร์นอลด์ที่ตั้งในสหราชอาณาจักรแสดงแผนที่สหราชอาณาจักรคัมเบอร์นอลด์ที่ตั้งในScotlandแสดงแผนที่สกอตแลนด์
พื้นที่: 21.5 ตารางกิโลเมตร (8.3 ตารางไมล์) 
ประชากร: 50,920 (กลางปี 2016)
• ความหนาแน่น: 2,368/km2 (6,130/sq mi)
โอเอสกริด: NS763736
• เอดินบะระ: 31 ไมล์ (50 กิโลเมตร)
• ลอนดอน: 345 ไมล์ (555 กิโลเมตร)
เขตสภา: นอร์ธลานาร์กเชอร์
เขตเลฟเทเนินท์: ดันบาร์ตันเชอร์
ประเทศ: สกอตแลนด์
รัฐเอกราช: สหราชอาณาจักร
โพสท์ทาวน์: GLASGOW
เขตรหัสไปรษณีย์: G67, G68
รหัสโทรศัพท์: 01236

ตำรวจ: Scottish
ดับเพลิง: Scottish
รถพยาบาล: Scottish
 
รัฐสภาสหราชอาณาจักร: Cumbernauld, Kilsyth and Kirkintilloch East
รัฐสภาสก็อต: Cumbernauld and Kilsyth
 รายชื่อสถานที่ สหราชอาณาจักร สก็อตแลนด์  55°56′42″N 3°59′38″W﻿ / ﻿55.945°N 3.994°W﻿ / 55.945; -3.994
คัมเบอร์นอลด์ (อังกฤษ: Cumbernauld; แกลิกสกอต: Comar nan Allt) เป็นเมืองขนาดใหญ่ในสกอตแลนด์ ตั้งอยู่ในนอร์ทลานาร์กเชียร์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1956 เพื่อรองรับประชากรที่แออัดจากกลาสโกว์ เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 8 ของสกอตแลนด์ และใหญ่ที่สุดของนอร์ทลานาร์กเชียร์ ชื่อของเมืองในภาษาแกลิกสกอตแลนด์ comar nan allt มีความหมายว่าที่พบกันของสายน้ำ เมืองได้รับรางวัลเมืองยอดเยี่ยมจากการมอบรางวัลคาร์บังเคิล 2 ครั้ง จากงานประกาศรางวัล Scottish Design Awards 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
จังหวัดอาร์มาวีร์

| จังหวัดอาร์มาวีร์ Արմավիրի մարզ |
| --- | --- |
จังหวัด
ที่ตั้งของจังหวัดอาร์มาวีร์ในประเทศอาร์มีเนีย
พิกัด: 40°09′N 44°03′E﻿ / ﻿40.150°N 44.050°E﻿ / 40.150; 44.050
ประเทศ: อาร์มีเนีย
เมืองหลัก เมืองที่ใหญ่ที่สุด: อาร์มาวีร์ วาการ์สชาพัต
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,242 ตร.กม. (480 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 10
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 265,770 คน
 • อันดับ: ที่ 3
 • ความหนาแน่น: 210 คน/ตร.กม. (550 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: เวลาอาร์มีเนีย (UTC+04)
รหัสไปรษณีย์: 0901-1149
รหัส ISO 3166: AM.AV
FIPS 10-4: AM03
เอชดีไอ (2017): 0.723 สูง · ที่ 10
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
อาร์มาวีร์ (อาร์มีเนีย: Արմավիր) เป็นจังหวัดหนึ่งทางตะวันตกของประเทศอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ในที่ราบอารารัตที่ปกคลุมด้วยเขาอารารัตจากทางทิศใต้และเขาอารากัตส์จากทางทิศเหนือ เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองอาร์มาวีร์ ในขณะที่เมืองที่ใหญ่ที่สุดคือวาการ์สชาพัต มีชายแดนยาว 72 กิโลเมตร (45 ไมล์) ที่ติดต่อกับตุรกีทางทิศใต้และทิศตะวันตก จากสำมะโนประชากรเมื่อ ค.ศ. 2011 พบว่ามีประชากรทั้งหมด 265,770 คน
กองทัพโครเอเชีย

| กองทัพสาธารณรัฐโครเอเชีย |
| --- | --- |
Oružane snage Republike Hrvatske
ตราราชการกองทัพโครเอเชีย
เหล่า: กองทัพบก กองทัพเรือ กำลังทางอากาศและป้องกันภัยทางอากาศ 
ผู้บังคับบัญชา
ประธานาธิบดี: อีวอ ยอซีพอวิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม: Ante Kotromanović
คณะเสนาธิการกองทัพ: พลเอก Drago Lovrić
กำลังพล
อายุเริ่มบรรจุ: 18 ปี (พลอาสาสมัคร)
การเกณฑ์: ยกเลิก เมื่อ ค.ศ. 2008
ประชากร วัยบรรจุ: 835,712 (2008 est.), อายุ 15–49
ประชากร ฉกรรจ์: 671,323 (2008 est.), อายุ 15–49
ประชากรวัยถึงขั้น ประจำการทุกปี: 27,500 (2008 est.)
ยอดประจำการ: 73,000 (ranked 100th)
ยอดสำรอง: 354,000
ยอดกำลังนอกประเทศ:  ลิทัวเนีย – 200   โปแลนด์ – 80   คอซอวอ – 150   อินเดีย /  ปากีสถาน – 9   เวสเทิร์นสะฮารา – 7   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา – 2   ไซปรัส – 2   ไลบีเรีย – 2   โซมาเลีย – 1
รายจ่าย
งบประมาณ: 840 millionUSD   4.87 billion HRK 
ร้อยละต่อจีดีพี: 1.41% (2009)
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตในประเทศ: Đuro Đaković (armored vehicles)   HS Produkt (small arms)
แหล่งผลิตนอกประเทศ:   สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  อิตาลี  ฟินแลนด์  สหรัฐ  แคนาดา  นอร์เวย์  เยอรมนี
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ: ประวัติศาสตร์ทางทหารของโครเอเชีย กองทัพรัฐเอกราชโครเอเชีย Ban Josip Jelačić Nikola Šubić Zrinski สงครามประกาศเอกราชโครเอเชีย War in Bosnia and Herzegovina
ยศ: ยศทหาร เครื่องอิสริยาภรณ์
กองทัพโครเอเชีย (โครเอเชีย: Oružane snage Republike Hrvatske - OSRH) เป็นกองกำลังทหารของสาธารณรัฐโครเอเชีย
แหล่งข้อมูลอื่น

กองทัพสาธารณรัฐโครเอเชีย
Croatian Forces International Volunteers Association official website เก็บถาวร 2008-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เก็บถาวร 2008-02-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Defense planning and procurement.
เก็บถาวร 2009-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - long term planning and long term defense strategy
Photos BSD
CROMIL เก็บถาวร 2012-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Croatian military's official English-language magazine
แม่แบบ:ประเทศโครเอเชีย
| ด ค กกองทัพในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กรีซ  คาซัคสถาน2  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี2  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย2  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  นครรัฐวาติกัน  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  คอซอวอ  อับฮาเซีย1  ไซปรัสเหนือ1  เซาท์ออสซีเชีย1  ทรานส์นิสเทรีย 
รัฐสิ้นสภาพ:  รัฐเอกราชโครเอเชีย  เชโกสโลวาเกีย  ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย  สาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย  สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์  ราชอาณาจักรปรัสเซีย  ฝรั่งเศส จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง ใหญ่  ยูโกสลาเวีย ราชอาณาจักร  สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยม  สหพันธ์สาธารณรัฐ  เยอรมนี สมาพันธรัฐเยอรมัน  จักรวรรดิเยอรมัน  สาธารณรัฐไวมาร์  นาซีเยอรมนี  เยอรมนีตะวันออก  รัสเซีย จักรวรรดิรัสเซีย  สหภาพโซเวียต  ออสเตรีย-ฮังการี  จักรวรรดิออตโตมัน  อิตาลี ราชอาณาจักร  สาธารณรัฐสังคมอิตาลี  แอลเบเนีย ราชอาณาจักรแอลเบเนีย  สาธารณรัฐประชาชนแอลเบเนีย  ฮังการี ราชอาณาจักรฮังการี  สาธารณรัฐประชาชนฮังการี 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป  คณะทหารองค์อธิปัตย์แห่งมอลตา 
 1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน  2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ชาวฟรีเชีย

| --- | --- |
 Doutzen Kroes • Pier Gerlofs Donia • Edzard the Great Menno Simons • Theodor Mommsen 
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
ฟรีเชีย (ส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์และเยอรมนี)
ภาษา
ฟรีเชีย, ดัตช์, เยอรมัน, แซกซันต่ำ
ศาสนา
เพกันเจอร์แมนิกท้องถิ่น, ต่อมาคริสเตียนยุคกลาง ปัจจุบันโปรเตสแตนต์ (ส่วนใหญ่นิกายคาลวินและลูเธอรัน); โรมันคาทอลิกส่วนน้อย; และบางส่วนมิได้นับถือศาสนาใด
ชาวฟรีเชีย (อังกฤษ: Frisians; ฟรีเชียตะวันตก: Friezen; ฟรีเชียเหนือ: Fresken) คือชาติพันธุ์หนึ่งในกลุ่มชนเจอร์แมนิกที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ตามริมฝั่งทะเลของประเทศเนเธอร์แลนด์ และประเทศเยอรมนี ส่วนใหญ่อยู่กันหนาแน่นในจังหวัดฟรีสลันด์และโกรนิงเกนในประเทศเนเธอร์แลนด์ และในบริเวณฟรีเชียตะวันออกและฟรีเชียเหนือในประเทศเยอรมนี
ชาวฟรีเชียตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่เรียกว่าฟรีเชีย
กลาสโกว์
แหล่งข้อมูลอื่น

"Glasgow" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 12 (11 ed.). 1911.
Glasgow districts map and other Glasgow maps เก็บถาวร 2019-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลาสโกว์ ที่เว็บไซต์ Curlie
Glasgow City Council
Interactive Attractions Map of Central Glasgow เก็บถาวร 2008-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
TheGlasgowStory
National Library of Scotland: Scottish Screen Archive (archive films relating to Glasgow)
| ด ค กนครในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
อังกฤษ:  กลอสเตอร์  คอเวนทรี  คาร์ไลล์  คิงส์ตันอะพอนฮัลล์  เคมบริดจ์  แคนเทอร์บรี  โคลเชสเตอร์  ชิชิสเตอร์  เชฟฟีลด์  เชสเตอร์  ซอลฟอร์ด  ซอลส์บรี  ซันเดอร์แลนด์  เซนต์ออลบันส์  เซาท์เอนด์-ออน-ซี  เซาแทมป์ตัน  ดองคัสเตอร์  ดาร์บี  เดอรัม  ทรูโร  นครเวสต์มินสเตอร์  นครหลวงลอนดอน  นอตทิงแฮม  นอริช  นิวคาสเซิลอะพอนไทน์  บริสตอล  บาธ  เบอร์มิงแฮม  แบรดฟอร์ด  ไบรตันและโฮฟ  พลิมัธ  พีเทอร์เบรอห์  เพรสตัน  มิลตันคีนส์  แมนเชสเตอร์  ยอร์ก  ริพพอน  ลิงคอล์น  ลิชฟีลด์  ลิเวอร์พูล  ลีดส์  เลสเตอร์  แลงคาสเตอร์  วินเชสเตอร์  วุร์สเตอร์  วุลเวอร์แฮมป์ตัน  เวกฟีลด์  เวลล์ส  สโตก-ออน-เทรนต์  ออกซฟอร์ด  อีลี  เอ็กซิเตอร์  เฮริฟอร์ด 
สกอตแลนด์:  กลาสโกว์  ดันดี  ดันเฟิร์มลีน  เพิร์ท  สเตอร์ลิง  อินเวอร์เนสส์  เอดินบะระ  แอเบอร์ดีน 
เวลส์:  คาร์ดิฟฟ์  เซนต์เดวิดส์  เซนต์แอซัฟ  นิวพอร์ต  แบงกอร์  เรกซัม  สวอนซี 
ไอร์แลนด์เหนือ:  เดร์รี  นิวรี  เบลฟาสต์  แบงเกอร์  ลิสเบิร์น  อาร์มา 
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป |
| --- | --- |
 1985 เอเธนส์ 1986 ฟลอเรนซ์ 1987 อัมสเตอร์ดัม 1988 เบอร์ลินตะวันตก 1989 ปารีส 1990 กลาสโกว์ 1991 ดับลิน 1992 มาดริด 1993 แอนต์เวิร์ป 1994 ลิสบอน 1995 นครลักเซมเบิร์ก 1996 โคเปนเฮเกน 1997 เทสซาโลนีกี 1998 สต็อกโฮล์ม 1999 ไวมาร์ 2000 เรคยาวิก บาร์เกิน เฮลซิงกิ บรัสเซลส์ ปราก กรากุฟ ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา อาวีญง โบโลญญา 2001 รอตเทอร์ดาม โปร์ตู 2002 บรูช ซาลามังกา 2003 กราทซ์ ปลอฟดิฟ 2004 เจนัว ลีล 2005 คอร์ก 2006 แพทรัส 2007 นครลักเซมเบิร์ก ซีบิว 2008 ลิเวอร์พูล สตาวังเงอร์ 2009 ลินทซ์ วิลนีอัส 2010 เอ็สเซิน อิสตันบูล เปช 2011 ตุรกุ ทาลลินน์ 2012 มารีบอร์ กีมาไรช์ 2013 กอชิตเซ มาร์แซย์ 2014 อือมิยอ รีกา 2015 มงส์ เปิลแซ็ญ 2016 ซานเซบัสเตียน วรอตสวัฟ 2017 ออร์ฮูส แพฟอส 2018 วัลเลตตา เลวาร์เดิน 2019 ปลอฟดิฟ มาเตรา 2020–เมษายน 2021 ริเยกา กอลเวย์ 2022 เกานัส แอฌวลต์เซิชท์ นอวีซาด 2023 แว็สเปรม ตีมีชออารา เอเลฟซีนา 2024 ตาร์ตู บาทอิชเชิล บูเดอ 2025 นอวากอรีตซา / โกริตเซีย เค็มนิทซ์ 2026 โอวลุ เตรนชีน 2027 เลียปายา