stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ดยูไนเต็ด
ประวัติสโมสร > ฟุตบอลลีก

หลังจากเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น ออกซฟอร์ด ยูไนเต็ด สโมสรสร้างผลงานด้วยการคว้าแชมป์ "เซาท์เทิร์นฟุตบอลลีก พรีเมียร์ ดิวิชัน" ได้ 2 สมัยติดต่อกัน คือในฤดูกาล 1960–61 และ ฤดูกาล 1961–62
ต่อมาสโมสรได้รับเลือกให้เลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลลีก จากการที่สโมสรฟุตบอลแอคคริงตัน สแตนลีย์ ในฟุตบอลลีก ดิวิชัน 4 (เดิม) ประสบกับสภาวะล้มละลาย จนต้องถอนทีมออกจากฟุตบอลลีก ทำให้สโมสรได้เข้ามาแข่งขันในดิวิชัน 4 (เดิม) แทนที่สโมสรแอคคริงตัน สแตนลีย์ ในฤดูกาล 1962–63
โดย 2 ฤดูกาลแรกในลีกอาชีพ สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ด ยูไนเต็ด จบฤดูกาลด้วยอันดับ 18 ก่อนที่ฤดูกาล 1964–65 สโมสรจะคว้าอันดับที่ 4 ในตารางคะแนน และเลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลลีก ดิวิชัน 3 ได้สำเร็จ
สโมสรลงแข่งขันในฟุตบอลลีก ดิวิชัน 3 ได้เพียง 3 ปีก็สามารถคว้าแชมป์ดิวิชัน 3 ได้ในฤดูกาล 1967–68 พร้อมกับเลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลลีก ดิวิชัน 2 โดยลงแข่งขันในฟุตบอลลีก ดิวิชัน 2 ได้ 8 ปี ก่อนจะตกชั้นกลับลงไปเล่นในดิวิชัน 3 เมื่อจบฤดูกาล 1975–76
ปี ค.ศ.1982 สโมสรออกซฟอร์ด ยูไนเต็ด ต้องประสบกับปัญหาทางการเงิน เมื่อไม่สามารถชำระหนี้สินที่ค้างกับธนาคารบาคเลย์ได้ ทำให้ โรเบิร์ต แม็กซ์เวลล์ ได้เข้ามาซื้อกิจการของสโมสร และจัดการกับปัญหาหนี้สินต่างๆ โดยในเดือนเมษายน ปี 1983 แม็กซ์เวลล์ เปิดเผยโครงการที่จะควบรวมกิจการกับสโมสรฟุตบอลเรดิง เพื่อสร้างสโมสรขึ้นมาใหม่ในชื่อ สโมสรฟุตบอลเธมส์ วัลลีย์ รอยัลส์ โดยมีจิม สมิธ เป็นผู้จัดการทีมและมี มอริซ อีแวนส์ ผู้จัดการทีมของเรดิง เป็นผู้ช่วย ซึ่งแนวคิดในการควบรวมกิจการดังกล่าว ได้รับการคัดค้านอย่างหนักจากแฟนบอลของทั้ง 2 สโมสรจนนำไปสู่การประท้วง ก่อนที่ประธานสโมสรของเรดิง จะล้มเลิกโครงการไปในเวลาต่อมา
อย่างไรก็ตามภายใต้การคุมทีมของจิม สมิธ สโมสรสามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลลีก ดิวิชัน 3 ได้ในฤดูกาล 1983–84 ทำให้ได้กลับขึ้นไปเล่นในดิวิชัน 2 อีกครั้ง และเพียงแค่ฤดูกาลแรกที่กลับเข้ามาจิม สมิธ ก็สร้างผลงานได้อย่างน่าทึ่ง ด้วยการพาสโมสรคว้าแชมป์ดิวิชัน 2 ได้สำเร็จด้วยการมีคะแนนเหนือทีมอย่างเบอร์มิงแฮม ซิตี และแมนเชสเตอร์ซิตี นับได้ว่าเป็นการคว้าแชมป์ลีกและเลื่อนชั้น 2 สมัยติดต่อกัน อีกทั้งยังเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสรจะได้เล่นในลีกสูงสุดของอังกฤษอย่างฟุตบอลลีก ดิวิชัน 1
อย่างไรก็ตามหลังจากนั้นไม่นาน จิม สมิธ ได้ลาออกเพื่อไปรับงานคุมทีมควีนส์ปาร์ก เรนเจอร์ส และสโมสรได้แต่งตั้งให้ มอริซ อีแวนส์ ผู้จัดการทีมเรดิง เข้ารับตำแหน่งแทน
ประวัติสโมสร > ลีกสูงสุดและแชมป์ลีกคัพ

ออกซฟอร์ด ยูไนเต็ด ภายใต้การคุมทีมของ มอริซ อีแวนส์ จบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 18 ในฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล1985–86 ซึ่งเป็นปีแรกในการแข่งขันบนลีกสูงสุดของสโมสร โดยสโมสรรอดพ้นจากการตกชั้นด้วยการเอาชนะสโมสรอาร์เซนอล ในนัดสุดท้ายของฤดูกาลไปได้ถึง 3–0 นอกจากนี้ในปีดังกล่าวยังสร้างปรากฏการณ์ด้วยการคว้าแชมป์ฟุตบอลลีกคัพ หรือ มิลค์ คัพ ตามชื่อผู้สนับสนุนในขณะนั้น ทั้งที่เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาบนลีกสูงสุดเป็นปีแรก
ฤดูกาล 1986–87 สโมสรต้องดิ้นรนหนีการตกชั้นบนลีกสูงสุดอีกครั้ง และโรเบิร์ต แม็กซ์เวลล์ ได้ลาออกจากตำแหน่งประธานสโมสรในเดือนพฤษภาคม 1987 เพื่อไปซื้อกิจการของสโมสรดาร์บี เคาน์ตี โดยได้มอบหมายให้ เควิน แม็กซ์เวลล์ ซึ่งเป็นลูกชายของเขาเข้ารับตำแหน่งประธานสโมสรแทน และสโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 18 ทำให้รอดพ้นจากการตกชั้นไปได้อีกฤดูกาลหนึ่ง
ต่อมา มอริซ อีแวนส์ ได้ถูกปลดออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมในเดือน มีนาคม 1988 จากผลงานของสโมสรที่ตกไปอยู่ท้ายตารางและสุ่มเสี่ยงในการตกชั้น โดยตำแหน่งผู้จัดการทีมถูกแทนที่โดย มาร์ค ลอว์เรนสัน อดีตกองหลังชื่อดังของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ซึ่งในที่สุดลอว์เลนสัน ก็ไม่สามารถช่วยให้สโมสรรอดจากการตกชั้นจากลีกสูงสุดได้
หลังจากการแข่งขันฟุตบอลลีกดิวิชัน 2 (เดิม) ฤดูกาล 1988–89 เริ่มต้นไปได้เพียงแค่ 3 เดือน มาร์ค ลอว์เรนสัน ก็ลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีม เนื่องจากเกิดความขัดแย้งกับประธานสโมสรที่ขายดีน ซอนเดอส์ กองหน้าทีมชาติเวลส์ ซึ่งเป็นผู้เล่นคนสำคัญไปให้กับดาร์บี เคาน์ตีอย่างไม่โปร่งใส โดยโรเบิร์ต แม็กซ์เวลล์ ซึ่งเป็นประธานสโมสรดาร์บี เคาน์ตี เป็นพ่อของ เควิน แม็กซ์เวลล์ ประธานสโมสรออกซฟอร์ด ยูไนเต็ด
ในปี ค.ศ. 1991 ภายหลังจาก โรเบิร์ต แม็กซ์เวลล์ ได้เสียชีวิตลง ส่งผลให้บรรดาทรัพย์สินต่างๆของเขาซึ่งรวมถึงสโมสรออกซฟอร์ด ยูไนเต็ด ต้องถูกขายเพื่อนำมาชำระหนี้สินต่างๆ โดยบริษัท ไบโอแมส รีไซคลิง จำกัด ได้เข้ามาซื้อกิจการของสโมสรไปดูแลแทน และแต่งตั้งให้ไบรอัน ฮอร์ตัน เป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ ภายใต้การคุมทีมของไบรอัน ฮอร์ตัน สโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 21 ในตารางคะแนนดิวิชัน 2 (เดิม) ฤดูกาล 1991–1992 โดยมีคะแนนเหนือโซนตกชั้นเพียงแค่ 2 คะแนน
ฤดูกาล 1992–1993 มีการก่อตั้งพรีเมียร์ลีกเป็นปีแรก ทำให้ฟุตบอลลีกดิวิชัน 2 (เดิม) เปลี่ยนชื่อเป็นดิวิชัน 1 โดยสโมสรได้อันดับที่ 14 ในดิวิชัน 1 เมื่อจบฤดูกาล ก่อนที่ต่อมา ไบรอัน ฮอร์ตัน จะย้ายไปรับงานคุมทีมที่สโมสรแมนเชสเตอร์ซิตีในพรีเมียร์ลีก ในเดือนสิงหาคม 1993 โดยระหว่างที่สโมสรกำลังหาผู้จัดการทีม ได้มอบหมายให้ มอริซ อีแวนส์ กลับมาคุมทีมเป็นการชั่วคราว และแต่งตั้งให้ เดนิส สมิธ มาเป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ของสโมสร ภายใต้การคุมทีมของสมิธ สโมสรมีผลงานย่ำแย่เมื่อชนะเพียงแค่ 4 นัด จากการแข่งขันใน 11 นัดสุดท้ายของฤดูกาล 1993–1994 และตกชั้นลงจากดิวิชัน 1 ในที่สุด
ผู้เล่นปัจจุบัน

ข้อมูลล่าสุดวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2022
หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่นปัจจุบัน > ผู้เล่นที่ปล่อยยืม

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เกียรติประวัติ

ฟุตบอลลีกคัพ
แชมป์: 1985–86
เซาท์เทิร์น ฟุตบอลลีก
พรีเมียร์ดิวิชัน แชมป์: 1952–53, 1960–61, 1961–62
พรีเมียร์ดิวิชัน รองแชมป์: 1953–54, 1959–60
เซาท์เทิร์นลีกคัพ
แชมป์: 1952–53, 1953–54
ฟุตบอลลีก
ก่อนก่อตั้งพรีเมียร์ลีก
ดิวิชัน 2 (เดิม): แชมป์ 1984–85
ดิวิชัน 3 (เดิม): แชมป์ 1967–68, 1983–84
ดิวิชัน 4 (เดิม):  อันดับสี่ 1964–65
หลังก่อตั้งพรีเมียร์ลีก
ดิวิชัน 2 (ปัจจุบันคือ ลีกวัน): รองแชมป์ 1995–96
ฟุตบอลลีกทู: รองแชมป์ 2015–16
ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์
คอนเฟอเรนซ์ พรีเมียร์ ชนะรอบเพลย์ออฟ: 2009–10
สโมสรพันธมิตร

ยังสิงห์ หาดใหญ่ ยูไนเต็ด
เจอโรม เค. เจอโรม

เจอโรม เค. เจอโรม (Jerome K. Jerome)
เจอโรม คลัปกา เจอโรม (พ.ศ. 2402 (ค.ศ. 1859) - พ.ศ. 2470 (ค.ศ. 1927)) เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ ผลงานที่ส่งให้เขาโด่งดังเป็นที่รู้จักและร่ำรวยตั้งแต่อายุ 30 ปี ได้แก่ เรื่องราวการเดินทางแนวหรรษา Three men in a boat เจอโรมมีชีวิตวัยเด็กที่ค่อนข้างยากจน ในเขตอีสต์เอนด์ของลอนดอน มารดาเสียชีวิตตอนเขาอายุ 14 ปี เจอโรมต้องออกจากโรงเรียนไปทำงานเสมียนรถไฟ, นักหนังสือพิมพ์ต๊อกต๋อย, นักแสดง และครูใหญ่ ก่อนจะเริ่มสร้างงานเขียนบทละคร, หนังสือ และบทความนิตยสาร เจอโรมแต่งงานอย่างมีความสุข ผลงานได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากมาย และได้เดินทางไปทั่วยุโรป ไปเยือนสหรัฐอเมริกากับรัสเซียอีกหลายคราว สิบเอ็ดปีต่อมาหลังจาก Three men in a boat เขาเข็นภาคต่อออกมา ชื่อว่า Three men on the bummel แต่ไม่เปรี้ยงปร้างดังที่คิด อารมณ์ขันของเขาจืดชืดล้าสมัย ทำให้เจอโรมกลายเป็นนักเขียนผู้โด่งดังด้วยหนังสือเพียงเล่มเดียว
I like work: it fascinates me.  I can sit and look at it for hours., ฉันชอบงาน ฉันหลงใหลมัน  ฉันสามารถนั่งมองมันได้เป็นชั่วโมง ๆ เลยล่ะ
ผลงาน > นวนิยาย

The Idle Thoughts of an Idle Fellow (1886)
Three Men in a Boat (1889)
The Diary of a Pilgrimage (1891)
Novel Notes (1893)
The Second Thoughts of an Idle Fellow (1898)
Three Men on the Bummel (aka Three Men on Wheels) (1900)
Paul Kelver, a novel (1902)
Tommy and Co (1904)
They and I (1909)
All Roads Lead to Calvary (1919)
Anthony John (1923)
The Love of Ulrich Nebendahl (1999)
The Philosopher's Joke (1999)
ผลงาน > หนังสือชุด

Told After Supper (1891)
John Ingerfield: And Other Stories (1894)
Sketches in Lavender, Blue and Green (1895)
The Observations of Henry (1901)
The Angel and the Author and Others (1904)
American Wives and Others (1904)
The Passing of the Third Floor Back: And Other Stories (1907)
Malvina of Brittany (1916)
Three Men in a Boat and Three Men on the Bummel (1974)
After Supper Ghost Stories: And Other Tales (1985)
ผลงาน > สารคดี

My Life and Times (1926)
ผลงาน > หนังสือรวมเรื่องที่มีผลงานของเจอโรม เค.เจโรม ปรากฏอยู่ในเล่มด้วย

Great Short Stories of Detection, Mystery and Horror 1st Series
The Mammoth Book of Thrillers, Ghosts and Mysteries
Alfred Hitchcock Presents
Famous Monster Tales
The 5th Fontana Book of Great Ghost Stories
The Rivals of Frankenstein
The 17th Fontana Book of Great Ghost Stories
Stories in the Dark
Gaslit Nightmares
Horror Stories
100 Tiny Tales of Terror
Knights of Madness: Further Comic Tales of Fantasy
100 Hilarious Little Howlers
ผลงาน > เรื่องสั้น

The Haunted Mill
The New Utopia
The Dancing Partner
Christmas Eve in the Blue Chamber
Silhouettes
The Skeleton
The Snake
The Woman of the Saeter
ผลงาน > ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย

เรื่องตลกของนักปราชญ์ เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (The philosopher’s joke) เรื่องสั้นว่าด้วยความขัดกันระหว่างเยาว์วัยกับประสบการณ์ ประวัติศาสตร์ส่วนตัวของแต่ละบุคคลย่อมไม่อาจเขียนขึ้นใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

The Jerome K. Jerome Society - เว็บประวัติชีวิตและผลงานของเจอโรม เค.เจอโรม (อังกฤษ)
คำคมของเจอโรม เค. เจอโรม เก็บถาวร 2006-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เฉิน อวี่เฟย

เฉิน อวี่เฟย (จีน: 陈雨菲; อักษรโรมัน: Chen Yufei; 1 มีนาคม ค.ศ. 1998 – ) เป็นนักแบดมินตันชาวจีน เธอชนะการแข่งประเภทเยาวชนหญิงเดี่ยวในการแข่งเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย 2016 และเยาวชนชิงแชมป์โลก 2016 ในปีเดียวกัน เฉินเป็นผู้ชนะรายการรุ่นใหญ่ครั้งแรกของเธอในการแข่งมาเก๊าโอเพน ต่อมา เธอได้รับรางวัลผู้เล่นที่น่าจับตามองแห่งปีของเอ็ดดี ชูง ประจำ ค.ศ. 2017 กระทั่งเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2019 เธอได้รับการจัดอันดับของสหพันธ์แบดมินตันโลกในฐานะมือ 1 ของโลก และในการแข่งโอลิมปิก 2020 ที่โตเกียว เธอเป็นฝ่ายชนะไต้ จืออิ่ง ด้วยผลการแข่ง 21-18 19-21 21-18 ซึ่งเฉินได้รับรางวัลเหรียญทอง
แหล่งข้อมูลอื่น

CHEN Yufei ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ) (alternate link)
CHEN Yufei ที่ BWFbadminton.com (ในภาษาอังกฤษ)
เจ้าสาวนักดาบกับราชาคนเถื่อน

Japanese manga series
| --- | --- |
เจ้าสาวนักดาบกับราชาคนเถื่อน
姫騎士は蛮族の嫁 (Himekishi wa Barbaroi no Yome)
แนว: ดาร์กแฟนตาชี แฟนตาซีคอมเมดี้ วีรคติ​
มังงะ
เขียนโดย: โนริอากิ โคโตบะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: เบสซัตสึ โชเน็ง แม็กกาซีน
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 9 มกราคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  6  6 (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
ฉาย:  พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
เจ้าสาวนักดาบกับราชาคนเถื่อน (ญี่ปุ่น: 姫騎士は蛮族の嫁, โรมาจิ: Himekishi wa Barbaroi no Yome) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยโนริอากิ โคโตบะ เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนวโชเน็งเบสซัตสึ โชเน็ง แม็กกาซีนของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์มีกำหนดใอกอากาศนปี พ.ศ. 2568
สื่อ > มังงะ

เจ้าสาวนักดาบกับราชาคนเถื่อนเขียนและวาดภาพประกอบโดยโนริอากิ โคโตบะ ได้เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารมังงะแนวโชเน็งเบสซัตสึ โชเน็ง แม็กกาซีนของโคดันชะ เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2564 โคดันชะได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม(ทังโกบง) โดยเล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่  ณ วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ.​ 2567 ได้ออกจำหน่ายไปแล้วจำนวน 8 เล่ม สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์​ได้ประกาศ​เป็น​ผู้​ถือลิขสิทธิ์​เรื่องนี้ในฉบับภาษาไทยเมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2564
สื่อ > มังงะ > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  9 มิถุนายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-522751-0 | 14 มกราคม พ.ศ. 2565 | 978-616-464-649-0 |
| 2 |  9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-525938-2 | 22 กรกฎาคม​ พ.ศ. 2565​ | 978-616-464-811-1 |
| 3 |  8 เมษายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-527517-7 | 16 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-023-3 |
| 4 |  9 กันยายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-529063-7 | 16 ตุลาคม​ พ.ศ. 2566​ | 978-616-599-279-4 |
| 5 |  9 มีนาคม พ.ศ.​ 2566 | 978-4-06-530522-5 | 16 มกราคม​ พ.ศ. 2567 | 978-616-599-373-9 |
| 6 |  8 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-532598-8 | 30 กรกฎาคม​ พ.ศ. 2567​ | 978-616-599-686-0 |
| 7 |  8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-4-06-534163-6 | — | — |
| 8 |  8 ตุลาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-537017-9 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567​ มีการประกาศว่ามังงะเรื่องนี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์​อนิเมะทางโทรทัศน์แ​ละมีกำหนดออก​อากาศ​ปี พ.ศ.​ 2568
ผลตอบรับ

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 มังงะเรื่องนี้มียอดจำหน่ายมากกว่า 200,000 เล่ม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Pocket Shōnen Magazine (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Phoenix Next (ในภาษาไทย)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เจ้าสาวนักดาบกับราชาคนเถื่อน (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เซิร์ฟเวอร์ (แก้ความกำกวม)

เซิร์ฟเวอร์ อาจหมายถึง
เซิร์ฟเวอร์ อุปกรณ์คอมพิวเตอร์
เว็บเซิร์ฟเวอร์
พนักงานเสิร์ฟ พนักงานยกอาหาร
ในกีฬาเทนนิส ผู้ที่ทำหน้าที่เสิร์ฟลูก เรียกว่า เสิร์ฟเวอร์ หรือ เซิร์ฟเวอร์
เบอร์นาร์ด ชูมี

| เบอร์นาร์ด ชูมี |
| --- | --- |
เกิด:  (1944-01-25) 25 มกราคม ค.ศ. 1944 (80 ปี) โลซาน สวิตเซอร์แลนด์
สัญชาติ: ชาวสวิส
เบอร์นาร์ด ชูมี (Bernard Tschumi) เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1944 ในเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นสถาปนิก นักเขียน และนักศึกษาศาสตร์ เขามีส่วนร่วมกับสถาปัตยกรรมดีคอนสตรักทิวิสม์ เขาเกิดในครอบครัวชาวฝรั่งเศสและสวิส เขาทำงานและอยู่ที่นิวยอร์กและปารีส เขาศึกษาที่ปารีสและที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส ซือริช ที่เขาได้รับสถาปัตยกรรมบัณฑิตในปี 1969
ชูมีสอนที่ Portsmouth Polytechnic ในพอร์ตสมัท สหราชอาณาจักร, สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรมในลอนดอน, Institute for Architecture and Urban Studies ในนิวยอร์ก, มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน, Cooper Union ในนิวยอร์ก และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ที่เขาเป็นคณบดี Graduate School of Architecture, Planning and Preservation ระหว่างปี 1988 ถึง 2003 ชูมีเป็นพลเมืองถาวรอเมริกัน
เทซูกะ โอซามุ

| เทซูกะ โอซามุ  手塚 治虫 |
| --- | --- |
เทซูกะ โอซามุ ในปี 1951
เกิด: เทซูกะ โอซามุ (手塚 治) 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 โทโยนากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ชาวญี่ปุ่น
อาชีพ: นักวาดการ์ตูน
มีชื่อเสียงจาก: เจ้าหนูปรมาณู ฮิโนโทริ วิหคเพลิง แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ
เว็บไซต์: http://tezukaosamu.net/
เทซูกะ โอซามุ (ญี่ปุ่น: 手塚 治虫; โรมาจิ: Tezuka Osamu) เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 -  9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989  เป็นนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น ผู้เขียนเรื่องเจ้าหนูปรมาณู และ สิงห์น้อยเจ้าป่า
ประวัติ

เทซูกะ โอซามุ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 ที่โทโยนากะ จังหวัดโอซากะ โดยจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแพทย์ในเมืองโอซากะเมื่อปี 1946 หลังจากจบการศึกษา โอซามุ ก็ตัดสินใจที่จะทำงานด้านแอนิเมชันและเขียนการ์ตูนซึ่งเป็นงานที่เขารักตั้งแต่ยังเด็ก และเป็นผู้ริเริ่มให้การ์ตูนญี่ปุ่นก้าวไปสู่ยุคใหม่ มีมุมมองที่หลากหลายทิศทาง ซึ่งแต่เดิมจะมีแค่มุมมองจากด้านหน้าซึ่งเทียบได้กับนิยายภาพ โดยมีการใส่ช่องคำพูด ช่องอธิบายความคิด แทนการบรรยายภาพ โดยงานตีพิมพ์ชิ้นแรกของเขาคือ Shin Takarajima ในปี ค.ศ. 1947 ซึ่งนำไปสู่ศักราชใหม่ของการ์ตูน และมีผลงานมากมายถึง 500 เรื่อง
ผลงานของเขาโด่งดังถึง อเมริกา ยุโรป และ เอเชีย อีกทั้งยังขยายแนวแอนิเมชันที่เจาะกลุ่มคนดูผู้ใหญ่ ด้วยเนื้อหาที่หนักแน่น สมจริงสมจัง จินตนาการอันล้ำเลิศ จนกวาดรางวัลจากสถาบันต่างๆมากมายนับไม่ถ้วน ซึ่งโอซามุได้ก่อตั้งสตูดิโอของเขาเองในปี ค.ศ. 1961 โดยใช้ชื่อว่า มูชิ โปรดักชั่น และต่อมาก็เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เทซูกะ โปรดักชั่นในปี ค.ศ. 1968
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 โอซามุ ก็ได้จากโลกนี้ไป ด้วยวัย 60 ปี โดยผลงานและชื่อเสียงของเขา ยังคงฝากไว้ให้กับบุคคล รุ่นหลัง ๆ ต่อไป และมีการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ที่เก็บผลงานของเขาโดยเฉพาะ เพื่อเป็นเกียรติแก่ปรมาจารย์การ์ตูนญี่ปุ่นผู้นี้
ผลงาน

Ma-chan's DiaryNew
Treasure Island 1947
Lost WorldNext WorldJungle
Taitei (Jungle Emperor / Kimba the White Lion), 1950
เจ้าหนูปรมาณู 1952-1968
The Adventure of Rock,1952
เจ้าหญิงอัศวิน(Princess Knight), 1953
Story of a Street Corner, 1962
Memory, 1964
Mermaid, 1964
Ambassador Magma, 1965
Drop, 1965
W3 (Amazing 3), 1965
Pictures at an Exhibition, 1966
Dororo, 1967
The Phoenix, 1967
The Genesis, 1968
One Thousand and One Nights, 1969
Cleopatra,1970
Ode to Kirihito, 1970
A History of Birdmen, 1971
A Hundred Tales, 1971
Ayako, 1972
แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ , 1973
Buddha, 1973
MW, 1976
ฮิโนโทริ วิหคเพลิง , 1980
A Tree in the Sun, 1981
Tell Adolph, 1983
Jumping, 1984
Broken Down Film, 1985
Legend of the Forest, 1987
Ludwig B., 1987
Murasama, 1987
Push, 1987
Neo Faust, 1988
Self-portrait, 1988
Metropolis(2002 by Tezuka Osamu Production)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (available in Japanese and English)
เกริกเกียรติ พิพัฒนเสรีธรรม

| ศาสตราจารย์เกียรติคุณเกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรมม> ป.ช., ม.ว.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |


อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ดำรงตำแหน่ง 1 มิถุนายน 2531 – 31 พฤษภาคม 2534
ก่อนหน้า: นงเยาว์ ชัยเสรี
ถัดไป: นรนิติ เศรษฐบุตร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 กันยายน พ.ศ. 2480 ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 (86 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ เกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม (Krirkkiat Phipatseritham) (เกิด 11 กันยายน พ.ศ. 2480-16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566) ราชบัณฑิต และนายกสภามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, อดีตคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ, อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, อดีตกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ
เกริกเกียรติ ได้ชื่อว่าเป็นคนตรงไปตรงมา ไม่มีเบื้องหน้าเบื้องหลัง ทั้งยังยึดมั่นในความเป็นนักวิชาการ ไม่รับตำแหน่งทางการเมืองใดๆ เช่นเดียวกับศาสตราจารย์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ผู้เป็นที่เคารพ ในอดีตได้เคยปฏิเสธการดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรี อาทิรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย รวมทั้งคำชักชวนร่วมงานการเมืองอื่น ๆ
เกริกเกียรติถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคหัวใจล้มเหลวเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 สิริอายุได้ 86 ปี โดยได้ตั้งศพบำเพ็ญกุศลที่วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร และจะมีพิธีพระราชทานเพลิงศพในวันที่ 26 พฤศจิกายน
ประวัติการทำงาน

นายกสภามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
ประธานคณะกรรมการนโยบาย องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย Thai PBS  (2 สิงหาคม พ.ศ. 2551 – 2 สิงหาคม พ.ศ. 2553)
คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) (พ.ศ. 2542 – พ.ศ. 2546)
อธิการบดีมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (พ.ศ. 2536 – พ.ศ. 2542)
อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2531 – พ.ศ. 2534)
คณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (27 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2527)
นายกสมาคมเศรษฐศาสตร์ธรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2521 – พ.ศ. 2523)
ประธานสภาอาจารย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2521 – พ.ศ. 2524)
กรรมการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (พ.ศ. 2536)
กรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ สาขาเศรษฐศาสตร์ (พ.ศ. 2525)
กรรมการสภาการศึกษาแห่งชาติ
ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2519 และ พ.ศ. 2529)
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (พ.ศ. 2534)
สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.) (พ.ศ. 2539)
กรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2549)
รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.) (พ.ศ. 2550)
เกียรติคุณ

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ตั้งแต่ พ.ศ. 2539)
ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ประจำปีการศึกษา 2550
เศรษฐศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ประจำปีการศึกษา 2552
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2533 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2562 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ)) สาขาสังคมศาสตร์
พ.ศ. 2532 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เกริกเกียรติ พิพัฒนเสรีธรรม[ลิงก์เสีย] ประวัติบุคคล สำนักข่าวไทย
สารจากประธานกรรมการนโยบาย[ลิงก์เสีย] จากเว็บอย่างเป็นทางการของ คณะกรรมการนโยบาย องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย
| ก่อนหน้า |  | เกริกเกียรติ พิพัฒนเสรีธรรม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ศาสตราจารย์ คุณหญิงนงเยาว์ ชัยเสรี |  |   อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  (1 มิถุนายน พ.ศ. 2531 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2534) |  | รองศาสตราจารย์ นรนิติ เศรษฐบุตร |
| ด ค กคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ |
| --- | --- |
ประธาน ปปช.:  โอภาส อรุณินท์  วุฑฒิชัย ศรีรัตนวุฑฒิ  ปานเทพ กล้าณรงค์ราญ  วัชรพล ประสารราชกิจ 
กรรมการ:  กมล ประจวบเหมาะ  เกริกเกียรติ พิพัฒนเสรีธรรม  ณัฐ์ ศรีวิหค  ประสิทธิ์ ดำรงชัย  ปรียา เกษมสันต์ ณ อยุธยา  ฤดี จิวาลักษณ์  วิรัตน์ วัฒนศิริธรรม  สวัสดิ์ ออรุ่งโรจน์  ชิดชัย พานิชพัมน์  เชาว์ อรรถมานะ  ประดิษฐ์ ทรงฤกษ์  พินิต อารยะศิริ  ยงยุทธ กปิลกาญจน์  วิเชียร วิริยะประสิทธิ์  วิเชียรโชติ สุกโชติรัตน์  วิสุทธิ์ โพธิแท่น  กล้านรงค์ จันทิก  ใจเด็ด พรไชยา  ประสาท พงษ์ศิวาภัย  ภักดี โพธิศิริ  เมธี ครองแก้ว  วิชา มหาคุณ  วิชัย วิวิตเสวี  สมลักษณ์ จัดกระบวนพล  ปรีชา เลิศกมลมาศ  สถาพร หลาวทอง  ณรงค์ รัฐอมฤต  สุภา ปิยะจิตติ  วิทยา อาคมพิทักษ์  สุวณา สุวรรณจูฑะ  สุรศักดิ์ คีวิเชียร  บุณยวัจน์ เครือหงส์ 
เลขาธิการ ปปช.:  กล้านรงค์ จันทิก  ศราวุธ เมนะเศวต  อภินันทน์ อิศรางกูร ณ อยุธยา  ปรีชา เลิศกมลมาศ  สรรเสริญ พลเจียก 
| ด ค กอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| --- | --- | --- |
| ผู้ประศาสน์การ | ปรีดี พนมยงค์ |  |
| อธิการบดี | แปลก พิบูลสงคราม • หลวงจำรูญเนติศาสตร์ (จำรูญ โปษยานนท์) • ถนอม กิตติขจร • พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ • สัญญา ธรรมศักดิ์ • ป๋วย อึ๊งภากรณ์ • ปรีดี เกษมทรัพย์ • ประภาศน์ อวยชัย • นงเยาว์ ชัยเสรี • เกริกเกียรติ พิพัฒนเสรีธรรม • นรนิติ เศรษฐบุตร • ชาญวิทย์ เกษตรศิริ • นริศ ชัยสูตร • สุรพล นิติไกรพจน์ • สมคิด เลิศไพฑูรย์ • เกศินี วิฑูรชาติ • ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์ |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
เวสต์มิดแลนส์

เวสต์มิดแลนส์ อาจจะหมายถึง
เวสต์มิดแลนส์ (ภาค) (Region of West Midlands)
เวสต์มิดแลนส์ (เทศมณฑล) (County of West Midlands)
กลุ่มเมืองอุตสาหกรรมเวสต์มิดแลนส์ (West Midlands conurbation)
เบเกตอามุน

เบเกตอามุน หรือ เบเกต เป็นเจ้าหญิงในช่วงราชวงศ์สิบแปดแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทุตโมสที่สามพระนามของพระองค์หมายถึง "สาวใช้ของเทพอามุน"
พระนามของพระองค์ถูกจารึกไว้ในวัตถุเครื่องบูชา ที่พบใน Deir el-Bahri พระองค์ยังกล่าวถึงไม้ของคนรับใช้ของพระองค์ และอาจจะอยู่บนตัวสคารับ เป็นไปได้ว่าพระองค์เป็นเจ้าหญิงที่ยืนอยู่ด้านหลังเจ้าหญิงเมริทอามุน ในวิหารเทพีฮาเธอร์ใน Deir el-Bahri
เซซิลี เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ก

| ซิซิลิ เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ก |
| --- | --- |

เกิด: 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1415 เดอแรม
อสัญกรรม: 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1495 (80 ปี) ฮาร์ทฟอร์ทเชอร์
บรรดาศักดิ์: ดัชเชสแห่งยอร์ก
บุตร: บางคน แอนน์แห่งยอร์ก ดัชเชสแห่งเอ็กซิเตอร์ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ เอ็ดมันด์ เอิร์ลแห่งรัทแลนด์ เอลิซาเบธแห่งยอร์ก ดัชเชสแห่งซัฟโฟล์ค มาร์กาเร็ตแห่งยอร์ก จอร์จ แพลนทาเจเน็ท ดยุกแห่งแคลเรนซ์ที่ 1 สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
ขุนนางอังกฤษ - กษัตริย์อังกฤษ - ชาวอังกฤษ
ซิซิลิ เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ก (ภาษาอังกฤษ: Cecily Neville, Duchess of York) (3 พฤษภาคม ค.ศ. 1415 - 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1495) ซิซิลิ เนวิลล์เป็นบุตรีของราล์ฟ เนวิลล์ เอิร์ลแห่งเวสต์มอร์แลนด์และโจน โบฟอร์ต เคาน์เตสแห่งเวสต์มอร์แลนด์ เป็นภรรยาของริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุกแห่งยอร์กที่ 3 ผู้พยายามอ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์อังกฤษแต่ไม่สำเร็จ ซิซิลิเป็นพระราชชนนีของกษัตริย์อังกฤษสองพระองค์สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4และสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3
ซิซิลิได้รับการขนานนามว่า “กุหลาบแห่งเรบี” เพราะเกิดที่ปราสาทเรบีในเดอแรม และ “ซิสผู้ยโส” เพราะความทรนงและความเป็นผู้มีอารมณ์ ตามประวัติศาสตร์ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่เคร่งครัดทางศาสนา ซิซิลิเซ็นชื่อว่า “Cecylle”
ดูเพิ่ม

ริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุกแห่งยอร์กที่ 3
เซซิลิโอ ซานโตส

| เซซิลิโอ ซานโตส |
| --- | --- |
เกิด: เซซิลิโอ ซานโตส กาลินโด   (Cecilio Santos Galindo) 19 สิงหาคม พ.ศ. 2521
เซซิลิโอ ซานโตส หรือ เซซิลิโอ ซานโตส กาลินโด (Cecilio Santos) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2521 สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) เสมอ 3 แพ้ 8
เกียรติประวัติ

แชมป์ WBC FECARBOX รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ชิง 29 พฤษภาคม 2545 ชนะน็อค ลาดิสลาโอ บัซเกซ ยก 6 ที่ เม็กซิโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 ตุลาคม 2545 เสมอกับ ลาดิสลาโอ บัซเกซ ที่ เม็กซิโก
สละแชมป์
แชมป์ WBC FECARBOX รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ชิง 19 มีนาคม 2547 ชนะน็อค โรเบร์โต โบนิญา ยก 7 ที่ เม็กซิโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 มิถุนายน 2547 ชนะน็อค เฟลิซิอาโน ดาริโอ อาซังกา เลเดสมา ยก 3 ที่ เม็กซิโก
สละแชมป์
แชมป์ WBC FECARBOX และ WBA Fedecentro รุ่นแบนตัมเวท
ชิง 25 กุมภาพันธ์ 2548 ชนะน็อค โรโดลโฟ มาร์ติเนซ ยก 10 ที่ เม็กซิโก
สละแชมป์
แชมป์ WBO Latino รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
ชิง 27 ตุลาคม 2549 ชนะน็อค ฆาอีร์ ฆิเมเนซ ยก 6 ที่ สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 กุมภาพันธ์ 2550 ชนะน็อค ลุยส์ เมเลนเดซ ยก 11 ที่ สหรัฐ
สละแชมป์
แชมป์ WBO Latino รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
ชิง 21 กรกฎาคม 2549 ชนะคะแนน โอมาร์ อาโดร์โน ที่ สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 11 กันยายน 2547 แพ้คะแนน วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น ที่ ชัยนาท
ชิงแชมป์ WBO Latino รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 22 กรกฎาคม 2548 แพ้น็อค เฆร์สัน เกร์เรโร ยก 11 ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์ NABF รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 20 พฤษภาคม 2549 แพ้คะแนน อเลฮานโดร บัลเดซ ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 14 กรกฎาคม 2550 แพ้ทีเคโอ​ เฟร์นันโด มอนติเอล​ ยก 10 ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2551 เสมอกับ ดิมิทรี คิริลอฟ ที่ สหรัฐ