stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศสโลวาเกียในโอลิมปิก
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1896–1912: as part of  ฮังการี (HUN)
1920–1992: as part of  เชโกสโลวาเกีย (TCH)
|  แอตแลนตา 1996 | 71 | 1 | 1 | 1 | 3 | 43 |
|  ซิดนีย์ 2000 | 112 | 1 | 3 | 1 | 5 | 39 |
|  เอเธนส์ 2004 | 64 | 2 | 2 | 2 | 6 | 29 |
|  ปักกิ่ง 2008 | 58 | 3 | 3 | 0 | 6 | 25 |
|  ลอนดอน 2012 | 47 | 0 | 1 | 3 | 4 | 59 |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 51 | 2 | 2 | 0 | 4 | 37 |
 โตเกียว 2020: เหตุการณ์ในอนาคต
 ปารีส 2024: เหตุการณ์ในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | รวม | 9 | 12 | 7 | 28 | 53 |
ดูเพิ่ม

ประเทศสโลวาเกียในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสโลวาเกียในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาสโลวาเกียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตินี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินเดียตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด

แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด
แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด คือ แหล่งโบราณที่มีหลุมขุดค้นทางโบราณคดีที่ใหญ่ที่สุด และมีความต่อเนื่องทางวัฒนธรรมที่ยาวนานที่สุดในประเทศไทย ณ เวลานี้  นับได้ตั้งแต่ยุคหินใหม่ สำริด เหล็ก เรื่อยมากระทั่งยุคปัจจุบัน กว่า 200 ชั่วอายุคน ตัวแหล่งขุดค้นตั้งอยู่ในเขตตำบลพลสงคราม อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ภายในได้มีการขุดพบหลุมศพ กระดูกมนุษย์ เครื่องประดับ และไหโบราณลวดลายงดงาม ซึ่งมีอายุร่วมสมัยกับแหล่งโบราณคดีบ้านเชียงที่จังหวัดอุดรธานี คือประมาณ 4,500 ปี และในอนาคตอาจมีการสนับสนุนให้ขึ้นทะเบียนมรดกโลกอีกด้วย
ประวัติ

โครงการศึกษาวิจัย “The Development of An Iron Age Chiefdom : Phase Twor” เป็นอีกโครงการหนึ่งที่ได้รับอนุญาตจากภารกิจการต่างประเทศ สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ให้เข้ามาศึกษาค้นคว้าทางโบราณคดีในประเทศ ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่างกรมศิลปากร และมหาวิทยาลัยโอทาโก ประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งดำเนินการระหว่าง พ.ศ. 2538 ถึง 2542 ในบริเวณบ้านโนนวัด ตำบลพลสงคราม อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา เพื่อศึกษาเรื่องราวของคนในประวัติศาสตร์ ก่อนที่จะพัฒนาเข้าสู่อารยธรรมอย่างแท้จริงในช่วงคริสตกาล สาเหตุที่เลือกศึกษาในบริเวณนี้ เนื่องจากปรากฏหลักฐานชัดเจนว่า มีอารยธรรมขอมโบราณที่เก่าแก่ คือ ปราสาทหินพิมาย ปราสาทหินพนมวัน และปราสาทหินพนมรุ้ง อันเป็นถิ่นกำเนิดของกษัตริย์ที่สำคัญของราชวงศ์หนึ่งของขอมโบราณ คือ มหิธรปุระ
และหลังจากโครงการศึกษาวิจัย : The Development of An Iron Age Chiefdom : Phase Two สิ้นสุดโครงการลง และได้ข้อมูลในปริมาณมาก ดร.ไนเจล ชาง นักโบราณคดี จากมหาวิทยาลัยเจมส์คุกประเทศออสเตรเลีย จึงสนใจเข้ามาศึกษาวิจัยการเปลี่ยนแปลงของสังคมลุ่มแม่น้ำมูลตอนบน Environment Change and Society before Angkor : Ban Non Wat and the upper Mun River Catchment in Prehistory เพื่อเป็นการค้นคว้าเพิ่มเติมในส่วนของวิถีชีวิตในรอบ 5,000 ปี การแก้ปัญหาสภาวะแวดล้อม โดยเฉพาะปัญหาการขาดแคลนน้ำ และปัญหาน้ำท่วม โดยเริ่มจากการเข้ามาตั้งถิ่นฐานของสังคมชาวนาสมัยแรกสุดในบริเวณนี้ ต่อด้วยการเข้ามาของเทคโนโลยีการใช้โลหะเป็นครั้งแรกๆ จากภายนอก คือ การใช้ทองแดง สำริด และเหล็ก จากนั้นจึงมีการเกิดขึ้นของสังคมแบบรัฐ มีผู้นำของสังคม ซึ่งมีความเกี่ยวพันกับอารยธรรมทวารวดีในภาคกลางของประเทศไทยและอายธรรมแห่งเมืองพระนครในประเทศกัมพูชาในระยะเวลาต่อมา
การขุดค้นทางโบราณคดี ณ บ้านโนนวัด

โครงการวัด ต.พลสงคราม อ.โนนสูง จ.โครงการช่วงที่ 1. The Development of An Iron Age Chiefdom : Phase Two โดย ศาสตราจารย์ชาร์ล ไฮแอม จากมหาวิทยาลัยโอทาโก นิวซีแลนด์
เมือง พระนครหรือเมืองหลวงของอาณาจักรเขมรเคยเป็นเมืองที่มีความเจริญรุ่งเรือง ยิ่งใหญ่ทางวัฒธรรมทางแถบศูนย์สูตร มีความน่าสนใจเทียบเท่ากับอาณาจักรของชนเผ่ามายาในประเทศกัวเตมาลาและ เม็กซิโก แต่ยังไม่มีนักวิชาการใดได้ศึกษาอย่างจริงจัง การศึกษาความเจริญรุ่งเรืองในอดีตของอาณาจักรใดต้องศึกษาจากจารึกและโบราณ วัตถุหรือโบราณสถานของอาณาจักรนั้น
นครวัดเป็นหลักฐานที่ดียิ่งในการแสดงให้เห็นความเจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมของ อาณาจักรเขมรได้เป็นอย่างดี ในอดีตการศึกษาร่องรอย อารยธรรมของเขมรไม่สามารถดำเนินการได้ในประเทศกัมพูชาด้วยปัญหาทางการเมือง นักวิจัยจึงได้เข้ามาศึกษาแหล่งโบราณคดีเนินอุโลก และบ้านโนนวัด จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งเป็นแหล่งโบราณคดีในยุคเดียวกันซึ่งได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมขอม โดยได้รับอนุญาตจากกรมศิลปากรให้เข้ามาขุดค้นแหล่งโบราณคดีดังกล่าว
จาก การขุดค้นในครั้งนั้นทำให้ทราบว่าแหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัดเป็นการตั้งรกราก ของชุมชนก่อนประวัติศาสตร์ที่บ้านโนนวัด จังหวัดนครราชสีมา แหล่งขุดค้นนี้มีความสำคัญมากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย เนื่องจากเป็นที่ตั้งรกรากของสังคมเกษตรกรรมสังคมแรกมีอายุราว 2,100 – 1,250 ปี ก่อนประวัติศาสตร์ซึ่งครอบคลุมตั้งแต่ยุคสัมฤทธิ์ ยุคเหล็ก จนถึงยุคประวัติศาสตร์ตอนต้น ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานคล้ายบ้านเชียง แต่สิ่งที่ขุดค้นได้จากแหล่งประวัติศาสตร์บ้านโนนวัดมีมากมายกว่าบ้านเชียง และยังคงสภาพความสมบูรณ์ไว้ได้ มีประโยชน์ต่อการศึกษาความต่อเนี่องของวัฒนธรรมโบราณ ซึ่งยังไม่เคยปรากฏขึ้นในประเทศไทย
โครงการช่วงที่ 2. Environment Change and Society before Angkor : Ban Non Wat and the upper Mun River Catchment in Prehistory โดย ดร.ไนเจล ชาง มหาวิทยาลัยเจมส์คุก ประเทศ ออสเตรเลีย
เนื่อง จากนักวิจัยได้ร่วมขุดค้นแหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ได้ค้นพบข้อมูลก่อนประวัติศาสตร์มากมายที่แสดงถึงวิถีชีวิต สังคม วัฒนธรรม และเศรษฐกิจที่เปลี่ยนไปในรอบ 5,000 ปี
นักวิจัยจึงประสงค์จะขุดค้นเพิ่มเติมอย่างละเอียดที่บ้านโนนวัด และสำรวจชั้นดินในอำเภอต่าง ๆ ของจังหวัดนครราชสีมาโดยมีประเด็นที่จะศึกษาดังนี้
1.ขุดค้นแหล่งโบราณคดีแห่งใหม่ที่บ้านโนนวัด เพื่อหาหลักฐานเกี่ยวกับอาชีพและประเพณีการฝังศพในยุคต่าง ๆ
2.สำรวจ และศึกษาวิเคราะห์ทางภูมิศาสตร์ ธรณีวิทยา และสิ่งแวดล้อมในพื้นที่รับน้ำที่อยู่เหนือบ้านโนนวัด ที่มีผลต่อการดำรงชีวิตของประชาชนในอดีตของบ้านโนนวัด
3.สร้างฐานข้อมูลสารสนเทศทางภูมิศาสตร์เกี่ยวกับบ้านโนนวัดซึ่งกรมศิลปากรสามารถเข้าไปใช้ข้อมูลได้
4.สำรวจและขุดค้นชั้นดิน (columns of soil) เพื่อ วิเคราะห์วิวัฒนาการของพืชและการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมในหมื่นปี ของบริเวณต่าง ๆ ในพื้นที่ชุ่มน้ำในจังหวัดนครราชสีมาเพื่อเทียบเคียงกับบ้านโนนวัด
หลักฐานทางโบราณคดีที่พบจำนวนมากในแหล่งโบราณคดีแห่งนี้ มีอายุอยู่ในช่วงยุคก่อนประวัติศาสตร์ ครบทั้ง 4 ช่วง คือ ยุคหินใหม่  ยุคสำริด  และยุคเหล็ก ต่อเนื่องจนถึงสมัยประวัติศาสตร์ คือ ทวารวดี ขอม อยุธยา รัตนโกสินทร์ จนถึงปัจจุบัน
ซึ่งการเข้ามาศึกษาวิจัยโดยนักวิจัยชาวต่างประเทศ ได้เข้ามาทำการวิจัยทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์ และสังคมศาสตร์ในทุกสาขาวิชาการ อันเป็นองค์ความรู้ใหม่ๆ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี สังคมศาสตร์ และประวัติศาสตร์ รวมทั้งการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ทั้งนักวิจัยและประชาชนในชุมชนท้องถิ่น
ลำดับชั้นทางวัฒนธรรม

1.ยุคหินใหม่ อยู่ในช่วงอายุประมาณ 3,000 – 3,700 ปี มาแล้ว
2.ยุคสำริด มีอายุระหว่าง 2,500 – 3,000 ปีมาแล้ว
3.ยุคเหล็ก มีอายุประมาณ 1,500 – 2,500 ปีมาแล้ว
การดำรงชีวิตของชุมชนโบราณที่แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด

กล่าวโดยสรุป ชุมชนโบราณที่แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัดมีการดำรงชีวิตหรือความเป็นอยู่โดยการเลี้ยงสัตว์จำพวก วัว ควาย หมู และสุนัข ล่าสัตว์และดักสัตว์จำพวกวัวป่า หมูป่า กวางป่า เนื้อสมัน ละอง / ละมั่ง เนื้อทราย เก้ง และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก จับสัตว์น้ำและสัตว์ครึ่งน้ำครึ่งบก จำพวกปลา หอย เต่า และตะพาบน้ำ การบริโภคสัตว์นิยมกินไขกระดูก โดยการทุบขวางกระดูก (diaphysis) นอกจากนี้ยังมีการเพาะปลูกข้าวและการแลกเปลี่ยนสินค้ากับชุมชนภายนอก สภาพแวดล้อมรับแหล่งโบราณคดีเป็นที่ราบน้ำท่วมขังและมีแม่น้ำ ลำน้ำสาขา คลอง สระ หนอง ส่วนป่านั้นที่โดดเด่นคือป่าเบญจพรรณ ป่าโปร่ง ป่าแดง หรือป่าเต็งรัง เพราะป่าเหล่านี้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ที่พบจากแหล่งโบราณคดีแห่งนี้
จุดเด่นบ้านโนนวัด

1. แหล่งโบราณคดีที่มีความต่อเนื่องทางวัฒนธรรมที่ยาวนานที่สุดในประเทศไทย
2. หลุมขุดค้นที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
3. มีโอกาสได้รับการพิจารณาให้เป็น “แหล่งมรดกโลกบ้านโนนวัด” ในอนาคต
4. มีความเก่าแก่อยู่ในยุคหินใหม่ ประมาณ 4,500 ปีมาแล้ว ร่วมสมัยเดียวบ้านเชียง จังหวัดอุดรธานี ถึงประมาณ 1,000 ปี
5. มีลวดลายที่ปรากฏบนภาชนะดินเผา เป็นเอกลักษณ์เฉพาะที่บ้านโนนวัด
6. ครั้งแรกของประเทศไทยที่พบว่าเป็นศพผู้ใหญ่ที่ถูกนำบรรจุใส่ในภาชนะดินเผาขนาดใหญ่มีอายุราว 4,000 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
พิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมา
แหล่งอารยธรรมสมัยก่อนประวัติศาสตร์ บ้านโนนวัด เก็บถาวร 2009-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งอารยธรรมสมัยก่อนประวัติศาสตร์ บ้านโนนวัด เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://gotoknow.org/blog/bannonwat เก็บถาวร 2009-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Skyscrapers.com เก็บถาวร 2009-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผู้จัดการออนไลน์ เก็บถาวร 2007-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Fanpage บ้านโนนวัด
การขุดค้นทางโบราณคดี ณ บ้านโนนวัด
เมล็ดข้าวที่ผ่านการเผาพบในภาชนะดินเผา
โครงกระดูกมนุษย์ยุคหินใหม่ ที่นักโบราณคดีทั่วโลกกำลังให้ความสนใจ เป็นครั้งแรกที่โครงกระดูกมนุษย์ถูกบรรจุในภาชนะดินเผา
โครงกระดูกมนุษย์ยุคหินใหม่ อยู่ในลักษณะนอนงอเข่า ชันเข่า
โครงกระดูกมนุษย์ยุคสำริด คาดว่าน่าจะเป็นผู้นำชุมชน ดูจากสิ่งที่ประดับไว้กับโครงกระดูกจำนวนมาก
ภาชนะดินเผาที่ค้นพบ ณ บ้านโนนวัด มีลวดลายที่เป็นเอกลักษณ์ บ่งบอกถึงความชำนาญด้านงานช่าง
แบบอาคารศูนย์เรียนรู้สมัยก่อนประวัติศาสตร์บ้านโนนวัด ออกแบบโครงสร้างโดยสำนักงานโยธาธิการและผังเมือง จังหวัดนครราชสีมา
พิธีเปิดและส่งมอบอาคารชั่วคราว ศูนย์การเรียนรู้ท้องถิ่น สมัยก่อนประวัติศาสตร์ แหล่งอารยธรรมบ้านโนนวัด 24 ก.ย. 2552
การรายงานความก้าวหน้า โครงการก่อสร้างศูนย์การเรียนรู้ท้องถิ่น สมัยก่อนประวัติศาสตร์ แหล่งอารยธรรมบ้านโนนวัด โดยสำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา 7 ก.พ.2554
นายระพี ผ่องบุพกิจ ผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา ได้เข้าชมศูนย์การเรียนรู้ สมัยก่อนประวัติศาสตร์ชั่วคราวบ้านโนนวัด 9 ก.พ.2554
การดำเนินการก่อสร้างศูนย์การเรียนรู้ฯ สมัยก่อนประวัติศาสตร์แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด 29 มกราคม 2555
การดำเนินการก่อสร้างศูนย์การเรียนรู้ฯ สมัยก่อนประวัติศาสตร์แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด 6 กันยายน 2555 แล้วเสร็จไปแล้วกว่า 95%
การประชุมเพื่อลงรายละเอียดปลีกย่อยนิทรรศการ 17 มกราคม 2556
เสมือนยูนิกซ์

วิวัฒนาการของระบบยูนิกซ์และเสมือนยูนิกซ์ เริ่มในปี 1969
ระบบปฏิบัติการเสมือนยูนิกซ์ หรือบางตำราได้ถูกเรียกว่า ระบบปฏิบัติการเหมือนยูนิกซ์ และ ระบบปฏิบัติการคล้ายยูนิกซ์  (Unix-like, UN*X หรือ *nix) เป็นระบบปฏิบัติการที่ทำงานในลักษณะคล้ายกับระบบยูนิกซ์ แม้ว่าจะไม่จำเป็นต้องเป็นไปตามหรือได้รับการรับรองในเวอร์ชันใด ๆ ของ Single UNIX Specification โปรแกรมประยุกต์เสมือนยูนิกซ์ คือโปรแกรมประยุกต์ที่ทำงานเหมือนกับ Unix command หรือ เชลล์ ที่เกี่ยวข้อง ถึงแม้ว่าจะมีหลักปรัชญาโดยทั่วไป (ปรัชญายูนิกซ์) สำหรับการออกเสมือนยูนิกซ์ กระนั้นก็ไม่มีมาตรฐานทางเทคนิคที่กำหนดคำนี้ และผู้คนก็อาจมีความคิดเห็นแตกต่างกันว่าระดับของระบบปฏิบัติการหรือโปรแกรมประยุกต์ต้องมีคุณสมบัติอย่างไรถึงจะเรียกว่าเป็นเสมือนยูนิกซ์ได้
ระบบปฏิบัติการเสมือนยูนิกซ์ที่รู้จักกันดีมีตัวอย่างเช่น ลินุกซ์ และ เบิร์กลีย์ซอฟต์แวร์ดิสทริบิวชัน ระบบเหล่านี้มักใช้บนเซิร์ฟเวอร์ เช่นเดียวกับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลและอุปกรณ์อื่น ๆ โปรแกรมประยุกต์ยอดนิยมจำนวนมาก เช่น อะแพชีเอชทีทีพีเซิร์ฟเวอร์ และ แบช ได้รับการออกแบบมาเพื่อใช้กับระบบที่มีลักษณะเสมือนยูนิกซ์เช่นกัน
หนึ่งในคุณสมบัติที่สำคัญของระบบเสมือนยูนิกซ์ คือความสามารถในการรองรับผู้ใช้หลายคนและกระบวนการต่าง ๆ พร้อมกัน ช่วยให้ผู้ใช้สามารถรันหลายโปรแกรมพร้อมกัน และแบ่งปันทรัพยากร เช่น หน่วยความจำและพื้นที่ดิสก์ ซึ่งตรงกันข้ามกับระบบปฏิบัติการรุ่นเก่าหลายระบบ ซึ่งได้รับการออกแบบมาเพื่อรองรับผู้ใช้หรือกระบวนการเพียงรายเดียวในแต่ละครั้ง คุณสมบัติที่สำคัญอีกประการหนึ่งของระบบเสมือนยูนิกซ์ คือ ความเป็นโมดูลาร์ ซึ่งหมายความว่าระบบปฏิบัติการประกอบด้วยส่วนประกอบขนาดเล็กจำนวนมากที่สามารถใช้แทนกันได้ ซึ่งสามารถเพิ่มหรือลบออกได้ตามต้องการ ทำให้ง่ายต่อการปรับแต่งระบบปฏิบัติการให้เหมาะกับความต้องการของผู้ใช้หรือสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน
คำนิยาม

Open Group เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ายูนิกซ์และดูแลข้อกำหนด Single UNIX Specification โดยใช้ชื่อ "UNIX" เป็น เครื่องหมายรับรอง พวกเขาไม่อนุมัติคำว่า "เสมือนยูนิกซ์" โดยถือว่าเป็นการใช้เครื่องหมายการค้าในทางที่ผิด หลักเกณฑ์ของพวกเขากำหนดให้แสดง "UNIX" เป็นตัวพิมพ์ใหญ่หรือแยกความแตกต่างจากข้อความโดยรอบ และยังสนับสนุนอย่างยิ่งให้ใช้เป็นคำคุณศัพท์ที่ใช้สร้างแบรนด์สำหรับคำทั่วไป เช่น "ระบบ UNIX" และไม่สนับสนุนการใช้ในวลีที่มีการใส่ยัติภังค์
บุคคลอื่นมักถือว่า "Unix" เป็น เครื่องหมายการค้าทั่วไป บางคนเพิ่มอักขระไวด์การ์ดลงไปในชื่อเพื่อสร้างคำย่อเช่น "Un*x" หรือ "*nix" เนื่องจากระบบเสมือนยูนิกซ์มักจะมีชื่อที่เหมือนกับคำว่า Unix เช่น AIX, A/UX, HP-UX, IRIX, Linux, Minix, Ultrix, Xenix และ XNU . รูปแบบอย่าง "Un*x" หรือ "*nix" นั้นไม่ได้ตรงกับชื่อระบบหลาย ๆ ชื่อจริง ๆ แต่โดยทั่วไปยังคงเป็นที่รู้จักในการอ้างถึงระบบยูนิกซ์, ระบบสืบทอด หรือระบบที่เหมือนกัน แม้แต่ระบบที่มีชื่อต่างกันโดยสิ้นเชิง เช่น Darwin / macOS, illumos / Solaris หรือ FreeBSD
ในปี พ.ศ. 2550 Wayne R. Gray ฟ้องร้องเพื่อโต้แย้งสถานะของยูนิกซ์ในฐานะเครื่องหมายการค้า แต่แพ้คดี และแพ้อีกครั้งในการอุทธรณ์ โดยศาลสนับสนุนเครื่องหมายการค้าและความเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า
ความเป็นมา

ระบบเสมือนยูนิกซ์เริ่มปรากฏในช่วงปลายทศวรรษ 1970 และต้นทศวรรษ 1980 เวอร์ชัน ที่เป็นกรรมสิทธิ์ หลายเวอร์ชัน เช่น Idris (1978), UNOS (1982), Coherent (1983) และ UniFlex (1985) มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ธุรกิจมีฟังก์ชันการทำงานสำหรับผู้ใช้ทางวิชาการของ UNIX
เมื่อเอทีแอนด์ทีอนุญาตให้ใช้สิทธิ์ไบนารี่เชิงพาณิชย์ที่มีราคาไม่แพงนักสำหรับ ยูนิกซ์ ในปี 2522 ระบบที่เป็นกรรมสิทธิ์ต่าง ๆ ก็ได้รับการพัฒนาบนพื้นฐานของระบบดังกล่าว รวมถึง AIX, HP-UX, IRIX, SunOS, Tru64, Ultrix และ Xenix สิ่งเหล่านี้แทนที่โคลนที่เป็นกรรมสิทธิ์ส่วนใหญ่ ความไม่เข้ากันที่เพิ่มขึ้นระหว่างระบบเหล่านี้นำไปสู่การสร้างมาตรฐานการทำงานร่วมกัน รวมถึง พอซิกส์ และ Single UNIX Specification
สิ่งทดแทนยูนิกซ์ที่ ฟรี ราคาประหยัด และไม่มีข้อจำกัดต่าง ๆ เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 รวมถึง 4.4BSD, Linux และ Minix สิ่งเหล่านี้บางส่วนเป็นพื้นฐานสำหรับระบบเสมือนยูนิกซ์เชิงพาณิชย์ เช่น BSD/OS และ macOS (Mac) OS X/macOS หลายเวอร์ชันที่ทำงานบนคอมพิวเตอร์ Mac ที่ใช้ Intel ได้รับการรับรองภายใต้ Single UNIX Specification BSD เวอร์ชันต่าง ๆ เป็นลูกหลานของยูนิกซ์ที่พัฒนาโดยมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียที่ Berkeley พร้อมรหัสต้นทางยูนิกซ์ จาก Bell Labs อย่างไรก็ตาม ฐานรหัส BSD ได้มีการพัฒนาตั้งแต่นั้นมา โดยแทนที่รหัส AT&T ทั้งหมด เนื่องจาก เบิร์กลีย์ซอฟต์แวร์ดิสทริบิวชัน เวอร์ชันต่าง ๆ ไม่ได้รับการรับรองว่าสอดคล้องกับ Single UNIX Specification จึงเรียกว่า "เสมือนยูนิกซ์" แทนที่จะเป็น "ยูนิกซ์"
ชั้นความเข้ากันได้

ระบบปฏิบัติการที่ไม่ใช่เสมือนยูนิกซ์บางระบบมีชั้นความเข้ากันได้เสมือนยูนิกซ์ โดยมีฟังก์ชันการทำงานคล้ายยูนิกซ์ ที่แตกต่างกันไป
UNIX System Services ของ IBM z/OS ครบถ้วนเพียงพอที่จะได้รับการรับรองเป็นเครื่องหมายการค้ายูนิกซ์
Cygwin, MSYS และ MSYS2 แต่ละตัวมีสภาพแวดล้อม GNU ที่ด้านบนของ API ผู้ใช้ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ซึ่งเพียงพอสำหรับการรวบรวมและเรียกใช้ซอฟต์แวร์ต้นทางเปิดส่วนใหญ่
MKS Toolkit และ UWIN เป็นเครื่องมือการทำงานร่วมกันที่ครอบคลุมซึ่งช่วยให้สามารถย้ายโปรแกรมยูนิกซ์ไปยังวินโดวส์ได้
ระบบชนิด Windows NT มี ระบบย่อยสิ่งแวดล้อม พอซิกส์
ระบบย่อยสำหรับโปรแกรมประยุกต์ที่ใช้ยูนิกซ์ (ก่อนหน้านี้ Interix) ให้บริการฟังก์ชันการทำงานเสมือนยูนิกซ์ ในฐานะระบบย่อยของ Windows NT (เลิกพัฒนาแล้ว)
ระบบย่อยวินโดวส์สำหรับลินุกซ์มีอินเทอร์เฟซเคอร์เนลที่เข้ากันได้กับ ลินุกซ์ ซึ่งพัฒนาโดยไมโครซอฟต์ และไม่มีโค้ดลินุกซ์ โดยมี ไบนารี โหมดผู้ใช้ของ Ubuntu ทำงานทับอยู่
ระบบย่อยวินโดวส์สำหรับลินุกซ์เวอร์ชัน 2 (WSL2) มอบสภาพแวดล้อมลินุกซ์ที่ทำงานได้อย่างสมบูรณ์ซึ่งทำงานในเครื่องเสมือน
แหล่งข้อมูลอื่น

นิยามคำว่าเสมือนยูนิกซ์ (unix-like) โดย The Linux Information Project (LINFO)
ประวัติยูนิกซ์ – กราฟเส้นเวลาประวัติศาสตร์ของระบบยูนิกซ์และเสมือนยูนิกซ์ส่วนใหญ่โดย Éric Lévénez
Grokline's UNIX Ownership History Project –  a project to map out the technical history of UNIX and Unix-like systems ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร มิถุนายน 22, 2004)
ประวัติย่อของระบบปฏิบัติการเสมือนยูนิกซ์
แหล่งสงวนธรรมชาติเข้มข้น

สำหรับพื้นที่ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของระบบการจำแนกของไอยูซีเอ็น ดูที่ พื้นที่ธรรมชาติดั้งเดิม
ยอดเขาแบนเนอร์พีกเหนือทะเลสาบเทาซันด์ไอแลนด์ ในเขตป่าธรรมชาติแอนเซิล แอดัมส์ สหรัฐ
แหล่งสงวนธรรมชาติเข้มข้น (อังกฤษ: strict nature reserve; ไอยูซีเอ็น ประเภท I ก; IUCN category Ia) หรือ พื้นที่ธรรมชาติดั้งเดิม (wilderness area; ไอยูซีเอ็น ประเภท I ข; IUCN category Ib) เป็นพื้นที่คุ้มครองประเภทสูงสุดที่ได้รับการยอมรับโดยคณะกรรมาธิการโลกว่าด้วยพื้นที่คุ้มครอง (World Commission on Protected Areas) ซึ่งเป็นหน่วยงานส่วนหนึ่งขององค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (ไอยูซีเอ็น) พื้นที่ประเภทที่ 1 นี้ถือเป็นภูมิทัศน์ธรรมชาติที่ได้รับการคุ้มครองอย่างเข้มงวดที่สุด
วัตถุประสงค์

แหล่งสงวนธรรมชาติเข้มข้นและพื้นที่ธรรมชาติดั้งเดิม เป็นพื้นที่คุ้มครองที่สร้างขึ้นและจัดการโดยหลักเพื่อวัตถุประสงค์ด้านการวิจัยหรือเพื่อปกป้องที่ดินในสภาพธรรมชาติขนาดใหญ่ที่ยังไม่ถูกทำลาย วัตถุประสงค์หลักของพื้นที่เหล่านี้คือการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและเป็นพื้นที่อ้างอิงที่จำเป็นสำหรับการทำงานทางวิทยาศาสตร์และการติดตามตรวจสอบสิ่งแวดล้อม
IUCN ประเภท Ia หรือ แหล่งสงวนธรรมชาติเข้มข้น มักจัดตั้งขึ้นเพื่อการทำงานภาคสนามทางวิทยาศาสตร์โดยเฉพาะ
IUCN ประเภท Ib หรือ พื้นที่ธรรมชาติดั้งเดิม ได้รับการกำหนดให้เป็น "พื้นที่ขนาดใหญ่ที่ไม่ได้รับการปรับเปลี่ยนหรือได้รับการปรับเปลี่ยนเล็กน้อย ซึ่งยังคงรักษาลักษณะและอิทธิพลทางธรรมชาติไว้โดยไม่มีที่อยู่อาศัยของมนุษย์ที่ถาวรหรือสำคัญ พื้นที่เหล่านี้ได้รับการคุ้มครองและจัดการเพื่อรักษาสภาพธรรมชาติเอาไว้"
การใช้และการบุกรุกได้รับการควบคุมอย่างเข้มงวด ดังนั้น แหล่งสงวนธรรมชาติเข้มข้นจึงมักก่อตัวเป็นเขตหลัก โดยพื้นที่ธรรมชาติดั้งเดิมทำหน้าที่เป็นเขตกันชน คล้ายกับแนวคิดที่ใช้กับอุทยานแห่งชาติ (ซึ่งจัดอยู่ในประเภท II ของไอยูซีเอ็น) และยังใช้กับแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกอีกด้วย
พื้นที่คุ้มครอง > ออสเตรเลีย

จากพื้นที่คุ้มครองทั้งหมด สองในสามถือเป็นพื้นที่คุ้มครองแบบเข้มข้น (IUCN ประเภท I ถึง IV) และส่วนที่เหลือส่วนใหญ่เป็นพื้นที่คุ้มครองทรัพยากรที่มีการจัดการ (IUCN หมวดหมู่ VI) พื้นที่คุ้มครองในออสเตรเลียมากกว่าร้อยละ 43 เป็นของรัฐและบริหารจัดการโดยรัฐบาลออสเตรเลียหรือรัฐบาลของรัฐและเขตปกครอง ส่วนประกอบที่ใหญ่เป็นอันดับสองของพื้นที่คุ้มครองคือพื้นที่คุ้มครองสำหรับชนพื้นเมือง ซึ่งคิดเป็นมากกว่าร้อยละ 44 และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ตามข้อมูลในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
พื้นที่คุ้มครอง > ออสเตรีย

ในประเทศออสเตรีย มีเพียงพื้นที่เดียวเท่านั้นที่ได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่คุ้มครองของไอยูซีเอ็น ประเภท I:
Urwald Rothwald (IUCN Ia) ใน Wildnisgebiet Dürrenstein (Ib), ไอเซินววร์ทเซิน รัฐนีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์
พื้นที่คุ้มครอง > ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน

บางส่วนของดีเอโกการ์ซีอาและเกาะอื่น ๆ ในบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรีได้รับการคุ้มครองในฐานะเขตอนุรักษ์ธรรมชาติที่เข้มงวด
พื้นที่คุ้มครอง > ฝรั่งเศส

ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในคริสต์ทศวรรษ 1950 พื้นที่สงวนชีวมณฑลเชิงบูรณาการ (ฝรั่งเศส: Réserves biologiques intégrales, RBI) อุทิศให้แก่วิวัฒนาการของระบบนิเวศที่ปราศจากมนุษย์ ตรงกันข้ามกับ พื้นที่สงวนชีวณฑลภายใต้การบริหารจัดการ (Réserves biologiques dirigées, RBD) ซึ่งใช้การจัดการเฉพาะเพื่ออนุรักษ์พันธุ์สัตว์ที่อ่อนแอหรือแหล่งที่อยู่อาศัยที่ถูกคุกคาม
พื้นที่สงวนชีวมณฑลเชิงบูรณาการ เกิดขึ้นในป่ารัฐของฝรั่งเศสหรือป่าในเมือง ดังนั้นจึงได้รับการจัดการโดยสำนักงานป่าไม้แห่งชาติ ในเขตสงวนดังกล่าว ห้ามมิให้รถคูเป้เก็บเกี่ยวทั้งหมด ยกเว้นการกำจัดพันธุ์สัตว์แปลกถิ่นหรืองานด้านความปลอดภัยในการติดตามเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงจากต้นไม้ล้มใส่ผู้มาเยือน (มีเส้นทางอยู่แล้วในหรือบนขอบของเขตสงวน)
ณ สิ้นปี พ.ศ. 2557 มีเขตสงวนทางชีวภาพเชิงบูรณาการ 60 แห่งในป่ารัฐของฝรั่งเศส รวมพื้นที่ 111,082 เฮกตาร์ (1,110.82 ตารางกิโลเมตร; 274,490 เอเคอร์) และ 10 แห่งในป่าในเมือง รวมเป็น 2,835 เฮกตาร์ (28.35 ตารางกิโลเมตร; 7,010 เอเคอร์)
พื้นที่คุ้มครอง > เยอรมนี

ยุทธศาสตร์ระดับชาติของรัฐบาลเยอรมนีเพื่อความหลากหลายทางชีวภาพจนถึงปี พ.ศ. 2563 ซึ่งตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2550 ตั้งเป้าหมายที่จะอนุญาตให้ร้อยละ 2 ของพื้นที่เยอรมนีพัฒนาตามธรรมชาติและในลักษณะที่ไม่ถูกรบกวนในพื้นที่ธรรมชาติดั้งเดิม
พื้นที่คุ้มครอง > สหรัฐ

ในพื้นที่ธรรมชาติดั้งเดิมของสหรัฐ (National Wilderness Preservation System, NWPS) เป็นพื้นที่คุ้มครองประเภทที่เข้มงวดที่สุดถูกกำหนดโดยกฎหมายตามพระราชบัญญัติที่ดินในสภาพธรรมชาติปี พ.ศ. 2507 โดยรัฐสภาสหรัฐ พื้นที่จะต้องมีขนาดใหญ่พอที่จะรักษาทรัพยากรได้อย่างเพียงพอ และสามารถเข้าถึงได้โดยการเดินเท้า พายเรือแคนู หรือขี่ม้าเท่านั้น ข้อยกเว้นที่จำกัดคือพื้นที่ธรรมชาติดั้งเดิมอันกว้างขวางในรัฐอะแลสกา มีพื้นที่ธรรมชาติดั้งเดิมได้รับการยอมรับมากกว่า 800 แห่ง
พื้นที่คุ้มครอง > รายชื่อแหล่งอนุรักษ์ของไอยูซีเอ็น ประเภท 1a และ 1b ทั้งหมด

รายชื่อประเทศทั้งหมด (ณ ปี พ.ศ. 2559) ที่มีพื้นที่คุ้มครองประเภท 1b ของไอยูซีเอ็น สามารถพบได้ในแนวทางการจัดการพื้นที่คุ้มครองประเภท 1b (ที่ดินในสภาพธรรมชาติ) ของไอยูซีเอ็น ทรัพยากรล่าสุดคือฐานข้อมูลพื้นที่คุ้มครองระดับโลกของ Protected Planet ซึ่งสามารถค้นหาได้โดยใช้ตัวกรองต่าง ๆ มากมาย รวมถึงระดับประเภทของไอยูซีเอ็นและประเทศ
ดูเพิ่ม

ประเภทพื้นที่คุ้มครองของไอยูซีเอ็น
ภูมิทัศน์ธรรมชาติ
ที่ดินในสภาพธรรมชาติ
บรรณานุกรม

Nigel Dudley (25 September 2012). Guidelines for applying protected area management categories (2008 , pdf in en, fr, es). IUCN. ISBN 978-2-8317-1086-0. สืบค้นเมื่อ January 17, 2013.
Casson, S. et al. (Ed.s). (2016). Wilderness Protected Areas: Management Guidelines for IUCN Category 1b (wilderness) Protected Areas ISBN 978-2-8317-1817-0
แหล่งข้อมูลอื่น

IUCN - World Commission on Protected Areas เก็บถาวร 2012-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (engl.)
IUCN Protected Area Category 1b Management Guidelines, (engl.)
IUCN-Schutzgebietskategorien (pdf) เก็บถาวร 2011-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
World Database of Protected Areas, UNEP-WCMC.org
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  NARA
กฤตภาศ ศักดิษฐานนท์

| กฤตภาศ ศักดิษฐานนท์ |
| --- | --- |
เกิด: 11 ธันวาคม พ.ศ. 2523 (44 ปี) กฤตภาศ ศักดิษฐานนท์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง, นักเขียน
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2546 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: อินทัช จากละครเสน่ห์รักนางซิน   ธนากร จากละครรหัสริษยา   คุณอั๋น จากละครคุณชายปวรรุจ
กฤตภาศ ศักดิษฐานนท์ หรือ กฤต เป็นนักแสดงชาวไทย