stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดพระบรมธาตุสวี

| วัดพระบรมธาตุสวี |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพระบรมธาตุสวี, วัดสวี, วัดพระธาตุสวี
ที่ตั้ง: ตำบลสวี อำเภอสวี จังหวัดชุมพร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระบรมธาตุสวี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวี อำเภอสวี จังหวัดชุมพร ส่วนด้านหน้าพระธาตุซึ่งติดกับแม่น้ำสวี มีศาลพระเสื้อเมือง
วัดพระบรมธาตุสวี หรือ วัดสวี ตั้งอยู่ หมู่ที่ 5 ตำบล สวี อำเภอสวี ชุมพร 86130 ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2373 วัดมีพระธาตุซึ่งมีตำนานเล่าว่า พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช เสด็จยกทัพมาถึงเขตอำเภอสวี เกิดเหตุการณ์มีกาฝูงหนึ่งบินมาจับอยู่บนกองอิฐพากันส่งเสียงร้องและกระพือปีกอื้ออึง เมื่อรื้อกองอิฐออกก็พบฐานเจดีย์และพระบรมสารีริกธาตุ จึงโปรดให้ปฏิสังขรณ์พระเจดีย์ ขนานนามว่า พระธาตุกาวีปีก (วีปีก เป็นภาษาปักษ์ใต้ หมายถึง กระพือปีก) ภายหลังเรียกเพี้ยนสั้นลงว่า พระธาตุสวี ในสมัยต้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ยอดพระธาตุได้หักพังลง จึงมีการบูรณะครั้งใหญ่ และมีการทำนุบำรุงรักษาสืบมา วัดได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 118 ตอนพิเศษ 127 ง หน้า 10 วันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2544 พื้นที่โบราณสถานประมาณ 1 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา
พระธาตุมีลักษณะเป็นเจดีย์ที่ได้รับอิทธิพลรูปแบบจากพระมหาธาตุเจดีย์ นครศรีธรรมราช จึงสันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา สูง 14.25 เมตร ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัสกว้างด้านละ 8.50 เมตร มีซุ้มช้างและยักษ์ยืน มีบันไดทางขึ้นทางทิศตะวันออก ชั้นบนทำเป็นซุ้มพระล้อมรอบ ต่อด้วยเจดีย์ทรงระฆังประดับกระเบื้องโมเสกสีทอง และมีเจดีย์ขนาดเล็กประจำมุมทั้งสี่
ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ มีการจัดงานแห่ผ้าห่มพระธาตุสวีทุกปี
วัดปฐมพานิช

| วัดปฐมพานิช |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: Wat pratomphanit
ที่ตั้ง: ตำบลบ้านหมี่ อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี รหัสไปรษณีย์ 15110
ประเภท: วัดราษฏร์
นิกาย: มหานิกาย
ความพิเศษ: เป็นวัดที่มีสิ่งก่อสร้างใหญ่โตและมีความสำคัญวัดหนึ่งของอำเภอบ้านหมี่วัดที่สามเกจิดังสร้าง หลวงพ่อเภา หลวงปู่ถมยา หลวงปู่สุต และวัตถุมงคลที่ผ่านพิธีในสมัยช่วงต้น 2500 เป็นต้นมา โดย มีพระเกจิ108 ที่ดังจากทั่วเมืองไทย
จุดสนใจ: มีพระเจดีย์ซึ่งเป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุสรีระสังขารหลวงปู่สุต ที่ไม่เน่าเปื่อย พิพิธพันธ์ชุมชนอำเภอบ้านหมี่ วัตุถุมงคล สมัยเก่า หลวงพ่อสี่พี่น้อง และรูปเหมือนหลวงพ่อเภา หลวงพ่อถมยา หลวงปู่สุต
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปฐมพานิช ตั้งอยู่ในตำบลบ้านหมี่  อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี
วัดปฐมพานิชเป็นวัดที่มีความสำคัญมากแห่งหนึ่งของอำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟบ้านหมี่ มีเจดีย์ทรงระฆังขนาดใหญ่มีชื่อว่า เจดีย์ก้าวหน้ามหามงคล  ซึ่งสร้างเพื่อเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 ซึ่งจะสามารถมองเห็นได้แต่ไกล เป็นสถานที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  เป็นวัดที่อยู่ในเขตชุมชนเทศบาลเมืองบ้านหมี่  วัดแห่งนี้มีสิ่งก่อสร้างที่ใหญ่โตต่าง ๆ มากมาย มีสังขารหลวงปู่สุด เจ้าอาวาสวัดปฐมพานิชที่ได้มรณภาพไปแล้วแต่สังขารไม่เน่าเปื่อย ทางวัดก็ได้เก็บรักษาสังขารของท่านเอาไว้ให้ศิษยานุศิษย์และผู้ที่เคารพได้กราบไหว้ และนอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชนอีก สถานที่พักผ่อนจิตใจของชาวพุทธ มีสระบัวและสวนปฏิบัติธรรมทั้งหมด 60 ไร่ แล้วพระที่มีชื่อเสียงของวัดปฐมพานิชที่ผ่านพิธีกรรมการปรุกเสกจาก 108 เกจิอาจารย์ทั่วฟ้าเมืองไทย อาทิเช่น หลวงพ่อแพ วัดพิกุลทอง หลวงปู่ถมยา หลวงพ่อเภา หลวงปู่สุต หลวงปู่ศรี หลวงพ่อเพี้ยน อาจารย์ธวัชชัย เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน และพระมหาเถระอีกมากมาย
นอกจากนี้วัดปฐมพานิช ยังเป็นวัดที่พ่อค้า แม่ค้า เข้ามากราบเพื่อขอพรต่อการค้าขาย เนื่องจากวัดนี้เป็นวัดของพ่อค้าที่เจริญรุ่งเรื่องร่ำรวย แล้วสร้างวัดขึ้นถวายพระเกจิอาจารย์ในสมัยนั้น จึงเป็นที่นิยมกันดังกล่าว
ดูเพิ่ม

รูปภาพวัดปฐมพานิช ลพบุรี
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง

| วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลท่าเดื่อ อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง เป็นวัดใน ตำบลท่าเดื่อ อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ มีครูบาบุญศรี เจ้าอาวาสวัด
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้งตั้งอยู่ในป่าบนเทือกเขา ห่างจากหมู่บ้านเป็นระยะทาง 14 กิโลเมตร นับจากทางรถยนต์ขึ้นทางอำเภอฮอด 
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้งนี้ มีปูชนียสถานที่สำคัญคือ เจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ส่วนพระนลาสเบื้องซ้าย (กระดูกหน้าผากด้านซ้าย) 
ตามประวัติ พระนางจามเทวีได้ขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งครั้งที่จะมาครองเมืองหริภุญชัย(ลำพูน) เมื่อ พ.ศ. 1200 และในปี 2463-2464 ท่านครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา ได้ขึ้นมาบูรณะและสร้างเจดีย์ครอบเจดีย์องค์เก่าไว้ และในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2464 สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้เสด็จขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งพร้อมกับนมัสการท่านครูบาศรีวิชัยในครานั้น ต่อมาก็ได้รกร้างไปจนถึง พ.ศ. 2529 ครูบาบุญศรี อภิปุณโณ ได้ธุดงค์ขึ้นมา และได้บูรณะสร้างเสนาสนะต่างๆ จนถึงปัจจุบัน ในทุกๆปี ช่วงเดือน มค-กพ วันมาฆบูชา เดือน 5 เป๋ง (เหนือ)จะมีประเพณีสำคัญคือ เดินขึ้นสักการะองค์พระบรมธาตุและสรงน้ำ ซึ่งเดินขึ้นทางทะเลสาบดอยเต่า ใช้เวลาประมาณ 2-3 ชั่วโมงในการเดินขึ้นไป เป็นการทำสืบๆกันมาหลายอายุคน
พระไวโรจนพุทธะ

| พระไวโรจนพุทธะ |
| --- | --- |
พระไวโรจนะพุทธะ ศิลปะญีปุ่น
สันสกฤต: वैरोचन (ไวโรจฺน)
จีน: 大日如來 (Dàrì Rúlái) 毘盧遮那佛 (Pílúzhēnàfó)
ญี่ปุ่น: 大日如来 (Dainichi Nyorai) 毘盧遮那仏 (Birushana-butsu)
เกาหลี: 비로자나불 毘盧遮那佛 (Birojanabul) 대일여래 大日如來 (Daeil Yeorae)
มองโกเลีย: ᠮᠠᠰᠢᠳᠠ ᠋᠋ᠭᠡᠢᠢᠭᠦᠯᠦᠨ ᠵᠣᠬᠢᠶᠠᠭᠴᠢ Машид гийгүүлэн зохиогч Masida geyigülün zohiyaghci
ทิเบต: རྣམ་པར་སྣང་མཛད། rNam-par-snang mdzad
เวียดนาม: Đại Nhật Như Lai
ข้อมูล
นับถือใน: วัชรยานและมหายาน
พระลักษณะ: สุญญตา
ศักติ: วัชรธาตุวิศวรี, อากาศธาตุวิศวรี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระไวโรจนพุทธะเป็นพระธยานิพุทธะ 1 ใน 5 องค์ ของนิกายวัชรยานและนิกายมหายาน ทรงเป็นประธานของพระพุทธะทั้ง 5 หมายถึงปัญญาอันสูงสุด ตราประจำพระองค์เป็นธรรมจักร หมายถึง ความเป็นหนึ่ง พระกายเป็นแสงสว่าง มักแทนด้วยสีขาว ตำแหน่งในพุทธมณฑลจะอยู่ตรงกลางโดยมีพุทธะอีก 4 องค์ห้อมล้อม พระโพธิสัตว์ในกลุ่มของท่านที่สำคัญมี 2 องค์ คือ พระสมันตภัทรโพธิสัตว์ และพระมัญชุศรีโพธิสัตว์
ความเชื่อ

พระองค์ได้รับการเคารพนับถือจากชาวพุทธทั้งในตะวันออกไกล เนปาล ทิเบต และชวา ชาวพุทธจำนวนมากยกย่องให้เป็นอาทิพุทธะหรือพระพุทธเจ้าองค์ปฐม ความเชื่อเกี่ยวกับพระไวโรนะพุทธะปรากฏตั้งแต่ครั้งยุคมหายานและจรยาตันตระ พระสูตรที่กล่าวถึงพระองค์มีหลายฉบับเช่น
มหาไวโรจนสูตร ยกให้พระองค์เป็นศูนย์กลางมณฑล เป็นตัวแทนของความจริงสากล
อวตังสกสูตร ที่มีรากฐานมาจากคัณฑวยูหสูตรและทศภูมิกสูตร กล่าวไว้ว่าพระไวโรจนะพุทธะเป็นพระพุทธเจ้าในโลกแห่งแสงสว่าง เหมาะกับผู้ที่ต้องการความหลุดพ้นในปัจจุบัน
ในคัมภีร์มรณศาสตร์ของทิเบตกล่าวว่าพระองค์จะปรากฏตัวในวันแรกของบาร์โดพร้อมกับแสงสีคราม
ลักษณะ > สีประจำพระองค์

พระไวโรจนะมีพระกายสีขาว รัศมีธรรมเป็นสีน้ำเงินอ่อน ในทางวัชรยานถือว่าสีน้ำเงินเป็นสีของความจริงปรมัตถ์ ส่วนสีขาวเป็นที่รวมของสีทั้งหมด เหมือนแสงขาวจากดวงอาทิตย์ที่มองผ่านแท่งแก้วปริซึมจะเห็นเป็นสีต่างๆ 7 สี ซึ่งแทนความหมายของการเป็นประมุขแห่งพระธยานิพุทธะ
ลักษณะ > ธาตุประจำพระองค์

พระไวโรจนะเป็นตัวแทนของอากาศธาตุ ซึ่งเป็นช่องว่างในจักรวาลที่ต่างจากธาตุลม เป็นตัวแทนของเอกภาพที่รวมทุกสิ่งทุกอย่างเข้าด้วยกัน
ลักษณะ > ศักติหรืออิตถีภาวะ

อิตถีภาวะของพระไวโรจนะพุทธะคือวัชรธาตุวิศวรี (ท่านหญิงแห่งปัญญาธาตุ) หรืออากาศธาตุวิศวรี (ท่านหญิงผู้ยิ่งใหญ่แห่งอากาศอันไร้ขอบเขต) เป็นบุคลาธิษฐานของปัญญาญาณ ที่สะท้อนให้เห็นจักรวาลภายใต้พระบารมีธรรมของพระไวโรจนะมีสัญลักษณ์เป็นรูปสามเหลี่ยมหรือเปลวไฟ กายสีขาว อยู่ในท่าแสดงธรรม
ลักษณะ > ท่าทาง

ท่าทางประจำพระองค์คือธรรมจักรมุทรา เป็นสัญลักษณ์ที่สื่อถึงการหมุนกงล้อธรรมครั้งแรกต่อหน้าปัญจวัคคีย์ทั้งห้า รูปแบบอื่นๆของพระไวโรจนะคือทำท่าสมาธิคล้ายพระอมิตาภะพุทธะแต่จะถือธรรมจักรแทนดอกบัว
ลักษณะ > เสียง

เสียงประจำพระองค์คือเสียง “โอม” ซึ่งเกิดจากศูนย์ลมบริเวณศีรษะ ในศาสนาพุทธ เสียงนี้หมายถึงความว่าง ในศาสนาฮินดู ใช้เป็นเสียงที่ดึงจิตให้เกิดสมาธิ เพื่อประสานเป็นหนึ่งเดียวกับจักรวาล ธารณีประจำพระองค์ โอม อะ วิ ระ ขัมวัชรธาตุ ตวาม
ลักษณะ > พาหนะ

พาหนะของพระไวโรจนพุทธะคือสิงโตเผือก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ ความกล้าหาญและความยิ่งใหญ่ สิงโตเผือกยังสื่อถึงสิงโตหิมะซึ่งเป็นสัตว์หายากในตำนานของทิเบต จึงเป็นตัวแทนของธรรมะขั้นสูงสุด
ความเกี่ยวข้องกับพระอักโษภยะ

ลักษณะของพระไวโรจนพุทธะกับพระอักโษภยะพุทธะถือเป็นสิ่งตรงกันข้ามกัน พระไวโรจนะกายขาว รัศมีสีน้ำเงิน พระอักโษภยะ กายสีน้ำเงิน รัศมีสีขาว พระไวโรจนะเป็นตัวแทนของวิญญาณขันธ์ ส่วนพระอักโษภยะเป็นตัวแทนของรูปขันธ์ ตำแหน่งในมณฑลของพระไวโจนะพุทธะทั้งสององค์นี้อาจสลับกันได้ โดยทั่วไปจะใช้พระไวโรจนะเป็นสัญลักษณ์แทนจุดเริ่มต้นและหลักการ ส่วนพระอักโษภยะเป็นสัญลักษณ์ของภาพสะท้อนและการเคลื่อนไหว
ระเบียงภาพ

ประติมากรรมสำริดรูปพระไวโรจนพุทธะ, วัดบุลกุกซา ประเทศเกาหลีใต้
วัดโทได
ฟาโรห์เมริอิบเร เคติ

เมริอิบเร เคติ หรือที่รู้จักกันในพระนามฮอรัสว่า เมริอิบทาวี เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่เก้าหรือสิบที่อยู่ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1
รัชสมัย

นักวิชาการบางคน เชื่อว่าฟาโรห์เมริอิบเร เคติเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์ ซึ่งเป็นเดิมเพียงผู้ปกครองท้องถิ่นเขตเฮราคลีโอโพลิสที่รวบรวมอำนาจมากพอที่จะอ้างตัวว่าเป็นผู้สืบสันตติวงศ์โดยชอบธรรมของฟาโรห์จากราชวงศ์ที่หก และดูเหมือนว่าพระองค์จะปกครองเหนือราชวงศ์ท้องถิ่นที่อยู่ใกล้เคียงด้วยอำนาจที่โหดเหี้ยม และด้วยเหตุนี้เอง ผู้ปกครองคนนี้จึงกลายเป็นอัคธอส์ (Achthoes) ที่น่าอดสูของมาเนโท ผู้เป็นกษัตริย์ผู้ชั่วร้ายจนบ้าคลั่งไปแล้วและโดนจระเข้ปลงพระชนม์
นักไอยคุปต์วิทยาคนอื่นๆ เช่น เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท กลับเชื่อว่า ฟาโรห์เมริอิบเรขึ้นครองราชย์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบไม่นานนักก่อนหน้ารัชสมัยฟาโรห์เมริคาเร
เนื่องจากความคิดเห็นที่สวนทางกันของเหล่านักวิชาการ การขึ้นครองราชย์ของพระองค์จึงยากต่อการอธิบายและกำหนดวันเวลาด้วยความน่าเชื่อถือ ถ้าพระองค์เป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์จริงๆ การขึ้นครองราชย์ของพระองค์ควรจะเริ่มต้นขึ้นใน 2160 ปีก่อนคริสตกาล ในขณะที่ในกรณีที่สอง รัชสมัยของพระองค์น่าจะเริ่มต้นในอีกประมาณหนึ่งศตวรรษต่อมา
หลักฐานรับรอง

เนื่องจากพระนามของฟาโรห์เมริอิบเรไม่ได้บันทึกไว้ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน     (อาจเป็นเพราะว่าสภาพกระดาษปาปิรุสชำรุดมาก ณ จุดนี้) ฟาโณห์พระองค์นี้เป็นที่ทราบจากหลักฐานเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น: ภาชนะทองแดงใส่ถ่านหรือตะกร้าจากหลุมฝังศพใกล้เมืองอบีดอส (ค้นพบพร้อมกับแผ่นสลักของอาลักษณ์ที่มีพระนามฟาโรห์เมริคาเร) และปัจจุบันตั้งจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ไม้คทาไม้ตะโกจากเมียร์ ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ไคโร (เจอี 42835) ชิ้นส่วนหีบศพงาช้างจากลิชท์และการค้นพบอื่นๆ อีกบางส่วน ด้วยมีอนุสรณ์วัตถุเพียงไม่กี่ชิ้น อย่างไรก็ตาม พระนามของฟาโรห์เมริอิบเรนั้นสมบูรณ์ที่สุดในบรรดาฟาโรห์ที่รู้จักกันในช่วงเวลานี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Meryibre Khety's page on Eglyphica.net.
ภาพวาดไม้คทาไม้ตะโกจากเมียร์ที่มีพระนามฟาโรห์เคติที่ 1
วัดศรีเรืองบุญ

| วัดศรีเรืองบุญ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดศรีเรืองบุญ, วัดท้ายยาง
ที่ตั้ง: เลขที่ 1 หมู่ที่ 1 ถนนปลายบาง ตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 11130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระมหาสราวุฒิ อายุวฑฺฒโก
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีเรืองบุญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านตลาดศรีประวัติ ตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 43 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 13 ตารางวา
วัดศรีเรืองบุญสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 โดยนายศรีและนางเรืองเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด เดิมมีชื่อว่า วัดท้ายยาง ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดศรีเรืองบุญ" เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2474 ตามชื่อผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2475
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้คอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
วัดธรรมามูลวรวิหาร

| วัดธรรมามูลวรวิหาร |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดธรรมามูลวรวิหาร, วัดธรรมามูล
ที่ตั้ง: ตำบลธรรมามูล อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดธรรมามูลวรวิหาร เดิมชื่อ  วัดธรรมามูล อยู่เชิงเขาธรรมามูล ริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลธรรมามูล อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท เป็นพระอารามหลวง
ประวัติ

พระมหากษัตริย์ในสมัยสุโขทัยทรงสร้างวัดนี้บนเชิงเขาธรรมามูลด้านติดริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา วัดธรรมามูลวรวิหารเป็นวัดโบราณ เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป ทองสำริด ชื่อ หลวงพ่อธรรมจักร ปัจจุบันใช้ปูนหุ้มไว้ทั้งองค์ สมัยกรุงศรีอยุธยา มีการบูรณะวัด
ความสำคัญ

น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยา หน้าวัดธรรมามูลวรวิหาร น้ำตักที่หน้าวัดธรรมามูลวรวิหาร ใช้ทำเป็นน้ำอภิเษกจากจังหวัดชัยนาท
สิ่งสำคัญของวัดนี้ คือ พระพุทธรูปทองสำริด ประทับยืนปางห้ามญาติอันมีนามว่า หลวงพ่อธรรมจักร ศิลปะประยุกต์สมัยเชียงแสนตอนปลายถึงสุโขทัยตอนต้นผสมกับสมัยอยุธยา
น้ำอภิเษกจากจังหวัดชัยนาทมีอยู่ 2 แห่ง คือ น้ำตักที่หน้าวัดพระบรมธาตุ และน้ำตักที่หน้าวัดธรรมามูล
ประเพณี

นมัสการหลวงพ่อธรรมจักร ในวันขึ้น 8 ค่ำ เดือน 6 และวันแรม 8 ค่ำ เดือน 11 ใช้มือตักน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณหน้าวัด ประพรมตัว เพื่อความเป็นสิริมงคล ในงานมีมหรสพสมโภชน์ตามประเพณีนิยมทั่วไป ในอดีตเมื่อมีงานประเพณีนมัสการปิดทองคราวใด จะต้องมีงานแข่งเรือในลำน้ำหน้าวัดด้วย แต่ประเพณีนี้ได้ล้มเลิกไปเมื่อประมาณ พ.ศ. 2505
วัดศรีเกิด (อำเภอสันป่าตอง)

สำหรับวัดศรีเกิดแห่งอื่น ดูที่ วัดศรีเกิด
| วัดศรีเกิด |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดศรีเกิด, วัดหนองยางหมื่น
ที่ตั้ง: ตำบลยุหว่า อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีเกิด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยุหว่า อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ เขตที่ดินทั้งหมดมีจำนวน 9 ไร่ 52 ตารางวา ทิศเหนือ ทิศใต้ ทิศตะวันออกติดกับที่ดินของราษฏรและทิศตะวันตกติดกับถนนสาธารณะ
วัดศรีเกิดเดิมชื่อว่า วัดหนองยางหมื่น ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2431 โดยชาวบ้านได้ไปนิมนต์ครูบาอินตา วัดบ้านกลางมาเป็นประธานในการก่อสร้าง และได้มีชาวกะเหรี่ยง มาช่วยกันสร้างวัดร่วมกับครูบาอินตาต่อมาครูบาอินตาและชาวบ้านได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดศรีเกิด" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2436 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 4 เมตร ยาว 11 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2550
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหาร พระบรมธาตุ หอสรงน้ำ หอไตร กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ ศาลาบำเพ็ญบุญ ศาลาบาตร โดยมีกำแพงล้อมรอบทั้ง 4 ด้าน และมีเจดีย์ที่มีอายุ ประมาณ 100 ปี ซึ่งมีก่อนการสร้างวัด เจดีย์องค์นี้ในอดีตได้อยู่นอกบริเวณวัด แต่ปัจจุบันได้ย้ายมาอยู่ภายในวัดแล้ว และตรงบัวคว่ำ บัวหงายของเจดีย์ประดับแก้วจืน แต่ปัจจุบันนั้นได้มีการบรูณะเองจากชาวบ้านจึงทำให้ไม่สามารถมองเห็นได้
ล้อแม็ก

ล้อแม็กของปอร์เช คาร์เรรา จีที
ล้อแม็ก (mag wheel) หรือ ล้ออัลลอย ชื่อเต็มคือ ล้อแม็กนีเซียมอัลลอย (magnesium alloy wheel) ในไทยนิยมเรียกว่า ล้อแม็กซ์ (max wheel) เป็นลักษณะล้อสำหรับรถยนต์ทำจากอัลลอยวัสดุผสมจากแม็กนีเซียม ซึ่งมีลักษณะเด่นแตกต่างจากล้อรถยนต์เหล็กทั่วไปที่มีน้ำหนักที่เบากว่า  รวมถึงการนำความร้อนที่ดีกว่าซึ่งทำให้ลดปัญหาการเบรกไม่อยู่ได้ส่วนหนึ่ง นอกจากนี้ ยังมีความสวยงามของตัวล้อที่แตกต่างจากล้อทั่วไป
ล้อแม็กผลิตจากการหลอมในขั้นตอนเดียวของอัลลอยของแม็กนีเซียม ZK60 และ MA-14
ล้ออัลลอยที่ผลิตจากอะลูมิเนียม บางครั้งก็ถูกเรียกรวมว่า "ล้อแม็ก" ถึงแม้ว่าไม่ได้มีแม็กนีเซียมเป็นส่วนผสมก็ตาม
วัดศรีเกิด (จังหวัดลำปาง)

สำหรับวัดศรีเกิดแห่งอื่น ดูที่ วัดศรีเกิด
| วัดศรีเกิด |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลหัวเวียง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีเกิด  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวเวียง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง  ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 4 ตารางวา
วัดศรีเกิด มีหลักฐานปรากฏในคัมภีร์โบราณของวัดศรีเกิด ชื่อว่า ธรรมมูลละกัณฑ์ไตร จารึกไว้ว่าสามเณรตราวิละได้มาปฏิบัติครูบาวัดศรีเกิดเมื่อ พ.ศ. 2305 จึงสันนิษฐานว่าวัดศรีเกิดสร้างเมื่อประมาณก่อน พ.ศ. 2305  เดิมชื่อ วัดศรีเกิดแก้วหัวเวียงจัย แต่ชาวบ้านเรียกกันสั้น ๆ ว่า "วัดศรีเกิด" ต่อมาชื่อวัดก็เหลือแค่วัดศรีเกิดจนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2509
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปสมัยเชียงแสนแบบสิงห์หนึ่ง ประดิษฐานอยู่ภายในอุโบสถที่สลักลวดลายสวยงาม ทางด้านซ้ายมีองค์พระสีวลี ทางด้านขวามีพระพิฆเนศ นอกจากนี้ในวิหารยังมีภาพวาดเกี่ยวกับอดีตชาติของพระพุทธเจ้าไว้บนกำแพงเป็นจำนวนมาก
วัดศรีเกิด (อำเภอเมืองเชียงราย)

สำหรับวัดศรีเกิดแห่งอื่น ดูที่ วัดศรีเกิด
| วัดศรีเกิด |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธรูปศรีมิ่งมงคล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีเกิด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน 53 ตารางวา
วัดศรีเกิดสร้างเมื่อ พ.ศ. 1983 ชื่อของวัดตั้งเป็นมงคลนามแห่งเมืองทางด้านสิริมงคล เปรียบเป็นสถานที่เกิดของต้นพระมหาโพธิ์ หรือต้นศรี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถศิลปะล้านนา หลังคาลด 3 ชั้น หน้าจั่วแกะสลัก โก่งคิ้ว ลวดลายแกะสลักลงรักปิดทอง อยู่บนพื้นหลัง รองด้วยกระจกจีน (แผ่นดีบุก) ประดับพญานาคขดตัวที่ราวบันไดหน้าอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ซึ่งได้กะเทาะปูนเก่าออกและฉาบปูนใหม่ เป็นแบบล้านนา มีพระพักตร์อวบอูมคล้ายกับพระพุทธรูปสกุลช่างเชียงแสน และ พระพุทธรูปศรีมิ่งมงคล เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยสำริดขนาดเล็ก ศิลปะเชียงแสนสิงห์สอง อายุราวพุทธศตวรรษที่ 21 เป็นพระพุทธรูปสกุลช่างเชียงแสนที่ได้รับอิทธิพลศิลปะสุโขทัย และมีเจดีย์ศิลปะล้านนา นอกจากนั้นวัดยังมีธรรมาสน์ล้านนาโบราณ และหีบธรรมล้านนาโบราณ
รัก (ไม้พุ่ม)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ รัก (แก้ความกำกวม)
| รัก |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์ตีนเป็ด Apocynaceae
สกุล:: Calotropis Calotropis (L.) Dryand.
สปีชีส์:: Calotropis gigantea
ชื่อทวินาม
Calotropis gigantea (L.) Dryand.

ชื่อพ้อง
 Asclepias gigantea L.  Calotropis gigantea (L.) R. Br. ex Schult.  Madorius giganteus (L.) Kuntze  Periploca cochinchinensis Lour.  Streptocaulon cochinchinense (Lour.) G. Don
ผลแตกแนวเดียว
เมล็ดที่เตรียมกระจาย
รัก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Calotropis gigantea (Linn.) R.Br.ex Ait.) เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กในวงศ์ Apocynaceae วงศ์ย่อย Asclepiadoideae ลำต้นสูง 1.5–3 เมตร ดอกมีสีขาวหรือม่วง มีรยางค์เป็นคล้ายมงกุฎ
รักเป็นพืชพื้นเมืองของกัมพูชา, เวียดนาม, บังกลาเทศ, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, ไทย, ศรีลังกา, อินเดีย, จีน, ปากีสถาน และเนปาล ดอกของพืชชนิดนี้เรียกว่า ดอกรัก
ศัพทมูลวิทยา

รัก เชื่อว่ามาจากภาษาที่ใช้กันในอินเดียที่ใช้เรียกพืชชนิดนี้ว่า "อรัก" และกร่อนมาเป็นคำว่า "รัก" ในภาษาไทย
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ต้นสูง 1.5–3 เมตร ทุกส่วนมียางขาวเหมือนน้ำนม ตามกิ่งมีขน ใบเป็นใบเดี่ยวออกตรงกันข้าม รูปรีแกมขอบขนาน ปลายแหลมโคนเว้า กว้าง 6–8 เซนติเมตร ยาว 10–14 เซนติเมตร เนื้อใบหนา ใต้ใบมีขนนุ่ม ก้านสั้น ดอกสีขาวหรือสีม่วง ออกเป็นช่อตามซอกใบหรือปลายกิ่ง กลีบเลี้ยง 5 กลีบ โคนเชื่อมติดกัน เมื่อบานเส้นผ่าศูนย์กลาง 2–3 เซนติเมตร มีรยางค์เป็นคล้ายมงกุฎ 5 สัน มีเกสรตัวผู้ 5 อัน ส่วนนี้เองที่นำมาใช้ร้อยมาลัย ผลเป็นฝักคู่ รูปรีปลายแหลมกว้าง 3–4 เซนติเมตร ยาว 6–8 เซนติเมตร เมื่อแก่แตกและปล่อยเมล็ดแบนสีน้ำตาลจำนวนมาก ที่มีขนสีขาวเป็นพู่กระจุกอยู่ที่ตรงกลางปลายด้านหนึ่ง ให้ปลิวไปตามลม
การขยายพันธุ์

ปกติแล้วรักมักขึ้นอยู่ตามที่รกร้าง ไม่ค่อยมีการเพาะปลูกกัน แต่สำหรับอุตสาหกรรมในครัวเรือนอาจจะต้องปลูกไว้ใช้ รักขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด หรือการปักชำ ระยะเวลาเติบโตจนออกดอกประมาณ 8 เดือน ใส่ปุ๋ย 16-16-16 เดือนละครั้ง
สรรพคุณ

ดอก รักษาอาการไอ หอบหืด และหวัด ช่วยให้เจริญอาหาร
เปลือกและราก ใช้รักษาโรคบิด ขับเหงื่อ ขับเสมหะ ขับน้ำเหลืองเสีย และทำให้อาเจียน
ยาง ถ้าถูกผิวหนังจะทำให้เกิดอาการระคายเคือง แต่ก็มีฤทธิ์เป็นยาถ่าย สามารถบรรเทาอาการปวดฟัน ปวดหู ขับพยาธิ รักษากลากเกลื้อน และใช้เป็นยาขับเลือด
ประเพณีและความเชื่อ

ตามประเพณีในประเทศไทยนิยมนำดอกรักมาร้อยเป็นมาลัยร่วมกับดอกมะลิ ดาวเรือง จำปา หรือกุหลาบ ใช้ในงานมงคลที่เกี่ยวเนื่องกับความรัก เพราะดอกรักสื่อความหมายถึงความรัก เช่น งานหมั้น และงานแต่งงาน โดยใช้ในขันหมากหมั้น ขันหมากแต่ง จัดพานรองรับน้ำสังข์ ร้อยเป็นมาลัยบ่าวสาว และโปรยบนที่นอนในพิธีปูที่นอน เป็นต้น ส่วนชาวฮาวายถือว่ามาลัยดอกรักที่ทำเป็นสร้อยคอ (lei) คือสัญลักษณ์ของความเป็นกษัตริย์ แต่ในอินเดีย ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดดั้งเดิมถือว่าเป็นวัชพืชไม่มีประโยชน์
แหล่งข้อมูลอื่น

PIER - Calotropis gigantea เก็บถาวร 2008-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Flowers of India - Crown flower
Purdue University: Center for New Crops & Plant Products - Crown flower
Addry, Limiaa Suliman Elnoor Abu (2005). Determination of Cu, Zn, Co, and Pb in A Sudanese Medicinal and Aromatic Plant (Calotropis procera Ait) (PDF) (วิทยานิพนธ์). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-03-27. สืบค้นเมื่อ 2023-05-12.
Dressler, S.; Schmidt, M. & Zizka, G. (2014). "Calotropis gigantea". African plants – a Photo Guide. Frankfurt/Main: Forschungsinstitut Senckenberg.
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Calotropis gigantea:  Wikidata: Q525166  Wikispecies: Calotropis gigantea  APDB: 73051  EoL: 483870  EPPO: CTRGI  FloraBase: 14925  FNA: 200018512  FoC: 200018512  GBIF: 3579089  GRIN: 8652  iNaturalist: 67574  IPNI: 95173-1  IRMNG: 11061164  ITIS: 506010  NCBI: 4066  PfaF: gigantea Calotropis gigantea  Plant List: kew-2693661  PLANTS: CAGI11  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:95173-1  WCSP: 502084 
Asclepias gigantea:  Wikidata: Q21871268  GBIF: 3577358  GRIN: 4471  IPNI: 94316-1  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:94316-1  Tropicos: 2603047 
ดอกรักที่ร้อยเป็นมาลัย
วัดปงสนุก (อำเภอเชียงแสน)

| วัดปงสนุก |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปงสนุก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 37 ตารางวา ตั้งอยู่ในเขตกำแพงเมืองด้านทิศตะวันออกติดกับริมแม่น้ำโขง
วัดปงสนุก ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ชื่อวัดปงสนุกปรากฏในพงศาวดารภาคที่ 61 ที่กล่าวถึง ปงสนุกหรือปวงสนุก ได้รับการบูรณะก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2040 โดยพ่อกำนันแดง สุปัชยา เป็นผู้นำพัฒนาวัด กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2040 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 วัดนี้ยังเป็นชื่อที่เรียกโบราณสถานที่เขลางค์นคร เมืองเก่าจังหวัดลำปาง อาจแสดงถึงการติดต่อกันของชุมชนดั้งเดิม สันนิษฐานจากรูปแบบทางสถาปัตยกรรมได้ว่า น่าจะมีการก่อสร้างเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 21
เจดีย์ประธานมีขนาดเล็กเป็นเจดีย์ทรงกลมพื้นเมืองแบบล้านนา อยู่ด้านหลังอุโบสถ ซึ่งเป็นวิหารที่มีการปฏิสังขรณ์ใหม่เป็นอุโบสถที่ใช้งานในปัจจุบันแต่เดิมส่วนของฐานบัวเป็นฐานบัวคว่ำบัวหงาย ชั้นเดียวที่ยืดท้องไม้สูงและประดับลูกแก้วอกไก่ 2 เส้น แต่ในสภาพปัจจุบันเป็นฐานบัวที่เปลี่ยนไป อาจมีการซ่อมแซมในชั้นหลังจึงทำให้รูปแบบเปลี่ยนไป คือ ที่ท้องไม้ได้เพิ่มบัวคว่ำบัวหงายซ้อมขึ้นมาอีก กลายเป็นบัวคว่ำ 2 ชั้น บัวหงาย 2 ชั้น และที่ท้องไม้ประดับลูกแก้วอกไก่ 2 เส้นเรือนธาตุ และฐานปัทม์ย่อเก็จ ถัดขึ้นไปเป็นฐานปัทม์กลางซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป 3 ชั้นองค์ระฆังทรงกลม มีลายดอกสี่เหลี่ยมระหว่างเส้นคู่ขนาน 4 ดอก บัลลังก์สี่เหลี่ยมย่อเก็จ ปลียอดมีกลีบบัวรองรับโดยรอบ
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูบาหมี พ.ศ. 2458–2480
พระนึ้ง พ.ศ. 2480–2491
พระอาจารย์อ้าย พ.ศ. 2491–2500
พระอธิการปัญญา พ.ศ. 2500–2508
พระอธิการสุทัศน์ พ.ศ. 2508–2509
พระอธิการกองแก้ว พ.ศ. 2509–2513
พระครูพินิตย์ พ.ศ. 2513–2516
พระครูประโชติสารธรรม พ.ศ. 2516–2519
พระเผ่าพันธ์ พ.ศ. 2519–2522
พระอธิการคำอ้าย ปภสฺสโร พ.ศ. 2522–2529
พระอธิการสุมิตร สุมํคโล พ.ศ. 2529–2543
พระอธิการวิชัย ชุติธมฺโม พ.ศ. 2543–2552
พระบุญศรี ติกขปญฺโญ พ.ศ. 2553–2555
พระครูปลัดอนุรักษ์ ฐิตสีโล พ.ศ. 2554-ปัจจุบันนี้
ม่อ เส้าชง

ม่อ เส้าชง จีนกลางว่า โม่ เส่าฉง (อักษรโรมัน: Max Mok, Benny Mok, Siu Chung Mok; จีน: 莫少聰; พินอิน: Mò Shǎocóng) นักร้องและนักแสดงชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1962 ที่ฮ่องกง มีชื่อเสียงโด่งดังโดยเฉพาะในยุคทศวรรษที่ 80 และ 90 มีบทบาทที่เป็นที่จดจำการรับบท "เหลียง คุน" ลูกศิษย์ของหวง เฟยหง จากภาพยนตร์เรื่อง Once Upon a Time in China II, III, IV และ V หลังจากหยวน เปียว รับบทนี้ในภาคแรก
ผลงานในระยะหลัง ๆ เช่น Warrior Period ในปี ค.ศ. 1996
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 มีข่าวปรากฏว่าถูกตำรวจฮ่องกงจับในข้อหาเสพกัญชา แต่เจ้าตัวได้ปฏิเสธพร้อมกับกล่าวว่าตนถูกใส่ความ แต่ต่อมาก็ได้ขอโทษต่อสาธารณชน หลังจากถูกตัดสินใจจำคุกเป็นเวลา 19 วัน
ชีวิตส่วนตัว เคยคบหากับ หง ซิน และทั้งคู่มีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน
แหล่งข้อมูลอื่น

Siu Chung Mok ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
วัดพระบรมธาตุ

วัดพระบรมธาตุ อาจหมายถึง
วัดพระบรมธาตุ (จังหวัดกำแพงเพชร)
วัดพระบรมธาตุ (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
วัดพระบรมธาตุ (จังหวัดชัยนาท)
วัดพระบรมธาตุ (จังหวัดอุตรดิตถ์)
วัดพระบรมธาตุ (จังหวัดตาก)
วัดพระบรมธาตุ (จังหวัดอุบลราชธานี)
ดูเพิ่ม

วัดพระธาตุ
วัดมหาธาตุ
วัดพระธาตุจอมรุ่ง
วัดพระธาตุจอมแจ้ง
วัดหน้าพระธาตุ
ระแนง

ระแนงเป็นวัสดุที่นิยมใช้ในการตกแต่งจะมีลักษณะเป็นแท่งยาว อาจจะเป็นรูปร่างกลมยาว หรือเป็นเหลี่ยมยาวก็ได้ เรามักพบเห็นระแนงตามบ้านเรือน เช่น ระแนงหลังคา ,ระแนงกันแดด และรั้วระแนง
ระแนง ที่พบเห็นในปัจจุบันจะทำขึ้นจากวัสดุ