stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย
พระราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| แอนน์แห่งโรมาเนีย | พระชนก: เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: ดยุคโรเบิร์ตที่ 1 แห่งปาร์มา | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: ดยุคชาร์ลส์ที่ 3 แห่งปาร์มา |
| แอนน์แห่งโรมาเนีย | พระชนก: เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: ดยุคโรเบิร์ตที่ 1 แห่งปาร์มา | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: หลุยส์ มารี เทเรสแห่งฝรั่งเศส |
| แอนน์แห่งโรมาเนีย | พระชนก: เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: มาเรีย แอนโตเนียแห่งโปรตุเกส | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: พระเจ้าไมเคิลแห่งโปรตุเกส |
| แอนน์แห่งโรมาเนีย | พระชนก: เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: มาเรีย แอนโตเนียแห่งโปรตุเกส | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: อเดลเลดแห่งลอเวนสไตน์ - เวิร์ทเฮล์ม - โรเซนเบิร์ก |
| แอนน์แห่งโรมาเนีย | พระราชชนนี: เจ้าหญิงมาร์เกรเธแห่งเดนมาร์ก | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: คริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก |
| แอนน์แห่งโรมาเนีย | พระราชชนนี: เจ้าหญิงมาร์เกรเธแห่งเดนมาร์ก | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: หลุยส์ แห่ง เฮสส์ - คาสเซิล |
| แอนน์แห่งโรมาเนีย | พระราชชนนี: เจ้าหญิงมาร์เกรเธแห่งเดนมาร์ก | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลออง | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: ดยุคโรเบิร์ตแห่งคาร์เตส |
| แอนน์แห่งโรมาเนีย | พระราชชนนี: เจ้าหญิงมาร์เกรเธแห่งเดนมาร์ก | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลออง | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงฟรองซัวแห่งออร์เลออง |
บรรณานุกรม

Radu, Prince of Hohenzollern-Veringen, Anne of Romania: A War, an Exile, a Life, Bucharest: The Romanian Cultural Foundation Publishing House, Bucharest, 2002 ISBN 973-577-338-4.  (A quasi-official biography by her son-in-law, originally published in Romanian as Un război, un exil, o viaţă, Bucharest, 2000)
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รัฐบาลคอมมิวนิสต์ หรือ สมเด็จพระราชินีเฮเลนแห่งโรมาเนีย |  |   สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย (ภายใต้กฎหมาย) (ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น)   (10 มิถุนายน ค.ศ. 1948 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 2016) |  | เจ้าชายราดูแห่งโรมาเนีย |
เจ้าหญิงอานาแห่งบูร์บง-ปาร์มา
มีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย
ฉัตรทิพย์ นาถสุภา

| ฉัตรทิพย์ นาถสุภา |
| --- | --- |
เกิด: 5 กันยายน พ.ศ. 2484 (83 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักเขียน, นักวิจัย, นักวิชาการ
สัญชาติ:  ไทย
ช่วงปีที่ทำงาน: พ.ศ. 2505 - ปัจจุบัน
คู่สมรส: จรรยา นาถสุภา
บุตร: 1 คน
ศาสตราจารย์กิตติคุณ ฉัตรทิพย์ นาถสุภา (เกิด 5 กันยายน พ.ศ. 2484) ผู้ร่วมริเริ่มแนวคิดเศรษฐศาสตร์การเมือง อดีตคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติสาขาเศรษฐศาสตร์ เมธีวิจัยอาวุโส สกว. นักวิจัยดีเด่นของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา นักประวัติศาสตร์อาวุโสดีเด่นแห่งชาติ และผู้แต่งตำราและบทความด้านเศรษฐศาสตร์ทั้งทั่วไปและเศรษฐศาสตร์การเมืองแพร่หลายในจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานว่าด้วยชนชาติไท ถือว่าเป็นนักวิชาการคนแรก ที่ศึกษาเกี่ยวกับชนชาติไท ทั้งกว้างและลึกซึ้งอย่างต่อเนื่องกว่า 30 ปี
ประวัติและการศึกษา

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ฉัตรทิพย์ นาถสุภา หรือ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ฉัตรทิพย์ นาถสุภา เกิดที่จังหวัดพระนคร ประเทศไทย เป็นบุตรชายคนเดียวของพลอากาศตรี นายแพทย์ ทิพย์ นาถสุภาและนางฉลวย (อิศรางกูร ณ อยุธยา)  เข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนมาแตร์เดอีและจบมัธยมศึกษาชั้น ม. 6 ที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียลเมื่อ พ.ศ. 2500 จากนั้นได้เข้าเรียนระดับเตรียมอุดมศึกษาชั้น ม. 7 สายวิทยาศาสตร์ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาและสมัครสอบเทียบได้ชั้นมัธยม 8 ในปีนั้นและสอบเข้าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ โดยเลือกเรียนรัฐศาสตร์สาขาการต่างประเทศและการทูตได้รับพระราชทานปริญญาเมื่อ พ.ศ. 2505 และต่อด้วยปริญญาโทสาขารัฐศาสตร์สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจากสถาบันเดียวกันเมื่อ พ.ศ. 2507 อาจารย์ ดร.ฉัตรทิพย์ได้เข้าเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยทันที่ที่จบการศึกษาปริญญาตรีเมื่อ พ.ศ. 2505
จากนั้น ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ฉัตรทิพย์ นาถสุภา ได้รับทุนไปศึกษาต่อที่ The Fletcher School of Law and Diplomacy ที่มหาวิทยาลัยทัฟท์ สหรัฐอเมริกา ได้รับปริญญาโท (M.A.) เมื่อ พ.ศ. 2508 ตามด้วยปริญญาโทสาขากฎหมายและการทูต (M.L.A.D.) พ.ศ. 2509 และด้วยความสนใจด้านเศรษฐศาสตร์ ศาสตราจารย์ ดร.ฉัตรทิพย์จึงสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัยนอร์ทอีสเทิร์นในบอสตันขนานกันไปด้วยและได้รับปริญญา (M.A Econ.) ในปี พ.ศ. 2510 การมุ่งศึกษาระดับปริญญาโทหลายสาขาในเวลาใกล้ๆ กันก็เพื่อมุ่งหาความรู้มาเป็นพื้นฐานในการศึกษาเรื่องที่ท่านสนใจเป็นอย่างมากเกี่ยวกับความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกันระหว่างเศรษฐศาตร์และการเมือง จากการค้นคว้าศึกษาที่ลงลึกและกว้างขวางทำให้ศาสตราจารย์ ดร.ฉัตรทิพย์ประสบความสำเร็จที่เห็นได้จากหัวเรื่องวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกเรื่อง "Foreign Trade, Foreign Finance and the Economic Development Of Thailand, 1956-1965" ของมหาวิทยาลัยทัฟท์เมื่อ พ.ศ. 2511
ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ฉัตรทิพย์ นาถสุภาสมรสกับคุณจรรยา (สิริวาร) มีบุตรคนเดียวเป็นนายแพทย์หญิง 1 คน (คุณช่อทิพย์) ปัจจุบันท่านอาจารย์เกษียณอายุราชการแล้วและพักอยู่ที่บ้านเก่าแก่และร่มรื่นที่ถนนเศรษฐศิริ เขตพญาไท ท่านอาจารย์ยังคงแข็งขันในงานเขียนและงานให้วิทยาทานและมีความสุขกับหนังสือในห้องสมุดส่วนตัวในบ้านที่มีหนังสือที่มีคุณค่ามากมายและหลากหลายรวมทั้งความสุขจากการแวะเวียนมาเยี่ยมเยือนจากมิตรสนิทและลูกศิษย์จำนวนมาก
ชีวิตการงาน

ศาสตราจารย์ ดร.ฉัตรทิพย์ นาถสุภาเข้ารับราชการเป็นอาจารย์ประจำในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งแต่ พ.ศ. 2505 คือตั้งแต่จบการศึกษาปริญญาตรี และเมื่อมีการก่อตั้งคณะเศรษฐศาสตร์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2513 อาจารย์ฉัตรทิพย์ได้ย้ายมาประจำที่คณะนี้และร่วมบุกเบิกช่วยวางรากฐานสร้างความแข็งแกร่งแก่วงการวิชาการด้านเศรษฐศาสตร์ของประเทศไทยและในนานาประเทศอย่างแข็งขันจนเกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2544 รวมเวลาราชการได้เกือบ 40 ปี
อาจารย์ฉัตรทิพย์เริ่มจากการเป็นอาจารย์ประจำในคณะฯ เลื่อนเป็นหัวหน้าภาควิชาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศเมื่อ พ.ศ. 2517 และเป็นคณบดีเมื่อ พ.ศ. 2522 ต่อจาก ดร.วารินทร์ วงศ์หาญเชาว์ ด้านตำแหน่งทางวิชาการ อาจารย์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์เมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นรองศาสตราจารย์ พ.ศ. 2519 และได้รับการโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ในสาขาวิชาประวัติศาสตร์เศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2538 ตลอดเวลารับราชการ อาจารย์ฉัตรทิพย์ได้มีบทบาททางวิชาการอย่างสูงและเข้มข้นมาก โดยนอกจากด้านการสอนและการวิจัยในประเทศแล้ว ท่านอาจารย์ยังได้รับการเชิญจากมหาวิทยาลัยในต่างประเทศหลายแห่งให้ไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์อาคันตุกะ (Visiting professor) บ้าง เมธีอาคันตุกะ (Visiting Guest Scholar) บ้าง รวมทั้งเมธีวิจัย (Visiting research fellow) ในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในต่างประเทศเป็นระยะๆ นับตั้งแต่ พ.ศ. 2515 เรื่อยมาจนเกษียณอายุ อาทิ ประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศญี่ปุ่น ประเทศเนเธอร์แลนด์ รวมทั้งสหรัฐ โดยเฉพาะประเทศญี่ปุ่นบ่อยถึง 6 วาระด้วยกัน ระหว่าง พ.ศ. 2522 -2547
แนวคิด

ได้ศึกษา หาสาเหตุการพัฒนาของประเทศไทยที่ล้าหลัง มีทิศทางตามประเทศอื่นๆอยู่เสมอ การศึกษาของ ศาสตราจารย์ ดร.ฉัตรทิพย์ นาถสุภา ประกอบด้วย ประวัติศาสตร์ เศรษฐกิจ การเมือง และสังคม โดยการเปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆที่พัฒนาแล้ว การศึกษาเปรียบเทียบนี้ได้แสดงให้เห็นภาพการพัฒนาของประเทศไทยได้อย่างดี
งานของ ศาสตราจารย์ ดร.ฉัตรทิพย์ นาถสุภา ทำให้เข้าใจสภาพความเป็นอยู่ วิถีการดำรงชีวิต ลักษณะเศรษฐกิจสังคมของคนไทยในอดีต ตั้งแต่ก่อนเกิดขึ้นของรัฐ(สยาม) จนกระทั่งเป็นรัฐ ไทย โดยกระบวนการขูดรีดของรัฐไทยต่อชุมชนอย่างต่อเนื่องเป็นปัจจัยหนึ่งที่สำคัญที่ทำให้ ชุมชนอ่อนแอ และยังยากจน และตอบคำถามว่าเหตุใดผู้คนส่วนใหญ่ที่อยู่ในประเทศที่อุดมสมบรูณ์ที่สุดแห่งหนึ่งในโลกยังต้องเผชิญกับความขัดสน ยากจน ขัดแย้ง สิ้นหวัง มีช่องว่างระหว่างความรวยกับความจนมากขึ้น และเหตุใดระบบเศรษฐกิจไทยก็ยังต้องตามประเทศพัฒนาอื่นๆ อยู่จนถึงทุกวันนี้
จากความพยายามดังกล่าว ศาสตราจารย์ ดร.ฉัตรทิพย์ นาถสุภา ได้เสนอแนวคิดสำคัญเพื่อเป็นทางเลือกในการปลดแอกจากการตามขั้นตอนการพัฒนาที่เป็นแนวคิดจากภายนอกสังคมของเรา ก็คือ เราทุกคนควรมีพันธะและภาระที่ต้องร่วมทำให้ชุมชนของเราเข้มแข็ง ฟื้นจิตสำนึกที่ดีงามของเราขึ้นมา เพื่อร่วมกันใช้และรักษาทรัพยากรธรรมชาติร่วมกัน กล่าวคือ ชุมชนต้องเข็มแข็งเพียงพอที่จะต่อรองกับกลุ่มทุนและรัฐ ที่แปรเปลี่ยนตามกระแสโลก ในขณะเดียวกัน ก็ต้องร่วมมือกับรัฐ เพื่อพัฒนาประเทศไทยร่วมกัน
ผลงาน > งานวิจัย

เศรษฐกิจหมู่บ้านไทยในอดีต (พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2527 ได้รับการพิมพ์ซ้ำรวม 5 ครั้งแล้ว)
ผลงาน > ตำราและงานแปล

The Political Economy of Siam
เกียรติประวัติ

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ฉัตรทิพย์ นาถสุภาได้รับการยกย่องเป็นอย่างสูงได้รับรางวัลและเกียรติคุณมากมายโดยได้รับการยกย่องเป็นนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ สาขาเศรษฐศาสตร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2528 ได้รับเกียรติเป็นองค์ปาฐกของปฐกถาป๋วย อึ๊งภากรณ์ (พ.ศ. 2523) , องค์ปาฐกของปาฐกถาปรีดี พนมยงค์ (พ.ศ. 2536) เมธีวิจัยอาวุโส สกว. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย ช่วยบ่มเพาะสร้างนักวิจัยที่มีคุณภาพสูงแก่ประเทศ (พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2542) และด้วยความสนใจและการให้ความสำคัญต่อชนบทและท้องถิ่นเป็นอย่างมาก ท่านอาจารย์ฉัตรทิพย์จึงได้รับการยกย่องให้เป็นนักวิจัยดีเด่นของทบวงมหาวิทยาลัย สาขาอาจารย์หรือนักวิชาการในสถาบันอุดมศึกษาที่มีผลงานทางวิชาการที่ก่อประโยชน์ต่อท้องถิ่นอย่างชัดเจนปี พ.ศ. 2540
หลังเกษียณอายุราชการแล้ว ศาสตราจารย์ ดร.ฉัตรทิพย์ยังคงแข็งขันทางด้านวิชาการต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง นอกจากได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์กิตติคุณประจำคณะเศรษฐศาสตร์จุในลงกรณ์มหาวิทยาลัยแล้ว ยังได้รับการแต่งตั้งเป็นปรีดี พนมยงค์ ศาสตราภิชานของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ในเวลาเดียวกันกับการเป็นกิตติเมธีประจำสาขาเศรษฐศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชด้วย (2548-2550) ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ฉัตรทิพย์ ได้รับพระราชทานปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงของประเทศอีก 2 แห่งคือ ปริญญาสังคมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ แห่งมหาวิทยาลัยมหิดล (พ.ศ. 2548) และปริญญาเศรษฐศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (พ.ศ. 2549) นอกจากนี้ ท่านอาจารย์ยังได้รับเกียรติอย่างสูงอีกครั้งหนึ่งให้เป็นองค์ปาฐกของปาฐกถาชุดสิรินธรครั้งที่ 21 เมื่อปี พ.ศ. 2549
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2530 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ความหนาแน่นกระแสสี่มิติ

เวกเตอร์ความหนาแน่นกระแสสี่มิติ  {\mathsf {J}} (อังกฤษ: four-current) ในทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษและทั่วไป คือเวอร์ชันซึ่งเป็นลอเรนซ์โคแวเรียนต์ (Lorentz covariant) ของเวกเตอร์ความหนาแน่นกระแสแม่เหล็กไฟฟ้า (electromagnetic current density)  \mathbf {j}
เวกเตอร์ความหนาแน่นกระแสสี่มิตินิยามเหมือนกันในทุกระบบ โดย
โดยที่
ในทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ คำกล่าวของกฎอนุรักษ์ประจุไฟฟ้า (electric charge conservation law) (เมื่อเขียนในรูปสมการจะเรียกว่าสมการความต่อเนื่อง (continuity equation)) คือว่า
"ไดเวอร์เจนซ์แบบโลเร็นตซ์อินวาเรียนท์ (Lorentz invariant divergence) ของ เวกเตอร์ความหนาแน่นกระแสสี่มิติ  {\mathsf {J}} เป็นศูนย์"
เมื่อ  {\boldsymbol {\partial }} เป็นตัวดำเนินการ (operator) ถูกเรียกว่าเกรเดียนท์สี่มิติ (four-gradient) และกำหนดโดย  \left({\frac {1}{c}}{\frac {\partial }{\partial t}},{\boldsymbol {\nabla }}\right) บางครั้งสมการความต่อเนื่องข้างบนถูกเขียนในรูป
ในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป สมการความต่อเนื่องดังกล่าวจะถูกเขียนในรูป
โดย semi-colon  \left.;\right. แทนอนุพันธ์โควาเรียนท์ (covariant derivative)
ดูเพิ่ม

เวกเตอร์สี่มิติ (four-vector)
อาทิตย์ชิงดวง

| อาทิตย์ชิงดวง |
| --- | --- |
สร้างโดย: เอ็กแซ็กท์
บทประพันธ์: ทีมบทเอ็กแช็กท์
บทละครโทรทัศน์: อาณาจินต์
กำกับโดย: ผอูน จันทรศิริ
แสดงนำ: สินจัย เปล่งพานิช  พิยดา อัครเศรณี   ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "อยู่โดยไม่เหลือใคร"  วาทิยา รวยนิรัตน์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "สิ่งเดียวคือหัวใจ"  ทราย ฟาเรนไฮธ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 28 ตอน
การผลิต
ผู้จัดละคร: ถกลเกียรติ วีรวรรณ
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 5
ออกอากาศ: 26 มกราคม 2552 (2552-01-26) – 12 มีนาคม 2552 (2552-03-12)
อาทิตย์ชิงดวง เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2552 ผลิตโดยบริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด โดยถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทั้งหมด 2 ครั้ง ครั้งแรกออกอากาศทางช่อง 5 ในปี 2552 ทุกวันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดี เวลา 20:25 น. (เวลามาตรฐานไทย) ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 12 มีนาคม พ.ศ. 2552
เรื่องย่อ

ปานระวี (สินจัย เปล่งพานิช) ผู้หญิงที่ต้องรักษาสถานะของตัวเอง เธอแต่งงานกับ รังสี สุริยาทิตย์ (พิศาล อัครเศรณี) มหาเศรษฐีผู้ร่ำรวย
แม้รังสีและปานระวีจะไม่มีลูกด้วยกัน แต่ทั้งคู่ได้เลี้ยงดู ภาสกร (ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา) ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรมเป็นอย่างดี รังสีมีลูกแท้ ๆ ที่เกิดกับผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ แสงหล้า (สุรัตนา ข้องตระกูล) เป็นลูกสาวชื่อ รังรอง (พิยดา อัครเศรณี)
นอกจากนี้ รังสีก็ไม่เคยรู้ถึงการมีอยู่ของเธอจนกระทั่งเธอเติบโตเป็นผู้ใหญ่
รังรองมาแก้แค้นปานระวี ผู้หญิงที่ทำร้ายแม่ของเธอและแย่งพ่อไปจากแม่ของเธอ และเธอยังมาเพื่อทวงมรดกของรังสีซึ่งควรเป็นของเธอ
ในที่สุด ความจริงก็ถูกเปิดเผยว่ารังรองไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของรังสี ในวัยหนุ่มสาว ปานระวีไม่ต้องการให้ใครพรากรังสีไปจากเธอเพราะเธอรักเขาจริง ๆ เพราะรังสีหลงหญิงสาวนักดนตรีอย่างแสงหล้า ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ อย่างไรก็ตาม รังสีจบความสัมพันธ์กับแสงหล้าโดยที่เขาไม่รู้ว่าเธอตั้งท้องลูกของเขา รังสีและปานระวีแต่งงานกันแต่เธอพบรูปของแสงหล้าที่สามีเก็บเอาไว้ทำให้เธอแทบคลั่ง
ต่อมา ปานระวีพาแสงหล้าไปคลีนิกทำแท้ง รังรองตกเป็นเหยื่อของเหตุการณ์ต่าง ๆ จนกระทั่งผลตรวจดีเอ็นเอเผยให้เห็นความจริงว่าเธอไม่ได้เป็นสมาชิกในตระกูลสุริยาทิตย
นักแสดง

| ปี | พ> ศ. 2552 |  |
| --- | --- | --- |
| สถานีออกอากาศ | ช่อง 5 |  |
| ผู้ผลิต | เอ็กแซ็กท์ |  |
| บทโทรทัศน์ | ผอูน จันทรศิริ |  |
| ออกอากาศ | จันทร์-พฤหัสบดี เวลา 20:25-21:25 |  |
| ผู้กำกับการแสดง | ผอูน จันทรศิริ |  |
ตัวละคร: นักแสดงหลัก
| ปานระวี สุริยาทิตย์ | สินจัย เปล่งพานิช |  |
| รังรอง สุริยาทิตย์ | พิยดา อัครเศรณี |  |
| รังสี สุริยาทิตย์ | พิศาล อัครเศรณี |  |
| ภาสกร (หนึ่ง) | ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา |  |
| ฟ้ารุ่ง (ฟ้า) | อคัมย์สิริ สุวรรณศุข |  |
| โชติ | อนุวัฒน์ นิวาตวงศ์ |  |
| เพียงสูรย์ | ป๊อบ คำเกษม |  |
| นภา | วราพรรณ หงุ่ยตระกูล |  |
| ป้าเนื่อง | ปนัดดา โกมารทัต |  |
ตัวละคร: นักแสดงรับเชิญ
| ปานระวี (ตอนสาว) | น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ |  |
| รังสี สุริยาทิตย์ (ตอนหนุ่ม) | ภูธเนศ หงษ์มานพ |  |
| แสงหล้า (ตอนสาว) | พิชญา เชาวลิต |  |
| เพียงพร | พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา |  |
| แสงหล้า | สุรัตนา ข้องตระกูล |  |
| คำแปง | วาสิฏฐี ศรีโลฟุ้ง |  |
เพลงประกอบละคร

เพลง อยู่โดยไม่เหลือใคร ขับร้องโดย วาทิยา รวยนิรัตน์ (เพลงเปิดเรื่อง)
เพลง สิ่งเดียวคือหัวใจ ขับร้องโดย ทราย ฟาเรนไฮธ์ (เพลงปิดเรื่อง)
กฎทรงพลังงาน

กฎอนุรักษ์พลังงาน (อังกฤษ: Conservation of energy) เป็นกฎในทางฟิสิกส์และเคมีที่กล่าวว่า พลังงานโดยรวมในระบบแยกส่วน หนึ่ง ๆ จะมีค่าเท่าเดิม หรือพูดได้ว่าพลังงานจะถูกอนุรักษ์ตลอดช่วงเวลา พลังงานที่ป้อนเข้าไปในระบบใดระบบหนึ่ง จะเท่ากับพลังงานที่ส่งออกมา พลังงานไม่สามารถถูกสร้างขึ้นใหม่หรือถูกทำลาย มันทำได้แต่เพียงเปลี่ยนรูปไปเป็นพลังงานรูปแบบอื่นเท่านั้น ตัวอย่างเช่น พลังงานเคมีสามารถเปลี่ยนไปเป็นพลังงานจลน์ได้ในการระเบิดของแท่งไดนาไมต์ เป็นต้น การอนุรักษ์พลังงานมีความแตกต่างกับการอนุรักษ์มวล แต่ทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษแสดงให้เห็นว่ามวลมีความสัมพันธ์กับพลังงาน โดยที่  E=mc^{2} และวิทยาศาสตร์ปัจจุบันจะใช้มุมมองที่ว่า มวลและพลังงานถูกอนุรักษ์
การอนุรักษ์พลังงานสามารถพิสูจน์ได้โดยใช้ทฤษฎีของนอยเธอร์ เป็นทฤษฎีบทที่เป็นผลจากความสมมาตรของการเลื่อนเวลาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งมาจากข้อเท็จจริงที่ว่า กฎทางฟิสิกส์ไม่เปลี่ยนแปลงตามเวลา
ผลที่ตามมาของกฎทรงพลังงานนี้ก็คือเครื่องยนต์ที่เคลื่อนไหวได้โดยไม่มีวันหยุดประเภทที่หนึ่งไม่มีจริง หรือพูดอีกอย่างคือ ไม่มีระบบที่ปราศจากการจ่ายพลังงานจากภายนอกจะสามารถส่งออกพลังงานที่ไม่มีขีดจำกัดออกมาในสิ่งแวดล้อมได้
พลังงาน คือ ความสามารถในการทำงานได้ของวัตถุ พลังงานมีหลายประเภท เช่น พลังงานจลน์ พลังงานศักย์ พลังงานเคมี พลังงานไฟฟ้า พลังงานนิวเคลียร์ พลังงานความร้อน เป็นต้น
ปริมาณที่เกี่ยวข้องกับปริมาณพลังงานจลน์โดยตรง คือ ความเร็วของวัตถุนั่นเอง หากความเร็วของวัตถุมีการเปลี่ยนแปลง แสดงว่าพลังงานจนล์ของวัตถุนั้นมีการเปลี่ยนแปลงไป ซึ่งสามารถหาพลังงานจลน์ได้จากสมการ 




E

k


=


1
2


m

v

2




{\textstyle E_{k}={\frac {1}{2}}mv^{2}}

 เมื่อ  เมื่อ  m คือ มวลของวัตถุ และ  v คือ ความเร็วของวัตถุ และเช่นกันปริมาณที่เกี่ยวข้องกับพลังงานศักย์โน้มถ่วงโดยตรงคือ ตำแหน่งความสูงของวัตถุ หากวัตถุมีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งความสูง แสดงว่าวัตถุนั้นมีการเปลี่ยนแปลงพลังงานศักย์โน้มถ่วง ซึ่งสามารถหาได้จากสมการ  E_{p}=mgh เมื่อ  m คือมวลของวัตถุ  g คือ ความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วง และ  h คือ ความสูงของวัตถุ
หากเราพิจารณาการการเปลี่ยนรูปพลังงานของวัตถุเฉพาะพลังงานกล (พลังงานจลน์กับพลังงานศักย์ถูกเรียกรวมว่าพลังงานกล) โดยไม่มีพลังงานอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องเลย จะได้การเปลี่ยนรูปพลังงานตามสมการ
{\frac {1}{2}}mv_{1}^{2}+mgh_{1}={\frac {1}{2}}mv_{2}^{2}+mgh_{2}
การอนุรักษ์พลังงานกล

เมื่อพิจารณาระบบที่มีวัตถุก้อนหนึ่งมวล  m กิโลกรัม อยู่ภายใต้อิทธิพลของแรงอนุรักษ์ (Conservative force) เช่น แรงโน้มถ่วงของโลกหรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ การที่วัตถุก้อนนี้อยู่ในสนามโน้มถ่วงของโลก  g มีขนาดคงตัวประมาณ 9.8 m/s2 หรือแม้แต่ใช้กันโดยอนุโลมเป็น 10 m/s2 โดยทั่วไปแล้วเราจะเรียกผลรวมของพลังงานศักย์โน้มถ่วง  E_{p} และพลังงานจลน์  E_{k} ของวัตถุก้อนนี้ ณ ตำแหน่งหนึ่ง ณ ขณะหนึ่งว่า พลังงานกล (Mechanical energy) และเป็นที่ประจักษ์ว่าพลังงานกลของวัตถุก่อนหนึ่ง ๆ จะมีค่าคงตัวเสมอจึงได้เรียกกันว่า กฎการอนุรักษ์พลังงานกล (Law of conservation of mechanical energy) กล่าวโดยสรุปคือ
ในขณะที่ระบบวัตถุหนึ่ง ๆ อยู่ภายใต้อิทธิพลของแรงอนุรักษ์ ดังเช่นในกรณีแรงโน้มถ่วงของโลกที่กำลังพิจารณาอยู่นี้ จะได้ว่าพลังงานกลของระบบวัตถุนี้ คือผลรวมของพลังงานศักย์โน้มถ่วงและพลังงานจลน์ของระบบวัตถุนี้ย่อมมีค่าคงตัว
เนื่องจากทั้งพลังงานศักย์โน้มถ่วงและพลังงานจลน์มีหน่วยเดียวกันคือ จูล (joule) ตามระบบหน่วยอนุพันธ์เอสไอ อาจกล่าวได้ว่าเมื่อวัตถุก้อนหนึ่งมีการเปลี่ยนรูปไปมาระหว่างพลังงานสองชนิดนี้ เราควรจะพิจารณาลักษณะของพลังงานที่เปลี่ยนจะดูสมจริงมากกว่าการอ้างถึงกฎการอนุรักษ์พลังงานกลเพียงอย่างเดียว
กฎข้อที่หนึ่งของเทอร์โมไดนามิก

สำหรับระบบเทอร์โมได้นามิกแบบปิด กฎข้อแรกของเทอร์โมไดนามิกได้กล่าวไว้ว่า
โดยที่  \delta Q คือปริมาณของพลังงานที่เพิ่มเข้ามาในระบบโดยกระบวนการความร้อน  \delta W เป็นปริมาณของพลังงานที่สูญเสียไปจากระบบเนื่องจากงานที่กระทำโดยระบบไปที่สภาพแวดล้อม และ  \mathrm {d} U คือการเปลี่ยนแปลงของพลังงานภายในของระบบ
เครื่องหมาย  \delta  หน้าพจน์ของความร้อนและงานนั้น ใช้เพื่อบ่งบอกถึงการเพิ่มขึ้นของพลังงาน ซึ่งเป็นคนละความหมายกับ  \mathrm {d} U ซึ่งหมายถึงการเพิ่มขึ้นของพลังงานภายใน (ดู Inexact differential) งานและความร้อน หมายถึง กระบวนการที่ทำให้เกิดการเพิ่มหรือหายไปของพลังงานในระบบ ในขณะที่พลังงานภายใน  U เป็นสมบัติในสภาวะหนึ่งของระบบเมื่อระบบไม่มีการเปลี่ยนแปลงสภาพสมดุลทางความร้อนนั่นคือ พจน์พลังงานความร้อน  \delta Q หมายถึง ปริมาณของพลังงานที่ถูกเพิ่มเข้ามาเนื่องจากผลของการให้ความร้อน ไม่ได้หมายถึงรูปแบบของพลังงานชนิดหนึ่ง เช่นเดียวกันพจน์งาน  \delta W หมายถึง ปริมาณของพลังงานที่สูญเสียไปซึ่งเป็นผลมาจากงาน นั่นคือคน ๆ หนึ่งสามารถบอกถึงปริมาณของพลังงานภายในของระบบความร้อนได้โดยรู้สถานะหนึ่งของระบบ แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าก่อนหน้านั้นมีพลังงานเท่าไหร่ไหลเข้าหรือออกจากระบบเนื่องจากผลของการร้อนขึ้นหรือเย็นลงหรือจากงานที่กระทำหรือถูกกระทำ รู้เพียงแค่สถานะหนึ่งของระบบ
เอนโทรปี คือ ฟังก์ชันสถานะของระบบซึ่งบอกถึงข้อจำกัดของความเป็นไปได้ในการแปลงความร้อนเป็นงาน
สำหรับระบบอัดตัวได้เชิงเดียว (simple compressible system) งานที่ถูกกระทำโดยระบบสามารถอธิบายได้โดย
เมื่อ  P คือ ความดัน และ  \mathrm {d} V คือ การเปลี่ยนแปลงปริมาตรของระบบอย่างน้อยมาก ๆ ซึ่งแต่ละตัวเป็นตัวแปรของระบบ ในกรณีสมมุติที่กระบวนการเป็นกระบวนการอุดมคติและช้าอย่างเป็นอนันต์ เรียกว่า กระบวนการกึ่งคงที่ (quasi-static) เป็นกระบวนการย้อนกลับได้ ความร้อนที่ถูกถ่ายโอนจากแหล่งกำเนิดด้วยอุณหภูมิที่มากกว่าอุณหภูมิของระบบเพียงน้อยมาก ๆ สามารถอธิบายได้โดย
เมื่อ  T คือ อุณหภูมิ และ  \mathrm {d} S คือ การเปลี่ยนแปลงเอนโทรปีของระบบอย่างน้อยมาก ๆ ซึ่งอุณหภูมิและเอนโทรปีเป็นตัวแปรของระบบ
ถ้าระบบเปิด (ที่อาจมีการแลกเปลี่ยนมวลกับสภาพแวดล้อม) มีหลายกำแพงซึ่งการถ่ายโอนมวลผ่านกำแพงแข็งแกร่ง (rigid wall) แยกจากการถ่ายโอนความร้อนและงาน กฎข้อแรกของเทอร์โมไดนามิกสามารถแสดงได้ ดังนี้
เมื่อ  \mathrm {d} M คือ มวลที่เพิ่มเข้ามา และ  u' คือ พลังงานภายในต่อหน่วยมวลของมวลที่เพิ่มเข้ามา ซึ่งวัดจากสภาพแวดล้อมก่อนเกิดกระบวนการ
เสาวรส

| เสาวรส |
| --- | --- |

เสาวรสสีม่วงจากออสเตรเลียทั้งผลและผ่าตามขวาง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Passifloraceae
สกุล:: Passiflora
สปีชีส์:: P.  edulis
ชื่อทวินาม
Passiflora edulis Sims, 1818

เสาวรส, กะทกรกฝรั่ง, กะทกรกสีดา หรือ กะทกรกยักษ์ (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Passiflora edulis, อังกฤษ: Passionfruit, สเปน: Maracujá) เป็นไม้เถาเลื้อย ถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ บริเวณประเทศบราซิล ปารากวัย อาร์เจนตินา ผลเป็นรูปกลม ผลอ่อนสีเขียว เมื่อสุกมีหลายสีแล้วแต่พันธุ์ ทั้งสีม่วง เหลือง ส้ม ชั้นในสุดของเปลือกเป็นเยื่อสีขาวที่เรียกรก ภายในมีเมล็ดสีดำจำนวนมาก อยู่ในเยื่อหุ้มเมล็ดเป็นถุง กลิ่นคล้ายฝรั่งสุก รสเปรี้ยวจัด บางพันธุ์มีรสอมหวาน
การผสมเกสร

การผสมเกสรนั้นจะใช้แมลงภู่เพื่อการผสมเกสรในเชิงการค้าในฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย และ มาเลเซีย และส่วนอื่น ๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากนี้ยังค้นพบว่าดอกเสาวรสบานสัมพันธ์กันกับช่วงที่แมลงภู่กำลังแพร่กระจายจำนวนประชากร แสดงให้เห็นว่าสิ่งมีชีวิตทั้งสองชนิดนี้วิวัฒนาการมาอย่างสัมพันธ์กัน
การกระจายพันธุ์

มีการปลูกเสาวรสทางการค้าในหลายประเทศ เช่น อินเดีย ศรีลังกา นิวซีแลนด์ ประเทศแถบทะเลแคริบเบียน บราซิล โคลอมเบีย โบลิเวีย เอกวาดอร์ อินโดนีเซีย เปรู เปอร์โตริโก สาธารณรัฐโดมินิกัน สหรัฐอเมริกา อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย แอฟริกาตะวันออก เม็กซิโก อิสราเอล คอสตาริกา แอฟริกาใต้และโปรตุเกส
ในประเทศไทยมีเสาวรสที่ปลูกทั่วไป 3 พันธุ์คือ พันธุ์สีม่วง เมื่อสุกเปลือกสีม่วง เนื้อในสีเหลือง รสอมหวานมากกว่าพันธุ์อื่น ๆ แต่ไม่ค่อยต้านทานโรคในเขตร้อน พันธุ์สีเหลืองหรือเสาวรสสีทอง ผลแก่สีเหลือง รสเปรี้ยวมาก นิยมปลูกในเขตร้อน พันธุ์ผสม เมื่อสุกเป็นสีม่วงอมแดง รสเปรี้ยวจัด กลิ่นแรง สามารถปักชำและเสียบยอดได้
การใช้ประโยชน์

ผลสุกของเสาวรสนำมาทำน้ำผลไม้และไวน์ หรือเติมลงในน้ำผลไม้ชนิดอื่นเพื่อเพิ่มกลิ่น
ในทวีปอเมริกาใต้รับประทานเปลือกของเสาวรสสุก หรือนำไปปั่นรวมกับน้ำตาลและน้ำเสาวรสเป็นเครื่องดื่มที่เรียก Refresco นำเนื้อเสาวรสไปทำขนมได้หลายชนิดทั้งเค้ก ไอศกรีม แยม เยลลี ยอดเสาวรสนำไปแกงหรือกินกับน้ำพริกเมล็ดนำไปสกัดน้ำมันพืช ทำเนยเทียม เปลือกนำไปสกัดสารเพกทินหรือนำมาตากแห้งเป็นอาหารสัตว์ เปลือกเสาวรสที่อ่อนบางพันธุ์มีสารประกอบไซยาไนต์เล็กน้อยโดยเฉพาะผลสีม่วง แต่เมื่อนำเปลือกมาทำแยมด้วยความร้อนสูง สารประกอบไซยาไนต์จะหายไป
การใช้ประโยชน์ในประเทศต่าง ๆ มีดังนี้
บราซิล มูสเสาวรสเป็นของหวานที่พบได้ทั่วไป เมล็ดเสาวรสนิยมใช้แต่งหน้าเค้ก ในการปรุงCaipirinha นิยมใช้เสาวรสแทนมะนาว
โคลอมเบีย เป็นผลไม้ที่สำคัญในการทำน้ำผลไม้และขนม เรียกเสาวรสว่า "Maracuyá"
สาธารณรัฐโดมินิกันเรียกเสาวรสว่า chinola ใช้ทำน้ำผลไม้และใช้แต่งรสไซรับ กินเป็นผลไม้สดกับน้ำตาล
ฮาวาย ทั้งเสาวรสสีม่วงและสีเหลืองใช้กินเป็นผลไม้ น้ำเชื่อมรสเสาวรสใช้แต่งหน้าน้ำแข็ง ไอศกรีม และใช้เป็นส่วนผสมในเค้ก คุกกี้ แยม เยลลี่ เนย
อินโดนีเซีย มีเสาวรสสองชนิด คือชนิดสีขาวกับสีเหลือง สีขาวกินเป็นผลไม้ สีเหลืองใช้ทำน้ำผลไม้ และเคียวกับน้ำตาลเป็นไซรับ
นิวซีแลนด์ และ ออสเตรเลีย นิยมกินผลสดเป็นอาหารเช้าในช่วงฤดูร้อน เช่นทำฟรุตสลัด เสาวรสใช้ทำขนมหลายอย่าง เช่นแต่งหน้าเค้ก pavlova ไอศกรีม ใช้แต่งรสชีสเค้ก และมีน้ำอัดลมรสเสาวรสในออสเตรเลีย
ปารากวัย ใช้ทำน้ำผลไม้ ใช้ผสมในเค้กมูส ชีสเค้ก ใช้แต่งรสโยเกิร์ตและคอกเทล
เม็กซิโก ใช้ทำน้ำผลไม้หรือรับประทานผลกับพริกป่นและน้ำเลมอน
เปอร์โตริโก เรียกเสาวรสว่า "Parcha" นิยมใช้เป็นยาลดความดัน ใช้ทำน้ำผลไม้ ไอศกรีมหรือเพสตรี
เปรูใช้เสาวรสทำขนมหลายชนิดรวมทั้งชีสเค้ก ใช้ทำน้ำผลไม้ ผสมใน ceviche และคอกเทล
ฟิลิปปินส์รับประทานเป็นผลไม้ มีขายทั่วไปแต่ไม่เป็นที่นิยมมาก
แอฟริกาใต้ เสาวรสรู้จักกันในชื่อ Granadilla ใช้แต่งรสโยเกิร์ต น้ำอัดลม กินเป็นผลไม้หรือใช้แต่งหน้าเค้ก
ศรีลังกา นิยมดื่มน้ำเสาวรสเป็นน้ำผลไม้
สหรัฐอเมริกา ใช้ผสมในน้ำผลไม้ผสม
เวียดนาม รับประทานเสาวรสปั่นกับน้ำผึ้งและน้ำแข็ง
ไทย นิยมรับประทานสด หรือแปรรูปเป็นน้ำผลไม้
สารอาหาร

| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |
พลังงาน: 406 กิโลจูล (97 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 23.38 g
น้ำตาล: 11.20 g
ใยอาหาร: 10.4 g
 

ไขมัน: 0.70 g
 

โปรตีน: 2.20 g
 

วิตามิน
วิตามินเอ: (8%) 64 μg
ไรโบเฟลวิน (บี2): (11%) 0.130 มก.
ไนอาซิน (บี3): (10%) 1.500 มก.
โฟเลต (บี9): (4%) 14 μg
วิตามินซี: (36%) 30.0 มก.
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (1%) 12 มก.
เหล็ก: (12%) 1.60 มก.
แมกนีเซียม: (8%) 29 มก.
ฟอสฟอรัส: (10%) 68 มก.
โพแทสเซียม: (7%) 348 มก.
สังกะสี: (1%) 0.10 มก.
 
Nutrient values and weights are for edible portion.
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่  แหล่งที่มา: USDA FoodData Central
ผลเสาวรสสุกมีบีตา-แคโรทีน โพแทสเซียมและใยอาหารสูง น้ำเสาวรสมีวิตามินซีมากและเหมาะสำหรับผู้ที่มีความดันโลหิตสูง ผลสีเหลืองใช้ในอุตสาหกรรมน้ำผลไม้ ส่วนผลสีม่วงนิยมบริโภคสด เสาวรสมีไลโคพีน ในชั้นเพอริคาร์บ
ภาพของเสาวรส

เสาวรส 3 สปีชีส์
เสาวรสสีม่วง
ผลเสาวรสม่วงผ่าตามขวาง
เสาวรสสีเหลืองที่เก็บเกี่ยวแล้ว (P.flavicarpa)
เสาวรสสีม่วงที่เก็บเกี่ยวแล้ว
ขนาดที่ต่างกันของเสาวรสสีเหลืองและสีม่วง
ผลเสาวรสที่ยังติดอยู่กับเถา
ดอกของ Passiflora flavicarpa
แหล่งข้อมูลอื่น

Purdue.edu, Fruits of Warm Climates: Passionfruit
Saowaros.com, Thai Passion fruit
CRFG.org เก็บถาวร 2020-07-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, California Rare Fruit Growers: Passion Fruit Fruit Facts
Passiflora.org, Passiflora Society International
DaleysFruit.com.au, Australian Passionfruit Varieties
Phytochemicals.info, phytochemicals in Passion Fruit
Passionflow.co.uk, Passiflora Online
ไวน์หรือ 'sicar' ทำจากเสาวรสในอิสราเอล