stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศไทยในเอเชียนเกมส์
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนเกมส์

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปีการแข่งขัน | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับที่ได้ |
|  1951-นิวเดลี | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  1954-มะนิลา | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  1958-โตเกียว | 0 | 1 | 3 | 4 | 12 |
|  1962-จาการ์ตา | 2 | 6 | 4 | 12 | 7 |
|  1966-กรุงเทพมหานคร | 12 | 14 | 11 | 37 | 3 |
|  1970-กรุงเทพมหานคร | 9 | 17 | 13 | 39 | 3 |
|  1974-เตหะราน | 4 | 2 | 8 | 14 | 8 |
|  1978-กรุงเทพมหานคร | 11 | 12 | 19 | 42 | 5 |
|  1982-นิวเดลี | 1 | 5 | 4 | 10 | 12 |
|  1986-โซล | 3 | 10 | 13 | 26 | 7 |
|  1990-ปักกิ่ง | 2 | 7 | 8 | 17 | 9 |
|  1994-ฮิโระชิมะ | 3 | 10 | 13 | 26 | 7 |
|  1998-กรุงเทพมหานคร | 24 | 26 | 40 | 90 | 4 |
|  2002-ปูซาน | 14 | 19 | 10 | 43 | 6 |
|  2006-โดฮา | 13 | 15 | 26 | 54 | 5 |
|  2010-กวางโจว | 11 | 9 | 32 | 52 | 9 |
|  2014-อินช็อน | 12 | 7 | 28 | 47 | 6 |
|  2018-จาการ์ตา−ปาเล็มบัง | 11 | 16 | 46 | 73 | 11 |
|  2022-หางโจว | 12 | 14 | 32 | 58 | 8 |
|  2026-นาโงยะ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0* |
|  2030-โดฮา | 0 | 0 | 0 | 0 | 0* |
|  2034-รียาด | 0 | 0 | 0 | 0 | 0* |
| รวม | 144 | 189 | 311 | 644 | 7 |
ยังไม่มีการแข่งขัน
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนเกมส์ > สรุปเหรียญรางวัลรายการแข่งขัน

10
20
30
40
50
60
70
80
90
1951
1954
1958
1962
1966
1970
1974
1978
1982
1986
1990
1994
1998
2002
2006
2010
2014
2018
2022
ทอง
เงิน
ทองแดง
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนเกมส์ > เหรียญรางวัลแบ่งตามกีฬา

| กีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 13 | 16 | 21 | 50 |
|  แบดมินตัน | 1 | 11 | 16 | 28 |
|  บาสเกตบอล | 0 | 1 | 1 | 2 |
|  วอลเลย์บอลชายหาด | 1 | 1 | 1 | 3 |
|  เพาะกาย | 1 | 0 | 0 | 1 |
|  โบว์ลิ่ง | 6 | 10 | 8 | 24 |
|  มวยสากล | 20 | 26 | 35 | 81 |
|  เรือแคนู | 0 | 1 | 3 | 4 |
|  บริดจ์ | 0 | 1 | 2 | 3 |
|  บิลเลียด | 3 | 4 | 7 | 14 |
|  จักรยาน | 15 | 13 | 11 | 39 |
|  ดำน้ำ | 0 | 0 | 3 | 3 |
|  เรือยาวมังกร | 0 | 1 | 7 | 8 |
|  ขี่ม้า | 2 | 3 | 6 | 11 |
|  อีสปอร์ต | 1 | 1 | 2 | 4 |
|  ฟันดาบ | 0 | 0 | 2 | 2 |
|  กอล์ฟ | 3 | 2 | 2 | 7 |
|  ยิมนาสติก | 1 | 0 | 0 | 1 |
|  Jet ski | 1 | 2 | 2 | 5 |
|  ยูโด | 0 | 0 | 9 | 9 |
|  ยิวยิตสู | 0 | 0 | 3 | 3 |
|  กาบัดดี | 0 | 1 | 2 | 3 |
|  คาราเต้ | 0 | 1 | 9 | 10 |
|  คูราช | 0 | 0 | 2 | 2 |
|  Paragliding | 2 | 1 | 1 | 4 |
|  ปันจักสีลัต | 0 | 2 | 5 | 7 |
|  โรลเลอร์ | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  เรือพาย | 0 | 3 | 11 | 14 |
|  รักบี้ | 0 | 0 | 3 | 3 |
|  เรือใบ | 13 | 16 | 27 | 56 |
|  เซปักตะกร้อ | 30 | 5 | 1 | 36 |
|  ยิงปืน | 11 | 29 | 39 | 79 |
|  ว่ายน้ำ | 4 | 3 | 10 | 17 |
|  เทเบิลเทนนิส | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  เทควันโด | 7 | 11 | 21 | 39 |
|  เทนนิส | 5 | 6 | 11 | 22 |
|  วอลเลย์บอล | 0 | 1 | 2 | 3 |
|  ยกน้ำหนัก | 2 | 14 | 17 | 33 |
|  วูซู | 2 | 3 | 7 | 12 |
| รวม | 144 | 189 | 311 | 644 |
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนเกมส์ > เหรียญรางวัลแบ่งตามนักกีฬา

| นักกีฬา | กีฬา | ปี | เพศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ | เทควันโด | 2014–2022 | หญิง | 2 | 0 | 1 | 3 |
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปีการแข่งขัน | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |  |
 1986-ซัปโปโระ: ไม่ได้เข้าร่วม
 1990-ซัปโปโระ: ไม่ได้เข้าร่วม
|  1996-ฮาร์บิน | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
 1999-คังวอน: ไม่ได้เข้าร่วม
|  2003-อะโอะโมะริ | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  2007-ฉางชุน | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  2011-อัสตานา−อัลมาตี | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  2017-ซัปโปโระ | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  2025-ฮาร์บิน | 0 | 0 | 1 | 1 | 8 |
|  2029-นีอม | 0 | 0 | 0 | 0 | 0* |
| รวม | 0 | 0 | 1 | 1 | 11 |
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว > เหรียญรางวัลแบ่งตามกีฬา

| กีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  สกีลีลา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 0 | 0 | 1 | 1 |
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว > เหรียญรางวัลแบ่งตามนักกีฬา

| นักกีฬา | กีฬา | ปี | เพศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปอล วิเยอร์ต็องส์ | สกีลีลา | 2025 | ชาย | 0 | 0 | 1 | 1 |
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนอินดอร์เกมส์

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปีการแข่งขัน | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับที่ได้ |
|  2005-กรุงเทพมหานคร | 20 | 21 | 33 | 74 | 3 |
|  2007-เขตบริหารพิเศษมาเก๊า | 19 | 28 | 22 | 69 | 2 |
|  2009-ฮานอย | 19 | 17 | 34 | 70 | 4 |
| รวม | 58 | 66 | 89 | 213 | 2 |
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนมาเชียลอาร์ทเกมส์

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปีการแข่งขัน | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับที่ได้ |
|  2009-กรุงเทพมหานคร | 21 | 17 | 16 | 54 | 1 |
| รวม | 21 | 17 | 16 | 54 | 1 |
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปีการแข่งขัน | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับที่ได้ |
|  2013-อินช็อน | 8 | 3 | 11 | 22 | 4 |
|  2017-อาชกาบัต | 21 | 20 | 29 | 70 | 6 |
|  2023-กรุงเทพมหานคร−ชลบุรี | 0 | 0 | 0 | 0 | 0* |
ยังไม่มีการแข่งขัน
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนบีชเกมส์

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปีการแข่งขัน | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับที่ได้ |
|  2008-บาหลี | 10 | 17 | 10 | 37 | 2 |
|  2010-มัสกัส | 15 | 10 | 11 | 36 | 1 |
|  2012-ไห่หยาง | 13 | 9 | 6 | 28 | 2 |
|  2014-ภูเก็ต | 56 | 37 | 33 | 126 | 1 |
|  2016-ดานัง | 36 | 24 | 30 | 90 | 2 |
|  2020-ซานย่า | 0 | 0 | 0 | 0 | 0* |
| รวม | 130 | 97 | 91 | 318 | 1 |
ยังไม่มีการแข่งขัน
แบ่งตามปีการแข่งขัน > เอเชียนยูธเกมส์

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปีการแข่งขัน | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับที่ได้ |
|  2009-สิงคโปร์ | 11 | 7 | 2 | 20 | 3 |
|  2013-หนานจิง | 6 | 15 | 16 | 37 | 4 |
|  2021-ซัวเถา | 0 | 0 | 0 | 0 | 0* |
| รวม | 17 | 22 | 18 | 57 | 3 |
ยังไม่มีการแข่งขัน
ดูเพิ่ม

ประเทศไทยในซีเกมส์
ประเทศไทยในโอลิมปิก
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้:   กาตาร์   คูเวต   จอร์แดน   ซาอุดีอาระเบีย   เยเมน   ซีเรีย   บาห์เรน   ปาเลสไตน์   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   เลบานอน   อิรัก   อิหร่าน   โอมาน 
เอเชียกลาง:   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เติร์กเมนิสถาน   ทาจิกิสถาน   อัฟกานิสถาน   อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้:   เนปาล   บังกลาเทศ   ปากีสถาน   ภูฏาน   มัลดีฟส์   ศรีลังกา   อินเดีย 
เอเชียตะวันออก:   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   จีน   ญี่ปุ่น   จีนไทเป   มองโกเลีย   มาเก๊า   ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:   กัมพูชา   ติมอร์-เลสเต   ไทย   บรูไน   พม่า   ฟิลิปปินส์   มาเลเซีย   ลาว   เวียดนาม   สิงคโปร์   อินโดนีเซีย 
อดีต:  อิสราเอล (เข้าเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป ปี 1994)
| ด ค ก ประเทศไทยในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |
1951 • 1954 • 1958 • 1962 • 1966 • 1970 • 1974 • 1978 • 1982 • 1986 • 1990 • 1994 • 1998 • 2002 • 2006 • 2010 • 2014 • 2018 • 2022
| ด ค กประเทศไทยในการแข่งขันกีฬานานาชาติ |
| --- | --- |
กีฬาหลากชนิดระดับนานาชาติ:  โอลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน  พาราลิมปิก  กีฬามหาวิทยาลัยโลก  เวิลด์เกมส์ 
กีฬาหลากชนิดระดับภูมิภาค:  เอเชียนเกมส์  เอเชียนพาราเกมส์  ซีเกมส์ 
ชนิดกีฬา:  ฟุตบอลโลก  ฟุตบอลโลกหญิง 
| ด ค กทีมกีฬาทีมชาติไทย |
| --- | --- |
 แบดมินตัน  เบสบอล  บาสเกตบอล  ช  ญ  แฮนด์บอลชายหาด  ช  ญ  ฟุตบอลชายหาด  มวยสากล  คริกเกต ช  ญ  ฟุตบอล  ช  ญ  ช ยู-23  ช ยู-21  ช ยู-20  ญ ยู-20  ช ยู-17  ญ ยู-17  ช ยู-14  ฟลอร์บอล  ช  ญ  ฟุตซอล ช  ญ  แฮนด์บอล ช  ญ  ฮอกกี้สนาม ช  ญ  ฮอกกี้น้ำแข็ง ช  ญ  ช ยู-18  กาบัดดี้ ช  ญ  เนตบอล  รักบี้ลีก  รักบี้ยูเนียน ช  ญ  ช7  ญ7  ซอฟต์บอล ช  ญ  เทเบิลเทนนิส ช  ญ  เทนนิส ช  ญ  วอลเลย์บอล ช  ญ  ช ยู-19  โปโลน้ำ ช  ญ  วีลแชร์บาสเกตบอล ช  ญ  กรีฑา 
 โอลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน  พาราลิมปิก  เอเชียนเกมส์  ซีเกมส์  กีฬามหาวิทยาลัยโลก  เวิลด์เกมส์ 
| ด ค กเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
 กีฬา  การคัดเลือกเจ้าภาพ  OCA  NOCs  ตารางเหรียญรางวัล  สรุปเหรียญ ฤดูร้อน  ฤดูหนาว  ผู้รับเหรียญรางวัล  สัญลักษณ์  มาสคอต 
| ฤดูร้อน |   1951 นิวเดลี   1954 มะนิลา   1958 โตเกียว   1962 จาการ์ตา   1966 กรุงเทพ   1970 กรุงเทพ   1974 เตหะราน   1978 กรุงเทพ   1982 นิวเดลี   1986 โซล   1990 ปักกิ่ง   1994 ฮิโรชิมะ   1998 กรุงเทพ   2002 ปูซาน   2006 โดฮา   2010 กว่างโจว   2014 อินช็อน   2018 จาการ์ตา–ปาเล็มบัง   2022 หางโจว†   2026 ไอจิ–นาโงยะ   2030 โดฮา   2034 รียาด    2038 รอประกาศ  |  |
| ฤดูหนาว |   1986 ซัปโปโระ   1990 ซัปโปโระ   1996 ฮาร์บิน   1999 คังว็อน   2003 อาโอโมริ   2007 ฉางชุน   2011 อัสตานา–อัลมาตี   2017 ซัปโปโระ   2025 ฮาร์บิน   2029 นีอม  |  |
 †เลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2023 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
No true Scotsman

No true Scotsman (แปลว่า  ไม่มีชาวสกอตแท้) เป็นเหตุผลวิบัติอรูปนัย  (informal fallacy คือไม่ใช่วิบัติตามวิธีทางตรรกศาสตร์) เป็นวิธีการ "เฉพาะกิจ" ที่ทำให้สิ่งที่ตนกล่าวยืนยันไม่เป็นเท็จ คือ เมื่อมีการแสดงให้เจ้าของคำเห็นตัวอย่างที่ไม่ตรงกับคำกล่าวของตน  (เช่นคำของเจ้าของว่า "ไม่มีชาวสกอตที่ไหนทำแบบนี้หรอก [no Scotsman would do such a thing]") แทนที่จะปฏิเสธว่าตัวอย่างนั้นไม่เป็นจริง หรือยอมว่าคำกล่าวของตนนั้นอาจไม่เป็นจริง เจ้าของก็จะเปลี่ยนคำกล่าวเพื่อยกเว้นกรณีนั้นหรือกรณีต่าง ๆ ที่คล้ายกับกรณีนั้นเป็นพิเศษโดยใช้วาทศิลป์ โดยไม่ได้อ้างอิงหลักการอะไร ๆ เลย (เช่นแก้ว่า "ไม่มีชาวสกอต แท้ ที่ไหนทำแบบนี้หรอก [no true Scotsman would do such a thing]") 
วิธีการนี้ยังเป็นเทคนิคที่สามารถใช้ตั้งข้อแม้ต่าง ๆ ที่ไม่จำเป็นอีกด้วย
ตัวอย่าง

ตัวอย่างง่าย ๆ ของเหตุผลวิบัตินี้ก็คือ
ตัวอย่างที่ยกมาเกี่ยวกับการเมืองก็คือคำที่อ้างว่า  "ไม่มีประเทศประชาธิปไตยที่ไหนที่จะเริ่มสงครามหรอก" แล้วแยกแยะระหว่างประชาธิปไตยที่ "สมบูรณ์" หรือ "แท้" ซึ่งไม่เริ่มสงครามกับประชาธิปไตย "ใหม่" ซึ่งอาจจะทำการเริ่มสงคราม
กำเนิดของคำ

การใช้คำนี้เริ่มโดยนักปรัชญาชาวอังกฤษชื่อว่า  แอนโทนี ฟลู  ผู้ได้เขียนไว้ว่า
ขอให้ลองจินตนาการถึงนายเฮมิช แมกดอนัลด์  ผู้เป็นคนสกอต
ผู้นั่งลงอ่านหนังสือพิมพ์ข่าวกลาสโกว์รับอรุณ 
แล้วพบหัวพาดข่าวว่า  "ไอ้บ้ากามย่านไบรตัน  (ในประเทศอังกฤษ)  เอาอีกแล้ว" 
นายเฮมิชตะลึงใจจนถึงกับประกาศว่า  "ไม่มีชาวสกอตที่ไหนทำแบบนี้หรอก"
ในวันต่อมา  นายเฮมิชก็ได้มานั่งอ่านหนังสือพิมพ์อีก
แต่คราวนี้  กลับพบข่าวของคนแอเบอร์ดีน  (ในประเทศสกอตแลนด์)
ซึ่งมีพฤติกรรมโหดเหี้ยมที่ทำให้ "ไอ้บ้ากามย่านไบรตัน" เป็นเหมือนกับสุภาพบุรุษ
คือ  หลักฐานใหม่นี้ชี้ให้เห็นว่า  นายเฮมิชมีความคิดเห็นที่ไม่ถูกต้อง  แต่ว่า  (คุณคิดว่า)  เขาจะสามารถรับความผิดพลาดนี้ไหม
แทบจะไม่มีโอกาส  (ดังนั้น) คราวนี้  เขาก็เลยกล่าวว่า  "ไม่มีชาวสกอตแท้ที่ไหนทำแบบนี้หรอก"
ดูเพิ่ม

คำให้การพิเศษ
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  No True Scotsman, Internet Encyclopedia of Philosophy
↑  Flew, Antony (1975), Thinking About Thinking: Do I Sincerely Want to Be Right?, London: Collins Fontana, ISBN 978-0-00-633580-1
↑  Pinker, Steven (2003). How the Mind Works. Hukilau.
↑  David P. Goldman. "No true Scotsman starts a war" เก็บถาวร 2019-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Asia Times Online, Jan 31, 2006
↑  Flew, Antony (1975), Thinking About Thinking: Do I Sincerely Want to Be Right?, London: Collins Fontana, ISBN 978-0-00-633580-1
↑  "Obituary: Professor Antony Flew", The Scotsman, 16 April 2010
การแก้ต่างว่าเป็นกรณีพิเศษ

การแก้ต่างว่าเป็นกรณีพิเศษ (อังกฤษ: special pleading) เป็นเหตุผลวิบัติอรูปนัยที่อ้างกรณียกเว้นพิเศษต่อหลักการทั่วไป
โดยไม่ให้เหตุผลว่าทำไมจึงเป็นข้อยกเว้นพิเศษ
เป็นการประยุกต์ใช้การมีสองมาตรฐานอย่างหนึ่ง
ในการจำแนกเหตุผลวิบัติแบบคลาสสิกที่แยกประเภทออกเป็นเหตุผลวิบัติอรูปนัย (informal fallacy), เหตุผลวิบัติทางประชาน (cognitive), และเหตุผลวิบัติรูปนัย (formal)
การแก้ต่างว่าเป็นกรณีพิเศษน่าจะรวมอยู่ในประเภทเหตุผลวิบัติทางประชาน
คือดูเหมือนจะเป็นวิธีการทางคำพูด รวมทั้งคำอธิบายที่ไม่สมเหตุผลหรือเพื่อเบนเบี่ยงประเด็น
เป็นเหตุผลวิบัติที่คล้ายคลึงกับการให้เหตุผลด้วยข้ออ้างต่าง ๆ เช่นการอ้างประเพณี  การอ้างความใหม่  การอ้างความน่าจะเป็นไปได้  และการอ้างผู้ที่เชื่อถือได้ (ดูข้ออื่น ๆ ในกาลามสูตร)
ตัวอย่าง

การยกกรณีพิเศษอาจทำเพื่อไม่ให้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ โดยอาจมีรูปแบบต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
การอ้างข้อยกเว้นจากหลักการที่ทั่วไปยอมรับว่าเป็นประเด็นในเรื่องนั้น
การอ้างข้อมูลที่ไม่สามารถจะตรวจสอบได้ เพราะอาจจะไม่เกี่ยวข้องกันหรือไม่สามารถกำหนดขอบเขตให้ชัดเจนได้
การตั้งข้อยกเว้นขึ้นเฉพาะหน้าเพื่อป้องกันสิ่งที่อ้างไม่ให้มาถึงตัว
"คุณไม่เหมือนผม ดังนั้นคุณไม่มีแม้แต่สิทธิที่จะคิดถึงหรือมีความเห็นเกี่ยวกับปัญหาของผม"
ดูเพิ่ม

No true Scotsman
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  
"special pleading". English Oxford Living Dictionaries. Oxford University Press. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-05-23. สืบค้นเมื่อ 2019-05-23. Argument in which the speaker deliberately ignores aspects that are unfavourable to their point of view.
↑  
Damer, T. Edward (2008). Attacking Faulty Reasoning: A Practical Guide to Fallacy-free Arguments (6 ed.). Cengage Learning. pp. 122–124. ISBN 978-0-495-09506-4.
↑  
Engel, S. Morris (1994), Fallacies and Pitfalls of Language: The Language Trap, Courier Dover Publications, p. 102, ISBN 978-0-486-28274-9
↑  
Wheeler, Dr. L. Kip. "Logical Fallacies Handlist". Carson-Newman University (Study Guide). Room 309 in the English Department suite of Henderson 311. สืบค้นเมื่อ 2019-05-23. Special Pleading, in which the writer creates a universal principle, then insists that principle does not for some reason apply to the issue at hand.{{cite web}}:  CS1 maint: location (ลิงก์)
1 2  
Dowden, Bradley. "Special Pleading". Internet Encyclopedia of Philosophy. California State University, Sacramento. สืบค้นเมื่อ 2019-05-23. [A] form of inconsistency in which the reasoner doesn't apply [their] principles consistently…[T]he fallacy of applying a general principle to various situations but not applying it to a special situation that interests the arguer even though the general principle properly applies to that special situation, too.
↑  
LaMorte (MD, PhD, MPH), Wayne W. "Fallacious Reasoning and Propaganda Techniques". Persuasive Messages. Boston University School of Public Health. สืบค้นเมื่อ 2019-05-23. Special Pleading: committed by applying a double standard exemplified in choice of words.{{cite web}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  Slick, Matt (2008-05-18). "Logical fallacies or fallacies in argumentation". Christian Apologetics and Research Ministry. Christian Apologetics and Research Ministry. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-05-23. สืบค้นเมื่อ 2019-05-23. Special Pleading (double standard) - Applying a standard to another that is different from a standard applied to oneself.
↑  This division is found in introductory texts such as Fallacy: The Counterfeit of Argument, W. Ward Fearnside, Prentice-Hall, Inc., 1959. OCLC 710677
↑  "Special Pleading". Bruce Thompson's Fallacy Page. Palomar College: Critical Thinking (PHIL 200) [study guide]. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-12-16. สืบค้นเมื่อ 2019-05-23. ‘You aren't like me, so you do not even have a right to think about or hold opinions on my plight’... [t]he fallacy of Special Pleading presupposes that some differences are so great that the human capacity of empathy cannot cross them.
แหล่งข้อมูลอื่น (ภาษาอังกฤษ)

Special pleading at the Fallacy Files
Special pleading at the Nizkor Project เก็บถาวร 2012-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The One-Sidedness Fallacy เก็บถาวร 2012-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Peter Suber.
ความเห็นพ้องทางวิทยาศาสตร์

ความเห็นพ้องทางวิทยาศาสตร์ (อังกฤษ: Scientific consensus) หรือ มติส่วนใหญ่ของนักวิทยาศาสตร์ เป็นข้อตัดสิน จุดยืน และความเห็น โดยรวม ๆ ของชุมชนนักวิทยาศาสตร์ในสาขาวิชาใดวิชาหนึ่ง คำว่า มติส่วนใหญ่ หมายถึงการเห็นพ้องกันโดยทั่ว ๆ ไป ไม่ใช่ความเป็นเอกฉันท์
นักวิทยาศาสตร์จะถึงมติส่วนใหญ่ได้ก็ต้องอาศัยงานประชุม กระบวนการตีพิมพ์ (เช่นหนังสือหรือวารสารวิทยาศาสตร์) การทำงานทดลองซ้ำ (ที่ได้ผลอย่างเดียวกันโดยผู้อื่น) และกระบวนการทบทวนระดับเดียวกัน
ซึ่งรวมกันมีผลเป็นสถานการณ์ที่นักวิทยาศาสตร์ในสาขานั้น บ่อยครั้งสามารถรู้ได้ว่าอะไรเป็นมติส่วนใหญ่ แต่การบอกบุคคลอื่น ๆ นอกสาขาว่า มีมติส่วนใหญ่ อาจจะเป็นเรื่องยาก เพราะว่า การอภิปรายที่เป็นเรื่องธรรมดาของความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ อาจจะปรากฏต่อบุคคลภายนอกว่าเป็นการต่อสู้กัน
บางครั้ง จะมีสถาบันวิทยาศาสตร์ที่พิมพ์คำแถลงการณ์เกี่ยวกับจุดยืน เพื่อที่จะสื่อสารใจความสำคัญเกี่ยวกับประเด็นใดประเด็นหนึ่ง จากบุคคลภายในไปยังกลุ่มบุคคลภายนอก
ในกรณีที่ไม่มีข้อโต้เถียงกันมากในประเด็นใต้การศึกษา การถึงมติส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างตรงไปตรงมา
อาจจะมีการอ้างถึงมติส่วนใหญ่ของนักวิทยาศาสตร์ในการอภิปรายทั่วไปหรือทางการเมือง เกี่ยวกับประเด็นที่ยังเป็นเรื่องโต้เถียงยังไม่ยุติในมวลชน แต่ความจริงไม่ใช่เรื่องที่ยังตกลงกันไม่ได้ในหมู่นักวิทยาศาสตร์ เช่นประเด็นเรื่องวิวัฒนาการ หรือเรื่องการฉีดวัคซีนรวมแบบ MMR ที่ไม่ทำให้เกิดโรคต่าง ๆ รวมทั้งออทิซึม หรือเรื่องโลกร้อน
กระบวนการเปลี่ยนแปลงของมติส่วนใหญ่

มีทฤษฎีทางปรัชญาและประวัติศาสตร์ที่แสดงแบบจำลองว่า มติส่วนใหญ่ของนักวิทยาศาสตร์สามารถเปลี่ยนไปได้อย่างไรตามกาลเวลา
แต่เพราะว่า ประวัติการเปลี่ยนแปลงทางวิทยาศาสตร์ซับซ้อนมาก และเพราะความโน้มเอียงที่จะยกว่ามี "ผู้ชนะ" และ "ผู้แพ้" ในอดีตเมื่อเปรียบเทียบกับมติส่วนใหญ่ใน "ปัจจุบัน" จึงเป็นเรื่องยากมากที่จะสร้างแบบจำลองการเปลี่ยนแปลงทางวิทยาศาสตร์ที่แม่นยำและใช้ได้ในทุกกรณี นอกจากนี้ สาขาต่าง ๆ ทางวิทยาศาสตร์ยังดำเนินไปไม่เหมือนกัน เกี่ยวกับรูปแบบของหลักฐานและวิธีการทดลอง ซึ่งทำให้การสร้างแบบจำลองนั้นยากยิ่งขึ้น
ข้อมูลเพิ่มเติม: การพิสูจน์ว่าเป็นเท็จได้
แบบจำลองการเปลี่ยนแปลงทางวิทยาศาสตร์โดยมาก อาศัยการได้ข้อมูลใหม่ ๆ เพิ่มจากการทดลองทางวิทยาศาสตร์
นักปรัชญาวิทยาศาสตร์คาร์ล ป็อปเปอร์ เสนอว่า เพราะว่า ทฤษฎีวิทยาศาสตร์ไม่สามารถจะ "พิสูจน์" ได้ไม่ว่าจะมีการทดลองเป็นจำนวนเท่าไร แต่เพียงแค่การทดลองเดียวเท่านั้นก็สามารถจะล้มทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ได้ ดังนั้น วิทยาศาสตร์ควรจะตั้งอยู่ในมูลฐานของการพิสูจน์ว่าเป็นเท็จได้  (falsifiability) แม้ว่านี้จะเป็นทฤษฎีเชิงตรรกวิทยาของวิทยาศาสตร์ แต่มันก็ไม่ได้สะท้อนให้เห็นว่ามติทางวิทยาศาสตร์ควรจะดำเนินไปอย่างไรตามกาลเวลา
มีนักวิชาการท่านอื่นที่ไม่เห็นด้วยกับแนวคิดนี้เช่น ดร.โทมัส คูน ผู้เสนอว่า การทดลองย่อมให้ข้อมูลบางอย่างที่ไม่สามารถเข้ากับทฤษฎีวิทยาศาสตร์ได้ และดังนั้น การพิสูจน์ว่าเท็จอย่างเดียวจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงมติทางวิทยาศาสตร์ หรือสามารถทำลายมติของนักวิทยาศาสตร์ได้
และเสนอว่า มติส่วนใหญ่จะเป็นไปอย่างเป็นรูปแบบ (paradigm) ซึ่งเป็นระบบการเชื่อมต่อกันของทฤษฎีต่าง ๆ และของข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับธรรมชาติของทฤษฎี เป็นระบบที่รวมนักวิทยาศาสตร์เข้าเป็นพวกเดียวกัน
ดร.คูนเสนอว่า หลังจากที่สะสมข้อมูลผิดปกติที่สำคัญจนถึงระดับหนึ่งเท่านั้น ที่มติส่วนใหญ่ทางวิทยาศาสตร์จะเข้าสู่ภาวะวิกฤติ
ณ จุดนี้ จะมีการสืบหาทฤษฎีใหม่ ๆ และในที่สุด รูปแบบ (paradigm) อีกอย่างหนึ่ง ก็จะได้รับชัยชนะเหนือรูปแบบเก่า เป็นพัฒนาการทางวิทยาศาสตร์โดยเป็นวัฏจักรของรูปแบบ ไม่ใช่เป็นพัฒนาการเชิงเส้น
แบบจำลองของ ดร.คูนยังเน้นอิทธิพลด้านสังคมและด้านบุคคลของความเปลี่ยนแปลงทางทฤษฎี โดยแสดงตัวอย่างทางประวัติศาสตร์ว่า มติส่วนใหญ่ทางวิทยาศาสตร์ไม่ได้อาศัยความสมเหตุผลโดยสุทธิ หรืออาศัยความจริงโดยอย่างเดียว แต่ให้สังเกตว่า ช่วงเวลา "ปกติ" และช่วง "วิกฤติ" ไม่ได้อยู่แยกจากกันโดยสิ้นเชิง คืองานวิจัยได้แสดงว่า ตามประวัติ นี้เป็นรูปแบบการดำเนินงานต่าง ๆ แทนที่จะเป็นช่วงระยะเวลาต่าง ๆ
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "consensus (วิทยาศาสตร์)", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑, ความเห็นพ้อง
↑  "consensus".
1 2 3 4 5 6  Shwed Uri; Peter Bearman (December 2010). "The Temporal Structure of Scientific Consensus Formation". American Sociological Review. 75 (6): 817–40. doi:10.1177/0003122410388488. PMC 3163460. PMID 21886269.
↑  "Statement on the Teaching of Evolution" (PDF). American Association for the Advancement of Science. 2006-02-16. สืบค้นเมื่อ 2008-05-02.
↑  "NSTA Position Statement: The Teaching of Evolution". National Science Teacher Association. สืบค้นเมื่อ 2008-05-02.
↑  Pickering, Andrew (1995). The Mangle of Practice. IL: Chicago University Press. ISBN 978-0-226-66802-4.
↑  Popper, Karl Raimund (1934). The Logic of Scientific Discovery (2002 ed.). New York: Routledge Classics. ISBN 978-0-415-27844-7. Originally published in German as Logik der Forschung: zur Erkenntnistheorie der modenen Naturwissenschaft. Schriften zur Wissenschaftlichen Weltauffassung. Vienna: Springer. 1935. OCLC 220936200.
↑  Kuhn, Thomas S. (1962). The Structure of Scientific Revolutions (1996 ed.). University of Chicago Press, Chicago. ISBN 978-0-226-45808-3.
↑  Oreskes, Naomi (December 2004). "Beyond the Ivory Tower: The Scientific Consensus on Climate Change". Science. 306 (5702): 1686. doi:10.1126/science.1103618. PMID 15576594.
↑  Advancing the Science of Climate Change. Washington, D.C.: The National Academies Press. 2010. doi:10.17226/12782. ISBN 978-0-309-14588-6.
↑  "Understanding and Responding to Climate Change" (PDF). United States National Academy of Sciences. 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 23 April 2013. สืบค้นเมื่อ 30 May 2010.
↑  Oreskes, Naomi (2004-12-03). "The Scientific Consensus on Climate Change". Science. 306 (5702): 1686.
↑  Oreskes, Naomi (2004-12-26). "Undeniable Global Warming". Washington Post. p. B07.
↑  National Academy of Science Institute of Medicine (2008). Science, Evolution, and Creationism. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. Vol. 105. National Academy Press. pp. 3–4. doi:10.17226/11876. ISBN 978-0-309-10586-6. PMC 2224205. PMID 18178613.
↑  Annas, George J. (2006-05-25). "Intelligent Judging — Evolution in the Classroom and the Courtroom". วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์. 354: 2277-2281. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-09-20. สืบค้นเมื่อ 2016-01-22. That this controversy is one largely manufactured by the proponents of creationism and intelligent design may not matter, and as long as the controversy is taught in classes on current affairs, politics, or religion, and not in science classes, neither scientists nor citizens should be concerned.
↑  Gould, Stephen Jay. "Evolution as Fact and Theory". Stephen Jay Gould Archive. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 March 2019. สืบค้นเมื่อ 1 January 2019. in Hen's Teeth and Horse's Toes. New York: W. W. Norton & Company, 1994: 253–62.
↑  "The Wedge Document" (PDF). Discovery Institute. 1999. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-02-14. สืบค้นเมื่อ 2016-01-22.