stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิเซไก โชกัง วะ นิโดเมะ เดซุ

| --- | --- |
อิเซไก โชกัง วะ นิโดเมะ เดซุ

異世界召喚は二度目です (Isekai Shōkan wa Nidome Desu)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Summoned to Another World... Again?!
นวนิยายชุด
เขียนโดย: คาซูฮะ คิชิโมโตะ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
วางจำหน่ายตั้งแต่: มีนาคม พ.ศ. 2558 – ธันวาคม พ.ศ. 2559
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: คาซูฮะ คิชิโมโตะ
วาดภาพโดย: 40ฮาระ
สำนักพิมพ์: ฟูตาบาชะ
ในเครือ: มอนสเตอร์บุงโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 30 ตุลาคม พ.ศ. 2558 – 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
จำนวนเล่ม: 5
มังงะ
เขียนโดย: คาซูฮะ คิชิโมโตะ
วาดภาพโดย: อาราชิยามะ
สำนักพิมพ์: ฟูตาบาชะ
ในเครือ: มอนสเตอร์คอมิกส์
นิตยสาร: เว็บคอมิกแอ็กชัน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: มิถุนายน พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 10
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โมโตกิ นากานิชิ
เขียนบทโดย: ยูกิฮิโตะ
ดนตรีโดย: มันโซ
สตูดิโอ: สตูดิโอเอล
เครือข่าย: ABC, TV Asahi
ฉาย:  9 เมษายน พ.ศ. 2566  –  25 มิถุนายน พ.ศ. 2566
ตอน: 12
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
อิเซไก โชกัง วะ นิโดเมะ เดซุ (ญี่ปุ่น: 異世界召喚は二度目です; โรมาจิ: Isekai Shōkan wa Nidome Desu; แปลว่า "ถูกอัญเชิญมาต่างโลกเป็นครั้งที่สองครับ") เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยคาซูฮะ คิชิโมโตะ และวาดภาพประกอบโดย 40ฮาระ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2559 ตามด้วยบทส่งท้าย 9 บทระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ถึงตุลาคม พ.ศ. 2563 ภายหลังสำนักพิมพ์ฟูตาบาชะได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือมอนสเตอร์บุงโกะทั้งหมด 5 เล่มตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 ถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2560 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยอาราชิยามะ เผนแพร่ออนไลน์ทางเว็บคอมิกแอ็กชันของสำนักพิมพ์ฟูตาบาชะตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 8 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอเอล ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2566
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรีบอร์ดโดย  | วันฉายเดิม  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "ถูกอัญเชิญมาต่างโลกเป็นครั้งที่สองครับ" ถอดเสียง: "Isekai Shōkan wa Nidome desu" (ญี่ปุ่น: 異世界召喚は二度目です) | มาโตกิ นากานิชิ | ยูกิฮิโตะ | มาโตกิ นากานิชิ | 9 เมษายน 2566 (2566-04-09) |
| 2 | "ออกเดินทางเป็นครั้งที่สองครับ" ถอดเสียง: "Tabi ni derunowa Nidome desu" (ญี่ปุ่น: 旅に出るのは二度目です) | โยชิฮิโระ โมริ | ยูกิฮิโตะ | เซจิ โอกูดะ | 16 เมษายน 2566 (2566-04-16) |
| 3 | "ทอดปลาหมึกเป็นครั้งที่สองแล้ว" ถอดเสียง: "Ika wo Ageru no wa Nidome desu" (ญี่ปุ่น: イカを揚げるのは二度目です) | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | ยูกิฮิโตะ | ทากาโนะ คง | 23 เมษายน 2566 (2566-04-23) |
| 4 | "ให้ของขวัญเป็นครั้งที่สองแล้ว" ถอดเสียง: "Okurimono wa Nidome desu" (ญี่ปุ่น: 贈り物は二度目です) | ฮิโรมิจิ มาตาโนะ | ยูกิฮิโตะ | คาซูฮิโระ โซเอตากะ | 30 เมษายน 2566 (2566-04-30) |
| 5 | "ไล่ตามเป็นครั้งที่สองแล้ว" ถอดเสียง: "Oikakeru no wa Nidome desu" (ญี่ปุ่น: 追いかけるのは二度目です) | ชู ฮมมะ | ยูกิฮิโตะ | Ryoden B | 7 พฤษภาคม 2566 (2566-05-07) |
| 6 | "ความสัมพันธ์แบบศิษย์อาจารย์ครั้งที่สองแล้ว" ถอดเสียง: "Shitei Kankei wa Nidome desu" (ญี่ปุ่น: 師弟関係は二度目です) | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | โมโตกิ นากานิชิ | ทากาอากิ อิชิยามะ | 14 พฤษภาคม 2566 (2566-05-14) |
| 7 | "มาทวีปมนุษย์อสูรเป็นครั้งที่สองแล้ว" ถอดเสียง: "Jūjin Tairiku wa Nidome desu" (ญี่ปุ่น: 獣人大陸は二度目です) | TBD | TBD | TBA | 21 พฤษภาคม 2566 (2566-05-21) |
| 8 | "ประมือกันครั้งที่สองแล้ว" ถอดเสียง: "Kettō suru no wa futatabimedesu" (ญี่ปุ่น: 決闘するのは二度目です) | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | โมโตกิ นากานิชิ | ทากาอากิ อิชิยามะ | 28 พฤษภาคม 2566 (2566-05-28) |
| 9 | "ถูกอัญเชิญมาต่างโลกเป็นครั้งที่หนึ่ง" ถอดเสียง: "Isekai shōkan wa ichi-domedesu" (ญี่ปุ่น: 異世界召喚は一度目です) | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | โมโตกิ นากานิชิ | ทากาอากิ อิชิยามะ | 4 มิถุนายน 2566 (2566-06-04) |
| 10 | "มาสนามรบเป็นครั้งที่สองแล้ว" ถอดเสียง: "Senjō ni kuru no wa futatabimedesu" (ญี่ปุ่น: 戦場に来るのは二度目です) | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | โมโตกิ นากานิชิ | ทากาอากิ อิชิยามะ | 11 มิถุนายน 2566 (2566-06-11) |
| 11 | "เอาจริงเป็นครั้งที่สองแล้ว" ถอดเสียง: "Honki dasu no wa futatabimedesu" (ญี่ปุ่น: 本気出すのは二度目です) | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | โมโตกิ นากานิชิ | ทากาอากิ อิชิยามะ | 18 มิถุนายน 2566 (2566-06-18) |
| 12 | "การต่อสู่ครั้งสุดท้ายครั้งที่สองแล้ว" ถอดเสียง: "Rasuto batoru wa futatabimedesu" (ญี่ปุ่น: ラストバトルは二度目です) | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | โมโตกิ นากานิชิ | ทากาอากิ อิชิยามะ | 25 มิถุนายน 2566 (2566-06-25) |
แหล่งข้อมูลอื่น

นวนิยายเว็บ ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
อนิเมะ  อิเซไก โชกัง วะ นิโดเมะ เดซุ ที่ปีลีปีลี
อิเซไก โชกัง วะ นิโดเมะ เดซุ (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
องค์การบริหารส่วนตำบลทรายมูล

องค์การบริหารส่วนตำบลทรายมูล อาจหมายถึง
องค์การบริหารส่วนตำบลทรายมูล อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น
องค์การบริหารส่วนตำบลทรายมูล อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร
องค์การบริหารส่วนตำบลทรายมูล อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร
องค์การบริหารส่วนตำบลทรายมูล อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี
องค์การบริหารส่วนตำบลทรายมูล อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก
อรหันต์ซัมเมอร์

| อรหันต์ซัมเมอร์ |
| --- | --- |
กำกับ: ภวัต พนังคศิริ
นักแสดงนำ: ธัชพล ชุมดวง ฉายนันทน์ มโนมันสันติภาพ อรุณ ภาวิไล ยอดชาย เมฆสุวรรณ กฤษกร ทรัพย์สงวน ปดลเดช กมลาศัยกุล โชติพัฒน์ ไชยรัตน์ ไชยธวัช คงมีสุข ปฏิภาณ กมลาศัยกุล กัจนฐานิยา ศรีโรจน์วัฒะ ก้องเกียรติ โขมศิริ กานต์ภิชชา พงศ์กุลพัฒน์ นฑี งามแนวพรม จรรยา ธนาสว่างกุล สายเชีย วงศ์วิโรจน์ อนุรักษ์ หีบทอง สุวนีย์ อุทุมมา เฉลิม ปานเกิด ศรีหนุ่ม เชิญยิ้ม
ผู้จัดจำหน่าย: เอ.จี.เอ็นเตอร์เทนเม้นท์   พระนครฟิลม์
วันฉาย: 10 เมษายน พ.ศ. 2551
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
อรหันต์ซัมเมอร์ ออกฉายเมื่อวันที่ 10 เมษายน ปี พ.ศ. 2551 กำกับโดย ภวัต พนังคศิริ จำหน่ายโดย เอ.จี.เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ และ พระนครฟิลม์ ทำรายได้รวม 37 ล้านบาท
นักแสดง

ธัชพล ชุมดวง แสดงเป็น หลวงพี่ใบบุญ
ฉายนันทน์ มโนมัยสันติภาพ แสดงเป็น น้ำใส
อรุณ ภาวิไล แสดงเป็น เฮียกอ
ยอดชาย เมฆสุวรรณ แสดงเป็น พระอาจาร์ยสุขี
กฤษกร ทรัพย์สงวน แสดงเป็น เณรขุนทอง
ปดลเดช กมลาศัยกุล แสดงเป็น เณรข้าวปั้น
โชติพัฒน์ ไชยรัตน์ แสดงเป็น เณรน้ำซุป
ไชยธวัช คงมีสุข แสดงเป็น เณรบู๊
ปฏิภาณ กมลาศัยกุล แสดงเป็น เณรนะโม
กัจนฐานิยา ศรีโรจน์วัฒะ แสดงเป็น นกเอี้ยง
ก้องเกียรติ โขมศิริ แสดงเป็น ลอย
กานต์ภิชชา พงศ์กุลพัฒน์ แสดงเป็น นางขวัญ
นฑี งามแนวพรม แสดงเป็น คุณวิน
จรรยา ธนาสว่างกุล แสดงเป็น คุณโก๊ะ
สายเชีย วงศ์วิโรจน์ แสดงเป็น โจรที่ 1
อนุรักษ์ หีบทอง แสดงเป็น โจรที่ 2
สุวนีย์ อุทุมมา แสดงเป็น ผีอีหวัง
เฉลิม ปานเกิด แสดงเป็น สารวัตร
ศรีหนุ่ม เชิญยิ้ม แสดงเป็น จ่า
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลภาพยนตร์เรื่องอรหันต์ซัมเมอร์
อรหันต์ซัมเมอร์ (2008) ที่สยามโซน
อิเซฮาระ

อิเซฮาระ (ญี่ปุ่น: 伊勢原市; โรมาจิ: Isehara-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 55.56 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 101,473 คน
ภูมิศาสตร์

อิเซฮาระตั้งอยู่ในบริเวณเนินเขาทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ส่วนหนึ่งของเขตเทศบาลนครอยู่ในเขตของกึ่งอุทยานแห่งชาติทันซาวาโอยามะ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

นครอัตสึงิ
นครฮาดาโนะ
นครฮิรัตสึกะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Isehara, Kanagawa
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
องค์การบริหารส่วนตำบลตากตก

| องค์การบริหารส่วนตำบลตากตก |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.ตากตกที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตากตก
พิกัด: 17°01′36.4″N 99°04′13.8″E﻿ / ﻿17.026778°N 99.070500°E﻿ / 17.026778; 99.070500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ตาก
อำเภอ: บ้านตาก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 59.50 ตร.กม. (22.97 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 3,352 คน
 • ความหนาแน่น: 56.33 คน/ตร.กม. (145.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06630204
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 5 ตำบลตากตก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก 63120
เว็บไซต์: www.abt-taktok.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลตากตก เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1-3, 11 และบางส่วนของหมู่ที่ 4-10 ของตำบลตากตก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านตาก) อำเภอบ้านตาก จังหวัดตากเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลตากตกใน พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตากตกในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตากตกมีประชากร 3,352 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลตากตกประกอบไปด้วย 11 หมู่บ้าน แบ่งเป็นครอบคลุมเต็มพื้นที่ 4 หมู่บ้านได้แก่ บ้านหนองชะลาบ บ้านหินโค้ว บ้านหนองงิ้ว บ้านใหม่หนองน้ำพัฒนา และครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 7 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านแพะ บ้านหนองน้ำ บ้านน้ำปุ บ้านตากตก (หมู่ที่ 7-8,10) และบ้านท่านา มีพื้นที่รับผิดชอบ 59.50 ตารางกิโลเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลตากตก
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดตาก |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร | แม่สอด |  |
| เทศบาลเมือง | ตาก |  |
| เทศบาลตำบล |  ท่าสายลวด  ทุ่งกระเชาะ  ทุ่งหลวง  บ้านตาก  พบพระ  แม่กลอง  แม่กุ  แม่จะเรา  แม่จัน  แม่ต้าน  แม่ตาว  แม่ระมาด  ไม้งาม  วังเจ้า  สามเงา  หนองบัวใต้  อุ้มผาง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกาะตะเภา  ขะเนจื้อ  คีรีราษฎร์  ช่องแคบ  เชียงทอง  ด่านแม่ละเมา  ตลุกกลางทุ่ง  ตากตก  ตากออก  ท้องฟ้า  ท่าสองยาง  ท่าสายลวด  นาโบสถ์  น้ำรึม  บ้านนา  ประดาง  ป่ามะม่วง  โป่งแดง  พบพระ  พระธาตุ  พระธาตุผาแดง  พะวอ  มหาวัน  แม่กาษา  แม่กุ  แม่ต้าน  แม่ตื่น  แม่ท้อ  แม่ปะ  แม่ระมาด  แม่วะหลวง  แม่สลิด  แม่สอง  แม่หละ  แม่อุสุ  โมโกร  ยกกระบัตร  ย่านรี  รวมไทยพัฒนา  วังจันทร์  วังประจบ  วังหมัน  วังหิน  วาเล่ย์  สมอโคน  สามเงา  สามหมื่น  หนองบัวเหนือ  อุ้มผาง  |  |
องค์การบริหารส่วนตำบลตากแดด

| องค์การบริหารส่วนตำบลตากแดด |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
สถานีรถไฟแสงแดด  คอยให้บริการด้านการเดินทางกับประชาชนในพื้นที่ ซึ่งเป็นสถานีรถไฟประจำตำบลตากแดด
อบต.ตากแดดที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตากแดด
พิกัด: 10°27′41.1″N 99°08′24.3″E﻿ / ﻿10.461417°N 99.140083°E﻿ / 10.461417; 99.140083
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชุมพร
อำเภอ: เมืองชุมพร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20.56 ตร.กม. (7.94 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 6,605 คน
 • ความหนาแน่น: 321.25 คน/ตร.กม. (832.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06860101
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 7 ตำบลตากแดด อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร 86190
เว็บไซต์: takdad.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลตากแดด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 3–7 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2, 8–9 ของตำบลตากแดด (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร) ในอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลตากแดดใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตากแดดเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ในปี พ.ศ. 2564 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลตากแดดมีประชากรทั้งหมด 6,605 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลตากแดด
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดชุมพร |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ชุมพร  หลังสวน  |  |
| เทศบาลตำบล |  เมืองชุมพร ขุนกระทิง  ท่ายาง  นาชะอัง  บางลึก  บางหมาก  ปากน้ำชุมพร  วังไผ่  วังใหม่  หาดทรายรี  ทุ่งตะโก ทุ่งตะไคร  ปากตะโก  ท่าแซะ ท่าแซะ  เนินสันติ  ปะทิว ชุมโค  ทะเลทรัพย์  บางสน  ปะทิว  มาบอำมฤต  สะพลี  พะโต๊ะ พะโต๊ะ  ละแม ละแม  สวี นาโพธิ์  นาโพธิ์พัฒนา  หลังสวน ปากน้ำหลังสวน  วังตะกอ  ท่ามะพลา  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เมืองชุมพร ตากแดด  ถ้ำสิงห์  ทุ่งคา  นาทุ่ง  บ้านนา  ปากน้ำ  วังไผ่  วิสัยเหนือ  หาดพันไกร  ทุ่งตะโก ช่องไม้แก้ว  ตะโก  ท่าแซะ คุริง  ทรัพย์อนันต์  ท่าข้าม  ท่าแซะ  นากระตาม  รับร่อ  สลุย  สองพี่น้อง  หงษ์เจริญ  หินแก้ว  ปะทิว เขาไชยราช  ดอนยาง  ปากคลอง  สะพลี  พะโต๊ะ ปังหวาน  ปากทรง  พระรักษ์  พะโต๊ะ  ละแม ทุ่งคาวัด  ทุ่งหลวง  ละแม  สวนแตง  สวี เขาค่าย  เขาทะลุ  ครน  ด่านสวี  ท่าหิน  ทุ่งระยะ  นาสัก  วิสัยใต้  สวี  หลังสวน นาขา  นาพญา  บางน้ำจืด  บางมะพร้าว  บ้านควน  พ้อแดง  หาดยาย  แหลมทราย  |  |
อักษรโรโงโรโง

อักษรโรโงโรโง
อักษรโรโงโรโง (ราปานูอี: rongorongo) มีจุดกำเนิดไม่แน่นอน ประชาชนบนเกาะอีสเตอร์อาจจะประดิษฐ์อักษรนี้หลังจากเห็นการเขียนของชาวสเปนที่เข้ามาถึงเกาะนี้เมื่อ พ.ศ. 2313 หรือก่อนหน้านั้น อักษรนี้ใช้มาจนถึง พ.ศ. 2403 หลังจากนั้น ความรู้เกี่ยวกับการใช้อักษรได้สูญไป ปัจจุบันชาวเกาะอีสเตอร์ใช้ภาษาสเปน และเขียนภาษาของตนด้วยอักษรละติน มิชชันนารีที่เข้ามาถึงเกาะอีสเตอร์เมื่อ พ.ศ. 2403 พยายามถอดความอักษรโรโงโรโงแต่ไม่ได้ผล
คำว่าโรโงโรโงมีความหมายในภาษาราปานุยว่าบทสวด ค้นพบจารึกที่เขียนด้วยอักษรโรโงโรโงจำนวน 29 ชิ้น เขียนไว้บนแผ่นไม้โดยใช้ฟันฉลาม เศษหิน และกระดูกนกแก้ว ซึ่งมีการจารึกอักษรรวมกันถึง 14,000 ตัว จารึกที่บันทึกถ้อยคำที่ยาวที่สุดคือ ไม้เท้าแห่งซานติอาโกทำจากไม้ยาว 1.26 เมตร มีตัวอักษร 2,300 ตัว รองลงมาคือแผ่นจารึกทาฮัว ยาว 90.0 ซม. กว้าง 11.5 ซม. มีอักษร 1,825 ตัว ต้นกำเนิดของอักษรชนิดนี้มีนักวิชาการเสนอแนวคิดไว้สามประการคือ เริ่มต้นจากชาวโพลีเนเซียที่มาตั้งรกรากบนเกาะอีสเตอร์ ซึ่งตรงกับตำนานของเกาะอีสเตอร์ ชาวเกาะอีสเตอร์คิดอักขระนี้ขึ้นมาด้วยตัวเอง
หรืออักษรนี้ประดิษฐ์ขึ้นหลังชาวยุโรปมาถึงเกาะอีสเตอร์ และชาวเกาะนำอักษรของชาวยุโรปไปดัดแปลง
อักษรนี้ค้นพบครั้งแรกโดยมิชชันนารีชาวฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2407 ในช่วง พ.ศ. 2403 – 2413 บาทหลวงซาอุสเซนแห่งตาฮิติได้ชักชวนให้ชาวเกาะอีสเตอร์ขับร้องบทสวดโรโงโรโงให้ฟังเพื่อจะได้นำไปทำปทานุกรม แต่ก็ยังผิดพลาดอยู่มาก
ลักษณะ

มีสัญลักษณ์ 120 ตัว ส่วนมากเป็นรูปนก ปลา เทพเจ้า ต้นไม้ และรูปเรขาคณิตต่างๆ ใช้ในการรักษาโรค และการพยากรณ์โดยพ่อมดหมอผี ทิศทางการอ่านอักษรโรโงโรโงต่างจากอักษรอื่นคือบรรทัดแรกอยู่ล่างสุด อ่านจากซ้ายไปขวา บรรทัดที่สองให้กลับหัวจารึกก่อนแล้วอ่านจากซ้ายไปขวาทำเช่นนี้จนจบแผ่น วิธีการอ่านแบบนี้คล้ายอักษรอีทรัสกันในบางยุคและคล้ายอักษรที่พบในตีฮัวนาโกในเปรูด้วย
ใช้เขียน

ภาษาราปานูอี ซึ่งเป็นภาษาตระกูลโปลีนีเซีย มีผู้พูด 2,500 คน ในเกาะอีสเตอร์ของชิลี เกาะตาฮีตี และสหรัฐอเมริกา
อักษรโฑครี

ระวังสับสนกับ อักษรฏากรี
| อักษรโฑครี 𑠝𑠢𑠳𑠷 𑠖𑠵𑠌𑠤𑠬 𑠀𑠊𑠹𑠋𑠤 |
| --- | --- |

ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภูมิภาค: ชัมมู
ภาษาพูด: โฑครี
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ชุดตัวอักษรไซนายดั้งเดิม ? [a]ชุดตัวอักษรฟินิเชีย ? [a]ชุดตัวอักษรแอราเมอิก? [a]พราหมีคุปตะศารทาDevasheshaฏากรีอักษรโฑครี
ระบบพี่น้อง: อักษรฏากรี, อักษรคุรมุขี
ISO 15924
ISO 15924: Dogr (328), ​Dogra
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Dogra
ช่วงยูนิโคด: U+11800–U+1184F
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
ตารางอักษรในอักษรโฑครี
อักษรโฑครี (डोगरी, ḍogrī) มีอีกชื่อว่า นาเมโฑคราอักขร (โฑครี: नमें डोगरा अक्खर, ISO: Namēṁ Ḍōgrā Akkhar, สัทอักษร: [nəmẽː ɖoːgɾaː əkːʱəɾ]) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาโฑครีในชัมมูและกัศมีร์ทางตอนเหนือของอนุทวีปอินเดีย
ประวัติ

อักษรโฑครีได้รับการประดิษฐ์ขึ้นตามคำสั่งของมหาราชา รณพีร์ สิงห์ แห่งชัมมูและกัศมีร์ โดยเป็นอักษรที่ดัดแปลงจากโฑคราอักขรเก่าที่เป็นอักษรฏากรีรูปแบบชัมมู
ความพยายามในการฟื้นฟู

มีการจัดตั้งป้ายในอักษรโฑครีขึ้นที่สถานีรถไฟชัมมูตาวี อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันภาษาโฑครีได้ใช้อักษรเทวนาครีแทนอย่างเป็นทางการแล้ว
ยูนิโคด

อักษรโฑครีได้รับการบรรจุลงในบล็อกยูนิโคดของยูนิโคดเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 (รุ่น 11.0).
บล็อกยูนิโคดนี้มีชื่อว่า โฑครา ซึ่งอยู่จุดที่ U+11800–U+1184F และมี 60 อักษร:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
โฑครา Official Unicode Consortium code chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+1180x | 𑠀 | 𑠁 | 𑠂 | 𑠃 | 𑠄 | 𑠅 | 𑠆 | 𑠇 | 𑠈 | 𑠉 | 𑠊 | 𑠋 | 𑠌 | 𑠍 | 𑠎 | 𑠏 |
| U+1181x | 𑠐 | 𑠑 | 𑠒 | 𑠓 | 𑠔 | 𑠕 | 𑠖 | 𑠗 | 𑠘 | 𑠙 | 𑠚 | 𑠛 | 𑠜 | 𑠝 | 𑠞 | 𑠟 |
| U+1182x | 𑠠 | 𑠡 | 𑠢 | 𑠣 | 𑠤 | 𑠥 | 𑠦 | 𑠧 | 𑠨 | 𑠩 | 𑠪 | 𑠫 | 𑠬 | 𑠭 | 𑠮 | 𑠯 |
| U+1183x | 𑠰 | 𑠱 | 𑠲 | 𑠳 | 𑠴 | 𑠵 | 𑠶 | 𑠷 | 𑠸 | 𑠹 | 𑠺 | 𑠻 |  |  |  |  |
U+1184x: 
หมายเหตุ 1.^ แม่แบบ:Unicode version 2.^ พื้นที่สีเทาคือบริเวณที่ไม่ได้บรรจุรหัส
แหล่งข้อมูลอื่น

Dogri at Omniglot
ตัวอย่างอักษรโฑครี
องค์การบริหารส่วนตำบลทะเลชุบศร

| องค์การบริหารส่วนตำบลทะเลชุบศร |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
พระตำหนักชุบศร หรือพระที่นั่งเย็น
คำขวัญ: "แดนแห่งดินสอพองเลื่องชื่อ ผลิตภัณฑ์นามระบือเครื่องทองเหลือง งานฝีมือลือเลื่องหัตถกรรมไม้กวาด แหล่งประวัติศาสตร์พระที่นั่งเย็น"
อบต.ทะเลชุบศรที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลทะเลชุบศร
พิกัด: 14°48′44.5″N 100°36′47.5″E﻿ / ﻿14.812361°N 100.613194°E﻿ / 14.812361; 100.613194
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ลพบุรี
อำเภอ: เมืองลพบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6.94 ตร.กม. (2.68 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 13,899 คน
 • ความหนาแน่น: 2,002.73 คน/ตร.กม. (5,187.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06160118
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 1 บ้านโคกขยาย ตำบลทะเลชุบศร อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี 15000
เว็บไซต์: www.thalaychupsorn.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลทะเลชุบศร เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1–9 ของตำบลทะเลชุบศร (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองลพบุรี) ในอำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลทะเลชุบศรใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทะเลชุบศรในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทะเลชุบศรมีประชากร 13,899 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลทะเลชุบศรประกอบไปด้วย 9 หมู่บ้านในตำบลทะเลชุบศร แบ่งเป็นครอบคลุมเต็มพื้นที่ 9 หมู่บ้าน (ไม่นับรวมพื้นที่ในเขตเทศบาลเมืองลพบุรีซึ่งไม่มีตำแหน่งกำนันและผู้ใหญ่บ้าน และยกระบบหมู่แล้ว) ได้แก่ พื้นที่หมู่ 1 บ้านโคกขยาย หมู่ 2 บ้านท่ากระยาง หมู่ 3–4 บ้านสะพานอิฐ และหมู่ 5–9 บ้านพระที่นั่งเย็น (พระที่นั่งไกรสรสีหราช) มีพื้นที่รับผิดชอบ 6.94 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 4,337.5 ไร่ และแบ่งพื้นที่ออกเป็น 2 ส่วนคือ ส่วนที่อยู่อาศัยประมาณ 4.30 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 2,687.5 ไร่ และพื้นที่ทำการเกษตรประมาณ 2.64 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 1,650.0 ไร่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลทะเลชุบศร
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดลพบุรี |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  เขาสามยอด  บ้านหมี่  ลพบุรี  |  |
| เทศบาลตำบล |  กกโก  แก่งเสือเต้น  เขาพระงาม  เขาพระยาเดินธง  โคกตูม  โคกสลุด  โคกสำโรง  ดีลัง  ถนนใหญ่  ท่าโขลง  ท่าวุ้ง  ท่าศาลา  บางงา  บ้านท่าหลวง  ป่าตาล  พัฒนานิคม  โพตลาดแก้ว  ลำนารายณ์  สระโบสถ์  หนองม่วง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กุดตาเพชร  เกาะแก้ว  เกาะรัง  แก่งผักกูด  โก่งธนู  เขาน้อย  เขารวก  เขาสมอคอน  เขาแหลม  คลองเกตุ  โคกกะเทียม  โคกเจริญ  โคกลำพาน  โคกสลุง  โคกสำโรง  โคกแสมสาร  งิ้วราย  ช่องสาริกา  ชอนน้อย  ชอนม่วง  ชอนสมบูรณ์  ชอนสารเดช  ชัยนารายณ์  ชัยบาดาล  เชียงงา  ซับจำปา  ซับตะเคียน  ซับสมบูรณ์  ดงดินแดง  ดงมะรุม  ดอนดึง  ดอนโพธิ์  ตะลุง  ถลุงเหล็ก  ทะเลชุบศร  ท่าแค  ท่าดินดำ  ท่ามะนาว  ท้ายตลาด  ท่าวุ้ง  ท่าหลวง  ทุ่งท่าช้าง  นาโสม  น้ำสุด  นิคมลำนารายณ์  นิยมชัย  บ่อทอง  บัวชุม  บางกะพี้ดงพลับ  บางขาม  บางขันหมาก  บางคู้  บางพึ่ง  บางลี่  บ้านกล้วย  บ้านข่อย  บ้านชี  บ้านทราย  บ้านเบิก  บ้านใหม่สามัคคี  ไผ่ใหญ่  พรหมมาสตร์  พุคา  เพนียด  โพธิ์เก้าต้น  โพธิ์ตรุ  โพนทอง  ม่วงค่อม  มหาโพธิ  มหาสอน  มะนาวหวาน  มุจลินท์  ยางโทน  ยางราก  ลำนารายณ์  ลำสนธิ  วังขอนขว้าง  วังจั่น  วังทอง  วังเพลิง  ศิลาทิพย์  สนามแจง  สะแกราบ  สายห้วยแก้ว  หนองกระเบียน  หนองแขม  หนองเต่า  หนองทรายขาว  หนองบัว  หนองผักแว่น  หนองม่วง  หนองมะค่า  หนองเมือง  หนองยายโต๊ะ  หนองรี  หลุมข้าว  ห้วยขุนราม  ห้วยโป่ง  ห้วยหิน  หัวลำ  หัวสำโรง  หินปัก  |  |
องค์การบริหารส่วนตำบลตากออก

| องค์การบริหารส่วนตำบลตากออก |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
ซากฟอสซิล ไม้ที่กลายเป็นหิน ได้ขุดพบที่บริเวณหมู่ 7 ตำบลตากออก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก โดยอยู่ในการดูแลของวนอุทยานไม้กลายเป็นหิน
อบต.ตากออกที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตากออก
พิกัด: 17°03′38.2″N 99°03′53.9″E﻿ / ﻿17.060611°N 99.064972°E﻿ / 17.060611; 99.064972
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ตาก
อำเภอ: บ้านตาก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 83.60 ตร.กม. (32.28 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 5,247 คน
 • ความหนาแน่น: 62.76 คน/ตร.กม. (162.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06630203
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 8 ตำบลตากออก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก 63120
เว็บไซต์: www.takaok.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตากออก เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 8–12, 15 และบางส่วนของหมู่ที่ 2–5, 7, 13–14 ของตำบลตากออก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านตาก) อำเภอบ้านตาก จังหวัดตากเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลตากออกใน พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตากออกในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตากออกมีประชากร 5,247 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลตากออกประกอบไปด้วย 14 หมู่บ้าน แบ่งเป็นครอบคลุมเต็มพื้นที่ 7 หมู่บ้านได้แก่ บ้านปากร้องห้วยจี้ (หมู่ 1) บ้านสองกอง บ้านวังไม้ส้าน (หมู่ 9 และ 11) บ้านปากวัง บ้านใหม่แม่บอน บ้านใหม่สองกอง และครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 7 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านปากร้องห้วยจี้ (หมู่ 2) บ้านสันป่าลาน (หมู่ที่ 3-5) บ้านตะฝั่งสูง และบ้านตากออก (หมู่ 13-14) ส่วนหมู่ที่ 6 ตลาดตรอกซอยเต็มพื้นที่อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านตาก มีพื้นที่รับผิดชอบ 83.60 ตารางกิโลเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลตากออก
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดตาก |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร | แม่สอด |  |
| เทศบาลเมือง | ตาก |  |
| เทศบาลตำบล |  ท่าสายลวด  ทุ่งกระเชาะ  ทุ่งหลวง  บ้านตาก  พบพระ  แม่กลอง  แม่กุ  แม่จะเรา  แม่จัน  แม่ต้าน  แม่ตาว  แม่ระมาด  ไม้งาม  วังเจ้า  สามเงา  หนองบัวใต้  อุ้มผาง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกาะตะเภา  ขะเนจื้อ  คีรีราษฎร์  ช่องแคบ  เชียงทอง  ด่านแม่ละเมา  ตลุกกลางทุ่ง  ตากตก  ตากออก  ท้องฟ้า  ท่าสองยาง  ท่าสายลวด  นาโบสถ์  น้ำรึม  บ้านนา  ประดาง  ป่ามะม่วง  โป่งแดง  พบพระ  พระธาตุ  พระธาตุผาแดง  พะวอ  มหาวัน  แม่กาษา  แม่กุ  แม่ต้าน  แม่ตื่น  แม่ท้อ  แม่ปะ  แม่ระมาด  แม่วะหลวง  แม่สลิด  แม่สอง  แม่หละ  แม่อุสุ  โมโกร  ยกกระบัตร  ย่านรี  รวมไทยพัฒนา  วังจันทร์  วังประจบ  วังหมัน  วังหิน  วาเล่ย์  สมอโคน  สามเงา  สามหมื่น  หนองบัวเหนือ  อุ้มผาง  |  |
เขาพลายดำ

เขาพลายดำ  เป็นภูเขาที่ติดทะเลเป็นรอยต่ออำเภอขนอมและอำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสถานที่พัฒนาและอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าเขาพลายดำ ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งใส มีหาดที่สวยงามคือ บริเวณหาดท้องยาง สามารถลงเล่นน้ำได้ เขาพลายดำมีสัตว์ป่าประเภทกินพืชอาศัยอยู่จำนวนหนึ่ง เช่น กวาง กระจง และนกนานาชนิด การเดินทางแยกจากตัวเมืองสิชลไปทางเหนือ ตำบลทุ่งใสประมาณ 12 กม.
อีจ้วน

ขุนพลของรัฐง่อก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 258)
| อีจ้วน (ยฺหวี เฉฺวียน) |
| --- | --- |
於詮 / 於銓

ขุนพล (將軍 เจียงจวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 258 (258)
กษัตริย์: ซุนเหลียง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: 10 เมษายน ค.ศ. 258
อาชีพ: ขุนพล

อีจ้วน, อิ๋นจวน, อีจวน หรือ อีจอ (เสียชีวิต 10 เมษายน ค.ศ. 258) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ยฺหวี เฉฺวียน (จีน: 於詮 หรือ 於銓; พินอิน: Yú Quán) เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

ดูเพิ่ม: กบฏจูกัดเอี๋ยน
ในปี ค.ศ. 257 จูกัดเอี๋ยนขุนพลของรัฐวุยก๊กก่อกบฏที่อำเภอฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว นครลู่อาน มณฑลอานฮุย) เพื่อต่อต้านสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊ก จูกัดเอี๋ยนส่งจูกัดเจ้งบุตรชายและงอก๋งหัวหน้าเสมียน (長史 จ๋างฉื่อ) ไปขอการสนับสนุนจากง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก ซุนหลิมผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งรัฐง่อก๊กจึงส่งบุนขิม, จวนเต๊ก (全懌 เฉฺวียน อี้) , จวนตวน (全端 เฉวียน ตวาน), ต๋องจู (唐咨 ถาง จือ), หวาง จั้ว (王祚) และนายทหารคนอื่น ๆ ให้นำกำลังพลง่อก๊ก 30,000 นายไปสนับสนุนการก่อกบฏของจูกัดเอี๋ยน อีจ้วนได้ติดตามมาในกองกำลังนี้ด้วย
ในปี ค.ศ. 258 กองทัพวุยก๊กนำโดยสุมาเจียวยึดอำเภอฉิวฉุุนได้ จูกัดเอี๋ยนพยายามตีฝ่าวงล้อมหนีไปแต่ถูกเฮาหุน (胡奮 หู เฟิ่น) นายทหารใต้บังคับบัญชาของสุมาเจียวสังหาร ด้านอีจ้วนพูดว่า "ลูกผู้ชายได้รับคำสั่งจากนายให้นำทหารไปช่วยคน หากช่วยไม่ได้แล้วยังต้องยอมจำนนต่อข้าศึก ข้าก็ไม่อาจยอมรับได้" อีจ้วนจึงถอดเกราะออกแล้วพุ่งเข้าต่อสู้จนเสียชีวิตในที่รบ
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
| ด ค กบุคคลสำคัญในง่อก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  ซุนกวน  ซุนเหลียง  ซุนฮิว  ซุนโฮ (ซุน เฮ่า) 
จักรพรรดินีและพระสนม:  เซี่ยฟูเหริน  ซีฮูหยิน  พัวฮูหยิน  ปู้ เลี่ยนชือ  ฮองฮูหยิน  จักรพรรดินีจิ้งหฺวาย  เฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ย  จักรพรรดินีจู  จักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง  เถิง ฟานหลาน 
เชื้อพระวงศ์:  ซุนเต๋ง  ซุน ลฺวี่  ซุนโฮ (ซุน เหอ)  ซุน ป้า  ซุน เฟิ่น  กิมก๋งจู๋ (ซุน หลู่ปาน)  ซุน หลู่-ยฺวี่  ซุนหวน  ซุนเสียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  ซุน เช่า  โกะหยง  ลกซุน  เปาจิด  จู จฺวี้  ซุนจุ๋น  ซุนหลิม (ซุน เชิน)  เอียงเหียง  ลู่ ข่าย  บั้นเฮ็ก  เตี๋ยวเค้า 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  งอซัน  งำเต๊ก  งิมหุน  งีห้วน  จวนกี๋  จี้ เยี่ยน  ซีหอง  ตังเตียว  เตียวเจียว  เตียวอุ๋น  เทียเป๋ง  เบ้งจ๋อง  พัวโยย  เหยียมจุ้น  ฮวนฮี 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  งุยเปียว  จวนจ๋อง  จวนตวน  จวนเต๊ก  จวนเสียง  จิวท่าย  จิวหอง  จูกัดกิ๋น  จูกัดเก๊ก  จูกัดเจ้ง  จูตี  จูหวน  จูเหียน  ชีซก  ชีเซ่ง  ชีฮู  ซงเขียม  ซุน ก้าน  ซุน ข่าย  ซุน จฺวี้  ซุนหลิม (ซุน ซิน)  ซุน เอิน  ต๋องจู  เตงอิ๋น  เตงฮอง  เตียวปอ  เตียวหิว  เตียวเอียด  เทียเภา  บิฮอง  บุนขิม  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  พัวเจี้ยง  ลกข้อง  ลิกี๋  ลิต้าย  ลิห้อม  เล่งทอง (ลั่ว ถ่ง)  เล่งทอง (หลิง ถ่ง)  เล่าเบา  เล่าเลียก  เล่าเสง  อองตุ๋น  อีจ้วน  ฮั่นจ๋ง  ฮันต๋ง  เฮ่อ ฉี 
อื่น ๆ:  เก๋อ เสฺวียน  เฉา ปู้ซิ่ง
อำเภอคูจิ

ที่ตั้งของอำเภอคูจิในจังหวัดอิบารากิ
อำเภอคูจิ (ญี่ปุ่น: 久慈郡; โรมาจิ: Kuji-gun) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น