stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วีบีลองทูเกเตอร์

| "วีบีลองทูเกเตอร์" |
| --- | --- |
ภาพปกซิงเกิล "วีบีลองทูเกเตอร์"
เพลงโดยมารายห์ แครี
จากอัลบั้มดิอีแมนซิเพชันออฟมิมิ
วางจำหน่าย: 29 มีนาคม พ.ศ. 2548 (ดูประวัติการจำหน่าย)
แนวเพลง: ป็อป, อาร์แอนด์บี
ความยาว: 3:23 (Album/Single Version)
ค่ายเพลง: ไอส์แลนด์
ผู้ประพันธ์เพลง: Mariah Carey, Jermaine Dupri, Manuel Seal, Johnta Austin, Kenneth Edmonds, Darnell Bristol, Sid Johnson, Bobby Womack, Patrick Moten, Sandra Sully
โปรดิวเซอร์: Mariah Carey, Jermaine Dupri, Manuel Seal
"วีบีลองทูเกเตอร์" (อังกฤษ: We Belong Together) เป็นเพลงของมารายห์ แครี ในผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 10 ของเธอในชุด ดิอีแมนซิเพชันออฟมิมิ และเป็นซิงเกิลที่ 2 ของอัลบั้มนี้ในปี 2005 เขียนเพลงและควบคุมการผลิตโดย แครี, เจอร์เมน ดูปรี, มานูเอล ซีล และจอห์นทา ออสติน เพลงนี้ได้รับอิทธิพลมาจากเพลงโซลและอาร์แอนด์บีในทศวรรษ 1980 โดยมีองค์ประกอบของคอร์ดเปียโนง่าย ๆ และแบ็กบีตบางส่วน เนื้อเพลงเล่าเรื่องเกี่ยวกับความสิ้นหวังของหญิงสาวที่เสียคนรักไป
หลังจากที่อาชีพการงานของแครีอยู่ในขาลงในระหว่างปี 2001 และ 2003 แครีก็กลับมาประสบความสำเร็จทั่วโลกอีกครั้งกับซิงเกิล "วีบีลองทูเกเตอร์" นี้โดยขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ในหลายประเทศอย่างเช่น ออสเตรเลีย, โครเอเชีย, อิสราเอล, แอฟริกาใต้ และในสหรัฐอเมริกาที่ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตซิงเกิลบิลบอร์ดนาน 14 สัปดาห์ ไม่ติดต่อกัน
ในสหรัฐอเมริกาเพลงนี้ได้รับการเล่นออกอากาศซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนทำลายสถิติจากการสำรวจของนีลเส็น และยังได้รับคำวิจารณ์ที่ดี ทั้งยังแครีได้รับรางวัลมากมาย อย่างเช่น 2 รางวัลแกรมมี่ ในปี 2006 และนิตยสารบิลบอร์ดยังจัดอันดับเพลง "วีบีลองทูเกเตอร์" ที่อันดับ 9 ของเพลงใน 100 อันดับเพลงตลอดกาล
วีรา ฟาร์มิกา

| วีรา ฟาร์มิกา |
| --- | --- |
ฟาร์มิกาในปีค.ศ. 2018
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1973-08-06) 6 สิงหาคม ค.ศ. 1973 (51 ปี) วีรา แอน ฟาร์มิกา Passaic County, New Jersey, United States
คู่สมรส: Sebastian Roché (1997–2005) (divorced) Renn Hawkey (2008–ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1997–ปัจจุบัน
วีรา แอน ฟาร์มิกา (อังกฤษ: Vera Ann Farmiga) เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1973 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง Running Scared, The Departed, Orphan และ Up in the Air สำหรับภาพยนตร์เรื่อง Up in the Air ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลแซกอวอร์ดส รางวัลบาฟต้าและรางวัลออสการ์
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน

| วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน |
| --- | --- |

เกิด: 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1893(1893-05-09) ซอกัส รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947(1947-05-02) (53 ปี) ไรย์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
สาเหตุเสียชีวิต: มะเร็งผิวหนัง
สุสาน: Ferncliff Cemetery
สัญชาติ: อเมริกัน
ชื่ออื่น: ชาลส์ โมลตัน
การศึกษา: มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ปริญญาตรีในปี 1915 นิติศาสตรบัณฑิตในปี 1918 และปริญญาเอกจิตวิทยาในปี 1921
อาชีพ: นักจิตวิทยา นักประดิษฐ์ นักเขียน
นายจ้าง: มหาวิทยาลัยอเมริกัน มหาวิทยาลัยทัฟส์
มีชื่อเสียงจาก: ผู้สร้าง เครื่องทดสอบความดันโลหิตซิสโตลิก นักเขียน ผู้สนับสนุนศักยภาพของสตรี ผู้สร้าง วันเดอร์วูแมน  ผู้สร้างทฤษฎี DISC
ผู้สืบตำแหน่ง: Robert Kanigher
คู่สมรส: เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน
คู่รัก: โอลิฟ เบิร์น
บุตร: 4
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน (อังกฤษ: William Moulton Marston; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1893 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947) หรือที่รู้จักกันในนาม ชาลส์ โมลตัน (/ˈmoʊltən/) เป็นนักจิตวิทยาชาวอเมริกันผู้ประดิษฐ์ต้นแบบเครื่องจับเท็จยุคแรก นักเขียนและ นักเขียนการ์ตูนที่สร้างตัวละครวันเดอร์วูแมน โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากภรรยา เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และคนรัก โอลิฟ เบิร์น
เขาได้รับการแต่งตั้งให้เข้าหอเกียรติยศในหนังสือการ์ตูนใน ค.ศ. 2006
ประวัติ > วัยเด็กและการงาน

มาร์สตัน เกิดในคลิฟตันเดล ในเมืองซอกัส รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นลูกชายของแอนนี่ ดอลตัน และเฟรดเดอริก วิลเลียม มาร์สตัน มาร์สตันจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ได้รับปริญญาตรีใน ค.ศ. 1915 นิติศาสตรบัณฑิตใน ค.ศ. 1918 และปริญญาเอกจิตวิทยาในปี 1921 หลังจากการสอนอยู่ที่ มหาวิทยาลัยอเมริกัน ใน วอชิงตันดี.ซี.และ มหาวิทยาลัยทัฟส์ ในเมดฟอร์ด ใน ค.ศ. 1929 มาร์สตันได้เดินทางไปในแคลิฟอร์เนีย เพื่อเป็นผู้อำนวยการของสาธารณะบริการของ ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์
มาร์สตัน มีบุตร 2 คนกับภรรยา เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และอีก 2 คนกับคนรัก โอลิฟ เบิร์น เอลิซาเบธทำงานหาเลี้ยงครอบครัว ในขณะที่ เบิร์นอยู่บ้านเพื่อดูแลเด็กทั้งสี่คน ทั้งโอลีฟและเอลิซาเบธ "เป็นตัวอย่างของคตินิยมสิทธิสตรีในสมัยนั้น"
ประวัติ > นักจิตวิทยาและผู้คิดค้น

มาร์สตันเป็นผู้สร้าง เครื่องทดสอบความดันโลหิตซิสโตลิก ซึ่งกลายเป็นองค์ประกอบหนึ่งของเครื่องจับเท็จ (polygraph) ที่ทันสมัยซึ่งคิดค้นโดย John Augustus Larson ในเบิร์คลี่ย์ แคลิฟอร์เนีย ภรรยาของมาร์สตัน เอลิซาเบธ ฮอลโลเวย์ มาร์สตัน เป็นผู้เสนอความสัมพันธ์ระหว่างความรู้สึกและความดันโลหิตกับวิลเลียม โดยให้คำสังเกตว่า "เวลาเธอโมโหหรือตื่นเต้น ความดันโลหิตของเธอดูเหมือนจะสูงขึ้น". แม้ว่าเอลิซาเบธ จะไม่ได้ถูกระบุว่าเป็นผู้ร่วมคิดของมาร์สตัน ในงานแรก ๆ ของเขา Lamb Matte (ค.ศ. 1996) และคนอื่น ๆ ก็อ้างถึงการทำงานเอลิซาเบธ ในงานวิจัยของสามีโดยตรงและโดยทางอ้อม เธอยังปรากฏอยู่ในภาพที่ถ่ายในห้องทดลองของเขาในช่วงปี ค.ศ. 1920 อีกด้วย มาร์สตันวางแผนจะขายเครื่องจับเท็จ เมื่อเขาเริ่มทำงานในวงการบันเทิง เขียนหนังสือการ์ตูน และเป็นพนักงานขายในโฆษณาของมีดโกน Gillette โดยใช้ต้นแบบเครื่องจับเท็จ
จากผลงานด้านจิตวิทยาของเขา มาร์สตันเชื่อว่าผู้หญิงมีความซื่อสัตย์มากกว่าผู้ชายในบางสถานการณ์และสามารถทำงานได้เร็วและถูกต้องกว่า
มาร์สตันยังเป็นนักเขียนบทความเกี่ยวกับจิตวิทยาที่ได้รับความนิยม ใน ค.ศ. 1928 เขาได้ตีพิมพ์ Emotions of Normal People (ลักษณะอารมณ์ของคนปกติ) ซึ่งได้อธิบายทฤษฎี DISC ไว้อย่างละเอียด มาร์สตันมองว่าคนที่มีพฤติกรรมตามสองแกนด้วยความสนใจของพวกเขาเป็นแบบพาสซีฟหรือแอ็กทิฟ ช ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการรับรู้ของแต่ละบุคคลเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมของตนในฐานะที่เป็นที่นิยมหรือเป็นปฏิปักษ์ โดยวางแกนไว้ที่มุมฉาก สี่รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสพร้อมกับอธิบายลักษณะพฤติกรรมแต่ละแบบ:
การควบคุม (Dominance)  ก่อให้เกิดกิจกรรมในสภาพแวดล้อมที่เป็นปฏิปักษ์
การโน้มน้าว (Inducement) ก่อให้เกิดกิจกรรมในสภาพแวดล้อมที่นิยม
การโอนอ่อน (Submission) จะทำให้เกิดความยินยอมในสภาพแวดล้อมที่นิยม
การยินยอม (Compliance) จะทำให้เกิดความอดทนในสภาพแวดล้อมที่ที่เป็นปฏิปักษ์
มาร์สตันได้ตั้งข้อสังเกตว่า แนวคิดเกี่ยวกับเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นของผู้ชายที่มีความผิดศีลธรรมและความรุนแรงและเป็นปฏิปักษ์กับความคิดของผู้หญิงที่ขึ้นอยู่กับ "ความยั่วยวนในรัก (Love Allure)" ซึ่งนำไปสู่สถานะที่เหมาะสำหรับการยอมจำนนยังผู้มีอำนาจที่รัก ในปี 1929 เขาเขียนเรื่องสิทธิของผู้ชายในฐานะนักข่าวหนังสือพิมพ์
วันเดอร์วูแมน > การสร้าง

เมื่อ 25 ตุลาคม  ค.ศ. 1940 การสัมภาษณ์อดีตนักศึกษาโอลีฟ เบิร์น (ภายใต้นามแฝง "โอลีฟ ริชาร์ด") ได้รับการตีพิมพ์ใน The Family Circle (หัวข้อ "อย่าหัวเราะเยาะในหนังสือการ์ตูน") มาร์สตันบอกว่าเขาเห็น "ศักยภาพทางการศึกษาที่ดี" ในหนังสือการ์ตูน (บทความถูกตีพิมพ์เมื่อสองปีให้หลัง ค.ศ. 1942) การสัมภาษณ์ได้รับความสนใจจากผู้จัดพิมพ์การ์ตูน Max Gaines ผู้ซึ่งได้ว่าจ้างมาร์สตัน เป็นที่ปรึกษาด้านการศึกษาสำหรับ National Periodicals และ All-American Publications ซึ่งเป็น บริษัทสองแห่งที่ต่อมารวมเป็น ดีซีคอมิกส์
ในช่วงต้นทศวรรษ ค.ศ. 1940 การ์ตูนส่วนใหญ่ของ ดีซีคอมิกส์ เป็นผู้ชายที่มีพลังพิเศษเช่น กรีนแลนเทิร์น และ ซุปเปอร์แมน ตลอดจน แบทแมน กับอุปกรณ์ไฮเทคของเขา ในบทความที่ตีพิมพ์ในนิตยสารฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2001 ของศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยบอสตัน กล่าวว่าเอลิซาเบธ ภรรยาของมาร์สตัน เป็นผู้คิดจะสร้างซูเปอร์ฮีโร่หญิง เมื่อมาร์สตันพูดถึงไอเดียการสร้างซูเปอร์ฮีโร่แบบใหม่ที่จะเอาชนะไม่ใช่ด้วยกำปั้นหรืออาวุธแต่ด้วยความรัก เอลิซาเบธ กล่าวว่า "ก็ได้ แต่เธอต้องเป็นผู้หญิงนะ"
มาร์สตันได้แนะนำแนวคิดเรื่องนี้กับ Max Gaines ผู้ร่วมก่อตั้ง All-American Publications กับ Jack Liebowitz หลังจากได้รับอนุญาต เขาก็ได้เริ่มสร้างตัวละครวันเดอร์วูแมนโดยได้รับแรงบรรดาลใจจาก ผู้หญิงสมัยใหม่ที่ไม่เป็นไปตามแบบแผนของสังคม มีอำนาจและเสรีนิยมในยุคนั้น นามแฝงของมาร์สตัน ชาลส์ โมลตันเป็นการรวมชื่อกลางของ Gaines และตัวเขาเอง
ในบทความของ American Scholar ใน ค.ศ. 1943 มาร์สตันได้เขียนว่า "ถึงแม้เด็กผู้หญิงจะไม่อยากเป็นเด็กผู้หญิงเป็นเวลานาน แต่แม่แบบผู้หญิงของเราขาดพลัง ความแข็งแรงและพลังอำนาจ การไม่อยากเป็นเด็กผู้หญิงนั้น เพราะพวกเขาไม่ต้องการถูกมองว่าเป็นคนอ่อนโยน หัวอ่อน รักสงบ คุณภาพที่แข็งแกร่งของผู้หญิงได้กลายเป็นที่ดูหมิ่นเพราะความอ่อนแอของพวกเขา วิธีการแก้ที่ดีที่สุดคงเป็นการสร้างตัวละครผู้หญิงที่มีพลังของซูเปอร์แมน แต่ยังเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของผู้หญิงที่ดีและสวยงาม"
ใน ค.ศ. 2017 เอกสารส่วนบุคคลของมาร์สตันส่วนใหญ่ได้ส่งมาถึงหอสมุดชเลซิงเจอร์ ที่สถาบัน Radcliffe Institute for Advanced Study ที่กล่าวถึงเบื้องหลังวันเดอร์วูแมน และของชีวิตส่วนตัวนอกรีตของเขากับสองผู้หญิงอุดมคติที่แข็งแกร่ง ทั้งภรรยา เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และคนรัก โอลิฟ เบิร์น และความเกี่ยวโยงกับ Margaret Sanger นักสตรีนิยมคนหนึ่งที่มีอิทธิพลมากที่สุดในศตวรรษที่ยี่สิบ
วันเดอร์วูแมน > การพัฒนา

ตัวละครมาร์สตันเป็นชนพื้นเมืองของยูโทเปียหญิงล้วนเรียกว่า ชาวแอมะซอนที่กลายเป็นตัวแทนรัฐบาลสหรัฐฯในการต่อสู้กับอาชญากรรมโดยใช้ความแข็งแกร่งและความว่องไวและความสามารถของเธอในการบังคับให้คนร้ายบอกความจริง ด้วยการผูกมัดพวกเขาด้วยเวทมนตร์เชือกของเธอ ลักษณะภายนอกของเธอเชื่อกันว่า ได้รับแรงบันดาลใจจากโอลิฟ เบิร์น และกำไลทองสัมฤทธิ์ (ซึ่งวันเดอร์วูแมนใช้เพื่อกันกระสุน) ก็ได้รับแรงบันดาลใจจากกำไลเครื่องประดับที่สวมใส่โดยเบิร์น
หลังจากที่ชื่อ "ซูพรีมา" ถูกแทนที่ด้วย "วันเดอร์วูแมน" ซึ่งเป็นคำที่ได้รับความนิยมในนั้น และสื่อถึงผู้หญิงที่มีพรสวรรค์เป็นพิเศษ วันเดอร์วูแมนได้เปิดตัวในหนังสือการ์ตูน All Star Comics #8 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 โดย วันเดอร์วูแมน ปรากฏตัวครั้งต่อไป ในหนังสือการ์ตูนSensation Comics #1 (มกราคม 2485) และหกเดือนต่อมาใน Wonder Woman #1
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 ใน Rye, นิวยอร์ก, เจ็ดวันที่ก่อนวันเกิดปีที่ 54 ของเขา หลังจากการตายของเขา เอลิซาเบธ และโอลิฟ ยังคงอยู่ด้วยกันจนโอลิฟเสียชีวิตตอนอายุ 86 ปี ในปี 1990 และเอลิซาเบธเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1993 มีอายุ 100 ปี ใน ค.ศ. 1985 หลังจากการตาย มาร์สตันได้ถูกยกย่องโดย ดีซีคอมิกส์ ในนิตยสารครบรอบ 50 ปีว่าเป็น หนึ่งในห้าสิบคนที่ทำให้ดีซีคอมิกส์ดี
ในภาพยนตร์

ชีวิตของมาร์สตันได้ถูกถ่ายทอดในภาพยนตร์  Professor Marston and the Wonder Women เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติที่เล่าถึง เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน โอลิฟ เบิร์นและการสร้างวันเดอร์วูแมน นำแสดงโดยลูค อีแวนส์ รีเบคกา ฮอลล์ และเบลลา ฮีธโคต
บรรณานุกรม

"Systolic blood pressure symptoms of deception and constituent mental states." (Harvard University, 1921) (doctoral dissertation)
(1999; originally published 1928) Emotions of Normal People. Taylor & Francis Ltd. ISBN 0-415-21076-30-415-21076-3
(1930) Walter B. Pitkin & William M. Marston, The Art of Sound Pictures. New York: Appleton.
(1931) ''Integrative Psychology: A Study of Unit Response (with C. Daly King, and Elizabeth Holloway Marston).
(c. 1932) Venus with us; a tale of the Caesar. New York: Sears.
(1936) You can be popular. New York: Home Institute.
(1937) Try living. New York: Crowell.
(1938) The lie detector test. New York: Smith.
(1941) March on! Facing life with courage. New York: Doubleday, Doran.
(1943) F.F. Proctor, vaudeville pioneer (with J.H. Feller). New York: Smith.
(1917) "Systolic blood pressure symptoms of deception." Journal of Experimental Psychology, Vol 2(2), 117–163.
(1920) "Reaction time symptoms of deception." Journal of Experimental Psychology, 3, 72–87.
(1921) "Psychological Possibilities in the Deception Tests." Journal of Criminal Law & Criminology, 11, 551–570.
(1923) "Sex Characteristics of Systolic Blood Pressure Behavior." Journal of Experimental Psychology, 6, 387–419.
(1924) "Studies in Testimony." Journal of Criminal Law & Criminology, 15, 5–31.
(1924) "A Theory of Emotions and Affection Based Upon Systolic Blood Pressure Studies." American Journal of Psychology, 35, 469–506.
(1925) "Negative type reaction-time symptoms of deception." Psychological Review, 32, 241–247.
(1926) "The psychonic theory of consciousness." Journal of Abnormal and Social Psychology, 21, 161–169.
(1927) "Primary emotions."Psychological Review, 34, 336–363.
(1927) "Consciousness, motation, and emotion." Psyche, 29, 40–52.
(1927) "Primary colors and primary emotions." Psyche, 30, 4–33.
(1927) "Motor consciousness as a basis for emotion." Journal of Abnormal and Social Psychology, 22, 140–150.
(1928) "Materialism, vitalism and psychology." Psyche, 8, 15–34.
(1929) "Bodily symptoms of elementary emotions." Psyche, 10, 70–86.
(1929) "The psychonic theory of consciousness—an experimental study," (with C.D. King). Psyche, 9, 39–5.
(1938) "'You might as well enjoy it.'" Rotarian, 53, No. 3, 22–25.
(1938) "What people are for." Rotarian, 53, No. 2, 8–10.
(1944) "Why 100,000,000 Americans read comics." The American Scholar, 13 (1), 35–44.
(1944) "Women can out-think men!"  Ladies Home Journal, 61 (May), 4–5.
(1947) "Lie detection's bodily basis and test procedures," in: P.L. Harriman (Ed.), Encyclopedia of Psychology, New York, 354–363.
Articles "Consciousness," "Defense mechanisms," and "Synapse" in the 1929 edition of the Encyclopædia Britannica.
บันทึก

Biographical entry in Jaques Cattell, (ed.), American Men of Science: A Biographical Directory, Seventh Edition, (Lancaster, 1944), pp. 1173–1174.
Brown, Matthew J.   "Love Slaves and Wonder Women: Radical Feminism and Social Reform in the Psychology of William Moulton Marston", Feminist Philosophy Quarterly 2(1), (2016): Article 1.
Bunn, Geoffrey C. "The Lie Detector,Wonder Woman and Liberty: The Life and Works of William Moulton Marston,",  History of the Human Sciences, 10 (1997): 91–119.
Daniels, Les, and Chip Kidd. Wonder Woman: A Complete History. (Chronicle Books, 2000); ISBN 0-8118-2913-80-8118-2913-8
Gillespie, Nick. "William Marston's Secret Identity: The strange private life of Wonder Woman's creator." Reason, May 2001.
Glen, Joshua. "Wonder-working power." Boston Globe, April 4, 2004.
Jett, Brett.  "Who Is Wonder Woman?", "  (Manuscript) (2009): 1–71.
Lamb, Marguerite. "Who Was Wonder Woman? Long-ago LAW alumna Elizabeth Marston was the muse who gave us a superheroine." Boston University, Fall 2001.
Lepore, Jill. The Secret History of Wonder Woman, New York: Alfred A. Knopf, 2014, ISBN 97803853540429780385354042
Malcolm, Andrew H."She's Behind the Match For That Man of Steel". New York Times. February 18, 1992.
Moore, Mark Harrison. The Polygraph and Lie Detection. Committee to Review the Scientific Evidence on the Polygraph (National Research Council, U.S.), 2003.
Richard, Olive. "Our Women Are Our Future", (Article), Family Circle, 14 August 1942.
Rosenberg, Robin S.  "Wonder Woman As Émigré – Why would Wonder Woman leave her idyllic existence on Paradise Island?", (Article) (2010).
Valcour, Francinne. "Training "love leaders": William Moulton Marston, Wonder Woman and the "new woman" of the 1940s", (Dissertation) (1999): 1–150.
Valcour, Francinne.  "Manipulating The Messenger: Wonder Woman As An American Female Icon", (Dissertation) (2006): 1–372.
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน (ขวา) ค.ศ. 1922 ขณะทดสอบเครื่องจับเท็จ
วีลแชร์เรซซิ่ง

วีลแชร์เรซซิ่ง (อังกฤษ: Wheelchair racing) คือ กีฬาที่คนพิการใช้รถวิลแชร์ แทนกีฬาวิ่งแข่งในกีฬาโอลิมปิก และ พาราลิมปิก
วีทรีโอ

| วีทรีโอ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
แนวเพลง: คลาสสิกัลครอสโอเวอร์ 
เครื่องดนตรี: ไวโอลิน และเชลโล
ช่วงปี: พ.ศ. 2550 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เอ็กแซ็กท์

สมาชิก: ทวีเวท ศรีณรงค์ (ไวโอลิน 1)  กัญภัส ศรีณรงค์ ชยานุวัฒน์   (ชื่อเดิม: อุทัยศรี ศรีณรงค์)   (เชลโล)  อริยา ศรีณรงค์   (ชื่อเดิม: พินทุสร ศรีณรงค์)   (ไวโอลิน 2)
วีทรีโอ หรือบางครั้งเขียน วี ทรีโอ้ (อังกฤษ: Vie Trio) เป็นกลุ่มดนตรีคลาสสิกัลครอสโอเวอร์ 3 ชิ้น ประกอบด้วยไวโอลิน 2 ตัว และเชลโล ในสังกัดเอ็กแซ็กท์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยนักดนตรีสามพี่น้อง คือ ทวีเวท ศรีณรงค์ (เป้ เล่นไวโอลิน) อุทัยศรี ศรีณรงค์ (ป่าน เล่น เชลโล) และพินทุสร ศรีณรงค์ (ปุย เล่นไวโอลิน) ทั้งสามคนเป็นบุตรของสุทิน ศรีณรงค์ นักดนตรีคลาสสิก  ซึ่งเล่นดนตรีคลาสสิกมาตั้งแต่เด็ก และเป็นนักเรียนทุนในพระอุปถัมภ์ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์  มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547
ผลงานเพลง

Miracle (2551)
Miracle
รักนี้ที่รอคอย
Immortal Feat.น๊อต Retrospect (ธนพล ศรีกาญจณา)
เพลงแทนใจ Feat อาณัตพล ศิริชุมแสง
Young Blood Feat.กาย เอลลิส (กาย G-Junior)
ใบไม้ Feat.วิชญาณี เปียกลิ่น
Soul of Siam
ผู้ชายในสายฝน Feat.ศุภรุจ เตชะตานนท์
Wedding
Confession
Happy Night
Rain Instrumental
VieTrio Love Birds (2552)
Hot Album
สบาย สบาย
โอ้ละหนอ My Love
คู่กัด
มาทำไม
ขออุ้มหน่อย
หมอกหรือควัน
สัญญาต้องเป็นสัญญา
ถ่านไฟเก่า
บูมเมอแรง
จับมือกันไว้
Cool Album
อยู่เพื่อใคร
เธอคนเดียว
เหมือนเป็นคนอื่น
ด้วยรักและผูกพัน
อย่าต่อรองหัวใจ
เล่าสู่กันฟัง
หมั่นคอยดูแลและรักษาดวงใจ
พักตรงนี้
เธอ...ผู้ไม่แพ้
ฝากฟ้าทะเลฝัน Feat. หมู MUZU
VieTrio & Friends (2553)
Voyage (CD Only Track)
หวังดีประสงค์รัก Feat.นภัทร อินทร์ใจเอื้อ
หยดน้ำตา Feat.ผลิตโชค อายนบุตร
First Kiss Feat. พีท พล (พล นพวิชัย)
เครื่องมือวัดใจ Feat.นรินทร์ ภูวนเจริญ
รอยบาปที่ลบไม่ออก Feat.นัท มีเรีย
วิธีเลิก วิธีลืม Feat.อรุณพงศ์ ชัยวินิตย์
เธอหลอกฉัน ฉันหลอกเธอ Feat.ศุภรุจ เตชะตานนท์
รักแพ้.. แม้ใกล้ชิด Feat.วิชญาณี เปียกลิ่น
วางชีวิตไว้กับคนนี้ Feat.เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
Miracle (VCD Karaoke Only Track)
Single' (2559)
จีนี่ เรคคอร์ดส
ลูกขอสัญญา - วงบิ๊กแอส | ตูน Bodyslam (อาทิวราห์ คงมาลัย) | เมธี Labanoon (เมธี อรุณ) | Vietrio
Featuring' (2566)
Mv ไม่ปล่อยมือ Orchestra version -​ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
วีก็อตยู

วีก็อตยู (อังกฤษ: WeGotYou) เป็นการรณรงค์ทางสื่อเพื่อต่อต้านยาเสพติด ซึ่งได้รับทุนจากความร่วมมือเพื่อเด็กปลอดสารเสพติด (Partnership for Drug-Free Kids) มีความแปลกใหม่ตรงที่สื่อสารโดยใช้อีโมจิทางป้ายประกาศและสื่อสาธารณะอื่นเป็นหลัก เพื่อดึงความสนใจของเยาวชน โครงการนี้ผู้ริเริ่ม คือ ฮิลล์ ฮอลลิเดย์ (Hill Holliday) บริษัทโฆษณาสัญชาติอเมริกัน
รางวัล

โครงการนี้ได้รางวัลคลีโอ (Clio Awards) สองครั้งใน พ.ศ. 2559 คือ รางวัลทองคำ สำหรับการรณรงค์แบบบูรณาการในสาขาสุขภาพและสวัสดิการ และรางวัลทองสัมฤทธ์ สำหรับการสร้างสรรค์ดิจิทัลหรือโมบายล์ในสาขาเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
วิหารโปกลองการาย

| โปกลองการาย |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
จังหวัด: นิญถ่วน
เทพ: กษัตริย์โปกลองการาย
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ฟานซาง
ประเทศ: เวียดนาม
ที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัดภูมิศาสตร์: 11°36′04″N 108°56′49″E﻿ / ﻿11.60111°N 108.94694°E﻿ / 11.60111; 108.94694
สถาปัตยกรรม
ประเภท: จาม
วิหารโปกลองการาย หรือ วิหารโปกลองก่าหร่าย (อังกฤษ: Po Klong Garai Temple) เป็นหมู่วิหารในศาสนาฮินดูยุคจามปา ตั้งอยู่ในราชรัฐปาณฑุรังคะ (Panduranga) ของชาวจามปา ที่ซึ่งปัจจุบันคือเมืองฟานซาง จังหวัดนิญถ่วน ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม วิหารนี้สร้างขึ้นโดยกษัตริย์ชัยสิงหาวรมันที่ 3 เพื่อบูชากษัตริย์ในตำนาน โปกลองก่าหร่าย ผู้ครองนครปาณฑุรงค์ระหว่างปี 1151 ถึง 1205
ตำนาน

ตามตำนาน กษัตริย์โปกลองการาย หรือ โปกลองก่าหร่าย (Po Klong Garai, ในภาษาจาม แปลว่า "กษัตริย์มังกรแห่งชาวก่าหร่าย") เริ่มต้นชีวิตโดยการเป็นคนเลี้ยงวัวที่เป็นที่รัก ต่อมาด้วยชะตาฟ้าลิขิตจึงได้กลายมาเป็นกษัตริย์แห่งจามปา ปกครองชาวจามปาด้วยความเฉลียวฉลาดและเพื่อประโยชน์สุขของปวงชน เมื่อครั้นชาวเขมรเข้ารุกรานดินแดน เขาได้ท้าทายให้พวกเขมรประลองสร้างหอคอย (พระปรางค์) แข่งกันเพื่อยุติการรุกรานนี้ โปกลองก่าหร่ายสามารถเอาชนะชาวเขมรและบังคับให้พวกเขมรต้องถอยทัพกลับไป หลังสิ้นชีวิต โปกลองก่าหร่ายกลายมาเป็นเทพเจ้าและเทพารักษ์แก่ผู้คนที่ยังอาศัยอยู่ ว่ากันว่าหอคอยที่สร้างแข่งกับเขมรในเวลานั้นคือหอคอยโปกลองการาย
ประวัติศาสตร์

กษัตริย์ชัยสิงหวรมันที่สาม (เวียต: Chê Mân) ได้รับการขึ้นชื่อเป็นผู้ก่อสร้างหอคอยโปกลองการายชึ้นเพื่อเป็นเกียรติแด่กษัตริย์โปกลองก่าหร่าย โดยหอคอยนี้สร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 13 อย่างไรก็ตาม จารึกจำนวนมากจากสมัยก่อนหน้าเสนอว่ากษัตริย์ชัยสิงหวรมันที่สามน่าจะเพียงแค่ทำนุบำรุงวิหารและก่อสร้างเพิ่มเติมจากโครงสร้างที่มีอยู่แต่เดิม
จารึกหนึ่งจากปี 1050 ที่วิหารโปกลองการายระบุการเฉลิมฉลองชัยชนะในการศึกของเจ้าชายแห่งจามสองคน ซึ่งสันนิษฐานว่าหมายถึงราชวงศ์อินทรปุระ (Indrapura) จากทางเหนือ ซึ่งมีราชธานีใกล้กับหมีเซิน เหนือพวกปาณฑุรงค์แห่งจามปาใต้ เจ้าชายทั้งสองที่มีชัยในการศึกนี้ได้สร้างลึงค์และวิชยสตมภ์ (เสาชัยชนะ) ขึ้น
ลักษณะ

วิหารโปกลองก่าหร่ายจัดเป็นศิลปกรรมแบบ Thap Mam ของศิลปกรรมจาม หมู่วิหารประกอบไปด้วยหอคอยอิฐสามหอ ได้แก่หอหลักสูงสามชั้น และหอซุ้มทางเข้าออก (โคปุระ) ที่มีขนาดเล็กลงมา และหอทรงยาวที่มีหลังคาทรงอานม้า หมู่อาคารทั้งหมดได้รับการอนุรักษ์อย่างดี เหนือประตูทางเข้าหลักของหอคอยหลักมีประติมากรรมรูปพระศิวะในปางศิวนาฏราช ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นชิ้นงานที่สำคัญชิ้นหนึ่งของศิลปกรรมแบบ Thap Mam กระนั้น งานศิลปกรรมที่หลงเหลือภายในวิหารนั้นไม่เป็นที่น่าประทับใจนัก มีลักษณะที่บ่งบอกถึง "ศิลปะในยุคเสื่อมถอย อันเนื่องมาจากงานช่างที่ดูแข็งทื่อและจืดชืด" หอคอยที่มีหลังคารูปอานม้านั้นเข้าใจว่ามีไว้บูชาเทพเจ้าแห่งเปลวเพลิงนามว่า Thang Chuh Yang Pui
รูปเคารพหลักของวิหารคือมุขลึงค์ อายุศตวรรษที่ 16 หรือ 17 แม้ปกติลึงค์เช่นนี้จะเป็นสัญลักษณ์แทนพระศิวะ แต่มุขลึงค์นี้ชาวจามเชื่อว่าเป็นรูปแทนของกษัตริย์โปกลองก่าหร่ายมากกว่า จนถึงปัจจุบันยังคงมีการจัดเทศกางเฉลิมฉลองของชาวจามขึ้นที่นี่
แหล่งข้อมูลอื่น

Jean Boisselier, La statuaire du Champa, Paris: École Française d'Extrême-Orient, 1963.
Emmanuel Guillon, Hindu-Buddhist Art of Vietnam: Treasures from Champa  Translated from the French by Tom White.  Trumbull, Connecticut: Weatherhill, 1997.
Ngô Vǎn Doanh, Champa: Ancient Towers.  Hanoi: Thế Giới Publishers, 2006.  Chapter 16: "Po Klaung Garai and the Legend of Mount Trâu", pp. 228 ff.
วิ่งผลัดโลก 2024

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  แนสซอ, ประเทศบาฮามาส
ชนิด: 5
วันที่: 4-5 พฤษภาคม ค.ศ. 2024
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาโทมัส โรบินสัน
← ซิลีเซีย 2021แคนตัน 2025 →
การแข่งขันวิ่งผลัดโลก 2024 (อังกฤษ: 2024 World Athletics Relays) จะจัดขึ้นที่เมืองแนสซอ ประเทศบาฮามาส ในวันที่ 4 และ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2024
กำหนดการ

กำหนดการแข่งขันมีดังต่อไปนี้
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ประเทศมีกำหนดเข้าร่วมการแข่งขัน ดังนี้
เบลารุส (0)
เบลเยียม (0)
บอตสวานา (0)
บราซิล (0)
แคนาดา (0)
ชิลี (0)
โคลอมเบีย (0)
คิวบา (0)
เช็กเกีย (0)
เดนมาร์ก (0)
สาธารณรัฐโดมินิกัน (0)
เอกวาดอร์ (0)
ฝรั่งเศส (0)
เยอรมนี (0)
กานา (0)
บริเตนใหญ่ (0)
อินเดีย (0
ไอร์แลนด์ (0)
อิตาลี (0)
จาเมกา (0)
ญี่ปุ่น (0)
เคนยา (0)
เนเธอร์แลนด์ (0)
ไนจีเรีย (0)
โปแลนด์ (0)
โปรตุเกส (0)
ปวยร์โตรีโก (0)
สโลวาเกีย (0)
สโลวีเนีย (0)
แอฟริกาใต้ (0)
สเปน (0)
สวิตเซอร์แลนด์ (0)
ตรินิแดดและโตเบโก (0)
ตุรกี (0)
ยูเครน (0)
แซมเบีย (0)
ซิมบับเว (0)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
World Athletics website
Official program
Facts and figures
Road to Bahamas 2024 as of 4 October 2023
สถานที่จัดการแข่งขันสนามกีฬาแห่งชาติทอมมี่ โรบินสัน
วิ่งสู้ฟัด ภาคพิเศษ

| วิ่งสู้ฟัด ภาคพิเศษ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: เคิร์ก หว่อง เฉินหลง (action) บรูซ เล่า (action)
เขียนบท: เท็ดดี้ ชาน เจิ้ง จื้อซิง
อำนวยการสร้าง: ลีโอนาร์ด โฮ จัว ลาม
นักแสดงนำ: เฉินหลง เคนท์ เจิ้ง เล่า กาหยิง แบล็คกี้ โก หลอ ฮุยกวง
กำกับภาพ: อาร์นี่ ลาม อาร์เทอร์ หว่อง
ตัดต่อ: ปีเตอร์ เจิ้ง
ดนตรีประกอบ: มาร์ค หลุย เจมส์ หว่อง
ผู้จัดจำหน่าย: Golden Harvest Media Asia สหมงคลฟิล์ม(ไทย)
วันฉาย:   24 มิถุนายน ค.ศ. 1993 (1993-06-24) 
ความยาว: 107 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: จีน
ทำเงิน: 27,439,331 เหรีญฮ่องกง
วิ่งสู้ฟัด ภาคพิเศษ (อังกฤษ: Crime Story) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวตลก-แอกชั่นจากปี ค.ศ. 1993 กำกับโดย เคิร์ก หว่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคแยก ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องในภาพยนตร์ซีรีส์ชุด วิ่งสู้ฟัด นำแสดงโดย เฉินหลง, เคนท์ เจิ้ง, เล่า กาหยิง
เนื้อเรื่อง

หัวหน้าหง อุทิศชีวิตให้กับการเป็นตำรวจ แต่เขากลับถูกทำให้ผิดหวังในด้านการงาน ประกอบกับในชีวิตส่วนตัว หง ได้ตกหลุมรัก กาก้า สาวคาบาเร่ต์ จนทำให้ภรรยาจากเขาไป หงจึงผันชีวิตตัวเองมาเป็นมิจฉาชีพ นักสืบเฉินถูกส่งตัวมาให้ทำลายแผนการนี้ หงและกากา ได้ถูกยิงเสียชีวิต และ นักสืบเฉินได้พบรักกับ แคลริซ่า หญิงที่คอยดูแลเขามาตลอด คอยชี้ทางที่ถูกต้องจนเดินทางถูกต้อง เฉินจึงค้นพบว่าตัวเองว่าเขาคงอยู่ในโลกนี้ไม่ได้ ถ้าขาดเธอไป
นักแสดงนำ

เฉินหลง รับบท ผู้กองเอ็ดดี้ เฉิน
เคนท์ เจิ้ง รับบท นักสืบหง ทินบง
เล่า กาหยิง รับบท หว่อง ยัตเฟย
ฟุ่ยซาน เอ่า หยาง รับบท ภรรยาของหว่อง ยัตเฟย
แบล็คกี้ โก รับบท กัปตันโก
ป่าน หลิงหลิง รับบท หมอจิตเวช
คริสติน อู๋ รับยท ลาล่า
จุงฟะ รับบท อู๋ กัวหว่า
หลอ ฮุยกวง รับบท อู๋ กัวย่าน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิ่งสู้ฟัด ภาคพิเศษ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2016

| --- | --- |

รายละเอียด
ประเทศเจ้าภาพ:  กรุงเทพมหานคร (รอบสุดท้าย ดิวิชั่น 1)
วันที่: 3 มิถุนายน – 10 กรกฎาคม 2559
ทีม: 28
สถานที่: 20 (ใน 18 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ:  บราซิล (สมัยที่ 11th)
รางวัล
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  นาตาเลีย เปเรย์รา
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
FIVB Volleyball World Grand Prix 2016
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2016 (อังกฤษ: 2016 FIVB Volleyball World Grand Prix) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับโลก จำนวน 28 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 โดยเจ้าภาพสนามแข่งขันรอบสุดท้ายในครั้งนี้คือ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
การคัดเลือกทีมเข้าแข่งขัน

28 ทีมจากวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2015