stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมชาย เข็มกลัด
แหล่งข้อมูลอื่น

สมชาย เข็มกลัด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Instagram หลักอย่างเป็นทางการ
Instagram สำหรับแฟนคลับ
| ด ค กรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2500–2525:  ลือชัย นฤนาท (2500)  สุรสิทธิ์ สัตยวงศ์ (2501)  ทักษิณ แจ่มผล (2502)  จิตรกร สุนทรปักษิณ (2503)  ไชยา สุริยัน (2505)  ไชยา สุริยัน (2506)  ไชยา สุริยัน (2507)  สมบัติ เมทะนี (2508)  นาท ภูวนัย (2517)  สรพงศ์ ชาตรี (2519)  สรพงศ์ ชาตรี (2520)  จตุพล ภูอภิรมย์ (2522)  สวง ทรัพย์สำรวย (2524)  ปิยะ ตระกูลราษฎร์ (2525) 
2525–2550:  สรพงศ์ ชาตรี (2526)  อำพล ลำพูน (2527)  รณ ฤทธิชัย (2528)  บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ (2529)  ลิขิต เอกมงคล (2530)  สันติสุข พรหมศิริ (2531)  บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ (2532)  ฉัตรชัย เปล่งพานิช (2533)  ลิขิต เอกมงคล (2534)  สามารถ พยัคฆ์อรุณ (2534)  บิลลี่ โอแกน (2535)  สรพงศ์ ชาตรี (2536)  จอนนี่ แอนโฟเน่ (2537)  ธงไชย แมคอินไตย์ (2538)  สรพงศ์ ชาตรี (2539)  สัญญา คุณากร (2540)  อำพล ลำพูน (2541)  อำพล ลำพูน (2542)  บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ (2543)  สมชาย เข็มกลัด (2544)  ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ (2545)  ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ (2547)  ชาลี ไตรรัตน์ (2549) 
2551-2575:  เดวิด อัศวนนท์ (2555)  ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ (2557)  ชานน สันตินธรกุล (2560) 
| ด ค กรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2534–2540:  สุรศักดิ์ วงษ์ไทย (2534)  พลรัตน์ รอดรักษา (2535)  จักรกฤษณ์ อำมรัตน์ (2536)  สหรัถ สังคปรีชา (2537)  สมชาย เข็มกลัด (2538)  ฌานิศ ใหญ่เสมอ (2539)  เรย์ แมคโดนัลด์ (2540) 
2541–2551:  เรย์ แมคโดนัลด์ (2541)  อำพล ลำพูน (2542)  ปวริศร์ มงคลพิสิฐ (2544)  นพดล ดวงพร (2545)  อัสนี สุวรรณ (2546)  ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ (2547)  ฉัตรชัย เปล่งพานิช (2548)  กฤษดา สุโกศล แคลปป์ (2549)  อครา อมาตยกุล (2550)  อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม (2551) 
2552–2562:  ปรเมศร์ น้อยอ่ำ (2552)  อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม (2553)  นพชัย ชัยนาม (2554)  เดวิด อัศวนนท์ (2555)  ณเดชน์ คูกิมิยะ (2556)  จิรายุ ละอองมณี (2557)  ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ (2558)  ฉันทวิชช์ ธนะเสวี (2559)  ชานน สันตินธรกุล (2560)  ศุกลวัฒน์ คณารศ (2561)  (2562) โควิด-19 
2563–2573:  ศดานนท์ ดุรงคเวโรจน์ (2563)  อิชณน์กร พึ่งเกียรติรัศมี (2564)  ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์ (2565)  ชาติชาย ชินศรี (2566) 
สมชายร้องเพลงร่วมกับนัท มีเรียในคอนเสิร์ตแกรมมี่ อาร์เอสเมื่อ พ.ศ. 2566
สามย่าน (ภาพยนตร์)

| สามย่าน |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ภูพิงค์ พังสะอาด  ยุทธเลิศ สิปปภาค  เจริญพร อ่อนละม้าย
เขียนบท: พิง ลำพระเพลิง
นักแสดงนำ: เกียรติศักดิ์ อุดมนาค  โก๊ะตี๋ อารามบอย  อี๊ด โปงลางสะออน  ทองภูมิ สิริพิพัฒน์  ปิยา พงศ์กุลภา  ปานวาด เหมมณี  ค่อม ชวนชื่น  ลูลู่ โปงลางสะออน  ลาล่า โปงลางสะออน  ปฏิญญา ควรตระกูล  อังเคิล อดิเรก  เห็ดเผาะ เชิญยิ้ม  โซเฟีย ลา
ผู้จัดจำหน่าย: ฟิล์ม อาร์ อัส
วันฉาย: 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
สามย่าน เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลก ออกฉายเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 กำกับโดยภูพิงค์ พังสะอาด, ยุทธเลิศ สิปปภาค, เจริญพร อ่อนละม้าย นำแสดงโดย เกียรติศักดิ์ อุดมนาค, โก๊ะตี๋ อารามบอย, อี๊ด โปงลางสะออน, ทองภูมิ สิริพิพัฒน์, ปิยา พงศ์กุลภา, ปานวาด เหมมณี, ค่อม ชวนชื่น, ลูลู่ โปงลางสะออน, ลาล่า โปงลางสะออน, ปฏิญญา ควรตระกูล, อังเคิล อดิเรก, เห็ดเผาะ เชิญยิ้ม เป็นภาพยนตร์เปิดตัวของค่ายหนัง ค่าย ฟิล์ม อาร์ อัส ในเครืออาร์เอส
นักแสดงนำ

ทองภูมิ  สิริพิพัฒน์  รับบท  บิ๊ก
เกียรติศักดิ์ อุดมนาค รับบท หอย
ปิยา พงศ์กุลภา รับบท เป้ย
ปานวาด เหมมณี รับบท ตุ๊กกี้
ค่อม ชวนชื่น รับบท น้าค่อม
โก๊ะตี๋ อารามบอย รับบท โก๊ะตี๋
สมพงษ์ คุนาประถม รับบท แอนดี้
ดวงฤดี บุญบำรุง รับบท ผู้จัดการกองถ่าย
ขวัญนภา เรืองศรี รับบท ผู้ดูแลกิจการกองถ่าย
ปฏิญญา ควรตระกูล รับบท ป๋าต๊อบ
โซเฟีย ลา รับบท เจ๊เกี๊ยว
อดิเรก วัฏลีลา รับบท ตำรวจ
แหล่งข้อมูลอื่น

3 ย่าน (2010) ที่สยามโซน
วันป๊อกกี้และวันเพรทซ์

วันเทศกาลประจำปีในประเทศญี่ปุ่น
ป๊อกกี้รสช็อกโกแลต
ป้ายเขียนด้วยมือประชาสัมพันธ์ "วันป๊อกกี้" (ทางด้านซ้าย) หน้าร้านสะดวกซื้อขนาดเล็กในประเทศญี่ปุ่น
วันป๊อกกี้และวันเพรทซ์ (ญี่ปุ่น: ポッキー＆プリッツの日; โรมาจิ: Pokkii & Purittsu no hi) เป็นงานอีเวนต์ทางการตลาดของญี่ปุ่นที่จัดขึ้นในวันที่ 11 พฤศจิกายนของทุกปี งานอีเวนต์นี้ใช้ผลิตภัณฑ์ของเอซากิ กูลิโกะ ได้แก่ ป๊อกกี้ และเพรทซ์ ซึ่งเป็นบิสกิตแผ่นบางแท่งยาวทั้งคู่ ในการแสดงถึงหมายเลข 1 ที่ซ้ำกันในเลขของวันที่ (วันที่ 11 เดือน 11) เอซากิ กูลิโกะใช้การณรงค์โฆษณาในวันที่ 11 พฤศจิกายนของทุกปีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 วันป๊อกกี้และวันเพรทซ์ได้รับการรับรองให้เป็นวันอันน่าจดจำโดย  สมาคมวันครบรอบแห่งประเทศญี่ปุ่น (日本記念日協会, Nihon Kinenbi Kyoukai)
บันทึกสถิติโลกกินเนสส์

ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ความพยายามจะสร้างสถิติโลกในหัวข้อ "การกล่าวถึงชื่อตราสินค้าบนทวิตเตอร์มากที่สุดภายใน 24 ชั่วโมง" คำว่า "ป๊อกกี้" ถูกกล่าวถึง 1,843,733 ครั้งในวันนั้นและบันทึกสถิติใหม่ได้รับการรับรองโดยบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ สถิติถูกทำลายในปีถัดมาโดยมีการกล่าวถึง 3,710,044 ครั้ง เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556
ดูเพิ่ม

วันเพเพโร งานอีเวนต์ที่คล้ายกันในประเทศเกาหลีใต้ และจัดในวันเดียวกัน
สุดดวงใจ

| สุดดวงใจ |
| --- | --- |

สร้างโดย: บริษัท แพลนเน็ต 6 เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด
เขียนโดย: โสภี พรรณราย
กำกับโดย: ยิ่งยศ ปัญญา
แสดงนำ: แอน ทองประสม รวิชญ์ เทิดวงส์ บดินทร์ โกศลพิศิษฐ์ ภัคจีรา วรรณสุทธิ์ สินิทรา บุญยศักดิ์
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: ฉันจะพาเธอไป - มด ทรีจี (กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ประวิทย์ มาลีนนท์
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 - 27 มีนาคม พ.ศ. 2544
สุดดวงใจ เป็นละครโทรทัศน์ไทย จากบทประพันธ์ของ โสภี พรรณราย และถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ 1 ครั้ง โดยออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 กำกับการแสดง ยิ่งยศ ปัญญา
เรื่องย่อ

พัชชาผิดหวังอย่างรุนแรง ที่สุเทพ บิดาของเธอกำลังจะมีผู้หญิงคนใหม่ เธอจึงเดินทางไปออสเตรเลียเพื่อพบกับรุ่งทิพย์ มารดา ที่เปิดร้านอาหารไทยอยู่ที่นั่น ระหว่างการเดินทาง เกิดเหตุผู้โดยสารไทย ชื่อแสงเดือน คลอดลูกบนเครื่องบิน หนุ่มไทยที่นั่งข้างพัชชาประกาศตัวว่าเป็นหมอ ช่วยทำคลอดให้ โดยมีพัชชาเป็นผู้ช่วย แสงเดือนขอให้ทศทิศ หมอหนุ่มคนทำคลอดตั้งชื่อให้ ทศทิศตั้งชื่อเด็กว่าสุรทิน ส่วนพัชชาตั้งชื่อเล่นให้ว่าฟ้า
แสงเดือนหนีจากเมืองไทยด้วยความชอกช้ำ เพราะพ่อของเด็กซึ่งเป็นพ่อหม้ายไม่เลือกเธอ เพราะแคร์ความรู้สึกของลูกติดของเขามากกว่า แสงเดือนเดินทางมากับจิรพัฒน์น้องชาย จิรพัฒน์ประทับใจในความมีน้ำใจของพัชชา จนกลายเป็นรักแรกพบ
เมื่อเดินทางถึงออสเตรเลีย ทศทิศต้องเจรจาปัญหาระหว่างเขาและลักขณา ภรรยาสาว ส่วนพัชชาไปหาแม่ แต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อรู้ว่าแม่มีสามีใหม่แล้ว เธอจึงไปอาศัยอยู่กับภาวดี เพื่อนที่เธอรักและสนิทที่สุด ด้านจิรพัฒน์ก็ตามดูแลพัชชาเต็มที่เพราะเขาหลงรักเธอสุดดวงใจ แต่พัชชาคิดกับจิรพัฒน์แค่ความเป็นเพื่อนเท่านั้น
ทศทิศแตกหักกับภรรยา จึงออกเดินทางท่องเที่ยวคนเดียว เช่นเดียวกับพัชชาที่ต้องการท่องเที่ยวเพื่อประชดแม่ ทั้งสองพบกันโดยบังเอิญ จึงออกเที่ยวด้วยกัน โดยพัชชาสัญญาว่าจะไม่ดื้อ และเชื่อฟังเขา ทั้งคู่สนิทสนมกันโดยไม่รู้ตัว พัชชาหลงรักความเป็นสุภาพบุรุษของทศทิศ ส่วนทศทิศก็เข้าใจตัวเองมากขึ้น เมื่ออยู่ใกล้พัชชา
รุ่งทิพย์ขอเลิกกับพงษ์ฤทธิ์เพื่อลูก สุเทพเดินทางมาออสเตรเลียเพื่อตามหาแสงเดือน คนรักของเขา 
และพัชชา ลูกสาวคืนก่อนที่ทศทิศจะกลับเมืองไทย พัชชามีโอกาสได้อยู่ตามลำพังกับเขา ทั้งคู่กำลังจะเปิดเผยความในใจกัน ลักขณาก็ปรากฏตัวขึ้น เธอประณามพัชชาว่าคือต้นเหตุทำให้ทศทิศเปลี่ยนใจ พัชชาตกใจที่ทศทิศมีภรรยาแล้ว เธอหนีไปอยู่กับแสงเดือนและจิรพัฒน์ โดยไม่มีใครรู้
สุเทพตามมาจนพบแสงเดือน พัชชาพบว่าผู้หญิงคนใหม่ ของพ่อก็คือแสงเดือนที่แสนดี พัชชารู้ตัวว่าเธอมองโลกในแง่ร้ายมาตลอด เธอจึงทำใจยอมรับพงษ์ฤทธิ์ได้อีกคน เพื่อความสุขของแม่ แต่ปัญหารักสามเส้าระหว่างทศทิศ จิรพัฒน์ และพัชชา ยังไม่ลงตัวง่าย ๆ อย่างที่คิดเพราะผู้ชายทั้งสองคนคือคนที่รักเธอเหมือนกัน แต่สุดท้ายแล้วคนที่พัชชาเลือกก็คือทศทิศ จิรพัฒน์เองก็ยอมรับและเข้าใจพัชชากับทศทิศดี
จิรพัฒน์กลับมาทบทวนว่าใครที่เป็นคนคอยให้กำลังใจเขามาตลอดและคอยอยู่ข้าง ๆ เวลาที่เขาไม่สบายใจ และคนนั้นก็คือภาวดี เพื่อนรักของพัชชานั่นเอง  
จิรพัฒน์เพิ่งรู้ใจตัวเองว่าการที่เขาได้อยู่ไกล้กับภาวดี มันจะเกิดเป็นความรักขึ้นมาจึงรีบไปหาภาวดีที่บ้าน พร้อมกับดอกไม้ 1 ช่อ และปรับความเข้าใจกัน ในที่สุดจิรพัฒน์ก็สารภาพว่าเขารักเธอมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่รู้ตัวว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร ภาวดีเองก็แอบชอบจิรพัฒน์มาตั้งแต่แรกแล้ว จิรพัฒน์ให้สัญญากับภาวดีว่าจะรัก และดูแลเธอให้ดีที่สุด และตัดสินใจที่จะอยู่ออสเตรเลียด้วยกันตลอดไป
ด้านทศทิศก็จะมาปรับความเข้าใจกับพัชชาให้รู้เรื่อง แต่ด้วยความที่พัชชาเป็นคนใจแข็ง งานนี้ทศทิศต้องเหนื่อยเป็นพิเศษ แต่พอคุยกันไปเรื่อย ๆ พัชชาก็ใจอ่อนลงและยอมรับรักที่กำลัง จะเดินทางมาถึงในช่วงท้ายแล้ว
รายชื่อนักแสดง

รวิชญ์ เทิดวงส์  รับบทเป็น ทศทิศ
แอน ทองประสม รับบทเป็น พัดชา
บดินทร์ โกศลพิศิษฐ์ รับบทเป็น จิรพัฒน์
ภัคจีรา วรรณสุทธิ์ รับบทเป็น ภาวดี
สินิทรา บุญยศักดิ์    รับบทเป็น ลักขณา
พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ       รับบทเป็น     แสงเดือน
ดวงตา   ตุงคะมณี          รับบทเป็น   รุ่งทิพย์
พิศมัย วิไลศักดิ์        รับบทเป็น       เพ็ญศรี
อภิชาติ   หาลำเจียก      รับบทเป็น      พงษ์ฤทธิ์
นนทวัชร  คงสาหร่าย      รับบทเป็น        อำนาจ
มินดา  นิตยวรรธนะ       รับบทเป็น       มณีเนตร
คาเมล ซาลวาลา        รับบทเป็น        สุเทพ
รัชนก  พูลผลิน         รับบทเป็น     กัลยา  (ดารารับเชิญ)
ด.ช.อรรถพล เทศทะวงศ์ รับบทเป็น สุรทิน
ชนัญญา เตชจักรเสมา

ชนัญญา เตชจักรเสมา (เกิด 20 กรกฎาคม) ชื่อเล่น วิว เป็นคอนเทนท์ครีเอเตอร์ และ ยูทูบเบอร์แนวเล่าเรื่องจากช่อง Point of View และนักเขียนชาวไทย เธอทำวิดีโอทั่วไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 และเริ่มทำวิดีโอเล่าเรื่องสาระความรู้เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2555 นอกจากนี้เป็นผู้แต่งหนังสือหลายเล่ม รวมถึงพ็อกเก็ตบุ๊กขายดี วรรณคดีไทยไดเจสต์ซึ่งเป็นหนังสือที่นำเสนอเรื่องราวของวรรณคดีไทยให้เข้าถึงได้ง่าย ด้วยภาษาสมัยใหม่[ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ]
ปัจจุบันเธอยังนำเสนอเนื้อหาที่ทั้งสนุกและได้สาระให้กับผู้ชมผ่านช่องทางโซเชียลมีเดียต่างๆ ทั้ง ยูทูบ เฟสบุ๊ก อินสตาแกรม และ ติ๊กต็อก[ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ]
ประวัติการศึกษา

ชนัญญาเกิดในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน เข้าเรียนระดับชั้นประถมศึกษาที่ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ฝ่ายประถม) ชนัญญาให้สัมภาษณ์ว่าตนเป็นคนที่ชอบวรรณกรรมอย่างมากโดยอ่านทั้งวรรณกรรม วรรณคดี และประวัติศาสตร์ตั้งแต่เด็ก เมื่อเข้าศึกษาในระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ฝ่ายมัธยม) ด้วยความที่ต้องการเป็นนักเขียน ประกอบกับความนิยมการใช้อินเทอร์เน็ตในสมัยนั้นที่มีเว็บไซต์นิยายออนไลน์จำนวนมาก จึงเริ่มเขียนงานลงในอินเทอร์เน็ตตั้งแต่นั้น ต่อมาในช่วงมัธยมศึกษาตอนปลายเธอเข้าเรียนในแผนกวิชาวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ และในช่วงเวลานี้เองเพื่อนๆ ในโรงเรียนได้ขอร้องให้ชนัญญาช่วยสรุปเนื้อหาวิชาภาษาไทยและวรรณคดีอยู่เสมอเนื่องจากความสามารถด้านภาษาที่โดดเด่นในกลุ่มเพื่อนที่เรียนในแผนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ ชนัญญาจึงรู้ตัวว่าชื่นชอบการเล่าเรื่องให้คนอื่นฟังตั้งแต่นั้น[ต้องการอ้างอิง]
ชนัญญาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่นที่ 44 แล้วศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วิชาเอกภาษาไทยโครงการช้างเผือก (โครงการรับบุคคลผู้มีความสามารถพิเศษด้านภาษาและวรรณคดีไทยเข้าศึกษาในระดับปริญญาตรี) โดยได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับ 2 ในขณะศึกษาระดับมหาวิทยาลัยด้วยความอยากเป็นนักเขียนชนัญญาจึงเริ่มส่งนิยายไปยังสำนักพิมพ์ต่าง ๆ แต่ไม่ได้รับการตีพิมพ์[ต้องการอ้างอิง]
ผลงานในวัยเยาว์

ชนัญญาเคยเข้าร่วมการประกวดวาดภาพในเทศกาลศิลปะเด็กนานาชาติที่ประเทศญี่ปุ่นหลายครั้ง โดยครั้งแรกถือเป็น 1 ใน 4 เด็กไทยที่ได้รับรางวัลเหรียญทองยอดเยี่ยม
นอกจากนี้เธอยังเคยเข้าประกวดวงโยทวาทิตชิงถ้วยพระราชทานในสมัยมัธยมอีกด้วย
การทำงาน

ชนัญญาเริ่มทำงานพิเศษตั้งแต่ยังเป็นนักเรียนจนถึงช่วงที่เป็นนิสิต เช่น พิสูจน์อักษร ออกแบบ เขียนบทความ ต่อมาชนัญญาใช้ทวิตเตอร์เป็นพื้นที่สรุปเนื้อหาวรรณกรรมเพื่อทบทวนเนื้อหาที่เรียนจนได้รับความนิยม แต่ด้วยข้อจำกัดของจำนวนอักขระในทวิตเตอร์ชนัญญาจึงตัดสินใจบันทึกวีดิทัศน์การเล่าสรุปวรรรณกรรมแล้วอัปโหลดบนยูทูบแทน โดยวรรณกรรมเรื่องแรกที่ชนัญญานำมาเล่า คือ ลิลิตพระลอ โดยมีผลตอบรับที่ดี ตนจึงเริ่มนำเรื่องราวต่าง ๆ มาเล่าและบันทึกเป็นวีดิทัศน์เพื่อเผยแพร่ทางยูทูบนับแต่นั้น ชนัญญายังได้ให้สัมภาษณ์กับเดอะสแตนดาร์ดว่าตนเป็น "คนคันปาก" ชอบการเล่าเรื่องต่าง ๆ ที่ตนเองรู้ให้คนอื่นฟัง และการเป็นยูทูบเบอร์ของตนยังได้ส่งเสริมการศึกษาของตน
หลังสำเร็จการศึกษา ชนัญญามีโอกาสร่วมงานในฐานะพนักงานประจำหลายแห่งแต่ไม่ได้ร่วมงานอย่างต่อเนื่อง เพราะเธอยังคงรับงานพิเศษ เขียนหนังสือและนำเสนอเนื้อหาผ่านโซเชียลมีเดียควบคู่ไปด้วย เช่น เอเจนซี่ที่ได้ดูแลเนื้อหาให้เว็บไซต์ข่าวของ ไมโครซอฟท์ ในฐานะนักเขียนเนื้อหาให้กับบิงนิวส์, ดีแทค ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่้ดูแลโซเชียลมีเดีย, เดอะคลาวด์ในฐานะกองบรรณาธิการสื่อสังคม โดยยังคงนำเสนอเรื่องราวผ่านโซเชียลควบคู่ไปด้วยแต่ท้ายสุดชนัญญาตัดสินใจลาออกจากการทำงานประจำเพื่อให้เวลากับการเป็นคอนเทนต์ครีเอเตอร์อย่างเต็มที่ ชนัญญาให้สัมภาษณ์กับเดอะคลาวด์ภายหลังจากการลาออกว่าตนเป็นคนทำงานไม่เป็นเวลาและไม่เหมาะกับการทำงานประจำสำนักงานที่เป็นกิจวัตร
ในปี พ.ศ. 2559 ชนัญญาได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วมโครงการ YouTube NextUp ซึ่งจัดขึ้นเพื่อสนับสนุนการผลิตเนื้อหาบนยูทูบทั้งการอบรมเชิงปฏิบัติการและเงินสนับสนุน ทำให้เธอตัดสินใจให้ความสำคัญกับการนำเสนอเรื่องราวผ่านโซเชียลมีเดียมากขึ้น
นอกจากนี้ ชนัญญายังเคยเป็นพิธีกรในรายการสังคม สนุกคิด ซึ่งเป็นรายการแนวเล่าเรื่องทางสังคมศาสตร์สำหรับนักเรียนประถมศึกษา ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เอแอลทีวี และเขียนหนังสือ "วรรณคดีไทยไดเจสต์" เล่าประเด็นที่น่าสนใจจากวรรณกรรมไทยด้วยสำนวนที่อ่านง่าย
ข้อวิพากษ์วิจารณ์ > การใช้สื่อสังคม

| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 ล่าแม่มด | Point of View
เมื่อปี พ.ศ. 2555 ชนัญญาได้ทวีตข้อความโดยมีใจความถึงประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ต่อมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ซึ่งตรงกับวันต่อต้านการระรานทางไซเบอร์ (วันศุกร์ที่ 3 ของเดือนมิถุนายน) ชนัญญาเผยแพร่วีดิทัศน์เล่าเรื่องการล่าแม่มดและต่อเนื่องถึงเรื่องการระรานทางไซเบอร์ ซึ่งมีเนื้อหาระบุว่าตนเคยไม่เข้าใจเรื่องการระรานทางไซเบอร์ แต่ปัจจุบันได้หยุดแล้วและเชิญชวนให้ผู้ชมหยุดได้อย่างเธอ ทำให้มีบุคคลในสังคมออนไลน์เผยแพร่ทวีตข้างต้นของชนัญญาอีกครั้ง และในคราวเดียวกันนั้นได้เผยแพร่ทวีตและโพสต์ของชนัญญาอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 ตลอดจนความคิดเห็นทางการเมืองที่สุดโต่ง และมุมมองอคติรุนแรง ซึ่งหลายข้อความเกิดจากการตัดต่อ หรือตัดทอนข้อความ จนชนัญญาต้องออกมาชี้แจงว่าตนไม่มีเจตนาที่จะกระทำเช่นนั้น ไม่เห็นด้วยกับการกระทำดังกล่าว ได้ติดต่อบุคคลที่ถูกพาดพิงเพื่อขอโทษแล้ว และปฏิเสธข้อความที่เกี่ยวข้องกับ "มือปืนป๊อปคอร์น" ว่าเป็นการตัดต่อ พร้อมทั้งได้เดินทางไปแจ้งความเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ จากนั้นมีผู้ออกมาอธิบายว่าข้อความหลายข้อความดังกล่าวเกิดจาก โปรแกรม fake post generator ที่ตั้งใจทำขึ้นเพื่อทำให้เธอเสื่อมเสียชื่อเสียง
รางวัล

Popular vote Thailand best blog awards 2018 [ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ]
Best storytelling Thailand Influencer Awards 2020 [ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ]
รางวัลสุดยอดสื่อส่งเสริมการเรียนรู้สร้างสรรค์แห่งปี ประจำปี 2565[ต้องการอ้างอิง]
เวทีรางวัลเชิดชูเกียรติสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ 2565[ต้องการอ้างอิง]
โล่รางวัลสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ 2565[ต้องการอ้างอิง]
Finalist Best Influencer Performance on Social Media (Film & Literature) 10th Anniversary Thailand Zocial Awards[ต้องการอ้างอิง]
Finalist Best Creator Performance on Social Media (Knowledge & Education) 11th Thailand Social Awards[ต้องการอ้างอิง]
ผลงาน > หนังสือ

ชนัญญามีผลงานการเขียนหนังสือและออกวางจำหน่าย ดังนี้
ผลงาน > หนังสือ > งานเขียนเดี่ยว

ติวสอบภาษาไทยประถมศึกษาปีที่ ๑. พ.ศ. 2559, ISBN 978-616-236-665-9
ติวสอบภาษาไทยประถมศึกษาปีที่ ๒. พ.ศ. 2559, ISBN 978-616-236-666-6
ติวสอบภาษาไทยประถมศึกษาปีที่ ๓. พ.ศ. 2559, ISBN 978-616-236-667-3
ติวสอบภาษาไทยประถมศึกษาปีที่ ๔. พ.ศ. 2559, ISBN 978-616-236-668-0
ติวสอบภาษาไทยประถมศึกษาปีที่ ๕. พ.ศ. 2559, ISBN 978-616-236-669-7
ติวสอบภาษาไทยประถมศึกษาปีที่ ๖. พ.ศ. 2558, ISBN 978-616-236-714-4
เตรียมสอบ ภาษาไทย ม.ปลาย ฉบับสมบูรณ์. พ.ศ. 2559, ISBN 978-616-236-809-7
9 วิชาสามัญภาษาไทย. พ.ศ. 2559, ISBN 978-616-236-876-9
สรุปสังคมและแนวข้อสอบสังคมศึกษา. พ.ศ. 2560, ISBN 978-616-236-980-3
วรรณคดีไทยไดเจสต์. พ.ศ. 2560, ISBN 978-616-327-187-7
วรรณคดีไทยไดเจสต์ (Limited edition). พ.ศ. 2562, ISBN 978-616-327-218-8
สีดาไดอารี. พ.ศ. 2559 (นิยายออนไลน์เผยแพร่บนเพจเฟซบุ๊กของชนัญญาและเว็บไซต์ Dek-D ปัจจุบันหยุดเขียนไปแล้ว)
ผลงาน > งานเขียนร่วม

มาริสาอายุ 27 ปี. พ.ศ. 2564, ISBN 978-616-93784-1-9 (เขียนร่วมกับจักรพันธ์ุ ขวัญมงคล, จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท, จิราภรณ์ วิหวา, ดุจดาว วัฒนปกรณ์, ตินกานต์, ธนชาติ ศิริภัทราชัย, ลูกแก้ว โชติรส, สุกัญญา สมไพบูลย์, องอาจ ชัยชาญชีพ, โอ๊ต มณเฑียร และ t_047 โดยจักรกฤต โยมพยอม เป็นบรรณาธิการ)
กิตติมา ณ ถลาง

| กิตติมา ณ ถลาง |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 31 มกราคม พ.ศ. 2507 (60 ปี) กิตติมา ณ ถลาง
อาชีพ: นักข่าว ผู้ประกาศข่าว ผู้แปลข่าว พิธีกร
ปีที่แสดง: 2533-ปัจจุบัน
กิตติมา ณ ถลาง ชื่อเล่น "โรส" ผู้ประกาศข่าวสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ หรือ ช่อง 9 MCOTHD
การศึกษา

ศษ.บ (ภาษาอังกฤษ) เกียรตินิยมอันดับ 2 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ประวัติการทำงาน

อดีตผู้แปลข่าวต่างประเทศ สถานีโทรทัศน์ ช่อง 3, IBC
อดีตผู้ประกาศข่าวสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ผู้ประกาศ "ข่าวภาคค่ำ" ร่วมกับ ชัยนันท์ สันติวาสะ ยุพา เพชรฤทธิ์ เกวลิน กังวานธนวัต เกียรติยา ธรรมวิภัชน์ และ เมษนี สถาวรินทุ สิ้นสุดการทำหน้าที่ผู้ประกาศข่าวภาคค่ำหลังช่อง 9 อสมท. เปลี่ยนเป็นโมเดิร์นไนน์ แต่ช่วงระยะที่ปรับเปลี่ยนเป็น โมเดิร์นไนน์ ช่วงระยะแรก ๆ ได้กลับมารายงานข่าวภาคค่ำอีกครั้ง คู่กับ ชัยนันท์ สันติวาสะ ทุกวันเสาร์ และ อาทิตย์
อดีตผู้ดำเนินรายการ "เช้าข่าวข้น คนข่าวเช้า ช่วง ข่าวข้นรอบโลก" ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 06.00-08.00 น.
ผู้รายงานสถานการณ์สด วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หรือ 911 ร่วมกับ จักรภพ เพ็ญแข
ผู้ดำเนินรายการ เกาะติดเหตุการณ์ข่าวต่างประเทศสำคัญ ๆ เช่น "เกาะติดสถานการณ์อัฟกานิสถาน" "เกาะติดสถานการณ์ในอิรัก" ซึ่งมีการรายงานความคืบหน้า วิเคราะห์สถานการณ์ และสัมภาษณ์นักวิชาการ ออกอากาศอจันทร์-ศุกร์ ก่อนข่าวภาคค่ำ เวลา 18.30-19.00 น.
ผู้ประกาศข่าวต่างประเทศ ช่วง "ข่าวภาคเที่ยง" (ช่วงที่ยังเป็นช่อง 9 อสมท.) และ "ข่าวภาคค่ำ" (ตั้งแต่ปรับเปลี่ยนเป็น โมเดิร์นไนน์ และ ช่อง9 MCOTHD จนถึง ปัจจุบัน) จันทร์-ศุกร์
อดีตผู้ดำเนินรายการ "คุยโขมงข่าวเช้า ช่วง ข่าวต่างประเทศ"
บรรณาธิการข่าวต่างประเทศ สำนักข่าวไทย
ผู้ประกาศข่าว ช่วงพิเศษ ศึกชิงทำเนียบขาว ช่อง 9
ผุ้ประกาศข่าว ช่วงพิเศษ สกอตแลนด์แยกประเทศหรือไม่ ช่อง 9
พิธีกร รายการ World Wide Watch ช่อง 9 และ MCOT Family
รางวัลที่ได้รับ

โทรทัศน์ทองคำ
ไดรับรางวัล "มณีเมขลาดีเด่นยอดนิยม ประเภทพิธีกรข่าวและผู้ดำเนินรายการ สาขาพิธีกรข่าวต่างประเทศดีเด่นยอดนิยม จากงานประกาศผลรางวัลดีเด่นทางโทรทัศน์ เมขลา ครั้งที่ 24 ประจำปี 2554"
โทรทัศน์ทองคำ ผู้ประกาศข่าวดีเด่น ปี 2558
นิโคลา เทสลา
ปฐมวัย > ทำงานที่ชุมสายโทรศัพท์บูดาเปสต์

ในปี พ.ศ. 2424 (ค.ศ.1881) เทสลาย้ายไปอยู่ที่บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เพื่อทำงานภายใต้บริษัทของ ทิวาดาร์ ปูสกาส (Tivadar Puskás) ที่บริษัทโทรเลข ชุมสายโทรศัพท์บูดาเบส เมื่อมาถึง เทสลาได้มีความเข้าใจว่าบริษัท ซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง ไม่สามารถปฏิบัติการได้ ดังนั้นเขาจึงทำงานเป็นช่างเขียนแบบในสำนักงานโทรเลขกลางแทน ภายในเวลาไม่กี่เดือน ชุมสายโทรศัพท์บูดาเบสก็เริ่มใช้การได้ และเทสลาได้รับการจัดสรรตำแหน่งหัวหน้าช่างไฟฟ้า ในระหว่างการจ้างงานของเขา เทสลาได้ทำการปรับปรุงหลายอย่างในอุปกรณ์สถานีส่วนกลาง และอ้างอิงการทำทวนสัญญาณโทรศัพท์ (Telephone Repeater) หรือเครื่องขยายเสียงโทรศัพท์ (Telephone Amplifier) ที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งไม่เคยมีการจดสิทธิบัตรหรือเปิดเผยต่อสาธารณะ
ทำงานที่เอดิสัน

ในปี พ.ศ. 2425 (ค.ศ.1882) ทิวาดาร์ ปูสกาส (Tivadar Puskás) ให้ตำแหน่งงานในปารีสกับบริษัทคอนทิเนนทอล เอดิสัน (Continental Edison Company) เทสลาเริ่มทำงานในสิ่งที่เป็นอุตสาหกรรมใหม่ในขณะนั้น โดยติดตั้งไฟหลอดไส้ในร่มทั่วทั้งเมืองในรูปแบบของสาธารณูปโภคไฟฟ้า บริษัทมีแผนกย่อยหลายแห่ง และเทสลาทำงานที่บริษัทไฟฟ้าเอดิสัน (Société Electrique Edison) ซึ่งเป็นแผนกหนึ่งในย่านชานเมืองไอวรี-ซูร์-แซน (Ivry-sur-Seine) ของปารีส ซึ่งรับผิดชอบการติดตั้งระบบไฟ ที่นั่นเขาได้รับประสบการณ์ภาคปฏิบัติมากมายในด้านวิศวกรรมไฟฟ้า ฝ่ายบริหารสังเกตเห็นความรู้ขั้นสูงของเขาในด้านวิศวกรรมและฟิสิกส์ และในไม่ช้าก็ให้เขาออกแบบและสร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้าไดนาโมและมอเตอร์รุ่นปรับปรุง พวกเขายังส่งเขาไปแก้ปัญหาด้านวิศวกรรมที่สาธารณูปโภคอื่นๆ ของเอดิสันได้สร้างเอาไว้ ทั่วฝรั่งเศสและในเยอรมนี
เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2434 อายุ 35 ปี เทสลาได้เปลี่ยนแปลงสัญชาติเป็นพลเมืองของสหรัฐอเมริกา ในปีเดียวกันนั้นเขาได้จดสิทธิบัตรขดลวดเทสลาของเขา
การเสียชีวิต

ในฤดูใบไม้ร่วงปีพ.ศ. 2480 (ค.ศ.1937) ด้วยวัย 81 ปี หลังเที่ยงคืนของคืนหนึ่ง เทสลาออกจากโรงแรมนิวยอร์กเกอร์เพื่อเดินทางไปโบสถ์และห้องสมุดเพื่อป้อนอาหารนกพิราบเป็นประจำ ขณะข้ามถนนจากโรงแรมไปสองสามช่วงตึก เทสลาไม่สามารถหลบรถแท็กซี่ที่กำลังขับอยู่และล้มลงพื้น หลังของเขาเคล็ดอย่างรุนแรงและซี่โครงสามซี่ของเขาหักจากอุบัติเหตุ อาการเจ็บทั้งหมดของเขาไม่สามารถทราบได้ เทสลาไม่ยินยอมที่จะปรึกษาแพทย์ ซึ่งเป็นธรรมเนียมปฏิบัติแทบทั้งชีวิต และไม่เคยหายดีจริงๆ เลย
เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2486 (ค.ศ.1943) เมื่ออายุได้ 86 ปี เทสลาเสียชีวิตอยู่เพียงลำพังในห้อง 3327 ของโรงแรมนิวยอร์กเกอร์ ต่อมาศพของเขาถูกพบโดยพนักงานทำความสะอาด อลิซ โมนาร์คฮัน (Alice Monaghan) หลังจากที่เธอถือวิสาสะเปิดประตูห้องของเทสลาเข้าไป โดยไม่สนใจป้ายห้ามรบกวนที่เทสลาแขวนไว้ที่ประตูห้องเมื่อสองวันก่อนหน้านั้น ผู้ช่วยผู้ตรวจทางการแพทย์ เอช.ดับบิล. เวมบลีย์ (H.W. Wembley) ตรวจร่างกายและวินิจฉัยว่าสาเหตุการตายคือโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ
สองวันต่อมาสำนักงานสืบสวนกลางแห่งสหรัฐอเมริกาได้สั่งให้ผู้พิทักษ์ทรัพย์สินของคนต่างด้าวยึดทรัพย์สินของเทสลา จอห์น จี. ทรัมป์ (John G. Trump) ศาสตราจารย์แห่งสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (M.I.T.) และวิศวกรไฟฟ้าที่มีชื่อเสียง ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยด้านเทคนิคของคณะกรรมการวิจัยการป้องกันประเทศ ถูกเรียกตัวไปแจกแจงรายการของเทสลาซึ่งอยู่ภายใต้การพิทักษ์รักษาทรัพย์สิน หลังจากการสอบสวนสามวัน รายงานของทรัมป์ได้ข้อสรุปว่า ไม่มีอะไรที่จะก่อให้เกิดอันตรายระหว่างมือที่สาม โดยระบุว่า:
ความคิดและความพยายามของเทสลาในช่วงอย่างน้อย 15 ปีที่ผ่านมา ส่วนใหญ่เป็นลักษณะเก็งกำไร หลักปรัชญา และลักษณะการส่งเสริมการขายบางอย่าง มักเกี่ยวข้องกับการผลิตและการส่งพลังงานแบบไร้สาย แต่ไม่รวมหลักการหรือวิธีการใหม่ ที่ถูกต้อง ใช้งานได้จริงหรือวิธีการเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ดังกล่าว
ในกล่องอันหนึ่งที่ระบุไว้ว่าบรรจุส่วนหนึ่งของ "รังสีมรณะ(Death Ray)" ของเทสลา ทรัมป์พบกล่องความฝืดต้านทานกระแสไฟฟ้าหลายทศวรรษ มีอายุถึง 45 ปี
เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2486 (ค.ศ.1943) ฟิออเรลโล ลา กัวร์เดีย (Fiorello La Guardia) นายกเทศมนตรีนครนิวยอร์กได้อ่านคำประกาศกิตติคุณที่เขียนโดยหลุยส์ อดามิช นักเขียนชาวสโลวีเนีย-อเมริกัน ถ่ายทอดสดทางช่องสัญญาณวิทยุดับบิลเอ็นวายซี (WNYC Radio) ขณะที่เครื่องสีอย่างไวโอลินเล่น "เอ็ลเลินส์ดริทเทอร์เกอซัง-อาเว มารีอา (Ave Maria)" และ "ทาโมดาเลโก (Tamo daleko)" อยู่เบื้องหลัง เมื่อวันที่ 12 มกราคม ผู้คนสองพันคนเข้าร่วมพิธีศพของเทสลาที่มหาวิหารเซนต์จอห์นผู้ศักดิ์สิทธิ์ (The Cathedral of St. John the Divine) ในแมนฮัตตัน หลังเสร็จสิ้นพิธีศพ ศพของเทสลาถูกนำไปยังสุสานเฟิร์นคลิฟฟ์ (Ferncliff Cemetery) ในหมู่บ้านอาร์ดสลีย์ รัฐนิวยอร์ก (Hartsdale New York) สถานที่ซึ่งต่อมาได้มีการฌาปนกิจ วันรุ่งขึ้นพิธีที่สองดำเนินการโดยนักบวชที่มีความสำคัญในโบสถ์ทรินิตี้ (Trinity Chapel) ปัจจุบันคือวิหารเซอร์เบียนออร์โธดอกซ์แห่งเซนต์ซาวา (Serbian Orthodox Cathedral of Saint Sava) ในนิวยอร์กซิตี้
อสังหาริมทรัพย์
ในปี พ.ศ. 2495 (ค.ศ.1952) หลังจากแรงกดดันจากซาวา โคซาโนวิช (Sava Kosanović) หลานชายของเทสลา ทรัพย์สินทั้งหมดของเทสลาถูกส่งไปยังเบลเกรดด้วยทรัค 80 ลำที่มีเครื่องหมายเอ็น.ที. (N.T.) ในปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ.1957) ชาร์ลอทท์ มิวซาร์ (Charlotte Muzar) เลขานุการของโคซาโนวิช (Kosanovi) ได้ขนส่งขี้เถ้าของเทสลาจากสหรัฐอเมริกาไปยังกรุงเบลเกรด ขี้เถ้าถูกจัดแสดงอยู่ในพาชนะทรงกลมเคลือบทองบนแท่นหินอ่อนในพิพิธภัณฑ์นิโคลา เทสลา
ชีวิตส่วนตัว > นิสัยการนอน

เทสลาอ้างว่าไม่เคยนอนหลับเกินสองชั่วโมงต่อคืน อย่างไรก็ตาม เขายอมรับว่า "การงีบหลับ" เป็นครั้งคราว "เพื่อชาร์จแบตเตอรี่" ในช่วงปีที่สองของการศึกษาที่กราซ เทสลาพัฒนาทักษะด้านบิลเลียด หมากรุก และการเล่นไพ่ที่เขาสนใจอย่างกระตือรือร้น ซึ่งบางครั้งใช้เวลามากกว่า 48 ชั่วโมงในการนั่งโต๊ะเล่นเกมอย่างยาวนาน มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ห้องทดลองของเขาที่เทสลาทำงานเป็นเวลา 84 ชั่วโมงโดยไม่พักผ่อน เค็นเน็ธ สเวเซย์ (Kenneth Swezey) นักข่าวที่เทสลาเป็นเพื่อนสนิท ยืนยันว่าเทสลาไม่ค่อยหลับ สเวเซย์ เล่าถึงเช้าวันหนึ่งเมื่อเทสลาโทรหาเขาตอนตี 3 : "ผมกำลังนอนหลับอยู่ในห้องเหมือนคนตาย ...ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ปลุกผมตื่น ... เทสลาพูดอย่างฉับไวและหยุด ในขณะที่เขาทำงานแก้ปัญหา เปรียบเทียบทฤษฎีหนึ่งกับอีกทฤษฎีหนึ่ง แสดงความเห็น และเมื่อเขารู้สึกว่ามาถึงวิธีแก้ปัญหาแล้ว เขาก็ตัดจบโทรศัพท์ทันที"
ชีวิตส่วนตัว > นิสัยการทำงาน

เทสลาทำงานทุกวันตั้งแต่ 9.00 น. ถึง 18.00 น. หรือหลังจากนั้น พร้อมอาหารค่ำตรงเวลา 20:10 น. ที่ร้านอาหารของเดลมอนิโค (Delmonico’s Resturant) และต่อมาที่โรงแรม Waldorf-Astoria Hotel จากนั้นเทสลาโทรศัพท์สั่งอาหารค่ำของเขาไปยังหัวหน้าพนักงานเสิร์ฟ ซึ่งอาจเป็นเพียงคนเดียวที่ให้บริการเขา “อาหารต้องพร้อมตอนแปดโมงเช้า ... เขาทานอาหารคนเดียว ยกเว้นในโอกาสพิเศษที่เขาจะทานมื้อค่ำกับกลุ่มเพื่อพบปะเครือข่ายทางสังคมของเขา จากนั้นเทสลาก็กลับมาทำงานต่อ บ่อยครั้งจนถึง 3: 00 น."
สำหรับการออกกำลังกาย เทสลาเดินระหว่าง 8 ถึง 10 ไมล์ (13 ถึง 16 กม.) ต่อวัน เขายืดหดนิ้วเท้าร้อยครั้งสำหรับเท้าแต่ละข้างทุกคืน โดยบอกว่ามันกระตุ้นเซลล์สมองของเขา
ในการให้สัมภาษณ์กับบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ อาร์เธอร์ บริสเบน (Arthur Brisbane) เทสลากล่าวว่าเขาไม่เชื่อในกระแสจิต โดยกล่าวว่า "สมมติว่าฉันตัดสินใจจะฆ่าคุณ" เขาพูดว่า "ในวินาทีนี้คุณก็รู้เรื่อง ถึงตอนนี้ มันไม่วิเศษเหรอ? จิตได้รับทั้งหมดนี้โดยกระบวนการใด? ในการให้สัมภาษณ์เดียวกัน เทสลากล่าวว่าเขาเชื่อว่ากฎหมายพื้นฐานทั้งหมดสามารถลดลงเหลือเพียงฉบับเดียว
เทสลากลายเป็นมังสวิรัติในปีต่อ ๆ มา โดยกินแต่นม ขนมปัง น้ำผึ้ง และน้ำผักเท่านั้น