stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทะเลสาบวิกตอเรีย

| ทะเลสาบวิกตอเรีย |
| --- | --- |
ทะเลสาบวิกตอเรียที่มองเห็นเพียงบางส่วน ถ่ายบนสถานีอวกาศนานาชาติ
ทะเลสาบวิกตอเรีย
ที่ตั้ง: กลุ่มทะเลสาบใหญ่แอฟริกา
พิกัด: 1°S 33°E﻿ / ﻿1°S 33°E﻿ / -1; 33
ชื่อในภาษาแม่: Nam Lolwe (Dholuo) 'Nnalubaale (Luganda) Nyanza (คินยาเรอวานดา) Ukerewe (undetermined)
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: แม่น้ำคาเกรา
แหล่งน้ำไหลออก: แม่น้ำไวต์ไนล์ (มีอีกชื่อว่า "แม่น้ำไนล์วิกตอเรีย" เนื่องจากเป็นแม่น้ำที่ไหลออกจากทะเลสาบนี้)
พื้นที่รับน้ำ: 169,858 ตารางกิโลเมตร (65,583 ตารางไมล์) แอ่งลึก 229,815 ตารางกิโลเมตร (88,732 ตารางไมล์) 
ประเทศในลุ่มน้ำ: บุรุนดี, เคนยา, รวันดา, แทนซาเนีย และยูกันดา

ช่วงยาวที่สุด: 359 กิโลเมตร (223 ไมล์)
ช่วงกว้างที่สุด: 337 กิโลเมตร (209 ไมล์)
พื้นที่พื้นน้ำ: 59,947 ตารางกิโลเมตร (23,146 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 41 เมตร (135 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 81 เมตร (266 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 2,424 ลูกบาศก์กิโลเมตร (582 ลูกบาศก์ไมล์)
ความยาวชายฝั่ง1: 7,142 กิโลเมตร (4,438 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่: 1,135 เมตร (3,724 ฟุต)

เกาะ: 985 เกาะ (เกาะอูเกเรเว ประเทศแทนซาเนีย; หมู่เกาะซเซเซ ประเทศยูกันดา; เกาะมาโบโก ประเทศเคนยา)
เมือง:   บูโกบา ประเทศแทนซาเนีย  อึมวันซา ประเทศแทนซาเนีย  มูโซมา ประเทศแทนซาเนีย  คิซูมู ประเทศเคนยา  เคนดูเบย์ ประเทศเคนยา  โฮมาเบย์ ประเทศเคนยา  กัมปาลา ประเทศยูกันดา  เอนเทบเบ ประเทศยูกันดา  จินจา ประเทศยูกันดา 
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบวิกตอเรีย (อังกฤษ: Lake Victoria) เป็นหนึ่งในกลุ่มทะเลสาบใหญ่แอฟริกา (African Great Lakes) ที่มีพื้นที่ผิวประมาณ 59,947 ตารางกิโลเมตร (23,146 ตารางไมล์) ทะเลสาบนี้มีขนาดตามพื้นที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา และเป็นทะเลสาบเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดในโลก และยังเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่อันดับ 2 ของโลกในแง่พื้นที่ เป็นรองเพียงทะเลสาบสุพีเรียในทวีปอเมริกาเหนือ ส่วนในแง่ปริมาตร ทะเลสาบวิกตอเรียเป็นทะเลสาบภาคพื้นทวีปที่ใหญ่เป็นอันดับ 9 ของโลก โดยบรรจุน้ำประมาณ 2,424 ลูกบาศก์กิโลเมตร (1.965 × 109 เอเคอร์·ฟุต) มีความลึกเฉลี่ย 40 เมตร (130 ฟุต) และจุดลึกสุดอยู่ที่ 80–84 เมตร (262–276 ฟุต). บริเวณลุ่มน้ำของทะเลสาบกินพื้นที่ 169,858 ตารางกิโลเมตร (65,583 ตารางเมตร) ทะเลสาบนี้มีชายฝั่งยาว 7,142 กิโลเมตร (4,438 ไมล์) เมื่อคำนวณด้วยมาตราส่วน 1:25,000 ซึ่งรวมชายฝั่งของหมู่เกาะที่ยาวร้อยละ 3.7 ของความยาวทั้งหมด
น่านน้ำของทะเลสาบอยู่ในพื้นที่สามประเทศ ได้แก่ เคนยาซึ่งครอบครองน่านน้ำร้อยละ 6 (4,100 ตารางกิโลเมตร / 1,600 ตารางไมล์) ยูกานดาซึ่งครอบครองน่านน้ำร้อยละ 45 (31,000 ตารางกิโลเมตร / 12,000 ตารางไมล์) และแทนซาเนียซึ่งครอบครองน่านน้ำร้อยละ 49 (33,700 ตารางกิโลเมตร / 13,000 ตารางไมล์)
ถึงแม้ว่าทะเลสาบนี้มีชื่อท้องถิ่นหลายชื่อ (Dholuo: Nam Lolwe; Luganda: 'Nnalubaale; คินยาเรอวานดา: Nyanza; และ Ukerewe) แต่ก็ได้รับการตั้งชื่อใหม่ตามพระนามของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียโดยจอห์น แฮนนิง สปีก (John Hanning Speke) นักสำรวจชาวบริติชคนแรกที่จดบันทึกถึงทะเลสาบขณะเดินทางสำรวจร่วมกับริชาร์ด ฟรานซิส เบอร์ตันใน ค.ศ. 1858 
ทะเลสาบนี้เป็นที่อยู่ของปลาหลายชนิดที่ไม่พบในบริเวณอื่นโดยเฉพาะวงศ์ปลาหมอสี แต่ปลาสายพันธุ์รุกรานเช่นปลากะพงแม่น้ำไนล์ได้ทำให้สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นหลายชนิดสูญพันธุ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Decreasing levels of Lake Victoria Worry East African Countries
New Scientist article เก็บถาวร 13 ตุลาคม 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Uganda's violation of the agreed curve for hydroelectric water flow.
Dams Draining Lake Victoria เก็บถาวร 10 มีนาคม 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A Naturalist on Lake Victoria, with an Account of Sleeping Sickness and the Tse-tse Fly (1920). T.F. Unwin Ltd, London; Biodiversity Archive
Video of Lake Victoria
Institutions of the East African Community: Lake Victoria Fisheries Organisation
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ยุทธการที่อิมผาล

ยุทธการที่อิมผาล (มณีปุระ: Japan Laan, แปลตรงตัว 'การบุกครองของญี่ปุ่น') เกิดขึ้นในภูมิภาคบริเวณรอบเมืองอิมผาล เมืองหลวงของรัฐมณีปุระในอินเดียภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งแต่เดือนมีนาคม ถึง เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1944 กองทัพญี่ปุ่นได้พยายามที่จะทำลายกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรที่อิมผาลและเข้ารุกรานอินเดีย แต่กลับถูกขับไล่ให้กลับไปยังพม่าด้วยความสูญเสียอย่างหนัก เมื่อรวมกับยุทธการที่โกหิมาบนถนนซึ่งกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่ถูกโอบล้อมได้รับการปลดปล่อยในเวลาเดียวกัน ยุทธการครั้งนี้ถือว่าเป็นจุดพลิกผันของการทัพพม่า ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตสงครามเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ความปราชัยของญี่ปุ่นที่โกหิมาและอิมผาลถือว่าครั้งใหญ่ที่สุด โดยฝ่ายญี่ปุ่นได้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมากอันเป็นผลมาจากความอดอยาก โรคภัยและความเหนื่อยล้าที่ต้องเผชิญในช่วงระหว่างการล่าถอย จากการโหวตในการแข่งขันที่ถูกดำเนินโดยพิพิธภัณฑ์กองทัพบกแห่งชาติอังกฤษ ยุทธการที่อิมผาลได้รับการยกย่องว่าเป็นยุทธการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอังกฤษใน ค.ศ. 2013
สถานการณ์ > พื้นหลัง

มีนาคม ค.ศ.1943 กองทัพญี่ปุ่นในพม่าได้จัดระเบียบสายบัญชาการใหม่ในนาม "กองทัพประจำพม่า"
โดยมีพลโทมาซาคาสึ คาวาเบะเป็นผู้บัญชาการ
ตะนาวศรี

| ตะนาวศรี |
| --- | --- |
เมือง
ตะนาวศรีที่ตั้งเมืองตะนาวศรีในประเทศพม่า
พิกัด: 12°5′N 99°1′E﻿ / ﻿12.083°N 99.017°E﻿ / 12.083; 99.017
ประเทศ:  พม่า
ภาค:  ภาคตะนาวศรี
จังหวัด: มะริด
อำเภอ: ตะนาวศรี
เขตเวลา: UTC+ 6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
ตะนาวศรี (พม่า: တနင်္သာရီ, ตะนีนตายี; มอญ: ဏၚ်ကသဳ, တနၚ်သြဳ, ตะเนิงซอย; อังกฤษ: Tanintharyi) เดิมใช้ชื่อในภาษาอังกฤษว่า เทนัสเซริม (Tenasserim) เป็นเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในภาคตะนาวศรี ทางตอนใต้ของประเทศพม่า
ดูเพิ่ม

ภาคตะนาวศรี
| ด ค ก ภาคตะนาวศรี |
| --- | --- | --- |
เมืองหลวง: ทวาย
| จังหวัดเกาะสอง |  อำเภอเกาะสอง  |  |
| จังหวัดทวาย |  อำเภอตะแยะช่อง (คลองใหญ่)  อำเภอทวาย  อำเภอเย-พยู  อำเภอล่องโลน  |  |
| จังหวัดบกเปี้ยน |  อำเภอบกเปี้ยน  |  |
| จังหวัดมะริด |  อำเภอจู้นซุ  อำเภอตะนาวศรี  อำเภอปะลอ  อำเภอมะริด  |  |
| เมืองสำคัญ |  เกาะสอง  จู้นซุ  ตะนาวศรี  ตะแยะช่อง (คลองใหญ่)  ทวาย  บกเปี้ยน  ปะลอ  มะริด  เย-พยู  ล่องโลน  |  |
ก็อตเดอะบีต

| ก็อตเดอะบีต |
| --- | --- |
โลโก้ประจำวง
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: โซล เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป็อป
ช่วงปี: 2022–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เอสเอ็ม
แยกตัวจาก: เกิลส์เจเนอเรชัน เรดเวลเวต เอสปา

สมาชิก:  โบอา  แทย็อน  ฮโยย็อน  ซึลกี  เวนดี  คารีนา  วินเทอร์ 
ก็อตเดอะบีต (อังกฤษ: GOT the beat; เกาหลี: 갓더비트; อาร์อาร์: Gatdeobiteu) เป็นศิลปินเกาหลีใต้กลุ่มย่อยวงแรกภายใต้โปรเจกต์กลุ่มเกิลส์ออนท็อปซึ่งก่อตั้งโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบไปด้วยสมาชิกเจ็ดคนจากศิลปินหญิงสังกัดเอสเอ็ม ได้แก่ โบอา, แทย็อน และฮโยย็อน จากเกิลส์เจเนอเรชัน, ซึลกี และเวนดี จากเรดเวลเวต, คารีนา และวินเทอร์จากเอสปา
โดยก็อตเดอะบีตเดบิวต์ครั้งแรกในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ.2022 ด้วยซิงเกิล "Step Back"
ประวัติ > 2021 — ปัจจุบัน: การเปิดตัวครั้งแรก

ในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2021 เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ได้ทำการเปิดตัวโปรเจกต์กลุ่มเกิลส์ออนท็อปผ่านทางโซเชียลมีเดีย โดยมีรูปภาพสมาชิกแรกของก็อตเดอะบีต พร้อมกับประกาศว่ายูนิตดังกล่าวจะทำการแสดงเวทีพิเศษในคอนเสิร์ต SMTOWN Live 2022 : SMCU Express@Kwangya ในวันที่ 1 มกราคม ปี ค.ศ. 2022 และจะเดบิวต์อย่างเป็นทางการในวันที่ 3 มกราคม ปี ค.ศ. 2022 หลังจากการประกาศทางต้นสังกัดได้ออกมาเปิดเผยว่าก็อตเดอะบีตจะเป็นกลุ่มย่อยกลุ่มแรกภายในโปรเจกต์กลุ่มเกิลส์ออนท็อปโดยเป็นโปรเจกต์ของทางค่ายที่จะนำเสนอศิลปินหญิงในสังกัดในรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป สำหรับก็อตเดอะบีตนั้นจะเป็นกลุ่มย่อยในเกิลส์ออนท็อปที่นำเสนอในรูปแบบแนวเพลงแดนซ์ ในวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2021 ได้มีการประกาศออกมาเพิ่มเติมว่ายูนิตดังกล่าวจะเดบิวต์ด้วยซิงเกิล "Step Back" ในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลด
สมาชิก

โบอา (보아)
แทย็อน (태연) (เกิลส์เจเนอเรชัน)
ฮโยย็อน (효연) (เกิลส์เจเนอเรชัน)
ซึลกี (슬기) (เรดเวลเวต)
เวนดี (웬디) (เรดเวลเวต)
คารีนา (카리나) (เอสปา)
วินเทอร์ (윈터) (เอสปา)
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียด | อันดับชาร์ต สูงสุด> KOR  | อันดับชาร์ต สูงสุด> JPN  | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Stamp on It |  วางจำหน่าย: 16 มกราคม 2023  สังกัด: เอสเอ็ม  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด, สตรีมมิง, เอสเอ็มซี | 3 | 27 |  KOR: 171,335  JPN: 2,583 (แผ่น) |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ชื่อ | ปี | อันดับชาร์ตสูงสุด> KORCircle  | อันดับชาร์ตสูงสุด> KORHot  | อันดับชาร์ตสูงสุด> JPNHot  | อันดับชาร์ตสูงสุด> NZHot  | อันดับชาร์ตสูงสุด> SGP  | อันดับชาร์ตสูงสุด> USWorld  | อันดับชาร์ตสูงสุด> VIEHot  | อันดับชาร์ตสูงสุด> WW  | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Step Back" | 2022 | 4 | 6 | 69 | 19 | 19 | 5 | 19 | 116 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม  |
| "Stamp on It" | 2023 | 80 | — | — | — | — | — | — | — | Stamp on It |
"—" หมายถึง ไม่ติดชาร์ตหรือไม่ได้เผยแพร่ในภูมิภาคนั้น
ผลงานวิดีโอ > มิวสิกวิดีโอ

| ชื่อ | ปี | ผู้กำกับ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| "Stamp on It" | 2023 | Swisher |  |
ผลงานวิดีโอ > วิดีโออื่น

| ชื่อ | ปี | ผู้กำกับ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| "'Step Back' Stage Video" | 2022 | Lucid color |  |
| "'Stamp on It' Stage Video" | 2023 | Unknown |  |
คอนเสิร์ต > การเข้าร่วมคอนเสิร์ต

SM Town Live 2022: SMCU Express at Kwangya (2022)
SM Town Live 2022: SMCU Express (2022)
SM Town Live 2023: SMCU Palace at Kwangya (2023)
รางวัลและการเสนอชื่อ

| รางวัล | ปี | ประเภท | เสนอชื่อ/ผลงาน | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เซอร์เคิลชาร์ตมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Artist of the Year – Global Digital Music (มกราคม) | "Step Back" | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| โกลเดนดิสก์อะวอดส์ | 2023 | Digital Bonsang | "Step Back" | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| โซลมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Bonsang Award | ก็อตเดอะบีต | ชนะ |  |
| โซลมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Daesang Award | ก็อตเดอะบีต | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| โซลมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | K-Wave Popularity Award | ก็อตเดอะบีต | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| โซลมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Popularity Award | ก็อตเดอะบีต | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
เปิงคะดอจก์

| --- | --- |
ชื่ออื่น: ข้าวอีกา
มื้อ: ขนม
แหล่งกำเนิด: ไทย, พม่า
ภูมิภาค: รัฐมอญ
ผู้สร้างสรรค์: อาหารมอญ
ส่วนผสมหลัก: ข้าวสาร น้ำตาล เกลือ กะทิ
 ตำราอาหาร: เปิงคะดอจก์
เปิงคะดอจก์หรือข้าวอีกา (มอญ: ပုင်ခဍေက်) เป็นขนมของชาวมอญชนิดหนึ่ง ทำจากข้าวสาร น้ำตาล กะทิ และเกลือ โดยนำข้าวสารไปต้มกับกะทิกวนจนข้าวสุกและแห้ง เทใส่ถาด โรยน้ำตาลและเกลือ ชาวมอญในประเทศพม่านิยมทำขนมนี้เลี้ยงแขกในงานศพเด็ก บางที่ใช้ทำขนมเลี้ยงแขกในโอกาสที่เพิ่งคลอดบุตรใหม่ ชาวมอญในประเทศไทยนิยมทำขนมนี้ในงานศพเช่นกัน แต่ไม่เฉพาะเจาะจงว่าเป็นงานศพเด็ก
ทวาย

| ทวาย ထားဝယ် |
| --- | --- |
เมือง
วัดเมียวยิต ทวาย
ทวายที่ตั้งในประเทศพม่า
พิกัด: 14°05′0″N 98°12′0″E﻿ / ﻿14.08333°N 98.20000°E﻿ / 14.08333; 98.20000
ประเทศ:  พม่า
ภาค:  ภาคตะนาวศรี
จังหวัด: จังหวัดทวาย
อำเภอ: อำเภอทวาย
ประชากร (ค.ศ. 2014): 146,964 คน
เขตเวลา: UTC+6.30 (เวลามาตรฐานพม่า)
รหัสพื้นที่: 59
ทวาย หรือ ดะเว (พม่า: ထားဝယ်, ออกเสียง: [dəwɛ̀] ดะแว; มอญ: ဓဝဲါ, ออกเสียง: [həwài] ฮะไหว่) เป็นเมืองหลักของภาคตะนาวศรีทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศพม่า ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำทวายด้านเหนือ ห่างจากย่างกุ้งราว 614.3 กิโลเมตร (381.7 ไมล์) เมืองมีประชากรราว 139,900 คน (พ.ศ. 2547) เป็นเมืองท่าปากแม่น้ำ อยู่ห่างจากทะเลอันดามันราว 30 กิโลเมตร (18.6 ไมล์) มีน้ำท่วมบ่อยครั้งจากฤดูมรสุม
แคว้นลีกูเรีย

| แคว้นลีกูเรีย Regione Liguria (อิตาลี) |
| --- | --- |
แคว้น
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่ประเทศอิตาลีแสดงที่ตั้งของแคว้นลีกูเรีย
ประเทศ: อิตาลี
เมืองหลัก: เจนัว
การปกครอง
 • ประธานแคว้น: โจวันนี โตตี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,422 ตร.กม. (2,093 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 ตุลาคม 2555)
 • ทั้งหมด: 1,565,349 คน
 • ความหนาแน่น: 290 คน/ตร.กม. (750 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
จีดีพี (ตัวเงิน): 44.1 พันล้านยูโร (2551)
จีดีพี (อำนาจซื้อ): 27,100 ยูโร (2551)
เว็บไซต์: www.regione.liguria.it
ลีกูเรีย (อิตาลี: Liguria) หรือ ลีกือรียา (ลีกูเรีย: Ligûria) เป็นแคว้นหนึ่งในยี่สิบแคว้นของประเทศอิตาลี มีอาณาเขตส่วนใหญ่ติดต่อกับทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอิตาลี เป็นแคว้นที่มีพื้นที่น้อยที่สุดเป็นอันดับที่ 3 มีเมืองหลักชื่อเจนัว (เจโนวา) ลีกูเรียเป็นสถานที่ยอดนิยมของนักท่องเที่ยว เพราะมีชายหาดที่สวยงาม เมืองเล็ก ๆ ที่สวยงามและอาหารที่อร่อย
ภูมิศาสตร์

แคว้นลีกูเรียมีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ของประเทศฝรั่งเศสทางทิศตะวันตก ติดต่อกับแคว้นปีเยมอนเตทางทิศเหนือ ติดต่อกับแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาและแคว้นตอสคานาทางทิศตะวันออก และติดต่อกับทะเลลิกูเรียนทางทิศใต้ รูปร่างของแคว้นมีลักษณะเป็นริ้วแคบยาว กว้างประมาณ 7–35 กิโลเมตร และยาว 240 กิโลเมตร ล้อมรอบด้วยทะเล เทือกเขาแอลป์ และเทือกเขาแอเพนไนน์ แคว้นมีพื้นที่ทั้งหมด 5,416.03 ตารางกิโลเมตร โดยลักษณะภูมิประเทศแบ่งออกเป็นภูเขา 3,524.08 ตารางกิโลเมตร และเนินเขา 891.95 ตารางกิโลเมตร อาณาเขตครึ่งหนึ่งติดกับทะเลลิกูเรียน
ส่วนลักษณะภูมิอากาศ แคว้นลีกูเรียมีอากาศไม่รุนแรงมาก โดยมีอุณหภูมิประมาณ 7–10 องศาเซลเซียสในฤดูหนาว และมีอุณหภูมิ 25–28 องศาเซลเซียสในฤดูร้อน ซึ่งทำให้สามารถมาท่องเที่ยวได้อย่างสบายใจแม้จะอยู่ในช่วงกลางฤดูหนาวก็ตาม ส่วนปริมาณน้ำฝน สำหรับเมืองเจนัวมีปริมาณน้ำฝนมากกว่า 2,000 มิลลิเมตรต่อปี ส่วนพื้นที่อื่น ๆ มีปริมาณน้ำฝนที่ปกติสำหรับภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน คือประมาณ 500–800 มิลลิเมตรต่อปี
ถึงแม้ว่าแคว้นลีกูเรียจะมีความหนาแน่นของประชากรค่อนข้างมาก แต่ก็มีพื้นที่ป่าปกคลุมกว่าครึ่งของพื้นที่ทั้งแคว้น โดยเป็นพื้นที่สงวนทางธรรมชาติถึงร้อยละ 12 ของทั้งพื้นที่ แบ่งเป็นอุทยานขนาดใหญ่ 6 แห่ง อุทยานขนาดเล็ก 2 แห่ง และพื้นที่ป่าสงวน 3 แห่ง
การแบ่งเขตการปกครอง

แคว้นลีกูเรียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 จังหวัด
| จังหวัด | พื้นที่ (ตร> กม.) | ประชากร (คน) | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- |
| จังหวัดเจนัว | 1,838 | 884,635 | 481.3 |
| จังหวัดซาโวนา | 1,545 | 286,646 | 185.5 |
| จังหวัดลาสเปตเซีย | 881 | 223,071 | 253.2 |
| จังหวัดอิมเปเรีย | 1,156 | 220,712 | 190.9 |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษาลีกูเรีย
เว็บไซด์อย่างเป็นทางการของแคว้นลีกูเรีย (อิตาลี)
แผนที่แคว้นลีกูเรีย เก็บถาวร 2006-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สนามบินเจนัว เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
หมู่บ้านรีโยมัจโจเรบริเวณชิงเควแตร์เร
จังหวัดมากินดาเนา

| จังหวัดมากินดาเนา Lalawigan ng Maguindanao (ฟิลิปปินส์) Province of Maguindanao (อังกฤษ) |
| --- | --- |
จังหวัด

   ธง ตรา
ที่ตั้งจังหวัดมากินดาเนาในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: บังซาโมโร
ก่อตั้ง: 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973
ประชามติแบ่งแยกจังหวัด: 17 กันยายน ค.ศ. 2022
ช่วงเปลี่ยนผ่านสิ้นสุด: 9 มกราคม ค.ศ. 2023
เมืองหลัก: บูลูอัน (ฝ่ายบริหาร) ซุลตันคูดารัต (ฝ่ายนิติบัญญัติ)
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าการ: Esmael Mangudadatu (Liberal Party)
 • รองผู้ว่าการ: Lester Sinsuat (Liberal Party)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,871.60 ตร.กม. (1,880.94 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 22 จาก 81
 : (ไม่รวมโคตาบาโต)
ความสูงจุดสูงสุด (เขาลูบังกัน): 813 เมตร (2,667 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 1,173,933 คน
 • อันดับ: 23 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 240 คน/ตร.กม. (600 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 39 จาก 81
 : (ไม่รวมโคตาบาโต)
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: โคตาบาโต
 • เทศบาล:  36  Ampatuan   Barira   Buldon   บูลูอัน   Datu Abdullah Sangki   Datu Anggal Midtimbang   Datu Blah T. Sinsuat   Datu Hoffer Ampatuan   Datu Montawal   Datu Odin Sinsuat   Datu Paglas   Datu Piang   Datu Salibo   Datu Saudi-Ampatuan   Datu Unsay   General Salipada K. Pendatun   Guindulungan   Kabuntalan   Mamasapano   Mangudadatu   Matanog   Northern Kabuntalan   Pagalungan   Paglat   Pandag   Parang   Rajah Buayan   Shariff Aguak   Shariff Saydona Mustapha   South Upi   ซุลตันคูดารัต   Sultan Mastura   Sultan sa Barongis   Sultan Sumagka   Talayan   Upi  
 • บารังไก: 508 รวมนครอิสระ: 545
 • Districts: 1st and 2nd districts of Maguindanao (shared with Cotabato City)
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)64
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: มากินดาเนา เซบัวโน ตากาล็อก อังกฤษ
เว็บไซต์: www.maguindanao.gov.ph
มากินดาเนา (ฟิลิปปินส์: Maguindanao; มากินดาเนา: Magindanaw / ماڬينداناو) เป็นอดีตจังหวัดในเขตปกครองตนเองบังซาโมโรในมินดาเนามุสลิม ทางภาคใต้ของประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองศูนย์กลางชื่อว่าบูลูอัน ส่วนเมืองศูนย์กลางทางกฎหมายนั้น มีชื่อว่าซุลตันคูดารัต จังหวัดมีพื้นที่ติดกับจังหวัดลาเนาเดลซูร์ทางทิศเหนือ ติดกับจังหวัดโคตาบาโตทางทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดซุลตันคูดารัตทางทิศใต้ และติดกับอ่าวอิลลานาทางทิศตะวันตก
มากินดาเนาประกอบด้วยเทศบาล 36 แห่ง ซึ่งแบ่งบารังไกได้อีก 508 แห่ง สำหรับเมืองอิสระโคตาบาโตนั้น แม้ว่าจะถูกรวมในจังหวัดในเชิงภูมิศาสตร์ แต่เชิงการปกครองถือว่าเป็นอิสระจากตัวจังหวัดและเขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดมากินดาเนา
คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดมากินดาเนา จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดมากินดาเนา ที่โอเพินสตรีตแมป
COMELEC Resolution No. 8169
COMELEC Plebiscite Results for 3 new Maguindanao municipalities
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
แม่นางเทพสุดาสร้อยดาว

| นางเทพสุดาสร้อยดาว> พระอัครมเหสีแห่งเมาะตะมะ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 30 มกราคม พ.ศ. 1830 – ป. 14 มกราคม พ.ศ 1850
ราชาภิเษก: 5 เมษายน พ.ศ. 1830
ก่อนหน้า: ปฐมอัครมเหสี

ประสูติ: ป. พ.ศ. 1790s อาณาจักรสุโขทัย
สวรรคต: เมาะตะมะ อาณาจักรมอญ
คู่อภิเษก: พระเจ้าฟ้ารั่ว
พระราชบุตร: แม่นางสินทยา
ราชวงศ์: พระร่วง
พระราชบิดา: พ่อขุนรามคำแหงมหาราช
พระราชมารดา: ไม่ทราบ
ศาสนา: พุทธ นิกายเถรวาท
แม่นางสร้อยดาว (มอญ: မေဏင်သောဲဍာ; พม่า: မေနှင်းသွယ်တာ, ออกเสียง: [mè n̥ɪ́ɰ̃ θwɛ̀.dà] เมนี่น-ตแวดา; หรือ မည်နှင်းသွယ်ဒါ, มีนี่น-ตแวดา) ในวรรณคดีเรื่อง "ราชาธิราช" เรียกว่า นางเทพสุดาสร้อยดาว ส่วนคำให้การชาวกรุงเก่าเรียก นางสุวรรณเทวี เป็นพระราชธิดาของพ่อขุนรามคำแหงมหาราชแห่งกรุงสุโขทัย ต่อมาได้เป็นสมเด็จพระอัครมเหสีในพระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่งเมืองเมาะตมะ
ในระหว่างที่พระเจ้าฟ้ารั่ว (พระนามเดิม มะกะโท) รับราชการเป็นขุนวังที่สุโขทัย พระองค์ได้พาแม่นางเทพสุดาสร้อยดาวหนีออกจากสุโขทัยไปยังเมาะตะมะ เมื่อมะกะโทสามารถสังหารอลิมามาง เจ้าเมืองเมาะตะ พร้อมกับสถาปนาตนเป็นพระเจ้าฟ้ารั่ว ได้ตั้งนางเทพสุดาสร้อยดาวขึ้นเป็นพระอัครมเหสี และได้ประกาศอิรภาพจากอาณาจักรพุกามของชาวพม่า โดยได้รับการสนับสนุนจากพ่อขุนรามคำแหง การปฏิวัติประสบความสำเร็จ พระเจ้าฟ้ารั่วสามารถรวบรวมดินแดนของผู้ที่พูดภาษามอญและตั้งเป็นอาณาจักรหงสาวดี เมื่อประมาณ พ.ศ. 1830
พระเจ้าฟ้ารั่วและแม่นางสร้อยดาวมีพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือแม่นางสินทยา ซึ่งต่อมาได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี
แม่น้ำเดากาวา

| แม่น้ำเดากาวา แม่น้ำดวีนาตะวันตก |
| --- | --- |
ที่ราบลุ่มแม่น้ำเดากาวา
ที่ตั้ง
ประเทศ: เบลารุส, ลัตเวีย, รัสเซีย
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: ทิวเขาวัลได ประเทศรัสเซีย
 • ระดับความสูง: 221 เมตร (725 ฟุต)
 
ปากน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: อ่าวรีกา ทะเลบอลติก
 • พิกัด: 57°3′42″N 24°1′50″E﻿ / ﻿57.06167°N 24.03056°E﻿ / 57.06167; 24.03056
 • ระดับความสูง: 0 เมตร (0 ฟุต)
ความยาว: 1,020 กิโลเมตร (630 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 87,900 ตารางกิโลเมตร (33,900 ตารางไมล์)

อัตราการไหล:  
 • เฉลี่ย: 678 cubic metre per second (23,900 cubic foot per second)
 
แม่น้ำเดากาวาไหลผ่านรีกาในประเทศลัตเวีย
เดากาวา (ลัตเวีย: Daugava; ลัตกาเล: Daugova; เยอรมัน: Düna) หรือ ดวีนาตะวันตก (รัสเซีย: Западная Двина; เบลารุส: Заходняя Дзвіна; ลิโวเนีย: Vēna; เอสโตเนีย: Väina; ฟินแลนด์: Väinäjoki) เป็นแม่น้ำที่ไหลในทิวเขาวัลได (Valdai Hills) ไหลผ่านประเทศรัสเซีย ประเทศเบลารุส และประเทศลัตเวีย และไหลลงอ่าวรีกา แม่น้ำมีความยาว 1,020 กิโลเมตร ในจำนวนนี้อยู่ในลัตเวีย 352 กิโลเมตร และอยู่ในรัสเซีย 325 กิโลเมตร
ศัพทมูลวิทยา

ตาม พจนานุกรมศัพทมูลวิทยา ของมัคส์ ฟัสเนอร์ นั้น เป็นที่ชัดเจนว่าภูมินาม Dvina ไม่ได้มีต้นตอมาจากภาษาตระกูลยูรัล และอาจมาจากคำอินโด-ยูโรเปียนคำหนึ่งในอดีตที่แปลว่า แม่น้ำ หรือ ลำธาร ชื่อ Dvina มีความคล้ายคลึงกับชื่อ Danuvius ซึ่งแผลงมาจากคำอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมว่า *dānu แปลว่า "แม่น้ำใหญ่"
ส่วนชื่อในภาษากลุ่มฟินโน-ยูกริกอย่าง Vēna (ภาษาลิโวเนีย), Väinajogi (ภาษาเอสโตเนีย) และ Väinäjoki (ภาษาฟินแลนด์) นั้น ทั้งหมดมีรากศัพท์มาจากคำฟินนิกดั้งเดิมว่า *väin แปลว่า "แม่น้ำขนาดใหญ่ที่ไหลอย่างสงบ"
อ่านเพิ่ม

Richard C. Frucht; Aldis Purs (2005). Latvia. Eastern Europe. ABC-CLIO. p. 115. ISBN 9781576078006. สืบค้นเมื่อ 2009-08-01.
Francis W. Carter and David Turnock. 2002. Environmental problems of East Central Europe. 442 pages Google eBook
"Dvina" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 8 (11 ed.). 1911. p. 738.
แหล่งข้อมูลอื่น

Daugava River photos at flickr
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย 
พระอาทิตย์ตกที่รีกา
พญารามที่ 1

พญารามที่ 1 (พม่า: ပထမ ဗညားရံ, ออกเสียง: [pətʰəma̰ bəɲá jàɰ̃]; มอญ: ဗညားရာံ; 1393–1446) หรือบางครั้งเรียก พระเจ้ารามาราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 11 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1424 ถึง 1446 ต่อมา พญาพะโร พระราชโอรสบุญธรรมของพระองค์ ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อ
พระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ตราพระยา (แก้ความกำกวม)
พระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี (มอญ: တယာဖျာ; พม่า: ပဲခူး တရဖျား, ออกเสียง: [bəgó təɹəbjá]) กษัตริย์แห่ง หงสาวดี ซึ่งมาจากการตั้งตนครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1287 ถึง 1296 พระองค์เป็นหนึ่งในผู้กล้าที่ตั้งตนเป็นใหญ่ใน พม่าตอนล่าง ภายหลังจากการล่มสลายของ อาณาจักรพุกาม ของชาวพม่าเมื่อ ค.ศ. 1287 เช่นเดียวกับ พระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี
ในช่วงแรกพระเจ้าตราพระยาเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าฟ้ารั่วผู้กล้าแห่ง เมืองเมาะตะมะ ด้วยการส่งพระราชธิดาองค์ใหญ่ที่ประสูติก่อนครองสิริราชสมบัติคือ พระนางสุเจตะละ หรือ พระนางชินสอลา ไปเป็นพระมเหสีของพระเจ้าฟ้ารั่ว ขณะที่พระเจ้าฟ้ารั่วได้ส่งพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ แม่นางสินทยา มาเป็นพระมเหสีของพระเจ้าตราพระยาซึ่งทั้งสองมีพระโอรสด้วยกันถึง 2 พระองค์คือ ชังงี และ ชังแง ต่อมาพระเจ้าตราพระยาและพระเจ้าฟ้ารั่วเกิดความขัดแย้งกัน และนำไปสู่การทำสงครามในอีกสองปีต่อมา พระเจ้าตราพระยาพ่ายแพ้และถูกส่งไปเมาะตะมะเพื่อสำเร็จโทษเมื่อประมาณ ค.ศ. 1296
อำเภอซูเมอเนิป

| อำเภอซูเมอเนิป Kabupaten Sumenep |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงในภูมิภาค
 • อักษรชวา: ꦏꦧꦸꦥꦠꦺꦤ꧀ꦯꦺꦴꦔꦼꦤ꧀ꦤꦼꦥ꧀
 • อักษรเปโกน: كابْوڤاتَين سَوڠٓنّٓڤ‎
 • มาดูรา: Kabhupatèn Songennep

   ตราอาร์ม
สมญา: บูมีซูเมอการ์ "ดินแดนซูเมการ์" • โกตาเกอริซ "นครกริช" • บูมีการัม "ดินแดนเกลือ" • โซโลญามาดูรา "โซโลแห่งมาดูรา" • บูมีโจโกโตเลอ "ดินแดนโจโกโตเลอ" • ดวงวิญญาณแห่งมาดูรา  
คำขวัญ: ซูเมอการ์ (การเบ่งบาน)   ยังเป็นอักษรย่อของ ซูเมอเนิปการาตน (Sumenep the royal)
ที่ตั้งในจังหวัดชวาตะวันออก
อำเภอซูเมอเนิปที่ตั้งในเกาะชวาและประเทศอินโดนีเซียแสดงแผนที่เกาะชวาอำเภอซูเมอเนิปอำเภอซูเมอเนิป (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 7°01′S 113°52′E﻿ / ﻿7.017°S 113.867°E﻿ / -7.017; 113.867
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด:  จังหวัดชวาตะวันออก
ตั้งถิ่นฐาน: 31 ตุลาคม ค.ศ. 1269
เมืองหลัก: ซูเมอเนิป
การปกครอง
 • ผู้สำเร็จราชการ: Achmad Fauzi
 • รองผู้สำเร็จราชการ: เดวี คาลีฟะฮ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,093.47 ตร.กม. (808.29 ตร.ไมล์)
ความสูง: 25 เมตร (82 ฟุต)
ประชากร (ประมาณกลาง ค.ศ. 2023)
 • ทั้งหมด: 1,142,210 คน
 • ความหนาแน่น: 550 คน/ตร.กม. (1,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (IWST)
รหัสพื้นที่: (+62) 328
เว็บไซต์: sumenepkab.go.id
อำเภอซูเมอเนิป (อินโดนีเซีย: Kabupaten Sumenep; มาดูรา: Kabhupatèn Songennep, [kabʰupatɛn sɔŋǝnnǝp]; ชวา (อักษรเปโกน): كابْوڤاتَين سَوڠٓنّٓڤ‎; อักษรชวา: ꦏꦧꦸꦥꦠꦺꦤ꧀ꦯꦺꦴꦔꦼꦤ꧀ꦤꦼꦥ꧀) เป็นอำเภอในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย มีพื้นที่ 2,093.47 ตารางกิโลเมตร และประชากร 1,042,312 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2010 (เพิ่มขึ้นจาก 985,981 คนตามสำมะโนใน ค.ศ. 2000); สำมะโน ค.ศ. 2020 ระบุจำนวนประชากรทั้งหมด 1,124,436 คน จำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการเมื่อกลาง ค.ศ. 2023 ระบุประชากรที่ 1,142,210 คน (แบ่งเป็นชาย 551,366 คนและหญิง 590,844 คน)
อำเภอนี้ครอบคลุมส่วนปลายตะวันออกของเกาะมาดูราและรวมเกาะหลายแห่งทางตะวันออก (โดยหลักคือเกาะตาลาโง หมู่เกาะซาปูดี และหมู่เกาะกาเงออัน) ทางเหนือ (หมู่เกาะมาซาเลิมบู) และทางใต้ (หมู่เกาะกีลีเกินเติง) ของมาดูรา ขอบเขตทางตะวันตกติดกับอำเภอปาเมอกาซัน ทางใต้ติดกับช่องแคบมาดูรา และทางเหนือกับตะวันออกติดกับทะเลชวา มีศูนย์กลางอยู่ที่ซูเมอเนิป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์รัฐบาลจังหวัดชวาตะวันออก
เว็บไซต์รัฐบาลอำเภอซูเมอเนิป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 2 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ก๋วยเตี๋ยวมอญ

| --- | --- |
ชื่ออื่น: ฟะเปิงตาว
แหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภูมิภาค: จังหวัดปทุมธานี
ผู้สร้างสรรค์: ชาวมอญ
ส่วนผสมหลัก: ข้าวตังทอด น้ำซุป ไก่ต้ม กุ้งแห้ง ไข่เจียว
 ตำราอาหาร: ก๋วยเตี๋ยวมอญ
ก๋วยเตี๋ยวมอญ หรือ ฟะเปิงตาว (มอญ: သြပုင္တဵ "แกงข้าวตัง") เป็นอาหารมอญชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายก๋วยเตี๋ยวแต่ใช้ข้าวตังทอด หรือ เปิงตาว (ပုင္တဵ "ข้าวไหม้") แทนเส้นก๋วยเตี๋ยว นิยมทำรับประทานในงานศพพระ สูตรอาหารนี้เดิมเป็นอาหารในวัง เมื่อชาวมอญได้สูตรอาหารนี้มาจึงปรับปรุงให้มีลักษณะเฉพาะ เครื่องปรุงที่ใส่ในก๋วยเตี๋ยวนอกจากข้าวตังทอดแล้ว ได้แก่ ไก่บ้านต้มสุก หมึกลวกสุก ไข่เจียวหั่นฝอย กุ้งแห้ง เต้าหู้ทอด ตังฉ่าย ถั่วลิสง พริกไทย กระเทียมเจียว