stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลป่าแดด (อำเภอแม่สรวย)
การคมนาคม

ตำบลป่าแดดมีเส้นทางคมนาคมทางบกสายหลัก ที่ใช้ติดต่อระหว่างหมู่บ้าน ตำบลและอำเภอ ดังนี้
ถนนเส้นที่ 1 ถนนสายแม่สรวย-ฝาง ใช้ติดต่อระหว่าง อำเภอแม่สรวย, ตำบลแม่สรวย, หมู่ที่ 5, หมู่ที่ 1, หมู่ที่ 12, หมู่ที่ 15, หมู่ที่ 2, หมู่ที่ 6, หมู่ที่ 14, หมู่ที่ 18, หมู่ที่ 11, หมู่ที่ 9, หมู่ที่ 21 และอำเภอฝาง
ถนนเส้นที่ 2 ถนนสายบ้านท้าวแก่นจันทร์-บ้านโป่ง ใช้ติดต่อระหว่าง ถนนสายแม่สรวย-ฝาง กับหมู่ที่ 5, หมู่ที่ 1, หมู่ที่ 16, หมู่ที่ 17, หมู่ที่ 3, หมู่ที่ 4, หมู่ที่ 2, หมู่ที่ 6 และหมู่ที่ 10 แล้วบรรจบกันกับถนนเส้นที่ 3 ที่หมู่ที่ 10
ถนนเส้นที่ 3 ถนนสายบ้านสันก้างปลา-บ้านใหม่เจริญ ใช้ติดต่อระหว่าง ถนนสายแม่สรวย-ฝาง กับหมู่ที่ 14, หมู่ที่ 8, หมู่ที่ 13, หมู่ที่ 10, หมู่ที่ 7,ตำบลศรีถ้อย และตำบลเจดีย์หลวง รวมไปจนถึงถนนเชียงราย-เชียงใหม่ ที่บ้านห้วยส้ม ตำบลเจดีย์หลวง
ถนนเส้นที่ 4 ถนนสายบ้านหนองบัว-บ้านแม่พริก ใช้ติดต่อระหว่าง หมู่ที่ 16 กับตำบลแม่พริก รวมถึงถนนเชียงราย-เชียงใหม่ ที่บ้านแม่พริก ตำบลแม่พริก
ถนนเส้นที่ 5 ถนนสายบ้านป่าแดด-บ้านทุ่งฟ้าผ่า-บ้านทุ่งต้อม ใช้ติดต่อระหว่าง หมู่ที่ 3 กับตำบลแม่พริก และตำบลศรีถ้อย ซึ่งไปบรรจบกับถนนเส้นที่ 3 ที่บ้านทุ่งต้อม ตำบลศรีถ้อย โดยในถนนเส้นนี้จะมีทางแยกไปบ้านสันจำปา(ตำบลแม่พริก)ที่บ้านทุ่งฟ้าผ่า(ตำบลแม่พริก)ซึ่งจะสามารถเข้าสู่ถนนเชียงราย-เชียงใหม่ได้เช่นเดียวกัน
ถนนเส้นที่ 6 ถนนสายบ้านดอนสลี-บ้านทองทิพย์ ใช้ติดต่อระหว่าง หมู่ที่ 7, หมู่ที่ 19 กับตำบลศรีถ้อย และมีทางแยกเข้าสู่ถนนเส้นที่ 3 อีกครั้งที่บ้านทองทิพย์ เพื่อไปบรรจบกับถนนเส้นที่ 3 ที่บ้านป่าหวาย ตำบลศรีถ้อย
ถนนเส้นที่ 7 ถนนสายบ้านโป่ง-บ้านห้วยมะแกง ใช้ติดต่อระหว่าง ถนนเส้นที่ 2 และ 3 กับ หมู่ที่ 10 , หมู่ที่ 22 และ หมู่ที่ 20 ซึ่งในเส้นนี้จะมีทางเข้าอุทยานแห่งชาติดอยเวียง-ดอยวงด้วย
การไฟฟ้า

ตำบลป่าแดด มีไฟฟ้าใช้ทุกหมู่บ้าน แต่มีบางครัวเรือนในหมู่ที่ 1, 3, 5, 7, 9, 11, 15, 16, 18, 20 และ หมู่ที่ 21 ยังไม่มีไฟฟ้าใช้เนื่องจากตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล และอยู่ในเขตป่าสงวน
แหล่งน้ำ

ลำน้ำ, ลำห้วย 11 สาย
บึง, หนองและอื่นๆ 3 สาย
ฝาย 24 แห่ง
ประปาภูเขา 7 แห่ง
ประปาหมู่บ้าน 8 แห่ง
อ่างเก็บน้ำ/สระเก็บน้ำ 22 แห่ง
บ่อบาดาล 24 แห่ง
พระยาอมรฤทธิธำรงค์ (บุญชู บุนนาค)

| จางวางตรี พระยาอมรฤทธิธำรง (บุญชู บุนนาค) |
| --- | --- |
เกิด: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2426
ถึงแก่กรรม: 30 มีนาคม พ.ศ. 2470 (43 ปี)
สาเหตุเสียชีวิต: โรคบิด
ภรรยาเอก: คุณหญิงชุมนุม อมรฤทธิธำรง
บิดามารดา: พระยาศรีธรรมสาสน (บิดา) ท้าวราชกิจวรภัตร ศรีสวัสดิ์รสาหาร (ปุย บุนนาค) (มารดา)
ตระกูล: บุนนาค
มหาอำมาตย์ตรี จางวางตรี พระยาอมรฤทธิธำรง (บุญชู บุนนาค) (12 ธันวาคม 2426–30 มีนาคม 2470) อดีตองคมนตรี อดีตปลัดมณฑลกรุงเก่า และอดีตผู้ว่าราชการ จังหวัดตะกั่วป่า
ประวัติ

พระยาอมรฤทธิธำรง มีชื่อเดิมว่า บุญชู บุนนาค เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2426 เป็นบุตรชายของ พระศรีธรรมสาสน (เชย บุนนาค) กับ ท้าวราชกิจวรภัตร ศรีสวัสดิ์รสาหาร (ปุย บุนนาค)
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ คุณหญิงชุมนุม บุนนาค ธิดาของ มหาอำมาตย์โท พระยามนตรีสุริยวงศ์ (ชื่น บุนนาค)
พระยาอมรฤทธิธำรงถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2470 ด้วยโรคบิด สิริอายุเพียง 43 ปี
รับราชการ

พระยาอมรฤทธิธำรงเริ่มต้นรับราชการเป็นเสมียนในกรมปลัดบัญชี กระทรวงมหาดไทย เมื่อ พ.ศ. 2444 ขณะอายุเพียง 18 ปีจากนั้นในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2451 จึงได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น นายจำนงราชกิจ หุ้มแพรวิเศษ กรมพระอาลักษณ์ ถือศักดินา ๕๐๐ ขณะอายุได้ 25 ปีต่อมาในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2453 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น หลวงมหาสิทธิโวหาร และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้แต่งเครื่องแต่งตัวอย่าง มหาดเล็กชั้นที่ 2 ตรีเทียบเท่าชั้นจ่า เมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2454 ต่อมาได้รับพระราชทานตราวชิรมาลาเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 และโปรดเกล้าฯ ให้แต่งเครื่องแต่งตัวอย่างมหาดเล็กชั้นที่ 2 เอกเทียบเท่าชั้น หัวหมื่นมหาดเล็ก เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2454 รวมถึงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ตริตาภรณ์มงกุฎไทย ในงานสวดมนต์พระราชพิธีฉัตรมงคลเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454
ถึงวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2455 หลวงมหาสิทธิโวหารจึงได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น พระยาราชสาสนโสภณ มีตำแหน่งราชการใน กรมราชเลขานุการ พร้อมกับเลื่อนยศเป็น จางวางตรี ในวันเดียวกันและได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ทุติยจุลจอมเกล้า  เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 โดยดำรงตำแหน่ง ราชเลขานุการในพระองค์
แต่ในเวลาต่อมา พระยาราชสาสนโสภณ พ้นจากตำแหน่งราชเลขานุการในพระองค์เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2456 เนื่องจากปฏิบัติราชการเป็นที่เสื่อมเสียมัวหมองโดยมี พระยาบุรีนวราษฐ์ (ชวน สิงหเสนี) ซึ่งดำรงตำแหน่งราชเลขานุการฝ่ายต่างประเทศมาดำรงตำแหน่งแทนอีกตำแหน่งหนึ่ง นอกจากนี้ยังได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เรียกคืนพานทองเครื่องยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากพระยาราชสาสนโสภณเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2456 นอกจากนี้ยังโปรดเกล้าฯ ให้เรียกคืนยศทั้งหมดของพระยาราชสาสนโสภณอาทิ
จางวางตรี
มหาเสวกตรี
นายกองตรี
นายร้อยเอกในกรมทหารรักษาวัง
เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2457 ก่อนที่ในเวลาต่อมาจะได้รับโปรดเกล้าฯ ให้กลับเข้ารับราชการและได้คืนบรรดาศักดิ์และได้โอนกลับไปรับราชการที่กระทรวงมหาดไทย โดยในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2459 ท่านได้รับพระราชทานยศ อำมาตย์เอก จากนั้นในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2461 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็น ปลัดมณฑลกรุงเก่า
ยศและบรรดาศักดิ์

7 กันยายน พ.ศ. 2451 นายจำนงราชกิจ หุ้มแพรวิเศษ กรมพระอาลักษณ์ ถือศักดินา ๕๐๐
30 ธันวาคม พ.ศ. 2453 หลวงมหาสิทธิโวหาร ถือศักดินา ๑๐๐๐
16 เมษายน พ.ศ. 2454 แต่งเครื่องแต่งตัวอย่าง มหาดเล็กชั้นที่ 2 ตรี (เทียบเท่าชั้น จ่ามหาดเล็ก)
4 สิงหาคม พ.ศ. 2454 นายหมู่ตรี
30 สิงหาคม พ.ศ. 2454 แต่งเครื่องแต่งตัวอย่างมหาดเล็กชั้นที่ 2 เอก (เทียบเท่าชั้น หัวหมื่นมหาดเล็ก)
30 กันยายน พ.ศ. 2454 นายหมู่โท
17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2454 นายหมู่เอก
8 กันยายน พ.ศ. 2455 พระยาราชสาสนโสภณ ถือศักดินา ๓๐๐๐
8 กันยายน พ.ศ. 2455 จางวางตรี
1 ตุลาคม พ.ศ. 2455 นายหมู่ใหญ่
28 ตุลาคม พ.ศ. 2455 มหาเสวกตรี
2 มกราคม พ.ศ. 2455 ร้อยเอกพิเศษ ในกรมทหารรักษาวัง
8 มิถุนายน พ.ศ. 2456 นายกองตรี
21 ธันวาคม พ.ศ. 2459 อำมาตย์เอก
27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 พระยาอมรฤทธิธำรง คงถือศักดินา ๓๐๐๐
18 มีนาคม 2461 – เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์
13 มกราคม 2462 – นายกองตรี
22 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 จางวางตรีพิเศษ
11 ธันวาคม 2463 – มหาอำมาตย์ตรี
ตำแหน่ง

ราชเลขานุการในพระองค์
10 มีนาคม พ.ศ. 2456 พ้นจากตำแหน่งราชเลขานุการในพระองค์
29 มีนาคม พ.ศ. 2456 เรียกคืนพานทองเครื่องยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์
2 กันยายน พ.ศ. 2457 เรียกคืนยศทั้งหมด
4 ตุลาคม พ.ศ. 2461 ปลัดมณฑลกรุงเก่า
21 มิถุนายน พ.ศ. 2462 ผู้รักษาพระนครศรีอยุธยา
4 เมษายน พ.ศ. 2464 องคมนตรี
7 มิถุนายน พ.ศ. 2465 ผู้ตรวจการในกระทรวงมหาดไทย
เจ้ากรมการภายใน
25 มีนาคม พ.ศ. 2468 รั้งตำแหน่งผู้ว่าราชการ จังหวัดตะกั่วป่า
5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 ผู้ว่าราชการจังหวัดตะกั่วป่า
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2463 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องยศ

20 พฤศจิกายน 2454 – โต๊ะทอง กาทอง
เทศบาลตำบลมหาราช

| เทศบาลตำบลมหาราช |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล

ทต.มหาราชที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลมหาราช
พิกัด: 14°32′00.4″N 100°31′48.6″E﻿ / ﻿14.533444°N 100.530167°E﻿ / 14.533444; 100.530167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พระนครศรีอยุธยา
อำเภอ: มหาราช
จัดตั้ง:  20 กันยายน 2499 (สุขาภิบาลมหาราช)  25 พฤษภาคม 2542 (ทต.มหาราช) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.52 ตร.กม. (5.22 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 3,224 คน
 • ความหนาแน่น: 238.46 คน/ตร.กม. (617.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05141501
ที่อยู่ สำนักงาน: หมู่ที่ 6 ถนนบางปะหัน–ลพบุรี ตำบลหัวไผ่ อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 13150
เว็บไซต์: www.maharat.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลมหาราช เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหัวไผ่และตำบลมหาราช อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมหาราชที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 3,224 คน
ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลหัวไผ่กับสภาตำบลมหาราช รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลมหาราช  จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมตำบลหัวไผ่และตำบลมหาราชทั้งหมด
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอมหาราช พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 27.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 97.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีคลองบางแก้วและแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 13.52 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 8,450.0 ไร่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลมหาราช เก็บถาวร 2022-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  พระนครศรีอยุธยา  |  |
| เทศบาลเมือง |  บ้านกรด  ผักไห่  ลำตาเสา  เสนา  อโยธยา  |  |
| เทศบาลตำบล |  คลองจิก  เจ้าเจ็ด  เชียงรากน้อย  ตลาดเกรียบ  ท่าเรือ  ท่าหลวง  นครหลวง  บางกระสั้น  บางซ้าย  บางไทร  บางนมโค  บางบาล  บางปะหัน  บางปะอิน  บ้านแพรก  บ้านสร้าง  ปราสาททอง  พระอินทราชา  ภาชี  มหาพราหมณ์  มหาราช  ราชคราม  โรงช้าง  ลาดชะโด  ลาดบัวหลวง  สามกอ  สามเมือง  หัวเวียง  อรัญญิก  อุทัย  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กบเจา  กระจิว  กระแชง  กุฎี  เกาะเกิด  เกาะเรียน  ข้าวงาม  ข้าวเม่า  คลองตะเคียน  คลองน้อย  คลองพระยาบันลือ  คลองสระบัว  คลองสะแก  คานหาม  คู้สลอด  โคกช้าง  โคกม่วง  จำปา  ชะแมบ  ชายนา  ดอนทอง  ดอนลาน  ดอนหญ้านาง  ตลิ่งชัน  ตานิม  ทับน้ำ  ท่าเจ้าสนุก  ท่าดินแดง  ท่าตอ  ท่าหลวง  เทพมงคล  ธนู  นาคู  น้ำเต้า  บ่อตาโล่  บ่อโพง  บางซ้าย  บางเดื่อ  บางนา  บางประแดง  บางปะหัน  บางยี่โท  บ้านกลึง  บ้านเกาะ  บ้านขล้อ  บ้านขวาง  บ้านคลัง  บ้านแค  บ้านช้าง  บ้านชุ้ง  บ้านนา  บ้านป้อม  บ้านแป้ง  บ้านพลับ  บ้านแพน  บ้านโพ  บ้านโพธิ์  บ้านม้า  บ้านร่อม  บ้านลี่  บ้านหลวง  บ้านหว้า  บ้านหีบ  บ้านใหม่ (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)  บ้านใหม่ (อำเภอมหาราช)  ปลายกลัด  ปากกราน  ปากจั่น  ปากท่า  ไผ่พระ  ไผ่ล้อม  พยอม  พระแก้ว  พระขาว  พระยาบันลือ  พุทเลา  โพแตง  โพธิ์สามต้น  โพธิ์เอน  โพสาวหาญ  ภูเขาทอง  มารวิชัย  แม่ลา  ไม้ตรา  ระโสม  รางจรเข้  ลาดงา  ลาดชิด  ลาดน้ำเค็ม  ลาดบัวหลวง  ลำไทร  ลุมพลี  วังจุฬา  วังแดง  วังน้อย  วังพัฒนา  วัดตูม  วัดยม  ศาลาลอย  สนับทึบ  สนามชัย  สวนพริก  สามตุ่ม  สามบัณฑิต  สามเรือน  สำพะเนียง  สำเภาล่ม  สิงหนาท  เสนา  เสาธง  หนองขนาก  หนองน้ำส้ม  หนองน้ำใส  หนองปลิง  หนองไม้ซุง  หน้าโคก  หลักชัย  หันตรา  หันตะเภา  หันสัง  อุทัย  |  |
สถานีรถไฟประจวบคีรีขันธ์

สถานีรถไฟประจวบคีรีขันธ์ ตั้งอยู่ ถนนมหาราช 1 ตำบลประจวบคีรีขันธ์ อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อยู่ในความควบคุมของงานเดินรถแขวงหัวหิน มีขบวนรถหยุดรับส่งผู้โดยสารรวม 22 ขบวนต่อวัน เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้
ขบวนรถไฟ > ขบวนรถที่หยุดรับ-ส่งผู้โดยสาร

สถานีรถไฟประจวบคีรีขันธ์มีขบวนรถหยุดรับส่งผู้โดยสารทั้งหมด 24 ขบวน แบ่งเป็น รถด่วนพิเศษ 10 ขบวน รถด่วน 2 ขบวน รถเร็ว 8 ขบวน และรถธรรมดา 4 ขบวน ดังนี้
ขบวนรถด่วนพิเศษ "ทักษิณ" ที่ 37/38 กรุงเทพ - สุไหงโก-ลก - กรุงเทพ
ขบวนรถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ ที่ 45/46 กรุงเทพ - ปาดังเบซาร์ - กรุงเทพ
ขบวนรถด่วนพิเศษดีเซลรางที่ 39/40 กรุงเทพ - สุราษฎร์ธานี - กรุงเทพ
ขบวนรถด่วนพิเศษดีเซลรางที่ 41/42 กรุงเทพ - ยะลา - กรุงเทพ(งดวิ่งชั่วคราว)
ขบวนรถด่วนพิเศษดีเซลรางที่ 43/44 กรุงเทพ - สุราษฎร์ธานี - กรุงเทพ
ขบวนรถด่วนที่ 85/86 กรุงเทพ - นครศรีธรรมราช - กรุงเทพ
ขบวนรถเร็วที่ 167/168 กรุงเทพ - กันตัง - กรุงเทพ
ขบวนรถเร็วที่ 169/170 กรุงเทพ - ยะลา - กรุงเทพ
ขบวนรถเร็วที่ 171/172 กรุงเทพ - สุไหงโก-ลก - กรุงเทพ
ขบวนรถเร็วที่ 173/174 กรุงเทพ - นครศรีธรรมราช  - กรุงเทพ
ขบวนรถธรรมดาที่ 255/254 ธนบุรี - หลังสวน - ธนบุรี
ขบวนรถไฟ > ขบวนรถที่ทดลองหยุดรับ-ส่งผู้โดยสาร

สถานีรถไฟประจวบคีรีขันธ์มีขบวนรถไฟที่ทดลองหยุดเพื่อการโดยสาร 2 ขบวน ดังนี้
ขบวนรถด่วนพิเศษ "ทักษิณารัถย์" ที่ 31/32 กรุงเทพ - ชุมทางหาดใหญ่ - กรุงเทพ
ขบวนรถไฟ > ขบวนรถที่ไม่หยุดรับ-ส่งผู้โดยสาร

สถานีรถไฟประจวบคีรีขันธ์มีขบวนรถที่ไม่หยุดรับส่งผู้โดยสาร 2 ขบวน ดังนี้
ขบวนรถด่วนที่ 83/84 กรุงเทพ - ตรัง - กรุงเทพ
ขบวนรถไฟ > ขบวนรถจอดรอทำขบวน

สถานีประจวบคีรีขันธ์มีขบวนรถจอดรอทำขบวน 2 ขบวน คือ
ขบวนรถธรรมดาที่ 251/252 ธนบุรี - ประจวบคีรีขันธ์ - ธนบุรี โดยเที่ยวไป ขบวน 251 จะออกจากธนบุรีเวลา 13.05 น. ถึงประจวบคีรีขันธ์เวลา 19.20 น. แล้วจอดรอทำขบวนที่สถานีประจวบคีรีขันธ์ (จอดค้างคืน) วันรุ่งขึ้นเที่ยวกลับ ขบวน 252 ออกจากประจวบคีรีขันธ์เวลา 04.51 น. และถึงธนบุรีเวลา 10.55 น.
ตารางเวลาหยุดรับ-ส่งผู้โดยสาร > เที่ยวล่อง

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | ประจวบคีรีขันธ์ | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ด85 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 19.50 | 01.07 | นครศรีธรรมราช | 09.40 |  |
|  | ร167 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 20.30 | 01.44 | กันตัง | 11.25 |  |
|  | ร173 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 21.10 | 02.03 | นครศรีธรรมราช | 10.15 | งดเดินรถ |
|  | ดพ39 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 22.50 | 03.14 | สุราษฎร์ธานี | 07.50 |  |
|  | ดพ41 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 22.50 | 03.14 | ยะลา | 13.40 | งดเดินรถ |
|  | ดพ43 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 07.30 | 11.40 | สุราษฎร์ธานี | 16.20 |  |
|  | ธ255 | ธนบุรี | 07.20 | 13.27 | หลังสวน | 18.10 |  |
|  | ธ251 | ธนบุรี | 13.10 | 19:10 | ประจวบคีรีขันธ์ | 19.10 |  |
|  | ร171 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 15.10 | 20.03 | สุไหงโก-ลก | 10.10 |  |
|  | ดพ37 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.10 | 21.04 | สุไหงโก-ลก | 10.35 |  |
|  | ดพ45 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.10 | 21.04 | ปาดังเบซาร์ | 08.05 |  |
|  | ดพ31 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.50 | 21.40 | ชุมทางหาดใหญ่ | 07.05 |  |
|  | ร169 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 17.30 | 22.47 | ยะลา | 11.05 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ตารางเวลาหยุดรับ-ส่งผู้โดยสาร > เที่ยวขึ้น

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | ประจวบคีรีขันธ์ | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ด86 | นครศรีธรรมราช | 16.00 | 00.55 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 06.10 |  |
|  | ดพ42 | ยะลา | 15.35 | 02.09 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 06.50 | งดเดินรถ |
|  | ร172 | สุไหงโก-ลก | 12.10 | 02.28 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 07.30 |  |
|  | ดพ32 | ชุมทางหาดใหญ่ | 17.45 | 03.08 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 08.10 |  |
|  | ดพ38 | สุไหงโก-ลก | 14.15 | 03.54 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 09.05 |  |
|  | ดพ46 | ปาดังเบซาร์ | 17.00 | 03.54 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 09.05 |  |
|  | ธ252 | ประจวบคีรีขันธ์ | 04.40 | 04.40 | ธนบุรี | 10.30 |  |
|  | ร170 | ยะลา | 16.30 | 05.12 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 10.50 |  |
|  | ธ254 | หลังสวน | 06.30 | 10.02 | ธนบุรี | 17.25 |  |
|  | ดพ40 | สุราษฎร์ธานี | 09.00 | 13.25 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 18.05 |  |
|  | ดพ44 | สุราษฎร์ธานี | 18.25 | 23.00 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 03.45 |  |
|  | ร174 | นครศรีธรรมราช | 15.10 | 23.37 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 04.40 | งดเดินรถ |
|  | ร168 | กันตัง | 14.15 | 23.59 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 05.10 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ตำบลบางพรม

| ตำบลบางพรม |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bang Phrom
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สมุทรสงคราม
อำเภอ: บางคนที
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4.45 ตร.กม. (1.72 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 2,697 คน
 • ความหนาแน่น: 606.06 คน/ตร.กม. (1,569.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 75120
รหัสภูมิศาสตร์: 750207
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลบางพรม |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.บางพรมที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบางพรม
พิกัด: 13°27′01.7″N 99°57′06.6″E﻿ / ﻿13.450472°N 99.951833°E﻿ / 13.450472; 99.951833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สมุทรสงคราม
อำเภอ: บางคนที
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4.45 ตร.กม. (1.72 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 2,697 คน
 • ความหนาแน่น: 606.06 คน/ตร.กม. (1,569.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06750210
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 20/1 หมู่ที่ 3 ตำบลบางพรม อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม 75120
เว็บไซต์: www.bangprom.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางพรม เป็นตำบลในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม มีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลบางพรมตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอบางคนที มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลกระดังงา (อำเภอบางคนที)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางกระบือ (อำเภอบางคนที) และตำบลท่าคา (อำเภออัมพวา)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางช้าง (อำเภออัมพวา)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแม่น้ำแม่กลอง (เขตตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที)
ประวัติ

ตำบลบางพรมอยู่ในเขตอำเภอบางคนที เป็นตำบลเก่าแก่ มีการปกครองในเขตพื้นที่ทั้งหมด 10 หมู่บ้าน และในปี พ.ศ. 2483 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบรวมพื้นที่ตำบลเนื่องจากมีตำบลมากเกินไป โดยยุบรวมพื้นที่ตำบลบางพลับเข้ากับตำบลบางพรม แล้วจัดตั้งเป็น "ตำบลบางพรม" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2483 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 22 ตุลาคม ปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2490 ได้แยกการปกครองหมู่ที่ 8, 9, 10 (ในขณะนั้น) ของตำบลจอมปลวก กับการปกครองหมู่ที่ 9, 10 ของตำบลบางพรม จัดตั้งเป็นตำบลบางกระบือ ตำบลบางพรมจึงเหลือการปกครองในเขตตำบลทั้งหมด 8 หมู่บ้าน จนถึงปัจจุบัน
ต่อมาได้มีการจัดตั้งสภาตำบลบางพรม ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ก่อนที่ต่อมาสภาตำบลบางพรมได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางพรม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และมีผลในวันที่ 25 ธันวาคม ปีเดียวกัน เป็นต้นมา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลบางพรม
| ด ค กตำบลในจังหวัดสมุทรสงคราม |
| --- | --- | --- |
| อำเภอบางคนที |  กระดังงา  จอมปลวก  ดอนมะโนรา  บางกระบือ  บางกุ้ง  บางคนที  บางนกแขวก  บางพรม  บางยี่รงค์  บางสะแก  บ้านปราโมทย์  ยายแพง  โรงหีบ  |  |
| อำเภอเมืองสมุทรสงคราม |  คลองเขิน  คลองโคน  ท้ายหาด  นางตะเคียน  บางแก้ว  บางขันแตก  บางจะเกร็ง  บ้านปรก  แม่กลอง  ลาดใหญ่  แหลมใหญ่  |  |
| อำเภออัมพวา |  แควอ้อม  ท่าคา  บางแค  บางช้าง  บางนางลี่  ปลายโพงพาง  แพรกหนามแดง  ยี่สาร  วัดประดู่  สวนหลวง  เหมืองใหม่  อัมพวา  |  |
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดสมุทรสงคราม |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง | สมุทรสงคราม |  |
| เทศบาลตำบล |  กระดังงา  บางกระบือ  บางจะเกร็ง  บางนกแขวก  บางยี่รงค์  สวนหลวง  เหมืองใหม่  อัมพวา  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กระดังงา  คลองเขิน  คลองโคน  แควอ้อม  จอมปลวก  ดอนมะโนรา  ท่าคา  ท้ายหาด  นางตะเคียน  บางแก้ว  บางขันแตก  บางคนที  บางแค  บางช้าง  บางนางลี่  บางพรม  บางสะแก  บ้านปรก  ปลายโพงพาง  แพรกหนามแดง  ยี่สาร  โรงหีบ  ลาดใหญ่  วัดประดู่  เหมืองใหม่  แหลมใหญ่  |  |
หมู่บ้านคุ้งตะเภา

| หมู่บ้านคุ้งตะเภา Ban Khung Taphao |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ป้ายหมู่บ้านคุ้งตะเภา ถ่ายเมื่อ พ.ศ. 2535
หมู่บ้านคุ้งตะเภา
พิกัด:  17°39′24.44″N 100°8′54.56″E﻿ / ﻿17.6567889°N 100.1484889°E﻿ / 17.6567889; 100.1484889
ตำบล: คุ้งตะเภา
อำเภอ: เมืองอุตรดิตถ์
จังหวัด: อุตรดิตถ์
ประเทศ: ไทย
การปกครอง
 • ผู้ใหญ่บ้าน: สมชาย สำเภาทอง
พื้นที่(2,657 ไร่)
 • ทั้งหมด: 0.6928 ตร.กม. (0.2675 ตร.ไมล์)
 • พื้นที่ทั้งหมด: 4.2512 ตร.กม. (1.6414 ตร.ไมล์)
ความสูง: 62 เมตร (203 ฟุต)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 1,436 คน
 • ความหนาแน่น: 59.22 คน/ตร.กม. (153.4 คน/ตร.ไมล์)
 : 437 ครัวเรือน
รหัสไปรษณีย์: 53000
เว็บไซต์: www.watkungtaphao.ob.tc
หมู่บ้านคุ้งตะเภา หรือ บ้านคุ้งตะเภา เดิมชื่อว่า "ทุ่งบ้านคุ้งตะเภา" เป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ในตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ นับเป็นหมู่บ้านในแถบลุ่มแม่น้ำน่านฝั่งขวาตอนบนที่เคยอยู่ในการปกครองของหัวเมืองพิชัยที่เก่าแก่ที่สุดหมู่บ้านหนึ่ง
หมู่บ้านคุ้งตะเภาเป็นชุมชนคนไทยดั้งเดิมที่ตั้งอยู่ปลายเหนือสุดของวัฒนธรรมที่ราบลุ่มภาคกลางตอนบน ตัวหมู่บ้านอยู่ติดริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออก มีภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสองระดับ โดยพื้นที่ติดริมแม่น้ำน่านจะเป็นที่ระดับต่ำมีชั้นลดจากที่ราบปกติ เดิมตัวหมู่บ้านตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มชั้นลดดินตะกอนแม่น้ำพัดดังกล่าว แต่ในปัจจุบันบ้านเรือนส่วนใหญ่ได้ย้ายขึ้นมาตั้งอยู่บนที่ราบภาคกลางริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 11 โดยพื้นที่เกษตรกรรมของหมู่บ้านส่วนใหญ่จะอยู่ในพื้นที่ทิศตะวันออกของหมู่บ้านและที่ราบลุ่มตะกอนแม่น้ำพัดริมแม่น้ำน่านด้านตะวันตกของหมู่บ้าน
ชาวบ้านคุ้งตะเภาในปัจจุบันส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท มีวัฒนธรรมคล้ายกับหมู่บ้านชนบททั่วไปในแถบภาคกลางตอนบน โดยมีวัดประจำหมู่บ้าน  1 แห่ง สถานีอนามัย 1 แห่ง และ โรงเรียนระดับพื้นฐาน 1 โรง เส้นทางคมนาคมหลักคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ด้านเศรษฐกิจ ชาวบ้านประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่ สมชาย สำเภาทองเป็นผู้ใหญ่บ้านคนปัจจุบัน
นิรุกติศาสตร์

ดูเพิ่มได้ที่ ความเป็นมาของชื่อคุ้งตะเภา
คุ้งตะเภา มีความหมายว่า "คุ้งเรือสำเภา" มาจากศัพท์คำว่า "คุ้ง" หมายถึง ส่วนเว้าโค้งเข้าไปของฝั่งน้ำด้านที่ตรงกันข้ามกับหัวแหลม และ "ตะเภา" แผลงมาจากศัพท์เดิม คือ "สำเภา" ที่ตั้งของหมู่บ้านในอดีตนั้นอยู่ติดริมแม่น้ำน่านและอยู่ใกล้กับชุมนุมการค้าที่สำคัญของภาคเหนือที่มีความสำคัญมาตั้งแต่สมัยโบราณ คือ ตำบลท่าเสา โดยในอดีตมีการส่งสินค้าทางเรือขึ้นเหนือไปถึงหลวงพระบางซึ่งในฤดูฝนนั้นแม่น้ำมีน้ำหลากทำให้เรือขนาดใหญ่ได้ ความเป็นมาชื่อคุ้งตะเภา มีที่มาจากคำบอกเล่าที่กล่าวกันมาว่า เคยมีเรือสำเภาล่ม บริเวณโค้งแม่น้ำน่านหน้าวัด (วัดคุ้งตะเภาปัจจุบัน) ชาวบ้านเรียกบริเวณนั้นว่า โค้งสำเภาล่ม ซึ่งต่อมาเพี้ยนเป็น คุ้งสำเภา มาตลอดสมัยอยุธยาตอนปลาย
ทั้งนี้ปัจจุบันไม่ปรากฏหลักฐานใด ๆ ของเรือลำดังกล่าวหลงเหลืออยู่ ข้อเท็จจริงทางภูมิศาสตร์พบความเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยาของพื้นที่ภาคกลางชายฝั่งยื่นออกไปเป็นพื้นที่ภาคกลางตอนล่างในปัจจุบัน ทำให้เรือสำเภานั้นไม่สามารถเแล่นเข้ามาสู่แผ่นดินตอนในเกินกว่าเมืองอยุธยาได้มาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลายแล้ว] อย่างไรก็ตามบาทหลวงปาลกัว มุขนายกในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้กล่าวอ้างอิงถึงตำนานโบราณของสยามตอนหนึ่งว่าในสมัยสุโขทัย เรือสำเภาจีนเดินทะเลสามารถขึ้นมาได้ถึงเมืองสวรรคโลก (สังคโลก) ทำให้ตำนานเรือสำเภาล่มอาจหมายถึงเรือสำเภาในสมัยสุโขทัยก็เป็นได้
ต่อมา เมื่อปีขาล โทศก จุลศักราช 1132 ในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี พระองค์เสด็จมาปราบชุมนุมเจ้าพระฝางเมืองสวางคบุรี และประทับชำระคณะสงฆ์จัดการหัวเมืองฝ่ายเหนือใหม่ตลอดฤดูน้ำ  พระองค์ได้มีพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ผู้คนในแถบคุ้งสำเภาที่อพยพลี้ภัยสงคราม ได้ย้ายกลับมาตั้งครัวเรือนเหมือนดังเดิม ทรงสร้างวัดและศาลาการเปรียญขึ้นใหม่ ณ ริมคุ้งสำเภาล่ม พร้อมทั้งตรัสเรียกชื่อวัดที่ตั้งขึ้นใหม่นี้ว่า "วัดคุ้งตะเภา" ปัจจุบันทางราชการได้นำชื่อวัดคุ้งตะเภาไปใช้ตั้งเป็นชื่อหมู่บ้านและชื่อตำบลคุ้งตะเภาสืบมาจนปัจจุบัน
จากข้อมูลคำประพันธ์ในขุนช้างขุนแผน พบหลักฐานว่า คนทั่วไปยอมรับนามวัด ที่ได้รับพระราชทานเมื่อคราวตั้งวัดคุ้งตะเภา มาตั้งแต่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์แล้ว
นอกจากนี้ ชื่อหมู่บ้านคุ้งตะเภาหรือทุ่งบ้านคุ้งตะเภาในอดีต ยังได้ถูกใช้เป็นชื่อเรียกครอบคลุมเขตย่านตำบลแถบแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออกมาตั้งแต่โบราณ เพราะในแถบย่านแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออกด้านตรงข้ามกับตำบลท่าเสาในสมัยก่อนยังไม่มีหมู่บ้านใดตั้งขึ้น คนทั่วไปจึงได้ใช้ชื่อหมู่บ้านคุ้งตะเภาเรียกขานย่านบริเวณตำบลแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออกว่า ตำบลคุ้งตะเภา มาตั้งแต่อดีต ดังปรากฏหลักฐานว่ามีการเรียกแถบตำบลนี้ว่า "ตำบลคุ้งตะเภา" มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 โดยในสมัยนั้นหมู่บ้านคุ้งตะเภา เรียกว่า "ทุ่งบ้านคุ้งตะเภา" อยู่ในเขตการปกครองของ ตำบลคุ้งตะเภา อำเภออุตรดิฐ แขวงเมืองพิชัย มณฑลพิษณุโลก
พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ > บริบท

หมู่บ้านคุ้งตะเภาในอดีตเป็นพื้นที่ป่าอุดมสมบูรณ์ มีพื้นที่ราบลุ่มอันเกิดจากดินตะกอนแม่น้ำพัดของแม่น้ำน่าน ปรากฏหลักฐานบริเวณรอบหมู่บ้านคุ้งตะเภาที่แสดงให้เห็นถึงการเคลื่อนไหวและการตั้งถิ่นฐานของแหล่งชุมชนมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์ที่มีอายุมากกว่า 2,000 ปี ดังการค้นพบเครื่องมือหินขัดและซากกระดูกมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่บ้านบุ่งวังงิ้วซึ่งอยู่ทางทิศใต้ของหมู่บ้าน และการค้นพบกลองมโหระทึกสำริดที่บ้านท่าเสาซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามกับหมู่บ้านคุ้งตะเภาในปี พ.ศ. 2470
หมู่บ้านตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่าน ในทำเลเส้นทางคมนาคมสำคัญตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ มายุคจักรวรรดิเขมรปรากฏหลักฐานว่าแถบตำบลท่าเสา-ท่าอิฐเป็นแหล่งชุมชนการค้าที่สำคัญแล้ว จนมาในสมัยสุโขทัย ได้มีการการปรากฏขึ้นของเมืองฝางอันเป็นเมืองหน้าด่านสำคัญในสมัยสุโขทัยที่มีที่ตั้งอยู่ทางด้านเหนือน้ำของหมู่บ้านคุ้งตะเภา ทำให้แถบโดยรอบของคุ้งตะเภามีความสำคัญเพิ่มขึ้นในฐานะทางผ่านและจุดเชื่อมต่อทางยุทธศาสตร์