stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2022
อันดับทีมในรายการ

ตามหลักในฟุตบอล แมตช์ที่ตัดสินในช่วงต่อเวลาพิเศษจะนับเป็นชนะและแพ้ ส่วนแมตช์ที่ตัดสินในการยิงจุดโทษหลังต่อเวลาะนับเป็นเสมอ
| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ซาอุดีอาระเบีย | 6 | 5 | 1 | 0 | 13 | 0 | +13 | 16 | ชนะเลิศ |
| 2 |  อุซเบกิสถาน (H) | 6 | 3 | 2 | 1 | 12 | 5 | +7 | 11 | รองชนะเลิศ |
| 3 |  ญี่ปุ่น | 6 | 4 | 1 | 1 | 11 | 3 | +8 | 13 | อันดับ 3 |
| 4 |  ออสเตรเลีย | 6 | 3 | 1 | 2 | 5 | 6 | −1 | 10 | อันดับ 4 |

| 5 |  เกาหลีใต้ | 4 | 2 | 1 | 1 | 6 | 5 | +1 | 7 | ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย |
| 6 |  อิรัก | 4 | 1 | 3 | 0 | 7 | 5 | +2 | 6 | ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย |
| 7 |  เวียดนาม | 4 | 1 | 2 | 1 | 5 | 5 | 0 | 5 | ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย |
| 8 |  เติร์กเมนิสถาน | 4 | 1 | 1 | 2 | 4 | 5 | −1 | 4 | ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย |

| 9 |  ไทย | 3 | 1 | 1 | 1 | 5 | 3 | +2 | 4 | ตกรอบแบ่งกลุ่ม |
| 10 |  จอร์แดน | 3 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 0 | 4 | ตกรอบแบ่งกลุ่ม |
| 11 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 4 | −1 | 3 | ตกรอบแบ่งกลุ่ม |
| 12 |  อิหร่าน | 3 | 0 | 2 | 1 | 3 | 4 | −1 | 2 | ตกรอบแบ่งกลุ่ม |
| 13 |  กาตาร์ | 3 | 0 | 2 | 1 | 3 | 9 | −6 | 2 | ตกรอบแบ่งกลุ่ม |
| 14 |  คูเวต | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 6 | −5 | 0 | ตกรอบแบ่งกลุ่ม |
| 15 |  มาเลเซีย | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 9 | −8 | 0 | ตกรอบแบ่งกลุ่ม |
| 16 |  ทาจิกิสถาน | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 | 10 | −10 | 0 | ตกรอบแบ่งกลุ่ม |
แหล่งข้อมูล: เอเอฟซี
 เจ้าภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

AFC U23 Asian Cup, the-AFC.com
| ด ค กฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี |
| --- | --- |
ทัวร์นาเมนต์:  โอมาน 2013  กาตาร์ 2016  จีน 2018  ไทย 2020  อุซเบกิสถาน 2022  กาตาร์ 2024  ซาอุดีอาระเบีย 2026 
รอบคัดเลือก:  2013  2016  2018  2020  2022  2024 
รายชื่อ:  2013  2016  2018  2020  2022  2024 
รอบชิงชนะเลิศ:  2013  2016  2018  2020  2022  2024
เอเสเคียล 4

บทที่ 4 ของหนังสือเอเสเคียลในคัมภีร์ฮีบรู
| เอเสเคียล 4 |
| --- | --- |
← เอเสเคียล 3เอเสเคียล 5 →
หนังสือเอเสเคียล 30:13–18 ในสำเนาต้นฉบับอังกฤษจากช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13, MS. Bodl. Or. 62, fol. 59a. คำแปลภาษาละตินปรากฏอยู่ที่ขอบพร้อมการแทรกระหว่างบรรทัดเพิ่มเติมเหนือข้อความภาษาฮีบรู
หนังสือ: หนังสือเอเสเคียล
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 7
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคหลัง
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 26
เอเสเคียล 4 (อังกฤษ: Ezekiel 4) เป็นบทที่ 4 ของหนังสือเอเสเคียลในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือเอเสเคียลประกอบด้วยคำเผยพระวจนะที่ถือว่าเป็นของผู้เผยพระวจนะ/ปุโรหิตเอเสเคียล เป็นหนึ่งในหนังสือหมวดผู้เผยพระวจนะ ในบทที่ 4 ของหนังสือเอเสเคียล เอเสเคียลแสดงการกระทำเชิงสัญลักษณ์ตามพระบัญชาของพระเจ้า แสดงสัญลักษณ์ถึงการล้อมเยรูซาเล็มและความกันดารอาหารที่เกิดขึ้นตามมา
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 17 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895) หนังสือผู้เผยพระวจนะฉบับปีเตอส์เบิร์ก (Petersburg Codex of the Prophets; ค.ศ. 916) ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 1Q9 (1QEzek; ก่อน ค.ศ. 68) โดยมีวรรคที่หลงเหลือคือ 15–17; และ 11Q4 (11QEzek; 50 ปีก่อนคริสจกาล – ค.ศ. 50) โดยมีวรรคที่หลงเหลือคือ  3–6, 9–10
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5) และฉบับมาร์ชาล (Codex Marchalianus; Q;  {\mathfrak {G}}Q; ศตวรรษที่ 6)
การล้อมเยรูซาเล็ม (4:1–8)

ส่วนนี้บรรยายถึงวิธีการที่เอเสเคียลแสดงภาพการล้อมเยรูซาเล็ฒ โดยเริ่มจากการวาดแผนที่ของเยรูซาเล็มบนแผ่นดินเหนียมหรือก้อนอิฐ จากนั้นสร้างแบบจำลองของอุปกรณ์ปิดล้อมวางรอบเมืองลำลอง สุดท้ายจึงหันหน้าเข้าหาเมืองเพื่อเริ่มการปิดล้อม
การล้อมเยรูซาเล็ม (4:1–8) > วรรค 1

"ก้อนอิฐ" (TNCV: "ดินเหนียวแผ่นหนึ่ง"): laterem ในฉบับแปล Pagninus และในฉบับวัลเกตภาษาละติน
"แกะรูป":  คือวาดรูปนครเยรูซาเล็ม
การล้อมเยรูซาเล็ม (4:1–8) > วรรค 5

"390 วัน": หมายถึงช่วงเวลา 390 ปีของการลงโทษอิสสาเอลก่อนที่จะถูกล้อม (เทียบกับ เลวีนิติ 26:14 -32) ในฉบับภาษากรีก (เซปทัวจินต์) ระบุเป็น "190 ปี"
การล้อมเยรูซาเล็ม (4:1–8) > วรรค 6

"40 วัน" หมายถึงช่วงเวลา 40 ของการลงโทษยูดาห์หลังถูกล้อม ด้วยการตกไปเป็นเชลย (เทียบกับ กันดารวิถี 14:34 )
การกันดารอาหาร (4:9–17)

ในส่วนนี้ เอเสเคียลแสดงบทบาทของพลเมืองเยรูซาเล็ม โดยการกินอาหารเพียงน้อยนิดเพื่อเป็นสัญลักษณ์ถึงการกันดารอาหาร และถึงกับปิ้งขนมปังโดยใช้มูลสัตว์เป็นเชื้อเพลิงเพื่อเน้นย้ำถึงความรุนแรงของการกันดารอาหาร
การกันดารอาหาร (4:9–17) > วรรค 9

"ข้าวฟ่าง และข้าวสเปลต์": ถือเป็นข้าวสาลีคุณภาพต่ำ วัตถุดิบเหล่านี้และวัตถุดิบที่ถูกกล่าวถึงอื่น ๆ (ข้าวบาร์เลย์, ถั่ว, ถั่วแดง) ถูกรวบรวมโดยทั่วไปเพื่อใช้เป็นอาหารในพื้นที่ที่เอเสเคียลไปเป็นเชลย (เมโสโปเตเมีย)
การกันดารอาหาร (4:9–17) > วรรค 10

"ยี่สิบเชเขล":  ประมาณ 8 ออนซ์ (230 กรัม) เป็นอัตราส่วนของขนมปังต่อคนต่อวัน แสดงถึงความกันดารอาหารอย่างมาก "เชเขล" เป็นหน่วยมาตรฐานของการชั่งน้ำหนัก (รวมถึงระบบเงินตรา) ในตะวันออกใกล้โบราณ โดยทั่วไป 1 เชเขลเท่ากับ 11.5 กรัม (0.4 ออนซ์)
การกันดารอาหาร (4:9–17) > วรรค 11

"หนึ่งในหกของฮินหนึ่ง": ประมาณ ⅔ ควอร์ต (0.6 ลิตรหรือ 1.3 ไพนต์) อัตราส่วนของน้ำที่ดื่มต่อวันแสดงถึงการเข้าถึงแหล่งน้ำที่จำกัด
ดูเพิ่ม

บุตรมนุษย์
เยรูซาเล็ม
รายชื่อพืชในคัมภีร์ไบเบิล
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เยเรมีย์ 27, เยเรมีย์ 28, เยเรมีย์ 29, 1 เธสะโลนิกา 5, 1 เปโตร 4
บรรณานุกรม

Carley, Keith W. (1974). The Book of the Prophet Ezekiel. Cambridge Bible Commentaries on the New English Bible (illustrated ed.). Cambridge University Press. ISBN 9780521097550.
Coogan, Michael David (2007).  Cooganv, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Fitzmyer, Joseph A. (2008). A Guide to the Dead Sea Scrolls and Related Literature. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 9780802862419. สืบค้นเมื่อ February 15, 2019.
Galambush, J. (2007). "25. Ezekiel".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 533–562. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Joyce, Paul M. (2009). Ezekiel: A Commentary. Continuum. ISBN 9780567483614.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น > ศาสนายูดาห์

Ezekiel 4 Hebrew with Parallel English
Ezekiel 4 Hebrew with Rashi's Commentary
แหล่งข้อมูลอื่น > ศาสนาคริสต์

Ezekiel 4 English Translation with Parallel Latin Vulgate เก็บถาวร 2017-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอเสเคียล 4. ยูเวอร์ชัน
เอเอช-1 คอบรา

| เอเอช-1 คอบรา |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เฮลิคอปเตอร์จู่โจม
ชาติกำเนิด:  สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต: เบลล์ เฮลิคอปเตอร์
สถานะ: อยู่ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพบกสหรัฐ กองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่น กองทัพบกสาธารณรัฐเกาหลี กองทัพอากาศอิสราเอล กองทัพบกไทย
จำนวนที่ผลิต: 1,116 ลำ
ประวัติ
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2510-ปัจจุบัน
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2510
เที่ยวบินแรก: 7 กันยายน พ.ศ. 2508
พัฒนาจาก: ยูเอช-1 ไอโรควอยส์
สายการผลิต: เอเอช-1 ซูเปอร์คอบรา เบลล์ 309 คิงคอบรา
เอเอช-1 คอบรา (อังกฤษ: AH-1 Cobra) เป็นเฮลิคอปเตอร์จู่โจมแบบสองใบพัด หนึ่งเครื่องยนต์ที่ผลิตโดยบริษัทเบลล์ มันใช้เครื่องยนต์และระบบใบพัดแบบเดียวกันกับยูเอช-1 ไอโรควอยส์ ในบางครั้งเอเอช-1 จะหมายถึงฮิวอี้คอบราหรือสเนค
เอเอช-1 เป็นกองกำลังหลักในกองบินเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพบกสหรัฐแต่ก็ถูกแทนที่โดยเอเอช-64 อาพาชี่ รุ่นที่พัฒนายังคงทำการบินต่อไปในหลายๆ ประเทศที่ใช้มัน เอเอช-1 แบบสองเครื่องยนต์ยังคงประจำการในกองนาวิกโยธินสหรัฐในฐานะเฮลิคอปเตอร์จู่โจมหลัก
การพัฒนา > ภูมิหลัง

การพัฒนาที่ใกล้เคียงกับเบลล์เอเอช-1 มากที่สุดก็คือยูเอช-1 ไอโรควอยส์ที่เป็นต้นกำเนิดของเฮลิคอปเตอร์ยุคใหม่อันเป็นสัญลักษณ์ของสงครามเวียดนามและยังคงเป็นหนึ่งในเฮลิคอปเตอร์ที่มีจำนวนมากที่สุดที่ยังประจำการอยู่ทุกวันนี้
ยูเอช-1 ได้สร้างทฤษฎีของทหารอากาศขึ้นมาในฐานะยุทธวิธีแบบใหม่ที่สามารถส่งกองกำลังของสหรัฐข้ามพื้นที่ได้อย่างกว้างขวาง ไม่เหมือนแต่ก่อนที่พวกมันไม่สามารถรบได้เป็นเวลานานและพวกมันก็ไม่สามารถคงตำแหน่งเอาไว้ได้ แผนก็คือทหารจะถูกขนส่งโดยกองบินยูเอช- ฮิวอี้เป็นระยะทางไกลเพื่อต่อสู้กับศัตรูในที่และเวลาที่ต้องการ
ไม่นานมันก็ชัดเจนว่าเฮลิคอปเตอร์ขนทหารที่ไร้อาวุธนั้นตกเป็นเป้าของเวียดกงและกองทัพเวียดนามเหนือ โดยเฉพาะเมื่อต้องลงจอดเพื่อส่งทหารลง โดยปราศจากการสนับสนุนจากปืนใหญ่และกองกำลังพื้นดิน หนทางเดียวก็คือการช่วยจากทางอากาศด้วยเครื่องจักรที่สามารถคุ้มกันเฮลิคอปเตอร์ขนส่งได้และสามารถร่อนเหนือพื้นดินได้ในขณะที่ต่อสู้ ในปีพ.ศ. 2505 ยูเอช-1เอที่ติดอาวุธจำนวนไม่มากนักได้ถูกใช้เพื่อคุ้มกัน มันมีปืนกลและจรวดเป็นอาวุธ
การขยายตัวอย่างมากของกองทัพอเมริกันในเวียดนามได้สร้างยุคใหม่ของสงครามจากอากาศ เฮลิคอปเตอร์ได้กลายมาเป็นส่วนสำคัญในยุทธวิธีของสหรัฐ
การพัฒนา > เบลล์ 207 ไซโอซ์สเกาท์

เบลล์ได้ทำการค้นหาเกี่ยวกับเฮลิคอปเตอร์จู่โจมมาตั้งแต่ช่วงปลายปีพ.ศ. 2493 และได้สร้างต้นแบบจำลองของเฮลิคอปเตอร์ดี 255 เอาไว้โดยใช้ชื่อว่า"ไอโรควอยส์วอริเออร์" ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2505 เบลล์ได้แสดงแบบจำลองให้กับทางกองทัพโดยหวังที่จะเรียกร้องขอทุนในการพัฒนาต่อไป  ดี 255 ไอโรควอยส์วอริเออร์ได้ถูกวางแผนให้สร้างเพื่อเป็นอากาศยานจู่โจมที่มีพื้นฐานจากยูเอช-1บีและส่วนประกอบใหม่ๆ อย่างความผอมบาง ที่นั่งคู่ ห้องนักบินแบบเรียงกัน มันยังมีเครื่องยิงระเบิดในป้อมที่ส่วนจมูกของมันและปีกสำหรับติดตั้งจรวดหรือขีปนาวุธต่อต้านยานเกราะ เอสเอส-10
กองทัพสนใจและได้ทำสัญญากับเบลล์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2505 เบลล์ได้ดัดแปลงแบบ 47 ซึ่งนำไปสู่แบบ 207 ไซโอซ์สเกาท์ซึ่งได้บินครั้งแรกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2506 ไซโอซ์สเกาท์มีทุกอย่างที่ทำให้มันกลายเป็นเฮลิคอปเตอร์ยุคใหม่ ซึ่งมีทั้งที่นั่งแบบเรียงตามหลังปีกสำหรับอาวุธ และป้อมปืนที่ตรงส่วนคาง หลังจากการประเมินไซโอซ์สเกาท์ในช่วงต้นปีพ.ศ. 2507 กองทัพก็พอใจแต่ยังเชื่ออีกด้วยว่าไซโอซ์สเกาท์นั้นมีขนาดเล็ก อำนาจการยิงต่ำ ไม่ครอบคลุม และเปราะบางเกินไปที่จะนำมาใช้จริงๆ
การพัฒนา > เอเอเอฟเอสเอส

ทางออกของกองทัพต่อจุดอ่อนของไซโอซ์สเกาท์คือการเริ่มการแข่งขันระบบการยิงสนับสนุนทางอากาศ (Advanced Aerial Fire Support System, AAFSS)  เอเอเอฟเอสเอสได้นำมาสู่เอเอช-56 ชียีนของบริษัทล็อกฮีด มันเป็นเฮลิคอปเตอร์จู่โจมขนาดหนักซึ่งซับซ้อนและแพงเกินไปจนถูกยกเลิกในพ.ศ. 2515 โครงการชียีนได้พัฒนาเทคโนโลยีในอนาคตและแสดงให้เห็นถึงการทำงานที่ยอดเยี่ยมแต่ก็ไม่เคยได้ถูกนำมาใช้งานจริงๆ มันทำหน้าที่เป็นเฮลิคอปเตอร์รบที่สำคัญ
การพัฒนา > แบบ 209

ในช่วงเวลาเดียวกันถึงแม้ว่ากองทัพจะพึงพอใจในเอเอเอฟเอสเอสซึ่งเบลล์เฮลิคอปเตอร์ไม่ได้ถูกคัดเลือก เบลล์ยังคงอยู่กับความคิดเดิมของพวกเขาในการสร้างเฮลิคอปเตอร์จู่โจมที่มีขนาดเล็กและเบากว่า ในเดินมกราคม พ.ศ. 2508 เบลล์ได้ลงทุนเงินจำนวน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อสร้างแบบใหม่
ระบบใบพัด 540 ของยูเอช-1ซีได้พัฒนาขึ้นโดยระบบเพิ่มความเสถียรในการควบคุม (Stability Control Augmentation System, SCAS) และเครื่องยนต์ ที53 ของยูเอช-1 พร้อมกับแบบของไซโอซ์สเกาท์ เบลล์จึงได้สร้างแบบ 209 ออกมา  แบบ 209 ของเบลล์ได้ผสมแบบจำลองมากมายของ"ไอโรควอยส์"
ในเวียดนาม เหตุการ์ได้เพิ่มความต้องการในแบบ 209 การโจมตีกองกำลังของสหรัฐเพิ่มขึ้นและเมื่อสิ้นสุดพ.ศ. 2508 ทหารราบของสหรัฐในเวียดนามก็เพิ่มขึ้นถึง 50,000 นาย
ในปีพ.ศ. 2508 ยังเป็นปีสิ้นสุดของการคัดเลือกเอเอเอฟเอสเอสแต่โครงการก็ต้องติดขัดทางด้านเทคนิคและปัญหาทางการเมือง กองทัพบกสหรัฐต้องการเฮลิคอปเตอร์จู่โจมแบบขั้วคราวในเวียดนามและขอให้บริษัทห้าบริษัทสร้างทางออกอย่างรวดเร็ว ผลที่ได้คือเอซีเอช-47เอของโบอิ่ง เอชเอช-2ซี โทมาฮอว์คของคาแมน 16เอช พาธไฟน์เดอร์ ไซคอสกี้ เอส-61 และเบลล์ 209
ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2508 เบลล์ได้ทำต้นแบบออกมาและสี่วันให้หลังมันก็ได้ขึ้นบิน ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2509 แบบ 209 ก็ได้รับเลือก จากนั้นกองทัพก็ทำสัญญาในการสร้างแบบ 209 ทั้งสิ้น 110 เครื่อง
เบลล์ 209 ถูกใช้ในอีกหกปีต่อมาเพื่อทดลองอาวุธและอุปกรณ์ มันได้ถูกดัดแปลงเป็นเอเอช-1 แบบพื้นฐานในพ.ศ. 2513 แบบทดสอบถูกปลดเข้าสู่พิพิธภัณฑ์
การพัฒนา > เข้าสู่การผลิต

แบบของเบลล์ 209 ได้ถูกดัดแปลงเพื่อเข้าสู่การผลิต ขาหยั่งแบบเก่าถูกแทนที่ด้วยแบบใหม่ที่ตายตัว ใบพัดแบบกว้างได้ถูกนำมาใช้ เพื่อการผลิตกระจกครอบห้องนักบินแบบเก่าได้ถูกแทนที่ด้วยกระจกกันกระสุนซึ่งทีความทนทานสูง
ประวัติการใช้งาน > สหรัฐฯ

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2510 เอเอช-1จี ฮิวอี้คอบราเครื่องแรกได้ถูกสร้างขึ้นมา มันมีพื้นฐานเดิมมาจากยูเอช-เอช เอเอช-1 ถูกมองในทันทีว่าเป็นเฮลิคอปเตอร์ในสายเอช-1
เอเอช-1 คอบราถูกใช้โดยกองทัพในปีพ.ศ. 2511 และจนสิ้นสุดสงครามเวียดนาม ฮิวอี้คอบรานั้นให้การยิงสนับสนุนแก่กองกำลังภาคพื้นดิน คอยคุ้มกันเฮลิคอปเตอร์ลำเลียงพลและมีบทบาทอื่นๆ อีกมาก รวมทั้งเป็นป้อมจรวดทางอากาศอีกด้วย พวกมันยังถูกใช้สร้างทีม"ฮันเตอร์คิลเลอร์"โดยคู่กับเฮลิคอปเตอร์สอดแนมแบบโอเอช-6เอ ทีมจะมีโอเอช-6 หนึ่งลำที่บินอย่างช้าๆ และต่ำเพื่อหากองกำลังของศัตรู หากโอเอช-6 ดึงดูดการยิงจากศัตรูคอบราก็จะสามารถเข้าโจมตีศัตรูที่เผยตัวออกมาได้  เบลล์ได้สร้างเอเอช-1จีจำนวน 1,116 เครื่องให้แก่กองทัพบกสหรัฐฯ ระหว่างปีพ.ศ. 2510 และพ.ศ. 2516 และคอบราได้ปฏิบัติการเป็นล้านชั่มโมงในเวียดนาม
นาวิกโยธินสหรัฐฯ ใช้เอเอช-1จี คอบราในเวียดนามไม่นานนักก่อนที่จะต้องการเอเอช-1เจ คอบราแบบสองเครื่องยนต์
คอบราของกองทัพบกยังมีส่วนร่วมในการรุกรานเกรนาดาในปีพ.ศ. 2526 โดยการทำหน้าที่ยิงสนับสนุนและคุ้มกัน คอบราของกองทัพบกได้มีส่วนร่วมในการบุกคลองปานามาในปีพ.ศ. 2532
ในสงครามอ่าวตั้งแต่ปีพ.ศ. 2533-2534 คอบราและซีคอบราทำหน้าที่สนับสนุน นาวิกโยธินสหรัฐฯ ใช้ซีคอบรา 91 เครื่องและกองทัพบกสหรัฐฯ ใช้คอบรา 140 เครื่องซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะใช้เครื่องยนต์กรองทราย เอเอช-1 สามลำตกในอุบัติเหตุขณะต่อสู้และหลังจากนั้น  คอบราได้ทำลายยานเกราะและเป้าหมายนับร้อยของอิรักถึงแม้ว่ากองทัพจะใช้มันเพื่อลาดตระเวนและสอดแนมก็ตาม
คอบราของกองทัพบกได้สนับสนุนการแทรกแซงความมีมนุษยธรรมในโซมาเลีย พวกมันถูกใช้โดยสหรัฐฯ ในช่วงการรุกรานเฮติในปีพ.ศ. 2537 คอบราของสหรัฐฯ ยังคงถูกใช้ตลอดปีพ.ศ. 2533
เอเอช-1 คอบรายังคงประจำการอยู่ในกองทัพสหรัฐฯ โดยมักใช้โดยนาวิกโยธินสหรัฐฯ ในสงครามอิรักและในอัฟกานิสถาน กองทัพบกสหรัฐฯเลิกใช้เอเอช-1 ในพ.ศ. 2533 และปลดเอเอช-1 จากประจำการในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2542 และมอบพวกมันให้กับนาโต้  กองทัพบกเลิกใช้เอเอช-1 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2544 เอเอช-1 ที่ถูกปลดประจำการถูกส่งต่อไปให้กับประเทศอื่นและกรมป่าไม้ของสหรัฐฯ
ประวัติการใช้งาน > อิสราเอล

ตั้งแต่กลางจนถึงปลายปีพ.ศ. 2513 ที่เลบานอนเป็นแนวหน้าที่มีการตื่นตัวมากที่สุดของอิสราเอลความสามารถและอาวุธที่ไม่เหมือนใครของคอบราทำให้มันเหมาะกับภัยคุกคามเลบานอนและไอเอเอฟ คอบราได้ทำการต่อสู้มากว่า 20 ปี การโจมตีโดยใช้คอบราครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2522
คอบรายังคงถูกใช้อย่างกว้างขวางโดยกองทัพอากาศอิสราเอลในสงครามเลบานอนปีพ.ศ. 2525 เพื่อทำลายที่มั่นและยานเกราะของซีเรีย คอบราของกองทัพอากาศได้ทำลายยานเกราะของซีเรียเป็นโหล รวมทั้งรถถังที-72ของโซเวียตอีกมาก ด้วยการเป็นส่วนหนึ่งในการปฏิบัติการทางตอนเหนือของเลบานอนคอบราได้ปฏิบัติการมากมายเพื่อต่อต้านฮิซบัลเลาะห์
ประวัติการใช้งาน > ปากีสถาน

กองทัพบกปากีสถานยังได้ใช้เอเอช-1 เป็นเฮลิคอปเตอร์จู่โจมหลักในช่วงกลางและปลายปีพ.ศ. 2513 ในการจลาจลในแคว้นวาซิริสถานได้แสดงให้เห็นเอเอช-1 ของปากีสถานต่อสู้กับกลุ่มตาลีบันและอัลกออิดะห์
ประวัติการใช้งาน > ตุรกี

กองทัพตุรกีได้ใช้เอเอช-1 ในปฏิบัติการต่อต้านฝ่ายกบฏเคิร์ดทั้งในสองฝากของชายแดนอิรัก
ประเทศผู้ใช้งาน > ผู้ใช้ในปัจจุบัน

กองทัพอากาศบาเรียนมีเครื่องเอเอช-1พีจำนวน 24 เครื่องและเครื่องทีเอเอช-1พีสำหรับฝึกจำนวน 6 เครื่อง  ในปีพ.ศ. 2551 มีเครื่องเอเอช-อีจำนวน 10 เครื่อง เอเอช-1พีจำนวน 6 เครื่อง และทีเอเอช-1พี 6 เครื่องในคลังแสง
กองทัพอากาศอิสราเอลมีเครื่องเอเอช-1 ไวเปอร์จำนวน 55 เครื่อง ประกอบด้วยแบบเอส/เอฟ/จีในคลังแสงในปีพ.ศ. 2551
กองกำลังป้องกันของญี่ปุ่นได้รับเอเอช-1อีจำนวน 2 เครื่อง และเอเอช-1เอส คอบราจำนวน 89 เครื่องที่ผลิตโดยอุตสาหกรรมฟูจิตั้งแต่พ.ศ. 2527 ถึง พ.ศ. 2543
กองทัพอากาศจอร์แดนได้รับเอเอช-1เอสจำนวน24 เครื่องและเอเอช-1เอฟจำนวน 9 เครื่อง ในปีพ.ศ. 2551 จอร์แดนมีเอเอช-1เอสจำนวน 22 เครื่องและเอเอช-1 เอฟ คอบรา 9 เครื่องในประจำการ
กองทัพบกปากีสถานได้รับเอเอช-1เอส คอบราจำนวน 20 เครื่องในปีพ.ศ. 2523 (ต่อมาได้พัฒนาเป็นเอเอช-1เอฟ) และได้สั่งเอเอช-1เอฟเพิ่มอีกในปีพ.ศ. 2548  ปากีสถานมีเอเอช-1เอสและเอเอช-1เอฟ 39 ลำในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551  ล่าสุดปากีสถานได้สั่งคอบราเพิ่มอีกในปีพ.ศ. 2551
กองทัพสาธารณรัฐเกาหลีได้รับเอเอช-1เอสจำนวน 42 เครื่องและเอเอช-1เอฟจำนวน 20 เครื่อง เกาหลีมีเอเอช-1เอฟ/เจเข้าประจำการอยู่ 29 เครื่องในปีพ.ศ. 2551
กองทัพบกไทยได้รับเอเอช-1เอฟจำนวน 4 เครื่องในปีพ.ศ. 2533  กองทัพบกไทยมีเอเอช-1เอฟอยู่ในประจำการ 3 เครื่องในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และได้จัดซื้อและซ่อมคืนสภาพรุ่นเดียวกันมาอีก 4 ลำในปี พ.ศ. 2556  รวมเป็น 7 ลำที่ใช้งานได้
กองทัพบกตุรกีได้รับเอเอช-1พี/เอส คอบราจำนวน 32 เครื่องที่ใช้แล้ว พวกมันถูกพัฒนาเป็นเอเอช-1เอฟ กองทัพบกตุรกีมีเอเอช-1 คอบราจำนวน 23 เครื่องในคลังแสงเมื่อปีพ.ศ. 2551
หน่วยดับไฟป่าของสหรัฐมีเอเอช-1เอฟจำนวน 25 เครื่อง
ประเทศผู้ใช้งาน > อดีตผู้ใช้

กองทัพเรือสเปนได้ซื้อเอเอช-1จีจำนวนแปดลำโดยใช้ชื่อว่า"ซี-14" มีจำนวนทั้งสิ้นสี่ลำสูญหายในอุบัติเหตุ ที่เหลือถูกปลดประจำการและส่งกลับให้สหรัฐแต่มีหนึ่งลำถูกเก็บไว้ที่สเปน
กองทัพบกสหรัฐแทนที่เอเอช-1 ด้วยเอเอช-64 อาพาชี่
กองนาวิกโยธินสหรัฐเคยใช้เอเอช-1จี ก่อนที่จะมีเอเอช-1เจ
รายละเอียด > เอเอช-1จี ฮิวอี้คอบรา

ลูกเรือ 2 นาย; นักบิน 1 นักบินผู้ช่วยหรือพลปืน 1
ความยาว 13.4 เมตร
เส้นผ่าศูนย์กลางใบพัด 13.4 เมตร
ความสูง 4.1 เมตร
น้ำหนักเปล่า 2,754 กิโลกรัม
น้ำหนักสูงสุดตอนนำเครื่องขึ้น 4,309 กิโลกรัม
ขุมกำลัง เครื่องยนต์ไลคอมมิ่ง ที53-แอล-13 เทอร์โบชาฟท์ 1 เครื่อง 1,100 แรงม้า
ระบบใบพัด ใบพัดหลักสองใบ
ความเร็วสูงสุด 352 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พิสัย 574 กิโลเมตร
เพดานบิน 11,400 ฟุต
อัตราการไต่ระดับ 1,230 ฟุตต่อนาที
อาวุธ
ปืนหลายลำกล้อง 7.62 ม.ม. 2 กระบอกหรือเครื่องยิงระเบิดขนาด 40 ม.ม. 2 กระบอก
จรวดขนาด 2.75 นิ้ว 7 ลูกในเครื่องยิงจรวดแบบเอ็ม158 หรือ 19 ลูกในเครื่องยิงจรวดแบบเอ็ม 200
ป้อมปืนแบบเอ็ม 18 ขนาด 7.62 ม.ม.
รายละเอียด > เอเอช-เอฟ "โมเดิร์นไนซ์เซด" คอบรา

ลูกเรือ 2 นาย; นักบิน 1 นักบินผู้ช่วยหรือพลปืน 1
ความยาว 13.6 เมตร
เส้นผ่าศูนย์กลางใบพัด 13.6 เมตร
ความสูง 4.1 เมตร
น้ำหนักเปล่า 2,993 กิโลกรัม
น้ำหนักสูงสุดตอนนำเครื่องขึ้น 4,500 กิโลกรัม
ขุมกำลัง เครื่องยนต์ไลคอมมิ่ง ที53-แอล-703 เทอร์โบชาฟท์ 1 เครื่อง 1,800 แรงม้า
ระบบใบพัด ใบพัดหลักสองใบ
ความเร็วสูงสุด 227 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พิสัย 510 กิโลเมตร
เพดานบิน 12,200 ฟุต
อัตราไต่ระดับ 1,620 ฟุตต่อนาที
อาวุธ
ปืนกลแกทลิ่งเอ็ม197 แบบสามลำกล้องขนาด 20 ม.ม.
จรวดไฮดรา 70 ขนาด 2.75 นิ้ว 7 ลูกในเครื่องยิงจรวดแบบเอ็ม260 หรือ 19 ลูกในเครื่องยิงจรวดแบบเอ็ม261
ขีปนาวุธโทว์ 4 หรือ 8 ลูกในเครื่องยิงจรวดสองเครื่อง
เบลล์แบบ 207 ไซโอซ์สเกาท์
ต้นแบบของ Bell-209 ในAF-1 Cobra ซีรีส์ส
Bell AH-1G ในเวียดนาม
AH-1Qเอเอช-1คิว คอบราที่ฟอร์ทฮูด เท็กซัส
แบบล่าสุดของAH-1 Cobra ในงานไอแอลเอในเบอร์ลินเมื่อพ.ศ. 2549
AF-1S ของกองกำลังป้องกันตนเองทางบกญี่ปุ่น
Bell-209 ของกรมป่าไม้สหรัฐฯ
AF-1F Cobra สามลำของอิสราเอลเหนือมาซาดา
AH-1F ทบ.ไทย
เอ็กซ์เซล ลอนดอน

บทความนี้เกี่ยวกับศูนย์แสดงสินค้าในประเทศอังกฤษ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เอกซ์เซล
ศูนย์แสดงสินค้าเอ็กซ์เซล
ศูนย์แสดงสินค้าเอ็กซ์เซล
เอ็กซ์เซล ลอนดอน หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เอ็กซ์เซล (อังกฤษ: Exhibition Centre London; อักษรย่อ: ExCeL) เป็นศูนย์แสดงสินค้าและศูนย์การประชุม ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างท่าอากาศยานลอนดอนซิตี และคานารีวอร์ฟ (Canary Wharf) ทางตะวันออกของกรุงลอนดอน ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จะใช้เป็นสถานที่แข่งขันกีฬา 4 ชนิดคือ มวยสากลสมัครเล่น, ฟันดาบ, ยูโด และเทเบิลเทนนิส และถือเป็นศูนย์นิทรรศการที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
http://www.london2012.com/venue/excel/ เก็บถาวร 2012-12-05 ที่ archive.today
51°30′27″N 0°1′47″E﻿ / ﻿51.50750°N 0.02972°E﻿ / 51.50750; 0.02972
เอ็กซ์แอลสเต็ป

| เอกซ์แอลสเต็ป |
| --- | --- |
แนวเพลง: ริทึมแอนด์บลูส์
ช่วงปี: 2538
ค่ายเพลง: สโตนเอ็นเตอร์เทนเมนต์

สมาชิก: เอ - จิตรกร มงคลธรรม  ปุ๊ก - ปริญญา นาคศิริ  จุล - จุลดิส พิณภิรมย์
เอกซ์แอลสเต็ป (อังกฤษ: XL Step) ศิลปินกลุ่ม 3 คนกับผลงานเพลงในแนวรึทึมแอนด์บลูส์ (R&B) ที่มีแกนนำอย่าง เอ - ณัฐพงศ์ (จิตรกร) มงคลธรรม ออกผลงานอัลบั้ม "3 7 21.5" ชุดแรกและชุดเดียวในสังกัด สโตนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีเพลงดังอย่าง "เหนื่อยใจ" ที่กลายเป็นเพลงฮิตตลอดกาลไปแล้วไปในปัจจุบัน
อัลบั้ม "3 7 21.5" อัลบั้มเดียวของวง XL Step เป็นแนวฮิพฮอพ และ R&B มีวงผิวดำจากอเมริกามาร่วมแจมร้องแร็พด้วย ชื่อวง AOC คุณภาพของงานจัดว่าเข้าขั้น "ดีมาก" ทั้ง 10 เพลงถือว่าฟังได้หมด ถึงจะเป็นอัลบั้มเดียว แต่ขอบอกว่าโด่งดังไม่น้อยเลย เป็นอัลบั้มที่เพลงเร็วคึกคัก เพลงช้าก็สุดซึ้ง เพลงทั้งหมดแต่งโดยเชษฐา ยารสเอก และเอ ณัฐพงศ์ มงคลธรรม ใช้คอร์ดแปลกๆ นิดนึง แต่ฟังเข้าหูไม่เลว ไม่ว่าจะเป็น ชายในฝัน, แค่หนึ่งคืน, กุลสตรี, Shock, เคยรักฉันบ้างไหม, เหนื่อยใจ, ใช่...Angel, อย่าถามเลย, Honey (Tonights The Night) และ เพราะเธอมีฉัน
ผลงาน > อัลบั้ม "3 7 21.5"

ในสังกัด สโตน เอนเตอร์เมนเมนต์
ชายในฝัน
แค่หนึ่งคืน
กุลสตรี
Shock
เคยรักฉันบ้างไหม
เหนื่อยใจ
ใช่...Angel
อย่าถามเลย
Honey (Tonights The Night)
เพราะเธอมีฉัน
เอ็กซ์โปซิชันพาร์ก (ลอสแอนเจลิส)

ป้ายทางเข้าเอ็กซ์โปซิชันพาร์ก
เอสอาร์-71 แบล็คเบิร์ด ที่เอ็กซ์โปซิชันพาร์กในปี 2021
อุทยานนิทรรศการ หรือ เอ็กซ์โปซิชันพาร์ก (อังกฤษ: Exposition Park) เป็นสวนสาธารณะในเมืองพื้นที่ 160-เอเคอร์  (65-เฮกตาร์)  ทางใต้ของ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ในย่านชื่อเดียวกัน สวนสาธารณะแห่งนี้ก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1872 เพื่อเป็นพื้นที่จัดงานเกษตรกรรม รวมถึงโคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส, สนามกีฬาบีเอ็มโอ, ศูนย์วิทยาศาสตร์แคลิฟอร์เนีย (ซึ่งภายในจัดแสดงกระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์), พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติแห่งเทศมณฑลลอสแอนเจลิส, และพิพิธภัณฑ์แคลิฟอร์เนียแอฟริกันอเมริกัน อีกทั้งยังมีพิพิธภัณฑ์ศิลปะการเล่าเรื่องของลูคัสที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง โดยมีวิทยาเขตหลักของมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียอยู่ใกล้เคียง
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 โคลีเซียมจะใช้จัดการแข่งขันกรีฑาและพิธีการหลัก ส่วนสนามกีฬาบีเอ็มโอจะเป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลของการแข่งขันนี้
ดานา อาร์. เวลเลอร์ และพอล อิงสตอร์ม วางศิลาฤกษ์อาคารนิทรรศการแคลิฟอร์เนียในปี 1910 (Los Angeles Herald)
เครื่องบิน ดักลาส ดีซี-8 ใกล้กับห้องจัดแสดงนิทรรศการทางอากาศและอวกาศ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
University Park Family
Leimert Park Beat
34°00′53″N 118°17′14″W﻿ / ﻿34.014659°N 118.287177°W﻿ / 34.014659; -118.287177
4 หัวใจแห่งขุนเขา

ใบปิดประกาศละคร 4 หัวใจแห่งขุนเขา
4 หัวใจแห่งขุนเขา เป็นละครโทรทัศน์ซึ่งจัดทำเป็นพิเศษ เพื่อฉลองครบรอบ 40 ปี ช่อง 3 เอชดี  โดยเขียนขึ้นจากนวนิยายชุด บ้านไร่ปลายฝัน เป็นบทละคร 4 เรื่อง ซึ่งมีชื่อเรื่องคล้องจองและเนื้อหาต่อเนื่องกันคือ ธาราหิมาลัย, ดวงใจอัคนี, ปฐพีเล่ห์รัก และ วายุภัคมนตรา
ธาราหิมาลัย

| 4 หัวใจแห่งขุนเขา |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท เมคเกอร์ วาย กรุ๊ป จำกัด
แสดงนำ: อธิชาติ ชุมนานนท์  คิมเบอร์ลี่ แอน โวลเทมัส
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: กฤษณ์ ศุกระมงคล
ความยาวตอน: ประมาณ 120 นาที  (ตอนอวสาน 60 นาที แล้วต่อด้วย ดวงใจอัคนี)
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2553 – 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
4 หัวใจแห่งขุนเขา
ธาราหิมาลัย > นักแสดง

| ปี | 2553  |
| --- | --- |
ออกอากาศ: ช่อง 3
ผู้สร้าง: เมคเกอร์ วาย
ประพันธ์: ณารา
บทโทรทัศน์: ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ผู้กำกับ: กฤษณ์ ศุกระมงคล
บทบาท: หลัก
เจ้าชายภูวเนศ (ปูเป็น): อธิชาติ ชุมนานนท์
ทิพย์ธารา (น้ำ): คิมเบอร์ลี่ แอน โวลเทมัส
ปฐพี (ดิน): ปริญ สุภารัตน์
วายุภัค (ลม): ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์
อัคนี (ไฟ): ณเดชน์ คูกิมิยะ
บทบาท: สมทบ
มนตรี: สันติสุข พรหมศิริ
สุพรรษา: จินตหรา สุขพัฒน์
ชาดุล: นพพล โกมารชุน
ราจีฟ: มาวิน ทวีผล
วรุณ: อดิศร อรรถกฤษณ์ ​
ณภัทร: สรวิชญ์ สุบุญ
แป๋ม: มณีรัตน์ คำอ้วน
ซาเมีย: ทองขาว ภัทรโชคชัย
เสียม: ศานติ สันติเวชกุล
กันยา: ดารณีนุช โพธิปิติ
เสก: จั๊กกะบุ๋ม เชิญยิ้ม
โบพา: อุษณีย์ พึ่งป่า
จันทู: ฐิภารินทร์ ยอดธนา
บทบาท: นักแสดงรับเชิญ
กษัตริย์วาสุเทพ: เกรียงไกร อุณหะนันทน์
ราชินีแห่งปารวัตร: ธิติมา สังขพิทักษ์
นที: ดนัย จารุจินดา
ซาร่า: บรมวุฒิ หิรัญยัษฐิติ
ทิพย์ธารา (วัยเด็ก): ด.ญ.ชนิกานต์ ตังกบดี
ปฐพี (วัยเด็ก): ด.ช.รจนกร อยู่หน้า
ดวงใจอัคนี

| 4 หัวใจแห่งขุนเขา |
| --- | --- |

สร้างโดย: บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด
เขียนโดย: ซ่อนกลิ่น
เนื้อเรื่องโดย: ปารดา
กำกับโดย: ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
แสดงนำ: ณเดชน์ คูกิมิยะ  อุรัสยา เสปอร์บันด์
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ภาษาไทย
จำนวนตอน: 10 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ธิติมา สังขพิทักษ์
ความยาวตอน: ประมาณ 120 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
4 หัวใจแห่งขุนเขา