stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเวก เสียงทอง
ออกจากสมานมิตร

การะเวก เสียงทอง อยู่กับวงดนตรีสมานมิตร เกิดกำแพง ได้ประมาณ 4 ปี ก็ลาออกไปตั้งวงเป็นของตัวเอง โดยพา ราตรี เอี่ยมสำอางค์ และ กาเหว่า เสียงทอง ไปด้วย
วงดนตรีการะเวก เสียงทอง ตั้งวงอยู่ราว 3 – 4 ปีก็ยุบวง เนื่องจากนักร้องหลักในวงมีน้อย ทำให้การแสดงในแต่ละที่คนดูมีน้อย สู้วงใหญ่ ๆ อย่าง รวมดาวกระจาย, จุฬารัตน์, สุรพล สมบัติเจริญ ไม่ได้
ปี พ.ศ.2510 เมื่อไวพจน์ เพชรสุพรรณ ตั้งวงดนตรีเป็นของตัวเอง ก็ไปอยู่กับวงไวพจน์ และไม่ลืมที่จะพา ราตรี เอี่ยมสำอางค์ และ กาเหว่า เสียงทองไปอยู่ด้วย
ปี พ.ศ.2511 ได้พา กาเหว่า เสียงทอง ไปฝากไว้กับ เพลิน พรหมแดน เพื่อให้ช่วยส่งเสริม ในระหว่างที่รอ การะเวก เสียงทอง ก็แต่งเพลงให้กาเหว่า เสียงทอง ร้องบันทึกเสียง 2 เพลง เพลงแรก ลาบ้านเกิด เพลงที่ 2 สาวสะอื้น โดยการะเวกลงทุนให้ทั้งหมด จากน้ำเสียง และลีลาการร้องแหล่แบบไวพจน์ เพชรสุพรรณ ทำให้แฟนเพลงเริ่มรู้จักกาเหว่า เสียงทอง ต่อมา เพลิน พรหมแดน ก็พากาเหว่า เสียงทอง ไปหาครูไพบูลย์ บุตรขัน ครูไพบูลย์ก็มอบเพลง หนุ่มเรือนแพ มาให้ร้อง จนทำให้กาเหว่า เสียงทอง โด่งดังเป็นพลุแตกแต่ตั้งแต่ปีนั้น
เมื่อกาเหว่า เสียงทอง มีชื่อเสียงโด่งดัง การะเวกจึงได้ลาออกจากวงดนตรีไวพจน์ แล้วมาทำงานที่ตัวเองชื่นชอบ เช่น  ทำขวัญนาค, ตั้งคณะลิเกเป็นของตัวเอง, แต่งเพลงให้กับนักร้องทั่วไปขับร้อง, ในราวปี พ.ศ.2534 ตั้งค่ายมวยเป็นของตัวเองเพื่อสร้างลูกศิษย์ลูกหาในอาชีพมวยที่ตัวเองผ่านประสบการณ์มาอย่างโชกโชน ใช้ชื่อค่ายมวยว่า “ศิษย์การะเวก” โดยมีลูกชาย 2 คนเป็นนักมวยอยู่ในคณะ ยามว่างก็รับเชิญไปร้องเพลงตามงานทั่วไป แต่อาชีพหลักที่ทำมายาวนานจนถึงบั้นปลายของชีวิต คือ การทำขวัญนาค
แต่งเพลง

นอกจากความสามารถด้านการร้องเพลง ทำขวัญนาค เล่นลิเก และ การทำมวย การะเวก เสียงทอง ยังเป็นนักแต่งเพลงที่มีฝีมือด้วย โดยรวมเพลงที่ การะเวก เสียงทอง แต่งไว้ตั้งแต่ในอดีตถึงปัจจุบัน ทั้งที่ได้รับการบันทึกเสียง และไม่ได้บันทึกเสียง  ประมาณ 200 เพลง ซึ่งหลายเพลงก็ถูกนักร้องชื่อดังนำไปบันทึกเสียง เช่น
ยอดรัก สลักใจ /เพลงเมียหนี และ นาคลาแฟน
ไวพจน์ เพชรสุพรรณ /เพลงบางกอกโกหก , กำเนิดของคน และ ดอกฟ้ากับยาจก
นิพนธ์ ดาวสุพรรณ /เพลงคอยน้องกลับนา
กาเหว่า เสียงทอง /เพลงลาบ้านเกิด และ สาวสะอื้น
ราตรี เอี่ยมสำอางค์ /เพลงหญิงกำพร้า
กาญจนา มาศิริ /เพลงรักเดียวคือพี่ , แหล่ สอนนาค , แหล่ แพ้ท้อง , บวชก่อนเถิดพี่ , สายเลือดแม่ , ปวดท้อง , กล่อม , แหล่ พระคุณพ่อแม่ , แหล่ เชิญขวัญ , เบิกบายศรี และ กลองยาวแห่นาค
ชีวิตครอบครัว

การะเวก เสียงทอง ผ่านการสมรสมา 2 ครั้ง
สมรสครั้งแรก กับ ราตรี เอี่ยมสำอางค์ มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 3 คน ดังนี้
1.นายชูชาติ แสงยุนนท์
2.นางสาวกาญจนา แสงยุนนท์
3.นางสาวยมนา แสงยุนนท์
สมรสครั้งที่ 2 กับ ปรานี เหลืองอ่อน มีบุตรชาย 2 คน  ดังนี้
1.นายกฤษณะ แสงยุนนท์
2.นายกฤษชัย แสงยุนนท์
บั้นปลายชีวิต

การะเวก เสียงทอง โดยพำนักอยู่กับบุตรสาวที่อำเภอแปดริ้ว จังหวัดฉะเชิงเทรา อยู่ได้เกือบปี ในปี พ.ศ.2560 ก็ย้ายไปอยู่กับบุตรสาวอีกคน ที่อำเภออ่างศิลา จังหวัดชลบุรี และอยู่ที่นั่นตลอดมา
การะเวกยังรับงานร้องเพลงบ้าง ร้องประจำตามห้องอาหารบ้าง ทำขวัญนาคบ้าง รวมทั้งรับจัดดนตรีตามงานบวช การแต่ง งานเลี้ยง และวงปี่พาทย์ ร่วมกับ ยมนา เสียงทอง ซึ่งเป็นบุตรสาว แม้อายุของท่านจะล่วงเลยเลข 8 แล้ว แต่สุ้มเสียงของท่านก็ยังไพเราะน่าฟัง
เสียชีวิต

การะเวก เสียงทอง ได้เสียชีวิตแล้ว ด้วยการนอนหลับไปเฉย ๆ หลังจากที่ก่อนหน้านี้ 1 เดือนกว่า ๆ ท่านเกิดอุบัติเหตุถูกรถชนสะโพกแตก หมอต้องทำการผ่าตัดสะโพก และนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล 2 สัปดาห์ หลังจากนั้นก็กลับมานอนพักฟื้นอยู่ที่บ้านได้ 1 เดือนเศษ ๆ จนได้เสียชีวิตลงอย่างสงบ เมื่อตอนเย็นวันที่ 19 เมษายน​ 2567 โดยมีพิธีรดน้ำศพ ที่วัดบางพลีใหญ่ใน ศาลา 8 (วัดหลวงพ่อโต) ตำบลบางพลี อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ วันที่ 20 เมษายน 2567 เวลา 16.00 น. และสวดพระอภิธรรมเป็นคืนแรก จากนั้นจึงฌาปนกิจศพในวันพุธที่ 24 เมษายน 2567 เวลา 16.00 น.
ถนนอู่ทอง

|  ถนนอู่ทอง |
| --- | --- |
ถนนอู่ทองใน/ถนนอู่ทองนอก
ถนนอู่ทองช่วงถนนอู่ทองใน ผ่านพระที่นั่งอนันตสมาคมและเรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์
ข้อมูลของเส้นทาง
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: สมัยรัชกาลที่ 5–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
จาก: ถ.ศรีอยุธยา ใน เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร (ถ.อู่ทองใน)   ถ.นครราชสีมา ใน เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร (ถ.อู่ทองนอก)
ถึง: ถ.ราชวิถี ใน เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร (ถ.อู่ทองใน)   ถ.สามเสน ใน เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร (ถ.อู่ทองนอก)
ถนนอู่ทอง  (อักษรโรมัน: Thanon U Thong) แบ่งออกเป็น ถนนอู่ทองใน (Thanon U Thong Nai) และ ถนนอู่ทองนอก (Thanon U Thong Nok) เป็นถนนในท้องที่แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร โดยถนนอู่ทองในมีระยะทางเริ่มตั้งแต่บริเวณลานพระบรมรูปทรงม้า ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจนถึงถนนราชวิถี (แยกอู่ทองใน) ส่วนถนนอู่ทองนอกมีระยะทางเริ่มตั้งแต่บริเวณลานพระบรมรูปทรงม้า ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนนครราชสีมา (แยกอู่ทองนอก) ไปสิ้นสุดที่ถนนสามเสน
ถนนอู่ทองเดิมชื่อ "ถนนใบพร" เป็นถนนที่สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชื่อถนนใบพรมาจากเครื่องลายครามจีนที่มีใบคล้ายว่าน ต่อมาในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อถนนใบพร ตั้งแต่ถนนสามเสนถึงถนนส้มมือใต้เป็น "ถนนอู่ทอง (นอก)" และถนนปลายใบพร ตั้งแต่ถนนพระลานถึงถนนซางฮี้ใน (ถนนราชวิถี) เป็น "ถนนอู่ทอง (ใน)" โดยตั้งตามพระนามของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารี พระราชธิดาองค์ที่สามในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนอู่ทอง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°46′27″N 100°30′29″E﻿ / ﻿13.774106°N 100.508115°E﻿ / 13.774106; 100.508115
นิติรัฐ สุนทรวร

| นิติรัฐ สุนทรวรป> ม., ท.ช. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 มีนาคม พ.ศ. 2507 (60 ปี) อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2550–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: รัชฎาวรรณ สุนทรวร

นิติรัฐ สุนทรวร (เกิด 11 มีนาคม พ.ศ. 2507) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร เขต 3 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ 1 สมัย
ประวัติ

นิติรัฐ เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของนายสมควร และบุญน้อม สุนทรวร  มีพี่น้อง 2 คน คือ สุรพล สุนทรวรและนวรัตน์ หงษา  สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง และศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยรามคำแหง ด้านครอบครัวสมรสกับรัชฎาวรรณ สุนทรวร
อนึ่ง นิติรัฐมีศักดิ์เป็นหลานของณรงค์ สุนทรวร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ สมัยปี พ.ศ. 2518 โดยมีพระยาจ่าแสนยบดีศรีบริบาล (ชิต สุนทรวร) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยคนแรก (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเรียกตำแหน่งจากเสนาบดีมาเป็นตำแหน่งรัฐมนตรี พ.ศ. 2475) เป็นต้นตระกูล “สุนทรวร”
งานการเมือง

ก่อนเข้าสู้สนามการเมืองนายนิติรัฐมีอาชีพเป็นทนายความ ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ โดยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ได้คะแนนมาเป็นอันดับที่ 4 (มี ส.ส.ได้ 3 คน) ต่อมาปี พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2 และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก โดยเอาชนะนายมณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ จากพรรคเพื่อไทย ไป 45,287 ต่อ 35,898 คะแนน
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นิติรัฐ สุนทรวร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดสมุทรสาคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

นายนิติรัฐ สุนทรวร เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายนิติรัฐ สุนทรวร[ลิงก์เสีย], สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายนิติรัฐ สุนทรวร), ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง
สินธพ แก้วพิจิตร

| พันโทสินธพ แก้วพิจิตรม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |


สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐม
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 (ข้อผิดพลาด: แม่แบบ:อายุปีและวัน รองรับเฉพาะปีพุทธศักราช หากใช้เป็นคริสต์ศักราช กรุณาใช้ แม่แบบ:Age in years and days )
ก่อนหน้า: สมพัฒน์ แก้วพิจิตร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 มิถุนายน พ.ศ. 2514 (53 ปี)
พรรคการเมือง: ชาติไทยพัฒนา (2554–2560) ประชาธิปัตย์ (2560–2566) รวมไทยสร้างชาติ (2566–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: รองศาสตราจารย์ จุฑามาศ แก้วพิจิตร

พันโท สินธพ แก้วพิจิตร (เกิด 25 มิถุนายน พ.ศ. 2514) อดีตรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐม เขต 2 สังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ
ประวัติ

พันโท สินธพ แก้วพิจิตร เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2514 เป็นบุตรของนายสุนทร และนางอรดี แก้วพิจิตร มีพี่ชายคือนายสมพัฒน์ แก้วพิจิตร อดีตกรรมการบริหารพรรคชาติไทย สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 32 ปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 43 ปริญญาโท สาขา Engineering Management The George Washington University และปริญญาเอก สาขา Computational Sciences and Informatics George Mason Univeresity
ด้านชีวิตครอบครัว สมรส ในปี พ.ศ. 2547 กับ รองศาสตราจารย์ ดร.จุฑามาศ (ทองสุกมาก) แก้วพิจิตร ปัจจุบันเป็น รองคณบดีฝ่ายวิจัย บริการวิชาการ และพัฒนาเครือข่าย คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
การทำงาน

หลังจากสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ได้เลือกเหล่าทหารช่าง และได้ลาศึกษาต่อต่างประเทศ เมื่อจบการศึกษาในระดับปริญญาเอก ได้กลับมารับราชการที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และได้ตำแหน่งทางวิชาการ เป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์
ในเวลาต่อมา สำเร็จหลักสูตรหลักประจำ โรงเรียนเสนาธิการทหารบกโดยตำแหน่งสุดท้าย คือ นายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บังคับบัญชา
อีกทั้งยังจบหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.65)
งานการเมือง

หลังจากนายสมพัฒน์ แก้วพิจิตร (พี่ชาย) ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี ในคดียุบพรรคชาติไทย พันโท สินธพ จึงได้เข้ามาทำงานการเมืองแทนพี่ชาย และลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา สามารถเอาชนะนายฐานุพงศ์ รังสิไตรพงศ์ จากพรรคเพื่อไทย ได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้รับเลือกตั้งอีกสมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ชนะนางสาวสาวิกา ลิมปะสุวัณณะ จากพรรคอนาคตใหม่ โดยมีคะแนนต่างกันเพียง 4 คะแนน จากการนับคะแนนถึง 2 ครั้ง และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 เขาย้ายไปสังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ โดยลงสมัครใน ส.ส. แบบแบ่งเขตที่จังหวัดเดิม และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยที่สาม
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

พันโทสินธพ แก้วพิจิตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

พันโทสินธพ แก้วพิจิตร เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
ข้อมูลนักการเมืองไทย (พันโทสินธพ แก้วพิจิตร), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
ศุภพรพงศ์ ชวนบุญ

| ศุภพรพงศ์ ชวนบุญ> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 (66 ปี) อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร

ศุภพรพงศ์ ชวนบุญ (เกิด 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร 2 สมัย
ประวัติ

นายศุภพรพงศ์ ชวนบุญ เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 เป็นบุตรของ นาย จาบ ชวนบุญ และ นางลิ้นจี่ ชวนบุญสำเร็จการศึกษา วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี จาก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์
มีน้องชายชื่อนายปัญญา ชวนบุญ เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์และอดีตประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร
งานการเมือง

ศุภพรพงศ์ ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2548 รวม 2 สมัย
พ.ศ. 2551 เขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เป็นระยะเวลา 5 ปี เนื่องจากดำรงตำแหน่งรองโฆษกพรรค พรรคมัชฌิมาธิปไตย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ศุภพรพงศ์ ชวนบุญ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดสมุทรสาคร สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดสมุทรสาคร สังกัดพรรคไทยรักไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
วัฒนาลัย ปานบ้านเกร็ด

ศาสตราจารย์ วัฒนาลัย ปานบ้านเกร็ด (15 กุมภาพันธ์ 2496 - ) เกิดที่อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม  นักวิทยาศาสตร์ชาวไทย ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีชีวภาพ และพันธุวิศวกรรม เจ้าของรางวัลอาจารย์ดีเด่นแห่งชาติ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ที่ประชุมสภาประธานอาจารย์มหาวิทยาลัยแห่งประเทศ (ปอมท.) ประจำปี พ.ศ. 2549 เป็นบุคคลสำคัญในการก่อให้เกิดศูนย์ความร่วมมือการวิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์ชีวภาพและเทคโนโลยีชีวภาพ แห่งมหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยโอซากะ และศูนย์ความร่วมมือการวิจัยสำหรับประเทศในตะวันออกเฉียงใต้ เพื่อส่งเสริมให้เกิดความร่วมมือด้านการวิจัย ใช้เครื่องมือวิจัยที่ทันสมัยร่วมกัน รวมทั้งจัดฝึกอบรมด้านการบริหารจัดการและการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรชีวภาพอย่างยั่งยืน ให้แก่นักวิจัยรุ่นเยาว์ระดับหลังปริญญาจากประเทศต่าง ๆ เช่น บังคลาเทศ กัมพูชา อินเดีย มาเลเซีย พม่า ลาว ฟิลิปปินส์ ญี่ปุ่น และไทย โดยการสนับสนุนของยูเนสโก ซึ่งทำให้เกิดผลดีทั้งด้านการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และความร่วมมือด้านการวิจัยของภูมิภาคในแถบนี้ ปัจจุบันได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการอาหาร
ประวัติการศึกษา

ประถมศึกษา โรงเรียนวัดทรงคะนองใน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
มัธยมศึกษา  โรงเรียนวัดไร่ขิง  อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
มัธยมศึกษาตอนปลาย - โรงเรียนสายน้ำผึ้ง ในพระอุปถัมภ์ฯ กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2514-2518 - วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาชีววิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2518-2521 - วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2521-2522 - ได้รับทุน UNESCO ไปทำวิจัย 1 ปี ในสาขา Applied microbiology ที่มหาวิทยาลัยโอซากะ  ประเทศญี่ปุ่น
พ.ศ. 2523-2527 - ได้รับทุนรัฐบาลญี่ปุ่น ไปศึกษาต่อระดับปริญญาเอกในสาขา Fermentation Technology ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น (ในพิธีรับปริญญาได้รับการคัดเลือกให้เป็นตัวแทนนักศึกษา ขึ้นรับปริญญาจากอธิการบดีของมหาวิทยาลัยโอซากะ ซึ่งถือเป็นการให้เกียรติอย่างสูง โดยเฉพาะเป็นนักศึกษาต่างชาติ ทำให้ถูกสัมภาษณ์ลงข่าวในหนังสือพิมพ์หลายฉบับ  )
พ.ศ. 2533-2534 - Postdoctoral Fellow ทางด้าน Plant Molecular Biology จาก The Salk Institute เมืองซานดิเอโก ประเทศสหรัฐอเมริกา
ประวัติการทำงาน

ตำแหน่งวิชาการ
พ.ศ. 2527 - ได้รับการบรรจุเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาจุลชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2529 - ผู้ช่วยศาสตราจารย์  ภาควิชาจุลชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2533 - รองศาสตราจารย์ ภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2541 – ศาสตราจารย์อาคันตุกะ (Visiting Professor) มหาวิทยาลัยโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
พ.ศ. 2545-ปัจจุบัน - ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์  ประจำภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2549–ปัจจุบัน - Collaborative Professor มหาวิทยาลัยโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ตำแหน่งบริหาร
พ.ศ. 2537-2541 - หัวหน้าภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2542–2545 - รองคณบดี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2545–ปัจจุบัน - หัวหน้าหน่วยความร่วมมือการวิจัยด้านวิทยาศาสตร์ชีวภาพและเทคโนโลยีชีวภาพ แห่งมหาวิทยาลัยมหิดลและ
มหาวิทยาลัยโอซากะ (MU-OU:CRC) ซึ่งเป็นหน่วยงานแรกที่มหาวิทยาลัยโอซากะได้มาร่วมตั้งสำนักงานดำเนินงาน นอกประเทศญี่ปุ่น
ตำแหน่งในสมาคมและองค์กรต่าง ๆ
พ.ศ. 2538–2541 - คณะทำงานโครงการกลุ่มศึกษาวิจัยระดับปริญญาเอกด้านเทคโนโลยีชีวภาพและชีววิทยาโมเลกุล สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.)
พ.ศ. 2543–ปัจจุบัน - ผู้ประสานงานสถาบันร่วม โครงการพัฒนาบัณฑิตศึกษาและการวิจัยสาขาเทคโนโลยีชีวภาพเกษตร
พ.ศ. 2548–ปัจจุบัน - ประธานคณะอนุกรรมการเพื่อความปลอดภัยทางชีวภาพด้านจุลินทรีย์ ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ
พ.ศ. 2548–ปัจจุบัน - อนุกรรมการเทคโนโลยีชีวภาพด้านการแพทย์ ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ
พ.ศ. 2550-ปัจจุบัน - กองบรรณาธิการวารสาร Journal of Bioscience and Bioengineering ของประเทศญี่ปุ่น
เกียรติคุณและรางวัล

พ.ศ. 2521–2522 - UNESCO Fellowship
พ.ศ. 2523–2527 - Monbusho Scholarship
พ.ศ. 2533–2534 - Rockefeller Fellowship
พ.ศ. 2533 - รางวัลนักวิจัยดีเด่นสาขาเทคโนโลยีชีวภาพ กองทุนทะกูชิ (Taguchi Prize) จากมูลนิธิส่งเสริมเทคโนโลยีชีวภาพแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2535 - รางวัลนักวิจัยสตรีรุ่นเยาว์ดีเด่นทางด้านข้าวของเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ (IRRI Award) จากสถาบันวิจัยข้าวนานาชาติ ประเทศฟิลิปปินส์
พ.ศ. 2548 - รางวัลอาจารย์ตัวอย่าง จากสภาคณาจารย์ มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2549 - ศิษย์เก่าดีเด่นบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2549 - อาจารย์ดีเด่นแห่งชาติ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ของที่ประชุมสภาประธานอาจารย์มหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย
ผลงานด้านการวิจัย

ศาสตราจารย์ ดร.วัฒนาลัย ปานบ้านเกร็ด ได้ทำงานวิจัยด้านพันธุวิศวกรรมมาแล้วเป็นเวลากว่า 25 ปี ถือว่าเป็นนักวิชาการในระยะบุกเบิกคนหนึ่งของประเทศไทยในสาขาดังกล่าว แม้แต่ในช่วงที่ศึกษาในระดับปริญญาเอก ก็เป็นนักศึกษาคนที่สองของมหาวิทยาลัยโอซากะ ที่ศึกษางานด้านพันธุวิศวกรรมโดยได้โคลนยีนจากเชื้อที่แยกจากดิน โดยเฉพาะเป็นยีน xylanase ยีนแรกที่โคลนได้ในโลก ซึ่งในสมัยยี่สิบกว่าปีก่อนนั้นเป็นที่ตื่นเต้นมาก และได้จดสิทธิบัตรกับบริษัทในประเทศญี่ปุ่น เมื่อกลับมาทำงานใหม่ ๆ เป็นช่วงที่ประเทศชาติมีวิกฤติเศรษฐกิจครั้งแรก ทำให้ขาดแคลนงบประมาณและการวิจัยในสาขาพันธุวิศวกรรม และดำเนินงานได้ค่อนข้างล่าช้าเป็นอย่างมาก เนื่องจากต้องใช้เครื่องมือและสารเคมีต่าง ๆ หลายอย่างที่แตกต่างจากที่มีอยู่เดิม แต่ก็ไม่ได้ย่อท้อ ได้เริ่มศึกษาการโคลนยีนและการแสดงออกของยีนจากเชื้อ Bacillus อาทิ chitinase ยีนที่สร้าง crystal toxin ฆ่าหนอนแมลงศัตรูพืช ซึ่งการศึกษาวิจัยจะเน้นหนักไปทางด้านการควบคุม การแสดงออกของยีนและการทำงานของยีนทุกระดับของการควบคุม รวมทั้งการทำงานของโปรตีน และการสร้างยีนผสม (hybrid gene) เพื่อให้ยีนเปลี่ยนระยะการแสดงออกจากระยะเซลล์กำลังเจริญเติบโต ไปแสดงออกในระยะเซลล์สร้างสปอร์ เป็นต้น งานด้านการใช้เอนไซม์จากเชื้อที่แยกได้ที่สามารถเปลี่ยนน้ำตาลซูโครสไปเป็นน้ำตาลพาลาติโนส ซึ่งเป็นน้ำตาลที่ไม่ทำให้ฟันผุ ขณะนี้กำลังอยู่ในระหว่างการยื่นจดสิทธิบัตรของเชื้อและเอนไซม์ รวมทั้งยีนที่เกี่ยวข้องในประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังได้พัฒนาชุด PCR Kit เพื่อตรวจหา Salmonella และตรวจหา Enterotoxin genes ใน Bacillus cereus ซึ่งสามารถใช้เป็นวิธีการตรวจการปนเปื้อนของเชื้อในอาหารได้รวดเร็วขึ้น
ศาสตราจารย์ ดร.วัฒนาลัย ปานบ้านเกร็ด มีผลงานวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิชาการระดับนานาชาติ จำนวน 47 เรื่อง เป็นบรรณาธิการจัดทำหนังสือคู่มือปฏิบัติการวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพ "เทคนิคทางอณูพันธุศาสตร์และพันธุวิศวกรรม" ซึ่งเป็นคู่มือปฏิบัติการที่ให้ข้อมูลเทคนิคต่าง ๆ ด้านพันธุวิศวกรรม อย่างละเอียดและได้รับความนิยมสูงมาก เป็นอาจารย์ที่เอาใจใส่ดูแลนักศึกษาในทุกด้าน ทั้งด้านวิชาการ การวิจัย ทัศนคติและความรู้ตัวในด้านต่าง ๆ เนื่องจากในทางส่วนตัวจะเป็นผู้สนใจในศาสตร์หลายสาขา เช่น ประวัติศาสตร์ การเมือง การเกษตร การทำอาหาร และความรู้ในเรื่องต่าง ๆ ลูกศิษย์ของอาจารย์ที่มาทำวิจัยด้วย จะถืออาจารย์เป็นเอนไซโคลปีเดียที่จะสามารถสอบถามได้ตลอดเวลา สำหรับเทคนิคทางด้านวิจัย จะมีเทคนิคเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คิดค้นขึ้นเอง มาแนะนำนักศึกษาเพื่อช่วยให้งานวิจัยที่มีความละเอียดอ่อนของพันธุวิศวกรรมได้ผลดีตามต้องการ ช่วยทำให้งานวิจัยผ่านไปได้ดี ศาสตราจารย์ ดร.วัฒนาลัย มีลูกศิษย์ที่มาทำวิจัยโดยตรง ในระดับปริญญาตรีไม่ต่ำกว่า 50 คน ระดับปริญญาโทมากกว่า 30 คน และระดับปริญญาเอก 12 คน วิทยานิพนธ์ของนักศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาที่อยู่ในความดูแลของ ศาสตราจารย์ ดร. วัฒนาลัย สามารถคว้ารางวัลและการเชิดชูเกียรติมากกว่า 3 เรื่อง นอกจากนี้ยังมีส่วนร่วมโดยเป็นคณะกรรมการควบคุมและสอบวิทยานิพนธ์ ในระดับปริญญาโทและเอกทั้งในและนอกมหาวิทยาลัยมหิดลอีกจำนวนมาก จนกระทั่งได้รับรางวัลอาจารย์ตัวอย่าง จากสภาคณาจารย์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี พ.ศ. 2548 และรางวัลอาจารย์ดีเด่นแห่งชาติ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ของที่ประชุมสภาประธานอาจารย์มหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2549
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2552 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
จังหวัด

สำหรับจังหวัดของประเทศไทยโดยเฉพาะ ดูที่ จังหวัดของประเทศไทย
จังหวัด หรือ มณฑล (อังกฤษ: province) คือชื่อเรียกหน่วยการปกครองระดับหนึ่ง โดยปกติจะเป็นระดับใหญ่ที่สุดในประเทศ หรือรัฐ (ลำดับแรกในการแบ่งการปกครอง) คำว่าจังหวัดใช้เรียก province ในประเทศไทย ส่วนมณฑลใช้กับบางประเทศ เช่น มณฑลยูนนาน (Yunnan Province) ในประเทศจีน
จำนวนจังหวัด (หรือมณฑล) ในแต่ละประเทศ

| ประเทศ | ชื่อท้องถิ่น | จำนวนจังหวัด |
| --- | --- | --- |
| ประเทศกรีซ | กรีก: επαρχία | 73 |
| ประเทศกัมพูชา | เขมร: ខេត្ត (เขตต์) | 24 |
| ประเทศกาบอง | ฝรั่งเศส: province | 9 |
| ประเทศกินี | สเปน: provincia | 7 |
| ประเทศเกาหลีใต้ | เกาหลี: 도, 道 | 14 |
| ประเทศเกาหลีเหนือ | เกาหลี: 도, 道 | 9 |
| ประเทศคาซัคสถาน | คาซัค: облысы / oblysy รัสเซีย: область | 14 |
| ประเทศคิวบา | สเปน: provincia | 15 |
| ประเทศคีร์กีซสถาน | คีร์กีซ: област รัสเซีย: область | 7 |
| ประเทศเคนยา |  | 8 |
| ประเทศจีน | จีน: 省 | 22 + 1 |
| ประเทศชิลี | สเปน: provincia | 51 |
| ประเทศซาอุดีอาระเบีย | อาหรับ: منطقة | 13 |
| ประเทศซิมบับเว | อังกฤษ: province | 8 |
| ประเทศแซมเบีย | อังกฤษ: province | 9 |
| หมู่เกาะโซโลมอน |  | 9 |
| ประเทศเซาตูเมและปรินซิปี | โปรตุเกส: province | 2 |
| ประเทศตุรกี | ตุรกี: il | 81 |
| ประเทศเติร์กเมนิสถาน | เติร์กเมน: welayat | 5 |
| ประเทศทาจิกิสถาน | ทาจิก: Вилоят | 3 |
| ประเทศไทย | จังหวัด | 76 + กรุงเทพมหานคร (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น) |
| ประเทศเนเธอร์แลนด์ | ดัตช์: provincie | 12 |
| ประเทศบัลแกเรีย | บัลแกเรีย: област | 28 |
| ประเทศเบลเยียม | ดัตช์: provincie ฝรั่งเศส: province | 10 |
| ประเทศเบลารุส | เบลารุส: вобласць | 6 |
| ประเทศโบลิเวีย | สเปน: provincia | 112 |
| ประเทศปากีสถาน | อูรดู: صوب | 4 |
| ประเทศปานามา | สเปน: provincia | 9 |
| ประเทศปาปัวนิวกินี |  | 19 |
| ประเทศเปรู | สเปน: provincia | 195 |
| ประเทศโปแลนด์ | โปแลนด์: województwo | 16 |
| ประเทศฟีจี | ฟีจี: yasana | 14 |
| ประเทศฟินแลนด์ | ฟินแลนด์: läänit สวีเดน: län | 6 |
| ประเทศฟิลิปปินส์ | ตากาล็อก: lalawigan หรือ probinsya | 81 |
| ประเทศมาดากัสการ์ |  | 6 |
| ประเทศยูเครน | ยูเครน: область | 24 |
| ประเทศรวันดา | intara | 12 |
| ประเทศลาว | ลาว: ແຂວງ | 16 |
| ประเทศวานูอาตู |  | 6 |
| ประเทศเวียดนาม | เวียดนาม: tỉnh | 58 |
| ประเทศศรีลังกา | สิงหล: පළාත ทมิฬ: மாகாணம் | 9 |
| ประเทศสเปน | สเปน: provincia | 50 |
| สาธารณรัฐโดมินิกัน | สเปน: provincia | 33 |
| ประเทศอัฟกานิสถาน |  | 24 |
| ประเทศอาร์เจนตินา | สเปน: provincia | 23 |
| ประเทศอาร์มีเนีย | อาร์มีเนีย: մարզ | 11 |
| ประเทศอิเควทอเรียลกินี | สเปน: provincia | 7 |
| ประเทศอิตาลี | อิตาลี: provincia | 110 |
| ประเทศอินโดนีเซีย | อินโดนีเซีย: provinsi | 29 |
| ประเทศอิหร่าน | เปอร์เซีย: استان | 30 |
| ประเทศอุซเบกิสถาน | อุซเบก: viloyat | 12 |
| ประเทศเอกวาดอร์ | สเปน: provincia | 22 |
| ประเทศแอฟริกาใต้ |  | 9 |
| ประเทศแอลจีเรีย | อาหรับ: ولاية‎ | 48 |
| ประเทศโอมาน | อาหรับ: ولاية‎ | ประมาณ 60 |
| ประเทศไอร์แลนด์ | ไอริช: cúige อังกฤษ: province | 4 |
เทียนชัย สมยาประเสริฐ

เทียนชัย สมยาประเสริฐ ( หรือบางทีก็มักเขียนว่า สมญาประเสริฐ) เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง นักแต่งเพลง โฆษกประจำวิก หัวหน้าวงดนตรี เจ้าของคณะรำวง นักมวย และโด่งดังมากๆ กับบทบาทนักจัดรายการ เทียนชัยเป็นนักจัดรายการวิทยุคนแรกที่เปิดเพลงดาวลูกไก่ เรียกได้ว่า พร ภิรมย์ ร้องแผ่นยังอุ่นๆ จากห้องอัดก็นำมาเปิดเลย แล้วยังบอกคนฟังให้รอดาวลูกไก่ ตอน 2 เพราะกำลังอัดอยู่ หลังอัดเสร็จก็รีบนำมาเปิดต่อทันที ส่งผลให้เพลงดาวลูกไก่ ดังตั้งแต่วันแรกที่เปิด
ประวัติ

เทียนชัยมีชื่อจริงว่า เฉลิม สมยาประเสริฐ เป็นคนตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2477 เป็นคนสุดท้องของพี่น้อง 9 คน ครอบครัวค้าขายในตลาดมหาชัย เรียนจบป.4 โรงเรียนเทศบาล 8 ที่ใกล้ๆบ้าน พ่อพามาอยู่กับป้าที่ตลาดพลู ธนบุรี และได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนวัดหมู เป็นนักกีฬาและนักร้องตัวยงของโรงเรียน เคยคว้ารางวัลชนะเลิศจากการร้องประกวดด้วยเพลงชายไร้โบสถ์ มีเพื่อนฝูงมากเพราะใจนักเลงกล้าได้กล้าเสียหนักไปทางบู๊ เรียนได้แค่ ม.4 พ่อเห็นท่าไม่ไหวเพราะเดินเลยโรงเรียนเป็นประจำ เลยให้ออกมาช่วยป้าทำสวน ขยันขันแข็งได้ 6 ปีก็เบื่อทำสวน กลับบ้านมาสมัครเป็นโฆษกประจำวิกมหาชัย พอมีหนังเข้าฉายก็จะตะโกนโหวกเหวกเอ็ดตะโรทั้งตลาด
เทียนชัย ทำหน้าที่โฆษกอย่างดีอยู่ 6 ปี ก็ได้พบกับครูทวี ใจมีบุญ หัวหน้าค่ายมวยใจมีบุญ ครูเห็นหน่วยก้านดีชักชวนมาฝึกชกมวย ได้ชื่อว่า ชาญชัย ใจมีบุญ ขึ้นสังเวียนได้ 4 ปี อายุครบเกณฑ์ทหารไปรับใช้ชาติประจำโรงเรียนนายเรือ จ. สมุทรปราการ ได้เป็นนักมวยสมัครเล่นของกองทัพเรือด้วย ชกมวยสร้างชื่อให้กองทัพจนครบ 2 ปี จากทหารเกณฑ์ออกมาตั้งวงรำวงคณะเทียนชัย ดังกระฉ่อนไปทั่วมหาชัยยันท่าฉลอม