stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิวัฒนาการกระดูกหูสำหรับได้ยินของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
ประวัติทางวิวัฒนาการ > ภาพรวมของหลักฐานดึกดำบรรพ์ > กระดูกขากรรไกรและหูคล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

ในขณะที่ dentary ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ในยุคไทรแอสซิก ข้อต่อ quadrate-articular ที่เก่าแก่กว่าก็หมดประโยชน์ไปเรื่อย ๆ
แม้ว่า กระดูกบางชิ้นจะหายไป แต่ quadrate (ซึ่งอยู่ต่อกับกระดูกโกลน), articular (ซึ่งต่อกับ quadrate), และ angular (ซึ่งต่อกับ articular) ก็กลายเป็นกระดูกอิสระที่สัมพันธ์กับกระดูกโกลน
ซึ่งเกิดขึ้นอย่างน้อยสองครั้งใน mammaliformes
ส่วนสัตว์กลุ่ม Multituberculates (สัตว์คล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีฟันเป็นตุ่ม ๆ) 
ซึ่งมีชีวิตตั้งแต่ 160 ล้านปีก่อน (กลางยุคจูแรสซิก) จนถึง 35 ล้านปีก่อน (ต้นสมัยโอลิโกซีน) 
มีข้อต่อขากรรไกรที่มีแต่กระดูก dentary และ squamosal โดยที่ quadrate และ articular ได้กลายเป็นส่วนของหูชั้นกลางแล้ว
แต่ว่าลักษณะต่าง ๆ ของฟัน ขากรรไกร และกะโหลกศีรษะก็ยังต่างจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างสำคัญ
ในสายพันธุ์ที่ใกล้ชิดกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมากที่สุด ขากรรไกรของ Hadrocodium (ประมาณ 195 ล้านปีก่อนในยุคจูแรสซิกต้น ๆ) แสดงนัยว่า 
สัตว์หรือว่าบรรพบุรุษใกล้ ๆ อาจเป็นสัตว์พวกแรกที่มีหูชั้นกลางเหมือนกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมแทบสมบูรณ์
คือ มันไม่มีร่องที่ด้านหลังของขากรรไกรล่าง ซึ่งเป็นที่ยึดแก้วหูของ therapsid และ mammaliformes ก่อน ๆ
การไม่มีร่องเช่นนี้แสดงนัยว่า หูของ Hadrocodium เป็นส่วนของกระดูกหุ้มสมอง เหมือนกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และดังนั้น กระดูกเดิมที่เป็น articular และ quadrate ได้กลายเป็นส่วนของหูชั้นกลาง คือได้กลายเป็นกระดูกค้อนและกระดูกทั่งแล้ว
แต่ว่ากระดูก dentary ก็ยังมีช่องเว้าที่ด้านหลังซึ่งสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมไม่มี ซึ่งแสดงนัยว่า dentary อาจมีรูปร่างแบบนี้ถ้า articular และ quadrate ยังเป็นส่วนของข้อต่อกระดูกขากรรไกร
มีการเสนอในปี 2548 ว่า ช่องเว้าที่ค่อนข้างใหญ่ของกระดูกขากรรไกรของโมโนทรีมต้นยุคครีเทเชียสสกุล Teinolophos 
เป็นหลักฐานข้อต่อขากรรไกรของบรรพบุรุษสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (pre-mammalian)
คือเพราะว่า therapsid และ mammaliform หลายชนิดก็มีช่องเว้านี้เหมือนกัน ซึ่งเป็นจุดต่อกับกระดูก articular กับ angular และดังนั้น Teinolophos จึงมีหูชั้นกลางเหมือนกับบรรพบุรุษสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
และดังนั้น วิวัฒนาการของกระดูกหูของหูชั้นกลางแบบสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมของโมโนทรีม จึงเกิดขึ้นอย่างเป็นอิสระจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ
แต่การวิเคราะห์ปี 2551 สรุปว่า Teinolophos เป็นตุ่นปากเป็ดอย่างสมบูรณ์ และส่วนเว้านั้นเป็นช่องสำหรับเส้นประสาทจำนวนมากที่มาจากตัวรับกระแสไฟฟ้าและแรงสั่นที่ปาก (ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของตุ่นปากเป็ดในบรรดาโมโนทรีม) และดังนั้น รอยเว้าจึงไม่ใช่เป็นหลักฐานว่า Teinolophos มีข้อต่อขากรรไกรและหูชั้นกลางเหมือนกับบรรพบุรุษสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
แต่ก็แปลกดีว่า ผู้เขียน 2 ท่านในงานปี 2548 ก็เป็นผู้เขียนงานปี 2551 ด้วย แถมงานหลังก็คัดค้านงานแรก
ซากดึกดำบรรพ์ช่วงเปลี่ยนสภาพที่ค้นพบในปี 2550 เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมยุคต้น ๆ สกุล Yanoconodon จาก 125 ล้านปีก่อนในมหายุคมีโซโซอิก ที่กระดูกหูทั้งสามได้แยกออกจากขากรรไกรแล้วทำหน้าที่ทางการได้ยินในหูชั้นกลาง แต่กระดูกก็ยังเชื่อมกับขากรรไกรผ่านกระดูกที่เรียกว่า Meckel's cartilage แต่โดยเป็นกระดูกแข็ง ซึ่งในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมต่อ ๆ มาจะเป็นกระดูกอ่อนที่หายไปในช่วงพัฒนาการ
ประวัติทางวิวัฒนาการ > ภาพรวมของหลักฐานดึกดำบรรพ์ > ผลต่อการได้ยิน

พิสัยความถี่และความไวเสียงของหูจะขึ้นอยู่กับรูปร่างและระเบียบของกระดูกหูชั้นกลาง
ใน synapsid ต้น ๆ เช่น pelycosaur กระดูก quadrate และ articular เป็นข้อต่อขากรรไกร ซึ่งจำกัดการใช้กระดูกเหล่านี้เพื่อเปลี่ยนพิสัยความถี่เสียงของหู
แต่เมื่อกระดูกเหล่านี้ไม่เป็นส่วนของกระดูกขากรรไกรแล้ว การเปลี่ยนแปลงกระดูกเพื่อการได้ยินก็จะไม่มีผลต่อการทำงานของขากรรไกร และนี่ทำให้สามารถเกิดวิวัฒนาการของกระดูกอย่างไม่จำกัดในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
และโดยยุคจูแรสซิก หูที่เป็นลักษณะเฉพาะของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมก็เริ่มปรากฏแล้ว โดยที่กระดูก angular ได้กลายมาเป็น tympanic annula (ซึ่งเป็นกระดูกค้ำจุนแก้วหู) ในขณะที่ articular และ quadrate ได้กลายมาเป็นกระดูกค้อนและกระดูกทั่งตามลำดับ โดยเชื่อมเป็นลูกโซ่กับกระดูกโกลน
กระดูกหูทั้งสามทำหน้าที่เป็นระบบจับคู่อิมพีแดนซ์ เพื่อปรับปรุงการถ่ายทอดเสียงเพื่อให้ได้ยินดีขึ้น
การเปลี่ยนสภาพของกระดูกหูเหล่านี้มีหลักฐานดีที่สุด
ในเรื่องทางวิวัฒนาการทั้งหมด และซากดึกดำบรรพ์ที่ค้นพบใหม่ ๆ และมาจากยุคเปลี่ยนสภาพ 
ก็ได้ปรับปรุงความเข้าใจในเรื่องนี้ให้ดีขึ้น
แต่ก็แสดงด้วยว่า นี่ไม่ใช่กระบวนการเปลี่ยนสภาพแบบเป็นเส้นตรงจากขากรรไกร (ข้อต่อแบบ quadrate-articular) และหูชั้นกลาง (กระดูกโกลนเป็นกระดูกหูเดียว) ของ therapsid ต้น ๆ มาสู่กายวิภาคหูของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมปัจจุบัน
ประวัติทางวิวัฒนาการ > ภาพรวมของหลักฐานดึกดำบรรพ์ > การคัดเลือกโดยธรรมชาติ

มีการเสนอว่า การคัดเลือกโดยธรรมชาติอาจเป็นปัจจัยผลักดันโครงสร้างหูชั้นกลางของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมยุคต้น ๆ หลายอย่างค่อนข้างเล็ก และฟันแสดงว่า พวกมันเป็นสัตว์กินแมลง
ถ้าพวกมันเป็นสัตว์เลือดอุ่นเหมือนกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมปัจจุบัน ก็อาจเป็นสัตว์หากินกลางคืนด้วย
ซึ่งเข้ากับจินตภาพยอดนิยมของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมว่าเป็นสัตว์เล็ก ๆ หากินแมลงเวลากลางคืน และมีชีวิตรอดในระบบนิเวศเฉพาะ ๆ ที่ไดโนเสาร์ใหญ่ผู้ครองโลกในยุคเดียวกันเข้าไม่ถึง
การได้ยินเสียงที่ดีกว่า โดยเฉพาะที่ความถี่สูง ก็จะเป็นประโยชน์ต่อสัตว์หากินกลางคืน โดยเฉพาะเพื่อตรวจจับหาแมลง
สถานการณ์เยี่ยงนี้ เข้ากับความได้เปรียบโดยการคัดเลือกอันเป็นปัจจัยเสริมให้เกิดการเปลี่ยนสภาพ
ประวัติและภาพรวม

ถ้าอนุมานนอกช่วงการเกิดสัณฐานช่วงพัฒนาการ (developmental morphogenesis) จากงานศึกษาทางพันธุกรรม ให้เข้ากับหลักฐานซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมต้น ๆ วิวัฒนาการของหูชั้นกลางในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมต้น ๆ ก็จะเป็นกรณีศึกษาแบบบูรณาการที่แสดงว่า พัฒนาการสามารถมีผลเชิงกลต่อการเปลี่ยนรูปของคอมเพล็กซ์โครงสร้างสำคัญในกระบวนการวิวัฒนาการได้อย่างไร
แม้ว่ากระดูกโกลนจะมีอยู่ในสัตว์สี่ขาหลายอย่าง แต่การเพิ่มทั้งกระดูกค้อนและกระดูกทั่ง (หรือ quadrate และ articular) ในหูชั้นกลางอันเป็นลักษณะเฉพาะของกลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ได้แยกกลุ่มออกจากสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ ทั้งหมด
ในอดีตเวลาหนึ่ง ต้นไม้ชีวิตจึงได้ปรากฏเหมือนกับไม่สืบตอน
แต่โดยต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็เกิดสมมติฐานว่า กระดูกเหล่านี้ไม่ใช่อะไรใหม่โดยสิ้นเชิง 
แต่เป็นกระดูก 2 ชิ้นในขากรรไกรของสัตว์ที่ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ
สมมติฐานนี้มีเหตุผล และไม่ใช่เพราะการมีกระดูกหูสามชิ้นเท่านั้น แต่เพราะลักษณะทางกายวิภาคอื่น ๆ เช่น เส้นทางของเส้นประสาทในศีรษะ
เมื่อสาขาชีววิทยาเชิงวิวัฒนาการเริ่มขยายตัว จึงได้ปฏิบัติต่อความสัมพันธ์เช่นนี้เหมือนว่า สัตว์เหล่านี้ (สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และสัตว์มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ) สืบเชื้อสายร่วมกัน
เพื่อที่คำอธิบายทางวิวัฒนาการจะสมเหตุผล กระดูกจึงต้องเปลี่ยนหน้าที่จากเป็นส่วนของกลไกการกินอาหารคือข้อต่อขากรรไกร ไปเป็นส่วนของการได้ยินเท่านั้น
ซึ่งหมายความว่า จะต้องมีซากดึกดำบรรพ์ที่แสดงสภาพในระหว่าง คือแสดงการสืบต่อของสองหน้าที่นี้
การค้นพบซากดึกดำบรรพ์ของ Morganucodon และอื่น ๆ จึงทำให้มีตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมในเรื่องนี้
เพราะว่า ซากที่พบมีข้อต่อขากรรไกรทั้งสองอย่าง คือ แบบ "สัตว์เลื้อยคลานเก่า" และแบบ "สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมใหม่" 
เป็นหลักฐานยืนยันรูปแบบการอนุมานจากสาขากายวิภาคเปรียบเทียบไปยังสาขาชีววิทยาเชิงวิวัฒนาการ (ดูคำพูดของ Zhe-Xi Luo ด้านบน)
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมต้น ๆ โดยทั่วไปเป็นสัตว์เล็ก ๆ และน่าจะเป็นสัตว์หากินแมลงเวลากลางคืน
ทฤษฎีนี้ใช้อธิบายกลไกทางวิวัฒนาการที่ขับเคลื่อนความเปลี่ยนแปลงได้
เพราะด้วยกระดูกหูเล็ก ๆ ในหูชั้นกลาง สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจึงสามารถขยายพิสัยความถี่เสียงที่ได้ยิน ซึ่งช่วยตรวจจับหาแมลงในที่มืด
ทฤษฎีการคัดเลือกโดยธรรมชาติก็จะสามารถอธิบายชัยชนะของคุณลักษณะเยี่ยงนี้
บันทึกนภา

ในวิชาเทววิทยาและมนุษยปรัชญา บันทึกนภา (อังกฤษ: Akashic records) หรือ อากาศานุกรม (มาจากศัพท์สันสกฤตว่า आकाश "อากาศ" อันแปลว่าท้องฟ้า) คือประมวลองค์ภูมิทั้งหมดของมวลมนุษย์ ทั้งการกระทำ, คำพูด, ความคิด, อารมณ์ และเจตนา ซึ่งได้เคยเกิดขึ้นมาในอดีต กำลังเกิดขึ้นในปัจจุบัน หรือจะเกิดขึ้นในอนาคต นักเทววิทยาเชื่อว่าองค์ภูมิเหล่านี้จะถูกจารึกไว้ในร่างปราศกายเนื้อระดับอนุภาคที่เรียกว่ากายทิพย์ (Etheric body) แม้บันทึกนภานี้จะปรากฏหลักฐานโดยเรื่องเล่าแต่ก็ไม่มีหลักฐานใดๆทางวิทยาศาสตร์มาพิสูจน์
นักเทววิทยาชาวอังกฤษ อลิซ ไบลีย์ (Alice Bailey) ได้อธิบายว่าบันทึกนภานั้น เปรียบเสมือนม้วนฟิมล์ภาพยนตร์เรื่องหนึ่งที่มีความยาวอย่างเหลือคณานับ บันทึกความประสงค์และความเป็นไปทั้งหมดบนผืนแผ่นดินโลกของดาวเคราะห์ดวงนี้ ผู้ที่ได้รับชมม้วนฟิมล์นี้จะเห็นภาพความเป็นไปทั้งหมดของมนุษย์ทุกผู้ชนตั้งแต่โลกถือกำเนิด ความเป็นไปและวิวัฒนาการของวงศ์สัตว์โลกทั้งมวล ตลอดจนกรรมทั้งหมดของทุกดวงจิตมนุษย์ตั้งแต่ถือกำเนิดเป็นดวงจิตขึ้นมา การได้รับชมม้วนฟิมล์นี้อาจสามารถอธิบายถึงการมีญาณหยั่งรู้อนาคต อย่างไรก็ตาม มีผู้เชี่ยวชาญเท่านั้นที่จะสามารถจำแนกออกว่าภาพที่ตนเห็นเป็นแค่ความฝันที่เกิดขึ้นจากจิตนาการหรือเป็นภาพจากบันทึกนภา
หลุยส์ วิตตอง

| --- | --- |
 
ร้านสาขาเรือธงที่ ช็องเซลีเซ ปารีส
ประเภท: ส่วนหนึ่งของบริษัทผู้ถือหุ้น
อุตสาหกรรม: ขายปลีก
ก่อตั้ง: 1854; 170 ปีที่แล้ว (1854)
ผู้ก่อตั้ง: หลุยส์ วิตตอง
สำนักงานใหญ่: ปารีส, ฝรั่งเศส
จำนวนที่ตั้ง: 3,708 (2014)
บุคลากรหลัก: ปีแอโตร เบกการี (ประธานกรรมการบริหาร) เดลฟีเน อาโนลด์ (รองประธาน) นีกอลา แฌ็สเกียร์ (ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์แผนกสตรี)  ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ (ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์แผนกบุรุษ) 
ผลิตภัณฑ์: สินค้าฟุ่มเฟือย
รายได้:  $ 10 พันล้าน (2016)
พนักงาน: 121,289 (2014)
บริษัทแม่: แอลวีเอ็มเอช โมเอต์ เฮนเนสซี่ หลุยส์ วิตตอง
เว็บไซต์: louisvuitton.com
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
หลุยส์วิตตองมาย์ตีเยร์ (ฝรั่งเศส: Louis Vuitton Malletier) หรือมักเรียกว่า หลุยส์วิตตอง (Louis Vuitton) และย่อว่า แอลวี (LV) เป็นบริษัทเครื่องแต่งกายตามสมัยนิยมซึ่งนายหลุยส์ วิตตอง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1854 และเป็นเจ้าของยี่ห้อ หลุยส์ วิตตอง (Louis Vuitton ลุยวิตตง) อักษรย่อแอลวีดังกล่าวปรากฏบนผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ของบริษัทซึ่งมีตั้งแต่กระเป๋าหรูหรา สินค้าทำจากหนังสัตว์ ไปจนถึงเสื้อผ้าสำเร็จรูป รองเท้า นาฬิกา เครื่องประดับ แว่นตา และหนังสือ ปัจจุบัน หลุยส์วิตตองเป็นบริษัทด้านเครื่องแต่งกายตามสมัยนิยมชั้นนำแห่งหนึ่งของโลก ผลิตและขายสินค้าของตนเองทางร้านที่ตนเป็นเจ้าของ ผ่านห้างสรรพสินค้า และผ่านระบบอี-คอมเมิร์ซ นอกจากนี้ ยี่ห้อหลุยส์ วิตตอง ยังได้รับการขนานนามว่ามีมูลค่าสูงสุดติดต่อกันหกปี (ค.ศ. 2006 ถึง 2012) ด้วย
ประวัติ > ก่อตั้งขึ้นก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1

หลุยส์ วิตตอง ก่อตั้งโดย "หลุยส์ วิตตอง" ในปี ค.ศ.1854 ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยปี ค.ศ.1885 บริษัท ได้เปิดร้านสาขาแรกในกรุงลอนดอน จากที่มีการเลียนแบบอย่างต่อเนื่องของหลุยส์ วิตตองแล้ว วิตตองจึงสร้างรูปแบบใหม่ คือผ้าใบดามิเยร์ ในปี ค.ศ.1892 หลุยส์ วิตตอง ได้เสียชีวิต และฝ่ายบริหารของบริษัท ได้ส่งมอบกิจการให้กับลูกชายของเขา
ในปี ค.ศ.1896 "จอร์จ วิตตอง" ได้เปิดตัวกระเป๋าผ้าใบรูปแบบใหม่ คือ ผ้าใบมอนอแกรม
ในปี ค.ศ.1913 วิตตองได้เปิดร้านค้าใหม่ในช็องเซลีเซ เป็นร้านค้าสินค้าทางท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดในโลกในเวลานั้น ร้านยังเปิดในนิวยอร์ก มุมไบ วอชิงตัน ดี.ซี. ลอนดอน อะเล็กซานเดรีย และบัวโนสไอเรส
ในปี ค.ศ.1936 จอร์จ วิตตอง ได้เสียชีวิต และลูกชายของเขา "แกสตัน-หลุยส์ วิตตอง" คาดว่าจะได้ควบคุมบริษัทแทนพ่อของเขา
ประวัติ > ความร่วมมือ

ในสงครามโลกครั้งที่สอง หลุยส์ วิตตองได้เข้าร่วมมือกับระบอบนาซี ในช่วงเยอรมันยึดครองของฝรั่งเศส หนังสือฝรั่งเศสหลุยส์วิตตอง ฝรั่งเศสซากา ประพันธ์โดยนักข่าวฝรั่งเศส ชื่อ "สเตฟานี บอน วิซินิตี้" และเผยแพร่โดย "ปาริเซียน เอดิชั่นส์ เฟยาร์ด" บอกว่าสมาชิกของครอบครัววิตตอง ช่วยงานรัฐบาลหุ่นเชิดที่นำโดยนายจอมพลฟิลิปป์ เพเตน และเพิ่มความมั่งคั่งให้กับพวกเขา จากการทำธุรกิจกับชาวเยอรมัน ครอบครัววิตตองตั้งโรงงานเพื่อผลิตสิ่งประดิษฐ์อันน่ายกย่องให้กับเพเตน ซึ่งรวมถึงประติมากรรมมากกว่า 2,500 ชิ้น
แคโรไลน์ บาบูลล์ โฆษกของสำนักพิมพ์เฟยาร์ด กล่าวว่า "พวกเขาไม่ได้โต้แย้งอะไรในหนังสือ แต่พวกเขากำลังพยายามที่จะฝังมันโดยแกล้งทำเป็นมันไม่ได้อยู่" การตอบสนองต่อการเปิดตัวของหนังสือเล่มนี้ในปี ค.ศ.2004 โฆษกของ LVMH กล่าวว่า "นี่คือประวัติศาสตร์โบราณ หนังสือเล่มนี้ครอบคลุมช่วงเวลาที่ครอบครัวทำงานและนานก่อนที่มันจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของ LVMH เรามีความหลากหลาย อดทนกับทุกสิ่ง ที่ควรจะเป็นในบริษัทสมัยใหม่" และโฆษกของ LVMH ยังกล่าวเหน็บแนมกับนิตยสาร Le Canard enchaîné ว่า "เราไม่ได้ปฏิเสธข้อเท็จจริง แต่ที่น่าเสียใจที่ผู้เขียนวิซินิตี้ได้พูดเกินจริง เรายังไม่ได้สร้างแรงกดดันใดๆกับใคร ถ้าผู้สื่อข่าวต้องการตรวจสอบด้วยตัวเอง มันก็จะดีกับตัวผม"
ประวัติ > 1945 ถึง 2000

ในช่วงเวลานี้หลุยส์วิตตองเริ่มนำเอาหนังมาใช้ในผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ซึ่งมีตั้งแต่กระเป๋าและกระเป๋าถือขนาดเล็กไปจนถึงกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่ บริษัทได้ปรับปรุงลายผ้ามอนอแกรมในปี ค.ศ.1959 เพื่อเพิ่มความนุ่มนวลให้กับกระเป๋า เป็นที่เชื่อกันว่าในปี ค.ศ.1920 การปลอมแปลงได้กลายเป็นประเด็นสำคัญที่จะดำเนินต่อไปในศตวรรษที่ 21 ในปี 1966 กระเป๋าพาพิลลอนได้เปิดตัว (กระเป๋าทรงกระบอกที่ยังคงเป็นที่นิยมในปัจจุบัน) โดยปี ค.ศ.1977 มีรายได้ประจำปีไม่เกิน 70 ล้านฟรังก์ (48 ล้านบาท) หนึ่งปีต่อมาได้เปิดร้านครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ในกรุงโตเกียวและโอซะกะ ในปี ค.ศ.1981 บริษัทได้ร่วมมือกับ อเมริกาส์คัพ เพื่อสร้างหลุยส์วิตตองคัพ สำหรับการแข่งขันเรือยอชท์ หลังจากที่หลุยส์ วิตตอง ขยายสาขาในเอเชียด้วยการเปิดสาขาในกรุงไทเปในประเทศไต้หวันในปี ค.ศ.1983 และในกรุงโซลประเทศเกาหลีใต้ในปี ค.ศ.1984 ในปี ค.ศ.1985 สายหนังอีพิ ถูกนำมาใช้
เหตุการณ์สุดท้ายในศตวรรษที่ 20 มีการเปิดตัวบรรทัดมินิมอนอแกรม ในปี ค.ศ.1999 และในปี ค.ศ.2000 ได้เปิดร้านแรกในแอฟริกา ที่กรุงมาร์ราคิช ประเทศโมร็อกโก และในที่สุดการประมูลที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี โต๊ะเครื่องแป้ง ที่ได้รับการออกแบบโดยชารอน สโตน ถูกขายพร้อมกับเงินที่ได้รับนั้นไปบริจาคให้กับมูลนิธิวิจัยโรคเอดส์
ประวัติ > 2001 ถึง 2011

โดยปี ค.ศ.2001 สตีเฟน สโปรส ร่วมมือกับมาร์ค เจคอบส์ ออกแบบกระเป๋าวิตตองรุ่นจำนวนจำกัด ที่ให้ภาพกราฟฟิตีที่เขียนขึ้นในรูปแบบอักษรย่อ จาคอบส์ยังได้สร้างสร้อยข้อมือที่มีเสน่ห์ ซึ่งเป็นชิ้นแรกของเครื่องประดับจากแอลวี ภายในปีเดียวกัน
ในปี ค.ศ.2002 ได้มีการเปิดตัวคอลเลกชั่นนาฬิกาแทมเบอร์ ในช่วงปีนี้อาคารแอลวี ในโตเกียว ย่านกินซ่าถูกเปิด
ในปี ค.ศ.2004 หลุยส์ วิตตองได้ฉลองครบรอบ 150 ปี แบรนด์ยังคงเปิดตัวร้านค้าในนิวยอร์ก เซาเปาลู เม็กซิโกซิตี กังกุน และโจฮันเนสเบิร์ก นอกจากนี้ยังได้เปิดร้านค้าทั่วโลก และแห่งแรกในเซี่ยงไฮ้ จนถึงปี ค.ศ.2005 หลุยส์ วิตตอง เปิดร้านแห่งใหม่ในช็องเซลีเซ ในปารีส ซึ่งออกแบบโดยสถาปนิกชาวอเมริกันชื่อ เอริค คาร์ลสัน และได้เปิดตัวคอลเลกชั่นนาฬิกาอย่าง "สปีดี้"
ในปี ค.ศ.2010 หลุยส์ วิตตอง เปิดร้านที่หรูหราที่สุดในกรุงลอนดอน
ในช่วงต้นปี ค.ศ.2011 หลุยส์ วิตตองได้ว่าจ้าง คิม โจนส์ ในฐานะ "Men Ready-to-Wear Studio และ Style Director" เขากลายเป็นนักออกแบบชั้นนำของเสื้อผ้าบุรุษ ในขณะที่ทำงานภายใต้การกำกับบริษัทของมาร์ค เจคอบส์
เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ.2011 หลุยส์ วิตตอง เปิดตัวเกาะเมสัน  แห่งแรกในสิงคโปร์ ซึ่งเป็นแห่งแรกที่เปิดให้บริการในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ประวัติ > 2012–ปัจจุบัน

เมื่อวันที่กันยายน ค.ศ.2013 บริษัทได้ว่าจ้างดาร์เรน สปาซีอานี เพื่อเป็นผู้จัดเก็บอุปกรณ์เสริม เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ.2013 นีกอลา แฌ็สเกียร์ ได้รับการว่าจ้างให้มาแทนที่มาร์ค เจคอบส์ เป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของคอลเลกชั่นของผู้หญิง
เมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ.2014 เอดวร์ด ชไนเดอร์ ได้กลายเป็นหัวหน้าฝ่ายสื่อประชาสัมพันธ์และข่าวประชาสัมพันธ์ที่หลุยส์ วิตตอง ภายใต้เฟรเดริก วิงค์เลอร์ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการด้านการสื่อสารและเหตุการณ์ของหลุยส์ วิตตอง
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 เวอร์จิล แอบโล ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์แผนกเครื่องแต่งกายบุรุษ เขาเสียชีวิตในอีกสามปีถัดมาด้วยโรคมะเร็งเซลล์เยื่อบุผนังหลอดเลือด ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ รับตำแหน่งนี้แทนที่แอบโลตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 จนถึงปัจจุบัน
หลุยส์ วิตตอง ในประเทศไทย

บูติกหลุยส์ วิตตอง ในประเทศไทยมีทั้งหมดเก้าแห่งในเจ็ดสถานที่ ได้แก่ เอ็มโพเรียม, สยามพารากอน (มีบูติกสตรี และบูติกบุรุษ แยกออกจากกัน), ไอคอนสยาม (ย้ายมาจากโรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล กรุงเทพ ซึ่งเป็นบูติกแห่งแรกในไทยที่เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ ค.ศ. 1985 โดยมีร้านสำหรับลูกค้าทั่วไปและเอ็กซ์คลูซีฟสโตร์แยกออกจากกัน), เซ็นทรัล ภูเก็ต, เกษรอัมรินทร์ (สาขารูปแบบพิเศษที่ประกอบด้วยร้านค้า นิทรรศการ ร้านอาหาร และคาเฟ่), เซ็นทรัล ชิดลม และท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ นอกจากนี้ยังเคยมีบูติกที่เพนนินซูล่าพลาซ่า และเกษรเซ็นเตอร์ ด้วย
ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2022 หลุยส์ วิตตองได้จัดแสดงแฟชั่นโชว์สปิน-ออฟ คอลเลกชันสุภาพบุรุษเป็นครั้งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ณ เดอะ พินนาเคิล แอท ไอคอนสยาม โดยเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของเวอร์จิล แอบโล อดีตผู้กำกับศิลป์กลุ่มเครื่องแต่งกายบุรุษของแบรนด์ ซึ่งเสียชีวิตในเดือนพฤศจิกายนปีก่อนหน้านั้น สำหรับในประเทศไทย หลุยส์ วิตตอง ได้แต่งตั้งให้ ญาญ่า-อุรัสยา เสปอร์บันด์ นักแสดงหญิงชื่อดังเป็น Friend Of Louis Vuitton ประจำประเทศไทย นอกจากนี้ในปี 2023 หลุยส์ วิตตอง ยังได้แต่งตั้งให้ อุรัสยา เป็น House Ambassador คนแรกของแบรนด์ประจำประเทศไทย ถัดจากนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ปีถัดมา หลุยส์ วิตตอง ได้แต่งตั้งกันต์พิมุกต์ ภูวกุล (แบมแบม) เป็น House Ambassador ชาวไทยคนที่สอง และในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน บริษัทได้แต่งตั้งลิซ่า เป็น House Ambassador ชาวไทยคนที่สาม
โฆษณาสำหรับกระเป๋า หลุยส์ วิตตอง ในปี ค.ศ.1898
ร้านหลุยส์วิตตองในลูกาโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ร้านหลุยส์วิตตองในโทรอนโต ประเทศแคนาดา
ร้านหลุยส์วิตตองในใจกลางเมืองฮ่องกง
หลุยส์วิตตองตั้งอยู่บนถนนที่มีชื่อเสียงในช็องเซลีเซ
หลุยส์วิตตองในเยคาเตรินบุร์ก ประเทศรัสเซีย
หลุยส์วิตตองในบริกแกท, ลีดส์, สหราชอาณาจักร
หลุยส์ วิตตอง สาขาเกษรอัมรินทร์
บ็อบ แบ็กลันด์

| Bob Backlund |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Robert Louis Backlund
เกิด:  (1949-08-14) 14 สิงหาคม ค.ศ. 1949 (75 ปี) Princeton, Minnesota, United States
คู่สมรส: Corki Backlund (สมรส 1967)
บุตร: 1
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Bob Backlund Mr. Backlund
ส่วนสูง: 6 ฟุต 1 นิ้ว (185 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 234 ปอนด์ (106 กิโลกรัม)
มาจาก: Princeton, Minnesota
ฝึกหัดโดย: Eddie Sharkey
เปิดตัว: 1973
รีไทร์: 2018
โรเบิร์ต ลี "บ็อบ" แบ็กลันด์ (Robert Lee "Bob" Backlund) เกิดวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1949 อดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันของเวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น(WWF) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ บ็อบ แบ็กลันด์ (Bob Backlund) เป็นอดีตแชมป์ WWFที่ครองได้นานที่สุดเป็นอันดับ2 และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2013
ผลงานแชมป์ความสำเร็จ

Championship Wrestling from Florida
NWA Florida Tag Team Championship (1 time) – with Steve Keirn
George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame
Class of 2016
Georgia Championship Wrestling
NWA Georgia Tag Team Championship (1 time) – with Jerry Brisco
New Japan Pro-Wrestling
MSG Tag League (1980) – with Antonio Inoki
Greatest 18 Club inductee
Northeast Wrestling Federation
NEWF Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Match of the Year (1978) vs. Superstar Billy Graham on February 20
Match of the Year (1982) vs. Jimmy Snuka in a steel cage match on June 28
Most Hated Wrestler of the Year (1994)
Most Inspirational Wrestler of the Year (1977, 1981)
Rookie of the Year (1976)
Wrestler of the Year (1980, 1982)
Ranked No. 7 of the 500 best singles wrestlers of the PWI Years in 2003
Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
Modern Era (Class of 2008)
St. Louis Wrestling Club
NWA Missouri Heavyweight Championship (1 time)
Western States Sports
NWA Western States Heavyweight Championship (3 times)
World Wide Wrestling Federation/World Wrestling Federation/WWE
WWWF/WWF World Heavyweight Championship (2 times)
WWF Tag Team Championship (1 time) – with Pedro Morales
Slammy Award (1 time)
Most Eccentric (1994)
WWE Hall of Fame (Class of 2013)
Wrestling and Romance
WAR World Six-Man Tag Team Championship (1 time) – with Scott Putski and The Warlord
Wrestling Observer Newsletter
Best Technical Wrestler (1980)
Match of the Year (1980) vs. Ken Patera in a Texas Death match on May 19 in New York City, New York
Most Disgusting Promotional Tactic (1982) Being WWF Champion
Most Overrated Wrestler (1983)
Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2004)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
บ็อบ แบ็กลันด์ ที่ WWE.com
Bob Backlund ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ก่อนหน้า> ความสำเร็จ | ความสำเร็จ | บ็อบ แบ็กลันด์> ความสำเร็จ | ความสำเร็จ | ถัดไป> ความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| None (first) |  | MSG Tag League winner   (1980) |  | André the Giant & René Goulet |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
ครองแชมป์ WWF ในปี 1982
ครองแชมป์แท็กทีม WWF ร่วมกับ Pedro Morales ในปี 1980
ยุคทองของอิสลาม

นักวิชาการในห้องสมุดสมัยอับบาซียะฮ์ จากมะกอมะฮ์ของอัลฮะรีรี โดยยะห์ยา อิบน์ มะห์มูด อัลวาซิฏี แบกแดด ค.ศ. 1237
การพัฒนาแอสโตรเลบเป็นหนึ่งในความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์จากยุคทอง
ยุคทองของอิสลาม (อาหรับ: العصر الذهبي للإسلام) เป็นยุครุ่งเรืองทางวัฒนธรรม เศรษฐกิจ และวิทยาศาสตร์ในประวัติศาสตร์อิสลาม ตามธรรมเนียมถือว่าเริ่มตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 และเป็นที่เข้าใจกันว่าเริ่มขึ้นในรัชสมัยของเคาะลีฟะฮ์ฮารูน อัรเราะชีด (ค.ศ. 786–809) แห่งราชวงศ์อับบาซียะฮ์ ด้วยการเปิดบัยตุลฮิกมะฮ์ในแบกแดด เมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกในขณะนั้น ที่นั่น นักวิชาการอิสลามและผู้รู้รอบด้านจากทั่วสารทิศซึ่งมีภูมิหลังทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกันได้รับคำสั่งให้รวบรวมและแปลความรู้สมัยคลาสสิกของโลกเป็นภาษาซีรีแอกและภาษาอาหรับ
ตามธรรมเนียมถือกันว่ายุคทองของอิสลามสิ้นสุดลงพร้อมกับการล่มสลายของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์เนื่องจากการโจมตีของชาวมองโกลและการล้อมแบกแดดใน ค.ศ. 1258 นักวิชาการจำนวนหนึ่งกำหนดจุดสิ้นสุดของยุคทองไว้ในราว ค.ศ. 1350 โดยเชื่อมกับสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของตีมูร์ ในขณะที่นักประวัติศาสตร์และนักวิชาการสมัยใหม่จำนวนมากกำหนดจุดสิ้นสุดของยุคทองไว้ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ต่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยเชื่อมกับสมัยดินปืนอิสลาม (สมัยกลางของอิสลามอยู่ในช่วงคาบเกี่ยวกับยุคทองของอิสลาม โดยแหล่งข้อมูลหนึ่งกำหนดระยะเวลาไว้ระหว่าง ค.ศ. 900–1300)
อ่านเพิ่ม

George Makdisi "Scholasticism and Humanism in Classical Islam and the Christian West". Journal of the American Oriental Society 109, no.2 (1982)
Josef W. Meri (2005). Medieval Islamic Civilization: An Encyclopedia. Routledge. ISBN 0-415-96690-6. p. 1088.
Tamara Sonn: Islam: A Brief History. Wiley 2011, ISBN 978-1-4443-5898-8, pp. 39–79 (online copy, p. 39, ที่กูเกิล หนังสือ)
Maurice Lombard: The Golden Age of Islam. American Elsevier 1975
George Nicholas Atiyeh; John Richard Hayes (1992). The Genius of Arab Civilization. New York University Press. ISBN 0-8147-3485-5, 978-0-8147-3485-8. p. 306.
Falagas, M. E.; Zarkadoulia, Effie A.; Samonis, George (1 August 2006). "Arab science in the golden age (750–1258 C.E.) and today". The FASEB Journal. 20 (10): 1581–86. doi:10.1096/fj.06-0803ufm. PMID 16873881. S2CID 40960150.
Starr, S. Frederick (2015). Lost Enlightenment: Central Asia's Golden Age from the Arab Conquest to Tamerlane. Princeton University. ISBN 978-0-691-16585-1.
Allsen, Thomas T. (2004). Culture and Conquest in Mongol Eurasia. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-60270-9.
Dario Fernandez-Morera (2015) The Myth of the Andalusian Paradise. Muslims, Christians, and Jews under Islamic Rule in Medieval Spain. ISI Books ISBN 978-1-61017-095-6 (hardback)
Joel Epstein (2019) The Language of the Heart Juwal Publications ISBN 978-1070100906
แหล่งข้อมูลอื่น

Islamicweb.com: History of the Golden Age
Khamush.com: Baghdad: Metropolis of the Abbasid Caliphate – Chapter 5 เก็บถาวร 2020-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, by Gaston Wiet.
U.S. Library of Congress.gov: The Kirkor Minassian Collection – contains examples of Islamic book bindings.
กระจุกดาวเปิด

กระจุกดาวลูกไก่ หนึ่งในกระจุกดาวเปิดที่มีชื่อเสียงมากที่สุด
กระจุกดาวเปิด (อังกฤษ: Open Cluster) เป็นกลุ่มของดาวฤกษ์จำนวนหลายพันดวงที่รวมกลุ่มกันอยู่ในเมฆโมเลกุลขนาดยักษ์ชุดเดียวกัน และมีแรงโน้มถ่วงดึงดูดต่อกันและกันอย่างหลวม ๆ  กระจุกดาวเปิดจะพบได้ในดาราจักรชนิดก้นหอยและชนิดไร้รูปร่างเท่านั้น ซึ่งเป็นดาราจักรที่ยังมีการก่อตัวของดาวฤกษ์ดำเนินอยู่ โดยทั่วไปมีอายุน้อยกว่าร้อยล้านปี และมักถูกรบกวนจากกระจุกดาวอื่นหรือกลุ่มเมฆที่มันโคจรอยู่ใกล้ ๆ ทำให้สูญเสียสมาชิกในกระจุกดาวไปบ้างในการประจันหน้าเช่นนั้น
กระจุกดาวเปิดที่มีอายุน้อยอาจยังคงอยู่ในกลุ่มเมฆโมเลกุลซึ่งมันก่อตัวขึ้นมา ส่องแสงและความร้อนจนสามารถสร้างบริเวณเอช 2 ขึ้นมาได้ เมื่อเวลาผ่านไป แรงดันของการแผ่รังสีจากกระจุกดาวจะทำให้เมฆโมเลกุลกระจัดกระจายออกไป โดยทั่วไปมวลของแก๊สในกลุ่มเมฆประมาณร้อยละ 10 จะรวมเข้าอยู่ในดาวฤกษ์ก่อนที่แรงดันของการแผ่รังสีจะผลักพวกมันออกไปเสีย
กระจุกดาวเปิดเป็นวัตถุท้องฟ้าที่สำคัญมากในการศึกษาวิวัฒนาการของดวงดาว เพราะดาวฤกษ์ในกระจุกดาวเดียวกันจะมีอายุใกล้เคียงกันและมีลักษณะทางเคมีคล้ายคลึงกัน การศึกษาผลกระทบต่อตัวแปรอันละเอียดอ่อนต่าง ๆ ของคุณลักษณะของดวงดาวจึงทำได้ง่ายกว่าการศึกษาดาวฤกษ์เดี่ยว ๆ
กระจุกดาวเปิดจำนวนหนึ่ง เช่น กระจุกดาวลูกไก่ กระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัว หรือ กระจุกดาวอัลฟาเพอร์เซย์ เป็นกระจุกดาวที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กระจุกดาวบางจำพวกเช่นกระจุกดาวแฝดจะมองเห็นได้ค่อนข้างยากหากไม่ใช้เครื่องมือช่วย ส่วนอื่น ๆ ที่เหลือจะมองเห็นได้โดยใช้กล้องสองตาหรือกล้องโทรทรรศน์