stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อตัวละครในเกมเรซิเดนต์อีวิล
ตัวละครเอก > อีธาน เอ็ม. วินเทอร์ส

เป็นตัวเอกในภาค 7 และ ภาค 8
Resident Evil 7: Biohazard
Resident Evil Village
ตัวละครอื่นๆ > อาร์ค ธอมป์สัน

เป็นตัวเอกในภาค Survivor
Resident Evil: Survivor
ตัวละครอื่นๆ > เคลาส์

เป็นตัวเอกในภาค 4D-Executer
Resident Evil 4D-Executer
ตัวละครอื่นๆ > บรูซ มีชเกทเวอร์

เป็นตัวเอกในภาค Dead Aim
Resident Evil: Dead Aim
ตัวละครอื่นๆ > เควิน ไรแมน

เป็นตัวเอกในภาค Outbreak และ Outbreak File #2
Resident Evil Outbreak
Resident Evil Outbreak File #2
วัดแจ้งศิริสัมพันธ์

| วัดแจ้งศิริสัมพันธ์ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดแจ้งศิริสัมพันธ์, วัดแจ้ง
ที่ตั้ง: เลขที่ 99 ซอยนนทบุรี 13 ถนนนนทบุรี 1 ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระโสภิตกิตติธาดา (ศรชัย ธมฺมทินฺโน ป.ธ.7)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแจ้งศิริสัมพันธ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระโสภิตกิตติธาดา (ศรชัย ธมฺมทินฺโน ป.ธ.7) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดแจ้งศิริสัมพันธ์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2360 โดยพระนนทบุรี (ม่วง) เจ้าเมืองนนทบุรี เป็นผู้สร้าง เดิมมีนามว่า วัดแจ้ง ต่อมาพลโท พระยาสโมสรสรรพการ (ทัด ศิริสัมพันธ์) ซึ่งเป็นหลานผู้สร้างวัด ได้มาเป็นผู้บูรณะถาวรวัตถุต่าง ๆ เช่น อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิ และขนานนามใหม่เป็น "วัดแจ้งศิริสัมพันธ์" โดยเติมนามสกุลผู้บูรณะเข้าไปท้ายนามเดิมเพื่อเป็นเกียรติและอนุสรณ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราวพุทธประวัติและชาดก ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารหลวงพ่อทันใจ และบรรพตหลวงพ่อพระพุทธฉาย ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถและพระพุทธฉายจำลอง 1 องค์
วัดแดงธรรมชาติ

| วัดแดงธรรมชาติ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดแดงธรรมชาติ, วัดแดง, วัดวัวแดง
ที่ตั้ง: เลขที่ 88 หมู่ที่ 1 ซอยไทรม้า ซอย 1 (แยกซอยไทรม้า ซอย 2 และซอยไทรม้า ซอย 3) ถนนไทรม้า-บางรักน้อย-ท่าอิฐ ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: หลวงพ่อโต
เจ้าอาวาส: พระครูปรีชาพัฒนโสภณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแดงธรรมชาติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดแดง ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดแดงธรรมชาติสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่เดิมชาวบ้านนำวัวแดงมาเลี้ยงในบริเวณวัด จึงเรียกชื่อวัดว่า วัดวัวแดง ต่อมาคำว่า "วัว" ในชื่อวัดหายไปกลายเป็น วัดแดง แต่ชื่อไปซ้ำกับวัดอีกแห่งหนึ่งซึ่งภายหลังเรียกว่าวัดแดงประชาราษฎร์ ส่วนชื่อวัดแห่งนี้ไม่ปรากฏว่าผู้ใดเติมคำว่า "ธรรมชาติ" และเติมไปเมื่อใด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2428
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร ภายในพระประธานประจำอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยา นามว่า หลวงพ่อโต ปัจจุบันอุโบสถอยู่ระหว่างการบูรณะด้วยการยกอุโบสถและฐานชุกชีศิลปะงานก่อสร้างยุคกรุงเก่า สูงจากเดิมประมาณ 2 เมตร เพื่อหนีน้ำสูงกว่า 2 เมตร เมื่อปลาย พ.ศ. 2554 ศาลาการเปรียญ จำนวน 1 หลัง หอสวดมนต์ จำนวน 1 หลัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ที่มีความสวยงาม ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง และพระเจดีย์ ส่วนปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ หลวงพ่อทันใจ พระปางนาคปรกใหญ่ที่สุดในนนทบุรี
วัดบางพลีใหญ่ใน

| วัดบางพลีใหญ่ใน |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดบางพลีใหญ่ใน
ที่ตั้ง: เลขที่ 130 หมู่ที่ 10 ถนนสุขาภิบาล 3 ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ 10540
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: เถรวาท (มหานิกาย)
เจ้าอาวาส: พระเทพสมุทรวัชราจารย์ (จรัญ สิริธมฺโม) วงษ์ดี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางพลีใหญ่ใน เป็นชื่อของวัดพระอารามหลวงชั้นตรีที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานและมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เพราะเป็นวัดที่ใช้ประดิษฐานหลวงพ่อโตซึ่งเป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยปางมารวิชัย
ประวัติ

วัดบางพลีใหญ่ในตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดสมุทรปราการ วัดนี้อยู่ริมคลองสำโรง ห่างจากประตูน้ำสำโรงประมาณ 13 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 40 กว่าไร่
ทางประวัติศาสตร์ พระนเรศวรทรงยาตรากองทัพ ขับไล่ข้าศึกมาทางทิศตะวันออก ของกรุงศรีอยุธยา มาถึงตำบลหนึ่งไม่ปรากฏนาม ทางทำพิธีพลีกรรมบวงสรวงตามตำรับพิชัยสงคราม เมื่อชนะสงครามแล้ว พระองค์ทรงกลับมาสร้างพลับพลานี้และเรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดพลับพลาชัยชนะสงคราม ต่อมาเรียกชื่อตำบลที่ทำพิธีพลีกรรมบวงสรวงว่า ตำบลบางพลี จึงเรียกวัดพลับพลาชัยชนะสงครามว่า วัดบางพลี ต่อมามีพระองค์ใหญ่คือหลวงพ่อโต มาประดิษฐานในอุโบสถ และมีวัดบางพลีใหญ่กลางอยู่ด้านนอก จึงเรียกวัดพลับพลาชัยชนะสงครามว่า "วัดบางพลีใหญ่ใน" หรือ "วัดหลวงพ่อโต" มาจนตราบเท่าทุกวันนี้
รายนามเจ้าอาวาส

รูปที่ 1 พระอธิการจันทร์
รูปที่ 2 พระอธิการดำ
รูปที่ 3 พระอธิการจันทร์
รูปที่ 4 พระอธิการเสม
รูปที่ 5 พระอธิการไสว
รูปที่ 6 พระปลัดกุ่ย สุทัศโน
รูปที่ 7 พระมหารัตน์
รูปที่ 8 พระครูพิศาลสมวัตต์ (ม้วน สุเมโธ งามขำ)
รูปที่ 9 พระครูวุฒิธรรมสุนทร (พุธ แย้มสบาย)
รูปที่ 10 พระครูโสภณธรรมานุกูล
รูปที่ 11 พระเทพสมุทรวัชราจารย์ (จรัญ สิริธมฺโม วงษ์ดี) วิทยฐานะ น.ธ.เอก (เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน)
ตำแหน่งปัจจุบัน
- เจ้าคณะจังหวัดสมุทรปราการ
- เจ้าอาวาสพระอารามหลวง
วัดแจ้ง (อำเภอเมืองสงขลา)

สำหรับวัดแจ้งแห่งอื่น ดูที่ วัดแจ้ง
| วัดแจ้ง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระพิศาลสิกขกิจ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแจ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ จำนวน 9 ไร่ 1 งาน 46.50 ตารางวา
วัดแจ้งตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2320 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ขณะที่เมืองสงขลาตั้งอยู่ที่ฝั่งแหลมสน ทางทิศตะวันตกของทะเลสาบสงขลา พื้นที่บริเวณข้างเคียงกับที่ตั้งวัด มีราษฎรสร้างบ้านเรือนอาศัยจำนวนน้อย ที่ดินว่างเปล่าจึงเรียกบ้านเรือนแถบนี้ว่า บ้านแจ้ง เมื่อสร้างวัดจึงเรียกว่า "วัดแจ้ง" ต่อมาเจ้าจอมจันทร์ ในรัชกาลที่ 4 ซึ่งอยู่ในสายตระกูล ณ สงขลา และมีบ้านเรือนอาศัยอยู่ติดกับบริเวณวัดด้านทิศใต้ ได้บริจาคที่ดินก่อสร้างบัวสำหรับบรรจุอัฐิของตระกูล ณ สงขลา และได้มอบถวายให้เป็นศาสนสมบัติทำให้วัดมีเนื้อที่เพิ่มมากขึ้น เป็นเนื้อที่วัดจนถึงปัจจุบัน วัดแจ้งได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2389
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถรูปแบบทางสถาปัตยกรรมในรัชกาลที่ 4 ที่แสดงอิทธิพลศิลปะตะวันตกผสมผสานศิลปะไทยและจีน สร้างโดยปั้น อุปการโกษากร ท่านผู้หญิงในเจ้าพระยาวิเชียรคีรี (เม่น) อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนมีกำแพงแก้วโดยรอบซึ่งมีขนาดกว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 34 เมตร บริเวณมุมกำแพงแก้วด้านทิศตะวันตกมีเจดีย์ทรงระฆังขนาดใหญ่อยู่ 2 องค์ อุโบสถมีแผนผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีขนาดกว้างประมาณ 11 เมตร ยาว 21 เมตร มีประตูทางขึ้นทั้งสองด้านทั้งด้านหน้าอุโบสถและด้านหลังอุโบสถด้านละ 2 ประตู หน้าต่างด้านละ 5 ช่อง ส่วนหลังคาอุโบสถเป็นหลังคาทรงจั่วมุงด้วยกระเบื้องดินเผา หน้าบันอุโบสถตกแต่งด้วยปูนปั้นรูปพระอาทิตย์ วัดยังมีศาลาการเปรียญ ที่เก็บอัฐิ อาคารศิลปการงาน
กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 103 ตอนที่ 65 วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2529
วัดพระแก้วน้อย

| วัดพระแก้วน้อย |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพระแก้วน้อย
ที่ตั้ง: ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
พระประธาน: พระพุทธรูปหินอ่อน
พระจำพรรษา: ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา
ความพิเศษ: พระอารามประจำพระนครคีรี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระแก้วน้อย หรือโดยย่อว่า วัดพระแก้ว เป็นวัดประจำพระราชวังบนพระนครคีรี ซึ่งเป็นพระราชวังฤดูร้อนของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของพระราชวัง ทำนองเดียวกันกับวัดพระศรีรัตนศาสดารามในพระบรมมหาราชวัง ปัจจุบันวัดพระแก้วน้อยเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานประวัติศาสตร์พระนครคีรี อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
ประวัติ

วัดพระแก้วน้อย เป็นวัดประจำพระราชวังบนพระนครคีรี โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างเป็นวัดประจำพระราชวังฤดูร้อน โดยจำลองแบบมาจากวัดพระศรีรัตนศาสดารามในพระบรมมหาราชวัง กรุงเทพมหานคร
ใน พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ระบุถึงการสร้างพระนครคีรีที่เมืองเพชรบุรี เมื่อปีมะแม เอกศก (ตรงกับช่วงวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2402 - 21 มีนาคม พ.ศ. 2403) พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ที่สมุหพระกลาโหม และพระยาเพ็ชรพิไสยศรีสวัสดิ์ปลัดเป็นนายงาน สร้างวังบนเขามหาสมณะ ที่ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเขามหาสวรรค์ บนเขานี้มียอดเขาอยู่สามยอด ยอดหนึ่งชื่อพระนครคีรีให้สร้างวัง แต่อีกยอดให้สร้างวัด ดังปรากฏความว่า "...เขาอีกยอด ๑ โปรดให้ทำพระเจดีย์ศิลาเป็นซีก ๆ ไปแต่เกาะสีชัง ฐาน ๖ ศอก สูง ๔ วา ๒ ศอก ไปประดิษฐานไว้ที่ยอดเขานั้น ให้ชื่อว่าสุทธิเสลเจดีย์ โปรดให้สร้างพระวิหารโรงธรรมอุโบสถ กุฏิ เสนาสนสงฆ์ เป็นอารามขึ้นแต่ยังไม่ได้พระราชทานชื่อ..."
สถานที่ภายในวัด

สิ่งก่อสร้างภายในวัดพระแก้วน้อย ประกอบด้วย พระวิหาร พระสุทธเสลเจดีย์ พระปรางค์แดง ศาลาราย และหอระฆัง มีรายละเอียดดังนี้
พระวิหาร มีลักษณะเป็นพระอุโบสถขนาดเล็ก ผนังประกอบด้วยหินอ่อน หลังคากระเบื้องสี กรอบหน้าบันประกอบด้วยปูนปั้นฝีมือของช่างเมืองเพชรบุรี ใบระกาหางหงส์ เป็นรูปนาค และมีจุดเด่นอยู่ที่ตรงหน้าบันที่ประดับรูปพระมหาพิชัยมงกุฎ ซึ่งเป็นงานปูนปั้นอันงดงามมีชื่อเสียงชิ้นหนึ่งของเมืองเพชรบุรี เดิมประดิษฐานพระแก้วผลึก แต่หลังการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทางการจึงเชิญพระแก้วผลึกกลับกรุงเทพมหานครด้วย แล้วประดิษฐานพระพุทธรูปหินอ่อนไว้แทน ด้านล่างประดิษฐานพระแก้วมรกตจำลอง
พระสุทธเสลเจดีย์ มีลักษณะเป็นเจดีย์ศิลา สีเทาอมเขียวทรงกลม ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยม กว้างด้านละ 3 เมตร เจดีย์สูง 9 เมตร ตั้งอยู่ด้านหลังพระอุโบสถ ซึ่งการสลักหินอ่อนประกอบประกอบเป็นองค์เจดีย์นั้นทำสำเร็จที่เกาะสีชัง เสร็จแล้วจึงถอดเป็นชิ้นแล้วนำมาประกอบอีกครั้งบนยอดเขาวัง
พระปรางค์แดงและศาลาราย ลักษณะของพระปรางค์แดง (ชาวบ้านมักเรียกกันว่า เจดีย์แดง) สร้างเป็นพระปรางค์จตุรมุขทาสีแดงทั้งองค์ ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับพระวิหาร ภายในพระปรางค์มีแท่นสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูป คือ พระไพรีพินาศ (จำลอง) ส่วนศาลารายสร้างเป็นศาลาโถงขนาดเล็กสามหลัง ตั้งอยู่ด้านหน้าตรงข้ามหอระฆัง
หอระฆัง ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ทรงสี่เหลี่ยมย่อมุมขนาดเล็ก ตั้งอยู่บนเนินที่สูงลดหลั่นลงมาจากพระวิหาร
จากซ้าย: หอระฆัง พระวิหาร และพระสุทธเสลเจดีย์
พระวิหาร
ศาลารายและพระปรางค์แดง
วัดพระแก้วน้อย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วัดพระแก้วน้อย พระนครคีรี เพชรบุรี
| ด ค กสถานที่ภายในพระนครคีรี |
| --- | --- |
วัดประจำพระราชวัง:  วัดพระแก้วน้อย 
เขตพระราชฐานปัจจุบัน:  พระที่นั่งเพชรภูมิไพโรจน์  พระที่นั่งปราโมทย์มไหสวรรย์  พระที่นั่งเวชยันต์วิเชียรปราสาท  พระที่นั่งราชธรรมสภา  พระที่นั่งสันถาคารสถาน  หอชัชวาลเวียงชัย  หอพิมานเพชรมเหศวร์  หอจตุเวทปริตพัจน์  ศาลาทัศนานักขัตฤกษ์
วัดแดงประชาราษฎร์

| วัดแดงประชาราษฎร์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดแดงประชาราษฎร์, วัดแดงเปรมประชาราษฎร์, วัดแดง, วัดแตงแดง
ที่ตั้ง: เลขที่ 40/6 หมู่ที่ 3 ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 11130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: หลวงพ่อแดง
เจ้าอาวาส: พระอธิการธงชัย ธมฺมกาโม
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแดงประชาราษฎร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดแดงประชาราษฎร์ ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดแดงประชาราษฎร์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2370 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่เนื่องจากมีพระประธานศิลาแลงสีแดง จึงเรียกกันว่า วัดแดง อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าเดิมชื่อว่า วัดแตงแดง เป็นวัดร้างอยู่ประมาณ 120 ปี ต่อมาได้ขอยกวัดร้างเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาใน พ.ศ. 2513 และได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกันในชื่อ วัดแดงเปรมประชาราษฎร์ เมื่อ พ.ศ. 2530 เจ้าอาวาสรูปที่ 1 ถูกฆาตกรรม เจ้าอาวาสรูปใหม่จึงขอเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดแดงประชาราษฎร์" ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อแดง เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างด้วยศิลาแลง หน้าตักกว้าง 1.90 เมตร วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล และกุฏิสงฆ์
วัดแจ้ง (อำเภอเมืองปราจีนบุรี)

สำหรับวัดแจ้งแห่งอื่น ดูที่ วัดแจ้ง
| วัดแจ้ง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อเพชร
เจ้าอาวาส: พระครูสุทธิธีรคุณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแจ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 40 ไร่
วัดแจ้งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2391 ที่มาของชื่อวัดสืบเนื่องจากเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) นำทัพเดินทางกลับจาราชการสงครามที่ประเทศกัมพูชา เมื่อเดินทางถึงบริเวณที่วัดแจ้งก็สว่างดี จึงให้ทหารพักผ่อนที่บริเวณนี้ ต่อมาได้ทำการสร้างวัดขึ้นและได้อัญเชิญพระพุทธรูปที่นำมาจากประเทศกัมพูชา ซึ่งพบ ณ เจดีย์เก่าแก่พุพัง มีต้นโพธิ์ ขนาดใหญ่ขึ้นปกคลุม มาประดิษฐานไว้ในอุโบสถ นามว่า หลวงพ่อเพชร ได้สร้างกุฏิให้อาจารย์เป็นพระภิกษุเขมรที่ติดตามกองทัพมา ให้อาจารย์เป็นผู้ดูแลรักษาวัดในตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2499 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 11 เมตร ยาว 29 เมตร
พุทธลักษณะของ หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปที่หล่อด้วยโลหะ เกศเป็นเกศบัวตูม นั่งขัดสมาธิเพชร คือ พระบาท (เท้า) ทั้งสองไขว้กัน ฝ่าพระบาทเกี่ยวกระหวัดมองเห็นชัดทั้งสองข้าง พระหัตถ์ (มือ) ขวา ห้อยบนพระชานุ (เข่า) ด้านขวา พระหัตถ์ซ้ายวางอยู่บนหน้าตัก เป็นพระพุทธรูปปางสดุ้งมารหรือปางมารวิชัย สันนิษฐานว่าเป็นพระสร้างสมัยเชียงแสน ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ในวิหารแบบล้านนา​
พระธาตุวัดแจ้งปราจีนบุรี รูปทรงคล้ายพระธาตุพนม จังหวัดนครพนม และศาลาวิปัสสนา ภายในศาลาประดิษฐานสรีระอดีตเจ้าอาวาส (หลงปู่ทัต) ตั้งอยู่กลางสระน้ำ อุโบสถมีขนาดกว้าง 11 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเมื่อพ.ศ. 2494 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซนต์ลูเชีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซนต์ลูเชียทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พื้นที่การบริหารจัดการปีตง |  | เขตซูฟรีแยร์ 13°48′25.5″N 61°04′13.3″W﻿ / ﻿13.807083°N 61.070361°W﻿ / 13.807083; -61.070361﻿ (Pitons Management Area) | ธรรมชาติ: (vii), (viii) | 2,909 | 2547/2004 |  | 1161 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเซนต์ลูเชียยังไม่มีสถานที่ที่ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคต
วัดบางมดโสธราราม

| วัดบางมดโสธราราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบางมดโสธราราม, วัดเกตุแก้วโสธราราม, วัดกลางนา, สำนักสงฆ์กลางนา
ที่ตั้ง: ซอยประชาอุทิศ 27 ถนนประชาอุทิศ แขวงบางมด เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร 10140
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูพิศุทธิ์จันทรังษี (จรัล สิริจันโท)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางมดโสธราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางมด เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบัน พระครูพิศุทธิ์จันทรังษี (จรัล สิริจันโท) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
ประวัติ

วัดบางมดโสธรารามสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2495 เจ้าภาพถวายที่สร้างวัดคือ คุณตาคราม คุณยายเปร่ง ชูสิน คุณพ่อเล็ก คุณแม่กรุด วาสนสมพงษ์ พร้อมบุตรธิดา และคุณโยมกิ่ง พัฒนเจริญ โดยมีพระครูสังฆรักษ์พงษ์สิงห์ ฐิตวังโส (หลวงเตี่ย) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก แต่เดิมเป็นสำนักสงฆ์ เนื่องจากยังเป็นบริเวณทุ่งนาอยู่ ชาวบ้านในละแวกนี้จึงมักเรียกชื่อว่า สำนักสงฆ์กลางนา ต่อมาสำนักสงฆ์แห่งนี้ได้รับการพัฒนาให้ดีขึ้น จากนั้นเรียกชื่อว่า วัดเกตุแก้วโสธราราม แต่ยังไม่เป็นทางการ จนมาถึงปี พ.ศ. 2534 จึงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นวัดในพุทธศาสนา มีชื่อว่า "วัดบางมดโสธราราม"
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ

อุโบสถสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2538 ปิดทองฝังลูกนิมิตเมื่อปี พ.ศ. 2550 เป็นอุโบสถ 3 ยุค คือ สมัยอยุธยา ลพบุรี สุโขทัย ลายวิจิตรแบบไทย ในอุโบสถมีพระประธานองค์ใหญ่ (หลวงพ่อเพชรจำลองจากวัดท่าหลวง จังหวัดพิจิตร) และมีพระบรมสารีริกธาตุที่ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายกเมื่อปี พ.ศ. 2549 นอกจากนั้นยังมีศพอดีตเจ้าอาวาสไม่เน่า ไม่เปื่อย ประดิษฐานไว้ที่โลงแก้ว และหลวงพ่อโอภาสีแกะสลักเป็นไม้มงคลองค์ใหญ่สูง 5 เมตร มีหลวงพ่อทันใจองค์สูง 4 เมตร เจ้าแม่กวนอิมพันมือเป็นทองเหลืองและเป็นไม้มงคล พระสีวลีองค์ใหญ่
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูสังฆรักษ์พงษ์สิงห์
พระครูปลัดน่วม ชินวโร
พระครูพิศุทธิ์จันทรังษี (จรัล สิริจันโท)
วัดแจ้งลำหิน

| วัดแจ้งลำหิน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสารคุณโสภิต (เสาร์)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแจ้งลำหิน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดจำนวน 29 ไร่ 1 งาน 96 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ 1 ไร่ 1 งาน 24 ตารางวา
วัดแจ้งลำหินสร้างเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2439โดยมีจ่าเชียวและนางจันทร์ เสตะกันณะ ถวายที่วัด 9 ไร่ 36 ตารางวา ต่อมานางสาวสมพันธ์ แจ่มนุช ถวายที่ดินเพิ่มเติม 9 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา นายเพิ่มสินและนายพงษ์ศักดิ์ เสตะกันณะ ถวาย 2 ไร่ นางหมุย แก้วพวง ถวายให้เป็นถนนทางเข้าวัดกว้าง 10 เมตร ยาว 192 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง ศาลาการเปรียญ 2 หลัง อุโบสถ 1 หลัง หอสวดมนต์และหอฉัน 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 3 หลัง ฌาปนสถาน (เมรุ) 1 หลัง ศาลาท่าน้ำ 5 หลัง ศาลาที่ตั้งพระพุทธรูป 2 หลัง ห้องสมุด 1 หลัง โรงครัวประกอบอาหาร 2 หลัง หอกลอง 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง และศาลารูปหล่อเหมือนพระครูพูน 1 หลัง ปูชนียวัตถุ ภายในอุโบสถประดิษฐาน พระสุโขทัย ปางสะดุ้งมาร หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว 1 องค์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2528 พระเชียงแสน ปางสะดุ้งมาร หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว 1 องค์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2528 พระอู่ทอง ปางสะดุ้งมาร ครองจีวรลายพิกุล หน้าตักกว้าง 89 นิ้ว 1 องค์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2470 ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธโสธร (จำลอง) ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 50 นิ้ว 1 องค์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2470 หลวงพ่อโพธิ์สพ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2470 และรอยพระพุทธบาท สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2470
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุทยานแห่งชาติป้อมบริมสโตนฮิลล์ |  | เขตเซนต์ทอมัส | วัฒนธรรม: (iii), (iv) | 15.37 | 2542/1999 |  | 910 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเนปาล

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเนปาลทั้งสิ้น 4 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน (พ> ศ./ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หุบเขากาฐมาณฑุ |  | Nepal !  เนปาล 27°42′14″N 85°18′31″E﻿ / ﻿27.70389°N 85.30861°E﻿ / 27.70389; 85.30861﻿ (Kathmandu Valley) | วัฒนธรรม:  (iii), (iv), (vi) | 167.37;  พื้นที่กันชน 70.29 | 2522/1979 | ประกอบไปด้วยจัตุรัสกาฐมาณฑุดูร์บาร์ ปศุปตินาถมนเทียรและเจดีย์พุทธนาถในกรุงกาฐมาณฑุ จัตุรัสทรวารในเมืองลลิตปุร และจัตุรัสทรวารแห่งภักตปุร เจดีย์พุทธสวยัมภูกับวัดฮินดูจางคุนารายณ์ในเมืองภักตปุร แสดงให้เห็นถึงผลงานการออกแบบและก่อสร้างของชาวเนวารโดยอิงตามความเชื่อศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู | 121 |
| อุทยานแห่งชาติสครมาถา |  | Nepal !  เนปาล 27°58′38.0″N 86°53′58.4″E﻿ / ﻿27.977222°N 86.899556°E﻿ / 27.977222; 86.899556﻿ (Sagarmatha National Park) | ธรรมชาติ:  (vii) | 124,400 | 2522/1979 | แหล่งอนุรักษ์สัตว์ป่าที่พบเห็นได้ในเขตเทือกเขาหิมาลัยและพรรณไม้ที่สูงกว่า 1,000 ชนิด อีกทั้งยังเป็นเขตอุทยานที่ประกอบไปด้วยยอดเขาที่สูงกว่า 7,000 เมตร รวมถึงยอดเขาเอเวอร์เรสต์ | 120 |
| อุทยานแห่งชาติจิตวัน |  | Nepal !  เนปาล 27°30′53.1″N 84°26′59.5″E﻿ / ﻿27.514750°N 84.449861°E﻿ / 27.514750; 84.449861﻿ (Chitwan National Park) | ธรรมชาติ: (vii), (ix), (x) | 93,200 | 2527/1984 | อุทยานแห่งชาติแห่งแรกของประเทศเนปาลที่เต็มไปด้วยพืชและสัตว์ประจำถิ่น เช่น เสือลายเมฆ แรดนอเดียวพันธุ์เอเชีย ไฮยีน่าลายทาง หมีสล็อธอินเดีย และเป็นหนึ่งในที่อยู่อาศัยแห่งสุดท้ายของเสือเบงกอล | 284 |
| ลุมพินี ที่ประสูติพระพุทธเจ้า |  | Nepal !  เนปาล 27°28′10.2″N 83°16′32.8″E﻿ / ﻿27.469500°N 83.275778°E﻿ / 27.469500; 83.275778﻿ (Lumbini, the Birthplace of the Lord Buddha) | วัฒนธรรม: (iii), (vi) | 1.95; พื้นที่กันชน 22.78 | 2540/1997 | พุทธสังเวชนียสถานอันเป็นที่ประสูติของพระพุทธเจ้า ศาสดาของศาสนาพุทธ ในอดีตเป็นอุทยานที่ตั้งอยู่ระหว่างกรุงกบิลพัสดุ์ เมืองหลวงของพระเจ้าสุทโธทนะ และกรุงเทวทหะ เมืองหลวงของพระเจ้าชนาธิป | 666 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเนปาลมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 15 แห่ง
วัดสุทธิสะอาด

| วัดสุทธิสะอาด |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ซอยนิมิตใหม่ 31 ถนนนิมิตใหม่ แขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร 10510
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูธำรงวงศ์วิสุทธิ์ (ธีรศักดิ์ ธีรสกฺโก)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสุทธิสะอาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูธำรงวงศ์วิสุทธิ์ (ธีรศักดิ์ ธีรสกฺโก) เป็นเจ้าอาวาส
วัดสุทธิสะอาดสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2436 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ชื่อของวัดนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกับผู้สร้างวัดแต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัด การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยมีการรื้อกุฏิและสร้างใหม่ทั้งหมด 9 หลัง สร้างสุสาน ฌาปนสถาน ศาลาธรรมสังเวช ศาลาพักร้อน โรงครัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2446  เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14.40 เมตร ยาว 22 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2476
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5.60 เมตร ยาว 19 เมตร ค่อนข้างทรุดโทรม ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน หน้าตักกว้าง 1.36 เมตร สูง 1.75 เมตร; ศาลาการเปรียญ ซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2507 ฝาผนังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนเรื่องราวพุทธประวัติ; หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 โครงสร้างเป็นไม้มุงกระเบื้องลอนคู่; กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ทั้งหมด และศาลาบำเพ็ญกุศล
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซเชลส์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซเชลส์ทั้งสิ้น 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เกาะปะการังวงแหวนอาลดาบรา |  | หมู่เกาะรอบนอก | ธรรมชาติ: (vii), (ix), (x) | 35,000 | 2525/1982 |  | 185 |
| เขตสงวนธรรมชาติวาเลเดอแม |  | เขตกร็องด็องส์พราแล็ง และเขตแบแซ็งตาน | ธรรมชาติ: (vii), (viii), (ix), (x) | 19.5 | 2526/1983 |  | 261 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเซเชลส์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซอร์เบีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซอร์เบียทั้งสิ้น 5 รายการ เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 5 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (ha) | ปี (พ> ศ./ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| สตารีรัสและซอพอตชานี |  | Serbia !  เซอร์เบีย  | วัฒนธรรม:  (i) (iii) | 198.72 ; พื้นที่กันชน 9,935.84 | 2522/1979 |  |  |

| อารามสตูเดนิตซา |  | Serbia !  เซอร์เบีย  | วัฒนธรรม:  (i) (ii) (iv) (vi) | 1.16; พื้นที่กันชน  269.34 | 2529/1986 |  |  |
| โบราณสถานยุคกลางในคอซอวอ |  | Serbia !  เซอร์เบีย  | วัฒนธรรม:  (ii) (iii) (iv) | 2.8802; พื้นที่กันชน115.3879 | 2547/2004 | ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกที่ตกอยู่ในสภาวะอันตรายเมื่อปี พ.ศ. 2549 |  |
| กัมซีกราด-โรมูเลียนา พระราชวังของจักรพรรดิกาเลริอุส |  | Serbia !  เซอร์เบีย  | วัฒนธรรม:  (iii) | 179.217; พื้นที่กันชน 	544.925 | 2550/2007 |  |  |
| Stećci Medieval Tombstones Graveyards    (ร่วมกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มอนเตเนโกร และโครเอเชีย)  |  | Serbia !  เซอร์เบีย  | วัฒนธรรม:  (iii) (vi) | 49.15; พื้นที่กันชน 321.24 | 2559/2016 |  |  |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเซอร์เบียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 11 รายการ