stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขัน
| นักกีฬา | รายการ | คัดเลือก> ผล | คัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dilshod Nazarov | Hammer throw | 76.39 | 3 q | 78.68 | 1 ! |
ดูเพิ่ม

ประเทศทาจิกิสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ตารางอักษรฮันกึล

ตารางต่อไปนี้แสดงจาโมในอักษรฮันกึล แยกตามพยัญชนะต้น สระ และพยัญชนะสะกด กำกับด้วยการถอดภาษาเกาหลีด้วยอักษรโรมันฉบับปรับปรุง
พยัญชนะต้น

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ㄱ | ㄴ | ㄷ | ㄹ | ㅁ | ㅂ | ㅅ | ㅇ | ㅈ | ㅊ | ㅋ | ㅌ | ㅍ | ㅎ |
| g | n | d | r/l | m | b | s | - | j | ch | k | t | p | h |
| ㄲ |  | ㄸ |  |  | ㅃ | ㅆ |  | ㅉ |  |  |  |  |  |
| kk |  | tt |  |  | pp | ss |  | jj |  |  |  |  |  |
สระ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ฐาน | ฐาน | ฐาน | ฐาน | ฐาน | ฐาน |  | +i | +i | +i | +i | +i |
| 기본 | ㅏ | ㅓ | ㅗ | ㅜ | ㅡ | ㅣ |  | ㅐ | ㅔ | ㅚ | ㅟ | ㅢ |
| 기본 | a | eo | o | u | eu | i |  | ae | e | oe | wi | ui |
| y+ | ㅑ | ㅕ | ㅛ | ㅠ |  |  |  | ㅒ | ㅖ |  |  |  |
| y+ | ya | yeo | yo | yu |  |  |  | yae | ye |  |  |  |
| w+ | ㅘ | ㅝ |  |  |  |  |  | ㅙ | ㅞ |  |  |  |
| w+ | wa | wo |  |  |  |  |  | wae | we |  |  |  |
พยัญชนะสะกด

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ㄱ | ㄴ | ㄷ | ㄹ | ㅁ | ㅂ | ㅅ | ㅇ | ㅈ | ㅊ | ㅋ | ㅌ | ㅍ | ㅎ |
| g | n | d | l | m | b | s | ng | j | ch | k | t | p | h |
| ㄲ | ㄵ |  | ㄺ |  | ㅄ | ㅆ |  |  |  |  |  |  |  |
| kk | nj |  | lg |  | bs | ss |  |  |  |  |  |  |  |
| ㄳ | ㄶ |  | ㄻ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| gs | nh |  | lm |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  | ㄼ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  | lb |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  | ㄽ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  | ls |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  | ㄾ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  | lt |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  | ㄿ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  | lp |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  | ㅀ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  | lh |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การเรียงลำดับตามพจนานุกรม

เรียงแบบเกาหลีใต้
พยัญชนะ: ㄱ (ㄲ) ㄴ ㄷ (ㄸ) ㄹ ㅁ ㅂ (ㅃ) ㅅ (ㅆ) ㅇ ㅈ (ㅉ) ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ ㅎ
สระ: ㅏ ㅐ ㅑ ㅒ ㅓ ㅔ ㅕ ㅖ ㅗ ㅘ ㅙ ㅚ ㅛ ㅜ ㅝ ㅞ ㅟ ㅠ ㅡ ㅢ ㅣ
เรียงแบบเกาหลีเหนือ
พยัญชนะ: ㄱ ㄴ ㄷ ㄹ ㅁ ㅂ ㅅ ᆼ(ตัวสะกด) ㅈ ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ ㅎ ㄲ ㄸ ㅃ ㅆ ㅉ ᄋ(ตัวต้น)
สระ: ㅏ ㅑ ㅓ ㅕ ㅗ ㅛ ㅜ ㅠ ㅡ ㅣ ㅐ ㅒ ㅔ ㅖ ㅚ ㅟ ㅢ ㅘ ㅙ ㅝ ㅞ
ชื่ออักษร > แบบเกาหลีใต้

| --- | --- |
 ㄱ giyeok 기역 (หรือ gieok 기억)  ㄲ ssang giyeok 쌍 기역 (หรือ ssang gieok 쌍 기억)  ㄴ nieun 니은  ㄷ digeut 디귿  ㄸ ssang digeut 쌍 디귿  ㄹ rieul 리을  ㅁ mieum 미음  ㅂ bieup 비읍  ㅃ ssang bieup 쌍 비읍:  ㅅ siot 시옷  ㅆ ssang siot 쌍 시옷  ㅇ ieung 이응  ㅈ jieut 지읒  ㅉ ssang jieut 쌍 지읒  ㅊ chieut 치읓  ㅋ kieuk 키읔  ㅌ tieut 티읕  ㅍ pieup 피읖  ㅎ hieut 히읗
ชื่ออักษร > แบบเกาหลีเหนือ

| --- | --- |
 ㄱ gieuk 기윽  ㄴ nieun 니은  ㄷ dieut 디읃  ㄹ rieul 리을  ㅁ mieum 미음  ㅂ bieup 비읍  ㅅ sieut 시읏  ㅈ jeu 즈 (หรือ jieut 지읒)  ㅊ cheu 츠:  ㅋ keu 크  ㅌ teu 트  ㅍ peu 프  ㅎ heu 흐  ㄲ doen gieuk 된 기윽 (หรือ ssang gieuk 쌍 기윽)  ㄸ doen dieut 된 디읃 (หรือ ssang dieut 쌍 디읃)  ㅃ doen bieup 된 비읍 (หรือ ssang bieup 쌍 비읍)  ㅆ doen sieut 된 시읏 (หรือ ssang sieut 쌍 시읏)  ㅉ doen jieut 된 지읒 (หรือ ssang jieut 쌍 지읒)
ชื่ออักษร > ชื่ออื่นที่เลิกใช้

ㅁ: miom 미옴
ㅂ: biop 비옵
ㅈ: jyat 쟛
ㅇ: iheung 이흥, ihoeng 이횡, ihaeng 이행 (สระในคำว่า 행 ควรจะเป็น ᆡ แทนที่จะเป็น ㅐ), i 이
พระปรางค์สามยอด (แก้ความกำกวม)

พระปรางค์สามยอด อาจหมายถึง
พระปรางค์สามยอด - ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
วัดพระปรางค์สามยอด - อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
วัดปรางค์สามยอด - อำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย
ทะเลสาบตะวันตก

แผนที่ทะเลสาบตะวันตกในหางโจว
ทัศนียภาพของทะเลสาบพร้อมด้วยเจดีย์เหลิงเฟิงและวัดหลิงหยิน
ทะเลสาบตะวันตก หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ทะเลสาบซีหู (จีน: 西湖; พินอิน: Xī Hú; ภาษาอู๋: [si ɦu]) ทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก ของเมืองหางโจว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ที่มีทัศนียภาพสวยงามเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ทะเลสาบมีความยาวจากทิศใต้ถึงทิศเหนือ 3.3 กิโลเมตร ความกว้างจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก 2.8 กิโลเมตร รอบด้านประกอบด้วยภูเขา 3 ลูก น้ำมีความใสราวกับกระจก และมีสิ่งก่อสร้างทางวัฒธรรมที่สวยงามอยู่รายรอบทั้งเจดีย์, เก๋งจีน, วัด, สวนแบบจีน, สวนเซ็นญี่ปุ่น, ศาลเจ้า จนถูกขนานนามว่าเป็น "สวรรค์บนดิน"
ทะเลสาบตะวันตก จึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อ และได้รับความนิยมมาตั้งแต่ยุคโบราณ กวีชาวจีนหลายคนได้ชื่นชมและรจนาความงามของทะเลสาบแห่งนี้  มาตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 14 และเป็นแหล่งกำเนิดของนิทานพื้นบ้านเรื่องนางพญางูขาว อันเป็นที่รู้จักกันดี
มรดกโลก

ทะเลสาบตะวันตกตลอดจนทิวทัศน์ทางวัฒนธรรมทั้งหลายได้รับการลงทะเบียนขึ้นเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 35 เมื่อปี พ.ศ. 2554 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในชื่อ "ภูมิทัศน์วัฒนธรรมทะเลสาบตะวันตกในหางโจว" ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ท่องเที่ยวมณฑลเจ้อเจียง (อังกฤษ)
TRAVELWESTLAKE เก็บถาวร 2016-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - เว็บไซต์แหล่งท่องเที่ยวเมืองหางโจว (อังกฤษ)
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พระราชวังหลวงแห่งราชวงศ์หมิงและชิงในปักกิ่งและเฉิ่นหยาง  สุสานจักรพรรดิฉินที่ 1  ถ้ำมั่วเกา  แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน  กำแพงเมืองจีน  กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง  กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา  สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ  วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่  อุทยานแห่งชาติเขาหลู  เมืองโบราณผิงเหยา  เมืองเก่าลี่เจียง  สวนโบราณแห่งซูโจว  พระราชวังฤดูร้อน สวนหลวงในปักกิ่ง  หอสักการะฟ้า: แท่นบวงสรวงของจักรพรรดิในปักกิ่ง  งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋  หมู่บ้านโบราณในอานฮุยตอนใต้ ซีตี้และหงชุน  สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง  ถ้ำหลงเหมิน  เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น  ถ้ำยฺหวินกัง  เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ  ศูนย์ประวัติศาสตร์มาเก๊า  อินซฺวี  เตียวโหลวและหมู่บ้านแห่งไคผิง  ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน  เขาอู่ไถ  โบราณสถานแห่งเติงเฟิงใน "ศูนย์กลางแห่งสวรรค์และโลก"  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมทะเลสาบตะวันตกในหางโจว  แหล่งแซนาดู  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่  คลองใหญ่  เส้นทางสายไหม: โครงข่ายเส้นทางฉนวนฉางอาน-เทียนชาน  แหล่งตู่ซี  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมศิลปะบนหินจั่วเจียงหัวซาน  กูลังซู: ชุมชนประวัติศาสตร์นานาชาติ  ซากโบราณคดีแห่งเมืองเหลียงจู  เฉวียนโจว: ศูนย์กลางโลกในจีนสมัยราชวงศ์ซ่งและหยวน  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมป่าชาเก่าแก่แห่งเขาจิ่งม่ายในผูเอ่อร์  แกนกลางปักกิ่ง : กลุ่มอาคารที่แสดงระเบียบในอุดมคติของเมืองหลวงจีน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หวงหลง  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หุบเขาจิ่วไจ้โกว  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์อู่หลิงยฺเหวียน  พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน (แม่น้ำโขง-แม่น้ำแยงซี-แม่น้ำสาละวิน)   เขตรักษาพันธุ์แพนด้ายักษ์แห่งเสฉวน วั่วหลง ภูเขาซื่อกูเหนียง และทิวเขาเจียจิน  คาสต์ในจีนตอนใต้  อุทยานแห่งชาติเขาซานชิง  ตานเสียแห่งจีน  แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียง  เทียนชานในซินเจียง  หูเป่ย์เฉินหนงเจี้ย  ชิงไห่โฮห์ซิล  ฟานจิงซาน  เขตรักษาพันธุ์นกอพยพตลอดฝั่งทะเลเหลือง-อ่าวปั๋วไห่แห่งจีน (ระยะที่ 1)  ทะเลทรายบาไดง์จารัง - Towers of Sand and Lakes  |  |
| แบบผสม |  เขาไท่  เขาหวง  พื้นที่ทัศนียภาพเขาเอ๋อเหมย์ รวมทั้งพื้นที่ทัศนียภาพพระพุทธรูปเล่อชาน  ทิวเขาอู่อี๋  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 |
| --- | --- |
ถนนรังสิโยทัย, ถนนสีหราชเดโชชัย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 ในเขตจังหวัดนครสวรรค์
ข้อมูลของเส้นทาง

ส่วนหนึ่งของ  (ช่วงนครสวรรค์–พิษณุโลก)
 
ความยาว: 396.784 กิโลเมตร (246.550 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2525–ปัจจุบัน
ประวัติ: สร้าง พ.ศ. 2521
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  ถ.พหลโยธิน ใน อ.เมือง จ.นครสวรรค์
 :    ทล.122 ใน อ.เมือง จ.นครสวรรค์   ทล.115 ใน อ.วชิรบารมี จ.พิจิตร   ทล.126 ใน อ.เมือง จ.พิษณุโลก   ทล.126 ใน อ.เมือง จ.พิษณุโลก   ทล.12 ใน อ.เมือง จ.พิษณุโลก   ทล.12 ใน อ.พรหมพิราม จ.พิษณุโลก   ทล.102 ใน อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์   ทล.11 ใน อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์ 
ปลายทางทิศเหนือ:  ทล.1268 ใน อ.บ้านโคก จ.อุตรดิตถ์
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 สายนครสวรรค์ – จุดผ่านแดนภูดู่ (รวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1325, 1104 และ 1047 สายคลองเมม – ม่วงเจ็ดต้น) เป็นทางหลวงแผ่นดินสายหลักที่เชื่อมการขนส่งจราจรระหว่างจังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดพิจิตร และจังหวัดพิษณุโลก และเป็นทางหลวงสายรองในช่วงจังหวัดพิษณุโลกถึงจังหวัดอุตรดิตถ์ รวมระยะทางตลอดทั้งสาย 396.784 กิโลเมตร
ประวัติ

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 ในช่วงนครสวรรค์ถึงพิษณุโลก สัญญาก่อสร้างเริ่มตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ใช้เวลาก่อสร้างทั้งหมด 47 เดือนจนแล้วเสร็จ และเปิดใช้งานในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2525 โดยมีระยะทางรวมทั้งสิ้น 131 กิโลเมตร แต่เดิมเป็นเส้นทางลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร (ปัจจุบันเป็นถนนฝั่งขาเข้าจังหวัดพิษณุโลก) และได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจร ทิศทางละ 2 ช่องจราจรตลอดเส้นทางในปี พ.ศ. 2545–2547 โดยมีบางช่วงในจังหวัดพิษณุโลกมีการขยายการจราจรถึง 12 ช่องจราจร โดยเป็นช่องทางหลัก ทิศทางละ 4 ช่องจราจร และช่องทางคู่ขนาน ทิศทางละ 2 ช่องจราจร (ช่วงหน้ามหาวิทยาลัยนเรศวร ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก) สำหรับช่วงที่เหลือมีการรวมสายทางทางหลวงหมายเลข 1325 และ 1104 ในช่วงอำเภอเมืองพิษณุโลกถึงอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1047 ในช่วงอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ถึงอำเภอบ้านโคก เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย
รายละเอียดของเส้นทาง

ทางหลวงสายนี้เริ่มต้นที่สามแยกมาตุลี ซึ่งแยกมาจากถนนพหลโยธินในเขตเทศบาลนครนครสวรรค์ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ไปตามทิศเหนือ ซึ่งถนนสายนี้ในเขตเทศบาลนครนครสวรรค์ มีชื่อว่า ถนนรังสิโยทัย ผ่านอำเภอเก้าเลี้ยวและอำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ จากนั้นเข้าสู่เขตจังหวัดพิจิตร ผ่านสี่แยกโพธิ์ไทรงาม ซึ่งตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067 (ทางแยกเข้าอำเภอโพทะเล) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1073 (ทางแยกเข้าอำเภอบรรพตพิสัย) จากนั้นจึงผ่านอำเภอบึงนาราง อำเภอโพธิ์ประทับช้าง และอำเภอสามง่าม ก่อนตัดผ่านสี่แยกปลวกสูง (ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 115 สายกำแพงเพชร-พิจิตร) ที่ อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร
จากนั้นตัดผ่านอำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร และเข้าสู่จังหวัดพิษณุโลกในเขตอำเภอบางระกำ จากนั้นจึงเข้าสู่อำเภอเมืองพิษณุโลก ผ่านสี่แยกหนองอ้อ (ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศใต้) สามแยกเอ็กซ-เรย์ (ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือ)สามแยกต้นหว้า (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1058 ทางเข้าเมืองพิษณุโลก) และสิ้นสุดที่สี่แยกบ้านคลองในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก โดยตัดกับถนนสิงหวัฒน์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12) ชื่อเรียกถนนตั้งแต่แยกเอ็กซ-เรย์จนถึงสี่แยกบ้านคลองมีชื่อว่า ถนนสีหราชเดโชชัย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 จะแยกขวาจากทางหลวงหมายเลข 12 (ถนนสิงหวัฒน์) อีกครั้งหนึ่งที่บ้านคลองเมม อำเภอพรหมพิราม ไปยังเขื่อนนเรศวร ตำบลหนองแขม ผ่านตำบลมะต้อง ตำบลศรีภิรมย์ อำเภอพรมพิราม จังหวัดพิษณุโลก ก่อนเข้าสู่ตำบลพญาแมน คำบลท่ามะเฟือง ตำบลคอรุม ตำบลไร่อ้อย ตำบลบ้านดารา ตำบลท่าสัก อำเภอพิชัย ตำบลหาดสองแคว ตำบลวังแดง อำเภอตรอน คำบลวังกะพี้ ตำบลบ้านเกาะ และบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 102 (ถนนบรมอาสน์) ที่บ้านคลองห้วยไผ่ ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ก่อนที่จะเป็นทางหลวงแผ่นดินร่วมไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (พิษณุโลก - เด่นชัย) ที่สี่แยกอุตรดิตถ์ ตำบลป่าเซ่า อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ และเลี้ยวขวาไปยังสี่แยกป่าขนุน
จากนั้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 จะแยกขวาที่สี่แยกป่าขนุน ผ่านตำบลน้ำพี้ ตำบลผักขวง อำเภอทองแสนขัน บรรจบกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1214 (บ้านแก่ง - บ้านวังผาชัน) ที่ตำบลน้ำไคร้ ตำบลแสนตอ วนอุทยานสักใหญ่ บรรจบกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1146 (บ้านปากปาด - บ้านห้วยหูด) และที่ว่าการอำเภอน้ำปาด ตำบลบ้านฝาย และตำบลเด่นเหล็ก อำเภอน้ำปาด บ้านเสี้ยว ที่ว่าการอำเภอฟากท่า ตำบลฟากท่า อำเภอฟากท่า ตำบลม่วงเจ็ดต้น อำเภอบ้านโคก สิ้นสุดระยะทางที่สามแยกทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1268 (บ้านปางไฮ - อำเภอนาแห้ว) ที่บ้านม่วงเจ็ดต้น
ที่ตำบลม่วงเจ็ดต้น อำเภอบ้านโคกแห่งนี้ ยังมีถนนไปยังจุดผ่านแดนถาวรภูดู่ระหว่างประเทศไทยกับประเทศลาวอีกด้วย
สถานที่สำคัญ

โรงเรียนนวมินทราชูทิศ มัชฌิม
ห้างเดอะวอล์ค & โลตัส นครสวรรค์
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครสวรรค์
โฮมโปร นครสวรรค์
ที่ว่าการอำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร
นิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือตอนล่าง (จังหวัดพิจิตร)
ที่ว่าการอำเภอบึงนาราง จังหวัดพิจิตร
มหาวิทยาลัยนเรศวร
สำนักงานชลประทานที่ 3 พิษณุโลก
สำนักงานสหกรณ์จังหวัดพิษณุโลก
สำนักงานปฏิรูปที่ดินจังหวัดพิษณุโลก
โลตัส ท่าทอง
โลตัส อุตรดิตถ์
โรงพยาบาลน้ำปาด
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 2
ศูนย์บริการลูกค้า บมจ. โทรคมนาคมแห่งชาติ สาขาอุตรดิตถ์
อุทยานแห่งชาติต้นสักใหญ่
กองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ 316
วิทยาลัยการอาชีพรัตนประสิทธิ์วิทย์
กองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ 314
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บีจีเอ็ม-71 โท

|  BGM-71 โท  |
| --- | --- |
โท ขณะติดตั้งบนแท่นยิงสามขา ในสมรภูมิอัฟกานิสถาน เดือนพฤษภาคม 2009
ชนิด: อาวุธปล่อยต่อต้านรถัง
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอมริกา
บทบาท
ประจำการ: 1970-ปัจจุบัน
สงคราม:  สงครามเวียดนาม  สงครามอินโดจีนครั้งที่สาม  สงครามเลบานอน 1982  สงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน  สงครามอิรัก–อิหร่าน  สงครามอ่าว  สงครามโซมาเลีย  สงครามในอัฟกานิสถาน (พ.ศ. 2544–พ.ศ. 2564)  สงครามอิรัก  สงครามกลางเมืองซีเรีย  สงครามกลางเมืองอิรัก (พ.ศ. 2557–2560)  สงครามรัสเซีย–ยูเครน การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย  สงครามกลางเมืองเยเมน 
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: ฮิวจ์ แอร์คราฟท์
ช่วงการออกแบบ: 1963–1968
มูลค่า: $93,640 (2B Aero), $54,956 (บังเกอร์บัสเตอร์) FY2021 £8,500 (1984)
ข้อมูลจำเพาะ
ความยาว: 1.16–1.17 m with probe folded 1.41–1.51 m with probe extended (some variants have no probe)
เส้นผ่าศูนย์กลาง: 152 mm

น้ำหนักหัวรบ: 3.9–6.14 kg (penetration 430–900 mm RHA)

ความยาวระหว่างปลายปีก: 0.46 m
พิสัยปฏิบัติการ: Basic TOW 3,000 m, most variants 3,750 m
ความเร็ว: 278–320 m/s
ระบบนำวิถี: ติดตามด้วยแสง, นำทางด้วยเส้นลวด (wireless radio-guided in RF variants)
บีจีเอ็ม-71 โท (BGM-71 TOW) เป็นอาวุธปล่อยต่อต้านรถถังนำวิถีด้วยเส้นลวด สัญชาติสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันผลิตโดยเรย์เธียน เริ่มพัฒนาในช่วงทศวรรษที่ 1960 โดยฮิวจ์ แอร์คราฟท์ เพื่อทดแทนขีปนาวุธรุ่นก่อนหน้าอย่างเอ็มจีเอ็ม-21 เอ (SS.10) และ เอ็มจีเอ็ม-32 เอ (ENTAC) โดยเพิ่มระยะยิง ประสิทธิภาพหัวรบ ระบบควบคุมกึ่งอัตโนมัติในระยะสายตา (SACLOC) และติดตั้งกล้องอินฟราเรดสำหรับใช้งานในเวลากลางคืน
โท ผลิตขึ้นครั้งแรกในปี 1970 และกลายเป็นขีปนาวุธนำวิถีต่อต้านรถถังที่ใช้งานแพร่หลายทั่วโลก สามารถใช้งานได้ทั้งทหารราบ ติดตั้งบนยานพาหนะ และเฮลิคอปเตอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

BGM-71 TOW (หมวดหมู่)
From early developmental XBGM-71 testing to the BGM-71A TOW
FM 3-22.34 US Marines Field Manual
M-220 Tube-launched, Optically tracked, Wire-guided missile (TOW)
More information at Designation Systems.net
Discovery Channel program on "Modern Missiles" with best video information on TOW today. TOW part starts at two minutes
TOW 2A Wireless
TOW 2B Aero Wireless
TOW Bunker Buster Wireless
Tube-Launched, Optically-Tracked, Wire-Guided (TOW) Missiles
พระปราณีศรีมหาพุทธบริษัท (เมฆ รามางกูร)

พระปราณีศรีมหาพุทธบริษัทหรืออาดยาหลวงปาดี พื้นพระบาทใช้ชาติออกนามเจ้าพระนมเมกเถ้า อนุสรณ์ ร้อยตำรวจตรี ประดิษฐ์ รามางกูร 22 กันยายน 2528 ออกนามย่อว่าหลวงปรานีพุทธบริษัท นามเดิมท้าวเมฆหรือเมกทองทิบ (เมฆทองพิพย์) เป็นขุนโอกาส (เจ้าโอกาส) หรือนัยว่าเป็นเจ้าเมืองธาตุพนมลำดับ 3 จากราชวงศ์เวียงจันทน์ เป็นหลานตาเจ้าพระรามราชฯ ขุนโอกาสธาตุพนมลำดับแรก บิดาเป็นเจ้าเมืองท่าแขก ปู่เป็นเป็นเจ้าเมืองนครพนม ภรรยาเอกชื่อนางกองสีเป็นธิดาพระอุปฮาตหูเลเมืองบังมุก พระอัคร์บุตร (บุนมี) หลานปู่เจ้าพระรามราชฯ ไม่สนับสนุนให้เป็นขุนโอกาสเนื่องจากเป็นหลานตาเจ้าพระรามราชฯ จึงเกิดเหตุวิวาททำให้พระอัคร์บุตร (บุนมี) หนีไปอยู่ฝั่งซ้ายน้ำโขง
หลัง พ.ศ. 2371 ราชวงศ์เวียงจันทน์ล่มสลายถูกลดบทบาทปกครองจากปัญหาความขัดแย้งมูลนายธาตุพนมและหนีจากธาตุพนมอยู่เซบั้งไฟฝั่งซ้ายน้ำโขง จากนั้นตำแหน่งขุนโอกาสว่างลงและถูกลดฐานะเป็นนายกองข้าพระธาตุพนม บิดาข้ามไปอยู่ในอารักขาฝรั่งเศส มารดาอยู่ธาตุพนม พ.ศ. 2444 หลังธาตุพนมถูกลดฐานะเป็นเพียงหมู่บ้าน ได้กลับมาโดยนำชาวบ้านบูรณะพระธาตุพนมสมัยพระครูวิโรจน์รัตโนบล (รอด นนฺตโร) พื้นเมืองพนมระบุสิ้นเงินส่วนตัวถึงหมื่นหนึ่ง พื้นพระบาทใช้ชาติระบุว่าสร้างพระพุทธรูปถวายวัดพระธาตุพนมพร้อมพระปิตตาเจ้าท่าแขกผู้เป็นบิดาคนละองค์ ปัจจุบันไม่พบพระพุทธรูป  และบูรณะวัดหัวเวียงรังษีซึ่งเป็นวัดประจำตระกูลผู้ปกครองธาตุพนมร่วมกับพระอุปราชา (เฮือง) พื้นพระบาทใช้ชาติหรือพื้นพระยาธรรมมิกราชระบุถึงพระองค์และเหตุการณ์ธาตุพนมเพียงสั้น ๆ ว่า ...สังกลาดได้ 2 ฮ้อย 60 2 ตัว อาดยาเจ้าพระปาดีเถ้าขว้ามคืนมาแต่ปากเซแล สังกลาดราซาได้ 2 ฮ้อย 60 3 ตัว เจ้าเมืองแสนแลเมืองจันเอาเจ้าหัวคูลอดมาซ่อมแปงทาดตุพระนม อาดยาเถ้าเมกเจ้าพระนมหยุดหยาวัดหัวเวียง แลหล่อพระเจ้าเมกทองทิบ พระปิตตาเจ้าท่าแขกหล่อพระเจ้าจันทองทิบถวายวัดพระนม สังกลาดราซาได้ 2 ฮ้อย 60 4 ตัว เดือน 10 เจ้าพระนมเมกเถ้าตนหลานจุตติแล กำแพงโฮงหลวงเจื่อนลงของ...
| ก่อนหน้า |  | พระปราณีศรีมหาพุทธบริษัท (เมฆ รามางกูร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร) |  | ขุนโอกาสหรือเจ้าโอกาส (เจ้าเมือง) ธาตุพนม    |  | เจ้าพระอัคร์บุตร (บุญมี รามางกูร) |
ปาย

ปาย อาจหมายถึง
อำเภอปาย อำเภอหนึ่งในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
แม่น้ำปาย
เทศบาลตำบลปาย
ท่าอากาศยานปาย
สิตางศุ์ ปุณภพ (ปาย) ดารา นักแสดง
ปาริชาติ

ปาริชาติ อาจหมายถึง
ปาริชาต - มักสะกดผิดว่า "ปาริชาติ"
ปาริชาติ ชาลีเครือ - สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชาวไทย สังกัดพรรคเพื่อไทย
ปาริชาติ บริสุทธิ์ - นักแสดงชาวไทย และมารดาของเบญจพล เชยอรุณ นักแสดงชาวไทย
ปาริชาติ วิงประโคน - นักแสดงและนางแบบชาวไทย ชื่อเล่นว่า โฟโมสต์
ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

ประเทศทาจิกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกทาจิกิสถานเป็นตัวแทนประเทศทาจิกิสถานในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 1 | 0 | 1 |
สกีลงเขา

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อลิเชอร์ คูดราตอฟ | Men's slalom | DNF | DNF | DNF | DNF | DNF | DNF |
ดูเพิ่ม

ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติทาจิกิสถานในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาทาจิกิสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่ โซชี ประเทศรัสเซีย |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   โมร็อกโก   โตโก   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   ซีลอน   ชิลี   ดอมินีกา   จาเมกา   เม็กซิโก   ปารากวัย   เปรู   สหรัฐ   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   จีน   จีนไทเป   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มองโกเลีย   เนปาล   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   เกาหลีใต้   ทาจิกิสถาน   ไทย   อุซเบกิสถาน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์   ตองงา  |  |
| อื่นๆ |   ทีมอิสระ  |  |
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

ประเทศกรีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกกรีซเป็นตัวแทนประเทศกรีซในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 7 คน ใน 4 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 2 | 1 | 3 |
|  สกีข้ามทุ่ง | 1 | 1 | 2 |
|  สเกเลตัน | 1 | 0 | 1 |
|  สกีกระโดดไกล | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 5 | 2 | 7 |
สกีลงเขา

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สกีข้ามทุ่ง

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศกรีซในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติกรีซในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬากรีซที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่ โซชี ประเทศรัสเซีย |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   โมร็อกโก   โตโก   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   ซีลอน   ชิลี   ดอมินีกา   จาเมกา   เม็กซิโก   ปารากวัย   เปรู   สหรัฐ   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   จีน   จีนไทเป   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มองโกเลีย   เนปาล   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   เกาหลีใต้   ทาจิกิสถาน   ไทย   อุซเบกิสถาน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์   ตองงา  |  |
| อื่นๆ |   ทีมอิสระ  |  |
พายุไต้ฝุ่นโนรู (พ.ศ. 2560)

พายุไต้ฝุ่นโนรู เป็นพายุไต้ฝุ่นหมายเลข 5 โดยเป็นพายุที่มีช่วงอายุยาวนานที่สุดเป็นอันดับที่สองในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก อันดับหนึ่งคือพายุเวนน์ใน พ.ศ. 2529 และเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดอันดับสองของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560  โดยพายุโนรูได้เริ่มก่อตัวขึ้นในวันที่ 19 กรกฎาคม และทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนวันที่ 23 กรกฎาคม พายุโนรูมีความเร็วลมถึงระดับพายุไต้ฝุ่นและเป็นพายุไต้ฝุ่นลำดับแรกของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560 ในวันที่ 28 กรกฎาคม พายุโนรูอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อน จนในวันที่ 30 กรกฎาคม พายุโนรูเริ่มทวีความรุนแรงและเคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันตกอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางสภาพที่เอื้ออำนวย พายุไต้ฝุ่นโนรูทวีความรุนแรงอย่างรวดเร็วเป็นซูเปอร์ไต้ฝุ่นลูกแรกของฤดูกาลในวันที่ 31 กรกฎาคม ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม พายุโนรูมีแนวโน้มอ่อนตัวลงเล็กน้อยในขณะที่โค้งไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ หลังจากอยู่เหนือหมู่เกาะซัตสึนังก็อ่อนแรงลงเป็นพายุโซนร้อนอีกครั้งในวันที่ 5 สิงหาคมหลังจากนั้นพายุเริ่มมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปยังภูมิภาคคันไซของญี่ปุ่นและขึ้นฝั่งในจังหวัดวากายามะเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม และสลายไปหนึ่งวันหลังจากนั้น
พายุไต้ฝุ่นโนรูส่งผลให้ผู้เสียชีวิตสองคนในจังหวัดคาโงชิมะ และสร้างความเสียหายคิดเป็นมูลค่าอย่างน้อย 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงิน พ.ศ. 2560) ในประเทศญี่ปุ่น