stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
รางวัล และมรดกภาพยนตร์ของชาติ > ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

รางวัลตุ๊กตาทอง / รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี
พ.ศ. 2516/17 - เขาชื่อกานต์
พ.ศ. 2522 - อุกาฟ้าเหลือง (เข้าชิง)
พ.ศ. 2524 - ถ้าเธอยังมีรัก
พ.ศ. 2527 - อิสรภาพของทองพูน โคกโพ
พ.ศ. 2528 - ครูสมศรี (เข้าชิง)
พ.ศ. 2533 - น้องเมีย
พ.ศ. 2536 - มือปืน 2 สาละวิน
พ.ศ. 2537 - เสียดาย
พ.ศ. 2539 - เสียดาย 2
พ.ศ. 2541 - กล่อง
รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ / สุพรรณหงส์
พ.ศ. 2521 - อุกาฟ้าเหลือง
พ.ศ. 2529 - ครูสมศรี
พ.ศ. 2534 - คนเลี้ยงช้าง
พ.ศ. 2536 - มือปืน 2 สาละวิน (เข้าชิง)
พ.ศ. 2537 - เสียดาย (เข้าชิง)
พ.ศ. 2539 - เสียดาย 2 (เข้าชิง)
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง
พ.ศ. 2533 - คนเลี้ยงช้าง (เข้าชิง)
พ.ศ. 2534 - น้องเมีย (เข้าชิง)
พ.ศ. 2536 - มือปืน 2 สาละวิน (เข้าชิง)
พ.ศ. 2537 - เฮโรอีน (เข้าชิง)
รางวัล และมรดกภาพยนตร์ของชาติ > มรดกภาพยนตร์ของชาติ

พ.ศ. 2555 - ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520)
พ.ศ. 2556 - เขาชื่อกานต์ (2516)
พ.ศ. 2557 - คนเลี้ยงช้าง (2533)
พ.ศ. 2558 - สุริโยไท (2544)
พ.ศ. 2559 - เทพธิดาโรงแรม (2517)
พ.ศ. 2560 - มือปืน (2526)
พ.ศ. 2561 - กล่อง (2541)
พ.ศ. 2565 - มันมากับความมืด (2514)
พ.ศ. 2566 - เทวดาเดินดิน (2519)
เกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล |
| --- | --- |
การทูล: ฝ่าพระบาท
การแทนตน: กระหม่อม/หม่อมฉัน
การขานรับ: กระหม่อม/เพคะ
ลำดับโปเจียม: 22
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2539 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 4 (ภ.ป.ร.4)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญพระราชพิธีบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
เกียรติยศ > ปริญญากิตตมศักดิ์

พ.ศ. 2542 - วารสารศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พ.ศ. 2550 - ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาการภาพยนตร์และวีดิทัศน์ มหาวิทยาลัยรังสิต
พ.ศ. 2559 - ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เกียรติยศ > รางวัลเกียรติยศ

พ.ศ. 2534 - รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
พ.ศ. 2544 - รางวัลศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์และละคร)
พ.ศ. 2547 -  รางวัล Lotus Award for Lifetime Achievement, World Film Festival of Bangkok
พ.ศ. 2549 - รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ รางวัลความสำเร็จในชีวิต
พ.ศ. 2562 - รางวัลนราธิปพงศ์ประพันธ์ ประจำปี 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศไทย
สถานีย่อยภาพยนตร์
ชีวประวัติ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล kingnaresuanmovie.com
| ด ค กผลงานโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล |
| --- | --- | --- |
| กำกับภาพยนตร์ |  มันมากับความมืด (2514)  เขาชื่อกานต์ (2516)  เทพธิดาโรงแรม (2517)  ความรักครั้งสุดท้าย (2517)  ผมไม่อยากเป็นพันโท (2518)  นางแบบมหาภัย (2518)  เทวดาเดินดิน (2519)  รักคุณเข้าแล้ว (2520)  ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520)  กาม (2521)  อุกาฟ้าเหลือง (2523)  ถ้าเธอยังมีรัก (2524)  มือปืน (2526)  อิสรภาพของทองพูน โคกโพ (2527)  ครูสมศรี (2529)  คนเลี้ยงช้าง (2533)  น้องเมีย (2533)  มือปืน 2 สาละวิน (2536)  เฮโรอีน (2537)  เสียดาย (2537)  เสียดาย 2 (2539)  กล่อง (2541)  สุริโยไท (2544)  ความรักครั้งสุดท้าย (2546)  ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช (2550–2558) องค์ประกันหงสา  ประกาศอิสรภาพ  ยุทธนาวี  ศึกนันทบุเรง  ยุทธหัตถี  อวสานหงสา  พันท้ายนรสิงห์ (2558–2559)  |  |
| อำนวยการสร้าง |  คืนบาป พรหมพิราม (2546)  โหมโรง (2547)  |  |
| ด ค กรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2534–2550:  หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (2534)  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล (2535)  ชูชัย องอาจชัย (2536)  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล (2537)  ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล (2538)  หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (2539)  นนทรีย์ นิมิบุตร (2540)  ภิญโญ รู้ธรรม (2541)  นนทรีย์ นิมิบุตร (2542)  กิตติกร เลียวศิริกุล (2544)  จิระ มะลิกุล (2545)  คมกฤษ ตรีวิมล, ทรงยศ สุขมากอนันต์, นิธิวัฒน์ ธราธร, วิชชา โกจิ๋ว, วิทยา ทองอยู่ยง และ อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม (2546)  อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์ (2547)  จิระ มะลิกุล (2548)  เฉลิม วงค์พิมพ์ (2549)  ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (2550) 
2551–2575:  อาทิตย์ อัสสรัตน์ (2551)  ก้องเกียรติ โขมศิริ (2552)  อุรุพงศ์ รักษาสัตย์ (2553)  เป็นเอก รัตนเรือง (2554)  ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (2555)  คงเดช จาตุรันต์รัศมี (2556)  ลี ชาตะเมธีกุล (2557)  นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ (2558)  อโนชา สุวิชากรพงศ์ (2559)  นัฐวุฒิ พูนพิริยะ (2560)  อนุชา บุญยวรรธนะ (2561)  (2562) โควิด-19  คงเดช จาตุรันต์รัศมี (2563)  บรรจง ปิสัญธนะกูล (2564)  หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล (2565)  ธิติ ศรีนวล (2566) 
หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ขณะร่วมงานแถลงข่าวกรณีรัฐบาลสนับสนุนการสร้างภายนตร์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค 3 และ 4 ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย 8 สิงหาคม 2552
ฟ็อกซ์นิวส์

| --- | --- |

ประเทศ: สหรัฐ
พื้นที่แพร่ภาพ: สหรัฐ แคนาดา
สำนักงานใหญ่:   1211 Avenue of the Americas  นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก 10036 
แบบรายการ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ระบบภาพ: 720p (16:9 HDTV)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: นิวส์คอร์ปอเรชัน  (1996–2013) ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์  (2013–2019) ทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์  (2019–ปัจจุบัน)
บริษัทแม่: ฟ็อกซ์นิวส์มีเดีย
ช่องรอง:   Fox Business Network  Fox Weather  Fox Broadcasting Company  LiveNOW from Fox 
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 7 ตุลาคม 1996; 28 ปีก่อน (1996-10-07)
ลิงก์
เว็บไซต์: foxnews.com 
ออกอากาศ

สื่อสตรีมมิง
Online stream: Fox News Go (pay-TV subscribers only)
Service(s): YouTube TV, Hulu + Live TV, Sling TV
 
ฟ็อกซ์นิวส์แชนแนล (อังกฤษ: Fox News Channel; FNC) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ฟ็อกซ์นิวส์ (Fox News) เป็นสถานีโทรทัศน์และเว็บไซต์ข่าวเชิงอนุรักษ์นิยมและความคิดเห็นทางการเมือง เป็นบริษัทข้ามชาติของอเมริกา ซึ่งมีฐานอยู่ในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เจ้าของคือฟอกซ์นิวส์มีเดีย (Fox News Media) ซึ่งมีเจ้าของใหญ่คือ ฟ็อกซ์ คอร์ปอเรชั่น ฟ็อซ์นิวส์เป็นเครือข่ายข่าวเคเบิลที่มีผู้ชมสูงสุดในสหรัฐอเมริกา และในปี 2023 สามารถสร้างกำไรก่อนหักภาษีของบริษัทแม่ได้ประมาณ 70%
ช่องนี้สร้างขึ้นโดยรูเพิร์ต เมอร์ด็อก เจ้าพ่อสื่อชาวอเมริกันเชื้อสายออสเตรเลียในปี 1996 เพื่อดึงดูดใจผู้ชมที่มีแนวคิดอนุรักษ์นิยม โดยจ้างโรเจอร์ ไอลส์ อดีตที่ปรึกษาสื่อของพรรครีพับลิกันและผู้บริหารซีเอ็นบีซี มาเป็นซีอีโอ ผู้ก่อตั้ง เปิดตัวเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1996 โดยมีสมาชิกเคเบิลทีวี 17 ล้านราย ฟ็อกซ์นิวส์เติบโตในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 และ 2000 จนกลายมาเป็นเครือข่ายสมัครสมาชิก รายการข่าวทางเคเบิลที่โดดเด่นในสหรัฐอเมริกา ภายในเดือนกันยายน พ.ศ. 2018 ครัวเรือนของสหรัฐจำนวน 87 ล้านครัวเรือน (ร้อยละ 91 ของสมาชิกโทรทัศน์) สามารถรับฟ็อกซ์นิวส์ ได้ ในปี 2019 เป็นเครือข่ายเคเบิลที่มีผู้ชมสูงสุด โดยมีผู้ชมเฉลี่ย 2.5 ล้านคนในช่วงเวลาไพรม์ไทม์
พระสิริมังคลาจารย์

พระสิริมังคลาจารย์ (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นพระภิกษุไทยชาวเชียงใหม่ มีชีวิตอยู่ราว พ.ศ. 2020–2100 มีผลงานวรรณกรรมพุทธศาสนาที่สำคัญ 4 เรื่อง คือ เวสสันตรทีปนี สังขยาปกาสกฎีกา มังคลัตถปนี (หรือ มงคลทีปนี) และจักกวาฬทีปนี
ประวัติ

พระสิริมังคลาจารย์ถือกำเนิดในเมืองเชียงใหม่ มีนามเดิมว่า ศรีปิงเมือง โดยถือเอานิมิตในวันคลอดที่เกิดพายุใหญ่พัดจนบ้านพังทลาย ขณะนั้นมารดาของท่านกำลังครรภ์แก่ หลบพายุไปอาศัยอยู่โคนต้นโพธิ์ (ไม้ศรี) และเจ็บครรภ์จึงคลอดที่โคนต้นโพธิ์นั้น บิดาจึงตั้งชื่อว่า ศรีปิงเมือง โดยบรรพชาเป็นสามเณรเมื่ออายุ 13 ปี จากนั้นได้เดินทางไปลังกา เรียนหนังสือสำนักของพระพุทธวีระ ครูของท่านชื่อ พระพุทธวีระ น่าจะเป็นภิกษุนิกายสิงหล จากนั้นเดินทางกลับเชียงใหม่ในสมัยพระเมืองแก้ว และได้รับการแต่งตั้งเป็นพระสิริมังคลาจารย์ ตามฉายาของท่าน และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดเจ็ดยอด (วัดมหาโพธาราม) ที่นี่ท่านได้รจนาคัมภีร์ 3 เรื่องแรก คือ เวสสันตรทีปนี จักกวาฬทีปนี และ สังขยาปกาสกฎีกา ต่อมา พ.ศ. 2067 เกิดน้ำท่วมใหญ่ รวมถึงที่วัดสวนขวัญ ท่านจึงไปหาสถานที่วิเวกเป็นเรือนร้าง เพื่อรจนามังคลัตถปนี ต่อจนสำเร็จปีฉลู จ.ศ. 879 (พ.ศ. 2060)
พระสิริมังคลาจารย์มรณภาพในระหว่าง พ.ศ. 2068–2078 ตรงกับสมัยพระเมืองเกษเกล้า ศพของท่านคงได้รับการถวายเพลิง ณ วัดสวนดอก อันเป็นวัดที่ท่านเป็นเจ้าอาวาส และได้สร้างกู่บรรจุอัฐิในบริเวณวัด กู่นี้ถูกรื้อเมื่อ พ.ศ. 2470 รวมสิริอายุท่านประมาณ 47 ปี
ผลงาน

เวสสันตรทีปนี รจนาสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2060 ในสมัยพระเมืองแก้ว อธิบายอรรถกถาเวสสันดรชาดก เกี่ยวกับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่น่าสนใจ
สังขยาปกาสกฎีกา รจนาสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2063 อธิบายคัมภีร์สังขยาปกาสกะ ที่พระญาณวิลาสเถระรจนา ให้เข้าใจง่ายขึ้น
มังคลัตถปนี (หรือ มงคลทีปนี) รจนาเมื่อ พ.ศ. 2067 เป็นวรรณกรรมเรื่องเอกของพระสิริมังคลาจารย์ อธิบายความในมงคลสูตร
จักกวาฬทีปนี รจนาสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2063 กล่าวถึงเรื่องราวในจักรวาลและโลกธาตุ พรรณนาถึงภูมิของสัตว์ทั้งหลาย อาหารของสัตว์ ภูเขา แม่น้ำ เทวดา อสูร ฯลฯ
แมวเบอร์มีส

แมวเบอร์มีส
แมวเบอร์มีส, ทองแดง เป็นพันธุ์แมวบ้านซึ่งกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และมีการพัฒนาในสหรัฐอเมริกา
แมวเบอร์มีสสมัยใหม่ส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของแมวเพศเมียตัวหนึ่งชื่อ วงแมว (Wong Mau) ซึ่งซื้อจากพม่าไปอเมริกาใน ค.ศ. 1930 แล้วผสมพันธุ์กับแมววิเชียรมาศ
เดิมแมวเบอร์มีสทุกตัวมีสีน้ำตาลเข้ม แต่ปัจจุบันมีได้หลายสี การรับรองสีอย่างเป็นทางการยังแตกต่างกันไปแล้วแต่มาตรฐาน ทั้งสองสายพันธุ์ต่างเป็นทราบกันว่ามีพื้นฐานอารมณ์ชอบเข้าสังคม ขี้เล่นเป็นเอกลักษณ์และเปล่งเสียงอย่างต่อเนื่อง
แมวเบอร์มิสมักจะเป็นที่สับสนกับแมวศุภลักษณ์ เพราะมีลักษณะของสีขนคล้ายกันมาก ความแตกต่างหลัก ๆ ก็คือแมวเบอร์มิสจะมีหย่อมของสีขนของสีเป็นสีดำหรือสีเข้มอยู่บ้าง  ส่วนแมวศุภลักษณ์จะมีสีขนเป็นสีน้ำตาลออกแดงทั่วทั้งลำตัวอย่างสม่ำเสมอ  จุดที่สังเกตได้ง่ายที่สุดก็คือ  อุ้งเท้าแมวศุภลักษณ์เมื่อล้างให้สะอาดจะมีสีส้มอมชมพูเท่านั้น  ส่วนอุ้งเท้าแมวศุภโชคจะมีสีคล้ำเข้มกว่าอย่างชัดเจนไม่มีสีส้มอมชมพูเลย
ลักษณะโดยทั่วไป > ประวัติความเป็นมาของแมวเบอร์มีส

แมวเบอร์มีสสมัยใหม่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์โดย Dr.Joseph Thompson ท่านเป็นหมอประจำการทหารเรือในอเมริกา โดยส่วนตัวท่านชอบเลี้ยงสัตว์และรักแมวมาก จึงได้ทำฟาร์มแมววิเชียรมาศ ในปี 1926 ซึ่งนำเข้าแมววิเชียรมาศมาจากประเทศไทยในขณะนั้น และในปี 1930 ท่านได้มามาท่องเที่ยวทั่วทวีปเอเซียกับทหารเรือ และได้ไปท่องเที่ยวที่ประเทศพม่า ท่านพบเห็นแมวจรตัวหนึ่งเห็นว่าสวยดี แมวตัวนี้มีสีน้ำตาลเข้ม และมีแต้มเข้มเหมือนกับแมววิเชียรมาศของท่าน จึงนำกลับประเทศอเมริกาและตั้งชื่อว่า วงแมว หรือ วงเมา (Wong Mau) ไม่ทราบที่มาว่าชื่อมาจากไหน เนื่องจากท่านมีพื้นฐานความรู้ เรื่องแมวอยู่แล้ว จึงเริ่มทำการค้นคว้าหาข้อมูลว่า แมวตัวนี้ เป็นแมวสายพันธุ์อะไร เหตุนี้เองจึงเริ่มผสมแมวสายพันธุ์นี้ขึ้น โดยใช้หลักการผสมคือ แมวเบอร์มีส เพศเมีย จากประเทศพม่า ชื่อ วงแมว (Wong Mau) กับแมววิเชียรมาศของไทย เพศผู้ ชื่อ ไทยแมว Taimau และได้ลูกแมวมาเป็นหลากหลายสายพันธุ์และหนึ่งในนั้นเป็นแมวเบอร์มีสสายพันธุ์ใหม่ จึงนำมาผสมกับแมววิเชียรมาศเรื่อยมา จนได้แมวตามสายพันธุ์ที่ต้องการ แต่การนำแมวสายพันธุ์นี้จดทะเบียน ไม่ใช่ตัวท่าน เป็นผู้นำไปจด แต่จะเป็นกลุ่มผู้เพาะพันธุ์แมวเหมือนกันที่เห็นความสำคัญของแมวสายพันธุ์นี้ เป็นผู้นำแมวเบอร์มีสไปจดทะเบียนได้สำเร็จในปี 1953 กับ สถาบัน CFA และสร้างชื่อเสียงให้คนรู้จักแมวสายพันธุ์นี้เป็นจำนวนมาก รวมถึงชาวอเมริกันและชาวยุโรปที่นิยมเลี้ยงแมวสายพันธุ์นี้กันอย่างกว้างขวาง
ในช่วงปี 1980 สมาคมแมวของสหราชอาณาจักร Governing Council of the Cat Fancy (GCCF) ได้สั่งห้ามการลงทะเบียนแมวเบอร์มีสสายพันธุ์ใหม่ที่นำเข้ามาจากสหรัฐอเมริกาเพื่อที่จะรักษาสายพันธุ์ดั้งเดิมไว้
ลักษณะโดยทั่วไป > ลักษณะที่เป็นข้อเด่น

ลักษณะสีขน : ขนสั้น สีน้ำตาลเข้มคล้ายสีสนิม (สีทองแดง) บริเวณส่วนหู ใบหน้า ปลายขา หาง จะมีสีน้ำตาลเข้มกว่าบริเวณลำตัวทั่วๆ ไป
ลักษณะของส่วนหัว : ค่อนข้างกลมและกว้าง หนวดมีสีเหมือนลวดทองแดง หูใหญ่
ลักษณะของนัยน์ตา : แมวชนิดนี้จะมีดวงตาออกเป็นลักษณะเหลืองๆ หรือออกสีอำพัน
ลักษณะของหาง : หางยาว ปลายหางแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อยๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขาวยาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว
ลักษณะโดยทั่วไป > ลักษณะที่เป็นข้อด้อย

ขนยาวเกินไป สีอ่อนเกินไป มีแต้มสีขาวปน เช่น ที่บริเวณหน้าอก หรือช่องท้อง มีไม่สม่ำเสมอ เช่น มีลายเห็นเป็นทางตามลำตัว โดยเฉพาะตามใบหน้า ขาและหาง นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว ) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี บางตัวตาสีฟ้า
บทกวีที่กล่าวถึงแมวศุภลักษณ์หรือเบอร์มีส

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| วิลาศุภลักษณ์ล้ำ |  | วิลาวรรณ |
| ศรีดั่งทองแดงฉัน |  | เพริศแพร้ว |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| แสงเนตรเฉกแสงพรรณ |  | โณภาษ |
| กรรษสรรพโทษแล้ว |  | สิ่งร้ายคืนเกษม |
ชวลี ช่วงวิทย์

| ชวลี ช่วงวิทย์ |
| --- | --- |
ชวลี ช่วงวิทย์ ในวัยสาว
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 ชนอ ช่วงวิทย์ จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 11 เมษายน พ.ศ. 2534 (67 ปี) จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
คู่สมรส: ประกาศ นิลประสิทธิ์
อาชีพ: นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2485 - 2534
ผลงานเด่น: หนึ่งในดวงใจ สั่งใจ จากรัก หัวหินสิ้นมนต์รัก ขอให้ได้ดังใจนึก  กรุงเทพฯราตรี เป็นต้น
สังกัด: วงดนตรีสุนทราภรณ์
ชวลี ช่วงวิทย์ (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 - 11 เมษายน พ.ศ. 2534) นักร้องยุคแรกของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์และวงดนตรีสุนทราภรณ์ เจ้าของบทเพลงอมตะหลายเพลง เช่น หนึ่งในดวงใจ กรุงเทพฯ ราตรี เจ้าพระยา หัวหินสิ้นมนต์รัก (ต้นฉบับ) และอื่น ๆ เจ้าของฉายา สาริกาน้อยเสียงใส, ห้องสมุดเคลื่อนที่ และ สาวสองพันปี และได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติเป็น บูรพศิลปิน จากกระทรวงวัฒนธรรม
ประวัติ

ชวลีย์ ช่วงวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 ที่กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ "ชนอ ช่วงวิทย์" สำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนสายปัญญา และสอบเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่สละสิทธิ์เพื่อจะร้องเพลงตามที่ใจรัก
ชีวิตนักร้อง

ชวลี ช่วงวิทย์ ชื่นชอบการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก แต่ได้เริ่มร้องเพลงอย่างจริงจัง เมื่อ พ.ศ. 2485 โดยชวลีได้เข้าวงดนตรีกรมโฆษณาการ ตามคำชักชวนของจมื่นมานิตย์นเรศ (เฉลิม เศวตนันทน์) นับว่าเป็นนักร้องหญิงคนที่ 4 ของวง (ต่อจาก มัณฑนา โมรากุล, รุจี อุทัยกร, และสุปาณี พุกสมบุญ) ชวลีได้นำเพลงมาขับร้องทดสอบกับเปียโนที่ครูสริ ยงยุทธบรรเลง 2 เพลง คือ เพลงดวงใจ และเพลงสาส์นรัก อันเป็นบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทั้ง 2 เพลง ผลปรากฏว่า ชวลีผ่านการขับร้อง และได้รับบรรจุเป็นคีตศิลปิน กรมโฆษณาการ ในขณะอายุ 18 ปี
เมื่อจะต้องร้องเพลงแล้ว ชื่อ "ชนอ ช่วงวิทย์" ก็เริ่มเป็นปัญหาในการขับร้องเพลง เพราะญาติไม่ต้องการให้ใช้ชื่อจริงในการขับร้องเพลง ครูเอื้อ สุนทรสนาน จึงได้เปลี่ยนชื่อให้ใหม่เป็น "ชวลี" แต่ใช้นามสกุลเดิม จึงเป็นชื่อชวลี ช่วงวิทย์เรื่อยมาตลอด (ชื่อของชวลี ช่วงวิทย์นั้น เป็นปัญหาที่ถกเถียงกันมานานว่าเป็น "ชวลี" หรือ "ชวลีย์" กันแน่ โดยทางทายาทยืนยันว่าเป็น "ชวลี" ตามหลักฐานที่ครูเอื้อได้เขียนนำเสนอเพลงที่จะบรรเลงขับร้องทางวิทยุคลื่นสั้น ต่อหัวหน้ากองวิทยุฯ ก่อนบรรเลงทุกครั้ง ในขณะที่ปกแผ่นเสียง เทป และซีดีที่มีอยู่นั้นมักจะเขียนเป็น "ชวลีย์")
ชวลี ช่วงวิทย์ร้องเพลงในวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และ วงดนตรีสุนทราภรณ์มานานกว่า 30 ปี โดยมีผลงานเพลงที่บันทึกแผ่นเสียงไว้ค่อนข้างมาก โดยมักจะเป็นเพลงคู่กับ ครูเอื้อ สุนทรสนาน และ วินัย จุลละบุษปะ และด้วยเสียงที่สูง กังวาน และหวานทำให้ชวลี ช่วงวิทย์ได้รับพระมหากรุณาธิคุณให้ขับร้องบทเพลงพระราชนิพนธ์เป็นจำนวนมาก นับว่ามากที่สุดในบรรดานักร้องวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และวงดนตรีสุนทราภรณ์ก็ว่าได้ เช่น คำหวาน, ยิ้มสู้, ยามเย็น, ยามค่ำ, อาทิตย์อับแสง, สายลม เป็นต้น
ในระหว่างที่อยู่ในวงดนตรีกรมโฆษณาการนั้น ได้มีการประกวดการร้องเพลงของนักร้องอาชีพด้วย ในครั้งนี้ ชวลีเข้าร่วมประกวดด้วย พร้อมกับมัณฑนา โมรากุล, สุภาพ รัศมิทัต และครูล้วน ควันธรรม โดยชวลีได้เลือกเพลงบัวงาม (เกียรติศักดิ์หญิงไทย) เข้าประกวด แต่ในครั้งนี้มัณฑนา โมรากุลชนะการประกวดฝ่ายหญิง
ชวลีร้องเพลงอยู่ในวงดนตรีกรมโฆษณาการนานเกือบ 30 ปี ก็ได้ลาออกจากราชการไปเมื่อ พ.ศ. 2513 ด้วยเหตุผลบางประการ แต่ยังไม่ละทิ้งชีวิตการร้องเพลงเสียทีเดียว เพราะชวลียังกลับมาขับร้องเพลงอยู่บ้างในบางโอกาสกับวงดนตรีสุนทราภรณ์ วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ วงดนตรีสังคีตสัมพันธ์ เป็นต้น โดยครั้งสุดท้ายที่ชวลีออกมาร้องเพลง คือ งาน "สุนทราภรณ์ครึ่งศตวรรษ" เมื่อ พ.ศ. 2532
ภายหลังจากที่ชวลีออกจากวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และ วงดนตรีสุนทราภรณ์แล้ว น้องสาวต่างมารดาของชวลียังเข้ามาเป็นนักร้องดาวรุ่งพรุ่งนี้ของวงดนตรีสุนทราภรณ์ นั่นคือ ช่อฉัตร รัตนกมล เจ้าของเพลงคมปาก ปัจจุบันขับร้องอยู่กับคณะจารุกนก ในความควบคุมของโศภดาห์ เกตุผึ้ง
ที่มาของฉายา

ชวลี ช่วงวิทย์ มีฉายาสำคัญถึง 3 ฉายา ได้แก่ สาริกาน้อยเสียงใส, สาวสองพันปี และห้องสมุดเคลื่อนที่ โดยมีที่มาต่างกัน ดังนี้
สาริกาน้อยเสียงใส เป็นฉายาที่มาจากเสียงร้องที่หวาน กังวาน และสูง แต่ตัวเหมือนกับนกสาริกา
สาวสองพันปี เป็นฉายาที่มาจากการแต่งตัวที่ฉูดฉาดเมื่อออกร้องเพลง ถึงแม้จะอายุมากแล้วก็ตาม
ห้องสมุดเคลื่อนที่ เป็นฉายาที่มาจากความจำอันเป็นเลิศของชวลี ที่สามารถจดจำเนื้อเพลงได้มาก และสามารถบอกครูเอื้อ สุนทรสนาน และ วินัย จุลละบุษปะได้ ในขณะร้องเพลงบนเวที
ผลงานเพลง

ผลงานเพลงของชวลี ช่วงวิทย์ สามารถจำแนกออกมาได้เป็นหลายประเภท ดังนี้
1. เพลงพระราชนิพนธ์ เช่น คำหวาน, ยามเย็น, ยามค่ำ, ยิ้มสู้, สายลม เป็นต้น
2. เพลงขับร้องเดี่ยว เช่น ขอให้ได้ดังใจนึก, สั่งใจ, โพ้นขอบฟ้า, รอยรักร้าว, กำสรวลรัก, กล่อมวนา, กุลสตรี,  ค่อนดึก, ความรักเหมือนฟองเบียร์, จำปีฟ้า, จากรัก, กล่อมใจ, ชื่นตาฟ้างาม, ชีวามาลา, ไซซี, ดาวเคลื่อนเดือนคล้อย, ดาวเจ้าชู้, ดอกท้อริมธาร, ถูกมนต์รัก, ถ้าฉันมีคนรัก, นี่แหละกรุงเทพฯ, บัวไกลตา, บัวงาม (เกียรติศักดิ์หญิงไทย), บัวบูชาธรรม,  ฝันถึงคนรัก, เพลงลอยลม, พ้อรัก, เพลงจากดวงใจ, แม่, แม่ศรี, ยามดึก, เริงฤทัย, รักไม่ตาย (ร้องสด), รอรัก (ร้องสด), โรคขาดรัก, รักสลาย, รักนิรันดร์, ริมฝั่งน้ำ, สิรินธร, สุดหล้าฟ้าเขียว, สวรรค์บันดาล, สาวเล่นธาร, หาดสวรรค์, หัวหินสิ้นมนต์รัก, เห่หารัก, หนึ่งในดวงใจ, หนามกุหลาบ, หมั่นไส้ผู้ชายแสนงอน, ไห้หา, อุบลรัตน์  เป็นต้น
3. เพลงขับร้องคู่ (ชาย-หญิง) ที่มักจะร้องคู่กับครูเอื้อ สุนทรสนาน และ วินัย จุลละบุษปะ เช่น กำพร้าคู่ (คู่วินัย), กระแต (คู่วินัย), ชะรอยบุญ (คู่วินัย), ดวงเดือน (คู่วินัย), นกสีชมพู (คู่วินัย), บึงน้ำรัก (คู่เอื้อ), กรุงเทพฯราตรี (คู่เอื้อ), กังหันต้องลม (ร้องสด), กุหลาบงาม, คติรัก (คู่เอื้อ), คูหาสวรรค์ (คู่เอื้อ), คำรักคำขวัญ (คู่เอื้อ), ความดี (ร้องสด), คนธรรพ์กับพิณทิพย์  (คู่วินัย), จันทร์ลับเมฆ (คู่วินัย), กระท่อมรัก (คู่วินัย), เจ้าพระยา (คู่เอื้อ), จนนาง (คู่เอื้อ), จันทร์จูบฟ้า (คู่วินัย), ช่อรักซ้อน (คู่วินัย), ดาวประดับฟ้า (ร้องสด), ดอกไม้ในฝัน (ร้องสด), เดือนประดับใจ (คู่วินัย), ดีกันนะ (คู่วินัย), ใต้แสงเทียน (คู่วินัย), ตลาดนัด (คู่เอื้อ), ตัวไกลใจห่วง (คู่เอื้อ), ธาราธิษฐาน (คู่วินัย), ธารน้ำรัก (คู่วินัย), บางกอกลาที (คู่เอื้อ), บ่อโศก (คู่วินัย), ฝันหวาน (คู่วินัย), ฝากลมจูบ (คู่วินัย), พุ่มพวงดวงใจ (คู่วินัย), เพียงแค่ขอบฟ้า (คู่วินัย), พายเรือพลอดรัก (คู่วินัย), บนสายสวาทแห่งใจ (คู่วินัย), เมื่อฝนโปรย (คู่เอื้อ), ยอดเทพี (คู่วินัย), ราตรีประดับดาว (คู่วินัย), รวงทิพย์ (คู่เอื้อ), เรือเร่เรือรัก (คู่วินัย), ร่วมรัก (คู่เอื้อ), รักไม่เป็น (คู่เอื้อ), แรกพบสบรัก (คู่เอื้อ), ลมรัก (คู่วินัย), ลาวดวงดอกไม้ (คู่วินัย), ลมเพ้อ (คู่วินัย), แว่วรัก (คู่วินัย), สวนสวรรค์ (คู่เอื้อ), เสี่ยงเทียนเสี่ยงรัก (คู่วินัย), สุดแสนพิศวาส (คู่วินัย), ห้าแต้ม (คู่วินัย), หนาวลมห่มรัก (คู่วินัย), หน้าผา (คู่วินัย), เหลือจะเชื่อ (คู่วินัย), เอื้องไพร (คู่วินัย), แอ่วซุ้ม (คู่วินัย), เพลงแห่งความหลัง (คู่วินัย, เอื้อ) เป็นต้น
4. เพลงขับร้องคู่ (หญิง) และเพลงขับร้องกลุ่ม-หมู่ เช่น เกาะสีชัง (คู่มัณฑนา), ขวัญข้าว, จับปลาสองมือ (คู่สุปาณี, เลิศ), ตามทุย (คู่ศรีสุดา), โธ่ผู้ชาย (คู่สุปาณี, มัณฑนา), ปรึกษารัก (คู่สุปาณี), ผู้ชายนี่ร้ายนัก (คู่จันทนา), ภาษารัก (คู่มัณฑนา), เลือกคู่ (คู่เพ็ญศรี), สาวริมธาร (คู่เพ็ญศรี, มัณฑนา), มารักกันเถอะ (คู่จันทนา), ฉันไม่ลอง (คู่จันทนา), ปัญหามีคู่ (คู่จุรี) เป็นต้น
นอกจากนี้ ชวลียังแต่งเนื้อร้องเพลง "รำวงตอบรัก" ร่วมกับครูชอุ่ม ปัญจพรรค์ โดยใช้ทำนองเพลงหุ่นกระบอก แต่มีส่วนร่วมเล็กน้อย ชื่อผู้แต่งเพลงนี้จึงปรากฏเพียงชื่อของครูชอุ่ม ปัญจพรรค์
ชีวิตส่วนตัวและบั้นปลาย

ชวลีสมรสกับประกาศ นิลประสิทธิ์ และมีบุตรธิดา 2 คน ได้แก่
นายชินการณ์ นิลประสิทธิ์ (เปี๊ยก เมืองทอง)
นางสาวช่อแก้ว นิลประสิทธิ์ หรือที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ โชติมา ช่วงวิทย์ อดีตนักร้องนำวง ดอกไม้ป่า
ชวลี ช่วงวิทย์ถึงแก่กรรมที่บ้านในจังหวัดนนทบุรี เมื่อวันที่  11 เมษายน พ.ศ. 2534 สิริรวมอายุได้ 67 ปี
อิชชุนเดะจิเรียวชิเตอิตาโนะนิ ยาคุดาทาสึโตะสึอิโฮวซาเรตะเท็นไซจิยูชิ, ยามิฮีราฮ์โตะชิเต

| --- | --- |
อิชชุนเดะจิเรียวชิเตอิตาโนะนิ ยาคุดาทาสึโตะสึอิโฮวซาเรตะเท็นไซจิยูชิ, ยามิฮีราฮ์โตะชิเต
一瞬で治療していたのに役立たずと追放された天才治癒師、闇ヒーラーとして楽しく生きる (Isshun de Chiryou shiteita no ni Yakudatazu to Tsuihousareta Tensai Chiyushi, Yami Healer to shite Tanoshiku Ikiru)
แนว: การผจญภัย แฟนตาซี ฮาเร็ม
นวนิยายชุด
เขียนโดย: ซาคากุ ฮิชิกาวะ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
วางจำหน่ายตั้งแต่: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ซาคากุ ฮิชิกาวะ
วาดภาพโดย: ดาบุริว
สำนักพิมพ์: เอสบี ครีเอทีฟ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ J-Novel Club
ในเครือ: GA Novel
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 14 ตุลาคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 7
มังงะ
เขียนโดย: ซาคากุ ฮิชิกาวะ
วาดภาพโดย: เท็น จูโนอิจิ
สำนักพิมพ์: เอสบี ครีเอทีฟ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ J-Novel Club
ในเครือ: GA Comic
นิตยสาร: Piccoma
กลุ่มเป้าหมาย: Shōnen
วางจำหน่ายตั้งแต่: 22 มกราคม พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 4
มังงะ
เขียนโดย: ซาคากุ ฮิชิกาวะ
สำนักพิมพ์: เอสบี ครีเอทีฟ
นิตยสาร: GA Comic
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: ไตรมาสที่ 3 พ.ศ. 2567 – ปัจจุบัน
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โจ โยชิซากิ
เขียนบทโดย: ไทกะ มิยากิ
ดนตรีโดย: ฮารุมิ ฟุกิ
สตูดิโอ: Makaria
ฉาย:  3 เมษายน พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
อิชชุนเดะจิเรียวชิเตอิตาโนะนิ ยาคุดาทาสึโตะสึอิโฮวซาเรตะเท็นไซจิยูชิ, ยามิฮีราฮ์โตะชิ (ญี่ปุ่น: 一瞬で治療していたのに役立たずと追放された天才治癒師、闇ヒーラーとして楽しく生きる, โรมาจิ: Isshun de Chiryou shiteita no ni Yakudatazu to Tsuihousareta Tensai Chiyushi, Yami Healer to shite Tanoshiku Ikiru) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น ที่เขียนโดย ซาคาคุ ฮิชิคาวะ และวาดภาพประกอบโดย ดาบุริว เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 บนเว็บไซต์เผยแพร่นิยายที่สร้างโดยผู้ใช้งาน โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ต่อมาถูกซื้อสิทธิ์โดย เอสบีครีเอทีฟ และเริ่มจัดพิมพ์ในรูปแบบเล่มภายใต้สำนักพิมพ์ GA Novel ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 โดยมีการเผยแพร่ทั้งหมดเจ็ดเล่มจนถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567
มังงะ ที่ดัดแปลงจากเรื่องนี้และวาดโดย เท็น จูโนอิจิ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์บนเว็บไซต์และแอป Piccoma ในเดือนมกราคม 2022 โดยมีการตีพิมพ์ในรูปแบบ ทังโกบง สี่เล่มภายใต้สำนักพิมพ์ GA Comic จนถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 นอกจากนี้ ยังมีการดัดแปลงเป็น เว็บตูน ที่เผยแพร่บนแพลตฟอร์ม GA Comic ในไตรมาสที่ 3 ปี พ.ศ. 2567
ซีรีส์อนิเมะ ที่สร้างโดยสตูดิโอ Makaria มีกำหนดออกอากาศครั้งแรกในเดือนเมษายน พ.ศ. 2568
สื่อ > ไลต์โนเวล

เขียนโดย ซาคาคุ ฮิชิกาวะ เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์นิยายที่สร้างโดยผู้ใช้ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดย เอสบีครีเอทีฟ พร้อมภาพประกอบโดย ดาบูริว ภายใต้แบรนด์ GA Novel ตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2564 โดยมีการออกวางจำหน่ายทั้งหมด 7 เล่มจนถึงวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 และไลต์โนเวลเรื่องนี้ได้รับลิขสิทธิ์เผยแพร่เป็นภาษาอังกฤษโดย J-Novel Club
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายNorth American | ISBN North American |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  14 ตุลาคม 2564 | 978-4-8156-1020-3 | 7 ธันวาคม 2566 | 978-1-7183-1954-7 |
| 2 |  11 กุมภาพันธ์ 2565 | 978-4-8156-1193-4 | 29 กุมภาพันธ์ 2567 | 978-1-7183-1956-1 |
| 3 |  14 กรกฎาคม 2565 | 978-4-8156-1611-3 | 28 พฤษภาคม 2567 | 978-1-7183-1958-5 |
| 4 |  12 พฤศจิกายน 2565 | 978-4-8156-1612-0 | 13 กันยายน 2567 | 978-1-7183-1960-8 |
| 5 |  14 กรกฎาคม 2566 | 978-4-8156-2257-2 | 20 ธันวาคม 2567 | 978-1-7183-1962-2 |
| 6 |  15 มีนาคม 2567 | 978-4-8156-2465-1 | — | — |
| 7 |  15 พฤศจิกายน 2567 | 978-4-8156-2720-1 | — | — |
สื่อ > มังงะ

มังงะที่ดัดแปลงจากนิยายเรื่องนี้และวาดภาพประกอบโดย เท็น จูโนอิจิ เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์และแอป Piccoma เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2565 โดย เอสบีครีเอทีฟ ได้รวมตอนต่าง ๆ ของมังงะไว้ในรูปแบบ ทังโกบง ซึ่งออกจำหน่ายรวมทั้งหมด 4 เล่มภายใต้แบรนด์ GA Comic ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 และมังงะฉบับภาษาอังกฤษได้รับลิขสิทธิ์โดย J-Novel Club เช่นกัน
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายอเมริกาเหนือ | ISBN อเมริกาเหนือ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  11 สิงหาคม 2565 | 978-4-8156-1052-4 | 6 ธันวาคม 2566 | 978-1-7183-0766-7 |
| 2 |  15 มิถุนายน 2566 | 978-4-8156-1310-5 | 20 มีนาคม 2567 | 978-1-7183-0767-4 |
| 3 |  15 มีนาคม 2567 | 978-4-8156-1876-6 | — | — |
| 4 |  15 พฤศจิกายน 2567 | 978-4-8156-1877-3 | — | — |
สื่อ > เว็บตูน

การดัดแปลงเรื่องนี้เป็น เว็บตูน ถูกประกาศในงาน "GA Fes 2024" ที่ถ่ายทอดสดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2567 โดยเริ่มเผยแพร่บนแพลตฟอร์ม GA Comic ในไตรมาสที่ 3 ของปี พ.ศ. 2567
สื่อ > อนิเมะ

ซีรีส์ อนิเมะ ได้รับการประกาศในงาน "GA Fes 2024" เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2567 เช่นกัน ผลิตโดยสตูดิโอ Makaria กำกับโดย โจ โยชิซากิ เขียนบทโดย ไทกะ มิยากิ ออกแบบตัวละครโดย เด็นปุโอกิ และ โยชิฮิโระ ซาวาดะ รวมถึงแต่งเพลงโดย ฮารุมิ ฟูอูกิ มีกำหนดออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2568 ทางโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และบีเอส11 มีเพลงเปิดคือ "Light Maker" ร้องโดย bokula
การตอบรับ

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์ดังกล่าวมีการจำหน่ายไปแล้ว 200,000 ชุด