stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กระจุกดาวเปิด
ประวัติการสังเกตการณ์

กระจุกดาวเปิดที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คือกระจุกดาวลูกไก่ เป็นที่รู้จักกันมาเนิ่นนานนับแต่โบราณว่าเป็นกลุ่มของดวงดาว ส่วนกระจุกดาวอื่น ๆ จะเป็นที่รู้จักเพียงกลุ่มแสงฝ้า ๆ บนฟ้าเท่านั้น กว่าจะเป็นที่ทราบกันว่ากลุ่มแสงฝ้าเหล่านั้นเป็นกลุ่มของดาวหลายดวง ก็เมื่อมีการคิดค้นกล้องโทรทรรศน์ขึ้นแล้ว การสังเกตการณ์ด้วยกล้องโทรทรรศน์ช่วยทำให้แยกแยะประเภทของกระจุกดาวสองจำพวกออกจากกันได้ พวกหนึ่งคือกลุ่มของดาวฤกษ์หลายพันดวงที่มีการกระจายตัวกันแบบทรงกลมปกติ มักพบในบริเวณใกล้ศูนย์กลางของดาราจักรทางช้างเผือก อีกพวกหนึ่งมีดวงดาวรวมกันอยู่แบบกระจัดกระจาย ไม่มีรูปร่างที่แน่นอน มักพบในท้องฟ้าส่วนอื่นโดยทั่วไป นักดาราศาสตร์เรียกกระจุกดาวแบบแรกว่า กระจุกดาวทรงกลม และเรียกกระจุกดาวแบบหลังว่า กระจุกดาวเปิด ในบางครั้งอาจจะเรียกกระจุกดาวเปิดว่าเป็น กระจุกของดาราจักร เนื่องจากจะพบได้เพียงบนระนาบของดาราจักรทางช้างเผือกเท่านั้น ดังจะอธิบายต่อไปด้านล่าง
เป็นที่ทราบกันมานานก่อนหน้านี้แล้วว่า ดาวฤกษ์ที่อยู่ในกระจุกดาวเปิดกลุ่มเดียวกัน จะมีความสัมพันธ์กันในทางกายภาพ คุณพ่อจอห์น มิเชล ได้คำนวณไว้เมื่อปี ค.ศ. 1767 ว่า โอกาสที่ดาวฤกษ์ในกลุ่มเดียวกัน เช่นดาวฤกษ์ในกระจุกดาวลูกไก่ จะเป็นผลจากมุมมองการสังเกตโดยบังเอิญที่เห็นจากโลก ได้เพียง 1 ใน 496,000 ส่วนเท่านั้น เมื่อวิชาดาราศาสตร์มีความแม่นยำมากยิ่งขึ้น ทำให้พบว่ากระจุกดาวฤกษ์มักจะมีการเคลื่อนที่เฉพาะผ่านห้วงอวกาศสอดคล้องไปในทางเดียวกัน ขณะที่การตรวจวัดสเปกตรัมก็พบว่าความเร็วเชิงรัศมีของดาวฤกษ์เหล่านั้นมีความสอดคล้องกัน แสดงว่าดาวฤกษ์ในกระจุกดาวเดียวกันเป็นดาวที่เกิดในเวลาเดียวกันและดึงดูดกันและกันเอาไว้เป็นกลุ่ม
แม้จะแบ่งกระจุกดาวออกเป็นสองพวก คือกระจุกดาวเปิดและกระจุกดาวทรงกลม แต่ในบางครั้งก็อาจไม่เห็นความแตกต่างมากนักระหว่างกระจุกดาวทรงกลมที่ค่อนข้างกระจายตัว กับกระจุกดาวเปิดแบบที่ค่อนข้างหนาแน่น นักดาราศาสตร์บางคนเชื่อว่ากระจุกดาวทั้งสองประเภทนี้ก่อตัวขึ้นด้วยกลไกพื้นฐานที่เหมือน ๆ กัน แตกต่างกันแต่เพียงเงื่อนไขที่ช่วยให้การก่อตัวของกระจุกดาวทรงกลมแบบหนาแน่น ที่มีดาวฤกษ์นับแสน ๆ ดวงไม่อาจพบได้ในดาราจักรของเราเท่านั้น
สัณฐานและการแบ่งประเภท

กระจุกดาวเปิดมีหลายรูปแบบตั้งแต่แบบที่กระจัดกระจายกันอย่างมากโดยมีสมาชิกในกลุ่มเพียงไม่กี่ดวง จนถึงแบบที่เกาะกลุ่มกันพร้อมกับดาวฤกษ์นับพันดวง โดยทั่วไปลักษณะของกระจุกดาวเปิดจะมีใจกลางที่หนาแน่นเป็นเอกเทศ ล้อมรอบด้วย "โคโรนา" จาง ๆ จากสมาชิกอื่น ๆ ในกระจุก แกนกลางมักมีขนาดตามแนวขวางประมาณ 3-4 ปีแสง โดยที่โคโรนาจะขยายออกไปจากจุดศูนย์กลางอีกประมาณ 20 ปีแสง ความหนาแน่นของดาวฤกษ์ในบริเวณใจกลางกระจุกโดยส่วนใหญ่อยู่ที่ 1.5 ดวงต่อลูกบาศก์ปีแสง (เปรียบเทียบกับความหนาแน่นของดาวฤกษ์อื่น ๆ ที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ของเรามีค่าประมาณ 0.003 ดวงต่อลูกบาศก์ปีแสง)
การจัดประเภทของกระจุกดาวเปิดนิยมใช้แบบแผนที่คิดค้นขึ้นโดยโรเบิร์ต ทรัมเพลอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1930 แบบแผนของทรัมเพลอร์จะกำหนดรหัสบรรยายคุณลักษณะของกระจุกดาวอยู่ 3 ส่วน โดยใช้เลขโรมันตั้งแต่ I ถึง IV ในการอธิบายการรวมกลุ่มหรือการกระจายตัวจากสนามดาวฤกษ์โดยรอบ (คือจากการรวมตัวแบบเข้มไปยังแบบอ่อน) ใช้เลขอารบิกตั้งแต่ 1 ถึง 3 ในการอธิบายช่วงความสว่างของสมาชิกในกระจุก (ตั้งแต่ช่วงแคบไปถึงช่วงกว้าง) และใช้อักษร p, m หรือ r ในการอธิบายว่ากระจุกดาวนั้นมีจำนวนดาวฤกษ์น้อย (poor) ปานกลาง (medium) หรือเยอะ (rich) นอกจากนี้มีอักษร n สำหรับแนบท้ายกรณีที่กระจุกดาวนั้นอยู่ในบริเวณของเนบิวลา
ดังนั้น ตามแบบแผนของทรัมเพลอร์ กระจุกดาวลูกไก่จึงถูกจัดประเภทด้วยรหัสว่า I3rn คือมีการรวมกลุ่มอย่างเข้มมาก มีดาวฤกษ์เป็นสมาชิกอยู่เยอะและอยู่ในย่านเนบิวลา ส่วนกระจุกดาวไฮยาดีสที่อยู่ใกล้ ๆ กันจัดประเภทเป็น II3m เพราะมีการกระจายตัวมากกว่าและมีสมาชิกดาวฤกษ์น้อยกว่า
จำนวนและการกระจายตัว

ในดาราจักรของเรามีกระจุกดาวเปิดที่เป็นที่รู้จักแล้วมากกว่า 1,000 แห่ง แต่จำนวนที่แท้จริงอาจมากกว่านั้นนับเป็นสิบเท่าก็ได้ ในดาราจักรชนิดก้นหอยจะสามารถพบกระจุกดาวเปิดได้เสมอในแขนกังหันของดาราจักร อันเป็นที่ซึ่งมีความหนาแน่นของแก๊สสูงที่สุดและมักเป็นแหล่งกำเนิดดาวฤกษ์ใหม่จำนวนมาก ครั้นเมื่อดาวฤกษ์ก่อตัวขึ้นแล้วก็จะกระจายแยกกันออกไปก่อนจะทันเคลื่อนที่ไปตามแขนกังหัน กระจุกดาวเปิดที่ค่อนข้างรวมกลุ่มกันใกล้ชิดมักจะอยู่ใกล้กับระนาบของดาราจักร สำหรับดาราจักรของเราระนาบนี้มีความสูงประมาณ 180 ปีแสง เปรียบเทียบกับรัศมีของดาราจักรซึ่งมีค่าประมาณ 100,000 ปีแสง
สำหรับในดาราจักรไร้รูปแบบจะสามารถพบกระจุกดาวเปิดได้ตลอดทั่วไป โดยที่การรวมกลุ่มภายในกระจุกดาวจะสูงที่สุดในบริเวณที่มีความหนาแน่นของแก๊สมากที่สุด เราไม่พบกระจุกดาวเปิดในดาราจักรชนิดรี เพราะการก่อตัวของดาวฤกษ์ในดาราจักรชนิดนี้เกิดขึ้นเป็นเวลาหลายล้านปีมาแล้ว ดังนั้นกระจุกดาวเปิดใดที่เคยมีอยู่ก็ได้กระจัดกระจายไปจนหมดแล้ว
การกระจายตัวของกระจุกดาวเปิดในดาราจักรของเราขึ้นอยู่กับอายุของมัน กระจุกดาวเปิดที่มีอายุมากจะค่อนข้างพบได้ที่ระยะห่างจากใจกลางดาราจักรค่อนข้างมาก ยิ่งใกล้ใจกลางดาราจักรมาก แรงดึงดูดระหว่างดาวก็ยิ่งแรง ทำให้อัตราการกระจายตัวของกระจุกดาวเพิ่มมากขึ้น เช่นเดียวกับเมฆโมเลกุลยักษ์ที่เป็นสาเหตุการกระจายตัวของกระจุกดาวก็มีความเข้มข้นในย่านในของดาราจักรสูงกว่า ดังนั้นกระจุกดาวที่อยู่ในย่านในของดาราจักรจึงมีแนวโน้มที่จะกระจายตัวออกไปมากนับแต่ยังมีอายุน้อย ๆ ไม่เหมือนกับกระจุกดาวที่อยู่ในย่านนอก
องค์ประกอบ

ดังที่ทราบแล้วว่า ดาวฤกษ์ในกระจุกดาวเปิดมักกระจายตัวกันออกไปก่อนที่มันจะถึงจุดสิ้นอายุขัย ดังนั้นแสงจากกระจุกดาวเปิดจึงมักเกิดจากดาวฤกษ์สีน้ำเงินความร้อนสูงที่มีอายุเยาว์ ดวงดาวเหล่านี้มีมวลมาก และมีอายุน้อยที่สุดเพียงไม่กี่สิบล้านปีเท่านั้น กระจุกดาวเปิดที่มีอายุมากจะให้แสงค่อนไปทางเหลืองมากกว่า
กระจุกดาวเปิดบางแห่งอาจมีสมาชิกเป็นดาวฤกษ์สีน้ำเงินที่อายุน้อยกว่าดวงอื่น ๆ ในกระจุก เราอาจพบดาวฤกษ์สีน้ำเงินเหล่านี้ในย่านใจกลางที่หนาแน่นของกระจุกดาวทรงกลมได้ด้วยเช่นกัน การที่มันอยู่ในย่านใจกลางจึงเชื่อว่ามันน่าจะเกิดขึ้นจากการสลายตัวของดาวฤกษ์อื่น ทำให้เกิดเป็นดาวฤกษ์ดวงใหม่ที่มีมวลและความร้อนสูงกว่าเดิม อย่างไรก็ดี ความหนาแน่นของดวงดาวในกระจุกดาวเปิดนั้นน้อยกว่าในกระจุกดาวทรงกลม การแตกสลายของดาวฤกษ์จึงไม่อาจเป็นคำอธิบายที่สมเหตุสมผลสำหรับกรณีนี้ แต่สันนิษฐานว่ามันอาจเกิดจากปฏิกิริยาระหว่างดาวนั่นเองและทำให้ระบบดาวคู่ที่มีอยู่รวมตัวกันเข้ากลายเป็นดาวดวงเดียว
สำหรับดาวฤกษ์ที่มีมวลปานกลางจนถึงค่อนข้างน้อย หลังจากที่ใช้ไฮโดรเจนหมดไปในปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่นแล้ว รอบนอกของดาวฤกษ์เหล่านี้จะแปลงไปเป็นเนบิวลาดาวเคราะห์แล้วจึงค่อย ๆ เปลี่ยนไปเป็นดาวแคระขาว แต่แม้ว่ากระจุกดาวส่วนใหญ่จะกระจัดกระจายตัวออกไปก่อนที่สมาชิกส่วนใหญ่จะแปรสภาพไปเป็นดาวแคระขาว ทว่าจำนวนของดาวแคระขาวที่พบในกระจุกดาวเปิดกลับต่ำกว่าที่คาดเมื่อดูจากอายุของกระจุกดาวและการคาดการณ์การกระจายตัวของมวลดาวฤกษ์ในตอนเริ่มต้น คำอธิบายหนึ่งที่เป็นไปได้คือ เมื่อดาวยักษ์แดงแปรขอบเขตชั้นนอกของตนไปเป็นเนบิวลาดาวเคราะห์แล้ว ก็เกิดความไม่สมมาตรขึ้นเนื่องจากการสูญเสียมวล ทำให้ดาวดวงนั้นถูก "เตะ" ด้วยความเร็วหลายกิโลเมตรต่อวินาที ซึ่งมากพอจะผลักดาวดวงนั้นออกไปจากกระจุกดาวได้
การสิ้นสุด

กระจุกดาวเปิดจำนวนมากมีลักษณะไม่เสถียรอยู่แล้วตามธรรมชาติ โดยที่มีมวลน้อย ๆ จำนวนหนึ่งมีความเร็วหนีออกจากระบบที่ต่ำกว่าความเร็วเฉลี่ยของดาวในกระจุก กระจุกดาวเหล่านี้มีแนวโน้มจะแตกกระจายออกไปในเวลาเพียงไม่กี่ล้านปี โดยมากแถบแก๊สจากกระจุกดาวซึ่งเกิดจากแรงดันการแผ่รังสีของดาวฤกษ์อายุเยาว์ความร้อนสูงจะแผ่กระจายหนีออกไปทำให้มวลของกระจุกดาวลดน้อยลงจนทำให้เกิดการกระจายตัวได้อย่างรวดเร็ว
กระจุกดาวที่มีมวลมากพอจะเกิดแรงโน้มถ่วงของตนขึ้นดึงดูดกันและกันขณะที่เนบิวลารอบ ๆ กำลังกลายเป็นไอ จะสามารถดำรงสภาพอยู่ได้เป็นเวลาหลายสิบล้านปี แต่ตลอดเวลาที่ผ่านไปกระบวนการทั้งภายในและภายนอกก็ยังคงพยายามทำให้มันกระจายตัวออก สำหรับกระบวนการภายใน การที่สมาชิกในกระจุกดาวประจันหน้ากันมักทำให้ความเร็วของสมาชิกนั้นเพิ่มขึ้นจนสูงเกินกว่าความเร็วหนีจากกระจุกดาว ซึ่งส่งผลให้ "การแตกกระจาย" ของดาวสมาชิกอื่นในกระจุกค่อย ๆ ลดลง
ด้านกระบวนการภายนอก ทุก ๆ ช่วงครึ่งพันล้านปีกระจุกดาวเปิดมีแนวโน้มจะถูกรบกวนจากปัจจัยนอกระบบ เช่นการผ่านเข้าใกล้หรือผ่านทะลุเข้าไปในเมฆโมเลกุล แรงดึงดูดระหว่างมวลทำให้เกิดความปั่นป่วนขึ้นภายในกระจุกดาว ผลที่เกิดคือกระจุกดาวจะกลายเป็นธารดาวฤกษ์ ซึ่งดาวสมาชิกไม่อยู่ใกล้กันมากพอจะเป็นกระจุกดาว แต่ยังมีความเกี่ยวเนื่องกัน เคลื่อนที่ไปในทิศทางเดียวกันด้วยความเร็วพอ ๆ กัน ระยะเวลาที่กระจุกดาวถูกทำให้ปั่นป่วนนี้ขึ้นอยู่กับความหนาแน่นดาวฤกษ์ในช่วงเริ่มต้น ยิ่งกระจุกดาวมีความหนาแน่นมากก็จะใช้เวลานานมากกว่า ประมาณค่าครึ่งชีวิตของกระจุกดาว คือจำนวนสมาชิกนับแต่เริ่มต้นครึ่งหนึ่งแตกกระจายหรือสลายไป อยู่ในราว 150-800 ล้านปีขึ้นกับความหนาแน่นเริ่มต้นของกระจุกดาวนั้น
หลังจากที่กระจุกดาวสูญเสียแรงดึงดูดระหว่างกันไปแล้ว ดาวสมาชิกจำนวนมากอาจยังคงเคลื่อนที่ผ่านห้วงอวกาศไปด้วยวิถีเดียวกันอยู่ ซึ่งเราเรียกลักษณะเช่นนี้ว่า ชุมนุมดาว หรือ กระจุกดาวเคลื่อนที่ หรือ กลุ่มเคลื่อนที่ ดาวสุกสว่างหลายดวงที่บริเวณ "ก้านกระบวย" ของกลุ่มดาวหมีใหญ่เป็นสมาชิกดั้งเดิมของกระจุกดาวเปิดแห่งหนึ่งซึ่งปัจจุบันรวมตัวกันอยู่อย่างหลวม ๆ เป็นชุมนุม ในกรณีนี้กลุ่มดาวหมีใหญ่เองก็เป็น "กลุ่มเคลื่อนที่" เมื่อเวลาผ่านไปความเร็วสัมพันธ์ของดาวสมาชิกจะค่อย ๆ แตกต่างกันมากขึ้น ทำให้เห็นดาวเหล่านี้แยกกระจัดกระจายออกห่างจากกันไปในดาราจักร โครงสร้างกระจุกดาวที่กว้างขึ้นไปจะเรียกว่าเป็น "ธาร" ซึ่งสันนิษฐานได้จากดาวฤกษ์ที่ไม่มีความเกี่ยวพันกันแต่กลับมีความเร็วและอายุใกล้เคียงกัน
การศึกษาวิวัฒนาการของดาว

เมื่อนำกระจุกดาวเปิดมาพล็อตบนไดอะแกรมของเฮิร์ตสปรัง-รัสเซลล์ จะพบว่าดาวส่วนใหญ่จะอยู่บนแถบลำดับหลัก ดาวที่มีมวลมากที่สุดจะเริ่มเคลื่อนออกจากแถบลำดับหลักและกลายไปเป็นดาวยักษ์แดง ตำแหน่งการหันเหออกจากแถบลำดับหลักสามารถนำมาใช้ประเมินอายุของกระจุกดาวได้
เนื่องจากดาวฤกษ์ในกระจุกดาวหนึ่ง ๆ มักมีระยะห่างจากโลกค่อนข้างใกล้เคียงกันและมีอายุพอ ๆ กัน มีกำเนิดมาจากต้นกำเนิดแหล่งเดียวกัน ความแตกต่างของระดับความสว่างปรากฏระหว่างสมาชิกกระจุกดาวเหล่านั้นจึงมีเหตุมาจากมวลที่แตกต่างกันเท่านั้น ข้อเท็จจริงนี้ทำให้กระจุกดาวเปิดมีประโยชน์อย่างมากในการศึกษาวิวัฒนาการของดวงดาว เพราะการเปรียบเทียบดาวดวงหนึ่งกับดาวอีกดวงหนึ่งในกระจุกดาวเดียวกัน ค่าตัวแปรส่วนใหญ่ที่อาจแตกต่างกันนั้นก็เป็นค่าคงตัวแล้ว
การศึกษาเกี่ยวกับลิเธียมและเบอริลเลียมที่มีอยู่อย่างมากมายมหาศาลในดาวต่าง ๆ ของกระจุกดาวเปิดเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้เราเข้าใจวิวัฒนาการของดาวและโครงสร้างภายในของมันได้เป็นอย่างดี โดยที่นิวเคลียสไฮโดรเจนไม่อาจกลายไปเป็นฮีเลียมได้จนกว่าอุณหภูมิจะสูงถึง 10 ล้านเคลวิน ลิเธียมกับเบอริลเลียมจะแตกตัวที่อุณหภูมิเพียง 2.5 ล้านเคลวินและ 3.5 ล้านเคลวินตามลำดับ หมายความว่าปริมาณแก๊สทั้งสองชนิดนี้จะมีมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับปริมาณของส่วนผสมและปัจจัยต่าง ๆ ที่ล้อมรอบดาวนั้น ๆ เมื่อเราศึกษาปริมาณแก๊สของดาวฤกษ์ในกระจุกดาวเปิดเดียวกัน ตัวแปรอื่น ๆ เช่นอายุของดาวและองค์ประกอบทางเคมีก็จะมีค่าเท่ากัน
ผลการศึกษาพบว่าปริมาณองค์ประกอบเบาเหล่านี้มีอยู่น้อยกว่าที่คาดการณ์ไว้ในแบบจำลองวิวัฒนาการของดาวฤกษ์ ซึ่งยังไม่อาจเข้าใจว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น เหตุผลหนึ่งที่เป็นไปได้คือ การพาความร้อนในบรรยากาศของดาวฤกษ์อาจสูงเกินคาดไปในย่านที่รังสีมีอิทธิพลสูงกว่าการเคลื่อนของพลังงานตามปกติ
กระจุกดาวเปิด กับบันไดระยะห่างของจักรวาล

การสามารถระบุระยะห่างระหว่างวัตถุทางดาราศาสตร์มีความสำคัญในการทำความเข้าใจวิวัฒนาการของมัน ทว่าวัตถุเหล่านี้อยู่ห่างกันมากจนการระบุตำแหน่งและระยะห่างโดยตรงไม่สามารถทำได้ การคำนวณระยะห่างในทางดาราศาสตร์จึงอาศัยวิธีการทางอ้อมหรือบางครั้งก็อาศัยการวัดความสัมพันธ์กับวัตถุอื่นใกล้เคียงที่สามารถตรวจวัดระยะห่างได้ การวัดระยะห่างของกระจุกดาวเปิดต้องใช้วิธีการโดยอ้อมเหล่านี้
การวัดระยะห่างของกระจุกดาวเปิดที่ใกล้ที่สุดสามารถทำได้สองวิธี วิธีแรกคือการวัดค่าพารัลแลกซ์ของดาว (เป็นการวัดความเปลี่ยนแปลงของตำแหน่งปรากฏเมื่อผ่านช่วงเวลาหนึ่งปี เมื่อโลกเคลื่อนที่จากตำแหน่งเดิมไปรอบดวงอาทิตย์ครบหนึ่งรอบ) วิธีนี้ใช้ได้กับกระจุกดาวเปิดที่อยู่ใกล้ ๆ เช่นเดียวกับการวัดระยะห่างของดาวฤกษ์เดี่ยวโดยทั่วไป กระจุกดาวบางแห่งเช่นกระจุกดาวลูกไก่ กระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัว ซึ่งอยู่ในระยะ 500 ปีแสง เป็นระยะที่ใกล้พอจะใช้วิธีการเช่นนี้ได้ ผลที่ได้จากการตรวจวัดของดาวเทียมฮิปปาร์คอส (Hipparcos) มีความแม่นยำดีพอควรสำหรับกระจุกดาวหลาย ๆ แห่ง
วิธีวัดระยะห่างอีกวิธีหนึ่งเรียกว่า กระบวนการกระจุกดาวเคลื่อนที่ โดยอาศัยหลักการที่ว่า ดาวฤกษ์ในกระจุกดาวมีลักษณะการเคลื่อนที่ผ่านอวกาศที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน การวัดการเคลื่อนที่เฉพาะของสมาชิกในกระจุกดาวและตรวจสอบตำแหน่งปรากฏของมันบนท้องฟ้าจะทำให้ทราบถึงจุดที่เส้นทางบรรจบกัน เราสามารถคำนวณความเร็วเชิงรัศมี ของสมาชิกในกระจุกดาวได้จากการตรวจวัดการเคลื่อนของดอปเปลอร์ผ่านสเปกตรัมของดาว เมื่อทราบทั้งความเร็วเชิงรัศมี การเคลื่อนที่เฉพาะ และระยะห่างเชิงมุมของกระจุกดาวไปยังจุดบรรจบของมันแล้ว ก็สามารถใช้ตรีโกณมิติคำนวณระยะห่างของกระจุกดาวได้ กระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัวเป็นที่รู้จักดีสำหรับการคำนวณระยะห่างด้วยวิธีนี้ ซึ่งได้ผลออกมาว่ามันอยู่ห่างออกไป 46.3 พาร์เซก
เมื่อสามารถคำนวณระยะห่างของกระจุกดาวใกล้เคียงเราได้แล้ว เราสามารถใช้เทคนิคเดียวกันนี้กับการคำนวณหาระยะห่างของกระจุกดาวอื่นที่ไกลออกไปอีก โดยการจับคู่กระจุกดาวบนแถบลำดับหลักในไดอะแกรมของเฮิร์ตสปรัง-รัสเซลล์ระหว่างกระจุกดาวที่ทราบระยะห่างแล้วกับกระจุกดาวที่อยู่ไกลออกไป แล้วประเมินระยะห่างระหว่างกระจุกดาวทั้งสอง กระจุกดาวเปิดที่อยู่ใกล้เราที่สุดคือกระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัวหรือกระจุกดาวไฮยาดีส ขณะที่ชุมนุมดาวที่ประกอบด้วยดาวส่วนใหญ่ในกลุ่มเคลื่อนที่หมีใหญ่มีระยะห่างประมาณครึ่งหนึ่งของระยะห่างของไฮยาดีส แต่ชุมนุมดาวไม่เหมือนกับกระจุกดาวเปิดเพราะดาวฤกษ์ในกลุ่มไม่ได้มีแรงดึงดูดเชื่อมโยงระหว่างกัน กระจุกดาวเปิดที่ไกลที่สุดเท่าที่รู้จักในดาราจักรของเราคือกระจุกดาว Berkeley 29 อยู่ห่างออกไปประมาณ 15,000 พาร์เซก นอกจากนี้ยังสามารถตรวจพบกระจุกดาวเปิดได้ง่ายในดาราจักรอื่น ๆ ในกลุ่มท้องถิ่นของเราด้วย
ศาสตร์ในการประเมินระยะห่างของกระจุกดาวเปิดมีความสำคัญอย่างยิ่งในการปรับแต่งค่าโดยละเอียดของความสัมพันธ์ระหว่างช่วงเวลากับความส่องสว่างสำหรับดาวแปรแสง เช่นดาวแปรแสงชนิดเซเฟอิดและชนิดอาร์อาร์ไลรา ซึ่งจะทำให้สามารถใช้ดาวเหล่านี้เป็นเทียนมาตรฐานได้ เราสามารถมองเห็นดาวส่องสว่างเหล่านี้จากระยะที่ไกลมาก ๆ และสามารถใช้เพื่อตรวจสอบวัตถุที่อยู่ไกลออกไปอีกในดาราจักรอื่นซึ่งอยู่ในกลุ่มท้องถิ่นของเราได้
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

W.J. Kaufmann (1994). Universe. W H Freeman. ISBN 0-7167-2379-4.
E.V.P. Smith, K.C. Jacobs, M. Zeilik, S.A. Gregory (1997). Introductory Astronomy and Astrophysics. Thomson Learning. ISBN 0-03-006228-4.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยดาราศาสตร์
กระจุกดาวเปิด จากเว็บไซต์ SEDS Messier (อังกฤษ)
ภาพรวมทั่วไปเกี่ยวกับกระจุกดาวเปิด เก็บถาวร 2005-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
กระจุกดาวเปิด - ข้อมูลและผลสังเกตการณ์จากนักดาราศาสตร์สมัครเล่น (อังกฤษ)
กล่องดวงแก้ว (หรือที่รู้จักในชื่อ NGC 4755 หรือกระจุกดาว Kappa Crucis) - กระจุกดาวเปิดในกลุ่มดาวกางเขนใต้ จาก SKY-MAP.ORG (อังกฤษ)
| ด ค กระบบดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
มีขอบเขต:  ดาราจักร  ดาราจักรแคระ  กระจุกดาวทรงกลม  กระจุกดาวเปิด  ระบบดาวคู่  ระบบดาวหลายดวง 
ไม่มีขอบเขต:  ธารดาวฤกษ์  ชุมนุมดาว  กลุ่มเคลื่อนที่  ดาวกระเด็น 
กลุ่มสังเกต:  ดาวคู่  ดาวหลายดวง  กลุ่มดาว  ดาวเรียงเด่น  เมฆดาวฤกษ์ 
  หมวดหมู่:ระบบดาวฤกษ์ 
แสงอินฟราเรดแสดงให้เห็นกระจุกดาวเปิดอันหนาแน่นที่อยู่ในใจกลางเนบิวลานายพราน
NGC 346 กระจุกดาวเปิดในเมฆแมเจลแลนเล็ก
กระจุกดาวอายุเพียงไม่กี่ล้านปี (มุมขวาล่าง) ส่องแสงระยิบระยับอยู่ในเนบิวลาบึ้งในเมฆแมเจลแลนใหญ่
NGC 604 ในดาราจักรไทรแองกูลัม กระจุกดาวเปิดที่มีมวลหนาแน่นแห่งหนึ่ง ล้อมรอบด้วยย่านเอช 2
การพล็อตกระจุกดาวสองแห่งบนไดอะแกรมของเฮิร์ตสปรัง-รัสเซลล์ กระจุกดาว NGC 188 มีอายุมากกว่า จะมีจุดหักเหออกจากแถบลำดับหลักต่ำกว่า M67
กระจุกดาวเป็ดป่า (M11) เป็นกระจุกดาวที่มีดาวสมาชิกจำนวนมาก อยู่ใกล้ศูนย์กลางของทางช้างเผือก
โรงเรียนจอมทอง

| โรงเรียนจอมทอง chomthong School |
| --- | --- |

ข้อมูล
ชื่ออื่น: จ.ท.(C.T.)
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาลประจำอำเภอ  โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
คำขวัญ: ใฝ่เรียน ใฝ่รู้ เชิดชูคุณธรรม เลิศล้ำวินัย ร่วมใจพัฒนา รักษาศักดิ์ศรี เป็นคนดีศรีสังคม
สถาปนา: พ.ศ. 2503
เขตการศึกษา: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1008500201
จำนวนนักเรียน: 2,878 คน (ปี 2554)
สี:   เหลือง    ดำ
เพลง: มาร์ชจอมทอง,มาร์ทลูกเหลืองดำ,มนต์จอมทอง
ต้นไม้: ไทรทอง
เว็บไซต์: chomthong.ac.th
โรงเรียนจอมทอง เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษถือเป็นโรงเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาแห่งแรกที่มีชื่อเสียงและใหญ่ที่สุด ประจำอำเภอจอมทอง และกลุ่มอำเภอทางตอนใต้ของจังหวัดเชียงใหม่ เป็นโรงเรียนประจำเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงใหม่ ในปัจจุบัน ตำแหน่งผู้อำนวยการคือ จ.ท.
อาณาเขตพื้นที่

โรงเรียนจอมทอง มีพื้นที่ในปัจจุบันทั้งหมดรวม 64 ไร่ ยังไม่รวมพื้นที่ สนามกีฬาศูนย์อำเภอจอมทอง อีก 29 ไร่ งอยู่ระหว่างกึ่งกลางเขตตำบลข่วงเปากับเขตเทศบาลตำบลจอมทอง  ซึ่งเป็นเขตชุมชนเมืองขนาดใหญ่ที่ลายล้อมบริเวณโรงเรียน
แผนการเรียนและหลักสูตร

มัธยมศึกษาตอนต้น มีการจัดการดังนี้
ห้อง MEP (ห้อง 1)
ห้อง GSMP (ห้อง 2)
ห้องเตรียมแพทย์พยาบาล (ห้อง 3)
ห้องเตรียมวิศวะ (ห้อง 4)
ห้องเตรียมตำรวจทหาร (ห้อง 5)
ห้องเตรียมภาษาจีน (ห้อง 10)
ห้องทั่วไป (ห้อง 7 ,8, 9,11, 12 )
มัธยมตอนปลาย มีการจัดการดังนี้
ห้อง MEP (ห้อง 1)
ห้อง GSMP (ห้อง 2)
ห้องเตรียมแพทย์พยาบาล (ห้อง 3)
ห้องเตรียมวิศวะ (ห้อง 4)
ห้องเตรียมตำรวจทหาร (ห้อง 5)
ห้องวิทย์คณิตทั่วไป (ห้อง 6)
ห้องศิลป์คำนวณ (ห้อง 7)
ห้องศิลป์อุตสาหกรรมคหกรรม (ห้อง 8)
ห้องศิลป์ภาษา (ห้อง 9)
ศิษย์เก่า

นายชัชวาลย์  คำยอง นักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพายัพ สร้างชื่อระดับโลกได้สำเร็จ ด้วยการคว้ารางวัลชนะเลิศ MOS Olympic 2007  ครั้งที่ 5 ในประเภทการใช้โปรแกรม Microsoft Excel  หลังจากชนะเลิศระดับประเทศ ได้เป็นตัวแทนประเทศไทยไปร่วมการแข่งขันระดับโลกที่ประเทศสหรัฐอเมริกา[ต้องการอ้างอิง]
นายสุรพล เกียรติไชยากร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ( พรรคเพื่อไทย )  เชียงใหม่ เขต 4 (ดำรงตำแหน่งติดต่อกันมา 7 สมัย จนถึงปัจจุบัน)
ดร.ถาวร เกียรติไชยากร  สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดเชียงใหม่ (4 มีนาคม พ.ศ. 2543 - 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2549),สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ เขต 4 สังกัดพรรคเพื่อไทย
นางสาวนิสา ธรอรรถวุฒิ คว้าเหรียญทองตะกร้อในนามทีมชาติไทย ในหลายสมัย ทั้งทีมเดี่ยวและทีมชุด
นายสุรชัย เงินคำคง  ผู้ประกาศข่าวสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย จังหวัดเชียงใหม่
รุ่ง จันตาบุญ สถาปนิกผู้ออกแบบหอคำหลวง ในงานมหกรรมราชพฤกษ์ 2549 และผู้จัดการ หจก.ช่างรุ่งคอนสตรัคชั่น
ติ่งเนื้อเมือก

| ติ่งเนื้อเมือก  (polyps) |
| --- | --- |
ติ่งเนื้อเมือกบริเวณลำไส้ใหญ่จากการส่องกล้อง มีขนาดประมาณ 1 ซม. ติ่งนี้เนื้อกำจัดโดยการจี้ด้วยความร้อน
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: K63.5 และอื่นๆ
MedlinePlus: 000266
eMedicine: med/414
MeSH: C23.300.825
ติ่งเนื้อเมือก (อังกฤษ: polyp) เป็นเนื้อเยื่อที่เจริญยื่นออกมาจากเยื่อเมือก (mucous membrane) อย่างผิดปกติ หากติ่งเนื้อนี้มีก้านที่ยึดติดกับพื้นผิวเดิมจะเรียกว่า ติ่งเนื้อเมือกมีก้าน (pedunculated polyp) แต่หากไม่มีก้านจะเรียกว่า ติ่งเนื้อเมือกติดฐาน หรือติ่งเนื้อเมือกไร้ก้าน (sessile polyp)
ติ่งเนื้อเมือกมักพบบ่อยที่ลำไส้ใหญ่ กระเพาะอาหาร จมูก โพรงอากาศข้างจมูก กระเพาะปัสสาวะ และมดลูก และยังอาจพบตามส่วนใดๆ ของร่างกายที่มีเยื่อเมือกเช่นปากมดลูก หรือลำไส้เล็ก
แหล่งข้อมูลอื่น

ASGE Website dedicated to colon cancer awareness and early detection.
ASGE Website educating the public about endoscopy. เก็บถาวร 2006-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
National Institutes of Health polyp website เก็บถาวร 2014-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Thorough review of polyposis syndromes by Dr. Ali Nawaz Khan with CME available
Explanation of colon polyps and colon cancer in lay terms. เก็บถาวร 2007-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"How I Do It" — Removing large or sessile colonic polyps. Dr. Brian Saunders MD FRCP; St. Mark’s Academic Institute; Harrow, Middlesex, UK. Retrieved April 9, 2008.
วันเดอร์แมน

| วันเดอร์แมน> ข้อมูลการจัดพิมพ์ |
| --- | --- |
ผู้จัดพิมพ์: มาร์เวลคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: ดิอเวนเจอร์ส #9 (ตุลาคม 1964)
สร้างสรรค์โดย: สแตน ลี (นักเขียน) แจ็ก เคอร์บี (ศิลปิน) ดอน เฮ็ก (ศิลปิน)
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: ไซมอน วิลเลียมส์
นามแฝง: มร. มัสเซิลส์ ฮาล แคนัตต์
สปีชี่ส์: มนุษย์กลายพันธุ์
สังกัดทีม: อเวนเจอร์ส วิลเลียมส์อินโนเวชันส์ เวสต์โคสต์อเวนเจอร์ส ดีเฟนเดอร์ส  ฟอร์ซเวิร์กส์  ชีลด์  ลีทัลลีเจียน  มาสเตอร์ออฟอีวิล  ลีเจียนออฟดิอันลิฟวิง  เรเวนเจอร์ส
ความสามารถ:  ความแข็งแกร่ง ความเร็ว ความคล่องตัว ความอดทน และการตอบสนองที่เหนือมนุษย์  สรีรวิทยาพลังงานไอออนิก  การมองเห็นและการได้ยินที่ยอดเยี่ยม  การควบคุมแม่เหล็กไฟฟ้า  การควบคุมพลังงานไอออนิก  การโจมตีที่ได้รับการปรับปรุงพลังงาน  การคงกระพันเสมือนจริง  การดำรงอยู่ด้วยตนเอง  การรีไซเคิลพลังงาน  การเปลี่ยนแปลงขนาด  ปัจจัยการรักษา  การเปลี่ยนรูปร่าง  การเทเลพอร์ต  ความเป็นอมตะ  การบิน 
วันเดอร์แมน (ไซมอน วิลเลียมส์) (อังกฤษ: Wonder Man, Simon Williams) เป็นตัวละครที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่ตีพิมพ์โดย มาร์เวลคอมิกส์ สร้างโดยนักเขียน สแตน ลี และศิลปิน แจ็ก เคอร์บีและดอน เฮ็ก ปรากฏตัวครั้งแรกใน ดิอเวนเจอร์ส #9 (ตุลาคม 1964) ตัวละครเปิดตัวในตอนแรกว่าเป็น ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษที่เต็มไปด้วยพลังงาน "ไอออน" ได้ต่อสู้กับอเวนเจอร์ส และหลังจากเหตุการณ์ต่าง ๆ มากมาย ก็ได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งเป็น ซูเปอร์ฮีโร และเข้าร่วมทีมที่เขาต่อสู้ด้วยในตอนแรก
วิลเลียมส์จะเปิดตัวในรูปแบบคนแสดงครั้งแรกในละครชุด วันเดอร์แมน บนดิสนีย์+ แสดงโดย ยาห์ยา อับดุล-มาทีน ที่ 2 และดำเนินเรื่องอยู่ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
แหล่งข้อมูลอื่น

วันเดอร์แมน ที่มาร์เวล.คอม
วันเดอร์แมน ที่เดอะคอมิกส์บุ๊กดีบี
วันเดอร์แมน ที่ Marvel Database, มาร์เวลคอมิกส์วิกิ
ลัทธิอยู่ร่วมกันระหว่างประเทศของชนกรรมาชีพ

ลัทธิอยู่ร่วมกันระหว่างประเทศของชนกรรมาชีพ หรือเรียกอีกอย่างว่า ชนกรรมาชีพสากลนิยม (อังกฤษ: proletarian internationalism) และ สังคมนิยมนานาชาติ (อังกฤษ: international socialism) เป็นความเข้าใจของการปฏิวัติคอมมิวนิสต์ทั้งหมด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการต่อสู้ระหว่างชนชั้นในระดับโลกมากกว่าการแยกเหตุการณ์ในท้องถิ่น แนวคิดนี้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของทฤษฎีที่ว่าทุนนิยมเป็นระบบโลกและดังนั้นชนชั้นแรงงานของทุกประเทศจะต้องแสดงร่วมกันหากจะแทนที่มันด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ ผู้ที่เสนอแนวคิดเกี่ยวกับชนกรรมาชีพสากลนิยมมักอ้างว่าวัตถุประสงค์ของการปฏิวัตินั้นควรเป็นโลกมากกว่าที่จะอยู่ในขอบเขต ตัวอย่างเช่นการกระตุ้นหรือทำให้เกิดการปฏิวัติในที่อื่น
ชนกรรมาชีพสากลนิยมมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับเป้าหมายของการปฏิวัติโลก เพื่อให้บรรลุผลผ่านการปฏิวัติคอมมิวนิสต์ที่ต่อเนื่องหรือพร้อมกันในทุกประเทศ ตามทฤษฎีมากซ์ การประสบความสำเร็จของชนกรรมาชีพสากลนิยมควรนำไปสู่ลัทธิคอมมิวนิสต์โลกและลัทธิคอมมิวนิสต์ไร้รัฐในที่สุด แนวคิดนี้ได้รับการยอมรับอย่างมากจากพรรคคอมมิวนิสต์, สันนิบาตคอมมิวนิสต์ในฐานะคำขวัญ "ชนชั้นกรรมาชีพทั่วโลกจงสามัคคีกัน!" ต่อมาเป็นที่นิยมในฐานะ "ชนชั้นแรงงานทั่วโลกจงสามัคคีกัน!" ในวรรณคดีอังกฤษ
ชนกรรมาชีพสากลนิยมถูกนำมาใช้โดยพรรคบอลเชวิคในระหว่างการยึดอำนาจในการปฏิวัติรัสเซีย หลังจากการจัดตั้งสหภาพโซเวียต ผู้สนับสนุนลัทธิมากซ์สากลชี้ให้เห็นว่าประเทศสามารถใช้เป็น "บ้านเกิดของลัทธิคอมมิวนิสต์" ซึ่งการปฏิวัติสามารถแพร่กระจายไปทั่วโลก แม้ว่าการปฏิวัติโลกยังคงโดดเด่นในวาทศาสตร์โซเวียตมานานหลายทศวรรษ แต่ก็ไม่ได้แทนที่ความกังวลของประเทศในเรื่องระเบียบวาระการประชุมของรัฐบาล โดยเฉพาะหลังจากการขึ้นครองตำแหน่งของโจเซฟ สตาลิน อย่างไรก็ตามในเรื่องนี้ สหภาพโซเวียตยังคงสานต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับพรรคคอมมิวนิสต์และพรรคฝ่ายซ้ายและรัฐบาลทั่วโลก แนวคิดนี้มีบทบาทพื้นฐานในการก่อตั้งรัฐสังคมนิยมหลายแห่งในยุโรปตะวันออกหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และสนับสนุนการสร้างประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย, ละตินอเมริกา และแอฟริกา สหภาพโซเวียตยังให้การสนับสนุนการก่อความไม่สงบหลายสิบครั้งที่ต่อต้านรัฐบาลที่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์โดยขบวนการกองโจรฝ่ายซ้ายทั่วโลก โดยมีไม่กี่รัฐใช้สิทธิของตนเองต่อสาเหตุของการปฏิวัติโลก เช่นคิวบาส่งทหารไปปฏิบัติภารกิจในต่างประเทศเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของคอมมิวนิสต์ในแอฟริกาและแคริบเบียน
แหล่งข้อมูลอื่น

"Internationalism and Nationalism" by Liu Shaoqi
"Marxism and Nationalism" เก็บถาวร 2006-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Tom Lewis
"The Importance of Ideas in Party Building" by Marry Scully
"Without anti-capitalist theory and practice no anti-capitalist victory is possible" by Ernest Mandel
"In the Belly of the Beast: Challenging US Imperialism and the Politics of the Offensive" (PDF) by Dan Jakopovich
"The Proletariat and War" เก็บถาวร 2008-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by the International Communist Current
แฮกกิส

| --- | --- |
แฮกกิสวางจำหน่าย
ประเภท: ไส้กรอก
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง:  สกอตแลนด์
ส่วนผสมหลัก: เครื่องในแกะ กรอกหรือลำไส้แกะ หอมใหญ่ ข้าวโอ๊ต มันแกะ และเครื่องเทศ
 ตำราอาหาร: แฮกกิส   สื่อ: แฮกกิส
แฮกกิสในจานสำหรับงานเลี้ยงอาหารค่ำเบินส์
แฮกกิส นีปส์ และแทตทีส์
แฮกกิส (อังกฤษ: haggis) เป็นไส้กรอกชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยเครื่องในของแกะได้แก่หัวใจ ตับ และปอด บดรวมกับหอมใหญ่ ข้าวโอ๊ต มันแกะ เครื่องเทศ และเกลือ ผสมกับน้ำสต๊อก บรรจุลงในลำไส้แกะหรือไส้เทียมแล้วทำให้สุก สารานุกรมวิทยาการทำอาหาร ลารุสกัสตรอนอมิก ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ ค.ศ. 2001 บรรยายไว้ว่า "แม้ว่าคำบรรยายของแฮกกิสอาจจะไม่ทำให้รู้สึกอยากกินก็ตาม แต่ว่ามันมีเนื้อสัมผัสคล้ายถั่วและรสชาติอร่อยกลมกล่อม" เชื่อกันว่าแฮกกิสมีที่มาจากการบรรจุเครื่องในสัตว์ที่ได้จากการล่าในกระเพาะของสัตว์ตัวนั้นเพื่อเก็บไว้ให้กินได้นาน ซึ่งเป็นวิถีปฏิบัติที่มีมาช้านาน
แม้ว่าชื่อ "hagws" หรือ "hagese" ซึ่งเป็นที่มาของชื่อแฮกกิสในปัจจุบันจะถูกบันทึกครั้งแรกในประเทศอังกฤษประมาณ ค.ศ. 1430 ก็ตาม แต่แฮกกิสเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าเป็นอาหารประจำชาติของประเทศสกอตแลนด์ เนื่องจากบทกวี "แอดเดรสทูอะแฮกกิส" ซึ่งแต่งโดยรอเบิร์ต เบินส์ กวีชาวสกอตใน ค.ศ. 1787 ตามธรรมเนียมแล้วแฮกกิสจะเสิร์ฟโดยมีเครื่องเคียงได้แก่ "นีปส์" (อังกฤษ: neeps) ทำจากหัวนีปซึ่งเป็นผักประเภทหัวชนิดหนึ่งในวงศ์ผักกาด และ "แทตทีส์" (อังกฤษ: tatties) หรือมันฝรั่งบด และ "แดรม" หรือสกอตช์วิสกี ธรรมเนียมนี้จะเคร่งครัดมากถ้าเป็นในงานเลี้ยงอาหารค่ำเบินส์ (อังกฤษ: Burns supper; สกอต: Burns Nicht) ซึ่งเป็นประเพณีของชาวสกอตเพื่อยกย่องรอเบิร์ต เบินส์และผลงานประพันธ์ของเขา