stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮีฟีเกปุนเย โปฮัมบา

| ฮีฟีเกปุนเย โปฮัมบา |
| --- | --- |
โปฮัมบาในปี ค.ศ. 2009

ประธานาธิบดีนามิเบีย
ดำรงตำแหน่ง 21 มีนาคม ค.ศ. 2005 – 21 มีนาคม ค.ศ. 2015
นายกรัฐมนตรี: นาฮาส อังกูลา (2005-2012) ฮาเก เกนก็อบ (2012-2015)
ก่อนหน้า: แซม นูโยมา
ถัดไป: ฮาเก เกนก็อบ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1936-08-18) 18 สิงหาคม ค.ศ. 1936 (88 ปี) Okanghudi, แอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ (ตอนนี้ นามิเบีย)
พรรคการเมือง: SWAPO
คู่สมรส: Penehupifo Pohamba
บุตร: Tulongeni Kaupu Ndapanda
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมิตรภาพแห่งประชาชนแห่งรัสเซีย

ฮีฟีเกปุนเย ลูกัส โปฮัมบา (อังกฤษ: Hifikepunye Lucas Pohamba) เป็นนักการเมืองนามิเบียซึ่งทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีคนที่สองของนามิเบียตั้งแต่ปี 21 มีนาคม ค.ศ. 2005 ถึง 21 มีนาคม ค.ศ. 2015
ฮีส์กอนนาเสต็ปออนยูอะเกน

| "สเตปออน"> albumโดยแฮปปี้มันเดส์ |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: พ.ศ. 2533
แนวเพลง: แมดเชสเตอร์
ความยาว: 4:20 (7")
ค่ายเพลง: Factory, FAC 272/7
ผู้ประพันธ์เพลง: แฮปปี้มันเดส์, จอห์น คอนโกส, Christos Demetriou
โปรดิวเซอร์: Paul Oakenfold, Steve Osborne
"ฮีกอนนาสเตปออนยูอะเกน" (อังกฤษ: He's Gonna Step On You Again) หรือ "สเตปออน" (อังกฤษ: Step on) เป็นซิงเกิลฮิต เขียนและร้องโดย จอห์น คอนโกส ในปี 1971 ติดชาร์ตในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 ที่อันดับ 4 และอยู่บนชาร์ตนาน 14 สัปดาห์
"สเตปออน" ยังถูกนำมาทำใหม่โดย แฮปปี้มันเดส์ จากอัลบั้มชุด Pills 'n' Thrills and Bellyaches แต่ใชัชื่อเพลงสั้นลงเหลือเป็น "สเตปออน" ออกจำหน่าย พ.ศ. 2533
ฮิโนโทริ วิหคเพลิง

| --- | --- |
ฮิโนโทริ วิหคเพลิง
火の鳥
ชื่อภาษาอังกฤษ: Phoenix
แนว: ประวัติศาสตร์, ไซไฟ
มังงะ
เขียนโดย: เท็ตซึกะ โอซามุ
สำนักพิมพ์:  หลายสำนักพิมพ์   สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
ฮิโนโทริ วิหคเพลิง (ญี่ปุ่น: 火の鳥; โรมาจิ: Hi no Tori; ทับศัพท์: ฮิโนโทริ; แปลตามตัวว่า นกไฟ) (อังกฤษ: Phoenix) เรื่องและภาพโดย เท็ตซึกะ โอซามุ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเรื่องเกี่ยวกับการเวียนว่ายตายเกิด โดยเกี่ยวพันกับ ฟีนิกซ์ นกไฟ หรือ โฮโอ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ นอกจากนั้นยังสอดแทรกปรัชญาที่หลากหลาย และเป็นแนวคิดที่สื่อออกมาให้เห็นภาพของสังคมมนุษย์ ได้เป็นอย่างดี
ฉบับภาษาญี่ปุ่นมี 16 เล่ม และภาคพิเศษอีก 1 เล่ม คือ ฮิโนโทริ วิหคเพลิง ภาคสงครามสามแผ่นดิน  โดยเป็นการ์ตูนที่โอซามุใช้เวลาเขียนตลอดชีวิตของเขา โดยเริ่มเขียนในปี ค.ศ. 1954 และเขียนเล่มสุดท้ายก่อนเสียชีวิตในปี 1989 เนื้อหาในแต่ละเล่มจะต่อเนื่องกันบ้างหรือไม่ต่อเนื่องกัน ฉบับภาษาไทยเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
รายละเอียดของแต่ละเล่ม

ยึดตามฉบับภาษาไทย
รายละเอียดของแต่ละเล่ม > เล่ม 11-12: ภาคไฟสงคราม

ตีพิมพ์ครั้งแรกระหว่างปี ค.ศ. 1978-1980 โดยตรงกับเล่ม Turbulent Times ของฉบับภาษาญี่ปุ่น และ Civil War ในฉบับที่ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา ในประเทศไทยได้แบ่งภาคไฟสงครามออกเป็น 2 เล่ม คือ เล่ม 11-12
เนื้อเรื่องจับความในปลายสมัยเฮอัน เป็นเรื่องของชายตัดไม้ชื่อ "เบนตะ" และคู่หมั้นชื่อ "โอบุ" ซึ่งต้องพลัดพรากกันไปอยู่คนละฝ่ายในสงคราม โดยตัวละครในประวัติศาสตร์จริงอย่าง มินาโมโตะ โนะ โยชิซึเนะ และ ไทระ โนะ คิโยโมริ ได้มีบทบาทด้วย
| ด ค กเทซูกะโปรดักชัน |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Marvelous Melmo (1971–1972)  เจ้าหนูปรมาณู (1980–1981)  แดร็กคิวล่าต๊อง (1982)  Blue Blink (1989–1990)  The New Adventures of Kimba The White Lion (1989–1990)  สามตาปาฏิหาริย์ (1990–1991)  Dear Brother (1991–1992)  In the Beginning: The Bible Stories (1997)  เจ้าหนูปรมาณู (2003–2004)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง (2004)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ (2004–2006)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ 21 (2006)  ภูตผีปีศาจ (2007–2008)  Genji Monogatari Sennenki (2009)  เพลงรัก รักแรก จูบแรก (2012)  Samurai Warriors (2015)  ยังแบล็กแจ็ก (2015)  โคตรเกรียน เซียนขนม 2 (2018)  ดาบล่าพญามาร โดโรโระ (2019)  เจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า (2019)  ระหว่างอาดาจิกับชิมามุระ (2020)  จอมมารต่างโลกกับบริวารสาวนักอัญเชิญ Ω (2021)  จะคนไหนก็แฟนสาว (2021)  Muteking the Dancing Hero (2021)  จอมเวทแห่งรุ่งอรุณ (2022)  นางร้ายสุดซึน ลีเซล็อตเต กับขบวนการพลิกลิขิตสู่ชีวิตแฮปปี้เอนด์ (2023)  มายโฮมฮีโร่ (2023)  คาเฟ่นี้มีนางฟ้ามาเสิร์ฟ (2023)  อันเดอร์นินจา (2023)  โหดไม่ถามชื่อ (2024)  ภรรยาหน้าตายหัวใจอุ่นรัก (2024)  Astro Boy Reboot (TBA) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  The Green Cat (1983)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง: Yamato/Space Chapter (1987)  หุ่นอภินิหาร (1993)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ (1993–2011)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: The Boy Who Came from the Sky (2000)  Ravex in Tezuka World (2009)  เจ้าชายลูกสักหลาด: Best Games!! (2018–ปัจจุบัน) 
ภาพยนตร์:  Phoenix 2772 (1980)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง: Karma Chapter (1986)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: The Movie (1996)  Jungle Emperor Leo (1997)  เจ้าหนูปรมาณู: Mighty Atom - Visitor of 100,000 Light Years, IGZA (2005)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: Futari no Kuroi Isha (2005)  สิงห์น้อยเจ้าป่า – Yūki ga Mirai wo Kaeru (2009)  บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก (2011)  The Life of Budori Gusuko (2012)  บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก 2: Tezuka Osamu no Buddha ~Owarinaki Tabi~ (2014)  Tezuka's Barbara (2019)  My Tyrano: Together, Forever (2021) 
วิดีโอเกม:  Astro Boy: Omega Factor (2003)  Astro Boy (2004)  Blood Will Tell (2004)  Astro Boy: The Video Game (2009) 
 หมวดหมู่
ฮิโนโทริ ฉบับอนิเมะ
วิจิตรา อัศนีวุฒิกร

| วิจิตรา อัศนีวุฒิกร |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: วิจิตรา อัศนีวุฒิกร
รู้จักในชื่อ: กุ๊ก
เกิด: 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 (44 ปี)
แนวเพลง: ป็อป, แดนซ์
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2541—ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ONPA อาร์เอส
วิจิตรา อัศนีวุฒิกร (อังกฤษ: Vijitra Assaneewutikorn) ชื่อเล่น กุ๊ก หรือ กุ๊กกิ๊ก นักร้องสาวแห่งวง วีวี่โค กับ 001 ภายใต้สังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และ อาร์เอส
ประวัติ

กุ๊กกิ๊ก วิจิตรา อัศนีวุฒิกร หรือ กุ๊ก Ko2K เกิดวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 มีพี่น้องจำนวน 4 คนเธอเป็นลูกคนสุดท้อง เธอมีพี่ที่เป็นศิลปินวงเดียวกันคือ แซนดี้ และ อินดี้ ภายใต้ชื่อวง ศูนย์ศูนย์หนึ่ง (001) สังกัดอาร์เอส
ชีวิตในวัยเรียน กุ๊กกิ๊กจบชั้มประถมศึกษาปีที่ 1 — 6 โรงเรียนสามเสนนอก มัธยมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนกุนนทีรุทธารามวิทยาคม ศึกษาต่อระดับมัธยมปลาย โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กุ๊กกิ๊กเข้าสู่วงการด้วยวัยเพียง 16 ปี จากการประกวดร้องเพลงตามเวทีต่างๆ จนได้เป็นศิลปินภายใต้สังกัด ออนป้า (ONPA) (ปี 2541—2543) ชื่อวง วีวี่โค มีสมาชิกหญิงล้วนทั้งหมด 5 คน มีผลงานอัลบั้มออกมา 2 ชุดด้วยกันคือชุด Vivico และ รักสร้างโลก เพลงที่เป็นที่รู้จักคือ ขอฟ้า และเพลง ซ้ำ ซ้ำ
หลังจากที่ถูกยุบวงไปในที่สุด ภายในปี 2546 ได้เข้ามาเป็นศิลปินค่ายอาร์เอส ภายใต้ชื่อวง ศูนย์ศูนย์หนึ่ง (001) ร่วมกับพี่สาวของเธอคือ ละเอียด อัศนีวุฒิกร (อินดี้) และ แสงเดือน อัศนีวุฒิกร (แซนดี้) ด้วยภาพลักษณ์ของอินดี้และแซนดี้รูปร่างอ้วนท้วม ส่วนกุ๊กกิ๊กมีรูปร่างผอม ชื่อวงเลยกลายมาเป็น 0 0 1 (ศูนย์ ศูนย์ หนึ่ง) มีผลงานอัลบั้มหนึ่งชุด เพลงที่เป็นที่รู้จักมากคือเพลง "ยอมตั้งแต่หน้าประตู"
ผลงานเพลง > อัลบั้ม"วีวี่โค"วางแผง พ.ค.2541 สังกัดCrossezone

อัลบั้มชุดนี้มีชื่อว่า Vivico สังกัด Crossezone ประกอบสมาชิกหญิงล้วน 5 คน ได้แก่ จีระนันท์ กิจประสาน (เมย์), กมลรจน์ เอกวัฒนกิจ (จิ้ง),  อัจฉราศรี เจริญโสภา (เชอร์รี่), ศิลป์สิริ ประภาวงศ์ (มะเหมี่ยว) และ วิจิตรา อัศนีวุฒิกร (กุ๊กกิ๊ก) ซึ่งสมาชิกทั้ง 5 คนนั้น มีอายุ 12 - 16 ปีเท่านั้น เพลงเปิดตัวคือ โตในรถ แต่เพลงที่เป็นที่รู้จักคือเพลง ขอฟ้า และเพลง ซ้ำ ซ้ำ ซึ่งเพลงขอฟ้าถูกนำไปเป็นเพลงประกอบละครทางช่อง 7 อีกด้วย ซึ่งถือว่าอัลบั้มชุดแรกก็ค่อนข้างประสบความสำเร็จ แต่อัลบั้มมีการโปรโมทน้อยไป
ผลงานเพลง > อัลบั้ม"รักสร้างโลก"วางแผง ก.พ.2543 สังกัดCrossezone

เป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของวงวีวี่โค "รักสร้างโลก" เป็นอัลบั้มที่มีเพลงใหม่อยู่ 3 เพลง นอกจากนั้นคือเพลงเก่าจากอัลบั้มชุดแรก มารีมิ๊กซ์ดนตรีใหม่บางเพลง อัลบั้มชุดนี้จึงไม่ประสบความสำร็จเท่าที่ควร วงวีวี่โค จึงยุบไป
ผลงานเพลง > อัลบั้ม"ศูนย์ ศูนย์ หนึ่ง"วางแผง ต.ค.2546 สังกัดอาร์เอส

ศิลปินกลุ่ม 3 พี่น้อง อินดี้ แซนดี้ และ กุ๊กกิ๊ก ที่ใจรักในการร้องเพลงเหมือนๆ กัน อัลบั้ม 001 มาพร้อมกับดนตรีสนุกสนานในแนว Fat Beat ซึ่งหมายถึงเพลงที่มีจังหวะสนุกสนานชวนให้เต้นตาม โดดเด่นด้วยความสามารถในการร้องแบบคนดำ ไม่ว่าจะเป็นการอิมโพรไวส์ หรือร้องประสานเสียง ซึ่งจะเรียกได้ว่า เป็นป็อป แดนซ์ ในแบบฉบับของ 001 ก็ว่าได้  อัลบั้มนี้เปิดตัวด้วยเพลง ฉันสวย เป็นเพลงที่บอกว่าแม้ฉันจะอ้วนหรือจะผอม แต่ฉันก็สวยได้, เพลงยอมตั้งแต่หน้าประตู เป็นเพลงช้า เนื้อหาของเพลงที่เปรียบเสมือนตัวแทนของผู้หญิงที่พยายามปิดบังความรู้สึกอ่อนไหวผ่านภาพภายนอกที่ดูแข็งแกร่ง และเพลงควายเท่านั้น เพลงดังที่มาม่าบลูส์เคยร้องไว้ แล้วนำกลับมาร้องและเรียบเรียงดนตรีใหม่ในแบบ 001
ผลงานเพลง > อัลบั้มร่วมกับศิลปินอื่น

2543 อัลบั้ม "เพลงของนก" เพลงที่ขับร้อง ข่าวร้าย
2549 อัลบั้ม "buzz music" เพลงที่ขับร้อง รอ...หนึ่งคนที่ฉันฝัน
2550 อัลบั้ม "Buzz Music 2" เพลงที่ขับร้อง ฝันร้ายบ่อยๆ
ผลงานเพลง > อัลบั้มร่วมกับศิลปินอื่น > เพลงประกอบละคร

2541 เพลง ขอเป็นคนสุดท้าย (ประกอบละคร เลื่อมสลับลาย)
ผลงานเพลง > เพลงที่ได้รับความนิยม

"โตในรถ"
"ขอฟ้า"
"ซ้ำ ซ้ำ"
"ขอมีเพียงเธอ"
"ได้ไหม"
"รักสร้างโลก"
"ฉันสวย"
"ยอมตั้งแต่หน้าประตู"
"นาทีที่เจ็ด (นาทีที่เจ็บ)"
"รอ...หนึ่งคนที่ฉันฝัน"
"ฝันร้ายบ่อย ๆ"
แหล่งข้อมูลอื่น

วีวี่โค (วงดนตรี)
001 (วงดนตรี)
ฮี-แมน

| ฮีแมน |
| --- | --- |
ตัวละครใน ฮีแมน เจ้าจักรวาล
สร้างโดย: แมทเทล
แสดงโดย:  รายการ จอห์น เออร์วิน ใน ฮีแมน แอนด์เดอะมาสเตอร์ออฟดิยูนิเวิร์ส  ดอล์ฟ ลุนด์เกรน ใน ฮีแมน นักรบเจ้าจักรวาล  แกร์รี่ ชอล์ค ใน เดอะนิวแอดเวนเจอร์สออฟฮีแมน  แคม คลาร์ค ใน ฮีแมน แอนด์เดอะมาสเตอร์ออฟดิยูนิเวิร์ส (ทีวีซีรีส์)  
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
นามแฝง: อดัม
ชื่อเล่น: บุรุษผู้ทรงพลังที่สุดในจักรวาล!
เพศ: ชาย
ตำแหน่ง: เจ้าชาย
ครอบครัว: ราชามิโร่ (ปู่) ราชาแรนเดอร์ (พ่อ) ราชินีมาร์เลน่า (แม่) ชีร่า (น้องสาวฝาแฝด)
ฮี-แมน (อังกฤษ: He-Man) หรือ ฮีแมน เป็นตัวละครฮีโร่ที่อยู่ในซีรีส์ ฮีแมน เจ้าจักรวาล ในอีกร่างหนึ่งของเขาคือ เจ้าชายอดัม ฮีแมนและพวกพ้องของเขาได้ทำการปกป้องอีเธอร์เนียร์ กับความลับของปราสาทเกรย์สคัลจากกองกำลังปีศาจแห่งสเกเลทอร์
จุดกำเนิด

ใน ค.ศ. 1976 เรย์ แวกเนอร์ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการของแมทเทล ได้ปฏิเสธการร้องขอในการผลิตของเล่นแอ็คชั่นฟิกเกอร์ที่มาจากตัวละครสตาร์ วอร์ส ซึ่งเป็นภาพยนตร์ของ จอร์จ ลูคัส ที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ของภาพยนตร์ไตรภาค (รวมถึงสินค้าที่เกี่ยวข้องทั้งหมด) ในช่วงเวลาถัดมาเพียงไม่กี่ปี โดยที่ทางแมทเทลกลับไม่ประสบความสำเร็จในของเล่นหลายรายการ เนื่องด้วยไม่ได้จับความต้องการของผู้บริโภค หรือผลกระทบต่อตลาดของเล่น
ในการแข่งขันออกแบบแอ็คชั่นฟิกเกอร์ที่ได้รับความนิยมชุดถัดไป โรเจอร์ สวีท (นักออกแบบชั้นนำที่ทำงานให้กับแผนกออกแบบเบื้องต้นของแมทเทลช่วงยุค 1970 ถึง 1980) ได้ตระหนักว่าความเรียบง่ายอาจเป็นกุญแจสู่ความสำเร็จ ตามที่หนังสือของเขาในปี ค.ศ. 2005 มาสเตอร์ริงดิยูนิเวิร์ส สวีตได้รู้ว่าหากเขาให้ความสำคัญกับการตลาดย่อมสามารถขายได้ เขาชนะการแข่งขัน 90 เปอร์เซ็นต์ทางการตลาด
แหล่งข้อมูลอื่น

He-man.org
He-Man and the Masters of the Universe ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส  (1983–1985 series)
Masters of the Universe ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส  (1987 live action film)
The New Adventures of He-Man ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส  (1990–1991 series)
He-Man and the Masters of the Universe ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส  (2002 series)
Masters Cast - He-Man and She-Ra Podcast
พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ

| พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: มีนาพร วงศ์โฆษวรรณ
รู้จักในชื่อ: มินนี่, มีน
เกิด: 8 มีนาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
แนวเพลง:  ป็อป  อาร์แอนด์บี 
อาชีพ:  นักร้อง  นักแสดง  พีธีกร  แอร์โฮสเตส 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2549–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: กามิกาเซ่ (2550–2554)
อดีตสมาชิก:  ลิปซ์โปรเจกต์  ซิสก้า  เซเวนเดส์  สวีต ดี 
พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ (สกุลเดิม: วงศ์โฆษวรรณ; เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น มินนี่ เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทยเชื้อสายจีน
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2534 เข้าเรียนระดับอนุบาลที่โรงเรียนวรรณสว่างจิต จากนั้นจึงจบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา (แผนการเรียนอังกฤษ – คณิตศาสตร์) สำเร็จการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โครงการพิเศษของคณะศิลปศาสตร์ สาขาอังกฤษ – อเมริกันศึกษา (British and American Studies) (หลักสูตรนานาชาติ)
ปัจจุบัน (พ.ศ. 2558) เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน แอร์โฮสเตรส ของสายการบิน Qatar Airways
ประวัติ > งานบันเทิง

พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ เข้าวงการสายดนตรีจากวงดนตรีชื่อว่า ซิสก้า (อังกฤษ: Siska)	(พ.ศ. 2550) คู่กับชลธร ปรัชญารุ่งโรจน์ (แจม) เป็นศิลปินคู่ดูโอสังกัดค่ายกามิกาเซ่ ในเครือของบริษัทอาร์เอส โดยคำว่า ซิสก้า มาจากการรวมกันระหว่างคำว่า "ซิสเตอร์" (น้องสาว หรือ พี่สาว) กับ "ค่ะ" (หางเสียงของผู้หญิง) จึงได้แปลได้ว่า "เป็นน้องสาวค่ะ" ซึ่งมีผลงาน อัลบั้มชื่อว่า ลิปซ์โปรเจกต์ (อังกฤษ: Lips Project) ซึ่งวงซิสก้า มีผลงานในอัลบั้มอยู่ 4 เพลง ได้แก่ อย่ามากมาย, มีอีกคนไหม, ต่อจากคำว่ารัก, My Space และใน พ.ศ. 2551 ค่ายกามิกาเซ่ ได้ออกอัลบั้มที่ชื่อว่า Friendship Never Ends ซึ่ง พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ ได้ร่วมขับร้องกับศิลปินในค่ายกามิกาเซ่ จำนวน 2 เพลงได้แก่ เพลงรัก, เพื่อนกัน...ฉันรักเธอ
ต่อมาใน พ.ศ. 2552 พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ ได้ร่วมวงกับ 6 หญิงสาว ในชื่อวงและอัลบั้ม เซเวนเดส์ (อังกฤษ: Seven days) เป็นโปรเจกต์พิเศษจากค่ายกามิกาเซ่ ประกอบด้วย พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์, พรปวีณ์ นีระสิงห์, เขริกา โชติวิจิตร, พิมประภา ตั้งประภาพร, ชรัฐฐา อิมราพร, ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์, และจามิล่า พันธ์พินิจ มารวมตัวกัน เปิดตัวซิงเกิลแรก เพลง ภาวะโลก Luv, ไม่มีวันไหนไม่ใช่ของเธอ ซึ่งทั้งสองเพลงร้องโดยศิลปินทั้ง 7 คน และเพลง คนใหม่ของฉัน ขับร้องโดย มิน พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ ซึ่งทำให้ พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ ได้มีผลงานด้านโฆษณา ร่วมกับวงเซเวนเดส์ 2 ชิ้นได้แก่ โฆษณาขนมปาร์ตี้, โฆษณาโทรศัพท์มือถือ GNET G101
ต่อมาใน พ.ศ. 2553 พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ ร่วมกลุ่มกับศิลปินจากค่ายกามิกาเซ่ 2 คน ได้แก่ พิมประภา ตั้งประภาพร (พิม), เขริกา โชติวิจิตร (จินนี่) เป็นเกิร์ลกรุ๊ปวงใหม่ในนาม สวีต ดี (อังกฤษ: SWEE:D) ในเดือนมิถุนายน ปี 2553 เปิดตัวครั้งแรกใน "KamiKaze Wave Concert" ในวันเสาร์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ณ อินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก ในซิงเกิลเพลงแรก "ห้าม (Stop it)" และได้ปล่อยผลงานเพลงออกมาอย่างต่อเนื่อง ได้แก่ ฉากเรียกน้ำตา (Sad Scene), พลิกล็อกที่หัวใจ (Unexpected) เป็นต้น และในปี พ.ศ. 2554 อัลบั้ม I Love Kamikaze #3 มีผลงานสุดท้ายของวงสวีต ดี รวมอยู่ในอัลบั้มด้วย นอกจากงานด้านดนตรีแล้ว พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ มีผลงานละคร 2 เรื่องได้แก่ ละครเรื่อง บัวปริ่มน้ำ (พ.ศ. 2549) และละครเรื่อง ล่องเรือหารัก (พ.ศ. 2551) รวมถึงผลงานการแสดงในมิวสิกวิดีโอของเพื่อนร่วมค่ายกามิกาเซ่ อาทิเช่น มิวสิกวิดีโอ เด็กวุ่นวาย ของศิลปิน โฟร์-มด, มิวสิกวิดีโอ เพลง MSN ของศิลปิน เฟย์ ฟาง แก้ว, มิวสิกวิดีโอ เพลง เลอะเลือน ของศิลปิน แบล็คแจ็ค (อดีตสมาชิกของไนซ์ ทู มีท ยู) เป็นต้น
ปัจจุบัน พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ ได้ออกจากการเป็น ศิลปินของค่ายกามิกาเซ่ ในเครือของบริษัทอาร์เอส เพื่อทำการศึกษาต่อ
การศึกษา

ระดับอนุบาลศึกษา โรงเรียนวรรณสว่างจิต
ระดับประถมศึกษา โรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา
ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา
ระดับปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาอังกฤษ – อเมริกันศึกษา (British and American Studies) (หลักสูตรนานาชาติ)
ผลงาน > เพลง

อัลบั้ม ลิปซ์โปรเจกต์ (Lipz Project) (พ.ศ. 2550)
ลิปซ์โปรเจกต์เป็นการรวมตัวของ 7 สาวจากค่ายกามิกาเซ่ และในอัลบั้มนี้ สองสาวคู่ดูโอวง ซิสก้า (Siska) สังกัดค่ายกามิกาเซ่ ซึ่งประกอบด้วย พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ และชลธร ปรัชญารุ่งโรจน์ ได้มีผลงานเพลงรวมอยู่ด้วย จำนวน 4 เพลง อันได้แก่
อัลบั้ม กามิกาเซ่ เฟรนด์ชิป เนเวอร์ เอนดส์ (Kamikaze Friendship Never Ends) (พ.ศ. 2551)
อัลบั้มพิเศษ "Kamikaze Friendship Never Ends" (กามิกาเซ่ เฟรนด์ชิป เนเวอร์ เอนดส์) ซึ่ง พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ ได้เข้าร่วมร้องเพลงรวมกับศิลปินในค่ายกามิกาเซ่ จำนวน 2 เพลง อันได้แก่
อัลบั้ม Seven days (พ.ศ. 2552)
เป็นโปรเจกต์พิเศษจากค่ายกามิกาเซ่ เป็นการนำนักร้องหญิง 7 คนในค่าย ประกอบด้วย พรปวีณ์ นีระสิงห์, เขริกา โชติวิจิตร, พิมประภา ตั้งประภาพร, ชรัฐฐา อิมราพร, ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์, จามิล่า พันธ์พินิจ, และ พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ ซึ่งได้ร่วมร้องเพลงทั้ง 4 เพลง อันได้แก่
อัลบั้ม สวีต ดี (SWEE:D) (พ.ศ. 2553)
ศิลปินประกอบด้วยสมาชิก 3 คน คือ พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ (มิน), พิมประภา ตั้งประภาพร (พิม), เขริกา โชติวิจิตร (จินนี่) ซึ่งมีซิงเกิลทั้งหมด 3 เพลง อันได้แก่
อัลบั้ม I Love KamiKaze #3 (พ.ศ. 2554)
เป็นโปรเจกต์พิเศษจากค่ายกามิกาเซ่ ซึ่ง สวีตดีได้เข้าร่วมในอัลบั้มนี้จำนวน 1 เพลง อันได้แก่
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2549 | บัวปริ่มน้ำ | วิลาสิณี (แอน) |  |
| พ.ศ. 2550 | กงจักรลายดอกบัว | มาริษา (ษา) |  |
| พ.ศ. 2551 | ล่องเรือหารัก | สายใจ |  |
ผลงาน > พิธีกร

พิธีกรรายการ กามิกาเซ่ คลับ (อังกฤษ: Kamikaze Club)
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| เพลง | นักร้อง |
| --- | --- |
เด็กวุ่นวาย: โฟร์-มด
หยุดได้ไหม: วง เล้าโลม
นะครับ นะคร้าบบบบ: เฟย์ ฟาง แก้ว
MSN: เฟย์ ฟาง แก้ว
รู้ว่ามีอยู่ก็สายไป: Pixel
เลอะเลือน: แบล็คแจ็ค (อดีตสมาชิกของไนซ์ ทู มีท ยู)
ไม่รักเธอ: หวาย
หน้าเดิม: เฟรม af8
ผลงาน > โฆษณา

โฆษณา ขนมปาร์ตี้ ร่วมกับ เซเวนเดส์
โฆษณา โทรศัพท์มือถือ GNET G101 ร่วมกับวงเซเวนเดส์
ฮิปปี้

พวกฮิปปี้ ในงานวู้ดสต็อก ปี 1969
ฮิปปี้ (อังกฤษ: Hippie หรือสะกดว่า Hippy) โดยเฉพาะภาษาอังกฤษแบบบริติช คือวัฒนธรรมย่อยเกิดมาจากการเคลื่อนไหวของคนหนุ่มสาว เริ่มต้นในสหรัฐอเมริกาในช่วงต้นทศวรรษ 1960 และได้แพร่วัฒนธรรมนี้ไปทั่วโลก คำว่าฮิปปี้ มาจาก ฮิปสเตอร์ (อังกฤษ: hipster) (วัฒนธรรมย่อยในยุค 40) และถูกใช้ในการอธิบายถึงพวกที่ทำตัวต่างจากคนส่วนมากในสังคม ในซานฟรานซิสโก เขต Haight-Ashbury คนพวกนี้ได้รับสืบทอดวัฒนธรรมที่แปลกแยกนี้จากพวกบีตเจเนเรชัน (อังกฤษ: Beat Generation) โดยได้เกิดสังคมของพวกเขา ฟังเพลงจำพวกไซเคเดลิกร็อก ปฏิวัติเรื่องความสัมพันธ์ทางเพศ และเสพย์ยา อย่างเช่น กัญชา และ แอลเอสดี
ในปี 1967 ในซานฟรานซิสโก ฮิปปี้มีความโด่งดัง นำไปสู่เหตุการณ์ Summer of Love ทางฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกา และ เทศกาลวู้ดสต็อก ในปี 1969 ทางฝั่งตะวันออก ในเม็กซิโกมีการเริ่ม La Onda Chicana ที่ Avándaro
แฟชันฮิปปี้ มีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมหลัก มีอิทธิพลต่อดนตรีป็อป โทรทัศน์ ภาพยนตร์ งานเขียน และศิลปะ ตั้งแต่อาหารเพื่อสุขภาพ สู่เทศกาลดนตรี การมีเพศสัมพันธ์แบบไม่ยึดติด หรือแม้แต่การปฏิวัติในไซเบอร์สเปซ
ในประเทศไทยเรียกฮิปปี้ ว่า พวกบุปผาชน โดยอธิบายไว้ว่า เป็นพวกที่รัก อิสระเสรีภาพ ทั้งการดำเนินชีวิตที่เรียบง่าย ทั้งการแต่งกาย ไม่ภูมิฐาน ฟุ้งเฟ้อหรือยึดติดกับสิ่งของราคาแพง
อเมริกาในช่วงทศวรรษที่ 60 เป็นยุคของเบบี้บูม คือ หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 อเมริกาได้ประกาศว่าตัวเองคือผู้ชนะสงคราม และ เป็นผู้นำโลกเสรี ผู้คนในประเทศอยู่ในบรรยากาศของการเฉลิมฉลอง มีความสุข กับการแต่งงาน มีลูก มีรถ มีบ้าน มีหน้าที่การงานที่ดี ซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดค่านิยมทางสังคมที่เรียกกันว่า American dream ทำให้คนในประเทศหันมาสนใจในระบบของทุนนิยม แต่เมื่อเกิดวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจที่ตกต่ำลง สถาบันของรัฐสั่นคลอนด้วยวิกฤตศรัทธาในคดีวอเตอร์เกด อเมริกาจึงเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสงครามที่ตัวเองเคยชนะและภูมิใจ แต่สงครามครั้งใหม่นี้เกิดขึ้นที่เวียดนาม ก่อให้เกิดความเสียหายในหลาย ๆ ด้านซึ่ง สงครามเวียดนามมีระยะเวลาเกือบ 20 ปี ในช่วงกลางของยุค 60 อเมริกาได้เริ่มมีกองกำลังทหารที่เพิ่มมากขึ้น ใหญ่ขึ้น และ มีคุณภาพมากขึ้น ทหารอเมริกันหลายพันคนถูกส่งไปยังเวียดนามเพื่อไปก่อความไม่สงบและทำลายระบบคอมมิวนิสต์ของเวียดนามเหนือ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตและประเทศจีน ในขั้นต้นสงครามได้รับความนิยมบ้าง แต่ความขัดแย้งที่ดูเหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุดทำให้ชาวอเมริกันเริ่มหงุดหงิดกับการสูญเสียในสงคราม จึงทำให้นักศึกษา หรือ นักเรียนทหารผ่านศึกเกิดการประท้วงเพื่อเรียกร้องสันติภาพ ความสงบสุข ก่อให้เกิดเป็นขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมที่เรียกว่า Hippie หรือ บุปผาชน ซึ่งมันกลายเป็นวัฒนธรรมอย่างหนึ่งที่ปลูกฝังค่านิยมในตัวของชาวอเมริกัน โดยใช้ปรัชญาความรัก และ สันติภาพ ในการเผยแพร่ ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในอเมริกา และ ทั่วโลก
ปรัชญาฮิปปี้

Hippie มีต้นกำเนิดมาจากผู้คนในเมือง San Fancisco ที่ต้องการจะต่อต้านระบบทุนนิยม หรือ วัตถุนิยม ซึ่งเกิดมาจากผลสะท้อนจากเหตุการณ์ทางสังคม และ ความเป็นไปหลายอย่างในประเทศที่มีความรุ่งเรืองทางอุตสาหกรรม โดยมีปรัชญาในการใช้ชีวิตที่ปฏิเสธระบบสังคมแบบอุตสาหกรรม โดยให้เหตุผลว่า วัตถุช่วยให้เรามีความสุขแค่ชั่วขณะ ไม่มีคุณค่าในด้านความสุขทางจิตใจ เป็นความสุขที่ไม่จีรัง พวก hippie ส่วนใหญ่ล้วนมาจากครอบครัวที่มีฐานะดี มักเป็นลูกคนรวยที่เคยเห็นและเคยสัมผัสชีวิตที่หรูหรามาแล้ว แต่ก็พบว่ามันไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง ซึ่งพวก hippie เป็นจำนวนมากเคยมีประสบการณ์ที่เห็นพ่อแม่ซึ่งเป็นนักธุรกิจ มีชีวิตที่หรูหราในสังคม แต่หาได้มีความสุขกับคนในครอบครัวไม่ บ้านอาจจะใหญ่โตมโหฬาร แต่พ่ออาจเป็นแผลในกระเพาะ เพราะมีความกังวลเรื่องงานและการแข่งขันทางธุรกิจกับผู้อื่น บุตรจึงไม่ได้รับความอบอุ่นจากการดูแลเอาใจใส่เท่าที่ควร และเมื่อมันเป็นเช่นนี้พวกวัยรุ่นหนุ่มสาวเหล่านี้จึงเริ่มมีความสนใจในการที่จะใช้ชีวิตที่ตรงกันข้ามกับพ่อแม่ของตัวเองที่นิยมใช้ชีวิตอยู่บนสังคมที่มีความเจริญทางอุตสาหกรรมเป็นแกนหลัก กล่าวคือวัยรุ่นเหล่านี้เกิดปฏิกิริยาเกลียดชังความฟุ้งเฟ้อทางวัตถุ ปฏิเสธความสำคัญของการครองชีพที่มีระเบียบแบบแผน และ แสดงพฤติกรรมที่ตรงกันข้ามกับจารีตต่าง ๆ ที่เป็นที่นิยมในสังคมที่มีความรุ่งเรืองทางอุตสาหกรรม เช่น การไม่ทำอะไรที่ต้องคิดล่วงหน้าหรือที่มีการวางแผนอย่างละเอียด เห็นได้ชัดจากความนิยมชมชอบในปรากฏการณ์อย่างหนึ่งที่เรียกว่า The Happening ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เกิดขึ้นร่วมกันโดยมิได้นัดหมายล่วงหน้า เช่น การไปสวนสาธารณะเพื่อร้องรำทำเพลง อีกอย่างที่เป็นลักษณะของพวก hippie ก็คือการเบื่อหน่ายต่อการที่ยอมให้เวลามาเป็นเครื่องบังคับหรือมาบงการเวลาของชีวิต โดยจะเห็นได้จากการที่เขาไม่นิยมใส่นาฬิกาข้อมือ เพื่อเป็นการประท้วงระบบสังคมแบบอุตสาหกรรมที่ถือว่า “เวลาคือเงิน” หรือ “การตรงต่อเวลาช่วยให้เศรษฐกิจรุ่งโรจน์” พวก Hippie เป็นปฏิปักษ์กับคติที่ว่า “งานคือเงิน เงินคืองาน ที่บันดาลความสุข” เขาสนับสนุนให้คนหันหลังกลับไปใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย และให้ความสำคัญกับการหาอะไรมาบันเทิงจิตใจแทนการมุ่งมั่นในการทำงานและการตรงต่อเวลา พวก hippie ไม่ชอบพวกที่คล้อยตามคตินิยม และพวกพฤติกรรมของสังคมที่มุ่งเน้นไปในทางบูชาวัตถุ แต่พวก hippie จะภูมิใจในตัวเองถึงแม้จะยากไร้ เพราะไม่เคยทำงาน แต่ก็มีมนุษยธรรม คือการรู้จักแบ่งปันเกื้อกูลเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ด้วยน้ำใจ โดยไม่คิดหวังผลประโยชน์หรือคิดเป็นเงินตรา นอกจากนี้พวก hippie ถือว่าตัวเองไม่ต้องแข่งขันกับเวลา หรือแข่งกับผู้ใด ดำเนินชีวิตไปอย่างสบาย ๆ ไม่รีบร้อนหรือรีบเร่ง เขาเชื่อว่าความสุขนั้นมีอยู่รอบตัว ควรที่จะรู้จักหยิบฉวยให้มันมาเป็นความสุขของเรา เขาถือว่าชีวิตของพวกเขาไม่จำเป็นที่จะต้องแข่งขันกัน พวกเขาจึงเป็นพวกที่ปฏิเสธความรุนแรง ความมุทะลุดุดัน แต่เป็นพวกที่รักในสันติ เขาเทิดทูนในความเป็นมิตรต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเอง ดังนั้นพวกเขาจึงเรียกตัวเองว่าเป็นบุปผาชน หรือ ในภาษาอังกฤษที่เรียกว่า Flower children หรือ Flower generation เพราะว่า ดอกไม้เป็นสัญลักษณ์ของความอ่อนโยน รวมทั้งมันยังมีความงามในตัวมันเองโดยธรรมชาติ ที่ไม่ได้เกิดจากการปรุงแต่งจากสิ่งที่เป็นลักษณะแบบของเทียม
ประวัติ

การเคลื่อนไหวของพวกฮิปปี้ในสหรัฐอเมริกาเกิดจากการรวมกลุ่มประท้วงจากพวกเยาวชนที่ต้องการออกมาเรียกร้องสันติภาพ จากสงครามเวียดนาม และ ต่อต้านระบบทุนนิยม โดยส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่นผิวขาว และ หนุ่มสาว วัยประมาณ 15ปี ถึง 25ปี ซึ่งพวกฮิปปี้ได้สืบทอดแนวคิดความแปลกแยกทางวัฒนธรรมมาจากพวก โบฮีเมียน (Bohemians) และ บีตนิก (Beatniks) ในช่วงปลายของยุค 50s โดยได้รับอิทธิพลมาจากกลุ่มนักเขียนในอเมริกาที่เรียกตัวเองว่า “Beat Generation”  โดยนักเขียนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มนักเขียนที่เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่สอง มีวิถีชีวิตที่ต้องการแสวงหาตัวตน ใช้ชีวิตอยู่กับการทดลองเสพยาเสพติด มีเพศสัมพันธุ์แบบเสรีไม่ยึดติดกับกรอบของประเพณีใด ๆ ให้ความสนใจในหลักศาสนาของโลกตะวันออก ปฏิเสธวัตถุนิยม และ หลงไหลในวิธีการแสดงออกถึงตัวตนในสังคมอย่างโลดโผนโดยการใช้ชีวิตแบบนอกกรอบจากประเพณี หรือ ค่านิยมต่าง ๆ ในสังคม โดยนักเขียนกลุ่มนี้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อแวดวงวรรณกรรมในสหรัฐอเมริกาในยุคนั้น อัลเลน กินสเบิร์ก วิลเลียม เอส. เบอร์โรห์ (Allen Ginsberg) และ แจ็ก เครูแอก (Jack Kerouac) เป็นนักเขียนคนสำคัญของ Beat Generation ต่อมาได้กลายเป็นกลุ่ม บีตนิก (Beatniks) ซึ่งนักเขียนทั้งสองคนนี้มีอิทธิพลอย่างมากต่อหลักโครงสร้างทางความคิดของพวกฮิปปี้ เพราะ เขาทั้งสองเปรียบเสมือนผู้ริเริ่มอุดมการณ์ในการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมของพวกฮิปปี้
ในปี 1965 ฮิปปี้ได้กลายเป็นกลุ่มสังคมที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในสหรัฐอเมริกา และ การเคลื่อนไหวของวัฒนธรรมฮิปปี้ก็ได้แพร่ขยายไปสู่ประเทศอื่น ๆ ในที่สุด โดยเริ่มจาก สหราชอาณาจักร และยุโรป ไปจนถึงออสเตรเลีย แคนนาดา นิวซีแลนด์ ญี่ปุ่น เม็กซิโก และ บราซิล  วัฒนธรรมฮิปปี้ได้ถูกแพร่กระจายไปทั่วโลกโดยใช้การผสมผสานของดนตรีแนวร็อค (Rock) บลูส์ (Blues) และ แนวไซเคเดลิกร็อค (psychedelic rock) เป็นตัวเล่าเรื่อง นอกจากดนตรีก็จะพบเห็นได้จากวรรณกรรม ศิลปะ การแสดงละคร แฟชั่นการแต่งกาย ภาพยนตร์ โปสเตอร์ โฆษณาคอนเสิร์ตร็อค และ ปกอัลบั้ม และ ในปี 1968 มีผู้คนที่เรียกตัวเองว่าเป็นพวกฮิปปี้ประมาณ 0.2% ของประชากรทั้งหมดในสหรัฐอเมริกา และ ลดลงเรื่อย ๆ ในช่วงกลางของยุค 70s