stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นักบุญเศคาริยาห์
ประวัติ

ตามพระวรสารนักบุญลูกา เศคาริยาห์เป็นปุโรหิตและฟาริสีในศาสนายูดาห์จากตระกูลอาบียาห์  (Abijah) ในรัชสมัยของพระเจ้าแฮรอดมหาราช และเป็นสามีของเอลีซาเบธจากตระกูลปุโรหิตอาโรน การเป็นบิดามารดาของยอห์นผู้ให้บัพติศมามิได้บันทึกในพระวรสารฉบับอื่น ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่านกล่าวว่าทั้งบิดามารดาของยอห์นเป็นผู้เชื่อมั่นในพระเจ้าและปฏิบัติตามพระธรรมบัญญัติอย่างเคร่งครัด  พระวรสารนักบุญลูกากล่าวว่าทั้งสองคนไม่มีลูกเพราะเอลีซาเบธเป็นหมันและทั้งสองคนมีอายุมากแล้ว (ลูกา 1:5-7)
หน้าที่ปุโรหิตของพระวิหารในกรุงเยรูซาเลมเปลี่ยนกันระหว่างครอบครัวหลายครอบครัวที่ได้รับแต่ตั้งโดยพระเจ้าดาวิด (1 พงศาวดาร 23:1-19) การสักการะด้วยของหอมเป็นพิธีการอันศักดิ์สิทธิ์ประจำวันเพราะความที่มีปุโรหิตเป็นจำนวนมาก ปุโรหิตแต่ละคนจึงมีโอกาสที่จะได้ทำหน้าที่นี้ไม่เกินกว่าหนึ่งครั้งในชีวิต นักบุญลูกาผู้นิพนธ์พระวรสารกล่าวว่าเมื่อถึงอาทิตย์ที่ครอบครัวของเศคาริยาห์ได้รับหน้าที่การทำพิธีสักการะ หน้าที่การทำพิธีก็ตกเป็นของเศคาริยาห์
พระวรสารนักบุญลูกากล่าวว่าขณะที่เศคาริยาห์กระทำพิธีที่แท่นบูชาทอง ก็มีทูตสวรรค์มาประกาศว่าเศคาริยาห์และภรรยาจะมีลูกชาย จะตั้งชื่อว่ายอห์น และลูกชายคนนี้จะเป็นผู้ที่มาล่วงหน้าก่อนพระเมสสิยาห์ (ลูกา 1:12-17) เศคาริยาห์รู้ตัวว่าตนเองและภรรยามีอายุมากแล้วจึงมีความแคลงใจ และถามทูตสวรรค์นั้นว่าจะทราบได้อย่างไรว่าสิ่งที่มาบอกจะเป็นความจริง ซึ่งทูตสวรรค์ก็เปิดเผยตนเองว่าเป็นกาเบรียลผู้ที่พระเจ้าส่งมาเพื่อประกาศข่าวนี้ และลงโทษเศคาริยาห์ให้พูดไม่ได้ไปจนถึงวันที่เหตุการณ์เกิดขึ้นเพราะแสดงความเคลือบแคลงในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ฉะนั้นเมื่อเดินไปยังกลุ่มผู้ที่มาทำพิธีสักการะที่คอยอยู่ เศคาริยาห์ก็ไม่สามารถประกาศให้พรตามประเพณีได้ (ลูกา 1:18-22)
เมื่อเศคาริยาห์กลับมาถึงบ้าน เอลีซาเบธก็มีครรภ์ตามที่ทูตสวรรค์ประกาศ ระหว่างที่มีครรภ์ทูตสวรรค์กาเบรียลก็มาปรากฏตัวต่อมารีย์ลูกพี่ลูกน้องของเอลีซาเบธและประกาศว่าจะมีครรภ์และมีลูกชายเป็นพระเยซูแม้ว่าขณะนั้นแมรีจะยังเป็นพรหมจารีอยู่ มารีย์จึงเดินทางมาเยี่ยมเอลีซาเบธเพื่อจะบอกข่าวที่ได้รับและพบว่าเอลีซาเบธเองก็กำลังตั้งครรภ์ (ลูกา 1:23-45)
แปดวันหลังจากที่เอลีซาเบธให้กำเนิด เมื่อถึงเวลาที่จะต้องทำพิธีสุหนัตตามประเพณี ทางครอบครัวก็หวังที่จะตั้งชื่อเด็กเกิดใหม่ตามชื่อพ่อ แต่เอลีซาเบธยืนยันว่าจะต้องตั้งชื่อว่ายอห์น ครอบครัวจึงหันไปถามเศคาริยาห์ ทันที่ที่เศคาริยาห์เขียนบนแผ่นขี้ผึ้งว่าเด็กคนนี้ชื่อยอห์น อาการใบ้ก็หายไปทันทีและร้องเพลงสรรเสริญคำพยากรณ์ของพระเจ้าที่เรียกว่า “เพลงสดุดีเศคาริยาห์” (Benedictus) (ลูกา 1:57-79) ลูกชายเติบโตขึ้นมาเป็นผู้มีพลังใจที่มุ่งมั่นและใช้ขีวิตเร่ร่อนอยู่กลางทะเลทรายแห่งยูเดียจนกระทั่งทำหน้าที่สั่งสอนศาสนาซึ่งทำให้ได้รับการขนานนามว่า “ยอห์นผู้ให้บัพติศมา” (ลูกา 1:80, ลูกา 3:2-3, มัทธิว 3:1)
ในศาสนาอิสลาม

บทความหลัก: ซะกะรียา
ตามหลักคำสอนของอิสลาม ซะกะรียา เป็นนบีของอัลลอฮ์ และเป็นบิดาของนบียะฮ์ยา และเป็นผู้ปกครองพระนางมัรยัม ในวัยเด็ด
ดูเพิ่ม

เซนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นักบุญเศคาริยาห์
Prophet Zachariah the father of St John the Baptist Orthodox icon and synaxarion
| ด ค กผู้เผยพระวจนะในพันธสัญญาใหม่ |
| --- | --- |
พระวรสารในสารบบ:  อันนา  เอลิซาเบธ  พระเยซู  ยอห์นผู้ให้บัพติศมา  โยเซฟ  มารีย์  สิเมโอน  เศคาริยาห์ 
กิจการของอัครทูต:  อากาบัส  อานาเนียแห่งดามัสกัส  บารนาบัส  ยูดาสบารซับบาส  ลูสิอัสชาวไซรีน  มานาเอน  เปาโล  ฟิลิป  สิลาส  สิเมโอนคนดำ 
บทจดหมายและวิวรณ์:  ยอห์นแห่งปัทมอส  พยานทั้งสอง 
 หมายเหตุ: ตัวเอียงหมายถึงบุคคลที่เฉพาะบางนิกายยอมรับว่าเป็นผู้เผยพระวจนะ
วัดจินหลง

| วัดจินหลง |
| --- | --- |
金龙寺

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
หน่วยงานกำกับดูแล: ภิกษุตี๋ก่าต๋าซือ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: เหมิงเจี่ยว อำเภอชาวว้าชางหยวน มณฑลยูนนาน
ประเทศ: China
ที่ตั้งในมณฑลยูนนาน
พิกัดภูมิศาสตร์: 23°14′16″N 99°14′43″E﻿ / ﻿23.237686°N 99.245389°E﻿ / 23.237686; 99.245389
สถาปัตยกรรม
เริ่มก่อตั้ง: 1380
เสร็จสมบูรณ์: 1980 (สร้างใหม่)
วัดจินหลง (จีนตัวย่อ: 金龙寺; จีนตัวเต็ม: 金龍寺; พินอิน: Jīnlóng Sì) เป็นวัดพุทธในเมืองชาวไต ยี และลาหู่ เหมิงเจี่ยว อำเภอปกครองตนเองชาวว้า ชางหยวน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน
ประวัติศาสตร์

วัดจินหลงสร้างขึ้นในปี 1380 ในสมัยราชวงศ์หมิง วัดหลังปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่ในปี 1980 หลังถูกทำลายโยยุวชนแดงในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 1988 วัดเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหว อุโบสถสร้างขึ้นใหม่ในปี 2001 และประตูเขาสร้างขึ้นใหม่ในปี 2015
สถาปัตยกรรม

วัดมีขนาดพื้นที่รวม 13,333.33-ตารางเมตร (3.29474-เอเคอร์) มีอาคารถาวรวัตถุรวม 6 อาคาร
เจ้าอาวาส

เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือภิกษุตี๋ก่าต๋าซือ (提卡达希) ผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารพุทธสมาคมจีน และรองประธานพุทธสมาคมยูนนาน
จาง จงชาง

| จาง จงชาง |
| --- | --- |

ชื่อพื้นเมือง: 張宗昌
ชื่อเล่น: "นายพลเนื้อหมา" "ชาง 72 ปืนใหญ่" "ไม่รู้ทั้งสาม"
เกิด: 1881 แคว้นอี ไหลโจว ชานตง รัฐฉิง
เสียชีวิต: 3 กันยายน 1932 (อายุ 50–51) จี่หนาน ชานตง สาธารณรัฐจีน
รับใช้:  จักรวรรดิรัสเซีย  ชุมเฟิ่งเทียน  กองทัพปราบปรามแห่งชาติ
ชั้นยศ: General
บังคับบัญชา: กองทัพชานตง กองทัพชานตง–จีลี
การยุทธ์:  สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น  การปฏิวัติชิงไห่  การปฏิวัติครั้งที่สอง  ยุคสมัยแห่ขุนพล สงครามจีลี-เฟิ่งเทียนครั้งที่วอง  การสำรวจเหนือ  การกบฏขุนพลในชานตงเหนือ 
จาง จงชาง (จีน: 張宗昌; พินอิน: Zhāng Zōngchāng; หรือ รูปโรมันเป็น Chang Tsung-chang; 1881 – 3 กันยายน 1932) เป็นขุนศึกในระหว่างยุคสมัยขุนศึกของสาธารณรัฐจีน เขาเป็นสมาชิกของชุมเฟิ่งเทียน และในปี 1925 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการแคว้นชานตงที่ซึ่งเขาปกครองไปอย่างเลวร้ายและทารุณ ในระหว่างนั้นเขายังมีส่วนในการลักลอบขนฝิ่นและมีนางบำเรอมากกว่า 30 คน เขามีชื่อเสียงในทางที่เลวร้ายสำหรับวิถีชีวิตที่หรูหรา จนทำให้เขาได้ชื่อเล่นว่าเป็น "นายพลเนื้อหมา" (โก่วโร่วเจียงจุน; 狗肉將軍; Gǒuròu Jiāngjūn) นิตยสาร ไทม์ เรียกเขาว่าเป็น "ขุนพลที่ชั่วช้าที่สุด" (basest warlord) กองพลของจางพ่ายให้กับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติระหว่างการออกเดินทางขึ้นเหนือในปี 1928 เขาลี้ภัยไปญี่ปุ่นก่อนจะเดินทางกลับมาที่ชานตงในปี 1932 และต่อมาถูกลอบสังหารโดยเจ้าหน้าที่รัฐซึ่งล้างแค้นให้กับบิดาที่เสียชีวิต
ตัวตนและภาพลักษณ์

คุณบอกให้ผมไปทำอย่าง
เขาบอกให้ผมไปทำอีกอย่าง
พวกเอ็งมันสารเลวกันทั้งหมด
ไปเย็ดแม่เอ็งซะ
"บทกวีว่าด้วยพวกสารเลว" โดย จาง จงชาง
จาง จงชาง เป็นหนึ่งในขุนศึกที่มีชื่อเสียงในทางเลวร้ายและเป็นที่รู้จักที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์จีน ตำนานล้อเลียนและชีวประวัติจริงของเขาแยกออกจากกันได้ยาก นักวิจัย แม็ทธิว อาร์ พอร์ตวู้ด (Matthew R. Portwood) และ จอห์น พี ดัน (John P. Dunn) ระบุว่าคู่ต่อสู้ของเขามักบรรยายถึงจางในรูป "ภาพจำของความชั่วร้ายและความโลภ" ("a poster boy for evil and avarice") นักประวัติศาสตร์ อาร์เธอร์ วอลดรอน ระบุว่าในบรรดาขุนศึกทั้งหมดในสมัยนั้น จางเป็นคนที่ "น่าจะเป็นคนเดียวที่ถูกมองหยามมากที่สุด" คู่ต่อสู้ของเขาระบุว่าพฤติกรรมของจางนั้น "โหดร้ายทารุณแบบไม่มีสมอง" ("mindlessly brutal") ในระหว่างการยุทธ์ และเขายัง "มีร่างกายอย่างช้าง สมองอย่างหมู และอารมณ์รุนแรงอย่างเสือ" จางเป็นที่รู้จักในทางไม่ดีจากงานอดิเรกของเขาซึ่งเขาใช้ดาบฟันกะโหลกของนักโทษให้แตกเป็นส่วน ๆ และจับผู้เห็นต่างแขวนคอจากเสาโทรศัพท์ แม้จะมีชื่อเสียงในทางลบ แต่จางก็เป็นที่รู้จักในฐานะบุคคลที่ชอบเข้าสังคม มีเสน่ห์ และให้ความเคารพแก่กองพลของตนและผู้สนับสนุน รวมถึงมีบรรยายไว้ว่าเป็นบุคคลที่มีความกล้า และเป็น "คนกระหายสงคราม" แม้จะมีผู้ระบุว่าเขาเป็นหนึ่งในนายพลที่มีพรสวรรค์ที่สุดคนหนึ่งในบรรดาขุนศึกจีน แต่ข้อเสนอนี้ก็ถูกวิจารณ์และปฏิเสธ
จางชอบที่จะโอ้อวดขนาดจู๋ของตนเอง ข้อเท็จจริงนี้กลายมาเป็นหนึ่งในตำนานสืบทอดของเขา เขาเป็น "ชายเจ้าชู้เลื่องชื่อ" และมีคู่ครองหลายคน ในยามที่เขาเรืองอำนาจสูงสุด เขามีนางสนมอยู่ 30-50 คนจากชาติต่าง ๆ แต่ละคนมีหมายเลขประจำตัว เพราะเขาไม่สามารถจำชื่อหรือพูดภาษาของแต่ละคนได้ ไทม์ ระบุว่านางบำเรอแต่ละคนถูกบังคับตัวมาจากครอบครัวที่ร่ำรวยในชานตง นางบำเรอของเขามีทั้งชาวจีน ญี่ปุ่น รัสเซีย เกาหลี มองโกเลีย และมีคนอเมริกันอย่างน้อยคนหนึ่ง มีการบันทึกว่าจางกินเนื้อหมาเชาเชาสีดำทุกวัน ซึ่งเชื่อกันว่าช่วยเพิ่มสมรรถภาพทางเพศชาย
แม้เขาจะรู้หนังสือบ้างไม่รู้บ้าง (semi-literate) แต่จางก็เป็นที่รู้จักจากงานเขียนกวีของเขา แม้บทกวีเหล่านี้จะถูกมองว่าค่อนข้างห่วย บทกวีของเขา เช่น บทกวีว่าด้วยพวกสารเลว ("Poem about bastards"), บทกวีทะเลต้าหมิง ("Daming Lake poem"), บทกวีการเดินทางไปยังศาลาเผิงไหล ("Visiting Penglai Pavilion") และ บทกวีขอฝน ("Pray for Rain") แหล่งข้อมูลบางแหล่งเชื่อว่าบทกวีเหล่านี้สร้างขึ้นมาโดยคู่แข่งทางการเมืองของเขาเพื่อทำให้จางเสื่อมเสียชื่อเสียง เมื่อถามว่าเขามีการศึกษาหรือไม่ เขามักจะตอบว่าเขาจบมาจาก "วิทยาลัยของป่าไม้สีเขียวขจี" (ซึ่งคือ วิชาการเป็นโจร)
จิม วอลตัน

| จิม วอลตัน |
| --- | --- |
จิม วอลตัน เมื่อ ค.ศ. 2011
เกิด:  (1948-06-07) 7 มิถุนายน ค.ศ. 1948 (76 ปี) Newport, รัฐอาร์คันซอ สหรัฐอเมริกา
พลเมือง: สหรัฐอเมริกา
การศึกษา: University of Arkansas
อาชีพ:   ประธานของArvest Bank  ประธานของCommunity Publishers 
กรรมการใน:   Arvest Bank  Community Publishers  วอลมาร์ต 
คู่สมรส: ลิน แม็คนาบบ์
บุตร: 4
บิดามารดา:   แซม วอลตัน (บิดา)  เฮเลน วอลตัน (มารดา) 
ญาติ:   เอส. ร็อบสัน วอลตัน (พี่ชาย)  จอห์น ที. วอลตัน (พี่ชาย)  อลิซ วอลตัน (น้องสาว) 
ครอบครัว: วอลตัน
จิม คารร์ วอลตัน (อังกฤษ: James Carr Walton) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1948 เป็นบุตรชายคนเล็กของแซม วอลตัน ผู้ก่อตั้งบริษัทวอลมาร์ต เครือธุรกิจค้าปลีกที่ใหญ่ที่สุดในโลก ได้รับการจัดอันดับให้เป็นบุคคลที่ร่ำรวยเป็นอันดับ 8 ของโลกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 ด้วยมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 54.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
จิงโจ้ (เทพปกรณัม)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จิงโจ้ (แก้ความกำกวม)
จิตรกรรมจิงโจ้
จิงโจ้ เป็นสัตว์ในจินตนาการชนิดหนึ่งของไทย มีรูปร่างหน้าตาอย่างมนุษย์แต่มีปีกและตีนอย่างนก คล้ายอรหันและกินรี โดยชื่อ จิงโจ้ นี้ เป็นชื่อนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ร้องเสียง จี-โจ้ จี-โจ้ เมื่อร้องก็จะโยกหัวและตัวไปมา แลดูยงโย่ยงหยก ปรากฏในพระราชนิพนธ์ อิเหนา ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| กระลุมพูจับกระลำพักพ้อ |  | จิงโจ้จับจิงจ้อแล้วส่งเสียง |

ด้วยลักษณะของนกจิงโจ้นี้ ชาวไทยจึงนำไปจินตนาการเป็นสัตว์พิเศษขึ้นมา ปรากฏภาพจิงโจ้โล้สำเภาที่บานหน้าต่างภายในอุโบสถวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร เป็นภาพลายรดน้ำสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นภาพหมากำลังเห่าตัวประหลาดคือตัวจิงโจ้ที่เกาะหัวเรือสำเภา จะตกแหล่ไม่ตกแหล่ จากภาพนี้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงอธิบายไว้ว่า "การที่เอาคำเด็กร้องเล่นมาเขียนเป็นรูปภาพที่วัดพระเชตุพนคงเป็นพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นแน่ และเมื่อเขียนรูปภาพแล้วคงได้ทอดพระเนตร มิใช่รูปเขียนตามอำเภอใจช่าง ที่ช่างเขียนรูปจิงโจ้หน้าเป็นมนุษย์ ตีนเป็นนกนั้น ต้องมีอะไรเป็นหลักฐานว่า รูปร่างจิงโจ้เป็นเช่นนั้น" เพราะช่างเขียนทราบว่าจิงโจ้เป็นนก หากจะวาดเป็นนก ก็จะขัดกับบทร้องเพลง ที่ระบุว่าจิงโจ้สามารถดำผุดดำว่ายในน้ำได้ จึงวาดให้จิงโจ้มีความเป็นมนุษย์มากกว่านก บ้างอธิบายว่าเป็น "คนประหลาด" หรือ "สัตว์ประหลาด"
จิงโจ้ปรากฏในบทเพลงกล่อมเด็กในสมัยก่อน ตามอย่างบทร้องโดยราชบัณฑิตยสภา ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| จิงเอ๋ยจิงโจ้ |  | มาโล้สำเภา |
| หมาในไล่เห่า |  | จิงโจ้ตกน้ำ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| หมาในไล่ซ้ำ |  | จิงโจ้ดำหนี |
| เอากล้วยสองหวี |  | รับขวัญจิงโจ้ |
หรือตามอย่างบทร้องใน ฉันท์เยาวพจน์ ของเปโมรา ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ จิงโจ้เอย | มาโล้สำเภา | หมาไล่เห่า |
| จิงโจ้ตกน้ำ | หมาไล่ซ้ำ | จิงโจ้ดำหนี |
| ได้กล้วยสองหวี | รับขวัญจิงโจ้ | โห่ฮิ้ว ฯ |

ส่วนภาพจิงโจ้โล้สำเภาที่บานหน้าต่างด้านล่างภายในอุโบสถวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ของเดิมตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวถูกลบทิ้งเมื่อ พ.ศ. 2525
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีการตั้งโขลนเป็นทหารหญิง ก็ทรงเรียกว่าจิงโจ้ ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวไทยรู้จักแกงการู (สมัยนั้นเรียกว่า กังกูลู) สัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องชนิดหนึ่งของประเทศออสเตรเลีย จึงเรียกสัตว์ชนิดนี้ว่า "จิงโจ้" ด้วยเป็นสัตว์แปลก มักยืนยงโย่ยงหยก ตั้งแต่ พ.ศ. 2404–2439 เป็นต้นมา ปรากฏการใช้ชื่อ "จิงโจ้" สำหรับ "แกงการู" ในพจนานุกรม ศริพจน์ภาษาไทย์ ของบาทหลวงฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว แก้ไขเพิ่มเติมโดยบาทหลวงเวย์ ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2439 ดังคำกราบทูลของพระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) ต่อสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 ความว่า "ข้าพเจ้าสืบได้ความมาอย่างนี้ จิ้งโจ้ เดิมเป็นชื่อนก คือ นกจีโจ้ โดยที่นกอย่างนี้มีอาการโยกไปย้ายมาไม่อยู่นิ่ง ไปเข้ากับคำว่า จิ้ง และ จี้ ในภาษาไทยใหญ่และไทยย้อย แปลว่า โคลง จึงเอาลักษณะนั้นมาตั้งให้ตัวแกงกะรู..."
ษริกา สารทศิลป์ศุภา

| ษริกา สารทศิลป์ศุภา |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: อริสรา บัวปรางค์
เกิด: 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 (30 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง นางแบบ บิวตี้บล็อกเกอร์ ยูทูบเบอร์
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน
สังกัด: กามิกาเซ่ (2555–2560)
รางวัล
คมชัดลึก: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ พ.ศ. 2563 - วอน (เธอ)
ษริกา สารทศิลป์ศุภา (เกิด 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537) ชื่อเล่น ฟ้า เป็นนักร้อง นักแสดง และนางแบบชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการเข้ามาเป็นศิลปินค่ายกามิกาเซ่ ภายใต้สังกัดอาร์เอส
ประวัติ

ษริกา สารทศิลป์ศุภา เกิดวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 จบการศึกษาจากระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒ เคยศึกษาที่ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนถึงปี 3 จึงตัดสินใจเขียนใบลาออกจากการเป็นนักศึกษา เพื่อมาทำงานในวงการบันเทิง ตามเป้าหมายที่วางไว้
ษริกาเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการแสดงมิวสิกวิดีโอและถ่ายแบบ จนเจอแมวมองพาไปเคสเป็นนักร้องที่ค่ายกามิกาเซ
ปัจจุบัน ฟ้า ษริกา เป็นนักแสดงอิสระและเป็นบิวตี้ บล็อกเกอร์
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2562 | ฮาวทูทิ้ง ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ | มี่ |
| 2563 | วอน (เธอ) | เนเน่ |
| 2565 | Alone in Outing เธอ เหงา เรา เต่า | ฟ้า |
| 2566 | ขุนพันธ์ 3 | สาวิตรี |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 8
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2557 | ผัวชั่วคราว | วิลิปดา |
| 2558 | แหวนทองเหลือง | นาตยา |
| 2558 | ดอกซ่อนชู้ | ดอกแก้ว |
| 2559 | ล่าดับตะวัน | หลิน |
| 2560 | เชลยศึก | ช่อมะขาม |
ผลงาน > ซีรีส์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | ช่องทางการออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2565 | School Tales The Series โรงเรียนผีมีอยู่ว่า | ครูนาริน | เน็ตฟลิกซ์ |
| 2566 | ดีลีต | ลิลลี่ | เน็ตฟลิกซ์ |
ผลงาน > เพลง

| ปี | เพลง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2555 | วัยรุ่นครั้งเดียว | เดอะเดโม (ร้องร่วมกับ ชลัชจักร ตรีนงลักษณ์, ศตายุ นาคทองเพชร และอริศรา โรเซ็นดาห์ล) |
| 2555 | โปรดรักษาระยะห่าง | ซิงเกิลเดี่ยว |
| 2555 | รักแท้จะตามหาเธอ | All Kamikaze |
| 2556 | อริศ(ส)รา | ร้องคู่กับ อริศรา โรเซ็นดาห์ล |
| 2556 | ไม่ค่อยชัด (Status) | ร้องคู่กับ อริศรา โรเซ็นดาห์ล |
| 2556 | แฟนเก่าก็เหงาเป็น | ซิงเกิลเดี่ยว |
| 2558 | คิดไม่ตก (อยากตาย) | ร่วมกับวง Alarm 9 |
ผลงาน > มิวสิกวีดิโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2555 | ..จบมั้ย (The End) | Timethai |
| 2562 | หลอก (fools) | เบล สุพล |
| 2562 | ดวงใจ | Palmy |
| 2563 | เข้าข้างตัวเอง (อีกแล้ว) | ETC. |
| 2563 | ก่อนนอนคืนนี้ | YOUNGOHM |
| 2563 | ความรู้สึกผิด (Guilt) | The Darkest Romance |
| 2564 | เสียฟอร์มไม่แคร์เสียแกไม่ยอม | Wonderframe  (ร่วมกับ Man'R)  |
ข้อมูลเพิ่มเติม

ช่องยูทูบ ชื่อ Fah sarika
ษริกา สารทศิลป์ศุภา ที่อินสตาแกรม
| ด ค กรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์ |
| --- | --- |
2547–2550:  แอน ทองประสม (2547)  วรนุช วงษ์สวรรค์ (2548)  ชุติมา ทีปะนาถ (2549)  สินจัย เปล่งพานิช (2550) 
2551–2562:  อัญชลี สายสุนทร (2551)  ศิริน หอวัง (2552)  เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ (2553)  เปาวลี พรพิมล (2554)  เพ็ญพักตร์ ศิริกุล (2555)  พัชชา พูนพิริยะ (2556)  เจนสุดา ปานโต (2557)  ดาวิกา โฮร์เน่ (2558)  ดาวิกา โฮร์เน่ (2559)  วริศรา ยู (2561)  ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง (2562) 
2563–2573:  ษริกา สารทศิลป์ศุภา (2563)  นริลญา กุลมงคลเพชร (2564)
เร็น

เร็น อาจหมายถึง
เร็น (นักร้อง) ชื่อเกาหลีว่า ชเว มิน-กี นักร้องและนักแสดงชาวเกาหลี
เร็ง เมงูโระ
ตัวละคร

เร็น ตัวละครจากเรื่องพอได้เกิดใหม่เป็นองค์ชายลําดับที่เจ็ด ก็เพื่อเรียนเวทให้สนุก
เร็น หรือ เร็นจิ ตัวละครจากเรื่องโปเกมอน
เร็น อะคาสุกิ ตัวละครจากเรื่องแฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร
เร็น วัลฮาลา ตัวละครจากเรื่องเบย์เบลดเบิสต์
ซึรูกะ เร็น ตัวละครจากเรื่องสคิปบีท!
ไคโล เร็น ตัวละครจากเรื่องสตาร์ วอร์ส
เต๋า เร็น ตัวละครจากเรื่องราชันย์แห่งภูต
ซึซึงาโมริ เร็น ตัวละครจากเรื่องการ์ดไฟท์!! แวนการ์ด
โทบาริ เร็น ตัวละครจากเรื่องดิจิมอนครอสวอร์ส
กระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ (ประเทศไทย)

| --- | --- |

ภาพรวมกระทรวง
ก่อตั้ง: 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2506; 61 ปีก่อน (2506-05-23)
กระทรวงก่อนหน้า: กระทรวงสหกรณ์ สำนักนายกรัฐมนตรี (บางส่วน) กระทรวงคมนาคม (เฉพาะ กรมทางหลวง) กระทรวงเกษตร (เฉพาะ กรมชลประทาน) กระทรวงอุตสาหกรรม (เฉพาะ กรมโลหกิจ)
ยุบเลิก: 29 กันยายน พ.ศ. 2515; 52 ปีก่อน (2515-09-29)
เขตอำนาจ: ประเทศไทย
สำนักงานใหญ่: กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
กระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ เป็นหน่วยงานราชการระดับกระทรวงของไทย จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ในสมัยรัฐบาลของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 29 ของไทย โดยมีหน้าที่ในการดูแลรับผิดชอบเกี่ยวกับ งานด้านพลังงาน การพัฒนาที่ดิน การทางหลวง สหกรณ์ และทรัพยากรธรณี
ภายหลังหลังการรัฐประหารโดยจอมพลถนอม กิตติขจร ได้มีการยุบกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2515
ประวัติ

นโยบายการก่อตั้ง กระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ ได้ริเริ่มจาก หลวงวิจิตรวาทการ อดีตปลัดบัญชาการสำนักนายกรัฐมนตรี ได้เสนอแนวนโยบายนี้ให้กับ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ต่อมาเมื่อ เกิดการรัฐประหาร ในปี 2501 ก็ได้มีการหารือกับส่วนราชการการต่าง ๆ ก่อนที่จะมีการจัดตั้ง คณะกรรมการพิเศษพิจารณาการจัดตั้ง กระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ ในปี 2504 โดยมี พลเอก ประภาส จารุเสถียร เป็นประธานกรรมการ โดยให้กระทรวงมีหน้าที่หลัก ในการพัฒนาท้องถิ่น รวมไปถึง การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของชาติ ทั้งพลังงาน ทางหลวง การพัฒนาที่ดินและทรัพยากรธรณี และ การสหกรณ์
ต่อมาได้มีการศึกษาเพิ่มเติม โดยให้ สิริ ปกาศิต รองผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ (ในขณะนั้น) ไปทำการศึกษาเพิ่มเติม และมีข้อสรุป เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2506 ว่าให้มีการจัดรูปแบบกระทรวง โดยมีมติอนุมัติร่างจัดตั้งกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ เพื่อเสนอเข้าที่ประชุมคณะรัฐมนตรี ในการปรับปรุง พระราชบัญญัติปรับปรุง กระทรวง ทบวง กรม ต่อสภาร่างรัฐธรรมนูญ ซึ่งทำหน้าที่เป็นรัฐสภาในเวลานั้น เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2506
ต่อมาเมื่อคณะกรรมธิการฯ ได้พิจารณาแล้วเสร็จ จึงได้เสนอผลการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติ เข้าที่ประชุมสภาร่างรัฐธรรมนูญ และได้รับความเห็นชอบทั้งหมด เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2506
ต่อมาในวันที่ 22 พฤษภาคม 2506 ราชกิจจานุเบกษา ได้เผยแพร่ พระราชบัญญัติปรับปรุง กระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2506 พระราชบัญญัติโอนกิจการบริหารของ กระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2506 และ พระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการสำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2506 และมีผลบังคับใช้ เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ซึ่งเป็นการก่อตั้ง กระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ
ต่อมาเมื่อ มีการปรับปรุงการทรวงใหม่ คณะปฏิวัติ โดย จอมพลถนอม กิตติขจร ได้ออกประกาศของคณะปฏิวัติ โดยให้ยุบเลิกกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา ในประกาศของคณะปฎิวัติ ฉบับที่ 217 ลงวันที่ 29 กันยายน 2515 พร้อมกับประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 216
ปัจจุบันอาคารสำนักงานของกระทรวง เป็นที่ตั้งหลักของสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม
ตราสัญลักษณ์

ตราสัญลักษณ์ของกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ เป็นรูปวงกลม ภายในเป็นรูปพระอิศวร พระผู้เป็นเจ้าใหญ่ในความอุดมสมบูรณ์ ความรุ่งเรือง และความผาสุกของปวงชน ประทับลอยอยู่เหนือเมฆ ทรงหลั่งน้ำสังข์ ด้านข้างทั้ง 2 ด้านประกอบด้วยลายเมฆ ด้านล่างเป็นรูปเขื่อนภูมิพล สายส่งไฟฟ้าแรงสูง อาคาร และถนน หมายถึงผลแห่งการพัฒนา
หน่วยงานในสังกัด > ส่วนราชการระดับกรม

สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี
สำนักงานปลัดกระทรวง
สำนักวิชาการและวางแผน
สำนักงานพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ
กรมชลประทาน
กรมทรัพยากรธรณี
กรมทางหลวง
กรมพัฒนาที่ดิน
กรมวิเทศสหการ
กรมสหกรณ์ที่ดิน
กรมสหกรณ์พาณิชย์และธนกิจ
กรมตรวจบัญชีสหกรณ์
สำนักงานพลังงานแห่งชาติ
ตราสัญลักษณ์ของกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ บนอาคารที่ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ ส.ป.ก.
จังหวัดอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์

| จังหวัดอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์ Département des Alpes de Haute-Provence (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |
จังหวัด
 จากบนลงล่าง: เลอโลแซ-อูว์บาย, ดีญ-เล-แบ็ง, ซิสเตอรง และทะเลสาบแซ็ง-ครัว
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของจังหวัดอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์ในประเทศรั่งเศส
พิกัด: 44°0′N 6°10′E﻿ / ﻿44.000°N 6.167°E﻿ / 44.000; 6.167
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
แคว้น: พรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์
เมืองหลัก: ดีญ-เล-แบ็ง
เมืองรอง: กัสเตลาน บาร์เซอลอแน็ต ฟอร์กาลกีเย
การปกครอง
 • ประธานสภาจังหวัด: เอลียาน บาแรย์ (แอลแอร์)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6,925 ตร.กม. (2,674 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)
 • ทั้งหมด: 164,068 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 95
 • ความหนาแน่น: 24 คน/ตร.กม. (61 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
หมายเลขจังหวัด: 04
เมืองใหญ่สุด: มาน็อสก์
เขต: 4
อำเภอ: 15
เทศบาล: 198
เว็บไซต์: www.mondepartement04.fr
อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์ (ฝรั่งเศส: Alpes-de-Haute-Provence, ออกเสียง: [alp də ot pʁɔvɑ̃s] ( ฟังเสียง); อุตซิตา: Aups d'Auta Provença) เป็นจังหวัดในแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดพรอว็องส์ ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 164,308 คน
ประวัติ

นอร์-เดอ-พรอว็องส์ที่เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 แยกตัวออกเป็นโอต-พรอว็องส์และบาซาลป์
เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1793 จังหวัดโวกลูซได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบุช-ดูว์-โรน, โดรม และบาซาลป์
เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1970 จังหวัดบาซาลป์ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์"
ดูเพิ่ม

แคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

Alpes-de-Haute-Provence ที่เว็บไซต์ Curlie
(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์จังหวัด
(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์สภาจังหวัด[ลิงก์เสีย]
| ด ค กจังหวัดของประเทศฝรั่งเศส |
| --- | --- |
แผ่นดินแม่:  01 แอ็ง  02 แอน  03 อาลีเย  04 อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์  05 โอตซาลป์  06 อาลป์-มารีตีม  07 อาร์แด็ช  08 อาร์แดน  09 อาเรียฌ  10 โอบ  11 โอด  12 อาแวรง  13 บุช-ดูว์-โรน  14 กาลวาโดส  15 ก็องตาล  16 ชาร็องต์  17 ชาร็องต์-มารีตีม  18 แชร์  19 กอแรซ  2A กอร์ส-ดูว์-ซูด  2B โอต-กอร์ส  21 โกต-ดอร์  22 โกต-ดาร์มอร์  23 เคริซ  24 ดอร์ดอญ  25 ดู  26 โดรม  27 เออร์  28 เออเรลัวร์  29 ฟีนิสแตร์  30 การ์  31 โอต-การอน  32 แฌร์  33 ฌีรงด์  34 เอโร  35 อีเลวีแลน  36 แอ็งดร์  37 แอ็งเดรลัวร์  38 อีแซร์  39 ฌูว์รา  40 ล็องด์  41 ลัวเรแชร์  42 ลัวร์  43 โอต-ลัวร์  44 ลัวรัตล็องติก  45 ลัวแร  46 ล็อต  47 ลอเตการอน  48 ลอแซร์  49 แมเนลัวร์  50 ม็องช์  51 มาร์น  52 โอต-มาร์น  53 มาแยน  54 เมอร์เตมอแซล  55 เมิซ  56 มอร์บีอ็อง  57 มอแซล  58 เนียฟวร์  59 นอร์  60 อวซ  61 ออร์น  62 ปาดกาแล  63 ปุย-เดอ-โดม  64 ปีเรเน-อัตล็องติก  65 โอต-ปีเรเน  66 ปีเรเน-ออรีย็องตาล  67 บา-แร็ง  68 โอ-แร็ง  69 โรน  70 โอต-โซน  71 โซเนลัวร์  72 ซาร์ต  73 ซาวัว  74 โอต-ซาวัว  75 ปารีส  76 แซน-มารีตีม  77 แซเนมาร์น  78 อีฟว์ลีน  79 เดอ-แซฟวร์  80 ซอม  81 ตาร์น  82 ตาร์เนการอน  83 วาร์  84 โวกลูซ  85 ว็องเด  86 เวียน  87 โอต-เวียน  88 โวฌ  89 อียอน  90 แตรีตัวร์เดอแบลฟอร์  91 เอซอน  92 โอดแซน  93 แซน-แซ็ง-เดอนี  94 วาล-เดอ-มาร์น  95 วาล-ดวซ 
โพ้นทะเล:  971 กัวเดอลุป  972 มาร์ตีนิก  973 เฟรนช์เกียนา  974 เรอูว์นียง  976 มายอต 
 หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส แคว้น จังหวัด เมือง เมืองแบ่งตามจังหวัด 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ทอยส์ "อาร์" อัส

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: ร้านขายของเล่น
ก่อตั้ง: 1948 (Washington, D.C., U.S.) ในชื่อ Children's Supermarket 1967 (ร็อกวิลล์ รัฐแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา) ในชื่อ Toys "R" Us
เลิกกิจการ: Heirs          = Anthony Morales 12/26/1988
สำนักงานใหญ่: Wayne, New Jersey
บุคลากรหลัก: Gerald L. Storch ประธานและประธานคณะเจ้าหน้าที่บริหาร
ผลิตภัณฑ์: เด็ก
รายได้: $13.646 พันล้าน USD (2007)
เจ้าของ: Kohlberg Kravis Roberts Bain Capital Partners LLC Vornado Realty Trust
พนักงาน: 70,000
เว็บไซต์: www.toysrus.com www.toys.com
ทอยส์ "อาร์" อัส (อังกฤษ: Toys "R" Us หรือเครื่องหมายการค้าคือ Toys Я Us) เป็นเครือร้านขายของเล่นในสหรัฐอเมริกา มีสาขาตั้งอยู่ในยุโรป เอเชีย โอเชียเนีย แอฟริกาและแคนาดา ปัจจุบันบริษัทดำเนินงานร้านค้า 860 ร้าน ในสหรัฐอเมริกาและ 716 ร้านในอีก 34 ประเทศ ทั้งในแบบแฟรนไชส์และไลเซนส์ ร้านสาขาใหญ่ในนครนิวยอร์กที่ตั้งอยู่บริเวณไทม์สแควร์ เป็นร้านขายของเล่นที่ใหญ่ที่สุดในโลก