stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา
แหล่งข้อมูลอื่น

รู้จักแชมป์โลกคนใหม่ "เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา"[ลิงก์เสีย] จากสำนักข่าวไทย
| ด ค กแชมเปียนโลกชาวไทย (เฉพาะ 4 สถาบันหลัก) |
| --- | --- |
เดอะริง:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  สด จิตรลดา  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย 
สภามวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์  เนตรน้อย ศ.วรสิงห์  พเยาว์ พูลธรัตน์  สด จิตรลดา  สามารถ พยัคฆ์อรุณ  นภา เกียรติวันชัย  เมืองชัย กิตติเกษม  สมาน ส.จาตุรงค์  ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์  ฉัตรชัย สาสะกุล  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  วันดี สิงห์วังชา  เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  อีเกิล เด่น จุลพันธ์  โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย  สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย  คมพยัคฆ์ ป.ประมุข  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย  วันเฮง มีนะโยธิน  เพชรมณี ก่อเกียรติยิม 
สมาคมมวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย  เขาทราย แกแล็คซี่  เขาค้อ แกแล็คซี่  ชนะ ป.เปาอินทร์  แสน ส.เพลินจิต  ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  หยกไท ศิษย์ อ.  พิชิต ช.ศิริวัฒน์  ศรพิชัย พิษณุราชันย์  ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง  ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่  พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม  สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์  เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต  ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง  พรสวรรค์ ป.ประมุข  เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา  น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท 
องค์กรมวยโลก:  รัตนชัย ส.วรพิน  ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ 
สหพันธ์มวยนานาชาติ:  สมุทร ศิษย์นฤพนธ์  เมืองชัย กิตติเกษม  ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ  พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์  รัตนพล ส.วรพิน  สมาน ส.จาตุรงค์  อำนาจ รื่นเริง
ซูงาโอะ คัมเบะ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 คัมเบะกับนครราชสีมาใน ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ซูงาโอะ คัมเบะ
วันเกิด:   (1961-08-02) 2 สิงหาคม ค.ศ. 1961 (63 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
สโมสรเยาวชน
1980–1983:  มหาวิทยาลัยวาเซดะ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1984–1990 |  ฮอนด้า |  60 |  (2) |
| รวม |   |  60 |  (2) |
ทีมชาติ
| 1989 |  ญี่ปุ่น (ฟุตซอล) |   |   |
จัดการทีม
2000:  เจฟ ยูไนเต็ด อิจิฮาระ ชิบะ (รักษาการ)
2001:  เจฟ ยูไนเต็ด อิจิฮาระ ชิบะ (รักษาการ)
2002–2003:  ฟิลิปปินส์
2003–2005:  กวม
2009:  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา
2011:  เจฟ ยูไนเต็ด อิจิฮาระ ชิบะ
2013–2016:  นครราชสีมา มาสด้า
2016–2017:  เชียงใหม่
2018:  อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด
2019:  หนองบัว พิชญ
2019–2021:  ขอนแก่น ยูไนเต็ด
2021:  ระยอง
2023–2024:  สุโขทัย
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ซูงาโอะ คัมเบะ (ญี่ปุ่น: 神戸 清雄; โรมาจิ: Kanbe Sugao) เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนสัญชาติญี่ปุ่นที่มีความรู้และประสบการณ์จากการทำทีมในระดับเจลีกของประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้เขายังเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับทีมชาติชุดใหญ่ของฟิลิปปินส์และกวม
คัมเบะเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับหลายสโมสรในประเทศไทย ได้แก่ นครราชสีมา มาสด้า เอฟซี, เชียงใหม่ เอฟซี, อุบล ยูเอ็มที  ยูไนเต็ด, ขอนแก่น ยูไนเต็ด , ระยอง และสุโขทัย
เกียรติประวัติ > ผู้ฝึกสอน

นครราชสีมา มาสด้า
ไทยลีกดิวิชัน 1(1): 2557
อุทยานแห่งชาติธารโบกขรณี

ป้ายทางเข้าอุทยานแห่งชาติธารโบกขรณี
อุทยานแห่งชาติธารโบกขรณี อยู่ใน อำเภออ่าวลึก ตำบลเขาทอง อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ มีพื้นที่ประมาณ 121 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยภูเขาหินปูน ป่าดิบ ป่าชายเลน และเกาะในทะเล
ประวัติความเป็นมาของอุทยาน

เดิมอุทยานแห่งชาติธารโบกขรณี มีชื่อว่า "ธารอโศก" มีลักษณะเป็นป่าดงดิบและเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า ต่อมาในปี พ.ศ. 2496 พลโทบัญญัติ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ได้เข้ามาพักผ่อนซึ่งเห็นว่าชื่อเดิมไม่เหมาะสม จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "ธารโบกขรณี"
ในปี พ.ศ. 2498 ผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่ในสมัยนั้น เสนอเรื่องให้กรมป่าไม้ ตั้งขึ้นเป็นสวนรุกขชาติ ซึ่งกรมป่าไม้ได้รับหลักการและดำเนินการ จนในปี พ.ศ. 2528 สำนักงานป่าไม้จังหวัดกระบี่ ได้เสนอเรื่องขอจัดตั้ง “ธารโบกขรณี” และพื้นที่ใกล้เคียงเป็นอุทยานแห่งชาติ สังกัดกองอุทยานแห่งชาติ และโอนมาอยู่ในสังกัดส่วนอุทยานแห่งชาติทางทะเล พ.ศ. 2538 จนได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 115 ตอนที่ 67 ก ลงวันที่ 30 กันยายน 2541
สถานที่ท่องเที่ยว > ธารโบกขรณี

ตั้งอยู่บริเวณที่ทำการอุทยานฯ สภาพทั่วไปเป็นธารน้ำธรรมชาติไหลลงมายังแอ่งน้ำน้อยใหญ่ซึ่งอยู่ต่างระดับกัน รายรอบด้วยป่าไม้ร่มรื่น ด้านเหนือของธารโบกขรณี มีมณฑปพระพุทธบาทจำลองที่แกะสลักจากไม้ ประดิษฐานอยู่ใกล้กับศาลาบูชาเจ้าพ่อโต๊ะยวน-โต๊ะช่อง
สถานที่ท่องเที่ยว > ถ้ำลอดเหนือและถ้ำลอดใต้

ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภออ่าวลึกไปตามถนนอ่าวลึก-แหลมสัก ประมาณ 2 กิโลเมตร แยกขวาไปยังท่าเรือบ่อท่อ แล้วลงเรือรับจ้างไปตามลำคลองท่าปรัง ผ่านป่าชายเลนไปประมาณ 10 นาที ถ้ำลอดใต้เป็นอุโมงค์ใต้เขาหินปูน มีธารน้ำไหลผ่านอุโมงค์แคบ มีหินงอกและหินย้อยสวยงาม ส่วนถ้ำลอดเหนือเป็นโพรงถ้ำขนาดใหญ่ มีแนวอุโมงค์คดเคี้ยวและยาวกว่าถ้ำลอดใต้ เรือสามารถแล่นผ่านได้ในช่วงน้ำลงเท่านั้น
สถานที่ท่องเที่ยว > ถ้ำผีหัวโต หรือถ้ำหัวกะโหลก

ตั้งอยู่ในเขตอำเภออ่าวลึกในเทือกเขาผีหัวโต ซึ่งมีลักษณะเป็นเขาหินปูนล้อมรอบด้วยบึงและป่าโกงกาง นั่งเรือจากท่าเรือบ่อท่อไปประมาณ 10 นาที เลยทางแยกไปถ้ำลอดใต้เล็กน้อย จากปากถ้ำมองเข้าไปจะเห็นทางแยกเป็น 2 ทาง ทางซ้ายมือจะตัดตรงไปยังด้านหลังของถ้ำที่เป็นโพรงใหญ่ มีแสงสว่างส่องเข้ามาถึงได้ ส่วนด้านขวามือเป็นทางที่จะตรงเข้าไปยังห้องโถงของตัวถ้ำ แต่เดิมภายในถ้ำเคยพบหัวกะโหลกมนุษย์ซึ่งมีขนาดโตกว่าปกติจึงมีชื่อว่า “ถ้ำผีหัวโต” นอกจากนี้บนผนังถ้ำยังปรากฏภาพเขียนสีก่อนสมัยประวัติศาสตร์จำนวนมาก อาทิ รูปคน รูปสัตว์ ตลอดจนรูปอวัยวะต่าง ๆ และบนพื้นถ้ำมีเปลือกหอยทับถมกันอยู่เป็นจำนวนมาก
นอกจากนี้ตามเพิงผาและผนังถ้ำบนเกาะน้อยใหญ่ในเขตป่าชายเลนตอนกลางอุทยานแห่งชาติยังเป็นแหล่งภาพเขียนสีก่อนประวัติศาสตร์ เช่น ถ้ำชาวเล แหลมท้ายแรด เกาะกาโรส แหลมไฟไหม้ ระยะทางแหลมสัก-แหลมไฟไหม้ 5 กิโลเมตร แหลมสัก-ถ้ำชาวเล 2 กิโลเมตร แหลมสัก-เขากาโรส หรือเกาะกาโรส 7 กิโลเมตร การเดินทางเช่าเหมาเรือหางยาวที่ท่าเรือแหลมสักตามระยะใกล้-ไกล และควรเดินทางช่วงน้ำขึ้นจะได้ขึ้นฝั่งสะดวก
สถานที่ท่องเที่ยว > ถ้ำเพชร

ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ต.อ่าวลึกเหนือ อ.อ่าวลึก อยู่ห่างจากสี่แยกตลาดอ่าวลึกเหนือ 3 กิโลเมตร บริเวณด้านหน้ามีพระพุทธรูปปูนประดิษฐานอยู่ และมีหินสะท้อนแสงซึ่งส่องประกายสวยงามราวกับเพชรตามผนังถ้ำ การไปเที่ยวชมถ้ำเพชร สามารถติดต่อขอคนนำทางจากอุทยานแห่งชาติธารโบกขรณีได้ ทั้งนี้ควรนำไฟฉายติดตัวไปด้วย
สถานที่ท่องเที่ยว > ถ้ำพระ

ตั้งอยู่หมู่ที่ 4 ต. อ่าวลึกใต้ อ.อ่าวลึก ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 2 ก.ม. ภายในถ้ำมีพระพุทธรูปใหญ่ 3 องค์ รอบฐานมีพระพุทธรูปไม้แกะสลักองค์เล็กตั้งอยู่โดยรอบ ฐานจะสร้างในสมัยใดไม่ปรากฏ แต่จากคำบอกเล่ากล่าวกันว่าสร้างพร้อมกับพระบรมธาตุเมืองนครฯ เนื่องจากผู้ศรัทธาที่จะเดินทางเอาทรัพย์สินเงินทองไปร่วมสร้างองค์พระบรมธาตุได้ทราบข่าวการสร้างองค์พระธาตุเสร็จสิ้นแล้ว จึงพร้อมใจกันสร้างพระพุทธรูป 3 องค์นี้ขึ้น พร้อมกับฝังทรัพย์สินเงินทองไว้อีกด้วย จากความเชื่อของชาวบ้านดังกล่าวก็อาจจะเป็นไปได้ เพราะเส้นทางระหว่างอ่าวลึก-ปากลาว-ปากพนม ตลอดแม่น้ำตาปีนั้นเป็นเส้นทางเดินข้ามแหลมมลายูมาแต่โบราณเส้นทางหนึ่ง
สถานที่ท่องเที่ยว > หมู่เกาะห้อง

หมู่เกาะห้องเป็นหมู่เกาะที่ประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่หลายเกาะ อาทิเช่น เกาะเหลาหรือเกาะซากา เกาะเหลาเหรียม เกาะปากกะ เกาะเหลาลาดิง เป็นต้น โดยมีเกาะห้องหรือเกาะเหลาปิเละ เป็นเกาะทางตอนใต้ที่ใหญ่ที่สุด ลักษณะโดยทั่วไปเป็นเขาหินปูน มีแนวปะการังทั้งในระดับน้ำตื้นและน้ำลึกเหมาะแก่การดำน้ำ ตกปลา การไปเที่ยวชมสามารถเช่าเรือจากอ่าวนาง ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง
แหล่งข้อมูลอื่น

อุทยานแห่งชาติธารโบกขรณี เก็บถาวร 2005-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์อุทยานแห่งชาติของกรมอุทยานแห่งชาติ
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย 
แอ่งบนสุดของอุทยานแห่งชาติโบกขรณี
ลำธาร แม่น้ำ และป่าชายเลน ธารโบกขรณี
ประเทศสิงคโปร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศสิงคโปร์ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SGP
เอ็นโอซี: สภาโอลิมปิกแห่งชาติสิงคโปร์
เว็บไซต์: www.singaporeolympics.com
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 19 คน  ใน 9 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 มาเลเซีย (1964)
ประเทศสิงคโปร์ มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 18 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อนนับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 นอกจากนี้ สิงคโปร์ยังเป็นส่วนหนึ่งของทีมมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่โตเกียว แต่ไม่ได้เข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก เนื่องจากการสนับสนุน การคว่ำบาตรของสหรัฐ
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| Athletics | 0 | 1 | 1 |
| Badminton | 2 | 2 | 4 |
| Canoeing | 0 | 1 | 1 |
| Equestrian | 0 | 1 | 1 |
| Fencing | 0 | 2 | 2 |
| Rowing | 0 | 1 | 1 |
| Sailing | 2 | 0 | 2 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 4 | 5 |
| Table tennis | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 6 | 13 | 19 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และ กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้
| นักกีฬา | รายการ | ฮีต> เวลา | ฮีต> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โจนาธัน ตัน | ท่าฟรีสไตล์ 50 ม. ชาย |  |  |  |  |  |  |
ภาพอูกิโยะ
ศิลปินภาพอูกิโยะคนสำคัญ

ฮิชิกาวะ โมโรโนบุ (ค.ศ. 1618-ค.ศ. 1694)
โทริอิ คิโยโนบุ ที่ 1 (ราว ค.ศ. 1664-ค.ศ. 1729)
ซูซูกิ ฮารูโนบุ (ค.ศ. 1724-ค.ศ. 1770)
โทริอิ คิโยนางะ (ค.ศ. 1752-ค.ศ. 1817)
คิตากาวะ อูตามาโระ (ราว ค.ศ. 1753-ค.ศ. 1806)
ชารากุ (มีงานระหว่าง ค.ศ. 1794-ค.ศ. 1795)
โฮกูไซ (ค.ศ. 1760-ค.ศ. 1849)
โทโยกูนิ (ค.ศ. 1769-ค.ศ. 1825)
เคไซ เอเซ็ง (ค.ศ. 1790-ค.ศ. 1848)
อูตากาวะ คูนิซาดะ (ค.ศ. 1786-ค.ศ. 1865)
ฮิโรชิเงะ (ค.ศ. 1797-ค.ศ. 1858)
อูตากาวะ คูนิโยชิ (ค.ศ. 1797-ค.ศ. 1861)
คูนิจิกะ (ค.ศ. 1835-ค.ศ. 1900)
โทโยฮาระ ชิกาโนบุ (ค.ศ. 1838-ค.ศ. 1912)
โยชิโตชิ (ค.ศ. 1839-ค.ศ. 1892)
โองาตะ เก็กโกะ (ค.ศ. 1859-ค.ศ. 1920)
ดูเพิ่ม

ภาพพิมพ์แกะไม้
ภาพพิมพ์แกะไม้ในประเทศญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภาพอูกิโยะ
A Guide to the Ukiyo-e Sites of the Internet เก็บถาวร 2007-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ukiyo-e in "History of Art" เก็บถาวร 2016-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
History of Ukiyoe เก็บถาวร 2013-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ukiyoe collection from Edo-Tokyo Museum
Kuniyoshi Project เก็บถาวร 2007-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Gallery with a lot of info
Overviews of the Printmaking Process detailed description of the stages of printmaking with many illustrations
Viewing Japanese Prints เก็บถาวร 2006-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:Jaanus
What is a Print? An excellent flash-demonstration of the printmaking process
Minneapolis Institute of Arts; Video: Pictures of the Floating World เก็บถาวร 2007-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Universes in Collision: Men and Women in Nineteenth Century Japanese Prints เก็บถาวร 2002-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hokusai Online Exhibition; Freer Gallery of Art and Arthur M. Sackler Gallery, Smithsonian Institution เก็บถาวร 2006-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.loc.gov/exhibits/ukiyo-e/
http://learningobjects.wesleyan.edu/blockprinting เก็บถาวร 2006-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Ukiyo-E Techniques, an interactive collection of videos and animations demonstrating the techniques of master printmaker Keiji Shinohara.
Ukiyo-e Caricatures 1842-1905 Database of the Department of East Asian Studies of the University of Vienna
Japanese Erotic Art in the "History of Art" เก็บถาวร 2007-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Biographies of over 100 Japanese print-making artists
เรือหลวงธนบุรี

| --- | --- |
เรือหลวงธนบุรี
ประวัติ
ประเทศไทย
ชนิด: :เรือปืนยามฝั่ง
ชื่อ: เรือหลวงธนบุรึ (HTMS Thonburi)
ตั้งชื่อตาม: กรุงธนบุรี
รางวัล:  เหรียญกล้าหาญ
อู่เรือ: คะวะซะกิ เมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น
ปล่อยเรือ: 12 มกราคม พ.ศ. 2479
เดินเรือแรก: 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2480
เข้าประจำการ: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2481
ปลดระวาง: 26 กันยายน พ.ศ. 2484
Stricken: 19 มิถุนายน พ.ศ. 2502
ความเป็นไป: จัดเป็นอนุสรณ์สถาน ณ โรงเรียนนายเรือ จังหวัดสมุทรปราการ (เฉพาะป้อมปืนหน้าและหอบังคับการ)
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือปืนยามฝั่ง
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  มาตรฐาน：2301 ตัน เต็มที่：2265 ตัน
ความยาว::  77.01 เมตร
ความกว้าง::  14.43 เมตร
กินน้ำลึก::  4.19 เมตร
ระบบขับเคลื่อน::  เครื่องยนต์ดีเซล 2 เครื่อง กำลัง 5,200 แรงม้าต่อเครื่อง
ความเร็ว::  12.2 นอต (มัธยัสถ์)  15.8 นอต (สูงสุด)
ลูกเรือ::  234 นาย
ยุทโธปกรณ์::  หมู่ปืนใหญ่ 8 นิ้ว (203 มม.) Naval Gun Type 3 ป้อมละ 2 กระบอก จำนวน 2 ป้อม และปืนอเนกประสงค์ 75 มม. Type 51 จำนวน 4 กระบอก ปืนกลอากาศ 20 มม. แท่นคู่ จำนวน 2 แท่น
สิ่งป้องกัน::  ด้านข้างเรือ 63.5 มม. (2 นิ้ว) ดาดฟ้าเรือ 38+25 มม. (1.5+1) ป้อมปืน 100 มม. (4 นิ้ว) หอบังคับการ 102 มม. (4 นิ้ว)
อากาศยาน::  ไม่มี
เรือหลวงธนบุรี เป็นเรือรบประเภทเรือปืนยามฝั่งของกองทัพเรือไทย ซึ่งมีบทบาทสำคัญในช่วงกรณีพิพาทอินโดจีน ก่อนที่ไทยเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเต็มตัวในปี พ.ศ. 2484
ประวัติ

ดูเพิ่ม: ยุทธนาวีเกาะช้าง
เรือหลวงธนบุรีเป็นเรือรบประเภทเรือปืนยามฝั่ง จัดอยู่ในชั้นเรือเดียวกันกับเรือหลวงศรีอยุธยา ต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือกาวาซากิ เมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2479 เป็นขุมกำลังสำคัญของกองทัพเรือไทยในช่วงกรณีพิพาทระหว่างไทย - อินโดจีนฝรั่งเศส โดยเรือหลวงธนบุรีได้เข้าทำการรบอย่างกล้าหาญในยุทธนาวีเกาะช้างเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2484 จนสามารถขับไล่ข้าศึกได้สำเร็จ แต่เรือได้รับความเสียหายอย่างหนักมาก เรือหลวงช้างจึงลากจูงให้มาเกยตื้นในเย็นวันเดียวกันที่แหลมงอบ จังหวัดตราด
ภายหลังเมื่อมีการกู้เรือหลวงธนบุรีแล้ว กองทัพเรือได้ลากจูงเรือมาทำการซ่อมใหญ่ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2484 แต่เมื่อตรวจสอบแล้วพบว่าเสียหายหนักเกินกว่าจะซ่อมแซมได้ จึงปลดระวางจากการเป็นเรือรบ และใช้เป็นกองบังคับการลอยน้ำของกองเรือตรวจอ่าว กองเรือยุทธการ จนปลดระวางประจำการเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2502 ทางราชการจึงได้นำส่วนป้อมปืนเรือและหอบังคับการของเรือหลวงธนบุรีมาจัดตั้งเป็นอนุสรณ์สถานเรือหลวงธนบุรี เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ยุทธนาวีเกาะช้าง ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ภายในโรงเรียนนายเรือ จังหวัดสมุทรปราการ
ชื่อของเรือหลวงธนบุรีได้มาจากนาม "กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร" อันเป็นนามของราชธานีไทยในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (พ.ศ. 2310 – 2325)
เกียรติยศ

หลังสิ้นสุดกรณีพิพาทอินโดจีน เรือหลวงธนบุรีได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญเป็นเครื่องเชิดชูเกียรติจากการปฏิบัติหน้าที่ในยุทธนาวีเกาะช้าง ปรากฏหลักฐานในแจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญกล้าหาญ ลงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 57 หน้า 2810 ลงวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2484 ทั้งนี้ มีกำลังพลของกองทัพเรือที่ได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญพร้อมกัน จำนวน 18 นาย ในจำนวนนี้เป็นกำลังพลของเรือหลวงธนบุรี 14 นาย ซึ่งได้แก่
นาวาเอก หลวงพร้อมวีระพันธ์ (พร้อม วีระพันธ์) (เสียชีวิตในการรบ)
นายเรือเอก เฉลิม สถิระถาวร
นายเรือโท ขัน วงศ์กนก (เสียชีวิตในการรบ)
นายเรือตรี พรม รักษ์กิจ (เสียชีวิตในการรบ)
นายเรือตรี สมัย จำปาสุต (เสียชีวิตในการรบ)
พันจ่าเอก ทองอยู่ เงี้ยวพ่าย
พันจ่าเอก เอี้ยว อึ้งหลี (เสียชีวิตในการรบ)
พันจ่าเอก นวล เสี่ยงบุญ (เสียชีวิตในการรบ)
พันจ่าเอก ลบ นุดนา (เสียชีวิตในการรบ)
พันจ่าเอก ลำดวน ทัพพะเกตุ (เสียชีวิตในการรบ)
พันจ่าเอก ยู่เล้ง อาจสาคร (เสียชีวิตในการรบ)
พันจ่าเอก เพื่อน สุดสงวน
พันจ่าเอก ชุน แซ่ฉั่ว
พันจ่าเอก เอ่ง แซ่ลิ้ม
ส่วนเกี่ยวข้อง

ก่อนหน้าที่จะมีการจัดซื้อเรือหลวงธนบุรีนั้น ชื่อของเรือนี้ได้ปรากฏอยู่ในบทละครพูดเรื่อง ร.ต.ล. นนทรี ซึ่งเป็นบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสารสมุทรสาร ประจำเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2459
การถ่ายถอดชื่อเรือหลวงธนบุรีเป็นอักษรโรมันมีหลากหลายรูปแบบ เช่น Dhonburi, Dornbury สำหรับกองทัพเรือไทยใช้ว่า Thonburi
ระเบียงภาพ

เรือหลวงธนบุรี ก่อนเข้าร่วมยุทธนาวีเกาะช้าง 4 วัน
ไฟกำลังไหม้บนเรือหลวงธนบุรี ภายหลังทำการรบในยุทธนาวีเกาะช้างแล้ว (ถ่ายภาพจากเรือหลวงช้างที่เข้ามาช่วยดับไฟ)
ธงฉานเรือหลวงธนบุรีได้รับการประดับแพรแถบเหรียญกล้าหาญภายหลังสิ้นสุดกรณีพิพาทอินโดจีน
ป้อมปืนและหอบังคับการเรือหลวงธนบุรี ซึ่งอยู่ที่โรงเรียนนายเรือ จังหวัดสมุทรปราการในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วีรกรรมของ ร.ล. ธนบุรี แห่งราชนาวีไทย เก็บถาวร 2007-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์ กองทัพเรือไทย
การรบที่เกาะช้าง เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากหอมรดกไทย กระทรวงกลาโหม
Walk Around ร.ล.ธนบุรี...
พิพิธภัณฑ์ทหารเรือ เก็บถาวร 2008-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเรือปืนยามฝั่งชั้นธนบุรี |
| --- | --- |
 เรือหลวงธนบุรี  เรือหลวงศรีอยุธยา
ภาษามอริออรี

ระวังสับสนกับ ภาษาโมโรรี
| ภาษามอริออรี |
| --- | --- |
Ta Rē Moriori
ประเทศที่มีการพูด: นิวซีอลนด์
ภูมิภาค: พอลินีเชีย
สูญแล้ว: ค.ศ. 1898, หลังการเสียชีวิตของฮิราวานู ตาปู
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มลายู-พอลินีเชียโอเชียเนียพอลินีเชียพอลินีเชียตะวันออกตาฮีตีมาวรีภาษามอริออรี
ระบบการเขียน: ละติน
รหัสภาษา
ISO 639-3: rrm
ภาษามอริออรี (ta rē Moriori) เป็นภาษาพอลินีเชียที่มีความใกล้ชิดกับภาษามาวรีนิวซีแลนด์มากที่สุด พูดโดยชาวมอริออรี ชนพื้นเมืองในหมู่เกาะแชทัม (Rēkohu ในภาษามอริออรี) ทางตะวันออกของเกาะใต้ในประเทศนิวซีแลนด์ ภาษามอริออรีสูญหายในฐานะภาษาแม่ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 แต่ยังคงมีความพยายามฟื้นฟูภาษา
ภาษามอริออรีเป็นภาษาพอลินีเชียที่แยกจากภาษาย่อยมาวรีหลังอยู่อย่างโดดเดี่ยวหลายศตวรรษ แต่ยังคงเข้าใจร่วมกัน ภาษานี้มีเสียงจากลำคอและการละเสียงสระท้ายแบบคงที่ ต่างจากศัพท์ในภาษามาวรีที่อาจลงท้ายด้วยเสียงพยัญชนะ
ชุดตัวอักษร

ภาษามอริออรีใช้อักษรละตินเหมือนกับภาษามาวรี พร้อมกับเครื่องหมายขีดด้านบนสำหรับสระเสียงยาว
a - [a]
e - [ɛ]
i - [i]
o - [ɔ]
u - [u]
ā - [aː]
ē - [ɛː]
ī - [iː]
ō - [ɔː]
ū - [uː]
p - [p]
t - [t]
k - [k]
m - [m]
n - [n]
ng - [ŋ]
wh - [ɸ]
h - [h]
w - [w]
r - [r]
tch
ch
v
g
หมายเหตุ: Shand รวมอักษร 'v' ในภาษามอริออรี แต่ไม่มีคำใดในภาษามอริออรีที่ Deighton และ Baucke บันทึกไว้มีอักษร  'v'
อ่านเพิ่ม

Clark, R. (1994). "Moriori and Maori: The Linguistic Evidence".  ใน Sutton, D. (บ.ก.). The origins of the First New Zealanders. Auckland: Auckland University Press. pp. 123–135.
Galbraith, Sarah. A Grammar of the Moriori language (วิทยานิพนธ์).
Richards, Rhys (2018). Moriori: Origins, Lifestyles and Language (ภาษาอังกฤษ). Paremata Press.
Taiuru, Karaitiana N. (2016). Word list and analysis of te reo Moriori. Karaitiana N Taiuru. ISBN 978-0-9582597-0-5.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
ประเทศสโลวีเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศสโลวีเนีย ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SLO
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนีย
เว็บไซต์: www.olympic.si (ในภาษาสโลวีเนียและอังกฤษ)
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 ออสเตรีย (1912)  ยูโกสลาเวีย (1920–1988)
ประเทศสโลวีเนีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นครั้งที่ 9 ติดต่อกันของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อนในฐานะประเทศเอกราช
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 1 | 0 | 1 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และ กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คริสยาน เช็ก | Men's discus throw |  |  |  |  |
เรือหลวงช้าง (LPD-792)

บทความนี้เกี่ยวกับเรือหลวงช้าง (LPD-792) (ลำที่ 3) สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เรือหลวงช้าง
| --- | --- |

ประวัติ
ประเทศไทย
ชนิด: เรืออู่ลำเลียงพลสะเทินน้ำสะเทินบกแบบ 071
ชื่อ: เรือหลวงช้าง
ตั้งชื่อตาม: เกาะช้าง​
อู่เรือ: หูตง-จงหัว ชิปบิลดิง, เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
ปล่อยเรือ: 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
เดินเรือแรก: 4 มกราคม พ.ศ. 2566
เข้าประจำการ: 25 เมษายน พ.ศ. 2566
รหัสระบุ:   หมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอ: 567603000  สัญญาณเรียกขาน: HSXZ    หมายเลขตัวเรือ: LPD-792 
ลักษณะเฉพาะ
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  25,000 ตัน
ความยาว::  213 เมตร (699 ฟุต)
ความกว้าง::  28 เมตร (92 ฟุต)
กินน้ำลึก::  7 เมตร (23 ฟุต)
ความเร็ว::  25 นอต (46 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) สูงสุด   18 นอต (33 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) มัธยัสถ์
พิสัยเชื้อเพลิง::  10,000 ไมล์ทะเล (19,000 กิโลเมตร; 12,000 ไมล์)
จำนวนเรือและอากาศยาน::  6 × เรือระบายพลขนาดกลาง หรือ 9 × เรือระบายพลขนาดเล็ก หรือ 57 × ยานรบสะเทินน้ำสะเทินบก หรือ 2 × ยานเบาะอากาศ
ความจุ::  ดาดฟ้ายานพาหนะที่ 1 9 × ยานรบสะเทินน้ำสะเทินบก หรือ 11 × รถถังหลัง ดาดฟ้ายานพาหนะที่ 2 8 × ยานรบสะเทินน้ำสะเทินบก หรือ 9 × รถถังหลัง
กำลังพล::  196 นาย ประกอบไปด้วย สัญญาบัตร 26 นาย ชั้นประทวน 135 นาย พลทหาร 35 นาย
อัตราเต็มที่::  650 นาย
อุปกรณ์สนับสนุนการบิน::  3 × ดาดฟ้าเฮลิคอปเตอร์ 2 × โรงเก็บเฮลิคอปเตอร์
เรือหลวงช้าง (LPD-792) (อังกฤษ: HTMS Chang) เป็นเรือลำที่สองในเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ชุดเรือหลวงอ่างทอง และเป็นเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ที่สุดรวมถึงเป็นเรือที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของกองทัพเรือไทย สังกัดกองเรือยกพลขึ้นบกและยุทธบริการ
เรือลำนี้เป็นเรือลำที่ 3 ที่ใช้ชื่อว่า เรือหลวงช้าง มีสัญญาณเรียกขานว่า HSXZ