stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สกอร์เปียนส์
ประวัติ > วงเริ่มมีชื่อเสียง (1974-1978)

ในปี 1974 สกอร์เปียนส์ออกอัลบั้ม Fly to the Rainbow ซึ่งประสบผลสำเร็จมากกว่าอัลบั้มแรก และเพลง Speedy coming ทำให้วงมีชื่อเสียงขึ้น  Achim Kirschning ตัดสินใจออกจากวง หลังจาก Jürgen Rosenthal เขาถูกเกณฑ์ทหารในกองทัพ ในปี 1975 เปิดตัวอัลบั้ม In Trance เป็นจุดเริ่มต้นของวงกับ Dierks Dieterโปรดิวเซอร์ของวงในระยะยาว  ในปี 1976 เพลงเปิดตัวอัลบั้มVirgin Killerปกอัลบั้มที่โดดเด่น โดยใช้รูปการเปลือยกายของหญิงสาวในกระจกที่แตก ปกที่ถูกออกแบบโดย Stefan Bohle พวกเขาเป็นที่รู้จักจากผู้ฟังนอกทวีปยุโรปได้ด้วยอัลบั้มนี้ในปีต่อไป Lenners Rudy ลาออกด้วยเหตุผลส่วนตัวและถูกแทนที่โดย Herman Rarebell  และมีอัลบั้มต่อมาคือ Taken by Force ในปี 1977 และในปี 1978 ก็ได้ออกอัลบั้มTokyo Tapes กับการลาออกของ Ulrich Roth และถูกแทนที่โดย Matthias Jabs
ประวัติ > ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ (1979-1991)

ในปี 1979 อัลบั้ม Lovedrive ก็ได้เปิดตัว พร้อมกับการกลับมาของ Michael Schenker ในระยะสั้นๆ ในปี 1980 ทางวงออกอัลบั้ม Animal Magnetism เพลงคลาสสิกที่มีอยู่ในอัลบั้มเช่น" The zoo "และ"Make It Real" หลังจากที่ปล่อยอัลบั้มไปคอของ Klaus Meine เริ่มประสบปัญหาในลำคอ เขาจำเป็นต้องใช้การผ่าตัดสายเสียงของเขาจนสามารถแล้วได้เหมือมเดิม ในปี 1982 วงก็ออกอัลบั้มBlackout มันเป็นที่ขายดีที่สุดของวง ในปี 1984
ไดเปิดตัวอัลบั้ม Love at First Sting ใช้เพลงเปิดตัวคือ "Rock You Like a Hurricane"  หลังจากนั้นปี 1985 ทางวงได้จัดแสดงสดครั้งที่2คือ World Wide Live และในปี 1988 ได้ออกสตูดิโออัลบั้ม Savage Amusement และประสบผลสำเร็จแต่ทางวงถือว่าเป็นความผิดหวังที่สำคัญแต่ก็ทำให้วงขยายฐานคนฟังได้มากขึ้นและได้ Keith Olsen มาเป็นโปรดิวเซอร์คนใหม่ ในปี 1990 ก็ออกอัลบั้ม Crazy World เปิดตัวด้วยเพลง"Wind of Change"
แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงของสังคมและการเมืองที่เกิดขึ้นในยุโรปตะวันออกและช่วงสงครามเย็น เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 1990 ทางวงได้ร่วมจัดคอนเสริ์ต"The Wall" ในเบอร์ลิน
ประวัติ > ช่วงต่อมา(1992-2009)

ในปี 1993ได้ออกอัลบั้ม Face the Heat ซึ่งประสบผลสำเร็จในระดับปานกลาง ในปี 1995 อัลบั้มใหม่ Live Bites ก็ถูกผลิต ในระหว่างการทัวร์ Face the Heat  ในปี1996 ก็ได้ออกอัลบั้ม Pure Instinct และมือกลอง Herman Rarebell ก็ลาออกจากวงและถูกแทนที่โดย James Kottak ซึ่งเปิดตัวด้วยเพลง "You and I" ได้รับความสำเร็จในระดับปานกลาง ในปี 1999 ก็ปล่อยอัลบั้ม Eye II Eye แต่ไม่ค่อยประสบผลสำเร็จ  ในปี 2000 ก็ปล่อยอัลบั้ม Moment of Glory ซึ่งความนิยมของวงก็แผ่วลง ในปี 2001 สกอร์เปียนส์ได้ออกอัลบั้ม Acoustica ซึ่งนำความนิยมของวงกลับมาได้อย่างมาก  ในปี 2004 ก็ออกอัลบั้ม Unbreakable  ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ได้รับการตอบรับจากแฟนเพลงมากมาย  ในปี 2007 ออกอัลบั้ม Humanity - Hour 1 ใช้เพลง"Humanity" เปิดตัวและการทัวร์
ประวัติ > อัลบั้มใหม่และการอำลาวงการ(2010 -ปัจจุบัน)

ในเดือนพฤศจิกายน 2009  Scorpions ประกาศว่าสตูดิโออัลบั้มที่ 17 ของพวกเขา Sting in the Tail เปิดตัวในปี 2010 ที่บันทึกไว้ในฮันโนเฟอร์กับสวีเดนผลิตโดย Mikael"Nord"Andersson และ Martin Hansen Sting ปล่อยในวันที่ 23 มีนาคม  2010
เมื่อมกราคม 24, 2010, วงที่ประกาศว่า Sting in the Tail อัลบั้มชุดล่าสุดของพวกเขาและทัวร์สุดท้ายของพวกเขา คาดว่าจะจบในปี 2012 หรือ 2013
เมื่อวันที่ 6 เมษายน 2010  Scorpions ได้ประทับรอยมือที่ HollywoodของRock Walk ในพิธี handprint 
ตามที่มือเบสของวง Scorpions Paweł Mąciwoda จะเข้าสู่สตูดิโอในฤดูใบไม้ร่วงของปี 2011 ที่จะบันทึกอัลบั้มใหม่จุดเริ่มต้นนี้คือคอลเลกชันย้อนยุคคร่าวๆเนื่องจากการปล่อยในช่วงต้นปี 2012 คืออัลบ้มComeblack ปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 7พฤศจิกายน  2011
สมาชิกของวง > สมาชิกปัจจุบัน

รูดอล์ฟ เชงเคอร์ — กีตาร์ เกิด 31 สิงหาคม ค.ศ. 1948
เคลาส์ ไมน์เนอ — ร้องนำ เกิด 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1948
แมทเทียส จาบส์ — กีตาร์ เกิด 25 ตุลาคม ค.ศ. 1955
เจมส์ คอทแทก — กลอง เกิด 26 ธันวาคม ค.ศ. 1962
ปัฟเฟล มอนคีโวดา — เบส (2004 – ปัจจุบัน)
สมาชิกของวง > อดีตสมาชิก

Lothar Heimberg — เบส (1965–1973)
Wolfgang Dziony — กลอง (1965–1973)
Karl-Heinz Vollmer – กีตาร์ (1965–1970)
Michael Schenker — กีตาร์ เกิด 10 มกราคม ค.ศ. 1955
Francis Buchholz —เบส (1973–1983, 1984–1992)
Uli Jon Roth — กีตาร์และ ร้อง  "Drifting Sun", "Fly to the Rainbow", "Dark Lady", "Sun in My Hand", "Hell Cat", "Polar Nights" (1973–1978)
Jürgen Rosenthal — กลอง (1973–1975)
Achim Kirschning — คีย์บอร์ด (1973–1974)
Rudy Lenners — กลอง (1975–1977)
Joe Wyman -กลอง (1977)
Herman Rarebell — กลอง(1977–1983, 1984–1995)
Ralph Rieckermann — เบส (1993–2000, 2000–2003)
Curt Cress — กลอง (1996)
Ken Taylor — เบส (2000)
Ingo Powitzer — เบส (2004)
สมาชิกของวง > ผู้จัดการ

Stewart Young (1995–ปัจจุบัน)
Tom Consolo ( ผู้จัดการกลุ่ม  Frontline Management Group อเมริกาเหนือ)
Peter F. Amend (ผู้จัดการและทนายความ 1991–ปัจจุบัน)
อัลบั้ม

Lonesome Crow (1972)
Fly to the Rainbow (1974)
In Trance (1975)
Virgin Killer (1976)
Taken by Force (1977)
Tokyo Tapes (1978, live)
Lovedrive (1979)
Animal Magnetism (1980)
Blackout (1982)
Love at First Sting (1984)
World Wide Live (1985, live)
Savage Amusement (1988)
Crazy World (1990)
Face the Heat (1993)
Live Bites (1995, live)
Pure Instinct (1996)
Eye II Eye (1999)
Moment of Glory (with the Berlin Philarmoniker, 2000)
Acoustica (acoustic, 2001)
Unbreakable (2004)
Humanity - Hour 1 (2007)
Sting in the Tail (2010)
Return to Forever (2015)
Rock Believer (2022)
คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต Scorpions Live Acoustica (กุมภาพันธ์ 2001)
คอนเสิร์ต Scorpions Live in Bangkok (10 กันยายน 2004)
คอนเสิร์ต Scorpions Live at Wacken Open Air 2006 (3 สิงหาคม 2006)
คอนเสิร์ต Scorpions Get Your Sting & Blackout Farewell World Tour (10 กุมภาพันธ์ 2011)
คอนเสิร์ต Scorpions Live in Munich (17 ธันวาคม 2012)
คอนเสิร์ต Scorpions 50th Anniversary Tour Live in Bangkok 2016 (26 ตุลาคม 2016)
คอนเสิร์ต Scorpions Rock Believer World Tour (15 พฤษภาคม - 2 กรกฎาคม 2022)
คอนเสิร์ตร่วมกับศิลปีนคนอี่น

คอนเสิร์ต Despacito (24 มีนาคม 2560) เป็นคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นโดยเป็นการนำมารวมตัวกันเพื่อเล่นคอนเสิร์ตครั้งนี้ ได้แก่ หลุยส์ ฟอนซี มารูน 5 แด๊ดดี้แยงกี้ สกอร์เปียนส์ มาลูมา จัสตินบีเบอร์ ยุโรป คาลิด ฟารูโก วิศิษฐ์ ริชาร์ด มาส Mr.พรอบ โรมิโอ ซานโตส เจ. บาลวิน โจนาธาน ปังโชด ฟรีด เปลอริน หลุยส์-ฌอง คอมีเย แชมปล แมน และ แอลฟาว คอนเสิร์ตครั้งนี้จัดขึ้นหลายครั้ง โดยวง สกอร์เปียนส์ ได้ขึ้นแสดงกับศิลปีนอีกหลายคนร่วมกับ เบอนัวต์ แดนเซอร์ หลุยส์ ฟอนซี มารูน 5 แด๊ดดี้แยงกี้ มาลูมา จัสตินบีเบอร์ ยุโรป คาลิด ฟารูโก วิศิษฐ์ ริชาร์ด มาส Mr.พรอบ โรมิโอ ซานโตส เจ. บาลวิน โจนาธาน ปังโชด ฟรีด เปลอริน หลุยส์-ฌอง คอมีเย แชมปล แมน และ แอลฟาว
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า

สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า (อังกฤษ: War of the Fifth Coalition) เป็นสงครามในปีค.ศ. 1809 ระหว่างฝ่ายสหสัมพันธมิตรจักรวรรดิออสเตรียร่วมกับสหราชอาณาจักร เพื่อต่อต้านการแผ่อำนาจของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งและรัฐบริวารซึ่งนำโดยจักรพรรดินโปเลียน ซึ่งการปะทะส่วนใหญ่ในสงครามนี้เป็นการปะทะระหว่างกองกำลังออสเตรียกับฝรั่งเศส ซึ่งการปะทะเกิดขึ้นทั้งทวีปยุโรปตอนกลางตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างมากแก่ทั้งสองฝ่าย ซึ่งในขณะเดียวกัน อังกฤษก็เข้ามามีส่วนร่วมในความขัดแย้งครั้งนี้ด้วยในการรบทางทะเลที่เรียกว่าสงครามคาบสมุทร สงครามครั้งนี้จบลงโดยพฤตินัยด้วยชัยชนะของฝรั่งเศสในยุทธการวาแกรมในต้นเดือนกรกฎาคม
หลังการต่อสู้จบลง มีการทำสนธิสัญญาเชินบรุนน์ ณ กรุงเวียนนา จักรวรรดิออสเตรียจำยอมต้องเสียดินแดนจำนวนมากแก่รัฐบริวารของฝรั่งเศส และเสียเขตเทร์โนพิลแก่จักรวรรดิรัสเซีย ในดินแดนที่ต้องเสียไปนั้นมีประชากรอาศัยอยู่กว่าสามล้านคน ซึ่งคิดเป็นหนึ่งในห้าของประชากรทั้งหมดของจักรวรรดิออสเตรียก่อนเสียดินแดน ซึ่งระหว่างที่นโปเลียนพำนักอยู่ในเวียนนานั้นเอง มีความพยายามจะลอบสังหารนโปเลียนแต่ไม่สำเร็จ การลงนามในสนธิสัญญานี้ทำให้สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้ายุติลงอย่างเป็นทางการ ในขณะที่สงครามคาบสมุทรยังดำเนินต่อไป
สงครามครูเสดอเล็กซานเดรีย

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สงครามครูเสด
| ด ค กสงครามครูเสด |
| --- | --- |
ครูเสดชาวบ้าน ครั้งที่ 1 –  ครูเสดนอร์เวย์ –  ครั้งที่ 2 –  ครั้งที่ 3  ครูเสดลิโวเนีย –  ครูเสดเยอรมัน –  ครั้งที่ 4  ครูเสดแอลบิเจนเซียน –  ครูเสดเด็ก –  ครั้งที่ 5  ครูเสดปรัสเซีย –  ครั้งที่ 6 –  ครั้งที่ 7  ครูเสดคนเลี้ยงแกะ –  ครั้งที่ 8 –  ครั้งที่ 9  ครูเสดอารากอน –   ครูเสดอเล็กซานเดรีย  ยุทธการนิโคโปลิส –  ครูเสดตอนเหนือ –  สงครามฮุสไซต์  ครูเสดวาร์นา –  ออตโตมันรุกรานโอตรันโต  สงครามออตโตมัน-ฮังการี –  สงครามออตโตมัน-ฮับส์บูร์ก  ยุทธการที่เลปันโต – ยุทธการที่เวียนนา
สงครามครูเสดอเล็กซานเดรีย (อังกฤษ: Alexandrian Crusade) (ค.ศ. 1365) เป็นสงครามครูเสดที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1365 ที่นำโดยปีเตอร์ที่ 1 แห่งไซปรัสในการอเล็กซานเดรียโดยแทบไม่มีสาเหตุทางศาสนา ซึ่งแตกต่างจากสงครามครูเสดครั้งอื่นๆ เพราะสงครามครั้งนี้เป็นสงครามที่มีสาเหตุมาจากเศรษฐกิจ
ประวัติ

ปีเตอร์ที่ 1 แห่งไซปรัสใช้เวลาระหว่างปี ค.ศ. 1362 ถึงปี ค.ศ. 1365 ในการรวบรวมกำลังพลและกำลังเงินในการเข้าทำสงครามครูเสดจากราชสำนักที่มั่งคั่งต่างๆ ในยุคนั้น เมื่อทราบถึงแผนการของอียิปต์ที่จะโจมตีราชอาณาจักรไซปรัสปีเตอร์ก็ใช้ยุทธวิธีเดียวกันในการชิงโจมตีล่วงหน้า (preemptive war) ซึ่งเป็นกลวิธีที่ใช้อย่างมีประสิทธิภาพในการโจมตีชาวตุรกีมาก่อนหน้านั้น ปีเตอร์ใช้เวนิสในการจัดให้กองเรือและนักรบครูเสดไปรวมตัวกันที่โรดส์เพื่อไปรวมกับกองทหารลัทธิเซนต์จอห์นที่นั่น
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1365 ปีเตอร์ก็ออกเดินทางทางเรือไปยังโรดส์โดยเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือทั้งหมด 165 ลำ และไปขึ้นฝั่งอเล็กซานเดรียประมาณวันที่ 9 ตุลาคม ในระหว่างสามวันที่ไปถึงกองทหารของปีเตอร์ก็เข้าโจมตีและปล้นสดมอเล็กซานเดรียและถอยทัพกลับเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ปีเตอร์มีความเข้าใจว่าแม้ว่าจะยึดอเล็กซานเดรียได้แต่ก็ไม่สามารถปกครองได้อย่างมีประสิทธิภาพจากไซปรัสที่อยู่ไกลออกไป
ความหมาย

โจ ฟอน สตีนแบร์เก็นอ้างปีเตอร์ เอ็ดเบอรี โต้ว่าสงครามครูเสดครั้งนี้เป็นสงครามที่มีสาเหตุสำคัญมาจากเศรษฐกิจ ปีเตอร์ประสงค์ที่จะลดความสำคัญของอเล็กซานเดรียจากการเป็นเมืองท่าทางตะวันออกของเมดิเตอเรเนียน โดยหวังว่าเมืองฟามากัสตาในไซปรัสจะได้รับผลประโยชน์จากการค้าขายที่เปลี่ยนไป ฉะนั้นจุดประสงค์ทางศาสนาจึงกลายมาเป็นรอง
บทวิพากษ์ของฟอน สตีนแบร์เก็นที่มาจากบันทึกร่วมสมัยของมุสลิมเช่นของนักประวัติศาสตร์อียิปต์Alī al-Maqrīzī (تقى الدين أحمد بن على بن عبد القادر بن محمد المقريزى) กล่าวว่ากองทหารครูเสดได้รับความสำเร็จพอสมควรเนื่องด้วยมียุทธวิธีที่เหนือกว่า กองกำลังป้องกันตัวของอเล็กซานเดรียมัวแต่ไปชุมนุมต่อต้านอยู่ทางอ่าวด้านตะวันตกของเมือง ขณะที่กองกำลังใหญ่รวมทั้งทหารม้าของปีเตอร์ขึ้นฝั่งตรงบริเวณอื่นของตัวเมืองและซ่อนตัวอยู่ในสุสานทำให้ฝ่ายอเล็กซานเดรียมองข้ามไป กองทหารครูเสดจึงสามารถโจมตีได้ทั้งทางด้านหน้าและหลังที่ทำให้ชาวอเล็กซานเดรียเสียขวัญและไม่สามารถฟื้นตัวขึ้นมาตอบโต้ได้
ดูเพิ่ม

สงครามครูเสด
ราชอาณาจักรไซปรัส
ตำบลหัวโพธิ์

| ตำบลหัวโพธิ์ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Hua Pho
อดีตที่หยุดรถดอนสงวนในทางรถไฟสายสุพรรณบุรี
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: สองพี่น้อง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 43.61 ตร.กม. (16.84 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 9,787 คน
 • ความหนาแน่น: 224.42 คน/ตร.กม. (581.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72110
รหัสภูมิศาสตร์: 720706
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลหัวโพธิ์ |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.หัวโพธิ์ที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหัวโพธิ์
พิกัด: 14°16′21.1″N 100°00′02.0″E﻿ / ﻿14.272528°N 100.000556°E﻿ / 14.272528; 100.000556
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: สองพี่น้อง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 43.61 ตร.กม. (16.84 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 9,787 คน
 • ความหนาแน่น: 224.42 คน/ตร.กม. (581.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06720709
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 181 หมู่ 7 ตำบลหัวโพธิ์ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี 72110
เว็บไซต์: www.huapho-sp.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หัวโพธิ์ เป็นตำบลในอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นตำบลที่มีทางรถไฟสายสุพรรณบุรีผ่าน โดยเป็นที่ตั้งของอดีตที่หยุดรถไฟดอนสงวน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลหัวโพธิ์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเจดีย์ (อำเภออู่ทอง) และตำบลวังน้ำเย็น (อำเภอบางปลาม้า)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลวัดโบสถ์ (อำเภอบางปลาม้า) และตำบลบางพลับ
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลศรีสำราญ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลดอนมะเกลือ และตำบลบ้านดอน (อำเภออู่ทอง)
ประวัติ

หัวโพธิ์ เดิมมีต้นโพธิ์ใหญ่อยู่ที่หัวแง่ (หมู่ที่ 3 บ้านหัวโพธิ์ปัจจุบัน) ซึ่งเป็นทางลัดของชาวบางพลับชาวสองพี่น้องที่จะเดินทางไปตลาดสระยายโสม เพื่อซื้อถ่าน ไม้ไผ่ ไม้ลำ ต้องเดินเรือผ่านหัวแง่ต้นโพธิ์ มักนิยมเรียกว่า "ลัดขึ้นหัวแง่ต้นโพธิ์" ต่อมาคําาว่า "แง่" และ "ต้น" หายไป เรียกกันติดปากว่า หัวโพธิ์ เริ่มตั้งตำบลเมื่อ พ.ศ. 2447 แบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้าน ปัจจุบันแยกเป็น 14 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลหัวโพธิ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านท่าไชย
หมู่ที่ 2 บ้านท่าไชย
หมู่ที่ 3 บ้านหัวโพธิ์
หมู่ที่ 4 บ้านกระบอก
หมู่ที่ 5 บ้านบางบอน
หมู่ที่ 6 บ้านดอนท่าไชย
หมู่ที่ 7 บ้านรางประทุน
หมู่ที่ 8 บ้านใหม่
หมู่ที่ 9 บ้านกิ่วทอง
หมู่ที่ 10 บ้านดอนต้นกุ่ม
หมู่ที่ 11 บ้านดอนไฟไหม้
หมู่ที่ 12 บ้านดอนสงวน
หมู่ที่ 13 บ้านหัวโพธิ์เหนือ
หมู่ที่ 14 บ้านดอนทอง
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลหัวโพธิ์เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหัวโพธิ์ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหัวโพธิ์มี 14 หมู่บ้าน พื้นที่ 42.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 9,925 คน และ 1,999 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหัวโพธิ์อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหัวโพธิ์
ตำบลดอนมะนาว

| ตำบลดอนมะนาว |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Don Manao
อดีตสถานีสะพังเขินในทางรถไฟสายสุพรรณบุรี
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: สองพี่น้อง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 31.60 ตร.กม. (12.20 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 5,078 คน
 • ความหนาแน่น: 160.70 คน/ตร.กม. (416.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72110
รหัสภูมิศาสตร์: 720715
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะนาว |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.ดอนมะนาวที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะนาว
พิกัด: 14°10′18.3″N 100°00′38.8″E﻿ / ﻿14.171750°N 100.010778°E﻿ / 14.171750; 100.010778
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: สองพี่น้อง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 31.60 ตร.กม. (12.20 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 5,078 คน
 • ความหนาแน่น: 160.70 คน/ตร.กม. (416.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06720710
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ 4 ตำบลดอนมะนาว อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี 72110
เว็บไซต์: www.donmanow.com
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ดอนมะนาว เป็นตำบลในอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นตำบลที่มีทางรถไฟสายสุพรรณบุรีผ่าน เป็นที่ตั้งของอดีตสถานีรถไฟสะพังเขิน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลดอนมะนาว มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเนินพระปรางค์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางเลน
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลห้วยม่วง และตำบลกระตีบ (อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลทุ่งคอก
ประวัติ

ดอนมะนาว เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 3 และหมู่ 16 ของตำบลทุ่งคอก อำเภอสองพี่น้อง ปี พ.ศ. 2527 นายจรินทร์ กาญจโนมัย ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 7 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1 บ้านหัวทราย, หมู่ 2 บ้านไผ่วัดชี, หมู่ 3,16 บ้านดอนมะนาว, หมู่ 4 บ้านศรีเฉลิมเขต, หมู่ 17 บ้านหนองนา และหมู่ 19 (บางส่วน) บ้านสระพังเขิน ของตำบลทุ่งคอก ออกมาตั้งเป็นตำบลดอนมะนาว โดยอนุมัติจากนายพิศาล มูลศาสตรสาทร ปลัดกระทรวงมหาดไทย
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลดอนมะนาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านหัวทราย
หมู่ที่ 2 บ้านดอนมะนาว
หมู่ที่ 3 บ้านไผ่วัดชี
หมู่ที่ 4 บ้านดอนมะนาว
หมู่ที่ 5 บ้านหนองนา
หมู่ที่ 6 บ้านบัวแดง
หมู่ที่ 7 บ้านสระพังเขิน
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลดอนมะนาวเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนมะนาวหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนมะนาวมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 31.60 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,401 คน และ 903 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนมะนาวอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะนาว
สงครามสามเฮนรี (ค.ศ. 977–978)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สงครามสามเฮนรี (ค.ศ. 1584–1598)
สงครามสามเฮนรี (อังกฤษ: War of the Three Henrys) เป็นการปฏิวัติสั้นๆ ของผู้นำเยอรมันที่ชื่อ “เฮนรี” ทั้งสามคนในการต่อต้านจักรพรรดิออทโทที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 977 ขณะที่จักรพรรดิออทโททรงรณรงค์ต่อต้านโบเลเสลาส์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย (Boleslaus II of Bohemia) ก็เกิดการคบคิดขึ้นในบาวาเรีย ผู้คบคิดก็ได้แก่ไฮน์ริชที่ 1 บิชอปแห่งเอาก์สบูร์ก (Henry I, Bishop of Augsburg) ไฮน์ริชที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย (Henry II, Duke of Bavaria) ผู้ที่เพิ่งถูกปลด และไฮน์ริชที่ 1 ด่ยุกแห่งคารินเทียโดยการสนับสนุนของคริสตจักร   จักรพรรดิออทโทผู้ทรงไปเป็นพันธมิตรกับออทโทที่ 1 ดยุกแห่งชวาเบียและบาวาเรีย (Otto I, Duke of Swabia and Bavaria) ก็เดินทัพไปพาสเซาที่ยึดโดยผู้ก่อการ ในเดือนกันยายนพาสเซาก็ยอมแพ้เนื่องมาจากวิธีการล้อมที่รวมทั้งการสร้างสะพานเรือเข้ามายังตัวเมืองที่อยู่บนเกาะ เมื่อถึงอีสเตอร์ปี ค.ศ. 978 ที่มัคเดอบวร์ค (Magdeburg) “เฮนรี” ทั้งสามคนก็ถูกลงโทษ ดยุกทั้งสองคนถูกแบน และไฮน์ริชแห่งคารินเธียก็เสียดินแดนให้แก่ออทโทที่ 1 ดยุกแห่งคารินเทียบุตรของคอนราด ดยุกแห่งลอแรน (Conrad, Duke of Lorraine) ส่วนบิชอปถูกคุมขังอยู่จนเดือนกรกฎาคม ผลของสงครามครั้งนี้ทำให้เป็นการลดอำนาจของบาวาเรียลงเป็นอันมาก
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สงครามอินเดีย-ปากีสถาน ค.ศ. 1947

สงครามอินเดีย-ปากีสถาน ค.ศ. 1947 (อังกฤษ: Indo-Pakistani War of 1947) หรือ สงครามกัศมีร์ครั้งที่หนึ่ง เป็นสงครามระหว่างประเทศอินเดียและประเทศปากีสถานเพื่อแย่งชิงรัฐชัมมูและกัศมีร์ ถือเป็นสงครามอินเดีย-ปากีสถานครั้งแรกจากสี่ครั้ง สงครามเริ่มขึ้นไม่กี่สัปดาห์ภายหลังรัฐสภาอังกฤษแบ่งบริติชราชออกเป็นสองรัฐเอกราช คือประเทศอินเดียและประเทศปากีสถาน ซึ่งทั้งสองประเทศต่างมีสถานะเป็นประเทศในเครือจักรภพ
รัฐชัมมูและกัศมีร์เป็นรัฐมหาราชาซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือ คั่นระหว่างอินเดีย-ปากีสถาน แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจเข้าร่วมกับประเทศใดข้างต้น มหาราชาฮารี ซิงห์ ผู้นับถือฮินดู ได้เผชิญหน้ากับการลุกฮือของชาวมุสลิมในรัฐของพระองค์ ทำให้ทางการต้องสังหารหมู่ชาวมุสลิมในรัฐชัมมูจำนวนมาก พระองค์เริ่มสูญเสียการควบคุมในภาคตะวันตกของรัฐ จนกระทั่งในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1947 กองกำลังชนเผ่ามุสลิม ก็ข้ามพรมแดนเข้ามาจากฝั่งปากีสถาน โดยอ้างว่าเข้ามาเพื่อหยุดยั้งการกบฏในภาคตะวันตกเฉียงใต้ กองกำลังนี้ได้หมายจะไปยังศรีนคร แต่ก็ถูกขัดขวางตั้งแต่เมื่อถึงเมืองอุรี ซึ่งเป็นเมืองชายแดนติดกับปากีสถาน ทำให้ มหาราชาฮารี ซิงห์ได้ร้องขอกำลังเสริมไปยังรัฐบาลอินเดีย อินเดียได้ส่งกำลังทหารมาช่วยเหลือ แลกกับการที่รัฐชัมมูและกัศมีร์จะเข้าเป็นหนึ่งในรัฐของอินเดียซึ่งเป็นประเทศที่นับถือฮินดูเหมือนกัน
หลังสงครามดำเนินมากว่าหนึ่งปี สงครามครั้งนี้สิ้นสุดลงจากข้อตกลงหยุดยิง ปากีสถานสามารถยึดเอาดินแดนราว 1 ในสามของรัฐชัมมูและกัศมีร์
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่ง

สงครามประสานมิตรครั้งที่ 1 (อังกฤษ: War of the First Coalition) เป็นส่วนหนึ่งของสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสที่เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1793 ถึง ค.ศ. 1797 ที่เป็นการต่อสู้ระหว่างฝ่ายมหาอำนาจพันธมิตรยุโรปโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะควบคุมอำนาจของฝรั่งเศส สงครามครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากการเริ่มต้นของสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
หลังจากการประกาศวัตถุประสงค์ในการประชุมรัฐสภาในการสนับสนุนการปฏิวัติ, การบั่นพระเศียรของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และ การเปิดคลองเชล็คแล้วก็ได้มีการก่อตั้งพันธมิตรในการต่อต้านฝรั่งเศส
กลุ่มพันธมิตรเข้าโจมตีฝรั่งเศสทั้งทางบกและทางทะเล โดย ปรัสเซีย และ ออสเตรียทำการโจมตีจากเนเธอร์แลนด์ของออสเตรียและจากแม่น้ำไรน์ และเกรตบริเตนทำการสนับสนุนฝ่ายปฏิวัติในชนบทในฝรั่งเศสและทำการล้อมเมืองตูลง ฝรั่งเศสเสียทีใน ยุทธการเนียร์วินเดน เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1793 และจากการปฏิวัติภายใน การปฏิวัติวองเด) ซึ่งทำให้เกิดการดำเนินการโต้ตอบอย่างรุนแรงโดยการก่อตั้งคณะกรรมการเพื่อความปลอดภัยของสาธารณชนเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1793 และเพิ่มอายุการเกณฑ์ทหารของผู้มีอายุระหว่าง 18 ถึง 25 ปี (levée en masse) กองทัพฝรั่งเศสใหม่สามารถทำการต่อต้านผู้รุกรานได้ และขยายตัวออกไปนอกราชอาณาจักร และทำการก่อตั้งสาธารณรัฐบาตาเวียเป็น รัฐบริวารเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1795) จากนั้นฝรั่งเศสก็ยึดบริเวณไรน์แลนด์ของปรัสเซียได้ในสนธิสัญญาบาเซิล สเปนลงนามในสนธิสัญญาอีกฉบับหนึ่งกับฝรั่งเศส (สนธิสัญญาบาเซิลฉบับที่สอง) หลังจากนั้นฝรั่งเศสก็วางแผนที่จะรุกรานเยอรมนีและตอนเหนือของอิตาลี
ดูเพิ่ม

การปฏิวัติฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ยุโรป
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
สงครามสามเฮนรี (ค.ศ. 1584–1598)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สงครามสามเฮนรี (ค.ศ. 977–978)
สงครามสามเฮนรี หรือ สงครามสามอองรี (อังกฤษ: War of the Three Henrys) (ค.ศ. 1584-ค.ศ. 1589) เป็นสงครามในช่วงสุดท้ายของสงครามกลางเมืองของฝรั่งเศสที่เรียกว่าสงครามศาสนา สงครามสามเฮนรีเป็นสงครามครั้งที่แปดและครั้งสุดท้ายที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1584 หลังจาการเสียชีวิตของดยุคแห่งอองชูผู้ไม่มีทายาท ในขณะนั้นอองรีที่ 1 ดยุคแห่งกีส (Henry I, Duke of Guise) เป็นผู้นำ สันนิบาตโรมันคาทอลิก และอองรีแห่งนาวาร์เป็นผู้นำฝ่ายอูเกอโนต์
พระเจ้าอองรีที่ 3 ทรงลวงอองรีที่ 1 ดยุคแห่งกีสและน้องของอองรีให้มาเฝ้าในพระราชวังในปารีสในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1588 เมื่อมาถึงทหารรักษาพระองค์ก็สังหารทั้งสองคน  พระเจ้าอองรีทรงอ้างว่าเป็น “การกระทำเพื่อความมั่นคงของราชอาณาจักร” (Politique) แต่กระนั้นการกระทำที่สยดสยองครั้งนี้ก็เป็นผลทำให้พระองค์ทรงถูกขับออกจากปารีสโดยผู้สนับสนุนตระกูลกีสและทรงถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1589 ต่อมา
อองรีแห่งนาวาร์จึงทรงได้รับชัยชนะโดยปริยายหลังจากทั้งสองอองรีเสียชีวิตไปแล้ว แต่กระนั้นก็ยังได้รับการต่อต้านจนกระทั่งยอมเปลี่ยนไปนับถือลัทธิโรมันคาทอลิกในปี ค.ศ. 1593 ปีต่อมาอองรีแห่งนาวาร์ก็ได้เข้าพิธีบรมราชาภิเษกเป็นพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ตำนานกล่าวว่าทรงอุทานว่า “Paris vaut bien une messe”
“เฮนรี” ที่เกี่ยวข้องคือ:
พระเจ้าอองรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส (โรมันคาทอลิก)
อองรีแห่งนาวาร์ ต่อมาเป็นพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส  (โปรเตสแตนต์)
อองรีที่ 1 ดยุคแห่งกีส (โรมันคาทอลิก)
ดูเพิ่ม

สงครามศาสนาของฝรั่งเศส
สงครามสี่สัมพันธมิตร

สงครามสี่สัมพันธมิตร (อังกฤษ: War of the Quadruple Alliance; ค.ศ. 1718–ค.ศ. 1720) เป็นสงครามที่เกิดจากความทะเยอทยานของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน, พระมเหสีเอลิซาเบธ ฟาร์เนเซ และอัครมหาเสนาบดีจุยลิโอ อัลแบโรนีในการพยายามที่จะยึดดินแดนในอิตาลีคืน และ อ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ฝ่ายสเปนเป็นฝ่ายแพ้ต่อสัมพันธมิตรที่รวมทั้งราชอาณาจักรบริเตนใหญ่, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส, อาณาจักรอาร์คดยุคแห่งออสเตรีย (ขณะนั้นเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) และ สาธารณรัฐดัตช์ ต่อมาซาวอยเข้าร่วมในการสงครามกลายเป็นสัมพันธมิตรที่ห้า แม้ว่าการต่อสู้จะเริ่มขึ้นเมื่อต้นปี ค.ศ. 1717 แต่ก็มิได้มีการประกาศกันอย่างเป็นทางการจนกระทั่งเดือนธันวาคม ค.ศ. 1718 สงครามยุติลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1720)
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์ยุโรป
สงครามหมู

สงครามหมู (อังกฤษ: Pig War) อาจหมายถึงสิ่งต่อไปนี้
สงครามหมู (ค.ศ. 1555–1558) หรือ เซาครีค (Saukrieg) ความขัดแย้งส่วนตัวระหว่างบิชอปแห่งไมเซินกับญาติของบิชอปองค์ก่อนหน้า
สงครามหมู (ค.ศ. 1859) ความขัดแย้งทางพรมแดนระหว่างสหรัฐกับอาณานิคมเกาะแวนคูเวอร์ของสหราชอาณาจักร
สงครามเนื้อหมู  ความขัดแย้งในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1880 ระหว่างสหรัฐกับรัฐยุโรปเก้ารัฐ โดยมีสาเหตุมาจากการสั่งห้ามนำเข้าเนื้อหมูจากสหรัฐโดยบรรดาชาติยุโรป
สงครามหมู (ค.ศ. 1906–1908) สงครามการค้าระหว่างจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีกับราชอาณาจักรเซอร์เบีย
สงครามหมู (บทกวี) บทกวีภาษาละติน
"เดอะพิกวอร์" ตอนหนึ่งของการ์ตูน เฮ้! อาร์โนลด์ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากสงครามหมูระหว่างสหรัฐกับสหราชอาณาจักรเมื่อ ค.ศ. 1859
ดูเพิ่ม

หมูสงคราม
สงครามวิสกี้

สงครามวิสกี้ (อังกฤษ: Whisky War) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า สงครามสุรา (Liquor wars) เป็นการเผชิญหน้าหลอก ๆ และกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตเหนือเกาะฮันส์ระหว่างเดนมาร์กกับแคนาดาใน ค.ศ. 1978 ถึง 2022
The Globe and Mail หนังสือพิมพ์แคนาดารายงานในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2022 ว่ารัฐบาลแคนาดากับเดนมาร์กได้ตกลงวางชายแดนผ่ากลางเกาะ โดยแบ่งเป็นฝั่งดินแดนนูนาวุตของแคนาดา กับฝั่งกรีนแลนด์ของเดนมาร์ก
ปัญหา

ใน ค.ศ. 1984 แคนาดา"ยั่วยุ"เดนมาร์กด้วยการติดตั้งธงบนเกาะและทิ้งขวดวิสกี้แคนาดาไว้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการกรีนแลนด์ของเดนมาร์กจึงมาที่เกาะนี้ในปีเดียวกันพร้อมกับธงเดนมาร์ก ขวดสนัปส์ และจดหมายที่เขียนว่า "Velkommen til den danske ø" ('ยินดีต้อนรับสู่เกาะของเดนมาร์ก') ทั้งสองประเทศผลัดกันเปลี่ยนธงและเครื่องดื่มมึนเมาบนเกาะเป็นของตน จนมีการใช้ Google ads เพื่อ "สนับสนุนการอ้างสิทธิ"
ทั้งสองประเทศเห็นพ้องกับกระบวนการแก้ปัญหาใน ค.ศ. 2005 จากนั้นจึงมีข้อสรุปใน ค.ศ. 2022
ดูเพิ่ม

สงครามหมู (ค.ศ. 1859)
สงครามถัง
เกาะฮันส์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 โดยมีเกาะเอลสเมียร์เป็นฉากหลัง