stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แขวงอัตตะปือ
การท่องเที่ยว

ความแร้นแค้นและดูไม่เจริญเหมือนแขวงอื่น ๆ กลับทำให้แขวงนี้กลายเป็นจุดเด่นสำหรับนักท่องเที่ยวที่แสวงหาดินแดนใหม่ ๆ แขวงนี้อยู่ไกลสุดอยู่ชายแดนกัมพูชา ถัดไปจากแขวงเซกอง แม้สภาพเศรษฐกิจของผู้คนอาจดูไม่ดีนัก แต่ธรรมชาติก็เยี่ยมจนได้รับฉายาว่าเป็นเมืองสวน ที่อยู่ในวงล้อมของขุนเขามีแม่น้ำโดนไหลผ่าน เงียบสงบ และน่าเที่ยวมากแขวงหนึ่ง แม้ที่พักจะไม่มากเท่าแขวงอื่น ๆ แต่ก็พอเพียงกับนักท่องเที่ยว
การท่องเที่ยว > สถานที่ท่องเที่ยว

วัดบ้านสะแคะ
ตาดจอ[เมืองชานไช]
วัดหลวงลัตตะนาราม
วัดฝั่งแตง
วัดหลวงเมืองเก่าวะราราม
ตลาดใหญ่
สะพานเซกอง
ถ้ำผา
อนุสาวรีย์วีรชนทหารผ่านศึกลาว-เวียดนาม
อนุสาวรีย์ประธานไกสอน พมวิหาน
ตาดแชปองไล
ตาดแชพะ
การเดินทาง

แขวงอัตตะปือเป็นแขวงตอนใต้สุดของประเทศลาว การเดินทางจากกรุงเทพมหานครไปยังอัตตะปือนั้น สามารถเลือกการเดินทางเหมือนไปแขวงเซกองทุกอย่าง เพราะอยู่ไม่ไกลกัน ใช้เส้นทางเดียวกัน ต่างกันที่รถโดยสารสายใต้ส่วนใหญ่จะมาสิ้นสุดการเดินทางที่แขวงอัตตะปือ สามารถขึ้นรถโดยสารจากเวียงจันทน์ แขวงสุวรรณเขต เมืองปากเซ แขวงสาละวัน และแขวงเซกองได้ แต่จะสิ้นสุดที่แขวงอัตตะปือเท่านั้น
| ด ค ก แขวงของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวง:  นครหลวงเวียงจันทน์ 
แขวง:  คำม่วน  จำปาศักดิ์  เชียงขวาง  ไชยบุรี  ไชยสมบูรณ์  เซกอง  บอลิคำไซ  บ่อแก้ว  พงสาลี  เวียงจันทน์  สาละวัน  สุวรรณเขต  หลวงน้ำทา  หลวงพระบาง  หัวพัน  อัตตะปือ  อุดมไซ 
เขตการปกครองในอดีต:  เขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงษา  เขตพิเศษไชยสมบูรณ์  แขวงเซโดน  แขวงบริคัณฑ์  แขวงวาปีคำทอง  แขวงสีทันดร  แขวงหัวของ
นางาวะ (จังหวัดอาโอโมริ)

นางาวะ (ญี่ปุ่น: 名川町; โรมาจิ: Nagawa-mura) เป็นเมืองในอำเภอซันโนเฮะตรงกลางจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2006 นางาวะถูกผนวกเข้ากับเมืองนัมบุ ทำให้นางาวะไม่ได้มีสถานะเทศบาลเดี่ยวอีกต่อไป
หมู่บ้านนากูอิ (ญี่ปุ่น: 名久井村) สถาปนาขึ้นในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 จากการผนวกรวมหมู่บ้านเล็ก ๆ 7 แห่งและหมู่บ้านคิตากาวะ (ญี่ปุ่น: 北川村) ใกล้เคียงก็เกิดขึ้นจากการรวมกันของหมู่บ้านเล็กๆ ทั้งสามแห่ง จากนั้นในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1955 จึงมีการผนวกนากูอิกับคิตากาวะไปเป็นเมืองนางาวะ
ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2006 นางาวะกับหมู่บ้านฟูกูจิ (มาจากอำเภอเดียวกัน) ถูกผนวกเข้ากับเมืองนัมบุ ในช่วงที่ถูกผนวก นางาวะมีประชากรประมาณ 8,656 คนและมีความหนาแน่นประชากร 161.94 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 53.45 ตารางกิโลเมตร
โบโรงกัน

| โบโรงกัน |
| --- | --- |
นคร
จากบนซ้ายไปล่างขวา: ศูนย์การค้าวิลซัมอัปทาวน์, โรงเรียนมัธยมซีลางังซามาร์, พื้นที่ชายฝั่งทะเล
ที่ตั้งในจังหวัดซีลางังซามาร์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ซีลางังคาบีซายาอัน
จังหวัด: ซีลางังซามาร์
District: Lone District
ก่อตั้ง: 8 กันยายน ค.ศ. 1619
นคร: 21 มิถุนายน ค.ศ. 2007
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • นายกเทศมนตรี: Ma. Fe R. Abunda
 • รองนายกเทศมนตรี: Fidel V. Anacta Jr.
 • ผู้เลือกตั้ง: 41,979 คน (2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 475 ตร.กม. (183 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 69,297 คน
 • ความหนาแน่น: 150 คน/ตร.กม. (380 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 6800
PSGC: 082604000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)55
ภูมิอากาศ: ภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น
ระดับรายได้: ระดับที่ 5
รายได้: 34,246,389.74 เปโซฟิลิปปินส์ (ค.ศ. 2016)
เว็บไซต์: www.borongan-esamar.gov.ph
โบโรงกัน (วาไร: Siyudad han Borongan; เซบัวโน: Dakbayan sa Borongan; ฟิลิปปินส์: Lungsod ng Borongan) เป็นเมืองศูนย์กลางประจำจังหวัดซีลางังซามาร์ ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองนี้มีประชากร 69,297 คนในปี ค.ศ. 2015 เมืองแห่งนี้ได้รับสมญาว่า "เมืองแห่งแสงอาทิตย์สีทอง" และ "เมืองแห่งภาคตะวันออก" โบโรงกันได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนครในปี ค.ศ. 2007 โดยคำสั่ง Republic Act 9394
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโบโรงกัน> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 31 (88) | 31 (88) | 33 (91) | 32 (90) | 35 (95) | 36 (97) | 35 (95) | 37 (99) | 35 (95) | 35 (95) | 34 (93) | 33 (91) | 37 (99) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 28 (82) | 28 (82) | 29 (84) | 31 (88) | 31 (88) | 32 (90) | 32 (90) | 32 (90) | 32 (90) | 31 (88) | 30 (86) | 30 (86) | 31 (88) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 21 (70) | 21 (70) | 21 (70) | 22 (72) | 23 (73) | 24 (75) | 24 (75) | 24 (75) | 24 (75) | 24 (75) | 23 (73) | 22 (72) | 22.8 (73) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 14 (57) | 14 (57) | 16 (61) | 16 (61) | 17 (63) | 20 (68) | 22 (72) | 21 (70) | 21 (70) | 21 (70) | 19 (66) | 17 (63) | 14 (57) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 640 (25.2) | 430 (16.93) | 320 (12.6) | 260 (10.24) | 240 (9.45) | 230 (9.06) | 180 (7.09) | 140 (5.51) | 180 (7.09) | 330 (12.99) | 530 (20.87) | 640 (25.2) | 4,120 (162.2) |
แหล่งที่มา: Weatherbase
แหล่งข้อมูลอื่น

Borongan Official Website
Philippine Standard Geographic Code
2007 Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Borongan Community Website
www.mb.com.ph
แนทเซเวนทีวี

| --- | --- |
ประเทศ:  มาเลเซีย
คำขวัญ: Feel It
แบบรายการ
ภาษา:   แมนดาริน  ฮกเกี้ยน  มาเลย์  เกาหลี  ไทย  อังกฤษ 
ระบบภาพ: 480p SDTV
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: มีเดียพริมา
ช่องรอง: ทีวี3 8ทีวี ทีวิ9
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 7 เมษายน ค.ศ. 1998 (1998-04-07)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.ntv7.com.my
KPM DidikTV (KPM DidikTV) หรือเรียกว่า DidikTV KPM (DidikTV KPM) เป็นช่องโทรทัศน์ของมาเลเซียที่มุ่งเน้นไปที่ผู้ชมในเขตเมือง เป็นช่องโทรทัศน์ส่วนตัวที่สุด ในมาเลเซียที่การออกอากาศที่สองอยู่ (แต่ไม่ใช่ช่องที่สอง) โดยก่อตั้งและออกอากาศเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2541 เป็นช่องร่วมกับ TV3, 8TV และ TV9 เป็นของกลุ่มบริษัทมีเดียพริมา
แหล่งข้อมูลอื่น

แนทเซเวนทีวี ที่เฟซบุ๊ก
แนทเซเวนทีวี ที่อินสตาแกรม
แนทเซเวนทีวี ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
บริโภคนิยม

ร้านขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย (2002)
บริโภคนิยม (อังกฤษ: consumerism) เป็นระบบสังคมและเศรษฐกิจที่ดลใจคนจำนวนมาก อย่างการครอบครองสินค้าและใช้บริการเกินกว่าสิ่งที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตหรือการแสดงสถานะแบบดั้งเดิม สิ่งนี้เกิดขึ้นในยุโรปตะวันตกก่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรมและแพร่หลายไปทั่วในราว ค.ศ. 1900 ในทางเศรษฐศาสตร์ บริโภคนิยมหมายถึงนโยบายที่เน้นการบริโภค มีการคำนึงถึงการเลือกอย่างเสรีของผู้บริโภคที่ควรแจ้งให้ผู้ผลิตทราบอย่างชัดเจนว่าจะผลิตอะไรและผลิตอย่างไร ด้วยเหตุนี้จึงมีอิทธิพลต่อการจัดระเบียบเศรษฐกิจของสังคมด้วย
บริโภคนิยมไดรับคำวิจารณ์จากทั้งบุคคลที่เลือกวิธีอื่นในการมีส่วนร่วมในเศรษฐกิจ (เช่น เลือกใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย หรือการใช้ชีวิตช้า ๆ) และนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมที่กังวลเกี่ยวกับผลกระทบที่มีต่อโลก ผู้เชี่ยวชาญมักยืนยันว่าการบริโภคนิยมมีข้อจำกัดทางกายภาพ เช่น การเติบโตที่จำเป็นและการบริโภคมากเกินไป ซึ่งส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่า นี่อาจรวมถึงผลกระทบโดยตรง เช่น การใช้ทรัพยากรธรรมชาติมากเกินไปหรือของเสียจำนวนมากจากสินค้าใช้แล้วทิ้ง และผลกระทบสำคัญ เช่น การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ในทำนองเดียวกัน การวิจัยและการวิพากษ์วิจารณ์บางส่วนมุ่งเน้นไปที่ผลทางสังคมวิทยาของบริโภคนิยม เช่น การเสริมสร้างอุปสรรคทางชนชั้นและการสร้างความไม่เท่าเทียมกัน
ไอร์อีตัม

| ไอร์อีตัม Air Itam |
| --- | --- |
ชานเมืองในจอร์จทาวน์
การถอดเสียงอักษรอื่น ๆ
 • ยาวี: اءير ايتم‎
 • จีน: 亚依淡 (ตัวย่อ)  亞依淡 (ตัวเต็ม)
 • ฮกเกี้ยน: A-i-tām (Tâi-lô)
 • ทมิฬ: ஆயர் ஈத்தாம்
ตึกระฟ้าไอร์อีตัม

ไอร์อีตัม
พิกัด: 5°24′22″N 100°17′47″E﻿ / ﻿5.40611°N 100.29639°E﻿ / 5.40611; 100.29639
ประเทศ: มาเลเซีย
รัฐ: ปีนัง
อำเภอ: เกาะปีนังตะวันออกเฉียงเหนือ
เมือง: จอร์จทาวน์
การปกครอง
 • การปกครองท้องถิ่น: สภานครเกาะปีนัง
 • นายกเทศมนตรีเกาะปีนัง: ยุ ตุง เซียง
 • สมาชิกสภาผ้แทนราษฎรไอร์อีตัม: โจเซฟ อึง ซุน ซอง (PH-DAP)
 • สมาชิกรัฐสภาบูกิตเกอลูโกร์: รามกัรปาล สิงห์ (PH-DAP)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลาในประเทศมาเลเซีย)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): ไม่สังเกต
รหัสไปรษณีย์: 11500
เว็บไซต์: mbpp.gov.my
ไอร์อีตัม (มลายู: Air Itam) หรือ อาเยอร์อีตัม (มลายู: Ayer Itam) ปรากฏในเอกสารไทยว่า ไอยอีตำ เป็นย่านที่ตั้งภายในหุบเขากลางเกาะปีนัง ปัจจุบันเป็นชานเมืองของจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ที่นี่มีชื่อเสียงด้านอาหารพื้นเมือง รวมทั้งเป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ เช่น วัดเก็กลกสี่ และเขาปีนัง ชื่อ "ไอร์อีตัม" เป็นคำมลายู ตั้งตามชื่อแม่น้ำไอร์อีตัม (Sungai Air Itam) ที่ไหลพาดผ่าน มีความหมายว่า "น้ำดำ"
ไอร์อีตัมปรากฏครั้งแรกเมื่อช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 หลังการก่อตั้งเกาะปีนังโดยฟรานซิส ไลต์เมื่อ ค.ศ. 1786 ไม่นานนัก ข้าราชการสหราชอาณาจักรหวังพัฒนาไอร์อีตัมและเขาปีนังเป็นพื้นที่เกษตรกรรม ปัจจุบันบริเวณเนินเขาของไอร์อีตัม ยังทำหน้าที่เป็นแหล่งผลิตสินค้าเกษตรกรรมจำพวกผักและผลไม้ส่งขายยังตลาดสดทั่วเมืองจอร์จทาวน์
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Air Itam จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)5°24′22″N 100°17′47″E﻿ / ﻿5.40611°N 100.29639°E﻿ / 5.40611; 100.29639
แป้งพม่า

หญิงชาวพม่าทาแป้งพม่า
แป้งพม่า หรือ ทานาคา (พม่า: သနပ်ခါး สนป์ขา:; อักษรโรมัน: thanaka หรือ thanakha; ออกเสียง: [θənəkʰá] ตะนะค่า) เป็นแป้งสีนวล ทำจากกาบไม้บด ชาวพม่าทุกเพศทุกวัยใช้ผัดหน้าตลอดจนแขนขาและลำตัวจนเป็นเอกลักษณ์ แป้งพม่ายังแพร่หลายมาถึงประเทศข้างเคียง รวมถึงประเทศไทยด้วย
ประวัติศาสตร์

วรรณกรรมเรื่องแรกสุดที่เอ่ยถึงแป้งพม่า คือ กลอนเรื่องหนึ่งซึ่งพระชายาพระองค์หนึ่งของพระเจ้าราชาธิราชแห่งรามัญประเทศทรงนิพนธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 วรรณกรรมอีกเรื่องซึ่งชีนมหารัฐสาระ (Shin Maharatthasara) พระภิกษุชาวพม่า ประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ก็กล่าวถึงแป้งพม่าเช่นกัน
วิธีการผลิต

ต้นไม้หลายชนิดใช้ทำแป้งพม่าได้ ต้นไม้เหล่านี้มีดาษดื่นในภาคกลางของพม่า เช่น ต้นแก้ว (Murraya spp. (thanaka)) และต้นมะขวิด (Limonia acidissima) ต้นไม้เหล่านี้ต้องมีอายุอย่างน้อยสามสิบห้าปี แล้วจึงจะพิจารณาอีกทีว่า เหมาะสมจะตัดมาทำแป้งใช้หรือยัง แป้งพม่าทำโดยใช้เปลือก เนื้อ หรือรากไม้ดังกล่าวบดหรือฝนกับแท่นหินผสมกับน้ำ แท่นหินนั้นมีช่องให้น้ำซึมผ่านออกไปด้านข้างได้ ที่สุดแล้วจะได้แป้งมีเนื้อเหลวเอาไว้ทา
แป้งพม่าที่นิยมที่สุดมีสองชนิด คือ แป้งชเวโบ (Shwebo thanaka) แพร่หลายมาจากเขตซะไกง์ และแป้งชีนมะดอง (Shinmadaung thanaka) แพร่หลายมาจากเขตมะกเว นอกจากนี้ ปัจจุบันแป้งเมาะแม (Maukme thanaka) จากภาคใต้ของรัฐชาน ก็ได้รับการทำเป็นผลิตภัณฑ์ออกขายเป็นคู่แข่งรายใหม่ เดิมขายเฉพาะไม้ไปบดใช้เอง แต่ปัจจุบันมีรูปแบบที่บดเป็นของเหลวหรือทำเป็นแป้งฝุ่นขายแล้ว
การใช้

สตรีในพม่าใช้แป้งนี้มานานกว่าสองพันปี ชาวพม่าจะทาแป้งพม่าบนใบหน้าให้น่าดูชม ปรกติแล้วมักแต้มเป็นจุด ๆ บนแก้ม หรือใช้นิ้วจุ้มป้ายเป็นริ้วบนแก้ม หรือทาเป็นวงบนแก้ม และมักทาสันจมูกด้วย แป้งนี้ยังใช้กับอวัยวะร่างกายตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า
ที่แป้งได้รับความนิยมเพราะมีกลิ่นหอมดังไม้จันทน์ นอกจากเพื่อเป็นเครื่องสำอางดังกล่าวแล้ว แป้งพม่ายังมีสรรพคุณให้ความเย็นและป้องกันแดดเผา อนึ่ง เชื่อกันว่า แป้งพม่าช่วยขจัดสิวเสี้ยน ทำให้ผิวนุ่มขึ้น ทั้งยังป้องกันเชื้อรา เพราะมีสารออกฤทธิ์ คือ คูมาริน (coumarin) และมาร์เมซิน (marmesin)
ระเบียงภาพ

เด็กหญิงชาวบ้านในเมืองอังวะทาแป้งพม่า
เด็กในตลาดที่มัณฑะเลย์ทาแป้งพม่า
เด็กกะเหรี่ยงทาแป้งพม่าเป็นวงบนแก้ม
แม่ค้าขายแป้งพม่าในตลาดที่มัณฑะเลย์
ชาวบ้านร้านตลาดค้าแป้งพม่าที่พระธาตุก้องมุดอ (Kaunghmudaw)
ขายไม้มะขวิดสำหรับทำแป้งพม่า
แท่นหินทำแป้งพม่าวางขายอยู่ริมพระธาตุแห่งหนึ่งในเมืองซะไกง์
แหล่งข้อมูลอื่น

Thanat-kha by May May Aung เก็บถาวร 2014-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Myanma Thanakha เก็บถาวร 2008-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Burmese thanaka faces TrekEarth photos
Thanaka Flickr photos
คตินิยมการมีส่วนร่วม

การเดินขบวนเพื่อปลดปล่อยสตรี ในวอชิงตัน ดี.ซี. เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1970
คตินิยมการมีส่วนร่วม (อังกฤษ: activism) ประกอบด้วยความพยายามที่จะส่งเสริม ขัดขวาง ควบคุม หรือแทรกแซง การปฏิรูป ทางสังคม การเมือง เศรษฐกิจ หรือสิ่งแวดล้อม โดยมีความปรารถนาที่จะสร้างการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ไปในทิศทางที่เป็นประโยชน์ร่วมกัน รูปแบบของการมีส่วนร่วมมีตั้งแต่การประกาศ (รวมถึงการเขียนจดหมายถึงหนังสือพิมพ์) การร้องทุกข์ต่อเจ้าหน้าที่ การดำเนินการหรือมีส่วนสนับสนุนการ รณรงค์ทางการเมือง การอุปถัมภ์ (หรือการคว่ำบาตร) ธุรกิจต่าง ๆ และรูปแบบการเคลื่อนไหวเชิงแสดงออก เช่น การชุมนุม การเดินขบวนบนท้องถนน การหยุดงาน การนั่งประท้วง หรือการอดอาหารประท้วง
การมีส่วนร่วมสามารถดำเนินการได้ในแบบวันต่อวันในรูปแบบต่าง ๆ มากมาย รวมถึงผ่านการสร้างสรรค์งานศิลปะ (artivism) การแฮ็กคอมพิวเตอร์ (hacktivism) หรือเพียงแค่การเลือกใช้จ่ายเงิน (economic activism) ตัวอย่างเช่น การปฏิเสธที่จะซื้อเสื้อผ้าหรือสินค้าอื่น ๆ จากบริษัทเพื่อประท้วงการเอารัดเอาเปรียบคนงาน โดยบริษัทนั้นอาจถือเป็นการว่ามีส่วนร่วมใด ๆ อย่างไรก็ตาม คำดังกล่าวโดยทั่วไปจะหมายถึงรูปแบบของการกระทำร่วมกันซึ่งบุคคลจำนวนมากประสานงานกัน การกระทำร่วมกันที่มีจุดมุ่งหมาย เป็นระเบียบและยั่งยืน ตลอดช่วงระยะเวลาหนึ่ง ที่เรียกว่า การเคลื่อนไหวทางสังคม
โด๋ ถิ มิญ

โด๋ ถิ มิญ (เวียดนาม: Đỗ Thị Minh เกิดวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1988–) เป็นหนึ่งในสมาชิกของวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเวียดนาม
เธอเคยทำหน้าที่ร่วมกับสังกัด สโมสรวอลเลย์บอลไอเดียขอนแก่น ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก
สังกัดสโมสร

สโมสรธองธิน เลินเวียต โพสต์แบงค์ (ค.ศ. 2011-13)
สโมสรวอลเลย์บอลไอเดียขอนแก่น (ค.ศ. 2013-14)
สโมสรวอลเลย์บอลธองธิน เลินเวียต โพสต์แบงค์ (ค.ศ. 2014-15)
รางวัล > สโมสร

ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2009 - อันดับ 6 ร่วมกับสปอร์ตเซ็นเตอร์
ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2010 - อันดับ 7 ร่วมกับสโมสรวีทีวี บินห์เดียนลองอัน
ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2012 - อันดับ 5 ร่วมกับสโมสรวีทีวี บินห์เดียนลองอัน
ทีมชาติ > ชุดใหญ่

ค.ศ. 2009 - อันดับ 7 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2009
ค.ศ. 2010 - อันดับ 7 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2010
ค.ศ. 2011 - อันดับ 7 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2011
ค.ศ. 2012 - อันดับ 4 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2012
ค.ศ. 2013 - อันดับ 6 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2013
อิบรอฮีม

| นบี อิบรอฮีม   إِبْرَاهِيْمُ   อับราฮัม |
| --- | --- |
ชื่อ ʾอิบรอฮีม เขียนด้วย การประดิษฐ์ตัวอักษรอิสลาม ตามด้วย "สันติภาพจงมีแด่พระองค์"
เกิด: เมืองอูร, เมโสโปเตเมีย
เสียชีวิต: เฮโบรน, อัชชาม
สุสาน: มัสยิดอิบรอฮีม, เฮโบรน
ชื่ออื่น: เคาะลีลุลลอฮ์ (อาหรับ: خَلِيْلُ ٱللهِ, "เพื่อนของอัลลอฮ์")
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: ศอลิห์
ผู้สืบตำแหน่ง: ลูฏ
คู่สมรส: ฮาญัร (ฮาการ์) ซาเราะฮ์ (ซาราห์) ก็อฏฏูเราะฮ์ (เคทูราห์)
บุตร: อิสมาอีล (อิชมาเอล) อิสหาก (อิสอัค) มัดยัน (มีเดียน)
บิดามารดา: อาซัร (บิดา)   อะมีละฮ์ (มารดา)
ญาติ: ลูฏ (หลานชาย)
ตามความเชื่อของอิสลาม อิบรอฮีม (อาหรับ: إِبْرَاهِيْمُ, อักษรโรมัน: ʾIbrāhīm, แปลตรงตัว 'บิดาแห่งคนทุกชาติ') เป็นนบี   ของอัลลอฮ์และเป็นบรรพบุรุษของชาวอาหรับ และชาวอิสราเอล   นบีอิบรอฮีมมีบทบาทที่โดดเด่นในฐานะตัวอย่างแห่งความเชื่อใน ศาสนายูดาย ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม  ในความเชื่อของชาวมุสลิม นบีอิบรอฮีมปฏิบัติตามบัญญัติและการทดลองทั้งหมดที่อัลลอฮ์เลี้ยงดูท่านตลอดชีวิตของเขา อันเป็นผลจากศรัทธาอันแน่วแน่ในอัลลอฮ์นบีอิบรอฮีมได้รับสัญญาจากอัลลอฮ์ให้เป็นผู้นำของทุกชาติในโลก  อัลกุรอานยกย่องนบีอิบรอฮีมว่าเป็นแบบอย่าง เป็นแบบอย่าง เชื่อฟังและไม่ใช่ผู้บูชารูปเคารพ  ในแง่นี้ นบีอิบรอฮีมได้รับการอธิบายว่าเป็นตัวแทนของ "มนุษย์ยุคแรกในสากลที่ยอมจำนนต่อความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ก่อนที่มันจะแยกส่วนออกเป็นศาสนาที่แยกจากกันด้วยความแตกต่างในรูปแบบ"  ชาวมุสลิมเชื่อว่ากะอ์บะฮ์ ในมักกะฮ์สร้างขึ้นโดยนบีอิบรอฮีมและนบีอิสมาอีลลูกชายของท่านเพื่อเป็นที่สักการะแห่งแรกในโลก วันศักดิ์สิทธิ์ของอิสลามคือ  วันอีดดุล อัฎฮา มีการเฉลิมฉลองเพื่อระลึกถึงความตั้งใจของนบีอิบรอฮีมที่จะเสียสละลูกชายของเขาตามคำสั่งของพระเจ้า เช่นเดียวกับการสิ้นสุดการแสวงบุญ ฮัจญ์ที่กะอ์บะฮ์
ชาวมุสลิมเชื่อว่า นบีอิบรอฮีมยังเป็นที่รู้จักกันในนาม เคาะลีลุลลอฮ์ (อาหรับ: خليل الله, อักษรโรมัน: Khalīllullah, แปลตรงตัว 'เพื่อนของอัลลอฮ์') กลายเป็นผู้นำของคนชอบธรรมในสมัยของท่าน และชาวอัดนาน - ชาวอาหรับ และชาวอิสราเอล กำเนิดมาจากท่าน นบีอิบรอฮีมซึ่งนับถือศาสนาอิสลามเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการชำระโลกของการบูชารูปเคารพในเวลานั้น ลัทธินอกรีตถูกกำจัดโดยนบีอิบรอฮีมทั้งในคาบสมุทรอาหรับ และคานาอัน ท่านทำให้สถานที่ทั้งสองแห่งบริสุทธิ์ทางวิญญาณและชำระสถานที่บูชาทางร่างกายให้บริสุทธิ์ นบีอิบรอฮีม และนบีอิสมาอีล (อิชมาเอล) ได้กำหนดพิธีแสวงบุญเพิ่มเติม  หรือ ฮัจญ์ ('แสวงบุญ') ซึ่งชาวมุสลิมยังคงปฏิบัติตามอยู่ในปัจจุบัน ชาวมุสลิมยืนยันว่า นบีอิบรอฮีมขอให้พระเจ้าอวยพรทั้ง เชื้อสายของนบีอิสมาอีลและนบีอิสหาก (อิสอัค) และให้ลูกหลานทั้งหมดของท่านอยู่ในความคุ้มครองของอัลลอฮ์
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม > ตระกูล

ชาวมุสลิมยืนยันว่าบิดาของนบีอิบรอฮีมคืออาซัร ( อาหรับ: آزر, อักษรโรมัน: Āzar ) ซึ่งอาจได้มาจากชื่อ Syriac Athar ซึ่งเป็นที่รู้จักในพระคัมภีร์ฮีบรูว่า เทราห์ นบีอิบรอฮีมมีลูกสองคนคือนบีอิสมาอีลและนบีอิสหาก ซึ่งต่อมาทั้งสองได้กลายเป็นนบี กล่าวกันว่าหลานชายของนบีอิบรอฮีมกลายเป็นศาสนทูตนามว่า นบีลูฏ  (โลท) ซึ่งเป็นหนึ่งในคนอื่นๆ ที่อพยพออกจากชุมชนของพวกท่านพร้อมกับนบีอิบรอฮีม กล่าวกันว่านบีอิบรอฮีมเองเป็นผู้สืบเชื้อสายของนบีนูห์ผ่านทางซาม บุตรชายของท่าน
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม > บุคลิกภาพ และสติปัญญา

บุคลิกภาพและอุปนิสัยของนบีอิบรอฮีมเป็นหนึ่งในคัมภีร์อัลกุรอานที่เจาะลึกที่สุด และนบีอิบรอฮีมได้รับการกล่าวถึงเป็นพิเศษว่าเป็นคนใจดีและมีเมตตา พ่อของนบีอิบรอฮีมเป็นที่เข้าใจกันโดยชาวมุสลิมว่าเป็นคนชั่วร้าย โง่เขลา และบูชารูปเคารพซึ่งเพิกเฉยต่อคำแนะนำทั้งหมดของบุตรชาย ความสัมพันธ์ระหว่างนบีอิบรอฮีมกับบิดาของท่าน ซึ่งในคัมภีร์กุรอานมีชื่อว่าอาซัร เป็นศูนย์กลางของเรื่องราวของนบีอิบรอฮีม เนื่องจากมุสลิมเข้าใจว่าสิ่งนี้มีส่วนสำคัญในการสร้างบุคลิกภาพของนบีอิบรอฮีม คัมภีร์กุรอานกล่าวว่าพ่อของนบีอิบรอฮีทขู่ว่าจะเอาหินขว้างบุตรชายจนตาย ถ้าท่านไม่หยุดเทศนาต่อประชากร อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ อัลกุรอานระบุว่านบีอิบรอฮีมในปีต่อๆ มาของท่านได้ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์เพื่อยกโทษบาปให้กับลูกหลานและพ่อแม่ของท่านทั้งหมด ชาวมุสลิมมักอ้างถึงอุปนิสัยของนบีอิบรอฮีมว่าเป็นตัวอย่างของการมีเมตตาต่อผู้อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อบิดามารดาของตนเอง ตัวอย่างที่คล้ายคลึงกันของนิสัยใจคอของนบีอิบรอฮีมแสดงให้เห็นเมื่อนบีอิบรอฮีมเริ่มดุอาอ์เผื่อผู้คนในเมืองสะดูมและอะมูเราะฮ์หลังจากได้ยินแผนการของอัลลอฮ์ผ่านมะลาอิกะฮ์ญิบรออีลสำหรับพวกเขา แม้ว่าญิบรีลจะบอกนบีอิบรอฮีมว่าแผนการของอัลลอฮ์คือสิ่งสุดท้าย ดังนั้นการดุอาอ์ของนบีอิบรอฮีมจึงไม่เป็นผล แต่อัลกุรอานก็ตอกย้ำธรรมชาติที่ใจดีของนบีอิบรอฮีมผ่านเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะ
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม > วัยเด็ก

นบีอิบรอฮีมเกิดในบ้านของผู้บูชารูปเคารพในเมืองโบราณเมืองอูรของชาวเคลเดียซึ่งน่าจะเป็นสถานที่ที่เรียกว่า 'อูร' ในประเทศอิรักในปัจจุบันซึ่งในกรณีนี้ ผู้บูชารูปเคารพจะเป็นผู้ปฏิบัติตามศาสนาเมโสโปเตเมียโบราณ ที่สมมุติฐานขึ้น รูปเคารพที่มีชื่อเสียงที่ชาวเขาเคารพบูชา ในวัยเด็ก ท่านนบีอิบรอฮีมเคยเฝ้าดูบิดาของท่านแกะสลักรูปเคารพเหล่านี้จากหินหรือไม้ เมื่อบิดาของท่านจัดการกับพวกมันเสร็จแล้ว นบีอิบรอฮีมจะถามบิดาของท่านว่าทำไมพวกเขาถึงไม่สามารถขยับหรือตอบสนองต่อคำขอใดๆ ได้ จากนั้นก็จะเยาะเย้ยพวกเขา ดังนั้นพ่อของเขาจึงดุเขาอยู่เสมอว่าไม่ปฏิบัติตามพิธีกรรมของบรรพบุรุษและล้อเลียนรูปเคารพของพวกเขา
แม้ว่าท่านจะต่อต้านการบูชารูปเคารพ ก็ตามอาซัร บิดาของท่านยังคงส่งนบีอิบรอฮีมไปขายรูปเคารพของเขาในตลาด ที่นั่นนบีอิบรอฮีมจะตะโกนถามผู้คนที่เดินผ่านไปมาว่า "ใครจะซื้อรูปเคารพของข้า พวกมันจะไม่ช่วยอะไรท่านและพวกเขาจะทำร้ายท่านไม่ได้! ใครจะซื้อรูปเคารพของข้า" จากนั้นนบีอิบรอฮีมจะเยาะเย้ยรูปเคารพ ท่านพาพวกรูปเคารพไปที่แม่น้ำ ผลักหน้าพวกมันลงไปในน้ำ แล้วสั่งพวกมันว่า "ดื่มสิ ดื่ม!" นบีอิบรอฮีมถามบิดาของท่านอีกครั้งว่า "ลูกจะเคารพบูชาสิ่งที่มองไม่เห็น ไม่ได้ยิน หรือทำความดีใดๆ ได้อย่างไร" อาซัร ตอบว่า "เจ้ากล้าปฏิเสธพระเจ้าของพวกเราหรือ ออกไปให้พ้นสายตาข้า!" นบีอิบรอฮีมตอบว่า "ขอพระเจ้ายกโทษให้ท่าน ข้าพเจ้าจะไม่อยู่กับท่านและรูปเคารพของท่านอีกต่อไป" หลังจากนั้นนบีอิบรอฮีทก็ออกจากบ้านบิดาของท่านไปตลอดกาล ในช่วงเทศกาลหนึ่งในหลายๆ เทศกาลที่จะจัดขึ้นในเมือง ผู้คนจะมารวมกันในพระวิหารและวางอาหารบูชาต่อหน้ารูปเคารพของพวกเขา วิหารที่โดดเด่นที่สุดของอูร คือ Great Ziggurat ซึ่งสามารถเห็นได้ในปัจจุบัน นบีอิบรอฮีมจะถามพวกเขาว่า "ท่านกำลังบูชาอะไร? รูปเคารพเหล่านี้ได้ยินเมื่อท่านเรียกพวกมันหรือไม่ พวกมันสามารถช่วยท่านหรือทำร้ายท่านได้หรือไม่" คนเหล่านั้นจะตอบว่า "เป็นวิถีแห่งบรรพบุรุษของเรา" นบีอิบรอฮีมประกาศว่า "ข้าเบื่อเทพเจ้าของท่าน! แท้จริงฉันเป็นศัตรูของพวกมัน" ผ่านไปหลายปี นบีอิบรอฮีมกลายเป็นชายหนุ่ม ท่านยังไม่เชื่อว่าคนของท่านกำลังบูชารูปปั้น ท่านหัวเราะทุกครั้งที่เห็นพวกเขาเข้ามาในวิหาร ก้มหน้าลง ถวายอาหารที่ดีที่สุดแก่รูปปั้นอย่างเงียบๆ ร้องไห้และขอการให้อภัยจากพวกเขา เขาเริ่มรู้สึกโกรธต่อผู้คนของเขา ซึ่งไม่รู้ว่าหินเหล่านี้เป็นเพียงหินที่ไม่มีประโยชน์หรือเป็นอันตรายต่อพวกเขา
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม > ตามหาสัจธรรม

คืนหนึ่ง นบีอิบรอฮีมขึ้นไปบนภูเขา พิงก้อนหิน และมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เขาเห็นดวงดาวส่องแสงและรำพึงกับตัวเองว่า นี่จะเป็นพระเจ้าของข้าหรือ? แต่เมื่อมันดับไป เขากล่าวว่า: "ข้าไม่ชอบสิ่งเหล่านั้น" ดาวดวงนั้นหายไป ไม่อาจเป็นพระเจ้าได้ พระเจ้าสถิตอยู่ด้วยเสมอ แล้วท่านเห็นดวงจันทร์กำลังขึ้นอย่างงดงาม จึงกล่าวว่า นี่จะเป็นพระเจ้าของข้าได้หรือ แต่พระจันทร์ก็ดับไปด้วย พอรุ่งสางเขาเห็นดวงอาทิตย์ขึ้นและพูดว่า "นี่อาจเป็นพระเจ้าของข้าได้ไหม นี่คือดวงที่ใหญ่และสว่างที่สุด!" ครั้นเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า เขาก็กล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของข้า! ข้าเป็นอิสระจากทุกสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคีต่อพระเจ้า! ข้าได้ผินหน้าต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และข้าพระองค์จะไม่มีวันตั้งภาคีกับพระองค์ พระเจ้าของเราเป็นผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและทุกสิ่งในระหว่างนั้น พระองค์มีอำนาจทำให้ดวงดาวต่างๆ ขึ้นและตกได้" หลังจากการประกาศนี้ นบีอิบรอฮีมก็ได้ยินอัลลอฮ์ทรงตรัสว่า "โอ้ อิบรอฮีม" นบีอิบรอฮีมตัวสั่นและพูดว่า "ข้าอยู่นี่พระเจ้าข้า!" พระเจ้าตรัสตอบว่า "ยอมจำนนต่อเรา! จงเป็นมุสลิมเถิด!” นบีอิบรอฮีมทรุดลงกับพื้นร้องไห้ ท่านกล่าวว่า “ข้าพระองค์นอบน้อมต่อพระเจ้าแห่งสากลจักรวาล!” นบีอิบรอฮีมยังคงสุญูดจนพลบค่ำ จากนั้นท่านก็ลุกขึ้นกลับบ้านโดยสงบและเต็มไปด้วยความ ความเชื่อมั่นว่าพระเจ้าทรงนำเขาไปสู่ความจริง
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม > ถูกเผา

การตัดสินใจให้เผานบีอิบรอฮีมที่เสาหลักได้รับการยืนยันโดยปุโรหิตประจำพระวิหารและกษัตริย์แห่งบาบิโลน นัมรูด ข่าวแพร่สะพัดไปราวกับไฟในอาณาจักร และผู้คนจากทั่วทุกสารทิศมาเพื่อชมการประหารชีวิต หลุมขนาดใหญ่ถูกขุดขึ้นและกองไม้จำนวนมาก จากนั้นไฟที่ใหญ่ที่สุดที่ผู้คนเคยเห็นก็จุดขึ้น เปลวไฟนั้นสูงขึ้นไปในท้องฟ้าจนแม้แต่นกก็บินผ่านไม่ได้เพราะกลัวจะถูกไฟไหม้ มือและเท้าของนบีอิบรอฮีมถูกล่ามไว้ และท่านถูกล่ามไว้ในเครื่องยิงพร้อมที่จะถูกโยนเข้าไป ในช่วงเวลานี้ ทูตสวรรค์ญิบรีลมาหาท่านและกล่าวว่า โอ้ อิบรอฮีม มีอะไรที่ท่านต้องการหรือไม่ นบีอิบรอฮีมสามารถร้องขอให้รอดจากไฟหรือถูกนำตัวไป แต่นบีอิบรอฮีมตอบว่า "อัลลอฮ์พระองค์ทรงเพียงพอแล้วสำหรับข้าพเจ้า เครื่องยิงถูกปล่อยออกมาและนบีอิบรอฮีมถูกโยนเข้าไปในกองไฟ อัลลอฮ์จึงทรงตรัสสั่งไฟว่า "โอไฟเอ๋ย จงเย็นและปลอดภัยแก่อิบรอฮีม " เกิดปาฏิหาริย์ไฟเชื่อฟังและเผาเฉพาะเชือกที่มัดท่าน นบีอิบรอฮีมออกมาจากที่นั่นราวกับว่าท่านออกมาจากสวน ใบหน้าของท่านสว่างไสว และไม่มีร่องรอยของควันบนเสื้อผ้าของเขา ผู้คนต่างมองดูด้วยความตกใจและอุทานว่า: "อัศจรรย์มาก พระเจ้าของอิบรอฮีมได้ช่วยเขาให้พ้นจากไฟ!"
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม > การเสียสละ

ในเรื่องเล่ากระแสหลัก สันนิษฐานว่าความฝันของนบีอิบรอฮีมในการเสียสละลูกชายของเขาเป็นคำสั่งจากพระเจ้า โองการที่อ้างถึง (เช่น กุรอาน 37:104-105 ) อยู่ในสูเราะฮ์ อัศศ็อฟฟาต และการแปลความหมายเป็นภาษาไทยคือ "เราได้ร้องเรียกเขาว่า โอ้อิบรอฮีม แท้จริงเจ้าได้ทำให้ฝันเป็นจริงแล้วแล้ว ดังนั้นเราจึงให้รางวัลแก่ผู้ดี ผู้กระทำ" สันนิษฐานว่านบีอิบรอฮีมฝันว่าพระเจ้าสั่งให้เขาสังเวยลูกชาย เขายอมทำตามคำสั่งของอัลลอฮ์และทำการบูชายัญ อย่างไรก็ตาม อัลลอฮ์เข้าแทรกแซงและบอกเขาว่าเครื่องบูชาของท่านได้รับการยอมรับแล้ว แม้ว่าในอัลกุรอานจะไม่มีการกล่าวถึงสัตว์ (แกะตัวผู้) ที่จะมาแทนที่เด็กชายโดยตรง แต่ก็มีการกล่าวว่าเขาถูกแทนด้วย การเสียสละอันยิ่งใหญ่นี้แสดงถึงความสำคัญของแกะตัวผู้ที่มาแทนที่บุตรชายของนบีอิบรอฮีม ตัฟซีร อิบนุ กะษีร บันทึกการรายงานของของ อิบน์ อับบาส เกี่ยวกับข้อนี้ตามคำพูดของนบีมุฮัมมัด คำอธิบายมีดังนี้:
“และเราได้ไถ่เขาด้วยการเสียสละอันยิ่งใหญ่” (37:107) มีรายงานจากอิบน์ อับบาส (ขอพระเจ้าทรงพอพระทัยท่าน) กล่าวว่า "เป็นแกะที่ได้กินหญ้าในสวนสวรรค์เป็นเวลาสี่สิบปี
นักตัฟซีรกล่าวต่อไปว่าเขาของแกะตัวผู้นั้นถูกเก็บรักษาไว้จนถึงสมัยของนบีมุฮัมมัด:
อิมามอะหมัดบันทึกว่า เศาะฟียะฮ์ บุตรชัยบะฮ์ กล่าวว่า "ผู้หญิงคนหนึ่งจากตระกูลสุลัยม์ ซึ่งเป็นนางผดุงครรภ์ของคนส่วนใหญ่ในครัวเรือนของเรา บอกข้สว่าท่านเราะสูลส่งไปหา อุษมาน บุตรฏ็อลหะฮ์ ขอให้พระเจ้าพอพระทัยเขา มีอยู่ครั้งหนึ่ง นางกล่าวว่า "ข้าถามอุษมานว่า ท่านนบีเรียกท่านทำไม ท่านตอบว่า ท่านเราะสูลกล่าวแก่ข้าว่า ข้าเห็นเขาแกะตัวผู้เมื่อฉันเข้าไปในบ้าน (กะอ์บะฮ์) และข้าลืมบอกให้ท่านปกปิดมัน คลุมมันไว้เพราะไม่ควรมีอะไรในบ้านที่จะทำให้ผู้บูชาเสียสมาธิ ศุฟยานกล่าวว่า "เขาของแกะตัวผู้ยังคงห้อยอยู่ในบ้านจนกระทั่งมันถูกเผา และพวกมันก็ถูกเผาด้วย ชาวกุร็อยช์ ได้รับมรดกของเขาแกะที่นบีอิบรอฮีมเสียสละ และพวกเขาได้รับการสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นจนกระทั่งท่านเราะสูลถูกส่งมา และอัลลอฮ์ทรงรู้ดีที่สุด (วัลลอฮุอะอ์ลัม)
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ทุกๆ วันอีดิลอัฎฮาปีละครั้ง ชาวมุสลิมทั่วโลกจะเชือดสัตว์เพื่อรำลึกถึงการเสียสละของนบีอิบรอฮีม และเพื่อเตือนตนเองถึงการละทิ้งตนเองในทางของพระเจ้า และพวกเขาจะแบ่งเนื้อให้กับเพื่อน ครอบครัว ยากไร้และขัดสน สิ่งนี้เรียกว่ากุรบาน ("การเสียสละ")