stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พีดาเนียส ไดออสคอริดีส

| พีดาเนียส ไดออสคอริดีส |
| --- | --- |
ภาพไดออสคอริดีสในหนังสือ De Materia Medica ฉบับภาษาอาหรับ ค.ศ. 1240
เกิด: ประมาณ ค.ศ. 40 อนาซาร์บัส อานาโตเลีย
เสียชีวิต: ประมาณ ค.ศ. 90
ชื่ออื่น: ไดออสคิวริดีส (Dioscurides)
อาชีพ: แพทย์, นักเภสัชวิทยา, นักพฤกษศาสตร์
มีชื่อเสียงจาก: ผู้แต่งตำรา De Materia Medica
ภาพประกอบแบล็กเบอร์รีในต้นฉบับ Vienna Dioscurides สมัยศตวรรษที่ 6
พีดาเนียส ไดออสคอริดีส (อังกฤษ: Pedanius Dioscorides; กรีกโบราณ: Πεδάνιος Διοσκουρίδης; ประมาณ ค.ศ. 40 – ค.ศ. 90) เป็นแพทย์ นักเภสัชวิทยาและนักพฤกษศาสตร์ เกิดที่เมืองอนาซาร์บัสในอานาโตเลีย (ตุรกีในปัจจุบัน) ไดออสคอริดีสศึกษาวิชาแพทย์ที่กรุงโรมในรัชสมัยจักรพรรดินีโรและภายหลังทำงานเป็นศัลยแพทย์ในกองทัพ ทำให้เขาได้มีโอกาสเดินทางไปศึกษาสมุนไพรต่าง ๆ ทั่วทั้งจักรวรรดิ ประมาณปี ค.ศ. 50-70 ไดออสคอริดีสได้แต่งตำรา De Materia Medica ("ว่าด้วยเภสัชวัตถุ") ขึ้นมา 5 เล่ม กล่าวถึงสมุนไพรประมาณ 600 ชนิด ตำราชุดนี้ใช้เป็นแหล่งอ้างอิงอย่างกว้างขวางในการแพทย์ยุคโบราณและเป็นต้นแบบของเภสัชตำรับในปัจจุบัน
สิ่งสืบเนื่อง

คาโรลัส ลินเนียสได้นำชื่อของไดออสคอริดีสไปตั้งเป็นชื่อของสกุลกลอย (Dioscorea)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พีดาเนียส ไดออสคอริดีส
ฟาโรห์เทฟนัคต์

เชปเซสเร เทฟนัคต์ (ในภาษากรีกโบราณ: Τνέφαχθος, อักษรโรมัน: Tnephachthos) เป็นผู้ปกครองแห่งซาอิส และทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่ยี่สิบสี่แห่งอียิปต์ ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่ปกครองอียิปต์เพียงระยะเวลาที่ค่อนข้างสั้น พระองค์ทรงได้ขึ้นเป็นประมุขแห่งชาวมาในเมืองบ้านเกิดของพระองค์ เป็นที่เชื่อกันว่าพระองค์ทรงครองราชย์ระหว่างประมาณ 732 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง 725 ก่อนคริสตศักราช หรือระยะเวลาทั้งหมด 7 ปี ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 1 ทรงเริ่มต้นในฐานะ "ประมุขผู้ยิ่งใหญ่แห่งตะวันตก" และผู้ปกครองแห่งซาอิส และเป็นผู้ปกครองที่อยู่ร่วมสมัยของผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ยี่สิบสองพระนามว่า โชเชงค์ที่ 5 ฟาโรห์เทฟนัคต์ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สองแห่งซาอิส โดยที่ผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ คือ โอซอร์คอน ซี ซึ่งปรากฏในเอกสารยืนยันหลายฉบับที่กล่าวถึงพระองค์ในฐานะประมุขแห่งชาวมา และเป็นผู้นำกองทัพของเมืองตามการศึกษาของเค็นเน็ธ คิตเช่น ในขณะที่ผู้ปกครองก่อหน้าของพระองค์ ซึ่งมีฐานะผู้ยิ่งใหญ่ประมุขแห่งตะวันตกนามว่า อังค์ฮอร์ โดยรูปสลักที่เพิ่งค้นพบซึ่งอุทิศโดยฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 1 ถวายแด่เทพเจ้าอามุน-เร ก็ได้เปิดเผยรายละเอียดที่สำคัญเกี่ยวกับต้นกำเนิดของพระองค์ ข้อความของรูปสลักได้ระบุว่า ฟาโรห์เทฟนัคต์ทรงเป็นบุตรชายของเกมเนฟซุตคาปุและทรงเป็นหลานชายของบาซา นักบวชแห่งอามุนใกล้เมืองซาอิส ดังนั้น ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 1 จึงทรงไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากประมุขแห่งชาวมาและชาวลิบูอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่เชื่อกันแต่เดิม แต่มาจากครอบครัวของนักบวช และบรรพบุรุษของพระองค์น่าจะเป็นชาวอียิปต์มากกว่าชาวลิเบีย
ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 1 ทรงไม่ได้ปรากฏอยู่ในบันทึกของแมนิโธ บางทีอาจจะเป็นการเขียนโดยย่อของหนังสือแอกิปเทียกา หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะมองฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 1 ว่าทรงเป็นผู้แย่งชิงพระราชบัลลังก์
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย

| ฟรีดริชมหาราช |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าฟรีดริชมหาราช  โดย อันโทน กราฟ
พระมหากษัตริย์ในปรัสเซีย/แห่งปรัสเซีย เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค
ครองราชย์: 31 พฤษภาคม 1740 – 17 สิงหาคม 1786
ก่อนหน้า: พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1
ถัดไป: พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2

พระราชสมภพ: 24 มกราคม ค.ศ. 1712(1712-01-24) เบอร์ลิน, ปรัสเซีย
สวรรคต: 17 สิงหาคม ค.ศ. 1786(1786-08-17) (74 ปี) พ็อทซ์ดัม ราชอาณาจักรปรัสเซีย
ฝังพระศพ: พระราชวังซ็องซูซี
คู่อภิเษก: เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอ แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล-เบเวิร์น
ราชวงศ์: โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
พระราชบิดา: พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1
พระราชมารดา: โซฟี โดโรเทอา แห่งฮันโนเฟอร์
ศาสนา: คาลวิน
ลายพระอภิไธย: 
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 (เยอรมัน: Friedrich II.) เป็นเจ้าเยอรมันซึ่งทรงปกครองราชอาณาจักรปรัสเซียระหว่างค.ศ. 1740 ถึง 1786 นับเป็นกษัตริย์ที่ทรงราชย์ยาวนานที่สุดในโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ปรัสเซียในรัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุครุ่งโรจน์ พระองค์เป็นผู้ปฏิรูปกองทัพปรัสเซียใหม่และได้รับชัยชนะในสงครามหลายครั้ง นอกจากนี้ พระองค์ยังเป็นองค์อุปถัมภ์แห่งวงการศิลปะและยุคเรืองปัญญา พระองค์ร่วมมือกับบริเตนใหญ่และได้รับชัยชนะเหนือมหาอำนาจคู่แข่งในสงครามเจ็ดปี นำมาซึ่งการเปลี่ยนดุลอำนาจครั้งใหญ่ในยุโรป ต่อมาในปีค.ศ. 1772 พระองค์เลิกใช้พระยศ "กษัตริย์ในปรัสเซีย" (König in Preußen) และเปลี่ยนไปใช้พระยศ "กษัตริย์แห่งปรัสเซีย" (König von Preußen) ซึ่งเป็นผลจากการที่ปรัสเซียได้ผนวกดินแดนมากมาย ความสำเร็จด้านการทหารของพระองค์ทำให้ปรัสเซียผงาดบารมีขึ้นเป็นมหาอำนาจใหม่ในยุโรป และนั่นทำให้พระองค์ได้รับพระสมัญญานามว่า ฟรีดริชมหาราช (เยอรมัน: Friedrich der Große) ถือเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติเยอรมัน
ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เจ้าชายฟรีดริชทรงมีความสนพระทัยทางศิลปะและทรงพยายามหนีจาการควบคุมจากพระบิดาครั้งหนึ่งแต่ไม่สำเร็จ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 พระราชบิดาทรงเข้มงวดจนได้รับสมญานามว่า "กษัตริย์การทหาร" เจ้าชายฟรีดริชทรงถูกบังคับให้ดูการประหารชีวิตอย่างทารุณของพระสหายที่ทรงรู้จักกันมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ดังนั้น เมื่อทรงขึ้นครองราชย์ในปีแรกทรงโจมตีจักรวรรดิออสเตรียและยึดครองบริเวณไซลีเชีย (อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ปัจจุบัน) ซึ่งเป็นดินแดนยึดครองที่มีส่วนสำคัญในการวางรากฐานในการขยายดินแดนของปรัสเซียและเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่อาณาจักร ในบั้นปลายของชีวิตพระเจ้าฟรีดริชทรงรวมแว่นแคว้นต่าง ๆ ที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซียเข้าด้วยกัน รวมถึงดินแดนที่ทรงยึดมาจากการแบ่งแยกโปแลนด์
พระเจ้าฟรีดริชทรงเป็นผู้สนับสนุนการปกครองระบบที่มีพื้นฐานมาจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรม ทรงติดต่อสื่อสารกับนักปรัชญาวอลแตร์เป็นเวลากว่าห้าสิบปีและมีความสนิทสนมกันมาก แต่ในขณะเดียวกันความสัมพันธ์ก็เต็มไปด้วยความขัดแย้งโดยตลอด พระราชกรณียกิจที่สำคัญ ๆ คือการปรับปรุงระบบการบริหารราชการและข้าราชการ และยังทรงสนับสนุนเสรีในการนับถือศาสนา  ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปินและนักปรัชญา  เมื่อสิ้นพระชนม์ร่างของพระองค์ถูกฝังอยู่ที่พระราชวังที่โปรดปรานที่พระราชวังซ็องซูซีที่เมืองพ็อทซ์ดัม ภายหลังการสวรรคต บัลลังก์ตกไปเป็นของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 ผู้มีศักด์เป็นหลานลุง เนื่องจากพระองค์เองไม่มีพระราชโอรส
พระเจ้าฟรีดริชถือเป็นแบบอย่างของฮิตเลอร์ ฮิตเลอร์เทิดทูนพระองค์มากและมักนำตัวเองไปเปรียบกับพระเจ้าฟรีดริชอยู่เสมอ ฮิตเลอร์นำพระรูปเหมือนที่วาดโดยอันโทน กราฟ แขวนไว้ในห้องที่ฟือเรอร์บุงเคอร์ ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ฮิตเลอร์เคยเหม่อมองพระรูปอย่างอาวรณ์ตามบันทึกของโรคุส มิสช์
พระประวัติเบื้องต้น

พระองค์เสด็จพระราชสมภพที่กรุงเบอร์ลิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย เมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1712 ทรงได้รับการตั้งพระนามว่า ฟรีดริช โดยไม่มีชื่อกลางและสร้อย ทรงเป็นพระราชโอรสในเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม (พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 ในกาลต่อมา) กับพระนางโซฟี โดโรเทอา พระราชบิดาซึ่งทรงเป็น "กษัตริย์การทหาร" ทรงเสริมสร้างกองกำลังทัพปรัสเซียที่แข็งแกร่ง พระราชบิดามีกิตติศัพท์ว่าเป็นผู้ที่เข้มงวดและอารมณ์ร้าย กล่าวกันว่าบางครั้งจะทรงใช้ไม้เท้าตีคนหรือทรงเตะสตรีตามถนน แต่พระมเหสีกลับมีพระอัทธยาศัยตรงกันข้าม ทรงมีกิริยาดีและเป็นผู้มีการศึกษาดี พระบิดาของพระนางโซฟี โดโรเทอาคือเจ้าชายเกออร์คแห่งแห่งฮันโนเฟอร์ และเป็นรัชทายาทของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ ต่อมาเมื่อพระราชินีนาถแอนน์สวรรคต เจ้าชายเกออร์คก็ทรงขึ้นครองราชย์ในอังกฤษเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ เมื่อปี ค.ศ. 1714
การประสูติของเจ้าชายฟรีดริชสร้างความดีพระทัยแก่พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 พระอัยยิกาเป็นอันมาก เนื่องจากพระนัดดาสององค์แรกสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังพระเยาว์ มกุฎราชกุมารฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม มีพระประสงค์ให้พระโอรสและธิดาได้รับการศึกษาอย่างสามัญชน ด้วยเหตุนี้ เจ้าชายฟรีดริชจึงทรงได้รับการศึกษาจากมาดามมงท์เบลล์ สตรีชาวฝรั่งเศสผู้ที่ต่อมาเป็นมาดามเดอโรคูล  และฟรีดริชที่ 2 เองก็มีพระประสงค์ให้การศึกษาต่อพระโอรสและธิดาของพระองค์เองในอนาคต  มาดามเดอโรคูลเป็นอูเกอโน (Huguenots) หรือชาวฝรั่งเศสผู้ที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ซึ่งอาจจะทำให้มีอิทธิพลต่อฟรีดริชในการเข้าใจในความแตกต่างของแต่ละบุคคลในการนับถือศาสนาก็ได้ ขณะที่ทรงศึกษาเล่าเรียนทรงเรียนภาษาฝรั่งเศสพร้อมกับภาษาเยอรมัน
พระองค์ทรงศึกษามาในทางลัทธิคาลวิน แต่ทรงมีความระแวงว่ามิได้เป็นผู้ได้รับเลือกจริง และเพื่อเป็นการเลี่ยงปัญหาของความรู้สึกนั้น จึงทรงสั่งมิให้สอนพระโอรสเกี่ยวกับแนวคิดเทวลิขิต พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 เอง ไม่ทรงเคร่งครัดเรื่องศาสนาแต่ทรงนับถือลัทธิคาลวิน แม้ว่าจะขัดกับพระประสงค์ของพระบิดาก็ตาม แต่ไม่เป็นที่ทราบที่ทรงทำเช่นนั้นเป็นการทำเพื่อประท้วงพระราชบิดาหรือเป็นการที่มีความศรัทธาด้วยพระทัยจริงของพระองค์เอง
กษัตริย์ปรัสเซีย

ก่อนที่พระเจ้าฟรีดริชจะขึ้นครองราชย์นักปรัชญาฌ็อง เลอ รง ดาล็องแบร์ (Jean le Rond d'Alembert) กล่าวกับพระองค์ว่า “นักปรัชญาและนักการศึกษาทั้งแผ่นดินต่างพากันเฝ้ามองพระองค์ เพราะเห็นว่าพระองค์จะเป็นผู้นำในการปกครองตามแผนของพวกเขา” แต่ปรัชญาการปกครองแตกต่างกับความเป็นจริงของสถานะการณ์ทางการเมือง เมื่อพระเจ้าฟรีดริชขึ้นครองราชย์ในฐานะ “พระมหากษัตริย์แห่งปรัสเซีย” ในปี ค.ศ. 1740 ปรัสเซียประกอบด้วยแคว้นเล็กแคว้นน้อยรวมทั้งแคว้นคลีฟส์, แคว้นมาร์ค, และเรเวนสเบิร์กทางตะวันตกของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์; แคว้นบรันเดินบวร์ค, แคว้นวอร์พอมเมิร์น, และ ฟาร์เทอร์พอมเมอราเนียทางตะวันออกของอาณาจักร; และอดีตแคว้นปรัสเซียนอกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ใกล้พรมแดนของจักรภพโปแลนด์-ลิธูเอเนีย ทรงใช้พระนามว่า “พระเจ้าแผ่นดินในปรัสเซีย” เพราะเป็นดินแดนที่เป็นของปรัสเซียทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1772 จึงทรงประกาศพระองค์เองได้ว่าเป็น “พระเจ้าแผ่นดินแห่งปรัสเซีย” เมื่อทรงรวมแคว้นต่างๆ เข้าเป็นอาณาจักรปรัสเซีย
กษัตริย์ปรัสเซีย > การปรับปรุงบ้านเมืองให้ทันสมัย

พระเจ้าฟรีดริชทรงเปลี่ยนสภาพปรัสเซียจากประเทศที่ล้าหลังมาเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจและการเมืองที่มั่นคง การยึดดินแดนไซลีเชียเป็นการเพิ่มดินแดนที่มีวัตถุดิบสำหรับการอุตสาหกรรมให้แก่ปรัสเซีย ทรงปกป้องการอุตสาหกรรมด้วยการตั้งภาษีที่สูงและส่งเสริมระบบการค้าภายใน ทรงขุดคลองรวมทั้งคลองระหว่างแม่น้ำวิสทูราและโอเดอร์, ที่ใดที่เป็นที่หนองก็ทรงสั่งให้ถมและแปรสภาพเพื่อให้เป็นที่ทำการเพาะปลูกได้, ทรงส่งเสริมให้มีการปลูกพืชพันธ์ใหม่เช่นมันฝรั่งและหัวเทอร์นิพเป็นต้น
พระเจ้าฟรีดริชทรงเห็นว่าการแปรสภาพที่ดินที่เคยเป็นหนองมาก่อนบริเวณโอเดอร์ว่าเป็นดินแดนที่ได้มาอย่างสันติภาพ ด้วยความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญชาวฝรั่งเศสพระเจ้าฟรีดริชทรงจัดระบบการเก็บ  “ภาษีอากรทางอ้อม” (indirect taxes) เพื่อให้รัฐบาลมีรายได้เพิ่มขึ้นนอกไปจากภาษีทางตรง  พระเจ้าฟรีดริชทรงจ้างโยฮันน์ เอิร์นส ก็อทซเคาว์สกีเพื่อส่งเสริมโฆษณาทางการค้าและเพื่อแข่งกับฝรั่งเศสรวมทั้งการเพิ่มลูกจ้างโรงงานทำไหมขึ้นเป็น 1,500 คน นอกจากนั้นยังทรงทำตามคำแนะนำในการเก็บค่าธรรมเนียมต่างๆ และการจำกัดการนำสินค้าเข้า ในปี ค.ศ. 1763 เมื่อก็อทซเคาว์สกีล้มละลายระหว่างสมัยเศรษฐกิจล้มเหลวของยุโรปที่เริ่มที่อัมสเตอร์ดัม พระเจ้าฟรีดริชทรงซื้อโรงงานเครื่องกระเบื้อง KPM ของก็อทซเคาว์สกีแต่ไม่ทรงยอมซึ้อภาพเขียน
ในรัชสมัยของพระเจ้าฟรีดริชผลของสงครามเจ็ดปีและการได้ดินแดนไซลีเชียมีผลต่อการเศรษฐกิจของปรัสเซีย การหมุนเวียนของเงินที่ลดค่าลงทำให้ราคาสินค้าสูงขึ้น เพื่อการวางค่าของเงินใหม่ทรงเสนอกฤษฏีกาการผลิตเหรียญกษาปณ์ปี ค.ศ. 1763 ซึ่งทำให้ค่าของเงินคงตัวขึ้นและเป็นที่ยอมรับกันในการจ่ายค่าภาษีให้เท่ากับค่าของเงินก่อนสงคราม วิธีการปฏิรูปค่าของเงินของพระเจ้าฟรีดริชมีผลให้ประมุขของยุโรปต่างๆ หันมาใช้วิธีของพระองค์ในการแก้ปัญหาเศรษฐกิจในประเทศของตนเอง ซึ่งเป็นผลทำให้เกิดการขาดแคลนเงินสำเร็จรูป
พระเจ้าฟรีดริชทรงปรับปรุงระบบราชการซึ่งจนกระทั่งปี ค.ศ. 1760 เป็นหน้าที่ของอาดัม ลุดวิก ฟอน บลูเม็นทอลรัฐมนตรีกระทรวงการสงครามและเศรษฐกิจ โยฮาคิมผู้เป็นหลานรับหน้าที่ต่อมาและเป็นรัฐมนตรีตลอดรัชสมัยของพระเจ้าฟรีดริชและต่อมา ระบบการศึกษาของปรัสเซียถือกันว่าเป็นระบบการศึกษาที่ดีที่สุดในยุโรป นอกจากนั้นยังทรงสั่งยกเลิกการลงโทษโดยการทรมาน
กษัตริย์ปรัสเซีย > เสรีภาพในการนับถือศาสนา

โดยทั่วไปพระเจ้าฟริดริคทรงสนับสนุนเสรีนิยมในการนับถือศาสนารวมทั้งการอนุญาตให้พระเยซูอิดเป็นครูในไซลีเชีย, วาร์เมีย, และเน็ทซ์หลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 14ทรงสั่งหยุดยั้งลัทธินี้ พระเจ้าฟริดริคทรงมีความสนพระทัยในความเชี่ยวชาญในสาขาต่างๆ ของบุคคล ไม่ว่าจะเป็นครูเยซูอิด, ประชาชนอูเกอโนท์, พ่อค้าชาวยิว, นายธนาคาร และโดยเฉพาะผู้ที่มาจากสเปน มีพระประสงค์ที่จะผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ไปปรับปรุงบริเวณต่างในปรัสเซียในสาขาที่ทรงเห็นว่าควรจะปรับปรุง แม้พระเจ้าฟริดริคทรงมีความสามารถในทางปฏิบัติแต่ไม่ทรงอยู่เหนือความมีอคติที่ทรงมีต่อประชาชนบางกลุ่ม เช่นที่เห็นได้จากงานเขียน “Testament politique” ว่า:
ชาวยิวบริเวณพรมแดนโปแลนด์จึงมีอาชีพในการทำมาค้าขายโดยได้รับความคุ้มครองและการสนับสนุนจากพระเจ้าฟริดริคและประชาชนปรัสเซีย ความสำเร็จในการรวมชาวยิวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของสังคมโดยพระเจ้าฟริดริคจะเห็นได้จากบทบาทของเกอร์ซัน ฟอน ไบลคเรอเดอร์, นายธนาคารชาวยิวในการสนับสนุนทางการเงินให้แก่ออทโท ฟอน บิสมาร์คเพื่อช่วยในการรวมตัวของจักรวรรดิเยอรมัน
การสนับสนุนเสรีนิยมในการนับถือศาสนาของพระเจ้าฟริดริคอาจจะมีเหตุผลนอกเหนือไปจากเหตุผลทางปรัชญา แต่เป็นผลทางการเมืองเพื่อความก้าวหน้าของปรัสเซีย เพราะขณะที่ยุโรปยังจำได้ถึงการรุกรานของจักรวรรดิออตโตมันในคริสต์ศตวรรษที่ 17, พระเจ้าฟริดริคทรงกล่าวว่า “ศาสนาทุกศาสนาเท่าเทียมกันและดี และตราบเท่าที่ปฏิบัติโดยผู้มีความซื่อตรงและโดยผู้ที่ต้องการเพิ่มดินแดน, ไม่ว่าจะเป็นชาวตุรกี หรือชนนอกศาสนา, เราจะสร้างสุเหร่าและวัดให้”
กษัตริย์ปรัสเซีย > สถาปัตยกรรม

พระเจ้าฟรีดริชทรงสร้างสิ่งก่อสร้างสำคัญๆ หลายแห่งในกรุงเบอร์ลินซึ่งส่วนใหญ่ยังคงตั้งอยู่ในปัจจุบัน เช่นโรงอุปรากรเบอร์ลิน, หอสมุดหลวง (ปัจจุบันเป็นหอสมุดแห่งรัฐเบอร์ลิน), มหาวิหารเซนต์เฮ็จวิก และวังเจ้าชายเฮ็นรี (ปัจจุบันเป็นมหาวิทยาลัยฮัมโบลท์แห่งเบอร์ลิน)  แต่พระองค์ทรงชอบใช้เวลาที่พระราชวังฤดูร้อนที่พ็อทซ์ดัมมากกว่า ซึ่งเป็นที่ทรงสร้างวังซองส์ซูซิซึ่งเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของสถาปัตยกรรมโรโคโคแบบทางเหนือของเยอรมัน “Sanssouci” แปลมาจากภาษาฝรั่งเศสว่า “ไกลกังวล” เป็นที่ที่ทรงใช้หลบพระองค์จากสังคม
กษัตริย์ปรัสเซีย > ดนตรี, ศิลปะ และการศึกษา

พระเจ้าฟรีดริชทรงเป็นนักขลุ่ยที่มีพรสวรรค์ ทรงเขียนดนตรีโซนาตาทั้งหมดราวร้อยชิ้นสำหรับฟลุตและซิมโฟนีอีกสี่ชิ้น กล่าวกันว่าทรงเขียน “การเดินสวนสนามที่โฮเอินฟรีดแบร์ค” (Hohenfriedberger Marsch) ด้วยพระองค์เองเพื่อฉลองชัยชนะจาก “ศึกโฮเอินฟรีดแบร์ค” ในสงครามไซลีเชียครั้งที่ 2 นักดนตรีประจำราชสำนักก็มี คาร์ล ฟิลลิป เอ็มมานูเอล บาค (Carl Philip Emmanuel Bach), โยฮันน์ โยฮาคิม ควันทซ์ และฟรันซ์ เบร็นดา (Franz Benda) หลังจากโยฮันน์ เซบาสเตียน บาคเข้าเฝ้าพระเจ้าฟรีดริชเมื่อปี ค.ศ. 1747 ที่พ็อทซ์ดัมก็กลับมาเขียน “ดนตรีเทิดทูน”  (The Musical Offering)
พระเจ้าฟรีดริชเป็นพระเจ้าแผ่นดินนักปรัชญาเช่นเดียวกับจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัสแห่งจักรวรรดิโรมัน ทรงเป็นสมาชิกของสมาคม Freemasons ในปี ค.ศ. 1738 ซึ่งเป็นเวลาใกล้กับยุคภูมิปัญญา และทรงมีความชื่นชมในตัวนักคิดวอลแตร์ผู้ที่ทรงมีการติดต่อด้วยเกือบตลอดชีวิต
พระเจ้าฟรีดริชทรงเชิญให้ โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์ (Joseph-Louis Lagrange) นักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์มาทำงานที่สถาบันวิทยาศาสตร์ปรัสเซียต่อจากเลออนฮาร์ด ออยเลอร์ (Leonhard Euler) นักเขียนนักปรัชญาคนอื่นๆ ต่างก็สนใจในราชสำนักของปรัสเซียเช่น ฟรานเชสโก อัลการอตตี (Francesco Algarotti), ฌ็อง-บาติสต์ เดอ โบเย, มาร์กีแห่งอาร์ฌ็อง (Jean-Baptiste de Boyer, Marquis d'Argens), จูเลียง โอฟเฟรย์ เดอ ลา เมท์ทรี  (Julien Offray de La Mettrie) และปิแอร์ หลุยส์ โมเปอร์ทุยส์ (Pierre Louis Maupertuis) อิมมานูเอิล คานท์พิมพ์งานเขียนทางศาสนาที่เบอร์ลินซึ่งเป็นงานที่พิมพ์ที่อื่นในยุโรปไม่ได้เพราะจะถูกสั่งห้าม
นอกจากภาษาเยอรมันซึ่งเป็นภาษาแม่แล้วพระเจ้าฟรีดริชยังทรงพูดภาษาอังกฤษ, ฝรั่งเศส, สเปน, โปรตุเกส และ อิตาเลียนได้ด้วย นอกจากนั้นยังทรงเข้าใจภาษาละติน, ภาษากรีกทั้งสมัยโบราณและสมัยใหม่ และภาษาฮิบรู  แต่ทางวัฒนธรรมโปรดวัฒนธรรมฝรั่งเศส และไม่โปรดภาษาเยอรมันซึ่งรวมไปทั้งวรรณคดีและวัฒนธรรมของเยอรมันด้วย ทรงอธิบายกับนักเขียนชาวเยอรมันว่าการเขียนภาษาเยอรมันเต็มไปด้วยการใช้ “วงเล็บซ้อนวงเล็บ, และมักจะพบคำกิริยาตอนล่างสุดของหน้าซึ่งทั้งประโยคต้องขึ้นอยู่กับคำนั้น” คำวิจารณ์ของพระองค์ทำให้นักเขียนเยอรมันพยายามสร้างความประทับใจให้พระองค์โดยการเขียนวรรณกรรมในภาษาเยอรมันเพื่อพิสูจน์คุณค่าของภาษา นักรัฐศาสตร์หลายคนรวมทั้งไฮนริช ฟรีดริช คาร์ล ไรคสฟรายแฮร์ ฟอน และ ซุม ชไตน์ (Heinrich Friedrich Karl Reichsfreiherr vom und zum Stein) ได้รับแรงบันดาลใจจากความสามารถในการเป็นรัฐบุรุษของพระเจ้าฟรีดริช โยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเทเขียนสดุดีพระเจ้าฟรีดริชระหว่างที่ไปเยี่ยมสตราสเบิร์กว่า:
กษัตริย์ปรัสเซีย > บั้นปลาย

ในบั้นปลายของชีวิตพระเจ้าฟรีดริชกลายเป็นผู้อยู่อย่างสันโดษมากขึ้น ในแวดวงพระสหายที่ซองซูซีก็เสียชีวิตกันไปแต่ก็มิได้ทรงหาใครแทน และเมื่อมีพระชนมายุมากขึ้นก็ยิ่งทรงมองเห็นข้อเสียของระบบต่างๆ มากขึ้นซึ่งทำให้เสนาบดีและผู้รับใช้มีความอัดอั้นตันใจ ประชาชนชาวเบอร์ลินก็จะพากันมาชื่นชมถวายพระพรเมื่อเสด็จออกไปชนบท แต่พระเจ้าฟรีดริชก็มิได้มีความยินดียินร้ายกับความรู้สึกชื่นชมของประสกนิกรเท่าใดนัก ทรงหันมาให้ความสนใจต่อสุนัขเกรย์ฮาวนด์ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงแทนที่ และทรงเรียกสุนัขของพระองค์เป็นการล้อเลียนว่าเป็น “มาควิสเดอ ปองปาดูร์” ของพระองค์ ซึ่งถอดมาจากมาดาม เดอ ปองปาดูร์ พระเจ้าฟรีดริชสิ้นพระชนม์บนพระเก้าอี้ในห้องทรงพระอักษรที่วังซองส์ซูซีเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1786
พระเจ้าฟรีดริชมีพระประสงค์ที่จะให้ฝังร่างของพระองค์ใกล้กับสุนัขเกรย์ฮาวนด์บนเนินไร่องุ่นภายในบริเวณวังซองส์ซูซี แต่พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2พระนัดดากลับทรงสั่งให้ตั้งไว้ใกล้กับที่เก็บพระศพของพระราชบิดาที่วัดที่พ็อทซ์ดัมแทนที่  ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2แท่นที่ฝังพระศพของทั้งพระเจ้าฟรีดริช และพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 ถูกย้ายไปไว้ในหลุมหลบภัยใต้ดิน และต่อมาในเหมืองใต้ดินใกล้เมืองเบิร์นโรดเพื่อป้องกันจากการถูกระเบิด ในปี ค.ศ. 1945 กองทัพสหรัฐย้ายพระศพไปวัดอลิสซาเบ็ธที่มาร์เบิร์ก และต่อมาที่ปราสาทโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นใกล้เมืองเฮ็คคิงเง็น  หลังจากการรวมตัวระหว่างเยอรมนีตะวันออกและตะวันตก ร่างของพระเจ้าฟรีดริชก็ถูกไปฝังที่มอโซเลียมไคเซอร์ฟรีดริชในเชิร์ชออฟพีสที่วังซองส์ซูซี
ในโอกาสครบรอบสองร้อยห้าปีของการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าฟรีดริชก็มีการถกเถียงกันอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์ถึงความเหมาะสมว่าควรจะจัดเป็นงานของประชาชนหรือไม่ โดยเฉพาะในการที่ทรงเป็นกษัตริย์ที่มีส่วนก่อสงครามหลายครั้งและทรงมาถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ทั้งโดยนาซีเยอรมนีและโดยประเทศเยอรมนีตะวันออกต่อมา  แต่ถึงจะมีการประท้วงบ้างแต่เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1991 โลงพระศพของพระเจ้าฟรีดริชคลุมด้วยธงปรัสเซียพร้อมด้วยกองทหารเกียรติยศก็ได้ตั้งให้ประชาชนเข้าถวายการสักการะที่วังซองส์ซูซี  ตกกลางคืน ร่างของพระองค์ก็ถูกนำไปฝังบนเนินไร่องุ่นภายในบริเวณวังซองซูซีตามพระราชประสงค์สุดท้ายโดยปราศจากพิธีรีตองและภายในเวลากลางคืน -- “... Im übrigen will ich, was meine Person anbetrifft, in Sans Souci beigesetzt werden, ohne Prunk, ohne Pomp und bei Nacht...” (ค.ศ. 1757)
ในช่วงใกล้สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป ฮิตเลอร์ได้สั่งการให้นำหีบพระศพของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช รวมถึงโลงพระศพของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 พระราชบิดา ไปซ่อนไว้ในเหมืองเกลือเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกทำลาย ในปีค.ศ. 1953 โลงพระศพของพระองค์และพระราชบิดาถูกย้ายไปประทับที่ปราสาทโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
มรดก

พระเจ้าฟรีดริชเป็นรัฐบุรุษของเยอรมนีและทางตอนเหนือของยุโรปผู้เต็มไปด้วยความขัดแย้ง  ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อความคิดทางชาตินิยมแบบโรแมนติคเป็นที่นิยมกันในเยอรมนีพระเจ้าฟรีดริชก็เป็นที่ชื่นชมของของนักชาตินิยม  ในคริสต์ศตวรรษที่  20 พระเจ้าฟรีดริชก็ถูกกล่าวว่าเป็นผู้มาก่อนการสร้างความแข็งแกร่งทางทหารของเยอรมนีและปรัสเซียซึ่งเป็นแรงบันดาลใจของ ออทโท ฟอน บิสมาร์คในการรวมตัวของจักรวรรดิเยอรมัน และ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในการขยายอำนาจของเยอรมนีระหว่างก่อนหน้าและสงครามโลกครั้งที่สอง
พระองค์ไม่ทรงเหมือนพระมหากษัตริย์ในสมัยเดียวกันเพราะไม่ทรงเชื่อในทฤษฎีที่ว่าอำนาจของพระมหากษัตริย์เป็น  “อำนาจจากพระเจ้าในการเป็นกษัตริย์” Divine Right of Kings ซึ่งเป็นทฤษฎีสนับสนุนอำนาจสูงสุดของพระเจ้าแผ่นดิน และไม่ทรงนิยมเสื้อผ้าสมัยนิยมของฝรั่งเศสระหว่างปี ค.ศ. 1750 ถึงปี ค.ศ. 1795 ที่ออกไปทางหรูหราเกินเลย แต่มักจะทรงเครื่องแบบทหารเก่าๆ แทนที่  ทรงเชื่อว่ามงกุฏเป็นหมวกที่กันฝนไม่ได้ และทรงเรียกพระองค์เองว่าเป็น “คนรับใช้หมายเลขหนึ่งของรัฐ” แต่จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา ทรงเรียกพระเจ้าฟรีดริชว่า “the evil man in Sans Souci” สงครามกับออสเตรียทำให้จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์อ่อนแอลงแต่กลับเพิ่มดินแดนและความมีหน้ามีตาให้แก่ปรัสเซียซึ่งกลายมาเป็นปัจจัยสำคัญในการการรวมชาติเยอรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยบิสมาร์ค พระเจ้าฟรีดริชเป็นทั้งนักปรัชญาผู้ปราดเปรื่องและขณะเดียวกันก็เป็นนักการทหารที่ไม่มีความปราณี  พระเจ้าฟรีดริชทรงเป็นผู้ที่ทำให้ราชอาณาจักรปรัสเซียซึ่งเดิมเป็นอาณาจักรที่ไม่มีความสำคัญเท่าใดให้กลายมาเป็นมหาอำนาจหนึ่งของยุโรปโดยการปฏิรูป, สงครามและการยึดดินแดนจากโปแลนด์
ทอมัส แบบบิงตัน มาคอเลย์ (Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay) กวีชาวอังกฤษกล่าวถึงพระเจ้าฟรีดริชว่า:
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรปรัสเซีย
ปรัสเซีย
จักรภพโปแลนด์-ลิธูเอเนีย
ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
มหาราช
วอลแตร์
ยุคภูมิปัญญา
จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา
สงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย
ฟินิเชีย

ฟินิเชีย (อังกฤษ: Phoenicia) เป็นเซเมติกสาขาหนึ่ง อพยพมาจากทะเลทรายอาหรับ เมื่อประมาณ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล เข้ามาตั้งหลักแหล่งในบริเวณตะวันตกของทวีปเอเชียบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ได้ชื่อว่าเป็นกลุ่มปัญญาชนของเอเชียตะวันตก สร้างเมืองสำคัญ ๆ เช่น ไทร์ ไซดอน ไบบลอส เป็นพวกที่ร่ำรวย มีชื่อเสียงทางด้านการเดินเรือและค้าขาย มีการตั้งอาณานิคมในส่วนอื่น ๆ เช่น กาดิซในสเปน คาร์เทจทางตอนเหนือของแอฟริกา
มรดกชิ้นสำคัญของชาวฟินิเชียคือ ตัวอักษร ซึ่งกรีกและลาตินใช้เป็นแบบในการสร้างตัวอักษรของตนในสมัยต่อมา ตัวอักษรในยุโรปปัจจุบันก็มาจากตัวอักษรเหล่านี้
ดูเพิ่ม

อักษรฟินิเชีย
มุขมนตรีประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน

| มุขมนตรี ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน |
| --- | --- |
ธงประชาคม
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน อ็อลลิเวอร์ พาช ตั้งแต่ 30 มิถุนายน 2014
วาระ: 5 ปี
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: บรูโน ฟันยูล
สถาปนา: 1984
มุขมนตรีประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน (เยอรมัน: Ministerpräsident der deutschsprachigen Gemeinschaft) เป็นผู้นำฝ่ายบริหารในรัฐบาลประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียม
รายชื่อมุขมนตรี

| ลำดับที่ | ชื่อ (เกิด–ถึงแก่กรรม) | วาระ> เริ่มต้น | วาระ> สิ้นสุด | วาระ> รวมระยะเวลา | พรรค |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | บรูโน ฟันยูล (1936– ) | 30 มกราคม 1984 | 11 พฤศจิกายน 1986 | 2 ปี 285 วัน | พรรคเพื่อเสรีภาพและความก้าวหน้า |
| 2 | โยเซ็ฟ มาไรเทอ (1949–2021) | 11 พฤศจิกายน 1986 | 6 กรกฎาคม 1999 | 14 ปี 238 วัน | พรรคสังคมคริสเตียน |
| 3 | คาร์ล-ไฮนทซ์ ลัมแบทซ์ (1952– ) | 6 กรกฎาคม  1999 | 30 มิถุนายน 2014 | 14 ปี 358 วัน | พรรคสังคมนิยม |
| 4 | อ็อลลิเวอร์ พาช (1971– ) | 30 มิถุนายน 2014 | 29 พฤษภาคม 2019 | 10 ปี 130 วัน | โพรเดเก |
| 4 | อ็อลลิเวอร์ พาช (1971– ) | 29 พฤษภาคม 2019 | ปัจจุบัน | 10 ปี 130 วัน | โพรเดเก |
ดูเพิ่ม

ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียม
รัฐบาลประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
สภาประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
มุขมนตรีประชาคมฝรั่งเศส
มุขมนตรีฟลานเดอส์
มาร์โค ร็อยส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ร็อยส์กับทีมชาติเยอรมนีในปี ค.ศ. 2012
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์โค ร็อยส์
วันเกิด:   (1989-05-31) 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  ดอร์ทมุนท์ เยอรมนีตะวันตก
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก / ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แอลเอ แกลักซี
หมายเลข:  18
สโมสรเยาวชน
1994–1996:  พ็อสท์ เอ็สเฟา ดอร์ทมุนท์
1996–2006:  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
2006–2008:  ร็อทไวส์อาเลิน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2008 |  ร็อทไวส์อาเลิน 2 |  6 |  (3) |
| 2007–2009 |  ร็อทไวส์อาเลิน |  43 |  (5) |
| 2009–2012 |  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค |  97 |  (36) |
| 2012–2024 |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ |  294 |  (120) |
| 2024– |  แอลเอ แกลักซี |  0 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2009 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 21 ปี |  2 |  (0) |
| 2011–2021 |  เยอรมนี |  48 |  (15) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 2 มิถุนายน 2024
มาร์โค ร็อยส์ (เยอรมัน: Marco Reus, ออกเสียง: [ˈmaɐ̯koː ˈʁɔʏ̯s]; เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและปีก ปัจจุบันลงเล่นให้กับแอลเอ แกลักซีในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ร็อยส์ถือว่าเป็นนักเตะเยอรมนีที่มีความเร็วและการเลี้ยงบอลหลบคู่ต่อสู้ กับมีทักษะกับเทคนิคเฉพาะตัวที่สามารถหลอกคู่ต่อสู้ได้ดีเยี่ยม
เกียรติประวัติ

โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2016–17, 202021; รองชนะเลิศ: 2013–14, 2014–15, 2015–16
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ: 2013, 2014, 2019
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รองชนะเลิศ: 2012–13, 2023–24
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

นักฟุตบอลเยอรมนียอดเยี่ยมประจำปี: 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

German national team profile เก็บถาวร 2013-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
Marco Reus เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
Marco Reus at transfermarkt.de (เยอรมัน)
มาร์โค ร็อยส์ ที่ National-Football-Teams.com
Marco Reus – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
สถิติของ Marco Reus ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์  |
| --- | --- |
 1 โคเบิล  2 โมเรย์  4 Coulibaly  5 Zagadou  7 เรย์นา  8 ดาฮูด  10 แซนโช  11 ร็อยส์ (c)  13 กึไรรู  14 Schulz  15 ฮุมเมิลส์  16 อาคันจี  18 มูกอโก  19 บรันท์  20 ซาบิทเซอร์  21 Malen  23 จัน  24 เมอนีเย  25 Unbehaun  27 Tigges  28 วิตแซล  29 ชเม็ลท์เซอร์  30 Passlack  32 Kamara  34 Pongračić  35 Hitz  36 Rothe  38 เบือร์คี  39 Wolf  42 Gürpüz  46 พาชาลิช  47 Papadopoulos  ผู้จัดการ: แตร์ซิช 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเยอรมนี – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 น็อยเออร์ (c)  2 พลัทเทินฮาร์ท  3 เฮ็คทอร์  4 กินเทอร์  5 ฮุมเมิลส์  6 เคดีรา  7 ดรัคส์เลอร์  8 โครส  9 แวร์เนอร์  10 เออซิล  11 ร็อยส์  12 ทรัพพ์  13 มึลเลอร์  14 โกเร็ทซ์คา  15 ซือเลอ  16 รือดีเกอร์  17 โบอาเท็ง  18 คิมมิช  19 รูดี  20 บรันท์  21 กึนโดอัน  22 แทร์ สเตเกิน  23 ก็อมเม็ส  ผู้ฝึกสอน: เลิฟ  |  1 น็อยเออร์ (c)  2 พลัทเทินฮาร์ท  3 เฮ็คทอร์  4 กินเทอร์  5 ฮุมเมิลส์  6 เคดีรา  7 ดรัคส์เลอร์  8 โครส  9 แวร์เนอร์  10 เออซิล  11 ร็อยส์  12 ทรัพพ์  13 มึลเลอร์  14 โกเร็ทซ์คา  15 ซือเลอ  16 รือดีเกอร์  17 โบอาเท็ง  18 คิมมิช  19 รูดี  20 บรันท์  21 กึนโดอัน  22 แทร์ สเตเกิน  23 ก็อมเม็ส  ผู้ฝึกสอน: เลิฟ  |  |