stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ
แหล่งข้อมูลอื่น

Sahaba.net: Sa`d ibn Abî Waqâs[ลิงก์เสีย]
https://web.archive.org/web/20051031062214/http://www.alinaam.org.za/fazaail/umar.html
http://www.muslimaccess.com/sunnah/seerah/10a.htm
ธนูของซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ ในพิพิธภัณฑ์รถไฟฮิญาซ
พระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซสแห่งปัมโปลนา

| ฟอร์ตูน> กษัตริย์แห่งปัมโปลนา |
| --- | --- |
ครองราชย์: ค.ศ. 870/882–905
ก่อนหน้า: การ์ซิอา อิญญิเกวซ
ถัดไป: ซันโช การ์เซส

สวรรคต: ค.ศ. 922 อารามเลย์เร
ฝังพระศพ: อารามเลย์เร
ชายา: ออเรีย
พระราชบุตร 4 พระองค์...: โอนเนกา ฟอร์ตูเนซ
ราชวงศ์: ราชวงศ์อิญญิเกวซ
พระราชบิดา: การ์ซิอา อิญญิเกวซ
พระราชมารดา: อูร์รากา
ฟอร์ตูน การ์เซส (สเปน: Fortún Garcés, บาสก์: Orti Gartzez) หรือ ผู้มีตาเดียว (สเปน: el Tuerto) หรือ ผู้เป็นพระ (สเปน: el Monje) เป็นกษัตริย์แห่งปัมโปลนาตั้งแต่ ค.ศ. 882 ถึง ค.ศ. 902 ทรงปรากฏในบันทึกภาษาอาหรับในชื่อ ฟัรตูน อิบน์ ฆ็อรซียะฮ์ (อาหรับ: فرتون بن غرسية) ทรงเป็นพระโอรสคนโตของพระเจ้าการ์ซิอา อิญญิเกวซ และเป็นพระนัดดาของพระเจ้าอิญญิโก อาริสตา ปฐมกษัตริย์แห่งปัมโปลนา ทรงครองราชย์เป็นเวลา 30 ปี พระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซสเป็นกษัตริย์คนสุดท้ายของราชวงศ์อิญญิเกวซ
พระราชประวัติ

วันเสด็จพระราชสมภพของพระเจ้าฟอร์ตูนไม่เป็นที่รู้ ทรงเป็นพระโอรสคนโตของพระเจ้าการ์ซิอา อิญญิเกวซ กษัตริย์แห่งปัมโปลนากับหญิงนามว่าอูร์รากา ซึ่งอาจจะเป็นหลานสาวของมูซา อิบน์ มูซา อัลเกาะซะวี ผู้นำตระกูลบะนูเกาะซี ข้อมูลช่วงต้นชีวิตของพระองค์มีไม่มาก
พระเจ้าการ์ซิอา อิญญิเกวซมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชอาณาจักรอัสตูเรียส ทรงตีตัวออกห่างจากราชวงศ์บะนูเกาะซีที่ปกครองดินแดนใกล้กับแม่น้ำเอโบร พระองค์เข้าไปพัวพันในความขัดแย้งกับกองทัพมุสลิมของบะนูเกาะซี และเอมีร์มุฮัมมัดที่ 1 แห่งกอร์โดบาที่บุกปัมโปลนาในปี ค.ศ. 860 และจับกุมตัวฟอร์ตูนได้ในมิลาโกร พร้อมกับออนเนกา ฟอร์ตูเนซ พระธิดาของพระองค์ ทั้งคู่ถูกจับไปเป็นตัวประกันในกอร์โดบา มุฮัมมัด อิบน์ ลูบบ์ วาลีแห่งซาราโกซาปิดล้อมทำลายปราสาทไอบาร์ ส่งผลให้พระเจ้าการ์ซิอา อิญญิเกวซสิ้นพระชนม์ หลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ ฟอร์ตูน การ์เซสได้รับอนุญาตให้กลับไปปัมโปลเพื่อรับตำแหน่งเป็นกษัตริย์ พระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซสครองราชย์ด้วยนโยบายทางการเมืองที่ปรับให้เป็นไปตามความต้องการของตระกูลบะนูเกาะซี สร้างความขุ่นเคืองให้แก่ขุนนางปัมโปลนา พระองค์เกษียณตัวเข้าอารามเลย์เรอยู่บ่อยครั้ง
การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 905 เมื่อซันโช การ์เซสได้รับเลือกจากขุนนางปัมโปลนาให้มาเป็นกษัตริย์แทนที่พระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซส เหตุผลที่ซ้อนอยู่เบื้องหลังการตัดสินใจครั้งนี้คือความเกรียงไกรด้านการทหารของซันโช การ์เซสและการสนับสนุนจากบุคคลสำคัญ อาทิ ไรมุนโดที่ 1 เคานต์แห่งปายาร์สและริบาโกร์ซา, กาลินโด อัซนาเรซที่ 2 เคานต์แห่งอารากอน และพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 แห่งอัสตูเรียส
พระเจ้าฟอร์ตูนเกษียณตัวเข้าอารามเลย์เรอย่างถาวรใน ค.ศ. 905 ทรงสิ้นพระชนม์ในอารามดังกล่าวใน ค.ศ. 922
การสมรสและผู้สืบสายเลือด

ฟอร์ตูนแต่งงานกับออเรีย ซึ่งต้นกำเนิดที่ไม่มีหลักฐานยืนยันทำให้เกิดการคาดการณ์ที่ขัดแย้งกัน Códice de Roda ระบุว่าทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน ดังนี้:
อิญญิโก ฟอร์ตูเนซ สมรสกับซันชา การ์เซส ธิดาในการ์ซิอา ฆิเมเนซแห่งปัมโปลนาและ 'กบฏแห่งซันโกซา' ของโอเนกกา
อัซนาร์ ฟอร์ตูเนซ มีข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์น้อยมาก
เบลัสโก ฟอร์ตูเนซ มีพระโอรสธิดา 3 พระองค์: ฆิเมนา ภรรยาของอิญญิโก การ์เซส โอรสแห่งการ์ซิอา ฆิเมเนซแห่งปัมโปลนา
โลเป ฟอร์ตูเนซ
ออนเนกา ฟอร์ตูเนซ Códice de Roda ระบุว่า ตอนแรกสมรสกับอับดุลลอฮ์แห่งกอร์โดบา ภายหลังสมรสกับอัซนาร์ ซันเชสแห่งลาร์ราอุน โดยมีพระโอรสธิดา 3 พระองค์ รวมถึงพระราชินีโตดากับซันชาแห่งปัมโปลนา อย่างไรก็ตาม มีผู้ตั้งคำถามถึงลำดับการสมรสของออนเนกา โดยระบุว่าพระธิดาของฟอร์ตูนคือออนเนกาสมรสกับอับดุลลอฮ์
ข้อมูล

Cañada Juste, Alberto (2013). "Doña Onneca, una princesa vascona en la corte de los emires cordobeses" (PDF). Príncipe de Viana (ภาษาสเปน). Gobierno de Navarra (258 (Separata)): 481–501. ISSN 0032-8472.
Collins, Roger (2012). Caliphs and Kings: Spain, 796-1031. Blackwell publishing.
Kosto, Adam J. (2017). "Aragon and the Catalan Counties Before the Union".  ใน Sabaté, Flocel (บ.ก.). The Crown of Aragon: A Singular Mediterranean Empire. Brill. pp. 70–91.
Martínez Díez, Gonzalo (2007). Sancho III el Mayor Rey de Pamplona, Rex Ibericus (ภาษาสเปน). Madrid: Marcial Pons Historia. ISBN 978-84-96467-47-7.
Rei, António (2011–2012). "Descendência Hispânica do Profeta do Islão: Exploração de Algumas Linhas Primárias". Armas e Troféus (ภาษาโปรตุเกส). Instituto Português de Heráldica.
Salazar y Acha, Jaime de (2006). "Urraca. Un nombre egregio en la onomástica altomedieval". En la España medieval (ภาษาสเปน) (1): 29–48. ISSN 0214-3038.
Settipani, Christian (2004). La noblesse du midi carolingien: études sur quelques grandes familles d'Aquitaine et du Languedoc du IXe siècle (ภาษาฝรั่งเศส). Oxford Univ. Unit for Prosopographical Research. ISBN 9781900934046.
Menéndez Pidal, Ramón (1999). Historia de España, Tomo VII, Vol. 2, La España Cristiana de los Siglos VIII al IX (718 - 1035). Los Núcleos Pireneicos, Navarra, Aragón, Cataluña (ภาษาสเปน). Madrid: Editorial Espasa-Calpe SA. ISBN 84-239-8913-5.
สุสานบรรพชนกษัตริย์ในอารามเลย์เร
เจสซี

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล บิดาของดาวิดกษัตริย์แห่งอิสราเอล
| เจสซี |
| --- | --- |
รายละเอียดภาพของเจสซีจากหน้าต่างกระจกสีของโบสถ์ออลเซนต์ เมืองโฮฟ เทศมณฑลซัสเซกซ์ ประเทศอังกฤษ
ผู้ชอบธรรม, บิดาของกษัตริย์ดาวิด
เมืองเกิด: เบธเลเฮม
นับถือ ใน: โรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
วันฉลอง: 29 ธันวาคม (โรมันคาทอลิก)  26 ธันวาคมและ 2 มกราคม (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์)
เจสซี (อังกฤษ: Jesse, /ˈdʒɛsi/) หรือ ยิซัย​ (อังกฤษ: Yishai; ฮีบรู: יִשַׁי – Yīšay, ใน pausa ฮีบรู: יִשָׁי – Yīšāy, มีความหมายว่า "กษัตริย์" หรือ "ของประทานของพระเจ้า"; ซีรีแอก: ܐܝܫܝ – Eshai; กรีก: Ἰεσσαί – Iessaí; ละติน: Issai, Isai, Jesse) เป็นบุคคลที่ระบุในคัมภีร์ไบเบิลในฐานะบิดาของดาวิดผู้ภายหลังขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งชาวอิสราเอล บางครั้งดาวิดถูกเรียกด้วยคำว่า "บุตรเจสซี" (Ben Yishai) บทบาทของเจสซีทั้งในฐานะบิดาของกษัตริย์ดาวิดและบรรพบุษของพระเยซูได้ถูกนำมาใช้ในงานศิลปะต่าง ๆ เช่น ต้นไม้ของเจสซีหรือในเพลงสวดสรรเสริญอย่าง "Lo, how a rose e'er blooming"
บรรณานุกรม

Balyuzi, H.M. (2000). Baháʼu'lláh, King of Glory. Oxford, UK: George Ronald. ISBN 0-85398-328-3.
Effendi, Shoghi (1944). God Passes By. Baha'i Publishing Trust. ISBN 0-87743-020-9.
แหล่งข้อมูลอื่น

Tree of Jesse Directory เก็บถาวร 2008-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Jesse" at behindthename.com
Jesse the Patriarch at the Christian Iconography web site
| ด ค กเชื้อสายของอาดัมถึงดาวิดตามคัมภีร์ฮีบรู |
| --- | --- |
การทรงสร้างถึงน้ำท่วม:  อาดัม  เสท  เอโนช  เคนัน  มาหะลาเลล  ยาเรด  เอโนค  เมธูเสลาห์  ลาเมค  โนอาห์  เชม 
ปฐมบรรพบุรุษหลังน้ำท่วม:  อารปัคชาด  เคนัน  เช-ลาห์  เอเบอร์  เปเลก  เรอู  เสรุก  นาโฮร์  เท-ราห์  อับราฮัม  อิสอัค  ยาโคบ 
เผ่ายูดาห์ถึงราชอาณาจักร:  ยูดาห์  เปเรศ  เฮสโรน  ราม  อัมมีนาดับ  นาโชน  สัลโมน  โบอาส  โอเบด  เจสซี  ดาวิด 
ชื่อในตัวเอียงปรากฏเฉพาะในฉบับเซปทัวจินต์ภาษากรีก
วัดบางโปรง

| วัดบางโปรง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เลขที่ 10 หมู่ที่ 2 ซอยบางโปรง 13  ตำบลบางโปรง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 10270
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอธิการเกษม พุทธิสาโร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางโปรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดบางโปรง ตำบลบางโปรง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 4 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 5 แปลง เนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา
ประวัติ

วัดบางโปรงสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 1912 ก่อนสมัยอยุธยาเพียงเล็กน้อย เดิมบริเวณตั้งวัด ชาวบ้านเรียกว่า บางปลง เนื่องจากสมัยที่พระเจ้าอู่ทองเสด็จตรวจราชการผ่านมาบริเวณนี้ ได้เกิดโรคระบาดส่งผลให้มีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก จึงใช้สถานที่ตรงนี้เป็นการปลงศพหรือเผาศพ ต่อมาจึงสร้างวัดขึ้น มีชื่อว่า วัดบางปลง จนเวลาผ่านเลยไป ชาวบ้านเห็นว่าชื่อ "ปลง" ทำให้นึกถึงแต่การปลงศพ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "บางโปรง"
วัดบางโปรงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ในด้านการศึกษา มีโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2494 และมีศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างแทนหลังเก่าเมื่อ พ.ศ. 2514 มีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราวพุทธประวัติ ทศชาติชาดก ฎีกาพาหุง เบญจศีล เบญจธรรม ประตูหน้าต่างแกะสลักเป็นภาพพุทธประวัติและพระประจำวัน กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 ฌาปนสถาน หอระฆัง หอปริยัติธรรม ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูป นามว่า หลวงพ่อกั่ว หน้าตักกว้าง 58 นิ้ว สูง 73 นิ้ว ปางมารวิชัย เจดีย์ 6 องค์ นอกนี้มีหลวงพ่อโสธรจำลอง หลวงพ่อโตจำลอง หลวงพ่อวัดบ้านแหลมจำลองพระศรีอารีย์และรอยพระพุทธบาทจำลอง
รายนามเจ้าอาวาส

พระอาจารย์เพิ่ม
พระอาจารย์เปลื้อง
พระอาจารย์ผัน
พระอาจารย์ฉ่อง
พระอาจารย์เคลือบ
พระใบฎีกาเทพ
พระใบฎีกาไพจิตร
พระปลัดไปล่ กนฺตวณฺโณ
พระครูภัทรสมุทรคุณ
พระอธิการเกษม พุทธิสาโร
ท่าอากาศยานนานาชาติพีร์ ฏิเกนทราชีต

ท่าอากาศยานในรัฐมณีปุระ ประเทศอินเดีย
ท่าอากาศยานนานาชาติพีร์ ฏิเกนทราชีต (อังกฤษ: Bir Tikendrajit International Airport) (IATA: IMF, ICAO: VEIM) หรือที่รู้จักกันในชื่อท่าอากาศยานอิมผาล และเดิมเรียกว่าท่าอากาศยานนานาชาติตุลิหาล เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ให้บริการเมืองอิมผาล เมืองหลวงของรัฐมณีปุระ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองไปทางทิศใต้ 7 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับสองและมีผู้ใช้บริการมากที่สุดเป็นอันดับสามในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย รองจากท่าอากาศยานนานาชาติโลกปริยะ โคปีนาถ พรทไล ในเมืองคุวาหาฏี และท่าอากาศยานมหาราชา พีร์ พิกรม ในเมืองอัครตละ ท่าอากาศยานแห่งนี้สร้างแทนที่สนามบินโกอิเรนคีเดิมในปี ค.ศ. 1959
การพัฒนา

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 การท่าอากาศยานอินเดีย (AAI) ได้ดำเนินโครงการมูลค่า 34,000 ล้านรูปี (410 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพื่อปรับปรุงท่าอากาศยานต่าง ๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ โดยจะใช้เงิน 7,200 ล้านรูปี (86 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพื่อปรับปรุงท่าอากาศยานอิมผาลเพิ่มเติม โครงการนี้รวมถึงอาคารผู้โดยสารแบบบูรณาการมูลค่า 6,000 ล้านรูปี (72 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และโครงสร้างพื้นฐานด้านการบิน เช่น ท่าจอดอากาศยานใหม่ (พื้นที่ในท่าอากาศยานที่สามารถจอด ขนถ่ายสินค้า เติมน้ำมัน ขึ้นเครื่อง หรือบำรุงรักษาเครื่องบิน) และทางขับอากาศยานเชื่อมต่อ หอควบคุมการจราจรทางอากาศ (ATC) ใหม่ และอุปกรณ์บล็อกควบคุมและเทคนิค
อาคารผู้โดยสารใหม่จะมีพื้นที่ 28,125 ตารางเมตร เพื่อรองรับผู้โดยสารในชั่วโมงเร่งด่วน 1,200 คน (ระหว่างประเทศ 200 คนและภายในประเทศ 1,000 คน) ลานจอดอากาศยานที่มีสะพานเทียบเครื่องบิน 4 แห่งและช่องจอดเครื่องบินประเภทแอร์บัส เอ321 จำนวน 8 ช่อง ทางขับอากาศยานเชื่อมต่อ 2 ทาง และหอบังคับการบิน
สายการบินและจุดหมายปลายทาง

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง   |
| --- | --- |
แอร์อินเดีย: เดลี, ฑิพรูคาร์, ดิมาปูร์, คุวาหาฏี, โกลกาตา   
แอร์อินเดียเอกซ์เพรส: เดลี, คุวาหาฏี, โกลกาตา   
อัลไลแอนซ์แอร์: ไอซอล, ดิมาปูร์, คุวาหาฏี, โกลกาตา, ศิลจร, เตซู   
อินดิโก: อัครตละ, เบงคลูรู, เดลี, ฑิพรูคาร์, คุวาหาฏี, ไฮเดอราบาด, โกลกาตา, มุมไบ, ชิลอง   
แอร์เคบีแซด: เช่าเหมาลำ: มัณฑะเลย์
สถิติ > เที่ยวบินที่มีผู้โดยสารหนาแน่นที่สุด

| อันดับ | จุดหมายปลายทาง | ความถี่ (ต่อสัปดาห์) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  คุวาหาฏี | 38 |
| 2 |  โกลกาตา | 35 |
| 3 |  อัครตละ | 7 |
| 4 |  ไอซอล | 7 |
| 5 |  เดลี | 7 |
| 6 |  ฑิพรูคาร์ | 7 |
| 7 |  ศิลจร | 7 |
| 8 |  ดิมาปูร์ | 4 |
| 9 |  ชิลอง | 3 |
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์

เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1991 เที่ยวบิน 257 ของสายการบินอินเดียนแอร์ไลน์ตกในขณะเตรียมการลงสู่สนามบิน ส่งผลให้ผู้โดยสารและลูกเรือเสียชีวิตทั้งหมด 69 คน
ระเบียงภาพ

ป้ายบอกทางสามภาษาในท่าอากาศยานแสดงเป็นภาษาเมเต (ภาษามณีปุระ) ภาษาฮินดี และภาษาอังกฤษ
ห้องดูแลเด็กในสนามบินนานาชาติอิมผาลพร้อมป้ายแสดงภาษาเมเต ภาษาฮินดี และภาษาอังกฤษ ซึ่งแสดงถึงการมีภาษาทางการหลายภาษาในอินเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Imphal Airport ที่การท่าอากาศยานอินเดีย
เอโนช

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
| เอโนช |
| --- | --- |
เอโนช (หน้าต่างกระจกสีที่อาสนวิหารลียง)
คู่สมรส: Noam 
บุตร: เคนัน บุตรชายและบุตรหญิงอีกหลายคน
บิดามารดา: เสท (บิดา)
ญาติ: อาดัม (ปู่) เอวา (ย่า) คาอิน (ลุง) อาเบล (ลุง) เอโนค (หลานลุง)
เอโนช (อังกฤษ: Enos หรือ Enosh; ฮีบรู: אֱנוֹשׁ ʾĔnōš; "mortal man"; อาหรับ: أَنُوش/يَانِش, อักษรโรมัน: Yāniš/’Anūš; กรีก: Ἐνώς Enṓs; Ge'ez: ሄኖስ/Henos) เป็นบุคคลในหนังสือปฐมกาลในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรู เป็นบุตรชายคนแรกของเสทที่อยู่ในพงศ์พันธุ์ของอาดัม เอโนชยังได้รับการกล่าวถึงในลำดับพงศ์พันธุ์ของ 1 พงศาวดาร
ในศาสนาคริสต์ เอโนชเป็นส่วนหนึ่งของลำดับพงศ์ของพระเยซูตามที่ระบุในลูกา 3:38  เอโนชยังได้รับการกล่าวถึงในศาสนาอิสลามในรวมเรื่องราวผู้พยากรณ์ยุคก่อนอิสลาม ซึ่งยกย่องเอโนชในลักษณะเดียวกัน นอกจากนี้นักประวัติศาสตร์อิสลามในยุคต้นอย่าง  Ibn Ishaq และ Ibn Hisham มักจะรวมชื่อของเอโนชไว้ในลำดับพงศ์ของนบีมุฮัมมัด (อาหรับ: ’Anūsh أَنُوش  หรือ Yānish يَانِش).
ญิดรีน

| ญิดรีน جدرين |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ญิดรีนที่ตั้งในประเทซีเรีย
พิกัด: 34°57′4″N 36°34′56″E﻿ / ﻿34.95111°N 36.58222°E﻿ / 34.95111; 36.58222
ประเทศ:  ซีเรีย
เขตผู้ว่าการ: ฮะมาฮ์
อำเภอ: ฮะมาฮ์
ตำบล: ฮิรบ์นัฟซะฮ์
ประชากร (2004)
 • ทั้งหมด: 1,215 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
City Qrya Pcode: C3061
ญิดรีน (อาหรับ: جدرين บางครั้งสะกดเป็น ญัดรีน) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าญิดรีนมีประชากร 1,215 คคตามสำมะฏน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี โดยเคยมีการบันทึกหมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านมุสลิมนิกายซุนนีใน ค.ศ. 1838
บรรณานุกรม

Robinson, E.; Smith, E. (1841). Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838. Vol. 3. Boston: Crocker & Brewster.
วัดรัตนตรัย

| วัดรัตนตรัย |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอธิการหวั่น จิรวฑฺโฒ (คุณนุ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดรัตนตรัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน อาณาเขตทิศเหนือจดชุมชนพระนครคีรี ทิศใต้จดวัดสระบัว ทิศตะวันออกจดทางสาธารณะ ทิศตะวันตกจดเชิงเขาวัง (พระนครคีรี) เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอธิการหวั่น จิรวฑฺโฒ (คุณนุ)
วัดรัตนตรัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 ได้พระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2380
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2380 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 6 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง วิหาร กว้าง 7.50 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2399 โดยหน้าบันทำเป็นรูปพานรัฐธรรมนูญที่มีแสงส่องออกมา โดยมีเครื่องหมายอุณาโลมอยู่ด้านบนและบนคัมภีร์มีการระบุปี พ.ศ. 2482 และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
นาโอมี

แม่สามีของรูธในหนังสือนางรูธ
รูธสาบานต่อนาโอมี โดย Jan Victors (ค.ศ. 1653)
นาโอมีวิงวอนรูธและโอรปาห์ให้กลับไปดินแดนโมอับ ภาพจิตรกรรมโดยวิลเลียม เบลก
นาโอมี (อังกฤษ: Naomi, Classically /ˈneɪ.oʊmaɪ, neɪˈoʊmaɪ/, colloquially /neɪˈoʊmi, ˈneɪ.oʊmi/; ฮีบรู: נָעֳמִי‎, ใหม่: Noʻomī, ไทบีเรียน: Nā‘omī) เป็นแม่สามีของรูธในหนังสือนางรูธของคัมภีร์ฮีบรู ศัพทมูลของชื่อนาโอมีนั้นไม่แน่ชัด แต่อาจมีความหมายว่า "ดี, น่ายินดี, น่ารัก, มีเสน่ห์"
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956

การแข่งขันเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 เป็นการแข่งขันกีฬาสาธิตในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 16 ที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2499 จัดขึ้นที่สนาม Melbourne Cricket Ground ซึ่งการแข่งขันกีฬาเบสบอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 35 คน จาก 2 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ออสเตรเลีย
สหรัฐ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน > ผลการแข่งขัน

| ทีม | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  สหรัฐ | 2 | 0 | 4 | 0 | 2 | 3 | 11 |
|  ออสเตรเลีย | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | 3 | 5 |
Umpire: Gunnah Mollah
วัดมณีสรรค์

| วัดมณีสรรค์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดมณีสรรค์, วัดประชุมศรัทธาราษฎร์, วัดตากแดด, วัดแก้วมณีสรรค์
ที่ตั้ง: ตำบลท่าคา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระพิธีชัยมงคล
เจ้าอาวาส: พระครูสมุทรชัยคุณ (วิชัย)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมณีสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าคา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดมณีสรรค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467 เดิมเป็นสำนักสงฆ์ตั้งอยู่กลางทุ่ง ประชาชนในแถวถิ่นนี้จัดสร้างกันขึ้นมาเอง แล้วช่วยกันทำนุบำรุง มีนายนุ่มและนางพิมพ์ ได้ถวายที่ดินของตนให้สร้างวัด ร่วมกันสร้างโบสถ์ ศาลาการเปรียญ และกุฏิ 2–3 หลัง ต่อมานายจิ๋ว ลิ้มกูล ซึ่งมีที่ดินติดต่อกับวัดได้ถวาย ให้วัดอีก 1 แปลง แล้วให้ชื่อสำนักสงฆ์นี้ว่า วัดประชุมศรัทธาราษฎร์ แต่ประชาชน เรียกกันว่า วัดตากแดด เพราะอยู่กลางทุ่งตากแดด แต่เนื่องจากมีเนื้อที่จำกัด ไม่เหมาะที่จะขยับขยาย สร้างวัดให้เจริญได้ อีกทั้งลำคลองวังเลนข้างวัดก็ตื้นเขินไปมาไม่สะดวก จึงย้ายวัดมาอยู่ที่แห่งใหม่ ซึ่งนายจิ๋ว ลิ้มกุล ถวายไว้แล้วเปลี่ยนชื่อวัดว่า วัดแก้วมณีสรรค์ เพราะพระคุณพระมณีเทพกวีมหานายก อดีตเจ้าคณะมณฑลจากวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ซึ่งเป็นญาติของนายจิ๋วมาเป็นองค์ประธานในการสร้างวัดครั้งนี้ด้วย ต่อมาเรียกชื่อใหม่ว่า "วัดมณีสรรค์"
วัดมีอาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถถึง 3 แห่ง โดยอุโบสถหลังที่ 3 มีเครื่องบนเป็นไม้สักล้วน หลังคา สองชั้น กุฏิ หอสวดมนต์ โรงครัวของวัด เรือนไม้สักทรงไทยโบราณ ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ปางมารวิชัย หล่อด้วยทองเหลือง ทำพิธีหล่อที่วัดบวรนิเวศวิหาร มีพระนามว่า พระพิธีชัยมงคล และพระประธานเก่าองค์เดิม
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

แม่แบบ:เบสบอลโอลิมปิกฤดูร้อน1984
การแข่งขันเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาสาธิตในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Dodger Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาเบสบอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน  คน จาก 8 ประเทศ
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ทีมชาย |  ญี่ปุ่นYukio Arai, RF Katsuyuki Fukumoto, 1B Shinichi Furukawa, LF Shinji Hata, DH/C Katsumi Hirosawa, DH/1B Akimitsu Ito, P Atsunori Ito, P Terumitsu Kumano, CF Kazutomo Miyamoto, P Noboru Morita, LF Yoshihiko Morita, SS Yoshiaki Nishikawa, P Munehiko Shimada, C Kozo Shoda, 2B Kazuaki Ueda, DH/3B Yasushi Urahigashi, 3B Yutaka Wada, 1B/2B/DH Akira Yonemura, P Yasuo Yoshida, C Yukio Yoshida, P |  สหรัฐSid Akins, P Flavio Alfaro, SS Don August, P Scott Bankhead, P Bob Caffrey, DH/C Will Clark, DH/LF Mike Dunne, P Gary Green, SS Chris Gwynn, RF John Hoover, P Barry Larkin, 2B/DH/LF Shane Mack, LF/RF John Marzano, C Oddibe McDowell, CF Mark McGwire, 1B Robert Myers, P Pat Pacillo, P Cory Snyder, 3B B. J. Surhoff, C Bill Swift, P Bobby Witt, P Mac Varner, 1B |  จีนไทเปGeorge Chao, DH/1B Chiang Tai-Chuan, DH Chuang Sheng-Hsiung, P Kuo Tai-Yuan, P Lee Chu-Ming, CF Lu Wen-sheng, 2B Li Chih-Chun, LF Lin Hua-Wei, 3B Lin I-Tseng, RF Liu Chiu-Lung, P Sung Yung-Tai, 1B/LF/CF Tsai Sen-Fong, RF Tseng Chih-chen, C Tu Fu-Ming, P Tu Hung-Chin, P Twu Jong-Nan, C Wu Fu-Lien, SS Wu Te-Shen, 3B/SS Yang Ching-Long, 1B Yeh Chih-Shien, 2B |
คะนัง กิราตกะ

| พลเสือป่า คะนัง กิราตกะ |
| --- | --- |
รูปภาพของคะนังในวัยเด็ก
เกิด: คะนัง ไม่ทราบ ป่าในจังหวัดพัทลุง มณฑลนครศรีธรรมราช ประเทศสยาม
เสียชีวิต: ไม่ทราบ ประเทศสยาม
อาชีพ: มหาดเล็ก
มีชื่อเสียงจาก: แรงบันดาลใจในเรื่อง เงาะป่า
บิดามารดา: ดำขาว (บิดา) ควาก (มารดา)
พลเสือป่า คะนัง กิราตกะ (หรือสะกดว่า คนัง) เป็นเงาะป่าที่มีชื่อเสียงด้วยได้รับการชุบเลี้ยงจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์สยาม ให้อยู่ในพระบรมมหาราชวังเพื่อถวายตัวเป็นมหาดเล็ก
จากการที่คนังเล่าเรื่องราวของวิถีชีวิตของชาวซาไกถวายพระพุทธเจ้าหลวง จึงเป็นแรงบันดาลใจให้ทรงพระราชนิพนธ์บทละครเรื่อง เงาะป่า โดยให้ "คนัง" เป็นตัวเอกของเรื่อง
ประวัติ > พื้นเพเดิม

คะนัง หรือ คนัง เกิดปีใดไม่ปรากฏชัด ในงานเขียนของหม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ว่าน่าจะเกิดในปีระกา พ.ศ. 2440 บางแห่งก็ว่าเกิดในปี พ.ศ. 2442 เกิดในครอบครัวเงาะป่าในจังหวัดพัทลุง บิดาชื่อดำขาว ส่วนมารดาชื่อนางควาก มีพี่น้องคือ งอด, แค, ดิน และคะนังเป็นคนสุดท้อง ต่อมาบิดาและมารดาได้ถึงแก่กรรม บุตรทั้งหมดรวมทั้งคะนังจึงกำพร้า และอยู่กันตามยถากรรม
ประวัติ > ถูกคัดเลือก

เมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จฯ เมืองนครศรีธรรมราช ระหว่างวันที่ 3 ถึง 8 กรกฎาคม ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) ทางเมืองได้นำเงาะป่าจากพัทลุงมาถวายให้ทอดพระเนตรได้ทรงถ่ายภาพเงาะทั้งเด็กและผู้ใหญ่ชายหญิงไว้หลายรูป หลังจากทอดพระเนตรภาพดังกล่าวพระองค์ก็มีความสนพระทัยในเงาะป่า ทรงพระราชดำริที่จะลองเลี้ยงเงาะดูบ้าง จึงมีพระราชกระแสรับสั่งให้เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ซึ่งขณะนั้นยังเป็นพระยาสุขุมนัยวินิต สมุหเทศภิบาลสำเร็จราชการเมืองนครศรีธรรมราช ให้หาลูกเงาะป่าสักคนหนึ่งไม่จำกัดว่าชายหรือหญิง มีพระราชประสงค์เพียงแค่ให้เด็กมีขนาดพอเลี้ยงไม่ถึงขั้นเด็กอ่อน และทรงกำชับว่าให้เกลี้ยกล่อมอย่างละมุนละม่อมต่อบิดามารดา มิใช่การบังคับ ต่อมาจึงมีการคัดเลือกเงาะจากจังหวัดพัทลุงซึ่งมีผู้นำคือ เงาะยัง โดยเงาะยังได้ให้ข้อมูลว่าในกลุ่มมีเงาะกำพร้าสี่คนซึ่งเป็นบุตรของดำขาวกับนางควาก แต่สองคนแรกคือ งอดและแค เป็นหนุ่มและออกไปที่อื่นแล้ว เหลือเพียง ดินกับคะนัง และเสนออุบายให้จัดมโนราห์ให้เงาะชมจนหลับและค่อยอุ้มเด็กเงาะคนใดคนหนึ่งออกมาขณะหลับ แต่เมื่อทำตามแผนดังกล่าวคะนังก็รู้สึกตัวไม่ยอมและร้องไห้งอแง จนต้องให้คนที่พูดภาษาซาไกได้ไปปลอบและเอาดอกไม้แดงให้จึงสงบลง
เมื่อพาคะนังออกจากพัทลุงมายังเมืองสงขลา ก็ให้ท่านผู้หญิงยมราช (ตลับ) ทำการดูแล ทำการอบรมสั่งสอน คนังเองก็สามารถปรับตัวได้รวดเร็วและเรียกเจ้าพระยาและท่านผู้หญิงยมราชว่า "คุณพ่อ-คุณแม่ที่บ้าน" เมื่อนำตัวไปยังเมืองหลวงก็ใช้เวลาแรมเดือนระหว่างนั้นก็ทำการปลอบโยนไปด้วยจนกระทั่ง "เมื่อราบกว่าแต่ก่อนหย่อนตื่นเต้น" ก็พาเข้ากรุงเตรียมถวายตัว
ประวัติ > เข้าวังหลวง

เมื่อเข้าสู่วังหลวง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมขุนสุทธาสินีนาฏทรงรับเลี้ยง เมื่อคะนังถึงห้องรับแขกที่พระตำหนักพระวิมาดาเธอฯ คะนังก็นอนหงายลงกับพื้น และทำตีนงุ้มกำมือแน่น จนทุกคนที่เข้ามาชมนั้นต่างตกใจ ฝ่ายกรมขุนสุทธาสินีนาฏทรงรู้ทัน รับสั่งให้เอาของกินคือที่กล้วยที่เตรียมไว้มาตั้งให้ เมื่อคะนังเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นมากินทันที แรกเริ่มคนังก็ดูหงอยแต่เมื่อเริ่มคุ้นชินมากขึ้นก็เริ่มประจบเอาใจจึงเป็นที่โปรดปรานมาก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ทรงมีพระราชหัตถเลขาถึงเจ้าพระยายมราชว่า "...อ้ายคนังตั้งแต่มายังไม่เจ็บเลย เจ้าสาย (พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมขุนสุทธาสินีนาฏ) นั้นหลงรักเหลือเกินทีเดียว เพราะมันไม่ได้ไปเที่ยวข้างไหนเลย อยู่แต่บนเรือน ช่างประจบด้วยความรู้ความประมาณตัวเองในสันดาน ทั้งถือตัวว่าเป็นลูก ก็พูดอยู่เสมอว่าลูกข้า ไม่ได้ไว้ตัวเทียบเจ้านายลูกเธอ รักแลนับถือไม่เลือกว่าใคร ไว้ตัวเองเสมอหม่อมเจ้า ไม่มีใครสั่งสอนเลย" ด้วยความสนิทสนมกับเจ้านาย คะนังจึงเรียกพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าว่า "คุณพ่อหลวง" เรียกพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมขุนสุทธาสินีนาฏว่า "คุณแม่" และเรียกสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดีว่า "คุณพี่"
คะนังในวังหลวงเองก็มีชีวิตที่สุขสบาย มีพี่เลี้ยงคอยดูแลรักษาความสะอาดให้ แต่คะนังเองกลับไม่คุ้นชินกับชีวิตในวังมากนัก ในเรื่องการขับถ่าย ก็นั่งขับถ่ายในหม้อ พอเมื่อถ่ายเสร็จจะให้ล้างน้ำหรือกระดาษเช็ดก็ไม่ยอมต้องใช้ไม้เช็ดเท่านั้น
เมื่อเข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กคะนังก็ทำงานสนองพระเดชพระคุณ เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตื่นจากบรรทม คะนังก็รีบแต่งตัวสวย ๆ เพื่อมาเข้าเฝ้า และเมื่อถึงเวลาเสวยพระกระยาหารร่วมกับเหล่าพระบรมวงศานุวงศ์ คะนังก็ได้นั่งใกล้ชิดพระยี่ภู่ที่ประทับ โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจะทรงซักถามเรื่องต่าง ๆ เช่น ความเป็นอยู่ของพวกเงาะป่าในพัทลุง และพระราชดำรัสถามประจำก็คือ "เมื่อเช้านี้กินข้าวกับอะไรบ้าง" และทรงซักถามคำศัพท์ของเงาะสำหรับพระราชนิพนธ์ เงาะป่า ด้วย
ประวัติ > จุดจบของคะนัง

หลังสิ้นรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  พระมหากษัตริย์องค์ต่อมาคือพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ทรงรับคะนังไว้ในราชการเป็นพลเสือป่า กรมเสือป่าพรานหลวงรักษาพระองค์ และประจำกรมพิณพาทย์หลวง และพระราชทานนามสกุลให้ด้วยว่า กิราตกะ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2457
แต่เรื่องราวชีวิตหลังจากนี้ไม่ใคร่มีข้อมูลนัก แต่จากข้อเขียนของหม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ในอนุสาร อ.ส.ท. ปีที่ 3  ฉบับที่ 4 เดือนพฤศจิกายน  พ.ศ. 2505 ได้ความเพียงว่า "...ก่อนสวรรคตราว 1 ปี คนังก็ออกไปอยู่กับพวกมหาดเล็กทางฝ่ายหน้า ถึงรัชกาลที่ 6 ก็เลยหายสาบสูญไป ได้ยินแต่ว่าเพื่อนชวนเที่ยวจนเป็นโรคตาย... หมอไรท์เตอร์อธิบายว่า คนพวกนี้มักจะฉลาดเมื่อเล็ก ๆ แต่ปัญญาทึบเมื่อโตขึ้น"