stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คอมปอซีตอร์กลีนคา
เนื้อเรื่อง

มีฮาอิล กลีนคา คีตกวีหนุ่มได้แสดงผลงานใหม่ของเขาในซอยที่บ้านของเอิร์ลวีเยลกอร์สกี อย่างไรก็ตามผู้คนต่างคุ้นเคยกับดนตรีตะวันตกและตอบสนองต่อการสร้างสรรค์ของคีตกวีอย่างเยือกเย็น จึงทำให้เขาเศร้ามาก แต่ไม่นานเขาก็ตัดสินใจที่จะเรียนรู้ศิลปะดนตรีในอิตาลี
หลังจากกลับมาจากอิตาลี เขามีความปรารถนาที่จะประพันธ์โอเปร่ารัสเซียระดับชาติ วาซีลี จูคอฟสกี เสนอเรื่องความสำเร็จของอีวาน ซูซานิน ซาร์นีโคไลที่ 1 เปลี่ยนชื่อบทโอเปร่าเป็น A Life for the Tsar และมอบหมายให้ผู้แต่งบทเพลงเป็นบารอนโรเซ็น ความคุ้นเคยกับผู้เขียนร่วมในอนาคตเป็นที่ตกใจของกลีนคา โรเซ็นพูดภาษารัสเซียด้วยสำเนียงเยอรมันอย่างเห็นได้ชัด การแสดงรอบปฐมทัศน์ประสบความสำเร็จ แต่กลีนคาก็ยังไม่พอใจกับบทและกล่าวว่าเป็น "คำเท็จถูกเขียนโดยโรเซ็น"
เมื่อซาร์นีโคไลที่ 1 ได้รู้ว่าบทเพลง รุสลันกับลุดมิลา ถูกประพันธ์ในหัวข้อของพุชกิน พระองค์เห็นว่าเป็นการปลุกระดม และประสบการณ์อันขมขื่นของคีตกวีทำให้ผู้สนับสนุนของเขาสดใสขึ้น
นักแสดง

Boris Smirnov รับบท มีฮาอิล กลีนคา
Lev Durasov รับบท อะเลคซันดร์ พุชกิน
Lyubov Orlova รับบท ลุดมิลา กลีนคา
Yury Lyubimov รับบท อะเลคซันดร์ ดาร์โกมึจสกี
Georgy Vitsin รับบท นีโคไล โกโกล
Konstantin Nassonov รับบท วาซีลี จูคอฟสกี
Igor Litovkin รับบท อะเลคซันดร์ กรีโบเยดอฟ
Andrei Popov รับบท วลาดีมีร์ สตารอฟ
Yury Yurovsky รับบท เจ้าชายมีฮาอิล วีเยลกอร์สกี
Sergei Vecheslov รับบท วลาดีมีร์ โอโดเยฟสกี
Svyatoslav Richter รับบท ฟรันทซ์ ลิสท์
Alexander Sashin-Nikolsky รับบท ดมีตรี เปตรอฟ
Mikhail Nazvanov รับบท ซาร์นีโคไลที่ 1 แห่งรัสเซีย
Irina Likso รับบท จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Kompozitor Glinka ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ซามาราอะเรนา

| --- | --- |
คอสมอสอะเรนา
สนามฟุตบอลยูฟ่า 
th
ที่ตั้ง: Ulitsa Dal'nyaya ซามารา รัสเซีย
พิกัด: 53°16′40″N 50°14′14″E﻿ / ﻿53.27778°N 50.23722°E﻿ / 53.27778; 50.23722
เจ้าของ: รัฐบาลแคว้นซามารา
ผู้ดำเนินการ: FC Krylia Sovetov Samara
ความจุ: 44,918 ที่นั่ง (อย่างเป็นทางการ) 41,970 ที่นั่ง (ฟุตบอลโลก 2018)
ขนาดสนาม: 105 × 68 เมตร
พื้นผิว: SISGrass (หญ้าไฮบริด)
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 2014
ก่อสร้าง: ค.ศ. 2018
เปิดใช้สนาม: 28 เมษายน ค.ศ. 2018
งบประมาณในการก่อสร้าง: 320 ล้านดอลลาร์
การใช้งาน
FC Krylia Sovetov Samara (2018–ปัจจุบัน)
ซามาราอะเรนา (รัสเซีย: Сама́ра Аре́на) หรือ คอสมอสอะเรนา (Ко́смос Аре́на) เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่ซามารา ประเทศรัสเซีย โดยเป็นหนึ่งในสนามแข่งขันในฟุตบอลโลก 2018 สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลครืยเลียโซเวตอฟซามาราในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก สร้างขึ้นเพื่อแทนที่สนามเหย้าเดิมอย่างสนามกีฬาเมตัลลูร์ก ซามาราอะเรนาจุคนดูได้ 44,918 ที่นั่ง งบประมาณในการก่อสร้างอยู่ที่ 320 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ซามบะ

| --- | --- |
มุ่งเน้น: แบบผสม (hybrid)
ประเทศต้นกำเนิด:  สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
ผู้ให้กำเนิด: วิคตอร์ สปีรีโดนอฟ วาซีลี โอเชปคอฟ อะนาโตลี ฮาร์ลัมปีเยฟ
ต้นตำรับ: ยูโด, ยิวยิตสู, มวยปล้ำ
เว็บไซต์ทางการ: www.sambo.com
ซามบะ (รัสเซีย: са́мбо, อังกฤษ: Sambo) เป็นศิลปะการต่อสู้จากรัสเซีย คำว่า Sambo มาจากคำว่า SAMozashchita Bez Oruzhiya (แปลว่า "การป้องกันตัวโดยไม่ใช้อาวุธ") ซามบะได้รับการพัฒนาขึ้นในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1920 โดยวิคตอร์ สปีรีโดนอฟ และวาซีลี โอเชปคอฟ โดยทั้งคู่ได้ผสมผสานศิลปะการต่อสู้หลายแขนง เช่น ยูโด, ยิวยิตสู, มวยปล้ำ เพื่อใช้ฝึกทหารในกองทัพแดง ต่อมาในปี ค.ศ. 1938 อะนาโตลี ฮาร์ลัมปีเยฟ ลูกศิษย์ของโอเชปคอฟ ได้พัฒนาซามบะให้เป็นกีฬาการต่อสู้ ซามบะจึงมี 3 แขนงคือ Sport, Combat และ Freestyle องค์กรที่ทำหน้าที่ดูแลและจัดการแข่งขันซามบะคือ สหพันธ์ซามบะระหว่างประเทศ (FIAS)
Usavich ซี้ป่วนก๊วนกระต่าย

| Usavich ซี้ป่วนก๊วนกระต่าย |
| --- | --- |

ประเภท: อนิเมะ
สร้างโดย: ซะโตะชิ โทะมิโอะกะ
จำนวนฤดูกาล: 5
จำนวนตอน: 65
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: กะนะบังกราฟิกส์
ออกอากาศ
เครือข่าย: MTV
ออกอากาศ: พ.ศ. 2549 – พ.ศ. 2554
Usavich ซี้ป่วนก๊วนกระต่าย (อังกฤษ: Usavich; ญี่ปุ่น: ウサビッチ; โรมาจิ: อุซะบิชชิ) ชื่อเรื่องมาจากคำว่า อุซะงิ (ญี่ปุ่น: うさぎ "กระต่าย") กับคำว่า Vich ที่ทำให้ดูเหมือนภาษารัสเซีย เป็นอนิเมะสั้นของญี่ปุ่น ความยาวตอนละ 1 นาทีเศษ
แต่เดิมสร้างขึ้นเพื่อบริการโทรศัพท์มือถือเอ็มทีวีญี่ปุ่น "Flux" และถูกสร้างขึ้นออกอากาศทางเอ็มทีวีญี่ปุ่น โดยมีซะโตะชิ โทะมิโอะกะและสตูดิโอกะนะบังกราฟิกส์ของเขาเป็นผู้สร้าง เนื้อเรื่องเป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของกระต่ายนักโทษสองตัว 2 ตัวกับการดำรงชีวิตในคุกโซเวียตช่วงฤดูกาลแรก และฤดูกาลต่อ ๆ มาจะเป็นเรื่องราวของการผจญภัยและหลบหนีตำรวจ มีทั้งหมด 5 ฤดูกาล
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

คีเรเนนโก (อังกฤษ: Kirenenko; ญี่ปุ่น: キレネンコ; โรมาจิ: คิเระเน็งโกะ) กระต่ายที่ใส่เสื้อหมายเลข 04 สีขาวสลับแดง อดีตหัวหน้าแก๊งมาเฟีย ซึ่งต่อมาเข้าติดคุกรอโทษประหาร และร่วมห้องเดียวกับปูติน เขาเป็นคนที่ไม่พูดมาก แต่หากโกรธก็จะทำลายทุกอย่างจนราบเป็นหน้ากลอง และหากเขาโกรธยิ่งขึ้นไปอีกก็จะกลายเป็นปีศาจ เขาคลั่งไคล้รองเท้าผ้าใบมาก และโปรดปรานการอ่านหนังสือ ทั้งนี้นิสัยดังเดิมของเขาคือบุคลิกดุดัน แต่หลังจากการผ่าตัดกับคีลล์เนนโก ผู้เป็นฝาแฝดซึ่งเป็นคนที่นิ่งๆ ทำให้เขากลายเป็นบุคคลสองบุคลิก
ปูติน (อังกฤษ: Putin; ญี่ปุ่น: プーチン; โรมาจิ: ปูชิง) กระต่ายที่ใส่เสื้อหมายเลข 541 สีขาวสลับเขียว เขารักการเต้นโคซาชอก (รัสเซีย: Казачок) และเคยละเมอเต้นด้วย อดีตเขาเป็นคนงานที่ซื่อสัตย์ แต่พลาดงานเพราะเมาค้าง จึงถูกตัดสินให้จำคุกสามปีโดยติดคุกร่วมห้องกันกับคีเรเนนโก ปูตินฉลาดในเรื่องการประดิษฐ์หุ่นยนต์, ดัดแปลงรถ และแยกชิ้นส่วนปืน แต่เขามักผิดพลาด ทำตัวเฉิ่ม และตื่นตกใจง่าย
เลนินกราด (อังกฤษ: Leningrad; ญี่ปุ่น: レニングラード; โรมาจิ: เระนิงกุราโดะ) เป็นกบที่คีเรเนนโกและปูตินพบจากในชักโครก ขณะที่คีเรเนนโกใช้เบ็ดที่ติดโคมาเนตซึนลงไปเก็บลูกปิงปองในตอนที่ 4 เลนินกราดกินโคมาเนตซึนเข้าไปบ่อย ๆ และถ่ายมูลออกมาเป็นลูกเจี๊ยบ เมื่อเขาส่งเสียงร้องปูตินจะมีอาการหอบเป็นจังหวะเพลง ทั้งนี้เลนินกราดมีแม่ชื่อ ชาราโปวา (อังกฤษ: Sharapova; ญี่ปุ่น: シャラポア; โรมาจิ: ชะระโปะอะ) อาศัยอยู่กับสามีชื่อมีฮาอิล (อังกฤษ: Mikhail; ญี่ปุ่น: ミハイル; โรมาจิ: มิฮะอิรุ) ซึ่งเป็นกบตัวใหญ่ด้วยกันในป่าอันห่างไกล
โคมาเนตซึน (อังกฤษ: Komanetsyn; ญี่ปุ่น: コマネチ; โรมาจิ: โคะมะนิชิ) ลูกเจี๊ยบกะเทยที่ปรากฏตัวออกมาในตอนที่ 2 ขณะที่ปูตินกำลังคัดแยกเพศของลูกเจี๊ยบ แม่ของโคมาเนตซึน (ญี่ปุ่น: コマネチ母（父）) เคยมาเยี่ยมโคมาเนตซึนในคุกครั้งหนึ่ง แต่ถูกคีเรเนนโกจับไปกินเสีย ทั้งนี้โคมาเนตซึนมักตายบ่อย ๆ โดยถูกเลนินกราดกิน แต่ก็กลับฟื้นขึ้นมาได้ตลอด ต่อมาได้ตายเพราะสูดดมสารพิษกลายเป็นวิญญาณในตอนที่ 28 และสามารถสิงร่างของซูร์โซลอฟได้ โคมาเนตซึนโตขึ้นในฤดูกาลที่ 4 และมีลูกชื่อ โคมาเนตซึนจูเนียร์
เมคาเนนโก (อังกฤษ: Mechanenko; ญี่ปุ่น: メカネンコ; โรมาจิ: เมะกะเน็งโกะ) หุ่นยนต์ที่ปูตินสร้างขึ้นมาในตอนที่ 35 ซึ่งตอนนั้นคีเรเนนโกตายและยังไม่ฟื้น ทั้งนี้ปูตินได้ดัดแปลงจากตู้ควบคุมไฟฟ้ามาเป็นเมคาเนนโกโดยถอดแบบมาจากคีเรเนนโก ซึ่งมีประสิทธิภาพในการทำลายล้าง และมักก่อเรื่องวุ่น ๆ ในช่วงฤดูกาลที่ 4 และท้ายฤดูกาลนั้นเมคาเนนโกถูกดัดแปลงเป็นรถยนต์ใช้หนีตำรวจไปในป่าจนถึงฤดูกาลที่ 5
แหล่งข้อมูลอื่น

Usavich.tv
Kanaban Graphics
ที-84

|  ที-84  |
| --- | --- |
รถถังหลัก ที - 84
ชนิด: รถถังหลัก
แหล่งกำเนิด:  ยูเครน
บทบาท
ประจำการ: พ.ศ. 2542 – ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน:  ยูเครน    ประเทศไทย
สงคราม: สงครามในดอนบัส, การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 51 ตัน
ความยาว: 7.075 เมตร (23 ฟุต 3 นิ้ว)
ความกว้าง: 3.400 เมตร (11 ฟุต 2 นิ้ว)
ความสูง: 2.800 เมตร (9 ฟุต 2 นิ้ว)

เกราะ: เหล็กกล้า, เกราะคอมโพสิต, เกราะต้านแรงปฏิกิริยาเคมี
อาวุธหลัก: ปืนใหญ่ 125 มม. KBA-3 ลำกล้องไม่มีเกลียว  อัตราการยิง 46 รอบ
อาวุธรอง: ปืนกลต่อสู้อากาศยาน 1 × 12.7 mm (.50) KT-12.7 อัตราการยิง 450 รอบ  ปืนกลร่วมแกน 1 × 7.62 mm (.308) KT-7.62 อัตรายิง 1,250 รอบ
เครื่องยนต์: ดีเซล 6 สูบ KMDB 6TD-2E (1,200 แรงม้า) หรือ  ดีเซล 6 สูบ KMDB 6TD-3 (1,500 แรงม้า)
กำลัง/น้ำหนัก: 24.7 แรงม้า/ตัน (6TD-2E)  30 แรงม้า/ตัน (6TD-3)
เครื่องถ่ายกำลัง: อัตโนมัติ
กันสะเทือน: ทอร์ซันบาร์
ความสูงจากพื้นรถ: 0.5 เมตร (1 ฟุต 8 นิ้ว)
ความจุเชื้อเพลิง: 1,140 ลิตร (250 แกลลอนอิมพีเรียล หรือ 300 แกลลอน (ของเหลว, สหรัฐ))
พิสัยปฏิบัติการ: 500 กม. (310 ไมล์)
ความเร็ว: ถนน: 70 กม./ชม. (43 ไมล์/ชม.) นอกถนน: 45 กม./ชม. (28 ไมล์/ชม.)
ที-84 (ยูเครน: T-84) เป็นรถถังหลักของยูเครน พัฒนามาจากรถถังที-80 (Т-80УД; T-80UD) ของสหภาพโซเวียต สร้างขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 เริ่มเข้าประจำการในกองทัพยูเครนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 ใช้ระบบเครื่องยนต์ดีเซล 1,200 แรงม้า เฉลี่ย 26 แรงม้าต่อน้ำหนักตัวรถ 1 ตัน ความเร็วสูงสุดที่ 87 กิโลเมตร/ชั่วโมง ทำให้ ที-84 เป็นหนึ่งในรถถังหลักที่เร็วที่สุดแบบหนึ่งของโลก
ข้อมูลทั่วไป

รถถังหลัก (Т-84У Оплот; T-84U Oplot) ออกแบบโดยบริษัท Kharkiv Morozov Machine Building Design Bureau (KMDB)  และสร้างโดย Malyshev Plant ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ (State-owned Enterprise) ของประเทศยูเครน คำว่า “Oplot” เป็นภาษายูเครน ตรงกับคำในภาษาอังกฤษว่า “Bulwark” ซึ่งหมายถึง “ป้อมปราการหรือที่มั่นสำหรับต่อสู้กับข้าศึก” เป็นรถถังยุคใหม่ที่มีความทันสมัย ถูกออกแบบให้เป็นรถถังที่มีอำนาจการยิงที่รุนแรง มีความแม่นยำสูง มีระบบป้องกันตัวเองที่น่าเชื่อถือ และมีความคล่องแคล่วในการเคลื่อนที่สูง สามารถปฏิบัติการในสภาพพื้นที่ที่มีอุณหภูมิแตกต่างกันอย่างมาก คือตั้งแต่ −40 องศาเซลเซียส ถึง +55 องศาเซลเซียส หรือแม้กระทั่งการปฏิบัติการในพื้นที่ ที่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลถึง 13 กิโลเมตร รถถัง Oplot ก็ยังสามารถปฏิบัติภารกิจได้เป็นอย่างดี
รถถังหลัก T-84 Oplot เป็นรถถังที่พัฒนาต่อเนื่องมาจากตั้งแต่ รถถังหลักรุ่น T-64 จนมาถึงรถถัง รุ่น T-80UD ก่อนจะกลายมาเป็นรถถัง (Т-84БМ Оплот-М; T-84BM Oplot-M) ในปัจจุบัน รถถังรุ่นนี้ มีการเปลี่ยนแปลงจากรุ่นเดิมหลายรายการ อาทิเช่น ป้อมปืนรุ่นใหม่ เครื่องยนต์ดีเซลขนาด 1,900 แรงม้า เกราะปฏิกิริยาแบบใหม่ กล้องเล็งแบบใหม่ ระบบต่อต้านการตรวจการณ์ด้วยสายตาที่เรียกว่า “V Maltolone” ที่สามารถป้องกันการตรวจจับหรือการเล็งเกาะเป้าหมาย (Tracking) ด้วยแสงเลเซอร์ รวมถึงการมีระบบก่อกวนสัญญานคลื่นอินฟราเรด ซึ่งนิยมใช้ในระบบอาวุธนำวิถีต่อสู้รถถังทั่ว ๆ ไปอีกด้วย ซึ่งทำให้รถถังรุ่นนี้สามารถเพิ่มความอยู่รอดในสนามรบได้มากขึ้น
อำนาจการยิง

อำนาจการยิงของรถถัง Oplot M ได้แก่ระบบอาวุธ ประกอบด้วย อาวุธหลัก และอาวุธรอง ดังนี้
อาวุธหลัก: ปืนใหญ่รถถังแบบลำกล้องเรียบขนาด 125 มม. แบบ KBA-3 (ตระกูลเดียวกับปืนใหญ่รถถังแบบ 2A46M1 หรือ D-81 TM ของสหพันธรัฐรัสเซีย) ผลิตโดยสาธารณรัฐยูเครน ใช้การบรรจุกระสุนแบบอัตโนมัติ (Autoloader) ความเร็วในการยิง 8 นัด/นาที สามารถทำการยิงกระสุนได้ 4 ชนิดได้แก่
APDSFS
HEAT
HE-FRAG
ATGM (Anti-Tank Guided Missiles, ขีปนาวุธนำวิถีต่อต้านรถถัง)
โดยมีระยะยิงหวังผลของปืนใหญ่รถถังในกระสุนแต่ละประเภท
กระสุน APDSFS มีระยะยิงหวังผล 2,800 เมตร
กระสุน HEAT มีระยะยิงหวังผล 2,600 เมตร
กระสุน HE-FRAG มีระยะยิงหวังผล 2,600 เมตร
โดยมีอัตราการกระจายของกระสุน (Dispersion) ที่ 0.2 มิลลิเรเดียน
อาวุธรอง
ปืนกลร่วมแกน แบบ KT-7.62 (PKT) ขนาด 7.62 มม.
ปืนกลต่อสู้อากาศยานแบบ KT-12.7 ขนาด 12.7 มม แบบควบคุมระยะไกลจากภายในตัวรถ (Remote Control)
อำนาจการยิง > ระบบป้อนกระสุนปืนใหญ่รถถัง

เป็นระบบที่ทำหน้าที่ป้อนกระสุนที่มีอยู่เข้าสู่ปืนใหญ่รถถังโดยอัตโนมัติ ประกอบไปด้วยสายพาน เครื่องบรรจุกระสุนอัตโนมัติและระบบควบคุม เป็นชนิด กลไกไฟฟ้าไฮดรอลิก ด้วยมุมบรรจุคงที่มีแบบของกระสุน 4 แบบ ความจุกระสุนในช่องใส่กระสุนพร้อมยิง (Carouselle) มีจำนวน 28 นัด การหมุนตัวของช่องใส่กระสุนพร้อมยิง (Carouselle) สามารถหมุนได้สองทิศทางที่ความเร็วในการหมุนประมาณ 25–33 องศาต่อวินาที อัตราเร็วในการบรรจุกระสุนต่อนัดประมาณ 7 วินาที
การคัดปลอกกระสุนเมื่อทำการยิงไปแล้ว จะถูกนำกลับไปใส่เอาไว้ในช่องว่างในถาดป้อนกระสุนโดยไม่ทำให้เกะกะในห้องปฏิบัติการของพลประจำรถ ชนิดของการป้อนกระสุนแบบสองหัวรบเรียงตามกันป้อนกระสุนและดินส่งพร้อมกันในหนึ่งรอบ ระบบขับอุปกรณ์ป้อนกระสุนสามารถทำการช่องใส่กระสุนพร้อมยิง (Carouselle) ด้วยมืออันประกอบไปด้วยกลไกบรรจุกระสุนด้วยมือ, ล็อกช่องใส่กระสุนพร้อมยิง (Carouselle) ด้วยมือ และล็อกปืนด้วยมือ เวลาที่ใช้ในการเติมกระสุนลงช่องใส่กระสุนพร้อมยิง (Carouselle) (ในโหมดเติมกระสุน) 15–20 นาที
และนอกจากนี้ยังมีระบบควบคุมการป้อนกระสุนติดตั้งเอาไว้ในรถถังเพื่อ ทำการควบคุมกลไกและไฮดรอลิกของระบบป้อนกระสุน ควบคุมวงรอบการยิงปืนใหญ่และปืนกลร่วมแกน เก็บข้อมูลเกี่ยวกับชนิดกระสุนที่ถูกบรรจุเอาไว้ในช่องใส่กระสุนพร้อมยิง (Carouselle)
อำนาจการยิง > ระบบอาวุธนำวิถีของรถถัง

มีไว้เพื่อใช้ทำการยิงอาวุธนำวิถีจากลำกล้องปืนใหญ่รถถัง ด้วยการเล็งจากกล้องเล็งแบบ 1G46M ของพลยิง อาวุธนำวิถีที่ใช้ยิงเป็นแบบ Kombat ชนิดหัวรบแบบระเบิดต่อสู้รถถังแบบหัวรบสองขั้น (Tandem HEAT) ระบบนำวิถีเป็นกึ่งอัตโนมัติชนิดตามลำแสงเลเซอร์ (Laser Beam Riding) ระยะยิงไกลสุด 5,000 เมตร
ระบบเครื่องควบคุมการยิง

ประกอบไปด้วย กล้องเล็งกลางวันแบบ 1G46M ของพลยิง, กล้องเล็งสร้างภาพด้วยความร้อนแบบ PTT-2, กล้องเล็งและตรวจการณ์ของผู้บังคับรถแบบ PNK-6, ระบบควบคุมการยิงปืนกลต่อสู้อากาศยานแบบ 1ETs 29M1, คอมพิวเตอร์คำนวณ ขีปนวิธีแบบ TIUS-VM พร้อมด้วยเซ็นเซอร์ป้อนข้อมูล, อุปกรณ์รักษาการทรงตัวของอาวุธแบบ 2E42M และอื่น ๆ
ระบบเครื่องควบคุมการยิง > เครื่องคำนวณขีปนวิธีของรถถังแบบ TIUS-VM

ใช้ในการคำนวณแก้ค่าขีปนวิธีของกระสุนปืนใหญ่รถถัง โดย คอมพิวเตอร์แบบ TIUS-VM จะนำข้อมูลที่เกี่ยวข้องต่าง ๆ จากระบบเซ็นเซอร์ที่วัดค่าได้ เช่น ความเร็วรถถัง, ความเร็วเชิงมุมของเป้าหมาย, อาการเอียงของแกนลำกล้องปืนใหญ่, ความเร็วของลมพัดขวาง, ระยะเป้าหมาย และมุมภาคของเป้าหมาย นอกจากนี้ข้อมูลอื่น ๆ ก็จะถูกนำเข้าด้วยมือ เช่น อุณหภูมิโดยรอบ, อุณหภูมิดินส่งกระสุน, อาการสึกของลำกล้องปืนใหญ่ และความดันของอากาศโดยรอบ เป็นต้น นอกจากนี้คอมพิวเตอร์ยังทำการคำนวณเวลาที่เหมาะสมสำหรับกระสุนแบบ ดินระเบิดแรงสูงแบบมีสะเก็ด ( HE-FRAG ) ให้ระเบิดเหนือเป้าหมายได้อีกด้วย ระบบควบคุมการยิงมีประสิทธิภาพสูง เมื่อปุ่มไกปืนถูกกด ปืนจะทำการยิงก็ต่อเมื่อมีการแก้ค่าความแตกต่างระหว่าง แนวเส้นเล็งกับแนวแกนปืนใหญ่รถถังอยู่ในย่านที่ยอมรับได้ ขนาดของ “มุมยิง” ขึ้นอยู่กับระยะยิง และปัจจัยอื่น ๆ ลำกล้องปืนใหญ่รถถังสามารถทำงานผิดเพี้ยนไปได้ด้วยสาเหตุต่าง ๆ เช่น ความร้อนจากการยิง, ฝนตกบนพื้นผิว, การแพร่กระจายคลื่นความร้อน หรือลมพัดขวาง เป็นต้น ผลจากปัจจัยเหล่านี้ถูกลดลงโดยการนำเอาปลอกกระจายความร้อน (Thermal sleeve) มาใช้ และเพื่อแก้ไขอาการคลาดเคลื่อน เนื่องจากความร้อนที่แพร่ออกจากลำกล้องปืนใหญ่ ได้มีการติดตั้งอุปกรณ์เซ็นเซอร์ที่ปากลำกล้องเพื่อส่งข้อมูลเกี่ยวกับการคลาดเคลื่อนของลำกล้องให้กับคอมพิวเตอร์คำนวณขีปนวิถีทำการแก้ไขทันที
ซึ่งระบบมีเวลาในการเตรียมการยิงสำหรับกระสุนนัดแรกของปืนใหญ่รถถังดังนี้
เมื่อรถถังอยู่กับที่ ใช้เวลาในการเตรียมการประมาณ 10–12 วินาที
เมื่อรถถังเคลื่อนที่ใช้เวลาในการเตรียมการประมาณ 10–15 วินาที
ระบบเครื่องควบคุมการยิง > เครื่องคำนวณขีปนวิธีของรถถังแบบ TIUS-VM > เซ็นเซอร์ป้อนข้อมูลคอมพิวเตอร์คำนวณขีปนวิธีปืนใหญ่

เครื่องวัดมุมเอียง (Cant Sensor) ตัวเซ็นเซอร์หรือตัวตรวจจับนี้มีหน้าที่พิจารณาตำแหน่งของการเอียงของปืนทั้งสองแนวระนาบ เพื่อป้อนให้กับคอมพิวเตอร์คำนวณการยิง
เครื่องวัดความเร็วลมทางข้าง (Cross Wind Sensor) มีหน้าที่วัดความเร็วลมที่เกิดการพัดขวาง เพื่อป้อนข้อมูลให้กับคอมพิวเตอร์คำนวณขีปนวิถีของปืนใหญ่รถถัง
เครื่องวัดความเร็วรถถัง (Tank Speed Sensor) มีหน้าที่วัดความเร็วรถถังในขณะเคลื่อนที่ เพื่อป้อนข้อมูลให้กับคอมพิวเตอร์คำนวณขีปนวิถีของปืนใหญ่รถถัง
เครื่องวัดค่าตำแหน่งป้อมปืนเชิงมุม (Turret Attitude Sensor) มีหน้าที่วัดตำแหน่งเชิงมุมของป้อมปืนที่ทำกับตัวรถ (มุมป้อมปืน) เพื่อป้อนให้กับคอมพิวเตอร์คำนวณขีปนวิถีปืนใหญ่รถถัง
ระบบจุดอ้างปากลำกล้อง (Muzzle Reference System: MRS) ระบบนี้มีหน้าที่ในการวัดค่าการบิดงอตัวของลำกล้อง เพื่อทำการป้อนข้อมูลให้กับคอมพิวเตอร์คำนวณขีปนวิธีปืนใหญ่รถถัง
ระบบเครื่องควบคุมการยิง > ระบบขับเคลื่อนป้อมปืน

ระบบขับเคลื่อนป้อมปืนของรถถัง Oplot ประกอบไปด้วย
ระบบหมุนป้อมปืนทางสูงแบบไฟฟ้า-ไฮโดรลิก สามารถยกปืนได้ด้วยความเร็วตั้งแต่ 0.05–1 องศา/วินาที
ระบบหมุนป้อมปืนทางระยะแบบกลไกไฟฟ้า สามารถหมุนป้อมปืนได้ด้วยความเร็วตั้งแต่ 0.05–40 องศา/วินาที
ระบบรักษาการทรงตัวแบบ 2E42M  ใช้ระบบ Mechanical Gyroscope รักษาการทรงตัว 2 แกน มีความผิดพลาดไม่เกิน 0.4 มิลลิเรเดียน
ระบบเครื่องควบคุมการยิง > กล้องเล็งกลางวันแบบ 1G46M

ระบบกล้องเล็งกลางวันแบบ 1G46M เป็นกล้องเล็งกลางวันซึ่งพัฒนามาจากกล้องเล็งกลางวันแบบ 1G46 บนรถถังแบบ T-80U/UD แต่ได้เพิ่มระบบการปรับศูนย์แก้อาการเบี่ยงเบนของไจโร (Gyro Drifting) โดยอัตโนมัติ
มีคุณสมบัติดังนี้
เป็นกล้องเล็งกลางวันและกล้องสำหรับนำวิถีอาวุธนำวิถี พร้อมระบบเลเซอร์วัดระยะ
มีระบบรักษาการทรงตัวแบบไจโรสโคป 2 แกน มีความผิดพลาดไม่เกิน 0.2 มิลลิเรเดียน
กำลังขยาย 2.7–12.0 เท่า ปรับกำลังขยายแบบต่อเนื่อง
แนวเล็งทางสูง −15 ถึง +20 องศา
แนวเล็งทางระดับ ±8 (±1) องศา
แนวเล็งทางระดับพร้อมกับป้อมปืน 360 องศา
ความเร็วเชิงมุมของแนวเล็งทางสูงและทางระดับ 0.05–3 องศา/วินาที
เลเซอร์วัดระยะชนิด Nd:YAG ความยาวคลื่น 1.06 ไมโครเมตร
ขีดจำกัดการวัดระยะ 400–5,115 เมตร
ความผิดพลาดในการวัดระยะ ±10 เมตร
สำหรับการเล็งอาวุธนำวิถีนั้น ระบบกล้องเล็งกลางวัน 1G46M จะใช้โมดูลเลเซอร์แยกสำหรับการนำวิถีสำหรับอาวุธนำวิถีต่อสู้รถถัง ซึ่งใช้เทคนิคการปรับคลื่นลำแสงเลเซอร์ให้เกิดเป็นตาราง (Laser Modulation) สำหรับอ้างอิงจุดพิกัดที่อาวุธนำวิถีควรอยู่ การใช้งานสำหรับระบบ 1G46M นั้น ง่ายเช่นเดียวกับระบบ 1G46 เดิมคือสามารถใช้ระบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบที่พลยิงเพียงทาบจุดเล็ง วัดระยะด้วยเลเซอร์แล้วยิง โดยมีระบบสำรองเป็นการวัดระยะด้วยเส้นวัด (Stadiametric rangefinding) เพื่อป้อนข้อมูลเข้าระบบคำนวณขีปนวิถี หรือ ใช้เส้นเล็งแบบกลไกที่มีมาให้ในกล้องเล็งอยู่แล้ว
ระบบเครื่องควบคุมการยิง > กล้องเล็งสร้างภาพด้วยความร้อนแบบ PTT-2

กล้องเล็งสร้างภาพด้วยความร้อนแบบ PTT-2 พัฒนามาจากระบบกล้องเล็งกลางคืน TO1-KO1 หรือ TPN-4 Buran แต่ได้เปลี่ยนระบบภายในจากกล้องขยายแสง (Image intensifier) เป็นกล้องสร้างภาพความร้อน (Thermal Imaging Sight) ซึ่งมีประสิทธิภาพสูงกว่า มีระยะตรวจการณ์ไกลกว่า และสามารถใช้ได้ในโหมด Passive เต็มรูปแบบ นอกจากนี้ยังได้เพิ่มการเชื่อมต่อเข้ากับระบบคำนวณขีปนวิถี และทำการปรับแนวเล็งให้เป็นแนวเดียวกับกล้องเล็งกลางวัน  (ซึ่งแต่เดิมระบบ TPN-4 ไม่ได้เชื่อมต่อเข้ากับระบบคำนวณขีปนวิถี และมีแนวเล็งต่างจากกล้องเล็งกลางวัน) กล้องเล็งแบบสร้างภาพด้วยความร้อน PTT-2 ประกอบไปด้วยกล้องเล็งของพลยิง และจอไมโครมอนิเตอร์ของผู้บังคับรถในกล้องเล็งรอบทิศ PNK-6 รวมทั้งแผงควบคุม โดยปกติกล้องนี้จะถูกควบคุมการทำงานโดยพลยิง แต่ผู้บังคับรถสามารถควบคุมแยกจากพลยิงได้ไม่ว่าจะเป็นการเล็ง หรือทำการยิงทั้งปืนใหญ่รถถัง หรือปืนกลร่วมแกนโดยใช้ระบบควบคุม และจอมอนิเตอร์สร้างภาพด้วยความร้อนของตน กล้องเล็งสร้างภาพด้วยความร้อนนี้ช่วยให้ทั้งพลยิงและผู้บังคับรถสามารถทำการยิงได้อย่างแม่นยำในสภาพทัศนะวิสัยจำกัด เช่น มีหมอกควัน หรือการปฏิบัติในเวลากลางคืน
กล้องเล็งสร้างภาพด้วยความร้อนแบบ PTT-2 ใช้ระบบรักษาการทรงตัวแบบไม่อิสระ 1 แกน โดยเชื่อมต่อกับระบบรักษาการทรงตัวของกล้องเล็งแบบ 1G46M และระบบรักษาการทรงตัวปืนแบบ 2E42M ผ่านระบบสัญญาณไฟฟ้า และใช้คอมพิวเตอร์ควบคุมกระจกสะท้อนหลักในการทำงาน จากเดิมที่กล้องเล็งกลางคืนแบบ TPN-4 จะใช้การเชื่อมต่อทางกลไกกับแคร่ปืน
กล้องสร้างภาพความร้อนของระบบ PTT-2 นั้น ใช้กล้องของบริษัท Thales รุ่น Catherine FC
กล้องเล็งสร้างภาพด้วยความร้อนแบบ PTT-2 มีคุณสมบัติดังนี้
อัตราขยายแบบออปติคัล 2 จังหวะ และอีก 1 จังหวะแบบดิจิทัล
ค่ามุมมองการมองเห็น 9° х 6.75° จนถึง 1.5° х 1.12°
ระยะตรวจจับไกลสุด 12,000 เมตร
ค่าความแม่นยำในการเกาะเป้าเชิงมุม 0.5 มิลลิเรเดียน
ระบบเครื่องควบคุมการยิง > กล้องตรวจการณ์ของผู้บังคับรถแบบ PNK-6

เป็นระบบกล้องเล็งและตรวจการณ์ของ ผบ.รถ เป็นกล้องเล็งตรวจการณ์รอบทิศ (Panoramic Sight) มีระบบรักษาการทรงตัวอิสระแบบสองแกน ประกอบไปด้วยระบบดังต่อไปนี้
กล้องเล็งกลางวัน อัตราขยาย 1.2, 6.0 และ 12 เท่า มีระยะตรวจจับไกลสุด 5,500 เมตร แนวเล็งทางสูงที่ −17° ถึง +65° ทางระดับหมุนได้รอบ 360°
กล้องเล็งสร้างภาพด้วยความร้อน ซึ่งใช้กล้องสร้างภาพด้วยความร้อนจากบริษัท Thales รุ่น Catherine FC อัตราขยาย 2 ระดับ มีระยะตรวจจับไกลสุดสำหรับเป้าหมายรถถัง ในอัตราขยายต่ำที่ 5,000 เมตร
ระบบเลเซอร์วัดระยะชนิดความยาวคลื่น 1.06 ไมโครเมตร สามารถวัดระยะได้ตั้งแต่ 200–9,500 เมตร ด้วยอัตราผิดพลาด ±5 เมตร และมีระบบต่อต้านการรบกวนเลเซอร์ด้วยการยิงเลเซอร์วัดระยะพร้อมกัน 3 ครั้ง โดยผู้บังคับรถสามารถเลือกระยะที่เหมาะสมได้เอง หรือให้คอมพิวเตอร์คำนวณค่าที่เหมาะสมเองโดยอัตโนมัติ
ระบบสวิตช์แลกเปลี่ยนข้อมูลแบบ BK-6
ระบบคอมพิวเตอร์ควบคุม EB-6
ระบบควบคุมกล้อง BUG-6
ความสามารถของระบบกล้องตรวจการณ์ PNK-6 มีดังต่อไปนี้
ตรวจการณ์รอบทิศ และ ส่งต่อเป้าหมายที่ตรวจพบให้พลยิง
ยิงปืนกลต่อสู้อากาศยาน
ยิงปืนหลัก
ยิงปืนกลร่วมแกน
ยิงจรวดต่อสู้รถถังผ่านระบบกล้องเล็งสร้างภาพด้วยความร้อนของพลยิง
วัดระยะเป้าหหมายด้วยระบบเลเซอร์วัดระยะ
ตรวจดูเป้าหมายของพลยิงผ่านระบบกล้องเล็งสร้างภาพด้วยความร้อนของพลยิง
แจ้งเตือนเลเซอร์เล็งเกาะ และ ยิงระเบิดควันไปยังทิศนั้น ๆ
ระบบ PNK-6 ถือว่าเป็นระบบที่ทำให้รถถัง Oplot M มีความสามารถในการต่อต้านเป้าหมายได้ในแบบ Hunter-Killer ได้อย่างสมบูรณ์แบบ และช่วยเพิ่มความตื่นรู้สถานการณ์ (Situation Awareness) ให้กับผู้บังคบรถได้ อย่างมีนัยยะสำคัญ
ระบบป้องกันตนเอง

เกราะหลักของรถถัง Oplot M เป็นเกราะหลายชั้น (Laminated Armor) เกราะพื้นฐานทั้งป้อมปืนและตัวรถทำจากเหล็กกล้าผ่านกระบวนการหลอมใหม่ด้วยสแล็ก (Electro-slag Remelting) ซึ่งมีความแข็งแรงกว่าเหล็กกล้าปกติถึง 10–15% เสริมทับหลายชั้นด้วยเซรามิก อารามิดไฟเบอร์ คอมโพสิต ซึ่งเป็นความลับ และยังมีการเสริมเกราะปฏิกิริยาแรงระเบิด (Explosive Reactive Armor)
ระบบป้องกันตนเอง > แผ่นเกราะปฏิกิริยาแรงระเบิด (ERA) ประกอบด้วย

โมดูลและแผ่นชายน้ำที่ติดเอาไว้ที่ตัวรถ เช่นเดียวกับชุดเกราะที่นำมาติดเอาไว้ด้านนอกของป้อมปืนตอนหน้าและด้านข้าง และด้านบนของป้อมปืน เกราะปฏิกิริยาแบบ Duplet ติดตั้งเอาไว้บริเวณตำแหน่งต่าง ๆ เพื่อป้องกันหัวรบแบบดินโพรง (Shape Charge) จากกระสุนระเบิดต่อสู้รถถัง (HEAT) ทุกแบบ และกระสุนเจาะเกราะทรงตัวด้วยครีบหางสลัดครอบทิ้งเอง (APFSDS) เกราะปฏิกิริยาแบบ Duplet ที่เป็นส่วนหนึ่งของชุดเกราะ จะไม่ระเบิดเมื่อถูกยิงด้วยกระสุน 12.7 มม., 30 มม. เจาะเกราะและสะเก็ดของกระสุนขนาดต่าง ๆ เกราะ Duplet จะถูกเก็บเอาไว้ในกล่องเก็บ หรือไว้ในตัวรถถังเพื่อป้องกันแสงอาทิตย์ หรืออุณหภูมิที่แตกต่างกันมากตั้งแต่ –50 ถึง +55 องศาเซลเซียส และยังสามารถเก็บรักษาเอาไว้ในสภาพความชื้นสูงถึง 100% ที่อุณหภูมิ +35 องศาเซลเซียส เกราะ Duplet นี้สามารถรักษาคุณสมบัติเหล่านี้เอาไว้ได้นาน 10 ปี
ระบบป้องกันตนเอง > ระบบป้องกันแบบแอคทีฟ Varta

ระบบป้องกันแบบ Varta ทำหน้าที่ดังนี้
ตรวจจับแสงเลเซอร์ที่ตกกระทบตัวรถถัง และแจ้งตำแหน่งที่แสงเลเซอร์ยิงมา เพื่อใช้มาตรการต่อต้านหรือทำการต่อตีไปยังจุดนั้น
ยิงระเบิดควันพรางสายตา, อินฟราเรดและเลเซอร์
ใช้ระบบอินฟราเรดก่อกวนระบบนำวิถี สำหรับอาวุธปล่อยนำวิถีที่ใช้ระบบ SACLOS-Wire Guided (เช่น Bill-2, TOW, Metis, HOT, ERYX, MILAN) หรือ Radio Guided (เช่น Wireless TOW, 9K112 Kobra)
ระบบป้องกันอาวุธนิวเคลียร์ชีวะเคมี

ระบบป้องกันอาวุธนิวเคลียร์ชีวะเคมีแบบสร้างแรงดันสูงมีหน้าที่ป้องกันพลประจำ และอุปกรณ์ต่าง ๆ ภายในรถจากผลของอาวุธนิวเคลียร์, ฝุ่นกัมมันตภาพรังสี, สารพิษและอาวุธชีวภาพ ตัวป้องกันการแผ่รังสีถูกออกแบบให้มีลักษณะเป็นแผ่นบุ (Liner) ที่ติดเอาไว้ด้านใน และยังสามารถทำหน้าที่ป้องกันการกะเทาะของเกราะจากภายใน (Spall Liners) ระบบมีหน้าที่ป้องกันพลประจำรถ และอุปกรณ์ภายในรถจากการระเบิดของนิวเคลียร์, การแพร่กระจายของรังสีเรเดียม, สารพิษหรืออาวุธชีวะ เช่นเดียวกับการตรวจหาและดับไฟในห้องปฏิบัติการของพลประจำรถถัง และในห้องเครื่องยนต์
ความคล่องแคล่วในการเคลื่อนที่

รถถัง Oplot มีเครื่องยนต์ที่มีกำลังเครื่องยนต์สูงและยังมีระบบช่วยการทำงานของเครื่องยนต์ อันได้แก่ ระบบจ่ายน้ำมัน ระบบป้อนอากาศ ระบบหล่อลื่น ระบบให้ความเย็น ระบบระบายแก๊สจากเครื่องยนต์ ระบบให้ความร้อนเครื่องยนต์เบื้องต้นและระบบทำความร้อนในห้องทำงานพลประจำ จุดเด่นอีกประการหนึ่งของรถถัง Oplot คือการเคลื่อนที่ถอยหลังได้อย่างรวดเร็ว อันเป็นผลมาจากมีการออกแบบชุดส่งกำลัง อันประกอบไปด้วย กล่องเกียร์ เฟืองท้ายส่งกำลังถอยหลัง ทำงานร่วมกับระบบควบคุมการเคลื่อนที่แบบซับซ้อนเช่น เฟืองขับ ระบบสายพาน ระบบพยุงตัวรถ นอกจากนี้ยังมีอุปกรณ์พิเศษอื่น ๆ อีกเช่น อุปกรณ์ลุยน้ำลึก อุปกรณ์ตรวจการณ์ด้วยสายตาและนำทางเบื้องต้น อุปกรณ์ตรวจการณ์ด้วยสายตาเวลากลางวัน อุปกรณ์ช่วยขับเวลากลางคืน อุปกรณ์ช่วยนำทางเบื้องต้น (นำทางด้วยไจโร) อุปกรณ์เป่าลมที่ช่วยทำความสะอาดอุปกรณ์ตรวจการณ์ด้วยสายตาของป้อมปืนและตัวรถ ระบบช่วยนำทางด้วยดาวเทียม (GPS)
ความคล่องแคล่วในการเคลื่อนที่ > ระบบช่วยนำทางแบบ TIUS-NM (TIUS-NM Navigation Support System)

ระบบช่วยนำทางอาศัยข้อมูลพื้นฐานจากดาวเทียม GLONASS และ GPS NAVSTAR ระบบจะแสดงข้อมูลให้กับผู้บังคับรถเกี่ยวกับตำแหน่งที่อยู่ของรถถังของตนมุมภาคทิศ และตำแหน่งต่าง ๆ ของกำลังฝ่ายเดียวกัน ช่วยให้ง่ายต่อการควบคุมการดำเนินกลยุทธ์ของหน่วยรถถัง โดยเฉพาะเมื่อต้องมีการปฏิบัติการในสภาพที่มีการสู้รบอย่างรุนแรงที่ต้องมีการปิดป้อม, ในเวลากลางคืน หรือในพื้นที่หมอกควันปกคลุมหนาแน่น ระบบยังแสดงข้อมูลอื่น ๆ เช่นทิศทางการหันเลี้ยวให้กับพลขับ เพื่อให้มั่นใจต่อการเคลื่อนที่เข้าหาที่หมายที่ได้เลือกเอาไว้ล่วงหน้า ระบบช่วยนำทางยังช่วยให้ผู้บังคับรถถังสามารถส่งข้อมูล (รวมถึงข้อมูลที่เข้ารหัส) ผ่านทางช่องการติดต่อสื่อสารแบบดิจิทัล โดยใช้ชุดวิทยุมาตรฐานที่ติดอยู่ในรถ คุณสมบัติดังกล่าวได้แสดงให้เห็นถึงขีดความสามารถ ในการควบคุมบังคับบัญชา เพื่อรองรับกับระบบ C4I ในอนาคต
อุปกรณ์ติดต่อสื่อสาร

อุปกรณ์ติดต่อสื่อสาร ระบบสื่อสารประกอบไปด้วยชุดวิทยุความถี่สูงมากแบบ R-030-U และชุดวิทยุความถี่สูงแบบ R-163-50K และยังมีระบบติดต่อ ภายในรถ หรืออินเตอร์คอม (สามารถติดตั้งระบบวิทยุตามที่ลูกค้าต้องการได้ทุกประเภท)