stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา
ในระบอบสังคมของพระนโรดม สีหนุ

ระหว่างวันที่ 28 – 30 กันยายน พ.ศ. 2503 ผู้นำ 21 คนของพรรคปฏิวัติได้มีการประชุมลับที่สถานีรถไฟในกรุงพนมเปญ ซึ่งมาจากฝายในเมือง 14 คน ฝายชนบท 7 คน และเกิดความขัดแย้งระหว่างฝ่ายที่นิยมเวียดนามและฝ่ายต่อต้านเวียดนามขึ้นในการประชุมครั้งนี้ ในการประชุมครั้งนี้ พรรคเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคกรรมกรกัมพูชา โดยมีประเด็นสำคัญคือจะร่วมมือกับพระนโรดม สีหนุหรือไม่ มีการจัดตั้งโครงสร้างพรรคขึ้นใหม่ โดยมีคณะกรรมการกลาง ตู สามุตเป็นเลขาธิการทั่วไป นวน เจียเป็นรองเลขาธิการ คณะกรรมการมี พล พต เอียง ซารี และแก้ว เมียส ในสมัยกัมพูชาประชาธิปไตยจะถือว่าวันนี้เป็นวันก่อตั้งพรรค
ต่อมา ในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 ตู สามุตถูกฝ่ายรัฐบาลสังหาร บ้างว่าหายตัวไป ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 ในการประชุมทั่วไปของพรรคครั้งที่ 2 พล พตได้เป็นเลขาธิการทั่วไปสืบต่อจากตู สามุต นวน เจีย และแก้วเมียส ถูกปลดออกจากคณะกรรมการ โดยซอน เซนและ วอน เวตขึ้นดำรงตำแหน่งแทน ทำให้พล พต และกลุ่มปัญญาชนปารีสขึ้นครองอำนาจในพรรค และเริ่มกำจัดผู้ที่นิยมเวียดนามออกไป
การต่อสู้ในเขตชนบท

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2506 พล พตและคณะกรรมการกลางส่วนใหญ่ออกจากพนมเปญไปตั้งฐานที่มั่นในจังหวัดรัตนคีรีทางตะวันตกเฉียงเหนือ ก่อนหน้านั้น พล พตอยู่ในรายชื่อฝ่ายซ้าย 34 คน ที่ถูกเชิญชวนโดยพระนโรดม สีหนุ ให้เข้าร่วมกับฝ่ายรัฐบาล มีเพียง พล พตกับจู เจตที่เป็นคนในรายชื่อนั้นที่หนีไป คนที่เหลือเข้าร่วมในรัฐบาลและถูกจับตามอง 24 ชั่วโมงโดยตำรวจ
ในพื้นที่ที่พล พตไปตั้งฐานที่มั่นนั้น เป็นพื้นที่ของชาวเขมรบน ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยในกัมพูชา ใน พ.ศ. 2508 พล พตได้ไปเยื่อนเวียดนามเหนือและจีนเป็นเวลาหลายเดือนและอาจจะได้รับการอบรมในจีน ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2509  พล พตได้เปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาซึ่งเป็นความลับ กว่าที่สมาชิกระดับล่างและเวียดนามจะรู้ก็อีกหลายปีต่อมา การต่อสู้ของพรรคในการต่อต้านรัฐบาลเริ่มต้นเมื่อ พ.ศ. 2510 ในช่วงแรกประสบความสำเร็จน้อย
ใน พ.ศ. 2511 เขมรแดงได้ประกาศยึดครองพื้นที่ในกัมพูชา แม้ว่าเวียดนามเหนือไม่ได้ร่วมในการตัดสินใจ แต่ก็ได้ส่งอาวุธให้เขมรแดงเมื่อเริ่มการยึดครอง กองทหารของพรรคได้ประกาศจัดตั้งเป็นกองทัพปฏิวัติแห่งกัมพูชา
การเถลิงอำนาจ

ความสำคัญทางการเมืองของเขมรแดงเพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นผลมาจากรัฐประหาร พ.ศ. 2513 พระนโรดม สีหนุที่ลี้ภัยไปปักกิ่งได้ตกลงเป็นพันธมิตรกับเขมรแดงและประกาศตนเป็นรัฐบาลพลัดถิ่น ซึ่งมีจีนหนุนหลัง ความนิยมต่อพระนโรดม สีหนุในเขตชนบท ทำให้เขมรแดงแผ่อำนาจได้เร็ว และสามารถยึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ในกัมพูชาได้ ใน พ.ศ. 2516 นักประวัติศาสตร์มักจะกล่าวว่าการแทรกแซงและการทิ้งระเบิดของสหรัฐระหว่าง พ.ศ. 2508 – 2516 เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เขมรแดงได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น เมื่อสหรัฐหยุดให้ความช่วยเหลือแก่รัฐบาลของลน นลใน พ.ศ. 2516 เขมรแดงได้ครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศก่อนจะเข้ายึดพนมเปญในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 ล้มล้างรัฐบาลสาธารณรัฐเขมรในที่สุด
เมื่อเขมรแดงครองอำนาจ

ผู้นำของเขมรแดงไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ คณะกรรมการของพรรคระหว่างครองอำนาจได้แก่
พี่ชายหมายเลข 1 พล พต หรือลต ซอร์ เป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรคระหว่าง พ.ศ. 2506 – 2541 เป็นนายกรัฐมนตรีของกัมพูชาประชาธิปไตยระหว่าง พ.ศ. 2519 – 2522
พี่ชายหมายเลข 2 นวน เจียหรือฬง บุนรวต ประธานสภาตัวแทนประชาชนกัมพูชา
พี่ชายหมายเลข 3 เอียง ซารี รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. 2518 – 2522
พี่ชายหมายเลข 4 เขียว สัมพัน ประธานสภาเปรซิเดียมและประมุขรัฐของกัมพูชาประชาธิปไตย
พี่ชายหมายเลข 5 ตา มก หรือ ชิต เชือน ผู้นำกองทัพแห่งชาติกัมพูชาประชาธิปไตย ผู้นำเขมรแดงคนสุดท้าย เลขาธิการเขตตะวันตกเฉียงใต้ (เสียชีวิตระหว่างรอพิจารณาคดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เมื่อ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2549)
พี่ชายหมายเลข 13 เก ปวก เลขาธิการทั่วไปเขตเหนือ
ซอน เซน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ยุน ยัต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2518 – 2520 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศ (แทนที่ ฮู นิมใน พ.ศ. 2520)
ในระหว่างที่มีอำนาจ เขมรแดงจัดการให้ประเทศปลอดจากอิทธิพลของต่างชาติ ปิดโรงเรียน โรงพยาบาล โรงงานอุตสาหกรรม ยกเลิกธนาคาร การเงิน สกุลเงิน สั่งให้การนับถือศาสนาผิดกฎหมาย บังคับให้ประชาชนอพยพออกจากเมือง ไปอยู่ในนารวม เพื่อเปลี่ยนชาวกัมพูชาทั้งหมดให้เป็นประชาชนเก่าที่อยู่ได้ด้วยการเกษตร ทำให้ประชาชนจำนวนมากต้องล้มตาย ทั้งการขาดอาหาร โรคระบาด และถูกประหาร ในพนมเปญและเมืองอื่น ๆ เขมรแดงบังคับให้ประชาชนอพยพออกมาเพราะอ้างว่าสหรัฐอเมริกาจะมาทิ้งระเบิด ประชาชนต้องไปอยู่ตามคอมมูน และค่ายสำหรับใช้แรงงาน คนบางกลุ่มถูกเลือกไปประหารชีวิต เช่นเจ้าหน้าที่ของสาธารณรัฐเขมร และคนที่มีความรู้ รวมทั้งคนที่สงสัยว่าจะทรยศ
อย่างไรก็ตาม ภายในพรรคได้เกิดความแตกแยกภายในโดยเกิดกลุ่มที่ต่อต้าน พล พตขึ้น โดยเกิดการต่อต้านใน พ.ศ. 2520 และ 2521 ทำให้มีผู้ถูกประหารชีวิตนับพันคนรวมทั้งผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ด้วย ทั้งนี้ ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์รุ่นเก่าที่เคยมีความเกี่ยวข้องกับเวียดนามจะตกเป็นเป้าหมายของ พล พต
เมื่อเขมรแดงครองอำนาจ > องค์กรหรืออังการ์

ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2520 พล พตประกาศถึงการมีอยู่ของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาในสุนทรพจน์นาน 5 ชั่วโมง โดยประกาศตั้งอังการ์ (ภาษาเขมร: អង្គការ หมายถึงองค์กร) เป็นหน่วยงานที่ครองอำนาจสูงสุดในกัมพูชา ก่อนหน้านี้การมีอยู่ของพรรคถือว่าเป็นความลับ และพล พตยังคงถือเป็นความลับอยู่ในช่วงสองปีแรกที่ขึ้นครองอำนาจ เพื่อป้องกันศัตรูภายใน การประกาศการมีอยู่ของพรรคเกิดขึ้นในช่วงสั้นๆก่อนที่ พล พตจะเดินทางไปเยือนจีน และเขมรแดงต้องพึ่งพาจีนมากขึ้นในการต่อต้านเวียดนาม พล พตกล่าวว่าพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2503 โดยไม่เกี่ยวข้องกับลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม
ความตกต่ำของเขมรแดง

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2521 เนื่องจากความขัดแย้งที่สะสมมาหลายปี ทำให้มีผู้อพยพชาวกัมพูชาจำนวนมากเข้าไปสู่เวียดนาม พล พตกลัวการโจมตีของเวียดนาม จึงให้กองทหารของเขาข้ามแดนเข้าไปในเวียดนามและเผาทำลายหมู่บ้านโดยไม่ได้รับความช่วยเหลือจากจีนหรือสหรัฐ ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2522กลุ่มนิยมเวียดนามในพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชานำโดยแปน โสวัณได้จัดการประชุมพรรคใกล้กับชายแดนเวียดนามและได้ร่วมมือกับเฮง สัมรินจัดตั้งแนวร่วมสามัคคีประชาชาติกู้ชาติกัมพูชา เพื่อต่อต้านเขมรแดง ทำให้พรรคคอมมิวนิสต์แตกออกเป็นสองส่วน กลุ่มที่นำโดยแปน โสวัณแยกไปเป็นอีกพรรคหนึ่ง
กองกำลังเวียดนามบุกรุกเข้าสู่กัมพูชาพร้อมกับแนวร่วมประชาชาติฯ และเข้ายึดครองพนมเปญได้ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2522 กลุ่มของแปน โสวัณจัดตั้งสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา พรรคคอมมิวนิสต์ที่นำโดยพล พตถอนกองกำลังและเคลื่อนย้ายไปทางตะวันตกไปตั้งมั่นตามแนวชายแดนไทยและเริ่มการต่อสู้แบบกองโจรต่อต้านสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา โดยมีเขียว สัมพันเป็นผู้นำ ต่อมา ใน พ.ศ. 2524 พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาได้สลายตัวและจัดตั้งพรรคกัมพูชาประชาธิปไตยขึ้นแทน
กะโหลกศีรษะของเหยื่อของเขมรแดง
ส่วนที่เหลืออยู่ของเหยื่อของเขมรแดงที่ Kampong Trach Cave, Kiry Seila Hills, Rung Tik (Water Cave) หรือ Rung Khmao (Dead Cave).
กองพันยิวอาสา

กองพันยิวอาสา (ฮีบรู: הגדודים העבריים; อังกฤษ: Jewish Legion; ค.ศ. 1917–ค.ศ. 1921) เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการที่ใช้เพื่ออ้างถึงห้ากองพันของอาสาสมัครชาวยิว กองพันรอยัลฟิวซาเลียร์ที่ 38 ถึง 42 (ราชการ) ซึ่งได้ระดมพลในกองทัพบกสหราชอาณาจักรขึ้นต่อสู้กับจักรวรรดิออตโตมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ภูมิหลัง

จาโบตินสกี (ซ้าย) และทรัมเปลดอร์ (ขวา) ในเครื่องแบบ
ในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 1915 คณะกรรมการชุดเล็กในอะเล็กซานเดรียอนุมัติแผนของเซเอฟ จาโบตินสกี และโจเซฟ ทรัมเปลดอร์ เพื่อจัดตั้งหน่วยทหารจากชาวยิวชาวยิวผู้อพยพจากปาเลสไตน์ ที่จะเข้าร่วมในความพยายามของอังกฤษในการยึดครองปาเลสไตน์จากจักรวรรดิออตโตมัน ผู้บัญชาการทหารอังกฤษ นายพลแมกซ์เวลล์ ได้พบกับคณะผู้แทน ซึ่งนำโดยจาโบตินสกีเมื่อวันที่ 15 มีนาคม นายพลกล่าวว่าเขาไม่สามารถเกณฑ์ทหารต่างชาติในฐานะกองกำลังต่อสู้ภายใต้พระราชบัญญัติกองทัพบก แต่เขาสามารถก่อขบวนพวกเขาให้เป็นอาสาสมัครขนส่งหน่วยล่อ จาโบตินสกีปฏิเสธแนวคิดและออกเดินทางไปยุโรปเพื่อขอการสนับสนุนอื่น ๆ สำหรับหน่วยชาวยิว แต่ทรัมเปลดอร์ยอมรับและเริ่มรับอาสาสมัครจากชาวยิวในอียิปต์ ผู้ถูกเนรเทศจากที่นั่นโดยออตโตมันในปีก่อน กองทัพบกสหราชอาณาจักรได้จัดตั้ง 650 คนในหน่วยล่อไซออนิสต์ ซึ่ง 562 คนได้ทำหน้าที่ในการทัพกัลลิโพลี
อ่านเพิ่ม

Patterson, John H. With the Judaeans in the Palestine campaign. Uckfield : Naval & Military Press, [2004 reprint] ISBN 1-84342-829-6
Jabotinsky, Vladimir. The story of the Jewish Legion. New York: Bernard Ackerman, 1945. OCLC 177504
Freulich, Roman. Soldiers in Judea;: Stories and vignettes of the Jewish Legion. Herzl Press, 1965. OCLC 3382262
Gilner, Elias. Fighting dreamers; a history of the Jewish Legion in World War One,: With a glimpse at other Jewish fighting groups of the period. 1968. OCLC 431968
Gilner, Elias. War and Hope. A History of the Jewish Legion. New York; Herzl Press: 1969. OCLC 59592
Keren, Michael and Shlomit Keren, We Are Coming, Unafraid: The Jewish Legions and the Promised Land in the First World War. Lanham MD: Rowman & Littlefield, 2010. ISBN 9781442205505 OCLC 700447107
Kraines, Oscar. The soldiers of Zion: The Jewish Legion, 1915–1921. 1985. OCLC 13115081
Lammfromm, Arnon, Izhak Ben-Zvi and the Commemoration of Joseph Binyamini: A Failed Attempt to Create a Site of National Heritage", Archion, 17, Winter 2013, pages 48–55, 68 (Hebrew and English abstract)
Marrion, R.J. "The Jewish Legion," 39th (service) Battalion, Royal Fusiliers (City of London Regiment), 1918–1919. 1987.
Watts, Martin. The Jewish Legion and the First World War. 2004. ISBN 1-4039-3921-7
"When the spirit of Judah Maccabee hovered over Whitechapel Road and – The march of the 38th Royal Fusiliers" by Martin Sugarman, Western Front Association Journal, Jan 2010.
แหล่งข้อมูลอื่น

The Zion Muleteers of Gallipoli (March 1915 – May 1916) by Martin Sugarman (Jewish Virtual Library). Retrieved 21 June 2006.
Jewish legion and Jewish East end of London Link
ชาวฟิลิสตีน

ระวังสับสนกับ ชาวปาเลสไตน์ หรือ ฟิลิปปินส์
รายละเอียดจากพระคัมภีร์ระบุเมืองของฟิลิสตีน 5 แห่ง: กาซา, อัชโดด, อัชเกลอน, เอกรอน และGath
ชาวฟิลิสตีน (อังกฤษ: Philistines; ฮีบรู: פְּלִשְׁתִּים, อักษรโรมัน: Pəlīštīm; กรีกคอยนี (LXX): Φυλιστιείμ, อักษรโรมัน: Phulistieím) เป็นกลุ่มชนโบราณซึ่งตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณชายฝั่งตอนใต้ของคานาอันในช่วงศตวรรษที่ 12 จนถึง 604 ปีก่อนคริสต์ศักราชก่อนที่จะถูกเนรเทศไปยังเมโสโปเตเมียโดยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่ หลังดินแดนนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดินี้และจักรวรรดิเปอร์เซีย พวกเขาจึงสูญเสียเอกลักษณ์ทางชาติพันธุ์และหายไปจากบันทึกทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีในปลายศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช ชนกลุ่มนี้มักมีข้อขัดแย้งกับวงศ์วานอิสราเอลในเรื่องคัมภีร์ไบเบิล แม้ว่าแหล่งข้อมูลหลักเกี่ยวกับชาวฟิลิสตีนนั้นพบได้ในคัมภีร์ฮีบรู มีการบันทึกถึงพวกเขาครั้งแรกในภาพพิมพ์ผิวนูนที่วิหารของฟาโรห์แรเมซีสที่ 3 ที่มะดีนะฮ์ฮาบู ซึ่งบันทึกชื่อพวกเขาเป็น Peleset (ยอมรับเป็นคำร่วมเชื้อสายของภาษาฮีบรูว่า Peleshet); เทียบกับศัพท์ภาษาอัสซีเรียเป็น Palastu, Pilišti, หรือ Pilistu
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล
การข้ามทะเลแดง

เรื่องเล่าคัมภีร์ไบเบิลในหนังสืออพยพ
การข้ามทะเลแดง โดยนีกอลา ปูแซ็ง (ค.ศ. 1633–1634)
การข้ามทะเลแดง (อังกฤษ: Crossing of the Red Sea) หริือ การแยกทะเลแดง (อังกฤษ: Parting of the Red Sea; ฮีบรู: קריעת ים סוף, อักษรโรมัน: Kriat Yam Suph, แปลว่า "การแยกทะเลต้นกก") เป็นตอนในเรื่องราวการอพยพในคัมภีร์ฮีบรู
เรื่องเล่าเล่าถึงการหลบหนีของวงศ์วานอิสราเอลนำโดยโมเสสจากทัพอียิปต์ที่ไล่ตาม ตามที่เล่าในหนังสืออพยพ โมเสสยกไม้เท้าขึ้นและพระเจ้าทรงแยกน้ำของทะเลแดงออก ชาวอิสราเอลจึงสามารถเดินบนพื้นแห้งและข้ามทะเลไปได้ ทัพอียิปต์ยกไล่ตามมา เมื่อชาวอิสราเอลข้ามไปได้อย่างปลอดภัย โมเสสลดไม้เท้าลงเป็นการปิดทะเลและจมทัพอียิปต์ที่ไล่ตามมา
แม้ว่าบางคนถือว่าเรื่องเล่านี้เป็นเรื่องปรัมปรา แต่บางคนก็ค้นหาคำอธิบายของเหตุการณ์นี้
ดูเพิ่ม

เดอะพริ้นซ์ออฟอียิปต์
ข้ามทะเลแดง (บรอนซิโน)
ภูเขาซีนาย
ปัสคา
วันอาชูรออ์
บรรณานุกรม

Hoffmeier, James Karl (1999). Israel in Egypt: The Evidence for the Authenticity of the Exodus Tradition. Oxford: Oxford University Press. p. 214. ISBN 978-0-19-513088-1. OCLC 47007891.
Hoffmeier, James K. (2005). Ancient Israel in Sinai: The Evidence for the Authenticity of the Wilderness Tradition. Oxford University Press. ISBN 978-0195155464.
Fritz, Glen A. (2016). "Overview" (PDF). The Lost Sea of the Exodus: A Modern Geographical Analysis. GeoTech. ISBN 978-0692638309.
Moore, Megan Bishop; Kelle, Brad E. (2011). Biblical History and Israel's Past. Eerdmans. ISBN 9780802862600.
แหล่งข้อมูลอื่น

ABZU
ARCHNet Near East Resources List
Fitzwilliam Museum Egyptology Resources เก็บถาวร 2021-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Theban Mapping Project
A collection of articles on the splitting of the Red Sea from a Jewish viewpoint
สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี

| นโรดม บุปผาเทวี |
| --- | --- |
สมเด็จราชบุตรีพระเรียม

ประสูติ: 8 มกราคม พ.ศ. 2486 พนมเปญ กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 (76 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พระสวามี: หม่อมเจ้านโรดม นรินรติวงศ์ (2502) พระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ มุนีชีวัน (2502–2505) บรูโน ฌัก ฟอร์ซินแน็ตตี (2507–2510) สมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ (2510–2532) แขก วันดี (?–2555)
พระบุตร: หม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ มุนีกุสุมะ หม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ กัลยาณเทวี แกว จินสิตา ฟอร์ซินแน็ตตี หม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ ชีวันฤทธิ์ หม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ วชิราวุธ
ราชวงศ์: ตรอซ็อกผแอม (สายราชสกุลนโรดม)
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
พระมารดา: พาต กาญล
ศาสนา: พุทธ
สมเด็จราชบุตรี พระเรียม นโรดม บุปผาเทวี (เขมร: នរោត្ដម បុប្ផាទេវី นโรตฺฎม บุบฺผาเทวี; 8 มกราคม พ.ศ. 2486 – 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กับนักนางพาต กาญล ซึ่งเป็นนางรำหลวง มีพระอนุชาร่วมพระมารดาคือสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ และเป็นพระเชษฐภคินีต่างพระมารดากับพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี
พระประวัติ > พระชนม์ชีพช่วงต้น

สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ประสูติแต่พาต กาญล (เขมร: ផាត់-កាញ៉ុល ผาต่ กาญุ่ล) นางรำสามัญชนผู้มีชื่อเสียงในราชสำนัก มีพระอนุชาร่วมพระชนนีคือสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ ภายหลังพระชนกและชนนีได้เลิกรากัน พาต กาญลสมรสใหม่กับจาบ ฮวด (Chap Huot) พระองค์จึงมีพี่น้องต่างบิดาอีก 5 คน
สำเร็จการศึกษาจากลีเซพระนโรดม (Lycée Preah Norodom) ในพนมเปญขณะมีพระชันษา 15 ปี พระองค์ถูกส่งไปอยู่ในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระมหากษัตริยานีสีสุวัตถิ์มุนีวงศ์ กุสุมะนารีรัตน์สิรีวัฒนา พระอัยยิกา ที่ทรงอุปถัมภ์ระบำเทพอัปสรและคัดเลือกให้พระองค์เป็นนางละครหลวง และได้เป็นตัวชูโรงของคณะ  Prima ballerina เมื่อพระชนมายุ 18 พรรษา ถือเป็นการแหวกพระราชประเพณีอย่างยิ่ง ที่นำพระราชนัดดานารีมาเป็นนางละคร ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าว พระนางกุสุมะได้พยายามสร้างอัตลักษณ์ทางนาฏศิลป์คือระบำอัปสรา มีการดัดแปลงชุดตามอย่างภาพเทวดาและอัปสรในนครวัด เพื่อปลดเปลื้องอิทธิพลนาฏศิลป์ไทยออก
หลังจากนั้นพระองค์ก็นำคณะละครออกแสดงไปทั่วโลกจนเป็นที่จดจำ และทรงรำหน้าพระที่นั่งในพระราชพิธีสำคัญต่าง ๆ รวมทั้งแสดงภาพยนตร์เรื่อง "อัปสรา" ของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
พระประวัติ > สิ้นพระชนม์

สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวีสิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 12.30 น. ของวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย สิริพระชันษา 76 ปี หลังพระองค์ทรงเข้ารับการรักษาพระอาการประชวรนานกว่าสองสัปดาห์ ต่อมาได้มีการอัญเชิญพระศพขึ้นประดิษฐาน ณ วัดปทุมวดีราชวราราม พนมเปญ วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี และพระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา เสด็จพระราชดำเนินไปในพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี ณ พระเมรุ วัดปทุมวดีราชวราราม
ในการนี้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ส่งข้อความพระราชสาส์น แสดงความเสียพระราชหฤทัยไปยังพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 ความว่า "พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี แห่งกัมพูชา กรุงพนมเปญ หม่อมฉันและพระราชินีรู้สึกเศร้าสลดใจอย่างยิ่งที่ได้ทราบว่า สมเด็จราชบุตรี พระเรียมนโรดม บุปผาเทวี พระเชษฐภคินีของฝ่าพระบาท สิ้นพระชนม์ หม่อมฉันและพระราชินีขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งมายังฝ่าพระบาท และพระราชวงศ์ ในการสูญเสียครั้งนี้"
พระโอรส-ธิดา

สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี เสกสมรสครั้งแรกในปี พ.ศ. 2502 เมื่อมีพระชนมายุ 15 พรรษา โดยพระองค์เสกสมรสทั้งหมด 5 ครั้ง มีพระโอรส-ธิดาทั้ง 5 พระองค์ ได้แก่
หม่อมเจ้านโรดม นรินรติวงศ์ แต่ไม่มีโอรส-ธิดาด้วยกัน
พระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ มุนีชีวัน มีพระธิดา 2 พระองค์ ได้แก่
หม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ มุนีกุสุมะ  (ประสูติ พ.ศ. 2503)
หม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ กัลยาณเทวี  (ประสูติ พ.ศ. 2504)
บรูโน ฌัก ฟอร์ซินแน็ตตี มีธิดา 1 คน คือ
แกว จินสิตา ฟอร์ซินแน็ตตี (เกิด พ.ศ. 2508)
สมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ มีพระโอรส 2 พระองค์ ได้แก่
หม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ ชีวันฤทธิ์ (ประสูติ พ.ศ. 2511) อดีตรัฐมนตรีช่วยกระทรวงต่างประเทศ
หม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ วชิราวุธ  (ประสูติ พ.ศ. 2516)
แขก วันดี ไม่มีโอรส-ธิดาด้วยกัน
การทรงงาน

สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวีเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศิลปะและวัฒนธรรมของกัมพูชาในรัฐบาลสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ นอกจากนี้ยังทรงเปิดโรงเรียนฝึกโขนละครแก่เยาวชนกัมพูชาที่สนใจ
แหล่งข้อมูลอื่น

Biography of the Princess at Norodom Sihanouk's website
สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี และพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี พระอนุชาต่างพระชนนี ทรงรับดอกไม้จากไมค์ แมนส์ฟิลด์ อดีตวุฒิสมาชิกสหรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2512
รับบทเป็นนางรอง
นาคัม

นายทหารร้อยโทจากกองทัพสหรัฐ (ซ้าย) และนักสืบชาวเยอรมันกำลังตรวจสอบในคอนซุม-เกนอสเซนชาฟส์เบคเคอไร(ร้านเบเกอรี่สหกรณ์ผู้บริโภค) ในเนือร์นแบร์ค ภายหลังจากความพยายามลอบวางยาพิษ
นาคัม (ฮีบรู: נקם, 'revenge') เป็นองค์กรกึ่งทหารของเหล่าผู้รอดชีวิตจากฮอโลคอสต์จำนวนประมาณ 50 คน ซึ่งภายหลังปี ค.ศ. 1945 ต้องการล้างแค้นจากการสังหารชาวยิวจำนวนหกล้านคนในช่วงฮอโลคอสต์ กลุ่มนี้นำโดยอับบา โคฟเนอร์ ซึ่งต้องการสังหารชาวเยอรมันจำนวนหกล้านคนในรูปแบบของการล้างแค้นแบบไม่เลือกเจาะจง "ชาติต่อชาติ" โคฟเนอร์ได้เดินทางไปยังปาเลสไตน์ในอาณัติที่ได้รับคำสั่งให้ไปรวบรวมยาพิษจำนวนมากเพื่อวางยาในท่อน้ำหลักเพื่อสังหารชาวเยอรมันจำนวนมาก พรรคพวกของเขาได้แทรกซึมเข้าไปในระบบน้ำของเนือร์นแบร์ค  อย่างไรก็ตาม คอฟเนอร์ถูกจับกุมเมื่อมาถึงเขตยึดครองเยอรมนีของอังกฤษ และต้องโยนยาพิษลงทะเลเพื่อกลบหลักฐาน
ภายหลังความล้มเหลวครั้งนี้ นาคัมได้หันความสนใจ "แผนบี"  โดยกำหนดเป้าหมายไปที่เชลยศึกชาวเยอรมันที่ถูกควบคุมตัวโดยทหารสหรัฐในเขตยึดครองของอเมริกัน พวกเขาได้รับสารหนูในท้องถิ่นและแทรกซึมเข้าไปในร้านเบเกอรี่ที่คอยส่งขนมปังไปที่ค่ายกักกันเหล่านี้ เหล่าผู้สมรู้ร่วมคิดได้วางยาพิษขนมปังจำนวน 3,000 ก้อน ที่คอนซุม-เกนอสเซนชาฟส์เบคเคอไร(ร้านเบเกอรี่สหกรณ์ผู้บริโภค) ในเนือร์นแบร์ค ซึ่งทำให้เชลยศึกชาวเยอรมันจำนวนมากกว่า 2,000 คน ต้องล้มป่วยในค่ายกักกันแลงวาสเซอร์ อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครเสียชีวิตจากแผนการในครั้งนี้เลย แม้ว่านาคัมจะถูกมองว่าเป็นองค์กรก่อการร้าย อัยการเยอรมนีได้ยกฟ้องคดีต่อสมาชิกสองคนในปี ค.ศ. 2,000 เนื่องจาก "สถานการณ์ที่ไม่ปกติ"
ข้อพิพาทระหว่างอับราฮัมและโลท

อับราฮัมและโลทแบ่งดินแดน (ภาพวาดจากหนังสือ Bible Pictures and What They Teach Us โดยชาลส์ ฟอสเตอร์ในปี ค.ศ. 1897)
ข้อพิพาทระหว่างอับราฮัมและโลท (อังกฤษ: Abraham and Lot's conflict; ฮีบรู: מריבת רועי אברהם ורועי לוט, Merivat Roey Avraham Ve'Roey Lot) เป็นเหตุการณ์ในหนังสือปฐมกาล เล่าถึงการแยกทางกันของอับราฮัมและโลทอันเป็นผลมาจากการวิวาทระหว่างเหล่าคนเลี้ยงสัตว์ของทั้งคู่ ข้อพิพาทคลี่คลายลงโดยอับราฮัมยอมมอบแผ่นดินแห่งพระสัญญาส่วนหนึ่งของตนให้กับโลทเพื่อคลี่คลายความขัดแย้งอย่างสันติวิธี
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

ในปฐมกาล 13:5-13 อับราฮัม (เวลานั้นใช้ชื่อว่าอับราม) และโลทแยกทางกันอันเป็นผลมาจากการวิวาทระหว่างเหล่าคนเลี้ยงสัตว์ของทั้งคู่ ในตอนต้นของเรื่องราวระบุว่าโลทเป็นชายที่ร่ำรวยมากหลังกลับจากอียิปต์เช่นเดียวกับอับราฮัม ความในคัมภีร์ไบเบิลไม่ได้อธิบายเหตุผลที่แน่ชัดของข้อพิพาท แต่ผลจากเรื่องนี้คืออับราฮัมเสนอกับโลทให้แยกทางกันเพื่อป้องกันการต่อสู้กัน อับราฮัมให้สิทธิ์โลทเป็นคนแรกที่จะเลือกอาณาเขตที่ต้องการ:
5 ฝ่ายโลทที่ไปกับอับรามนั้น มีฝูงแพะแกะ และฝูงโคกับเต็นท์ด้วย  6 ที่ดินที่นั่นไม่กว้างขวางพอให้พวกเขาอยู่ด้วยกันได้ เพราะทรัพย์สมบัติของพวกเขามีมาก จึงอยู่ด้วยกันไม่ได้  7 คนเลี้ยงสัตว์ของอับรามกับคนเลี้ยงสัตว์ของโลทก็วิวาทกัน เวลานั้นคนคานาอันและคนเปริสซียังอาศัยอยู่ในดินแดนนั้น  8 อับรามจึงพูดกับโลทว่า "ขออย่าให้เราและคนเลี้ยงสัตว์ของเราทะเลาะกันเลย เพราะเราเป็นญาติสนิท 9 ที่ดินทั้งหมดอยู่ตรงหน้าเจ้าไม่ใช่หรือ? ขอให้เจ้าแยกไปจากเราเถิด ถ้าเจ้าไปทางซ้ายเราก็จะไปทางขวา หรือเจ้าจะไปทางขวา เราก็จะไปทางซ้าย"
โรเบอร์ต อัลเทอร์ (Robert Alter) ให้ความเห็นว่าภาษาของอับราฮัมนั้น "ชัดเจน หนักแน่น และสุภาพ" โลทยอมรับข้อตกลงสันติในการแบ่งดินแดน และเลือกพื้นที่ของที่ลุ่มแม่น้ำจอร์แดนซึ่งรวมไปถึงเมืองโสโดม เรื่องราวจบด้วยการที่อับราฮัมและโลทแยกกันตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ต่าง ๆ ของแผ่นดิน:
10 โลทเงยหน้าแลดูที่ลุ่มของแม่น้ำจอร์แดนทั้งหมด เห็นว่ามีน้ำบริบูรณ์อยู่ทุกแห่ง (นี่เป็นสภาพก่อนพระยาห์เวห์ทรงทำลายเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์) เหมือนพระอุทยานของพระยาห์เวห์ เหมือนแผ่นดินอียิปต์ ในทิศที่จะไปทางเมืองโศอาร์ 11 โลทจึงเลือกที่ลุ่มทั้งหมดของแม่น้ำจอร์แดน โลทออกเดินทางไปทิศตะวันออก ญาติสนิททั้งสองจึงแยกกันไป 12 อับรามอาศัยอยู่ในแผ่นดินคานาอัน ส่วนโลทอาศัยอยู่ท่ามกลางเมืองต่างๆ ในที่ราบ และย้ายเต็นท์ไปตั้งถึงเมืองโสโดม
ผลลัพธ์

การอ้างถึงเมืองโสโดมในวรรคที่ 13 บ่งบอกว่าโลทตัดสินใจได้ไม่ดี ความบรรยายใช้การที่โลทเลือกดินแดนใกล้กับเมืองโสโดมเป็นการเกรินการณ์บทบาทของโลทในยุทธการที่สิดดิมซึ่งโลทถูกจับเป็นเชลยระหว่างยุทธการ และบทบาทของโลทในเหตุการณ์การทำลายเมืองโสโดมและโกโมราห์ โลทตั้งเต็นท์อยู่ใกล้เมืองโสโดมตามที่บรรยายในปฐมกาล 13:12 ส่วนในปฐมกาล 14:12 โลทอาศัยอยู่ในตัวเมืองโสโดม เรื่องราวการทำลายเมืองโสโดมที่เกี่ยวข้องอยู่ในบทที่ 19
ดานา อินเตอร์เนชันแนล

นักดนตรี
ดานา อินเตอร์เนชั่นแนล (ฮีบรู: דנה אינטרנשיונל, ชื่อจริง: ชาโรน โคเฮน, ฮีบรู: שרון כהן, 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 - ) เป็นนักร้องชาวอิสราเอล
ดานามีชื่อเสียงไปทั่วโลกจากการที่ได้รับชัยชนะในการประกวดเพลงยูโรวิชันในปี ค.ศ. 1998 จากเพลงภาษาฮีบรูที่ชื่อว่า "ดีวา" (דיווה) ดานาเป็น "คนข้ามเพศ" ที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของโลก เธอเริ่มอาชีพร้องเพลงในปี ค.ศ. 1992 โดยจนถึงปัจจุบันได้ออกอัลบั้มแล้วทั้งหมดแปดอัลบั้ม และอัลบั้มพิเศษอีกสามอัลบั้ม ดานาถือว่าเป็นคนในวงการเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของอิสราเอล และยังได้เป็นผู้ตัดสินในรายการ "โคคัฟ โนลัด" ซึ่งเป็นรายการประกวดร้องเพลงของอิสราเอลอีกด้วย
ดานาจะเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันอีกครั้งในปี ค.ศ. 2011 นี้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
วงศ์นกหัวขวาน
นกหัวขวานที่พบได้ในประเทศไทย

| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกคอพัน | Jynx torquilla | นกอพยพ |
| นกหัวขวานจิ๋วท้องลาย | Picumnus innominatus |  |
| นกหัวขวานจิ๋วอกแดง | Sasia abnormis |  |
| นกหัวขวานจิ๋วคิ้วขาว | Sasia ochracea |  |
| นกหัวขวานด่างแคระ | Dendrocopos canicapillus |  |
| นกหัวขวานด่างอกลายจุด | Dendrocopos macei |  |
| นกหัวขวานด่างหัวแดงอกลาย | Dendrocopos atratus |  |
| นกหัวขวานด่างหน้าผากเหลือง | Dendrocopos mahrattensis | หายาก |
| นกหัวขวานด่างท้องน้ำตาลแดง | Dendrocopos hyperythrus |  |
| นกหัวขวานอกแดง | Dendrocopos cathpharius |  |
| นกหัวขวานสีตาล | Celeus brachyurus |  |
| นกหัวขวานใหญ่สีดำ | Dryocopus javensis |  |
| นกหัวขวานแดงลาย | Picus mineaceus |  |
| นกหัวขวานเล็กหงอนเหลือง | Picus chlorolophus |  |
| นกหัวขวานปีกแดง | Picus puniceus |  |
| นกหัวขวานใหญ่หงอนเหลือง | Picus flavinucha |  |
| นกหัวขวานคอลาย | Picus mentalis |  |
| นกหัวขวานเขียวคอเขียว | Picus viridanus |  |
| นกหัวขวานเขียวป่าไผ่ | Picus vittatus |  |
| นกหัวขวานเขียวท้องลาย | Picus xanthopygaeus |  |
| นกหัวขวานเขียวตะโพกแดง | Picus erythropygius |  |
| นกหัวขวานเขียวหัวดำ | Picus canus |  |
| นกหัวขวานสามนิ้วหลังสีไพล | Dinopium rafflesii | หายาก |
| นกหัวขวานสามนิ้วหลังทอง | Dinopium javanense |  |
| นกหัวขวานสี่นิ้วหลังทอง | Chrysocolaptes lucidus |  |
| นกหัวขวานหัวเหลือง | Gecinulus grantia |  |
| นกหัวขวานป่าไผ่ | Gecinulus viridis |  |
| นกหัวขวานแดง | Blythipicus rubiginosus |  |
| นกหัวขวานแดงหลังลาย | Blythipicus pyrrhotis |  |
| นกหัวขวานหลังสีส้ม | Reinwardtipicus validus |  |
| นกหัวขวานลายตะโพกเหลือง | Meiglyptes tristis |  |
| นกหัวขวานด่างท้องดำ | Meiglyptes jugularis |  |
| นกหัวขวานลายคอแถบขาว | Meiglyptes tukki |  |
| นกหัวขวานแคระอกเทา | Hemicircus concretus |  |
| นกหัวขวานแคระจุดรูปหัวใจ | Hemicircus canente |  |
| นกหัวขวานใหญ่สีเทา | Mulleripicus pulverulentus |  |
รูปภาพ

ต้นไม้ที่ถูกนกหัวขวานเจาะ (เกแบ็ก แคนาดา)
นกคอพัน (Jynx torquilla) เป็นนกหัวขวานที่ไม่สามารถเจาะและไต่ต้นไม้ได้
โพรงอาศัยของนกหัวขวานดำ (เฮากิปูดัส ฟินแลนด์)
นกหัวขวานสามนิ้วหลังทอง (Dinopium javanense) เป็นนกหัวขวานชนิดที่พบได้ในประเทศไทย
วู้ดดี้ ตัวการ์ตูนนกหัวขวานของยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์
นกหัวขวานเขียวตะโพกแดง (Picus erythropygius) นกหัวขวานอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย
ความสัมพันธ์กับมนุษย์

ด้วยลักษณะพิเศษที่สามารถเจาะต้นไม้ได้ด้วยแรงกระแทกรุนแรง โดยที่ส่วนหัวและสมองไม่ได้รับผลกระทบกระเทือน ทำให้มีนักวิทยาศาสตร์ได้ศึกษาหลักการนี้ มาพัฒนาเพื่อผลิตหมวกกันน็อกสำหรับขับขี่ยานพาหนะเพื่อความปลอดภัย ในขณะที่บางชนิดที่มีสีสันสวยงาม ก็นิยมนำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง อีกทั้งนกหัวขวานได้ถูกสร้างเป็นตัวการ์ตูนชื่อ "วู้ดดี้" ในภาพยนตร์การ์ตูนชุด Woody Woodpecker ในสังกัดยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ ที่มีเอกลักษณ์คือ เสียงหัวเราะที่เป็นธีมดนตรีประกอบอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและวีดีโอนกหัวขวาน (เพิ่มเติม)