stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมัยละแวก
รายพระนามกษัตริย์เขมรละแวก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
 รายพระนามพระมหากษัตริย์กัมพูชา
| พระมหากษัตริย์ | พระมหากษัตริย์ | พระมหากษัตริย์ | ครองราชย์ | ครองราชย์ |
| รัชกาล | พระรูป | พระนาม | ระหว่าง | หมายเหตุ |
อาณาจักรเขมรละแวก (พ.ศ. 2083 – 2140)
สถาปนา ละแวก เป็นเมืองหลวง
| 76 |  | พระบรมราชาที่ 2 (พญาจันทร์) | พ.ศ. 2059 – 2109 (50 ปี) | ย้ายราชธานีมายังกรุงละแวก เข้าสู่ยุคอาณาจักรเขมรละแวก |
| 77 |  | สมเด็จพระบรมราชาที่ 3 (พระยาละแวก, ปรมินทราชา) | พ.ศ. 2109 – 2119 (10 ปี) | ประกาศอิสรภาพจากกรุงศรีอยุธยา, ทำสงครามและเข้าโจมตีกรุงศรีอยุธยา |
สมเด็จพระบรมราชาที่ 3ทรงประกาศอิสรภาพจากกรุงศรีอยุธยา อาณาจักรเขมรละแวกได้เอกราชจากกรุงศรีอยุธยา
| 78 |  | สมเด็จพระบรมราชาที่ 4 (นักพระสัตถา) | พ.ศ. 2119 – 2137 (18 ปี) | ครองราชย์ร่วมกับพระราชโอรส |
สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงยกทัพมาตีกรุงละแวกได้สำเร็จ อาณาจักรเขมรละแวกได้ตกเป็นประเทศราชกรุงศรีอยุธยา) เป็นครั้งที่สอง
| 79 |  | พระไชยเชษฐาที่ 1 | พ.ศ. 2127 – 2137 (10 ปี) | ครองราชย์ร่วมกับพระราชบิดา และพระบรมราชาที่ 5 |
| 80 (1) |  | พระบรมราชาที่ 5 (พญาตน) | พ.ศ. 2127 – 2137 (10 ปี) | ครองราชย์ร่วมกับพระราชบิดา และพระไชยเชษฐาที่ 1 |
แผนที่กรุงละแวกโดยชาวดัตช์
อาณาจักรอยุธยาในปี พ.ศ. 2148 ภายหลังการทัพของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช
ฮอ นำฮง

| เอกอุดม ฯพณฯฮอ นำฮง |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 – 4 เมษายน ค.ศ. 2016
นายกรัฐมนตรี: สมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน
ก่อนหน้า: อึง ฮวด
ถัดไป: ปรัก สุคน
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1990 – ค.ศ. 1993
นายกรัฐมนตรี: สมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน
ก่อนหน้า: สมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน
ถัดไป: สมเด็จกรมขุนนโรดม สิริวุธ
รองนายกรัฐมนตรีแห่งกัมพูชา
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  16 กรกฎาคม ค.ศ. 2004
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี
นายกรัฐมนตรี: สมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร   ประจำจังหวัดกำปงจาม
ดำรงตำแหน่ง 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 – 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2018
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1935-11-15) 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 (88 ปี)  พนมเปญ กัมพูชา
ศาสนา: พุทธศาสนา (นิกายเถรวาท)
พรรคการเมือง:  พรรคประชาชนกัมพูชา
บุตร: 5
ศิษย์เก่า: ศาลาภูมินท์รัฐบาล European Institute of High International Studies มหาวิทยาลัยปารีส
วิชาชีพ: นักการเมือง, นักการทูต

ฮิลลารี คลินตัน และฮอ นำฮง ในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2009
ฮอ นำฮง (เขมร: ហោ ណាំហុង โห ณำหุง; เกิด 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 )  เป็นรองนายกรัฐมนตรีกัมพูชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศกัมพูชา และกรรมการบริหารพรรคประชาชนกัมพูชา พรรครัฐบาลของกัมพูชาในปัจจุบัน ฮอ นำฮงดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศกัมพูชาอย่างยาวนานตั้งแต่ ค.ศ. 1990 ถึง 1993  และตั้งแต่ ค.ศ. 1998 จนถึงปัจจุบัน
ฮอ นำฮงเกิดที่พนมเปญ จบการศึกษาด้านการทูต และไปศึกษาต่อด้านกฎหมาย ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส  เริ่มรับราชการที่สถานเอกอัครราชทูตกัมพูชาประจำปารีสระหว่างปี ค.ศ. 1967 ถึง 1973 จากนั้นได้ดำรงตำแหน่งทูตกัมพูชาประจำกรุงอาบานา ประเทศคิวบา ระหว่างปี ค.ศ. 1973 ถึง 1975
ในช่วงที่เขมรแดงปกครองกัมพูชาระหว่างปี ค.ศ. 1973 ถึง 1975 เขาถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำเบือง ตระเบก (Boeung Tra Bek) ในพนมเปญ  หลังการพ่ายแพ้ของเขมรแดงในปี 1980 ต่อเฮง สัมรินและกองทัพเวียดนาม ฮอ นำฮงได้เข้าร่วมรัฐบาลคอมมิวนิสต์ของนายกรัฐมนตรีแปน สุวัน ในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงต่างประเทศ  และไปดำรงตำแหน่งทูตกัมพูชาประจำกรุงมอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างปี 1982 ถึง 1989   และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศในปี 1991 ในรัฐบาลของฮุน เซน  จากนั้นได้ไปดูแลด้านการต่างประเทศ ในฐานะทูตกัมพูชาประจำกรุงปารีส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 ฮอ นำฮงเดินทางกลับมารับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ จนถึงปัจจุบัน โดยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีด้วย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชในพระราชอาณาจักร

เครื่องอิสริยยศพระราชาณาจักรกัมพูชา ชั้นมหาเสรีวัฒน์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์มุนีสาราภัณฑ์ ชั้นมหาเสนา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชจากต่างประเทศ

ไทย :
พ.ศ. 2544 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1
ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2554 -  เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติฝรั่งเศส ชั้นที่ 2
เทเรซ่า ชัยวิสุทธิ์

| เทเรซ่า ยุพเยาว์ ชัยวิสุทธิ์ |
| --- | --- |
เทเรซ่า ชัยวิสุทธิ์ในปีพ.ศ. 2564
เกิด: ยุพเยาว์ ชัยวิสุทธิ์ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 (47 ปี) กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
พลเมือง:  ไทย
ศิษย์เก่า: โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ มหาวิทยาลัยอาร์มสตรองสเตต
อาชีพ: นักธุรกิจ
ปีปฏิบัติงาน: 2556–ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
เทเรซ่า ยุพเยาว์ ชัยวิสุทธิ์ เป็นนักธุรกิจชาวไทย ปัจจุบันเป็นรองประธานกองประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่การจัดประกวดครั้งแรก เธอมีส่วนสำคัญรับผิดชอบทางด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับองค์กรมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล อาทิ การบริหารลิขสิทธิ์ระดับประเทศ ตลอดจนการดูแลผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลในระหว่างที่ดำรงตำแหน่ง
นอกจากบทบาทกับมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เธอยังเป็นกรรมการผู้จัดการ REPS Unlimited บริษัทนำเที่ยวที่มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในดึสเซิลดอร์ฟ
ชีวิตในช่วงต้น

เทเรซ่า ชัยวิสุทธิ์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ และปริญญาบริหารธุรกิจสาขาการเงินจากมหาวิทยาลัยอาร์มสตรองเบิร์กลีย์
แหล่งข้อมูลอื่น

เทเรซ่า ชัยวิสุทธิ์ ที่อินสตาแกรม
เทเรซ่า ชัยวิสุทธิ์ ที่ติ๊กต็อก
สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี

สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี หรือ นักองด้วง หรือ พระองค์ด้วง (เขมร: ព្រះបាទ អង្គ ឌួង; พระบาทองค์ด้วง) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 108 แห่งกัมพูชา
พระองค์ทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรกัมพูชาสมัยใหม่เป็นพระมหากษัตริย์ผู้กอบกู้เอกราชของกัมพูชา ซึ่งท่ามกลางการต่อสู้ระหว่างราชอาณาจักรสยาม และญวน
พระราชประวัติ

|  พระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชายุคใหม่ |
| --- | --- |
: สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร
: พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์
: พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ครั้งที่ 1)
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ครั้งที่ 2)
: พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี
ด ค ก
เสด็จพระราชสมภพเมี่อ พ.ศ. 2339  และสวรรคตเมี่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2403
สมเด็จพระหริรักษ์รามาธิบดี หรือ นักองค์ด้วง พระราชสมภพเมี่อ พ.ศ. 2339 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดีศรีสุริโยพรรณ (นักองเอง) ประสูติแต่นักนางรศ และพระราชอนุชาในสมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี (นักองจันทร์)
เมื่อครั้งที่สมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดีเสด็จสวรรคตนั้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ นักองจันทร์ อภิเษกขึ้นครองราชย์ที่เขมรพระราชทานนามว่า สมเด็จพระอุทัยราชา แต่เมื่อสมเด็จพระอุทัยราชาขึ้นครองราชย์แล้วมีใจออกห่างกรุงสยามโดยหันไปพึ่งญวนแทน ในช่วงนั้นเจ้านายและขุนนางเขมรจึงแบ่งออกเป็น 2 ฝ่าย กล่าวคือ ฝ่ายที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับสมเด็จพระอุทัยราชา ฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยนั้น ซึ่งรวมทั้ง นักองด้วง จึงต้องหนีเข้ามายังกรุงเทพมหานครในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ตั้งแต่มีพระชนมายุ 16 พรรษา โดยเข้ามาพำนัก ณ วังเจ้าเขมร ซึ่งเป็นวังที่สมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดี พระบิดาเคยพำนักอยู่
ต่อมา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อนักองด้วงมีพระชนมายุ 43 พรรษา หลังจากที่ทรงพำนักอยู่ในประเทศไทยเป็นเวลา 27 ปี  จึงเดินทางกลับเขมรพร้อมกับกองทัพเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เพื่อรบกับญวนที่กำลังแผ่อำนาจเข้าสู่เขมรในช่วงนั้น  โดยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการว่า "หากเขมรสงบเรียบร้อยเมื่อใดให้อภิเษกพระองค์ด้วงขึ้นครองเขมร" ดังนั้น เมื่อกองทัพของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สามารถจัดการเหตุการณ์ในเขมรเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จึงมีการอภิเษกนักองค์ด้วงขึ้นครองราชสมบัติที่เขมรเมื่อพระชนมายุ 51 พรรษา มีพระนามว่า "พระหริรักษ์รามาธิบดี ศรีสุริโยพันธุ ธรรมมิกวโรดม บรมศรีอินทรา มหาจักรพรรดิราช บรมนารถบรมบพิตร สถิตย์เป็นอิศวรกัมพูชารัตนราช โอภาศชาติวรวงศ์ ดำรงกัมพูชามหาประเทศราชนคร บวรวิวัฒนาดิเรก เอกอัครมหาเขมราธิบดินทร นรินทรวิสุทธิอุดม บรมบพิตร เจ้ากรุงกัมพูชา" เมื่อวันพฤหัสบดีเดือน 4 ขึ้น 4 ค่ำ ปีมะแม จุลศักราช 1209 ตรงกับวันพุธที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2390
ต่อมาในปี พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แก้สร้อยพระนามของสมเด็จพระหริรักษ์รามาธิบดี ตามที่ทรงมีศุภอักษรเข้ามาขอเปลี่ยน เป็น "องค์พระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี ศรีสุริโยประพันธ์ ธรรมิศวโรดม บรมศิรินทร บวรมหาจักรพรรดิราช พิกาศนารถบพิตร สถิตยเป็นอิศรกัมพูชารัตนราช โอภาศชาติวรวงศ์ ดำรงกัมพูชามหาประเทศราชนคร บวรวิวัฒนาดิเรก เอกอัครมหาเขมราธิบดินทร นรินทรวิสุทธิอุดม บรมบพิตร"
สมเด็จพระหริรักษ์รามาธิบดี เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2403 ที่กรุงอุดง
พระราชบุตร

ตามพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ ระบุพระนามพระราชโอรสและพระราชธิดาไว้รวม 18 พระองค์ ดังนี้
พระราชโอรส 7 พระองค์ ได้แก่
นักองค์ราชาวดี (ต่อมาคือ พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร) ประสูติแต่นักแป้น พระสนมชั้นแม่นาง ธิดาพระยาสุภาธิบดี
นักองค์ศรีสวัสดิ์ (ต่อมาคือ พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์) ประสูติแต่นักเภา พระสนมชั้นแม่นาง ธิดาพระมนตรีธิราช
นักองค์วัตถา (นักองค์ศรีวัตถา) ประสูติแต่นักขำ ธิดาพระยาธรรมาเดโช
นักองค์ศิริวงศ์
นักองค์แก้วมโนหอ
นักองค์สุวรรณหงส์
นักองค์ดรอหุก
พระราชธิดา 11 พระองค์ ได้แก่
นักองค์จงกลนี
นักองค์พระราชธิดา
นักองค์ศรีวรกษัตริย์
นักองค์อุบลปรีดา
นักองค์กระเบน
นักองค์สรออุก
นักองค์กระเมียด
นักองค์ดอกเดื่อ
นักองค์ตรอลน
นักองค์มุม
นักองค์เภา
ส่วน ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา แปลโดยหลวงเรืองเดชอนันต์ (ทองดี ธนะรัชต์) ระบุรายนามพระสนมและพระราชบุตรเมื่อครั้งเสด็จประทับอยู่ที่กรุงเทพมหานครไว้ ดังนี้
นักองค์กระมล ต่อมามีพระนามว่า สมเด็จพระราชธิดามหากระษัตรี ประสูติแต่นักนางแอว บุตรีพระพิพิธฤทธี
นักองค์อู ประสูติแต่นักนางแอว
นักองค์จรอเลิ้ง (แปลว่า งามกลม) ต่อมามีพระนามว่า พระองค์ราชาวดี ประสูติแต่นักนางแป้น (ต่อมาเป็น พระปิโยบรมท้าวธิดา)
พระองค์ศรีสวัสดิ ประสูติแต่นักนางเภา (ต่อมาเป็น พระปิโยบรมอัจฉราอับศร)
พระองค์วัตถา ประสูติแต่นักนางคำ
และมีพระราชบุตรที่ไม่ได้ประสูติในกรุงเทพมหานคร แต่ปรากฏพระนามในราชพงศาวดารได้แก่
พระองค์เจ้าขลิบ ภายหลังได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระบรมมงคลเทวี
พระองค์เจ้าจอจแรด ต่อมาพระราชทานนามว่า ศิริวงษ์ ประสูติแต่พระแม่นางผลทิพย์สุวรรณ (เขียว)
พระองค์เจ้าสัตรีอุบล (แฝด) ประสูติแต่นักแม่นางมณีโชติ
พระองค์เจ้ากระมล (แฝด) ประสูติแต่นักแม่นางมณีโชติ
พระองค์เจ้าไหหงษ์ ประสูติแต่นักแม่นางจันทรทุรส
พระองค์เจ้าตรอหุก ประสูติแต่นักแม่นางนวน
พระองค์เจ้าสรออุก ประสูติแต่นักแม่นางลันแต
พระองค์เจ้าแก้วมโนหอ ประสูติแต่พระแม่นางสุชาตินารี
พระองค์เจ้าตรอลน ประสูติแต่นักแม่นางเฉิดโฉม
พระองค์เจ้าเภา ประสูติแต่นักแม่นางอิ่ม
พระองค์เจ้าจงกลนี ประสูติแต่พระปิโยบรมท้าวธิดา เป็นพระชายาในพระองค์เจ้าศรีสวัสดิ พระเชษฐาต่างพระชนนี
ราชทูตตะวันตกเข้าเฝ้าสมเด็จพระหริรักษ์รามาธิบดีที่กรุงอุดงมีชัย
สมเด็จนโรดม นรินทรพงศ์

สมเด็จนโรดม นรินทรพงศ์ (เขมร: សម្ដេច នរោត្តម នរិន្ទ្រពង្ស, พ.ศ. 2497- พ.ศ. 2546) พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุกับสมเด็จพระราชินีนโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา เป็นพระโสทรานุชาใน [พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี]] กษัตริย์แห่งกัมพูชาองค์ปัจจุบัน
ประวัติ

สมเด็จนโรดม นรินทรพงศ์ ประสูติเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1954 ที่กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุกับสมเด็จพระราชินีนโรดม มณีนาถ สีหนุ พระองค์ศึกษาขั้นต้นที่โรงเรียนนโรดม และthe Petit Lycée Descartes ระดับสองที่กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย และระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยมอสโก กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย พระองค์สามารถรับสั่งภาษาฝรั่งเศส และรัสเซียได้ดี
พระธิดา

สมเด็จนโรดม นรินทรพงศ์ เสกสมรสกับนางเอก สีนวน มีพระธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
พระองค์เจ้านโรดม สิมนรินทร์ (Princess Norodom Simonarine) ประสูติเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1983
พระองค์เจ้านโรดม มุนีนุ (Princess Norodom Moninouk) ประสูติเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1987
สิ้นพระชนม์

สมเด็จนโรดม นรินทรพงศ์ สิ้นพระชนม์ด้วยอาการพระหทัยวาย เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม  พ.ศ. 2546 สิริพระชันษา 49 ปี
สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย

สำหรับเพลงชาติกัมพูชาในสมัยอื่นๆ ดูที่ เพลงชาติกัมพูชา (แก้ความกำกวม)
| คำแปล: สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย |
| --- | --- |
ដប់ប្រាំពីរមេសាមហាជោគជ័យ

เพลงชาติของ กัมพูชา
รับไปใช้: 6 มกราคม พ.ศ. 2519
เลิกใช้: 7 มกราคม พ.ศ. 2532

ตัวอย่างเสียง
สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัยไฟล์ ช่วยเหลือ
 
บันทึกเสียงเพลงชาติ
เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย (เขมร: ដប់ប្រាំពីរមេសាមហាជោគជ័យ ฎบ่บฺรำพีรเมสามหาโชคชัย) เป็นเพลงชาติของประเทศกัมพูชา ในสมัยที่ใช้ชื่อว่า "กัมพูชาประชาธิปไตย" แต่งขึ้นเพื่อระลึกถึงความสำเร็จในการโค่นล้มรัฐบาลสาธารณรัฐเขมร และการสถาปนารัฐกัมพูชาใหม่ในนาม "กัมพูชาประชาธิปไตย" เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เนื้อหากล่าวถึงการเสียสละของเหล่านักรบทั้งชายและหญิงในการก่อตั้งรัฐกัมพูชาและสังคมใหม่ และประกาศปณิธานว่าจะทำให้กัมพูชามีความรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่กว่าสมัยพระนคร
เพลงนี้ไม่ปรากฏว่าผู้ใดแต่งทำนองและเนื้อร้อง แต่คาดเดากันว่าพล พตหรือเขมรแดงมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงนี้ รัฐบาลกัมพูชาประชาธิปไตยได้รับรองให้เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัยเป็นเพลงชาติ ตามมาตรา 18 ของรัฐธรรมนูญแห่งประเทศกัมพูชาประชาธิปไตย ลงวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2519
ข้อมูลบางแหล่งจากซีกโลกตะวันตกได้กล่าวถึง เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ใช้เป็นเพลงชาติของแนวร่วมเขมรสามฝ่ายจนถึง พ.ศ. 2536
เนื้อร้อง

| เขมร> บทที่ 1 | ปริวรรตเป็นอักษรไทย> บทที่ 1 | คำอ่าน> บทที่ 1 | คำแปล> บทที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- |
|  ឈាមក្រហមច្រាល   ស្រោចស្រពក្រុងវាល   កម្ពុជាមាតុភូមិ   ឈាមកម្មករ កសិករដ៏ឧត្តម   ឈាមយុទ្ធជន យុទ្ធនារីបដិវត្តន៍ ។ |  ฌามกฺรหมจฺราล  โสฺรจสฺรพกฺนุงวาล  กมฺพุชามาตุภูมิ  ฌามกมฺมกร  กสิกรฎ็อุตฺตม  ฌามยุทฺธชน  ยุทฺธนารีปฏิวตฺต |  เชียม กรอฮอม จราล  โสรจสร็อพกนงเวียล  กัมปูเจีย เมียโตพูม  เชียมกัมมะกอ กะเสะกอ ดอ อุตด็อม  เชียมยุดทะจน ยุดทะเนียรี ปะเตว็อต |  เลือดแดงฉาน  นองในทุ่งนา  กัมพูชามาตุภูมิ  เลือดกรรมกร กสิกรซึ่งอุดม  เลือดยุทธชน ยุทธนารีปฏิวัติ |
บทที่ 2
|  ឈាមប្រែក្លាយជាកំហឹងខ្លាំងក្លា  តស៊ូមោះមុត  ដប់ប្រាំពីរមេសាក្រោមទង់បដិវត្តន៍  ឈាមរំដោះអំពីភាពខ្ញុំគេ! |  ฌามแปฺรกฺลายชากํหึงขฺลำงกฺลา  ตสูเมาะมุต   ฎบ่ปฺรำพีรเมสา โกฺรมทง่ปฏิวตฺต  ภาพรํเฎาะ อํพีภาพขฺญุมฺเค! |  เชียมแปรกลายเจีย ก็อมเหิง กลังกลา  ตอซูโมะมุต  ด็อปปรำปี เมซา กรอมต็วงปะเตว็อต  เจียมรุมเดาะ อ็อมปีเพียบ ขญมเก็ย |  เลือดแปรกลายเป็น แข็งขลังกล้า  ต่อสู้เด็ดเดี่ยว  สิบเจ็ดเมษา ภายใต้ธงปฏิวัติ  คือภาวะปลดปล่อย จากภาวะข้าทาสเขา! |
ประสานเสียง
|  ជយោ! ជយោ!   ដប់ប្រាំពីរមេសាជោគជ័យ  មហាអស្ចារ្យមានន័យធំធេង  លើសសម័យអង្គរ! |  ชโย! ชโย!  ฎบ่บฺรำพีรเมสาโชคชัย  มหาอสฺจารฺยมานนัยธํเธง  เลีสสมัยองฺคร! |  เจียโย! เจียโย!  ด็อปปรำปี เมซา โจกเจ็ย  มอฮาออฮ์จา เมียนเน็ยท็อมเทง  เลอสมัยอังกอ |  ชโย! ชโย!   สิบเจ็ดเมษาโชคชัย   ยิ่งอัศจรรย์มีความหมายยิ่งใหญ่  ยิ่งกว่าสมัยพระนคร! |
บทที่ 3
|  យើងរួបរួមគ្នា  កសាងកម្ពុជានិងសង្គមថ្មីបវរ  ប្រជាធិបតេយ្យ សមភាពនិងយុត្ដិធម៌  តាមមាគ៌ាម្ចាស់ការ ឯករាជ្យរឹងមាំ។ |  เยีงรวบรวมคฺนา  กสางกมฺพุชา  นึงสงฺคมถฺมีบวร  ปฺรชาธิปไตยฺย  สมภาพนึงยุตฺติธรฺม  ตามมารฺคามฺจาส่การ  เอกราชรึงมำ |  เยิงรวบรวมกเนีย  กอซางกัมปูเจีย นึง ซ็องกุมทเม็ยบอวอ  ปรอเจียทิปเปอไต ซะมอเพียบ นึงยุตเตอทอย์  ตามเมียเคีย มจาฮ์กา เอ็ยกะเรียชรึงม็อม |  เรารวบรวมกัน  ก่อสร้างกัมพูชา และสังคมใหม่บวร  ประชาธิปไตย เสมอภาคและยุติธรรม  ตามมรรคาผู้นำการ เอกราชมั่นคง |
บทที่ 4
|  ប្ដេជ្ញាដាច់ខាតការពារមាតុភូមិ  ទឹកដីឧត្តម បដិវត្តន៍ដ៏រុងរឿង។ |  เปฺตชฺญาฎาจ่ขาต  การพารมาตุภูมิ  ทึกฎีอุตฺตม  ปฏิวตฺตฎ็รุงเรือง! |  ปดัจญาดัจขาด กาเปียเมียโตพูม  ตึกเดยอุตด็อม ปะเตว็อต ดอรุงเรือง |  ปฏิญาณเด็ดขาด การปกป้องมาตุภูมิ  แผ่นดินอุดม ปฏิวัติอันรุ่งเรือง! |
บทที่ 5
|  ជយោ! ជយោ!   ជយោ កម្ពុជាថ្មី!   ប្រជាធិបតេយ្យ សម្បូរថ្កុំថ្កើង  ប្តេជ្ញាជ្រោងគ្រវីទង់បដិវត្តន៍ក្រហមខ្ពស់ឡើង  សាងមាតុភូមិយើងឱ្យចម្រើនលោតផ្លោះ  មហារុងរឿង មហាអស្ចារ្យ! |  ชโย! ชโย!  ชโย! กมฺพุชาถฺมี!  ปฺรชาธิปเตยฺย  สํบูรถฺกุมฺเถฺกีง  เปฺตชฺญาโชฺรงคฺรวี  ทง่ปฏิวตฺตกฺรหมขฺพส่เฬีง  สางมาตุภูมิเยีง  โอฺยจํเรีนโลตเผฺลาะ  มหารุงเรือง  มหาอสฺจารฺย ฯ! |  เจียโย! เจียโย!  เจียโย กัมปูเจียทเมย!  ปรอเจียทิปเปอไต ซ็อมโบ ตกม ตเกิง  ปดัจญา โจรงกรอวี ต็วงปะเตว็อต กรอฮอม กปัวฮ์ เลิง  ซางเมียโตะพูมเยิง ออยจ็อมเริน โลดเผลาะฮ์  มอฮา รุงเรือง มอฮา ออฮ์จา |  ชโย! ชโย!   ชโย กัมพูชาใหม่!  ประชาธิปไตย สมบูรณ์เรืองรอง  ปฏิญาณจักเทิดทูน ธงปฏิวัติแดงไว้สูงสุด  สร้างมาตุภูมิเรา ให้เจริญก้าวไกล  ยิ่งรุ่งเรือง ยิ่งอัศจรรย์ ฯ! |
แหล่งข้อมูลอื่น

Listening Dap Prampi Mesa Chokchey
Lyrics of Dap Prampi Mesa Chokchey
Dap Prampi Mesa Chokchey's video clip at YouTube
MIDI file (Encarta93′s version)
MIDI file (WK Midi's version)
Other MIDI file
| ด ค กเพลงชาติกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
|  นครราช (ตั้งแต่ ค.ศ. 1941)  มาร์ชสาธารณรัฐเขมร (ค.ศ. 1970-1975)  สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย (ค.ศ. 1975-1979)  เพลงชาติสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา (ค.ศ. 1979-1993)  |  นครราช (ตั้งแต่ ค.ศ. 1941)  มาร์ชสาธารณรัฐเขมร (ค.ศ. 1970-1975)  สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย (ค.ศ. 1975-1979)  เพลงชาติสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา (ค.ศ. 1979-1993)  |  |
สมเด็จ

ชื่อยศกัมพูชา
สมเด็จ (เขมร: សម្តេច, UNGEGN: Sâmdéch  [sɑmɗac] ออกเสียง ซ็อมดัจ) เป็นนามยศซึ่งพระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชาพระราชทานแก่บุคคลที่ถือว่ามีคุณูปการต่อประเทศชาติ โดยมากผู้ที่ได้รับพระราชทานยศนี้มีราชทินนามต่อท้ายเพื่อแสดงคุณสมบัติหรือตำแหน่งหน้าที่เฉพาะบุคตล เช่น บรรดาศักดิ์อย่างเต็มของฮุน เซน นายกรัฐมนตรีกัมพูชา คือ สมเด็จอัครมหาเสนาบดี เดโช ฮุน เซน สมาชิกในพระราชวงศ์บางพระองค์และพระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์บางรูป ก็มีสิทธิที่จะได้รับพระราชทานสถาปนาอิสริยยศและสมณศักดิ์ชั้น  "สมเด็จ" เช่นกัน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 ทางรัฐบาลมีคำสั่งให้สื่อออกนามของผู้นำในรัฐบาลด้วยราชทินนามและบรรดาศักดิ์อย่างครบถ้วน
ในรัชสมัยแรกของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (1941–1955) บรรดาศักดิ์ชั้นดังกล่าวนี้เป็นสิ่งที่ไม่ค่อยได้พบเห็นในหมู่สามัญชน โดยมีนักการเมืองเพียงแค่ 4 คนที่ได้รับยศนี้ ได้แก่ แปน นุต, ญึก เตียวฬง, ซอน ซาน และเจา เซน กอกซัล ชุม ทั้งหมดดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
คำว่า สมเด็จ โดยศัพท์แปลว่า เจ้า การพระราชทานยศสมเด็จนี้จึงถึงเสมือนว่าเป็นการตั้งให้เป็นเจ้าสำหรับสามัญชนหรือขุนนาง ถือเป็นยศขุนนางชั้นสูงสุด เทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นสมเด็จเจ้าพระยาในระบบบรรดาศักดิ์ของไทยในอดีต หากพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ ย่อมนับว่าเป็นการยกย่องเพิ่มพูนพระอิสริยยศในพระราชวงศ์ให้สูงยิ่งขึ้น ซึ่งยังมีการแบ่งระดับความสำคัญออกไปอีกหลายระดับ และหากพระราชทานแก่พระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์ในพระพุทธศาสนา พระสงฆ์เหล่านั้นจะมีฐานะเป็นสมเด็จพระราชาคณะ ทำหน้าที่บริหารกิจการคณะสงฆ์ของประเทศ ซึ่งฆราวาสพึงปฏิบัติต่อพระสงฆ์เหล่านั้นเสมือนเจ้านาย
ผู้ครองยศ "สมเด็จ" เท่าที่ปรากฏ > พระอิสริยยศในพระมหากษัตริย์

| พระนาม | ฐานันดรในพระราชวงศ์ | พระอิสริยยศ |
| --- | --- | --- |
| นโรดม สีหนุ | พระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชา | พระบาทสมเด็จพระ |
| นโรดม สีหมุนี | พระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชา | พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ |
ผู้ครองยศ "สมเด็จ" เท่าที่ปรากฏ > พระอิสริยยศในพระบรมวงศานุวงศ์

| พระนาม | ฐานันดรในพระราชวงศ์ | พระอิสริยยศ |
| --- | --- | --- |
| นโรดม มุนีนาถ | พระวรราชมารดาชาติเขมร | สมเด็จพระมหากษัตรีย์ |
| นโรดม รณฤทธิ์ | พระองค์มจะ (ทรงกรม) | สมเด็จกรมพระ |
| นโรดม บุปผาเทวี | พระองค์มจะ | สมเด็จราชบุตรี พระเรียม |
| นโรดม จักรพงศ์ | พระองค์มจะ | สมเด็จพระมหิสสรา |
| นโรดม อรุณรัศมี | พระองค์มจะ | สมเด็จราชบุตร พระอนุช |
| นโรดม สิริวุธ | พระองค์มจะ (ทรงกรม) | สมเด็จกรมขุน |
ผู้ครองยศ "สมเด็จ" เท่าที่ปรากฏ > บรรดาศักดิ์ข้าราชการและนักการเมือง

| ชื่อ | ตำแหน่ง | บรรดาศักดิ์และราชทินนาม | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| ฮุน เซน | นายกรัฐมนตรีกัมพูชา | สมเด็จอัครมหาเสนาบดี เดโช |  |
| เฮง สัมริน | ประธานรัฐสภา | สมเด็จอัครมหาพญาจักรี |  |
| สาย ฌุม | ประธานพฤฒสภา | สมเด็จวิบุลเสนาภักดี |  |
| เจีย ซีม | ประธานพฤฒสภา | สมเด็จอัครมหาธรรมโพธิศาล |  |
| ก็อง ซ็อม-อล | รัฐมนตรีประจำสำนักพระราชวัง | สมเด็จเจ้าฟ้าวัง |  |
| สก อาน | รัฐมนตรีประจำสำนักงานคณะรัฐมนตรี | สมเด็จวิบุลปัญญา |  |
| ซอ เค็ง | รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย | สมเด็จกลาโหม |  |
| เตีย บัญ | รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม | สมเด็จพิชัยเสนา |  |
| บุน รานี | ผู้อำนวยการกาชาดกัมพูชา | สมเด็จกิตติพฤฒิบัณฑิต |  |
| ซอน ซาน | นายกรัฐมนตรีกัมพูชา | สมเด็จบวรเศรษฐาธิบดี |  |
| ญึก เตียวฬง | นายกรัฐมนตรีกัมพูชา | สมเด็จจักรีกุญชราธิบดี |  |
| Hun Neng | ผู้ว่าราชการจังหวัดกำปงจาม | สมเด็จอุดมเทพวิเชียร |  |
| แปน นุต | นายกรัฐมนตรีกัมพูชา | สมเด็จ |  |
| เจา เซน กอกซัล ชุม | นายกรัฐมนตรีกัมพูชา | สมเด็จ |  |
ผู้ครองยศ "สมเด็จ" เท่าที่ปรากฏ > สมณศักดิ์พระสงฆ์

| ชื่อ | ตำแหน่ง | สมณศักดิ์และราชทินนาม | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| เทพ วงศ์ | สมเด็จพระมหาสังฆราชแห่งกัมพูชา | สมเด็จพระมหาสังฆราชาธิบดี |  |
| มหาโฆสานนท์ | ประธานคณะสงฆ์กัมพูชาพลัดถิ่น (ฐานะเสมอสมเด็จพระสังฆราชแห่งกัมพูชา) | สมเด็จพระมหาโฆสานนท์ |  |
| ชวน ณาต | สมเด็จพระสังฆราชในคณะมหานิกายแห่งกัมพูชา | สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี สมเด็จพระสังฆราช |  |
| บัวร์ กรี | สมเด็จพระสังฆราชในคณะธรรมยุตินิกายแห่งกัมพูชา | สมเด็จพระอภิสิริสุคนธามหาสังฆราชาธิบดี |  |
คลื่นอากาศหนาวในทวีปอเมริกาเหนือ พ.ศ. 2557

คลื่นอากาศหนาวในทวีปอเมริกาเหนือ พ.ศ. 2557 เป็นปรากฏการณ์ภาวะลมฟ้าอากาศรุนแรง (extreme weather) ซึ่งส่งผลกระทบต่อบางส่วนของประเทศแคนาดาและสหรัฐ มีที่มาจากส่วนที่อยู่ตะวันออกของเทือกเขาร็อกกี และขยายลงใต้ไปถึงตอนกลางของรัฐฟลอริดาและทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเม็กซิโก คลื่นอากาศหนาวดังกล่าวเป็นแนวปะทะอากาศเย็นอาร์กติก ซึ่งแรกเริ่มนั้นสัมพันธ์กับพายุนอร์อีสเตอร์เมื่อวันที่ 2 มกราคม เคลื่อนข้ามประเทศแคนาดาและสหรัฐ ส่งผลให้เกิดหิมะตกหนัก อุณหภูมิลดลงถึงระดับที่ไม่เคยมีมาก่อนเนื่องจากแนวปะทะ และสามารถบันทึกอุณหภูมิต่ำทำลายสถิติทั่วสหรัฐอเมริกา ส่งผลให้มีการปิดห้างร้าน โรงเรียนและถนน ตลอดจนการยกเลิกเที่ยวบินเป็นจำนวนมาก รวมแล้วมีประชาชนกว่า 200 ล้านคนได้รับผลกระทบ ในพื้นที่ตั้งแต่ทางตะวันออกของรัฐแอลเบอร์ตาไปถึงทางตะวันตกของรัฐเกแบ็ก และขยายลงใต้ไปรวมถึงชาวอเมริกันราว 187 ล้านคนในสหรัฐอเมริกาภาคพื้นทวีป
หอยตาก

| --- | --- |
ชื่ออื่น: เลียะฮ์ฮาล
มื้อ: อาหารว่าง
แหล่งกำเนิด: ประเทศกัมพูชา · ประเทศไทย
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ส่วนผสมหลัก: หอยทราย, เกลือ
 ตำราอาหาร: หอยตาก
หอยตาก และ  เลียะฮ์ฮาล (เขมร: លៀសហាល, เลียสฺหาลฺ; แปลว่า หอยตากแห้ง) เป็นอาหารว่างของประเทศไทยและประเทศกัมพูชา มีวัตถุดิบหลักคือ หอยทราย ซึ่งเป็นหอยน้ำจืดพบได้ทั่วไปตามแหล่งน้ำต่าง ๆ โดยนำหอยดังกล่าวมาตากแดด ก่อนนำไปคลุกเคล้าให้เข้ากับเกลือและเครื่องปรุงอื่น ๆ เพื่อแต่งรส ถือเป็นอาหารข้างถนนที่พบได้ที่อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง และพบได้ทั่วไปในประเทศกัมพูชา
อย่างไรก็ตามหอยตากของทั้งสองประเทศนี้จะมีลักษณะต่างกัน คือ ในประเทศไทย ได้แก่ อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง จะนำหอยทรายไปคลุกเคล้าด้วยเครื่องเทศและเกลือเพื่อดับคาว รวมทั้งใช้เวลาประกอบอาหารค่อนข้างนาน ก่อนนำไปตากแดดอีกราวครึ่งวัน และที่อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา จะนำหอยทรายไปขังน้ำหนึ่งคืนและนึ่งให้สุกก่อนนำไปตาก ขณะที่กัมพูชาจะนำหอยไปคลุกเคล้ากับเกลือหรือพริก ใช้ระยะเวลาตากแดดสั้น ๆ เพียง 15 นาที
ความหลากหลาย > ประเทศกัมพูชา

ในประเทศกัมพูชา มีหอยตากเช่นกัน เรียกว่า เลียะฮ์ฮาล เป็นอาหารว่างชนิดหนึ่งของกัมพูชา มีวัตถุดิบหลักคือ หอยทราย ในภาษาเขมรเรียกว่า เลียะฮ์ (លៀស) ซึ่งเป็นหอยน้ำจืดที่พบได้ทั่วไปในโตนเลสาบ หรือตามลำน้ำต่าง ๆ นำมาตากแดดบนกระบะสังกะสีหรือกระบะอลูมิเนียม โดยใช้ความร้อนจากแสงอาทิตย์ทำให้หอยสุกทีละน้อย ใช้ระยะเวลาราว 15 นาที บ้างก็นำหอยมาลวกให้สุกดี ก่อนนำไปตากแดดก็มี จากนั้นนำหอยดังกล่าวไปคลุกเคล้าเข้ากับเกลือ ให้มีรสชาติเค็ม ถือว่าเป็นรสดั้งเดิม
ปัจจุบันเลียะฮ์ฮาลมีหลายรูปแบบ ได้แก่ หอยคลุกเกลือล้วน หอยคลุกพริกกับเกลือ หอยคลุกพริกสด และหอยคลุกพริกกับน้ำตาล บางเจ้ามีหอยคลุกพริกสดและบีบน้ำมะนาว และบางเจ้ามีน้ำจิ้มทำจากน้ำมะขามเปียกซึ่งมีลักษณะและรสชาติใกล้เคียงกับน้ำจิ้มทะเลของไทย ไว้ให้รับประทานเคียงด้วย รสชาติที่ขายดีที่สุดคือหอยที่มีรสชาติเผ็ด
เลียะฮ์ฮาลเป็นที่นิยมเพราะมีราคาถูก สนนราคากระป๋องละ 1,500 เรียล ถึง 5,000 เรียล สามารถพบได้ทั่วไปในประเทศกัมพูชา เช่น ตามถนนสายใหญ่และตลาดกลางในกรุงพนมเปญ เสียมราฐ ปอยเปต ในประเทศไทยพบได้ในหลักแหล่งที่มีชาวกัมพูชาอาศัยอยู่ โดยเฉพาะตลาดโรงเกลือ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
อย่างไรก็ตามเลียะฮ์ฮาลถือว่าเป็นอาหารกึ่งสุกกึ่งดิบที่พึงระมัดระวัง แม้จะเป็นอาหารที่ชาวกัมพูชาคุ้นเคย แต่สำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติที่รับประทานอาจเกิดอาการท้องร่วงได้
ความหลากหลาย > ประเทศไทย

ในประเทศไทยมีการนำหอยทรายมาทำเป็นหอยตากในช่วงเดือนมีนาคมจนถึงพฤษภาคมของทุกปี พบได้ในหมู่บ้านอาพัด ตำบลจองถนน อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง ซึ่งเป็นชุมชนริมทะเลสาบสงขลา โดยจะคราดหอยบริเวณปากคลองบางแก้ว จากนั้นนำหอยทรายไปล้างให้สะอาดก่อนนำไปขังน้ำราวหกชั่วโมงแล้วจึงเทน้ำออก ต่อมานำตะไคร้ หอม กระเทียม และเครื่องเทศซึ่งตำละเอียดไปคลุกเคล้ากับหอยทราย จากนั้นนำไปใส่ในภาชนะและเติมเกลือเพื่อหมักหอยเป็นระยะเวลาแปดชั่วโมง เมื่อครบกำหนดแล้ว ก็จะนำหอยที่ผ่านการหมักมาแล้วไปตากแดดบนแผ่นสังกะสี ตั้งแต่ช่วงเช้าไปจนถึงเที่ยงเพื่อให้หอยสุกและแห้งสนิท บางคนก็นำหอยที่ตากจนแห้งดีแล้วไปต้มกับน้ำเดือดก่อนรับประทาน โดยหอยตากจะมีรสชาติเค็มปนหวาน
ส่วนบ้านจระเข้หิน ตำบลจระเข้หิน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ชาวบ้านจะงมหอยทรายตามแหล่งน้ำมาแปรรูป โดยนำหอยทรายที่ได้มาขังน้ำทิ้งไว้หนึ่งคืนเพื่อให้หอยคายดินและสิ่งสกปรกออก จากนั้นนำหอยไปทำความสะอาด ก่อนนำไปนึ่งพอสุก นำหอยที่นึ่งแล้วไปแกะเปลือก แล้วนำไปตากแดดจนแห้ง ถือเป็นวิธีการถนอมอาหารไว้บริโภคในวันถัดไป สามารถนำหอยตากเป็นวัตถุดิบในการประกอบอาหาร เช่น ผัดหอยสามรส