stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิก

ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1900 อาร์เจนตินาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งต่อ ๆ ไปทั้งหมด ยกเว้นในปี ค.ศ. 1904, 1912 และประเทศอาร์เจนตินาคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกมอสโกเนื่องจากการสนับสนุนสหรัฐ ในปี ค.ศ. 1980 เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาวในปี ค.ศ. 1928, 1948, 1952 และต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960
อาร์เจนตินาเป็นหนึ่งใน 12 ประเทศ ซึ่งเป็นประเทศเดียวจาก ไอโบดร-อเมริกา ผู้ก่อตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ในปี พ.ศ. 2437 โดยมีสภาบริหารชุดแรกคือ โฮเซ่ เบนจามิน ซูเบียอูร ซึ่งดำรงตำแหน่งดังกล่าวจนถึงปี พ.ศ. 2450 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ สำหรับอาร์เจนตินาถูกสร้างขึ้นและได้รับการยอมรับในปี พ.ศ. 2466 ประเทศอาร์เจนตินาประสบความสำเร็จในช่วง พ.ศ. 2467-2495 โดยได้รับเหรียญทองอย่างน้อยหนึ่งเหรียญในทุกการแข่งขัน
เริ่มต้นด้วยโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 อาร์เจนตินาประสบปัญหาการเสื่อมถอยโดยรวม สถานการณ์ที่ถึงจุดวิกฤตที่สุดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 และ 1984 ในเกมเหล่านั้น อาร์เจนตินาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศอาร์เจนตินาได้รับเหรียญทองเป็นครั้งแรกหลังจาก 52 ปี ปี พ.ศ. 2547 ยังเป็นจุดที่อาร์เจนตินาเอาชนะประเทศเพื่อนบ้านอย่างบราซิลในฐานะประเทศในอเมริกาใต้ที่มีเหรียญทองและเหรียญรางวัลรวมมากที่สุด การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่บราซิลเป็นเจ้าภาพในปี ค.ศ. 2016 มีตัวแทนจากอาร์เจนตินาที่มากที่สุด มีนักกีฬา 213 คน และได้รับเหรียญทอง 3 เหรียญเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 รวมถึงคนแรกที่เป็นผู้หญิงด้วย
นักกีฬาชาวอาร์เจนตินาได้รับรางวัลทั้งหมด 77 เหรียญในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 24 เหรียญเหล่านี้ได้มาในกีฬามวยสากล อาร์เจนตินาได้รับเหรียญรางวัลในกีฬานี้มากกว่ากีฬาอื่น ๆ ประเทศยังไม่ได้รับเหรียญใด ๆ ในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
บัวโนสไอเรสเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ปารีส 1900 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 เซนต์หลุยส์ 1904: ไม่ได้เข้าร่วม
|  ลอนดอน 1908 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 สต็อกโฮล์ม 1912: ไม่ได้เข้าร่วม
|  แอนต์เวิร์ป 1920 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปารีส 1924 | 77 | 1 | 3 | 2 | 6 | 16 |
|  อัมสเตอร์ดัม 1928 | 81 | 3 | 3 | 1 | 7 | 12 |
|  ลอสแอนเจลิส 1932 | 32 | 3 | 1 | 0 | 4 | 11 |
|  เบอร์ลิน 1936 | 51 | 2 | 2 | 3 | 7 | 13 |
|  ลอนดอน 1948 | 199 | 3 | 3 | 1 | 7 | 13 |
|  เฮลซิงกิ 1952 | 123 | 1 | 2 | 2 | 5 | 19 |
|  เมลเบิร์น 1956 | 28 | 0 | 1 | 1 | 2 | 29 |
|  โรม 1960 | 91 | 0 | 1 | 1 | 2 | 30 |
|  โตเกียว 1964 | 102 | 0 | 1 | 0 | 1 | 30 |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 89 | 0 | 0 | 2 | 2 | 41 |
|  มิวนิก 1972 | 92 | 0 | 1 | 0 | 1 | 33 |
|  มอนทรีอัล 1976 | 69 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 มอสโก 1980: did not participate
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 82 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โซล 1988 | 118 | 0 | 1 | 1 | 2 | 35 |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 84 | 0 | 0 | 1 | 1 | 54 |
|  แอตแลนตา 1996 | 178 | 0 | 2 | 1 | 3 | 54 |
|  ซิดนีย์ 2000 | 143 | 0 | 2 | 2 | 4 | 57 |
|  เอเธนส์ 2004 | 152 | 2 | 0 | 4 | 6 | 38 |
|  ปักกิ่ง 2008 | 137 | 2 | 0 | 4 | 6 | 35 |
|  ลอนดอน 2012 | 142 | 1 | 1 | 2 | 4 | 42 |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 213 | 3 | 1 | 0 | 4 | 27 |
|  โตเกียว 2020 | 189 | 0 | 1 | 2 | 3 | 72 |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 21 | 26 | 30 | 77 | 42 |
ดูเพิ่ม

ประเทศอาร์เจนตินาในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
บาสเกตบอลหญิงชิงแชมป์โลกรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี

| --- | --- |
การแข่งขันหรือฤดูกาลครั้งต่อไป:  2017 FIBA Under-19 Women's Basketball World Cup
กีฬา: Basketball
ก่อตั้ง: 1979
ผู้ก่อตั้ง: FIBA
ฤดูกาลแรก: 1985
จำนวนทีม: 16
ทวีป: FIBA (International)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  รัสเซีย (1st title)
ทีมชนะเลิศสูงสุด:  สหรัฐ (7 สมัย)
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: บาสเกตบอลหญิงชิงแชมป์โลกรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
การแข่งขันบาสเกตบอลหญิงชิงแชมป์โลกรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี (เดิมชื่อว่า บาสเกตบอลชิงแชมป์โลกรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี สำหรับหญิง) เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลของเยาวชนหญิงอายุไม่เกิน 19 ปี ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์การแข่งขันบาสเกตบอลนานาชาติ.
เหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 7 | 1 | 1 | 9 |
| 2 |  สหภาพโซเวียต † | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 3 |  รัสเซีย | 1 | 3 | 0 | 4 |
| 4 |  ออสเตรเลีย | 1 | 1 | 3 | 5 |
| 5 |  เช็กเกีย | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 6 |  สเปน | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 7 |  ยูโกสลาเวีย † | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 8 |  ฝรั่งเศส | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 |  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร † | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 |  เกาหลีใต้ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 |  สวีเดน | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  อาร์เจนตินา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  บราซิล | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  แคนาดา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  จีน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  โปแลนด์ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  เซอร์เบีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  สโลวาเกีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Total | Total | 12 | 12 | 12 | 36 |
† Defunct states
รางวัลสำคัญ > Most recent award winners (2017)

| Award | Winner | Position | Team |
| --- | --- | --- | --- |
| ผู้เล่นทรงคุณค่า | Maria Vadeeva | Center |  รัสเซีย |
| All-Tournament Team | Tyasha Harris | Guard |  สหรัฐ |
| All-Tournament Team | Chennedy Carter | Guard |  สหรัฐ |
| All-Tournament Team | Raisa Musina | Forward |  รัสเซีย |
| All-Tournament Team | Laeticia Amihere | Forward |  แคนาดา |
| All-Tournament Team | Maria Vadeeva | Center |  รัสเซีย |
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| ประเทศ |  1985 |  1989 |  1993 |  1997 |  2001 |  2005 |  2007 |  2009 |  2011 |  2013 |  2015 |  2017 | Total |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อาร์เจนตินา |  |  |  | 9th |  |  | 14th | 3rd | 13th | 14th | 15th |  | 6 |
|  ออสเตรเลีย | 6th | 3rd | 1st | 2nd | 4th | 7th | 5th | 5th | 4th | 3rd | 3rd | 6th | 12 |
|  เบลเยียม |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 6th |  | 1 |
|  บราซิล |  | 8th | 5th | 4th | 7th |  | 10th | 9th | 3rd | 6th | 10th |  | 9 |
|  บัลแกเรีย |  | 11th | 9th |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 |
|  แคนาดา | 8th |  |  |  |  | 9th | 9th | 4th | 5th | 7th | 8th | 3rd | 8 |
|  จีน | 4th | 9th | 11th | 7th | 9th | 3rd | 11th | 11th | 9th | 5th | 7th | 5th | 12 |
|  ชิลี |  |  |  |  |  |  |  |  | 12th |  |  |  | 1 |
|  จีนไทเป |  |  | 12th |  |  |  |  |  | 11th |  | 14th |  | 3 |
|  คิวบา | 9th | 10th |  | 11th | 6th |  |  |  |  |  |  |  | 4 |
|  เช็กเกีย |  |  |  | 6th | 1st |  | 7th | 10th |  |  |  |  | 4 |
|  เชโกสโลวาเกีย |  | 4th |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก |  | 12th | 10th |  |  | 11th |  |  |  |  |  |  | 3 |
|  อียิปต์ |  |  |  |  |  |  |  |  | 15th |  | 16th | 16th | 3 |
|  ฝรั่งเศส |  |  | 6th |  | 5th |  |  | 7th | 6th | 2nd | 5th | 5th | 7 |
|  ฮังการี |  |  |  |  |  | 8th |  |  |  |  |  | 9th | 2 |
|  อิตาลี |  |  |  |  |  |  |  |  | 10th |  |  | 11th | 2 |
|  โกตดิวัวร์ |  |  |  |  |  |  | 16th |  |  |  |  |  | 1 |
|  ญี่ปุ่น |  |  | 8th | 12th | 11th |  | 13th | 12th | 7th | 8th | DQ | 4th | 8 |
|  ลัตเวีย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 10th | 1 |
|  ลิทัวเนีย |  |  |  |  | 8th |  | 12th | 8th |  | 12th |  |  | 4 |
|  มาลี |  |  |  | 10th | 12th |  | 15th | 14th |  | 15th | 12th | 13th | 7 |
|  เม็กซิโก |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 12th | 1 |
|  เนเธอร์แลนด์ |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 10th | 9th |  | 2 |
|  ไนจีเรีย |  |  |  |  |  |  |  |  | 16th |  |  |  | 1 |
|  โปแลนด์ |  |  | 3rd |  | 10th |  |  |  |  |  |  |  | 2 |
|  ปวยร์โตรีโก |  |  |  |  |  | 10th |  |  |  |  |  | 14th | 2 |
|  รัสเซีย |  |  | 2nd | 5th | 2nd | 4th |  | 6th | 8th | 9th | 2nd | 1st | 9 |
|  เซเนกัล | 10th |  |  |  |  |  |  |  |  | 16th |  |  | 2 |
|  เซอร์เบีย |  |  |  |  |  |  | 3rd |  |  | 11th | 11th |  | 3 |
|  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร |  |  |  |  |  | 2nd |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  สโลวาเกีย |  |  |  | 3rd |  |  | 6th |  |  |  |  |  | 2 |
|  สโลวีเนีย |  |  |  |  |  |  |  |  | 14th |  |  |  | 1 |
|  สหภาพโซเวียต | 1st | 1st |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 |
|  เกาหลีใต้ | 2nd | 6th | 4th |  |  | 6th | 8th | 13th |  | 13th | 13th | 15th | 9 |
|  สเปน | 7th | 5th |  | 8th |  | 5th | 4th | 2nd | 2nd | 4th | 4th | 8th | 10 |
|  สวีเดน |  |  |  |  |  |  | 2nd |  |  |  |  |  | 1 |
|  ไทย |  |  |  |  |  |  |  | 16th |  |  |  |  | 1 |
|  ตูนิเซีย |  |  |  |  |  | 12th |  | 15th |  |  |  |  | 2 |
|  สหรัฐ | 5th | 7th | 7th | 1st | 3rd | 1st | 1st | 1st | 1st | 1st | 1st | 2nd | 12 |
|  ยูโกสลาเวีย | 3rd | 2nd |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 |
| Total (39) | 10 | 12 | 12 | 12 | 12 | 12 | 16 | 16 | 16 | 16 | 16 | 16 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

United States history
แม่แบบ:International women's basketball
แม่แบบ:การแข่งขันบาสเกตบอลนานาชาติ (หญิง)
ปลาดุกมูน

| ปลาดุกมูน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Bagridae
สกุล:: Bagrichthys
สปีชีส์:: B.  obscurus
ชื่อทวินาม
Bagrichthys obscurus Ng, 1999

ชื่อพ้อง
 Bagrichthys macropterus Bleeker, 1853
ปลาดุกมูน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Bagrichthys obscurus  อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae) มีส่วนหัวสั้น จะงอยปากเล็ก ตาเล็กมาก มีหนวดสั้น 4 คู่ คู่ที่อยู่ด้านล่างจะเป็นเส้นแบนบิดเป็นเกลียว ริมฝีปากเล็กเป็นจีบ ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย ส่วนหลังยกสูง ครีบหลังสูง ครีบไขมันยาวมาก ครีบหางเว้าลึก ครีบหลังยกสูงและครีบอกแข็งเป็นก้านแข็งปลายคม ตัวมีสีคล้ำหรือน้ำตาลอ่อน ด้านท้องสีจาง ปลาวัยอ่อนมีแถบเฉียงสีจางพาดขวางลำตัว ครีบสีจาง หางใส มีขนาดประมาณ 15 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 30 เซนติเมตร
พบชุกชุมในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ตั้งแต่แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำบางปะกง, แม่น้ำโขง มีพฤติกรรมมักหากินบริเวณท้องน้ำที่มีน้ำขุ่นจัดๆ วางไข่ในฤดูฝน นิยมบริโภคด้วยการปรุงสด เนื้อมีรสชาติดี อร่อย มีราคาสูง และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย แต่หากถูกเลี้ยงในน้ำใสนานๆ จะเปลี่ยนเป็นสีดำล้วน เว้นแต่ส่วนหางและหนวดโดยหนวดจะเปลี่ยนเป็นสีขาวสว่าง และเป็นปลาที่ไม่อยู่รวมกันเป็นฝูง จึงมักพบอยู่กับปลาหน้าดินชนิดอื่นๆ แต่ก็ไม่ได้เห็นตัวไม่ง่ายเช่นกัน เพราะในช่วงกลางวันมันจะซ่อนตัว และออกหากินเฉพาะกลางคืนเท่านั้น
ปลาดุกมูน ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกว่า "ปลาแขยงหนู", "ปลาแขยงหมู", "ปลากดหมู" หรือ "ปลาแขยงดาน" เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาดุกมูน
ปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดี

ปฏิทินสำหรับปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดี (เช่น พ.ศ. 2547 2519)
ปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์

ปฏิทินสำหรับปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ (เช่น พ.ศ. 2555 2527)
ปราสาทฮิโกเนะ

ปราสาทฮิโกเนะ
ปราสาทฮิโกเนะ (ญี่ปุ่น: 彦根城; โรมาจิ: Hikone-jō) เป็นปราสาทที่สร้างขึ้นในยุคเอโดะที่เมืองฮิโกเนะ จังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของจังหวัดชิงะ และเป็นปราสาทหนึ่งใน 12 แห่งของญี่ปุ่นที่ยังคงอนุรักษ์สภาพเดิมเอาไว้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง และเป็นหนึ่งในสี่ปราสาทของญี่ปุ่นที่เป็นมรดกแห่งชาติ
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 1603 อิอิ นาโอกัตสึ หลานชายของอดีตไดเมียวอิอิ นาโอมาซะสั่งให้สร้างปราสาทฮิโกเนะขึ้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว ปราสาทฮิโกเนะถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1575 เป็นส่วนหนึ่งของปราสาทโอตสึ แต่ต่อมาตระกูลอิอิได้สั่งให้ย้ายไปยังฮิโกเนะ และยังมีส่วนอื่น ๆ ของปราสาทฮิโกเนะที่ย้ายมาจากปราสาทนางาฮามะ ตัวปราสาทฮิโกเนะแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1622 และมีตระกูลนาโอกัตสึเป็นผู้ปกครองซึ่งขึ้นตรงต่อรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และเมื่อนาโอตาเกะได้เข้ามาปกครองมณฑลโอมิ ปราสาทแห่งนี้ก็เสร็จสมบูรณ์ โดยนำหินมาจากปราสาทซาวายามะ
ในสมัยการปฏิรูปเมจิในปี ค.ศ. 1868 ปราสาทหลายแห่ง สมเด็จพระจักรพรรดิเมจิได้สั่งให้รื้อถอนปราสาทหลายแห่ง แต่สำหรับปราสาทฮิโกเนะนั้นสมเด็จพระจักรพรรดิทรงไม่ต้องการให้รื้อถอน จึงทำให้ปราสาทฮิโกเนะยังคงสภาพดั้งเดิมมาได้จนถึงทุกวันนี้ เป็นหนึ่งในปราสาทที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่นที่ยังคงโครงสร้างเดิมเอาไว้ได้ และกระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีของญี่ปุ่นได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกแห่งชาติเมื่อปี ค.ศ. 1952
เฉลียงภาพ

ประตูเท็นบิน และสะพานโรกูบาชิ
ประตูซาวางูจิ
ประตูโอโมเตมงและพระราชวัง ในปี 1876
แบบจำลองปราสาทฮิโกเนะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เมืองฮิโกเนะ เก็บถาวร 2011-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิพิธภัณฑ์ปราสาทฮิโกเนะ เก็บถาวร 2009-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
ปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์

ปฏิทินสำหรับปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ (เช่น พ.ศ. 2543 2515)
ปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร

ปฏิทินสำหรับปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร (เช่น พ.ศ. 2551 2523)
ปีศาจแดง ก.กุมานนท์

| ปีศาจแดง ก> กุมานนท์ |
| --- | --- |
เกิด: ธานี นาคขนอม 26 ธันวาคม พ.ศ. 2521
ปีศาจแดง ก.กุมานนท์ หรือ ปีศาจแดง เกียรติศักดิ์ธานี มีชื่อจริงว่า ธานี นาคขนอม เกิดเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 15 (น็อก 4) แพ้ 5
เกียรติประวัติ

แชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวต (2544–2545)
ชิง 15 สิงหาคม 2544 ชนะคะแนนอัลวิน เฟลิซิดา (ฟิลิปปินส์) ที่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 อสมท แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 ตุลาคม 2544 ชนะคะแนนอัลเบิร์ต ซีซาร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ ห้างสรรพสินค้า เดอะมอลล์ ท่าพระ แขวงบุคคโล เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 6 ธันวาคม 2544 ชนะคะแนนจูน แมกซีปอก (ฟิลิปปินส์) ที่พัทยา อ.บางละมุง จ.ชลบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 1 มีนาคม 2545 ชนะคะแนนลิโด แพนดิง (ฟิลิปปินส์) ที่ สวนอาหาร  ป.กุ้งเผา อุดมสุข แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 3 พฤษภาคม 2545 ชนะคะแนนดิออสกาโด กาบี (ฟิลิปปินส์) ที่จังหวัดนนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 5 กรกฎาคม 2545 ชนะคะแนนเรย์ ลีกัส (ฟิลิปปินส์) ที่บริษัท พิบูลย์ชัยน้ำพริกเผาไทยแม่ประนอม จำกัด แขวงศาลาธรรมสพน์ แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร
ธันวาคม 2545 สละแชมป์
แชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวต
ชิง 31 มีนาคม 2551 ชนะคะแนนอาร์เมีย ไลล่า (อินโดนีเซีย)  ที่ การกีฬาแห่งประเทศไทย แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กทม.
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 ตุลาคม 2551 ชนะคะแนนไฮเม่ บาร์เซโลนา (ฟิลิปปินส์)  ที่กรุงเทพมหานคร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 30 มกราคม 2552 ชนะคะแนนวิคเตอร์ มานอน (ฟิลิปปินส์) ที่จังหวัดอ่างทอง
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 28 พฤศจิกายน 2552 แพ้น็อกยกที่ 7 เมียร์ซาน ซัคซายลายคอฟ ( คาซัคสถาน) ที่อัลมาเตอ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBO inter-continetal รุ่นเฟเธอร์เวต 26 มีนาคม 2553 แพ้น็อกยกที่ 7 แอนเรส อเวนเซ่น ( นอร์เวย์) ที่เฮลซิงกิ
ชื่อชกมวยอื่น ๆ

ปีศาจแดง เกียรติศักดิ์ธานี
สด เพชรสุภาพรรณ
สด สกินเดียวยิม
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2537

ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2537
มกราคม

12 มกราคม - หลวงปู่บุดดา ถาวโร พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2437)
กุมภาพันธ์

6 กุมภาพันธ์ - แจ็ก เคอร์บี นักวาดการ์ตูนชาวอเมริกา (เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2460)
มีนาคม

26 มีนาคม - หม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์ (ประสูติ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2457)
เมษายน

5 เมษายน - เคิร์ต โคเบน นักร้องชาวอเมริกัน (เกิด 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967)
22 เมษายน - ริชาร์ด นิกสัน อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ (เกิด 9 มกราคม พ.ศ. 2456)
พฤษภาคม

1 พฤษภาคม - อาอีร์ตง เซนนา นักแข่งรถชาวบราซิล  (เกิด 21 มีนาคม พ.ศ. 2503)
19 พฤษภาคม - แจ็กเกอลีน เคนเนดี โอนาสซิส อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐ (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2472)
กรกฎาคม

8 กรกฎาคม - คิม อิล-ซ็อง อดีตนายกรัฐมนตรีเกาหลีเหนือ (เกิด 15 เมษายน พ.ศ. 2455)
ธันวาคม

17 ธันวาคม - หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด 26 เมษายน พ.ศ. 2445)
ดูเพิ่ม

บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2540
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2539
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2538
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2536
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2535
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2534
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2533
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2532
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2531
ปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธ

ปฏิทินสำหรับปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธ (เช่น พ.ศ. 2563 2535)
นมตำเลีย

| นมตำเลีย |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช (Plantae)
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Apocynaceae
วงศ์ย่อย:: Asclepiadaceae
สกุล:: Hoya
สปีชีส์:: H.  ovalifolia
ชื่อทวินาม
Hoya ovalifolia W. & A.

นมตำเลีย (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Hoya parasitica (Roxb.) Wall. ex Wight เป็นหนึ่งในพืชสกุลนมตำเลีย (Hoya) เป็นไม้เถาเลื้อยขนาดเล็ก สามารถพบได้ในป่าทั่วทุกภาคของประเทศไทย รวมไปถึงบางเกาะกลางทะเลในเขตประเทศไทย และมีความหลากหลายของขนาดและรูปร่างใบ สีสันของดอก รูปทรงของมงกุฏ  (corona) ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางสีขาว ดอกมักออกในช่วงฤดูร้อนของปี จนถึงต้นฤดูฝน ช่อดอกทรงกลม เมื่อดอกบานกลีบดอก (corola) จะพลิกกลับไปด้านหลัง ดอกมีกลิ่นหอมรุนแรง ดอกขนาด 1 - 1.5 ซม.
โฮย่าเป็นหนึ่งในกลุ่มพืชใบเลี้ยงคู่ อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae ดร.โรเบิร์ต  บราวน์ (Dr. Robert  Brown) นายแพทย์ชาวอังกฤษ ได้ตั้งชื่อสกุลของโฮย่าขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2353 จากชื่อของเพื่อนผู้หนึ่ง   คือนาย Thomas  Hoy ผู้ดูแลสวนของดยุกแห่งนอร์ธัมเบอร์แลนด์ ประเทศอังกฤษในช่วงปลายคริส์ตศตวรรษที่ 18  ถึงต้นคริส์ตศตวรรษที่  19  ซึ่งแต่เดิมพืชชนิดนี้มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Asclepias    carnosa L.f. โฮย่าต้นแรกที่ ดร. โรเบิร์ต บราวน์  ตั้งชื่อและยึดถือเป็นต้นแบบของพืชสกุลนี้คือ Hoya carnosa L.f. Brown มีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของประเทศจีนและฮ่องกง กล่าวกันว่าสวนของแห่งนอร์ธัมเบอร์แลนด์นั้นเป็นแหล่งรวบรวมพืชแปลกและหายากจากทั่วโลก จึงเป็นไปได้ว่าโฮย่าต้นนี้ได้ปลูกไว้ที่สวนแห่งนี้ด้วย
ปัจจุบันโฮย่าชนิดนี้เป็นไม้ประดับที่ปลูกกันแพร่หลายทั่วโลก และยังมีโฮย่าอีกหลายชนิดที่ปลูกเป็นทั้งไม้ประดับดอกและใบได้อย่างสวยงาม โฮย่าหลายชนิดมาจากป่าภายในประเทศไทยของเรามีอยู่ชนิดหนึ่งที่มีบทบาทมากในการใช้เป็นไม้ประดับใบที่นิยมในปัจจุบันคือ Hoya  kerrii หรือที่เรารู้จักกันในนามโฮย่าใบหัวใจนั้นเอง
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ปัจจุบันพบว่าโฮย่ากว่า  400  ชนิดทั่วโลก  (ไม่รวมต้นที่มีการกลายพันธุ์และลูกผสมซึ่งเกิดจากการปลูกเลี้ยง)  กระจายพันธุ์ครอบคลุมบริเวณเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และตอนบนของทวีปออสเตรเลียเจริญอยู่ในสภาพธรรมชาติต่าง ๆ  กัน  พบมากที่สุดในแนวเส้นศูนย์สูตร  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเกาะในบริเวณทะเลจีนใต้  ที่มีสภาพเป็นป่าฝนเขตร้อนเหมือนป่าดงดิบ  มีแสงส่องถึง  นอกจากนี้ยังพบในป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้งใบแถบอินโดจีน  รวมทั้งบนหุบเขาสูงซึ่งเป็นป่าดิบเขาในเขตกึ่งร้อนโฮย่ามีการกระจายพันธุ์อยู่ทั่วทุกภาคในประเทศไทย  ส่วนใหญ่เป็นไม้เลื้อยอิงอาศัยเกาะกับต้นไม้ใหญ่  ได้อาหารและน้ำจากลมและฝนพัดพามา  (epiphytic  plant)  ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางสีขาว  (ยกเว้นเพียงไม่กี่ชนิด  เช่น   Hoya  carnosa  มีน้ำยางใส)  มีใบหนาคล้ายพืชอวบน้ำจึงสามารถทนแล้งได้ดี  มีรากที่ทำหน้าที่คล้ายรากอากาศ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ดอก

เป็นเอกลักษณ์ของโฮย่าที่แตกต่างจากต้นไม้อื่นและสามารถใช้จำแนกสายพันธุ์ต่างๆ ได้ดีดอกออกเป็นช่อแบบซี่ร่ม  เกิดที่ข้อใบและมักห้อยลง  ก้านช่อดอกมีอายุนานหลายปีและเกิดดอกซ้ำได้หลายครั้ง  ดอกออกเป็นดอกสมบูรณ์เพศมีกลีบเลี้ยงและกลีบดอกอย่างละ  5  อัน  ลักษณะเด่นของดอกคือมีกลีบดอกเป็นมันคล้ายทำด้วยขี้ผึ้ง  สีสันสดใส  จึงมีชื่อเรียกว่า  Wax Plant  หรือบางชนิดกลีบดอกมีขนฟูคล้ายกำมะหยี่ปกคลุม ส่วนมากมักจะมันแววบาง  มีแทบทุกสี สีขาว นวล เหลือง ชมพู แดง ม่วงเข้ม โฮย่าบางพันธุ์ มีพันธุ์ย่อย ใบเหมือนกันทรงดอกเหมือนกัน แต่สีดอกผิดแผกกัน เช่น มงกุฎขาวเปลี่ยนเป็นมงกุฎแดง  นอกจากนี้ยังมีส่วนที่คล้ายมงกุฎ  5  แฉก (corona)  ครอบอยู่ตรงกลางเหนือกลีบดอก  เกสรเพศผู้  5  อัน  มีลักษณะคล้ายก้อนขี้ผึ้ง  (polonium)  อยู่ระหว่างแฉกของมงกุฎ  ส่วนเกสรเพศเมีย  1  อัน  อยู่กึ่งกลางมงกุฎ  ดอกโฮย่าหลายพันธุ์ มีน้ำหวานข้นติดอยู่กลางดอกทำให้เพิ่มความสวยงามและความแวววาวมากยิ่งขึ้น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ช่อดอก

ลักษณะเด่นของโฮย่า คือ  ออกดอกเป็นช่อคล้ายดอกเข็มกระจายออกจากก้านช่อดอก   ส่วนมากจะคว่ำหน้าลง  จำนวนดอกต่อช่อมีตั้งแต่ 7 - 70 ดอกต่อช่อ  แล้วแต่สายพันธุ์ลักษณะมาตรฐานคือทรงกลมเป็นลูกบอลแต่มีทรงอื่นๆ อีก   เช่น   ทรงกลม   ทรงฝักบัวโค้งออก  ทรงฝักบัวโค้งเข้า  ทรงฝักบัวแหงนขึ้น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ก้านช่อดอก

ก้านช่อดอกเป็นเอกลักษณ์อันหนึ่งของโฮย่า  เพราะเป็นดอกไม้ชนิดเดียวที่ก้านช่อดอกมีอายุยืนยาวหลายปีและออกดอกซ้ำที่ก้านช่อดอกได้เรื่อยๆ ทำให้ก้านช่อดอกงอกยาวไปได้จน ถึง  7-8 ซม. ไม่สมควรตัดก้านช่อดอกออกเพราะจะทำให้การออกดอกหยุดชะงัก   ก้านช่อดอกบางพันธุ์อยู่ที่ยอดอ่อนบางพันธุ์เกิดที่ปลายยอด  บางพันธุ์เกิดที่ข้อใต้ใบ  และบางพันธุ์ยังแตกก้านช่อดอกเป็นแขนงออกได้  เช่น  Hoya  latifolia
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > กลิ่น

น้อยชนิดที่ไม่มีกลิ่น  กลิ่นมีแตกต่างกันออกไปมากมายสุดเกินที่จะบรรยาย บางพันธุ์หอมมาก  บางพันธุ์กลิ่นหอมคล้ายผิวเปลือกของผลไม้   บางพันธุ์ก็มีกลิ่นเหม็นคล้ายกับกลิ่นคาวปลา  ส่วน มากให้กลิ่นตอนเย็น ค่ำ และกลางคืน  มีบางชนิดที่มีกลิ่นในช่วงกลางวัน   ยิ่งอากาศร้อยกลิ่นก็จะยิ่งรุนแรง
ฤดูดอก   บางพันธุ์มีดอกตลอดปี แต่ส่วนมากจะมีดอกเป็นช่วงๆ ฤดู บางพันธุ์ออกดอกช่วงต้นฤดูร้อนบางพันธุ์ออกดอกช่วงปลายฤดูฝน   ส่วนชนิดที่มีถิ่นกำเนิดในเขตหนาวจะออกดอกในฤดูหนาว
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ใบ

ใบของ  Hoya  ใบเป็นใบเดี่ยว  ออกเป็นคู่ตรงข้าง  ยกเว้น  Hoya  imbricata  ที่มีใบซ้อนเหลื่อมกัน  (imbricate) ส่วนมากค่อนข้างหนา บางพันธุ์สะสมน้ำในใบเหมือนกุหลาบหิน ใบมีรูปทรงแตกต่างกันมาก ตั้งแต่รูปเป็นแท่งคล้ายดินสอ  ไปจนถึงรูปกลม  รูปไข่  รูปใบโพธิ์  รูปขนาน  รูปหัวใจ  รูปสี่เหลี่ยมแถบกว้าง   แถบแคบ   บางชนิดมีผิวใบหยาบเหมือนแผ่นหนัง   หรือมีขนคล้ายกำมะหยี่ปกคลุม   แม้ใบจะมีรูปทรงมากมายแต่การใช้ใบจำแนกสายพันธุ์  เป็นสิ่งที่ทำได้ยากมาก โดยเฉพาะ Hoya  ในกลุ่มของ Hoya parasitaca  เพราะลักษณะใบจะผิดแปลกไปตามสิ่งแวดล้อม เช่น ปริมาณน้ำ ปริมาณแสงที่ได้รับ  ความสมบูรณ์ของต้น  ของใบที่อายุแตกต่างกัน นอกจากนั้นสีใบก็ใช้บอกสายพันธุ์ได้ยาก เช่น โฮย่าในป่าหน้าแล้งใบตึงเล็กอวบน้ำจนแทบไม่มีเส้นใบ มีสีน้ำตาลแดง พอเข้าหน้าฝนใบใหม่สายพันธุ์นั้นจะบางใหญ่เห็นเส้นใบชัดเจน  มีสีเขียวอ่อน  ดังนั้น  ใบในเถาเดียวกันก็มีโอกาสผิดแปลกกันได้ และที่ยากยิ่งคือใบของสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน บางกลุ่มมีลักษณะคล้ายคลึงกันมากการแยกสายพันธุ์โดยสังเกตใบต้องใช้ความชำนาญมาก และก็ไม่สามารถแยกได้ทุกชนิด
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ลำต้น

ส่วนใหญ่เป็นไม้เลื้อยพัน แต่มีลักษณะอื่นๆ อีกซึ่งพอจะจำแนกได้เป็นกลุ่ม ไม้พุ่มเล็กตั้งต้นไม้รอเลื้อย  ไม้เลื้อย  ทุกพันธุ์มีลักษณะเป็นปล้อง  มักมี 2 ใบที่ ข้อ แต่บางพันธุ์ออกใบเป็นกลุ่ม รอบข้อส่วนมากมียางสีขาวในลำต้น