stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระนางชีนโบ่แม

| พระนางชีนโบ่แม   ရှင်ဘို့မယ်> พระมเหสีวังเหนือแห่งอังวะ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ปลายพฤษภาคม ค.ศ. 1426 – ป. พฤษภาคม ค.ศ. 1439
ก่อนหน้า: ตัวพระองค์เอง
ต่อไป: Tanzaung Mibaya
พระอัครมเหสีแห่งอังวะ
ดำรงพระยศ: ใน 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1425 – 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1426
ก่อนหน้า: ซอมี่นละ
ต่อไป: Shin Myat Hla
พระมเหสีวังเหนือแห่งอังวะ
ดำรงพระยศ: ป. ตุลาคม ค.ศ. 1421 – สิงหาคม ค.ศ. 1425
ก่อนหน้า: Saw Khway
ต่อไป: ตัวพระองค์เอง
พระมเหสีวังตะวันตกแห่งอังวะ
ดำรงพระยศ: ป. สิงหาคม ค.ศ. 1408 – ป. ตุลาคม ค.ศ. 1421
ก่อนหน้า: Shin Mi-Nauk
ต่อไป: Taungdwin Mibaya

ประสูติ: ราวคริสต์ทศวรรษที่ 1390 Taungdwin
สวรรคต: ? อังวะ
คู่อภิเษก: พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง   พระเจ้าฝรั่งมังศรี   พระเจ้ากะเล่เจ้ตองโญ   พระเจ้าโม่ญี่นตะโด้
พระราชบุตร: ไม่มี
พระราชบิดา: Theingathu
พระราชมารดา: Saw Salaka Dewi
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางชีนโบ่แม (พม่า: ရှင်ဘို့မယ်, ออกเสียง: [ʃɪ̀ɰ̃ bo̰ mɛ̀]) เป็นพระมเหสีในกษัตริย์แห่งอาณาจักรอังวะถึง 5 พระองค์ พระนางชีนโบ่แมเป็นพระมเหสีที่มีความงดงามทำให้เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง กษัตริย์พระองค์ที่ 4 จึงได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีเมื่อ ค.ศ. 1407 ต่อมาได้เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าฝรั่งมังศรี กษัตริย์พระองค์ที่ 5 พระราชโอรสของพระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง กระทั่งพระนางเชงสอบูได้เข้ามาเป็นพระมเหสีเมื่อ ค.ศ. 1424
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1425 พระนางชีนโบ่แมมีส่วนเกี่ยวข้องกับการสวรรคตของพระเจ้าฝรั่งมังศรี ต่อมาพระนางได้อภิเษกกับพระเจ้ามี่นละแง กษัตริย์พระองค์ที่ 6 ซึ่งเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าฝรั่งมังศรี อีก 3 เดือนต่อมาพระนางได้วางยาพิษปลงพระชนม์องค์ยุวกษัตริย์เพื่อให้ชู้รักคือเจ้าฟ้ากะเล่เจ้ตองโญขึ้นสืบราชบัลลังก์แห่งอังวะ และอีกครั้งที่พระนางได้เป็นพระอัครมเหสี ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1526 พระเจ้ากะเล่เจ้ตองโญถูกโม่ญี่นตะโด้แห่งเมืองโม่ญี่นโค่นราชบัลลังก์ พระองค์ได้สถาปนาพระนางชีนโบ่แมเป็นพระมเหสีรอง
พระนางมี่นละเมียะแห่งอังวะ

| พระนางมี่นละเมียะแห่งอังวะ   မင်းလှမြတ်> พระอัครมเหสีแห่งอังวะ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: เมษายน 1400 – 25 พฤศจิกายน 1400

ประสูติ: ประมาณ ค.ศ. 1370
สิ้นพระชนม์: อังวะ
พระสวามี: พระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ
พระราชบุตร: พระเจ้ากะเลเจเต่าง์โหญ่
ราชวงศ์: ปีนยะ
พระนางมี่นละเมียะแห่งอังวะ (พม่า: မင်းလှမြတ်, ออกเสียง: [mɪ́ɰ̃ l̥a̰ mjaʔ]) พระอัครมเหสีของพระญาติชั้นที่ 1 พระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ กษัตริย์ลำดับที่ 3 พระนางอภิเษกกับพระเจ้าตราพระยาเมื่อ ค.ศ. 1385 พระนางเป็นพระราชมารดาของ พระเจ้ากะเล่เจ้ตองโญ
พระนางธัมมเทวีแห่งอังวะ

| ธัมมเทวี   ဓမ္မဒေဝီ> พระอัครมเหสีกลางแห่งอังวะ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: มีนาคม 1502 – 14 มีนาคม 1527
ก่อนหน้า: ว่าง
ถัดไป: ว่าง

ประสูติ: ประมาณ คริสต์ทศวรรษ 1480 ปะกัน
สิ้นพระชนม์: ? อังวะ
พระสวามี: นรปติที่ 2
พระราชบุตร: พระนางจันทาเทวี
พระบิดา: สีหบดีที่ 2 แห่งปะกัน
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางธัมมเทวีแห่งอังวะ (พม่า: ဓမ္မဒေဝီ, ออกเสียง: [dəma̰dèwì]) พระอัครมเหสีของ พระเจ้านรปติที่ 2 แห่ง อาณาจักรอังวะ พระนางอภิเษกกับพระเจ้านรปติที่ 2 เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1502 นอกจากนี้พระนางยังเป็นพระปัยยิกา (ทวด) ของพระเจ้า นัดจินหน่อง แห่งตองอู
พระนางราชเทวีแห่งตองอู

พระนางราชเทวีแห่งตองอู (พม่า: ရာဇဒေဝီ, ออกเสียง: [jàza̰ dèwì]) พระมเหสีใน พระเจ้าเมงจีโย ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์ตองอู และพระราชมารดาของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ เมื่อแรกประสูติมีพระนามว่า ขิ่นโอ (อักษรโรมัน: Khin Oo) เป็นธิดาของผู้นำหมู่บ้าน เลเว หรือปัจจุบันคือ ตำบลละเว ต่อมาได้เข้าถวายตัวเป็นพระสนมของพระเจ้าเมงจีโยใน ค.ศ. 1515 เมื่อมีพระประสูติกาลพระโอรสองค์แรกและองค์เดียวพระเจ้าเมงจีโยจึงสถาปนาขึ้นเป็นพระมเหสีในพระอิสริยยศที่ พระนางราชเทวี
พระนางมี่นคองแมดอ

สำหรับความหมายอื่นของ "มี่นคอง" ดูที่ มังฆ้อง (แก้ความกำกวม)
| พระนางมี่นคองแมดอ |
| --- | --- |
ประสูติ: ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1510 แปร   อาณาจักรแปร
สิ้นพระชนม์: ? มเยาะอู้   อาณาจักรมเยาะอู้
พระสวามี: พระเจ้าสการะวุตพี (ค.ศ. 1535–1539)   พระเจ้ามี่นบีนแห่งมเยาะอู้ (ค.ศ. 1540–1554)
พระราชบุตร: ไม่ทราบ
พระบิดา: พระเจ้าบาเยงทเว
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางมี่นคองแมดอ (พม่า: မင်းခေါင် မယ်တော်, ออกเสียง: [mɪ́ɰ̃.ɡàʊ̯ɰ̃ mɛ̀dɔ̀]) พระมเหสีของพระเจ้าสการะวุตพีแห่งอาณาจักรหงสาวดี จากประมาณ ค.ศ. 1535–1539 และพระเจ้ามี่นบีนแห่งมเยาะอู้แห่งอาณาจักรมเยาะอู้จากประมาณ ค.ศ. 1540–1554 พระองค์เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าบาเยงทเวแห่งอาณาจักรแปร พระนางมีอีกพระนามที่เรียกขานกันคือ บะโก้มิพะย่า
พรรคซาบะฮ์ก้าวหน้า

พรรคซาบะฮ์ก้าวหน้า (มลายู: Parti Maju Sabah) เป็นพรรคการเมืองที่มีฐานที่มั่นในรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย จดทะเบียนเป็นพรรคการเมืองเมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2537 ผู้นำพรรคคือ ยง เตกลี อดีตมุขมนตรีของรัฐซาบะฮ์และเคยสังกัดพรรคสหซาบะฮ์มาก่อน พรรคนี้เคยร่วมกับแนวร่วมแห่งชาติ ก่อนที่จะถอนตัวออกมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 ใน พ.ศ. 2553 พรรคนี้มีตัวแทนในสภาแห่งชาติ 2 คน ในสภาของรัฐซาบะฮ์ 2 คน พรรคนี้ได้เรียกร้องให้รัฐซาบะฮ์ได้ปกครองตนเองแบบหนึ่งประเทศสองระบบ
การถอนตัวจากแนวร่วมแห่งชาติ

ในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2551 พรรคได้รับเลือก 2 ที่นั่ง หลังจากการเลือกตั้ง หัวหน้าพรรคคือ ยง เต็กลีได้ประกาศว่าพรรคไม่ไว้วางใจและต่อต้านนายกรัฐมนตรี อับดุลละห์ อะห์มัด บาดาวี เรียกร้องให้นายกรัฐมนตรีลาออก เพราะรัฐบาลไม่ได้สนใจปัญหาของซาบะฮ์ ที่ต้องการปกครองตนเอง นำลาบวนมารวมกับซาบะฮ์ และได้ส่วนแบ่ง 20% ของรายได้จากน้ำมัน มีปัญหาฉ้อราษฎร์บังหลวงและใช้อำนาจในทางที่ผิด แนวร่วมแห่งชาติได้ขอให้พรรคซาบะฮ์ก้าวหน้ายุติการกระทำดังกล่าว พรรคจึงตัดสินใจลาออกจากแนวร่วมแห่งชาติสมาชิกพรรคซาบะฮ์ก้าวหน้าบางส่วนไม่เห็นด้วยกับการลาออกจากแนวร่วมแห่งชาติ ได้ลาออกจากพรรคไป
แหล่งข้อมูลอื่น

Official web site
SAPP Blog
พระนางสิริมหาธัมมราชาธิบดีเทวี

| พระนางสิริมหาธัมมราชาธิบดีเทวี  သီရိ မဟာ ဓမ္မရာဇာ ဓိပတိ ဒေဝီ> พระอัครมเหสีแห่งพม่า |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 19 ธันวาคม ค.ศ. 1599 – 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605
ราชาภิเษก: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1600
ก่อนหน้า: หงสาวดีมิบะยา
ต่อไป: Atula Sanda Dewi I

ประสูติ: ป. ค.ศ. 1560
สวรรคต: ป. คริสต์ทศวรรษที่ 1610
คู่อภิเษก: พระเจ้าญองยาน
พระราชบุตร: พระเจ้าอะเนาะเพะลูน   พระเจ้าตาลูน   Atula Sanda Dewi   Minye Kyawswa of Sagu
ราชวงศ์: ตองอู
พระราชบิดา: พระเจ้าบุเรงนอง
พระราชมารดา: Shin Htwe Myat
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางสิริมหาธัมมราชาธิบดีเทวี (พม่า: သီရိ မဟာ ဓမ္မရာဇာဓိပတိ ဒေဝီ, ออกเสียง: [θìɹḭ məhà dəma̰jàzà dḭpədḭ dèwì]); พระอัครมเหสีใน พระเจ้าญองยาน แห่ง ราชวงศ์ตองอู พระองค์เป็นพระราชธิดาของ พระเจ้าบุเรงนอง ทรงอภิเษกกับพระเชษฐาต่างพระมารดา พระเจ้าญองยาน เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1577 นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระราชมารดาของกษัตริย์แห่งราชวงศ์ตองอูถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้าอะเนาะเพะลูน และ พระเจ้าตาลูน
พระนางสุเจตะละ

พระนางสุเจตะละ (พม่า: ရှင်စောလှ, ออกเสียง: [ʃɪ̀ɰ̃ sɔ́ l̥a̰]) หรือในพงศาวดารมอญเรียก พระนางชินสอลา เจ้าหญิงพระชายา ใน พระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวใน พระเจ้าตราพระยา
พระนางยู่นซาน

| พระนางยู่นซาน> พระอัครมเหสีพม่า |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1752 – 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1760
สถาปนา: 17 เมษายน ค.ศ. 1752

พระราชสมภพ: ค.ศ. 1713
สวรรคต: 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1771
พระสวามี: พระเจ้าอลองพญา
พระราชบุตร: พระราชโอรส 6 พระองค์ และพระราชธิดา 4 พระองค์ รวมไปถึง  พระเจ้ามังลอก   พระเจ้ามังระ   พระเจ้าปดุง
ราชวงศ์: ราชวงศ์โก้นบอง
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางยู่นซาน (พม่า: မယ်ယွန်းစံ, ออกเสียง: [mɛ̀ jʊ́ɰ̃ sàɰ̃]; ค.ศ. 1713–1771) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โก้นบอง และเป็นพระราชมารดาของกษัตริย์แห่งราชวงศ์โก้นบองถึง 3 พระองค์คือ พระเจ้ามังลอก กษัตริย์พระองค์ที่ 2, พระเจ้ามังระ กษัตริย์พระองค์ที่ 3 และพระเจ้าปดุง กษัตริย์พระองค์ที่ 6พระนางเป็นที่รู้จักจากการเข้ามายุติความขัดแย้งของพระราชโอรสองค์ใหญ่ 2 พระองค์คือ มังลอกกับมังระ ภายหลังจากพระเจ้าอลองพญาสวรรคตใน ค.ศ. 1760มังลอกได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าอลองพญา พระนางยู่นซานสวรรคตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1771 ในรัชสมัยพระเจ้ามังระ
พระนางจันทาเทวี

พระนางจันทาเทวี (พม่า: စန္ဒာဒေဝီ [sàɰ̃dà dèwì]; บาลี: Candādevī) หนึ่งในพระมเหสีของ พระเจ้าบุเรงนอง แห่ง ราชวงศ์ตองอู ของ พม่า ระหว่าง ค.ศ. 1553 ถึง 1581 นอกจากนี้พระนางยังเป็นพระมเหสีของกษัตริย์สององค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรแปรระหว่าง ค.ศ. 1532 ถึง 1542 และพระนางยังเป็นพระอัยยิกา (ยาย) ของ นะฉิ่นเหน่าง์ กษัตริย์แห่ง ตองอู
พระนางราชเทวีแห่งหงสาวดี

| พระนางราชเทวี  ရာဇဒေဝီ> พระมเหสีตำหนักกลาง |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 17 มีนาคม ค.ศ. 1563 – 13 กันยายน ค.ศ. 1564
ก่อนหน้า: พระนางรัตนาเทวี
ถัดไป: พระนางมี่นทเว่

ประสูติ: ราวคริสต์ทศวรรษ 1530s ดีแบยี่น
สวรรคต: 13 กันยายน 1564   วันพุธขึ้น 9 ค่ำ เดือน 7 จ.ศ. 926 ตามปฏิทินพม่า หงสาวดี (พะโค)
คู่อภิเษก: พระเจ้าบุเรงนอง
พระราชบุตร: นรธาเมงสอ   พระนางราชธาตุกัลยา   สิริสุธรรมราชาแห่งเมาะตะมะ
พระราชบิดา: Gamani of Dabayin
ศาสนา: พุทธนิกายเถรวาท
พระนางราชเทวี (พม่า: ရာဇဒေဝီ, ออกเสียง: [jàza̰ dèwì]) เป็นมเหสีองค์สำคัญของ พระเจ้าบุเรงนอง แห่งพม่า พระนางเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าเชียงใหม่นรธาเมงสอ, พระนางราชธาตุกัลยาแห่งตองอู, และพระเจ้าสิริสุธรรมราชาแห่งเมาะตะมะ พระนางยังเป็นพระภาคิไนยของพระเจ้านรปติที่ 2 แห่งอังวะ เดิมพระนางมีพระอิสริยยศเป็นพระอัครชายา แต่ต่อมาได้รับสถาปนาเป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 3 เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1563 แต่ในอีกปีครึ่งต่อมาพระนางก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1564
พรรคเอกภาพแห่งชาติ

ธงพรรคเอกภาพแห่งชาติ
พรรคเอกภาพแห่งชาติ (อังกฤษ: National Unity Party : NUP; พม่า: တိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในพม่า เดิมใช้ชื่อว่า พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า (Burma Socialist Programme Party : BSPP) ก่อตั้งโดยนายพลเน วิน  ต่อมาเมื่อเกิดการก่อการกำเริบ 8888 ซึ่งส่งผลให้ประชาชนเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก และเน วินต้องออกจากตำแหน่ง จึงได้เปลี่ยนชื่อพรรคเป็น "พรรคเอกภาพแห่งชาติ"
พรรคเอกภาพแห่งชาติเข้าร่วมการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2533 แต่พ่ายแพ้ให้กับพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยของนางออง ซาน ซูจี อย่างขาดลอย ได้รับเลือกตั้งเพียง 10 ที่นั่ง เป็นอันดับสาม รองจากพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (392 ที่นั่ง) และพรรคสันนิบาตแห่งชาติรัฐฉานเพื่อประชาธิปไตย (23 ที่นั่ง) และคณะทหารเข้าก่อการรัฐประหาร และยกเลิกผลการเลือกตั้ง
อุดมการณ์

NUP เรียกตัวเองว่าเป็นผู้สหพันธรัฐ ชาตินิยม และประชานิยม สนับสนุนการดำเนินการของระบบเศรษฐกิจตลาดเพื่อสังคมซึ่งจำลองตามระบบที่ใช้ในเยอรมนี (หรือที่เรียกว่า "ทุนนิยมไรน์")
พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู

| พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู  ဓမ္မဒေဝီ> พระอัครมเหสีแห่งพม่า |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1530 – 30 เมษายน ค.ศ. 1550
ก่อนหน้า: โซมีนเทะทีนแห่งตองอู
ต่อไป: พระนางเข่มะนอ   พระนางอตุลสิริมหาราชเทวี

ประสูติ: ป. ค.ศ. 1514/15 ตองอู
สวรรคต: ป. คริสต์ทศวรรษที่ 1580
คู่อภิเษก: พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้
พระราชบุตร: หงสาวดีมิบะยา?
ราชวงศ์: ตองอู
พระราชบิดา: เมงเยสีหตู
พระราชมารดา: ฉิ่นโยเมี๊ยะ
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางธรรมเทวีแห่งตองอู (พม่า: ဓမ္မဒေဝီ, ออกเสียง: [dəma̰dèwì]) หนึ่งในสามอัครมเหสีของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ กษัตริย์พม่าแห่ง ราชวงศ์ตองอู เป็นธิดาของ เมงเยสีหตู พระอาจารย์ของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้รวมถึงเป็นพระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของ พระเจ้าบุเรงนอง
เมื่อเจ้าชายรัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก พระเจ้าเมงจีโย พระราชบิดาเป็นพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1530 เมงเยสีหตูก็ได้ถวายตัวบุตรสาวให้เป็นมเหสีของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้และมีพระประสูติกาลพระธิดา 1 พระองค์คือ พระนางหงสาวดีมี้พญา พระมเหสีใน พระเจ้านันทบุเรง
พระนางสิริมายาเทวี

| พระนางสิริมายาเทวี   သီရိမာယာဒေဝီ မွေ့ဒေါ> พระมเหสีแห่งเมาะตะมะ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ป.ค.ศ. 1353 – ป. 28 มกราคม ค.ศ. 1368

ประสูติ: ป. คริสตทศวรรษที่ 1340 เมาะตะมะ?   อาณาจักรเมาะตะมะ
สวรรคต: ป. 28 มกราคม ค.ศ. 1368   วันศุกร์ ขึ้น 8 ค่ำ เดือน Tabodwe 729 ME โดนวู่น   อาณาจักรเมาะตะมะ
คู่อภิเษก: มังลังกา (ค.ศ. 1348–ป. 1353)   พระยาอู่ (ป. ค.ศ. 1353–1368)
พระราชบุตร: Thazin Saw Dala   Thazin Saw U   Nyi Kan-Kaung   พระเจ้าราชาธิราช
ราชวงศ์: ฟ้ารั่ว
พระราชบิดา: Than-Bon
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางสิริมายาเทวี (พม่า: သီရိမာယာဒေဝီ မွေ့ဒေါ, ออกเสียง: [θìɹḭ màjà dèwì mwḛ dɔ́]; ? – 28 มกราคม ค.ศ. 1368) หรือในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช เรียก นางมุเตียว พระมเหสีองค์สุดท้ายใน พระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี และเป็นพระราชมารดาของ พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9
แต่เดิมพระนางเป็นพระชายาของ มังลังกา เจ้าเมืองหงสาวดีซึ่งเป็นพระอนุชาต่างพระมารดาของพระยาอู่ ต่อมาเมื่อพระสวามีก่อกบฏต่อพระเชษฐาแต่ไม่สำเร็จและถูกสำเร็จโทษใน ค.ศ. 1353 พระยาอู่จึงรับนางมุเตียวเข้ามาเป็นพระมเหสี และพระราชทานพระอิสริยยศเป็น พระนางสิริมายาเทวี ในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1368 พระนางมีพระประสูติกาลพระราชบุตรองค์ที่ 4 หลังจากนั้นไม่นานพระนางก็สวรรคต ต่อมาพระราชบุตรพระองค์นี้ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระยาอู่เป็น พระเจ้าราชาธิราช
พระนางอตุลสิริธัมมเทวี

| พระนางอตุลสิริธัมมเทวี   အတုလသီရိ ဓမ္မဒေဝီ> พระอัครมเหสีแห่งอังวะ |
| --- | --- |
ครองราชย์: ประมาณสิงหาคม 1480 – 7 เมษายน 1501
ก่อนหน้า: Ameitta Thiri Maha Dhamma Dewi
ถัดไป: Salin Minthami

ประสูติ: ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1446/47 อังวะ
สวรรคต: ? อังวะ
พระสวามี: พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 แห่งอังวะ
พระราชบุตร: สีหสุระที่ 2   นรปติที่ 2   Soe Min   Min Hpwa Saw
พระราชบิดา: สีหบดีที่ 1 แห่งปะกัน
พระราชมารดา: Shwe Einthi of Twinthin
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางอตุลสิริธัมมเทวี (พม่า: အတုလသီရိ ဓမ္မဒေဝီ, ออกเสียง: [ʔətṵla̰ θìɹḭ dəma̰dèwì]) พระอัครมเหสีใน พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 แห่งอังวะ พระนางเป็นพระราชนัดดาของ พระเจ้าโมญีนตะโด กษัตริย์ลำดับที่ 8 ทำให้พระนางเป็นทายาทสายตรงของ พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา กษัตริย์ลำดับที่ 2 ทางฝั่งของพระมารดา
พระนางอตุลจันทาเทวีแห่งปี้นยะ

| พระนางอตุลจันทาเทวี   အတုလ စန္ဒာဒေဝီ> พระบรมราชินีแห่ง ปี้นยะ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 29 มีนาคม ค.ศ. 1344 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 1350
ก่อนหน้า: ซอตุต

ประสูติ: ประมาณ ค.ศ. 1312 พุกาม
สิ้นพระชนม์: ในหรือหลัง ค.ศ. 1357/58 ปี้นยะ?
พระสวามี: จะซวาที่ 1 แห่งปี้นยะ
ราชวงศ์: ปี้นยะ
พระบิดา: ซอนิต
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางอตุลจันทาเทวี (พม่า: အတုလ စန္ဒာဒေဝီ, ออกเสียง: [ʔətṵla̰ sàɴdà dèwì]; บาลี: Atulacandādevī) พระมเหสีของ พระเจ้าจะซวาที่ 1 แห่งปี้นยะ มีพระนามเดิมว่า น่านโล่แม (พม่า: နန်းလုံးမယ်) เป็นพระราชนัดดาของ พระเจ้ากะยอชวาแห่งพุกาม พระนางเป็นพระราชมารดาของกษัตริย์ 3 องค์สุดท้ายแห่ง อาณาจักรปี้นยะ คือ อูซะนาที่ 2, จะซวาที่ 2 และ นะระตู
พระนางอมิตตสิริมหาธัมมเทวี

| พระนางอมิตตาสิริมหาธัมมเทวี  အမိတ္တ သီရိ မဟာဓမ္မဒေဝီ> พระอัครมเหสีแห่งอังวะ |
| --- | --- |
ดำรงตำแหน่ง: 24 กรกฎาคม 1468 – สิงหาคม 1480

พระสวามี: พระเจ้าสีหสุระแห่งอังวะ
พระราชบุตร: พระเจ้ามังฆ้องที่ 2
ราชวงศ์: อังวะ
พระนางอมิตตาสิริมหาธัมมเทวี (พม่า: အမိတ္တ သီရိ မဟာဓမ္မဒေဝီ, ออกเสียง: [ʔəmeiʔta̰ θìɹḭ məhà dəma̰ dèwì]; ประสูติ สอละมีน) พระอัครมเหสีของ พระเจ้าสีหสุระแห่งอังวะ จาก ค.ศ. 1468 ถึง 1480 พระมเหสีเป็นพระราชนัดดาของ พระเจ้าโมญีนตะโด พระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์ของ ราชวงศ์โกนบอง เป็นทายาทรุ่นที่ 9 ซึ่งสืบเชื้อสายมาจาก โบดอชินเมดอ พระธิดาของพระนาง
พระนางสิริราชเทวี

| พระนางสิริราชเทวี   သီရိရာဇဒေဝီ> พระมเหสีวังเหนือ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ประมาณ 5 พฤษภาคม [ตามปฎิทินเก่า: 25 เมษายน] 1583 – 19 ธันวาคม [ตามปฎิทินเก่า: 9 ธันวาคม] 1599
ก่อนหน้า: จันทาเทวี
ถัดไป: จันทาเทวีแห่งอังวะ

ประสูติ: ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1554 ตองอู
สวรรคต: ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1600 อังวะ
คู่อภิเษก: พระเจ้านันทบุเรง (1583–1600)   เมงเยสีหตูที่ 3 แห่งตองอู (1602–160?)
พระราชบุตร: Min Shwe-Don
พระราชบิดา: มังฆ้องที่ 2 แห่งตองอู
พระราชมารดา: เล่จู้นมิบะย่า
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางสิริราชเทวี (พม่า: သီရိရာဇဒေဝီ, ออกเสียง: [θìɹḭ jàza̰ dèwì]) พระมเหสีตำหนักเหนือของ พระเจ้านันทบุเรง แห่ง ราชวงศ์ตองอู ของพม่าจาก ค.ศ. 1583 ถึง 1599 พระนางเป็นพระธิดาองค์เล็กของ มังฆ้องที่ 2 แห่งตองอู อุปราชแห่งเมืองตองอูโดยพระนางพร้อมกับพระพี่นางอีก 2 พระองค์คือ มีนพยู และ มีนทเว เข้าพิธีอภิเษกกับพระญาติชั้นที่ 1 นันทบุเรง เมื่อ ค.ศ. 1583 ทำให้พระนางได้เป็นพระมเหสีตำหนักเหนือ
พระนางอตุลสิริมหาราชเทวีแห่งอังวะ

บทความนี้เกี่ยวกับพระอัครมเหสีของพระเจ้านรปติที่ 1 แห่งอังวะ สำหรับพระอัครมเหสีของพระเจ้าบุเรงนอง ดูที่ พระนางอตุลสิริมหาราชเทวี
พระนางอตุลสิริมหาราชเทวีแห่งอังวะ (พม่า: အတုလ သီရိ မဟာရာဇ ဒေဝီ, ออกเสียง: [ʔətṵla̰ θìɹḭ məhà jàza̰ dèwì]; เป็นที่รู้จักกันในพระนาม พระนางอตุลมหาธัมมราชเทวี) พระอัครมเหสีใน พระเจ้านรปติที่ 1 กษัตริย์ลำดับที่ 10 แห่งอาณาจักรอังวะจาก ค.ศ. 1442 ถึง 1468 พระนางเป็นพระราชมารดาของ พระเจ้าสีหสุระ กษัตริย์ลำดับที่ 11 แห่งอังวะและ พระเจ้าตะโดเมงสอ ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรแปรและเป็นพระมาตุจฉา (น้า) ของ พระยายุตราชา กษัตริย์ลำดับที่ 14 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี และพระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์คองบอง เป็นทายาทรุ่นที่ 10 ของพระนาง
พระนางและพระเจ้านรปติได้หลบหนีมายังแปร หลังพระเจ้านรปติถูกแทงโดยหนึ่งในพระนัดดาของพระองค์ หนึ่งปีให้หลังพระเจ้านรปติก็เสด็จสวรรคตที่เมืองแปร เมื่อ ค.ศ. 1468 พระนางจึงได้รับการสถาปนาเป็นพระพันปีหลวง พระนางตกพระทัยมากเมื่อพระโอรสของพระนาง พระเจ้าสีหสุระ ซึ่งได้ขึ้นเป็นกษัตริย์อังวะสืบต่อมาไม่ได้ลงโทษพระโอรสองค์ที่แทงพระเจ้านรปติ พระนางจึงได้สนับสนุนการก่อกบฎของเมืองตองอูแต่การกบฎล้มเหลว อย่างไรก็ตามพงศาวดารไม่ได้กล่าวว่ากษัตริย์ได้ลงโทษพระนางหรือไม่
พระยาอายลอง

พระยาอายลอง (พม่า: ဗညားအဲလောင်, ออกเสียง: [bəɲá ʔɛ́ làʊ̯ɰ̃] บะญ่าแอลอง) เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระยาอายลาว พระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 7 พระองค์ติดตามพระบิดาไปอยู่เมืองเมาะตะมะในฐานะรัชทายาทเมืองเมาะตะมะ ระหว่าง ค.ศ. 1330 ถึง 1340s
พระยาอายลองมีพระญาติที่เป็นคู่ชิงตำแหน่งรัชทายาทคือเจ้ามุนะ พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้ารามมะไตย กษัตริย์รัชกาลที่ 7 ที่ประสูติแต่นางจันทะมังคะละ ซึ่งต่อมาได้เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง เพราะพระยาอายลองสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคฝีดาษ แต่ "ราชาธิราช" ระบุว่าเป็นอหิวาตกโรค
พระนางอเปรัตนา

| พระนางอเปรัตนา   အပယ် ရတနာ> พระอัครมเหสีของพม่า |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 1084 – ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1100
ก่อนหน้า: มณีจันทา
ถัดไป: ตันบูละ

ประสูติ: ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1040
สวรรคต: ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1100 พุกาม
พระสวามี: พระเจ้าจั่นซิตา
พระราชบุตร: ชเวอินตี
ราชวงศ์: ราชวงศ์พุกาม
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางอเปรัตนา (พม่า: အပယ် ရတနာ, ออกเสียง: [ʔəpɛ̀ jədənà]; หรือ อเบรัตนา) พระอัครมเหสีของ พระเจ้าจั่นซิตา แห่ง ราชวงศ์พุกาม ของพม่าและพระอัยยิกา (ยาย) ของ พระเจ้าอลองสิธู ของพุกาม พระนางอภิเษกกับพระเจ้าจั่นซิตาเมื่อครั้งพระองค์ยังเป็นเพียงทหารชั้นผู้น้อยในกองทัพ พระนางถูกสืบทอดตำแหน่งพระอัครมเหสีโดย ตันบูละ
พระนางเข่มะนอ

| พระนางเข่มะนอ   ခေမနော> พระอัครมเหสีร่วมแห่งพม่า |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ป. พฤษภาคม ค.ศ. 1545 – 30 เมษายน ค.ศ. 1550
ก่อนหน้า: พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู
ต่อไป: พระนางอตุลสิริมหาราชเทวี

ประสูติ: พะโค
คู่อภิเษก: พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้
ราชวงศ์: ตองอู
พระราชมารดา: Ma Kyaik
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางเข่มะนอ (พม่า: ခေမနော, เสียงอ่านภาษาพม่า: [kʰè mə nɔ́]) พระอัครมเหสีร่วมของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ แห่ง ราชวงศ์ตองอู ร่วมกับ พระนางธัมมเทวี ระหว่าง ค.ศ. 1545 ถึง 1550 พระองค์เป็นชาวมอญและเป็นธิดาบุญธรรมของเศรษฐีนีแห่ง หงสาวดี ซึ่งค้นพบพระนางเมื่อยังเยาว์ในทุ่งเลี้ยงปศุสัตว์ของเศรษฐีนี
พระนางโซ่มี่นวิมะละเดวี

| พระนางโซ่มี่นวิมะละเดวี> พระมเหสีแห่งหงสาวดี |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1431–1446

ประสูติ: พุกาม?
สวรรคต: หงสาวดี?
พระสวามี: พญารามที่ 1
พระราชบุตร: มะมุดตาว
พระบิดา: ทินคะยาแห่งพุกาม
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางโซ่มี่นวิมะละเดวี (พม่า: စိုးမင်း ဝိမလ ဒေဝီ) เป็นพระมเหสีของพญารามที่ 1 แห่งอาณาจักรหงสาวดี พระนางโซ่มี่นเป็นราชนิกุลอังวะ พระนางอภิเษกกับพญารามในการอภิเษกระหว่างรัฐเมื่อ ค.ศ. 1431 พระอิสริยยศของพระนางที่หงสาวดีคือ สิริปวารามหาธัมมราชาเทวี พระนางเป็นพระราชมารดาของมะมุดตาว กษัตริย์แห่งหงสาวดี
ธงชาติมาเลเซีย

| --- | --- |


จาลูร์เกอมีลัง ธงริ้วแห่งเกียรติศักดิ์
การใช้: ธงชาติ    
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1950
ลักษณะ: ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นริ้วแดงสลับขาวรวม 14 ริ้ว ที่มุมบนด้านคันธงมีดาว 14 แฉกและจันทร์เสี้ยวสีเหลือง ในพื้นสี่เหลี่ยมสีน้ำเงิน
ออกแบบโดย: โมฮัมเม็ด ฮัมซาห์
 
ธงชาติมาเลเซีย หรือ จาลูร์เกอมีลัง (มลายู: Jalur Gemilang มีความหมายว่า ธงริ้วแห่งเกียรติศักดิ์) มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นสีแดงสลับสีขาวรวม 14 แถบ แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากัน ที่มุมธงด้านคันธงมีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีน้ำเงินกว้าง 8 ใน 14 ส่วนของผืนธงด้านกว้าง และยาวกึ่งหนึ่งของผืนธงด้านยาว ภายในบรรจุเครื่องหมายพระจันทร์เสี้ยวและดาว 14 แฉก ที่มีชื่อว่า "บินตังเปอร์เซกูตัน" ("Bintang Persekutuan") หรือ "ดาราสหพันธ์"
ความหมาย

แถบริ้วสีแดงและสีขาวทั้ง 14 ริ้วซึ่งมีความกว้างเท่ากัน หมายถึงสถานะอันเสมอภาคของรัฐสมาชิกทั้ง 13 รัฐ และรัฐบาลกลางที่กัวลาลัมเปอร์ ดาว 14 แฉกหมายถึงความเป็นเอกภาพในหมู่รัฐดังกล่าวทั้งหมด พระจันทร์เสี้ยวหมายถึงศาสนาอิสลามอันเป็นศาสนาประจำชาติ สีเหลืองในพระจันทร์เสี้ยวและดาราสหพันธ์คือสีแห่งยังดี เปอร์ตวน อากง ผู้เป็นประมุขแห่งสหพันธรัฐ ส่วนสีน้ำเงินนั้นหมายถึงความสามัคคีของชาวมาเลเซีย
ประวัติ

ธงชาติมาเลเซียแบบแรกสุดคือธงชาติสหพันธรัฐมาลายา ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีแถบสี 4 สีขนาดเท่ากันเรียงจากบนลงล่าง คือ สีขาว สีแดง สีเหลือง และดำ ตรงกลางผืนธงมีตราเสือเผ่นบนพื้นวงกลมสีขาว เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2439 โดยธงนี้จะต้องชักคู่กับธงชาติสหราชอาณาจักรด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ได้มีการเปลี่ยนธงชาติสหพันธรัฐมาเลเซียมาเป็นธงริ้วแดงสลับขาว 11 แถบ ประกอบด้วยพระจันทร์เสี้ยวและดาราแห่งสหพันธ์ 11 แฉกในพื้นสี่เหลี่ยมสีน้ำเงิน เพื่อแทนรัฐทั้ง 11 รัฐ คือ ปะลิส ไทรบุรี เปรัก กลันตัน ตรังกานู ปะหัง เนอเกอรีเซิมบีลัน เซอลาโงร์ ปีนัง ยะโฮร์ และมะละกา ธงนี้ได้ชักขึ้นเป็นครั้งแรกคู่กับธงชาติสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ที่หน้าพระราชวังเซอลาโงร์ (Istana Selangor) และได้ชักขึ้นเป็นธงรัฐเอกราชครั้งแรกที่หน้าจัตุรัสเอกราช (Merdeka Square) ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500
ในปี พ.ศ. 2506 ได้มีการปรับแก้แบบธงชาติให้เป็นแบบที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน โดยเพิ่มแถบแดงสลับขาวเป็น 14 แถบ และรัศมีดาราแห่งสหพันธ์เป็น 14 แฉกเพื่อแทนรัฐในสหพันธ์ทั้ง 14 รัฐ เนื่องจากมาเลเซียได้รับเอารัฐซาบะฮ์ รัฐซาราวัก และรัฐสิงคโปร์เข้าร่วมสหพันธ์ด้วย แม้ต่อมาสิงคโปร์จะแยกตัวเป็นเอกราชในปี พ.ศ. 2508 ก็ตาม แต่ริ้วธงและรัศมีของดาราแห่งสหพันธ์ยังคงมีจำนวนอยู่เท่าเดิม เนื่องจากได้เปลี่ยนความหมายของรัฐสุดท้ายจากรัฐสิงคโปร์เป็นรัฐบาลกลางที่กัวลาลัมเปอร์ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ
ธงสำคัญอื่น ๆ

โดยทั่วไปแล้วเรือของรัฐบาลมาเลเซียจะใช้ธงชาติเป็นสัญลักษณ์ประจำเรือ (state ensign) นอกจากนี้ยังมีการใช้ธงอื่นดังปรากฏในตารางเบื้องล่าง
| ภาพธง | ประเภทการใช้ | คำอธิบาย | สัดส่วน กว้าง:ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  ธงแสดงสัญชาติสีแดง | ใช้สำหรับเรือพลเรือนในบังคับของมาเลเซีย พื้นธงสีแดง มีรูปธงชาติมาเลเซียล้อมขอบสีน้ำเงินที่มุมธงบนด้านคันธง | 1:2 |
|  |  ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน | ใช้สำหรับเรือราชการ และ เรือพลเรือนควบคุมโดยเจ้าหน้าที่กำลังสำรองของกองทัพเรือ พื้นธงสีน้ำเงิน มีรูปธงชาติมาเลเซียล้อมขอบสีน้ำเงินที่มุมธงบนด้านคันธง | 1:2 |
|  |  ธงกองทัพบก | ธงของกองทัพบกมาเลเซีย พื้นธงสีแดง มีรูปธงชาติอยู่ที่มุมธงบนด้านคันธง พื้นธงสีแดงตอนปลายนั้นมีเครื่องหมายประจำกองทัพ | 1:2 |
|  |  ธงกองทัพอากาศ | ธงของกองทัพอากาศมาเลเซีย พื้นสีฟ้า ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นรูปธงชาติ ตอนล่างด้านชายธงมีรูปดาราสหพันธ์ | 1:2 |
|  |  ธงแสดงสัญชาติสีขาว | ธงอันเป็นเครื่องหมายของราชนาวีมาเลเซีย พื้นธงสีขาว มีรูปธงชาติมาเลเซียขอบสีแดงที่มุมธงบนด้านคันธง  ตอนล่างด้านปลายธงมีตราของราชนาวีเป็นรูปสมอและกริชคู่ไขว้  ธงนี้ใช้ชักในเรือและสถานที่ของราชนาวี | 1:2 |
|  |  ธงเรือตำรวจน้ำ | ธงของสำนักงานควบคุมการใช้กฎหมายทางน้ำของมาเลเซีย (Malaysian Maritime Enforcement Agency) หรือหน่วยตำรวจน้ำ พื้นธงใช้สีน้ำเงิน มีรูปธงชาติที่มุมธงบนด้านคันธง มีภาพตราประจำหน่วยงานที่ตอนปลายธง | 1:2 |
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศมาเลเซีย
ตราแผ่นดินของมาเลเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติมาเลเซีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
แบบสัดส่วนของธงชาติมาเลเซีย
ธงชาติมาลายา ค.ศ. 1950 - 1963 สัดส่วนธง 1:2
ปะลีน

ภาพราชบัลลังก์ของพม่าโดยจิตรกรในราชสำนัก
ปะลีน (พม่า: ပလ္လင်, "บัลลังก์") ตามที่วงการปราชญ์พม่าแต่โบราณรับรู้กันมีอยู่หกประเภท ถือเป็นสัญลักษณ์สำคัญของสถาบันกษัตริย์พม่า ปรากฏเด่นชัดในสถาปัตยกรรมพม่าและในการเขียนรูปลักษณ์ทางพุทธของพม่า ปัจจุบันยังปรากฏในตราสัญลักษณ์กระทรวงการศาสนาและวัฒนธรรมพม่า
ประเภท

วงการปราชญ์พม่าแต่โบราณจำแนกบัลลังก์เป็นหกประเภท ดังนี้
อปราชิตบัลลังก์ (အပရာဇိတပလ္လင်​ อะปะราซิตะปะลีน; บาลี: อปราชิตปลฺลงฺก) คือ บัลลังก์ของพระพุทธเจ้า
กมลาสนบัลลังก์ (ကမလာသနပလ္လင်​ กะมะลาตะนะปะลีน; บาลี: กมลาสนปลฺลงฺก) คือ บัลลังก์ของพระพรหม
ทิพพาสนบัลลังก์ (ဒိဗ္ဗာသနပလ္လင် เดะบาตะนะปะลีน; บาลี: ทิพฺพาสนปลฺลงฺก) คือ บัลลังก์ของนะ
ราชบัลลังก์ (ရာဇပလ္လင် ยาซะบะลีน; บาลี: ราชปลฺลงฺก) คือ บัลลังก์ของกษัตริย์
ธรรมาสนบัลลังก์ (ဓမ္မာသနပလ္လင် ดะมาตะนะปะลีน; บาลี: ธมฺมาสนปลฺลงฺก) คือ บัลลังก์ (ธรรมาสน์) ของพระภิกษุ
อัฏกรณบัลลังก์ (အဋ္ဋကရဏပလ္လင်​ อะตะกะระนะปะลีน; บาลี: อฏฏกรณปลฺลงฺก) คือ บัลลังก์ของตุลาการ