พรรคชาตินิยมฟาสซิสต์

| พรรคชาตินิยมฟาสซิสต์ Partito Nazionale Fascista |
| --- | --- |

ดูเชและผู้ก่อตั้ง: เบนิโต มุสโสลินี
Historical secretaries: See list
คำขวัญ: "Credere, Obbedire, Combattere" ("จงเชื่อมั่น, เชื่อฟัง, ต่อสู้")
ก่อตั้ง: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1921
ถูกยุบ: 27 July 1943
รวมตัวกับ: Italian Fasci of Combat, Italian Nationalist Association
ก่อนหน้า: Fascist Revolutionary Party
ถัดไป: Republican Fascist Party
ที่ทำการ: Palazzo della Farnesina Via della Lungara, 230 Rome, Italy
หนังสือพิมพ์: Il Popolo d'Italia
ฝ่ายนักเรียนนักศึกษา: Gruppi Universitari Fascisti
ฝ่ายเยาวชน: Gioventù Italiana del Littorio Opera Nazionale Balilla
Paramilitary wing: Milizia Volontaria per la Sicurezza Nazionale
Trade Union wing: Confederazione Generale del Lavoro Opera Nazionale Dopolavoro
สมาชิกภาพ  (ปี 1939): 6,000,000
อุดมการณ์: ลัทธิฟาสซิสต์อิตาลี
จุดยืน: ขวาจัด
กลุ่มระดับชาติ: National Blocs (1921) National List (1924)
สี:   สีดำ
เพลง: "โจวีเนซซา"
ธงประจำพรรค

การเมืองItaly   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคชาตินิยมฟาสซิสต์(อิตาลี: Partito Nazionale Fascista, PNF) เป็นพรรคการเมืองของอิตาลี ที่ถูกก่อตั้งโดยเบนิโต มุสโสลินีที่เป็นการแสดงความคิดทางการเมืองของลัทธิฟาสซิสต์ (ก่อนหน้านี้ได้แสดงออกโดยกลุ่มที่เป็นที่รู้จักคือ ฟาสเช่) พรรคนี้ได้มีบทบาทขึ้นปกครองอิตาลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1922 เมื่อกลุ่มฟาสซิสได้เข้ายึดอำนาจด้วยการเดินขบวนสู่โรม จนถึงปี ค.ศ. 1943 เมื่อมุสโสลินีถูกปลดโดยสภาใหญ่แห่งฟาสซิสต์
พรรคชาตินิยมฟาสซิสต์ก่อนหน้านี้ การก่อตั้งพรรคการเมืองครั้งแรกของมุสโสลินีได้เป็นที่รู้จักกันคือ พรรคปฏิวัติฟาสซิสต์ ซึ่งถูกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1915 ตามที่มุสโสลินีได้ตั้งชื่อเอาไว้ ภายหลังผลการเลือกตั้งที่แย่ในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1919  ในที่สุดพรรคปฏิวัติฟาสซิสต์ได้ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็นพรรคชาตินิยมฟาสซิสต์ในช่วงการประชุมสภาครองเกสฟาสซิสต์ครั้งที่สามในกรุงโรม เมื่อวันที่ 7-10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1921
พรรคชาตินิยมฟาสซิสต์ได้มีรากฐานมาจากลัทธิชาตินิยมอิตาลีและความปรารถนาที่ฟื้นฟูและขยายดินแดนอิตาลี ซึ่งพวกฟาสซิสต์อิตาลีได้ถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับประเทศชาติที่จะยืนยันความสูงส่งและความแข็งแกร่งและเพื่อหลีกเลี่ยงการเสื่อยโทรม พวกฟาสซิสต์อิตาลีได้กล่าวอ้างว่าอิตาลีสมัยใหม่นั้นเป็นยุคที่สืบทอดต่อจากยุคโรมสมัยโบราณและเป็นมกดกและประวัติศาสตร์เพื่อสนับสนุนในการสร้างจักรวรรดิอิตาลีเพื่อจัดตั้งนโยบายสปาซิโอ วิทาเล("พื้นที่อยู่อาศัย")สำหรับการล่าอาณานิคมโดยผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอิตาลีและเพื่อการสร้างในการควบคุมเหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
พวกฟาสซิสต์ได้ส่งเสริมระบบเศรษฐกิจแบบบรรษัทนิยม โดยที่นายจ้างและลูกจ้างที่รวมตัวกันได้เชื่อมโยงกันในสมาคมเพื่อเป็นตัวแทนของผู้ผลิตทางเศรษฐกิจของประเทศและทำงานร่วมกับรัฐเพื่อกำหนดนโยบายทางเศรษฐกิจ ระบบเศรษฐกิจนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแก้ไขปัญหาความขัดแย้งในชนชั้นโดยผ่านการร่วมมือกันระหว่างชนชั้น
พวกฟาสซิสต์อิตาลีนั้นได้ต่อต้านพวกเสรีนิยม แต่ไม่ได้แสวงหาการฟื้นฟูฝ่ายปฏิการณ์ของโลกก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งได้ถือว่าเป็นความบกพร่อง และไม่สอดคล้องกับทิศทางที่เป็นการคาดการณ์ล่วงหน้าต่อนโยบาย มันเป็นการคัดค้านต่อลัทธิสังคมนิยมของมาร์กซิสต์ เพราะเป็นความขัดแย้งโดยทั่วไปต่อลัทธิชาตินิยม แต่ยังคงต่อต้านฝ่ายปฏิการณ์ของอนุรักษ์นิยมที่พัฒนาขึ้นโดย Joseph de Maistre ได้เชื่อว่าความสำเร็จของลัทธิชาตินิยมอิตาลีจำเป็นต้องเคารพในประเพณีและความรู้สึกที่ชัดเจนของการแบ่งปันในอดีตท่ามกลางหมู่ชาวอิตาลีควบคู่ไปกับความมุ่งมั่นที่จะทำให้อิตาลีทันสมัย
พรรคชาตินิยมฟาสซิสต์พร้อมกับพรรคที่สืบทอดต่อ, พรรครีพับลิกันฟาสซิสต์ ได้ถูกสั่งต้องห้ามไม่ให้มีการสร้างขึ้นมาใหม่โดยเพียงฝ่ายเดียวโดยรัฐธรรมนูญอิตาลี: "มันจะต้องถูกห้ามเพื่อจัดระเบียบใหม่, ไม่ว่าจะอยู่ในรูปแบบอย่างใดอย่างหนึ่ง, พรรคฟาสซิสต์ที่ล่มสลายไปแล้ว"