stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์

| มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์  Maximilien Robespierre |
| --- | --- |
ภาพวาดรอแบ็สปีแยร์ราวปี ค.ศ. 1790   ที่พิพิธภัณฑ์การ์นาวาแล กรุงปารีส

กรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวม
ดำรงตำแหน่ง 27 กรกฎาคม 1793 – 28 กรกฎาคม 1794
ก่อนหน้า: ตอมา-โอกุสแต็ง เดอ กัสปาแร็ง
ถัดไป: ฌัก-นีกอลา บีโย-วาแรน
ประธานที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 4 มิถุนายน 1794 – 17 มิถุนายน 1794
ก่อนหน้า: โกลด-อ็องตวน พรีเยอร์-ดูว์แวร์นัว
ถัดไป: เอลี ลาก็อสต์
ดำรงตำแหน่ง 22 สิงหาคม 1793 – 5 กันยายน 1793
ก่อนหน้า: มารี-ฌ็อง เอโร เดอ เซแชล
ถัดไป: ฌัก-นีกอลา บีโย-วาแรน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1758(1758-05-06) อารัส ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1794(1794-07-28) (36 ปี) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เชื้อชาติ: ฝรั่งเศส
ศาสนา: เทวัสนิยม
พรรคการเมือง: ฌากอแบ็ง
ศิษย์เก่า: ลีเซหลุยส์-เลอ-กร็อง
วิชาชีพ: ทนายความและนักการเมือง
ลายมือชื่อ: 

มักซีมีเลียง ฟร็องซัว มารี อีซีดอร์ เดอ รอแบ็สปีแยร์ (ฝรั่งเศส: Maximilien François Marie Isidore de Robespierre) เป็นนักกฎหมาย นักการเมือง รวมทั้งเป็นหนึ่งในบุคคลผู้มีบทบาทที่สุดในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เป็นทั้งสมาชิกรัฐสภาและสมาชิกสโมสรฌากอแบ็ง เขาเป็นกระบอกเสียงให้แก่คนยากจนและต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย และยังเป็นผู้ผลักดันการควบคุมราคาสินค้าโภคภัณฑ์ขั้นพื้นฐานตลอดจนการล้มล้างระบบทาสในอาณานิคมของฝรั่งเศส เขายังเป็นแกนนำผู้คัดค้านโทษประหารชีวิต อย่างไรก็ตาม เมื่อเขากุมอำนาจประเทศ เขากลับกวาดล้างฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่ปราณีจนนำไปสู่สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ขุนนาง และนักการเมืองฝ่ายตรงข้ามจำนวนมาก ล้วนถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนไปในช่วงเวลานี้
ประวัติ

มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1758 ที่เมืองอารัส แคว้นนอร์-ปาดกาแล ราชอาณาจักรฝรั่งเศส เป็นบุตรคนโตของนายพร็องซัว มักซีมีเลียง บาร์เตเลมี เดอ รอแบ็สปีแยร์ (François Maximilien Barthélémy de Robespierre) ทนายความ กับนางฌักลีน มาร์เกอริต กาโร (Jacqueline Marguerite Carrault) บุตรสาวเจ้าของโรงเหล้า เมื่อมีอายุแปดปี มักซีมีเลียงเข้าศึกษาระดับประถมที่วิทยาลัยอารัส
ต่อมาในปี 1769 พระคุณเจ้ามุขนายกแห่งอารัสช่วยให้เขาได้รับทุนการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนหลุยส์-เลอ-กร็อง สถานศึกษาเลื่องชื่อแห่งกรุงปารีส และได้เป็นเพื่อนกับกามีย์ เดมูแล็ง และสตานิสลัส เฟรรง ระหว่างเรียนที่นี่ เขาได้เรียนและเริ่มสนใจสังคมอุดมคติแบบสาธารณรัฐโรมัน ตลอดจนวาทกรรมของกิแกโร, กาโต และบรูตุส นอกจากนี้ เขายังชอบอ่านหนังสือ สัญญาประชาคม ของปราชญ์อย่างฌ็อง-ฌัก รูโซ และคล้อยตามความคิดหลาย ๆ อย่าง มักซีมีเลียงมองว่า "เจตจำนงร่วม" (volonté générale) ของประชาชนเป็นพื้นฐานของสิทธิธรรมทางการเมือง
รอแบ็สปีแยร์เข้าศึกษาสาขากฎหมายที่มหาวิทยาลัยปารีส และจบการศึกษาในปี 1780 และในปีถัดมาก็สำเร็จเป็นเนติบัณฑิต มุขนายกแห่งอารัสแต่งตั้งเขาเป็นหนึ่งในห้าผู้พิพากษาศาลอาญาเมืองอารัสในปี 1782 มักซีมีเลียงในช่วงนี้ต่อต้านโทษประหารชีวิต เขาอึดอัดใจที่แต่ละสัปดาห์มีคดีโทษประหารเข้าสู่ศาลจำนวนมาก นั่นทำให้เขาเป็นผู้พิพากษาได้เพียงไม่นานก็ลาออก หลังลาออกจากตำแหน่งผู้พิพากษาได้ไม่นาน เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกบัณฑิตยสภาแห่งอารัสในเดือนพฤศจิกายน 1783 เขาเขียนบทความเรื่อง ญาติของอาชญากรผู้เสื่อมเสียสมควรถูกประณามด้วยหรือไม่? ใน ค.ศ. 1784 และได้รับรางวัลจากบัณฑิตยสภาแห่งแม็ส และได้รับยกย่องเป็น "วรรณบุรุษ"
การปฏิวัติฝรั่งเศส > เข้าสู่การเมือง

ในเดือนสิงหาคม 1788 เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงตรากฤษฎีกาจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาฐานันดรเพื่อแก้ไขปัญหาการคลังและระบบภาษีของประเทศ รอแบ็สปีแยร์เข้าร่วมการอภิปรายหารือถึงวิธีการเลือกตั้งรัฐบาลส่วนภูมิภาคของฝรั่งเศส เขาระบุว่าหากยังใช้วิธีการเลือกตั้งแบบเดิมกับเมื่อสองร้อยกว่าปีที่แล้ว สภาฐานันดรในคราวนี้จะไม่ได้ผู้แทนส่วนภูมิภาคที่เป็นปากเป็นเสียงของประชาชนฝรั่งเศสเลย
รอแบ็สปีแยร์ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตของตนเองและหาเสียงโดยกล่าวโจมตีการทำงานของหน่วยงานท้องถิ่น ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับความนิยมจากชาวชนบทจำนวนมาก และชนะเลือกตั้งเป็นหนึ่งในผู้แทนฐานันดรที่สามจำนวนสิบหกคนจากจังหวัดปาดกาแลในเดือนเมษายน 1789 เหล่าผู้แทนเดินทางไปถึงพระราชวังแวร์ซายและรับฟังสุนทรพจน์ยาวสามชั่วโมงของฌัก แนแกร์ และยังได้รับแจ้งว่าการออกเสียงในสภาให้เป็นไปตาม "รายฐานันดร" ไม่ใช่ "รายหัว" รอแบ็สปีแยร์มองว่าพวกเขาไม่สามารถเป็นปากเป็นเสียงได้จริงในสภาที่ใช้ระบบแบบนี้ ผู้แทนฐานันดรที่สามไม่มีวันโหวตชนะ รอแบ็สปีแยร์จึงร่วมกับผู้แทนฐานันดรที่สามซึ่งเป็นผู้แทนคน 96% ของประเทศ จัดตั้งสมัชชาแห่งชาติ (Assemblée nationale) เป็นสภาใหม่ที่แยกจากสภาฐานันดร ในที่สุดพระเจ้าหลุยส์ก็ทรงยอมรับสภาใหม่นี้
รอแบ็สปีแยร์มีความเกี่ยวข้องกับสมาคมเพื่อนรัฐธรรมนูญหรือเรียกอีกชื่อว่าสโมสรฌากอแบ็ง (Jacobins) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกราว 1,200 คนที่ต้องการความเปลี่ยนแปลงในฝรั่งเศส หลักสำคัญของอุดมการณ์ฌากอแบ็งคือ "ความเสมอภาค" ในเดือนมกราคม 1790 รอแบ็สปีแยร์ขึ้นกล่าวในสภาหลายครั้งในประเด็นสิทธิพลเมืองที่เท่าเทียมโดยไม่เกี่ยงว่าจะจ่ายภาษีมากน้อยรวมถึงสิทธิในการเลือกตั้ง เขากล่าวอย่างโผงผางว่าชาวฝรั่งเศสต้องสามารถเป็นข้าราชการทุกตำแหน่งโดยเอาความสามารถและคุณธรรมเป็นที่ตั้ง ไม่ใช่เอาฐานะเป็นที่ตั้ง และนั่นทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาจนได้รับเลือกเป็นประธานที่ประชุมใหญ่แห่งชาติในเดือนมีนาคมของปีนั้น ในวันที่ 28 เมษายน รอแบ็สปีแยร์เสนอญัตติให้ตุลาการศาลทหารประกอบด้วยนายทหารและพลทหารอย่างละครึ่ง
การปฏิวัติฝรั่งเศส > การประหารพระเจ้าหลุยส์

ภายหลังพระเจ้าหลุยส์ถูกถอดจากบัลลังก์และถูกไต่สวนความผิดโดยสภา อดีตกษัตริย์หลุยส์ที่บัดนี้ใช้ชื่อว่า นายหลุยส์ กาแป ยกกฎหมายสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ขึ้นมาต่อสู้ว่า "กษัตริย์และการกระทำของพระองค์จะถูกละเมิดมิได้" สโมสรฌากอแบ็งจึงแตกเป็นสองกลุ่ม คือกลุ่มลามงตาญที่ต้องการให้ประหารอดีตกษัตริย์ กับกลุ่มฌีรงแด็งที่ต้องการให้ดำเนินการอย่างรอมชอมโดยไม่ละเมิดกฎหมายบ้านเมือง บ้างก็เสนอให้กักขังหรือเนรเทศอดีตกษัตริย์ ในห้วงเวลานี้ รอแบ็สปีแยร์ปราศรัยในสภาว่าอดีตกษัตริย์หลุยส์ละเมิดกฎหมายเอง ดังนั้นจึงไม่อาจยกความละเมิดมิได้มาเป็นข้อต่อสู้
การค้นพบเอกสารลับ 726 ฉบับในห้องบรรทมที่พระราชวังตุยเลอรี ในวันที่ 20 พฤศจิกายน 1792 ซึ่งเป็นจดหมายที่อดีตพระเจ้าหลุยส์เขียนตอบโต้กับบรรดานายธนาคารและรัฐมนตรี ทำให้ปฏิกิริยาของฝูงชนหันมาต่อต้านองค์กษัตริย์ในทันที แม้อดีตกษัตริย์จะโต้แย้งว่าไม่รู้เรื่องจดหมายเหล่านี้ และจดหมายเหล่านี้ก็ไม่ได้มีพระปรมาภิไธยของพระองค์อยู่ แม้มีหลักกฎหมายให้สันนิษฐานว่าจำเลยบริสุทธิ์ไว้ก่อน แต่รอแบ็สปีแยร์ได้กล่าวในสภาว่า "...เขาย่อมถูกสันนิษฐานอย่างนั้นจนกว่าจะตัดสิน แต่ถ้าหลุยส์ได้ยกฟ้องโดยสันนิษฐานว่าบริสุทธิ์ แล้วฝ่ายปฏิวัติจะเป็นยังไงกัน? ถ้าหลุยส์บริสุทธิ์ล่ะก็ เท่ากับว่าผู้พิทักษ์เสรีภาพทั้งหมดใส่ร้ายเขางั้นสิ..." รอแบ็สปีแยร์เสนอให้ประหารชีวิตพระเจ้าหลุยส์ ทั้งที่ตัวเขาคัดค้านโทษประหารชีวิตมาตลอด ด้วยคำกล่าวที่ว่า "แน่นอน โดยทั่วไป โทษประหารคืออาชญากรรม หลักธรรมชาติอันยืนยงมิอาจยอมรับมันได้ แต่ยกเว้นกรณีเพื่อปกป้องความปลอดภัยของบุคคลหรือสังคม..." ท้ายที่สุด ในวันที่ 15 มกราคม 1793 สภามีมติตัดสินว่าอดีตกษัตริย์หลุยส์มีความผิดจริงฐาน "สมคบประทุษร้ายต่อเสรีภาพปวงชนและความมั่นคงแห่งรัฐ" (conspiration contre la liberté publique et la sûreté générale de l'État)
การปฏิวัติฝรั่งเศส > กลุ่มฌีรงแด็งสิ้นอำนาจ

ภายหลังการประหารพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 อิทธิพลของรอแบ็สปีแยร์และฌอร์ฌ ด็องตง เพิ่มขึ้นท่ามกลางบ้านเมืองที่อยู่ในสภาพกลียุค อย่างไรก็ตาม ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติก็ยังถูกนักการเมืองกลุ่มฌีรงแด็งครอบงำอยู่ ผู้ชุมนุมประท้วงต่างโกรธแค้นที่กลุ่มฌีรงแด็งจุดชนวนสงครามกับประเทศเพื่อนบ้าน ในวันที่ 6 เมษายน มีการแต่งตั้งผู้แทนเข้าไปในกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมเพิ่มเติม สมาชิกทั้งหมดมาจากฝ่ายลาแปลนและด็องตง แต่ไม่มีกลุ่มฌีรงแด็งหรือกลุ่มรอแบ็สปีแยร์ รอแบ็สปีแยร์ไม่พอใจที่ไม่ได้รับเลือกและบอกสโมสรฌากอแบ็งว่าจะต้องจัดตั้งกองทัพของพวกซ็อง-กูว์ล็อตเพื่อป้องกันคอมมูนปารีส (นครบาลกรุงปารีส) และจับกุมเหล่าผู้แทนนอกรีต ซึ่งเขาได้เอ่ยชื่อ ดยุกแห่งออร์เลอ็อง, บรีโซ, แวร์โญ, กาแด และฌ็องซอเน ถึงตอนนี้ รอแบ็สปีแยร์มองว่าบ้านเมืองมีเพียงสองฝ่าย คือฝ่ายประชาชนและฝ่ายศัตรูของประชาชน
ในวันที่ 15 เมษายน กองทัพประชาชนจากทั่วสารทิศเข้าล้อมสภาและเรียกร้องถอดถอนผู้แทนฯ ที่อยู่ในกลุ่มฌีรงแด็งทั้งหมด สภายังคงเดินหน้าพิจารณาวาระกฎหมายต่าง ๆ ต่อไปอีกนับสัปดาห์ ในช่วงนี้ รอแบ็สปีแยร์ได้เสนอกฎหมายกรรมสิทธิ์สี่มาตราและยังผลักดันการเก็บภาษีแบบก้าวหน้า ต่อมาในวันที่ 26 พฤษภาคม หลังผ่านหลายสัปดาห์แห่งความเงียบสงบ รอแบ็สปีแยร์อภิปรายอย่างอาจหาญว่าสโมสรฌากอแบ็ง "ต้องร่วมลุกฮือเพื่อต่อต้านพวกผู้แทนทุจริต" แต่ประธานสภาอีสนาร์ดตอบโต้ว่าสภาจะไม่คล้อยตามความรุนแรงใด ๆ และนครบาลกรุงปารีสจะเคารพผู้แทนจากทุกที่ในฝรั่งเศส และไม่อนุญาตให้รอแบ็สปีแยร์พูดอภิปรายต่อ ในวันที่ 28 พฤษภาคม นครบาลกรุงปารีสยินยอมให้มีการจัดตั้งกองทัพซ็อง-กูว์ล็อตเพื่อพิทักษ์การปฏิวัติและกฎหมายสาธารณรัฐ
เช้า 31 พฤษภาคม ฟร็องซัว อ็องรีโย ผู้บัญชาการกองอารักษ์ชาติ (Garde Nationale) สั่งยิงปืนใหญ่ที่ปงเนิฟเพื่อเป็นสัญญาณเตือน ผู้แทนฯ แวร์โญเสนอให้จับกุมอ็องรีโย รอแบ็สปีแยร์อภิปรายว่าแวร์โญและฝ่ายฌีรงแด็งเป็นพวกนิยมเจ้า และเรียกร้องให้จับกุมกลุ่มฌีรงแด็งทั้งหมด ในเช้าวันต่อมา 1 มิถุนายน ฝูงชนติดอาวุธ 12,000 คนรายล้อมสภาเพื่อสนับสนุนการจับกุมกลุ่มฌีรงแด็ง ในช่วงบ่ายก็เรียกร้องให้จัดตั้งกองทัพปฏิวัติของชนชั้นซ็อง-กูว์ล็อตในทุกเมืองของฝรั่งเศส ในที่สุดก็มีการจับกุมมาดามรอล็องและกลาเวียร์ในวันนั้น แต่อารีโอยังไม่พอใจและกดดันให้จับกุมผู้นำฌีรงแด็ง 26 คนที่เหลือ ในช่วงค่ำของวันนั้น จำนวนมวลชนที่ล้อมสภาเพิ่มขึ้นถึง 40,000 คน
2 มิถุนายน อ็องรีโยสั่งให้กองอารักษ์ชาติเดินขบวนจากออแตลเดอวีลไปยังพระราชวังตุยเลอรี กองทัพประชาชนซึ่งมีจำนวนกว่า 80,000 ถึง 100,000 คน นำปืนใหญ่เข้าล้อมที่ประชุมสภา กลุ่มณีรงแด็งเชื่อว่าเอกสิทธิ์ยังปกป้องพวกเขาอยู่ แต่ประชาชนนอกหน้าต่างกำลังเรียกร้องให้จับกุมพวกเขา พวกเขาพยายามออกจากพระราชวังแต่ถูกล้อมไว้ทุกทาง ในที่สุดก็ต้องเดินกลับห้องประชุมและลาออกจากตำแหน่ง แต่ละคนถูกจับกุมทันทีหลังกล่าวลาออก
การปฏิวัติฝรั่งเศส > กลุ่มลามงตาญเรืองอำนาจ

10 มิถุนายน 1793 กลุ่มลามงตาญกุมอำนาจในที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ รอแบ็สปีแยร์มอบหมายหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ให้แก่หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์ รัฐธรรมนูญใหม่บังคับใช้ในวันที่ 24 มิถุนายน รัฐธรรมนูญฉบับนี้ให้สิทธิ์เลือกตั้งแก่ผู้ชายโดยถ้วนหน้า ยกเลิกระบบทาสทั้งหมด
3 กรกฎาคม ตอมา-โอกุสแต็ง เดอ กัสปาแร็ง (Gasparin) ลาออกจากกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวม รอแบ็สปีแยร์จึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นเป็นกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานที่ประชุมใหญ่ในวันที่ 21 สิงหาคม ระหว่างนี้ก็มีการเปลี่ยนตัวกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมหลายคน สถานการณ์ในบ้านเมืองก็ยังปั่นป่วนวุ่นวาย
10 ตุลาคม ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติผ่านมติรับรองให้คณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมเป็น "รัฐบาลปฏิวัติ" ซึ่งมีอำนาจสูงสุดเฉพาะกาลจนกว่าสถานการณ์จะสงบ รัฐธรรมนูญถูกระงับใช้ ทำให้รอแบ็สปีแยร์กลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดโดยพฤตินัย ในเวลาปีเดียว เขาจับกุมและประหารผู้คนนับพันตั้งแต่ความผิดเล็กน้อยจนถึงความผิดอุกฉกรรจ์ แม้แต่การใส่ร้ายใส่ความรอแบ็สปีแยร์ก็ต้องโทษถูกประหารโดยกิโยตีน เขาคิดว่าสิ่งที่เขาทำเป็นสิ่งที่ถูกต้องดีงาม แต่คนอื่น ๆ เรียกช่วงเวลาที่รอแบ็สปีแยร์อยู่ในตำแหน่งว่า "สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว" (la Terreur) ศัตรูจึงขนานนามเขาว่า "เผด็จการกระหายเลือด"
การปฏิวัติฝรั่งเศส > การโค่นล้มรอแบ็สปีแยร์

ยุคแห่งความน่าสะพรึงกลัวดำเนินไปเกือบหนึ่งปี จนกระทั่งในวันที่ 26 กรกฎาคม 1794 รอแบ็สปีแยร์ประกาศกลางที่ประชุมใหญ่แห่งชาติว่าจะกำจัดผู้แทนบางคนที่คิดร้ายต่อสาธารณรัฐ แต่ไม่ยอมระบุว่าผู้แทนดังกล่าวเป็นใคร ทำให้บรรดาผู้แทนเกิดความระแวงว่าตัวเองจะตกเป็นเป้า ในคืนนั้นเขาก็ไปพูดอย่างเดียวกันที่สโมสรฌากอแบ็ง และได้รับเสียงปรบมือและตะโกนตอบรับว่า "ฆ่าคนทรยศซะ!" เช้าวันถัดมา บรรดาผู้แทนรุมอภิปรายโจมตีรอแบ็สปีแยร์และพวกอย่างรุนแรงโดยไม่เปิดโอกาสให้เขาแก้ต่าง จนเขาต้องเดินหนีออกจากที่ประชุมใหญ่ ในช่วงเวลานั้นเอง ที่ประชุมใหญ่ก็ผ่านมติให้จับกุมรอแบ็สปีแยร์และพวก
รอแบ็สปีแยร์และพวกบางส่วนกบดานอยู่ที่ออแตลเดอวีล (ศาลาว่าการกรุงปารีสในขณะนั้น) ซึ่งได้รับการคุ้มกันโดยกองอารักษ์ชาติที่ภักดีต่อเขา ในคืนวันนั้น ที่ประชุมใหญ่จึงส่งกองทหารหน่วยอื่นบุกเข้าไปในอาคาร รอแบ็สปีแยร์พยายามฆ่าตัวตายด้วยการจ่อปากกระบอกปืนจะยิงเข้าศีรษะแต่มีทหารนายหนึ่งเข้าขัดขวางจนปากกระบอกปืนถูกเลื่อนไปที่แก้ม และเกิดปืนลั่นทำให้รอแบ็สปีแยร์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ลูกกระสุนเจาะทะลุแก้มทั้งสองข้าง ภายหลังจากนั้นรอแบ็สปีแยร์และพวกอย่างแซ็ง-ฌุสต์ และฌอร์ฌ กูตง ฯลฯ ถูกประหารด้วยกิโยตีนท่ามกลางผู้คนมากมายที่รุมล้อมในวันที่ 28 กรกฎาคม 1794 ณ ปลัสเดอลาเรวอลูว์ซียง ใจกลางกรุงปารีส
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานเกี่ยวกับ/โดย มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
La Révolution française (film) by Richard T. Heffron (1989 dramatisation reflecting the official narrative of the Bicentenary commemorations, based on the view point of François Furet, rejecting a Marxist interpretation):
 The French Revolution — Part 2 — English subtitles
สำหรับคำตอบรับที่"เป็นกลางมากกว่า" มาจาก:
Biography: essential elements of his life เก็บถาวร 2021-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Conspiracy and Terror in the French Revolution – Marisa Linton (Kingston University) Public Lecture
The Robespierre Problem – Peter McPhee (University of Melbourne) and Colin Jones (University of London) discussion
Robespierre, l'homme qui nous divise le plus. Podcast (52 min.) France culture; Marcel Gauchet and Jean-Clément Martin on 27/10/2018
Jean-Clément Martin Robespierre. La fabrication d’un monstre
Le Grand Méchant Robespierre – Marc Bélissa and Yannick Bosc – discussion in French, dissecting the creation of the légende noire with subtitles. See also The Enlightenment that Failed: Ideas, Revolution, and Democratic Defeat ...by Jonathan I. Israel, 482
Hervé Leuwers (University of Lille) on Robespierre (French) พร้อมซับไตเติล
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  ฟินแลนด์  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ 2  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Sycomore  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef 
ฝูงชนเข้าปิดล้อมพระราชวังตุยเลอรี ที่ประชุมสภา ในวันที่ 31 พฤษภาคม 1793
การประหารรอแบ็สปีแยร์เป็นจุดสิ้นสุดสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
ดีมอนของผม

| ดีมอนของผม |
| --- | --- |
ประเภท:   แฟนตาซี  นิยายวิทยาศาสตร์ 
เขียนโดย: ฮิโรทากะ อาดาจิ
กำกับโดย: ณัฐ ยศวัฒนานนท์
เสียงของ:   มิยูริ ชิมาบูกูโระ  โคโคโระ คิคุจิ 
ดนตรีโดย: ปัณฑวิทย์ เคียงสิริ
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ญี่ปุ่น
จำนวนตอน: 13
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ทากิ ซากุราอิ
ความยาวตอน: 23–31 นาที
บริษัทผู้ผลิต: อิ๊กลูสตูดิโอ
ออกอากาศ
เครือข่าย: เน็ตฟลิกซ์
ออกอากาศ: 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23)
ดีมอนของผม (อังกฤษ: My Daemon) เป็นละครโทรทัศน์แบบสตรีมมิ่งแนวแฟนตาซี-วิทยาศาสตร์ ผลิตโดยอิ๊กลูสตูดิโอ สตูดิโอของคนไทย ออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์ กำกับโดย ณัฐ ยศวัฒนานนท์ ละครเรื่องนี้ออกอากาศในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2023
เรื่องย่อ

ในอนาคตอันใกล้นี้ หลังจากการระเบิดของระเบิดนิวเคลียร์ทำให้โลกชนกับนรก นักเรียนชั้นประถมชื่อ เคนโตะ ได้พบกับปีศาจตัวเล็กชื่อ อันนา และเลี้ยงดูเธอ ละครติดตามการผจญภัยของ เคนโตะ และ อันนา เมื่อพวกเขาเริ่มต้นการเดินทางเพื่อนำแม่ของเคนโตะกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

เคนโตะ ทาจิบานะ (พากย์เสียงโดย มิยูริ ชิมาบูกูโระ ในภาษาญี่ปุ่น และCassandra Lee Morris ในภาษาอังกฤษ) เป็นนักเรียนประถมตัวน้อยและตัวเอกที่พบกับแอนนาโดยบังเอิญ
อันนา (พากย์เสียงโดย โคโกโระ คิกูจิ ในภาษาญี่ปุ่น และ Cristina Vee ในภาษาอังกฤษ) สัตว์ปีศาจขนาดเล็กที่ถูกพบโดยเคนโตะหลังจากเดินไปอย่างไร้จุดหมาย
ตัวละคร > ตัวละครอื่น

คาโอรุ ทาจิบานะ (พากย์เสียงโดยฟูมิโกะ โอริกาซะ ในภาษาญี่ปุ่น และ Amber Lee Connors เป็นภาษาอังกฤษ)
คาเอเดะ โฮโจ (พากย์เสียงโดยอายาเนะ ซากูระ ในภาษาญี่ปุ่น และ Ryan Bartley ในภาษาอังกฤษ )
โคยะ โคโคโนเอะ (พากย์เสียงโดยวาตารุ ฮาตาโนะ ในภาษาญี่ปุ่น และ Robbie Daymond ใน ภาษาอังกฤษ)
คิริโกะ นันบุ (พากย์เสียงโดย นาโอยะ มิยาเสะ ในภาษาญี่ปุ่น และ Benjamin Diskin ในภาษาอังกฤษ)
เก็นจิโร่ โฮจะวะ พากย์เสียงโดยโจจิ นากาตะ ในภาษาญี่ปุ่น และ Bill Butts ในภาษาอังกฤษ)
ตอน

| ตอน | ชื่อ | วันเผยแพร่เดิม |
| --- | --- | --- |
| 1 | "The Grave Journey" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 2 | "A Tough Decision" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 3 | "Friend or Foe" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 4 | "Corrupted Soul" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 5 | "The Collector" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 6 | "Awakening" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 7 | "Impurity of Peace" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 8 | "Separated" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 9 | "The Little Friendship" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 10 | "Strong-willed" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 11 | "For All Departed Souls" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 12 | "The Judgement" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
| 13 | "At All Cost" | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-23) |
การผลิต

ละครเรื่องนี้ได้รับการประกาศในงาน Tudum ของเน็ตฟลิกซ์ ในเดือนกันยายน 2022 โดยมีฮิโรตากะ อาดาจิ (หรือที่รู้จักในชื่อโอสึจิ) เขียนบทและมีณัฐ ยศวัฒนานนท์เป็นผู้กำกับ อิ๊กลูสตูดิโอบริษัทแอนิเมชั่นสัญชาติไทยรับหน้าที่ดูแลการผลิต
แหล่งข้อมูลอื่น

ดีมอนของผม ที่เน็ตฟลิกซ์
ดีมอนของผม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ดีมอนของผม (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
มุนตะซ็อร อัซซัยดี

| มุนตะซ็อร อัซซัยดี |
| --- | --- |
มุนตะซ็อร อัซซัยดีในช่อง Al Taghier TV, 6 ตุลาคม ค.ศ. 2020
เกิด:  (1979-01-15) 15 มกราคม ค.ศ. 1979 (45 ปี) แบกแดด ประเทศอิรัก
การศึกษา: มหาวิทยาลัยแบกแดด การสื่อสาร
อาชีพ: นักข่าวถ่ายทอดสด
มีชื่อเสียงจาก: เหตุการณ์ขว้างรองเท้าใส่จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
Notable credit: ช่องอัลบัฆดาดียะฮ์
พรรคการเมือง: ซาอิรูน
มุนตะซ็อร อัซซัยดี (อาหรับ: منتظر الزيدي; เกิดวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1979) เป็นนักข่าวถ่ายทอดสดชาวอิรักที่ทำหน้าที่เป็นผู้สื่อข่าวให้กับช่องอัลบัฆดาดียะฮ์ จากข้อมูลเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 อัซซัยดีทำงานให้กับช่องโทรทัศน์เลบานอน
ในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 อัซซัยดีถูกลักพาตัวโดยผู้โจมตีไม่ทราบนามในแบกแดด เขาเคยถูกกองทัพสหรัฐจับกุมถึงสองครั้ง ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 อัซซัยดีขว้างรองเท้าของตนใส่จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ประธานาธิบดีสหรัฐในขณะนั้น ขณะอยู่ในห้องแถลงข่าวที่แบกแดด พร้อมตะโกนว่า "นี่คือรอยจูบร่ำลาจากชาวอิรัก ไอ้หมา" อัซซัยดีได้รับบาดเจ็บขณะถูกนำพาตัวไปที่คุมขัง และบางแหล่งข่าวระบุว่าเขาถูกทรมานระหว่างที่คุมตัวครั้งแรก มีเสียงเรียกร้องทั่วตะวันออกกลางให้จัดแสดงรองเท้าในพิพิธภัณฑ์อิรัก แต่ภายหลังกองกำลังรักษาความปลอดภัยสหรัฐและอิรักทำลายรองเท้านั้น
การขว้างรองเท้าของอัซซัยดีเป็นแรงบันดาลใจในเหตุการณ์การประท้วงทางการเมืองที่คล้ายคลึงกันมากมายทั่วโลก
หลังวันเกิดเหตุ อัซซัยดีเป็นตัวแทนของหัวหน้าสมาคมเนติบัณฑิตยสภาอิรักในการพิจารณาคดี ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 อัซซัยดีได้รับการไต่สวนเป็นเวลา 90 นาทีที่ศาลอาญากลางแห่งอิรัก ต่อมา ในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2009 เขาถูกจำคุกเป็นเวลา 3 ปี ในข้อหาโจมตีประมุขแห่งรัฐต่างชาติระหว่างการเยือนอย่างเป็นทางการ จากนั้นในวันที่ 7 เมษายน จึงลดโทษจากสามปีเป็นหนึ่งปี เขาถูกปล่อยตัวในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2009 สำหรับความประพฤติดีหลังอยู่ในเรือนจำเป็นเวลา 9 เดือน หลังได้รับการปล่อยตัว อัซซัยดีได้รับการรักษาอาการบาดเจ็บในเรือนจำและภายหลังเขาวางแผน "สร้างสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า โรงพยาบาลเด็ก และศูนย์การแพทย์และศัลยกรรมกระดูกที่ให้การรักษาฟรีและดูแลโดยแพทย์และเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ชาวอิรัก"
ประวัติ

มุนตะซ็อร อัซซัยดีเติบโตในนครอัศศ็อดร์ ชานเมืองแบกแดด เขาเริ่มทำงานเป็นผู้สื่อข่าวประจำช่องอัลบัฆดาดียะฮ์ใน ค.ศ. 2005 ตอนแรก เขากลายเป็นที่รู้จักในฐานะเหยื่อของการลักพาตัวโดยผู้จู่โจมที่ไม่ทราบนามในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 อัซซัยดีถูกกองทัพสหรัฐจับกุมตัวถึงสองครั้ง เขาอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนตร์สองห้องในใจกลางแบกแดด เขานับถือศาสนาอิสลามนิกายชีอะฮ์
เหตุการณ์ขว้างรองเท้าใส่จอร์จ ดับเบิลยู. บุช

เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ในห้องแถลงข่าวที่ทำเนียบนายกรัฐมนตรีในแบกแดด ประเทศอิรัก อัซซัยดีขว้างรองเท้าสองข้างใส่จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ประธานาธิบดีสหรัฐในขณะนั้น พร้อมตะโกนด่าเป็นภาษาอาหรับ ขณะโยนรองเท้าข้างแรกว่า "นี่คือรอยจูบร่ำลาจากชาวอิรัก ไอ้หมา" และตะโกนขณะโยนรองเท้าข้างที่สองว่า "นี่สำหรับหญิงหม้าย เด็กกำพร้า และผู้ที่เสียชีวิตในประเทศอิรัก" บุชหลบได้สองครั้ง ส่วนนายกรัฐมนตรี นูรี อัลมาลิกี พยายามจับรองเท้าข้างหนึ่งเพื่อปกป้องบุช อัซซัยดีถูกลากลงไปกับพื้น ก่อนที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของนายกรัฐมนตรีจับเขาออกไปนอกห้อง
ตอนแรกอัซซัยดีถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคุมตัวและภายหลังส่งไปให้ฝ่ายบังคับบัญชาแบกแดดของกองทัพอิรัก ฝ่ายบัญชาการส่งตัวเขาไปที่ฝ่ายตุลาการอิรัก มีผู้คนร้อยกว่าคนบนถนนเรียกร้องให้ปล่อยตัวเขา อัซซัยดีอาจเจอข้อหาโจมตีผู้นำต่างประเทศและนายกรัฐมนตรีอิรัก ตามรายงานจากผู้สังเกตการณ์ในตะวันออกกลาง มีความเชื่อมั่นว่าข้อหาเหล่านี้อาจมีโทษจำคุกไม่เกินสองปีหรือจ่ายค่าปรับเล็กน้อย แม้ว่าไม่น่าจะได้รับโทษสูงสุด เนื่องจากได้รับ "สถานะลัทธิ" ใหม่ในโลกอาหรับ ทนายความชาวอิรักกล่าวว่า ถ้าถูกดำเนินคดี อัซซัยดีน่าจะถูกจำคุกสองปี อัซซัยดีถูกนำตัวไปขึ้นศาลในวันที่ 17 ธันวาคม เขาปฏิเสธที่จะให้เคาะลีล อัดดุลัยมีเป็นตัวแทน เนื่องจากเขาเคยปกป้องซัดดัม ฮุสเซน อดีตประธานาธิบดีอิรัก และตนต้องการทนายความชาวอิรัก เขาถูกปล่อยตัวในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2009 หลังอยู่ในเรือนจำเป็นเวลา 9 เดือน เขาถูกทรมานขณะอยู่ในนั้น เขาสาบานว่าจะเปิดเผยรายชื่อผู้ที่เขาบอกว่าทรมานตน ซึ่งรวมเจ้าหน้าที่ระดับสูงในรัฐบาลและกองทัพด้วย
สิ่งตีพิมพ์

The Last Salute to President Bush, 2010
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Muntadhar al-Zaidi
มุนตะซ็อร อัซซัยดี ข่าวสารและความเห็นที่ผ่านการรวบรวมในเดอะนิวยอร์กไทมส์
Shoe Thrower Jailed for Attack on Bush by Tim Albone, The National, 13 March 2009
Shoe-thrower Journalist, A Hero to Many
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  VIAF 
วิดีโอช่วงเกิดเหตุ
โรงเรียนนานาชาติโจซูอิกัน กรุงเทพ

โรงเรียนนานาชาติโจซูอิกัน กรุงเทพ (JBIS; 如水館バンコク高等部 Josuikan Bankoku Kōtōbu) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาญี่ปุ่นนานาชาติในเขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร  โรงเรียนนี้เป็นสาขาของโรงเรียนเอกชนในญี่ปุ่น Shiritsu zaigai kyoiku shisetsu (私立在外教育施設)
โรงเรียนนี้ดำเนินการโดย Josuikan Education Co., Ltd. (ジョスイカン　エデュケイション　カンパニー Josuikan Edyukeshon Kanpanī)
ทั้งนี้โรงเรียนนี้ได้ปิดกิจการแล้ว
เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ

| เจ้าชายฟูมิฮิโตะ |
| --- | --- |
อากิชิโนะโนะมิยะ  พระยุพราชแห่งญี่ปุ่น
เจ้าชายฟูมิฮิโตะขณะเยือนบราซิลในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558
ประสูติ: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 (58 ปี) โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง พระราชวังหลวงโตเกียว กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
คู่อภิเษก: คิโกะ คาวาชิมะ (พ.ศ. 2533–ปัจจุบัน)
พระราชบุตร: มาโกะ โคมูโระ เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
ราชวงศ์: ญี่ปุ่น
พระราชบิดา: สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
พระราชมารดา: สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
ศาสนา: ชินโต
เจ้าชายฟุมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ พระยุพราชแห่งญี่ปุ่น(ญี่ปุ่น: 秋篠宮文仁親王; โรมาจิ: Akishino-no-Miya Fumihito Shinnō) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระจักรพรรดิหลวงอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ และทรงเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ นอกจากนี้ยังเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ในการสืบราชสันติวงศ์ญี่ปุ่น ทรงดำรงฐานันดรเป็นพระยุพราช (皇嗣)
หลังการอภิเษกสมรสเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2533 พระองค์ได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น อากิชิโนะโนะมิยะ เอกสารไทยเรียก เจ้าชายอากิชิโนะ (ญี่ปุ่น: 秋篠宮, อังกฤษ: Prince Akishino) เป็นผู้นำราชสกุลมหาสาขาของราชวงศ์ญี่ปุ่น
พระราชประวัติ

พระยุพราชฟูมิฮิโตะทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระจักรพรรดิหลวงอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ มีพระอิสริยยศเดิมว่า อายะโนะมิยะ (礼宮 Aya-no-miya)
พระยุพราชฟูมิฮิโตะอภิเษกสมรสกับคิโกะ คาวาชิมะ ธิดาของทัตสึฮิโกะ คาวาชิมะ กับคาซูโกะ (สกุลเดิม ซูงิโมโตะ) เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2533  มีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ (ญี่ปุ่น: 眞子内親王; โรมาจิ: Mako Naishinnō; 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534) ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับเค โคมูโระ เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2564
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ (ญี่ปุ่น: 佳子内親王; โรมาจิ: Kako Naishinnō; 29 ธันวาคม พ.ศ. 2537)
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ (ญี่ปุ่น: 悠仁親王; โรมาจิ: Hisahito Shinnō; 6 กันยายน พ.ศ. 2549)
พระยุพราชฟูมิฮิโตะทรงได้รับปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,มหาวิทยาลัยบูรพา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี มหาวิทยาลัยขอนแก่น มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมหาวิทยาลัยมหาสารคาม จากการที่ทรงสนพระทัยและศึกษาด้านปลาน้ำจืด, ปศุสัตว์ และโดยเฉพาะไก่ ด้วยพระวิริยะอุตสาหะตั้งแต่ครั้งยังทรงพระเยาว์ อันเป็นที่ประจักษ์แก่นักวิชาการเป็นอย่างดี ทรงมีผลงานทางวิชาการ ซึ่งจัดพิมพ์เผยแพร่อย่างต่อเนื่องเป็นจำนวนมาก เช่น พระนิพนธ์ เรื่อง สมุดภาพไก่ในยุโรป ไก่กับคน : จากมุมมองชีวชาติพันธุ์วิทยา ซึ่งเป็นบทความทางวิชาการเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับไก่ เป็นต้น
พระราชอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: ชินโน (親王)
การแทนตน: โบะกุ (บุรุษ) / วะตะชิ (สตรี)
การขานรับ: เด็งกะ (殿下)
30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 – 29 มิถุนายน พ.ศ. 2533 : เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อายะโนะมิยะ
29 มิถุนายน พ.ศ. 2533 – 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 : เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ
1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน  : เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ พระยุพราช
พระราชอิสริยยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น

เครื่องราชอิสริยาภรณ์เกียรติคุณและราชมิตราภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ชั้นสังวาล