stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผู้วินิจฉัย 5
บรรณานุกรม

Chisholm, Robert B. Jr. (2009). "The Chronology of the Book of Judges: A Linguistic Clue to Solving a Pesky Problem" (PDF). Journal of the Evangelical Theological Society. 52 (2): 247–55. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-11-08. สืบค้นเมื่อ 2024-01-29.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-528881-0.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0-300-18827-1.
Niditch, Susan (2007). "10. Judges".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 176–191. ISBN 978-0-19-927718-6. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Webb, Barry G. (2012). The Book of Judges. New International Commentary on the Old Testament. Eerdmans Publishing Company. ISBN 978-0-8028-2628-2.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
Younger, K. Lawson (2002). Judges and Ruth. The NIV Application Commentary. Zondervan. ISBN 978-0-310-20636-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Shoftim - Judges - Chapter 5 (Judaica Press). Hebrew text and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Judges chapter 5. Bible Gateway
ผู้วินิจฉัย 5. YouVersion
ฝ่ายค้านในระบบรัฐสภา

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ฝ่ายค้าน
ฝ่ายค้านในระบบรัฐสภา (อังกฤษ: Parliamentary opposition) เป็นรูปแบบหนึ่งของฝ่ายค้านทางการเมืองในการคัดค้านรัฐบาลที่กำหนด โดยเฉพาะในระบบรัฐสภา ที่มีพื้นฐานจากระบบเวสต์มินสเตอร์ บทความนี้ใช้คำว่า รัฐบาล เหมือนที่ใช้ในระบบรัฐสภา กล่าวคือ หมายถึง ฝ่ายบริหาร หรือ คณะรัฐมนตรี มากกว่า รัฐ ในบางประเทศ ชื่อของ "ฝ่ายค้านอย่างเป็นทางการ" จะใช้กับพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดที่เป็นฝ่ายค้านในสภานิติบัญญติ โดยผู้นำของพรรคดังกล่าวจะถูกเรียกว่า "ผู้นำฝ่ายค้าน"
ในระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด ที่ซึ่งมีแนวโน้มในการแยกออกเป็นสอง พรรคใหญ่ หรือการแบ่งกลุ่มพรรคดำเนินไปอย่างแข็งแกร่ง บทบาทของ รัฐบาล และ ฝ่ายค้าน สามารถไปที่กลุ่มหลักสองกลุ่มตามลำดับสลับกันไป
ยิ่งระบบตัวแทนมีสัดส่วนมากเท่าใด โอกาสที่พรรคการเมืองหลายพรรคจะปรากฏตัวในห้องอภิปรายของรัฐสภาก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ระบบดังกล่าวสามารถส่งเสริมพรรค "ฝ่ายค้าน" หลายพรรคซึ่งอาจมีความปรารถนาที่เหมือนกันเพียงเล็กน้อยและน้อยที่สุดในการจัดตั้งกลุ่มที่เป็นเอกภาพซึ่งต่อต้านรัฐบาลในสมัยนั้น
ระบอบประชาธิปไตยที่มีการจัดการที่ดีบางประเทศ ซึ่งถูกพรรคเด่นครอบงำในระยะยาวฝ่ายเดียว จะลดบทบาทฝ่ายค้านในรัฐสภาเป็นสัญลักษณ์นิยม ในบางกรณี ในประเทศเผด็จการ กลุ่ม "ฝ่ายค้าน" เชื่อง ๆ ถูกสร้างขึ้นโดยกลุ่มผู้ปกครองเพื่อสร้างความประทับใจในการอภิปรายในระบอบประชาธิปไตย
สภานิติบัญญัติบางแห่งเสนออำนาจพิเศษให้ฝ่ายค้าน ในแคนาดา สหราชอาณาจักร และนิวซีแลนด์ 20 วันในแต่ละปีถูกกำหนดให้เป็น "วันฝ่ายค้าน" (Opposition Days, Supply Days) ซึ่งในระหว่างนั้นฝ่ายค้านจะเป็นผู้กำหนดวาระการประชุม แคนาดายังมีช่วงตั้งกระทู้ถาม ซึ่งในระหว่างนั้นฝ่ายค้าน (และรัฐสภาโดยทั่วไป) สามารถถามคำถามถึงรัฐมนตรีของรัฐบาลได้
ดูเพิ่ม

ฝ่ายค้านผู้ภักดีในพระองค์
พรรครัฐบาล
รัฐบาลเงา
การจัดตั้ง
ผู้นำเสียงข้างน้อยในสภา
พรรคต่อต้านรัฐบาล
ภววิทยา (แก้ความกำกวม)

ภววิทยา (อังกฤษ: ontology) อาจหมายถึง
ภววิทยา วิชาในทางปรัชญา
ภววิทยา วิชาในวิทยาการสารสนเทศ
ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน

| ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: บาบัค นาจาฟี
บทภาพยนตร์: ครีห์ตัน โรเทนเบอร์เกอร์ แคตริน เบเนดิกต์ แชด เซนต์จอห์น คริสเตียน กิวด์กัสต์
เนื้อเรื่อง: ครีห์ตัน โรเทนเบอร์เกอร์ แคตริน เบเนดิกต์
สร้างจาก: ตัวละคร โดย ครีห์ตัน โรเทนเบอร์เกอร์ แคตริน เบเนดิกต์
อำนวยการสร้าง: เจอราร์ด บัตเลอร์ มาร์ค กิลล์ แดนนี เลอร์เนอร์ แมตต์ โอทูล อลัน ซีเกล เลส เวลดอน
นักแสดงนำ: เจอราร์ด บัตเลอร์   อารอน เอคฮาร์ท  มอร์แกน ฟรีแมน
กำกับภาพ: เอ็ด ไวลด์
ตัดต่อ: ไมเคิล เจ. ดูที พอล มาร์ติน สมิท
ดนตรีประกอบ: เทรเวอร์ มอร์ริส
บริษัทผู้สร้าง: G-Base Millennium Films  
ผู้จัดจำหน่าย: Focus Features Gramercy Pictures (สหรัฐอเมริกา) Lionsgate Films (ต่างประเทศ)
วันฉาย: 1 มีนาคม 2016 (ฮอลลีวูด, ปฐมทัศน์) 3 มีนาคม 2016 (ไทย) 4 มีนาคม 2016 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 99 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 205.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน (อังกฤษ: London Has Fallen) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/ระทึกขวัญ กำกับโดยบาบัค นาจาฟี นำแสดงโดยเจอราร์ด บัตเลอร์, อารอน เอคฮาร์ทและมอร์แกน ฟรีแมน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อจาก ผ่าวิกฤติวินาศกรรมทำเนียบขาว (Olympus Has Fallen) เมื่อปี ค.ศ. 2013
ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มถ่ายทำในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 ที่ลอนดอน และเสร็จสิ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 ตัวอย่างภาพยนตร์แรกออกเผยแพร่ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2015
เรื่องย่อ

เมื่อเหล่าผู้นำแห่งโลกตะวันตกกลุ่ม 7 (Group of Seven) ต้องเข้าร่วมพิธีศพของนายกรัฐมนตรีอังกฤษที่เสียชีวิตอย่างเป็นปริศนา งานที่มีการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดเช่นนี้ กลับกลายเป็นเป้าที่ผู้ก่อการร้ายหวังใช้สังหารบุคคลและทำลายสถานที่สำคัญให้ย่อยยับ อย่างไรก็ตาม มีบุคคลเพียง 3 คนเท่านั้นที่จะหยุดยั้งวิกฤตครั้งนี้ได้ คือ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา, เจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษสหรัฐ ไมค์ แบนนิง และเจ้าหน้าที่ MI6 ของอังกฤษที่ไม่เชื่อใจใครง่าย ๆ
นักแสดง

เจอราร์ด บัตเลอร์ รับบท เจ้าหน้าที่ ไมค์ แบนนิง เจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษสหรัฐ
อารอน เอคฮาร์ท รับบท ประธานาธิบดี เบนจามิน แอเชอร์
มอร์แกน ฟรีแมน รับบท รองประธานาธิบดี อัลลัน ทรัมบูล
ชาร์ล็อต ไรลีย์ รับบท แจ็กเกอลีน "แจ็ก" มาร์แชลล์ เจ้าหน้าที่ MI6
อะลอน อะบอตบูล รับบท อามีร์ บาร์คาวี ผู้ก่อการร้ายและนักค้าอาวุธ
วาลีด ซูเตอร์ รับบท คัมราน บาร์คาวี ลูกชายของมาอีร์
แพทริก เคนเนดี รับบท จอห์น แลงคาสเตอร์ หัวหน้าหน่วยข่าวกรอง MI5
อเล็กซ์ จานนีนี รับบท นายกรัฐมนตรี อันโตนีโอ กุสโต
คลาร์กสัน กาย วิลเลียมส์ รับบท นายกรัฐมนตรี เลตัน คลาร์กสัน
เพนนี ดาวนี รับบท รัฐมนตรีว่าการ โรส เคนเตอร์
ฟิลิป ดีแลนซี รับบท ประธานาธิบดี ฌัก เมนาร์
เอลซา มอลเลียน รับบท วิเวียนา กุสโต
แนนซี บอลด์วิน รับบท นายกรัฐมนตรี แอกเนส บรัคเนอร์
ไนเจล ไวท์เมย์ รับบท นายกรัฐมนตรี โรเบิร์ท โบว์แมน
จูเลีย มอนต์โกเมอรี บราวน์ รับบท มิสซิสบราวน์
สึวะยุกิ ซาโอโตเมะ รับบท นายกรัฐมนตรี สึโตมุ นาคุชิม่า
การตอบรับ > การตอบรับในประเทศไทย

ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน ทำรายได้เปิดตัวในประเทศไทย 5.43 ล้านบาท ระหว่างวันที่ 24–30 มีนาคม ค.ศ. 2016 ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 51.17 ล้านบาท
ภาคต่อ

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 มีการประกาศว่ามีการพัฒนาภาคต่อของ ผ่าวิกฤติวินาศกรรมทำเนียบขาว และ ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน ในชื่อ ผ่ายุทธการ ดับแผนอหังการ์ (Angel Has Fallen) โดยเจอราร์ด บัตเลอร์จะกลับมารับบทไมค์ แบนนิงอีกครั้งและร่วมอำนวยการสร้าง เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 มีการประกาศว่าริก โรมัน วอห์จะทำหน้าที่ผู้กำกับในภาพยนตร์เรื่องนี้ ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 มีการประกาศวันออกฉายของ ผ่ายุทธการ ดับแผนอหังการ์ เป็นวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน ที่สยามโซน
ผู้เล่นแห่งปีเซอร์แมตต์ บัสบี

ผู้เล่นแห่งปีเซอร์แมตต์ บัสบี (อังกฤษ: Sir Matt Busby Player of the Year) เดิมชื่อ MUFC Members Player of the Year (1988–95) เป็นรางวัลที่มอบให้แก่ผู้เล่นยอดเยี่ยมของแมนเชสเตอร์ยูในเต็ดโดยจะจัดขึ้นหลังจากจบฤดูกาลนั้นๆ
ผู้เล่นที่ได้รับรางวัล > แยกตามผู้เล่น

| ผู้ชนะ | จำนวนครั้งที่ได้ | ปี |
| --- | --- | --- |
|  ดาบิด เด เฆอา | 4 | 2014, 2015, 2016, 2018 |
|  คริสเตียโน โรนัลโด | 4 | 2004, 2007, 2008, 2022 |
|  บรูนู ฟือร์นังดึช | 3 | 2020, 2021, 2023–24 |
|  ไบรอัน แมคแคลร์ | 2 | 1988, 1992 |
|  เอริก ก็องโตนา | 2 | 1994, 1996 |
|  รอย คีน | 2 | 1999, 2000 |
|  รืด ฟัน นิสเติลโรย | 2 | 2002, 2003 |
|  เวย์น รูนีย์ | 2 | 2006, 2010 |
|  ไบรอัน ร็อบสัน | 1 | 1989 |
|  แกรี พัลลิสเตอร์ | 1 | 1990 |
|  มาร์ก ฮิวส์ | 1 | 1991 |
|  พอล อินซ์ | 1 | 1993 |
|  อังเดร แคนเชลสกีส์ | 1 | 1995 |
|  เดวิด เบคแคม | 1 | 1997 |
|  ไรอัน กิกส์ | 1 | 1998 |
|  เทดดี เชริงงัม | 1 | 2001 |
|  กาเบรียล ไฮน์เซ | 1 | 2005 |
|  เนมันยา วีดิช | 1 | 2009 |
|  คาเบียร์ เอร์นันเดซ | 1 | 2011 |
|  อันโตเนียว บาเลนเซีย | 1 | 2012 |
|  โรบิน ฟัน แปร์ซี | 1 | 2013 |
|  อันเดร์ เอร์เรรา | 1 | 2017 |
|  ลู้ก ชอว์ | 1 | 2019 |
|  มาร์คัส แรชฟอร์ด | 1 | 2023 |
ผู้เล่นที่ได้รับรางวัล > แยกตามตำแหน่งที่เล่น

| ตำแหน่ง | จำนวนครั้งที่ได้ |
| --- | --- |
ผู้รักษาประตู: 4
กองหลัง: 4
กองกลาง: 15
กองหน้า: 14
ผู้เล่นที่ได้รับรางวัล > แยกตามสัญชาติ

| สัญชาติ | จำนวนครั้งที่ได้ |
| --- | --- |
 อังกฤษ: 9
 โปรตุเกส: 7
 สเปน: 5
 เนเธอร์แลนด์: 3
 ฝรั่งเศส: 2
 ไอร์แลนด์: 2
 สกอตแลนด์: 2
 เวลส์: 2
 อาร์เจนตินา: 1
 รัสเซีย: 1
 เซอร์เบีย: 1
 เม็กซิโก: 1
 เอกวาดอร์: 1
แหล่งข้อมูลอื่น

Sir Matt Busby Player of the Year Award at MUFCInfo.com
| ด ค กสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- | --- |
 ผู้เล่น  ผู้จัดการทีม  ชุดสำรองและชุดเยาวชน  สถิติ  เกียรติประวัติ  ฤดูกาลปัจจุบัน 
ประวัติศาสตร์:  1878–1945  1945–1969  1969–1986  1986–2013  ฤดูกาล  ยุโรป 
โศกนาฏกรรมมิวนิก:  ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก  บัสบีเบบส์ 
สนามเหย้า:  นอร์ทโรด (1878–1893)  แบงก์สตรีต (1893–1910)  โอลด์แทรฟฟอร์ด (1910–ปัจจุบัน)  สเตรตฟอร์ดเอนด์  เซอร์แมตต์บัสบีเวย์ 
สนามฝึกซ้อม:  เดอะคลิฟฟ์  แทรฟฟอร์ดเทรนนิงเซนเตอร์ 
ทีมอื่น:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหญิง 
ผู้เล่น:  ลงเล่นมากกว่า 100 นัด  25–99 นัด  1–24 นัด 
ทีมคู่แข่ง:  League record by opponent  ดาร์บีแมนเชสเตอร์  การแข่งขันกับลิเวอร์พูล  การแข่งขันกับลีดส์ยูไนเต็ด  การแข่งขันกับอาร์เซนอล 
ผู้สนับสนุน:  Independent Manchester United Supporters Association  Manchester United Supporters' Trust  Red Army 
สื่อ:  เอ็มยูทีวี  อินไซด์ยูไนเต็ด 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  ลูกนกหัดบินของเฟอร์กี  สโมสรฟุตบอลยูไนเต็ดออฟแมนเชสเตอร์  Glazer ownership  Mascots  ผู้เล่นแห่งปีเซอร์แมตต์ บัสบี 
  Book:Manchester United F.C.    Category:Manchester United F.C.   Portal:Association football   Manchester United task force   Commons:Manchester United 
ไบรอัน แมคแคลร์ ได้รับรางวัลเป็นคนแรกในปี 1988
ดาบิด เด เฆอาได้รับรางวัลนี้มากที่สุด (4 สมัย) เป็นผู้รักษาประตูคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้ และเป็นคนแรกที่ได้รับรางวัล 3 สมัยติดต่อกัน
คริสเตียโน โรนัลโด ได้รับรางวัล 4 สมัย
คาเบียร์ เอร์นันเดซ ได้รับรางวัลในปี 2011
ฝิ่นหนาม

| ฝิ่นหนาม |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
อันดับ:: Ranunculales
วงศ์:: Papaveraceae
สกุล:: Argemone
สปีชีส์:: A.  mexicana
ชื่อทวินาม
Argemone mexicana L.

Argemone mexicana
ฝิ่นหนาม (ชื่อวิทยาศาสตร์: Argemone mexicana; อังกฤษ: Mexican poppy; Mexican prickly poppy; cardo หรือ cardosanto) จัดเป็นดอกป๊อปปี้ชนิดหนึ่งที่พบในเม็กซิโก เป็นพืชที่ทนต่อความแห้งแล้งและดินเสื่อมโทรม มักพบในพื้นที่ถนนตัดใหม่ มียางสีเหลือง ซึ่งเป็นพิษต่อสัตว์ฟันแทะ แต่ชาวอินเดียนแดงพื้นเมืองในเม็กซิโกและสหรัฐฝั่งตะวันตกใช้พืชนี้เป็นยา
องค์ประกอบทางเคมี

เมล็ดของฝิ่นหนามประกอบด้วยน้ำมันรับประทานไม่ได้สีเหลืองอ่อน 22-36% เรียก argemone oil หรือ katkar oil ซึ่งประกอบด้วยอัลคาลอยด์ที่เป็นพิษ ได้แก่ sanguinarine และ dihydrosanguinarine นอกจากนั้น ยังพบอัลคาลอยด์ชนิด quaternary isoquinoline alkaloid อีกสี่ชนิดคือ dehydrocorydalmine jatrorrhizine columbamine และ oxyberberine ที่แยกได้จากพืชทั้งต้นของฝิ่นหนาม เมื่อกรีดฝักจะได้ยางสีเหลืองตามรอยแผล ซึ่งมีเบอเบอรีน และ โพรโทพีน
ความเป็นพิษ

เมล็ดของฝิ่นหนามคล้ายกับเมล็ดของมัสตาร์ด ( Brassica nigra) ทำให้เมล็ดของฝิ่นหนามกลายเป็นสิ่งปลอมปนของเมล็ดมัสตาร์ดได้ ทำให้เกิดความเป็นพิษขึ้น ซึ่งพบเหตุการณ์นี้หลายครั้งใน  อินเดีย ฟิจิ แอฟริกาใต้ และประเทศอื่นๆ การเกิดขึ้นครั้งล่าสุด เกิดที่อินเดียเมื่อ พ.ศ. 2541 การปนเปื้อนน้ำมันจากฝิ่นหนามเพียง 1% ทำให้เกิดอาการทางคลินิกได้ ความเป็นพิษของ Katkar oil ทำให้เกิดอาการบวมโดยเฉพาะที่ขา
แพทย์พื้นบ้าน

ชาวเซรีในซาโนรา ประเทศเม็กซิโกใช้ฝิ่นหนามทั้งต้นทั้งสดและแห้ง น้ำที่ได้จากการแช่ใช้ดื่มรักษาอาการปวดไต ช่วยขับรกและทำความสะอาดร่างกายหลังคลอดบุตร  เมื่อชาวสเปนมาถึงซาโนราได้นำฝิ่นหนามไปใช้เป็นยาด้วยโดยใช้เป็นยาแก้ปวดและยากล่อมประสาท  เมล็ดใช้เป็นยาระบาย ในมาลีใช้รักษามาลาเรีย
ฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 (กองทัพเรือสหรัฐ)

| ฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 |
| --- | --- |
Fleet Air Reconnaissance Squadron 3
เครื่องหมายวีคิว-3
ประจำการ: 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1968 – ปัจจุบัน
ประเทศ: สหรัฐ
เหล่า:  กองทัพเรือสหรัฐ
รูปแบบ: หน่วยลาดตระเวนทางอากาศ
บทบาท: ทาคาโม
กองบัญชาการ: ฐานทัพอากาศทิงเกอร์
Aircraft flown
Reconnaissance: ล็อกฮีด อีซี-130จี/คิว เฮอร์คิวลิส โบอิง อี-6 เมอร์คิวรี
ฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 (วีคิว-3) (อังกฤษ: Fleet Air Reconnaissance Squadron 3; อักษรย่อ: VQ-3) หรือนามสมญาไอรอนเมน เป็นฝูงบินการบินนาวีแห่งกองทัพเรือสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ที่ฐานทัพอากาศทิงเกอร์ รัฐโอคลาโฮมา (สหรัฐ) เป็นกองบัญชาการการส่งกำลังทางอากาศการบินโบอิง อี-6 เมอร์คิวรี และอากาศยานกองหนุนคมนาคม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนทาคาโมของกองทัพเรือ ภารกิจของพวกเขาคือให้อำนาจแก่ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐและกระทรวงกลาโหม ในการติดต่อโดยตรงกับเรือดำน้ำ, เครื่องบินทิ้งระเบิด และที่เก็บขีปนาวุธของสหรัฐในช่วงสงครามนิวเคลียร์
การดำเนินงาน

วีคิว-3 มีนายทหาร 78 คนและเจ้าหน้าที่ที่เกณฑ์ 454 คน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 หน่วยนี้ได้ดำเนินการภายใต้ฝ่ายกลยุทธ์การสื่อสารกองบิน 1 ที่ฐานทัพอากาศทิงเกอร์ โดยนำอากาศยานไปใช้เพื่อทำการลาดตระเวนปฏิบัติการออกจากฐานทัพอากาศทราวิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
ประวัติ

มีการเริ่มต้นฝูงบินเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1963 ในฐานะฝูงบินสนับสนุนยุทธวิธีกองเรือที่ 21 (VR-21) ณ สถานีอากาศยานกองทัพเรือบาร์เบอร์พอยต์ รัฐฮาวาย เป็นผู้ดำเนินการเครื่องบินซี-130 เฮอร์คิวลิส รุ่นพิเศษ อีซี-130จี และในช่วงต้นปี ค.ศ. 1966 ได้ย้ายไปที่สถานีอากาศยานกองทัพเรืออะกานา กวม ซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งของฝูงบินเตือนภัยล่วงหน้าทางอากาศ 1 (VW-1) ส่วนวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1968 ทาคาโมได้แยกจากกันกลายเป็นฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 (VQ-3) อีซี-130จี ได้รับการแทนที่โดยอีซี-130คิว ในปี ค.ศ. 1969–1970 โดยฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 ได้กลับไปที่บาร์เบอร์พอยต์ในปี ค.ศ. 1980 ซึ่งฝูงบินได้เปลี่ยนจากอีซี-130คิว ไปเป็นโบอิง อี-6เอ เมอร์คิวรี ในปี ค.ศ. 1989–90 และย้ายไปฐานทัพอากาศทิงเกอร์ในปี ค.ศ. 1992
องค์การสมาคมทหารผ่านศึกชุมชนทาคาโมได้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์/เรือนประวัติศาสตร์ที่ท่าอากาศยานคาเลโลอา บนที่ดินจัดสรรของสถานีอากาศยานกองทัพเรือบาร์เบอร์พอยต์ ซึ่งมอบให้วันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2016 กับอดีตสมาชิกของวีคิว-3, วีคิว-4 และ วีคิว-7 ในการดูแลรักษา ซึ่งมีบันทึกเหตุการณ์ของฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3
อีซี-130คิว ของวีอาร์-21 ขณะบินออกจากรัฐฮาวาย ประมาณปี ค.ศ. 1964
ผู้สำเร็จราชการฟิลิปปินส์

ผู้สำเร็จราชการฟิลิปปินส์ (อังกฤษ: Governor-General of the Philippines) เป็นตำแหน่งผู้บริหารรัฐบาลในสมัยอาณานิคมของฟิลิปปินส์ ปกครองโดยเม็กซิโกซิตีและมาดริด (ค.ศ. 1565–1898), สหรัฐ (ค.ศ. 1898–1946), บริเตนใหญ่ (ค.ศ. 1762–1764) และญี่ปุ่น (ค.ศ. 1942–1945)
รัฐบาลทหารสหรัฐแห่งหมู่เกาะฟิลิปปินส์ (1898–1902)

| No>  | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | ประธานาธิบดี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | เวสลีย์ เมอร์ริตต์ (1836–1910) | August 14, 1898 | August 30, 1898 | วิลเลียม แมกคินลีย์ (1897–1901) |
| 2 |  | เอลเวลล์ สตีเฟน โอทิส (1838–1909) | August 30, 1898 | May 5, 1900 | วิลเลียม แมกคินลีย์ (1897–1901) |
| 3 |  | อาเทอร์ แมคคาร์เธอร์ จูเนียร์ (1845–1912) | May 5, 1900 | July 4, 1901 | วิลเลียม แมกคินลีย์ (1897–1901) |
| 4 |  | แอดนา แชฟฟี (1842–1914) | July 4, 1901 | July 4, 1902 | วิลเลียม แมกคินลีย์ (1897–1901) |
| 4 |  | แอดนา แชฟฟี (1842–1914) | July 4, 1901 | July 4, 1902 | ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ (1901–1909) |
รัฐบาลเดี่ยวของหมู่เกาะฟิลิปปินส์ (1901–1935)

| No>  | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | ประธานาธิบดี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | วิลเลียม ฮาวเวิร์ด แทฟต์ (1857–1930) | July 4, 1901 | February 1, 1904 | วิลเลียม แมกคินลีย์ (1897–1901) |
| 1 |  | วิลเลียม ฮาวเวิร์ด แทฟต์ (1857–1930) | July 4, 1901 | February 1, 1904 | ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ (1901–1909) |
| 2 |  | ลุค เอ็ดเวิร์ด ไรท์ (1846–1922) | February 1, 1904 | November 3, 1905 | ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ (1901–1909) |
| 3 |  | เฮนรี เคลย์ ไอด์ (1844–1921) | November 3, 1905 | September 19, 1906 | ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ (1901–1909) |
| 4 |  | เจมส์ ฟรานซิส สมิธ (1859–1928) | September 20, 1906 | November 11, 1909 | ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ (1901–1909) |
| 4 |  | เจมส์ ฟรานซิส สมิธ (1859–1928) | September 20, 1906 | November 11, 1909 | วิลเลียม ฮาวเวิร์ด แทฟต์ (1909–1913) |
| 5 |  | วิลเลียม คาเมรอน ฟอร์บส์ (1870–1959) | November 11, 1909 | September 1, 1913 | วิลเลียม ฮาวเวิร์ด แทฟต์ (1909–1913) |
| 5 |  | วิลเลียม คาเมรอน ฟอร์บส์ (1870–1959) | November 11, 1909 | September 1, 1913 | วูดโรว์ วิลสัน (1913–1921) |
| – |  | นิวตัน ดับเบิลยู. กิลเบิร์ต (1862–1939) Acting Governor-General | September 1, 1913 | October 6, 1913 | วูดโรว์ วิลสัน (1913–1921) |
| 6 |  | ฟรานซิส เบอร์ตัน แฮร์ริสัน (1873–1957) | October 6, 1913 | March 5, 1921 | วูดโรว์ วิลสัน (1913–1921) |
| 6 |  | ฟรานซิส เบอร์ตัน แฮร์ริสัน (1873–1957) | October 6, 1913 | March 5, 1921 | วาร์เรน จี. ฮาร์ดิง (1921–1923) |
| – |  | ชาร์ล ยเตอร์ (1861–1943) Acting Governor-General | March 5, 1921 | October 14, 1921 | วาร์เรน จี. ฮาร์ดิง (1921–1923) |
| 7 |  | ลีโอนาร์ด วูด (1860–1927) | October 14, 1921 | August 7, 1927 | วาร์เรน จี. ฮาร์ดิง (1921–1923) |
| 7 |  | ลีโอนาร์ด วูด (1860–1927) | October 14, 1921 | August 7, 1927 | แคลวิน คูลิดจ์ (1923–1929) |
| – |  | ยูจีน อัลเลน กิลมอร์ (1871–1953) Acting Governor-General | August 7, 1927 | December 27, 1927 | แคลวิน คูลิดจ์ (1923–1929) |
| 8 |  | เฮนรี แอล. สติมสัน (1867–1950) | December 27, 1927 | February 23, 1929 | แคลวิน คูลิดจ์ (1923–1929) |
| 8 |  | เฮนรี แอล. สติมสัน (1867–1950) | December 27, 1927 | February 23, 1929 | เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ (1929–1933) |
| – |  | ยูจีน อัลเลน กิลมอร์ (1871–1953) Acting Governor-General | February 23, 1929 | July 8, 1929 | เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ (1929–1933) |
| 9 |  | ดไวท์ เอฟ. เดวิส (1879–1945) | July 8, 1929 | January 9, 1932 | เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ (1929–1933) |
| – |  | จอร์จ ซี. บัตต์ (1877–1940) Acting Governor-General | January 9, 1932 | February 29, 1932 | เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ (1929–1933) |
| 10 |  | ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ จูเนียร์ (1886–1944) | February 29, 1932 | July 15, 1933 | เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ (1929–1933) |
| 10 |  | ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ จูเนียร์ (1886–1944) | February 29, 1932 | July 15, 1933 | แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ (1933–1945) |
| 11 |  | แฟรงก์ เมอร์ฟี (1890–1949) | July 15, 1933 | November 14, 1935 | แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ (1933–1945) |
ข้าหลวงใหญ่ประจำฟิลิปปินส์ (1935–42 และ 1945–46)

| No>  | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | ประธานาธิบดี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | แฟรงก์ เมอร์ฟี (1890–1949) | November 14, 1935 | December 31, 1936 | แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ (1933–1945) |
| – |  | เจ. เวลดอน โจนส์ (1896–1982) Acting High Commissioner | December 31, 1936 | April 26, 1937 | แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ (1933–1945) |
| 2 |  | พอล วี. แมคนัตต์ (1891–1955) | April 26, 1937 | July 12, 1939 | แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ (1933–1945) |
| – |  | เจ. เวลดอน โจนส์ (1896–1982) Acting High Commissioner | July 12, 1939 | October 28, 1939 | แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ (1933–1945) |
| 3 |  | ฟรานซิส บี. แซร์ (1885–1972) | October 28, 1939 | October 12, 1942 | แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ (1933–1945) |
| 4 |  | แฮโรลด์ แอล. อิกเกส (1874–1952) | October 12, 1942 | September 14, 1945 | แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ (1933–1945) |
| 4 |  | แฮโรลด์ แอล. อิกเกส (1874–1952) | October 12, 1942 | September 14, 1945 | แฮร์รี เอส. ทรูแมน (1945–1953) |
| 5 |  | พอล วี. แมคนัตต์ (1891–1955) | September 14, 1945 | July 4, 1946 | แฮร์รี เอส. ทรูแมน (1945–1953) |
ผู้ว่าราชการทหารญี่ปุ่นแห่งฟิลิปปินส์ (1942–1945)

| No>  | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | จักรพรรดิ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | มาซาฮารุ ฮอมมะ (1887–1946) | January 3, 1942 | June 8, 1942 | จักรพรรดิโชวะ (1926–1989) |
| 2 |  | ชิซูอิจิ ทานากะ (1887–1945) | June 8, 1942 | May 28, 1943 | จักรพรรดิโชวะ (1926–1989) |
| 3 |  | ชิเกโนริ คุโรดะ (1887–1952) | May 28, 1943 | September 26, 1944 | จักรพรรดิโชวะ (1926–1989) |
| 4 |  | โทโมยูกิ ยามาชิตะ (1885–1946) | September 26, 1944 | September 2, 1945 | จักรพรรดิโชวะ (1926–1989) |
ดูเพิ่ม

ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์
รายชื่อประธานาธิบดีฟิลิปปินส์
จักรวรรดิสเปน
ผู้สำเร็จราชการ
ผู้สำเร็จราชการ

ระวังสับสนกับ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
เดวิด เฮอร์ลีย์และแพตซี เรดดี, ผู้สำเร็จราชการแห่งออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ รวมถึงคู่สมรสในปี ค.ศ. 2021
ในปัจจุบัน ผู้สำเร็จราชการ หรือ ข้าหลวงใหญ่ (อังกฤษ: governor-general; governor general) บางแห่งเรียกว่าข้าหลวงต่างพระองค์ (ในอดีตภาษาไทยใช้ว่า เกาวนาเยเนราล) หมายถึง ผู้แทนพระองค์พระประมุขแห่งรัฐเอกราชรัฐหนึ่งที่ได้รับแต่งตั้งให้ปกครองรัฐเอกราชอีกรัฐหนึ่ง ในอดีตตำแหน่งนี้ใช้กับผู้สำเร็จราชการแทนพระมหากษัตริย์หรือประธานาธิบดีก็ได้ เช่น ผู้สำเร็จราชการอินโดจีนของฝรั่งเศส
ราชอาณาจักรเครือจักรภพ > ประเทศที่มีพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรเป็นประมุขในปัจจุบัน

แอนติกาและบาร์บูดา
ออสเตรเลีย
บาฮามาส
เบลีซ
แคนาดา
กรีเนดา
จาเมกา
นิวซีแลนด์
ปาปัวนิวกินี
เซนต์คิตส์และเนวิส
เซนต์ลูเชีย
เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
หมู่เกาะโซโลมอน
ตูวาลู
ราชอาณาจักรเครือจักรภพ > ประเทศที่มีพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรเป็นประมุขในอดีต

ซีลอน (ศรีลังกา)
ฟีจี
แกมเบีย
กานา
กายอานา
เคนยา
บาร์เบโดส
อินเดีย
เสรีรัฐไอริช (ไอร์แลนด์)
มาลาวี
มอลตา
มอริเชียส
ไนจีเรีย
ปากีสถาน
เซียร์ราลีโอน
แอฟริกาใต้
แทนกันยีกา (แทนซาเนีย)
ตรินิแดดและโตเบโก
ยูกันดา
อาณานิคมอื่นๆในอดีต ที่มีความคล้ายคลึง > เบลเยียม

รวันดา-บุรุนดี
เสรีรัฐคองโกและเบลเจียนคองโก
อาณานิคมอื่นๆในอดีต ที่มีความคล้ายคลึง > ฝรั่งเศส

อินโดจีนของฝรั่งเศส
นูแวลฟร็องส์
แอลจีเรีย
แอฟริกาศูนย์สูตรของฝรั่งเศส
แอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส
อาณานิคมอื่นๆในอดีต ที่มีความคล้ายคลึง > เนเธอร์แลนด์

หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์
กูราเซา
อาณานิคมอื่นๆในอดีต ที่มีความคล้ายคลึง > โปรตุเกส

อินเดียของโปรตุเกส
บราซิล
แองโกลาของโปรตุเกส
โมซัมบิก
อาณานิคมอื่นๆในอดีต ที่มีความคล้ายคลึง > ญี่ปุ่น

เกาหลี
ไต้หวัน
อาณานิคมอื่นๆในอดีต ที่มีความคล้ายคลึง > อิตาลี

อิตาเลียนลิเบีย
แอฟริกาตะวันออกของอิตาลี
อาณานิคมอื่นๆในอดีต ที่มีความคล้ายคลึง > อื่น ๆ

ฟิลิปปินส์ - มีประเทศที่เข้าปกครองอยู่สี่ชาติคือ สเปน (ค.ศ. 1565–1898), บริเตนใหญ่ (ค.ศ. 1762–1764), สหรัฐ (ค.ศ. 1898–1946), ญี่ปุ่น (ค.ศ. 1942–1945)
ฟินแลนด์ - มีประเทศที่เข้าปกครองอยู่สองชาติคือ สวีเดน (ค.ศ. 1595–1809), รัสเซีย (ค.ศ. 1809–1917)