stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปรัชญา เวสารัชช์
การทำงาน

ศ.ดร.ปรัชญา เวสารัชช์ ดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช  และดำรงตำหน่งสำคัญๆ อีกหลายตำแหน่งอาทิ
ประธานคณะกรรมการบริหารสำนักงานปฏิรูปการศึกษา (สปศ.)
ประธานที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย (ทปอ.)
ประธานกรรมการประจำสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
รองอธิการบดีฝ่ายพัฒนา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
รักษาการประธานกรรมการประจำสาขาวิชานิเทศศาสตร์, วิทยาศาสตร์สุขภาพ, ส่งเสริมการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร, วิทยาการจัดการ, วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
อธิการบดี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ประธานที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย (ทปอ.)
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2535 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ผักหวานเมา

| ผักหวานเมา |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Santalales
วงศ์:: Opiliaceae
สกุล:: Urobotrya
สปีชีส์:: U.  siamensis
ชื่อทวินาม
Urobotrya siamensis Hiepko

ผักหวานเมา หรือ ช้าผักหวาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Urobotrya siamensis) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Opiliaceae ตามลำต้นมีตุ่มและหนามแข็ง ใบเดี่ยว กลีบดอกสีเหลืองอมเขียว ดอกเป็นดอกช่อ ผลสด เมล็ดแข็ง สุกแล้วเป็นสีแดง ออกดอกเดือนพฤศจิกายน – กุมภาพันธ์ พบครั้งแรกในประเทศไทยที่จังหวัดกำแพงเพชรโดย Soerensen ชาวเดนมาร์ก พบทุกภาคของประเทศไทยยกเว้นภาคใต้ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
ประเทศนาอูรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศนาอูรู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
ผลการแข่งขัน > ยูโด

| นักกีฬา | รายการ | รอบ 16 คน> ผล | รอบก่อนรองชนะเลิศ> ผล | รอบรองชนะเลิศ> ผล | Repechage 1> ผล | Repechage 2> ผล | นัดชิงชนะเลิศ> ผล | นัดชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sled Dowabobo | ชาย 73 กก. |  Jurakobilov (UZB)L 0001–0100 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ผลการแข่งขัน > ยกน้ำหนัก

| นักกีฬา | รายการ | สแนตช์> สรุปผล | สแนตช์> อันดับ | คลีนแอนด์เจิร์ก> สรุปผล | คลีนแอนด์เจิร์ก> อันดับ | สรุปผลรวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Itte Detenamo | 105 กก. | 175 | 15 | 215 | 16 | 390 | 14 |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Nauru - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
ผักอีหลืน

| ผักอีหลืน |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Lamiaceae
สกุล:: Isodon
สปีชีส์:: I.  ternifolius
ชื่อทวินาม
Isodon ternifolius 

ผักอีหลืน ชื่อวิทยาศาสตร์:  Isodon ternifolius เป็นพืชในวงศ์ Lamiaceae กระจายพันธุ์ในเทือกเขาหิมาลัย จีนตอนใต้ จนถึงภาคเหนือของไทย ชาวกะเหรี่ยงรับประทานเป็นผัก ใบและช่อดอกนำไปแกง มีกลิ่นหอม ช่อดอกมัดรวมกัน ใช้บูชาผีหลองข้าวหรือยุ้งข้าว
ผักอีเปา

| ผักอีเปา |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Apiales
วงศ์:: Apiaceae
สกุล:: Peucedanum
สปีชีส์:: P.  siamicum
ชื่อทวินาม
Peucedanum siamicum 

ผักอีเปา ชื่อวิทยาศาสตร์:  Peucedanum siamicum เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Umbelliferae ใบประกอบ มี 3-4 ใบย่อย ใบเป็นรูปหัวใจ ขอบเรียบหรือจักฟันคลื่น ดอกเป็นดอกช่อแบบซี่ร่ม แบ่งเป็นกลุ่มย่อย 10 – 20 กลุ่ม ดอกย่อยมีขนาดเล็กมาก เกสรตัวผู้มีเป็นจำนวนมาก สีเหลืองอ่อน ผลเป็นก้อน แก่แล้วแตกให้เมล็ดร่วงออกมา ออกดอกช่วงเดือนตุลาคม –พฤศจิกายน พบครั้งแรกเมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2469 ที่ดอยเชียงดาว จ.เชียงใหม่ โดยนายพุด ไพรสุรินทร์ ชื่อสปีชีส์ตั้งตามชื่อประเทศไทย
ตำบลโพธิ์ทอง (อำเภอเสลภูมิ)

| ตำบลโพธิ์ทอง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Pho Thong

ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ร้อยเอ็ด
อำเภอ: เสลภูมิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 37.23 ตร.กม. (14.37 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 8,153 คน
 • ความหนาแน่น: 218.99 คน/ตร.กม. (567.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 45120
รหัสภูมิศาสตร์: 451009
เว็บไซต์: phothonglocal.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
โพธิ์ทอง เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
ประวัติ

วันที่ 3 พฤศจิกายน 2496 ตั้งตำบลโพธิ์ทอง แยกออกจากตำบลภูเงิน
วันที่ 9 ตุลาคม 2527 ตั้งตำบลศรีวิลัย แยกออกจากตำบลโพธิ์ทอง
วันที่ 26 กันยายน 2529 ตั้งตำบลพรสวรรค์ แยกออกจากตำบลโพธิ์ทอง
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลโพธิ์ทองมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลพรสวรรค์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลท่าสีดา (อำเภอหนองพอก)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลภูเงิน และตำบลโพนงาม (อำเภอกุดชุม)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลศรีวิลัย
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลโพธิ์ทองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน
| หมู่ที่ | ชื่อหมู่บ้าน | อักษรโรมัน | ประชากร (คน) | บ้าน (หลัง) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | หนองฟ้า | Nong Fa | 777 | 182 |
| 2 | นาโพธิ์ | Na Pho | 529 | 138 |
| 3 | น้อยสามัคคี | Noi Samakkhi | 506 | 169 |
| 4 | นาโพธิ์ | Na Pho | 912 | 315 |
| 5 | หนองฟ้าพัฒนา | Nong Fa Phatthana | 1,042 | 292 |
| 6 | ประชาศึกษา | Pracha Sueksa | 621 | 180 |
| 7 | หนองแงน | Nong Ngaen | 280 | 89 |
| 8 | หนองสิม | Nong Sim | 700 | 172 |
| 9 | หนองผักแว่น | Nong Phak Waen | 580 | 171 |
| 10 | สันติสุข | Santi Suk | 367 | 95 |
| 11 | โนนเกษตร | Non Kaset | 253 | 68 |
| 12 | นาโพธิ์กลาง | Na Pho Klang | 562 | 149 |
| 13 | หนองฟ้า | Nong Fa | 511 | 124 |
| 14 | หนองผักแว่น | Nong Phak Waen | 513 | 130 |
| รวม | รวม | รวม | 8,153 | 2,274 |
ข้อมูลปี 2565
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลโพธิ์ทองทั้งหมดอยู่ในเขตการปกครองขององค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ทอง
วัด > วัดบ้าน

วัดโพธิ์ศรีทอง (บ้านนาโพธิ์)
วัดหนองฟ้า (บ้านหนองฟ้า)
วัดธาตุอัมพวัน (บ้านหนองผักแว่น)
วัด > วัดป่า

วัดโพธิ์ศรีสว่าง (บ้านนาโพธิ์)
วัดป่าบ้านหนองผักแว่น (บ้านหนองผักแว่น)
วัดศิลป์วิสุทธาจารย์วณาราม (บ้านโนนเกษตร)
วัดป่าน้อยหนองฟ้า (บ้านหนองฟ้า)
โรงเรียน

| ที่ | โรงเรียน | ประเภท | จำนวนนักเรียน |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | โรงเรียนบ้านหนองผักแว่น | ขยายโอกาส | 269 |
| 2 | โรงเรียนบ้านนาโพธิ์ | ประถมศึกษา | 137 |
| 3 | โรงเรียนบ้านหนองฟ้า | ขยายโอกาส | 184 |
| 4 | โรงเรียนโพธิ์ทองวิทยาคาร | มัธยมศึกษา | 419 |
อนามัย

โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านนาโพธิ์
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองฟ้า
สถานีตำรวจ

สถานีตำรวจภูธรโพธิ์ทอง
ผักเป็ด

| ผักเป็ด |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Amaranthaceae
วงศ์ย่อย:: Gomphrenoideae
สกุล:: Alternanthera
สปีชีส์:: A.  paronichyoides
ชื่อทวินาม
Alternanthera paronichyoides 

ผักเป็ด ชื่อวิทยาศาสตร์: Alternanthera paronichyoides St. Hil. เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Amaranthaceae ทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน ใบเป็นใบเดี่ยวรูปหอกถึงรูปช้อน ดอกช่อ ดอกย่อยสีขาว ออกตามซอกใบ กลีบดอก 5 กลีบ  ขนาดไม่เท่ากัน มีเกสรเพศผู้ 5 อัน ผลทรงกลม หรือรูปไข่กลับ มีปีกขนาดเล็ก มีเมล็ดเดียว กระจายทั่วไปตามบริเวณที่น้ำท่วมถึง ที่ชื้นข้างทาง
ทองดี มนิสสาร

| ทองดี มนิสสารม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี
ดำรงตำแหน่ง 6 มกราคม  พ.ศ. 2544 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2556
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี
เสียชีวิต: 3 กันยายน พ.ศ. 2557 (68 ปี) อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี
พรรคการเมือง: เพื่อไทย
คู่สมรส: ลมัย มนิสสาร

ทองดี มนิสสาร (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 – 3 กันยายน พ.ศ. 2557) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 4 สมัย อดีตประธานคณะกรรมาธิการการแรงงานในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 สังกัดพรรคเพื่อไทย เคยได้รับโล่ดีเด่นผู้ไม่เคยขาด-ลา ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร
ประวัติ

ทองดี มนิสสาร เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 จบการศึกษาประกาศวิชาการปกครองท้องที่ (ปปท.) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช  ปริญญาตรีรัฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับ นางลมัย มนิสสาร มีบุตรธิดาด้วยกัน 5 คน
การทำงาน

ทองดี มนิสสาร อดีตเป็นกำนันตำบลโพนงาม อำเภอหนองหาน และเป็นประธานชมรมกำนัน-ผู้ใหญ่บ้านอำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี ก่อนจะเข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
ในปี 2550 เขาย้ายสังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการแรงงานในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ในสภาผู้แทนราษฎร นายทองดีเคยทำงานเป็นผู้ช่วยเลขานุการกรรมาธิการการแรงงาน กรรมาธิการวิสามัญงบประมาณเพิ่มเติม พ.ศ. 2547 กรรมาธิการวิสามัญกฎหมายองค์การบริหารส่วนตำบล กรรมาธิการวิสามัญกฎหมายรถยนต์ กรรมาธิการวิสามัญ พ.ร.บ. 2475 ลักษณะปกครองท้องถิ่น พ.ศ. 2541
นายทองดี เป็นสมาชิกในกลุ่มวังน้ำยม ในพรรคไทยรักไทย
ถึงแก่อนิจกรรม

ทองดี มนิสสาร เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2557 รวมอายุ 68 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2557 ณ วัดศรีสมพร หมู่ที่ 10 บ้านดอนยางเดี่ยว ตำบลโพนงาม อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
ผักหวานบ้าน

| ผักหวานบ้าน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Phyllanthaceae
เผ่า:: Phyllantheae
เผ่าย่อย:: Flueggeinae
สกุล:: Sauropus
สปีชีส์:: androgynus
ชื่อทวินาม
Sauropus androgynus 

ผักหวานบ้าน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Sauropus androgynus) ภาษากะเหรี่ยงเรียก ตาเชอเด๊าะ  เป็นผักพื้นเมืองที่เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง แตกกิ่งโน้มลงด้านล่าง ใบเดี่ยว ก้านใบสั้น ดอกเดี่ยว ออกตามซอกใบ ก้านดอกห้อยลง ดอกแยกเพศ กลีบรวมอวบน้ำ ใบผักหวานบ้านนั้นมีส่วนที่คล้ายใบมะยม แต่ว่าแตกต่างจากใบมะยมตรงที่ผักหวานบ้านจะมีนวลสีขาว ๆ บนหน้าใบ
ผักหวานบ้านเป็นผักชนิดหนึ่งที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูงมาก  นอกจากนั้น สารสกัดด้วยเอทานอลยังมีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที สามารถยับยั้งการเจริญของคะน้าได้ ชาวกะเหรี่ยงนำยอดอ่อนและใบอ่อนลวกหรือต้ม รับประทานกับน้ำพริก หรือใส่ในแกงปลาแห้ง
นวณัฐ โอศิริ

| รองศาสตราจารย์ นวณัฐ โอศิริ ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |
เกิด: 21 เมษายน พ.ศ. 2512 (55 ปี)  ไทย
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน มหาวิทยาลัยลอนดอน บัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รองศาสตราจารย์ ดร.นวณัฐ โอศิริ (เกิด 21 เมษายน พ.ศ. 2512 — ) ภูมิสถาปนิกชาวไทย รองคณบดีฝ่ายวิชาการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ดร. นวณัฐได้ทุนจากมหาวิทยาลัยไปศึกษาต่อและจบปริญญาเอกจาก วิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน มหาวิทยาลัยลอนดอน เมื่อ พ.ศ. 2544 และจบปริญญาโทในสาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เมื่อ พ.ศ. 2538 และปริญญาตรีทางด้านเดียวกัน จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผลงาน

ดร. นวณัฐเคยได้รับรางวัลงานวิจัยดีเด่น จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีความสนใจทางด้านภูมิทัศน์วัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น และงานภูมิสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น มีผลงานหนังสือเรื่อง "ศิลปะในงานออกแบบภูมิสถาปัตยกรรม ค.ศ.1920-ปัจจจุบัน" ISBN 978-974-032-260-3  ก่อนหน้าที่ ดร.นวณัฐจะเข้ามาสอนในภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรมนั้น ดร.นวณัฐได้ทำงานที่สำนักงานภูมิสถาปนิก L-49
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2565 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ผักหวานป่า

| ผักหวานป่า |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiospermae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
อันดับ:: Santalales
วงศ์:: Opiliaceae
สกุล:: Melientha
สปีชีส์:: M.  suavis
ชื่อทวินาม
Melientha suavis Pierre (1892)

ผักหวานป่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: Melientha suavis Pierre) เป็นพืชในวงศ์ Opiliaceae ป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ต้นที่โตเต็มที่อาจสูงถึง 13 เมดร ที่พบโดยทั่วไปมักมีลักษณะเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก หรือเป็นไม้พุ่ม เนื่องจากมีการหักกิ่งเด็ดยอดเพื่อกระตุ้นให้เกิดกิ่งและยอดอ่อนซึ่งเป็นส่วนที่ใช้บริโภค ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับกัน ใบอ่อนรูปร่างแคบรี ปลายใบแหลม สีเขียวอมเหลือง ใบแก่เต็มที่รูปร่างรีกว้าง ถึงรูปไข่หรือรูปไข่กลับ ใบสีเขียวเข้ม เนื้อใบกรอบ ขอบใบเรียบ ปลายใบมน ขนาดของใบประมาณ 2.5-5 ซม. x 6- 12 ซม. ก้านใบสั้น ช่อดอกแตกกิ่งก้านคล้ายช่อดอกมะม่วงหรือลำไย และเกิดตามกิ่งแก่ หรือตามลำต้นที่ใบร่วงแล้ว ดอกมีขนาดเล็กเป็นตุ่มสีเขียวอัดกันแน่นเป็นกระจุก ขณะที่ยังอ่อนอยู่ ผลเป็นผลเดี่ยวติดกันเป็นพวง เหมือนช่อผลของมะไฟหรือลางสาด แต่ละผลมีขนาดประมาณ 1.5 x 2.5 ซม. ผลอ่อนสีเขียวมีนวลเคลือบ และเปลี่ยนเป็นสีเหลืองถึงเหลืองอมส้ม เมื่อผลสุกแต่ละผลมีเมล็ดเดียว
สามารถนำยอดและใบอ่อนมาปรุงอาหารได้หลากหลายทั้งต้ม ผัด แกง เช่น แกงเลียงผักหวานป่า ต้มจืดผักหวานป่า ยอดอ่อนใส่แกง ชาวกะเหรี่ยงไม่นิยมปลูกในบ้านเพราะเชื่อว่าทำให้คนในบ้านป่วย
ประตูผี (แก้ความกำกวม)

ประตูผี อาจจะหมายถึง
ประตูผี (แยกสำราญราษฎร์)
ประตูเมืองนครราชสีมา (เป็นประตูเมืองด้านทิศใต้ของตัวเมืองนครราชสีมา เรียกว่า ประตูไชยณรงค์)
ประตูผี (สถาปัตยกรรม) (Lychgate)
ประตูปีศาจ (Devil's door)
ประตูผี (ปรัมปราวิทยาจีน)
ประตูลม

ประตูลม คือชื่อเฉพาะสำหรับการนวดแผนไทย โดยการกดที่เส้นเลือดใหญ่ จะทำให้ผู้ถูกกดรู้สึกร้อนวูบเมื่อปล่อยให้เลือดไหลผ่าน ดังนั้นไม่ควรกดนานเกินไป
ประตูผี (ปรัมปราวิทยาจีน)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ประตูผี (แก้ความกำกวม)
ประตูผีที่เมืองผีเฟิงตู
ประตูผี (จีนตัวย่อ: 鬼门关; จีนตัวเต็ม: 鬼門關; พินอิน: Guǐmén guān), ประตูปีศาจ ประตูนรก หรือ กุ่ยเหมินกวน เป็นทางผ่านในยมโลกตามปรัมปราวิทยาจีน
ประตูมีลักษณะเป็นไผฟาง และมีป้ายติดว่า "ประตูผี" ในแนวนอน ตามตำนานเชื่อว่าระหว่างทางสู่ดินแดนผู้ตาย ดวงวิญญาณจะต้องผ่านประตูนี้
ประตูผีมีความสำคัญมากในเทศกาลสารท ซึ่งตรงกับเดือนเจ็ดในปฏิทินจันทรคติจีน ปรัมปราวิทยาจีนเชื่อว่าทุก ๆ ปี ในวันที่หนึ่งขอเดือนเจ็ด ยมบาลจะเปิดประตูผีทั้งหมดเพื่อให้ผู้ที่ถูกทรมานและกักขังในนรกได้หลบหนีออกมา และสามารถออกมาเยี่ยมชมดินแดนคนเป็นได้เป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนที่ประตูจะปิดในตอนสิ้นเดือน ตามธรรมเนียมจึงเชื่อง่าไม่ควรแต่งงานหรือขึ้นบ้านใหม่ในเดือนนี้
ประตูมงคลสุนทร

ประตูมงคลสุนทร เป็นประตูโบราณที่ตั้งอยู่ภายในพระราชวังโบราณ อยุธยา ตรงแนวกำแพงพระราชวังด้านตะวันออก กึ่งกลางท้องสนามหน้าจักรวรรดิ มุ่งหน้าเข้าสู่พระที่นั่งวิหารสมเด็จ มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เมื่อได้มีชื่อปรากฏในพระราชพงศาวดารว่าประตูแห่งนี้มีความเกี่ยวข้องกับการรัฐประหารภายในกรุงศรีอยุธยาถึง 2 ครั้ง
ครั้งแรกเกิดขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ เมื่อพระพิมลธรรมอนันตปรีชา หรือ พระศรีศิลป์ ซึ่งอาจจะเป็นพระราชโอรสพระองค์หนึ่งของสมเด็จพระเอกาทศรถ ที่จำพรรษาอยู่ที่วัดระฆังหรือวัดวรโพธิ์ ได้ซ่องสุมผู้คนก่อการยึดอำนาจแล้วยกกำลังเข้ามาพังประตูมงคลสุนทรแล้วเข้าไปจับสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์นำไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ที่วัดโคกพระยา จากนั้นพระพิมลธรรมได้ลาสิกขาปราบดาภิเษกเป็นสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม
ครั้งที่ 2 เกิดขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระเชษฐาธิราช พระราชโอรสองค์ใหญ่ของสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม เมื่อเจ้าพระยากลาโหมสุริยวงศ์ ได้ก่อการรัฐประหารโดยยกกำลังจากวัดกุฎิ (วัดร้างใกล้วัดไชยวัฒนาราม) ล่องมาขึ้นบกที่ประตูชัยทางด้านทิศใต้ของเกาะเมืองอยุธยา แล้วมาซุ่มพลอยู่ที่ศาลพระกาฬย่านตะแลงแกงอยู่จน 8 ทุ่ม ได้เวลาจึงยกเข้าฟันประตูมงคลสุนทรในพระราชวังหลวง จับสมเด็จพระเชษฐาธิราชไปสำเร็จโทษ แล้วก็ยกสมเด็จพระอาทิตยวงศ์ พระราชโอรสองค์เล็กของสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมขึ้นครองราชย์
ต่อมาในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) ได้เข้ามาสำรวจพระราชวังโบราณตรงบริเวณประตูมงคลสุนทรได้พบกับส่วนยอดของประตูมงคลสุนทร มีลักษณะทรงปรางค์มีพรหมพักตร์ ทำให้ทราบว่าประตูมงคลสุนทร เป็นประตูทรงปราสาท ปัจจุบันส่วนยอดของประตูมงคลสุนทรจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเจ้าสามพระยา นอกจากนี้ยังได้มีการขุดแต่งจนได้พบกับฐานรากของประตูมงคลสุนทรอีกด้วย
ประตูวิเศษไชยศรี

ประตูวิเศษไชยศรี
ประตูวิเศษไชยศรี เป็นประตูที่ตั้งอยู่ภายในพระบรมมหาราชวัง ตรงเขตพระราชฐานชั้นนอก มุ่งหน้าเข้าสู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท เป็นประตูที่มีความสำคัญเนื่องจากเป็นเส้นทางเสด็จพระราชดำเนินเข้าสู่พระมหามณเฑียร อีกทั้งยังเคยเป็นทางเข้าหลักสำหรับประชาชนและนักท่องเที่ยวที่จะเข้าชมพระบรมมหาราชวังและวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
ซึ่งที่มาของชื่อประตูวิเศษไชยศรีและประตูพิมานไชยศรี ยังเป็นข้อถกเถียงกันอยู่เนื่องจากสำเนาหมายรับสั่งฉบับหนึ่งที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจิตรเจริญ กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงค้นพบและได้ถวายให้กับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เป็นสำเนาหมายรับสั่งเรื่องยกประตูพระบรมมหาราชวัง ซึ่งได้ระบุถึงฤกษ์การยกประตูพระบรมมหาราชวังว่าคือวันที่ 9 มกราคม 2325 (พ.ศ. 2326 ตามปฏิทินสุริยคติ) และได้ปรากฏชื่อของประตูวิเศษไชยศรีด้วย
ขณะที่ในหนังสือ ราชูปโภค ของหม่อมราชวงศ์เทวาธิราช ป. มาลากุล ได้ระบุไว้ว่า เมื่อ พ.ศ. 2327 มีชาวประมงพบพระแสงขรรค์ขณะทอดแหในทะเลสาบนครเสียมราฐ เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) ให้ข้าราชการนำมาทูลเกล้าฯ ถวาย
วันที่พระแสงขรรค์มาถึงก็มี “อสนีบาต” ในพระนคร 7 แห่ง มีตกที่ประตูวิเศษชัยศรี เมื่อพระแสงขรรค์ผ่านประตูทั้งสอง จึงทำให้มีสร้อยตามหลังเป็นคำว่าชัยศรี เพื่อเป็นอนุสรณ์ แต่ข้อความส่วนนี้กลับไม่ปรากฏในเอกสารใด ๆ ทั้งจดหมายเหตุหรือพระราชพงศาวดาร ซึ่ง สมบัติ พลายน้อย หรือ ส. พลายน้อย ศิลปินแห่งชาติและนักประวัติศาสตร์ ได้นำข้อความส่วนนี้ไปเปรียบเทียบกับข้อความในพระราชพงศาวดารเรื่องพระแสงขรรค์ ที่ระบุไว้ว่า เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2326 เจ้าพระยาอภัยภูเบศร ให้พระยาพระเขมรนำ “พระขรรค์ชัยศรี” เข้ามาทูลเกล้าฯ ถวาย วันนั้นเองมีพายุใหญ่ ฝนตก ฟ้าผ่าลงศาลาลูกขุนใน ทำให้เห็นได้ชัดว่าปีที่ระบุในพระราชพงศาวดารต่างจากในหนังสือของ หม่อมราชวงศ์เทวาธิราช ป. มาลากุล
ผักหวานทะเล

| ผักหวานทะเล |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Rhamnaceae
สกุล:: Colubrina
สปีชีส์:: C.  asiatica
ชื่อทวินาม
Colubrina asiatica (L.) Brongn.

ชื่อพ้อง
 Ceanothus asiaticus L.
ผักหวานทะเล หรือ คันทรง, ผักไห, ผักก้านถึ่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Colubrina asiatica) เป็นไม้พุ่มกึ่งเลื้อยในวงศ์ Rhamnaceae ลำต้นเรียบ เมื่ออ่อนเป็นสีเขียว แก่เป็นสีน้ำตาล เปลือกล่อนออกได้และเหนียว ใบเดี่ยว ขอบใบเป็นหยัก ดอกเดี่ยว ขนาดเล็ก สีเหลืองอ่อน ออกตามง่ามใบ ผลเดี่ยว กลม มีพูตื้นๆสามพู เขียวเป็นมัน
เป็นพืชที่รับประทานได้ ใบใช้เป็นผักสดจิ้มน้ำพริก หรือนำไปลวกก่อน หรือใส่ในแกงกะทิ ใบเป็นยาแก้บวม น้ำเหลืองเสีย รากแก้เหน็บชา บวม ตานขโมย ร้อนใน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Colubrina asiatica
 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Colubrina asiatica ที่วิกิสปีชีส์
Atlas of Florida Vascular Plants
Florida Exotic Pest Plant council เก็บถาวร 2012-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Plant Conservation Alliance Least Wanted list
ประตูระบายน้ำ

ประตูระบายน้ำที่โตเกียว ป้องกันไต้ฝุ่น
ประตูระบายน้ำ (ปตร.) คือ สิ่งก่อสร้างในบริเวณทางน้ำที่ใช้ควบคุมการไหลของน้ำ ใน แม่น้ำ คลอง ทะเลสาบ ฝาย อ่างเก็บน้ำ ประตูระบายน้ำจะใช้สำหรับในการปรับปริมาณน้ำที่ต้องการให้ไหลผ่าน ปรับความเร็วของน้ำ หรือใช้ในการกักเก็บน้ำได้ ในขณะเดียวกันประตูระบายน้ำยังช่วยป้องกันในกรณีที่มีพายุ
ในกรณีของระบบป้องกันน้ำท่วม ประตูระบายน้ำใช้ในการลดระดับของผิวน้ำสำหรับแม่น้ำหรือคลองเส้นหลัก โดยให้น้ำไหลผ่านคลองลัดน้ำ เมื่อปริมาณระดับน้ำใกล้ล้นตลิ่ง
ปิยะพันธ์ุ ชูเพ็ชร์

| ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์ |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: ต้อม
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์ , นักเขียนบท
ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์ เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย และนักเขียนบท ภาพยนตร์ของเขา ได้แก่ จอมขมังเวทย์ และ ผีไม้จิ้มฟัน
ผลงาน > ผู้กำกับภาพยนตร์

จอมขมังเวทย์
ผีไม้จิ้มฟัน
แฟนเก่า
แฟนใหม่
จอมขมังเวทย์ 2020
ล่าล้างเมือง (Bad guys) 2565
ผลงาน > นักเขียนบท

ผีสามบาท
จอมขมังเวทย์
ผลงาน > ตัดต่อ

ผีสามบาท
พันธุ์ร็อกหน้าย่น
แหล่งข้อมูลอื่น

ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ปรัชญากีฬา

ปรัชญากีฬา เป็นปรัชญาสาขาหนึ่งที่พยายามวิเคราะห์ประเด็นของกีฬาในเชิงมโนทัศน์ว่าเป็นกิจกรรมของมนุษย์  ประเด็นเหล่านี้ครอบคลุมปรัชญาหลายสาขา  แต่ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นปรัชญาห้าสาขา ได้แก่ อภิปรัชญา  จริยศาสตร์และปรัชญาศีลธรรม  ปรัชญากฎหมาย  ปรัชญาการเมืองและสุนทรียศาสตร์  มุมมองเชิงปรัชญาเกี่ยวกับกีฬาถือกำเนิดขึ้นในยุคกรีกโบราณและต่อมาได้รับการฟื้นฟูในช่วงหลังของยุคศตวรรษที่ 20  ด้วยผลงานของ Paul Weiss และ Howard Slusher
มุมมองเกี่ยวกับกีฬาเชิงปรัชญาได้รวมเอาความสัมพันธ์เชิงอภิปรัชญารวมเข้ากับศิลปะและการเล่น  ประเด็นทางจริยศาสตร์ของคุณธรรมและความเป็นธรรมและสังคมการเมืองในวงกว้างมากขึ้น
กีฬาและปรัชญาในยุคกรีกโบราณ

กรีกโบราณถือเป็นต้นกำเนิดของปรัชญาโบราณและ กีฬาโอลิมปิก  ปรัชญาเฮลเลนิสติกมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อประสิทธิภาพการกีฬา ความกล้าหาญทางกีฬาของผู้นำตามมุมมองของเวลาสะท้อนให้เห็นถึงความสามารถในการเป็นผู้นำ  (เกมส์ของ Phaeacians ในมหากาพย์ Odyssey ของ โฮเมอร์  ) กีฬาถูกมองว่าเป็นการสืบสวนเชิงญาณวิทยา   เป็นกระบวนการเชิงวิธีวิทยาที่เราได้เรียนรู้ความจริงเชิงภววิสัยของศักยภาพของนักกีฬรายบุคคลโดยดำเนินการแข่งขันกีฬา  กรีฑาเป็นตัวชี้วัดมูลค่าของปัจเจกบุคคลจึงถูกมองว่าเป็นวิธีแก้ปัญหาความไม่เท่าเทียมกันทางสังคม  กีฬาถูกมองว่าเป็นการศึกษาเชิงศีลธรรมโดยเพลโตได้สนับสนุนการมีส่วนร่วมของผู้หญิงในการเล่นกีฬาเพื่อเสริมสร้างคุณธรรม อริสโตเติลเน้นย้ำว่าการออกกำลังกายเป็นความรับผิดชอบเชิงจริยศาสตร์