stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรวรรดิเกาหลี
ประวัติศาสตร์ > การเข้ายึดครองของญี่ปุ่น

บทความหลัก: เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
ญี่ปุ่นยึดพอร์ตอาเธอร์ได้ในที่สุดในพ.ศ. 2448 (ค.ศ. 1905) การชนะสงครามกับรัสเซียในครั้งนี้ ทำให้ญี่ปุ่นเป็นเจ้าแห่งเอเชียบูรพา และสามารถขอการสนับสนุนจากชาติตะวันตกในการยึดครองโชซ็อนได้ เช่น สหรัฐอเมริกายินยอมให้ญี่ปุ่นแผ่อิทธิพลสู่เกาหลีในข้อตกลงทาฟต์-คะสึระ จนบังคับโชซ็อนลงนามใน สนธิสัญญาอึลซา ให้โชซ็อนตกเป็นรัฐในอารักขาของจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยมีเพียงรัฐมนตรีโชซ็อนบางคนเท่านั้นที่ลงนามยอมรับ แต่ตัวจักรพรรดิควางมูเองมิได้ทรงลงนามด้วย แต่อย่างไรก็ตาม โชซ็อนก็ได้หมดสภาพในการติดต่อสัมพันธ์กับต่างประเทศ และการค้ากับต่างประเทศผ่านท่าเรือทุกแห่งญี่ปุ่นจะเข้าควบคุมดูแล รวมทั้งเข้ายึดครองระบบขนส่งและสื่อสารทั้งหมดของประเทศ
แต่จักรพรรดิควางมูก็ยังไม่ทรงหมดความหวัง โดยแอบส่งทูตไปยังการประชุมอนุสัญญากรุงเฮกในปีพ.ศ. 2450 (ค.ศ. 1907) เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมจากการกระทำของญี่ปุ่นในสภาโลก แต่บรรดามหาอำนาจทั้งหลายไม่ยอมรับโชซ็อนเป็นรัฐเอกราช และไม่ยอมให้ผู้แทนโชซ็อนเข้าร่วมการประชุม เมื่อญี่ปุ่นทราบเหตุการณ์จึงกล่าวโทษโชซ็อนว่าละเมิดข้อสัญญาในสนธิสัญญาอึลซา จึงบังคับให้โชซ็อนทำสนธิสัญญาญี่ปุ่น-เกาหลีฉบับที่ 3 ในปี พ.ศ. 2450 (ค.ศ. 1907) และให้จักรพรรดิควางมูสละบัลลังก์ให้พระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิยุงฮึย ชาวญี่ปุ่นได้เข้าเป็นผู้บริหารประเทศ จักรพรรดิควางมูสิ้นพระชนม์ในปีเดียวกัน
จนในพ.ศ. 2453 (ค.ศ. 1910) การลงนามในสนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น-เกาหลี ทำให้ญี่ปุ่นเข้ายึดครองโชซ็อนอย่างสมบูรณ์ ในสนธิสัญญามีตราตั้งพระราชลัญจกร และมีพระนามของจักรพรรดิยุงฮีที่ลงนามโดยลีวานยง นายกรัฐมนตรีแทน ดังนั้นตลอดเวลาและหลังการยึดครองของญี่ปุ่น จึงมีคำถามโดยเฉพาะกับชาวเกาหลีว่าสนธิสัญญาฉบับนี้มีความถูกต้องมากเพียงใด ซึ่งแน่นอนว่าชาวเกาหลีในปัจจุบันจะต้องไม่ยอมรับสัญญาฉบับนี้ และประกาศให้สัญญาฉบับนี้เป็นโมฆะในพ.ศ. 2548 แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เกาหลีก็ตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่นไป 30 กว่าปี จนกระทั่งญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง เกาหลีจึงถูกแบ่งเป็นเหนือและใต้
กองทัพ

กองทัพจักรวรรดิ  (대한제국군) เป็นกองทัพของจักรวรรดิเกาหลี
กองทัพ > ส่วประกอบ

กองทัพนี้ประกอบด้วกองทัพบกจักรวรรดิเกาหลีและกองทัพเรือจักรวรรดิเกาหลี
กองทัพ > ยุบเลิก

กองทัพนี้ถูกยุบเลิกในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1907 ตามสนธิสัญญาญี่ปุ่น-เกาหลี ค.ศ. 1907
เศรษฐกิจ

จักรวรรดิเกาหลีมีจีดีพีต่อหัวใน ค.ศ. 1900 ที่ 850 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 26 ของโลก และอันดับ 2 ของเอเชีย
รายได้จากภาษีในจักรวรรดิเกาหลีช่วง ค.ศ. 1895-1905:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปี | 1895 | 1896 | 1897 | 1898 | 1899 | 1900 | 1901 | 1902 | 1903 | 1904 | 1905 |
| รายได้จากภาษีในสกุลเงินวอน | 4,557,587 | 4,809,410 | 4,191,192 | 4,527,476 | 6,473,222 | 6,162,796 | 9,079,456 | 7,586,530 | 10,766,115 | 14,214,573 | 14,960,574 |
รายจ่ายต่อปีในจักรวรรดิเกาหลีช่วง ค.ศ. 1895-1905:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปี | 1895 | 1896 | 1897 | 1898 | 1899 | 1900 | 1901 | 1902 | 1903 | 1904 | 1905 |
| รายจ่ายต่อปีในสกุลเงินวอน | 3,244,910 | 5,144,531 | 3,967,647 | 4,419,432 | 6,128,229 | 5,558,972 | 8,020,151 | 6,932,037 | 9,697,371 | 12,370,795 | 12,947,624 |
การฟื้นฟูสถาบันจักรพรรดิ

สถาบันจักรพรรดิแห่งเกาหลีได้ถูกฟื้นฟูอีกครั้งเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยเจ้าหญิงเฮวอน (พระอิสริยยศในขณะนั้น) ทรงประกาศฟื้นฟูสถาบันจักรพรรดิแห่งเกาหลีอย่างเป็นทางการ โดยพระนางทรงเรียกพระองค์เองว่า จักรพรรดินีแห่งเกาหลี ทำให้เกาหลีมีประมุขแห่งราชวงศ์ลีและสถาบันจักรพรรดิเกิดขึ้นอีกครั้งหลังจากที่ปิดฉากไปเป็นเวลานานกว่า 97 ปี (พ.ศ. 2453) ด้วยการที่จักรวรรดิญี่ปุ่น (ด้วยความร่วมมือขอพระราชบิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิควางมู หรือพระเจ้าโกจง) บุกยึดเกาหลีและล้มล้างสถาบันจักรพรรดิจนราบคาบ แต่เนื่องจากรัฐบาลของสาธารณรัฐเกาหลี (เกาหลีใต้) ยังมิได้ให้การรับรองหรือเข้ามายุ่งเกี่ยวใดๆ จึงทำให้พระนางยังคงขาดสถานะความเป็นประมุขแห่งรัฐ
อย่างไรก็ตาม สมเด็จพระจักรพรรดินีเฮวอนทรงดำรงพระยศเป็น ประมุขแห่งราชตระกูลจักรพรรดิเกาหลี
รายพระนามจักรพรรดิและผู้อ้างสิทธิแห่งราชบัลลังก์ > จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเกาหลี

| พระนามจริง | พระนามเต็ม | นามปี | ปีที่ครองราชย์ (ค> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- |
| ลี เมียงบก | สมเด็จพระจักรพรรดิควางมู | ควางมู | 1897 - 1907 |
| ลี ชอก | สมเด็จพระจักรพรรดิยุงฮี | ยุงฮี | 1907 - 1910 |
รายพระนามจักรพรรดิและผู้อ้างสิทธิแห่งราชบัลลังก์ > ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเกาหลี

| พระนามจริง | พระนามเต็ม | นามปี | ปีที่อยู่ในตำแหน่ง (ค> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- |
| ลี อึน | เจ้าชายอุยมิน มกุฎราชกุมารแห่งเกาหลี | อุยมิน | 1910 - 1970 |
| ลี กู | เจ้าชายโฮอุนแห่งเกาหลี | โฮอุน | 1970 - 2005 |
| ลี วอน | เจ้าชายวอน รัชทายาทแห่งเกาหลี | - | 2006 - ปัจจุบัน |
| ลี เฮวอน | เจ้าหญิงแฮวอนแห่งเกาหลี | - | 2006 - 2020 |
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์โชซ็อน
พระเจ้าโกจง
รายชื่อสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ

| สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ |
| --- | --- |
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน เมลาเนีย ทรัมป์ ตั้งแต่ 20 มกราคม พ.ศ. 2568 (ค.ศ. 2025)
จวน: ทำเนียบขาว
วาระ: 4 ปี (ตามระยะเวลาการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดี)
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: มาร์ธา วอชิงตัน
สถาปนา: 30 เมษายน พ.ศ. 2332 (ค.ศ. 1789)
เว็บไซต์: สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ (อังกฤษ: First Lady of the United States) เป็นตำแหน่งอย่างไม่เป็นทางการของผู้ดูแลทำเนียบขาว โดยธรรมเนียมปฏิบัติแล้ว ตำแหน่งนี้จะเป็นของภรรยาของประธานาธิบดีสหรัฐคนปัจจุบัน อย่างไรก็ตามในบางครั้งมีสตรีอื่นที่ไม่ใช่ภรรยาของประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งนี้ ในกรณีที่ประธานาธิบดีนั้นยังไม่ได้แต่งงานหรือเป็นหม้าย ซึ่งส่วนใหญ่ผู้ดำรงตำแหน่งจะเป็นญาติหรือเพื่อนผู้หญิงของประธานาธิบดี
ปัจจุบันยังไม่มีประธานาธิบดีที่เป็นสตรี ดังนั้นจึงไม่มีคำเรียกสามีของประธานาธิบดีซึ่งจะเป็นผู้ดูแลทำเนียบขาว แต่ปัจจุบันมีสตรีที่ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐแล้วหลายคน สามีของสตรีเหล่านี้จะถูกเรียกว่า สุภาพบุรุษหมายเลขหนึ่ง (First Gentlemen)
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนปัจจุบันคือเมลาเนีย ทรัมป์และมีอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งที่ยังมีชีวิตอยู่ 4 คน ได้แก่ ฮิลลารี คลินตัน,ลอรา บุช, มิเชล โอบามา และ จิล ไบเดิน
ดูเพิ่ม

สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ
รายชื่อประธานาธิบดีสหรัฐ
ประธานาธิบดีสหรัฐ
อเล็กซานดราแลนด์

| Земля Александры (รัสเซีย) |
| --- | --- |
ที่ตั้งของอเล็กซานดราลันด์ในหมู่เกาะฟรันซ์โจเซฟ
อเล็กซานดราแลนด์
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อาร์กติก
พิกัด: 80°38′02″N 46°35′02″E﻿ / ﻿80.6339°N 46.5839°E﻿ / 80.6339; 46.5839
กลุ่มเกาะ: ฟรานซ์โจเซฟแลนด์
พื้นที่: 1,050 ตารางกิโลเมตร (410 ตารางไมล์)
ความยาว: 70 กม. (43 ไมล์)
ความกว้าง: 30 กม. (19 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 382 ม. (1253 ฟุต)
จุดสูงสุด: คูโปลลันนี
การปกครอง
รัสเซีย
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 5 (2007)
เครื่องบิน อิลยูชิน อิล-76 ลงจอดที่อเล็กซานดราแลนด์
อเล็กซานดราลันด์ (รัสเซีย: Земля Александры, อักษรโรมัน: Zemlya Aleksandry) เป็นเกาะขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในหมู่เกาะฟรานซ์โจเซฟแลนด์ แคว้นอาร์ฮันเกลสค์ ประเทศรัสเซีย โดยไม่รวมเกาะวิกตอเรียที่อยู่ห่างออกไปทางตะวันตก อเล็กซานดราแลนด์เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันตกสุดของหมู่เกาะฟรานซ์โจเซฟ และเป็นที่ตั้งของฐานทัพทหารรัสเซีย ซึ่งได้รับการเปิดใช้งานอีกครั้งในปี ค.ศ. 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อเล็กซานดราแลนด์
Jackson-Harmsworth Polar Expedition
| ด ค กรายชื่อเกาะของเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง
ทิม เบอร์เนิร์ส-ลี

| เซอร์ ทิม เบอร์เนิร์ส-ลี OM KBE FRS FREng FRSA FBCS |
| --- | --- |
ทิม เบอร์เนิร์ส-ลี ในปีค.ศ.2014
เกิด: Timothy John Berners-Lee  (1955-06-08) 8 มิถุนายน ค.ศ. 1955 (69 ปี) ลอนดอน, อังกฤษ, สหราชอาณาจักร
ชื่ออื่น:   TimBL  TBL 
การศึกษา: Emanuel School
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (BA)
คู่สมรส: Nancy Carlson (สมรส 1990; หย่า 2011) Rosemary Leith (สมรส 2014)
บุตร: 2
บิดามารดา:   Conway Berners-Lee  Mary Lee Woods 
รางวัล:   รางวัลทัวริง (2016)  Queen Elizabeth Prize (2013)  Foreign Associate of the National Academy of Sciences (2009)  Order of Merit (2007)  ACM Software System Award (1995) 

อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน:   องค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรป  สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์  เวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม  มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด  University of Southampton 
 
เว็บไซต์: w3.org/people/berners-lee
 
เซอร์ทิม เบอร์เนิร์ส-ลี ผู้คิดค้นและประดิษฐ์เวิลด์ไวด์เว็บ
เซอร์ทิโมที จอห์น เบอร์เนิร์ส-ลี (Sir Timothy John Berners-Lee, OM, KBE, FRS, FREng, FRSA) (8 มิถุนายน พ.ศ. 2498) ผู้คิดค้นและประดิษฐ์ เวิลด์ไวด์เว็บ ผู้อำนวยการWorld Wide Web Consortium (ทำหน้าที่ดูแลการพัฒนาต่อเนื่องใหม่ ๆ เกี่ยวกับเว็บ) นักวิจัยอาวุโสและผู้นั่งในตำแหน่ง ทรีคอมฟาวน์เดอร์สแชร์ (3Com Founders Chair) ที่หอทดลองวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์เอ็มไอที (CSAIL)
เบื้องหลังและงานอาชีพช่วงแรก

เซอร์ทิม เบอร์เนิร์ส-ลีเกิดในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรนายคอนเวย์ เบอร์เนิร์ส-ลี และนางแมรี ลี วูดส์ ทั้งบิดาและมารดาเป็นนักคณิตศาสตร์ที่ทำงานอยู่ในทีมสร้างคอมพิวเตอร์ยุคแรก คือ "แมนเชสเตอร์ มาร์ก 1" ด้วยกัน ทั้งสองได้สอนให้เบอร์เนิร์ส-ลีใช้คณิตศาสตร์ในชีวิตประจำวันไปทุกเรื่อง แม้แต่บนโต๊ะอาหาร เบอร์เนิร์ส-ลีเข้าโรงเรียนชั้นประถมที่โรงเรียน "ชีนเมาท์" (ซึ่งต่อมาได้อุทิศห้องโถงใหม่ห้องหนึ่งเป็นเกียรติแก่เขา) ก่อนที่จะย้ายไปเรียนต่อระดับโอ. และระดับเอ. ที่โรงเรียนเอ็มมานูเอล ที่วานสเวิร์ท
เบอร์เนิร์ส-ลีเป็นศิษย์เก่าของควีนส์คอลเลจ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดซึ่งเบอร์เนิร์ส-ลีเป็นตัวแทนแข่งขันเกมส์ "ทิดดลีวิงค์" ประเพณี (เกมแข่งช้อนดีดอีแปะลงถ้วย) กับคู่ปรับเก่าแก่คือมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ด้วย ขณะที่เรียนที่ควีนส์คอลเลจ เบอร์เนิร์ส-ลีได้สร้างคอมพิวเตอร์ด้วยหัวแร้งไฟฟ้า ประกอบทีทีแอล (ทรานซิสเตอร์ชนิดหนึ่ง) ลอจิกเกท และหน่วยประมวลผล เอ็ม 6800 กับโทรทัศน์เก่าเครื่องหนึ่ง และช่วงหนึ่งในระหว่างการศึกษา เบอร์เนิร์ส-ลีถูกจับได้ร่วมกับเพื่อนฐานทำการ "แฮ็ก" คอมพิวเตอร์และถูกห้ามมิให้ใช้คอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัย เบอร์เนิร์ส-ลีจบการศึกษาปริญญาตรีสาขาฟิสิกส์เมื่อ พ.ศ. 2518
เวิลด์ไวด์เว็บ

ดูบทความหลัก เวิลด์ไวด์เว็บ
ขณะที่เป็นลูกจ้างอิสระอยู่ที่ "เซิร์น" ระหว่างเดือนมิถุนายน - ธันวาคม พ.ศ. 2523 เบอร์เนิร์ส-ลีได้เสนอโครงการหนึ่งที่ใช้แนวคิด "ข้อความหลายมิติ" หรือ hypertext มาใช้สำหรับการแลกเปลี่ยนและปรับสมัยข้อมูลระหว่างนักวิจัยด้วยกัน ขณะที่เบอร์เนิร์ส-ลีทำงานอยู่ที่นี่เขาได้สร้างระบบต้นแบบไว้แล้วเรียกชื่อว่า ENQUIRE หลังจากออกจากเซิร์นเมื่อ พ.ศ. 2523 เบอร์เนิร์ส-ลีไปร่วมงานกับบริษัท "อิมเมจคอมพิวเตอร์ซิสเต็ม" ของจอห์น พุล เบอร์เนิร์ส-ลีได้กลับมาทำงานที่เซิร์นอีกครั้งหนึ่งเมื่อ พ.ศ. 2527 ในตำแหน่งสิกขบัณฑิต (Fellow) เมื่อถึง พ.ศ. 2532 เซิร์นได้กลายเป็นศุนย์อินเทอร์เน็ตที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป และเบอร์เนิร์ส-ลีได้เล็งเห็นโอกาสในการใช้ "ข้อความหลายมิติ" ผนวกเข้ากับอินเทอร์เน็ต เบอร์เนิร์ส-ลีเขียนไว้ในข้อเสนอโครงการของเขาว่า "...ผมเพียงเอาความคิดเรื่องข้อความหลายมิตินี้เขื่อมต่อเข้ากับความคิด "ทีซีพี" และ "DNS" และเท่านั้นก็จะได้ "เวิลด์ไวด์เว็บ.." เบอร์เนิร์ส-ลีร่างข้อเสนอของเขาเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2532 และในปี พ.ศ. 2533 ด้วยความช่วยเหลือของโรเบิร์ต ไคลิยู ช่วยปรับร่างโครงการให้ ไมค์ เซนดอลล์ผู้จัดการของเบอร์เนิร์ส-ลีจึงรับข้อเสนอของเขา ในข้อเสนอนี้ เบอร์เนิร์ส-ลีได้ใช้ความคิดเดียวกับระบบเอ็นไควร์มาใช้สร้างเวิลด์ไวด์เว็บ ซึ่งเขาได้ออกแบบและสร้างเว็บเบราว์เซอร์และเอดิเตอร์ตัวแรกของโลกชื่อว่า WorldWideWeb บนระบบปฏิบัติการ NEXTSTEP ของสตีฟ จอบส์ และสร้างเว็บเซิร์ฟเวอร์ขึ้น เรียกว่า httpd (ย่อมาจาก HyperText Transfer Protocal Deamon)
เว็บไซต์แรกสุดสร้างขึ้นที่เซิร์น นำขึ้นออนไลน์เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ให้คำอธิบายว่าเวิลด์ไวด์เว็บคืออะไร การที่จะเป็นเจ้าของเบราว์เซอร์ทำได้อย่างไรและจะติดตั้งเว็บเซิร์ฟเวอร์ได้อย่างไร นอกจากนี้ยังนับเป็นเว็บไดเร็กทอรีอันแรกของโลกด้วยเนื่องจากเบอร์เนิร์ส-ลีดูแลรายชื่อของเว็บไซต์อื่น ๆ ทั้งหมด นอกจากของตนเองด้วย
ในปี พ.ศ. 2537 เบอร์เนิร์ส-ลีได้ก่อตั้งกลุ่มบริษัทเวิลด์ไวด์เว็บ (W3C) ขึ้นที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ หรือเอ็มไอที ประกอบด้วยบริษัทหลายบริษัทที่ยินยอมพร้อมใจมาร่วมสร้างมาตรฐานและข้อเสนอแนะสำหรับใช้เป็นหลักในการปรับปรุงคุณภาพของเว็บ ในเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2547 เบอร์เนิร์ส-ลียอมรับตำแหน่งประธานสาขาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ที่คณะอีเล็กทรอนิกส์และวิยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยเซาท์แธมตัน สหราชอาณาจักรเพื่อดำเนินโครงการใหม่ นั่นคือ "ซีแมนติกเว็บ" (Semantic Web)
เบอร์เนิร์ส-ลีเปิดเผยให้ความคิดแก่ทุกคนและทุกองค์กรโดยไม่คิดมูลค่า เขาไม่เคยจดทะเบียนลิขสิทธิ์การค้นคิดของเขาเลย รวมทั้งไม่เรียกค่าตอบแทนหรือรางวัลอื่นใดจากใคร นอกจากเงินเดือนปกติ ดังนั้น กลุ่มบริษัทเวิลด์ไวด์เว็บจึงตัดสินใจไม่คิดมูลค่าใด ๆ จากการนำมาตรฐานของกลุ่มบริษัทไปใช้ ทั้งนี้เพื่อให้ผู้ประกอบการทุกรายยอมรับมาตรฐานเดียวกันได้บนพื้นฐานทางเทคโนโลยี ไม่ใช่พื้นฐานค่าสิขสิทธิ์ถูกหรือแพง
การได้รับการยอมรับ

มหาวิทยาลัยเซาท์แธมตันเป็นองค์กรแรกที่ยอมรับว่าเบอร์เนิร์ส-ลีเป็นคิดค้นและสร้างเวิลด์ไวด์เว็บ ด้วยการมอบปริญญากิตติมศักดิ์ให้แก่เขาเมื่อ พ.ศ. 2539 และให้เบอร์เนิร์ส-ลีดำรงตำแหน่งประธานสาขาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ในคณะอิเล็กทรอนิกส์และวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ เบอร์เนิร์ส-ลีเป็นประธานผู้ก่อตั้ง 3Com ที่เอ็มไอทีและยังเป็นเมธีวิจัยอาวุโสที่นี่ด้วย เบอร์เนิร์ส-ลีเป็นสิกขบัณฑิตกิตติคุณ (Distinguished Fellow) ที่สมาคมคอมพิวเตอร์แห่งบริเทน สิกขบัณฑิตกิตติคุณของสถาบันวิศวกรไฟฟ้า และยังเป็นสมาชิกของบัณฑิตยสถานศิลปะและวิทยาศาสตร์อเมริกันอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2540 เบอร์เนิร์ส-ลีได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นจักรวรรดิบริทิช (OBE) พร้อมการได้รับเข้าเป็นราชบัณฑิตในราชบัณฑิตยสถานเมื่อ พ.ศ. 2544 ได้รับรางวัลญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2545 และในปีเดียวกันก็ได้รับรางวัลปรินซิเป เดอ แอสทูริอัส สาขางานวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของประเทศสเปน และได้การโหวตเป็นหนึ่งในชาวบริติชที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ 100 คน โดยบีบีซี
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 เบอร์เนิร์ส-ลีได้เป็นสิกขบัณฑิตเกียรติคุณในราชสมาคมศิลปะ
ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ชั้นอัศวินสูงสุดชั้น 2 จากสมเด็จพระบรมราชินีเอลิซาเบท เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547
21 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์สาขาวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแลงคาสเตอร์
27 มกราคม พ.ศ. 2548 ได้รับการยกย่องเป็นชาวบริทิชที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งปี และนิตยสารไทม์ในวาระเดียวกันยกย่องเบอร์เนิร์ส-ลีเป็นบุคคล 1 ใน 100 คนที่ทรงอิทธิพลที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20
14 มกราคม พ.ศ. 2550 ได้การรวมชื่อไปไว้ในสำนักวิศวกรรมแห่งชาติ (สหรัฐฯ)
13 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ฝ่ายหน้าเป็นการส่วนพระองค์จากสมเด็จพระบรมราชินีเอลิซาเบท เป็นการพระราชทานโดยไม่ต้องผ่านจากกระทรวงทบวงกรม ซึ่งมีผู้ได้รับที่ยังมีชีวิตเพียง 24 คนเท่านั้นในสหราชอาณาจักร และมีสิทธิ์ใน "OM" ท้ายชื่อได้ตลอดเวลา
ชีวิตปัจจุบัน

ในปี พ.ศ. 2544 เซอร์ทิม เบอร์เนิร์ส-ลีได้เป็นผู้อุปถัมภ์กองทุนมรดกอีสต์ดอร์เซทในประเทศอังกฤษ
ปัจจุบันเบอร์เนิร์ส-ลีพักอาศัยอยู่ที่เมืองเลกซิงตัน รัฐแมสซาชูเสทส์ สหรัฐฯ พร้อมกับภริยาและบุตร 2 คน
ในการถือศาสนา เบอร์เนิร์ส-ลีได้ลาออกรีตจากคริสตจักรแห่งอังกฤษ นิกายที่เขาเกิดและเติบโตมาตั้งครั้งยังเป็นวัยรุ่นเนื่องจากทนไม่ได้กับการที่จะ "ต้องเชื่อทุกสิ่งที่เป็นสิ่งไม่น่าเชื่อ" เบอร์เนิร์ส-ลีและครอบครัวได้รู้จักศาสนานิกาย "Unitarian Universalism" ที่เมืองบอสตันและเข้ารีตนิกายนี้ถึงปัจจุบัน
เบอร์เนิร์ส-ลีเป็นผู้อยู่แนวหน้าในการเป็นปากเป็นเสียงให้กับหลักการ "Net Neutrality" หรือความเป็นกลางของเครือข่าย ที่มีแนวคิดว่าเครือข่ายบรอดแบนด์ครัวเรือน และอาจจะเครือข่ายทุกชนิด จะต้องปลอดจากข้อห้ามต่าง ๆ เกี่ยวกับอุปกรณ์ที่จะนำมาเชื่อมต่อกับเครือข่าย วิธีในการสื่อสารที่อนุญาต ซึ่งจะต้องไม่กำจัดเนื้อหา เว็บไซต์ หรือแพลตฟอร์ม และจะต้องเป็นเครือข่ายที่การสื่อสารไม่ถูกลดคุณภาพลงเนื่องจากการรับส่งข้อมูลสื่อสารอื่น
งานเขียน

Berners-Lee, Tim (1999). Weaving the Web: Origins and Future of the World Wide Web. Britain: Orion Business. ISBN 0-7528-2090-7. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
แหล่งข้อมูลอื่น

Berners-Lee's home page
Berners-Lee's blog เก็บถาวร 2005-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Berners-Lee's page on LinkedIn เก็บถาวร 2008-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Berners-Lee's book Weaving The Web which details his views on the history and future of the Web.
His High-School Picture เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
An earlier post to comp.archives concerning the WorldWideWeb
Tim Berners-Lee at the Notable Names Database
Berners-Lee talk entited "The Future Of The Web" เก็บถาวร 2006-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน given at the Oxford internet institute High resolution MP4 เก็บถาวร 2006-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Low Resolution MP4 เก็บถาวร 2006-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Slides for the talk
Video Interview with Tim Berners-Lee on Semantic Web at ISWC 2006 conference
Tim Berners-Lee considers new TLD's harmful
Tim Berners-Lee on the Future of the Web at Princeton -- April 2006
Annotated version of Tim Berners-Lee on the Future of the Web  เก็บถาวร 2008-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
developerWorks Interviews: Tim Berners-Lee (podcast/audio plus transcript)
Real interaction between Tim and students that answer important www questions The VisionQuest Series: Meet the Man Who Spun the Web - Tim Berners-Lee (video - click watch the webcast) -- Nov 2000 เก็บถาวร 2007-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The father of the web is wrong to worry about his offspring เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Article on Sir Tim Berners-Lee's concerns about the World Wide Web
Sir Timothy Berners-Lee KBE, FRS, FREng.Longer Biography
Tim Berners-Lee list of scientific publications (1992-2006) เก็บถาวร 2007-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑
ปรีดา บุญเพลิง

| ปรีดา บุญเพลิงป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคครูไทยเพื่อประชาชน
ดำรงตำแหน่ง 29 กันยายน พ.ศ. 2561 – 21 ตุลาคม พ.ศ. 2567 (6 ปี 22 วัน)
ดำรงตำแหน่ง 29 กันยายน พ.ศ. 2555 – 27 เมษายน พ.ศ. 2557 (1 ปี 210 วัน)
ก่อนหน้า: ณัฐวัฒน์ บุญเพลิงพันธ์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร   แบบบัญชีรายชื่อ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  24 มีนาคม พ.ศ. 2562   (5 ปี 329 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 กันยายน พ.ศ. 2494 (73 ปี)
พรรคการเมือง: ความหวังใหม่   ครูไทยเพื่อประชาชน (2552–2567)   กล้าธรรม (2567–ปัจจุบัน)

ปรีดา บุญเพลิง (เกิด 16 กันยายน พ.ศ. 2494) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ กรรมการบริหารพรรคกล้าธรรม อดีตหัวหน้าพรรคครูไทยเพื่อประชาชน  อดีตเลขาธิการคุรุสภา
ประวัติ

ปรีดา บุญเพลิง เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2494 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปริญญาโทพุทธศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา) จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย และปริญญาเอกปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารการศึกษา) จากมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
การทำงาน

ปรีดา บุญเพลิง เคยรับราชการครูสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น ในระหว่างปี พ.ศ. 2515 จนถึง พ.ศ. 2523 และย้ายมาสังกัดกระทรวงศึกษาธิการจนถึงปี พ.ศ. 2542 ในระหว่างรับราชการครู นายปรีดา เคยเป็นผู้แทนข้าราชการครูในคณะกรรมการการประถมการศึกษาจังหวัดขอนแก่น (2524-2527) และผู้แทนสมาชิกคุรุสภาในคณะกรรมการอำนวยการคุรุสภา (2525-2533) จนได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นแกนนำองค์กรครู
ปรีดา บุญเพลิงเคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการคุรุสภา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
เลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นนอก

| เลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นนอก (Subdural hematoma)) |
| --- | --- |
Subdural hematoma as marked by the arrow with significant midline shift
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: I62.0, P10.0, S06.5
ICD-9: 852.2 - traumatic; 432.1 - nontraumatic
DiseasesDB: 12614
MedlinePlus: 000713
eMedicine: neuro/575
MeSH: D006408
เลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นนอก (อังกฤษ: subdural hematoma, subdural haematoma, subdural hemorrhage, SDH) เป็นภาวะตกเลือดอย่างหนึ่งทำให้มีก้อนเลือดอยู่ใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นนอกสุดระหว่างเยื่อดูรากับเยื่ออะแร็กนอยด์ ส่วนใหญ่เกิดจากการฉีกขาดของหลอดเลือดดำบริดจิงซึ่งทอดผ่านช่องว่างใต้เยื่อดูรา ภาวะนี้อาจทำให้เกิดความดันในกะโหลกศีรษะสูงได้ ซึ่งอาจทำให้เกิดอันตรายเพิ่มเติมต่อเนื้อสมอง ภาวะนี้หากเกิดขึ้นเฉียบพลันมักจะเป็นอันตรายถึงชีวิต อย่างไรก็ดี หากเกิดแบบเรื้อรังและได้รับการรักษาอย่างเหมาะสม มักมีพยากรณ์โรคที่ดีกว่า
จักรวรรดิออตโตมัน
ประวัติศาสตร์

บทความหลัก: ประวัติศาสตร์จักรวรรดิออตโตมัน
ประวัติศาสตร์ > ยุคเรืองอำนาจ (ค.ศ. 1299–1453)

ข้อมูลเพิ่มเติม: ราชวงศ์ออตโตมันและเผ่าคายี
ในช่วงที่เซลจุกเติร์กกำลังเสื่อมอำนาจ ชาวเติร์กเผ่าอื่น ๆ ซึ่งได้อพยพตามเซลจุกเติร์กเข้ามายังอนาโตเลียจึงได้ถือโอกาสประกาศตนเป็นเอกราช ซึ่งในจำนวนนี้รวมถึงชาวเติร์กกลุ่มหนึ่งภายใต้การนำของออสมาน เบย์ (Osman Bey) (“เบย์” ในภาษาตุรกีมีความหมายว่า ผู้นำ หรือ เจ้าเมือง) ผู้นำชาวเติร์กเผ่าคายี (Kayi) ซึ่งเป็นสายย่อยของเติร์กเผ่าโอกูซ (Oghuz) บิดาของออสมัน ชื่อ Ertugrul เป็นผู้นำเผ่าคายี ซึ่งเป็นเติร์กกลุ่มหนึ่งที่อพยพเข้าไปอยู่ในเปอร์เซีย ในกลางศตวรรษที่ 13 Ertugrul ได้พาเผ่าของตนอพยพเข้ามายังอนาโตเลีย เพื่อหลบหนีการโจมตีจากพวกมองโกล เมื่ออพยพเข้ามายังอนาโตเลียแล้ว Ertugrul เสียชีวิต ออสมันบุตรชายได้ขึ้นเป็นผู้นำแทน ภายหลังที่อาณาจักรเซลจุกเสื่อมอำนาจ ออสมันได้ถือโอกาสประกาศตนเป็นเอกราชและได้สถาปนาอาณาจักรของตนเอง ขึ้นในภาคตะวันตกของอนาโตเลีย อาณาจักรแห่งนี้ชาวตะวันตกเรียกว่า ออตโตมัน (Ottoman) แต่ในภาษาตุรกีจะเรียกว่า ออ-สมานลึ (Osmanli) ตามพระนามของสุลต่านออสมาน (Osman) ผู้สถาปนาอาณาจักรและราชวงศ์
จักรวรรดิออตโตมันมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองบูร์ซา เดิมชื่อเมืองโพรอุสซา (Proussa) ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ออสมานได้ยกกำลังมาปิดล้อมเมืองนี้แต่ไม่สามารถยึดเมืองได้ หลังจากที่พยายามปิดล้อมเมืองอยู่นานเกือบ 10 ปี อย่างไรก็ดี ในปี พ.ศ. 1869 (ค.ศ. 1326) ชาวเมืองโพรอุสซา ได้ยอมแพ้ต่อ ออร์ฮัน (Orhan) โอรสของออสมาน ซึ่งได้ขึ้นมาเป็นผู้นำแทนบิดา การเข้ายึดครองเมืองดังกล่าวนี้ได้นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญต่อออตโตมัน ออตโตมันเติร์กซึ่งเดิมเป็นชนเผ่าเร่ร่อนได้ลงหลักปักฐานที่เมืองนี้ พรัอมกับยุติการใช้ชีวิตแบบเร่ร่อน เมืองบูร์ซ่าเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรออตโตมันเติร์ก จนถึงปี พ.ศ. 1905 ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของสุลต่านออร์ฮัน เมืองหลวงของออตโตมันก็ถูกย้ายไปเมืองเอดิร์เน (Edirne) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของนครคอนสแตนติโนเปิล
อาณาจักรออตโตมันตั้งประชิดติดกับอาณาจักรไบแซนไทน์ ที่กำลังเสื่อมอำนาจลงตามลำดับ โดยมีดินแดนเหลืออยู่เพียงกรุงคอนสแตนติโนเปิลและอาณาบริเวณโดยรอบเท่านั้น ซึ่งมีสภาพไม่ต่างอะไรไปจากนครเล็ก ๆ ที่ถูกล้อมรอบโดยอาณาจักรออตโตมัน ที่กำลังเข้มแข็งมากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไรก็ดีนครรัฐไบแซนไทน์ก็ยังสามารถยืนหยัดอยู่ได้ โดยอาศัยกำแพงเมืองสูงใหญ่เป็นปราการป้องกันตนเอง กำแพงแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิธีโอดอซิอุสที่ 2 (Theodosius II) กำแพงแห่งนี้ได้ปกป้องคุ้มครองนครคอนสแตนติโนเปิลจากการปิดล้อมและโจมตีของออตโตมันเติร์ก ซากของกำแพงในปัจจุบันจัดเป็นสิ่งก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ที่ยังหลงเหลือให้เห็นจนกระทั่งทุกวันนี้และได้รับการยกย่องจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก
ในปี พ.ศ. 1933 (ค.ศ. 1390) และ พ.ศ. 1934 สุลต่านไบยัดซึที่ 1 ทรงพยายามปิดล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลถึง 2 ครั้ง แต่ก็ไม่สามารถตีเมืองได้สำเร็จ ในปี พ.ศ. 1965 (ค.ศ. 1422) สุลต่านมูราตที่ 2 ได้ทำการปิดล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลอีกเป็นครั้งที่ 3 แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเช่นกัน จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 1996 (ค.ศ. 1453) สุลต่านเมห์เมตที่ 2 ได้เปิดฉากการโจมตีกรุงคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งในขณะนั้นมีพลเมืองเหลืออยู่เพียงประมาณ 50,000 คน จากเดิมที่เคยมีมากกว่า 500,000 คน