stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอโกรกพระ
ประวัติ

โกรกพระแต่เดิมนั้นชื่อ อำเภอเนินศาลา ตั้งอยู่ที่ตำบลเนินศาลา เมื่อ ร.ศ. 113 (พ.ศ. 2438) ในสมัยรัชกาลที่ 5 แต่เนื่องจากการติดต่อคมนาคมของประชาชนในสมัยนั้น อาศัยการเดินทางโดยทางเรือเป็นส่วนใหญ่ สถานที่ตั้งอำเภอเดิมไม่สะดวกในการติดต่อ จึงได้ย้ายมาตั้งที่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาด้านฝั่งตะวันตกที่บ้านโกรกพระ และเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอโกรกพระ เมื่อ ร.ศ. 118 หรือ (พ.ศ. 2443)
วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2464 เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดนครสวรรค์กับจังหวัดอุทัยธานี โดยโอนพื้นที่ตำบลโคกหม้อ อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ ไปขึ้นกับอำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี
วันที่ 12 พฤศจิกายน 2565 เปลี่ยนแปลงเขตอำเภอโกรกพระกับอำเภอเมืองนครสวรรค์ โดยโอนพื้นที่ตำบลหนองกรด อำเภอโกรกพระ ไปขึ้นกับอำเภอเมืองนครสวรรค์
วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2466 ตั้งตำบลหนองยาว แยกออกจากตำบลลาดยาว และเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดนครสวรรค์กับจังหวัดอุทัยธานี โดยโอนพื้นที่ตำบลหนองหลวง อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ ไปขึ้นกับอำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี
วันที่ 17 มกราคม 2468 แยกพื้นที่ตำบลลาดยาว ตำบลหนองยาว ตำบลวังม้า อำเภอโกรกพระ ตำบลเนินขี้เหล็ก ตำบลบ้านไร่ อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ และตำบลมาบแก ตำบลวังเมือง อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี ไปตั้งเป็น อำเภอลาดยาว ขึ้นกับจังหวัดนครสวรรค์
วันที่ 22 สิงหาคม 2481 เปลี่ยนแปลงเขตอำเภอโกรกพระกับอำเภอพยุหะคีรี โดยโอนพื้นที่หมู่ 1 บ้านเกาะตานิว (ในขณะนั้น) ของตำบลยางขาว อำเภอพยุหะคีรี มาขึ้นกับตำบลโกรกพระ อำเภอโกรกพระ และโอนพื้นที่หมู่ 11 บ้านหนองพรมหน่อ (ในขณะนั้น) ของตำบลยางขาว อำเภอพยุหะคีรี มาขึ้นกับตำบลเนินกว้าว อำเภอโกรกพระ
วันที่ 28 ธันวาคม 2491 ตั้งตำบลนากลาง แยกออกจากตำบลบางประมุง ตำบลเนินศาลา ตำบลเนินกว้าว และตำบลบางมะฝ่อ
วันที่ 15 ตุลาคม 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลโกรกพระ ในท้องที่บางส่วนของตำบลโกรกพระ
วันที่ 1 มีนาคม 2501 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลบางประมุง อำเภอโกรกพระ
วันที่ 14 ตุลาคม 2512 ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลบางประมุง อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ และจัดตั้งสุขาภิบาลบางประมุง ในท้องที่ทั้งหมดของตำบลบางประมุง
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลโกรกพระ และสุขาภิบาลบางประมุง เป็นเทศบาลตำบลโกรกพระ และเทศบาลตำบลบางประมุง ตามลำดับ
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2553 เปลี่ยนแปลงชื่อหมู่บ้าน หมู่ที่ 5 และ หมู่ที่ 6 ตำบลบางมะฝ่อ (1,2)
(1) หมู่ที่ 5 บ้านดงชะพลู ให้เปลี่ยนชื่อหมู่บ้านเป็น บ้านเนินเวียง
(2) หมู่ที่ 6 บ้านเนินเวียง ให้เปลี่ยนชื่อหมู่บ้านเป็น บ้านดงชะพลู
วันที่ 1 กันยายน 2559 เปลี่ยนแปลงชื่อหมู่บ้าน หมู่ที่ 5 บ้านตานิว ตำบลยางตาล เป็น บ้านยางตาล
คำขวัญประจำอำเภอ

เนื่องในโอกาสที่อำเภอโกรกพระมีอายุครบ 101 ปี (ปี พ.ศ. 2543) ประชาชนชาวโกรกพระจึงได้ร่วมกันตั้งสมญานามของอำเภอว่า "โกรกพระ สวนสวย บึงงาม สมญานามเมืองลุงเชย" ซึ่งมีความหมายดังนี้
สวนสวย แสดงความหมายว่า อำเภอโกรกพระมีสวนที่ปลูกผลไม้นานาชนิด มีรสหอมหวาน คุณภาพดี อันได้แก่ ละมุด กล้วย มะละกอ กระท้อน ฝรั่ง มะม่วง เป็นต้น
บึงงาม แสดงความหมายว่า อำเภอโกรกพระมีแม่น้ำ แคว ห้วย หนอง คลอง บึง จำนวนมาก และมีทัศนียภาพที่สวยงามประชาชนได้อาศัยแหล่งน้ำเหล่านี้ดำรงชีวิตและสืบสานวัฒนธรรมทางน้ำมาตลอด
สมญานามเมืองลุงเชย สื่อความหมายว่าลุงเชยอันเป็นตัวละครหนึ่งในอมตนิยาย "พล นิกร กิมหงวน" ของ ป. อินทรปาลิต มาจากอำเภอโกรกพระ ลุงเชยซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของคนโกรกพระมีนิสัยซื่อสัตย์ ตรงไปตรงมา และสมถะ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอโกรกพระแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | โกรกพระ |  | (Krok Phra) |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 6. | ศาลาแดง |  | (Sala Daeng) |  | 5 หมู่บ้าน |
| 2. | ยางตาล |  | (Yang Tan) |  | 9 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 7. | เนินกว้าว |  | (Noen Kwao) |  | 7 หมู่บ้าน |
| 3. | บางมะฝ่อ |  | (Bang Mafo) |  | 6 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 8. | เนินศาลา |  | (Noen Sala) |  | 8 หมู่บ้าน |
| 4. | บางประมุง |  | (Bang Pramung) |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  | 9. | หาดสูง |  | (Hat Sung) |  | 6 หมู่บ้าน |
| 5. | นากลาง |  | (Na Klang) |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอโกรกพระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลโกรกพระ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโกรกพระ
เทศบาลตำบลบางประมุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางประมุงทั้งตำบล (เขตสุขาภิบาลบางประมุงเดิม)
เทศบาลตำบลบางมะฝ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางมะฝ่อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโกรกพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโกรกพระ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลโกรกพระ)
องค์การบริหารส่วนตำบลยางตาล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางตาลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนากลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนากลางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลศาลาแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศาลาแดงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเนินกว้าว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินกว้าวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเนินศาลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินศาลาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหาดสูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดสูงทั้งตำบล
ถนนนครสวรรค์ - โกรกพระ
เอสปาด้า

เอสปาด้า อาจหมายถึง
เอสปาด้าโรเปร่า ดาบของสเปน
เอสปาด้า (เทพมรณะ) กลุ่มตัวละครในการ์ตูนเทพมรณะ
กรานาโด เอสพาดา วิดีโอเกมแฟนตาซีของเกาหลี
เซกิยะ

เซกิยะ (ญี่ปุ่น: 関屋; โรมาจิ: Sekiya; ด่านแห่งการพานพบ) เป็นบทที่ 16 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท

เซกิยะ แปลว่า ด่าน ในบทนี้หมายถึง ด่านโอซาก้า  ที่กั้นระหว่างเกียวโตกับจังหวัดด้านตะวันออก  ด่านตรงนี้เองเป็นฉากของเรื่องราวในบทสั้นๆนี้
ตัวละครสำคัญในบท

เก็นจิ  :  ตำแหน่งไนไดจิน  อายุ 29
อิโยะโนะสุเกะ  :  สามีของอุสึเซะมิ  รองเจ้าเมืองฮิตะจิ  เดิมเป็นรองเจ้าเมืองอิโยะ
อุสึเซะมิ  :  ภรรยาสาวของอิโยะโนะสุเกะ
เจ้าเมืองคะวะจิ  :  เดิมตำแหน่ง คิอิโนะคะมิ  ลูกเลี้ยงของอุสึเซะมิ
โคะงิมิ  :  น้องชายของอุสึเซะมิ
เรื่องย่อ

ณ  ด่านโอซาก้า  ขณะที่ขบวนของเก็นจิเดินทางจากนครหลวงมุ่งสู่วัดอิชิยะมะเดระเพื่อไปไหว้พระ  ได้สวนทางกับ ขบวนของอุสึเซะมิ  ภรรยาของรองเจ้าเมืองฮิตะจิ  ซึ่งกำลังเดินทางกลับเมืองหลวงโดยบังเอิญ    รองเจ้าเมืองฮิตะจิหยุดขบวนรถเทียมวัว 10 คันพักใต้ต้นสนบนจุดสูงสุดของด่าน  พวกเขาคุกเข่าลงคำนับขบวนของเก็นจิที่สวนผ่าน  เก็นจิส่งสาส์นให้อุเอะมองสะ( โคะงิมิ )ส่งผ่านให้ อุสึเซะมิ  เก็นจิยังคงระลึกถึงอุสึเซะมิและความหลังที่ไม่อาจลืมเลือน   ตัวนางเองก็มิอาจลืมเรื่องนั้นได้เช่นกัน
หลังจากกลับเมืองหลวง  สามีของอุสึเซะมิป่วยหนักจนเสียชีวิตลง  คิอิโนะคามิ  ซึ่งตอนนี้มีตำแหน่งเจ้าเมืองคะวะจิเข้ามาดูแลแม่เลี้ยงสาวอย่างเกินหน้าที่   จนนางต้องหลีกเลี่ยงเขาด้วยการออกบวชชี  หลังจากนั้น  ในที่สุดเก็นจิก็รับตัวนางที่เป็นชี  มาพำนักอย่างสงบสุขในคฤหาสน์นิโจของเขา
เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ

| เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ |
| --- | --- |
เจ้าหญิงโยโกะเมื่อ พ.ศ. 2562
ประสูติ: 25 ตุลาคม พ.ศ. 2526 (40 ปี) ศูนย์การแพทย์กาชาดญี่ปุ่น โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ราชวงศ์: ญี่ปุ่น
พระบิดา: เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ
พระมารดา: เจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ
เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ (ญี่ปุ่น: 瑶子女王; โรมาจิ: Yōko Joō; ประสูติ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2526)  เป็นพระธิดาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ  เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
พระประวัติ

เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะประสูติเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2526 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กจากทั้งหมดสองพระองค์ในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ (พระนามเดิม โนบูโกะ อาโซ) มีพระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ พระชนนีเป็นน้องสาวของทาโร อาโซ และเป็นหลานสาวของชิเงรุ โยชิดะ ซึ่งทั้งสองเคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
เจ้าหญิงโยโกะสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกากูชูอิง แล้วทรงศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีสาขาญี่ปุ่นศึกษา คณะวัฒนธรรมนานาชาติศึกษา วิทยาลัยหญิงกากูชูอิง จนสำเร็จการศึกษา
พระกรณียกิจ

เจ้าหญิงโยโกะสนพระทัยในกิจกรรมอาสาสมัครต่าง ๆ โดยเฉพาะสภากาชาดญี่ปุ่นช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 จนถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ต่อมาพระองค์ทรงรับสมาคมอารยสถาปัตย์นานาชาติ (International association for Universal Design) ไว้ในพระอุปถัมภ์ต่อจากพระชนกเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2556 วันที่ 21 พฤศจิกายนปีเดียวกันนั้น ได้เสด็จไปโยโกฮามะเพื่อทรงร่วมพิธีฉลองครบรอบ 10 ปีของสมาคมดังกล่าว
พระพลานามัย

เจ้าหญิงโยโกะเข้ารับการถวายการรักษาที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโตเกียวเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 หลังมีผลตรวจโควิด-19 เป็นบวก และมีพระอาการพระปับผาสะอักเสบ กระทั่งทรงหายจากพระอาการประชวรโควิด-19 และออกจากโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พระองค์เสด็จกลับไปประทับในเขตพระราชฐานอากาซากะหลังคณะแพทย์ตัดสินว่าพระปับผาสะกลับเป็นปกติแล้ว
เจ้าหญิงโยโกะตรัสกับที่ประชุมเพื่อคนหูหนวกในเรื่อง "การสูญเสียการได้ยิน" ของพระองค์ และบางครั้งการสื่อสารก็เป็นเรื่องยากสำหรับพระองค์เพราะทรงสูญเสียการได้ยินไปแล้ว จากนั้นทรงเปิดเผยอีกว่า สาเหตุที่พระองค์สูญเสียการได้ยินเพราะประชวรด้วยโรคเมนิแยร์ หรือโรคน้ำในหูไม่เท่ากัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
นับตั้งแต่รัชกาลของจักรพรรดิเมจิเป็นต้นไป
| รุ่นที่ 1 |  เจ้าหญิงชิเงโกะ อูเมะโนะมิยะ  เจ้าหญิงอากิโกะ ชิเงะโนะมิยะ  เจ้าหญิงฟูมิโกะ มาซุโนะมิยะ  เจ้าหญิงชิซูโกะ ฮิซะโนะมิยะ  เจ้าหญิงมาซาโกะ สึเนะโนะมิยะ  เจ้าหญิงฟูซาโกะ คาเนะโนะมิยะ*  เจ้าหญิงโนบูโกะ ฟูมิโนะมิยะ  เจ้าหญิงโทชิโกะ ยาซุโนะมิยะ*  เจ้าหญิงทากิโกะ ซาดะโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 2 | ไม่มี |  |
| รุ่นที่ 3 |  เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ*  เจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซะโนะมิยะ  เจ้าหญิงคาซูโกะ ทากะโนะมิยะ†  เจ้าหญิงอัตสึโกะ โยริโนะมิยะ†  เจ้าหญิงทากาโกะ ซูงะโนะมิยะ†  เจ้าหญิงยาซูโกะแห่งมิกาซะ†  เจ้าหญิงมาซาโกะแห่งมิกาซะ†  |  |
| รุ่นที่ 4 |  เจ้าหญิงซายาโกะ โนริโนะมิยะ†  เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ  เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ  เจ้าหญิงสึงูโกะแห่งทากามาโดะ  เจ้าหญิงโนริโกะแห่งทากามาโดะ†  เจ้าหญิงอายาโกะแห่งทากามาโดะ†  |  |
| รุ่นที่ 5 |  เจ้าหญิงไอโกะ โทชิโนะมิยะ  เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ†  เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ  |  |
* ถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ตามข้อกำหนดของสหรัฐอเมริกา † ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรส
เทศบาลตำบลปากน้ำประแส

| เทศบาลตำบลปากน้ำประแส |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.ปากน้ำประแส
พิกัด: 12°42′35.3″N 101°42′35.6″E﻿ / ﻿12.709806°N 101.709889°E﻿ / 12.709806; 101.709889
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ระยอง
อำเภอ: แกลง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ไชยรัตน์ เอื้อตระกูล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 189.492 ตร.กม. (73.163 ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05210304
ที่อยู่ สำนักงาน: ตำบลปากน้ำกระแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง 21110
โทรศัพท์: 0 3866 8469
โทรสาร: 0 3866 9353
เว็บไซต์: www.prasae.com
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลปากน้ำประแส เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่ง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปากน้ำกระแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง เดิมมีสถานะเป็นสุขาภิบาลปากน้ำประแส จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2523 ในท้องที่บางส่วนของตำบลปากน้ำกระแส และได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลปากน้ำประแส เป็นเทศบาลตำบลปากน้ำประแส เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542
สถานที่สำคัญ > ด้านความเชื่อ ศาสนา และวัฒนธรรม

วัดสมมติเทพฐาปนาราม (แหลมสน)
วัดตะเคียนงาม
วัดดอนมะกอก (ล่าง)
ศาลเจ้าพ่อประแสร์
ศาลเจ้าพ่อกื้ออี่ไทรย้อย (ศาลเจ้าพ่อไหหลำ)
ศาลเจ้าแซ่ตั๋น (ศาลเจ้าฮกเกี้ยน)
เชงจุ้ยโจ้วซือกง (โรงเจ)
ศาลเจ้าพ่อกลางถิ่นทอง (เจ้าพ่อแขก)
ศาลกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์
ศาลเจ้าพ่อกระโปรงทอง
ศาลเจ้าพ่อแสมผู้
ศาลเจ้าพ่อแหลมสน
อนุสรณ์เรือรบหลวงประแส
บ้านพิพิธภัณฑ์ปากน้ำประแส
สถานที่สำคัญ > ด้านทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม

ชายหาดแหลมสน
ชายหาดประแส
สะพานเดินชมธรรมชาติป่าชายเลนปากน้ำประแส
ทุ่งโปรงทอง
ศูนย์วิจัยและพัฒนาทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งอ่าวไทยฝั่งตะวันออก
อำเภอโคกสูง

| อำเภอโคกสูง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Khok Sung
อุทยานประวัติศาสตร์สด๊กก๊อกธม
คำขวัญ: ดินแดนแห่งตำนาน ปราสาทหินโบราณ ผ้าไหมพื้นบ้าน ยุทธการโนนหมากมุ่น
แผนที่จังหวัดสระแก้ว เน้นอำเภอโคกสูง
พิกัด: 13°50′0″N 102°36′54″E﻿ / ﻿13.83333°N 102.61500°E﻿ / 13.83333; 102.61500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สระแก้ว
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 439.7 ตร.กม. (169.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 27,304 คน
 • ความหนาแน่น: 62.10 คน/ตร.กม. (160.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 27120, 27180 (เฉพาะตำบลหนองม่วงและหนองแวง)
รหัสภูมิศาสตร์: 2708
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอโคกสูง หมู่ที่ 8 ตำบลโคกสูง อำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว 27120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
โคกสูง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสระแก้ว
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอโคกสูงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอตาพระยา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับปอยเปต จังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภออรัญประเทศ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวัฒนานคร
ประวัติ

ท้องที่อำเภอโคกสูงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอตาพระยา ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโคกสูง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโคกสูง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอโคกสูงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 41 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | โคกสูง | Khok Sung | 11 | 7,034 |
| 2. | หนองม่วง | Nong Muang | 14 | 10,289 |
| 3. | หนองแวง | Nong Waeng | 10 | 6,656 |
| 4. | โนนหมากมุ่น | Non Mak Mun | 6 | 3,368 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอโคกสูงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลโคกสูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสูงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองม่วงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนหมากมุ่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนหมากมุ่นทั้งตำบล
การสาธารณสุข

โรงพยาบาลรัฐบาล 1 แห่ง
โรงพยาบาลโคกสูง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล 9 แห่ง
แหล่งท่องเที่ยว

อุทยานประวัติศาสตร์สด๊กก๊อกธม ปราสาทหินสด๊กก๊อกธม ปราสาทขอมโบราณที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกของประเทศไทย
เครื่องยนต์นิสสัน TD

| เครื่องยนต์นิสสัน TD> ภาพรวม |
| --- | --- |
ผู้ผลิต: นิสสัน
การผลิต: พ.ศ. 2529–ปัจจุบัน
โครงสร้าง
องค์ประกอบ: 4 สูบเรียง และ 6 สูบเรียง
ขนาดความจุ: 2,289–4,169 ซีซี (139.7–254.4 ลูกบาศก์นิ้ว)
กระบอกสูบ: 89 มม. (3.50 นิ้ว) 93 มม. (3.66 นิ้ว) 96 มม. (3.78 นิ้ว)
จังหวะลูกสูบ: 92 มม. (3.62 นิ้ว) 96 มม. (3.78 นิ้ว)
ขบวนเปิดปิดลิ้น: OHV
การเผาไหม้
เทอร์โบชาร์จเจอร์: ในบางรุ่น
ระบบนํ้ามันเชื้อเพลิง: ฉีดอ้อม (indirect injection) ห้องหมุนวน (swirl chamber) หัวฉีดกึ่งอิเล็กทรอนิกส์
ชนิดเชื้อเพลิง: ดีเซล
ระบบทำความเย็น: น้ำ
เอาต์พุต
กำลังขับ: 75–160 แรงม้า (55–118 กิโลวัตต์)
เอาต์พุตแรงบิด: 151–338 นิวตันเมตร
ลำดับเหตุการณ์
ก่อนหน้า: เครื่องยนต์ SD
ถัดไป: เครื่องยนต์ QD   เครื่องยนต์ ZD
เครื่องยนต์นิสสัน TD เป็นเครื่องยนต์ดีเซลที่ผลิตและพัฒนาโดยนิสสัน มีหลายรุ่นย่อย โดยทุกรุ่นเป็นเครื่องยนต์แบบสูบเรียง (inline) ส่วนใหญ่เป็นเครื่องยนต์ 4 สูบ ยกเว้นรุ่น TD42 ที่เป็น 6 สูบ เสื้อสูบและฝาสูบทำจากเหล็กหล่อ ใช้ฝาสูบแบบ crossflow ห้องเผาไหม้แบบหมุนวน (swirl chamber) พร้อมระบบฉีดน้ำมันแบบอินไดเรกต์อินเจ็กชั่น (indirect injection) ระบบลิ้นใช้การกดเปิด–ปิดด้วยก้านกระทุ้ง (push rod) แต่ละสูบมีลิ้น 2 ตัว เพลาลูกเบี้ยวขับด้วยเฟือง เครื่องยนต์รุ่นนี้ขึ้นชื่อเรื่องความทนทาน
4 สูบ > TD23

เครื่องยนต์ TD23 มีขนาดกระบอกสูบและช่วงชัก 89 x 92 มม. (3.50 x 3.62 นิ้ว) ปริมาตรกระบอกสูบ 2,289 ซีซี (139.7 ลูกบาศก์นิ้ว) อัตราส่วนการอัดอยู่ที่ 22.0:1 เครื่องยนต์รุ่นนี้มีจำนวนการผลิตน้อยที่สุดในตระกูล และยุติการผลิตประมาณปี พ.ศ. 2538
76 แรงม้าที่ 4300 รอบต่อนาที
151 นิวตันเมตรที่ 2200 รอบต่อนาที
เครื่องยนต์รุ่นนี้ติดตั้งในนิสสัน บิ๊กเอ็ม D21 ระหว่างปี พ.ศ. 2530–35 และนิสสัน คาราวาน E24 ระหว่างปี พ.ศ. 2529–31 ถูกออกแบบมาแทนที่เครื่องยนต์ SD23 รุ่นก่อนหน้าในรถบรรทุกนิสสัน แอตลาส ในปี พ.ศ. 2529
4 สูบ > TD25

เครื่องยนต์ TD25 มีขนาดกระบอกสูบและช่วงชัก 93 x 92 มม. (3.66 x 3.62 นิ้ว) ปริมาตรกระบอกสูบ 2,494 ซีซี (152.2 ลูกบาศก์นิ้ว) บทวิจารณ์ในอดีตมักจะบรรยายถึงเครื่องยนต์รุ่นนี้ว่า “ทนทาน ไร้ปัญหา” แต่ “จืดชืดเกินไป” องค์การมาตรฐานยานยนต์แห่งญี่ปุ่น (JASO) ยังใช้เครื่องยนต์รุ่นนี้สำหรับการทดสอบประสิทธิภาพน้ำมันดีเซล (M 336:1998) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 จนกระทั่งอะไหล่และชิ้นส่วนเครื่องยนต์ขาดแคลนในปี พ.ศ. 2552
82 แรงม้าที่ 4,300 รอบต่อนาที (มาตรฐานญี่ปุ่น)
75 แรงม้าที่ 4,300 รอบต่อนาที (มาตรฐานยุโรป)
166 นิวตันเมตรที่ 2,200 รอบต่อนาที (มาตรฐานญี่ปุ่น)
160 นิวตันเมตรที่ 2,200 รอบต่อนาที (มาตรฐานยุโรป)
ถูกติดตั้งในรถดังต่อไปนี้:
นิสสัน เซดริค YPY31 ระหว่างปี 2533–ปัจจุบัน
นิสสัน บิ๊กเอ็ม D21 ระหว่างปี 2531–33 และ นิสสัน แอตลาส F23 ระหว่างปี 2538–42 (จำหน่ายในชื่อ “แค็บสตาร์” ในยุโรปและบางประเทศ)
นิสสัน คาราวาน/เออร์แวน E24
4 สูบ > TD27

เครื่องยนต์ TD27 มีขนาดกระบอกสูบและช่วงชัก 96 x 92 มม. (3.78 x 3.62 นิ้ว) ปริมาตรกระบอกสูบ 2,663 ซีซี (162.5 ลูกบาศก์นิ้ว) สำหรับรุ่นดูดอากาศธรรมดา ให้กำลังสูงสุด 85 แรงม้าที่ 4,300 รอบต่อนาที ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 ก็ได้มีการเปิดตัวรุ่นเทอร์โบ
เครื่องยนต์รุ่นนี้ยังถูกส่งออกไปยังสหราชอาณาจักรและติดตั้งในรถแท็กซี่ Fairway series ของบริษัท LTI ซึ่งทำงานร่วมกับระบบเกียร์ธรรมดาหรือเกียร์อัตโนมัติที่นิสสันจัดหาให้เช่นกัน เครื่องยนต์รุ่นนี้เป็นแบบดูดอากาศธรรมดา ไม่ได้เน้นแรงม้าสูง แต่ขึ้นชื่อเรื่องความทนทานและไว้ใจได้ เลขาธิการสมาคมผู้ขับรถแท็กซี่ที่ได้รับใบอนุญาตของอังกฤษ (LTDA) ยกย่องเครื่องยนต์ TD27 ว่าเป็น “หนึ่งในเครื่องยนต์ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยติดตั้งในรถแท็กซี่” การเลือกใช้เครื่องยนต์รุ่นนี้เกิดขึ้นหลังจากการทดสอบอย่างละเอียดโดยบริษัทที่ปรึกษาด้านวิศวกรรม Ricardo PLC นิสสันได้ตกลงที่จะขายรถ Fairway จำนวน 200 คันในญี่ปุ่นภายใต้ชื่อ “Big Ben” ทุกปี เพื่อชดเชยต้นทุนการนำเข้าเครื่องยนต์จากญี่ปุ่น เครื่องยนต์ TD27 ยังคงถูกติดตั้งในรถแท็กซี่รุ่นต่อมาอย่าง TX1 อีกด้วย
เครื่องยนต์ TD27 นิยมติดตั้งในรถเพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็กของนิสสันหลายรุ่น โดยเป็นเครื่องยนต์ดีเซลที่พบมากที่สุดในรถตู้ นิสสัน โฮมี, คาราวาน และเออร์แวน นอกจากนี้ยังมีการนำเครื่องยนต์ TD27 ไปติดตั้งในนิสสัน บิ๊กเอ็ม ร่วมกับเครื่องยนต์ TD23 และ TD25 สำหรับรุ่นที่มีเทอร์โบ พบได้ในรถตู้นิสสัน คาราวาน และชื่อที่แปะแบรนด์อื่น ๆ, รถกระบะนิสสัน/ดัทสัน, นิสสัน เทอร์ราโน (ทั้งรุ่น D21 และ R50) และนิสสัน เทอร์ราโน II (R20; วางจำหน่ายในชื่อ “มิสทรัล” ในญี่ปุ่น)
เครื่องยนต์ TD27T เป็นรุ่นทั่วไปที่มีเทอร์โบ (ผลิตตั้งแต่ปี 2528–50) มีกำลังอยู่ระหว่าง 100–115 แรงม้า ขึ้นอยู่กับการติดตั้ง รุ่นที่มีอินเตอร์คูลเลอร์ (TD27Ti) จะมีกำลังเพิ่มขึ้นเป็น 125 แรงม้า ส่วนรุ่นที่แรงที่สุดคือ TD27ETi เปิดตัวในปี 2538 และผลิตจนถึงปี 2544 มาพร้อมอินเตอร์คูลเลอร์และปั๊มหัวฉีดแบบควบคุมด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์ นิสสันเรียกระบบนี้ว่า “ระบบจ่ายเชื้อเพลิงแบบควบคุมด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์ ”
ดูเพิ่ม

รายชื่อเครื่องยนต์นิสสัน
เดชาพล สุวรรณเลิศ

| เดชาพล สุวรรณเลิศ |
| --- | --- |
เกิด: 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2520
เดชาพล สุวรรณเลิศ  หรือนายเดชาพล สุวรรณเลิศ เกิดเมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ที่ จ. มหาสารคาม สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 2) แพ้ 16
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิครุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทเมื่อ 22 ก.ย. 2549 แพ้คะแนน ดาเนียล โลเวต (ออส) ที่ ออสเตรเลีย
เคลลี เคลลี

| เคลลี เคลลี |
| --- | --- |

เกิด:  (1987-01-15) มกราคม 15, 1987 (37 ปี) แจ็กสันวิลล์, รัฐฟลอริดา
ที่พัก: แทมปา, รัฐฟลอริดา
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: บาร์บี เคลลี เคลลี
ส่วนสูง: 5 ft 5 in (1.65 m)
น้ำหนัก: 108 lb (49 kg)
มาจาก: แจ็กสันวิลล์, รัฐฟลอริดา
ฝึกหัดโดย: โอไฮโอแวลลีย์เรสต์ลิง
เปิดตัว: 13 มิถุนายน 2006
บาร์บารา ยีน "บาร์บี" แบลงก์ (Barbara Jean "Barbie" Blank) เกิดวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1987 นางแบบ, นักมวยปล้ำอาชีพและผู้จัดการนักมวยปล้ำชาวอเมริกัน ในชื่อ เคลลี เคลลี (Kelly Kelly)
ประวัติในวงการมวยปล้ำ > ยุคแรกของเคลลี แม่สาวน้อยยั่วสวาท

ด้วยอายุเพียง 19 ปีเท่านั้นตอนเปิดตัวเข้าสู่ อีซีดับเบิลยู แถมหน้าตาทรวดทรงองค์เอวก็สวยใส แน่นอนว่าบทที่ได้คงไม่ใช่อื่นไกลนอกจากนางแมว(น้อย)ยั่วสวาท(มากๆ)ใน Kelly Expose (ขอตั้งชื่อไทยว่า "ปลดทีละชิ้น เปลื้องทีละนิด") เด็ดที่สุดก็ตอนเปิดตัวกับ Candice สาวฮอตมาเจอกัน เวทีร้อนกันเลยทีเดียว ส่วนไอ้เรื่องปล้ำก็เป็นรอง จนกระทั่งดันให้ขึ้นมาปล้ำพอเป็นพิธี บทที่ได้จึงเปลี่ยนไปเป็นสาวพกพาของหนุ่มๆ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา มีทั้งบทแฟน และบทนางสนม ส่วนเรื่องปล้ำก็จะชนะแบบน่ารักๆคิขุสมวัย ตบตีกับ เลย์ลา ตอนทำ Extreme Expose ไปพลางๆ (นอกจากนี้ยังมีบทถูกทิ้ง ตลบหลังกับ ไมค์ น็อกซ์ อันลือชื่อในสมัยนั้นด้วย)
เกร็ดน่ารู้สำหรับยุค ECW : เคลลีเป็นสาวคนสุดท้ายที่อยู่ในแบรนด์นี้ ก่อนที่จะส่งตัวมาที่ รอว์
ประวัติในวงการมวยปล้ำ > ยุคที่สอง เมื่อดรุณีนางเริ่มแย้มกลีบ

แม้จะผ่านมาเนิ่นนาน แต่ด้วยที่พื้นฐานของเคลลี่ไม่ใช่นักมวยปล้ำหรือนักสู้แต่กำเนิด จะเป็นนักกีฬาก็ไม่ใช่ ได้ก็ยิมนาสติกพื้นฐาน ทำให้การพัฒนาฝีมือของเคลลี่เป็นไปอย่างเชื่องช้า (มีคนเคยเปรียบว่าเคลลี่ก็เหมือนสเตซี่ในยุคก่อน แต่ส่วนตัวคิดว่าสเตซี่พื้นฐานการปล้ำแข็งกว่าเยอะ) ทำให้การต่อสู้ของเคลลี่ก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเดิม เน้นสวยใสดึงดูดใจผู้ชมและมีท่าเสริมเข้ามาให้พอดูตื่นตาตื่นใจ โดยท่าประจำที่เห็นกันบ่อยๆก็ Tilt-Twirl Head Scissor Takedown หรือที่แฟนๆตั้งชื่อให้ว่า Kelly Cycle รวมไปถึงท่าประจำอย่าง Kelly Killer ที่ต้องตะโกนว่า Come On! ก่อนตีลังกาเอาศอก (ไปจิ้ม ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ค่อยโดน เหมือนเอาหลังกระแทกศัตรูเข้ามุมมากกว่า) และแม้จะถูกดันให้ได้ชิงแชมป์ดีวาส์ แต่ฝีมือระดับโคตรพื้นฐานของหนูก็ไม่สามารถไปต่อกรอะไรแม่ Whip My Hair ได้
ประวัติในวงการมวยปล้ำ > ยุคที่สาม

หลังจากแมตช์ดราฟท์ ที่มารีส แปะหลัง อีฟ ทอร์เรส ที่กำลังจะเข้าท่าม้วนตัว Senton ใส่ Michelle และโดนมิเชลลุกขึ้นมาเอาบาทายันหน้า ทำให้ฝ่าย สแมคดาวน์ ได้ตัวดิว่าส์จากฝั่งรอว์ มาหนึ่งคน (ซึ่งสมควรมากๆ เพราะ Raw ดิว่าส์ล้น Brand) ซึ่งนั่นก็คือ Kelly นั่นเอง โดยแมตช์เปิดตัวก็ได้จับคู่กับ เบท ฟีนิกซ์ ชนะไปด้วย K2 ใส่ Layla (และหลังจากนั้นไม่นาน เบท ฟีนิกซ์ ก็ต้องเสียแชมป์เพราะเจ็บขา ให้ Layla มากดได้ไป สร้างความตกใจพอๆกับแชมป์ชายคนปัจจุบัน) เคลลีจึงต้องจับคู่กับ Tiffany แล้วสตั้งชื่อแกีงค์มาต่อกรกับ เลย์คูล ในนาม Blondetourage ซึ่งแม่สาวบลอนด์ไมเคยแทกชนะ Laycool เลย (แมทซ์ไหนที่จะชนะก็โดนป่วนจนโดน Layout ไม่ก็ Bigboot เรื่อยไป) ส่วนแมทซ์เดี่ยวก็ดัน Kelly ให้มาสู้เพื่อที่จะได้ชิงแชมป์ ซึ่งช่วงนี้นี่แหละเป็นช่วงที่เคลลี่เริ่มพัฒนาสรรหาท่า(พื้นฐาน)ใหม่ๆ(สำหรับเคลลี่คนเดียว)มาใช้ สร้างความตื่นตาตื่นใจเห็นแฟนๆว่า "เออ พอจะมีดีแล้วเหมือนกันนี่หว่า" แต่สุดท้ายในแมทซ์ชิงแชมป์ก็โดนก่อกวนจับกดแพ้ไป หลังจากนั้นเคลลี่ก็ยังคงมีแมทซ์ปะทะสองสาว Laycool เสมอ ชนะบ้างแพ้บ้าง แต่ก็เริ่มฉายศักยภาพแล้วว่า "หนูเริ่มจะพัฒนาแล้วนะคะ"
ประวัติในวงการมวยปล้ำ > แชมป์ดีวาส์

เคลลีถูกผลักดันให้ชิงแชมป์ดีวาส์อีกครั้งหนึ่งในโอเวอร์เดอะลิมิต (2011) โดยเจอกับบรี เบลลา แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาครองได้ จนในรอว์ วันที่ 20 มิถุนายน 2011 ซึ่งเป็นตอนพิเศษให้คนดูโหวตผู้ท้าชิงแชมป์ดีวาส์ เคลลีได้รับคะแนนสูงสุด และในที่สุดเธอก็สามารถคว้าแชมป์ดีวาส์ไปครองได้เป็นสมัยแรกด้วยท่า Roll up ในซัมเมอร์สแลม (2011) เคลลีต้องป้องกันแชมป์กับเบท ฟีนิกซ์ โดยเคลลีสามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011) เคลลีสามารถป้องกันแชมป์กับฟีนิกซ์ไว้ได้อีกครั้ง ในเฮลอินเอเซล (2011) เคลลีได้เสียแชมป์ให้ฟีนิกซ์ จนได้
วันที่ 28 กันยายน 2012 เคลลีได้ลาออกจาก WWE เนื่องจากสัญญาที่ทำไว้นั้นหมดลง และตัวเธอก็ไม่ได้ต่อสัญญา ตัวเคลลีเองก็ได้โพสข้อความลงในทวิตเตอร์ถึงแฟนๆทันทีว่า: "ช่างเป็น 6 ปีที่สุดแสนมหัศจรรย์ใน WWE ได้มีทั้งเพื่อนดีๆ ได้มีทั้งแฟนๆ ที่คอยติดตามมาตลอด ขอบคุณมากๆ คนที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมา มีหลายสิ่งหลายอย่างที่น่าตื่นเต้นในการทำงาน อยากเล่าให้ฟังจังเลย ติดตามกันด้วยนะ" ล่าสุด F4WOnline รายงานว่าการจากกันครั้งนี้ เป็นการจากกันด้วยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย จริงๆ แล้วก่อนหน้านี้ทาง WWE ก็อนุญาตให้เคลลีหยุดพักการปล้ำไปหลายเดือน ตั้งแต่เมื่อช่วงเดือนพฤษภาคม 2012 เพื่อหวังให้เธอต่อสัญญาหรือเซ็นสัญญาฉบับใหม่กับทางสมาคม ทว่าพอเคลลีกลับมาในเดือนสิงหาคม 2012 นั้น เธอบอกว่าเธอไม่อยากที่จะกลับมาปล้ำแบบเต็มเวลาในเร็วๆ นี้ ตัวเคลลีเองมีรายได้จากการทำงานนอก (งานที่ไม่ใช่ภายในและไม่เกี่ยวกับ WWE) ไม่ว่าจะเป็นถ่ายแบบ เดินแบบ หรือโชว์ตัว เป็นต้น ทว่าระยะเวลาก็ผ่านเลยไป เคลลีก็ยังนิ่งไม่มีท่าทีใดๆ ออกมา จนสัญญาหมด ทั้งสองฝ่ายจึงตัดสินใจจากกันดีกว่า
ในปี 2019 เคลลีได้เป็นผู้หญิงคนแรกที่คว้าแชมป์ 24/7 และเป็นแชมป์ที่น้ำหนักเบาที่สุด 108 ปอนด์
ค่าพลัง ทักษะ

ทักษะพื้นฐาน 2.5/5 อย่างที่บอกในช่วงแรกว่าเคลลี่ไม่ใช่คนที่มีพื้นฐานทางด้านกีฬามามาก แต่เวลาออกท่าพื้นฐานแล้วออกมาได้สวยและแม่นยำ (แม้ว่าจะอืดอาดกว่าจะออกแต่ละทีก็เถอะ) หลังๆมาก็พัฒนาการถีบได้สวยขึ้นมาก พื้นฐานโอเคในระดับหนึ่งแหละ
ความคล่องตัว 2/5 จุดแรกของเคลลี่ที่สังเกตมานานมากตั้งแต่สมัยเข้ามาใหม่ๆ เคลลี่กว่าจะออกท่าแต่ละทีอืดอาดยืดยาดมากๆ แม้ว่าปัจจุบันจะพัฒนาเร็วขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นก็ยังอยู่มนระดับ "ช้า"อยู่ดี
เทคนิค/ท่าต่างๆ 2.5/5 ไม่ค่อยมีเทคนิคอะไรใหม่ๆมาใช้มากนัก (ก็แหม ท่าพื้นฐานยังพึ่งพัฒนาจนเอาออกมาใช้ได้ไม่นานมานี้เอง) แต่ได้เท่านี้ก็ถือว่าโอเคแล้วแหละ
ไหวพริบ 3/5 บางทีเคลลี่ก็ดูมีสติไตร่ตรองดี ไหวพริบเลิศ สายตาประสานแล้วหลบท่าต่างๆได้ดี แต่ในบางทีเคลลี่ก็เดินดุ่มๆเข้าไปจะโจมตี (ซึ่งแน่นอนว่าโดนสวนกลับออกมาแหงแซะ)
ร่างกาย 3/5 ถึกเกินกว่าที่คาดไว้มาก สามารถเล่นบทรับท่าหนักๆจากผู้ชายได้(ในยุคแรกโดน Mike Knox ใส่ท่าไม้ตาย) เวลาปล้ำดูไม่ค่อยเหนื่อยสักเท่าไหร่ ดูเป็นคนแบ่งจังหวะลมหายใจได้ดี แต่ด้วยร่างกายที่ผอมบาง การที่ทนได้ขนาดนี้ก็ถือว่าสุดยอดละ
โดยรวม 2.5/5 โอเค เคลลี่อาจจะไม่ใช่นักมวยปล้ำสำหรับคนที่ชอบดูการปล้ำจริงๆจังๆสักเท่าไหร่ แต่ก็พัฒนาฝีมือตนเองมาเกือบๆระดับกลางในบรรดาดิว่าส์ได้แล้ว (ขยันซ้อมและศักยภาพพื้นฐานไม่ค่อยมี) ก้ถือว่าโอเค แต่ถ้าสามารถพัฒนาตนเองให้รวดเร็ว และมากขึ้นกว่านี้ก็จะสามารถลบคำครหาว่าหนูปล้ำไม่เป็นได้อย่างเต็มปากเต็มคำซะที