stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัฐสุลต่านรูม
ศัพทมูล

คำว่า “Rûm” อาหรับที่ใช้เรียกโรมัน เซลจุคเรียกอาณาจักรของตนเองว่า “รูม” เพราะกองทัพมุสลิมต่างๆ ถือว่าบริเวณนี้เคยเป็นดินแดนที่ถือว่าเป็นดินแดน “โรมัน” มาแต่โบราณหรือของจักรวรรดิโรมันตะวันออก นักประวัติศาสตร์ตุรกีสมัยปัจจุบันเรียกอาณาจักรนี้ว่า “รัฐสุลต่านอานาโตเลีย” (“Anadolu Selçukluları”) หรือเมื่อไม่นานมานี้ก็เรียกว่า “เซลจุคแห่งตุรกี” (“Türkiye Selçukluları”) หรือบางครั้งก็มีบ้างที่เรียกว่า “รัฐสุลต่านคอนยา” หรือ “รัฐสุลต่านไอโคเนียม” ในบันทึกที่เขียนในตะวันตก ส่วนในประเทศไทยช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เรียกอาณาจักรนี้ว่า หรุ่ม หรือ หรุ่มโต้ระกี่ ตามที่ปรากฏในโคลงภาพคนต่างภาษาช่วงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ

รัฐสุลต่านรูมมีความรุ่งเรืองที่สุดในปลายพุทธศตวรรษที่ 16 ถึงต้น พุทธศตวรรษที่ 17 เมื่อยึดเมืองท่าสำคัญบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและบนฝั่งทะเลดำจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ได้ ภายในอานาโตเลียเซลจุคก็ทำการค้าขายโดยใช้ระบบสถานีคาราวาน (caravanserai) โดยการตั้งที่พักผู้ขนย้ายสินค้าเป็นระยะๆ ที่เป็นการช่วยให้ความสะดวกแก่การขนย้ายสินค้าจากอิหร่านและเอเชียกลางไปยังเมืองท่าต่างๆ รัฐสุลต่านรูมมีความสัมพันธ์ทางการค้าที่แน่นหนากับสาธารณรัฐเจนัวก็ก่อตั้งขึ้นในสมัยนี้ ความมั่งคั่งที่เพิ่มขึ้นทำให้เซลจุคสามารถผนวกรัฐต่างๆ ในตุรกีที่ก่อตั้งขึ้นทางตะวันออกได้หลังจากยุทธการมันซิเคิร์ต (Battle of Manzikert) ที่รวมทั้งดินแดนของดานิชเมนด์ส (Danishmends), เมงกือเซ็ค (Mengücek), ซัลตุคลุ (Saltuklu) และ อาร์ตูคลุ (Artuklu) สุลต่านเซลจุคสามารถต่อต้านนักรบครูเสด แต่ในปี พ.ศ. 1786 ก็มาเพลี่ยงพล้ำต่อจักรวรรดิมองโกลที่เข้ามารุกราน ในที่สุดเซลจุคก็กลายเป็นเมืองขึ้นของมองโกล และแม้ว่าชนชั้นบริหารจะพยายามรักษาความเป็นรัฐสุลต่านไว้แต่ในที่สุดอำนาจของอาณาจักรสุลต่านก็เสื่อมโทรมลงในราวครึ่งหลังของพุทธศตวรรษที่ 17 และสลายตัวไปในสิบปีแรกของพุทธศตวรรษที่ 18
ในช่วงสิบปีสุดท้ายบริเวณรัฐสุลต่านรูมก็เป็นบ่อเกิดของราชรัฐเล็กๆ น้อยๆ ที่ก่อตัวขึ้น (Beyliks) ที่รวมทั้งออสมันกลู (Osmanoğlu) ที่รุ่งเรืองขึ้นมาแทนที่เป็นจักรวรรดิออตโตมัน
ดูเพิ่ม

อาณาจักร
จักรวรรดิไบแซนไทน์
จักรวรรดิออตโตมัน
สารกึ่งตัวนำ

สารกึ่งตัวนำ (อังกฤษ: semiconductor) คือ วัสดุที่มีคุณสมบัติในการนำไฟฟ้าอยู่ระหว่างตัวนำและฉนวน เป็นวัสดุที่ใช้ทำอุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ มักมีตัวประกอบของ germanium, selenium, silicon วัสดุเนื้อแข็งผลึกพวกหนึ่งที่มีสมบัติเป็นตัวนำ หรือสื่อไฟฟ้าก้ำกึ่งระหว่างโลหะกับอโลหะหรือฉนวน ความเป็นตัวนำไฟฟ้าขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ และสิ่งไม่บริสุทธิ์ที่มีเจือปนอยู่ในวัสดุพวกนี้ ซึ่งอาจเป็นธาตุหรือสารประกอบก็มี เช่น ธาตุเจอร์เมเนียม ซิลิคอน ซีลีเนียม และตะกั่วเทลลูไรด์ เป็นต้น วัสดุกึ่งตัวนำพวกนี้มีความต้านทานไฟฟ้าลดลงเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น ซึ่งเป็นลักษณะตรงข้ามกับโลหะทั้งปวง
ที่อุณหภูมิ ศูนย์ เคลวิน วัสดุพวกนี้จะไม่ยอมให้ไฟฟ้าไหลผ่านเลย เพราะเนื้อวัสดุเป็นผลึกโควาเลนต์ ซึ่งอิเล็กตรอนทั้งหลายจะถูกตรึงอยู่ในพันธะโควาเลนต์หมด (พันธะที่หยึดเหนี่ยวระหว่างอะตอม) แต่ในอุณหภูมิธรรมดา อิเล็กตรอนบางส่วนมีพลังงาน เนื่องจากความร้อนมากพอที่จะหลุดไปจากพันธะ ทำให้เกิดที่ว่างขึ้น อิเล็กตรอนที่หลุดออกมาเป็นสาเหตุให้สารกึ่งตัวนำ นำไฟฟ้าได้เมื่อมีมีสนามไฟฟ้ามาต่อเข้ากับสารนี้
สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์ เป็นสารที่เกิดขึ้นจากการเติมสารเจือปนลงไปในสารกึ่งตัวนำแท้ 
เช่น ซิลิกอน หรือเยอรมันเนียม เพื่อให้ได้สารกึ่งตัวนำที่มีสภาพการนำไฟฟ้าที่ดีขึ้น สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์นี้แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ สารกึ่งตัวนำประเภทเอ็น (N-Type) และสารกึ่งตัวนำประเภทพี (P-Type)
สารกึ่งตัวนำบริสุทธิ์

สารกึ่งตัวนำที่นำมาใช้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์  คือ  ซิลิกอน (Si) และเจอเมเนียม (Ge)  ธาตุทั้งสองอยู่ในแถวที่  4  ของตารางธาตุ  มีวาเลนซ์อิเล็กตรอน  4  ตัว  ในสภาวะปกติอยู่ในรูปผลึกเรียงตัวแบบเตตระฮีดรอล (tetrahedral)  อะตอมตัวหนึ่งของสารกึ่งตัวนำจะจับกับอะตอมอื่นอีก  4  อะตอม  การรวมตัวกันโดยพันธะโควาเลนต์ คือใช้วาเลนซ์อิเล็กตรอนร่วมกัน  จึงเหมือนกับว่าอะตอมหนึ่งของสารกึ่งตัวนำมีวาเลนซ์อิเล็กตรอน  8  ตัว  วาเลนซ์อิเล็กตรอน  4  ตัว  เป็นของอะตอมสารกึ่งตัวนำในอะตอมนั้น  ส่วนวาเลนซ์อิเล็กตรอนอีก  4  ตัว  ใช้ร่วมกับอะตอมอื่น  ดังนั้นอิเล็กตรอนของสารกึ่งตัวนำจึงยึดแน่นกับอะตอมมาก  สารกึ่งตัวนำจึงเป็นตัวนำไฟฟ้าที่ไม่ดี  อย่างไรก็ตามเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น  อิเล็กตรอนได้รับพลังงานความร้อนหลุดจากอะตอมได้บ้าง  ทำให้พบอิเล็กตรอนในแถบพลังงานนำ  สารกึ่งตัวนำจึงนำไฟฟ้าได้  การนำไฟฟ้าของสารกึ่งตัวนำจะขึ้นกับอุณหภูมิ  ถ้าอุณหภูมิสูงอิเล็กตรอนในแถบนำมากจะนำไฟฟ้าได้ดี  ถ้าอุณหภูมิต่ำจะเป็นตัวนำไฟฟ้าที่ไม่ดี
เมื่ออิเล็กตรอนหลุดจากอะตอม  ทำให้พันธะโควาเลนซ์เกิดช่องว่างขึ้น  อิเล็กตรอนจากที่อื่นสามารถเคลื่อนที่เข้ามาแทนที่ได้มีลักษณะคล้ายกับหลุมที่อิเล็กตรอนอาจจะตกลงไป  จึงเรียกช่องว่างนี้ว่า  โฮล (Hole) ถ้าหากว่าอิเล็กตรอนของอะตอมข้างเคียงมีพลังงานเคลื่อนที่เข้ามาแทนที่โฮล  อิเล็กตรอนข้างเคียงก็จะเกิดโฮลขึ้น  คล้ายกับว่าโฮลเคลื่อนจากอะตอมเดิมไปยังอะตอมข้างเคียง  ถ้ายังมีอิเล็กตรอนจากอะตอมอื่นเคลื่อนเข้ามาแทนที่โฮลต่อเนื่องกันหลาย ๆอะตอม  โฮลจะเคลื่อนที่ไปตามอะตอมเหล่านั้น  เนื่องจากอะตอมที่เกิดโฮลมีสภาพเป็นบวกเพราะขาดอิเล็กตรอน  โฮลจึงเป็นตัวพาประจุบวกในสารกึ่งตัวนำ  ซึ่งในสารกึ่งตัวนำนี้จะมีตัวพาประจุ  2  ชนิด  คืออิเล็กตรอนพาประจุลบ  และโฮลพาประจุบวก
สารกึ่งตัวนำบริสุทธิ์ > การนำไฟฟ้าในสารกึ่งตัวนำ

ในสารกึ่งตัวนำมีพาหะของประจุอยู่  2  ชนิด  คือ  อิเล็กตรอนและโฮล  ความหนาแน่นกระแสจะขึ้นกับปริมาณพาหะทั้ง  2  ชนิด  ดังนั้น
J=(n\mu _{n}+p\mu _{p})eE=\sigma E
เมื่อ
n  =  จำนวนอิเล็กตรอน
p  =  จำนวนโฮล
\mu _{i}  =  ความคล่องตัวของอิเล็กตรอน
\mu _{p}  =  ความคล่องตัวของโฮล
ดังนั้น
\sigma =(n\mu _{n}+p\mu _{p})e
ในสารกึ่งตัวนำบริสุทธิ์  (pure semi-conductor, intrinsic semiconductor)  จำนวนโฮลเท่ากับจำนวนอิเล็กตรอน  เพราะว่า  โฮลเกิดจากการแตกตัวของอิเล็กตรอนจากอะตอม
n=p=n_{i}
เมื่อ       n_{i}  =  ปริมาณพาหะ (โฮล  หรือ  อิเล็กตรอน)  ในสารกึ่งตัวนำบริสุทธิ์
สารกึ่งตัวนำบริสุทธิ์ > ความหนาแน่นของพาหะในสารกึ่งตัวนำบริสุทธิ์

จากสถิติเฟอร์มี-ดิแรค
f(E)={\frac {1}{1+e^{\frac {(E-E_{f})}{kT}}}}
และจำนวนอิเล็กตรอนต่อหนึ่งหน่วยปริมาตร
dN={\frac {m}{h^{3}}}{\sqrt {2mE}}8\pi dE
จำนวนอิเล็กตรอนทั้งหมด
\int \limits _{0}^{E_{f}}dN=n\longrightarrow n=\int \limits _{0}^{E'}{\frac {{\frac {m}{h^{3}}}{\sqrt {2mE}}8\pi dE}{1+e^{\frac {(E-E_{f})}{kT}}}}
เมื่อ    E'  =  พลังงานที่ชอบบนของแถบนำ
เนื่องจาก   (E-E_{f})/kT  มากกว่า  1  มาก  ดังนั้น  เราอาจประมาณว่า
{\frac {1}{1+e^{\frac {(E-E_{f})}{kT}}}}\thickapprox e^{-}{\frac {(E-E_{f})}{kT}}
ดังนั้น
n=\int \limits _{0}^{\infty }{\frac {m}{h^{3}}}{\sqrt {2mE}}8\pi e^{-}{\frac {(E-E_{f})}{kT}}dE
จำนวนโฮล  หาได้จาก
p=\int \limits _{0}^{E_{v}}{\frac {m}{h^{3}}}{\sqrt {2mE}}8\pi e^{-}{\frac {(E-E_{f})}{kT}}dE
หลังจากอินทิเกรตจะได้
n_{1}=2{\biggl (}{\frac {2\pi m_{n}kT}{h^{2}}}{\biggr )}^{\frac {3}{2}}e^{-}{\tfrac {(E_{f}-E_{v})}{kT}}=N_{c}e^{-}{\tfrac {(E_{f}-E_{v})}{kT}}
p_{1}=n_{1}=2{\biggl (}{\frac {2\pi m_{p}kT}{h^{2}}}{\biggr )}^{\frac {3}{2}}e^{-}{\tfrac {(E_{f}-E_{v})}{kT}}=N_{v}e^{-}{\tfrac {(E_{f}-E_{v})}{kT}}
เมื่อ   N_{c},N_{v}  =  ความหนาแน่นของสเตทในแถบนำและแถบวาเลนซ์
สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์

ปริมาณอิเล็กตรอนและโฮลที่เกิดจากพลังงานความร้อนและแสงสว่าง  ยังคงมีจำนวนน้อยเกินไป  ทำให้สารกึ่งตัวนำบริสุทธิ์นำไฟฟ้าได้ไม่ดีเท่าที่ควร  ในทางปฏิบัติจะเติมอะตอมอื่นที่มีวาเลนซ์อิเล็กตรอน  3  หรือ  5  ลงในสารกึ่งตัวนำบริสุทธิ์  เพื่อทำให้ปริมาณอิเล็กตรอนหรือโฮลเพิ่มขึ้น  อะตอมที่เติมลงไปมีชื่อว่า  อะตอมสารเจือ  (impurity atom)  การเติมสารเจือ  เรียกว่าการโด๊ป  (Doping)  สารกึ่งตัวนำที่มีอะตอมสารเจือ  เจือปนอยู่  เรียกว่า  สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์ (extrinsic semiconductor)  หรือสารกึ่งตัวนำสารเจือ  (doping semiconductor)
สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์มี  2  ชนิดคือ  สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์ชนิดเอ็น  (N-type semiconductor)  และสารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์ชนิดพี (P-type  semiconductor)
สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์ > สารกึ่งตัวนำชนิดเอ็น

สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์ชนิดเอ็นเป็นสารกึ่งตัวนำที่มีอิเล็กตรอนจำนวนมาก  เกิดจากการเติมอะตอมที่มีวาเลนซ์อิเล็กตรอน  5  ตัว  เช่น  แอนติโมนี,  ฟอสฟอรัส  หรือ อาเซนิก
อะตอมสารเจือสามารถให้อิเล็กตรอนได้จึงมีชื่อเรียกว่า  อะตอมผู้ให้  (donor  atom)  อะตอมสารเจือประมาณหนึ่งต่อล้านเป็นชนิดเอ็นเพราะว่ามีอิเล็กตรอนซึ่งเป็นพาหะของประจุลบอยู่มาก  อย่างไรก็ตามในแถบวาเลนซ์ก็มีโฮลอยู่บ้าง  สารกึ่งตัวนำชนิดเอ็นมีอิเล็กตรอนในแถบนำเป็นพาหะส่วนใหญ่ (majority carrier)  มีโฮลเป็นพาหะส่วนน้อย
สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์ > สารกึ่งตัวนำชนิดพี

สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์ชนิดพี  เป็นสารกึ่งตัวนำที่มีโฮลอยู่มาก  เกิดจากการเติมอะตอมที่มีวาเลนซ์อิเล็ก  3  ตัว  เช่น  โบรอน,  เจอเมเนียม  หรืออินเดียม
เป็นสารกึ่งตัวนำที่เกิดจากการจับตัวของอะตอมซิลิกอนกับอะตอมของอะลูมิเนียม ทำให้เกิดที่ว่างซึ่งเรียกว่า โฮล (Hole) ขึ้นในแขนร่วมของอิเล็กตรอน อิเล็กตรอนข้างโฮลจะเคลื่อนที่ไปอยู่ในโฮลทำให้ดูคล้ายกับโฮลเคลื่อนที่ได้จึงทำให้กระแสไหลได้
1 2  นิพนธ์  ตั้งประเสริฐ.  (2542).  ฟิสิกส์ว่าด้วยของแข็ง2.  พิมพ์ครั้งที่ 1.  กรุงเทพฯ.  มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
คริสตัล เคย์

| คริสตัล เคย์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: คริสตัล เคย์ วิลเลียมส์
รู้จักในชื่อ: คุริจัง, ซีเค
เกิด: 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529
แนวเพลง: เจ-ป็อป,อาร์แอนด์บี
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2542 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Sony Music Entertainment Japan

เว็บไซต์: c-kay.com
คริสตัล เคย์ วิลเลียมส์ (อังกฤษ: Crystal Kay Williams) เป็น นักร้องญี่ปุ่น แนว เจ-ป็อป สังกัดในค่าย โซนี มิวสิก เกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ คริสตัล เคย์ (Crystal-K)
นอกจากเธอแล้วในสังกัด โซนี มิวสิก เอมีรี เป็นนักร้องอีกคนหนึ่งที่เป็นลูกครึ่งเกาหลี แอฟริกัน อเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักจากเพลง "วัน ทิงก์" (One Thing)
ประวัติ

คริสตัล เคย์ เกิดและโตในเมืองโยโกฮาม่า ประเทศญี่ปุ่น โดยที่พ่อของเธอเป็นชาวอเมริกา เชื้อสายแอฟริกัน และแม่ของเธอเป็นนักร้องเชื้อสายเกาหลีโดยกำเนิด และเนื่องจากทั้งพ่อและแม่เป็นนักดนตรีที่มีความสามารถ คริสตัล เคย์จึงกลายเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์ทางด้านดนตรีโดยปริยาย เธอได้เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมคินนิคซึ่งพ่อของเธอทำงานอยู่ และศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยโซเฟียซึ่งที่นั่นเธอได้พบกับ
เบนิ อาราชิโร่ ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในฐานะนักร้องเจ-ป็อปอีกคนหนึ่ง ทั้ง 2 เป็นเพื่อนกัน
คริสตัลสามารถพูดภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นได้อย่างคล่องแคล่ว นอกจากนั้นเธอยังสามารถพูดภาษาฝรั่งเศสได้อีกด้วย แต่ถึงแม้เธอจะมีเชื้อสายเกาหลีแต่เธอไม่สามารถพูดภาษาเกาหลีได้เลย
คริสตัล เคย์ แสดงพลังเสียงของเธอครั้งแรกเมื่ออายุ เพียง 6 ขวบเท่านั้นโดยการช่วยเหลือจากแม่ของเธอ
หลังจากที่ร่วมงานกับ วงฮิพฮ็อพที่มีชื่อเสียงอย่าง เอม-โฟล์ ในปี พ.ศ. 2546 เธอจึงเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น และเพลง "มาเธอร์แลนด์" เป็นเพลงที่ทำให้เธอก้าวเข้าสู่ชาร์ทท็อปเท็นเป็นครั้งแรก นอกจากนั้นเพลงนี้ยังกลายเป็นเพลงประกอบตอนจบของการ์ตูนเรื่อง แขนกล คนแปรธาตุ (Full Metal Alchemist) อีกด้วย
ในปี 2548 เพลง "โคอิ นิ โอจิตาระ" ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครชื่อ โคอิ นิ โอจิตาระ~โบคุ โนะ เซอิโค โนะ ฮิมิทซึ และได้ขึ้นสูงถึงลำดับ 2 ในชาร์ทประจำสัปดาห์
กลุ่มดูโอที่เพิ่งแสดงผลงานร่วมกับเธอคือ วง เคมิสทรีย์ ในเพลง "ทู แอส วัน" (Two as One) ซึ่งออกมาเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2548
ผลงานชิ้นล่าสุดของเธอคืออัลบั้มที่จะออกมาในชื่อ "คอล์ มี มิส..." (Call me Miss...)ซึ่งเพลงที่ออกมาเพลงแรกในซิงเกิลใหม่ของเธอคือ "คิระคุนิ/ทูเกเธอร์" ซึ่งเป็นเพลงต้นฉบับเพลงแรกที่เธอร้องเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด
ผลงาน > อัลบั้ม/ลำดับบนชาร์ท

2543 - คริสตัล เลิฟเวอร์ ไลท์ (Crystal Lover Light) ลำดับที่ 60
2543 - 637 ออล์เวย์ส แอนด์ โฟร์เอเวอร์ (637 Always and Forever) ลำดับที่ 19
2545 - ออล์โมสต์ เซเวนทีน (Almost 17) ลำดับที่ 2
2546 - โฟว์ เรียล (4Real) ลำดับที่ 6
2546 - เนเชอรัล เวิร์ล พรีเมียร์ อัลบั้ม (Natural World Premiere) ลำดับที่ 34
2547 - ซี เค ไฟฟ์ (CK5)ลำดับที่ 2
2548 - คริสตัล สไตล์ (Crystal Style) ลำดับที่ 2
2549 - คอล์ มี มิส... (Call me Miss...) ลำดับที่ 2
ผลงาน > ซิงเกิล/ลำดับบนชาร์ท

2542 - อีเทอนัล เมโมรีส์ (Eternal Memories) ลำดับที่ 47
2542 - ทีนเนจ ยูนิเวิร์ส (TEENAGE UNIVERSE) ลำดับที่ 47
2542 - โคมิจิ โนะ ฮานะ ลำดับที่ 80
2543 - แชโดว์ ออฟ ดีไซเออ (Shadow of Desire)ไม่ขึ้นชาร์ท
2544 - ลอสต์ ไชลด์ (Lost Child) ร่วมงานกับ ฟูจิวาระ ฮิโรชิ และ ชินอิจิ โอซาว่า ลำดับที่ 55
2544 - เกิร์ลส์ ไนท์ (Girl's Night)ลำดับที่ 100
2544 - เอ็กซ์ บอยเฟรนด์ (Ex-Boyfriend) ร่วมงานกับ เวอเบิล แห่ง เอม-โฟลลำดับที่ 44
2544 - ทิงก์ ออฟ ยู (Think of U) ลำดับที่ 60
2545 - ฮาร์ด ทู เซย์ (Hard to say) ลำดับที่ 26
2545 - เกิร์ล ยู เลิฟ (Girl U love) ลำดับที่ 156
2546 - บอย เฟรนด์ พาร์ท ทู (Boyfriend -part II-) ลำดับที่ 23
2546 - ไอ ไลค อิท (I like it) ร่วมงานกับ เอม-โฟล์ ลำดับที่ 8
2546 - รีไวนด์! (REEEWIND!)ร่วมงานกับ เอม-โฟล์ ลำดับที่ 9
2546 - แคนดี้ (Candy) ลำดับที่ 21
2546 - แคนท์ บี สตอปท์ (Can't Be Stopped) ลำดับที่ 146
2547 - มาเธอร์แลนด์ (Motherland) ลำดับที่ 9
2547 - บาย มาย ดาร์ลิงก์ (Bye My Darling!) ลำดับที่ 40
2548 - คิส (Kiss) ลำดับที่ 10
2549 - โคอิ นิ โอจิตาระ ลำดับที่ 2
2549 - ทู แอส วัน (Two as One) ร่วมงานกับ เคมิสทรีย์ ลำดับที่ 2
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของคริสตัล เคย์
รวมเนื้อเพลงพร้อมแปลเป็นภาษาอังกฤษและภาพของศิลปินต่างๆ
โมฮัมเมด ฟาราห์ ไอดิด

| โมฮัมเมด ฟาราห์ ไอดิด |
| --- | --- |
محمد فرح عيديد

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 ธันวาคม ค.ศ. 1934(1934-12-15) กาลคาอ์ยอ, โซมาเลีย, ราชอาณาจักรอิตาลี
เสียชีวิต: 5 สิงหาคม ค.ศ. 1996(1996-08-05) (61 ปี) โมกาดิชู, โซมาเลีย
พรรคการเมือง: คองเกรสสหโซมาลี/พันธมิตรแห่งชาติโซมาเลีย (USC/SNA)
คู่สมรส: Khadija Gurhan
บุตร: 4
ศิษย์เก่า: Frunze Military Academy

โมฮัมเมด ฟาราห์ ฮัสซัน ไอดิด (โซมาลี: Maxamed Faarax Xasan Caydiid; อาหรับ: محمد فرح حسن عيديد; 15 ธันวาคม ค.ศ. 1934 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996) เป็นชาวโซมาเลียที่เคยเป็นนายพลและนักการทูต เขาเป็นประธานของคองเกรสสหโซมาลี(USC) และต่อมาได้เป็นผู้นำของพันธมิตรแห่งชาติโซมาเลีย(SNA) ร่วมกับกลุ่มต่อต้านติดอาวุธอื่น ๆ เขาประสบความสำเร็จในการโค่นล้มและขับไล่ระบอบการปกครองแบบสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์ของประธานาธิบดีโมฮัมเมด ไซอัด บาร์รี ออกจากโซมาเลียในช่วงสงครามกลางเมืองโซมาเลียที่ปะทุขึ้นในช่วงต้นปี ค.ศ. 1990
ในปี ค.ศ. 1992 ไอดิดได้เข้าโจมตีกองกำลังทหารของสหประชาชาติ ทำให้เขาได้ถูกเสนอชื่อว่าเป็นบุคคลที่ต้องการตัวมากที่สุดคนแรกของโลกจากหน่วยเฉพาะกิจรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน(Unified Task Force) ภายหลังจา่กกองกำลังรักษาสันติภาพของยูเอ็นได้ถอนตัวในปี ค.ศ. 1993 ทหารชาวอเมริกันจำนวน 19 นายถูกกองกำลังของไอดิดสังหาร ซึ่งยังได้เข้าโจมตีกองกำลังรักษาสันติภาพ ปลุกระดมดความรุนแรง และก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติตามคำสั่งของไอดิด
เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996 ไอดิดได้มีอาการหัวใจล้มเหลวหลังได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตเมื่อมีอายุ 61 ปี
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2552

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 228 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 64 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์ : พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
สยามมกุฎราชกุมาร: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ในขณะนั้น)
นายกรัฐมนตรี: อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (ประชาธิปัตย์)
สภาผู้แทนราษฎร: ชุดที่ 23
ประธานสภาผู้แทนราษฎร: ชัย ชิดชอบ (ภูมิใจไทย)
วุฒิสภา: ชุดที่ 10
ประธานวุฒิสภา: ประสพสุข บุญเดช (สรรหา)
ประธานศาลฎีกา :
วิรัช ลิ้มวิชัย (จนถึง 30 กันยายน)
สบโชค สุขารมณ์ (ตั้งแต่ 1 ตุลาคม)
เหตุการณ์ > มกราคม

1 มกราคม – เกิดเหตุเพลิงไหม้ซานติก้าผับ มีผู้เสียชีวิต​ 67 ราย
เหตุการณ์ > กุมภาพันธ์

22 กุมภาพันธ์ – เกิดเหตุการณ์ความรุนแรงต่อการจัดขบวนพาเหรด LGBT ในจังหวัดเชียงใหม่
27 กุมภาพันธ์ - 1 มีนาคม – การประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 14 ที่ชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
เหตุการณ์ > เมษายน

10 เมษายน – การจัดการประชุมสุดยอดอาเซียนกับประเทศคู่เจรจา ที่เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี แต่ถูกเลื่อนออกไปเมื่อกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติได้เข้าปิดล้อมและบุกเข้าไปในสถานที่จัดประชุม นายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในเขตกรุงเทพมหานครและพื้นที่โดยรอบ
10 16 และ 17 เมษายน – เหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552: นายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะประกาศเป็นวันหยุดราชการเพิ่ม เนื่องจากปัญหาความขัดแย้งภายในประเทศ
เหตุการณ์ > พฤษภาคม

19 - 24 พฤษภาคม – การแข่งขันยกน้ำหนักยุวชนชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 1 ที่สนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี จังหวัดเชียงใหม่
เหตุการณ์ > กันยายน

7 กันยายน – วันคล้ายวันสวรรคต พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ครบ 200 ปี
เหตุการณ์ > พฤศจิกายน

5 พฤศจิกายน – รัฐบาลไทยเรียกตัวนายประศาสน์ ประศาสน์วินิจฉัย เอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงพนมเปญ กลับประเทศไทยเพื่อเป็นการประท้วง สมเด็จฯ ฮุน เซน นายกรัฐมนตรีกัมพูชา ที่แต่งตั้ง พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีไทย เป็นที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจของรัฐบาลกัมพูชา
ผู้เสียชีวิต > มกราคม

3 มกราคม – หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย นักประวัติศาสตร์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2451)
7 มกราคม – พูนทรัพย์ ตราโมท นักแสดงละครวิทยุชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2460)
12 มกราคม – ปริญญา ปุ่นสกุล นักแสดงชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2517)
19 มกราคม – พระครูเมตตาธิการี (นิยม กนฺตจาโร) พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2481)
ผู้เสียชีวิต > กุมภาพันธ์

16 กุมภาพันธ์ – อารมณ์ มีชัย นักเคลื่อนไหวชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2487)
ผู้เสียชีวิต > มีนาคม

9 มีนาคม – ชวลิต ธนะชานันท์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง (เกิด พ.ศ. 2473)
15 มีนาคม – 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2475)
21 มีนาคม – เยาวลักษณ์ ชินวัตร พี่สาวของทักษิณ ชินวัตร (เกิด พ.ศ. 2490)
22 มีนาคม – พระครูสังวรสมณกิจ (ทิม อตฺตสนฺโต) พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2456)
ผู้เสียชีวิต > เมษายน

2 เมษายน – พระเทพสังวรญาณ (พวง สุขินฺทฺริโย) พระราชาคณะ (เกิด พ.ศ. 2470)
7 เมษายน – จิตต์ จงมั่นคง ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2465)
8 เมษายน – เฉลิมชัย จารุวัสตร์ นักธุรกิจ นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2459)
16 เมษายน – แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ นักมวยสากลชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2494)
ผู้เสียชีวิต > พฤษภาคม

3 พฤษภาคม – พระพุทธวิริยากร (ตัด ปวโร) พระราชาคณะชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2475)
4 พฤษภาคม – โพยม เสนีณรงค์ฤทธิ์ อดีตนางกำนัล (เกิด พ.ศ. 2450)
13 พฤษภาคม – วิชิต แสงทอง อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (เกิด พ.ศ. 2474)
18 พฤษภาคม – นิพนธ์ ศศิธร อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง (เกิด พ.ศ. 2474)
ผู้เสียชีวิต > มิถุนายน

6 มิถุนายน – สัมพันธ์ พันธุ์มณี ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2470)
11 มิถุนายน – พระธรรมศีลาจารย์ (สุกรี สุตาคโม) พระราชาคณะชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2470)
16 มิถุนายน – แจ้ง คล้ายสีทอง ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2478)
20 มิถุนายน – มณี พยอมยงค์ ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2473)
23 มิถุนายน
กระจ่าง ตุลารักษ์ อดีตสมาชิกคณะราษฎร (เกิด พ.ศ. 2456)
หลวงปู่เพียร วิริโย พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2469)
ผู้เสียชีวิต > กรกฎาคม

2 กรกฎาคม – ดี๋ ดอกมะดัน นักแสดงตลกชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2494)
9 กรกฎาคม – ประเสริฐ นาสกุล อดีตประธานศาลรัฐธรรมนูญ (เกิด พ.ศ. 2474)
10 กรกฎาคม – พิมล แจ่มจรัส นักเขียนชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2477)
30 กรกฎาคม – อิสระชัย บำรุงพงศ์ ทหารบกชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2483)
ผู้เสียชีวิต > สิงหาคม

4 สิงหาคม – สวัสดิ์ ตันติสุข ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2468)
5 สิงหาคม
เฉลิมชัย จารุวัสตร์ อดีตรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2459)
ไรน่าน อรุณรังษี นักการเมืองชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2485)
13 สิงหาคม – กรุณา กุศลาสัย ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2463)
31 สิงหาคม – ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา นักมวยสากลชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2531)
ผู้เสียชีวิต > กันยายน

11 กันยายน – หลวงปู่กาหลง เตชวัณโณ พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2461)
ผู้เสียชีวิต > ตุลาคม

1 ตุลาคม – บัณฑิต ฤทธิ์ถกล ผู้กำกับการแสดงชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2494)
8 ตุลาคม – ประชา คุณะเกษม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (เกิด พ.ศ. 2477)
12 ตุลาคม – ซาไก จ๊อกกี้ยิม นักมวยไทยชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2533)
17 ตุลาคม – เอี่ยม ฉายางาม อดีตสมาชิกวุฒิสภา (เกิด พ.ศ. 2479)
20 ตุลาคม – วินัย เสนเนียม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา (เกิด พ.ศ. 2501)
22 ตุลาคม – สุชาติ เชาว์วิศิษฐ อดีตรองนายกรัฐมนตรี (เกิด พ.ศ. 2483)
26 ตุลาคม – เอก สุขิโต ตำรวจชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2527)
ผู้เสียชีวิต > พฤศจิกายน

5 พฤศจิกายน – เสริม ณ นคร อดีตรองนายกรัฐมนตรี (เกิด พ.ศ. 2464)
7 พฤศจิกายน – วิทูร หลังจิ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล (เกิด พ.ศ. 2488)
8 พฤศจิกายน – ลุงขาวไขอาชีพ นักธุรกิจชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2471)
18 พฤศจิกายน
สมเด็จพระญาณวโรดม (ประยูร สนฺตงฺกุโร) พระราชาคณะชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2459)
ใหญ่ นภายน นักดนตรีชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2467)
20 พฤศจิกายน – จอห์น อิสรัมย์ นักแข่งรถจักรยานยนต์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2498)
24 พฤศจิกายน – สมัคร สุนทรเวช อดีตนายกรัฐมนตรี (เกิด พ.ศ. 2478)
29 พฤศจิกายน – หม่อมราชวงศ์ยงสวาสดิ์ กฤดากร อดีตรองผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ (เกิด พ.ศ. 2471)
ผู้เสียชีวิต > ธันวาคม

3 ธันวาคม – ประสงค์ หวลประไพ ทหารบกชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2482)
5 ธันวาคม – พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตร (ประสูติ พ.ศ. 2464)
12 ธันวาคม – พันธุ์เลิศ บูรณศิลปิน อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (เกิด พ.ศ. 2469)
27 ธันวาคม – รุจน์ รณภพ นักแสดงชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2474)
29 ธันวาคม – พระสมุห์เจือ ปิยสีโล พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2468)
30 ธันวาคม – สามารถ แสงเสงี่ยม นักแสดงเลียนแบบชาวไทย (ไม่ทราบปีเกิด)
ผู้เสียชีวิต > ไม่ทราบวัน

สมุทร มงคลกิติ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (เกิด พ.ศ. 2474)
แอลดีเอช (บริษัท)

| --- | --- |
ชื่อโรมัน: LDH Japan
ประเภท: บริษัทร่วมทุน
อุตสาหกรรม: การจัดการความสามารถ
ก่อตั้ง: 18 กันยายน ค.ศ. 2003 (2003-09-18)
สำนักงานใหญ่: เมงูโระ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: ฮิโรยูกิ อิงาราชิ (ประธาน)
บริการ: การบริหารจัดการศิลปิน
บริษัทในเครือ:  โคม่าด็อกก์  ซีดีแอลเอนเตอร์เทนเมนต์ 
เว็บไซต์: www.ldh.co.jp
แอลดีเอช เจแปน(ญี่ปุ่น: 株式会社LDH JAPAN, LDH JAPAN Inc.) เป็นบริษัทการจัดการและความบันเทิงของญี่ปุ่นที่ก่อตั้งโดยสมาชิกดั้งเดิม 6 คนของวงบอยแบนด์สัญชาติญี่ปุ่น เอ็กไซล์ ในปี 2003 ประธานบริษัทคือ ฮิโรยูกิ อิงาราชิ หัวหน้าวงเอ็กไซล์  ชื่อ "LDH" เป็นตัวย่อของ "Love (ความรัก) + Dream (ความฝัน) + Happiness (ความสุข)"  บริษัทดำเนินการวงบอยแบนด์และเกิร์ลกรุ๊ปหลายวง และโรงเรียนความสามารถ ชื่อว่า "EXPG"
ในเดือนมกราคม 2017 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น แอชดีเอชแจแปน (LDH Japan) และตั้งสาขาในต่างประเทศ ในสหรัฐอเมริกา, เอเชีย และ ยุโรป  พวกเขาได้ก่อตั้งบริษัทใหม่ชื่อ แอลดีเอชเวิลด์ (LDH World) ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของ 4 สาขา  สำหรับแอลดีเอชเวิลด์นั้น ฮิโระได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าฝ่ายสร้างสรรค์ ในขณะที่เวอร์บอล, นิโก และ Dr. Romanelli (หรือ DRx) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บริหารฝ่ายสร้างสรรค์  มาซาทากะ โมริ ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานของแอลดีเอชเจแปน (LDH Japan), มาโกโตะ มัตสีดะ เป็นประธานของแอลดีเอชเอเชีย (LDH Asia), แอโฟรแจ็ก เป็นประธานของแอลดีเอชยุโรป (LDH Europe) และฮิโรทากะ โมริ เป็นประธานของแอลดีเอชอเมริกา (LDH USA)
ศิลปิน > ศิลปินกลุ่มและเดี่ยว

อ้างอิงจากเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เอ็กไซล์
เอ็กไซล์เดอะเซ็กคันด์
ซังไดเมะเจโซลบราเธอร์สฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
เจเนอเรชันส์ฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
เดอะแรมเพจฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
แฟนแทสติกส์ฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
บาลิสติกบอยซ์ฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
ไซคิกฟีเวอร์ฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
ลิลลีกฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
คิดฟีโนมีนอนฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
เดอะเจ็ทบอยแบงเกอร์ซฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
วูลฟ์ฮาวล์ฮาร์โมนีฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
ดีพ
ดีพสควาด
โดเบอร์แมนอินฟินิตี้
ดรีมอามิ
ดรีมชิซุกะ
แฮปปี้เนส
เรย์
พีเคซีส์
เวอร์บอล
ดีเจดารุมะ
เอ็ม-โฟล
ออนเนสบอยซ์
มิยาบิ
คริสตัล เคย์
Jay'ed
ลีโอลา
โช อาโอยางิ
เครซี่ชิคักเคย์
ซามูไรซ์ฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
แดนซ์เอิร์ทปาร์ตี้
เกิลส์เกิลส์
ไอสครีม
ลัคกี้ลัคกี้
โอฮะเกิร์ลฟรอมเกิลส์²
ไฟฟ์บี้
คิกแอนด์สไลด์
เลม่อนซังเคียวได
ศิลปิน > นักแสดง

| --- | --- |
 หญิง ริคาโก้  เอลินา มิสึโนะ  อันนะ อิชิอิ  โนโนะกะ ยามางุจิ  ยูซุกิ ฮิราคาวะ  คาเรน ฟูจิอิ:  ชาย โทชิโอะ มัตสึโมโตะ  ทาโร โอมิยะ  โนริฮิสะ ฮิรานุมะ  โคเซย์ อามาโนะ  เคียวสุเกะ คุโรคาวะ  ไทชิ ซาโอโตเมะ  โชอิจิโร่ มาสุโมโตะ  คัตสึยะ  โทชิกิ โนอิริ  โช อาโอยางิ  ชินทาโร่ อากิยามะ  ยูตะ โอซาวะ  โนบุยูกิ ซูซูกิ  เคอิตะ มาจิดะ  ฮายาโตะ โอโนะซึกะ  สเวย์  มาสะยาสึ ยางิ  คันตะ ซาโต้  อากิฮิสะ ชิโอโนะ  เคนทาโร่ มาเอดะ  ยูกิ ซากุราอิ
ศิลปิน > ทาเล้นท์

ซาวะ ยามากุจิ
ลิซา
ศิลปิน > นางแบบ

มายูมิ ซาดะ
เซริ อิวาโฮริ
คานะ โอยา
อาริสะ สุงิ
เทเลอร์ ซูซูกิ
ฮารุมิ ซาโต้
มาลา มอร์แกน
เอมิลี่ โยดะ
โทโคะ
ศิลปิน > นักกีฬา

รุย ราโมส
เมงูมิ คูริฮาระ
อิปเป วาตานาเบะ
เทรุยูกิ โยชิดะ
นาโอฮิสะ โอกาวะ
ยูกิโอะ โอกาวะ
แองเจล่า มากิ เวอร์นอน
ยูชิน โอกามิ
ศิลปิน > ผู้เชี่ยวชาญ

มาซาโตะ โคดาเกะ
เซย์จิ โอโมเตะ
ดีเจคิระ
สเลย์
ยาเอโกะ ทาเคมูระ
เคอิจิ คิมูระ
คิเอโกะ โกดะ
พาโต้
เซว่า
โชโกะ คาชิดะ
เคย์ วาตานาเบะ
อาคิระ คูซูกิ
โยชินาริ นิชิโคริ
ชิเงะอากิ คุโบะ
ซาบุ
ไดชิ มัตสึนางะ
เอ็มซียูเอสเค
ศิลปิน > อดีตศิลปิน

เลิฟ
ดรีม
ชูคาเร็น
ฟลาเวอร์
ซูดันนะยูซูยูลลี่
อี-เกิลส์
อีจีแฟมิลี่
มิราจมิราจ
เลิฟลี่เลิฟลี่
โอฮะเกิร์ลฟรอมเกิลส์เกิลส์
ซายากะ ชิโอโนยะ
รูทเลส
มูนไชด์ (ร่วมบริหารโดยไฮบ์เลเบิลเจแปน)