stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทาโอะ สึจิยะ
ผลงานดนตรี > ซิงเกิล

"Fēlicies" (ค.ศ. 2017)
"Anniversary" (ค.ศ. 2018) เปิดตัวในฐานะ Taotak (คู่กับ ทากามิ คิตามูระ)
สื่อสิ่งพิมพ์ > นิตยสาร

Hanachu, Shufunotomo 2003-, ในฐานะนางแบบพิเศษตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 จนถึง มิถุนายน ค.ศ. 2010
สื่อสิ่งพิมพ์ > สมุดภาพ

Tsubomi 1 (13 ตุลาคม ค.ศ. 2011, แมกกาซีนเฮาส์) ISBN 9784838723492
Document (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015, โตเกียวนิวส์เซอร์วิส) ISBN 9784863364561
Marezora (16 กันยายน ค.ศ. 2015, เอ็ชเอชเคพัพลิชชิง) ISBN 9784140553473
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016 | 39th Japan Academy Film Prize | นักแสดงมาใหม่แห่งปี | ชนะ |
| 2016 | 40th Elan d'or Awards | นักแสดงมาใหม่แห่งปี | ชนะ |
| 2016 | 41st Hochi Film Award | ศิลปินมาใหม่ดีเด่น | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2018 | 41st Japan Academy Film Prize | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2018 | 31st Nikkan Sports Film Award | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2018 | 43rd Hochi Film Award | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2021 | 3rd Asia Content Awards | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |
แหล่งข้อมูลอื่น

ทาโอะ สึจิยะ ที่โซนี่มิวสิก เก็บถาวร 2023-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทาโอะ สึจิยะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Tao Tsuchiya ที่อินสตาแกรม
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
มหากาย

มหากาย  เป็นเสนายักษ์ 1 ใน 20 ตนของเสนายักษ์กรุงลงกา เป็นตัวละครในวรรณคดีเรื่อง รามเกียรติ์
ลักษณะและสี

ใบหน้าเดียว สีม่วงแก่ มี 2 มือ หัวโล้น
หัวโขนเสนายักษ์ มหากาย
ผัดฉ่า

| --- | --- |
ประเภท: ผัด
แหล่งกำเนิด: ไทย
ส่วนผสมหลัก: เนื้อสัตว์ (ปลา อาหารทะเล หรือเนื้อสัตว์อื่น) พริกขี้หนู กระเทียม พริกไทยสด กระชาย ใบกะเพราหรือใบโหระพา
 ตำราอาหาร: ผัดฉ่า
ผัดฉ่า เป็นอาหารไทยประเภทผัด โดยนำพริกขี้หนู กระเทียม และพริกไทย ตำหรือโขลกรวมกัน ผัดกับกระชายซอย พริกไทยสด ใบกะเพราหรือใบโหระพา ใบมะกรูดฉีก ผัดกับปลา อาหารทะเล หรือเนื้อได้ทุกชนิด มีรสออกเค็มเเละเผ็ดจัด รับประทานกับข้าวสวย
สันนิษฐานว่าที่ชื่อผัดฉ่าเพราะเป็นเมื่อผัดแล้วจะได้เสียงฉ่าเพราะต้องผัดกับไฟแรง และใช้ระยะเวลาสั้นในการผัด มีกลิ่น รสร้อนแรง
ผัดฉ่าต่างจากผัดเผ็ด โดยผัดเผ็ดจะผัดกับพริกแกง ใบมะกรูด ส่วนผัดฉ่าเป็นผัดพริกแกงที่ใส่ใบมะกรูด พริกไทยอ่อน และถ้าเป็นการผัดวัตถุดิบประเภทปลา จะใส่กระชายลงไปด้วย เพื่อดับกลิ่นคาว นอกจากนั้นผัดฉ่ายังคล้ายกับผัดขี้เมา ต่างกันที่ผัดฉ่าจะใส่กระชายเพิ่มไปด้วย รวมถึงผัดฉ่ามักใส่อาหารทะเลมากกว่า
ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 2

เนเฟอร์คาเรที่ 2 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่แปดในช่วงสมัยต้นช่วงระหว่างกลางที่ 1 (2181–2055 ปีก่อนคริสตกาล) ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต, เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สามแห่งราชวงศ์ที่แปด ในฐานะฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่แปด เมืองหลวงของรัชสมัยพระองค์น่าจะเป็นเมืองเมมฟิส
หลักฐานรับรอง

ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 2 ปรากฏเพียงแค่บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอสเท่านั้น ซึ่งบันทึกไว้ในรายการที่ 42 บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอสได้บันทึกขึ้นเมื่อประมาณ 900 ปีหลังจากช่วงระหว่างกลางที่ 1 ในรัชสมัยของฟาโรห์เซติที่ 1 ส่วนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งได้บันทึกขึ้นในช่วงรัชสมัยฟาโรห์รามเสสที่ 2 ซึ่งมีส่วนที่เสียหายขนาดใหญ่ในบันทึกดังกล่าว ซึ่งส่งผลแก่การระบุตำแหนงพระนามของฟาโรห์หลายพระองค์ในราชวงศ์ที่แปดและระยะเวลาของรัชสมัยของฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 2 สูญหาย ซึ่งจะบันทึกไว้ในบันทึกพระนามฯ
การระบุตัวตน

เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ได้ระบุอย่างคร่าวๆ ว่าฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 2 กับพระนาม วัดจ์คาเร ("ความรุ่งเรืองคือดวงวิญญาณแห่งรา") ซึ่งได้รับการยืนยันจากภาพวาดจากวาดิ ฮัมมามัต ซึ่งเกิดขึ้นร่วมสมัยกับช่วงระหว่างกลางที่ 1 การระบุตัวตนนี้ดูเหมือนจะถูกปฏิเสธโดยเบเกอร์ ผู้ซึ่งไม่ได้กล่าวถึงการยืนยันใด ๆ สำหรับพระองค์ นอกเหนือจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ในขณะที่ธอมัส ชไนเดอร์ได้เชื่อมโยงพระนาม วัดจ์คาเร กับฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 2 หรือไม่ก็ฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรที่ 2
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

| ประเทศไทย ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: THA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
เว็บไซต์: olympicthai.org
ณ ลอสแอนเจลิส สหรัฐ
นักกีฬา: 39 คน  ใน 5 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: รังสิต ญาโนทัย (ยิงปืน)
เหรียญ อันดับ 33:  ทอง 0 เงิน 1 ทองแดง 0 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศไทย เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา โดยทีมชาติไทยได้เข้าร่วมในการแข่งขันฤดูร้อนอีกครั้งภายหลังจากการคว่ำบาตรโอลิมปิก 1980
เหรียญรางวัล

ทวี อัมพรมหา  มวยสากลสมัครเล่น รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท
นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน

อำพล อำมฤคขจร - 2342 คะแนน (→ อันดับที่ 46)
วชิระ ปิยะภัทรา - 2328 คะแนน (→ อันดับที่ 50)
พญาสัตบรรณ

| พญาสัตบรรณ |
| --- | --- |

พญาสัตบรรณ
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์ตีนเป็ด Apocynaceae
สกุล:: Alstonia Alstonia (L.) R.Br.
สปีชีส์:: Alstonia scholaris
ชื่อทวินาม
Alstonia scholaris (L.) R.Br.


ข้อมูลรายการจาก GBIF
ชื่อพ้อง
 Echites scholaris  L.
พญาสัตบรรณ หรือ  สัตบรรณ หรือ ตีนเป็ด (ชื่อวิทยาศาสตร์: Alstonia scholaris) เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 12–20 เมตร อยู่ในวงศ์ Apocynaceae มีถิ่นดั้งเดิมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และพบได้ทุกภาคในประเทศไทย  และเป็นต้นไม้ประจำจังหวัดสมุทรสาคร
ลักษณะ

เปลือกหนาแต่เปราะ ผิวต้นมีสะเก็ดเล็ก ๆ สีขาวปนน้ำตาลกรีดดูจะมียางสีขาวลำต้นตรง แตกกิ่งก้านสาขามากลักษณะเป็นชั้น ๆ เปลือกชั้นในสีน้ำตาล มีน้ำยางสีขาว ใบเป็นกลุ่มบริเวณปลายกิ่งช่อหนึ่งมีใบประมาณ 5–7 ใบ ก้านใบสั้น แผ่นใบรูปรีแกมรูปขอบขนานถึงรูปหอกแกมรูปขอบขนาน หรือรูปมนแกมรูปบรรทัด ปลายใบเป็นติ่งเล็กน้อย ใบด้านบนมีสีเขียวเข้ม ด้านล่างมีสีขาวนวล ถ้าเด็ดก้านใบจะมียางสีขาว ลักษณะใบยาวรีปลายใบมนโคนใบแหลม ขนาดใบยาวประมาณ 10–12 เซนติเมตร ออกดอกสีเขียวอ่อนเป็นช่อตามปลายกิ่ง ปากท่อของกลีบดอกมีขนยาวปุกปุย ดอกมีกลิ่นฉุนรุนแรง สูดดมเพียงเล็กน้อยจะรู้สึกกลิ่นหอม หากสูดดมมากจะรู้สึกวิงเวียนศีรษะ ช่วงค่ำจะส่งกลิ่นแรงกว่าเวลาอื่น ๆ ดอกเป็นกลุ่มคล้ายดอกเข็มช่อหนึ่งจะมีกลุ่มดอกประมาณ 7 กลุ่ม ดอกมีสีขาวอมเหลือง ปกติจะออกดอกในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม ผลเป็นฝักยาว ฝักคู่หรือเดี่ยว ลักษณะเป็นเส้น ๆ กลมเรียวยาวประมาณ 20–30 เซนติเมตร เมื่อแก่จะแตก มีขุยสีขาวคล้ายฝ้ายปลิวไปตามลมได้ในฝักมีเมล็ดเล็ก ๆ ติดอยู่กับขุยนั้น
การกระจายตัว

พญาสัตบรรณเป้นพืชที่พบในภูมิภาค ดังนี้:
จีน: เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, มณฑลยูนนาน
อนุทวีปอินเดีย: บังกลาเทศ, อินเดีย, เนปาล, ปากีสถาน, ศรีลังกา
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้: กัมพูชา, ลาว, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, พม่า, ปาปัวนิวกินี, ฟิลิปปินส์, ไทย, เวียดนาม
ออสเตรเลีย: รัฐควีนส์แลนด์
การกระจายตัว > ต้นไม้ประจำจังหวัด

สัตบรรณ  ถือเป็นไม้มงคลของจังหวัดสมุทรสาคร เนื่องจากเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พุทธศักราช 2537 ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร  ได้รับพระราชทานพันธุ์ไม้ดังกล่าวจากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ  ในวโรกาสที่เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานเปิดวันรณรงค์โครงการปลูกป่าเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองราชย์  ปีที่  50 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  และเพื่อความเป็นศิริมงคลของประชาชนชาวจังหวัดสมุทรสาครผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาครจึงได้นำพันธุ์ไม้สัตบรรณพระราชทานมาปลูกเป็นปฐมฤกษ์  ในกิจกรรมวันปลูกต้นไม้ตาม  โครงการปลูกป่าถาวรเฉลิมพระเกียรติ  เมื่อวันที่  9 มิถุนายน  พุทธศักราช 2537  ที่บริเวณสนามหน้าศาลากลางจังหวัดสมุทรสาคร  จึงถือได้ว่าต้นสัตบรรณเป็นต้นไม้มงคลของจังหวัดสมุทรสาคร  นอกจากนี้ต้นพญาสัตบรรณยังเป็นต้นไม้ประจำเขตพญาไท ในกรุงเทพมหานครอีกด้วย
การใช้ประโยชน์

ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ใช้เปลือกต้นพญาสัตบรรณรักษาโรคบิด ลำไส้ติดเชื้อ และมาลาเรีย ใบใช้ในการรักษาโรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรัง   ในประเทศอินเดียมีการนำส่วนต่าง ๆ ของต้น พญาสัตบรรณมาใช้เป็นพืชสมุนไพรเช่น ใช้เป็นยาสมุนไพรรักษาโรคมาลาเรียในชื่อ Ayush-64 ซึ่งมีขายทั่วไป นำยางสีขาวและใบรักษาแผล แผลเปื่อย และอาการปวดข้อ นอกจากนี้ ต้นพญาสัตบรรณยังเป็นแหล่งของสารอัลคาลอยด์ที่สาคัญ ในบอร์เนียว นำเนื้อไม้ไปทำทุ่นของแหและอวน
พญาสัตบรรณเป็นพืชที่มีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที สารสกัดจากใบสามารถยับยั้งการเจริญของคะน้าได้ สารสกัดจากเปลือกลำต้นสามารถยับยั้งการเจริญของข้าว ข้าวโพด คะน้า ถั่วเขียวผิวดำ ถั่วเขียวผิวมันได้
ดูเพิ่ม

รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Alstonia scholaris ที่วิกิสปีชีส์
| ด ค กพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กาซะลองคำ (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่)  กำลังเสือโคร่ง (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  จั่น (แม่ฮ่องสอน)  กระเชา (ลำปาง)  ก้ามปู (ลำพูน)  สัก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  มะหาด (กาฬสินธุ์)  กัลปพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ขี้เหล็ก (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม)  สาธร (นครราชสีมา)  กาฬพฤกษ์ (บุรีรัมย์)  พฤกษ์ (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  กระบาก (ยโสธร)  กระบก (ร้อยเอ็ด)  สนสามใบ (เลย)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  มะค่าแต้ (สุรินทร์)  ชิงชัน (หนองคาย)  พะยูง (หนองบัวลำภู)  ตะเคียนหิน (อำนาจเจริญ)  รัง (อุดรธานี)  ยางนา (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพมหานคร)  สีเสียดแก่น (กำแพงเพชร)  มะตูม (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก)  จันทน์ชะมดชนิด Mansonia gagei (นครปฐม)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี)  ทองหลางลาย (ปทุมธานี)  หมัน (พระนครศรีอยุธยา)  บุนนาค (พิจิตร)  ปีบ (พิษณุโลก)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  พิกุล (ลพบุรี)  โพทะเล (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม)  พญาสัตบรรณ (สมุทรสาคร)  ตะแบกนา (สระบุรี)  มะกล่ำตาช้าง (สิงห์บุรี)  มะค่า (สุโขทัย)  มะเกลือ (สุพรรณบุรี)  มะพลับ (อ่างทอง)  สะเดา (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  จัน (จันทบุรี)  อะราง (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี)  หูกวาง (ตราด)  โพ (ปราจีนบุรี)  กระทิง (ระยอง)  มะขามป้อม (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ขานาง (กาญจนบุรี)  แดง (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  หว้า (เพชรบุรี)  โมกมัน (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  มะเดื่ออุทุมพร (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  แซะ (นครศรีธรรมราช)  ตะเคียนชันตาแมว (นราธิวาส)  ตะเคียน (ปัตตานี)  เทพทาโร (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  ประดู่บ้าน (ภูเก็ต)  อโศกเหลือง (ยะลา)  อบเชย (ระนอง)  สะเดาเทียม (สงขลา)  กระซิก (สตูล)  เคี่ยม (สุราษฎร์ธานี) 
ต้นไม้ประจำจังหวัดนครปฐมคือจัน  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์คือแปะ  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดยโสธรคือยางนา  · ต้นไม้ประจำจังหวัดสุโขทัยคือตาล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดสุรินทร์คือกันเกรา  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระนองคืออินทนิล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระยองคือประดู่  ·  จังหวัดบึงกาฬไม่มีพันธุ์ไม้มงคลพระราชทาน ต้นไม้ประจำจังหวัดคือสิรินธรวัลลี
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Alstonia scholaris:  Wikidata: Q135307  Wikispecies: Alstonia scholaris  BioLib: 667381  EoL: 596591  EPPO: ATNSC  FNA: 200018323  FoC: 200018323  GBIF: 5414410  GRIN: 2688  iNaturalist: 189179  IPNI: 60445977-2  IRMNG: 10200775  ITIS: 184803  IUCN: 32295  NCBI: 52822  NZOR: f782a800-4efd-4a44-9786-19e1ebe8563a  Plant List: tro-50185720  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:60445977-2  Tropicos: 50185720  WCSP: 7103 
Echites scholaris:  Wikidata: Q38441020  APDB: 125546  GBIF: 3169666  GRIN: 14864  IPNI: 78759-1  IRMNG: 11322135  ITIS: 184804  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:78759-1  Tropicos: 1801406
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศเซาตูแมอีปริงซีป ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: STP
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกเซาตูแมอีปริงซีป
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 1 คน (ชาย 1 คน / หญิง 0 คน) ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีป จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเซาตูแมอีปริงซีปได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ>  | รอบรองฯ>  | ชิงชนะเลิศ>  | ชิงชนะเลิศ>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อเล็กซ์ แอนโจส | Men's 400 m T47 |  |  |  |  |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเซาตูแมอีปริงซีปในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเซาตูแมอีปริงซีปที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
มาซารุ ฟูจิ

| มาซารุ ฟูจิ |
| --- | --- |
เกิด: 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2494
มาซารุ ฟูจิ (ญี่ปุ่น: 藤 勝; โรมาจิ: Fuji Masaru) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 ที่โตเกียว  สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 18
เกียรติประวัติ

แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2525)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OBA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 28 มิถุนายน 2524 แพ้น็อค เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ ยก 3
ฟาโรห์เนเฟอร์เคาฮอร์ คูวิฮาปิ

เนเฟอร์เคาฮอร์ คูวิฮาปิ เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่แปดในสมัยต้นช่วงระหว่างที่หนึ่ง (ระหว่าง 2181 – 2055 ปีก่อนคริสตกาล) ในช่วงเวลานี้ อียิปต์อาจถูกแบ่งแยกออกเป็นระหว่างหลายศูนย์กลางการปกครอง ฟาโรห์เนเฟอร์เคาฮอร์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบหกและพระองค์สุดท้าย แห่งราชวงศ์ที่แปด และด้วยเหตุนี้เองพระองค์จึงได้ปกครองเหนือบริเวณเมมฟิส พระองค์ครองราชย์เป็นเวลาเพียง 2 ปี และเป็นหนึ่งในฟาโรห์ที่มีหลักฐานรับรองยืนยันที่ดีที่สุดในช่วงเวลานี้นี้จากบันทึกพระราชโองการแปดฉบับที่หลงเหลืออยู่ในสภาพชำรุดไม่เป็นชิ้นเป็นอันมาจนถึงปัจจุบัน
หลักฐานรับรองในบันทึกพระนามกษัตริย์

พระนามของฟาโรห์เนเฟอร์เคาฮอร์ปรากฏอยู่ในรายการที่ 55 ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ซึ่งเป็นบันทึกพระนามที่บันทึกขึ้นในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์เซติที่ 1 เมื่อประมาณ 900 ปีหลังจากการสววรคตของฟาโรห์เนเฟอร์เราฮอร์[5] เชื่อกันว่ามีพระนามของพระองค์ยังอยู่ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินเช่นกัน ถึงแม้ว่าพระนามจะหายไปในส่วนที่เสียหายบริเวณคอลัมน์ที่ 5 บรรทัดที่ 12 ของบันทึกพระนามฯ (หลังการตีความใหม่ของคิม รีฮอล์ต)  อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาในการครองราชย์ของพระองค์ยังหลงเหลือโดยบันทึกไว้เป็นระยะเวลา "2 ปี 1 เดือน 1 วัน"
บันทึกพระราชโองการแห่งเนเฟอร์เคาฮอร์

บันทึกพระราชโองการทั้งหมดแปดฉบับที่พบในวิหารแห่งเทพมินที่คอปโตสที่มาจากรัชสมัยของฟาโรห์เนเฟอร์เคาฮอร์ และยังหลงเหลือมาได้จนถึงทุกวันนี้ในสภาพที่ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน  บันทึกพระราชโองการสี่ฉบับที่จารึกไว้บนแผ่นหินปูนถูกมอบให้กับพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทนโดยเอ็ดเวิร์ด ฮาร์คเนสในปี ค.ศ. 1914 ซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่แกลเลอรี 103
บันทึกพระราชโองการเจ็ดในแปดฉบับออกประกาศภายในวันเดียวกัน ในปีแรกแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เนเฟอร์เคาฮอร์ บางทีอาจจะเป็นวันที่พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์  ปีที่เป็นปัญหามีชื่อว่า "ปีแห่งการรวมสองแผ่นดิน"  ในบันทึกพระราชโองการฉบับแรก ฟาโรห์เนเฟอร์เคาฮอร์ได้พระราชทานตำแหน่งให้กับพระราชธิดาพระนามว่า เนบเยท ซึ่งเป็นภริยาของราชมนตรีนามว่า เซไมย์ โดยพระราชทานให้เป็นราชองครักษ์ และผู้บัญชาการทหารคาเรดนิ (Khrod-ny) และสั่งให้สร้างเรือศักดิ์สิทธิ์สำหรับเทพเจ้าที่เรียกว่า "สองพลัง (Two-Powers)" บางทีอาจเป็นเทพฮอรัส-มินในรูปที่รวมกัน
บันทึกพระราชโองการฉบับที่สองและมีอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด โดยบันทึกเกี่ยวข้องกับการแต่งตั้งไอดิ บุตรชายของเชไมย์ให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการอียิปต์ตอนบน โดยปกครองเหนือแคว้นทางใต้สุดทั้งเจ็ดตั้งแต่เกาะแอลเลเฟนไทน์ไปจนถึงไดโอสโพลิส ปาร์วา:
ฮอรัส เนทเจอร์บาว ถูกประทับต่อหน้าฟาโรห์ในเดือนที่ 2 [ของฤดูเพเรต วันที่ 20] บันทึกพระราชโองการถึงขุนนาง ผู้ดูแล [นักบวช ไอดิ]: เจ้าได้รับพระราชทานแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าการอียิปต์บน ผู้ดูแลนักบวชในอียิปต์บนเดียวกันซึ่ง [อยู่ภายใต้] การกำกับดูแลของเจ้าไปทางใต้ยังนิวเบีย ไปทางเหนือยังแคว้นซิสตรัม ทำหน้าที่เป็นขุนนาง, ผู้นำของนักบวช, หัวหน้าผู้ปกครองเมืองที่อยู่ในการดูแลของเจ้า, แทนบิดาของเจ้า, บิดาแห่งพระเจ้า, ที่รักแห่งพระเจ้า, องค์ชายรัชทายาท, เจ้าเมืองแห่งพีระมิด, หัวหน้าผู้พิพากษา, ราชมนตรี, ผู้ดูแลจดหมายเหตุของกษัตริย์, [ขุนนาง, ผู้ว่าราชการอียิปต์บน, ผู้ดูแลนักบวช, เซไมย์ ไม่] มีใครอื่น [จะมีสิทธิเรียกร้องโดยชอบธรรมกับมัน]...
บันทึกพระราชโองการฉบับที่สามและสี่อยู่ในสภาพที่ดีไว้เพียงบางส่วนในชิ้นเดียวกัน พวกเขาบันทึกว่า ฟาโรห์เนเฟอร์เคาฮอร์พระราชทานตำแหน่งให้น้องชายของไอดิในวิหารแห่งเทพมินและอาจแจ้งให้ไอดิทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย บันทึกพระราชโองการฉบับสุดท้ายนี้บันทึกว่า ทำไมจึงพบบันทึกพระราชโองการในวิหารแห่งเทพมิน:
[พระองค์ทรงมีพระราชโองการให้ประกาศ] ถ้อยคำ [แห่งพระราชโองการนี้ที่ประตู] ทางเข้าของวิหารแห่งเทพมิน [ในคอปโตสไว้อยู่ชั่วกัลปาวสาน] และตลอดไป อินเตฟ บุตรชายของเฮมิ สหายคนเดียวที่ส่งไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ ถูกประทับต่อหน้า [พระองค์] ในปีแห่งการรวมสองแผ่นดิน เดือนที่ 2 ของฤดูเพเรต วันที่ 20"
บันทึกพระราชโองการฉบับที่เหลือบันทึกเกี่ยวข้องกับการแต่งตั้งนักบวชประจำพิธีฝังพระศพไปยังวิหารแห่งเนบเยทและเชไมย์ รวมถึงการสั่งรายการสินค้าที่วิหารแห่งเทพมิน
หลักฐานรับรองอื่น

นอกเหนือจากบันทึกพระราชโองการที่กล่าวไว้ในข้างต้นแล้ว ฟาโรห์เนเฟอร์เคาเรยังปรากฏในจารึกสองแห่งบนกำแพงในหลุมฝังศพของเชไมย์ มีการระบุเวลาในปีแรกในรัชสมัยของพระองค์ เดือนที่ 4 แห่งฤดูเชมู วันที่ 2 จารึกได้บันทึกการนำหินมาจากวาดิ ฮัมมามัต (โดยคอปโตสเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการเดินทางไปยังวาดิแห่งนี้) แต่จารึกบางส่วนถูกทำลาย แต่ดูเหมือนจะกล่าวถึงงานที่ทำเสร็จภายใน 19 วัน จากวาดิ ฮ้มมามัตเป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าศิลาจารึกสามแผ่นที่รายงานการนำมาของหิน จารึกชิ้นหนึ่งลงวันที่ภายใต้ปีที่หนึ่งของฟาโรห์นิรนามและ ในจารึกอีกสองฉบับมีการกล่าวถึงไอดิด้วย ถ้าไอดินี้เหมือนกับที่ทราบจากบันทึกพระราชโองการ จารึกก็ยังแสดงให้เห็นถึงการเดินทางภายใต้รัชสมัยของพระองค์ด้วย
บันทึกพระราชโองแห่งคอปโตส พี และคิว ที่ประกอบติดกันไดส่งไปยังถึงไอดและน้องชายของเขาที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทน มหานครนิวยอร์ก (Acc. No. 14.7.12)
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศเซาตูแมอีปริงซีป ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: STP
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเซาตูแมอีปริงซีป
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: อเล็กซ์ แองเจิล
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเซาตูแมอีปริงซีปเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อเล็กซ์ แองเจิล | 100 m T45-47 | ไม่ได้เริ่ม | ไม่ได้เริ่ม | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| อเล็กซ์ แองเจิล | 400 m T45-47 | 50.94 | 3 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
ดูเพิ่ม

ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในพาราลิมปิก
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเซาตูแมอีปริงซีปที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |