stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮันเตอร์ คอลเลจ

ฮันเตอร์ คอลเลจ (อังกฤษ: Hunter College) เป็นหนึ่งในวิทยาลัยที่มีชือเสียงติดอันดับของ โครงการวิทยาลัยสำหรับมหานครนิวยอร์ก ฮันเตอร์ คอลเลจ ยังมีชื่อเสียงในเรื่องการเรียน การสอนทางด้านสังคมศาสตร์ แต่ก็ยังมีโปรแกรมอื่น ๆ อีกมากมายกว่า 100 โปรแกรม พร้อมรองรับนักเรียน นักศึกษาที่สนใจจะศึกษาต่อ ทางวิทยาลัยมีคณะอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญการสอนในด้านนี้โดยตรง ตัววิทยาลัยตั้งอยู่ติดกับสวนสาธารณะ เซ็นทรัล ปาร์ค อีกทั้งยังใกล้กับห้างสรรพสินค้า Bloomingdale’s ที่โด่งดังติดอันดับโลกอีกด้วย
ฮันเตอร์ คอลเลจ ก่อตั้งขึ้นเป็นสถานศึกษาตั้งแต่ปีค.ศ. 1870 โดยนายทอมมัส ฮันเตอร์ ฮันเตอร์ คอลเลจเป็นวิทยาลัยหนึ่งของกลุ่มมหาวิทยาลัยประจำนครนิวยอร์ก ตัวโรงเรียนตั้งอยู่ที่ แมนฮัตตันฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือ. ฮันเตอร์ คอลเลจ เป็นศูนย์การศึกษารวมโดยประสานการเรียนระหว่างศิลปะทั่วไปและวิทยาศาสตร์ ที่นำเสนอวิชาสาขาสำหรับนักศึกษาปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก มากกว่า 100 สาขา โดยย่อยแล้ว เราสามารถมอง ฮันเตอร์ คอลเลจ เป็นโรงเรียนแม่ของโรงเรียนย่อยดังนี้
(1) การศึกษาสำหรับศิลปะและวิทยาศาสตร์
(2) โรงเรียนสำหรับการศึกษาด้านความรู้ทั่วไป
(3) โรงเรียนเพื่อการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์
(5) การศึกษาด้านวิชาพยาบาล
(6) การศึกษาด้านงานช่วยเหลือสังคมทั่วไป
ฮันเตอร์ คอลเลจ ก่อตั้งขึ้นด้วยจุดประสงค์ที่จะทำการฝึกสอนวิชาชีพทั่วไป โดยตัวผู้ก่อตั้งโรงเรียนก็เป็นชาวไอริช ชื่อ นายทอมมัส ฮันเตอร์ และโดยเริ่มแรกแล้ว จุดประสงค์ก็ตั้งใจจะตั้งเป็นเพียงโรงเรียนชั้นมัธยมปลาย และนายทอมมัสเองก็เป็นคุณครูใหญ่ประจำโรงเรียนอยู่ถึง 37 ปีทีเดียว โดยแรกนั้นนายทอมมัสตั้งใจให้เป็นโรงเรียนสำหรับผู้หญิงล้วน ไม่จำกัดเชื้อชาติ และศาสนาของผู้เข้าเรียน และตั้งใจที่จะทำการสอนเกี่ยวกับการเป็นครูโดยตรง ในช่วงระยะเวลานั้น ฮันเตอร์ คอลเลจ ถือเป็นโรงเรียนที่ได้รับการยอมรับให้เป็นที่หนึ่งสำหรับโรงเรียนสอนการเป็นครู
ในปีค.ศ. 1887 โรงเรียนอนุบาลก็ก่อตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของ ฮันเตอร์ คอลเลจ และในปัจจุบันการศึกษาชั้นประถม และชั้นมัธยมก็ยังเป็นส่วนหนึ่ง ของ ฮันเตอร์ คอลเลจ เพียงแต่ตั้งอยู่อีกเขตหนึ่งของแมนฮัตตัน
ในปี 1888 ฮันเตอร์ คอลเลจ ได้แบ่งการเรียนการสอนออกเป็น 2 ส่วนอย่างชัดเจน
(1) สำหรับผู้ที่สนใจและตั้งใจจะเป็นครู
(2) สำหรับผู้ให้ความสนใจด้านอื่น ๆ แต่ภายในปี 1902 ความต้องการของนักเรียนนักศึกษาก็มีมากขึ้น ฮันเตอร์ คอลเลจ จึงกลายมาเป็นสถานการศึกษาที่เน้นการสอนในเรื่องต่าง ๆ ทั่วไปมาจนกระทั่งทุกวันนี้
การจัดอันดับต่าง ๆ
(2) โดย The Princeton Review, Year 2010
(2) โดย U.S.A. Today, Year 2010
(8) โดย U.S. News & World Report, Year 2011
(3) โดย The Chronicle of Higher Education, Year 2011
(6) โดย The National Science Foundation, Year 1999-2003
แหล่งข้อมูลอื่น

https://web.archive.org/web/20220904212030/https://hunter.cuny.edu/
เรียนต่ออเมริกา เก็บถาวร 2011-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ฮันเตอร์ คอลเลจ นิวยอร์ก เก็บถาวร 2021-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฮันฮก

ฮันฮก (อังกฤษ: Han Fu; จีนตัวย่อ: 韩馥; จีนตัวเต็ม: 韓馥) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองอิ่งชวน ( เองฉวน ) มณฑลเหอหนาน มีฉายาว่าอุ๋นเจ๋ย์ เป็นคนขี้ขลาด ไม่กล้าทำงานใหญ่ๆ ติดสินบนตั๋งโต๊ะจึงได้ครองแคว้นกิจิ๋ว ครั้นหัวเมืองต่างได้ยกทัพมาปราบตั๋งโต๊ะ ณ เมื่อทำการไม่สำเร็จ ก็ถอยทัพกลับ เพราะอ้วนเสี้ยวรู้กำพืดของฮันฮกดี จึงสมคบกับกองซุนจ้าน เจ้าเมืองปักเป๋งจะเข้ามาแย่งเอาแคว้นกิจิ๋ว
กองซุนจ้านตกลงด้วย อ้วนเสี้ยวจึงมีจดหมายบอกให้ฮันฮกเป็นเชิงแจ้งให้รู้ว่า กองซุนจ้านปรึกษาจะยกทัพมาตีกิจิ๋ว ฮันฮกตกใจ รีบเชิญอ้วนเสี้ยวเข้ามาอารักขาแคว้นกิจิ๋วทันที อ้วนเสี้ยวก็ได้แคว้นกิจิ๋วโดยไม่ต้องเสียเลือด ส่วนฮันฮกรีบหนีเอาตัวรอดไปอยู่เมืองตันลิว และเป็นทุกข์กระวนกระวายใจ กลัวคนนั้นจะทำราย คนนี้จะทำร้าย ในที่สุดเลยต้องฆ่าตัวตาย
รูปฮันฮกจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI ของค่ายเกม KOEI
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
จดหมายเหตุสามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
ตั๋งโต๊ะ
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
ฮัมฟรีย์ สแตฟฟอร์ด ดยุกที่ 1 แห่งบักกิงแฮม

| ฮัมฟรีย์ สตาฟฟอร์ด ดยุกแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 |
| --- | --- |

เกิด: 15 สิงหาคม ค.ศ. 1402
อสัญกรรม: 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1460 
บรรดาศักดิ์: ขุนนางอังกฤษ
คู่สมรส: แอนน์ เนวิลล์ ดัชเชสแห่งบัคคิงแฮม
บุตร: หลายคนรวมทั้ง ฮัมฟรีย์ สตาฟฟอร์ด เอิร์ลแห่งสตาฟฟอร์ด จอห์น สตาฟฟอร์ด เอิร์ลแห่งวิลท์เชอร์ที่ 1
ขุนนางอังกฤษ - กษัตริย์อังกฤษ - ชาวอังกฤษ
ฮัมฟรีย์ สตาฟฟอร์ด ดยุกแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 (อังกฤษ: Humphrey Stafford, 1st Duke of Buckingham) (15 สิงหาคม ค.ศ. 1402 - 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1460) ฮัมฟรีย์ สตาฟฟอร์ดเป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในสงครามร้อยปีและสงครามดอกกุหลาบ ฮัมฟรีย์เป็นบุตรของเอ็ดมันด์ สตาฟฟอร์ด เอิร์ลแห่งสตาฟฟอร์ดที่ 5 และแอนน์แห่งกลอสเตอร์และเป็นพระนัดดาของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
ฮัมฟรีย์ สตาฟฟอร์ดเสียชีวิตในสนามรบในยุทธการนอร์ทแธมตันเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1460
ดูเพิ่ม

สงครามดอกกุหลาบ
ราชวงศ์แลงคาสเตอร์
ราชวงศ์ยอร์ค
หินแกรนิต

| --- | --- |
หินอัคนี
หินแกรนิตประกอบด้วยโพแทสเซียม เฟลด์สปาร์, พลาจิโอเคลส เฟลด์สปาร์, ควอตซ์, ไบโอไทต์ และ/หรือ แอมฟิโบล
องค์ประกอบ
โพแทสเซียม เฟลด์สปาร์, พลาจิโอเคลส เฟลด์สปาร์ และควอตซ์ (รวมถึงมัสโคไวต์และแอมฟิโบลชนิดฮอร์นเบลนด์)
ภาพถ่ายระยะใกล้ของหินแกรนิตจากอุทยานแห่งชาติหุบเขาโยเซไมต์  แม่น้ำเมอร์ซ
เหมืองหินแกรนิตสำหรับวัดมอร์มอน รัฐอูทาห์ พื้นผิวดินกระจัดกระจายไปด้วยก้อนหินขนาดใหญ่และเศษของหินแกรนิตที่หลุดล่วงลงมา ซึ่งหลุดหล่นลงมาจากผนังของหน้าผา Little Cottonwood Canyon เหมืองประกอบไปด้วยบล็อกที่แตกย่อยออกไป
หินแกรนิต (อังกฤษ: granite) เป็นหินอัคนีแทรกซอน สีจางพบได้ทั่วไปเป็นปกติ แกรนิตมีเนื้อขนาดปานกลางถึงเนื้อหยาบ บางครั้งจะพบผลึกเดี่ยวๆบางชนิดที่มีขนาดใหญ่กว่าปกติ (groundmass) เกิดเป็นหินที่รู้จักกันในนามของพอร์พายรี (porphyry) แกรนิตอาจมีสีชมพูจนถึงสีเทาเข้มหรือแม้แต่สีดำขึ้นอยู่กับองค์ประกอบทางเคมีและองค์ประกอบทางแร่ หินโผล่ของหินแกรนิตมีแนวโน้มจะเกิดเป็นมวลหินโผล่ขึ้นมาเป็นผิวโค้งมน บางทีหินแกรนิตก็เกิดเป็นหลุมยุบรูปวงกลมที่รายล้อมไปด้วยแนวเทือกเขาเกิดเป็นแนวการแปรสภาพแบบสัมผัสหรือฮอร์นเฟลส์
แกรนิตมีเนื้อแน่นเสมอ (ปราศจากโครงสร้างภายใน) แข็ง แรงทนทาน ดังนั้นจึงถูกนำไปใช้เป็นหินก่อสร้างกันอย่างกว้างขวาง ค่าความหนาแน่นเฉลี่ยของหินแกรนิตคือ 2.75 กรัม/ซม3 และค่าความหนืดที่อุณหภูมิและความกดดันมาตรฐานประมาณ4.5 • 1019 Pa•s.
คำว่า “granite” มาจากภาษาลาตินคำว่า “granum” หมายถึง “grain” หรือ “เม็ด” ซึ่งมาจากลักษณะโครงสร้างผลึกในเนื้อหินที่เป็นเม็ดหยาบ
วิทยาแร่

หินแกรนิตถูกจำแนกแยกย่อยไปตามไดอะแกรม QAPF สำหรับหินอัคนีแทรกซอนเนื้อหยาบ (granitoids) และตั้งชื่อตามเปอร์เซนต์ของควอตซ์ แอลคาไลน์เฟลด์สปาร์ (ออร์โธเคลส, ซานิดีน, หรือ ไมโครไคลน์) และแพลจิโอเคลสเฟลสปาร์ บนส่วนของ A-Q-P ในไดอะแกรมดังกล่าว
หินอัคนีที่แท้จริงตามข้อกำหนดทางศิลาวิทยาสมัยใหม่ประกอบด้วยทั้งแพลจิโอเคลสและแอลคาไลน์เฟลด์สปาร์ เมื่อแกรนิตอยด์ไม่มีแพลจิโอเคลสหรือมีน้อยก็จะเรียกหินนั้นว่า “แอลคาไลน์แกรนิต” เมื่อแกรนิตอยด์มีออร์โธเคลส 10% ก็จะเรียกว่า “โทนาไลต์” (ไพร็อกซีนและแอมฟิโบลพบได้ทั่วไปในโทนาไลต์) แกรนิตที่ประกอบด้วยทั้งมัสโคไวต์และไบโอไทต์ไมก้าก็จะเรียกว่าไบนารีแกรนิตหรือทูไมก้าแกรนิต (two-mica granite) ทูไมก้าแกรนิตโดยทั่วไปจะมีโปแตสเซียมสูงและมีแพลจิโอเคลสต่ำและปรกติจะเป็นแกรนิต S-type หรือ แกรนิต A-type หินภูเขาไฟที่มีองค์ประกอบเทียบเท่ากันกับหินแกรนิตคือไรโอไรต์ หินแกรนิตมีคุณสมบัติให้ซึมผ่านปฐมภูมิได้ต่ำแต่มีการซึมผ่านทุติยภูมิได้สูง
วิทยาแร่ > องค์ประกอบทางเคมี

ค่าเฉลี่ยทั่วโลกของสัดส่วนเฉลี่ยขององค์ประกอบทางเคมีที่ต่างกันในหินแกรนิตจากมากไปน้อยโดยเปอร์เซนต์น้ำหนักคือ
SiO2 — 72.04%
Al2O3 — 14.42%
K2O — 4.12%
Na2O — 3.69%
CaO — 1.82%
FeO — 1.68%
Fe2O3 — 1.22%
MgO — 0.71%
TiO2 — 0.30%
P2O5 — 0.12%
MnO — 0.05%
อ้างอิงจากผลวิเคราะห์ 2485 รายการ
สถานที่พบ

จนถึงทุกวันนี้แกรนิตพบได้เฉพาะบนโลกโดยพบเป็นองค์ประกอบหลักของเปลือกโลกในส่วนของทวีป มักพบแกรนิตเป็นสต็อคขนาดเล็กครอบคลุมเนื้อที่น้อยกว่า 100 ตารางกิโลเมตรและอาจพบเป็นแบโทลิตที่มักพบเกิดร่วมกับแนวเทือกเขา (orogenic mountain ranges) ไดค์ (dike) ขนาดเล็กที่มีองค์ประกอบเป็นแกรนิตเรียกว่า “แอพไพลต์” ซึ่งจะพบเกิดขึ้นบริเวณขอบของการแทรกดัน บางบริเวณก็พบเป็นเพคมาไทต์ (pegmatite) ซึ่งมีผลึกขนาดหยาบเกิดร่วมกับหินแกรนิต
หินแกรนิตได้แทรกดันเข้าไปในชั้นเปลือกโลกตลอดช่วงยุคทางธรณีวิทยาและพบได้มากในช่วงพรีแคมเบรียน หินแกรนิตพบกระจัดกระจายไปทั่วแผ่นเปลือกทวีปของโลกและพบมากเป็นหินพื้นฐานใต้ชั้นหินตะกอนที่มีขนาดบางกว่า
การกำเนิด

แกรนิตเป็นหินอัคนีที่เกิดขึ้นจากแมกมาที่แทรกดันผ่านหินอื่นขึ้นมา โดยแมกมาเนื้อแกรนิตมีต้นกำเนิดที่หลากหลาย การแทรกดันของแกรนิตเกิดขึ้นที่ความลึกใต้ผิวโลก โดยปกติลึกมากกว่า 1.5 กิโลเมตรและอาจลึกมากถึง 50 กิโลเมตรในชั้นเปลือกโลกภาคพื้นทวีป มีการโต้แย้งเกี่ยวกับการกำเนิดของหินแกรนิต ซึ่งนำไปสู่รูปแบบการจำแนกที่หลากหลาย การจำแนกนั้นถูกแบ่งออกตามภูมิภาคของโลก ทั้งแบบฝรั่งเศส แบบอังกฤษ และแบบอเมริกา ความสับสนนี้เกิดขึ้นเพราะว่ารูปแบบการจำแนกแต่ละแบบกำหนดให้แกรนิตมีความหมายที่แตกต่างกัน โดยทั่วไปแล้วการจำแนกแบบ “อัลฟาเบ็ตซุป” (alphabet soup) มักถูกนำมาใช้เนื่องจากเป็นการจำแนกบนพื้นฐานของการกำเนิดของแมกมา
การกำเนิด > การกำเนิดทางธรณีเคมี

แกรนิตอยด์เป็นองค์ประกอบของชั้นเปลือกโลกที่มีอยู่ทั่วไป เกิดจากการตกผลึกของแมกมาที่มีองค์ประกอบอยู่บริเวณจุดยูเทคติก (eutectic point) หรือที่จุดต่ำสุดของอุณหภูมิบนเส้นกราฟโคเทคติก แมกมาจะวิวัฒน์ไปสู่จุดยูเทคติกเนื่องจากการแยกส่วนทางอัคนี (igneous differentiation) หรือเพราะว่าแมกมาอยู่ที่ระดับล่างของการหลอมละลายบางส่วน การตกผลึกแบบแยกส่วนนี้ลดการหลอมเหลวของเหล็ก แมกนีเซียม ไททาเนียม แคลเซียม และโซเดียม และเพิ่มการหลอมเหลวของโปแตสเซียม ซิลิก้อน–แอลคาไลน์เฟลด์สปาร์ (มีส่วนประกอบหลักคือโปแตสเซียม) และควอตซ์ (SiO2) ซึ่งถือเป็นเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของแกรนิต
กระบวนการนี้ดำเนินไปโดยไม่คำนึงถึงองค์ประกอบทางเคมีและแหล่งที่มาของแมกมาต้นกำเนิดที่จะพัฒนาไปเป็นแกรนิต อย่างไรก็ตามแหล่งที่มาและองค์ประกอบของแมกมาที่ได้เปลี่ยนแปลงไปเป็นแกรนิตนั้น สามารถใช้หาแร่และธรณีเคมีของหินต้นกำเนิดของแกรนิตนั้นได้ เนื่องจากวิทยาแร่ เนื้อหิน และองค์ประกอบทางเคมีสุดท้ายของหินแกรนิตหนึ่งๆ มักจะมีลักษณะเฉพาะตามหินต้นกำเนิด เช่น หินแกรนิตที่เกิดจากการหลอมละลายของตะกอนอาจมีแอลคาไลน์เฟลด์สปาร์สูง ในขณะที่แกรนิตที่เกิดจากการหลอมมาจากหินบะซอลต์มักมีส่วนประกอบเป็นแพลจิโอเคลสเฟลด์สปาร์ ทั้งหมดนี้ใช้เกณฑ์การจำแนกแบบอัลฟาเบ็ตซุปสมัยใหม่เป็นพื้นฐาน
การกำเนิด > การจำแนกแบบอัลฟาเบ็ตซุป

การจำแนกแบบอัลฟาเบ็ตซุปของ Chappell & White นั้น ในช่วงแรกๆถูกเสนอขึ้นมาเพื่อแบ่งแกรนิตออกเป็น 2 ประเภทคือ แกรนิต I-type หรือแกรนิตที่มีหินต้นกำเนิดเป็นหินอัคนี (Igneous protolith) กับแกรนิต S-type หรือหินแกรนิตที่มีหินต้นกำเนิดเป็นหินตะกอน (Sedimentary protolith) หินแกรนิตทั้งสองประเภทนี้เกิดขึ้นจากการหลอมละลายของหินแปรเกรดสูง หินแกรนิต หินอัคนีแทรกซอนสีเข้ม หรือตะกอนที่ปิดทับ ตามลำดับ
หินแกรนิต M-type หรือแกรนิตที่มีวัตถุต้นกำเนิดมาจากแมนเทิลนั้นถูกเสนอขึ้นมาภายหลังเพื่อให้ครอบคลุมหินแกรนิตที่มีแหล่งกำเนิดจากแมกมาสีเข้มที่ตกผลึกซึ่งโดยทั่วไปจะมีแหล่งมาจากแมนเทิล หินแกรนิตชนิดนี้พบได้น้อยเนื่องจากเป็นการยากที่จะเปลี่ยนบะซอลต์ไปเป็นแกรนิตผ่านการตกผลึกแบบแยกส่วน
หินแกรนิต A-type (Anoroganic granite) เกิดขึ้นบริเวณเหนือการประทุของภูเขาไฟฮอตสปอตและจะมีองค์ประกอบทางแร่และธรณีเคมีที่แปลก หินแกรนิตเหล่านี้เกิดขึ้นจากการหลอมละลายที่ส่วนล่างของเปลือกโลกภายใต้สภาพที่ปรกติแล้วแห้งอย่างรวดเร็ว หินไรโอไรต์จากโพลงยุบที่เยลโลสโตนเป็นตัวอย่างของหินภูเขาไฟที่มีองค์ประกอบเปรียบเทียบได้กับหินแกรนิต A-type นี้
การกำเนิด > การเกิดหินแกรนิต

ทฤษฎีการเกิดหินแกรนิตที่เก่าแก่ทฤษฎีหนึ่งที่ได้ลดการยอมรับไปมากแล้ว กล่าวเอาไว้ว่า แกรนิตนั้นเกิดขึ้นในที่ที่มีกระบวนการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงโดยมีของไหลที่นำธาตุบางชนิดเข้าไป เช่น โปแตสเซียม แล้วดึงเอาธาตุอื่นๆออกมา เช่น แคลเซี่ยม แล้วเปลี่ยนหินแปรไปเป็นหินแกรนิต กระบวนการนี้คาดว่าจะเกิดขึ้นได้ตามแนวด้านหน้าของการเคลื่อนย้าย การเกิดหินแกรนิตโดยความร้อนจากการแปรสภาพบริเวณภาคพื้นแอมฟิโบไลต์และแกรนูไลต์เกิดขึ้นได้ยากแต่เป็นไปได้ การเกิดหินแกรนิตแบบอยู่กับที่ (in-situ granitisation) หรือการหลอมละลาย โดยกระบวนการแปรสภาพนั้นยากที่จะรับรู้ได้ยกเว้นเนื้อหินแบบลิวโคโซม (leucosome) และเมลาโนโซม (melanosome) ซึ่งปรากฏให้เห็นอยู่ในหินไนส์  ทันทีที่หินแปรหนึ่งๆเกิดการหลอมละลายมันก็จะไม่เป็นหินแปรอีกต่อไปแต่จะเปลี่ยนไปเป็นแมกมา ดังนั้นหินเหล่านี้จึงมีลักษณะก้ำกึ่งระหว่างทั้งสอง  แต่ในทางเทคนิคแล้วไม่ถือว่าเป็นหินแกรนิต เพราะไม่ได้แทรกซอนเข้าไปในหินอื่นๆ การหลอมละลายของหินแข็งนั้นต้องการอุณหภูมิที่สูงและมีน้ำหรือสารระเหยอื่นๆ เป็นสารกระตุ้นช่วยในการลดจุดหลอมเหลวของหินลงมา
การแทรกดันตัวขึ้นมาและการจัดวางตำแหน่ง

มีการถกเถียงกันมากเกี่ยวกับการแทรกดันตัวขึ้นมาและการจัดวางตัวของหินแกรนิตทางด้านบนของเปลือกทวีป เพราะยังไม่มีหลักฐานในภาคสนามที่จะเสนอกลไกใดๆ ได้ดีพอ สมมุติฐานที่เสนอกันขึ้นมาจึงขึ้นอยู่กับข้อมูลจากการทดลอง โดยมีสมมุติฐานสองประการหลักๆ เกี่ยวกับการแทรกดันตัวขึ้นมาของแมกมาผ่านชั้นเปลือกโลก คือ
Stoke Diaper
Fracture Propagation
ในบรรดากลไกทั้งสองนี้ Stokes Diaper เป็นที่นิยมใช้กันมาหลายปีในสภาพที่ปราศจากทางเลือกใดที่สมเหตุสมผลกว่า แนวคิดพื้นฐานคือว่าแมกมาจะถูกแทรกดันตัวขึ้นมาผ่านชั้นเปลือกโลกในลักษณะของมวลเดี่ยวๆ ด้วยการลอยตัว ขณะที่มันแทรกดันตัวขึ้นมานั้นมีการแผ่ความร้อนให้กับมวลหินข้างเคียง ทำให้หินข้างเคียงมีลักษณะเป็นของไหลแล้วไหลไปรอบๆ พลูโทน มวลหินข้างเคียงผ่านเข้าไปในแมกมาอย่างรวดเร็วโดยปราศจากการสูญเสียความร้อนหลัก (Weinberg, 1994) ในชั้นเปลือกโลกด้านล่างที่อุ่นและอ่อนนุ่ม หินสามารถเสียรูปได้โดยง่าย แต่ด้านบนของชั้นเปลือกโลกนั้นเย็นกว่าและเปราะกว่า หินจึงไม่สามารถเสียรูปได้โดยง่าย สำหรับแมกมาที่แทรกตัวขึ้นมาเป็นพลูโทนต้องใช้พลังงานอย่างมากในการให้ความร้อนกับหินข้างเคียง จึงเกิดการเย็นตัวและแข็งตัวก่อนที่จะถึงระดับตื้นของชั้นเปลือกโลก
ในปัจจุบันกลไกการแผ่ขยายของรอยแตกเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง เพราะกลไกนี้แก้ปัญหาของการเคลื่อนที่ของมวลมหาศาลของแมกมาที่ผ่านเข้าไปในชั้นเปลือกโลกที่เย็นและเปราะ แมกมาดันตัวขึ้นมาแทนที่ในช่องว่างเล็กๆไปตามไดค์ซึ่งเกิดตามระบบรอยเลื่อนที่เกิดขึ้นใหม่หรือรอยเลื่อนที่มีอยู่ก่อนแล้วและรวมถึงเครือข่ายของแนวเฉือนที่มีพลัง (Clemens, 1998) เมื่อท่อแคบๆเหล่านี้ถูกเปิดออกแมกมาด้านบนก็จะแข็งตัวและจะมีคุณสมบัติเป็นฉนวนกันความร้อนป้องกันแมกมาที่แทรกดันตามขึ้นมาจากด้านล่าง
แมกมาแกรนิตต้องหาที่อยู่เพื่อตัวมันเองหรือแทรกดันเข้าไปในหินอื่นเพื่อที่จะเกิดการแทรกซอน และมีกลไลหลากหลายถูกเสนอขึ้นมาเพื่ออธิบายว่าแบโทลิธขนาดใหญ่แทรกเข้าไปอยู่ได้อย่างไร เช่น
Stoping คือเมื่อแกรนิตทำให้หินข้างเคียงแตกร้าวและแทรกดันขึ้นไปขณะที่ก็ดึงเอาก้อนเปลือกโลกด้านบนออกไปด้วย
Assimilation คือเมื่อแกรนิตหลอมละลายหินเปิดช่องทางให้มันแทรกดันตัวขึ้นไปในชั้นเปลือกโลกและดึงเอาวัตถุที่อยู่ด้านบนไปตามช่องทางนี้
Inflation คือเมื่อมวลแกรนิตขยายตัวออกภายใต้ความกดดันและถูกฉีดเข้าไปในตำแหน่งของมัน
ในปัจจุบันเป็นที่ยอมรับกันว่าการแทรกซอนของแกรนิตสามารถใช้กลไกเหล่านี้มาอธิบายร่วมกันได้
การแผ่รังสีโดยธรรมชาติ

แกรนิตเป็นแหล่งของการแผ่รังสีทางธรรมชาติเหมือนกับหินทั่วไป โดยหินแกรนิตบางชนิดมีความเป็นกัมมันตรังสีสูง
หินแกรนิตบางชนิดมีแร่ยูเรเนียมสูงถึง 10 - 20 ส่วนในล้านส่วน ในทางกลับกัน หินอัคนีสีเข้มจำนวนมากอย่างเช่น โทนาไลต์ แกบโบร หรือไดโอไรต์มีแร่ยูเรเนียมเพียง 1 ถึง 5 ส่วนในล้านส่วน และหินปูนรวมถึงหินตะกอนทั้งหลายมีปริมาณยูเรเนียมน้อย พลูโทนหินแกรนิตขนาดใหญ่จำนวนมากเป็นแหล่งให้กับทางน้ำโบราณหรือแหล่งสะสมตัวของยูเรเนียมแบบโรลล์ฟรอนต์ (roll front uranium ore deposits) ที่แร่ยูเรเนียมได้ชะล้างเข้าไปในตะกอนจากหินแกรนิตบนพื้นดินและที่เกี่ยวข้อง โดยส่วนมากจะเป็นพวกเพกมาไทต์ที่มีกัมมันตะรังสีสูง แกรนิตสามารถเป็นแหล่งเสี่ยงภัยจากกัมมันตรังสีทางธรรมชาติ เช่น หมู่บ้านที่ตั้งอยู่บนพืดหินแกรนิตอาจได้รับผลกระทบจากการแผ่รังสีมากกว่าชุมชนอื่นๆ โพรงและฐานยุบของดินบนหินแกรนิตสามารถเป็นที่กักเก็บของแก๊สเรดอนซึ่งเกิดจากการสลายตัวของแร่ยูเรเนียม โดยเรดอนสามารถเข้าไปถึงครัวเรือนผ่านทางบ่อน้ำที่ขุดลงไปในหินแกรนิต ซึ่งแก๊สเรดอนมีผลกระทบเกี่ยวข้องกับสุขภาพ และถือเป็นสาเหตุของมะเร็งปอดในสหรัฐอเมริกาเป็นอันดับสองรองมาจากการสูบบุหรี่
วัสดุที่ผลิตขายเป็นแผ่นหินปูเคาน์เตอร์หรือเป็นวัสดุก่อสร้างไม่ได้มีผลกระทบต่อสุขภาพที่รุนแรงนัก Dr. Dan Steck แห่งมหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น กล่าวว่า ประมาณ 5% ของแกรนิตทั้งหมดมีความเกี่ยวข้องกับกัมมันตรังสี แต่ได้ข้อมูลจากการตรวจหินแกรนิตเพียงไม่กี่ประเภทจากจำนวนหลายหมื่นประเภทเท่านั้น มีแหล่งข้อมูลออนไลน์ขององค์กรสำรวจทางธรณีวิทยาแห่งชาติซึ่งเกี่ยวกับความเสี่ยงของหินแกรนิตและกฎการก่อสร้างที่เกี่ยวข้อง เพื่อใช้ป้องกันการสะสมของแก็สเรดอนในชั้นใต้ดินและบ้านพักอาศัยซึ่งเป็นสถานที่ปิด
มีการศึกษาหินแกรนิตเคาน์เตอร์ชิ้นหนึ่งในเดือนพฤศจิกายน 2008 โดย National Health and Engineering Inc แห่งสหรัฐอเมริกา พบว่ามีหินแกรนิตจำนวน 18 แผ่นจากจำนวน 39 แผ่นไม่ผ่านมาตรฐานความปลอดภัยของสหภาพยุโรป (section 4.1.1.1 of the National Health and Engineering study) มากไปกว่านี้ แผ่นหนึ่งจากแผ่นหินจำนวน 39 แผ่นถูกตรวจสอบในการศึกษา E,H.&E มีดัชนีความเข้มข้นเกินข้อกำหนดของสหภาพยุโรป (Section 4.3.1 of the E,H,&E study) สถาบันหินอ่อนมีความเกี่ยวข้องกับการออกข้อกำหนดนี้ด้วยการกล่าวว่าข้อกำหนดของหินแกรนิตเคาน์เตอร์ของสหภาพยุโรปนั้นมีข้อบกพร่อง หินที่ตรวจสอบนั้นได้รวมถึงชนิดของแกรนิตที่เป็นแผ่นหินแกรนิตเคาน์เตอร์ที่มีตลาดร่วมกับอเมริกาเสียประมาณ 80% ตามข้อมูลตลาดล่าสุดที่หาได้
นักวิจัยและองค์กรอื่นๆไม่ได้เห็นด้วยกับสถานะความปลอดภัยในหินแกรนิตของสถาบันหินอ่อนซึ่งรวมถึง AARST (American Association of Radon Scientists and Technicians) และ CRCPD (Conference of Radiation Control Program Directors, an organization of state radiation protection officials) ทั้งสององค์กรนี้มีคณะกรรมการซึ่งที่ผ่านมาได้ออกข้อกำหนดอนุญาตให้มีระดับของการแผ่รังสีเรดอนสูงสุดรวมถึงข้อตกลงในการตรวจวัดรังสีเรดอนจากหินแกรนิตเคาน์เตอร์ ข้อกำหนดของสหภาพยุโรปดูเหมือนว่าจะรวมถึงข้อกำหนดพื้นฐานสำหรับข้อกำหนดฐานของ EPA ฉบับใหม่สำหรับวัสดุก่อสร้างที่เป็นหินแกรนิตในสหรัฐอเมริกาด้วย
การปีนเขา

แกรนิตเป็นหนึ่งในบรรดาหินหลายชนิดที่เป็นที่ชื่นชอบกันในบรรดานักปีนเขาด้วยความชัน ความมั่นคง ระบบรอยแยก และการเสียดทานของมัน สถานที่ที่เป็นที่รู้จักกันดีสำหรับการปีนป่ายหินแกรนิต ได้แก่ หุบเขา Yosemite, Bugaboos, Mont Blanc, เทือกเขา Mourne, Aiguille du Midi และ Grandes Jorasses, เทือกเขา Bregaglia, Corsica, หลายส่วนของ Karakoram, Fitzroy Massif, Patagonia, เกาะ Baffin, Cornwall, และ Cairngorms​
การปีนหินแกรนิตเป็นที่นิยมกันมาก ทำให้กำแพงปีนหินเทียมจำนวนมากที่พบในโรงยิมและในสวนสาธารณะนั้นถูกทำขึ้นให้มีลักษณะภายนอกและผิวสัมผัสเหมือนหินแกรนิตจริงๆ ถึงจะทำมาจากวัตถุทดแทนก็ตาม เพราะหินแกรนิตหนักเกินไปสำหรับกำแพงปีนป่ายที่ขนย้ายได้ และหนักเกินไปสำหรับอาคารที่จะเป็นสถานที่ตั้งกำแพงเหล่านั้นด้วย
ดูเพิ่ม

Aberdeen, Scotland's third largest city nicknamed "The Granite City"
Barre (town), Vermont "Granite Capital of the World", home of the Rock of Ages Corporation
Elberton, Georgia, the "Granite Capital of the World"
Fall River granite
Greisen
Igneous rocks
New Hampshire, the "Granite State"
List of minerals
List of rock types
Luxullianite
The Mountains of Mourne
Orbicular granite
Pikes Peak granite, Colorado
Quartz monzonite
Rapakivi granite
Skarn
Stone Mountain, Georgia
thanu, Thailand
เชื่อมต่อภายนอก

The Emplacement and Origin of Granite เก็บถาวร 2007-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:Igneous rocks
แกรนิตออร์บิคิวลาร์ ใน คัลเดอรา ชิลี
Stawamus Chief เป็นแกรนิตโมโนลิตในบริติสโคลัมเบีย
แกรนิตที่ทำเป็นแผ่นหินสลักชื่อผู้ตายหน้าหลุมฝังศพนิวอิงแลนด์ หินจาก ฮิงแฮม รัฐแมสซ่าซูเซส
ภาพถ่ายระยะใกล้ของหินแกรนิตในเจนไน ประเทศอินเดีย
ยอดเขาหินแกรนิต Torres del Paine ในปาตาโกเนีย ประเทศชิลี
ฮัมเบิลบันเดิล

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทย่อย
อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมวิดีโอเกม
ก่อตั้ง: 24 พฤศจิกายน 2010; 14 ปีก่อน (2010-11-24)
ผู้ก่อตั้ง: Jeff Rosen John Graham
สำนักงานใหญ่: สหรัฐอเมริกา 
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
พนักงาน: 60 (2017)
บริษัทแม่: IGN Entertainment  (2017–ปัจจุบัน)
เว็บไซต์: humblebundle.com
บริษัทฮัมเบิลบันเดิล (อังกฤษ: Humble Bundle, Inc.) เป็นหน้าร้านดิจิทัลสำหรับวิดีโอเกมซึ่งเติบโตขึ้นจากข้อเสนอเดิมของคอลเลกชันฮัมเบิลบันเดิล คอลเลกชันของเกมจะขายในราคาที่กำหนดโดยผู้ซื้อซื่งจะนำไปบริจาคให้องค์กรทางการกุศลต่าง ๆ และส่วนแบ่งที่เหลือระหว่างนักพัฒนาเกม ฮัมเบิลบันเดิลยังคงจัดจำหน่ายเกมชุดในเวลาจำกัด แต่ได้ขยายไปถึงหน้าร้านที่ใหญ่และต่อเนื่องมากขึ้น แนวคิดแรกของฮัมเบิลบันเดิลเริ่มดำเนินการโดย Wolfire Games ในปี 2010 แต่เป็นชุดที่สอง ฮัมเบิลบันเดิลถูกปั่นเพื่อจัดการโปรโมชัน, การชำระเงิน และ การจัดจำหน่ายเกมชุด ในเดือนตุลาคม 2017 บริษัทได้ถูกซื้อกิจการโดย Ziff Davis ผ่านทางบริษัทย่อยของ IGN Entertainment แม้ว่าจะยังคงดำเนินงานในฐานะบริษัทย่อยที่แยกต่างหาก
ฮัมเบิลบันเดิลให้การสนับสนุนองค์กรการกุศลหลายแห่ง ได้แก่ Action Against Hunger, Child's Play, Electronic Frontier Foundation, charity: water, กาชาดอเมริกัน, WaterAid และ มูลนิธิวิกิมีเดีย โดยเมื่อปลายเดือนตุลาคม 2014 นักพัฒนาซอฟต์แวร์ที่เข้าร่วมโครงการได้ทำรายได้มากกว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และภายในเดือนกันยายนปี 2017 จำนวนเงินที่ได้รับจากกลุ่มการกุศลเพิ่มขึ้นเกิน 100 ล้านดอลลาร์ทั่ว 50 องค์กรการกุศลที่แตกต่างกัน ความสำเร็จของฮัมเบิลบันเดิลได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับความพยายามที่คล้ายคลึงกันมากมายเพื่อเสนอรูปแบบ "จ่ายเท่าไรก็ได้ตามใจคุณ"
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Humble Bundle website