stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย ตั้งแต่รัชกาล พ่อขุนศรีนาวนำถุมแห่งอาณาจักรสุโขทัย (พ.ศ. 1700) จนถึงรัชกาล พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งราชอาณาจักรไทยในปัจจุบัน มีพระมหากษัตริย์ทั้งสิ้น 54 รัชกาล 55 พระองค์ รวมพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว (หากไม่นับ ขุนวรวงศาธิราช) โดยมีรายพระนามดังต่อไปนี้
การเรียกขาน

ข้อมูลเพิ่มเติม: พระยศเจ้านายไทย
ในสมัยอาณาจักรสุโขทัยก่อนที่จะมีการเชื่อมโยงทางการเมืองกับอาณาจักรอยุธยาพระมหากษัตริย์ถูกเรียกขานว่า พ่อขุน ในขณะที่พระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์สิ้นสุดลงอย่างน่าอัปยศมักจะถูกเรียกขานว่า พญา เริ่มต้นด้วยพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอยุธยาฐานันดรระบบยศและพระอิสริยยศของไทยกำหนดรูปแบบของพระนาม เต็มของพระมหากษัตริย์ ซึ่งประกอบด้วยสองหรือสามส่วนตรงกลาง:
ชื่อส่วนแรก คือ พระบาทสมเด็จพระเจ้า หากพระมหากษัตริย์ไม่ทรงปราบดาภิเษกพระบาทจะถูกละไว้ หากการครองราชย์ของพระมหากษัตริย์สิ้นสุดลงอย่างอัปยศหรือเสื่อมเสียชื่อเสียงสมเด็จฯ จะถูกละเว้น
ส่วนที่สองของชื่อคือชื่อราชวงศ์ที่มอบให้โดยกษัตริย์ ซึ่งอาจรวมหรือไม่มีชื่อเกิดก็ได้ และอาจมีชื่อมากกว่าที่นักประวัติศาสตร์ใช้เรียกกษัตริย์ โดย มหาราช คือตัวอย่างหนึ่งของชื่อเพิ่มเติมเหล่านี้
ส่วนที่สามของพระนามคือ เจ้าอยู่หัว ซึ่งบางครั้งก็ละไว้ทั้งหมด บางครั้งก็ละเว้นอยู่หัวเพียงอย่างเดียว ซึ่งในกรณีนี้คำว่าเจ้าจะถูกย้ายไปที่ส่วนท้ายของส่วนแรกของชื่อ
ชื่อผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อาจแตกต่างจากชื่อเกิด ชื่ออุปราช หรือชื่อหลังมรณกรรมหรือรูปแบบทางประวัติศาสตร์ ตัวอย่างเช่น ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรีมีพระนามครั้งพระราชสมภพว่า ทองด้วง ปกครองเป็น รามาธิบดี แต่เรียกตามหลังว่าพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (รัชกาลที่ 1) รายการนี้อ้างถึงพระมหากษัตริย์โดยใช้ชื่อของพวกเขาตามที่นักประวัติศาสตร์ดั้งเดิมใช้บ่อยที่สุด โดยปกติแล้วเป็นส่วนหนึ่งของชื่อผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น
ชาติตะวันตกเรียกพระมหากษัตริย์ว่า "กษัตริย์แห่งสยาม" (ละติน: Rex Siamensium) ไม่ว่าจะใช้ชื่อภาษาไทยว่าอย่างไร นับตั้งแต่เริ่มความสัมพันธ์ในศตวรรษที่ 16 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่ทรงใช้พระนามในฐานะแบบตะวันตก ขณะเดียวกัน พระนามสยามก็ถูกใช้เป็นครั้งแรกในสนธิสัญญาระหว่างประเทศ ต่อมาราชอาณาจักรสยามมีการเปลี่ยนชื่อมาเป็น ราชอาณาจักรไทย เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2482 จากนั้นกลับมาใช้ชื่อสยามในช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี พ.ศ. 2489 ก่อนที่จะเปลี่ยนกลับเป็นไทยอย่างถาวรในปี พ.ศ. 2491 ซึ่งการเรียกขานพระมหากษัตริย์ไทยแบบตะวันตกก็ถูกเปลี่ยนไปตามนั้น
อาณาจักรสุโขทัย (พ.ศ. 1700 – 1981)

| พระมหากษัตริย์> รัชกาล | พระมหากษัตริย์> พระรูป | พระมหากษัตริย์> พระนาม | ครองราชย์> ระหว่าง | ครองราชย์> หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
อาณาจักรสุโขทัย (พ.ศ. 1700 – 1981)
ราชวงศ์ศรีนาวนำถุม (พ.ศ. 1700 – 1724)
| 1 |  | พ่อขุนศรีนาวนำถุม (พ.ศ. 1645 – 1724; 79 พรรษา) | พ.ศ. 1700 – 1724 (24 ปี) | ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ศรีนาวนำถุม ศิลาจารึกวัดศรีชุมระบุว่า เป็นขุนในเมืองเชลียง ผู้เสวยราชสมบัติสองนครคือสุโขทัยและศรีสัชนาลัย  |
ภายใต้การปกครองของขอมสบาดโขลญลำพง ตามเรื่องราวในศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 2 กล่าวว่า เป็นนายทหารขอมที่ได้นำกำลังเข้ายึดเมืองสุโขทัย ภายหลังพ่อขุนศรีนาวนำถุมสวรรคต โดยระยะเวลาในการมีอำนาจการปกครองกรุงสุโขทัยของขอมสบาดโขลญลำพงยังไม่เป็นที่ชัดเจนในปัจจุบัน อาจเป็นไปได้ว่าขอมสบาดโขลญลำพงมีความสัมพันธ์เป็นเครือญาติของตระกูลพ่อขุนศรีนาวนำถุม แต่ยอมรับอำนาจอิทธิพลของขอม–ละโว้
ราชวงศ์พระร่วง (พ.ศ. 1781 – 1981)
| 2 |  | พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ (พ.ศ. 1731 – 1811; 80 พรรษา) | พ.ศ. 1781 – 1811 (30 ปี) | ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์พระร่วง มีพระนามเดิมว่า พ่อขุนบางกลางหาว หรือพระนามเต็ม กมรเตงอัญศรีอินทรบดินทราทิตย์ |
| 3 |  | พ่อขุนบานเมือง (สวรรคตราว พ.ศ. 1822) | ไม่ปรากฏ | พระนาม บานเมือง ปรากฏในจารึกพ่อขุนรามคำแหง ส่วนจารึกปู่ขุนจิตขุนจอดเรียกพระองค์แต่ว่า "บาน" |
| 4 |  | พ่อขุนรามคำแหงมหาราช (พ.ศ. 1790 – 1842; 52 พรรษา) | พ.ศ. 1822 – 1842 (20 ปี) | มีพระนามเดิมว่า ขุนรามราช หรือพระนามเต็ม พระบาทกมรเตงอัญศรีรามราช พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์แรกของไทยที่ได้รับการยกย่องเป็น "มหาราช" |
| 5 |  | พระยาเลอไทย (พ.ศ. 1805 – 1866; 61 พรรษา) | พ.ศ. 1842 – 1866 (24 ปี) |  |
| 6 |  | พระยางั่วนำถุม (สวรรคต พ.ศ. 1890) | พ.ศ. 1866 – 1890 (24 ปี) | หรือพระนามเขียนแบบเก่าว่า งววนำถํ ปรากฏในจารึกปู่ขุนจิตขุนจอด (พ.ศ. 1935) |
| 7 |  | พระมหาธรรมราชาที่ 1 (พ.ศ. 1843 – 1911; 68 พรรษา) | พ.ศ. 1890 – 1911 (21 ปี) | มีพระนามเดิมว่า ฦๅไทย (ลือไทย) ซึ่งภาษาบาลีสะกดว่า ลิเทยฺย (ลิไทย) หรือพระนามเต็ม พระบาทกมรเตงอัญศรีสุริยพงษ์รามมหาธรรมราชาธิราช |
ภายใต้การปกครองของอาณาจักรอยุธยา (พ.ศ. 1921)
| 8 |  | พระมหาธรรมราชาที่ 2 (พ.ศ. 1901 – 1952; 51 พรรษา) | พ.ศ. 1911 – 1942 (31 ปี) | หรือพระนาม ลือไทย พระองค์ออกผนวชที่ทุ่งชัย พระราชเทวีจึงสำเร็จราชการแทนและเตรียมจะให้พระรามราชาธิราชขึ้นครองราชย์ แต่ในปี พ.ศ. 1943 พญาไสยลือไทยก็ได้ชิงปราบดาภิเษกเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 3 เสียก่อน หลังจากนั้น พระมหาพญาลือไทย ครองสมณเพศ จนถึงแก่มรณภาพในปี พ.ศ. 1952 |
| 9 |  | พระมหาธรรมราชาที่ 3 (พ.ศ. 1923 – 1962; 39 พรรษา) | พ.ศ. 1943 – 1962 (19 ปี) | หรือพระนาม ไสลือไทย |
| 10 |  | พระมหาธรรมราชาที่ 4 (พ.ศ. 1944 – 1981; 37 พรรษา) | พ.ศ. 1962 – 1981 (19 ปี) | หรือพระนาม บรมปาล |
สิ้นสภาพการปกครองตนเองถูกรวมเป็นหนึ่งอาณาจักรอยุธยา (พ.ศ. 1981)
อาณาจักรธนบุรี

| พระมหากษัตริย์> รัชกาล | พระมหากษัตริย์> พระรูป | พระมหากษัตริย์> พระนาม | ครองราชย์> ระหว่าง | ครองราชย์> หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
อาณาจักรธนบุรี (พ.ศ. 2311 – 2325)
ราชวงศ์ธนบุรี (พ.ศ. 2311 – 2325)
| 44 |  | สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี (23 มีนาคม พ.ศ. 2277 หรือ 17 เมษายน พ.ศ. 2277 – 6 เมษายน พ.ศ. 2325; 47 พรรษา) | 28 ธันวาคม พ.ศ. 2311 – 6 เมษายน พ.ศ. 2325 (14 ปี 151 วัน) | หรือพระนาม สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช หรือ สมเด็จพระบรมราชาที่ 4 หรือ จักรพรรดิแห่งสยาม |
ถูกรัฐประหารยึดอำนาจกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรรัตนโกสินทร์
ดูเพิ่ม

สมเด็จพระรามาธิบดี
รายพระนามพระอัครมเหสีในพระมหากษัตริย์ไทย
รายพระนามและชื่อชาวไทยที่ได้รับการฉลองวาระครบรอบโดยยูเนสโก
พรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา

| พรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา  |
| --- | --- |
ชื่อย่อ: ANC
ผู้ก่อตั้ง: John Dube   Pixley ka Isaka Seme   Sol Plaatje
ประธาน: Jacob Zuma
เลขาธิการ: Gwede Mantashe
รองเลขาธิการ: Jessie Duarte
โฆษก: Zizi Kodwa
รองประธาน: Cyril Matamela Ramaphosa
ประธานแห่งชาติ: Baleka Mbete
เหรัญญิกทั่วไป: Zweli Mkhize
คำขวัญ: South Africa's National Liberation Movement
ก่อตั้ง: 8 มกราคม ค.ศ. 1912 (1912-01-08)
ที่ทำการ: Luthuli House, 54 Sauer Street, Johannesburg
หนังสือพิมพ์: เอเอ็นซี ทูเดย์
ฝ่ายเยาวชน: พันธมิตรเยาวชนของสภาแห่งชาติแอฟริกา
Women's wing: พันธมิตรสตรีของสภาแห่งชาติแอฟริกา
Veteran's League: ANC Veterans League
Paramilitary wing: อัมกันโต เว ซิซเว (เข้าร่วมกับกองทัพแห่งชาติ)
สมาชิกภาพ  (ปี 2012): 1.2 million
อุดมการณ์: African nationalism Left-wing nationalism Social democracy Democratic socialism
จุดยืน: Centre-left
กลุ่มระดับชาติ: Tripartite Alliance
กลุ่มระดับสากล: Socialist International Progressive Alliance
African affiliation: Former Liberation Movements of SA
สี: สีดำ, เขียว, ทอง
National Assembly seats: 249 / 400
NCOP seats: 60 / 90
NCOP delegations: 8 / 9
Pan African Parliament: 3 / 5
เว็บไซต์
www.anc.org.za
ธงประจำพรรค

การเมืองSouth Africa   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา หรือ พรรคเอเอ็นซี (อังกฤษ: African National Congress; ANC) เป็นพรรครัฐบาลของประเทศแอฟริกาใต้ซึ่งได้รับการสนับสนุนแบบไตรพันธมิตร คือ สมัชชาสมาพันธ์การค้าแห่งแอฟริกาใต้ (Congress of South African Trade Unions; COSATU) และพรรคคอมมิวนิสต์แห่งแอฟริกาใต้ (South African Communist Party; SACP) นับแต่ครั้งเริ่มการเลือกตั้งแบบไม่แบ่งแยกผิวครั้งแรกของประเทศในเดือนเมษายน ค.ศ. 1994 ในตอนเริ่มแรกก่อตั้ง พรรคนี้มีชื่อว่า สมัชชาชนชาติพื้นเมืองแอฟริกาใต้ (South African Native National Congress; SANNC) ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1912 ที่เมืองบลูมฟอนเทน เพื่อพยายามยกระดับสิทธิของประชาชนชาวแอฟริกาใต้ที่เป็นคนผิวดำ ประธานพรรคคนแรกคือ John Dube นอกจากนี้มี Sol Plaatje ผู้เป็นกวีและนักเขียน ร่วมเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรคด้วย องค์กรได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ANC ในปี ค.ศ. 1923 และเริ่มมีการจัดตั้งปีกติดอาวุธ ชื่อ อัมกันโต เว ซิซเว (หอกแห่งชาติ) ในปี ค.ศ. 1961
พรรคได้กลายเป็นพรรครัฐบาลนับตั้งแต่การเลือกตั้งหลังสิ้นสุดยุคการแบ่งแยกสีผิว ในปี ค.ศ. 1994 เป็นต้นมา ซึ่งพรรคได้ชนะการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1999, 2004 และ 2009 ซึ่งได้คะแนนโหวตมากกว่า 60% ตลอดทุกครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

African National Congress เก็บถาวร 1997-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
การตอบสนองของเลขาธิการพรรคเอเอ็นซี ต่อการประเมินของ COSATU ในปี 2004 เก็บถาวร 2004-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Today it feels good to be an African" เก็บถาวร 2006-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - ทาโบ มเบคี, เคปทาวน์, 8 พฤษภาคม 1996
บทสัมภาษณ์ Nimrod Sejake ผู้ต่อต้านพรรค ANC "The ANC has sold out!" (เอเอ็นซีขายวิญญาณไปแล้ว) สัมภาษณ์โดย Laurence Coates Offensiv 385 (10 กุมภาพันธ์ 2000)
| ด ค กพรรคการเมืองในแอฟริกาใต้ |
| --- | --- |
สมัชชาแห่งชาติ (มีจำนวนที่นั่ง):  พรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา (230)  พันธมิตรประชาธิปไตย (84)  นักสู้อิสรภาพทางเศรษฐกิจ (44)  Inkatha Freedom Party (14)  Freedom Front Plus (10)  African Christian Democratic Party (4)  United Democratic Movement (2)  Congress of the People (2)  African Independent Congress (2)  National Freedom Party (2)  Good (2)  African Transformation Movement (2)  Pan Africanist Congress (1)  Al Jama-ah (1) 
ฝ่ายอื่น ๆ:  Agang SA  Africa Muslim Party  African Change Academy  African Congress of Democrats  African Content Movement  African Covenant  African Mantungwa Community  African People's Convention  African Renaissance Unity  African Security Congress  Afrikan Alliance of Social Democrats  Alliance for Transformation for All  All Things Are Possible  Azanian People's Organisation  Better Residents Association  Black First Land First  Bolsheviks Party of South Africa  Cape Party  Christian Democratic Party  Christen Party/Christian Party  Christian Political Movement  Civic Warriors of Maruleng  Compatriots of South Africa  Conservative Party  Dagga Party  Dabalorivhuwa Patriotic Front  Democratic Liberal Congress  Dikwankwetla Party of South Africa  Economic Emancipation Forum  ECOPEACE  Free Democrats  Front National  Gazankulu Liberation Congress  Green Party  Herstigte Nasionale Party  Independent Civic Organisation of South Africa  International Revelation Congress  Land Party  Karoo Gemeenskap Party  Keep It Straight and Simple Party  Minority Front  National Alliance  National Conservative Party of South Africa  National Democratic Convention  National Party  National People's Ambassadors  National People's Front  National People's Party  National Religious Freedom Party  New South Africa Party  Patriotic Alliance  Peace and Justice Congress  Plaaslike Besorgde Inwoners  Power of Africans Unity  Socialist Revolutionary Workers Party  พรรคคอมมิวนิสต์แอฟริกาใต้  South African Maintenance and Estate Beneficiaries Association  South African National Congress of Traditional Authorities  South African Political Party  Socialist Party of Azania  Ubuntu Party  United Christian Democratic Party  United Congress  Uniting People First  Women Forward  Workers and Socialist Party  Workers International Vanguard Party 
 พอร์ทัลการเมือง  รายชื่อพรรคการเมือง  การเมืองแอฟริกาใต้
พระตำหนักแคลเรนซ์

พระตำหนักแคลเรนซ์ ค.ศ. 2006
ภาพถ่ายจากฝั่งถนนเดอะมอลล์ ค.ศ. 2008
พระตำหนักแคลเรนซ์ หรือ แคลเรนซ์เฮาส์ (อังกฤษ: Clarence House) คือตำหนักหนึ่งของพระราชวงศ์สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ที่ถนนเดอะมอลล์ นครเวสต์มินสเตอร์ กรุงลอนดอน สร้างขึ้นเมื่อปีค.ศ. 1825-1827 โดยอยู่ติดกับพระราชวังเซนต์เจมส์ แรกสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับของดยุกแห่งแคลเรนซ์ ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ในเวลาที่ผ่านมานั้นได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมากมายทั้งภายในและภายนอก โดยครั้งใหญ่ที่สุดนั้นคือภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งตำหนักได้ถูกทำลายลงเกือบทั้งหมดโดยคงเหลือโครงสร้างเพียงเล็กน้อยจากการสร้างครั้งแรกโดยสถาปนิกจอห์น แนช ในปัจจุบันตัวพระตำหนักได้ถูกขึ้นทะเบียนเพื่อการพิทักษ์ เกรด 1 โดยสำนักงานมรดกแห่งชาติอังกฤษ (National Heritage List of England) ในปัจจุบันพระตำหนักถูกเปิดให้เข้าชมได้ปีละครั้งช่วงฤดูร้อนในเดือนสิงหาคมกินเวลาหนึ่งเดือนทุกๆ ปี
พระตำหนักแคลเรนซ์เป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการในกรุงลอนดอนของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลา โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 เป็นต้นมา คำว่า พระตำหนักแคลเรนซ์ ใช้เป็นคำเรียกแทนกองงานในพระองค์ของพระประมุขและคู่อภิเษกสมรสแห่งสหราชอาณาจักรพระองค์ปัจจุบัน (ในสมัยก่อนหน้าเคยใช้ว่า พระราชวังเซนต์เจมส์ ) เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ ยังเคยประทับที่นี่ในช่วงปีค.ศ. 2003 จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 และเจ้าชายแฮร์รี ดยุกแห่งซัสเซกซ์ ในระหว่างปีค.ศ. 2003 จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 นอกจากนี้ในช่วงปีค.ศ. 1953 จนถึงค.ศ. 2002 ยังเคยเป็นที่ประทับส่วนพระองค์ใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี และก่อนหน้านั้น พระตำหนักแคลเรนซ์ยังเคยเป็นที่ประทับของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อครั้งยังดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงอลิซาเบธ
พยัคฆ์ไม่ร้าย คัง คัง ฉิก

| พยัคฆ์ไม่ร้าย คัง คัง ฉิก |
| --- | --- |

จีนตัวเต็ม: 國產凌凌漆
กวางตุ้งมาตรฐาน: gwok3 caan2 ling4 ling4 cat1
 
กำกับ: โจว ซิงฉือ หลี่ ลี่ฉือ
เขียนบท: โจว ซิงฉือ หลี่ ลี่ฉือ จาง จ้าวหลิน กู่ เต๋อเจา
นักแสดงนำ: โจว ซิงฉือ หยวน หย่งอี้ เฉิน เป่าเหลียน หลี่ ลี่ฉือ หลัว เจียอิง
กำกับภาพ: Lee Kin-keung Tom Lau
ตัดต่อ: หม่า จงเหยา
ดนตรีประกอบ: หู เหว่ยลี่
บริษัทผู้สร้าง: วินส์ มูฟวี โปรดักชันส์  
ผู้จัดจำหน่าย: โกลเดนฮาร์เวสต์ สหมงคลฟิล์ม (ประเทศไทย)
วันฉาย:   14 กันยายน ค.ศ. 1994 (1994-09-14) 
ความยาว: 83 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง
ทำเงิน: HK$37,523,850.00
พยัคฆ์ไม่ร้าย คัง คัง ฉิก (อังกฤษ: From Beijing With Love, จีน: 國產凌凌漆) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกง แนวตลก-สายลับ ปี 1994 กำกับการแสดงโดย โจว ซิงฉือ และ หลี่ ลี่ฉือ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการสร้างล้อเลียน ภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ 007
เนื่องจากเนื้อหาบางส่วนของภาพยนตร์เรื่องนี้ มีการแสดงสัญลักษณ์เป็นการเสียดสีพรรคคอมมิวนิสต์จีนจึงไม่สามารถเผยแพร่ภาพยนตร์ฉบับเต็มภายในประเทศจีนได้ โดยในเวอร์ชันที่ฉายและเผยแพร่ในประเทศจีนมีการตัดเนื้อหาในบางฉากออก
เนื้อเรื่อง

เพชรฆาตปืนทองคำได้ขโมยซากฟอสซิลหัวกะโหลกของไทแรนโนซอรัสซึ่งเป็นสมบัติของชาติไป "คังคังฉิก" อดีตสายลับที่ถูกไล่ออกเพราะไอคิวต่ำจนต้องหันไปขายหมูอยู่ที่ตลาดเชินเจิ้น นับ 10 ปี กลับถูกทางการเรียกตัวมาเพื่อทำคดีนี้และถูกส่งไปฮ่องกงโดยเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลเพื่อไปยึดฟอสซิลกลับคืนมา เมื่อเขามาถึงฮ่องกง เขาได้พบกับ หลี่ เซียงฉิน (Anita Yuen) ซึ่งเสนอให้ช่วยเขาในความพยายามของเขา อย่างไรก็ตาม ฮึงคัมกลายเป็นลูกน้องของปืนทองคำ อันที่จริง Golden Gun เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐที่สั่งให้ 007 ไปหากะโหลก
นักแสดง

โจวซิงฉือ รับบท คังคังฉิก
หยวน หย่งอี้ รับบท หลี่ เซียงฉิน
หลัว เจียอิง รับบท ดาวินชี
เฉิน เป่าเหลียน รับบท นักฆ่าสาวลึกลับ
หวง จิ่นเจียง รับบท เพชรฆาตปืนทอง
การล้อเลียนภาพยนตร์เรื่องต่างๆ

ชื่อของตัวละคร "คังคังฉิก" เป็นการล้อเลียนคำว่า 007 ในภาษาจีน
ชื่อของตัวละคร "หลี่ เซียงฉิน" เป็นการล้อเลียนชื่อของ "หลี่ เซียงฉิน" นักแสดงหญิงที่เคยรับบทเป็นคุณป้าของเขาในละครโทรทัศน์เรื่อง นรกแตก (The Justice of Life) ที่ โจว ซิงฉือ เคยร่วมแสดงไว้ในปี 1989
ชื่อภาษาอังกฤษของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ From Beijing With Love ซึ่งเป็นการล้อเลียนชื่อของภาพยนตร์เรื่อง เพชฌฆาต 007 (From Russia with Love)
ฉากที่ โจว ซิงฉือ ยืนดื่มมาร์ตินีโดยมีคนเดินผ่านไปมา เป็นการจงใจล้อเลียนภาพยนตร์เรื่อง ผู้หญิงผมทอง ฟัดหัวใจให้โลกตะลึง ในฉากที่ เหลียง เฉาเหว่ย ยืนดื่มกาแฟ
ฉากที่ โจว ซิงฉือ พบ หยวน หย่งอี้ ที่กำลังให้อาหารสุนัขและสวมเสื้อสีเขียว เป็นการล้อเลียนฉากหนึ่งของภาพยนตร์เรื่อง ปู้เหลี่ยวฉิง รักนี้มีเธอคนเดียว ที่ หยวน หย่งอี้ เคยแสดงนำไว้ในปี 1993
ฉากที่ โจว ซิงฉือ กำลังหวีผมและส่องกระจก เป็นการล้อเลียนฉากสุดท้ายของภาพยนตร์เรื่อง วันที่หัวใจรักกล้าตัดขอบฟ้า ที่ เหลียง เฉาเหว่ย ทำแบบเดียวกัน
ปกดีวีดีของภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นการล้อเลียนโปสเตอร์ของภาพยนตร์เรื่อง 007 พยัคฆ์สะบัดลาย
บท เพชรฆาตปืนทองและอาวุธปืนที่ใช้มีการออกแบบให้คล้ายกับลักษณะอาวุธปืนในภาพยนตร์เรื่อง 007 เพชฌฆาตปืนทอง
ในเรื่องมีการออกแบบตัวร้ายตัวหนึ่ง ให้มีความคล้ายกับ "จอว์ส" ตัวร้ายในภาพยนตร์เรื่อง 007 พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ
ธีมของเพลง จงใจทำให้คล้ายกับเพลงของภาพยนตร์เรื่อง 007 เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์
ในภาพยนตร์เรื่องนี้ มีฉากที่ตัวละครโจมตีโดยใช้การปล่อยลำแสงออกมาจากหน้าอก ยิงหมัดจรวด และปล่อยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าโฟตอนออกจากร่าง เป็นการล้อเลียนอนิเมะของประเทศญี่ปุ่นเรื่อง เกรทมาชินก้า
ฉากที่ คังคังฉิก ต้องผ่าตัดและปฏิเสธการใช้ยาสลบ โดยเขาขอให้ หลี่ เซียงฉิน เปิดภาพยนตร์ลามกเพื่อบรรเทาอาการเจ็บปวดแทน โดยส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ที่นำมาใช้เพื่อประกอบฉากนี้เป็นฉากในภาพยนตร์ลามกชื่อดังของอเมริกา เรื่อง Educating Mandy
การเสียดสีพรรคคอมมิวนิสต์จีน

วันเดือนปีเกิดในแฟ้มประวัติข้าราชการของสายลับ "คังคังฉิก" คือวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1964 ซึ่งเป็นการสื่อถึงวันที่เกิดเหตุการณ์ การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน (4 มิถุนายน)
ในปี ค.ศ. 1981 กองทัพปลดปล่อยประชาชนของรัฐบาลจีน ได้ปลูกฝังคุณลักษณะ 4 อย่างที่จำเป็นตามระบอบสังคมนิยม อันได้แก่ "อุดมการณ์, คุณธรรม, วัฒนธรรม, และ ระเบียบวินัย"  ซึ่งในภาพยนตร์เรื่องนี้ได้มีการดัดแปลงโปสเตอร์โฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาล โดยใช้โปสเตอร์ที่มีลักษณะคล้ายกันแต่มีข้อความเหลือแค่เพียง "อุดมการณ์, วัฒนธรรม และ ระเบียบวินัย" ซึ่งไม่มีข้อความ "คุณธรรม" เหลืออยู่
ฉากที่ผู้บังคับการเฉิน สงสัยว่าผู้บังคับการอีกคนหนึ่ง มีส่วนเกี่ยวข้องในคดีนี้ ทำให้ หลี่ เซียงฉิน ลงมือฆ่าผู้บังคับการเฉินเพื่อปิดปาก เนื้อเรื่องส่วนนี้เป็นการพาดพิงถึงการต่อสู้แย่งชิงอำนาจระหว่างเจ้าหน้าที่ระดับสูงในจีนแผ่นดินใหญ่
หลี่ เซียงฉิน ถูกผู้บังคับการ ตะคอกใส่ว่า "ทั้งพ่อและแม่ของคุณเป็นหนอนบ่อนไส้ทั้งคู่ ส่วนปู่ของคุณก็เป็นคนขายชาติ เพราะฉะนั้นคุณจึงเป็นหนอนบ่อนไส้ที่ขายชาติ ! ผมสั่งอะไรคุณก็ต้องทำ" ซึ่งก่อนหน้านี้ผู้บังคับการได้เคยเปิดดูสมุดประวัติการรับราชการของ คังคังฉิก ถึงแม้ว่าจะแสดงผลงานที่ต่ำกว่าเกณฑ์และไม่ได้มาตรฐานขนาดไหน แต่ผู้บังคับการก็กล่าวว่า "ถึงผลงานจะต่ำกว่ามาตรฐานแต่เขาเป็นลูกหลานของข้าราชการฝีมือดีที่เสียสละให้ประเทศ แถมไม่มีประวัติทางการเมือง เพราะฉะนั้นเขาจะได้ทำงานสำคัญ" แสดงถึงตรรกะอันวิบัติของข้าราชการระดับสูง
การเสียดสีสภาพสังคมในประเทศจีน

เมื่อคังคังฉิกเดินทางไปยังฮ่องกงเพื่อทำการสืบสวนคดี เขาจงใจแต่งตัวตามแฟชั่นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียหน้าคนจีนแผ่นดินใหญ่และแสดงถึงความโอ้อวดในความล้ำสมัย อย่างไรก็ตามเขาเลือกสวมชุดสูทที่ดูหรูและรองเท้าหนังสีดำ แต่กลับจับคู่กับเนคไทสีรุ้งที่ดูแล้วขัดกัน ซึ่งสะท้อนถึงจิตสำนึกด้านแฟชั่นที่ตื้นเขินของคนจีนแผ่นดินใหญ่ในขณะนั้น
ขณะที่ คังคังฉิก รับประทานอาหารกับ หลี่ เซียงฉิน ในฮ่องกง เขาได้ขากเสมหะและถ่มลงไปโดนขาของลูกค้าโต๊ะข้าง ๆ โดยไม่ได้รู้สึกผิดอะไร และมีผู้หญิงชาวจีนเดินตัดหน้าผ่านคนที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ โดยไม่เลี่ยงไปทางอื่น เป็นการจิกกัดมารยาทของคนจีน
เมื่อ คังคังฉิก ถูกจับไปประหารชีวิตด้วยวิธีการยิงเป้า เขาเอาตัวรอดด้วยการติดสินบนเจ้าหน้าที่ 100 หยวน และจัดหาบุหรี่อย่างดีมาให้เจ้าหน้าที่สูบ จึงได้รับการปฏิบัติอย่างดีและถูกปล่อยตัวในที่สุด เป็นการสะท้อนถึงการที่คนมักจะแก้ไขปัญหาด้วยการเรียกรับหรือเสนอให้สินบน
เกร็ดอื่นๆ

ในช่วงเวลาของการถ่ายทำ ฮ่องกงยังมีสถานะเป็นฮ่องกงของบริเตนซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร ดังนั้นยุทโธปกรณ์ทางทหารของอังกฤษบางส่วนจึงปรากฏในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย ตัวอย่างเช่นเฮลิคอปเตอร์ Wessex HC.2 , รถแลนด์โรเวอร์ Series III , รถทหาร Bedford TK เป็นต้น
อาวุธปืน "ยูเอฟโอไรเฟิล" ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ใช้ปืนจริงยี่ห้อ สเตรย์ เอยูจี ของประเทศออสเตรีย
ปลอกกระสุน.224 ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ถ่ายทำจากปลอกกระสุน 5.56×45 มม. นาโต
พรอดิวซ์ 101 เจแปน (ฤดูกาล 1)

| พรอดิวซ์ 101 เจแปน |
| --- | --- |
ประเภท: เรียลลิตีโชว์ประเภทค้นหาตัวจริง
สร้างโดย: คิม ยอง-บอม (Mnet)
กำกับโดย: นามิ นากาเนะ
พิธีกร: ฮิโรยูกิ ยาเบะ (Ninety-nine) ทาคาชิ โอกามูระ (Ninety-nine)
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Tsukame (It's Coming)" by Produce 101 Japan
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ญี่ปุ่น
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 12
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: Akitoshi Sakurai Yoshiyuki Sakamoto Mitsunori Ishiguro
สถานที่ถ่ายทำ: ญี่ปุ่น พาจู, เกาหลีใต้
ความยาวตอน: 110-180 นาที 59 นาที (ออกอากาศทาง TBS)
บริษัทผู้ผลิต: Yoshimoto Kogyo CJ E&M ระบบแพร่สัญญาณโตเกียว
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทีบีเอสทีวี GyaO!
ออกอากาศ: 25 กันยายน ค.ศ. 2019 (2019-09-25) – 11 ธันวาคม ค.ศ. 2019 (2019-12-11)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
พรอดิวซ์ 101
พรอดิวซ์ 101 เจแปน (อังกฤษ: Produce 101 Japan) เป็นรายการแข่งขันเรียลลิตี้ของญี่ปุ่นปี ค.ศ. 2019 และเป็นภาคแยกของรายการทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ พรอดิวซ์ 101 (Produce 101) รายการนี้ติดตามเด็กฝึกหัด 101 คนโดยตั้งใจจะผลิตบอยแบนด์ 11 คน ผู้ชมจะเป็นผู้เลือกสมาชิก,ชื่อกลุ่ม และแนวคิด โดยเปรียบเหมือน "ผู้อำนวยการผลิตแห่งชาติ" รายการนี้นี้ได้รับการประกาศครั้งแรกในเดือนเมษายน พ.ศ. 2562 โดยเป็นผลงานร่วมระหว่าง Yoshimoto Kogyo และ CJ E&M และมีกำหนดออกอากาศตอนแรกในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2562 โดยตอนแรกและตอนสุดท้ายออกอากาศทางช่องทีบีเอส ในขณะที่รายการเต็มจะออกอากาศทาง GyaO! ตอนแรกเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2562
สมาชิก 11 คนสุดท้ายที่ได้เดบิวต์ในฐานะกลุ่มถาวรชื่อว่า JO1
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
พยาบาลศาสตร์

ชุดพยาบาลโดยทั่วไปจะมีสีขาว สำหรับชุดพยาบาลในบางวัฒนธรรมอาจใช้สีอื่น
การพยาบาล หรือ พยาบาลศาสตร์ (อังกฤษ: nursing) ตามความหมายที่ ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล ได้ให้ไว้ หมายถึง กิจกรรมการช่วยเหลือผู้ป่วย เพื่อให้อยู่ในสภาวะที่จะต่อสู้การรุกรานของโรคได้อย่างดีที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้ทั้งร่างกายและจิตใจ เช่นเดียวกับความหมายของการพยาบาลที่เสนอโดย เวอร์จิเนีย เฮนเดอร์สัน ได้แก่ การพยาบาลคือการช่วยเหลือบุคคล (ทั้งยามปกติและยามป่วยไข้) ในกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการส่งเสริมสุขภาพ หรือส่งเสริมการหายจากโรค (หรือแม้กระทั่งการช่วยให้บุคคลได้ไปสู่ความตายอย่างสงบ) ซึ่งบุคคลอาจจะปฏิบัติได้เองในสภาวะที่มีกำลังกาย กำลังใจ และความรู้เพียงพอ และเป็นการกระทำที่จะช่วยให้บุคคลกลับเข้าสู่สภาวะที่ช่วยตนเองได้โดยไม่ต้องรับการช่วยเหลือนั้น โดยเร็วที่สุด
กิจกรรมสำคัญ

กิจกรรมสำคัญของการพยาบาลได้แก่
การดูแลให้ความสุขสบาย (care and comfort) ช่วยเหลือบุคคลให้สามารถจัดการกับปัญหาทางสุขภาพและการเจ็บป่วย (health illness continuum) ได้ด้วยตนเอง หน้าที่ของพยาบาลจึงมุ่งที่จะวิเคราะห์ข้อมูลทางการพยาบาล เพื่อให้ข้อวินิจฉัยทางการพยาบาล (assesment and diagnosis)
ให้คำแนะนำ คำสอนด้านสุขภาพ (health teaching) เพื่อคงไว้ซึ่งสุขภาพอันดีและส่งเสริมผลการรักษา มุ่งด้านการดูแลตนเอง (self care) ด้วยการส่งเสริมสนับสนุนของสมาชิกในครอบครัว
ให้คำปรึกษา (counselling) ด้านสุขภาพอนามัยทั้งในภาวะปกติ และขณะที่มีภาวะกดดัน อันเป็นเหตุให้สุขภาพเบี่ยงเบนไปจากปกติ
ให้การดูแลด้านสรีรจิตสังคม (physiopsychosocial intervention) โดยการใช้วิธีการพยาบาลการปฏิบัติ
การพยาบาลของพยาบาลวิชาชีพในปัจจุบัน ได้มีการพัฒนามาเป็นลำดับ ตามการเปลี่ยนแปลงความต้องการด้านบริการสุขภาพของประชาชน และตามความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ทฤษฎีการพยาบาล

เมลลิส (melis 1997:13) ให้ความหมายทฤษฎีว่า เป็นข้อความที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างมโนทัศน์ 
ทฤษฎีการพยาบาล (nursing theory) เปรียบเสมือนเป็นการสรุปทางความคิดเกี่ยวกับข้อความจริงทางการพยาบาล โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อพรรณาปรากฏการณ์ อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างปรากฏการณ์ ทำนายผลที่จะเกิดขึ้น หรือ การควบคุมปรากฏการณ์ทางการพยาบาล
ฟอว์เซท (fawcett 1989) ให้นิยามโดยเน้นที่ปรากฏการณ์ทางการพยาบาล (nursing phenomena)
โดยนิยามว่า ทฤษฎีการพยาบาลประกอบด้วยมโนทัศน์ และข้อสันนิษฐาน (proposition) ที่มีความเฉพาะเจาะจงมากกว่าแบบจำลองความคิด ทฤษฎีการพยาบาลจะกล่าวถึงบุคคล สุขภาพ สิ่งแวดล้อม และการพยาบาล และระบุความสัมพันธ์ระหว่างมโนทัศน์ทั้ง 4 ดังกล่าว
จากนิยามดังกล่าว ทฤษฎีการพยาบาลจึงเป็นข้อความแสดงความสัมพันธ์ระหว่างมโนทัศน์ทางการพยาบาลที่พรรณา อธิบาย ทำนาย และควบคุมปรากฏการณ์ทางการพยาบาลเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการ
สาขาของการพยาบาล

การพยาบาลแบ่งออกได้หลายสาขาคือ
การพยาบาลเด็ก (pediatric nursing)
การพยาบาลมารดาและทารก (mother and child health)
การพยาบาลศัลยศาสตร์ (surgery care)
การพยาบาลอายุรศาสตร์ (medical caring)
การพยาบาลจิตเวช (psychiatric care)
การพยาบาลชุมชน (community care)
การพยาบาลสูติศาสตร์ (obstiatic care)
เวชปฏิบัติการพยาบาล (General Practitioner)
การพยาบาลวิกฤติและฉุกเฉิน (emergency and crisis care)
การพยาบาลระยะสุดท้าย (hospice care)
การบริหารการพยาบาล (nursing administration)
การพยาบาลผู้สูงอายุ (Gerontological Nursing)
ดูเพิ่ม

พยาบาล (nurse)
ทฤษฎีการพยาบาล (nursing theory)
หนังสืออ่านเพิ่ม

D'Antonio, Patricia. American Nursing: A History of Knowledge, Authority, and the Meaning of Work (2010), 272pp excerpt and text search
Donahue, M. Patricia. Nursing, The Finest Art: An Illustrated History (3rd ed. 2010), includes over 400 illustrations; 416pp; excerpt and text search
Judd, Deborah. A History of American Nursing: Trends and Eras (2009) 272pp excerpt and text search
Reverby, Susan M. Ordered to Care: The Dilemma of American Nursing, 1850-1945 (1987) excerpt and text search
Snodgrass, Mary Ellen. Historical Encyclopedia of Nursing (2004), 354pp; from ancient times to the present
แหล่งข้อมูลอื่น

SOCIETY BY THANIKA[ลิงก์เสีย]
พระราชบัญญัติการพยาบาล เก็บถาวร 2005-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ความหมายของการพยาบาล เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คุณสมบัติของพยาบาลตามความคาดหวังของผู้รับบริการ เก็บถาวร 2005-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน