stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
แฟมิลี > มิลฟีโอเล่ แฟมิลี > ไวท์สเปล

ทหารที่ใต้บังคับบัญชาที่มาจาก เจสโซแฟมิลี่ จะใส่ชุดสีขาวและจะถนัดด้านใช้สมองมากกว่าด้านต่อสู
อิริเอะ โชอิจิ ( 入江 正一 Irie Shōichi )
สังกัด มิลฟีโอเล่ แฟมิลี่
หัวหน้าหน่วยโรซาที่ 2
เปลวไฟ อรุณ
แหวน แหวนมาเล่ริงปลอม
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. ฐานทัพเมโรเน่
ชายสวมแว่นที่ถูกสึนะในอนาคต 10 ปีข้างหน้า ส่งไปเป็นสปาย เป็นเพื่อนสนิทกับเบียคุรันสมัยเรียนอยู่มหาลัย และเป็นนักวิทยาศาสตร์ เมื่อสมัย ม.ต้น เขาได้เจอแรมโบ้ที่ถูกรีบอร์นซัดปลิวมาที่บ้านของเขา
เขาได้เจอกับชาวต่างชาติคนหนึ่ง (ซึ่งแท้จริงคือ พ่อของสึนะ) ได้ส่งบาซูก้าทศวรรษและลูกกระสุนมาให้ ทำให้เขาสามารถเดินทางท่องเวลาได้ อิริเอะมักจะชอบปวดท้องเมื่อมีเรื่องต้องคิดหนัก
เลโอนาโด ลิปปี ( レオナルド·リッピ Reonrunardo Rippi )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง หน่วยมูเกตโตที่ 6
เปลวไฟ ไม่ปรากฏ
แหวน ไม่ปรากฏ
อาวุธกล่อง ไม่ปรากฏ
ไบชาน่า ( バイシャナ Baishana )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง หัวหน้าหน่วยเดล โคโทเน่ที่ 7
เปลวไฟ วายุ
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธกล่อง ใช้ 2 กล่อง
1. เซลเป้ เทมเพสต้า ( อสรพิษวายุ )
2. เซลโว่ วิลันเท่ เทมเพสต้า ( ด้วงวายุ )
โกร คิชิเนีย ( グロ・キシニア Guro Kishinia )
สังกัด มิลฟีโอเล่แฟมิลี่
หัวหน้าหน่วยกรีชิเน่ที่ 8
เปลวไฟ พิรุณ
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. กูโฟ เดอ พิอ็อกเจีย ( นกฮูกพิรุณ )
จินเจอร์ เบรด ( ジンジャー·ブレッド Ginger Bread )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
รองหัวหน้าหน่วยกรีชิเนที่  8
เปลวไฟ อรุณ
แหวน แหวนระดับสูง
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. เลอเน่ เดล เซเลโน่ ( แมงมุมอรุณ )
คาปูชิโน่ ( Cappuccino )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ทหารหน่วยกรีชิเนที่  8
เปลวไฟ อรุณ
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. เทสต้า ดิ พอลโพ้  ( หมึกยักษ์อรุณ )
ราซิเอล หรือ จิล  ( Rasiel , Jiru )
สังกัด มิลฟีโอเล่แฟมิลี่
เปลวไฟ วายุ
แหวน แหวนมาเล่ริงปลอม
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. พิพิสเตรลโล เทมเพสต้า ( ค้างคาววายุ )
ออลเกลท์  ( オルゲルト Orugeruto )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
เปลวไฟ พิรุณ
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธกล่อง 2 กล่อง
1. เพลิกาโน่ ดิ พิออจชา  ( นกระทุงพิรุณ )
2. เอเลเฟนเท่ ฟอลเท่ พิออจชา  ( ช้างพิรุณ )
ไอริส แฮปเบิร์น ( アイリス・ヘプバーン Airisu Hepubān )
สังกัด มิลฟีโอเล่แฟมิลี่
หัวหน้าหน่วยคาเมเลียที่ 12
เปลวไฟ เมฆา
แหวน ไม่มี
อาาวุธกล่อง ไม่ปรากฏ
ผู้หญิงไว้ผมทรงแอฟโฟร มีอาวุธ คือ ไม้ปัดขนไก่เมฆา
หน่วยก้านมรณะ ( Stalk Unit )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง รองหัวหน้าหน่วยคาเมเรียที่ 12
เปลวไฟ ไม่ปรากฏ
แหวน ไม่มี
อาวุธกล่อง ไม่ปรากฏ
พี่น้องอาราจิเด้ ( アラキデ Arakide )
สังกัด มิลฟีโอเล่แฟมิลี่
เปลวไฟ วายุ
แหวน ไม่มี
อาวุธกล่อง ไม่ปรากฏ
นักฆ่าของมิลฟีโอเล่แฟมิลี่ เป็นพี่น้องฝาแฝด มีอาวุธ คือ บูมเมอแรงวายุ สู้แพ้ยามาโมโตะ ทาเคชิ ปรากฏตัวเฉพาะอนิเมะ
โคล่า ( Kola )
สังกัด มิลฟีโอเล่แฟมิลี่
หัวหน้าหน่วยลาดตระเวน
เปลวไฟ ไม่มี
แหวน ไม่มี
อาวุธกล่องไม่มี
สู้แพ้ฮิบาริ
แฟมิลี > มิลฟีโอเล่ แฟมิลี > แบล็กสเปล

ยูนิ ( ユニ Yuni )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง หัวหน้าหน่วยคาเลนดราที่ 1
เปลวไฟ นภา
แหวน ไม่มี
จุกนม ธาตุนภา
อาวุธกล่อง ไม่มี
แกมม่า ( Gamma )
สังกัด มิลฟีโอเล่แฟมิลี่
หัวหน้าหน่วยอาเฟลันดราที่ 3
เปลวไฟ อัสนี
แหวน แหวนมาเล่ริงปลอม
อาวุธกล่อง 2 กล่อง
1. อิเล็ทโทร บิลเลียต (กระบองอัสนี)
2. อิเล็ทโทร โวลบี้ (จิ้งจอกอัสนี)
มีฉายาว่า สายฟ้าแลบแกมม่า เคยเป็นมือขวาคนสนิทของอาเรียแห่งจิสโลเนโรแฟมิลี่และแอบชอบอยู่พออาเรียเสียชีวิต ยูนิได้ขึ้นเป็นบอสแทนและแอบชอบยูนิด้วย เคยสู้แพ้ฮิบาริ ในตอนที่พวกสึนะบุกมาที่ฐานทัพเมโรเน่ เขาได้สู้ชนะเรียวเฮ และสู้เสมอกับโกคุเดระ
ในภาคพรีโม่แฟมิลี่แกมม่าได้เสียชีวิตพร้อมกับยูนิ
นาเบ ( Ape )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง รองหัวหน้าหน่วยอาเฟลันดราที่ 3
เปลวไฟ อัสนี
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. อิเลคโทร ฮันนี่ ( ผึ้งอัสนี )
ทาซารุ ( 太猿 Tazaru )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง ทหารหน่วยอาเฟลันดราที่ 3
เปลวไฟ วายุ
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธกล่อง 3 กล่อง
1. สไปค์ ( หนามวายุ )
2. ไฟลอิง สไลเซอร์ ( กระสุนวายุ )
3. ดาร์ก สกายเดอะ ( เคียววายุ )
โนซารุ ( 野猿 Nosaru )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง ทหารหน่วยอาเฟลันดราที่ 3
เปลวไฟ วายุ
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธ เคียววายุ
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. ดาร์ก สกายเดอะ ( เคียววายุ )
แจ็ค โจโล่ ( ジャッジョーロ Jajjōro )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง ทหารหน่วยอาเฟลันดราที่ 3
เปลวไฟ เมฆา
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. ไวโอเลต ทอนนาโด ( พายุไฟเมฆา )
เก็นคิชิ ( 幻騎士 Genkishi )
สังกัด มิลฟีโอเล่แฟมิลี่
หัวหน้าหน่วยชีคลามิโน่ที่ 4
เปลวไฟ สายหมอก
แหวน แหวนมาเล่ริงปลอม
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. สเปตโตร นูดิบรันจิ ( ทากสายหมอก )
มีฉายาว่า อัศวินมายา เป็นผู้ใช้ภาพมายาและเป็นนักดาบ ตัวเขาในโลกคู่ขนานได้ป่วยเป็นโรคติดเชื้อและถูกเบียคุรันช่วยรักษาจนหายจึงนับถือเบียคุรัน เขาเคยประลองดาบกับสควอโล่โดยแกล้งแพ้
ต่อมาเมื่อพวกสึนะบุกมาที่ฐานทัพเมโรเน่ เขาได้ต่อสู้กับยามาโมโตะ ทาเคชิและชนะไป แล้วไปสู้กับสึนะจนแพ้ ในศึกช้อยส์เขาได้กลับมาสู้อีกครั้งโดยใช้ชื่อว่า ซารุ ในฐานะผู้ใช้ภาพมายาอีกคน และได้สู้แพ้ยามาโม
โตะจึงถูกเบียคุรันสั่งเก็บโดยให้คิเคียวเป็นคนฆ่า
นิเกร่า แบร์บังเคิล ( Nigella Beabankul )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง หัวหน้าหน่วยจิราโซเล่ที่ 9
เปลวไฟ เมฆา
แหวน แหวนระดับสูง
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. เดม่อน แบร์ ( หมีเมฆา )
เดนโดร คิลัม ( デンドロ·キラム Dendoro Kiramu )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง หัวหน้าหน่วยโรโดเดนโดรที่ 16
เปลวไฟ อัสนี
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธกล่อง 2 กล่อง
1.ลานช่า อิเลคทริโก้ ( หอกอัสนี )
2.อิเลคโทร จินเกียเล่ ( หมูป่าอัสนี )
สปาน่า ( 酢花 Supana )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง นักวิทยาศาสตร์ประจำมิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
เปลวไฟ ไม่มี
แหวน ไม่มี
อาวุธกล่อง ไม่มี
แฟมิลี > มิลฟีโอเล่ แฟมิลี > เรดสเปล

บลิแกนเต้ ( Bligganteth )
สังกัด มิวฟิลโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง หัวหน้าหน่วยเบลล่าดอนน่าลิลี่ที่ 18
เปลวไฟ วายุ
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธกล่อง ไม่มี
ไบโอคิลูลู ( Biokilulu )
สังกัด มิวฟิลโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง ทหารหน่วยเบลล่าดอนน่าลิลี่ที่ 18
เปลวไฟ วายุ
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธกล่อง ไม่มี
ดีโวลท์ ( Devolt )
สังกัด มิวฟิลโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง ทหารหน่วยเบลล่าดอนน่าลิลี่ที่ 18
เปลวไฟ เมฆา
แหวน แหวนธรรมดา
อาวุธกล่อง ไม่มี
แฟมิลี > แฟมิลีอื่นๆ

ในเนื้อเรื่องยังมีมาเฟียแฟมิลีอื่นๆที่กล่าวถึงในเรื่องเพียงเล็กน้อย
แฟมิลี > เชลเบคโล

เป็นองค์กรลับที่ประกอบไปด้วยผู้หญิงที่มีลักษณะคล้ายกันทั้งหมด  โดยจะสวมหน้ากาก  และเป็นคนจัดศึกชิงแหวนผู้พิทักษ์ขึ้นมา  ภายหลังจากที่ศึกชิงแหวนได้สิ้นสุดลงจึงได้รู้ว่าพวกเธอได้รับคำสั่งปลอมของรุ่นที่ 9เพื่อจะมาช่วยพวกวาเรียในศึกชิงแหวน
ในภาคอนาคตได้ไปเข้าพวกของมิลฟีลโอเล่ แฟมิลี  โดยใส่ชุดขาวเหมือนกับ อิริเอะ โชอิจิ เป็นพวกที่ไว้ใจไม่ได้เพราะทันทีที่รู้ผลว่าฝ่ายใดชนะ เชลเบคโลจะเข้าเป็นพวกทันที
เพลย์สเตชัน (เครื่องเล่นวิดีโอเกม)

| --- | --- |
  
 บน:  รุ่นดั้งเดิม (ค.ศ. 1994) พร้อมเพลย์สเตชันคอนโทลเลอร์และการ์ดหน่วยความจำ ล่าง:  พีเอสวันขนาดที่เล็กลงและออกแบบมาใหม่ พร้อมคอนโทลเลอร์แอนะล็อกดูอัลช็อคและการ์ดหน่วยความจำ (ค.ศ. 2000)
ผู้ผลิต: โซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์
ชนิด: เครื่องเล่นวิดีโอเกม
ยุค: ยุคที่ห้า ยุคที่หก
วางจำหน่าย:  3 ธันวาคม ค.ศ. 1994  1 กันยายน ค.ศ. 1995   29 กันยายน ค.ศ. 1995   1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995  7 กรกฎาคม ค.ศ. 2000  19 กันยายน ค.ศ. 2000  29 กันยายน ค.ศ. 2000
ยกเลิก: 31 ธันวาคม ค.ศ. 2004 23 มีนาคม ค.ศ. 2006
ยอดจำหน่าย: 102.49 ล้านเครื่อง
สื่อ: ซีดีรอม
ซีพียู: ซีพียูแบบ MIPS ตระกูล R3000A รุ่น R3051 ความเร็ว 33.8688 เมกะเฮิร์ซ
สื่อบันทึกข้อมูล: การ์ดหน่วยความจำ
หน่วยความจำ: แรม 2 เมกะไบต์, วิดีโอแรม 1 เมกะไบต์
ที่บังคับ: คอนโทรเลอร์เพลย์สเตชัน, จอยสติ๊กแอนะล็อกเพลย์สเตชัน, ดูอัลแอนะล็อก, ดูอัลช็อค
การเชื่อมต่อ: สายเชื่อมเพลย์สเตชัน
เกมที่ขายดีที่สุด: กรันตูริสโม 10.85 ล้านชุด
รุ่นถัดไป: เพลย์สเตชัน 2
เพลย์สเตชัน (อังกฤษ: PlayStation ญี่ปุ่น: プレイステーション) เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมระบบ 32 บิตที่พัฒนาและวางตลาดโดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ วางจำหน่ายในญี่ปุ่นในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1994 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1995 ในยุโรปในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1995 และในออสเตรเลียในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 ในฐานะเครื่องเล่นวิดีโอเกมยุคที่ห้า เพลย์สเตชันแข่งขันกับนินเท็นโด 64 และ เซกา แซตเทิร์นเป็นหลัก
โซนีเริ่มพัฒนาเพลย์สเตชัน หลังจากล้มเหลวในการร่วมทุนกับนินเท็นโดในการสร้างอุปกรณ์ต่อพ่วงแผ่นซีดีสำหรับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เครื่องเล่นวิดีโอเกมนี้ได้รับการออกแบบโดยเคน คูตาระกิ และโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ในญี่ปุ่นเป็นหลัก ในขณะที่การพัฒนาเพิ่มเติมนั้นได้รับการว่าจ้างจากทีมงานภายนอกในสหราชอาณาจักร การเน้นที่กราฟิกรูปหลายเหลี่ยม 3 มิติถูกวางไว้ที่ส่วนหน้าของการออกแบบเครื่องเล่นวิดีโอเกมนี้ การผลิตเกมของเพลย์สเตชันได้รับการออกแบบให้มีความคล่องตัวและครอบคลุม ซึ่งดึงดูดการสนับสนุนจากนักพัฒนาบุคคลที่สามจำนวนมาก
เครื่องเล่นวิดีโอเกมนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าได้รับความนิยมจากคลังเกมที่กว้างขวาง แฟรนไชส์ที่ยอดนิยม ราคาขายปลีกที่ถูก และการตลาดเชิงรุกสำหรับเยาวชนซึ่งโฆษณาว่าเป็นเครื่องเล่นเกมยอดนิยมสำหรับวัยรุ่นและผู้ใหญ่ แฟรนไชส์เริ่มแรกของเพลย์สเตชันนั้นมีได้แก่ กรันตูริสโม แครชแบนดิคูต ทูมเรเดอร์ และ ไฟนอลแฟนตาซี ซึ่งทั้งหมดนี้มีการสร้างภาคต่อมากมาย เกมเพลย์สเตชันยังคงจำหน่ายต่อไปจนกระทั่งโซนี่ยุติการผลิตเพลย์สเตชันและเกมของบริษัทในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นเวลากว่า 11 ปีหลังจากการวางจำหน่าย และไม่ถึงหนึ่งปีก่อนที่จะวางจำหน่ายเครื่องเกมเพลย์สเตชัน 3 มีเกมเพลย์สเตชันทั้งหมด 3,061 เกมที่วางจำหน่าย โดยมียอดขายสะสมอยู่ที่ 967 ล้านชุด
เพลย์สเตชันได้ส่งสัญญาณถึงการก้าวขึ้นสู่อำนาจของโซนี่ในอุตสาหกรรมวิดีโอเกม โดยได้รับเสียงชื่นชมและมียอดขายที่แข็งแกร่งในเวลาไม่ถึงทศวรรษ เพลย์สเตชันกลายเป็นแพลตฟอร์มความบันเทิงบนคอมพิวเตอร์เครื่องแรกที่ขายได้มากกว่า 100 ล้านเครื่อง และทำให้อุตสาหกรรมเกมเปลี่ยนจากการบรรจุลงตลับเป็นการบรรจุลงแผ่นซีดี ความสำเร็จของเพลย์สเตชันนำไปสู่เครื่องเกมรุ่นถัดมาโดยเริ่มจากเพลย์สเตชัน 2 ใน ค.ศ. 2000 และในปีเดียวกัน โซนี่ได้เปิดตัวพีเอสวัน ซึ่งเป็นรุ่นที่เล็กและถูกกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ของเพลย์สเตชันในสหรัฐอเมริกา
ข้อมูลผลิตภัณฑ์จาก Sony Computer Entertainment เก็บถาวร 2006-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเพลย์สเตชัน |
| --- | --- |
ประจำบ้าน:  PlayStation  PlayStation 2 (PSX)  PlayStation 3  PlayStation 4  PlayStation 5 
แบบพกพา:  PocketStation  PlayStation Portable  PlayStation Vita 
อุปกรณ์อื่นๆ:  DualShock  PlayStation Camera  PlayStation VR (และ VR2) 
| ด ค กเครื่องเล่นวิดีโอเกมที่นิยมในแต่ละยุค |
| --- | --- |
ยุคที่หนึ่ง   (1972–1977): แม็กนาวอกซ์โอดีสซี • ป็อง • โคเลโคเทลสตาร์ • คัลเลอร์ ทีวี เกม
ยุคที่สอง   (1976–1984): โคเลโควิชัน • แฟร์ไชล์ แชนแนล เอฟ • เว็คเทร็กซ์ • อาตาริ 2600 • อาตาริ 5200 • อาร์เคเดีย 2001 • อินเตอร์ตัน วีซี 4000 • อินเทลลิวิชัน • เอสจี-1000 • โอดีสซี² • เกมแอนด์วอตช์
ยุคที่สาม   (1983–1992): แฟมิคอม • มาสเตอร์ซิสเตม • อาตาริ 7800 • เกมบอย • เกมเกียร์
ยุคที่สี่   (1987–1996): ซูเปอร์แฟมิคอม • นีโอจีโอ • พีซีเอนจิน • เมกาไดรฟ์ (เจเนซิส) • นีโอจีโอ ซีดี
ยุคที่ห้า   (1993–2006): 3ดีโอ • จากัวร์ • แซทเทิร์น • นินเท็นโด 64 (ไอคิว) • เกมบอยคัลเลอร์ • พีซี-เอฟเอกซ์ • เพลย์สเตชัน • เวอร์ชวลบอย • อะมีก้า ซีดี 32 • นีโอจีโอพ็อกเก็ต
ยุคที่หก   (1998–2013): เกมคิวบ์ • ดรีมแคสต์ • เพลย์สเตชัน 2 • เอกซ์บอกซ์ • เกมบอยอัดวานซ์ • เอ็นเกจ (รุ่นแรก) • เกมบอยไมโคร • นีโอจีโอ พ็อกเก็ทคัลเลอร์ • แทบเวฟ โซเดียก • จีพี32 • สวาน คริสตัล • เกมบอยอัดวานซ์เอสพี • เอ็น-เกจ คิวดี  • พานาโซนิค Q •
ยุคที่เจ็ด   (2005–2017): เพลย์สเตชัน 3 • วี • เอกซ์บอกซ์ 360 • ซีโบ้ • นินเท็นโด ดีเอส (ไลต์ / ดีเอสไอ) • พีเอสพี-1000ซีรีส์ • พีเอสพี-2000ซีรีส์ • พีเอสพี-3000ซีรีส์ • พีเอสพี-โก! • พีเอสพี- อี1000 • เอ็นเกจ (รุ่นที่สอง) •
ยุคที่แปด   (2011–ปัจจุบัน): นินเทนโด 3ดีเอส (New 3DS) • เพลย์สเตชัน วิตา • วียู • เพลย์สเตชัน 4 • เอกซ์บอกซ์วัน • นินเท็นโดสวิตช์
ยุคที่เก้า   (2020–ปัจจุบัน): เพลย์สเตชัน 5 • เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์/เอส
เซ็นรัน คางุระ ชิโนบิ เวอร์ซัส

| เซ็นรัน คางุระ ชิโนบิ เวอร์ซัส |
| --- | --- |
ภาพปก
ผู้พัฒนา: ทัมซอฟต์
ผู้จัดจำหน่าย: ญี่ปุ่น: มาร์เวลลัส เอคิวแอล อเมริกาเหนือ: เอกซ์ซีดเกมส์ ภูมิภาคแพล: มาร์เวลลัส เอคิวแอล ยุโรป
ชุด: เซ็นรัน คางุระ
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน วิตา, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
วางจำหน่าย: เพลย์สเตชัน วิตาญี่ปุ่น: 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 อเมริกาเหนือ: 14 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ภูมิภาคแพล: 15 ตุลาคม ค.ศ. 2014ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ทั่วโลก: 1 มิถุนายน ค.ศ. 2016
แนว: แอ็กชัน, บีตเอ็มอัป
รูปแบบ: วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว วิดีโอเกมหลายผู้เล่น 
เซ็นรัน คางุระ ชิโนบิ เวอร์ซัส (ญี่ปุ่น: 閃乱カグラ SHINOVI VERSUS -少女達の証明-; อักษรโรมัน: Senran Kagura Shinovi Versus) เป็นวิดีโอเกมที่สามในซีรีส์เซ็นรัน คางุระ และเป็นภาคต่อของเซ็นรัน คางุระ เบิรสต์ เกมดังกล่าวเกี่ยวกับกลุ่มนินจาหญิงสามกลุ่มจากโรงเรียนนินจาต่อสู้กัน เกมนี้วางจำหน่ายในญี่ปุ่นสำหรับเพลย์สเตชัน วิตา เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2014 และในทวีปยุโรปเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ส่วนเวอร์ชันสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2016
โครงเรื่อง

ภาคชิโนบิ เวอร์ซัส เดินตามเรื่องราวในเซ็นรัน คางุระ เบิรสต์ โดยการกลับไปสู่ความขัดแย้งระหว่างนินจาของโรงเรียนรัฐบาลฮันโซ กับโรงเรียนสตรีเฮบิโจที่เป็นคู่แข่งกัน ในขณะที่ยังมุ่งเสนอกลุ่มที่สามซึ่งคือโรงเรียนสตรีเกสเซน ในเรื่องของเกม โรงเรียนนินจาแต่ละแห่งจะเข้าร่วมการแข่งที่เรียกว่าชิโนบิแบตเทิลรอยัลกับอีกโรงเรียนหนึ่ง โดยในระหว่างการแข่ง ทีมของโรงเรียนหนึ่งบุกเข้าไปในอีกโรงเรียนหนึ่ง ผู้โจมตีจะต้องเอาชนะศัตรูทั้งหมดของพวกเธอ และหากพวกเธอทำเช่นนั้น พวกเธอจะได้รับสิทธิ์ในการเผาโรงเรียนที่ถูกโจมตีให้วอด[ต้องการอ้างอิง] ในโหมดอาร์เคด เกมจะเปิดเผยให้ผู้เล่นทราบถึงเรื่องราวของตัวละครนินจาที่พวกเขาเล่น ซึ่งภาคต่อนี้ทำให้ผู้เล่นได้สัมผัสกับเรื่องราวของเกมผ่านมุมมองที่แตกต่างกันสี่แบบ
รูปแบบการเล่น

โหมดผู้เล่นเดี่ยวของเกมนี้มีรายชื่อตัวละคร 20 ตัว จากเกมภาคแรกเริ่ม 10 ตัว และตัวละครใหม่ 10 ตัว โดยตัวละครที่สามารถเล่นได้ใหม่มาจากโรงเรียนสตรีเกสเซน และโรงเรียนสตรีเฮบิโจของเรื่องนี้[ต้องการอ้างอิง] เกมดังกล่าวมีอาวุธต่าง ๆ ให้ตัวละครของผู้เล่นใช้ รวมทั้งแพนเค้กยักษ์ รวมถึงการโจมตีมีทั้งเวอร์ชันเบาและหนัก ส่วนการดำเนินเนื้อเรื่องให้เสร็จในแต่ละโรงเรียนของเกมทำให้ผู้เล่นสามารถเข้าถึงทีมสีแดงของโฮมุระ อันเป็นกลุ่มของตัวละครที่สามารถเล่นได้ซึ่งประกอบด้วยทีมของตัวละครโฮมุระจากเซ็นรัน คางุระ เบิรสต์[ต้องการอ้างอิง]
เกมดังกล่าวยังมีโหมดผู้เล่นหลายคนออนไลน์ซึ่งผู้เล่นสี่คนสามารถเล่นปะทะกันเองได้ และโหมดออนไลน์แบบสองต่อสองซึ่งผู้เล่นสองทีมสามารถเล่นปะทะกันเองได้ ส่วนโหมดผู้เล่นหลายคนที่แข่งกันจะมอบหมายให้ผู้เล่นเก็บกางเกงในสตรีขณะที่พวกเธอตกลงมาจากฟากฟ้า
การพัฒนาและการตลาด

เกมดังกล่าวได้รับการพัฒนาในมุมมอง 3 มิติ และเพิ่มรายชื่อนินจาที่สามารถเล่นได้เป็น 22 ตัว เสียงพากย์ต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นใช้สำหรับเวอร์ชันที่แปลเป็นภาษาท้องถิ่น พร้อมด้วยคำบรรยายภาษาอังกฤษ ฉบับทางวัตถุสำหรับฉบับตะวันตกชื่อ "เล็ตส์เก็ตฟิซิคัล" มาพร้อมกับหนังสือ 144 หน้า ซึ่งมีคู่มืองานศิลปะและกลยุทธ์ และแผ่นดิสก์ที่มีเพลงประกอบ 39 เพลง ในกล่องสำหรับนักสะสม ทำให้เป็นเกมแรกในซีรีส์ที่จะวางจำหน่ายที่ร้านค้าปลีกในทวีปอเมริกาเหนือ
การตอบรับ

เกมดังกล่าวขายได้ 94,324 ชุดในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น และเพิ่มเป็นจำนวน 120,000 ชุด ซึ่งรวมถึงการขายแบบดิจิทัล เกมนี้ยังได้รับการจัดอันดับให้เป็นเกมวิตาระบบดิจิทัลที่มีการซื้อมากที่สุดเป็นอันดับสาม และและเกมดิจิทัลที่มียอดซื้อสูงสุดอันดับที่ห้าโดยรวมในเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก ของประเทศญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 2013
วินเซนต์ บริตทานี แห่งเว็บไซต์เดสทรักทอยด์ ได้เขียนว่าเกมนี้ "ดูดีและให้ความรู้สึกที่ยอดเยี่ยม" รวมทั้งมี "การสับและเฉือนที่ดีจำนวนมาก" ขณะที่เว็บไซต์ฮาร์ดคอร์เกมเมอร์เตือนว่า เนื่องจากความเซ็กซี เกมจึง "ไม่เหมาะสำหรับทุกคน" และถึงแม้จะพบว่ากล้องมีปัญหา แต่ก็ชื่นชมเสน่ห์ของเกม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เดอะคอมบาไทรส์

| เดอะคอมบาไทรส์ |
| --- | --- |
แผ่นพับส่งเสริมการขายสำหรับเวอร์ชันอาร์เคด (เนื่องจากมีข้อผิดพลาดทำให้สีของบลิทซ์และบูลโลวาถูกเปลี่ยนในอาร์ตเวิร์กนี้)
ผู้พัฒนา: เทคนอสเจแปนคอร์ป
ผู้จัดจำหน่าย: อเมริกันเทคนอสอิงก์
กำกับ: โยชิฮิซะ คิชิโมโตะ
อำนวยการผลิต: โนริยูกิ โทมิยามะ
เขียนบท: อาสึชิ ทานิโมโตะ
แต่งเพลง: คาซูนากะ ยามาเนะ
เครื่องเล่น: อาร์เคด, ซูเปอร์แฟมิคอม, วี เวอร์ชวลคอนโซล
วางจำหน่าย: มิถุนายน ค.ศ. 1990
แนว: บีตเอ็มอัป
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, ร่วมมือกัน
เดอะคอมบาไทรส์ (อังกฤษ: The Combatribes) เป็นเกมแนวบีตเอ็มอัป ค.ศ. 1990 ที่เปิดตัวสำหรับอาร์เคดโดยเทคนอสเจแปนคอร์ป (ผู้พัฒนาเรนอิเกด และดับเบิลดรากอน) ส่วนเวอร์ชันประจำบ้านสำหรับซูเปอร์แฟมิคอมก็ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1992 เกมนี้มุ่งเน้นไปที่พวกศาลเตี้ยสามคน (ในพอร์ตซูเปอร์แฟมิคอมระบุว่าเป็นไซบอร์ก) ซึ่งต้องต่อสู้กับแก๊งข้างถนนจำนวนมากในนครนิวยอร์กแห่งอนาคต เวอร์ชันซูเปอร์แฟมิคอมได้รับการเผยแพร่สำหรับวี เวอร์ชวลคอนโซล ในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009
เวอร์ชันอาร์เคด

ฮีโรทั้งสามมีเทคนิคเฉพาะตัวที่หลากหลายนอกเหนือไปจากคอมโบต่อยและเตะมาตรฐาน เช่น การกระทืบคู่ต่อสู้, จับข้อเท้าพวกมันแล้วเหวี่ยง, เตะซ้ำพวกมันบนพื้น, จับหัวพวกมันกระแทกลงไปบนทางเท้า และแม้แต่ความสามารถในการกระแทกศีรษะของคู่ต่อสู้สองคนเข้าด้วยกัน ผู้เล่นยังสามารถหยิบวัตถุขนาดใหญ่บางอย่าง (เช่น มอเตอร์ไซค์ที่จอดอยู่, โกคาร์ต หรือเครื่องพินบอล) แล้วเหวี่ยงพวกมันใส่ศัตรู
เกมนี้สามารถตั้งค่าเพื่อให้สามารถเล่นได้พร้อมกันสองหรือสามคน ในเวอร์ชันผู้เล่นสองคนของเกม ผู้เล่นจะถูกขอให้เลือกตัวละครของตนที่หน้าจอเลือกตัวละคร ขณะที่เวอร์ชันสำหรับผู้เล่นสามคน ผู้เล่นแต่ละคนจะมีตัวละครที่เกี่ยวข้องกำหนดไว้แล้ว
ผู้ที่แข็งแกร่งกล้าหาญทั้งสามที่สามารถเล่นได้นี้ ได้รับระบุว่าเป็นหน่วยรบที่มีตำแหน่งคอมบาไทรส์ ซึ่งนี่คือโปรไฟล์ของพวกเขา:
เบอร์เซิร์กเกอร์ (ผู้ซึ่งใช้ชื่อของเขาจากชาวไวกิงนอร์สเก่า) ศาลเตี้ยคนแรก ที่มีผมสีบลอนด์ทรงรากไทรตั้ง และสวมชุดสีน้ำเงิน เขาความสมดุลของนักสู้ทั้งความเร็วและความแข็งแกร่ง
บูลโลวา (ผู้ซึ่งใช้ชื่อของเขาจากขวานรบของอินเดีย) ศาลเตี้ยคนที่สอง ที่มีผมทรงลานบิน และสวมชุดสีเหลือง เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในทั้งสามคน แต่ก็ยังขาดความเร็ว
บลิทซ์ (ย่อมาจาก "บลิทซ์ครีค") ศาลเตี้ยคนที่สาม ที่มีผมยาวทรงหางม้าสีน้ำตาล และสวมชุดสีแดง เขามีการโจมตีที่ว่องไวที่สุด แต่ขาดความแข็งแกร่งจากของตัวละครอีกสองตัว
เกมดังกล่าวประกอบด้วยหกด่านที่แตกต่างกัน (หรือ "ปฏิบัติการ" ตามที่พวกเขากล่าวถึงในเกม) ซึ่งตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ซ้ำกัน โดยแต่ละด่านมีแก๊งในธีมของด่าน ด่านส่วนใหญ่ประกอบด้วยสนามเดียวโดยที่ผู้เล่นจะต้องจัดการลูกน้องให้ได้ตามจำนวนก่อนที่จะเผชิญหน้ากับหัวหน้าแก๊ง ซึ่งคล้ายกับเกมเรนอิเกด บางด่านแยกออกจากหลักเกณฑ์นี้โดยมีมากกว่าหนึ่งระดับ แก๊งที่ผู้เล่นต้องเผชิญ คือ แก๊งนักขี่จักรยานยนต์ในไทม์สแควร์, นักแสดงละครสัตว์ในเกาะโคนีย์, นักโรลเลอร์สเก็ตในคลับเต้นรำ, แก๊งพังก์ในสนามเบสบอล และทหารกองหนุนในอาคารสูงที่มีหลายชั้น
ด่านสุดท้ายคือการรวมบอสของหัวหน้ากับแก๊งในด่านก่อนหน้าในขณะที่ต้องไล่ล่าหัวหน้าอาชญากรรายใหญ่ในท่าเรือ หลังจากที่แก๊งนี้พ่ายแพ้อีกครั้ง หัวหน้าแก๊งอาชญากรรมก็ถูกฆ่าโดยไซบอร์กสาวที่ชื่อมาร์ธา สแพลตเตอร์เฮด จากนั้น มาร์ธาก็เข้าโจมตีผู้เล่นในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย หากมีผู้เล่นสองหรือสามคนในการเริ่มการต่อสู้ครั้งสุดท้าย ร่างโคลนเพิ่มเติมหนึ่งหรือสองตนของมาร์ธาจะปรากฏขึ้นเพื่อให้ตรงกับจำนวนผู้เล่น มาร์ธาทั้งหมดจะต้องถูกกำจัดเพื่อจบเกม
เวอร์ชันประจำบ้าน

เดอะคอมบาไทรส์เวอร์ชันซูเปอร์แฟมิคอมมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในเกม ซึ่งเกมเวอร์ชันนี้มีการจัดลำดับเรื่องราวก่อนและหลังการต่อสู้ของบอส ตลอดจนบทนำเปิดที่อธิบายโครงเรื่องและตอนจบที่แตกต่าง ส่วนรูปแบบการเล่นยังคงเหมือนเดิม โดยเวอร์ชันนี้พลังชีวิตของตัวละครจะแสดงด้วยแถบชีวิตแทนค่าตัวเลข ไม่มีอาวุธที่จะหยิบขึ้นมาและขว้างในเวอร์ชันซูเปอร์แฟมิคอม ด่านต่าง ๆ จะง่ายกว่า และตัวละครศัตรูบางตัวหายไป ส่วนสิงห์มอเตอร์ไซค์ที่ถือขวดปากฉลามในด่านแรกจะไม่ทิ้งอาวุธอีกต่อไปหลังจากได้รับความเสียหายอย่างเพียงพอ โดยปกติแล้ว หัวหน้าที่พ่นไฟของด่านสอง ("ซาลาแมนเดอร์") จะสูญเสียระยะในการโจมตีด้วยคบเพลิงของเขาหากได้รับความเสียหายมากขึ้น ในขณะที่เวอร์ชันซูเปอร์แฟมิคอมจะทำให้เขาใช้เต็มกำลังจนกว่าคบเพลิงจะหลุดมือ
การเคลื่อนไหวของผู้เล่นสองคนในเวอร์ชันนี้ก็ขาดหายไป ได้แก่ ความสามารถในการยกและแบกศัตรูไปรอบ ๆ รวมถึงความสามารถในการเตะคู่ต่อสู้ซ้ำ ๆ ด่านห้าจะประกอบด้วยการรวมบอสโดยปะทะกับแก๊งก่อนหน้าทั้งหมดก่อนที่จะเผชิญหน้ากับสลอเตอร์ทรูปส์ ส่วนด่านหกและด่านสุดท้ายเป็นเพียงการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับมาร์ธา สแพลตเตอร์เฮด ซึ่งประทับอยู่บนชั้นดาดฟ้าของอาคารสูง โดยหัวหน้าแก๊งอาชญากรรมจากเวอร์ชันอาร์เคดได้หายไปในพอร์ตซูเปอร์แฟมิคอม ซึ่งกำหนดให้มาร์ธาเป็นหัวหน้าแก๊งในช่วงต้นแทน นอกจากนี้ จะมีมาร์ธาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะต่อสู้กับผู้เล่น โดยไม่คำนึงถึงจำนวนผู้เล่นที่อยู่ในด่านสุดท้าย
นอกจากเกมหลักแล้ว ยังมีโหมดปะทะตัวต่อตัวกับโหมดที่คล้ายกับเกมที่มีอยู่ในดับเบิลดรากอนเวอร์ชันแฟมิคอม ซึ่งผู้เล่นสามารถใช้เทคนิคพิเศษสไตล์สตรีทไฟเตอร์ II รวมถึงปล่อยพลังและบล็อกการโจมตีด้วยตัวละครบางตัว อีกทั้งศัตรูและบอสของเกมยังสามารถใช้ได้โดยการป้อนรหัสผ่านที่ให้ไว้ในเกมหลัก
เกมเวอร์ชันอเมริกาเหนือได้รับการเซ็นเซอร์เพิ่มเติม โดยเลือดบนใบหน้าของศัตรูในระหว่างฉากที่ถูกตัดจะถูกเปลี่ยนสีเป็นสีขาวให้ดูเหมือนน้ำลาย, เหงื่อ และน้ำตา ส่วนหนึ่งในบอสที่เป็นนายพลไซบอร์กชื่อสวัสติกะ ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "มาสเตอร์บลาสเตอร์" เพื่อลบการอ้างอิงที่ชัดเจนเกี่ยวกับลัทธินาซี รวมถึงแก๊งของด่านห้าได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "เดอะเดโมลิชันทรูปส์" (แทนที่จะเป็น "เดอะสลอเตอร์ทรูปส์") และในด่านแรก ชื่อ "สเต๊กแอนด์บรูเบอร์เกอร์" ในฉากหลัง ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สเต๊กแอนด์เชก" เพื่อลบการอ้างอิงแอลกอฮอล์ (แม้ว่าชื่อเดิมน่าจะอ้างอิงถึงกาแฟมากกว่า "เบียร์" เนื่องจากป้ายโฆษณากาแฟที่อยู่ติดกันในทั้งสองเวอร์ชัน)
ส่วนระบบเวอร์ชวลคอนโซลที่เปิดตัวอีกครั้งในทวีปอเมริกาเหนือได้ถูกเซ็นเซอร์เพิ่มเติม โดยองค์กรศัตรู "กราวด์ซีไร" ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "กิลทีซีโร"
ซาวด์แทร็ก

อัลบัมที่มีเพลงประกอบดั้งเดิมของเกมดับเบิลดรากอน 3: เดอะโรเซตตาสโตน และเกมนี้วางจำหน่ายโดยโพนีแคนยอนในประเทศญี่ปุ่น ในชื่อดับเบิลดรากอน 3/เดอะคอมบาไทรส์ ซึ่งได้รับการเปิดตัวเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1991 และมีหมายเลขแคตตาล็อกคือพีซีซีบี-00065 โดยแทร็ก 13 ถึง 21 ได้นำมาจากเดอะคอมบาไทรส์
การตอบรับ

ในประเทศญี่ปุ่น เกมแมชชีนได้จัดอันดับเดอะคอมบาไทรส์ในฉบับวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1990 ว่าเป็นหน่วยเกมอาร์เคดบนโต๊ะที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นอันดับสองของปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เดอะคอมบาไทรส์ ที่ Killer List of Videogames
แม่แบบ:Mobygames
The Combatribes at Hardcore Gaming 101
เวลามาตรฐานญี่ปุ่น

| เวลามาตรฐานญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตเวลา
ออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัด
JST: UTC+09:00
เวลาปัจจุบัน
19:06, 7 พฤศจิกายน 2024 JST [รีเฟรช]
การใช้เวลาออมแสง
ไม่มีการใช้เวลาออมแสงในเขตเวลานี้
เวลามาตรฐานญี่ปุ่น (JST; ญี่ปุ่น: 日本標準時 หรือ 中央標準時) เป็นเขตเวลามาตรฐานของประเทศญี่ปุ่น และเร็วกว่า UTC 9 ชั่วโมง ยกตัวอย่างเช่น หาก UTC เป็นเวลาเที่ยงคืน (00:00) ประเทศญี่ปุ่นจะเป็นเวลา 09:00 ประเทศญี่ปุ่นไม่มีการใช้เวลาออมแสง ถึงแม้ว่าระหว่างปี ค.ศ. 1948-1951 ประเทศญี่ปุ่นภายใต้ยึดครองสหรัฐอเมริกา เคยใช้เวลาออมแสงระหว่างวันอาทิตย์แรกของเดือนพฤษภาคม เมื่อเวลา 02:00 ไปจนถึงวันเสาร์ที่สองของเดือนกันยายน เมื่อเวลา 02:00 ยกเว้นปี ค.ศ. 1949 ที่เริ่มตั้งแต่วันอาทิตย์แรกของเดือนเมษายน จนถึงปัจจุบันมีความพยายามที่จะใช้เวลาออมแสงอีกครั้งในญี่ปุ่น แต่จนถึงปัจจุบันยังไม่มีการใช้แต่อย่างใด
เวลามาตรฐานญี่ปุ่นเป็นเวลาเดียวกับเวลามาตรฐานเกาหลี เวลามาตรฐานอินโดนีเซียตะวันออก และเวลายาคุทซก์ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง มักถูกเรียกว่า เวลามาตรฐานโตเกียว ในบริบทตะวันตก
เจโอวัน

| เจโอวัน |
| --- | --- |
โลโก้เจโอวัน
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ชิบะ ญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจป็อป เคป็อป
ช่วงปี: ค.ศ. 2019 (2019)–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ลาโพเนะ

สมาชิก:  อิซเซย์ มาเมะฮาระ  จุนกิ โคโนะ  เคย์โกะ ซาโต้  เร็น คาวาชิริ  รุกิ ชิโรอิวะ  ชิอง ซึรุโบ  โช โยนาชิโระ  โชเซย์ โอฮิระ  สุกะอิ คินโจ  โชยะ คิมาตะ  ทาคุมิ คาวานิชิ 

เว็บไซต์: https://jo1.jp
เจโอวัน (อังกฤษ: JO1; ญี่ปุ่น: ジェイオーワン; โรมาจิ: Jeiōwan) เป็นกลุ่มบอยแบนด์ของญี่ปุ่นที่ก่อตั้งขึ้นจากรายการแข่งขันเรียลลิตี้รายการพรอดิวซ์ 101 ญี่ปุ่น ประกอบด้วยสมาชิก 11 คน ได้แก่ อิซเซย์ มาเมะฮาระ, จุนกิ โคโนะ, เคย์โกะ ซาโต้, เร็น คาวาชิริ, รุกิ ชิโระอิวะ, ชิอง ซึรุโบ, โช โยนาชิโระ, โชเซย์ โอฮิระ, สุกะอิ คินโจ, โชยะ คิมาตะ และ ทาคุมิ คาวานิชิ โดยแตกต่างผู้ชนะรายการพรอดิวซ์ 101กลุ่มอื่น ๆ ที่เจโอวันจะเป็นเป็นกลุ่มถาวร บริหารงานโดย Lapone Entertainment ซึ่งเป็นบริษัทร่วมระหว่าง โยชิโมโตะ โคเกียว และซีเจ อีเอ็นเอ็ม
เจโอวันเปิดตัวด้วยซิงเกิล "โปรโตสตาร์" เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2563 และได้เปิดตัวซิงเกิลทั้งหมดสองซิงเกิลที่ติดอันดับ โอริออนซิงเกิลชาร์ต และ บิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 และได้รับการรับรองระดับแพลทินัมจาก สมาคมอุตสาหกรรมบันทึกเสียงแห่งประเทศญี่ปุ่น (RIAJ) กลุ่มนี้เปิดตัวสตูดิโออัลบั้มแรกชื่อ เดอะสตาร์ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
สมาชิก

อิซเซย์ มาเมฮาระ (ญี่ปุ่น: 豆原 一成; โรมาจิ: Mamehara Issei) – นักเต้น, นักร้อง
จุนกิ โคโนะ (ญี่ปุ่น: 河野 純喜; โรมาจิ: Kōno Junki) – หัวหน้าร้อง, นักร้อง
เคย์โกะ ซาโต้ (ญี่ปุ่น: 佐藤 景瑚; โรมาจิ: Satō Keigo) – นักเต้น, นักร้อง
เร็น คาวาชิริ (ญี่ปุ่น: 川尻 蓮; โรมาจิ: Kawashiri Ren) – หัวหน้าเต้น, นักเต้น, นักร้อง
รุกิ ชิโรอิวะ (ญี่ปุ่น: 白岩 瑠姫; โรมาจิ: Shiroiwa Ruki) – นักเต้น, แร็ปเปอร์
ชิอง ซึรุโบ (ญี่ปุ่น: 鶴房 汐恩; โรมาจิ: Tsurubō Shion) – แร็ปเปอร์, นักร้อง
โช โยนาชิโระ (ญี่ปุ่น: 與那城 奨; โรมาจิ: Yonashiro Shō) – หัวหน้าวง, นักร้อง
โชเซย์ โอฮิระ (ญี่ปุ่น: 大平 祥生; โรมาจิ: Ōhira Shosei) – นักเต้น, แร็ปเปอร์
สูกาอิ คินโจ (ญี่ปุ่น: 金城 碧海; โรมาจิ: Kinjō Sukai) – นักร้อง, แร็ปเปอร์
โชยะ คิมาตะ (ญี่ปุ่น: 木全 翔也; โรมาจิ: Kimata Shōya) – แร็ปเปอร์, นักเต้น
ทาคุมิ คาวานิชิ (ญี่ปุ่น: 川西 拓実; โรมาจิ: Kawanishi Takumi) – นักร้อง, แร็ปเปอร์, นักเต้น
ผลงานเพลง

สตูดิโออัลบั้ม
The Star (2020)
Kizuna (2022)
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อ> อังกฤษ | ชื่อ> ต้นฉบับ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 | JO1 the Movie: Unfinished - Go to the Top | JO1 THE MOVIE『未完成』-GO to the TOP- | พวกเขาเอง | สารคดี |  |