stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ครูบาอภิชัยขาวปี
ประวัติ > ช่วยครูบาเจ้าศรีวิชัยสร้างถนนขึ้นดอยสุเทพ

เมื่อครูบาเจ้าศรีวิชัยได้สร้างถนนขึ้นวัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร ท่านได้พาชาวกะเหรี่ยง 500 คน ไปช่วยทำถนนจนแล้วเสร็จ และได้กลับมาพำนักกับครูบาเจ้าศรีวิชัย ณ วัดพระสิงห์ ต่อมาได้มีผู้ขอร้องให้ครูบาเจ้าศรีวิชัยทำการอุปสมบทให้แก่ท่านเพื่อเป็นภิกษุอีกครั้งหนึ่ง ครูบาเจ้าศรีวิชัยจึงยินยอมอุปสมบทให้ ณ วัดศรีโสดา ซึ่งในการอุปสมบทครั้งนี้เป็นเหตุให้ครูบาเจ้าศรีวิชัยต้องอธิกรณ์อีกครั้ง ครูบาเจ้าอภิชัยจึงต้องสึกนุ่งผ้าขาวอีกครั้ง และได้กลับไปที่วัดพระพุทธบาทตะเมาะ ถึงแม้ครูบาเจ้าอภิชัยจะนุ่งผ้าขาว แต่ท่านก็มีวัตรปฏิบัติและถือศีลเหมือนพระภิกษุทุกประการ วัตรปฏิบัติอันเคร่งครัดของท่านทำให้มีศรัทธาสาธุชนเลื่อมใส เมื่อครูบาเจ้าศรีวิชัยมรณภาพแล้ว ท่านจึงเปรียบเสมือนทายาทธรรมที่มีผู้มาขอความเมตตาไปเป็นประธานในการบูรณะวัดวาอารามต่าง ๆ
ต่อมาครูบาเจ้าอภิชัยได้ไปบูรณะวัดพระพุทธบาทผาหนาม อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน และได้จำพรรษาอยู่ที่นั่นมาโดยตลอด ขณะเดียวกันท่านก็ได้เป็นประธานในการบูรณะวัดวาอารามสร้างโรงเรียน และโรงพยาบาล อีกหลายแห่ง อาทิเช่น โรงเรียนบ้านสามหลัง(อภิชัยบูรณะ) อ.ดอยหล่อ จ.เชียงใหม่
ประวัติ > มรณภาพ

ในปี พ.ศ. 2514 คณะศรัทธาวัดสันทุ่งแฮ่ม จังหวัดลำปาง ได้มานิมนต์ท่านไปนั่งเป็นประธานในการก่อสร้างจนแล้วเสร็จ ต่อมาคณะศรัทธาวัดต้นธงชัย จังหวัดสุโขทัย มานิมนต์ท่านเพื่อขอความเมตตาไปเป็นประธานในการสร้างพระวิหาร ท่านเดินทางไปเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2520 และเมื่อไปถึงวัดท่าต้นธงชัยได้เพียงวันเดียว ท่านก็ได้มรณภาพในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2520 โดยอาการสงบ
รูปภาพ

สังขารของครูบาเจ้าอภิชัย ตั้งอยู่ ณ เมรุมณฑปวัดพระพุทธบาทผาหนาม
รูปปั้นครูบาเจ้าอภิชัย
รอยมือและรอยเท้าครูบาเจ้าอภิชัย
รอยพระพุทธบาทผาหนาม อยู่บนยอดเขา
มณฑปครอบรอยพระพุทธบาท
ทิวทัศน์วัดพระพุทธบาทผาหนามมองจากยอดเขา
คาชิวะ

| คาชิวะ 柏市 |
| --- | --- |
นครศูนย์กลาง
สถานที่ต่าง ๆ ในนครคาชิวะ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของคาชิวะในจังหวัดชิบะ (เน้นสีชมพู)
คาชิวะที่ตั้งของคาชิวะในประเทศญี่ปุ่นแสดงแผนที่ประเทศญี่ปุ่นคาชิวะที่ตั้งของคาชิวะในภูมิภาคคันโตแสดงแผนที่ภูมิภาคคันโตคาชิวะที่ตั้งของคาชิวะในจังหวัดชิบะแสดงแผนที่จังหวัดชิบะ
พิกัด: 35°52′3.3″N 139°58′32.7″E﻿ / ﻿35.867583°N 139.975750°E﻿ / 35.867583; 139.975750
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: ชิบะ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: คาซูมิ โอตะ (太田 和美)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 114.74 ตร.กม. (44.30 ตร.ไมล์)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 433,436 คน
 • ความหนาแน่น: 3,800 คน/ตร.กม. (9,800 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: โอ๊กไดเมียว, ก่อเดือย
 • ดอกไม้: พิงก์มอสฟล็อกซ์; คาตะคูริ; ทานตะวัน
 • นก: นกกางเขนปีกฟ้า
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 04-7167-1111
ที่อยู่: 5-10-1 Kashiwa, Kashiwa-shi, Chiba-ken 270-8505
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
คาชิวะ (ญี่ปุ่น: 柏市; โรมาจิ: Kashiwa-shi) เป็นนครศูนย์กลางในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2497 จากการควบรวมหมู่บ้านโดยรอบสถานีรถไฟซึ่งปัจจุบันกลายเป็นบริเวณศูนย์กลางของเมือง ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรประมาณ 397,871 คน มีพื้นที่ทั้งสิ้น 114.90 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

คาชิวะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชิบะ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

มัตสึโดะ
อาบิโกะ
คามางายะ
โนดะ
นางาเรยามะ
โทริเดะ
โมริยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Kashiwa, Chiba
คู่มือการท่องเที่ยว Kashiwa จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์สมาคมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศคาชิวะ (KIRA)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
เฮนรี อาลาบาศเตอร์

| เฮนรี อาลาบาศเตอร์ |
| --- | --- |

เกิด: 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2379 เฮสติงส์ ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 8 สิงหาคม พ.ศ. 2427 (48 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
อาชีพ: นักการทูต
ผลงานเด่น: เดอะวีลออฟเดอะลอว์ (The Wheel of the Law)
คู่สมรส: พาลาเซีย เอ็มมา ฟาเฮย์ เพิ่ม
บุตร: 6 คน รวมถึงพระยาวันพฤกษ์พิจารณ์และพระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง
บิดามารดา: เจมส์ ชาโลเนอร์ อาลาบาศเตอร์ (บิดา) แฮร์ริเอ็ต วูดแมน (มารดา)
ญาติ: ชาโลเนอร์ อาลาบาศเตอร์ (น้องชาย) แมรี แอน คริดเดิล (ป้า) สิทธิ เศวตศิลา (หลานปู่)
เฮนรี อาลาบาศเตอร์ (อังกฤษ: Henry Alabaster; 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2379 – 8 สิงหาคม พ.ศ. 2427) ต้นตระกูลเศวตศิลา รองกงสุลชาวอังกฤษ สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทย เป็นผู้รังวัดในการตัดถนนเจริญกรุง ต่อมาเกิดขัดแย้งกับกงสุลน็อกซ์ จึงลาออกและเดินทางกลับประเทศอังกฤษ และเดินทางกลับมารับราชการกับไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2416 เป็นที่ปรึกษาส่วนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นผู้วางรากฐานการทำแผนที่ การสร้างถนน กิจการไปรษณีย์โทรเลข โทรศัพท์ และพิพิธภัณฑ์
ช่วงต้นของชีวิตและวงศ์ตระกูล

เฮนรี อาลาบาศเตอร์ เกิดที่เมือง เฮสติงส์ ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 	22 พฤษภาคม พ.ศ. 2379 เป็นบุตรคนที่สามในจำนวนสี่คนของเจมส์ ชาโลเนอร์ อาลาบาศเตอร์ และแฮร์ริเอ็ต วูดแมน แมรี แอน คริดเดิล ป้าข้างบิดาของเขาเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงพอสมควร ส่วนน้องชายของเขา ชาโลเนอร์ อาลาบาศเตอร์ ทำงานเป็นทูตและรับราชการให้กับรัฐบาลสหราชอาณาจักรในจีน มีตำแหน่งเป็นรองกงลุสประจำเซี่ยงไฮ้และต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นกงลุสใหญ่ประจำนครฮั่นโคว (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองอู่ฮั่น) นายอาลาบาศเตอร์สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยคิงส์คอลเลจลอนดอน
การทำงานในประเทศสยาม > ก่อนเข้ารับราชการ

นายอาลาบาศเตอร์เข้ามาประเทศไทยเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2399 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในฐานะนักเรียนล่ามเข้ามาเรียนภาษาไทยเพื่อกลับไปรับราชการที่ประเทศอังกฤษ แต่ต่อมาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองกงสุลอังกฤษประจำกรุงเทพฯ ในระหว่างดำรงตำแหน่งรองกงสุลฯ นายเฮนรี อาลาบาศเตอร์ ผู้ทำหน้าที่รั้งตำแหน่งกงสุลอังกฤษประจำกรุงสยาม ยังได้เป็นหัวหน้าคณะผู้สังเกตการณ์ดาราศาสตร์ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ร่วมกับคณะนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส คณะของผู้รั้งตำแหน่งกงสุลอเมริกันประจำกรุงสยาม ตลอดจนชาวยุโรปและอเมริกันที่พำนักอยู่ในประเทศ โดยพระบรมราชานุญาตเข้าร่วมสังเกตการณ์สุริยุปราคาที่บ้านหว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม  พ.ศ. 2411 อีกด้วย แต่ภายหลังเมื่อทำงานในตำแหน่งรองกงสุลไปได้ระยะหนึ่งก็ได้เกิดความขัดแย้งกับกงสุลน็อกซ์ จึงได้ลาออกจากตำแหน่งและเดินทางกลับประเทศอังกฤษ
แต่หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสรอบแหลมมลายู ชวา และอินเดีย เมื่อ พ.ศ. 2416 (พระชนมายุ 20 พรรษา) แล้ว ได้ทรงนำนายเฮนรี อาลาบาศเตอร์ (อายุ 37 ปี) กลับเข้ามารับราชการเป็นที่ปรึกษาส่วนพระองค์ โปรดเกล้าให้ทำราชการหลายหน้าที่ รวมทั้งหัวหน้าล่าม ราชเลขาธิการส่วนพระองค์ รวมทั้งเจ้ากรมพิพิธภัณฑสถานและสวนสราญรมย์ และข้าหลวงผู้จัดการงานสร้างถนนและสะพาน
การทำงานในประเทศสยาม > การรับราชการ

ในฐานะราชเลขาธิการส่วนพระองค์ และเป็นผู้มีความสนใจและมีความรู้ด้านต้นไม้ นายเฮนรี อาลาบาศเตอร์ จึงได้กราบบังคมทูลถวายคำแนะนำให้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้างสวนสราญรมย์ขึ้นในบริเวณวังสราญรมย์ที่สร้างไว้ตั้งแต่เมื่อ พ.ศ. 2409 ในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 เพื่อเป็นสวนพฤกษศาสตร์ เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ และให้เป็นที่ศึกษาพรรณไม้และพันธุ์สัตว์ตามแบบอย่างในต่างประเทศ  โดยนายเฮนรี อาลาบาศเตอร์เองเป็นผู้ออกแบบและดูแลการก่อสร้างสวนด้วยตนเองเมื่อ พ.ศ. 2417 และยังเป็นผู้สั่งกล้วยไม้รวมทั้งแคทลียามาแสดงในสวนอีกด้วย
นอกจากนี้เฮนรีได้ถวายคำแนะนำในการพัฒนาประเทศด้วยวิชาการสมัยใหม่หลายสาขา รวมทั้งวิชาการสำรวจรังวัด วิชาการทำแผนที่และวิชาการทำถนนซึ่งมีความจำเป็นมากในสมัยนั้น จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งกองทำแผนที่ทดลองขึ้นใน พ.ศ. 2418 โดยมีนายเฮนรี อาลาบาศเตอร์เป็นหัวหน้ากอง กัปตันลอฟตัสเป็นผู้ช่วย พร้อมกับคนไทย 4 คน (หม่อมราชวงศ์แดง เทวาธิราช นายทัด ศิริสัมพันธ์ นายสุด และ หม่อมราชวงศ์เฉลิม) โดยเริ่มด้วยการสำรวจทำแผนที่กรุงเทพมหานคร เพื่อตัดถนนเจริญกรุงและถนนอื่น ๆ รวมทั้งงานทำแผนที่เพื่อวางสายโทรเลขไปยังพระตะบอง แผนที่บริเวณปากอ่าวสยาม เพื่อการเดินเรือและเพื่อเตรียมการป้องกันการรุกรานของข้าศึกที่อาจมาทางทะเล ต่อมา นายเฮนรี อาลาบาศเตอร์ผู้ซึ่งมิได้เป็นผู้เชี่ยวชาญโดยตรงในงานแผนที่จึงได้ถวายคำแนะนำให้ว่าจ้างช่างสำรวจรังวัดและทำแผนที่โดยตรงคือ นายเจมส์ เอฟ. แมคคาร์ที ผู้ช่วยช่างทำแผนที่จากกรมแผนที่แห่งอินเดีย เข้ามารับราชการในกองทำแผนที่ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2424 (ขยายเป็นกรมทำแผนที่ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2428)
พระยามหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิรยศิริ) ได้เขียนไว้ในเรื่อง “มูลเหตุจัดการกรม ไปรษณีย์โทรเลข พ.ศ. ๒๔๔๒” กล่าวถึงมิสเตอร์เฮนรี อาลาบาสเตอร์ ไว้ว่า
“ถึงต้นรัชกาลที่ ๕ ปรากฏว่ามีฝรั่งชาวอังกฤษ ชื่อมิสเตอร์เฮนรี อาละบาสเตอร์ ผู้หนึ่ง ซึ่งเคยรับราชการอังกฤษตำแหน่งราชทูตในราชสำนักไทยแล้วลาออกมารับราชการไทย มาถึงสมัยข้าพเจ้ารับราชการเมื่อ พ.ศ. ๒๔๒๕ ได้เคยเป็นครูข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารู้จักดีตลอดทั้งครอบครัว แลบุตรของเขาได้รับราชการกระทรวงมหาดไทยถึงเป็นตำแหน่งสมุหเทศาภิบาลก็มี มิสเตอร์อาละบาสเตอร์นั้นเป็นคนอังกฤษแท้ รูปร่างสันทัด ตาเหล่เล็กน้อย เป็นผู้มีวิชาความรู้ดี เมื่อมีพระราชกิจในรัชกาลที่ ๕ อย่างไร ข้าพเจ้าได้ทราบว่ามีรับสั่งให้หาเขาเข้าไปเฝ้าเนือง ๆ เขาชำนาญการกฎหมายนานาประเทศ การเมืองต่างประเทศ โบราณวัตถุ เมื่อเวลาข้าพเจ้ารู้จักเขานั้น ได้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์ที่หน้าประตูพิมานไชยศรี ตรงที่ศาลาสหทัยหลังวัดพระศรีรัตนศาสดาราม บัดนี้เรียกกันว่ามิวเซียม และเข้าใจกันว่าเป็นมิวเซียมแรกในเมืองไทยเรา ตั้งสำนักงานของเขาที่นั้น ข้าพเจ้าสังเกตดู พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๕ โปรดและทรงนับถือมิสเตอร์อาละบาสเตอร์มาก ข้าพเจ้าเคยเห็นในเวลาเสด็จพระราชดำเนินผ่านไปถึงหน้าสำนักงานของเขา เช่นเวลาเสด็จประพาสวัดพระศรีรัตนศาสดาราม มิสเตอร์อาละบาสเตอร์ลงไปเฝ้าถวายความเคารพ เป็นหยุดกระบวนเสด็จ หยุดพระราชยาน รับสั่งทักทายปราศรัยมิสเตอร์อาละบาสเตอร์ทุกครั้ง เป็นเกียรติยศซึ่งข้าพเจ้าไม่เคยเห็นพระราชทานแก่ผู้ใด”
การทำงานในประเทศสยาม > ผลงานสำคัญ

ผลงานสำคัญของนายเฮนรี อาลาบาศเตอร์พอสรุปโดยสังเขปได้ดังต่อไปนี้
พ.ศ. 2404 รังวัดในการตัดและเป็นผู้สำรวจแนวถนนและเขียนแผนผังถนนเจริญกรุง ถนนรุ่นแรกที่ใช้เทคนิคการสร้างแบบตะวันตกของประเทศไทย
พ.ศ. 2417 ออกแบบและก่อสร้างสวนสราญรมย์ นำกล้วยไม้แคทลียา เข้ามาในประเทศไทย
พ.ศ. 2417 นำล็อตเตอรี เข้ามาออกในประเทศไทยเป็นครั้งแรก เพื่อระดมทุนช่วยเหลือพ่อค้าต่างชาติที่นำสินค้ามาแสดงในการจัดพิพิธภัณฑ์ที่ตึกคองคาเดีย พระบรมมหาราชวัง โดยกรมทหารมหาดเล็กเป็นผู้รับผิดชอบ
พ.ศ. 2418 ก่อตั้งกองทำแผนที่และเริ่มงานทำแผนที่สำรวจรังวัดเพื่อสร้างถนนต่าง ๆ
พ.ศ. 2424 ถวายคำแนะนำให้จ้างนายเจมส์ เอฟ.แมคคาร์ธีมาดูแลกองทำแผนที่
พ.ศ. 2426 ก่อตั้งกรมไปรษณีย์ และกรมโทรเลข
การสมรสและทายาท

เฮนรี อาลาบาศเตอร์ สมรสกับพาลาเซีย เอ็มมา ฟาเฮย์ (Palacia Emma Fahey) ชาวอังกฤษใน พ.ศ. 2408 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 4 คน เมื่อนายอาลาบาศเตอร์เข้ามารับราชการในสยาม นางพาลาเซียและบุตรก็ได้ตามมาอยู่ด้วยจนกระทั้งนายอาลาบาศเตอร์เสียชีวิตจึงเดินทางกลับอังกฤษ นางพาลาเซียเป็นผู้มีฝีมือในการเขียนภาพจิตรกรรม และเคยได้รับพระราชหัตถเลขาชมเชยจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวด้วย
นอกจากนี้เขายังมีภรรยาอีกคนหนึ่ง เป็นหญิงไทยชื่อเพิ่ม รับราชการเป็นพระนมในราชสำนัก มีบุตรชาย 2 คน ได้แก่ มหาอำมาตย์ตรี พระยาวันพฤกษ์พิจารณ์ (ทองคำ เศวตศิลา) (บิดาของพลอากาศเอกสิทธิ เศวตศิลา องคมนตรี) และพระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง (ทองย้อย เศวตศิลา)
ชีวิตบั้นปลาย

นายเฮนรี อาลาบาศเตอร์รับราชการไทยได้เพียง 10 ปีเศษ ก็เกิดป่วยเป็นอัมพาตอย่างกะทันหัน ขากรรไกรแข็งพูดไม่ได้ เพียง 2 วันก็เสียชีวิตในวันที่ 4 สิงหาคม 2427 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยูหัวทรงเสียพระทัยมาก มีพระราชหัตถเลขาถึงสมเด็จฯ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระบำราบปรปักษ์ ตอนหนึ่งมีความว่า
“ด้วยมิสเตอร์อาลบาสเตอร์ป่วยเป็นลมอำมพาธอย่างแรงที่สุด แต่คืนนี้เวลา ๑๐ ทุ่มไม่มีสติเลย มาจนเวลาวันนี้สองทุ่มตาย เป็นการขาดทุนยิ่งใหญ่ของเรา การทั้งปวงยังอะร้าอร่ามอยู่มาก มิสเตอร์อาลบาสเตอร์ได้รับราชการมาถึงสิบสามสิบสี่ปี ทำการใดซื่อตรงจงรักภักดีต่อไทยจริง ๆ การใหญ่ ๆ ก็ได้ปลุกมามาก จะหาคนนอกใช้ให้เสมอเหมือนยากนัก จะว่าโดยความชอบก็มีมากให้กินพานทองได้ทีเดียว....”
เฮนรี อาลาบาศเตอร์ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอายุเพียง 48 ปี แต่โดยที่นายเฮนรีได้ปฏิบัติราชการมีคุณประโยชน์ต่อแผ่นดินมาก จึงได้เป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัยโปรดปรานใกล้ชิดเบื้องยุคลบาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงได้มีพระมหากรุณาธิคุณพระราชทานพระราชหัตถเลขาลงวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2427 ถึงภรรยาหม้ายของนายอาลาบาศเตอร์ สรรเสริญเกียรติคุณที่ได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณมาเป็นเวลามากกว่า 10 ปี  สำแดงพระทัยโศกเศร้า พระราชทานเบี้ยเลี้ยงชีพตลอดเวลาที่ยังเป็นหม้ายอยู่ปีละ 300 ปอนด์ คือสามสิบชั่ง หรือ 2,400 บาท กับพระราชทานให้เป็นส่วนเลี้ยงบุตรอีกปีละ 200 ปอนด์ ทั้งยังมีพระบรมราชโองการโปรดให้เจ้าพนักงานจัดงานศพให้เสมอพระยาเอก ให้จัดทำมณฑปแบบฝรั่งไว้ ณ ที่ฝังศพและปั้นรูปนายเฮนรี อาลาบาสเตอร์ด้วยหินปูน ตั้งไว้ในมณฑปนั้นด้วย
หลุมฝังศพของเฮนรี อาลาบาศเตอร์ อยู่ที่สุสานโปรเตสแตนต์ ถนนเจริญกรุง ยานนาวา กรุงเทพมหานคร
แหล่งข้อมูลอื่น

เฮนรี อาลาบาศเตอร์ ที่ไฟน์อะเกรฟ
ข้อมูลลำดับสาแหรกของเฮนรี อาลาบาศเตอร์ ตั้งแต่รุ่นบิดาลงมา
เมื่อคนไทยเริ่มทำแผนที่ เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เฮนรี่ อาลาบาศเตอร์ ฝรั่งดีที่ฝากร่างและผลงานไว้ในสยาม
คัตสึโอบูชิ

คัตสึโอบูชิ
คัตสึโอบูชิ (ญี่ปุ่น: 鰹節), โอกากะ (おかか), หรือ ปลาโอแห้ง เป็นหนึ่งในวัตถุดิบอาหารญี่ปุ่น หมายถึงเนื้อปลาโอแถบที่ผ่านการรมควันและหมักและนำไปตากแห้งจนแข็งตัวแล้ว คัตสึโอบูชิที่ถูกขูดจนเป็นฝอยนั้นถือเป็นวัตถุดิบที่สำคัญที่การทำดาชิ ซึ่งเป็นซุปตั้งต้นที่สามารถนำไปประกอบอาหารประเภทน้ำหลายอย่าง
เต่า เชิญยิ้ม

ชนัย กลิ่นพยอม (ชื่อเดิม : พิชิต กลิ่นพยอม) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เต่า เชิญยิ้ม อดีตนักแสดงลิเกและนักแสดงตลกชายชื่อดังชาวไทย ที่มีเอกลักษณ์เป็นที่จดจำได้ คือ ฟันหลอและพูดไม่ชัด โดยมีคำพูดติดปากว่า "ฮานาก้า" และยังมีศักดิ์เป็นหลานของ โน๊ต เชิญยิ้ม อีกด้วย
ประวัติ

เต่า หรือ ชนัย กลิ่นพยอม (ชื่อเดิม : พิชิต กลิ่นพยอม) เป็นบุตรของคุณพ่อวิเชียรและคุณแม่เฉลียวเกิดในปี พ.ศ. 2507 โดยเกิดในครอบครัวลิเกในตระกูลหอมหวล มีพี่น้องสี่คน เต่าเป็นลูกคนที่สาม เต่าเรียนจบประถมศึกษาปีที่ 4 และได้มาเป็นเด็กขนของและวิ่งซื้อของบนโรงลิเกบางครั้ง มาเล่นลิเกที่จังหวัดนครราชสีมาอยู่นานเล่นเป็นพระเอกตอนเด็กๆ พอโตขึ้นก็รับบทเป็นตัวโจ๊กบ้าง เสนาบ้างค่าตัวประมาณ 20 บาท เต่าเริ่มสะสมประสบการณ์จากเวทีลิเก ภายหลังลิเกได้ย้ายวิกมาอยู่กรุงเทพได้มีโอกาสพบกับโน๊ต เชิญยิ้ม ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาและได้มาชักชวนให้มาตีกลองกับตลกคณะเชิญยิ้ม      ยุคแรกค่าตัววันละ 100 บาท ภายหลัง จเร น้องชายคนกลางของโน๊ต เชิญยิ้ม ก็ออกจากลิเกมาตั้งตลกคณะพลิกล็อค (น้องเชิญยิ้ม) เดินตามรอยพี่ชาย เต่าจึงได้มีโอกาสขึ้นเป็นตัวเล่นอย่างสมบูรณ์แบบกับตลกคณะพลิกล็อคภายหลังคณะได้เข้าร่วมกับโพธิ์แก้ว โพธิ์ขวัญเป็นตลกคณะกุ๊กกิ๊ก ภายหลังเต่าและยุ้ย ยิ้มสยามได้ออกมาตั้งคณะ หอมหวล ก่อนจะมาเป็นคณะสะเด็ดยาด ภายหลังคณะ เชิญยิ้มชุดใหญ่ต่างก็แยกย้ายกันทำให้ โน๊ต จึงเรียก เต่าไปที่คณะ โน๊ต เชิญยิ้ม ทำให้เต่าได้มีโอกาสในวงการบันเทิงด้วยการเล่นภาพยนตร์เรื่อง กองร้อย 501 ริมแดง
ต่อมา เต่า ได้แยกออกมาตั้งคณะเอง พร้อมกับต่าย (ภายหลังใช้ชื่อว่า ไจแอนท์ เชิญยิ้ม) พี่ชายของเจ้าตัวและได้ปลุกปั้น เอ๋ เชิญยิ้มและบอล เชิญยิ้ม ให้ดังจนถึงปัจจุบัน ต่อมาเต่าได้ยุบคณะอีกครั้งและกลับไปอยู่กับ โน๊ต เชิญยิ้มก่อนจะกลับไปตั้งคณะอีกครั้งจนยุบคณะไป
เต่า มีพี่ชายที่ร่วมแสดงคณะเชิญยิ้ม คือ ไจแอนท์ เชิญยิ้ม
ปัจจุบัน เต่า เชิญยิ้ม ยังคงทำงานในวงการตลกอยู่บ้าง แต่ไม่ได้มากมายเหมือนเมื่อก่อนปัจจุบันงานในวงการก็เริ่มกลับมาบ้าง โดยเจ้าตัวยังมีอาชีพขายรถมือสองและตัดผม อีกทั้งยังมีเพื่อนในวงการตลกอีกหลายคนที่ยังคอยให้ความช่วยเหลือสนับสนุนเขาอยู่
เต่ามีภรรยาและมีลูกสามคน
สมาชิกคณะเต่า เชิญยิ้ม

ไจแอนท์ เชิญยิ้ม (2538-2541 / 2543-2544)
บอล เชิญยิ้ม (2539-2544)
เอ๋ เชิญยิ้ม (2539-2544)
คำ เชิญยิ้ม (2539-2544)
ช.ช้าง เชิญยิ้ม (2538 -2539) (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว)
แอ๊ด หอมหวล (2538-2540)
อ้อม เอสโซ่ (2538-2541 / 2546-2547)
สร้อย สารคาม (2538-2539)
น้ำหวาน ซุปเปอร์โจ๊ก (2538-2539)
บุญหลาย เชิญยิ้ม (2546-2547) (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว)
ตุ้มเมิง เถิดเทิง (2546-2547)
สังข์ ดอกสะเดา (2541-2544 / 2547)
ผลงาน

ภาพยนตร์
กองร้อย 501 ริมแดง (2536) รับบท บ้านนอก
แบบว่าโลกนี้มีน้ำเต้าหู้และครูระเบียบ ภาค 1 (2537) รับบท ภารโรง
กองร้อย 501 ถึงใจจะแตก แต่ไม่แตกแถว (2538) รับบท บ้านนอก
ผีหัวขาด (2545) รับบท โฆษกแข่งควาย (รับเชิญ)
ผีหัวขาด 2 (2546) รับบท เผือก (รับเชิญ)
มนต์รักลูกทุ่ง (2548) รับบท หมวก
โกยเถอะโยม (2549) รับบท จิ๊กโก๋
อีส้ม สมหวัง (2550) รับบท เต่า
ครอบครัวตัวดำ (2550) รับบท นักข่าวโทรทัศน์ (รับเชิญ)
ก่อนบ่ายเดอะมูฟวี ตอนรักนะ...พ่อต๊ะติ๊งโหน่ง (2550) รับบท จ่าตำรวจ (รับเชิญ)
หลวงพี่เท่ง 2 รุ่นฮาร่ำรวย (2551) รับบท เต่า (รับเชิญ)
หลวงพี่เท่ง 3 (2553) รับบท ลูกน้องเถ้าแก่ฉัตรชัย
หนูกันภัย ศึกมหายันต์ ยิงกันสนั่นจอ (2553) รับบท น้าแอด
มือปืนดาวลูกไก่ (ภาพยนตร์ล้อเลียน) (2553) รับบท ดม
ทิดน้อย (2566) รับบท เหลือ (รับเชิญ)
ละคร
ไอ้แก่น รับบท ปิ่น
พระจันทร์แดง (รับเชิญ)
ลิเก๊..ลิเก รับบท โก๊ะ
ศิลปินเถื่อน
นายร้อยสอยดาว รับบท ว่าว
ยุทธการปราบเมียน้อย รับบท ธง
เทใจรักนักวางแผน รับบท พ่อค้าขายกาแฟหมู่บ้านคำผา
เพื่อนรักเพื่อนร้าย
หน่วยเปิ่นเกินพิกัด
รหัสโลกันตร์ รับบท รปภ
ดำขำ
วงเวียนหัวใจ รับบท ผง
หัวใจพลอยโจร รับบท สนิท
ผมไม่อยากเป็นสายลับ
ลับ ลวง หลอน รับบท จ่าตุ๋ม
โคกอีเลิ้งเริงร่า รับบท ว่องไว
ป้อมปางบรรพ์ รับบท จ่าจืด
แม่ปลาบู่ 2568 รับบท ชม
ละครเวที
มนต์รักสองฝั่งคลอง
ซิทคอม
ระเบิดเถิดเทิง ตอน โจรกระจอก (รับเชิญ)
นัดกับนัด รับบทเป็น ศักดิ์สิทธิ์ สิทธิ์ทอง
เป็นต่อ 2017 รับบท พี่นะ (รับเชิญ)
เป็นต่อ 2019 รับบท พี่นะ (รับเชิญ)
เป็นต่อ 2020 รับบท พี่นะ (รับเชิญ)
อัลบั้มเพลง
ฟันหลอมันผิดตรงไหน
คอนเสิร์ต
คอนเสิร์ต ร่วมน้ำใจอาลัยจุ๋มจิ๋ม (30 ตุลาคม 2536)
นิโบชิ

นิโบชิ
ในฮาวาย ซึ่งมีผู้อพยพมาจากภาพตะวันตกของญี่ปุ่นจำนวนมากเรียกนิโบชิว่า iriko
นิโบชิ (ญี่ปุ่น: 煮干し; โรมาจิ: niboshi) เป็นผลิตภัณฑ์อาหารทะเลแปรรูปที่ทำโดยการนำปลาตัวเล็กมาต้มแล้วทำให้แห้ง ส่วนใหญ่จะใช้เป็นส่วนผสมในการทำ น้ำซุป และยังรับประทานแบบดิบ ๆ หรือแบบคั่วแห้งก็ได้ ชนิดที่พบมากที่สุดทำจากปลาอิวาชิ แต่ก็มีบางชนิดที่ทำจาก ปลาหางเหลือง ปลาอาจิ ปลาซาบะ และ ปลาบิน
ภาพรวม

นิโบชิเป็นส่วนผสมในซุปของอาหารญี่ปุ่น อาจเรียกอีกอย่างว่า จาโกะ (雑魚, じゃこ) หรือ ดาชิจาโกะ (出汁雑魚, だしじゃこ)
อิริโกะ (炒り子, いりこ) เป็นผลิตภัณฑ์อาหารทะเลแปรรูปที่โดยทั่วไปจะทำโดยการทอดปลาอิวาชิในหม้อแล้วทำให้แห้ง อิริโกะเป็นชื่อที่ใช้ในญี่ปุ่นตะวันตก และยังมีการใช้ชื่อเรียกว่า iriko ในรัฐฮาวายของสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีผู้อพยพมาจากแถบนั้นเป็นจำนวนมาก
ที่จังหวัดคางาวะมีอาหารท้องถิ่นที่เอาอิริโกะมากินกับข้าว เรียกว่า อิริโกเมชิ (いりこ飯)
คาซูกาเบะ

| คาซูกาเบะ 春日部市 |
| --- | --- |
นครพิเศษ
ทิวทัศน์ใจกลางเมืองคาซูกาเบะ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของคาซูกาเบะในจังหวัดไซตามะ (เน้นสีชมพู)
คาซูกาเบะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°58′30.9″N 139°45′8.2″E﻿ / ﻿35.975250°N 139.752278°E﻿ / 35.975250; 139.752278
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  ไซตามะ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: คาซูฮิโระ อิวายะ (岩谷一弘)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 66.00 ตร.กม. (25.48 ตร.ไมล์)
ประชากร (กุมภาพันธ์ 2021)
 • ทั้งหมด: 233,278 คน
 • ความหนาแน่น: 3,500 คน/ตร.กม. (9,200 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: Paulownia tomentosa
 • ดอกไม้: วีสเตียเรีย
 • นก: นกนางนวลหัวดำ
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 048-736-1111
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 6-2 Chuo, Kasukabe-shi, Saitama-ken 344-8577
เว็บไซต์: www.city.kasukabe.lg.jp
ศาลาว่าการนครคาซูกาเบะ
คาซูกาเบะ (ญี่ปุ่น: 春日部; โรมาจิ: Kasukabe) เป็นนครในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1897 ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของกรุงโตเกียวประมาณ 30 กิโลเมตร ใน ค.ศ. 2021 มีจำนวนประชากร 233,278 คน
เมืองคาซูกาเบะปรากฏอยู่ในผลงานมังงะเรื่องลักกีสตาร์ของคางามิ โยชิมิซุ (Kagami Yoshimizu) และเรื่องเครยอนชินจังของโยชิโตะ อูซูอิ ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ที่เมืองคาซูกาเบะ
ภูมิศาสตร์

คาซูกาเบะตั้งอยู่บริเวณขอบฝั่งทิศตะวันออกของจังหวัดไซตามะ พื้นที่ทางทิศตะวันออกของเมืองมีสภาพเป็นชนบท มีพื้นที่นาข้าวที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดไซตามะ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดชิบะ
โนดะ
จังหวัดไซตามะ
โคชิงายะ
ชิราโอกะ
ซูงิโตะ
ไซตามะ
มัตสึบูชิ
มิยาชิโระ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

คาซูกาเบะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย โดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคาซูกาเบะอยู่ที่ 14.5 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1408 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 26.3 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.8 °C
ประวัติศาสตร์

เทศบาลเมืองคาซูกาเบะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ตั้งอยู่ในเขตอำเภอมินามิไซตามะ จังหวัดไซตามะ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1944 คาซูกาเบะได้ผนวกเอาหมู่บ้านอูจิมากิที่อยู่ข้างเคียงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 คาซูกาเบะได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลนครหลังจากที่ควบรวมหมู่บ้านโทโยฮารุ ทาเกซาโตะ โคมัตสึ และโทโยโนะ วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 นครคาซูกาเบะเดิมกับเมืองโชวะ (จากอำเภอคิตากัตสึชิกะ) ได้ควบรวมกันเป็นนครคาซูคาเบะที่มีอาณาเขตใหญ่ขึ้น ต่อมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2008 คาซูกาเบะได้รับการยกฐานะเป็นนครพิเศษ ทำให้มีอำนาจในการปกครองตนเองท้องถิ่นเพิ่มขึ้น
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของคาซูกาเบะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมาตั้งแต่ทศวรรษ 1960
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1960  | 50,088 | —     |
|  1970  | 103,828 | +107.3% |
|  1980  | 187,913 | +81.0% |
|  1990  | 226,449 | +20.5% |
|  2000  | 240,924 | +6.4% |
|  2010  | 237,178 | −1.6% |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
แอ็กสตรากลาซา

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 4 ธันวาคม 1926; 98 ปีก่อน (1926-12-04)
ประเทศ: โปแลนด์
สมาพันธ์: ยูฟ่า
จำนวนทีม: 16
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: ปีแยร์ฟชาลีกา
ถ้วยระดับประเทศ: โปลิชคัพ โปลิชซูเปอร์คัพ
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ยูฟ่ายูโรปาลีก ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ยาเกียลโลเนีย เบียลีสตอก (สมัยที่ 1)
ชนะเลิศมากที่สุด: แลเกียวอร์ซอ (15 สมัย)
เว็บไซต์: ekstraklasa.org
ปัจจุบัน: แอ็กสตรากลาซา ฤดูกาล 2024–25
แอ็กสตรากลาซา (โปแลนด์: Ekstraklasa) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศโปแลนด์ ก่อตั้งใน ค.ศ. 1926 ในฤดูกาลปัจจุบันมีสโมสรเข้าแข่งขันจำนวน 18 สโมสร