stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอเพนซอร์ส
การใช้ประโยชน์ > ซอฟต์แวร์

บทความหลัก: ซอฟต์แวร์เสรีและต้นทางเปิด
ซอฟต์แวร์ต้นทางเปิดคือซอฟต์แวร์ที่เผยแพร่รหัสต้นทางของมันสู่สาธารณะ เปิดโอกาสในการคัดลอก, ดัดแปลง และแจกจ่ายรหัสต้นทางซ้ำได้โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย LibreOffice และ GIMP เป็นตัวอย่างของซอฟต์แวร์ต้นทางเปิด
เริ่มต้นจากการเคลื่อนไหวภายใต้ชื่อซอฟต์แวร์เสรี (free software) ในช่วง พ.ศ. 2526 จนกระทั่งในปี 2531 คำว่าซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซได้ถูกนำมาใช้แทนคำว่า "ฟรี" เพื่อให้ง่ายต่อการเข้าใจและให้ความรู้สึกสบายใจต่อทั้งผู้ใช้และผู้พัฒนา รวมถึงคำว่า ฟรี ในลักษณะของคำว่าเสรีนอกเหนือจากคำว่าฟรีในลักษณะไม่เสียค่าใช้จ่าย ผู้ใช้งานรวมถึงผู้พัฒนาสามารถนำซอฟต์แวร์มาใช้งาน แก้ไข แจกจ่าย โดยสามารถนำมาปรับปรุงทั้งในลักษณะส่วนตัว หรือในหน่วยงานเอกชนได้ ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซอนุญาตให้ทุกคนสามารถนำซอฟต์แวร์ไปพัฒนา รวมถึงวางขายและทำการตลาด ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซที่เป็นที่รู้จักกันดีได้แก่ เพิร์ล, ไฟร์ฟอกซ์, ลินุกซ์, อะแพชี เว็บเซิร์ฟเวอร์ ลักษณะเงื่อนไขทางลิขสิทธิ์ที่นิยมได้ สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนู (จีพีแอล) และ สัญญาอนุญาตแจกจ่ายซอฟต์แวร์ของเบิร์กลีย์ (บีเอสดี) จากรายงานของกลุ่มสแตนดิชประมาณการประหยัดงบประมาณจากการใช้งานซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซได้ 6 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐต่อปี
ดูเพิ่ม

ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซ
สัญญาอนุญาตโอเพนซอร์ซ
| ด ค กรูปแบบของการแจกจ่ายซอฟต์แวร์ |
| --- | --- |
สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์:  เบียร์แวร์  ซอฟต์แวร์ที่เผยแพร่ซ้ำได้อย่างเสรี  ซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์ส ซอฟต์แวร์เสรี ความหมายของคำว่า free ในภาษาอังกฤษ  ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส นิยามโอเพนซอร์ส  โอเพนซอร์ส  รหัสต้นทาง  ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์ 
การเรียกเก็บค่าใช้จ่าย:  ซอฟต์แวร์โฆษณา  เชิงพาณิชย์  ฟรีเมียม  ฟรีแวร์  จ่ายตามความสมัครใจ Careware  Donationware  Postcardware  แชร์แวร์ Nagware 
ช่องทางการแจกจ่าย:  Retail software  ซอฟต์แวร์บริการ 
ฉ้อฉลและ/หรือหลอกลวง:  มัลแวร์ อินโฟสตีลเลอร์  เรียกค่าไถ่  สปายแวร์  ม้าโทรจัน  หนอน  ซอฟต์แวร์เน้นปริมาณ  ซอฟต์แวร์ที่อาจจะไม่พึงปรารถนา 
เบลนเดอร์ทำงานอยู่บน Windows 7
เซฟีรอธ

| เซฟีรอธ (Sephiroth) |
| --- | --- |
ตัวละครใน 'Final Fantasy Compilation of Final Fantasy VII Kingdom Hearts'
เซฟีรอธ จากเกมไฟนอลแฟนตาซี VII
ปรากฏครั้งแรก: Final Fantasy VII
ออกแบบโดย: Tetsuya Nomura
เสียงอังกฤษ: Lance Bass (Kingdom Hearts) George Newbern (all other appearances)
เสียงญี่ปุ่น: Shin-ichiro Miki (Ehrgeiz) Toshiyuki Morikawa (all other appearances)
ข้อมูลตัวละครในเกม
อาชีพ: SOLDIER 1st Class
อาวุธ: Masamune
เซฟีรอธ  (ญี่ปุ่น: セフィロス; อังกฤษ: Sephiroth) เป็นตัวละครฝ่ายอธรรมจากเกมไฟนอลแฟนตาซี และเป็นบอสหลักของเกมไฟนอลแฟนตาซี VII ทั้งนี้ เซฟีรอธ เป็นหนึ่งในตัวละครเกมฝ่ายอธรรมที่มีเกมเมอร์แนว RPG (Role Playing Game) รู้จักกันมากที่สุดด้วยเช่นกัน
ข้อมูลจำเพาะ

ชื่อ : เซฟีรอธ (Sephiroth)
อายุ : 30-37 ปี (ในเนื้อเรื่องหลัก)
สูง : 185 cm
วันเกิด : unknown
กรุ๊ปเลือด : unknown
บ้านเกิด : นีเบลไฮม์
Weapon : Masamune
อื่นๆ : ถนัดซ้าย
แหล่งข้อมูลอื่น

Sephiroth on the Final Fantasy Wiki
JENOVA: an extensive Sephiroth Resource เก็บถาวร 2014-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sephiroth Information Resource[ลิงก์เสีย]
| ด ค กไฟนอลแฟนตาซี VII และผนวก |
| --- | --- |
วีดีโอเกม:  ไฟนอลแฟนตาซี VII รีเมค  บีฟอร์ไครซิส  เดิร์จออฟเซอร์เบรัส  ไครซิสคอร์  เดอะ เฟิร์สท์ โซลเจอร์  เอเวอร์ไครซิส 
สื่ออื่นๆ:  แอดเวนต์ชิลเดรน  ลาสต์ออร์เดอร์  ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ สำหรับนินเทนโด 3DS และ Wii U 
ตัวละคร:  คลาวด์ สไตรฟ์  บาร์เร็ต วัลเลซ  ทีฟา ล็อกฮาร์ท  แอริธ เกนส์เบอรู  เซฟีรอธ  วินเซนต์ วาเลนไทน์  ยุฟฟี คิซารางิ  แซค แฟร์
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016

| ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SUI
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกสวิตเซอร์แลนด์
เว็บไซต์: www.swissolympic.ch
ณ ลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-12) – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-21)
นักกีฬา: 48 คน  ใน 11 ชนิดกีฬา
เหรียญ อันดับ 6:  ทอง 4 เงิน 3 ทองแดง 4 รวม 11 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่เมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 12-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ทีมสวิตเซอร์แลนด์ประกอบด้วยนักกีฬา 48 คนใน 11 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โจเอล เอิร์ลี | สลาลอม | 52.28 | 22 | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน |
| โจเอล เอิร์ลี | ไจแอนท์สลาลอม | 1:19.25 | 7 | 1:20.07 | 13 | 2:39.32 | 9 |
| โจเอล เอิร์ลี | Super-G | — | — | — | — | 1:11.41 | 6 |
| โจเอล เอิร์ลี | ผสม | 1:12.46 | 7 | 42.32 | 12 | 1:54.78 | 7 |
| มอรัส สปาร์ | สลาลอม | 51.52 | 13 | 52.85 | 23 | 1:44.37 | 21 |
| มอรัส สปาร์ | ไจแอนท์สลาลอม | 1:20.16 | 14 | 1:19.41 | 10 | 2:39.57 | 10 |
| มอรัส สปาร์ | Super-G | — | — | — | — | 1:12.25 | 14 |
| มอรัส สปาร์ | ผสม | 1:13.49 | 19 | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน |
สงครามเชียงแสน

| ด ค กสงครามพม่า–สยาม |
| --- | --- |
 พระเจ้าตะเบ็งชเวตี้  ช้างเผือก  การเสียกรุงครั้งที่หนึ่ง  ยุทธหัตถี  1593–1600  1609–1622  1662–1664  1675–1676  1700–1701  พระเจ้าอลองพญา  การเสียกรุงครั้งที่สอง  1767-1770  เชียงใหม่  บางแก้ว  อะแซหวุ่นกี้  เก้าทัพ  ท่าดินแดง  ตีเมืองทวาย  ทวาย  พม่าตีเชียงใหม่  เชียงแสน  เมืองถลาง  เชียงตุง 
สงครามเชียงแสน ใน พ.ศ. 2347 เป็นสงครามระหว่างสยามอาณาจักรรัตนโกสินทร์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พร้อมทั้งอาณาจักรล้านนาในสมัยของพระเจ้ากาวิละ ทำสงครามกับเมืองเชียงแสนซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของพม่าในรัชสมัยพระเจ้าปดุงแห่งราชวงศ์โก้นบอง หลังจากที่สยามและล้านนาสามารถต้านทานการรุกรานเมืองเชียงใหม่ของพม่าไปได้ในพ.ศ. 2345 ทำให้สยามและล้านนามีโอกาสยกทัพเข้าโจมตีเมืองเชียงแสนในพ.ศ. 2347 ซึ่งเป็นศูนย์กลางอำนาจของพม่าในหัวเมืองล้านนา สยามและล้านนายึดเมืองเชียงแสนได้สำเร็จทำให้พม่าสูญสิ้นอิทธิพลและอำนาจไปจากล้านนาอย่างถาวร
เหตุการณ์นำ > เชียงแสนภายใต้การปกครองของพม่า

นับตั้งแต่ที่เมืองเชียงใหม่ถูกยึดครองโดยพระเจ้าบุเรงนองแห่งพม่าราชวงศ์ตองอูใน พ.ศ. 2101 อาณาจักรล้านนาหรือภาคเหนือของประเทศไทยในปัจจุบันจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของพม่าเป็นเวลาประมาณ 200 ปี ใน พ.ศ. 2173 พระเจ้าตาลูน (Thalun Min သာလွန်မင်း) หรือที่ล้านนาเรียก พระเจ้าสุทโธธัมมราชา แห่งพม่าราชวงศ์ตองอู ทรงแต่งตั้งให้แสนหลวงเรือดอนเป็นเจ้าฟ้าหลวงทิพเนตรเจ้าฟ้าเมืองเชียงแสน จากนั้นวงศ์ของเจ้าฟ้าหลวงทิพเนตร (แสนหลวงเรือดอน) จึงปกครองเมืองเชียงแสนไปเป็นระยะเวลาประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบปี ใน พ.ศ. 2244 พระเจ้าสเน่ห์ (Sanay စနေမင်း) แห่งพม่าราชวงศ์ตองอูมีพระราชโองการให้แบ่งแยกเมืองเชียงแสนออกจากเชียงใหม่ ให้พม่าเข้าปกครองโดยตรง พม่าแต่งตั้งเมียวหวุ่น (Myo Wun မြို့ဝန်) หรือข้าหลวงชาวพม่าเข้าปกครองเมืองเชียงแสนร่วมกับเจ้าฟ้าเมืองเชียงแสนฝ่ายล้านนา พม่าจึงเข้าปกครองเชียงแสนอย่างใกล้ชิดมากขึ้น
เหตุการณ์นำ > เปลี่ยนผ่านจากพม่าเข้าสู่สยาม

พญาจ่าบ้าน (บุญมา) แห่งเชียงเชียงใหม่ เกิดความขัดแย้งกับสะโตมังถาง (Thado Mindin သတိုးမင်းထင်) หรือโป่มะยุง่วน (Po Myo Wun ဗိုလ်မြို့ဝန်) เจ้าเมืองเชียงใหม่ชาวพม่า เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินแห่งกรุงธนบุรีทรงยกทัพขึ้นไปตีเมืองเชียงใหม่ใน พ.ศ. 2317 พญาจ่าบ้านเชียงใหม่และนายกาวิละแห่งลำปางเข้าสวามิภักดิ์ต่อฝ่ายสยาม นำทางให้เจ้าพระยาจักรี (ทองด้วง) และเจ้าพระยาสุรสีห์ (บุญมา) สามารถเข้ายึดเมืองเชียงใหม่ได้สำเร็จ นับจากนั้นหัวเมืองล้านนาได้แก่เชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง แพร่ และน่าน จึงแยกตัวจากพม่ามาอยู่ภายใต้การปกครองของสยาม ในขณะที่หัวเมืองล้านนาฝ่ายเหนือได้แก่เชียงแสน เชียงราย ฝาง พะเยา ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของพม่าอยู่ สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงแต่งตั้งพญาจ่าบ้านขึ้นเป็นพระยาวิเชียรปราการเจ้าเมืองเชียงใหม่ และทรงแต่งตั้งนายกาวิละขึ้นเป็นพระยากาวิละเจ้าเมืองลำปาง เมืองเชียงแสนจึงกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจของพม่าในดินแดนล้านนา พระยาวิเชียรปราการ (บุญมา) และพระยากาวิละยกทัพขึ้นมาตีเมืองเชียงแสนอีกหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ
ในสงครามเก้าทัพ พ.ศ. 2328 พระเจ้าปดุงทรงส่งเจ้าชายสะโดสิริมหาอุจนาพระอนุชายกทัพจำนวน 30,000 คน มาที่เมืองเชียงแสน เจ้าชายสะโดสิริมหาอุจนาและธาปะระกามะนี (Abaya-Kamani အဘယကာမဏိ) (พื้นเมืองเชียงแสนเรียก พะแพหวุ่น) ยกทัพขึ้นโจมตีเมืองลำปางของพระยากาวิละ นำไปสู่การล้อมเมืองลำปาง และส่งทัพไปโจมตีเมืองแพร่จับพระยาแพร่มังไชยเจ้าเมืองแพร่มาไว้ที่เชียงแสน ฝ่ายกรุงเทพฯ ส่งทัพขึ้นมาช่วยเหลือแก้เมืองลำปางออกจากการล้อมของพม่าได้ กองทัพพม่าถอยทัพกลับไป แต่ตั้งให้ธาปะระกามะนีเป็นเจ้าเมืองเชียงแสน ใน พ.ศ. 2330 พระเจ้าปดุงส่งทัพมาปราบเมืองฝางได้ และตั้งทัพที่เมืองฝางเตรียมเข้ารุกรานลำปางต่อไป ธาปะระกามะนีนำกองทัพเข้ามาสมทบก่อนกลับเมืองเชียงแสน พระยาแพร่มังไชยร่วมมือกับเจ้ากอง เจ้าฟ้าเมืองยอง  (Mong Yawng) ก่อการกบฏต่อพม่า พระยาแพร่มังไชยและเจ้าเมืองยองยกทัพเข้าโจมตียึดเมืองเชียงแสนได้ ธาปะระกามะนีหลบหนีไปเมืองเชียงราย พระยาเพชรเม็ง (น้อยจิตตะ) เจ้าฟ้าเมืองเชียงรายจับตัวธาปะระกามะนีส่งให้แก่พระยากาวิละ พระยากาวิละจึงส่งตัวธาปะระกามะนีไปกรุงเทพ พม่ายกทัพมายึดเมืองเชียงแสนคืนได้และยกไปตีเมืองลำปางต่อ กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเสด็จยกทัพมาขับไล่พม่าออกไปจากลำปางได้สำเร็จ พระยากาวิละแห่งลำปางเข้าครองเมืองเชียงใหม่ในพ.ศ. 2339
เหตุการณ์นำ > พม่าตีเชียงใหม่ พ.ศ. 2340 และพ.ศ. 2345

พระเจ้าปดุงแห่งพม่าราชวงศ์โก้นบองยังทรงมีความพยายามที่จะยึดล้านนากลับไปเป็นของพม่าดังเดิม พระเจ้าปดุงส่งทัพมาโจมตีเมืองเชียงใหม่ใน พ.ศ. 2340 นำไปสู่สงครามพม่าตีเชียงใหม่ พ.ศ. 2340 กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท พร้อมทั้งพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ เสด็จยกทัพขึ้นมาขับทัพพม่าที่ล้อมเมืองเชียงใหม่ออกไปได้ ต่อมาใน พ.ศ. 2345 พระเจ้าปดุงยกราชาจอมหงส์ (ใหม่พละ) เจ้าเมืองสาด (Mong Hsat) ขึ้นเป็นใหญ่เหนือล้านนา พระยากาวิละมอบหมายให้พระยาอุปราชน้อยธรรมยกทัพเชียงใหม่ไปตียึดเมืองสาดได้ และยกทัพต่อไปตีและยึดเมืองเชียงตุง เมืองเชียงตุงถูกทำลายว่างร้างลง เจ้าฟ้าศิริไชยเจ้าฟ้าเมืองเชียงตุงหลบหนีไป พระยาอุปราชน้อยธรรมกวาดต้อนชาวไทเขินจากเชียงตุงและเมืองสาดมาที่เชียงใหม่
พระเจ้าปดุงพิโรธที่พระยากาวิละส่งทัพไปตีเมืองสาดและเชียงตุงจึงส่งทัพเข้ามาล้อมเมืองเชียงใหม่อีกครั้ง นำไปสู่สงครามพม่าตีเชียงใหม่ พ.ศ. 2345 กองทัพฝ่ายพระราชวังบวรฯเสด็จนำโดยกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท และกองทัพฝ่ายพระราชวังหลวงเสด็จนำโดยกรมหลวงเทพหริรักษ์และพระยายมราช (บุญมา) ยกทัพขึ้นมาช่วยเหลือพระยากาวิละแห่งเชียงใหม่ เมื่อเสด็จยกทัพไปถึงเมืองเถิน กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาททรงพระประชวรเป็นเหตุให้ไม่สามารถเสด็จยกทัพต่อไปได้ จึงมีพระราชบัณฑูรให้กรมขุนสุนทรภูเบศร์และพระยากลาโหมราชเสนา (ทองอิน) ยกทัพฝ่ายวังหน้า และกรมหลวงเทพหริรักษ์และพระยายมราชยกทัพฝ่ายวังหลวง ขึ้นไปทางเมืองลี้ไปเมืองลำพูนก่อน ด้วยเหตุบางประการทำให้ทัพฝ่ายวังหลวงของกรมหลวงเทพหริรักษ์ล่าช้าและถอยหลังไปตามหลังทัพฝ่ายวังหน้า เมื่อทัพฝ่ายไทยเข้าตีพม่าที่เชียงใหม่แตกพ่ายไปแล้วนั้น กรมพระราชวังบวรฯพิโรธทัพฝ่ายพระราชวังหลวง กรมหลวงเทพหริรักษ์และพระยายมราช ว่ายกทัพช้าตามหลังทัพของวังหน้า และพิโรธเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ซึ่งยกทัพมาถึงช้าไม่ทันการรบมาถึงเมื่อพม่าพ่ายแพ้ไปแล้วเจ็ดวัน จึงมีพระราชบัณฑูรปรับโทษให้กรมหลวงเทพหริรักษ์ พระยายมราช และเจ้าอนุวงศ์ยกทัพเข้าโจมตียึดเมืองเชียงแสนให้ได้ กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทสิ้นพระชนม์เมื่อพ.ศ. 2346
สงครามตีเมืองเชียงแสน > ตีเมืองเชียงแสนครั้งแรก

กรมหลวงเทพหริรักษ์ พร้อมทั้งพระยายมราช (บุญมา) และเจ้าอนุวงศ์ ประทับอยู่ที่เมืองล้านนาเพื่อทรงเตรียมทัพเข้าตีเมืองเชียงแสน ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2346 กรมหลวงเทพหริรักษ์ พระเจ้ากาวิละ พระยายมราช เจ้าอนุวงศ์ และเจ้าอัตถวรปัญโญเจ้าเมืองน่าน ยกทัพฝ่ายไทยและล้านนาจำนวนทั้งสิ้น 20,000 คน ไปโจมตีเมืองเชียงแสน นำไปสู่การโจมตีเมืองเชียงแสนครั้งแรกในเดือนมีนาคม เจ้าฟ้านาขวาเจ้าเมืองเชียงแสนนำทัพพม่าออกมาต่อรบกับฝ่ายไทยและล้านนาเป็นสามารถ ทัพฝ่ายไทยและล้านนาเข้ายึดเมืองเชียงแสนไม่ได้จึงตั้งล้อมเมืองไว้ ไทยและล้านนาล้อมเมืองเชียงแสนอยู่เป็นเวลาสองเดือนจนเลิกทัพถอยกลับมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2346
สงครามตีเมืองเชียงแสน > การจัดเตรียมทัพ

หลังจากที่ตีเมืองเชียงแสนไม่สำเร็จในพ.ศ. 2346 กรมหลวงเทพหริรักษ์ทรงปรึกษากับเจ้าอนุวงศ์และพระเจ้ากาวิละว่า ถึงฤดูฝนทัพอ่อนกำลังแรงลง ควรปล่อยให้ไพร่พลไปทำนาเก็บเสบียงกันเสียก่อน พอถึงฤดูแล้งจึงยกขึ้นไปเชียงแสนอีกครั้งหนึ่ง ฝ่ายไทยและล้านนาจึงเตรียมการรวมรวบกำลังพล เพื่อยกไปตีเมืองเชียงแสนอีกครั้งในปีถัดมาพ.ศ. 2347 มีการจัดทัพของฝ่ายไทยและล้านนาเพื่อเข้าตีเมืองเชียงแสนดังนี้;
ทัพฝ่ายกรุงเทพ เสด็จนำโดยสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ พร้อมทั้งพระยายมราช (บุญมา)
ทัพเมืองเชียงใหม่ นำโดยพระยาอุปราชน้อยธรรม จำนวน 1,000 คน
ทัพเมืองเวียงจันทน์ นำโดย เจ้าอนุวงศ์
ทัพเมืองนครลำปาง นำโดยพระยาดวงทิพย์ เจ้าเมืองนครลำปาง จำนวน 1,000 คน
ทัพเมืองน่าน นำโดย เจ้าอัตถวรปัญโญ เจ้าเมืองน่าน จำนวน 1,000 คน
ฝ่ายพม่าเมืองเชียงแสน มีโป่มะยุง่วนเป็นเมียวหวุ่นเมืองเชียงแสน กับเจ้าใหม่หน่อคำหรือเจ้าฟ้านาขวาเจ้าเมืองเชียงแสน ซึ่งเป็นวงศ์ของเจ้าฟ้าหลวงทิพเนตร (แสนหลวงเรือดอน) นอกจากนี้ยังมีเจ้าเมืองบริวารของเมืองเชียงแสน นำกำลังไทยวนไทเขินและไทลื้อมาช่วยป้องกันเมืองเชียงแสน
เจ้าเมืองเชียงราย
เจ้าเมืองยอง (Mong Yawng)
เจ้าเมืองเชียงแข็ง (Kengcheng)
เจ้าเมืองเทิง
เจ้าเมืองไร
สงครามตีเมืองเชียงแสน > ตีเมืองเชียงแสนครั้งที่สอง

พระยาอุปราชน้อยธรรมยกทัพเมืองเชียงใหม่ออกไปเมืองเชียงแสนในเดือนเมษายนพ.ศ. 2347 ทัพฝ่ายไทยล้านนาและลาวเวียงจันทน์ต่างเดินทางออกจากเมืองเชียงใหม่ ลำปาง และน่าน ถึงเมืองเชียงแสนพร้อมกันในเดือนพฤษภาคม ฝ่ายเชียงแสนยกทัพเรือออกไปรับที่หาดหลวงแต่ถูกตีกลับเนื่องจากฝั่งไทยและล้านนามีปืนใหญ่มากกว่า พระยาอุปราชน้อยธรรมยกทัพเชียงใหม่เข้าตีเมืองเชียงแสนทางท่าข้าวเปลือกทางด้านตะวันตกของเชียงแสน เจ้าอัตถวรปัญโญยกทัพเมืองน่านเข้าโจมที่ทางประตูดินขอ เมียวหวุ่นเมืองเชียงแสนและพญานาขวา รวมทั้งเจ้าเมืองยองเจ้าเมืองเชียงแข็ง ยกทัพออกมาสู้กับฝ่ายไทยและล้านนาอย่างเข้มแข็ง ทัพฝ่ายไทยและล้านนาเข้ายึดเมืองเชียงแสนไม่ได้ จึงตั้งล้อมเมืองไว้ดังเช่นครั้งก่อน หลังจากล้อมเมืองเชียงแสนได้หนึ่งเดือน ขณะนั้นเป็นฤดูฝนฝนตกอากาศร้อนกองทัพฝ่ายกรุงเทพล้มป่วยเป็นจำนวนมาก ขาดแคลนเสบียงอาหารและได้ข่าวว่าเมืองอังวะกำลังยกทัพมาช่วยเมืองเชียงแสน กรมหลวงเทพหริรักษ์จึงมีพระบัญชาให้ถอยทัพกรุงเทพกลับออกมาจากเชียงแสน เหลือเพียงทัพล้านนาและลาวเวียงจันทน์ล้อมเมืองเชียงแสนไว้
ในขณะนั้นชาวเมืองเชียงแสนถูกทัพไทยและล้านนาล้อมเมืองไว้เกิดความอดอยากอาหารขาดแคลน สังหารโคกระบือและช้างมากินจนหมดสิ้น ชาวเมืองเชียงแสนจึงพากันออกมาจากเมืองมาสวามิภักดิ์ต่อพระยาอุปราชน้อยธรรมจำนวนมาก เจ้าเมืองเชียงรายยกทัพออกมาสู้กับพระยาอุปราชน้อยธรรมและเจ้าอนุวงศ์ที่ประตูท่าม่าน เจ้าเมืองยองตั้งรับทางแม่น้ำโขง เจ้าเมืองเชียงแข็งยึดปืนใหญ่ของเชียงใหม่มาได้ แต่ต่อมาเจ้าเมืองเชียงแข็งถูกปืนเสียชีวิต เจ้าเมืองเชียงรายถูกยิงเสียชีวิตขณะรับประทานอาหาร เจ้าเมืองเทิงและเจ้าเมืองไรเสียชีวิตในที่รบ พระยาอุปราชน้อยธรรมจึงยกทัพเข้ายึดเมืองเชียงแสนได้สำเร็จในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2347 โป่มะยุง่วนเมียวหวุ่นเมืองเชียงแสนถูกปืนเสียชีวิตในที่รบ เจ้าฟ้านาขวาพร้อมครอบครัวหลบหนีข้ามแม่น้ำโขงไปทางเหนือไปทางเมืองเกิงไปอยู่ที่ดอยจอมเผ้าจอมแซว ชาวเมืองเชียงแสนแตกตื่นหลบหนีไปทางเหนือ พระยาอุปราชน้อยธรรมส่งกองกำลังไปติดตามตัวเจ้าฟ้านาขวา จับตัวเจ้าฟ้านาขวาได้ที่ดอยจอมเผ้าจอมแซวนำกลับมาที่เชียงใหม่
สงครามในครั้งนี้ชาวเมืองเชียงแสนได้รับความทุกขเวทนา “ข้าพลัดเจ้า ลูกเต้าพลัดพ่อพลัดแม่ ผัวพลัดเมีย ค็พลัดพรากจากกันเป็นทุกขเวทนามากนัก” เมืองเชียงแสนถูกเผาทำลายลงกำแพงเมืองถูกรื้อลง เพื่อไม่ให้เป็นที่มั่นสำหรับพม่าอีกต่อไป ชาวเมืองเชียงแสนทั้งหมดจำนวน 23,000 คน ถูกกวาดต้อนโดยแบ่งประชากรออกเป็นห้าส่วน ให้แก่ทางกรุงเทพหนึ่งส่วน ให้เชียงใหม่หนึ่งส่วน ให้เวียงจันทน์หนึ่งส่วน ให้ลำปางหนึ่งส่วน และให้เมืองน่านอีกหนึ่งส่วน
กรมหลวงเทพหริรักษ์พร้อมทั้งพระยายมราช (บุญมา) เสด็จยกทัพกลับคืนพระนครนำชาวเมืองเชียงแสนที่กวาดต้อนลงมานั้น ไปอยู่ที่เมืองสระบุรีและเมืองราชบุรี พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯทรงขัดเคืองกรมหลวงเทพหริรักษ์ด้วยเหตุว่าทัพกรุงฯนั้นกลับลงมาจากเชียงแสนนั้น กลับมาเปล่าไม่ได้ราชการสิ่งใด “ไม่รู้เท่าลาว” จึงมีพระราชโองการให้จำกรมหลวงเทพหริรักษ์และพระยายมราชไว้ที่ทิมดาบชั้นนอกไว้สี่วัน เมื่อคลายพระพิโรธแล้วจึงทรงปล่อยกรมหลวงเทพหริรักษ์และพระยายมราชให้พ้นโทษออกมา
เจ้าฟ้านาขวาเป็นเจ้าฟ้าองค์สุดท้ายที่ปกครองเชียงแสน วงศ์ของเจ้าฟ้าหลวงทิพเนตร (แสนหลวงเรือดอน) ซึ่งปกครองเมืองเชียงแสนมาเป็นเวลากว่าหนึ่งร้อยเจ็ดสิบปีจึงยุติลง พระยาอุปราชน้อยธรรมนำตัวเจ้าฟ้านาขวาพร้อมทั้งเจ้าฟ้าศิริไชยแห่งเชียงตุงเดินทางลงไปเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกที่กรุงเทพ เจ้าฟ้านาขวาแห่งเชียงแสนล้มป่วยถึงแก่อสัญกรรมที่กรุงเทพ กรมหลวงเทพหริรักษ์ประชวรสิ้นพระชนม์เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2348
บทสรุปและเหตุการณ์สืบเนื่อง

สงครามสยามและล้านนาตีเมืองเชียงแสนมาจากพม่าได้สำเร็จในพ.ศ. 2347 นั้น ทำให้หัวเมืองล้านนาฝ่ายเหนือที่ยังอยู่ขึ้นแก่พม่าได้แก่ เชียงราย ฝาง พะเยา แยกตัวจากพม่ามาขึ้นกับสยาม ทำให้พม่าสูญสิ้นอำนาจและอิทธิพลไปจากล้านนาอย่างถาวร
บทสรุปและเหตุการณ์สืบเนื่อง > สงครามตีเมืองเชียงรุ่ง

เมื่อสยามและล้านนายึดเมืองเชียงแสนกำจัดอิทธิพลของพม่าในล้านนาไปแล้ว เปิดโอกาสให้สยามและล้านนาขยายอำนาจขึ้นสู่หัวเมืองทางเหนือของล้านนา ได้แก่ ชาวไทเขินกลุ่มเมืองเชียงตุง และชาวไทลื้อกลุ่มเมืองเชียงรุ้งสิบสองปันนา ทั้งไทยวนล้านนา ไทเขินเชียงตุง และไทลื้อเชียงรุ้งสิบสองปันนา ต่างเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรล้านนาในสมัยราชวงศ์มังราย มีวัฒนธรรมร่วมกัน ใช้อักษรธรรมล้านนาเหมือนกัน ต่อมาเมืองเชียงตุงตกอยู่ภายใต้การปกครองของพม่า ส่วนเมืองเชียงรุ้งนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของทั้งพม่าและจักรวรรดิจีน เมื่อพระยาอุปราชน้อยธรรมแห่งเชียงใหม่ยึดเมืองเชียงตุงในพ.ศ. 2345 เมืองเชียงตุงถูกทำลายและร้างลง
ในช่วงสงครามกับพม่าตลอดเวลาประมาณสี่สิบปีที่ผ่านมา ทำให้หัวเมืองล้านนาต่างๆขาดแคลนกำลังคน เจ้าเมืองล้านนาทั้งหลายจึงดำเนินนโยบาย”เก็บผักใส่ซ้า เก็บข้าใส่เมือง” ยกทัพออกไปโจมตีเมืองต่างๆเพื่อกวาดต้อนกำลังพลเข้ามา ในเดือนสิงหาคมพ.ศ. 2347 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมีพระราชโองการให้เจ้าเมืองเชียงใหม่ ลำปาง แพร่ น่าน หลวงพระบาง และเวียงจันทน์ ยกทัพขึ้นไปตีกลุ่มหัวเมืองไทเขินและไทลื้อทางเหนือ เรียกรวมกันว่า "ลื้อเขิน" พระเจ้ากาวิละมอบหมายให้พระยาอุปราชน้อยธรรมยกทัพเมืองเชียงใหม่ขึ้นไปตีเมืองยอง (Mong Yawng) ในเดือนมีนาคมพ.ศ. 2348 เจ้าเมืองยองไม่สู้รบ ยอมสวามิภักดิ์แต่โดยดี พระยาอุปราชกวาดต้อนชาวเมืองยองจำนวน 10,000 คน ลงมาไว้ที่ลำพูน
เจ้าอัตถวรปัญโญเจ้าเมืองน่านยกทัพเมืองน่านขึ้นไปโจมตีหัวเมืองไทลื้อสิบสองปันนาในเดือนมีนาคมพ.ศ. 2348 ยกขึ้นไปทางตะวันออกเฉียงเหนือไปทางเมืองเวียงภูคา (Vieng Phouka) และเมืองหลวงน้ำทา (Luang Namtha) เจ้าเมืองเวียงภูคายอมจำนนแต่เจ้าเมืองหลวงน้ำทาหลบหนีไปอยู่ที่เมืองพง (Mengpeng) เจ้าอัตถวรปัญโญจึงทัพต่อไปที่เมืองพง เจ้าเมืองพงหนีไปอยู่เมืองนูน (Menglun) เมื่อทัพเมืองน่านยกล้ำขึ้นไปเรื่อยๆ เจ้าเมืองพง เจ้าเมืองรำ เจ้าเมืองนูน ต่างหลบหนีเข้าไปอยู่เมืองเชียงรุ่ง เจ้าอัตถวรปัญโญยกทัพเข้าตีเมืองเชียงรุ่ง ในเวลานั้น เจ้าหม่อมมหาน้อยเจ้าเมืองเชียงรุ่งอายุเพียงสองชันษา เจ้าหม่อมมหาวังผู้เป็นอาว์สำเร็จราชการแทน เมืองเชียงรุ่งยอมจำนนต่อกองทัพเมืองน่านแต่โดยดีไม่สู้รบ เจ้าเมืองเชียงแข็ง (Kengcheng ปัจจุบันคือเมืองสิงห์) ยอมสวามิภักดิ์ต่อน่านเช่นกัน เจ้าอัตถวรปัญโญกวาดต้อนชาวไทลื้อจากหัวเมืองต่างๆในสิบสองปันนาลงมาเป็นจำนวนถึง 40,000 ถึง 50,000 คน ลงมาอยู่ที่เมืองน่าน
บรรดาเจ้าไทลื้อทั้งหลาย เจ้าหม่อมมหาวังเมืองเชียงรุ่ง เจ้าเมืองเชียงแข็ง พญาพาบเจ้าเมืองพง พญาคำลือเจ้าเมืองนูน ต่างเดินทางลงมากรุงเทพในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2348 เพื่อถวายเครื่องบรรณาการต้นไม้เงินต้นไม้ทอง พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ ทรงมีพระวินิจฉัยว่า เจ้าเมืองไทลื้อเหล่านี้มิได้กระทำความผิด หัวเมืองไทลื้อนั้นสยามรักษาไว้ได้ยากเนื่องจากอยู่ห่างไกลและอยู่ภายใต้อิทธิพลของพม่าและจีน จึงพระราชทานให้เจ้าเมืองไทลื้อเหล่านั้นเดินทางกลับคืนไปยังบ้านเมืองของตน
พระเจ้ากาวิละแห่งลำปางทรงยึดเมืองนี้ไว้เพื่อต่อต้านการล้อมของพม่าเป็นเวลาสี่เดือนในปี พ.ศ. 2328-29 จนกระทั่งสยามได้จัดเตรียมกองกำลังเสริม ต่อมาได้ขึ้นเป็นผู้ปกครองเมืองเชียงใหม่ และได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์เชียงใหม่โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกในปี พ.ศ. 2346
สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทแห่งวังหน้า พระอนุชาในรัชกาลที่ 1 ทรงนำกองทัพสยามไปสนับสนุนพระเจ้ากาวิละ พระเชษฐาถึงสามครั้งในปี พ.ศ. 2330, 2340 และ 2345 พระองค์สิ้นพระชนม์ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2346
วัดป่าสักเชียงแสน หนึ่งในไม่กี่สิ่งก่อสร้างที่รอดจากการถูกทำลายของสงครามเชียงแสนในเดือนเมษายน พ.ศ. 2347
โกอาเซียน

| --- | --- |

ประเทศ: ประเทศมาเลเซีย
พื้นที่แพร่ภาพ: ภูมิภาคอาเซียน
คำขวัญ: Your adventure starts here (การผจญภัยคุณเริ่มขึ้นที่นี)
แบบรายการ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ระบบภาพ: 16:9 (HD)
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 2 มิถุนายน 2015
ยุติออกอากาศ: 12 มิถุนายน 2017
ลิงก์
เว็บไซต์: www.astro.com.my
โก อาเซียน เป็นสถานีโทรทัศน์ ออกอากาศ 24 ชั่วโมง ภาคภาษาอังกฤษ เนื้อหารายการเน้นเกี่ยวกับการท่องเที่ยวในภูมิภาคอาเซียน และ เนื้อหาที่เกี่ยวกับอาเซียน เพื่อเป็นการโปรโหมด ภูมิภาคอาเซียนในด้านการท่องเที่ยว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
หมาผลาญตระกูล

| --- | --- |
ภาพปก The Hound of Baskervilles ฉบับพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1902
ผู้ประพันธ์: เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 'The Hound of the Baskervilles'
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เชอร์ล็อก โฮมส์
ประเภท: รหัสคดี
สำนักพิมพ์: George Newnes
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1902
เรื่องก่อนหน้า: ชุดจดหมายเหตุ 
เรื่องถัดไป: ชุดคืนชีพ 
หมาผลาญตระกูล (อังกฤษ: The Hound of the Baskervilles) เป็นนวนิยายอาชญากรรมเรื่องที่สามจากสี่เรื่อง เขียนโดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ที่กล่าวถึงนักสืบเชอร์ล็อก โฮมส์ เดิมเขียนเป็นตอนใน เดอะสแตรนด์แมกาซีน (The Strand Magazine) ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1901 ถึงเดือนเมษายน 1902 มีฉากท้องเรื่องในดาร์ตมอร์ เดวอน ในเวสต์คันทรีของประเทศอังกฤษ และบอกเล่าเรื่องของความพยายามฆ่าที่บันดาลใจจากตำนานหมาล่าเนื้อปีศาจอันมีกำเนิดเหนือธรรมชาติน่าสะพรึงกลัว เชอร์ล็อก โฮมส์ และสหายของเขา หมอวอตสัน สอบสวนคดีดังกล่าว นวนิยายเรื่องนี้เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของโฮมส์หลังที่ตั้งใจให้เขาตายใน ปัจฉิมปัญหา (The Final Problem) และความสำเร็จของ หมาผลาญตระกูล นำให้รื้อฟื้นตัวละครนี้ขึ้นใหม่
ใน ค.ศ. 2003 หนังสือนี้อยู่ในผลการสำรวจความคิดเห็นบิกรี้ด (Big Read) "นวนิยายอันเป็นที่รักที่สุด" ของสหราชอาณาจักรของบีบีซี ลำดับที่ 128 จากทั้งหมด 200 เล่ม ใน ค.ศ. 1999 เรื่องนี้ขึ้นเป็นนวนิยายโฮมส์ที่ดีที่สุด โดยได้คะแนนเต็ม 100 คะแนนจากนักวิชาการเชอร์ล็อก (Sherlockian scholar)
| ด ค กหนังสือ เชอร์ล็อก โฮมส์ โดย เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- | --- |
| นวนิยาย | แรงพยาบาท  ·  จัตวาลักษณ์  ·  หมาผลาญตระกูล  ·  หุบเขาแห่งภัย |  |
| ชุดเรื่องสั้น | ชุดผจญภัย  ·  ชุดจดหมายเหตุ  ·  ชุดคืนชีพ  ·  ชุดลาโรง  ·  ชุดบันทึกคดี |  |
| ตัวละคร | เชอร์ล็อก โฮมส์  ·  หมอวอตสัน  ·  ไมครอฟต์ โฮมส์  ·  ศจ. มอริอาร์ตี  ·  พันเอกมอรัน  ·  ไอรีน แอดเลอร์ |  |
กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

| กีฬาสกีกระโดดไกล ในโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 23 |
| --- | --- |
สนาม: ศูนย์สกีกระโดดไกลอัลเพนเซีย  พย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้
วันที่: 8–19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
จำนวนรายการ: 4 (ชาย 3, หญิง 1)
จำนวนนักกีฬา: 100 คน  จาก 21 ประเทศ
← 20142022 →
| กีฬาสกีกระโดดไกล ใน โอลิมปิกฤดูหนาว 2018 |
| --- | --- | --- |

รอบคัดเลือก 
| Normal hill | ชาย | หญิง |
| Large hill | ชาย |  |
| ทีม | ชาย |  |
ด ค ก
กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาสกีกระโดดไกล ที่จัดขึ้นในเมือง พย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 8–19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยได้จัดขึ้นที่ สนามกีฬาสเกตน้ำแข็งคังนึง
ซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีกระโดดไกลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ชาย 3 รายการ และหญิง 1 รายการ โดยทั้ง 4 รายการจะมีนักกีฬาทั้งหมด 100 คน จาก 21 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน

ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ
เวลาจะยึดตามเวลามาตรฐานเกาหลี (UTC+9).
| วัน | เวลา | รายการ |
| --- | --- | --- |
| 8 กุมภาพันธ์ | 21:30 | นอร์มอลฮิลล์ บุคคลชาย |
| 10 กุมภาพันธ์ | 21:35 | นอร์มอลฮิลล์ บุคคลชาย |
| 12 กุมภาพันธ์ | 21:50 | นอร์มอลฮิลล์ บุคคลหญิง |
| 16 กุมภาพันธ์ | 21:30 | ลาร์จฮิลล์ บุคคลชาย |
| 17 กุมภาพันธ์ | 21:30 | ลาร์จฮิลล์ บุคคลชาย |
| 19 กุมภาพันธ์ | 21:30 | ลาร์จฮิลล์ ทีมชาย |
ประเทศที่เข้าร่วม

มีนักกีฬาทั้งหมด 100 คนจาก 21 ประเทศเข้าร่วมแข่งขัน (รวมถึงคณะนักกีฬาจากนักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย)
| คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เข้าร่วมการแข่งขัน |
| --- | --- |
   ออสเตรีย (8)   บัลแกเรีย (1)   แคนาดา (2)   จีน (1)   เช็กเกีย (5)   เอสโตเนีย (3)   ฟินแลนด์ (6)   ฝรั่งเศส (4)   เยอรมนี (9)   อิตาลี (8)   ญี่ปุ่น (9)   คาซัคสถาน (1)   นอร์เวย์ (7)   นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย (8)   โปแลนด์ (5)   โรมาเนีย (1)   เกาหลีใต้ (3)   สโลวีเนีย (9)   สวิตเซอร์แลนด์ (2)   ตุรกี (1)   สหรัฐ (7)
เข้าร่วมในปี 2014 แต่ไม่ได้เข้าร่วมปี 2018: เข้าร่วมในปี 2018 แต่ไม่ได้เข้าร่วมปี 2014
  กรีซ   รัสเซีย :   จีน   นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย   ตุรกี 
ก  ประเทศที่เข้าร่วมครั้งแรก
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  นอร์เวย์ (NOR) | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 2 |  เยอรมนี (GER) | 1 | 3 | 0 | 4 |
| 3 |  โปแลนด์ (POL) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 4 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 4 | 4 | 4 | 12 |
สรุปเหรียญรางวัล > ประเภทชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นอร์มอลฮิลล์ บุคคล รายละเอียด | อันเดรอัส เวลลิงเงอร์  เยอรมนี | 259.1 | โยฮันน์ อันเดร ฟอร์ฟัง  นอร์เวย์ | 250.9 | โรเบิร์ต โยฮานส์ซอน  นอร์เวย์ | 249.7 |
| ลาร์จฮิลล์ บุคคล รายละเอียด | คามิล สต็อช  โปแลนด์ | 285.7 | อันเดรอัส เวลลิงเงอร์  เยอรมนี | 282.3 | โรเบิร์ต โยฮานส์ซอน  นอร์เวย์ | 275.3 |
| ทีมลาร์จฮิลล์ รายละเอียด |  นอร์เวย์ (NOR) ดาเนียล-อันเดร ธันเด อันเดรอัส สตเยร์เนน โยฮันน์ อันเดร ฟอร์ฟัง โรเบิร์ต โยฮานส์ซอน | 1098.5 |  เยอรมนี (GER) คาร์ล ไกเกอร์ ชเตฟาน ไลเฮอ ริชาร์ด ไฟรทาก อันเดรอัส เวลลิงเงอร์ | 1075.7 |  โปแลนด์ (POL) มาเชย์ คอต สเตฟัน ฮูลา จูเนียร์ ดาวิด คูบัตสกี คามิล สต็อช | 1072.4 |