stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฌีมนอเปดี

Gymnopédies - La 1 Ere. Lent et Douloureux
Performed by Robin Alciatore. Courtesy of Musopen
ฌีมนอเปดี (ฝรั่งเศส: Gymnopédies) เป็นผลงานประพันธ์สำหรับเปียโนจำนวน 3 ชิ้นที่แต่งโดยเอริก ซาตี คีตกวีชาวฝรั่งเศส เผยแพร่ครั้งแรกในปารีสเมื่อปี ค.ศ. 1888 ผลงานทั้งสามชิ้นเขียนขึ้นในจังหวะ 3/4 โดยมีธีมและโครงสร้างดนตรีร่วมกัน คือเน้นบรรยากาศและสภาพสิ่งแวดล้อม เป็นต้นแบบของดนตรีแอมเบียนต์ในปัจจุบัน
ชื่อ "ฌีมนอเปดี" มีที่มาจากศัพท์ภาษากรีก γυμνοπαιδία ("gumnopaidia") มาจากคำว่า γυμνός (gymnos - "naked") และ παίς (pais - "child") หรือ παίζω (paizo - "play") เป็นชื่อเทศกาลเต้นรำเปลือยกายของนักรบสปาร์ตา เมื่อราวศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล
ในปี ค.ศ. 1896 เป็นช่วงที่เอริก ซาตีประสบปัญหาทางการเงิน และผลงานไม่ได้รับความนิยม โกลด เดอบูว์ซีซึ่งเป็นเพื่อนสนิท และกำลังมีชื่อเสียงในขณะนั้น จึงยื่นมือเข้าช่วยเหลือโดยนำผลงานของซาตีมาเรียบเรียงและบรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1897 และจัดพิมพ์สกอร์ดนตรีจำหน่ายในปี ค.ศ. 1898  เดอบูว์ซีได้จัดแสดงฌีมนอเปดี เพียงสองชิ้น คือ "ฌีมนอเปดีหมายเลข 1" และ "ฌีมนอเปดีหมายเลข 3"  แต่ได้สลับหมายเลขกันกับที่ซาตีกำหนดไว้
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Gymnopédies ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Public Domain Sheet Music of the Gymnopédies at the Mutopia Project
ฌาร์แด็งแอกซอติก

| ฌาร์แด็งแอกซอติก |
| --- | --- |
แขวงในโมนาโก
ทิวทัศน์ของฌาร์แด็งแอกซอติกใน ค.ศ. 2019
ที่ตั้งแขวงฌาร์แด็งแอกซอติกในประเทศโมนาโก
พิกัด: 43°43′53″N 7°24′50″E﻿ / ﻿43.73139°N 7.41389°E﻿ / 43.73139; 7.41389
ประเทศ:  โมนาโก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.234865 ตร.กม. (0.090682 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2008)
 • ทั้งหมด: 5,374 คน
ฌาร์แด็งแอกซอติก (ฝรั่งเศส: Jardin Exotique) หรือ จาร์ดิงเอโซตีกู (โมนาโก: Giardin esoticu) เป็นแขวงที่อยู่ทางตะวันตกสุดของโมนาโก
ประวัติ

แขวงฌาร์แด็งแอกซอติกจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2013 จากการรวมย่านที่อยู่อาศัยลากอลและเลเรวัวร์เข้าด้วยกัน โครงการก่อสร้างทางเดินเท้าใต้ดินมีกำหนดแล้วเสร็จใน ค.ศ. 2023 และจะเชื่อมด้านบนของถนนฌาร์แด็งแอกซอติกเข้ากับฟงวีแยย์
ฌากอแบ็ง
บุคลากรหลักของฌากอแบ็ง

ฌัก ปีแยร์ บรีโซ 
 (ค.ศ. 1754–1793)
มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ 
 (ค.ศ. 1758–1794)
ฌ็อง-ปอล มารา 
 (ค.ศ. 1743–1793)
กามีย์ เดมูแล็ง 
 (ค.ศ. 1760–1794)
เคานต์แห่งมีราโบ 
 (ค.ศ. 1749–1791)
ฌอร์ฌ ด็องตง 
 (ค.ศ. 1754–1793)
ปอล บารัส 
 (ค.ศ. 1755–1829)
หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์ 
 (ค.ศ. 1767–1794)
ฌัก แนแกร์

| ฌัก แนแกร์ Jacques Necker |
| --- | --- |


มุขมนตรีแห่งรัฐฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 16 กรกฎาคม 1789 – 3 กันยายน 1790
กษัตริย์: พระเจ้าหลุยส์ที่ 16
ก่อนหน้า: บารอนแห่งเบรอเตย
ถัดไป: เคานต์แห่งมงมอแร็ง
ดำรงตำแหน่ง 25 สิงหาคม 1788 – 11 กรกฎาคม 1789
กษัตริย์: พระเจ้าหลุยส์ที่ 16
ก่อนหน้า: อาร์ชบิชอปแห่งบรีแยน
ถัดไป: บารอนแห่งเบรอเตย
ขุนคลังเอก
ดำรงตำแหน่ง 25 สิงหาคม 1788 – 11 กรกฎาคม 1789
กษัตริย์: พระเจ้าหลุยส์ที่ 16
ก่อนหน้า: เอเตียน ชาร์ล เดอ บรีแยน
ถัดไป: Joseph Foullon de Doué
อธิบดีพระคลัง
ดำรงตำแหน่ง 29 มิถุนายน 1777 – 19 พฤษภาคม 1781
กษัตริย์: พระเจ้าหลุยส์ที่ 16
ก่อนหน้า: หลุยส์ กาบรีแยล ตาบูโร
ถัดไป: ฌ็อง-ฟร็องซัว ฌอลี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 กันยายน ค.ศ. 1732(1732-09-30) เจนีวา, สาธารณรัฐเจนีวา, สวิตเซอร์แลนด์
เสียชีวิต: 9 เมษายน ค.ศ. 1804(1804-04-09) (71 ปี) กอแป, รัฐโว, สวิตเซอร์แลนด์
ศาสนา: โปรเตสแตนต์

ฌัก แนแกร์ (ฝรั่งเศส: Jacques Necker) เป็นนายธนาคารชาวสวิสซึ่งกลายเป็นรัฐบุรุษ รัฐมนตรีคลัง และหัวหน้ารัฐบาลฝรั่งเศสในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 16  ในช่วงที่ราชสำนักฝรั่งเศสกำลังประสบวิกฤตทางการคลัง อย่างไรก็ตาม ข้อเสนอและการปฏิรูปต่างๆที่เขาพยายามผลักดัน กลับถูกขัดขวางโดยกลุ่มอำนาจเก่า
ประวัติ

แนแกร์เกิดในเจนีวาในยุคที่เจนีวายังเป็นรัฐอิสระ เขาเป็นบุตรของคาร์ล ฟริดริช เน็คเคอร์ ชาวเยอรมันเชื้อสายปรัสเซีย แนแกร์เริ่มมีผลงานด้านกฎหมายระหว่างประเทศ เขาก็เป็นอาจารย์สอนวิชากฎหมายมหาชนที่เจนีวา ต่อมาในปี ค.ศ. 1747 เขาถูกส่งตัวไปเป็นเสมียนที่ธนาคารของเพื่อนบิดาในกรุงปารีส ต่อมาในปี 1762 เขากลายเป็นหุ้นส่วนในธนาคารแห่งนี้และกลายเป็นเศรษฐีในระยะเวลาอันรวดเร็วจากการเก็งราคา ไม่นานต่อมาเขาก็ร่วมกับปีเตอร์ เธลลุสสัน นายธนาคารชาวสวิส ก่อตั้งธนาคารเธลลุสสันขึ้นในกรุงลอนดอน โดยแนแกร์เป็นหุ้นส่วนที่บริหารสาขาในปารีส ธนาคารแห่งนี้ยังปล่อยเงินกู้จำนวนมากแก่ราชสำนักฝรั่งเศส
ประวัติ > ราชการฝรั่งเศส

ในปี 1777 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิบดีพระคลัง (directeur général du Trésor royal) ซึ่งเทียบเท่ารัฐมนตรีคลัง ซึ่งในช่วงแรกเขาได้รับความเชื่อถืออย่างมากจากการปฏิรูปจัดเก็บภาษีรายหัวให้มีความเท่าเทียม และแทนที่จะขึ้นภาษี เขากลับกำหนดอัตราดอกเบี้ยไว้สูง ทำให้ได้เงินฝากมหาศาลมาปล่อยกู้แก่ราชสำนักฝรั่งเศสมาใช้จ่าย เขายังสนับสนุนเงินกู้แก่การมีส่วนร่วมของฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติอเมริกา อย่างไรก็ตาม การก่อหนี้มหาศาลไปกับสงครามในอเมริกาทำให้วิกฤตการคลังขึ้นในปี 1781 ขณะเดียวกัน นโยบายปฏิรูปต่าง ๆ ของเขาก็สร้างศัตรูไปทั่วราชสำนักโดยเฉพาะกับพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ซึ่งคอยขัดขวางการปฏิรูปของแนแกร์ฝ่านทางพระราชสวามีมาตลอด ทำให้ท้ายที่สุด แนแกร์ยื่นใบลาออกจากตำแหน่งอธิบดีครั้งแรกในเดือนกันยายน 1780 แต่พระเจ้าหลุยส์ไม่ยินยอม
ระหว่างที่ดำรงตำแหน่งอธิบดีพระคลัง วิกฤตทางการคลังที่เกิดขึ้นทำให้แนแกร์ถูกโจมตีอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทั้งที่เขามีความพยายามจะแก้วิกฤตแต่ถูกขัดแข้งขัดขา แนแกร์จัดทำเอกสารที่ชื่อว่า รายงานถึงองค์กษัตริย์ (Compte rendu au roi) ซึ่งชี้ว่าค่าใช้จ่ายส่วนพระองค์ของบรรดาพระอนุชา สูงกว่าค่าใช้จ่ายด้านสาธารณสุขของประเทศเสียอีก พระเจ้าหลุยส์สั่งให้แนแกร์อย่างแพร่งพรายงานฉบับนี้ แต่แนแกร์ไม่ทำตาม เขาตีพิมพ์รายง่านดังกล่าวและเผยแพร่ต่อสาธารณชนในเดือนกุมภาพันธ์ 1781 รายงานดังกล่าวถูกแปลเป็นภาษาเยอรมัน, อังกฤษ, อิตาลี, ดัตช์ และเดนมาร์กอย่างรวดเร็ว ซึ่งสร้างความขุ่นเคืองให้แก่พระเจ้าหลุยส์ และแล้วแนแกร์ก็ยึ่นคำขาดต่อราชสำนัก ว่าเขาต้องได้เป็นรัฐมนตรีเต็มตัว ไม่ใช่เพียงอธิบดี อย่างไรก็ตาม เคานต์แห่งมอร์ปา (Maurepas) ผู้ดำรงตำแหน่งมุขมนตรีแห่งรัฐ และเคานต์แห่งแวร์แฌ็ง (Vergennes) ผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศ ก็ขู่พระเจ้าหลุยส์ว่าถ้าแนแกร์ได้เป็นรัฐมนตรี พวกเขาก็จะลาออกจากตำแหน่งเช่นกัน ท้ายที่สุด พระเจ้าหลุยย์จึงให้แนแกร์ลาออก
ในปี 1788 แนแกร์ถูกเรียกตัวกลับมาดำรงตำแหน่งมุขมนตรีแห่งรัฐ (principal ministre d'État) และขุนคลังเอก (Contrôleur général des finances) ในห้วงเวลาที่วิกฤติทางการเมืองและสังคมกำลังก่อตัวในสังคมฝรั่งเศส เขาถูกมองว่าจะเป็นผู้ช่วยฝรั่งเศสให้พ้นภัย แต่ความพยายามต่าง ๆ ของเขาก็ไม่สามารถหยุดยั้งการปฏิวัติฝรั่งเศสไว้ได้ เขาถูกปลดจากตำแหน่งในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1789 แต่หลังจากนั้นสามวันก็เกิดการทลายคุกบัสตีย์ขึ้นในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1789 วิกฤตที่เกิดขึ้นทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงเรียกตัวเขากลับมาเป็นมุขมนตรี เนื่องจากแนแกร์เป็นบุคคลที่ได้รับความนิยมจากชนชั้นกลางและชั้นล่าง
แนแกร์ยอมรับตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลโดยตั้งเงื่อนไขว่าเขาต้องได้รับอำนาจยับยั้งชั่วคราว (วีโต) แถมแนแกร์ปฏิเสธที่จะทำงานร่วมกับรัฐบุรุษคนอื่น ๆ อย่างมีราโบ หรือนายพลลา ฟาแย็ต แนแกร์ออกพระราชกฤษฎีกา 7 พฤศจิกายน ซึ่งเปิดทางให้คณะรัฐมนตรีไม่จำเป็นต้องมาจากการสรรหาหรือเลือกโดยสภา กฎหมายฉบับนี้ปิดโอกาสไม่ให้เกิดฝ่ายบริหารที่มีอำนาจมากล้นจนเกินไป อย่างไรก็ตาม ความพยายามต่าง ๆ ของเขาดูจะไร้ผล จนผู้คนเริ่มหมดความเชื่อมั่นและศรัทธาในตัวเขาทำให้เขาตัดสินใจลาออกในปี 1790
ฌานแห่งบูร์กอญ

| ฌานแห่งบูร์กอญ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 ฌานแห่งบูร์กอญ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส

ประสูติ: 24 มิถุนายน ค.ศ. 1293
สิ้นพระชนม์: 12 กันยายน ค.ศ. 1348
จักรพรรดินี: พระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
ฌานแห่งบูร์กอญ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
พระบุตร: พระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ฟิลิปแห่งวาลัวส์ ดยุคแห่งออร์เลอองส์
ราชวงศ์: วาลัวส์, บูร์กอญ
พระบิดา: โรเบิร์ตที่ 2 ดยุคแห่งบูร์กอญ
พระมารดา: แอกเนสแห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งบูร์กอญ
ฌานแห่งบูร์กอญ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Jeanne la Boiteuse; อังกฤษ: Joan the Lame หรือ Joan of Burgundy) (24 มิถุนายน ค.ศ. 1293 - 12 กันยายน ค.ศ. 1348) ฌานแห่งบูร์กอญเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1328 ถึงวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1350
ฌานประสูติเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1293 เป็นพระธิดาในโรเบิร์ตที่ 2 ดยุคแห่งบูร์กอญ และแอกเนสแห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งบูร์กอญผู้เป็นพระราชธิดาองค์เล็กของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส และพระราชินีมาร์เกอรีต พระขนิษฐาของพระองค์มาร์เกอรีตแห่งบูร์กอญทรงเป็นสมเด็จพระราชินีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 ฌานสิ้นพระชนม์เมื่อ 12 กันยายน ค.ศ. 1348
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์วาลัวส์
ราชวงศ์บูร์กอญ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฌานแห่งบูร์กอญ
| ด ค กราชินีและจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 Adelaide of Aquitaine  โรซาลาแห่งอิตาลี  แบร์ตแห่งบูร์กอญ  กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  Matilda of Frisia  อานแห่งเคียฟ  แบร์ตาแห่งฮอลแลนด์  Bertrade de Montfort  Adelaide of Maurienne  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา  อาแดลแห่งช็องปาญ  อิซาเบลลาแห่งเอโนลต์  อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก  Agnes of Merania  บลังกาแห่งกัสติยา  มาร์กาเร็ตแห่งโพรว็องซ์  อิซาเบลแห่งอารากอน  มาเรียแห่งบราบ็องต์  โจนที่ 1 แห่งนาวาร์  Margaret of Burgundy  Clementia of Hungary  Joan II of Burgundy  Blanche of Burgundy  มารีแห่งลักเซมเบิร์ก  ฌาน เดเวรอ  ฌานน์แห่งบูร์กอญ  บลานซ์แห่งนาวาร์  ฌานน์แห่งโอแวร์ญ  ฌานแห่งบูร์บง  อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย  มารีแห่งอ็องฌู  ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย  แอนน์แห่งบริตานี  ฌานแห่งฝรั่งเศส  แมรี ทิวดอร์  โกลดแห่งฝรั่งเศส  เอเลนอร์แห่งออสเตรีย  แคทเธอรีน เดอ เมดีชี  แมรี สจวต  เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย  หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง  มาร์เกอริตแห่งวาลัว  มารี เดอ เมดีซิส  อานน์แห่งออสเตรีย  มาเรีย เทเรซาแห่งสเปน  มารี เลชชินสกา  มารี อ็องตัวแน็ต  มารีอา จูเซปปินาแห่งซาวอย*  โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  มารี หลุยส์แห่งออสเตรีย  มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส*  มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี  เออเฌนี เดอ มอนตีโค 
*เป็นที่ถกเถียง
ชุดพลร่มพิเศษ

| ชุดพลร่มพิเศษ |
| --- | --- |
Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών
เครื่องหมายสังกัด
ประจำการ: ค.ศ. 1959
ประเทศ:  กรีซ
เหล่า:  กองทัพบกกรีซ
รูปแบบ: หน่วยรบพิเศษ
บทบาท:   การสงครามนอกแบบ  การสังเกตการณ์หลังแดนข้าศึก  การโจมตีเป้าหมายที่สร้างผลประโยชน์ 
กำลังรบ: ประมาณการที่ 100 นาย
ขึ้นกับ: กองพลน้อยพลร่มจู่โจมที่ 1 [en] หน่วยบัญชาการตอบโต้เร็วระหว่างเหล่าทัพ [el]
กองบัญชาการ: เนีย เปรามอส, ประเทศกรีซ
สมญา: ETA
เครื่องหมายสังกัด
แผ่นปะประจำหน่วย: 
ชุดพลร่มพิเศษ (กรีก: Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών) เป็นกองกำลังทหารพลร่มรบพิเศษชั้นยอดของกองทัพบกกรีซ กำลังรบของหน่วยสังกัดกับกรมพลร่มที่ 2, กองพลน้อยพลร่มจู่โจมที่ 1
โดยเดิมมีที่ตั้งฐานบัญชาการอยู่ที่เทศบาลนครอัสโปรปิกอส แคว้นอัตติกา นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ได้ย้ายที่ตั้งฐานบัญชาการมาที่เนีย เปรามอส จนถึงปัจจุบัน มีกำลังรบสังกัดในหน่วยโดยประมาณ 100 นาย
โครงสร้างกำลังหน่วย

ชุดพลร่มพิเศษ มีกำลังรบพิเศษ 6 กลุ่มพิเศษ ได้แก่
กลุ่มพิเศษที่ 1 และ 2 –​ กลุ่มกำลังพิเศษด้านการโดดร่มแบบกระตุกเอง
กลุ่มพิเศษที่ 3 และ 4 – กลุ่มกำลังพิเศษสะเทินน้ำสะเทินบก
กลุ่มพิเศษที่ 5 และ 6 –​ กลุ่มกำลังพิเศษภูเขา
ภารกิจ

มีภารกิจหลักด้าน การลาดตระเวนพิเศษ, การเจาะระบบทางทหาร, การส่งข้อมูลด้านข่าวกรอง ในส่วนภารกิจรองของหน่วยมีภารกิจด้านเป้าหมายระดับสูง และการเรียกกำลังสนับสนุนทางอากาศ
ยุทโธปกรณ์ > ปืนพก

กล็อค 17
ยุทโธปกรณ์ > ปืนกลมือ

เฮคแลร์อุนด์คอค เอ็มเพ5 (เอ็สเด)
เอฟเอ็น พี90
ยุทโธปกรณ์ > ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ

เอ็ม 16 เอ 2, เอ็ม 16 เอ 3, เอ็ม 16 เอ 4
เอ็ม 4 คาร์บิน
เอ็ฟเอ็นสการ์ แอล
เฮคเลอร์แอนด์คอช จี 36
ยุทโธปกรณ์ > ปืนไรเฟิลซุ่มยิง

เอ็ม 110 ระบบซุ่มยิงกึ่งอัตโนมัติ
เอไอเอดับเบิลยู
บาร์เรตต์ เอ็ม 82 เอ 1 เอ็ม
บาร์เรตต์ เอ็ม95
ยุทโธปกรณ์ > ปืนกล

เอฟเอ็นมินิมิ
ยุทโธปกรณ์ > เครื่องยิงลูกระเบิด

เครื่องยิงลูกระเบิด เอ็ม 203
เอ็มเค 19 ม็อด 3
ยุทโธปกรณ์ > อาวุธต่อต้านรถถัง

อาร์พีจี 18
เอสทีอาร์ไอเอ็ม
ฌูเซลีนู กูบีแชก

ฌูเซลีนู กูบีแชก
ฌูเซลีนู กูบีแชก จี โอลีเวย์รา (โปรตุเกส: Juscelino Kubitschek de Oliveira; 12 กันยายน ค.ศ. 1902 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักการเมืองชาวบราซิลผู้ทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีคนที่ 21 ของบราซิลระหว่าง ค.ศ. 1956–1961 ช่วงเวลาที่เขาดำรงตำแหน่งมีความโดดเด่นด้านความเจริญทางเศรษฐกิจและเสถียรภาพทางการเมือง โดยเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากการสร้างเมืองหลวงใหม่คือกรุงบราซีเลีย
ฌัก ปีแยร์ บรีโซ

| ฌัก ปีแยร์ บรีโซ เดอ วาร์วีล Jacques Pierre Brissot de Warville |
| --- | --- |


รองประธานที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 20 กันยายน ค.ศ. 1792 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 1793
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ฌัก ปีแยร์ บรีโซ 15 มกราคม ค.ศ. 1754(1754-01-15) ชาทร์, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 31 ตุลาคม ค.ศ. 1793(1793-10-31) (39 ปี) ปลัสเดอลากงกอร์ด, ปารีส, ฝรั่งเศส
สาเหตุการเสียชีวิต: กีโยตีน
ที่ไว้ศพ: 48°52′25″N 2°19′22″E﻿ / ﻿48.873611°N 2.322778°E﻿ / 48.873611; 2.322778
อาชีพ: นักเขียน, นักหนังสือพิมพ์, นักการเมือง
ลายมือชื่อ: 

ฌัก ปีแยร์ บรีโซ (ฝรั่งเศส: Jacques Pierre Brissot) เป็นสมาชิกคนสำคัญของกลุ่มฌีรงแด็ง กลุ่มเคลื่อนไหวทางการเมืองในประเทศฝรั่งเศสระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสและเป็นได้รองประธานที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตรงข้ามเขาได้ใช้กำลังอาวุธเข้าบีบบังคับสภาให้ปลดและจับกุมตัวเขาตลอดจนสมาชิกฌีรงแด็งคนอื่น ๆ ท้ายที่สุดเขาถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีน
ประวัติ

ฌัก ปีแยร์ บรีโซ เกิดในชาทร์ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส มีบิดาเป็นเจ้าของโรงแรม เขาเข้าศึกษาด้านกฎหมายและเข้าทำงานเป็นทนายความในปารีส ต่อมาเมื่อเขาสมรสเขาและครอบครัวก็ย้ายไปอาศัยอยู่ในลอนดอน โดยมีภรรยาของเขาช่วยในการแปลผลงานของเขาเป็นภาษาอังกฤษ บรีโซเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาจากการเขียนหนังสือ Mercure de France, Courrier de l'Europe และอื่น ๆ อีกหลายเล่ม เขาเป็นนักสิทธิมนุษยชน และยังเป็นผู้เสนอแผนให้เกิดความรวมกลุ่มกันของเหล่าปัญญาชนทั้งยุโรปฝ่านหนังสือพิมพ์ที่ชื่อว่า Journal du Lycée de Londres ซึ่งมีตัวเขาเป็นบรรณาธิการ แต่แผนการของเขาไม่สำเร็จ ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็กลับไปยังปารีส
เขามีชื่อเสียงขึ้นอย่างมากในปี ค.ศ. 1785 เมื่อเขาส่งจดหมายเปิดผนึกถึงจักรพรรดิโยเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยเนื้อหานั้นเป็นการสนับสนุนความชอบธรรมในการล้มล้างระบอบกษัตริย์ที่ไม่พึงธรรมของฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1788 เขาได้ไปเยือนสหรัฐอเมริกา และได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของบัณฑิตยสถานศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์อเมริกัน เขายังรับเอาแนวคิดอุดมคติของสหรัฐอเมริกามาและเชื่อว่าจะสามารถนำไปใช้ในการพัฒนารัฐบาลฝรั่งเศสได้ ซึ่ง ณ จุด ๆ นี้ เขาเริ่มคิดที่จะพาครอบครัวย้ายถิ่นฐานมายังสหรัฐอเมริกา ตัวเขาเองยังมีความสนิทชิดเชื้อกับทอมัส เจฟเฟอร์สัน ทูตสหรัฐอเมริกาประจำปารีสอีกด้วย
ประวัติ > การปฏิวัติฝรั่งเศส

การลุกฮือในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1789 ทำให้บรีโซได้กลายเป็นผู้สนับสนุนและกระบอกเสียงที่สำคัญ เขายังเป็นผู้นำของการรณรงค์เลิกทาสและในปี ค.ศ. 1790 ก็จัดตั้งขบวนการต่อต้านระบอบทาสในปารีส ในที่สุดเขาก็ได้รับเลือกให้เข้าเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติ และต่อมาเป็นสมาชิกที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ ต่อมาบรีโซได้เข้าร่วมกับพรรคฌีรงแด็ง ซึ่งเป็นกลุ่มที่ถูกมองว่าเป็น 'พรรคสงคราม'
หลังพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ถูกควบคุมตัวและถูกนำพระองค์ไปขึ้นศาลในข้อหา "ทรยศต่อประเทศ" และกระทำ "อาชญากรรมต่อรัฐ" บรีโซและพรรคฌีรงแด็งก็ได้เสนอให้ทำการกักขังพระองค์ไว้เป็นตัวประกันและทำการต่อรอง แต่ก็ไม่เป็นผล ในที่สุดพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ก็ถูกประหารชีวิต การที่เขาคัดค้านการประหารชีวิตพระเจ้าหลุยส์ เนื่องจากเชื่อว่าหากประหารพระองค์แล้ว ฝรั่งเศสจะสูญเสียอำนาจในการต่อรองกับนานาชาติ และกังวลเกี่ยวกับการลุกฮือของฝ่ายนิยมระบอบกษัตริย์
ประวัติ > ถูกถอดถอนและประหารชีวิต

ด้วยกลัวที่ฝรั่งเศสจะต้องทำสงครามกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ประกอบกับความความวุ่นวายในฝรั่งเศสยังไม่จบลงจากการจลาจลของฝ่ายนิยมเจ้า บรีโซเสนอญัตติให้มีการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ค.ศ. 1791 แต่ญัตติไม่ได้รับการตอบสนอง จนในปลายเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1793  ในที่ประชุมสภาที่พระราชวังตุยเลอรี พรรคลามงตาญได้เสนอญัตติให้ถอดถอนคณะกรรมการสภาทั้งสิบสองพร้อมทั้งควบคุมตัวบรีโซและสมาชิกพรรคฌีรงแด็ง โดยที่มีทหารพร้อมอาวุธและปืนใหญ่ได้เข้าล้อมที่พระราชวังตุยเลอรีไว้ แต่สภาได้ลงมติไม่รับญัตติ เช่นนั้นแล้ว ฟรองซัว อ็องรีโย ผู้บัญชาการกองทหารจึงแจ้งว่า "ไปบอกประธานโง่ของเจ้าซะว่าเขากับสภาถึงจุดจบแล้ว และถ้าภายในหนึ่งชั่วโมงเขาไม่ส่งตัวกรรมการทั้งสิบสองคนมา ที่นี่โดนชั้นเป่ากระจุยแน่"
ด้วยคำขู่นั้น สภาจึงลงมติเห็นชอบในวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1793 ทำให้บรีโซและสมาชิกพรรคฌีรงแด็งอีก 28 คนถูกจับกุม แม้เขาจะสามารถหลบหนีจากการควบคุมตัวแต่ก็ถูกจับกุมได้ เขาและสมาชิกพรรคฯ ถูกนำตัวพิจารณาคดีในศาล ด้วยข้อหา "สมคบกับต่างประเทศ โดยเฉพาะกับอังกฤษ ในการขัดขวางการปฏิวัติฯ" คำพิพากษาในวันที่ 30 ตุลาคม ตัดสินให้ประหารชีวิตบรีโซและสมาชิกพรรคฌีรงแด็งทั้ง 28 คน บรีโซถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนในวันต่อมา ณ ปลัสเดอลากงกอร์ด ขณะมีอายุได้ 39 ปี
ฌูวากิง ชีซานู

| ฌูวากิง อัลแบร์ตู ชีซานู |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีโมซัมบิกคนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 – 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005
นายกรัฐมนตรี: มารียู ดา กราซา มาชุงกู ปัชกูวัล มูกุงบี ลูวีซา ดีโยกู
ก่อนหน้า: ซาโมรา มาเชล
ถัดไป: อาร์มังดู กึบูซา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1939-10-22) 22 ตุลาคม ค.ศ. 1939 (85 ปี) จังหวัดกาซา โมซัมบิกของโปรตุเกส
พรรคการเมือง: เฟรลีมู
คู่สมรส: มาร์ซึลีนา ราฟาแอล ชีซานู
บุตร: 4 คน

ฌูวากิง อัลแบร์ตู ชีซานู (โปรตุเกส: Joaquim Alberto Chissano) เป็นนักการเมืองที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่สองของโมซัมบิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 ถึง ค.ศ. 2005
| ด ค กประธานาธิบดีโมซัมบิก |
| --- | --- | --- |
|  ซาโมรา มาเชล  ฌูวากิง ชีซานู  อาร์มังดู กึบูซา  ฟีลีปึ ญูซี  |  ซาโมรา มาเชล  ฌูวากิง ชีซานู  อาร์มังดู กึบูซา  ฟีลีปึ ญูซี  |  |
| ด ค กประธานองค์การเอกภาพแอฟริกาและสหภาพแอฟริกา |
| --- | --- |
องค์การเอกภาพแอฟริกา:  เฮลี เซลาสซีที่ 1  ญะมาล อับดุนนาศิร  กวาเม อึนกรูมา  โจเซฟ อาเทอร์ แอนคราห์  เฮลี เซลาสซีที่ 1  โมบูตู เซเซ เซโก  ฮูอารี บูเมเดียน  อาห์มาดู อายีโจ  เคนเนท คาอุนดา  มกตาร์ อุลด์ แดดดา  ฮัสซัน 2  ยาคูบู โกวอน  ไซอัด บาร์รี  อีดี อามิน  ซีวูซอร์ รัมกูลัม  โอมาร์ บองโก  ญะอ์ฟัร อันนิมัยรี  วิลเลียม โทลเบิร์ต  เลออปอล เซดาร์ ซ็องกอร์  เซียกา สตีเวนส์  แดเนียล อาแรป มอย  เมินกึสทู ฮัยเลอ มารียัม  จูเลียส ไนเรอร์  แอ็บดู ดียุฟ  เดอนี ซาซู-อึนแกโซ  เคนเนท คาอุนดา  โมสซา ตราโอเร่  ฮุสนี มุบาร็อก  โยเวรี มูเซเวนี  อิบราฮิม บาบันกิดา  แอ็บดู ดียุฟ  ฮุสนี มุบาร็อก  ซีน อัลอาบิดีน บิน อะลี  เมเลส เซนาวี  ปอล บียา  รอเบิร์ต มูกาบี  แบลซ กงปาออเร  อับดุลอะซีซ บูเตฟลีกา  นัสซิงเบ เอยาเดมา  เฟรเดอริก ชิลูบา  เลวี่ เอ็มวานาวาซา 
สหภาพแอฟริกา:  ทาบอ อึมแบกี  ฌูวากิง ชีซานู  โอลูแชกุง ออบาซันจอ  เดอนี ซาซู-อึนแกโซ  จอห์น คูฟูร์  จากายา กิกเวเต  มูอัมมาร์ กัดดาฟี  บิงกู วา มุทาริกา  เตโอโดโร โอเบียง อึงเกมา อึมบาโซโก  ตอมา ยายี บอนี  ไฮเลมาเรียม เดซาเลกน  มุฮัมมัด อูลด์ อับดุลอะซีซ  รอเบิร์ต มูกาบี  อีดริส เดบี  อาลฟา กงเด  พอล คากาเม  อับเดล ฟัตตอห์ เอล-ซิซี  ไซริล รามาโฟซา  เฟลิกซ์ ชีเซเกดี  มากี ซาล  อะซาลี อะษุมานี  โมฮาเหม็ด อูลด์ กาซูอานี
ฌานแห่งบูร์บง

| ฌานแห่งบูร์บง |
| --- | --- |
 ฌานแห่งบูร์บง สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส

ประสูติ: 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1338 แว็งแซน ฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1378 ปารีส ฝรั่งเศส
จักรพรรดินี: พระเจ้าชาร์ลที่ 5 แห่งฝรั่งเศส
ฌานแห่งบูร์บง สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
พระบุตร: พระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส หลุยส์ที่ 1 ดยุคแห่งออร์เลอ็อง กาเตอรีนแห่งวาลัว (ค.ศ. 1378-ค.ศ. 1388)
ราชวงศ์: บูร์บง วาลัว
พระบิดา: ปีเตอร์ ดยุคแห่งบูร์บง
พระมารดา: อีซาแบลแห่งวาลัว ดัชเชสแห่งบูร์บง
ฌานแห่งบูร์บง สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Jeanne de Bourbon; อังกฤษ: Joanna of Bourbon; 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1338 - 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1378) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าชาร์ลที่ 5 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1364 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1378
ฌานแห่งบูร์บงประสูติเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1338 ที่แว็งแซนในฝรั่งเศส เป็นพระธิดาในปีเตอร์ ดยุคแห่งบูร์บง และอีซาแบลแห่งวาลัว ดัชเชสแห่งบูร์บง และสิ้นพระชนม์เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1378 ในกรุงปารีสในฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์บูร์บง
ราชวงศ์วาลัว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฌานแห่งบูร์บง
| ด ค กราชินีและจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 Adelaide of Aquitaine  โรซาลาแห่งอิตาลี  แบร์ตแห่งบูร์กอญ  กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  Matilda of Frisia  อานแห่งเคียฟ  แบร์ตาแห่งฮอลแลนด์  Bertrade de Montfort  Adelaide of Maurienne  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา  อาแดลแห่งช็องปาญ  อิซาเบลลาแห่งเอโนลต์  อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก  Agnes of Merania  บลังกาแห่งกัสติยา  มาร์กาเร็ตแห่งโพรว็องซ์  อิซาเบลแห่งอารากอน  มาเรียแห่งบราบ็องต์  โจนที่ 1 แห่งนาวาร์  Margaret of Burgundy  Clementia of Hungary  Joan II of Burgundy  Blanche of Burgundy  มารีแห่งลักเซมเบิร์ก  ฌาน เดเวรอ  ฌานน์แห่งบูร์กอญ  บลานซ์แห่งนาวาร์  ฌานน์แห่งโอแวร์ญ  ฌานแห่งบูร์บง  อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย  มารีแห่งอ็องฌู  ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย  แอนน์แห่งบริตานี  ฌานแห่งฝรั่งเศส  แมรี ทิวดอร์  โกลดแห่งฝรั่งเศส  เอเลนอร์แห่งออสเตรีย  แคทเธอรีน เดอ เมดีชี  แมรี สจวต  เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย  หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง  มาร์เกอริตแห่งวาลัว  มารี เดอ เมดีซิส  อานน์แห่งออสเตรีย  มาเรีย เทเรซาแห่งสเปน  มารี เลชชินสกา  มารี อ็องตัวแน็ต  มารีอา จูเซปปินาแห่งซาวอย*  โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  มารี หลุยส์แห่งออสเตรีย  มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส*  มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี  เออเฌนี เดอ มอนตีโค 
*เป็นที่ถกเถียง
จ่าโท

จ่าโทแห่งกองทัพเรือไทยกำลังไต่บันไดลงเรือยางระหว่างการฝึกซีแคท (SEACAT) 2018
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ยศทหารที่พบทั่วไป
| ทหารบก | ทหารเรือ | ทหารอากาศ |
นายทหารชั้นสัญญาบัตร
| พลเอก | พลเรือเอก | พลอากาศเอก |
| พลโท | พลเรือโท | พลอากาศโท |
| พลตรี | พลเรือตรี | พลอากาศตรี |
| พันเอก | นาวาเอก | นาวาอากาศเอก |
| พันโท | นาวาโท | นาวาอากาศโท |
| พันตรี | นาวาตรี | นาวาอากาศตรี |
| ร้อยเอก | เรือเอก | เรืออากาศเอก |
| ร้อยโท | เรือโท | เรืออากาศโท |
| ร้อยตรี | เรือตรี | เรืออากาศตรี |
นายทหารชั้นประทวน
| จ่าสิบเอก | พันจ่าเอก | พันจ่าอากาศเอก |
| จ่าสิบโท | พันจ่าโท | พันจ่าอากาศโท |
| จ่าสิบตรี | พันจ่าตรี | พันจ่าอากาศตรี |
พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ 
| สิบเอก | จ่าเอก | จ่าอากาศเอก |
| สิบโท | จ่าโท | จ่าอากาศโท |
| สิบตรี | จ่าตรี | จ่าอากาศตรี |
| พลทหาร | พลทหารเรือ | พลทหารอากาศ |
จ่าโท (อังกฤษ: Petty officer second class: PO2) เป็นยศที่พบในกองทัพเรือและองค์กรทางทะเลบางแห่ง
แคนาดา

จ่าทหารเรือชั้นสอง (Petty officer, 2nd class: PO 2) เป็นสมาชิกกองทัพเรือที่ไม่ใช่ชั้นสัญญาบัตรของกองทัพแคนาดา เป็นระดับอาวุโสถึงยศพลทหารเรือเชี่ยวชาญ (master sailor อดีตใช้ master seaman) และเทียบเท่า และระดับปฏิบัติการถึงจ่าทหารเรือชั้นหนึ่ง (petty officer 1st-class) และเทียบเท่า เทียบเท่ากับกองทัพบกและกองทัพอากาศคือจ่า (Sgt); จ่า และจ่าทหารเรือชั้นสองรวมกันเป็นนายทหารชั้นประทวนอาวุโส
เครื่องหมายยศของจ่าทหารเรือชั้นสอง (PO 2) คือบั้งทองคำสามอัน ชี้ลง ล้อมรอบด้วยใบเมเปิ้ลสีทองโดยทั่วไป จ่าทหารเรือชั้นสองจะใช้เรียกในขั้นต้นว่า “จ่าทหารเรือ <ชื่อ>” หรือ “PO <ชื่อ>” และหลังจากนั้นเรียกว่า “PO” แม้ว่าในการติดต่อทางจดหมายจะใช้ยศเต็มหรือตัวย่อนำหน้าชื่อของสมาชิกก็ตาม ยศเต็มจ่ายทหารเรือชั้นสอง หรือ PO 2 โดยทั่วไปจะใช้เฉพาะเมื่อต้องแยกว่าเป็นชั้นสองเท่านั้น เช่น เพื่อแยกแยะระหว่างสมาชิกที่มีชื่อคล้ายกันแต่มียศต่างกัน หรือในลำดับการเลื่อนยศ ยศของเนโทที่สอดคล้องกันคือ OR-6 อย่างไรก็ตาม PO 2 ที่มีอายุน้อยกว่า 3 ปีจะถือว่าเป็น OR-5
โดยทั่วไปแล้วจ่าทหารเรือชั้นสอง (PO 2) จะทานอาหารและพักร่วมกับพันจ่า (chief petty officer) และจ่าทหารเรือ (petty officer) และกับยศกองทัพบกและกองทัพอากาศที่เทียบเท่ากัน คือนายดาบ (warrant officer) และจ่า (sergeant) การทานอาหารในฐานทัพเรือหรือที่ตั้งทางทหารทั่วไปมีชื่อว่า "ห้องอาหารจ่าและพันจ่า Chiefs and POs Mess"
ไทย

| จ่าโท  |
| --- | --- |
เครื่องหมายยศจ่าโทของกองทัพเรือไทย
ประเทศ:  ไทย
สังกัต:  กองทัพเรือไทย
อักษรย่อ: จ.ท.
ระดับยศ: จ่าทหารเรือ
เทียบยศเนโท: OR-4
ระดับยศ: นายทหารชั้นประทวน
ยศที่สูงกว่า: จ่าเอก
ยศที่ต่ำกว่า: จ่าตรี
ยศที่คล้ายคลึง: สิบโท (กองทัพบกไทย) จ่าอากาศโท (กองทัพอากาศไทย)
จ่าโท (Petty officer second class) เป็นยศนายทหารชั้นประทวนของกองทัพเรือไทย เหนือกว่าจ่าตรี และต่ำกว่าจ่าเอก เป็นยศที่ต่ำเป็นอันดับสองของนายทหารชั้นประทวนของกองทัพเรือไทย
จ่าโทถูกประกาศใช้งานตามพระราชบัญญัติยศทหาร พ.ศ. 2479 โดยผู้ที่จะมีสิทธิ์ได้รับการประดับยศจะต้องได้รับการแต่งตั้งโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม หรือผู้บังคับบัญชาในระดับชั้นแม่ทัพ คือผู้บัญชาการทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ และต้องมีคุณสมบัติตามวิทยฐานะที่กระทรวงกลาโหมได้กำหนดไว้ ยกเว้นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมแต่งตั้งเป็นพิเศษ
การกำหนดชื่อยศของกองทัพไทยและกองทัพสหรัฐนั้นต่างกัน แต่ใช้ชื่อยศภาษาอังกฤษเหมือนกัน โดยกองทัพเรือไทยใช้ระบบยศจ่าทหารเรือแบ่งเป็น 3 ชั้นคือ ตรี โท เอก แต่สหรัฐนับรวมยศกะลาสีเรือเป็นยศจ่าตรี ทำให้ยศจ่าเอกของไทยเทียบเท่ากับยศจ่าทหารเรือชั้นหนึ่งและสองของสหรัฐ
สหรัฐ

| จ่าเอกชั้นสอง Petty officer second class (อังกฤษ) |
| --- | --- |
  เครื่องหมายของกองทัพเรือสหรัฐสำหรับผู้ที่มีอายุราชการมากกว่า 12 ปีติดต่อกัน (ปัจจุบันไม่จำเป็นต้องประดับเครื่องหมายบั้งทองคำ)
เครื่องหมายยามฝั่งสหรัฐ
ประเทศ:  สหรัฐ
สังกัต:  กองทัพเรือสหรัฐ  หน่วยยามฝั่งสหรัฐ
อักษรย่อ: PO2
ระดับยศ: จ่าทหารเรือ
เทียบยศเนโท: OR-5
ระดับยศ: นายทหารชั้นประทวน
ยศที่สูงกว่า: จ่าเอกชั้นหนึ่ง
ยศที่ต่ำกว่า: จ่าโท
ยศที่คล้ายคลึง: สิบโท  (ทบ., นย., ทอว.) จ่าอากาศเอกชั้นสอง  (ทอ.)
เครืองหมายหมวกและปกคอกองทัพเรือสหรัฐ
เครื่องหมายปกคอยามฝั่งสหรัฐ
จ่าเอกชั้นสอง (Petty officer second class) เป็นทหารยศลำดับที่ 5 ในกองทัพเรือสหรัฐ และยามฝั่งสหรัฐ อยู่เหนือจ่าโท (petty officer third class) และต่ำกว่าจ่าเอกชั้นหนึ่ง (petty officer first class) และเป็นนายทหารชั้นประทวน เทียบเท่ายศจ่าสิบเอก, จ่าเอกในกองทัพบกและนาวิกโยธิน และจ่าอากาศเอก (staff sergeant) ในกองทัพอากาศ
สหรัฐ > ภาพรวม

คล้ายกับจ่าโท การเลื่อนขั้นเป็นจ่าเอกชั้นสองขึ้นอยู่กับเวลาในการรับราชการ การประเมินผลการปฏิบัติงานโดยผู้บังคับบัญชา และการสอบพรรค (เฉพาะทางด้านเทคนิค) ปัจจุบันมีรอบความก้าวหน้าทุก ๆ 6 เดือน มีเพียงตำแหน่งงานในที่พักเท่านั้น (ตำแหน่งงานว่างสำหรับพรรคนี้) ที่จะเปิดสอบปีละสองครั้ง และจะให้จ่าโททั้งหมดสอบแข่งขันกัน ผู้ทำคะแนนสูงสุดจะถูกเลือกในการเลื่อนขั้น แต่จะมีตำแหน่งว่าเฉพาะในปริมาณที่เพียงพอกับที่ขาดไปเท่านั้น