stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แบงค์ออฟไชน่าทาวเวอร์

| แบงค์ออฟไชน่าทาวเวอร์ 中銀大廈 |
| --- | --- |
แบงค์ออฟไชน่าทาวเวอร์
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง:  ฮ่องกง
พิกัด: 22°16′45″N 114°09′41″E﻿ / ﻿22.27917°N 114.16139°E﻿ / 22.27917; 114.16139
สถานะ: แล้วเสร็จ
เริ่มสร้าง: 18 เมษายน 1985
ก่อสร้าง: 1985–1990
เปิดตัว: 17 พฤษภาคม 1990
การใช้งาน: สำนักงาน
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: 367.4 เมตร (1,205.4 ฟุต)
หลังคา: 305.0 เมตร (1,000.7 ฟุต)
ชั้นสูงสุด: 288.2 เมตร (945.5 ฟุต)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: เหนือพื้น 72 ชั้น ใต้ดิน 4 ชั้น
พื้นที่ชั้น: 135,000 ตร.ม. (1,450,000 ตร.ฟุต)
จำนวนลิฟต์: 45 ตัว
บริษัท
สถาปนิก: I. M. Pei & Partners, Sherman Kung & Associates Architects Ltd. Thomas Boada S.L.
วิศวกร:  Leslie E. Robertson Associates RLLP
อ้างอิง: 
แบงค์ออฟไชน่าทาวเวอร์ (จีนตัวย่อ: 中银大厦; จีนตัวเต็ม: 中銀大廈; พินอิน: Zhōngyín Dàxià [จงหยินต้าเซี่ย], อังกฤษ: Bank of China Tower หรือ BOC Tower) เป็นตึกระฟ้าแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในย่านเซ็นทรัล ทางตะวันตกของเกาะฮ่องกง บนถนน 1 การ์เดน เป็นอาคารสำนักงานใหญ่ของธนาคารแห่งประเทศจีน สาขาฮ่องกง
ตึกนี้ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวจีน ไอ. เอ็ม. เพ โดยตัวตึกมีความสูง 305 เมตร (1,000.7 ฟุต) และเสาอากาศสองตัวรวมความสูงทั้งหมด 367.4 เมตร (1,205.4 ฟุต) และยังเคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในฮ่องกงและทวีปเอเชียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 ถึง 1992 นอกจากนี้ยังเป็นอาคารแห่งแรกนอกประเทศสหรัฐอเมริกาที่มีความสูงมากกว่า 305 เมตร (1,000 ฟุต) อีกด้วย ในปัจจุบัน แบงค์ออฟไชน่าทาวเวอร์เป็นตึกที่มีความสูงเป็นอันดับ 4 ของฮ่องกง รองจาก เซ็นทรัลพลาซา ทูอินเตอร์เนชัลนัลไฟแนนซ์เซ็นเตอร์ และอินเตอร์เนชันแนลคอมเมิร์ซเซ็นเตอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

About BOC Tower เก็บถาวร 2011-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ในเว็บไซด์ธนาคารแห่งประเทศจีน สาขาฮ่องกง
Great Buildings Online site on BOC Tower
แบงค์ออฟไชน่าทาวเวอร์ ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
แบงค์ออฟไชน่าทาวเวอร์ ใน Skyscraperpage.com
Buildable paper model of the tower
ภาพโครงสร้างลิฟต์
แนสซอ

| แนสซอ |
| --- | --- |
เมืองหลวง
ประตูยินดีต้อนรับสู่แนสซอ ประเทศบาฮามาส
   ตรา
สมญา: Isle of June
แนสซอที่ตั้งของแนสซอในบาฮามาสแสดงแผนที่ประเทศบาฮามาสแนสซอแนสซอ (แคริบเบียน)แสดงแผนที่แคริบเบียน
พิกัด: 25°04′41″N 77°20′19″W﻿ / ﻿25.07806°N 77.33861°W﻿ / 25.07806; -77.33861
ประเทศ:  บาฮามาส
เกาะ: นิวพรอวิเดนซ์
สถาปนาและสร้างใหม่/เปลี่ยนชื่อ: สถาปนาใน ค.ศ. 1670 ในฐานะชาลส์ทาวน์ สร้างใหม่เป็นแนสซอใน ค.ศ. 1695
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 207 ตร.กม. (80 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 246,329 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC−5 (EST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−4 (EDT)
รหัสพื้นที่: 242
แนสซอ (อังกฤษ: Nassau, /ˈnæsɔː/) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของประเทศบาฮามาส ด้วยจำนวนประชากร 246,329 คนใน ค.ศ. 2010 หรือมากกว่าร้อยละ 70 ของประชากรทั้งประเทศ ทำให้แนสซอได้รับการระบุเป็นเอกนคร แนสซอเป็นศูนย์กลางการค้า การศึกษา กฎหมาย การปกครอง และสื่อของประเทศ
แนสซอเป็นที่ตั้งของสภาล่างและหน่วยงานตุลาการต่าง ๆ และในอดีตถือเป็นฐานที่มั่นของโจรสลัด นครนี้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่วิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ เจ้าชายแห่งออเรนจ์-นัสเซา
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1901 | 12,534 | —     |
| 1931 | 19,756 | +57.6% |
| 1943 | 29,391 | +48.8% |
| 1953 | 46,125 | +56.9% |
| 1963 | 80,907 | +75.4% |
| 1970 | 102,005 | +26.1% |
| 1980 | 135,437 | +32.8% |
| 1990 | 172,196 | +27.1% |
| 2000 | 210,832 | +22.4% |
| 2010 | 246,329 | +16.8% |
ที่มา:
เมืองพี่น้อง

เมืองพี่น้องของแนสซอได้แก่:
ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐ
วินสตัน-ซาเลม รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Nassau จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Official website for Bahamas Government
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง)

สำหรับในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ดูที่ แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
แนวรบด้านตะวันตก (อังกฤษ: Western Front) คือเขตสงครามหลักในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังสงครามอุบัติในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1914 กองทัพเยอรมันเปิดแนวรบด้านตะวันตกด้วยการบุกครองเบลเยียมและลักเซมเบิร์ก จากนั้นยังสามารถยึดครองแคว้นอุตสาหกรรมที่สำคัญของฝรั่งเศส ฝ่ายตั้งรับพลิกสถานการณ์ได้อย่างมากหลังยุทธการที่แม่น้ำมาร์น หลังการแข่งขันสู่ทะเล ทั้งสองฝ่ายต่างยึดที่มั่นตามแนวสนามเพลาะคดเคี้ยวและมีการเสริมความมั่นคงอย่างแน่นหนา ลากตั้งแต่ทะเลเหนือต่อเนื่องไปจนแนวชายแดนฝรั่งเศสด้านที่ติดกับสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยยกเว้นต้นปี 1917 และในปี 1918
ระหว่างปี 1915 ถึง 1917 เกิดการบุกใหญ่หลายครั้งในแนวรบด้านนี้ มีการระดมยิงปืนใหญ่และการบุกโดยใช้ทหารราบปริมาณมาก อย่างไรก็ตามด้วยการปักหลักในที่มั่น การวางปืนกล รั้วลวดหนาม และปืนใหญ่ล้วนก่อให้เกิดกำลังพลสูญเสียใหญ่หลวงระหว่างการเข้าตีและการตีโต้ตอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผลจึงไม่มีการบุกอย่างสำคัญ การบุกครั้งที่มีกำลังพลสูญเสียมากที่สุด ได้แก่ ยุทธการที่แวร์เดิง (ปี 1916) มีกำลังพลสูญเสียรวม 700,000 นาย (ประมาณการ), ยุทธการที่แม่น้ำซอม (ค.ศ. 1916) มีกำลังพลสูญเสียกว่า 1,000,000 นาย (ประมาณการ) และ ยุทธการที่ปอสเชินดาเลอ หรือยุทธการที่อีปส์ครั้งที่สาม (ปี 1917) มีกำลังพลสูญเสีย 487,000 นาย (ประมาณการ)
เพื่อยุติภาวะอับจนของการสงครามสนามเพลาะในแนวรบด้านตะวันตก ต่างฝ่ายต่างทดลองเทคโนโลยีทางทหารใหม่ ๆ รวมทั้ง แก๊สพิษ อากาศยาน และรถถัง การใช้ยุทธวิธีที่ดีขึ้นและการอ่อนกำลังของกองทัพทั้งสองฝ่ายในแนวรบด้านตะวันตกทำให้สถานการณ์กลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้งในปี 1918 การรุกฤดูใบไม้ผลิของเยอรมันในปี 1918 เกิดขึ้นได้จากสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ที่ยุติการสู้รบในแนวรบด้านตะวันออกระหว่างฝ่ายมหาอำนาจกลางกับรัสเซียและโรมาเนีย กองทัพเยอรมันใช้การระดมยิงปืนใหญ่ "เฮอร์ริเคน" สั้น ๆ แต่เข้มข้น และยุทธวิธีแทรกซึม ทำให้สามารถเคลื่อนที่ไปได้เกือบ 100 กิโลเมตรทางทิศตะวันตก นับเป็นการบุกได้มากที่สุดนับแต่ปี 1914 แต่ผลไม่เด็ดขาด
การบุกของฝ่ายสัมพันธมิตรที่หยุดไม่ได้ในการรุกร้อยวันปี 1918 ทำให้กองทัพเยอรมันล่มสลายอย่างฉับพลันและโน้มน้าวให้ผู้บังคับบัญชาฝ่ายเยอรมันเชื่อว่าหลีกเลี่ยงความปราชัยไม่พ้น รัฐบาลเยอรมันยอมจำนนในการสงบศึกวันที่ 11 พฤศจิกายน 1918 โดยมีการชำระสะสางเงื่อนไขสันติภาพในสนธิสัญญาแวร์ซายในปี 1919
แหล่งข้อมูลอื่น

The Western Front Museum
Articles on the Western Front in Lorraine & Alsace at Battlefields Europe เก็บถาวร 2011-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
'That Contemptible Little Army' by E. Alexander Powell. The British Army Seen by an American Journalist in 1916
Information and multimedia on the Western Front. An interactive forum area where Western front stories and pictures can be posted เก็บถาวร 2012-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Watch clips from the Australian War Memorial's collection of films made on the Western Front 1917–1918 on the National Film and Sound Archive's australianscreen online
"Our Part in the Great War" by Arthur Gleason 1917. Includes quotations from German Army War Diaries of 1914
↑  "General Brusilov, situated on the Austro-German border, of the General Staff, still managed to make available 4 special brigades to France, or 745 officers and 43,547 foot soldiers."
↑  "The losses for the two Russian brigades totaled 70 officers and 4,472 soldiers killed, wounded or missing in action."
↑  424,000 German civilians died due to war-related causes, ~1,000 in air raids.
เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2010

เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2010 (อังกฤษ: 2010 MTV Video Music Awards)  เป็นงานประกาศผลรางวัลมิวสิกวิดีโอโดยเอ็มทีวี กำหนดจัดในวันจันทร์ที่ 13 กันยายน 2553 ตามเวลาประเทศไทย ณ โนเกีย เธียเตอร์ ลอสแอนเจลิส โดย เลดี้กาก้า ได้รับการเสนอชื่อในผลงานตัวเอง 13 สาขา นับว่ามากที่สุดในประวัติศาสตร์การจัดงาน
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง

รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง เรียงชื่อศิลปินตามลำดับอักษรภาษาอังกฤษ
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > วิดีโอแห่งปี

30 Seconds to Mars — "Kings and Queens"
B.o.B (featuring Hayley Williams) — "Airplanes"
Eminem — "Not Afraid"
Florence and the Machine — "Dog Days Are Over"
Lady Gaga — "Bad Romance"
Lady Gaga (featuring Beyoncé) — "Telephone"
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > วิดีโอศิลปินชายยอดเยี่ยม

B.o.B (featuring Hayley Williams) — "Airplanes"
Jason Derülo — "In My Head"
Drake — "Find Your Love"
Eminem — "Not Afraid"
Usher (featuring will.i.am) — "OMG"
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > วิดีโอศิลปินหญิงยอดเยี่ยม

Beyoncé (featuring Lady Gaga) — "Video Phone (Extended Remix)"
Kesha — "Tik Tok"
Lady Gaga — "Bad Romance"
Katy Perry (featuring Snoop Dogg) — "California Gurls"
Taylor Swift — "Fifteen"
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม

Justin Bieber (featuring Ludacris) — "Baby"
Broken Bells — "The Ghost Inside"
Jason Derülo — "In My Head"
Kesha — "Tik Tok"
Nicki Minaj (featuring Sean Garrett) — "Massive Attack"
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > วิดีโอเพลงป๊อบยอดเยี่ยม

Beyoncé (featuring Lady Gaga) — "Video Phone (Extended Remix)"
B.o.B (featuring Bruno Mars) — "Nothin' on You"
Kesha  — "Tik Tok"
Lady Gaga — "Bad Romance"
Katy Perry (featuring Snoop Dogg) — "California Gurls"
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > วิดีโอเพลงร็อกยอดเยี่ยม

30 Seconds to Mars — "Kings and Queens"
Florence and the Machine — "Dog Days Are Over"
MGMT — "Flash Delirium"
Muse — "Uprising"
Paramore — "Ignorance"
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > วิดีโอเพลงฮิปฮอปยอดเยี่ยม

B.o.B (featuring Hayley Williams) — "Airplanes"
Drake (featuring Kanye West, Lil Wayne and Eminem) — "Forever"
Eminem — "Not Afraid"
Jay-Z (featuring Swizz Beatz) — "On to the Next One"
Kid Cudi (featuring MGMT and Ratatat) — "Pursuit of Happiness"
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > วิดีโอเพลงเต้นยอดเยี่ยม

Cascada — "Evacuate the Dancefloor"
David Guetta (featuring Akon) — "Sexy Chick"
Enrique Iglesias (featuring Pitbull) — "I Like It" (Jersey Shore Version)
Lady Gaga — "Bad Romance"
Usher (featuring will.i.am) — "OMG"
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > การประสานยอดเยี่ยม

3OH!3 (featuring Kesha) — "My First Kiss"
Beyoncé (featuring Lady Gaga) — "Video Phone (Extended Remix)"
B.o.B (featuring Hayley Williams) — "Airplanes"
Jay-Z and Alicia Keys — "Empire State of Mind"
Lady Gaga (featuring Beyoncé) — "Telephone"
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > วิดีโอสร้างสรรค์ยอดเยี่ยม

Dan Black — "Symphonies"
The Black Keys — "Tighten Up"
Coldplay — "Strawberry Swing"
Gorillaz (featuring Bobby Womack and Mos Def) — "Stylo"
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > กำกับวิดีโอยอดเยี่ยม

30 Seconds to Mars — "Kings and Queens" (Director: Bartholomew Cubbins)
Eminem — "Not Afraid" (Director: Rich Lee)
Jay-Z and Alicia Keys — "Empire State of Mind" (Director: Hype Williams)
Lady Gaga — "Bad Romance" (Director: Francis Lawrence)
Pink — "Funhouse" (Director: Dave Meyers)
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > ออกแบบท่าเต้นยอดเยี่ยม

Beyoncé (featuring Lady Gaga) — "Video Phone (Extended Remix)" (Choreographers: Frank Gatson Jr., Phlex and Bryan Tanaka)
Lady Gaga — "Bad Romance" (Choreographer: Laurie Ann Gibson)
Lady Gaga (featuring Beyoncé) — "Telephone" (Choreographer: Laurie Ann Gibson)
Janelle Monáe (featuring Big Boi) — "Tightrope" (Choreographers: Janelle Monáe and the Memphis Jookin Community)
Usher (featuring will.i.am) — "OMG" (Choreographer: Aakomon “AJ” Jones)
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม

Dan Black — "Symphonies" (Special Effects: Corinne Bance and Axel D’Harcourt)
Eminem — "Not Afraid" (Special Effects: Animaholics-VFX)
Green Day — "21st Century Breakdown" (Special Effects: Laundry)
Lady Gaga — "Bad Romance" (Special Effects: Skulley Effects VFX)
Muse — "Uprising" (Special Effects: Sam Stevens)
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม

30 Seconds to Mars — "Kings and Queens" (Art Director: Marc Benacerraf)
Beyoncé (featuring Lady Gaga) — "Video Phone (Extended Remix)" (Art Director: Lenny Tso)
Eminem — "Not Afraid" (Art Director: Ethan Tobman)
Florence and the Machine — "Dog Days Are Over" (Art Directors: Louise Corcoran and Aldene Johnson)
Lady Gaga — "Bad Romance" (Art Director: Charles Infante)
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > ลำดับภาพยอดเยี่ยม

Eminem — "Not Afraid" (Editor: Ken Mowe)
Lady Gaga — "Bad Romance" (Editor: Jarrett Fijal)
Miike Snow — "Animal" (Editor: Frank Macias)
Pink — "Funhouse" (Editor: Chris Davis)
Rihanna — "Rude Boy" (Editor: Clark Eddy)
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > กำกับภาพยอดเยี่ยม

Eminem — "Not Afraid" (Director of Photography: Chris Probst)
Florence and the Machine — "Dog Days Are Over" (Director of Photography: Adam Frisch)
Jay-Z and Alicia Keys — "Empire State of Mind" (Director of Photography: John Perez)
Lady Gaga — "Bad Romance" (Director of Photography: Thomas Kloss)
Mumford & Sons — "Little Lion Man" (Director of Photography: Ben Magahy)
รายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > ศิลปินละตินแห่งปี

Aventura
Camila
Daddy Yankee
Pitbull
Shakira
Wisin & Yandel
ผู้ร่วมแสดง > ก่อนงานเริ่ม

Nicki Minaj
ผู้ร่วมแสดง > การแสดงในงาน

Justin Bieber
B.o.B featuring Hayley Williams
Drake featuring Mary J. Blige and Swizz Beatz
Eminem
Florence and the Machine
Linkin Park
Bruno Mars
Paramore
Usher
Kanye West
The house artist will be deadmau5. The following will perform along with him:
Jason Derülo
Travie McCoy
Robyn
Source: performers เก็บถาวร 2010-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผุ้นำเสนอการแสดง

| --- | --- |
 Penn Badgley  Cher  Chris Colfer  Rosario Dawson  Ellen DeGeneres  Jesse Eisenberg  Andrew Garfield  Selena Gomez  Ashley Greene  Kim Kardashian  Kesha  The Jersey Shore cast (Paul Delvecchio, Jenni Farley, Sammi Giancola, Vinny Guadagnino, Ronnie Ortiz-Magro, Angelina Pivarnick, Nicole Polizzi, and Michael Sorrentino)  Johnny Knoxville  Jane Lynch:  Bam Margera  Joe Manganiello  Nicki Minaj  Cory Monteith  Ne-Yo  Katy Perry  Chris Pine  Amber Riley  Romeo (from Aventura)  Rick Ross  Trey Songz  Steve-O  Emma Stone  Justin Timberlake  
Source: presenters เก็บถาวร 2010-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2015-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แบกเซอร์ ฮัมบี

| แบกเซอร์ ฮัมบี |
| --- | --- |
เกิด: แบกเซอร์ ฮัมบี ค.ศ. 1974
| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 วิดีโอที่เพื่อนของเขาได้ถ่ายทำ
แบกเซอร์ ฮัมบี (อังกฤษ: Baxter Humby) หรือฉายา จอมโจรแขนเดียว (อังกฤษ: The One Armed Bandit) เกิดที่เมืองวินนี่เพก ประเทศแคนาดา ค.ศ. 1974 เนื่องจากเขาไม่มีมือข้างขวาตั้งแต่เกิด โดยเหลือเพียงข้อศอกช่วงล่างเท่านั้น ซึ่งถูกตัดออกภายหลังจากที่ถูกพันเข้ากับสายสะดือ แบกเซอร์ ฮัมบี ถือเป็นนักชกรายเดียวของโลกที่ชนะรายการแข่งขันระดับโลกด้วยมือเพียงข้างเดียว นอกจากนี้ เขายังได้ทำงานร่วมกับ โอเปอเรชั่นรีบาวน์ ในการช่วยเหลือกองทหารสหรัฐอเมริกาผู้ได้รับบาดเจ็บ โดยให้กำลังใจแด่ผู้บาดเจ็บในการเอาชนะความสูญเสียทางด้านร่างกาย
ประวัติการแข่งขัน

แบกเซอร์ ฮัมบี ในปัจจุบันเป็นแชมป์โลก กีฬามวยไทยรุ่นซูเปอร์เฮฟวีเวทของสภามวยไทยนานาชาติ (IMTC) เขาเป็นเจ้าของเข็มขัดการแข่งขันหลายรายการ รวมทั้ง เป็นแชมป์รายการ WBC ซูเปอร์เวลเทอร์เวทเนชันแนล (ค.ศ. 2010), IKKC USA คิกบอกซิง, IMTC เวิลด์มิดเดิลเวท และ IKBA อินเตอร์เนชันแนล คิกบอกซิง
จากการที่เขามีความสนใจในกีฬา ทำให้เขาเริ่มการวิ่งแข่งในวัย 11 ปี และเข้าแข่งขันศิลปะป้องกันตัวในวัย 17 ปี และร่วมวิ่งกับทีมชาติแคนาดาแทร็กทีมในบาร์เซโลนา ปีค.ศ. 1992 และในเบอร์ลิน ปีค.ศ. 1994
แบกเซอร์ ฮัมบียังเป็นผู้ชนะรายการแคนาเดียนซูเปอร์เวลเทอร์เวทคิกบ็อกซิงแชมเปียนชิป ใน ค.ศ. 1996 และหลังจากนั้น ในปีค.ศ. 1997 เขาได้ย้ายไปแคลิฟอร์เนียเพื่อเข้าร่วมเป็นคิกบ็อกเซอร์ระดับอาชีพ
ปัจจุบัน เขาเข้ารับฝึกจากเทรนเนอร์ที่เป็นนักมวยไทยแชมป์โลก ซึ่งมีชื่อว่า อาจารย์ทอม ขามวงศ์ษา และเดวิด ฮวย ที่สถาบันมวยไทยอะคาเดมี ในนอร์ทฮอลลีวูด แคลิฟอร์เนีย
ภาพยนตร์

ในปีค.ศ. 1994 แบกเซอร์ ฮัมบีได้เดินทางสู่ประเทศจีนเพื่อเป็นนักแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "วันอาร์มฮีโร" ที่ได้รับการผลิตโดยคาร์เตอร์ หว่อง (ซึ่งเป็นดาราภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ จากภาพยนตร์เรื่อง บิ๊กทรับเบิลอินลิทเติลไชน่า) และกำกับภาพยนตร์โดย ลี่ ม่าน ซิง
แบกเซอร์ ฮัมบี ได้มีส่วนร่วมในภาพยนตร์เรื่องสไปเดอร์แมน 3 โดยแสดงแทนโทบีย์ แมไกวร์ ในส่วนหนึ่งภาพยนตร์ ซึ่งเป็นฉากการต่อสู้ของสไปเดอร์แมน กับแซนด์แมน โดยฮัมบีได้อุทิศการถ่ายทำอย่างตั้งใจในฉากเอฟเฟกต์การชกทะลุหน้าอกของแซนด์แมน
นอกจากนี้ ฮัมบียังได้รับบทเป็น เอดูอาร์โด โรเมโร ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ชาวเม็กซิโกผู้ทำการทุจริต ในทีวีซีรีส์ชุด "เดอะชีลด์"
แหล่งข้อมูลอื่น

Baxter's Official Site
แบด 25 (ภาพยนตร์)

| แบด 25 |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: สไปค์ ลี
อำนวยการสร้าง: สไปค์ ลี จอห์น บรานซ่า จอห์น แม็คเคลย์น แอนโตนิโอ เรด
นักแสดงนำ: ไมเคิล แจ็กสัน
กำกับภาพ: เคอร์วิน เดโวนิช
ตัดต่อ: แบร์รี่ อเล็กซานเดอร์ บราวน์
บริษัทผู้สร้าง: Optimum Productions  
วันฉาย:   สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08)  (69th Venice International Film Festival)
ความยาว: 123 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
แบด 25 (อังกฤษ: Bad 25) เป็นภาพยนตร์สารคดีในปี ค.ศ. 2012 เกี่ยวกับการฉลองครบรอบ 25 ปีของอัลบั้ม ไมเคิล แจ็กสัน ในปี ค.ศ. 1987 แบด กำกับโดย สไปค์ ลี ผู้ที่ได้กำกับก่อนหน้านี้ในวิดีโอเพลงแจ็คสัน "They Don't Care About Us" เช่นเดียวกับผู้กำกับมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงหลังมรณกรรม "This Is It" ฉบับใหม่ของการฉลองครบรอบ 25 ปี ในอัลบั้ม แบด ได้ฉายในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2012
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกฉายครั้งแรกในงาน 69th Venice International Film Festival ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 และได้ฉายเป็นเวลาจำกัด ในโรงภาพยนตร์นิวยอร์ก และลอสแอนเจลิส ในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์รอบปฐมทัศน์ที่ฉายทางโทรทัศน์ในช่องโทรทัศน์เยอรมัน VOX ในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2012 และในสหราชอาณาจักรทางช่อง BBC2 ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้วางจำหน่ายในรูปแบบแผ่นบูเรย์ และดีวีดี ในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 และยังมีวางจำหน่ายในร้านไอทูนส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Bad 25 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แบดเทสต์

แบดเทสต์ (อังกฤษ: Bad Taste) สามารถหมายถึง
แบดเทสต์ (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์นิวซีแลนด์ ออกฉาย ค.ศ. 1987
แบดเทสต์ (วงดนตรี)
แบงส์ (รัฐออริกอน)

45°36′51″N 123°6′39″W﻿ / ﻿45.61417°N 123.11083°W﻿ / 45.61417; -123.11083
| แบงส์ |
| --- | --- |

ประชากร (2543)
 • ทั้งหมด: 1,435 คน
แบงส์ (อังกฤษ: Banks) เป็นเมืองในเคาน์ตีวอชิงตัน รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา
ภูมิศาสตร์

เมืองแบงส์ตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 45°36′51″N 123°6′39″W﻿ / ﻿45.61417°N 123.11083°W﻿ / 45.61417; -123.11083 มีพื้นที่ทั้งหมด 0.9 ตารางกิโลเมตร
ประชากร

จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 เมืองแบงส์มีประชากร 1,435 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,504.6 คนต่อตารางกิโลเมตร
เอ็ม1 เอบรามส์

| --- | --- |

บทบาท: รถถังหลัก
สัญชาติ:  สหรัฐอเมริกา
ประจำการ: พ.ศ. 2523 – ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน: ดูที่ประเทศผู้ใช้งาน
สงคราม: สงครามอ่าว สงครามคอซอวอ สงครามอิรัก สงครามอัฟกานิสถาน 
ผู้ออกแบบ: ไครสเลอร์ ดีเฟนซ์(ปัจจุบันเป็น เจเนรัล ไดนามิกส์)
บริษัทผู้ผลิต: ลิมา อาร์มี แทงค์ แพลนท์ (พ.ศ. 2523-ปัจจุบัน) ดีทรอยท์ อาร์เซนอล แทงค์ แพลนท์ (พ.ศ. 2525-2539)
มูลค่า: 65.21 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เอ็ม1เอ2) (88.92 ล้าน เมื่อปรับค่าเงิน พ.ศ. 2559)
จำนวนที่ผลิต: มากกว่า 10800 คัน
แบบอื่น: ดูที่รุ่นต่าง ๆ
น้ำหนัก: 68.3 ตัน
ความยาว: รวมปืนที่ยื่นออกไปข้างหน้า 9.77 เมตร ตัวถัง 7.93 เมตร
ความกว้าง: 3.66 เมตร
ความสูง: 2.44 เมตร
ลูกเรือ: 4 นาย (ผู้บังคับการรถถัง พลปืน พลบรรจุ และพลขับ)
เกราะ: เกราะช็อบแฮม เกราะอาร์เอช แผ่นเหล็กป้องกันยูเรเนียม
อาวุธหลัก: ปืนใหญ่ลำกล้องเกลียวเอ็ม68 ขนาด 105 ม.ม. (เอ็ม1) ปืนใหญ่ปัจจุบันไร้เกลียวเอ็ม256 ขนาด 120 ม.ม.(เอ็ม1เอ1 เอ็ม1เอ2 เอ็ม1เอ2เอสอีพี)
อาวุธรอง: ปืนกลหนักเอ็ม 2 บราวนิง ขนาด 12.7 ม.ม.หนึ่งกระบอก  ปืนกลเอ็ม240 ขนาด 7.62 ม.ม.สองกระบอก (หนึ่งกระบอกบนฝาครอบ หนึ่งกระบอกข้างปืนหลัก)
เครื่องยนต์: ฮันนีเวลล์ เอจีที1500ซี ให้แรงขับ 1,500 แรงม้า
กำลัง/น้ำหนัก: 24.5 แรงม้า/ตัน
ระบบส่งกำลัง: อัลลิสัน ดีโอเอ เอ็กซ์-1100-3บี
ระบบช่วงล่าง: ทอร์ชั่นบาร์
ระยะห่างระหว่างตัวถังกับพื้น: 0.48 เมตร (เอ็ม1 เอ็ม1เอ1)  0.43 เมตร (เอ็ม1เอ2)
ความจุเชื้อเพลิง: 500 แกลลอน
พิสัย: 465.29 กิโลเมตร 
ความเร็ว: บนถนน: 68-72 กิโลเมตรต่อชั่วโมง  นอกถนน: 40.3 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
เอ็ม1 เอบรามส์ (อังกฤษ: M1 Abrams) เป็นรถถังหลักรุ่นที่สามของสหรัฐอเมริกา ชื่อมีที่มาจากพลเอกเครกตัน เอบรามส์ อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้บัญชาการกองทัพสหรัฐในสงครามเวียดนามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511–2515 มันมีอาวุธที่ดี เกราะขนาดหนัก และคล่องตัวตามที่ถูกออกแบบมาเพื่อทำสงครามยานเกราะยุคใหม่ จุดเด่นคือเครื่องยนต์กังหันแก๊สที่ทรงพลัง การใช้เกราะผสม และการเก็บกระสุนแยกต่างหากจากห้องของลูกเรือ เป็นหนึ่งในรถถังที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประจำการ ด้วยน้ำหนักเกือบ 62 ตัน
เอ็ม1 เอบรามส์ได้เข้าประจำการในกองทัพสหรัฐเมื่อปี พ.ศ. 2523 โดยเข้ามาแทนที่เอ็ม60 แพทตัน อย่างไรก็ตามมันก็ทำงานร่วมกับเอ็ม60เอรุ่นที่ได้รับการพัฒนามาตลอดทศวรรษ ซึ่งเข้าประจำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 รุ่นหลัก ๆ ของเอ็ม1 มีสามรุ่นด้วยกัน คือ เอ็ม1 เอ็ม1เอ1 และเอ็ม1เอ2 โดยมีการพัฒนาด้านอาวุธ การป้องกัน และระบบไฟฟ้า การพัฒนาเหล่านี้มีเพื่อทำให้มีอายุการใช้งานที่นานขึ้น ในปัจจุบันกำลังมีการพัฒนาเอ็ม1เอ3 มันเป็นรถถังประจัญบานหลักของกองทัพบกสหรัฐและเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ รวมทั้งกองทัพบกอียิปต์ กองทัพบกคูเวต กองทัพบกซาอุดิอาระเบีย กองทัพบกออสเตรเลีย และกองทัพบกอิรัก เอ็ม1 เอบรามส์จะประจำการจนถึงคริสต์ทศวรรษ 2050 ประมาณ 70 ปีหลังจากที่เข้าประจำการครั้งแรก
ประวัติ > การพัฒนา

ความพยายามครั้งแรกที่จะแทนที่รถถังเอ็ม60 แพทตันคือเอ็มบีที-70 ที่พัฒนาขึ้นด้วยการร่วมมือกับเยอรมนีตะวันตกในคริสต์ทศวรรษ 1960  เอ็มบีที-70 นั้นเป็นสิ่งที่ใหม่และมีแนวคิดหลายอย่างซึ่งได้พิสูจน์ว่าไม่ประสบความสำเร็จ ผลต่อมาคือโครงการถูกยกเลิกไป ต่อมาสหรัฐก็เริ่มเอ็กซ์เอ็ม803 ซึ่งไม่ต่างอะไรจากรถถังเอ็มบีที-70 แต่เป็นรุ่นที่ลดความซับซ้อนและราคาลง
สภาคองเกรสได้ยกเลิกเอ็มบีที-70 ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2513 และเอ็กซ์เอ็ม803 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2515 และโอนงบประมาณไปที่เอ็กซ์เอ็ม815 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเอ็กซ์เอ็ม1 เอบรามส์ตามชื่อนายพลเครกตัน เอบรามส์ ต้นแบบถูกส่งมอบในปี พ.ศ. 2519 โดยไครส์เลอร์ ดีเฟนซ์และเจเนรัล มอเตอร์สโดยติดตั้งอาวุธเป็นปืนใหญ่โรยัล ออร์ดแนวซ์ แอล7 ขนาด 105 ม.ม. ที่เทียบเท่ากับของลีโอพาร์ด 2 การออกแบบไครส์เลอร์ ดีเฟนซ์ถูกเลือกให้ได้รับการพัฒนาต่อไปให้เป็นรถถังเอ็ม1 ในปี พ.ศ. 2522 เจเนรัล ไดนามิกส์ก็ได้ซื้อบริษัทไครส์เลอร์ ดีเฟนซ์
มีเอ็ม1 เอบรามส์จำนวน 3,273 คันที่ถูกผลิตออกมาในช่วงพ.ศ. 2522–2528 และเข้าประจำการในกองทัพสหรัฐครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2523 มีอาวุธคือปืนใหญ่รถถังโรยัล ออร์ดแนนซ์ แอล7 ขนาด 105 ม.ม. ที่ผลิตตามใบอนุญาต รุ่นที่ได้รับการพัฒนาเพิ่มเติมเอ็ม1ไอพีเปิดตัวในปี พ.ศ. 2527 เอ็ม1ไอพีถูกใช้ในการประกวดแข่งขันรถถังสำหรับแคนาดาเมื่อปี พ.ศ. 2528 และ 2530
มีเอ็ม1เอ1 เอบรามส์ประมาณ 5,000 คันที่ถูกผลิตออกมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529–2535 และมีจุดเด่นที่ปืนเอ็ม256 ขนาด 120 ม.ม.ที่ผลิตโดยไรน์เมทัล เอจีของเยอรมนีเพื่อใช้กับลีโอพาร์ด 2 เกราะที่แข็งแกร่ง และระบบป้องกันนิวเคลียร์ เคมี ชีวภาพ (นชค.)
ปัจจุบันโรงงานผลิตในโอไฮโอเป็นผู้ผลิตเอบรามส์ และก่อนหน้านั้นเมื่อปี พ.ศ. 2525–2539 ผลิตที่โรงงานในมิชิแกน
ประวัติ > สงครามอ่าวเปอร์เซีย

เมื่อเข้าประจำการในคริสต์ทศวรรษ 1980 เอบรามส์ก็เข้าทำหน้าที่ร่วมกับเอ็ม60เอ1และเอ3 และรถถังของเนโทในการซ้อมรบมากมายในช่วงสงครามเย็น การซ้อมรบเหล่านี้เกิดขึ้นในทางตะวันตกของยุโรป โดยเฉพาะในเยอรมันตะวันตก แต่ก็รวมทั้งในประเทศอื่น ๆ อย่างเกาหลีใต้ ในการฝึกเหล่านี้ลูกเรือของเอบรามส์ได้พัฒนาทักษะของพวกเขาเพื่อใช้จัดการกับทหารและยุทธโธปกรณ์ของสหภาพโซเวียต อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2534 สหภาพโซเวียตล่มสลายลง และเอบรามส์ก็พบวิถีการใช้งานในตะวันออกกลาง
เอบรามส์ยังคงไม่ได้รับการทดสอบในการรบจนกระทั่งถึงสงครามอ่าวในปี พ.ศ. 2534 เอ็ม1เอ1 ทั้งหมด 1,848 คันถูกส่งเข้าซาอุดีอาระเบีย เอ็ม1เอ1นั้นเหนือชั้นกว่ารถถังที-55 และที-62 ของอิรักที่ผลิตโดยโซเวียต เช่นเดียวกันกับรถถังที-72 และไลออนออฟบาบีลอน ที-72 นั้นเหมือนกับรถถังรุ่นส่งออกทั่วไปของโซเวียตคือ ไม่มีเกราะแบบหลายชั้น และระบบควบคุมการยิงที่ด้อยกว่า เอ็ม1เอ1 เอบรามส์  จึงมีเอ็ม1เอ1 เพียง 23 คันเท่านั้นที่เสียหายร้ายแรงในสงครามอ่าว และมีเพียงคันเดียวเท่านั้นที่สูญเสียลูกเรือไป บางคันได้รับความเสียหายเล็กน้อย มีเอบรามส์เพียงไม่กี่คันที่ถูกศัตรูยิง และมีเพียงคันเดียวที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก
เอ็ม1เอ1 สามารถจัดการเป้าหมายได้เกินระยะ 2,500 เมตร ด้วยระยะนี้ทำให้รถถังโซเวียตหมดโอกาสในปฏิบัติการพายุทะเลทราย เพราะว่าระยะหวังผลของรถถังโซเวียตของอิรักนั้นต่ำกว่า 2,000 เมตร (รถถังของอิรักไม่สามารถยิงขีปนาวุธต่อต้านรถถังได้เหมือนของโซเวียต) นั่นหมายความว่าเอบรามส์สามารถยิงใส่รถถังของศัตรูได้ก่อนที่พวกนั้นจะเข้าสู่ระยะยิง ในอุบัติเหตุการยิงใส่พวกเดียวกันเองเกราะของป้อมปืนนั้นสามารถรอดจากกระสุนเจาะเกราะพลังงานจลน์ของรถถังเอ็ม1เอ1 อีกคันได้ ไม่เหมือนกับเกราะด้านข้างของลำตัวกับเกราะด้านหลังของป้อมปืนซึ่งถูกทำลายโดยการยิงจากพวกเดียวกันเองที่ใช้กระสุนยูเรเนียมในยุทธการนอร์ฟอล์ก