stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ในยามแห่งอาวุธ กฎหมายทรุดเงียบลง
ในสหรัฐ

ในสหรัฐอเมริกา ช่วงสงครามกลางเมืองเมื่อ ค.ศ. 1861 อับราฮัม ลินคอล์น ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา สั่งระงับสิทธิขั้นพื้นฐานของบุคคลในอันที่จะได้รับการปล่อยจากการคุมขังที่มิชอบ และ โรเจอร์ บี. แทนีย์ (Roger B. Taney) ประธานศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา ออกนั่งบัลลังก์เป็นตุลาการศาลเคลื่อนที่ประจำรัฐเมเรอเลินด์ (Circuit Court of Maryland) มีคำวินิจฉัยใน คดีฝ่ายเดียวของแมรีแมน (Ex parte Merryman) ว่า "1. ว่า ประธานาธิบดี...มิอาจระงับเอกสิทธิ์ในอันที่จะได้รับการปล่อยจากการคุมขังที่มิชอบ และไม่อาจให้อำนาจเจ้าพนักงานทหารระงับเอกสิทธิ์เช่นนั้นด้วย 2. ว่า เจ้าพนักงานทหารหามีสิทธิจับกุมและคุมขังบุคคลผู้มิได้อยู่ในบังคับแห่งระเบียบและข้อบังคับทางการยุทธได้...เว้นแต่เป็นการปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานตุลาการ และต้องอยู่ในความควบคุมของเจ้าพนักงานตุลาการด้วย"
อย่างไรก็ดี ใน คดีฝ่ายเดียวของมิลลิแกน (Ex parte Milligan) เมื่อ ค.ศ. 1866 ศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกาวินิจฉัยว่า กฎหมายเรื่องสิทธิของพลเมืองจำจะต้องเงียบลงในยามสงคราม โดยกล่าวว่า "[บัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง] เหล่านี้นั้น อันที่จริงแล้ว ก็เป็นบทรัฐธรรมนูญอันใฝ่สันติ และก็เป็นดุจเดียวกับกฎหมาย [ทั้งหลาย]...ที่จำจะต้องสงบปากสงบคำลงเมื่อเผชิญหน้ากับอาวุธ..."
นอกจากนี้ ใน คดีระหว่างฮิระบะยะชิ กับสหรัฐอเมริกา (Hirabayashi v. United States) ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อ ค.ศ. 1943 ศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกายังรับรองว่า การห้ามชนกลุ่มน้อยออกจากเคหสถานในยามวิกาลนั้น ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ เพราะประเทศชาติกำลังทำสงครามกับรัฐแม่ของชนเหล่านี้ ในวันนั้น ศาลดังกล่าวยังมีคำวินิจฉัยทำนองเดียวกันใน คดีระหว่างยะซุอิ กับสหรัฐอเมริกา (Yasui v. United States) ด้วย
ใน ค.ศ. 1998 วิลเลียม เรห์นควิสต์ (William Rehnquist) ประธานศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา กล่าวในบทความ กฎหมายมีทุกอย่าง ยกเว้นอย่างเดียว คือ เสรีภาพของพลเมืองในยามสงคราม (All the Laws but One: Civil Liberties in Wartime) ว่า ในอนาคต ศาลไม่ควรยอมรับการบั่นทอนเสรีภาพของพลเมืองในภาวะสงครามอีก เขาเน้นย้ำว่า "เป็นไปไม่ได้ และไม่มีทางจะเป็นได้เลย ที่เสรีภาพของพลเมืองจะยังให้เกิดความได้เปรียบเสียเปรียบในยามรบ ดุจเดียวกับในยามสงบ แต่ควรอย่างยิ่ง และเป็นไปได้ ที่ศาลจะใฝ่ใจให้มากขึ้นในข้อที่รัฐบาลอ้างว่าจำเป็นต้องลดทอนสิทธิของพลเมือง" เขาว่า "ถ้าทำเช่นนี้ได้ กฎหมายก็จะไม่เงียบงัน เมื่อต้องประชันกับอาวุธอีก แต่กฎหมายจะได้เปล่งสำเนียงที่ต่างออกไป"
ไม่ช้าไม่นานมานี้ ใน ค.ศ. 2004 แอนโทนิน สกาเลีย (Antonin Scalia) ตุลาการศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา มีคำวินิจฉัยใน คดีระหว่างแฮมดี กับรัมส์ฟิลด์ (Hamdi v. Rumsfeld) ว่า รัฐบาลสามารถกักขังพลเมืองของตนในฐานะพลรบของปัจจามิตรได้ แต่ต้องไม่ระงับสิทธิของเขาในอันจะได้รับการปล่อยจากการคุมขังที่มิชอบ สกาเลียว่า
"หลาย ๆ คนคงเห็นว่า เป็นการสมควร ไม่ใช่แค่เลี่ยงไม่ได้ แต่สมควรอย่างยิ่ง ที่ในยามวิกฤติของชาติอันตั้งอยู่บนจุดสุดยอดแห่งความฉุกเฉินทางการทหารนั้น เสรีภาพจักต้องเปิดทางให้แก่ความมั่นคง...และไม่ว่ารูปคดีจะเป็นเช่นไร อาจมีคนมองว่า กฎหมายควรหุบปากหรือเบาเสียงลงหน่อยในยามสงคราม แต่ไม่มีที่สำหรับมุมมองเช่นนี้ในการตีความหรือใช้บังคับซึ่งรัฐธรรมนูญอันออกแบบมาอย่างแยบคายเพื่อประเชิญหน้าและรับมือกับสงครามในประการที่สอดคล้องกับหลักประชาธิปไตย"
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  MacKendrick, P. The Speeches of Cicero, London, 1995
↑  Clark, M.E. & Ruebel, J.S. Philosophy & Rhetoric in Cicero's Pro Milone, RhM 128, 1985 (article: pp. 57–72)
↑  "1. That the president [...] cannot suspend the privilege of the writ of habeas corpus, nor authorize a military officer to do it. 2. That a military officer has no right to arrest and detain a person not subject to the rules and articles of war [...] except in aid of the judicial authority, and subject to its control."
↑  William H. Rehnquist, All the Laws But One (New York: Knopf, 1998), 27–39.
↑  Amnesty to Political or State Prisoners.
↑  "these [amendments of the Bill of Rights], in truth, are all peace provisions of the Constitution and, like all other conventional and legislative laws and enactments, are silent amidst arms, and when the safety of the people becomes the supreme law."
↑  Klaus, Samuel. The Milligan Case. New York: Da Capo Press, 1970.
↑  Hirabayashi v. United States
↑  "Transcript of Executive Order 9066: Resulting in the Relocation of Japanese (1942)". Our Documents. สืบค้นเมื่อ 2007-11-19.
↑  "It is neither desirable nor is it remotely likely that civil liberty will occupy as favored a position in wartime as it does in peacetime. But it is both desirable and likely that more careful attention will be paid by the courts to the basis for the government's claims of necessity as a basis for curtailing civil liberty," the chief justice wrote. "The laws will thus not be silent in time of war, but they will speak with a somewhat different voice."
↑  "All the Laws but One: Civil Liberties in Wartime". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-28. สืบค้นเมื่อ 2011-08-25.
↑  "Many think it not only inevitable but entirely proper that liberty give way to security in times of national crisis that, at the extremes of military exigency, inter arma silent leges. Whatever the general merits of the view that war silences law or modulates its voice, that view has no place in the interpretation and application of a Constitution designed precisely to confront war and, in a manner that accords with democratic principles, to accommodate it."
↑  ackson A., Niday, II (2008). "The War against Terror as War against the Constitution". Canadian Review of American Studies 38 (1): 101–117.
คณะมนตรีการปฏิวัติอิสลาม

การประชุมคณะมนตรีการปฏิวัติฯ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523
คณะมนตรีการปฏิวัติอิสลาม (อังกฤษ: Council of the Islamic Revolution, เปอร์เซีย: شورای انقلاب اسلامی) เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดยอายะตุลลอหฺรูฮุลลอฮ์ โคมัยนี เพื่อกำกับดูแลการปฏิวัติอิสลามในประเทศอิหร่านเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2522 เพียงไม่นานหลังเขาเดินทางกลับอิหร่าน ในช่วงแรกกลุ่มนี้ถือเป็นองค์กรลับที่ไม่มีการเปิดเผยให้สาธารณชนได้รับทราบการมีอยู่ กลุ่มและสมาชิกกลุ่มได้รับการเปิดเผยในต้นปี พ.ศ. 2523
ในช่วงสงครามอิรัก–อิหร่าน สมาชิกหลายคนของคณะมนตรีการปฏิวัติอิสลามถูกสังหารโดยกลุ่มมุญาฮิดีน
ประธาน

รายนามประธานคณะมนตรีการปฏิวัติอิสลาม
| # | ชื่อ | ชื่อ | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | พรรคการเมือง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Morteza Motahhari |  | พฤศจิกายน 2521 (พฤตินัย) 12 มกราคม 2522 (นิตินัย) | 1 พฤษภาคม 2522 | Combatant Clergy Association |
| 2 | Mahmoud Taleghani |  | 1 พฤษภาคม 2522 | 9 กันยายน 2522 | ขบวนการเสรี |
| 3 | แอโบลแฮแซน แบนีแซดร์ |  | 9 กันยายน 2522 | 11 กุมภาพันธ์ 2523 | อิสระ |
ติรันต์โลบลังก์

| --- | --- |
หน้าแรกของหนังสือติรันต์โลบลังก์ในภาษาสเปนกัสติยา
ผู้ประพันธ์: จูอาน็อต มาร์โตเร็ลย์ มาร์ตี จูอัน เด กัลบา
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Tirant lo Blanch
ประเทศ: ราชอาณาจักรบาเลนเซีย (มกุฎแห่งอารากอน)
ภาษา: ภาษาบาเลนเซีย
ประเภท: นิยายวีรคติอัศวิน
ฉากท้องเรื่อง: ยุโรป, แอฟริกาเหนือ, ตะวันออกกลางในคริสต์ศตวรรษที่ 15
สำนักพิมพ์: มาร์ตี จูอัน เด กัลบา
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1490
เลขทศนิยมดิวอี: 849.9
ข้อความต้นฉบับ: Tirant lo Blanch ที่ Catalan วิกิซอร์ซ
ติรันต์โลบลังก์ (บาเลนเซีย: Tirant lo Blanch; แปลว่า ติรันต์คนขาว) เป็นนวนิยายวีรคติโดยจูอาน็อต มาร์โตเร็ลย์ อัศวินชาวชาวบาเลนเซีย ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1490 ที่แคว้นบาเลนเซีย เป็นหนึ่งในวรรณกรรมภาษาบาเลนเซียที่มีชื่อเสียงในสมัยกลาง ถือเป็นผลงานชิ้นเอกในวรรณกรรมบาเลนเซียและในวรรณกรรมภาษากาตาลาทั้งหมด และมีอิทธิพลต่อวรรณกรรมตะวันตกในยุคต่อมา รวมไปถึงงานเขียนของมีเกล เด เซร์บันเตส ผู้เขียนเรื่อง ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน
โครงเรื่อง

นวนิยายกล่าวถึงการผจญภัยของติรันต์โลบลังก์ อัศวินจากแคว้นเบรอตาญ ผู้ได้รับการร้องขอจากจักรพรรดิแห่งไบแซนไทน์ให้เป็นแม่ทัพต่อสู้กับกองทัพเติร์กจากอาณาจักรออตโตมัน ที่กำลังรุกรานกรุงคอนสแตนติโนเปิล ติรันต์มีความรักกับคาร์เมซินา ธิดาของจักรพรรดิ โดยผู้เขียนดัดแปลงมาจากเรื่องราวของโรเจอร์ เดอ ฟลอร์ (ค.ศ. 1267–1305) อัศวินเทมปลาร์ชาวอิตาลีในสงครามครูเสดครั้งสุดท้าย และเรื่องราวการต่อสู้กับสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งนำไปสู่การเสียกรุงคอนสแตนติโนเปิลใน ค.ศ. 1453 แต่ดัดแปลงให้ไบแซนไทน์เป็นฝ่ายชนะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Full text in a slightly revised orthography version, in Catalan
Tirant lo Blanch, online edition (full text in a web page, in Catalan)
The White Knight: Tirant lo Blanc ที่ โครงการกูเทนแบร์ก  edited and translated into English by Robert S. Rudder
Tirant lo Blanc: An Analysis of its Transitional Styles by Suzanne S. Hintz
Tirant lo Blanc, Wikisource
In the opinion of some experts Tirant is different from similar works see "Origenes de la novela..." By Marcelino Mendendez y Pelayo, Adolfo Bonilla y San Martin
El ingenioso Hidalgo Don Quijote de la Mancha By Miguel de Cervantes Saavedra
Tirant Lo Blanch: A Study of Its Authorship, Principal Sources and historical setting" by Joseph A. Vaeth (1918)
โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน

ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน (เยอรมัน: Fürstentum Hohenzollern-Sigmaringen, อังกฤษ: Hohenzollern-Sigmaringen) ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงินเป็นสาขาอาวุโสของสาขาชวาเบินของราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ที่ไม่เป็นที่รู้จักกันมากเท่ากับสาขาฟรังโคเนียที่กลายมาเป็นเบอร์กราฟแห่งเนิร์นแบร์กและต่อมาปกครองบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซียและจักรวรรดิเยอรมัน ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงินปกครอง" รัฐเคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน" (เยอรมัน: Grafschaft Hohenzollern-Sigmaringen) ที่ต่อมาได้รับเลื่อนฐานะขึ้นเป็น "ราชรัฐ" (เยอรมัน: Fürstentum Hohenzollern-Sigmaringen)
ประวัติ

รัฐเคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงินก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1576 จากการแบ่งแยกรัฐเคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นซึ่งเป็นอาณาจักรบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อเคานต์คนสุดท้ายคาร์ลที่ 1 เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นเสียชีวิต ดินแดนก็ถูกแบ่งระหว่างบุตรชายสามคน:
ไอเทิล ฟรีดริชที่ 4 เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็ชชิงเงิน (ค.ศ. 1545–1605)
คาร์ลที่ 2 เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน (ค.ศ. 1547–1606)
คริสท็อฟแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ไฮเกอร์ล็อก (ค.ศ. 1552–1592)
เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงินครองราชรัฐขนาดย่อมทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นแห่งซีคมาริงเงินและสาขาโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็ชชิงเงินซึ่งเป็นสาขาอาวุโสที่สุดของราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น และโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นแห่งไฮเกอร์ล็อกยังคงเป็นโรมันคาทอลิก ซึ่งต่างจากตระกูลโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นแห่งบรันเดินบวร์คและปรัสเซีย
ราชรัฐกลายมาเป็นรัฐอิสระในปี ค.ศ. 1815 หลังจากสงครามนโปเลียน แต่คาร์ลผู้เป็นประมุขก็มาถูกถอดจากตำแหน่งระหว่างการปฏิวัติของ ค.ศ. 1848 คาร์ล อันโทน พระโอรสหันไปหารัสเซียเพื่อขอความช่วยเหลือ กองทัพปรัสเซียมาถึงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1849 ในสนธิสัญญาที่ลงนามในเดือนธันวาคมโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงินก็ถูกผนวกโดยปรัสเซียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1850 แต่การผนวกก็มิได้หมายถึงการสิ้นสุดของตระกูลโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
เจ้าชายองค์สุดท้ายคาร์ล อันโทนมีตำแหน่งเป็นประธานรัฐมนตรีแห่งปรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1858 ถึง ค.ศ. 1861 พระโอรสองค์ที่สองคาร์ล ไอเทิล ฟรีดริช แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงินได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชาย (ค.ศ. 1866-ค.ศ. 1881) และต่อมาพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย (ค.ศ. 1881-ค.ศ. 1914) และครองราชย์จนเมื่อราชอาณาจักรโรมาเนีย สลายตัวลงในปี ค.ศ. 1947
เมื่อตระกูลโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็ชชิงเงินมาสิ้นสุดลงเมื่อคอนแสตนตินแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็ชชิงเงินเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1869 ประมุขของตระกูลโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน คาร์ล อันโทนแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงินก็ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าชาย (Fürst) แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นแทนที่จะเป็นเพียงโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็ชชิงเงิน
การเป็นปฏิปักษ์โดยฝ่ายฝรั่งเศสเต่อการขึ้นครองราชบัลลังก์สเปนของพระเชษฐาของการอล เจ้าชายเลโอพ็อลท์ เป็นต้นเหตุของสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย (ค.ศ. 1870-ค.ศ. 1871) ที่นำไปสู่การก่อตั้งจักรวรรดิเยอรมนีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1871.
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ตราอาร์มของตระกูลโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
เอรัสมุส

เอรัสมุส เมื่อ พ.ศ. 2066 วาดโดยฮันส์ ฮอลไบน์ (ผู้ลูก)
เดซีเดริอุส เอรัสมุส โรเตโรดามุส (ละติน: Desiderius Erasmus Roterodamus) หรือ เดซีเดริอุส เอรัสมุส แห่งรอตเทอร์ดาม (28 ตุลาคม ค.ศ. 1466 - 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1536) เป็นนักมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา นักวิจารณ์สังคม ครู บาทหลวงโรมันคาทอลิก และนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวดัตช์
เอรัสมุส เป็นนักวิชาการคลาสสิก แต่งหนังสือด้วยภาษาละตินแท้ได้ ในวงการมนุษยนิยมเขาได้รับสมญาว่า “เจ้าชายแห่งนักมนุษยนิยม” (Prince of the Humanists) และ "ความรุ่งโรจน์แห่งนักมนุษยนิยมคริสเตียน" เขาใช้เทคนิคทางมนุษยนิยมศึกษาตัวบทต่าง ๆ จนสามารถริเริ่มปรับปรุงคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับภาษากรีกและละติน ซึ่งมีอิทธิพลต่อการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์และการปฏิรูปคาทอลิกในเวลาต่อมา
แม้เอรัสมุสจะต้านการปฏิรูปศาสนาของฝ่ายโปรเตสแตนต์ แต่เขาก็วิพากษ์วิจารณ์ศาสนจักรคาทอลิกและเรียกร้องให้ศาสนจักรปฏิรูปด้วย เขายังคงยอมรับสิทธิอำนาจของพระสันตะปาปา และให้ความสำคัญการรักษาขนบที่สืบทอดมาควบคู่กับการพึ่งอาศัยพระคุณจากพระเจ้า ต่างจากมาร์ติน ลูเทอร์ ที่เน้นเรื่องพระคุณจากพระเจ้าอย่างเดียว เอรัสมุสจึงนับถือนิกายโรมันคาทอลิกตลอดชีวิตและยังคงสนับสนุนการปฏิรูปภายในศาสนจักร นอกจากนี้เขายังเชื่อตามศาสนจักรคาทอลิกว่ามนุษย์มีเจตจำนงเสรี ต่างจากลัทธิคาลวินที่ปฏิเสธแนวคิดนี้เพราะถือว่าทุกสิ่งเป็นไปตามเทวลิขิต แนวคิดสายกลางของเขา ทำให้เขาถูกต่อต้านทั้งจากศาสนจักรคาทอลิกฝ่ายอนุรักษนิยมและฝ่ายโปรเตสแตนต์
เอรัสมุสถึงแก่กรรมที่เมืองบาเซิลในปี ค.ศ. 1536 ระหว่างเตรียมตัวเดินทางกลับดัชชีบราบันต์ ศพของเขาฝังอยู่ที่บาเซิลมินส์เตอร์
ชีวประวัติโดยสรุป

เอรัสมุสเกิดในนครรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ หลังจากอาศัยอยู่ที่อารามคณะออกัสติเนียนแห่งหนึ่งเป็นเวลา 6 ปีก็ได้เป็นเลขานุการส่วนตัวของ บิชอปแห่งแคมบราอิ และบวชเป็นบาทหลวงเมื่อ พ.ศ. 2035 ต่อมาเอรัสมุสจึงได้ย้ายไปอยู่ปารีสมีอาชีพเป็นครูและย้ายไปอยู่ลอนดอนในปี พ.ศ. 2041 โดยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์สาขาศาสนศาสตร์ (Divinity) และกรีกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และที่นี่เองที่เอรัสมุสได้เขียนหนังสือประเภทเสียดสีเรื่อง “การสดุดีคนโง่” (พ.ศ. 2052) นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2057 เป็นต้นมา อีราสมุสย้ายที่อยู่อาศัยไปมาระหว่างเมืองบาเซิลและลอนดอน ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองลูเวียน (ในเบลเยียม พ.ศ. 2060-2064) ในช่วงนี้อีราสมุสได้ผลิตผลงานเขียนที่มีชื่อเสียงอีกหลายเล่ม
ในบั้นปลายชีวิต เอรัสมุสได้เขียนหนังสืออีกหลายเล่มและเข้าไปเกี่ยวข้องกับความคิดที่ขัดแย้งทางศาสนาค่อนข้างมาก แต่ก็ได้รับการยกย่องและมีความสุขมากในชีวิตท่ามกลางเพื่อนแท้ทางความคิดที่เป็นฝ่ายโปรเทสแตนท์ เอรัสมุสถึงแก่กรรมเมื่ออายุประมาณ 70 ปี ที่เมืองบาเซิล
เชิงอรรถ

↑  เอรัสมุส เป็นชื่อเมื่อเขารับศีลล้างบาป โดยตั้งตามนักบุญเอรัสมุส. เดซีเดริอุส เป็นชื่อที่เขาตั้งใช้เองมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1496 โรเตโรดามุส เป็นชื่อในวงวิชาการ แปลว่า "จากรอตเทอร์ดาม" ซึ่งความจริงควรเป็น โรแตร์ดาเมนซิส (Roterdamensis)
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
 :  Wikisource has the original Latin text of Praise of Folly.
ผลงานของ Erasmus ที่โครงการกูเทินแบร์ค
Works by Erasmus at Internet Archive
Catholic Encyclopedia
Metropolitan Museum of Art
In Defense of Erasmus and the Textus Receptus เก็บถาวร 2006-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Luther and Erasmus: The Debate on the Freedom of the Will  by Charles L. Cortright เก็บถาวร 2007-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
La herencia Erasmus: Presente y futuro
The Erasmus Text Project เก็บถาวร 2006-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Erasmus University Rotterdam
A set of essays on Erasmus เก็บถาวร 2007-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Statue of Erasmus in "standbeeld+erasmus")&pos=1&src=SE Rotterdam เก็บถาวร 2008-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Erasmus and the Age of Reformation ที่ โครงการกูเทนแบร์ก  (By Johan Huizinga)
| [[วิกิพีเดีย:|ข้อมูลบุคคล]] |
| --- | --- |
ชื่อ: Erasmus, Desiderius}
ชื่ออื่น: Erasmus; Erasmus, Desiderius Roterodamus; Gerritszoon, Gerrit
รายละเอียดโดยย่อ: Dutch philosopher and theologian
วันเกิด: October 27, 1466 or 1469
สถานที่เกิด: Rotterdam, The Netherlands
วันตาย: July 12, 1536
สถานที่ตาย: Basel, Switzerland
Erasmus by Holbein
อนุสาวรีย์ของเอรัสมุสในรอตเทอร์ดาม
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  อิหร่าน
รหัสประเทศ: IRI
วันก่อตั้ง: 1947
วันรับรอง: 1947
สมาคม: สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
สำนักงานใหญ่: เตหะราน, ประเทศอิหร่าน
ประธาน: เรซอ แซเลฮี แอมีรี
เลขาธิการใหญ่: เคย์คอวูส แซอีดี
เว็บไซต์: www.olympic.ir
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน (เปอร์เซีย: کمیته ملی المپیک ایران) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอิหร่าน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1947 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ในปี ค.ศ. 1948 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์ตั้งอยู่ที่เตหะราน, ประเทศอิหร่าน โดยมีประธานคือ เรซอ แซเลฮี แอมีรี (Reza Salehi Amiri) ซึ่งรับตำแหน่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
| ด ค ก สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) |
| --- | --- |
เอเชียนเกมส์
โซน 1 เอเชียตะวันตกเฉียงใต้:  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  อิหร่าน  โอมาน 
โซน 2  เอเชียกลาง:  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อุซเบกิสถาน 
โซน 3 เอเชียใต้:  เนปาล  บังคลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
โซน 4  เอเชียตะวันออก:  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  จีน  ญีปุ่น  ไต้หวัน  มองโกเลีย  มาเก๊า  ฮ่องกง 
โซน 5 เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  อินโดนีเซีย
คาบูลิสถาน

แผนที่ของราชอาณาจักรคาบูลที่เผยแพร่โดยสมาคมเพื่อการเผยแพร่ความรู้ที่เป็นประโยชน์ (the Society for the Diffusion of Useful Knowledge) ใน ค.ศ. 1838
คาบูลิสถาน (ปาทาน/เปอร์เซีย: کابلستان) เป็นภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ที่ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน
ในหลักฐานจากกรีกและละตินหลายอัน โดยเฉพาะหนังสือ Geography ของทอเลมี ชื่อของภูมิภาคนี้ตั้งมาจากคาโบลิเต (Καβολῖται) บางครั้ง นักเขียนชาวยุโรปในศตวรรษที่ 18 ถึง 20 ได้อิงจักรวรรดิดูรรานีเป็น ราชอาณาจักรคาบูล
ดูเพิ่ม

คาบูลชาฮี
พระราชพงศาวดารกรุงสยาม จากต้นฉบับของบริติชมิวเซียม

พระราชพงศาวดารกรุงสยาม จากต้นฉบับของบริติชมิวเซียม กรุงลอนดอน เป็นพงศาวดารสยาม มีเนื้อหาเริ่มตั้งแต่แรกสร้างเมืองสวรรคโลกจนถึงพระเจ้ากษัตริย์ศึกขึ้นครองราชสมบัติกรุงเทพมหานคร และพระเจ้าปดุงโปรดให้วังหน้าผู้เป็นพระราชโอรสไปตียะไข่สำเร็จแล้วจึงยกทัพกลับกรุงอังวะในปี พ.ศ. 2327 ต้นฉบับเป็นสมุดไทยจำนวน 30 เล่ม
ประวัติ

พระราชพงศาวดารฉบับนี้เรียบเรียงขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เป็นสมุดไทยจำนวน 30 เล่ม แต่ปัจจุบันต้นฉบับสูญหายไป เหลือแต่ฉบับคัดลอกตัวบรรจงด้วยหมึกดำในสมุดฝรั่ง ซึ่ง J. Hurst Hayes Esq. มอบให้พิพิธภัณฑ์บริติชเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 ต่อมาในปี พ.ศ. 2501 ขจร สุขพานิช ได้พบเอกสารนี้ระหว่างได้รับทุนไปค้นคว้าด้านประวัติศาสตร์ไทยที่สหรัฐและประเทศอังกฤษ จึงถ่ายไมโครฟิล์มเล่มต้นกับเล่มปลายส่งให้กรมศิลปากรตรวจสอบ เมื่อตรวจสอบแล้วกรมศิลปากรได้ขอให้ถ่ายไมโครฟิล์มส่งมาทุกเล่มเพราะมีประโยชน์ต่อการศึกษาประวัติศาสตร์ไทย
เมื่อมาในปี พ.ศ. 2507 สำนักพิมพ์ก้าวหน้าได้รับอนุญาตจากกรมศิลปากรให้พิมพ์เผยแพร่เป็นครั้งแรกในชื่อพระราชพงศาวดารกรุงสยามจากต้นฉบับที่เป็นสมบัติของบริติชมิวเซียมกรุงลอนดอน ในการพิมพ์ครั้งนี้ได้เพิ่มเติมคำในวงเล็บเพื่อให้ข้อความชัดเจนขึ้น และมีเชิงอรรถเพื่อเปรียบเทียบเนื้อหากับพระราชพงศาวดาร ฉบับหอสมุดแห่งชาติ และพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 กรมศิลปากรได้พิมพ์เผยแพร่อีกครั้งในชุดหนังสือประชุมพงศาวดารนับเป็นภาคที่ 82 เรื่อง พระราชพงศาวดารกรุงสยามจากต้นฉบับของบริติชมิวเซียมกรุงลอนดอน เป็นเรื่องสุดท้ายในหนังสือชุดประชุมพงศาวดาร และในปี พ.ศ. 2542 ได้ตีพิมพ์เป็นประชุมพงศาวดารฉบับกาญจนาภิเษก เล่ม 2 เป็นที่ระลึกเนื่องในมหามงคลสมัยฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี พ.ศ. 2539
เนื้อหา

พระราชพงศาวดารฉบับนี้ มีบานแพนกสองแห่ง คือบานแพนกแรกกับบานแพนกแทรก บานแพนกแรกมีตั้งแต่ต้นเรื่อง ระบุว่า ในปี พ.ศ. 2350 กรมพระราชวังบวรฯ ทูลเกล้าถวายพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเล่ม 1 จากนั้นเป็นประวัติเมืองสวรรคโลก โดยเนื้อความเหมือนกับพงศาวดารเหนือ ต่างตรงที่ฉบับบริติชมิวเซียมเนื้อความกระชับ สละสลวย และเข้าใจง่ายกว่า
ต่อจากประวัติเมืองสวรรคโลก จึงเป็นประวัติกรุงศรีอยุธยาตั้งแต่เริ่มสถาปนากรุง เมื่อเนื้อความถึงเหตุการณ์สมเด็จพระมหาจักรพรรดิเตรียมยกทัพไปตีเมืองละแวก ก็มีบานแพนกแทรกขึ้นมาต่อจากนั้นว่าในปี พ.ศ. 2338 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกโปรดให้ชำระพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ตั้งแต่สร้างกรุงจนถึงเหตุการณ์ดังกล่าว และดำเนินความมาจนถึงปี พ.ศ. 2327 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก แม้บานแพนกแทรกดังกล่าวเกือบเหมือนกันบานแพนกของพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และพงศาวดารทั้งสองฉบับมีเค้าโครงเรื่องตรงกัน แต่ฉบับบริติชมิวเซียมขยายความเพิ่มเติมเข้ามาหลายตอนในส่วนที่ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ไม่สมบูรณ์
อุบลศรี อรรถพันธุ์ จึงสันนิษฐานว่า พระราชพงศาวดารฉบับนี้ถูกชำระโดยอาศัยพงศาวดาร 3 เรื่องมาคัดรวมกัน คือ พงศาวดารเมืองสวรรคโลก พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และพระราชพงศาวดารกรุงธนบุรี ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และพระราชพงศาวดารฉบับบริติชมิวเซียมนี้อาจเป็นต้นฉบับในการชำระพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียนด้วย
อาเลกซิส มัก อาลิสเตร์

อาเลกซิส มัก อาลิสเตร์ (สเปน: Alexis Mac Allister; เกิด 24 ธันวาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่ลิเวอร์พูล สโมสรในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติอาร์เจนตินา
มัก อาลิสเตร์ เกิดในครอบครัวนักฟุตบอล เริ่มต้นอาชีพกับอาร์เฆนติโนสยูนิออร์สเมื่อปี 2016 โดยคว้าแชมป์ดิวิชันสองของอาร์เจนตินาในฤดูกาลเปิดตัว จากนั้นเขาย้ายไปร่วมทีมไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนเมื่อปี 2019 แต่ปล่อยยืมกลับให้ยูนิออร์สจนจบฤดูกาล ในปีที่สองกับไบรตัน มัก อาลิสเตร์ ถูกปล่อยยืมไปยังสโมสรอาร์เจนตินาอีกครั้งกับโบกายูนิออร์ส และคว้าแชมป์ปริเมราดิบิซิออน ฤดูกาล 2019–20 เมื่อกลับมาจากการปล่อยยืมในฤดูกาลถัดมา มัก อาลิสเตร์ ประสบความสำเร็จกับไบรตัน และกลายเป็นผู้เล่นคนสำคัญของทีม
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล

ในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2023 มัก อาลิสเตร์ยิงประตูแรกในสีเสื้อของลิเวอร์พูล ในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2023–24 นัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ ฟูลัม 4-3 ต่อมา ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 มัก อาลิสเตร์ทำประตูที่ 2 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ เบรนต์ฟอร์ด ที่เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม 4-1 ต่อมา ในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2023 ยูฟ่ายูโรปาลีก รอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดแรก มัก อาลิสเตร์ทำประตูด้วยจุดโทษ ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ สปาร์ตาปราฮา 5-1 ต่อมา ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2024 มัก อาลิสเตร์ทำประตูที่ 4 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด 3-1 ต่อมา ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 มัก อาลิสเตร์ทำประตูที่ 5 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ 2-0
ในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 รอบลีก มัก อาลิสเตร์ทำประตู ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ โบโลญญา จากอิตาลี 2-0
เกียรติประวัติ

อาร์เฆนติโนสยูนิออร์ส
Primera B Nacional: 2016–17
โบกายูนิออร์ส
Primera División: 2019–20
ลิเวอร์พูล
อีเอฟแอลคัพ: 2023–24
อาร์เจนตินา อายุไม่เกิน 23 ปี
CONMEBOL Pre-Olympic Tournament: 2020
อาร์เจนตินา
ฟุตบอลโลก: 2022
Copa América: 2024
CONMEBOL–UEFA Cup of Champions: 2022
รางวัลส่วนตัว
Premier League Goal of the Month: December 2023
ลิเวอร์มอเรียม

ลิเวอร์มอเรียม (อังกฤษ: Livermorium; เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˌlɪvərˈmɔəriəm/) เป็น ธาตุในกลุ่มโลหะหลังทรานซิชัน ที่มีเลขอะตอมเท่ากับ 116 และมีสัญลักษณ์ Lv ชื่อนี้ตั้งขึ้นโดย IUPAC เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 โดยใช้ชื่อของ ห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอเรนซ์ลิเวอร์มอร์  พร้อมกับธาตุฟลีโรเวียม (เลขอะตอม 114) ส่วนชื่อเดิมของธาตุนี้เรียกว่า "อูนอูนเฮกเซียม" (ละติน: Ununhexium) มีสัญลักษณ์คือ "Uuh" เป็นชื่อชั่วคราวในระบบ IUPAC และมีชื่อชั่วคราวอีกชื่อตามพยากรณ์ของดมีตรี เมนเดเลเยฟว่า "เอกา-โปโลเนียม" (eka-polonium)
การปรากฏ สมบัติ และปฏิกิริยาเคมี

ลิเวอร์มอเรียมบริสุทธิ์ คาดว่าเป็นของแข็ง ที่ STP สีเงิน วาว เป็นธาตุสังเคราะห์ เป็นธาตุกัมมันตรังสี และเป็นธาตุหนักยิ่งยวด (superheavy element)
ลิเวอร์มอเรียมเป็นธาตุที่เพิ่งค้นพบใหม่ ยังไม่มีข้อมูลนัก แต่ได้มีการทำนายไว้ว่าหากพบธาตุชนิดนี้ในสถานะเสถียร คาดว่ามีสมบัติคล้ายโปโลเนียม ซึ่งเป็นธาตุกึ่งโลหะ หรืออาจแสดงสมบัติเป็นธาตุอโลหะ ตามตำหน่งหมู่แชลโคเจนในตารางธาตุ
จากบทความประกาศการค้นพบเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 ระบุว่า 
ลิเวอร์มอเรียม-292 สังเคราะห์ได้จาก การกระหน่ำยิง แคลิฟอร์เนียม-249 ที่เป็นไปได้จำนวน 3 อะตอม ด้วยอนุภาคอิออนของอะตอม แคลเซียม-48 เพื่อผลิตอะตอม ออกาเนสซอน (ธาตุเลขอะตอม 118) แต่สลายตัวเป็น ลิเวอร์มอเรียม ภายในไม่เกินมิลลิวินาที ดังสมการ
จากนั้น 47 มิลลิวินาที สลายตัวเป็น ไอโซโทปของ ฟลีโรเวียม (ธาตุเลขอะตอม 114) ดังสมการ
ประโยชน์

นักเคมีเชิงฟิสิกส์ คาดหวังให้ลิเวอร์มอเรียมและธาตุใกล้เคียง เป็นหมู่เกาะแห่งเสถียรภาพ สำหรับสังเคราะห์และศึกษาทำความเข้าใจ ธาตุหนักยิ่งยวดอื่น ต่อไป