stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะเฟซเมนไทยแลนด์ ซีซัน 2
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 8 : Chasing The Sense of Perfume You Can Wear

ออกอากาศ 25 พฤศจิกายน 2561
ผู้ชนะมาสเตอร์คลาสประจำสัปดาห์: ลูอิส เมซา
ผู้ที่ได้กลับมาอยู่ในการแข่งขัน: วิลเลี่ยม เฮนรี่
แขกรับเชิญพิเศษ: ไปรยา สวนดอกไม้ (ปู)
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมหมู
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: คัทจัง คะชึฮิโตะ และ หมูหย็อง บัญชา
ผู้ที่ถูกคัดออก: หมูหย็อง บัญชา
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 9 : Accelerate Together with Toyota C–HR Adidas

ออกอากาศ 2 ธันวาคม 2561
ผู้ชนะมาสเตอร์คลาสประจำสัปดาห์:  M กอล์ฟ จิรัฏฐ์
เมนเทอร์รับเชิญพิเศษ: พิชญ์ กาไชย (พิท)
แขกรับเชิญพิเศษ: ปิยะรัฐ กัลย์จาฤก (เต้), วิรายา ภัทรโชคชัย (จีน่า), อาร์เธอร์ อภิชาติ กานโยซ์ (อติล่า)
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกเลือกจากเมนเทอร์: ลูอิส เมซา, เรียวตะ โอมิ และ ป๊อปปี้ รัชพงศ์
ผู้ที่ชนะแคมเปญ: คิม ธิติสรรค์
ผู้เข้าแข่งขันคนที่สี่ที่ถูกเลือกโดยเมนเทอร์จากทีมที่ชนะแคมเปญ: คิม ธิติสรรค์
ผู้ที่ถูกคัดออก: คัทจัง คะชึฮิโตะ, แอนดี้ แฮร์ริส, ฟิล์ม จิรายุ, บอม นนทัช, แบงค์ มณฑป และ วิลเลี่ยม เฮนรี่
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 10 : Final Walk

ออกอากาศ 9 ธันวาคม 2561
ผู้ที่ชนะแคมเปญ: ลูอิส เมซา
แขกรับเชิญพิเศษ: ปิยะรัฐ กัลย์จาฤก (เต้), เซอร์กี คอนสแตน (เซอร์กี), สิรินยา บิชอพ (ซินดี้), สมบัษร ถิระสาโรช (ตือ), ศรัณย์รัชต์ ดีน (ลิเดีย), ดิษย์กรณ์ ดิษยนันทน์ (มิสเตอร์ดี), อจิรภา ไมซิงเกอร์ (ซาบีน่า), กันติชา ชุมมะ (ติช่า), ณัฐธยาน์ บุญชมไพศาล (เกรซ), ณัทธนพล ทินโรจน์ (ฟิลลิปส์), วิรายา ภัทรโชคชัย (จีน่า), แพนแพน นาคประเสริฐ (ปันปัน), ผู้เข้าแข่งขันจากรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 4, เดอะเฟซเมนไทยแลนด์ ซีซัน 1, แดร็ก เรซ ไทยแลนด์ ซีซัน 1 และ เดอะเน็กซ์บอย/เกิร์ลแบนด์ไทยแลนด์
พิธีกรร่วมพิเศษ: ปาณิสรา อารยะสกุล (โอปอล์) และ สาวิตรี โรจนพฤกษ์ (จูน)
เดอะเฟซเมน: "ลูอิส" ลูอิส เมซา
เมนเทอร์ของทีมที่ชนะ: "พิม" ซอนย่า คูลลิ่ง
ข้อมูลการแข่งขัน > แคมเปญ

ตอนที่ 1 : เลือกผู้เข้าแข่งขันจากความประทับใจของ เมนเทอร์ และ มาสเตอร์ เมนเทอร์, ทดสอบการเดินแบบ และถ่ายภาพเพื่อคัดเลือกเข้าทีม (รอบคัดเลือก)
ตอนที่ 2 : ถ่ายภาพกลุ่ม ด้วยแนวคิด ความเท่าเทียมทางความคิด, เชื้อชาติ และ กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (LGBT) เพื่อนำเสนอให้กับคลินิกเวชกรรม วอนจิน
ตอนที่ 3 : ถ่ายภาพเซลฟีกลุ่มโหนสลิง ด้วยแนวคิด Standing Out, Smart และ Strong เพื่อนำเสนอให้กับผลิตภัณฑ์ Huawei Nova 3i
ตอนที่ 4 : ถ่ายภาพขณะกระโดดบน แทรมโพลีน ด้วยแนวคิด The Next Level of Clean เพื่อนำเสนอให้กับผลิตภัณฑ์ Comfort
ตอนที่ 5 : ถ่ายแฟชั่นวิดีโอแบบ Long Take ด้วยแนวคิด The Destiny With Huawei Nova 3i
ตอนที่ 6 : ถ่ายภาพใต้น้ำ ด้วยแนวคิด Metropolitan, Cultural และ Nature เพื่อนำเสนอให้กับสายการบิน บางกอกแอร์เวย์ส
ตอนที่ 7 : เดินแฟชั่นชุดไทยประยุกต์ ด้วยแนวคิด Preface of Final Walk ร่วมกับ ม้า, ควาย และ ช้าง เพื่อนำเสนอให้กับนิตยสาร Harper's Bazaar Men Thailand
ตอนที่ 8 : ถ่ายแฟชั่นวิดีโอกลุ่ม ด้วยแนวคิด Chasing The Sense of Perfume You Can Wear เพื่อนำเสนอให้กับผลิตภัณฑ์ Comfort
ตอนที่ 9 : ถ่ายแฟชั่นวิดีโอวิ่งคู่กับรถยนต์แบบ Long Take ด้วยแนวคิด Accelerate Together with Toyota C–HR Adidas เพื่อนำเสนอให้กับรถยนต์ Toyota C–HR Adidas และผลิตภัณฑ์ Adidas
ตอนที่ 10 : ถ่ายโฆษณาแนวภาพยนตร์แบบ Long Take เพื่อนำเสนอให้กับคลินิกเวชกรรม วอนจิน
แหล่งข้อมูลอื่น

Facebook
Twitter
Instagram
Youtube
| ด ค กเดอะเฟซ |
| --- | --- |
ผู้ชาย:  ไทย 1  2  3 
ผู้หญิง:  ออสเตรเลีย 1  ไทย 1  2  3  4  5  สหราชอาณาจักร 1  สหรัฐอเมริกา 1  2  เวียดนาม 1  2  3  4 
| ด ค กเดอะเฟซเมนไทยแลนด์ |
| --- | --- |
ซีซัน:  1  2  3 
มาสเตอร์ เมนเทอร์:  เมทินี กิ่งโพยม (2) 
เมนเทอร์:  พลพัฒน์ อัศวะประภา (1–2)  เมทินี กิ่งโพยม (1)  พชร จิราธิวัฒน์ (1)  ซอนย่า คูลลิ่ง (2)  โทนี่ รากแก่น (2)  อคัมย์สิริ สุวรรณศุข (3)  จิรายุ ละอองมณี (3)  อารยา อินทรา (3)  อจิรภา ไมซิงเกอร์ (3) 
พิธีกร:  อจิรภา ไมซิงเกอร์ (1)  อองตวน ปินโต (2–3) 
ผู้ชนะ:  ณัทธนพล ทินโรจน์ (1)  ลูอิส เมซา (2)  ธวัชนินทร์ ดารายน (3) 
ผู้เข้าแข่งขันอื่น:  ธฤษณุ สรนันท์  อาร์เธอร์ อภิชาติ กานโยซ์  นนท์ อัลภาชน์  ธิติสรรค์ กู้ดเบิร์น 
หน้าที่เกี่ยวข้อง:  เดอะเฟซ  เดอะเฟซไทยแลนด์  อาร์ทีมิส อีลิท
สุสานปฏิวัติปาเป่าชาน

สุสานในเขตฉือจิ่งชาน ปักกิ่ง
สุสานปฏิวัติปาเป่าชาน (จีน: 八宝山革命公墓) เป็นสถานที่ฝังศพหลักของวีรบุรุษปฏิวัติชั้นสูง เจ้าหน้าที่รัฐชั้นสูง และบุคคลที่ได้รับการยกย่องว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งต่อสังคมในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ในภาษาจีน ปาเป่าชาน แปลว่า "ภูเขาแปดสมบัติ" สุสานนี้อยู่ในแขวงปาเป่าชาน เขตฉือจิ่งชาน ทางตะวันตกของเทศบาลปักกิ่ง
ประวัติศาสตร์

สุสานปฏิวัติปาเป่าชาน มีเนื้อที่ 0.10 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บริเวณชายแดนด้านตะวันตกของเขตเมืองที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วของปักกิ่ง สร้างขึ้นครั้งแรกในฐานะวัดเพื่อเป็นเกียรติแก่นายพลกัง ปิ่ง ทหารในราชวงศ์หมิงที่ตอนอวัยวะเพศเพื่อเป็นการเชื่อฟังจักรพรรดิหย่งเล่อ จักรพรรดิทรงกำหนดให้พื้นที่รอบวัดเป็นที่ฝังศพของนางสนมและขันที เมื่อเวลาผ่านไป วัดเต๋าได้กลายเป็นบ้านพักของขันทีเกษียณอายุ ชื่ออย่างเป็นทางการของวัดคือ (จีน: 褒忠护国祠; พินอิน: bāo zhōng hù guó cí) แปลคร่าว ๆ ว่าวัดแห่งความภักดีและผู้พิทักษ์ชาติ[ต้องการอ้างอิง]
เจ้าอาวาสองค์สุดท้ายของวัดคือซิ่น ซิวหมิง (信修明) ซึ่งได้แต่งงานแล้วและมีลูก 2 คน ด้วยสภาพการใช้ชีวิตที่แสนสาหัสในชนบทของประเทศจีน ซิ่นเมื่ออายุได้ 19 ปีได้ทำการตอนตัวเองและกลายเป็นขันทีของผู่อี๋ ท่ามกลางการต่อต้านอย่างหนักจากสมาชิกในครอบครัวของเขา หลังการก่อตั้งสาธารณรัฐจีน ซิ่นได้ออกจากพระราชวังต้องห้ามและไปอาศัยอยู่ในวัดแห่งความภักดีต่อประเทศชาติ และเมื่อถึง ค.ศ. 1930 เขาได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นเจ้าอาวาสวัดเต๋า ภายใต้การบริหารของเจ้าอาวาสซิ่น วัดเต๋าเจริญรุ่งเรืองในฐานะสถานประกอบการธุรกิจทางการเกษตร โดยที่ดิน 52 เอเคอร์ที่เป็นของวัดทำการเกษตรโดยขันทีเอง ที่ดินอีก 157 เอเคอร์ที่เป็นของวัดทำการเกษตรโดยขันทีและผู้เช่าไร่นาร่วมกัน และพื้นที่ที่เหลือ 269 เอเคอร์ที่เป็นของวัดถูกเช่าให้ทำการเกษตรโดยผู้เช่าไร่นา เจ้าอาวาสซิ่นสามารถเจรจากับอู๋ ฮั่น รองนายกเทศมนตรีปักกิ่ง เพื่อให้ได้ข้อตกลงที่ดีสำหรับขันที โดยรัฐบาลจะจ่ายเงินเต็มจำนวนสำหรับทรัพย์สินทั้งหมดในวัด และจ่ายเงินบำนาญรายเดือนให้ขันทีแต่ละคนจนกว่าเสียชีวิต พระอุปัชฌาย์ยังโน้มน้าวรัฐบาลให้จัดพาหนะมาช่วยเคลื่อนย้ายขันทีไปยังสถานที่ใหม่สองแห่งด้วย ขันทีผู้สูงอายุเหล่านั้นถูกย้ายไปยังวัดเต๋าสำหรับขันทีที่แม่น้ำหลิวหลีเหอ (琉璃河) และขันทีที่เหลือถูกย้ายไปที่วัดเต๋าสำหรับขันทีอีกแห่งที่ถนนซีเสีย (西斜街)[ต้องการอ้างอิง]
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 สุสานแห่งนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นสถานที่ฝังศพผู้เสียสละทางการเมืองและการทหารของจีน
อิสราเอล เอปสไตน์ ชาวยิวคอมมิวนิสต์ที่อพยพไปยังประเทศจีน ได้รับเกียรติและฌาปนกิจที่ปาเป่าชานใน ค.ศ. 2005
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 บุคคล 8 ราย (เจ้าหน้าที่รักษาสันติภาพของสหประชาชาติ 4 ราย และผู้แทนจีน 4 ราย) ซึ่งเสียชีวิตจากแผ่นดินไหวในเฮติ ค.ศ. 2010 ก็ได้รับการฝังศพที่ปาเป่าชานในฐานะผู้เสียสละเช่นกัน
เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2022 เจียง เจ๋อหมิน อดีตประธานาธิบดีและผู้นำสูงสุดของจีนระหว่าง ค.ศ. 1989 ถึง 2002 ได้รับการฌาปนกิจที่ฌาปนสถานเพื่อเตรียมการสำหรับงานรัฐพิธีศพ
บุคคลสำคัญที่ถูกฝังที่ปาเป่าชาน

ปั๋ว อีปัว (1908–2007)
เฉา ตี๋ชิว (1909-1976)
ยูจีน เฉิน (1878–1944)
เฉิน ยฺหวิน (1905–1995)
ต่ง ปี้อู่ (1886–1975)
อิสราเอล เอปสไตน์ (1915–2005)
เกิ่ง เปียว (1909–2000)
จอร์จ ฮาเต็ม (หรืออีกชื่อหนึ่งคือ หมา ไห่เต๋อ) (1910–1988)
เชอร์ลีย์ เกรแฮม ดูบัวส์ (1897–1977)
หฺวา หลัวเกิง (1910–1985)
เหลา เฉ่อ (1899–1966)
หลี่ ฟู่ชุน (1900–1975)
หลี่ เค่อเฉียง (1955–2023)
หลี่ เขอหร่าน (1907–1989)
หลี่ เผิง (1928–2019)
หลี่ รุ่ย (1917–2019)
หลี่ ซื่อกวง (1889–1971)
หลี่ เซียนเนี่ยน (1909–1992)
เหลียว เฉิงจื้อ (1908–1983)
หลิน ปั๋วฉฺวี (1886–1960)
หลิว ฟู่จือ (1917–2013)
หลิ่ว ย่าจื่อ (1887–1958)
หลง ยฺหวิน (1884‐1962)
ลฺหวี่ เจิ้งเชา (1904–2009)
หลัว หรงหวน (1902–1963)
หลัว รุ่ยชิง (1906–1978)
ฮันส์ มุลเลอร์ (1915–1994)
งาปอย เซเดน โชอิการ์  (1915–2012)
งาปอย งาวัง จิกมี (1910–2009)
เนี่ย หรงเจิน (1899–1992)
เผิง เต๋อหวย (1898–1974)
เผิง เจิน (1902–1997)
ผู่เริ่น (1918–2015)
ฉี่ กง (1912–2005)
เฉียน สฺเวเซิน (1911–2009)
เฉียว ฉือ (1924–2015)
ฉฺวี ฉิวไป่ (1899–1935)
มันยา รีสส์ (1900–1962)
เหริน ปี้ฉือ (1904–1950)
แอกเนส สเมดลีย์ (1892–1950)
ดักลาส สปริงฮอลล์ (1901–1953)
แอนนา หลุยส์ สตรอง (1885–1970)
เถา จู้ (1908–1969)
ถาน เจิ้นหลิน (1902–1983)
ว่าน หลี่ (1916–2015)
วัง ตงซิง (1916–2015)
หวัง กวงเหม่ย์ (1921–2006)
หวัง เย่าอู่ (1904–1968)
เว่ย์ เหวินปั๋ว (1905–1987)
เหวิน อีตัว (1899–1946)
เหยา อี้หลิน (1917–1994)
ยฺหวี ชิวหลี่ (1914–1999)
ไจ่เทา (1887–1970)
เจิ้ง ชาน (1899–1972)
จาง อ้ายผิง (1910–2003)
จาง หลาน (1872–1955)
จาง ว่านเหนียน (1928–2015)
โจว ฉุนเฉฺวียน (1905–1985)
จู เต๋อ (1886–1976)
หว่าง วัน ฮวน (1905–1991)
เฉิน ชุ่นเหยา - ภริยาของซ่ง ผิง อดีตมนตรีรัฐกิจ - ฝังเมื่อ ค.ศ. 2019
อัฐิของจักรพรรดิผู่อี๋ ซึ่งถูกฝังไว้ที่ปาเป่าชานเมื่อพระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 1967 ได้รับการเคลื่อนย้ายไปยังสุสานหลวงหฺวาหลง (华龙皇家陵园) ใกล้กับสุสานหลวงราชวงศ์ชิงตะวันตกนอกกรุงปักกิ่งในเดือนเมษายน ค.ศ. 1996 ภายใต้การริเริ่มของหลี่ ชูเสียน พระมเหสีของผู่อี๋ อย่างไรก็ตาม พระศพของเจ้าชายผู่เจี๋ย (溥杰) น้องชายของผู่อีษ ยังคงฝังอยู่ที่ปาเป่าชาน[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

รายชื่อสุสานแห่งชาติจำแนกตามประเทศ
สุสานทหารภูเขาอู่จื้อ
สุสานผู้เสียสละปฏิวัติ
สุสานวีรชนผู้รักชาติ
หอรำลึกประธานเหมา
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพถ่ายของปาเป่าชาน เก็บถาวร 2010-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ในช่วงเทศกาลเชงเม้งพร้อมประวัติสั้นของบุคคลที่ถูกฝังอยู่ที่นั่นหลายคน
39°54′28″N 116°14′09″E﻿ / ﻿39.90778°N 116.23583°E﻿ / 39.90778; 116.23583
อาคารภายในสุสาน
อาคารภายในสุสาน
สุสานผู้เสียสละในปาเป่าชาน
ศาลาฌาปนสถานปาเป่าชาน
หลุมศพภายในสุสาน
จังหวัดกว๋างนาม

| จังหวัดกว๋างนาม Tỉnh Quảng Nam |
| --- | --- |
จังหวัด
สมญา: ความสงบทางทิศใต้
ที่ตั้งของจังหวัดกว๋างนามในประเทศเวียดนาม

พิกัด: 15°33′N 108°03′E﻿ / ﻿15.55°N 108.05°E﻿ / 15.55; 108.05
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ชายฝั่งตอนกลางใต้
ก่อตั้งขึ้นในชื่อกว๋างนาม: ค.ศ. 1471
แยกจากจังหวัดกว๋างนาม–ดานัง (หรือจังหวัดกว๋างด่า): ค.ศ. 1997
เมืองศูนย์กลางการปกครอง: ตามกี่
เขตการปกครองย่อย: 2 นคร, 1 เมือง, 15 อำเภอ
การปกครอง
 • ประเภท: ระบบพรรคการเมืองเดียว
 • เลขาธิการพรรคประจำจังหวัด: เลือง เหงียน มิญ เจี๊ยต
 • ประธานคณะกรรมการประชาชน: โห่ กวาง บื๋ว
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,575 ตร.กม. (408,298 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 1,945,812 คน
 • ความหนาแน่น: 180 คน/ตร.กม. (4.8 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • ชนชาติ: เวียดนาม, ฮวา, Cơ-tu, เซดัง, แสเจียง, Co
จีดีพี
 • ทั้งหมด: 91.677 ล้านล้านด่งเวียดนาม 3.915 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
รหัสไปรษณีย์: 56xxxx
รหัสโทรศัพท์: 235
รหัส ISO 3166: VN-27
เว็บไซต์: www.quangnam.gov.vn
กว๋างนาม (เวียดนาม: Quảng Nam) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเวียดนาม เป็นที่ราบตามแนวชายฝั่ง ทางตะวันตกติดกับประเทศลาว ในจังหวัดกว๋างนามนี้มีแหล่งท่องเที่ยวสำคัญชื่อเมืองฮอยอันซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมเมื่อ ค.ศ. 1999
จังหวัดกว๋างนามแยกออกมาจากจังหวัดกว๋างนาม–ดานัง (หรือจังหวัดกว๋างด่า) เมื่อ ค.ศ. 1997
เขตการปกครอง

จังหวัดกว๋างนามแบ่งออกเป็น 18 เขตการปกครองระดับอำเภอ ประกอบด้วย 15 อำเภอ, 1 เมืองระดับอำเภอ และ 2 นครภายใต้จังหวัด
15 อำเภอ
บั๊กจ่ามี (Bắc Trà My)
ซวีเซวียน (Duy Xuyên)
ดั่ยหลก (Đại Lộc)
ดงซาง (Đông Giang)
เหียปดึ๊ก (Hiệp Đức)
นามซาง (Nam Giang)
นามจ่ามี (Nam Trà My)
นู้ยถั่ญ (Núi Thành)
ฟู้นิญ (Phú Ninh)
เฟื้อกเซิน (Phước Sơn)
เกว๊เซิน (Quế Sơn)
เต็ยซาง (Tây Giang)
ทังบิ่ญ (Thăng Bình)
เตียนเฟื้อก (Tiên Phước)
นงเซิน (Nông Sơn)
1 เมืองระดับอำเภอ
เดี่ยนบ่าน (Điện Bàn)
2 นครภายใต้จังหวัด
ฮอยอัน (Hội An) - แหล่งมรดกโลกยูเนสโก
ตามกี่ (Tam Kỳ) - เมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัด
เขตการปกครองระดับอำเภอเหล่านี้แบ่งย่อยออกเป็นเขตการปกครองระดับตำบล ซึ่งประกอบด้วย 13 เมืองระดับตำบล, 213 ตำบล และ 18 แขวง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  เว้  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA
เหงียน ฟุก ลวน

เหงียน ฟุก ลวน (เวียดนาม: Nguyễn Phúc Luân, จื๋อโนม: 阮福㫻; 11 มิถุนายน ค.ศ. 1733 – 24 ตุลาคม ค.ศ. 1765) หรือ เหงียน ฮึง โต่ (Nguyễn Hưng Tổ, 阮興祖) ในเอกสารไทยเรียก องคางเบือง (Ông Khương Vương, 翁康王) เป็นบุตรของเหงียน ฟุก ควั้ต หรือองเหี่ยวหูเบือง และเป็นพระราชชนกในจักรพรรดิซา ล็อง หรือองเชียงสือ
พระประวัติ

เหงียน ฟุก ลวนเป็นบุตรของเหงียน ฟุก ควั้ต (Nguyễn Phúc Khoát, 阮福濶) ในเอกสารไทยเรียก องเหี่ยวหูเบืองหรือองเฮียวฮูเวียง (Ông Hiếu Vũ Vương, 翁孝武王) ดำรงตำแหน่งเป็นจั๊วเหงียน (Chúa Nguyễn, 主阮) หรือเจ้าญวนใต้ตระกูลเหงียน ปกครองเวียดนามภาคกลางและภาคใต้จากเมืองฟู้ซวน (Phú Xuân, 富春) โดยขึ้นกับฮหว่างเด๊จากราชวงศ์เลกรุงฮานอยแต่เพียงในนามเท่านั้น เหงียน ฟุก ควั้ตหมายมั่นจะให้เหงียน ฟุก ลวนบุตรชายของตนสืบทอดตำแหน่งจั๊วเหงียนต่อไป ครั้นเมื่อเหงียน ฟุก ควั้ตถึงแก่อสัญกรรมลงใน ค.ศ. 1765 เจือง ฟุก ลวน (Trương Phúc Loan, 張福巒) หรือองกวักพอ (Ông Quốc phó, 翁國傅) ขุนนางคนหนึ่ง ได้ยกน้องชายของเหงียน ฟุก ควั้ต คือเหงียน ฟุก ถ่วน (Nguyễn Phúc Thuần, 阮福淳) หรือองเทิงกวาง (Ông Định vương, 翁定王) ขึ้นดำรงตำแหน่งจั๊วเหงียนแทนเหงียน ฟุก ลวนบุตรชายของเหงียน ฟุก ควั้ต เหงียน ฟุก ลวนจึงต้องโทษทางการเมืองถูกจองจำและเสียชีวิตในปีเดียวกัน
ศพของเขาถูกฝังที่สุสานเกอทั้ญ (ปัจจุบันอยู่ในเว้) ต่อมาใน ค.ศ. 1806 เหงียน ฟุก อั๊ญได้สถาปนาพระนามแก่พระราชชนกว่า เญินมิญกั๋นเห่าควานสุโอนฮว่าเฮี้ยวคางฮหว่างเด๊ (Nhân Minh Cẩn Hậu Khoan Dụ Ôn Hòa Hiếu Khang Hoàng Đế, 仁明謹厚寬裕溫和孝康皇帝) ในสมุดพงษาวดารญวนสำนวนนายหยองออกพระนามว่า พระเจ้าเฮี้ยวคางว่างเด๊
ทายาท

เหงียน ฟุก ลวน มีบุตรที่เกิดแต่ภรรยาสามคน ดังนี้
เหงียน ถิ ฮหว่าน (Nguyễn Thị Hoàn , 阮氏環 ) ต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระพันปีอี๊ถิญ (Ý Tĩnh Khang hoàng hậu , 懿靜康皇后 ) พงษาวดารญวนสำนวนนายหยองออกพระนามว่านางเหงวี่งคางว่างโหว่ มีบุตรด้วยกันสี่คน ได้แก่
เหงียน ฟุก ด่ง (Nguyễn Phúc Đồng, 阮福晍)
เหงียน ฟุก หง็อก ตู๊ (Nguyễn Phúc Ngọc Tú, 阮氏玉琇) เป็นหญิง ศพถูกฝังที่สุสานเทียนเถาะ
เหงียน ฟุก อั๊ญ (Nguyễn Phúc Ánh, 阮福暎) หรือองเชียงสือ ต่อมาเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซา ล็อง
เหงียน ฟุก เดี๋ยน (Nguyễn Phúc Điển, 阮福晪)
เหงียน ถิ พี่สาวของเหงียน ถิ ฮหว่าน ต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระชายาอี๊ทัน (Ý Thân Huy Gia Từ phi , 懿親徽嘉慈妃阮氏 ) มีบุตรด้วยกันห้าคน ได้แก่
เหงียน ฟุก เห่า (Nguyễn Phúc Hạo, 阮福暭)
บุตรชายไม่ปรากฏนาม (เสียชีวิตตั้งแต่เป็นทารก)
เหงียน ฟุก มัน (Nguyễn Phúc Mân, 阮福旻) หรือองหมัน (Ông Mân, 翁旻) ถูกกบฏเต็ยเซินฆ่า
เหงียน ฟุก หง็อก ซู (Nguyễn Phúc Ngọc Du, 阮福玉瑜) เป็นหญิง
เหงียน ฟุก หง็อก เตวี่ยน (Nguyễn Phúc Ngọc Tuyền, 阮福玉璿) หรือองยาบา เป็นหญิง ถูกกบฏเต็ยเซินฆ่า
ต๊ง ถิ เซียน (Tống Thị Diên )
เหงียน ฟุก หง็อก เอวี๋ยน (Nguyễn Phúc Ngọc Uyển, 阮福玉琬) เป็นหญิง
อเมริกันซามัวในโอลิมปิก

อเมริกันซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอเมริกันซามัว คือ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอเมริกันซามัว เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ ASA
นับตั้งแต่อเมริกันซามัวส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาอเมริกันซามัวยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลเลย
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
ดูเพิ่ม

อเมริกันซามัวในพาราลิมปิก
เรือนเสน่หา

| เรือนเสน่หา |
| --- | --- |
สร้างโดย: เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ
เขียนโดย: ชวนนท์ สารพัฒน์ อภิศรา วงศร วรรณถวิล สุขน้อย
กำกับโดย: ฉัตรชัย สุรสิทธิ์ สันต์ ศรีแก้วหล่อ
แสดงนำ: ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง   น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์   พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร โสภิตนภา ชุ่มภาณี
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: เพลง รักแท้หรือเสน่หา   ร้องโดย ซิลวี่ ภาวิดา ภาวิดา มอริจจิ   เพลง เธอคือทั้งหัวใจ   ร้องโดย แก้ม กุลกรณ์พัชร์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เพลง รักแท้หรือเสน่หา   ร้องโดย ซิลวี่ ภาวิดา มอริจจิ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เพลง เธอคือทั้งหัวใจ  ร้องโดย แก้ม กุลกรณ์พัชร์
จำนวนตอน: 24 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: นิพนธ์ ผิวเณร ถกลเกียรติ วีรวรรณ
ความยาวตอน: ประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 5, Acts Channel (SD)  ช่องวัน 31 (ความละเอียดสูง)
ออกอากาศ: 22 เมษายน พ.ศ. 2556 – 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
เรือนร้อยรัก เรือนเบญจพิษ เรือนไหมมัจจุราช เรือนโชนแสง
เรือนเสน่หา เป็นละครโทรทัศน์ แนวละครพีเรียด ดราม่า เรื่องที่ 1 ในซีรีส์ชุด เรือน ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย ชวนนท์ สารพัฒน์, อภิศรา วงศร, วรรณถวิล สุขน้อย กำกับการแสดงโดย ฉัตรชัย สุรสิทธิ์, สันต์ ศรีแก้วหล่อ นำแสดงโดย ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์, พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร, โสภิตนภา ชุ่มภาณี, อาณัตพล ศิริชุมแสง, รัญญา ศิยานนท์ และณหทัย พิจิตรา
ออกอากาศทางช่อง 5 ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.10 - 21.40 น. ตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน - 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 และออกอากาศรีรันทาง Acts Channel ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 09.00 น., 18.30 และ 22.30 น. ตั้งแต่วันที่ 20 พฤษภาคม - 6 สิงหาคม พ.ศ. 2556 และล่าสุดทางช่องวัน 31 ได้นำละครเรื่องนี้มาออกอากาศรีรันให้ชมอีกครั้งทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 8.00 - 10.20 น. และเวลา 13.00 ทาง Youtube : one31 เริ่มวันจันทร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
รายชื่อนักแสดง

| บทบาท | นักแสดง |
| --- | --- |
คุณหลวงธำรงนครา: ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง
คุณหญิงชมนาด: น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์
เอื้องคำ / เหม่ยฟาง: พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร
มะลิ: โสภิตนภา ชุ่มภาณี
มิ่ง: อาณัตพล ศิริชุมแสง
อี่: รัญญา ศิยานนท์
มุ่ย: ณหทัย พิจิตรา
คุณหลวงวิทยาโอสถ: ศรุต วิจิตรานนท์
เทิ้ง: สุพจน์ พงษ์พรรณเจริญ
ยวง: ศิวพร พันธรักษ์
เพ้ง: เลอวิทย์ สังข์สิทธิ์
รุ่นลูก
สุข: นิธิดล ป้อมสุวรรณ
เมือง: ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต
เทพ: เจษฏ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์
ชวนชม: บุษกร ตันติภนา
สายหยุด: เต็มฟ้า กฤษณายุธ
เดือน: ภัณฑิลา วิน ปานสิริธนาโชติ
นักแสดงรับเชิญ
สร้อย: อุทัยศรี ศรีณรงค์
หลวงตาน้อย: สรพงษ์ ชาตรี
ยายพิศ: พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา
เถ้าแก่ซ้ง: ประกาศิต โบสุวรรณ
ยายทอง: ฉันทนา กิติยพันธ์
เพลงประกอบละคร

เพลง "รักแท้หรือเสน่หา" (เพลงเปิด) ร้องโดย ซิลวี่ ภาวิดา มอริจจิ
เพลง "เธอคือทั้งหัวใจ" (เพลงปิด) ร้องโดย แก้ม กุลกรณ์พัชร์
รางวัล

| งานประกาศผลรางวัล | รางวัล | ผู้เข้าชิง | ผลรางวัล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 28 | องค์ประกอบศิลป์ดีเด่น | เรือนเสน่หา | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 28 | ดาราสนับสนุนชายดีเด่น | ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 28 | ดาราสนับสนุนหญิงดีเด่น | พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร | เสนอชื่อเข้าชิง |  |

| คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 11 | บทละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม | ชวนนท์ สารพัฒน์   อภิศรา วงศร   วรรณถวิล สุขน้อย | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 11 | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | รัญญา ศิยานนท์ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 11 | ผู้กำกับละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม | ฉัตรชัย สุรสิทธิ์ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 11 | ละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม | เรือนเสน่หา | เสนอชื่อเข้าชิง |  |

| ไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ด 2014 | ละครโทรทัศน์แห่งปี | เรือนเสน่หา | เสนอชื่อเข้าชิง |  |

| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม | จิรเดช ทัศนศร | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | กำกับภาพยอดเยี่ยม | สมบัติ ผัดมูล  สมดุล จันทร์บุตร | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | ลำดับภาพยอดเยี่ยม | จิรัญ เพียรรักษ์การ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | เครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม | จุฑารัตน์ โมระกานต์ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | เพลงละครยอดเยี่ยม | เพลง รักแท้หรือเสน่หา  ขับร้องโดย ภาวิดา มอริจจิ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | บทโทรทัศน์ยอดเยี่ยม | ชวนนท์ สารพัฒน์   อภิศรา วงศร   วรรณถวิล สุขน้อย | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | ทีมนักแสดงยอดเยี่ยม | ทีมนักแสดงละครเรือนเสน่หา | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | อาณัตพล ศิริชุมแสง | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | รัญญา ศิยานนท์ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | ผู้กำกับยอดเยี่ยม | ฉัตรชัย สุรสิทธิ์ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | ละครยอดเยี่ยม | เรือนเสน่หา | เสนอชื่อเข้าชิง |  |

| Daradaily The Great Awards 2014 | ละครที่สุดแห่งปี | เรือนเสน่หา | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เรือนเสน่หา ที่สยามโซน
ประเทศบัลแกเรีย
ภูมิศาสตร์

ในตอนบนของประเทศเป็นแบบภาคพื้นสมุทร ในตอนล่างของประเทศเป็นแบบเมดิเตอร์เรเนียน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยทั้งปี 10.5 องศาเซลเซียส
ประวัติศาสตร์ > จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1

เป็นอาณาจักรในยุคกลางของบัลแกเรียที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 632 ในบริเวณใกล้สามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูป (Danube Delta) และสลายตัวลงเมื่อปี ค.ศ. 1018 หลังจากที่ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดจักรวรรดิบัลแกเรียครอบคลุมบริเวณตั้งแต่บูดาเปสต์ ไปจนถึงทะเลดำ และจากแม่น้ำนีพเพอร์ในยูเครนปัจจุบันไปจนถึงทะเลเอเดรียติค จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 มาแทนที่ด้วยจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1185 ชื่อทางการของประเทศตั้งแต่ตั้งมาคือ “บัลแกเรีย”
ประวัติศาสตร์ > จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2

บัลแกเรียมีฐานะเป็นรัฐชาติในปี พ.ศ. 1224 ประกอบขึ้นจากชนชาติสลาฟและชนชาติบัลการ์ (ชนชาติเติร์กิกกลุ่มหนึ่งที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานในคาบสมุทรบอลข่าน) ตกอยู่ภายใต้อาณาจักรไบแซนไทน์ในปี พ.ศ. 1561
ประวัติศาสตร์ > จักรวรรดิออตโตมัน

ต่อมาตกอยู่ภายใต้จักรวรรดิออตโตมัน 5 ศตวรรษ จากปี พ.ศ. 1939
ประวัติศาสตร์ > ยุคอาณานิคมของรัสเซีย

สมัยนั้นจักรวรรดิรัสเซียต้องการตุรกีและบัลแกเรียมาเป็นอาณานิคมโดยบุกตุรกีและบัลแกเรียพร้อมกันสุดท้ายบัลแกเรียก็ตกเป็นอาณานิคมของรัสเซีย พ.ศ. 2368 ตามสนธิสัญญาซานสเตฟาโน จนถึงปี พ.ศ. 2421 ราชรัฐบัลแกเรียจึงได้รับการยอมรับในฐานะประเทศเอกราชในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ปกครองโดยราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา โดยมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับราชวงศ์โรมานอฟ
ประวัติศาสตร์ > ยุคสงครามเย็น

บทความหลัก: สงครามเย็น และ สนธิสัญญาวอร์ซอ
บัลแกเรียเข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สองโดยอยู่ฝ่ายมหาอำนาจกลางและฝ่ายอักษะ และเมื่อเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่1และครั้งที่ 2จึงถูกกำหนดโดยฝ่ายสัมพันธมิตรให้สหภาพโซเวียตปกครอง บัลแกเรียปกครองโดยระบอบคอมมิวนิสต์ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นต้นมา และเปลี่ยนแปลงการปกครองไปสู่ระบอบประชาธิปไตยเมื่อปี พ.ศ. 2533
การเมืองการปกครอง > สถานการณ์สำคัญ

ภายหลังการล่มสลายของระบอบคอมมิวนิสต์ในสหภาพโซเวียต บัลแกเรียได้เปลี่ยนแปลงการปกครองสู่ระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา โดยเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2534 รัฐสภาบัลแกเรียได้รับรองรัฐธรรมนูญของประเทศ บัลแกเรียมีระบบสภาเดียวประกอบด้วยสมาชิกรัฐสภา 240 คน จัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปทุก 4 ปี ประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งโดยตรงดำรงตำแหน่งวาระละ 5 ปี และอาจอยู่ต่อได้อีกหนึ่งวาระ ประธานาธิบดีคนปัจจุบัน ได้แก่ นาย Georgi Parvanov จากพรรคสังคมนิยมบัลแกเรีย  (Bulgarian Socialist Party : BSP) ซี่งดำรงตำแหน่งเป็นวาระที่ 2
บัลแกเรียจัดการเลือกตั้งครั้งล่าสุดในเดือนมิถุนายน 2548 รัฐบาลชุดปัจจุบันประกอบด้วยพรรค BSP พรรค The Simeon II National Movement (SNM) ซึ่งเป็นพรรคของอดีตกษัตริย์ Simeon II และพรรค The Movement for Rights and Freedom (MRF) คิดเป็นคะแนนเสียงทั้งหมด 169 ที่นั่ง นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน ได้แก่ นาย Sergei Stanishev จากพรรค BSP ซึ่งครองที่นั่งมากที่สุดในสภา (82 ที่นั่ง)
รัฐบาลชุดปัจจุบันให้ความสำคัญกับการเข้าเป็นสมาชิกภาพสหภาพยุโรป การปฏิรูปกระบวนการยุติธรรมให้มีประสิทธิภาพ โปร่งใสและเป็นธรรมยิ่งขึ้น การปฏิรูประบบประกันสังคมให้มีความเป็นธรรมยิ่งขึ้น ลดอาชญากรรมและการฉ้อราษฎร์บังหลวง แก้ไขปัญหาความยากจน พัฒนาระบบการศึกษา อาทิ การให้เงินสนับสนุนโรงเรียนอนุบาล การเพิ่มปฏิสัมพันธ์ระหว่างภาคการศึกษาและภาคธุรกิจ
รัฐบาลชุดปัจจุบันประสบความสำเร็จในการนำบัลแกเรียเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรป หากแต่พรรค BSP ได้รับการวิจารณ์ว่าไม่สามารถรักษาคำมั่นที่จะลดการฉ้อราษฎร์บังหลวงไว้ได้ อีกทั้งการเสื่อมถอยความนิยมของพรรค SNM และมีแนวโน้มว่า สส. ส่วนหนึ่งของพรรค SNM อาจแปรพักตร์ไปเป็นสมาชิกพรรคขวาเกิดใหม่ภายใต้การนำของนายกเทศมนตรีกรุงโซเฟียที่เป็นที่ชื่นชอบของประชาชน ทำให้สื่อต่างประเทศวิเคราะห์ว่า อาจมีการเลือกตั้งภายในสิ้นปี 2550 หรือต้นปี 2551 ทั้งนี้ นับแต่การเปลี่ยนแปลงสู่ระบอบประชาธิปไตย บัลแกเรียได้จัดให้มีการเลือกตั้งรวมทั้งสิ้น 6 ครั้ง โดยไม่มีรัฐบาลชุดใดได้รับเลือกต่ออีกหนึ่งวาระ