stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลซาง
เขตการปกครอง > องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

พื้นที่ตำบลซางทั้งหมดอยู่ในเขตเทศบาลตำบลซาง
ชัยวัฒน์ สถาอานันท์

| ชัยวัฒน์ สถาอานันท์ ม> ป.ช., ม.ว.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |

เกิด: 25 มกราคม พ.ศ. 2498
เสียชีวิต: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2567 (69 ปี)
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยฮาวาย   คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์   โรงเรียนอัสสัมชัญ
อาชีพ: อาจารย์ นักวิชาการ
คู่สมรส: ศ. ดร.สุวรรณา สถาอานันท์
ศาสตราจารย์ ชัยวัฒน์ สถาอานันท์ (25 มกราคม พ.ศ. 2498 – 27 มิถุนายน พ.ศ. 2567) เป็นนักวิชาการชาวไทย เป็นศาสตราจารย์ประจำและหัวหน้าสาขาวิชาการเมืองการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้รับรางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติสาขารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ในปี พ.ศ. 2549 ได้รับรางวัลศรีบูรพา ในปี พ.ศ. 2555 เป็นนักวิชาการคนหนึ่งที่มีบทบาทในการเสนอแนวทางเพื่อคลี่คลายความไม่สงบในภาคใต้ของประเทศไทย และเป็นกรรมการภาคประชาสังคมนอกพื้นที่ ในคณะกรรมการอิสระเพื่อความสมานฉันท์แห่งชาติ (กอส.) นอกจากนี้ชัยวัฒน์ยังมีตำแหน่งเป็นกรรมการ และคณะทำงานฝ่ายจัดการ/บรรณาธิการ ของโครงการจัดพิมพ์คบไฟ มูลนิธิเพื่อการศึกษาประชาธิปไตยและการพัฒนา ซึ่งเป็นโครงการจัดพิมพ์ที่พิมพ์เผยแพร่หนังสือวิชาการทั้งของนักวิชาการไทยและต่างประเทศ ตลอดจนวรรณกรรมชั้นดีจากต่างประเทศ เป็นจำนวนมากมายอย่างต่อเนื่อง
การศึกษา

ชัยวัฒน์จบการศึกษาระดับมัธยมตอนปลายจากโรงเรียนอัสสัมชัญ[ต้องการอ้างอิง] แล้วสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้อันดับที่ 13 ของประเทศในแผนกสายศิลป์[ต้องการอ้างอิง] และจบการศึกษารัฐศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) สาขาการเมืองการปกครอง จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์[ต้องการอ้างอิง] จากนั้นเข้าศึกษาต่อด้านรัฐศาสตร์ที่ มหาวิทยาลัยฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา ด้วยทุนการศึกษาจาก East-West Center เมื่อ พ.ศ. 2524[ต้องการอ้างอิง]
การเสียชีวิต

ชัยวัฒน์เสียชีวิตในวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2567 เวลา 10:45 นาฬิกา และมีพิธีศพในวันถัดมาที่มัสยิดฮารูน เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
ผลงานเขียน > หนังสือ

ความรุนแรงกับการจัดการ "ความจริง" : ปัตตานีในรอบกึ่งศตวรรษ, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ISBN : 9789749900390, มกราคม 2551 (ผลงานวิจัยดีเด่นประจำปี 2549 สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย (สกว.))
งบประมาณทหารไทย 2525-2534 :วิสัยทัศน์และความคิดเชิงนโยบาย, โครงการจัดพิมพ์คบไฟ, ISBN :9747667169, 2539
ผลงานเขียน > เรื่องแปล

ขุมทรัพย์ที่ปลายฝัน จาก The Alchemist ของ เปาโล โคเอลโย, โครงการจัดพิมพ์คบไฟ, เมษายน 2542
ผลงานเขียน > บทความวิชาการ

อาวุธมีชีวิต? แนวคิดเชิงวิพากษ์ว่าด้วยความรุนแรง, สำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน, พฤษภาคม 2546
อารยะขัดขืน, สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง, ตุลาคม 2549
ผลงานเขียน > รวมบทความทั่วไป

การเมืองมนุษย์, สำนักพิมพ์ดอกหญ้า
ราวกับมีคำตอบ, สำนักพิมพ์สารคดี, มิถุนายน 2547 (ฉบับที่พิมพ์โดยสำนักพิมพ์สารคดีผ่านการจัดเรียงตอนใหม่โดยผู้เขียนและได้ตัดบทความที่ผู้เขียนเห็นว่าพ้นสมัยออก)
มีกรอบไม่มีเส้น, สำนักพิมพ์ดอกหญ้า, 2538
ถึงเว้นไม่เห็นวรรค, สำนักพิมพ์สารคดี, มีนาคม 2547
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2544 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ตำนานกระสือ

| ตำนานกระสือ |
| --- | --- |
นักแสดงนำ: ณัทธร สมคะเน ลักขณา วัธนวงส์ศิริ นักรบ ไตรโพธิ์
วันฉาย: 15/11/2002
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ไทย
ตำนานกระสือ (อังกฤษ:Demonic Beauty)เป็นภาพยนตร์ของค่าย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับภาพยนตร์โดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์
นักแสดง

ณัทธร สมคะเน..เจ้าฟ้าแจ้ง
ลักขณา วัธนวงส์ศิริ..นางตาราวตี/นางดาว/กระสือ
นักรบ ไตรโพธิ์..เจ้ารุ่ง
ประหยัด ประยงค์หอม..แม่เฒ่ากาลา
ราชันย์ บุญชูวงศ์..อ้ายผา
เอกพัน บรรลือฤทธิ์..ขุนหาญศึก
เนื้อเรื่องย่อ

เพราะความสาวและสวยของตาราวตีทำให้เธอถูกคัดเลือกเป็นนางสนมของเจ้าเมืองด้วยความจำใจ แต่ด้วยความรักที่มีต่อ ฟ้าแจ้ง นักรบหนุ่ม ทำให้เธอต้องถูกจับประหารชีวิต
ก่อนวันประหาร แม่เฒ่ากาลา ผู้ลึกลับได้ถ่ายทอดพลังอมตะให้แก่ลื่อของนาง จนทำให้แม้ถึงวันประหารร่างของนางตาราวตีจะถูกเผาผลาญไปกว่าครึ่งตัว แต่หัวกับไส้ของนางกลับลอยหนีหายลับไปพร้อมกับเงาสีน้ำเงินสว่างเรืองหลัง
จากเหตุการณ์ในวันนั้นหมู่บ้านที่เงียบสงบก็ไม่สุขสงบอีกต่อไป เมื่อจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวได้เริ่มขึ้น
ดูเพิ่ม

กระสือ
จูอี้

ขุนพลของรัฐง่อก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 257)
| จูอี้ (จู อี้) |
| --- | --- |
朱異

ขุนพลพิทักษ์ภาคใต้ (鎮南將軍 เจิ้นหนานเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 252 (252) – 26 กันยายน ค.ศ. 257 (257)
กษัตริย์: ซุนเหลียง
ขุนพลเชิดชูยุทธ (揚武將軍 หยางอู่เจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 252 (252)
กษัตริย์: ซุนกวน
ขุนพลรอง (偏將軍 เพียนเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 241 (241) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: ซุนกวน
นายกองทหารม้า (騎都尉 ฉีตูเว่ย์)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 237 (237) – ค.ศ. 241 (241)
กษัตริย์: ซุนกวน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครซูโจว มณฑลเจียงซู
เสียชีวิต: 26 กันยายน ค.ศ. 257 นครเฉาหู มณฑลอานฮุย
บุพการี: จูหวน (บิดา)
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: จี้เหวิน (季文)

จูอี้ (เสียชีวิต 26 กันยายน ค.ศ. 257) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จู อี้ (จีน: 朱異; พินอิน: Zhū Yì) ชื่อรอง จี้เหวิน (จีน: 季文; พินอิน: Jìwén) เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

จูอี้เป็นบุตรชายของจูหวน ขุนพลง่อก๊กผู้เป็นชาวอำเภออู๋ (吳縣 อู๋เซี่ยน) เมืองง่อกุ๋น (吳郡 อู๋จฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในนครซูโจว มณฑลเจียงซู จูอี้ได้รับการแต่งตั้งทางทหารครั้งแรกในตำแหน่งนายกองทหารม้า (騎都尉 ฉีตูเว่ย์) หลังการเสียชีวิตของบิดาในปี ค.ศ. 238 การปฏิบัติงานในสนามรบครั้งแรกคือปี ค.ศ. 241 เมื่อจูอี้ติดตามจูเหียนในการโจมตีป้อมปราการของรัฐวุยก๊กที่อ้วนเสีย (樊城 ฝานเฉิง) ชัยชนะเหนือบุนขิมขุนพลของวุยก๊กทำให้จูอี้มีชื่อเสียงในฐานะแม่ทัพผู้มีความสามารถ จูอี้นำนำกำลังพล 2,000 นายด้วยตนเองเข้าทำลายค่ายของบุนขิมทั้งเจ็ดแห่ง ตัดศีรษะทหารวุยก๊กได้หลายร้อยนาย จึงทำให้จูอี้ได้เลื่อนยศเป็นขุนพลรอง (偏將軍 เพียนเจียงจฺวิน) ซุนกวนจักรพรรดิแห่งง่อก๊กตรัสในภายหลังว่าจูอี้กล้าหาญและแข็งแกร่งกว่าที่พระองค์ทรงเคยได้ยินมา
ในปี ค.ศ. 252 จูอี้หยุดยั้งการบุกของวุยก๊กโดยนำทัพเรือเข้าโจมตีและทำลายสะพานลอยน้ำที่สร้างขึ้นโดยอ้าวจุ๋นและจูกัดเอี๋ยนขุนพลของวุยก๊กเพื่อพยายามข้ามแม่น้ำแยงซีเข้าไปในอาณาเขตของง่อก๊ก
ในปี ค.ศ. 257 เมื่อจูกัดเอี๋ยนขุนพลวุยก๊กเริ่มก่อกบฏต่อต้านสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊ก ซุนหลิมผู้สำเร็จราชการแห่งง่อก๊กส่งกำลังทหาร 30,000 นายไปสนับสนุนจูกัดเอี๋ยนในฉิวฉุน  (壽春 โช่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว นครลู่อาน มณฑลอานฮุย) และส่งกำลังทหารอีก 30,000 นายนำโดยจูอี้ไปยังอำเภอทางใต้ของฉิวฉุนเพื่อทำหน้าที่เป็นแนวหลัง จิวท่าย (州泰 โจว ไท่) ขุนพลวุยก๊กเอาชนะกองกำลังของจูอี้ ทหารของจูอี้ตายไป 2,000 นาย ซุนหลิมจึงสั่งทหารอีก 50,000 นายให้อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของจูอี้และเข้าโจมตีทัพวุยก๊ก จูอี้ให้กองลำเลียงและกำลังทหารส่วนใหญ่ประจำอยู่ที่ตูลู่ (都陸) ตัวจูอี้ข้ามแม่น้ำโดยผ่านสะพานลอยน้ำในเวลากลางคืนพร้อมนักรบกล้า 6,000 นาย แต่จิวท่ายและโจเป๋า (石苞 ฉือ เปา) เห็นกำลังทหารของจูอี้ยกมาจึงยกพลเข้าโจมตีและเอาชนะได้ จูอี้รวมกำลังทหารที่กระจัดกระจายเข้าด้วยกันใหม่แต่ถูกตีจนล่าถอยไปอีก ภายหลังเฮาเหลก (胡烈 หู เลี่ย) นำทหาร 5,000 นายลอบเข้าโจมตีกองลำเลียงของจูอี้และเผาเสบียงอาหารจนสิ้น
ซุนหลิมส่งทหารอีก 30,000 นายไปให้จูอี้และสั่งให้สู้ตายกับทัพวุยก๊ก แต่จูอี้ไม่เต็มจะต่อสู้โดยไม่มีเสบียงอาหาร ซุนหลิมโกรธมากจึงสั่งให้ประหารชีวิตจูอี้ที่ฮั่วหลี่ (鑊裡; อยู่ในนครเฉาหู มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในง่อก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  ซุนกวน  ซุนเหลียง  ซุนฮิว  ซุนโฮ (ซุน เฮ่า) 
จักรพรรดินีและพระสนม:  เซี่ยฟูเหริน  ซีฮูหยิน  พัวฮูหยิน  ปู้ เลี่ยนชือ  ฮองฮูหยิน  จักรพรรดินีจิ้งหฺวาย  เฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ย  จักรพรรดินีจู  จักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง  เถิง ฟานหลาน 
เชื้อพระวงศ์:  ซุนเต๋ง  ซุน ลฺวี่  ซุนโฮ (ซุน เหอ)  ซุน ป้า  ซุน เฟิ่น  กิมก๋งจู๋ (ซุน หลู่ปาน)  ซุน หลู่-ยฺวี่  ซุนหวน  ซุนเสียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  ซุน เช่า  โกะหยง  ลกซุน  เปาจิด  จู จฺวี้  ซุนจุ๋น  ซุนหลิม (ซุน เชิน)  เอียงเหียง  ลู่ ข่าย  บั้นเฮ็ก  เตี๋ยวเค้า 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  งอซัน  งำเต๊ก  งิมหุน  งีห้วน  จวนกี๋  จี้ เยี่ยน  ซีหอง  ตังเตียว  เตียวเจียว  เตียวอุ๋น  เทียเป๋ง  เบ้งจ๋อง  พัวโยย  เหยียมจุ้น  ฮวนฮี 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  งุยเปียว  จวนจ๋อง  จวนตวน  จวนเต๊ก  จวนเสียง  จิวท่าย  จิวหอง  จูกัดกิ๋น  จูกัดเก๊ก  จูกัดเจ้ง  จูตี  จูหวน  จูเหียน  ชีซก  ชีเซ่ง  ชีฮู  ซงเขียม  ซุน ก้าน  ซุน ข่าย  ซุน จฺวี้  ซุนหลิม (ซุน ซิน)  ซุน เอิน  ต๋องจู  เตงอิ๋น  เตงฮอง  เตียวปอ  เตียวหิว  เตียวเอียด  เทียเภา  บิฮอง  บุนขิม  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  พัวเจี้ยง  ลกข้อง  ลิกี๋  ลิต้าย  ลิห้อม  เล่งทอง (ลั่ว ถ่ง)  เล่งทอง (หลิง ถ่ง)  เล่าเบา  เล่าเลียก  เล่าเสง  อองตุ๋น  อีจ้วน  ฮั่นจ๋ง  ฮันต๋ง  เฮ่อ ฉี 
อื่น ๆ:  เก๋อ เสฺวียน  เฉา ปู้ซิ่ง
ตาร์ลัก (เมือง)

| ตาร์ลัก |
| --- | --- |
นคร
นครตาร์ลัก
จากบนสุด เรียงจากซ้ายไปขวา: ย่านจัตุรัสในตาร์ลัก, อาสนวิหารซันเซบัสเตียน, พิพิธภัณธ์อากีโน, Diwa ng Tarlac, อนุสาวรีย์คอราซอน อากีโน, ศาลาว่าการตาร์ลัก และโรงแรมมหาวิทยาลัยรัฐตาร์ลัก
คำขวัญ: Magkaisa:  Bawat Oras, Sama-Sama
ที่ตั้งในจังหวัดตาร์ลัก
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: กิตนางลูโซน
จังหวัด: ตาร์ลัก
District: 2nd District
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1788
สถาปนาเป็นนคร: 18 เมษายน ค.ศ. 1998
บารังไกย์: 76 แห่ง
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Panlungsod
 • นายกเทศมนตรี: Cristy Angeles
 • รองนายกเทศมนตรี: Genaro M. Mendoza
 • ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง: 184,341 คน (ค.ศ. 2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 274.66 ตร.กม. (106.05 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 342,493 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,200 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม:   Tarlaqueño (ชาย)  Tarlaqueña (หญิง) 
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 2300
PSGC: 036916000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)45
ภูมิอากาศ: มรสุมเขตร้อน
ระดับรายได้: ระดับที่ 1
เว็บไซต์: www.tarlaccity.gov.ph
นครตาร์ลัก,  (กาปัมปางัน: Lakanbalen ning Tarlac; ปังกาซีนัน: Siyudad na Tarlac; อีโลกาโน: Siudad ti Tarlac, ตากาล็อก: Lungsod ng Tarlac) เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดตาร์ลัก ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 342,493 คน ตาร์ลักเคยถูกเสนอให้เป็นนครที่มีประชากรอาศัยจำนวนสูง โดยประธานาธิบดี กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย แต่ถูกคัดค้านโดยรัฐบาลประจำจังหวัด
ภูมิศาสตร์

ตาร์ลักตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางของจังหวัด ติดกับเทศบาลกีโรนาและซันตาอิกนาเซียทางทิศเหนือ, ซันโฮเซทางทิศตะวันตก, คาปัสทางและคอนเซปซันทางทิศใต้ และเทศบาลวิกตอเรียและลาปาซทางทิศตะวันออก ตาร์ลักตั้งอยู่ริมแม่น้ำตาร์ลัก และอยู่ห่างจากมะนิลา 124 กิโลเมตร (77 ไมล์) ตาร์ลักอยู่ที่ความสูง 24 เมตร (79 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล แต่ในบางพื้นที่ทางตะวันตก อาจมีความสูงถึง 50 เมตร (160 ฟุต)
การขนส่ง

ตาร์ลักเป็นจุดจอดรถโดยสารที่จะไปยังจังหวัดในเขตอีโลโคสและเขตบริหารคอร์ดิลเยรา บริษัทรถโดยสารที่สำคัญได้แก่ ฟิลิปปินแรบบิท, วิกตอเรียไลเนอร์, ไฟว์สตาร์, ปาร์ตัส, บาลิวักแทรนสิต, ฟารินัสแทรนสิต, กีนีซิส, ซันทรานส์, เดอลีออนเอ็กซ์เพรส, จีวีฟลอริดา และอื่น ๆ สถานีขนส่งจะอยู่บนทางหลวงแม็คอาร์เทอร์
ทางหลวงแม็คอาร์เทอร์ผ่านตัวเมืองในแนวทิศใต้-เหนือ และมีถนนหลายสายที่มุ่งหน้าไปยังจังหวัดซัมบาเลส, ปังกาซีนัน (ใช้ทางหลวงโรมูโลซึ่งผ่านเมืองคามิลิง) และบาเกียว
ทางพิเศษซูบิค-คลาร์ก-ตาร์ลัก เชื่อมต่อระหว่างทางพิเศษตาร์ลัก-ปังกาซีนัน-ลาอูนีโยน (TPLEx) กับเมืองหลักของจังหวัด โดยทางพิเศษทั้ง 2 สามารถใช้เดินทางไปยังจังหวัดในเขตฮีลากังมินดาเนา อาทิ ปังกาซีนัน, ลาอูนีโยน และบาเกียว
เมืองพี่น้อง

Angeles City, ปัมปังกา
Cabanatuan City, นูเวบาเอซีฮา
Taguig City, เมโทรมะนิลา
บาเกียว, เบงเก็ต
Bauan, บาตังกัส
แหล่งข้อมูลอื่น

Tarlac Province Official Portal
Philippine Statistics Authority[ลิงก์เสีย]
ทางหลวงแม็คอาร์เทอร์
ดรงค์ สิงห์โตทอง

| ดรงค์ สิงห์โตทอง |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคสันติชน
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2517 – พ.ศ. 2524
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 ตำบลมะขามหย่ง อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
เสียชีวิต: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 (85 ปี)
พรรคการเมือง: สันติชน กิจสังคม ก้าวหน้า เอกภาพ
คู่สมรส: อารีย์ สิงห์โตทอง

ดรงค์ สิงห์โตทอง หรือ เฮียซุ้ย (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 - 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี 4 สมัย เป็นอดีตหัวหน้าพรรคสันติชน และอดีตนายกสมาคมกลุ่มอาชีพการเกษตรชลบุรี เจ้าของฉายาว่า "เจ้าพ่อบึงกระโดน"
ประวัติ

ดรงค์ มีบุตรชาย คือ จิรวุฒิ สิงห์โตทอง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ รวม 2 สมัย
ประวัติ > งานการเมือง

ดรงค์ สิงห์โตทอง ร่วมก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้นในปี พ.ศ. 2517 ชื่อ "พรรคสันติชน" โดยเขารับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค  ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งหัวหน้าพรรค เพื่อนำทีมในลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 ในพื้นที่จังหวัดชลบุรี สังกัดพรรคสันติชน ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าพรรค และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก รวมทั้งนำสมาชิกลงสมัครรับเลือกตั้งเข้าสภาผู้แทนราษฎรได้จำนวน 8 ที่นั่ง ต่อมาการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ย้ายมาสังกัดพรรคกิจสังคม
และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 ลงสมัครอีกครั้งในนามพรรคก้าวหน้า นำโดยนายอุทัย พิมพ์ใจชน
ประวัติ > งานเกษตรกรรม

ดรงค์ สิงห์โตทอง เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นนายกสมาคมกลุ่มอาชีพการเกษตรชลบุรี และเคยนำกลุ่มสมาชิกเกษตรกรเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช
ดรงค์ สิงห์โตทอง ได้บริจาคที่ดินจำนวน 5 ไร่ ให้แก่สหกรณ์โคนมบ้านบึง จำกัด เพื่อจัดตั้งศูนย์รวมน้ำนมดิบของกรมปศุสัตว์ เมื่อปี พ.ศ. 2527
ประวัติ > งานสร้างภาพยนตร์

ดรงค์ สิงห์โตทอง เคยเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เช่น เรื่อง สลัดดำ (2498) เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 ฉายที่ศาลาเฉลิมกรุง
และ ค่ายนรก (2501)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2527 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2527 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 5 (ภ.ป.ร.5)
ช่องอก

| ช่องอก  (Thoracic cavity) |
| --- | --- |
ช่องตัว
กระดูกในอกมองจากด้านขวา
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: cavitas thoracis
MeSH: D035423
TA98: A01.1.00.049  A02.3.04.002  A07.0.00.000
TA2: 1097, 126
FMA: 7565
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ช่องอก (thoracic cavity หรือ chest cavity) เป็นช่องว่างในร่างกายมนุษย์ (และสัตว์ชนิดอื่นๆ) ที่ถูกหุ้มด้วยผนังช่องอก (thoracic wall) (กระดูกทรวงอก รวมทั้งผิวหนัง กล้ามเนื้อ และพังผืด)
องค์ประกอบ

โครงสร้างที่อยู่ภายในช่องอก ได้แก่
โครงสร้างของระบบไหลเวียนโลหิต ได้แก่ หัวใจและหลอดเลือดใหญ่ เช่น หลอดเลือดแดงใหญ่เอออร์ตา (aorta) , หลอดเลือดแดงพัลโมนารี (pulmonary artery) และแขนงทั้งหมด, หลอดเลือดดำใหญ่ซุพีเรียร์เวนาคาวา (superior vena cava) , หลอดเลือดดำใหญ่อินฟีเรียร์เวนาคาวา (inferior vena cava) , หลอดเลือดดำพัลโมนารี (pulmonary veins) และหลอดเลือดดำอไซกอส (azygos vein)
โครงสร้างของระบบทางเดินหายใจ ได้แก่ ท่อลม (trachea) , หลอดลม (bronchi) , และปอด
โครงสร้างของระบบทางเดินอาหาร ได้แก่ หลอดอาหาร (esophagus)
ระบบต่อมไร้ท่อ ได้แก่ ต่อมไทมัส (thymus gland)
โครงสร้างของระบบประสาท ได้แก่ เส้นประสาทเวกัส (vagus) 1 คู่, และแนวปมประสาทซิมพาเทติก (sympathetic chain) 1 คู่
ระบบน้ำเหลือง ได้แก่ ท่อน้ำเหลืองอก (thoracic duct)
ช่องอกประกอบด้วยช่องว่างที่สำคัญ 3 ช่องที่ดาดด้วยมีโซทีเลียม (mesothelium) ได้แก่ โพรงเยื่อหุ้มปอด (pleural cavities) 1 คู่และถุงหุ้มหัวใจ (pericardial cavity) ส่วนประจันอก (mediastinum) เป็นโครงสร้างที่มีอวัยวะที่อยู่ตรงกลางของอกระหว่างปอด
ขอบเขต

ช่องอกแยกออกจากช่องท้อง (abdominal cavity) โดยกะบังลม (diaphragm) ทางเข้าช่องอก (thoracic inlet) เป็นขอบเขตบนสุดของช่องอกซึ่งเกิดจากการเรียงตัวของแมนูเบรียมของกระดูกอก (manubrium) ในด้านหน้า กระดูกซี่โครงคู่ที่ 1 ในด้านข้าง และกระดูกสันหลังในด้านหลัง
ความสำคัญทางคลินิก

หากช่องอกรั่วเปิดออกสู่ภายนอกได้ เช่นได้รับบาดเจ็บจากกระสุนปืนหรือถูกแทงด้วยมีด จะเกิดภาวะโพรงเยื่อหุ้มปอดมีอากาศ (pneumothorax) หรือมีอากาศเข้าไปอยู่ภายในช่องอก ซึ่งหากมีปริมาตรอากาศมากจะทำให้ปอดทั้งสองข้างแฟบ ซึ่งเป็นภาวะที่แพทย์ต้องดูแลอย่างใกล้ชิด
ภาพอื่นๆ

ช่องอกมุมมองจากทางซ้าย เมื่อเอาปอดออก
แหล่งข้อมูลอื่น

thoracic+cavity จากเว็บไซต์  eMedicine Dictionary
chest+wall จากเว็บไซต์  eMedicine Dictionary
Norman/Georgetown thoraxlesson3
ธงชาติเซนต์คิตส์และเนวิส

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ และ ธงเรือพลเรือน และ ธงเรือรัฐบาล
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 19 กันยายน พ.ศ. 2526 (41 ปี)
ลักษณะ: ธงพื้นสีแดง-เขียว มีแถบสีดำขอบเหลืองพาดตามแนวทแยง ภายในแถบนั้นมีดาวสีขาว 2 ดวง
 


การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ธงพื้นขาวกางเขนแดง มีรูปธงชาติที่มุมธงบนด้านคันธง
 
ธงชาติเซนต์คิตส์และเนวิส เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในมีแถบสีดำขอบสีเหลือง ภายในมีดาวห้าแฉกสีขาว 2 ดวง พาดผ่านจากมุมบนด้านปลายธงมายังมุมล่างด้านคันธง แบ่งพื้นธงออกเป็นรูปสามเหลี่ยม 2 รูป รูปหนึ่งอยู่ด้านคันธง มีพื้นสีเขียว  ส่วนอีกรูปอยู่ด้านปลายธง พื้นสีแดง  ธงนี้เป็นที่ชนะเลิศในการประกวดออกแบบธงชาติเมื่อ พ.ศ. 2526 เริ่มใช้เมื่อวันที่ 19 กันยายน ปีเดียวกัน สีที่ใช้ในธงนี้เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา
ในธงนี้ สีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราช สีดำหมายถึงประชาชนในประเทศสืบเชื้อสายจากชนในทวีปแอฟริกา สีเหลืองคือแสงของดวงอาทิตย์ และดาวสีขาว 2 ดวง เป็นตัวแทนของความหวังและอิสรภาพ
ดูเพิ่ม

ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา
ธงชาติหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเซนต์คิตส์และเนวิส ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ถนนเคหะบางพลี

|  ทางหลวงชนบท สป> 1006 |
| --- | --- |
ถนนเคหะบางพลี
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 9.260 กิโลเมตร (5.754 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
จาก:  ถนนสุขุมวิท ใน อ.บางบ่อ จ.สมุทรปราการ
ถึง:  ถนนเทพรัตน ใน อ.บางเสาธง จ.สมุทรปราการ
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงชนบท 
ถนนเคหะบางพลี หรือทางหลวงชนบท สป.1006 สายแยกทางหลวงหมายเลข 3 (กม.ที่ 52+670) - เคหะบางพลี เป็นถนนสายหนึ่งของจังหวัดสมุทรปราการ เชื่อมระหว่างพื้นที่อำเภอบางบ่อกับอำเภอบางเสาธง เริ่มจากถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 52 ใกล้กับโรงเรียนไทยรัฐวิทยา 71 ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ ผ่านพื้นที่ตำบลบางเพรียง อำเภอบางบ่อ และตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง ผ่านชุมชนเคหะบางพลี และนิคมอุตสาหกรรมบางพลี ตัดกับถนนเทพารักษ์ (แยกเคหะบางพลี) และไปบรรจบกับถนนเทพรัตนกิโลเมตรที่ 23 ข้างโรงพยาบาลบางนา 2 ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง  เป็นถนนขนาด 4 ช่องทางจราจรตลอดสาย  ระยะทางทั้งหมด 9.5 กิโลเมตร โดยอยู่ในพื้นที่อำเภอบางบ่อ 3.9 กิโลเมตร และในพื้นที่อำเภอบางเสาธง 5.6 กิโลเมตร อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท
ถนนเจ้าคำรบ

|  ถนนเจ้าคำรบ> ข้อมูลของเส้นทาง |
| --- | --- |
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2464–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออกเฉียงใต้:  ถนนวรจักร ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
ปลายทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ:  ถนนพลับพลาไชย ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
ถนนเจ้าคำรบ (อักษรโรมัน: Thanon Chao Khamrop) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เป็นถนนสายสั้น ๆ ลักษณะเป็นซอย มีจุดเริ่มต้นที่ถนนวรจักรด้านตรงข้ามกับวัดพระพิเรนทร์ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านจุดตัดกับถนนมหาจักรและถนนศรีธรรมาธิราชในย่านคลองถม จากนั้นตัดกับถนนเสือป่าบริเวณใกล้กับทางแยกเสือป่า ผ่านจุดตัดกับถนนมังกร ก่อนไปสิ้นสุดที่ถนนพลับพลาไชยบริเวณหน้าศาลเจ้าไต้ฮงกง
ถนนเจ้าคำรบเกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2464 หลังจากเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในตำบลตรอกเต้าหู้ ทำให้บ้านเรือนของราษฎรมีความเสียหายครั้งใหญ่ และก่อให้เกิดความเสียหายอยู่บ่อยครั้ง กอปรกับมีการเจ็บไข้ได้ป่วย เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) เสนาบดีกระทรวงนครบาล ได้กราบทูลฯ ขอพระบรมราชานุญาตสร้างถนนเส้นนี้ขึ้นมา และขอกราบทูลฯ ขอพระราชทานชื่อถนน ได้รับการพระราชทานนามว่า "ถนนเจ้าคำรพ" (ในระยะแรกสะกดด้วย พ พาน) เนื่องจากมีวังที่ประทับของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ พระบิดาของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชและหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ตั้งอยู่บริเวณนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนเจ้าคำรบ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′47″N 100°30′28″E﻿ / ﻿13.746472°N 100.507651°E﻿ / 13.746472; 100.507651
ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา

| --- | --- |


สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: พ.ศ. 2510 - 2526
ลักษณะ: ธงแถบสีเขียว-เหลือง-ฟ้า แบ่งตามแนวตั้ง มีภาพต้นปาล์มสีดำที่กลางแถบสีเหลือง
 


การใช้: ธงเรือรัฐบาล
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: พ.ศ. 2501 - 2510
ลักษณะ: ธงเรือแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีภาพตราอาณานิคม ซึ่งตราแผ่นดินประจำดินแดนในกรอบวงกลมสีขาว.
 
ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา อดีตอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร (พ.ศ. 2501 - 2526) มีลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบแนวตั้ง พื้นเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งเป็นสามแถบตามแนวตั้ง เรียงเป็นแถบสีเขียว สีเหลือง และสีฟ้า ตามลำดับจากด้านคันธง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน  ที่กลางแถบสีเหลืองนั้นมีภาพต้นปาล์มสีดำมีกิ่งก้านแผ่ออกไป 3 ด้าน หมายถึงดินแดน 3 ส่วนที่ประกอบเข้าเป็นอาณานิคมแห่งนี้ ได้แก่ แองกวิลลา เกาะเซนต์คริสโตเฟอร์ และเกาะเนวิส  ธงดังกล่าวนี้ใช้อยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2510 - พ.ศ. 2526
ส่วนธงที่ใช้ในช่วงก่อนหน้า (พ.ศ. 2501 - 2510) ใช้ธงตามแบบอาณานิคมของสหราชอาณาจักรทั่วไป กล่าวคือ ธงเรือแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีภาพตราอาณานิคม ซึ่งตราแผ่นดินประจำดินแดนในกรอบวงกลมสีขาว ตรานี้มีลักษณะเป็นตราอาร์มรูปโล่ ภายในโล่แบ่งเป็นสามส่วน โดยช่องซ้ายบนมีภาพกะลาสี (เป็นสัญลักษณ์แทนตัวคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส) ยืนบนหัวเรือเพื่อส่องกล้องสำรวจแผ่นดินใหม่ หมายถึงเกาะเซนต์คริสโตเฟอร์ (ปัจจุบันเรียกว่าเกาะเซนต์คิตส์) ที่ช่องขวาบนเป็นภาพสตรี 3 คนกำลังชำระกายในน้ำตก หมายถึงเกาะเนวิส ช่องกลางล่างเป็นภาพชาวประมงกับเรือแคนูบนชายหาด หมายถึงแองกวิลลา  ที่ตอนบนของโล่มีภาพปลาโลมา 3 ตัวหันตัวตามแนวตั้งแหงนหน้าขึ้นด้านบน มีเกี้ยวรัดรอบตัวปลาโลมาทั้งสามนั้นรวมกัน
ดูเพิ่ม

ธงชาติแองกวิลลา
ธงชาติเซนต์คิตส์และเนวิส
ธงชาติหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ช็อง ซ็อก-ว็อน

| ช็อง ซ็อก-ว็อน |
| --- | --- |

เกิด: 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) อินชอน,เกาหลีใต้
ปีปฏิบัติงาน: 2551-ปัจจุบัน
คู่สมรส: แพ็ก จี-ย็อง (สมรส 2556)
ช็อง ซ็อก-ว็อน (เกาหลี: 정석원) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ และนายแบบ เริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงซีรียส์ทางโทรทัศน์เรื่องมรดกรัก ฉบับพันล้านวอน และ Dr. Champ และยังได้แสดงบทนำในภาพยนตร์เรื่อง The Beast โดยเขามีชื่อเสียงจากการแสดงซีรียส์เรื่อง ตามหาหัวใจเจ้าชายหลงยุคและ Haeundae Lovers
ทางด้านชีวิตส่วนตัวกำลังคบหาดูใจกับ แพ็ก จี-ย็องตั้งแต่ปี 2554 และทั้งคู่ได้เข้าพิธีสมรสเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่ เชอราตันโฮเทลส์แอนด์รีสอตส์
ละครโทรทัศน์

"Iris 2" (KBS2/2556) - ยูซังจุน,แบ็คซัน (ตอนหนุ่ม)
Haeundae Lovers (KBS/2555) - ชเว จุน-ฮย็อก
ตามหาหัวใจเจ้าชายหลงยุค (SBS / 2555) - วู ยง-ซุล
Ojakgyo Family (KBS2 / 2554-2555) - คิม เจ-ฮา
Midas (TV series) (SBS / 2554) - เจ-บอม
White Christmas (KBS2 / 2554) - ยูน จอง-อิล
Dr. Champ (SBS / 2553) - ยู แซง-บอง
Seeking Love (MBC / 2552)
High Kick! (season 2) (MBC / 2552-2553) - แพทย์ฝึกหัด / ดารารับเชิญตอนที่ 112
มรดกรัก ฉบับพันล้านวอน (SBS / 2552) - จิน ยัง-ซอก
The World That They Live In  (KBS2 / 2551)
Working Mom (SBS / 2551)
Aquarius (SBS, 2551)
Kokkiri (MBC, 2551)
Dae Wang Sejong (KBS2, 2551)
Belle (KBS1, 2550)
ภาพยนตร์

ยุทธการโฉบเหนือฟ้า (2555) - มินโฮ
Secrets, Objects (2554) - วู-ซัง
The Beast (2554)
The Divine Weapon (2553)
Public Enemy Returns (2551)
Fate (2551)
รายการวาไรตี้

Law of the Jungle in New Zealand (SBS / 2556)
Real Mate in Australia, Rooftop Prince Trio (QTV / 2555)
Let's Go Dream Team! Season 2 (KBS2 / 2552)
รางวัล

2553 2nd Korea Jewelry Awards: Topaz Award
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) ข้อมูลของซ็อก-ว็อน
ช็อง ซ็อก-ว็อน ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ชิโนบุ

ชิโนบุ อาจหมายถึง
ชิโนบุ อาซาโกเอะ - นักเทนนิสชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ ซาโตจิ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ อาดาจิ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ ฮาชิโมโตะ - นักสร้างภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ นากายามะ - นักแสดงชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ ยากุชิ - ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
วากาโนะซาโตะ ชิโนบุ - นักซูโม่ชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ โอริกุชิ - นักชาติพันธุ์วิทยาชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ โอโตวะ - นักร้องชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ ฟุกุฮาระ - นักเบสบอลชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ โอตากะ - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ โอตาเกะ - นักแสดงชาวญี่ปุ่น
ชิโนบุ มาเอฮาระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง บ้านพักอลเวง
ชิโนบุ มิยาเกะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ลามู ทรามวัยจากต่างดาว
ชิโนบุ เซนซึอิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คนเก่งทะลุโลก
ชิโนบุ คากุระซากะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง Tenjho Tenge
ชิโนบุ (วงดนตรี) - ชื่อวงดนตรีในสหรัฐอเมริกา