stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขาสามร้อยยอด
ชื่อ

ที่มาของชื่อเขา มีตำนานเล่าว่า แต่เดิมบริเวณนี้เคยเป็นทะเล มีหมู่เกาะน้อยใหญ่เรียงรายกัน ครั้งหนึ่งเคยมีเรือสำเภาจีนแล่นผ่านมา แต่ประสบเหตุลมพายุรุนแรงจนเรือใกล้อับปาง จึงแวะหลบภัยเข้ามาตามร่องน้ำด้านทิศตะวันตกของเกาะ แต่เรือได้ชนจนอับปางลง ผู้คนจมน้ำตายจำนวนมาก ที่เหลือรอดตายขึ้นมาอาศัยอยู่บนเกาะประมาณ 300 คน จึงได้ตั้งชื่อว่า "เกาะสามร้อยรอด" ต่อมาระดับน้ำทะเลได้ลดลง เกาะกลายเป็นภูเขา ชาวบ้านเรียกเพี้ยนเป็น "เขาสามร้อยยอด" ชาวบ้านตั้งข้อสันนิษฐานว่าบริเวณที่เรือจมเรียกว่า "อ่าวทะเลสาบ" เคยมีผู้พบซากเสากระโดงเรือโบราณในบริเวณนี้ด้วย แต่อีกข้อสันนิษฐานของชื่อเขา สันนิษฐานว่า เป็นเพราะมีต้นสามร้อยยอดขึ้นอยู่ หรือมียอดเขามากมายถึง 300 ยอด
แหล่งโบราณคดี > ศิลปะถ้ำเขาสามร้อยยอด

เมื่อวันที่ 13–16 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ดีน สมาร์ต (Dean Smart) นักวิจัยถ้ำชาวอังกฤษทำการสำรวจถ้ำต่าง ๆ ในบริเวณเทือกเขาสามร้อยยอด เพื่อดำเนินการวางแผนจัดการและศึกษาผลกระทบจากท่องเที่ยว ได้พบหลักฐานภาพเขียนสีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ เป็นภาพเขียนสีบนเพิงผาใกล้กับปากถ้ำสภาพโดยทั่วไปลบเลือน ใช้สีแดงเป็นหลักในการเขียนภาพ ภาพบางส่วนเป็นภาพนามธรรม รูปสามเหลี่ยมหรือสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดเรียงเป็นแนวต่อกัน รูปคล้ายตัววีเขียนเลียนแบบกันคล้ายภาพที่สะท้อนออกมาจากกระจกใช้สี 3 สีเขียนภาพนี้ (ดำ,แดง และขาว) และบางส่วนเป็นภาพคล้ายจริง เช่น ภาพ red girl ภาพผู้หญิงผมยาว ภาพคน ภาพลายเส้นรูปควาย สันนิษฐานว่าภาพเหล่านี้น่าจะเป็นส่วนหนึ่งของการประกอบพิธีกรรมตามความเชื่อของกลุ่มคนในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ที่อยู่อาศัยบริเวณนี้ราว 2,000 ถึง 3,000 ปีมาแล้ว ถ้ำนี้อยู่บนยอดเขาสามร้อยยอด สภาพของภาพเขียนถูกน้ำฝนสาดทำให้ภาพเลือนหายไปมาก
แหล่งโบราณคดี > ภาพอื่น

สำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี ได้พบ ถ้ำภาพเขียนสีบึงบัว ที่บริเวณศูนย์ศึกษาธรรมชาติบึงบัว ซึ่งมีการสำรวจและคัดลอกลายไปแล้วเมื่อปี 2545 ภาพประกอบไปด้วยภาพไล่ต้อนฝูงวัว ภาพหน้ากาก และภาพลายเส้นต่าง ๆ ส่วนใหญ่เป็นความเกี่ยวข้องกับเรื่องราววิถีชีวิตของชุมชน และพิธีกรรมของชุมชน ในยุคก่อนประวัติศาสตร์
ต่อมาได้พบ ถ้ำหุบตาโคตร ตัวถ้ำมีลักษณะเป็นโพรงถ้ำหินปูนขนาดใหญ่ เพดานถ้ำเป็นช่องขนาดใหญ่แสงสว่างส่องลอดเข้ามาได้ ตำแหน่งที่พบภาพเขียนสีอยู่บริเวณผนังด้านข้างทางด้านขวาของปากถ้ำ ภาพเขียนสีที่พบมีทั้งภาพบุคคล และภาพสัญลักษณ์
พ.ศ. 2563 พบ ถ้ำดิน บริเวณหมู่ 4 บ้านพุน้อย อำเภอสามร้อยยอด ถ้ำดินมีลักษณะเป็นโพรงถ้ำขนาดใหญ่ต่อเนื่องกัน 4 โถงถ้ำ ตัวถ้ำอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ 125 เมตร ตำแหน่งที่พบภาพเขียนสีอยู่บริเวณโถงถ้ำแรกใกล้กับปากถ้ำ บริเวณผนังและเพดานถ้ำด้านขวา ภาพที่พบส่วนใหญ่เป็นภาพบุคคลจำนวนมาก มีทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่ บางภาพเป็นคนแต่งกายคล้ายมีเครื่องประดับร่างกาย และคนกำลังล่าสัตว์อยู่ในท่าคล้ายง้างคันธนู ภาพเขียนสีที่เป็นสัตว์ที่พบเห็นค่อนข้างชัดคือเลียงผา
แหล่งโบราณคดี > โครงกระดูกมนุษย์ยุคน้ำแข็ง

พ.ศ. 2568 กรมศิลปากร โดยสำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี พบร่องรอยมนุษย์โบราณ โดยภายในแหล่งโบราณคดีถ้ำดิน ซึ่งแบ่งออกเป็น 5 คูหา ทุกคูหามีร่องรอยการใช้พื้นที่ของมนุษย์ในอดีต และมี 3 คูหาที่พบภาพเขียนสีก่อนหน้านั้น ศพโครงกระดูกจำนวน 1 โครง จากการวิเคราะห์เบื้องต้น โครงกระดูกมนุษย์ที่ระดับความลึกประมาณ 2 เมตรจากระดับพื้นถ้ำปัจจุบัน พบจำนวน 1 โครง เป็นกระดูกเด็กอายุในช่วง 6-8 ปี ทีมงานตั้งชื่อว่า ปังปอนด์ ซึ่งเป็นมนุษย์โฮโมเซเปียนส์ (Homo sapiens) มีอายุไม่ต่ำกว่า 29,000 ปี เป็นหลักฐานเก่าแก่และมีสภาพสมบูรณ์ที่สุดเท่าที่พบในประเทศไทย
ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ

| ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ |
| --- | --- |
เกิด: ศิริชัย โพธิ์สุวรรณ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  ฮิโรชิมา 1994  | ไลท์ฟลายเวท |
|  |  กรุงเทพ 1998  | ฟลายเวท |
ซีเกมส์
|  |  เชียงใหม่ 1995  | ไลท์ฟลายเวท |
ประมวลศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ หรือปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ศิริชัย โพธิ์สุวรรณ เป็นนักมวยสากลชาวจังหวัดมหาสารคาม เคยเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยมาก่อน ก่อนที่จะหันมาชกมวยสากลอาชีพ ได้เป็นแชมป์ WBO เอเชีย 2 สมัย และได้ขึ้นชิงแชมป์โลก 2 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ
ประวัติ

ประมวลศักดิ์เป็นบุตรของนายบุญเหลือ นางทองอินทร์ โพธิ์สุวรรณ มารดาเสียชีวิตตั้งแต่อายุ 6 ปี เรียนจบชั้น ม.6 จากศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน ขึ้นชกมวยครั้งแรกโดยเริ่มจากมวยไทย เมื่ออายุ 10 ปี ได้เข้าไปอยู่ในสังกัดของคณะ ส.ขอนแก่นอยู่ราว 7-8 ปี จึงเข้ากรุงเทพฯไปอยู่ค่ายห้าพลัง แต่การชกมวยไทยในกรุงเทพฯไม่ประสบความสำเร็จ ประมวลศักดิ์จึงกลับไปขอนแก่น
ต่อมาประมวลศักดิ์เข้ามากรุงเทพฯอีกครั้งโดยเป็นเทรนเนอร์ให้กับพี่ชายคือ ปีใหม่ อ.ยุทธนากร จากนั้น ประมวนศักดิ์จึงไปสมัครชกมวยสากลสมัครเล่นจนได้ติดทีมชาติเข้าแข่งขันในกีฬาสำคัญ ๆ ทั้งซีเกมส์ เอเชียนเกมส์และโอลิมปิกเกมส์ โดยได้เหรียญทองทั้งซีเกมส์และเอเชียนเกมส์ ส่วนกีฬาโอลิมปิกนั้น ประมวนศักดิ์ติดทีมชาติไปแข่งกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง คือ พ.ศ. 2535 ที่ บาร์เซโลนาร์ ในรุ่นไลท์ฟลายเวท รอบแรก ชนะอาร์เอสซี เซนต์ อาเบียน ไฮน์ จากจาเมกา ยก 2 เมื่อ 26 กรกฎาคม รอบสอง แพ้ ยาน ควาสต์ จากเยอรมัน ตกรอบ เมื่อ 1 สิงหาคม จากนั้น ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2539 ที่ แอตแลนตา สหรัฐ ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก แพ้ คาเลด ฟาลาห์ จากซีเรีย เมื่อ 23 กรกฎาคม  ตกรอบ
จากนั้น ประมวนศักดิ์จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ที่โรงเรียนบ้านไร่(ทองคูณคุรุราษฎร์สามัคคี) ตำบลกุดพิมาน อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ในรายการเดียวกับสด ปูนอินทรียิม ชิงแชมป์ องค์กรมวยโลก เอเชียแปซิฟิก โดยชนะ มานาฮัน พันซาริบู นักมวยชาวอินโดนิเซียไปแค่ยกแรกเท่านั้น ประมวลศักดิ์ในวัยถึง 40 ปี ได้ชิงแชมป์โลก 2 ครั้ง ครั้งล่าสุดชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBO กับ โฆเซ โลเปซ นักมวยชาวปวยร์โตรีโก ประมวนศักดิ์ชกได้ดีที่สุดแล้วแต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์
ปัจจุบัน ประมวนศักดิ์ทำหน้าที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกีฬามวยที่โรงเรียนกีฬาจังหวัดอ่างทอง
ชื่อในการชกมวยสากลอาชีพ

ประมวลศักดิ์ ก่อเกียรติยิม
ประมวลศักดิ์ แรงเยอร์ยิม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
อำเภอคอนสาร

| อำเภอคอนสาร |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Khon San
สี่แยกคอนสาร
คำขวัญ: พระประธาน 700 ปีคู่บ้าน หลวงพิชิตสงครามคู่เมือง ลือเลี่องประเพณีบุญเดือนสี่ มากมีน้ำผุดไหลหลาก ป่าหมากอุดม รื่นรมย์เขื่อนจุฬาภรณ์ สะออนป่าทุ่งกะมัง มนต์ขลังทุ่งลุยลาย
แผนที่จังหวัดชัยภูมิ เน้นอำเภอคอนสาร
พิกัด: 16°36′48″N 101°55′11″E﻿ / ﻿16.61333°N 101.91972°E﻿ / 16.61333; 101.91972
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชัยภูมิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 966.665 ตร.กม. (373.231 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 60,405 คน
 • ความหนาแน่น: 62.49 คน/ตร.กม. (161.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 36180
รหัสภูมิศาสตร์: 3613
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอคอนสาร ถนนราษฎร์เจดีย์ ตำบลคอนสาร อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ 36180
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
คอนสาร เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ ถือว่าเป็นประตูเข้าสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือจากทางภาคเหนือ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอคอนสารตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอน้ำหนาว (จังหวัดเพชรบูรณ์) และอำเภอภูผาม่าน (จังหวัดขอนแก่น)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอชุมแพ (จังหวัดขอนแก่น)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอภูเขียว อำเภอเกษตรสมบูรณ์ และอำเภอหนองบัวแดง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองเพชรบูรณ์และอำเภอหล่มสัก (จังหวัดเพชรบูรณ์)
ประวัติ

คอนสารเป็นเมืองเก่าแก่ตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีนายภูมี ชาวเมืองนครไทย เมืองพิษณุโลก ได้นำพรรคพวกมาเที่ยวป่า เห็นว่าบริเวณนี้มีความอุดมสมบูรณ์ จึงได้ตั้งถิ่นฐานเป็นหัวหน้าหมู่บ้านอยู่ที่นี่ ต่อมาได้นำขี้ผึ้ง งาช้าง และดินประสิว เป็นเครื่องราชบรรณาการทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก จึงได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าเป็น "หมื่นอร่ามกำแหง" มีตำแหน่งเป็นนายหมวด มีหน้าที่รักษาป่า ผึ้ง และมูลค้างคาวในบริเวณนี้ เนื่องจากระยะทางจากกรุงเทพมหานครถึงบ้านคอนสารไกลมาก พระราชสารตราตั้งนั้นต้องห่อผ้า แล้วใช้ไม้คอนมาจนถึงหมู่บ้านที่ตนอยู่ จึงเรียกหมู่บ้านว่า คอนสาร มาจนทุกวันนี้
ต่อมาหมื่นอร่ามกำแหงได้เลื่อนยศเป็น "หลวงพิชิตสงคราม" เป็นเจ้าเมืองคอนสารคนแรก จนมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เมืองคอนสารจึงยุบมาเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอภูเขียว และได้แยกเป็น กิ่งอำเภอคอนสาร เมื่อ พ.ศ. 2501 ได้ยกฐานะเป็น อำเภอคอนสาร เมื่อ พ.ศ. 2503
จะเห็นว่าภาษาพูดของชาวคอนสารแตกต่างจากภาษาอีสานทั่วไป เนื่องจากสำเนียงจะเหมือนภาษาของชาวนครไทยและหล่มสัก เพราะบรรพบุรุษมาจากเมืองพิษณุโลกนั่นเองคนทั่วไปและชาวคอนสาร จึงมักเรียกตนเองว่า "ไทคอนสาร"
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอคอนสารแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 84 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | คอนสาร |  |  | (Khon San) |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  | 5. | ทุ่งลุยลาย |  |  | (Thung Luilai) | 7 หมู่บ้าน |
| 2. | ทุ่งพระ |  |  | (Thung Phra) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  | 6. | ดงบัง |  |  | (Dong Bang) | 9 หมู่บ้าน |
| 3. | โนนคูณ |  |  | (Non Khun) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  | 7. | ทุ่งนาเลา |  |  | (Thung Na Lao) | 11 หมู่บ้าน |
| 4. | ห้วยยาง |  |  | (Huai Yang) |  |  | 19 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  | 8. | ดงกลาง |  |  | (Dong Klang) | 9 หมู่บ้าน |
สถานศึกษา

โรงเรียนมัธยมศึกษา
โรงเรียนคอนสารวิทยาคม  ตำบลทุ่งนาเลา
โรงเรียนโนนคูณวิทยาคาร รัชมังคลาภิเษก  ตำบลโนนคูณ
โรงเรียนห้วยยางวิทยาคม  ตำบลห้วยยาง
หน่วยงานที่สำคัญ

เขื่อนจุฬาภรณ์
ที่ทำการไปรษณีย์คอนสาร
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว
สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าภูเขียว
สวนรุกขชาติน้ำผุดทับลาว
หน่วยจัดการต้นน้ำทุ่งลุยลาย
ส่วนป่าคอนสาร
สถานีวิจัยและทดลองอ้อยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สถานีควบคุมไฟป่าภูเขียว
โรงพยาบาลคอนสาร
ศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดชัยภูมิ หน่วยบริการคอนสาร
โบราณสถาน

หลวงพ่อพระประธานในวัดเจดีย์ วัดเจดีย์ หมู่ที่ 1 ตำบลคอนสาร
พระพุทธรูป โบราณวัตถุอายุกว่า 700 ปี อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ
พระธาตุแก้งกอย  หมู่ที่ 1 ตำบลโนนคูน อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ
อุทยานแห่งชาติ/เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า/สวนรุกชาติ

อุทยานแห่งชาติน้ำหนาว
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูผาผึ้ง
สวนรุกชาติน้ำผุดทับลาว
แหล่งท่องเที่ยว

เขื่อนจุฬาภรณ์  ตำบลทุ่งลุยลาย
จุดชมวิวปางม่วง  ตำบลทุ่งลุยลาย
สวนสัตว์ธรรมชาติทุ่งกะมัง ตำบลทุ่งลุยลาย
สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าภูเขียว ตำบลทุ่งลุยลาย
ถ้ำประกายเพชร ตำบลทุ่งลุยลาย
แหล่งขุดค้นประวัติศาสตร์ ถ้ำวิมานนาคินทร์ ตำบลทุ่งลุยลาย
น้ำผุดทัพลาว และสวนรุกขชาติ  ตำบลห้วยยาง
น้ำพุร้อนบ้านห้วยสนามทราย ตำบลทุ่งพระ
ลำน้ำชุ (สำหรับล่องแพ) ตำบลทุ่งพระ
ภาพเขียนสีก่อนประวัติศาสตร์วัดถ้ำขาม ตำบลทุ่งนาเลา
ถ้ำดอกบัว ตำบลทุ่งนาเลา
ถ้ำน้ำไหล ตำบลทุ่งนาเลา
ถ้ำเทวาสถิต (ถ้ำสิงโต) เป็นถ้ำขนาดใหญ่ ถ้าจะเที่ยวชมให้ทั่วถ้ำแห่งนี้อย่างน้อยต้องใช้เวลา 1 วัน ที่ตั้ง บ้านผาเบียด หมู่ที่ 2 ตำบลห้วยยาง (ใกล้น้ำผุดทัพลาว)
สนามกีฬาเมอร์เซเดส-เบนซ์

| --- | --- |
The Benz
ภาพภายในของเมอร์เซเดส-เบนซ์ สเตเดียมในปี 2024
ชื่อเดิม: สนามกีฬาใหม่แอตแลนตา (การวางแผน/การก่อสร้าง)
ที่อยู่: 1 AMB Drive Northwest
ที่ตั้ง: แอตแลนตา, จอร์เจีย, สหรัฐอเมริกา
พิกัด: 33°45′20″N 84°24′00″W﻿ / ﻿33.75556°N 84.40000°W﻿ / 33.75556; -84.40000
ขนส่งมวลชน: MARTA
เจ้าของ: จอร์เจียเวิลด์คองเกรสเซ็นเตอร์ออโธริตี
ผู้ดำเนินการ: กลุ่มกีฬาและความบันเทิง AMB
ที่นั่งพิเศษ: 190
ความจุ: อเมริกันฟุตบอล: 71,000  (ขยายได้ถึง 75,000) ฟุตบอล: 42,500 (ขยายได้ถึง 71,000, ที่นั่งยืนอย่างน้อย 73,019)
สถิติผู้ชม: อเมริกันฟุตบอล: 79,330 (พีชโบวล์ 2022, 31 ธันวาคม ค.ศ. 2022)  ฟุตบอล: 73,019 (เอ็มแอลเอสคัพ 2018, 8 ธันวาคม ค.ศ. 2018)
ขนาดสนาม: อเมริกันฟุตบอล: 120 × 53.333 yd (109.7 × 48.8 m)  ฟุตบอล : 115 × 75 yd (105 × 69 m)
พื้นผิว: ฟิลด์เทิร์ฟ คอร์
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 19 พฤษภาคม 2014; 10 ปีก่อน (2014-05-19)
เปิดใช้สนาม: 26 สิงหาคม 2017; 7 ปีก่อน (2017-08-26)
งบประมาณในการก่อสร้าง: US$1.6 พันล้าน (ประมาณการ) ($1.99 พันล้าน ในหน่วยดอลลาร์2023)
สถาปนิก: เอชโอเค  ทีวีเอสดีไซน์ กู๊ด แวน สไลก์ สแตนลีย์ บีแมน & เซียร์ส
ผู้จัดการโครงการ: ดาร์เดน & คอมปานี
วิศวกรโครงสร้าง: บูโรแฮพโพลด์ เอ็นจิเนียริง/โฮเบอร์แมน
วิศวกรบริการ: ดับเบิลยูเอสพี
ผู้รับเหมาทั่วไป: เอชเอชอาร์เอ็ม เจวี (ประกอบด้วย ฮันท์ คอนสตรักชั่น กรุ๊ป, โฮลเดอร์ คอนสตรักชั่น, เอช. เจ. รัสเซลล์ & โค. และ ซี. ดี. มูดี้ คอนสตรักชั่น โค.)
การใช้งาน
  แอตแลนตา ฟอลคอนส์ (NFL) (2017–ปัจจุบัน)  แอตแลนตา ยูไนเต็ด เอฟซี (MLS) (2017–ปัจจุบัน)  พีช โบวล์ (NCAA) (2017–ปัจจุบัน)  การแข่งขันชิงแชมป์ SEC (NCAA) (2017–ปัจจุบัน)  เซเลเบรชั่น โบวล์ (NCAA) (2017–ปัจจุบัน)  เกมเปิดฤดูกาลแอฟแลค (NCAA) (2017–ปัจจุบัน)  เวิลด์ซีรีส์ฟุตบอลวิฟเฟิลลีก (2023)  รอบสี่ทีมสุดท้าย NCAA (2031) 
เว็บไซต์
mercedesbenzstadium.com
สนามกีฬาเมอร์เซเดส-เบนซ์ (อังกฤษ: Mercedes-Benz Stadium) เป็นสนามกีฬาพร้อมหลังคาเลื่อนเปิด-ปิดได้และสนามกีฬาหลากหลายวัตถุประสงค์ ตั้งอยู่ในแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา เปิดใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017 เพื่อแทนที่จอร์เจียโดม โดยเป็นสนามเหย้าของแอตแลนตา ฟอลคอนส์ จากลีกฟุตบอลแห่งชาติ (NFL) และ แอตแลนตา ยูไนเต็ด เอฟซี จากเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (MLS) สนามกีฬาแห่งนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของรัฐบาลรัฐจอร์เจีย ผ่านทางจอร์เจียเวิลด์คองเกรสเซ็นเตอร์ออโธริตี และดำเนินงานโดยเอเอ็มบีกรุ๊ป ซึ่งเป็นองค์กรแม่ของฟอลคอนส์และสโมสรฟุตบอลแอตแลนตายูไนเต็ด ในปี ค.ศ. 2016 ต้นทุนการก่อสร้างทั้งหมดของสนามถูกประเมินไว้ที่ 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
สนามกีฬาเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ด้วยการแข่งขันพรีซีซันของฟอลคอนส์กับอริโซนา คาร์ดินัลส์ แม้ว่าระบบหลังคาเลื่อนเปิด-ปิดได้จะยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ในขณะนั้น อีเวนต์หลายรายการที่เคยจัดในจอร์เจียโดมได้ย้ายมายังสนามเมอร์เซเดส-เบนซ์หลังจากสร้างเสร็จ เช่น การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์เซก และ พีชโบวล์ ในปี ค.ศ. 2018 สนามแห่งนี้ได้จัดการแข่งขันชิงแชมป์แห่งชาติฟุตบอลวิทยาลัยรอบรองชนะเลิศ เมเจอร์ลีกซอกเกอร์คัพ 2018 (เนื่องจากแอตแลนตา ยูไนเต็ด เอฟซีมีความได้เปรียบในการเป็นเจ้าบ้าน) และจัดซูเปอร์โบวล์ ครั้งที่ 53 ในปี ค.ศ. 2019 สนามเมอร์เซเดส-เบนซ์ยังมีกำหนดจัดการแข่งขันชิงแชมป์แห่งชาติฟุตบอลวิทยาลัยรอบรองชนะเลิศ 2025 และซูเปอร์โบวล์ ครั้งที่ 62 ในปี ค.ศ. 2028 รวมถึงการแข่งขันหลายนัดในฟุตบอลโลก 2026 อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โทโฮกุ ซุงโกะ

โทโฮกุ ซุงโกะ (東北 ずん子) เป็นตัวละครสาวน้อยที่สร้างขึ้นโดยได้รับแรงบันดาลใจจากซุนดะโมจิ ขนมขึ้นชื่อของภูมิภาคโทโฮกุ ถูกสร้างขึ้นโดยบริษัท SSS โกโด ซึ่งบริษัทในโตเกียวที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อจัดการธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับอนิเมะ
เริ่มปรากฏเป็นครั้งแรกในปี 2011 เพื่อสนับสนุนการฟื้นตัวของภูมิภาคโทโฮกุจาก แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ทางตะวันออกของญี่ปุ่น โทโฮกุ ซุงโกะในฐานะตัวละครสามารถใช้สำหรับการโฆษณา POP และแพ็คเกจผลิตภัณฑ์ หรือเว็บไซต์ ฯลฯ ได้ฟรีสำหรับบริษัทที่ลงทะเบียนสำนักงานใหญ่ในภูมิภาคโทโฮกุโดยไม่ต้องดำเนินการใด ๆ สามารถใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ นอกจากนี้ หากเป็นการใช้งานที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์ ก็สามารถใช้ได้ฟรีโดยไม่มีขั้นตอนใด ๆ ไม่จำกัดเพียง 6 แค่จังหวัดของโทโฮกุ อย่างไรก็ตาม สำหรับงานลอกเลียนแบบ นอกเหนือจากเนื้อหาที่โพสต์บนเว็บไซต์ทางการ ผู้สร้างแต่ละคนเป็นเจ้าของสิทธิ์ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากผู้ถือสิทธิ์
ตัวละครออกแบบโดยเอโดะมุระ นิกิโกะ และพากย์เสียงโดยซาโตมิ ซาโต
นอกจากนี้แล้วยังได้มีการสร้างตัวละครพี่สาว โทโฮกุ อิตาโกะ (東北イタコ) ขึ้นโดยได้รับแรงบันดาลใจจากอิตาโกะ ซึ่งเป็นมิโกะในจังหวัดอาโอโมริ และตัวละครน้องสาว โทโฮกุ คิริตัง (東北きりたん) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากคิริตัมโปะ อาหารขึ้นชื่อของจังหวัดอากิตะ
อนิเมะ

โทโฮกุ ซุงโกะ ได้ถูกทำเป็นอนิเมะในชื่อว่า ซุนดะโฮไรซุน (ずんだホライずん) ฉายในปี 2017 มีเนื้อหาเกี่ยวกับซุนดะโมจิและขนมท้องถิ่นในภูมิภาคต่างๆ
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลลีก

| --- | --- |
การแข่งหรือฤดูกาลปัจจุบัน:  โวดาโฟนซุลตันลาร์ลีกี 2024–25
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1984
ฤดูกาลแรก: ค.ศ. 1984-85
ผู้ดำเนินการ: TVF
จำนวนทีม: 14
ประเทศ:  ตุรกี
ภูมิภาค:  ยุโรป
สมาพันธ์:  CEV
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เฟแนร์บาห์แช (7 สมัย)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: เอจซาจือบาซือ (16 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: TRT Spor TRT Spor Yıldız
สปอนเซอร์: โวดาโฟน
ถ้วยในประเทศ: เตอร์กิชคัพ เตอร์กิชซูเปอร์คัพ
ถ้วยนานาชาติ: ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ซีอีวีคัพ ซีอีวีแชลเลนจ์คัพ
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลลีก (อังกฤษ: Turkish Women's Volleyball League; ตุรกี: Türkiye Kadınlar Voleybol 1. Ligi) หรือในชื่อ ซุลตันลาร์ลีกี (ตุรกี: Sultanlar Ligi) และ โวดาโฟนซุลตันลาร์ลีกี (ตุรกี: Vodafone Sultanlar Ligi) ตามชื่อของผู้สนับสนุน เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลลีกอาชีพระดับสูงสุดของประเทศตุรกี ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1983 ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์วอลเลย์บอลตุรกี เตอร์กิชวูแมนส์วอลเลย์บอลลีกถือเป็นลีกวอลเลย์บอลชันนำของทวีปยุโรปเนื่องจากตัวแทนของลีกได้ประสบความสำเร็จอย่างมากในการแข่งขันในทวีปยุโรป
รูปแบบการแข่งขัน

รูปแบบการแข่งขันในปัจจุบันมีทีมร่วมแข่งขัน 12 ทีม จะแข่งขันในระบบพบกันหมด เหย้าและเยือน เมื่อการแข่งขันรอบคัดเลือกเสร็จสิ้น 8 อันดับแรกจะผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟ โดย 4 ทีมที่ชนะจากรอบเพลย์ออฟจะผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ ส่วนทีมที่แพ้จะต้องไปแข่งขันในรอบจัดอันดับ 5–8 และทีมอันดับที่ 9–12 จะต้องแข่งขันรอบเพลย์ออฟตกชั้นจะมีเพียง 2 ทีมที่จะตกชั้นไปเล่นดิวิชัน 2 ในฤดูกาลต่อไป
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ

1984–1985 เอจซาจือบาซือ
1985–1986 เอจซาจือบาซือ
1986–1987 เอจซาจือบาซือ
1987–1988 เอจซาจือบาซือ
1988–1989 เอจซาจือบาซือ
1989–1990 แอมลัก บันกาซี
1990–1991 แอมลัก บันกาซี
1991–1992 วาคึฟบังค์
1992–1993 วาคึฟบังค์
1993–1994 เอจซาจือบาซือ
1994–1995 เอจซาจือบาซือ
1995–1996 แอมลัก บันกาซี
1996–1997 วาคึฟบังค์
1997–1998 วาคึฟบังค์
1998–1999 เอจซาจือบาซือ
1999–2000 เอจซาจือบาซือ
2000–2001 เอจซาจือบาซือ
2001–2002 เอจซาจือบาซือ
2002–2003 เอจซาจือบาซือ
2003–2004 วาคึฟบังค์
2004–2005 วาคึฟบังค์
2005–2006 เอจซาจือบาซือ
2006–2007 เอจซาจือบาซือ
2007–2008 เอจซาจือบาซือ
2008–2009 เฟแนร์บาห์แช
2009–2010 เฟแนร์บาห์แช
2010–2011 เฟแนร์บาห์แช
2011–2012 เอจซาจือบาซือ
2012–2013 วาคึฟบังค์
2013–2014 วาคึฟบังค์
2014–2015 เฟแนร์บาห์แช
2015–2016 วาคึฟบังค์
2016–2017 เฟแนร์บาห์แช
2017–2018 วาคึฟบังค์
2018–2019 วาคึฟบังค์
2019–2020 ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
2020–2021 วาคึฟบังค์
2021–2022 วาคึฟบังค์
2022–2023 เฟแนร์บาห์แช
2023–2024 เฟแนร์บาห์เช
2024–2025 TBA
จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ

| ทีม | จำนวน | ปี |
| --- | --- | --- |
| เอจซาจือบาซือ | 16 | 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1994, 1995, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2006, 2007, 2008, 2012 |
| วาคึฟบังค์ | 13 | 1992, 1993, 1997, 1998, 2004, 2005, 2013, 2014, 2016, 2018, 2019, 2021, 2022 |
| เฟแนร์บาห์แช | 7 | 2009, 2010, 2011, 2015, 2017, 2023 , 2024 |
| แอมลัก บันกาซี | 3 | 1990, 1991, 1996 |
ผู้เล่นทรงคุณค่า

2007–08 –  ตาอิสมารี อากูเอโร (ทืร์คเทเลคอม)
2008–09 –  เซดา โทกัตลือโอลู (เฟแนร์บาห์แช)
2009–10 –  เยคาเตรีนา กาโมวา (เฟแนร์บาห์แช)
2010–11 –  ลูย์บอฟ โซโคโลวา (เฟแนร์บาห์แช)
2011–12 –  เอสรา กือมึช (เอจซาจือบาซือ)
2012–13 –  เกิซเด คืร์ดาร์ (วาคึฟบังค์)
2013–14 –  เกิซเด คืร์ดาร์ (วาคึฟบังค์)
2014–15 –  คิม ย็อน-คย็อง (เฟแนร์บาห์แช)
2015–16 –  คิมเบอร์ลี ฮิลล์ (วาคึฟบังค์)
2016–17 –  นาตาลียา เปเรย์รา (เฟแนร์บาห์แช)
2017–18 –  จู ถิง (วาคึฟบังค์)
2018–19 –  จู ถิง (วาคึฟบังค์)
2019–20 – ยกเลิก
2020–21 –  อีซาเบลล์ ฮาก (วาคึฟบังค์)
2021–22 –  เซฮ์รา กือเนช (วาคึฟบังค์)
2022–23 –  เมลิสซา วาร์กัส (เฟแนร์บาห์แช)
2023–24 –  เมลิสซา วาร์กัส (เฟแนร์บาห์แช)
ดูเพิ่ม

เตอร์กิชแมนส์วอลเลย์บอลลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

Turkish Volleyball Federation official web page เก็บถาวร 2010-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก

| --- | --- |
การแข่งหรือฤดูกาลปัจจุบัน:  ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2023–24
ชื่อก่อนหน้า: ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก (ค.ศ. 1960 – 2000)
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1960 (ในฐานะ ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก)
ผู้ดำเนินการ: ซีอีวี
จำนวนทีม: 20 (รอบแบ่งกกุ่ม)
ทวีป: ยุโรป
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  อีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน (2 สมัย)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: / ดีนาโมมอสโก (11 สมัย)
เว็บไซต์: CEV Champions League
ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก (อังกฤษ: CEV Women's Champions League; ชื่อเดิม: ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ; CEV European Champions Cup ตั้งแต่ ค.ศ. 1960 ถึง ค.ศ. 2000) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับสโมสรของทวีปยุโรป และจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ซึ่งอยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป (ซีอีวี) เริ่มการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 2000
ประวัติ

ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ (ค.ศ. 1959 – 2000)
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก (ค.ศ. 2001–ปัจจุบัน)
รูปแบบการแข่งขัน

รูปแบบการแข่งขันในปัจจุบันจะมีทีมที่เข้าร่วมทั้งหมด 16 ทีม โดยจะถูกแบ่งกลุ่มออกเป็น 4 กลุ่ม หลังจากการแข่งขันแต่ละแมทช์เสร็จสิ้นแต่ละทีมจะได้รับคะแนนดังต่อไปนี้
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน และทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน
แมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน และทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
เมื่อการแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่มเสร็จสิ้นทีมอันดับที่ 1 ของแต่ละกลุ่ม และทีมอันดับที่ 2 ที่ดีที่สุด จะผ่านไปเล่นในรอบเพลย์ออฟ 6 ทีมสุดท้าย หลังจากนั้นจะมีผู้ชนะเพียง 3 ทีม ผ่านไปเล่นในรอบ 4 ทีมสุดท้าย โดยทีมในรอบ 4 ทีมสุดท้ายได้แก่ ผู้ชนะในรอบเพลย์ออฟ 6 ทีมสุดท้าย ทั้งหมด 3 ทีม และทีมเจ้าภาพ 1 ทีม ซึ่งในรอบสุดท้ายจะจัดขึ้นเดือนมีนาคมและเมษายน
ทำเนียบแชมป์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  1960-61  ดีนาโมมอสโก  1961-62  บูเรเวสต์นิค โอเดสซา  1962-63  ดีนาโมมอสโก  1963-64  เลฟสกีโซเฟีย  1964-65  ดีนาโมมอสโก  1965-66  เซสกามอสโก  1966-67  เซสกามอสโก  1967-68  ดีนาโมมอสโก  1968-69  ดีนาโมมอสโก  1969-70  ดีนาโมมอสโก  1970-71  ดีนาโมมอสโก  1971-72  ดีนาโมมอสโก  1972-73  นิม-แชบูดาเปสต์  1973-74  ดีนาโมมอสโก  1974-75  ดีนาโมมอสโก  1975-76  รูดา ฮเวซดา ปราก  1976-77  ดีนาโมมอสโก  1977-78  ทรัคตอร์ชเวรีน  1978-79  เซสกาโซเฟีย  1979-80  รูดา ฮเวซดา ปราก |  1980-81  อูราลอชคาสเวียร์ดลอฟสค์  1981-82  อูราลอชคาสเวียร์ดลอฟสค์  1982-83  อูราลอชคาสเวียร์ดลอฟสค์  1983-84  เซสกาโซเฟีย  1984-85  อาเดคา อัลมา-อะตา  1985-86  เซสกามอสโก  1986-87  อูราลอชคาสเวียร์ดลอฟสค์  1987-88  โอลิมเปียเตโอโดราราเวนนา  1988-89  อูราลอชคาสเวียร์ดลอฟสค์  1989-90  อูราลอชคาสเวียร์ดลอฟสค์  1990-91  มลาตอส์ตซาเกร็บ  1991-92  โอลิมเปีย เตโอโดรา ราเวนนา  1992-93  ปาร์มาลัตมาเตรา  1993-94  อูราลอชคาเยคาเตรินบุร์ก  1994-95  อูราลอชคาเยคาเตรินบุร์ก  1995-96  ปาร์มาลัตมาเตรา  1996-97  ฟอปปาเปดเรตตีแบร์กาโม  1997-98  ออค ดูบรอฟนิค  1998-99  ฟอปปาเปดเรตตีแบร์กาโม  1999-00  ฟอปปาเปดเรตตีแบร์กาโม |  2000-01  โมเดนา  2001-02  แอร์เซกาน  2002-03  แอร์เซกาน  2003-04  เตเนรีเฟมารีชาล  2004-05  ฟอปปาเปดเรตตีแบร์กาโม  2005-06  ปาลาโวโลซีรีโอเปรูจา  2006-07  ฟอปปาเปดเรตตีแบร์กาโม  2007-08  ปาลาโวโลซีรีโอเปรูจา  2008-09  วอลเลย์แบร์กาโม  2009-10  วอลเลย์แบร์กาโม  2010-11  วาคึฟบังค์  2011-12  เฟแนร์บาห์เช  2012-13  วาคึฟบังค์  2013-14  ไดนาโมคาซาน  2014-15  เอจซาจือบาซือวีตรา อิสตันบูล  2015-16  โปมิกาซัลมัจจีโรเร  2016-17  วาคึฟบังค์ อิสตันบูล  2017-18  วาคึฟบังค์ อิสตันบูล  2018-19  อิกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา  2019-20 ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 |  2020-21  อีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน  2021-22  วาคึฟบังค์ อิสตันบูล  2022-23  วาคึฟบังค์ อิสตันบูล  2023-24  อีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน   |
สถิติการแข่งขัน > ทีมชนะเลิศแบ่งตามสโมสร

| อันดับ | สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | / ดีนาโมมอสโก | 11 | 5 | 1960–61, 1962–63, 1964–65, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1970–71, 1971–72, 1973–74, 1974–75, 1976–77 |
| 2 | / อูราลอชคา เยคาเตรินบุร์ก | 8 | 6 | 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1986–87, 1988–89, 1989–90, 1993–94, 1994–95 |
| 3 |  วอลเลย์แบร์กาโม | 7 | 1 | 1996–97, 1998–99, 1999–00, 2004–05, 2006–07, 2008–09, 2009–10 |
| 4 |  เซสกามอสโก | 3 | 2 | 1965–66, 1966–67, 1985–86 |
| 5 |  โอลิมเปีย เตโอโดรา ราเวนนา | 2 | 7 | 1987–88, 1991–92 |
| 6 |  วาคึฟบังค์สปอร์คูลือบือ | 2 | 4 | 2010–11, 2012–13 |
| 7 |  แอร์เซ กาน | 2 | 2 | 2001–02, 2002–03 |
| 8 |  ปาลาโวโล ซีรีโอ เปรูจา | 2 | 1 | 2005–06, 2007–08 |
| 9 |  รูดา ฮเวซดา ปราฮา | 2 | - | 1975–76, 1979–80 |
| 9 |  เซสกาโซเฟีย | 2 | - | 1978–79, 1983–84 |
| 9 |  ปีวูเอฟเฟ มาเตรา | 2 | - | 1992–93, 1995–96 |
| 12 |  นิม-แช บูดาเปสต์ | 1 | 5 | 1972–73 |
| 13 |  เลฟสกีวอลเลย์ | 1 | 3 | 1963–64 |
| 14 | / คาออก มลาตอส์ต | 1 | 2 | 1990–91 |
| 15 |  เฟแนร์บาห์แช | 1 | 1 | 2011–12 |
| 15 |  เอจซาซีบาซีอิสตันบูล | 1 | 1 | 2014–15 |
| 17 |  บูเรเวสต์นิค โอเดสซา | 1 | - | 1961–62 |
| 17 |  ทรัคตอร์ชเวรีน | 1 | - | 1977–78 |
| 17 |  อาเดคา อัลมา-อะตา | 1 | - | 1984–85 |
| 17 |  ออก ดูบรอฟนิก | 1 | - | 1997–98 |
| 17 |  วอลเลย์โมเดนา | 1 | - | 2000–01 |
| 17 |  เซอูเบ เตเนริเฟ | 1 | - | 2003–04 |
| 17 |  ดีนาโมคาซาน | 1 | - | 2013–14 |
| 17 |  วอลเลย์บอลกาซัลมัจจีโรเร | 1 | - | 2015–16 |
| 25 |  อาเซตเอส อาวูเอฟ วอร์ซอ | - | 2 |  |
| 25 |  ดีนาโมเบอร์ลิน | - | 2 |  |
| 25 |  ตัตรัน ซเตรชอวีตเซ | - | 2 |  |
| 25 |  เทเลคอม บากู | - | 2 |  |
| 29 |  สลาเวียโซเฟีย | - | 1 |  |
| 29 |  เดฟเวเซ ด็อกกึม | - | 1 |  |
| 29 |  วอช็อช แอชเซ | - | 1 |  |
| 29 |  เซอูเบ มูร์เซีย | - | 1 |  |
| 29 |  วีร์ตุสเรจโจคาลาเบรีย | - | 1 |  |
| 29 |  อาซิสเตลวอลเลย์ | - | 1 |  |
| 29 |  ซาเรเชียโอดินต์โซโว | - | 1 |  |
| 29 |  ฟูตูราวอลเลย์บุสโตอาร์ซีซีโอ | - | 1 |  |