stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หูชั้นใน
ดูเพิ่ม

หู
การได้ยิน
หูชั้นนอก
หูชั้นกลาง
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "inner ear", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ ฉบับ ๒๕๔๕, (แพทยศาสตร์) หูชั้นใน
↑  Torres, M; Giráldez, F (1998). "The development of the vertebrate inner ear". Mechanisms of Development. 71 (1–2): 5–21.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Wolfe, JM และคณะ (2009). Sensation & Perception (2nd ed.). Sunderland: Sinauer Associated Inc.{{cite book}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Schnupp, Jan; Nelken, Israel; King, Andrew (2011). Auditory Neuroscience. MIT Press. ISBN 0-262-11318-X. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-07. สืบค้นเมื่อ 2017-04-28.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  Hyman, Libbie Henrietta (1992). Hyman's comparative vertebrate anatomy (3 ed.). University of Chicago Press. p. 634. ISBN 0-226-87013-8. สืบค้นเมื่อ 2011-05-14.
1 2  Brauer, Philip R. (2003). Human embryology: the ultimate USMLE step 1 review. Elsevier Health Sciences. p. 61. ISBN 1-56053-561-X. สืบค้นเมื่อ 2011-05-14.
↑  Schacter, Daniel (2012). Psychology. New York, NY: Worth Publishers. ISBN 1464135606.
↑  Labyrinthine dysfunction during diving. 1st Undersea and Hyperbaric Medical Society Workshop. Vol. UHMS Publication Number WS6-15-74. Undersea and Hyperbaric Medical Society. 1973. p. 11. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-03. สืบค้นเมื่อ 2009-03-11.
↑  Kennedy, RS (Mar 1974). "General history of vestibular disorders in diving". Undersea Biomedical Research. 1 (1): 73–81. PMID 4619861. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-06-15. สืบค้นเมื่อ 2009-03-11.
↑  Ruckenstein, MJ (2004). "Autoimmune Inner Ear Disease". Current Opinion in Otolaryngology & Head and Neck Surgery. 12: 426–430.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
1 2 3 4 5 6 7 8 9  Romer, Alfred Sherwood; Parsons, Thomas S. (1977). The Vertebrate Body. Philadelphia, PA: Holt-Saunders International. pp. 476–489. ISBN 0-03-910284-X.
↑  Anatomy & Physiology: The Unity of Form and Function. McGraw-Hill College. 2011.
Ruckenstein, M. J. (2004). "Autoimmune Inner Ear Disease". Current Opinion in Otolaryngology & Head and Neck Surgery, 12 (5), pp. 426-430.
Saladin, "Anatomy and Physiology" 6e, print
American Speech-Language-Hearing Association, The Middle Ear, http://www.asha.org/public/hearing/Middle-Ear/
แหล่งข้อมูลอื่น

SUNY Downstate Medical Center 30:05-0101
คอเคลีย และโพรงหู (vestibule) มองจากด้านบน
แต่งงานที่ว่านี่เรื่องจริงเหรอครับ?

| --- | --- |
แต่งงานที่ว่านี่เรื่องจริงเหรอครับ?
結婚するって、本当ですか (Kekkon Surutte, Hontō desu ka?)
แนว: คอมเมดี้ดราม่า โรแมนติกคอมเมดี้ เสี้ยวชีวิต
มังงะ
เขียนโดย: ทามิกิ วากากิ
สำนักพิมพ์: โชงากูกัง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ Seven Seas Entertainment
นิตยสาร: Weekly Big Comic Spirits
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 16 มีนาคม พ.ศ. 2563 – 12 มิถุนายน พ.ศ. 2566
จำนวนเล่ม: 11
ละครโทรทัศน์
กำกับโดย: เรียว มิยาวากิ ฮิโตมิ คิตะกาวะ
เขียนบทโดย: เคโกะ คานาเมะ อาคาฮิโกะ ทาคาอิชิ
ดนตรีโดย: เรียว โยชิมาตะ
ถือสิทธิ์โดย: Amazon Prime Video
ฉาย: 7 ตุลาคม พ.ศ. 2565
ตอน: 10
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฮิโรชิ อิเคฮาตะ
เขียนบทโดย: คาซึโฮะ เฮียวโดะ
ดนตรีโดย: ชุน นาริตะ ยูซุเกะ เซโอะ
สตูดิโอ: Ashi Productions
ถือสิทธิ์โดย: พลัสมีเดียเน็ตเวิร์คเอเชีย
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, บีเอส11
ฉาย:  3 ตุลาคม พ.ศ. 2567  –  19 ธันวาคม พ.ศ. 2567
ตอน: 12
แต่งงานที่ว่านี่เรื่องจริงเหรอครับ?(ญี่ปุ่น: 結婚するって、本当ですか; โรมาจิ: Kekkon Surutte, Hontō desu ka?; ทับศัพท์: Are You Really Getting Married?) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยทามิกิ วากากิ ตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารมังงะเซเน็งรายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2020 ถึงมิถุนายน 2023ละครโทรทัศน์ของญี่ปุ่นที่ดัดแปลงออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ส่วน ซีรีส์ทีวีอนิเมะดัดแปลงโดยสตูดิโอ Ashi Productions ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมจนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2567
เรื่องย่อ

ฮนโจจิ ริกะ สาวออฟฟิศในตัวเมืองผู้แสนจืดจางและเข้ากับใครไม่เก่งใช้เวลาเสทสุขในแต่ละวันกับการดูแผนที่ เช่นเดียวกับเพื่อนร่วมงานของเธอโอฮาระ ทาคุยะ ที่ขอแค่ได้อยู่กับแมวที่เลี้ยงก็พอใจแล้ว...จนกระทั่งได้รู้ว่าคนโสดอาจโดนจับย้ายไปประจำที่ต่างประเทศเธอจึงนำแผนสมรสปลอมไปเสนอแก่ทาคุยะ...เป็นเหตุให้ทั้งคู่ต้องแต่งงานกันในอีก 365 วัน?
สื่อ > มังงะ

แต่งงานที่ว่านี่เรื่องจริงเหรอครับ?เขียนและวาดภาพประกอบโดยทามิกิ วากากิ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนวเซเน็งบิ๊กคอมิคสปิริตรายสัปดาห์  ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง ตั้งแต่วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2563 จนถึงวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ทางสำนักพิมพ์โชงากูกังได้รวบรวมตอนต่าง ๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)รวมจำนวน 11 เล่ม โดยวางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2563 จนถึงวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 สำนักพิมพ์รักพิมพ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้ในฉบับภาษาไทยเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565
สื่อ > มังงะ > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  7 สิงหาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-09-860648-1 | — | 978-616-574-676-2 |
| 2 |  12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 | 978-4-09-860759-4 | 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | 978-616-574-703-5 |
| 3 |  12 มีนาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-09-860880-5 | 31 มกราคม พ.ศ. 2567 | 978-616-574-936-7 |
| 4 |  12 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-09-861072-3 | 4 ตุลาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-614-194-8 |
| 5 |  12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 978-4-09-861180-5 | — | — |
| 6 |  11 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-09-861258-1 | — | — |
| 7 |  12 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-09-861328-1 | — | — |
| 8 |  12 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-09-861427-1 | — | — |
| 9 |  12 มกราคม พ.ศ. 2566 | 978-4-09-861567-4 | — | — |
| 10 |  12 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-09-861687-9 | — | — |
| 11 |  12 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-09-861737-1 | — | — |
สื่อ > ละครโทรทัศน์

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่ามังงะเรื่องนี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์เรื่องนี้ นำแสดงโดยWakana AoiและKanta Satoเป็นตัวละครนำทั้งสอง และกำกับโดย Ryō Miyawaki และ Hitomi Kitagawa พร้อมบทโดย Keiko Kaname และ Akahiko Takaishi และดนตรีที่แต่งโดย Ryo Yoshimata  ซีรีส์สิบตอนฉายรอบปฐมทัศน์ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2565 บน Prime Video
สื่อ > อนิเมะ

ในเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2566 มีการประกาศว่ามังงะเรื่องนี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะ ต่อมาได้มีการเปิดเผยว่าเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโออาชิ โปรดักชั่นส์ และกำกับโดยฮิโรชิ อิเคฮาตะ โดยมีบทภาพยนตร์เขียนโดยคาซึโฮะ เฮียวโดะ ตัวละครออกแบบโดยชูจิ มารุยามะ และแต่งเพลงประกอบโดยชุน นาริตะและยูสุเกะ เซโอะออกอากาศในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2567 จนถึงวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ที่ช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และบีเอส11 เพลงเปิดคือ "Kirakira" (キラキラ, "Sparkling") ร้องโดย HoneyWorks feat. HaKoniwalily ขณะที่เพลงปิดคือ "Tsumari wa" (つまりは, "In Short") ร้องโดยโกโฮบิ พลัสมีเดียเน็ตเวิร์คเอเชียเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจะออกอากาศทางช่อง Aniplus Asia
แหล่งข้อมูลอื่น

Official manga website (ในภาษาญี่ปุ่น)
Official anime website (ในภาษาญี่ปุ่น)
แต่งงานที่ว่านี่เรื่องจริงเหรอครับ? (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เล้ง ศรีสมวงศ์

| เล้ง ศรีสมวงศ์ป> ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 10 มกราคม พ.ศ. 2488 – 1 กันยายน พ.ศ. 2488
ก่อนหน้า: พันตรี ควง อภัยวงศ์
ถัดไป: ดิเรก ชัยนาม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 กันยายน พ.ศ. 2443 มณฑลกรุงเทพ ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 (79 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: ปรารถนา ศรีสมวงศ์
ลายมือชื่อ: 

เล้ง ศรีสมวงศ์ (5 กันยายน พ.ศ. 2443 - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพันตรี ควง อภัยวงศ์ อดีตกรรมการ​ผู้จัดการ​ใหญ่​ธนาคาร​ไทยพาณิชย์​ และอดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
ประวัติ

เล้ง ศรีสมวงศ์ เป็นบุตรของนายประสิทธิ์และ นางแก้ว ศรีสมวงศ์ จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ 
เป็นนักเรียนทุนของกรมรถไฟหลวงรุ่นที่ 4 พ.ศ. 2464 ได้รับปริญญาตรีทางพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัย Liverpool ประเทศอังกฤษ เมื่อสำเร็จการศึกษา ได้บรรจุเข้ารับราชการในกรมรถไฟหลวงดำรงตำแหน่งสำคัญๆในกรมรถไฟหลวงดังนี้
พ.ศ. 2469 ตำแหน่ง ประจำกองอำนวยการเดินรถ กรมรถไฟหลวง
พ.ศ. 2471 เป็น สารวัตรตรวจการเดินรถแขวงชุมพร กรมรถไฟหลวง
พ.ศ. 2475 เป็น ​ผู้จัดการพาณิชย์ ฝ่ายการเดินรถ กรมรถไฟหลวง
เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย 2 สมัยคือ 25 พฤศจิกายน 2490 - 2 กันยายน 2491 และ 3 ธันวาคม 2491 - 3 สิงหาคม 2492 อดีตประธานคณะกรรมการรถไฟแห่งประเทศไทยชุดแรก เมื่อปีพ.ศ. 2494
เล้ง ศรีสมวงศ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพันตรี ควง อภัยวงศ์ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ต่อมาในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2488 ได้ไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังแทนพันตรี ควง อภัยวงศ์ ก่อนจะลาออกพร้อมคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488 นอกจากนี้ยังเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในชุดที่ 1 และชุดที่ 2
เล้ง ศรีสมวงศ์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2524
ยศ

30 ธันวาคม 2463 – รองอำมาตย์ตรี
8 พฤศจิกายน 2470 – รองอำมาตย์เอก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2502 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
อิมมานูเอล คานต์

| อิมมานูเอล คานต์ |
| --- | --- |

เกิด: 22 เมษายน, พ.ศ. 2267 (เคอนิชส์แบร์ค, ราชอาณาจักรปรัสเซีย) (ปัจจุปันคือ คาลีนินกราด, ประเทศรัสเซีย)
เสียชีวิต: 12 กุมภาพันธ์, พ.ศ. 2347 (เคอนิชส์แบร์ค, ราชอาณาจักรปรัสเซีย)

ยุค: ปรัชญาศตวรรษที่ 18
แนวทาง: ปรัชญาตะวันตก
สำนัก: Kantianism, ยุคแสงสว่างแห่งปัญญา ปรัชญา
ความสนใจหลัก: ญาณวิทยา, อภิปรัชญา, จริยศาสตร์
แนวคิดเด่น: Categorical imperative, Transcendental Idealism, Synthetic a priori, Noumenon, Sapere aude
 ได้รับอิทธิพลจาก Wolff, Tetens, Hutcheson, Empiricus, Montaigne, ฮูม, เดส์การตส์, Malebranche, ไลบ์นิซ, สปิโนซา, ล็อก, บาร์กลีย์, Rousseau, นิวตัน, Emanuel Swedenborg 
 เป็นอิทธิพลต่อ Fichte, Schelling, เฮเกิล, Schopenhauer, Nietzsche, Peirce, ฮุสเซิร์ล, ไฮเดกเกอร์, วิทท์เกนชไตน์, ซาร์ต, Cassirer, Habermas, Rawls, and many more 
 
ลายมือชื่อ

อิมมานูเอล คานต์
อิมมานูเอล คานต์ (เยอรมัน: Immanuel Kant; 22 เมษายน พ.ศ. 2267 - 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2347) เป็นนักปรัชญาชาวเยอรมัน จากแคว้นปรัสเซีย ได้รับการยกย่องโดยทั่วไปว่า เป็นนักคิดที่มีอิทธิพลมากที่สุดของยุโรป และเป็นนักปรัชญาคนสำคัญคนสุดท้ายของยุคแสงสว่าง เขาสร้างผลกระทบที่สำคัญไปถึงนักปรัชญาสายโรแมนติกและสายจิตนิยม ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 งานของเขาเป็นจุดเริ่มของเฮเกิล
คานต์เป็นที่รู้จักเนื่องจากแนวคิดของเขา ที่เรียกว่าจิตนิยมอุตรวิสัย (transcendental idealism) ที่กล่าวว่ามนุษย์ใช้แนวคิดบางอย่างที่ติดตัวมาแต่กำเนิด (innate idea) ในการรับรู้ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นรอบตัวในโลก เรารับรู้โลกโดยผ่านทางประสาทสัมผัสประกอบกับมโนภาพที่ติดตัวมานี้ ดังนั้นเราจึงไม่สามารถล่วงรู้หรือเข้าใจใน "สรรพสิ่งที่แท้" ได้  ความรู้ต่อสรรพสิ่งที่เรามีนั้นจึงเป็นได้แค่เพียงภาพปรากฏ ที่เรารับรู้ได้ผ่านทางประสาทสัมผัสเท่านั้น
ญาณวิทยา (epistemology) หรือทฤษฎีความรู้ของคานต์นั้น เกิดขึ้นเพื่อแก้ความขัดแย้งระหว่างปรัชญาสายเหตุผลนิยมที่กล่าวว่า ความรู้สามารถสร้างขึ้นได้ไม่จำเป็นต้องใช้ประสบการณ์ กับปรัชญาสายประสบการณ์นิยมที่กล่าวว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่เรารู้มีที่มาจากประสบการณ์  คานต์ได้เชื่อมแนวคิดที่ขัดแย้งกันทั้งสอง  ดังคำกล่าวที่เขาเองเปรียบเปรยว่าเป็นการปฏิวัติแบบโคเปอร์นิคัส (Copernical Revolution) โดยสรุปคร่าว ๆ ได้เป็นประโยคขึ้นต้นของหนังสือ บทวิพากษ์ของการใช้เหตุผล (Critique of Pure Reason) ว่า "แม้ว่าความรู้ทั้งหมดที่เรามีจะมีจุดเริ่มต้นจากประสบการณ์ แต่นั่นมิได้หมายความว่าความรู้ทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นมาจากประสบการณ์"
ใน Critique of Pure Reason ยังได้นำเสนอเนื้อหาของหลักทางศีลธรรม (จริยศาสตร์) ที่ยังคงมีอิทธิพลต่อแนวความคิดด้านจริยธรรมของโลกตะวันตกมาจนถึงปัจจุบัน ตลอดจนอาจกล่าวได้ว่าเขาเป็นบิดาแห่งแนวคิดเรื่องสหประชาชาติ ดังที่ปรากฏในความเรียงว่าด้วยเรื่องสันติภาพถาวรของเขาได้เสนอให้มีการจัดตั้งองค์กรระหว่างประเทศขึ้นเพื่อยุติความขัดแย้งและความโหดร้ายของสงคราม กระทั่งสันนิบาตชาติและตามด้วยสหประชาชาติได้เกิดขึ้นจริงในปัจจุบัน
ประวัติ

เกร็ดประวัติชีวิตที่น่าสนใจของนักปรัชญาผู้นี้คือคานต์ เกิดและตายที่เมืองเคอนิชส์แบร์ค (Konigsberg) ทางตะวันออกของปรัสเซีย และดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยเคอนิจส์แบร์กที่นั่น ทั้งชีวิตของเขาไม่เคยออกนอกเมืองดังกล่าวเลย แนวคิดของเขาส่งผ่านไปทั่วโลกโดยทางจดหมาย หลักศีลธรรมของเขาไม่เพียงแต่ปรากฏในแผ่นกระดาษเท่านั้น แต่เขายังถือปฏิบัติอย่างจริงจังอีกด้วย เขาครองโสดตลอดชีวิต มีความเป็นอยู่อย่างสมถะ และไม่โอ้อวดในทางวิชาการ นอกจากนี้เขายังเป็นคนที่ตรงเวลามากอีกด้วย ทุก ๆ วันเขาจะออกจากบ้านเวลาเดียวกันเสมอ กระทั่งมีคำกล่าวว่า หากเห็นคานต์ออกจากบ้านเมื่อใดก็สามารถนำเวลานั้นมาตั้งหน้าปัดนาฬิกาของตนเองได้
อิมมานูเอล คานต์ มีชีวิตอยู่ในระหว่างรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าท้ายสระ สมัยอยุธยา และรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก สมัยรัตนโกสินทร์ คานต์ ถึงแก่กรรมเมื่ออายุได้ 80 ปี
มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม

| ธรรมเนียมพระยศของ มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Majesty The Queen Consort (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty The Queen Consort (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย (พระนามเดิม มารี เฮนรีทเทอ อันเนอ, พระราชสมภพเมื่อ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1836 สวรรคตเมื่อ 19 กันยายน ค.ศ. 1902) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองแห่งราชอาณาจักรเบลเยียม
พระองค์ทรงเป็นพระธิดาของอาร์ชดยุกโจเซฟแห่งออสเตรีย กับดัชเชสมาเรียโดโรเธอาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
พระราชโอรส-ธิดา

เจ้าหญิงลูอีสแห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1858 – ค.ศ. 1924) เสกสมรสกับเจ้าชายฟิลิปแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์ (ค.ศ. 1859 – ค.ศ. 1869) สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
เจ้าหญิงสเตฟานี มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี (ค.ศ. 1864 – ค.ศ. 1945) เสกสมรสกับอาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 กับจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1872 – ค.ศ. 1955) เสกสมรสกับวิกตอร์ เจ้าชายนโปเลียน
พระอิสริยยศ

23 สิงหาคม ค.ศ. 1836 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1853 : อาร์ชดัชเชสมารี เฮนเรียตแห่งออสเตรีย
22 สิงหาคม ค.ศ. 1853 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1865 : เจ้าหญิงและดัชเชสแห่งบราบันต์ มกุฎราชกุมารีแห่งเบลเยียม
17 ธันวาคม ค.ศ. 1865 – 19 กันยายน ค.ศ. 1902 : สมเด็จพระบรมราชินีแห่งชาวเบลเยียม
| ก่อนหน้า |  | มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| หลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง |  |   สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม  (17 ธันวาคม ค.ศ. 1865 — 19 กันยายน ค.ศ. 1902) |  | ดัชเชสอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย |
| ด ค กสมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
 เจ้าหญิงหลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง (1832–1850)  อาร์ชดัชเชสมารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย (1865–1902)  ดัชเชสเอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย (1909–1934)  เจ้าหญิงอัสตริดแห่งสวีเดน (1934–1935)  ดอญญา ฟาเบียวลา เด โมรา อี อารากอน (1960–1993)  ดอนนาเปาลา รุฟโฟ ดี คาลาเบรีย (1993–2013) 
 มาตีลด์ เคาน์เตสแห่งดูว์เดอแกม ดาโก (2013–ปัจจุบัน) 
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งเบลเยียมโดยการเสกสมรส |
| --- | --- |
รุ่นที่ 1:  อาร์ชดัชเชสมารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย  เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน 
รุ่นที่ 2:  ดัชเชสเอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย 
รุ่นที่ 3:  เจ้าหญิงอัสตริดแห่งสวีเดน  ลิเลียน เบลส์! 
รุ่นที่ 4:  ดอนนาเปาลา รุฟโฟ ดี คาลาเบรีย  เลอา โวลมัน 
รุ่นที่ 5:  เคาน์เตสมาตีลด์ ดูว์เดอแกม ดาโก  แกลร์ คูมบ์ส 
รุ่นที่ 6:  เอลิซาเบตตา มาเรีย รอสบอค ฟอน โวลเคินชไตน์ 
! = เจ้าหญิงพระชายาในพระมหากษัตริย์
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาจากการเสกสมรส |
| --- | --- |
รุ่นที่ 1:  ดัชเชสมาเรียแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค  Princess Maria Antonia Koháry de Csábrág*  เจ้าหญิงหลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง 
รุ่นที่ 2:  เจ้าหญิงเล็กซานดรีนแห่งบาเดิน  สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร  สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส  เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งออร์เลอ็อง  อาร์ชดัชเชสมารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย**  เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน** 
รุ่นที่ 3:  เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก***  แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย***  เจ้าหญิงลูอิสมาร์กาเร็ตแห่งปรัสเซีย***  เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์***  เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม  เจ้าหญิงลีโอปอลดินาแห่งบราซิล  ดัชเชสเอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย** 
รุ่นที่ 4:  เจ้าหญิงมาเรียแห่งเท็ค***  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์***  เจ้าหญิงวิกตอเรียแอดิเลดแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค***  อาร์ชดัชเชสคาโรไลน์มารีแห่งออสเตรีย  เจ้าหญิงมาทิลด์แห่งบาวาเรีย 
รุ่นที่ 5:  เคาน์เตสวิกตอเรีย-ลูอีสแห่งโซล์มส์-เลาบัค 
รุ่นที่ 6:  คาริน ดาเบลชไตน์ 
รุ่นที่ 7:  เคลลี รอนเด์สต์เวดต์^ 
 *เจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์จนถึง ค.ศ. 1826  **ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเบลเยียมจากการเสกสมรสด้วย  ***ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรจากการเสกสมรสด้วย  ^ไม่มีฐานันดรศักดิ์โดยกำเนิด
เวิลด์เฟล็กซ์

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: SET:WFX
สำนักงานใหญ่: ประเทศไทย 
บริษัท เวิลด์เฟล็กซ์ จำกัด (มหาชน)  (อังกฤษ: WORLD FLEX PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:WFX)ประกอบธุรกิจเป็นผู้ผลิตและส่งออกเส้นด้ายยางยืด ผลิตจากน้ำยางธรรมชาติ  บริษัทได้มีการขยายการประกอบธุรกิจอย่างต่อเนื่องเพื่อรองรับกับความเติบโตของอุตสาหกรรมยางธรรมชาติ
จุดเริ่มต้นของบริษัทฯ เริ่มจากในปี 2534 กลุ่มนักลงทุนได้ร่วมกันก่อตั้งบริษัท เวิลด์เฟล็กซ์ จำกัด โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายเส้นด้ายยางยืด บริษัทฯ ได้ซื้อน้ำยางข้นซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตเส้นด้ายยางยืดจากบริษัท ไทยรับเบอร์ลาเท็คซ์กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (“TRUBB”) ซึ่งในขณะนั้น TRUBB ประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายน้ำยางข้น และผลพลอยได้จากน้ำยาง ทั้งนี้ TRUBB ได้เล็งเห็นถึงโอกาสทางธุรกิจของการผลิตและจำหน่ายเส้นด้ายยางยืดซึ่งมีฐานลูกค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศ และเป็นธุรกิจที่สามารถเพิ่มมูลค่าในวงจรธุรกิจน้ำยาง (Value chain) รวมถึงเป็นการต่อยอดการดำเนินธุรกิจ และเพิ่มความหลากหลายของสินค้าให้กับกลุ่มบริษัท TRUBB ได้อีกด้วย ด้วยเหตุนี้ ในปี 2537 TRUBB จึงได้เข้าร่วมลงทุนในบริษัทฯ เพื่อผลิตและจำหน่ายเส้นด้ายยางยืดมาจนถึงปัจจุบันนี้
ประวัติ

บริษัท เวิลด์เฟล็กซ์ จำกัด (มหาชน) (“บริษัทฯ” หรือ “WFX”)  จดทะเบียนก่อตั้งเริ่มแรกเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2534 ด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มต้น 1.00 ล้านบาท โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประกอบธุรกิจผลิตเส้นด้ายยางยืดชนิดเคลือบแป้ง จากนั้นได้มีการขยายธุรกิจอย่างต่อเนื่อง เพื่อรองรับกับความเติบโตของอุตสาหกรรมผลิตเส้นด้ายยางยืดทั้งในประเทศ และต่างประเทศ
ทั้งนี้ บริษัทมีโรงงานผลิตเส้นด้ายยางยืดจำนวน 1 แห่ง ตั้งอยู่ในอำเภอปลวกแดง จังหวัดระยอง มีกำลังการผลิตเส้นด้ายยางยืดทุกขนาดรวมกันประมาณ 36,000 ตันต่อปี  โดยบริษัทเวิลด์เฟล็กซ์สามารถผลิตเส้นด้ายยางยืดเคลือบแป้ง และเคลือบซิลิโคนได้ทุกขนาดตั้งแต่ ขนาดมาตรฐาน ขนาดใหญ่ ขนาดกลางและขนาดเล็กซึ่งเส้นด้ายยางยืดที่ผลิตจะครอบคลุมทุกประเภทสินค้าตั้งแต่กลุ่มสินค้าคงทน อาทิ เฟอร์นิเจอร์ กลุ่มสินค้าไม่คงทนอายุการใช้งานเฉลี่ย 1-2 ปี อาทิ ขอบกาเกงชั้นใน และกลุ่มสินค้าใช้เพียงครั้งเดียว อาทิ สายยางคล้องหูหน้ากากอนามัย, ยางรัดข้อมือสำหรับถุงมืออุตสาหกรรม เป็นต้น
บริษัทได้เสนอขายหุ้นต่อประชาชนในประเทศไทยเป็นครั้งแรก และได้นำหุ้นเข้าจดทะเบียนเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯ เมื่อ วันที่ 23 ธันวาคม 2564
โดยหุ้นของบริษัท เวิลด์เฟล็กซ์ จำกัด (มหาชน) มีตัวอักษรย่อของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยว่า “WFX”
ผู้ถือหุ้น 10 รายแรก

ข้อมูล ณ วันที่ 11 มี.ค. 2565
| รายชื่อ | จำนวนหุ้น | สัดส่วนร้อยละของหุ้นที่ถือ |
| --- | --- | --- |
| 1.บริษัท ไทยรับเบอร์ลาเท็คซ์ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) | 307,999,100.00 | 66.35 |
| 2.นาย ชวลิต ติยาเดชาชัย | 9,022,310.00 | 1.94 |
| 3.นาย วิโรจน์ ตั้งสุรกิจ | 4,800,000.00 | 1.03 |
| 4.น.ส. ฉลองขวัญ วงศาสุทธิกุล | 4,561,993.00 | 0.98 |
| 5.นาย ชัยยันต์ เอื้อวัฒนา | 2,423,400.00 | 0.52 |
| 6.นาย ณัฐ วงศาสุทธิกุล | 2,300,040.00 | 0.50 |
| 7.นาย พรชัย เตชาธีรกุล | 2,229,900.00 | 0.48 |
| 8.นาย วรเทพ วงศาสุทธิกุล | 1,983,378.00 | 0.43 |
| 9.นาย พิชัย ภูริมาภรณ์ | 1,700,000.00 | 0.37 |
| 10.นาง ทิพวรรณ สุธาทิพย์กุล | 1,623,958.00 | 0.35 |
เวียงท่ากาน

18°33′1″N 98°52′51″E﻿ / ﻿18.55028°N 98.88083°E﻿ / 18.55028; 98.88083﻿ (เวียงท่ากาน)
เจดีย์วัดกลางเมือง
เจดีย์วัดต้นกอก
เวียงท่ากาน เป็นกลุ่มโบราณสถานและคูเมืองแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านกลาง อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ห่างจากตัวเมืองลำพูนและตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ราว 15 และ 30 กิโลเมตรตามลำดับ สร้างเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 16 ในสมัยพระเจ้าอาทิตยธรรมิกราช กษัตริย์แห่งอาณาจักรหริภุญชัย ปรากฏหลักฐานในเอกสารทางประวัติศาสตร์ครั้งแรกในชื่อว่า "บ้านตะก๋า" สร้างขึ้นเพื่อเป็นเมืองหน้าด่านของอาณาจักรหริภุญชัย ต่อมาได้ขึ้นตรงต่อพญามังรายแห่งอาณาจักรล้านนา มีฐานะเป็นเมืองเสบียงสะสมกำลังพลและอาหาร และหลังจากที่พม่าเข้ายึดครองเมืองเชียงใหม่ เวียงท่ากานก็อยู่ในอำนาจของพม่า หลังจากนั้นชุมชนแห่งนี้ได้ร้างไปในช่วงปี พ.ศ. 2318–2339 ซึ่งในปี พ.ศ. 2339 พระเจ้ากาวิละได้นำชาวไทยองเข้ามาตั้งถิ่นฐานและอาศัยอยู่ในบริเวณเวียงท่ากานจนถึงปัจจุบัน
เวียงท่ากานตั้งอยู่ในเขตชุมชนบ้านท่ากาน มีกำแพงเมืองและคูเมืองล้อมรอบเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 500 เมตร ยาว 700 เมตร ปัจจุบันกำแพงเมืองบางส่วนกลายสภาพเป็นคันดิน บางส่วนถูกปรับเป็นถนนภายในชุมชน คูเมืองและคันดินของเวียงท่ากานครอบคลุมพื้นที่ราว 60 ไร่ ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานโดยกรมศิลปากรเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ปัจจุบันอยู่ในความควบคุมดูแลของสำนักศิลปากรที่ 7 เชียงใหม่ โบราณสถานภายในเวียงท่ากานมีดังนี้
| โบราณสถาน | ขึ้นทะเบียน | พิกัด |
| --- | --- | --- |
| คูเมืองและคันดิน | 6 ตุลาคม 2543 | 18°33′6″N 98°52′44″E﻿ / ﻿18.55167°N 98.87889°E﻿ / 18.55167; 98.87889﻿ (คูเมืองและคันดิน) |
| เจดีย์วัดกลางเมือง | 18 กันยายน 2522 | 18°33′00″N 98°52′50″E﻿ / ﻿18.55000°N 98.88056°E﻿ / 18.55000; 98.88056﻿ (เจดีย์วัดกลางเมือง) |
| เจดีย์วัดต้นกอก | 1 ธันวาคม 2530 | 18°33′18″N 98°52′33″E﻿ / ﻿18.55500°N 98.87583°E﻿ / 18.55500; 98.87583﻿ (เจดีย์วัดต้นกอก) |
| วัดอุโบสถ | ยังไม่ขึ้นทะเบียน | — |
| วัดต้นโพธิ์ | ยังไม่ขึ้นทะเบียน | 18°32′59″N 98°52′41″E﻿ / ﻿18.54972°N 98.87806°E﻿ / 18.54972; 98.87806﻿ (วัดต้นโพธิ์) |
| วัดป่าเป้า | ยังไม่ขึ้นทะเบียน | 18°33′15″N 98°52′55″E﻿ / ﻿18.55417°N 98.88194°E﻿ / 18.55417; 98.88194﻿ (วัดป่าเป้า) |
| วัดไผ่รวก | ยังไม่ขึ้นทะเบียน | — |
| วัดกู่ไม้แดง | ยังไม่ขึ้นทะเบียน | — |
ดูเพิ่ม

รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

เวียงท่ากาน เก็บถาวร 2013-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
เวียงท่ากาน...เมืองโบราณพันปี เก็บถาวร 2015-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดยสำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดเชียงใหม่
แมจิคัล★เอกซ์พลอเรอร์

Japanese light novel series
| --- | --- |
แมจิคัล★เอกซ์พลอเรอร์ : เซียนเกมตัวฉกาจจุติมาผงาดในเกมจีบสาว
マジカル★エクスプローラー エロゲの友人キャラに転生 したけど、ゲーム知識使って自由に生きる (Magikaru Ekusupurōrā: Eroge no Yūjin Chara ni Tensei Shita kedo, Gēmu Chishiki Tsukatte Jiyū ni Ikiru)
แนว: ต่างโลก
นวนิยายชุด
เขียนโดย: อิริส
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
วางจำหน่ายตั้งแต่: 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: อิริส
วาดภาพโดย: โนโบรุ คันนาสึกิ
สำนักพิมพ์: คาโดกาวะโชเต็ง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: คาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  10    9
มังงะ
เขียนโดย: อิริส
วาดภาพโดย: ยูคาริ ฮิกะ
สำนักพิมพ์: คาโดกาวะโชเต็ง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: Young Ace Up
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  2    1
อนิเมะ
แมจิคัล★เอกซ์พลอเรอร์ : เซียนเกมตัวฉกาจจุติมาผงาดในเกมจีบสาว (ญี่ปุ่น: マジカル★エクスプローラー エロゲの友人キャラに転生 したけど、ゲーム知識使って自由に生きる, โรมาจิ: Magikaru Ekusupurōrā: Eroge no Yūjin Chara ni Tensei Shita kedo, Gēmu Chishiki Tsukatte Jiyū ni Ikiru) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น ที่เขียนโดย อิริส ซีรีส์นี้เริ่มต้นจากเว็บไซต์ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ก่อนจะตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบโดย โนโบรุ คันนาสึกิ โดย คาโดกาวะโชเต็ง เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 มังงะได้รับการดัดแปลงที่วาดภาพประกอบโดย ยูคาริ ฮิกะ เริ่มตีพิมพ์ในเว็บไซต์ Young Ace Up ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยมีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะแล้ว
สื่อ > ไลต์โนเวล

เขียนโดย อิริส, เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์เผยแพร่นิยาย โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ต่อมาซีรีส์นี้ได้ถูกซื้อโดย คาโดกาวะโชเต็ง ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ซีรีส์นี้พร้อมภาพประกอบโดย โนโบรุ คันนาสึกิ เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 มีหนังสือที่ได้รับการเผยแพร่ทั้งหมด 10 เล่ม
ไลต์โนเวลเรื่องนี้มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์