stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อลัน เทย์เลอร์
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 6 เรื่องของ อลัน เทย์เลอร์
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ไอเอ็มดีบี | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1995 | พาลูค่าวิลล์ |  64% (6.40/10) (11 คน) | — | — | 6.5 (2,619) | — | $365,284 |
| 2001 | ดิ เอ็มเพอเรอร์ นิว โคลส |  73% (6.50/10) (85 คน) |  | 60 (28 คน) | 6.8 (2,776) | — | $1,236,182 |
| 2003 | คิล เดอะ พัวร์ |  25% (5.30/10) (8 คน) |  | 52 (7 คน) | 5.2 (243) | — | — |
| 2013 | ธอร์: เทพเจ้าสายฟ้าโลกาทมิฬ |  67% (6.20/10) (290 คน) |  | 54 (44 คน) | 6.8 (731,984) | $170,000,000 | $644,783,140 |
| 2015 | ฅนเหล็ก: มหาวิบัติจักรกลยึดโลก |  26% (4.70/10) (278 คน) |  | 38 (41 คน) | 6.3 (294,598) | $155,000,000 | $440,603,537 |
| 2021 | เดอะ เมนี่ เซนต์ส ออฟ นิวเวิลด์ |  71% (6.80/10) (230 คน) |  | 60 (48 คน) | 6.3 (64,254) | $50,000,000 | $13,037,403 |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  54% (5.98/10) | 53 | 53 | 6.3 | $375 ล้าน | $1,100,025,546 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
— ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

อลัน เทย์เลอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อวตาร 4

| อวตาร 4 |
| --- | --- |
กำกับ: เจมส์ แคเมรอน
บทภาพยนตร์:   เจมส์ แคเมรอน  จอช ฟรายด์แมน 
เนื้อเรื่อง:   เจมส์ แคเมรอน  เชน ซาเลอร์โน  ริก จาฟฟาอะแมนดา ซิลเวอร์  จอช ฟรายด์แมน 
สร้างจาก: ตัวละคร โดย เจมส์ แคเมรอน
อำนวยการสร้าง:   เจมส์ แคเมรอน  จอน แลนเดา 
นักแสดงนำ:   แซม เวิร์ธธิงตัน  โซอี ซัลดานา  ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์  สตีเฟน แลง  โจวานนี รีบีซี 
กำกับภาพ: เมาโร ฟิโอเร
ตัดต่อ:   สตีเฟน อี. ริฟกิน  เจมส์ แคเมรอน 
ดนตรีประกอบ: ไซมอน แฟรงเลน
บริษัทผู้สร้าง: ไลต์สตอร์มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ 
ผู้จัดจำหน่าย: ทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์
วันฉาย:   21 ธันวาคม ค.ศ. 2029 (2029-12-21) 
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
อวตาร 4 (อังกฤษ: Avatar 4; ) เป็นชื่อเรียกสำหรับภาพยนตร์มหากาพย์บันเทิงคดีวิทยาศาสตร์เรื่องใหม่ที่ยังไม่มีชื่อที่กำกับ ผลิต ร่วมเขียนบท และร่วมตัดต่อโดย เจมส์ คาเมรอน เป็นภาคต่อของภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2024 ที่จะมาถึงเรื่อง อวตาร 3 และเป็นภาคที่สี่ในแฟรนไชส์ อวตาร นำแสดงโดย แซม เวิร์ธธิงตัน, โซอี ซัลดานา รวมถึงนักแสดงคนอื่น ๆ ที่กลับมารับบทเดิม บทภาพยนตร์เขียนโดย เจมส์ คาเมรอน และ จอช ฟรีดแมน คาเมรอนกล่าวว่า อวตาร: ผู้ควบโทลคูน (Avatar: The Tulkun Rider) ได้รับการพิจารณาให้เป็นชื่อภาพยนตร์ที่เป็นไปได้ ภาพยนตร์มีกำหนดเข้าฉายเดิม 18 ธันวาคม ค.ศ. 2026 แต่ถูกเลื่อนฉายเป็น 21 ธันวาคม ค.ศ. 2029 โดยเทวนตี้เซ็นทูรีสตูดิโอส์ และมีแผนจะตามมาด้วยภาคต่อเรื่อง อวตาร 5 ในปี ค.ศ. 2031
แหล่งข้อมูลอื่น

อวตาร 4 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กอวตารของเจมส์ แคเมรอน |
| --- | --- |
ภาพยนตร์:  อวตาร (2009) รางวัล  สถิติบ็อกซ์ออฟฟิศ  วิถีแห่งสายน้ำ (2022)  อวตาร 3 (2024)  อวตาร 4 (2026) 
ตัวละคร:  เจค ซัลลี  เนย์ตีรี 
คอนเซปต์:  จักรวาลสมมติ ชีวมณฑลแพนดอรัน  อันออบเทนเนียม  ภาษา ไวยากรณ์  รูปแบบ 
เพลงประกอบ:  อวตาร "ไอซียู"  วิถีแห่งสายน้ "นอตติงอิสลอสต์ (ยูกิฟมีสเตรนจ์)" 
วิดีโอเกม:  เดอะเกม (2009)  พรมแดนแห่งแพนดอร่า (TBA) 
สื่ออื่น ๆ:  ดิอาร์ตออฟอวตาร  เลโกอวตาร  โทรุก – เดอะเฟิร์สไฟลท์  แพนดอรา – เดอะเวิลด์ออฟอวตาร อวตาร ไฟลท์ออฟแพสเสจ  นาวีรีเวอร์เจอร์นีย์  ไลท์แอนด์เมจิก 
ล้อเลียน:  "เต้นรำกับสเมิร์ฟ"  "บ้านต้นไม้แห่งความสยองขวัญ XXII"  ธีสเอนท์อวตาร 
  แม่แบบ:Category   WikiCommons 
↑  Working title Avatar: The Tulkun Rider'
อรชรอ้อนรัก

| อรชรอ้อนรัก |
| --- | --- |

กำกับ: บิลลี ไวล์เดอร์
บทภาพยนตร์: บิลลี ไวล์เดอร์  ไอ.เอ.แอล. ไดมอนด์
สร้างจาก: เรื่อง โดย  โรเบิร์ต โทเรเน   ไมเคิล โลแกน
อำนวยการสร้าง: บิลลี ไวล์เดอร์
นักแสดงนำ: มาริลิน มอนโร โทนี เคอร์ติส แจ็ก เลมมอน จอร์จ ราฟท์ โจ อี. บราวน์ แพท โอไบรอัน
กำกับภาพ: ชาร์ลส์ แลง
ตัดต่อ: อาร์เธอร์ พี. ชมิดต์
ดนตรีประกอบ: แอดอล์ฟ ดอยช์
บริษัทผู้สร้าง: บริษัท มีริช  
ผู้จัดจำหน่าย: ยูไนเต็ดอาร์เทส
วันฉาย:   29 มีนาคม ค.ศ. 1959 (1959-03-29) 
ความยาว: 121 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 2.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 40 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
อรชรอ้อนรัก (อังกฤษ: Some Like It Hot) เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี ค.ศ. 1959 กำกับและเขียนบทโดย บิลลี ไวล์เดอร์ นำแสดงโดย มาริลิน มอนโร, โทนี เคอร์ติส และ แจ็ก เลมมอน เป็นเรื่องราวของสองนักดนตรีที่ต้องหาทางหลบหนีจากพวกมาเฟีย ที่พวกเขาบังเอิญไปเห็นเหตุการณ์การสังหารหมู่วันวาเลนไทน์
ในปี ค.ศ. 2002 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน จัดอันดับให้ภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่อันดับ 1 ของหนังตลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลในประวัติศาสตร์วงการภาพยนตร์อเมริกัน
เรื่องย่อ

เมื่อ โจ กับ เจอร์รี สองนักแต่งเพลงตกอับพบเห็นการฆาตกรรมของพวกมาเฟีย พวกเขาจึงหนีไปฟลอริด้าและปลอมตัวเป็นสองสาวประจำวงดนตรีแจ๊ซและเปลี่ยนชื่อเป็น โจเซฟิน กับ เดฟเน่ โดยหนึ่งในคณะนักดนตรีสุดเซ็กซี ชูการ์ ผู้ที่ทำให้ทั้งโจและเจอร์รี หลงเสน่ห์ แต่จะทำยังไงในเมื่อตัวเองยังแต่งเป็นผู้หญิงอยู่
นักแสดง

มาริลิน มอนโร รับบทเป็น ชูการ์
โทนี เคอร์ติส รับบทเป็น โจ
แจ็ก เลมมอน รับบทเป็น เจอร์รี
จอร์จ ราฟท์ รับบทเป็น มาเฟียสแปตส์
แพท โอไบรอัน รับบทเป็น นักสืบมัลลิแกน
โจ อี. บราวน์ รับบทเป็น ออสกูด ฟีลดิง
เนหะมีย์ แพร์ซอฟต์ รับบทเป็น ลิตเติ้ล โบนาปาร์ต
โจแอนนา ชอว์นลี รับบทเป็น สวีท ซู
เดฟ แบร์รี รับบทเป็น บีอิน สต็อก
บิลลี เกรย์ รับบทเป็น ซิก โพลีเอคอฟ
บาร์บาร่า ดรูว์ รับบทเป็น เนลลี ไวท์เมเยอร์
จอร์จ อี. สโตน รับบทเป็น ชาร์ลี
ไมค์ มีซูก้า รับบทเป็น ลูกน้องของสแปตส์
แฮร์รี วิลสัน รับบทเป็น ลูกน้องของสแปตส์
เอ็ดเวิร์ด จี. โรบินสัน จูเนียร์ รับบทเป็น จอห์นนี่ พาราไดซ์
เบเวอร์ลี เวลล์ รับบทเป็น โดโลเรส
อัล บีนแมน รับบทเป็น พนักงานบริการ
รางวัล

| ปี ค> ศ. | รางวัล | สาขา | ผู้ถูกเสนอชื่อ | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1959 | เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส | รางวัลสิงโตทองคำ | อรชรอ้อนรัก | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1959 | เนชั่นแนลบอร์ดออฟรีวิว | ท็อปเท็นฟิล์ม | อรชรอ้อนรัก | ได้รับรางวัล |
| 1960 | รางวัลสมาคมกรรมการแห่งอเมริกา | ความสำเร็จในภาพยนตร์ | บิลลี ไวล์เดอร์ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1960 | รางวัลแบฟตา | ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม | อรชรอ้อนรัก | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1960 | รางวัลแบฟตา | นักแสดงต่างประเทศยอดเยี่ยม | แจ็ก เลมมอน | ได้รับรางวัล |
| 1960 | รางวัลลูกโลกทองคำ | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก | แจ็ก เลมมอน | ได้รับรางวัล |
| 1960 | รางวัลลูกโลกทองคำ | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก | มาริลิน มอนโร | ได้รับรางวัล |
| 1960 | รางวัลลูกโลกทองคำ | ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทเพลงหรือตลก | อรชรอ้อนรัก | ได้รับรางวัล |
| 1960 | รางวัลออสการ์ | ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม | บิลลี ไวล์เดอร์ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1960 | รางวัลออสการ์ | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | แจ็ก เลมมอน | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1960 | รางวัลออสการ์ | ถ่ายภาพยอดเยี่ยม | ชาร์ลส์ แลง | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1960 | รางวัลออสการ์ | กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม | เท็ด ฮาเวิร์ธ   เอ็ดเวิร์ด จี. บอยล์ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1960 | รางวัลออสการ์ | ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม | โอไรท์-เคลลี่ | ได้รับรางวัล |
| 1960 | รางวัลออสการ์ | บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม | บิลลี ไวล์เดอร์   ไอ.เอ.แอล. ไดมอนด์ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1960 | รางวัลสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา | บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม | บิลลี ไวล์เดอร์   ไอ.เอ.แอล. ไดมอนด์ | ได้รับรางวัล |
| 1960 | ลอเรล อวอร์ดส | นักแสดงหญิงยอดนิยม | มาริลิน มอนโร | ได้รับรางวัล |
| 1960 | ลอเรล อวอร์ดส | นักแสดงชายยอดนิยม | แจ็ก เลมมอน | ได้รับรางวัล |
| 1960 | ลอเรล อวอร์ดส | ตลกยอดนิยม | อรชรอ้อนรัก | ได้รับรางวัล |
| 1960 | แบมบี้ อวอร์ดส | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | โทนี เคอร์ติส | เสนอชื่อเข้าชิง |
บรรณานุกรม

Curtis, Tony. The Making of Some Like It Hot, Wiley & Sons, Hoboken NJ, 2009. ISBN 978-0-470-53721-3.
Maslon, Laurence. Some Like It Hot: The Official 50th Anniversary Companion, New York, HarperCollins, 2009. ISBN 978-0-06-176123-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

อรชรอ้อนรัก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อรชรอ้อนรัก ที่ออลมูวี
อรชรอ้อนรัก ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
อรชรอ้อนรัก ที่รอตเทนโทเมโทส์
วรรณกรรม
อลเวงนัก กรี๊ดรักนายสตีฟ

| อลเวงนัก กรี๊ดรักนายสตีฟ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: ฟิล เทรลล์
เขียนบท: คิม บาร์คเกอร์
อำนวยการสร้าง: ซานดรา บุลล็อก   แมรี่ แม็คเลกเลน
นักแสดงนำ: ซานดรา บุลล็อก   แบรดลีย์ คูเปอร์   โธมัส เฮเดน เชิร์ช   เคน จอง
กำกับภาพ: ทิม ชูห์สเต็ดท์
ตัดต่อ: เวอร์จิเนีย แคทซ
ดนตรีประกอบ: คริสโตฟี่ เบ็ค
บริษัทผู้สร้าง: Radar Pictures   Fortis Films  
ผู้จัดจำหน่าย: ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์
วันฉาย:  4 กันยายน พ.ศ. 2552  
ความยาว: 99 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $15,000,000
ทำเงิน: $40,105,542
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
อลเวงนัก กรี๊ดรักนายสตีฟ (อังกฤษ: All About Steve) เป็นภาพยนตร์คอมเมดีอเมริกัน เข้าฉายในปี พ.ศ. 2552 นำแสดงโดยซานดรา บุลล็อกและ แบรดลีย์ คูเปอร์ กำกับโดย ฟิล เทรลล์ จัดจำหน่ายโดย ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ ชื่อเรื่องเล่นคำจากชื่อภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1950 เรื่อง All About Eve
นักแสดง

ซานดรา บุลล็อก รับบท  Mary Horowitz
แบรดลีย์ คูเปอร์ รับบท Steve Muller
โธมัส เฮเดน เชิร์ช รับบท Hartman Hughes
เคน จอง รับบท Angus Tran
ดีเจ ควอลส์ รับบท Howard
เคธี มิกซ์ตัน รับบท Elizabeth
เบธ แกรนท์ รับบท Mrs. Horowitz
โฮเวิร์ด เฮสแมน รับบท Mr. Horowitz
โจนาธาน เชส รับบท Dave
ลูเนล รับบท Protester's Wife
จอร์แดน มอร์ริส รับบท Protester Winston
คีธ เดวิด รับบท  Danny
โนอาร์ มันค์ รับบท Student
แพทริค บราวน์ รับบท Horowitz House Reporter 2
แหล่งข้อมูลอิ่น

All About Steve ที่สยามโซน
อลิซาเบธ: ราชินีบัลลังก์ทอง

| อลิซาเบธ: ราชินีบัลลังก์ทอง |
| --- | --- |

กำกับ: เชคการ์ คาปูร์
นักแสดงนำ: เคต แบลนเชตต์ ไคลฟ์ โอเวน เจฟฟรีย์ รัช
ผู้จัดจำหน่าย: ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอ
วันฉาย: 12 ตุลาคม ค.ศ. 2007 (สหรัฐ) 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 (สหราชอาณาจักร) 3 มกราคม ค.ศ. 2007 (ไทย)
ความยาว: 114 นาที
ประเทศ: สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส เยอรมนี สหรัฐ อินเดีย
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 75.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ทั่วโลก)
ก่อนหน้านี้: Elizabeth
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
อลิซาเบธ: ราชินีบัลลังก์ทอง (อังกฤษ: Elizabeth: The Golden Age) เป็นภาคต่อของ อลิซาเบธ ราชินีบัลลังก์เลือด (Elizabeth) นำแสดงโดย เคต แบลนเชตต์, ไคลฟ์ โอเวน, เจฟฟรีย์ รัช ร่วมด้วย ซาแมนธา มอร์ตัน กำกับการแสดงโดย เชคการ์ คาปูร์
เนื้อเรื่อง

ในปี ค.ศ. 1585 หลังการปกครองนานเกือบ 30 ปี ของสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ (เคต แบลนเชตต์) สเปนภายใต้การนำของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน (จอร์ดี้ มอลล่า) กษัตริย์ผู้มีศักดิ์เป็นพระเทวัน (พี่เขย) ของสมเด็จพระราชินีฯอลิซาเบธ ผู้ซึ่งเคร่งครัดในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ต้องการจะกำจัดพระนางทิ้ง เนื่องจากทรงเห็นว่าพระนางนั้นเป็นโปรเตสแตนต์ เสมือนพวกนอกรีต ดังนั้นจึงได้ทรงสายลับหลายคนเข้าสู่อังกฤษเพื่อหาทางที่จะกำจัดพระนางลงเสีย
ขณะที่สถานการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างสเปนกับอังกฤษกำลังตึงเครียด ในอีกทางหนึ่ง พระนางได้ชื่อว่าทรงเป็นราชินีพรหมจรรย์ที่มิเคยได้ผ่านการอภิเษกสมรสกับชายใด มีราชทูตจากหลายประเทศพยายามเสนอตัวเจ้านายของตนเพื่อเป็นคู่อภิเษกกับพระนาง แต่พระนางไม่ปักพระทัยกับชายใด ๆ จนกระทั่งวันหนึ่ง พระนางได้พบกับ เซอร์ วอลเตอร์ ราเลกห์ (ไคลฟ์ โอเวน) นักเดินเรือผู้แสวงหาโลกใหม่ เขาทำให้พระนางทึ่งและสนพระทัยในตัวเขา แต่ราเลกห์ชื่นชอบพระนางในฐานะราชินีเท่านั้น ราเลกห์เพียงต้องการขอพระราชานุญาตให้เดินเรือไปแสวงหาอาณายิคมใหม่ ๆ ในนามของจักรวรรดิอังกฤษ และแอบได้เสียกับ เบสส์ (แอ็บบี้ คอร์นิช) นางกำนัลคนสนิท
ในขณะเดียวกัน สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ (ซาแมนธา มอร์ตัน) พระขนิษฐาต่างพระมารดาของสมเด็จพระราชินีฯอลิซาเบธ ผู้ซึ่งมีสิทธิ์ในการที่จะครองบัลลังก์อังกฤษเช่นเดียวกัน ซึ่งถูกควบคุมตัวให้อยู่แต่ในปราสาท ก็ได้ดำเนินแผนลับร่วมกับพระเจ้าเฟลิเปฯ เมื่อการลอบสังหารพระนางฯเกิดขึ้นแต่ล้มเหลว ผู้กระทำการถูกจับกุมตัวได้และซัดทอดมาถึงพระนาง พระนางถูกตัดสิทธิลงโทษด้วยการประหารชีวิตภายในพระราชวัง ซึ่งสมเด็จพระราชินีฯอลิซาเบธ ทรงเศร้าพระทัยเป็นอย่างมาก
การสิ้นพระชนม์ด้วยการถูกสำเร็จโทษของสมเด็จพระราชินีฯแมรีที่ 1 ทำให้พระเจ้าเฟลิเปฯเร่งส่งกองทัพเรืออาร์มาดา อันเกรียงไกรของสเปนเข้าสู่ชายฝั่งอังกฤษ โดยหวังจะจะบุกเข้ามาถึงแม่น้ำเทมส์ ถึงพระนครลอนดอนเมืองหลวง พระนางตัดสินพระทัยทำศึกครั้งนี้ที่เดิมพันด้วยพระชนม์ชีพและบ้านเมือง ทั้ง ๆ ที่มีกำลังพลน้อยกว่า โดยมีเซอร์ฟรานซิส วอลซิ่งแฮม (เจฟฟรีย์ รัช) ขุนนางผู้ภักดีคอยเคียงข้าง
รางวัล

ชนะเลิศ รางวัลออสการ์ สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
ชนะเลิศ รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ทีมพากย์ยอดเยี่ยม (ช่อง 7)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์
ออกซบริดจ์

ออกซบริดจ์ (อังกฤษ: Oxbridge) เป็นคำย่อมาจาก "Oxford" (ออกซฟอร์ด) และ Cambridge (เคมบริดจ์) เมื่อนำคำแรกของ ออกซฟอร์ด และคำหลังของ เคมบริดจ์ มาสมาสเข้ากัน ก็ได้เป็น "Oxbridge" (ออกซบริดจ์)
ปรกติจะใช้หมายถึงระบบการศึกษาในประเทศอังกฤษที่ใช้วิธีเรียนแบบติวกันตัวต่อตัว เรียกกันในออกซฟอร์ดว่า Tutorials และเรียกกันในเคมบริดจ์ว่า Supervision
สาเหตุที่มีเหมือนกันเพราะ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ก่อตั้งโดยอดีตนักศึกษา มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัย
เคมบริดจ์จึงเอาระบบการจัดการศึกษาจากออกซฟอร์ดนั่นเองไปใช้ ทำให้เหมือนกันมาก จะต่างกันก็แต่เพียงว่ามหาวิทยาลัย
ออกซฟอร์ดเน้นหนักทางด้านสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์มากกว่าส่วนมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์เน้นไปทางวิทยาศาสตร์มากกว่า แต่ทั้ง
สองมหาวิทยาลัยก็มีการร่วมมือกันภายในหลายๆ ด้าน มีการจับคู่กันพัฒนาวิชาการและแข่งขันกันทางด้านกีฬา บางทีนักวิชาการก็เรียก
มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ว่าเป็น Sister university ของออกซฟอร์ด หมายความว่าเป็นมหาวิทยาลัยน้องสาว(ฝาแฝดกัน)
เพราะมีอะไรหลายๆ อย่างที่เหมือนกันโดยเฉพาะระบบการศึกษานั่นเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบออกซบริดจ์เมื่อเทียบกับระบบอื่น เก็บถาวร 2006-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อ๊อกซบริดจ์:ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกด้านวิทยาศาสตร์ เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ออกแลนด์

ออกแลนด์, ประเทศนิวซีแลนด์
ออกแลนด์ (อังกฤษ: Auckland, ออกเสียง: /ˈɔːklənd/) ในภาษาเมารีออกแลนด์มีชื่อว่า Tamaki-Makau-Rau แปลว่า หญิงสาวที่มีผู้มาขอความรักถึง 100 คน
เป็นเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศนิวซีแลนด์ มีประชากรประมาณ 1,413,700 คน  คิดเป็นร้อยละ 31 ของประเทศ
ออกซิโตซิน

| --- | --- |


การอ่านออกเสียง: /ˌɒksɪˈtoʊsɪn/ 
ข้อมูลทางสรีรวิทยา
เนื้อเยื่อต้นกำเนิด: ต่อมใต้สมอง
เนื้อเยื่อเป้าหมาย: ทั่ว
ตัวรับ: ตัวรับออกซิโทซิน (oxytocin receptor)
ยับยั้ง: atosiban
สารต้นกำเนิด: oxytocin/neurophysin I prepropeptide
เมแทบอลิซึม: ตับและoxytocinaseอื่น
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
การจับกับโปรตีน: 30%
การเปลี่ยนแปลงยา: ตับและoxytocinaseอื่น
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 1–6 นาที (ในหลอดเลือดดำ) ~2 ชั่วโมง (ทางจมูก)
การขับออก: น้ำดีและไต
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC 1-({(4R,7S,10S,13S,16S,19R)-19-amino-7-(2-amino-2-oxoethyl)-10-(3-amino-3-oxopropyl)-16-(4-hydroxybenzyl)-13-[(1S)-1-methylpropyl]-6,9,12,15,18-pentaoxo-1,2-dithia-5,8,11,14,17-pentaazacycloicosan-4-yl}carbonyl)-L-prolyl-L-leucylglycinamide 
เลขทะเบียน CAS: 50-56-6 Y
PubChem CID: 439302
IUPHAR/BPS: 2174
DrugBank: DB00107 Y
ChemSpider: 388434 Y
UNII: 1JQS135EYN
KEGG: D00089 Y
ChEBI: CHEBI:7872 Y
ChEMBL: CHEMBL395429 Y
ECHA InfoCard: 100.000.045 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C43H66N12O12S2
มวลต่อโมล: 1007.19 g/mol g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES CC[C@H](C)[C@@H]1NC(=O)[C@H](Cc2ccc(O)cc2)NC(=O)[C@@H](N)CSSC[C@H](NC(=O)[C@H](CC(N)=O)NC(=O)[C@H](CCC(N)=O)NC1=O)C(=O)N3CCC[C@H]3C(=O)N[C@@H](CC(C)C)C(=O)NCC(N)=O 
 InChI InChI=1S/C43H66N12O12S2/c1-5-22(4)35-42(66)49-26(12-13-32(45)57)38(62)51-29(17-33(46)58)39(63)53-30(20-69-68-19-25(44)36(60)50-28(40(64)54-35)16-23-8-10-24(56)11-9-23)43(67)55-14-6-7-31(55)41(65)52-27(15-21(2)3)37(61)48-18-34(47)59/h8-11,21-22,25-31,35,56H,5-7,12-20,44H2,1-4H3,(H2,45,57)(H2,46,58)(H2,47,59)(H,48,61)(H,49,66)(H,50,60)(H,51,62)(H,52,65)(H,53,63)(H,54,64)/t22-,25-,26-,27-,28-,29-,30-,31-,35-/m0/s1 Y Key:XNOPRXBHLZRZKH-DSZYJQQASA-N Y 
  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ออกซิโตซิน (อังกฤษ: oxytocin, Oxt) เป็นเปปไทด์ฮอร์โมน (peptide hormone) และนิวโรเปปไทด์ (neuropeptide) ปกติแล้วผลิตโดยนิวเคลียสพาราเวนทริคิวลาร์ (paraventricular nucleus) ของไฮโปทาลามัส และปล่อยโดยต่อมใต้สมองส่วนหลัง (posterior pituitary) ทำงานในการเชื่อมโยงทางสังคม การสืบพันธ์ในทั้งสองเพศ รวมถึงระหว่างและหลังการให้กำเนิดบุตร ออกซิโตซินปล่อยสู่กระแสเลือดในรูปแบบของฮอร์โมนขณะตอบสนองต่อการยืดตัวของปากมดลูกและมดลูกระหว่างการคลอดบุตร และต่อการกระตุ้นที่หัวนมระหว่างให้นมบุตร สิ่งนี้ช่วยในการให้กำเนิด, ในการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างมารดาและบุตร และในการผลิตน้ำนม ออกซิโตซินถูกค้นพบโดย เฮนรี เดล (Henry Dale) ใน พ.ศ. 2449 รูปร่างของโมเลกุลถูกระบุใน พ.ศ. 2495 ออกซิโตซินยังถูกใช้เป็นยาที่ช่วยระหว่างคลอดบุตร
ออกัสตา (รัฐเมน)

| ออกัสตา |
| --- | --- |
เมืองหลวงรัฐและนคร
แม่น้ำเคนนิเบกไหลผ่านดาวน์ทาวน์ของเมืองออกัสตา
สมญา: Artgusta
คำขวัญ: "A Capital Opportunity"
สถานที่ตั้งในเคนนิเบกเคาน์ตีในรัฐเมน
ออกัสตาสถานที่ตั้งในสหรัฐ
พิกัด: 44°18′38″N 69°46′46″W﻿ / ﻿44.31056°N 69.77944°W﻿ / 44.31056; -69.77944
ประเทศ:  สหรัฐ
รัฐ:  รัฐเมน
เคาน์ตี: เคนนิเบก
ตั้งถิ่นฐาน: 1754
ตั้งเป็นเมือง: 20 กุมภาพันธ์ 1797
ตั้งเป็นนคร: 20 สิงหาคม 1849
Village: North Augusta
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: David Rollins
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 58.03 ตร.ไมล์ (150.30 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 55.13 ตร.ไมล์ (142.79 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 2.90 ตร.ไมล์ (7.51 ตร.กม.)  5.00%
ความสูง: 68 ฟุต (20 เมตร)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 19,136 คน
 • ประมาณ (2018): 18,681 คน
 • ความหนาแน่น: 330 คน/ตร.ไมล์ (130 คน/ตร.กม.)
เขตเวลา: UTC−5 (Eastern)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−4 (Eastern)
รหัสพื้นที่: 207
FIPS code: 23-02100
GNIS feature ID: 0581636
เว็บไซต์: City of Augusta, Maine
ออกัสตา (อังกฤษ: Augusta) เป็นเมืองหลวงของรัฐเมน สหรัฐ และเป็นเคาน์ตีซีตของเคนนิเบกเคาน์ตี
เมืองมีประชากร 19,136 คน (ค.ศ. 2010) ถือเป็นเมืองหลวงของรัฐสหรัฐที่มีประชากรน้อยเป็นอันดับ 3 ถัดจากมอนต์พีเลียร์และปิแอร์ และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 9 ของรัฐเมน เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเคนนิเบกบริเวณต้นน้ำ มหาวิทยาลัยเมนตั้งอยู่ที่เมืองนี้
อลังการศิลป์

ตึกไครสเลอร์ นิวยอร์กซิตี
อลังการศิลป์ หรือ ศิลปะตกแต่ง หรือ อาร์ตเดโค (อังกฤษ: Art Deco) เป็นขบวนการการออกแบบนานาชาติระหว่าง ค.ศ. 1925 ถึง ค.ศ. 1939 ที่มีผลต่อศิลปะการตกแต่งเช่น สถาปัตยกรรม การออกแบบภายใน และการออกแบบอุตสาหกรรม รวมทั้งทัศนศิลป์เช่นแฟชั่น, จิตรกรรม, เลขนศิลป์ (graphic arts) และภาพยนตร์ ขบวนการนี้เป็นการผสมผสานระหว่างลักษณะศิลปะกับขบวนการหลายแบบในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งได้แก่ลัทธิคลาสสิกใหม่, ลัทธิเค้าโครง (Constructivism), ลัทธิบาศกนิยม, ลัทธิสมัยใหม่, นวศิลป์ และลัทธิอนาคตนิยม อลังการศิลป์นิยมกันอย่างสูงสุดในยุโรปและสหรัฐอเมริกาในสมัยรู้จักกันว่า "Roaring Twenties" และนิยมกันอย่างกว้างขวางในสหรัฐอเมริกาตลอดคริสต์ทศวรรษ 1930 แม้ว่าขบวนการออกแบบหลายขบวนการเริ่มจากความคิดทางการเมืองหรือทางปรัชญา แต่อลังการศิลป์มีรากมาจากการตกแต่งเท่านั้น ในขณะนั้นทัศนคติต่ออลังการศิลป์ถือกันว่าเป็นศิลปะของความหรู ความมีประโยชน์ทางการใช้สอย และความเป็นสมัยใหม่
ความนิยมในอลังการศิลป์เริ่มลดถอยลงในปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1940 และในที่สุดก็หมดความนิยมไปจนมาในคริสต์ทศวรรษ 1980 ก็เริ่มมีความนิยมกันขึ้นอีกครั้งหนึ่ง อลังการศิลป์มีอิทธิพลลึกซึ้งต่อขบวนการศิลปะหลายขบวนการต่อมาเช่นกลุ่มเมมฟิส (Memphis Group) และศิลปะประชานิยม (pop art) ตัวอย่างของงานยังเห็นได้ทั่วไปในเกือบทุกประเทศตั้งแต่สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, สเปน, คิวบา, ฟิลิปปินส์, โรมาเนีย และบราซิล ตัวอย่างที่เด่นยังเห็นได้จากสถาปัตยกรรมตามเมืองใหญ่ ๆ เช่นตามนครนิวยอร์ก อาทิ ตึกไครสเลอร์ที่ออกแบบโดยวิลเลียม แวน แอเลน (William Van Alen) และตึกเอ็มไพร์สเตต
ดูเพิ่ม

ศิลปะสมัยใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อลังการศิลป์
อลังการศิลป์ชิคาโก
อลังการศิลป์มอนทรีออล
| ด ค กศิลปะและลัทธิทางศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ยุคกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 13):  เมรอแว็งเฌียง  การอแล็งเฌียง  ออตโทเนียน  ไบแซนไทน์  เคลต์  โรมาเนสก์  กอทิก  กอทิกนานาชาติ 
คริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 18:  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (ศตวรรษที่ 14-15)  จริตนิยม (ศตวรรษที่ 16)  บาโรก (ศตวรรษที่ 17)  โรโกโก - ลัทธิคลาสสิกใหม่ - จินตนิยม (ศตวรรษที่ 18) 
คริสต์ศตวรรษที่ 19:  ศิลปะสถาบัน  สัจนิยม  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิประทับใจใหม่  วิภาคนิยม  ลัทธิผสานจุดสี  คตินิยมเส้นกั้นสี  กลุ่มนาบี  สังเคราะห์นิยม  สัญลักษณ์นิยม  ลุ่มแม่น้ำฮัดสัน 
คริสต์ศตวรรษที่ 20:  สมัยใหม่  บาศกนิยม  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม  ลัทธินามธรรม  กลุ่มศิลปินใหม่แห่งมิวนิก  กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  กลุ่มบรึคเคอ  ดาดา  คติโฟวิสต์  นวศิลป์  เวียนนาซีเซสชัน  สุนทรียนิยม  เบาเฮาส์  ลัทธิรูปทรงแนวใหม่  อลังการศิลป์  สมัยนิยม  อนาคตนิยม  อนุตรนิยม  ลัทธิเหนือจริง  Color Field  จุลนิยม  Lyrical Abstraction  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ใหม่  สมัยใหม่ยุคหลัง  มโนทัศนศิลป์  ศิลปะคนนอก  ศิลปะใต้ดิน  ศิลปะเชิงแนวคิด  กลุ่มศิลปินหนุ่มสาวบริติช  รูปลักษณ์นิยม 
ศิลปะ:  จิตรกรรม  ประติมากรรม  สถาปัตยกรรม  การถ่ายภาพ 
ศิลปิน:  จิตรกร  ประติมากร  สถาปนิก  ช่างภาพ
อองคอร์

อองคอร์, อังคอร์, หรือ อันคอร์ (อังกฤษ: encore) เป็นการแสดงแทรกท้ายคอนเสิร์ต มาจากคำภาษาฝรั่งเศสว่า "อ็องกอร์" (encore) แปลว่า "อีกครั้ง" อองคอร์สามารถพบได้ทั่วไป เดิมทีเกิดขึ้นโดยไม่ได้เตรียมการไว้เมื่อผู้ชมยังคงปรบมือและเรียกร้องให้ศิลปินแสดงเพิ่มเติมหลังจากคอนเสิร์ตจบลง ในปัจจุบัน อองคอร์กลายเป็นสิ่งที่คาดหวังว่าจะต้องมี ศิลปินมักจะวางแผนการแสดงอองคอร์ไว้ บางครั้งจำเป็นต้องให้มีเสียงดังที่เวที บางครั้งศิลปินอาจต้องตัดอองคอร์ทิ้งไปหากคอนเสิร์ตเล่นไปเป็นเวลานานแล้ว โดยธรรมเนียม ในคอนเสิร์ตที่มีรายชื่อเพลงพิมพ์ออกมาสู่ผู้ชม จะไม่รวมอองคอร์อยู่ในรายการ แม้ว่าจะวางแผนไว้แล้วก็ตาม
แม้ว่าคำดังกล่าวจะมาจากภาษาฝรั่งเศสว่า "อ็องกอร์" แต่ในภาษาฝรั่งเศสไม่ได้ใช้คำว่า "อ็องกอร์" ในความหมายนี้ เช่นเดียวกับคำว่า "อันโกรา" (ancora) ในภาษาอิตาลี ผู้พูดภาษาฝรั่งเศสมักใช้คำว่า "อูว์โนทร์" (une autre) แปลว่า "อีก" หรือ "เอิงรัปแปล" (un rappel) แปลว่า "กลับมา" หรือภาษาละตินว่า "บิส" (bis) แปลว่า "รอบสอง" แทน ส่วนผู้พูดภาษาอิตาลีใช้ "บิส" เช่นกัน และก่อนหน้านี้ใช้ว่า "ดากาโป" (da capo) แปลว่า "แต่แรก"
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สาม

| Geneva Convention relative to the Treatment of Prisoners of War (อนุสัญญาเจนีวาเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเชลยศึก) |
| --- | --- |
เจ้าหน้าที่กาชาดขณะเตรียมอาหารให้เชลยศึก
ที่ลงนาม: เจนีวา สวิตเซอร์แลนด์
ภาคี: 196 ประเทศ
ภาษา: อังกฤษ ฝรั่งเศส
ข้อความทั้งหมด
 Third Geneva Convention ที่ วิกิซอร์ซ
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สาม (อังกฤษ: Third Geneva Convention) หรือเรียกแบบเต็มว่า อนุสัญญาเจนีวาเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเชลยศึก ลงวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1949 (พ.ศ. 2492) (อังกฤษ: Geneva Convention relative to the Treatment of Prisoners of War of 12 August 1949) เป็นสนธิสัญญาหนึ่งในสี่ฉบับของอนุสัญญาเจนีวา เพื่อแก้ไขอนุสัญญาเจนีวาเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเชลยศึก ฉบับลงวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1929 อนุสัญญาให้นิยามถึงการคุ้มครองด้านมนุษยธรรมแก่เชลยศึก มีรัฐภาคีอนุสัญญาฯ ทั้งสิ้น 196 ประเทศ
ภาค 2: การคุ้มครองโดยทั่วไปแก่เชลยศึก

ในภาคแห่งอนุสัญญานี้ครอบคลุมถึงสถานะของเชลยศึก
ข้อ 12 ระบุว่าเชลยศึกย่อมอยู่ในอำนาจของรัฐ มิใช่อยู่ในอำนาจของบุคคลผู้จับกุมและไม่สามารถถูกพาตัวไปยังรัฐที่ไม่ได้เป็นภาคีแห่งอนุสัญญา
ข้อ 13 ถึง 16 ระบุว่าเชลยศึกต้องถูกปฏิบัติอย่างมีมนุษยธรรม ละเว้นการเลือกปฏิบัติ การแก้แค้นและต้องได้รับการรักษาเลี้ยงดูทางการแพทย์ตามโอกาสโดยไม่คิดมูลค่า
ภาค 3: การคุมขัง

ภาคนี้ถูกแยกเป็นหลายหมวด
หมวด 1 ครอบคลุมถึงการเริ่มต้นแห่งการคุมขัง (ข้อ 17-20) หมวดนี้ได้ระบุถึงข้อมูลที่เชลยศึกต้องให้การ ("นามสกุล, นามตัวและยศ, วันเกิด, และหมายเลขประจำกองทัพ, ประจำกรม, ประจำตัว, หรือหมายเลขลำดับ") และวิธีการสอบสวนที่ต้องปฏิบัติ ("ห้ามมิให้ใช้การทรมานทางร่างกายหรือจิตใจ หรือการบังคับในรูปใด ๆ แก่เชลยศึก") รวมทั้งระบุถึงสิ่งของส่วนตัวที่เชลยศึกสามารถเก็บไว้เองได้และให้เชลยศึกอพยพจากแนวรบโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
หมวด 2 ครอบคลุมถึงการกักกันเชลยศึก หมวดนี้ถูกแบ่งออกเป็น 8 ส่วน ซึ่งครอบคลุมถึง:
ข้อสังเกตทั่วไป (ข้อ 21-24)
ที่อยู่ อาหาร และเครื่องนุ่งห่มของเชลยศึก (ข้อ 25-28)
สุขภาพและการรักษาพยาบาล (ข้อ 29-32)
พนักงานแพทย์และอนุศาสนาจารย์ที่ถูกกักตัวไว้ให้อยู่ช่วยเหลือเชลยศึก (ข้อ 33)
กิจการที่เกี่ยวกับศาสนา สติปัญญาและร่างกาย (ข้อ 34-38)
วินัย (ข้อ 39-42)
ยศของเชลยศึก (ข้อ 43-45)
การย้ายเชลยศึก หลังจากได้มาถึงค่ายแล้ว (ข้อ 46-48)
หมวด 3 (ข้อ 49-57) ครอบคลุมถึงประเภทงานที่เชลยศึกอาจสามารถทำได้ โดยคำนึงถึงอายุ เพศ ยศ และความเหมาะสมทางร่างกายและด้วยความประสงค์ งานอันมีลักษณะผิดอนามัยหรือมีความอันตรายจะต้องถูกทำโดยอาสาสมัครเท่านั้น หมวดนี้ยังได้บอกถึงรายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่พัก สถานพยาบาล และหากเชลยศึกถูกมอบหมายงานให้บุคคลเอกชน ทางประเทศที่กักคุม เจ้าหน้าที่ทางทหาร และผู้บัญชาการค่ายที่เชลยศึกสังกัดอยู่จะต้องเป็นผู้รับผิดชอบ ในส่วนของค่าแรงจะถูกครอบคลุมในข้อ 62 ของหมวดถัดไป
หมวด 4 (ข้อ 58-68) ครอบคลุมเกี่ยวกับรายได้ทางการเงินของเชลยศึก
หมวด 5 (ข้อ 69-74) ครอบคลุมถึงความสัมพันธ์ของเชลยศึกกับภายนอก หมวดนี้ได้ครอบคลุมในเรื่องของความถี่ที่เชลยศึกสามารถไปรับ-ส่งจดหมาย รวมถึงพัสดุ ทางประเทศที่กักคุมเชลยศึกสามารถตรวจข้อความหรือตั้งข้อจำกัดต่าง ๆ แก่จดหมายทุกฉบับได้ หากแต่ต้องปฏิบัติให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
หมวด 6 ครอบคลุมถึงความสัมพันธ์ระหว่างเชลยศึกกับเจ้าหน้าที่ ถูกแบ่งย่อยออกเป็นสามส่วน
คำกล่าวหาของเชลยศึกเกี่ยวกับสภาพการคุมขัง (ข้อ 78)
ผู้แทนของเชลยศึก (79-81) ระบุถึงให้ "เชลยศึกมีเสรีภาพในการเลือกตั้ง [ตัวแทน] โดยวิธีลงคะแนนลับทุก ๆ ระยะ 6 เดือน" ผู้แทนเชลยศึก ไม่ว่ามาจากการเป็นนายทหารผู้อาวุโสหรือมาจากการเลือกตั้ง ให้ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างเจ้าหน้าที่ทางทหาร ประเทศที่คุ้มครอง คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ และองค์การอื่นใดที่อาจจะช่วยเหลือแก่ตนกับตัวนักโทษเอง
ในส่วน "การลงโทษทางอาญาและทางวินัย" ถูกแบ่งย่อยออกเป็น 3 บท
บททั่วไป (ข้อ 82-88)
การลงโทษทางวินัย (ข้อ 89-98)
การดำเนินคดีทางศาล (ข้อ 99-108)