stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐประชาชนยูเครน

ระวังสับสนกับ สาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต หรือ สาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตก
สาธารณรัฐประชาชนยูเครน หรือ สาธารณรัฐแห่งชาติยูเครน เป็นอดีตประเทศในภูมิภาคยุโรปตะวันออก ดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1917 จนถึง ค.ศ. 1920 สาธารณรัฐประกาศจัดตั้งขึ้นภายหลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ในรัสเซีย ตามประกาศสากลที่หนึ่ง มีการเลือกตั้งสมาชิกสภากลางโดยสภาคองเกรสแห่งชาติในเคียฟในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1917 ซึ่งส่วนใหญ่แล้วประกอบด้วยบรรดาพรรคสังคมนิยม โดยเป็นหลักการเดียวกันกับที่ใช้ทั่วทั้งอาณาเขตของสาธารณรัฐรัสเซีย การปกครองตนเองของสาธารณรัฐได้รับการยอมรับจากรัฐบาลชั่วคราวรัสเซีย ภายหลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม สาธารณรัฐได้ประกาศตนเป็นเอกราชจากสาธารณรัฐรัสเซียเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1918 ตามประกาศสากลที่สี่
ในระยะเวลาสั้น ๆ ของการดำรงอยู่ สาธารณรัฐได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองหลายครั้ง ตั้งแต่การเอนเอียงไปทางฝ่ายสังคมนิยมของสาธารณรัฐที่นำโดยฝ่ายเลขาธิการทั่วไปของสภากลางยูเครน ไปจนถึงการปกครองแบบสาธารณรัฐสังคมนิยมที่นำโดยซือมอน แปตลูรา และคณะกรรมาธิการ ระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 อำนาจฝ่ายสังคมนิยมของสาธารณรัฐประชาชนยูเครนถูกระงับลง และถูกโค่นล้มโดยเปาลอ สกอรอปัดสกึย พร้อมทั้งประกาศจัดตั้งรัฐยูเครนขึ้น ซึ่งมีสถานะเป็นรัฐบริวารของเยอรมนี สกอรอปัดสกึยได้รับเลือกให้เป็นผู้บัญชาการแห่งรัฐ (hetman) โดยสภาชาวนา[ต้องการคำอ้างอิงเพื่อยืนยัน] เมื่อปลาย ค.ศ. 1919 สาธารณรัฐได้ร่วมเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 สาธารณรัฐได้สูญเสียดินแดนส่วนที่เหลืออยู่ให้แก่บอลเชวิค สนธิสัญญาสันติภาพรีกาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1921 อันเป็นการลงนามระหว่างสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง รัสเซียโซเวียต (ดำเนินการในนามของเบลารุสโซเวียต) และยูเครนโซเวียต ถือเป็นการกำหนดชะตากรรมอันแน่นอนของสาธารณรัฐประชาชนยูเครน
หลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม รัฐบาลท้องถิ่นมากมายถูกจัดตั้งขึ้นในยูเครน โดยที่ปรากฏเด่นชัดที่สุดคือ สาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต (ค.ศ. 1917–1918) ซึ่งมีรากฐานอยู่ที่คาร์กิว และเหล่าคณะผู้สืบทอดอำนาจจากโซเวียต ทั้งกองกำลังโซเวียต สาธารณรัฐยูเครน (ซึ่งมีรากฐานอยู่ที่เคียฟ) ขบวนการขาว โปแลนด์ กองทัพเขียว และกลุ่มอนาธิปไตยได้ต่อสู้กันเองอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ชาวยูเครนเป็นจำนวนมากต้องสูญเสียเลือดเนื้อในสงครามกลางเมืองยูเครน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามกลางเมืองรัสเซีย ใน ค.ศ. 1917–1923 ต่อมาสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (หลังสนธิสัญญาสันติภาพรีกา) ได้ขยายอำนาจการควบคุมให้ยูเครนกลายเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน และใน ค.ศ. 1922 ยูเครนก็กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกของการจัดตั้งสหภาพโซเวียต
ประวัติ > ประกาศเอกราช

ในช่วงการรุกรานจากรัสเซียโซเวียต เมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1918 สภากลางได้ออกประกาศสากลที่สี่ ซึ่งถือเป็นการทำลายความสัมพันธ์กับรัสเซียโซเวียตและประกาศสถานะเป็นรัฐอธิปไตยยูเครน แต่ต่อมาไม่นาน เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 กองทัพแดงเข้ายึดเคียฟ
การที่ประเทศถูกล้อมรอบด้วยกองกำลังบอลเชวิคและสูญเสียดินแดนเป็นจำนวนมาก สภากลางจึงขอความช่วยเหลือจากต่างชาติและลงนามในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 เพื่อขอความข่วยเหลือทางทหารจากจักรวรรดิเยอรมันและออสเตรีย-ฮังการี ด้วยความช่วยเหลือจากเยอรมนีทำให้กองทัพยูเครนสามารถขับไล่บอลเชวิคออกจากประเทศได้ เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 สภาแห่งสาธารณรัฐประชาชนคูบันยอมรับการลงมติสำหรับการรวมสหพันธ์ระหว่างคูบันและยูเครน หลังกองกำลังบอลเชวิคออกจากเยกาเตรีโนดาร์ และทางสภาแห่งคูบันจึงให้สัตยาบันต่อรัฐบาลยูเครน
หลังสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ ยูเครนเริ่มกลายเป็นรัฐในอารักขาของจักรวรรดิเยอรมันมากขึ้นเรื่อย ๆ และทางเยอรมนีกังวลว่าจะพ่ายแพ้ในสงคราม จึงเร่งดำเนินการเคลื่อนย้ายทรัพยากรและเสบียงจำนวนมากจากยูเครน โดยตัดสินใจจัดตั้งหน่วยบริหารภายใต้การดูแลของจอมพลแฮร์มัน ฟ็อน ไอช์ฮอร์น และต่อมาเป็นพลเอกอาวุโสอเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ลินซินเงิน เมื่อวันที่ 6 เมษายน ผู้บัญชาการกองทัพแห่งเคียฟออกคำสั่งที่จะดำเนินการตามเงื่อนไขของสนธิสัญญาตามความตั้งใจของเขา แต่คำสั่งของเขาเกิดขัดแย้งกันกับกฎหมายของรัฐบาล ดังนั้นคำสั่งนี้จึงเป็นโมฆะ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1918 ปฏิบัติการเฟาสท์ชลักของเยอรมนี-ออสเตรียทำให้อิทธิพลของบอลเชวิคถูกลบล้างออกจากยูเครนอย่างสมบูรณ์ ชัยชนะของเยอรมนี/ออสเตรีย-ฮังการีนั้นเกิดจากความเมินเฉยของชาวบ้านท้องถิ่นและการมีประสบการณ์ด้อยกว่าของกองกำลังบอลเชวิค เมื่อเทียบกับกองทัพเยอรมันและออสเตรีย-ฮังการี
กองทัพเยอรมันทำการยึดอำนาจและยกเลิกสภากลางยูเครนเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1918 เพื่อหยุดยั้งการปฏิรูปสังคมที่เกิดขึ้นและเริ่มดำเนินการเคลื่อนย้ายทรัพยากรไปยังเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการี เจ้าหน้าที่เยอรมันเข้าจับกุมนายกรัฐมนตรียูเครนวแซวอลอด ฮอลูบอวึช ในข้อหาก่อการร้ายและทำให้เกิดการยกเลิกสภารัฐมนตรีประชาชน (Council of People's Ministers) เนื่องจากก่อนหน้านี้สภากลางได้อนุมัติใช้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนยูเครน
ประวัติ > รัฐผู้บัญชาการ

ภายหลังการยึดอำนาจ สภากลางยูเครนถูกแทนที่โดยรัฐบาลอนุรักษนิยมของผู้บัญชาการแห่งรัฐ เปาลอ สกอรอปัดสกึย และเปลี่ยนจากสาธารณรัฐประชาชนเป็น "รัฐยูเครน" (Ukrayinska derzhava) สกอรอปัดสกึยผู้ซึ่งเป็นอดีตข้าราชการของจักรวรรดิรัสเซียได้ก่อตั้งระบอบการปกครองที่เป็นที่ชื่นชอบต่อเจ้าของที่ดินส่วนใหญ่ แต่ทว่ารัฐบาลได้รับการสนับสนุนเพียงเล็กน้อยจากนักเคลื่อนไหวชาวยูเครน ซึ่งแตกต่างจากสภากลางที่สามารถจัดตั้งหน่วยบริหารที่มีประสิทธิภาพได้ อีกทั้งยังสร้างความสัมพันธ์ทางการทูตกับหลายประเทศ และเจรจาสันติภาพกับรัสเซียโซเวียตสำเร็จอีกด้วย ในเวลาเพียงไม่กี่เดือน รัฐผู้บัญชาการได้จัดพิมพ์หนังสือเรียนในภาษายูเครนเป็นจำนวนหลายล้านเล่ม ก่อตั้งโรงเรียนและมหาวิทยาลัยจำนวนมาก และจัดตั้งสถาบันวิทยาศาสตร์ยูเครน
รัฐบาลผู้บัญชาการยังสนับสนุนการยึดครองที่ดินของชาวนาโดยเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับการสนับสนุนจากกองทัพเยอรมัน ซึ่งสิ่งนี้นำไปสู่ความไม่สงบที่เพิ่มขึ้นจากขบวนการพลพรรคชาวนาและการจราจลด้วยอาวุธขนานใหญ่ การเจรจาถูกจัดขึ้นเพื่อสนับสนุนสมาชิกสภากลางอย่างแปตลูราและวึนนือแชนกอ แต่นักเคลื่อนไหวเหล่านี้ต้องการโค่นล้มรัฐบาลสกอรอปัดสกึย เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม สมาชิกพรรคปฏิวัติสังคมนิยมฝ่ายซ้ายของรัสเซียบอริส มีไฮโลวิช ดอนสกอย ซี่งได้รับการช่วยเหลือจากพรรคปฏิวัติสังคมนิยมยูเครน ประสบความสำเร็จในการลอบสังหารจอมพลแฮร์มัน ฟ็อน ไอช์ฮอร์น
เนื่องจากการเสื่อมลงของกองกำลังเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สกอรอปัดสกึยจึงจัดตั้งคณะรัฐมนตรีแห่งราชาธิปไตยรัสเซียใหม่ และพยายามจะเข้าร่วมกับรัฐบาลรัสเซียที่ไม่ใช่บอลเชวิค ในขณะที่นักสังคมนิยมยูเครนตอบโต้ด้วยการประกาศจัดตั้งรัฐบาลปฏิวัติใหม่ในชื่อ "คณะกรรมาธิการยูเครน" เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918
ประวัติ > คณะกรรมาธิการยูเครน

คณะกรรมาธิการได้รับความนิยมเป็นจำนวนมากจากประชาชนและหน่วยทหารบางส่วนของสกอรอปัดสกึย ซึ่งได้ก่อจราจลในเคียฟเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ภายหลังสามสัปดาห์ที่อับจนอย่างยาวนานของสกอรอปัดสกึย ในที่สุดเขาจึงลาออกเพื่อให้การสนับสนุนคณะรัฐมนตรีของเขาที่ต่อมาได้ยอมจำนนต่อกองกำลังปฏิวัติ และในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1918 คณะกรรมาธิการเข้าควบคุมเคียฟได้สมบูรณ์
กองกำลังบอลเชวิคเข้ารุกรานยูเครนจากคูสค์ในปลายเดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 ที่ซึ่งรัฐบาลยูเครนโซเวียตใหม่ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน เมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1919 ยูเครนประกาศสงครามกับรัสเซียอย่างเป็นทางการ ขณะที่รัฐบาลรัสเซียโซเวียตยังคงปฏิเสธการกล่าวอ้างการรุกรานทั้งหมด ในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1919 คณะกรรมาธิการได้รวมสาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตกเป็นส่วนหนึ่งอย่างเป็นทางการ แม้ว่าในทางพฤตินัยแล้วจะยังมีกองทัพและรัฐบาลเป็นของตนเองก็ตาม และในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ กองกำลังบอลเชวิคเข้ายึดเคียฟอีกครั้ง
ตลอดช่วง ค.ศ. 1919 ยูเครนประสบกับความโกลาหลจากการต่อสู้กันของกองทัพสาธารณรัฐยูเครน บอลเชวิค กองทัพขาว มหาอำนาจไตรภาคี และโปแลนด์ รวมถึงกลุ่มอนาธิปไตยที่นำโดยแนสตอร์ มัคนอ ซึ่งต้องการมีอำนาจในยูเครน แม้ว่าการรุกเคียฟโดยกองทัพพันธมิตรโปแลนด์-ยูเครนจะประสบความสำเร็จในช่วงแรก แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ที่ดำเนินอยู่นี้ได้ ในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 คณะกรรมาธิการสูญเสียดินแดนที่เหลืออยู่แก่บอลเชวิคในวอลึญ และพลัดถิ่นไปที่โปแลนด์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1921 สนธิสัญญาสันติภาพรีกาได้กำหนดพรมแดนระหว่างโปแลนด์ รัสเซียโซเวียต และยูเครนโซเวียต
หลังการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพรีกา ดินแดนกาลิเชียและพื้นที่ส่วนใหญ่ของวอลึญถูกผนวกรวมกับโปแลนด์ ขณะที่ดินแดนทางตะวันออกและใต้กลายเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
หลังความพ่ายแพ้ทางทหารและการเมือง คณะกรรมาธิการยังคงควบคุมกองกำลังทหารบางส่วนต่อไป เนื่องจากกังวลถึงแผนการที่อาจจะเกิดขึ้นของอาร์ชดยุกวิลเฮ็ล์มแห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นศัตรูทางการเมืองกับคณะ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1921 รัฐบาลพลัดถิ่นสาธารณรัฐประชาชนยูเครนเปิดฉากการโจมตีแบบกองโจรในภาคกลางของยูเครน ตั้งแต่ทางตะวันออกไกลจนถึงแคว้นเคียฟ เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน กองโจรของคณะกรรมาธิการเข้ายึดกอรอสแตญ พร้อมทั้งกองทหารและทรัพยากรจำนวนมาก แต่ในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1921 กองกำลังนี้ถูกปราบโดยทหารม้าบอลเชวิคและสลายตัวลง
รัฐบาลพลัดถิ่น

คณะกรรมาธิการได้จัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นสาธารณรัฐประชาชนยูเครนและกระทำการเคลื่อนไหวอยู่ในวอร์ซอ ปารีส ไวมาร์ คิสซิงเงิน มิวนิก และฟิลาเดลเฟีย
ระหว่างการปะทุของสงครามโลกครั้งที่สอง ตารัส บุลบา-บอรอแวตส์ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากประธานาธิบดีพลัดถิ่นอันดรีย์ ลีวึตสกึย ได้ข้ามพรมแดนเยอรมัน-โซเวียตและจัดตั้งหน่วยทหารอูแปอาภายใต้สังกัดรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนยูเครน
ในการประชุมฉุกเฉินครั้งที่ 10 ของสภาแห่งชาติยูเครน มีการรับรองรัฐยูเครนในฐานะผู้สืบทอดของรัฐบาลพลัดถิ่นสาธารณรัฐประชาชนยูเครน และ ตกลงที่จะโอนอำนาจรัฐไปยังประธานาธิบดียูเครนที่ได้รับการเลือกตั้งใหม่ใน ค.ศ. 1991
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

สาธารณรัฐประชาชนยูเครนได้รับการรับรองทางนิตินัยในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 โดยประเทศมหาอำนาจกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง (จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เยอรมนี จักรวรรดิออตโตมัน และบัลแกเรีย) และโดยรัสเซียบอลเชวิค กลุ่มประเทศบอลติก (เอสโตเนีย ลัตเวีย และลิทัวเนีย) จอร์เจีย อาเซอร์ไบจาน โรมาเนีย เชโกสโลวาเกีย และสันตะสำนัก และประเทศที่รับรองทางพฤตินัย ได้แก่ สวิตเซอร์แลนด์ สวีเดน เดนมาร์ก และเปอร์เซีย อีกทั้งยังได้รับการรับรองบางส่วนจากสาธารณรัฐประชาชนเบลารุสด้วย
ต่อมาใน ค.ศ. 1918 รัสเซียได้ถอนการรับรองเอกราชของยูเครน โดยอ้างถึงพิธีสารในสนธิสัญญาแวร์ซายเป็นเหตุผลในการดำเนินการ ใน ค.ศ. 1920 ซือมอน แปตลูรา และยูแซฟ ปิวซุดสกี ร่วมลงนามในสนธิสัญญาวอร์ซอ ซึ่งทั้งสองประเทศถือเอาแม่น้ำซบรุชเป็นเส้นแบ่งพรมแดน อย่างไรก็ตาม รัฐต่าง ๆ ที่เคยรับรองสาธารณรัฐประชาชนยูเครนได้ยุติความสัมพันธ์ทั้งหมดกับรัฐบาลพลัดถิ่น และหันให้การรับรองรัฐบาลโซเวียตในเคียฟแทน
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > ภารกิจทางการทูตที่สำคัญ

สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 (ได้รับการรับรองจากเยอรมนีและตุรกี)
สนธิสัญญาสันติภาพเบื้องต้นกับรัสเซียโซเวียต; 12 มิถุนายน ค.ศ. 1918 (ยกเลิกสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918)
สนธิสัญญาสันติภาพกับสาธารณรัฐดอน; 8 สิงหาคม ค.ศ. 1918
รัฐบัญญัติรวมชาติ; 20 มกราคม ค.ศ. 1919 (รวมสองสาธารณรัฐที่มีได้รับการรับรองบางส่วน) สาธารณรัฐฮุตซุล (ซาการ์ปัจจาตะวันออก) ประกาศเข้าร่วมเช่นกัน
การสูญเสียเคียฟแก่โซเวียต; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 และวิกฤตทางการเมืองภายในรัฐบาลแห่งชาติยูเครน
การลาออกของแซร์ฮีย์ ออสตาแปนกอ และรัฐบาลของเขา เนื่องจากความล้มเหลวในการเจรจากับมหาอำนาจไตรภาคี
การมีส่วนร่วมในการประชุมสันติภาพปารีส ค.ศ. 1919
ดินแดนในอาณัติกาลิเชียตะวันออกได้รับการอนุมัติโดยมหาอำนาจไตรภาคีเพื่อส่งมอบแก่โปแลนด์; 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1919
สนธิสัญญาวอร์ซอใน ค.ศ. 1920 กับโปแลนด์
ประชากรศาสตร์

ตามการสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 1897 สาธารณรัฐมีประชากรมากกว่า 20 ล้านคนในพื้นที่อดีตเจ็ดเขตผู้ว่าการ และอีกสามเทศมณฑลของเขตผู้ว่าการเทาริดาที่อยู่ในแผ่นดินใหญ่
ชาวยูเครน – 14,931.5 (73%)
ชาวรัสเซีย – 2,146.1 (11%)
ชาวยิว – 1,871.8 (9%)
ชาวเยอรมัน – 451.3 (2%)
ชาวโปแลนด์ – 375.9 (2%)
ชาวเบลารุส – 208.5 (1%)
ชาวโรมาเนีย – 185.7 (1%)
อื่น ๆ – 1%
การแบ่งเขตการปกครอง

เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1918 รัฐบาลยูเครนได้ออกกฎหมายการแบ่งเขตการปกครองของประเทศ โดยในกฎหมายระบุว่ายูเครนจะแบ่งการปกครองออกเป็น 32 แซมเลีย (ดินแดน) โดยมีแซมสตวอ (земство) บริหารในเขตการปกครองนั้น ๆ อย่างไรก็ตาม กฎหมายฉบับนี้ยังไม่ได้บังคับใช้อย่างจริงจัง เนื่องจากในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1918 เกิดการยึดอำนาจจากฝ่ายต่อต้านสังคมนิยมในเคียฟ ซึ่งหลังจากนั้นผู้บัญชาการแห่งรัฐเปาลอ สกอรอปัดสกึย ได้เปลี่ยนการบริหารกลับไปเป็นรูปแบบเขตผู้ว่าการตามสมัยจักรวรรดิรัสเซีย
ดูเพิ่ม

สงครามรัสเซีย–ยูเครน
การผนวกไครเมียโดยสหพันธรัฐรัสเซีย
บรรณานุกรม

Kubijovyč, Volodymyr (1963). Ukraine: A Concise Encyclopædia Vol. 1. Toronto: University of Toronto Press. ISBN 0-8020-3105-6.
Magosci, Paul Robert (1996). A History of Ukraine. Toronto: University of Toronto Press. ISBN 0-8020-7820-6.
Subtelny, Orest (2000). Ukraine: A History (3rd ed.). Toronto: University of Toronto Press. ISBN 0802083900. สืบค้นเมื่อ 2021-05-22.
Talmon, Stefan (1998). Recognition of Governments in International Law. Oxford University Press. ISBN 0-19-826573-5.
Velychenko, Stephen (2010). State building in revolutionary Ukraine: a comparative study of governments and bureaucrats, 1917-1922. Toronto: University of Toronto Press. ISBN 9781442641327.
Yekelchyk, Serhy (2007). Ukraine: Birth of a Modern Nation (PDF). Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-530545-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ukrainian People's Republic
People's war 1917–1932 by Kyiv city organization "Memorial"
UNIVERSAL of the Ukrainian Central Rada addressed to the Ukrainian people living in and outside of Ukraine.. Translationreport.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
50°27′N 30°30′E﻿ / ﻿50.450°N 30.500°E﻿ / 50.450; 30.500
หนังสือพิมพ์ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 แสดงแผนที่อาณาเขตของจักรวรรดิรัสเซียที่อ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนยูเครนในเวลานั้น ก่อนหน้าการผนวกดินแดนออสเตรีย-ฮังการีของสาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตก
สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ (9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918):
  สาธารณรัฐประชาชนยูเครน
  ดินแดนอ้างสิทธิ์ (ลายแถบ)
  กองกำลังเยอรมันในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1917
  รัสเซียโซเวียต
  รัฐบาลภูมิภาคดอน
  รัฐบาลภูมิภาคคูบัน
  รัฐบาลภูมิภาคไครเมีย
  ออสเตรีย-ฮังการี
  โปแลนด์
  โรมาเนีย
  มอลโดวา
  เซอร์เบีย
แผนที่ในช่วงพฤษภาคม–พฤศจิกายน ค.ศ. 1918:
  รัฐยูเครน
  ดินแดนสหภาพยูเครน (ลายแถบ)
  รัฐบาลภูมิภาคไครเมีย
  สาธารณรัฐประชาชนคูบัน
  สาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตก (19 ตุลาคม)
  สาธารณรัฐดอน
  สาธารณรัฐประชาชนเบลารุส
  ลิทัวเนีย
  โปแลนด์
  ออสเตรีย-ฮังการี
  โรมาเนีย
  เซอร์เบีย
  รัสเซียโซเวียต
รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนยูเครนใน ค.ศ. 1920 - โดยมีซือมอน แปตลูรา (คนที่นั่งตรงกลาง) เป็นหัวหน้ารัฐบาล
พรมแดนที่ถูกเสนอโดยผู้แทนชาวยูเครนในการประชุมสันติภาพปารีส
มือกอลา ปลาวุก ประธานาธิบดีคนสุดท้ายของสาธารณรัฐประชาชนยูเครนพลัดถิ่น
เขตการปกครองของยูเครนใน ค.ศ. 1918
ดีโอ บรันโด

Fictional character from JoJo's Bizarre Adventure
| ดีโอ บรันโด/DIO |
| --- | --- |
ตัวละครใน โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ
ปรากฏครั้งแรก: โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ตอนที่ 1: "ดีโอผู้รุกราน" (พ.ศ. 2530)
สร้างโดย: ฮิโรฮิโกะ อารากิ
ให้เสียงโดย: ญี่ปุ่น โนริโอะ วากาโมโตะ (ดรามาซีดีปี พ.ศ. 2535) โนบูโอะ ทานากะ (โอวีเอ) อิชชิน ชิบะ (เกมอาร์เคดปี พ.ศ. 2541) ฮิการุ มิโดริกาวะ (วิดีโอเกมปี พ.ศ. 2549 และภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2550) เค็นจิ โนจิมะ (วิดีโอเกมปี พ.ศ. 2549; วัยหนุ่ม) ทาเกฮิโตะ โคยาซุ (พ.ศ. 2555-ปัจจุบัน) ไทย อิทธิพล มามีเกตุ (เน็ตฟลิกซ์) พิชาภพ ภัทรกูลนิยม (มิวส์ คอมมิวนิเคชัน)
สแตนด์: เดอะ เวิร์ลด์
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (อดีต) แวมไพร์
ครอบครัว: ดาริโอ บรันโด (บิดา) จอร์จ โจสตาร์ (บิดาบุญธรรม) โจนาธาน โจสตาร์ (พี่น้องบุญธรรม)
บุตร: โจรูโน่ โจบาน่า โดนาเทลโล่ เวอร์ซัส ริคิเอล อุงกาโล่
สัญชาติ: อังกฤษ
ดีโอ บรันโด (ญี่ปุ่น: ディオ・ブランドー; โรมาจิ: Dio Burandō ; อังกฤษ: Dio Brando) เป็นตัวละครจากหนังสือการ์ตูนเรื่อง โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ สร้างสรรค์โดยฮิโรฮิโกะ อารากิ ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะปฏิปักษ์ในเนื้อเรื่องภาคแรก สายเลือดปิศาจ ในตอนเปิดตัวของเรื่อง "ดีโอผู้รุกราน" 侵略者ディオ (Shinryakusha Dio) ซึ่งตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2530 ภายหลังได้กลับมาปรากฏตัวเป็นปฏิปักษ์หลักในภาคสามของเรื่อง  นักรบประกายดาว ซึ่งตอนนี้รู้จักในชื่อเพียงว่า DIO และยังได้ปรากฏตัวในฉากอดีตในภาคที่หกของเรื่อง สโตนโอเชียน ในภาคที่เจ็ดของเรื่อง สตีล บอล รัน ตัวละครในจักรวาลคู่ขนานที่มีชื่อว่า ดิเอโก บรันโด (ญี่ปุ่น: ディエゴ・ブランドー; โรมาจิ: Diego Burandō) ซึ่งมักเรียกสั้นๆว่าดีโอ ปรากฏตัวในฐานะตัวละครสำคัญ
การสร้างและออกแบบตัวละคร

เมื่อฮิโรฮิโกะ อารากิเริ่มเขียนเรื่องโจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ดีโอเป็นตัวละครที่อารากิตั้งตารอจะวาดมากที่สุด เขายังได้เผยว่าเขาไม่ได้คิดเรื่องจุดอ่อนของตัวละครและว่าเป็นเรื่องยากที่จะหาทางเอาชนะดีโอได้ ในแง่ลักษณะตัวละครของดีโอนั้น อารากิกล่าวว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจจากการวิเคราะห์ฆาตกรต่อเนื่องของ FBI  เขาคิดว่าฆาตกรเหล่านี้ต้องมีความแข็งแกร่งอย่างมากจนสามารถก่อคดีชั่วร้ายที่พวกเขาทำขึ้นมาได้ วิธีการที่ฆาตกรต่อเนื่องควบคุมเหยื่อด้วยการชักจูงทางจิตวิทยาก็เป็นที่สนใจของอารากิด้วยเช่นกัน ซึ่งมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับที่ดีโอใช้ความสามารถในการจูงใจคนทำให้ลูกน้องทำตามคำสั่ง อารากิตั้งใจจะแสดงภาพลักษณ์ของดีโอว่าเป็นผู้ร้ายกาจไร้ความปรานีในการแสวงหาอำนาจ ด้วยการละทิ้งความเป็นมนุษย์ที่สะท้อนถึงตัวตนและอารมณ์ อารากิต้องการให้ชื่อของตัวละครฟังดูเท่ถัดมาจากชื่อของโจโจ้ จึงเลือกจะตั้งชื่อว่าดีโอ ซึ่งเป็นคำในภาษาอิตาลีมีความหมายว่าพระเจ้า
อ้างอิงจากอารากิ ลักษณะทางกายภายของดีโอได้รับแรงบันดาลใจจากตัวละครรอย แบ็ตตี ซึ่งรับบทโดยรัทเจอร์ ฮอร์เออร์ ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1982 เรื่อง เบลดรันเนอร์ ตลอดช่วงวัยที่เป็นผู้ใหญ่ ดีโอมีลักษณะร่างกายที่มีกล้ามเนื้อและสูงใหญ่เช่นเดียวกับตัวละครของเรื่องในสามภาคแรก ดีโอในฐานะผีดูดเลือดก็ยังมีคงผมสีทองยุ่งเหยิงยาวเสมอไหล่ และเครื่องแต่งกายหลากหลายแบบที่นำเสนอสีทองอย่างโดดเด่น
การปรากฏตัว > สายเลือดปิศาจ

ในภาคแรก สายเลือดปิศาจ ดีโอเป็นบุตรชายของคนขี้เมาชื่อดาริโอ บรันโด ต่อมาได้กลายเป็นพี่น้องบุญธรรมของโจนาธาน โจสตาร์โดยมาจากสัญญาที่จอร์จ โจสตาร์บิดาของโจนาธานให้ไว้กับดาริโอเมื่อหลายปีก่อน เมื่อดีโอเข้ามาในคฤหาสน์ของตระกูลโจสตาร์หลังบิดาเสียชีวิต ดีโอก็ไม่รอช้าที่จะทำให้ชีวิตในวัยเยาว์ของโจนาธานเหมือนตกนรกทั้งเป็นโดยการแย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่างไปจากโจนาธาน แต่ดีโอประเมินโจนาธานต่ำไปเมื่อถูกโต้กลับอย่างรุนแรงเพราะดีโอขโมยจูบเอริน่า เพนเดิลตันซึ่งเป็นคนรักของโจนาธาน ดีโอจึงใช้เวลาเจ็ดปีหลังจากนั้นทำตัวเป็นมิตรกับโจนาธานก่อนที่ภายหลังดีโอจะใช้แผนชิงสมบัติของตระกูลโจสตาร์ด้วยการวางยาพิษจอร์จด้วยยาพิษชนิดเดียวกันกับที่ใช้ฆ่าดาริโอ เมื่อโจนาธานสืบหาหลักฐานเพื่อพิสูจน์ ดีโอจึงวางแผนจะใช้หน้ากากศิลาของอเมริกาใต้โบราณในการฆาตกรรมโจนาธาน
การปรากฏตัว > นักรบประกายดาว

ในภาคนี้ดีโอได้ทิ้งตระกูลบรันโดแต่ก็ยังแค้นตระกูลโจสตาร์และมากับร่างใหม่ที่ใช้ร่างของโจนาธานเมื่อ100ปีที่แล้ว พร้อมกับพลังใหม่ที่เรียกว่าSTANDมีชื่อว่า เดอะ เวิลด์(ญี่ปุ่น: ザ・ワルド; โรมาจิ: Za warudō ; อังกฤษ: The world) มีความสามารถหยุดเวลาแต่ตอนนั้นหยุดได้แค่ 1 วิ แต่ดีโอยังเป็นผีดูดเลือดเหมือนเดิม(ภาคนี้ดีโออาศัยอยู่ที่อียิปต์  )
คู่ปรับของดีโอในภาคนี้คือ คูโจ โจทาโร่ ที่มีแสตนด์ สตาร์ แพลตตินั่ม หลังจากนั้นดีโอได้จ้างทหารรับจ้างหลายคนให้จัดการพวกโจทาโร่แต่ไม่สำเร็จแล้วดีโอเลยต้องจัดการเองโดยจัดการคาเคียวอิน โจเซฟ โปรนาเรฟ (แต่โปรนาเรฟไม่ตาย) (อับดุล อิกกี้ ตายเพราะ วานิลา ไอซ์) แต่ก็พ่ายแพ้ให้กับโจทาโร่เพราะโจทาโร่รู้ว่า  "แสตนด์ของแกก็เหมือนสตาแพลตตินั่มของฉันซินะ" คือพลังหยุดเวลา
การปรากฏตัว > เพชรแท้ไม่มีวันสลายและสายลมทองคำ

ในภาคเพชรแท้ไม่มีวันสลายถูกกล่าวถึงในช่วงที่ได้ฝังก้อนเนื้อกับพ่อของ นิจิมุระ เคย์โจ และ นิจิมุระ โอคุยาสึ และได้นำ ธนูและคันศร(ศรที่ให้กำเนิดสแตนด์) ซึ่งแม่เฒ่าเอนย่าได้รับศรนี้ นำมาให้กับดีโอ จากนั้นจึงนำศรไปสร้างผู้ใช้สแตนด์ ใน เมืองโมริโอ มีศรอยู่ทั้งหมด 2 ดอก ดอกแรกเป็นของนิจิมุระ เคย์โจ ภายหลังจากที่ โอโตอิชิ อะกิระ ขโมยไป จึงตกเป็นของ มูลนิธิ สปีดวากอน ดอกที่ 2 ได้ปักเข้าที่ คิระ โยชิคาเกะ จนให้กำเนิด ความสามารถระเบิดลูกที่ 3 คิลเลอร์ควีน ไบต์ส เดอะ ดัสต์(ศรทั้ง 5 ดอก จาก 6 ดอก แม่เฒ่าเอนย่า ซื้อมาจาก เดียโบโล่ บอสจากภาคที่ 5 ที่ขณะนั้นยังอยู่ที่อียิปต์)
ในภาคสายลมทองคำ ภาพของดีโอ ปรากฏอยู่ใน กระเป๋าสตางค์ของ โจรูโน่ โจบาน่า(Giorno Giovanna)
การปรากฏตัว > สโตนโอเชียน

ปรากฏตัวในฉากย้อนหลังแสดงให้ว่า ดิโอ เคยเป็นเพื่อนกับบาทหลวงชื่อว่า พุชชี่ โดยทั้งคู่ได้คุยกันเรื่องการไปสวรรค์และดิโอได้บอกพุชชี่ว่าตัวเองนั้นรู้วิธีที่จะไปสวรรค์แต่จดมันไว้ในสมุดบันทึกแต่ดิโอก็ไม่ได้นำมาให้พุชชี่เนื่องจากตัวเองถูกโจทาโร่ฆ่าตายเสียก่อน
การปรากฏตัว > สตีล บอล รัน

โผล่แบบในจักรวาลคู่ขนานชื่อดิเอโก้ แบรนโด
ความสามารถ

สแตนด์ The world (เดอะเวิลด์)มีพลังโจมตีที่รุนแรงและมีพลังในการหยุดเวลาประมาณ 5 วินาทีและภายหลังได้รับเลือดของโจเซฟ โจสตาร์ จึงหยุดเวลาได้นานขึ้น 4 วินาทีเป็น 9 วินาที
นักพากย์

ดีโอ บรันโดมีนักพากย์ผู้ให้เสียงหลายคนที่แตกต่างกันไปในแต่ละสื่อ ดีโอถูกให้เสียงพากย์ครั้งแรกโดยโนริโอะ วากาโมโตะในดรามาซีดี ตามด้วยโนบุโอะ ทานากะในโอวีเอและอิชชิน จิบะใน เกมต่อสู้ของ Capcom ดีโอถูกให้เสียงพากย์โดยเค็นจิ โนจิมะและฮิการุ มิโดริกาวะในทั้งภาพยนตร์อนิเมะของ สายเลือดปิศาจ และวิดีโอเกมในวัยหนุ่มและวัยผู้ใหญ่ตามลำดับ ในอนิเมะโทรทัศน์และในวิดิโอเกมที่วางจำหน่ายหลังการออกอากาศของอนิเมะ เช่น All Star Battle, Eyes of Heaven และ Jump Force ดีโอ บรันโดให้เสียงพากย์โดยทาเกฮิโตะ โคยาซุ.
การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน

แผนที่แสดงการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน



  Af
  Am
  Aw


  BWh
  BWk
  BSh
  BSk


  Csa
  Csb


  Cwa
  Cwb
  Cwc


  Cfa
  Cfb
  Cfc


  Dsa
  Dsb
  Dsc
  Dsd


  Dwa
  Dwb
  Dwc
  Dwd


  Dfa
  Dfb
  Dfc
  Dfd


  ET
  EF
การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน (อังกฤษ: Köppen climate classification) เป็นหนึ่งในระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศที่ใช้กันกว้างขวางที่สุด วลาดีเมียร์ เคิพเพิน เป็นผู้เผยแพร่ระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศนี้เป็นคนแรกใน พ.ศ. 2427 และการแก้ไขเล็กน้อยโดยเคิพเพินเองตามมาใน พ.ศ. 2461 และ พ.ศ. 2479 ภายหลังนักกาลวิทยาชาวเยอรมันนามว่า รูด็อล์ฟ ไกเกอร์ ร่วมมือกับเคิพเพินเปลี่ยนแปลงระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศนี้ บางครั้งจึงอาจเรียกระบบนี้ว่า การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินและไกเกอร์ (Köppen–Geiger climate classification system)
| ชั้นที่ 1 | ชั้นที่ 2 | ชั้นที่ 3 |
| --- | --- | --- |
| ภูมิอากาศเขตร้อน   (A) | f (ป่าฝน, ป่าดิบชื้น) |  |
| ภูมิอากาศเขตร้อน   (A) | m (มรสุม) |  |
| ภูมิอากาศเขตร้อน   (A) | s (สะวันนา, แห้งแล้งในฤดูร้อน) |  |
| ภูมิอากาศเขตร้อน   (A) | w (สะวันนา, อบอุ่นชื้นในฤดูร้อน) |  |
| ภูมิอากาศเขตแห้งแล้ง   (B) | S (ทุ่งหญ้าสเตปป์, ทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทราย) |  |
| ภูมิอากาศเขตแห้งแล้ง   (B) | W (ทะเลทราย) |  |
| ภูมิอากาศเขตแห้งแล้ง   (B) |  | h (ร้อน) |
| ภูมิอากาศเขตแห้งแล้ง   (B) |  | k (อบอุ่น) |
| ภูมิอากาศเขตอบอุ่น   (C) | f (ไม่มีฤดูแล้ง) |  |
| ภูมิอากาศเขตอบอุ่น   (C) | s (แห้งแล้งในฤดูร้อน) |  |
| ภูมิอากาศเขตอบอุ่น   (C) | w (แห้งแล้งในฤดูหนาว) |  |
| ภูมิอากาศเขตอบอุ่น   (C) |  | a (อบอุ่นชื้น) |
| ภูมิอากาศเขตอบอุ่น   (C) |  | b (อบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร) |
| ภูมิอากาศเขตอบอุ่น   (C) |  | c (หนาวภาคพื้นสมุทร) |
| ภูมิอากาศเขตหนาว   (D) | f (ไม่มีฤดูแล้ง) |  |
| ภูมิอากาศเขตหนาว   (D) | s (แห้งแล้งในฤดูร้อน) |  |
| ภูมิอากาศเขตหนาว   (D) | w (แห้งแล้งในฤดูหนาว) |  |
| ภูมิอากาศเขตหนาว   (D) |  | a (อบอุ่นชื้น) |
| ภูมิอากาศเขตหนาว   (D) |  | b (อบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร) |
| ภูมิอากาศเขตหนาว   (D) |  | c (หนาวภาคพื้นสมุทร) |
| ภูมิอากาศเขตหนาว   (D) |  | d (หนาว) |
| ภูมิอากาศเขตขั้วโลก   (E) | T (ทุนดรา) |  |
| ภูมิอากาศเขตขั้วโลก   (E) | F (ทุ่งน้ำแข็ง) |  |
| ภูมิอากาศเขตขั้วโลก   (E) |  | H (สูงกว่าระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,500 เมตร) |
การแบ่งเขตภูมิอากาศ

การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินนั้นแบ่งเขตภูมิอากาศเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ 6 กลุ่ม (อันประกอบด้วยกลุ่ม A, B, C, D,E และH) แต่ละกลุ่มใหญ่จะมีประเภทของเขตภูมิอากาศแบบต่าง ๆ อยู่ โดยแต่ละประเภทจะเขียนแทนด้วยสัญลักษณ์อักษรภาษาอังกฤษตั้งแต่ 2 ถึง 4 ตัวอักษร
การแบ่งเขตภูมิอากาศ > กลุ่ม A (ภูมิอากาศแบบร้อนชื้น)

ภูมิอากาศแบบร้อนชื้นมีลักษณะพิเศษคืออุญหภูมิที่ค่อนข้างสูงบริเวณระดับน้ำทะเล ตลอดเวลา 12 เดือนใน 1 ปี จะมีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 18 องศาเซลเซียส (64 องศาฟาเรนไฮต์) หรือสูงกว่านี้ ภูมิอากาศแบบร้อนชื้นสามารถแบ่งได้เป็นเขตภูมิอากาศย่อย ๆ ดังนี้
ภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af ) ตลอด 12 เดือนมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 60 mm (2.4 in) สามารถพบภูมิอากาศแบบนี้ได้บริเวณละติจูด 5–10 องศาเหนือหรือใต้เส้นศูนย์สูตร ในบางพื้นที่ชายฝั่งตะวันออกอาจพบภูมิอากาศแบบนี้ได้ไกลถึง 25 องศาจากเส้นศูนย์สูตร
ตัวอย่างเมือง
สิงคโปร์
เมเดยิน, ประเทศโคลอมเบีย
ภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am )
ตัวอย่างเมือง
จาการ์ตา, ประเทศอินโดนีเซีย
ไมแอมี, รัฐฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา
ภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (Aw )
ตัวอย่างเมือง
กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
มุมไบ, ประเทศอินเดีย
การแบ่งเขตภูมิอากาศ > กลุ่ม B (ภูมิอากาศแบบแห้งแล้ง)

ภูมิอากาศแบบแห้งแล้งเป็นบริเวณที่มีการระเหยของน้ำสูง ไม่มีปริมาณฝนเหลือพอที่จะเป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร ปรากฏทั้งในเขตร้อนและเขตอบอุ่น แบ่งเป็นภูมิอากาศย่อยดังนี้
ภูมิอากาศแบบทะเลทราย (BW ) ปริมาณฝนตลอดปีน้อยกว่า 250 มิลลิเมตร (10 นิ้ว) ส่วนมากพบอยู่ตอนในของภาคพื้นทวีปทั้งบริเวณอากาศร้อนและอากาศอบอุ่น ทำให้แบ่งภูมิอากาศย่อยได้ ดังนี้
ภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน (BWh)
ภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตอบอุ่น (BWk)
ภูมิอากาศแบบกึ่งทะเลทราย (BS ) มีลักษณะเป็นทุ่งหญ้าสั้น ๆ ปริมาณฝนอยู่ระหว่าง 250–750 มิลลิเมตร (10–30 นิ้ว) พบอยู่รอบทะเลทรายบริเวณอากาศร้อนและทะเลทรายบริเวณอากาศอบอุ่น ทำให้แบ่งภูมิอากาศย่อยได้ ดังนี้
ภูมิอากาศแบบกึ่งทะเลทรายเขตร้อน (BSh)
ภูมิอากาศแบบกึ่งทะเลทรายเขตอบอุ่น (BSk)