stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถิ่นทุรกันดารปาราน

สถานที่ที่กล่าวถึงในคัมภีร์ฮีบรู
ถิ่นทุรกันดารปาราน (อังกฤษ: Desert of Paran หรือ Wilderness of Paran บางครั้งสะกดว่า Pharan หรือ Faran; ฮีบรู: מִדְבַּר פָּארָן, Midbar Pa'ran) เป็นสถานที่ที่กล่าวถึงในคัมภีร์ฮีบรู เป็นหนึ่งในสถานที่ที่ชาวอิสราเอลใช้เวลาส่วนหนึ่งจากทั้งหมด 40 ปีในการเร่ร่อนภายหลังการอพยพ และยังเป็นบ้านของอิชมาเอลและสถานที่ลี้ภัยของดาวิด
ในธรรมเนียมศาสนาอิสลาม มักถือว่าถิ่นทุรกันดารปารานเทียบได้กับพื้นที่ของแคว้นฮิญาซ
ถิ่นทุรกันดารปารานในคัมภีร์ไบเบิล

ถิ่นทุรกันดารปารานถูกกล่าวถึงว่าเป็นสถานที่ที่ฮาการ์ (หญิงคนใช้ชาวอียิปต์ของซาราห์/ซารายภรรยาของอับราฮัม ได้กลายมาเป็นภรรยาของอับราฮัมตามคำแนะนำของซาราห์แล้วมีบุตรชายด้วยกันกับอับราฮัมคืออิชมาเอล) ถูกอัปเปหิออกจากที่อยู่ของอับราฮัมในเบเออร์เชบา (ปฐมกาล 16:1 ) ฮาการ์ "ก็ไปและพเนจรไปในถิ่นทุรกันดารแห่งเบเออร์เชบา" (ปฐมกาล 21:14 ):
แล้วพระเจ้าทรงเปิดตาของนาง[ฮาการ์] นางก็เห็นบ่อน้ำแห่งหนึ่ง จึงไปเติมน้ำเต็มถุงหนัง และให้เด็กนั้นดื่ม พระเจ้าทรงอยู่กับเด็กนั้น เขาเติบโตขึ้น อาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร และเป็นนักธนู เขาอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดารแห่งปาราน มารดาก็หาภรรยาคนหนึ่งจากแผ่นดินอียิปต์ให้เขา (ปฐมกาล 21:19 -22)
ภายหลังถิ่นทุรกันดารปารานถูกกล่าวถึงในหนังสือกันดารวิถีว่าเป็นสถานที่ที่ชาวอิสราเอลมาตั้งถิ่นอาศัยชั่วคราวระหว่างการอพยพ:
คนอิสราเอลก็ยกออกเดินทางเป็นระยะๆ จากถิ่นทุรกันดารซีนาย และเมฆนั้นมาหยุดอยู่ที่ถิ่นทุรกันดารปาราน (กันดารวิถี 10:12 ; ดูเพิ่มที่ กันดารวิถี 12:16 )
ถิ่นทุรกันดารปารานถูกกล่าวถึงอีกครั้งในความเปิดของหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ:
ข้อความต่อไปนี้เป็นคำที่โมเสสกล่าวกับคนอิสราเอลทั้งสิ้นในถิ่นทุรกันดารฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ณ ที่ราบข้างหน้าสูฟระหว่างปารานและโทเฟล ลาบาน ฮาเซโรทและดีซาหับ  (เฉลยธรรมบัญญัติ 1:1 )
ท่านกล่าวว่า พระยาห์เวห์เสด็จจากซีนาย และทรงลุกขึ้นจากเสอีร์เสด็จมายังเขาทั้งหลาย พระองค์ทรงทอแสงจากภูเขาปาราน พระองค์เสด็จมากับผู้บริสุทธิ์นับหมื่น ที่พระหัตถ์เบื้องขวามีไฟเป็นพระธรรมแก่เขา  (เฉลยธรรมบัญญัติ 33:2 )
กษัตริย์ดาวิดเคยทรงใช้เวลาช่วงหนึ่งในถิ่นทุรกันดารปารานหลังซามูเอลเสียชีวิต (1 ซามูเอล 25:1)
1 พงศ์กษัตริย์ 11:17-18 ระบุว่าเมื่อฮาดัดคนเอโดมหนีจากเอโดมไปยังอียิปต์ ได้ผ่านมีเดียนและปารานตามทางไปอียิปต์
ยังไม่ทราบตำแหน่งที่แน่ชัดของถิ่นทุรกันดารปาราน 
โดยถิ่นทุรกันดารปารานมักถูกนำมาเชื่อมโยงกับภูเขาซีนายในอียิปต์ และมีบางหลักฐานที่บ่งบอกว่าเดิมถิ่นทุรกันดารปารานอาจหมายถึงบริเวณทางตอนใต้ของคาบสมุทรซีนาย แต่จากความในเฉลยธรรมบัญญัติ 1:1 บ่งบอกว่าอาจอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
ผู้เผยพระวจนะน้อยฮาบากุกระบุว่า "พระเจ้าเสด็จจากเทมาน องค์บริสุทธิ์เสด็จจากภูเขาปาราน" ในฮาบากุก 3:3
ดูเพิ่ม

ตะวันออกกลาง
แหล่งข้อมูลอื่น

A 16th century French map showing Paran
อับราฮัมส่งฮาการ์และอิชมาเอลไปในถิ่นทุรกันดาร ภาพวาดโดยกุสตาฟว์ ดอเร
พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมฟิลิสทีนส์

31°47′57.22″N 34°38′31.39″E﻿ / ﻿31.7992278°N 34.6420528°E﻿ / 31.7992278; 34.6420528
ด้านหน้าพิพิธภัณฑ์
พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมฟิลิสทีนส์ (ฮีบรู: המוזיאון לתרבות הפלשתים ע"ש קורין ממן; อังกฤษ: Corinne Mamane Museum of Philistine Culture) เป็นพิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งหนึ่งในเมืองอัชดอด ประเทศอิสราเอล เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งเดียวในโลกที่จัดแสดงวัฒนธรรมของชาวฟีลิสทีนส์ที่เคยอาศัยอยู่ในพื้นที่เมือง และเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของเมืองอัชดอด ซึ่งเปิดตั้งแต่ พ.ศ. 2533 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้มี 3 ชั้น ชั้นแรกจัดนิทรรศการเกี่ยวกับวัฒนธรรมฟีลิสทีนส์ ชั้นสองสำหรับจัดนิทรรศการหมุนเวียน ชั้นสามจัดแสดงเกี่ยวกับ "อาหารฟิลิสทีนส์" วัฒนธรรมอาหารในบริเวณทะเลอีเจียน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2018-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ฮีบรู), (อังกฤษ)
พันธสัญญาแห่งซีกสัตว์

เหตุการณ์ในพันธสัญญาเดิม
ภาพวาดของเหตุการณ์พันธสัญญาแห่งซีกสัตว์ (ค.ศ. 1728)
ในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรู พันธสัญญาแห่งซีกสัตว์ หรือ พันธสัญญาระหว่างซีกสัตว์ (อังกฤษ: covenant of the pieces หรือ covenant between the parts; ฮีบรู: ברית בין הבתרים, อักษรโรมัน: Brit Bein HaBetarim) เป็นเหตุการณ์สำคัญในเทววิทยายิว ในเหตุการณ์นี้ พระเจ้าทรงเผยพระองค์เองต่ออับราฮัมและทรงทำพันธสัญญากับอับราฮัม (ในสถานที่ซึ่งปัจจุบันเรียกว่าเขาเบทาริม) ซึ่งพระเจ้าทรงประกาศต่ออับราฮัมว่าในที่สุดเชื้อสายของอับราฮัมจะได้สืบทอดดินแดนอิสราเอล นี่เป็นพันธสัญญาแรกที่ทำระหว่างพระเจ้าและปฐมบรรพบุรุษ
ดูเพิ่ม

การมัดอิสอัค
ยิตซัก เพิร์ลแมน

| Itzhak Perlman |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ยิตซัก เพิร์ลแมน
เกิด:  (1945-08-31) 31 สิงหาคม ค.ศ. 1945 (79 ปี)
ที่เกิด: เทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล
แนวเพลง: ดนตรีคลาสสิก
อาชีพ: นักดนตรี ผู้อำนวยเพลง
เครื่องดนตรี: ไวโอลิน
ช่วงปี: 1963 - ปัจจุบัน
ยิตซัก เพิร์ลแมน (ฮีบรู: יצחק פרלמן‎)  นักไวโอลิน ผู้อำนวยเพลง และครูสอนดนตรีชาวอเมริกันเชื้อสายอิสราเอลที่มีชื่อเสียงในระดับโลก
เพิร์ลแมนเกิดที่เมืองเทลอาวีฟ ดินแดนปาเลสไตน์ของอังกฤษ (ปัจจุบันคือประเทศอิสราเอล) เคยป่วยเป็นโปลิโอตั้งแต่อายุ 4 ขวบ แต่ได้รับการรักษาจนหายดี และเข้าเรียนไวโอลินที่สถาบันการดนตรีที่เทลอาวีฟ และได้รับทุนเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนจูลเลียร์ด
เพิร์ลแมนออกแสดงในที่สาธารณะเป็นครั้งแรกเมื่ออายุ 18 ปี ที่คาร์เนกีฮอลล์ นิวยอร์ก และชนะเลิศการแข่งขัน Leventritt Competition ในปีถัดมา  ปัจจุบันเขามีผลงานร่วมกับวง เซนต์หลุยส์ซิมโฟนี และนิวยอร์กฟิลฮาร์โมนิก
ผลงานแสดงของเพิร์ลแมนที่มีชื่อเสียง คือการเล่นในพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ ของบารัค โอบามา เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2551 เป็นการเล่นควอร์เทท ร่วมกับโย-โย มา (เชลโล) กาเบรียลา มอนเทอโร (เปียโน) และแอนโทนี แม็กกิล (คลาริเนต)   และการบรรเลงที่ทำเนียบขาว ในงานเลี้ยงอาหารค่ำ เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
ปฏิบัติการเสาค้ำเมฆา

ปฏิบัติการเสาค้ำเมฆา (ฮีบรู: עַמּוּד עָנָן) เป็นปฏิบัติการของกองกำลังป้องกันอิสราเอลในฉนวนกาซาระหว่างวันที่ 14 ถึง 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 เริ่มด้วยการสังหารอาเหม็ด จาบารี หัวหน้าฝ่ายทหารของฮามาสในกาซา ความมุ่งหมายที่แถลงไว้ของปฏิบัติการ คือ เพื่อหยุดการโจมตีด้วยจรวดแบบไม่เลือกซึ่งยิงมาจากกาซา และเพื่อรบกวนขีดความสามารถขององค์กรที่พร้อมต่อสู้
รัฐบาลอิสราเอลแถลงว่า ปฏิบัติการดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นเพื่อสนองต่อการยิงจรวดจากกาซา และการโจมตีต่อทหารอิสราเอลตรงชายแดนอิสราเอล-กาซา ทางการฮามาส ซึ่งปกครองฉนวนกาซา ปฏิเสธข้อว่าฮามาสเป็นผู้รุกราน และแถลงว่า พวกเขาไม่ต้องการเห็นความรุนแรงบานปลาย รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศของฮามาส กาซี ฮาเหม็ด แถลงว่า "เรายังพูดว่า เราเป็นเหยื่อของการยึดครองและเราตกเป็นเป้า" แต่ยังแย้งว่า ฮามาสมีสิทธิคุ้มครองประชาชนของตน ฉะนั้นจึงจะสนองต่อการโจมตีของอิสราเอล โดยแถลงเพิ่มเติมว่า "หากกาซาไม่ปลอดภัย เมืองของคุณก็จะไม่ปลอดภัยเช่นกัน"
ในห้วงของปฏิบัติการ กองกำลังป้องกันอิสราเอลโจมตีกว่า 1,500 จุดในฉนวนกาซา รวมทั้งจุดปล่อยจรวดและจุดเก็บซ่อน ที่บังคับการของฮามาส อาคารกระทรวงมหาดไทยและอาคารราชการอื่น ๆ ที่ฮามาสดำเนินงาน เช่นเดียวกับบ้านและกลุ่มอาคารอพาร์ตเมนต์หลายสิบหลัง มีผู้เสียชีวิตชาวปาเลสไตน์ระหว่าง 158 ถึง 177 คนในปฏิบัติการดังกล่าว ระหว่าง 55 ถึง 120 คนในจำนวนนี้เป็นผู้ร่วมรบ มีชาวปาเลสไตน์ได้รับบาดเจ็บอีก 1,200-1,300 คน และมีครอบครัวชาวปาเลสไตน์ระหว่าง 350 ถึง 700 ครอบครัว พลัดถิ่น ไม่ใช่ว่าความสูญเสียชาวปาเลสไตน์ทั้งหมดจำเป็นต้องเกิดจากน้ำมือของอิสราเอล บางคนอาจเสียชีวิตเพราะจรวดปาเลสไตน์ยิงพลาดในฉนวนกาซา ยิ่งไปกว่านั้น ชาวปาเลสไตน์ 8 คนถูกประหารชีวิตอย่างรวบรัดโดยสมาชิกของฝ่ายทหารของฮามาส เพราะถูกกล่าวหาว่าให้ความร่วมมือกับอิสราเอล
กองพลน้อยอัล-กอสซัม (al-Qassam Brigades) และญิฮาดอิสลามปาเลสไตน์ยกระดับการยิงจรวดถล่มนครและเมืองต่าง ๆ ของอิสราเอลหลังการสังหารอาเหม็ด จาบารี กลุ่มพร้อมรบปาเลสไตน์ยิงจรวดกว่า 1,456 ลูกใส่อิสราเอล โดยมีอีก 142 ลูกตกในฉนวนกาซาเอง ในครั้งนี้ เทลอาวีฟถูกถล่มเป็นครั้งแรกนับแต่สงครามอ่าวเปอร์เซียเมื่อ พ.ศ. 2534 และมุ่งเป้าไปยังกรุงเยรูซาเล็ม จรวดดังกล่าวคร่าชีวิตพลเรือนชาวอิสราเอล 4 คน ทหาร 2 นาย และพลเรือนชาวปาเลสไตน์จำนวนหนึ่ง จนถึงวันที่ 19 พฤศจิกายน ชาวอิสราเอลกว่า 252 คนได้รับบาดเจ็บทางกายในการโจมตีด้วยจรวด ระบบป้องกันขีปนาวุธไอเอิร์นโดม (Iron Dome) ของอิสราเอลสกัดกั้นจรวด 421 ลูก อีก 142 ลูกตกในฉนวนกาซาเอง 875 ลูกตกในพื้นที่เปิด และ 58 ลูกโดนพื้นที่เมืองในอิสราเอล เหตุระเบิดโจมตีต่อรถโดยสารประจำทางเทลอาวีฟซึ่งเป็นเหตุให้มีพลเรือนได้รับบาดเจ็บกว่า 20 คน ได้รับ "คำอวยพร" จากฮามาส
สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร แคนาดา เยอรมนีและประเทศตะวันตกอื่น ๆ แสดงการสนับสนุนสิทธิของอิสราเอลในการป้องกันตนเอง และ/หรือ ประณามการโจมตีด้วยจรวดถล่มอิสราเอลของปาเลสไตน์ อิหร่าน อียิปต์ ตุรกี ประเทศอาหรับและมุสลิมอีกหลายประเทศประณามปฏิบัติการของอิสราเอล คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติจัดสมัยประชุมฉุกเฉินต่อสถานการณ์ แต่ไม่บรรลุคำวินิจฉัย มีการประกาศการหยุดยิงในวันที่ 21 พฤศจิกายน หลังการเจรจาหลายวันระหว่างฮามาสกับอิสราเอล โดยมีอียิปต์เป็นคนกลาง ทั้งสองฝ่ายต่างอ้างชัยชนะ อิสราเอลแถลงว่า ตนบรรลุความมุ่งหมายในการตัดความสามารถในการปล่อยจรวดของฮามาส ขณะที่ฮามาสแถลงว่า "ทางเลือกในการบุกครองกาซาหลังชัยชนะนี้หมดไป และจะไม่กลับมาอีก" และขอบคุณอิหร่านกับอียิปต์สำหรับความช่วยเหลือ
แหล่งข้อมูลอื่น

Gaza Crisis เก็บถาวร 2012-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Al Jazeera English
| ด ค กความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล |
| --- | --- |
 สงครามอาหรับ-อิสราเอล (1948–49)  ปฏิบัติการตอบโต้ (1951–56)  วิกฤตการณ์สุเอซ (1956)  สงครามหกวัน (1967)  สงครามพร่ากำลัง (1967–70)  สงครามยมคิปปูร์ (1973)  ปฏิบัติการ ลิตานี (1978)  สงครามเลบานอนครั้งที่ 1 (1982–85)  ความขัดแย้งทางภาคใต้เลบานอน (1985–2000)  First Intifada (1987–93)  Second Intifada (2000–05)  สงครามเลบานอนครั้งที่ 2 (2006)  สงครามกาซา (2008–09)  ปฏิบัติการเสาค้ำเมฆา (2012)  ความขัดแย้งอิสราเอล–กาซา พ.ศ. 2557 (2014)
ดอรอน ไซลเบอเกอร์

| ดอรอน ไซลเบอเกอร์ |
| --- | --- |
รูปภาพของ ดอรอน ไซลเบอเกอร์ แสดงความเท่ากันของผลบวก hypergeometric บนเสื้อของเขา
เกิด: 02 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 (74 ปี) ไฮฟา ประเทศอิสราเอล
พลเมือง: อิสราเอล
มีชื่อเสียงจาก: เมทริกซ์เครื่องหมายสลับ, WZ theory
รางวัล: Lester R. Ford Award (1990), Leroy P. Steele Prize (1998), Euler Medal (2004), David P. Robbins Prize (2016)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์, วิทยาการคอมพิวเตอร์
สถาบันที่ทำงาน: Rutgers University
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: Harry Dym
 
ดอรอน ไซลเบอเกอร์ (อังกฤษ: Doron Zeilberger; ฮีบรู: דורון ציילברגר, เกิดวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 ที่เมืองไฮฟา ประเทศอิสราเอล) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวอิสราเอล ได้รับความรู้จักจากงานด้านคอมบินาโทริก (combinatorics)
การศึกษาและอาชีพ

Zeilberger จบการศึกษาระดับปริญญาเอกจาก Wiezmann Institute Of Science ในปี พ.ศ. 2519 ภายใต้อาจารย์ที่ปรึกษา Harry Dym Zeilberger ได้รับตำแหน่ง Board of Governors Professor of Mathematics จาก มหาวิทยาลัย Rutgers
ผลงาน

Zeilberger ได้สร้างผลงานที่สำคัญ ทางด้านcombinatorics, Hypergeometrics identities และ q-series Zeilberger ยังเป็นคนแรกที่พิสูจน์ alternating sign matrix conjecture  ซึ่งผลงานนี้ไม่ได้มีความสำคัญในแง่คณิตศาสตร์เท่านั้น แต่ยังได้รวบรวมอาสาสมัครนับร้อยคน มาช่วยตรวจบทวิจัย ก่อนนำส่งตีพิมพ์ ในปีพ.ศ. 2553, Zeilberger กับ Manuel Kauers และ Chirstoph Koutschan ยังได้ร่วมกันพิสูจน์ q-TSPP conjecture ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ถูกคาดเดาขึ้นมาโดยไม่ได้ปรึกษากันของ George Andrews และ David P. Robbins ในปีพ.ศ. 2526
Zeilberger เชื่อในจำนวนจำกัด(finite)เท่านั้น และเป็นที่รู้กันว่าเขาให้ได้เครดิตกับคอมพิวเตอร์ "Shalosh B. Ekhad"ของเขา ในฐานะผู้ร่วมทำวิจัย ("Shalosh" แปลว่า สาม และ "Ekhad" แปลว่า หนึ่ง ในภาษาฮิบบลู  ซึ่งอ้างอิงถึงเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องแรกของเขา AT&T 3B1)  ไม่เพียงเท่านั้น เขายังเป็นที่รู้จัก จากการแสดงความคิดเห็นในบทความต่างต่าง ตัวอย่างเช่น
คนที่เห็นว่าคณิตศาสตร์ประยุกต์เป็นคณิตศาสตร์ที่แย่เป็นนักคณิตศาสตร์ที่แย่
ดูซิ โปรแกรมมิ่งสนุกกว่าพิสูจน์ทฤษฎีอีกนะ และทีสำคัญ มันทำให้เข้าใจอย่างลึกซึ้ง (มากกว่าพิสูจน์) อีกด้วย
Frank Quinn's Rigor ไม่ rigor อย่างที่ตัวเค้าคิดนะ
ยังชอบใช้กระดานดำแบบเดิมเดิม ระหว่างการเสนอผลงานอยู่
รางวัล และ การยอมรับ

Zeilberger ได้รับรางวัล  Lester R. Ford Award ใน ปีพ.ศ. 2533 Herbert Wilf และ  Zeilberger ได้รับรางวัล Leroy P. Steele จัดโดย American Mathematical Society จากผลงานชิ้นสำคัญ ในการพัฒนา WZ theory ที่ทำขึ้นในปี พ.ศ. 2531 ซึ่งผลงานชิ้นนี้เป็นการพัฒนาครั้งใหญ่ ในหมวดวิชา hypergeometric summation ไม่เพียงเท่านั้น ในปีพ.ศ. 2547 Zeilberger ได้รับรางวัล Euler medal ในรายงานได้พูดว่า "(ท่านคือ) เแชมป์เบี้ยนในการใช้คอมพิวเตอร์และอัลกอริทึมในการทำคณิตศาสตร์อย่างมีประสิทธิภาพ" ในปีพ.ศ. 2559 Zeilberger กับ Manuel Kauers และ Chirstoph Koutschan ได้รับรางวัล David P. Robbins จาก American Mathematical Society
ในปี พ.ศ. 2555 Zeilberger ได้รับเชิญเป็นส่วนหนึ่งของ American Mathematical Society
แหล่งข้อมูลอื่น

Doron Zeilberger's homepage
Biography from ScienceWorld
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Zeilberger's Algorithm" จากแมทเวิลด์.
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Wilf-Zeilberger Pair" จากแมทเวิลด์.
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Alternating Sign Matrix Conjecture" จากแมทเวิลด์.
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Refined Alternating Sign Matrix Conjecture" จากแมทเวิลด์.
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Zeilberger-Bressoud Theorem" จากแมทเวิลด์.
From A = B to Z = 60 เก็บถาวร 2012-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, a conference in honor of Doron Zeilberger's 60th birthday, 27 and 28 May 2010
บุตรหญิงของเศโลเฟหัด

กลุ่มบุคคลที่ปรากฏในหนังสือกันดารวิถีของคัมภีร์ไบเบิล
บุตรหญิงของเศโลเฟหัด (ภาพวาดจากหนังสือ Bible and Its Story Taught by One Thousand Picture Lessons ในปี ค.ศ. 1908 )
บุตรหญิงของเศโลเฟหัด (อังกฤษ: Daughters of Zelophehad; ฮีบรู: בְּנוֹת צְלָפְחָד, อักษรโรมัน: Bənōṯ Ṣəlāfəḥāḏ) เป็นพี่น้องหญิงล้วน 5 คนที่ประกอบด้วย มาลาห์ (อังกฤษ: Mahlah; ฮีบรู: מַחְלָה Maḥlā), โนอาห์ (อังกฤษ: Noa; נֹעָה Nōʿā), โฮกลาห์ (อังกฤษ: Hoglah; חָגְלָה Ḥoglā), มิลคาห์ (อังกฤษ: Milcah; מִלְכָּה Mīlkā) และ ทีรซาห์ (อังกฤษ: Tirzah; תִרְצָה Tīrṣā) ที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือกันดารวิถีของคัมภีร์ฮีบรู ทั้งห้าคนมีชีวิตในช่วงการอพยพของชาวอิสราเอลจากอียิปต์เพื่อจะเข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญา และทั้งห้าคนเป็นผู้เสนอต่อชุมชนชนอิสราเอลในเรื่องอรรถคดีเกี่ยวกับสิทธิของสตรีและพันธกรณีของการสืบทอดมรดกในกรณีที่ไม่มีทายาทชายในตระกูล  เศโลเฟหัดเป็นชายจากเผ่ามนัสเสห์ มีบุตรหญิง 5 คนแต่ไม่มีบุตรชาย จึงไม่มีทายาทที่เป็นผู้ชาย
ความในคัมภีร์ไบเบิล

ความในคัมภัร์ไบเบิลกล่าวถึงตัวเศโลเฟหัดเองเพียงเล็กน้อย โดยระบุว่าเขาเสียชีวิตขณะอายุ 40 ปีระหว่างที่ชาวอิสราเอลกำลังเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดาร และเป็นที่ชัดเจนว่าเขาไม่ได้มีส่วนร่วมในการก่อกบฏของโคราห์ กันดารวิถี 16 ไม่ได้ระบุว่าเผ่ามนัสเสห์มีส่วนร่วมในการก่อกบฏต่อโมเสส
เหล่าบุตรหญิงของเศโลเฟหัดร้องเรียนต่อโมเสส, ปุโรหิตเอเลอาซาร์, เหล่าผู้นำเผ่า และชุมนุมชนทั้งหมดที่ประตูของเต็นท์นัดพบในเรื่องสิทธิของพวกตนที่จะได้สืบทอดมรดกในดินแดนอิสราเอล เหล่าบุตรหญิงของเศโลเฟหัดบอกว่าเศโลเฟหัดบิดาของพวกตนไม่ได้มีส่วนร่วมในการก่อกบฏของโคราห์ แต่เสียชีวิต "เพราะบาปของตน" เหล่าบุตรหญิงของเศโลเฟหัดแย้งว่าหากตนไม่มีสิทธิ์ในมรดก ชื่อของเศโลเฟหัดก็สูญหายไปในกลุ่มของเขา โมเสสนำเรื่องไปทูลพระเจ้า พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่าคำร้องเรียนของเหล่าบุตรหญิงของเศโลเฟหัดนั้นถูกต้องแล้ว และพวกเธอควรได้สิทธิ์สืบทอดมรดกของบิดา
ภายหลัง หัวหน้าสกุลของตระกูลกิเลอาด (หลานของมนัสเสห์) อุทธรณ์ต่อโมเสสและพวกผู้นำเผ่า แย้งว่าหากเหล่าบุตรหญิงของเศโลเฟหัดแต่งงานกับชายจากเผ่าอื่นของชาวอิสราเอล มรดกของพวกเธอก็จะถูกย้ายไปจากเผ่ามนัสเสห์ไปยังมรดกของเผ่าที่พวกเธอแต่งงานด้วย โมเสสจึงบัญชาชาวอิสราเอลตามพระดำรัสของพระเจ้าว่าคำร้องเรียนของหัวหน้าสกุลนั้นถูกต้องแล้ว และว่าเหล่าบุตรหญิงของเศโลเฟหัดสามารถแต่งงานกับใครก็ได้ตามต้องการแต่ต้องเป็นชายจากเผ่ามนัสเสห์เท่านั้น
5 และโมเสสบัญชาคนอิสราเอลตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ว่า "คนเผ่าโยเซฟพูดถูกต้องแล้ว 6 นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาเกี่ยวกับบุตรหญิงของเศโลเฟหัด ซึ่งว่า 'จงให้พวกเธอแต่งงานกับใครก็ได้ที่เธอพอใจ เพียงแต่จะต้องแต่งงานกับคนภายในตระกูลของเผ่าแห่งบรรพบุรุษของเธอ 7 ดังนี้แหละส่วนมรดกของคนอิสราเอลจะไม่ถูกเปลี่ยนมือจากเผ่าหนึ่งไปให้อีกเผ่าหนึ่ง เพราะอิสราเอลแต่ละคนต้องปักหลักอยู่ในที่มรดกของเผ่าแห่งบรรพบุรุษของตน 8 และบุตรหญิงทุกคนผู้รับกรรมสิทธิ์ในมรดกในเผ่าใดของคนอิสราเอล ก็ให้แต่งงานกับคนใดคนหนึ่งจากตระกูลในเผ่าแห่งบรรพบุรุษบิดาของตน เพื่อคนอิสราเอลแต่ละคนจะถือกรรมสิทธิ์ในมรดกของบรรพบุรุษบิดาของเขา 9 ดังนั้นจะไม่มีมรดกที่ถูกเปลี่ยนจากเผ่าหนึ่งไปยังอีกเผ่าหนึ่ง เพราะอิสราเอลแต่ละเผ่าต้องปักหลักอยู่ในที่มรดกของตน' " 10 พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสสอย่างไร บุตรหญิงทั้งหลายของเศโลเฟหัดก็ทำอย่างนั้น 11 และบรรดาบุตรหญิงของเศโลเฟหัดคือ มาลาห์ ทีรซาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์ และโนอาห์ต่างก็แต่งงานกับพวกบุตรชายของลุงของตน 12 พวกเธอแต่งงานกับคนจากตระกูลมนัสเสห์บุตรของโยเซฟ และส่วนมรดกของพวกเธอก็คงอยู่ในเผ่าของตระกูลแห่งบรรพบุรุษของเธอ
เหล่าบุตรหญิงของเศโลเฟหัดทำตามที่พระเจ้าบัญชา ต่างแต่งงานกับบุตรชายของลุงของพวกตน คือเป็นการสมรสระหว่างลูกพี่ลูกน้อง เมื่อชาวอิสราเอลเข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญา เหล่าบุตรหญิงของเศโลเฟหัดเข้าหาปุโรหิตเอเลอาซาร์ โยชูวา (ผู้ซึ่งเวลานั้นได้รับตำแหน่งผู้นำถัดจากโมเสส) และพวกผู้นำเผ่า ย้ำเรื่องที่พระเจ้ามีบัญชาให้โมเสสให้ส่วนแบ่งมรดกในหมู่ญาติพี่น้องของพวกเธอให้พวกเธอ  และเหล่าบุตรหญิงของเศโลเฟหัดจึงได้รับส่วนแบ่งของชาวมนัสเสห์ซึ่งอาจอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
ดูเพิ่ม

หนังสือกันดารวิถี
คัมภีร์ฮีบรู
ปฏิทินฮีบรู

ปฏิทินยิวระหว่างปีค.ศ. 1927 และ 1948
ปฏิทินฮีบรู  หรือ ปฏิทินยิว (อังกฤษ: Hebrew calendar; ฮีบรู: הלוח העברי‎) เป็นปฏิทินประจำปีใช้ในศาสนายูดาห์ ภายในระบุวันหยุดทางศาสนายูดาห์ คำสอนทั่วไปในคัมภีร์โทราห์ ยาร์ทเซียส (Yahrtzeit) ซึ่งเป็นวันระลึกถึงวันตายของญาติสนิท และซาล์ม (เพลงสวด) ตามวัน
รูปแบบการใช้

รูปแบบหลักที่ใช้ในปฏิทินฮีบรูมีสองแบบ
แบบสังเกต ใช้ในยุคการล่มสลายของพระวิหารกรุงเยรูซาเลม เทียบได้กับปี ค.ศ. 70 โดยมีพื้นฐานมาจากการสังเกตระยะต่างๆ ของดวงจันทร์
แบบตามเกณฑ์ ใช้เกณฑ์การกำหนดวันที่ตามที่ไมโมไนส์ ระบุไว้ในปี ค.ศ. 1170 ซึ่งนำมาใช้ในระหว่างการเปลียนแปลงจากปี ค.ศ. 70 และ ค.ศ. 1170
วันสำคัญทางศาสนายูดาห์

บทความหลัก: เทศกาลของชาวยิว
มักลัน

คอมมานโดและหน่วยรบพิเศษกองกำลังป้องกันอิสราเอล
| หน่วย 212 |
| --- | --- |
ซาเยเรตมักลัน
เครื่องหมายสังกัด
ประจำการ: 2529–ปัจจุบัน
ประเทศ:  อิสราเอล
ขึ้นต่อ:  กองทัพอิสราเอล
เหล่า:  กองทัพบกอิสราเอล
รูปแบบ: ซาเยเรต หน่วยรบพิเศษ
บทบาท: การลาดตระเวนพิเศษ
ขึ้นกับ: กองพลน้อยออซที่ 89 กองพลพลร่มที่ 98
คำขวัญ: ״בקול דממה בוטחת עם רדת ליל, יטרוף מגלן האש את טרפו״
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: พันเอกอาวี เบลุต
มักลัน (ฮีบรู: מגלן) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า หน่วย 212 (หรือชื่อที่รู้จักโดยทั่วไปว่า ซาเยเรต มักลัน) เป็นหน่วยทหารลาดตระเวนพิเศษ (ซาเยเรต) ของกองทัพบกอิสราเอล เป็นกองกำลังที่มีความเชี่ยวชาญพิเศษในการปฏิบัติการหลังแดนข้าศึกและภายในดินแดนข้าศึก และมีขีดความสามารถการใช้ยุทโธปกรณ์และเทคโนโลยีในระดับสูง สังกัดของหน่วยขึ้นตรงกับกองพลน้อยออซ, มีการฝึกปฏิบัติการขั้นพื้นฐานร่วมกับกองพลน้อยพลร่มที่ 35.
ชื่อของหน่วยแปลเป็นภาษาไทยว่า "นกช้อนหอย" (มักลัน ในภาษาฮีบรู) , สมาชิกหน่วยมักลันได้ให้ความหมายเกี่ยวกับชื่อหน่วยไว้ว่า "นกช้อนหอยเป็นสัตว์ที่มีความรู้ความชำนาญในการปรับตัวกับทุกสถานการณ์" เฉกเช่นเดียวกับที่หน่วยมักลันมี สถาปนาหน่วยครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 แต่การเปิดเผยของหน่วยต่อสาธารณะมีขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2549
สมาชิกที่มีชื่อเสียง

นัฟตาลี เบนเนตต์
ยานีฟ อิซโควิตส์
เรเชฟ เลวี
มอสซี รัซ
ทาล รูสโซ
ดรอร์ ไวน์เบิร์ก
กรณีเรือคารีน เอ

| กรณีเรือคารีน เอ |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของ การลุกฮือครั้งที่สอง
อุปกรณ์ทางทหารที่ยึดได้จากเอ็มวี คารีน เอ
โดย: เหล่าทะเลอิสราเอล
วัตถุประสงค์: การยึดเรือเดินทะเลที่ใช้เครื่องยนต์ คารีน เอ
วันที่: 3 มกราคม 2002; 22 ปีก่อน (2002-01-03)
ผู้ลงมือ: กองเรือที่ 13
ผลลัพธ์: ประสบความสำเร็จ
กรณีเรือคารีน เอ หรือที่เรียกว่า ปฏิบัติการ "เรือโนอาห์" (ฮีบรู: מבצע תיבת נוח) เป็นการปฏิบัติการทางทหารของอิสราเอลในเดือนมกราคม ค.ศ. 2002 ที่กองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) เข้ายึดเอ็มวี คารีน เอ ตามที่กองกำลังป้องกันอิสราเอลเผย มันเป็นเรือขนส่งสินค้าของชาวปาเลสไตน์ในทะเลแดง โดยพบว่าเรือได้บรรทุกอาวุธหนัก 50 ตัน ได้แก่ จรวดคัตยูชาระยะใกล้, ขีปนาวุธต่อต้านรถถัง และระเบิดอำนาจสูง
ภูมิหลัง

การสอบสวนก่อนหน้านี้ได้เปิดเผยว่ากัปตันเรือคือนาวาเอก โอมาร์ อาคาวี ซึ่งเป็นนักเคลื่อนไหวฟะตะห์ตั้งแต่ ค.ศ. 1976 และอดีตสมาชิกขององค์การบริหารปาเลสไตน์ ตามรายการของลอยด์ ซึ่งติดตามบันทึกการขนส่งทั่วโลก ระบุว่าเรือได้ถูกซื้อเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2001 จากบริษัทของเลบานอนโดยองค์การบริหารปาเลสไตน์ ภายใต้ชื่ออาเดล มูกฮราบี ผู้ซื้ออาวุธที่ถูกกล่าวหาคืออาเดล มูกฮราบี (หรือรู้จักกันในนามอาเดล ซาลาเมฮ์) เป็นอดีตสมาชิกเจ้าหน้าที่ของยัสเซอร์ อาราฟัต จนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 "เมื่อเขาถูกไล่ออกเนื่องจากประกอบธุรกิจส่วนตัว ซึ่งขัดแย้งกับสถานะทางการของเขา"
ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2000 มูกฮราบีได้ติดต่อกับชาวอิหร่านและฮิซบุลลอฮ์ มูกฮราบีเป็นหนึ่งในผู้ติดต่อสำคัญในระบบการรับอาวุธของชาวปาเลสไตน์ เขาได้รับการสนับสนุนจากผู้บัญชาการตำรวจทางเรือปาเลสไตน์ จูมา ฆอลี และฟัตฮี กาเซ็ม ผู้บริหารของเขา วัตถุประสงค์ของพวกเขาคือการลักลอบอาวุธจำนวนมากสำหรับการใช้งานขององค์การบริหารปาเลสไตน์ การดำเนินการนี้รวมถึงการซื้อและอำนวยความสะดวกด้วยเรือ, การก่อรูปขบวนลูกเรือเดินเรือ, การวางแผนวิธีการจัดเก็บและซ่อนอาวุธ, การบรรทุกอาวุธเข้าไปในเรือ และส่งต่อไปยังองค์การบริหารปาเลสไตน์
จากนั้นเรือก็แล่นไปยังประเทศซูดาน ซึ่งเต็มไปด้วยสินค้าปกติ และลูกเรือก็เปลี่ยนไปเป็นกำลังพลขององค์การบริหารปาเลสไตน์ มันเปลี่ยนชื่อจากริม เค เป็นคารีน เอ เมื่อจดทะเบียนในประเทศตองงาเมื่อวันที่ 12 กันยายน โดยทางตองงายืนยันว่าอับบาสยังคงเป็นเจ้าของเรือ ในช่วงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 พวกเขาล่องเรือไปยังท่าเรือโฮเดดาห์ในประเทศเยเมน หลังจากนั้น เรือก็บรรทุกอาวุธโดยชาวอิหร่านและฮิซบุลลอฮ์ ซึ่งในระหว่างการขนส่ง มันถูกควบคุมโดยกำลังพลขององค์การบริหารปาเลสไตน์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขนส่งอาวุธให้แก่ตำรวจทางเรือปาเลสไตน์ใกล้ชายหาดกาซา
ในช่วงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2001 มูกฮ์ราบีได้ให้คำแนะนำโดยละเอียดแก่เรือเพื่อแล่นไปยังชายหาดของเกาะเกชม ประเทศอิหร่าน ที่นั่นมีเรือเฟอร์รีเข้ามาใกล้—ซึ่งส่วนใหญ่มาจากอิหร่าน เรือเฟอร์รีลำนี้บรรจุอาวุธที่เก็บไว้ในลังไม้ขนาดใหญ่ 80 ลัง ซึ่งถูกย้ายไปบนเรือ จากนั้น กำลังพลของเรือได้ใส่อาวุธเหล่านี้ไว้ในภาชนะกันน้ำพิเศษ—ซึ่งผลิตในประเทศอิหร่านเท่านั้น ภาชนะเหล่านี้ลอยน้ำได้และมีระบบที่กำหนดได้ซึ่งกำหนดว่าจะจมอยู่ใต้น้ำลึกเพียงใด
เมื่อการขนถ่ายเสร็จสิ้นเรือจำเป็นต้องเปลี่ยนการมุ่งหน้าไปยังท่าเรือโฮเดดาห์ เนื่องจากปัญหาทางเทคนิค หลังจากเรือข้ามคลองแล้วคาดว่าจะได้พบกับเรือลำเล็กอีกสามลำและจะถ่ายโอนของบรรทุกไปยังเรือเหล่านี้—ซึ่งเรือขนาดเล็กเหล่านี้ได้ซื้อล่วงหน้า คาดว่าจากนั้นพวกเขาจะทิ้งอาวุธใกล้กับอัลอะรีช ประเทศอียิปต์ โดยผู้บัญชาการตำรวจทางเรือปาเลสไตน์ จูมา ฆอลี และผู้บริหาร ฟัตฮี กาเซ็ม จะรวบรวมอาวุธที่นั่น
การขนส่งทางเรือ

เรือลำดังกล่าวมีมูลค่าประมาณ 400,000 ดอลลาร์ โดยมีสินค้าพลเรือนที่ใช้ในการแอบซ่อนอาวุธประมาณ 3,000,000 ดอลลาร์ และอาวุธมีมูลค่าประมาณ 15,000,000 ดอลลาร์ ซึ่งการขนส่งทางเรือมีอาวุธดังต่อไปนี้:
จรวดคัตยูชา 122 มม.
จรวดคัตยูชา 107 มม.
ลูกปืนครก 80 มม.
ลูกปืนครก 120 มม.
ขีปนาวุธต่อต้านรถถัง
ทุ่นระเบิดต่อต้านรถถัง
ปืนไรเฟิลซุ่มยิง
ปืนเล็กยาวจู่โจมเอเค 47 ("คาลาชนิคอฟ")
อมภัณฑ์
ระเบิดอำนาจสูงสองตันครึ่ง
อัชเคลอนและเมืองชายฝั่งอื่น ๆ จะถูกคุกคามโดยจรวดคัตยูชาหากพวกเขาไปถึงฉนวนกาซา ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียนและเมืองใหญ่ ๆ ของอิสราเอลจะอยู่ในระยะของจรวดเหล่านี้หากตั้งอยู่ในเวสต์แบงก์ ของส่งยังรวมถึงเรือยางและอุปกรณ์ดำน้ำ อุปกรณ์นี้สามารถอำนวยความสะดวกในการโจมตีทางทะเลจากฉนวนกาซากับเมืองชายฝั่ง
พลตรี เยดิดยา ยาอารี ผู้บัญชาการกองทัพเรืออิสราเอล ได้รายงานว่าอาวุธและยุทโธปกรณ์บรรจุในลัง 83 ลัง ในพลาสติกกันน้ำและติดกับทุ่น เพื่อให้สามารถปล่อยและเอากลับคืนในทะเลได้[ต้องการอ้างอิง]
การสกัดกั้น

ภารกิจเริ่มต้นเมื่อ 04:45 น. ของวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2002  ในทะเลแดง ห่างจากประเทศอิสราเอล 500 กิโลเมตร (311 ไมล์) โดยเรือกำลังแล่นอยู่ในน่านน้ำสากลระหว่างทางไปยังคลองสุเอซ กองเรือ 13 หน่วยคอมมานโดของกองทัพเรืออิสราเอลซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเฮลิคอปเตอร์และอากาศยานรบ ได้สร้างความประหลาดใจให้แก่ลูกเรือและเข้ายึดเรือลำดังกล่าวโดยไม่ทำการยิงแม้แต่นัดเดียว ซึ่งเรือดังกล่าวถูกนำไปยังไอลัตในคืนวันที่ 4 มกราคม
พลตรี ชาอูล โมฟัซ เสนาธิการกองทัพอิสราเอล ได้ประกาศในการแถลงข่าวที่เทลอาวีฟเมื่อวันที่ 4 มกราคม ว่ากองทัพได้ยึดเรือลำดังกล่าวแล้ว ขณะที่นายพล แอนโทนี ซินนี กำลังพบกับยัสเซอร์ อาราฟัต เพื่อส่งเสริมการเจรจาระหว่างอิสราเอลกับองค์การบริหารปาเลสไตน์