stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2015–16
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การเลื่อนชั้น การผ่านเข้ารอบ หรือการตกชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อาลาเบส (C, P) | 42 | 21 | 12 | 9 | 49 | 35 | +14 | 75 | เลื่อนชั้นสู่ลาลิกา |
| 2 | เลกาเนส (P) | 42 | 20 | 14 | 8 | 59 | 34 | +25 | 74 | เลื่อนชั้นสู่ลาลิกา |
| 3 | ฌิมนัสติก | 42 | 18 | 17 | 7 | 57 | 41 | +16 | 71 | ผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟเพื่อเลื่อนชั้น |
| 4 | ฌิโรนา | 42 | 17 | 15 | 10 | 46 | 28 | +18 | 66 | ผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟเพื่อเลื่อนชั้น |
| 5 | กอร์โดบา | 42 | 19 | 8 | 15 | 59 | 52 | +7 | 65 | ผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟเพื่อเลื่อนชั้น |
| 6 | โอซาซูนา (O, P) | 42 | 17 | 13 | 12 | 47 | 40 | +7 | 64 | ผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟเพื่อเลื่อนชั้น |
| 7 | อัลกอร์กอน | 42 | 18 | 10 | 14 | 48 | 44 | +4 | 64 |  |
| 8 | ซาราโกซา | 42 | 17 | 13 | 12 | 50 | 44 | +6 | 64 |  |
| 9 | โอเบียโด | 42 | 16 | 11 | 15 | 52 | 51 | +1 | 59 |  |
| 10 | นูมันเซีย | 42 | 13 | 18 | 11 | 57 | 51 | +6 | 57 |  |
| 11 | เอลเช | 42 | 13 | 18 | 11 | 40 | 46 | −6 | 57 |  |
| 12 | อูเอสกา | 42 | 14 | 13 | 15 | 48 | 49 | −1 | 55 |  |
| 13 | เตเนรีเฟ | 42 | 13 | 16 | 13 | 45 | 46 | −1 | 55 |  |
| 14 | ลูโก | 42 | 13 | 15 | 14 | 44 | 50 | −6 | 54 |  |
| 15 | มีรันเดส | 42 | 13 | 13 | 16 | 55 | 56 | −1 | 52 |  |
| 16 | บายาโดลิด | 42 | 12 | 15 | 15 | 47 | 52 | −5 | 51 |  |
| 17 | มายอร์กา | 42 | 12 | 13 | 17 | 39 | 45 | −6 | 49 |  |
| 18 | อัลเมริอา | 42 | 10 | 18 | 14 | 44 | 51 | −7 | 48 |  |
| 19 | ปอนเฟร์ราดีนา (R) | 42 | 12 | 11 | 19 | 39 | 54 | −15 | 47 | ตกชั้นสู่เซกุนดาดิบิซิออน เบ |
| 20 | ยาโกสเตรา (R) | 42 | 12 | 8 | 22 | 44 | 54 | −10 | 44 | ตกชั้นสู่เซกุนดาดิบิซิออน เบ |
| 21 | อัลบาเซเต (R) | 42 | 10 | 9 | 23 | 39 | 61 | −22 | 39 | ตกชั้นสู่เซกุนดาดิบิซิออน เบ |
| 22 | อัตเลติกเดบิลบาโอ เบ (R) | 42 | 8 | 8 | 26 | 35 | 59 | −24 | 32 | ตกชั้นสู่เซกุนดาดิบิซิออน เบ |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2559. แหล่งที่มา: LFP
กฎการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) คะแนนเฮด-ทู-เฮด; 3) ผลต่างประตูเฮด-ทู-เฮด; 4) ผลต่างประตู; 5) จำนวนประตูที่ทำได้
 ชนะเลิศ;  ชนะเพลย์-ออฟ;  เลื่อนชั้น;  ตกชั้น.
หมายเหตุ:
1 2 3  โอซาซูนา มีสถิติเฮด-ทู-เฮดที่เหนือกว่า อัลกอร์กอนและซาราโกซา; โอซาซูนา 7 คะแนน, อัลกอร์กอน 6 คะแนน, ซาราโกซา 4 คะแนน
1 2  นูมันเซีย มีผลต่างประตูโดยรวมที่เหนือกว่า เอลเช; นูมันเซีย +6, เอลเช -6
1 2  อูเอสกา มีประตูได้ที่เหนือกว่า เตเนรีเฟ; อูเอสกา 48, เตเนรีเฟ 45
เพลย์ออฟ เลื่อนชั้น

ทีมที่อยู่ในพื้นที่ระหว่าง อับดับที่ 3 และ อันดับที่ 6 (ไม่รวมทีมสำรอง) จะมีส่วนร่วมในการเลื่อนชั้นรอบเพลย์ออฟ. นัดแรกของรอบรองชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 8 มิถุนายน และนัดที่สองในวันที่ 12 มิถุนายน ที่บ้านของทีมอันดับที่ดีที่สุด. นัดชิงชนะเลิศจะยังเป็นระบบสองนัด, กับนัดแรกเมื่อวันที่ 15 มิถุนายนและนัดที่สองเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน, กับทีมอันดับที่ดีที่สุดจะได้ลงเล่นนัดที่สองที่บ้านของตัวเอง.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |
 
|  |  5 |   กอร์โดบา | 2 | 1 | 3 |   |  |  |  |  |  |  |
|  |  4 |   ฌีโรนา | 1 | 3 | 4 |   |  |  |  |  |  |  |
|  |   |   |   |   |   |   |   |  4 |   ฌีโรนา | 1 | 0 | 1 |
|  |   |   |   |   |   |   |   |  6 |   โอซาซูนา | 2 | 1 | 3 |
|  |  6 |   โอซาซูนา | 3 | 3 | 6 |   |  |  |  |  |  |  |
|  |  3 |   ฌิมนัสติก | 1 | 2 | 3 |   |  |  |  |  |  |  |
สถิติผู้ชม

| อันดับ | ทีม | รวม | สูงสุด | ต่ำสุด | เฉลี่ย | เปลี่ยนแปลง  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Zaragoza | 350,943 | 23,765 | 13,996 | 16,712 | +6.5%† |
| 2 | Oviedo | 286,346 | 22,634 | 12,106 | 14,317 | +4.0%2 |
| 3 | Córdoba | 279,485 | 16,862 | 9,221 | 13,974 | −10.5%1 |
| 4 | Osasuna | 284,391 | 16,921 | 11,121 | 13,542 | +2.9%† |
| 5 | Alavés | 237,558 | 19,840 | 9,156 | 11,312 | +20.4%† |
| 6 | Elche | 191,536 | 12,597 | 5,339 | 9,121 | −57.9%1 |
| 7 | Tenerife | 191,197 | 11,770 | 7,286 | 9,105 | −2.8%† |
| 8 | Valladolid | 171,983 | 11,831 | 6,627 | 8,599 | −14.2%† |
| 9 | Mallorca | 179,753 | 14,497 | 5,012 | 8,560 | +39.9%† |
| 10 | Almeria | 163,160 | 9,299 | 6,362 | 7,770 | −25.5%1 |
| 11 | Bilbao Athletic | 151,117 | 13,191 | 3,426 | 7,556 | +501.6%2 |
| 12 | Albacete | 139,336 | 10,212 | 2,433 | 6,635 | −11.3%† |
| 13 | Gimnàstic | 122,417 | 14,571 | 3,602 | 6,121 | +17.4%2 |
| 14 | Leganés | 108,654 | 8,138 | 3,119 | 5,174 | +9.2%† |
| 15 | Ponferradina | 98,496 | 7,192 | 3,742 | 4,925 | +2.2%† |
| 16 | Girona | 87,421 | 6,602 | 2,654 | 4,163 | −26.8%† |
| 17 | Lugo | 76,705 | 5,182 | 2,570 | 3,653 | +11.5%† |
| 18 | Mirandés | 67,809 | 5,348 | 2,743 | 3,390 | +0.3%† |
| 19 | Huesca | 60,115 | 4,828 | 2,429 | 3,006 | +25.2%2 |
| 20 | Numancia | 59,658 | 7,606 | 2,146 | 2,983 | +2.1%† |
| 21 | Alcorcón | 49,863 | 4,391 | 1,479 | 2,493 | −5.8%† |
| 22 | Llagostera | 31,919 | 3,512 | 705 | 1,596 | −31.0%† |
|  | รวม | 3,389,862 | 23,765 | 705 | 7,516 | −13.4%† |
ปรับปรุงล่าสุดในนัดการแข่งขันเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
แหล่งข้อมูล: Official club websites and LaLiga.es
หมายเหตุ:'
1: ทีมที่ลงเล่นฤดูกาลที่แล้วในลาลิกา.
2: ทีมที่ลงเล่นฤดูกาลที่แล้วในเซกุนดา ดิบิซิออน เบ.
รางวัล

| เดือน | ผู้จัดการทีมประจำเดือน> ผู้จัดการทีม | ผู้จัดการทีมประจำเดือน> สโมสร | ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน> ผู้เล่น | ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน> สโมสร | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กันยายน |  เอนรีเก มาร์ติน | โอซาซูนา |  เซร์คีโอ เลโอน | เอลเช |  |
| ตุลาคม |  รันโก โปโปวิช | ซาราโกซา |  โฟลริน อันโดเน | กอร์โดบา |  |
| พฤศจิกายน |  บีเซนเต โมเรโน | ฌิมนัสติก |  โอสการ์ ปลาโน | อัลกอร์กอน |  |
| ธันวาคม |  เซร์คีโอ เอเกอา | โอเบียโด |  ควน บียาร์ | บายาโดลิด |  |
| มกราคม |  อาเซียร์ การิตาโน | เลกาเนส |  อาเลกซานเดอร์ ไซมานอฟสกี | เลกาเนส |  |
| กุมภาพันธ์ |  ลุยส์ การ์เรรัส | ซาราโกซา |  โคเซ นารันโค | ฌิมนัสติก |  |
| มีนาคม |  โคเซ อันโตนีโอ ดูรัน | ลูโก |  อาชิลเล เอมานา | ฌิมนัสติก |  |
| เมษายน |  ปาโบล มาชิน | ฌิโรนา |  อิซัค เบเกร์รา | ฌิโรนา |  |
เอลกาปิตัน (โอเปเรตตา)

ชีทมิวสิกของ เอลกาปิตัน ในปี ค.ศ. 1896
"El Capitan March"
เอลกาปิตัน (สเปน: El Capitan) เป็นโอเปเรตตา หรืออุปรากรขนาดเบา ความยาว 3 องก์ แต่งโดยจอห์น ฟิลิป ซูซา ประกอบคำร้องภาษาอังกฤษโดย ชาลส์ ไคลน์ และทอม ฟรอสต์  แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1896  เป็นงานโอเปเรตตาของซูซาที่ประสบความสำเร็จที่สุด  และยังมีทำนองเพลงมาร์ชที่เป็นเพลงธีมของโอเปเรตตา ที่ได้รับความนิยม ในชื่อ "เอลกาปิตัน" เช่นเดียวกับชื่อผลงาน
โอเปเรตตา เอลกาปิตัน จัดแสดงครั้งแรกที่บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1896 นำแสดงโดยนักร้อง นักแสดงตลกชื่อดัง เดอวูล์ฟ ฮอปเปอร์ จากนั้นจึงย้ายไปแสดงที่บรอดเวย์ในปีเดียวกัน และประสบความสำเร็จ อออกตระเวนแสดงในสหรัฐอเมริกา และแคนาดาเป็นเวลาถึง 4 ปี แล้วจึงไปจัดแสดงที่ลอนดอน ในปี ค.ศ. 1899
เนื้อเรื่องกล่าวถึง ดอน เอนริโก เมดีกัว เป็นขุนนางสเปน เพิ่งได้รับแต่งตั้งเป็นอุปราชคนใหม่ของเปรูในการยึดครองของสเปน ได้สังหาร เอลกาปิตัน หัวหน้ากบฏต่อต้านรัฐบาล และปลอมตัวเป็นเอลกาปิตันเข้าแอบแฝงในฝ่ายกบฏ  ปรากฏว่า เอสเตรลดา บุตรสาวของอุปราชคนก่อนได้ทราบถึงวีรกรรมอันห้าวหาญของเอลกาปิตัน จึงตกหลุมรักเมดีกัว (ซึ่งปลอมตัวเป็นเอลกาปิตันอยู่) เกิดเป็นเรื่องรักสามเส้าเพราะเมดีกัวเองก็มีภรรยาและลูกสาวอยู่แล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ El Capitan March ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Information from Musicaltheatreguide.com
Note on El Capitan เก็บถาวร 2012-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Images and historical information about El Capitan from Canton Comic Opera Co.
Information from Flyrope.com
Photos from El Capitan
เอสตาดิโอนาซิโอนัล ฆูลิโอ มาร์ติเนซ ปรานาโดส

| --- | --- |
เอลนาซิโอนัล, เอลโกโลโซเดญูเญา

th
ชื่อเดิม: เอสตาดิโอนาซิโอนัล (1938–2008)
ที่ตั้ง: ญูญัว ซันติอาโก ประเทศชิลี
พิกัด: 33°27′52″S 70°36′38″W﻿ / ﻿33.46444°S 70.61056°W﻿ / -33.46444; -70.61056
ขนส่งมวลชน:   เอสตาดิโอนาซิโอนัล
เจ้าของ: เทศบาลนครญูญัว
ผู้ดำเนินการ: Chiledeportes
ความจุ: 48,665 (60,000+ in concerts)
สถิติผู้ชม: 85,268 (อูนิเวร์ซิดัดเดชิเล–อูนิเวร์ซิดัดกาโตลิกา, 29 กันยายน 1962)
ขนาดสนาม: 105 x 68 เมตร
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 1937; 87 ปีที่แล้ว (1937)
เปิดใช้สนาม: 3 ธันวาคม 1938; 85 ปีก่อน (1938-12-03)
ปรับปรุง: 2009–10
ต่อเติม: 1962
เปิดใหม่: 12 กันยายน 2010; 14 ปีก่อน (2010-09-12)
งบประมาณในการก่อสร้าง: $18,000,000
สถาปนิก: ฟรันซิสโก โรเมโร
การใช้งาน
ทีมฟุตบอลแห่งชาติชิลี อูนิเวร์ซีดัดเดชิเล ปาเลสติโน ซันติอาโกมอร์นิง เดโปร์เตสเรโกเลตา เดโปร์เตสเมลิปิญา เรอีลฆูเวนตุดซันฆัวกิน ฯลฯ
เอสตาดิโอนาซิโอนัล ฆูลิโอ มาร์ติเนซ ปรานาโดส (สเปน: Estadio Nacional Julio Martínez Prádanos; ชื่อเดิม เอสตาดิโอนาซิโอนัล; Estadio Nacional) เป็นสนามกีฬาแห่งชาติของประเทศชิลี ตั้งอยู่ในเขตญูญัวของนครซันติอาโก เป็นสนามกีฬาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศชิลี ด้วยความจุอย่างเป็นทางการที่ 48,665 ที่นั่ง สนามกีฬารวมถึงพื้นที่โดยรอบขนาดรวม 62 เฮกตาร์ เป็นศูนย์กีฬาที่มีส่วนของสนามเทนนิส ศูนย์กีฬาทางน้ำ ยิมเนเซียม เวโลโดรม สนามบีเอ็มเอ็กซ์ เป็นต้น
สนามกีฬาเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1937 และเปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1938 สถาปัตยกรรมของสนามได้รับแรงบันดาลใจจากโอลึมพีอาชตาดีอ็อนในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ในอดีตสนามนี้เป็นที่จัดการแข่งขันกีฬาระหว่างประเทศ เช่น ฟุตบอลโลก 1962, แมตช์แชมป์แห่งแชมป์อเมริกาใต้ (แรงบันดาลใจของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก) อีกหลายนัด และแมตช์ของโกปาลิเบร์ตาโดเรส เช่นกัน
สนามกีฬาเป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ชิลีสมัยใหม่ในฐานะสถานที่กักขังหมู่, ทารุณกรรม และฆาตกรรมนอกกฎหมาย สำหรับรัฐบาลทหารของเอากุสโต ปิโนเชที่ขึ้นสู่ตำแหน่งจากการรัฐประหารในประเทศชิลี ค.ศ. 1973
ในปี ค.ศ. 2009 มีการวางแผนปรับปรุงสนามให้เป็นสมัยใหม่ โดยประธานาธิบดี มิเชลเล บาเชเล ได้กล่าวว่าแผนนี้จำช่วยผลักดันให้สนามนี้เป็นสนามที่เผ็นสมัยใหม่ที่สุดในอเมริกาใต้ ในแผนนี้ยังมีการวางแผนจะสร้างหลังคาคลุมสนามกีฬาทำให้สนามกงายเป็นสนามกีฬาในร่ม กระนั้นแผนนี้มาไม่ถึงขั้นตอนการสร้างจริง
เยเรมิ ปิโน

เยเรมิ เฆซุส ปิโน ซานโตส (สเปน: Yeremi Jesús Pino Santos; เกิด 20 ตุลาคม ค.ศ. 2002) บางครั้งเรียกว่า เยเรมิ เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า ให้กับบิยาร์เรอัล สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
ปิโนเกิดในลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย เขาเข้าร่วมทีมเยาวชนของบิยาร์เรอัล เมื่ออายุ 15 ปี ก่อนถูกพัฒนาขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ และเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่ชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก ในปี ค.ศ. 2021 รวมถึงการผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในปีถัดมา
เขาเริ่มต้นลงเล่นให้กับทีมชาติสเปนชุดใหญ่มาตั้งแต่ ค.ศ. 2021 ในยูฟ่าเนชันส์ลีก รอบสุดท้าย ซึ่งจบลงด้วยการเป็นทีมรองชนะเลิศ เขายังเป็นตัวแทนของสเปนในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 ที่ประเทศกาตาร์
สโมสรอาชีพ

เยเรมิเกิดที่ลัสปัลมัสในแคว้นกานาเรียส เขาเข้าร่วมทีมเยาวชนของอูเด ลัสปัลมัส ในปี ค.ศ. 2014 หลังจากเคยอยู่กับอาเด อูรากัน และบาร์ริโออัตลันติโก ในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2017 เขาย้ายร่วมทีมบิยาร์เรอัล หลังจากปฏิเสธข้อเสนอจากบาร์เซโลนา
เยเรมิได้รับเลือกให้ลงเล่นกับบิยาร์เรอัล เซ (ทีมสำรองระดับที่สองในเตร์เซราดิบิซิออน) ครั้งแรกในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ซึ่งออกไปเยือนเรกัมบิโอส โกลอง เซเด จากการเปลี่ยนตัวในครึ่งเวลาหลังลงมาแทนเฟร์นันโด นิญโญ เขายังทำประตูที่สามช่วยให้ทีมเอาชนะ 3–0 หลังจากจบฤดูกาล 2019–20 เขาทำสามประตูจากการลงเล่น 20 นัด และได้รับโอกาสให้ไปลงเล่นกับบิยาร์เรอัล เบ (ทีมสำรองระดับแรก) ในเซกุนดาดิบิซิออนเบฤดูกาลหน้า
หลังจากใช้เวลาช่วงปรีซีซั่นกับทีมชุดใหญ่ภายใต้การคุมทีมของอูไน เอเมรี เขาได้ลงเล่นกับทีมชุดใหญ่อย่างเป็นทางการในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ในนัดที่เอาชนะ ซิวาสสปอร์ 5–3 ในรายการยูฟ่ายูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนฟร็องซิส กอเกอแล็ง ในนาทีที่ 79 ที่เดลาเซรามิกา ในอีกสามวันถัดมา เขาได้ลงเล่นในลาลิกาเป็นนัดแรก ในนัดเยือนที่เสมอกับกาดิซ 0–0 จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนปาโก อัลกาเซร์ ในช่วง 4 นาทีสุดท้าย เขาทำประตูแรกให้กับเอดำน้ำสีเหลืองได้ในอีก 4 วันถัดมาในนัดที่พบกับคาราบัก ที่บากู หลังเปลี่ยนตัวลงมาแทนปาโก อัลกาเซร์ ในนาทีที่ 74 และทำประตูได้ในอีก 6 นาทีต่อมา ช่วยให้ทีมตีเสมอเป็น 1–1 ก่อนที่สุดท้ายพวกเขาจะแซงเอาชนะ 1–3 ในัวนที่ 12 พฤศจิกายน เขาได้ทำการต่อสัญญาของเขากับบิยาร์เรอัลออกไปจนถึงปี ค.ศ. 2024 ในวันที่ 5 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน เขาได้ลงเล่นเป็นตัวจริงให้กับทีมเป็นครั้งแรกในนัดที่พบกับมัคคาบีเทลอาวีฟ และได้ลงเล่นจนจบเกมช่วยให้ทีมเอาชนะไป 4–0 ในวันที่ 22 พฤศจิกายน เขาทำประตูแรกในลาลิกาได้สำเร็จ โดยเกิดขึ้นในเกมเหย้ากับอัตเลติกบิลบาโอ ในนาทีที่ 74 หลังถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนฆวน ฟอยต์ได้เพียง 8 นาที ซึ่งเป็นประตูตีเสมอ 1–1 ทำให้เกมจบลงด้วยผลคะแนนนี้
ในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 เขาได้ลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศของฟุตบอลยูฟ่ายูโรปาลีก ทำให้เขากลายเป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่อายุน้อยที่สุดที่ได้ลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลระดับทวีปยุโรป ด้วยวัย 18 ปีกับอีก 218 วัน ทำลายสถิติเดิมของอิเกร์ กาซิยัส ซึ่งลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกปี ค.ศ. 2000 ด้วยวัย 19 ปี 4 วัน โดยนัดนี้บิยาร์เรอัลต้องพบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ที่ประเทศโปแลนด์ โดยเขาถูกเปลี่ยนตัวออกในนาทีที่ 77 และถูกแทนที่ด้วยปาโก อัลกาเซร์ ผลจบลงด้วยชัยชนะของบิยาร์เรอัลในช่วงการดวลลูกโทษ 11–10 หลังเสมอกันหลังจบช่วงต่อเวลาพิเศษ 1–1 ทำให้เขากลายเป็นนักเตะที่อายุน้อยที่สุดที่ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลระดับทวีปยุโรป ทำลายสถิติเดิมของ โรบิน ฟัน แปร์ซี ที่ชนะเลิศยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 2001–02
ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 เยเรมิ ได้สร้างสถิติในการเป็นนักเตะที่อายุน้อยที่สุดที่ทำแฮต-ทริกได้ในครึ่งแรกของลาลิกา ด้วยการทำสี่ประตู ในนัดที่เอาชนะแอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล  5–1 ที่เอสตาดิโอเดลาเซรามิกา ซึ่งกลายเป็นคนเดียวที่ทำได้ถึงสี่ประตูในลาลิกาฤดูกาลดังกล่าว อีกด้วย
ระดับทีมชาติ

เยเรมิ เป็นตัวแทนของทีมชาติสเปนตั้งแต่ระดับเยาวชน เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดอายุไม่เกิน 17 ปี ในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป ในปี ค.ศ. 2019 ซึ่งสุดท้ายพวกเขาตกรอบในรอบรองชนะเลิศ เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป ในปี ค.ศ. 2021 ที่โปรตุเกส ซึ่งพวกเขาตกรอบในรอบรองชนะเลิศจากการแพ้ต่อทีมเจ้าภาพ
หลังจากการติดเชื้อโควิด-19 ของเซร์ฆิโอ บุสเกตส์ ทำให้ผู้เล่นบางส่วนต้องได้รับการกักตัว จึงจำเป็นต้องใช้ทีมชุดอายุไม่เกิน 21 ปีขึ้นมาลงเล่นในระดับทีมชุดใหญ่แทน ในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2021 เขาจึงได้ลงเล่นกับทีมชาติสเปนชุดใหญ่ครั้งแรก ซึ่งพบกับลิทัวเนีย โดยพวกเขาเอาชนะไปได้ 4–0 ที่เทศบาลบูร์ตาเก ก่อนที่ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 เขาได้ถูกเรียกติดทีมชุดแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีก รอบสุดท้าย ที่ประเทศอิตาลี และได้ลงเล่นนัดแรกในรอบรองชนะเลิศวันที่ 6 ตุลาคม ซึ่งเอาชนะอิตาลี 2–1 จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทน เฟร์รัน ตอร์เรส ในนาทีที่ 49 ในอีก 4 วันถัดมา เขายังได้ลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศกับฝรั่งเศส จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนปาโบล ซาราเบีย ในนาทีที่ 61 โดยสุดท้ายสเปนพ่ายแพ้ไป 1–2 ที่ซานซีโร ในวันที่ 29 เขาได้ลงเล่นเป็นตัวจริงเป็นครั้งแรกในเกมกระชับมิตร พบกับไอซ์แลนด์ ที่เรียซอร์ เขายังโหม่งทำประตูได้ในนาทีที่ 47 ช่วยให้สเปนเอาชนะ 5–0
ในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 เขาได้เป็น 1 ใน 26 คนที่มีชื่อติดทีมชาติเพื่อแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 ที่ประเทศกาตาร์
เกียรติประวัติ

บิยาร์เรอัล
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2020–21
สเปน
ยูฟ่าเนชันส์ลีก รองชนะเลิศ: 2020–21
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ เยเรมิ ปิโน ที่ BDFutbol
ข้อมูลของ เยเรมิ ปิโน ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบิยาร์เรอัล  |
| --- | --- |
 1 เรย์นา  2 กัสปาร์  3 อัลบิโอล  4 เปา ตอร์เรส  5 ปาเรโฆ  6 กาปูเอ  7 ฌาราร์ต  8 ฟอยต์  9 อัลกาเซร์  10 อิบอร์รา  11 ชุควูเซ  12 เอสตูปิญญัน  13 รูลิ  14 ตริเกโรส  16 ดียา  17 อัลกาเซร์  18 โมเรโน  19 กอเกอแล็ง  20 เปญญา  21 ปิโน  22 มานดี  23 โกเมซ  24 เปดราซา  25 โอรีเย  26 กูเอนกา  32 บาเอนา  ผู้จัดการ: ปาเชตา 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสเปน – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 ซันเชซ  2 อัซปิลิกูเอตา  3 การ์ซิอา  4 เปา ตอร์เรส  5 บุสเกตส์ (กัปตัน)  6 โยเรนเต  7 โมราตา  8 โกเก  9 กาบิ  10 อาเซนซิโอ  11 เฟร์รัน ตอร์เรส  12 นิโก วิเลียมส์  13 รายา  14 กายา  15 กิยามอน  16 โรดริ  17 ปิโน  18 อัลบา  19 โซเลย์  20 การ์บาฆัล  21 โอลโม  22 ซาราเบีย  23 ซิมอน  24 ลาปอร์ต  25 ฟาตี  26 เปดริ  ผู้ฝึกสอน: ลุยส์ เอนริเก  |  1 ซันเชซ  2 อัซปิลิกูเอตา  3 การ์ซิอา  4 เปา ตอร์เรส  5 บุสเกตส์ (กัปตัน)  6 โยเรนเต  7 โมราตา  8 โกเก  9 กาบิ  10 อาเซนซิโอ  11 เฟร์รัน ตอร์เรส  12 นิโก วิเลียมส์  13 รายา  14 กายา  15 กิยามอน  16 โรดริ  17 ปิโน  18 อัลบา  19 โซเลย์  20 การ์บาฆัล  21 โอลโม  22 ซาราเบีย  23 ซิมอน  24 ลาปอร์ต  25 ฟาตี  26 เปดริ  ผู้ฝึกสอน: ลุยส์ เอนริเก  |  |
เลาเรนติโน กอร์ติโซ

ประธานาธิบดีปานามาใน ค.ศ. 2019 ถึง 2024
| เลาเรนติโน กอร์ติโซ |
| --- | --- |
กอร์ติโซใน ค.ศ. 2022

 ประธานาธิบดีปานามา คนที่ 38
ดำรงตำแหน่ง 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 – 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2024
รองประธานาธิบดี: โฮเซ กาบริเอล การ์ริโซ
ก่อนหน้า: ฮวน การ์โลส บาเรลา
ถัดไป: โฮเซ ราอุล มูลิโน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาการเกษตร
ดำรงตำแหน่ง 1 กันยายน ค.ศ. 2004 – 10 มกราคม ค.ศ. 2006
ประธานาธิบดี: มาร์ติน ตอร์ริโฮส
ก่อนหน้า: ลิเนต เอสตันซิโอลา
ถัดไป: กิเยร์โม ซาลาซาร์
ประธานรัฐสภาคนที่ 38
ดำรงตำแหน่ง 1 กันยายน ค.ศ. 2000 – 31 สิงหาคม ค.ศ. 2001
ก่อนหน้า: เอนริเก การ์ริโด
ถัดไป: รูเบน อาโรเซเมนา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1953-01-30) 30 มกราคม ค.ศ. 1953 (71 ปี) ปานามาซิตี ประเทศปานามา
พรรคการเมือง: ปาร์ติโดโซลิดาริดัด (ค.ศ. 1983–2004) พรรคปฏิวัติประชาธิปไตย (ค.ศ. 2004–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ยัซมิน โกลอน เด กอร์ติโซ
บุตร: 2 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยนอร์วิช (B.B.A.) มหาวิทยาลัยเซนต์เอดเวิดส์ (M.B.A.) มหาวิทยาลัยเท็กซัสที่ออสติน

เลาเรนติโน "นิโต" กอร์ติโซ โกเอน (สเปน: Laurentino "Nito" Cortizo Cohen, ออกเสียง: [lawɾenˈtino koɾˈtiso ˈko.en]; เกิดวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1953) เป็นนักการเมืองชาวปานามาที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีปานามาคนที่ 38 ใน ค.ศ. 2019 ถึง 2024 ก่อนหน้านั้น เขาดำรงตำแหน่งประธานรัฐสภา (ค.ศ. 2000–2001) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการเกษตรและปศุสัตว์ (ค.ศ. 2004–2006) กอร์ติโซเคยเป็นสมาชิกรัฐสภาจากจังหวัดโกลอนใน ค.ศ. 1994 ถึง 2004
เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีในฐานะสมาชิกพรรคปฏิวัติประชาธิปไตยในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2019 ด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 33.27 เขาขึ้นดำรงตำแหน่งในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

เลาเรนติโน กอร์ติโซ เกิดที่ปานามาซิตี เป็นบุตรของเลาเรนติโน กอร์ติโซ ชาวกาลิเซียจากเบอาริซ ประเทศสเปน กับเอสเตร์ โกเอน ผู้มีเชื้อสายยิว
กอร์ติโซเป็นบุตรคนโตจากบรรดาพี่น้อง 6 คน เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมฮาบิเอร์และจบการศึกษาในระดับมัธยมที่วิทยาลัยลาซาล (La Salle College) ที่ดิเรียมบา ประเทศนิการากัว จากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนทหารแวลลีย์ฟอร์จในรัฐเพนซิลเวเนีย หลังจากนั้นจึงศึกษาที่มหาวิทยาลัยนอร์วิชในรัฐเวอร์มอนต์ หลังจากนั้นกอร์ติโซศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเซนต์เอดเวิดส์ โดยจบการศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเท็กซัสที่ออสตินที่ซึ่งเขาทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอก
อาชีพการเมือง

กอร์ติโซดำรงตำแหน่งสมาชิกรัฐสภาใน ค.ศ. 1994 ถึง 2004 และได้รับการอธิบายเป็นกลุ่มสายกลางของพรรค เขาขึ้นเป็นประธานารัฐสภาใน ค.ศ. 2000 จนถึง ค.ศ. 2001
เขายังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการเกษตรและปศุสัตว์ในรัฐบาลประธานาธิบดีมาร์ติน ตอร์ริโฮส อย่างไรก็ตาม เขาลาออกใน ค.ศ. 2006 เนื่องจากข้อคัดค้านในด้านการเจรจาที่ทำขึ้นเพื่อนำไปสู่ข้อตกลงการค้าเสรีสหรัฐ–ปานามา
ชีวิตส่วนตัว

กอร์ติโซแต่งงานกับยัซมิน โกลอน เด กอร์ติโซ ทั้งคู่ให้กำเนิดลูกสองคนชื่อกาโรลินาและฮอร์เฮ ปัจจุบันกาโรลินาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวิงโกของโคปาแอร์ไลน์
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 กอร์ติโซได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคไขกระดูกเสื่อม
กอร์ติโซนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกอย่างเคร่งครัด และมักอ่านคัมภีร์ไบเบิล
แหล่งข้อมูลอื่น

Site of Laurentino Cortizo (ในภาษาสเปน)
Biography by CIDOB (ในภาษาสเปน)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
เอสเตฟานิอา เฟร์นันเดซ

เอสเตฟานิอา เฟร์นันเดซ
เอสเตฟานิอา เฟร์นันเดซ กรูปิฮ (สเปน: Stefanía Fernández Krupij) ชาวเวเนซุเอลา เกิดวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2533 ที่เมืองเมรีดา ประเทศเวเนซุเอลา เธอได้รับตำแหน่ง Miss Venezuela 2008 และได้เข้าร่วมประกวดและได้ตำแหน่งนางงามจักรวาลในปี พ.ศ. 2552 นับเป็นนางงามจักรวาลคนที่ 6 จากประเทศเวเนซุเอลา
เอวเซบิโอ เอสปินัล

เอวเซบิโอ เอสปินัล (สเปน: Eusebio Espinal) เป็นนักมวยสากลชาวโดมินิกัน เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 13 (น็อก 11) เสมอ 2 แพ้ 1
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต WBA, 21 พ.ย. 2527 แพ้น็อกเขาทราย แกแล็คซี่ ยก 5 ที่เวทีราชดำเนิน
เอลอย โรฮัส

| เอลอย โรฮัส |
| --- | --- |
เกิด: เอลอย ดาบิด โรฮัส เลอันโดร 25 มีนาคม พ.ศ. 2510
เอลอย ดาบิด โรฮัส เลอันโดร (สเปน: Eloy David Rojas Leandro) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2510 ที่กรุงการากัส ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 40 (น็อก 28) เสมอ 2 แพ้ 5
เกียรติประวัติ

แชมป์เวเนซุเอลารุ่นเฟเธอร์เวท (2531–2532)
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 7 กรกฎาคม 2532 ชนะน็อกเอร์เนสโต กินตานา ยก 6 ที่กือราเซา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 ธันวาคม 2535 เสมอกับการ์โลส อาริเอล อูริเบ ที่ชิลี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 7 พฤษภาคม 2536 ชนะคะแนน โยบานิ นิเอเบส ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 7 สิงหาคม 2536 ชนะน็อก การ์โลส อาริเอล อูริเบ ยก 6 ที่เวเนซุเอลา
แชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 4 ธันวาคม 2536 ชนะคะแนน พัก ย็อง-คยุน ที่เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 มีนาคม 2537 ชนะทีเคโอ​ เซจิ อาซากาวะ ยก 5 ที่ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 11 กันยายน 2537 ชนะ​ทีเคโอ​ สามารถ พยัคฆ์อรุณ ยก 8 ที่ตรัง
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 3 ธันวาคม 2537 ชนะคะแนน ลุยส์ เอนริเก เมนโดซา ที่โคลอมเบีย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 27 พฤษภาคม 2538 ชนะคะแนน พัก ย็อง-คยุน ที่เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 13 สิงหาคม 2538 ชนะคะแนน โนบูโตชิ ฮิรานากะ ที่ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 27 มกราคม 2539 ชนะคะแนน มีเกล อาร์โรซัล ที่สหรัฐ
เสียแชมป์ 18 พฤษภาคม 2539 แพ้ทีเคโอ​ วิลเฟรโด บัซเกซ ยก 11 ที่สหรัฐ
แชมป์ WBC Caribbean รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
ชิง 19 มีนาคม 2547 ชนะน็อก รามอน อาเรลลาโน จูเนียร์ ยก 1
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 14 กันยายน 2534 แพ้คะแนนพัก ย็อง-คยุน ที่เกาหลีใต้
ชิงแชมป์ WBA Fedecentro รุ่นไลท์เวทเมื่อ 25 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน เฟร์นันโด อันกูโย ที่เวเนซุเอลา
ชิงแชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้น็อก เฮอร์แมน อึงกูโจ ยก 8 ที่แคนาดา
เปโดร ปัสกัล

| เปโดร ปัสกัล |
| --- | --- |
ปัสกัลในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017
เกิด: โฆเซ เปโดร บัลมาเซดา ปัสกัล  (1975-04-02) 2 เมษายน ค.ศ. 1975 (49 ปี) ซันติอาโก ชิลี
ชื่ออื่น: เปโดร บัลมาเซดา อเล็กซานเดอร์ แพสแคล
การศึกษา: มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก (ศิลปบัณฑิต)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1996–ปัจจุบัน
ญาติ: ลุกซ์ ปัสกัล (น้องสาว)
ลายมือชื่อ

โฆเซ เปโดร บัลมาเซดา ปัสกัล (สเปน: José Pedro Balmaceda Pascal; เกิด 2 เมษายน พ.ศ. 2518 ในกรุงซันติอาโก) เป็นนักแสดงชาวชิลีและชาวอเมริกัน หลังจากเกือบสองทศวรรษที่ได้รับบทบาทเล็ก ๆ น้อย ๆ ในภาพยนตร์และโทรทัศน์ ปัสกัลเริ่มมีชื่อเสียงจากการรับบท โอเบริน มาร์เทล ในซีซันที่สี่ ของซีรีส์แฟนตาซี HBO เรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ (2014) และฆาบิเอร์ เปญญา ในซีรีส์อาชญากรรมของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง Narcos (2015–2017) ตั้งแต่ปี 2019 เขาได้แสดงเป็นตัวละครหลักในซีรีส์ของดิสนีย์+เรื่อง สตาร์ วอร์ส เรื่อง เดอะแมนดาลอเรียน และตั้งแต่ปี 2023 เขาได้รับบท Joel ในซีรีส์ดรามาเรื่อง เดอะลาสต์ออฟอัส ของ เอชบีโอ นอกจากนี้เขายังได้รับบท เดอะแมนดาลอเรียน อีกครั้งในซีรีส์ ภาคแยก เรื่อง คัมภีร์แห่งโบบ้า เฟตต์ (2022)
นอกจากนั้น ปัสกัลยังเคยปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง พลิกชะตาฝ่าองค์กรนรก (2011), เดอะ เกรท วอลล์ (2016), คิงส์แมน รวมพลังโคตรพยัคฆ์ (2017), มัจจุราชไร้เงา 2 (2018), ปล้น ล่า ท้านรก (2019), วันเดอร์ วูแมน 1984 (2020) และ ข้านี่แหละ นิค ‘ฟักกลิ้ง’ เคจ (2022) อีกด้วย
ชีวิตในวัยเด็ก

โฆเซ เปโดร บัลมาเซดา ปัสกัล เกิดที่ซันติอาโก เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2518 เป็นบุตรชายของเบโรนิกา ปัสกัล อูเรตา นักจิตวิทยาเด็ก และโฆเซ บัลมาเซดา ริเอรา แพทย์ด้านการเจริญพันธุ์ เขามีพี่สาวชื่อฆาบิเอรา น้องชายชื่อนิโกลัส และน้องสาวชื่อลุกซ์ซึ่งเป็นนักแสดงและนักกิจกรรมข้ามเพศ แม่ของเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของอันเดรส ปัสกัล อาเยนเด หลานชายของซัลบาดอร์ อาเยนเด ประธานาธิบดีสังคมนิยมชิลี (ผ่านเลารา น้องสาวของเขา) อันเดรสเป็นผู้นำในยุคแรก ๆ ของ ขบวนการฝ่ายซ้ายปฏิวัติ ซึ่งเป็นขบวนการกองโจรในเมืองที่อุทิศตนเพื่อการล้มล้าง ระบอบเผด็จการทหารของเอากุสโต ปิโนเช
ตามคำพูดของปัสกัล พ่อแม่ของเขาเป็นสาวกผู้ศรัทธาของอาเยนเดและมีส่วนร่วมในกลุ่มต่อต้านที่ต่อต้านการปกครองแบบเผด็จการของปิโนเช ด้วยเหตุนี้ เก้าเดือนหลังจากเขาเกิด ครอบครัวของเขาจึงขอลี้ภัยในสถานทูตเวเนซุเอลาในกรุงซันติอาโก และต่อมาได้รับอนุญาตให้ลี้ภัยทางการเมืองในเดนมาร์ก ในที่สุดครอบครัวก็ย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา และเป็นที่ ๆ ปัสกัลเติบโตในเทศมณฑลออรินจ์ (รัฐแคลิฟอร์เนีย) และแซนแอนโทนีโอ (รัฐเท็กซัส) เมื่ออายุได้แปดขวบ ครอบครัวของเขาสามารถเดินทางกลับชิลีเป็นประจำเพื่อเยี่ยมญาติ 34 คนของเขา
ปัสกัลมีส่วนร่วมในการแข่งขันว่ายน้ำในช่วงปีแรก ๆ ของเขาและเข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์ของรัฐในเท็กซัสเมื่ออายุ 11 ปี แต่หยุดการแข่งขันหลังจากเข้าชั้นเรียนการละคร เขาเรียนการแสดงที่ Orange County School of the Arts จบการศึกษาในปี 1993 ก่อนจะย้ายไปที่ Tisch School of the Arts ของ มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ซึ่งเขาสำเร็จการศึกษาในปี 1997 พ่อของเขาถูกตัดสินโดยคณะลูกขุนใหญ่ของรัฐบาลกลางในปี 1995 เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่คลินิกรักษาผู้มีบุตรยากที่เขาดำเนินการกับชายอีกสองคน บิดา มารดา และน้องคนสุดท้องอีกสองคนจึงเดินทางกลับชิลี ปัสกัลยืนยันว่าพ่อของเขาไม่ได้ทำอะไรผิด แม่ของเขาเสียชีวิตด้วยการฆ่าตัวตายในปี พ.ศ. 2542 หลังจากการเสียชีวิตของเธอ เขาเริ่มใช้นามสกุลของเธออย่างเป็นทางการ ทั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่เธอและเพราะเขากล่าวว่าชาวอเมริกันมีปัญหาในการออกเสียงนามสกุลบัลมาเซดา