stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทีมชิงตัวประกัน

| ทีมชิงตัวประกัน |
| --- | --- |
Hostage Rescue Team
แผ่นปะทีมชิงตัวประกัน
ประจำการ: สิงหาคม ค.ศ. 1983 (1983-08)
ประเทศ:  สหรัฐ
หน่วยงาน: สำนักงานสอบสวนกลาง
รูปแบบ: หน่วยตำรวจยุทธวิธี
บทบาท: การบังคับใช้กฎหมาย การต่อต้านการก่อการร้าย การปฏิบัติการพิเศษ
ขึ้นกับ: กลุ่มรับมือเหตุฉุกเฉิน
กองบัญชาการ: ควอนติโก รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ
คำขวัญ: เซร์บาเร บิตัส ("เพื่อช่วยชีวิต")
ชื่อย่อ: HRT
โครงสร้างหน่วย
กำลังปฏิบัติการ: 149 นาย (ค.ศ. 2020)
ผู้บังคับบัญชา
ผบ.ที่มีชื่อเสียง: แดนนี โคลสัน
ทีมชิงตัวประกัน (อังกฤษ: Hostage Rescue Team; อักษรย่อ: HRT) เป็นหน่วยยุทธวิธีชั้นยอดของสำนักงานสอบสวนกลาง (เอฟบีไอ) ทีมชิงตัวประกันได้รับการก่อตั้งขึ้นเพื่อให้ความสามารถในการบังคับใช้กฎหมายของรัฐบาลกลางเต็มเวลา เพื่อตอบสนองต่อเหตุการณ์ก่อการร้ายที่สำคัญทั่วทั้งสหรัฐ ปัจจุบันนี้ ทีมชิงตัวประกันมีการบังคับใช้กฎหมายจำนวนหนึ่ง รวมถึงปฏิบัติหน้าที่ความมั่นคงของชาติในสภาพแวดล้อมและเงื่อนไขที่มีความเสี่ยงสูง ตลอดจนกรีธาพลข้ามน้ำข้ามทะเลร่วมกับหน่วยทหารกองบัญชาการร่วมปฏิบัติการพิเศษ (JSOC)
ทีมชิงตัวประกัน, หน่วยเจรจาต่อรองในสถานการณ์วิกฤติ (CNU), ทีมหน่วยสวาตสนาม และหน่วยเฮลิคอปเตอร์ทางยุทธวิธี (THU) ประกอบเป็นหมวดยุทธวิธีกองตอบโต้สถานการณ์วิกฤติ (CIRG) ของเอฟบีไอ ทีมชิงตัวประกันได้รับการก่อตั้งใน ค.ศ. 1982 โดยแดนนี โคลสัน อดีตรองผู้ช่วยผู้อำนวยการของเอฟบีไอ และเสร็จสิ้นแบบฝึกฝนที่ได้รับรองขั้นสุดท้ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1983
ความสามารถ

อุปกรณ์และยุทธวิธีของทีมชิงตัวประกันนั้นล้ำหน้าที่สุดใน 56 ทีมสวาตของเอฟบีไอ และทีมสวาตที่ยกระดับ 14 ทีม ตลอดจนความสามารถของทีมชิงตัวประกันมีความโดดเด่นเนื่องจากผู้ปฏิบัติการทีมชิงตัวประกัน (ทีมจู่โจมและซุ่มยิง) เข้าประจำการเต็มเวลาและฝึกทุกวัน
ทีมชิงตัวประกันมีศักยภาพ "ในการกรีธาพลภายในสี่ชั่วโมง พร้อมด้วยกำลังพลและทรัพยากรบางส่วนหรือทั้งหมด ไปยังสถานที่ใด ๆ ภายในสหรัฐหรือดินแดนของตน" หน่วยนี้สามารถทำงานได้ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย (ไม่ว่าจะทางสารเคมี, เย็นจัด, กลางคืนและแสงน้อย หรือสภาพแวดล้อมในชนบท) ทีมยุทธวิธีของทีมชิงตัวประกันมีความสามารถในการโรยตัวด้วยเชือกเร่งด่วนซึ่งเป็นเทคนิคที่ทีมนี้ลงเชือกอย่างรวดเร็วจากด้านข้างของเฮลิคอปเตอร์ เทคนิคนี้มีประโยชน์สำหรับการส่งกองกำลังไปยังพื้นที่ที่เฮลิคอปเตอร์ไม่สามารถแตะพื้นได้ ความสามารถขั้นสูงยิ่งกว่านั้นยังมีความสามารถโดยทีมชิงตัวประกัน รวมถึงการกระโดดร่มในระยะสูงและเปิดร่มให้กางในระยะต่ำ (HALO) เป็นต้น ซึ่งความสามารถของทีมชิงตัวประกันได้แก่ ยุทธวิธีภาคพื้นดินขั้นสูง, การปฏิบัติการทางทะเลขั้นสูง และการปฏิบัติการการบินทางยุทธวิธีขั้นสูง
ดูเพิ่ม

การต่อต้านการก่อการร้าย
กองกำลังเดลตา
สวาต
หมายเหตุและอ้างอิง

↑  "Timeline - FBI". FBI.
↑  Federal Tactical Teams: Characteristics, Training, Deployments, and Inventory (PDF) (Report). GAO-20-710. United States Government Accountability Office. September 10, 2020. สืบค้นเมื่อ 25 January 2021.
1 2  "The Hostage Rescue Team: 30 Years of Service". Federal Bureau of Investigation. February 1, 2013.
1 2  "CIRG - FBI". Federal Bureau of Investigation.
↑  "The Hostage Rescue Team: 30 Years of Service". Federal Bureau of Investigation (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2023-03-18. Since the first generation of HRT operators were trained in 1983, team members have deployed domestically and around the globe nearly 800 times, putting themselves in harm’s way to help safeguard the nation and to save lives.
1 2  U. S. Counter-Terrorist Forces.
1 2 3 4  "TacLink - FBI HRT". Specwarnet.net. สืบค้นเมื่อ 2012-01-14.
↑  “Anything, Anytime, Anywhere” The Unofficial History of the Federal Bureau of Investigation’s Hostage Rescue Team (HRT) เก็บถาวร ธันวาคม 4, 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หนังสืออ่านเพิ่ม

Thomas H. Ackerman, FBI Careers: The Ultimate Guide to Landing a Job as One of America's Finest (2004), ISBN 1-56370-890-6.
Danny Coulson, No Heroes: Inside the FBI's Secret Counter-Terror Force (1999), ISBN 0-671-02061-7.
Christopher Whitcomb, Cold Zero: Inside the FBI Hostage Rescue Team (2001), ISBN 0-316-60103-9.
แหล่งข้อมูลอื่น

The Hostage Rescue Team
SpecWarNet FBI HRT information page
ตัวแทนของทีมชิงตัวประกันแห่งเอฟบีไอ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2006
เจ้าหน้าที่ทีมชิงตัวประกัน
ผู้ปฏิบัติการทีมชิงตัวประกันในการฝึก
ทุนเล่าเรียนหลวง

ทุนเล่าเรียนหลวง (อังกฤษ: King's Scholarship) เป็นทุนการศึกษาแบบให้เปล่าซึ่งได้รับความนับถือสำหรับการศึกษาปริญญาตรีต่อต่างประเทศ ให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในประเทศไทย การสอบคุณสมบัติจัดขึ้นโดยสำนักงานข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) และมีการแข่งขันสูงมาก แต่ละปีมีทุนการศึกษาจำนวนเก้าทุน ทุนการศึกษานี้ได้รับพิจารณาอย่างกว้างขวางว่าเป็นความสำเร็จทางวิชาการอันยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับนักเรียนไทย
ไม่เหมือนกับทุนการศึกษาของรัฐบาลไทยอื่น ๆ ทุนเล่าเรียนหลวงไม่มีข้อกำหนดผูกพันว่าผู้รับจะต้องทำงานให้กับรัฐบาลไทย มีเพียงข้อกำหนดให้ผู้รับเดินทางกลับมาทำงานในประเทศเป็นเวลาเท่ากับระยะเวลาที่ไปศึกษา ทุนเล่าเรียนหลวงพระราชทานโดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร แม้จนถึงปัจจุบัน จะมิได้พระราชทานเป็นการส่วนพระองค์ ในปีหลัง ๆ ทุนเล่าเรียนหลวงพระราชทานโดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี แทนพระมหากษัตริย์
ทุนเล่าเรียนหลวงพระราชทานครั้งแรกโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และก่อนถูกยกเลิกไปใน พ.ศ. 2476 เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ มอบให้แก่นักเรียนสองคนทุกปี ทุนในรูปปัจจุบันทรงริเริ่มขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นการรื้อฟื้นโครงการ ใน พ.ศ. 2508
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2009)

สำหรับแมทช์การปล้ำ ดูที่ เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ แมทช์
ทีแอลซี:เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (อังกฤษ: TLC: Tables, Ladders & Chairs) เป็นรายการมวยปล้ำของดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2552 ที่ แซนแอนโทนีโอ รัฐเท็กซัสโดยเป็นการรวมค่ายระหว่าง รอว์ ,สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู
ผล

| ลำดับ |  | กำหนด | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1D | R-Truth (with Goldust) ชนะ CM Punk (with Luke Gallows and Serena) | Singles match | 8:12 |
| 2 | Christian (c) ชนะ Shelton Benjamin | Ladder match for the ECW Championship | 18:05 |
| 3 | Drew McIntyre ชนะ John Morrison (c) | Singles match for the WWE Intercontinental Championship | 10:19 |
| 4 | Michelle McCool (with Layla) (c) ชนะ Mickie James | Singles match for the WWE Women's Championship | 7:31 |
| 5 | Sheamus ชนะ John Cena (c) | Tables match for the WWE Championship | 16:19 |
| 6 | The Undertaker (c) ชนะ Batista | Chairs match for the World Heavyweight Championship | 13:14 |
| 7 | Randy Orton ชนะ Kofi Kingston | Singles match | 13:11 |
| 8 | D-Generation X (Shawn Michaels and Triple H) ชนะ Jeri-Show (Big Show and Chris Jericho) (c) | Tables, Ladders, and Chairs match for the Unified WWE Tag Team Championship | 22:32 |
  (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน  D – หมายถึงเป็นแมทช์การปล้ำก่อนรายการ
ดูเพิ่ม

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

The official TLC: Tables, Ladders & Chairs website
WWE TLC: Tables, Ladders & Chairs at In Demand.com
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022)
ที่ประชุมว่าด้วยธรรมาภิบาลด้านอินเทอร์เน็ต

ที่ประชุมว่าด้วยธรรมาภิบาลด้านอินเทอร์เน็ต ที่รีโอเดจาเนโร ปี 2550
ที่ประชุมว่าด้วยธรรมาภิบาลด้านอินเทอร์เน็ต (อังกฤษ: Internet Governance Forum) หรือ ไอจีเอฟ (IGF) เป็นการประชุมที่ผู้มีส่วนได้เสียหลายฝ่ายเข้าร่วม (multi-stakeholder forum) เพื่อการสนทนาเรื่องนโยบายการปกครองหรือการกำกับดูแลอินเทอร์เน็ต ซึ่งเลขาธิการสหประชาชาติประกาศจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกรกฎาคม 2549 และจัดให้มีการประชุมเป็นครั้งในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน 2549
ไอจีเอฟนำผู้มีส่วนได้เสียทุกฝ่ายเข้าร่วมในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ไม่ว่าจะเป็นตัวแทนจากรัฐบาล ภาคธุรกิจ หรือประชาสังคม รวมทั้งชุมชนเทคนิคและชุมชนวิชาการ โดยทุกฝ่ายมีฐานะเท่าเทียมกันในกระบวนการที่เปิดกว้างและไม่กีดกัน
กิจกรรมในที่ประชุมไอจีเอฟ จะมีทั้งเวิร์กช็อป เวทีแลกเปลี่ยนแนวปฏิบัติที่ดีที่สุด เวทีแลกเปลี่ยนแบบเปิด และการพบปะของกลุ่ม "Dynamic Coalitions" ซึ่งทำงานร่วมกันในประเด็นเฉพาะ (เช่นเรื่องเพศสภาวะ ความปลอดภัยของเยาวชน เสรีภาพในการแสดงออก ปัญหาสแปม)
ประเด็นใหญ่หรือประเด็นแกนของเวิร์กช็อปและเวทีต่างๆ ในที่ประชุมคือ ความเปิดกว้าง (openness), ความมั่นคง (security), ความหลากหลาย (diversity), การเข้าถึง (access), และทรัพยากรจำเป็นสำหรับอินเทอร์เน็ต (critical Internet resources)
ตัวอย่างองค์กรที่เข้าร่วมเช่น Internet Society, ICANN, องค์กรดูแลชื่อโดเมนของประเทศต่างๆ, องค์กรผู้บริโภค, ยูนิเซฟ, ยูเนสโก, ผู้รายงานพิเศษด้านสิทธิฯของสหประชาชาติ, ตัวแทนจากหน่วยงานรัฐบาล, ไอทียู, องค์กรกำกับกิจการโทรคมนาคม, นักเคลื่อนไหว, บริษัทความมั่นคงด้านคอมพิวเตอร์, บริษัทผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต, กลุ่มผู้สนับสนุนเสรีภาพด้านอินเทอร์เน็ต, องค์กรพัฒนาเอกชนด้านการศึกษาและไอซีที
แหล่งข้อมูลอื่น

Internet Governance Forum
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บการประชุม

IGF - บากู 2012
IGF - ไนโรบี 2011 เก็บถาวร 2013-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
IGF - วิลนีอุส 2010
IGF - ชาร์ม เอล-ชีค 2009 เก็บถาวร 2013-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
IGF - ไฮเดอราบัด 2008 เก็บถาวร 2009-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
IGF - รีโอเดจาเนโร 2007
IGF - เอเธนส์ 2006
ทีแอลซีเอเชีย

| --- | --- |

ประเทศ: สิงคโปร์
พื้นที่แพร่ภาพ: ทั่วเอเชีย
คำขวัญ: Life That is Anything But Ordinary.
แบบรายการ
ภาษา: อังกฤษ
ระบบภาพ: 480i (SDTV) 1080i (HDTV)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: Discovery Networks Asia-Pacific
ช่องรอง: ดิสคัฟเวอรีแชนแนล แอนิมอลแพลนเน็ต ดีแม็ก ดิสคัฟเวอรีไซแอ็นซ์ อีวีอี ดิสคัฟเวอรีคิดส์ ดิสคัฟเวอรีเอเชีย
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 4 มิถุนายน ค.ศ. 2001 (23 ปี)
ชื่อเดิม: Discovery Travel & Adventure (2001-2004)   Discovery Travel & Living (2005-2010)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.tlcasia.com
ออกอากาศ

เคเบิลทีวี
First Media   (อินโดนีเซีย): ช่อง 72
SkyCable   (ฟิลิปปินส์): ช่อง 62 (Digital)
Destiny Cable   (ฟิลิปปินส์): ช่อง 53 (Analog)   ช่อง 62 (Digital)
ทรูวิชันส์   (ไทย): ช่อง 566
Cable TV Hong Kong   (ฮ่องกง): ช่อง 54
UCS   (บังกลาเทศ): ช่อง 55
Parasat Cable TV   (ฟิลิปปินส์): ช่อง 39
Cablelink   (ฟิลิปปินส์): ช่อง 61
ทีวีดาวเทียม
Astro  (มาเลเซีย): ช่อง 707 (HD)
NJOI  (มาเลเซีย): ช่อง 707 (HD)
MNC Vision   (อินโดนีเซีย): ช่อง 248
ทรูวิชันส์ (ไทย): ช่อง 160 (HD)
Dream Satellite TV   (ฟิลิปปินส์): ช่อง 26
Transvision   (อินโดนีเซีย): ช่อง 117
DishHD   (ไต้หวัน): ช่อง 60596 (HD)
Dialog TV   (ศรีลังกา): ช่อง 36
BiG TV  (อินโดนีเซีย): ช่อง 277
Cignal Digital TV (ฟิลิปปินส์): ช่อง 29
 
ทีแอลซีเอเชีย (อังกฤษ: TLC Asia) คือช่องรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศรายการประเภทสารคดีที่มีเครือข่ายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ก่อนรู้จักในชื่อดิสคัฟเวอรีทราเวลแอนด์ลีฟวิง โดยในประเทศไทยสามารถรับชมผ่าน ทรูวิชั่นส์ ช่องที่ 160 และ 566 ในระบบดิจิตอลความคมชัดสูง (สำหรับสมาชิกในระบบเคเบิ้ลใยแก้ว) และช่องที่ 566 ในระบบดิจิตอลความคมชัดมาตรฐาน (สำหรับสมาชิกในระบบจานดาวเทียม) เฉพาะสมาชิกตั้งแต่ แฮปปี้ แฟมิลี่ เอชดี แพ็กเกจ ขึ้นไป
รายการ

1,000 Places to See Before You Die
Amazing Eats
Anthony Bourdain: No Reservations
Anthony Bourdain: The Layover
Around the World in 80 Plates
Armando's Asian Twist
Bazaar
Cake Boss
Chic Eats
Fabulous Cakes
Fun Asia
Fun Taiwan
Fun Taiwan Challenge
How To Cook Like Heston
Island Feast With Peter Kuruvita
Jamie's 15-Minute Meals
Jamie's 30 Minute Meals
Kitchen Boss
Man v. Food Nation
Mission Menu
My Big Fat American Gypsy Wedding
Now Boarding India
The Originals with Emeril
Project Accessory
Samantha Brown: Passport To Latin America
Take Home Chef
The Flying Winemaker
The World's Richest People
World's Weirdest Restaurants
ดูเพิ่ม

ทีแอลซี (เครือข่ายโทรทัศน์)
แหล่งข้อมูลอื่น

TLC Asia เก็บถาวร 2019-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทีแอลซีเอเชีย ที่เฟซบุ๊ก
ที่อยู่อีเมลใช้แล้วทิ้ง

ที่อยู่อีเมลใช้แล้วทิ้ง (อังกฤษ: Disposable e-mail address(ing); ตัวย่อ: DEA)  หมายถึงบริการทางเลือกสำหรับแบ่งปันและจัดการที่อยู่อีเมล DEA มีจุดประสงค์เพื่อสร้างที่อยู่ติดต่อใหม่ที่ไม่ซ้ำกับใคร เพื่อใช้ในการสื่อสารระหว่างผู้ส่งและผู้รับ โดยที่หากในเวลาต่อมา ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งนำที่อยู่อีเมลนี้ไปใช้ในทางอันตรายหรือก่อกวน เจ้าของที่อยู่ดังกล่าว ก็สามารถยกเลิก (หรือทิ้ง) ที่อยู่นั้นได้อย่างง่ายดาย โดยไม่กระทบกับที่อยู่ติดต่ออื่น ๆ
ตัวอย่างของที่อยู่ใช้แล้วทิ้ง เช่น ContactName@YourName.Provider.com
ประโยชน์ของที่อยู่อีเมลใช้แล้วทิ้ง เช่น สำหรับใช้ป้องกันสแปม หรือเพื่อใช้สำหรับการติดต่อที่ต้องการความเป็นส่วนตัว อย่างไรก็ตามที่อยู่อีเมลใช้แล้วทิ้งอาจถูกใช้ในการส่งอีเมลในลักษณะจดหมายสนเท่ห์
แหล่งข้อมูลอื่น

รายชื่อผู้ให้บริการที่อยู่อีเมลใช้แล้วทิ้ง เก็บถาวร 2007-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ Dmoz
ทุลีป สิงห์

เจ้าชายทุลีปใน ค.ศ. 1875
ทุลีป สิงห์ (อักษรโรมัน: Duleep Singh; 6 กันยายน ค.ศ. 1838 – 22 ตุลาคม ค.ศ. 1893) หรือ ทลีป สิงห์ (อักษรโรมัน: Dalip Singh) พระสมัญญาว่า องค์ดำแห่งเพิร์ทเชอร์ (อังกฤษ: Black Prince of Perthshire) เป็นมหาราชาพระองค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิซิกข์ เป็นพระราชบุตรสุดท้องของมหาราชารณชีต สิงห์ (Ranjit Singh) กับมหารานีชินท์ เการ์ (Jind Kaur)
หลังจากมหาราชาสี่พระองค์ก่อนหน้าถูกลอบปลงพระชนม์ เจ้าชายทุลีปทรงได้สืบทอดราชสมบัติในเดือนกันยายน ค.ศ. 1843 ขณะนั้น มีพระชนม์ห้าชันษา และมหารานีชินท์ผู้เป็นสมเด็จพระชนนีช่วยทำนุบำรุงประคองราชการแผ่นดิน แต่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1846 เกิดสงครามอังกฤษ–ซิกข์ครั้งแรก อังกฤษถอดมหารานีชินท์ออกจากฐานันดรไปจำคุกไว้ แล้วตั้งข้าราชการอังกฤษเป็นเรซิเดนต์ (resident) สำเร็จราชการแทน นับแต่นั้นจนเกือบสิบสี่ปีให้หลัง เจ้าชายทุลีปมิได้ทรงพบพระพักตร์พระชนนีอีกเลย ครั้นเดือนเมษายน ค.ศ. 1849 เจ้าชายทุลีปพระชนม์ได้สิบชันษา อังกฤษปลดเจ้าชายทุลีปออกจากราชบัลลังก์ และตั้งนายแพทย์จอห์น ลอกิน (John Login) มาอภิบาลพระองค์แทน พอ ค.ศ. 1853 เจ้าชายทุลีปทรงเข้ารีตเป็นคริสต์ศาสนิกชน
ครั้นพระชนม์ได้สิบห้าชันษา เจ้าชายทุลีปทรงถูกเนรเทศไปยังบริเตน พระองค์ทรงได้รู้จักกับและเป็นที่โปรดปรานของพระราชินีนาถวิกตอเรีย ผู้ซึ่งต่อมามีพระราชหัตถเลขาเกี่ยวกับเจ้าชายทุลีปว่า "ดวงตาคู่นั้น กับฟันเหล่านั้น ช่างสวยเหลือเกิน" (Those eyes and those teeth are too beautiful)
ใน ค.ศ. 1856 เจ้าชายทุลีปทรงพยายามติดต่อกับพระชนนี แต่จดหมายและคนใช้ที่พระองค์ทรงส่งไปหาพระชนนีถูกข้าราชการอังกฤษในอินเดียดักจับไว้ได้ จึงไปไม่ถึงพระชนนี ทว่า เจ้าชายทุลีปทรงพยายามต่อไป โดยทรงได้ความช่วยเหลือจากนายแพทย์ลอกิน จนที่สุดอังกฤษก็ยอมให้พระองค์พบพระชนนีเมื่อวัน 16 มกราคม ค.ศ. 1861 ณ โรงแรมสเปนซ์ (Spence's Hotel) ในนครโกลกาตา ทั้งยอมให้พระองค์พาพระชนนีกลับสหราชอาณาจักรด้วย อดีตมหารานีทรงใช้พระชนม์บั้นปลายบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับจักรวรรดิซิกข์อันยิ่งใหญ่ให้พระราชบุตรผู้เป็นมหาราชาพลัดแผ่นดินฟัง เจ้าชายทุลีปสิ้นพระชนม์ที่ปารีสเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1893 สิริพระชนมายุ 55 ชันษา
ทิโมธี ชาลาเมต์

| ทิโมธี ชาลาเมต์ |
| --- | --- |
ชาลาเมต์ในปี 2019
เกิด: ทิโมธี ฮัล ชาลาเมต์  (1995-12-27) 27 ธันวาคม ค.ศ. 1995 (28 ปี) นิวยอร์กซิตี, สหรัฐ
พลเมือง: สหรัฐ ฝรั่งเศส
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2007–ปัจจุบัน
ผลงาน: ฉบับเต็ม
ญาติ:   พอลลีน ชาลาเมต์ (พี่สาว) รอดแมน เฟลนเดอร์ (ลุง)  เอมี ลิปป์แมน (ป้า) 
รางวัล: ฉบับเต็ม
ลายมือชื่อ

ทิโมธี ฮัล ชาลาเมต์ (อังกฤษ: Timothée Hal Chalamet; เกิด 27 ธันวาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ศิษย์เก่าจากโรงเรียนมัธยมลาเกอร์เดีย และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย เขาได้รับรางวัลมากมายตลอดอาชีพการแสดงของเขา รวมถึงการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตาสามรางวัล, รางวัลลูกโลกทองคำสองรางวัล, รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ห้ารางวัล รางวัลภาพยนตร์คริติกส์ชอยส์มูฟวี่ห้ารางวัล
เขาเกิดและโตในนิวยอร์ก ชาลาเมต์เริ่มต้นอาชีพการแสดงในภาพยนตร์สั้นและโฆษณา ก่อนที่จะปรากฏตัวในละครโทรทัศน์เรื่อง โฮมแลนด์ ในปี พ.ศ. 2555 สองปีต่อมาเขาได้เปิดตัวภาพยนตร์คอเมดี-ดรามาเรื่อง เมน, วีเมน & ชิลเดรน และต่อมาก็ปรากฏตัวในนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง อินเตอร์สเตลลาร์ ทะยานดาวกู้โลก ชาลาเมต์ได้รับความสนใจและมีชื่อเสียงในปี พ.ศ. 2560 ในบท เอลิโอ เพิร์ลแมน จากภาพยนตร์โรแมนติกเกี่ยวกับการก้าวผ่านวัยเรื่อง คอลมีบายยัวร์เนม ของผู้กำกับ ลูกา กวาดาญีโน และในภาพยนตร์เรื่อง เลดี้เบิร์ด ของผู้กำกับ เกรต้า เกอร์วิค บทบาทการแสดงของเขาในคอลมีบายยัวร์เนมส่งให้เขาถูกเสนอขื่อเขาชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมตอนอายุ 22 ปี ทำให้เขากลายเป็นนักแสดงที่อายุน้อยสุดเป็นลำดับสามที่ได้เข้าชิงสาขานั้น หลังจากนั้น เขาก็ได้รับบท นิค เชฟ ในภาพยนตร์ประวัติชีวิตเรื่อง บิวตี้ฟูลบอย ในพ.ศ. 2561 ซึ่งเขาได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และรางวัลแบฟตาจากบทนี้ ในปี พ.ศ. 2562 ชาลาเมต์แสดงเป็นพระเจ้าเฮนรี่ที่ห้าและธีโทดอร์ “ลอรี่” ลอว์เรนซ์ ในภาพยนตร์ย้อนยุคเรื่อง เดอะคิง และ สี่ดรุณี ต่อมาปี พ.ศ. 2564 เขาได้รับบทนำเป็น พอล อะเทรดีส ในภาพยนตร์มหากาพย์ไซไฟเรื่อง ดูน ของผู้กำกับเดอนี วีลเนิฟว์ และได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ เดอะเฟรนช์ดิสแพตช์ ของผู้กำกับ เวสแอนเดอร์สัน และดอนท์ลุคอัพ ของ อดัม แมคเคย์
สำหรับผลงานละครเวที ชาลาเมต์ได้แสดงในละครเวทีเรื่อง โพรไดกอลซัน ของ จอห์น แพทริค แชนเลย์ ทำให้เขาชนะรางวัลลูซิลลอร์เทล และเข้าชิงรางวัลดราม่าลีก
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา

ทิโมธี ฮัล ชาลาเมต์ เกิดวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ในนิวยอร์ก เขาใช้ชีวิตที่แมนแฮตตันพลาซ่า อาคารพักอาศัยที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลกลางในเฮลส์คิตเชน เขามีพี่สาวหนึ่งคนชื่อ พอลลีน ชาลาเมต์ ซึ่งมีอาชีพนักแสดงเช่นกัน แม่ของเขา นิโคล เฟลนเดอร์ เป็นชาวนิวยอร์กรุ่นสาม ลูกครึ่งรัสเซียยิวและออสเตรียยิว เธอเป็นนายหน้าขายอสังหาริมทรัพย์ที่ NRT (company) และเคยเป็นนักเต้นจากบรอดเวย์ เฟลนเดอร์จบปริญญาตรีเอกภาษาฝรั่งเศสจากมหาวิทยาลัยเยล และเคยทำงานเป็นครูสอนภาษาและสอนเต้น พ่อของเขาเป็นชาวฝรั่งเศสชื่อ มาร์ค ชาลาเมต์ ทำงานที่องค์กรยูนิเซฟ และเคยทำงานที่สำนักข่าว Le Parisien มาร์คมาจากเมืองนีมส์ มีพื้นเพเป็นคริสเตียนนิกายโปรเตสแตนท์ ย่าของทิโมธีที่ย้ายไปฝรั่งเศสเดิมเป็นชาวแคนาดา สำหรับฝั่งแม่ ทิโมธีเป็นหลานของร็อดแมน เฟลนเดอร์และเอมี ลิปแมน ที่เป็นคนทำภาพยนตร์และโปรดิวเซอร์
ชาลาเมต์พูดได้สองภาษาคืออังกฤษกับฝรั่งเศส เขาถือสองสัญชาติคืออเมริกันและฝรั่งเศส ในช่วงที่เติบโตมา ชาลาเมต์มักใช้เวลาช่วงฤดูร้อนที่ Le Chambon-sur-Lignon หมู่บ้านเล็กๆในประเทศฝรั่งเศสห่างจากลียงสองชั่วโมง ในช่วงเวลาที่เขาพักอยู่ในบ้านของปู่และย่า ชาลาเมต์กล่าวว่าเขาพบกับความลำบากเรื่องการปรับตัวกับวัฒนธรรม ชาลาเมต์เข้าเรียนที่โรงเรียน  PS 87 William T. Sherman ในชั้นประถม และหลังจากนั้นก็เข้าเรียนที่  MS 54 Booker T. Washington Middle School เขาบรรยายว่าเป็นช่วงเวลาที่ค่อนข้างแย่ เนื่องจากโรงเรียนนั้นเข้มงวดมาก ไม่ค่อยเปิดโอกาสให้ความคิดสร้างสรรค์ ต่อมาในปีพ.ศ. 2551 การแสดงของฮีธ เลดเจอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง อัศวินรัตติกาล เป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้เขาอยากเป็นนักแสดง เขาสมัครเข้าโรงเรียนลาเกอร์เดีย การที่เขาได้เข้าเรียนโรงเรียนนั้นคือจุดเปลี่ยนในชีวิตการแสดงของเขา แฮรี่ ชิฟแมน คุณครูสอนการแสดงของเขาในปีที่สองของลาเกอร์เดีย รู้สึกประทับใจอย่างมากตั้งแต่ตอนที่ชาลาเมต์ไปออดิชั่น ทำให้แฮรี่พยายามผลักดันให้โรงเรียนรับชาลาเมต์เข้าเรียนแม้เขาจะตกรอบสัมภาษณ์(เนื่องจากผลการเรียนในชั้นมัธยมต้น) แฮรี่บอกว่า “ผมให้คะแนนเขาสูงสุดตั้งแต่เคยออดิชั่นเด็กนักเรียนมา” ในช่วงมัธยมปลาย ชาลาเมต์ได้คบกับลูกสาวของมาดอนน่า ลอร์เดส(โลล่า) ลีออน เป็นเวลาหนึ่งปี เขาได้เล่นละครเพลงของโรงเรียนเรื่องคาบาเร่ และสวีทแชริตี้ ก่อนจะจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2556 เขายังเป็นศิษย์เก่าของยังอาร์ทด้วย
หลังจบมัธยมปลาย ชาลาเมต์ในวัย 17 ก็ได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียเป็นเวลาหนึ่งปี สาขา มานุษยวิทยาวัฒนธรรม ก่อนจะย้ายไปที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์กเพื่อทำตามความฝันในการเป็นนักแสดงของเขาได้อิสระขึ้น หลังจากพบว่าการเรียนที่โคลัมเบียค่อนข้างยากหลังเขาถ่ายทำ  อินเตอร์สเตลลาร์ ทะยานดาวกู้โลก เมื่อลาออกจากโคลัมเบียแล้ว ชาลาเมต์ก็ย้ายไปที่ คอนคอร์ส(บรองซ์)
ภาพลักษณ์สาธารณะและแฟชั่น

สื่อหลายสำนักได้ยกให้ชาลาเมต์เป็นหนึ่งในนักแสดงที่มีความสามารถที่สุดแห่งยุค ในการแสดงเรื่องบิวตี้ฟูลบอย เคนเนท ทูราน จาก ลอสแองเจลิสไทม์ ได้เขียนไว้ว่า “เขาอาจเป็นนักแสดงชายแห่งยุคนี้” ในปีพ.ศ. 2561 เขาปรากฎชื่อในลำดับของ Forbes นักแสดงฮอลลีวู้ดอายุต่ำกว่า 30 ปีที่มีอิทธิพลสูงสุด
ชาลาเมต์ได้ถูกบรรยายด้วยสื่อว่าเป็นตัวแทนสัญลักษณ์ทางเพศและแฟชั่นไอค่อน ด้วยทรงผม สันกราม และเสน่ห์ทั้งแบบเพศหญิงและชายเป็นจุดเด่น นิตยสารโว้ก ได้ยกให้เขาเป็นผู้ชายที่มีอิทธิพลทางแฟชั่นสูงสุดในปีพ.ศ. 2562 และบอกว่าเขามี “การผสมผสานระหว่างขอบเขตลักษณะทางเพศทั้งชายและหญิง” ยิ่งไปกว่านั้นเขายังแต่งตัวเองโดยไม่มีสไตลิสต์อีกด้วย ในปี พ.ศ. 2563 เขาถูกยกให้เป็นผู้ชายที่แต่งตัวดีที่สุดในโลกโดยนิตยสาร GQ  ชาลาเมต์เป็นหนึ่งในโฮสต์ของเม็ต กาล่า ร่วมกับนักร้องสาว บิลลี่ ไอลิช,นักเทนนิสอาชีพ นาโอมิ โอซากะ และนักรณรงค์อแมนด้า กอร์แมน งานนี้เป็นส่วนนึงของ  Costume Institute's exhibit In America:Lexicon of Fashion ในเดือนสิงหาคมปีพ.ศ. 2564 ชาลาเมต์ได้เป็นแบรนด์ เอมบาสเซเดอร์ของ คาเทียร์ ในเดือนธันวาคมปี พ.ศ. 2564 ชาลาเมต์ร่วมกับดีไซเนอร์ไฮเดอร์ แอคเคอร์แมน  ได้ออกแบบเสื้อฮูดเพื่อนำกำไรไปบริจาคให้องค์กรช่วยเหลือสิทธิสตรีในอัฟกานิสถาน
ชีวิตส่วนตัว

ชาลาเมต์อาศัยในนิวยอร์ก เขาเป็นแฟนกีฬาและใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักฟุตบอลในตอนเด็ก เขาเป็นแฟนคลับ    New York Knicks  และทีมฟุตบอลฝรั่งเศส  AS Saint-Étienne ชาลาเมต์ยังเป็นแฟนตัวยงเพลงฮิปฮอปอีกด้วย เขาถือว่าคิด คัดดี้ เป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้เขาทำอาชีพนี้ ในปีพ.ศ. 2561-2563 เขาคบหากับ ลิลี่ โรส เดปป์
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Men Women & Children | แดนนี แวนซ์ |  |  |
| 2014 | Interstellar | ทอมคูเปอร์วัยเด็ก |  |  |
| 2014 | Worst Friends | แซมวัยเด็ก |  |  |
| 2015 | One & Two | แซค |  |  |
| 2015 | The Adderall Diaries | สตีเฟ่น เอลเลียต วัยรุ่น |  |  |
| 2015 | Love the Coopers | ชาลี คูเปอร์ |  |  |
| 2016 | Miss Stevens | บิลลี่ มิทแมน |  |  |
| 2017 | Call me by your name | เอลิโอ เพิร์ลแมน |  |  |
| 2017 | Hot Summer Nights | แดเนียล มิดเดิลตัน |  |  |
| 2017 | Lady Bird | ไคล์ ชิเบล |  |  |
| 2017 | Hostiles | ฟิลิปเป เดอจาร์ดิน |  |  |
| 2018 | Beautiful Boy | นิค เชฟ |  |  |
| 2019 | A Rainy Day in New York | แกสบี้ เวลส์ |  |  |
| 2019 | The King | พระเจ้าเฮนรี่ที่ห้า |  |  |
| 2019 | Little Women | ธีโอดอร์ “ลอรี่” ลอว์เรนซ์ |  |  |
| 2021 | The French Dispatch | เซฟฟิเรลลี |  |  |
| 2021 | Dune | พอล อะเทรดีส |  |  |
| 2021 | A Man Named Scott | ตัวเอง | สารคดี |  |
| 2021 | Don’t Look Up | ยูล |  |  |
| 2022 | Bones & All | ลี |  |  |
| 2023 | Wonka | วิลลี่ วองก้า | เข้าฉายแล้ว |  |
| 2024 | Dune: Part Two | พอล อะเทรดีส | เข้าฉายแล้ว |  |
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | Law & Order | อีริค ฟอลเลย์ | ตอน “Pledge” |
| 2009 | Loving Leah | เจค ลีเวอร์ วัยเด็ก | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2011 | What Would You Do? | ไม่ระบุ | ตอน “Ginger Abuse” |
| 2012 | Royal Pains | ลุค | สี่ตอน |
| 2012 | Homeland | ฟิน วัลเดน | แปดตอน |
| 2020 | Graduate Together: America Honors the High School Class of 2020 | ตัวเอง | พิเศษ |
| 2020-2021 | Saturday Night Live | ตัวเอง (โฮสต์และคาเมโอ) | สองตอน |
ผลงาน > ละครเวที

| ปี | โปรดักชั่น | บทบาท | โรงละคร |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011 | The Talls | นิโคลัส คลาร์ก | McGinn/Cazale Theatre |
| 2016 | Prodigal Son | จิม ควิน | โรงละครแมนแฮตตัน |
| ผลงานที่กำลังจะมาถึง | 4000 Miles | ลีโอ โจเซฟ คอนเนล | The Old Vic, London |