stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดห้วยลี่
ศาสนสถาน

อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ลักษณะ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีความกว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร
หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 ลักษณะ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้มีความกว้าง 6 เมตร ยาว 10 เมตร
ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 ลักษณะ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีความกว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร
กุฏิสงฆ์ ลักษณะเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
วิหารเจดีย์ (จิรธรรมเจดีย์) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2557 ลักษณะ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรง "ระฆังคว่ำ 8 เหลี่ยม"
นอกจากนี้ ยังมี หอระฆัง ฌาปนสถาน เมรุ ศาลาอเนกประสงค์ โรงเก็บพัสดุ โรงครัว และซุ้มประตูวัด
ศาสนวัตถุ

พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย (พระพุทธชินราช) ขนาดพระเพลากว้าง 40 นิ้ว สูง 50 นิ้ว สร้างเมื่อ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518
พระประธานประจำวิหารเจดีย์ ปางมารวิชัย (หลวงพ่อโสธร) ขนาดพระเพลากว้าง 40 นิ้ว สูง 50 นิ้ว สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2558 โดยคุณสมนึก ปัญญา และครอบครัว ร้านกิตติพัฒน์ 2005 สระบุรี
พระประจำวันเกิดประจำวิหารเจดีย์ ขนาด 30 นิ้ว สร้างเมื่อ เดือนเมษายน พ.ศ.2559 โดยคณะศรัทธาธรรมพระบรมสารีริกธาตุและชาวบ้านห้วยลี่ ใกล้เคียง
พระสีวลี พระอุปคุต พระมหากัจจายนะประจำวิหารเจดีย์ สร้างเมื่อ เดือนเมษายน พ.ศ.2559 โดยคณะศรัทธาธรรมพระบรมสารีริกธาตุและชาวบ้านห้วยลี่ ใกล้เคียง
พระเกจิอาจารย์ต่างๆ อาทิเช่น ครูบาศรีวิชัย หลวงปู่ทวด หลวงพ่อคูณ หลวงปู่หมุน องค์เจ้าแม่กวนอิม ฯลฯ ขนาดเท่าตัวคน สร้างเมื่อปี พ.ศ.2560
ท้าวเวสสุวัณ ขนาดสูง 3 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ.2565
พญานาคคู่ ขนาดสูง 2.5 เมตร กว้าง 1.20 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ.2565
หลวงพ่อโตศักดิ์สิทธิ์สัมฤทธิ์ผลประสิทธิโชคดี ขนาด 59 นิ้ว เนื้อทองเหลือง ฐานเขียง สร้างเมื่อปี พ.ศ.2565
การบริหารและการปกครอง > ลำดับเจ้าอาวาส

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ลำดับเจ้าอาวาสวัดห้วยลี่ ต.ตลิ่งชัน อ.เมือง จ.สระบุรี 
| ลำดับที่ | รายนาม/สมณศักดิ์ | ตำแหน่ง | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |  |
| 1 | พระอธิการคำพัน  อนุคฺตโห | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2508 | พ.ศ. 2512 |  |  |
| 2 | พระเชาว์ อาจารโส | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2512 | พ.ศ. 2514 |  |  |
| 3 | พระครูสิริสรวัฒน์ (ประหยัด จนฺทเสโน) | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2515 | พ.ศ. 2555 |  |  |
| 4 | พระครูปลัดศรัณย์กร ปยุตฺโต | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2555 |  | ปัจจุบัน< |  |

โบสถ์ภายในวัดในปี พ.ศ. 2559
สัตว์เลี้ยง

สัตว์เลี้ยง (สุนัข) ในภาพจิตรกรรม A Highland Breakfast โดย Edwin Landseer
สัตว์เลี้ยง เป็นสัตว์ที่เลี้ยงไว้เพื่อเป็นเพื่อนหรือเพื่อคุ้มครองบุคคลเป็นหลัก ต่างจากสัตว์ใช้งาน สัตว์กีฬา ปศุสัตว์และสัตว์ทดลอง เพื่อเลี้ยงไว้เพื่อการแสดง ใช้ในเกษตรกรรมหรือการวิจัยเป็นหลัก
ดูเพิ่ม

สัตว์เลี้ยงดิจิทัล (digital pet)
วลาโด กอเรสกี

วลาโดกอเรสกี (Владо Ѓорески); 21 เมษายน ค.ศ. 1958, บิโตลา - ยูโกสลาเวีย ในวันนี้ นอร์ทมาซิโดเนีย - จิตรกรและศิลปินทัศนศิลป์
ตั้งแต่ปี 1994 เขาได้ทำงานเป็นผู้กำกับศิลป์ของ - International Graphic Triennial - Bitola. ในงานนี้ เขานำเสนอศิลปินจำนวนมากจากประเทศไทย
เขาได้เข้าร่วมในนิทรรศการศิลปะกว่าร้อยรายการในหลายประเทศทั่วโลก: ประเทศสโลวีเนีย, โครเอเชีย, ฝรั่งเศส, อังกฤษ, อิตาลี, เม็กซิโก, โปแลนด์, รัสเซีย, ประเทศญี่ปุ่น, อาร์เจนตินา, ออสเตรเลีย
เขาได้รับรางวัลมากกว่ายี่สิบรางวัลสำหรับความสำเร็จทางศิลปะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Grafiche divagazioni - Grafiche divagazioni - Incisori Contemporanei
GORESKI tutte le informazioni
วิเชียร เวชสวรรค์

| วิเชียร เวชสวรรค์ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม พ.ศ. 2524 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2526
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 กันยายน พ.ศ. 2461
เสียชีวิต: 11 มกราคม พ.ศ. 2543 (81 ปี)
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์

วิเชียร เวชสวรรค์ (2 กันยายน พ.ศ. 2461 – 11 มกราคม พ.ศ. 2543) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 2 สมัย และอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัด
ประวัติ

วิเชียร เวชสวรรค์ สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยการทัพบก รุ่นที่ 8
การทำงาน

วิเชียร เวชสวรรค์ รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์ ในปี พ.ศ. 2515 - 2516 ผู้ว่าราชการจังหวัดนครพนม ในปี พ.ศ. 2516 - 2517 ผู้ว่าราชการจังหวัดอุดรธานี ในปี พ.ศ. 2518 - 2520 ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 2520 - 2521
งานการเมือง

วิเชียร ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 และได้รับเลือกตั้ง สมัยที่ 2 ในปี พ.ศ. 2526 และนายวิเชียร ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ในปี พ.ศ. 2524
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

วิเชียร เวชสวรรค์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดอุดรธานี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดอุดรธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2525 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2513 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2507 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2512 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2498 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 5 (ภ.ป.ร.5)
สมมติสงฆ์

สมมติ (อ่านว่า สมมด, สมมดติ) ในคำวัดแปลว่า รู้พร้อมกัน, รู้กันพร้อมหน้า ใช้ในความหมายทั่วไปว่าอนุญาต, เลือกเฟ้น, ยินยอม, ยอมรับ, พิจารณา
สมมติ ในคำไทยใช้ในความหมายว่ารู้สึกนึกคิดเอาเอง, ต่างว่า, ถือเอาว่า, ข้อคิดเห็นที่ใช้เป็นมูลฐานแห่งการหาเหตุผลหรือการค้นคว้าทดลอง
สมมติสงฆ์ หมายถึงพระสงฆ์โดยสมมติ คือเป็นพระสงฆ์โดยการยอมรับกันในหมู่สงฆ์ หลังจาการได้ผ่านการคัดเลือกเฟ้นคุณสมบัติถูกต้องและผ่านพิธีกรรมที่เรียกว่าอุปสมบทกรรมครบถ้วนตามพระวินัยแล้ว ใช้เรียกพระสงฆ์ที่ยังไม่ได้บรรลุมรรคผล เช่นพระสงฆ์ทั่วไปในปัจจุบัน ถ้าได้บรรลุมรรคผลแล้ว เช่นเป็นพระโสดาบันขึ้นไปเรียกว่า พระอริยสงฆ์ ถ้าเป็นคฤหัสถ์ที่บรรลุธรรมตั้งแต่พระโสดาบันถึงพระสกิทาคามีแต่ไม่ได้บวช เรียกว่า อริยบุคคล
ดูเพิ่ม

พระสงฆ์
ศาสนาอิสลามกับกลุ่มคนแอลจีบีที

การมีเพศสัมพันธ์กับเพศเดียวกันผิดกฎหมาย:   โทษประหารชีวิต  โทษประหารชีวิตแต่ไม่ถูกนำบังคับใช้
  โทษจำคุกตลอดชีวิต  โทษจำคุก   ไม่บังคับใช้บทลงโทษ
ทัศนคติต่อกลุ่มคนอย่างเลสเบียน, เกย์, รักร่วมสองเพศ, และกะเทย (แอลจีบีที) และประสบการณ์ที่พึงได้รับของกลุ่มคนในโลกมุสลิมได้รับอิทธิพลมาจากศาสนา, ข้อบัญญัติ, สังคม, การเมือง, และประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรม คัมภีร์อัลกุรอานบรรยายเรื่องราวของ "กลุ่มชนของนบีลูฏ" ว่าได้ถูกพระเจ้าทรงพิโรธ เนื่องจากการที่ชายมีสัมพันธ์ทางกามรมณ์ระหว่างกันและกัน แต่นักประวัติศาสตร์ตะวันตกสมัยใหม่มีมุมมองว่าศาสดามุฮัมมัดไม่ได้กล่าวห้ามความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศ ถึงแม้ว่าจะไม่เห็นด้วยกับกลุ่มคนรุ่นราวคราวเดียวกัน ในขณะเดียวกัน "ทั้งคัมภีร์อัลกุรอานและหะดีษต่างประณามการกระทำรักร่วมเพศอย่างสิ้นเชิง"; ซึ่งมี หะดีษ บางบทกล่าวถึงบทกำหนดโทษสำหรับผู้ละเมิดถึงประหารชีวิตจากการมีเพศสัมพันธ์ระหว่างชายรักร่วมเพศหรือหญิงรักร่วมเพศภายในที่สาธารณะ
ปรากฏหลักฐานเป็นที่เล็กน้อยสำหรับการรายงานพฤติกรรมรักร่วมเพศในสังคมอิสลามในช่วงต้นศตวรรษถึงครึ่งศตวรรษของประวัติศาสตร์ศาสนาอิสลาม (ช่วงพุทธศตวรรษที่ 11), เป็นที่รู้กันว่าเป็นความสัมพันธ์แบบชายรักชาย และถูกเพิกเฉยแต่ไม่ถูกทำนองคลองธรรมในแถบอาระเบีย รักร่วมเพศเป็นสิ่งที่ต้องห้าม (ฮะรอม) ตามหลักนิติศาสตร์อิสลาม (มัซฮับ) แต่ละท้องที่ โดยจะมีบทลงโทษอย่างการเฆี่ยนตี, การปาหิน, และประหารชีวิต ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และโรงเรียนสอนศาสนาอิสลาม (มัดรอสะหฺ) ในขณะเดียวกัน รักร่วมเพศเป็นสิ่งที่พอจะยอมรับได้ในทางปฏิบัติช่วงสังคมก่อนประวัติศาสตร์อิสลาม, จากการบันทึกทางประวัติศาสตร์ บทลงโทษถูกใช้กับกรณีรักร่วมเพศน้อยครั้ง แต่มักใช้กับกรณีการข่มขืนและ "การละเมิดศีลธรรมอย่างร้ายแรงเป็นที่ประจักษ์" โฮโมโรติกและเปเดรัสติสได้ปรากฏในวรรณกรรมและบทกวีในภาษาหลักของโลกอิสลามตั้งแต่ช่วงพุทธศตวรรษที่ 12 จนถึงยุคใหม่ ความรับรู้ถึงรักร่วมเพศตามวรรณกรรมของโลกอิสลามถูกมองว่าคล้ายคลึงกับประเพณีของกรีกกับโรมันในสมัยโบราณ มากกว่าที่จะหมายความถึงรสนิยมทางเพศในปัจจุบัน
ในยุคสัมยใหม่ ทัศนคติสาธารณะต่อรักร่วมเพศในโลกอิสลามมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในช่วงพุทธศตวรรษที่ 23 จากการขยายการแผยแพร่ศาสนาของอิสลามมูลฐานวิทยาตั้งแต่การเคลื่อนไหวของสะลาฟีย์และวะฮาบีย์ โลกมุสลิมคงได้รับอิทธิพลของยุโรปในเรื่องแนวคิดเรื่องเพศและบรรทัดฐานที่แพร่หลายในขณะนั้น ประเทศที่มีชาวมุสลิมเป็นใหญ่คงใช้บทลงโทษทางอาญาต่อรักร่วมเพศที่บัญญัติในช่วงแรกของอาณานิคมภายใต้การปกครองของยุโรป ขณะเดียวกันการเคลื่อนไหวของกลุ่มแอลจีบีทีได้รับความสนใจในยุโรปและตะวันตก กลุ่มอิสลามสุดโต่งมองว่ายุโรปนั้นเชื่อมโยงกับรักร่วมเพศและต้องการความเสื่อมทางศีลธรรม ในวัฒนธรรมสังคมร่วมสมัย อคติ, ความรุนแรง และการเลือกปฏิบัติ รวมถึงข้อบัญญัติต่างปรากฎต่อกลุ่มแอลจีบีทีในโลกมุสลิม และทวีคูณรุนแรงโดยกลุ่มอนุรักษสังคมที่ปรากฏในช่วงนี้อย่างกลุ่มอิสลามิตในบางประเทศ มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศแบบรักร่วมเพศในประเทศที่มีชาวมุสลิมเป็นส่วนใหญ่จำนวนมาก ซึ่งกำหนดโทษประหารชีวิตไว้เฉพาะบางประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

LGBTQI Lecture Series – Muslims for Progressive Values lecture series on homophobia in Muslim communities
BBC3 'Free Speech' 'Can you be Gay and Muslim?' Maajid Nawaz vs Abdullah al Andalusi – BBC3's "Gay and Muslim" debate between Maajid Nawaz and Abdullah al Andalusi
Kotb, H. G. (2004). Sexuality in Islam (วิทยานิพนธ์). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-09.
"LGBTQI Resources". www.mpvusa.org. Los Angeles: Muslims for Progressive Values. 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 August 2021. สืบค้นเมื่อ 30 October 2021.
สกุลศิลปะเวสโซบรุนเนอร์

โรโคโคเวสโซบรุนที่แอบบีชูสเซ็นรีด (Schussenried Abbey)
งานของโดมินิคุส ซิมเมอร์มันน์ที่ วัดวีส์ ประเทศเยอรมนี
ปูนปั้นสมัยปลายบาโรกที่มีลักษณะโรโคโคที่วัดคร็อยซแฮรน (Kreuzherrnkirche) ที่เม็มมิงเก็น (Memmingen)
โรโคโคเวสโซบรุน (ภาษาอังกฤษ: Wessobrunner School) หมายถึงกลุ่มนักปั้นปูนที่เริ่มก่อตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่แอบบีเบ็นนาดิคตินเวสโซบรุน (Wessobrunn Abbey) กลุ่มช่างนี้มีด้วยกันทั้งหมด 600 คนเท่าที่ทราบกัน  กลุ่มโรโคโคเวสโซบรุนเป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลสำคัญต่อศิลปะปูนปั้นทางตอนใต้ของประเทศเยอรมนีเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 18
โรโคโคเวสโซบรุน เป็นคำที่นักประวัติศาสตร์ศิลปะกุสตาฟ ฟอน เบโซลด์ (Gustav von Bezold) และ จอร์จ แฮคเคอร์ (Georg Hacker) ใช้เรียกศิลปินหรือช่างกลุ่มนี้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1888
การทำงานร่วมกันระหว่างช่างวางอิฐและช่างสลักหิน และช่างปั้นปูนชาวอิตาลีมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ในบาวาเรีย พอมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 โรโคโคเวสโซบรุนก็กลายมาเป็นศูนย์กลางศิลปะปูนปั้นที่สำคัญในยุโรป ช่างจากเวสโซบรุนมิใช่แต่จะรับงานของทางใต้ประเทศเยอรมนีเท่านั้นแต่ยังรับงานจากประเทศฝรั่งเศส ประเทศโปแลนด์ ประเทศฮังการี และ ประเทศรัสเซียด้วย จนช่างอิตาลีไม่สามารถสู้ได้
งานที่ถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกของโรโคโคเวสโซบรุนก็คืองานที่วัดวีส์ สร้างและตกแต่งโดยสถาปนิกโดมินิคุส ซิมเมอร์มันน์ และโยฮันน์ แบพทิสท์ ซิมเมอร์มันน์เป็นทำจิตรกรรมฝาผนัง ทุกอย่างภายในเป็นสิ่งตกแต่งไปหมดแม้แต่สถาปัตยกรรมของวัด โค้งบริเวณสงฆ์อันที่จริงก็คือโค้งตกแต่งมหึมาที่ซ้อนกันซึ่งเป็นการริเริ่มโดยโดมินิคุส ซิมเมอร์มันน์
สมาชิก

สมาชิกคนสำคัญๆ ของกลุ่มโรโคโคเวสโซบรุนก็ได้แก่:
โดมินิคุส ซิมเมอร์มันน์ (Dominikus Zimmermann)
โยฮันน์ แบพทิสท์ ซิมเมอร์มันน์ (Johann Baptist Zimmermann)
ครอบครัว ฟ็อยค์เมเยอร์
เล็นนาร์ด ดินเซนฮอฟเฟอร์ (Leonhard Dientzenhofer)
คริสตอฟ ดินเซนฮอฟเฟอร์ (Christoph Dientzenhofer)
คิลเลียน อิกนาซ ดินเซนฮอฟเฟอร์ (Kilian Ignaz Dientzenhofer)
โยฮันน์ ดินเซนฮอฟเฟอร์ (Johann Dientzenhofer)
อิกนาซ ฟินสเตอร์วาลเดอร์ (Ignaz Finsterwalder)
อันโทน กิเกิล (Anton Gigl)
และตระกูลศิลปินตระกูลอื่นๆ เช่น ชมุซเซอร์ (Schmuzer) , เมิร์ค (Merck) , เราค์ (Rauch) , ไชดอฟ (Schaidauf) , อืเบลแฮ (Übelher) และ เซิพฟ (Zöpf)
การวิวัฒนาการของงานปูนปั้น

ศิลปะการทำปูนปั้นเริ่มมาตั้งแต่ 7000 ปีก่อนคริสตกาลและมารุ่งเรืองที่ประเทศอิตาลีในยุคเรอเนซองส์ ในประเทศเยอรมนีการทำปูนปั้นเริ่มเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1545 ที่วังที่เมืองแลนด์ชุท (Landshut) จากคำบรรยายของ มิเคิล เวนิก (Michael Wenig) ในหนังสือ “Historico-Topographica Descriptio” เมื่อปี ค.ศ. 1701 กล่าวว่าผู้ที่อยู่ในหมู่บ้านไกส์พอยท์ และเฮด ซึ่งเป็นหมู่บ้านที่ขึ้นอยู่กับแอบบีเวสโซบรุนส่วนใหญ่จะมีอาชีพเป็นช่างปั้นปูนและช่างอิฐ
ประมาณปี ค.ศ. 1750 กิจการการก่อสร้างก็เริ่มลดน้อยลงเพราะวัดและวัดแสวงบุญแบบโรโคโคสร้างกันเสร็จ นอกจากนั้นสถาปัตยกรรมรุ่นใหม่แบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีกโรมัน (Neo-Classical architecture) ก็เริ่มเข้ามาแทนที่ระหว่างปี ค.ศ. 1775  ถึงปี ค.ศ. 1790 ทำให้ศิลปะการทำปูนปั้นมีความนิยมลดลง “สมาคมช่างปูนปั้น” (Society of Stucco-workers) ซึ่งก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1783 มีสมาชิก 68 คน เมื่อปี ค.ศ. 1798 ก็ลดลงไปเหลือ 27 คน พอมาถึงปี ค.ศ. 1864 ก็เหลือเพียง 9 คน
โรโคโคเวสโซบรุนเสื่อมลงเมื่อศิลปินเริ่มหันไปหารูปทรงใหม่ที่เรียบง่ายกว่าและคำนึงถึงประโยชน์การใช้สอยมากกว่าแบบเวสโซบรุน  ผลงานของโรโคโคเวสโซบรุนจะหาดูได้จากหลายประเทศในยุโรปโดยเฉพาะในประเทศออสเตรีย
ข้อมูลเพิ่มเติม

สถาปัตยกรรมบาโรก
ศิลปะบาโรก
โดมินิคุส ซิมเมอร์มันน์
วัดวีส์
บรรณานุกรม

Hugo Schnell, Uta Schedler: Lexikon der Wessobrunner Künstler und Handwerker. Schnell und Steiner, München und Zürich 1988, ISBN 3-7954-0222-0
Johannes Goldner u. a.: Wessobrunner Stukkatorenschule. Pannonia, Freilassing 1992, ISBN 3-7897-0209-9
Hans Rohrmann: Die Wessobrunner des 17. Jahrhunderts. Die Künstler und Handwerker unter besonderer Berücksichtigung der Familie Schmuzer. EOS, St. Ottilien 1999, ISBN 3-8306-7015-X
วัดกุฎีทอง (จังหวัดสิงห์บุรี)

| วัดกุฎีทอง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดกุฎีทอง, วัดโพไชย, วัดบ้านทราย
ที่ตั้ง: ตำบลบางน้ำเชี่ยว อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกุฎีทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางน้ำเชี่ยว อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 1 งาน 46 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 20 ไร่ 2 งาน 79 ตารางวา
วัดกุฎีทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 เดิมมีชื่อว่า วัดโพไชย แต่ชาวบ้านเรียก วัดบ้านทราย เนื่องจากที่ตั้งวัดเดิมเป็นบริเวณที่กระแสน้ำพัดพุ่งตรงเข้าหาฝั่งพอดี ทำให้ตลิ่งพัง
จึงได้ จึงได้ย้ายวัดหนีลึกเข้าไป พร้อมทั้งจัดการบูรณะวัดขึ้นใหม่ แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดกุฎีทอง" ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2476 หลวงพ่อนา ควรคุณ ได้ดำเนินการย้ายวัดลึกเข้าไปอีกเป็นครั้งที่ 2 เพื่อความสงบในการใช้สถานที่ของสงฆ์ รวมถึงป้องกันฤดูน้ำหลากที่แต่ละปีตลิ่งจะพังลง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.2511 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 37 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารไม้ ทรงไทย สูง 2 ชั้น ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 20.60 เมตร ยาว 30.30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ .2518 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มณฑปลักษณะเหมือนเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2443 โดยหลวงพ่อปัญญา อุตมะพิชัย หอสวดมนต์ กว้าง 10.20 เมตร ยาว 16.30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง เรือนเก็บพัสดุ 1 หลัง และกุฏิเจ้าอาวาส 1 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ ปางประทานพร ขนาดหน้าตักกว้าง 1.75 เมตร สูง 1.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 1.2 เมตร สูง 1.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2436
วัดรวก (จังหวัดสมุทรปราการ)

สำหรับวัดรวกแห่งอื่น ดูที่ วัดรวก
| วัดรวก |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 19 หมู่ที่ 12 ถนนพระราชวีริยาภรณ์ ตำบลบางพึ่ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดรวก เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพึ่ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดรวกมีชื่อเสียงด้านวัตถุมงคลอย่างพระปิดตาและเหรียญหลวงพ่อสาย
ประวัติ

วัดสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 คาดว่าที่ตั้งเดิมเป็นปาไม้รวก จึงได้ใช้ชื่อนี้ วัดรวกได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2320 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2320 แต่เดิมบริเวณนี้ก็น่าจะเป็นวัดที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยขอมเรืองอำนาจ จนชาวมอญอพยพมาอาศัยอยู่ที่นครเขื่อนขันธ์ ได้ทำนุบำรุงรวมถึงสร้างเสาหงส์ขึ้นเป็นสัญลักษณ์ด้วย วัดรวกมีชื่อเสียงด้านวัตถุมงคล มีพระปิดตาและเหรียญหลวงพ่อสาย นอกจากนั้นมีการรักษาโรคต่าง ๆ ด้วยวิชาแพทย์แผนโบราณโดยเฉพาะโรคเกี่ยวกับกระดูกด้วยยาหม้อและต่อกระดูก
ในยุคหลวงพ่อสายเป็นเจ้าอาวาส มีการปฏิสังขรณ์ของเก่าที่ชำรุดให้สมบูรณ์ และสร้างกุฏิ ศาลาการเปรียญ โรงเรียนประชาบาล และได้อบรมสั่งสอนศีลธรรมแก่ชาวบ้าน รวมถึงท่านยังช่วยรักษาชาวบ้านด้วยแพทย์แผนโบราณ
อาคารเสนาสนะ

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ได้แก่ พระอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 กุฎีสงฆ์ จำนวน4 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญคอนกรีต 2 ชั้น พระประธานในอุโบสถและพระประจำทิศในอุโบสถ สร้างด้วยศิลาแลงบุทองเป็นพระพุทธรูปของเก่า
พระปิดตา

พระปิดตาวัดรวกเริ่มมีมาตั้งแต่สมัยเจ้าอาวาสองค์แรก คือ พระครูดำ ท่านเป็นสหธรรมมิกกับท่านสมภารบัว วัดบางหัวเสือ ท่านนิมนต์หลวงปู่บัวให้มาช่วยสร้างเสนาสนะ หลวงปู่บัวท่านจึงเดินทางมาจำพรรษาที่วัดรวกช่วงเวลาหนึ่ง ราวปี พ.ศ. 2390 ท่านได้เทหล่อพระปิดตาพิมพ์นั่งยองขึ้นมา เป็นพระเนื้อตะกั่วผสมปรอทแบบพระปิดตามหาอุด แล้วได้แจกจ่ายชาวบ้าน ส่วนหนึ่งได้นำไปบรรจุไว้ในเจดีย์ของวัดรวก จนในช่วงสงครามอินโดจีน ราวปี พ.ศ. 2484–2485 เจดีย์เกิดพังทลายทำให้พระเครื่องที่บรรจุไว้ภายในจึงแตกออกมา เจ้าอาวาสในขณะนั้นคือ หลวงพ่อสาย ได้รวบรวมและแจกจ่ายแก่ทหารและตำรวจที่ไปสู้รบ ปรากฏผู้ได้รับเกิดแคล้วคลาดปลอดภัยกันทุกคน จึงเป็นที่เลื่องลือ
มีการสร้างพระปิดตามากกว่า 40–50 พิมพ์ แต่ละพิมพ์สร้างเพียงหลักสิบ พิมพ์ออกแบบสองแบบคือ พิมพ์นั่งยองและพิมพ์กระปุกตังฉ่าย โดยรวมเรียกว่า พระปิดตานั่งยองหลวงปู่บัววัดรวก มีการสร้างจนถึงปัจจุบัน มีพุทธคุณ ด้านคงกะพันชัดเจน และแคล้วคลาด มีประสบการณ์มากมายมาช้านาน
ศาสนาอิสลามในประเทศญี่ปุ่น

ประวัติศาสตร์ของ ศาสนาอิสลามในประเทศญี่ปุ่น ปรากฏขึ้นไม่นานเมื่อเทียบกับการมีอยู่ของศาสนาอื่น ๆ ในประเทศใกล้เคียงอย่างยาวนาน ศาสนาอิสลามเป็นหนึ่งในศาสนาชนกลุ่มน้อยในประเทศญี่ปุ่น โดยมีผู้นับถือประมาณร้อยละ 0.15 จากประชากรทั้งหมดใน ค.ศ. 2020 ปัจจุบัน มุสลิมอาศัยอยู่กันเป็นชุมชนผู้อพยพส่วนใหญ่ และชุมชนชาวญี่ปุ่นส่วนน้อย
ประวัติ > ช่วงต้น

มีบันทึกเกี่ยวกับการติดต่อระหว่างอิสลามกับญี่ปุ่นก่อนการเปิดประเทศใน ค.ศ. 1853 มุสลิมบางส่วนอาจเดินทางมาในศตวรรษก่อนหน้า แม้ว่าจะอยู่ในชุมชนแบบบโดดเดี่ยวก็ตาม องค์ประกอบปรัชญาอิสลามบางส่วนได้รับการกลั่นกรองย้อนไปถึงยุคเฮอัง ผ่านแหล่งข้อมูลจากจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ประชากร

ใน ค.ศ. 1941 หนึ่งในผู้สนับสนุนหลักของมัสยิดโตเกียวยืนยันว่ามีมุสลิมในประเทศญี่ปุ่น 600 คน ในจำนวนนี้มี 3 หรือ 4 คนที่เป็นชาวญี่ปุ่น ข้อมูลบางส่วนระบุว่ามีมุสลิมถึง 30,000 คน (ครึ่งหนึ่งเป็นคนในประเทศ) ใน ค.ศ. 1982 ในกลุ่มมุสลิมเชื้อสายญี่ปุ่น ส่วนใหญ่น่าจะเป็นหญิงชาวญี่ปุ่นที่แต่งงานกับชายมุสลิมที่อพยพเข้ามาในช่วงที่เศรษฐกิจบูมในคริสต์ทศวรรษ 1980 แต่มีปัญญาชนจำนวนหนึ่ง (รวมถึงศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย) เข้ารับอิสลาม ข้อมูลประมาณการส่วนใหญ่ระบุประชากรมุสลิมในขอบเขตประมาณ 100,000 คน ศาสนาอิสลามยังคงเป็นศาสนาชนกลุ่มน้อยในประเทศญี่ปุ่น และไม่มีหลักฐานว่ามีจำนวนผู้นับถือเพิ่มขึ้นหรือไม่ การเข้ารับศาสนาส่วนใหญ่พบในกลุ่มหญิงสาวชาวญี่ปุ่นที่แต่งงานแล้ว ตามข้อมูลที่อ้างโดย The Modern Religion ในคริสต์ทศวรรษ 1990
ขนาดที่แท้จริงของประชากรมุสลิมในญี่ปุ่นในปัจจุบันยังคงเป็นการคาดคะเน นักวิชาการชาวญี่ปุ่นอย่างฮิโรชิ โคจิมะ จาก National Institute of Population and Social Security Research และเคโกะ ซากูไร จากมหาวิทยาลัยวาเซดะ กล่าวแนะว่ามีประชากรมุสลิมประมาณ 70,000 คน ในจำนวนนี้ ประมาณ 90% เป้นพลเมืองต่างชาติ และประมาณ 10% เป็นชาวญี่ปุ่น ในกลุ่มผู้อพยพเข้า เรียงตามประชากรจากมากไปน้อยได้เป็น ชาวอินโดนีเซีย อินเดีย ปากีสถาน และบังกลาเทศ The Pew Research Center ประมาณการว่ามีมุสลิมในญี่ปุ่น 185,000 คนใน ค.ศ. 2010 ส่วนใน ค.ศ. 2019 มีการประมาณการว่ามีมุสลิมเพิ่มขึ้นถึง 230,000 คน เนื่องจากนโยบายที่เป็นมิตรต่อผู้อพยพ มีชาวญี่ปุ่นเปลี่ยนศาสนาประมาณ 50,000 คน และมีมัสยิดในญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่า 110 แห่ง จาก 24 แห่งใน ค.ศ. 2001 ใน ค.ศ. 2020 มุสลิมในประเทศญี่ปุ่นเกือบครึ่งหนึ่งเป็นชาวอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และมาเลเซีย
ประชากรมุสลิมที่มีอายุน้อยบ่งชี้ว่าจะมีประชากรมุสลิมถาวรในรุ่นที่สองและสาม
วัดกุฏิบางเค็ม

| วัดกุฏิบางเค็ม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดกุฏิบางเค็ม, วัดกุฏิ
ที่ตั้ง: ตำบลบางเค็ม อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกุฏิบางเค็ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเค็ม อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี
สันนิษฐานกันว่าคือ วัดกาจับ เป็นวัดโบราณสมัยอยุธยาตอนปลาย หรือสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นซึ่งถูกกองทัพพม่าทำลาย ประชาชนได้ย้ายโบราณวัตถุบางอย่างมาสร้างวัดขึ้นใหม่ เป็นวัดกุฏินี้ จัดตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 ดำเนินการสร้างอุโบสถไม้สักแกะสลัก แกะสลักโดยนายระย่อมช่างเมืองเพชรบุรีทั้งหมดคนเดียว โดยนำไม้สักจากจังหวัดนครสวรรค์มาก่อสร้างในสมัยพระครูเกษมสุตคุณ (ชุ่ม) เป็นเจ้าอาวาส สร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2473
อุโบสถเป็นอาคารไม้ขนาด 7 ห้อง เชิงฝาเป็นคอนกรีต ปรุงฝาไม้เป็นแผงห้องละ 1 แผง แต่ละแผงแกะสลักภาพเรื่องทศชาติชาดก มหาเวสสันดรชาดก และไซอิ๋ว รวม 21 แผง หน้าบันสร้างเป็นมุขประเจิด ลายหน้าบันด้านหน้าแกะสลักเป็นรูปเงินตราพระมหามงกุฏ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ส่วนด้านหลังเป็นรูปเงินตราในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โครงหลังคามีมุขประเจิดด้านหน้าและหลังละ 1 ชั้น ด้านข้างมีตับหลังคาปีกนกลาดลง 2 ชั้น เครื่องลำยองเป็นไม้แกะสลักลงรักปิดทอง ประดับกระจกปีกนกแผ่กว้างและลดต่ำลง มีลวดลายแกะสลักกันแดด เสาแปดเหลี่ยมรับเชิงชาย 32 ต้น เสามุขเป็นเสาเหลี่ยม 28 ต้น รวมทั้งสิ้น 60 ต้น
ลำดับชั้นการบังคับบัญชา

พลทหาร ถือเป็นตำแหน่งที่อยู่ล่างสุดของลำดับชั้นการบังคับบัญชา
ลำดับชั้นการบังคับบัญชา (อังกฤษ: command hierarchy) คือกลุ่มบุคคลที่ทำตามคำสั่งจากอำนาจหน้าที่ของบุคคลอื่นภายในกลุ่ม
สังคมวิทยา

ในสังคมวิทยา ทุนทางสังคมถูกมองว่าเป็นการระดมทุนเพื่อตอบสนองต่อคำสั่งตามลำดับขั้นที่นำไปสู่วลีว่า "การควบคุมบังคับบัญชา"
สังคมวิทยา > คุณสมบัติ

โดยไม่คำนึงถึงระดับของการควบคุมหรือผลจากการควบคุม ไม่ว่าระบบลำดับชั้นจะได้รับการพิสูจน์และให้เหตุผลว่าดีอย่างไร ลักษณะหลายข้อของลำดับชั้นการบังคับบัญชามีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน:
ตำแหน่ง – โดยเฉพาะยศทหาร – "ใครเหนือกว่าใคร" ในโครงสร้างอำนาจ
เอกภาพในการบังคับบัญชา - สมาชิกแต่ละคนในลำดับชั้นจะมีผู้บังคับบัญชาเพียงคนเดียวเท่านั้น ป้องกันโอกาสที่จะมีคำสั่งที่ขัดแย้งกัน
ภาระรับผิดชอบที่เข้มงวด – ผู้ที่ออกคำสั่งจะต้องรับผิดชอบต่อผลที่ตามมา ไม่ใช่ผู้ที่ปฏิบัติตาม (ยกเว้นคำสั่งที่ผิดกฎหมาย)
กฎการตอบรับที่เข้มงวด – ข้อร้องเรียนจะถูกส่งขึ้นไปตามลำดับชั้นไปยังผู้ที่มีอำนาจในการจัดการกับข้อร้องเรียน ไม่ใช่ลงไปในทิศทางของผู้ที่ไม่มีอำนาจ
กฎที่ละเอียดสำหรับการตัดสินใจ – เพื่อดูว่าใช้เกณฑ์อะไรและเมื่อใด
ภาษาและคำศัพท์ที่เป็นมาตรฐาน
จริยธรรมและความเชื่อหลักบางประการที่เหมือนกัน มักจะบังคับใช้ตั้งแต่เริ่มการสรรหาและการคัดกรองผู้สมัคร
สังคมวิทยา > ปัญหา

อย่างไรก็ตาม คนที่มีมุมมองคล้ายคลึงกันมักจะมีอคติเชิงระบบที่คล้ายกัน เนื่องจากพวกเขามาจากวัฒนธรรมเดียวกัน ทำให้เกิดปัญหา เช่น การคิดแบบติดกลุ่มหรือความเต็มใจที่จะยอมรับมาตรฐานเดียวหรือหลักฐานภายในกลุ่มของตน แต่ต้องการหลักฐานที่สูงกว่าจากภายนอก ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติ
ส่วนหนึ่งในการแก้ปัญหานี้ วิทยาการบริหารจัดการยุคใหม่จำนวนมากพยายามมุ่งเน้นไปที่การลดการใช้งานลำดับชั้นการบังคับบัญชา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการไหลของข้อมูล เนื่องจากปัจจุบันต้นทุนในการสื่อสารนั้นต่ำ และต้นทุนของข้อผิดพลาดจากการบริหารจัดการนั้นสูงขึ้น นอกจากนี้ยังง่ายกว่าที่จะเปลี่ยนผู้จัดการในการบริหารจัดการ ทำให้เกิดการกระจายความรับผิดชอบได้มากขึ้นและทำให้เกิดความเห็นพ้องที่เป็นเอกฉันท์มากยิ่งขึ้น
ตำแหน่งการควบคุมบังคับบัญชาที่แผร่หลายในหน่วยทางทหาร มีการวางลักษณะตั้งแต่ทั่วไปจากแบบลำดับขั้นไปจนถึงเครือข่ายที่อนุญาตให้ใช้ลำดับขั้นเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม และเครือข่ายแบบไร้ลำดับขั้นเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม โดยรวมไปถึงแนวคิดของ ข้อตกลงภารกิจ ในการสนับสนุนเจตนารมแบบ "สอดแทรก" และการถ่ายทอดเจตจำนงแบบ "บนลงล่าง"
ดูเพิ่ม

หน่วยบัญชาการ
โครงสร้างองค์กรแบบลำดับขั้น
การควบคุมบังคับบัญชา
ยศทหาร
วัดกู-บเยาะจี้

| วัดกู-บเยาะจี้ |
| --- | --- |
ဂူပြောက်ကြီး

ศาสนา
ศาสนา: พุทธ
นิกาย: เถรวาท
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: พุกาม ภาคมัณฑะเลย์ พม่า
ที่ตั้งในประเทศพม่า
พิกัดภูมิศาสตร์: 21°09′26″N 94°51′39″E﻿ / ﻿21.15722°N 94.86083°E﻿ / 21.15722; 94.86083
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อตั้ง: เจ้าชายยาซะโกนมา
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 1113; 911 ปีที่แล้ว (1113)
วัดกู-บเยาะจี้ เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในหมู่บ้านมยี่นกะบา ตอนใต้ของพุกาม ประเทศพม่า สร้างเมื่อ ค.ศ. 1113 โดยเจ้าชายยาซะโกนมา ไม่นานหลังการสวรรคตของพระราชบิดา พระเจ้าจานซิต้าแห่งราชวงศ์พุกาม วัดมีความโดดเด่นด้วยเหตุผลสองประการ ประการแรกมีจิตรกรรมฝาผนังจำนวนมากที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีบนผนังภายใน ซึ่งเป็นภาพวาดต้นฉบับเก่าแก่ที่สุดที่พบในพุกาม จิตรกรรมฝาผนังทั้งหมดมีคำบรรยายด้วยหมึกที่เขียนด้วยภาษามอญโบราณ ซึ่งถือเป็นตัวอย่างแรกสุดของการใช้ภาษาในพม่า ประการที่สอง วัดนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมียเซดี ซึ่งพบจารึกเมียเซดี จารึกหินสองหลักที่จารึกด้วยภาษาโบราณของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สี่ภาษาได้แก่ ภาษาบาลี, ภาษามอญโบราณ, ภาษาพม่าโบราณ, และภาษาปยู จึงมักถูกเปรียบเปรยว่าเป็นศิลาโรเซตตาแห่งพม่า ซึ่งมีความสำคัญทั้งในด้านประวัติศาสตร์และภาษาศาสตร์ เป็นกุญแจสำคัญในการถอดรหัสภาษาปยู