stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มะโย่ง

| การละครมะโย่ง * |
| --- | --- |
  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมโดยยูเนสโก
ละครและระบำมะโย่งที่ปีนัง ประมาณ ค.ศ. 1903
ประเทศ:  มาเลเซีย
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
อ้างอิง: 00167
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2008 (คณะกรรมการสมัยที่ 3)
รายการ: ตัวแทนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมและการสงวนรักษาที่ดี ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
มะโย่ง หรือ เมาะโย่ง (มลายู: Mak Yong, مق يوڠ) เป็นการแสดงพื้นบ้านของชาวไทยเชื้อสายมลายูในแถบชายแดนภาคใต้ ซึ่งได้แก่ จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส และบางส่วนของจังหวัดสงขลา นอกจากนี้ยังมีการแสดงมะโย่งในรัฐกลันตัน รัฐตรังกานู รัฐเกอดะฮ์ และรัฐปะลิสในประเทศมาเลเซีย และหมู่เกาะรีเยาในประเทศอินโดนีเซีย โดยการแสดงมะโย่งเป็นศิลปะการร่ายรำที่ผสมผสานทางพิธีกรรม ความเชื่อ การละคร นาฏศิลป์ และดนตรีเข้าด้วยกัน ปัจจุบันการแสดงมะโย่งกำลังขาดผู้สืบทอด ในมาเลเซียมะโย่งเป็นการแสดงที่ถูกพรรคอิสลามแห่งมาเลเซียห้ามด้วยความที่แฝงความเชื่อของลัทธิวิญญาณนิยมและรากเหง้าความเชื่อฮินดู-พุทธดั้งเดิมของชาวมลายู ก่อนที่จะเปลี่ยนไปนับถืออิสลาม นอกจากนี้การเข้ามาของสื่อวิทยุโทรทัศน์ก็ทำให้การแสดงมะโย่งหมดความสำคัญลงไป อย่างไรก็ตามประเทศไทยได้เล็งเห็นความสำคัญของการแสดงมะโย่งในฐานะศิลปะพื้นบ้านของชาวไทยมลายู ทางมหาวิทยาลัยราชภัฎยะลาจึงได้มีการฟื้นฟูและให้นักศึกษาได้ศึกษาและค้นหาความรู้และค้นหาความรู้เพื่อนำมาปฏิบัติจริง โดย มะโย่งมีลีลาคล้ายคลึงกับมโนราห์มาก  แสดงเพื่อความบันเทิงและเพื่อใช้แก้บนหรือสะเดาะเคราะห์
ใน ค.ศ. 2005 ยูเนสโกประกาศรับรองให้มะโย่งเป็น "หนึ่งในงานชิ้นเอกของมรดกมุขปาฐะและมรดกที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ"
ประวัติ

ความเป็นมาของมะโย่งนั้นคงได้รับการถ่ายทอดวิธีการเล่นจาก แหล่งเดียวกันกับละครรำของไทย ซึ่งสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ กล่าวว่า “ละครรำไทยมี 3 อย่าง ละครชาตรีหรือมโนห์รา 1 ละครใน 1 ละครนอก 1 ไทยได้รับมาจากอินเดียเช่นเดียวกับพม่า ละครพม่าที่เล่นกันในพื้นเมือง (ปี พ.ศ. 2434) กระบวน การเล่นเป็นอย่างเดียวกับละคร (มโนรา)  ชาตรีของไทยเรา คือ ตัวละครมีแต่นายโรง 1 นางตัว 1 จำอวดตัว 1 ตัวละครขับร้องเอง มีลูกคู่และปี่พาทย์รับ”  ที่รัฐเกรละทางตอนใต้ของประเทศอินเดียยังมีการแสดงละครเร่อยู่แบบหนึ่งมีชื่อเรียกว่า ยาตรี หรือ ชาตรี ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นต้นกำเนิดของโนราและมะโย่ง โดยสำหรับในประเทศไทย เรื่องราวเกี่ยวกับมะโย่ง โดยเชื่อว่าต้นกำเนิดของมะโย่งอยู่ที่ปัตตานี โดยมีข้อสันนิษฐานแตกต่างกันไป ดังนี้
เชื่อกันว่ามะโย่งเป็นการแสดงที่เกิดจากในเมืองปัตตานี ตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นวัฒนธรรมพุทธ-พราหมณ์ เนื่องจากเป็นการแสดงออกของวัฒธรรมความเชื่อดั้งเดิมของชาวปัตตานี โดยไม่มีอิทธิพลภายนอกของอิสลามเข้ามาปะปน ด้วยเหตุนี้จึงมีผู้เชื่อว่ามะโย่งน่าจะมีอายุไม่ต่ำกว่า 800 ปี  โดยเกิดขึ้นในปัตตานีก่อน จากนั้นจึงแพร่หลายไปทางกลันตัน ตามตำนานเชื่อกันว่าเป็นระบำในพิธีบูชาข้าว
พิจารณาจากรูปศัพท์ ซึ่งกล่าวว่า คำว่า มะโย่ง หรือ เมาะโย่ง  มาจากคำว่า มัคฮียัง (MAKHIANG) แปลว่า พระแม่โพสพ เนื่องจากพิธิทำขวัญข้าวในนาของชาวมลายูในสมัยโบราณนั้น จะมีหมอผู้ทำพิธีทรงวิญญาณพระแม่โพสพเป็นการแสดงความกตัญญูที่พระแม่โพสพมีเมตตาประทานน้ำนมมาให้เป็นเมล็ดข้าว เพื่อเป็นโภชนาหารของมนุษย์ ตลอดทั้งเพื่อขอความสมบูรณ์พูนสุข ความสวัสดิมงคลให้บังเกิดแก่ชาวบ้านทั้งหลาย ในพิธีจะมีการร้องรำบวงสรวงด้วย ซึ่งในภายหลังได้วิฒนาการมาเป็นละครที่เรียกว่า มะโย่ง  หรือ เมาะโย่ง มีการร้องรำและมีดนตรีประกอบ
เมาะโย่งเป็นการแสดงที่ได้รับอิทธิพลมาจากชวาตั้งแต่ครั้งโบราณแล้วเป็นที่นิยม จนแพร่หลายในหมู่ชาวมลายูในบริเวณสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และได้อธิบายเพิ่มเติมโดยกล่าวถึงที่มาของคำว่ามะโย่ง คำว่า มะ หรือ เมาะ แปลว่า แม่ ส่วน โย่ง หรือโยง เป็นพระนามของเจ้าหญิงพระองค์หนึ่งแห่งชวา จึงชวนให้สันนิษฐานต่อไปได้ว่า เหตุที่เรียกละครประเภทนี้ว่า มะโย่ง อาจเป็นตัวพระ จึงเรียกกันโดยใช้คำว่า มะ หรือ เมาะนำหน้าเครื่องดนตรี นิยมใช้กันอยู่ 3 ชนิด คือ รือบับ จำนวน 1-2 คน กลองแขก 3 หน้า จำนวน 2 ใบ และฆ้องใหญ่เสียงทุ้มแหลมอย่างละใบ มะโย่งบางคณะยังมีเครื่องดนตรีอีก 2 ชิ้น คือ กอเลาะ (กรับ) จำนวน 1 คู่ และจือแระ จำนวน 3-4 อัน (จือแระ ทำด้วยไม้ไผ่ยาวประมาณ 16–18 นิ้วใช้ตี)
อย่างไรก็ตาม การแสดงมะโย่งได้ปรากฏเป็นหลักฐานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2155 ความว่า  “เมื่อปี 2155 ชาวยุโรปคนหนึ่งชื่อ ปีเตอร์ ฟลอเรส ได้รับเชิญจากนางพญาตานี หรือเจ้าเมืองปัตตานีสมัยนั้นให้ไปร่วมเป็น เกียรติในงานเลี้ยงต้อนรับสุลต่านรัฐปาหัง งานดังกล่าวปีเตอร์เล่าว่า มีการละเล่นอย่างหนึ่ง ลักษณะการแสดงคล้ายนาฏศิลป์ชวา ผู้แสดงแต่งกายแปลกน่าดูมาก ศิลปะดังกล่าวคงหมายถึงมะโย่ง ซึ่งส่วนใหญ่จัดแสดงในงานเพื่อให้อาคันตุกะ ได้ชม”
มะโย่งเข้าไปเล่นในกรุงเทพฯ ตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีอยู่โรงหนึ่งแสดงดีเป็นที่นิยมของผู้ดู เรียกกันว่า ละครตาเสือ ตัวตาเสือเป็นนายโรง เล่นตามแบบละครมายง แต่งตัวเป็นมลายู ร้องเป็นภาษามลายู แต่เจรจาเป็นภาษาไทย ชอบเล่นเรื่องอิเหนาใหญ่ ละครตาเสือเล่นมาจนถึงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ตัวละคร

ผู้แสดงมะโย่งคณะหนึ่งมีประมาณ 20-30 คน เป็นลูกคู่เล่นดนตรี 5-7 คน นอกนั้นเป็นผู้แสดงและเป็นผู้ช่วยผู้แสดงบ้าง ผู้แสดงหรือตัวละครสำคัญมีอยู่  4 ตัวคือ
ปะโย่ง หรือ เปาะโย่ง แสดงเป็นพระเอกในฐานะเป็นกษัตริย์หรือเจ้าชาย ใช้ผู้หญิงรูปร่างนางแบบ หน้าตาสะสวย ขับกลอนเก่ง น้ำเสียงดีเป็นผู้แสดงแต่งกายด้วยกางเกงขายาว นุ่งโสร่งพับครึ่งท่อนความยาวเหนือเข่า สวมเสื้อคอกลมแขนสั้น สวมมงกุฏ (กอฏอ) กรองคอ (ลา) เหน็บกริช และถือมีดทวายหรือไม้เรียวอันหนึ่งเพื่อไว้ตีหัวเสนา
มะโย่ง หรือ เมาะโย่ง แสดงเป็นนางเอกมีฐานะเป็นเจ้าหญิงหรือสาวชาวบ้าน การแต่งกายจะเปลี่ยนไปตามฐานะ ถ้าเป็นสาวชาวบ้านจะนุ่งผ้าโสร่งยาวกรอมเท้า สวมเสื้อเข้ารูป ถ้ามีฐานะเป็นเจ้าหญิงจะสวมมงกุฏ มีสร้อยข้อมือ กำไลเท้าและสวมแหวนหลายวง
ปืนรันมูดอ แสดงเป็นตัวตลกตัวที่ 1 มีฐานะเป็นเสนาหนุ่มคนสนิทของเปาะโย่ง
ปืนรันตูวอ แสดงเป็นตัวตลกตัวที่ 2 มีฐานะเป็นเสนาอาวุโส คนสนิทตัวรองของเปาะโย่ง สนิทสนมกับปือรันมูดอ และเป็นตัวคอยที่คอยสนับสนุนให้ปีรันมูดอสามารถตลกจี้เส้นได้มากขึ้น การแต่งกายของปือรันมูดอและปืนรันตูวอ คือนุ่งกางเกงขายาว สวมเสื้อแขนยาวคอตั้ง นุ่งผ้าทับแค่เข่าโพกศีรษะหรือสวมหมากซอเกาะ
องค์ประกอบในการแสดง > เวลาที่ใช้แสดง

เมาะโย่งเป็นละครของชาวไทยมุสลิมภาคใต้นิยมกันมากในอดีตจัดแสดงเมื่อมีงานมงคลต่างๆ ของชาวพื้นเมืองเช่น งานมงคลสมรส (มาแกปูโละ)  เข้าสุนัต (มะโซะยาวี) เมาลิด ฮารีรายอ การแก้บน (บายากาโอล) การสะเดาะเคราะห์ และพิธีกรรมบูชาขวัญข้าว (ปูยอมือแน) หรือบางครั้งแม้ไม่มีงานบุญก็อาจจะหามาเล่นเพื่อความบันเทิงในหมู่บ้านก็ได้ หรือตามที่เจ้างานรับไปแสดง ปกติแสดงในเวลากลางคืนโดยเริ่มแสดงราว 19 นาฬิกา เลิกเวลาประมาณ 1 นาฬิกา
องค์ประกอบในการแสดง > โรงแสดง

โรงหรือเวทีแสดง (ปาฆง) ปัจจุบันโรงมะโย่งปลูกยกพื้นเตี้ยๆเป็นเพิงหมาแหงน (บาไล) ยกพื้นสูงประมาณ 1 เมตร กว้าง 5-6 เมตร ยาว 8 -10 เมตร จากท้ายโรงประมาณ 1-2 เมตร จะกั้นฝา 3 ด้าน คือ ด้านท้ายกับด้านข้างทั้งสอง ด้านหน้าใช้ฉากปิดกั้นให้มีช่องออกหน้าโรงได้ เนื้อที่ด้านท้ายโรงใช้เป็นที่แต่งกายเก็บของและพักผ่อนนอนหลับ ด้านหน้าโรงเป็นโล่งทั้ง 3 ด้าน จากพื้นถึงหลังคาด้านหน้าสูงประมาณ 3.5 เมตร ชายหลังด้านหน้านี้จะมีระบายป้ายชื่อคณะอย่างโรงลิเกหรือโนรา ส่วนใต้ถุนโรงใช้เป็นที่พักหลับนอนไปด้วย
องค์ประกอบในการแสดง > การแต่งกาย

ตัวพระนุ่งกางเกงคล้ายสนับเพลา แบบเดียวกับโนรา มีผ้าโสร่งนุ่งทับบน สูงเลยเข่าขึ้นมาเล็กน้อย ศีรษะโพกผ้าสาปูตางัน สวมเสื้อแขนสั้นรัดรูป นิยมใช้ผ้าแพรสีหรือผ้ากำมะหยี่เป็นพื้น เหน็บกริชไว้ข้างสะเอว มือถือมัดหวาย ส่วนตัวนางนุ่งผ้าปาเต๊ะ ลวดลายหลากสี สวมเสื้อกะบายอแขนยาว ใช้ผ้าสีดอกดวงเด่นๆ และมีผ้าสไบคล้องคอห้อยชายลงมาข้างแขน ผมเกล้ามวย มีดอกไม้ทัดหูและสอดแซมผม ส่วนตัวตลก หรือ พราน นุ่งโสร่งไม่สวมเสื้อ ใช้ผ้าขาวม้าคาดท้องและพาดบ่า มีมีด (ปีซาโกล้ด) เหน็บสะเอว สวมหน้ากากหรือตอแปง ส่วนตัวพี่เลี้ยง นางกำนัล นุ่งผ้าปาเต๊ะ สวมเสื้อกะบายอแขนยาวเป็นผ้าธรรมดา
องค์ประกอบในการแสดง > เครื่องดนตรี

เครื่องดนตรีของมะโย่งนั้นมีกลองแขกหรือกลองมลายู 2 ใบ ฆ้องใหญ่ (ตาเวาะ)เสียงทุ้มและแหลมอย่างละใบ ซองา (รือบะ) สำหรับสีคลอเสียงร้องของเมาะโย่ง 1 คัน ปี่ (ซูนู) 1 เลา บางคณะมีเครื่องคนตรีอีก 2 ชนิด คือ กรับ (กอเลาะ) และท่อนไม้ไผ่ยาวประมาณ 16-18 นิ้ว (จือเระ) ใช้ตี
ธรรมเนียมการแสดง

ก่อนเริ่มแสดงจะมีพิธีเบิกโรง เรียกว่า บูกอปาฆง มะโย่งแต่ละคณะจะมี บอมอ หรือ หมอ ประจำอย่างน้อยคณะละ 1 คน บอมอเป็นผู้ทรงคุณวุฒิทางไสยศาสตร์ไว้ป้องกันและแก้เวทมนตร์คาถาที่คู่ต่อสู้ส่งมาทำลายเวลาเล่นประชันโรง และไว้ทำพิธีไหว้ครูบูชาเทพาอารักษ์
วันแรกของการแสดง ผู้จัดงานต้องจัดเครื่องบัตรพลี มีหมาก พลู บุหรี่ ด้ายดิบ ข้าวสาร กำยาน น้ำ เทียน และกล้วยตานี พร้อมด้วยเงินค่ากำนัลจำนวน 30 บาท มามอบให้นายโรงมะโย่งเพื่อทำพิธีเบิกโรง พิธีเริ่มด้วยผู้แสดงและคนเล่นดนตรีเข้ามานั่งล้อมกันเป็นวงกลม หมอผู้ทำพิธีนั่งกลางวงหันหน้าไปทางทิศตะวันออก หยิบผงกำยานพโรยลงในภาชนะที่บรรจุถ่านไฟซึ่งกำลังคุอยู่จนกลิ่นและควันกำยานพุ่งขึ้น หมอยกภาชนะที่บรรจุเครื่องบัตรพลีเวียนไปรอบๆ เปลวควัน 3 รอบ แล้วกล่าวคาถาบวงสรวงพระภูมิเทวา จบแล้วจุดเทียนนำไปติดที่เสาโรงด้านทิศตะวันออกและเสากลางโรง ตลอดถึงเครื่องประโคมอื่นๆ เฉพาะซอและฆ้อง นอกจากติดเทียนบูชาแล้ว จะต้องนำกล้วยตานีไปเซ่นบวงสรวงด้วย มะโย่งถือว่าซอและฆ้องเป็นหลัก เป็นประธานของดนตรี จากนั้นก็บรรเลงเพลงโหมโรง
เสร็จจากเบิกโรง คนซอจะออกมานั่งกลางเวที ตัวพระ ตัวนาง และพี่เลี้ยง นั่งเป็นแถวครึ่งวงกลมหันหน้าเข้าหาคนซอ และขับร้องคลอกับเสียงซอ แล้วลุกขึ้นเดินร่ายรำและร้องเพลงไปรอบๆ เวที ทำนองการรำเบิกโรง หลังจากนั้นตัวละครก็จะกลับไปนั่งรอคอยบทบาทที่ตนจะต้องแสดงอยู่ข้างขอบเวที คงเหลือแต่ตัวมะโย่งยืนขับร้องและเจรจาแนะนำตัวให้ผู้ชมทราบว่าเป็นผู้ใด อยู่ทีไหน กำลังจะทำอะไรในท้องเรื่อง จากนั้นตัวมะโย่งเรียกตัวตลกหรือเสนาให้ออกมา แล้วพูดจาเรื่อยเปื่อยไปด้วยถ้อยคำที่ขบขัน จากนั้นก็แสดงนิยายที่ได้เตรียมมา
เรื่องที่ทำการแสดง

เรื่องที่มะโย่งนิยมแสดง มักเป็นนิยายเก่าแก่ เกี่ยวกับความรักของชายหนุ่ม-หญิงสาว เช่น รายอมูดอ ลือแมะ, รอยอ ซันแซนา, รายอดอละเวง, รายอมูดอ ปีแน, มาโวะ แดวอ ปีเจ, รายอ กอแน, แดแว มูดอ, อาเนาะรายอ กันตัง, บงซู สตี, กาเด็ง บูเวาะ ตีฆัง, ปุตรีตีมุง เป็นต้น
ดูเพิ่ม

มโนราห์
โนราแขก หรือ โนราควน
อ่านเพิ่ม

The Basics of Kelantan Drums in Mak Yong by Yap Eng Sim
นูรียัน สาและ . มะโย่ง : สารานุกรมวัฒนธรรมไทยภาคใต้ เล่มที่ 12 ภควตา - เมืองพระเวียง . หน้า 5932 - 5944.
การแสดง ;รำมะโย่ง เก็บถาวร 2010-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เมาะโย่งการแสดงมลายูในแดนใต้
| ด ค กมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขาศิลปะการแสดง โดยกระทรวงวัฒนธรรม |
| --- | --- |
ดนตรีและเพลงร้อง:  วงสะล้อ ซอ ปิน  ซอล้านนา  หมอลำพื้น  หมอลำกลอน  ลำผญา  เพลงโคราช  ดิเกร์ ฮูลู  ปี่พาทย์  กระจับปี่  เปี๊ยะ  ขับเสภา  ดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ลีซู  ซอสามสาย  เพลงหน้าพาทย์  กันตรึม  เจรียง  กาหลอ  วงปี่จุม  วงมังคละ  วงมโหรี  แคน  พิณ  กรือโต๊ะ  ลำตัด  เพลงอีแซว  สวดสรภัญญ์  เพลงบอก  เพลงเรือแหลมโพธิ์  เค่ง  เพลงฉ่อย  เพลงเรือ  เพลงนา  แตรวง  โปงลาง  กลองอืด 
นาฏศิลป์และการละคร:  โขน  หนังใหญ่  ละครชาตรี  โนรา  หนังตะลุง   ละครใน  หุ่นกระบอก  ลิเกทรงเครื่อง  รำเพลงช้า-เพลงเร็ว  แม่ท่ายักษ์-ลิง   ละครนอก  การแสดงในพระราชพิธี  ก้านกกิงกะหร่า  ฟ้อนม่านมุ้ยเชียงตา  รำฝรั่งคู่  ละครดึกดำบรรพ์  โนราโรงครู  มะโย่ง  รองเง็ง  ฟ้อนเล็บ  รำประเลง  ฟ้อนกลองตุ้ม  ลิเกป่า  ฟ้อนโยคีถวายไฟ  ระบำสี่บท  รำแม่บท  รำโทน  หนังประโมทัย  รำมอญ  รำตร๊ด  ลำแมงตับเต่าไทเลย 
 ศิลปะการแสดง  ช่างฝีมือดั่งเดิม  วรรณกรรมพื้นบ้าน  กีฬาภูมิปัญญาไทย  แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรมและงานเทศกาล  ความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล  ภาษา  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม
ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ

เมืองหลวงของประเทศศรีลังกา
| ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ |
| --- | --- |
เมืองหลวงฝ่ายบริหาร
ภูมิภาคปริมณฑลโคลัมโบ
ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ
พิกัด:  6°55′N 79°55′E﻿ / ﻿6.917°N 79.917°E﻿ / 6.917; 79.917
ประเทศ: ศรีลังกา
จังหวัด: ตะวันตก
อำเภอ: โคลัมโบ
การปกครอง
 • สภาเทศบาล: สภาเทศบาลศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ
 • นายกเทศมนตรี: I M V Premalal (SLPP)
พื้นที่
 • เมืองหลวงฝ่ายบริหาร: 17 ตร.กม. (7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2001)
 • เมืองหลวงฝ่ายบริหาร: 115,826 คน
 • ความหนาแน่น: 3,305 คน/ตร.กม. (8,560 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,234,289 คน
เขตเวลา: UTC+5:30 (เวลามาตรฐานศรีลังกา)
รหัสไปรษณีย์: 10100
รหัสพื้นที่: 011
เว็บไซต์: www.kotte.mc.gov.lk
ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ [สี-ชะ-ยะ-วัน-ทะ-นะ-ปุ-ระ-โกด-เต] (สิงหล: ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ; ทมิฬ: ஶ்ரீ ஜெயவர்த்தனபுர கோட்டே) หรือรู้จักกันในชื่อ ศรีชยวรรธนปุระ หรือ โกฏเฏ เป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่ทางชานเมืองด้านตะวันออกของนครโคลัมโบ บางครั้งเรียกว่า "เขตเมืองหลวงใหม่" อาคารรัฐสภาแห่งใหม่ของศรีลังกาก็ตั้งอยู่ที่นี่ด้วย
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30.6 (87.1) | 31.2 (88.2) | 31.7 (89.1) | 31.8 (89.2) | 31.1 (88) | 30.4 (86.7) | 30.0 (86) | 30.0 (86) | 30.3 (86.5) | 30.0 (86) | 30.2 (86.4) | 30.4 (86.7) | 30.64 (87.16) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 26.6 (79.9) | 26.9 (80.4) | 27.7 (81.9) | 28.2 (82.8) | 28.3 (82.9) | 27.9 (82.2) | 27.5 (81.5) | 27.6 (81.7) | 27.5 (81.5) | 27.0 (80.6) | 26.7 (80.1) | 26.6 (79.9) | 27.38 (81.28) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 22.3 (72.1) | 22.7 (72.9) | 23.7 (74.7) | 24.6 (76.3) | 25.5 (77.9) | 25.5 (77.9) | 25.1 (77.2) | 25.2 (77.4) | 24.8 (76.6) | 24.0 (75.2) | 23.2 (73.8) | 22.8 (73) | 24.12 (75.41) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 85 (3.35) | 63 (2.48) | 112 (4.41) | 252 (9.92) | 335 (13.19) | 195 (7.68) | 130 (5.12) | 95 (3.74) | 165 (6.5) | 358 (14.09) | 309 (12.17) | 153 (6.02) | 2,251 (88.62) |
แหล่งที่มา 1: Free Meteo (1961–1990)
แหล่งที่มา 2: Weatherbase สำหรับหยาดน้ำฟ้า
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ไฟโด ดิโด

ไฟโด ดิโด (อังกฤษ: Fido Dido) ตัวการ์ตูนสัญชาติอเมริกันที่ใช้เป็นมาสคอตในการโฆษณาเครื่องดื่มประเภทน้ำอัดลมโดยเฉพาะยี่ห้อ เซเว่นอัพ ในยุคทศวรรษที่ 80-ต้นทศวรรษที่ 90
ไฟโด ดิโด เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1987 จากการออกแบบของ โจนน่า เฟอโรน ( และ ซู โรส โดยมาจากภาพวาดการ์ตูนบนผ้าเช็ดปากในภัตตาคารแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก โดยกำหนดให้ไฟโด ดิโด เป็นวัยรุ่นชายชาวนิวยอร์ก ที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูง มีความสนุกสนาน มั่นใจในตนเอง และมองโลกในแง่ดี เป็นคนที่เป็นที่รักของเพื่อน ๆ เพราะมีความคิดที่ชัดเจนเป็นของตัวเอง บางครั้งดูเหมือนว่าจะเป็นคนมีบุคลิกในแบบที่คาดไม่ถึง  ซึ่งจุดเด่นของตัวไฟโด ดิโด ที่เมื่อมองแล้วจะจำได้เลย คือ ผมที่ฟูหยิกหยองบนศีรษะ แขนขาที่ยาวเก้งก้างและการแต่งตัวแบบฮิปฮอป
ไฟโด ดิโด ถูกใช้เป็นมาสคอตในการโฆษณา เซเว่นอัพ ในประเทศแถบเอเชียแปซิฟิกเมื่อปี ค.ศ. 1988 เป็นตัวการ์ตูนที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่งเช่น ในประเทศไทยก็ถูกใช้เป็นลายสกรีนบนเสื้อยืดและผลิตเป็นสินค้าที่ระลึกมากมาย เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ในปี ค.ศ. 1993 เซก้าได้ผลิตวิดีโอเกมที่เกี่ยวกับไฟโด ดิโด ขึ้น แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก
ฟูจิวาระ โนะ เค็นชิ (จักรพรรดิซันโจ)

| ฟูจิวาระ โนะ เค็นชิ (จักรพรรดิซันโจ)> จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น |
| --- | --- |
จักรพรรดินี（ชูงู）: พ.ศ. 1555
พระพันปีหลวง: พ.ศ. 1561

ประสูติ: พ.ศ. 1537 นครหลวงเฮอัง
สิ้นพระชนม์: 16 ตุลาคม พ.ศ. 1570 พระราชวังหลวงเฮอัง
พระบิดา: ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
พระมารดา: มินะโมะโตะ โนะ รินชิ
พระสวามี: จักรพรรดิซันโจ
พระบุตร: เจ้าหญิงเทชิ
ด ค ก
ฟูจิวาระ โนะ เค็นชิ (ญี่ปุ่น: 藤原 妍子 ; ค.ศ. 994 – 16 ตุลาคม ค.ศ. 1027) จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 2 หรือ ชูงู ใน จักรพรรดิซันโจ และเป็นพระมารดาของ เจ้าหญิงเทชิ จักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ และเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดิโก-ซันโจ
นาย็อน

| นาย็อน |
| --- | --- |
นาย็อนในเดือนสิงหาคม 2023
เกิด: อิม นา-ย็อน  (1995-09-22) 22 กันยายน ค.ศ. 1995 (29 ปี) โซล ประเทศเกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เคป็อป  เจป็อป 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2015–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  เจวายพี  วอร์เนอร์เจแปน  รีพับลิก 
สมาชิกของ: ทไวซ์
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 임나연
ฮันจา: 林娜璉
อาร์อาร์: Im Na-yeon 
เอ็มอาร์: Im Nayŏn 
 
ลายมือชื่อ

อิม นา-ย็อน (เกาหลี: 임나연; เกิด 22 กันยายน ค.ศ. 1995) เป็นที่รู้จักในชื่อ นาย็อน เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นสมาชิกของทไวซ์ เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ซึ่งก่อตั้งโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ผ่านทางรายการเรียลลิตีโชว์ชื่อ ซิกซ์ทีน (2015)
ในปี 2022 นาย็อน ได้เดบิวต์เป็นศิลปินเดี่ยวในชื่อเดียวกัน อิมนาย็อน และสามารถขึ้นไปถึงอันดับ 7 ใน บิลบอร์ด 200 ของสหรัฐอเมริกา ทำให้เธอเป็นศิลปินเดี่ยวชาวเกาหลีใต้คนแรกที่ติดท็อป 10 ของชาร์ต
ประวัติ

อิม นา-ย็อน เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1995 ที่เขตคังดง กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
ในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2010 นาย็อนเข้ารับการคัดเลือกนักแสดงปลายเปิดครั้งที่ 7 ของบริษัทเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ และได้เป็นนักแสดงฝึกหัดของบริษัท ครั้นปี ค.ศ. 2013 เธอได้รับเลือกเป็นสมาชิกของซิกซ์มิกซ์ (6mix) กลุ่มดนตรีที่ล้มเลิกไปก่อนจะได้เปิดตัวจริงๆ ห้าปีต่อมาหลังจากที่เป็นเด็กฝึกหัดของบริษัทนาย็อนได้เดบิวต์เป็นสมาชิกของเกริ์ลกรุปทไวซ์ในปี ค.ศ. 2015
ประวัติ > การศึกษา

โรงเรียนประถมศึกษา Seoul Myungwon (จบการศึกษา)
Seongdeok Girls' Middle School (จบการศึกษา)
Apgujeong High School (จบการศึกษา)
มหาวิทยาลัยคอนกุก ภาควิชาภาพยนตร์
ผลงานเพลง

ดูเพิ่ม: รายชื่อผลงานเพลงของทไวซ์
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียด | ตำแหน่งสูงสูด> KOR  | ตำแหน่งสูงสูด> CAN  | ตำแหน่งสูงสูด> FIN  | ตำแหน่งสูงสูด> JPN  | ตำแหน่งสูงสูด> JPNHot  | ตำแหน่งสูงสูด> US  | ตำแหน่งสูงสูด> USWorld  | ยอดขาย | การรับรอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อิมนาย็อน |  วางจำหน่าย: 24 กรกฎาคม 2022  สังกัด: เจวายพี  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด, แผ่นเสียง | 1 | 54 | 25 | 6 | 19 | 7 | 1 |  KOR: 498,181  JPN: 16,366 (แผ่น)  US: 52,000 |  KMCA: Platinum |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งสูงสุด> KORCircle  | ตำแหน่งสูงสุด> KORSongs  | ตำแหน่งสูงสุด> JPNComb.  | ตำแหน่งสูงสุด> JPNHot  | ตำแหน่งสูงสุด> NZHot  | ตำแหน่งสูงสุด> SGP  | ตำแหน่งสูงสุด> USWorld  | ตำแหน่งสูงสุด> WW  | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "ป็อป!" | 2022 | 2 | 2 | 6 | 5 | 17 | 7 | 7 | 30 | อิมนาย็อน |
ผลงานเพลง > เพลงอื่นๆที่ติดชาร์ต

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งสูงสุด> KORDown.  | ตำแหน่งสูงสุด> HUN  | ตำแหน่งสูงสุด> SGPReg.  | ตำแหน่งสูงสุด> USWorld  | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "No Problem"  (featuring Felix of Stray Kids) | 2022 | 31 | 30 | 25 | 10 | Im Nayeon |
| "Love Countdown" (featuring Wonstein) | 2022 | 32 | — | 23 | — | Im Nayeon |
| "Candyfloss" | 2022 | 46 | — | — | — | Im Nayeon |
| "All or Nothing" | 2022 | 53 | — | — | — | Im Nayeon |
| "Happy Birthday to You" | 2022 | 55 | — | — | — | Im Nayeon |
| "Sunset" (노을만 예쁘다) | 2022 | 52 | — | — | — | Im Nayeon |
"—" แสดงอัลบั้มที่ไม่ได้ออกจำหน่ายในประเทศนั้น ๆ หรือไม่ติดชาร์ต
ผลงานการแสดง

ดูเพิ่ม: ทไวซ์ § ผลงานวิดีโอ
ผลงานการแสดง > ซีรีส์โทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Dream High 2 | Jung Ui-bong's dance partner | Cameo |  |
ผลงานการแสดง > รายการโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2018 | Idol Star Athletics Championships | ผู้นำเสนอ |  |
ผลงานการแสดง > รายการเว็บ

| ปี | ชื่อ | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2020 | Seize The Light | Herself |  |
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ชื่อ | ผู้กำกับ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2022 | "ป็อป!" | Rigend Film |  |
รางวัลและการเสนอชื่อ

| รางวัล | ปี | สาขา | เสนอชื่อ/ผลงาน | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอเชียนป็อปมิวสิกอะวอดส์ | 2022 | Best Female Artist (Overseas) | ตนเอง | ชนะ |  |
| เซอร์เคิลชาร์ตมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Song of the Year – มิถุนายน | "ป็อป!" | รอผล |  |
| จีนีมิวสิกอะวอดส์ | 2022 | Best Female Solo Artist | ตนเอง | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| โกลเดนดิสก์อะวอดส์ | 2023 | Best Digital Song (Bonsang) | "ป็อป!" | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| มามาอะวอดส์ | 2022 | Best Female Artist | ตนเอง | ชนะ |  |
| มามาอะวอดส์ | 2022 | Song of the Year | "ป็อป!" | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| มามาอะวอดส์ | 2022 | Best Dance Performance – Solo | "ป็อป!" | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| โซลมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Bonsang Award | อิมนาย็อน | รอผล |  |
| โซลมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | K-wave Award | ตนเอง | รอผล |  |
| โซลมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Popularity Award | ตนเอง | รอผล |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อิม นา-ย็อน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2553

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 229 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 65 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยในปีนี้ได้เกิดการชุมนุมประท้วงต่อต้านรัฐบาลครั้งใหญ่ ซึ่งนำไปสู่การสลายการชุมนุมโดยกำลังทหารอย่างรุนแรง ในเดือนพฤษภาคม
กลุ่มผู้ชุมนุมแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ ที่แยกราชประสงค์
การสลายการชุมนุมที่แยกราชประสงค์
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์ : พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
สยามมกุฎราชกุมาร: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ในขณะนั้น)
นายกรัฐมนตรี: อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (ประชาธิปัตย์)
สภาผู้แทนราษฎร: ชุดที่ 23
ประธานสภาผู้แทนราษฎร: ชัย ชิดชอบ (ภูมิใจไทย)
วุฒิสภา: ชุดที่ 10
ประธานวุฒิสภา: ประสพสุข บุญเดช (สรรหา)
ประธานศาลฎีกา: สบโชค สุขารมณ์
เหตุการณ์ > มีนาคม

20 มีนาคม – มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2553 ที่จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ปรากฏว่าฝนทิพย์ วัชรตระกูล เป็นผู้ชนะเลิศการประกวด
12 มีนาคม – การชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553: กลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาตินำโดยนายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อจัดการชุมนุมใหญ่ที่กรุงเทพมหานคร
เหตุการณ์ > พฤษภาคม

การสลายการชุมนุมที่แยกราชประสงค์ พ.ศ. 2553 สิ้นสุดในวันที่ 19 พฤษภาคม มีผู้เสียชีวิต 87 ราย บาดเจ็บราว 2,000 ราย และอีก 51 ราย สูญหาย
เหตุการณ์ > ตุลาคม

23 ตุลาคม – วันคล้ายวันสวรรคต พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ครบ 100 ปี
ผู้เสียชีวิต > มกราคม

2 มกราคม – สมชาย สามิภักดิ์ นักแสดง (เกิด พ.ศ. 2469)
4 มกราคม – ปัญญา สิงห์ศักดา อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (เกิด พ.ศ. 2473)
7 มกราคม – ธีรศักดิ์ กรรณสูต อดีตประธานกรรมการการเลือกตั้ง (เกิด พ.ศ. 2473)
11 มกราคม – บุญหลง ถาคำฟู นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2482)
12 มกราคม – กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา สถาปนิกและอดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (เกิด พ.ศ. 2475)
13 มกราคม – หม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย ผู้กำกับภาพยนตร์และพระราชนัดดาในรัชกาลที่ 5 (ประสูติ พ.ศ. 2477)
25 มกราคม – หม่อมราชวงศ์จันทร์แรมศิริโชค จันทรทัต อดีตผู้อำนวยการธนาคารออมสิน (เกิด พ.ศ. 2473)
29 มกราคม – หม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์ อดีตข้าหลวงในวังสวนสุนันทาและนักประพันธ์หญิง (เกิด พ.ศ. 2456)
ผู้เสียชีวิต > กุมภาพันธ์

5 กุมภาพันธ์ – สุริยพงศ์ การวิบูลย์ นักร้องเพลงลูกกรุง (เกิด พ.ศ. 2490)
6 กุมภาพันธ์ – พระมงคลวิสุต (ดวงดี สุภทฺโท) พระสงฆ์ (เกิด พ.ศ. 2449)
7 กุมภาพันธ์ – บุญถิ่น ทวยแก้ว ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้กำกับศิลป์ และนักแสดง (เกิด พ.ศ. 2501)
10 กุมภาพันธ์
สิทธิ จิรโรจน์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (เกิด พ.ศ. 2463)
จรัส พั้วช่วย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (เกิด พ.ศ. 2492)
12 กุมภาพันธ์ – พยงค์ มุกดา นักร้อง นักแสดง นักประพันธ์เพลง และศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปการแสดงประจำปี พ.ศ. 2534 (เกิด พ.ศ. 2469)
15 กุมภาพันธ์ – มานี ทัพพะรังสี นักร้องหญิง (เกิด พ.ศ. 2483)
26 กุมภาพันธ์ – เจ้ากุลวงศ์ ณ เชียงใหม่ นักการเมืองท้องถิ่น (เกิด พ.ศ. 2461)
27 กุมภาพันธ์ – กำธร สุวรรณปิยะศิริ นักแสดงและนักพากย์ภาพยนตร์ (เกิด พ.ศ. 2478)
ผู้เสียชีวิต > มีนาคม

10 มีนาคม – เจ้าสักก์ดนัย ณ เชียงใหม่ เจ้านายฝ่ายเหนือ (ประสูติ พ.ศ. 2515)
12 มีนาคม – สมเพียร เอกสมญา ตำรวจชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2493)
17 มีนาคม – บุญเติม จันทะวัฒน์ นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2494)
24 มีนาคม
สวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ จุฬาราชมนตรี (เกิด พ.ศ. 2459)
โสมกานดา ภาษวัธน์ อดีตหม่อมเจ้า พระราชนัดดาในรัชกาลที่ 4 (ประสูติ พ.ศ. 2461)
26 มีนาคม – สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (พุฒ สุวฑฺฒโน) พระสงฆ์ (เกิด พ.ศ. 2451)
28 มีนาคม – ปรีดา จุลละมณฑล อดีตนักกีฬาจักรยานทีมชาติไทย (เกิด พ.ศ. 2488)
ผู้เสียชีวิต > เมษายน

1 เมษายน – เล็ก นานา นักธุรกิจและนักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2467)
2 เมษายน – ประสิทธิ์ พยอมยงค์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล - เรียบเรียงเสียงประสาน) (เกิด พ.ศ. 2469)
6 เมษายน – วิไล อมาตยกุล คุณพยาบาลผู้ใหญ่ประจำพระองค์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (เกิด พ.ศ. 2461)
10 เมษายน – ร่มเกล้า ธุวธรรม รองเสนาธิการกองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์ (เกิด พ.ศ. 2509)
14 เมษายน – พิทยา บุณยรัตพันธุ์ นักร้องหญิง (เกิด พ.ศ. 2476)
20 เมษายน – แตน อรอุมา นักร้องลูกทุ่ง (เกิด พ.ศ. 2527)
26 เมษายน – ศิระ ปัทมาคม นักการเมือง (เกิด พ.ศ. 2483)
ผู้เสียชีวิต > พฤษภาคม

2 พฤษภาคม – บุญช่วย ศรีสารคาม อดีตรองปลัดกระทรวงมหาดไทย (เกิด พ.ศ. 2474)
9 พฤษภาคม – พรเดชา สุขารมณ์ นักร้องและแพทย์ (เกิด พ.ศ. 2515)
16 พฤษภาคม – วาณิช จรุงกิจอนันต์ นักประพันธ์ (เกิด พ.ศ. 2491)
17 พฤษภาคม – ขัตติยะ สวัสดิผล (เสธ.แดง) ทหารชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2494)
27 พฤษภาคม – ปยุต เงากระจ่าง นักออกแบบและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2472)