stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซาร์มีซา บิลเชสกู
ชีวประวัติ

เธอมีภูมิหลังจากครอบครัวที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกับอีโยน เบรอตีอานู
เธอเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยปารีสในปี 1884 และได้รับการต้อนรับที่ไม่สู้ดีนัก ตามคำบอกเล่าของ Edmond Louis Armand Colmet De Santerre ศาสตราจารย์ด้านกฎหมายแพ่ง ซึ่งระบุว่า "เราลังเลที่จะให้คำยินยอมตามที่นางบิลเชสกูเรียกร้อง ไม่ฉะนั้นเราคงต้องให้มีตำรวจประจำการที่โถงสอนหนังสือ" และแม้เธอจะได้รับเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยปารีสแล้วก็ตาม เจ้าหน้าที่หน้าประตูไม่ยอมเปิดประตูให้เธอเข้าไปภายในอาคารของมหาวิทยาลัย เธอเคยเขียนบ่นถึงพฤติกรรมนี้ว่าช่างขัดกันเหลือเกินกับคติพจน์ เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ ที่จารึกไว้เหนือบานประตูนั้น กระนั้นหลังสิ้นสุดปีแรกของการศึกษา Colmet De Santerre ได้รายงานแก่นักศึกษาที่มารวมตัวกัน โดยกล่าวถึงบิลเชสกูว่ามี "ความมุมานะมากยิ่งไปกว่าคำเชิดชูทั้งปวง และเป็นผู้ปฏิบัติตนเป็นตัวอย่าง" และขอขบคุณนักศึกษาชายที่ได้ "ต้อนรับเธอประดุจพี่/น้องสาวคนหนึ่ง" สุนทรพจน์นี้ของเขาได้รับการปรบมือกราวในหอประชุมจากผู้ฟัง
เธอได้รับใบอนุญาตประกอบอาชีพในปี 1887 ในปี 1890 ซึ่งรายงานจำนวนนักศึกษาสตรีทั้งหมดในฝรั่งเศสมี 71% เป็นชาวต่างชาติ บิลเชสกูถือเป็นหนึ่งในสตรีชาวยุโรปคนแรก ๆ ที่จบการศึกษาปริญญาเอกด้านนิติศาสตร์ เป็นรองจาก Marie Popelin ในปี 1888 วิทยานิพนธ์จบของเธอมีชื่อว่า De la condition légale de la mère ("ว่าด้วยสถานะทางกฎหมายของมารดา") ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันในทศวรรษ 1880s โรมาเนียยังได้รับสตรีโรมาเนียคนแรกที่จบการศึกษาแพทยศาสตร์ ซึ่งคือ คริสตีนา คุตซารีดา
ในปี 1891 ภายใต้การสนับสนุนของกอนซตันติน ดิสเศสกู เธอได้การยอมรับเข้าร่วมสถานะเต็มในสมาคมเนติบัณฑิตเทศมณฑลอิลฟอฟซึ่งมีเขตรับผิดชอบครอบคลุมเมืองหลวงบูคาเรสต์ นอกจากจะเป็นสตรีคนแรกในโรมาเนียที่ได้รับตำแหน่งเข้าสู่เนติบัณฑิตยสภาแล้ว ยังถือเป็นครั้งแรก ๆ ที่เกิดก่อนหลายประเทศอื่นในยุโรป นักกฎหมายชาวเบลเยียมและนักการเมืองเสรีนิยม ลุยส์ ฟรังค์ ยินดีกับเหตุการณ์นี้อย่างมาก และเชิดชูว่าเป็น "นวัตกรรมครั้งใหญ่"
อย่างไรก็ตาม เธอไม่เคยได้ประกอบอาชีพว่าความ ในขณะที่สตรีคนต่อมาที่สมัครเข้ายังสมาคมเนติบัณฑิตในปี 1901 (ประจำเขตเทศมณฑลอิลฟอฟเช่นกัน) เอเลนา ปอปอวีชี (Elena Popovici) ถูกปฏิเสธการเข้าร่วม บิลเชสกูสมรสกับวิศวกร กอนซตันติน อาลีเมอนิชเตอานู หกปีหลังเข้าร่วมสมาคมเนติบัณฑิตและเกษียณจากอาชีพการงาน ในขณะนั้นเธอยังคงมีบทบาทในการเรียกร้องสิทธิสตรี และเป็นหนึ่งในสมาชิกชุดแรกของ Societatea Domnişoarelor Române (สมาคมยุวสตรีโรมาเนีย) ในปี 1915 เธอร่วมกับอานา ฮาเรต, ซาบีนา กันตากูซีโน และ มารียา ฟีลีเปสกู จัดตั้งคณะกรรมการภายใต้พระบรมราชินูปถัมภ์ของสมเด็จพระราชินีมารี ทำการเรียกร้องการให้การศึกษาทดแทนสำหรับสตรีที่ถูกปฏิเสธการศึกษาขั้นสูง กระนั้นข้อเรียกร้องนี้ไม่สำเร็จ
ท่าอากาศยานนานาชาติคีชีเนา

ท่าอากาศยานนานาชาติคีชีเนา (โรมาเนีย: Aeroportul Internațional Chișinău; (IATA: RMO, ICAO: LUKK)) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักของประเทศมอลโดวา ตั้งอยู่ห่างไป 13 km (8.1 mi) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของนครคีชีเนา เมืองหลวงขอบมอลโดวา ท่าอากาศยานนี้เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของแอร์มอลโดวา สายการบินแห่งชาติของมอลโดวา
ในวันที่ 18 มกราคม 2024 ได้มีการเปลี่ยนรหัส IATA จาก KIV (มาจาก Kishinev ซึ่งเป็นชื่อเมืองในภาษารัสเซียและชื่อเดิมในภาษาอังกฤษ) มาเป็น RMO (มาจาก Republica Moldova, "สาธารณรัฐมอลโดวา" ในภาษาโรมาเนีย)
คีชีเนามีเที่ยวบินแรกในวันที่ 24 มิถุนายน 1926 โดยเป็นเที่ยวบินจากบูคาเรสต์–กาลัช–คีชีเนา-ยัช โดย CFRNA (ต่อมาคือ LARES และ TAROM ในปัจจุบัน) ส่วนอาคารผู้โดยสารหลักสร้างขึ้นในทศวรรษ 1970s
กาลีนา ดอดอน

| กาลีนา ดอดอน |
| --- | --- |


สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งมอลโดวา
ดำรงตำแหน่ง 23 ธันวาคม ค.ศ. 2016 – 24 ธันวาคม ค.ศ. 2020
ประธานาธิบดี: อีกอร์ ดอดอน
ก่อนหน้า: มาร์การีตา ทิมฟอร์ตี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1977-02-12) 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 (47 ปี) สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย สหภาพโซเวียต
คู่สมรส: อีกอร์ ดอดอน
บุตร: วัลดา นิโคลี บอร์กดัน

กาลีนา ดอดอน (โรมาเนีย: Galina Dodon; รัสเซีย: ГалинаДодон; เกิด 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977) เป็นภรรยาของอิกอร์ โดดอน ประธานาธิบดีมอลโดวารวมถึงเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของมอลโดวา
ประวัติ

หลังจากที่เรียนจบเธอทำงานเป็นนักบัญชีในเดือนกันยายน ค.ศ. 1999 เธอแต่งงานกับอิกอร์ โดดอนในปีเดียวกัน โดดอนบอกว่าเป็นการส่วนตัวว่าเธอพยายามที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองทั้งในบ้านและสื่อเสมอ  โดดอนเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรการกุศลหลายแห่งและตั้งใจที่จะให้การสนับสนุนโรงเรียนอนุบาล 100 แห่งภายในสิ้นปี 2017
ชีวิตส่วนตัว

กาลีนากับอิกอร์ ดอดอนมีลูกทั้งหมด 3 คน คือ วัลดา นิโคลี บอร์กดัน นอกจากภาษาโรมานีแล้ว เธอสามารถพูดภาษารัสเซียและอังกฤษได้เป็นอย่างดี
ไวเคาส์ลีกา

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1990; 34 ปีที่แล้ว (1990)
ประเทศ: ประเทศฟินแลนด์
สมาพันธ์: ยูฟ่า
จำนวนทีม: 12
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: Ykkönen 1-2 (ขึ้นอยู่กับรอบคัดเลือก)
ถ้วยระดับประเทศ: ฟินนิชคัพ
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เอชเจเค  (2022)
ชนะเลิศมากที่สุด: เฮลซิงงินยัลกาปัลโลคลูบี (32)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: ไอเอส เอ็กซ์ตรา, รูอูตู+, เนโลเนน, จิม
เว็บไซต์: ไวเคาส์ลีกา
ปัจจุบัน: ไวเคาส์ลีกา ฤดูกาล 2022
ไวเคาส์ลีกา (สวีเดน: Tipsligan) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศฟินแลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1990 ผู้สนับสนุนหลักของลีกคือบริษัทการพนัน ชื่อว่าไวเคาส์ แต่ก่อนหน้านั้นลีกมีชื่อว่า เมสตารูซารียา (การแข่งขันชิงแชมป์) ซึ่งเป็นลีกสมัครเล่นที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1930 ส่วนในช่วงปี ค.ศ. 1908-1930 การชิงแชมป์จะตัดสินด้วยฟุตบอลถ้วย
ระหว่างฤดูกาล 1990-91 ไวเคาส์ลีกาถูกเรียกในชื่อว่า "ฟูติสลีกา" (สวีเดน: Fotbollsligan)
เนื่องจากฟินแลนด์เป็นประเทศในเขตหนาว ลีกจึงต้องแข่งขันในช่วงฤดูร้อน ตั้งแต่เดือนเมษายน-ตุลาคม สโมสรแต่ละสโมสร จะพบคู่แข่งทีมละ 3 นัด ดังนั้นในหนึ่งฤดูกาลจะมีการแข่งขันทั้งหมด 33 นัด ทีมที่อันดับต่ำที่สุดจะตกชั้นสู่อุกโกเนน ส่วนทีมชนะเลิศอุกโกเนน จะเลื่อนชั้นขึ้นมาแทน
ในปี ค.ศ. 2010 รายได้เฉลี่ยต่อปีของผู้เล่นอยู่ที่ 24,400 ยูโร ไวเคาส์ลีกาเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ก่อตั้งสมาคมฟุตบอลลีกอาชีพยุโรป
สโมสรในฤดูกาล 2018

Ilves
HJK
FC Honka
SJK
KuPS
Mariehamn
Lahti
Inter
TPS
PS Kemi
VPS
RoPS
ที่ตั้งของทีมฟุตบอลในรายการไวเคาส์ลีกา ฤดูกาล 2018
| สโมสร | เมือง | สนาม | ความจุ | อันดับ ฤดูกาล 2017 | จำนวนฤดูกาล บนลีกสูงสุด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สโมสรฟุตบอลฮงกา | เอสโป | Tapiolan Urheilupuisto | 6,000 | 2 (ในอุกโกเนน) | 9 |
| สโมสรฟุตบอลอินเตอร์ตุรกุ | ตุรกุ | Veritas Stadion | 9,372 | 9 | 21 |
| สโมสรฟุตบอลลาห์ตี | ลาห์ตี | Lahti Stadium | 14,500 | 4 | 38 |
| เฮลซิงงินยัลกาปัลโลคลูบี | เฮลซิงกิ | Sonera Stadium | 10,300 | 1 | 79 |
| อีเอฟโกมารีเอฮัมน์ | มารีเอฮัมน์ | Wiklöf Holding Arena | 4,000 | 5 | 13 |
| สโมสรฟุตบอลอีเลเวส | ตัมเปเร | Tammela Stadion | 5,040 | 3 | 36 |
| กัวปียอนปัลโลเซยูรา | กัวปียอน | Savon Sanomat Areena | 5,000 | 2 | 61 |
| ปัลโลเซยูราเกมีกิงส์ | เกมี | Sauvosaaren Urheilupuisto | 4,500 | 10 | 8 |
| รอวาเนียเมนปัลโลเซยูรา | รอวาเนียมี | Rovaniemen Keskuskenttä | 4,000 | 7 | 30 |
| เซนาโยเอนยัลกาปัลโลเกเรโฮ | เซนาโยกี | OmaSP Stadion | 6,000 | 6 | 6 |
| ตูรูนปัลโลเซยูรา | ตุรกุ | Veritas Stadion | 9,372 | 1 (ในอุกโกเนน) | 74 |
| วาซันปัลโลเซยูรา | วาซา | Hietalahti | 4,600 | 4 | 54 |
ทีมชนะเลิศ

| สโมสร | ชนะเลิศ | ปีที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| HJK | 29 | 1911, 1912, 1917, 1918, 1919, 1923, 1925, 1936, 1938, 1964, 1973, 1978, 1981, 1985, 1987, 1988, 1990, 1992, 1997, 2002, 2003, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2017, 2018 |
| FC Haka | 9 | 1960, 1962, 1965, 1977, 1995, 1998, 1999, 2000, 2004 |
| HPS | 9 | 1921, 1922, 1926, 1927, 1929, 1932, 1934, 1935, 1957 |
| TPS | 8 | 1928, 1939, 1941, 1949, 1968, 1971, 1972, 1975 |
| HIFK | 7 | 1930, 1931, 1933, 1937, 1947, 1959, 1961 |
| KuPS | 5 | 1956, 1958, 1966, 1974, 1976 |
| FC Kuusysi | 5 | 1982, 1984, 1986, 1989, 1991 |
| Kiffen | 4 | 1913, 1915, 1916, 1955 |
| ÅIFK | 3 | 1910, 1920, 1924 |
| Reipas Lahti | 3 | 1963, 1967, 1970 |
| VIFK | 3 | 1944, 1946, 1953 |
| Tampere United | 3 | 2001, 2006, 2007 |
| VPS | 2 | 1945, 1948 |
| KTP | 2 | 1951, 1952 |
| OPS | 2 | 1979, 1980 |
| FC Jazz | 2 | 1993, 1996 |
| MyPa | 1 | 2005 |
| FC Inter Turku | 1 | 2008 |
| SJK | 1 | 2015 |
| PUS | 1 | 1909 |
| Sudet Vyborg | 1 | 1940 |
| KPV | 1 | 1969 |
| FC Ilves | 1 | 1983 |
| Unitas | 1 | 1908 |
| HT | 1 | 1942 |
| Ilves-Kissat | 1 | 1950 |
| Pyrkivä Turku | 1 | 1954 |
| TPV | 1 | 1994 |
| IFK Mariehamn | 1 | 2016 |
ดูเพิ่ม

สมาคมฟุตบอลฟินแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Finland - List of League First Level Tables at RSSSF (อังกฤษ)
Fixtures and Tables on aragon.ws (อังกฤษ)
| ด ค กไวเคาส์ลีกา |
| --- | --- |
สโมสร (2024):  AC Oulu  EIF  FC Haka  FC Honka  FC Inter  FC Lahti  HJK  IFK Mariehamn  Ilves  KuPS  SJK  VPS 
ฤดูกาล:  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018 
ฟุตบอลในประเทศฟินแลนด์
| ด ค กลีกฟุตบอลชายสูงสุดของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  ออสเตรีย Tagblatt Pokal  Gauliga Ostmark  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย รีพับบลิก  สเตต  เชโกสโลวาเกีย  เดนมาร์ก  เยอรมนีตะวันออก  อังกฤษ  ฟินแลนด์  เยอรมนี Bezirksliga Bayern  Gauliga  Kreisliga Bayern  Hessen  Nordmain  Odenwald  Pfalz  Saar  Südmain  Südwest  Württemberg  Nordkreis-Liga  Oberliga Berlin  Oberliga Nord  Oberliga Süd  Oberliga Südwest  Oberliga West  Südkreis-Liga  Westkreis-Liga  ยิบรอลตาร์  เฮอร์เซก-บอสเนีย  ปาเลสไตน์  สกอตแลนด์ พรีเมียร์ดิวิชัน  พรีเมียร์ลีก  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ตุรกี Turkish Championship  National Division  ยูโกสลาเวีย 
ไม่รับรอง:  Artsakh  Crimea  Isle of Man  โมนาโก  นอร์เทิร์นไซปรัส  นครรัฐวาติกัน 
ลีชเทินชไตน์เป็นเพียงสมาชิกเดียวของยูฟ่าที่ไม่มีลีกฟุตบอล
นีกอลาเอ ตีมอฟตี

| นีกอลาเอ ตีมอฟตี |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีมอลโดวาคนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง 23 มีนาคม พ.ศ. 2555 – 23 ธันวาคม พ.ศ. 2559
นายกรัฐมนตรี: Vlad Filat Iurie Leancă Chiril Gaburici Natalia Gherman (รักษาการ) Valeriu Streleț Gheorghe Brega (รักษาการ) Pavel Filip
ก่อนหน้า: Marian Lupu (รักษาการ)
ถัดไป: อิกอร์ โดดอน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 22 ธันวาคม พ.ศ. 2491 (75 ปี) Ciutulești สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย สหภาพโซเวียต (ปัจจุบันคือมอลโดวา)
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์ (ก่อน พ.ศ. 2534) อิสระ (พ.ศ. 2534–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: Margareta Timofti
บุตร: บุตรชาย 3 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแห่งรัฐมอลโดวา

นีกอลาเอ ตีมอฟตี (โรมาเนีย: Nicolae Timofti) เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองของมอลโดวาซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมอลโดวาตั้งแต่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2555 ถึง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2559 เขาดำรงตำแหน่งหัวหน้าสภาผู้พิพากษาสูงสุดของมอลโดวาและได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีโดยรัฐสภาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2555
มาร์ตติ อะห์ติซาริ

| มาร์ตติ อะห์ติซาริ |
| --- | --- |
Martti Ahtisaari
อะห์ติซาริในเฮลซิงกิ เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2550

ประธานาธิบดีของฟินแลนด์ คนที่ 10
ดำรงตำแหน่ง 1 มีนาคม พ.ศ. 2537 – 1 มีนาคม พ.ศ. 2543
ก่อนหน้า: เมาโน โกยวิสโต
ถัดไป: ตาเรีย ฮาโลเนน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 มิถุนายน ค.ศ. 1937(1937-06-23) วืยบอร์ก ประเทศฟินแลนด์
เสียชีวิต: 16 ตุลาคม ค.ศ. 2023(2023-10-16) (86 ปี) เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์
เชื้อชาติ:  ฟินแลนด์
พรรคการเมือง: พรรคสังคมประชาธิปไตยฟินแลนด์
คู่สมรส: เอวา อะห์ติซาริ
ลายมือชื่อ: 

มาร์ตติ โอยวา กาเลวิ อะห์ติซาริ (ฟินแลนด์: Martti Oiva Kalevi Ahtisaari) เป็นนักการทูตและนักการเมืองชาวฟินแลนด์ อดีตประธานาธิบดีของฟินแลนด์ ทูตและผู้ไกล่เกลี่ยแห่งสหประชาชาติ และผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2551
ประวัติ

มาร์ตติ อะห์ติซาริเกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ที่เมืองวีปุริ ประเทศฟินแลนด์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศรัสเซีย) โดยโอยวา อะห์ติซาริ ผู้เป็นบิดา เป็นนายทหารชั้นประทวน ปู่ของโอยวาอพยพมาจากทางตอนใต้ของนอร์เวย์ โอยวาได้สัญชาติฟินแลนด์ในปี พ.ศ. 2472 และเปลี่ยนนามสกุลจากอดอล์ฟเซนเป็นอะห์ติซาริในปีพ.ศ. 2478
มาร์ตติ อะห์ติซาริย้ายไปยังเมืองกัวปิโอในขณะที่บิดาต้องเข้าทำงานทหาร โดยมาร์ตติได้เข้าโรงเรียนที่กัวปิโอ ก่อนจะย้ายไปโอวลุในเวลาต่อมา อะห์ติซาริเรียนได้วุฒิการเป็นครูชั้นประถมจากมหาวิทยาลัยโอวลุในปี พ.ศ. 2502 และได้ทำงานสอนในโอวลุและประเทศปากีสถาน ก่อนจะเข้าทำงานในกระทรวงการต่างประเทศในปี พ.ศ. 2508 และในปี พ.ศ. 2516 ได้เป็นเอกอัครราชทูตฟินแลนด์ประจำประเทศแทนซาเนีย แซมเบีย โซมาเลีย และโมแซมบิก
อะห์ติซาริดำรงตำแหน่งข้าหลวงสหประชาชาติในนามิเบียในปี พ.ศ. 2520 ถึง 2524 และยังได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนพิเศษของเลขาธิการใหญ่แห่งสหประชาชาติในนามิเบียในปี พ.ศ. 2521 อะห์ติซาริได้เป็นผู้นำปฏิบัติการของสหประชาชาติที่ให้ความช่วยเหลือนามิเบียในการได้รับเอกราช อะห์ติซาริได้รับรางวัลโอ อาร์ แตมโบจากแอฟริกาใต้สำหรับ "ผลงานอันโดดเด่นในฐานะนักการทูต และการทุ่มเทให้กับการเกิดเสรีภาพในแอฟริกาและสันติภาพในโลก"
ประวัติ > ตำแหน่งประธานาธิบดี

อะห์ติซาริเป็นตัวแทนพรรคสังคมประชาธิปไตยฟินแลนด์ ลงสมัครตำแหน่งประธานาธิบดีในปีพ.ศ. 2536 และชนะการเลือกตั้งเหนือเอลิซาเบท เรห์น จากพรรคประชาชนสวีเดน และเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีของฟินแลนด์ในวันที่ 1 มีนาคน พ.ศ. 2537
ประวัติ > หลังตำแหน่งประธานาธิบดี

อะห์ติซาริ ร่วมกับซีริล รามาฟอซา ช่วยเหลือในกระบวนการสันติภาพไอร์แลนด์ โดยเข้าตรวจสอบการปลดอาวุธของกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ (ไออาร์เอ) ในปี พ.ศ. 2544 อะห์ติซาริเป็นผู้ทำหน้าที่ไกล่เกลี่ยระหว่างขบวนการเสรีอาเจะฮ์และรัฐบาลอินโดนีเซียในปีพ.ศ. 2548 และได้รับตำแหน่งผู้แทนพิเศษของสหประชาชาติในคอซอวอในปีเดียวกัน
คณะกรรมการโนเบลนอร์เวย์ ประกาศในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ว่ามาร์ตติ อะห์ติซาริ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2551 "สำหรับความพยายามในการแก้ปัญหาความขัดแย้งระดับนานาชาติในหลายทวีปมานานกว่าสามทศวรรษ"
บาซารับที่ 1 แห่งวอเลเคีย

| บาซารับที่ 1 |
| --- | --- |
วอยโวดแห่งวอเลเคีย

วอยโวดแห่งวอเลเคีย จาก ป. ค.ศ. 1344 ร่วมกับนีกอลาเอ อาเลกซันดรู
ครองราชย์: ป. ค.ศ. 1310/ก่อน ค.ศ. 1324 – 1351/1352
ก่อนหน้า: ราดูเนกรูหรือตอกอเมร์
ถัดไป: นีกอลาเอ อาเลกซันดรู

สวรรคต: ค.ศ. 1351 หรือ 1352
คู่อภิเษก: โดอัมมา มาร์กีตา
พระราชบุตร: นีกอลาเอ อาเลกซันดรู แตออดอราแห่งวอเลเคีย
ราชวงศ์: บาซารับ
พระราชบิดา: ราดูเนกรูหรือตอกอเมร์
บาซารับที่ 1 (โรมาเนีย: Basarab I, ออกเสียง: [basaˈrab] ( ฟังเสียง)) หรือที่รู้จักกันในพระนาม บาซารับผู้ก่อตั้ง (Basarab Întemeietorul; ประมาณ ค.ศ. 1270 – 1351/1352) ทรงเป็นเจ้า (voivode) และผู้ปกครองอย่างอิสระพระองค์แรกของวอเลเคีย ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 รายละเอียดเกี่ยวกับการใช้ชีวิตของพระองค์ไม่เป็นที่แน่ชัด แม้ว่าพระนามของพระองค์จะมีที่มาจากภาษาตุรกี แต่หลักฐานชี้ชัดว่าพระองค์ทรงเป็นชาววลาก บาซารับขึ้นมามีอำนาจในวอเลเคียช่วงก่อนปี ค.ศ. 1324 โดยสภาวการณ์การขึ้นครองราชย์ของพระองค์ก็ไม่แน่นอน โดยมี 2 ทฤษฎีคือ พระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อจากตอกอเมร์ซึ่งเป็นพระบิดาของพระองค์ หรือต่อจากผู้ก่อตั้งวอเลเคียในตำนานอย่างราดูเนกรู
จอร์จ อเล็กซานดรูว

| จอร์จ อเล็กซานดรูว |
| --- | --- |
เกิด: 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1957(1957-11-21) บูคาเรสต์ โรมาเนีย
เสียชีวิต: 1 มกราคม ค.ศ. 2016(2016-01-01) (58 ปี)
สัญชาติ: โรมาเนีย
ศิษย์เก่า: สถาบันศิลปะการแสดงละครและภาพยนตร์ คารากิเล
อาชีพ: นักแสดง
จอร์จ อเล็กซานดรูว (โรมาเนีย: George Alexandru; 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1957 – 1 มกราคม ค.ศ. 2016) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครชาวโรมาเนีย
ผลงาน

Ecaterina Teodoroiu (1978)
Ultima noapte de dragoste (1980)
Dreptate în lanțuri (1983)
Masca de argint (1985)
Noi, cei din linia întâi (1985)
Figuranții (1987)
François Villon - Poetul vagabond (1987)
Drumeț în calea lupilor (1988)
Rezervă la start (1988)
Mircea (1989)
Cenușa păsării din vis (1989)
Coroana de foc (1990)
Escu (1990) - film TV
Drumul câinilor (1991)
Cezara (1991)
Cum vă place? (1992)
Înnebunesc și-mi pare rău (1992)
Balanța (1992)
Rămânerea (1992)
Chira Chiralina (1993)
Vulpe - vânător (1993)
Polul Sud (1993)
Oglinda (1994)
E pericoloso sporgersi (1994)
Asfalt Tango (1995)
Huntress: Spirit of the Night (1995)
Punctul zero (1996)
Omul zilei (1997)
Triunghiul Morții (1999)
Faimosul paparazzo (1999)
În fiecare zi Dumnezeu ne sărută pe gură (2001)
Dulcea saună a morții (2003)
Milionari de weekend (2004)
Sindromul Timișoara - Manipularea (2004)
Băieți buni (serial TV, 2005)
Un espresso (2005)
Happy End (2006)
La urgență (serial TV, 2006)
Cu un pas înainte (serial TV, 2008)
Supraviețuitorul (2008)
Nunta mută (2008)
Casanova, identitate feminină (2008)
แหล่งข้อมูลอื่น

จอร์จ อเล็กซานดรูว ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บราชอฟ

| บราชอฟ |
| --- | --- |
นคร
จากบนและซ้ายไปขวา: ทิวทัศน์เมืองเก่าบราชอฟ, ถนนสาธารณรัฐ, จัตุรัสสภา, ประตูแคเธอริน, โบสถ์ดำ, ป้อมปราการบราชอฟ, ป้อมปราสาทบนเนินสตราเฌอ
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งเมืองบราชอฟในเทศมณฑลบราชอฟ
บราชอฟที่ตั้งเมืองบราชอฟในประเทศโรมาเนีย
พิกัด: 45°40′N 25°37′E﻿ / ﻿45.667°N 25.617°E﻿ / 45.667; 25.617
ประเทศ:  โรมาเนีย
เทศมณฑล: บราชอฟ
สถานะ: เมืองหลักเทศมณฑล
ปรากฏชื่อครั้งแรก: 1235
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2024): อัลเลน กอลีบัน (USR)
พื้นที่
 • นคร: 267.32 ตร.กม. (103.21 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,368.5 ตร.กม. (528.4 ตร.ไมล์)
ความสูง: 538 เมตร (1,765 ฟุต)
ประชากร (31 ตุลาคม 2011)
 • นคร: 253,200 คน
 • ประมาณ (2016): 290,743 คน
 • รวมปริมณฑล: 382,896 คน
เดมะนิม: brașovean, brașoveancă
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: RO 500xxx
รหัสพื้นที่: (+40) 268
ทะเบียนพาหนะ: BV
เว็บไซต์: www.brasovcity.ro
บราชอฟ (โรมาเนีย: Brașov, ออกเสียง: [braˈʃov] ( ฟังเสียง); เยอรมัน: Kronstadt; ฮังการี: Brassó; ละติน: Corona; แซกซันทรานซิลเวเนีย: Kruhnen) เป็นนครในภูมิภาคทรานซิลเวเนีย ประเทศโรมาเนีย และเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลบราชอฟ ข้อมูลจากสำมะโนปี 2011 ระบุว่าบราชอฟมีประชากรรวม 253,200 คน ถือว่ามากที่สุดเป็นอันดับเจ็ดของประเทศโรมาเนีย ในขณะที่หากรวมเป็นเขตมหานครบราชอฟจะมีประชากรรวม 382,896 คน
บราชอฟตั้งอยู่ในตอนกลางของประเทศ ห่างจากบูคาเรสต์ไปทางเหนือราว 166 กิโลเมตร (103 ไมล์) และห่างจากจากทะเลดำราว 380 กิโลเมตร (236 ไมล์) เมืองห้อมล้อมไปด้วยเทือกเขาคาร์เพเทียนใต้และถือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคประวัติศาสตร์ทรานซิลเวเนีย
ในอดีต บราชอฟเคยเป็นศูนย์กลางของบัวร์เซินลันท์ซึ่งครั้งหนึ่งถูกชาวแซกซันทรานซิลเวเนียเข้าครอบครอง และเป็นเมืองสำคัญที่ตั้งอยู่บนเส้นทางค้าขายระหว่างออสเตรีย (ในเวลานั้นคืออาร์ชดัชชีออสเตรียภายในจักรวรรดิฮาพส์บวร์ค) กับตุรกี (ในเวลานั้นคือจักรวรรดิออตโตมัน) รวมถึงยังเป็นเมืองที่เพลงชาติโรมาเนีย "เดชเตอัปเตอ-เต รอมือเน!" ได้รับการขับขานเป็นครั้งแรก
ซาฮา ฮาดิด

| เดม ซาฮา ฮาดิด DBE RA |
| --- | --- |
ฮาดิดที่ศูนยืวัฒนธรรมเฮย์ดาร์อะลีเยฟ, 2013
เกิด: ซาฮา โมฮัมมัด ฮาดิด 31 ตุลาคม ค.ศ. 1950(1950-10-31) แบกแดด, ประเทศอิรัก
เสียชีวิต: 31 มีนาคม ค.ศ. 2016(2016-03-31) (65 ปี) ไมอามี, รัฐฟลอริดา, สหรัฐ
สัญชาติ: อิรัก, สหราชอาณาจักร
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเบรุต สถาบันสถาปัตยกรรมศาสตร์สมาคมสถาปัตยกรรม
บิดามารดา: Mohammed Hadid Wajeeha Sabonji

การทำงาน: ซาฮา ฮาดิด อาร์คิเท็กส์
ผลงานสำคัญ: สถานีดับเพลิงวีทรา, MAXXI, บริดจ์พาวิลเลียน, ศูนย์ศืลปะร่วมสมัย, ศูนย์เฮย์ดาร์ อะลีเยฟ, ริเวอร์ไซด์มิวเซียม
 
เว็บไซต์: www.zaha-hadid.com
เดม ซาฮา โมฮัมมัด ฮาดิด DBE RA  (อาหรับ: زها حديد Zahā Ḥadīd, โรมาเนีย: Zaha Mohammad Hadid, 31 ตุลาคม 1950 – 31 มีนาคม 2016) เป็นสถาปนิก, ศิลปิน และนักออกแบบชาวอังกฤษ-อิรัก และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของวงการสถาปัตยกรรมในปลายศตวรรษที่ 20 และต้นศตวรรษที่ 21 ฮาดิดิเกิดที่เมืองแบกแดด ประเทศอิรัก และสมัครเข้าศึกษาต่อที่สถาบันสถาปัตยกรรมศาสตร์สมาคมสถาปัตยกรรมในปี 1972 งานออกแบบของฮาดิดมีความสนใจที่จะหาระบบมาทดแทนวิธีร่างแบบแบบดั้งเดิม ประกอบกับเธอได้รับอิทธิพลจากลัทธิซูพรีมาทิสม์และอะว็องต์-การ์แบบรัสเซีย ฮาดิดได้ใช้การละเลงสี (painting) เป็นเครื่องมือออกแบบ และใช้นามธรรมเป็นหลักการในการตรวจสอบเพื่อ "ตรวจสอบใหม่ (reinvestigate) บรรดาการทดลองที่ถูกทิ้งและไม่ได้ทดลองของลัทธิโมเดิร์นนิสม์ (Modernism) [...] เพื่อเปิดเผยสาขา (fields) ใหม่ ๆ ชองสิ่งก่อสร้าง"
เดอะการ์เดียน เรียกขานเธอว่าเป็น "ราชินีแห่งเส้นโค้ง" (Queen of the curve) ผู้ "ปลดปล่อยเรขนาคณิตในทางสถาปัตยกรรม และให้อัตลักษณ์เชิงแสดงออกใหม่ทั้งหมด (a whole new expressive identity)"
ในปี 2004 ฮาดิดเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมพริทซ์เคอร์ และได้รับรางวัลด้านสถาปัตยกรรมสูงสุดของสหราชอาณาจักร รางวัลสเตอร์ลิง ในปี 2010 และ 2011 และในปี 2012 เธอได้รับสถานะเดมโดยพระราชินีเอลิซาเบธที่สอง และในเดือนกุมภาพันธ์ 2016 หนึ่งเดือนก่อนเธอเสียชีวิต เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับพระราชทานเหรียญราชเดียรติยศทองคำจากราชวิทยาลัยสถาปนิกอังกฤษ
ผลงานที่สำคัญ

ผลงานชิ้นสำคัญของเธอ เช่น ลอนดอนอควาทิกเซนเตอร์ให้กับโอลิมปิกปี 2012, พิพิธภัณฑ์ศิลปะบรอด, พิพิธภัณฑ์ MAXXI ที่โรม และ โรงอุปรากรกว่างโจว รางวัลของเธอบางส่วนนั้นมอบให้ภายหลังมรณกรรมของเธอ เช่น รางวัลบริทปี 2017 และขณะที่เธอเสียชีวิตยังคงมีผลงานอาคารอีกมากที่ยังก่อสร้างอยู่ เช่น ท่าอากาสยานนานาชาติต้าซิง ที่ปักกิ่ง และสนามกีฬาอัลวักรอฮ ที่กาตาร์ซึ่งจะใช้เป็นสถานที่แข่งขันฟีฟ่าปี 2022 และยังมีงานสถาปัตยกรรมอื่นๆที่โด่งดังทั่วโลก เช่น
1. Vitra fire station, Weil am Rhein, Germany (1994)
2. Phaeno science centre, Wolfsburg, Germany (2005)
3. Bridge Pavilion, Zaragoza, Spain (2008)
4. Evelyn Grace Academy, London (2008)
5. Guangzhou opera house, Guangzhou, China (2010)
6. Dongdaemun Design Plaza (DDP), Seoul (2010)
7. Riverside museum, Glasgow (2011)
8. London aquatics centre, Stratford (2012)
9. Heydar Aliyev cultural center, Baku, Azerbaijan (2012)
10. Galaxy Soho, Beijing, China (2012)
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาโรมาเนีย

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  โรมาเนีย
รหัสประเทศ: ROU
วันก่อตั้ง: 1914
วันรับรอง: 1914
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Bucharest, Romania
ประธาน: Mihai Covaliu
เลขาธิการใหญ่: George Boroi
เว็บไซต์: www.cosr.ro
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาโรมาเนีย (โรมาเนีย: Comitetul Olimpic și Sportiv Român; COSR, อังกฤษ: Romanian Olympic and Sports Committee, รหัสไอโอซี: ROU) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศโรมาเนียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2457 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศโรมาเนีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากโรมาเนียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิก
ประเทศโรมาเนียในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาโรมาเนีย
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐมอลโดวา

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  มอลโดวา
รหัสประเทศ: MDA
วันก่อตั้ง: 1991
วันรับรอง: 1993
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Chișinău, Moldova
ประธาน: Nicolae Juravschi
เลขาธิการใหญ่: Cristina Vasilianov
เว็บไซต์: www.olympic.md
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐมอลโดวา (โรมาเนีย: Comitetul Național Olimpic al Republicii Moldova; CNORM, อังกฤษ: National Olympic Committee of the Republic of Moldova, รหัสไอโอซี: MDA) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศมอลโดวาสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2534 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศมอลโดวา เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากมอลโดวาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศมอลโดวาในโอลิมปิก
ประเทศมอลโดวาในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐมอลโดวา
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย