stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชาร์ลี กับ โรงงานช็อกโกแลต
เรื่องย่อ

ชาร์ลี บั๊คเก็ต (เฟร็ดดี้ ไฮมอร์) เป็นเด็กชายที่ยินดีให้แก่ครอบครัวของเขา เขาได้เห็นโรงงานช็อคโกแลตก่อนที่เขาหลับ
แต่แล้วเรื่องมหัศจรรย์ก็บังเกิด ชาร์ลีเก็บเงินได้จากถนนที่คลุมไปด้วยหิมะ และนำมันไปซื้อช็อคโกแล็ตวองก้า ชนิดผสมเข้าเนื้อเนียน เหนียวนุ่มแสนอร่อย ด้วยความคิดเพียงว่าเขาหิวโซขนาดหนัก และมันจะอร่อยแค่ไหน ที่นั่นเขาพบแผ่นสีทองข้างใต้กระดาษห่อ มันคือตั๋วใบสุดท้าย..ชาร์ลีจะได้ไปที่โรงงาน! ปู่โจ เดวิด ของเขา ตื่นเต้นกับข่าวนี้มากเสียจนกระเด้งลุกออกจากเตียงได้ ราวกับว่าอายุน้อยลงไปหลายปีในทันทีทันใด และระลึกได้ถึงช่วงเวลาที่เคยมีความสุขกว่านี้ ตอนที่เขาเคยทำงานในโรงงาน ก่อนที่วิลลี่ วองก้าจะปิดประตูด้านที่ติดกับเมืองตลอดกาล ทั้งครอบครัวตกลงใจว่า ปู่โจควรเป็นคนที่จะไปกับชาร์ลี ในการผจญภัยครั้งหนึ่งในชีวิตของเขา เมื่อได้เข้าไปข้างใน ชาร์ลีต้องตื่นตาตื่นใจกับภาพอันน่าทึ่งที่ได้เห็นเป็นระยะ เครื่องไม้เครื่องมืออัศจรรย์ที่ส่องประกายแวววาว ด้วยการประดิษฐ์ขึ้นมาโดยวองก้าเอง ซึ่งกวนส่วนผสม ส่งเสียง และผิวปาก ในระหว่างที่สร้างสรรค์ขนมแปลกๆ ใหม่ๆ นานาชนิด บรรดาคนงานชาว อูมปา-ลูมป้าส์ (ดีพ รอย)
ชาร์ลีได้แต่คาดเดาว่าที่จริงแล้วเขาเป็นใครกันแน่ และทำไมเขาจึงอุทิศชีวิตให้กับการทำขนมหวานนั้น ในขณะเดียวกันที่บรรดาเด็กคนอื่นๆ ทำตัวเกเร และคิดถึงแต่เรื่องของตัวเอง แทบไม่ชื่นชมกับงานประดิษฐ์ที่น่าอัศจรรย์ของวองก้า ความโลภ ความเอาแต่ใจตัวเอง ความหยาบคายร้ายกาจ ภาพยนตร์ที่จะเตรียมฉาย และรู้ดีไปหมด ได้นำพวกเขาไปสู่ความยุ่งยาก ที่บีบบังคับให้ต้องออกจากการชมโรงงาน ก่อนที่จะจบ และมีคนออกไปทีละคน
เมื่อเหลือเพียงแค่ชาร์ลี บั๊คเก็ตตัวน้อย วิลลี่ วองก้าก็เผยความลับสุดท้ายของเขา รางวัลใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมี : กุญแจโรงงาน หลังจากที่โดดเดี่ยวจากครอบครัวมาแสนนาน วองก้ารู้สึกว่า ถึงเวลาที่เขาจะต้องหาผู้สืบทอดจักรวาลขนมหวานของเขา ใครสักคนที่เขาเชื่อได้ว่า จะสานต่องานแห่งชีวิตของเขา และเป็นเหตุผลที่เขาจัดการแข่งขันครั้งนี้ขึ้น เพื่อเลือกเด็กคนหนึ่งที่พิเศษสุด สิ่งที่เขาไม่เคยคาดหวังไว้ก็คือ การกระทำที่โอบอ้อมอารีอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ครั้งนี้ อาจนำมาซึ่งของขวัญล้ำค่ายิ่งกว่าอันหาใดเทียม เป็นการตอบแทนแก่เขา
นักแสดง

เฟร็ดดี้ ไฮมอร์ เป็น ชาร์ลี บั๊คเก็ต
เฮเลน่า บอนแฮม คาร์เตอร์ เป็น นางบั๊คเก็ต
โนอาห์ เทย์เลอร์ เป็น นายบั๊คเก็ต พ่อของชาร์ลี
เดวิด เคลลี่ เป็น ปู่โจ ปู่ของ ชาร์ลี
จอห์นนี่ เดปป์ เป็น วิลลี่
ดีพ รอย เป็น อูมปา-ลูมป้าส์
คริสโตเฟอร์ ลี เป็น ดร.วองก้า
ฟิลิปส์ เวียแกล็ทซ์ เป็น ออกั๊สตั๊ส กลู๊ป
แอนนาโซเฟีย รอบบ์ เป็น ไวโอเล็ต โบรีการ์ด
มิสซี่ ไพย์ เป็น นายโบรีการ์ด
จอร์แดน ฟราย เป็น ไมค์ ทีวี
จูเลีย วินเทอร์ เป็น เวรูก้า ซ้อลท์
เจมส์ ฟ็อกซ์ เป็น มิสเตอร์ ซ้อลท์
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์ทางการ
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่องชาร์ลีกับโรงงานช็อกโกแลต
| ด ค กผลงานภาพยนตร์ของ ทิม เบอร์ตัน |
| --- | --- |
งานกำกับภาพยนตร์ขนาดยาว:  พี-วีส์บิกแอดเวนเจอร์ (Pee-wee's Big Adventure, 1985)  ผีขี้จุ้ย (Beetlejuice, 1988)  แบทแมน (Batman, 1989)  เอ็ดเวิร์ดมือกรรไกร (Edward Scissorhands, 1990)  แบทแมนรีเทิร์นส์ (Batman Returns, 1992)  เอ็ด วูด (Ed Wood, 1994)  สงครามวันเกาโลก (Mars Attacks!, 1996)  คนหัวขาดล่าหัวคน (Sleepy Hollow, 1999)  พิภพวานร (Planet of the Apes, 2001)  จินตนาการรัก ลิขิตชีวิต (Big Fish, 2003)  ชาร์ลี กับ โรงงานช็อกโกแลต (Charlie and the Chocolate Factory, 2005)  เจ้าสาวศพสวย (Tim Burton's Corpse Bride, 2005)  สวีนนีย์ ท็อดด์ บาร์เบอร์หฤโหดแห่งฟลีทสตรีท (Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street, 2007)  อลิซในแดนมหัศจรรย์ (Alice in Wonderland, 2010)  แวมไพร์มึนยุค (Dark Shadows, 2012)  แฟรงเคนวีนนี่ คืนชีพเพื่อนซี้สี่ขา (Frankenweenie, 2012)  ติสท์ลวงตา (Big Eyes, 2014)  บ้านเพริกริน เด็กสุดมหัศจรรย์ (Miss Peregrine's Home for Peculiar Children, 2016)  ดัมโบ้ (Dumbo, 2019) 
งานกำกับภาพยนตร์ขนาดสั้น:  ดิไอส์แลนด์ออฟดอคเตอร์อากอร์ (The Island of Doctor Agor, 1971)  สตอล์กออฟเดอะเซเลรี (Stalk of the Celery, 1979)  วินเซนต์ (Vincent, 1982)  แฟรงเคนวีนี (Frankenweenie, 1984)  สเทนบอย (Stainboy, 2000) 
งานด้านโปรดักชัน:  ฝันร้าย ฝันอัศจรรย์ ก่อนวันคริสต์มาส (The Nightmare Before Christmas, 1993)  เคบินบอย (Cabin Boy, 1994)  แบทแมน ฟอร์เอฟเวอร์ (Batman Forever, 1995)  เจมส์กับลูกพีชยักษ์มหัศจรรย์ (James and the Giant Peach, 1996)  เดอะเวิลด์ออฟสเตนบอย (The World of Stainboy, 2000)  ซูเปอร์ไนน์ อัจฉริยะพลิกโลก (9, 2009)  ประธานาธิบดี ลินคอล์น นักล่าแวมไพร์ (Abraham Lincoln: Vampire Hunter, 2012)  อลิซ: ผจญภัยมหัศจรรย์เมืองกระจก (Alice Through the Looking Glass, 2016) 
จอห์นนี เดปป์ เฟรดดี้ ไฮร์มอร์ และ เดวิด เคลลี่ในภาพยนตร์
ชาลส์แห่งอังกฤษ

ชาลส์แห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Charles of England) อาจหมายถึง
พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
ดูเพิ่ม

เอ็ดเวิร์ดแห่งอังกฤษ
ชาวมีดซ์

ชาวมีดซ์ (อังกฤษ: Medes) เป็นชาวอิหร่านโบราณซึ่งพูดภาษาเมเดียและอาศัยอยู่บริเวณที่เรียกว่า เมเดีย ระหว่างทางตะวันตกและทางเหนือของอิหร่าน ราว 11 ศตวรรษก่อนคริสตศักราช ได้อาศัยอยู่ภูมิภาคแถบภูเขาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่านและตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกของภูมิภาคเมโสโปเตเมียในบริเวณใกล้กับเอกบาทานา (ปัจจุบันคือแฮเมดอน) การรวมตัวเป็นเผ่าในอิหร่านนั้นเชื่อว่าเกิดขึ้นในช่วง 8 ศตวรรษก่อนคริสตศักราช ในช่วง 7 ศตวรรษก่อนคริสตศักราช ชาวอิหร่านตะวันตกและพื้นที่อื่น ๆ ทั้งหมดถูกปกครองโดยชาวมีดซ์ แต่สถานที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ขยายไปถึงที่ใดนั้นยังไม่แน่ชัด
ถึงแม้ชาวมีดซ์จะเป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่ามีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในตะวันออกใกล้โบราณ แต่ชาวมีดซ์ก็ไม่ทิ้งหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษร มีเพียงแหล่งข้อมูลจากต่างชาติอย่าง อัสซีเรีย, บาบิโลเนีย, อาร์มีเนีย และกรีก รวมถึงโบราณสถานอิหร่านซึ่งเชื่อว่าได้รับการปกครองโดยชาวมีดซ์
หลักฐานที่เกี่ยวของกับชาวมีดซ์ได้รับการบันทึกโดยเฮอรอโดทัสซึ่งได้ให้ภาพเกี่ยวกับคนที่มีอำนาจมาก เป็นผู้ที่ก่อตั้งจักรวรรดิในช่วงเริ่มต้นเมื่อ 7 ศตวรรษก่อนคริสตศักราช จนมาสิ้นสุดในช่วง 550 ปีก่อนคริสตศักราช ซึ่งได้ทำให้จักรวรรดิอัสซีเรียล่มสลาย และเป็นคู่แข่งอันมีอำนาจกับอาณาจักรลิเดียและบาบิโลเนีย
ชาลส์ วัตสัน-เว็นท์เวิร์ธ มาร์ควิสที่ 2 แห่งร็อกกิงแฮม

| เดอะโมสออนะระเบิลมาร์ควิสแห่งร็อกกิงแฮม |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีแห่งบริเตนใหญ่
ดำรงตำแหน่ง 27 มีนาคม 1782 – 1 กรกฎาคม 1782
กษัตริย์: พระเจ้าจอร์จที่ 3
ก่อนหน้า: ลอร์ดนอร์ท
ถัดไป: เอิร์ลแห่งเชลเบิร์น
ดำรงตำแหน่ง 13 กรกฎาคม 1765 – 30 กรกฎาคม 1766
กษัตริย์: พระเจ้าจอร์จที่ 3
ก่อนหน้า: จอร์จ เกรนวิลล์
ถัดไป: เอิร์ลแห่งแชทแฮม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1730(1730-05-13) ยอร์กเชอร์, อังกฤษ
เสียชีวิต: 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1782(1782-07-01) (52 ปี) เซอร์รีย์, อังกฤษ
ศาสนา: คริสตจักรแห่งอังกฤษ
พรรคการเมือง: พรรควิก

ชาลส์ วัตสัน-เว็นท์เวิร์ธ มาสวิสที่ 2 แห่งร็อกกิงแฮม (อังกฤษ: Charles Watson-Wentworth, 2nd Marquess of Rockingham) เป็นนักการเมืองและรัฐบุรุษชาวอังกฤษ เขาได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสองวาระ แต่ละวาระดำรงตำแหน่งสั้นๆ เนื่องจากเป็นนายกรัฐมนตรีในช่วงเวลาสั้นๆ จึงไม่ได้มีผลงานโดดเด่นในตำแหน่งนี้ซักเท่าไหร่ เขายังเป็นผู้อุปถัมภ์และผู้นำของของพรรควิก
ขุนนางแห่งสหราชอาณาจักร

| --- | --- |
:  ไวเคานต์ฮิกแฮม (1733–1746)  เอิร์ลแห่งมอลตัน (1746–1750)  มาร์ควิสแห่งร็อกกิงแฮม (1750–1782)
อาร์มมาร์ควิสแห่งร็อกกิงแฮม:  ไวเคานต์ฮิกแฮม (1733–1746)  เอิร์ลแห่งมอลตัน (1746–1750)  มาร์ควิสแห่งร็อกกิงแฮม (1750–1782)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Charles Watson-Wentworth, 2nd Marquess of Rockingham
More about Charles Wentworth, Marquess of Rockingham เก็บถาวร 2008-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
genealogics.com
thepeerage.com
| ด ค กนายกรัฐมนตรีแห่งบริเตนใหญ่และสหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| บริเตนใหญ่ |  วอลโพล ·  เอิร์ลแห่งวิลมิงตัน ·  เพแลม ·  ดยุกแห่งนิวคาสเซิล ·  ดยุกแห่งเดวอนเชอร์ ·  ดยุกแห่งนิวคาสเซิล ·  เอิร์ลแห่งบิวต์ ·  เกรนวิลล์ ·  มาร์ควิสแห่งร็อกกิงแฮม ·  เอิร์ลแห่งแชแทม ·  ดยุกแห่งกราฟตัน ·  ลอร์ดนอร์ท ·  มาร์ควิสแห่งร็อกกิงแฮม ·  เอิร์ลแห่งเชลเบิร์น ·  ดยุกแห่งพอร์ตแลนด์ ·  พิตต์ ผู้เยาว์ |  |
| สหราชอาณาจักร | พิตต์ ผู้เยาว์ · แอดดิงตัน · พิตต์ ผู้เยาว์ · ลอร์ดเกรนวิลล์ · ดยุกแห่งพอร์ตแลนด์ · เพอร์ซิวัล · เอิร์ลแห่งลิเวอร์พูล · แคนนิง · ไวเคานต์โกดริช · ดยุกแห่งเวลลิงตัน · เอิร์ลเกรย์ · ไวเคานต์เมลเบิร์น · ดยุกแห่งเวลลิงตัน · พีล · ไวเคานต์เมลเบิร์น · พีล · เอิร์ลรัสเซล · เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ · เอิร์ลแห่งแอเบอร์ดีน · ไวเคานต์พาเมอร์สตัน · เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ · ไวเคานต์พาเมอร์สตัน · เอิร์ลรัสเซล · เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ · ดิสราเอลี · แกลดสตัน · เอิร์ลแห่งเบคอนสฟิลด์ · แกลดสตัน · มาร์ควิสแห่งซอลสบรี · แกลดสตัน · มาร์ควิสแห่งซอลส์บรี · แกลดสตัน · เอิร์ลแห่งโรสเบรี · มาร์ควิสแห่งซอลสบรี · บัลโฟร์ · แคมพ์เบลล์-แบนเนอร์มัน · แอสควิธ · จอร์จ · ลอว์ · บอลดวิน · แมกดอนัลด์ · บอลดวิน · แมกดอนัลด์ · บอลดวิน · เชมเบอร์ลิน · เชอร์ชิล · แอตต์ลี · เชอร์ชิล · อีเดน · แมคมิลแลน · ฮิวม์ · วิลสัน · ฮีธ · วิลสัน · คัลลาฮาน · แทตเชอร์ · เมเจอร์ · แบลร์ · บราวน์ · แคเมอรอน · เมย์ · จอห์นสัน · ทรัสส์ · ซูแน็ก · สตาร์เมอร์ |  |
รายนาม
ชาลส์ โจว

| ชาลส์ โจว |
| --- | --- |


สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐฮาวายเขตที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 – 3 มกราคม ค.ศ. 2011
ก่อนหน้า: นีล อาเบอร์ครอมบี
ถัดไป: คอลลีน ฮานาบูซะ
สมาชิกสภาเทศบาลนครโฮโนลูลูเขตที่ 4
ดำรงตำแหน่ง 2002–2010
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐฮาวายเขตที่ 47
ดำรงตำแหน่ง 2000–2002
ก่อนหน้า: ไอริส อิเกดะ คาตาลานี
ถัดไป: คอลลีน เมเยอร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1970-08-09) 9 สิงหาคม ค.ศ. 1970 (54 ปี) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ศาสนา: ศาสนาคริสต์
พรรคการเมือง: ริพับลิกัน
คู่สมรส: สเตซีย์ คะวะซะกิ โจว
บุตร: 3  คน
ที่อยู่อาศัย: โฮโนลูลู รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย (B.A., B.S.) โรงเรียนกฎหมายแห่งมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย (J.D.)
อาชีพ: ทนายความ
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด: United States Army Reserve
ยศ: พันตรี

ชาลส์ คอง โจว (อังกฤษ: Charles Kong Djou) หรือในชื่อภาษาจีน โจว หย่งคัง (พินอิน: Zhōu Yǒngkāng) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สภาคองเกรส สหรัฐอเมริกา โดยเป็นสมาชิกพรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)
โจวเกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2513 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย แต่เติบโตที่รัฐฮาวาย บิดาเป็นชาวจีนเซี่ยงไฮ้ ส่วนมารดาเป็นชาวไทย อาศัยอยู่กรุงเทพมหานคร
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ภายหลังจากการลาออกจากตำแหน่งของนีล อาเบอร์ครอมบีย์ และสามารถเอาชนะ เอ็ด เคส อดีตสมาชิกสภาผู้แทนผู้แทนราษฎร พรรคเดโมแครต และคอลลีน ฮานาบูซะ ประธานวุฒิสมาชิก พรรคเดโมแครต รัฐฮาวาย ถือเป็นชัยชนะครั้งแรกในรอบ 50 ปีของพรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)ในเขต 1 รัฐฮาวาย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official House website เก็บถาวร 2010-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Charles Djou for Congress เก็บถาวร 2010-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สส.ลูกครึ่งไทย หนึ่งความภูมิใจ ในสภาคองเกรส
ชาวอะลิวต์

| --- | --- |
 เครื่องแต่งกายดั้งเดิม
ประชากรทั้งหมด
17,000–18,000 คน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 สหรัฐ: 17,000 คน
 รัสเซีย: 482 คน
ภาษา
อังกฤษ, รัสเซีย, อะลิวต์
ศาสนา
วิญญาณนิยม, อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
Inuit, Yupik, Sirenik, Sadlermiut
ชาวอะลิวต์ (อังกฤษ: Aleut people) เป็นชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่บนหมู่เกาะอะลูเชียนในรัฐอะแลสกา สหรัฐ และในดินแดนคัมชัตคา ประเทศรัสเซีย
ชาลส์ สก็อต เชอร์ริงตัน

| ชาลส์ สก็อต เชอร์ริงตัน OM GBE PRS FRCP FRCS |
| --- | --- |

เกิด: 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1857(1857-11-27) อิสลิงตัน มิดเดิลเซ็กส์ อังกฤษ สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 4 มีนาคม ค.ศ. 1952(1952-03-04) (94 ปี) อีสต์บอร์น ซัสเซกซ์ อังกฤษ สหราชอาณาจักร
พลเมือง: บริติช
ศิษย์เก่า:   โรงเรียนอิปสวิช  ราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งอังกฤษ  มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ 
รางวัล:   ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน (1893)  เหรียญรอยัล (1905)  เหรียญโคปลีย์ (1927)  รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (1932) 
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา:   สรีรวิทยา  พยาธิวิทยา  มิญชวิทยา  ประสาทวิทยา  วิทยาแบคทีเรีย 
สถาบันที่ทำงาน:   คิงส์คอลเลจลอนดอน  มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล  มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด 
อาจารย์ที่ปรึกษา:   ไมเคิล ฟอสเตอร์  จอห์น นิวพอร์ต แลงลีย์ 
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก:   จอห์น ฟาร์ควูฮาร์ ฟุลตัน  จอห์น แคริว เอ็กเคิลส์  อัลเฟรท ฟรือลิช 
 
เซอร์ ชาลส์ สก็อต เชอร์ริงตัน (อังกฤษ: Charles Scott Sherrington, 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1857 – 4 มีนาคม ค.ศ. 1952) เป็นนักสรีรวิทยา นักประสาทวิทยา และพยาธิแพทย์ชาวอังกฤษ เป็นผู้พิสูจน์ว่ารีเฟล็กซ์เป็นกระบวนการที่เกิดร่วมกันของเซลล์ประสาทหลายเซลล์ และอธิบายการจัดระเบียบการส่งกระแสประสาท เพื่อให้เกิดการหดเกร็ง-คลายกล้ามเนื้อที่เป็นคู่ปฏิปักษ์ (Reciprocal innervation) จากผลงานนี้ ทำให้เชอร์ริงตันได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ร่วมกับเอดการ์ แอเดรียนในปี ค.ศ. 1932
ชีวประวัติอย่างเป็นทางการระบุว่าชาลส์ สก็อต เชอร์ริงตันเกิดที่เมืองอิสลิงตันในปี ค.ศ. 1857 เป็นบุตรของเจมส์ นอร์ตัน เชอร์ริงตันกับแอนน์ เธอร์เทล บิดาของเขาเสียชีวิตก่อนเขาจะเกิด ทำให้เชอร์ริงตันเติบโตมากับเคเล็บ โรส ผู้ผลักดันให้เขาเรียนด้านการแพทย์ เชอร์ริงตันเรียนที่โรงเรียนอิปสวิชและราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งอังกฤษ ก่อนจะเรียนต่อที่วิทยาลัยฟิตซ์วิลเลียมของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ จากนั้นเขามีโอกาสทำงานในหลายเมืองของยุโรป เช่น สทราซบูร์ โตเลโด และเบอร์ลิน ระหว่างค.ศ. 1891–1895 เชอร์ริงตันทำงานที่สถาบันบราวน์เพื่อการวิจัยสรีรวิทยาและพยาธิวิทยาขั้นสูงของมหาวิทยาลัยลอนดอน และมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล ก่อนจะดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์เวย์นฟลีตด้านสรีรวิทยาของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เขาดำรงตำแหน่งนี้จนเกษียณในปี ค.ศ. 1936 ด้านชีวิตส่วนตัว เชอร์ริงตันแต่งงานกับเอเทล แมรี ไรต์ในปี ค.ศ. 1891 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 1 คน เชอร์ริงตันเสียชีวิตจากภาวะหัวใจวายเฉียบพลันที่เมืองอีสต์บอร์นในปี ค.ศ. 1952
เชอร์ริงตันมีผลงานที่สำคัญคือการค้นพบว่ารีเฟล็กซ์เกิดจากการทำงานแบบเชื่อมโยงกันของหลายเซลล์ประสาท โดยอิงจากหลัก reciprocal innervation หรือการหดเกร็งของกล้ามเนื้อหนึ่ง จะส่งผลให้กล้ามเนื้อที่เป็นคู่ตรงข้ามคลายตัวเพื่อให้กล้ามเนื้อทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลบล้างความเชื่อเดิมที่ว่ารีเฟล็กซ์เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นเดี่ยว ๆ ในวงรีเฟล็กซ์ นอกจากนี้เชอร์ริงตันยังเป็นผู้ริเริ่มใช้ศัพท์จุดประสานประสาท (synapse) เพื่ออธิบายโครงสร้างที่ใช้ส่งผ่านสารสื่อประสาทและกระแสไฟฟ้าระหว่างเซลล์ประสาท
ชาลส์ โคเบิร์น

| ชาลส์ โคเบิร์น |
| --- | --- |
โคเบิร์นเมื่อปี 1939
เกิด: 19 มิถุนายน ค.ศ. 1877(1877-06-19) แมคอน รัฐจอร์เจีย สหรัฐ
เสียชีวิต: สิงหาคม 30, 1961(1961-08-30) (84 ปี) นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ
สุสาน: สุสานโบนาเวนเทอร์
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1901–1960
คู่สมรส: อีวัน วิลส์ โคเบิร์น  (สมรส 1906; เสียชีวิต 1937)   Winifred Natzka  (สมรส 1959; 1961)
บุตร: 7
ชาลส์ โคเบิร์น (อังกฤษ: Charles Coburn; 19 มิถุนายน ค.ศ. 1877 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมถึงสามครั้งในภาพยนตร์เรื่อง เดอะเดวิลแอนด์มิสโจนส์ (1941), เดอะมอร์เดอะเมอร์ริเออร์ (1943) และ เดอะกรีนเยียส์ (1946) และได้รับรางวัลจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง เดอะมอร์เดอะเมอร์ริเออร์
โคเบิร์นมีดวงดาวอยู่ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม เป็นดวงดาวสำหรับภาพยนตร์อยู่ที่ 6268 ฮอลลีวูดบูเลวาร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

ชาลส์ โคเบิร์น ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชาลส์ โคเบิร์น ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
ชาลส์ โคเบิร์น ที่ไฟน์อะเกรฟ
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023)
ชาวนอร์ส

แผนที่แสดงบริเวณการตั้งถิ่นฐานของไวกิงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 11 รวมทั้งบริเวณที่ปล้นสะดมและค้าขายที่ส่วนใหญ่แทบจะแยกกันไม่ได้
ชาวนอร์ส (อังกฤษ: Norsemen) เป็นคำที่เคยใช้ในการเรียกกลุ่มชนทั้งกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มเจอร์แมนิกเหนือ (North Germanic language) เป็นภาษาแม่ (“นอร์ส” โดยเฉพาะหมายถึงภาษานอร์สโบราณที่เป็นสาขาของภาษากลุ่มเจอร์แมนิกเหนือของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน โดยเฉพาะภาษานอร์เวย์ ภาษาไอซ์แลนด์ ภาษาสวีเดน และภาษาเดนมาร์กแบบโบราณ)
“นอร์สเม็น” หมายความว่า “ผู้มาจากทางเหนือ” และเป็นคำที่ใช้สำหรับชนนอร์ดิกที่เดิมมาจากทางตอนใต้และตอนกลางของสแกนดิเนเวีย ชาวนอร์สได้ตั้งถิ่นฐานและอาณาบริเวณการปกครองในดินแดนต่าง ๆ ที่รวมทั้งบางส่วนของหมู่เกาะแฟโร อังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ ไอซ์แลนด์ ฟินแลนด์ ไอร์แลนด์ รัสเซีย อิตาลี แคนาดา กรีนแลนด์ ฝรั่งเศส ยูเครน เอสโตเนีย ลัตเวีย และเยอรมนี
“นอร์ส” และ “นอร์สเม็น” หมายถึงประชากรสแกนดิเนเวียของปลายคริสต์ศตวรรษ 8 ถึง 11 ส่วนคำว่า “นอร์มัน” ต่อมาหมายถึงผู้ที่ดั้งเดิมคือผู้มาจากทางเหนือที่ตั้งถิ่นฐานในนอร์ม็องดีในฝรั่งเศส ที่รับวัฒนธรรมและภาษาฝรั่งเศส คำว่า “Norse-Gaels” (เกลลิคต่างประเทศ) เป็นคำที่ใช้เรียก “นอร์ส” ที่มาจากไอร์แลนด์และสกอตแลนด์ผู้ยอมรับวัฒนธรรมเกลส์
ไวกิงเป็นคำทั่วไปที่ใช้สำหรับ “นอร์สเม็น” ในต้นสมัยกลางโดยเฉพาะเมื่อกล่าวถึงการปล้นสดมสำนักสงฆ์ต่าง ๆ ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์
ดูเพิ่ม

ไวกิง
ชาลส์ แกวัน ดัฟฟี

| ชาลส์ แกวัน ดัฟฟี Charles Gavan Duffy |
| --- | --- |
ชาลส์ แกวัน ดัฟฟี
เกิด: 12 เมษายน ค.ศ. 1816
เสียชีวิต: 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1903
สัญชาติ: ชาวไอร์แลนด์
อาชีพ: นักการเมืองไอร์แลนด์
ตำแหน่ง: นักการเมือง
นักการเมืองไอร์แลนด์
ชาลส์ แกวัน ดัฟฟี (อังกฤษ: Charles Gavan Duffy; 12 เมษายน ค.ศ. 1816 - 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1903) เป็นนักชาตินิยมชาวไอริช และนักการเมืองชาวออสเตรเลีย และมีตำแหน่งเป็นนายกวิกตอเรีย นอกจากนั้นก็ยังเป็นนักการเมืองที่มีบทบาทสำคัญคนหนึ่งของประวัติศาสตร์การเมืองของสมัยวิกตอเรีย
ดูเพิ่ม

ขบวนการยังไอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Poetry of Ireland, with references to Duffy เก็บถาวร 2005-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Early Life in Monaghan by Charles Gavan Duffy เก็บถาวร 2007-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชาวกอท

เยอตาลันด์ทางใต้ของสวีเดนที่อาจจะเป็นต้นกำเนิดของชนกอท
ชาวกอท (อังกฤษ: Goths) เป็นชนเผ่าเจอร์มานิคตะวันออกที่มีที่มาจากกึ่งตำนานสแกนด์ซา (Scandza) ที่เชื่อกันว่าอยู่ในบริเวณที่เป็นเยอตาลันด์ (Götaland) ในสวีเดนปัจจุบัน ชนกอทข้ามทะเลบอลติกก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 2 มายังบริเวณที่ได้รับชื่อว่ากอทิสแกนด์ซา (Gothiscandza) ที่เชื่อว่าอยูในบริเวณตอนใต้ของบริเวณวิสตูลาในพอเมอเรเลีย (Pomerelia) ในโปแลนด์ปัจจุบัน อารยธรรมวีลบาร์ค (Wielbark culture) เป็นอารยธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับการเริ่มมาตั้งถิ่นฐานของชนกอทและการกลืนตัวกับชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นต้นมากลุ่มชนกอทก็เริ่มโยกย้ายถิ่นฐานไปทางตะวันออกเฉียงใต้ตามลำวิสตูลาแม่น้ำวิสตูลาไปจนถึงซิทเธีย (Scythia) บนฝั่งทะเลดำ ในยูเครนปัจจุบัน และได้ทิ้งร่องรอยทางโบราณคดีไว้ในวัฒนธรรมเชอร์นยาคอฟ (Chernyakhov culture)
ตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 3 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชนกอทซิทเธียก็แยกเป็นสองกลุ่ม: เทอร์วิงกิ (Thervingi) และ กรูทุงกิ (Greuthungi) แบ่งแยกกันโดยแม่น้ำนีสเตอร์ (Dniester River) ในช่วงเวลานี้ชนกอทก็รุกรานจักรวรรดิโรมันเป็นระยะ ๆ ระหว่างสมัยที่เรียกว่าสงครามกอทิก ต่อมาชนกอทก็ยอมรับคริสต์ศาสนา ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ฮั่นก็มารุกรานดินแดนกอททางตะวันออก ชนกอทบางกลุ่มถูกปราบปรามและในที่สุดก็เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฮันนิค (Hunnic Empire) อีกกลุ่มหนึ่งถูกผลักดันเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 และที่ 6 ชนกอทก็แยกตัวออกเป็นวิซิกอทและออสโตรกอท ทั้งสองกลุ่มก่อตั้งรัฐที่มีอำนาจหลังจากจักรวรรดิโรมันในคาบสมุทรไอบีเรียและอิตาลี
ชนกอทหันมานับถือคริสต์ศาสนาลัทธิแอเรียน โดยวูลฟิลานักสอนศาสนาครึ่งกอทผู้ต่อมาย้ายไปตั้งถิ่นฐานในเมอเซีย (ต่อมาเป็นบริเวณในบัลแกเรีย) กับกลุ่มผู้ติดตาม วูลฟิลาแปลพระคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษากอทิค
แม้ว่ากอทจะมีอำนาจในคาบสมุทรไอบีเรียและอิตาลีแต่ก็มาพ่ายแพ้ต่อจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 ผู้พยายามฟื้นฟูจักรวรรดิโรมันขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ต่อมากอทก็ถูกรุกรานโดยชนแวนดัล (Vandals) และต่อมาชนลอมบาร์ด
การที่มีการติดต่อกับประชาชนโรมันของอดีตจักรวรรดิโรมันอยู่เป็นเวลานานทำให้ในที่สุดกอทก็เปลี่ยนไปยอมรับนิกายโรมันคาทอลิก ความเสื่อมโทรมของกลุ่มชนกอทมาเร่งให้เร็วขึ้นเมื่อได้รับความพ่ายแพ้ต่อมัวร์เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ภาษาและวัฒนธรรมของกอทก็เริ่มสูญหายไป นอกจากบางส่วนที่ไปปรากฏในวัฒนธรรมอื่น ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 กลุ่มออสโตรกอทที่หลงเหลืออยู่ก็ไปปรากฏตัวที่ไครเมีย แต่การบ่งถึงเชื้อชาติก็ไม่เป็นที่แน่นอน
ดูเพิ่ม

ชาววิซิกอท
ชาวออสโตรกอท
จักรวรรดิโรมัน
ชาวฮัน

ระวังสับสนกับ ชาวฮั่น
จักรวรรดิฮันทางตะวันตกที่ครอบคลุมตั้งแต่สเต็ปป์ของเอเชียกลางไปจนถึงเยอรมนีปัจจุบันและตั้งแต่ทะเลดำไปจนถึงทะเลบอลติก
ชาวฮัน (อังกฤษ: Huns) หรือ ชาวซฺยง (จีน: 匈人 ซฺยงเหริน) เป็นกลุ่มชาติพันธ์เร่ร่อนในทุ่งกว้างที่ปรากฏตั้งแต่เลยจากแม่น้ำวอลกาออกไปผู้โยกย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานในยุโรปตั้งแต่ราว ค.ศ. 370 และมาก่อตั้งจักรวรรดิอันใหญ่โตขึ้นในยุโรป ชาวฮันอาจจะสืบเชื้อสายมาจากชาวซฺยงหนู (Xiongnu) ที่ในประวัติศาสตร์เป็นประเทศเพื่อนบ้านทางตอนเหนือของประเทศจีนสามร้อยปีก่อนหน้านั้น และอาจจะเป็นชนกลุ่มแรกของกลุ่มชนเตอร์กิกที่อพยพข้ามทวีปยูเรเชีย ที่มาของภาษาฮันนิกเป็นหัวข้อที่โต้แย้งกันมาเป็นเวลานานหลายร้อยปี ทฤษฎีล่าสุดกล่าวว่าอย่างน้อยก็ผู้นำของชาวฮันพูดภาษากลุ่มเตอร์กิก ความสามารถที่เด่นของฮั่นคือการยิงธนูจากหลังม้าที่กำลังวิ่งได้อย่างแม่นยำ
ชาวฮันอาจจะเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดการโยกย้ายถิ่นฐานครั้งใหญ่ในยุโรปที่เป็นสาเหตุที่นำมาซึ่งการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน ชนฮั่นรวมตัวกันเป็นจักรวรรดิภายใต้การนำของอัตติลาผู้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 453 ภายในปีเดียวจักรวรรดิฮันก็ล่มสลาย ผู้สืบเชื้อสายชาวฮันต่อมาหรือกลุ่มชนที่มีชื่อคล้ายคลึงกันได้รับการบันทึกไว้ในบันทึกของชนชาติเพื่อนบ้านทางใต้ ตะวันออก และตะวันตกว่าเป็นผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในยุโรปตะวันออกและเอเชียกลางประมาณระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 4 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ชื่อเรียกต่างๆ ปรากฏในคอเคซัสจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8
ชาวแอราเมียน

ชาวแอราเมียน (อังกฤษ: Arameans) เป็นกลุ่มชนเผ่าที่พูดภาษาแอราเมอิกซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งอพยพมาจากภูมิภาคที่เรียกว่า อาราม (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศซีเรีย) ในช่วงปลายยุคสัมฤทธิ์ (ประมาณช่วงศตวรรษที่ 11-8 ก่อนคริสต์ศักราช)
ชาวแอราเมียนไม่เคยก่อตั้งรัฐที่เป็นรัฐรวม แต่มักก่อตั้งรัฐที่เป็นอาณาจักรอิสระในบริเวณตะวันออกใกล้ (ปัจจุบันคือประเทศซีเรีย ประเทศเลบานอน ประเทศจอร์แดน ประเทศอิสราเอล ดินแดนปาเลสไตน์ ตอนตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรอาหรับ และภาคกลางตอนใต้ของประเทศตุรกี) โดยอิทธิพลทางการเมืองของชาวแอราเมียนมีอยู่ในหลายรัฐ เช่น อาราม-ดามัสกัส ฮะมาฮ์ แพลไมรา อะเลปโป ฯลฯ ซึ่งทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ในช่วงศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสต์ศักราช
ชาวพอลินีเชีย

ชาวพอลินีเชีย (อังกฤษ: Polynesians) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาพอลินีเชียและอาศัยอยู่ในพอลินีเชีย (ฮาวาย ตาฮิตี ซามัว รวมไปถึงชาวมาวรีในนิวซีแลนด์)
ดูเพิ่ม

พอลินีเชีย
↑  Polynesian men a global sports commodity - Stuff.co.nz
↑  "Population Movement in the Pacific: A Perspective on Future Prospects. Wellington: New Zealand Department of Labour". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-07. สืบค้นเมื่อ 2014-10-12.
↑  "Maori TV airing Te Kaea in Australia". Radio New Zealand. 14 March 2013. สืบค้นเมื่อ 2013-03-22.
↑  "How sustainable is life for Māori in Australia?". Scoop.co.nz. 31 October 2012. สืบค้นเมื่อ 2013-03-22.
↑  Victoria University of Wellington, New view of Polynesian conversion to Christianity, 4 Apr 2014
ชาวเซนทิเนล

| ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
15–500 คน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
เกาะเซนทิเนลเหนือ
ภาษา
ภาษาเซนทิเนล
ศาสนา
อาจเป็นวิญญาณนิยมรูปแบบหนึ่งของชาวหมู่เกาะอันดามัน
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
อาจเป็นเกี่ยวข้องกับชาวจาราวาหรือชาวเอิงเกอ 
เกาะเซนทิเนลเหนือเกาะเซนทิเนลเหนือ (ประเทศอินเดีย)
ชาวเซนทิเนล (อังกฤษ: Sentinelese/Sentineli/Senteneli/Sentenelese people) หรือ ชาวเกาะเซนทิเนลเหนือ (North Sentinel Islanders) เป็นคนพื้นเมืองกลุ่มหนึ่งของหมู่เกาะอันดามันในอ่าวเบงกอล อาศัยอยู่บนเกาะเซนทิเนลเหนือซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของกลุ่มเกาะอันดามันใหญ่ตอนใต้ พวกเขาเป็นที่รู้จักจากความเกลียดกลัวคนแปลกหน้าซึ่งแสดงออกด้วยการต่อต้านอย่างรุนแรงต่อคนภายนอกที่พยายามเข้าไปติดต่อด้วย สังคมชาวเซนทิเนลยังคงเป็นสังคมล่าสัตว์และเก็บรวบรวมอาหาร โดยยังชีพด้วยการล่าสัตว์ จับปลา และเก็บพืชป่า ไม่ปรากฏหลักฐานว่ามีการทำเกษตรกรรมหรือมีวิธีก่อไฟ ภาษาของพวกเขายังไม่ได้รับการจัดจำแนกกลุ่มและไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาจาราวาซึ่งเป็นภาษาของกลุ่มคนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ใกล้ที่สุด
รัฐบาลอินเดียได้กำหนดให้ชาวเซนทิเนลเป็นเผ่าชนที่ได้รับการลงทะเบียน (Scheduled Tribe)