stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เบเกอรี่มิวสิค
เบเกอรี่มิวสิกในปัจจุบัน

หลังจาก เบเกอรี่มิวสิก อยู่ภายใต้การบริหารงานของโซนี่ มิวสิก โอเปอเรติ้ง (ประเทศไทย) ผู้ก่อตั้งและผู้บริหารชุดเดิม คือ บอย โกสิยพงษ์ และกมล สุโกศล แคลปป์ ตัดสินใจลาออก ส่วน สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ ยังคงอยู่ช่วยดูแลอยู่ระยะหนึ่ง ขณะที่เบเกอรี่มิวสิกก็ยังคงออกผลงานเป็นระยะ ๆ โดยมีศิลปินที่ยังคงติดสัญญาตั้งแต่ก่อนควบรวมกิจการทยอยออกอัลบั้มจวบจนปัจจุบัน เช่น เครสเชนโด้, โต๋ – ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร, เบน – ชลาทิศ ตันติวุฒ และ เค้ก – อุทัย ปุญญมันต์
ปัจจุบัน บอย โกสิยพงษ์ เป็นเจ้าของค่ายเพลง เลิฟอีส, สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ ยังคงมีงานเพลงออกมาบ้างประปราย ขณะที่กมล สุโกศล แคลปป์ หันไปทำรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตีโชว์แทน
ช่วงเวลาของเบเกอรี่มิวสิค > ช่วงก่อตั้งค่ายเพลง Bakery Music (พ.ศ. 2535-2540)

หลังจากสาเร็จการศึกษาในด้าน Music Business จาก University of California at Los Angeles (UCLA) ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยบอย โกสิยพงษ์ ได้เดินทางกลับประเทศไทยและได้ร่วมกับเพื่อนอีก 3 คนคือ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์, สาลิณี ปันยารชุน และ กมล สุโกศล แคลปป์ ตั้งบริษัทขึ้นในปี พ.ศ. 2535 รับทำเพลงทั่วไปซึ่งส่วนใหญ่เป็นเพลงโฆษณา จนกระทั่งบอย โกสิยพงษ์และเพื่อนมีโอกาสทำเพลงให้กับวงดนตรีของนิสิตจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่มีชื่อวงว่า “โมเดิร์นด็อก” เมื่อเสร็จสิ้นกระบวนการทำเพลง บอย โกสิยพงษ์และเพื่อน รวมทั้งวง โมเดิร์นด็อกมีความเห็นตรงกันว่าจะไม่ขายงานผ่านค่ายเพลงแต่จะดำเนินการทางด้านการตลาดเองและนั่นก็คือจุดเริ่มต้นของบริษัทเบเกอรี่มิวสิค
ช่วงเวลาของเบเกอรี่มิวสิค > ช่วงมรสุมทางเศษฐกิจ (พ.ศ. 2541-2542)

ความมีชื่อเสียงและเป็นที่นิยมของเบเกอรี่มิวสิคนอกจากจะสร้างปรากฏการณ์ใหม่ให้แก่วงการเพลงดังที่กล่าวไปแล้วยังส่งผลให้ระบบการทำงานของเบเกอรี่มิวสิคต้องเปลี่ยนแปลงไปด้วยเช่นกัน
ความขัดแย้งระหว่างการให้น้าหนักระหว่าง “ศิลปะ” และ “ธุรกิจ” ทำให้สาลินี ปันยารชุน หนึ่งในผู้ก่อตั้งเบเกอรี่มิวสิคลาออกและถอนหุ้น ประกอบกับสภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำในขณะนั้นจนรัฐบาลต้องประกาศลอยตัวค่าเงินบาทใน ปี พ.ศ. 2540 ส่งผลให้ค่ายเพลงจำนวนมากปิดตัวไป ด้วยแนวคิดของเบเกอรี่มิวสิคที่ให้ความสำคัญของศิลปะมากกว่าธุรกิจมาตั้งแต่ต้น จึงทำให้ไม่สามารถต้านทานกระแสเศรษฐกิจตกตํ่าได้ ท้ายที่สุดเบเกอรี่มิวสิคมีบัญชีติดลบถึง 60 ล้านบาท
ช่วงเวลาของเบเกอรี่มิวสิค > ช่วงร่วมทุนกับบริษัท BMG (พ.ศ. 2543-2547)

วิธีการแก้ปัญหาเรื่องเศรษฐกิจของเบเกอรี่มิวสิค คือการหาบริษัทใหญ่มาร่วมทุนนั่นก็คือบริษัท BMG ซึ่งเป็นค่ายเพลงระดับโลกในปี พ.ศ. 2543 บริษัท BMG เป็นบริษัทสาขาของ กลุ่ม Bertsmann ซี่งดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับโรงพิมพ์ในประเทศเยอรมันมาตั้งแต่สมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาพัฒนาเป็นบริษัทข้ามชาติที่มีแนวทางการทาธุรกิจโดยการร่วมทุนกับบริษัทต่าง ๆ บริษัท BMG หรือในชื่อเต็มว่า Bertelsmann Music Group เป็นบริษัทสาขาของ Bertsmann ที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับเรื่องดนตรีโดยเฉพาะ สำนักงานใหญ่ของ BMG อยู่ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาและมีสำนักงานย่อยใน 25 ประเทศทั่วโลกรวมถึงประเทศไทยด้วย เบเกอรี่มิวสิคจึงจำเป็นต้องปรับวิธีการทำงานให้เป็นระบบมากขึ้น รวมไปถึงการลดขนาดองค์กรเพื่อประคับประคองบริษัทให้อยู่รอด
ช่วงเวลาของเบเกอรี่มิวสิค > ช่วงค่ายเพลงเลิฟอีส (พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน)

หลังจากบอย โกสิยพงษ์และเพื่อนอีกสองคนที่เป็นคณะผู้บริหารและผู้ก่อตั้งเบเกอรี่ลาออกสมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ เปลี่ยนไปทางานเพลงให้กับศิลปินในวงการ ส่วนกมล สุโกศล แคลปป์เปลี่ยนไปผลิตงานด้านโทรทัศน์ มีเพียงบอย โกสิยพงษ์ที่ยังคงมุ่งมั่นทำค่ายเพลงอีกครั้ง โดยค่ายเพลงใหม่ของบอย โกสิยพงษ์มีชื่อว่า เลิฟอีส เป็นค่ายเพลงขนาดเล็กเหมือนค่ายเบเกอรี่ ในยุคเริ่มแรก แต่มีระบบการจัดการในรูปแบบสหกรณ์ซึ่งบอย โกสิยพงษ์ได้แนวคิดนี้มาจากคริสต์ศาสนาที่เขาศรัทธา
เกร็ดประวัติ

ชื่อของค่ายก่อนที่จะมาลงตัวที่ “เบเกอรี่มิวสิก” คือ “ชอร์นเบิร์ก” จากการเสนอของ บอย โกสิยพงษ์ และ “บอมบ์สควอด” (Bomb Squad) จากการเสนอของสุกี้ โดย บอมบ์สควอด เป็นชื่อทีมโปรดักชั่นของวงแร็ปที่ชื่อ Public Enemy
เพลงประกอบการเดินแบบของ Fly Now คือผลงานแรก ๆ ของเบเกอรี่มิวสิก โปรดักชั่น
เบเกอรี่มิวสิกเป็นค่ายแรกที่ริเริ่มการติดสติกเกอร์บนปกเทป ซึ่งเริ่มตั้งอัลบั้มแรกของโมเดิร์นด็อก โดยที่ศิลปินในค่ายจะมาช่วยกันแปะสติ๊กเกอร์
บอย โกสิยพงษ์ และ สาลินี ปันยารชุน เคยได้รับการยกย่องจากนิตยสารเทรนดี้แมน (Trendy Man) ให้เป็น 2 ใน 50 Most Powerful People ในช่วงปี 2540
หลังจากสาลินี ปันยารชุน ออกไป เธอได้ไปตั้งค่ายเพลงขึ้นใหม่ ชื่อ เฮ้าส์ออฟฟัน (House of Fun)
กฤษดา สุโกศล แคลปป์ แม้จะเป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนำวงพรู แต่ความจริงนั้น เขาเคยร้องเพลงให้กับอัลบั้ม "Rhythm & BOYd" อัลบั้มชุดแรกของ บอย โกสิยพงษ์ มาก่อน
ค่ายเพลงย่อย

อีซี่เบก (EZ’ Baked) ในช่วงหนึ่งของเบเกอรี่มิวสิก เคยจัดให้อัลบั้มที่มีเพลงฟังสบายที่ไม่ใช่แนวตลาด ให้ออกในสังกัดชื่อดังกล่าว เช่น ธีร์ ไชยเดช, ทีฟอร์ทรี และ พนัส วิวัฒน์พนชาติ
เบเกอรี่ อินเตอร์เนชันแนล (Bakery International) ค่ายเพลงสากลในเครือเบเกอรี่มิวสิก ศิลปินในค่าย เช่น เอเจ (A-Jay) , นิวตัน (Newton) , Rio & Mars, Art Garfunkel, Alex E, Bliss และ Beverley Knight
เบเกอรี่ คลาสสิก (Bakery Classic) ค่ายเพลงย่อยที่เน้นนำเพลงอมตะมาทำใหม่ ศิลปินในค่ายนี้ ได้แก่ กมลา สุโกศล
โดโจ ซิตี้ (Dojo City) ค่ายเพลงย่อยที่มุ่งเน้นสร้างศิลปินวัยรุ่นเพื่อเจาะกลุ่มวัยรุ่นเป็นหลัก และช่วยพยุงสถานะทางการเงินให้กับเบเกอรี่มิวสิกไว้ได้อย่างดี มีศิลปินวัยรุ่นที่มีชื่อเสียงหลายกลุ่ม ได้แก่ ไทรอัมพ์ส คิงดอม, นีซ, เอช, ออย ช็อคกิ้งพิ้งค์ และ มิสเตอร์ซิสเตอร์
ครันช์เรคคอร์ดส (Crunch Records) ค่ายเพลงย่อยที่ดูแลโดย ธานินทร์ ช.สรพงษ์ มีศิลปินในสังกัด คือ บีน และ พาวเวอร์แพท
บลูมมิ่งเดล เรคคอร์ดส (Bloomingdale Records) เป็นค่ายเพลงย่อยที่ตั้งขึ้นเป็นออกอัลบั้มรวมเพลงจากค่ายอินดี้ต่าง ๆ แต่ออกอัลบั้มมาเพียงชุดเดียว คืออัลบั้ม "Indy Hits Chart" ในปี พ.ศ. 2544 ก่อนจะยุบตัวไป
โด๊บมิวสิก (Dobe Music Production) ไม่เชิงเป็นค่ายเพลง แต่เป็นกลุ่มโปรดักชั่นที่ก่อตั้งขึ้นโดย นภ พรชำนิ และเพื่อน มีผลงานออกมา 3 อัลบั้มและ 1 อีพี
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2537

โมเดิร์นด็อก - เสริมสุขภาพ
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2538

บอย โกสิยพงษ์ - Rhythm & Boyd
มิสเตอร์ซี - Zequence
ซีเปีย - Two Eggs
โจอี้ บอย - Joey Boy
อรอรีย์ - Natural High
พนัส วิวัฒน์พนชาติ - ฝันให้ไกล ไปให้ถึง (อีซี่เบก)
ธีร์ ไชยเดช - Why? (อีซี่เบก)
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2539

Bakery Samplers
ซิลลี่ ฟูลส์ - Silly Fools (ภายหลังแยกเป็นอีพีอัลบั้ม)
สโตนโซล - Stone Soul (ภายหลังแยกเป็นอีพีอัลบั้ม)
วิเศษนิยม - วิเศษนิยม (ภายหลังแยกเป็นอีพีอัลบั้ม)
บอย โกสิยพงษ์ - Simplified
โจอี้ บอย - Joey Men
พอส - Push (Me) Again
โซลอาฟเตอร์ซิกซ์ - Soul After Six
โยคีเพลย์บอย - โยคีเพลย์บอย
ทีฟอร์ทรี - Base on The True Story (อีซี่เบก)
สายชล ระดมกิจ - A Touch of the Innocent
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2540

Bakery on Vacation
Visionary The Positive Traveler
โมเดิร์นด็อก - Back Catalog
โมเดิร์นด็อก - คาเฟ่
ทีฟอร์ทรี - Clear
คริสติน มารี นีเวล - Again
โจอี้ บอย - Fun Fun Fun
โจอี้ บอย - Fun Fun Fun 1,000,000
โจอี้ บอย - Joey's Hits Part 1
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2541

Bakery Rare Grooves
Bakery Rare Grooves 2
Bakery Daydreaming
พอส - Evo & Nova
ทีฟอร์ทรี - Three
โจอี้ บอย - Bangkok
สายชล ระดมกิจ - Portrait of The Innocent
ธีร์ ไชยเดช - There
อรอรีย์ - Peel
รัดเกล้า อามระดิษ - Request
นีซ - Niece (โดโจ ซิตี้)
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2542

Made in Dojo City The Greatest Hits From The Fantastic Girls of Dojo City (โดโจ ซิตี้)
พอส - Mild
โจอี้ บอย - Tourist ตัวฤทธิ์
ธีร์ ไชยเดช - Story
ริค วชิรปิลันธิ์ - ปฐม
โหน่ง พิมพ์ลักษณ์ - Possible!
พีโอพี - Party of the Period
พิกซิล - Vision
คริสติน มารี นีเวล - Kinetic Kristin (โดโจ ซิตี้)
เอช - Project H (โดโจ ซิตี้)
ไทรอัมส์คิงดอม - Triumphs Kingdom (โดโจ ซิตี้)
ไทรอัมส์คิงดอม - Triumphs Kingdom 1.1 (โดโจ ซิตี้)
ไทรอัมส์คิงดอม - Twice TK - X' Mas Kingdom Version (โดโจ ซิตี้)
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2543

Bakery Y2gether
Made in Dojo City 2 Dojo Acoustics (โดโจ ซิตี้)
Made in Dojo City 3 Dojo Acoustics (โดโจ ซิตี้)
มิสเตอร์ซี - Return to Retro
มิสเตอร์ซี - Mr.Z's Visitor Sa Called Remixer
พอส - Rewind 1996 - 2000
โจ้ อัมรินทร์ - Simply Me
โหน่ง พิมพ์ลักษณ์ - Inspired
ธีร์ ไชยเดช - Past
พีโอพี - P.O.P
พีโอพี - In The Room
โยคีเพลย์บอย - YKPB
เดอะซัน - ถนนพระอาทิตย์
พาวเวอร์แพท - Power Pat (ครันช์ เรคคอร์ดส)
บีน - นับหน้าถือตา (ครันช์ เรคคอร์ดส)
นาเดีย - Welcome Sweet Morning
ไทรอัมส์คิงดอม - Twice TK Common Version (โดโจ ซิตี้)
เอช - H2oh! (โดโจ ซิตี้)
นีซ - Merci Merci (โดโจ ซิตี้)
ออย ช็อคกิ้งพิ้งค์ - Oil Shocking Pink (โดโจ ซิตี้)
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2544

The Balance of B Sides
โมเดิร์นด็อก - Love Me Love My Life
นาเดีย - Resources To Keep My Life Vital
รัดเกล้า อามระดิษ - Relax
กรู๊ฟไรเดอร์ส - Discovery
ไทรอัมส์คิงดอม - TK Vision (โดโจ ซิตี้)
เอช - H's Hits (โดโจ ซิตี้)
พรู - Pru
พรู - S.E. (Special Edition)
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2545

Bakery Love is Forever
Bakery Version Acoustique
Happy Bakery's Party People
Indy Hits Chart (บลูมมิ่งเดล เรคคอร์ดส)
บอย โกสิยพงษ์ - Songs From Different Scenes
โซลอาฟเตอร์ซิกซ์ - The Rhythm
โยคีเพลย์บอย - Love Trend
ธีร์ ไชยเดช - After Break
กรู๊ฟไรเดอร์ส - Discovery 2
ฟลัวร์ - Flure
มิสเตอร์ซิสเตอร์ - Mr.Sister (โดโจ ซิตี้)
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2546

Bakery Sound Revisited
New Remixers of The Year
Re-Baked A tribute of Bakery Music's Song Book
กมลา สุโกศล - Selections
บอย โกสิยพงษ์ - Songs From Different Scenes 2
บอย โกสิยพงษ์ - Million Ways to Love Part 1
โยคี เพลย์บอย - The Greatest Grandfather Hits
โซลอาฟเตอร์ซิกซ์ - Mellow Moods
ฟลัวร์ - Poplife
พีโอพี - S
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2547

T-Hop
Million Ways to Dobe ตื่นเถิดชาวไทย (โด๊บ มิวสิค โปรดักชั่น)
บอย โกสิยพงษ์ - Songs From Different Scenes 3
โมเดิร์นด็อก - แดดส่อง
บีไฟว์ - Event
เครสเชนโด้ - Crescendo
บอย ตรัย - My Diary Original Soundtrack
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2548

โยคี เพลย์บอย - The Greatest Grandfather Hits 1 - 2
โจอี้ บอย - The Greatest Beats 1994 - 2000
มิสเตอร์ซี - The Greatest Tunes 1993 - 2005
นภ พรชำนิ - The Greatest Beginning 1994 - 2005
นภ พรชำนิ - A Man of Smiles A-Side Album (โด๊บ มิวสิค โปรดักชั่น)
นภ พรชำนิ - A Man of Smiles B-Side album (โด๊บ มิวสิค โปรดักชั่น)
เครสเชนโด้ - Second Chance
พรู - Zero
ฟลัวร์ - Vanilla
เบน ชลาทิศ - Ben Chalatit
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2549

เบน ชลาทิศ - Impression
บอย ตรัย - บุคคลที่ 3
เค้ก อุทัย - The Missing Pieces
โบ สุรัตนาวี - Beginning
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2550

ฟลัวร์ - Tales
โต๋ ศักดิ์สิทธิ์ - Living in C Major
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2551

เครสเชนโด้ - Four Days
โต๋ ศักดิ์สิทธิ์ - Munk?
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2552

เครสเชนโด้ - Light
อัลบั้ม > อัลบั้มเต็ม > 2555

ธีร์ ไชยเดช - Recoloured
คอนเสิร์ต

Dog On Stage World Tour ของโมเดิร์นด็อก ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ณ เอ็มบีเค ฮอลล์ มาบุญครองเซ็นเตอร์
Hennessy Rhythm Discovery Live ของบอย โกสิยพงษ์ ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ที่เอ็มบีเค ฮอลล์ มาบุญครองเซ็นเตอร์
Fantasy TK รวมศิลปินค่ายโดโจ ซิตี้ ใน สิงหาคม พ.ศ. 2542
Bakery The Concert รวมศิลปินเบเกอรี่มิวสิค ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
The Story of My Life ของนภ พรชำนิ ในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2544 ที่หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
Million Ways To Love Part I Live! ของบอย โกสิยพงษ์ ในวันที่ 5-6 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
Zsee Concert ของสมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ ในวันเสาร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ณ ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค
An Era Has Been Completed ของพีโอพี ในวันพฤหัสบดีที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2547 ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
Maximize Mellow Moment with Soul After Six ของโซลอาฟเตอร์ซิกซ์ ในวันเสาร์ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ณ บีอีซี-เทโร ฮอลล์ สวนลุมไนท์บาซาร์
Sad Song Says So Much ของตรัย ภูมิรัตน ในวันพฤหัสบดีที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ที่หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
B5 Event The Concert Live ของบีไฟว์ ในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2547 ณ บีอีซี-เทโร ฮอลล์ สวนลุมไนท์บาซาร์
B.Day Bakery Music Independent Day รวมศิลปินเบเกอรี่มิวสิค ในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ณ ราชมังคลากีฬาสถาน
B.Day Bakery Music Independent Day รวมศิลปินเบเกอรี่มิวสิค ในวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ณ ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลพลาซา เชียงใหม่ แอร์พอร์ต
B.Day 2025 5-7 ธันวาคม พ.ศ. 2568 ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
นิตยสาร

Katch (โดโจ ซิตี้)
Manga Katch (โดโจ ซิตี้)
375°F
ดูเพิ่ม

รายชื่อนักร้องและกลุ่มศิลปินในเบเกอรี่มิวสิก
เลิฟอีส
โซนี่ มิวสิก
แหล่งข้อมูลอื่น

Bakery Musicเก็บถาวร 2020-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Bakery Musicเก็บถาวร 2009-07-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์ของค่ายเพลง โซนี่ มิวสิก
โลโก้ในโอกาสครบรอบ 10 ปีเบเกอรี่มิวสิก
โชตินรินทร์ เกิดสม

| โชตินรินทร์ เกิดสมม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

ผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
ก่อนหน้า: สมนึก พรหมเขียว
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2511 (57 ปี) จังหวัดนครศรีธรรมราช ประเทศไทย
คู่สมรส: ปวีณ์ริศา เกิดสม
บุตร: 2 คน
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด:  กองอาสารักษาดินแดน
ประจำการ: พ.ศ. 2532 – ปัจจุบัน
ยศ:  นายกองเอก
บังคับบัญชา: กองอาสารักษาดินแดนจังหวัดสงขลา กองอาสารักษาดินแดนจังหวัดชุมพร

โชตินรินทร์ เกิดสม (เกิด พ.ศ. 2511) เป็นข้าราชการพลเรือนชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่น รักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย และผู้ว่าราชการจังหวัดชุมพร
ประวัติ

โชตินรินทร์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2511 ที่อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช ด้านครอบครัวสมรสกับปิยาภรณ์ เกิดสม มีบุตรธิดา 2 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้ และระดับปริญญาโท คณะรัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้
การทำงาน

โชตินรินทร์เริ่มต้นรับราชการในตำแหน่ง นักวิเคราะห์นโยบายและแผน กองโครงการเศรษฐกิจ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ก่อนจะโอนย้ายมารับราชการที่กระทรวงมหาดไทย ในตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดภูเก็ต
จากนั้นจึงได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นตามลำดับเช่น รองผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา, รองผู้ว่าราชการจังหวัดระนอง กระทั่งวันที่ 15 ธันวาคม 2564 จึงได้ขยับขึ้นมาดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดชุมพร ต่อมาในวันที่ 1 ตุลาคม 2565 ได้ขยับมาดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวงมหาดไทย
ในวันที่ 1 ตุลาคม 2567 โชตินรินทร์ได้รับคำสั่งจากอรรษิษฐ์ สัมพันธรัตน์ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ให้ไปรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย ต่อมาในวันที่ 8 ตุลาคม 2567 ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้โชตินรินทร์พ้นจากตำแหน่งรองปลัดกระทรวงมหาดไทยและให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา แต่ก็ได้รับกระแสต่อต้านจากคนในพื้นที่ที่ติดแผ่นผ้าประท้วง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2566 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2565 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2557 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล

| ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล |
| --- | --- |

เกิด: 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 (ค.ศ.1820) ฟลอเรนซ์, ประเทศอิตาลี
เสียชีวิต: 13 สิงหาคม พ.ศ. 2453 (90 ปี) (ค.ศ.1910) ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ
สัญชาติ: อังกฤษ
อาชีพ: พยาบาล
รางวัล: เครื่องราชอิสริยาภรณ์ OM, เข็มกาชาดหลวง
ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล (อังกฤษ: Florence Nightingale) (เครื่องราชอิสริยาภรณ์ OM, เข็มกาชาดหลวง) (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 - 13 สิงหาคม พ.ศ. 2453) เป็นนักปฏิรูปสังคม นักสถิติชาวอังกฤษ และผู้ให้กำเนิดการพยาบาลสมัยใหม่ ไนติงเกลมีชื่อเสียงในขณะที่ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการและครูฝึกพยาบาลในช่วงสงครามไครเมีย ซึ่งเธอได้ดูแลทหารที่ได้รับบาดเจ็บที่คอนสแตนติโนเปิลหรืออิสตันบูลในปัจจุบัน เธอลดอัตราการเสียชีวิตได้อย่างมากโดยการปรับปรุงสุขอนามัยและมาตรฐานการครองชีพ ไนติงเกลทำให้พยาบาลมีชื่อเสียงและกลายเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมวิกตอเรีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบทบาทของ "สุภาพสตรีแห่งดวงประทีป" ที่ดูแลทหารที่บาดเจ็บในตอนกลางคืน
ชีวิตช่วงต้น

ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล เกิดเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 ในห้องพักชั้นสองที่หรูหราของคฤหาสน์โคลัมเบียของครอบครัวที่สนิทกัน ที่เมืองฟิเรนเซ (ฟลอเรนซ์) ประเทศอิตาลี ขณะพ่อแม่เดินทางไปพักผ่อนระหว่างมีครรภ์แก่ ชื่อของเธอจึงได้จากชื่อเมืองที่เกิด
บิดาเป็นเศรษฐีชาวอังกฤษ ชื่อ เอ็ดวาร์ด วิลเลียม ไนติงเกล (1794–1875) มารดาเป็นชาวฝรั่งเศส ชื่อ ฟาร์นีย์ ไนติงเกล (สกุลเดิม สมิท) (1789–1880) อาศัยอยู่ในคฤหาสน์ที่สวนเอมบรีย์ ในลอนดอน
แรงดลใจเริ่มจากการอธิษฐาน ตามธรรมเนียมปฏิบัติของคริสเตียน (ซึ่งเธอมีประสบการณ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2380 (1837) ที่สวนเอมบรีย์ และปฏิบัติเรื่อยมาตลอดชีวิตของเธอ) ไนติงเกล ปฏิญาณตนเองที่จะทำงานพยาบาล ความรู้สึกนี้แรงกล้า และเหนี่ยวรั้งเธอให้ปฏิเสธบทบาทการเป็นภรรยาและแม่ในเวลาต่อมาด้วย ในยุคนั้น งานพยาบาล ถูกรังเกียจว่าเป็นอาชีพชั้นต่ำของสังคม มีภาพลักษณ์ทางลบ เต็มไปด้วยผู้หญิงยากไร้ที่แขวนชีวิตไว้กับการติดตามไปรักษาให้กับกองทัพ ถูกมองว่าต้องอยู่กับความสกปรกและสิ่งน่ารังเกียจ และยิ่งตอกย้ำจากภาพที่ผู้ประกอบอาชีพในยุคนั้นมักจะติดเหล้าติดบุหรี่ (ในความจริง งานพยาบาลเป็นวิชาชีพที่มีคุณค่าและต้องรักษาความสะอาด เทียบเท่ากับ งานครัว ที่ตัวเองเประเปื้อน แต่ทำให้อาหารสะอาดน่ากิน) ดังนั้น เมื่อ พ.ศ. 2388 (1845) ไนติงเกล ประกาศการตัดสินใจที่จะเป็นพยาบาล จึงทำให้ครอบครัวของเธอคัดค้านอย่างหนัก ทั้งโกรธ และทุกข์ใจ โดยเฉพาะแม่ของเธอ แต่ในที่สุดเธอก็เป็นพยาบาลตามความมุ่งมั่น
ชีวิตงาน > ช่วงฝึกหัด

เธอเริ่มต้นจากงานดูแลคนยากจนและคนอนาถา เมื่อธันวาคม พ.ศ. 2387 (ค.ศ. 1844) การตายของคนยากไร้ในศูนย์อนามัยสำหรับผู้ยากไร้ในลอนดอน กลายเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ของสาธารณชน เธอจึงสนับสนุนและริเริ่มปรับปรุงการดูแลรักษาทางการแพทย์ในสถานพยาบาล และได้ขอความช่วยเหลือสนับสนุนจากชาร์ลส วิลไลเออส์ (Charles Villiers) ในทันที แล้วประธานคณะกรรมการหลักปฏิบัติต่อผู้ยากไร้ ปล่อยให้เธอทำบทบาทกิจกรรมในการปฏิรูปหลักปฏิบัติต่อผู้ยากไร้ และขยายข้อกำหนดไปเกินกว่าการดูแลรักษาทางการแพทย์
ภายหลังเธอได้เลื่อนตำแหน่งตามลำดับจนเป็นที่ปรึกษา และได้ส่ง แอกเนส อลิซาเบท โจนส์ และคณะพยาบาลฝึกหัดของไนติงเกล ไปยังศูนย์อนามัยสำหรับผู้ยากไร้ ในลิเวอร์พูล
เมื่อ พ.ศ. 2389 (1846) เธอเดินทางไปที่ศูนย์พยาบาลและฝึกอาชีพไคเซอร์เวิท (ge:Kaiserswerth) ประเทศเยอรมนี (ขณะนั้นเป็นประเทศปรัสเซีย ซึ่งเป็นประเทศที่การแพทย์เจริญก้าวหน้าที่สุดในเวลานั้น) เพื่อศึกษาดูงานการบุกเบิกพัฒนาสถานพยาบาลที่ก่อตั้งโดย ศิษยาภิบาล ธีโอดอร์ ไฟลด์เนอร์ (Theodor Fliedner)  และดำเนินงานโดย คณะศิษยาภิบาลนิกายลูเทอรัน เธอประทับใจคุณภาพการดูแลรักษาและการฝึกหัดของคณะศิษยาภิบาลอย่างมาก
อาชีพของเธอในฐานะพยาบาล เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2394 (1851) เมื่อเธอรับการฝึกหัดในหน้าที่ศิษยาภิบาลของไคเซอร์เวิทอยู่ 4 เดือนในเยอรมนี เธอเข้ารับการฝึกหัด โดยขัดการคัดค้านของครอบครัวที่เป็นห่วงการเสี่ยงอันตรายและมุมมองจากสังคมต่อกิจกรรมนั้นและมูลนิธิของสถานพยาบาลในสังคมโรมันคาทอลิก ขณะอยู่ที่ไคเซอร์เวิท เธออ้างว่าได้รับประสบการณ์สำคัญและเข้มข้นอย่างมากในการอธิษฐาน
เมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2396 (1853) ไนติงเกล รับตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันพยาบาลสำหรับสุภาพสตรีที่เจ็บป่วย ในถนนฮาร์ลีย์เหนือ ที่ลอนดอน กระทั่ง พ.ศ. 2397 (1854) พ่อของเธอให้ค่าใช้จ่ายปีละ 500 £ (ประมาณ 50, 000 $ ในปัจจุบัน) ซึ่งทำให้เธอสามารถใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบายพร้อมกับปฏิบัติหน้าที่ในอาชีพของเธอ เจมส์ โจเซฟ ซิลเวสเตอร์ (J. J. Sylvester) เป็นที่ปรึกษาของเธอ
ชีวิตงาน > ช่วงสงครามไครเมีย

ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล เป็นที่รู้จักจากผลงานการอุทิศตนระหว่าง สงครามไครเมีย ซึ่งเธอสนใจเมื่อได้ข่าว ซึ่งรายงานปฏิบัติการที่น่าหดหู่และขยะแขยงในการรักษาพยาบาลบาดแผล เริ่มรั่วไหลกลับสหราชอาณาจักร
เมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2397 (1854) ไนติงเกลพร้อมกับคณะนางพยาบาลอาสาสมัครหญิง 38 คนที่ได้รับการฝึกจากเธอ รวมถึงป้าของเธอ ไม สมิท (Mai Smith) ได้ไปยังแนวรบ ไครเมีย ประเทศตุรกี ที่ซึ่งฐานทัพหลักของ สหราชอาณาจักร ตั้งฐานอยู่ ห่างออกไป 545 กิโลเมตร ข้ามทะเลดำ จากบาลัคลาวา โดยการอนุญาตของ ซิดนีย์ เฮอร์เบิร์ท
ต้นพฤศจิกายน พ.ศ. 2397 (1854) เธอมาถึง ค่ายทหารเซลิมิเยอ (Selimiye Barracks) ในสคูตารี (Scutari) (ปัจจุบันคือ อิสตันบูล) เธอและคณะพยาบาลพบกับเหล่าทหารที่บาดเจ็บ ซึ่งได้รับการรักษาให้ดีจากคณะแพทย์ที่มีงานล้นมือ และเผชิญหน้ากับการขาดความสนใจจากทางการ 
ขาดแคลนยา ทำให้ได้รับยาไม่ต่อเนื่อง ขาดการดูแลความสะอาดสุขอนามัย การติดเชื้อ มากมายกลายเป็นเรื่องธรรมดา ทำให้ทหารจำนวนมากตาย ซ้ำยังขาดอุปกรณ์อาหารสำหรับคนไข้
เธอและผู้ร่วมอุดมการณ์เริ่มทำความสะอาดหน่วยพยาบาลและอุปกรณ์ทั้งหมดอย่างถี่ถ้วน และจัดระบบการรักษาดูแลคนไข้เสียใหม่ 
อย่างไรก็ตาม ช่วงที่เธออยู่ที่สคูตารี อัตราความตายก็ยังไม่หยุด แต่เพิ่งเริ่ม จำนวนผู้ตายอาจสูงที่สุดในบรรดาหน่วยพยาบาลอื่นในเขต ระหว่างฤดูหนาวแรกของเธอ 
มีทหาร 4077 คนตายที่สคูตารี ผู้ที่ตายจาก ไข้รากสาดใหญ่, ไข้รากสาดน้อย, อหิวาตกโรค และโรคบิด มีเป็น 10 เท่าของที่ตายจากบาดแผลในการรบ 
ไม่ใช่เกิดจากการจัดระเบียบใหม่ แต่เกิดจากสภาพแวดล้อมในหน่วยพยาบาลค่ายทหารชั่วคราว เป็นอันตรายเกินไปสำหรับคนไข้ เพราะจำนวนผู้บาดเจ็บแออัดเกินไป อีกทั้ง ข้อบกพร่องของท่อระบายน้ำ และขาดการระบายอากาศ 
รัฐบาลสหราชอาณาจักรเพิ่งส่งคณะกรรมการด้านสุขอนามัยมาถึงสคูตารีเมื่อ มีนาคม พ.ศ. 2398 (1855) ซึ่งก็เกือบ 6 เดือนหลังจากเธอมาถึง มีการปรับปรุงท่อระบายน้ำและระบบระบายอากาศ แล้วอัตราความตายก็ลดลงอย่างรวดเร็ว 
เธอยังดำเนินการด้านสุขอนามัยต่อไป โดยเชื่อว่า อัตราความตายสัมพันธ์กับโภชนาการที่ขาดแคลน และการหักโหมงานของทหาร อีกด้วย
แต่ยังไม่ใช่ในขณะนั้น กระทั่งหลังจากเธอกลับสหราชอาณาจักร และเริ่มรวบรวมหลักฐาน ซึ่งก่อนหน้าคณะกรรมการด้านสุขภาพของกองทัพเสียอีก 
โดยเธอเชื่อว่า ทหารส่วนมากที่หน่วยพยาบาลถูกฆ่าโดยสภาพการอยู่อาศัยที่ไม่เหมาะสม 
ประสบการณ์นี้ให้อิทธิพลทางความคิดในอาชีพของเธอในเวลาต่อมา เมื่อเธอส่งเสริมแนวคิดสภาพที่อาศัยที่ถูกสุขอนามัยเป็นเรื่องสำคัญ 
ผลก็คือ เธอลดอัตราการตายในช่วงสงบสำเร็จ และเปลี่ยนทัศนะการออกแบบด้านสุขอนามัยในสถานพยาบาลทั้งหลาย
ชีวิตงาน > กลับบ้าน

เมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. (1857) ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล กลับสหราชอาณาจักรในฐานะวีรสตรี และได้เข้าเฝ้า พระนางเจ้าวิคตอเรีย แห่งสหราชอาณาจักร  อย่างไรก็ตาม เธอถูกรุมเร้าด้วยพิษไข้มาโดยตลอด เป็นไปได้มากว่าเกี่ยวกับอาการเรื้อรังของ บรุคเซลโลซิส (Brucellosis) หรือ "ไข้ไครเมีย" (chronic fatigue syndrome) ซึ่งเธอติดมาตั้งแต่ช่วงสงครามไครเมีย และอาจเป็นไปได้ว่าเกิดร่วมกับ กลุ่มอาการเหนื่อยล้าเรื้อรัง เธอจำต้องกันแม่และพี่สาวจากห้องของเธอ และนานๆ จึงจะออกจากห้องสักครั้ง เธอย้ายจากบ้านของครอบครัวในมิดเดิล เตลย์ดอน บัคกิงแฮมเชียร์ ไปอยู่ที่โรงแรมเบอร์ลิงตัน ในพิคคาดิลลี
ชีวิตงาน > ช่วงท้าย

เธอพัฒนาแผนภาพ "โพลาแอเรีย ไดอะแกรม" ที่แสดงข้อมูลการเสียชีวิตที่มาจากสภาพหรือการปฏิบัติที่ไม่ถูกสุขลักษณะ ซึ่งเป็นการบุกเบิกด้าน สถิติศาสตร์ ทางการสาธารณสุข
ความสัมพันธ์กับคนรักและเพื่อน

ก่อนเข้าสู่วงการพยาบาล เธอเริ่มรู้จักและคบหากับ นักการเมือง และกวี ลอร์ดริชาร์ด มองค์ตัน ไมลเนส บารอน ฮอจห์ตันที่หนึ่ง (Richard Monckton Milnes) แต่เธอปฏิเสธการขอแต่งงานจากเขา เพราะเกรงว่าชีวิตแต่งงานจะขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ในฐานะพยาบาล แต่ตัวเธอเองก็ได้รับความกระทบกระเทือนใจ
ขณะปฏิบัติงานในโรม เธอฟื้นตัวจากการอาการป่วยทางจิต เมื่อ พ.ศ. 2390 (1847) โดยได้ นักการเมือง ลอร์ดซิดนีย์ เฮอร์เบิร์ต บารอนเฮอร์เบิร์ตที่หนึ่งแห่งลี (Sidney Herbert) เป็นเพื่อนคุย เขาและเธอถูกคอซึ่งกันและกัน และได้เป็นเพื่อนสนิทตลอดมา (เฮอร์เบิร์ตแต่งงานแล้ว)
เฮอร์เบิร์ตเป็นผู้อำนวยความสะดวกให้เธอได้ปฏิบัติงานตามเจตนารมณ์ในพื้นที่พยาบาลของแนวรบในสงครามไครเมีย เพราะเขาเป็นเสนาธิการ ในช่วงนั้น และเธอเองก็เป็นที่ปรึกษาสำคัญแก่เขาในอาชีพทางการเมืองด้วยเช่นกัน
เมื่อ พ.ศ. 2394 (1851) ไมลเนสขอแต่งงานอีกครั้งโดยเข้าทางพ่อแม่ เธอปฏิเสธ ซึ่งค้านความปรารถนาของแม่เธอ
นอกจากนี้ ไนติงเกลมีความคุ้นเคยเหนียวแน่นกับ เบนจาเมน โจเวตต์ (Benjamin Jowett) โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงที่เธอกำลังพิจารณา แบ่งสรรเงินในมรดกของเธอ เพื่อก่อตั้งคณะกรรมการสถิติประยุกต์ ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
เสียงไนติงเกล

เสียงไนติงเกล
บันทึกลงในกระบอกขี้ผึ้งเพื่อระดมเงินให้ทหารผ่านศึกในหน่วยจู่โจม
บันทึกเมื่อปี พ.ศ.2433
ชีวิตบั้นปลาย

13 สิงหาคม พ.ศ. 2453 (1910) ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล ถึงแก่อสัญกรรมในห้องของเธอ ขณะอายุ 90 ปี ที่บ้านเลขที่ 10 เซาท์สตรีท ในปาร์คเลน ย่านที่อยู่ของผู้ดี
พิธีฝังศพถูกจัดใน อารามเวสต์มินสเตอร์ โดยมีเฉพาะคนใกล้ชิด แต่ไม่มีญาติของเธอมาร่วมงาน 
ศพถูกฝังใน สุสานโบสถ์เซนต์มาร์กาเรตที่เวลโลว์ตะวันตก แฮมเชียร์