stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Euricania

| Euricania |
| --- | --- |

Euricania facialis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Hemiptera Hemiptera
อันดับฐาน:: Fulgoromorpha Fulgoromorpha
วงศ์:: Ricaniidae Ricaniidae
สกุล:: Euricania Euricania Melichar, 1898
สปีชีส์:: Euricania
ชื่อทวินาม
Euricania Melichar, 1898

Euricania เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Ricaniidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Euricania aperiens (Walker, 1858)
Euricania brevicula Xu, Liang & Jiang, 2006
Euricania camilla Fennah, 1950
Euricania clara Kato, 1932
Euricania cliduchus Fennah, 1950
Euricania concinna (Stål, 1863)
Euricania cyane Fennah, 1950
Euricania dinon Fennah, 1950
Euricania discigutta (Walker, 1862)
Euricania facialis (Walker, 1858)
Euricania furina Fennah, 1950
Euricania fusconebulosa (Lallemand, 1935)
Euricania gloriosa Distant, 1911
Euricania hyalinocosta Melichar, 1898
Euricania infesta Melichar, 1898
Euricania laetoria Fennah, 1950
Euricania licinia Fennah, 1950
Euricania longa Xu, Liang & Jiang, 2006
Euricania moneta Fennah, 1950
Euricania morio Melichar, 1898
Euricania ocella (Walker, 1851)
Euricania oculata (Guérin-Méneville, 1831)
Euricania opora Fennah, 1950
Euricania paraclara Ren, Stroinski & Qin, 2015
Euricania pedicellata (Jacobi, 1928)
Euricania procilla Fennah, 1950
Euricania progne Fennah, 1950
Euricania sirenia Fennah, 1950
Euricania splendida (Fabricius, 1803)
Euricania stellata Distant, 1914
Euricania sterope Fennah, 1950
Euricania subapicalis (Walker, 1870)
Euricania tibialis (Walker, 1858)
Euricania tristicula (Stål, 1865)
Euricania xizangensis L.
โคลว์การ์ด

โคลวการ์ด (Clow Card) (ญี่ปุ่น: クロウカード; โรมาจิ: Kurou Kādo; ทับศัพท์: คุโระอุคาโดะ) คือการ์ดที่อยู่ในการ์ตูนเรื่อง ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ เป็น การ์ดเวทมนตร์ ซึ่งผนึกพลังของจอมเวท โคลว รีด (Clow Reed) ผู้เป็นจอมเวทที่เก่งกาจและมีพลังที่สุดในศตวรรษ เอาไว้ มีทั้งหมด 53 ใบ (รวมทั้งภาคภาพยนตร์) ก่อนที่ โคลว์ ผู้สร้างการ์ดจะตาย ได้ปิดผนึก สัตว์อสูร 2 ตัว เพื่อเป็นผู้ผนึก และหาเจ้านายใหม่ให้กับการ์ด ได้แก่ เคลเบรอส สัตว์อสูรแห่งอาทิตย์ และ ยูเอะ ผู้ผนึกแห่งจันทรา ซึ่งการ์ดทั้ง 53 ใบ มีความสามารถแต่ละตัวเฉพาะด้าน
ความสามารถอีกด้านของโคลว์การ์ด คือ การทำนาย โดยการทำนายจะมีหลักการคล้ายกับหลักการทำนายของ ไพ่ยิปซี ซึ่งการทำนาย จะมีความแม่นยำสูงมากน้อย ขึ้นกับพลังเวทของผู้ทำนาย ยิ่งมีพลังเวทสูง จะทำให้การทำนายแม่นยำขึ้น
โคลวการ์ด ยังมีจิตสำนึกของตนอีกด้วย ซึ่งมีความสามารถ บอกเล่าเหตุการณ์ของจอมเวทผู้ใช้การ์ดไปสู่การ์ดอีกใบได้ และยังมีความรู้สึกนึกคิด ความเป็นห่วงเป็นใยอีกด้วย
คัมภีร์เวทมนตร์ของโคลว

คัมภีร์เวทมนตร์ของโคลว เป็นที่บรรจุโคลวการ์ด ด้านหน้าเป็นที่สิงสถิตของ เคลเบรอส สัตว์อสูรตัวแทนของดวงอาทิตย์ คอยปกปักรักษาคัมภีร์ มิให้ใครเปิดได้ นอกเสียจากผู้ที่ถูกเลือก ด้านหลังเป็นผู้พิทักษ์อีกตน นามผู้พิพากษายูเอะหรือดวงจันทร์ในภาษาจีน เป็นตัวแทนของดวงจันทร์และปีก 2 ข้าง ในไพ่ทุกใบด้านหลังของไพ่นั้นจะมีวงเวทของโคลว์รีด ผู้สร้างโคลว์การ์ดอยู่
คัมภีร์เวทมนตร์ของโคลว > กุญแจผนึก

คัมภีร์เวทมนตร์ของโคลว์ ยังต้องมี กุจแจผนึก ซึ่งจะเป็นตัวเปิดผนึกคัมภีร์เวทมนตร์ได้ และยังสามารถใช้จับการ์ด โดยแปลงเป็น คทาเวทมนตร์ได้อีกด้วย ในการทำให้กุญแจเวยท์มนต์ให้กลายเป็นคทาเวทมนตร์ จะต้องใช้คาถาปลดปล่อยพันธนาการเสียก่อน โดยท่องว่า กุญแจผู้กำพลังแห่งความมืด จงแสดงร่างของเจ้าออกมาต่อหน้าข้า ซากุระผู้เป็นนายของเจ้าขอบัญชา รีลีส(ปลดปล่อย)!! (闇の力をひめし 「鍵」  よ！ 真の姿を我の前に示せ 契約のもとさくら]がめいじる レリーズ！！) [Yami no chikara o himeshi [kagi] yo ! shin no sugata o ware no mae ni chimese. keiyaku no moto [sakura] gameijiru release !!!]
ซึ่งใช้บทพูดพากย์ไทยเช่นเดียวกับในภาคอะนิเมะ
คัมภีร์เวทมนตร์ของโคลว > กุญแจผนึก > การใช้ร่วมกับผู้พิทักษ์

ในกรณีที่ต้องการใช้พลังเวทสูง แต่จอมเวทผู้ใช้มีพลังไม่เพียงพอ สามารถรวมเอา ผู้พิทักษ์ มารวมพลังไว้ในคทาเวทมนตร์ได้ เนื่องจากเดิมที ผู้พิทักษ์เกิดจากพลังเวทของจอมเวทอยู่แล้ว จึงเหมือนกับนำพลังเวทของจอมเวทมาใช้นั่นเอง สำหรับซากุระ เมื่อรวมพลังกับผุ้พิทักษ์แล้ว จากคทารูปหัววิห  คสีแดง(ความจริงต้องเปลี่ยนตอนที่ยูเอะตัดสิน นะ ภาค 2 ถึงจะเป็นน่ะ)จะกลายเป็นคทารูปดวงดาวและมีปีกสีขาวที่ยาวกว่าเดิมมาก
คัมภีร์เวทมนตร์ของโคลว > สายอำนาจของการ์ด

การ์ดในคัมภีร์เวทมนตร์ จะมีอยู่ 2 สาย คือ ตะวัน ซึ่งขึ้นอยู่กับเคลเบรอส และ จันทรา ซึ่งขึ้นกับยูเอะ ซึ่งเมื่อผู้พิทักษ์ใช้การ์ดที่อยู่ในสายของตน จะทำให้มีพลังมากขึ้น
คัมภีร์เวทมนตร์ของโคลว > การจับการ์ด

ซากุระจะมีคาถาหรือคำพูดติดปากในการจับการ์ด คือ จงกลับสู่ร่างเดิมของเจ้า! โคลว์การ์ด! (なんじのあるべき姿にもとれ！ クロウカート!) เช่นเดียวกัน บทพูดในอะนิเมะพากย์ไทยไทยก็ได้ถูกเปลี่ยนด้วยเช่นกัน โดยเปลี่ยนเป็น จงกลับสู่รูปลักษณ์เดิมที่เจ้าเป็น โคลว์การ์ด
ซากุระการ์ด

ซากุระการ์ด เป็นการ์ดที่เกิดขึ้นที่หลังจากที่ได้รวบรวม Clow Cards ทั้ง 52 ใบข้างต้นครบแล้ว ซากุระได้สร้างการ์ดขึ้นมาอีก 2 ใบ ซึ่งจะมีสีและลักษณะไม่เหมือน Clow Cards คือจะมีสีชมพู และด้านล่างมีชื่อ ซากุระ ผู้ซึ่งเป็นคนสร้างการ์ดใบนี้ขึ้นมา
แต่ในที่สุด การ์ด 2 ใบนี้จะผสานเข้าด้วยกันเป็นใบเดียวคือ
ซากุระการ์ด > กุญแจผนึก

คัมภีร์เวทมนตร์ของโคลว์ที่เปลี่ยนเป็นของซากุระ ยังต้องมี กุจแจผนึก ซึ่งจะเป็นตัวเปิดผนึกคัมภีร์เวทมนตร์ได้ และยังสามารถเปลี่ยนจากโคลว์การ์ดให้กลายเป็นซากุระการ์ด โดยแปลงเป็น คทาเวทมนตร์ได้อีกด้วย ในการทำให้กุญแจเวยท์มนต์ให้กลายเป็นคทาเวทมนตร์ จะต้องใช้คาถาปลดปล่อยพันธนาการเสียก่อน โดยท่องว่า กุญแจผู้กำพลังแห่งดวงดาว จงแสดงร่างของเจ้าออกมาต่อหน้าข้า ซากุระผู้เป็นนายของเจ้าขอบัญชา รีลีส(ปลดปล่อย)!! (星の力をひめし 「鍵」  よ！ 真の姿を我の前に示せ 契約のもとさくら]がめいじる レリーズ！！) [Hoshi no chikara o himeshi [kagi] yo ! shin no sugata o ware no mae ni chimese. keiyaku no moto [sakura] gameijiru release !!!]
เคลียร์การ์ด

เคลียร์การ์ด เป็นการ์ดใส และถึงเวลาที่ซากุระต้องออกตามล่าอีกครั้ง
รายชื่อการ์ดใส

การ์ดนี้มีเฉพาะในอะนิเมะเท่านั้น
การ์ดนี้มีเฉพาะในอะนิเมะเท่านั้น
การ์ดนี้มีเฉพาะในอะนิเมะเท่านั้น
การ์ดนี้มีเฉพาะในอะนิเมะเท่านั้น
การ์ดนี้มีเฉพาะในอะนิเมะเท่านั้น
การ์ดนี้มีเฉพาะในอะนิเมะเท่านั้น
โรงเรียนลูกผู้ชาย

| --- | --- |
โรงเรียนลูกผู้ชาย
ปกฉบับแรกของ โรงเรียนลูกผู้ชาย ที่เผยแพร่โดยชูเอชะ
魁!!男塾
มังงะ
เขียนโดย: อากิระ มิยาชิตะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ Renta! (digital)
นิตยสาร: โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 1985 – 1991
จำนวนเล่ม: 34
อนิเมะ
กำกับโดย: โนบูตากะ นิชิซาวะ
อำนวยการโดย:   อิริยะ อะซูมะ  โยชิโอะ ทากามิ 
ดนตรีโดย: ชุนซุเกะ คิกูจิ
สตูดิโอ: โทเอแอนิเมชัน
ฉาย:  25 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1988  –  14 พฤศจิกายน ค.ศ.1988
อนิเมะ
กำกับโดย: โนบูตากะ นิชิซาวะ
อำนวยการโดย:   อิริยะ อะซูมะ  โยชิโอะ ทากามิ 
ดนตรีโดย: อิจิโระ นิตตะ
สตูดิโอ: โทเอแอนิเมชัน
ฉาย: 23 กรกฎาคม ค.ศ.1988
มังงะ
โซระ โยริ ทากากุ
เขียนโดย: อะกิระ มิยาชิตะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
นิตยสาร: Weekly Playboy
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 1995 – 2002
จำนวนเล่ม: 27
มังงะ
อากาสึกิ! โอโตโกจูกุ: เซเน็ง โยะ, ไดชิ โวะ อิดาเกะ
เขียนโดย: อะกิระ มิยาชิตะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
นิตยสาร: Super Jump
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 2001 – 2010
จำนวนเล่ม: 25
มังงะ
เท็นกามุโซ เอดาจิมะ เฮฮาจิ เด็น
เขียนโดย: อะกิระ มิยาชิตะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
นิตยสาร: Oh Super Jump
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 2003 – 2010
จำนวนเล่ม: 10
มังงะ
ชีริตสึ กิวาเมมิจิ โกโก 2011
เขียนโดย: อะกิระ มิยาชิตะ
สำนักพิมพ์: นิฮง บุงเกชะ
นิตยสาร: Weekly Manga Goraku
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 2011 – 2012
จำนวนเล่ม: 3
มังงะ
โกคุ!! โอโตโกจุกุ
เขียนโดย: อะกิระ มิยาชิตะ
สำนักพิมพ์: นิฮง บุงเกชะ
นิตยสาร: Weekly Manga Goraku
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 4 เมษายน ค.ศ.2014 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 8
มังงะ
ชิน!! โอโตโกจุกุ
เขียนโดย: อะกิระ มิยาชิตะ
สำนักพิมพ์: นิฮง บุงเกชะ
นิตยสาร: Weekly Manga Goraku
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 9 ธันวาคม ค.ศ.2016 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 2
ภาพยนตร์สด
 Be a Man! Samurai School 
โรงเรียนลูกผู้ชาย หรือ ขุนพลประจัญบาน หรือ นักเรียนนายร้อยเดนตาย (ญี่ปุ่น: 魁!!男塾; โรมาจิ: Sakigake!! Otokojuku) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็น เขียนโดยอากิระ มิยาชิตะ ตีพิมพ์เป็นตอนในโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ระหว่างปี ค.ศ. 1985 ถึง 1991 ตีพิมพ์รวมเล่มโดยสำนักพิมพ์ชูเอย์ฉะ จำนวน 34 เล่ม
โรงเรียนลูกผู้ชายเป็นมังงะแนวต่อสู้-ขบขัน ใช้มุกตลกแบบเกินจริง กล่าวถึงโรงเรียนชื่อ โอโตโกจุกุ เป็นโรงเรียนชายล้วนที่มีลักษณะเหมือนโรงเรียนดัดสันดาน รับเด็กเกเรเข้ามาฝึกศิลปะการป้องกันตัว และฝึกฝนวินัยการเชียร์กีฬาแบบญี่ปุ่นที่เรียกว่า Ōendan (応援団) ตัวละครเอกในเรื่อง ได้แก่ครูใหญ่ของโรงเรียน ชื่อ เฮฮาจิ เอดะจิม่า อดีตทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่สอง, โมโมทาโร ซึรุงิ หรือ โมโม นักเรียนปีหนึ่ง และ โอมิโตะ ดะเตะ อดีตหัวหน้านักเรียน หัวหนานักเรียนปีสามชื่อจากิ
ในประเทศไทย มังงะเรื่องนี้เคยตีพิมพ์ในหลายชื่อโดยหลายสำนักพิมพ์ เนื่องจากในขณะนั้นยังไม่มีกฎหมายลิขสิทธิ์ ได้แก่ "ขุนพลประจัญบาน", "สำนักบุรุษเหล็ก" หรือ "นักเรียนนายร้อยเดนตาย"
โรงเรียนลูกผู้ชายถูกนำมาสร้างเป็นอนิเมะโดยโตเอแอนิเมชัน ออกอากาศทางฟูจิทีวีจำนวน 34 ตอน ในปี 1988 สร้างเป็นภาพยนตร์ที่ใช้คนแสดงในปี 2008 และยังมีมังงะภาคต่อ ได้แก่
โรงเรียนลูกผู้ชาย ภาค 2 (ญี่ปุ่น: 曉!!男塾 青年よ、大死を抱け; โรมาจิ: Akatsuki! Otokojuku: Seinen yo, Daishi wo Idake) ตั้งแต่ปี 2001 ยังตีพิมพ์อยู่ในปัจจุบัน
ลูกผู้ชายอันดับ 1 ตำนานเอดาจิมะ เฮฮาจิ (ญี่ปุ่น: 天下無双 江田島平八伝; โรมาจิ: Tenkamusou Edajima Heihachi Den)
เนื้อเรื่องย่อ

ช่วงแรกเป็นการปูเรื่องของพระเอก 4 คน ซึรุงิ โมโมทาโร่ ประธานนักเรียนอันดับ 1, โทงาชิ เก็นจิ ไอ้หน้าบากเดนตาย, เจ นักเรียนจากกองทัพสหรัฐ และโทร่ามารุ ยักษ์จอมพลังที่ถูกขังมานาน จะต้องรับมือการบุกของ ดาเตะ โอมิโตะ หัวหน้าสมาพันธ์โกกะคุเรนแห่งคันโต ที่มาบุกโรงเรียน ในศึกกตระเวนล้างสี่ทิศที่ภูเขาไฟฟูจิ พร้อมด้วยสามมารหมัดได้แก่ รายเด็น-ฮิเอ็ง-เง็กโค สุดท้ายโมโมเป็นฝ่ายชนะ เหล่านักเรียนอันดับ 3 เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว
ช่วงที่สองเป็นการเปิดตัวรุ่นพี่ที่แสนดีทั้ง 8 คือ ตาเหล็ก-เอ็งโชกิ-บารอนดิโน่ สามยามเฝ้าประตูเป็นตาย, ไดโกอิง จากิ นายใหญ่ของนักเรียนอันดับ 3 และ เอเคย์-มัลจิมาล-ราเซ็ต-เซ็นคู สี่พยายมสวรรค์ ทั้งหมดต้องถูกผ่านการต่อสู้พิเศษของโรงเรียนคือ ศึกไดอิชินปาเร็นเซย์ฮะ ระหว่างนักเรียนอันดับ 1 และอันดับ 3 ที่ทั้ง 16 คนต้องต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย ทำเอาผู้อ่านซึ้งจนน้ำตาไหลในมิตรภาพตายแทนเพื่อน (แต่ไม่ได้ตายจริง)
ช่วงที่สามเป็นศึกที่แท้จริง ในการที่โรงเรียนลูกผู้ชาย นำโดยอาจารย์ใหญ่เอดะชิม่า เฮฮะจิ ต้องนำนักเรียนทั้ง 16 คนไปปราบตัวร้าย โตโด เคียวเฮย์ นายทหารผู้ร่ำรวยมาจากการทรยศชาติในสงครามโลกครั้งที่ 2 ศึกเท็นโชวโกเรน เป็นการแข่งขันแบบแบทเทิลรอยัลแพ้คัดออก จากจำนวน ผู้เข้าแข่งขัน 100 ทีม หรือ 1600 คน ให้เหลือ 8 ทีม ผู้ชนะเลิศจะขอรางวัลอะไรก็ได้จากโตโด เคียวเฮย์ ทีมนักเรียนโรงเรียนลูกผู้ชายเป็นฝ่ายชนะ แต่ต้องแลกด้วยชีวิตของรุ่นพี่นักเรียนอันดับ 3 ทั้ง 8 คน โมโมและเพื่อนๆ ร่วมกันสู้จนตัวร้ายขึ้นจรวดหนีไปแต่โมโมตามไปฟันจนขาดสองซีก เป็นอันจบ
ช่วงที่สี่พวกโมโมขึ้นเป็นนักเรียนอันดับสอง มีนักเรียนใหม่เข้ามาน่าตาน่ากลัวกว่าเดิม พร้อมด้วยการกลับมาของบอสทั้ง 8 จากศึกเท็นโชวโกเรน นำโดยโตโด โงคิ ที่กลับมาแทนพวกของรุ่นพี่จากิที่ตายไป ต่อมาปรากฏว่าโตโดเคียวเฮยังไม่ตาย และจับตัวอาจารย์ใหญ่เอาไว้ ทั้ง 16 จึงต้องออกศึกอีกครั้ง ในศึกคมเขี้ยวราตรี และเหมือนจะคนวาดจะปูเรื่องให้เด็กนักเรียนใหม่ โตโก โซจิ แต่หลังศึกคมเขี้ยวราตรี ก็ตัดให้พวกโมโมเรียนจบไปเลย ทิ้งไปวาดภาค 2 เป็นเรื่องของรุ่นลูกโมโมซะงั้น
ตัวละคร > อาจารย์

เอดะจิม่า เฮฮาจิ
ผู้อำนวยการโรงเรียนลูกผู้ชาย อดิตทหารผ่านศึกสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีความรักชาติมาก เอกลักษณ์ประจำตัวคือศีรษะที่ล้าน (เพราะขัดทุกเช้า) มีประโยคติดปากสั้น ๆ ง่าย ๆ ว่า "ชั้นคือ ผอ. โรงเรียนลูกผู้ชาย เอดะจิม่า เฮฮาจิ!!!"
อาจารย์หนวด (อาจารย์โอนิฮิเงะ)
รู้จักกันในนาม "อาจารย์หนวดปีศาจ" ชื่อในภาษาญี่ปุ่นต้นฉบับคือ "โอนิฮิเงะ" ซึ่งแปลว่า ปีศาจหนวด สาเหตุที่ได้ชื่อนี่ก็เพราะไว้หนวดเครารกรุงรัง แถมซาดิสม์ชอบลงโทษนักเรียนอยู่บ่อย ๆ แต่ลึก ๆ ก็มีความรักลูกศิษย์อยู่มาก สวมชุดทหารญี่ปุ่นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อยู่ตลอดเวลาพร้อมกับถือดาบไม้เคนโด้ติดมือเสมอ
อาจารย์นักบิน/อาจารย์รันกิ
อาจารย์หมวกกันน็อค/อาจารย์นินจา
ผู้ควบคุมโรงอาหาร
ตัวละคร > ตัวละครหลักภาค 1

ซึรุงิ โมโมทาโร่
โทงาชิ เก็นจิ
เจ
โทรามารุ ริวจิ
มัตซึโอะ ไทโยะ
ทาซาว่า ชินอิชิโร่
กกโกจิ ฮิเดมาโระ
ซึบากิยาม่า คิโยมิ
อาคาชิ โคจิ
เอโดงาว่า
ดาเตะ โอมิโตะ
เก็กโค
ฮิเอ็ง
รายเด็น
ไดโกอิง จากิ
เอ็งโซกิ
ตาเหล็ก
บารอน ดีโน่
มัลจิมาล
เซ็นคู
ราเซ็ท
เอเค
หวันต้าเรน
โทโด เฮียวเอ
โทโด โงคิ
คุมาดะ คินโซ
ตัวละคร > ตัวละครหลักภาค 2

ซึรุงิ ชิชิมารุ
ฮิโนโบริ นาโคอิ
คุโรสึ โนบุนางะ
อันโด ฮิโรคิ
บรูเซอร์ แมคโดนัลด์
อาคาชิ จูโซ
ซาง หงอคง
วู เหวียนเซา
ไดโกอิง โคกิ
เอดะจิม่า ไค
ตัวละคร > ภาคลูกผู้ชายอันดับหนึ่ง เอดะจิม่า เฮฮาจิ

เอดะจิม่า เฮฮาจิ
โมริตะ ซักจิโกะ
เทราซากิ มาซาโตะ
โอโคจิ มินเมมารุ
หวันต้าเรน
อิสะ ทาเคมิสึ (โทโด เฮียวเอ)
อาจารย์ชาน
ฟริส สไตเนอร์
คิง บาทเลอร์
ไดโกอิง โชกิ
โทรามารุ
ซึรุงิ โจทาโร่
การตอบรับ

โรงเรียนลูกผู้ชาย เป็นหนึ่งในซีรีส์มังงะขายดีที่สุดตลอดกาลของโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 26 ล้านชุด
แหล่งข้อมูลอื่น

Sakigake!! Otokojuku Toei Animation Site (ญี่ปุ่น)
Otokojuku เก็บถาวร 2012-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Shueisha Home Page (ญี่ปุ่น)
PS2 Game Official Site (ญี่ปุ่น)
Sakigake!! Otokojuku Live Action Film เก็บถาวร 2019-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Official Site (ญี่ปุ่น)
หนังสือการ์ตูน Akira Miyashita ผู้วาดโรงเรียนลูกผู้ชาย และ เรื่องอื่นๆที่มีการตีพิมพ์ในประเทศไทย
ไอทีวี การ์ตูนคลับ

| ไอทีวี การ์ตูนคลับ |
| --- | --- |
ภาพโลโก้รายการ ทีไอทีวี การ์ตูนคลับ
ประเภท: รายการการ์ตูนช่วงเช้า
พัฒนาโดย: สถานีโทรทัศน์ไอทีวี
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
การผลิต
ความยาวตอน: 120 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์ไอทีวี
ออกอากาศ: 2548 – 2550
ไอทีวี การ์ตูนคลับ เป็นรายการโทรทัศน์ที่ผลิตขึ้นโดย บริษัท เอฟฟ์ จำกัด EFF ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไอทีวี (สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี) ทุกวันเสาร์ และ วันอาทิตย์ เวลา 8.00 -10.00 น. มีพีธีกรรายการคือ นพ ธนพ ตันอนุชิตติกุล และ นัท ธนัท ตันอนุชิตติกุล ปัจจุบันเสียชีวิต วัย 38 ปี วันที่ 5 พ.ค. 66 อย่างไรก็ตามในช่วงปี พ.ศ. 2550 ได้เปลี่ยนชื่อรายการเป็น ทีไอทีวี การ์ตูนคลับ
ประวัติ

ไอทีวี การ์ตูนคลับ เป็นรายการที่ 3 ที่ออกอากาศนำภาพยนตร์การ์ตูนทางช่องไอทีวี นับตั้งแต่รายการไออนิเมะ และ รายการอนิเมะที่ DEX ซื้อเวลาฉาย โดยรายการนี้ได้นำอนิเมะและโทคุซัทสึที่ถือลิขสิทธิ์มาออกอากาศทางโทรทัศน์ ซึ่งต่างกับช่อง 9 การ์ตูน ที่นำภาพยนตร์อนิเมะมาพากย์เอง
ช่วงแรกในการออกอากาศจะฉายการ์ตูนอาทิตย์ละ 3 เรื่อง (2 วัน เสาร์ - อาทิตย์) แล้วเพิ่มเป็น 1 เรื่องในเวลาต่อมา แล้วเป็น 4 เรื่อง (วันเสาร์เป็นมาสค์ไรเดอร์, วันอาทิตย์เป็นซูเปอร์เซ็นไต และอนิเมะอีก 3 เรื่อง)
รายการได้ยุติลงเมื่อ สิ้นเดือน ธันวาคม 2550 (เสาร์ - อาทิตย์ สุดท้ายของเดือน) ส่งผลทำให้อนิเมะและภาพยนตร์โทคุซัทสึที่ฉายในขณะนั้นได้ย้ายออกอากาศไปในสถานีโทรทัศน์ช่องอื่นทั้ง ช่อง 3 และ ช่อง 9
แต่ว่าในปี พ.ศ. 2551 ได้ทำรายการใหม่มีชื่อว่า การ์ตูนฮิต แต่ออกอากาศได้แค่เพียง 2 สัปดาห์ เนื่องจากสถานีก็ได้ปิดตัวไปและถูกเปลี่ยนเป็นไทยพีบีเอส
การ์ตูนที่ฉายในรายการ > การ์ตูนที่ฉายก่อนมีรายการ (2547)

หุ่นนักสู้สะท้านปฐพีจีกันดั้ม (DEX)
โมบิลสูทกันดั้มซี้ด (DEX)
คินนิคุแมนรุ่น 2 (DEX)
การ์ตูนที่ฉายในรายการ > การ์ตูนที่ฉายในรายการ (2548 - 2550)

ดราก้อนบอล (DEX)
ดราก้อนบอล Z [ฉายไม่จบไปฉายต่อทางช่อง 3]
ชาแมนคิง (AmiGo)
วันพีซ (DEX)
ปี 2
ปี 3
ปี 4 [ฉายไม่จบปี 4 ไปฉายต่อทาง โมเดิร์นไนน์ทีวี]
ฟรุ๊ตส์บาสเก็ต (AmiGo) ออกอากาศไม่จบ
แขนกลคนแปรธาตุ (TIGA)
นารูโตะ นินจาจอมคาถา (ROSE) [ฉายไม่จบไปฉายต่อทาง ช่อง 5]
ปี 1
ปี 2
ปี 3
ขบวนการนักรบไดโนเสาร์ อาบะเรนเจอร์ (ROSE)
ขบวนการมือปราบผู้พิทักษ์ เดกะเรนเจอร์ (ROSE)
ขบวนการมือปราบผู้พิทักษ์ เดกะเรนเจอร์ VS อาบะเรนเจอร์ (ใช้เสียงพากย์ทางการ์ตูนคลับ)
แชมเปี้ยนเจปัง สูตรดังเขย่าโลก (DEX)
เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก (ROSE)
มาสค์ไรเดอร์ไฟซ์ (DEX)
มาสค์ไรเดอร์เบลด (DEX)
มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ (DEX) [ฉายไม่จบไปฉายต่อทาง โมเดิร์นไนน์ทีวี]
มาดันเซนคิ ริวเคนโด (TIGA) [ฉายไม่จบไปฉายต่อ โมเดิร์นไนน์ทีวี]
การ์ตูนที่ฉายในรายการ > การ์ตูนฮิต (2551)

แอร์เกียร์ ขาคู่ทะลุฟ้า (TIGA) (ออกอากาศเพียง 4 ตอน)
ยูเรก้า เซเว่น (DEX) (ออกอากาศเพียง 4 ตอน)
ดูเพิ่ม

รายชื่อการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของช่อง 5
ช่อง 9 การ์ตูน
ไอ อนิเมะ
ดิสนีย์คลับ (ประเทศไทย)
การ์ตูนดังสุดสัปดาห์
Clausophyidae

| Clausophyidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: ไนดาเรีย Cnidaria
ชั้น:: ไฮโดรซัว Hydrozoa
อันดับ:: Siphonophorae Siphonophorae
วงศ์:: Clausophyidae Clausophyidae
สปีชีส์:: Clausophyidae
ชื่อทวินาม
Clausophyidae 

Clausophyidae เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Siphonophorae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chuniphyes Lens & van Riemsdijk, 1908
Clausophyes Lens & van Riemsdijk, 1908
Crystallophyes Moser, 1925
Heteropyramis Moser, 1925
Kephyes Keferstein & Ehlers, 1860
Kephyes Pugh, 2006
Cleisostomopsis

| Cleisostomopsis |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
อันดับ:: หน่อไม้ฝรั่ง Asparagales
วงศ์:: กล้วยไม้ Orchidaceae
สกุล:: Cleisostomopsis Cleisostomopsis Seidenf.
สปีชีส์:: Cleisostomopsis
ชื่อทวินาม
Cleisostomopsis Seidenf.

Cleisostomopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้
ถิ่นกำเนิดของมันคืออนุทวีปอินเดียไปจนถึงจีนตะวันออกเฉียงใต้และอินโดจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cleisostomopsis eberhardtii (Finet) Seidenf.
Cleisostomopsis elytrigera (Seidenf.) Szlach.
Cleisostomopsis filiformis (Rchb.f.) R.Rice
Cleisostomopsis roseus (Wight) R.Rice
P

P (ตัวใหญ่: P ตัวเล็ก: p) เป็นอักษรละติน ลำดับที่ 16
ชื่อเรียก

ในภาษาอังกฤษ เรียกว่า "พี"
ในภาษาเยอรมัน เรียกว่า "เพ"
ในภาษาฝรั่งเศส และ ภาษาสเปน เรียกว่า "เป"
ในภาษาอิตาลี เรียกว่า "ปี"
| Phoenician   P | Archaic Greek   Pi | Greek   Pi | Etruscan   P | Latin   P |
| --- | --- | --- | --- | --- |
ความหมาย

ในทางคณิตศาสตร์ พี ในทฤษฎีความซับซ้อน
P เป็นสัญลักษณ์ของธาตุฟอสฟอรัส
P เป็นสัญลักษณ์สำหรับเกียร์ออโต้ หมายถึงเกียร์ที่ใช้ในการจอด มาจาก (parking gear)
p ใน สัทอักษรสากล หมายถึง เสียงกัก ริมฝีปาก ไม่ก้อง
ดูเพิ่ม

| อักษร P ที่ประกอบกับอักษรละตินตัวอื่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| PA | PB | PC | PD | PE | PF | PG | PH | PI | PJ | PK | PL | PM | PN | PO | PP | PQ | PR | PS | PT | PU | PV | PW | PX | PY | PZ |
| AP | BP | CP | DP | EP | FP | GP | HP | IP | JP | KP | LP | MP | NP | OP | PP | QP | RP | SP | TP | UP | VP | WP | XP | YP | ZP |
ไคเฟิง

| ไคเฟิง 开封市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
สถานที่ต่าง ๆ ในนครไคเฟิง
ที่ตั้งของนครไคเฟิงในมณฑลเหอหนาน
ไคเฟิงที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด: 34°47′42″N 114°20′42″E﻿ / ﻿34.79500°N 114.34500°E﻿ / 34.79500; 114.34500
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: เหอหนาน
ที่ตั้งเทศบาล: อำเภอหลงถิง
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 6,247 ตร.กม. (2,412 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 1,848.5 ตร.กม. (713.7 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,848.5 ตร.กม. (713.7 ตร.ไมล์)
ความสูง: 75 เมตร (245 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2020)
 • นครระดับจังหวัด: 4,824,016 คน
 • ความหนาแน่น: 770 คน/ตร.กม. (2,000 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 1,735,581 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 940 คน/ตร.กม. (2,400 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,735,581 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 940 คน/ตร.กม. (2,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสพื้นที่: 371
รหัส ISO 3166: CN-HA-02
จีดีพี: 7,250 หยวนต่อหัว (2004)
เชื้อชาติส่วนใหญ่: ชาวฮั่น ชาวหุย
เขตการปกครองระดับเทศมณฑล: 5
ป้ายทะเบียนรถ: 豫B
เว็บไซต์: kaifeng.gov.cn
ไคเฟิง ตามสำเนียงกลาง (จีนตัวย่อ: 开封; จีนตัวเต็ม: 開封; พินอิน: Kāifēng) หรือ คายฮอง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เป็นนครในมณฑลเหอหนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน อยู่ริมฝั่งด้านใต้ของแม่น้ำฮวงโห (หรือแม่น้ำเหลือง) เป็นหนึ่งในเมืองหลวงเก่าของจีน และเป็นที่รู้จักจากการเป็นเมืองหลวงจีนในสมัยราชวงศ์ซ่งตอนเหนือ
ไคเฟิงแต่เดิมนั้นมีชื่อว่าเปี้ยนโจว ในสมัยราชวงศ์โฮ่วเหลียงเปลี่ยนชื่อเป็น เปี้ยนจิง ครั้งมา พอมาถึงสมัยหลังได้เปลี่ยนเป็น ไคเฟิง นครไคเฟิงเป็นที่รู้จักกันดีเพราะเคยเป็นที่ทำงานของเปาบุ้นจิ้น[ต้องการอ้างอิง]
ชื่อ

อักษรย่ออย่างเป็นทางการของนครนี้คือ เปี้ยน (汴) ในอดีต นครนี้เคยมีชื่อหลายแบบ ดังนี้:
ไต้เหลียง (จีน: 大梁)
เปี้ยนเหลียง (汴梁)
เปี้ยนโจว (汴州)
หนานจิง (南京) มาจากสถานะเมืองหลวงตอนใต้ของราชวงศ์จิน และอาจสับสนกับหนานจิงในสมัยใหม่
ตงจิง (東京)
เปี้ยนจิง (汴京)
พื้นที่นี้ได้รับการตั้งชื่อเป็น "ไคเฟิง" หลังสงครามรวมชาติของราชวงศ์ฉินในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช โดยมีความหมายตรงตัวว่า "เปิดชายแดน" และเชิงเปรียบเปรยว่า "ซ่อนเร้น" และ "ล้างแค้น" ชื่อเมืองนี้เดิมที่เขียนเป็น ฉี่เฟิง (จีน: 啓封) แต่พยางค์ ฉี่ (Baxter-Sagart: /*kʰˤijʔ/) ถูกเปลี่ยนเป็นเสียงที่คล้ายกันเป็น ไค (/*Nə-[k]ʰˤəj/, /*[k]ʰˤəj/) เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ชื่อซ้ำกับหลิว ฉี่ (จักรพรรดิฮั่นจิง)
เขตบริหาร

นครระดับจังหวัดไคเฟิงแบ่งเขตบริหารออกเป็น 5 เขต และ 4 อำเภอ ได้แก่
เขตกู่โหลว (鼓楼区)
เขตหลงถิง (龙亭区)
เขตอวี่หวังไถ (禹王台区)
เขตเสียงฝู (祥符区)
เขตชุนเหอหุย (顺河回族区)
อำเภอเว่ย์ชี่ (尉氏县)
อำเภอฉี่ (杞县)
อำเภอทงสู่ (通许县)
อำเภอหลานเก่า (兰考县)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของไคเฟิง (ปกติ ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1971–2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 19.2 (66.6) | 25.5 (77.9) | 29.9 (85.8) | 36.0 (96.8) | 39.1 (102.4) | 42.5 (108.5) | 40.6 (105.1) | 38.0 (100.4) | 37.4 (99.3) | 34.1 (93.4) | 26.9 (80.4) | 22.2 (72) | 42.5 (108.5) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 5.2 (41.4) | 8.8 (47.8) | 14.4 (57.9) | 21.6 (70.9) | 26.9 (80.4) | 31.3 (88.3) | 31.5 (88.7) | 30.4 (86.7) | 26.6 (79.9) | 21.5 (70.7) | 13.9 (57) | 7.2 (45) | 19.94 (67.9) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 0.3 (32.5) | 3.5 (38.3) | 8.7 (47.7) | 15.7 (60.3) | 21.1 (70) | 25.7 (78.3) | 27.0 (80.6) | 25.9 (78.6) | 21.4 (70.5) | 15.6 (60.1) | 8.3 (46.9) | 2.2 (36) | 14.62 (58.31) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -3.6 (25.5) | -0.8 (30.6) | 3.9 (39) | 10.3 (50.5) | 15.7 (60.3) | 20.4 (68.7) | 23.3 (73.9) | 22.3 (72.1) | 17.1 (62.8) | 10.9 (51.6) | 3.8 (38.8) | -1.7 (28.9) | 10.13 (50.24) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -15.0 (5) | -14.2 (6.4) | -7.3 (18.9) | -1.6 (29.1) | 5.0 (41) | 11.3 (52.3) | 15.2 (59.4) | 13.1 (55.6) | 6.0 (42.8) | -0.2 (31.6) | -11.7 (10.9) | -16.0 (3.2) | −16 (3.2) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 8.3 (0.327) | 10.8 (0.425) | 26.2 (1.031) | 29.9 (1.177) | 58.9 (2.319) | 69.5 (2.736) | 165.2 (6.504) | 132.8 (5.228) | 69.5 (2.736) | 32.9 (1.295) | 21.4 (0.843) | 9.6 (0.378) | 635 (25) |
| ความชื้นร้อยละ | 61 | 60 | 61 | 62 | 65 | 65 | 78 | 80 | 75 | 69 | 66 | 64 | 67.2 |
แหล่งที่มา 1: China Meteorological Data Service Center
แหล่งที่มา 2: Weather China (precipitation days 1971–2000)
เมืองพี่น้อง

ไคเฟิงเป็นเมืองพี่น้องกับเมือง ดังนี้
Kiryat Motzkin ประเทศอิสราเอล
ออมสค์ ประเทศรัสเซีย
โทดะ ประเทศญี่ปุ่น
วิชิทอ สหรัฐ
Wingecarribee ประเทศออสเตรเลีย
ย็องช็อน ประเทศเกาหลีใต้
อ่านเพิ่ม

Cotterell, Arthur. (2007). The Imperial Capitals of China: An Inside View of the Celestial Empire. London: Pimlico. pp. 304 pages. ISBN 978-1-84595-009-5.
The Origin of the Kaifeng Jews, in S. Shaked, ed., Irano-Judaica, Jerusalem, 1982, pp. 101–11
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หน่วยงานบริหารนครไคเฟิง (อักษรจีนตัวย่อ)
เว็บไซต์นครไคเฟิง (อักษรจีนตัวย่อ)
Notes on the Jewish colony at Kaifeng from the Papers of Charles Daniel Tenney
| ด ค กเขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลเหอหนาน |
| --- | --- | --- |
เจิ้งโจว (เมืองหลวง)
| นครระดับจังหวัด |  เจิ้งโจว  ไคเฟิง  ลั่วหยาง  ผิงติ่งชาน  อานหยาง  เฮ่อปี้  ซินเซียง  เจียวจั้ว  ผูหยาง  สฺวี่ชาง  ลั่วเหอ  ซันเหมินเสีย  หนานหยาง  ชางชิว  ซิ่นหยาง  โจวโข่ว  จู้หม่าเตี้ยน  |  |
| นครกิ่งจังหวัด |  จี้ยฺเหวียน  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef