stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ท่าเรือกรุงเทพ

| ท่าเรือกรุงเทพ Bangkok Port |
| --- | --- |
ท่าเรือกรุงเทพ มุมมองจากฝั่งบางกะเจ้า ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565
ที่ตั้ง
ประเทศ: ประเทศไทย
ที่ตั้ง: เขตคลองเตย, กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด
เจ้าของ: การท่าเรือแห่งประเทศไทย
ชนิดอ่าว: ธรรมชาติ
พื้นที่ของที่ดิน: ประมาณ 2,353 ไร่
เว็บไซต์ laemchabangport.com
ท่าเรือคลองเตย หรือ ท่าเรือกรุงเทพ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นท่าเรือสำคัญของกรุงเทพมหานคร อยู่ในความดูแลของการท่าเรือแห่งประเทศไทย กระทรวงคมนาคม ตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ย่านคลองเตย ในอนาคตมีโครงการจะทำเป็น Docklands[ต้องการอ้างอิง] เพื่อพัฒนาท่าเรือกรุงเทพทั้งหมด  ที่มีภูมิประเทศคล้ายกันที่ Docklands มีแม่น้ำเทมส์ไหลผ่าน และท่าเรือกรุงเทพมีแม่น้ำเจ้าพระยาผ่านด้วยรูปลักษณ์เหมือนมังกร โค้งเว้าเป็นท้องมังกรเช่นเดียวกัน ในอดีต Docklands คือท่าเรือขนส่งสินค้าเพียงอย่างเดียว
เหตุที่มาของคำว่าท่าเรือคลองเตยมาจากสถานที่ตั้งอยู่ในย่านคลองเตยซึ่งชิปปิ้งจะเรียกกันว่าท่าเรือคลองเตย และ ชื่อที่ต่างประเทศเรียกก็คือ Bangkok Port หรือ เรียกย่อ ๆ ว่า PAT (Port Authority of Thailand) ในช่วงการก่อสร้างท่าเรือพิ้นที่ละแวกใกล้เคียง มีวัดจำนวน 4 วัด คือ วัดหน้าพระธาตุ วัดทอง วัดไก่เตี้ย และวัดเงิน ต่อมาคณะกรรมการมีมติให้สร้างวัดเพิ่มบนพื้นที่คลองบ้านกล้วย โดยสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ ประทานนามว่า "วัดธาตุทอง"  โดยนำชื่อวัดทองกับวันหนัาพระธาตุมารวมกัน
ในปี พ.ศ. 2567 ราชตฤณมัยสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้เปิดตัวโครงการ ดินแดนสรวงสวรรค์แห่งพระราชา (The Royal Siam Haven) โดยเบื้องต้นคาดการณ์ว่าจะสร้างบนพื้นที่เดิมของท่าเรือกรุงเทพและชุมชนแออัดคลองเตยในปี พ.ศ. 2568 เรือโท ภูมิ แสงคำ เป็นผู้อำนวยการท่าเรือกรุงเทพ
ท่าเรือกรุงเทพ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ท่าเรือกรุงเทพ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°42′13″N 100°34′32″E﻿ / ﻿13.7037346°N 100.5754479°E﻿ / 13.7037346; 100.5754479
| ด ค กสถานีขนส่งหลักในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล |
| --- | --- |
ทางบก:  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) (หมอชิต 2)  สถานีขนส่งผู้โดยสารรังสิต  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี) (สายใต้ใหม่ ตลิ่งชัน)  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (เอกมัย) 
ทางน้ำ:  ท่าเรือกรุงเทพ (คลองเตย) 
ระบบราง:  สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ (บางซื่อ)  สถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง)  สถานีธนบุรี  สถานีวงเวียนใหญ่ 
ทางอากาศ:  ท่าอากาศยานดอนเมือง  ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ 

สถานีขนส่งในอดีต:  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ไฟฉาย) (สายใต้เก่า ไฟฉาย)  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ปิ่นเกล้า) (สายใต้ ปิ่นเกล้า)  ด่านขนอนบางกอก  สถานีรถไฟธนบุรี (เดิม)  สนามบินสระปทุม  สนามม้านางเลิ้ง  สถานีรถไฟปากคลองสาน 
โครงการในอนาคต:  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (บางนา) (แบงค็อก มอลล์)  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (หมอชิต) 
ผู้ให้บริการ/ควบคุม:  บริษัท ขนส่ง จำกัด  บริษัท สิริโปรเจ็ค คอนสทรัคชั่น จำกัด  การท่าเรือแห่งประเทศไทย  การรถไฟแห่งประเทศไทย  บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)  บริษัท ขนส่งน้ำมันทางท่อ จำกัด  บริษัท ท่อส่งปิโตรเลียมไทย จำกัด 
ส่วนราชการ:  กระทรวงคมนาคม  สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร  กรมการขนส่งทางบก  กรมการขนส่งทางราง  กรมเจ้าท่า  กรมท่าอากาศยาน
กองเรือยุทธการ

| กองเรือยุทธการ |
| --- | --- |
เครื่องหมายราชการ
ประจำการ: 19 ธันวาคม พ.ศ. 2466; 101 ปีก่อน (2466-12-19)
ประเทศ:  ไทย
เหล่า:  กองทัพเรือไทย
รูปแบบ: ทัพเรือ
บทบาท: การสงครามผิวน้ำ การสงครามปราบเรือดำน้ำ การบินนาวี การสงครามทุ่นระเบิด การสงครามลำน้ำ หน่วยยามฝั่ง หน่วยรบพิเศษ
กำลังรบ: มากกว่า 10,000 นาย
ขึ้นกับ: ส่วนกำลังรบ  กองทัพเรือไทย
กองบัญชาการ: กองบัญชาการ กองเรือยุทธการ 2041/1 หมู่ 2 ตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี 20180
เพลงหน่วย: มาร์ชกองเรือยุทธการ
วันสถาปนา: 19 ธันวาคม
เว็บไซต์: www.fleet.navy.mi.th
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการกองเรือยุทธการ:  พลเรือเอก ณัฏฐพล เดี่ยววานิช 
รองผู้บัญชาการ: พลเรือโท กรวิทย์ ฉายะรถี
รองผู้บัญชาการ: พลเรือโท ศัลย์ แสวงพานิช พลเรือโท ณัฐพงศ์ ปานโสภณ
กองเรือยุทธการ (อังกฤษ: Royal Thai Fleet) คือกำลังหลักในส่วนกำลังรบของกองทัพเรือไทย ควบคุมการปฏิบัติการทางเรือและการสงครามพิเศษทางเรือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2466 กองบัญชาการตั้งอยู่ที่ ตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
ประวัติ

กองเรือยุทธการเกิดขึ้นมาพร้อมกับการใช้กำลังรบทางเรือของไทยในอดีต แต่ในอดีตไม่มีการแบ่งเหล่าหรือหน่วยงานชัดเจนนัก กระทั่งในรัชกาลที่ 4 ได้มีการแบ่งหน่วยกำลังรบออกเป็นหมวดหมู่ ซึ่งกำลังทางน้ำแบ่งออกเป็น 2 หน่วย คือ ทหารเรือวังหน้า สังกัดการบัญชาการจากพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว และทหารเรือสำหรับรบ สังกัดการบัญชาการจากเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยะวงศ์ว่าที่สมุหกลาโหม ต่อมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการโปรดเกล้าให้มีการปรับปรุงโครงสร้างหน่วยกำลังทางเรือให้ทันสมัยเทียบเท่ากับกำลังทางเรือของยุโรป แบ่งออกเป็น 2 หน่วยใหญ่ คือ กรมเรือพระที่นั่งเวสาตรี (Royal Yacht Troops) ประกอบด้วยเรือกลเล็ก เรือพระที่นั่ง และเรือหลวงไม่ติดอาวุธ ขึ้นตรงต่อกรมแสง และกรมอรสุมพร (Gun Vessels) ประกอบด้วยเรือรบที่ติดอาวุธ ขึ้นต่อกรมพระกลาโหม ซึ่งต่อมาใน พ.ศ. 2430 ได้โปรดเกล้าให้รวมและจัดตั้ง กรมทหารเรือ เพื่อบังคับบัญชาทหารเรือทั้งหมด สังกัดอยู่ใต้กรมยุทธนาธิการที่บัญชาการร่วมกันทั้งทหารบกและทหารเรือ ก่อนจะแยกออกมาขึ้นตรงต่อพระมหากษัตริย์ในปี พ.ศ. 2434
จากนั้นในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 กรมทหารเรือถูกยกฐานะขึ้นเป็นกระทวงทหารเรือ พร้อมทั้งตั้งหน่วยเพื่อดูแลกำลังทางเรือขึ้นมาโดยเฉพาะเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2466 ชื่อว่า "กองทัพเรือ" เป็นหน่วยขึ้นตรงต่อกระทรวงทหารเรือ จากนั้นในปี พ.ศ. 2475-2476 ได้มีการเปลี่ยนชื่อหน่วย กองทัพเรือ เป็นชื่อว่า กองเรือรบ ประกอบกับในรัชสมัยรัชกาลที่ 7 ได้มีพระกรุณาโปรดเกล้าในรวมกระทรวงทหารบก และกระทรวงทหารเรือ รวมกันเป็นกระทรวงกลาโหม และในปี พ.ศ. 2477 กระทรวงทหารเรือได้เปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพเรือ ให้สอดคล้องกับกองทัพบก เวลาต่อมากองเรือรบจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น กองเรือยุทธการในปี พ.ศ. 2498 และใช้งานมาจนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2567 กองเรือยุทธการได้นำเรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่ง ต.99 ขึ้นมาจัดแสดงบริเวณหน้าทางเข้ากองบัญชาการกองเรือยุทธการ เพื่อแสดงถึงการเชิดชูเรือของพ่อ ซึ่งเรือ ต.99 เป็นเรือที่พระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานพระราชดำริและพระบรมราชวินิจฉัยเกี่ยวกับการต่อเรือด้วยพระองค์เอง
ภารกิจ

กองเรือยุทธการมีภารกิจในการจัดเตรียมกำลังทางเรือสำหรับการปฏิบัติการทางทะเล ปฏิบัติการในลำน้ำ และปฏิบัติการด้วยอากาศยานแบบต่าง ๆ เพื่อรักษาผลประโยชน์ของชาติและรักษาอธิปไตยของประเทศ คุ้มครองเรือประมง และทำหน้าที่ยามฝั่งในการช่วเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล
นอกจากนี้กองเรือยุทธการยังเป็นหน่วยหลักในการประสานงานในการฝึกร่วมผสมทางทะเลกับมิตรประเทศต่าง ๆ เช่น กองทัพเรือสหรัฐ กองทัพเรืออินเดีย กองทัพเรือจีน ในรายการฝึกต่าง ๆ เช่น
COBRA GOLA คอบร้าโกลด์ –  กองทัพเรือสหรัฐ
SING SIAM สิงห์สยาม –  กองทัพเรือสาธารณรัฐสิงคโปร์
KAKADU –  ราชนาวีออสเตรเลีย
SEA GARUDA –  กองทัพเรืออินโดนีเซีย
AUSTHAI –  ราชนาวีออสเตรเลีย
SEA EAGLE –  กองทัพเรือสหรัฐ
UNDERSEAL –  กองทัพเรือสหรัฐ เนวีซีลสหรัฐ
THALAY LAUT –  กองทัพเรือมาเลเซีย เริ่มต้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524
โครงสร้าง

กองเรือยุทธการ ประกอบด้วยโครงสร้างหน่วยงานภายใน ดังนี้
โครงสร้าง > กองบัญชาการ

กองบัญชาการ กองเรือยุทธการ ประกอบด้วยหน่วยงานภายใน ได้แก่
กองกำลังพล
กองข่าว
กองยุทธการ
กองส่งกำลังบำรุง
กองสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ
กองกิจการพลเรือน
กองโครงการและงบประมาณ
กองแผนการช่าง
กองตรวจสอบสภาพยุทโธปกรณ์
กองการเงิน
กองพระธรรมนูญ
กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ

| กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ |
| --- | --- |
กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ
ประเทศ:  ไทย
บทบาท: การสนับสนุนทางการแพทย์ การส่งกำลังพัสดุสายวิทยาศาสตร์ การป้องกันเคมี ชีวะ รังสี นิวเคลียร์ การสงครามนิวเคลียร์ การสงครามชีวภาพ การสงครามเคมี การต่อต้านการก่อการร้าย บรรเทาสาธารณภัย การศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์
กองบัญชาการ: ถนนพุทธมณฑล สาย 3 แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร 10170 
วันสถาปนา: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2471; 96 ปีก่อน (2471-06-18)
ปฏิบัติการสำคัญ: ปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง การระบาดทั่วของโควิด-19  • การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย
ผู้บังคับบัญชา
เจ้ากรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ: พลเรือตรี วชิรวิชญ์ ขาวคม
ผบ. สำคัญ: พลเรือตรี โสภณ บำรุงผล พลเรือตรี ศาสตราจารย์ นคร ทนุวงษ์ พลเรือตรี รุ่งรัตน์ บุณยรัตพันธุ์ พลเรือตรี ชัยวัฒน์ ภู่ทอง พลเรือตรี หม่อมหลวงอนุนพนันท์ นวรัตน์ พลเรือตรี วิพันธุ์ ชมะโชติ
กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ (อักษรย่อ: วศ.ทร.; อังกฤษ: Naval Science Department) เป็นส่วนราชการ ที่มีบทบาทด้านการศึกษา, ค้นคว้า และทดลองทางวิทยาศาสตร์ เพื่อสนับสนุนและพัฒนาขีดความสามารถการปฏิบัติงานของหน่วยงานต่าง ๆ ในกองทัพเรือไทยเจ้ากรมวิทยาศาสตร์การแพทย์​ทหารเรือคนปัจจุบัน​ได้แก่ พลเรือตรี วชิรวิชญ์ ขาวคม
รองเจ้ากรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือได้แก่ นาวาเอก เกียรติกูล ไชยสังวล​ และ นาวาเอก วิสิทธิ์ เดชพิริยะภัทร​
กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือได้รับการจัดอยู่ในรายชื่อผู้เชี่ยวชาญด้านเคมี ตามกลไกของเลขาธิการสหประชาชาติ รวมถึงมีบทบาทในการทำความสะอาดฆ่าเชื้อ เมื่อครั้งที่เกิดการระบาดทั่วของโควิด-19
ประวัติ

กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ ถือกำเนิด ณ วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2471 ในฐานะ "หอวิทยาศาสตร์" ซึ่งเป็นหน่วยงานหนึ่งของกรมเสนาธิการทหารเรือ โดยมีภารกิจด้านการวิเคราะห์เคมี, การทดสอบฟิสิกส์ และการทดลองไฟฟ้า ต่อมา ขอบเขตและภารกิจด้านวิทยาศาสตร์ของกองทัพเรือมีมากขึ้น จึงเปลี่ยนฐานะจาก "หอวิทยาศาสตร์" มาเป็น "กองวิทยาศาสตร์ทหารเรือ" และ "กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ" ตามลำดับ
พ.ศ. 2561 กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือได้จัดงานวิทยาศาสตร์วิชาการ ครั้งที่ 1 เพื่อเผยแพร่ผลงานสาขาวิทยาศาสตร์ของกองทัพเรือสู่สาธารณชน โดยมีกรมวิทยาศาสตร์ทหารบกเข้าร่วม เพื่อนำเสนอแนวคิดในการปฏิบัติงานร่วมกัน
ปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง

บทความหลัก: ปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง
พ.ศ. 2561 กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือได้มีส่วนช่วยค้นหาทีมฟุตบอลเยาวชน 13 รายที่ติดถ้ำ ในด้านอุปกรณ์ โดยมีกำลังพลจากกรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือเข้าร่วมปฏิบัติภารกิจ 4 นาย
การระบาดทั่วของโควิด-19

บทความหลัก: การระบาดทั่วของโควิด-19
จากเหตุการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ ได้มีส่วนร่วมในการเฝ้าระวังผู้เดินทางกลับจากต่างประเทศ ในกระบวนการทำความสะอาดฆ๋าเชื้อ ทั้งจากประเทศจีน, เกาหลีใต้, อิตาลี และสหรัฐ ตลอดจนผลิตเจลล้างมือ เพื่อส่งมอบให้แก่หน่วยงานต่าง ๆ ในกองทัพเรือไทย รวมถึงประชาชน เพื่อป้องกันการติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019
จากการมีส่วนร่วมในภารกิจสำคัญของประเทศ พลตำรวจเอก จักรทิพย์ ชัยจินดา ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ได้นำสารความรู้สึกจากพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีไทย แสดงความขอบคุณกรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ ในการปกป้องชีวิตประชาชน และป้องกันการแพร่ระบาด
กิจกรรมเพื่อสังคม

กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือได้จัดการแข่งขันโบว์ลิ่งการกุศล เพื่อหารายได้สนับสนุนการศึกษาแก่บุตรข้าราชการและลูกจ้างในสังกัด ตลอดจนสนับสนุนโครงการหนึ่งอำเภอหนึ่งโรงเรียนในฝัน ที่อยู่ในการอุปถัมภ์โดยกรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ
นอกจากนี้ กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ ยังมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาน้ำเสีย และจัดกิจกรรมพัฒนาสวนสาธารณะให้แก่ชุมชน
สิ่งสืบทอด

กรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือได้ดำเนินการจัดสร้างพระอนุสาวรีย์พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ณ บริเวณด้านหน้าของสำนักงาน เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร โดยมีพิธีเททองหล่อพระรูปเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 และอันเชิญพระรูปขึ้นประดิษฐานเมื่อวันที่ 28 กันยายน ของปีเดียวกัน
และที่โรงเรือนกรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ ได้มีการเก็บรวบรวมพืชหายากประจำถิ่นบางชนิดเพื่อขยายพันธุ์ โดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อที่ห้องปฏิบัติการ กระทั่งได้อายุตามเกณฑ์แล้วจึงนำไปปลูกคืนในสถานที่ที่เหมาะสม และมีการแจกจ่ายให้แก่หน่วยงานต่าง ๆ รวมถึงประชาชน เพื่อนำไปขยายพันธุ์ต่อ
เยื่อบุผิวรับกลิ่น

| เยื่อบุผิวรับกลิ่น (Olfactory epithelium) |
| --- | --- |
แผนภาพผ่าแสดงเยื่อบุผิวรับกลิ่น
ผังของเซลล์ประสาทรับกลิ่น
รายละเอียด
คัพภกรรม: olfactory placode และ neural crest
ระบบ: ระบบรู้กลิ่น
ประสาท: เส้นประสาทรับกลิ่น
ตัวระบุ
TH: H3.11.07.0.01001
FMA: 64803
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เยื่อบุผิวรับกลิ่น (อังกฤษ: olfactory epithelium)
เป็นเนื้อเยื่อบุผิวพิเศษภายในช่องจมูกที่ใช้เพื่อรับกลิ่น
ในมนุษย์ มันมีขนาดประมาณ 9 ซม2 (3x3 ซม) และอยู่ด้านบนช่องจมูกประมาณ 7 ซม จากรูจมูก
เทียบกับสุนัขที่มีขนาด 170 ซม2 ซึ่งได้กลิ่นดีกว่ามาก
เป็นส่วนของระบบรู้กลิ่นที่มีหน้าที่โดยตรงในการตรวจจับกลิ่น
โครงสร้าง

ส่วนประกอบหลัก ๆ ของชั้นเนื้อเยื่อรวมทั้งเมือกซึ่งช่วยป้องกันเซลล์ในเนื้อเยื่อ, เซลล์ประสาทรับกลิ่น (olfactory receptor neuron), ต่อมรับกลิ่น (olfactory/Bowman's gland) ที่ผลิตเมือก, เซลล์ค้ำจุน (supporting cell) ที่ช่วยกำจัดสารเคมีที่อาจเป็นอันตราย (ผ่านเอนไซม์ cytochrome P450 และอื่น ๆ), เซลล์ต้นกำเนิดชั้นฐาน (basal stem cell) ซึ่งแบ่งตัวทดแทนเซลล์ประสาทรับกลิ่นทุก ๆ 30-60 วัน, และแอกซอนที่ส่งสัญญาณจากเซลล์รับกลิ่นไปยังป่องรับกลิ่น
ชั้นเมือกที่อยู่นอกสุด เป็นที่อยู่ของซีเลียที่งอกจากเซลล์ประสาทรับกลิ่น ช่วยป้องกันเซลล์ต่าง ๆ ในเยื่อบุผิวทั้งโดยทางกายภาพและทางภูมิคุ้มกัน (ผ่านสารภูมิต้านทาน) และช่วยควบคุมระดับไอออนรอบ ๆ เซลล์
ส่วนชั้นฐานในสุดเรียกว่า lamina propia ที่แอกซอนไร้ปลอกไมอีลินของเซลล์ประสาทรับกลิ่นและเส้นเลือดหล่อเลี้ยงเยื่อบุผิวจะวิ่งไปถึง
นอกจากเมือกและเซลล์ค้ำจุนที่ช่วยกำจัดสารที่เป็นอันตรายแล้ว เยื่อบุผิวยังมี macrophage ที่อยู่กระจายไปทั่วซึ่งช่วยป้องกันและกำจัดสารอันตราย และช่วยกำจัดเซลล์ประสาทรับกลิ่นที่เสียไป
เยื่อเมือกบวกกับเซลล์ต่าง ๆ รวมกันทั้งหมดเรียกได้อีกอย่างหนึ่งว่า nasal/olfactory mucosa
โครงสร้าง > เซลล์ประสาทรับกลิ่น

ข้อมูลเพิ่มเติม: เซลล์ประสาทรับกลิ่น
เซลล์ประสาทรับกลิ่นของเยื่อรับกลิ่นเป็นเซลล์ประสาทสองขั้ว
ส่วนยอด (apical) ของเซลล์ประสาทจะแสดงออกหน่วยรับกลิ่น (odorant receptor) บนซีเลียที่เคลื่อนไหวไม่ได้ ซึ่งอยู่ที่ปลายปุ่มเดนไดรต์และยื่นออกไปในอากาศเพื่อทำการกับกลิ่น
หน่วยรับกลิ่นจะยึดกับโมเลกุลกลิ่นในอากาศ ซึ่งละลายได้เนื่องจากน้ำที่หลั่งออกจากต่อมรับกลิ่น (olfactory gland) ที่อยู่ในชั้น lamina propria ของเยื่อบุ
ส่วนแอกซอนที่ฐานของเซลล์จะยื่นออกไปรวมกันเป็นมัดใยประสาทจำนวนมากที่รวม ๆ กันเรียกว่า ฆานประสาท (olfactory nerve, CN I)
ซึ่งเมื่อดำเนินผ่านแผ่นกระดูกพรุน (cribriform plate) แล้ว แอกซอนก็จะไปสุดที่ไซแนปส์ซึ่งเชื่อมกับเดนไดรต์ของเซลล์รีเลย์คือเซลล์ไมทรัลและ tufted cell ในโครงสร้างนิวโรพิลของป่องรับกลิ่นที่เรียกว่า โกลเมอรูลัส
โครงสร้าง > เซลล์ค้ำจุน (Supporting cell)

คล้ายกับเซลล์เกลีย เซลล์ค้ำจุนเป็นเซลล์ที่ไม่สื่อประสาทในเยื่อรับกลิ่นที่อยู่ในชั้นผิว ๆ ของเยื่อ
มีเซลล์ค้ำจุนสองชนิดดภายในเยื่อรับกลิ่น คือ เซลล์พยุง (sustentacular cell) และ microvillar cell
เซลล์พยุงทำหน้าที่สนับสนุนทางเมแทบอลิซึมและทางโครงสร้างสำหรับเยื่อรับกลิ่น และมีเอนไซม์ P450 และอื่น ๆ ที่ช่วยกำจัดสารประกอบอินทรีย์และโมเลกุลที่อาจเป็นอันตรายอื่น ๆ
ส่วน Microvillar cell เป็นอีกประเภทหนึ่งของเซลล์สนับสนุนที่มีสัณฐานและชีวเคมีภาพต่างจากเซลล์พยุง และเกิดมาจากกลุ่มเซลล์ชั้นฐาน (basal cell) ที่แสดงออกยีน c-Kit
โครงสร้าง > เซลล์ชั้นฐาน (basal cell)

โดยอยู่ที่หรือใกล้ชั้นฐาน (basal lamina) ของเยื่อรับกลิ่น เซลล์ชั้นฐาน (basal cell) เป็นเซลล์ต้นกำเนิดที่มีสมรรถภาพในการแบ่งตัวและเปลี่ยนสภาพเป็นเซลล์สนับสนุนหรือเซลล์รับกลิ่น
แม้เซลล์จะสามารถแบ่งตัวได้อย่างรวดเร็ว เซลล์ในอัตราสำคัญจำนวนหนึ่งก็จะอยู่เฉย ๆ และจะเข้าทดแทนเซลล์รับกลิ่นตามความจำเป็น
กระบวนการนี้จะเปลี่ยนเยื่อรับกลิ่นทุก ๆ 6-8 อาทิตย์
เซลล์ชั้นฐานสามารถแบ่งประเภทตามลักษณะเซลล์และเนื้อเยื่อออกเป็น 2 กลุ่มคือ แบบนอน (horizontal) ซึ่งเป็นเซลล์สำรองที่แบ่งตัวช้า ๆ และแสดงออกยีน p63
และแบบกลม (globose) ซึ่งเป็นกลุ่มเซลล์แบบหลากหลายและมีทั้งเซลล์สำรอง, amplifying progenitor cell, และ immediate precursor cell
การทดแทนเซลล์ประสาทที่โตแล้วเช่นนี้เป็นเรื่องไม่ทั่วไปในระบบประสาท ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างยิ่งทางการแพทย์ โมเลกุลต่าง ๆ ที่มีผลต่อการแปรสภาพ การงอกของแอกซอน และการตั้งไซแนปส์ ซึ่งพบในช่วงพัฒนาการประสาท ก็ยังใช้ด้วยในการทดแทนเซลล์ประสาทรับกลิ่นในผู้ใหญ่ การเข้าใจกระบวนการเช่นนี้อาจช่วยให้นักวิทยาศาสตร์สามารถกระตุ้นให้ระบบประสาทกลางอื่น ๆ สามารถฟื้นตัวหลังการบาดเจ็บหรือการเกิดโรคในอนาคต
โครงสร้าง > Brush cells

brush cell เป็นเซลล์รูปแท่ง (columnar cell) ที่มีไมโครวิลไลและมีผิวด้านฐานติดกับปลายประสาทนำเข้าของประสาทไทรเจมินัล (CN V) และมีหน้าที่ถ่ายโอนความรู้สึกทั่วไปเป็นกระแสประสาท
โครงสร้าง > ต่อมรับกลิ่น (Olfactory/Bowman's glands)

มีต่อมแบบ Tubuloalveolar (ที่แรกยื่นออกเป็นท่อและแบ่งออกเป็นถุงรี ๆ) ที่หลั่งน้ำใสในชั้น lamina propria ของเยื่อ
เป็นต่อมที่หลั่งสารละลายโปรตีนผ่านท่อไปยังชั้นผิวของเยื่อ
สารละลายจะช่วยดักและละลายโมเลกุลกลิ่นสำหรับเซลล์ประสาทรับกลิ่น
น้ำที่หลั่งออกเรื่อย ๆ จากต่อมจะช่วยล้างกลิ่นเก่า ๆ ออก
พัฒนาการ

เยื่อรับกลิ่นเกิดจากโครงสร้างสองอย่างในช่วงพัฒนาการเป็นตัวอ่อน
คือ nasal placode ซึ่งเชื่อมานานแล้วว่าเป็นแหล่งกำเนิดเพียงอย่างเดียวของเยื่อ
และ neural crest ซึ่งได้ระบุบทบาทภายหลังผ่านงานศึกษาที่ใช้กระบวนการ fate mapping
เยื่อรับกลิ่นในช่วงตัวอ่อนจะมีเซลล์น้อยประเภทกว่าในช่วงโตแล้ว
โดยจะมี progenitor cell ทั้งที่ยอดและฐาน และมีเซลล์ประสาทรับกลิ่นที่ยังไม่โต
กำเนิดประสาทในตัวอ่อนต้น ๆ โดยมากจะอาศัยเซลล์ที่ยอด (apical)
เทียบกับระยะหลัง ๆ และกำเนิดประสาททุติยภูมิในสัตว์โตแล้วที่ใช้เซลล์ต้นกำเนิดที่ชั้นฐาน (basal stem cell)
แอกซอนของเซลล์รับกลิ่นที่ยังไม่โต บวกกับเซลล์ชนิดต่าง ๆ ที่กำลังอพยพไปรวมทั้ง olfactory ensheathing glia ที่ยังไม่โต และเซลล์ประสาทที่หลั่ง GnRH (Gonadotropin-releasing hormone) จะรวมเป็นก้อนเนื้อ (migratory mass) แล้วอพยพไปยังป่องรับกลิ่น
หลังจากระยะตัวอ่อน เยื่อรับกลิ่นจะพัฒนาเป็น pseudostratified columnar epithelium (คือเยื่อบุผิวที่มีโครงสร้างเป็นแท่ง ๆ และแบ่งออกคล้ายเป็นชั้น ๆ)
และจะเริ่มมีกำเนิดประสาทแบบระดับทุติยภูมิ
พัฒนาการ > Olfactory placode

placode เป็นก้อนเอ็กโทเดิร์มชั่วคราว ที่อยู่ในเขตซึ่งจะพัฒนาเป็นหัวของสัตว์มีกระดูกสันหลังและเป็นที่อยู่ของอวัยวะรับความรู้สึก
placode ที่จะพัฒนาเป็นอวัยวะรับความรู้สึกในระยะต้น ๆ จะปรากฏโดยการแสดงออกของยีน SIX1 ซึ่งเป็น transcription factor ในตระกูล Six โดยยีนจะเป็นตัวควบคุมรายละเอียดการสร้าง preplacodal ectoderm
olfactory placode จะพัฒนาโดยเป็นความหนาขึ้นของเอ็กโทเดิร์มที่ไม่ใช่ประสาทในสองส่วน
ในหนูหริ่ง olfactory placode จะเกิดจากส่วนหน้าของหลอดประสาท (neural tube) ภายใน ~9-9.5 วันที่เริ่มพัฒนาการและไม่นานหลังจาก neural plate ปิด
พัฒนาการของ olfactory placode จะเกิดได้ก็ต่อเมื่อมีเนื้อเยื่อมีเซนไคม์ (Mesenchyme) ที่เกิดจาก neural crest
รายละเอียดการสร้างเนื้อเยื่อ olfactory placode จะควบคุมโดยเครือข่ายควบคุมยีน (gene regulatory network) เริ่มตั้งแต่ได้การกระตุ้นจาก bone morphogenetic protein (BMP), retinoic acid (RA), และ fibroblast growth factor (FGF) โดยเฉพาะ FGF8
การแสดงออกของยีน transcription factor อย่างควบคุมที่เป็นผลต่อมา เช่นของ PAX6, DLX3, SOX2 เป็นต้น
ที่เชื่อว่ามีภายใน olfactory placode เป็นปัจจัยสำคัญในการจัดระเบียบเป็นส่วน ๆ ภายในบริเวณที่จะกลายเป็นเยื่อรับกลิ่นในอนาคต และมีบทบาทต่อความหลากหลายของเซลล์ที่เป็นองค์ประกอบของเยื่อ
คล้ายกับ placode อื่น ๆ ในตัวอ่อน olfactory placode จะเป็นตัวตั้งต้นของโครงสร้างทั้งที่เป็นประสาทและไม่ใช่ โดยให้ผลเป็นเยื่อรับกลิ่นในที่สุด
รายละเอียดการสร้างเนื้อเยื่อประสาทและที่ไม่ใช่ประสาทจะกำหนดโดยทั้งปฏิกิริยาภายใน olfactory placode และปฏิกิริยาระหว่าง olfactory placode กับเนื้อเยื่อมีเซนไคม์ที่เป็นมูลฐาน
การกระตุ้นอย่างต่อเนื่องโดย BMP, FGF, และ RA ซึ่งเป็น morphogen ที่ตอนแรกจุดชนวนให้สร้าง placode จะประสานกันสร้างรูปแบบของเนื้อเยื่อ olfactory placode ให้เป็นเซลล์ประเภทต่าง ๆ ที่เป็นองค์ประกอบของเยื่อรับกลิ่น
ประเภทเซลล์ที่เกิดจาก olfactory placode รวมทั้ง
เซลล์ประสาท - เซลล์ประสาทรับกลิ่น เซลล์ประสาทที่หลั่ง GnRH (Gonadotropin-releasing hormone) และ ganglion cell
เซลล์ที่ไม่ใช่ประสาทคือ basal cell, supporting cell, ciliated cell, Bowman's glands, เซลล์ชวานน์, submucosal gland, และ brush cell
อย่างไรก็ดี มีหลักฐานพอสมควรว่าเซลล์เหล่านี้ก็เกิดจาก neural crest ด้วย
พัฒนาการ > พัฒนาการของเซลล์ประสาทรับกลิ่น

การได้กลิ่นจะมีได้ก็ต้องอาศัยพัฒนาการและการทำงานร่วมกันที่สมควรระหว่างองค์ประกอบสองอย่างในวิถีประสาทการได้กลิ่นหลัก คือ เยื่อรับกลิ่นและป่องรับกลิ่น
เยื่อรับกลิ่นประกอบด้วยเซลล์ประสาทรับกลิ่น ซึ่งส่งแอกซอนไปที่ป่องรับกลิ่น
อนึ่ง เพื่อให้เซลล์รับกลิ่นทำงานได้อย่างถูกต้อง
ก็จะต้องแสดงออกหน่วยรับกลิ่น (Olfactory receptor) และโปรตีนถ่ายโอนสัญญาณ ณ ที่ซีเลียซึ่งเคลื่อนไหวไม่ได้และยื่นออกจากป่องเดนไดรต์
เซลล์ของเยื่อรับกลิ่น รวมทั้งเซลล์รับกลิ่น จะเริ่มแยกเปลี่ยนสภาพไม่นานหลังจากการเกิด olfactory placode
และเมื่อเซลล์รับกลิ่นแยกเปลี่ยนสภาพ มันก็จะแสดงออกหน่วยรับกลิ่น ซึ่งถ่ายโอนข้อมูลกลิ่นในสิ่งแวดล้อมเป็นกระแสประสาทเพื่อส่งไปยังระบบประสาทกลางและช่วยพัฒนาแผนที่กลิ่น
เซลล์รับกลิ่นก็จะส่งแอกซอนแบบ pioneer (แบบบุกเบิก)
ไปตามตัวนำแอกซอน (axon guidance) ที่หลั่งออกโดยเนื้อเยื่อมีเซนไคม์ที่เป็นมูลฐานและไปตามตัวช่วย chemotrophic อื่น ๆ ที่หลั่งโดยสมองใหญ่
เมื่อวิถีประสาทการได้กลิ่นพัฒนาต่อไปเรื่อย ๆ ก็จะมีแอกซอนไปถึงป่องรับกลิ่นมากขึ้น ซึ่งจะพัฒนาจากส่วนหน้าสุด (rostral) ของสมองใหญ่
การจัดระเบียบและการประมวลข้อมูลกลิ่นต่อมาจะเป็นไปได้ ก็เนื่องจากการรวมตัวกันของแอกซอนของเซลล์ประสาทรับกลิ่น ที่แสดงออกหน่วยรับกลิ่นเดียวกันไปที่โกลเมอรูลัสเดียวกันในป่องรับกลิ่น
การแพทย์

เยื่อรับกลิ่นอาจเสียหายเนื่องจากสูดควันพิษ บาดเจ็บในจมูกด้านใน และใช้ละอองฉีดในจมูกบางชนิด
แต่เพราะฟื้นคืนสภาพได้ ความเสียหายอาจเป็นเพียงแค่ชั่วคราว แต่ในกรณีรุนแรง ก็อาจเสียหายอย่างถาวรแล้วทำให้เกิดภาวะเสียการรู้กลิ่น (anosmia)
รูปภาพอื่น ๆ

องค์ประกอบของเซลล์ประสาทรับกลิ่น (ป้ายในภาษาเยอรมัน)
เยื่อบุผิวรับกลิ่น
ดูเพิ่ม

Phantosmia
เชิงอรรถ

↑  ในชีววิทยาพัฒนาการ (developmental biology) fate mapping (การทำแผนที่ชะตากรรม) เป็นวิธีทำความเข้าใจเรื่องแหล่งกำเนิดในระยะตัวอ่อนของเนื้อเยื่อต่าง ๆ ในสัตว์ที่โตแล้ว เพื่อจับคู่เซลล์หนึ่ง ๆ หรือกลุ่มเซลล์หนึ่ง ๆ ในระยะพัฒนาการหนึ่ง กับเซลล์ที่เป็นลูกหลานในระยะพัฒนาการหลัง ๆ 
เมื่อทำกับเซลล์ตัวเดียว กระบวนการนี้จะเรียกว่า cell lineage tracing
↑  pseudostratified epithelium เป็นเนื้อเยื่อบุผิวที่แม้จะมีเซลล์เพียงแค่ชั้นเดียว แต่นิวเคลียสต่าง ๆ ของเซลล์ก็เรียงตัวโดยสะท้อนเยื่อบุผิวที่แบ่งเป็นชั้น ๆ 
และเนื่องจากมันไม่ค่อยเกิดใน squamous epithelium (เยื่อบุผิวรูปเกล็ด) หรือ cuboidal epithelium (เยื่อบุผิวรูปลูกบาศก์) ดังนั้น คำนี้จึงพิจารณาว่ามีความหมายเดียวกับ pseudostratified columnar epithelium คือเกิดโดยมากในเยื่อบุผิวรูปแท่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Embryonic origin of the olfactory sensory system: fate map, lineage analysis and specification of the avian olfactory placode and
Katoh, Hiroyuki; Shibata, Shinsuke; Fukuda, Kimiko; Sato, Momoka; Satoh, Etsuko; Nagoshi, Narihito; Minematsu, Takeo; Matsuzaki, Yumi; Akazawa, Chihiro; Toyama, Yoshiaki; Nakamura, Masaya; Okano, Hideyuki (2011). "The dual origin of the peripheral olfactory system: placode and neural crest". Molecular Brain. 4 (1): 34. doi:10.1186/1756-6606-4-34. PMC 3215936. PMID 21943152.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี 
ผังแสดงองค์ประกอบของเยื่อรับกลิ่นในตัวอ่อน
ORN = เซลล์ประสาทรับกลิ่น OEC = olfactory ensheathing cell
การส่งสัญญาณของ Embryonic morphogen ต่อเซลล์ของทั้ง olfactory placode และ neural crest จะช่วยอำนวยการสร้างทั้งเนื้อเยื่อประสาทและไม่ใช่ประสาทในเยื่อรับกลิ่น
เซลล์ประสาทรับกลิ่น (OSN) ต่าง ๆ จะแสดงออกหน่วยรับกลิ่น (odorant receptor) หลายประเภท
แอกซอนของ OSN ที่แสดงออกหน่วยรับกลิ่นประเภทเดียวกันจะรวมตัวเข้าที่โกลเมอรูลัสเดียวกัน (ปกติที่โกลเมอรูลัสเป็นคู่) ในป่องรับกลิ่น นี่เป็นการจัดระเบียบข้อมูลกลิ่น
กรมสรรพาวุธทหารเรือ

บทความนี้เกี่ยวกับกรมสรรพาวุธทหารเรือของราชนาวีไทย สำหรับกรมสรรพาวุธทหารเรือของราชนาวีอังกฤษ ดูที่ en:Naval Ordnance Department
| กรมสรรพาวุธทหารเรือ |
| --- | --- |
กรมสรรพาวุธทหารเรือ
ประเทศ:  ไทย
บทบาท: ซ่อมและสร้างเครื่องสรรพาวุธ การส่งกำลังพัสดุสายสรรพาวุธ การทำลายล้างวัตถุระเบิด การวิจัยและพัฒนาการสรรพาวุธ ให้การฝึกและศึกษาวิชาการสรรพาวุธ วิชาการอื่นตามที่ได้รับมอบหมาย
วันสถาปนา: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2451; 116 ปีก่อน (2451-07-01)
ปฏิบัติการสำคัญ: ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย เก็บกู้ระเบิดยักษ์สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้บังคับบัญชา
เจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือ: พลเรือโท วรนาท รัชตะสังข์ 
ผบ. สำคัญ: ร้อยเอก แอนเดอร์ซัน (H.F.A Anderson) พระยาศรยุทธเสนี (กระแส ประวาหะนาวิน) พลเรือตรี หลวงดัษกรกำจาย (ดัด บุนนาค) พลเรือเอก ทวีศักดิ์ โสมาภา พลเรือตรี รพล คำคล้าย พลเรือตรี สุรศักดิ์ แก้วแกมทอง พลเรือโท ณะ อารีนิจ พลเรือโท ธานินทร์ ลิขิตวงศ์ พลเรือโท นิกิตติ์ ฑีร์ฆะยศ
กรมสรรพาวุธทหารเรือ (อักษรย่อ: สพ.ทร.; อังกฤษ: Naval Ordnance Department) เป็นหน่วยงานของกองทัพเรือไทย ซึ่งมีบทบาทในการดำเนินการเกี่ยวกับการซ่อม, สร้าง และส่งกำลังพัสดุสายสรรพาวุธ รวมถึงการถอดทำลายวัตถุระเบิด โดยมีเจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือคนปัจจุบันคือ พลเรือโท วรนาท รัชตะสังข์รองเจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือ คนปัจจุบัน คือ พลเรือตรี วิชาญ วันทนียกุล และพลเรือตรี สุชาต นุชนารถ
นอกจากนี้ กรมสรรพาวุธทหารเรือ ยังเป็นหนึ่งในกำลังพลที่เข้าร่วมการปฏิบัติภารกิจความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย รวมถึงได้รับมอบหมายในการเก็บกู้ระเบิดยักษ์ที่อยู่ใต้น้ำสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ที่จังหวัดราชบุรี เนื่องด้วยทหารเรือมีความชำนาญใต้น้ำมากที่สุด