จวนจ๋อง

ขุนพลของรัฐง่อก๊กในศตวรรษที่ 3
| จวนจ๋อง (เฉฺวียน ฉง) |
| --- | --- |
全琮

ที่ปรึกษาทัพฝ่ายซ้าย (左軍師 จั่วจฺวินซือ)
ดำรงตำแหน่ง กันยายนหรือตุลาคม ค.ศ. 246 (246) – ค.ศ. 247 หรือ 249 (247 หรือ 249)
กษัตริย์: ซุนกวน
มหาเสนาบดีกลาโหมฝ่ายขวา (右大司馬 โย่วต้าซือหม่า)
ดำรงตำแหน่ง กันยายนหรือตุลาคม ค.ศ. 246 (246) – ค.ศ. 247 หรือ 249 (247 หรือ 249)
กษัตริย์: ซุนกวน
เจ้ามณฑลชีจิ๋ว (徐州牧 สฺวีโจวมู่) (ในนาม)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 229 (229) – กันยายนหรือตุลาคม ค.ศ. 246 (246)
กษัตริย์: ซุนกวน
ผู้พิทักษ์ทัพฝ่ายซ้าย (左護軍 จั่วฮู่จฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 229 (229) – กันยายนหรือตุลาคม ค.ศ. 246 (246)
กษัตริย์: ซุนกวน
ขุนพลพิทักษ์ (衛將軍 เว่ย์เจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 229 (229) – กันยายนหรือตุลาคม ค.ศ. 246 (246)
กษัตริย์: ซุนกวน
เจ้าเมืองตงอาน (東安太守 ตงอานไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 226 (226) – ค.ศ. 229 (229)
กษัตริย์: ซุนกวน
เจ้าเมืองกิวกั๋ง (九江太守 จิ่วเจียงไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 223 (223) – ค.ศ. 226 (226)
กษัตริย์: ซุนกวน
ขุนพลสงบภาคใต้ (綏南將軍 ซุยหนานเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 223 (223) – ค.ศ. 229 (229)
กษัตริย์: ซุนกวน
ขุนพลรอง (偏將軍 เพียนเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220 (220) – ค.ศ. 223 (223)
กษัตริย์: ซุนกวน
นายกองสำแดงเดช (奮威校尉 เฟิ่นเวย์เซี่ยวเว่ย์)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 220 (220)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 196 หรือ 198 นครหางโจว มณฑลเจ้อเจียง
เสียชีวิต: ค.ศ. 247 หรือ 249 (51 ปี)
คู่สมรส: กิมก๋งจู๋ (ซุน หลู่ปาน)
บุตร: เฉฺวียน ซฺวี่ เฉฺวียน จี้ จวนเต๊ก เฉฺวียน อู๋
บุพการี: เฉฺวียน โหรว (บิดา)
ญาติ: ดู ส่วนนี้
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: จื่อหฺวาง (子璜)
บรรดาศักดิ์: เฉียนถางโหว (錢塘侯)

จวนจ๋อง (ค.ศ. 196–247 หรือ ค.ศ. 198–249) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉฺวียน ฉง (จีน: 全琮; พินอิน: Quán Cóng) ชื่อรอง จื่อหฺวาง (จีน: 子璜; พินอิน: Zǐhuáng) เป็นขุนพลชาวจีนของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน จวนจ๋องเกิดในบริเวณที่เป็นนครหางโจวในปัจจุบันเมื่อช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก จวนจ๋องเริ่มมีชื่อเสียงตั้งแต่อายุยังเยาว์เมื่อให้ทานแจกข้าวให้ผู้ทุกข์ยากจากทุพภิกขภัย และให้ที่พักพิงแก่ผู้ลี้ภัยจากภาคกลางของจีน เขาเริ่มต้นรับราชการภายใต้ขุนศึกซุนกวนในฐานะนายทหารและประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานช่วงต้นจากการปราบปรามชนเผ่าชานเยฺว่ในภูมิภาคกังตั๋งจนสงบราบคาบ หลังจากที่ซุนกวนขึ้นเป็นผู้ปกครองอิสระของง่อก๊กในปี ค.ศ. 222 จวนจ๋องก็ขึ้นมามียศเป็นขุนพลและเข้าร่วมในยุทธการที่รบกับวุยก๊กอันเป็นรัฐอริของ่อก๊ก จวนจ๋องยังมีผลงานในการสยบกบฏของชนเผ่าท้องถิ่นในเมืองตันเอี๋ยง, ง่อกุ๋น และห้อยเข
หลังจากซุนกวนขึ้นเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 229 จวนจ๋องสมรสกับซุน หลู่ปาน (กิมก๋งจู๋) ธิดาของซุนกวนและกลายเป็นขุนพลที่ได้รับความไว้วางใจจากซุนกวนมากที่สุดคนหนึ่ง ในเวลานั้นแม้จวนจ๋องไม่ค่อยมีบทบาทในยุทธการ แต่ก็เริ่มมีบทบาทมากขึ้นในด้านกิจการของรัฐ จวนจ๋องทูลทัดทานอย่างหนักแน่นต่อการตัดสินพระทัยของซุนกวนที่จะให้ซุนเต๋งผู้เป็นรัชทายาทให้นำกองกำลังในยุทธการเพราะขัดต่อธรรมเนียม และพยายามทูลทัดทานไม่ให้บุกจูหยา (ปัจจุบันคือมณฑลไหหลำ) และอี๋โจว (เชื่อว่าในปัจจุบันคือประเทศไต้หวัน)
ในช่วงบั้นปลายชีวิต จวนจ๋องเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้แย่งชิงอำนาจระหว่างบุตรชายของซุนกวนคือซุนโฮและซุน ป้าเพื่อช่วงชิงสิทธิ์ในรัชบัลลังก์สืบต่อจากพระบิดา แม้ว่าจวนจ๋องจะสนับสนุนซุน ป้า แต่จวนจ๋องก็เสียชีวิตไปเสียก่อนที่การต่อสู้ชิงอำนาจจะสิ้นสุดในปี ค.ศ. 250 โดยที่ทั้งซุนโฮและซุน ป้าไม่ได้เป็นรัชทายาทคนใหม่ ตลอดชีวิตของจวนจ๋องเป็นที่รู้จักว่าเป็นผู้ที่น่านับถือและเป็นมิตร และยังคงถ่อมตนแม้จะมีสถานะทางสังคมและบารมีสูง จวนจ๋องในฐานะผู้บัญชาการทหารมีชื่อเสียงด้านความกล้าหาญและเด็ดขาด ประพฤติตนอย่างมีเกียรติ และมักคำนึงถึงส่วนรวม