stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อธงชาติในทวีปอเมริกา
ดินแดน > สหราชอาณาจักร

บทความหลัก: อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร และ ธงในสหราชอาณาจักร
ธงชาติแองกวิลลา
ธงชาติเบอร์มิวดา
ธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
ธงชาติหมู่เกาะเคย์แมน
ธงชาติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
ธงชาติมอนต์เซอร์รัต
ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ธงชาติหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
ดินแดน > สหรัฐอเมริกา

บทความหลัก: ดินแดนของสหรัฐอเมริกา
ธงชาติเปอร์โตริโก
ดูเพิ่ม : รายชื่อธงในเปอร์โตริโก
ธงชาติหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา
วัดท่า (จังหวัดนนทบุรี)

| วัดท่า |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดท่า, วัดท่า บางสีทอง
ที่ตั้ง: เลขที่ 31 หมู่ที่ 10 ซอยบางกรวย-ไทรน้อย 19 ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 11130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อสรรพประสิทธิ์
เจ้าอาวาส: พระอธิการสมพร อคฺควํโส
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่า หรือ วัดท่า บางสีทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านบางสีทอง ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีพระอธิการสมพร อคฺควํโส เป็นเจ้าอาวาส
วัดท่าตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2371 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2372 ไม่ทราบประวัติความเป็นมาของการก่อสร้างวัด
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถซึ่งเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ด้านหน้ามีมุข ค้ำยันด้วยเสากลมสี่ต้น ประตูทางเข้ามี 3 ช่อง ช่องกลางมีซุ้มหน้าบันเป็นลายจำหลักไม้ มีเทวดาอยู่ตรงกลาง แวดล้อมด้วยลายที่ออกช่อเป็นรูปสัตว์ ภายในอุโบสถมีพระประธานซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญซึ่งเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์ซึ่งเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ซึ่งเป็นอาคารไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศลซึ่งสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัดคือ หลวงพ่อสรรพประสิทธิ์ เป็นพระพุทธรูปประจำวัด ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของประชาชนในวัดท่า และยังมีต้นตะเคียน 2 ต้น ซึ่งผู้คนต่างถือว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกัน
ยูลีอาเนอ มารีอา แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล

| ยูลีอาเนอ มารีอา แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
ระหว่าง: 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1752 – 14 มกราคม ค.ศ. 1766
ราชาภิเษก: 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1752

พระราชสมภพ: 4 กันยายน พ.ศ. 2272   ณ วอฟเฟนบุตเทล
สวรรคต: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339  ณ พระราชวังฟรานเดนสเบิร์ก, ประเทศเดนมาร์ก   (พระชนมายุ 67 พรรษา)
พระราชสวามี: พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก
พระราชบุตร: เจ้าชายเฟรเดอริก รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
ราชวงศ์: ราชวงศ์เวลฟ์ อ็อลเดินบวร์ค (โดยการสมรส)
พระราชบิดา: แฟร์ดีนันด์ อัลเบร็คท์ที่ 2 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล
พระราชมารดา: ดัสเชสอังตัวเน็ตแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล
ยูลีอาเนอ มารีอาแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล (4 กันยายน พ.ศ. 2272 - 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ระหว่างพ.ศ. 2295 ถึง พ.ศ. 2309 เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ใน พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระมารดาในเจ้าชายเฟรเดอริก รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และพระนางทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ในรัชสมัยของพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระโอรสเลี้ยง พระนางทรงปกครองเดนมาร์กและนอร์เวย์โดยพฤตินัยระหว่างพ.ศ. 2315 ถึงพ.ศ. 2327 จากการที่ทรงปกครองประเทศอย่างเผด็จการและทรงพยายามนำประเทศกลับไปสู่ระบอบขุนนางในอดีต ทำให้พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีที่ประชาชนชาวเดนมาร์กและนอร์เวย์เกลียดชังมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ

พระนางประสูติในฐานะราชธิดา ในจำนวนบุตรทั้งหมด 12 พระองค์ของแฟร์ดีนันด์ อัลเบร็คท์ที่ 2 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล กับดัสเชสอังตัวเน็ตแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล พระองค์ประสูติในวันที่  4 กันยายน พ.ศ. 2272 ที่เมืองวอฟเฟนบุตเทล ในแซกโซนี พระนางเป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ คริสทีเนอแห่งปรัสเซียซึ่งเป็นพระมเหสีในพระเจ้าฟรีดริชมหาราชแห่งปรัสเซียและพระนางเป็นพระมาตุจฉาในสมเด็จพระเจ้าซาร์อีวานที่ 6 แห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นพระโอรสในดยุคแอนโทนี อุลริชแห่งบรันสวิคพระเชษฐา
สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก

หลังจากสมเด็จพระราชินีหลุยส์แห่งเดนมาร์ก พระมเหสีพระองค์แรกในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก สวรรคตในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2294 ยูลีอาเนอ มารีอาแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิลทรงได้รับเลือกให้เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2295 ณ พระราชวังเฟรเดอริคเบอร์ก การอภิเษกสมรสได้จัดขึ้นเพื่อให้ดัสเชสมีเสกียรภาพในการดำรงพระอิสริยยศ ในวันอภิเษกสมรส พระองค์ทรงมีบุคลิกเหมือนเด็ก ทรงตื่นเต้นมากจนตรัสตะกุกตะกัก การอภิเษกสมรสได้จัดขึ้นโดย เคานท์อดัม ก็อตธ็อบ โมลท์เก พระสหายของพระเจ้าเฟรเดอริก ซึ่งเป็นผู้คิดว่าการที่พระมหากษัตริย์อภิเษกสมรสอีกครั้งเป็นสิ่งที่จำเป็น พระเจ้าเฟรเดอริกทรงมิได้ตั้งพระทัยในการอภิเษกสมรสครั้งใหม่แต่พระองค์ก็ตกลงอภิเษกสมรสหลังจากทอดพระเนตรพระฉายาลักษณ์ของดัสเชส ดัสเชสยูลีอาเนอ มารีอาทรงอภิเษกสมรสในวันที่  8 กรกฎาคม พ.ศ. 2295 และทรงสวมมงกุฎเป็นสมเด็จพระราชินีในวันเดียวกัน การอภิเษกสมรสครั้งนี้ไม่เป็นที่พอใจแก่ประชาชนเพราะประชาชนเห็นว่าอยู่ในช่วงไว้ทุกข์แก่อดีตสมเด็จพระราชินีหลุยส์ซึ่งทรงเป็นที่รักยิ่งของชาวเดนมาร์ก จากเหตุการณ์ครั้งนี้พระนางทรงพยายามประพฤติตนให้เป็นที่รักของชาวเดนมาร์ก โดยทรงแต่งตั้ง เจ.สไชด์เดอรับ สนีดอร์ฟ และกัลด์เบิร์กเพื่อให้การอบรมพระโอรสของพระนาง ทำให้พระโอรสของพระนางเป็นเจ้าชายเดนมาร์กรุ่นแรกที่ภาษาแรกคือ ภาษาเดนมาร์ก พระนางยูลีอาเนอทรงพยายามหัดตรัสและเขียนเป็นภาษาเดนมาร์กแต่ก็เป็นไปได้ไม่ค่อยดี แต่ก็ไม่เคยทำให้พระนางเป็นราชินีที่เป็นที่นิยม พระนางทรงระมัดระวังในการแสดงความจงรักภักดีที่มีต่อพระสวามี ซึ่งพระสวามีของพระนางทรงมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับสตรีอื่นบ่อยๆ ซึ่งทำให้พระนางทรงได้รับการเห็นใจบ้าง ในฐานะของสมเด็จพระราชินี พระนางทรงไม่ได้มีส่วนร่วมทางการเมือง พระเจ้าฟรีดริชมหาราชแห่งปรัสเซียทรงคาดว่าในฐานะที่พระนางเป็นเจ้าหญิงเยอรมันและเป็นพระขนิษฐาในพระมเหสีของพระองค์ พระนางจะเป็นตัวแทนพระองค์ในราชสำนักเดนมาร์กในการปลดเคานท์โยฮันน์ ฮาร์ตวิก เอิร์นส์ ฟาน เบิร์นสตอฟ ศัตรูของพระองค์ออกจากตำแหน่ง แต่พระนางไม่เคยทำเช่นนั้น
ในฐานะของสมเด็จพระราชินี พระนางทรงใช้ชีวิตอย่างสงบเงียบและทรงมีอิทธิพลไม่มาก จุดประสงค์หลักของพระนางคือ การหาทางให้พระโอรสของพระนางที่เป็นสายพระโลหิตของพระนางได้เป็นผู้สำเร็จราชการ พระนางทรงเลี้ยงดูพระโอรสเพียงพระองค์เดียวอย่างเข้มงวดมาก และมันเป็นการยากที่พระนางจะมาแทนที่อดีตสมเด็จพระราชินีหลุยส์ที่เป็นที่นิยมในหมู่ชาวเดนมาร์ก และพระนางทรงไม่ใส่พระทัยในพระโอรสและพระธิดาเลี้ยงอันประสูติแต่สมเด็จพระราชินีหลุยส์เลย พระนางทรงชิงชังพระโอรสและพระธิดาเลี้ยงมากถึงขนาดเคยทรงใส่ยาพิษลงในพระกระยาหารเช้าของเจ้าชายคริสเตียนซึ่งยังทรงพระเยาว์ แต่มีนางข้าหลวงที่จงรักภักดีเห็นพระนางใส่บางอย่างลงในพระกระยาหารจึงแอบเททิ้งแล้วไปกราบทูลพระเจ้าเฟรเดอริค พระเจ้าเฟรเดอริคทรงกริ้วมาก พระนางยูลีอาเนอทรงปฏิเสธว่าเป็นข้อกล่าวหาแต่ก็มีการเฝ้าระวังพระกระยาหารของเจ้าชายคริสเตียนจะเสวยตั้งแต่นั้นมา
สมเด็จพระพันปีหลวงและบทบาทด้านการเมือง

หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2309 ทำให้พระนางกลายเป็นสมเด็จพระพันปีหลวงและทรงเริ่มก้าวก่ายในราชกิจทางการเมืองในรัชสมัยของพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก พระโอรสเลี้ยง ในระหว่างทรงปกครองประเทศทางพฤตินัยแบบเผด็จการนี้ทำให้ทรงถูกเกลียดชังอย่างมาก
สมเด็จพระพันปีหลวงและบทบาทด้านการเมือง > การก้าวขึ้นสู่พระราชอำนาจ

หลังจากสมเด็จพระพันปีหลวงยูลีอาเนอทรงขจัดพระราชอำนาจของพระราชินีมาทิลดา พระสุณิสาและสตรูเอนซีได้แล้ว พระนางได้แต่งตั้ง เจ้าชายเฟรเดอริค รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ พระราชโอรสของพระนางขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งเดนมาร์ก แต่ตามทางความเป็นจริงแล้ว พระนางทรงตั้งพระโอรสเพื่อเป็นเพียงหุ่นเชิดและพระนางก็จะปกครองโดยพฤตินัย โดยมี โอฟว์ ฮอกห์-กูลด์เบิร์ก พระอาจารย์ของเจ้าชายเฟรเดอริค ช่วยงานราชการแผ่นดินและดำรงเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์กในทางพฤตินัยเช่นเดียวกับพระพันปีหลวง ในช่วงการปฏิวัติครั้งนี้ ทำให้พระนางทรงได้รับการสรรเสริญเยินยอจากผู้สนับสนุนว่า ทรงเทียบเท่ากับ ราชินีเอสเทอร์ ฮามาน ราชินีชาวยิวซึ่งเป็นพระมเหสีในจักรพรรดิเซอร์ซีสมหาราชแห่งเปอร์เซีย,พระนางเดบอราและจูดิธ ผู้ตัดหัวโฮโรเฟอร์เนส รัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นโดยพระนางมีแนวคิดอนุรักษนิยมอย่างสุดโต่ง พระนางทรงคืนที่ดินต่างๆให้ชนชั้นสูงที่ถูกริบทรัพย์สินในสมัยของสตรูเอนซีและพระนางมาทิลดา ทำให้ทรงได้รับความจงรักภักดีและทรงกลายเป็นวีรสตรีของพวกขุนนางชั้นสูง แต่ฝ่ายต่อต้านพระนางได้กล่าวว่าทรงเป็นปีศาจร้ายซึ่งสร้างความหายนะแก่ประเทศเดนมาร์ก พระนางมีพระราชกรณียกิจที่เป็นที่ยอมรับคือ การจัดตั้งโรงงานผลิตเครื่องลายครามแห่งแรกที่อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐในปีพ.ศ. 2322 พระนางทรงมักเขียนจดหมายถึงพระเจ้าเฟรเดอริคมหาราชแห่งปรัสเซียเป็นประจำ ซึ่งพระเจ้าเฟรเดอริคมหาราชได้ให้การสนับสนุนพระนางและทรงพอพระทัยที่พระนางได้ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการในทางพฤตินัย
พระพันปีหลวงยูลีอาเนอต้องทรงรับผิดชอบในการดูแลมกุฎราชกุมารเฟรเดอริก พระโอรสของพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 กับพระนางแคโรไลน์ มาทิลดา มกุฎราชกุมารทรงชิงชังสมเด็จพระพันปีซึ่งเป็นพระอัยยิกามาก เนื่องจากพระนางทรงปฏิบัติไม่ดีต่อพระบิดาและพระมารดา และพระนางพยายามควบคุมพระองค์ให้อยู่ในความปกครองซึ่งกำหนดให้เมื่อพระองค์มีพระชนมายุครบ 14 ชันษาถึงจะมีสิทธิในการเป็นผู้สำเร็จราชการ และพระนางทรงพยายามไม่ให้พระองค์ได้พบปะกับเจ้าหญิงหลุยส์ ออกุสตา พระขนิษฐา ซึ่งพระองค์สนิทมากที่สุด ในปีพ.ศ. 2324 พระพันปีหลวงยูลีอาเนอทรงตอบรับข้อเสนอของพระเจ้าเฟรเดอริกมหาราชที่จะให้มกุฎราชกุมารสมรสกับเจ้าหญิงเยอรมันเพื่อกระชับสัมพันธ์เดนมาร์ก-ปรัสเซีย
สมเด็จพระพันปีหลวงและบทบาทด้านการเมือง > ความสัมพันธ์กับจักรวรรดิรัสเซีย

ในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2323 พระพันปีหลวงยูลีอาเนอทรงให้ที่ลี้ภัยแก่พระโอรสและพระธิดาของดยุคแอนโทนี อุลริชแห่งบรันสวิคพระเชษฐา กับแกรนด์ดัสเชสแอนนา ลีโอโพลดินาแห่งรัสเซีย ผู้สำเร็จราชการแห่งรัสเซีย ผู้เป็นพระชายา พระโอรสธิดาซึ่งเป็นพระขนิษฐาและพระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าซาร์อีวานที่ 6 แห่งรัสเซีย เมื่อทรงได้รับการปล่อยจากคุกในรัสเซีย โดยพระพันปีทรงกระทำข้อตกลงกับสมเด็จพระจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย ซึ่งพระนางสามารถรับ แกรนด์ดัสเชสแคทเทอรีน(พ.ศ. 2284 - พ.ศ. 2350),แกรนดดัสเชสเอลิซาเบธ(พ.ศ. 2286 - พ.ศ. 2325),แกรนด์ดยุคปีเตอร์(พ.ศ. 2288 - พ.ศ. 2341) และแกรนด์ดยุคอเล็กเซ(พ.ศ. 2289 - พ.ศ. 2330) ซึ่งทั้งหมดประสูติในระหว่างที่แกรนด์ดัสเชสแอนนาถูกคุมขัง พระนัดดาของพระพันปียูลีอาเนอทั้งหมดได้พำนักอย่างสะดวกสบายขึ้นที่ที่กักกันในเมืองฮอร์เซน ทรงภาคตะวันออกของคาบสมุทรจัตแลนด์ พระนัดดาทั้งหมดทรงไม่ได้รับการอนุญาตให้เข้าสู่สังคม และทรงได้พำนักในพระตำหนักเล็กซึ่งมีคนเพียง 40/50 คน ซึ่งเป็นชาวเดนมาร์กทั้งหมดยกเว้นพวกพระ พระนัดดาทุกพระองค์อยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของพระพันปียูลีอาเนอและทั้งหมดจะได้รับการสนับสนุนด้านการเงินจากพระจักรพรรดินีนาถแคทเธอรีน
สมเด็จพระพันปีหลวงและบทบาทด้านการเมือง > สิ้นสุดพระราชอำนาจ

ในปีพ.ศ. 2327 มกุฎราชกุมารเฟรเดอริกทรงได้รับสิทธิตามกฎหมายโดยพระองค์มีพระชนมายุครบ 16 พรรษา ซึ่งเลยกำหนดที่พระพันปีหลวงยูลีอาเนอจะมอบพระราชอำนาจคืนถึง 2 ปี พระนางทรงพยายามชักจูงให้พระนัดดาทรงมอบพระราชอำนาจให้พระนางไปก่อน หรือไม่ก็อาศัยคำแนะนำของพระนางในด้านต่างๆ และพระนางทรงบังคับให้พระเจ้าคริสเตียนทรงลงนามในพระราชกฤษฎีกาดยกำหนดให้ มกุฎราชกุมารต้องยินยอมในคำแนะนำปรึกษาตั้งแต่ทรงเริ่มดำรงพระยศจนถึงปัจจุบัน โดยทรงต้องรับฟังบุคคล 3 คน ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดี,เจ้าชาย เฟรเดอริค ผู้สำเร็จราชการและสมเด็จพระพันปีหลวงยูลีอาเนอ.  อย่างไรก็ตามมกุฎราชกุมารทรงพยายามขจัดอำนาจของพระนางยูลีอาเนอ พระอัยยิกาและพระโอรสของพระนาง และในการร่วมสภาครั้งแรกของพระองค์ พระองค์ทรงไล่คณะรัฐบาลหลวงโดยที่ไม่ได้แจ้งแก่พระนางยูลีอาเนอ และทรงแต่งตั้งคนของพระองค์เข้ารับตำแหน่ง อีกทั้งมกุฎราชกุมารทรงบังคับให้พระบิดาซึ่งมีพระจริตฟั่นเฟือนลงนามในเอกสารแต่งตั้งพระองค์เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ทำให้เกิดการต่อสู้ระหว่างผู้สนับสนุนมกุฎราชกุมารปับผู้สนับสนุนพระพันปีหลวงยูลีอาเนอ พระนางทรงพยายามแย่งชิงกษัตริย์จากพระหัตถ์ของพระนัดดา แต่ฝ่ายที่ไก้รับชัยชนะคือ มกุฎราชกุมารเฟรเดอริค ซึ่งนับเป็นจุดจบในระบอบเก่าสมัยยุคกลางของเดนมาร์ก รัชกาลที่ปกครองโดยพระพันปียูลีอาเนอและพระโอรสของพระนางสิ้นสุดลง ซึ่งถือเป็นการรัฐประหารในพ.ศ. 2327 โดยชาวเดนมาร์กต่างยินดีกันทั่งหน้าซึ่งจบสิ้นยุคสมัยของพระพันปีหลวง แต่พระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดนทรงสนับสนุนให้พระนางก่อรัฐประหารอีกครั้งโดยสวีเดนจะให้การสนับสนุน แต่พระนางทรงประกาศวางมือจากราชสำนักและการเมือง และทรงดำรงพระชนม์ชีพอย่างปกติ
สวรรคต

พระนางสวรรคตในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339 ณ พระราชวังฟรีเดนเบอร์ก พระบรมศพถูกฝังที่มหาวิหารร็อคสไลด์ สิริพระชนมายุ 67 พรรษา พระบรมศพของพระนางถูกผู้มาเยือนชาวเดนมาร์กถ่มน้ำลายรดหลุมศพนานหลายปี ซึ่งถือเป็นจุดสิ้นสุดเผด็จการสตรีที่มีอำนาจที่สุดในแถบสแกนดิเนเวีย ในปีพ.ศ. 2351 พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคต มกุฎราชกุมารได้ครองราชย์เป็น พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นที่รักใคร่และนับถือในปวงประชาชนชาวเดนมาร์ก
พระโอรส

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส (ประสูติและสิ้นพระชนม์)  และพระโอรส-ธิดา |
|  | เจ้าชายเฟรเดอริก รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ | 175311 ตุลาคม พ.ศ. 2296 | 18057 ธันวาคม พ.ศ. 2348 | อภิเษกสมรส 21 ตุลาคม พ.ศ. 2317  ดัสเชสโซเฟีย เฟรเดอริกาแห่งเม็คเคลนบวร์ก-ชเวรีน (พ.ศ. 2301–2337)   พระราชโอรส 2 พระองค์และพระราชธิดา 3 พระองค์ ได้แก่  เจ้าหญิงยูลีอาเนอ มารีอา สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงจูเลียน โซฟีแห่งเฮสส์-ฟิลิปสตัล-บราชเฟลด์ เจ้าหญิงหลุยส์ ชาร์ล็อตแห่งเดนมาร์ก เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก |
เครื่องราชอิศริยาภรณ์

พระนางยูลีอาเนอ มารีอาทรงได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น Ordre de l'Union Parfaite
พระราชตระกูล

|   |   |   |   |   |   |   | 7. เจ้าหญิงคริสทีน หลุยส์แห่งโอเอททินเจน-โอเอททินเจน | 7. เจ้าหญิงคริสทีน หลุยส์แห่งโอเอททินเจน-โอเอททินเจน | 7. เจ้าหญิงคริสทีน หลุยส์แห่งโอเอททินเจน-โอเอททินเจน | 7. เจ้าหญิงคริสทีน หลุยส์แห่งโอเอททินเจน-โอเอททินเจน |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   | 7. เจ้าหญิงคริสทีน หลุยส์แห่งโอเอททินเจน-โอเอททินเจน | 7. เจ้าหญิงคริสทีน หลุยส์แห่งโอเอททินเจน-โอเอททินเจน | 7. เจ้าหญิงคริสทีน หลุยส์แห่งโอเอททินเจน-โอเอททินเจน | 7. เจ้าหญิงคริสทีน หลุยส์แห่งโอเอททินเจน-โอเอททินเจน |   |   |   |   |   |   |
 
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 30. ดยุคเอเบอฮาร์ดที่ 3 แห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 30. ดยุคเอเบอฮาร์ดที่ 3 แห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 30. ดยุคเอเบอฮาร์ดที่ 3 แห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 30. ดยุคเอเบอฮาร์ดที่ 3 แห่งเวือร์เทมเบอร์ก |  |  |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 30. ดยุคเอเบอฮาร์ดที่ 3 แห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 30. ดยุคเอเบอฮาร์ดที่ 3 แห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 30. ดยุคเอเบอฮาร์ดที่ 3 แห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 30. ดยุคเอเบอฮาร์ดที่ 3 แห่งเวือร์เทมเบอร์ก |  |  |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 15. ดัสเชสแคทเทอรีน ฟรีเดอริเกแห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 15. ดัสเชสแคทเทอรีน ฟรีเดอริเกแห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 15. ดัสเชสแคทเทอรีน ฟรีเดอริเกแห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 15. ดัสเชสแคทเทอรีน ฟรีเดอริเกแห่งเวือร์เทมเบอร์ก |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 15. ดัสเชสแคทเทอรีน ฟรีเดอริเกแห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 15. ดัสเชสแคทเทอรีน ฟรีเดอริเกแห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 15. ดัสเชสแคทเทอรีน ฟรีเดอริเกแห่งเวือร์เทมเบอร์ก | 15. ดัสเชสแคทเทอรีน ฟรีเดอริเกแห่งเวือร์เทมเบอร์ก |   |   |   |
 
 
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 31. เคานท์เตสแอนนา แคทเทอรีนาแห่งซาล์ม-คีร์เบิร์ก | 31. เคานท์เตสแอนนา แคทเทอรีนาแห่งซาล์ม-คีร์เบิร์ก | 31. เคานท์เตสแอนนา แคทเทอรีนาแห่งซาล์ม-คีร์เบิร์ก | 31. เคานท์เตสแอนนา แคทเทอรีนาแห่งซาล์ม-คีร์เบิร์ก |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 31. เคานท์เตสแอนนา แคทเทอรีนาแห่งซาล์ม-คีร์เบิร์ก | 31. เคานท์เตสแอนนา แคทเทอรีนาแห่งซาล์ม-คีร์เบิร์ก | 31. เคานท์เตสแอนนา แคทเทอรีนาแห่งซาล์ม-คีร์เบิร์ก | 31. เคานท์เตสแอนนา แคทเทอรีนาแห่งซาล์ม-คีร์เบิร์ก |
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระราชินียูลีอาเนอ มารีอา |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Hendes Majestæt  (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Deres Majestæt  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
ดัสเชสยูลีอาเนอ มารีอาแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล (4 กันยายน พ.ศ. 2272 - 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2295)
สมเด็จพระราชินียูลีอาเนอ มารีอาแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ (8 กรกฎาคม พ.ศ. 2295 - 14 มกราคม พ.ศ. 2309)
สมเด็จพระพันปีหลวงแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ (14 มกราคม พ.ศ. 2309 - 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339)
ดัสเชสยูลีอาเนอ มารีอาแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ในบทบาทพระราชินีอย่างเป็นทางการ
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก พระสวามีซึ่งทรงไม่เคยรักและใส่พระทัยในพระนางเลย
พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 พระโอรสเลี้ยงซึ่งมีพระสติวิปลาสและมอบพระราชอำนาจให้พระมเหสีและสตรูเอนซี
แคโรไลน์ มาทิลดาแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระสุณิสา ซึ่งทรงพยายามเป็นปรปักษ์กับพระพันปียูลีอาเนอ
การประหารชีวิตโจฮันน์ ฟรีดิช สตรูเอนซีซึ่งสร้างความปิติแก่พระพันปียูลีอาเนอมาก
พระราชวังคริสเตียนเบอร์ก พระพันปียูลีอาเนอทรงโปรดที่จะประทับที่นี่มากเพราะทำให้พระนางสามารถมองเห็นลานประหารได้ชัดเจนจากหอสูง
สมเด็จพระพันปีหลวงยูลีอาเนอและพระฉายาลักษณ์ของเจ้าชายเฟรเดอริค พระโอรสของพระนาง
พระเจ้าเฟรเดอริคมหาราชแห่งปรัสเซีย ผู้ให้การสนับสนุนฐานอำนาจของพระพันปียูลีอาเนอตลอดมา
มกุฎราชกุมารเฟรเดอริค พระนัดดาทรงสามารถโค่นล้มพระราชอำนาจของพระพันปียูลีอาเนอ และต่อมาทรงครองราชย์เป็น พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระพันปีหลวงยูลีอาเนอในบั้นปลายพระชนม์ชีพ
ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะ

| ศาลเจ้าชินโตอิตสึกูชิมะ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะ
พิกัด: 34°17′N 132°19′E﻿ / ﻿34.283°N 132.317°E﻿ / 34.283; 132.317
ประเทศ: จังหวัดฮิโรชิมะ    ญี่ปุ่น
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iv) (vi)
อ้างอิง: 776
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2539 (คณะกรรมการสมัยที่ 20)
พื้นที่: 431.2 ha (1,066 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 2,634.3 ha (6,509 เอเคอร์)
ที่ตั้งของศาลเจ้าอิตสึกูชิมะ ในประเทศญี่ปุ่น
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะ (ญี่ปุ่น: 厳島神社; โรมาจิ: Itsukushima-jinja) เป็นศาลเจ้าลัทธิชินโตบนเกาะอิตสึกูชิมะ เมืองฮัตสึกาอิจิ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก และรัฐบาลญี่ปุ่นได้ยกฐานะอาคารต่าง ๆ ในศาลเจ้าให้เป็นสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น
ประวัติความเป็นมาของศาลเจ้าย้อนหลังไปได้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 การก่อสร้างสำเร็จจนมีลักษณะอย่างในปัจจุบันตั้งแต่ พ.ศ. 1711 โดยได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากแม่ทัพคิโยโมริ ศาลเจ้าแห่งนี้เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความศักดิ์สิทธิ์ของเกาะ ในอดีตชาวบ้านสามัญชนจะถูกห้ามไม่ให้ย่างเท้าขึ้นบนเกาะ และต้องเดินทางโดยเรือผ่านเสาประตูที่ลอยอยู่กลางทะเล
เสาโทริอิของศาลเจ้าอิตสึกูชิมะเป็นจุดท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น และทิวทัศน์ของเสาประตูที่อยู่หน้าภูเขามิเซ็งบนเกาะ ยังได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในสามทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดในญี่ปุ่น (Three Views of Japan) เสาโทริอิถูกสร้างขึ้นในบริเวณนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 1711 แต่เสาที่เห็นในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2418 ตัวเสาทำจากไม้การบูร มีความสูงประมาณ 16 เมตร มีเสาเล็ก ๆ เป็นฐานรองอีก 4 เสา
ในเวลาที่น้ำขึ้น เสาโทริอิจะดูเหมือนลอยอยู่กลางทะเล เมื่อน้ำลง จะปรากฏให้เห็นพื้นโคลนเลนที่เสาตั้งอยู่ และสามารถเดินเท้าไปจากเกาะได้ ผู้มาเยือนมักจะวางเหรียญเงินไว้ที่ขารองเสาแล้วอธิษฐานขอพร การเก็บหอยเป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่เป็นนิยมเวลาน้ำลง และเวลากลางคืนจะมีแสงไฟจากชายฝั่งส่องไปที่เสาให้ดูงดงามยิ่งขึ้น
การรักษาความสะอาดบริสุทธิ์ในศาลเจ้าถือว่าเป็นสิ่งสำคัญ ก่อน พ.ศ. 2421 ภายในศาลเจ้าจะไม่มีการอนุญาตให้มีการเกิดและการตาย แม้จนทุกวันนี้การฝังศพบนเกาะก็ยังเป็นสิ่งต้องห้าม
ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2547 ศาลเจ้าถูกพายุไต้ฝุ่นซงด่าพัดจนเสียหายหนัก ทางเดินและหลังคาอาคารถูกทำลาย ทำให้ต้องปิดศาลเจ้าชั่วคราว แล้วเปิดให้เข้าชมอีกครั้งใน พ.ศ. 2549 แต่ก็ยังคงต้องดำเนินการซ่อมแซมต่อไป
มรดกโลก

ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 20 เมื่อปี พ.ศ. 2539 ที่เมืองเมรีดา ประเทศเม็กซิโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(i) - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
อาคารศาลเจ้าที่สร้างอยู่บนพื้นน้ำ
ภาพระยะใกล้ของเสาโทริอิ
เสาโทริอิยามน้ำลง มองจากภายในศาลเจ้า
วิกฤตตัวประกันมะนิลา

| วิกฤตตัวประกันมะนิลา |
| --- | --- |
รถทัวร์ที่ถูกจู่โจมและเป็นตัวประกัน
สถานที่: สวนรีซัล มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
พิกัด: 14°34′52″N 120°58′30″E﻿ / ﻿14.58104°N 120.974922°E﻿ / 14.58104; 120.974922
วันที่: 23 สิงหาคม ค.ศ. 2010  10:00–21:00 (UTC+08:00)
เป้าหมาย: นักท่องเที่ยวชาวฮ่องกงบนรถทัวร์
ประเภท: วิกฤตตัวประกัน
อาวุธ:  ไรเฟิล XM16E1  ปืนพก  มีด 
ตาย: 9 (รวมผู้ก่อการ)
เจ็บ: 9 (ตัวประกัน 7 ราย)
ผู้ก่อเหตุ: โรแลนโด เมนโดซา 
วิกฤตตัวประกันมะนิลา (Manila Hostage Crisis) หรือ วิกฤตตัวประกันสวนรีซัล (Rezal Park Hostage Crisis) เกิดขึ้นเมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินส์ที่ถูกปลดออกจากตำแหน่งได้ยึดรถบัสทัวร์หน้าควิริโนแกรนด์สแตนด์ในสวนรีซัล กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 อดีตสารวัตรตำรวจอาวุโสซึ่งไม่พอใจ (มียศเทียบเท่าร้อยเอกในกองทัพบก) โรลันโด เมนโดซา จากสถานีตำรวจมะนิลาได้จี้รถบัสทัวร์ซึ่งมีผู้โดยสารเป็นนักท่องเที่ยวจากฮ่องกงจำนวน 25 คน ในความพยายามที่จะได้รับตำแหน่งงานกลับคืน เขากล่าวว่า เขารู้สึกผิดหวังอย่างยิ่งที่ถูกปลดออกจากตำแหน่งโดยไม่มีโอกาสที่จะปกป้องตนเองอย่างเหมาะสม และสิ่งที่เขาต้องการมีเพียงการรับฟังอย่างยุติธรรมเท่านั้น
จากผลของการปิดล้อมนานสิบชั่วโมง ความพยายามช่วยเหลือตัวประกันที่ผิดพลาดของตำรวจกรุงมะนิลาได้ปรากฏบนหน้าจอโทรทัศน์ถ่ายทอดสดแก่ผู้ชมหลายล้านคนที่กำลังชมข่าวอยู่ ตัวประกัน 8 คน และเมนโดซา เสียชีวิต และอีก 9 คนได้รับบาดเจ็บ รัฐบาลฮ่องกงได้ประกาศเตือนภัยท่องเที่ยวขั้นสูงสุด "สีดำ" ทันที
ผู้ก่อการ

ผู้ก่อการจี้ชิงตัวประกันในครั้งนี้ สำนักงานตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินส์ระบุว่าเป็นโรลันโด เมนโดซา อดีตนายตำรวจสัญญาบัตรระดับสูง ผู้ซึ่งต้องการที่จะกลับเข้าทำงานในตำแหน่งเดิมพร้อมกับสิทธิประโยชน์ไปยังสถานีตำรวจเดิมที่เขาทำงานอยู่ในกรุงมะนิลา เขาถูกปลดออกจากตำแหน่งในปี พ.ศ. 2552 เนื่องจากข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการกรรโชกทรัพย์
เมนโดซาสำเร็จการศึกษาด้านอาชญวิทยา สมัครเข้าเป็นตำรวจในตำแหน่งสายตรวจ จากนั้นได้ไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งสารวัตรอาวุโส เขาได้รับมอบเหรียญตรา 17 ครั้งในความกล้าหาญและเกียรติยศ ผู้ร่วมงานในสถานีตำรวจกรุงมะนิลากล่าวว่า เขาเป็นคนทำงานหนักและใจดี ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 เมนโดซานำกลุ่มตำรวจโบกสัญญาณให้กับรถตู้ซึ่งกำลังขนกล่องเงินจำนวน 13 กล่อง ซึ่งอดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส พยายามที่จะลักลอบนำออกนอกประเทศ เมนโดซาและทีมของเขาได้ส่งเงินดังกล่าวคืนให้กับทางการ ในปีนั้น เมนโดซาได้รับรางวัลในฐานะที่เป็นสิบตำรวจยอดเยี่ยมของฟิลิปปินส์
เชฟโรงแรม คริสเตียน คาลอว์ กล่าวว่า เขาถูกกล่าวหาจากเมนโดซาและตำรวจคนอื่น ๆ ในข้อหาละเมิดการจอดรถเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2551 พวกเขาได้นำถุงเล็ก ๆ ซึ่งภายในบรรจุเมทแอมเฟตามีนในรถของเขา บีบบังคับให้เขารับยาเสพติด กล่าวหาว่าเขาติดยา และต้องการให้เขาส่งเงินในเอทีเอ็มทั้งหมด คาลอว์กล่าวว่าตำรวจได้ปล่อยตัวเขาหลังจากที่เพื่อนของเขาได้ส่งเงินให้กับตำรวจจำนวน 20,000 เปโซ สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินพบว่าเมนโดซาและพวกอีก 4 คนมีความผิดจริงในการประพฤติที่ไม่เหมาะสมและสั่งให้เมนโดซาออกจากราชการและยกเลิกสิทธิประโยชน์ทั้งหมดของเขา ข้อกล่าวหาต่อเมนโดซาได้ลงบันทึกไว้เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2551 หลังจากเขาถูกปลดออกจากตำแหน่งหน่วยลาดตระเวนเคลื่อนที่ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 กองที่แปดของสำนักงานอัยการมะนิลาได้ยกฟ้องคดีหลังจากคาลอว์ไม่สามารถเข้าร่วมการพิจารณาคดีได้ ส่วนกิจการภายในของสำนักงานตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินส์แนะนำให้ยกฟ้องคดีเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ด้วยเหตุผลเดียวกัน น้องชาย เกรโกรีโอ กล่าวว่าสิ่งที่พี่ชายของเขาต้องการ คือ การได้รับฟังอย่างเป็นธรรมโดยผู้ตรจการแผ่นดิน ผู้ซึ่ง "ไม่เคยให้โอกาสเขาที่จะป้องกันตัวเอง พวกเขาปลดออกจากตำแหน่งในทันที"
การจี้ตัวประกัน > การขึ้นรถ

ขณะที่รถบัสทัวร์ของคังไท่ ทราเวล เซอร์วิส กำลังรับนักท่องเที่ยวจากฮ่องกงจำนวน 25 คนหน้าควิริโนแกรนด์สแตนด์ในสวนรีซัล มือปืน โรลันโด เมนโดซา พยายามที่จะตามนักท่องเที่ยวขึ้นไปบนรถและขอโดยสารฟรี เมื่อคนขับปฏิเสธความต้องการของเขา เมนโดซาได้ชักอาวุธของตนเองมา และใส่กุญแจมือคนขับเข้ากับพวงมาลัยและทำการจี้รถบัส อย่างไรก็ตาม ผู้รอดชีวิต ลี อิก บิว ได้เล่าว่าการขึ้นรถนั้นเกิดขึ้นที่ฟอร์ตซานเตียโก ข้อเท็จจริงดังกล่าวได้รับการยืนยันโดยคนขับ อัลเบร์โต ลูบัง ผู้ซึ่งกล่าวว่าเมนโดซาได้ประกาศเจตนาที่แท้จริงของเขาที่สวนรีซัล
เมนโดซามีอาวุธปืนขนาดเล็กและไรเฟิลเอ็ม 16 แสดงความต้องการขอกลับเข้าทำงานในตำแหน่งเดิมพร้อมกับคืนสิทธิประโยชน์ให้แก่เขา พร้อมทั้งกล่าวว่าเขาถูกใส่ร้าย นายกเทศมนตรีกรุงมะนิลา อัลเฟรโด ลิม กล่าวว่าเขาสามารถทำตามความปรารถนาของเมนโดซาที่จะกลับเข้าทำงานได้หากเขาสามารถพิสูจน์ตนเอง