stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจเนอรัลไดนามิกส์อิเล็กทริกโบต
ประวัติ

บริษัทก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1899 โดยไอแซก ไรซ์ ในฐานะอิเล็กทริกโบตคอมพานีเพื่อสร้างการออกแบบเรือซับเมอร์ซิเบิลของจอห์น ฟิลิป ฮอลแลนด์ ซึ่งได้รับการพัฒนาที่เครสเซนต์ชิปยาร์ดของลิวอิส นิกสัน ในเอลิซาเบธ รัฐนิวเจอร์ซีย์ โดยฮอลแลนด์ VI เป็นเรือดำน้ำลำแรกที่สร้าง ณ อู่ต่อเรือแห่งนี้ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นยูเอสเอส ฮอลแลนด์ เมื่อได้รับการขึ้นระวางในกองทัพเรือสหรัฐในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1900—นับเป็นเรือดำน้ำลำแรกที่ได้รับการขึ้นระวางอย่างเป็นทางการ ความสำเร็จของฮอลแลนด์ VI ได้สร้างความต้องการรุ่นที่ติดตามมา (ชั้นเอ หรือชั้นพลังเจอร์) ที่เริ่มต้นด้วยซับเมอร์ซิเบิลแบบเดิมฟูลตัน ซึ่งสร้างขึ้น ณ อิเล็กทริกโบต (EB) กองทัพเรือต่างประเทศบางแห่งสนใจในการออกแบบเรือดำน้ำรุ่นล่าสุดของจอห์น ฮอลแลนด์ และซื้อสิทธิ์ในการสร้างภายใต้สัญญาลิขสิทธิ์ผ่านทางอิเล็กทริกโบต ซึ่งรวมถึงกองทัพเรือของสหราชอาณาจักร, กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น, กองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย และกองทัพเรือเนเธอร์แลนด์[ต้องการอ้างอิง]
ตั้งแต่ ค.ศ. 1907 ถึง ค.ศ. 1925 อิเล็กทริกโบตได้ออกแบบเรือดำน้ำสำหรับกองทัพเรือและรับเหมาช่วงการก่อสร้างต่อฟอร์ริเวอร์ชิปยาร์ด ในควินซี รัฐแมสซาชูเซตส์ ในยุคนี้อิเล็กทริกโบตได้สร้างเรือดำน้ำชั้นบี, ซี, ดี, อี, เค, แอล, เอ็ม, อาร์ และเอส
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บริษัทและบริษัทย่อย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเอลโก) ได้สร้างเรือดำน้ำ 85 ลำ ผ่านผู้รับเหมาช่วง และเรือต่อสู้เรือดำน้ำ 722 ลำ สำหรับกองทัพเรือสหรัฐ รวมถึงเรือยนต์ 80 ฟุต จำนวน 580 ลำ ให้แก่กองทัพเรืออังกฤษ
ประวัติ > ระหว่างสงคราม

หลังสงคราม กองทัพเรือสหรัฐไม่ได้สั่งเรือดำน้ำอีกลำจากอิเล็กทริกโบตจนกระทั่งคัตเทิลฟิชใน ค.ศ. 1931 โดยคัตเทิลฟิชเป็นเรือดำน้ำลำแรกที่ได้รับการสร้างขึ้น ณ โรงงานของอิเล็กทริกโบตในกรอตัน รัฐคอนเนทิคัต ซึ่งเป็นโรงงานผลิตเรือดำน้ำหลักตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา อิเล็กทริกโบตเป็นอู่ต่อนำสำหรับเรือดำน้ำหลายชั้น (ทั้งเพิร์ช, แซลมอน, ซาร์โก, แทมเบอร์, การ์, แมกเคอเรล และกาโต) ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
อ่านเพิ่ม

The Defender: The Story of General Dynamics, by Roger Franklin. Published by Harper and Row 1986.
Brotherhood of Arms: General Dynamics and The Business of Defending America, by Jacob Goodwin. Published 1985. Random House.
The Legend of Electric Boat, Serving The Silent Service. Published by Write Stuff Syndicate, 1994 and 2007. Written by Jeffery L. Rodengen.
International Directory of Company Histories Volume 86 under General Dynamics/Electric Boat Corporation, July 2007; pp. 136–139. Published by St James Press/Thomson Gale Group.
Who Built Those Subs? Naval History Magazine, Oct. 1998 125th Anniversary issue, pp. 31–34. Written by Richard Knowles Morris PhD. Published by The United States Naval Institute, Annapolis, Md. Copyrighted 1998.
The Klaxon, The U.S. Navy's official submarine force newsletter, April 1992. Published by the Nautilus Memorial Submarine Force Library and Museum in Groton/New London, CT.
"The Ups and Downs of Electric Boat" John D. Alden, United States Naval Institute, Proceedings Magazine, 1 July 1999, p. 64.
Running Critical: The Silent War, Rickover, and General Dynamics, by Patrick Tyler. Published by Harper & Row 1986.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เจเนอรัลไดนามิกส์อิเล็กทริกโบต ที่เฟซบุ๊ก
เจเนอรัลไดนามิกส์อิเล็กทริกโบต ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เจเนอรัลไดนามิกส์อิเล็กทริกโบต ที่อินสตาแกรม
Electric Boat information page on General Dynamics Corporation site เก็บถาวร 2019-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจ้าชายชาลส์-อ็องรี เดอ ลอบโควิซซ์

เจ้าชายชาลส์-อ็องรี เดอ ลอบโควิซซ์ (อังกฤษ: Prince Charles-Henri de Lobkowicz) ประสูติเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2507 ณ ปารีส เป็นพระโอรสของ เจ้าชายเอดูอาร์ด เดอ ลอบโควิซซ์ กับ เจ้าหญิงมารี-ฟรังซัวแห่งบูร์บง-ปาร์มา เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายคาลอส ดยุกแห่งปาร์มา พระประมุขแห่งราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา พระองค์ปัจจุบัน ด้านชีวิตส่วนพระองค์ ทรงพระสถานะโสด
เจเดน มาร์เทลล์

| เจเดน มาร์เทลล์ |
| --- | --- |
เจเดน มาร์เทลล์ ในปี ค.ศ. 2018
เกิด: เจเดน ลีเบอร์เฮอร์  (2003-01-04) 4 มกราคม ค.ศ. 2003 (21 ปี) ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐ
ชื่ออื่น: เจเดน ลีเบอร์เฮอร์
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2013–ปัจจุบัน
บิดามารดา: เวส ลีเบอร์เฮอร์ (บิดา)
เจเดน มาร์เทลล์ (อังกฤษ: Jaeden Martell, สกุลเดิม: ลีเบอร์เฮอร์; เกิด 4 มกราคม 2003) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้รับบทบิลล์ เดนโบรห์ ในภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากนิยายของสตีเวน คิง เรื่อง อิท โผล่จากนรก (2017) และได้แสดงบทบาทซ้ำของเรื่องนี้ใน อิท โผล่จากนรก 2 (2019) นอกจากนี้ เขายังปรากฏตัวในภาพยนตร์แนวลึกลับเรื่อง ฆาตกรรมหรรษา ใครฆ่าคุณปู่ (2019) และแสดงในละครสั้นเรื่อง ดีเฟนดิง เจคอบ (2020)
ชีวิตช่วงต้น

มาร์เทลล์เกิดในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2003 ที่ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย โดยเป็นบุตรของเวส ลีเบอร์เฮอร์ หัวหน้าแผนกครัวฐานลอสแอนเจลิส กับแอนเจลา เทเรซา มาร์เทลล์ Chisun Martell ยายของเขา เป็นชาวเกาหลี เขาอาศัยอยู่ที่เซาท์ฟิลาเดลเฟียจนกระทั่งย้ายไปลอสแอนเจลิสตอนอายุแปดขวบ
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | St. Vincent | Oliver Bronstein |  |
| 2014 | Playing It Cool | 6-year-old Me |  |
| 2015 | Aloha | Mitchell Woodside |  |
| 2016 | Midnight Special | Alton Meyer |  |
| 2016 | The Confirmation | Anthony |  |
| 2017 | The Book of Henry | Henry Carpenter |  |
| 2017 | It | Bill Denbrough |  |
| 2019 | The Lodge | Aidan Hall |  |
| 2019 | Low Tide | Peter |  |
| 2019 | The True Adventures of Wolfboy | Paul |  |
| 2019 | It Chapter Two | Young Bill Denbrough |  |
| 2019 | Knives Out | Jacob Thrombey |  |
| 2022 | Metal Lords | Kevin Schlieb |  |
| 2022 | Mr. Harrigan's Phone | Craig |  |
| 2024 | Y2K | Eli |  |
| 2024 | Arcadian | Joseph |  |
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | American Dad! | Peter Junior (เสียง) | ตอน: "My Affair Lady" |
| 2015–2016 | Masters of Sex | Johnny Masters | บทเสริม (ฤดูกาลที่ 3–4) |
| 2020 | Defending Jacob | Jacob Barber | บทหลัก |
| 2021 | Calls | Justin | ตอน: "Mom" |
| 2023 | Barry | John Berkman (older) | ตอน: "wow" |
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผลงาน | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Las Vegas Film Critics Society Awards | Youth in Film | St. Vincent | ชนะ |  |
| 2014 | Phoenix Film Critics Society Awards | Best Performance by a Youth in a Lead or Supporting Role – Male | St. Vincent | ชนะ |  |
| 2014 | Washington D.C. Area Film Critics Association | Best Youth Performance | St. Vincent | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2015 | Critics' Choice Movie Awards | Best Young Actor/Actress | St. Vincent | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2015 | Online Film & Television Association | Best Youth Performance | St. Vincent | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2018 | MTV Movie & TV Awards | Best On-Screen Team (ร่วมกับ Sophia Lillis, Jack Dylan Grazer, Wyatt Oleff, Jeremy Ray Taylor, Chosen Jacobs และ Finn Wolfhard) | It | ชนะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เจเดน มาร์เทลล์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef
เจ็มคราฟต์

| เจ็มคราฟต์ |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: เกมอินอะบอตเทิล
ผู้จัดจำหน่าย: อาร์เมอร์เกมส์ (แฟลช) NTT Resonant Inc. (ไอโอเอส)
เครื่องเล่น: เบราว์เซอร์, ไอโอเอส
วางจำหน่าย: 26 มิถุนายน ค.ศ. 2008 (ต้นฉบับ), 16 เมษายน ค.ศ. 2009 (ภาคก่อนหน้า), 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 (ลาบรินธ์), 14 เมษายน ค.ศ. 2011 (ลาบรินธ์ - ไอโอเอส), 4 เมษายน ค.ศ. 2014 (เชสซิงชาโดว์ส), 10 มกราคม ค.ศ. 2020 (ฟรอสบอร์นวราธ)
แนว: ป้องกันฐาน, กลยุทธ์แบบเรียลไทม์
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว
เจ็มคราฟต์ (อังกฤษ: GemCraft) เป็นซีรีส์เกมป้องกันฐานที่สร้างโดยเกมอินอะบอตเทิล (Game In A Bottle) ซึ่งเป็นสตูดิโอจากฮังการี โดยใช้อัญมณีวิเศษในการโจมตีและป้องกันฐาน เกมแรกมีชื่อว่า เจ็มคราฟต์แชพเตอร์วัน: เดอะฟอร์กอตเทน (GemCraft Chapter One: The Forgotten; เป็นที่รู้จักกันในชื่อย่อว่า "เจ็มคราฟต์" (GemCraft)) โดยเป็นเกมป้องกันฐานสำหรับเกมเบราว์เซอร์ที่เผยแพร่ในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ภาคก่อนหน้าคือ เจ็มคราฟต์เชพเตอร์ซีโร: เจ็มออฟอิเทอร์นิตี (GemCraft Chapter 0: Gem of Eternity) ถูกเผยแพร่ในวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2009 และภาคแยกคือ เจ็มคราฟต์ลอสแชพเตอร์: ลาบรินธ์ (GemCraft Lost Chapter: Labyrinth) ถูกเผยแพร่ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011
ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2014 ได้มีการเผยแพร่ เจ็มคราฟต์แชพเตอร์ทู: เชสซิงชาโดว์ส (GemCraft Chapter Two: Chasing Shadows) ซึ่งเป็นภาคต่อของเกมแรก และเกมต่อมาคือ เจ็มคราฟต์ลอสแชพเตอร์: ฟรอสบอร์นราธ (GemCraft Lost Chapter: Frostborn Wrath) ถูกเผยแพร่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020
การตอบรับ

เกมซีโบให้คะแนน เจ็มคราฟต์ ภาคดั้งเดิมด้วยเรตติ้ง 3.5/5. ทางสไลด์ทูเพลย์กล่าวว่าตัวเกมไม่ได้แตกต่างจากไปตามการเปรียบเทียบ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Peer's Take On GemCraft - Web Games Feature at IGN
The Joystiq Free Game Club: GemCraft - Joystiq
เจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก (2218-2238)

| เจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก (2218-2238) |
| --- | --- |

เจ้าชายแห่งเดนมาร์ก
ประสูติ: 25 มีนาคม 2218  โคเปนเฮเกน, เดนมาร์ก
สิ้นพระชนม์: 27 มิถุนายน 2238(20 พระชันษา) อุล์ม เยอรมัน
ราชวงศ์: โอลเดนบวร์ก
พระราชบิดา: พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก
พระราชมารดา: ชาร์ลอตต์ อมาลีแห่งเฮสส์-คาสเซล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก (2218-2238) (อังกฤษ: Prince Christian of Denmark) ประสูติเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2218 ณ โคเปนเฮเกน เดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์รองใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก และ ชาร์ลอตต์ อมาลีแห่งเฮสส์-คาสเซล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระราชอนุชาใน พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
ขณะมีพระชันษาที่ 12 พระชันษา พระองค์ได้รับการคาดหมายในการเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ ขณะมีพระชันษา 14 พระชันษานั้น ทรงเล่นโอเปร่า ถวายพระราชบิดาในวันคล้ายวันเฉลิมพระชนมพรรษา ณ พระราชวงศ์อมาเลียนบอร์ก และได้เกิดเหตุการณ์ไฟไหม้ ณ ท้องพระโรง แต่ถูกระงับเพลิงทัน พระองค์และพระราชบิดา ทรงปลอดภัยดี ต่อมาพระองค์เสด็จไปศึกษาต่อ ณ อุล์ม ประเทศเยอรมนี ต่อมาทรงประชวรด้วยพระโรคฝีดาษ จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2238 สิริพระชันษาเพียง 20 พระชันษา
ภาพวาดขณะเกิดเหตุการณ์เพลิงไหม้ ณ พระราชวังอมาเลียนบอร์ก
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์โอลเดนบวร์ก
เจ้าชายชาร์ลแห่งลักเซมเบิร์ก (ประสูติ พ.ศ. 2563)

เจ้าชายชาร์ลแห่งลักเซมเบิร์ก (อังกฤษ: His Royal Highness Prince Charles of Luxembourg) ประสูติเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 เป็นพระโอรสพระองค์แรกในแกรนด์ดยุก และ แกรนด์ดัชเชสรัชทายาท เป็นพระนัดดาใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก และแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ในการสืบราชบัลลังก์
เจ้าชายซาห์เล เซลาสซี

เจ้าชายซาห์เล เซลาสซีแห่งเอธิโอเปีย (อังกฤษ: His Imperial Highness Prince Sahle Selassie) ประสูติเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2475 เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน สมเด็จพระจักรพรรดิเฮยิเล เซลาเซที่ 1 และ สมเด็จพระจักรพรรดินีเมเนน อัสเฟาแห่งเอธิโอเปีย เป็นสมเด็จพระอนุชาธิราชใน สมเด็จพระจักรพรรดิอัมฮา เซลาสซี แห่งเอธิโอเปีย และเป็นพระปิตุลา (อาชาย) ใน เจ้าชายเซรา ยาคอบ อัมฮา เซลาสซี มกุฎราชกุมารแห่งเอธิโอเปีย
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมาไฮเซนเต ฮาเบต มาเรียมแห่งเอธิโอเปีย พระชายารับพระราชทานพระนามและพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงมาไฮเซนเต ฮาเบต มาเรียมแห่งเอธิโอเปีย พระชายา มีพระโอรส 1 พระองค์คือ
เจ้าชายเออร์เมส ซาห์เล เซลาสซีแห่งเอธิโอเปีย
พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2505 สิริพระชันษา 30 ปี ซึ่งก่อนหน้านี้ในปีเดียวกัน สมเด็จพระจักรพรรดินีเมเนน อัสเฟาแห่งเอธิโอเปีย พระราชชนนี ได้เสด็จสวรรคตลงเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2505
เจ้าชายกาห์ซี บิน มูฮัมหมัด

| เจ้าชายกาห์ซี บิน มูฮัมหมัด |
| --- | --- |
 กาห์ซี บิน มูฮัมหมัด

เจ้าชายแห่งฮัชไมต์จอร์แดน
ประสูติ: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2509 (58 ปี) อัมมาน ประเทศจอร์แดน
พระชายา: เจ้าหญิงอีรี อัล กาห์ซี เจ้าหญิงมิเรียม อัล-กาห์ซี
พระบุตร: 4 พระองค์
ราชวงศ์: ราชวงศ์อัชไมต์
พระบิดา: เจ้าชายมูฮัมหมัด บิน เฏาะลาล
พระมารดา: เจ้าหญิงฟาร์ยา อัล-มูฮัมหมัด
เจ้าชายกาห์ซี บิน มูฮัมหมัด (อังกฤษ: prince Ghazi bin Muhammad) พระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายมูฮัมหมัด บิน เฏาะลาล กับ เจ้าหญิงฟาร์ยา อัล-มูฮัมหมัด เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน เป็นพระราชภาติยะใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน เป็นพระอนุชาใน เจ้าชายเฏาะลาล บิน มูฮัมหมัด ทรงเสกสมรสกับ นางสาว อีรีต่อมาได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงอีรี อัล กาห์ซี มีพระบุตร 4 พระองค์
ทรงอยู่ในลำดับที่ 15 ในการสืบราชบัลลังก์จอร์แดน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์และราวัล

Awarded the Grand Cordon of the Order of Hussein bin Ali (Jordan’s highest medal—usually reserved only for heads of state) by H.M. King Abdullah II bin Al-Hussein on October 28, 2013
Awarded International Interfaith Harmony Award by the International Islamic University Malaysia in collaboration with Department of National Unity, Prime Minister's Department, Malaysia and Jamia Ma'din, India 2014.
Nominated for the Nobel Peace Prize 2013
St Augustine Award, 2012, For Interreligious Dialogue in the Mediterranean, Milan, Italy
Awarded Russian Order of Friendship Medal, by President Vladimir Putin of Russia, 26/6/2012.
Nominated for the Nobel Peace Prize 2012
Awarded Badge of the Order of Prince Yaroslav the Wise (3rd Class), by President Viktor Yanukovych of Ukraine, June 2011
Nominated for the Nobel Peace Prize 2011
Awarded the Sultan Qaboos Medal (of the 1st Order) by Sultan Qaboos bin Said on 30/11/2010.
Awarded the Special Grand Cordon of the Renaissance Medal (Al-Nahdah Al-Murasa’ ) by King Abdullah II on 29/9/2010.
Awarded an Honorary Ph.D. in Education from Al-Balqa Applied University, Jordan on 22/9/2010.
Nominated for the Nobel Peace Prize 2009 for initiating peaceful dialogue between cultures and religions.
Awarded the Medal of the Holy Sepulcher (of the 1st order) by Patriarch Theophilos III, the Greek Orthodox Patriarch of Jerusalem and the Holy Land on 1/10/2009, and:
Awarded the Medal of Peace by Patriarch Theophilos III, the Greek Orthodox Patriarch of Jerusalem and the Holy Land on 1/10/2009.
Awarded the Eugen Biser Award by the Eugen-Biser-Stiftung (Germany) together with Grand Mufti Mustafa Cerić of Bosnia and Sheikh Habib Ali al-Jifri of Yemen, 2008.
Awarded the Education Medal (of the 1st Order) by King Abdullah II on 5/10/2004.
Awarded the Grand Cordon of the Supreme Order of the Renaissance (Al-Nahdah) Medal (of the 1st Order) by King Abdullah II on 9/10/2003.
Awarded the Order of Muhammad Medal (of the 2nd Order) by King Mohammed VI of Morocco on 10/3/2000.
Made Grand Officier de la Légion d’Honneur (Legion of Honour) by President Chirac of France in 7/1/2000.
Awarded the Al-Hussein Medal for Distinguished Service (of the 1st Order) by King Abdullah II on 24/8/1999.
Made Commandeur de la Légion d’Honneur by President Chirac of France on 20/11/1997.
Made Officier de la Légion d’Honneur by President Chirac of France on 10/3/1997.
Awarded the rank of Lt. Col. (hon.) in the Jordanian Arab Army by King Hussein on 2/9/1997.
Awarded the Order of the Star of Jordan (Wisam al-Kawkab al-Urdani) (of the 1st Order) by King Hussein on 13/11/1995.
เจ้าชายคาร์ล อัลเฟรท แห่งลีชเทินชไตน์

เจ้าชายคาร์ล อัลเฟรท แห่งลีชเทินชไตน์ (อังกฤษ: Prince Karl Alfred of Liechtenstein) ประสูติเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2453 ณ จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เป็นพระโอรสในเจ้าชายอาล็อยส์แห่งลีชเทินชไตน์กับอาร์ชดัชเชสเอลีซาเบ็ท อมาเลียแห่งออสเตรีย เป็นพระอนุชาในเจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ เป็นพระปิตุลา (อาชาย) ในเจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสกับอาร์ชดัชเชสอักเน็ส คริสทีนาแห่งออสเตรีย พระภคินีในวาเลรี มาเกรวีนแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2492 โดยพระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งลีชเทินชไตน์ พระชายา มีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายโดมีนิค
เจ้าชายอันเดรอัส
เจ้าชายเกรกอร์
เจ้าหญิงอเล็คซันดรา
เจ้าหญิงมารีอา-พีอาแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าหญิงคาเทรีนา
เจ้าหญิงบรีกิทเทอ
เจ้าชายคาร์ล อัลเฟรทแห่งลีชเทินชไตน์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2528 สิริพระชันษา 75 ปี
เจเน็ต จี. ทราเวล

แพทย์ชาวอเมริกัน
| เจเน็ต จี>  ทราเวล |
| --- | --- |
เจเน็ต จี. ทราเวล แพทย์ของประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ขณะสรุปข่าว

แพทย์ประจำตัวประธานาธิบดี
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1961 – ค.ศ. 1965
ประธานาธิบดี: จอห์น เอฟ. เคนเนดี, ลินดอน บี. จอห์นสัน
ก่อนหน้า: ฮาวเวิร์ด แมกครัม สไนเดอร์
ถัดไป: จอร์จ จี. เบิร์กลีย์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 ธันวาคม ค.ศ. 1901(1901-12-17)
เสียชีวิต: 1 สิงหาคม ค.ศ. 1997(1997-08-01) (95 ปี)
เชื้อชาติ: อเมริกัน
ญาติ: จอห์น วิลลาร์ด และเจเน็ต เอลิซา (เดวิดสัน) ทราเวล
การศึกษา: วิทยาลัยเวลเลสลีย์
อาชีพ: แพทย์และนักวิจัยทางการแพทย์
เป็นที่รู้จักจาก: แพทย์ประจำตัวของประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ผลงานเด่น: อาการปวดกล้ามเนื้อและการทำงานผิดปกติ คู่มือจุดกดเจ็บ

เจเน็ต เกรม ทราเวล (อังกฤษ: Janet Graeme Travell; 17 ธันวาคม ค.ศ. 1901 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 1997) เป็นแพทย์และนักวิจัยทางการแพทย์ชาวอเมริกัน
ชีวิตตอนต้นและการศึกษา

เธอเกิดใน ค.ศ. 1901 โดยเป็นลูกของจอห์น วิลลาร์ด และเจเน็ต เอลิซา (เดวิดสัน) ทราเวล โดยได้รับอิทธิพลอย่างมากจากอาชีพแพทย์ของบิดา ทราเวลได้ตัดสินใจที่จะประกอบอาชีพด้านการแพทย์ กระทั่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1929 ที่นครนิวยอร์ก เจเน็ตแต่งงานกับจอห์น วิลเลียม กอร์ดอน เพาเวล ซึ่งเป็นที่ปรึกษาการลงทุน พวกเขามีลูกสาวสองคน ได้แก่ เจเน็ตและเวอร์จิเนีย ครั้นอายุได้ 95 ปี ทราเวลเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวที่บ้านของเธอในนอร์แทมป์ตัน รัฐแมสซาชูเซตส์
เธอเป็นที่จดจำในฐานะแพทย์ประจำตัวของประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี และเป็นนักวิจัยเกี่ยวกับแนวคิดเรื่องจุดกดเจ็บซึ่งเป็นสาเหตุของอาการปวดต่างที่ของกล้ามเนื้อโครงร่าง
อาชีพ

ในอาชีพการงานของเธอ ดร. ทราเวลได้บุกเบิกเทคนิคต่าง ๆ ในการรักษาอาการปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง รวมถึงการฝังเข็มคลายจุด อาชีพของเธอเริ่มต้นด้วยการแสวงหาการศึกษาที่วิทยาลัยเวลเลสลีย์ และเรียนต่อในระดับบัณฑิตศึกษาขณะที่เธอเรียนต่อปริญญาโทจากวิทยาลัยการแพทย์มหาวิทยาลัยคอร์เนลในนครนิวยอร์ก ทราเวลได้พำนักอยู่ที่โรงพยาบาลนิวยอร์กเป็นเวลาสองปี ในขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่เป็นศัลยแพทย์ประจำรถพยาบาลสำหรับกองกำลังตำรวจในนครนิวยอร์ก หลังจากเสร็จสิ้นการอยู่อาศัย ทราเวลกลายเป็นนักวิจัยที่โรงพยาบาลเบลเลอวู ซึ่งเธอได้ศึกษาผลกระทบของถุงมือจิ้งจอกในผู้ป่วยที่เป็นปอดอักเสบเฉพาะกลีบ เมื่อตำแหน่งผู้วิจัยในมหาวิทยาลัยของเธอสิ้นสุดลง ทราเวลได้กลับไปที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้สอนในภาควิชาเภสัชวิทยา และต่อมาได้เป็นรองศาสตราจารย์ด้านเภสัชวิทยาคลินิก ขณะทำงานให้แก่คอร์เนล เธอยังทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาด้านหทัยวิทยาของโรงพยาบาลซีวิวในเกาะสแตเทน
ทราเวลรับทุนการศึกษาโจไซอา เมซี จูเนียร์ ที่โรงพยาบาลเบทอิสราเอลในนิวยอร์กเพื่อศึกษาโรคหลอดเลือดแดงตั้งแต่ ค.ศ. 1939 ถึง 1941 ในช่วงที่เธอดำรงตำแหน่งนี้เองที่เธอเริ่มสนใจอาการเจ็บกล้ามเนื้อ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแสดงอาชีพในภายหลังของเธอ งานวิจัยของเธอได้ผลิตเทคนิคการดมยาสลบแบบใหม่สำหรับการรักษาอาการกล้ามเนื้อหดเกร็งหลังที่เจ็บปวด ซึ่งพิสูจน์แล้วว่าประสบความสำเร็จอย่างมากในหมู่ผู้ป่วย เทคนิคของทราเวลได้รวมถึงการใช้การฉีดโพรเคนและสเปรย์น้ำเย็นเพื่อบรรเทาอาการปวด สเปรย์ดังกล่าวยังคงเป็นที่นิยมในการรักษาด้วยเวชศาสตร์การกีฬาในปัจจุบัน
จากความสำเร็จของเธอในการบรรเทาอาการปวดกล้ามเนื้อโครงร่าง ส่งผลให้ทราเวลเป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นแพทย์ประจำตัวประธานาธิบดี ทราเวลถูกเรียกโดยศัลยแพทย์กระดูกและข้อส่วนบุคคลของวุฒิสมาชิกจอห์น เอฟ. เคนเนดี เพื่อช่วยรักษาอาการปวดหลัง เนื่องด้วยเคนเนดีต้องทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดสาหัสซึ่งอาจเป็นผลมาจากการผ่าตัดหลังแบบลุกลามที่เกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อเคนเนดีชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1960 เขาได้แต่งตั้งเธอเป็นแพทย์ประจำตัว การรักษาของเธอรวมถึงการใช้เก้าอี้โยกกับเก้าอี้นวมโยกที่เข้าคู่กันเพื่อช่วยบรรเทาอาการปวดหลัง ในกระบวนการนี้ทำให้เป็นที่นิยมในหมู่ประชาชน ซึ่งเห็นประธานาธิบดีในภาพโยกเก้าอี้ของเขาในห้องทำงานรูปไข่ เธอยังคงทำหน้าที่เป็นแพทย์ประจำตัวของประธานาธิบดีต่อไปหลังจากการลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี โดยมีลินดอน บี. จอห์นสัน เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเขา เธอยังคงดำเนินต่อผ่านการเลือกตั้งใหม่ของจอห์นสัน แต่ตัดสินใจลาออกจากทำเนียบขาวใน ค.ศ. 1965
ขณะดำรงตำแหน่งแพทย์ประจำตัวประธานาธิบดี ทราเวลยังรับตำแหน่งรองศาสตราจารย์ด้านการแพทย์คลินิกที่มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน ใน ค.ศ. 1961 แม้หลังจากออกจากทำเนียบขาว เธอยังคงสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยในคณะแพทยศาสตร์ เธอดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์คลินิกใน ค.ศ. 1961–1970, ศาสตราจารย์คลินิกกิตติคุณ คณะแพทยศาสตร์ใน ค.ศ. 1970–1988 และศาสตราจารย์คลินิกกิตติมศักดิ์ คณะแพทยศาสตร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 จนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1997 ซึ่งทราเวลยังคงทำงานด้านการแพทย์จนถึงตอนปลาย ได้แก่ การเขียนบทความ, การบรรยาย และการเข้าร่วมการประชุม
การวิจัย

ความสนใจส่วนตัวของเธอทำให้เธอต้องชันสูตร, บรรยาย และชี้แจงปรากฏการณ์ของอาการปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง ซึ่งเป็นจุดรองจากจุดกดเจ็บ ที่เขียนขึ้นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1920 โดย ดร. ดัดลีย์ เจ. มอร์ตัน เธอได้ดึงความสนใจไปที่บทบาทของ "นิ้วเท้าของมอร์ตัน" และภาระในการก่อให้เกิดความเจ็บปวดทั่วร่างกาย
การวิจัยของทราเวลส่งผลให้เกิดบทความทางวิทยาศาสตร์มากกว่า 100 บทความ รวมถึงหนังสือที่ประพันธ์ร่วมกับเดวิด จี. ไซมอนส์ ที่ได้รับการยกย่องใน ค.ศ. 1983 อย่างมัยโอฟาสเชียลเพนแอนด์ดิสฟังชัน: เดอะทริกเกอร์พอยต์แมนนวล (Myofascial Pain and Dysfunction: The Trigger Point Manual) นอกจากนี้ เธอยังเขียนอัตชีวประวัติชื่อออฟฟิศเอาเออส์: เดย์แอนด์ไนต์ (Office Hours: Day and Night) ซึ่งให้ความกระจ่างเกี่ยวกับอาชีพและชีวิตของเธอ
แหล่งข้อมูลอื่น

JanetTravellMD.com
Myofascial Pain and Dysfunction: The Trigger Point Manual
Office Hours: Day and Night, The Autobiography of Janet Travell, M.D.
Dr. Janet G. Travell, M.D.: "The Mother of MYOFASCIAL - TRIGGER POINT Knowledge"
Travell, Janet G. (2003). "A Daughter's Recollection by Virginia P. Wilson". Texas Heart Institute Journal. 30 (1): 8–12.
Guide to the Janet G. Travell Papers, 1910-1997, Special Collections Research Center, Estelle and Melvin Gelman Library, the George Washington University
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  เบลเยียม  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์ 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  NARA  SNAC  IdRef
เจ้าชายกอห์ลัมเรซา ปาห์ลาวี

เจ้าชายกอห์ลัมเรซา ปาห์ลาวี (อังกฤษ: Gholamreza Pahlavi) ประสูติเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2466 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับ คาร์มา อัล-โมลูก เป็นพระอนุชาต่างพระมารดาใน พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระองค์ทรงเรียนจบจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และเริ่มอาชีพของในกองทัพอิหร่าน ทำหน้าที่เป็นผู้ตรวจการทั่วไป หลังจากดำรงตำแหน่งต่างๆ ในกองทัพทรงด้รับการเลื่อนยศให้พลโทใน 2516 ในปี 2498 ทรงก็กลายเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล นอกจากนี้ทรงยังทำหน้าที่เป็นประธานของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิหร่าน และเป็นสมาชิกของสภาพระองค์สำคัญในระหว่างที่พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี พระราชบิดาเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศต่างๆ ตั้งแต่วันที่ 5-13 ธันวาคม พ.ศ. 2516 พระองค์และพระชายาได้เสด็จเยือนประเทศจีน อย่างเป็นทางการในฐานะที่เป็นประธานการเกษตรและอุตสาหกรรมของอิหร่าน ต่อมาทรงเกษียณอายุราชการในตำแหน่งพลจัตวา
เสกสมรส

เจ้าชายกอห์ลัมเรซา ปาห์ลาวี ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ โฮมา อาลัม เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2490 โดยมีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงมาซาน
เจ้าชายบาห์มา
ต่อมาทรงหย่าในปี 2499 และเสกสมรสใหม่กับ มาเรียนจา จาคาไบ ในปี 2505 มีพระบุตรดังนี้
>เจ้าหญิงอซูดริก
เจ้าหญิงมาร์ยาม
เจ้าชายบาร์ราม
โดยในปี 2522 เกิดการปฏิวัติอิหร่าน พระองค์และพระญาติพระองค์อื่นๆเสด็จออกจากประเทศอิหร่านไปประทับยัง ปารีส พระองค์ทรงเป็นนักเขียนหนังสือและทรงประพันธ์หนังสือขึ้นมาหลานเรื่อง เพื่อเป็นค่าเลี้ยงชีพ โดยรายได้หลักของพระองค์นั้นมาจากการประพันธ์หนังสือและเงินจากสำนักพระราชวัง จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2560 สิริพระชันษา 93 ชันษา ซึ่งต่อมาอีกเพียง 9 วัน จะเป็นวันครบรอบวันประสูติปีที่ 94
ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี พระภคินีต่างพระมารดาของพระองค์เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2559 พระองค์จึงกลายเป็นพระบรมวงศานุวงศืแห่งอิหร่านที่มีพระชันษายืนยาวที่สุด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

Knight Grand Cross of the Order of Pahlavi
Order of Glory
Order of Military Merit, 2nd class
Order of Honour, 2nd class
Order of Rashtakhiz, 1st class
National Uprising Medal [28th Amordad 1332 Medal] (1953)
Imperial Coronation Medal (26 October 1967)
Order of the Supreme Sun, 1st Class (Kingdom of Afghanistan)
Knight Grand Cross of Royal Order of Isabella the Catholic (Kingdom of Spain, 1978)
1 2 3 4 5 6 7 8 9
เจ้าชายคอนสแตนติน-อัสเลน เจ้าชายแห่งวิดิน

| เจ้าชายคอนสแตนตินแห่งบัลแกเรีย  เจ้าชายแห่งวิดิน |
| --- | --- |
 คอนสแตนติน แซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา
เจ้าชายแห่งบัลแกเรีย เจ้าชายแห่งวิดิน
ประสูติ: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2510 (56 ปี)
พระชายา: มาเรีย กราเซีย เดอ ลา ราซิลลา ยี กอร์ตาซาร์
พระบุตร: 3 พระองค์
ราชวงศ์: ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
พระราชบิดา: อดีตพระเจ้าซีโมนแห่งบัลแกเรีย
พระราชมารดา: อดีตสมเด็จพระราชินีมาร์การิตาแห่งบัลแกเรีย
เจ้าชายคอนสแตนติน เจ้าชายแห่งวิดิน (อังกฤษ: His Royal Highness Konstantin-Assen, Prince of Vidin) ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สี่ ใน อดีตพระเจ้าซีโมนแห่งบัลแกเรีย กับ อดีตสมเด็จพระราชินีมาร์การิตาแห่งบัลแกเรีย ทรงเป็นพระอนุชาใน เจ้าชายคาร์ดัม เจ้าชายแห่งทาร์โน และ เจ้าชายคิริล เจ้าชายแห่งพาร์ลาฟ เจ้าชายคูบราต เจ้าชายแห่งพาไนท์ยูริชเต และทรงเป็นพระเชษฐาใน เจ้าหญิงคาลินาแห่งบัลแกเรีย ดัชเชสแห่งแซกโซนี ทรงเสกสมรสกับ มาเรีย กราเซีย เดอ ลา ราซิลลา ยี กอร์ตาซาร์  มีพระบุตร 2 พระองค์ซึ่งเป็นฝาแฝดกัน