stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่
อ่านเพิ่ม

Asprey, Robert (2001). "Chs. 1–8". The Reign of Napoleon Bonaparte. New York: Basic Books. ISBN 0-465-00482-2.
Bodart, G. (1916). Losses of Life in Modern Wars, Austria-Hungary; France. ISBN 978-1371465520.
Chandler, David G. (1993). Jena 1806: Napoleon destroys Prussia. Oxford: Osprey Publishing. ISBN 1-855-32285-4.
Chandler, David G. (1973). "Chs. 39–54". The Campaigns of Napoleon (2nd ed.). New York: Scribner. ISBN 0-025-23660-1.
Esposito, Vincent J.; Elting, John R. (1999). A Military History and Atlas of the Napoleonic Wars (Revised ed.). London: Greenhill Books. pp. 57–83. ISBN 1-85367-346-3.
Horne, Alistair. Napoleon, Master of Europe, 1805–1807 (William Morrow, 1979).
Kagan, Frederick (2007). The End of the Old Order: Napoleon and Europe, 1801–1805. Da Capo Press. pp. 141ff.
Maude, Frederic Natusch (1911). "Napoleonic Campaigns" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 19 (11 ed.). pp. 212–236.
Schroeder, Paul W. (1994). The Transformation of European Politics 1763–1848. pp. 287–333. ISBN 978-0-19-822119-7.
กาลานุกรมต้นไม้

การเจาะตัวอย่างสำหรับการศึกษากาลานุกรมต้นไม้และการนับวงเติบโต
กาลานุกรมต้นไม้ หรือ รุกขกาลวิทยา (อังกฤษ: dendrochronology มาจากภาษากรีกว่า δένδρον, dendron, "ต้นไม้"; χρόνος, khronos, "เวลา"; และ -λογία, -logia) หรือ tree-ring dating เป็นวิธีการวัดหาอายุทางวิทยาศาสตร์โดยการวิเคราะห์รูปแบบวงเติบโตของต้นไม้ เทคนิคนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นมาครั้งแรกระหว่างช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 จากความคิดแรกเริ่มของ A. E. Douglass นักดาราศาสตร์ผู้ก่อตั้งห้องปฏิบัติการวิจัยวงเติบโตของต้นไม้ที่มหาวิทยาลัยแอริโซนา Douglass ได้ค้นหาความเข้าใจในรอบของจุดดับบนดวงอาทิตย์และให้เหตุผลเอาไว้ได้อย่างถูกต้องว่าการเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมของดวงอาทิตย์จะมีผลต่อรูปแบบภูมิอากาศบนโลกซึ่งได้ถูกบันทึกไว้ในรูปแบบของวงเติบโตของต้นไม้ (กล่าวคือ จุดดับบนดวงอาทิตย์ → ภูมิอากาศ → วงเติบโตของต้นไม้) เทคนิคทางกาลานุกรมต้นไม้นี้สามารถหาอายุของวงเติบโตต้นไม้จากไม้หลายชนิดเป็นปีปฏิทินได้อย่างแม่นยำของปีที่วงเติบโตเกิดขึ้น
การเก็บตัวอย่างและการหาอายุ

ตัวอย่างแท่งเจาะเนื้อไม้สำหรับวัดขนาดความกว้างของวงเติบโต โดยการนำตัวอย่างไม้จากต่างสถานที่กันและต่างลำดับชั้นตะกอนในพื้นที่ย่านเดียวกันทำให้นักวิจัยสามารถสร้างลำดับประวัติคร่าว ๆ ที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของบันทึกทางวิทยาศาสตร์ ตัวอย่างเช่น ไม้โบราณจากอาคารสามารถหาอายุและระบุได้ว่ามันเคยมีชีวิตอยู่เมื่อไรและทราบอายุแก่ที่สุดของมันได้ ต้นไม้บางสกุลมีความเหมาะสมในการวิเคราะห์ดังกล่าวได้ดีกว่าต้นไม้บางสกุล ในลักษณะเดียวกันต้นไม้ที่พบเติบโตอยู่ในขอบพื้นที่เช่นในขอบพื้นที่แห้งแล้งหรือกึ่งแห้งแล้งจะวิเคราะห์ได้ผลดีกว่าในพื้นที่ชุ่มชื้น เทคนิคนี้มีความสำคัญในการหาอายุไม้ทางโบราณคดีที่เกิดเติบโตบริเวณหน้าผาของไม้พื้นเมืองอเมริกาในพื้นที่แห้งแล้งทางตะวันตกเฉียงใต้
ประโยชน์ของกาลานุกรมต้นไม้คือเป็นวัตถุที่ครั้งหนึ่งเคยมีชีวิตที่สามารถหาอายุได้อย่างแม่นยำที่จะบอกได้ถึงปีปฏิทินที่จะถูกใช้ในการปรับค่าชดเชยค่าอายุจากเรดิโอคาร์บอนจากการประมาณช่วงค่าอายุที่เกิดจากจุดตัดของเรดิโอคาร์บอนเป็นปีก่อนปัจจุบันหรือ'B'efore 'P'resent, เมื่อปัจจุบันเป็น 1950-01-01) และปีปฏิทิน สนไพน์บริสเติลโคนซึ่งมีอายุยืนมากและเจริญเติบโตช้าจะถูกนำมาใช้ในวัตถุประสงค์นี้ ด้วยการใช้ต้นที่ยังมีชีวิตอยู่และตัวอย่างไม้ที่ตายแล้วเพื่อให้ทราบถึงรูปแบบวงเติบโตย้อนหลังกลับไปนับเป็นพัน ๆ ปี ในบางพื้นที่สามารถหาค่าอายุย้อนหลังกลับไปได้มากกว่า 10,000 ปีทีเดียว
นักกาลานุกรมต้นไม้ต้องเผชิญกับอุปสรรคมากมาย ซึ่งรวมถึงมดบางชนิดที่อาศัยต้นไม้เป็นที่อยู่อาศัยและเข้าไปถึงเนื้อไม้ซึ่งไปทำลายโครงสร้างวงเติบโตของไม้ได้
รูปแบบการแปรผันเป็นฤดูกาลที่คล้ายกันนี้ก็พบได้ในแท่งตัวอย่างน้ำแข็งและชั้นตะกอนที่สะสมตัวในทะเลสาบ แม่น้ำ หรือท้องทะเล รูปแบบการสะสมตัวจากแท่งตัวอย่างจะแปรผันจากทะเลสาบที่น้ำแข็งตัวกลายเป็นน้ำแข็งกับที่ไม่แข็งตัวเป็นน้ำแข็งและรวมถึงลักษณะความละเอียดของตะกอน เหล่านี้จะถูกนำไปใช้หาอายุในลักษณะที่คล้ายกับวิธีการทางกาลานุกรมต้นไม้ และเทคนิคเหล่านี้จะถูกนำมาผสมผสานกันกับกาลานุกรมต้นไม้เพื่ออุดช่องว่างและขยายช่วงของข้อมูลฤดูกาลให้กับนักโบราณคดีได้
ขณะที่นักโบราณคดีก็อาจประสบความล้มเหลวในการนำตัวอย่างชิ้นไม้ไปหาอายุ มันอาจเป็นการยากที่จะหาอายุที่แท้จริงของอาคารหรือโครงสร้างที่มีไม้อยู่ ไม้เหล่านี้อาจถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งจากโครงสร้างเก่าดั้งเดิม หรือมันอาจตกหล่นและถูกทิ้งร้างไว้นานหลายปีก่อนที่จะถูกนำมาใช้ หรืออาจจะถูกนำมาซ่อมแซมทดแทนชิ้นไม้ส่วนที่ผุพังเสียหายก็ได้
การประยุกต์

กาลานุกรมในยุโรปที่ได้จากการวิเคราะห์โครงสร้างไม้พบว่าประสบความยุ่งยากในการเชื่อมต่อช่องว่างของเหตุการณ์ในศตวรรษที่ 14 เมื่อพบว่ามีการหยุดการก่อสร้างอาคารในช่วงที่มีการระบาดของกาฬโรค
ในหลายพื้นที่ที่สามารถพยากรณ์ภูมิอากาศได้อย่างน่าเชื่อถือ ต้นไม้ได้พัฒนาวงเติบโตด้วยคุณสมบัติที่แตกต่างกันไปตามดินฟ้าอากาศ ปริมาณน้ำฝน อุณหภูมิ ฯลฯ ในปีที่ต่างกัน ความแปรผันเหล่านี้อาจถูกนำไปใช้ในการอนุมานความแปรผันของภูมิอากาศในอดีตได้
ตัวอย่างไม้หนึ่ง ๆ ความแปรผันในวงเติบโตไม่ได้บอกแค่การทับซ้อนเรื่องเวลาเป็นปี มันยังสามารถทับซ้อนเกี่ยวกับตำแหน่งที่มันเคยเจริญเติบโต ด้วยภูมิอากาศในภูมิภาคหนึ่ง ๆ ไม่เหมือนกันโดยตลอด นี้ทำให้เป็นไปได้ที่จะหาแหล่งของเรือรวมถึงชิ้นงานที่ทำจากไม้ที่ถูกเคลื่อนย้ายออกไปด้วยระยะทางไกล อย่างเช่นแท่นไม้สำหรับวาดระบายภาพสี เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Henri D. Grissino-Mayer's Ultimate Tree Ring Web Pages เก็บถาวร 2013-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Laboratory of Tree-Ring Research at the University of Arizona
Wiener Laboratory for Aegean and Near Eastern Dendrochronology at Cornell University
University of Tennessee Dendrochronology เก็บถาวร 2009-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Oxford Dendrochronology Laboratory
University of Victoria Tree Ring Laboratory เก็บถาวร 2008-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
WST Online Glossary of Dendrochronology เก็บถาวร 2007-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at ETH Zurich
Mount Allison University Dendrochronology Laboratory, Canada เก็บถาวร 2009-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Mount Allison University
Linda Brubaker, UW professor of dendrochronology, เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน shows how dendrochronological research helps us reconstruct prior climate conditions and advance our knowledge of the effects of global climate change
Nottingham Tree-Ring Dating Laboratory
Laboratorio de Dendrocronología Universidad Austral de Chile, Valdivia
International Tree-Ring Data Bank
วงเติบโตของต้นไม้ชนิดหนึ่งที่ไม่รู้จักชื่อจากสวนสัตว์บริสตอล ประเทศอังกฤษ
Pinus taeda แผ่นตัดขวางแสดงวงเติบโตของสน Pinus taeda จาก Cheraw ทาง South Carolina
ตอไม้สนไพน์แสดงวงเติบโต
สนธยาประชาธิปไตย

2020 book by Anne Applebaum
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: แอน แอพเพิลบอม
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Twilight of Democracy
ผู้แปล: พชร สูงเด่น (ไทย)
วันที่พิมพ์: 2020 (อังกฤษ) 2021 (ไทย)
หน้า: 224 (อังกฤษ) 164 (ไทย)
ISBN: 9780385545808  ISBN 9786161842093 (ไทย)
สนธยาประชาธิปไตย: ทำไมคนดี ๆ ถึงกลายเป็นเผด็จการ (อังกฤษ: Twilight of Democracy: The Seductive Lure of Authoritarianism) เป็นหนังสือตีพิมพ์เมื่อปี 2020 (ฉบับภาษาไทยตีพิมพ์ปี 2021) โดยแอน แอพเพิลบอม พูดคุนเกี่ยวกับการถดถอยของประชาธิปไตย และการผงาดของการเมืองแบบประชานิยมฝั่งขวากับโอกาสเป็นเผด็จการเบ็ดเสร็จ โดยบอกเล่าผ่านสามกรณีหลัก ได้แก่ การเมืองในโปแลนด์, สหราชอาณาจักร และ สหรัฐ
การวิเคราะห์ของแอพเพิลบอมพุ่งเป้าไปที่กลุ่มปัญญาชน (intellectual) ซึ่งเธอเรียกว่า "ครูสอนศาสนา" (clercs) ผู้ให้เหตุผลแก้ต่างให้กับการกลายเป็นเผด็จการ.
เนื้อหา

แอพเพิลบอมเป็นนักข่าวชาวอเมริกันที่เดินทางอาศัยเข้าออกประเทศโปแลนด์ เธอเปิดเรื่องหนังสือโดยการเล่าปาร์ตีเมื่อปี 1999 ที่เธอจัดขึ้นในโปแลนด์และมีผู้เข้าร่วมเป็นผู้นิยมการเมืองประชาธิปไตยขวากลาง และ "เสรีนิยม, ผู้นิยมตลาดเสรี" และเธอได้ติดตามผู้เข้าร่วมปาร์ตีนั้นมาสู่ชีวิตของบุคคลเหล่านั้นในปัจจุบัน ที่ซึ่งจำนวนหนึ่งหันหน้าเข้าสู่ขั้วการเมืองแบบประชานิยมฝั่งขวา และ เผด็จการเบ็ดเสร็จ (และบางคน แม้แต่สนับสนุนทฤษฎีสมคบคิดต่อต้านชาวยิว) ส่วนอีกจำนวนหนึ่งยังคงเป็นผู้นิยมประชาธิปไตย เธอเรียกกลุ่มแรกว่าเป็นพวก ครูสอนศาสนา (clercs) โดยอ้างจากหนังสือ La Trahison des Clercs ของ จูเลียน เบนดา และพุ่งประเด็นของหนังสือส่วนใหญ่ไปที่การอธิบายการแปรผันของ ครูสอนศาสนา เหล่านี้ จากผู้สนับสนุนอุดมการณ์ประชาธิปไตยไปเป็นผู้นิยมเผด็จการ เธอมองว่าคนกลุ่ม ครูสอนศาสนา เป็นตัวการสำคัญที่ผลักดันสังคมให้ยอมรับเผด็จการ
ในบรรดา  ครูสอนศาสนา ที่เธออ้างถึงในหนังสือ มีทั้ง Rafael Bardají [es] (สเปน), Ania Bielecka (โปแลนด์), ซิมอน เฮฟเฟอร์ (สหราชอาณาจักร), ลอรา อิงกราแฮม (สหรัฐ), and Mária Schmidt (ฮังการี) ผู้ที่แอพเพิลบอมระบุว่า "[ท้ายที่สุดกลับ]มาบ่อนทำลายหน้าที่ของปัญญาชน ซึ่งคือการบอกความเป็นจริงแก่สาธารณะ" ในทางกลับกัน คนเหล่านี้กลับ "ปกป้องผู้นำของตน โดยไม่สนใจว่าการกระทำน้้นจะเลวร้าย ขัดต่อหลักการเหตุผล และบ่อนทำลายประเทศชาติเพียงใด"
การตอบรับ

เดอะนิวยอร์กไทมส์ โดย บิล เคลเลอร์ เขียนว่าหนังสือเล่มนี้เป็นการสืบทอดการพูดคุยที่มีไว้ในหนังสือ The Death of Democracy ของ เบนจามิน คาร์เทอร์ เฮทท์ ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับว่าทำไมการล่มสลายของเยอรมนีไวมาร์นำไปสู่การเติบโตของลัทธินาซี, How Democracies Die หนังสือรัฐศาสตร์ของ Steven Levitsky และ Daniel Ziblatt ซึ่งพูดคุยเกี่ยวกับข้อผิดพลาดที่เกิดในรัฐที่ล้มเหลวทางประชาธิปไตย และหนังสือ Surviving Autocracy ของ Masha Gessen ซึ่งเนื้อหาเกี่ยวกับ ลัทธิทรัมป์
เดอะการ์เดียน โดย John Kampfner เรียกขานหนังสือเล่มนี้ว่าเป็นหนังสือการเมืองที่ "น่าสนใจจนวางไม่ลง" (engrossing) และ "เป็นส่วนตัวอย่างหนัก (intensely personal) ซึ่งยิ่งทำให้เล่มนี้ทรงพลังขึ้นไปอีก"
จอห์น อัลดริดจ์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อัลดริดจ์ในปี 2023
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  จอห์น วิลเลียม อัลดริดจ์
วันเกิด:   (1958-09-18) 18 กันยายน ค.ศ. 1958 (66 ปี)
สถานที่เกิด:  ลิเวอร์พูล, อังกฤษ
ส่วนสูง:  5 ฟุต 11 นิ้ว (1.80 เมตร)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1978–1979:  South Liverpool
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1979–1984 |  Newport County |  170 |  (70) |
| 1984–1987 |  Oxford United |  114 |  (72) |
| 1987–1989 |  Liverpool |  83 |  (50) |
| 1989–1991 |  Real Sociedad |  63 |  (33) |
| 1991–1998 |  Tranmere Rovers |  243 |  (138) |
| รวม |   |  673 |  (363) |
ทีมชาติ
| 1986–1996 |  Republic of Ireland |  69 |  (19) |
จัดการทีม
1996–2001:  Tranmere Rovers
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
จอห์น วิลเลียม อัลดริดจ์ (อังกฤษ: John William Aldridge, เกิด 18 กันยายน 1958) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพและผู้จัดการทีม เจ้าของฉายา อัลโด เขาคือกองหน้าที่ทำประตูได้อย่างสม่ำเสมอและทำลายสถิติมากมาย เป็นที่รู้จักอย่างดีในช่วงเวลาที่เขาอยู่กับลิเวอร์พูลในปลายทศวรรษ 1980 เขายิงประตูในฟุตบอลลีกไปทั้งหมด 330 ประตู ซึ่งเป็นอันดับที่ 6 ของดาวยิงสูงสุดตลอดกาลในประวัติศาสตร์ฟุตบอลอังกฤษ
เขาเริ่มต้นค้าแข้งจากลีกต่ำสุด ลงเล่นผ่านมาทุกระดับตั้งแต่ ดิวิชัน 4 (เดิม) จนถึง ดิวิชัน 1 (เดิม) ในช่วงแรก เขาถูกเซ็นสัญญามาร่วมทีมแทนที่เอียน รัชที่ย้ายไปร่วมทีมยูเวนตุส อัลดริดจ์ประสบความสำเร็จอย่างมากในช่วง 2 ฤดูกาลที่ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์ลีกและเอฟเอคัพมาครองได้อย่างละ 1 สมัย และพลาดแชมป์ลีกอย่างหวุดหวิดอีก 1 สมัย อัลดริดจ์ลงเล่นให้เรอัลโซซิเอดัด 2 ฤดูกาล กลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่ไม่ใช่ชาวบาสก์ที่เซ็นสัญญากับสโมสรในรอบหลายทศวรรษ หลังจากที่พวกเขายกเลิกนโยบายการสรรหาผู้เล่น ที่อนุญาตให้เซ็นสัญญาเฉพาะผู้เล่นที่มีเชื้อสายบาสก์เท่านั้น ในปี 1991 เขากลับมาอังกฤษเพื่อเล่นให้กับแทรนเมียร์โรเวอส์และกลายเป็นผู้เล่น–ผู้จัดการทีมของพวกเขาในปี 1996 เขาแขวนสตั๊ดในปี 1998 และลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมในปี 2001 และไม่กลับมาเป็นผู้จัดการทีมอีกนับตั้งแต่บัดนั้น
อัลดริดจ์เป็นชาวเมืองลิเวอร์พูลโดยกำเนิด แต่เขาเลือกเล่นให้กับทีมชาติไอร์แลนด์ ตามนโยบาย กฎคุณยาย ของแจ็ค ชาร์ลตัน ผู้จัดการทีมชาติไอร์แลนด์ในขณะนั้น เนื่องจากคุณยายทวดของเขาอพยพมาจากเมืองแอธโลน ประเทศไอร์แลนด์ มาตั้งถิ่นฐานที่เมืองลิเวอร์พูลในศตวรรษที่ 19 เขาประสบความสำเร็จกับทีมชาติไอร์แลนด์ ในช่วงที่ทีมประสบความสำเร็จมากที่สุดในระดับนานาชาติ และเขาได้ลงเล่นในฟุตบอลโลกถึง 2 สมัยคือปี 1990 และ 1994
ระดับสโมสร > เซาท์ลิเวอร์พูลและนิวพอร์ตเคาน์ตี

อัลดริดจ์ใช้เวลานานกว่าจะประสบความสำเร็จในลีกสูงสุดของอังกฤษ เขาเริ่มต้นอาชีพในกลางทศวรรษ 1970 กับเซาท์ลิเวอร์พูล สโมสรนอกลีก ก่อนที่จะแจ้งเกิดในวงการฟุตบอลอาชีพ เขาเซ็นสัญญากับนิวพอร์ตเคาน์ตีในลีกดิวิชัน 4 เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 1979 ด้วยค่าตัวเพียง 3,500 ปอนด์ ในวัย 20 ปี
ขณะลงเล่นในโซเมอร์ตันพาร์ก สนามเหย้าของนิวพอร์ตเคาน์ตี อัลดริดจ์ลงเล่นทั้งสิ้น 198 นัดยิงได้ 87 ประตู คิดเป็นเฉลี่ย 1 ประตูต่อ 2.25 นัด นอกจากนี้เขายังทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมในเอฟเอคัพ โดยยิงไป 7 ประตูจาก 12 นัด เขาร่วมทีมกับทอมมี ไทแนน และเดฟ กวิเทอร์ เป็นเวลา 4 ปี ช่วยให้นิวพอร์ตเลื่อนชั้นจากดิวิชัน 4 และคว้าแชมป์เวลช์คัพในฤดูกาลแรก และเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพในฤดูกาลที่ 2
ฤดูกาลแรกของเขากับนิวพอร์ตคือในฤดูกาล 1979–80 เขายิงไป 14 ประตูจาก 38 นัดพาทีมคว้าแชมป์เวลช์คัพและเลื่อนชั้นสู่ดิวิชัน 3 ในฤดูกาลถัดมา เขาพาทีมประสบความสำเร็จในฟุตบอลสโมสรยุโรป ในลีก เขาลงเล่นในลีกทั้งหมด 27 นัด และยิงได้ 7 ประตู ในฤดูกาล 1981–82 เขาทำได้ 11 ประตูจาก 36 นัด แต่ในฤดูกาล 1982–83 เขาทำผลงานได้ดียิ่งขึ้นไปอีกด้วยการกดไป 17 ประตู จาก 41 นัด พาทีมเกือบเลื่อนชั้นสู่ดิวิชัน 2
ในฤดูกาล 1983–84 ทอมมี ไทแนน ออกจากทีม อัลดริดจ์ยิงไป 26 ประตู ณ สิ้นเดือนกุมภาพันธ์ แต่นิวพอร์ตเคาน์ตียังคงอยู่ในดิวิชัน 3
ระดับสโมสร > ออกซ์ฟอร์ดยูไนเต็ด

อัลดริดจ์ถูกขายให้กับออกซฟอร์ดยูไนเต็ดในวันที่ 21 มีนาคม 1984 ในขณะที่สโมสรกำลังเตรียมพร้อมสำหรับการเลื่อนชั้นสู่ดิวิชัน 3 ภายใต้การคุมทีมของจิม สมิท เขาประเดิมสนามครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 เมษายน 1984 โดยลงมาเป็นตัวสำรองในเกมที่ชนะวอลซอลล์ 1–0 ที่เฟลโลว์สพาร์ค ประตูแรกของเขาเกิดขึ้นในชัยชนะ 5–0 ในบ้านเหนือโบลตันวอนเดอเรอส์เมื่อวันที่ 20 เมษายน 1984
เขาลงเล่นไม่มากนักในช่วงลุ้นแชมป์ดิวิชัน 3 แต่ในฤดูกาลถัดมาเขาก็ได้ร่วมทีมกับบิลลี แฮมิลตัน และกลายเป็นผู้เล่นดิวิชัน 2 คนแรกในรอบ 19 ปีที่สามารถทำประตูได้ 30 ประตู เขาทำประตูได้ 34 ประตู (30 ประตูในลีก) ในฤดูกาล 1984–85 ทำลายสถิติการทำประตูสูงสุดของสโมสรในหนึ่งฤดูกาล ขณะที่ออกซ์ฟอร์ดเลื่อนชั้นสู่ดิวิชั่น 1 (เดิม) เป็นครั้งแรก นอกจากนี้ อัลดริดจ์ยังได้รับเหรียญแชมป์ดิวิชัน 2 อีกด้วย
ในที่สุด ในวัย 27 ปี อัลดริดจ์ก็มีโอกาสได้เล่นในดิวิชัน 1 เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดเป็นอันดับสามในดิวิชัน 1 (เป็นรองเพียงแกรี ลินิเกอร์ และแฟรงค์ แม็กอาเวนนี่ ) และช่วยให้ยูไนเต็ดคว้าแชมป์ลีกคัพเมื่อปี 1986 ในชัยชนะ 3–0 เหนือควีนส์พาร์กเรนเจอส์ ในรอบชิงชนะเลิศที่สนามเวมบลีย์ นี่คือถ้วยรางวัลสำคัญเพียงถ้วยเดียวของออกซ์ฟอร์ดจนถึงปัจจุบัน 23 ประตูจาก 39 เกมของเขาช่วยให้ออกซ์ฟอร์ดรอดพ้นการตกชั้นได้
อัลดริดจ์ลงเล่นให้ออกซ์ฟอร์ด 141 นัด ยิงได้ 90 ประตู – 1 ประตูทุก 1.5 เกม – รวมถึง 14 ประตูในลีกคัพจาก 17 นัด เขาทำได้ 4 ประตูในการเจอกับจิลลิงงัมในลีกคัพเมื่อวันที่ 24 กันยายน 1989 และทำแฮตทริกได้ 3 ครั้ง โดยครั้งแรกเกิดขึ้นในชัยชนะ 5–2 เหนือลีดส์ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 1984 เขายังทำประตูให้กับออกซ์ฟอร์ด 1 ใน 2 ประตูที่เอาชนะแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดในเกมแรกของอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ในฐานะผู้จัดการทีม เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 1986 โดยยังคงรักษาฟอร์มการเล่นอันยอดเยี่ยมของเขาไว้ได้จนถึงฤดูกาล 1986–87
เพอรู (รัฐแคนซัส)

| เพอรู |
| --- | --- |
เมือง
ที่ตั้งในเทศมณฑลเชอทอควาและรัฐแคนซัส
แผนที่เทศมณฑลเชอทอควาของKDOT (รายละเอียด)
พิกัด: 37°4′53″N 96°5′47″W﻿ / ﻿37.08139°N 96.09639°W﻿ / 37.08139; -96.09639
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: แคนซัส
เทศมณฑล: เชอทอควา
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1870
Incorporated: 1904
ตั้งชื่อจาก: เพอรู (รัฐอิลลินอย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.32 ตร.ไมล์ (0.84 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 0.32 ตร.ไมล์ (0.84 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 0.00 ตร.ไมล์ (0.00 ตร.กม.)
ความสูง: 784 ฟุต (239 เมตร)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 101 คน
 • ความหนาแน่น: 320 คน/ตร.ไมล์ (120 คน/ตร.กม.)
เขตเวลา: UTC-6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-5 (CDT)
รหัส ZIP: 67360
รหัสพื้นที่: 620
รหัส FIPS: 20-55525 
GNIS ID: 469138 
เพอรู (อังกฤษ: Peru) เป็นเมืองในเทศมณฑลเชอทอควา รัฐแคนซัส สหรัฐ จากสำมะโน ค.ศ. 2020 เมืองนี้มีประชากร 101 คน
ประวัติ

เพอรูได้รับการจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1870 โดยอี. อาร์. คัตเลอร์ ประธานบริษัทแห่งหนึ่งในเมือง ชื่อเมืองตั้งตามชื่อเมืองเพอรูในรัฐอิลลินอย บ้านเกิดของคัตเลอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Peru - Directory of Public Officials
USD 286, local school district
Peru city map, KDOT
ทางรถไฟผ่านถนนเสมอระดับ

ทางผ่านเสมอระดับที่เมืองคิงสตัน รัฐนิวยอร์ก
ทางรถไฟผ่านถนนเสมอระดับ หรือทางผ่านเสมอระดับ (อังกฤษ: level crossing, railroad crossing) เป็นส่วนของทางรถไฟที่ตัดผ่านถนนในแนวเสมอระดับ ไม่ยกระดับเป็นสะพานหรือลดระดับเป็นทางลอด ทางผ่านเสมอระดับที่สมบูรณ์ ด้านถนนจะต้องมีสัญญาณเตือนหยุดการจราจรทางถนน และอาจมีคาน (หรือสายลวด) กั้นเครื่องกั้น ส่วนด้านทางรถไฟ ต้องมีสัญญาณผ่านถนนเสมอระดับหรือสัญญาณประจำที่ทำหน้าที่แจ้งพนักงานขับรถให้ทำขบวนผ่านทางผ่านนั้นได้ อย่างไรก็ตามมีทางผ่านเสมอระดับจำนวนหนึ่งที่ไม่สมบูรณ์แบบ
ประวัติ

ในอดีตเมื่อมีการขนส่งทางรถไฟ จึงมีบ่อยครั้งที่ทางรถไฟต้องตัดผ่านถนน เพื่อป้องกันมิให้สัตว์พาหนะต้องได้รับอันตรายจากการถูกรถไฟชน จึงได้มีการสร้างประตูกั้นถนนขึ้น ซึ่งปกติจะกั้นถนนเมื่อรถไฟจะผ่าน และเวลาปกติจะกั้นทางรถไฟเพื่อมิให้มีคนหรือสัตว์เข้าไปในเขตรถไฟ
แม้ในชั้นแรก จะใช้พนักงานคอยเปิดปิดประตูกั้น ต่อมาก็ได้มีการพัฒนาให้มีมอเตอร์สำหรับควบคุมเครื่องกั้น ซึ่งทำให้การกั้นทางรถไฟผ่านถนนง่ายขึ้น ในเวลาต่อมาเมื่อการใช้สัตว์พาหนะลดลง และผู้คนหันมาใช้รถยนต์ส่วนตัวมากขึ้น ก็ได้มีการใช้คานกั้นแทนการใช้ประตูกั้นอย่างเดิมเพื่อให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น
ทางผ่านเสมอระดับในประเทศต่าง ๆ

ในสหรัฐอเมริกา ทางผ่านเสมอระดับต้องจัดให้มีสัญญาณเตือนห้ามการจราจรทางถนนเป็นไฟสองดวงวาบสลับกัน หรือไฟวาบบนลูกตุ้มแกว่ง (wig-wag) พร้อมระฆังสำหรับเตือนมิให้คนเดินเท้าผ่านทางรถไฟในระยะกระชั้นชิด นอกจากนี้ในทางผ่านที่การจราจรหนาแน่น ก็มักจะมีคานกั้นถนนด้วย
ในไต้หวัน ทางผ่านถนนเสมอระดับมีเป็นจำนวนมาก จึงทำให้มีผู้ใช้ยวดยานจำนวนหนึ่งฝ่าฝืนกฎจราจร (ในกฎกระทรวงว่าด้วยการลงโทษผู้ฝ่าฝืนกฎจราจร (zh:道路交通管理處罰條例)) กล่าวคือ
ไม่ปฏิบัติตามสัญญาณของพนักงานกั้นถนน หรือพยายามฝ่าเครื่องกั้นทั้งที่เครื่องกั้นแสดงสัญญาณว่ารถไฟกำลังจะผ่าน ไม่ว่าอุปกรณ์กั้นจะลงหรือไม่ก็ตาม
ข้ามทางผ่านเสมอระดับไม่มีเครื่องกั้นทางโดยไม่หยุดคอยตามสมควร
แซงรถ กลับรถ หยุดรถ หรือจอดรถบนทางผ่านเสมอระดับ
การกระทำความผิดดังกล่าวเป็นโทษตามกฎหมายต้องถูกปรับเป็นเงินมากถึง 12000 ดอลลาร์ไต้หวัน (ประมาณ 13 585.114 บาท) หากเกิดอุบัติเหตุใบขับขี่ของผู้กระทำผิดต้องถูกเพิกถอนอย่างน้อยหกปี
ในไทย ตามข้อบังคับและระเบียบการเดินรถไฟ ทางผ่านเสมอระดับอาจจัดให้มีเครื่องกั้นถนนหรือไม่ก็ได้ ทั้งนี้ขึ้นกับปริมาณการจราจรทางถนนที่ผ่านทางผ่านเสมอระดับนั้น เครื่องกั้นถนนที่ใช้ในประเทศไทยมีทั้งแบบคานปิดเต็มถนน คานปิดครึ่งถนน สายลวดคนหมุน หรือแผงเข็น ทั้งนี้ อาจจัดให้มีสัญญาณผ่านถนนเสมอระดับทาง หรือพนักงานคอยให้สัญญาณอนุญาตด้วยก็ได้
เนื่องจากทางผ่านเสมอระดับมีเป็นจำนวนมาก เครื่องกั้นถนนเป็นอุปกรณ์อย่างหนึ่งที่มีการกล่าวถึงกันมากในด้านความปลอดภัย ในยุโรปปีหนึ่งมีคนเสียชีวิตจากอุบัติเหตุที่ทางผ่านเสมอระดับถึง 400 คน และในอเมริกา 300 คน ส่วนหนึ่งของผู้เสียชีวิตมักเป็นคนเดินถนนที่เป็นเด็กและผู้สูงอายุ นอกเหนือจากผู้ขับรถยนต์ จากการวิจัยพบว่า เครื่องกั้นถนนแบบสมบูรณ์ คือมีคานกั้นและสัญญาณเตือน จะสามารถป้องกันอุบัติเหตุได้ดีกว่าเครื่องกั้นถนนแบบไม่สมบูรณ์ คือมีแต่ป้ายเตือน
เครื่องกั้นถนนมีหลักการอย่างง่าย ๆ คือ เมื่อรถไฟใกล้จะถึงทางผ่านเสมอระดับ วงจรไฟตอนที่ใกล้กับทางผ่านจะทำงาน ทำให้เครื่องกั้นส่งเสียงดังขึ้นพร้อมกับค่อย ๆ ลดคานกั้นลง เมื่อคานกั้นลงเต็มที่แล้ว เครื่องกั้นบางแห่งจะหยุดส่งเสียง แต่บางแห่งไม่หยุด พนักงานขับรถหรือช่างเครื่องบนขบวนรถ มีหน้าที่เปิดหวีดและลั่นระฆัง (ถ้ามี) ครั้นขบวนรถผ่านพ้นทางรถไฟดีแล้วเครื่องกั้นจึงจะหยุดสัญญาณเตือนและเลิกกั้น ในบางคราวหากมีสัญญาณผ่านถนนเสมอระดับทาง ก็มักให้สัญญาณอนุญาต เป็นไฟวาบ 5 ดวงเพื่อให้พนักงานขับรถสามารถเคลื่อนรถได้ด้วยความเร็วเต็มพิกัดทาง
เครื่องหมายจราจรที่ทางผ่านเสมอระดับ

ในประเทศไทย ทางผ่านเสมอระดับมักจะมีเครื่องหมายจราจรสำหรับเตือนผู้ใช้รถใช้ถนนให้ระมัดระวังถึงรถไฟที่อาจผ่านทางผ่านนั้นได้ เครื่องหมายที่ใช้เตือนเพื่อความปลอดภัยด้านถนน จะใช้ป้ายเตือน ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีอำพัน มีรถจักรไอน้ำหรือรั้วกั้นบนป้ายนั้น นอกจากนี้ ยังมีสัญญาณเตือนเป็นรูปกากบาทเขียนข้อความ "ระวังรถไฟ" เพิ่มอีกด้วย
สำหรับรถไฟ ที่ทางผ่านเสมอระดับจะต้องจัดให้มีป้ายหวีดรถจักร เป็นป้ายวงกลมสีขาวมีอักษร "ว" อยู่กลาง พร้อมขีดเส้นใต้ และอาจจัดให้มีสัญญาณผ่านถนนเสมอระดับทางหรือสัญญาณประจำที่สัมพันธ์เครื่องกั้นด้วย ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างสัญญาณที่พบเห็นได้บ่อยบริเวณทางรถไฟผ่านถนนเสมอระดับ
ทางข้ามทางรถไฟติดทางแยก
บรรณานุกรม

Hall, Stanley; van der Mark, Peter (2008). Level Crossings. Shepperton: Ian Allan Publishing. ISBN 978-0-7110-3308-5.
แหล่ข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทางรถไฟผ่านถนนเสมอระดับ
| ด ค กถนน |
| --- | --- | --- |
| ประเภท |  ถนนที่จำกัดการเข้าถึง  ทางหลวงที่ควบคุมการเข้าถึง  ทางคู่  ทางขนาน  ทางหลวง  ทางพิเศษสองช่องจราจร  ถนน 2+1  ถนน 2+2  พาร์กเวย์  ตรอก / ซอย  ทางตัน  ทางเดี่ยว  การใช้เส้นทางร่วมกัน  หมายเลขทางหลวง  ถนนที่เก็บค่าผ่านทาง  |  |
| จุดตัด |  ทางแยก  ทางแยกต่างระดับ  |  |
| พื้นผิว |  ยางมะตอย  แอสฟอลต์คอนกรีต  คอนกรีต คอนกรีตเสริมแรง  |  |
| โครงสร้าง |  สะพาน  คอสเวย์  ทางยกระดับ  อุโมงค์  |  |
| ด ค กโครงสร้างทางรถไฟ |
| --- | --- |
ทางรถไฟ:  ทางเดี่ยว  การสวนทาง  ทางคู่  ทางสาม  ทางสี่ 
การสับราง:  บอลลูนลูป  เฮดส์ชัน  ย่านรถไฟ  คลาสิฟิเคชันยาร์ด 
ชุมทางรถไฟ:  ชุมทางต่างระดับ  ชุมทางตัดกัน  ชุมทางคู่  Facing and trailing  ชุมทางสี่แยก  สามเหลี่ยมกลับรถจักร  ประแจ  ตะเฆ่  จุดตัดเสมอระดับทางรถไฟ 
สถานีรถไฟ:  ชานชาลา ชานชาลาด้านข้าง  ชานชาลาเกาะกลาง  ชานชาลายื่น  ชานชาลาต่างระดับ  สเปนิชโซลูชัน  ชานชาลาเปลี่ยนเส้นทาง  สถานีรถไฟปลายทาง  สถานีรถไฟเปลี่ยนเส้นทาง  บอลลูนลูป 
การไต่เขา:  โค้งเกือกม้า  รางซิกแซ็ก  รางเกลียว 
เทคนิคทางราง:  ช่วงกว้างราง  รัศมีความโค้งราง  ความลาดชันราง  การจ่ายไฟฟ้า (รางที่สาม · รางที่สี่ · เหนือหัว · แหนบรับไฟ)  ตัวรับกระแสไฟ  Cant deficiency 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ

| --- | --- |

ภูมิภาค: ที่ราบลุ่มแม่น้ำสินธุ ประเทศปากีสถาน และตามฤดูกาลสำหรับแม่น้ำกากการ์-ฮากรา ตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียและตะวันออกของปากีสถาน
สมัย: ยุคสำริดในเอเชียใต้
ช่วงเวลา: ป. 3300 –  1300 BCE
แหล่งโบราณคดีต้นแบบ: ฮารัปปา
แหล่งโบราณคดีสำคัญ: ฮารัปปา, โมเหนโจ-ดาโร  (27°19′45″N 68°08′20″E﻿ / ﻿27.32917°N 68.13889°E﻿ / 27.32917; 68.13889), โธลวีระ, คเนรีวลา, and Rakhigarhi
ก่อนหน้า: เมหร์ครห์
ถัดไป: วัฒนธรรมภาชนะทาสีเทา วัฒนธรรมสุสานที่เอช
ซากอารยธรรมที่ขุดค้นของโมเหนโจดาโร ในแคว้นสินธ์ ประเทศปากีสถาน ในภาพคือโรงอาบน้ำใหญ่
ของเล่นจากฮารัปปา อายุราว c. 2500 BCE
อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ (อังกฤษ: Indus Valley Civilisation; IVC) เป็นอารยธรรมยุคสัมริดในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของเอเชียใต้ ดำรงอยู่ตั้งแต่ราว 3300 BCE ถึง 1300 BCE และยิ่งใหญ่ที่สุดในช่วงปี 2600 BCE ถึง 1900 BCE อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ, อียิปต์โบราณ และ เมโสโปเตเมีย เป็นสามอารยธรรมยุคเริ่มแรกของโลก พื้นที่ที่เคยเป็นอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุนั้นในปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของประเทศอัฟกานิสถาน, ส่วนใหญ่ของประเทศปากีสถาน และทางตะวันตกถึงตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย อารยธรรมนี้เจริญรุ่งเรืองอยู่บนที่ลุ่มริมแม่น้ำสินธุซึ่งไหลผ่านตลอดประเทศปากีสถานและระบบแม่น้ำที่มีน้ำตลอดทั้งปี ซึ่งส่วนใหญ่ได้น้ำจากมรสุม และแม่น้ำตามฤดูกาล แม่น้ำกากการ์-ฮากรา
เมืองต่าง ๆ ของอารยธรรมเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองที่มีการวางผังเมือง, บ้านที่สร้างจากอิฐอบ, ระบบระบายน้ำและชลประทานที่ซับซ้อน, กลุ่มของอาคารที่ไม่ใช่เพื่อการอยู่อาศัย และวิธีการใหม่ ๆ ในหัตถกรรม (ผลิตภัณฑ์จากคาร์เนเลียนและการสลักตราประทับ) และความสามารถในการแยกโลหะออกจากแร่ (ทองแดง, สำริด, ตะกั่ว, ดีบุก) เมืองใหญ่สองแห่งของอารยธรรมคือโมเฮนโจ-ดาโร และ ฮารัปปา เป็นไปได้ว่ามีประชากรมากถึง 30,000 และ 60,000 คน และในช่วงเวลารุ่งเรืองสูงสุดอาจมีประชากรมากถึงหนึ่งถึงห้าล้านคน
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว โมเฮนโจ-ดาโร จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ
Harappa and Indus Valley Civilization at harappa.com
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย