stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาณาจักรของพระเป็นเจ้า
ผู้ไม่มีส่วนในอาณาจักรของพระเป็นเจ้า

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 1 ระบุว่าบุคคลต่อไปนี้จะไม่มีส่วนในพระอาณาจักรของพระเจ้า ได้แก่ พวกที่ล่วงประเวณี พวกไหว้รูปเคารพ พวกผิดผัวผิดเมีย พวกโสเภณีชาย พวกรักร่วมเพศ พวกขโมย พวกที่โลภ พวกขี้เมา พวกชอบกล่าวร้าย และพวกฉ้อโกง แต่หากได้รับการชำระให้บริสุทธิ์โดยพระนามของพระเยซูและพระวิญญาณบริสุทธิ์จนเลิกพฤติกรรมเหล่านี้ได้แล้ว ก็จะถือเป็นคนชอบธรรมและเข้าในพระอาณาจักรได้
หม่อมเหม็น

| หม่อมเหม็น |
| --- | --- |
เกิด: 17 กันยายน พ.ศ. 2332 กรุงธนบุรี อาณาจักรธนบุรี สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์
เสียชีวิต: 13 กันยายน พ.ศ. 2352 (29 ปี) วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร กรุงเทพพระมหานคร อาณาจักรรัตนโกสินทร์
บุตร: 15 คน
ราชสกุล: อภัยกุล
ราชวงศ์: ธนบุรี (ประสูติ)   จักรี (สถาปนา)
บิดา: สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
มารดา: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
ศาสนา: เถรวาท

ถูกกล่าวหา: กบฏ
รับโทษ: สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
 
หม่อมเหม็น พระนามเดิม สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ กรมขุนกษัตรานุชิต หรือ เจ้าฟ้าเหม็น (17 กันยายน พ.ศ. 2322 — 13 กันยายน พ.ศ. 2352) เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ประสูติแต่เจ้าครอกฉิมใหญ่  (สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่) พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงพระนามเดิมว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ แต่หลังการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พระองค์ได้รับการละเว้นจากการประหาร ก่อนได้รับการเฉลิมพระนามใหม่เป็น เจ้าฟ้าอภัยธิเบศ และเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ ก่อนทรงกรมเป็น กรมขุนกษัตรานุชิต
ครั้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงถูกฟ้องร้องว่าคิดวางแผนก่อการกบฏ จึงถูกถอดยศเป็น "หม่อมเหม็น" และถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ที่วัดปทุมคงคา พร้อมทั้งประหารพระโอรสทั้งหกพระองค์ด้วยการไปล่มน้ำที่ปากอ่าว
พระประวัติ

หม่อมเหม็น ประสูติเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 10 ปีกุน จ.ศ. 1141 หรือวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2322 ได้รับพระนามเมื่อประสูติว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ แต่คนทั่วไปเรียกว่า เจ้าฟ้าเหม็น เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี กับเจ้าครอกฉิมใหญ่ (ต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่) พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ดังปรากฏใน จดหมายเหตุความทรงจำกรมหลวงนรินทรเทวี ซึ่งได้บันทึกเรื่องราวดังกล่าวไว้ ความว่า
"เจ้าฟ้ากษัตริย์ศึกเข้าเมืองได้ ณ วันจันทร์ ขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๑๐ เจ้าเมืองหนี ได้พระแก้วพระบาง พระไอยกาเข้าเมืองได้ ๓ วัน เจ้าลูกทรงครรภ์ประสูตร์เจ้า ณ วันศุกร์ ขึ้น ๗ ค่ำ เดือน ๑๐  ประสูตร์เปนพระราชกุมาร ประโคมแตรสังข์ลั่นฆ้องไชย แมงมุมทั้งไข่จิ้งจกตกพร้อมกัน แมงมุมอนิจกรรม จิ้งจกไปได้ ๑๒ วัน เจ้าแม่สิ้นพระชนม์ ส่วนเจ้าลูกให้พระพี่นางเธอเอาไปเลี้ยง ให้นามเจ้าสุพันทวงษ์"
ซึ่งนิมิตดีคือพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทำศึกตีเวียงจันทน์แตกได้พระแก้วมรกตและพระบางมาสู่พระนคร ส่วนลางร้ายคือแมงมุมและจิ้งจกตกลงมาพร้อมกัน หลังจากนั้นสิบสองวันเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ก็สิ้นพระชนม์ แต่ขณะเดียวกันการ "ประโคมแตรสังข์ลั่นฆ้องไชย" เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระราชโอรสที่ประสูติเป็นเจ้าฟ้าทั้ง ๆ ที่ผู้ให้กำเนิดเป็นเพียงเจ้าจอมมารดาเท่านั้น ซึ่งในกรณีดังกล่าวจัดว่าเป็นเจ้าฟ้าตั้ง
หลังการสิ้นชีพของมารดาเจ้าฟ้าเหม็นก็ตกอยู่ภายใต้การดูแลของยายสา (ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี) และมีพระพี่เลี้ยงชื่อหม่อมบุญศรี (เชื้อพระวงศ์กรุงศรีอยุธยาเก่า)
ต่อมาอีก 3 ปีก็กำพร้าบิดาเมื่อพระราชบิดาคือสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงถูก "เจ้าคุณตา" สำเร็จโทษ แต่ด้วยทรงอาลัยในเจ้าฟ้าเหม็นจึงทรงรอดพ้นจากการประหาร ดังปรากฏพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า
"สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกรมพระราชวังฯ เสด็จลงมาเฝ้า กราบทูลว่าบรรดาบุตรชายน้อย ๆ ของเจ้าตากสิน จะขอรับพระราชทานเอาใส่เรือไปล่มน้ำเสียให้สิ้น คำบุราณกล่าวไว้ ตัดหวายอย่าไว้หนามหน่อ ฆ่าพ่ออย่าไว้ลูก ซึ่งจะเลี้ยงไว้นั้นหาประโยชน์ไม่ จะเป็นเสี้ยนหนามต่อไปภายหน้า สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงพระอาลัยอยู่ในเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ พระราชนัดดา จึงดำรัสแก่สมเด็จพระอนุชาธิราชเจ้า ขอชีวิตไว้ทั้งสิ้น"
ที่ทรงเป็นหลานคนโตของเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) พระราชทานนามใหม่เป็น เจ้าฟ้าอภัยธิเบศร์ คนทั่วไปเรียกว่าเจ้าฟ้าอภัยทศ แต่เนื่องจากพระนามพ้องกับเจ้าฟ้าอภัยทศ แผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์ พ้องกับเจ้าฟ้าอภัย ในแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ ซึ่งได้รับพระราชอาญาสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ ในช่วงผลัดแผ่นดิน ทรงสดับรับสั่งว่า ไม่เป็นมงคล โปรดให้เปลี่ยนเป็นเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ ต่อมาปี พ.ศ. 2349 เป็นกรมขุนกษัตรานุชิต ครั้งทรงเจริญพระชันษา จึงโปรดเกล้าพระราชทานวังถนนหน้าพระลาน ด้านตะวันตก ซึ่งเรียกว่า "วังท่าพระ"
ข้อหากบฏ

ในปี พ.ศ. 2352 หลังพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เสด็จสวรรคตได้เพียง 3 วัน เกิดการกล่าวโทษว่าพระองค์คบคิดกับขุนนางจำนวนหนึ่งว่าคิดแย่งชิงราชสมบัติ จนเกิดคดีเป็นกบฏ หลังจากไต่สวนได้ความเป็นจริง พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงโปรดให้ชำระโทษถอดพระยศ ลงพระราชอาญา ให้สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ที่วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร เมื่อวันพุธ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 10 จ.ศ. 1171 หรือวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2352 พร้อมพระอนุชาต่างมารดา คือพระองค์เจ้าชายอรนิกา และพระขนิษฐา พระองค์เจ้าหญิงสำลีวรรณ ซึ่งถูกข้อหาสมรู้ร่วมคิด  ผู้ร่วมสมรู้ร่วมคิดอื่นได้ถูกประหารชีวิตที่สำเหร่ รวมทั้งพระโอรสทั้งหมดในเจ้าฟ้ากรมขุนกษัตรานุชิตถูกสำเร็จโทษด้วยวิธีการถ่วงน้ำ ในเหตุกบฏเจ้าฟ้าเหม็นด้วย
พระทายาท

หม่อมเหม็นมีพระโอรส พระธิดาทั้งหมด 15 ท่าน ดังรายพระนาม ดังนี้
| --- | --- |
 หม่อมเจ้าชายใหญ่  หม่อมเจ้าหญิงตลับ  หม่อมเจ้าหญิงป้อม  หม่อมเจ้าชายสุวรรณ  หม่อมเจ้าหญิงยี่สุ่น  หม่อมเจ้าชายหนูเผือก  หม่อมเจ้าชายสวัสดิ์:    หม่อมเจ้าหญิงสาลี   หม่อมเจ้าหญิงสารภี   หม่อมเจ้าชายเล็ก   หม่อมเจ้าหญิงมุ้ย   หม่อมเจ้าชายแดง   หม่อมเจ้าหญิง (ไม่ทราบพระนาม)   หม่อมเจ้าหญิงหอ   หม่อมเจ้าหญิงน้อย 
ในจำนวนนี้ทราบแต่เพียงว่าหม่อมเจ้าหญิงสารภี ประสูติแต่หม่อมห้ามชื่อหม่อมคลี่จากสกุลอมาตยกุล ซึ่งพระยากระสาปนกิจโกศล (โหมด อมาตยกุล) ได้จดบันทึกไว้ว่าเป็นคนในสกุลอมาตยกุล ความว่า "...บุตรหลวงยศคงชื่อสิงเป็นบุตรเขยเจ้าพระยาธรรมา (มั่ง) แล้วได้เป็นหลวงยศแทนบิดาคน๑ น้องหลวงยศคงเป็นหญิงชื่อหม่อมคลี่เป็นห้ามหม่อมเหม็นคน๑ มีบุตรกับหม่อมเหม็นเป็นหญิง ชื่อภีคน๑..." แต่หม่อมห้ามท่านอื่น ๆ นั้นไม่พบว่ามีการบันทึกเกี่ยวกับหม่อมห้ามของหม่อมเหม็นไว้เลย และต้องสืบหากันต่อไป
หลังคดีกบฏเจ้าฟ้าเหม็น เจ้าฟ้าเหม็นถูกถอดพระยศและถูกสำเร็จโทษ ส่วนพระโอรสทั้งหกถูกประหารชีวิตทั้งหมด ขณะที่พระธิดาที่ยังเหลืออยู่ก็ถูกถอดให้มีพระยศเป็น คุณ หรือ หม่อม และยังพบว่าพระธิดาของหม่อมเหม็นสองท่านคือ หม่อมเจ้าตลับ และหม่อมเจ้าหอ ปรากฏตัวเมื่อคราวพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปกรุงเก่าทางชลมารค ระหว่างนั้นก็มีเรือเก๋งพายเข้ามาเคียงเรือพระที่นั่งอย่างไม่เกรงพระอาญา นำโดยเจ้าจอมมารดาน้อย (ธิดาพระอินทรอภัย) พร้อมด้วยหม่อมเจ้าอีกสองท่านดังกล่าว เรื่องนี้พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชหัตถเลขาเล่าความแก่เจ้าจอมมารดาพึ่ง ดังปรากฏความว่า "...อยากจะใคร่ให้เอาไปตัดหัวเสียตามสกุลพ่อมัน แซ่นี้มักเป็นเช่นนั้นเหมือนคุณสำลี...ข้าได้ยินว่าคนพวกเจ้าตลับ เจ้าครอกหอ ไปด้วย พวกนั้นเปนพวกใกล้เคียงกับยายป้าน้อยของเต่า เต่าอย่าไปไถ่ถามว่ากล่าวอะไรวุ่นวายน้อยมันจะด่าให้อายเขา..."
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้สืบเชื้อสายของหม่อมเหม็นได้รับพระราชทานนามสกุลว่า "อภัยกุล" เป็นนามสุกลพระราชทานลำดับที่ 3941 เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า Abhayakul นายพิศาล เป็นบุตรหม่อมหลวงแฉล้ม หม่อมหลวงแฉล้มเป็นบุตรพระยาทิพรัตนอมร เป็นผู้ขอพระราชทาน พระราชทานเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2460
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศ์ร กรมขุนกษัตรานุชิต (พ> ศ. 2322–2352) |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ (2322-2325)
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ (2325 - 2327)
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าอภัยธิเบศ นเรศรสมมติวงษพงษอิศวรราชกุมาร (2327)
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศ์ร นเรศว์รสมมติวงษพงษอิศวรราชกุมาร (2327-2350)
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศ์ร นเรศว์รสมมติวงษพงษอิศวรราชกุมาร กรมขุนกษัตรานุชิต (2350-2352)
หม่อมเหม็น (2352)
เคโชอิง

ภาพวาดของเคโชอิง
สุสานของเคโชอิงที่วัดโยชิมิเนะ
เคโชอิง (ญี่ปุ่น: 桂昌院 ; 1627 – 11 สิงหาคม 1705) เป็นอนุภรรยาของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนคนที่ 3 ของรัฐบาลเอโดะ และเป็นมารดาของโชกุนคนที่ 5 โทกูงาวะ สึนาโยชิ มีชื่อจริงว่า ทามะ ตามที่บันทึกไว้ใน "โทกูงาวะ จิกกิ" ซึ่งเป็นบันทึกอย่างเป็นทางการของตระกูลโทกูงาวะกล่าวว่าพ่อของเธอคือฮอนโจ มูเนมาซะ ส่วนแม่ของเธอคือ นาเบตะ เธอมีพี่ชายชื่อ  ฮอนโจ มิชิโยชิ และน้องชายชื่อ ฮอนโจ มูเนซูเกะ
ประวัติ

ทามะเกิดใกล้วัดไดโตกุในเกียวโต ตามคำกล่าวใน "โทคุงาวะ จิกกิ" พ่อของเธอคือ ฮอนโจ มูเนมาซะ แต่มีข่าวลือว่าเขามาจากชนชั้นต่ำ ตามบันทึกร่วมสมัยของเคโชอิงคือบันทึกของ ชิเงอากิ อาซาฮี ชื่อ Nagimukago Chuki บันทึกว่าเธอเป็นลูกสาวของช่างทอผ้าชื่อ นิชิจิน นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีว่าเธอเป็นลูกสาวของผู้ผลิตเสื่อทาทามิใน "โกโตไดกิ" โดย โมซูอิ โทดะ ใน "Enhekikenki" ของ คูโรคาวา มิชิซูเกะ กล่าวว่า คิตาโคจิ มิยาอูจิ ทายาทของตระกูลนิโจได้ให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่ง ใน "เก็นโชกันกิ" ที่เขียนขึ้นไม่นานหลังจากที่เธอถึงแก่กรรม และใน "เกียวกุโกชิกิ" ที่เขียนขึ้นในภายหลัง พ่อของเธอคือนิซาเอมอนพ่อค้าขายของชำ และพ่อบุญธรรมของเธอคือ ฮอนโจ มูเนมาซะ
ในปีคันเอ ที่ 16 (ค.ศ. 1639) เธอรับใช้โอมาน โนะ กะตะ ซึ่งเป็นอนุภรรยาของอิเอมิตสึในฐานะนางต้นห้อง และต่อมาเธอได้รับความสนใจจากท่านหญิงคาซูงะ และเริ่มรับคำแนะนำจากท่านหญิงคาซูงะให้ใช้ชื่อ 'อากิโนะ' เมื่อเธอโตขึ้น เธอทำหน้าที่แต่งตัวให้กับโชกุน และเมื่ออิเอมิตสึเห็นเธอครั้งแรก เธอก็กลายเป็นอนุภรรยา และในเดือน 1 ปีโชโฮ ที่ 3 (ค.ศ. 1646) เธอให้กำเนิดสึนาโยชิ
เมื่ออิเอมิตสึถึงแก่อสัญกรรมในปีเคอัง ที่ 4 (ค.ศ. 1651) เธอออกจากโอโอะกุ และเข้าไปอยู่ในวัดชิโซกูอิง บนภูเขาสึกูบะ หลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของโชกุนคนที่ 4 โทกูงาวะ อิเอสึนะ สึนาโยชิก็เข้ารับตำแหน่งโชกุนในปี ค.ศ. 1680 เธอได้เข้าไปอยู่ในปราสาทเอโดะ
อักษรสันถาลี

| อักษรอ็อลจิกิ ᱚᱞ ᱪᱤᱠᱤ  |
| --- | --- |

ชนิด:      Alphabet           
ผู้ประดิษฐ์: Raghunath Murmu
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: ภาษาสันถาลี
ISO 15924
ISO 15924: Olck (261), ​Ol Chiki (Ol Cemet’, Ol, Santali)
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Ol Chiki
ช่วงยูนิโคด: U+1C50–U+1C7F
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรสันถาลี (Santali) หรือ อักษรอ็อลจิกิ (ᱚᱞ ᱪᱤᱠᱤ; Ol Chiki) หรือ อักษรอ็อลเจะเม็ท (ᱚᱞ ᱪᱮᱢᱮᱫ; Ol Chemetʼ) หรือเพียงแค่ อักษรอ็อล (ᱚᱞ; Ol) ประดิษฐ์เมื่อ พ.ศ. 2463 โดย บัณฑิต รฆุนาถ มุร์มู ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการส่งเสริมวัฒนธรรมสันถาลี เพื่อให้ภาษาสันถาลีมีอักษรเป็นของตนเองเช่นเดียวกับภาษาสำคัญอื่น ๆ ในอินเดีย ก่อนหน้านี้ภาษาสันถาลีเขียนด้วยอักษรเบงกอล อักษรโอริยา อักษรเทวนาครี หรืออักษรละติน อักษรนี้ได้รับการออกแบบเพื่อใช้กับภาษาสันถาลีที่ใช้พูดทางภาคใต้ของรัฐโอริศา
ใช้เขียน

ภาษาสันถาลี ซึ่งอยู่ในกลุ่มภาษามุนดา มีผู้พูดราว 6.2 ล้านคน (พ.ศ. 2540) ในอินเดีย บังกลาเทศ เนปาล และภูฏาน
อเมริกันพาย แอ้มสาวให้ได้ก่อนปลายเทอม

| อเมริกันพาย แอ้มสาวให้ได้ก่อนปลายเทอม |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: พอล ไวท์ซ คริส ไวท์ซ
เขียนบท: อดัม เฮิร์ซ
อำนวยการสร้าง: คริส ไวท์ซ พอล ไวท์ซ คริส มัวร์ วอร์เรน ไซด์ เคร็ก เพอร์รีย์
นักแสดงนำ:   เจสัน บิกก์ส  คริส ไคลน์  นาตาชา ลียอนเน  โทมัส เอียน นิโคลัส  ทารา รีด  มีนา ซูวารี  ยูจิน เลวีย์ 
กำกับภาพ: ริชาร์ด ครูโด
ตัดต่อ: พริสซิลล่า เน็ดด์-เฟรนด์ลีย์
ดนตรีประกอบ: เดวิด ลอว์เรนซ์
บริษัทผู้สร้าง: Zide/Perry Productions Summit Entertainment 
ผู้จัดจำหน่าย: Universal Pictures
วันฉาย:   9 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 (1999-07-09) 
ความยาว: 95 minutes
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $11 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
ทำเงิน: $235.5 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
อเมริกันพาย แอ้มสาวให้ได้ก่อนปลายเทอม (อังกฤษ: American Pie) เป็นภาพยนตร์ตลกทางเพศ ออกฉายในปี ค.ศ. 1999 เขียนบทโดย อดัม เฮิร์ซ กำกับโดยพี่น้องตระกูลไวท์ซ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคแรกของ ภาพยนตร์ชุด อเมริกันพาย ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่ออีก 3 ภาค คือ American Pie 2 (2001), American Wedding (2003), และ American Reunion (2012).
และด้วยความสำเร็จจากภาพยนตร์เรื่อง American Reunion ทางทีมผู้สร้างจึงคิดเริ่มจะสร้างภาพยนตร์เรื่อง American Pie 5 และประกาศว่าจะเริ่มสร้างในปี 4 สิงหาคม 2012
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวกล่าวถึงกลุ่มนักเรียนวัยรุ่นชาวอเมริกันที่อยู่ในช่วงในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน ทั้งด้านชีวิต ความรัก และประสบการณ์ทางเพศ จิม เป็นอีกหนึ่งหนุ่มที่ยังบริสุทธิ์ เพื่อนๆจึงวางแผนให้เขามีเพศสัมพันธ์กับนักเรียนต่างชาติอย่าง นาเดีย แต่ก็ไม่สำเร็จ ดังนั้น พวกเขาจึงเปลี่ยนให้ จิม ลองมีความสัมพันธ์กับมิเชลล์ นักดนตรีวงดุริยางค์สาวประจำโรงเรียน แต่แล้วจิมก็ตระหนักได้ว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาอยากรู้เกี่ยวกับเซ็กซ์นั้น เขาต้องเริ่มต้นที่พายแอปเปิ้ล ทางด้านเควิน ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการเอาอกเอาใจวิกกี้ แฟนสาวที่เขารัก ส่วนอ๊อซ นักกีฬาหนุ่มหล่อก็พยายามเอาชนะใจอีเธอร์ นักร้องประสานเสียงคนสวย ถึงแม้จะยากเย็นเพียงใดก็ตาม
นักแสดง

เจสัน บิกก์ส รับบท จิม เลเวนสเตนน์
คริส ไคลน์ รับบท คริส "อ๊อซ" อ๊อซเตรทเชอร์
โทมัส เอียน นิโคลัส รับบท เควิน เมเยอร์
เอ็ดดี้ เคย์ โธมัส รับบท พอล ฟินช์
ทารา รีด รับบท วิกกี้ ลาทัม
มีนา ซูวารี รับบท ฮีเทอร์ การ์ดเนอร์
ฌอนน์ วิลเลียม สก็อตต์ รับบท สตีฟ สติฟเลอร์
อลิสัน ฮันนิแกน รับบท มิเชลล์ ฟลาเฮอร์ทีย์
ยูจิน เลวีย์ รับบท โนอา เลเวนสเตนน์
แชนนอน เอลิซาเบธ รับบท นาเดีย
นาตาชา ลียอนเน รับบท เจสสิก้า
คริส โอเวน รับบท ชัค เชอร์แมน
เจนนิเฟอร์ คูลิดจ์ รับบท แม่ของสตีฟ
จอห์น โช รับบท จอห์น
จัสติน อีสเฟลด์ รับบท จัสติน
มอลลีย์ ชีค รับบท มิส. เลเวนสเตนน์
ลอว์เรนซ์ เพรสแมน รับบท โค้ช มาร์เชลล์
คริสตินา มิลเลียน
อีริค ไลฟ์ลีย์ รับบท อัลเบิร์ต
อีเดน รีเกล รับบท ซาร่าห์
ซาชา บาร์รีส รับบท คอร์ทนีย์
อีไล มาร์เรียนธัล รับบท แมตต์ สติฟเลอร์
ไคลด์ คุซะสุ รับบท ครูสอนภาษาอังกฤษ
ทารา ซับคอฟฟ์ (ไม่มีชื่อในเครดิต) รับบท นักเรียนในมหาวิทยาลัย
คริส ไวท์ซ (ไม่มีชื่อในเครดิต) รับบท เสียงผู้ชายในภาพยนตร์ลามก
นักแสดง > รับเชิญ

บลิงก์-182
เคซีย์ แอฟเฟล็ก รับบท ทอม เมเยอร์
สเตซีย์ มารี ฟูสัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
อเมริกันพาย แอ้มสาวให้ได้ก่อนปลายเทอม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อเมริกันพาย แอ้มสาวให้ได้ก่อนปลายเทอม ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
อเมริกันพาย แอ้มสาวให้ได้ก่อนปลายเทอม ที่ออลมูวี
อเมริกันพาย แอ้มสาวให้ได้ก่อนปลายเทอม ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
อเมริกันพาย แอ้มสาวให้ได้ก่อนปลายเทอม ที่รอตเทนโทเมโทส์
เคโกะ วาตานาเบะ

| เย์โกะ วาตานาเบะ |
| --- | --- |
渡部 恵子
เกิด:  (1987-03-29) 29 มีนาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ส่วนสูง: 164 ซม.
เคโกะ วาตานาเบะ (渡部 恵子, 29 มีนาคม 1987 -) เป็นนักพากย์ หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดไซตามะ ไม่ได้สังกัดสำนักงานนักพากย์ไหน ส่วนสูง 164 ซม.
ผลงานพากย์

อุราวะโนะอุซางิจัง (โอยาบะ มินามิ)
ฮาเร็มวันสิ้นโลก (คาตางิริ เรย์อะ)
ชีวิตสโลว์ไลฟ์หลังตกงานของนักรบทมิฬวัย 30 (เอรีกา)
ไอดอลมาสเตอร์ มิลเลียนไลฟ์! (สึโอ โมโมโกะ)
สู้เพื่อฝัน ม้าสาวเดอร์บี้ (นาริตะ ไทชิง)
เจ้าหญิงมาร์กาเรต (แก้ความกำกวม)

เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน (ซ้าย)
เจ้าหญิงมาร์กาเรต เป็นพระนามของเจ้าหญิงหลายพระองค์ดังต่อไปนี้
เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน —  พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระกนิษฐาในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต — พระธิดาในเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อต พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งปรัสเซีย — พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิฟริดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี และเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งเดนมาร์ก — พระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีหลุยส์ แห่งเฮสส์
เจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเรต ดัชเชสแห่งคอนน็อต —  พระชายาในเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อต เป็นพระมารดาในเจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต (ดูด้านบน)
สุรศักดิ์ ตังสุรัตน์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  นาวาเอก สุรศักดิ์ ตังสุรัตน์ (โค้ชหมี)
วันเกิด:  1 มกราคม พ.ศ. 2508 (59 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.78 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สมุทรปราการ (ประธานเทคนิค)
จัดการทีม
ปี:  ทีม
2008-2009:  เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด (หัวหน้าผู้ฝึกสอนและผู้ฝึกสอนเยาวชน)
2010:  พะเยา เอฟซี (ที่ปรึกษา)
2011:  สุพรรณบุรี (ผู้ฝึกสอนชั่วคราว)
2011-2012:  ทีมชาติไทย (ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน)
2012:  ฟุตบอลทีมชาติไทยเยาวชน (ผู้ฝึกสอน)
2012:  ฟุตบอลคนหูหนวกทีมชาติไทย (ผู้ฝึกสอน)
2013:  สมุทรปราการ (ผู้ฝึกสอนอบรมเยาวชน)
2013:  นครราชสีมา (ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน)
2013-2015:  ราชนาวี (ผู้ฝึกสอน)
 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 1 มกราคม 2562
นาวาเอก สุรศักดิ์ ตังสุรัตน์ (เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2508) หรือคนส่วนใหญ่เรียก โค้ชหมี เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทยชุดแชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 15 และทีมชาติไทยชุดแชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 17
ประวัติ

สุรศักดิ์ อดีตทีมชาติไทย ผู้ที่โยนให้ซิโก้โหม่งแจ้งเกิดทีมชาติและคว้าแชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 13 โดยการเอาชนะพม่า 4-3
สุรศักดิ์ เคยทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม ในการเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนพาทีมเมืองทองฯ ยูไนเต็ด ก้าวเลื่อนชั้นจากดิวิชั่น 1 สู่ไทยลีกได้เป็นผลสำเร็จ ในฐานะ แชมป์ดิวิชั่น 1 และ ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม ก่อนที่จะคุมทีมเมืองทองฯ ยูไนเต็ด ต่อในไทยลีกอีก 5 นัด และพาทีมทำผลงานสุดแกร่งไร้พ่าย  แต่เนื่องจากติดในส่วนของราชการ จึงขอลาทีม และให้ อรรถพล ปุษปาคม เข้ารับหน้าที่แทนในปี 2552
15 เมษายน พ.ศ. 2554 สุรศักดิ์ เข้ารับตำแหน่งที่ปรึกษาเทคนิคควบตำแหน่งกุนซือขัดตาทัพของทีมให้กับ สุพรรณบุรี เอฟซี แทนที่ วิลสัน โทลิโด้ ที่ทำผลงานออกสตาร์ตด้วยผลงานน่าผิดหวัง โดยลงสนามไปแล้ว 8 นัด ชนะ 1 เสมอ 3 และแพ้ 4 นัด เก็บได้เพียงแค่ 6 แต้มเท่านั้น หลังจากการเข้ามาของ สุรศักดิ์ โดยนัดแรกเปิดบ้านต้อนรับการมาเยือนของ กระทิงเหล็ก บางกอก เอฟซี ก่อนที่จะเสมอกันไป 2-2 โดยถือเป็นการเริ่มต้นที่ไม่เลวทีเดียว นัดที่สองบุกไปเยือน พญาอินทรี ไทยฮอนด้า ก่อนที่จะเฉือนเอาชนะไปได้หวุดหวิด 1-0 และนัดที่สามเปิดรังเหย้าเชือด ฟอร์ซ่า สมุทรปราการ ศุลกากร ไปอย่างสนุก 1-0  รวมผลงาน 3 นัด ชนะ 2 เสมอ 1 แพ้ 0 เก็บได้ 7 แต้ม สร้างความพอใจให้กับ วราวุธ ศิลปอาชา และแฟนบอลสุพรรณบุรีกับอย่างยิ่ง ซึ่งวราวุธ บอสใหญ่ของสุพรรณบุรี เอฟซี ก็อยากให้ สุรศักดิ์ มาทำทีมถาวรแต่เนื่องจากติดหน้าที่ของราชการ จึงไม่สามารถทำทีมสุพรรณบุรีแบบเต็มเวลาได้  ทางสโมสรสุพรรณบุรีเอฟซีจึงตัดสินใจดึง เรเน่ เดอซาเยียร์ กุนซือใหญ่ชาวเบลเยียม เข้ารับหน้าที่แทน
นอกจากนี้ สุรศักดิ์ ยังได้ชื่อเสียงให้กับวงการคนหูหนวกแห่งประเทศไทยในการคุมทีม ฟุตบอลคนหูหนวกทีมชาติไทย ชนะทีมฟุตบอลคนหูหนวกทีมชาติญี่ปุ่น คว้าอันดับ 1 ของเอเชีย และคว้าอันดับ 7 ของโลก ในศึกชิงแชมป์ฟุตบอลโลก ครั้งที่ 2 ที่เมืองอัลคาร่า ประเทศตุรกี ซึ่งทั้งคู่ผ่านเข้ามาในรอบ 8 ทีมสุดท้าย  โดยรายการระดับโลกนี้ที่มี 16 ทีมมาทำการแข่งขัน จากการคลอลิฟลาย 125 ประเทศ
ธันวาคม พ.ศ. 2556 สุรศักดิ์ ตอบรับเข้ารับตำแหน่งกุญซือทีมตะหานน้ำ ราชนาวีสโมสร ในศึกยามาฮ่า ลีกวัน ที่ก่อนหน้านี้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในเรื่องของกุนซือหลังจากที่ทางสโมสรประกาศแยกทางกับ อาจหาญ ทรงงามทรัพย์ และได้ทำการดันทางด้าน สุรศักดิ์ มือขวาเข้าทำหน้าที่แทนในฤดูกาล 2014
1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 คุมทีม ราชนาวีสโมสร ได้อันดับ 3 คว้าตั๋วไทยลีกใบสุดท้ายเลื่อนชั้นสู่ไทยลีกเป็นผลสำเร็จ โดยการคุมทีมเปิดบ้านยันเสมอกับ บางกอก เอฟซี 1-1  นอกจากนี้ยังคุมทีมราชนาวีสโมสรทำผลงานรอบ 32 ทีมในรายการ มูลนิธิไทยคมเอฟเอคัพ 2014 และ โตโยต้าลีก คัพ 2014
ธันวาคม พ.ศ. 2558 สุรศักดิ์ หัวหน้าผู้ฝึกสอนนักกีฬาฟุตบอลคนพิการสมองชาติไทย นำทัพสู้ศึก อาเซียนพาราเกมส์ ครั้งที่ 8 ณ ประเทศสิงคโปร์ โดยทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมเป็นแชมป์ของรายการนี้ด้วยรูปแบบการเล่นที่น่าประทับใจ และการแก้เกมส์อย่างเหนือชั้น ทำให้ทุกครั้งที่ประเทศไทยลงสนาม จะได้รับเสียงเชียร์จากกองเชียร์มากมายทั้งไทยและต่างประเทศ
อดีตประธานฝ่ายเทคนิค

พ.ศ. 2554 สโมสรสุพรรณบุรี เอฟซี
พ.ศ. 2555 สโมสรสมุทรปราการ เอฟซี (และช่วยดูแล พัฒนาเยาวชนสโมสร)
อดีตผู้ฝึกสอนฟุตบอล

พ.ศ. 2551 – เมษายน พ.ศ. 2552 หัวหน้าผู้ฝึกสอนสโมสรเมืองทองฯ ยูไนเต็ด
พ.ศ. 2551 ผู้ฝึกสอนอบรมเยาวชน (เมืองทองฯ ยูไนเต็ด) โครงการความร่วมมือ ฟิวเจอร์ ฟุตบอล ดีวิลอปเม้นท์
พ.ศ. 2553 ที่ปรึกษาสโมสรจังหวัดพะเยา เอฟซี
เมษายน พ.ศ. 2554 หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมทีมสุพรรณบุรี เอฟซี (ผู้ฝึกสอน ชั่วคราว คุมทีม 3 นัด ชนะ 2 เสมอ 1)
พ.ศ. 2554 – พ.ศ. 2555 ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนทีมชาติไทย ชุดใหญ่
พ.ศ. 2555 ผู้ช่วยโค้ชในทีมฟุตบอลเยาวชนทีมชาติไทย อายุ 19 ปี
พ.ศ. 2555 ผู้ฝึกสอนฟุตบอลคนหูหนวกทีมชาติไทย (ผลงาน อันดับ 1 ของเอเชีย; อันดับ 7 ของโลก)
พ.ศ. 2556 ผู้ฝึกสอนอบรมเยาวชน (สมุทรปราการ เอฟซี) สมุทรปราการ เอฟซี ซัมเมอร์แคมป์ 2013
พ.ศ. 2556 ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนสโมสรนครราชสีมา เอฟซี
พ.ศ. 2556 – พ.ศ. 2558 ผู้ฝึกสอนสโมสรราชนาวี
อดีตผู้ฝึกสอนฟุตซอล

หัวหน้าผู้ฝึกสอนสโมสรราชนาวี
ผลงานในนามทีมชาติไทย

อดีตนักเตะ ชุด แชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 13
อดีตนักเตะ ชุด แชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 15
อดีตนักเตะ ชุด แชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 17 พ.ศ. 2536
อดีตผู้ฝึกสอนฟุตบอลคนหูหนวกที่ชาติไทย (ผลงาน อันดับ 1 ของเอเชีย; อันดับ 7 ของโลก)
หัวหน้าฝ่ายเทคนิคกีฬาฟุตบอลคนพิการทางสมอง สังกัดสมาคมกีฬาคนพิการทางสมองแห่งประเทศไทย
ผลงานในระดับสโมสร

พ.ศ. 2551 รางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม ดิวิชั่น 1 (สโมสรเมืองทองฯ ยูไนเต็ด)
พ.ศ. 2557 ผู้ฝึกสอนทีม ราชนาวีสโมสร คว้าอันดับ 3 (เลื่อนชั้นสู่ไทยพรีเมียร์ลีก)
ผลงานอื่น

ผู้ฝึกสอนโรงเรียนนายเรือ กองทัพเรือ ได้รางวัลชนะเลิศอันดับ 1 กีฬา 4 เหล่าทัพ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2555 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
เคโกะ ซูซูกิ

| เคย์โกะ สึซึกิ |
| --- | --- |
すずき けいこ
เกิด: 31 สิงหาคม จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: จิซาโตะ สึซึโมริ (涼森 ちさと)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: แอสลีดคอมพานี
เคย์โกะ สึซึกิ (すずき けいこ, 31 สิงหาคม - ) เป็น นักพากย์ และ ผู้บรรยาย ชาวญี่ปุ่น เกิดที่ จังหวัดโอซากะ สังกัดแอสลีดคอมพานี
ปกติเวลาพากย์เกมจะใช้ชื่อว่า จิซาโตะ สึซึโมริ (涼森 ちさと)
ผลงานพากย์

ผลงานพากย์ส่วนใหญ่จะเป็นงานพากย์เกมของคีย์ รวมถึงอนิเมะที่สร้างจากเกมของคีย์ ในอนิเมะ ไขกุญแจข้ามโลก ซึ่งรวมเอาตัวละครจากผลงานของคีย์ เธอได้แสดงเป็นตัวละครถึง 6 คนในเรื่องเดียว
แคลนนาด (คานามิ)
ลิตเติลบัสเตอส์! (ไซงุสะ ฮารุกะ, ฟุตางิ คานาตะ)
รีไรต์ (นากัตสึ ชิซึรุ)
planetarian (โฮชิโนะ ยุเมมิ)
คุดวาฟเตอร์ (ไซงุสะ ฮารุกะ, ฟุตางิ คานาตะ)
ไขกุญแจข้ามโลก (โฮชิโนะ ยุเมมิ, ไซงุสะ ฮารุกะ, ฟุตางิ คานาตะ, นากัตสึ ชิซึรุ, ซากางามิ ทากาฟุมิ, คานาโกะ)
เขตพัลดัล

| เขตพัลดัล 팔달구 |
| --- | --- |
เขตในซูว็อน
การถอดเสียงเกาหลี
 • ฮันจา: 八達區
 • ระบบใหม่: Paldal-gu
 • ระบบแมกคูนฯ: P'aldal-ku
แผนที่จังหวัดคย็องกีเน้นเขตพัลดัล
ประเทศ: เกาหลีใต้
ภูมิภาค: ซูโดกว็อน (กีจ็อน)
จังหวัด: คย็องกี
เมือง: ซูว็อน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.86 ตร.กม. (4.97 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557)
 • ทั้งหมด: 217,093 คน
 • สำเนียง: โซล
เว็บไซต์: สำนักงานเขตพัลดัล
เขตพัลดัล เป็นเขตที่อยู่ใจกลางเมือง ซูว็อน, จังหวัดคย็องกี, ประเทศเกาหลีใต้
การแบ่งเขตการปกครอง

เขตพัลดัลแบ่งการปกครองออกเป็น "แขวง" (ดง)
แขวงโคดึง (고등동)
แขวงฮวาซอ (화서동), แบ่งออกเป็นแขวงฮวาซอ 1 และ 2
แขวงอิน-กเย (인계동)
แขวงจี (지동)
แขวงแฮงกุง (행궁동), แบ่งออกเป็น พัลดัลโน 1 ถึง 3 คา, แขวงนัมชัง, แขวงย็อง, แขวงจุง, แขวงคูช็อง, แขวงนัมซู, แขวงบุกซู, แขวงแมฮยัง, แขวงซินบุงและแขวงจังอัน
แขวงแม-กโย (매교동), แบ่งออกเป็น แขวงแม-กโยและแขวงคโย
แขวงแมซัน (매산동), แข่งออกเป็นแมซันโน 1 ถึง 3 คา
แขวงอูมัน (우만동), แบ่งออกเป็นแขวงอูมัน 1 ถึง 2
สิ่งก่อสร้างที่สำคัญ

ศาลากลางจังหวัดคย็องกี
ศาลาว่าการเมืองซูว็อน
สำนักงานเขตพัลดัล
ศูนย์วัฒนธรรมและศิลปะจังหวัดคย็องกี
ดูเพิ่ม

ซูว็อน
เขตคว็อนซ็อน
เขตจังอัน
เขตย็องทง
ข้อมูลเพิ่มเติม

เว็บไซต์เมืองซูว็อน เก็บถาวร 2010-01-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เขตพัลดัล ที่เว็บไซต์ Curlie
เว็บไซต์เขตพัลดัล
อารูบาในโอลิมปิก

ประเทศอารูบา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1988 และได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา อารูบายังไม่ได้รับเหรียญโอลิมปิกใด ๆ
ระหว่างปี พ.ศ. 2495 ถึง 2527 นักกีฬาชาวอารูบันเข้าร่วมแข่งขันโดยเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส ข้อตกลงนี้เปลี่ยนไปเมื่ออารูบากลายเป็นนิติบุคคลแยกตัว ("ดินแดน") จากราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1986 คณะกรรมการโอลิมปิกอารูบาก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1985 และได้รับการยอมรับในปี ค.ศ. 1986 ณ มกราคม ค.ศ. 2021 อารูบายังไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวใด ๆ
ลำดับเหตุการณ์การเข้าร่วม

| วันที่ | ทีม | ทีม | ทีม |
| --- | --- | --- | --- |
| 1900–1948 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) |  |  |
| 1952–1984 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) |  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส (AHO) |  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส (AHO) |
| 1988–2008 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) |  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส (AHO) |  อารูบา (ARU) |
| 2012 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | ส่วนหนึ่งของ  เนเธอร์แลนด์ /   นักกีฬาอิสระ (IOA) (2012) |  อารูบา (ARU) |
| 2014– |  เนเธอร์แลนด์ (NED) |  เนเธอร์แลนด์ (NED) |  อารูบา (ARU) |
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล