เหตุฆาตกรรมและโทรมหญิงที่แหลมสมิหลา พ.ศ. 2515
การสอบสวน

วันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2515 พันตำรวจเอก อัมพร จิตรปฎิมา, พันตำรวจเอก พยูน สุขนันท์, พันตำรวตตรี โฆษิต ศักดาณรงค์ และร้อยตำรวจโท อัมพร ภัยลี้ ได้สอบปากคำทั้งสามอย่างเคร่งเครียด
นิพนธ์ให้การว่า วันที่ 3 สิงหาคม เวลา 20.00 น. พิชาญมาพบเขาและสุธน แล้วชักชวนให้ทำร้ายหนุ่มสาวที่พลอดรักกันที่ชายหาด แล้วฉุดหญิงสาวมาข่มขืน เมื่อเขาและสุธนเห็นด้วยกับพิชาญ ทั้งสามจึงไปนอนรอคอยล่าเหยื่อที่ใต้ต้นสน บริเวณบ่อนชนวัว หน้าศาลากลางจังหวัดสงขลา ระหว่างที่นอนรออยู่ที่ใต้ต้นสน พิชาญได้อธิบายแผนการก่อเหตุซึ่งเคยทำมาแล้วเพื่อให้เกิดความกล้า แม้ว่านิพนธ์ยังไม่เคยทำก็ตาม ต่อมาในเวลา 21.00 น. ทั้งสามไปที่ชายหาด และพบศิริพรกับสมนึกกำลังพลอดรักกัน พิชาญจึงใช้ปืนจี้ศิริพร ส่วนสุธนกระโดดเข้าไปต่อยสมนึก จากนั้นพิชาญปราดเข้ามาช่วยสุธนทำร้ายสมนึก แล้วตีที่ใบหน้าของสมนึกด้วยพานท้ายปืนจนสลบ ระหว่างที่ทำร้ายสมนึก ศิริพรวิ่งหนีไป สุธนจึงวิ่งไล่ตามเธอแล้วฉุดเธอมาข่มขืนที่ชายหาด ระหว่างนั้นศิริพรได้ขัดขืนจึงถูกชกที่ท้องและหน้า จากนั้นพิชาญได้ข่มขืนต่อแล้วชกหน้ากับทุบหน้าขา ระหว่างที่พิชาญข่มขืน เขาจำหน้าของศิริพรได้ว่าเป็นญาติของเขา เขาจึงร้องออกมาว่า "ตายแล้ว คนที่ขืนใจเป็นญาติของอั้วเอง" ทั้งสามจึงเปลี่ยนแผนเป็นนำศิริพรไปส่งบ้าน เมื่อถึงบ้านทั้งสามจึงกลับไปเอาสมนึกที่หมดสติไปส่งโรงพยาบาล แล้วหลบหนีออกจากอำเภอเมืองสงขลาไปพักที่โรงแรมในอำเภอหาดใหญ่ ต่อมาในช่วงเช้าวันที่ 4 สิงหาคม ทั้งสามขึ้นรถไฟเพื่อหลบหนีเข้านครหลวงกรุงเทพธนบุรีแต่ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจสกัดจับได้ก่อน
พิชาญให้การปฎิเสธว่าไม่ได้ฆ่าสมนึก และไม่รู้เห็นกับการข่มขืนศิริพร ส่วนสุธนให้การรับสารภาพว่าได้ข่มขืนศิริพร และร่วมกับพิชาญและนิพนธ์ทำร้ายสมนึก
วันที่ 9 สิงหาคม เวลา 11.00 น. พันตำรวจเอก ณรงค์ อัลภาชน์ รองผู้บังคับการตำรวจภูธรเขต 9 ได้เบิกตัวพิชาญมาสอบปากคำอีกครั้ง ซึ่งพิชาญยังให้การปฎิเสธ ณรงค์จึงใช้ชั้นเชิงในการสอบสวนโดยขอร้องว่า"หากพิชาญฆ่าสมนึกและข่มขืนศิริพร ก็ควรบอกความจริง เพื่อโทษที่ได้รับจะน้อยลง" พิชาญจึงถามว่า"ท่านรองครับ ผมจะถูกประหารชีวิตหรือเปล่า?" ณรงค์จึงอธิบายว่าเป็นเรื่องของกรมตำรวจ เพราะตามหลักปฎิบัติงาน ตนมีหน้าที่สอบสวนแล้วเสนอเรื่องไปกรมตำรวจเพื่อพิจารณาเสนอต่อคณะปฎิวัติ พิชาญอ้ำอึ้งไปพักหนึ่ง แล้วถามณรงค์ว่านิพนธ์กับสุธนสารภาพหรือยัง ณรงค์ตอบว่าทั้งสองสารภาพแล้ว พิชาญจึงยอมรับสารภาพ
พิชาญให้การว่าในคืนเกิดเหตุเขา พร้อมด้วยสุธน และนิพนธ์ ไปนอนอยู่บ่อนพนันวัวหน้าศาลากลางจังหวัด แล้ววางแผนฉุดหญิงสาวที่พลอดรักกับชายหนุ่มไปข่มขืน หลังจากนั้นทั้งสามเดินไปที่ชายหาด พบสมนึกกำลังพลอดรักกับศิริพร เขาจึงเอาปืนไปจี้ศิริพรเพื่อไม่ให้ขัดชืน เมื่อสมนึกทำท่าจะสู้ เขาจึงใช้พานท้ายปืนตีที่หน้าทำให้สมนึกล้มลง แล้วด่าว่า "ไอ้สัตว์" จากนั้นสุธนกับนิพนธ์เข้าไปช่วยเขาทำร้ายสมนึก ระหว่างนั้นศิริพรได้วิ่งหนีไป เขาจึงกระชากแขนเธอเอาไว้ ระหว่างนั้นสุธนกับนิพนธ์กำลังจะพลาดท่าให้สมนึก พิชาญจึงเข้าไปช่วยทำร้ายสมนึกแล้วให้สุธนคุมศิริพร สมนึกยกมือไหว้ร้องขอชีวิตแล้วเป็นลมล้มไป เมื่อสมนึกหมดสติแล้วสุธนจึงฉุดศิริพรข่มขืน เมื่อสุธนข่มขืนเสร็จแล้วเขาจึงข่มขืนต่อ
วันที่ 9 สิงหาคม เวลา 17.30 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจได้นำตัวศิริพรกับเหี้ยง บิดาของเธอไปชี้ตัวทั้งสาม ซึ่งศิริพรสามารถชี้ตัวถูกต้องทุกคน ในเช้าวันถัดมา เจ้าหน้าที่ตำรวจร่วมมือกับพันตำรวจตรี สล้าง บุนนาค และร้อยตำรวจโท เฉลิมชัย ลิ่วเฉลิมวงศ์ นำตัวนิพนธ์ไปอำเภอหาดใหญ่เพื่อค้นหาทองของกลาง หลังจากเขาสารภาพว่านำทองไปขายที่ร้านเค่งเอ็กหลี ที่ถนนนิพัทธอุทิศ 2 ของนายเกียวอาเก็ง แซ่เตียว หลังการตรวจสอบพบว่าทองถูกเกียวอาเก็งหลอมเป็นทองคำแท่ง เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงยึดไว้เป็นหลักฐาน แล้วควบคุมตัวเกียวอาเก็งในข้อหารับของโจร
วันที่ 12 สิงหาคม เวลา 07.00 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจนำตัวทั้งสามไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพที่ชายหาดหน้าศาลาจังหวัดสงขลาโดยใช้เจ้าหน้าที่ตำรวจ 200 นาย คอยป้องกันเหตุร้ายแรง โดยมีประชาชนและนักศึกษาประมาณ 10,000 คนมาดูการทำแผน โดยมีนักศึกษากลุ่มหนึ่งได้ตะโกนเรียกร้องให้ประหารชีวิตตลอดเวลา ระหว่างการทำแผนทั้งสามมีสีหน้าหวาดกลัวและเคร่งเครียดตลอดเวลา ต่อมาหลังจากการทำแผนเสร็จในเวลา 09.00 เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงควบคุมตัวทั้งสามกลับไปยังสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองสงขลา ซึ่งเจ้าหน้าที่ตำรวจจะสรุปสำนวนการสอบสวนเพื่อนำเสนอต่อหัวหน้าคณะปฎิวัติภายในสัปดาห์หน้า
วันที่ 14 สิงหาคม พลตำรวจโท จำรัส มังคลารัตน์ เปิดเผยว่าหากได้รับสำนวนการสอบสวนจะรีบตรวจสอบสำนวนโดยเร็วและจะนำเสนอต่อพลตำรวจเอก ประเสริฐ รุจิวงศ์ เพื่อเสนอต่อหัวหน้าคณะปฎิวัติโดยเร็ว ส่วนพันโท ณรงค์ กิตติขจร เปิดเผยว่า "น่าจะให้ประหารชีวิต อย่างไรก็ตามก็ต้องพิจารณาดูสำนวนการสอบสวนเสียก่อน"