stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซามูไร
วัฒนธรรมซามูไร > ปรัชญา

หลักปรัชญาของศาสนาพุทธนิกายเซน บวกกับบางส่วนของลัทธิขงจื๊อ มีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมซามูไรได้ดีพอ ๆ กับลัทธิชินโต
นิกายเซนได้กลายเป็นหลักคำสอนสำคัญในเรื่องของวิธีการที่ทำให้จิตสงบ
ฐานคติของพุทธในเรื่องการกลับชาติมาเกิด ก็นำซามูไรไปสู่การละเลิกการทรมานและการฆ่าฟันอย่างไร้เหตุผล ฐานคตินี้มีอิทธิพลมากจนซามูไรบางคนถึงกับยอมเลิกใช้ความรุนแรง และบวชเป็นพระสงฆ์หลังจากที่ตระหนักว่าการฆ่าฟันไม่ได้ส่งผลดีอย่างไร ขณะที่ซามูไรบางคนตระหนักถึงเรื่องเช่นนี้ได้ตอนที่อยูในสมรภูมิจริง จนเป็นเหตุให้เขาต้องถูกฆ่าตาย ณ ที่นั้นก็มี
ส่วนบทบาทของลัทธิขงจื๊อที่มีผลต่อวัฒนธรรมซามูไรก็คือ การเน้นความสำคัญในการรักษาความสัมพันธ์ที่มีต่อผู้ปกครองให้ได้ ซึ่งนี่คือความจงรักภักดีที่ซามูไรต้องการจะแสดงต่อเจ้านายของเขา
บูชิโดคือ “ประมวลหลักการปฏิบัติ” ที่ติดตัวซามูไรทุก ๆ คน หลักนี้เริ่มบังคับใช้ในสมัยเอโดะ โดยรัฐบาลโชกุนโทกึงาวะ เพื่อพวกเขาจะได้ควบคุมเหล่าซามูไรได้ง่ายขึ้น
แต่เหตุการณ์ของ “กลุ่มโรนิงทั้ง 47” ก็ทำให้เกิดการโต้เถียงกันเกี่ยวกับประเด็นความถูกต้องของหลักปฏิบัติของซามูไร และประเด็นที่ว่าหลักบูชิโดควรจะประยุกต์ใช้ได้อย่างไร เนื่องจากซามูไรซึ่งกลายเป็นโรนิงทั้ง 47 คนนี้ไม่ได้ให้ความเคารพต่อโชกุนซึ่งเป็นผู้ปกครองของพวกเขา แต่ที่ทำเช่นนี้ก็เพราะความภักดีและความซื่อสัตย์ที่มีต่อนายเก่าของพวกเขาเอง ผลสุดท้าย การกระทำของพวกเขาถูกตัดสินว่าเป็นการกระทำที่แสดงออกถึงความซื่อสัตย์ แต่ไม่เป็นการแสดงถึงความจงรักภักดีต่อโชกุน นี่จึงเป็นเหตุให้พวกเขาทั้ง 47 คนต้องถูกฆาตกรรมด้วยการสำนึกผิดและสิทธิในการคว้านท้องฆ่าตัวตาย
วัฒนธรรมซามูไร > สตรี

หน้าที่ของผู้หญิงในฐานะภรรยาของซามูไรคือ แม่บ้าน บทบาทนี้สำคัญมากในยุคศักดินาของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่นักรบผู้เป็นสามีมักจะเดินทางไปดินแดนอื่น หรือไปทำสงครามร่วมกับสังกัดของตนเอง ภรรยา หรือ “โอกุซัง” (แปลว่า ผู้ที่อยู่แต่ในบ้าน) จะเป็นผู้ที่จัดการกิจธุระทุกอย่างของครอบครัว ดูแลลูก ๆ และบางโอกาสยังต้องป้องกันบ้านจากการรุกรานด้วย ภรรยาของชนชั้นซามูไรหลาย ๆ คนต้องฝึกฝนการใช้ง้าว หรือที่เรียกว่านะงินะตะ มือเดียวให้ได้ เพื่อจะได้สามารถปกป้องคนในครอบครัว บ้าน และเกียรติยศเอาไว้
ลักษณะพิเศษที่ไม่เหมือนใครของผู้ที่เป็นภรรยาซามูไรคือ ถ่อมตัว เชื่อฟัง ควบคุมตนเอง และจงรักภักดี ภรรยาในอุดมคติของซามูไรจะต้องมีทักษะในการจัดการกับทรัพย์สิน หมั่นจดบันทึก ดูแลการเงิน ให้การศึกษาแก่ลูกๆ (และบางทีก็ต้องให้การศึกษาแก่ผู้รับใช้ด้วย) และบำรุงบิดามารดายามแก่เฒ่าทั้งของตนและของสามี ซึ่งอาจจะอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน กฎของขงจื๊อได้ช่วยนิยามความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและประมวลรวมหลักจรรยาของชนชั้นนักรบในเรื่องนี้ไว้ว่า ภรรยาจะต้องแสดงความเคารพอย่างสูงแก่สามี ต้องกตัญญูและบูชาบิดามารดา และต้องดูแลเอาใจใส่แก่ลูก ๆ แต่ถ้าให้ความรักต่อลูกมากจนเกินไป ก็จะทำให้ลูกเป็นผู้ที่เอาแต่ใจตนเองได้ ดังนั้น ผู้เป็นแม่จึงต้องฝึกให้ลูกมีวินัยควบคู่ไปด้วย
แม้ว่าภรรยาของตระกูลซามูไรที่มั่งคั่งจะได้เสวยสุขจากทรัพย์สินเงินทองและตำแหน่งอันเลิศหรูในสังคม และยังมีสิทธิหลีกเลี่ยงการถูกใช้แรงงานทางกายด้วยก็ตาม พวกเธอก็ยังมีสถานะทางสังคมที่ต่ำกว่าเพศชายอยู่หลายระดับ ผู้หญิงจะถูกห้ามไม่ให้ข้องเกี่ยวกับกิจกรรมทางการเมือง และโดยมากก็จะไม่ได้มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าของครอบครัวด้วย
เมื่อการศึกษาเริ่มมีคุณค่ามากขึ้นในยุคของโทะกุงะวะ ผู้หญิงที่ได้รับการศึกษาตั้งแต่เด็กจึงกลายเป็นสิ่งสำคัญสำหรับครอบครัวและสังคมโดยรวม หลักเกณฑ์ในการเลือกสตรีมาแต่งงานด้วยจึงเริ่มถ่ายน้ำหนักไปที่ความฉลาดและระดับการศึกษา บวกกับความดึงดูดใจทางกายภาพของผู้ที่จะมาเป็นภรรยามากขึ้น ทำให้นอกจากจะต้องมีทักษะของการเป็นภรรยาและผู้จัดการครอบครัวที่ดี ผู้หญิงในยุคนั้นยังต้องพบกับความท้าทายในการเรียนการอ่านภาษาจีน และยังจะต้องมีความรู้ในวิชาทางด้านปรัชญาและอักษรศาสตร์เบื้องต้นอีกด้วย เพราะฉะนั้น จนถึงสิ้นสุดยุคโทะกุงะวะ ภรรยาของซามูไรเกือบทุกคนจึงสามารถอ่านออกเขียนได้หมด
ซามูไรในวัฒนธรรมสมัยนิยม > ละครโทรทัศน์

ในทุกวันนี้ จิไดเงะกิ (หรือละครอิงประวัติศาสตร์) ก็ยังคงเป็นรายการหลักที่ฉายในโรงภาพยนตร์และโทรทัศน์ของญี่ปุ่นอยู่ รายการประเภทนี้มักจะมีเนื้อเรื่องที่เกี่ยวข้องกับซามูไร รวมไปถึงเค็นจุสึ (วิชาดาบ) ที่ลุกขึ้นมาต่อสู้กับเหล่าพ่อค้าและซามูไรคนอื่นๆ ที่ชั่วร้าย
มิโตะ โคะมง (ญี่ปุ่น: 水戸黄門; โรมาจิ: Mito Komon) เป็นตัวอย่างของละครชุดทางโทรทัศน์แนวจิไดเงกิ ที่โด่งดังเรื่องหนึ่งของญี่ปุ่น เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทางของโทะกุงะวะ มิสึกึนิ ที่ปลอมตัวเป็นพ่อค้าเศรษฐีเก่า พร้อมด้วยซามูไรไร้อาวุธอีกสองคนที่ปลอมตัวเป็นผู้ติดตามของเขา เขาจะต้องพบกับปัญหาในทุกๆ ที่ที่เขาไป และเขาจะต้องเป็นผู้แก้ปัญหาและรวบรวมหลักฐานต่างๆ หลังจากได้หลักฐานครบถ้วน เขาจะให้ซามูไรของเขาเข้าไปปราบซามูไรและพ่อค้าที่เป็นคนร้ายอย่างเลือดเย็น ก่อนที่จะเปิดเผยอัตลักษณ์ที่แท้จริงของเขาออกมา สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นประจำในเรื่องนี้คือ เหล่าร้ายที่มิสึกึนิสามารถเข้าไปฆ่าล้างตระกูลได้ มักจะออกมายอมแพ้เสียก่อน เพื่อหวังว่าการลงโทษของเขาจะไม่ลามไปถึงสมาชิกในครอบครัวคนอื่นๆ ด้วย
ละครชุดทางโทรทัศน์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับซามูไรอีกเรื่องหนึ่งคือ อะบะเร็มโบะ โชงุง ละครเรื่องนี้ประกอบไปด้วยตัวละครที่เป็นซามูไรทุกระดับชั้นไล่ตั้งแต่โชกุนลงมาถึงซามูไรระดับล่างที่สุด รวมไปถึงโรนิง ที่ถือได้ว่าเป็นส่วนประกอบสำคัญของเรื่องนี้ด้วย
ซามูไรในวัฒนธรรมสมัยนิยม > วรรณกรรม

โชกุน ถือเป็นตัวอย่างวรรณกรรมซามูไรที่เป็นที่รู้จักในระดับสากลมากที่สุดชิ้นหนึ่ง ผลงานชิ้นนี้คือนวนิยายเรื่องแรกในงานชุดเอเชียน ซากา ของเจมส์ คลาเวลล์ (แปลเป็นไทยโดย ธนิต ธรรมสุคติ) นวนิยายเรื่องนี้มีท้องเรื่องอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2143 ซึ่งเป็นเวลาที่ญี่ปุ่นถูกปกครองด้วยระบบศักดินา เนื้อเรื่องเกี่ยวข้องกับการรุ่งโรจน์ของโทะกุงะวะ อิเอะยะสึ จนสามารถตั้งคณะการปกครองในระบอบโชกุนของตนเองได้ เรื่องราวทั้งหมดในเรื่องนี้จะถูกเล่าผ่านสายตาของทหารชาวอังกฤษคนหนึ่ง ซึ่งเป็นตัวละครที่มีพื้นฐานอย่างหลวมๆ มาจากวิลเลียม อดัมส์ ชาวตะวันตกที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นซามูไร เนื้อหาส่วนใหญ่ของนวนิยายชิ้นนี้ได้ถูกแต่งขึ้นมาใหม่โดยผู้เขียนเอง
ซามูไรในวัฒนธรรมสมัยนิยม > การ์ตูน

นอกจากวรรณกรรม ซามูไรยังได้ปรากฏตัวบนหนังสือการ์ตูนของญี่ปุ่น (มังงะ) และภาพยนตร์การ์ตูน (อนิเมะ) อยู่บ่อยครั้ง โดยการ์ตูนเหล่านี้ส่วนใหญ่จะมีเนื้อเรื่องอิงประวัติศาสตร์ และตัวละครหลักก็มักจะเป็นซามูไรหรืออดีตซามูไร (หรือผู้ที่มีลำดับขั้นหรือตำแหน่งที่ต่างไปจากนั้น) ที่มีทักษะวิชาทางการสู้รบสูง โดยตัวอย่างของการ์ตูนญี่ปุ่นแนวนี้ที่ถือว่าโด่งดังที่สุดก็ได้แก่เรื่อง โลน วูล์ฟ แอนด์ คับ และ รุโรนิ เค็นชิง
โลน วูล์ฟ แอนด์ คับ (ซามูไรพ่อลูกอ่อน) เป็นการ์ตูนที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับอดีตตัวแทนเพชฌฆาตของโชกุน กับลูกน้อยของเขาอีกหนึ่งคน ที่ต้องกลายมาเป็นนักฆ่ารับจ้าง หลังจากที่ถูกกลุ่มชนชั้นสูงและซามูไรคนอื่น ร่วมกันทรยศ
ส่วน รุโรนิ เค็นชิง (ซามูไรพเนจร) เป็นเรื่องราวของอดีตนักฆ่า ผู้มีส่วนช่วยให้เกิดการสิ้นยุคบะคุมะซึจนนำไปสู่การเกิดขึ้นของยุคเมจิ เขาต้องมาปกป้องเพื่อนใหม่หลายๆ คน และต้องต่อสู้ขับไล่ศัตรูเก่าของเขาเอง โดยที่จะต้องรักษาคำสาบานที่เขาให้ไว้ก่อนหน้านั้นด้วยว่าเขาจะต้องไม่สังหารชีวิตใครอีก การ์ตูนเรื่องดังกล่าวนี้ยังได้นำเอามาสร้างในรูปแบบของอนิเมะอีกด้วย
แต่อย่างไรก็ตาม ยังมีการ์ตูนญี่ปุ่นอีกหลายเรื่องที่ตัวละครหลักมีลักษณะต่างๆ เช่น การดำรงชีวิต การฝึกฝน และการต่อสู้คล้ายกับซามูไร โดยที่ตัวเรื่องหลักก็ไม่ได้ยึดติดอยู่กับเรื่องราวในประวัติศาสตร์สมัยซามูไรเหมือนสองเรื่องข้างต้น เนื้อเรื่องที่ประกอบไปด้วยตัวละครประเภทนี้มักจะดำเนินเรื่องในบริบทเวลาปัจจุบันหรือไม่ก็อนาคต ตัวอย่างที่รู้จักกันดีน่าจะเป็นโกะเอะมง อิชิกะวะ รุ่นที่ 13 จากเรื่อง ลูแปง III (การ์ตูนชุดที่สร้างออกมาทั้งในรูปแบบของหนังสือการ์ตูน ภาพยนตร์การ์ตูนทางโทรทัศน์ และภาพยนตร์) และมะโกะโตะ อะโอะยะมะ จากการ์ตูนแนวโรแมนติกคอมเมดีเรื่อง เลิฟฮินะ (บ้านพักอลเวง)  เป็นต้น
ตัวละครประเภทนี้ยังมีปรากฏให้เห็นอีกในการ์ตูนเรื่องอื่นๆ เช่นในเรื่อง เบย์เบลด (ศึกลูกข่างมหัศจรรย์)  ซึ่งเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในยุคปัจจุบันเกี่ยวกับการแข่งขันลูกข่างอันล้ำสมัย ก็มีตัวละครที่ชื่อ "จิน จ้าวพายุ" ที่มีลักษณะผสมกันระหว่างซามูไรและนินจาอยู่ด้วย ส่วนอีกเรื่องหนึ่งก็คืออนิเมะแนวผู้ใหญ่ที่ชื่อ ซามูไร แชมพลู การ์ตูนญี่ปุ่นที่ปรากฏโฉมครั้งแรกในปี พ.ศ. 2547 ด้วยเนื้อเรื่องในยุคเอโดะที่นำมาผสมผสานให้เข้ากับวัฒนธรรมข้างถนนสมัยใหม่และเพลงแนวฮิพฮ็อพ ก็มีตัวละครที่ชื่อ จิน ซึ่งเป็นอดีตซามูไรฝีมือฉมังที่ต้องกลายมาเป็นโรนิงหลังจากที่เขาได้สังหารเจ้านายของเขาเอง
ขณะที่ซามูไรกำลังมีชีวิตโลดแล่นอยู่ในการ์ตูนเรื่องต่างๆ ของญี่ปุ่น หนังสือการ์ตูนสัญชาติอเมริกันหลายๆ เรื่องก็ได้หยิบเอาลักษณะเฉพาะของซามูไรไปปรับแต่งใหม่ให้เข้ากับตัวละครของพวกเขาเองเช่นเดียวกัน ที่เห็นได้ชัดก็คือ วูล์ฟเวอรีน หนึ่งในยอดมนุษย์แห่งมาร์เวล ยูนิเวอร์ส ที่ปรากฏตัวครั้งแรกในช่วงทศวรรษที่ 80 ก็มีความพยายามที่จะใช้อุดมการณ์และฐานคติของซามูไรเกี่ยวกับวิธีการในการควบคุมความอารมณ์รุนแรงที่เกิดขึ้นในของเขา นอกจากนั้น ลักษณะของโรนิง หรือซามูไรที่ไร้เจ้านาย ก็ยังถูกนำไปใช้เป็นตัวละครของการ์ตูนอเมริกาบางเรื่องด้วย เช่นเรื่อง โรนิน ของแฟรงค์ มิลเลอร์ และ อุซะงิ โยจิมโบ ของสแตน ซาไก
ซามูไรในวัฒนธรรมสมัยนิยม > วิดีโอเกม

ในวิดีโอเกม ตัวละครที่เป็นซามูไรมักจะเป็นตัวผู้เล่นที่เป็นพระเอกหรือไม่ก็ศัตรูที่เป็นคอมพิวเตอร์ โดยที่ตัวละครประเภทนี้จะปรากฏตัวบนเกมหลายแนวด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นอาร์พีจี วางแผนกลยุทธ์ แอ็คชัน ผจญภัย หรือต่อสู้แบบสองคน ตัวอย่างเช่น เอจ ออฟ เอ็มไพรส์ เกมแนววางแผนกลยุทธ์ชื่อดังของอเมริกา, อัลทิมา ออนไลน์: ซามูไร เอ็มไพร์ เกมแนวเอ็มเอ็มโออาร์พีจี, และ โชกุน โททัล วอร์ เกมวางแผนกลยุทธ์ของอังกฤษ ที่ให้ผู้เล่นได้สัมผัสกับปรัชญาสงครามของซุนวู และภาพการรบในสมรภูมิที่เหมือนจริง
ส่วนของญี่ปุ่น ก็มีเกมที่ซามูไรเป็นส่วนประกอบหลักอยู่หลาย ๆ เกม อย่างเช่น เกมแนวไซไฟธิลเลอร์ที่ชื่อ Xenosaga Episode II: Jenseits von Gut und Böse ก็มีตัวละครตัวหนึ่งชื่อว่า จิน อูซูกิ (พี่ชายของชิอง อูซูกิ) ที่ผู้สร้างได้นำเอาภาพของซามูไรมาใส่ไว้ด้วย โดยจินจะเป็นตัวละครที่มีความทะยานอยากที่จะเป็นซามูไร เวลาต่อสู้เขาก็จะใช้ดาบเพียงเล่มเดียวเป็นอาวุธ
นอกจากนั้น เกมแนวต่อสู้แบบสองคนของญี่ปุ่นบางเกมก็มีตัวละครที่เป็นซามูไรให้ผู้เล่นได้เลือกใช้ด้วยเช่นกัน ตัวอย่างเช่น บิชามง จากเกม ดาร์คสตอล์เกอรส์ โซดอม จาก สตรีท ไฟเตอร์ อัลฟา และตัวละครแทบทุกตัวจากเกมชุด ซามูไร โชวดาวน์ (ในเกมนี้ ฮาโอมารุ และเก็นจูโร่ เป็นตัวละครที่มีความคล้ายคลึงกับซามูไรแบบดั้งเดิมมากที่สุด)
นอกจากเกมต่าง ๆ ข้างต้นแล้ว ก็ยังมีเกมอย่าง ทากาดะ ชิงเง็ง, เซ็งโงกุ มูโซว, เบรฟว์ เฟ็นเซอร์ มูซาชิ, โอนิมูชา, เวย์ ออฟ เดอะ ซามูไร, เก็นจิ และ เซเว็น ซามูไร 20XX HAKUOUKIที่มีซามูไรเป็นตัวเอกเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

มติชน กรุ๊ป[ลิงก์เสีย] ข้อมูลเกี่ยวกับซามูไรในคอลัมน์ "รู้ไปโม้ด" โดยน้าชาติ ประชาชื่น
เซ็งโงกึ ไดเมียว โฮมเพจ เว็บไซต์เกี่ยวกับนักเขียนและนักประวัติศาสตร์ทางด้านซามูไร
ฮางากึเระ: เดอะ บุค ออฟ เดอะ ซามูไร ออนไลน์ เก็บถาวร 2006-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซามูไร-อาร์ไควซ์ เจแปนนิส ฮิสทรี เพจ ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ซามูไร
จักรพรรดิคัมมุ (ญี่ปุ่น: 桓武天皇; โรมาจิ: Kanmu Tennō)
ภาพวาดแนวป้องกันหินขนาดใหญ่รอบอ่าวฮะกะตะที่สร้างขึ้นโดยซามูไรเพื่อป้องกันการบุกรุกของกองทหารมองโกล วาดโดยโมะโกะ ชุไร เอะโกะโตะบะ เมื่อปี พ.ศ. 1836
โชกุนโทะกุงะวะ อิเอะยะซุ
ซามูไรของแคว้นซะสึมะ ในช่วงสงครามโบะชิง ถ่ายโดย เฟลีเซ บีอาโต
ภาพวาดของเออแฌน กอลัช นายทหารเรือชาวฝรั่งเศสที่ทำศึกเพื่อโชกุนในฐานะของซามูไร ในช่วงสงครามโบะชิง (พ.ศ. 2412)
ภาพวาดแสดงประเพณีชุโดของญี่ปุ่นโบราณ ที่ผู้ชายเกิดความสัมพันธ์รักกับผู้ชายที่อ่อนวัยกว่า ผลงานของมิยะงะวะ อิสโช (พ.ศ. 2293)
ดาบคะตะนะ (ญี่ปุ่น: 刀; โรมาจิ: katana) อาวุธหลักของซามูไร
ดาบสั้น
ธนูยาว (ยุมิ) (ญี่ปุ่น: 弓; โรมาจิ: Yumi)
ตัวอักษรคันจิของภาษาญี่ปุ่น ของคำว่า ซามูไร
โปสเตอร์ภาพยนตร์เรื่อง เดอะ ลาสท์ ซามูไร (มหาบุรุษซามูไร)
เซียมเปร

เซียมเปร (สเปน: Siempre; แปลว่า "เสมอ ๆ") คืออัลบั้มชุดที่ 3 ของกลุ่มศิลปินอิลดีโว อัลบั้มนี้มีแนวเพลงแบบละตินเพิ่มขึ้นมาไม่เหมือนอัลบั้มชุดก่อน ๆ
เซียมเปร บันทึกเสียงในดับลินและสวีเดน ทีมงานผู้สร้างสรรค์เพลงที่ร่วมงานก็ยังเป็นทีมเดิมคือ Steve Mac, Per Magnusson และ David Kreuger
เพลงในอัลบั้มนอกจากจะมีเพลงใหม่แล้ว ยังมีเพลงเก่าสุดคลาสสิกที่นำมาทำใหม่อย่าง ‘Nights In White Satin’, ‘Musica’ (โดยฝีมือการเรียบเรียงใหม่ของคอมโพสเซอร์ชื่อดัง John Miles), "วิธเอาท์ยู" และเพลงที่ จอช โกรแบน และ เวสท์ไลฟ์ เคยร้องไว้อย่าง ‘Por Ti Sere – You Raise Me Up’
รายชื่อเพลง

| # | ชื่อเพลง | ความยาว |
| --- | --- | --- |

| 1. | "Nights In White Satin" |  |
| 2. | "Caruso" |  |
| 3. | "Without You" |  |
| 4. | "Come Primavera (Like Spring) " |  |
| 5. | "Have You Ever Really Loved A Woman" |  |
| 6. | "La Vida Sin Amour (Life Without Love) " |  |
| 7. | "Una Noche (One Night) " |  |
| 8. | "Amour Venme A Buscar (Tell That To My Heart) " |  |
| 9. | "Musica " |  |
| 10. | "Somewhere (bonus track) – Song from “West Side Story”" |  |
ชาร์ต

| ประเทศ | สถานะ | อันดับ |
| --- | --- | --- |

| ออสเตรเลีย | Double Platinum | #2 |
| แคนาดา (Classical Crossover) |  | #1 |
| แคนาดา |  | #2 |
| แม็กซิโก | Platinum | #2 |
| สหรัฐอเมริกา (Classical Crossover) |  | #1 |
| สหรัฐอเมริกา | Platinum | #6 |
| สเปน | Triple Platinum | #1 |
| สหราชอาณาจักร | Double Platinum | #2 |
| สวีเดน |  | #4 |
| เนเธอร์แลนด์ |  | #1 |
| นิวซีแลนด์ | Gold | #3 |
| ฝรั่งเศส |  | #10 |
| สวิสเซอร์แลนด์ |  | #1 |
| เยอรมัน |  | #22 |
| ออสเตรีย |  | #9 |
| ไอร์แลนด์ |  | #3 |
| อิตาลี |  | #58 |
| ฟินด์แลนด์ |  | #2 |
| โปรตุเกส | Platinum | #3 |
| เบลเยี่ยม | Gold | #1 |
| นอร์เวย์ |  | #2 |
| ไต้หวัน |  | #2 |
| ญี่ปุ่น (ศิลปิน ต่างประเทศ) |  | #8 |
| สโลวาเนีย | Platinum | #1 |
| ไทย |  | #1 |
| สิงคโปร์ |  | #1 |
| เกาหลีใต้ |  | #1 |
| ฮ่องกง |  | #1 |
| เวเนซุเอลา |  | #2 |
| อาร์เจนตินา | Gold | #8 |
| โคลัมเบีย |  | #10 |
| เดนมาร์ก |  | #5 |

| ด ค กอิลดีโว |
| --- | --- |
อิลดีโว:  "อันเบรกมายฮาร์ต (เรเกรซซามี)"  "มามา" 
เดอะคริสต์มาสคอลเลกชัน:  "โอโฮลีไนต์" 
อังโกร่า:  "ไอบีลีฟอินยู (เฌอกรัวซองตัว)" 
เซียมเปร:  "คารูโซ"  "ไนต์อินไวท์ซาติน"  "วิธเอาต์ยู" 
เดอะพรอมิส:  "อะเมซิงเกรซ"  "อะดาจิโอ"  "เดอะวินเนอร์เทกส์อิตออล" 
ซิงเกิลอื่น ๆ:  "เดอะไทม์ออฟอาวเวอร์ไลฟ์" 
บทความอื่น ๆ:  ผลงานอัลบั้ม  ผลงานซิงเกิล  ผลงานวีดิทัศน์  คอนเสิร์ต  รางวัล
ครัวอินดี้

| ครัวอินดี้ |
| --- | --- |
โลโก้รายการ ครัวอินดี้
ครัวอินดี้
ประเภท: รีวิวอาหาร   จ่ายตลาด   ทำอาหาร   เทคนิคการทำอาหาร
พัฒนาโดย: บริษัท โซลิต เอนเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
พิธีกร: ธนกฤต พานิชวิทย์ (ว่าน)   สุภรดี ศิวพรพิทักษ์ (เชฟฟิน)   ดนัยภัทร พิบูลสงคราม (เลิฟ)   ระภา สุระจรัส (ป่าน)
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 8
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: ไทย
ความยาวตอน: 35 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5
ออกอากาศ: 5 มกราคม พ.ศ. 2551 – ปัจจุบัน
ครัวอินดี้ (อังกฤษ: Independent Kitchen) เป็นรายการวาไรตี้เกี่ยวกับการทำอาหาร ดำเนินรายการโดย 4 พิธีกรที่ชื่นชอบในการทำอาหารและการกิน ธนกฤต พานิชวิทย์ (ว่าน), สุภรดี ศิวพรพิทักษ์ (เชฟฟิน), ดนัยภัทร พิบูลสงคราม (เลิฟ) และ ระภา สุระจรัส (ป่าน) วลีประจำรายการคือ "ฟู้ดอารมณ์ดีที่ใครๆก็ทำได้"  ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เที่ยงตรง ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5
พิธีกร > พิธีกรหลัก

ธนกฤต พานิชวิทย์ (ว่าน)
สุภรดี ศิวพรพิทักษ์ (เชฟฟิน)
ดนัยภัทร พิบูลสงคราม (เลิฟ)
ระภา สุระจรัส (ป่าน)
พิธีกร > พิธีกรในอดีต

บรรณ บริบูรณ์ (เชฟอิ๊ก)
ณัฐพงศ์ หน่อชูเวช (เชฟฟาง)
ฝ้ายฟู ภัทรานวัช (เชฟฝ้ายฟู)
ช่วงต่าง ๆ ของรายการในปัจุบัน

Indy Yummy เลิฟและป่าน จะพาไปเสาะหาร้านอาหารที่ขึ้นชื่อว่าเด็ดและดังเพื่อมารีวิวอาหารของทางร้านให้คุณผู้ชมได้รู้จัก แนะนำเมนูเด็ดประจำร้านที่คุณพลาดไม่ได้ และเลือก 1 เมนูเด็ดประจำร้านเพื่อส่งต่อให้กับคุณว่านในการแกะสูตรเมนูอาหารต่อไป โดยมีสโลแกนว่า "ทุกอย่างที่เค้าว่าดี ทุกสิ่งที่เค้าว่าเด็ด เราจะสรรหามาให้คุณผู้ชมถึงที่"
สูตรลับจับแกะ หลังจากว่านชิมเมนูที่เลิฟป่านส่งมาให้จากช่วง Indy Yummy แล้ว จะทำการออกไปเลือกซื้อวัตถุดิบที่ใช้ในการทำเมนูนั้นๆที่ตลาดหรือซุปเปอร์มาร์เก็ตต่างๆ และกลับมาทำเมนูนั้นๆ
ฟินเวอร์ เชฟฟินจะมาดัดแปลงเมนูอาหารหรือวัตถุดิบต่างๆให้มีความพิเศษและน่าทานยิ่งขึ้น โดยมีสโลแกนประจำช่วงว่า "เมคโอเวอร์อาหารธรรมดา ที่แค่กระพริบตาก็เปลี่ยนไป"
อินดี้ มี Skill แนะนำเคล็ดลับเด็ดๆที่ช่วยให้คุณทำอาหารง่ายและรวดเร็วมากขึ้น
รายชื่อตอน

ครัวอินดี้ ปี 8
| จำนวนตอน | วันที่ออกอากาศ | ชื่อตอน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 0 | 16 พฤศจิกายน 2557 | เปิดตัวรูปแบบใหม่ |  |
| 1 | 23 พฤศจิกายน 2557 | สโมคแซลม่อนครีมชีส |  |
| 2 | 30 พฤศจิกายน 2557 | โรตี |  |
| 3 | 7 ธันวาคม 2557 | เป็ดอบซอสล้ม |  |
| 4 | 14 ธันวาคม 2557 | ยำถั่วพู |  |
| 5 | 21 ธันวาคม 2557 | ขนมจีนน้ำยาปู |  |
| 6 | 28 ธันวาคม 2557 | ส้มตำ |  |
| 7 | 4 มกราคม 2558 | พิซซ่า |  |
| 8 | 11 มกราคม 2558 | ซาลาเปาหมูย่าง |  |
| 9 | 18 มกราคม 2558 | กุ้งพันอ้อย |  |
| 10 | 25 มกราคม 2558 | ราดหน้า |  |
| 11 | 1 กุมภาพันธ์ 2558 | น้ำพริกกุ้งเสียบ |  |
| 12 | 8 กุมภาพันธ์ 2558 | มัสมั่น | โอ๋ ฟูตอง เป็นแขกรับเชิญ |
| 13 | 18 กุมภาพันธ์ 2558 | ข้าวมันไก่ |  |
| 14 | 22 กุมภาพันธ์ 2558 | เครปเค้ก |  |
| 15 | 1 มีนาคม 2558 | แกงกะหรี่ |  |
| 16 | 8 มีนาคม 2558 | ขนมจีนน้ำเงี้ยว |  |
| 17 | 15 มีนาคม 2558 | สปาเก็ตตี้คาโบนาร่า |  |
| 18 | 22 มีนาคม 2558 | บีบิมบับ |  |
| 19 | 5 เมษายน 2558 | ยำปลาดุกฟู |  |
| 20 | 12 เมษายน 2558 | ราเมนกระทะร้อน |  |
| 21 | 19 เมษายน 2558 | สเต็ก |  |
| 22 | 26 เมษายน 2558 | ไก่ทอดเกาหลี |  |
| 23 | 3 พฤษภาคม 2558 | โจ๊กเทมปุระ |  |
| 24 | 10 พฤษภาคม 2558 | ก๋วยเตี๋ยวเรือ |  |
| 25 | 17 พฤษภาคม 2558 | รีซอตโต |  |
| 26 | 24 พฤษภาคม 2558 | ครัวซ็อง |  |
| 27 | 31 พฤษภาคม 2558 | ซินามอนโรล |  |
| 28 | 7 มิถุนายน 2558 | หมูแผ่น | *มีการเปลี่ยนเป็นนำหมูแผ่นมาทำ ข้าวอบหม้อดิน แทน |
| 29 | 14 มิถุนายน 2558 | ไอศกรีม |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ โซลิต เอนเตอร์เทนเม้นท์ เก็บถาวร 2015-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แฟนเพจรายการครัวอินดี้ทางเฟซบุ๊ก
ประเทศบอตสวานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศบอตสวานา ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BOT
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบอตสวานา
ณ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-23) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 13 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): อมานเทิ่ล มอนต์โช ราจาบ มาฮอมเหม็ด
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): แอนโทนี พีเซล่า
เหรียญ อันดับ 86:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 1 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศบอตสวานา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนของประเทศนี้เป็นครั้งที่ 11 ติดต่อกัน
ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

ข้อมูลเพิ่มเติม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
| เหรียญ | ชื่อ | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 ! ทองแดง | ไอแซก มักวาลา บายาโป เอ็นโดริ ซิเบน เอ็นโกซี่ บาโบโลกิ เธเบ | กรีฑา | ผลัด 4 × 400 เมตร ชาย | 000000002025-08-07-00007 ส.ค. |
จำนวนนักกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 6 | 3 | 9 |
| มวยสากลสมัครเล่น | 1 | 1 | 2 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 0 | 1 |
| ยกน้ำหนัก | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 8 | 5 | 13 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
นักกีฬาบอตสวานาผ่านเกณฑ์การเข้าร่วมการแข่งขันโดยใช้เวลาที่ผ่านการคัดเลือกหรืออันดับโลกในรายการกรีฑาต่อไปนี้ (มีนักกีฬาสูงสุด 3 คนในแต่ละรายการ):
:
หมายเหตุ–อันดับที่กำหนดไว้สำหรับการแข่งขันประเภทลู่จะอยู่ภายในกลุ่มของนักกีฬาเท่านั้น
Q = ผ่านเข้ารอบต่อไป
q = ผ่านเข้ารอบต่อไปในฐานะผู้แพ้ที่เร็วที่สุด หรือ ในการแข่งขันประเภทลาน โดยพิจารณาจากตำแหน่งโดยไม่บรรลุเป้าหมายการผ่านเข้ารอบ
NR = สถิติระดับประเทศ
N/A = รอบที่ไม่สามารถแข่งขันได้
Bye = นักกีฬาไม่จำเป็นต้องแข่งขันในรอบ
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ไอแซก มักวาลา | 400 เมตร | 44.86 | 1 Q | 44.59 | 3 q | 44.94 | 7 |
| ลุงโก้ สก็อตช์ | 400 เมตร | 45.32 | 4 q | 45.56 | 5 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| ไนเจล อามอส | 800 เมตร | 1:45.04 | 1 Q | 2:38.49 | 8 q | 1:46.41 | 8 |
| ไอแซก มักวาลา บายาโป เอ็นโดริ ซิเบน เอ็นโกซี่ บาโบโลกิ เธเบ | ผลัด 4 × 400 เมตร | 2:58.33 | 2 Q | — | — | 2:57.27 | 3 ! |
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คริสติน บอตโลเกตสเว | 400 เมตร | 53.99 =SB | 8 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| เกลเฟล โมโรโค | 400 เมตร | 55.89 =SB | 6 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| อมานเทิ่ล มอนต์โช | 400 เมตร | DNF | DNF | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
มวยสากลสมัครเล่น

บทความหลัก: กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
บอตสวานาส่งนักมวย 2 คนเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ลอนดอน 2012 คีโมเกตส์ เคโนซี คว้าชัยชนะในรอบรองชนะเลิศและคว้าตำแหน่งในรุ่นฟลายเวทหญิงในการแข่งขันคัดเลือกระดับแอฟริกา 2020 ที่เดียมเนียดีโอ ประเทศเซเนกัล ราจาบ โอทูกิเล มาฮอมเหม็ด ทำให้รายชื่อนักมวยของประเทศสมบูรณ์โดยอยู่อันดับหนึ่งในรายชื่อนักมวยจากแอฟริกาที่มีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันในรุ่นฟลายเวทชายของการจัดอันดับกองเฉพาะกิจมวยสากลของ IOC
| นักกีฬา | รายการ/รุ่น | 32 คน> คู่แข่ง ผล | 16 คน> คู่แข่ง ผล | ก่อนรองฯ> คู่แข่ง ผล | รอบรองฯ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ราจาบ มาฮอมเหม็ด | ฟลายเวท ชาย |  มาร์ติเนซ (COL) แพ้ 0–5 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| คีโมเกตส์ เคโนซี | เฟเธอร์เวท หญิง |  อาร์ติงสตัลล์ (GBR) แพ้ 0–5 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
บอตสวานาได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำชายอันดับต้นๆ ในประเภทบุคคลไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เจมส์ ฟรีแมน | ฟรีสไตล์ 200 เมตร ชาย | 1:52.87 | 38 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| เจมส์ ฟรีแมน | ฟรีสไตล์ 400 เมตร ชาย | 4:03.10 | 35 | ไม่ผ่านเข้ารอบชิงฯ | ไม่ผ่านเข้ารอบชิงฯ | ไม่ผ่านเข้ารอบชิงฯ | ไม่ผ่านเข้ารอบชิงฯ |
ยกน้ำหนัก

บทความหลัก: กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
บอตสวานาส่งนักยกน้ำหนักหญิงเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเป็นครั้งแรก โดย แม็กเดลีน มูเย็งวา อยู่อันดับหนึ่งในรายชื่อนักยกน้ำหนักจากแอฟริกาในประเภทหญิงน้ำหนัก 59 กก. ตามการจัดอันดับความแน่นอนรายทวีปของ IWF
| นักกีฬา | รายการ/รุ่น | สแนตช์> ผล | สแนตช์> อันดับ | คลีนแอนด์เจิร์ก> ผล | คลีนแอนด์เจิร์ก> อันดับ | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แม็กเดลีน มูเย็งวา | 59 กก. หญิง | 70 | 13 | 80 | DNF | 70 | DNF |
เชร็ค 2

| เชร็ค 2 |
| --- | --- |
กำกับ:   แอนดรูว์ อดัมสัน  เคลลี่ แอสเบอรี  คอนราด เวอร์นอน 
บทภาพยนตร์:   แอนดรูว์ อดัมสัน  โจ สติลแมน  เจ. เดวิด สเต็ม  เดวิด เอ็น. ไวส์ 
เนื้อเรื่อง: แอนดรูว์ อดัมสัน
สร้างจาก: เชร็ค! โดย วิลเลียม สตีก
อำนวยการสร้าง:   แอรอน วอร์เนอร์  เดวิด ลิปแมน  จอห์น เอช. วิลเลียมส์ 
นักแสดงนำ:   ไมก์ ไมเยอส์  เอ็ดดี เมอร์ฟี  คาเมรอน ดิแอซ  จูลี แอนดรูส์  อันโตนิโอ บันเดรัส  จอห์น คลีส  รูเพิร์ต เอเวอเรตต์  เจนนิเฟอร์ ซอนเดอส์ 
ตัดต่อ:   ไมเคิล แอนดรูว์  ซิม อีแวน-โจนส์ 
ดนตรีประกอบ: แฮร์รี่ เกร็กสัน-วิลเลียมส์
บริษัทผู้สร้าง:   ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน  พีดีไอ/ดรีมเวิกส์  
ผู้จัดจำหน่าย: ดรีมเวิกส์พิกเจอส์
วันฉาย:   15 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 (2004-05-15) (กาน)  19 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 (2004-05-19) (สหรัฐ) 
ความยาว: 92 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 935.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เชร็ค 2 (อังกฤษ: Shrek 2) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากภาพยนตร์ เชร็ค กำกับโดย แอนดรูว์ อดัมสัน, เคลลี่ แอสเบอรี และคอนราด เวอร์นอน และแสดงนำโดย ไมก์ ไมเยอส์, เอ็ดดี เมอร์ฟี และคาเมรอน ดิแอซ สมทบด้วย อันโตนิโอ บันเดรัส, จูลี แอนดรูส์, จอห์น คลีส, รูเพิร์ต เอเวอเรตต์ และเจนนิเฟอร์ ซอนเดอส์
นักแสดง

ไมก์ ไมเยอส์ รับบท เชร็ค
เอ็ดดี เมอร์ฟี รับบท ดองกี้
คาเมรอน ดิแอซ รับบท เจ้าหญิงฟีโอน่า
จูลี แอนดรูส์ รับบท ราชินี ลิลเลี่ยน
อันโตนิโอ บันเดรัส รับบท พุซ อิน บู๊ทส์
จอห์น คลีส รับบท ราชา ฮาโรวด์
รูเพิร์ต เอเวอเรตต์ รับบท เจ้าชาย ชาร์มมิ่ง
เจนนิเฟอร์ ซอนเดอส์ รับบท นางฟ้าแม่ทูนหัว
โคดี คาเมรอน รับบท ปิน็อกกีโอ และ ลูกหมู 3 ตัว
เคลลี่ แอสเบอรี รับบท เอลฟ์
นักแสดง > นักแสดงเสียงพากย์ภาษาไทย

จิ้ม ชวนชื่น รับบท เชร็ค
สุรศักดิ์ วงษ์ไทย รับบท ดองกี้
การตอบรับ > คำวิจารณ์

รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 89 ของผู้วิจารณ์ 239 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 5.6 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 54 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 34 คน ในโอเมเลเต (Omelete) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 5
การตอบรับ > รางวัล

ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 2004-12-31)
เว็บไซต์ทางการ ที่ดรีมเวิกส์
เชร็ค 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เชร็ค 2 ที่รอตเทนโทเมโทส์
เชร็ค 2 ที่เมทาคริติก
เชร็ค 2 ที่ออลมูวี
เชร็ค 2 ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
เชร็ค 2 ที่สยามโซน
เชร็ค 2 ที่โต้วป้าน (ในภาษาจีน)