stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกรบราน อาไรจี

เกรบราน อาไรจี (ในภาษาอาหรับ جبران عريجي) (เกิดในปี ค.ศ. 1951 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2019), เป็นนักการเมืองจากประเทศเลบานอน และเป็นประธานพรรคสังคมชาตินิยมซีเรีย โดยเข้าร่วมพรรค ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 และทำงานพรรคอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1944และได้อพยพที่ลาตินอเมริกา ในปี ค.ศ. 1975 ประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 และกลับไปที่ประเทศเวเนซุเอลา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 จนถึงปี ค.ศ. 1990 และในปี ค.ศ. 1990 ได้กลับไปประเทศเลบานอน และเป็นประธานพรรคชสังคมชาตินิยมซีเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 จนถึงปี ค.ศ. 2005
หอก

หอก เป็นอาวุธชนิดหนึ่ง ซึ่งใช้มาแต่โบราณในหลายพื้นที่ของโลก
อาวุธหอกของฮอปไลต์ จาก สงครามกรีก-เปอร์เซีย
หอกในยุคโบราณ

ในยุคแรก ๆ พบหอกเป็นเพียงไม้แหลม ต่อมา พบหอกส่วนมากเป็นหินปลายแหลมนำมาผูกติดกับท่อนไม้ ซึ่งจะพบในยุคหินเก่า ในขณะที่ในยุคหินใหม่นั้นจะมีการเหลาปลายหอกให้แหลมขึ้น ใช้ในการล่าสัตว์ต่าง ๆ เป็นส่วนใหญ่
หอกในสงครามมีหลายแบบ และใช้กันมากอย่างแพร่หลาย มีลักษณะคล้ายกับทวนแต่หอกจะมีความยาวด้ามจับสั้นกว่า และใช้ต่อสู้กันบนภาคพื้นดิน หอกนั้นมีหลายแบบ เช่น หัวหอกแบบกางเขน หัวหอกแบบ L
หัวหอกแบบกางเขน เรียกกันแบบสั้น ๆ ว่า หอกกางเขน มีลักษณะหัวหอกคล้ายสัญลักษณ์กางเขน เป็นอาวุธที่มีอณุภาพสูงกว่าหัวหอกแบบธรรมดามาก ทำให้มีประโยชน์มากในการรบ เพราะจุดเสียเปรียบของอาวุธประเภทหอกก็คือ หากใช้การโจมตีโดยการแทง จะสร้างบาดแผลกับคู่ต่อสู้ได้น้อยมาก หรือเพียงคู่ต่อสู้ปัดเบี่ยงการโจมตีได้เพียงเล็กน้อยก็ไม่สามารถทำอันตรายใดๆได้แล้ว จึงมีการพัฒนาหัวหอกแบบใหม่โดยการทำหัวหอกให้เป็นรูปสัญลักษณ์กางเขน ซึ่งทำให้สามารถสร้างบาดแผลหรือความเสียหายได้มาก เพราะส่วนที่เพิ่มเติมเข้ามานั้นมีความคมพอๆกับมีด ทำให้สามารถแทงและสร้างบาดแผลได้มากมาย เช่นการแทงโดยใช้หอก การแทงโดยใช้คมหอกกางเขน (ส่วนที่เพิ่มเข้ามา) หรือแม้แต่การใช้คมหอกกางเขนเชือดเฉือนศัตรู รับคมดาบของศัตรู เป็นต้น
ส่วนหัวหอกแบบ L มีลักษณะใกล้เคียงกับหอกกางเขน เพียงแต่ตัดส่วนคมด้านหนึ่งออกเท่านั้น แต่ส่วนเรื่องการใช้งานนั้นก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก
อนุภูมิภาค

อนุภูมิภาคเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคหรือทวีปที่ใหญ่กว่า และปกติยึดตำแหน่ง ปกติใช้จุดทิศหลักเช่นเหนือหรือใต้ เพื่อนิยามภูมิภาคย่อย
อนุภูมิภาคของสหประชาชาติ

กองสถิติของสหประชาชาติรับผิดชอบการเก็บรวบรวม ประมวลผลและเผยแพร่สารสนเทศสถิติของสหประชาชาติ ในปี 2542 องค์การฯ พัฒนาระบบภูมิภาคมหภูมิศาสตร์ อนุภูมิภาคและกลุ่มเศรษฐกิจเลือกอื่นเพื่อรายงานความก้าวหน้าสู่การบรรลุเป้าหมายการพัฒนาสหัสวรรษทั่วโลก กองสถิติเหล่านี้มีการทบวนเพื่อความมุ่งหมายทางสถิติและใช้ดำเนินการวิเคราะห์ทางสถิติ
UN ว่า การมอบหมายประเทศหรือพื้นที่เข้ากับการจัดกลุ่มดังนี้เป็นไปเพื่อความสะดวกทางสถิติ และไม่ได้ส่อการสันนิษฐานใด ๆ เกี่ยวกับการรวมกันทางการเมืองหรือการรวมกันทางอื่นของประเทศหรือดินแดน
แผนโลกของสหประชาชาติ สร้างโดยกองสถิติแห่งสหประชาชาติ เพื่อความสอดคล้องทางสถิติและความสะดวก ประเทศหรือพื้นที่หนึ่งจะแสดงในภูมิภาคเดียวเท่านั้น
สอดรู้ สอดเห็น สอดเป็น สอดตาย

| สอดรู้ สอดเห็น สอดเป็น สอดตาย |
| --- | --- |
กำกับ: เดเนียล ไมริก เอดูอาร์โด ซานเชส
เขียนบท: เดเนียล ไมริก เอดูอาร์โด ซานเชส
อำนวยการสร้าง: เกร็ก เฮล โรบิน โควี
นักแสดงนำ: ฮีเธอร์ โดนาฮิว โจซัว เลียวนาร์ด ไมเคิล วิลเลี่ยมส์
กำกับภาพ: นีล เฟรดเดอริกส์
ตัดต่อ: เดเนียล ไมริก เอดูอาร์โด ซานเชส
ดนตรีประกอบ: อันโตนิโอ คอรา
บริษัทผู้สร้าง: ฮาซาน ฟิล์ม  
ผู้จัดจำหน่าย: อาร์ติซาน เอนเตอร์เทนเม้นท์ (ในสหรัฐอเมริกา) นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ (ในไทย)
วันฉาย: 30 กรกฎาคม 1999 (ในสหรัฐอเมริกา) 5 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน (ในไทย)
ความยาว: 86 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 500,000–750,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 248,639,099 ดอลลาร์สหรัฐ
ต่อจากนี้: Book of Shadows: Blair Witch 2 (2000)
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
สอดรู้ สอดเห็น สอดเป็น สอดตาย ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง The Blair Witch Project  เป็นภาพยนตร์ในแนวสารคดี ความยาว 86 นาที  ออกฉายในปี ค.ศ. 1999 และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
เนื้อเรื่อง

ในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1994 นักศึกษาวิชาภาพยนตร์ 3 คน จากวิทยาลัยมอนต์โกเมอรี ประกอบไปด้วย  ฮีเธอร์ (ฮีเธอร์ โดนาฮิว), โจซัว (โจซัว เลียวนาร์ด) และ ไมเคิล (ไมเคิล วิลเลี่ยมส์) ได้เข้าไปในป่าแบล็กฮิลล์ ในเมืองเบอร์กิตต์สวิลล์ รัฐแมริแลนด์ เพื่อถ่ายทำภาพยนตร์สารคดีเรื่องแม่มดแบลร์ อันเป็นตำนานความเชื่อของคนพื้นถิ่น แต่ทั้ง 3 กลับหายตัวไปอย่างลึกลับ
หนึ่งปีให้หลัง หลักฐานต่าง ๆ ก็ถูกค้นพบ ไม่ว่าจะเป็นตลับฟิล์ม กล่องฟิล์ม กล้องขนาด 8 มิลลิเมตร และขนาด 16 มิลลิเมตร บันทึกการเดินทางของฮีเธอร์ และกระเป๋า เรื่องราวที่ถูกบันทึกลงบนแผ่นฟิล์มโดยนักศึกษาทั้งสาม เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทางภายในป่าแบล็คฮิลล์ และเรื่องราวอันน่าสะพรึงกลัวที่ ทำให้พวกเขาหายตัวไป โดยมี โจซัว ทำหน้าที่ตากล้องฟิล์ม 16 มิลลิเมตร ไมเคิลทำหน้าที่บันทึกเสียง และฮีเธอร์เป็นผู้ถ่ายทอดเรื่องราวสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้
ในฟิล์มพวกเขาทั้งหมดหลงทาง แม้ฮีเธอร์จะได้ศึกษาป่าผืนนี้และมีแผนที่และเข็มทิศพร้อมแล้ว แต่ก็หาทางออกไม่ได้ พวกเขาทั้ง 3 ตึงเครียด บางครั้งก็ทะเลาะกันเอง ต่อมา โจซัว ก็หายตัวไปอย่างลึกลับในเวลากลางคืน บางคืนมีเสียงเหมือนเด็กร้องไห้อย่างลึกลับแต่หาที่มาไม่ได้ แถมยังมีกิ่งไม้ที่ผูกกันด้วยรูปร่างประหลาด ๆ คล้ายมนุษย์แขวนอยู่กับต้นไม้เหมือนเครื่องรางทางไสยศาสตร์  ซึ่งเห็นได้ชัดเจนมีผู้กระทำขึ้น แต่ไม่รู้ว่าเป็นใคร
เบื้องหลังและความสำเร็จ

The Blair Witch Project เป็นภาพยนตร์ทุนต่ำที่กำกับ เขียนบทและตัดต่อโดย เอดูอาร์โด ซานเชส กับ เดเนียล ไมริก โดยเป็นภาพยนตร์ในแนวสารคดีเสมือนจริงที่สร้างได้อย่างแหวกแนวไม่เหมือนภาพยนตร์ทั่วไปในขณะนั้น ทั้งตำนานและความเชื่อทั้งหมดนี้ถูกสร้างขึ้นมาภายหลัง โดยสร้างว่า ตำนานเรื่องแม่มดแบลร์นี้มีเค้าโครงมาจากเรื่องจริงที่เคยเกิดขึ้นที่เมืองใกล้ ๆ กันนี้ที่ชื่อ แบลร์ ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของรัฐแมริแลนด์ เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1785–ค.ศ. 1941 ซึ่งมีเด็ก ๆ ได้หายตัวไปและมีเหยื่อถูกฆาตกรรมหลายราย
การถ่ายทำใช้ฟิล์มทั้งหมด 11 ม้วน โดยใช้นักแสดงทั้ง 3 คนเข้าไปอยู่ในป่าจริง ๆ และกำหนดจุดรับคำสั่งทุก ๆ 3 วัน โดยผู้กำกับจะใส่บทและคำสั่งในตะกร้า โดยที่นักแสดงก็ไม่รู้ว่าตนจะต้องเจอกับอะไร
ภาพยนตร์มาประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงขึ้นมาจากการฉายในเทศกาลภาพยนตร์กาน ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1998 และสามารถทำเงินได้มากเมื่อเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปในสหรัฐอเมริกา และได้เกิดเป็นกระแส และได้มีการสร้างเป็นซีรีส์สำหรับฉายทางโทรทัศน์ในเวลาต่อมา และยังมีผู้ได้นำต้นฉบับมาสร้างใหม่อีกด้วย
และได้มีการสร้างเป็นภาพยนตร์ภาคต่อ ใช้ชื่อว่า Book of Shadows: Blair Witch 2 ในปีถัดมา แต่ทว่าไม่ใช่ในแนวสารคดีเหมือนภาคแรก และภาค 3 ในปี ค.ศ. 2016 ใช้ชื่อว่า Blair Witch
แต่การเข้าฉายในประเทศไทย ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรทั้งทางรายได้และเสียงวิจารณ์ โดยมีเสียงวิจารณ์ว่าภาพที่ถ่ายด้วยกล้องจากมือชวนให้น่าเวียนหัว อีกทั้งมีการเปรียบเทียบกับภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันที่เข้าฉายก่อนหน้านั้นนานแล้ว คือ Cannibal Holocaust ว่า Cannibal Holocaust ทำได้ดีกว่า เหมือนจริง และน่ากลัวกว่ามาก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
The Blair Witch Project ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ตัวอย่างภาพยนตร์
อนุรักษนิยมสีเขียว

อนุรักษนิยมสีเขียว เป็นการรวมกันของกลุ่มอนุรักษนิยมกับกลุ่มสิ่งแวดล้อมนิยม พรรคการเมืองที่มีความคิดอนุรักษนิยมสีเขียว เช่นพรรคระบบนิเวศแห่งชาติบราซิล มีนโยบายระบบนิเวศนิยมจัดแบบอนุรักษนิยมและชาตินิยม รวมถึงมีนโยบายต่อต้านการทำแท้ง การสมรสเพศเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

America's Natural Resources
Green Conservatism Article เก็บถาวร 2009-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Andrew Sullivan, Retrieved 21 August 2008.
Green Conservatism Project (Bright Blue) เก็บถาวร 2018-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อนุรักษนิยมทางวัฒนธรรม

วัฒนธรรมอนุรักษ์นิยม เป็นการอธิบายเกี่ยวกับการรักษามรดกของชาติ หรือการเผยแพร่วัฒนธรรมที่ถูกกำหนดไว้ในเขตแดนของชาติวัฒนธรรมอนุรักษ์นิยมเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมที่ถูกติดมากับภาษาเช่น ภาษาอาหรับ หรือ ภาษาไอซ์แลนด์
บรรณานุกรม

John J. Langdale III, Superfluous Southerners: Cultural Conservatism and the South, 1920–1990. Columbia, MO: University of Missouri Press, 2012.
อดีต

ภาพวาด "Everything is in the past" (ค.ศ. 1889) โดย วาสซิลี แมกซิมอฟ
อดีต คือคำที่ใช้ระบุเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนจุดเวลาจุดหนึ่ง อดีตตรงข้ามและกำหนดได้จากปัจจุบันและอนาคต แนวคิดของอดีตแผลงมาจากสมัยนิยมที่มนุษย์นักสังเกตได้รู้จักกับเวลา และเข้าถึงผ่านความจำและการระลึกได้ นอกจากนี้ มนุษย์ได้บันทึกเหตุการณ์ในอดีตไว้ตั้งแต่มีภาษาเขียนเกิดขึ้น
อดีตเป็นจุดประสงค์ในศาสตร์ต่าง ๆ เช่น ประวัติศาสตร์ โบราณคดี ดาราศาสตร์โบราณคดี วิทยาการลำดับเวลา ธรณีวิทยา ธรณีวิทยาเชิงประวัติ ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ กฎหมาย ภววิทยา บรรพชีวินวิทยา พฤกษศาสตร์บรรพชีวิน พฤกษศาสตร์โบราณคดี ธรณีวิทยาบรรพชีวิน ภูมิอากาศวิทยาบรรพชีวิน และจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ
วีระ สมความคิด

| วีระ สมความคิด |
| --- | --- |

เกิด: 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 (66 ปี)
อาชีพ: นักสิทธิมนุษยชน
คู่สมรส: พิศอำไพ สมความคิด
วีระ สมความคิด (28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500—)เป็นนักกฎหมายชาวไทย ระดมยื่นปปช.สอบ]</ref> เลขาธิการเครือข่ายประชาชนต้านคอร์รัปชัน (คปต.) มีชื่อเสียงจากการเปิดโปงการฉ้อราษฎร์บังหลวงในวงราชการ มอบข้อมูลให้สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ตรวจสอบพลตรี สนั่น ขจรประศาสน์ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กรณีแจ้งบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินเป็นเท็จ ซึ่งท้ายที่สุดมีผลให้ เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้พลตรีสนั่นพ้นจากตำแหน่งและยุติบทบาททางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี[ต้องการอ้างอิง]เป็นผู้ยื่นเรื่องกล่าวหานายทักษิณ ชินวัตร ต่อ ป.ป.ช. จนทำให้ ป.ป.ช. มีมติเป็นเอกฉันท์ว่านายทักษิณมีความผิด จึงได้ทำการยื่นเรื่องต่อศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ต่อมาในวันที่ 21 ตุลาคม 2551 ศาลฎีกาฯได้ตัดสินว่านายทักษิณ มีความผิดให้ลงโทษจำคุกเป็นเวลา 2 ปี แต่นายทักษิณได้หลบหนีออกนอกประเทศไปก่อน จนคดีหมดอายุความ และยังไม่ได้กลับประเทศจนถึงทุกวันนี้
ประวัติและบทบาททางการเมือง

วีระ สมความคิด จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบปริญญาตรีนิติศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช หลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูงการเสริมสร้างสังคมสันติสุข สถาบันพระปกเกล้า รุ่นที่ 6 และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาผู้นำทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจ จากมหาวิทยาลัยรังสิต ในปลาย พ.ศ. 2551
มีบทบาททางการเมืองในช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 ด้วยการเป็นประธานนักเรียน หลังจากนั้นได้เข้าร่วมในเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 และพฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535
ซึ่งหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา วีระได้ศึกษาธรรมะจากพุทธทาส โดยต่อมาได้อุปสมทบเป็นเวลา 5 ปี ได้ถือปฏิปทาของหลวงปู่ชา สุภัทโท, วัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี, นอกจากนี้ยังเป็นลูกศิษย์ของพระอาจารย์กัณหา สุขกาโม วัดแพร่ธรรมาราม จังหวัดแพร่ และเป็นลูกศิษย์ที่เหนียวแน่นของสมณะโพธิรักษ์ แห่งพุทธสถานสันติอโศก
อีกทั้งเป็นสมาชิกกลุ่มรวมพลังซึ่งต่อมาได้กลายเป็นพรรคพลังธรรม และวีระได้เป็นสมาชิกพรรคพลังธรรม ปัจจุบันวีระไม่สังกัดพรรคการเมืองใด วีระเข้าร่วมการชุมนุมขับไล่พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร ให้ออกจากตำแหน่ง ใน พ.ศ. 2549 และการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ใน พ.ศ. 2551
เมื่อปี พ.ศ. 2549 วีระได้ยื่นเรื่องต่อคณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ (คตส.) กรณีพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี กระทำความผิดตามกฎหมาย ปปช. มาตรา 100 ซึ่งต่อมาศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองพิพากษาเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2551 ให้จำคุกพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร เป็นเวลา 2 ปี[ต้องการอ้างอิง]
ต่อมาในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2552 วีระ สมความคิด, ไทกร พลสุวรรณ, อธิวัฒน์ บุญชาติ และสุนทร รักษ์รงค์ได้นำผู้ชุมนุมพันธมิตรฯ จำนวน 4,000 คน เดินทางไปเขาพระวิหารเป็นครั้งที่ 2 เพื่ออ่านแถลงการณ์ทวงคืนดินแดน 4.6 ตารางกิโลเมตรรอบปราสาทเขาพระวิหาร จนเกิดการปะทะกับชาวบ้านในพื้นที่ได้รับบาดเจ็บไปทั้ง 2 ฝ่าย
กลาง พ.ศ. 2553 หลังตั้งพรรคการเมืองใหม่แล้ว วีระได้ถอนตัวออกจากกลุ่มพันธมิตรฯ และยุติรายการทั้งหมดทาง ASTV โดยให้เหตุผลว่าไม่เห็นด้วยกับการจัดตั้งพรรคการเมืองใหม่ นอกจากนี้ยังต้องการทำงานอย่างเป็นอิสระ โดยไม่ถูกครอบงำและแทรกแซง
ในปี พ.ศ. 2557 คณะรักษาความสงบแห่งชาติ ได้ออกคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 86/2557 ให้เขาเข้ามารายงานตัวในวันที่ 7 กรกฎาคม พร้อมกับพลเอก บุญเลิศ แก้วประสิทธิ์
วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2560 นายวีระ สมความคิด รายงานตัวกับตำรวจ ปอท.ตามหมายจับศาลอาญา รัชดาภิเษก ที่ จ.642 /2560 ข้อหากระทำผิดตามพรบ.คอมพิวเตอร์ ต่อมาในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 เขาเข้าพบพนักงานสอบสวน เนื่องจาก พลตำรวจเอก ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล ฟ้องร้องเขาใน 3 ข้อหา ตำรวจออกหมายเรียกให้รับทราบข้อกล่าวหาฝ่าฝืนคำสั่ง คสช. และยุยงปลุกปั่นในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2561
ในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2561 ตำรวจได้ออกหมายเรียกและแจ้งข้อกล่าวหาเขาในความผิดขัดคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 3/2558 และอีกหลายข้อหา เนื่องจากชุมนุมทางการเมืองเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2561
ประวัติและบทบาททางการเมือง > เหตุถูกทหารกัมพูชาจับกุม

ดูเพิ่ม: ความขัดแย้งไทย-กัมพูชา
วีระ สมความคิด ได้เดินทางไปร่วมงานที่ชุมชน "บ้านสันปันน้ำ" ชายแดนพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ ซึ่งก่อตั้งโดยอธิวัฒน์ บุญชาติ เป็นเวทีสุดท้ายการถ่ายทอดสด ทาง FM.TV. ของเครือข่ายคนไทยหัวใจรักชาติ เป็นการออกรายการทางสื่อครั้งสุดท้ายก่อนจะถูกจับกุมตัวเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2553 พร้อมกับพวกจำนวน 7 คน ซึ่งเป็นสมาชิกของเครือข่ายคนไทยหัวใจรักชาติ ที่แยกออกจากกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย และบางส่วนเป็นญาติธรรมของพุทธสถานสันติอโศก พร้อมกับพนิช วิกิตเศรษฐ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคประชาธิปัตย์ ขณะลงพื้นที่ตรวจสอบที่ได้รับเรื่องร้องเรียนว่าทหารกัมพูชารุกล้ำเข้ามาในเขตไทย บริเวณอำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว โดยศาลเขตพนมเปญได้ตั้งข้อหาวีระและพวกในข้อหาเดินทางข้ามพรมแดนโดยผิดกฎหมาย และรุกล้ำเขตทหาร ส่วนวีระและราตรีได้ถูกเพิ่มข้อหาจารกรรมข้อมูลเนื่องจากครอบครองอุปกรณ์กล้องบันทึกภาพและใช้อุปกรณ์ระหว่างการถูกจับกุม  ด้านกษิต ภิรมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ได้เดินทางเข้าพบฮอร์ นำฮง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศกัมพูชา เพื่อเจรจาในประเด็นดังกล่าว
ต่อมา ศาลกัมพูชาให้ประกันตัวผู้ถูกจับกุม 5 คน ยกเว้นวีระกับราตรี โดยให้เหตุผลเรื่องความผิดต่อความมั่นคงของประเทศกัมพูชา ในการไต่สวนโดยศาลชั้นต้น กรุงพนมเปญ เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 วีระได้ปฏิเสธข้อกล่าวหา และยืนยันว่าขณะถูกจับกุมตนยังอยู่ในอาณาเขตประเทศไทย ศาลกัมพูชามีคำตัดสินในวันเดียวกันให้จำคุกวีระและราตรี ในข้อหาเข้าเมืองโดยผิดกฎหมาย บุกรุกเขตทหาร และจารกรรมข้อมูล เป็นเวลา 8 ปี และ 6 ปี ตามลำดับ โดยไม่รอลงอาญา และให้ยื่นอุทธรณ์ได้ภายในหนึ่งเดือน ซึ่งวีระไม่ได้ยื่นอุทธรณ์[ต้องการอ้างอิง] ในวาระพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพอดีตพระมหากษัตริย์ พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ รัฐบาลกัมพูชาได้ขอพระราชทานอภัยโทษและปล่อยตัวราตรีเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 และลดโทษวีระลง 6 เดือน เป็นจำคุก 7 ปี 6 เดือน
วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 วีระได้รับการพระราชทานอภัยโทษหลังจากสีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ เดินทางเยือนกัมพูชา และได้ยื่นข้อเสนอของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ต่อรัฐบาลกัมพูชา
บทบาทด้านอื่น

วีระยังเคยเป็นวิทยากรประจำรายการ "เวทีเสรี" ทางช่อง TTV 2 โดยเป็นวิทยากรประจำทุกวันพุธ และเป็นวิทยากรประจำรายการ "ค้นคนโกง" ทาง ASTV รวมทั้งรายการ "โกงได้ โกงดี" ทางสถานีโทรทัศน์เพื่อมนุษยชาติ (FM TV) ของพุทธสถานสันติอโศก โดยจัดเรื่อยมากระทั่งถูกจับกุม
ดูเพิ่ม

คอร์รัปชันว็อทช์
การเมืองภาคประชาชน
หลักสูตร ปปร.9
หลักสูตร 4ส6
หลักสูตร ปธส.2
หลิน เจิ้งอิง

หลิน เจิ้งอิง (จีน: 林正英; พินอิน: Lín Zhèngyĩng; อักษรโรมัน: Lam Ching-ying) อดีตนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ชาวฮ่องกงผู้ล่วงลับ
มีชื่อจริงแต่แรกเกิดว่า หลิน เกิ้นเป่า (林根寶) ครอบครัวของเขามีตนกำเนิดที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน เริ่มต้นอาชีพนักแสดงด้วยการเป็นเด็กฝึกหัดงิ้วในโรงเรียนสอนอุปรากรณ์จีน ที่ฮ่องกง ด้วยรูปร่างที่เล็ก ผอมบาง ทำให้มักได้รับบทประจำเป็นตัวนาง ซึ่งความถนัดดังกล่าวนี้ได้สืบทอดต่อเนื่องมาเมื่อได้ก้าวสู่วงการภาพยนตร์ ทำให้มักจะได้รับหน้าที่เป็นสแตนด์อินให้กับนักแสดงหญิง ต่อมา หง จินเป่าชักชวนให้เข้าร่วมทีมสตั้นแมน และตัวประกอบในภาพยนตร์กังฟูและกำลังภายใน ซึ่งก็ได้รับบทเด่นและบทรองมาเรื่อย เช่น A Touch of Zen ใน ค.ศ. 1971 และ Fist of Fury ใน ค.ศ. 1972
จนกระทั่งใน ค.ศ. 1985 โด่งดังจากภาพยนตร์เรื่อง Mr. Vampire ในบทของ อาจิ่ว นักพรต ลัทธิเหมาซาน ผู้ชำนาญการปราบผี ซึ่งกลายเป็นบทเด่นประจำตัว ซึ่งได้รับบทเดิมนี้และบทที่ใกล้เคียงซ้ำต่อมาอีกหลายเรื่องด้วยกัน จนกลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวไป
ในบั้นปลายชีวิตการแสดง หลิน เจิ้งอิง ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ต้นทุนต่ำรวมทั้งซีรีส์หรือละครโทรทัศน์ ซึ่งก็ได้รับบทของอาจารย์ปราบผีอีก โดยมีผลงานเรื่องสุดท้ายคือ Vampire Expert
หลิน เจิ้งอิงเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับ ในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 ที่โรงพยาบาลเซนต์เทเรซา ฮ่องกง อายุได้ 49 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

หลิน เจิ้งอิง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
เกรนไดเซอร์

เกรนไดเซอร์ (อังกฤษ: Grendizer) เป็นหุ่นยนต์ตัวละครในเรื่อง UFO Robot Grendizer (ญี่ปุ่น: UFOロボ·グレンダイザー) โดยโตเอแอนิเมชัน บางครั้งเรียก UFO Robo Grendizer เริ่มต้นในปี 2518
เป็นการ์ตูนทางโทรทัศน์ เรื่องที่สามในไตรภาคของ มาชินเกอร์ ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่น ระหว่างช่วงวันที่ 5 ตุลาคม 2518 ถึง 27 กุมภาพันธ์ 2520 รวมทั้งสิ้น 74ตอน
เกรนไดเซอร์ ได้ชื่อมาจากวัสดุในเนื้อเรื่องคือ สเปซอัลลอยเกรน มีคุณสมบัติคล้ายกับ ซุปเปอร์อัลลอยแซด ในเกรทมาชินก้า
ปรากฏเป็นหุ่นยนตร์ของเล่นในชุด Shogun Warriors ของ Mattel ยังเป็นที่นิยมใน ตะวันออกกลาง ฝรั่งเศส และใน ควิเบค (จังหวัดหนึ่งในประเทศ แคนาดา) โดยมีชื่อที่ใช้เรียกว่า Goldorak ในอิตาลี่มีชื่อว่า Goldrake
ดูเพิ่ม

มาชินก้าแซด
เกรทมาชินก้า
เก็ตเตอร์โรโบ
อัครบิดรแห่งบัลแกเรียทั้งปวง

|  อัครบิดร แห่งบัลแกเรียทั้งปวง  |
| --- | --- |
มุขนายก
ออร์ทอดอกซ์

ตราแห่งมุขมณฑล

องค์ปัจจุบัน แนออฟิตแห่งบัลแกเรีย ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
 
การเรียก: ฮิสโฮลิเนส
มุขมณฑล: เขตอัครบิดรบัลแกเรีย
อาสนวิหาร: 
องค์แรก:: แลออนตีย์(ยุคกลาง) กีริล (ยุคใหม่)
ดำรงตำแหน่งเมื่อ:: 918/919 (ยุคกลาง) 1953 (ยุคใหม่)
 
เว็บไซต์:: bg-patriarshia.bg
อัครบิดรแห่งบัลแกเรียทั้งมวล เป็นอัครบิดรของคริสตจักรบัลแกเรียนออร์ทอดอกซ์ องค์ปัจจุบันคือแนออฟิตแห่งบัลแกเรีย ซึ่งดำรงตำแหน่งนี้ตั้งแต่วันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
หลิน เหวิยเฉิน

หลิน เหวิยเฉิน เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 เป็นนักแสดงชายชาวฮ่องกง ช่อง ทีวีบี และสถานีโทรทัศน์แห่งเอเชีย
ผลงาน

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1989: Looking Back in Anger
1990: Lung Fung Restaurant
1992: The Greed of Man
1992: Hard Boiled
1992: Satanic Crystals
1994–2000: Hong Kong Today
1996: The Good Old Days
1997: The Year of Chameleon
2002: Where the Legend Begins
2002: Burning Flame II
2003: The King of Yesterday and Tomorrow
2004: Angels of Mission
2004: The Conqueror's Story
2004: To Catch the Uncatchable
2005: Doomed to Oblivion
2005: Central Affairs
2006: Greed Mask
2006: Placebo Cure
2006–2007: Facts
2008: When East Meets West
2008: Horrifying Zone
2009: Happy Family 2009
2009: Here Comes The Mammon
อาฟเตอร์เดอะเควก

อาฟเตอร์เดอะเควก เป็นผลงานของ ฮารูกิ มุราคามิ แปลโดย คมสัน นันทจิต ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2546 โดยสำนักพิมพ์กายมารุต ประกอบไปด้วย 6 เรื่องสั้น ได้แก่
| ชื่ออังกฤษ | ชื่อไทย |
| --- | --- |
UFO in Kushiro: ยูเอฟโอที่คูชิโร่
Landscape with Flatiron: ทัศนียภาพกับเตารีด
All God's Children Can Dance: เริงระบำกับพระเจ้า
Thailand: ประเทศไทย
Super-Frog Saves Tokyo: ซูเปอร์กบช่วยโตเกียว
Honey Pie: พายน้ำผึ้ง
หมู่เกาะหนานเพิง

| 南澎列岛> ภูมิศาสตร์ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ทะเลจีนใต้
พิกัด: 23°12′24″N 117°14′54″E﻿ / ﻿23.20667°N 117.24833°E﻿ / 23.20667; 117.24833
เกาะทั้งหมด: 6
เกาะหลัก: เกาะหนานเพิง   เกาะจงเพิง
พื้นที่: 0.907 ตารางกิโลเมตร (0.350 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 68.8 ม. (225.7 ฟุต)
การปกครอง
 จีน
มณฑล: กวางตุ้ง
นคร: ซัวเถา
เขต: หนานเอ้า
ประชากรศาสตร์
ประชากร: ไม่มีผู้อยู่อาศัยถาวร


 พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Guangdong Nanpeng Archipelago Wetlands
ขึ้นเมื่อ: 16 ตุลาคม ค.ศ. 2015
เลขอ้างอิง: 2249
 
 
หมู่เกาะหนานเพิง (จีนตัวย่อ: 南澎列岛; จีนตัวเต็ม: 南澎列島; พินอิน: Nánpēng Lièdǎo) เป็นกลุ่มเกาะทางตอนเหนือของทะเลจีนใต้ที่อยู่ในเขตบริหารของเขตหนานเอ้า ซัวเถา มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ในอดีตชาวต่างชาติรู้จักกันในชื่อ หมู่เกาะลาม็อก (Lamock Islands) หมู่เกาะหนานเพิงแบ่งออกเป็น 6 เกาะ คือ: เกาะหนานเพิง, เกาะจงเพิง, เกาะติ่งเพิง (รู้จักกันในชื่อเกาะ Dongpeng หรือเกาะ Yazaiyu), เกาะฉินเพิง, เกาะชื่อสือ-ยฺหวี่ และเกาะฉีเหวย์-ยฺหวี่ หมู่เกาะหนานเพิงมีจุดเส้นฐานทะเลอาณาเขตจีน 2 แห่ง
ไม่มีพลเมืองอาศัยอยู่บนหมู่เกาะหนานเพิง เว้นแต่กองทหารรักษาการณ์ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน หมู่เกาะนี้กลายเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาตินิเวศวิทยาทางทะเลแห่งชาติใน ค.ศ. 2012 และพื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ใน ค.ศ. 2015
เกาะ

| ชื่อ | พื้นที่ [ตร> กม.] | จุดสูงสุด [เมตร] | พิกัดภูมิศาสตร์ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เกาะหนานเพิง (南澎岛) | 0.362 | 68.8 |  |  |
| เกาะจงเพิง (中澎岛) | 0.4 | 50.5 |  |  |
| เกาะติ่งเผิง (顶澎岛) | 0.1 | 34.5 |  |  |
| เกาะฉินเพิง (芹澎岛) | 0.012 | 9.2 |  |  |
| เกาะชื่อสือ-ยฺหวี่ (赤仔屿) | 0.019 | 20 |  |  |
| เกาะฉีเหวย์-ยฺหวี่ (旗尾屿) | 0.008 | 2.4 |  |  |
แลนด์มาร์ก

บ่อกั๋วซิ่ง (จีนตัวย่อ: 国姓井; จีนตัวเต็ม: 國姓井): ขุดโดยเจิ้ง เฉิงกง (Koxinga) ใน ค.ศ. 1659 ที่เกาะจงเพิง
ประภาคารหนานเพิง: หอประภาคารสูง 22.8 เมตรที่ยอดเกาะหนานเพิง
หอคอยชูเช

| --- | --- |
ภาพหอคอยชูเชในยามค่ำคืน

ที่ตั้ง: เปียงยาง เกาหลีเหนือ
ผู้ออกแบบ: คิม จ็อง-อิล
วัสดุ: แกรนิตและหินอ่อน
ความสูง: 170 เมตร (560 ฟุต)
สร้างเสร็จ: ค.ศ. 1982 (1982)
อุทิศแด่: ปรัชญาชูเช
หอคอยชูเช (ชื่อทางการ หอคอยแห่งปรัชญาชูเช) เป็นหอคอยแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งชื่อตามปรัชญาชูเช ซึ่งคิดค้นโดยคิม อิล-ซ็อง เพื่อแสดงถึงแนวความคิดและชาตินิยมของชาวเกาหลีเหนือ
หอคอยนี้สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1982 ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำแทดง ตรงข้ามจัตุรัสคิม อิล-ซ็อง สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ครบรอบ 70 ปีของคิม อิล-ซ็อง
หอคอยชูเชสูง 170 เมตร (560 ฟุต) เป็นอาคารสี่ด้านเรียวเล็กสูง 150 เมตร (490 ฟุต) และมียอดหอคอยสูง 20 เมตร (66 ฟุต)
ระเบียงภาพ

ภาพทิวทัศน์เมืองมองจากหอคอย
แหล่งข้อมูลอื่น

Asian Historical Architecture: Juche Tower
Google Maps satellite photo
39°1′3.52″N 125°45′48.05″E﻿ / ﻿39.0176444°N 125.7633472°E﻿ / 39.0176444; 125.7633472
หนูหริ่ง

| หนูหริ่ง ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไมโอซีนยุคสุดท้าย–ปัจจุบัน |
| --- | --- |

หนูหริ่งบ้าน (M. musculus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Muridae
วงศ์ย่อย:: Murinae
สกุล:: Mus Linnaeus, 1758

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ระวังสับสนกับสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่กว่า: หมูหริ่ง
บุคคลดูที่: สมบัติ บุญงามอนงค์, ราฮีม สเตอร์ลิง
หนูหริ่ง เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) ในวงศ์ Murinae ในวงศ์ใหญ่ Muridae ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mus
หนูหริ่งเป็นหนูที่มีขนาดเล็ก มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับหนูในสกุล Rattus แต่ก็ยังมีขนาดเล็กกว่า แม้แต่หนูจี๊ด (R.  exulans) ซึ่งเป็นหนูที่มีขนาดเล็กที่สุดในสกุล หนูหริ่งก็ยังเล็กกว่า ตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 1–1.5 เดือน ขณะที่ตัวผู้ 1–2 เดือน
หนูหริ่งเป็นหนูอีกจำพวกหนึ่งที่สามารถพบได้ทั่วไปทั้งในบ้านเรือนและในพื้นที่เกษตรกรรมด้วย ถือเป็นหนูนา ที่เป็นศัตรูพืชที่สำคัญอีกจำพวกหนึ่งรวมกับหนูในสกุลอื่น
หนูหริ่งชนิดที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ หนูหริ่งบ้าน (M. musculus) ซึ่งเป็นหนูอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ทั่วไปในบ้านเรือน ซึ่งเป็นชนิดที่นิยมนำมาเป็นสัตว์ทดลองในทางวิทยาศาสตร์และการแพทย์ และได้มีการพัฒนาสายพันธุ์จนกลายมาเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลิน ในแบบที่เป็นหนูเผือกทั้งตัว หรือมีสีสันที่หลากหลายในตัวเดียว เรียกว่า "หนูถีบจักร" หรือ "หนูขาว" โดยเริ่มครั้งแรกมาจากพระราชวังในจีนและญี่ปุ่น นอกจากนี้แล้ว หนูมาซิโดเนีย (M. macedonicus) ที่แพร่กระจายพันธุ์ในภูมิภาคเมเตอร์เรเนียนและประเทศในแถบตะวันออกกลางที่ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ยังเป็นสัตว์รังควานที่รบกวนมนุษย์มานานแล้วถึง 15,000 ปี ซึ่งเป็นยุคก่อนประวัติศาสตร์ เป็นยุคก่อนที่มนุษย์จะรู้จักการเพาะปลูกเสียอีก โดยเข้ามาหาอาหารถึงในชุมชนมนุษย์ โดยมีหลักฐานเป็นฟอสซิลฟันของหนูชนิดนี้นับพันตัว
ปัจจุบันได้มีการอนุกรมวิธานหนูหริ่งไว้ประมาณ 38 ชนิด ในประเทศไทยพบทั้งหมด 6 ชนิด นอกจากหนูหริ่งบ้านแล้ว ยังมี หนูหริ่งใหญ่ (M. cookii), หนูหริ่งนาหางสั้น (M. cervicolor), หนูหริ่งนาหางยาว (M. caroli), หนูหริ่งป่าใหญ่ขนเสี้ยน (M. shotridgei) และหนูหริ่งป่าเล็กขนเสี้ยน (M. pahari)
การจำแนก

Mus baoulei (Vermeiren & Verheyen, 1980)
Mus booduga  (Gray, 1837)
Mus bufo (Thomas, 1906)
Mus callewaerti (Thomas, 1925)
Mus caroli Bonhote, 1902
Mus cervicolor Hodgson, 1845
Mus cookii Ryley, 1914
Mus crociduroides (Robinson & Kloss, 1916)
Mus famulus Bonhote, 1898
Mus fernandoni (Phillips, 1932)
Mus goundae Petter & Genest, 1970
Mus haussa (Thomas & Hinton, 1920)
Mus indutus (Thomas, 1910)
Mus kasaicus (Cabrera, 1924)
Mus macedonicus Petrov & Ruzic, 1983
Mus mahomet Rhoads, 1896
Mus mattheyi Petter, 1969
Mus mayori (Thomas, 1915)
Mus minutoides Smith, 1834
Mus musculoides Temminck, 1853
Mus musculus Linnaeus, 1758
Mus neavei (Thomas, 1910)
Mus orangiae (Roberts, 1926)
Mus oubanguii Petter & Genest, 1970
Mus pahari Thomas, 1916
Mus phillipsi Wroughton, 1912
Mus platythrix Bennett, 1832
Mus saxicola Elliot, 1839
Mus setulosus Peters, 1876
Mus setzeri Petter, 1978
Mus shortridgei (Thomas, 1914)
Mus sorella (Thomas, 1909)
Mus spicilegus Petenyi, 1882
Mus spretus Lataste, 1883
Mus tenellus (Thomas, 1903)
Mus terricolor Blyth, 1851
Mus triton (Thomas, 1909)
Mus vulcani (Robinson & Kloss, 1919)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Mus ที่วิกิสปีชีส์
หว้ากอ

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรสุริยุปราคาที่บ้านหว้ากอ เมืองประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2411 ประทับ ณ เกยหน้าพลับพลาที่ประทับ โปรดให้ฉายพระรูปกับคณะแขกเมือง ณ ค่ายหลวงบ้านหว้ากอ
หว้ากอ เป็นชื่อหมู่บ้าน ในตำบลคลองวาฬ อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ห่างจากตัวเมืองประจวบคีรีขันธ์ประมาณ 10 กิโลเมตร ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของกรมศิลปากร เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2523