stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คอนสตันติน เชียร์เนนโค

| คอนสตันติน เชียร์เนนโค |
| --- | --- |
Константин Черненко


เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 – 10 มีนาคม ค.ศ. 1985
ก่อนหน้า: ยูรี อันโดรปอฟ
ถัดไป: มิคาอิล กอร์บาชอฟ
ประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 11 เมษายน ค.ศ. 1984 – 10 มีนาคม ค.ศ. 1985
ก่อนหน้า: ยูรี อันโดรปอฟ Vasili Kuznetsov (รักษาการ)
ถัดไป: Andrei Gromyko Vasili Kuznetsov (รักษาการ)
สมาชิกเต็มของโปลิตบูโร
ดำรงตำแหน่ง 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 – 10 มีนาคม ค.ศ. 1985
ว่าที่สมาชิกโปลิตบูโร
ดำรงตำแหน่ง 3 ตุลาคม ค.ศ. 1977 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978
สมาชิกของสำนักเลขาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 5 มีนาคม ค.ศ. 1976 – 10 มีนาคม ค.ศ. 1985
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 กันยายน ค.ศ. 1911(1911-09-24) Bolshaya Tes, Yeniseysk Governorate, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 10 มีนาคม ค.ศ. 1985(1985-03-10) (73 ปี) มอสโก, รัสเซียโซเวียต, สหภาพโซเวียต
ที่ไว้ศพ: Kremlin Wall Necropolis, มอสโก, สหพันธรัฐรัสเซีย
เชื้อชาติ: Soviet
ศาสนา: None (Atheist)
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
คู่สมรส: อันนา เชียร์เนนโค
บุตร: อัลเบร์ต เชียร์เนนโค
ลายมือชื่อ: 

คอนสตันติน อุสตีโนวิช เชียร์เนนโค (24 กันยายน 1911 – 10 มีนาคม 1985) เขาคือนักการเมืองชาวโซเวียตและเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตคนที่เจ็ด เขานำสหภาพโซเวียตในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ตั้งแต่ปี 1984 จนกระทั่งเสียชีวิตในปีถัดมา
เขาเกิดในครอบครัวชาวยูเครนที่ยากจนในไซบีเรีย เชียร์เนนโคเข้าร่วมคอมโซมอลในปี 1929 และกลายเป็นสมาชิกเต็มตัวในปี 1931 หลังจากดำรงตำแหน่งต่างๆ ในปี 1948 เขาได้เป็นหัวหน้าแผนกโฆษณาชวนเชื่อในมอลเดเวีย โดยทำงานภายใต้การนำของเลโอนิด เบรจเนฟ เมื่อเบรจเนฟขึ้นดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตในปี 1964 เชียร์เนนโคได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าแผนกทั่วไปของคณะกรรมการกลาง ในบทบาทนี้ เขารับผิดชอบการกำหนดวาระการประชุมของโปลิตบูโรและร่างคำสั่งของคณะกรรมการกลาง ต่อมาในปี 1971 เชียร์เนนโคได้กลายเป็นสมาชิกเต็มตัวของคณะกรรมการกลาง และในปี 1978 ได้เป็นสมาชิกเต็มตัวของโปลิตบูโร
หลังจากการเสียชีวิตของ ยูรี อันโดรปอฟ เชียร์เนนโคได้รับการเลือกตั้งเป็นเลขาธิการพรรคในเดือนกุมภาพันธ์ 1984 และได้ดำรงตำแหน่งประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดในเดือนเมษายน 1984 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสุขภาพที่ทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็ว เขามักจะไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นทางการได้ และได้เสียชีวิตในเดือนมีนาคม ปี 1985 หลังจากดำรงตำแหน่งผู้นำเพียง 13 เดือน และตำแหน่งเลขาธิการพรรคถูกสืบทอดโดยมีฮาอิล กอร์บาชอฟ
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908

สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันในฐานะเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 4 ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 เมษายน - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2451 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหราชอาณาจักรเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 676 คน ใน 24 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้สหราชอาณาจักรได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 56 เหรียญทอง 51 เหรียญเงิน และ 39 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 146 เหรียญ
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

สหราชอาณาจักรในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสหราชอาณาจักรในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาสหราชอาณาจักรที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   แคนาดา   สหรัฐ 
ยุโรป:   ออสเตรีย   เบลเยียม   โบฮีเมีย   เดนมาร์ก   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   อิตาลี   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   จักรวรรดิรัสเซีย   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี 
โอเชียเนีย:   ออสตราเลเชีย
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 8 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จินไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
รวม:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา> นักกีฬา.Result | รายการ> รายการ.Rank | ฮีท> ผล.Result | ฮีท> อันดับ.Rank | ชิงชนะเลิศ> ผล. | ชิงชนะเลิศ> อันดับ. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kyron McMaster | 400 m hurdles | DSQ qB | DSQ qB | DSQ | DSQ |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Akeem Bradshaw | Triple jump | 14.33 | 13 qB | 13.90 | 13 |
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Nelda Huggins | 100 m | 11.81 | 6 Q | 11.87 | 6 |
| Lakeisha Warner | 800 m | 2:18.67 | 17 qC | 2:16.71 | 16 |
| Deya Erickson | 100 m hurdles | 14.75 | 18 qC | DNS | DNS |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kala Penn | Long jump | 5.22 | 14 qB | 5.19 | 14 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Amarah Phillip | 50 m freestyle | 29.28 | 38 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Amarah Phillip | 50 m butterfly | 31.05 | 29 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาหมู่เกาะบริติชเวอร์จินที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิก

หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ IVB
นับตั้งแต่หมู่เกาะบริติชเวอร์จินส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาหมู่เกาะบริติชเวอร์จินได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 9 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  โซล 1988 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  แอตแลนตา 1996 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ซิดนีย์ 2000 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  เอเธนส์ 2004 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ปักกิ่ง 2008 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ลอนดอน 2012 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
 โตเกียว 2020: เหตุการณ์ในอนาคต
 ปารีส 2024: เหตุการณ์ในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | รวม | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
ดูเพิ่ม

หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาหมู่เกาะบริติชเวอร์จินที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตินี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินเดียตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
เบลยีนา

| เบลยีนา Бељина |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
เบลยีนา
พิกัด:  43°52′48″N 20°19′02″E﻿ / ﻿43.88000°N 20.31722°E﻿ / 43.88000; 20.31722
ประเทศ:  เซอร์เบีย
อำเภอ: มอราวิตซา
เทศบาล: ชาชัก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.97 ตร.กม. (0.76 ตร.ไมล์)
ความสูง: 268 เมตร (879 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 1,086 คน
 • ความหนาแน่น: 550 คน/ตร.กม. (1,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
เบลยีนา (ซีริลลิกเซอร์เบีย: Бељина) เป็นหมู่บ้านในเทศบาลชาชัก ประเทศเซอร์เบีย จากสำมะโน ค.ศ. 2011 หมู่บ้านีน้มีประชากร 1,086 คน
พนมเปญ

| พนมเปญ ភ្នំពេញ |
| --- | --- |
เขตการปกครองพิเศษ
ราชธานีพนมเปญ រាជធានីភ្នំពេញ
จากบน ซ้ายไปขวา: พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล, วัดโบสถรตนาราม, ถนนที่เกาะพิช, ท่าเรือศรีสวัสดิ์, สวนริมแม่น้ำ, พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ, วัดพนม, สถูปหลวง, Hotel Le Royal, อาคารศาลฎีกา
   ตรา
สมญา: ไข่มุกแห่งเอเชีย (ก่อนคริสต์ทศวรรษ 1960) เมืองที่มีเสน่ห์
พนมเปญที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 11°34′10″N 104°55′16″E﻿ / ﻿11.56944°N 104.92111°E﻿ / 11.56944; 104.92111
ประเทศ:  กัมพูชา
ตั้งรกราก: คริสต์ศตวรรษที่ 5
ก่อตั้ง: 1372
สถานะเมืองหลวง: 1434–1497
เป็นเมืองหลวงอีกครั้ง: 1865
ตั้งชื่อจาก: วัดพนมและยายเพ็ญ
การแบ่งเขตการปกครอง: 14 เขต (ខណ្ឌ ขณฺฑ)
การปกครอง
 • ประเภท: สภาเทศบาล
 • ผู้ว่าราชการ: ยูง เสรง (ซีพีพี)
 • รัฐสภา: 12 / 125 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 679 ตร.กม. (262 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 24
ความสูง: 11.89 เมตร (39.01 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน 2019)
 • ทั้งหมด:  2,281,951 คน
 • อันดับ: ที่ 1
 • ความหนาแน่น: 3,361 คน/ตร.กม. (8,700 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 1
เขตเวลา: UTC+07:00 (เวลาในประเทศกัมพูชา)
รหัสพื้นที่: +855 (023)
เอชดีไอ (2019): 0.731 สูง · ที่ 1
เว็บไซต์: phnompenh.gov.kh
พนมเปญ หรือ พนุมปึญ (เขมร: ភ្នំពេញ ภฺนํเพญ, ออกเสียง: [pʰnum pɨɲ]; อังกฤษ: Phnom Penh) อีกชื่อหนึ่งที่เป็นทางการคือ ราชธานีพนมเปญ เป็นเมืองหลวงของประเทศกัมพูชา โดยเป็นเมืองหลวงของประเทศมาตั้งแต่สมัยกัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส กรุงพนมเปญเป็นเมืองที่ล้อมรอบด้วยจังหวัดกันดาล และเป็นเมืองศูนย์กลางการค้า การเมือง และวัฒนธรรมของกัมพูชา พนมเปญตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโตนเลสาบ, แม่น้ำโขง และ แม่น้ำบาสัก มีประชากรมากกว่า 2 ล้านคน เทียบเท่าประชากรร้อยละ 14 ของประเทศ พื้นที่ทั้งหมดในมหานครพนมเปญยังรวมพื้นที่ใกล้เคียงของนครตาเขมา และบางส่วนของจังหวัดกันดาล โดยก่อนที่พนมเปญจะมีสถานะเป็นเมืองหลวงนั้น อุดงมีชัยเป็นเมืองหลวงของประเทศ
พนมเปญกลายเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรขะแมร์ต่อจากนครธม เมืองนี้เคยถูกทิ้งร้างหลายครั้งก่อนจะได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1865 โดยพระบาทสมเด็จพระนโรดม ในอดีต พนมเปญทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการค้า โดยมีสิ่งทอ, ยา, การผลิตเครื่องจักร และโรงสีข้าวเป็นอุตสาหกรรมหลัก แต่โดดเด่นที่สุดในด้านวัฒนธรรม เมืองนี้เป็นที่ตั้งของสถานศึกษาหลายแห่ง รวมถึงสากลวิทยาลัยภูมินท์พนมเปญ (สถาปนาเมื่อปี 1960) เช่นเดียวกับโรงเรียนวิศวกรรมศาสตร์, วิจิตรศิลป์, วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และเกษตรกรรม และยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ราชวิทยาลัย
พนมเปญได้ชื่อว่า "ไข่มุกแห่งเอเชีย" (เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1920 พร้อมกับเมืองเสียมราฐ) เนื่องมาจากสถาปัตยกรรมแบบฝรั่งเศสที่โดดเด่นในแบบอลังการศิลป์ พนมเปญ เสียมราฐ และพระสีหนุ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญทั้งในระดับประเทศ และระดับโลกของกัมพูชา เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1372 และมีชื่อเสียงในด้านสถาปัตยกรรมและสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ พนมเปญมีสถานะเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1434 ภายหลังยุคมืดของกัมพูชา และยังคงสถานะนี้จนถึงปี 1497  พนมเปญได้รับสถานะเมืองหลวงคืนมาอีกครั้งในช่วงยุคอาณานิคมของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1865 สิ่งนี้ได้ทิ้งร่องรอยมรดกทางสถาปัตยกรรมไว้จวบจนปัจจุบันรวมถึงอาคารตามถนนต่าง ๆ
เมืองนี้เคยเป็นสถานที่จัดงานสำคัญในระดับนานาชาติหลายครั้ง ที่มีชื่อเสียงที่สุดได้แก่ การประชุมสุดยอดอาเซียน ค.ศ. 2002, 2012 และ 2022 รวมทั้งมหกรรมกีฬาอย่างซีเกมส์ 2023 และอาเซียนพาราเกมส์ 2023 พนมเปญจะเป็นเมืองแรกของกัมพูชาและเมืองที่สองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เป็นเจ้าภาพเอเชียนเกมส์เยาวชน ปี 2029
ภูมิศาสตร์

พนมเปญตั้งอยู่ในพื้นที่ตอนกลางค่อนใต้ของกัมพูชา และล้อมรอบด้วยจังหวัดกันดาล ตัวนครตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง โตนเลสาบ และแม่น้ำบาสัก
ตัวนครตั้งอยู่ในพิกัดภูมิศาสตร์ 11°33′00″N 104°55′00″E﻿ / ﻿11.55°N 104.91667°E﻿ / 11.55; 104.91667 (11°33' เหนือ, 104°55' ตะวันออก) ครอบคลุมพื้นที่ 678.46 ตารางกิโลเมตร (262 ตารางไมล์) แบ่งเป็นตัวเทศบาล 11,401 เฮกตาร์ (28,172 เอเคอร์) และถนน 26,106 ha (64,509 เอเคอร์) ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในเขตเทศบาลมีจำนวน 34.685 km2 (13 sq mi) โดยอยู่ในเขตชลประทาน 1.476 km2 (365 เอเคอร์)
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ (อุณหภูมิ: ค> ศ. 1988–2013, สูงสุด: ค.ศ. 1906–2013).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 36.1 (97) | 38.1 (100.6) | 40.0 (104) | 40.5 (104.9) | 40.0 (104) | 39.2 (102.6) | 37.2 (99) | 37.8 (100) | 35.5 (95.9) | 36.1 (97) | 34.4 (93.9) | 37.2 (99) | 40.5 (104.9) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 31.6 (88.9) | 33.2 (91.8) | 34.6 (94.3) | 35.3 (95.5) | 34.8 (94.6) | 33.8 (92.8) | 32.9 (91.2) | 32.7 (90.9) | 32.2 (90) | 31.4 (88.5) | 31.1 (88) | 30.8 (87.4) | 32.9 (91.2) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 26.6 (79.9) | 28.0 (82.4) | 29.4 (84.9) | 30.2 (86.4) | 30.0 (86) | 29.2 (84.6) | 28.7 (83.7) | 28.5 (83.3) | 28.2 (82.8) | 27.2 (81) | 27.1 (80.8) | 26.3 (79.3) | 28.3 (82.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 21.8 (71.2) | 22.8 (73) | 24.3 (75.7) | 25.5 (77.9) | 25.6 (78.1) | 24.9 (76.8) | 24.8 (76.6) | 24.6 (76.3) | 24.4 (75.9) | 24.2 (75.6) | 23.2 (73.8) | 21.9 (71.4) | 24.0 (75.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 12.8 (55) | 15.2 (59.4) | 19.0 (66.2) | 17.8 (64) | 20.6 (69.1) | 21.2 (70.2) | 20.1 (68.2) | 20.0 (68) | 21.1 (70) | 17.2 (63) | 16.7 (62.1) | 14.4 (57.9) | 12.8 (55) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 12.1 (0.476) | 6.6 (0.26) | 34.8 (1.37) | 78.8 (3.102) | 118.2 (4.654) | 145.0 (5.709) | 162.1 (6.382) | 182.7 (7.193) | 270.9 (10.665) | 248.1 (9.768) | 120.5 (4.744) | 32.1 (1.264) | 1,411.9 (55.587) |
| ความชื้นร้อยละ | 73 | 71 | 71 | 73 | 77 | 78 | 80 | 81 | 84 | 84 | 78 | 73 | 77 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 1.2 | 1.1 | 3.4 | 6.8 | 15.9 | 17.0 | 18.1 | 18.3 | 21.5 | 19.3 | 10.2 | 4.5 | 137.3 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 260 | 226 | 267 | 240 | 202 | 192 | 143 | 174 | 129 | 202 | 213 | 242 | 2,490 |
แหล่งที่มา 1: Deutscher Wetterdienst
แหล่งที่มา 2: Danish Meteorological Institute (sun, 1931–1960)
เขตการปกครอง

พนมเปญเป็นเขตการปกครองพิเศษที่มีพื้นที่ 678.46 ตารางกิโลเมตร (261.95 ตารางไมล์) ซึ่งมีสถานะเทียบเท่ากับจังหวัด มีทั้งหมด 14 เขต (ខណ្ឌ ขณฺฑ) 105 แขวง (សង្កាត់ สงฺกาต่) และ 953 หมู่บ้าน (ភូមិ ภูมิ) เขตทั้งหมดอยู่ภายใต้การบริหารของพนมเปญ ส่วนเขตดังเกา, เมียนเจ็ย, ปอร์แซนเจ็ย, แซนซก และรุสเซ็ยแกวถือเป็นเขตนอกนคร
| เขตการปกครองของพนมเปญ> รหัส ISO | เขตการปกครองของพนมเปญ> ชื่อ | เขตการปกครองของพนมเปญ> ภาษาเขมร | เขตการปกครองของพนมเปญ> เขต | เขตการปกครองของพนมเปญ> หมู่บ้าน | เขตการปกครองของพนมเปญ> ประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1201 | จ็อมการ์มน | ឌចំការមន | 5 | 40 | 70,772 |
| 1202 | โฎนปึญ | ឌដូនពេញ | 11 | 134 | 155,069 |
| 1203 | ปรัมปีร์เมียะเกอะรา | ឌប្រាំពីរមករា | 8 | 66 | 71,092 |
| 1204 | ตวลกอร์ก (ตวล โกก) | ឌទួលគោក | 10 | 143 | 145,570 |
| 1205 | ดังเกา | ឌដង្កោ | 12 | 81 | 159,772 |
| 1206 | เมียนเจ็ย (มีชัย) | ឌមានជ័យ | 7 | 59 | 248,464 |
| 1207 | รุสเซ็ยแกว | ឌឫស្សីកែវ | 7 | 30 | 274,861 |
| 1208 | แซนซก (แสนสุข) | ឌសែនសុខ | 6 | 47 | 182,903 |
| 1209 | ปอร์แซนเจ็ย (ปอร์แสนชัย) | ឌពោធិ៍សែនជ័យ | 7 | 75 | 226,971 |
| 1210 | จโรย จองวา (จโรย จ่อง วา) | ឌជ្រោយចង្វារ | 5 | 22 | 159,233 |
| 1211 | แปรก พโนว (แปรก พโนว) | ឌព្រែកព្នៅ | 5 | 59 | 188,190 |
| 1212 | จบา ออมโปว (จบาอ๊อม โปว) | ឌច្បារអំពៅ | 8 | 49 | 164,379 |
| 1213 | Boeng Keng Kang | ឌបឹងកេងកង | 7 | 55 | 66,658 |
| 1214 | Kamboul | ឌកំបូល | 7 | 93 | 75,526 |
สถานที่สำคัญทางราชการ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  พระบรมราชวัง |  | รัฐสภา |  ศาลฎีกา |  |
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
|  1950 | 334,000 | —     |
|  1960 | 398,000 | +1.77% |
|  1970 | 457,000 | +1.39% |
|  1975 | 370,000 | −4.14% |
|  1978 | 32,000 | −55.78% |
|  1980 | 189,000 | +143.03% |
|  1985 | 351,000 | +13.18% |
|  1990 | 634,000 | +12.55% |
|  1995 | 925,000 | +7.85% |
|  2000 | 1,284,000 | +6.78% |
|  2005 | 1,677,000 | +5.49% |
|  2010 | 2,101,725 | +4.62% |
|  2019 | 2,129,371 | +0.15% |
ข้อมูลเมื่อ 2019 พนมเปญมีประชากร 2,129,371 คน โดยมีความหนาแน่นประชากรที่ 3,136 คนต่อตารางกิโลเมตรในพื้นที่นครที่มีขนาด 679 ตารางกิโลเมตร (262 ตารางไมล์) อัตราการเติบโตอยู่ที่ 3.92% เขตนครมีประชากรเพิ่มขึ้น 4 เท่านับตั้งแต่ ค.ศ. 1979
การสำรวจโดยสถาบันสถิติแห่งชาติใน ค.ศ. 2017 เปิดเผยว่าประชากรในพนมเปญ 95.3% เป็นชาวเขมร, 4% เป็นชาวจาม และอื่น ๆ อีก 0.7% ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวจีน เวียดนาม และชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ได้แก่ ชาวไทย, บูดง, มนง, กูย และ Chong
ภาษาทางการคือภาษาเขมร ส่วนภาษาอื่นที่ใช้กันทั่วไปคือภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส
ประชากร > ศาสนา

ศาสนาในพนมเปญ (สำมะโน 2019)
พุทธ (97.8%)
อิสลาม (1.6%)
คริสต์ (0.5%)
วิญญาณนิยมและศาสนาอื่น ๆ (0.1%)
ศาสนาประจำชาติคือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ประชากรในพนมเปญมากกว่า 97.8% นับถือศาสนาพุทธ ชาวจามนับถือศาสนาอิสลามมาหลายร้อยปี ส่วนศาสนาคริสต์มีผู้นับถือจำนวนน้อย
เศรษฐกิจ

บทความหลัก: เศรษฐกิจกัมพูชา
พนมเปญเป็นแหล่งเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของกัมพูชา มีอัตราการเติบโตมากขึ้นในแต่ละปี เป็นศูนย์รวมของโรงแรม ภัตตาคาร บาร์ และสิ่งก่อสร้างมากมาย
การเติบโตทางเศรษฐกิจ เริ่มตั้งแต่ทศวรรษที่ 1990 ได้มีการเปิดศูนย์การค้าแบบตะวันตกชื่อว่า ศูนย์การค้าโสรยา และ ศูนย์การค้าสุวรรณา รวมทั้งกิจการภัตตาคารและแฟรนไชส์ตะวันตกอื่น ๆ ได้แก่
แดรี่ควีน เบอร์เกอร์คิง เปิดบริการใน ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ
เคเอฟซี เปิดบริการเป็นสาขาแรกในย่านถนนพระมุนีวงศ์
พิซซ่าฮัท
สเวนเซ่นส์ เปิดบริการใน ศูนย์การค้าโสรยา และห้างสรรพสินค้าอิออน มอลล์
พ.ศ. 2557 เปิดห้างสรรพสินค้า อิออน มอลล์ ซึ่งเป็นห้างสรรพสินค้าข้ามชาติแห่งแรกในกัมพูชา
ตึกที่สูงที่สุดในพนมเปญ คือ ตึกวัฒนะ (Vattanac Capital Phnom Penh) สูง 200 เมตร (656 ฟุต) สร้างถึงยอดเมื่อ พฤษภาคม ค.ศ. 2012 สามารถมองเห็นตัวเมืองได้ทั่ว