stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Р

| Er |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

อักษรซีริลลิก
| А | Б | В | Г | Ґ | Ѓ | Д |
| Ђ | Е | Ѐ | Ё | Є | Ж | З |
| Ѕ | И | Ѝ | І | Ї | Й | Ј |
| К | Л | Љ | М | Н | Њ | О |
| П | Р | С | Т | Ћ | Ќ | У |
| Ў | Ф | Х | Ц | Ч | Џ | Ш |
| Щ | Ъ | Ы | Ь | Э | Ю | Я |
ไม่ใช่กลุ่มภาษาสลาฟ
| Ӑ | Ӓ | Ә | Ӛ | Ӕ | Ғ | Ҕ |
| Ӻ | Ӷ | Ԁ | Ԃ | Ӗ | Ӂ | Җ |
| Ӝ | Ԅ | Ҙ | Ӟ | Ԑ | Ӡ | Ԇ |
| Ӣ | Ҋ | Ӥ | Қ | Ӄ | Ҡ | Ҟ |
| Ҝ | Ԟ | Ԛ | Ӆ | Ԓ | Ԡ | Ԉ |
| Ԕ | Ӎ | Ӊ | Ң | Ӈ | Ҥ | Ԣ |
| Ԋ | Ӧ | Ө | Ӫ | Ҩ | Ҧ | Ҏ |
| Ԗ | Ҫ | Ԍ | Ҭ | Ԏ | Ӯ | Ӱ |
| Ӳ | Ү | Ұ | Ҳ | Ӽ | Ӿ | Һ |
| Ҵ | Ҷ | Ӵ | Ӌ | Ҹ | Ҽ | Ҿ |
| Ӹ | Ҍ | Ӭ | Ԙ | Ԝ | Ӏ |   |
อักษรซีริลลิกโบราณ
| Ҁ | Ѻ | Ѹ | Ѡ | Ѿ | Ѣ | Ꙓ |
| Ꙗ | Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ |
| Ѱ | Ѳ | Ѵ | Ѷ | Ꙟ |   |   |
Er (Р, р) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก โร ซึ่งมีรูปร่างเหมือนอักษรตัวใหญ่ อีกทั้งยังเหมือนอักษรละติน P อีกด้วย อักษรนี้ในอักษรซีริลลิกยุคแรกมีชื่อว่า рьци (rǐci) ซึ่งแปลว่า "พูด" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 100
อักษรนี้ใช้แทนเสียง /r/ (listenไฟล์:Alveolar trill.ogg) เหมือน ร ในภาษาไทย (เสียงรัวลิ้น) และกลายเป็น /rʲ/ เมื่ออยู่หน้าสระที่ออกเสียงเลื่อนไปทางเพดานแข็ง การเขียนอักษรละติน R ซึ่งมีขีดเพิ่มขึ้นมาทางด้านล่าง เป็นการทำให้เกิดความแตกต่างกับอักษรละติน P ที่กำหนดโดยชาวโรมัน ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับรูปร่างของอักษร Er
ตำแหน่งอักขระ

| ชุดอักขระ | อักษร | ฐานสิบ | ฐานสิบหก |
| --- | --- | --- | --- |
| ยูนิโคด | ตัวใหญ่ | 1056 | U+0420 |
| ยูนิโคด | ตัวเล็ก | 1088 | U+0440 |
| ISO 8859-5 | ตัวใหญ่ | 192 | 0xC0 |
| ISO 8859-5 | ตัวเล็ก | 224 | 0xE0 |
| KOI8 | ตัวใหญ่ | 242 | 0xF2 |
| KOI8 | ตัวเล็ก | 210 | 0xD2 |
| Windows-1251 | ตัวใหญ่ | 208 | 0xD0 |
| Windows-1251 | ตัวเล็ก | 240 | 0xF0 |
วัดมงคลทับคล้อ

| วัดมงคลทับคล้อ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดมงคลทับคล้อ, วัดท่ามงคล
ที่ตั้ง: ตำบลทับคล้อ อำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร
ประเภท: พระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระปิฎกคุณาภรณ์ (สวี กิตฺติวณฺโณ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมงคลทับคล้อ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทับคล้อ อำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร  ปัจจุบันพระปิฎกคุณาภรณ์เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
ประวัติ

วัดมงคลทับคล้อ เดิมชื่อ วัดท่ามงคล  ได้เริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อใดไม่ปรากฏชัด แต่คาดว่านายไหมแพง และนายเม้ง หนูพิน ได้ยกที่ดินให้วัดก่อน พ.ศ. 2485 ต่อมาได้รับการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2466 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ในระยะแรกมีเจ้าอธิการสุวรรณซึ่งย้ายมาจากวัดหนองนาดำ อำเภอเมืองพิจิตร เป็นผู้นำในการก่อสร้างและดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส  และเจ้าคณะตำบลทับคล้อ  จน พ.ศ. 2487 พระมหาบุญมา ญาณวิมโล ป.ธ.4 (ต่อมาดำรงสมณศักดิ์ที่ พระเทพญาณเวที) มาเป็นเจ้าอาวาสและเจ้าคณะตำบลทับคล้อแทน ขณะนั้นวัดมงคลทับคล้อมีเพียงกุฏิเล็ก ๆ 4 หลัง หลังคามุงแฝก 1 หลัง มุงด้วยกระเบื้องไม้ 1 หลัง และมุงสังกะสี 2 หลัง และยังมีหอสวดมนต์กว้าง 3 วา ยาว 4 วา 2 ศอก ศาลาการเปรียญกว้าง 6 วา ยาว 9 วา และพระอุโบสถซึ่งทำด้วยไม้ทั้งหลัง มีเสา พื้น และกระดานฝาเป็นไม้แดง หลังคามุงสังกะสี กว้าง 10 ศอก ยาว 5 วา 2 ศอก
พ.ศ. 2491 นายอำ นางกิมหลั่น โพธิ์นคร พร้อมด้วยนางสมภวิล กังสดาลย์ ภริยาศาสตราจารย์นายแพทย์ประเสริฐ กังสดาลย์ ได้บริจาคทุนทรัพย์สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กว้าง 4 วา ยาว 10 วา พ.ศ. 2493 พระครูนิพัทธธรรมโกศล ได้ก่อสร้างศาลาการเปรียญ เป็นอาคารยกพื้นชั้นเดียว กว้าง 8 วา ยาว 16 วา หลังคามุงกระเบื้องสถาปัตยกรรมทรงไทยขึ้นหลังหนึ่ง ต่อมา พ.ศ. 2493 ได้รื้อศาลาหลังเก่าแล้วนำไม้และอุปกรณ์อื่นมาประกอบขยายศาลาหลังใหม่ให้ใหญ่และยาวขึ้นเป็นกว้าง 11 วา  ยาว 21 วา ต่อมาได้ปรับปรุงตบแต่งให้เป็นศาลา 2 ชั้น เมื่อ พ.ศ. 2536
อาคารเสนาสนะ

อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างประกอบด้วยพระอุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ลักษณะสถาปัตยกรรมไทย ศาลาการเปรียญ กว้าง 23 เมตร ยาว 50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยประยุกต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก โรงเรียนพระปริยัติธรรม จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มี 3 ชั้น จำนวน 21 ห้อง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 15.15 เมตร ยาว 44.5 เมตร หลังคามุงกระเบื้องสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์
วัดมีศิลปกรรม คือพระพุทธรูปเก่าแก่ ชื่อพระพุทธมงคล อายุประมาณ 200 ปีเศษ เป็นพระพุทธรูปปางขัดสมาธิ
อัลกอร์ บั๊ด

อัลกอร์ บั๊ด แห่งดาวเซต้า  (ญี่ปุ่น: ゼータ星アルコルのバド; โรมาจิ: Zēta-sei Arukoru no Bado) ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นก็อดวอริเออร์ที่ไม่ถูกนับรวมอยู่ในกลุ่มก็อดวอริเออร์ทั้ง 7 ต้องแฝงตัวอยู่ในเงาของมิซาร์ ชิด
ประวัติตามท้องเรื่อง

พี่ชายฝาแฝดของซิด เป็นก็อดวอริเออร์ที่ต้องคอยติดตามและแฝงตัวอยู่ในเงาของซิดมาโดยตลอด สวมก็อดโร้บรูปเสือเขี้ยวดาบสีขาว มีท่าไม้ตายคือ ชาโดว์ ไวกิ้ง ไทเกอร์ คลอว์ (พากย์เสียงโดย ยู มิซึชิมะ)
บทบาท

ตระกูลขุนนางอับดับต้นๆของแอสการ์ด ได้ให้กำเนิดบุตรชายที่เป็นลูกแฝด มีเรื่องเล่าว่า"คู่ฝาแฝดจะเป็นผู้ทำลายล้างวงศ์ตระกูล" ที่ตนเป็นพี่ถูกนำไปทิ้ง จนถูกคู่พ่อแม่ยากจนเก็บมาเลี้ยง ซึ่งตนที่ไม่รู้ก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่วันหนึ่งสมัยเด็ก พอรู้ว่าพบน้องชายที่อยู่อย่างมีคววามสุขกับพ่อแม่แท้ๆ จึงเกิดแค้น ก็สาปแช่งชะตากรรมของตนตลอดมา จึงหมั่นฝึกฝน และสาบานไว้ว่า จะต้องอยู่เหนือน้องชายให้ได้ แต่ผลคือ เป็นเพียงแค่เงาติดตามของน้องชายเท่านั้น
บทบาท > ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด

ตนช่วยน้องทำร้ายอันเดบารัน พอพวกเซนต์บุกมา ตนแอบตามดูศึกษาการสู้ หลังน้องชายของเขาแพ้ชุน จึงลอบโจมตีชุน แต่ไชน่าก็เข้ามาช่วยชุนไว้ได้ทันเวลา จากนั้น ฟีนิกซ์ อิคคิ ก็ปรากฏตัวขึ้น จึงสู้กัน ตนจึงบอกอดีตของตน แต่ตนถูกหมัดมายาฟีนิกส์ของอิคคิ ปั่นหัวว่าฆ่าน้องตามหวัง กับถูกอิคคิเตือนสติว่าแท้จริงตนรักน้องเหมือนกัน จนสู้แพ้อิคคิ แต่ชิดที่ใกล้ตายล็อกตัวอิคคิขอให้ตนรีบฆ่าอิคคิ ก่อนซิดตายได้บอกว่ารู้เรื่องตนมาตลอด กับพ่อแม่ไม่เคยลืมตน แต่ตนไม่กล้าทำ ซิดทนอาการบาดเจ็บไม่ไหวจึงล้มตายไป ตนเสียใจกับลังเล อิคคิเตือนสติจนเข้าใจ ตนใกล้ตตายแบกนศพซิดไปฝังนอกวังอย่างมีเกียรติ โดยภาวนาให้ตนกับน้องกลับมาเกิดใหม่แอสการ์ดเป็นพี่น้องกันอีกที โดยไม่ต้องถูกพรัดพรากจากกัน จากนั้นไม่นานตนก็ทนพิษแผลไม่ไหวจนหมดแรงตายตามน้องชายไป
กาเซมีรู

การ์ลุส เอ็งรีกี กาซีมีรู (โปรตุเกส: Carlos Henrique Casimiro; เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992) หรือที่รู้จักในชื่อ กาเซมีรู (Casemiro) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติบราซิล เขาถือเป็นหนึ่งในกองกลางตัวรับที่ดีที่สุดในรุ่นของเขา
เขาเริ่มต้นอาชีพกับเซาเปาลู ในฐานะกองกลาง เขาทำได้ 11 ประตูจาก 111 นัดที่ลงเล่นให้กับสโมสร ต่อมาใน ค.ศ. 2013 เขาย้ายไปเรอัลมาดริดและถูกปล่อยยืมตัวหนึ่งฤดูกาลให้กับโปร์ตู เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเรอัลมาดริดชุดที่ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 4 สมัยจาก 5 ฤดูกาล นับตั้งแต่ฤดูกาล 2013–14 ถึง 2017–18 เขาชนะเลิศถ้วยรางวัล 14 ใบกับเรอัลมาดริดซึ่งรวมถึงยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 4 สมัย, ลาลิกา 2 สมัย, โกปาเดลเรย์ 1 สมัย และฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 3 สมัย ในปี 2022 เขาออกจากเรอัลมาดริด และย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัว 70.65 ล้านยูโร โดยคว้าแชมป์อีเอฟแอลคัพในฤดูกาลแรก
เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 โดยเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติที่เข้าร่วมแข่งขันโกปาอาเมริกา 3 ครั้ง และฟุตบอลโลก 2 ครั้ง (ฟุตบอลโลก 2018 และฟุตบอลโลก 2022) เขาพาทีมชนะเลิศโกปาอาเมริกา 2019
ความเป็นเจ้าของสโมสร

วันที่ 4 มิถุนายน 2024 มีการประกาศว่ากาเซมีรู ลงทุนในสโมสรฟุตบอลมาร์เบยา สโมสรจากลีกล่างของสเปน โดยรับตำแหน่งผู้อำนวยการและผู้ถือหุ้นสโมสร
เกียรติประวัติ > สโมสร

เซาเปาลู
โกปาซูดาเมริกานา: 2012
เรอัลมาดริด
ลาลิกา: 2016–17, 2019–20
โกปาเดลเรย์: 2013–14
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2017, 2019–20
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2013–14, 2015–16, 2016–17, 2017–18
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2016, 2017
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2016, 2017, 2018
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
อีเอฟแอลคัพ: 2022–23
เอฟเอคัพ: 2023–24
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

บราซิลรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี
ฟุตบอลอเมริกาใต้เยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี: 2011
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี: 2011
บราซิล
โกปาอาเมริกา: 2019
รางวัลส่วนตัว
ทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2016–17, 2017–18
FIFA FIFPro World11: ทีมที่สาม 2017; ทีมที่สี่ 2018; เสนอชื่อเข้าชิง 2019 (กองกลางอันดับที่ 13)
ทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของยูฟ่าลาลิกา: 2019–20
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile ที่เว็บไซต์สโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
กาเซมีรู – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
กาเซมีรู – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 บายึนดือร์  2 ลินเดอเลิฟ  3 มัซรอวี  4 เดอ ลิคต์  5 แมไกวร์  6 มาร์ติเนซ  7 เมานต์  8 ฟือร์นังดึช (c)  9 ฮอยลุนด์  11 ซีร์กเซ  13 ดอร์กู  14 อีเรกเซิน  15 โยโร  16 ดียาโล  17 การ์นาโช  18 กาเซมีรู  20 ดาโล  22 ฮีตัน  23 ชอว์  24 ออนานา  25 อูการ์เต  26 เฮฟเว่น  35 เอฟวันส์  37 เมนู  41 อามาส  43 คอลเยอร์  ผู้จัดการ: อามูริง
รายชื่อเครื่องบินของไทยแอร์เอเชีย

ณ วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 สายการบิน ไทยแอร์เอเชีย และ ไทยแอร์เอเชียเอกซ์ มีเครื่องบิน ดังนี้
เครื่องบินที่ปลดประจำการ

| ลำดับ | เครื่องบิน | ทะเบียน | จำนวนผู้โดยสาร> P | จำนวนผู้โดยสาร> Y | จำนวนผู้โดยสาร> รวม | สถานะปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | โบอิง 737-300 | HS-AAI | 0 | 148 | 148 | แยกชิ้นส่วน |

| 2 | โบอิง 737-300 | HS-AAJ | 0 | 148 | 148 | แยกชิ้นส่วน |

| 3 | โบอิง 737-300 | HS-AAK | 0 | 148 | 148 | แยกชิ้นส่วน |

| 4 | โบอิง 737-300 | HS-AAL | 0 | 148 | 148 | แยกชิ้นส่วน |

| 5 | โบอิง 737-300 | HS-AAM | 0 | 148 | 148 | Batavia Air ทะเบียน PK-YVK |

| 6 | โบอิง 737-300 | HS-AAN | 0 | 148 | 148 | Spirit of Manila Airlines ทะเบียน RP-C7701 |

| 7 | โบอิง 737-300 | HS-AAO | 0 | 148 | 148 | แยกชิ้นส่วน |

| 8 | โบอิง 737-300 | HS-AAP | 0 | 148 | 148 | แยกชิ้นส่วน |

| 9 | โบอิง 737-300 | HS-AAQ | 0 | 148 | 148 | แยกชิ้นส่วน |

| 10 | โบอิง 737-300 | HS-AAR | 0 | 148 | 148 | แยกชิ้นส่วน |

| 11 | โบอิง 737-300 | HS-AAS | 0 | 148 | 148 | แยกชิ้นส่วน |

| 12 | โบอิง 737-300 | HS-AAU | 0 | 148 | 148 | Viva Aerobus ทะเบียน XA-VIB |

| 13 | โบอิง 737-300 | HS-AAV | 0 | 148 | 148 | แยกชิ้นส่วน |

| 14 | โบอิง 737-300 | HS-AEF | 0 | 148 | 148 | Viva Aerobus ทะเบียน XA-TAR |

| 15 | แอร์บัส A320-216 | HS-ABB | 0 | 180 | 180 | Indonesia AirAsia ทะเบียน PK-AZP |
| 16 | แอร์บัส A320-216 | HS-ABE | 0 | 180 | 180 | Philippines AirAsia ทะเบียน RP-C8947 |
| 17 | แอร์บัส A320-216 | HS-ABF | 0 | 180 | 180 | Philippines AirAsia ทะเบียน RP-C8945 |
| 18 | แอร์บัส A320-216 | HS-ABG | 0 | 180 | 180 | Volotea Airlines ทะเบียน EC-NON |
| 19 | แอร์บัส A320-216 | HS-ABH | 0 | 180 | 180 | ทะเบียน HS-CBR |
| 20 | แอร์บัส A320-216 | HS-ABI | 0 | 180 | 180 | TrueAero ทะเบียน OE-LTR |
| 21 | แอร์บัส A320-216 | HS-ABK | 0 | 180 | 180 | Airasia ทะเบียน 9M-DAG |
| 22 | แอร์บัส A320-216 | HS-ABL | 0 | 180 | 180 | Airasia ทะเบียน 9M-DAB |
| 23 | แอร์บัส A320-216(WL) | HS-BBK | 0 | 180 | 180 | Longjiang Airlines ทะเบียน B-8980 |
| 24 | แอร์บัส A320-216(WL) | HS-BBN | 0 | 180 | 180 | AIX Connect ทะเบียน VT-VNS |
| 25 | แอร์บัส A320-216 | HS-BBS | 0 | 180 | 180 | Airasia ทะเบียน 9M-DAD |

ฝูงบินไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์ (ปลดประจำการ)
| ลำดับ | เครื่องบิน | ทะเบียน | จำนวนผู้โดยสาร> P | จำนวนผู้โดยสาร> Y | จำนวนผู้โดยสาร> รวม | สถานะปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | แอร์บัส  A330-343X | HS-XTB | 12 | 365 | 377 | Wamos Air ทะเบียน EC-NOG |
| 2 | แอร์บัส  A330-343X | HS-XTD | 12 | 365 | 377 | Wamos Air ทะเบียน EC-NOF |
| 3 | แอร์บัส  A330-343X | HS-XTF | 12 | 365 | 377 | VietJet Air ทะเบียน VN-A817 |
| 4 | แอร์บัส  A330-343X | HS-XTJ | 0 | 367 | 367 | AeroUnion ทะเบียน N337QT |
| 5 | แอร์บัส  A330-343X | HS-XTK | 12 | 362 | 374 | T'way Air ทะเบียน HL8501 |
| 6 | แอร์บัส  A330-343X | HS-XTL | 12 | 362 | 374 | T'way Air ทะเบียน HL8502 |
| 7 | แอร์บัส  A330-941(NEO) | HS-XJA | 12 | 365 | 377 | Azul ทะเบียน PR-ANB |
| 8 | แอร์บัส  A330-941(NEO) | HS-XJB | 12 | 365 | 377 | Azul ทะเบียน PR-ANC |
ดูเพิ่ม

ไทยแอร์เอเชีย
ไทยแอร์เอเชียเอกซ์
แฟรจี

เฟรเดรีกู โรดรีกิส จี เปาลา ซังตุส  (โปรตุเกส: Frederico Rodrigues de Paula Santos; เกิดวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1993) หรือรู้จักในชื่อ แฟรจี (สำเนียงบราซิล: [ˈfɾɛd(ʒ)i]) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่เฟแนร์บาห์แชในซือเปร์ลีกของประเทศตุรกี และทีมชาติบราซิล
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | เนชีนนอลคัพ> ลงเล่น | เนชีนนอลคัพ> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อิงเตร์นาซีโยนัล | 2012 | แซรียีอา | 28 | 6 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 | 5 | 0 | 33 | 6 |
| อิงเตร์นาซีโยนัล | 2013 | แซรียีอา | 5 | 1 | 2 | 0 | — | — | — | — | 15 | 1 | 22 | 2 |
| อิงเตร์นาซีโยนัล | รวม | รวม | 33 | 7 | 2 | 0 | — | — | 0 | 0 | 20 | 1 | 55 | 8 |
| ชัคตาร์ ดอแนตสก์ | 2013–14 | ยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก | 23 | 2 | 3 | 0 | — | — | 4 | 0 | 1 | 2 | 31 | 4 |
| ชัคตาร์ ดอแนตสก์ | 2014–15 | ยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก | 22 | 1 | 6 | 0 | — | — | 7 | 0 | 0 | 0 | 35 | 1 |
| ชัคตาร์ ดอแนตสก์ | 2015–16 | ยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก | 12 | 2 | 0 | 0 | — | — | 10 | 0 | 1 | 0 | 23 | 2 |
| ชัคตาร์ ดอแนตสก์ | 2016–17 | ยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก | 18 | 2 | 0 | 0 | — | — | 10 | 1 | 1 | 1 | 29 | 4 |
| ชัคตาร์ ดอแนตสก์ | 2017–18 | ยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก | 26 | 3 | 3 | 0 | — | — | 8 | 1 | 0 | 0 | 37 | 4 |
| ชัคตาร์ ดอแนตสก์ | รวม | รวม | 101 | 10 | 12 | 0 | — | — | 39 | 2 | 3 | 3 | 155 | 15 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2018–19 | พรีเมียร์ลีก | 17 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | 6 | 0 | — | — | 25 | 1 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2019–20 | พรีเมียร์ลีก | 29 | 0 | 6 | 0 | 4 | 0 | 9 | 2 | — | — | 48 | 2 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2020–21 | พรีเมียร์ลีก | 30 | 1 | 3 | 0 | 3 | 0 | 12 | 0 | — | — | 48 | 1 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2021–22 | พรีเมียร์ลีก | 28 | 4 | 2 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 | — | — | 36 | 4 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2022–23 | พรีเมียร์ลีก | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 1 | 0 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | รวม | รวม | 105 | 6 | 12 | 0 | 8 | 0 | 33 | 2 | — | — | 158 | 8 |
| รวมอาชีพ | รวมอาชีพ | รวมอาชีพ | 239 | 23 | 26 | 0 | 8 | 0 | 72 | 4 | 23 | 4 | 368 | 31 |
↑  รวมCopa do Brasil, ยูเครเนียนคัพ, เอฟเอคัพ
↑  รวมอีเอฟแอลคัพ
↑  รวมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, ยูฟ่ายูโรปาลีก
↑  รวมCampeonato Gaúcho, ยูเครเนียนซูเปอร์คัพ
สถิติอาชีพ > นานาชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| บราซิล | 2014 | 2 | 0 |
| บราซิล | 2015 | 4 | 0 |
| บราซิล | 2018 | 5 | 0 |
| บราซิล | 2021 | 12 | 0 |
| บราซิล | 2022 | 4 | 0 |
| รวม | รวม | 27 | 0 |
เกียรติประวัติ

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
อีเอฟแอลคัพ: 2022–23
แหล่งข้อมูลอื่น

แฟรจี – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
สถิติของ แฟรจี ที่ Soccerbase
ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ

|  ทางด่วนหมายเลข 4 |
| --- | --- |
ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ

บรรยากาศระหว่างเส้นทาง
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 187 กิโลเมตร (116 ไมล์)
สร้าง: มีนาคม พ.ศ. 2562
มีขึ้นเมื่อ: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ: ถนนกบสรอฟดำ พนมเปญ
 :    ทล.4 ด่านตะวันออก ใน อ.สำโรงทอง จ.กำปงสปือ   ทล.4 ด่านตะวันตก ใน อ.สำโรงทอง จ.กำปงสปือ   ทล.4 ใน อ.ภนุมสรวจ จ.กำปงสปือ   ทล.4 ใน อ.กำปงสิลา จ.พระสีหนุ   ทล.4 ด่านซแรอ็อมบิล ใน อ.กำปงสิลา จ.พระสีหนุ  ทล.146 ใน อ.สตึงหาว จ.พระสีหนุ 
ปลายทางทิศตะวันตกเฉียงใต้:  ทล.4 จ.พระสีหนุ
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: กัมพูชา
 
ระบบทางหลวง
การขนส่งในประเทศกัมพูชา
ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ (เขมร: ផ្លូវល្បឿនលឿនភ្នំពេញ-ព្រះសីហនុ) หรือ ทางด่วนหมายเลข 4 (E4)  เป็นทางด่วนแห่งชาติสายหนึ่งของกัมพูชา ด้วยความยาว 187 กิโลเมตร (116 ไมล์) เชื่อมต่อเมืองหลวงพนมเปญกับจังหวัดพระสีหนุ ภายใต้การสนับสนุนจากประเทศจีน ดำเนินการโดย บริษัท ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุแห่งกัมพูชา จำกัด
ประวัติ

ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ เป็นโครงการที่ได้รับการสนับสนุนจากประเทศจีนผ่านการก่อสร้างของบริษัท  ไชน่า โรด แอนด์ บริดจ์ คอร์ปอเรชัน (China Road and Bridge Corporation) ด้วยวงเงิน 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 7.53 หมื่นล้านบาท) ภายใต้โครงการของข้อริเริ่มเข็มขัดและเส้นทาง โดยใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างเป็นเวลา 3 ปี เริ่มต้นเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 เสร็จสิ้นร้อยละ 90 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 และเสร็จสมบูรณ์ในช่วงปลายปีปี พ.ศ. 2565
ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ เริ่มเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565 และเปิดให้ทดลองใช้งานฟรีเป็นระยะเวลา 1 เดือน ตั้งแต่วันที่ 1 – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2565 โดยในสัปดาห์แรกที่เปิดให้ทดลองใช้งานได้ฟรีมีผู้สนใจเข้าใช้บริการมากถึง 80,231 คัน เฉลี่ยใช้งานวันละ 11,460 คัน ขณะที่หลังจากผ่านไป 3 เดือน รายงานของ บริษัท ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุแห่งกัมพูชา จำกัด (Cambodian PPSHV Expressway Co., Ltd.) ระบุว่ามีจำนวนผู้ใช้งานจำนวน 1,112,590 คัน ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565 – 31 ธันวาคม พ.ศ. 2565
รายละเอียดของเส้นทาง

ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ เป็นทางด่วนขนาดทิศทางละ 2 ช่องจราจร พร้อมด้วยช่องจราจรฉุกเฉิน พื้นผิวยางมะตอย ช่วยลดระยะเวลาการเดินทางจากเดิมหากใช้ทางหลวงหมายเลข 4 จะใช้เวลาในการเดินทาง 5 ชั่วโมง เมื่อใช่ทางด่วนซึ่งเป็นถนนระบบปิดจะลดระยะเวลาการเดินทางเหลือแค่เพียง 2 ชั่วโมงเท่านั้น
สำหรับการใช้งาน ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ อนุญาตให้รถจักรยานยนต์ขนาด 500 ซีซีขึ้นไปสามารถใช้งานได้ สำหรับรถยนต์ส่วนบุคคลสามารถใช้ความเร็วขั้นต่ำไม่น้อยกว่า 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และสูงสุด 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง รถบรรทุกที่ไม่มีการพ่วงและรถจักรยานยนต์ใช้ความเร็วสูงสุด 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และรถบรรทุกพ่วงสามารถใช้ความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ด่านเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทาง

ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ ตลอดเส้นทางเป็นระบบปิด (Close System) รับผิดชอบการดูแลสัมปทานและจัดเก็บผลประโยชน์โดย บริษัท ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุแห่งกัมพูชา จำกัด มีอาคารเก็บค่าผ่านทางทั้งหมด 8 แห่ง ได้แก่
ด่านพนมเปญ
ด่านกำปงสปือตะวันออก
ด่านกำปงสปือตะวันตก
ด่านเต็งทริยึง
ด่านกำปงสิลา
ด่านซแรอ็อมบิล
ด่านสตึงหาว
ด่านพระสีหนุ
ด่านเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทาง > รูปแบบการจัดเก็บค่าผ่านทาง

ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ มีรูปแบบการจัดเก็บค่าผ่านทาง ดังนี้
เงินสด
ระบบอัตโนมัติ
ระบบตรวจและอ่านป้ายทะเบียนยานพาหนะอัตโนมัติ (ANPR)
ระบบจัดเก็บค่าผ่านทางอิเล็กทรอนิกส์ (ETC)
ด่านเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทาง > อัตราการคิดค่าธรรมเนียม

ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ มีอัตราการคิดค่าธรรมเนียมแบ่งตามประเภทของรถจำแนกออกได้ ดังนี้
ประเภท ก (Type A) คือรถจักรยานยนต์ขนาด 500 ซีซีขึ้นไป รถครอบครัว (Family car) ไม่เกิน 7 ที่นั่ง และรถบรรทุกขนาดน้อยกว่า 2 ตัน คิดค่าธรรมเนียมระยะทาง 0.08 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลเมตร
ประเภท ข (Type B) คือรถยนต์นั่งส่วนบุคคลตั้งแต่ 8 ถึง 19 ที่นั่ง หรือรถบรรทุกที่มีระวางบรรทุกระหว่าง 2 ถึง 5 ตัน คิดค่าธรรมเนียมระยะทาง 0.16 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลเมตร
ประเภท ค (Type C) คือรถโดยสารขนาดใหญ่ที่มีนั่งตั้งแต่ 20 ถึง 56 ที่นั่ง หรือรถบรรทุกที่มีระวางบรรทุกระหว่าง 5 ถึง 10 ตัน คิดค่าธรรมเนียมระยะทาง 0.24 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลเมตร
ประเภท ง (Type D) คือรถบรรทุกที่มีระวางบรรทุกระหว่าง 10 ถึง 20 ตัน คิดค่าธรรมเนียมระยะทาง 0.32 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลเมตร
ประเภท จ (Type E) คือรถบรรทุกที่มีระวางบรรทุกตั้งแต่ 20 ตันขึ้นไป คิดค่าธรรมเนียมระยะทาง 0.40 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลเมตร
ทางแยกที่สำคัญ

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ทางด่วนพนมเปญ−พระสีหนุ  พนมเปญ−พระสีหนุ
| พนมเปญ | 0+000 | − | ถนนกบสรอฟดำ ไปทางหลวงหมายเลข 4  | ถนนกบสรอฟดำ ไปทางหลวงหมายเลข 5 |  |
| กำปงสปือ | 26+000 | ด่านกำปงสปือตะวันออก |  ทางหลวงหมายเลข 4 ไปกำปงสปือตะวันออก และถนนหมายเลข 41, 44                 | ไม่มี |  |
| กำปงสปือ | 43+000 | ด่านกำปงสปือตะวันตก | ไม่มี  |  ทางหลวงหมายเลข 4 ไปกำปงสปือตะวันตก และถนนหมายเลข 46 |  |
| กำปงสปือ | 76+000 | ด่านเต็งทริยึง | ไม่มี  |  ทางหลวงหมายเลข 4 ไปอุทยานแห่งชาติคีรีรมย์ เต็งทริยึง และถนนหมายเลข 43 |  |
| พระสีหนุ | 114+000 | ด่านกำปงสิลา | ไม่มี  |  ทางหลวงหมายเลข 4 ไป อ.กำปงสิลา และโครงการดาราสาคร |  |
| พระสีหนุ | 135+000 | ด่านซแรอ็อมบิล | ไม่มี  |  ทางหลวงหมายเลข 4 ไป อ.ซแรอ็อมบิล |  |
| พระสีหนุ | 172+000 | ด่านสตึงหาว | ไม่มี  | ถนนหมายเลข 146บี ไปสตึงหาว |  |
| พระสีหนุ | 187+000 | ด่านพระสีหนุ |  ทางหลวงหมายเลข 4 ไป  ท่าอากาศยานนานาชาติจังหวัดพระสีหนุ  |  ทางหลวงหมายเลข 4 ไปศาลากลางและศูนย์ราชการ |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
ดูเพิ่ม

ทางด่วนในประเทศกัมพูชา
การขนส่งในประเทศกัมพูชา
ทางแยกเพื่อออกจากทางด่วนบริเวณด่านกำปงสปือตะวันออก
ทางด่วนในประเทศญี่ปุ่น

| ทางด่วนในประเทศญี่ปุ่น 高速道路 |
| --- | --- |
  ป้ายหมายเลขทางด่วนของทางด่วนโทโฮกุ พร้อมทั้งทางด่วนสายขนาน และทางด่วนวงแหวนรอบเค็นโอ

ข้อมูลของระบบ
บำรุงรักษาโดย เนกซ์โกอีสต์ (เขตตะวันออก) เนกซ์โกเซนทรัล (เขตกลาง) และเนกซ์โกเวสต์ (เขตตะวันตก)
ระยะทาง: 10,021 กิโลเมตร (6,227 ไมล์)
ก่อตั้ง: 1963
ชื่อของทางหลวง
ทางด่วน: ทางด่วน Enn (สายหลัก) ทางด่วน EnnA (สายขนาน) ทางด่วน Cnn (สายวงแหวน)
ระบบทางหลวง
 ทางด่วนในประเทศญี่ปุ่น ทางหลวงแผ่นดินในประเทศญี่ปุ่น 
ทางด่วน (ญี่ปุ่น: 高速道路; โรมาจิ: kōsoku-dōro; แปลตรงตัว: ถนนความเร็วสูง หรือ ญี่ปุ่น: 自動車道; โรมาจิ: jidōsha-dō; แปลตรงตัว: ทางรถยนต์ หรือมอเตอร์เวย์) ในประเทศญี่ปุ่น เป็นโครงข่ายขนาดใหญ่ของทางหลวงที่ควบคุมการเข้าถึงและเก็บค่าผ่านทาง
ประวัติ

หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 การฟื้นฟูเศรษฐกิจของญี่ปุ่นนำไปสู่การใช้ยานพาหนะส่วนบุคคลมากขึ้นอย่างมหาศาล อย่างไรก็ตามระบบโครงข่ายถนนที่มีอยู่เดิมนั้นไม่เพียงพอความต้องการที่เพิ่มขึ้น โดยในปี พ.ศ. 2499 ญี่ปุ่นมีทางหลวงแผ่นดินที่ลาดยางแล้วเพียง 23 เปอร์เซ็นต์ ของถนนทั้งประเทศ ซึ่งประกอบด้วยเพียง 2 ใน 3 ของทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 1 ที่เชื่อมต่อระหว่างโตเกียวกับโอซากะ
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2499 บริษัททางหลวงญี่ปุ่น (Japan Highway Public Corporation (JH)) มีฐานะเป็นรัฐวิสาหกิจ ก่อตั้งโดยรัฐบาลญี่ปุ่น มีหน้าที่ก่อสร้างและจัดการทางด่วนแห่งชาติทั่วประเทศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2500 บริษัททางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่น ได้รับอนุมัติให้ก่อสร้างทางด่วนเมชิง เชื่อมต่อเมืองนาโงยะและเมืองโคเบะ โดยส่วนแรกเปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2506
นอกเหนือจากโครงข่ายทางด่วนแห่งชาติที่กำกับดูแลโดยบริษัททางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นแล้ว ในปี พ.ศ. 2502 รัฐบาลญี่ปุ่นได้จัดตั้งหน่วยงานเพิ่มเติมขึ้นมาอีกสองแห่ง คือ บริษัททางด่วนมหานคร (Metropolitan Expressway Public Corporation) มีหน้าที่ก่อสร้างและจัดการทางด่วนแห่งชาติในเขตเมืองหลวง รับผิดชอบทางด่วนชูโตะ (Shuto Expressway) ในโตเกียว และบริษัททางด่วนฮันชิง รับผิดชอบทางด่วนฮันชิงในโอซากะ โดยในปี พ.ศ. 2547 ความยาวของระยะทางรวมทั้งหมดของทางด่วนทั้งสองเส้นทางคือ 283 กิโลเมตร และ 234 กิโลเมตร ตามลำดับ
ในปี พ.ศ. 2509 ญี่ปุ่นประกาศกฎหมายแผนโครงข่ายเส้นทางทางด่วนแห่งชาติ รวมระยะทางในแผนทั้งหมด 7,600 กิโลเมตร ภายใต้แผนการก่อสร้างนี้ เส้นทางด่วนเลียบชายฝั่งถูกให้ความสำคัญเหนือเส้นทางที่ลัดเลาะไปตามภูเขาที่สลับซับซ้อนและเข้าถึงยาก ในปี พ.ศ. 2530 แผนทางด่วนได้รับการแก้ไข เพิ่มเส้นทางรวมระยะทางเป็น 14,000 กิโลเมตร และในปี พ.ศ. 2561 ทางด่วนแห่งชาติมีระยะทางที่ก่อสร้างรวมแล้วกว่า 9,429 กิโลเมตร
ทางด่วนแห่งชาติ

ทางด่วนแห่งชาติ (ญี่ปุ่น: 高速自動車国道; โรมาจิ: Kōsoku Jidōsha Kokudō) เป็นทางด่วนสายหลักในประเทศญี่ปุ่น โครงข่ายนี้เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดอาโอโมริ ตอนเหนือของเกาะฮนชู กับจังหวัดคาโงชิมะ ตอนใต้ของเกาะคีวชู รวมถึงเชื่อมต่อกับเกาะชิโกกุด้วย นอกจากนี้ ทางด่วนยังเปิดให้บริการสำหรับนักเดินทางในเกาะฮกไกโดและเกาะโอกินาวะ แต่ยังไม่ได้เชื่อมต่อกับเกาะฮนชู เกาะคีวชู และเกาะชิโกกุ
ทางด่วนแห่งชาติ > คุณสมบัติ

ทางด่วนแห่งชาติส่วนใหญ่ประกอบด้วย 4 ช่องจราจร และมีพื้นที่คั่นระหว่างทิศทางของการจราจรหรือเกาะกลาง (Median strip) ส่วนทางด่วนบางเส้นทางที่ตั้งอยู่ใกล้กับเขตเมืองใหญ่อาจประกอบด้วย 6 ช่องจราจร ในขณะที่เส้นทางในเขตชนบทอาจประกอบด้วย 2 ช่องจราจร โดยมีเพียงตัวกันถนนหรือแบริเออร์ (Jersey Barrier) ซึ่งทางด่วนที่มี 2 ช่องจราจร สร้างขึ้นมาให้รองรับการขยายเป็น 4 ช่องจราจรได้ในอนาคต
โดยปกติจะจำกัดความเร็วอยู่ที่ 100 กิโลเมตร/ชั่วโมง และให้ใช้ความเร็วไม่ต่ำกว่า 50 กิโลเมตร/ชั่วโมง ยานพาหนะที่ไม่สามารถใช้ความเร็วให้ถึง 50 กิโลเมตร/ชั่วโมงได้ อย่างเช่นรถแทรกเตอร์หรือรถจักรยานยนต์ที่มีเครื่องยนต์ขนาดเล็กหรือโมเพด (Moped) ไม่อนุญาตให้ใช้ทางด่วน การจำกัดความเร็วอาจเปลี่ยนแปลงได้ตามสภาพการขับขี่หรือเปลี่ยนแปลงอย่างถาวร (ในบริเวณที่เสี่ยงเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย) ซึ่งความเร็วที่กำหนดสามารถเปลี่ยนแปลงได้จากป้ายจำกัดความเร็วอิเล็กทรอนิกส์
จุดแวะพัก ได้แก่ จุดจอดรถที่มีห้องน้ำและร้านค้าขนาดเล็ก และจุดบริการทางด่วน (Service Area) ซึ่งมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากกว่า อาทิ ร้านอาหาร และสถานีบริการน้ำมัน (Gas Station)
ทางด่วนแห่งชาติ > การลำดับเส้นทาง

เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2016 กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว ของญี่ปุ่น ได้ประกาศรูปแบบการลำดับเส้นทางใหม่สำหรับทางด่วนแห่งชาติ การลำดับเส้นทางของทางด่วนจะนำหน้าด้วยตัวอักษร E (สำหรับเส้นทางปกติ) หรือ C (สำหรับเส้นทางวงแหวน) ตามด้วยตัวเลขของเส้นทาง การลำดับเส้นทางด่วนแห่งชาติจะลำดับเลขตามทางหลวงแผ่นดินที่ทางด่วนแห่งชาติตั้งอยู่คู่ขนานไปด้วย ตัวอย่างเช่น ทางด่วนโทเม กำหนดให้เป็นทางด่วนแห่งชาติหมายเลข E1 ตามที่ถูกสร้างให้ขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ของญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามก็ยังมีข้อยกเว้นในการลำดับเส้นทางนี้อยู่ โดยมีทางด่วนบางเส้นทางที่เป็นเส้นทางที่มีหมายเลขเกิน 2 หลักและมีค่ามากกว่า 59 ซึ่งไม่มีทางหลวงแผ่นดินของญี่ปุ่นที่มีหมายเลขเกินลำดับที่ 59  ตัวอย่างเช่น ทางด่วนสึงารุ (Tsugaru Expressway) ถูกกำหนดให้เป็นทางด่วนหมายเลข E64 แต่ตั้งคู่ขนานไปกับทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 101