stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลตำบลหอมศีล

| เทศบาลตำบลหอมศีล |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
วัดสุคันธศีลาราม
ทต.หอมศีลที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลหอมศีล
พิกัด: 13°33′21.1″N 100°54′23.4″E﻿ / ﻿13.555861°N 100.906500°E﻿ / 13.555861; 100.906500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ฉะเชิงเทรา
อำเภอ: บางปะกง
จัดตั้ง:  • 1 ธันวาคม 2507 (สุขาภิบาลบางเกลือ)  • 25 พฤษภาคม 2542 (ทต.บางเกลือ)  • 21 สิงหาคม 2544 (ทต.หอมศีล)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.62 ตร.กม. (0.24 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 1,252 คน
 • ความหนาแน่น: 2,019.35 คน/ตร.กม. (5,230.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05240407
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 11 หมู่ 1 ตำบลหอมศีล อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา 24130
เว็บไซต์: homsin-mu.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หอมศีล เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมบางส่วนในพื้นที่หมู่ 1–3 ตำบลหอมศีล ในอำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบางเกลือที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2507 ในท้องที่ตำบลบางเกลือ (เดิม) ในปี พ.ศ. 2533 ได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้านของตำบลบางเกลือ ตั้งเป็นตำบลหอมศีล ท้องที่สุขาภิบาลจึงอยู่ในเขตตำบลหอมศีล และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลบางเกลือใน พ.ศ. 2542
ในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2544 ทางราชการได้เห็นว่าชื่อของเทศบาลตำบลบางเกลือ ไม่ใช่ชื่อที่เกี่ยวข้องในพื้นที่ เพราะมีการแยกหมู่บ้านตั้งเป็นตำบลใหม่ออกจากพื้นที่ตำบลบางเกลือตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 จึงอ้างอิงชื่อตามประวัติศาสตร์ชุมชนที่ประชาชนรู้จักโดยทั่วไปในท้องที่ คือ ตำบลหอมศีล, คลองหอมศีล, วัดหอมศีล, ชุมชนบ้านคลองหอมศีล, ชุมชนบ้านปากคลองหอมศีล เป็น "เทศบาลตำบลหอมศีล"
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางปะกงประมาณ 11.4 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดฉะเชิงเทราประมาณ 35.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 59.5 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 0.62 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 387.5 ไร่ ในปี พ.ศ. 2565 เขตเทศบาลตำบลหอมศีลมีประชากรทั้งหมด 1,252 คน และมีทั้งหมด 3 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนวัดหอมศีล (บางส่วนของหมู่ที่ 1,3), ชุมชนบางพลีน้อย (บางส่วนของหมู่ที่ 2) และชุมชนหอมศีล (บางส่วนของหมู่ที่ 3)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลหอมศีล
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดฉะเชิงเทรา |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง | ฉะเชิงเทรา |  |
| เทศบาลตำบล |  เกาะขนุน  เขาหินซ้อน  คลองแสนแสบ  ดอนเกาะกา  ดอนฉิมพลี  ท่าข้าม  ท่าถ่าน  ท่าสะอ้าน  ทุ่งสะเดา  เทพราช  นครเนื่องเขต  บางปะกง  บางปะกงพรหมเทพรังสรรค์  บางขนาก  บางคล้า  บางน้ำเปรี้ยว  บางผึ้ง  บางวัว  บางวัวคณารักษ์  บางสมัคร  บ้านซ่อง  บ้านโพธิ์  ปากน้ำ  แปลงยาว  พนมสารคาม  พิมพา  ลาดขวาง  วังเย็น  ศาลาแดง  สนามชัยเขต  แสนภูดาษ  หอมศีล  หัวสำโรง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  ก้อนแก้ว  เกาะขนุน  เกาะไร่  เขาดิน  เขาหินซ้อน  คลองขุด  คลองเขื่อน  คลองจุกกระเฌอ  คลองตะเกรา  คลองนครเนื่องเขต  คลองนา  คลองบ้านโพธิ์  คลองประเวศ  คลองเปรง  คลองหลวงแพ่ง  คลองอุดมชลจร  คู้ยายหมี  ดงน้อย  ดอนฉิมพลี  ดอนทราย  ท่ากระดาน  ท่าตะเกียบ  ท่าทองหลาง  ท่าไข่  ท่าสะอ้าน  ทุ่งพระยา  เทพราช  บางกระเจ็ด  บางกรูด  บางกะไห  บางเกลือ  บางแก้ว  บางขวัญ  บางคา  บางตลาด  บางตีนเป็ด  บางเตย  บางน้ำเปรี้ยว  บางไผ่  บางพระ  บางโรง  บางเล่า  บางสวน  บ้านใหม่  บึงน้ำรักษ์  แปลงยาว  พนมสารคาม  โพรงอากาศ  เมืองเก่า  เมืองใหม่  โยธะกา  ลาดกระทิง  วังตะเคียน  ศาลาแดง  สนามจันทร์  สองคลอง  สาวชะโงก  สิงโตทอง  สิบเอ็ดศอก  เสม็ดใต้  เสม็ดเหนือ  โสธร  หนองจอก  หนองตีนนก  หนองบัว  หนองไม้แก่น  หนองยาว  หนองแหน  หนามแดง  หมอนทอง  หอมศีล  หัวไทร  หัวสำโรง  แหลมประดู่  |  |
เดซี โบมอนต์

เดซี โบมอนต์ (เกิด 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักแสดงหญิงประเทศอังกฤษ ผลงานทางโทรทัศน์ของโบมอนต์ได้แก่รายการปกิณกะบันเทิงและภาพยนตร์ เช่น เดอะบอร์เดอร์, อีสต์เอนเดอส์, โฮเทลแบบิลอน, อะทัชออฟคลอท, แอกาทาคริสตีส์พวาโร, มัมบายคอลลิง และ เดอะบิลล์ เคยร่วมทำงานกับเฉินหลง และโอเวน วิลสัน ในภาพยนตร์เรื่อง คืนเซี่ยงไฮ้
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1998: What Rats Won't Do
1999: The World Is Not EnoughWorld Is Not Enough, TheThe World Is Not Enough
2001: Summer Rain
2002: Ten Minutes Older: The Cello
2002: Chasm
2003: Shanghai Knights
2003: I'll Sleep When I'm Dead
2007: The Man Who Would Be QueenMan Who Would Be Queen, TheThe Man Who Would Be Queen
2011: Swinging with the Finkels
2011: Foster
2016: Hank Zipzer's Christmas Catastrophe
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1997: This Life
1998: Touching Evil
1998: Miracle at Midnight
1998: Close Relations
1998: Queen's Park Story
1998: The Bill
1999: Casualty
1999: Where the Heart Is
2000: Agatha Christie's Poirot
2000: The StretchStretch, TheThe Stretch
2000: EastEnders
2002: I Saw You
2003: In Deep
2003: The Inspector Lynley MysteriesInspector Lynley Mysteries, TheThe Inspector Lynley Mysteries
2003: Manchild
2003: The BillBill, TheThe Bill
2004: The BillBill, TheThe Bill
2004: Holby City
2005: According to Bex
2005: Down to Earth
2006–2008: Star Stories
2008: EastEnders
2008: Hotel Babylon
2008: Mumbai Calling
2008–2009: The BorderBorder, TheThe Border
2009: New Tricks
2010: The Armstrong and Miller ShowArmstrong and Miller Show, TheThe Armstrong and Miller Show
2011: Doctors
2012: Very Important People
2012: Just Around the Corner
2012: The Revolting World of Stanley BrownRevolting World of Stanley Brown, TheThe Revolting World of Stanley Brown
2012–2013: A Touch of ClothTouch of Cloth, AA Touch of Cloth
2013: Great Night Out
2013: The Job LotJob Lot, TheThe Job Lot
2013: Whitechapel
2013: You, Me & Them
2014: Blandings
2014: Lovesick
2014: Doctor Who
2016: The Coroner
แหล่งข้อมูลอื่น

เดซี โบมอนต์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เทศบาลตำบลหลักเมือง (จังหวัดกาฬสินธุ์)

| เทศบาลตำบลหลักเมือง |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.หลักเมืองที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลหลักเมือง
พิกัด: 16°18′58.3″N 103°33′55.2″E﻿ / ﻿16.316194°N 103.565333°E﻿ / 16.316194; 103.565333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กาฬสินธุ์
อำเภอ: กมลาไสย
จัดตั้ง:  • 24 สิงหาคม 2516 (สภาตำบลหลักเมือง)  • 25 ธันวาคม 2539 (อบต.หลักเมือง)  • 6 กันยายน 2556 (ทต.หลักเมือง)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 38.22 ตร.กม. (14.76 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 5,913 คน
 • ความหนาแน่น: 154.70 คน/ตร.กม. (400.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05460308
ที่อยู่ สำนักงาน: หมู่ที่ 14 บ้านบึงไฮ ตำบลหลักเมือง อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ 46130
เว็บไซต์: www.lakmuang.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลหลักเมือง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 4, 6–14 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 5 ของตำบลหลักเมือง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลกมลาไสย) ในอำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหลักเมืองใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหลักเมืองในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลหลักเมือง ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2556 ปัจจุบันในเขตเทศบาลตำบลหลักเมืองมีประชากร 5,913 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลหลักเมืองประกอบไปด้วย 14 หมู่บ้านในตำบลหลักเมือง แบ่งเป็นครอบคลุมเต็มพื้นที่ 10 หมู่บ้าน ได้แก่ พื้นที่หมู่ที่ 4 และ 14 บ้านบึงไฮ; หมู่ที่ 6 บ้านเล้า; หมู่ที่ 7 และ 13 บ้านลาด; หมู่ที่ 8 และ 12 บ้านหัวขวา; หมู่ที่ 9 บ้านสว่าง; หมู่ที่ 10 บ้านบึง; หมู่ที่ 11 บ้านหัวหนอง และครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 4 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านในเมือง; หมู่ที่ 2 บ้านคุ้มใต้; หมู่ที่ 3 บ้านกุดกว้าง; หมู่ที่ 5 บ้านโนนสว่าง ซึ่งบางส่วนอยู่ในพื้นที่เทศบาลตำบลกมลาไสย มีพื้นที่รับผิดชอบ 38.22 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 23,887.5 ไร่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลหลักเมือง เก็บถาวร 2021-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดกาฬสินธุ์ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  |  |
| เทศบาลตำบล |  กมลาไสย  กลางหมื่น  กุงเก่า  กุดจิก  กุดสิม  กุดสิมคุ้มใหม่  กุดหว้า  ขมิ้น  เขาพระนอน  คำก้าว  คำบง  คำม่วง  คำเหมือดแก้ว  คำใหญ่  โคกศรี  ฆ้องชัยพัฒนา  จุมจัง  เชียงเครือ  แซงบาดาล  ดงมูล  ดงลิง  ดงสมบูรณ์  ดอนจาน  ท่าคันโท  ท่าลาดดงยาง  ธัญญา  นาขาม  นาคู  นาจารย์  นาตาล  นาทัน  นามน  นามะเขือ  นิคม  โนนน้ำเกลี้ยง  โนนบุรี  โนนศิลา  โนนสูง  บัวบาน  บึงวิชัย  ผาเสวย  ไผ่  โพน  โพนทอง  ภูดิน  ภูปอ  ภูแล่นช้าง  ภูสิงห์  ม่วงนา  มหาไชย  ยางตลาด  ร่องคำ  ลำคลอง  ลำพาน  ลำห้วยหลัว  สงเปลือย  สงเปลือย  สมเด็จ  สระพังทอง  หนองกุงศรี  หนองบัว  หนองแปน  หนองสรวง  หนองสอ  หนองหิน  หนองใหญ่  หนองอีบุตร  หลักเมือง  หลุบ  ห้วยผึ้ง  ห้วยโพธิ์  ห้วยเม็ก  หัวนาคำ  เหนือ  เหล่าใหญ่  อิตื้อ  อุ่มเม่า  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กมลาไสย  กุดค้าว  กุดโดน  คลองขาม  คำสร้างเที่ยง  คำใหญ่  คุ้มเก่า  โคกเครือ  โคกสมบูรณ์  โคกสะอาด  ไค้นุ่น  เจ้าท่า  แจนแลน  ดงพยุง  ดอนสมบูรณ์  ดินจี่  ทรายทอง  ทุ่งคลอง  ธัญญา  นาโก  นาคู  นาไคร้  นาจำปา  นาเชือก  นาดี  นาบอน  นามน  นิคมห้วยผึ้ง  เนินยาง  โนนนาจาน  โนนศิลาเลิง  โนนสะอาด  โนนแหลมทอง  บ่อแก้ว  บัวขาว  บึงนาเรียง  พิมูล  โพน  โพนงาม  ยอดแกง  ยางตลาด  ยางอู้ม  ลำชี  เว่อ  ศรีสมเด็จ  สมเด็จ  สมสะอาด  สหัสขันธ์  สะอาดไชยศรี  สามขา  สามัคคี  สายนาวัง  สำราญ  สำราญใต้  เสาเล้า  หนองกุง  หนองช้าง  หนองตอกแป้น  หนองบัว  หนองผือ  หนองแวง  หนองห้าง  หนองหิน  หนองอิเฒ่า  หมูม่น  หลักเหลี่ยม  หัวงัว  หัวหิน  เหล่ากลาง  เหล่าอ้อย  เหล่าไฮงาม  |  |
เพี้ยกระทิง

| เพี้ยกระทิง |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Rutaceae
สกุล:: Melicope
สปีชีส์:: M.  pteleifolia
ชื่อทวินาม
Melicope pteleifolia 

ชื่อพ้อง
 '
เพี้ยกระทิง หรือสะเลียนดง ชื่อวิทยาศาสตร์:  Melicope pteleifolia อยู่ในวงศ์ Rutaceae ภาษากะเหรี่ยงเรียกติ๊ซีเซอซอ หรือ ติ๊ซีหน่อโพ ไม้พุ่ม เปลือกลำต้นสีเทา มีกลิ่นหอม กิ่งอ่อนมีขนสั้นสีขาวปกคลุม ใบประกอบ ไม่มีหูใบ ผิวใบด้านบนขียวเข้มเป็นมัน ด้านล่างมีขนสั้นสีขาวปกคลุม ดอกช่อ ออกตามซอกใบ ช่อดอกและดอกย่อยมีกาบหุ้มสีเขียวรองรับ ดอกย่อยเป็นดอกสมบูรณ์เพศ กลีบเลี้ยงสีเขียว กลีบดอกสีขาว อับละอองเรณูสีเหลือง ผลแก่แล้วแตกเป็น 2 แนว เมล็ดสีดำ ผิวเรียบ ยอดอ่อนรับประทานสดกับลาบ ใบนำมาย่างไฟอ่อนแล้วขยี้เป็นแผ่นเล็กๆหรือใส่ลงในแกงทั้งใบเพื่อเพิ่มรสขม
เหิง เจิ้น

องค์ชายเหิง เจิ้น ในพิธีเคารพบรรพบุรุษ
เจ้าชายเหิงเจิ้น (จีน: 恒镇 皇子; พินอิน: Héng Zhèn) ประสูติ ณ กรุงปักกิ่ง เมื่อปี ค.ศ. 1944 (อายุ 80 ปี) เป็นพระประมุขราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัว ต่อจากยวี่เหยียน โดยสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิเต้ากวง รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์ชิง และเป็นพระญาติกับจักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิต้าชิงพระองค์สุดท้าย
พระสันตติวงศ์

พระชายา
องค์หญิงถู ยั่นหลิง พระชายาเอก (塗艷玲 公主)
| ก่อนหน้า |  | เหิง เจิ้น |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| องค์ชายยวี่เหยียน |  |   ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ จักรพรรดิจีน  (พ.ศ. 2542 - ปัจจุบัน) |  | อยู่ในตำแหน่ง |
| องค์ชายยวี่เหยียน |  |   ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ จักรพรรดิแห่งแมนจูกัว  (พ.ศ. 2542 - ปัจจุบัน) |  | อยู่ในตำแหน่ง |
เลขฐานหก

เลขฐานหก หมายถึง ระบบเลขฐานหก ที่มีสัญลักษณ์หกตัวคือ 0 (ศูนย์) 1 (หนึ่ง) 2 (สอง) 3 (สาม) 4 (สี่) และ 5 (ห้า)
เซเบอร์

เซเบอร์ อาจหมายถึง
เซเบอร์ (ฟันดาบสากล) ดาบชนิดหนึ่งต้นกำเนิดจากยุโรป มีลักษณะใบดาบที่โค้ง
กระบี่แสง หรือ ไลต์เซเบอร์ อาวุธในภาพยนตร์เรื่องสตาร์วอร์ส
เซเบอร์ (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์) ตัวละครการ์ตูน
เลขฐานเจ็ด

เลขฐานเจ็ด หมายถึง ระบบเลขฐานเจ็ด ที่มีสัญลักษณ์เจ็ดตัวคือ 0 (ศูนย์) 1 (หนึ่ง) 2 (สอง) 3 (สาม) 4 (สี่) 5 (ห้า) และ 6 (หก)
เลขฐานเก้า

เลขฐานเก้า หมายถึง ระบบเลขฐานเก้า ที่มีสัญลักษณ์เก้าตัวคือ 0 (ศูนย์) 1 (หนึ่ง) 2 (สอง) 3 (สาม) 4 (สี่) 5 (ห้า) 6 (หก) 7 (เจ็ด) และ 8 (แปด)
เดอะดรีมเมอร์ คอนโด/บาริสต้า/สถาปนิก

| เดอะดรีมเมอร์ คอนโด/บาริสต้า/สถาปนิก |
| --- | --- |
ประเภท: ละครชุด (ซีรีส์)
สร้างโดย: ปกติ - จังก้า บางกอก บริษัท เฟรเกรนท์ พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด (มหาชน)
เขียนโดย: ชัยอนันต์ สร้อยจำปา กรรณิการ์ โตวรานนท์
กำกับโดย: สุรวุฒิ ตุงคะรักษ์ ชัยอนันต์ สร้อยจำปา
แสดงนำ: มชณต สุวรรณมาศ จินตนัดดา อัตถวิบูลย์
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: อย่าทิ้งฝัน โดย ดา เอ็นโดรฟิน (เพลงปิดเรื่อง)
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
จำนวนตอน: 4 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: นลินา ชยสมบัติ
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องวัน
ออกอากาศ: 23 มกราคม พ.ศ. 2559 – 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
เดอะดรีมเมอร์ คอนโด/บาริสต้า/สถาปนิก เป็นละครชุดไทย เขียนบทซีรีส์โดย ชัยอนันต์ สร้อยจำปา, กรรณิการ์ โตวรานนท์ สร้างเป็นละครซีรีส์ทางโทรทัศน์ โดยออกอากาศทางช่องวัน ในปึ 2559 นำแสดงโดย มชณต สุวรรณมาศ และ จินตนัดดา อัตถวิบูลย์
เรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวการทำตามความฝันของ ปองขวัญ (มชณต สุวรรณมาศ) สถาปนิกสาวที่มีความเชื่อเรื่องการออกแบบผลิตภัณฑ์เชิงนิเวศ หรือ Green Design เธอพยายามจะแสดงออกทั้งในชีวิตธรรมดาและชีวิตการทำงาน จนเธอได้โจทย์ใหญ่ในชีวิตมานั่นคือ การออกแบบคอนโดมิเนียมให้มีลักษณะสอดคล้องกับ Green Design และ Eco Living มากที่สุด ดูเหมือนงานนี้จะถูกจริตกับเธอ แต่แท้จริงแล้วขึ้นชื่อว่าการทำงาน ย่อมไม่มีอะไรสำเร็จง่ายๆ แน่นอน
ปองมีเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องที่ชื่อ เท็ด (ภากร ธนศรีวนิชชัย) สถาปนิกหนุ่มเด็กนอกขี้เล่นอารมณ์ดี ที่มักหยอกเธอแบบทีเล่นทีจริง ถือว่าเป็นคู่กัดประจำสำนักงาน ทำให้ระยะห่างของทั้งคู่ลดน้อยลงเรื่อยๆ ความสัมพันธ์แบบนี้มักทำให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเกิดมีความหวังขึ้นมา และความสัมพันธ์กลับเข้มข้นขึ้นเมื่อปองได้พบกับ เติ้ล (จินตนัดดา อัตถวิบูลย์) บาริสต้าสาวที่เปิดร้านอยู่ใกล้ๆ บ้านของเธอ ความสัมพันธ์ของคู่นี้เริ่มจากลูกค้าเจ้าของร้าน กลายมาเป็นเพื่อนซี้ และดูเหมือนความใกล้ชิดของทั้งคู่จะไม่หยุดอยู่แค่เพื่อนกัน
นักแสดง

มชณต สุวรรณมาศ รับบท ปอง/ปองขวัญ
จินตนัดดา อัตถวิบูลย์ รับบท เติ้ล
ภากร ธนศรีวนิชชัย รับบท เท็ด
ญารินดา บุนนาค รับบท อั้ม
วสุ แสงสิงแก้ว รับบท คุณจินต์
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

ดา เอ็นโดรฟิน
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ช่องวัน: ละครดีดูที่ช่องวัน : วันเสาร์ เวลา 22> 00 - 23.00 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | เดอะดรีมเมอร์ คอนโด/บาริสต้า/สถาปนิก | ถัดไป |
| ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น 3 | เดอะดรีมเมอร์ คอนโด/บาริสต้า/สถาปนิก | สงครามนางงาม 2 (รีรัน) |
| ช่องวัน: ละครดีดูที่ช่องวัน : วันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 13> 00 - 14.00 น. และเวลาใหม่ 12.15 - 13.15 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | เดอะดรีมเมอร์ คอนโด/บาริสต้า/สถาปนิก | ถัดไป |
| รักฝุ่นตลบ (รีรัน) | เดอะดรีมเมอร์ คอนโด/บาริสต้า/สถาปนิก | ดอกแก้วกาหลง |
เขตการปกครองของไต้หวัน

ไต้หวัน หรือเรียกในชื่อทางการว่า สาธารณรัฐจีน แบ่งเขตการปกครองตามกฎหมายออกเป็นหลายระดับ เนื่องจากไต้หวันมีสถานะทางการเมืองที่ซับซ้อน ทำให้ระบบการแบ่งเขตการปกครองโดยนิตินัยเดิมที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ และระบบพฤตินัยที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ
ตามรัฐธรรมนูญ สาธารณรัฐจีนแบ่งออกเป็น มณฑล [zh] และนครปกครองโดยตรง โดยแต่ละมณฑลแบ่งออกเป็น นครภายใต้มณฑล และเทศมณฑล (อำเภอ) แต่ในปัจจุบัน มณฑลได้รับการปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพ และไม่มีบทบาทหน้าที่อีกต่อไป
ด้วยความที่มณฑลไม่มีบทบาทหน้าที่ในทางปฏิบัติ ไต้หวันจึงมีการแบ่งเขตการปกครองระดับบนสุดออกเป็น 22 แห่ง โดยแต่ละแห่งจะมีรัฐบาลท้องถิ่นที่นำโดยหัวหน้าที่มาจากการเลือกตั้งและสภาท้องถิ่น งานที่รัฐบาลท้องถิ่นรับผิดชอบหรือรับผิดชอบบางส่วน ได้แก่ การบริการสังคม การศึกษา การวางผังเมือง การโยธาสาธารณะ การจัดการน้ำ การคุ้มครองสิ่งแวดล้อม การขนส่ง และความปลอดภัยสาธารณะ และเขตการปกครองระดับบนสุดจึงมีอยู่ด้วยกัน 3 ประเภท ได้แก่ นครปกครองโดยตรง นครภายใต้มณฑล และเทศมณฑล (อำเภอ) โดยที่ทั้งนครปกครองโดยตรงและนครภายใต้มณฑลจะแบ่งย่อยออกเป็นเขต ส่วนเทศมณฑลจะแบ่งย่อยออกเป็นเมือง ตำบล และนครภายใต้เทศมณฑล เขตการปกครองเหล่านี้สามารถปกครองตนเองได้ระดับหนึ่ง และมีหน่วยงานของรัฐที่มีผู้นำที่มาจากการเลือกตั้งและสภาท้องถิ่น ซึ่งจะแบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบร่วมกันกับเทศมณฑล
เมื่อสาธารณรัฐจีนล่าถอยมายังไต้หวันในปี 1949 สาธารณรัฐจีนมีดินแดนที่อ้างสิทธิ์ซึ่งประกอบด้วย 35 มณฑล, 12 นครปกครองโดยตรง, 1 เขตปกครองพิเศษ และ 2 เขตปกครองตนเอง อย่างไรก็ตาม สาธารณรัฐจีนได้ควบคุมเพียงแค่มณฑลไต้หวัน และเกาะบางเกาะของมณฑลฝูเจี้ยนเท่านั้น นอกจากนี้ สาธารณรัฐจีนยังได้ควบคุมเกาะปราตัสและเกาะไท่ผิงในหมู่เกาะสแปรตลี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะทะเลจีนใต้ที่มีข้อพิพาท โดยหลังจากการถอยล่าไปไต้หวันของสาธารณรัฐจีน บรรดาเกาะดังกล่าวได้รับการกำหนดให้อยู่ภายใต้การบริหารของนครเกาสฺยง
นับตั้งแต่ปี 1949 รัฐบาลได้ทำการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ภายใต้การควบคุม ได้แก่ ยกไทเปให้กลายเป็นนครปกครองโดยตรงในปี 1967 เช่นเดียวกับเกาสฺยงในปี 1979 และปรับปรุงการบริหารระดับมณฑลให้มีความคล่องตัวขึ้น โดยถ่ายโอนอำนาจหน้าที่ของมณฑลไปยังรัฐบาลกลาง (มณฑลฝูเจี้ยนในปี 1956 และมณฑลไต้หวันในปี 1998) ในปี 2010 ได้มีการยกฐานะซินเป่ย์ ไถจง และไถหนาน ขึ้นเป็นนครปกครองโดยตรง และในปี 2014 ได้มีการยกฐานะเทศมณฑลเถายฺเหวียน ขึ้นเป็นนครปกครองโดยตรง การยกฐานะครั้งนี้ทำให้เขตการปกครองต่าง ๆ ที่กล่าวไปมีฐานะปัจจุบันเป็นเขตการปกครองระดับบนสุด
ตามมาตรา 4 ของรัฐบัญญัติการปกครองส่วนท้องถิ่น กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับนครปกครองโดยตรงยังมีผลบังคับใช้กับเทศมณฑลที่มีประชากรเกิน 2 ล้านคนด้วย แม้ว่าในปัจจุบันบทบัญญัตินี้จะไม่ได้บังคับใช้กับเทศมณฑลใด ๆ ของไต้หวัน แต่ก็เคยบังคับใช้กับเทศมณฑลไทเป (ปัจจุบันคือนครซินเป่ย์) และเทศมณฑลเถายฺเหวียน (ปัจจุบันคือนครเถายฺเหวียน)
ประวัติศาสตร์

เมื่อประเทศจีนเปลี่ยนแปลงรูปแบบรัฐจากระบอบราชาธิปไตยเป็นระบอบสาธารณรัฐในปี 1912 นั้น พรรคชาตินิยม (國民黨 Guómíndǎng; Kuomintang) ได้เถลิงอำนาจในประเทศจีน เขตการปกครองยังคงเป็นเหมือนในสมัยราชาธิปไตย เวลานั้น ประเทศจีนมี
มณฑล (province) 35 แห่ง
เทศบาล (municipality) 12 แห่ง
เขตปกครองพิเศษ (special administrative region) 1 แห่ง และ
ภูมิภาค (region) 2 แห่ง คือ มองโกเลีย กับทิเบต
เฉพาะพื้นที่ไต้หวันปัจจุบันนั้นเดิมประกอบด้วย มณฑลไต้หวัน (臺灣省 Táiwān Shěng; Taiwan Province) และมณฑลฝูเจี้ยน (福建省 Fújiàn Shěng; Fujian Province)
ต่อมาในปี 1949 สงครามกลางเมืองส่งผลให้พรรคสังคมนิยม (共产党 Gòngchǎndǎng; Communist Party) ได้เป็นใหญ่ในประเทศจีน พรรคสังคมนิยมเปลี่ยนรูปแบบการปกครองจากระบอบประชาธิปไตยเป็นระบอบสังคมนิยม และเรียกประเทศเสียใหม่ว่า "สาธารณรัฐประชาชนจีน" พรรคชาตินิยมจึงหนีไปยังเกาะไต้หวัน และจัดตั้งการปกครองบนพื้นที่ไต้หวันแยกเป็นประเทศต่างหากจากสาธารณรัฐประชาชนจีน เรียกว่า "สาธารณรัฐจีน" แต่พรรคสังคมนิยมยังคงถือว่า พื้นที่ไต้หวันเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีน กับทั้งสาธารณรัฐจีนเองก็ยังไม่เป็นที่ยอมรับของนานาชาติว่าเป็นประเทศเอกราชมาจนปัจจุบัน
สาธารณรัฐจีนนั้นชั้นแรกยังบริหารตามเขตการปกครองเดิม คือ มีมณฑลไต้หวัน กับมณฑลฝูเจี้ยน และมณฑลทั้ง 2 แบ่งออกเป็นเทศบาลมณฑล และเทศมณฑล กับทั้งมีเขตการปกครองพิเศษเรียกว่า เทศบาลพิเศษ อยู่ในสังกัด แต่ภายหลังมีการจัดระเบียบใหม่ ในช่วงปี 1967 ถึง 2010 มีการแยกเทศบาลพิเศษออกจากมณฑลเพื่อให้ปกครองตนเองโดยขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง นอกจากนี้ ตั้งแต่ปี 1997 เป็นต้นมา มีการให้เทศบาลมณฑลกับเทศมณฑลปกครองตนเองโดยขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลางเช่นกัน ไม่ปกครองผ่านมณฑลอีก แต่ยังคงสังกัดมณฑลอย่างเดิม ปัจจุบัน มณฑลจึงเหลืออยู่แต่ในนาม แต่ก็ยังมิได้ยุบเลิกไปเสียทีเดียว
ประวัติศาสตร์ > ดินแดน

ในปี 1945 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สาธารณรัฐจีนได้ไต้หวัน (ฟอร์โมซา) และเผิงหู (เพสคาโดเรส) จากจักรวรรดิญี่ปุ่น ต่อมาในปี 1949 และ 1950 รัฐบาลสาธารณรัฐจีนที่นำโดยก๊กมินตั๋งแพ้สงครามกลางเมืองจีน จึงถอยไปตั้งรัฐบาลที่ไทเป ไต้หวัน รัฐบาลสาธารณรัฐจีนสูญเสียอำนาจปกครองเกือบทั้งหมดในจีนแผ่นดินใหญ่ โดยเหลือเพียงเกาะนอกชายฝั่งบางส่วนเท่านั้น
มณฑลไต้หวัน: เกาะไต้หวัน (ฟอร์โมซา) และเผิงหู (เพสคาโดเรส) สืบทอดมาจากไต้หวันภายใต้การปกครองของจักรวรรดิญี่ปุ่น
มณฑลฝูเจี้ยน: จินเหมิน (Quemoy) และหมู่เกาะหมาจู่ สืบทอดมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน
เขตบริหารพิเศษไหหลำ: เดิมบริหารโดยสาธารณรัฐจีน แต่เกาะนี้ได้ถูกสาธารณรัฐประชาชนจีนยึดครองในปี 1950 และกลายเป็นมณฑลไหหลำตั้งแต่นั้นมา
มณฑลเจ้อเจียง: เดิมบริหารโดยสาธารณรัฐจีน แต่พื้นที่ส่วนใหญ่ของมณฑลได้ถูกสาธารณรัฐประชาชนจีนยึดครองในปี 1949 อย่างไรก็ตาม สาธารณรัฐจีนก็ได้ปกครองหมู่เกาะต้าเฉินมาจนถึงปี 1955
มณฑลกวางตุ้ง: เดิมบริหารโดยสาธารณรัฐจีน แต่ยังคงเกาะปราตัสไว้และอยู่ภายใต้การบริหารส่วนหนึ่งของนครเกาสฺยง
ประวัติศาสตร์ > การเปลี่ยนแปลงเขตการปกครอง

ข้างล่างนี้เป็นตารางสรุปการเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองของไต้หวัน
| ชื่อ | หมายเหตุ |
| --- | --- |
มณฑลฝูเจี้ยน: เมืองหลวงของมณฑลย้ายจากฝูโจวมายังจินเฉิง เทศมณฑลจินเหมิน ในปี 1949 รัฐบาลมณฑลถูกลดขนาดลงในปี 1956 และยุบเลิกในปี 2019
มณฑลไต้หวัน: เมืองหลวงของมณฑลย้ายจากไทเปมายังหมู่บ้านใหม่จงซิงในปี 1956 รัฐบาลมณฑลถูกลดขนาดลงในปี 1998 และยุบเลิกในปี 2018
นครเกาสฺยง: เดิมเป็นนครภายใต้มณฑล ได้รับการยกฐานะเป็นนครปกครองโดยตรงในปี 1979 และในปี 2010 ได้ควบรวมเทศมณฑลเกาสฺยงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของนครเกาสฺยง
นครซินเป่ย์ (นครไทเปใหม่): เดิมเป็นเทศมณฑลไทเป ได้รับการยกฐานะเป็นนครปกครองโดยตรงในปี 2010
นครไถจง: ยกฐานะเป็นนครปกครองโดยตรงโดยการควบรวมนครไถจงกับเทศมณฑลไถจงในปี 2010
นครไถหนาน: ยกฐานะเป็นนครปกครองโดยตรงโดยการควบรวมนครไถหนานกับเทศมณฑลไถหนานในปี 2010
นครไทเป: เดิมเป็นนครภายใต้มณฑล ได้รับการยกฐานะเป็นนครปกครองโดยตรงในปี 1967
นครเถา-ยฺเหวียน: เดิมเป็นเทศมณฑลเถา-ยฺเหวียน ได้รับการยกฐานะเป็นนครปกครองโดยตรงในปี 2014
การยกฐานะครั้งนี้ทำให้เขตการปกครองต่าง ๆ ดังกล่าวมีฐานะปัจจุบันเป็นเขตการปกครองระดับบนสุด ซึ่งได้แก่ มณฑลในนาม 2 แห่งที่ไม่มีอำนาจหน้าที่ในการบริหาร, นครปกครองโดยตรง 6 แห่ง, และเขตการปกครองที่อยู่ภายใต้มณฑล ได้แก่ เทศมณฑล 13 แห่ง และนคร 3 แห่ง
ระบบปัจจุบัน > นครปกครองโดยตรง เทศมณฑล และนครภายใต้มณฑล

บทความหลัก: นครปกครองโดยตรงของไต้หวัน, นครภายใต้มณฑล, และ เทศมณฑล (ไต้หวัน)
ปัจจุบันมีเขตการปกครองระดับบนสุดอยู่ 3 ประเภท จำนวนรวมทั้งสิ้น 22 แห่ง และบริหารโดยตรงโดยรัฐบาลกลาง (สภาบริหาร, Executive Yuan) ตามรัฐบัญญัติการปกครองท้องถิ่นของไต้หวัน เขตการปกครองที่มีประชากรมากกว่า 1.25 ล้านคน สามารถยกขึ้นเป็นนครปกครองโดยตรงได้ เขตการปกครองที่มีประชากรระหว่าง 0.5 ถึง 1.25 ล้านคน สามารถยกขึ้นเป็นนครได้ และเทศมณฑลที่มีประชากรมากกว่า 2 ล้านคน สามารถให้สิทธิพิเศษบางอย่างในการปกครองตนเองซึ่งออกแบบมาสำหรับนครปกครองโดยตรง
|  | ชื่อ | อักษรจีน | พินอิน | เป๊ะอวยจี | จำนวน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|     | นครปกครองโดยตรง | 直轄市 | zhíxiáshì | ti̍t-hat-chhī | 6 |
|     | เทศมณฑล | 縣 | xiàn | koān | 13 |
|     | นคร | 市 | shì | chhī | 3 |
เขตการปกครองทั้ง 22 แห่งเหล่านี้ได้รับการบังคับใช้โดยรัฐบัญญัติการปกครองท้องถิ่น ในฐานะองค์กรปกครองตนเองท้องถิ่น แต่ละแห่งมีฝ่ายบริหารของตนเองที่เรียกว่า "รัฐบาลนคร/รัฐบาลเทศมณฑล" และฝ่ายนิติบัญญัติของตนเองที่เรียกว่า "สภานคร/สภาเทศมณฑล" ทั้งนายกเทศมนตรีนคร ผู้ปกครองเทศมณฑล และสมาชิกสภานิติบัญญัติ ทั้งหมดนี้ได้รับการเลือกตั้งจากประชาชนภายใต้เขตอำนาจของตนทุกสี่ปี
นครปกครองโดยตรง 6 แห่ง, นครภายใต้มณฑล 3 แห่ง, และเทศมณฑล 10 แห่ง อยู่บนเกาะหลักไต้หวัน
| นครปกครองโดยตรง | เทศมณฑล | เทศมณฑล | นคร |
| --- | --- | --- | --- |
| นครเกาสฺยง นครซินเป่ย์ (นครไทเปใหม่) นครไถจง นครไถหนาน นครไทเป นครเถา-ยฺเหวียน | เทศมณฑลจางฮว่า เทศมณฑลเจียอี้ เทศมณฑลซินจู๋ เทศมณฑลฮวาเหลียน เทศมณฑลเหมียวลี่ | เทศมณฑลหนานโถว เทศมณฑลผิงตง เทศมณฑลไถตง เทศมณฑลอี๋หลาน เทศมณฑลยฺหวินหลิน | นครเจียอี้ นครซินจู๋ นครจีหลง |
เทศมณฑลเผิงหู ปกครองหมู่เกาะเผิงหู
เทศมณฑลจินเหมิน ปกครองหมู่เกาะจินเหมิน และหมู่เกาะอูชิว
เทศมณฑลเหลียนเจียง ปกครองหมู่เกาะหมาจู่
หมายเหตุ: นครเกาสฺยงยังปกครองเกาะปราตัส (เกาะตงชา) และเกาะไท่ผิง ของหมู่เกาะทะเลจีนใต้
ระบบปัจจุบัน > เมือง ตำบล นครภายใต้เทศมณฑล และเขต

เขตการปกครองระดับบนสุดทั้ง 22 แห่ง แบ่งย่อยออกเป็น 368 เขตการปกครอง สามารถจัดประเภทได้ดังตารางข้างล่างนี้
| ชื่อ | อักษรจีน | พินอิน | เป๊ะอวยจี | อยู่ภายใต้การปกครองของ | มีอำนาจปกครองตนเอง | จำนวน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา | 山地鄉 | shāndì xiāng | soaⁿ-tē hiong | เทศมณฑล | ใช่ | 24 |
| ตำบล | 鄉 | xiāng | hiong | เทศมณฑล | ใช่ | 122 |
| เมือง | 鎭 | zhèn | tìn | เทศมณฑล | ใช่ | 38 |
| นครภายใต้เทศมณฑล | 縣轄市 | xiànxiáshì | koān-hat-chhī | เทศมณฑล | ใช่ | 14 |
| เขตชนพื้นเมืองภูเขา | 原住民區 | yuánzhùmín qū | gôan-chū-bîn khu | นครปกครองโดยตรง | ใช่ | 6 |
| เขต | 區 | qū | khu | นครปกครองโดยตรง นครภายใต้มณฑล | ไม่ | 164 |
ระบบปัจจุบัน > เขตการปกครองระดับล่าง

เขตการปกครองทั้ง 368 แห่ง แบ่งย่อยออกเป็นหมู่บ้านและละแวก
| ชื่อ | อักษรจีน | พินอิน | เป๊ะอวยจี | อยู่ภายใต้การปกครองของ | จำนวน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่บ้านชนบท | 村 | cūn | chhun | ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา ตำบล | 7,835 |
| หมู่บ้านในเมือง | 里 | lǐ | lí | เมือง นครภายใต้เทศมณฑล เขตชนพื้นเมืองภูเขา เขต | 7,835 |

| ละแวก | 鄰 | lín | lîn | หมู่บ้านชนบท หมู่บ้านในเมือง | 147,877 |
ผู้ใหญ่บ้านจะได้รับการเลือกตั้งจากประชาชนที่อยู่ภายใต้เขตอำนาจของตนทุก ๆ สี่ปี และหัวหน้าละแวกจะได้รับการแต่งตั้งจากผู้ใหญ่บ้าน
ดูเพิ่ม

มณฑลของประเทศจีน