stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิหารนักบุญเปโตรเดิม
ประวัติ

การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นตามพระราชโองการของจักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมัน ระหว่าง ค.ศ. 326 และ 333 และใช้เวลาก่อสร้างราว 30 ปีจึงแล้วเสร็จ การออกแบบนั้นเป็นรูปแบบมหาวิหารตัวอย่าง ในอีกสิบสองศตวรรษต่อมา โบสถ์จะค่อย ๆ มีความสำคัญเพิ่มมากขึ้น และจะยิ่งกลายเป็นสถานที่สำหรับจาริกแสวงบุญในกรุงโรม
พิธีสมณาภิเษกพระสันตปาปาเริ่มต้นกระทำที่นี่ และใน ค.ศ. 800 สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ที่พระเจ้าชาร์เลอมาญประกอบพิธีราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ใน ค.ศ. 846 พวกซาราเซนปล้นและทำลายมหาวิหารดังกล่าว
อย่างไรก็ตาม โบสถ์กำลังค่อย ๆ พังทลายลงเมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 และการอภิปรายที่จะปฏิสังขรณ์บางส่วนของสิ่งก่อสร้างนั้นเริ่มต้นตั้งแต่สำนักพระสันตะปาปาได้ย้ายกลับมาจากอาวีญงปาปาซี สองคนที่เกี่ยวข้องในการปฏิสังขรณ์อาคาร ได้แก่ เลออน บัตติสตา อัลแบร์ตี และเบอร์นาร์โด รอสเซลลีโน ซึ่งการก่อสร้างนั้นดำเนินต่อไปเป็นระยะ ๆ จนกระทั่งเริ่มก่อสร้างมหาวิหารแห่งใหม่ ในตอนแรกสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 มีพระประสงค์ที่จะอนุรักษ์อาคารมหาวิหารหลังเก่าไว้ แต่พระประสงค์ของพระองค์ได้เปลี่ยนไปเป็นการทำลายมหาวิหารหลังเก่าเสียและก่อสร้างอาคารหลังใหม่แทน มีหลายคนในเวลานั้นที่รู้สึกตกใจกับข้อเสนอดังกล่าว เนื่องจากตัวอาคารแสดงถึงความต่อเนื่องของสมเด็จพระสันตปาปาซึ่งสืบย้อนไปถึงนักบุญเปโตร ส่วนแท่นบูชาดั้งเดิมนั้นถูกเก็บรักษาไว้ในอาคารหลังใหม่ที่จะสร้างครอบมันไว้
สุสานสมเด็จพระสันตปาปา

นับตั้งแต่การตรึงกางเขนและการฝังศพนักบุญเปโตรเมื่อ ค.ศ. 64 จุดดังกล่าวเป็นที่คาดกันว่าจะเป็นตำแหน่งของนักบุญเปโตร ซึ่งมีแท่นบูชาเล็ก ๆ ตั้งอยู่ เมื่อศาสนสถานแห่งนี้เป็นที่เคารพนับถือมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ตัวโบสถ์ก็ได้มีการแต่งตั้งด้วยรูปปั้น ของประดับ และแชนเดอเลียร์อันประณีตเป็นจำนวนมาก ตลอดจนสุสานด้านข้างและแท่นบูชาก็ได้ถูกเพิ่มเติมอย่างต่อเนื่อง
สิ่งก่อสร้างหลังนี้เต็มไปด้วยสุสานและร่างของนักบุญและสมเด็จพระสันตปาปาทั้งหลาย โครงกระดูกยังคงถูกพบเรื่อยมาจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1544 ในตอนท้ายสุด การออกแบบของมหาวิหารหลังใหม่จึงพยายามที่จะอุทิศให้กับโครงกระดูกเหล่านี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
ฟุตบอลในประเทศมาซิโดเนียเหนือ

| ฟุตบอลในประเทศมาซิโดเนียเหนือ |
| --- | --- |
ตอเช ปรอเอสกี อารีนา ในสโกเปีย เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติมาซิโดเนียเหนือ
ประเทศ: มาซิโดเนียเหนือ
องค์กรบริหารดูแล: สหพันธ์ฟุตบอลมาซิโดเนียเหนือ
ทีมชาติ: ฟุตบอลทีมชาติมาซิโดเนียเหนือ
การแข่งขันระดับชาติ
 มาซิโดเนียนฟุตบอลคัพ
การแข่งขันของสโมสร
 มาซิโดเนียนเฟิสต์ฟุตบอลลีก
การแข่งขันระดับนานาชาติ
 สโมสร: แชมเปียนส์ลีก ยูโรปาลีก ซูเปอร์คัพ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ทีมชาติ: ฟุตบอลโลก ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ยูฟ่าเนชันส์ลีก
ฟุตบอลเป็นหนึ่งในกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศมาซิโดเนียเหนือ โดยประเทศได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกฟีฟ่าใน ค.ศ. 1994
ฟุตบอลทีมชาติมาซิโดเนียเหนือได้เข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปและฟุตบอลโลกอยู่บ่อยครั้ง ผลงานที่ดีของทีมชาติ อาทิ เสมอกับอังกฤษ 2–2 (ตุลาคม 2002), เสมอกับเนเธอร์แลนด์ 2–2 (เหย้า; ตุลาคม 2004) และ 0–0 (เยือน), เสมอกับอังกฤษ (เยือน; 7 ตุลาคม 2006) และเอาชนะโครเอเชีย 2–0 (17 พฤศจิกายน 2007)
หน่วยงานที่บริหารฟุตบอลในประเทศคือสหพันธ์ฟุตบอลมาซิโดเนียเหนือ ทำหน้าที่ดูแลการแข่งขันต่าง ๆ ซึ่งรวมถึง ลีกฟุตบอลสูงสุด, ฟุตบอลคัพ และฟุตบอลทีมชาติทั้งชุดใหญ่ ชุดเยาวชน ชุดหญิง และฟุตซอล สโมสรฟุตบอลที่ได้รับความนิยมภายในประเทศ อาทิ วาร์ดาร์, ราบอตนิชกี, สเกินดียา, เปลิสเตอร์ และโปเบดา
ระบบลีก (2019–20)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ระดับ:  ลีก
 1:  1. MFL  10 สโมสร 
 2:  2. MFL  20 สโมสร (2 กลุ่ม กลุ่มละ 10 สโมสร) 
 3:  3. MFL  65 สโมสร (5 กลุ่ม) 
 4:  4. MFL  27 ภูมิภาค
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยฟุตบอล
Macedonian Football
Football Federation of Macedonia
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศมาซิโดเนียเหนือ |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลมาซิโดเนียเหนือ
ทีมชาติ:  ชาย  หญิง  ฟุตซอล  U-21  U-19  U-17 
ลีก:  เฟิสต์ลีก  เซคันด์ลีก  เทิร์ดลีก (เหนือ, กลาง, ตะวันออกเฉียงใต้, ตะวันตก, ตะวันตกเฉียงใต้)  รีเจียนนัลลีก  ทีมสำรอง  มาซิโดเนียนรีพับบลิกฟุตบอลลีก  มาซิโดเนียนวีเมนส์ฟุตบอลแชมเปียนชิป 
ถ้วย:  มาซิโดเนียนคัพ  มาซิโดเนียนวีเมนส์คัพ  มาซิโดเนียนซูเปอร์คัพ 
 รายชื่อสโมสร  รายชื่อสนาม  นักฟุตบอลแห่งปี  สโมสรในการแข่งขันระดับทวีป 
| ด ค กฟุตบอลในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
รัฐเอกราช: กรีซ · คอซอวอ · คาซัคสถาน · โครเอเชีย · จอร์เจีย · เช็กเกีย · ซานมารีโน · เซอร์เบีย · ไซปรัส · เดนมาร์ก · ตุรกี · นครรัฐวาติกัน · มาซิโดเนียเหนือ · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · บัลแกเรีย · เบลเยียม · เบลารุส · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลโดวา · มอลตา · โมนาโก · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย · โรมาเนีย · ลักเซมเบิร์ก · ลัตเวีย · ลีชเทินชไตน์ · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวาเกีย · สโลวีเนีย · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (เวลส์ · สกอตแลนด์ · อังกฤษ · ไอร์แลนด์เหนือ) · ออสเตรีย · อันดอร์รา · อาเซอร์ไบจาน · อาร์มีเนีย · อิตาลี · อิสราเอล · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์ · ฮังการี
รัฐที่ได้รับการรับรอง อย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  นอร์เทิร์นไซปรัส 
เขตสังกัด และดินแดนอื่น ๆ:  เดนมาร์ก หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์ หมู่เกาะโอลันด์  นอร์เวย์ ยานไมเอน  สฟาลบาร์  สหราชอาณาจักร เกิร์นซีย์  เจอร์ซีย์  ยิบรอลตาร์  ไอล์ออฟแมน
ฟุตบอลในประเทศยูเครน

| ฟุตบอลในประเทศยูเครน |
| --- | --- |
ศูนย์กีฬาแห่งชาติออลิมปีย์สกึยในเคียฟ
ประเทศ: ยูเครน
องค์กรบริหารดูแล: สมาคมฟุตบอลยูเครน
ทีมชาติ: ยูเครน
การแข่งขันระดับชาติ
   ฟุตบอลโลก  ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป  ยูฟ่าเนชันส์ลีก 
การแข่งขันของสโมสร
  รายการ  ลีก:  ยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก  ยูเครนเนียนเฟิสต์ลีก   ยูเครนเนียนเซคันด์ลีก   ยูเครนเนียนอะเมเจอร์ลีก  ถ้วย:  ยูเครนเนียนคัพ   ยูเครนเนียนซูเปอร์คัพ  
การแข่งขันระดับนานาชาติ
   ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก  ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก  ยูฟ่ายูโรปาลีก  ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 
ดวงตราไปรษณียากรยูเครนในปี 2001
ฟุตบอล เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยม ในประเทศยูเครน สมาคมฟุตบอลยูเครนเป็นองค์การที่รับผิดชอบการแข่งขันฟุตบอลภายในประเทศ โดยทำหน้าที่มาตั้งแต่ ค.ศ. 1991 เพื่อแทนที่สหพันธ์ฟุตบอลโซเวียตยูเครนที่ก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 1920 สมาคมฟุตบอลยูเครนไม่ขึ้นกับรัฐบาลและเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติยูเครน
ฟุตบอลในประเทศมีหลายประเภท ได้แก่ ฟุตบอลอาชีพชาย ฟุตบอลอาชีพหญิง ฟุตบอลสมัครเล่นชาย ฟุตบอลสมัครเล่นหญิง ลีกเยาวชน การแข่งขันของเด็กที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปี การแข่งขันฟุตบอลอาสาสมัคร และฟุตบอลชายหาด ยูเครนมีทีมชาติที่ลงแข่งขันในรายการระดับนานาชาติอย่างฟุตบอลทวีปและฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก ฟุตบอลมหาวิทยาลัย และฟุตบอลชายหาด
ภาพรวม

ฟุตบอลทีมชาติยูเครนผ่านรอบคัดเลือกเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลกเพียงครั้งเดียวในปี 2006 ซึ่งพวกเขาเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศภายใต้การคุมทีมของอดีตนักฟุตบอลโซเวียตอย่างโอเล บลอกฮิน ส่วนในการแข่งขันระดับทวีป พวกเขาผ่านสู่เข้ารอบสุดท้ายของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสองครั้ง ในปี 2012 และ 2016 ฟุตบอลทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี เคยเข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปเยาวชนในปี 2006 ส่วนทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี เคยชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปเยาวชนในปี 2009 และเข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกเยาวชน ทีมนักเรียนเคยชนะเลิศกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อนสองครั้ง
ดือนามอกือยิวและชัคตาร์ดอแนตสก์ เป็นสองสโมสรที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดของประเทศ ดือนามอกือยิวประสบความสำเร็จต่อเนื่องจากยุคโซเวียตที่พวกเขาชนะเลิศยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพในปี 1975 (ซึ่งทีมชนะเลิศยูฟ่าซูเปอร์คัพด้วย) และ 1986 ส่วนชัคตาร์ดอแนตสก์ชนะเลิศยูฟ่าคัพในปี 2009 ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงจากยูเครนได้แก่ ออแลฮ์ บลอคิน และอันดรีย์ แชวแชนกอ ผู้ฝึกสอนวาแลรีย์ ลอบานอว์สกึย พาดือนามอกือยิวชนะเลิศถ้วยยุโรป นอกจากนี้ เขายังคุมทีมชาติโซเวียตและทีมชาติยูเครน จนได้รับสมญาว่าวีรบุรุษแห่งฟุตบอลยูเครน
สโมสรฟุตบอลอาชีพแข่งขันในลีกสามระดับแรก และมีการแข่งขันฟุตบอลถ้วยชื่อว่ายูเครนเนียนคัพและยูเครนเนียนซูเปอร์คัพ ซึ่งเป็นการพบกันของสองทีมที่ดีที่สุดในประเทศ ส่วนฟุตบอลสมัครเล่น มีสโมสรกระจายตัวในทุก ๆ แคว้น ฟุตบอลหญิงมีการพัฒนาน้อย แต่ก็มีทีมชาติและลีกสองระดับ ยูเครนมีการพัฒนาฟุตบอลเด็กและเยาวชน โดยมีการจัดแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาชีพกับทีมโรงเรียนที่ดีที่สุด ลีกเยาวชนมีสองระดับที่กระจายตัวกันไปตามภูมิภาค สโมสรเยาวชนแต่ละสโมสรมีผู้เล่นสี่ชุด แบ่งตามอายุตั้งแต่ 14 ถึง 17 ปี นอกจากนี้ ยังมีลีกฟุตบอลระดับอุดมศึกษา ผู้เล่นที่ผ่านการคัดเลือกในลีกจะได้เข้่าร่วมแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Soviet Championships prior to 1936
| ด ค กฟุตบอลในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
รัฐเอกราช: กรีซ · คอซอวอ · คาซัคสถาน · โครเอเชีย · จอร์เจีย · เช็กเกีย · ซานมารีโน · เซอร์เบีย · ไซปรัส · เดนมาร์ก · ตุรกี · นครรัฐวาติกัน · มาซิโดเนียเหนือ · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · บัลแกเรีย · เบลเยียม · เบลารุส · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลโดวา · มอลตา · โมนาโก · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย · โรมาเนีย · ลักเซมเบิร์ก · ลัตเวีย · ลีชเทินชไตน์ · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวาเกีย · สโลวีเนีย · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (เวลส์ · สกอตแลนด์ · อังกฤษ · ไอร์แลนด์เหนือ) · ออสเตรีย · อันดอร์รา · อาเซอร์ไบจาน · อาร์มีเนีย · อิตาลี · อิสราเอล · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์ · ฮังการี
รัฐที่ได้รับการรับรอง อย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  นอร์เทิร์นไซปรัส 
เขตสังกัด และดินแดนอื่น ๆ:  เดนมาร์ก หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์ หมู่เกาะโอลันด์  นอร์เวย์ ยานไมเอน  สฟาลบาร์  สหราชอาณาจักร เกิร์นซีย์  เจอร์ซีย์  ยิบรอลตาร์  ไอล์ออฟแมน
ภาษาแพ็กเจ

| ภาษาแพ็กเจ |
| --- | --- |
Paekche
ประเทศที่มีการพูด: อาณาจักรแพ็กเจ
ภูมิภาค: ประเทศเกาหลี
ยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 4–7
ตระกูลภาษา: เกาหลี  ภาษาแพ็กเจ
รหัสภาษา
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: pkc – Paekche xpp – Puyo-Paekche
นักภาษาศาสตร์: pkc
 : xpp
สามราชอาณาจักรเกาหลี โดยที่แพ็กเจอยู่ในสีเขียว
ภาษาแพ็กเจ เป็นภาษาในอาณาจักรแพ็กเจ (คริสต์ศตวรรษที่ 4–7) หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ซึ่งมีการรับรองน้อย และนักวิชาการมีแนวคิดแตกต่างว่ามีการใช้ภาษาหนึ่งหรือสองภาษา ถึงกระนั้น ก็มีเนื้อหาบางส่วนที่ดูเหมือนจะเป็นภาษาเกาหลีเก่ารูปแบบหนึ่ง
รายละเอียดเอกสารช่วงต้น

แพ็กเจตั้งอยู่ในเกาหลีฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ติดกับสมาพันธรัฐมาฮัน
จดหมายเหตุสามก๊ก (คริสต์ศตวรรษที่ 3) ของจีนระบุว่าภาษาในมาฮันมีความแตกต่างจากโคกูรยอทางเหนือและByeonhan และ Jinhan ซัมฮัน ('สามฮั่น') อื่น ๆ ทางตะวันออก ที่มีภาษาพูดคล้ายคลึงกัน
อย่างไรก็ตาม ในโฮ่วฮั่นชู (คริสต์ศตวรรษที่ 5) ระบุถึงความแตกต่างระหว่างภาษาใน Byeonhan กับ Jinhan
นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าแพ็กเจก่อตั้งขึ้นโดยผู้อพยพจากโคกูรยอที่ยึดครอง ส่วน อาณาจักรคายาและชิลลาเป็นอาณาจักรที่สืบทอดจาก Byeonhan กับ Jinhan ตามลำดับ
รายงานจากเหลียงชู (635) ภาษาในแพ็กเจมีความคล้ายคลึงกับโคกูรยอ
โจวชูตอนที่ 49 (636) กล่าวถึงแพ็กเจว่า:
王姓夫餘氏，號於羅瑕，民呼為鞬吉支，夏言竝王也。
กษัตริย์มาจากตระกูลพูยอ ชนชั้นสูงเรียกพระองค์ว่า 於羅瑕; สามัญชนเรียกพระองค์ว่า 鞬吉支 ในภาษาจีนหมายถึง 'กษัตริย์'
เมื่อดูข้อความนี้กับศัพท์แพ็กเจบางส่วนในนิฮงโชกิ (720) หนังสือประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ทำให้นักวิชาการหลายคน ตั้งแต่โคโนะ โรกูโรจนถึง Kim Bang-han โต้แย้งว่าอาณาจักรแพ็กเจใช้สองภาษา โดยชนชั้นสูงพูดภาษาพูยอ และสามัญชนใช้ภาษาฮัน
Linguist List ใช้รหัสสำหรับภาษานี้สองแบบ ซึ่งนำไปใส่ในทะเบียน ISO 639-3
ภาษาเขมรตะวันตก

| ภาษาเขมรตะวันตก |
| --- | --- |
ภาษาเขมรถิ่นจันทบุรี
ประเทศที่มีการพูด: ไทย, กัมพูชา
ภูมิภาค: ทิวเขาบรรทัด
จำนวนผู้พูด: (no estimate available)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  เขมรภาษาเขมรตะวันตก
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
นักภาษาศาสตร์: khm-car
ภาษาเขมรตะวันตก หรือ ภาษาเขมรถิ่นจันทบุรี เป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาเขมร ใช้พูดในประชากรผู้มีเชื้อสายเขมรที่อาศัยอยู่บริเวณทิวเขาบรรทัดนับแต่ชายแดนกัมพูชาด้านตะวันตกจนถึงภาคตะวันออกของประเทศไทยโดยเฉพาะในจังหวัดจันทบุรีซึ่งมีชุมชนเชื้อสายเขมรตั้งถิ่นฐานใกล้แนวชายแดน กลุ่มชนเขมรในจันทบุรีอพยพมาจากจังหวัดพระตะบองและไพลิน เข้าอาศัยในบริเวณดังกล่าวก่อนการปักปันเขตแดนกับฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2449 และรับสัญชาติไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2452 เป็นต้นมา
ภาษาเขมรตะวันตกมีความแตกต่างจากสำเนียงอื่น ด้วยยังรักษาการเปรียบต่างระหว่างเสียงพูดปรกติ (modal voice) กับเสียงพูดลมแทรก (breathy voice) ซึ่งสูญไปแล้วในภาษาเขมรสำเนียงอื่น นักภาษาศาสตร์สันนิษฐานกันว่าเคยมีปรากฏการณ์จัดตั้งหน่วยเสียงพูดลมแทรกขึ้นในภาษาเช่นว่านี้ในขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงทางเสียงของภาษาเขมร
ทั้งนี้ในจังหวัดจันทบุรีมีชุมชนที่มีเชื้อสายเขมรในตำบลเทพนิมิต ตำบลหนองตาคง และตำบลคลองใหญ่ในอำเภอโป่งน้ำร้อน และมีชุมชนที่ตำบลทรายขาวในอำเภอสอยดาว โดยกลุ่มวัยที่ใช้ภาษาได้ดีคืออายุ 35 ปีขึ้นไป แต่ในวัยปัจจุบันกลุ่มวัยเด็กและวัยรุ่นเริ่มไม่เห็นความสำคัญและสื่อสารได้น้อยลงกว่าคนรุ่นก่อน
ภาษาเขิน

| ภาษาเขิน |
| --- | --- |
ภาษาขึน
ᨣᩤᩴᨡᩨ᩠ᨶ
ออกเสียง: /kam˧˧ kʰɤːn˩˩˦/
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศพม่า (รัฐฉาน), ประเทศไทย (จังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่)
ภูมิภาค: ฉานตะวันออก
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (100,000 อ้างถึง1990)
ตระกูลภาษา: ขร้า-ไท  ไทตะวันตกเฉียงใต้ (ไทย)ตะวันตกเฉียงเหนือภาษาเขิน
ระบบการเขียน: อักษรธรรม, อักษรไทย
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  พม่า
รหัสภาษา
ISO 639-3: kkh
ภาษาเขิน หรือ ภาษาขึน บ้างก็ว่า ภาษาไทเขิน หรือ ภาษาไทขึน (เขิน: Dai Kun) มีผู้พูดทั้งสิ้น 120,855 คน พบในส่วนใหญ่อยู่ในเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า ประมาณ 114,574 คน (พ.ศ. 2543) พบในประเทศไทย 6,281 คน (พ.ศ. 2543) ในจังหวัดเชียงใหม่และเชียงราย ใกล้เคียงกับภาษาไทลื้อและภาษาไทใต้คง เขียนด้วยอักษรธรรมที่มีอักขรวิธีคล้ายอักษรธรรมล้านนา จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก
มูท เดวิด โรแลนด์

Mouthe Bioum David Roland (18 กรกฎาคม พ.ศ. 2532-)
ฟูจิโยชิดะ

ฟูจิโยชิดะ (ญี่ปุ่น: 富士吉田市; โรมาจิ: Fujiyoshida-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่ทะเลสาบฟูจิทั้งห้าเหนือระดับน้ำทะเล 2,140 ถึง 2,800 ฟุต มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 45,318 คน
ประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของฟูจิโยชิดะลดลงในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1940  | 49,960 | —     |
|  1950  | 61,882 | +23.9% |
|  1960  | 42,607 | −31.1% |
|  1970  | 50,046 | +17.5% |
|  1980  | 53,569 | +7.0% |
|  1990  | 54,804 | +2.3% |
|  2000  | 54,090 | −1.3% |
|  2010  | 50,619 | −6.4% |
|  2020  | 46,530 | −8.1% |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟูจิโยชิดะ
คู่มือการท่องเที่ยว Fuji Yoshida จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดยามานาชิ |
| --- | --- | --- |
โคฟุ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  โคฟุ  |  |
| นคร |  ชูโอ  ฟูเอฟูกิ  ฟูจิโยชิดะ  โฮกูโตะ  คาอิ  โคชู  มินามิแอลป์  นิราซากิ  โอสึกิ  สึรุ  อูเอโนะฮาระ  ยามานาชิ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคิตะสึรุ โคซูเงะ  ทาบายามะ  อำเภอมินามิโกมะ ฮายากาวะ  ฟูจิกาวะ  มิโนบุ  นัมบุ  อำเภอมินามิสึรุ โดชิ  ฟูจิกาวางูจิโกะ  นารูซาวะ  นิชิกัตสึระ  โอชิโนะ  ยามานากาโกะ  อำเภอนากาโกมะ โชวะ  อำเภอนิชิยัตสึชิโระ อิจิกาวามิซาโตะ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
พี.ซี.แอร์

พี.ซี.แอร์ เป็นสายการบินพาณิชย์แบบเช่าเหมาลำในประเทศไทย เป็นสายการบินที่เคยเปิดรับสมัครสาวประเภทสองเป็นลูกเรือด้วยนอกเหนือจากผู้หญิงตั้งแต่กำเนิด และเริ่มทดลองเที่ยวบินแรก เส้นทางกรุงเทพฯ-สุราษฎร์ธานี  เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โดยได้เริ่มให้บริการระหว่างประเทศรอบปฐมฤกษ์ในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เป็นเส้นทางกรุงเทพฯ-เวียงจันทน์ ประเทศลาว และเริ่มบินจริงในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2555 เส้นทางกรุงเทพฯ-เทียนซิน เซินหยาง ประเทศจีน
จุดหมายปลายทาง

ประเทศไทย
กรุงเทพมหานคร - ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ฐานการบินหลัก
เขตบริหารพิเศษฮ่องกง
ฮ่องกง - ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง
ประเทศเกาหลีใต้
โซล - ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน
ฝูงบิน

ฝูงบินของ พี.ซี.แอร์ ประกอบด้วยเครื่องบิน Airbus A310-200 จำนวน 1 ลำ โดยจำนวนที่นั่งชั้นประหยัดทั้งหมด 210 ที่นั่ง และที่นั่งชั้นธุรกิจ 18 ที่นั่ง
| เครื่องบิน | ทะเบียน | จำนวน | สั่งซื้อ | ความจุผู้โดยสาร> ชั้นประหยัด | ความจุผู้โดยสาร> ชั้นธุรกิจ | ความจุผู้โดยสาร>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ 310-222 | HS-PCC | 1 | 0 | 210 | 18 |  |
| รวม |  | 1 | 0 |  |  |  |
การให้บริการ

การให้บริการของพี.ซี.แอร์ เป็นการให้บริการ การบินพาณิชย์แบบเช่าเหมาลำ โดยให้บริการจาก ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ กรุงเทพมหานคร และมีจุดหมายปลายทางหลักอยู่ที่ 
ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง, ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน และ จุดหมายปลายทางในเอเชีย และให้บริการแค่เพียง 2-3ปี ก่อนที่จะปิดกิจการในปี 2555
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพี.ซี.แอร์
| ด ค ก สายการบินในประเทศไทย |
| --- | --- |
บริการเต็มรูปแบบ:  การบินไทย (ประจำชาติ) 
ต้นทุนต่ำ:  นกแอร์  ไทยแอร์เอเชีย  ไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์  ไทยไลอ้อนแอร์  ไทยเวียดเจ็ทแอร์ 
ภูมิภาคและเช่าเหมาลำ:  บางกอกแอร์เวย์ส  เอ็มเจ็ท  สยามซีเพลน 
ขนส่งสินค้า:  เอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์  เค-ไมล์ แอร์ 
อดีต:  แอร์อันดามัน  แอร์ฟีนิคซ์  แอร์สยาม  แอนเจิลแอร์ไลน์  เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์  ซิตี้แอร์เวย์  แฮปปี้แอร์  บิสิเนสแอร์  เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์  กานต์แอร์  นิวเจนแอร์เวย์ส  ภูเก็ตแอร์  วัน-ทู-โก  โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์  อาร์แอร์ไลน์  พีบีแอร์  อาร์แอร์ไลน์  เอสจีเอแอร์ไลน์  สยามแอร์  สกายสตาร์แอร์เวย์  โซล่าแอร์  ไทยแอร์คาร์โก  เดินอากาศไทย  ไทยแปซิฟิกแอร์ไลน์  ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์  ไทยสกายแอร์ไลน์  ไทยไทเกอร์แอร์เวย์  ไทยเจ็ทส์  ยู แอร์ไลน์  วิสดอมแอร์เวย์  นกสกู๊ต  การบินไทยสมายล์ 
อนาคต:  พี 80 แอร์  เรียลลี่คูลแอร์ไลนส์  แลนด์ดาร์ชแอร์ไลน์ 
P.C. Air Airbus A310-200
พระราชวังเมืองสมุทรปราการ

| พระราชวังสมุทรปราการ |
| --- | --- |
th
ที่มา: เมืองสมุทรปราการ
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: ถูกรื้อถอน
ประเภท: พระราชวัง
สถาปัตยกรรม: ผสมผสาน
ที่ตั้ง: ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ
เมือง:  สมุทรปราการ
ประเทศ:  ไทย
พิกัด:  13°35′34″N 100°35′46″E﻿ / ﻿13.59278°N 100.59611°E﻿ / 13.59278; 100.59611
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2400
รื้อถอน: ไม่ปรากฏ
พระราชวังสมุทรปราการ สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ด้วยทรงโปรดฯ ในการเสด็จประพาสเมืองปากน้ำ(สมุทรปราการในปัจจุบัน) เพราะมีหาดทรายขาว ลำน้ำสงบนิ่ง มีธรรมชาติของแม่น้ำเจ้าพระยาที่สวยงาม (ครั้งยังไม่มีเรือใหญ่แล่นผ่าน) และที่สำคัญที่สุด คือ พระสมุทรเจดีย์ โดยเสด็จลงเรือข้ามจากฝั่งอำเภอเมือง ไปนมัสการองค์พระสมุทรเจดีย์หลายครั้ง บันทึกในพงศาวดารยังได้กล่าวเพิ่มเติมว่า ทรงปฏิบัติเช่นว่านี้มาตั้งแต่ครั้งยังทรงผนวช
เมื่อทรงขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชดำริในการปฏิสังขรณ์องค์พระสมุทรเจดีย์ให้ยิ่งใหญ่ด้วยความสูงถึง ๑๙ วา ๒ ศอก ครอบองค์พระเจดีย์ดั้งเดิมที่ก่อสร้างมาแต่สมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ระหว่างการปรับปรุงพระสมุทรเจดีย์ขึ้นใหม่นี้เอง พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระราชวัง เพื่อทรงเตรียมไว้เป็นที่ประทับ ในยามเสด็จมาตรวจสอบความคืบหน้าของโครงการ พระราชวังใหม่สร้างขึ้นที่ฝั่งตัวเมือง (ฝั่งตลาด) ริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีอาณาเขตตั้งแต่บริเวณถนนด่านเก่า ไปจรดพื้นที่รอบตลาดวิบูลย์ศรีในปัจจุบัน ทรงใช้โอกาสในวันสมโภชพระสมุทรเจดีย์องค์ใหม่ พระราชทานนามว่า “พระราชวังสมุทรปราการ”
พันจ่า

พันจ่าเอก (CPO1) ไพโรจน์ ประสานสาย พันจ่ากองร้อย กองพันลาดตระเวน กองพลนาวิกโยธิน กำลังสาธิตการจับงูและการดำรงชีพในป่าให้กับทหารสหรัฐระหว่างการฝึกคอบราโกลด์ 2016
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ยศทหารที่พบทั่วไป
| ทหารบก | ทหารเรือ | ทหารอากาศ |
นายทหารชั้นสัญญาบัตร
| จอมพล | จอมพลเรือ | จอมพลอากาศ |
| พลเอก | พลเรือเอก | พลอากาศเอก |
| พลโท | พลเรือโท | พลอากาศโท |
| พลตรี | พลเรือตรี | พลอากาศตรี |
| พลจัตวา | พลเรือจัตวา | พลอากาศจัตวา |
| พันเอก | นาวาเอก | นาวาอากาศเอก |
| พันโท | นาวาโท | นาวาอากาศโท |
| พันตรี | นาวาตรี | นาวาอากาศตรี |
| ร้อยเอก | เรือเอก | เรืออากาศเอก |
| ร้อยโท | เรือโท | เรืออากาศโท |
| ร้อยตรี | เรือตรี | เรืออากาศตรี |
นายทหารชั้นประทวน
| จ่าสิบเอก | พันจ่าเอก | พันจ่าอากาศเอก |
| จ่าสิบโท | พันจ่าโท | พันจ่าอากาศโท |
| จ่าสิบตรี | พันจ่าตรี | พันจ่าอากาศตรี |
พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ 
| สิบเอก | จ่าเอก | จ่าอากาศเอก |
| สิบโท | จ่าโท | จ่าอากาศโท |
| สิบตรี | จ่าตรี | จ่าอากาศตรี |
| พลทหาร | พลทหารเรือ | พลทหารอากาศ |
พันจ่า (อังกฤษ: chief petty officer: CPO) คือนายทหารชั้นประทวนที่อาวุโสที่สุดในกองทัพเรือและหน่วยยามฝั่งหลายแห่ง มียศเหนือกว่าจ่าทหารเรือ (petty officer)
แบ่งตามประเทศ > แคนาดา

"พันจ่า" หมายถึงสองยศในกองทัพเรือแคนาดา คือ พันจ่าโท (chief petty officer 2nd class: CPO2 ในภาษาอังกฤษ หรือ premier maître de deuxième classe: pm2 ในภาษาฝรั่งเศส) เทียบเท่ากับดาบโท (master warrant officer) ในกองทัพบกและกองทัพอากาศ และพันจ่าเอก (chief petty officer 1st class: CPO1 ในภาษาอังกฤษ หรือ premier maître de première classe: pm1 ในภาษาฝรั่งเศส) เทียบเท่ากับดาบเอกในกองทัพบกและกองทัพอากาศ ในการกล่าวถึงพันจ่า อาจจะใช้คำว่า "หัวหน้า" (chief) ไม่เรียกขานด้วยคำว่า "ท่าน" (sir)
แบ่งตามประเทศ > ไทย

ดูเพิ่ม: ยศทหารและตำรวจไทย
"พันจ่า" หมายถึงยศสามยศในกองทัพเรือไทย คือ พันจ่าตรี (chief petty officer 3rd class: CPO3) เทียบเท่ากับจ่าสิบตรีในกองทัพบกไทย และพันจ่าอากาศตรีในกองทัพอากาศไทย พันจ่าโท (chief petty officer 2nd class: CPO2) เทียบเท่ากับจ่าสิบโทในกองทัพบกไทย และพันจ่าอากาศโทในกองทัพอากาศไทย และพันจ่าเอก (chief petty officer 1st class: CPO1) เทียบเท่ากับจ่าสิบเอกในกองทัพบกไทย และพันจ่าอากาศเอกในกองทัพอากาศไทย
แบ่งตามประเทศ > ปากีสถาน

พันจ่ากองเรือ (พันจ่าโท) คือยศสัญญาบัตรและยศกิจจานุเบกษา (gazetted rank) ในกองทัพเรือปากีสถาน เหนือกว่าพันจ่า (พันจ่าตรี) (chief petty officer) และต่ำกว่าพันจ่าชำนัญ (พันจ่าเอก) (master chief petty officer) เทียบเท่ากับนายดาบของกองทัพอากาศและหน่วยย่อยของกองทัพบกปากีสถาน
แบ่งตามประเทศ > ฟิลิปปินส์

ดูเพิ่ม: ยศทหารฟิลิปปินส์
ในกองทัพเรือฟิลิปปินส์ ยศพันจ่าเทียบเท่ากับจ่าสิบเอก (master sergeant) ในเหล่านาวิกโยธินฟิลิปปินส์และกองทัพอากาศฟิลิปปินส์
แบ่งตามประเทศ > สหรัฐ

พันจ่าตรี (chief petty officer) เป็นทหารอาสาสมัครลำดับที่เจ็ดในกองทัพเรือสหรัฐและยามฝั่งสหรัฐ มียศอยู่เหนือจากจ่าเอก (petty officer first class) และต่ำกว่าพันจ่าโท (senior chief petty officer) พันจ่าตรีถือว่าเป็นนายทหารชั้นประทวนอาวุโส สำหรับกองทัพเรือสหรัฐ ระดับของพันจ่าตรีถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2436 รัฐสภาสหรัฐได้อนุญาตให้หน่วยยามฝั่งสหรัฐใช้ระบบการเลื่อนยศของพันจ่าตรีเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2463
แตกต่างจากจ่าเอกและยศที่ต่ำกว่า การเลื่อนตำแหน่งขึ้นสู่พันจ่าตรีในกองทัพเรือสหรัฐไม่เพียงแต่นับเวลาในการประจำการในกองทัพ คะแนนการสอบ และการประเมินเฉพาะด้านเท่านั้น แต่ยังใช้ข้อกำหนดเพิ่มเติมจากพิชญพิจารณ์อีกด้วย พันจ่าตรีสามารถเลื่อนตำแหน่งได้หลังจากการพิจารณาคัดเลือกโดยคณะกรรมการคัดเลือกพันจ่าโท หากมีมติคัดเลือกผู้นั้น
แบ่งตามประเทศ > สหราชอาณาจักร

ในราชนาวี ยศพันจ่ามียศสูงกว่าจ่าทหารเรือ (petty officer) และต่ำกว่านายดาบโท (warrant officer class 2) ซึ่งเทียบเท่ากับจ่ารักษาธงหน่วย (colour sergeant) ในราชนาวิกโยธิน จ่ารักษาธงหน่วยและจ่าเสนาธิการ (staff sergeant) ในกองทัพบก และพันจ่าอากาศ (flight sergeant) ในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร
แบ่งตามประเทศ > ออสเตรเลีย

"พันจ่า" คือยศทหารที่สูงที่สุดเป็นอันดับสองของยศชั้นประทวนในกองทัพเรือออสเตรเลีย
แบ่งตามประเทศ > อินเดีย

พันจ่าตรี (chief petty officer) ในกองทัพเรืออินเดียคือยศนายทหารสัญญาบัตรปฏิบัติการ ยศนี้เทียบเท่ากับนาอิบ ซูเบดาร์ (Naib subedar) (จ่าสิบตรี) ในกองทัพบกอินเดีย และนายดาบตรี (junior warrant officer) ในกองทัพอากาศอินเดีย สองยศที่สูงที่สุดในยศพลสมัครคือยศพันจ่าโท (master chief petty officer second class: MCPO II) เทียบเท่ากับซูเบดาร์ (subedar) / นายดาบโท (warrant officer) และยศพันจ่าเอก (master chief petty officer first class: MCPO I) เทียบเท่ากับซูเบดาร์เมเจอร์ (subedar major) / นายดาบเอก (master warrant officer)
เครื่องหมาย

หน่วยยามฝั่งแอนติกาและบาร์บูดา
กองทัพเรือออสเตรเลีย
กองกำลังป้องกับาฮามาส
กองทัพเรือบังกลาเทศ
หน่วยยามฝั่งบาร์เบโดส
หน่วยยามฝั่งเบลีซ
กองทัพเรือฟิจิ
กองทัพเรือกานา
Ard-mhion-oifigeach
Irish Naval Service
หน่วยยามฝั่งจาเมกา
กองทัพเรืออินเดีย
กองทัพเรือนามิเบีย
กองทัพเรือนิวซีแลนด์
กองทัพเรือปาปัวนิวกินี
กองทัพเรือเซียร์ราลีโอน
กองทัพเรือแอฟริกาใต้
กองทัพเรือศรีลังกา
พันจ่าเอก กองทัพเรือไทย
หน่วยยามฝั่งตรินิแดดและโตเบโก
ราชนาวี
กองทัพเรือสหรัฐ
ยามฝั่งสหรัฐ
ดูเพิ่ม

รายชื่อเปรียบเทียบเครื่องหมายยศทหาร
แหล่งข้อมูลอื่น

History of the Chief Petty Officer Grade
มูดะ

ความสูญเปล่า 7 ประการ
มูดะ (ญี่ปุ่น: 無駄 ムダ; โรมาจิ: muda) หมายถึง ความสูญเปล่าสิ้นเปลือง (Waste) โดยที่กิจกรรมใดๆ ที่กระทำขึ้นแล้วไม่ก่อให้เกิดมูลค่าเพิ่มถือว่าเป็นความสูญเปล่า
ในการผลิต ความสูญเปล่าสามารถแบ่งออกได้เป็น 7 ประการ ( 7 Wastes) คือ
Transportation lost  ความสูญเสียจากการขนย้ายมากเกินไป
Inventory lost ความสูญเสียจากการมีวัสดุคงคลังมากเกินไป
Motion lost ความสูญเสียจากการเคลื่อนไหวที่มากเกินไป
Waiting lost ความสูญเสียจากการรอมากเกินไป
Over production lost ความสูญเสียจากการผลิตมากเกินความต้องการ
Over process lost ความสูญเสียจากการมีขั้นตอนการทำงานมากเกินความจำเป็น
Defect lost ความสูญเสียจากการมีของเสียมากเกินไป
ฟาร์มเอ๋ย ฟาร์มรัก

| ฟาร์มเอ๋ย ฟาร์มรัก |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท เกโนไก จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์-บทโทรทัศน์:สนุกคิด-สนิทเขียน-ปาจรีย์ ดียวดยิ่ง
กำกับโดย: ผิน เกรียงไกรสกุล
แสดงนำ: วรเวช ดานุวงศ์ ศรีริต้า เจนเซ่น โทนี่ รากแก่น ฟีฟี่ เบลค เปรมณัช สุวรรณานนท์ อินทิพร แต้มสุขิน
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เพลง Is This Love   ร้องโดย Better Weather
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เพลง ผ่านมาจะไม่ผ่านไป   ร้องโดย วรเวช ดานุวงศ์
จำนวนตอน: 27 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง 15 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 – 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
ฟาร์มเอ๋ย ฟาร์มรัก เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวโรแมนติก-คอมเมดี เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 - 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เวลา 18.45 - 20.00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท เกโนไก จำกัด บทประพันธ์โดย วราลี บทโทรทัศน์โดย สนุกคิด-สนิทเขียน-ปาจรีย์ ดียวดยิ่ง กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล