stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ฤดูกาล 2021
ลีกแชมเปียนชิป > ทีมที่เข้าร่วม

| ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล - ลีกแชมเปียนชิป>  อันดับ  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล - ลีกแชมเปียนชิป> ทีม | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล - ลีกแชมเปียนชิป>  เล่น  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล - ลีกแชมเปียนชิป>  ชนะ  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล - ลีกแชมเปียนชิป>  เสมอ  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล - ลีกแชมเปียนชิป>  แพ้  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล - ลีกแชมเปียนชิป>  ได้  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล - ลีกแชมเปียนชิป>  เสีย  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล - ลีกแชมเปียนชิป>  ต่าง  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล - ลีกแชมเปียนชิป>  คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | เบรนต์ฟอร์ด | 46 | 24 | 15 | 7 | 79 | 42 | +37 | 87 |
| 4 | สวอนซีซิตี | 46 | 23 | 11 | 12 | 56 | 39 | +17 | 80 |
| 5 | บาร์นสลีย์ | 46 | 23 | 9 | 14 | 58 | 50 | +8 | 78 |
| 6 | บอร์นมัท | 46 | 22 | 11 | 13 | 73 | 46 | +27 | 77 |
ลีกแชมเปียนชิป > เลกแรก

17 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
18:00 BST
| บอร์นมัท | 1–0 | เบรนต์ฟอร์ด |
| --- | --- | --- |
| ดันจูมา  55' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 2,000 คน
ผู้ตัดสิน: ทิม โรบินสัน
17 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
20:15 BST
| บาร์นสลีย์ | 0–1 | สวอนซีซิตี |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | อา. อายูว์  39' |
ผู้ชม: 4,000 คน
ผู้ตัดสิน: จีออฟฟ์ เอลตริงแฮม
ลีกแชมเปียนชิป > เลกที่สอง

22 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
12:30 BST
| เบรนต์ฟอร์ด | 3–1 | บอร์นมัท |
| --- | --- | --- |
| โทนีย์  15' (ลูกโทษ) จาเนลต์  50' ฟอร์สส์  81' | รายงาน | ดันจูมา  5' |
ผู้ชม: 4,000 คน
ผู้ตัดสิน: จาร์เร็ด กิลเล็ตต์
รวมผลสองนัด เบรนต์ฟอร์ด ชนะ 3–2.
22 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
17:30 BST
| สวอนซีซิตี | 1–1 | บาร์นสลีย์ |
| --- | --- | --- |
| กริมส์  39' | รายงาน | วูดโรว์  71' |
ผู้ชม: 3,000 คน
ผู้ตัดสิน: จอห์น บรูคส์
รวมผลสองนัด สวอนซีซิตี ชนะ 2–1.
ลีกแชมเปียนชิป > ลีกแชมเปียนชิป รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: อีเอฟแอลแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ 2021 นัดชิงชนะเลิศ
29 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
15:00 BST
| เบรนต์ฟอร์ด | 2–0 | สวอนซีซิตี |
| --- | --- | --- |
| โทนีย์  10' (ลูกโทษ) มาร์คอนเดส  20' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 12,000 คน
ผู้ตัดสิน: คริส คาวานาฟ
ลีกวัน

บทความหลัก: อีเอฟแอลลีกวัน ฤดูกาล 2020–21
| ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกวัน >  อันดับ  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกวัน > ทีม | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกวัน >  เล่น  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกวัน >  ชนะ  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกวัน >  เสมอ  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกวัน >  แพ้  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกวัน >  ได้  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกวัน >  เสีย  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกวัน >  ต่าง  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกวัน >  คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | แบล็กพูล | 46 | 23 | 11 | 12 | 60 | 37 | +27 | 80 |
| 4 | ซันเดอร์แลนด์ | 46 | 20 | 17 | 9 | 70 | 42 | +28 | 77 |
| 5 | ลินคอล์นซิตี | 46 | 22 | 11 | 13 | 69 | 50 | +19 | 77 |
| 6 | ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด | 46 | 22 | 8 | 16 | 77 | 56 | +21 | 74 |

เลกแรก
18 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
18:00
| ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด | 0–3 | แบล็กพูล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | เตอร์ตัน  23' ซิมม์ส  26', 74' |
ผู้ชม: 3,224 คน
ผู้ตัดสิน: บ็อบบี แมดลีย์
19 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
18:00
| ลินคอล์นซิตี | 2–0 | ซันเดอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
| ฮ็อปเปอร์  51' จอห์นสัน  77' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 3,145 คน
ผู้ตัดสิน: เคร็ก ฮิคส์
เลกที่สอง
21 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
19:45 BST
| แบล็กพูล | 3–3 | ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
| เอมเบิลตัน  11' ดูกัลล์  13' ยาเตส  54' | รายงาน | เทย์เลอร์  7' แอตกินสัน  52' โชดิโป  74' |
ผู้ชม: 4,000 คน
ผู้ตัดสิน: คีธ สเตราด์
รวมผลสองนัด แบล็กพูล ชนะ 6–3.
22 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
15:00 BST
| ซันเดอร์แลนด์ | 2–1 | ลินคอล์นซิตี |
| --- | --- | --- |
| สจวร์ต  13' ไวค์  33' | รายงาน | ฮ็อปเปอร์  57' |
รวมผลสองนัด ลินคอล์นซิตี ชนะ 3–2.
ลีกวัน > รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: อีเอฟแอลลีกวัน เพลย์ออฟ 2021 นัดชิงชนะเลิศ
30 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
15:00 BST
| แบล็กพูล | 2–1 | ลินคอล์นซิตี |
| --- | --- | --- |
| Dougall  34', 54' | รายงาน | Turton  1' (o.g.) |
ผู้ชม: 9,751 คน
ผู้ตัดสิน: โทนี แฮร์ริงตัน
ลีกทู

บทความหลัก: อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2020–21
| ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกทู>  อันดับ  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกทู> ทีม | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกทู>  เล่น  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกทู>  ชนะ  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกทู>  เสมอ  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกทู>  แพ้  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกทู>  ได้  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกทู>  เสีย  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกทู>  ต่าง  | ตารางคะแนนหลังจบฤดูกาล – ลีกทู>  คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 | มอร์คัม | 46 | 23 | 9 | 14 | 69 | 58 | +11 | 78 |
| 5 | นิวพอร์ตเคาน์ตี | 46 | 20 | 13 | 13 | 57 | 42 | +15 | 73 |
| 6 | ฟอเรสต์กรีนโรเวอส์ | 46 | 20 | 13 | 13 | 59 | 51 | +8 | 73 |
| 7 | แทรนเมียร์โรเวอส์ | 46 | 20 | 13 | 13 | 55 | 50 | +5 | 73 |

เลกแรก
18 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
20:15
| นิวพอร์ตเคาน์ตี | 2–0 | ฟอเรสต์กรีนโรเวอส์ |
| --- | --- | --- |
| โดแลน  31' คอลลินส์  56' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 900 คน
ผู้ตัดสิน: ชาร์ลส์ เบรกสเปียร์
20 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
18:00
| แทรนเมียร์โรเวอส์ | 1–2 | มอร์คัม |
| --- | --- | --- |
| คลาร์ก  19' | รายงาน | ไนต์-เพอร์ซิวัล  15' แม็คอาลินเดน  45+1' |
ผู้ชม: 3,400 คน
ผู้ตัดสิน: แดร์เรน ดรายส์เดล
เลกที่สอง
23 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
12:30 BST
| มอร์คัม | 1–1 | แทรนเมียร์โรเวอส์ |
| --- | --- | --- |
| วิลดิก  9' | รายงาน | วอห์น  53' |
ผู้ชม: 1,558 คน
ผู้ตัดสิน: โทมัส บรามอลล์
รวมผลสองนัด มอร์คัม ชนะ 3–2.
23 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
18:30 BST
| ฟอเรสต์กรีนโรเวอส์ | 4–3 (ต่อเวลาพิเศษ) | นิวพอร์ตเคาน์ตี |
| --- | --- | --- |
| แอดัมส์  7' คอลลินส์  8' แคดเดน  53' แมตต์  87' | รายงาน | เอลลิสัน  70' ลาบาได  77' เมย์นาร์ด  119' |
ผู้ชม: 1,300 คน
ผู้ตัดสิน: มาร์ติน คอย
รวมผลสองนัด นิวพอร์ตเคาน์ตี ชนะ 5–4.
ลีกทู > รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: อีเอฟแอลลีกทู เพลย์ออฟ 2021 นัดชิงชนะเลิศ
31 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
15:00 BST
| มอร์คัม | 1–0 (ต่อเวลาพิเศษ) | นิวพอร์ตเคาน์ตี |
| --- | --- | --- |
| Mendes Gomes  107' (ลูกโทษ) | รายงาน |  |
ผู้ชม: 9,083 คน
ผู้ตัดสิน: บ็อบบี แมดลีย์
ยี่โถ

| ยี่โถ |
| --- | --- |

ยี่โถ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Apocynaceae
สกุล:: Nerium
สปีชีส์:: N.  oleander

ชื่อพ้อง
 Nerium Odorum  Nerium Indicum
ยี่โถ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Nerium oleander L.) มีถิ่นกำเนิดแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน  เช่น  แถบโปรตุเกสไปจนถึง อินเดีย  อิหร่าน โดยสันนิษฐานว่ามีการแพร่เข้ามาในไทยโดยชาวจีน ในปี พ.ศ. 2352-2364 เป็นพืชในวงศ์ Apocynaceae เป็นพืชมีพิษ ยางเมื่อถูกผิวหนังทำให้ระคายเคือง เป็นแผลพุพอง ถ้ารับประทานเมล็ดทำให้เวียนศีรษะ ง่วงนอน ถ่ายเป็นเลือด เป็นพิษต่อหัวใจ ทำให้ชัก
ลักษณะเฉพาะ

ยี่โถ    เป็นไม้พุ่มสูงประมาณ 20 ฟุต    เปลือกของลำต้นมีสีเทาเรียบ  เมื่อตัดหรือเด็ดจะมีน้ำยางไหลออกมา  ใบ เป็นใบเดี่ยวรูปร่างรี   ปลายและโคนใบแหลม ยาว  ๑๕-๑๗ cm. กว้าง ๑.๗-๒.๐ cm. ขอบใบเรียบไม่มีจัก  หนาแข็ง มีสีเขียวเข้ม   ก้านใบสั้น  ออกตามข้อของลำต้น   ดอกมีสีชมพู  ขาว   ออกตามปลายของยอดลำต้นเป็นกระจุกหรือช่อ   รูปร่างคล้ายกรวยหรือปากแตร เวลาบานกลีบจะมีกลิ่นหอม  ดอกยี่โถสามารถออกดอกได้ทั้งปี  ผลเกิดเมื่อดอกมีการผสมเกสรและร่วงหลุดไป จะเกิดผลเป็นฝัก 2 ฝัก ต่อ 1 ดอกยี่โถ 1 ดอก  เมล็ดลักษณะคล้ายเส้นไหม
การปลูกยี่โถ  สามารถปลูกได้ทุกที่เนื่องจากขึ้นได้ในสภาพดินทุกชนิดได้ดี  โดยการเพาะเมล็ด  ตอนกิ่ง  หรือการปักชำกิ่ง
ประโยชน์

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ดอก ผล ใบ
ผล  ขับปัสสาวะ
ดอก  แก้อักเสบ  แก้ปวดศีรษะ
ใบ  ใช้เป็นยารักษาโรคหัวใจ (มีความเป็นพิษสูงต้องใช้ด้วยความระมัดระวัง)
นอกจากนี้ยังใช้เป็นยาฆ่าแมลง  และยาเบื่อหนูได้
ชื่อเรียกภาษาอื่น ๆ

| ภาษา | ชื่อเรียก |
| --- | --- |
ไทย: ยี่โถ ยี่โถไทย ยี่โถจีน ยี่โถดอกขาว ยี่โถดอกแดง (ภาคกลาง)อินโถ  (ภาคเหนือ)
อังกฤษ: Oleander, Sweet Oleander และ Rose Bay
ยี่โถในวรรณกรรม

ยี่โถปรากฏในวรรณกรรมเรื่อง อิเหนา พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 2
"ลำดวนดอกดกเต็มต้น

รสสุคนธ์ปนมะลิผลิดอกโต

ยี่เข่งเข็มสารภี ยี่โถ

ดอกส้มโอกลิ่นกล้าน่าดม
"
รำพันพิลาปสุนทรภู่
" เห็นทับทิมริมกุฎีดอกยี่โถ   สะอื้นโอ้อาลัยจิตใจหาย"
สรรพสิทธิ์คำฉันท์ : สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
“…มะลิวัลย์อัญชันช่อ       ทุกก้านกอสรล่มสรลอน
ชงโค ยี่โถ ขจร       รสรื่นรรวยรมย์…”
แหล่งข้อมูลอื่น

รายละเอียด ยี่โถ[ลิงก์เสีย] จากเว็บ
รายละเอียด ยี่โถ จากเว็บ
| ด ค กพรรณไม้ดอกไม้ประดับ ที่กล่าวถึงในเพลงอุทยานดอกไม้ เรียงตามลำดับการกล่าวถึง |
| --- | --- |
 ผกา  จำปา  จำปี  กุหลาบ  ราตรี  พะยอม  อังกาบ  กรรณิการ์  ลำดวน  นมแมว  ซ่อนกลิ่น  ยี่โถ  ชงโค  มณฑา  สายหยุด  เฟื่องฟ้า  ชบา  สร้อยทอง  บานบุรี  ยี่สุ่น  ขจร  ประดู่  พุดซ้อน  พลับพลึง  หงอนไก่  พิกุล  ทานตะวัน  รักเร่  กาหลง  ประยงค์  พวงทอง  บานชื่น  พุทธชาด  พวงชมพู  กระดังงา  รสสุคนธ์  บุนนาค  นางแย้ม  สารภี  อุบล  จันทน์กะพ้อ  ผีเสื้อ  เล็บมือนาง  พุดตาน  กล้วยไม้  ดาวเรือง  อัญชัน  ยี่หุบ  มะลิวัลย์
รูดอล์ฟ คาร์ล

รูดอล์ฟ คาร์ล
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
สมาคม
:
ความทรงจำ
:
รูดอล์ฟ คาร์ล (19 มิถุนายน ค.ศ. 1899  – 15 มกราคม ค.ศ. 1987) เป็นนักแสดงชายชาวออสเตรีย
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Polish Blood (1934)
A Star Fell from Heaven (1934)
The Young Baron Neuhaus (1934)
Little Mother (1935)
Suburban Cabaret (1935)
Heaven on Earth (1935)
Dance Music (1935)
The Cossack and the Nightingale (1935)
Where the Lark Sings (1936)
The Postman from Longjumeau (1936)
Adventure in Warsaw (1937)
Woman in the River (1939)
Immortal Waltz (1939)
The Mine Foreman (1952)
Ideal Woman Sought (1952)
His Daughter is Called Peter (1955)
The White Horse Inn (1960)
Die Fledermaus (1962)
วัดบึงทองหลาง

วัดบึงทองหลาง อาจหมายถึง
วัดบึงทองหลาง กรุงเทพมหานคร
วัดบึงทองหลาง จังหวัดฉะเชิงเทรา
มณฑลเจียงซู

| มณฑลเจียงซู 江苏省 |
| --- | --- |
มณฑล
การถอดเสียงชื่อมณฑล
 • ภาษาจีน: เจียงซูเฉิ่ง (江苏省 Jiāngsū Shěng)
 • อักษรย่อ: JS / ซู (苏 Sū)
 • ภาษาอู๋: Kaonsu San
 • ภาษาจีนกลางแม่น้ำแยงซีตอนล่าง: Jiang1 su1 Sen3
สถานที่ต่าง ๆ ในมณฑลเจียงซู
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลเจียงซู
พิกัด: 32°54′N 119°48′E﻿ / ﻿32.9°N 119.8°E﻿ / 32.9; 119.8
ตั้งชื่อจาก: เจียง (江 Jiāng) – เจียงหนิง (ชื่อเก่าของหนานจิง)  ซู (苏 sū) – ซูโจว
เมืองหลวง (และเมืองใหญ่สุด): หนานจิง
จำนวนเขตการปกครอง: 13 จังหวัด, 106 อำเภอ, 1,488 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: โหลว ฉินเจี่ยน (娄勤俭)
 • ผู้ว่าการ: อู๋ เจิ้งหลง (吴政隆)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 102,600 ตร.กม. (39,600 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 25
ความสูงจุดสูงสุด: 625 เมตร (2,051 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2018)
 • ทั้งหมด: 80,400,000 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 5
 • ความหนาแน่น: 780 คน/ตร.กม. (2,000 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 4
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์: ฮั่น – 99.6%   หุย – 0.2%
 • ภาษาและภาษาถิ่น: ภาษาจีนกลาง (ทางการ) ภาษาจีนกลางแม่น้ำแยงซีตอนล่าง, ภาษาอู๋, ภาษาจีนกลางที่ราบภาคกลาง
รหัส ISO 3166: CN-JS
GDP (ค.ศ. 2018): 9.3 ล้านล้านเหรินหมินปี้ 1.4 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 2)
 • ต่อหัว: 115,768 เหรินหมินปี้ 17,488 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 4)
 • ความเติบโต:  6.7%
HDI (ค.ศ. 2018): 0.802 (สูงมาก) (อันดับที่ 4)
เว็บไซต์: www.jiangsu.gov.cn
มณฑลเจียงซู (จีนตัวย่อ: 江苏省 จีนตัวเต็ม: 江蘇省 เจียงซูเฉิ่ง) ชื่อย่อ "ซู" (苏, 蘇) ตั้งอยู่ตอนกลางของดินแดนชายฝั่งทะเลตะวันออกของประเทศจีน มีเมืองหลวงชื่อว่าหนานจิง มีเนื้อที่ 102,600 ก.ม.มีประชากร ปี 2004 74,330,000 คน จีดีพี 1.54 ล้านล้านเหรินหมินปี้ต่อประชากร 20,700 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น แม่น้ำแยงซีเกียงไหลผ่านส่วนต่าง ๆ ทางใต้ของมณฑล
ที่ตั้งและอาณาเขต

มณฑลเจียงซูมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ มณฑลชานตง ประเทศจีน
ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ทะเลจีนตะวันออก
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ  มณฑลอานฮุย ประเทศจีน
ข้อมูลทั่วไปของมณฑลเจียงซู

มณฑลเจียงซูมีเนื้อที่ 102,600 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 1.06% ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของ ประเทศจีนติดกับนครเซี่ยงไฮ้ มีแม่น้ำแยงซีไหลผ่าน ประชากรมี 71.10 ล้านคน (สถิติปี 2539) ความหนาแน่น 689 คน/ ตร.กม.
ภูมิอากาศ

เจียงซู ตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นต่อเนื่องกับเขตภูมิอากาศร้อนชื้น ทำให้อากาศในภาคเหนือและภาคใต้ มีความแตกต่างกันค่อนข้างมาก กล่าวคือ ตอนเหนือตั้งแต่ที่ราบลุ่มแม่น้ำหวยเหอมีภูมิอากาศร้อน และฤดูหนาวอากาศหนาวจัดไม่ค่อยมีฝนแต่ทางใต้มีอากาศร้อนชื้นและฝนชุก ฤดูหนาวอุณหภูมิไม่เย็นจัด อุณหภูมิเฉลี่ย 13-16 องศาเซลเซียส เดือนมกราคมเป็นช่วงที่มีอากาศหนาวที่สุดอุณหภูมิเฉลี่ย 3องศา ถึง -3 องศาเซลเซียส เดือนกรกฎาคมซึ่งเป็นเดือนที่ร้อนที่สุด ของปีอุณหภูมิเฉลี่ย 26-29 องศาเซลเซียส
เขตการปกครอง

แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 เมือง ได้แก่ หนานจิง ซูโจว อู๋ซี ฉางโจว หนานทง หยางโจว เจิ้นเจียง เหลียนหวีนกั่ง ฉูโจว หยางเฉิง และ หวยอิน โดยมีนครหนานจิงเป็นเมืองหลวงของมณฑล
สภาพเศรษฐกิจ

มณฑลเจียงซูมีความอุดมสมบูรณ์เนื่องจากมีทำเลที่ตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่ น้ำแยงซี และมีแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์ โดยมีทะเลสาบน้ำจีด 2 แห่ง คือทะเลสาบไท่หู (太湖) และทะเลสาบหงเจ๋อ (洪泽湖) ซึ่งใหญ่เป็นอันดับ 2 และ 3 ในประเทศจีน ตามลำดับ พื้นที่บริเวณมณฑลเจียงซูจึงเหมาะสำหรับ ทำการเกษตร โดยมีเนื้อที่ทำการเกษตรประมาณ 4.6 ล้านเฮคเตอร์ ตามสถิติรายได้จากการทำการเกษตรของเจียงซูมีมูลค่า 84.5 พันล้าน หยวน (ประมาณ 4 แสนล้านบาท) ต่อปี ส่วนใหญ่เป็นการปลูก ธัญพืช ฝ้าย ถั่วลิสงและปศุสัตว์ เป็นต้น นอกจากนั้น เจียงซูยังเป็น มณฑลที่ติดชายฝั่งทะเลเหลือง มีพื้นที่ชายฝั่งทะเลประมาณ 1,000 กม. ทำให้มีรายได้จากการประมงและการขนส่งสินค้าเพิ่มขึ้น
มณฑลเจียงซูยังมุ่งพัฒนาอุตสาหกรรมสมัยใหม่ขึ้นโดยเน้น โครงการลงทุนด้านอุตสาหกรรมหลัก 6 ประเภท คือ อุตสาหกรรมสิ่งทอ อุตสาหกรรมเบา เครื่องจักรกล เครื่องไฟฟ้า อุตสาหกรรมเคมี และ อุตสาหกรรมก่อสร้าง ในปี 2539 รายได้จากอุตสาหกรรมของมณฑล คิดเป็นมูลค่าประมาณ 3 แสนล้านหยวน ปัจจุบันมณฑลเจียงซูมีเขต อุตสาหกรรม (Industrial Township) เพื่อส่งเสริมโครงการลงทุน อุตสาหกรรมประมาณ 110,000 แห่ง ในปี 2539 มูลค่าการค้าของ มณฑลเจียงซูมีประมาณ 2 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ (สินค้าออก 1.4 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ และสินค้าเข้า 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมี บริษัท ซึ่งดำเนินการโดยรัฐ และบริษัทร่วมทุนกิจการค้าทั้งหมด 479 บริษัทจากหลายประเทศ อาทิ ฮ่องกง ญี่ปุ่น สหรัฐ เยอรมัน สหราช อาณาจักร สิงคโปร์ โตโก ชิลี ปานามา และโปแลนด์ เป็นต้น ในปี 2539 โครงการลงทุนต่างชาติทั้งหมดในมณฑลเจียงซูมีจำนวน 34,321 โครงการ มีมูลค่า 5.5 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ (โครงการลงทุนของ ไทยมีจำนวน 263 โครงการ มูลค่า 120 ล้านเหรียญสหรัญ) มูลค่าการ ลงทุนของต่างชาติในมณฑลเจียงซูมีมากเป็นอันดับสองของประเทศจีน รองจากมณฑลกวางตุ้ง
ในปี 2540 ผลิตภัณฑ์มวลรวม (GDP) ของมณฑลเจียงซูมี มูลค่า 670 พันล้านหยวน โดยแยกเป็นผลผลิตด้านอุตสาหกรรมหลัก 102 พันล้านหยวน อุตสาหกรรมรอง 342 และด้านเกษตร 226 พันล้าน หยวน มูลค่าสินค้าส่งออก เท่ากับ 15.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และสินค้านำเข้ามูลค่า 8.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ รายได้จากการท่องเที่ยวมี มูลค่า 40 พันล้านหยวน
ท่าอากาศยาน

ปัจจุบันมณฑลเจียงซูมีท่าอากาศยานทั้งสิ้น 8 แห่ง เส้นทางบิน 39 สาย ติดต่อกับเมืองสำคัญ ๆ ในทวีปยุโรปและแอฟริกา มีเที่ยวบินประมาณ 250 เที่ยวต่อสัปดาห์
เส้นทางรถไฟ

เส้นทางรถไฟหลักมี 3 สาย สายแรกจากปักกิ่งถึงนครเซี่ยงไฮ้ สายที่ สองจากหนานจิงถึงเมืองจูหู และสายที่ 3 จากเมืองเหลียนหยวินก่างถึง เมืองหลานโจว คิดเป็นระยะทางประมาณ 750 กม. มณฑลเจียงซูมีโครงการสร้างเส้นทางรถไฟความเร็วสูงอีกหลายสายเพื่อเชื่อมต่อเมืองต่าง ๆ ในบริเวณใกล้เคียงและบริเวณ เมืองท่าริมชายฝั่งด้านตะวันออก
เส้นทางรถยนต์

มณฑลเจียงซูมีถนนรวม 27,000 ตร.กม. เชื่อมโยงเมืองต่าง ๆ 200 แห่งทั่วมณฑลเจียงซู และติดต่อกับมณฑลข้างเคียงอีก 7 มณฑล
ท่าเรือ

มณฑลเจียงซูมีเมืองท่า 7 แห่ง เมืองท่าสำคัญคือเหลียนหยวินก่าง (连云港) เป็นท่าเรือใหญ่ที่สุดในจำนวน 6 แห่ง ของสาธารณรัฐประชาชนจีน สามารถรองรับเรือขนาดใหญ่ 100,000 ตันได้ และสามารถขนส่งสินค้าได้ปีละ 25 ล้านตัน ท่าเรือ ดังกล่าวมีสายการเดินเรือประมาณ 22 สายจากฮ่องกง ญี่ปุ่น เกาหลี สิงคโปร์ มาเลเซีย ยุโรป และจากประเทศไทย ขนส่งสินค้าที่ท่าเรือ ดังกล่าว
การท่องเที่ยว

มณฑลเจียงซู เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของจีน ในปี 2539 มีนักท่องเที่ยวต่างชาติจำนวนกว่า 820,000 คน เดินทางมา ท่องเที่ยวในมณฑลดังกล่าว ในปี 2540 รายได้จากการท่องเที่ยวมี มูลค่า 40 พันล้านหยวน
ความสัมพันธ์แบบบ้านพี่เมืองน้องกับต่างประเทศ

มณฑลเจียงซูมีความสัมพันธ์แบบบ้านพี่เมืองน้องกับ 13 เมืองคือ
รัฐวิกตอเรีย  ออสเตรเลีย
จังหวัดไอจิ  ญี่ปุ่น
Kangwon-Do, DPRK
รัฐออนตาริโอ  แคนาดา
รัฐนิวยอร์ก  สหรัฐ
Essex County, Britain
Fukuoka, Japan
Nordrhrein-Westfalen, Germany
Panjab, Pakistan
Baden-Wurttemberg, Germany
North-Brabant, the Netherlands
Chollabuk-Do, ROK
Tuscany, Italy
ประวัติ

หนานจิง เป็นเมืองหลวงเก่าลำดับที่ 5 ของจีน (นครหลวงของ จีนในประวัติศาสตร์ตามลำดับได้แก่ อานหยาง ซีอาน ลั่วหยาง ไคเฟิง หนานจิง หางโจวและ ปักกิ่ง) นครหนานจิงมีชื่อ ปรากฏในพงศาวดารมาเกือบ 2,000 ปี และเคยถูกสถาปนา เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรจีนหลายสมัยคือ
1. ในสมัย 3 ก๊กนั้นหนานจิงเป็นที่รู้จักกันในนาม "เมืองกังตั๋ง" นครหลวงของก๊กซุนกวน ชาวกังตั๋งมีความชำนาญด้านการรบ ทางน้ำเนื่องจากมีแม่น้ำแยงซีเกียงอยู่ที่หน้าเมืองกังตั๋ง (ชาวเมืองเรียก ทะเล) ทำให้สามารถฝึกการรบทางน้ำได้อย่างช่ำชอง ที่ทะเลเมืองกังตั๋งเป็นที่ซึ่ง กองทัพอันเกรียงไกรของโจโฉต้องพ่ายการรบทางเรือ สูญเสียไพร่พลทหารอย่างย่อยยับจากร้อยหมื่นคนเหลือไม่กี่สิบคน
2. หลังยุค 3 ก๊กประมาณ 900 ปี กรุงกังตั๋ง ได้ถูกสถาปนาเป็น เมืองหลวงของราชวงศ์ซ่งใต้เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ประมาณ 8-9 ปี ต่อมาช่วงปี 1368 ขณะที่จีนตกอยู่ในสภาพแตกเป็นก๊กมากมาย มหาบุรุษชื่อ "จูหยวนจาง" มีชัยชนะเหนือก๊ก ทั้งหมดจึงได้ สถาปนาราชวงศ์หมิงขึ้น และตั้งนครหลวงขึ้นที่เมืองกังตั๋งโดยให้ ชื่อว่า "กรุงกิมเล้ง" หรือมังกรทอง ต่อมากองทัพราชวงศ์หมิงได้ บุกขึ้นยึดกรุงปักกิ่งและขับไล่พวกมองโกลออกจากดินแดนจีน โดย จูหยวนจาง ทรงมอบให้องค์ชายสี่ปกครองปักกิ่ง ส่วนพระองค์ยังคงปกครองกรุงกิมเล้ง ซึ่งถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "หนานจิง" โดยองค์ชายสี่หรือจักรพรรดิ์หย่งเลอภายหลังโค่นอำนาจรัชกาล ที่ 2 ของราชวงศ์หมิงลงประมาณปีค.ศ. 1404 "นครหนานจิง" มีความหมายว่านครทางใต้ คู่ไปกับ "นครปักกิ่ง" ซึ่งหมายความ ว่า นครทางเหนือ จากนั้นจักรพรรดิ์หย่งเลอก็เสด็จไปประทับ ที่กรุงปักกิ่ง ซึ่งทรงสถาปนาเป็นนครหลวงอาณาจักรจีนแทนกรุงหนานจิง
3. ปี ค.ศ. 1853 ในสมัยราชวงศ์ชิง นครหนานจิงถูกสถาปนาเป็นเมืองหลวงอีกครั้ง ในสมัยที่ชาวฮั่นลุกฮือขึ้นต่อต้านอำนาจรัฐบาลราชวงศ์ชิง โดย "หงซีกวาน" หัวหน้ากลุ่มปฏิวัติ ตั้งเมืองหลวงอยู่ที่กรุงหนานจิงเป็นเวลา 11 ปีก่อนที่จะถูกปราบโดย กองทัพแมนจู ในที่สุด
4. ในปี ค.ศ. 1909 ดร. ซุน ยัดเซน ได้ปฏิวัติโค่นราชวงศ์ชิงของชาวแมนจูลง และจัดตั้งรัฐบาลประชาธิปไตยขึ้นที่กรุงหนานจิง ซึ่งกลับกลายมาเป็นเมืองหลวงของประเทศจีนอีกครั้งหนึ่งจนถึงปี ค.ศ. 1949 เมื่อรัฐบาลจอมพลเจียงไคเช็คพ่ายแพ้หลบหนีพรรคคอมมิวนิสต์จีนไปอยู่ไต้หวัน
สถานที่สำคัญ

พระราชวังโบราณ เป็นต้นแบบของพระราชวังหลวงที่กรุงปักกิ่งซึ่งจักรพรรดิ์หย่งเลอ รัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์หมิง ทรงให้ช่างถ่ายแบบไปก่อสร้างเป็นพระราชวังโบราณในกรุงปักกิ่ง ปัจจุบัน 
สุสาน "จูหยวนจาง" อดีตลูกชาวนารูปร่างอัปลักษณ์ ผู้มีความห้าวหาญซึ่งมีชัยขนะเหนือก๊กชาวฮั่นได้และ ปราบดาภิเษกเป็นฮ่องเต้มีพระนามว่า "หมิงไท่จู" ตั้งราชวงศ์หมิงขึ้น ทรงสร้างความเจริญแก่หนานจิงมาก 
กำแพงนครหนานจิง สร้างในสมัย จักรพรรดิ์หมิงไท่จู นับเป็นกำแพงเมืองที่สูงใหญ่และยาวที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง 
สุสาน ดร. ซุน ยัดเซน ผู้สถาปนาระบอบการปกครองแบบ ประชาธิปไตยสมัยใหม่ในจีน 
อนุสรณ์สถาน "ไท้ผิงเทียนกวั๋ว" นักสู้จีนแคะผู้ลุกฮือขึ้นต่อ ต้านการปกครองของราชวงศ์แมนจู
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มณฑลเจียงซู
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
มัตสึโมโตะ รันงิคุ

| ตัวละคร เทพมรณะ> มัตสึโมโตะ รันงิคุ |
| --- | --- |
อาชีพ: ยมทูต รองหัวหน้าหน่วยที่ 10
วันเกิด: 29 กันยายน
สีผม: สีทอง
สีตา: สีฟ้า
ส่วนสูง: 172 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 57 กิโลกรัม
ดาบฟันวิญญาณ: ไฮเนโกะ
พากย์เสียงโดย: คายะ มัตสึทานิ
มัตสึโมโตะ รันงิคุ (ญี่ปุ่น: 松本 乱菊; โรมาจิ: Matsumoto Rangiku มะสึโมะโตะ รันงิกุ) ตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเทพมรณะ  เป็นยมทูตรองหัวหน้าหน่วยที่ 10 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
ลักษณะ/อุปนิสัย

รันงิคุ เป็นสาวสวย  ผมส้ม หน้าอกภูเขาไฟ มีไฝที่ใต้ปาก มักสวมชุดยมทูตจะมีผ้าคาดสีชมพูที่หัวไหล่  เป็นคนใจดี  แต่ขี้เกียจ ชอบพูดเรื่องหน้าอกขนาดมหึมาของตัวเองเป็นเรื่องปกติ แถมชอบดื่มเหล้า (โดยเฉพาะกับเพื่อนก๊งเหล้าอย่างหัวหน้าเคียวราคุ) แล้วก็ยังเป็นคนที่ชอบคิดไปเรื่อยเปื่อยอยู่เสมอ และยังเป็นคนแรกที่ได้ชิมอาหารฝีมือของอิโนะอุเอะ โอริฮิเมะอีกด้วย
ประวัติ

รันงิคุ เป็นชาวเมืองลูคอน  ในตอนเด็กได้ถูกอิชิมารุ งินช่วยไว้จากความหิวโหย  ซึ่งงินยังเป็นคนที่ตั้งวันเกิดให้กับรันงิคุด้วยแอบชอบ อิชิมารุ งิน อยู่  แต่ต่อมาเขาก็ได้หายตัวไปอีก  จึงทำให้รันงิคุคิดมากเกี่ยวกับงินตลอดเวลาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่  จนกระทั่งงินเป็นหนึ่งในคนร้ายที่ทรยศต่อ 13 หน่วยพิทักษ์ทำให้รันงิคุรู้สึกสงสัยในตัวของเขาอยู่เรื่อยมา
ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหัวหน้าฮิซึกายะนั้นเป็นมาตั้งแต่ที่ฮิซึกายะยังเป็นชาวเมืองลูคอนทั่วไป เธอเจอเขาที่ร้านขายนัตโตะและออกปากต่อว่าเจ้าของร้านที่ไม่มีมารยาทกับฮิซึกายะและสั่งสอนให้ฮิซึกายะรู้จักตอบโต้กลับไปบ้าง คืนนั้นเธอสัมผัสได้ถึงแรงดันวิญญาณและตามรอยมาเจอฮิซึกายะที่กำลังปล่อยแรงดันวิญญาณน้ำแข็งออกมาจนยายหนาวจนตัวสั่น และเธอเองก็เป็นคนเอ่ยทักเรื่องที่ฮิซึกายะได้ยินเสียงของดาบฟันวิญญาณ และกล่าวว่าให้ไปเป็นยมทูตเสีย อย่างน้อยก็เพื่อไม่สร้างความลำบากให้ยาย ฮิซึกายะจึงเริ่มต้นการเป็นยมทูตด้วยการร่ำลายายไปเรียนที่สถาบันวิญญาณชินโอและไต่เต้าขึ้นกลายเป็นหัวหน้าของเธอในที่สุด 
รันงิคุเป็นหนึ่งในตัวละครที่น่าสงสารในเรื่องตัวหนึ่งเลยก็ว่าได้
ของชอบ : ลูกพลับแห้ง
ของที่เกลียด : หน่อไม้
งานอดิเรก : นอนกลางวัน/อู้งานไปช็อปปิ้ง
ความสามารถพิเศษ : รำญี่ปุ่น
เวลาว่าง : ไปดื่มกับคนว่างงาน(หัวหน้าเคียวราคุ)เหมือนกัน หรือไปร้านขายของ(ขาช็อป)
บทบาท > ภาคโซลโซไซตี้

รันงิคุ เป็นคนมอบจดหมายของหัวหน้าไอเซ็นที่เขียนไว้ก่อนตายแก่ฮินาโมริ  จนกระทั่งฮินาโมริได้หนีออกจากคุก  ทำให้เกิดการต่อสู้ขึ้น  จนอิชิมารุกำลังจะพลั้งดาบใส่ฮินาโมริ  แต่รันงิคุมาหยุดไว้ได้ทัน  จนวันประหารคุจิกิ ลูเคีย หัวหน้าฮิตสึกายะและรันงิคุได้เข้าไปสำรวจ 46 วังกลาง  จนกระทั่งได้พบกับคิระ  และได้ต่อสู้กัน  แต่สุดท้ายก็ยุติลงเมื่อรองหัวหน้าโคเท็ตสึใช้วิถีมารประกาศเกี่ยวกับความจริงของเหตุการณ์ทั้งหมด และเธอได้จับ อิชิมารุ งิน แต่ก็ต้องพลาดท่าเพราะเมนอสมาช่วยไว้ ก่อนจากกันงินยังพูดขอโทษเธออีกด้วย
บทบาท > ภาคเบาท์

รันงิคุ อิซึรุ ยูมิจิกะ และชูเฮย์ได้รับคำสั่งจากหัวหน้าฮิตสึกายะให้มาช่วยพวกอิจิโกะในการต่อสู้กับเบาท์  โดยรันงิคุได้ร่วมมือกับแช้ด  อุรูรุ  และโนบะในการต่อสู้กับเบาท์ที่ชื่อว่า "ซาวาตาริ"  โดยอุรูรุพลาดท่าถูกบาวร่าดอลล์ของซาวาตาริกลืนเข้าไปในมิติภายในท้องของบาวร่า  พวกรันงิคุจึงร่วมมือกันนำตัวอุรูรุออกมาจากท้องของบาวร่าจนได้  แต่สุดท้ายซาวาตาริก็หนีไปในที่สุด
จนกระทั่งยูมิจิกะได้ค้นพบถ้ำที่เป็นที่อยู่ของเบาท์พวกรันงิคุจึงได้ลอบเข้าไป  แต่ก็เกือบพลาดท่าให้กับพวกเบาท์  แต่ก็โชคดีที่พวกอิจิโกะมาช่วยไว้ทัน  แต่สุดท้ายพวกเบาท์ก็หนีไปยังโซลโซไซตี้ได้ในที่สุด
บทบาท > ภาคอารันคาร์

รันงิคุ เป็นหนึ่งในยมทูตที่ลงมาปฏิบัติงานที่โลกเพื่อต่อสู้กับอารันคาร์  เธอได้อาศัยอยู่กับอิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ  โดยโอริฮิเมะได้เล่าความในใจให้เธอฟัง
ต่อมาพวกกิลเลียน และหนึ่งในEspada กริมเจอร์ ได้บุกมายังโลดมนุษย์ เธอได้ต่อสู้กับกิลเลียนตัวอ้วน จนเกือบพลาดท่า โชคดีที่ได้รับการสลายการจำกัด(ยมทูตชั้นสูงที่ลงมาโลกมนุษย์จะถูกจำกัดพลังและถ้าถึงคราวจำเป็นที่ต้องใช้พลังในการต่อสู้มากกว่านี้ก็จะปล่อยพลังให้มากถึง 5 เท่าเลยทีเดียว)จนสามารถชนะกิลเลียนได้ และอยู่ประจำโลกต่อไป (ตอนแทรกที่ไม่มีในหนังสือ)เธอเคยช่วยวิณญาณเด็กชายและต่อสู้กับฮอลโลว์ และถึงเวลาสำคัญที่Espadaบุกมาถึง 4-5 ตน เธอต่อสู้กับรูปี้ Eapada หมายเลข 6 ที่พึ่งได้อันดับใหม่เกือบตายโชคดีที่ อุราฮาระ คิสึเกะ มาช่วยไว้ทัน ต่อมาได้ซ้อมรบเพื่อเตรียมสู้กับไอเซ็น
บทบาท > ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์

เธอได้สู้กับอารันคาร์แต่กลับโดนอารันคาร์เล่นงานจนเกือบหมดท่า เธอโดนพวกฟราเชี่ยนของฮาริเบล ทำร้ายจนท้องซีกทางด้านขวาของเธอขาดไป แต่โชคดีที่หัวหน้ายามาโมโตะได้มาช่วยเอาไว้ และเธอก็ได้รับการรักษาจากคิระแต่ยังไม่หายดี เธอก็ได้ติดตามงินเพื่อนเก่าของเธอไปหลังจากที่งินและไอเซ็นไปเมืองคาราคุระของจริงแล้ว และได้ไปขวางคันออนจิที่จะต่อสู้กับไอเซ็น ไม่ทันที่จะคุยอะไรกับไอเซ็น งินได้พาตัวเธอไปบนดาดฟ้าของตึก หลังคุยกันไม่นานงินตัดสินใจใช้วิถีมาร "ฮาคุฟุคุ" ทำให้เธอสลบไปเพื่อไม่ให้เธอไปเผชิญหน้ากับไอเซ็น จากนั้นงินก็ไปทรยศไอเซ็นแต่ไม่สำเร็จโดนไอเซ็นเล่นงานจนบาดเจ็บสาหัส หลังจากที่รันงิคุฟื้นคืนสติก็รับรู้ถึงงินว่าได้รับบาดเจ็บ จึงถลาลงไปร้องไห้เรียกงินหวังให้ฟื้นสติ แต่ก็ถูกไอเซ็นจะเล่นงานโชคดีของเธอที่อิจิโกะมาช่วยทัน และพาไอเซ็นไปสู้ที่ไกลจากตัวเธอ ภายหลังจากที่ ชนะไอเซ็นกลับมา ระหว่างที่เธออยู่กับฮิซึกายะที่กำลังฝึกซ้อมเพื่อฮินาโมริอยู่นั้น เธอได้เข้าใจถึงความหมายว่า "ทำไมอิชิมารุ งิน ถึงได้ไปไหนมาไหนไม่บอกเธอ "และเธอได้บอกความในใจด้วยว่า "เธอชอบเขา"
บทบาท > ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์ > ข้อสงสัย

จากตอนอดีตของงินในวัยเด็ก ที่ไปพบรันงิคุครั้งแรก ที่ในมือไอเซ็นถือโฮเคียคุไว้กับลูกน้องยมทูต 3 คน ที่คุกเข่าอยู่ และสภาพของรันงิคุในวัยเด็กนอนสลบเหมือนถูกทำร้าย  แต่จากข้อคิดพิจารณาแล้ว 
1.ตอนที่ 416 (ฉบับบการ์ตูน)งินได้พยายามแย่งโฮเงียคุจากไอเซ็นแต่ไม่สำเร็จ งินได้คิดขอโทษรันงิคุว่า "ไม่สามารถเอาสิ่งที่เธอถูกช่วงชิงคืนมาได้"ซึ่งก็น่าจะสรุปได้ว่า ไอเซ็นกับลูกน้องทำร้ายรันงิคุเพื่อแย่งโฮเงียคุซึ่งมันต้องเกี่ยวข้องกับรันงิคุ
2.Bleach อ.คุโบะ จากการเขียนเนื้อเรื่อง เท่าที่ดูมา ต้องไม่มีแนวข่มขืน อนาจาร แบบนี้แน่นอน