stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แยกไฟฉาย
ประวัติ

สามแยกไฟฉายเกิดขึ้นภายหลังการต่อขยายถนนพรานนก ซึ่งเป็นถนนลาดยางจากสามแยกปากถนนพรานนกตัดถนนอิสรภาพ (สี่แยกพรานนก) เข้ามาบรรจบกับถนนลูกรังในโครงการทางหลวงสายบางซ่อน-สะพานพระราม 6-บางกอกน้อย (ถนนจรัญสนิทวงศ์ในปัจจุบัน) เมื่อปี พ.ศ. 2484
ชื่อสามแยกไฟฉายเกิดขึ้นในสมัยสงครามมหาเอเชียบูรพา ซึ่งไทยได้เข้าร่วมสงครามกับญี่ปุ่นที่ได้ขอเดินทัพผ่านประเทศไทยไปยังดินแดนอาณานิคมของอังกฤษ คือพม่าและอินเดีย ทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรโจมตีทางอากาศโดยทิ้งระเบิด เพื่อทำลายจุดยุทธศาสตร์สำคัญต่าง ๆ และตัดขาดการคมนาคมของกองทัพญี่ปุ่น สำหรับในกรุงเทพฯ ได้มีการติดตั้งไฟฉายขนาดใหญ่หลายจุด เพื่อค้นหาเป้าหมายให้หน่วยปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานภาคพื้นดินสามารถยิงสกัดกั้นเครื่องบินทิ้งระเบิดที่ทำการในเวลากลางคืนได้ บริเวณสามแยกไฟฉายนี้ก็เป็นอีกจุดหนึ่งที่มีการติดตั้งไฟฉายขึ้น โดยมีที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงกับจุดยุทธศาสตร์ ได้แก่สถานีรถไฟบางกอกน้อย กรมอู่ทหารเรือ พระบรมมหาราชวัง และพื้นที่พระนครชั้นใน
ในอดีต บริเวณสามแยกไฟฉายเป็นย่านการค้าที่สำคัญของฝั่งธนบุรี เพราะมีการก่อตั้งสถานีขนส่งผู้โดยสารสายใต้ของบริษัท ขนส่ง จำกัด ขึ้น บริเวณด้านทิศใต้ของทางแยก (ซอยสายใต้เก่าในปัจจุบัน) ทำให้เกิดชุมชนที่พักอาศัยโดยรอบ มีศูนย์การค้านครหลวงอยู่ตรงข้าม (ซอยจรัญสนิทวงศ์ 29/1) ซึ่งภายในเป็นอาคารตลาดนครหลวง ห้างใต้ฟ้า ที่ย้ายมาจากแยกราชวงศ์ (ต่อมาเปลี่ยนเป็นห้างจัมโบ้ที  และปัจจุบันเป็นร้าน ซุปเปอร์คุ้ม ในเครือท็อปส์ ซูเปอร์ สาขาจรัญสนิทวงศ์) และโรงภาพยนตร์นครหลวงรามา (ปัจจุบัน โรงภาพยนตร์ถูกรื้อถอนแล้ว) ส่วนด้านทิศเหนือของทางแยกด้านหลังโรงพยาบาลศรีวิชัย ก็ยังมีท่ารถประจำทางปรับอากาศสายใต้อีกแห่งหนึ่ง
นอกจากนี้ แยกไฟฉายก็ยังมีชุมชนและตลาดอีกหลายแห่งโดยรอบ ได้แก่ ตลาดเก่าสามแยกไฟฉาย วัดยางสุทธาราม วัดรวก ตลาดสดพรานนก ตลาดสดบางขุนศรี และซอยบุปผาสวรรค์ (ซอยจรัญสนิทวงศ์ 27) ซึ่งเคยเป็นแหล่งรวมของสำนักงานวงดนตรีลูกทุ่งมากมายในยุคที่วงการลูกทุ่งเฟื่องฟูในอดีตช่วงปี พ.ศ. 2510
กายภาพ

เป็นจุดบรรจบของถนนจรัญสนิทวงศ์ ขนาด 6 ช่องจราจร (มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้ ถนนพรานนก ขนาด 6 ช่องจราจร (มีเกาะกลาง) ด้านทิศตะวันออก และถนนพรานนก-พุทธมณฑล สาย 4 ด้านทิศตะวันตก
สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก

ที่ทำการไปรษณีย์บางกอกน้อย
วัดยางสุทธาราม
ศูนย์การค้านครหลวง และท็อปส์ ซูเปอร์ สาขาจรัญสนิทวงศ์
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีไฟฉาย
โรงพยาบาลวิชัยเวช แยกไฟฉาย
วัดรวกสุทธาราม
โครงการที่เกี่ยวข้อง

โครงการถนนพรานนก-พุทธมณฑลสาย 4 เฉพาะในช่วงแรกจากทางแยกไฟฉายถึงถนนกาญจนาภิเษก เปิดใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ส่วนช่วงที่ 2 จากถนนกาญจนาภิเษกถึงถนนพุทธมณฑล สาย 4 ยังต้องมีการเวนคืนเพิ่มเติม
โครงการก่อสร้างอุโมงค์ลอดทางแยกไฟฉาย ตามแนวถนนจรัญสนิทวงศ์ ขนาด 2 ช่องจราจร โดยเปิดให้สัญจรในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 คณะรัฐมนตรีอนุมัติโครงการนี้ในปี 2547 ก่อนจะเริ่มก่อสร้างในช่วงปี 2552 การก่อสร้างล่าช้าเนื่องจากได้รับผลกระทบอุทกภัยและการก่อสร้างรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ช่วง เตาปูน - ท่าพระ เปิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2565
ดูเพิ่ม

ถนนพรานนก
ถนนจรัญสนิทวงศ์
ถนนพรานนก-พุทธมณฑลสาย 4
สถานีไฟฉาย
สถานีพรานนก
โปรโพฟอล

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  B (U.S.), C (Au) 
ช่องทางการรับยา: การฉีดเข้าหลอดเลือดดำ
รหัส ATC: N01AX10 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  ℞-only (U.S.) 
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: NA
การจับกับโปรตีน: 95 to 99%
การเปลี่ยนแปลงยา: ตับ glucuronidation
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 30 to 60 min
การขับออก: ไต
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC 2,6-diisopropylphenol 
เลขทะเบียน CAS: 2078-54-8 Y
PubChem CID: 4943
DrugBank: DB00818 Y
ChemSpider: 4774 Y
UNII: YI7VU623SF
KEGG: D00549 Y
ChEBI: CHEBI:44915 Y
ChEMBL: CHEMBL526 Y
ECHA InfoCard: 100.016.551 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C12H18O
มวลต่อโมล: 178.271 g/mol g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES Oc1c(cccc1C(C)C)C(C)C 
 InChI InChI=1S/C12H18O/c1-8(2)10-6-5-7-11(9(3)4)12(10)13/h5-9,13H,1-4H3 Y Key:OLBCVFGFOZPWHH-UHFFFAOYSA-N Y 
  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
โปรโพฟอล (Propofol) หรือชื่อทางการค้าคือ ดิปริแวน (Diprivan) เป็นสารออกฤทธิ์สั้นที่ส่งผลต่อการลดลงของระดับสติสัมปชัญญะ โดยให้ยาด้วยวิธีการฉีดเข้าเส้นเลือดดำ การใช้ทางการแพทย์ได้แก่ การนำสลบและรักษาระดับของการวางยาสลบ การระงับประสาทสำหรับผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ และการระงับประสาทเพื่อทำหัตถการ โปรโพฟอล ยังใช้กันทั่วไปในสัตวแพทยศาสตร์ โปรโพฟอล ได้รับการอนุมัติสำหรับการใช้งานในกว่า 50 ประเทศ โดยถูกผลิตในรูปแบบของยาสามัญ
ในทางเคมี โปรโพฟอล ไม่เกี่ยวข้องกับบาร์บิทูเรท และมีบทบาทส่วนใหญ่เข้ามาแทนที่ของ โซเดียมไธโอเพนเทล (เพนโทเธล) สำหรับการชักนำสลบ เนื่องจากการคืนฤทธิ์ของ โปรโพฟอล สามารถทำได้รวดเร็วและชัดเจนมากกว่าเมื่อเทียบกับ ไธโอเพนเทล
โปรโพฟอล ไม่จัดว่าเป็นยาแก้ปวดดังนั้น ออพไพออยด์ เช่น เฟนทาเนียล อาจถูกใช้ร่วมกับ โปรโพฟอล เพื่อบรรเทาความเจ็บปวด โปรโพฟอล ได้รับการขนานนามว่า "น้ำนมความจำเสื่อม" (เล่นคำจากน้ำนมแมกนีเซีย) เพราะลักษณะที่ปรากฏเหมือนน้ำนมในการเตรียมยาฉีดเข้าเส้นเลือดดำ
แหล่งข้อมูลอื่น

Diprivan web site run by AstraZeneca
Detailed pharmaceutical information เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
U.S. National Library of Medicine: Drug Information Portal – Propofol
ไฮโดรมอร์โฟน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
รหัส ATC: N02AA03 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 5284570
DrugBank: APRD01021
ECHA InfoCard: 100.006.713 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ไฮโดรมอร์โฟน (Hydromorphone) เป็นยาที่ใช้รักษาอาการปวดระดับปานกลางถึงขั้นรุนแรง ไฮโดรมอร์โฟนมีชื่อทางการค้าว่า Dilaudid® และ Palladone®  มันจัดอยู่ในกลุ่มของยาตัวทำการโอปิออยด์ โดยทั่วไปมักใช้ในคนไข้หลังผ่าตัด หรือผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ช่องทางการให้ยาคือ ฉีดเข้าเส้น ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ  เหน็บทางทวารหนัก หรือรับประทาน
ไดโงะ นิชิ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ไดโงะ นิชิ
วันเกิด:   (1987-08-28) 28 สิงหาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  ซัปโปโระ, ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.76 m (5 ft 9 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2009 |  ฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ |  73 |  (11) |
| 2010 |  อัลบิเร็กซ์ นีงาตะ |  29 |  (1) |
| 2011–2018 |  คาชิมะ แอนต์เลอส์ |  221 |  (10) |
| 2019–2020 |  วิสเซล โคเบะ |  55 |  (1) |
| 2021 |  อูราวะ เรดไดมอนส์ |  25 |  (1) |
| 2022–2023 |  ฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ |  13 |  (0) |
| 2023 |  → อิวาเตะ กรูยา โมริโอกะ (ยืม) |  0 |  (0) |
| 2024– |  อิวาเตะ กรูยา โมริโอกะ |  0 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2011–2019 |  ประเทศญี่ปุ่น |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ไดโงะ นิชิ (ญี่ปุ่น: 西 大伍; โรมาจิ: Daigo Nishi) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับอิวาเตะ กรูยา โมริโอกะ ในเจลีก ดิวิชัน 3
สถิติอาชีพ

| ทีมชาติญี่ปุ่น> ปี | ทีมชาติญี่ปุ่น> ลงเล่น | ทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 2011 | 1 | 0 |
2012: 0
2013: 0
2014: 0
2015: 0
2016: 0
2017: 0
2018: 0
| 2019 | 1 | 0 |
| รวม | 2 | 0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ไดโงะ นิชิ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
ไข่

ไข่ อาจหมายถึง
ไข่ (ชีววิทยา) (egg) ไซโกตที่เกิดจากการปฏิสนธิของโอวุล มีการพัฒนาเปลือกหรือเมือกหุ้ม ฟักตัวนอกร่างกายของสัตว์
ไข่แดง (egg yolk) อาหารสำหรับเลี้ยงเอ็มบริโอขณะฟักตัว
ไข่ขาว (egg white) ไซโทพลาซึมภายในไข่
ไข่ (อาหาร) (egg) เกี่ยวกับเรื่องของอาหารและโภชนาการ ปกติจะหมายถึงไข่ไก่ อาหารจากไข่นิยมได้แก่ ไข่ต้ม ไข่เจียว ไข่ดาว ขนมไข่ ไข่ตุ๋น
โอวุม (ovum) หรือเซลล์ไข่ เซลล์สืบพันธุ์ของเพศหญิง และสัตว์ตัวเมีย
ศัพท์สแลงหมายถึง อัณฑะ ของเพศชาย และสัตว์ตัวผู้
รูปไข่ (oval) รูปร่างเรขาคณิตที่คล้ายรูปวงรี
เกาะไข่ แบ่งเป็นเกาะไข่นอกและเกาะไข่ใน อยู่ในจังหวัดภูเก็ต
โยชิโร นากามัตสึ

| โยชิโร นากามัตสึ |
| --- | --- |
เกิด: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2471 โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ:  ญี่ปุ่น
โยชิโร นากามัตสึ  (ญี่ปุ่น: 中松 義郎; โรมาจิ: Nakamatsu Yoshirō) เป็นนักคิด นักประดิษฐ์ และชาวญี่ปุ่น ในปัจจุบันถือได้ว่าเป็นผู้คิดค้น และประดิษฐ์สิ่งของที่ได้รับการจดสิทธิบัตรมาแล้วมากกว่า 3,000 ชิ้น  ตัวอย่างเช่น ฟลอปปีดิสก์, นาฬิกาดิจิทัล, แผ่นซีดี และที่ปั้มน้ำด้วยมือ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2009-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โยชิโนะ อาโอยามะ

| โยชิโนะ อาโอยามะ |
| --- | --- |
青山 吉能
เกิด:  (1996-05-15) 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) จังหวัดคุมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: ยปปี (よっぴー)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: 81 Produce
ส่วนสูง: 159.5 ซม.
โยชิโนะ อาโอยามะ (青山 吉能, あおやま よしの, 15 พฤษภาคม 1996  -) เป็นพากย์ และ นักพากย์และนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดในจังหวัดคุมาโมโตะ สังกัดอยู่ 81 Produce
ผลงานพากย์

Wake Up, Girls! (นานาเสะ โยชิโนะ)
ปราการแดนปีศาจ (หลิงเหมย์)
เหล่าไอซ์ฮอกกี้สาวหัวใจฟรุ้งฟริ้ง (โอโนะ มามิ)
บจจิเดอะร็อก! (โกโต ฮิโตริ)
โรงเรียนสหวิทย์บริหารธุรกิจ

วิทยาลัยเทคโนโลยีสหวิทย์ (ภาษาอังกฤษ:Sahavith Technology College) เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในจังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนสหวิทย์เดิมมีชื่อว่าโรงเรียนปราสาทวิทย์ตั้งอยู่ที่ริม ถนนพระพันวษา อำเภอเมืองฯ จังหวัดสุพรรณบุรีก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2487 โดยอาจารย์ประทีป ไกรคุณาศัยเริ่มเปิดสอนนักเรียน ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 ด้วย ปณิธาณ อัน แน่วแน่ของคุณครูประทีปที่มี ความประสงค์จะสร้างสถานศึกษา ที่มีคุณภาพให้แก่ลูกหลานชาวสุพรรณบุรี ทำให้กิจการของโรงเรียน เจริญรุ่งเรือง ขึ้นมาตามลำดับ จนกระทั่ง ในปี พ.ศ. 2492 โรงเรียนได้ย้ายที่ตั้งมาอยู่ที่ ถนนประชาธิปไตย อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี(ที่ตั้งปัจจุบัน)  โดยได้รับความ กรุณาจากพระครูสมณการ-พิสิทธิ์(ท้วม) เจ้าอาวาสวัดไชนาวาส ได้อนุญาต ให้ใช้ศาลาการเปรียญของ ภายในวัดไชนาวาสเป็นอาคารเรียนชั่วคราวได้ ในขณะ ที่โรงเรียนกำลังดำเนินการก่อสร้างอาคารเรียนชั้นเดียว ซึ่งแล้วเสร็จในเดือนกันยายน พ.ศ. 2494 และได้เปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนปราสาทวิทย์  มาเป็น "โรงเรียนสหวิทย์" ตั้งแต่ปีการศึกษา 2495 เป็นต้นมาในปีพ.ศ. 2523  เพื่อขยายการจัดการศึกษา ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายสายอาชีพ (ปวช.) และในระดับ อนุปริญญา(ปวส.)
อาจารย์ไชยสิทธิ์ ไกรคุณาศัย ผู้รับใบอนุญาต โรงเรียนสหวิทย์ ในขณะนั้น และภรรยาอาจารย์นลินี (วันไชย) ไกรคุณาศัย จึงได้ร่วมกันก่อตั้งโรงเรียน  สหวิทย์พณิชยการ ขึ้น โดยเริ่มการเปิดสอนในสาขาวิชาการบัญชี ซึ่งต่อมาในภายหลัง พ.ศ. 2549 โรงเรียนจึงได้ขยายเปิดสอนเพิ่มในสาขาการขาย การตลาด การโรงแรม  คอมพิวเตอร์ธุรกิจ คอมพิวเตอร์กราฟิก เทคโนโลยสารสนเทศ และสาขาโฆษณาประชาสัมพันธ์ โดยมีการเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนสหวิทย์บริหารธุรกิจ" ในปี พ.ศ. 2555 และเป็นที่น่ายินดีว่าในปีการศึกษา 2559 นี้ จะได้เปลี่ยนเป็นชื่อ "วิทยาลัยเทคโนโลยีสหวิทย์" ในระดับอาชีวศึกษา ของโรงเรียนเอกชน ส่วน "โรงเรียนสหวิทย์" ซึ่งเปิดสอนในระดับ อนุบาล-ประถมศึกษา สองภาษา(Bilingual) ณ ตอนนี้ขยายสถานศึกษา อยู่ที่ ต.ท่าระหัส อยู่ในโครงการ PP9 , มัธยมศึกตอนต้น  และมัธยมศึกษาตอนปลาย 4-5-6
ในปี พ.ศ. 2545 อาจารย์เศรษฐพล  ไกรคุณาศัย  ในตำแหน่งผู้รับใบอนุญาต ได้บริหารงานต่อด้านการศึกษาต่อจากอาจารย์ไชยสิทธิ์ ไกรคุณาศัย และอาจารย์จุฑามณี  ไกรคุณาศัย  ตำแหน่งผู้จัดการ/รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ  ได้ร่วมบริหารการศึกษาให้พัฒนาโดยมีการเรียนการสอนที่เอื้อผู้เรียนได้เกิดการเรียนรู้แบบบูรณาการณ์  จนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยเทคโนโลยีสหวิทย์บริหารธุรกิจ
ความร่วมมือทางการศึกษา

โรงเรียนสหวิทย์บริหารธุรกิจ ได้เข้าร่วมโครงการความร่วมมือทางการศึกษาโรงเรียนในเครือ "เซนต์จอห์น" (An affiliate school of Saint John's) เพื่อร่วมกันพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาไปสู่ระดับสากล และเป็นศูนย์การจัดการศึกษาระหว่างมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรีและโรงเรียนสหวิทย์บริหารธุรกิจ  เพื่อจัดการเรียนการสอนต่อยอดในระดับอุดมศึกษา  และปริญญาตรี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์วิทยาลัยเทคโนโลยีสหวิทย์
ไข่เน่า

ไข่เน่า อาจหมายถึง
ก๊าซไข่เน่า (hydrogen sulphide), ชื่อแก๊สพิษชนิดหนึ่ง มีกลิ่นเหม็นเหมือนไข่เน่า
ไข่เน่า (smooth chastetree), ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิด Vitex glabrata R. Br. ในวงศ์ Labiatae ขึ้นตามป่าดิบและที่ราบลุ่มทั่ว ๆ ไป สูงแปดถึงสิบสองเมตร ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อยห้าใบ ดอกเล็ก สีม่วงอ่อน ผลรูปไข่ขนาดหัวแม่มือ สุกสีดำ กินได้ มีรสหวานเล็กน้อย เปลือกและรากใช้ทำยาได้
ไข่ซึ่งเน่า
ไข่เน่า (พืช)

บทความนี้เกี่ยวกับพืช สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไข่เน่า
| ไข่เน่า |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Verbenaceae
สกุล:: Vitex
สปีชีส์:: V.  glabrata
ชื่อทวินาม
Vitex glabrata 

ไข่เน่า หรือ ฝรั่งโคก หรือ ขี้เห็น หรือ คมขวาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Vitex glabrata) เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบชนิดหนึ่ง ขนาดใหญ่ เจริญเติบโตดีในพื้นที่แห้งแล้ง นิยมปลูกเป็นไม้ร่มเงาเพราะไม่ผลัดใบ เริ่มให้ผลผลิตเมื่ออายุ 3-4 ปีหลังปลูก  ช่วงพักต้นหลังเก็บเกี่ยวผลผลิตต้องการความแล้ง ช่วงออกดอกติดผลต้องการน้ำสม่ำเสมอ ดอกติดผลปีละรุ่น  ดอกเป็นดอกสมบูรณ์เพศผสมตัวเองหรือต่างต้นต่างดอกได้ ออกดอกช่วงเดือน ม.ค.- ก.พ.  ผลแก่เก็บเกี่ยวช่วงเดือน มิ.ย.- ก.ค. ผลเมื่ออ่อนเป็นสีเขียวแต่เมื่อแก่จัดทั้งเปลือกผลและเนื้อเป็นสีดำ ผลเล็กเท่าไข่นกกระทา รสหวานเล็กน้อย กลิ่นเฉพาะตัวเหมือนกลิ่นไข่เน่า โดยทั่วไปไม่นิยมรับประทานจึงทำให้ต้นไข่เน่าไม่ได้รับความสนใจปลูกเท่าที่ควร กินผลเป็นผลไม้สดหรือนำไปดองน้ำเกลือ ทางยาสมุนไพร นิยมนำเอาเปลือกของต้นไข่เน่า ต้มรวมกับรากเต่าไห้ เป็นยารักษาโรคซางในเด็ก  เป็นยาขับพยาธิ
โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศ 2015

โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศปี 2015 เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) เพื่อตัดสินหาผู้ชนะของ โกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2014–15, ถือเป็นครั้งที่ 113 ของ โกปาเดลเรย์, ฟุตบอลถ้วยหลักของประเทศสเปน.
ครั้งนี้เป็นการพบกันระหว่าง อัตเลติกเดบิลบาโอ และ บาร์เซโลนา, ที่สนามกัมนอว์, สนามเหย้าระยะหลังของสโมสร. บาร์เซโลนาชนะนัดนี้ ไปได้ด้วยสกอร์ 3–1, และพวกเขาประสบความสำเร็จเก็บสถิติได้แชมป์รายการนี้เป็นสมัยที่ 27 ของสโมสร.
ในขณะที่บาร์เซโลนาได้ชนะเลิศ ลาลิกา ฤดูกาล 2014–15, แอทเลติก ได้เข้ารอบแบบอัตโนมัติในฐานะตัวแทนถ้วยใน ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2015.
เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ

| อัตเลติกเดบิลบาโอ | อัตเลติกเดบิลบาโอ | อัตเลติกเดบิลบาโอ | รอบ | บาร์เซโลนา | บาร์เซโลนา | บาร์เซโลนา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คู่แข่งขัน | ผล | เลก |  | คู่แข่งขัน | ผล | เลก |
| อัลโกยาโน | 2–1 | 1–1 เยือน; 1–0 เหย้า | รอบ 32 ทีมสุดท้าย | อูเอสกา | 12–1 | 4–0 เยือน; 8–1 เหย้า |
| เซลตา บีโก | 4–4 | 4–2 เยือน; 0–2 เหย้า | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | เอลเช | 9–0 | 5–0 เหย้า; 4–0 เยือน |
| มาลากา | 1–0 | 0–0 เยือน; 1–0 เหย้า | รอบก่อนรองชนะเลิศ | อัตเลติโกเดมาดริด | 4–2 | 1–0 เหย้า; 3–2 เยือน |
| อัสปัญญ็อล | 3–1 | 1–1 เหย้า; 2–0 เยือน | รอบรองชนะเลิศ | บิยาร์เรอัล | 6–2 | 3–1 เหย้า; 3–1 เยือน |
รายละเอียด

30 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015)
21:30 CEST
02:30 (เวลาไทย)
| อัตเลติกเดบิลบาโอ | 1–3 | บาร์เซโลนา |
| --- | --- | --- |
| วิลเลียมส์  79' | รายงาน | เมสซี  20', 74' เนย์มาร์  36' |
ผู้ชม: 97,000 คน
ผู้ตัดสิน: การ์โลส เบลัสโก การ์บาโย
| --- | --- |
             อัตเลติกเดบิลบาโอ :              บาร์เซโลนา
โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศ 2018

โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศปี 2018  เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018) เพื่อตัดสินหาผู้ชนะของ โกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2017–18, ถือเป็นครั้งที่ 116 ของ โกปาเดลเรย์.
ครั้งนี้เป็นการลงเล่นระหว่าง เซบิยา และ บาร์เซโลนา ที่ หวันตาเมโตรโปลีตาโน ใน มาดริด.
บาร์เซโลนาชนะในนัดชิงชนะเลิศ 5–0 ส่งผลให้พวกเขาได้แชมป์เป็นสมัยที่ 4 ติดต่อกันและครองแชมป์โกปาเดลเรย์โดยรวมเป็นครั้งที่ 30.
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

ข้อมูลเพิ่มเติม: โกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2017–18
| บาร์เซโลนา | บาร์เซโลนา | บาร์เซโลนา | รอบ | เซบิยา | เซบิยา | เซบิยา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คู่แข่งขัน | ผล | เลก |  | คู่แข่งขัน | ผล | เลก |
| มูร์เซีย | 8–0 | 3–0 เยือน; 5–0 เหย้า | รอบ 32 ทีมสุดท้าย | การ์ตาเคนา | 7–0 | 3–0 เยือน; 4–0 เหย้า |
| เซลตา บีโก | 6–1 | 1–1 เยือน; 5–0 เหย้า | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | กาดิซ | 4–1 | 2–0 เยือน; 2–1 เหย้า |
| อัสปัญญ็อล | 2–1 | 0–1 เยือน; 2–0 เหย้า | รอบก่อนรองชนะเลิศ | อัตเลติโกเดมาดริด | 5–2 | 2–1 เยือน; 3–1 เหย้า |
| บาเลนเซีย | 3–0 | 1–0 เหย้า; 2–0 เยือน | รอบรองชนะเลิศ | เลกาเนส | 3–1 | 1–1 เยือน; 2–0 เหย้า |
นัด > สรุปผลการแข่งขัน

21 เมษายน ค.ศ. 2018
21:30 CEST
02:30 เวลาไทย
| เซบิยา | 0–5 | บาร์เซโลนา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | ล. ซัวเรซ  14', 40' เมสซี  31' อีเนียสตา  52' โกชิญญู  69' (ลูกโทษ) |
ผู้ตัดสิน: เคซุส กิล มันซาโน
| --- | --- |
             เซบิยา :              บาร์เซโลนา 
| --- | --- |
 ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  Ángel Nevado Rodríguez  Juan Carlos Yuste Jiménez  ผู้ตัดสินที่สี่:  Carlos del Cerro Grande  Reserve assistant referee:  Roberto Alonso Fernández:  ข้อมูลการแข่งขัน แข่งขันเวลาปกติ 90 นาที  ต่อเวลาพิเศษไปอีก 30 นาที เมื่อทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ  ตัดสินด้วยการดวลลูกจุดโทษ เพื่อหาผู้ชนะ  ตัวสำรองของแต่ละทีมมีรายชื่อ 7 คน, แต่อาจใช้เปลี่ยนได้จริงแค่ 3 คน
ไดโงะ (นักร้อง)

| ไดโงะ นาอิโต |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ไดโงะ ไนโต
รู้จักในชื่อ: ไดโงะ
เกิด:  (1978-04-08) 8 เมษายน ค.ศ. 1978 (46 ปี) เขตนากาโนะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: ร็อก
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง นักพากย์
ช่วงปี: ค.ศ. 1997–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  วิกเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์  เซนเรคอดส์ 
คู่สมรส: เคโกะ คิตางาวะ

เว็บไซต์
นักดนตรี
ไดโงะ ไนโต (ญี่ปุ่น: 内藤 大湖; โรมาจิ: Naitō Daigo เกิดวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1978 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น) หรือชื่อในวงการว่า ไดโงะ (DAIGO) หรือเดิมรู้จักกันในชื่อ ไดโงะ☆สตาร์ดัสต์ (DAIGO☆STARDUST) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง และนักพากย์เสียงชาวญี่ปุ่น เขาเริ่มต้นอาชีพใน ค.ศ. 2003 ในชื่อ ไดโงะ สตาร์ดัสต์ สังกัดวิกเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ต่อมาใน ค.ศ. 2007 เขาก่อตั้งวงดนตรีร็อกชื่อว่า เบรกเกอซ์ เขามีผลงานการแสดงที่มีชื่อเสียงในบทบาท ยูกิชิ โออิชิ ในเรื่อง เลิฟชัฟเฟิล
ชีวิตส่วนตัว > 1978-2001: ช่วงแรก

ไดโงะเกิดวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1978 ที่เขตนากาโนะในโตเกียว เขาอาศัยที่อิจิกาวะในจังหวัดชิบะตั้งแต่ตอนอายุ 3 ขวบจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เขาย้ายกลับโตเกียวหลังจากที่ตาของเขา โนโบรุ ทาเกชิตะ เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนทามางาวะและคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยทามางาวะ ซึ่งเขาลาออกกลางคัน เขาชื่นชอบการฟังเพลงร็อกนับตั้งแต่ที่เขาอายุยังน้อย โดยเขามักฟังเพลงร็อกของวงโบอี และพยายามฝึกเล่นกีตาร์คลาสสิก แต่ต่อมาก็เปลี่ยนไปเล่นกีตาร์ไฟฟ้าแทน เขาชื่นชอบวง B'z และได้ก่อตั้งวงดนตรีคัฟเวอร์ในโรงเรียนมัธยมปลายของเขา เขาเริ่มฝึกร้องเพลงตอนมัธยมศึกษาปีที่ 6 และก่อตั้งวง JZEIL ซึ่งได้แสดงในเทศกาลโรงเรียนก่อนที่เขาจะสำเร็จการศึกษา วงนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากและมีโอกาสกลายเป็นวงดนตรีอาชีพ อย่างไรก็ตาม วงถูกยุบเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2001
ชีวิตส่วนตัว > 2001-2007: ไดโงะ☆สตาร์ดัสต์

หลังจากที่วง JZEIL ถูกยุบ เขาได้เริ่มเป็นนักร้องเดี่ยวภายใต้ชื่อ "ไดโงะกับของเล่นอวกาศ" ต่อมาในวัย 25 ปี เขาได้เปิดตัวภายใต้ชื่อ ไดโงะ☆สตาร์ดัสต์ เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 ซึ่งเขาได้รับความช่วยเหลือจากช่างภาพ คาโต มาโซโนริ
ตาของไดโงะมีชื่อว่า โนโบรุ มาเกชิตะ เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีชาวญี่ปุ่น พี่สาวของไดโงะมีชื่อว่า เอย์โกะ ไนโต เป็นนักวาดมังงะที่รู้จักกันในนามปากกา เอย์กิเอย์กิ
ในวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2016 เขาสมรสกับเคโกะ คิตะงะวะ ที่เคยแสดงเป็นเซเลอร์มาร์ส
แหล่งข้อมูลอื่น

Daigo official website เก็บถาวร 2014-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Daigo official blog
Daigo Stardust official website
Breakerz official website
โยชิกิ ทานากะ

| โยชิกิ ทานากะ |
| --- | --- |
เกิด:  (1952-10-22) 22 ตุลาคม ค.ศ. 1952 (71 ปี) จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยกากุชูอิง
อาชีพ: นักเขียนนวนิยาย
ผลงานเด่น: ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี   ผู้กล้าแห่งอัสลัน
ดร. โยชิกิ ทานากะ (ญี่ปุ่น: 田中 芳樹) เป็นนักเขียนนวนิยายชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาวรรณกรรมจากมหาวิทยาลัยกากุชูอิงในกรุงโตเกียว และเป็นผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์จีน ยุโรป และเปอร์เซีย
ประวัติ

ทานากะเริ่มเขียนนิยายเรื่องสั้นครั้งแรกในช่วงปิดภาคเรียนระดับปริญญาตรีเพื่อส่งประกวดชิงเงินรางวัลหมื่นเยน มีความยาวประมาณห้าสิบหน้า และได้รับรางวัลชนะเลิศ แต่ได้รับเงินจริงเพียงแปดพันเยนต่อมาเขาเขียนนิยายส่งประกวดอีกครั้งกับนิตยสารแห่งหนึ่งในช่วงปิดภาคเรียนปริญญาโท ครั้งนี้มีเงินรางวัลถึงแสนเยน โยชิกิเขียนนิยายส่งประกวดกับสำนักพิมพ์เก็นเอย์โจ และได้รับรางวัลชนะเลิศในปี 1980 หลังจากนั้น เขาก็เริ่มเขียนโครงร่างนิยายแนวสเปซโอเปร่ากับสำนักพิมพ์แห่งนี้ โดยตั้งชื่อว่า  『เชสเกมส์แห่งกาแล็กซี』มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามและประวัติศาสตร์ ในยุคที่มนุษยชาติตั้งถิ่นฐานทั่วกาแล็กซี แต่เมื่อเขียนได้ประมาณร้อยหน้า สำนักพิมพ์ก็ปิดกิจการในปี 1979  หลังจากนั้น เขาก็ไม่ได้เขียนนิยายอีก เนื่องจากต้องทำปริญญานิพนธ์
ในปี 1982 บรรณาธิการของสำนักพิมพ์โทกูมะบังเอิญได้อ่านโครงเรื่องดังกล่าวและรู้สึกถูกใจ จึงติดต่อทานากะให้เขียนต่อ ทานากะจึงเขียนต่อและตั้งชื่อใหม่ว่า 『ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี』 เมื่อตีพิมพ์ถึงเล่มที่สามสาม สำนักพิมพ์แจ้งว่ามันขายดีมาก และขอให้ทานากะเขียนเป็นมหากาพย์ยาวสิบเล่ม ทั้งที่ตอนแรกเขาไม่ได้ตั้งใจจะเขียนยาวขนาดนั้น ตัวละครสำคัญหลายตัวก็ตายไปแล้ว ทานากะจึงต้องเขียนจนครบสิบเล่มด้วยตัวละครที่มีอยู่และสร้างขึ้นใหม่ ต่อมาในปี 1985 ทานากะอยากเขียนนิยายเรื่องอื่นบ้าง จึงคุยกับสำนักพิมพ์ แต่สำนักพิมพ์ไม่ยอมให้เขาเขียนเรื่องอื่น และต้องการให้เขาเขียนตำนานวีรบุรุษกาแล็กซีเพียงอย่างเดียว ในช่วงเวลานั้นเอง สำนักพิมพ์คาโดกาวะติดต่อเขามาพอดี และขอให้เขาเขียนนิยายอะไรสักอย่างที่คล้ายกับตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี เขาจึงเขียนเรื่อง  『ผู้กล้าแห่งอัสลัน』 ให้กับสำนักพิมพ์คาโดกาวะ
ผลงานเด่น

1982-1989: ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี (Legend of the Galactic Heroes)
1986-2017: ผู้กล้าแห่งอัสลัน (The Heroic Legend of Arslan)
1987-ปัจจุบัน: สี่พี่น้องผู้วิเศษ (Sohryuden: Legend of the Dragon Kings)
1998-2007: Yakushiji Ryōko no Kaiki Jikenbo
1988-2015: Tytania
แหล่งข้อมูลอื่น

Wright Staff Online - official website (ญี่ปุ่น)
Official Blog (ญี่ปุ่น)
J'Lit | Authors : Yoshiki Tanaka | Books from Japan เก็บถาวร 2018-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Legend of the Galactic Heroes Information Center (อังกฤษ)
↑  第1回 田中芳樹（原作）「1996年 第4期制作時インタビューより抜粋」
ไทเหนือ

ไทเหนือ (อังกฤษ: Tai Nüa) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มหนึ่งที่ใช้ภาษาตระกูลขร้า-ไท อาศัยอยู่ในเขตปกครองตนเองชนชาติไทและจิ่งพัว เต๋อหง พูดภาษาไทใต้คง
หลวงวิจิตรวาทการ กล่าวไว้ใน งานค้นคว้าเรื่องชนชาติไทย ว่า "ที่เรียกว่าชาวไทเหนือนั้นไม่มีอะไรที่แตกต่างกับไทพวกอื่นมากนัก แต่พวกนี้ชอบอยู่สูงมากกว่าไทพวกอื่น และเปลี่ยนที่อยู่บ่อยๆ หญิงไทเหนือชอบใส่เสื้อเพียงรัดอก และเสื้อสั้น แต่ก็ไม่ใช่ของคุณภาพเลว อาจเป็นไหมหรือแพรก็ได้ ผู้หญิงทำงานเลี้ยงไหมและทอผ้า ย้อมผ้ามาก และรู้จักให้สีกลมกลืนกันดี พวกนี้นับถือพระพุทธศาสนาแต่มีวัดและพระน้อยเต็มที เป็นพวกอ่อนโยนแต่ไม่ชอบการค้า ชอบแต่เพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์ ข้อเสียของไทพวกนี้คือติดฝิ่นมาก เพราะได้ตัวอย่างมาจากพวกแม้วและเย้า ซึ่งใกล้ชิดกันเสมอ"
โกปาเดลเรย์ นัดชิงชนะเลิศ 2021

โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศ 2022 เป็นการแข่งขันฟุตบอลรอบชิงชนะเลิศ เพื่อที่จะตัดสินหาผู้ชนะของโกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2021–22 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 120 ของโกปาเดลเรย์ ฟุตบอลถ้วยสูงสุดในประเทศสเปน ครั้งนี้เป็นการพบกันระหว่างอัตเลติกบิลบาโอ พบกับบาร์เซโลนา การแข่งขันจัดขึ้นในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2022 ณ เอสตาดิโอเดลาการ์ตูฆา ในเมืองเซบิยา แคว้นอันดาลูซิอา
บาร์เซโลนา ชนะเลิศโกปาเดลเรย์ เป็นสมัยที่ 31 หลังเอาชนะในนัดนี้ 4–0
เส้นทางสู้นัดชิงชนะเลิศ

ข้อมูลเพิ่มเติม: โกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2020–21
สัญลักษณ์: (H) = เหย้า; (A) = เยือน
นัด > สรุปผล

17 เมษายน ค.ศ. 2021
21:30 CEST
| อัตเลติกบิลบาโอ | 0–4 | บาร์เซโลนา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | กรีแยซมาน  60' เดอ โยง  63' เมสซิ  68', 72' |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: ฆวน มาร์ติเนซ มูนูเอรา (แคว้นบาเลนเซีย)
| --- | --- |
             อัตเลติกบิลบาโอ :              บาร์เซโลนา 
| --- | --- |
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:  ลิโอเนล เมสซิ (บาร์เซโลนา) ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  ดิเอโก บาร์เบโร เซบิยา (อันดาลูซิอา)  ราอุล กาบัญเญโร มาร์ติเนซ (ภูมิภาคมูร์เซีย)  ผู้ตัดสินที่สี่:  กีเยร์โม กูอาดรา เฟร์นันเดซ (หมู่เกาะแบลีแอริก)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:  มิเกล มาร์ติเนซ มูนูเอรา (แคว้นบาเลนเซีย)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  โฆเซ ลุยส์ กอนซาเลซ กอนซาเลซ (กัสติเลและเลโอน)  ผู้ช่วยของผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  อิกนาซิโอ อิเกลเซียส บิยานูเอบา (กาลิเซีย):  กฎการแข่งขัน แข่งขันเวลาปกติ 90 นาที  ต่อเวลาพิเศษไปอีก 30 นาที เมื่อทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ  ตัดสินด้วยการดวลลูกโทษเมื่อนังเสมอกันหลังต่อเวลาพิเศษ  ส่งรายชื่อผู้เล่นสำรองได้ 9 คน  เปลี่ยนตัวผู้เล่นสูงสุดได้ห้าคน, และสามารถเปลี่ยนผู้เล่นคนที่หกได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ ซึ่งจะได้รับสิทธิ์สามครั้งที่จะได้เปลี่ยนตัวผู้เล่น และได้เป็นครั้งที่สี่ในช่วงต่อเวลาพิเศษ ไม่นับรวมการเปลี่ยนตัวผู้เล่นที่เกิดชึ้นในช่วงพักครึ่งแรก ก่อนที่จะเริ่มต้นของช่วงต่อเวลาพิเศษและช่วงพักครึ่งเวลาแรกในการต่อเวลาพิเศษ
โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ

โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ตั้งอยู่เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร เป็นที่ฝึก ศึกษาและอบรมแก่นายทหารสัญญาบัตรของกองทัพอากาศ ทั้งในทางด้านยุทธวิธี เสนาธิการกิจ และการบริหารอัน จำเป็นสำหรับผู้บังคับบัญชาและฝ่ายอำนวยการในระดับกองบิน โดยมีผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ เป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ  ปัจจุบัน พลอากาศตรี วิสูตร อินทร์ขำ   เป็น ผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ กรมยุทธศึกษาทหารอากาศ ส่วนรองผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศได้แก่ นาวาอากาศเอก วรพจน์  เขียวสมบูรณ์