stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดพระธาตุดอยเวา

| วัดพระธาตุดอยเวา |
| --- | --- |
พระธาตุดอยเวา พระธาตุเหนือสุดแดนสยาม ห่างจากพรมแดนเพียง 500 เมตร

ชื่อสามัญ: วัดพระธาตุดอยเวา
ที่ตั้ง: ถนนพหลโยธิน ตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
หมายเหตุ: ทางเข้าแคบ นักท่องเที่ยวมาก ควรขับรถด้วยความระมัดระวัง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระธาตุดอยเวา เป็นวัดอันเป็นที่ประดิษฐานพระธาตุดอยเวา พระธาตุที่เชื่อกันว่า มีความเก่าแก่เป็นรองพระธาตุดอยตุง พระธาตุดอยเวานั้น ตั้งอยู่บนยอดดอยเวา แต่พระอุโบสถและเขตสังฆาวาสจะอยู่ที่เชิงดอย ผู้ที่จะขึ้นไปนมัสการต้องเดินขึ้นบันไดไปนมัสการ ซึ่งข้างบนเป็นจุดชมทัศนียภาพสองฝั่งแม่น้ำสาย สามารถเห็นทัศนียภาพได้รอบทิศ
พระธาตุดอยเวา สร้างใน พ.ศ. 296 ในรัชสมัยพระองค์เวา รัชกาลที่ 10 แห่งราชวงศ์สิงหนวัติ ผู้ครองนครโยนกนาคพันธุ์ โดยชื่อนั้นได้นำมาจากพระนามของพระองค์เวา ต่อมาพระธาตุเจดีย์ได้พังลงตามกาลเวลา นายบุญยืน ศรีสมุทร คฤหบดีอำเภอแม่สาย ได้ร่วมกับ พระภิกษุดวงแสง รัตนมณี พร้อมด้วย ข้าราชการ พ่อค้า ประชาชนผู้มีจิตศรัทธา และ กรมศิลปากร ร่วมกันจัดสร้างขึ้นขึ้นใหม่ ในการขุดแต่งครั้งนี้ พบผอบหินสีดำ ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ 5 พระองค์ จึงได้อัญเชิญขึ้นประดิษฐานในองค์พระธาตุดังเดิม มีการวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2494 และสร้างเสร็จพร้อมฉลองสมโภชพระธาตุในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 โดยมีพุทธบริษัททั้งสองประเทศ ร่วมงานอย่างคับคั่ง
ประเพณี

ปัจจุบันมีประเพณีนมัสการพระธาตุในทุกๆปี โดยจะจัดขึ้นในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 5 เหนือ (ตรงกับเดือน 3 ใต้ คือ วันมาฆบูชา) และมีประเพณีสรงน้ำพระธาตุ ในวันสงกรานต์ ของทุกปี
จุดสนใจภายในวัด

บริเวณโดยรอบองค์พระธาตุบนยอดนั้น ยังเป็นที่ตั้งของไพชยนต์ปราสาท ซึ่งเป็นวิหารขนาดเล็ก ประดิษฐานพระแก้วมรกตจำลอง (หรือโดยนัยว่าเป็นพระอินทร์) และมีรูปปั้นแมงป่องยักษ์ เพื่อรำลึกถึงพระองค์เวา (เวา ภาษาล้านนาแปลว่า แมงป่อง) และมีพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ให้สักการบูชา นอกจากนี้ยังมีจุดชมทัศนียภาพสองฝั่งที่เรียกว่า สกายวอล์ควัดพระธาตุดอยเวา ปัจจุบันได้มีถนนขึ้นและลงดอยแล้ว เป็นถนนคอนกรีตอย่างดี สามารถใช้ได้ทุกฤดูกาลแต่เส้นทางค่อนข้างลาดชัน
ทัศนียภาพเมืองชายแดนไทย-เมียนมาร์ ท่าขี้เหล็ก จากสกายวอล์ควัดพระธาตุดอยเวาเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2568
ศรีมาน คัมภีระ เนปาลี

| --- | --- |
อดีตเพลงชาติของ เนปาล
เนื้อร้อง: Chakrapani Chalise, ค.ศ. 1924
ทำนอง: Bakhat Bahadur Budhapirthi, ค.ศ. 1899
รับไปใช้: 16 ธันวาคม ค.ศ. 1962
เลิกใช้: 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2006
ถัดไป: "สเยาง์ ถุงคา ผูลกา หามี"

ตัวอย่างเสียง
"ราษฺฏฺริย คาน" (เสียงดนตรี)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
"ศรีมาน คัมภีระ" (เนปาล: श्रीमान् गम्भीर, อักษรโรมัน: Srīmān Gambhīr, ออกเสียง [sriman ɡʌmbʱir]) อดีตรู้จักกันในชื่อ "ราษฺฏฺริย คาน" (เนปาล: राष्ट्रिय गान्, อักษรโรมัน: Rāṣṭriya Gān, ออกเสียง [rasʈrie ɡan], แปลว่า "เพลงชาติ") เป็นเพลงชาติของราชอาณาจักรเนปาล ใช้งานใน ค.ศ. 1962 ถึงวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 เมื่อพรรคการเมืองเตรียมล้มล้างสถาบันกษัตริย์
ประวัติ

เพลง "ศรีมาน คัมภีระ เนปาลี" นี้ ได้เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1962 เพื่อเป็นเพลงเกียรติยศสำหรับผู้ปกครองประเทศและเป็นเพลงชาติ ทำนองประพันธ์โดย Bakhat Bahadur Budhapirthi เมื่อ ค.ศ. 1899 บทร้องประพันธ์โดย Chakrapani Chalise เมื่อ ค.ศ. 1924
เดิมเพลงนี้มีสองบท แต่รัฐบาลเนปาลถอนบทที่สองออกก่อนนำมาใช้เป็นเพลงชาติ บทนั้นยังคงเก็บไว้ในการร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี
บทร้อง > ฉบับราชการ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ภาษาเนปาล อักษรเทวนาครี श्रीमान् गम्भीर नेपाली प्रचण्ड प्रतापी भूपति श्री ५ सरकार महाराजाधिराजको सदा रहोस् उन्नति राखुन् चिरायु ईशले प्रजा फैलियोस, पुकारौँ जय प्रेमले हामी नेपाली साराले | ปริวรรตเป็นอักษรโรมัน Śrīmān gambhīra nepālī pracaṇḍa pratāpī bhūpati śrī pā̃ch sarkār mahārājādhirājako sadā rahos unnati rākhun cirāyu īśale prajā phailiyōs, pukāraũn jaya prēmale hāmī nepālī sārāle | ปริวรรตเป็นอักษรไทย ศฺรีมานฺ คมฺภีร เนปาลี ปฺรจณฺฑ ปฺรตาปี ภูปติ ศฺรี ปญฺจ สรการ มหาราชาธิราชโก สทา รโหสฺ อุนฺนติ ราขุนฺ จิรายุ อีศเล ปฺรชา ไผลิโยสฺ ปุกาเรา ชย เปฺรมเล หามี เนปาลี สาราเล | สัทอักษรสากล sriman ɡʌmb(ʱ)iɾʌ nepali prʌt͡sʌɳɖʌ prʌt̪api bʱupʌt̪i sri pãt͡s sʌrkar maːɾad͡zad̪ʱiɾad͡zʌko sʌd̪a rʌos unːʌt̪i rakʰun t͡siɾaju isʌle prʌd͡za pʰʌi̯lios pukaɾʌ̃ũ̯ d͡zʌe premʌle ɦami nepali saɾale | แปลไทย พระผู้ทรงไว้ซึ่งความสง่าแห่งชาวเนปาล ภูบดีผู้ทรงไว้ซึ่งบุญญาธิการอันแรงกล้า ศรีปัญจมหาราชาธิราช ขอพระองค์จงประสบแต่ความรุ่งเรือง ขอพระองค์จงดำรงพระชนมายุยิ่งยืนนาน ปวงประชาทั้งหลาย จงสรรเสริญด้วยความยินดี ว่าเรานี้คือชาวเนปาลกันเถิด |
บทร้อง > บทร้องบทที่สอง

เมื่อมีการประกาศใช้บทร้องฉบับทางการ รัฐบาลได้ยกเลิกบทร้องบทที่ 2 ซึ่งอยู่ในบทร้องฉบับสมบูรณ์ ใจความดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ภาษาเนปาล อักษรเทวนาครี वैरी सरु हराउन्, शान्त होउन् सबै बिघ्न व्यथा, गाउन् सारा दुनियाँले सहर्ष नाथको सुकीर्ति-कथा; राखौँ कमान,भारी-वीरताले,नेपालीमाथि सधैँ नाथको, श्री होस् ठुलो हामी गोर्खालीको | ปริวรรตเป็นอักษรโรมัน Vairī saru harāun, śānta houn sabai bighna vyathā Gāun sārā duniyā̃le saharṣa nāthako sukīrti kathā Rākhaũn kamān bhārī vīratāle nepālīmāthi sadhaĩ nāthako Śrī hos ṭhulo hāmī gorkhālīko | ปริวรรตเป็นอักษรไทย ไวรี สรุ หราอุน, ศานฺต หุน สไพ พิฆฺน วฺยถา คาอุน สารา ทุนิยางฺเล สหรฺษ นาถโก สฺวีกฤตี กถา ราเขำ กามนา ภรี วีรตาเล เนปาลีมาถิ สไธํ นาถโก ศิร โหสฺ ฐุโล หามี โครฺขาลีโก | สัทอักษรสากล bʌi̯ɾi sʌɾu ɦʌɾaun sant̪ʌ ɦoun sʌbʌi̯ biɡnʌ bet̪ʰa ɡaun saɾa d̪unijãle sʌːrsʌ nat̪ʰʌko sukiɾt̪i kʌt̪ʰa rakʰʌ̃ũ̯ kʌman bʱaɾi biɾʌt̪ale nepalimat̪ʰi sʌd̪ʌ̃ĩ̯ nat̪ʰʌko sri ɦos ʈʰulo ɦami ɡorkʰaliko | แปลไทย หมู่ไพรีจงแพ้พ่าย สันติจงมี อุปสรรคทั้งหลายจงดับสูญ ทั่วโลกจงขับขานเพลงสรรเสริญเกียรติแห่งพระองค์ผู้เป็นที่พึ่งด้วยความเริงใจ ขอให้วีรภาพแห่งพระผู้เป็นที่พึ่งจงคุ้มเกล้าเราชาวเนปาลตลอดไป จงมีชัยเถิด กษัตริย์แห่งโครขา (กุรข่า) ของเรา |
ดูเพิ่ม

สเยาง์ ถุงคา ผูลกา หามี
นอสตราดามุส
ประวัติ > วัยเด็ก

นอสตราเดมัสเกิดที่เมืองแซ็ง-เรมี-เดอ-พรอว็องส์ แคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส เชื่อว่าที่เกิดของเขายังมีอยู่ในบัดนี้ นอสตราเดมัสเป็นบุตรคน 1 ของเรอเน เดอ แซ็ง-เรมี (Renée de Saint-Rémy) หรือเรนีแยร์ เดอ แซ็ง-เรมี (Reynière de Saint-Rémy) กับฌัก เดอ โนสทร์ดาม (Jacques de Nostredame) หรือโฌม เดอ โนสทร์ดาม (Jaume de Nostredame) ฌักเป็นพ่อค้าข้าวและพนักงานรับรองเอกสาร นอสตราเดมัสมีพี่น้องอย่างน้อย 8 คน ครอบครัวของฌักมีเชื้อสายยิวด้วย แต่กี กาโซเน (Guy Gassonet) บิดาของฌัก และปู่ของนอสตราเดมัส เข้ารีตเป็นคาทอลิกในราวปี 1455 แล้วเปลี่ยนชื่อแซ่เป็น ปีแยร์ เดอ โนสทร์ดาม (Pierre de Nostredame) ชื่อสกุลนี้ปรากฏว่า ตั้งตามวันพระที่มีการทำพิธีเข้ารีต
เรื่องราวอื่น ๆ เกี่ยวกับวัยเด็กของนอสตราเดมัสนั้นมีให้รู้ไม่มาก มีผู้สันนิษฐานว่า นอสตราเดมัสเล่าเรียนกับฌ็อง เดอ แซ็ง-เรมี (Jean de Saint-Rémy) ผู้เป็นตา ตามธรรมเนียมที่ถือสืบกันมา แต่ธรรมเนียมนี้ดูจะขัดกับข้อเท็จจริงที่ว่า ฌ็องไม่ปรากฏในบันทึกทางประวัติศาสตร์อีกเลยหลังจากปี 1504 ซึ่งเป็นเวลาที่นอสตราเดมัสผู้เป็นหลานกำลังมีอายุได้ 1 ปี
ประวัติ > วัยเรียน

เมื่ออายุได้ 15 ปี นอสตราเดมัสได้เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยอาวีญง (University of Avignon) และคงได้เล่าเรียนวิชาในกลุ่มไตรศิลปศาสตร์ตามแบบแผน คือ ไวยากรณ์ วาทศาสตร์ และตรรกศาสตร์ มากกว่ากลุ่มจตุรศิลปศาสตร์ คือ เรขาคณิต คณิตศาสตร์ สังคีตศาสตร์ และโหราศาสตร์ แต่เรียนไปไม่ถึงปีก็จำต้องอพยพจากเมืองอาวีญง เพราะกาฬโรคระบาดจนต้องปิดมหาวิทยาลัย เมื่อไปจากเมืองอาวีญงแล้ว นอสตราเดมัสเตร็ดเตร่อยู่ตามชนบทเพื่อวิจัยสมุนไพรและประกอบอาชีพเป็นเภสัชกรถึง 8 ปีตั้งแต่ปี 1521 ครั้นปี 1529 เขาเข้าศึกษาแพทยศาสตร์ระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยมงเปอลีเย (University of Montpellier) แต่เมื่อกีโยม รงเดอเล (Guillaume Rondelet) อธิการบดี ทราบว่า เขาเป็นเภสัชกร ซึ่งเป็น "การค้าทางหัตถกิจ" (manual trade) ที่ธรรมนูญมหาวิทยาลัยไม่อนุญาต อธิการบดีก็ไล่เขาออกทันที คำสั่งไล่ออกเลขที่ BIU Montpellier, Register S 2 folio 87 ยังมีอยู่ที่หอสมุดคณะในปัจจุบัน กระนั้น แม้เขาไม่จบแพทยศาสตร์ แต่สำนักพิมพ์และผู้สื่อข่าวในภายหลังก็พอใจจะเรียกขานเขาว่า "นายแพทย์"
เมื่อถูกไล่ออกแล้ว สันนิษฐานว่า นอสตราเดมัสยังคงเลี้ยงชีพด้วยการเป็นเภสัชกรต่อไป เพราะต่อมาเขาเกิดมีชื่อเสียงจากการผลิตยาที่เรียก "ลูกกลอนกุหลาบ" (rose pill) ซึ่งคาดว่า มีสรรพคุณป้องกันกาฬโรค
ประวัติ > สมรส

ในปี 1531 จูเลียส ซีซาร์ สแกลีเจอร์ (Julius Caesar Scaliger) พหูสูต ได้เชิญนอสตราเดมัสไปเมืองอาฌ็อง (Agen) ณ ที่นั้น นอสตราเดมัสพบรักและสมรสกับสตรีนาง 1 ซึ่งชื่อเสียงเรียงนามยังไม่ทราบ แต่คาดว่าเป็น อ็องรีแยต ด็องโกส (Henriette d'Encausse) เขากับภริยามีบุตร 2 คน
ในปี 1534 สันนิษฐานว่า กาฬโรคลง ภริยาและบุตรทั้ง 2 จึงตายสิ้น เป็นเหตุให้นอสตราเดมัสตัดสินใจออกเดินทางต่อไปผ่านประเทศฝรั่งเศสและอาจเข้าไปถึงประเทศอิตาลีด้วย
ในปี 1545 นอสตราเดมัสกลับบ้านเกิดเมืองนอนมาเป็นลูกมือให้ลุย แซร์ (Louis Serre) แพทย์ชื่อดังซึ่งกำลังยับยั้งกาฬโรคที่ระบาดหนักในเมืองมาร์แซย์ จากนั้น นอสตราเดมัสได้เข้ารับมือกับกาฬโรคที่แพร่อยู่ในเมืองซาลง-เดอ-พรอว็องส์ (Salon-de-Provence) กับแอ็กซ็องพรอว็องส์ด้วย ที่สุดแล้ว ในปี 1547 นอสตราเดมัสจึงตั้งรกรากที่เมืองซาลง-เดอ-พรอว็องส์ เรือนของเขายังมีอยู่ในบัดนี้ ที่เมืองนั้นเขาได้สมรสกับอาน ปงซาร์ด (Anne Ponsarde) เศรษฐินีหม้าย และมีบุตรด้วยกัน 6 คน เป็นหญิง 3 ชาย 3
ในช่วงปี 1556 ถึง 1567 นอสตราเดมัสกับภริยาได้หุ้นในโครงการขุดลอกขนานใหญ่ซึ่งอาด็อง เดอ กราปอน (Adam de Craponne) ดำเนินเพื่อทดน้ำดูว์ร็องส์ (Durance) มาทำชลประทานให้แก่เมืองซาลง-เดอ-พรอว็องส์ที่แห้งแล้งเป็นวงกว้าง และให้แก่ทุ่งโคร (plaine de la Crau) ที่อยู่ใกล้เคียงด้วย
ประวัติ > คำทำนาย

นอสตราเดมัสกลับไปเยือนอิตาลีอีกครั้ง ครั้งนี้ เขาเบนเข็มจากสมุนไพรเป็นเรื่องคุณไสย พอได้รับทราบกระแสนิยมหลายกระแสแล้ว เขาก็เขียนกาลานุกรม (almanac) สำหรับปี 1550 ขึ้นเผยแพร่ โดยใช้ชื่อสกุลตนเองเป็นภาษาละตินว่า "Nostradamus" เป็นครั้งแรก กาลานุกรมของเขามียอดขายดีมาก ทำให้เขาเขียนกาลานุกรมอีกหลายฉบับอย่างน้อยปีละเล่ม ส่วนใหญ่เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ของแต่ละปี แต่บางปีก็เริ่มแต่วันที่ 1 มีนาคม เมื่อรวมกาลานุกรมทั้งหมดแล้ว เป็นคำพยากรณ์จำนวน 6,338 บท และปฏิทินอย่างน้อย 11 ปี
ความที่กาลานุกรมประสบความสำเร็จอย่างมากนี้เอง นอสตราเดมัสจึงเริ่มมีชื่อเสียง และบุคคลสำคัญมากหน้าหลายตาก็เริ่มแห่กันมาร้องขอให้เขาทำนายโชคชะตาราศีให้ รวมถึงขอให้เขาใช้ "ญาณทิพย์" มอบคำปรึกษาให้ นอสตราเดมัสมักให้ "ลูกค้า" ส่งมอบวันเดือนปีเกิดที่เขียนลงบนตารางให้สำหรับใช้ทายทัก มากกว่าจะคำนวณตัวเลขเหล่านั้นด้วยตนเหมือนดังที่นักโหราศาสตร์มืออาชีพพึงทำ และเมื่อจำเป็นต้องคำนวณดังกล่าวตามตารางวันเดือนปีที่เผยแพร่กันอยู่แล้ว ก็ปรากฏว่า เขามักคำนวณพลาด ทั้งยังไม่สามารถกำหนดเลขชะตาให้ตรงกับวันเดือนปีหรือสถานที่เกิดของลูกค้าได้ ฉะนั้น เมื่อนอสตราเดมัสเขียนโคลง 4 พยากรณ์จำนวน 1,000 บท ซึ่งส่วนใหญ่เป็นภาษาฝรั่งเศส จึงไม่ลงวันเวลากำกับไว้อีก โคลงเหล่านี้ทำให้เขามีชื่อเสียงมากมาจนบัดนี้
ในการเขียนโคลงดังกล่าว เขาเกรงว่า จะถูกต่อต้านด้วยเหตุผลทางศาสนา เขาจึงเขียนให้เนื้อความเคลือบคลุมเข้าไว้ โดยใช้กลวิธีทางวากยสัมพันธ์แบบเวอร์จิล (Virgil) ทั้งยังเล่นคำ และแทรกภาษาอื่น เช่น ภาษากรีก ภาษาอิตาลี ภาษาละติน และภาษาถิ่นพรอว็องส์
โคลง 4 ข้างต้นได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ เลพรอเฟซี แปลว่า คำทำนาย เมื่อเผยแพร่แล้วมีเสียงตอบรับในทางบวกบ้างลบบ้างคละกันไป ชาวบ้านเชื่อว่า นอสตราเดมัสเป็นทาสมาร เป็นนักพรตต้มตุ๋น หรือเป็นบ้า แต่พวกผู้ลากมากดีไม่คิดเช่นนั้น แคทเธอรีน เดอ เมดีชี (Catherine de' Medici) มเหสีพระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส เป็น 1 ในบรรดาผู้เลื่อมใสนอสตราเดมัสอย่างเหนียวแน่นที่สุด นางได้อ่านกาลานุกรมสำหรับปี 1555 ซึ่งแย้มเปรยถึงภัยอันจะมีต่อวงศ์ตระกูลนางแล้ว ก็มีเสาวนีย์เบิกตัวเขามาที่กรุงปารีสเพื่อให้อธิบายภัยดังกล่าว และให้ทำนายดวงชะตาของบุตรนาง เมื่อเสร็จการแล้ว นอสตราเดมัสหวั่นเกรงอย่างยิ่งว่า ศีรษะจะหลุดจากบ่าเพราะคำทำนายที่ให้ไป แต่กลับได้รับแต่งตั้งเป็นปุโรหิต (Counselor) และหมอหลวง (Physician-in-Ordinary) ประจำพระเจ้าชาร์ลที่ 9 (Charles IX) บุตรผู้เยาว์ของแคทเธอรีน เขาดำรงตำแหน่งนี้จนเขาตายในปี 1566
อนึ่ง มีเรื่องร่ำลือเกี่ยวกับชีวิตของนอสตราเดมัสว่า เขากลัวอยู่เสมอว่า ชีวิตจะไม่เป็นสุข เพราะจะถูกศาลพระ (Inquisition) จับไปลงโทษฐานเผยแพร่ความเชื่อนอกรีต แต่ผลงานของเขาทั้งที่เป็นคำพยากรณ์และงานเขียนด้านโหราศาสตร์ก็ไม่เคยถูกเพ่งเล็ง และอันที่จริงแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพระศาสนจักรนั้นอยู่ในขั้นดีมากมาตลอด แม้เขาจะถูกจำคุกที่เมืองมารีญาน (Marignane) เมื่อปลายปี 1561 ก็เพียงเพราะเผยแพร่กาลานุกรมสำหรับปี 1562 โดยไม่ได้รับอนุญาตจากมุขนายกก่อนตามความในพระราชกฤษฎีกาที่ใช้อยู่ในเวลานั้น
ประวัติ > ตาย

นอสตราเดมัสได้รับความทรมานจากโรคเกาต์มาหลายปี ในบั้นปลายชีวิตเริ่มเคลื่อนไหวลำบาก จนโรคนั้นลุกลามกลายเป็นอาการบวมน้ำหรือท้องมานไป ปลายเดือนมิถุนายน 1566 เขาจึงเรียกทนายความประจำตัวมาเขียนพินัยกรรมยกทรัพย์สินทั้งหมดซึ่งมีมูลค่ากว่า 3,444 คราวน์ (ราว 300,000 ดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน) พร้อมหนี้สินพ่วงมาด้วยเล็กน้อย ให้แก่ภริยาเขาระหว่างที่ยังมิได้สมรสใหม่ เพื่อใช้เป็นทุนรอนเลี้ยงบุตรหญิงบุตรชายต่อไป ครั้นบ่ายวันที่ 1 กรกฎาคม 1566 ร่ำลือกันว่า เขาบอกฌ็อง เดอ ชาวีญี (Jean de Chavigny) เลขานุการส่วนตัวของเขา ว่า "พออาทิตย์ขึ้นแล้ว เจ้าจะไม่เห็นข้ามีชีวิตอีก" วันรุ่งขึ้น มีรายงานว่า เขาถูกพบเป็นศพนอนอยู่บนพื้นถัดจากเตียงและตั่งของเขา
ศพของเขาฝังไว้ที่โบสถ์คณะฟรันซิสกันในเมืองซาลง (Salon) ซึ่งบัดนี้บางส่วนกลายเป็นภัตตาคารชื่อ ลาโบรเชอรี (La Brocherie) แล้ว แต่ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส มีการขุดศพเขาขึ้นไปฝังที่ป่าช้าโบสถ์แซ็ง-ลอแร็ง (Saint-Laurent) แทน ศพของเขาอยู่ที่นั้นมาตราบทุกวันนี้
เชิงอรรถ

↑  Refer to the analysis of these charts by Brind'Amour, 1993, and compare Gruber's comprehensive critique of Nostradamus’ horoscope for Crown Prince Rudolph Maximilian.
↑  Most eyewitnesses to his original epitaph (including his son Caesar and historian Honoré  Bouche) indicate 21 December, but a few (including his secretary Chavigny) suggest 14th. The inscription on his present tombstone evidently follows Chavigny. No conclusive explanation for the discrepancy has so far been discovered. See Guinard, Patrice, CURA Forum
1 2  Lemesurier 2010.
↑  Benazra 1990.
↑  Benazra, Robert (1990). Répertoire chronologique nostradamique: 1545-1989 (ภาษาฝรั่งเศส). La Grande conjonction. ISBN 978-2-85707-418-2.
↑  Lemesurier, Peter (2010). Nostradamus, Bibliomancer: The Man, the Myth, the Truth (ภาษาอังกฤษ). New Page Books. ISBN 978-1-60163-132-9.
↑  Lemesurier 2003, p. 150-2. sfn error: no target: CITEREFLemesurier2003 (help)
↑  See Le Pelletier, Anatole, Les Oracles de Michel de Nostredame, Le Pelletier, 1867
↑  Lemesurier 2003, p. 143-6. sfn error: no target: CITEREFLemesurier2003 (help)
↑  Leroy 1972, p. 32-51. sfn error: no target: CITEREFLeroy1972 (help)
↑  Lemesurier 1999, p. 24-5. sfn error: no target: CITEREFLemesurier1999 (help)
↑  Chavigny, J.A. de: La première face du Janus françois... (Lyon, 1594)
↑  Brind'Amour 1993, p. 545. sfn error: no target: CITEREFBrind'Amour1993 (help)
↑  Benazra, R, Espace Nostradamus
↑  Lemesurier 2003, p. 2. sfn error: no target: CITEREFLemesurier2003 (help)
↑  Nostradamus, Michel, Traite des fardemens et des confitures, 1555, 1556, 1557
↑  Leroy 1972, p. 60-91. sfn error: no target: CITEREFLeroy1972 (help)
↑  Kuzneski 2000. sfn error: no target: CITEREFKuzneski2000 (help)
↑  Leroy 1972, p. 62-71. sfn error: no target: CITEREFLeroy1972 (help)
↑  Leroy 1972, p. 110-133. sfn error: no target: CITEREFLeroy1972 (help)
↑  Brind'Amour 1993, p. 130, 132, 369. sfn error: no target: CITEREFBrind'Amour1993 (help)
↑  Lemesurier 2010, p. 23-5.
1 2  Chevignard 1999. sfn error: no target: CITEREFChevignard1999 (help)
↑  Lemesurier 2010, p. 59-64.
↑  Brind'Amour 1993, p. 326-399. sfn error: no target: CITEREFBrind'Amour1993 (help)
↑  Gruber 2003. sfn error: no target: CITEREFGruber2003 (help)
↑  Gregorio, Mario. "Centuries of Nostradamus". Propheties.it. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 20 March 2010.
↑  Lemesurier 2003, p. 125. sfn error: no target: CITEREFLemesurier2003 (help)
↑  Lemesurier 2003, p. 99-100. sfn error: no target: CITEREFLemesurier2003 (help)
↑  Leroy 1972, p. 83. sfn error: no target: CITEREFLeroy1972 (help)
↑  Lemesurier 2003. sfn error: no target: CITEREFLemesurier2003 (help)
↑  Lemesurier 2003, p. 124. sfn error: no target: CITEREFLemesurier2003 (help)
↑  Leroy 1972, p. 102-106. sfn error: no target: CITEREFLeroy1972 (help)
↑  Lemesurier 2003, p. 137. sfn error: no target: CITEREFLemesurier2003 (help)
↑  Leroy 1972. sfn error: no target: CITEREFLeroy1972 (help)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นอสตราเดมัส
สุขภาพในประเทศไทย

โรคไม่ติดต่อเป็นภาระความเจ็บป่วยสำคัญในประเทศไทย ส่วนโรคติดเชื้อรวมทั้งมาลาเรียและวัณโรค ตลอดจนอุบัติเหตุจราจร เป็นปัญหาสาธารณสุขสำคัญเช่นกัน อัตราตายของบุคคลอายุระหวาง 15 ถึง 59 ปีอยู่ที่ 205 คนต่อ 1,000 คน อัตราตายอายุต่ำกว่าห้าปีอยู่ที่ 14 คนต่อ 1,000 การคลอดมีชีพ อัตราตายมารดาอยู่ที่ 48 ต่อ 100,000 การคลอดมีชีพ (ปี 2551)
ปีของชีวิตที่สูญเสียจำแนกตามสาเหตุ ได้แก่ ร้อยละ 24 จากโรคติดต่อ ร้อยละ 55 จากโรคไม่ติดต่อ และร้อยละ 22 จากการบาดเจ็บ
การคาดหมายคงชีพ

การคาดหมายคงชีพในประเทศไทยเมื่อเกิด คือ 71 ปีสำหรับชาย 79 ปีสำหรับหญิง
โรคติดเชื้อ

โรคติดเชื้อสำคัญในประเทศไทย เช่น ท้องร่วงจากแบคทีเรีย ตับอักเสบ ไข้เด็งกี มาลาเรีย สมองอักเสบญี่ปุ่น โรคพิษสุนัขบ้าและโรคฉี่หนู ความชุกของวัณโรคอยู่ที่ 189 ต่อ 100,000 ประชากร
โรคติดเชื้อ > เอชไอวี/เอดส์

นับแต่มีรายงานเอชไอวี/เอดส์ครั้งแรกในประเทศไทยในปี 2527 มีผู้ใหญ่ป่วย 1,115,415 คนจนถึงปี 2551 และมีผู้เสียชีวิต 585,830 คนตั้งแต่ปี 2527 ในปี 2552 ความชุกของเอชไอวีในผู้ใหญ่คิดเป็นร้อยละ 1.3 ในปี 2552 ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีความชุกของเอชไอวีสูงสุดในทวีปเอเชีย
รัฐบาลเริ่มพัฒนาการสนับสนุนต่อผู้ป่วยเอชไอวี/เอดส์ และจัดหาทุนแก่กลุ่มสนับสนุนเอชไอวี มีการเริ่มโครงการสาธารณะเพื่อเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเสี่ยง แต่ยังมีการเลือกปฏิบัติต่อผู้ป่วยอยู่ รัฐบาลจัดทุนสนับสนุนโครงการยาต้านรีโทรไวรัส และในเดือนกันยายน 2549 มีผู้ป่วยกว่า 80,000 คนได้รับยาดังกล่าว
ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค (CDC) ของสหรัฐดำเนินการศึกษาร่วมกับกระทรวงสาธารณสุขของไทยเพื่อสืบสวนประสิทธิภาพของการให้ยาแก่ผู้ฉีดยาเสพติดเข้าเส้นด้วยยาต้านรีโทรไวรัสทีโนโฟเวียร์ทุกวันเป็นมาตรการป้องกัน มีการออกผลการศึกษาในกลางเดือนมิถุนายน 2556 และเปิดเผยว่าสามารถลดอุบัติการณ์ของไวรัสในหมู่ผู้ได้รับยาร้อยละ 48.9 เทียบกับกลุ่มควบคุมซึ่งได้รับยาหลอก
ความปลอดภัยทางอาหาร

การปนเปื้อนจุลชีพในอาหารริมทางที่ถูกทิ้งไว้กลางแจ้งและถนนเปื้อนฝุ่น ตลอดจนการปนเปื้อนอาหารที่เก็บไว้ด้วยสารฆ่าสัตว์รังควานต้องห้ามหรือเป็นพิษ ตลอดจนผลิตภัณฑ์อาหารปลอม
ในเดือนกรกฎาคม 2555 กลุ่มผลประโยชน์ผู้บริโภคเรียกร้องให้ห้ามสารฆ่าสัตว์รังควานเป็นพิษสี่ชนิดที่พบทั่วไปในพืชผัก บริษัทเคมีกำลังขอให้เพิ่มเข้าพระราชบัญญัติวัตถุอันตราย พ.ศ. 2535 เพื่อให้ยังสามารถใช้ต่อไปได้ รวมทั้งมะม่วงส่งออกไปประเทศกำลังพัฒนาที่สั่งห้ามใช้สารแล้ว ในปี 2547 มหาวิทยาลัยขอนแก่นดำเนินการศึกษาว่าประเทศไทยควรห้ามสารฆ่าสัตว์รังควาน 155 ชนิด โดยจัด 14 ชนิดว่าเร่งด่วน ได้แก่ คาร์โบฟูแรน, เมทิลโบรไมด์, ไดคลอร์วอส, แลมบ์ดา-ไซฮาโลทริน, เมทิดาไทออน-เมทิล, โอเมโทเอต, ซีตาไซเปอร์เมทริน, เอ็นโดซัลแฟนซัลเฟต, อัลไดคาร์บ, เอซินฟอส-เมทิล, เมโทซีคลอร์ และพาราควอต
การใช้ยาปฏิชีวนะในทางที่ผิด

การศึกษาโดยกระทรวงสาธารณสุขและเวลคัมทรัสต์ของบริเตนในเดือนกันยายน 2559 พบว่า มีบุคคลเสียชีวิต 2 คนต่อชั่วโมงจากการติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยาหลายชนิดในประเทศไทย อัตราดังกล่าวสูงกว่าในทวีปยุโรปมาก การใช้ยาปฏิชีวนะอย่างไม่เหมาะสมในมนุษย์และปศุสัตว์นำสู่การเพิ่มจำนวนจุลชีพดื้อยา ทำให้เกิด "ซูเปอร์บั๊ก" สายพันธุ์ใหม่ที่ต้องใช้ยา "ทางเลือกสุดท้าย" ที่มีผลข้างเคียงเป็นพิษมารักษาเท่านั้น ในประเทศไทย ยาปฏิชีวนะสามารถหาซื้อได้ทั่วไปในร้านขายยารวมทั้งร้านสะดวกซื้อบางที่โดยไม่ต้องมีใบสั่งยา แบคทีเรียดื้อยาสามารถติดต่อโดยการสัมผัสโดยตรงระหว่างมนุษย์กับสัตว์ฟาร์ม เนื้อที่บริโภคหรือสิ่งแวดล้อม มักใช้ยาปฏิชีวนะ เพื่อป้องกันมากกว่ารักษาโรค
ในเดือนพฤศจิกายน 2559 ประเทศไทยประกาศเจตนาลดการติดเชื้อดื้อยาต้านจุลชีพ (antimicrobial-resistant หรือ AMR) เหลือครึ่งหนึ่งภายในปี 2564 โดยมุ่งลดการใช้ยาปฏิชีวนะในมนุษย์ร้อยละ 20 และในสัตว์ร้อยละ 30 ประเทศไทยมีผู้ป่วย AMR ประมาณ 88,000 คนต่อปี มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 38,000 คนต่อปี ทำให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจ 42,000 ล้านบาท
การตั้งครรภ์วัยรุ่น

ในปี 2557 มีทารกเกิดจากมารดาอายุระหว่าง 15 ถึง 19 ปีประมาณ 334 คนต่อวัน
มลภาวะ

ธนาคารโลกประมาณการว่ามีผู้เสียชีวิตในประเทศไทยซึ่งระบุสาเหตุได้จากมลพิษทางอากาศเพิ่มขึ้นจาก 31,000 คนในปี 2533 เป็นประมาณ 49,000 คนในปี 2556 หน่วยงานภาครัฐคาดการณ์ว่าปี 2567 ประเทศไทยจะมีปัญหาฝุ่น PM 2.5 ทวีความรุนแรงมากขึ้นจากเอลนีโญ ซึ่งฝุ่น PM 2.5 เป็นสาเหตุของโรคร้ายแรงต่างๆ เช่น มะเร็งปอด ทำให้แพทย์แนะนำให้สวมหน้ากากที่มีความสามารถในการกรองฝุ่น PM 2.5 ก่อนออกจากบ้าน ทั้งนี้ มีผู้ป่วยจากฝุ่นชนิดนี้จำนวนมาก บางรายต้องรักษาตัวในโรงพยาบาล บางรายถึงขั้นเสียชีวิต ตัวอย่างผู้ป่วยเช่น ชาราฎา อิมราพร (นักแสดง) มารดาของคุณมะตูม ตัวอย่างผู้เสียชีวิต เช่น รศ.ดร. ภาณุวรรณ จันทวรรณกูร นพ. กฤตไท ธนสมบัติกุล โดยมีผู้ป่วยและผู้ที่สูญเสียอื่นๆ อีกมาก อย่างไรก็ตาม ผู้ที่ป่วยจากฝุ่น PM 2.5 จะไม่ได้แอดมิดทุกคน เนื่องจากหอผู้ป่วยในระบบสาธารณสุขเต็มอย่างต่อเนื่อง
ปัญหาเตียงเต็ม

เนื่องด้วยประเทศไทยมีระบบประกันสุขภาพถ้วนหน้าหลักๆ 3 สิทธิ์ ได้แก่ (1) บัตรทอง (2) ประกันสังคม (3) ข้าราชการ ซึ่งครอบคลุมประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ แต่สถานพยาบาลตามสิทธิ์มีเตียงรองรับน้อยกว่าความต้องการมาก ในทางปฏิบัติจะเห็นได้ว่าแม้แต่โรงพยาบาลของรัฐที่คิดค่าใช้จ่ายสูง เช่น โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ ก็มีปัญหาเตียงเต็มตลอด ดังนั้น ผู้ที่ใช้สิทธิ์อาจต้องรอเป็นเวลายาวนาน เว้นแต่ไปใช้บริการโรงพยาบาลเอกชน
อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ที่ไม่มีทางเลือกที่จำเป็นต้องรอ บางส่วนอาจทนรอไม่ไหว หรือที่เรียกกันว่า 'รอเตียงจนตาย' เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้
ปัญหาเตียงเต็ม > ตัวอย่าง

ผู้ป่วยชาวอำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ป่วยเป็นโรคต่อมน้ำเหลืองอุดตัน ทำให้แขนซ้ายเป็นก้อนเนื้อบวมโตผิดปกติ ได้คิวผ่าตัด 4 ปี
ปัญหาเตียงเต็ม > ความเหลื่อมล้ำระหว่างสิทธิ์

กรณีจำเป็นต้องใช้โรงพยาบาลที่มิใช่สิทธิ์ และจะขอย้ายผู้ป่วยมายังโรงพยาบาลตามสิทธิ์โดยเร็วที่สุด มีกรณีเปรียบเทียบดังนี้
1. ผู้ใช้สิทธิ์บัตรทอง - ใช้การแจ้งโรงพยาบาลคู่สัญญาในบัตรอย่างมีลายลักษณ์อักษร เช่น บันทึกเป็นหนังสือ (ให้ธุรการลงเลขรับ เก็บสำเนาไว้ 1 ชุด) หลังจากโรงพยาบาลได้รับหนังสือแล้ว ระยะเวลาจะเริ่มนับตั้งแต่วันที่ได้รับหนังสือเป็นต้นไป หากโรงพยาบาลคู่สัญญาไม่ไปรับผู้ป่วยมารักษา คู่สัญญานั้นต้องรับผิดชอบรายจ่ายทั้งหมดนับตั้งแต่วันที่ได้รับหนังสือเป็นต้นไป (กรณีสิทธิ์ว่าง ต้องติดต่อ สปสช.)
2. ผู้ใช้สิทธิ์ประกันสังคม - ใช้การแจ้งโรงพยาบาลคู่สัญญาเป็นหนังสือ (ให้ธุรการลงเลขรับ และเก็บสำเนาไว้ 1 ชุด) หลังจากโรงพยาบาลได้รับหนังสือแล้ว ระยะเวลาจะเริ่มนับตั้งแต่วันที่ได้รับหนังสือเป็นต้นไป หากโรงพยาบาลคู่สัญญาไม่ไปรับผู้ป่วยมารักษา คู่สัญญานั้นต้องรับผิดชอบรายจ่ายทั้งหมดนับตั้งแต่วันที่ได้รับหนังสือเป็นต้นไป
3. ผู้ใช้สิทธิ์ข้าราชการ - ไม่มีโรงพยาบาลคู่สัญญา จึงนับว่าแย่ที่สุดในกรณีนี้
ปัญหากรณีเจ็บป่วยฉุกเฉิน

นโยบายเจ็บป่วยฉุกเฉินวิกฤติ มีสิทธิทุกที่ (UCEP) โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย มีปัญหาที่เกิดขึ้นคือ ผู้ป่วยฉุกเฉินวิกฤติตัดสินใจเข้าโรงพยาบาลเอกชนที่ใกล้ที่สุดแต่กลับถูกปฏิเสธการรักษา หรือถูกเรียกเก็บเงิน จนล้มละลาย และถึงแม้โรงพยาบาลเอกชนจะรับรักษา แต่หลังจาก 72 ชั่วโมงพ้นไปแล้ว ผู้ป่วยที่เป็นข้าราชการหาเตียงไม่ได้ก็จะลำบากเช่นกัน
ดูเพิ่ม

บริการสุขภาพในประเทศไทย
อันดับมหาเศรษฐีไทย

ด้านล่างนี้ คือ อันดับมหาเศรษฐีไทย
ข้อมูลจากนิตยสารฟอร์บส์ ในปี พ.ศ. 2567
| อันดับ | ชื่อ | ธุรกิจ | บริษัทหลัก | มูลค่าปีล่าสุด (พ> ศ. 2567).ล้านดอลลาร์สหรัฐ | มูลค่าปีล่าสุด (พ> ศ. 2567).ล้านบาทไทย (ณ 3 ก.ค.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เฉลิม อยู่วิทยา | เครื่องดื่มชูกำลัง | กระทิงแดง | 36,000 | 1,319,760 |
| 2 | สุภกิต/ศุภชัย เจียรวนนท์ | หลากหลาย | เครือเจริญโภคภัณฑ์ | 29,000 | 1,063,140 |
| 3 | เจริญ สิริวัฒนภักดี | เครื่องดื่ม อสังหาริมทรัพย์ | ไทยเบฟเวอเรจ แอสเสท เวิรด์ คอร์ป เฟรเซอร์ส พร็อพเพอร์ตี้ | 10,000 | 366,600 |
| 4 | ตระกูลจิราธิวัฒน์ | การค้าปลีก | กลุ่มเซ็นทรัล | 9,900 | 362,934 |
| 5 | สารัชถ์ รัตนาวะดี | พลังงาน | กัลฟ์ เอ็นเนอร์จี ดีเวลลอปเมนท์ | 9,200 | 337,272 |
| 6 | ปราเสริฐ ปราสาททองโอสถ | โรงพยาบาล  สายการบิน | กรุงเทพดุสิตเวชการ  การบินกรุงเทพ | 3,800 | 139,308 |
| 7 | อัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา | สินค้าปลอดอากร | คิง เพาเวอร์ | 3,600 | 131,976 |
| 8 | วานิช ไชยวรรณ | การประกันภัย เครื่องดื่ม | ไทยประกันชีวิต ไทยเอเชีย แปซิฟิค บริวเวอรี่ | 3,300 | 120,978 |
| 9 | ตระกูลโอสถานุเคราะห์ | เครื่องดื่ม | โอสถสภา | 2,200 | 80,652 |
| 10 | ประยุทธ มหากิจศิริ | กาแฟ การขนส่งทางเรือ | เนสกาแฟ พีเอ็ม กรุ๊ป | 2,150 | 78,819 |
วิทยากร เชียงกูล

รองศาสตราจารย์ วิทยากร เชียงกูล เกิดเมื่อ พ.ศ. 2489 ที่อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี คณบดีกิตติคุณและอดีตคณบดีวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต เรียนจบชั้นมัธยมปลายที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2512 และปริญญาโท จากสถาบันศึกษาสังคม เมืองเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
เป็นผู้เขียนบทกลอน "เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน" เมื่อ พ.ศ. 2511 ซึ่งมีท่อนติดปากว่า "ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง ฉันจึง มาหา ความหมาย ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว" บทกลอนนี้ได้กลายเป็นข้อเขียนหนึ่งในหลายชิ้น ที่มีอิทธพลต่อการเคลื่อนไหวของขบวนการนักศึกษาในช่วงนั้น ซึ่งต่อมาได้พัฒนาไปสู่การเรียกร้องประชาธิปไตย ในเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 และ เหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519