stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แอกเซลเวิลด์
ไลต์โนเวล

| # | ชื่อเล่ม | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- | --- |
| 01 | The Return of Princess Snow Black 黒雪姫の帰還― | 10 กุมภาพันธ์ 2552 | 978-4-04-867517-8 |
| 02 | Crimson Storm Princess 紅の暴風姫 | 10 มิถุนายน 2552 | 978-4-04-867843-8 |
| 03 | Dusk Raider 夕闇の略奪者 | 10 ตุลาคม 2552 | 978-4-04-868070-7 |
| 04 | Flight Towards the Blue Sky 蒼空への飛翔 | 10 กุมภาพันธ์ 2553 | 978-4-04-868327-2 |
| 05 | Floating Bridge in Starlight 星影の浮き橋 | 10 มิถุนายน 2553 | 978-4-04-868593-1 |
| 06 | Sacred Fire Shrine Maiden 浄火の神子 | 10 ตุลาคม 2553 | 978-4-04-868969-4 |
| 07 | Disaster Armor 災禍の鎧 | 10 กุมภาพันธ์ 2554 | 978-4-04-870276-8 |
| 08 | Binary Star of Destiny 運命の連星 | 10 มิถุนายน 2554 | 978-4-04-870550-9 |
| 09 | Seven Thousand Year Prayer 七千年の祈り | 10 ตุลาคม 2554 | 978-4-04-870954-5 |
| 10 | Elements (Side Stories) Elements | 10 ธันวาคม 2554 | 978-4-04-886241-7 |
| 11 | Carbide Wolf 超硬の狼 | 10 เมษายน 2555 | 978-4-04-886521-0 |
| 12 | Red Emblem 赤の紋章 | 10 สิงหาคม 2555 | 978-4-04-886795-5 |
| 13 | Waterside Beacon 水際の号火 | 10 กุมภาพันธ์ 2556 | 978-4-04-891330-0 |
| 14 | Archangel of the Tempestuous Light 激光の大天使 | 7 มิถุนายน 2556 | 978-4-04-891608-0 |
| 15 | Beginning and End 終わりと始まり | 10 ตุลาคม 2556 | 978-4-04-866005-1 |
มังงะ

アクセル・ワールド (Accel World)
アクセル・ワールド เล่ม 1 วางจำหน่ายเมื่อ 27 ก.ค. 2554 โดย เด็งเงคิคอมิกส์ ISBN 978-4-04-870630-8
アクセル・ワールド เล่ม 2 วางจำหน่ายเมื่อ 27 ก.ค. 2554 โดย เด็งเงคิคอมิกส์ ISBN 978-4-04-870634-6
あくちぇる・わーるど。 (Accel World)
あくちぇる・わーるど。 เล่ม 1 วางจำหน่ายเมื่อ 27 ก.ค. 2554 โดย เด็งเงคิคอมิกส์ EX ISBN 978-4-04-870619-3
アクセル・ワールド/デュラル マギサ・ガーデン
อนิเมะ

Accel World ฉบับอนิเมะ สร้างโดยซันไรส์ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2555 ทางสถานี TOKYO MX, จิบะทีวี, ทีวีคานางาวะ, ทีวีไซตามะ, โทจิงิทีวี, กุนมะทีวี, MBS ทีวี, ทีวีไอจิ, ฮอกไกโดโฮโซ, RKB ไมนิจิโฮโซ, BS11 และ AT-X คาดว่ามีความยาวทั้งสิ้น 24 ตอน
อนิเมะ > รายชื่อตอน

ใช้ตามชื่อที่ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่น
| ลำดับตอน | ชื่อตอน | วันที่ออกอากาศใน ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |

| 1 | Kasoku   In English, Acceleration (加速)  | 6 เมษายน 2555 |
| 2 | Hen'i   In English, Transformation (変移)  | 13 เมษายน 2555 |
| 3 | Chōsa   In English, Investigation (調査)  | 20 เมษายน 2555 |
| 4 | Sengen   In English, Declaration (宣言)  | 27 เมษายน 2555 |
| 5 | Hishō   In English, Aviation (飛翔)  | 4 พฤษภาคม 2555 |
| 6 | Ōhō   In English, Retribution (応報)  | 11 พฤษภาคม 2555 |
| 7 | Shūfuku   In English, Restoration (修復)  | 18 พฤษภาคม 2555 |
| 8 | Yūwaku   In English, Temptation (誘惑)  | 25 พฤษภาคม 2555 |
| 9 | Gekika   In English, Escalation (激化)  | 1 มิถุนายน 2555 |
| 10 | Shutsugeki   In English, Activation (出撃)  | 15 มิถุนายน 2555 |
| 11 | Shukumei   In English, Obligation (宿命)  | 22 มิถุนายน 2555 |
| 12 | Yōsha   In English, Absolution (容赦)  | 29 มิถุนายน 2555 |
| 13 | Shinnyū   In English, Violation (侵入)  | 6 กรกฎาคม 2555 |
| 14 | Sakuryaku   In English, Arrestation (策略)  | 13 กรกฎาคม 2555 |
| 15 | Hōkai   In English, Destruction (崩壊)  | 20 กรกฎาคม 2555 |
| 16 | Omokage   In English, Imagination (面影)  | 27 กรกฎาคม 2555 |
| 17 | Bunretsu   In English, Fragmentation (分裂)  | 3 สิงหาคม 2555 |
| 18 | Chōsen   In English, Invitation (挑戦)  | 10 สิงหาคม 2555 |
| 19 | Hensen   In English, Revolution (変遷)  | 17 สิงหาคม 2555 |
| 21 | Hangyaku   In English, Insurrection (反逆)  | 31 สิงหาคม 2555 |
| 20 | Domination   | 24 กันยายน 2555 |
| 22 | Ketsui   In English, Determination (決意)  | 7 กันยายน 2555 |
| 23 | Renketsu   In English, Consolidation (連結)  | 14 กันยายน 2555 |
| 24 | Saisei   In English, Reincarnation (再生)  | 21 กันยายน 2555 |
รายชื่อตอน ภาค OVAs

| ลำดับตอน | ชื่อตอน | วันที่ออกอากาศใน ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |

| 1 | Zankyō   In English, Reverberation (残響)  | 13 สิงหาคม 2555 |
รายชื่อตอน ภาค OVAs > เพลงประกอบ

"Chase the world" (ตอนที่ 2-13) ขับร้องโดย May'n
"Burst The Gravity" (ตั้งแต่ตอนที่ 14) ขับร้องโดย ALTIMA
"→unfinished→" (ตอนที่ 2-4, ตอนที่ 6-13) ขับร้องโดย KOTOKO
"unite" (ตั้งแต่ตอนที่ 14) ขับร้องโดย ซาจิกะ มิซาวะ
ดูเพิ่ม

Sword Art Online
Brain–computer interface
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
Official game website (ญี่ปุ่น)
Accel World (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
รายการอ้างอิง

↑  "Accel World Viz Media to stream Accel World anime". Anime News Network. April 6, 2012. สืบค้นเมื่อ April 6, 2012.
↑  "Accel World, Natsuiro Kiseki, Zetman, Dusk maiden of Amnesia Premieres Listed". Anime News Network. 2012-02-29. สืบค้นเมื่อ 2012-03-10.
↑  http://www.rose.co.th/forum/index.php?topic=7702.0
↑  "Accel World" (ภาษาญี่ปุ่น). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-02. สืบค้นเมื่อ March 1, 2012.
คุโรยูกิฮิเมะ
โอยาโกดง

| --- | --- |
โอยาโกดง หรือข้าวหน้าไข่และไก่
ประเภท: ดมบูริ
แหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ผู้สร้างสรรค์: ทามาฮิเดะ
คิดค้น: ค.ศ. 1891
ส่วนผสมหลัก: ไก่, ไข่, ข้าว, ต้นหอมซอย
ส่วนผสมที่มักใช้: ซีอิ๊วและน้ำสต๊อก
รูปแบบอื่น: ทานินดง
  สื่อ: โอยาโกดง
โอยาโกดง (ญี่ปุ่น: 親子丼; โรมาจิ: Oyakodon) แปลตรงตัวว่า "ดมบูริพ่อแม่ลูก" คือ ดมบูริ หรือชามข้าวหน้าของญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยไข่, ไก่, ต้นหอมซอย (บางครั้งใช้หอมใหญ่) และส่วนประกอบอื่น ๆ นำมาเคี่ยวรวมกันในน้ำซุปและโซยุ ก่อนจะนำมาโปะบนข้าวในชามขนาดใหญ่ ชื่อของโอยาโกดงเป็นอุปไมยของคำว่า "พ่อแม่ลูก" กับ "ไก่ไข่" ซึ่งถูกนำมารวมในอาหารจานเดียวกัน
ประวัติ

อาหารจานนี้ได้รับการคิดค้นขึ้นในร้านอาหารทามาฮิเดะในโตเกียวเมื่อปี ค.ศ. 1891
รูปแบบอื่น

มีอาหารญี่ปุ่นอื่น ๆ ที่มีการเล่นคำ "พ่อแม่ลูก" เหมือน โอยาโกดง อีก เช่น ทานินดง (ญี่ปุ่น: 他人丼; โรมาจิ: 'Tanindon') ซึ่งแปลตรงตัวว่า "ดมบูริคนแปลกหน้า" นั้นเหมือนกับโอยาโกดง แต่ต่างตรงที่มีการแทนที่เนื้อไก่ด้วยเนื้อวัวหรือเนื้อหมู ส่วนดมบูริลักษณะที่เสิร์ฟแซลมอนและไข่ปลาแซลมอนแบบดิบบนข้าวนั้นเรียกว่า ซาเกะโอยาโกดง (ญี่ปุ่น: 鮭親子丼; โรมาจิ: 'sake oyakodon'; "ดมบูริพ่อแม่ลูกแซลมอน")
ดูเพิ่ม

กีวดง ข้าวหน้าเนื้อ
คัตสึดง ข้าวหน้าหมูทอด
ฐานบินเชียงราย

บทความนี้เกี่ยวกับสนามบินในอดีตและฐานบินในจังหวัดเชียงราย สำหรับสนามบินที่ใช้งานอยู่ในปัจจุบัน ดูที่ ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย
ฐานบินเชียงราย (อังกฤษ: Chiang Rai Air Force Base) หรือ สนามบินเชียงราย (IATA: -, ICAO: VTCR) เป็นฐานบินปฏิบัติการหน้าที่ประจำการของฝูงบิน 416 เชียงราย กองทัพอากาศไทย ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เพื่อเป็นศูนย์กลางภารกิจช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมและบรรเทาภัยพิบัติ (HADR) ในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน
ประวัติ

ฐานบินเชียงราย เป็นอดีตสนามบินที่สร้างโดยชาวเชียงรายภายใต้การริเริ่มของพระยาราชเดชดำรง (ผล ศรุตานนท์) เมื่อปี พ.ศ. 2469 ถือเป็นสนามบินแห่งแรกของส่วนภูมิภาค เป็นสนามบินแห่งที่ 2 ของประเทศไทย โดยการเกณฑ์ชาวเชียงรายมาสร้าง ส่วนใหญ่ใช้แรงงานแทนค่ารัฐชูปการ ต่อมาช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพาจึงเป็นสถานที่ใช้ลำเลียงยุทโธปกรณ์ของทหาร ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของฝูงบิน 416 กองทัพอากาศไทย เมื่อก่อนใช้เป็นสนามบินของชาวเชียงราย แต่เนื่องจากสนามบินนานาชาติจังหวัดเชียงราย ได้ย้ายไปตั้งอยู่ ณ บริเวณที่ตั้งปัจจุบัน (ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย) ดังนั้นสนามบินเก่าแห่งนี้จึงเหลือแต่รันเวย์ ประชาชนจึงใช้เป็นที่พักผ่อน ออกกำลังกาย และทำกิจกรรมต่าง ๆ เช่น ใช้เป็นสนามเล่นฟุตบอล สนามแบทมินตัน สนามตะกร้อ สถานที่เต้นแอโรบิค จ็อกกิง ขี่จักรยาน มีสนามเด็กเล่นอยู่อีกจุดหนึ่งถัดไปด้านซ้ายของสนามบิน มีรถเข็นบริการอาหารและเครื่องดื่มจำนวนมาก และเนื่องจากบริเวณสนามบินเก่าแห่งนี้มีพื้นที่กว้างขวาง ดังนั้นเทศบาลนครเชียงรายและหน่วยงานต่าง ๆ จึงได้จัดเทศกาลหรืองานต่าง ๆ ขึ้นที่นี่เป็นประจำทุกปี บริเวณสนามบินเก่านี้มีโรงแรมและสถานบันเทิงจำนวนมากคอยบริการนักท่องเที่ยว
ปัจจุบันทางกองทัพอากาศไทยได้ขอพื้นที่สนามบินคืนเพื่อยกระดับสนามบินเชียงราย ฝูงบิน 416 กองทัพอากาศพัฒนาสนามบินเก่าเพื่อรองรับเครื่องบิน BT-67 ทำภารกิจดับไฟป่า แก้ปัญหาหมอกควันฝุ่นละออง มีโดรนไร้นักบิน และ ฮ.กู้ภัย EC-725 ค้นหาช่วยชีวิต และรับ-ส่งผู้ป่วยฉุกเฉิน ให้เป็นศูนย์กลางภารกิจการช่วยเหลือประชาชนในพื้นที่ภาคเหนือตอนบน และพัฒนาสนามบินให้มีขีดความสามารถในการรองรับอากาศยานไร้คนขับ (UAV) และเฮลิคอปเตอร์ ให้สามารถวางกำลังเพื่อปฏิบัติภารกิจลาดตระเวนทางอากาศเพื่อความมั่นคงในพื้นที่ภาคเหนือตอนบน และภารกิจช่วยเหลือประชาชน ได้แก่ การบินค้นหาและช่วยเหลือประชาชนผู้ประสบภัย การใช้เฮลิคอปเตอร์ เคลื่อนย้ายผู้ป่วยฉุกเฉินจากพื้นที่ห่างไกลเพื่อเข้ารับการรักษาต่อ ณ โรงพยาบาลที่มีความพร้อม ซึ่งกองทัพอากาศมีความร่วมมือกับสถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ (สพฉ.) การแก้ปัญหาไฟป่า หมอกควัน และฝุ่นละอองขนาดเล็กในพื้นที่จังหวัดเชียงราย และจังหวัดภาคเหนือตอนบน โดยใช้สนามบินเชียงรายเป็นฐานบิน การจัดตั้งศูนย์ปฏิบัติการร่วมระหว่างหน่วยงานภาครัฐ ท้องถิ่น และเอกชน ในการช่วยเหลือประชาชน
นอกจากนี้ยังมี การสนับสนุนพื้นที่รวบรวมและกระจายสิ่งของบรรเทาทุกข์ให้กับประชาชนกรณีการเกิดภัยพิบัติโดยมีแผนงานการพัฒนาระหว่างปี 2566-2568 อย่างไรก็ตามเมื่อมีการพัฒนาสนามบินแล้ว ประชาชนยังสามารถเข้ามาใช้บริการพื้นที่สนามบินเพื่อออกกำลังกายได้ โดยกองทัพอากาศมีแผนการปรับปรุงถนนรองรับการเดิน/วิ่ง และการออกกำลังกายสำหรับประชาชน อีกทั้งยังอนุญาตให้รถยนต์ทั่วไปสามารถผ่านเข้า-ออกพื้นที่ได้ แต่ขอความร่วมมือให้ปฏิบัติตามมาตรการรักษาความปลอดภัยของสนามบินอย่างเคร่งครัด
บทบาทและปฏิบัติการ > กองทัพอากาศไทย

ฐานบินเชียงราย เป็นที่ตั้งหลักของฝูงบิน 416 ในฐานะฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนามจากกองบิน 41 เชียงใหม่ กองทัพอากาศไทย ทำหน้าที่เป็นกองรักษาการณ์ประจำฐานบินเชียงราย
หน่วยในฐานบิน > กองทัพอากาศไทย > ฝูงบิน 416 กองบิน 41

ฝูงบิน 416 – ปัจจุบันไม่มีอากาศยานประจำการถาวร เป็นฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม
สิ่งอำนวยความสะดวก

ฐานบินเชียงรายเคยใช้งานในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพาก่อนจะปรับมาใช้เป็นสนามบินพาณิชย์และได้ย้ายการบินพาณิชย์ไปยังท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง ทำให้ปัจจุบันคงเหลือแต่ลานบินที่ใช้งานเพื่อกิจกรรมสาธารณะประโยชน์ในการพักผ่อนหย่อนใจของชาวเชียงราย แต่ยังคงสงวนบางช่วงเวลาสำหรับการปฏิบัติการในภารกิจช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมและบรรเทาภัยพิบัติ
สิ่งอำนวยความสะดวก > ลานบิน

ฐานบินเชียงรายประกอบไปด้วยทางวิ่งความยาว 1,690 เมตร (5,545 ฟุต) ความกว้าง 31 เมตร (102 ฟุต) อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเล 1,312 ฟุต (400 เมตร) ทิศทางรันเวย์คือ 18/36 หรือ 181° และ 001° พื้นผิวแอสฟอลต์คอนกรีต
สายการบินที่ให้บริการในอดีต

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง   |
| --- | --- |
เดินอากาศไทย: เชียงใหม่, กรุงเทพฯ-ดอนเมือง
การบินไทย: เชียงใหม่, กรุงเทพฯ-ดอนเมือง
โกลดแห่งฝรั่งเศส

| โกลดแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |

ดัชเชสแห่งเบรอตาญ
ครองราชย์: 9 มกราคม ค.ศ. 1514 –  20 กรกฎาคม ค.ศ. 1524
ก่อนหน้า: อาน
ถัดไป: ฟร็องซัวที่ 3
สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
ระหว่าง: 1 มกราคม ค.ศ. 1515 – 20 กรกฎาคา ค.ศ. 1524
ราชาภิเษก: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1517

พระราชสมภพ: 4 ตุลาคม ค.ศ. 1499
สวรรคต: 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1524
คู่อภิเษก: พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
พระราชบุตร: หลุยส์แห่งวาลัว ชาร์ล็อตแห่งวาลัว ฟร็องซัวที่ 3 ดยุกแห่งเบรอตาญ พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส มาเดอไลน์แห่งวาลัว ชาร์ลที่ 2 แห่งวาลัว ดยุกแห่งออร์เลอ็อง มาร์เกอริตแห่งวาลัว ดัชเชสแห่งเบร์รี
ราชวงศ์: ออร์เลอ็อง
พระราชบิดา: พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: อานแห่งเบรอตาญ
โกลดแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Claude de France) (14 ตุลาคม ค.ศ. 1499 - 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1524) โกลดแห่งฝรั่งเศสเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1514 ถึงวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1524
โกลดแห่งฝรั่งเศสเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1499 เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส และอานแห่งเบรอตาญ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส โกลดทรงมีบรรดาศักดิ์เป็นดัชเชสแห่งเบรอตาญต่อจากพระราชมารดา และเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ฉะนั้นจึงเป็นพระอัยยิกาของพระเจ้าแผ่นดินสามพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์วาลัว
การหมั้นหมายและการเสกสมรส

เนื่องจากพระมารดาของโคลดพระราชินีอาน ดัชเชสแห่งเบรอตาญทรงเป็นประมุขของดัชชีเบรอตาญ เมื่อเสด็จสวรรคตโกลดจึงทรงเป็นทายาทของดัชชีต่อจากพระราชมารดา แม้ว่าพระราชินีอานจะระบุในพระราชพินัยกรรมว่าทรงมอบเบรอตาญให้เรเนพระราชธิดาองค์รอง ส่วนทางด้านฝรั่งเศสราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสืบต่อได้ตามกฎบัตรซาลลิคโดยผู้สืบเชื้อสายที่เป็นชายเท่านั้น ในปี ค.ศ. 1504 พระราชินีอานในการที่ทรงพยายามที่จะหาทางกันไม่ให้เบรอตาญถูกผนวกโดยฝรั่งเศสก็ลงพระนามในสนธิสัญญาบลัว (Treaty of Blois) ที่ระบุการหมั้นหมายระหว่างเจ้าหญิงโกลดพระราชธิดากับชาลส์แห่งลักเซ็มเบิร์ก พร้อมกับดัชชีเบรอตาญ  แต่การพยายามลดอำนาจของฝรั่งเศสที่ล้อมรอบเบรอตาญอยู่สามด้านก็ไม่เป็นที่ยอมรับโดยราชวงศ์วาลัวและในที่สุดการหมั้นหมายก็ถูกยุบเลิก
ขุนนางฝรั่งเศสเองก็คัดค้านการหมั้นหมายของโกลดกับชาวต่างประเทศและยุให้พระเจ้าหลุยส์จัดการเสกสมรสระหว่างโคลดกับฟร็องซัว ดยุกแห่งอองกูแลมผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ “ผู้ที่อย่างน้อยก็ทรงเป็นฝรั่งเศสเต็มตัว” และทรงเป็นรัชทายาทโดยพฤตินัยของราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1506 โกลดจึงถูกหมั้นกับฟร็องซัว และในปี ค.ศ. 1514 เมื่อพระราชินีอาน พระราชมารดาเสด็จสวรรคต โกลดก็กลายเป็นดัชเชสแห่งเบรอตาญ และเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1514 พระองค์ก็ทรงเสกสมรสกับฟร็องซัวที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์
ตราอาร์มประจำพระองค์

ตราอาร์มประจำพระองค์ในฐานะสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์วาลัวส์
| ด ค กราชินีและจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 อาเดลาอีดแห่งอากีแตน  โรซาลาแห่งอิตาลี  แบร์ตแห่งบูร์กอญ  กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  มาทิลดาแห่งฟรีเซีย  อันนาแห่งเคียฟ  แบร์ตาแห่งฮอลแลนด์  แบร์ตาร์ด เดอ มงฟอร์  อาเดลาอีดแห่งโมเรียน  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา  อาแดลแห่งช็องปาญ  อีซาแบลแห่งแอโน  อิงเงอปอร์แห่งเดนมาร์ก  อัคเนิสแห่งเมอราเนีย  บลังกาแห่งกัสติยา  มาร์กาเร็ตแห่งโพรว็องซ์  อิซาเบลแห่งอารากอน  มารียาแห่งบราบันต์  โยอานาที่ 1 แห่งนาวาร์  มาร์เกอริตแห่งบูร์กอญ  เกลเมนเซียแห่งฮังการี  ฌานที่ 2 แห่งบูร์กอญ  บล็องช์แห่งบูร์กอญ  มารีแห่งลักเซมเบิร์ก  ฌาน เดเวรอ  ฌานแห่งบูร์กอญ  ซูริอาแห่งนาวาร์  ฌานแห่งโอแวร์ญ  ฌานแห่งบูร์บง  เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย-อิงก็อลชตัท  มารีแห่งอ็องฌู  ชาร์ล็อตแห่งซาวอย  อานแห่งเบรอตาญ  ฌานแห่งฝรั่งเศส  แมรี ทิวดอร์  โกลดแห่งฝรั่งเศส  เอเลโอโนเรอแห่งออสเตรีย  กาเตรีนา เด เมดีชี  แมรี สจวต  เอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย  หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง  มาร์เกอริตแห่งวาลัว  มารีอา เด เมดีชี  อันนาแห่งออสเตรีย  มาริอา เตเรซาแห่งสเปน  มารี เลชชินสกา  มารีอา อันโทนีอาแห่งออสเตรีย  มารีอา จูเซปปีนาแห่งซาวอย*  โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  มารีอา ลูโดวีคาแห่งออสเตรีย  มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส*  มารีอา อะเมเลียแห่งนาโปลีและซิซิลี  เออเฌนี เดอ มอนตีโค 
*เป็นที่ถกเถียง
ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์

พลอากาศเอก ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์ (ชื่อเล่น โหน่ง) นายทหารราชองครักษ์พิเศษ  อดีตรองผู้บัญชาการทหารอากาศ อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ อดีตผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน อดีตกรรมการในคณะกรรมการนโยบายการผังเมืองแห่งชาติ และอดีตกรรมการการไฟฟ้านครหลวง
ประวัติ

พลอากาศเอก ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2502
ประวัติ > ประวัติการศึกษา

พลอากาศเอก ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์ จบการศึกษาจาก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 18 (ตท.18) โรงเรียนนายเรืออากาศ รุ่นที่ 25 นอกจากนี้ยังสำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนนายทหารผู้บังคับฝูง, โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ, วิทยาลัยการทัพอากาศ และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 53 อีกด้วย
ประวัติ > ประวัติรับราชการ

ผู้บังคับฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 106 อู่ตะเภา
ผู้บังคับการกองบิน 7 สุราษฏร์ธานี
ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารอากาศ และรรก.ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารไทยประจำกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เสนาธิการโรงเรียนนายเรืออากาศ
ผู้บัญชาการโรงเรียนการบิน กำแพงแสน
ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน
รองเสนาธิการทหาร
ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ
รองผู้บัญชาการทหารอากาศ
เทือกเขาแอปพาเลเชียน

เทือกเขาแอปพาเลเชียนในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
เทือกเขาแอปพาเลเชียน (อังกฤษ: Appalachian Mountains, ฝรั่งเศส: les Appalaches), เป็นเทือกเขาในทวีปอเมริกาเหนือ วางตัวเมื่อประมาณ 480 ล้านปีก่อนในยุคออร์โดวิเชียน จากทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปทิศตะวันตกเฉียงใต้
ในอดีต เทือกเขาแอปพาเลเชียนเคยมีความสูงราว ๆ เท่ากับความสูงของเทือกเขาแอลป์และเทือกเขาร็อกกี
ภูมิภาคต่าง ๆ ที่มีความเกี่ยวข้องกับเทือกเขาแอปพาเลเชียนมักถูกเรียกว่า แอปพาเลเชีย (Appalachia)
ดูเพิ่ม

แอปพาเลเชีย
เทอร์มินอล 21 อโศก

| --- | --- |


th
ที่ตั้ง: 2, 88 ซอยสุขุมวิท 19 ถนนสุขุมวิท แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพฯ 10110
พิกัด: 13°44′14″N 100°33′40″E﻿ / ﻿13.7371°N 100.5610°E﻿ / 13.7371; 100.5610
เปิดให้บริการ: 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554; 13 ปีก่อน (2554-10-11)
ผู้บริหารงาน: ทรัสต์เพื่อการลงทุนในสิทธิการเช่าอสังหาริมทรัพย์ แอล เอช ช้อปปิ้ง เซ็นเตอร์
พื้นที่ชั้นขายปลีก: 145,000 ตารางเมตร
จำนวนชั้น: 9 (ศูนย์การค้า) 20 (โรงแรมและห้องอยู่อาศัยที่ให้บริการในลักษณะเดียวกับโรงแรม)
ที่จอดรถ: 1,100 คัน
ขนส่งมวลชน:  อโศก   สุขุมวิท   รถโดยสารประจำทาง สาย 2, 25, 40, 136, 185, 501, 508, 511, 3-1, 3-8, 3-11, 3-53, 3-54, 3-55
เว็บไซต์: www.terminal21.co.th
เทอร์มินอล 21 อโศก เป็นศูนย์การค้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร บริหารงานโดย ทรัสต์เพื่อการลงทุนในสิทธิการเช่าอสังหาริมทรัพย์ แอล เอช ช้อปปิ้ง เซ็นเตอร์ ภายใต้เครือแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ ร่วมกับสยาม รีเทล ดีเวลอปเมนท์ เจ้าของศูนย์การค้าแฟชั่นไอส์แลนด์ โดยพัฒนาที่ดินบริเวณทางแยกอโศกมนตรีที่เคยเป็นห้องแสดงรถยนต์วอลโวมาก่อนให้เป็นศูนย์การค้าและห้องอยู่อาศัยที่ให้บริการในลักษณะเดียวกับโรงแรม (serviced apartment) ครบวงจร เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท สถานีอโศก และรถไฟฟ้ามหานคร สายสีน้ำเงิน สถานีสุขุมวิท ตัวโครงการประกอบด้วยศูนย์การค้า 9 ชั้น และห้องอยู่อาศัยที่ให้บริการในลักษณะเดียวกับโรงแรม 20 ชั้น โดดเด่นด้วยกลยุทธ์แทงค์น้ำ ศูนย์อาหารราคาถูก นับเป็นแม็กเน็ตสำคัญ ทำให้คนใช้บริหารห้างมากขึ้น
ประวัติ

เทอมินัล อโศก เป็นที่ดิน 9 ไร่ บริเวณซอยสุขุมวิท 19 เดิมเป็นโชว์รถ วอลโว่   โดย อนันต์ อัศวโภคิน ซึ่งเคยพัฒนาแฟชั่นไอส์แลนด์ ในนามสยามรีเทลเป็นประธาน แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ ร่วมกับ GIC จากสิงค์โปร์ เช่าที่จากตระกูลหวั่งหลี ซี่งเป็นผู้พัฒนาฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต มีกำหนดการเช่า 30 ปี เริ่มก่อสร้างปี 2549-2550 แล้วเสร็จปี 2554 เงินลงทุน 6,000 ล้านบาท เทอมินัล 21 ตัวเลข 21 นั้นเอามาจากชื่อซอยสุขุมวิท 21 ( ถนนอโศกมนตรี)
การจัดสรรพื้นที่

โครงการเทอร์มินอล 21 อโศก ออกแบบโดยยึดแนวคิด "จุดหมายปลายทางแห่งการช็อปปิ้ง" (The Destination for Inspiration) แต่ละชั้นจะตกแต่งเป็นบรรยากาศของเมืองสำคัญของโลก ได้แก่ อิสตันบูล, โรม, ลอนดอน, โตเกียว, แซนแฟรนซิสโก และลอสแอนเจลิส โดยมีพื้นที่สำคัญดังนี้
กูร์เมต์ มาร์เก็ต สาขาแรกนอกห้างสรรพสินค้ากลุ่มเดอะมอลล์
โรงภาพยนตร์เอสเอฟ ซีเนม่า จำนวน 8 โรงภาพยนตร์
ฟิตเนส เฟิรส์ท
สปอร์ตเวิลด์
ศูนย์อาหาร เพียร์ 21
โรงแรมแกรนด์ เซ็นเตอร์พอยท์ สุขุมวิท เทอร์มินอล 21
นอกจากนี้ยังมีทางเชื่อมไปยังสถานีอโศกของรถไฟฟ้าบีทีเอส และสถานีสุขุมวิทของรถไฟฟ้ามหานครสายสีน้ำเงิน อีกด้วย
ชิกะ อันไซ

| ชิกะ อันไซ |
| --- | --- |
安済 知佳
เกิด:  (1990-02-22) 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 (34 ปี) จังหวัดฟูกูอิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: อาเว็กซ์พิกเจอร์
ส่วนสูง: 164 ซม.
ชิกะ อันไซ (ญี่ปุ่น: 安済 知佳; โรมาจิ: Anzai Chika; เกิด 22 ธันวาคม ค.ศ. 1990 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดฟูกูอิ อยู่สังกัดอาเว็กซ์พิกเจอร์
จุงยะ เอโนกิซึ่งเป็นนักพากย์เช่นกันนั้นเป็นญาติลูกพี่ลูกน้อง
ผลงานพากย์

ดันบอลเซ็นกิ หุ่นจิ๋วประจัญบาน (โฮโซโนะ ซากุยะ)
อากุมะโนะริดเดิล (ชุโต สึซึ)
ฮิบิเคะ! ยูโฟเนียม (โคซากะ เรย์นะ)
คุซึโนะฮงไก (ยาสึราโอกะ ฮานาบิ)
ซากุระเควสต์ (มิโดริกาวะ มากิ)
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง (โคเตงาวะ จิสะ)
ฮานาโกะคุง วิญญาณติดที่ (นานามิเนะ ซากุระ)
SSSS.DYNAZENON (อาสึกางาวะ จิเสะ)
เรื่องเล่าของสาวน้อยยุคไทโช (อัตสึมิ เรียว)
ลิโคริส รีคอยล์ (นิชิกิงิ จิซาโตะ)
อลิซเกียร์เอจิส (อางัตสึมะ คาเอเดะ)
ท่าอากาศยานพิษณุโลก

สำหรับการใช้งานทางทหาร ดูที่ ฐานบินพิษณุโลก
ท่าอากาศยานพิษณุโลก (IATA: PHS, ICAO: VTPP) ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ห่างจากตัวเมือง 3 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม และได้ประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากรเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2534 เดิมเป็นสนามบินของกองบินที่ 46 กองทัพอากาศ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2484 เป็นสนามบินขับไล่และทิ้งระเบิด
ประวัติ

ท่าอากาศยานพิษณุโลก เดิมเป็นสนามบินของกองบินที่ 46 กองทัพอากาศ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2484 เป็นสนามบินขับไล่และทิ้งระเบิด ในสงครามมหาเอเชียบูรพา หลังจากนั้นได้ใช้ในการสำหรับซ้อมการบิน และกิจการอื่นๆ ของกองทัพอากาศ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2496 สำนักงานกองบินพลเรือน กรมการขนส่ง กระทรวงคมนาคม ได้รับอนุญาตจากกองทัพอากาศให้ใช้พื้นที่ดังกล่าวเป็นสนามบินในเชิงพาณิชย์ เพื่อเปิดบริการให้แก่เครื่องบินพาณิชย์ จึงขอพื้นที่จากกองทัพอากาศ เพื่อก่อสร้างเป็นอาคารที่พักผู้โดยสาร หอบังคับการบิน และใช้พื้นที่ทำประโยชน์อื่น จำนวน 70 ไร่ พร้อมกับดำเนินการบริหารกิจการด้านการบินพาณิชย์ ในระยะแรกของการก่อตั้งบริษัท เดินอากาศไทย จำกัด ได้นำเครื่องบิน ดักลาส ดีซี-3 ทำการขนส่งผู้โดยสาร เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2497 ถูกกำหนดให้เป็นสนามบินอนุญาต และเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2534 ได้ถูกประกาศเป็น ท่าอากาศยานศุลกากร
อาคารสถานที่ > อาคารผู้โดยสาร

อาคารผู้โดยสาร ความจุผู้โดยสารสูงสุด ขาเข้า 500 คน / ขาออก 500 คน มีทั้งหมด 2 ชั้น โดย
ชั้น 1 มีพื้นที่ตรวจบัตรโดยสาร ร้านขายของฝาก ร้านกาแฟ ร้านมินิมาร์ท พื้นที่รับกระเป๋าและผู้โดยสารขาเข้า และบริการรถเช่า
ชั้น 2 มีพื้นที่รองรับผู้โดยสารขาออก สำนักงานท่าอากาศยาน และสำนักงานสายการบิน
ลานจอดอากาศยานมีขนาดกว้าง 137 เมตร และยาว 300 เมตร (ใช้ได้จริงประมาณ 240 เมตร) สามารถรองรับเครื่องบินขนาดแอร์บัส เอ320 จำนวน 4 ลำ
อาคารสถานที่ > ทางวิ่ง (รันเวย์)

ท่าอากาศยานพิษณุโลกมีทางวิ่ง 1 เส้น ความกว้าง 45 เมตร พร้อมไหล่ทางวิ่งข้างละ 7.5 เมตร และความยาว 3,000 เมตร พร้อมพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง (blastpads) ขนาดกว้างข้างละ 60 และ 90 เมตร และความยาวข้างละ 60 เมตร พร้อมระบบช่วยเดินอากาศชนิด ILS DME VOR และ NDB
รายชื่อสายการบิน

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| นกแอร์ | กรุงเทพฯ-ดอนเมือง | ภายในประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | กรุงเทพฯ-ดอนเมือง | ภายในประเทศ |
| ไทยไลอ้อนแอร์ | กรุงเทพฯ-ดอนเมือง | ภายในประเทศ |
รายชื่อสายการบิน > สายการบินที่เคยทำการบิน

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| การบินไทย | กรุงเทพฯ-ดอนเมือง, น่าน, ตาก, เลย, กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ | ภายในประเทศ |
สถิติ > ข้อมูลสถิติการขนส่งทางอากาศ

| ปี (พ> ศ.) | ผู้โดยสาร | ความเปลี่ยนแปลง | จำนวนเที่ยวบิน | คาร์โก้ (ตัน) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2544 | 273,311 |  | 4,455 | 512.26 |
| 2545 | 215,098 |  21.30% | 2,840 | 305.73 |
| 2546 | 208,617 |  3.01% | 2,247 | 251.60 |
| 2547 | 229,571 |  10.04% | 2,116 | 393.70 |
| 2548 | 198,429 |  13.57% | 1,911 | 399.43 |
| 2549 | 176,738 |  10.93% | 1,795 | 421.85 |
| 2550 | 155,413 |  12.07% | 1,543 | 417.36 |
| 2551 | 143,089 |  7.93% | 1,475 | 360.06 |
| 2552 | 142,591 |  0.35% | 1,530 | 398.21 |
| 2553 | 148,227 |  3.95% | 1,631 | 203.44 |
| 2554 | 205,056 |  38.34% | 2,142 | 179.26 |
| 2555 | 214,698 |  4.70% | 3,224 | 188.90 |
| 2556 | 242,293 |  12.85% | 6,070 | 251.91 |
| 2557 | 456,535 |  88.42% | 3,888 | 254.70 |
| 2558 | 549,951 |  20.46% | 5,076 | 944.01 |
| 2559 | 492,117 |  10.52% | 4,079 | 1,096.35 |
| 2560 | 600,093 |  21.94% | 5,398 | 457.23 |
| 2561 | 672,084 |  12.00% | 5,314 | 143.58 |
| 2562 | 689,392 |  2.58% | 5,661 | 150.98 |
| 2563 | 372,036 |  46.03% | 3,634 | 109.46 |
การเดินทางสู่ท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานพิษณุโลกตั้งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1064 (พิษณุโลก - บึงพระ) ประมาณ 2 กิโลเมตร
การเดินทางสู่ท่าอากาศยาน > บริการรถสาธารณะและรถเช่า

ผู้โดยสารสามารถใช้บริการรถแท็กซี่ที่จุดบริการแท็กซี่ บริเวณลานจอดรถหน้าอาคารที่พักผู้โดยสารซึ่งสามารถติดต่อใช้บริการได้ ณ จุดบริการ
ผู้โดยสารสามารถใช้บริการรถเช่าของบริษัทรถเช่าต่างๆภายในอาคารผู้โดยสาร ซึ่งสามารถติดต่อด้วยตนเองได้ที่เคาเตอร์ของบริษัทรถเช่า
พื้นที่ตรวจบัตรโดยสาร
ท่าอากาศยานหัวหิน

ท่าอากาศยานหัวหิน-ชะอำ หรือ สนามบินบ่อฝ้าย (IATA: HHQ, ICAO: VTPH) ตั้งอยู่ในตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งเป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม และได้ประกาศท่าอากาศยานศุลกากรเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2542 นอกจากนี้ท่าอากาศยานหัวหินยังเป็นที่ตั้งของศูนย์ฝึกการบิน สถาบันการบินพลเรือน และ ศูนย์ฝนหลวงหัวหิน ซึ่งดูแลพื้นที่ภาคใต้ตอนบน
หัวทางวิ่งของท่าอากาศยานหัวหินด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือจะอยู่คร่อมทางรถไฟสายใต้และถนนเพชรเกษม ซึ่งอยู่ในเขตอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ผู้ใช้เส้นทางจากชะอำเข้าตัวเมืองหัวหินทั้งทางถนนและทางรถไฟ จะต้องลอดผ่านอุโมงค์ใต้ทางวิ่ง
ประวัติ

ท่าอากาศยานหัวหินเดิมมีชื่อว่าสนามบินบ่อฝ้าย แต่เดิมมีเพียงเครื่องบินที่ใช้ในการทหารเท่านั้น สร้างในปี 2478 ซึ่งมีกองทัพอากาศเพียงสังกัดหน่วยงานเดียวที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการเดินหรือการขนส่งทางอากาศ ทางกองทัพอากาศได้มีการสำรวจพื้นที่ซึ่งเป็นของทางราชการ และมีการปรับปรุงให้สามารถใช้ประโยชน์กับพื้นที่นั้นๆ จึงได้มีการย้ายสนามบินของกองทัพอากาศ จากที่สนามบินหนองบ้วย อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี เนื่องจากพื้นที่นั้นไม่สามารถขยายให้เครื่องบินที่มีขนาดใหญ่ขึ้น-ลงได้ มาใช้พื้นที่สนามบินบ่อฝ้าย ตำบลบ่อฝ้าย อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พื้นที่ตั้งปัจจุบัน ที่ได้มีการปรับปรุงไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งในระยะแรกเป็นการใช้ประโยชน์ของพื้นที่สนามบินเพื่อทางการทหารเท่านั้น
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2498 การขนส่งทางอากาศได้เป็นที่แพร่หลาย บริษัท เดินอากาศไทย จำกัด ได้นำเครื่องบินแบบ DC-3 หรือ DAKOTA มาทำการบินขึ้น-ลง ณ สนามบินบ่อฝ้าย เฉพาะฤดูฤดูร้อนเท่านั้น โดยมีกองทัพอากาศคอยควบคุมดูแล และในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเรียกของท่าอากาศยาน เป็นท่าอากาศยานหัวหิน โดยมีการส่งมอบพื้นที่ความรับผิดชอบจากของกองทัพอากาศ มาเป็นพื้นที่เขตความรับผิดชอบของกรมการบินพาณิชย์ (กรมท่าอากาศยานในปัจจุบัน) กระทรวงคมนาคม