stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โมริ รัน
บุคลิกภาพ

รันเป็นหัวหน้าทีมคาราเต้ ที่โรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน และแข็งแกร่งในคาราเต้มากจนได้รับรางวัลระดับภูมิภาค รันเป็นคนกล้าหาญ แข็งแกร่ง แต่กลับหวาดกลัวกับเรื่องผีสางซึ่งต่างกับโซโนโกะ รันเป็นคนเนื้อหอม มีผู้ชายมาหลงชอบเธอมากมาย ซึ่งเป็นสิ่งที่โซโนโกะอิจฉารัน ถึงรันจะเป็นคนเข้มแข็งแต่รันเป็นคนขี้ร้องไห้ (อ้างจากที่ชินอิจิ และอากาอิ ชูอิจิ กล่าวไว้)
รันสามารถเล่นเปียโนได้ค่อนข้างดี และชื่นชอบเรื่องศิลปะ การทำอาหาร งานบ้าน นอกจากนี้ รันเป็นคนที่เก่งในด้านการพนัน (จากอนิเมะตอนที่ 77 คดีฆาตกรรมบริษัทเงินกู้)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับโมริ รัน (ภาษาอังกฤษ)
| ด ค กยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดย โกโช อาโอยามะ |
| --- | --- | --- |
| ตัวละครหลัก |  คุโด้ ชินอิจิ / เอโดงาวะ โคนัน  โมริ รัน  โมริ โคโกโร่  คิซากิ เอริ  ซึซึกิ โซโนโกะ  ฮัตโตริ เฮย์จิ  โทยามา คาสึฮะ  มิยาโนะ ชิโฮะ / ไฮบาระ ไอ  โยชิดะ อายูมิ  ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ  โคจิมะ เก็นตะ  ฮอนโด เอย์สึเกะ  มิซึนาชิ เรย์นะ / ฮอนโด ฮิเดมิ  จอมโจรคิด / คุโรบะ ไคโตะ  ฮาคุบะ ซางูรุ  |  |
| ภาพยนตร์ |  คดีปริศนาระเบิดระฟ้า  คดีฆาตกรรมไพ่ปริศนา  ปริศนาพ่อมดคนสุดท้ายแห่งศตวรรษ  คดีฆาตกรรมนัยน์ตามรณะ  คดีปริศนาเส้นตายสู่สวรรค์  ปริศนาบนถนนสายมรณะ  คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา  มนตราแห่งรัตติกาลสีเงิน  ยุทธการเหนือห้วงทะเลลึก  บทเพลงมรณะแด่เหล่านักสืบ  ปริศนามหาขุมทรัพย์โจรสลัด  บทบรรเลงแห่งความตาย  ปริศนานักล่าทรชนทมิฬ  ปริศนามรณะเหนือน่านฟ้า  15 นาทีเฉียดวิกฤติมรณะ  ปริศนาระทึก-ศึกลูกหนังมรณะ  ฝ่าวิกฤติเรือรบมรณะ  ลูแปงที่ 3 ปะทะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่  ปริศนากระสุนมรณะ  ปริศนาทานตะวันมรณะ  ปริศนารัตติกาลทมิฬ  ปริศนาเพลงกลอนซ่อนรัก  ปฏิบัติการสายลับเดอะซีโร่  ศึกชิงอัญมณีสีคราม  กระสุนสีเพลิง  เจ้าสาวฮาโลวีน  มฤตยูใต้น้ำทมิฬ  ปริศนาปราการ 5 แฉก  One-Eyed Flashback  |  |
| โอวีเอ |  โคนันปะทะคิดปะทะไยบะ - ศึกแตกหักชิงดาบล้ำค่า  สิบหก ผู้ต้องสงสัย!?  โคนัน และ เฮย์จิ และเด็กที่หายตัวไป  โคนัน กับคิด และคริสตัลมาเธอร์  เป้าหมายคือโคโกโร่! บันทึกลึกลับของขบวนการนักสืบเยาวชน  ไล่ล่าหาอัญมณี! โคนันกับเฮย์จิปะทะคิด  คำใบ้มรณะจากอากาสะ ฮิโรชิ  การไขคดีของซึซึกิ โซโนโกะ  เมื่อ 10 ปีผ่านไป  โคนัน ปะทะ จอมโจรคิด เกาะแห่งกับดัก  ข้อมูลลับจากลอนดอน  ปาฏิหาริย์ไม้เบสบอลในตำนาน  |  |
| แมจิก ไฟล์ |  Shinichi Kudo — The Case of the Mysterious Wall and the Black Labrador  Shinichi and Ran — The Memories from Mahjong pieces and Tanabata  Osaka Okonomiyaki Odyssey  The Niigata-Tokyo Souvenir Capriccio  Fantasista Flower  |  |
| ตอนพิเศษโทรทัศน์ |  Time Travel of the Silver Sky  Black History  ลูแปงที่ 3 ปะทะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน  เป้าหมายคือ โมริ โคโกโร่!  คดีปริศนากับโคนันที่หายไป  เอพิโสด วัน: กำเนิดยอดนักสืบจิ๋ว  นิยายรักตำรวจนครบาล ~ คืนก่อนแต่งงาน  |  |
| ภาคคนแสดง |  จดหมายท้าทายถึงคุโด้ ชินอิจิ บทนำก่อนอำลา  เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ  ชินอิจิปะทะปริศนาวิหคมรณะ  ชินอิจิกับปริศนาเกียวโตชินเซ็นกุมิ  13 ห้องแห่งความตาย  |  |
| หนังสือฉบับนิยาย |  ตำนานขุมทรัพย์โคชู  ซิมโฟนีสังหาร  สาสน์ท้าแด่คุโด้ ชินอิจิ - บทนำแห่งการลาจาก  การกลับมาของคุโด้ ชินอิจิ - ประทะองค์กรชุดดำ  พลิกคดีแม่มดแห่งเอจินบาระ  สาสน์ท้าแด่คุโด้ ชินอิจิ - ปริศนาวิหคมรณะ  สาส์นท้าแด่คุโด้ ชินอิจิ - คดีฆาตกรรมห้องพิพากษา  |  |
| รายชื่อและอื่น ๆ |  รายชื่อตอน มังงะ  อนิเมะ  สปิน-ออฟ วันสบาย ๆ ของซีโร่  ห้าพยัคฆ์นักเรียนตํารวจ  ฮันซาวะ ตัวร้ายสุดโหด  APTX4869  เพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูน  เกม  |  |
เบ็ตตี ไวต์

| เบ็ตตี ไวต์ |
| --- | --- |
ไวต์ในปี 2010
เกิด: เบ็ตตี แมเรียน ไวต์ 17 มกราคม ค.ศ. 1922(1922-01-17) โอ๊กพาร์ก รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: ธันวาคม 31, 2021(2021-12-31) (99 ปี) ลอสแองเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ชื่ออื่น: เบ็ตตี ไวต์ ลัดเดน
อาชีพ: นักแสดง ดาราตลก
ปีปฏิบัติงาน: 1939–2021 (82 ปี)
คู่สมรส: Dyck Barker (1945)  Lane Allen (1947–1949)  Allen Ludden (1963–1981; เขาเสียชีวิต)
รางวัล: Emmy Award  - Supporting Actress in Comedy Series 1975,1976,2010 - Outstanding Lead Actress in Drama Series 1986 - Hall Of Fame 1995  - Outstanding Guest Actress for a Comedy Series 1996,2010
เบ็ตตี แมเรียน ไวต์ (อังกฤษ: Betty Marion White; 17 มกราคม ค.ศ. 1922 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 2021) เป็นนักแสดง ดาราตลก นักเขียน และอดีตพิธีกรรายการเกมโชว์ ชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักในหมู่ผู้ชมรุ่นใหม่ กับผลงานโทรทัศน์ กับบท ซู แอน นิเวนส์ ใน The Mary Tyler Moore Show และ โรส ไนลันด์ ใน The Golden Girls เธอยังแสดงในบท เอลกา ออสโทรฟสกี ในซิตคอมเรื่อง Hot in Cleveland
ไวต์ได้รับรางวัลเอมมี 7 ครั้ง จากการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล 20 ครั้ง เธอเป็นพิธีกรหญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลเอมมีในฐานะพิธีกรรายการเกมโชว์ (จากรายการ Just Men!) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 เธอเป็นแขกรับเชิญที่อายุมากที่สุดในรายการ Saturday Night Live ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี เธอยังปรากฏตัวเป็นประจำในเกมโชว์ Password และ Match Game และรับบทสมทบใน Mama's Family, Boston Legal, และ The Bold and the Beautiful
เธอเป็นที่รู้จักในงานการกุศลเกี่ยวกับสัตว์ เช่น มูลนิธิสัตว์นักแสดงและผู้อื่นและมอร์ริส
เบเกอร์ซิตี (รัฐออริกอน)

44°46′36″N 117°49′57″W﻿ / ﻿44.77667°N 117.83250°W﻿ / 44.77667; -117.83250
| เบเกอร์ซิตี |
| --- | --- |

ประชากร (2543)
 • ทั้งหมด: 10,035 คน
เบเกอร์ซิตี (อังกฤษ: Baker City) เป็นเมืองในเคาน์ตีเบเกอร์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา
ภูมิศาสตร์

เมืองเบเกอร์ซิตีตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 44°46′36″N 117°49′57″W﻿ / ﻿44.77667°N 117.83250°W﻿ / 44.77667; -117.83250 มีพื้นที่ทั้งหมด 17.9 ตารางกิโลเมตร
ประชากร

จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 เมืองเบเกอร์ซิตีมีประชากร 10,035 คน มีความหนาแน่นของประชากร 247.8 คนต่อตารางกิโลเมตร
ประเทศแอลจีเรียในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

| ประเทศแอลจีเรีย ในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 |
| --- | --- |
ธงชาติแอลจีเรีย
รหัสประเทศ: ALG
ณ เฉิงตู, ประเทศจีน 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 (2023-07-28) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023 (2023-08-08)
เหรียญ อันดับ 39:  ทอง 0 เงิน 1 ทองแดง 3 รวม 4 
การเข้าร่วมแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน
1963 1965 1967 1970 1973 1975 1977 1979 1981 1983 1985 1987 1989 1991 1993 1995 1997 1999 2001 2003 2005 2007 2009 2011 2013 2015 2017 2019 2021
ประเทศแอลจีเรีย เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
สรุปเหรียญรางวัล > เหรียงรางวัลตามชนิดกีฬา

| ลำดับที่ | ชนิดกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | กรีฑา | 0 | 1 | 3 | 4 |
| รวม (1 ชนิดกีฬา) | รวม (1 ชนิดกีฬา) | 0 | 1 | 3 | 4 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| เหรียญ | ชื่อ | ชนิดกีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 เงิน | อุสซามะ เชอราด | กรีฑา |  1,500 เมตรชาย | 3 สิงหาคม |
| 3 ทองแดง | อุสซามา เคนนูซี | กรีฑา | ขว้างจักรชาย | 2 สิงหาคม |
| 3 ทองแดง | อุสซามะ เชอราด | กรีฑา |  800 เมตรชาย | 6 สิงหาคม |
| 3 ทองแดง | ซิเน เอล อาบีดีน ลากกูน | กรีฑา |  800 เมตรชาย | 6 สิงหาคม |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก เก็บถาวร 2022-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ณ เมืองเฉิงตู สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- |
แอฟริกา:  แอลจีเรีย  แองโกลา  บอตสวานา  บูร์กินาฟาโซ  บุรุนดี  เคปเวิร์ด  คอโมโรส  อิเควทอเรียลกินี  แกมเบีย  กานา  เคนยา  ลิเบีย  มาดากัสการ์  มาลี  โมร็อกโก  โมซัมบิก  ไนจีเรีย  เซาตูเมและปรินซิปี  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  แอฟริกาใต้  แทนซาเนีย  ยูกันดา  แซมเบีย  ซิมบับเว 
อเมริกา:  อาร์เจนตินา  บาร์เบโดส  บราซิล  โคลัมเบีย  คอสตาริกา  เอกวาดอร์  กัวเตมาลา  กายอานา  เฮติ  ฮอนดูรัส  จาเมกา  ปานามา  เปรู  สหรัฐอเมริกา  อุรุกวัย 
เอเชีย:  บังกลาเทศ  บรูไน  กัมพูชา  จีน  ไชนีสไทเป  ฮ่องกง  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก  ญี่ปุ่น  คาซัคสถาน  คูเวต  คีร์กีซสถาน  เลบานอน  มาเก๊า  มาเลเซีย  มองโกเลีย  เนปาล  โอมาน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  ฟิลิปปินส์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  สิงคโปร์  เกาหลีใต้  ศรีลังกา  ซีเรีย  ทาจิกิสถาน  ประเทศไทย  เติร์กเมนิสถาน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อุซเบกิสถาน  เวียดนาม 
ยุโรป:  แอลเบเนีย  อาร์เมเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลเยียม  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  สาธารณรัฐเช็ก  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  กรีซ  ฮังการี  อิสราเอล  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลโดวา  เนเธอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน 
โอเชียเนีย:  ออสเตรเลีย  ฟิจิ  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา 
| ด ค กประเทศแอลจีเรียในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน |
| --- | --- |
1963 1965 1967 1970 1973 1975 1977 1979 1981 1983 1985 1987 1989 1991 1993 1995 1997 1999 2001 2003 2005 2007 2009 2011 2013 2015 2017 2019 2021
เบียทริซแห่งอังกฤษ

| เบียทริซแห่งอังกฤษ |
| --- | --- |

เคานเตสแห่งริชมอนด์
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1268–1275

ประสูติ: 24 มิถุนายน ค.ศ. 1242 บอร์โด, ฝรั่งเศส
สวรรคต: 24 มีนาคม ค.ศ. 1275 (พระชนมายุ 32 พรรษา) ลอนดอน, อังกฤษ
ฝังพระศพ: โบสถ์เกรย์เฟรียร์, ลอนดอน
คู่อภิเษก: จอห์นที่ 2 ดยุคแห่งบริททานี
พระราชบุตร: อาร์เธอร์ที่ 2 ดยุคแห่งบริททานี จอห์น เอิร์ลคนที่ 1 แห่งริชมอนด์ มารี เคานเตสแห่งเซนต์ โพล ปีเตอร์ ไวส์เคานต์แห่งเลออน บล็องช์ เคานเตสแห่งอาร์ทัวส์ เอลินอร์แห่งบริททานี พระอธิการิณีแห่งฟ็องเตฟรูลต์
ราชวงศ์: แพลนทาเจเนต
พระราชบิดา: พระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระราชมารดา: เอลินอร์แห่งพรอว็องส์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
เบียทริซแห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Beatrice of England, Beatrice de Dreux; 24 มิถุนายน ค.ศ. 1242 – 24 มีนาคม ค.ศ. 1275) หรือ เบียทริซแห่งเดรอซ์ เป็นเจ้าหญิงแห่งอังกฤษในฐานะพระธิดาของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษ กับเอลินอร์แห่งโพรว็องส์ พระองค์และครอบครัวเป็นสมาชิกของราชตระกูลแพลนทาเจเนต
วัยเด็ก

เบียทริซเป็นพระธิดาคนที่ 2 ของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษ กับเอลินอร์แห่งโพรว็องซ์ อ้างอิงตามแมทธิวแห่งปารีส พระองค์ประสูติในบอร์โด ฝรั่งเศส ในวันถือกำเนิดของนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา (24 มิถุนายน) วัยเด็กของเบียทริซประสบภัยพิบัติจากโศกนาฏกรรม และความตึงเครียดของรัชสมัยของพระบิดาควบคู่กับความไม่เป็นที่นิยมในประชาชนอังกฤษของพระมารดา
พระเชษฐาคนโตของพระองค์ เอ็ดเวิร์ด ล้มป่วยร้ายแรงในตอนที่พระองค์ยังเด็กมาก แม้จะทรงหายดี แต่พระขนิษฐาของเบียทริซ แคทเธอรีน สิ้นพระชนม์ด้วยวัยที่เด็กมาก ทิ้งพระบิดามารดาของเบียทริซให้จมอยู่กับความเศร้า แคทเธอรีน ที่มีความเป็นไปได้ว่าเป็นโรคเสื่อมที่เป็นสาเหตุให้พระองค์หูหนวก สิ้นพระชนม์ตอนพระชนมายุ 4 พรรษา
ชาวอังกฤษไม่พอใจพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 ที่ปล่อยให้เอลินอร์กับพระญาติสายซาวัวเข้ามามีบทบาทในระบอบกษัตริย์ และเหล่าบารอนเรียกร้องขออำนาจเพิ่ม ใน ค.ศ. 1263 เอลินอร์อยู่ในเรือพระราชพิธีที่ถูกโจมตีโดยชาวเมืองลอนดอน ความเกลียดชังที่รุนแรงและขมขื่นนี้สร้างปัญหามากมายให้กับเฮนรี่ที่ 3 และครอบครัว ในทางกลับกัน เอลินอร์กับเฮนรี่มีความสุขกับชีวิตแต่งงาน และเบิยทริซเติบโตขึ้นมาท่ามกลางความรัก สนิทสนมกับพี่น้อง
การเสกสมรสและบุตร

เฮนรี่ทำการเจรจาให้เบียทริซแต่งงานกับกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและยังปฏิเสธข้อเสนอให้พระองค์เสกสมรสกับพระโอรสของกษัตริย์แห่งนอร์เวย์ ในตอนที่พระองค์มีพระชนมายุ 18 พรรษา ทรงเสกสมรสกับจอห์น เดอ เดรอซ์ ทายาทในดัชชีบริททานี พระองค์กับจอห์นที่ 2 มีบุตรด้วยกันหกคน
อาร์เธอร์ที่ 2 ดยุคแห่งบริททานี (ค.ศ. 1261-1312)
จอห์นแห่งบริททา เอิร์ลแห่งริชมอนด์ (ค.ศ. 1266-1334)
มารีแห่งบริททานี เคานเตสแห่งเซนต์โพล ภรรยาของกีย์ที่ 3 แห่งชาตีลย็อง (ค.ศ. 1268-1339)
ปิแอร์ ไวส์เคานต์แห่งเลออน
บล็องช์แห่งบริททานี ภรรยาของฟิลิปแห่งอาร์ทัวส์ (ค.ศ. 1271-1327)
เอลินอร์แห่งบริททานี พระอธิการิณีแห่งฟ็องเตฟรูลต์ (ค.ศ. 1275-1342)
การสิ้นพระชนม์

เบียทริซสิ้นพระชนม์เมื่อ 24 มีนาคม ค.ศ. 1275 ในลอนดอน อังกฤษ จอห์นที่ 2 ให้เกียรติภรรยาด้วยการสร้างโบสถ์น้อยให้บนที่ดินส่วนตัวหรือไม่ก็ในโบสถ์ที่ใหญ่กว่า ที่แล้วเสร็จในตอนที่เขาตาย เขากับเบียทริซจึงได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง เบียทริซถูกฝังที่โบสถ์เกรย์เฟรียร์ในกรีนิช ลอนดอน พระสวามีของพระองค์สืบทอดต่อเป็นดยุคหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ 11 ปี เบียทริซจึงไม่เคยถูกขนานนามว่าดัชเชสแห่งบริททานี
เบ็ตต์ มิดเลอร์

| เบ็ตต์ มิดเลอร์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1945-12-01) 1 ธันวาคม ค.ศ. 1945 (79 ปี) เบ็ตต์ เดวิส มิดเลอร์
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีที่แสดง: 1965 – ปัจจุบัน
สังกัด: Atlantic (1972–1997)  Warner Bros. (1998–2001)  Columbia (2003–ปัจจุบัน)
เบ็ตต์ มิดเลอร์ (อังกฤษ: Bette Midler) เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1945 เป็นนักร้อง นักแสดง ดาราตลก ชาวอเมริกัน ในบางครั้งรู้จักในชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า The Divine Miss M. ซึ่งก็เป็นชื่ออัลบั้มเพลงอัลบั้มแรกของเธอในปี 1972 ด้วย เธอได้รับรางวัลแกรมมี่ 4 ครั้ง , รางวัลลูกโลกทองคำ 4 รางวัล, รางวัลเอมมี 3 รางวัล และ 1 รางวัลโทนี เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มาแล้ว 2 ครั้งจากภาพยนตร์เรื่อง The Rose (1979) และ For The Boys (1991)
ปัจจุบันเธอแสดงคอนเสิร์ตที่ชื่อ The Showgirl Must Go On ที่เซซาร์ส พาเลซ ในลาสเวกัส
| ด ค กรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1950s:  ไม่มีรางวัล (1958)  บ็อบบี ดาริน (1959) 
1960s:  บ็อบ นิวฮาร์ต (1960)  ปีเตอร์ เนโร (1961)  โรเบิร์ต กูเล็ต (1962)  เดอะสวิงเกิลซิงเกอรส์ (1963)  เดอะบีเทิลส์ (1964)  ทอม โจนส์ (1965)  ไม่มีรางวัล (1966)  บ็อบบี เจนทรี (1967)  โจเซ เฟลิเซียโน (1968)  ครอสบี, สติลส์ แอนด์แนช (1969) 
1970s:  เดอะคาร์เพนเทอส์ (1970)  คาร์ลี ไซมอน (1971)  อเมริกา (1972)  เบ็ตต์ มิดเลอร์ (1973)  มาร์วิน แฮมลิช (1974)  นาตาลี โคล (1975)  สตาร์แลนด์โวคอลแบนด์ (1976)  เดบบี บูน (1977)  อะเทสต์ออฟฮันนี (1978)  ริคกี ลี โจนส์ (1979) 
1980s:  คริสโตเฟอร์ ครอสส์ (1980)  ชีนา อีสตัน (1981)  เมนแอตเวิร์ก (1982)  คัลเจอร์คลับ (1983)  ซินดี ลอเปอร์ (1984)  ซาเด (1985)  บรูซ ฮอร์นสบี & เดอะแรนก์ (1986)  โจดี วัตลีย์ (1987)  เทรซี แชปแมน (1988)  มิลลี วานิลลี (1989) 
1990s:  มารายห์ แครี (1990)  มาร์ก คอห์น (1991)  อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์ (1992)  โทนี แบรกซ์ตัน (1993)  เชอรีล โครว์ (1994)  ฮูตีแอรด์เดอะโบลว์ฟิช (1995)  ลีแอน ไรมส์ (1996)  พอลลา โคล (1997)  ลอรีน ฮิลล์ (1998)  คริสตินา อากีเลรา (1999) 
2000s:  เชลบี ลีนน์ (2000)  อลิเชีย คีส์ (2001)  นอราห์ โจนส์ (2002)  อีวาเนสเซนซ์ (2003)  มารูนไฟฟ์ (2004)  จอห์น เลเจนด์ (2005)  แคร์รี อันเดอร์วูด (2006)  เอมี ไวน์เฮาส์ (2007)  อะเดล (2008)  แซกบราวน์แบนด์ (2009) 
2010s:  เอสเปรันซา สปอลดิง (2010)  บอนอีแวร์ (2011)  ฟัน (2012)  แมคเคิลมอร์ แอนด์ไรอัน ลูอิส (2013)  แซม สมิธ (2014)  เมแกน เทรนเนอร์ (2015)  เชนจ์เดอะแร็ปเปอร์ (2016)  อเลสเซีย คารา (2017)  ดัว ลีปา (2018)  บิลลี ไอลิช (2019) 
2020s:  เมแกนเดอะสตัลเลียน (2020)  โอลิเวีย โรดริโก (2021)  ซามารา จอย (2022)  วิกตอเรีย มอเนต์ (2023)
ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา

ฮัมบัวร์เกอร์ชปอร์ท-แฟร์ไอน์ (เยอรมัน: Hamburger Sport-Verein) หรือรู้จักกันในชื่อ ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา (Hamburger SV) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพประจำเมืองฮัมบวร์คในประเทศเยอรมนี มีฉายาในภาษาไทยว่า สิงห์เหนือ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1887 เคยได้แชมป์บุนเดิสลีกา ถึง 6 สมัย, เดเอ็ฟเบ-โพคาล 3 สมัย, เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ 3 สมัย, เดเอ็ฟเบ-ลีกาโพคาล 2 สมัย และยังเคยได้ครองแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 1 สมัย ในฤดูกาล 1982-83 ด้วยการชนะยูเวนตุส จากอิตาลีไป 1-0 โดยได้ประตูชัยจากเฟลิกซ์ มากัท ตั้งแต่นาทีที่ 8 ปัจจุบันฮัมบวร์คเล่นอยู่ในซไวเทอบุนเดิสลีกา ลีกฟุตบอลสูงสุดระดับที่ 2
ของประเทศเยอรมนี
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

บุนเดิสลีกา
ชนะเลิศ (6): 1922–23, 1927–28, 1959–60, 1978–79, 1981–82, 1982–83
เดเอ็ฟเบ-โพคาล
ชนะเลิศ (3): 1962–63, 1975–76, 1986–87
เดเอ็ฟเบ-ลีกาโพคาล
ชนะเลิศ (2): 1972–73, 2003
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ
รองชนะเลิศ (3): 1977, 1983, 1987
เกียรติประวัติ > ระดับทวีปยุโรป

ยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ชนะเลิศ (1): 1982–83
รองชนะเลิศ (1): 1979–80
ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ
ชนะเลิศ (1): 1976–77
รองชนะเลิศ (1): 1967–68
ยูฟ่าคัพ/ยูฟ่ายูโรปาลีก
รองชนะเลิศ (1): 1981–82
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ
รองชนะเลิศ (2): 1977, 1983
ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ
ชนะเลิศ (2): 2005, 2007 (แชมป์ร่วมสูงสุด)
เกียรติประวัติ > ระดับโลก

อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ
รองชนะเลิศ (1): 1983
เบโซฟิล

ลักษณะของ Basophil
เบโซฟิล (อังกฤษ: Basophil) เป็นเม็ดเลือดขาวชนิดมีแกรนูล มีขนาดประมาณ 10-14 ไมครอน ปกติจะมีนิวเคลียส 2 lobe แต่อาจจะมองไม่เห็น เนื่องจากถูกแกรนูลบังไว้ แกรนูลนั้นจะมีขนาดที่ไม่เท่ากัน โดยมีขนาดประมาณ 0.2-1 ไมครอน ซึ่งจะติดสีม่วงอมดำเมื่อมองจากฟิล์มเลือด ภายในแกรนูลนั้นจะมีสาร histamine ซึ่งจะตอบสนองต่อโรคภูมิแพ้ต่าง ๆ โดยปกติเราสามารถพบ Basophil ในไขกระดูกประมาณ 0-1 เปอร์เซนต์ และในกระแสเลือด ประมาณ 0-2 เปอร์เซนต์ต่อเม็ดเลือดขาวทั้งหมด หรือประมาณ 0-216 เซลล์ต่อลูกบาศก์มิลลิลิตร
Basophil สร้างจากไขกระดูกโดยใช้ระยะเวลาประมาณ 7 ชั่วโมง ก่อนที่จะเคลื่อนที่ไปยังกระแสเลือด และเนื้อเยื่อ ตามลำดับ หน้าที่ของ basophil จะเกี่ยวข้องกับการตอบสนองต่อการแพ้ต่าง ๆ โดยการหลั่งสารพวก histamine เป็นต้น โดยเราสามารถพบภาวะที่ basophil สูงขึ้นจากหลายสาเหตุ อาทิเช่น Hypersensitivity reactions หรือพวก Myeoloproliferative disorder เป็นต้น
รูปเพิ่มเติม

ลักษณะของ Basophil
การกำเนิดและวิวัฒนาการของเซลล์เม็ดเลือด
ธงชาติบรูไนดารุสซาลาม

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือพลเรือน    
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 29 กันยายน พ.ศ. 2502  (65 ปี)
ลักษณะ: ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีเหลือง มีแถบคาดสีขาวและสีดำ พาดตามแนวทแยงมุมจากบนซ้ายไปล่างขวา กลางธงมีภาพตราแผ่นดินของบรูไน
 
ธงชาติบรูไนดารุสซาลาม เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเหลือง ภายในมีแถบสีขาวและสีดำวางพาดตามแนวทแยงมุม จากมุมบนด้านคันธงไปยังมุมล่างด้านปลายธง โดยสีขาวอยู่บน สีดำอยู่ล่าง กลางธงนั้นมีภาพตราแผ่นดินของบรูไน
การออกแบบ > โทนสี

|  | Yellow | Red | White | Black |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| RGB | 247/224/23 | 207/17/38 | 255/255/255 | 0/0/0 |
| Hexadecimal | #F7E017 | #CF1126 | #FFFFFF | #000000 |
ประวัติ

เดิมรัฐสุลต่านบรูไนใช้ธงสีเหลืองเป็นสัญลักษณ์ของรัฐมาโดยตลอดแม้อยู่ในช่วงของการเป็นรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร  ต่อมาจึงได้มีการเพิ่มแถบสีคาดสีขาว-ดำ ลงบนธงในปี พ.ศ. 2449 เพื่อให้เกิดความแตกต่างจากธงอื่นที่ใช้สีเหลืองชัดเจนขึ้น  และได้มีการแก้ไขแบบธงอีกครั้งโดยการเพิ่มรูปตราแผ่นดินลงบนกลางธงในปี พ.ศ. 2502 ดังลักษณะที่ปรากฏในปัจจุบันนี้
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สีเหลืองจะใช้เป็นสีประจำสถาบันพระมหากษัตริย์ เป็นสีของธงประจำพระองค์ยังดี เปอร์ตวน อากงแห่งมาเลเซีย และ ธงมหาราชของราชอาณาจักรไทย รวมถึงสีธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซียอีกด้วย
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในประเทศบรูไน
อัลเลาะห์ เปลิฮารากัน สุลต่าน
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติบรูไนดารุสซาลาม ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
เว็บไซต์ของรัฐบาลบูรไน
ธงชาติ และ ตราแผ่นดินของบรูไนดารุสซาลาม เก็บถาวร 2016-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติธงชาติบรูไนดารุสซาลามอย่างสังเขป
สิบสามชีวิต

| สิบสามชีวิต |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: รอน ฮาวเวิร์ด
บทภาพยนตร์: วิลเลียม นิโคลสัน
อำนวยการสร้าง: ไบรอัน เกรเซอร์   รอน ฮาวเวิร์ด
นักแสดงนำ: วิกโก มอร์เทนเซน โคลิน ฟาร์เรล โจเอล เอ็กเกอร์ตัน ศุกลวัฒน์ คณารศ ภพธร สุนทรญาณกิจ ธีรดนย์ ศุภพันธุ์ภิญโญ ธีรภัทร์ สัจจกุล วิทยา ปานศรีงาม สหจักร บุญธนกิจ
กำกับภาพ: สยมภู มุกดีพร้อม
บริษัทผู้สร้าง: เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ 
ผู้จัดจำหน่าย: ยูไนเต็ดอาร์ติสรีลีสซิง  แอมะซอนสตูดิโอส์
วันฉาย: 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 (สหรัฐ)
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
สิบสามชีวิต (อังกฤษ: Thirteen Lives) เป็น ภาพยนตร์ชีวประวัติ ดราม่า ที่ฉายในปี ค.ศ. 2022 จากการกำกับของ รอน ฮาวเวิร์ด นำแสดงโดย วิกโก มอร์เทนเซน โคลิน ฟาร์เรล และ โจล เอ็กเกอร์ตัน ร่วมด้วยนักแสดงไทยนำโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ ภพธร สุนทรญาณกิจ ธีรภัทร์ สัจจกุล และ ธีรดนย์ ศุภพันธุ์ภิญโญ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 โดย United Artist Releasing ก่อนออกฉายทางแอมะซอน ไพรม์ วิดีโอ ในวันที่ 5 สิงหาคม ปีเดียวกัน
หลักฐาน

ภาพยนตร์บันทึกเหตุการณ์ของ ปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง ที่เห็นทีมฟุตบอลเยาวชนและโค้ชของพวกเขาติดอยู่ในถ้ำเป็นระยะเวลา 18 วัน
นักแสดงหลัก

วิกโก มอร์เทนเซน - ริชาร์ด สแตนตัน
โคลิน ฟาร์เรล - จอห์น โวลันเธน
โจล เอ็กเกอร์ตัน - ริชาร์ด แฮริส
ศุกลวัฒน์ คณารศ - นาวาตรี สมาน กุนัน
ธีรภัทร์ สัจจกุล - นาวาเอก อนันต์ สุราวรรณ์
ภพธร สุนทรญาณกิจ - พันเอก นายแพทย์ ภาคย์ โลหารชุน
ธีรดนย์ ศุภพันธุ์ภิญโญ - เอกพล จันทะวงศ์
วิทยา ปานศรีงาม - พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา
สหจักร บุญธนกิจ - ณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากร
ภัทรากร ตั้งศุภกุล - บัวหอม
งานสร้าง

ได้มีประกาศเมื่อเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2563 ว่า รอน ฮาวเวิร์ด คือผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ กับ วิลเลียม นิโคลสัน คือผู้เขียนบทภาพยนตร์ เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ หรือ เอ็มจีเอ็ม ได้รับสิทธิ์ในการถ่ายภาพยนตร์ในเดือนถัดมา ในเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2564 วิกโก มอร์เทนเซน โคลิน ฟาร์เรล และ โจล เอ็กเกอร์ตัน ได้ประกาศแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้
เริ่มถ่ายทำวันที่ 29 มีนาคม ปี พ.ศ. 2564 ในออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังถ่ายทำในประเทศไทย เพิ่มเติมโดย มีแผนฉายแบบจำกัดโรงภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกา วันที่ 29 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2565 ก่อนจะไปฉายทาง streaming video ผ่านค่าย amazon วันที่ 5 สิงหาคม ปีเดียวกัน
แหล่งข้อมูล

สิบสามชีวิต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เบ็ก

"เบ็ก" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เบ็ก (แก้ความกำกวม)
| เบ็ก |
| --- | --- |
เบ็กในปี ค.ศ. 2018
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เบ็ก เดวิด แคมป์เบล
เกิด:  (1970-07-08) กรกฎาคม 8, 1970 (54 ปี) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟร็อก
ช่วงปี: 1988 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: DGC, Interscope, Geffen, XL, Bong Load

เว็บไซต์: www.beck.com
เบ็ก แฮนเซน (อังกฤษ: Beck Hansen) หรือชื่อเกิดว่า เบ็ก เดวิด แคมป์เบล (อังกฤษ: Bek David Campbell) เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักดนตรี นักร้อง-นักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในชื่อ เบ็ก (อังกฤษ: Beck)  กับแนวเพลงศิลปะป็อปอาร์ต, เนื้อเพลงเสียดสี และการเรียบเรียงแบบโพสต์โมเดิร์น ร่วมกับเพลงแซมเพิล, ดรัมแมชชีน, การแสดงสดด้วยเครื่องดนตรีและเสียงเอฟเฟกต์ เบ็กได้รับเสียงวิจารณ์เกี่ยวกับแนวเพลง ท่ามกลางเสียงที่กล่าวว่าสร้างสรรค์ที่สุดและเป็นนักดนตรีที่แปลกแห่งทศวรรษ 1990 และเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกในยุค 2000
เขาประสบความสำเร็จในวงการเพลงใต้ดินกับผลงานในช่วงแรก กับแนวเพลงและเนื้อร้องแบบทดลอง เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้นกับซิงเกิล "Loser" เพลงฮิตในปี 1994
อัลบั้มที่ประสบความสำเร็จของเบ็ก 2 ชุดทั้งความนิยม และเสียงวิจารณ์ คือผลงานชุด Odelay (1996) และ Sea Change (2002) อัลบั้มชุด Odelay ได้รับรางวัลอัลบั้มแห่งปีของนิตยสารโรลลิงสโตน รวมถึงจากนิตยสารฝั่งอังกฤษ เอ็นเอ็มอีและโมโจ  อัลบั้ม Odelay ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาอัลบั้มแห่งปี
ผลงาน > อัลบั้มกับค่ายใหญ่

Mellow Gold (1994)
Odelay (1996)
Mutations (1998)
Midnite Vultures (1999)
Sea Change (2002)
Guero (2005)
The Information (2006)
Modern Guilt (2008)
Morning Phase (2014)
Colors (2017)
Hyperspace (2019)
เบลลา แรมซีย์

| เบลลา แรมซีย์ |
| --- | --- |
แรมซีย์ในปี ค.ศ. 2017
เกิด: อิซาเบลลา เมย์ แรมซีย์  (2003-09-30) 30 กันยายน ค.ศ. 2003 (21 ปี) นอตทิงแฮม อังกฤษ
อาชีพ: นักแสดง
เว็บไซต์: www.bellaramsey.com
อิซาเบลลา เมย์ แรมซีย์ (อังกฤษ: Isabella May Ramsey; เกิดในเดือนกันยายน พ.ศ. 2546) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ  เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาทที่โดดเด่นของเธอ ในฐานะหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ชื่อ ลีอานนา มอร์มอนต์ ในซีรีส์โทรทัศน์แนวแฟนตาซีเรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ (2016–2019) ของเอชบีโอ และบทบาททางโทรทัศน์ที่ตามมาในฐานะ มิลเดรด ฮับเบิล ในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของ ซีบีบีซี ปี 2017 เรื่อง โอมเพี้ยง! แม่มดน้อยสู้ตาย  , ให้เสียงของตัวละครหลักในซีรีส์แอนิเมชันของเน็ตฟลิกซ์ เรื่อง ฮิลดา (2018–ปัจจุบัน) และ เจน เกรย์ ในซีรีส์แนวชีวิตทางโทรทัศน์ของ สตาร์ซ ในปี 2022 เรื่อง บีคัมมิ่งเอลิซาเบธ
เธอยังแสดงในภาพยนตร์ตลกอิงประวัติศาสตร์ปี 2022 แคทเธอรีนคอลเบอร์ดี้ และรับบทเป็น เอลลี่ ในซีรีส์แนวชีวิตทาง เอชบีโอ ในปี 2023 เรื่อง เดอะลาสต์ออฟอัส
ชีวิตในวัยเด็ก

อิซาเบลลา เมย์ แรมซีย์ เกิดที่ นอตทิงแฮม ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2546   เธอเรียนออนไลน์ ผ่านโรงเรียน คิงส์ อินเตอร์ไฮส์  เธอเริ่มการแสดงเป็นงานอดิเรกตั้งแต่อายุสี่ขวบในโรงเรียน Stagecoach Theatre Arts สาขา ลัฟบะระ ซึ่งเธอเข้าเรียนเป็นเวลาเจ็ดปี    จากนั้นแรมซีย์ไปที่ การประชุมเชิงปฏิบัติการโทรทัศน์ และเริ่มทดสอบความสามารถสำหรับบทบาทนักแสดงมืออาชีพ
อาชีพ

ตั้งแต่ปี 2016 ถึงปี 2019 แรมซีย์แสดงเป็น ลีอานนา มอร์มอนต์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แฟนตาซีแนวชีวิตเรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ ของ เอชบีโอ ส่วนนี้เป็นบทบาทแรกที่ได้รับของแรมซีย์ หลังจากการปรากฏตัวครั้งแรกของเธอใน " The Broken Man " ( ฤดูกาล 6 ตอนที่ 7) แฟนๆ และนักวิจารณ์ต่างตั้งข้อสังเกตว่าแรมซีย์เป็นนักแสดงที่โดดเด่นในการแสดงสไตล์ความเป็นผู้นำที่ไร้สาระของตัวละครของเธอ   ปฏิกิริยานี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกหลังจากที่เธอปรากฏตัวใน ตอนจบฤดูกาล  โดย The Hollywood Reporter เรียกเธอว่า "ดาราแหกคุกของซีซั่น 6"  แรมซีย์ยังคงมีบทบาทสำหรับฤดูกาลที่เจ็ดและแปดของซีรีส์นี้
แรมซีย์แสดงในภาพยนตร์ดัดแปลงจากหนังสือ โอมเพี้ยง! แม่มดน้อยสู้ตาย ใน ปี 2017 โดยรับบทเป็นตัวละครชื่อ มิลเดรด ฮับเบิล  เธอได้รับรางวัลนักแสดงรุ่นเยาว์จาก British Academy Children's Awards ประจำปี 2019  แรมซีย์ประกาศบน อินสตาแกรม ว่าเธอออกจากซีรีส์นี้ในปี 2020 เนื่องจากปัญหาสุขภาพจิต  โดยบทบาทของเธอจะถูกแต่งใหม่ร่วมกับลิเดีย เพจสำหรับฤดูกาลที่สี่และเป็นฤดูกาลสุดท้าย
ตั้งแต่ปี 2018 แรมซีย์ได้ให้เสียงตัวละครบทนำในซีรีส์ต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์ ในปี 2018 เรื่อง ฮิลดา ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัล BAFTA ประจำปี 2019 สาขา "แอนิเมชันสำหรับเด็กยอดเยี่ยม" ร่วมกับ ลุค เพียร์สัน, เคิร์ต มูลเลอร์ และสเตฟานี ซิมป์สัน ซีรีส์นี้เป็นการเปิดตัวความสามารถในการร้องเพลงของแรมซีย์ด้วยเพลงเปิดตัวของเธอ ชื่อว่า "The Life of Hilda" ที่เปิดตัวเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020  และต่อมาในวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2020 พร้อมกับการเปิดตัวฤดูกาลที่สองของรายการ  เธอกลับมารับบทเป็นฮิลดาในภาพยนตร์พิเศษความยาว 80 นาที เรื่อง ฮิลดาแอนด์เดอะเมาท์เทนคิง ซึ่งฉายรอบปฐมทัศน์ในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2021
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 แรมซีย์ได้รับเลือกให้เล่นบทนำของ เอลลี ในเรื่อง เดอะลาสต์ออฟอัส ที่ดัดแปลงจากวิดีโอเกมส์ในปี 2013 ของ เอชบีโอ ร่วมกับ เปโดร ปัสกัล ที่เป็นนักแสดงใน มหาศึกชิงบัลลังก์  ร่วมกัน