stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกย์ไพรด์
บรรณานุกรม

Alwood, Edward (1996), Straight News: Gays, Lesbians, and the News Media, Columbia University Press, New York (ISBN 0-231-08436-6).
Carter, David (2004), Stonewall: The Riots That Sparked the Gay Revolution, St. Martin's Press (ISBN 0-312-34269-1).
Duberman, Martin (1993), Stonewall Dutton, New York (ISBN 0-452-27206-8).
Loughery, John (1998), The Other Side of Silence – Men's Lives and Gay Identities: A Twentieth-Century History, New York, Henry Holt and Company (ISBN 0-8050-3896-5).
Marotta, Toby (1981), The Politics of Homosexuality, Boston, Houghton Mifflin Company (ISBN 0-395-31338-4).
Teal, Donn (1971), The Gay Militants, New York, Stein and Day (ISBN 0-8128-1373-1).
แหล่งข้อมูลอื่น

Interpride – องค์กรไพรด์สากล
แม่แบบ:LGBT
เกร็ก ซู

| เกร็ก ซู |
| --- | --- |
เกร็ก ซู ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024
เกิด: ซู กวง-ฮัน  (1990-10-31) 31 ตุลาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) ไต้หวัน
ชื่ออื่น: เกร็ก ฮัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยตุงหนาน
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: 2013–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  ป็อป  อาร์แอนด์บี 
เครื่องดนตรี: ร้องนำ
ค่ายเพลง:  ซี้ด  ปูร์โกวปาส 
 


ชื่อภาษาจีน
อักษรจีนตัวเต็ม: 許光漢
อักษรจีนตัวย่อ: 许光汉

ฮั่นยฺหวี่พินอิน: Xǔ Guānghàn
จู้อิน: ㄒㄩˇ ㄍㄨㄤ ㄏㄢˋ
เป่อ่วยยีภาษาฮกเกี้ยน: Khó͘ Kong-hàn
 
 
 
ซู กวง-ฮัน (จีน: 許光漢; เป่อ่วยยี: Khó͘ Kong-hàn; อังกฤษ: Hsu Kuang-han); เกิด 31 ตุลาคม ค.ศ. 1990) หรือที่รู้จักในชื่อ เกร็ก ซู (อังกฤษ: Greg Hsu) และ เกร็ก ฮัน (อังกฤษ: Greg Han) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไต้หวัน เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงโกลเด้นเบลล์อวอร์ด สองครั้งจากบทบาทของเขาในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง แฮฟยูเอเวอร์ฟอลเลนอินเลิฟ, มิสเจียง? (2016) และ บางวันหรือหนึ่งวัน (2019–2020) เขายังปรากฏตัวในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง เลิฟออฟแซนด์สตอร์ม (2016) และ โนแวร์แมน (2019) รวมถึงภาพยนตร์เรื่อง อะซัน (2019) และ มายเลิฟ (2021) ในปี ค.ศ. 2020 เขาได้รับจัดอันดับในรายการ 100 ชาวจีนที่มีชื่อเสียง ของ ฟอบส์ เป็นครั้งแรก โดยอยู่ในอันดับที่ 69
ซูเปิดตัวซิงเกิลแรกชื่อ "Yesterday No More" ในปี ค.ศ. 2020 และในปีถัดมา เขาก็ปล่อยสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวในชื่อของตัวเอง ในปี ค.ศ. 2022 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลศิลปินหน้าใหม่จากโกลเดนเมโลดีอวอร์ด
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี ค> ศ. | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | กลับสู่ช่วงเวลาดีๆ | แขกตลาดกลางคืน | คามีโอ |  |
| 2019 | อะซัน | เฉิน เจียนเหา (อา-เหา) |  |  |
| 2021 | มายเลิฟ | โจ เซี่ยวฉี |  |  |
| 2022 | ซัมเดย์ออร์วันเดย์ | หลี จี้เหว่ย / หวัง กวนเฉิง |  |  |
| 2022 | แต่งงานกับผี | อู่ หมิง-ฮั่น |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Greg Han ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Greg Han ที่เฟซบุ๊ก
Greg Han ที่อินสตาแกรม
Greg Han ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
Greg Han ที่ยูทูบ
Greg Han on Spotify
Greg Han on Apple Music
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
เกล็น มิลเลอร์

| เกล็น มิลเลอร์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: อัลตัน เกล็น มิลเลอร์
เกิด: 1 มีนาคม ค.ศ. 1904(1904-03-01)  แคลรินดา รัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา
ที่เกิด: Glenn Miller Orchestra
แนวเพลง: ดนตรีสวิง บิ๊กแบนด์
อาชีพ: ผู้นำวง นักดนตรี ผู้เรียบเรียง นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: ทรอมโบน
ช่วงปี: 1923–1944
อัลตัน เกล็น มิลเลอร์ (อังกฤษ: Alton Glenn Miller) (1 มีนาคม ค.ศ. 1904 - สาบสูญเมื่อ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1944) เป็นนักดนตรีแจ๊ซชาวอเมริกัน ผู้เรียบเรียง นักประพันธ์เพลง และผู้นำวงในยุคเพลงสวิง เขาเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดขายดีที่สุดตั้งแต่ปี 1939 ถึง 1943 เป็นหนึ่งในผู้นำวงแนวบิ๊กแบนด์ให้เป็นที่รู้จัก ผลงานเพลงของมิลเลอร์เช่น In the Mood, American Patrol, Chattanooga Choo Choo, Tuxedo Junction, Moonlight Serenade, Little Brown Jug และ Pennsylvania 6-5000 ขณะที่เดินทางเพื่อแสดงกับกองทัพสหรัฐอเมริกาในฝรั่งเศสในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เครื่องบินที่เขาโดยสารก็หายสาบสูญไปในสภาพอากาศอันเลวร้ายเหนือช่องแคบอังกฤษ ไม่พบศพ
เกรเทอร์ลอนดอน

บทความนี้เกี่ยวกับภูมิภาคและเทศมณฑลพิธีการ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ลอนดอน (แก้ความกำกวม)
เกรเทอร์ลอนดอน (อังกฤษ: Greater London) เป็นเทศมณฑลพิธีการแห่งหนึ่งของประเทศอังกฤษ ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของ ภูมิภาคลอนดอน ภูมิภาคนี้เป็นขอบเขตการปกครองของลอนดอน แบ่งออกเป็น 33 เขตการปกครองท้องถิ่น ได้แก่ ลอนดอนโบโร 32 แห่ง และนครลอนดอน โดยนครลอนดอนตั้งอยู่ภายในภูมิภาคนี้แต่ไม่ได้อยู่ในเขตเทศมณฑลเกรเทอร์ลอนดอน องค์การบริหารเกรเทอร์ลอนดอน (Greater London Authority) ซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่ในซัดเดิร์ก (Southwark) มีความรับผิดชอบในการปกครองท้องถิ่นเชิงยุทธศาสตร์ทั่วทั้งภูมิภาคนี้ ประกอบด้วยเมเยอร์แห่งลอนดอน (Mayor of London) และสภาลอนดอน (London Assembly) สำหรับในนครลอนดอนจะมีบรรษัทนครลอนดอน (City of London Corporation) เป็นหน่วยงานท้องถิ่นหลักโดยมีบทบาทคล้ายกับสภาลอนดอนโบโร (London borough council) ทั้ง 32 แห่ง
ในทางการบริหาร เกรเทอร์ลอนดอนได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในฐานะเขตสภาพิเศษ (sui generis) ภายใต้สภาเกรเทอร์ลอนดอนระหว่างปี 1963 ถึง 1986 เทศมณฑลเกรเทอร์ลอนดอนจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1965 ตามพระราชบัญญัติการปกครองลอนดอน 1963 (London Government Act 1963) พื้นที่ดังกล่าวได้รับการจัดตั้งขึ้นอีกครั้งในฐานะภูมิภาคในปี 1994 และองค์การบริหารเกรเทอร์ลอนดอน (Greater London Authority) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี 2000
ภูมิภาคลอนดอนครอบคลุมพื้นที่ 1,572 ตารางกิโลเมตร (607 ตารางไมล์) และมีประชากร 8,174,000 คน จากการทำสำมะโนประชากรปี 2011 ภูมิภาคนี้สามารถนับเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ อาณาเขตของภูมิภาคลอนดอนใช้แนวแบ่งเขตเดียวกับเขตเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภายุโรปลอนดอน คำว่า เกรเทอร์ลอนดอน เริ่มใช้มาก่อนปี 1965 แต่มีความหมายต่าง ๆ กันไป ทั้งเพื่อระบุถึงบริเวณที่ใหญ่กว่าลอนดอนและหลาย ๆ ครั้งก็คล้ายคลึงกับเขตตำรวจนครบาล
บริเวณที่ตั้งของเกรเทอร์ลอนดอน
ศาลาเทศบาลประจำเกรเทอร์ลอนดอน
ดูเพิ่ม

ลอนดอน
นครลอนดอน (City of London)
เวสต์มินสเตอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักเขตเกรเทอร์ลอนดอน
เกรเทอร์ลอนดอน เก็บถาวร 2016-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กการปกครองของเกรเทอร์ลอนดอน |
| --- | --- |
 นครลอนดอน  เกรเทอร์ลอนดอน  ลอนดอน 
ภูมิภาค:  องค์การบริหารเกรเทอร์ลอนดอน สภาลอนดอน  เมเยอร์แห่งลอนดอน 
เทศมณฑลพิธีการ:  นครลอนดอน ลอร์ดเมเยอร์  ลอร์ดเลฟเทนันต์  เชริฟ  เกรเทอร์ลอนดอน ลอร์ดเลฟเทนันต์  ไฮเชริฟ 
ลอนดอนโบโร ในเกรเทอร์ลอนดอน:  บาร์คคิงและแดเกนนัม  บาร์เน็ท  เบ็กซลีย์  เบรนท์  บรอมลีย์  คามเดิน  ครอยดอน  อีลิง  เอ็นฟิลด์  เกรนิช  แฮคนี  แฮมเมอร์สมิธแอนด์ฟุลลัม  ฮาริงเกย์  ฮาร์โรว์  เฮเวอริง  ฮิลลิงดัน  ฮาวสโลว์  อิสลิงตัน  เคนซิงทันแอนด์เชลซี  คิงสตันอัพพอนเทมส์  ลามเบ็ธ  ลุยสชัม  เมอร์ตัน  นิววัม  เรดบริดจ์  ริชมอนด์อัพพอนเทมส์  ซัทเธิร์ค  ซัททัน  ทาวเวอร์แฮมเล็ท  วอลทแธมฟอเรสต์  แวนด์สเวิร์ธ  เวสต์มินสเตอร์ 
| ด ค กนครในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
อังกฤษ:  กลอสเตอร์  คอเวนทรี  คาร์ไลล์  คิงส์ตันอะพอนฮัลล์  เคมบริดจ์  แคนเทอร์บรี  โคลเชสเตอร์  ชิชิสเตอร์  เชฟฟีลด์  เชสเตอร์  ซอลฟอร์ด  ซอลส์บรี  ซันเดอร์แลนด์  เซนต์ออลบันส์  เซาท์เอนด์-ออน-ซี  เซาแทมป์ตัน  ดองคัสเตอร์  ดาร์บี  เดอรัม  ทรูโร  นครเวสต์มินสเตอร์  นครหลวงลอนดอน  นอตทิงแฮม  นอริช  นิวคาสเซิลอะพอนไทน์  บริสตอล  บาธ  เบอร์มิงแฮม  แบรดฟอร์ด  ไบรตันและโฮฟ  พลิมัธ  พีเทอร์เบรอห์  เพรสตัน  มิลตันคีนส์  แมนเชสเตอร์  ยอร์ก  ริพพอน  ลิงคอล์น  ลิชฟีลด์  ลิเวอร์พูล  ลีดส์  เลสเตอร์  แลงคาสเตอร์  วินเชสเตอร์  วุร์สเตอร์  วุลเวอร์แฮมป์ตัน  เวกฟีลด์  เวลล์ส  สโตก-ออน-เทรนต์  ออกซฟอร์ด  อีลี  เอ็กซิเตอร์  เฮริฟอร์ด 
สกอตแลนด์:  กลาสโกว์  ดันดี  ดันเฟิร์มลีน  เพิร์ท  สเตอร์ลิง  อินเวอร์เนสส์  เอดินบะระ  แอเบอร์ดีน 
เวลส์:  คาร์ดิฟฟ์  เซนต์เดวิดส์  เซนต์แอซัฟ  นิวพอร์ต  แบงกอร์  เรกซัม  สวอนซี 
ไอร์แลนด์เหนือ:  เดร์รี  นิวรี  เบลฟาสต์  แบงเกอร์  ลิสเบิร์น  อาร์มา 
| ด ค กค> ศ. 1974 – ค.ศ. 1996 ←    เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ   → ปัจจุบัน |
| --- | --- |
 กลอสเตอร์เชอร์  เกรเทอร์แมนเชสเตอร์  เกรเทอร์ลอนดอน  คอร์นวอลล์  คัมเบรีย  เคนต์  เคมบริดจ์เชอร์  ชรอปเชอร์  เชชเชอร์  ซัฟฟอล์ก  ซัมเมอร์เซต  เซอร์รีย์  เซาท์ยอร์กเชอร์  ดอร์เซต  ดาร์บิเชอร์  เดวอน  เดอรัม  ไทน์และเวียร์  นครลอนดอน  นอตทิงแฮมเชอร์  นอร์ทยอร์กเชอร์  นอร์แทมป์ตันเชอร์  นอร์ฟอล์ก  บริสตอล  บักกิงแฮมเชอร์  บาร์กเชอร์  เบดฟอร์ดเชอร์  เมอร์ซีย์ไซด์  รัตแลนด์  ลิงคอล์นเชอร์  เลสเตอร์เชอร์  แลงคาเชอร์  วอริกเชอร์  วิลต์เชอร์  วุร์สเตอร์เชอร์  เวสต์ซัสเซกซ์  เวสต์มิดแลนส์  เวสต์ยอร์กเชอร์  สแตฟฟอร์ดเชอร์  ออกซฟอร์ดเชอร์  อีสต์ซัสเซกซ์  อีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์  เอสเซกซ์  ไอล์ออฟไวต์  ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์  เฮริฟอร์ดเชอร์  แฮมป์เชอร์ 
| ด ค กภูมิภาคของประเทศอังกฤษ |
| --- | --- |
 เซาท์เวสต์อิงแลนด์  เซาท์อีสต์อิงแลนด์  นอร์ทเวสต์อิงแลนด์  นอร์ทอีสต์อิงแลนด์  ยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์  ลอนดอน  เวสต์มิดแลนส์  อีสต์มิดแลนส์  อีสต์ออฟอิงแลนด์
เกล็น แบลลาร์ด

| เกล็น แบลลาร์ด |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: เบซิล เกล็น แบลลาร์ด จูเนียร์
เกิด: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 แนตชิซ รัฐมิสซิสซิปปี สหรัฐฯ
แนวเพลง: ริทึมแอนด์บลูส์, ร็อก, ป็อป
อาชีพ: นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง
เครื่องดนตรี: คีย์บอร์ด, เครื่องสังเคราะห์เสียง, กีตาร์
ช่วงปี: 1978–ปัจจุบัน
นักดนตรี
เบซิล เกล็น แบลลาร์ด จูเนียร์ (อังกฤษ: Basil Glen Ballard, Jr. เกิด 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1953) เป็นนักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน รู้จักกันในผลงานร่วมเขียนเพลงและผลิตเพลงให้อัลบั้ม แจกกิดลิตเทิลพิล ของอลานิส มอริสเซตต์ (1995) ได้รางวัลแกรมมีสาขา "อัลบั้มเพลงร็อกยอดเยี่ยม" และ "อัลบั้มเพลงแห่งปี" และนิตยสารโรลลิงสโตนจัดอันดับให้อยู่ในรายชื่อ 500 อัลบั้มเพลงที่ดีที่สุดตลอดกาล และร่วมงานกับนักแต่งเพลง อลัน ซิลเวสตรี เขายังมีส่วนร่วมผลิตเพลงให้ไมเคิล แจ็กสัน ในอัลบั้มทริลเลอร์ และแบด ด้วย ในฐานะนักแต่งเพลง เขาร่วมเขียนเพลงอย่าง "แมนอินเดอะมิรเรอร์" (1987) และ "แฮนด์อินมายพ็อกเก็ต" (1995) เขาเป็นผู้ก่อตั้งค่ายเพลงจาวาเรเคิดส์ เขาชนะรางวัลแกรมมีปี 2006 สาขา เพลงที่แต่งให้กับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากงานเพลง "บีลีฟ" (เดอะโพลาร์เอ็กส์เพรสส์)
เกล็ดเลือดมาก

| เกล็ดเลือดมาก (Thrombocytosis)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: D75.8
ICD-9: 289.9
DiseasesDB: 27591
eMedicine: med/2267 ped/2238
ภาวะเกล็ดเลือดมาก หรือ เกล็ดเลือดสูง (อังกฤษ: thrombocytosis) คือภาวะซึ่งในเลือดมีปริมาณเกล็ดเลือดมากกว่าปกติ อาจเป็นชนิดปฐมภูมิ (เกิดจากที่ไขกระดูกสร้างเกล็ดเลือดมากผิดปกติโดยไม่มีเหตุกระตุ้น เป็นโรคไขกระดูกเจริญผิดปกติอย่างหนึ่ง) หรือเป็นการตอบสนองต่อภาวะที่กระตุ้นให้ไขกระดูกสร้างเกล็ดเลือดมากขึ้น (ทุติยภูมิ) ส่วนใหญ่ไม่ทำให้ผู้ป่วยมีอาการใดๆ แต่อาจเพิ่มโอกาสเกิดลิ่มเลือดได้ในผู้ป่วยบางประเภท
เกวิน รอสส์เดล

| เกวิน รอสส์เดล |
| --- | --- |
รอสส์เดลในปี 2016
เกิด: เกวิน แม็กเกรเกอร์ รอสส์เดล  (1965-10-30) 30 ตุลาคม ค.ศ. 1965 (59 ปี) Marylebone, London, England
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1983–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Gwen Stefani (สมรส 2002; หย่า 2016)
บุตร: 4 คน, รวมถึง Daisy Lowe
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: Alternative rock, post-grunge, hard rock, grunge
เครื่องดนตรี:  Vocals  Guitar  Fender Jazzmaster  Fender Stratocaster  Gibson Les Paul  ESP Eclipsetar 
ค่ายเพลง: Interscope 
 
เว็บไซต์: www.gavinrossdale.com
เกวิน รอสส์เดล (อังกฤษ: Gavin Rossdale) เกิด 30 ตุลาคม ค.ศ. 1965 เป็นนักดนตรีและนักแสดงชาวอังกฤษ เป็นนักร้องและกีตาร์จังหวะ วงร็อกที่ชื่อ บุช เขาร่วมก่อตั้งวงบุชในปี 1992 ในช่วงที่วงแยกกันไปในปี 2002 เขาเป็นนักร้องนำและมือกีตาร์วง อินสติติวต์ และต่อมาออกมาทำงานผลงานเดี่ยว เขาติดอันดับ 100 ของรายชื่อ 100 นักร้องเฮฟวีเมทัล ของนิตยสาร ฮิตพาเรเดอร์ ในปี 2013 รอสส์เดลได้รับรางวัลไอเวอร์โนเวลโลสาขาประสบความสำเร็จระดับนานาชาติ
เกร็ก แอบบอต

| เกร็ก แอบบอต |
| --- | --- |
Greg Abbott


ผู้ว่าการรัฐเท็กซัส คนที่ 48
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  20 มกราคม 2015
รักษาการแทน: แดน แพทริก
ก่อนหน้า: ริก เพอร์รี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เกรกอรี เวย์น แอบบอต  (1957-11-13) 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1957 (67 ปี)
พรรคการเมือง: รีพับลิกัน
คู่สมรส: เซซิเลีย ฟาเลน แอบบอต (สมรส 1981)
บุตร: 1
การศึกษา: มหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน
ลายมือชื่อ: 

เกรกอรี เวย์น แอบบอต (อังกฤษ: Greg Wayne Abbott, เกิด 13 พฤศจิกายน 1957) เป็นนักการเมือง ทนายความ และนักกฎหมายชาวอเมริกัน ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเท็กซัสคนที่ 48 นับตั้งแต่ปี 2015 เป็นสมาชิกพรรครีพับลิกัน เขาดำรงตำแหน่งอัยการสูงสุดรัฐเท็กซัสคนที่ 50 ตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2015 และเป็นผู้พิพากษาของศาลฎีการัฐเท็กซัสตั้งแต่ปี 1996 ถึง 2001
ประวัติ การศึกษา และอาชีพนักกฎหมาย

แอบบอตเกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 1957 ที่วิชิตาฟอลส์ รัฐเท็กซัส เขามีเชื้อสายอังกฤษ ดอริส เลคริสเตีย แจ็คส์ แอบบอต แม่ของเขาเป็นแม่บ้าน ส่วนแคลวิน ร็อดเจอร์ แอบบอต พ่อของเขาเป็นนายหน้าค้าหุ้นและตัวแทนประกันภัย เมื่อเขาอายุได้ 6 ขวบ พวกเขาย้ายไปลองวิว  ครอบครัวอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 6 ปี เมื่อเขาอายุ 12 ปี ครอบครัวแอบบอตย้ายไปที่ดันแคนวิลล์ ในปีที่สองในโรงเรียนมัธยม พ่อของเขาเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย แม่ของเขาไปทำงานในสำนักงานอสังหาริมทรัพย์
ชีวิตส่วนตัว

แอบบอตเป็นชาวโรมันคาทอลิก แต่งงานกับเซซิเลีย ฟาเลน แอบบอต หลานสาวของผู้อพยพชาวเม็กซิกัน ทั้งคู่แต่งงานกันที่แซนแอนโทนีโอในปี 1981 เมื่อเขาได้รับเลือกให้เป็นผู้ว่าการรัฐเท็กซัสทำให้เธอเป็นผู้หญิงลาตินคนแรกที่ได้เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของเท็กซัสนับตั้งแต่เท็กซัสเข้าร่วมสหภาพ พวกเขามีลูกสาวบุญธรรม 1 คนชื่อ ออเดรย์
เกลียวอาร์คิมิดีส

เกลียวอาร์คิมิดีส ใช้มือหมุนเพื่อขนถ่ายน้ำขึ้นไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เกลียวอาร์คิมิดีส (อังกฤษ: Archimedes' screw) หรือปั๊มเกลียว (screwpump) คือเครื่องจักรในประวัติศาสตร์ที่ใช้ในการขนถ่ายน้ำจากที่ต่ำไปยังท้องร่องชลประทาน อาร์คิมิดีสได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดค้นปั๊๊มเกลียว แต่ที่แท้แล้วมีการใช้งานเครื่องจักรลักษณะนี้มาก่อนหน้าเขาแล้วหลายศตวรรษในประเทศอียิปต์
แหล่งข้อมูลอื่น

Technology and Culture Volume 44, Number 1, January 2003 (PDF) Dalley, Stephanie. Oleson, John Peter. "Sennacherib, Archimedes, and the Water Screw: The Context of Invention in the Ancient World"
The Turn of the Screw: Optimal Design of an Archimedes Screw, by Chris Rorres, PhD. เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
PVC archimedean screw pump, how to build a functioning Archimedes screw pump from modern materials
Web archive backup: Plywood archimedean screw water pump, how to build a functioning Archimedes screw pump( 2009-10-25)
Manual for Screw Pumps, publisher เก็บถาวร 2008-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Archimedean Screw" by Sándor Kabai, Wolfram Demonstrations Project, 2007.
"The Archimedes Screw" เก็บถาวร 2011-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Archimede Screw
เกลนดา แจ็กสัน

| เกลนดา แจ็กสัน ซีบีอี |
| --- | --- |
แจ็กสันเมื่อปี 1971

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ของฮัมสตีดและคิลเบิร์น ฮัมสตีดและไฮเกต (1992–2010)
ดำรงตำแหน่ง 9 เมษายน 1992 – 30 มีนาคม 2015
ก่อนหน้า: เจฟฟรีย์ ฟินส์เบิร์ก
ถัดไป: ทิวลิป ศิดดิก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1936(1936-05-09) เบอร์เคนเฮด เชชเชอร์ อังกฤษ
เสียชีวิต: 15 มิถุนายน ค.ศ. 2023(2023-06-15) (87 ปี)
พรรคการเมือง: พรรคแรงงาน
คู่สมรส: รอย ฮอดจส์ (1958–1976)
บุตร: แดน ฮอดจส์
ศิษย์เก่า: ราชสถานศิลปะการละคร
อาชีพ: นักแสดง (1955–1992, 2016–2023) นักการเมือง (1992–2015)

เกลนดา เมย์ แจ็กสัน, ซีบีอี (อังกฤษ: Glenda May Jackson; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 2023) เป็นนักแสดงและนักการเมืองชาวบริติช เจ้าของรางวัลออสการ์, รางวัลเอมมี เเละรางวัลโทนี ทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับสามมงกุฎแห่งการแสดง
ในฐานะอาชีพนักแสดงในช่วงปลายทศวรรษ 1950 เธอใช้เวลาสี่ปีในฐานะสมาชิกของบริษัทรอยัลเชกสเปียร์ตั้งแต่ปี 1964 โดยเฉพาะผลงานกำกับของปีเตอร์ บรุก ในระหว่างที่แจ็กสันหันไปแสดงภาพยนตร์ เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึงสองครั้ง จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง วีเมนอินเลิฟ (1970) และ อะทัชออฟคลาส (1973) และได้เข้าชิงอีกสองครั้งในสาขาเดียวกันจากเรื่อง ซันเดย์บลัดดีซันเดย์ (1971) และ เฮดดา (1975) เธอยังได้รับสองรางวัลจากไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์ ในละครยาวทางช่องบีบีซีเรื่อง เอลิซาเบธอาร์ (1971) รวมถึงได้รับรางวัลโทนี สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในด้านละครเวที จากการแสดงของเธอใน ทรีทอลวีเมน ที่เขียนโดยเอ็ดเวิร์ด อัลบี
แจ็กสันกลายเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี 1992 โดยเป็นสมาชิกของฮัมสตีดและไฮเกต ในช่วงที่โทนี แบลร์เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรอยู่นั้น เธอดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมตั้งแต่ปี 1997 ถึง 1999 ภายหลังมีการแบ่งเขตเลือกตั้งใหม่ในปี 2010 แจ็กสันเอาชนะคริส ฟิลล์จากพรรคอนุรักษนิยม ด้วยคะแนนอย่างสูสี และขึ้นเป็นสภาสามัญชนในเขตฮัมสตีดและคิลเบิร์นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งเกษียณตัวเองในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร ปี 2015
ในด้านชีวิตส่วนตัว แจ็กสันแต่งงานกับผู้ประกาศข่าว รอย ฮอดจส์ ตั้งแต่ปี 1958 และหย่ากันในปี 1976 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนชื่อ แดน ฮอดจส์ (เกิด 7 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักหนังสือพิมพ์ใน เดอะเมลออนซันเดย์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลส่วนตัว ที่รัฐสภาสหราชอาณาจักร
เกลนดา แจ็กสัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เกลนดา แจ็กสัน ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เจเน็ต เกย์เนอร์ (1928)  แมรี พิกฟอร์ด (1929)  นอร์มา เชียเรอร์ (1930)  มารี เดรสส์เลอร์ (1931)  เฮเลน เฮส์ (1932)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1933)  โกลแด็ต กอลแบร์ (1934)  เบตตี เดวิส (1935)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1936)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1937)  เบตตี เดวิส (1938)  วิเวียน ลีห์ (1939)  จิงเจอร์ รอเจอส์ (1940) 
1941–1960:  โจน ฟอนเทน (1941)  เกรียร์ การ์สัน (1942)  เจนนิเฟอร์ โจนส์ (1943)  อิงกริด เบิร์กแมน (1944)  โจน ครอว์ฟอร์ด (1945)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1946)  โลเรตตา ยัง (1947)  เจน ไวแมน (1948)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1949)  จูดี ฮอลิเดย์ (1950)  วิเวียน ลีห์ (1951)  เชอร์ลีย์ บูท (1952)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953)  เกรซ เคลลี (1954)  อันนา มัญญานี (1955)  อิงกริด เบิร์กแมน (1956)  โจแอนน์ วูดเวิร์ด (1957)  ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (1958)  ซีมอน ซีญอแร (1959)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1960) 
1961–1980:  โซเฟีย ลอเรน (1961)  แอนน์ แบนครอฟต์ (1962)  แพตทริเซีย นีล (1963)  จูลี แอนดรูส์ (1964)  จูลี คริสตี (1965)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1966)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1967)  แคทารีน เฮปเบิร์น/บาร์บรา สไตรแซนด์ (1968)  แมกกี สมิธ (1969)  เกลนดา แจ็กสัน (1970)  เจน ฟอนดา (1971)  ไลซา มินเนลลิ (1972)  เกลนดา แจ็กสัน (1973)  เอลเลน เบอร์สติน (1974)  หลุยส์ เฟลตเชอร์ (1975)  เฟย์ ดันนาเวย์ (1976)  ไดแอน คีตัน (1977)  เจน ฟอนดา (1978)  แซลลี ฟิลด์ (1979)  ซิสซี สเปเซก (1980) 
1981–2000:  แคทารีน เฮปเบิร์น (1981)  เมริล สตรีป (1982)  เชอร์ลีย์ แม็กเลน (1983)  แซลลี ฟิลด์ (1984)  เจอรัลดีน เพจ (1985)  มาร์ลี แมตลิน (1986)  แชร์ (1987)  โจดี ฟอสเตอร์ (1988)  เจสซิกา แทนดี้ (1989)  เคที เบตส์ (1990)  โจดี ฟอสเตอร์ (1991)  เอ็มมา ทอมสัน (1992)  ฮอลลี ฮันเตอร์ (1993)  เจสซิกา แลงจ์ (1994)  ซูเซิน ซาแรนดอน (1995)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)  เฮเลน ฮันต์ (1997)  กวินเน็ธ พัลโทรว์ (1998)  ฮิลารี สแวงก์ (1999)  จูเลีย โรเบิตส์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  แฮลลี เบร์รี (2001)  นิโคล คิดแมน (2002)  ชาร์ลิส โตรน (2003)  ฮิลารี สแวงก์ (2004)  รีส วิเธอร์สปูน (2005)  เฮเลน เมียร์เรน (2006)  มารียง กอตียาร์ (2007)  เคต วินสเล็ต (2008)  ซานดรา บุลล็อก (2009)  นาตาลี พอร์ตแมน (2010)  เมริล สตรีป (2011)  เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)  เคต แบลนเชตต์ (2013)  จูลีแอนน์ มัวร์ (2014)  บรี ลาร์สัน (2015)  เอมมา สโตน (2016)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)  โอลิเวีย โคลแมน (2018)  เรเน เซลเวเกอร์ (2019)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2020)  เจสซิกา แชสเตน (2021)  มิเชล โหย่ว (2022)  เอมมา สโตน (2023) 
| ด ค กผู้ได้รับรางวัลสามมงกุฎแห่งการแสดง |
| --- | --- |
 แจ็ก อัลเบิร์ตสัน  แอนน์ แบนครอฟต์  อิงกริด เบิร์กแมน  เชอร์ลีย์ บูท  เอลเลน เบอร์สติน  ไวโอลา เดวิส  เมลวิน ดักลาส  เฮเลน เฮส์  เจเรมี ไอเอินส์  เกลนดา แจ็กสัน  เจสซิกา แลงจ์  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์  เฮเลน เมียร์เรน  ทอมัส มิตเชลล์  รีตา มอเรโน  อัล ปาชิโน  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์  วาเนสซา เรดเกรฟ  เจสัน โรบาดส์  เจฟฟรีย์ รัช  พอล สโกฟีลด์  แมกกี สมิธ  มอรีน สเตเปิลตัน  เจสซิกา แทนดี้
เกลือเสริมไอโอดีน

เกลือเสริมไอโอดีน (อังกฤษ: iodised salt หรือ iodized salt) เป็นเกลือแกงที่ผสมเกลือที่มีส่วนประกอบของไอโอดีนหลายชนิดเล็กน้อย การรับประทานไอโอดีนช่วยป้องกันการขาดไอโอดีน ซึ่งมีประชากรกว่า 2 พันล้านคนทั่วโลกที่ได้รับผลกระทบจากการขาดไอโอดีนและเป็นสาเหตุซึ่งนำไปสู่ความบกพร่องทางสติปัญญา นอกจากนี้ การขาดไอโอดีนยังก่อให้เกิดปัญหาในต่อมไทรอยด์ รวมไปถึงคอพอกประจำถิ่น ในหลายประเทศ การขาดไอโอดีนเป็นปัญหาสาธารณสุขที่พบได้ทั่วไปซึ่งสามารถแก้ไขได้โดยการเสริมไอโอดีนในเกลือ
ไอโอดีนเป็นจุลธาตุที่พบได้ตามอาหารที่ได้จากธรรมชาติในหลายพื้นที่ของโลก อย่างไรก็ตาม เมื่อปริมาณไอโอดีนในดินธรรมชาติมีน้อยและไม่พบในผักเลย การเสริมไอโอดีนในเกลือจะช่วยให้ร่างกายมนุษย์ได้รับไอโอดีนปริมาณน้อยแต่เพียงพอสำหรับความต้องการ
แง่มุมทางเคมี ชีวเคมี และสารอาหาร

ส่วนประกอบอนินทรีย์สี่ตัวที่ถูกใช้เป็นแหล่งไอโอดีนในเกลือเสริมไอโอดีน ขึ้นอยู่กับผู้ผลิต ได้แก่ โพแทสเซียมไอโอเดต โพแทสเซียมไอโอไดน์ โซเดียมไอโอเดต และโซเดียมไอโอไดน์ ซึ่งสารประกอบเหล่านี้มีความจำเป็นต่อชีวสังเคราะห์ฮอร์โมนไทรอกซิน (T4) และไตรไอโอโดไทโรนีน (T3) ซึ่งจำเป็นสำหรับต่อมไทรอยด์
เกลือบริโภคสามารถเสริมโปรตีนได้โดยการฉีดสารละลายโพแทสเซียมไอโอเดต โดยสารละลาย 60 มิลลิลิตรสามารถใช้ได้กับเกลือ 1 ตัน เกลือเป็นอาหารที่จำเป็นต่อการได้รับไอโอดีนของสาธารณะเนื่องจากมีการบริโภคเกลือในปริมาณที่ค่อนข้างทำนายได้
สถานีโทรทัศน์ไอทีวี

บทความนี้เกี่ยวกับสถานีโทรทัศน์ สำหรับบริษัทมหาชน ดูที่ ไอทีวี
ระวังสับสนกับ สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์สุดท้ายที่ใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 ก่อนยุติออกอากาศในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 และแทนที่โดยสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี
ประเทศ: ไทย
พื้นที่แพร่ภาพ: ไทย
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์ระบบยูเอชเอฟ
คำขวัญ: ทีวีเสรี (2539 - 2546) ทีวีคนรุ่นใหม่ (2546 - 2547) ความสุขของทุกคนในครอบครัว (2548 - 2550)
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 87 อาคารเอ็มไทยทาวน์เวอร์ ชั้น 27  ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
แบบรายการ
ระบบภาพ: 576ไอ (คมชัดปกติ/แพล)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน)
บุคลากรหลัก: อัชฌา สุวรรณปากแพรก ผู้อำนวยการสถานีฯ (พ.ศ. 2550)
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539
ยุติออกอากาศ: 7 มีนาคม พ.ศ. 2550
แทนที่โดย: สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี และไทยพีบีเอส (องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย) (ส.ส.ท.)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.itv.co.th
ออกอากาศ

ภาคพื้นดิน
ยูเอชเอฟ: ช่อง 26 (พ.ศ. 2539) ช่อง 29 (พ.ศ. 2542)
เคเบิลทีวี
ยูบีซี: ช่อง 6
 
สถานีโทรทัศน์ไอทีวี (อังกฤษ: Independent Television ชื่อย่อ: itv) เป็นสถานีโทรทัศน์ทีวีเสรี และเป็นอดีตสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินที่ออกอากาศในระบบยูเอชเอฟ ก่อตั้งโดย บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) สถานีโทรทัศน์ในยุคปัจจุบันนี้คือ "สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส"  (Thai PBS) (องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย) (ส.ส.ท.)
สถานีโทรทัศน์ไอทีวี ได้เริ่มต้นออกอากาศอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 เวลา 19.00 น. โดยเริ่มต้นจากการนำเสนอ ข่าวภาคค่ำประจำวัน เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรกและรายการสำหรับผู้ใหญ่ ในช่วง เวลา23.00-01.01นาที และเป็นสถานีที่เรียกรายการข่าวโดยไม่มีคำว่าภาคและมีชื่อสถานีเรียกทุกครั้ง เช่น ข่าวเช้าไอทีวี ข่าวเที่ยงไอทีวี ข่าวค่ำไอทีวี เป็นต้น เพื่อตอกย้ำภาพลักษณ์การเป็นสถานีข่าวและสาระความรู้ โดยผู้ประกาศข่าวคู่แรกของสถานี คือ กิตติ สิงหาปัด และ เทพชัย หย่อง ออกอากาศทางช่อง หมายเลข 26 และต่อมาได้ย้ายไปออกอากาศทางช่องหมายเลข 29 โดยมีสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี (สปน.) เป็นเจ้าของคลื่นความถี่ และผู้กำกับสัมปทาน เป็นสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินที่ก่อตั้งเป็นแห่งที่ 6 ของประเทศไทย จนกระทั่งต้องยุติการออกอากาศ ตั้งแต่เวลา 00.00 น. ของวันพุธที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2550 เนื่องจากไม่สามารถจ่ายค่าสัมปทานส่วนต่าง ๆ และค่าปรับแก่ สปน.ได้ตามเวลาที่กำหนด
ผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าว

บทความหลัก: รายนามผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าว สถานีโทรทัศน์ไอทีวี
บทความที่สามารถคลิกอ่านได้ด้านบนนั้น คือรายชื่อผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าวของสถานีฯในขณะนั้นทั้งหมด แต่ในเวลาต่อมาเมื่อสถานีฯได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็นทีไอทีวี และไทยพีบีเอสแล้วนั้น บางรายก็ยังคงหรือกลับมาปฏิบัติงานต่อในแต่ละยุคของสถานี และบางรายย้ายไปปฏิบัติงานที่สถานีแห่งอื่นๆหรืองานด้านอื่นแทน ซึ่งจะขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล
คลื่นความถี่

โครงการสถานีโทรทัศน์เสรีในระบบยูเอชเอฟ ในนามสถานีโทรทัศน์ไอทีวีนั้น มีสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีเป็นเจ้าของคลื่นความถี่ โดยทำสัญญาสัมปทานให้ บริษัท สยามอินโฟเทนเมนท์ จำกัด (ภายหลังคือ บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน)) ดำเนินการจัดตั้งสถานีฯ ได้ ตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 และออกอากาศทางช่อง 26 มาตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539
ต่อมา ราวปี พ.ศ. 2542 ไอทีวีได้รับอนุญาตจาก สปน.ให้เปลี่ยนแปลงช่องสัญญาณที่ออกอากาศ ในระบบยูเอชเอฟ จากช่อง 26 มาเป็นช่อง 29[ต้องการอ้างอิง] และในปีเดียวกัน ไอทีวีดำเนินการย้ายเสาส่งสัญญาณในส่วนกลางที่กรุงเทพมหานคร จากอาคารเอสซีบีปาร์คพลาซ่า , อาคารสินสาธร ทาวเวอร์ และ อาคาร เนชั่น ทาวเวอร์ มาอยู่ที่ อาคารใบหยก 2 แทน โดยไอทีวีดำเนินการแพร่ภาพนิ่ง เพื่อแจ้งให้ผู้ชมทราบการเปลี่ยนแปลงช่องสัญญาณ และการย้ายเสาส่งของสถานีฯ ไว้ทางช่อง 26 พร้อมไปกับการแพร่ภาพออกอากาศตามปกติ ทางช่อง 29 ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2542ก่อนที่จะยุติการแพร่ภาพทางช่อง 26 อย่างสมบูรณ์ ในปีเดียวกัน และออกอากาศทางช่อง 29 เรื่อยมาจนกระทั่งเปลี่ยนชื่อเป็นสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี และสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ตามลำดับ ปัจจุบันช่อง 26 ในกรุงเทพมหานคร ถูกใช้งานโดยกรมประชาสัมพันธ์เพื่อแพร่ภาพในระบบดิจิทัล
อนึ่ง ไอทีวีเคยพักการออกอากาศทางสถานีฯ ตามเวลาปกติ ในช่วงเวลา 01.30 - 05.30 น. ช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2543 โดยใช้ภาพทดสอบ ไม่มีเสียง
เวลาเปิด-ปิดสถานี

ปี 2539 - 2543 เปิดสถานีเวลา 05:30 น. ปิดสถานีเวลา 01:30 น.
ปี 2543 - 2550 ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง
อัตลักษณ์

สถานีโทรทัศน์ไอทีวี กำหนดคำขวัญในยุคแรก (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2547) ไว้ว่า ไอทีวี ทีวีเสรี ต่อมา เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2547 สถานีฯ เปลี่ยนแปลงคำขวัญใหม่เป็น ไอทีวี ความสุขของทุกคนในครอบครัว โอกาสนี้ ไอทีวีประกาศเริ่มใช้   สีแดง เป็นสีประจำสถานีฯ จนกระทั่งเปลี่ยนชื่อเป็นสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี
คำขวัญ สโลแกน

ทีวีเสรี  (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 - 28 กุมภาพันธ์​ พ.ศ. 2546)
ทีวีคนรุ่นใหม่ (1 มีนาคม พ.ศ. 2546 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2547)
ความสุขของทุกคนในครอบครัว  (1 เมษายน พ.ศ. 2547 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2550)