stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการกำกับภาพยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย
พ.ศ. 2500 - 2509

ครั้งที่ 1 ประจำปี 2500 (3/8/2500)
ถ่ายภาพ (16 ม.ม.) - ปรีชา ทรัพย์พระวงศ์ (เล็บครุฑ)
ถ่ายภาพ (35 ม.ม.) - รัตน์ เปสตันยี (ชั่วฟ้าดินสลาย)
ครั้งที่ 2 ประจำปี 2501 (9/12/2501)
ถ่ายภาพ (16 ม.ม.) - ปรีชา ทรัพย์พระวงศ์ (เกล็ดแก้ว)
ถ่ายภาพ (35 ม.ม.) - นิพนธ์ นิ่มบุญจาด (รักริษยา)
ครั้งที่ 3 ประจำปี 2502 (4/12/2502)
ถ่ายภาพ (16 ม.ม.) - วิเชียร วีระโชติ (ศรีปราชญ์)
ถ่ายภาพ (35 ม.ม.) - ประสาท สุขุม (โรงแรมนรก)
ครั้งที่ 4 ประจำปี 2503 (4/2/2504)
ถ่ายภาพ (16 ม.ม.) - ไพรัช สังวริบุตร (แสงสูรย์)
ครั้งที่ 5 ประจำปี 2505 (9/2/2506)
รัตน์ เปสตันยี (แพรดำ)
ครั้งที่ 6 ประจำปี 2506 (15/2/2507)
ฉลอง ภักดีวิจิตร (ผู้พิชิตมัจจุราช)
ครั้งที่ 7 ประจำปี 2507 (17/3/2508)
ฉลอง ภักดีวิจิตร (ละอองดาว)
ครั้งที่ 8 ประจำปี 2508 (3/5/2509)
เฉลิม ชาติบุรุษ (นางพรายคะนอง)
พ.ศ. 2510 - 2519

ครั้งที่ 9 ประจำปี 2516-17 (29/12/2517)
วิสิทธิ์ แสนทวี (ทอง)
ครั้งที่ 10 ประจำปี 2518-19 (5/6/2519)
หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (ความรักครั้งสุดท้าย)
พ.ศ. 2520 - 2529

ครั้งที่ 11 ประจำปี 2520 (12/11/2520)
สราวุธ วุฒิชัย (แหกค่ายนรกเดียนเบียนฟู)
ครั้งที่ 12 ประจำปี 2522 (25/1/2523)
ชูชาติ โตประทีป (น้ำค้างหยดเดียว)
ครั้งที่ 13 ประจำปี 2524
ไม่มีข้อมูล
ครั้งที่ 14 ประจำปี 2525 (25/12/2525)
พิพัฒน์ พยัคฆะ (ไอ้ผาง ร.ฟ.ท.)
ครั้งที่ 15 ประจำปี 2526
ปัญญา นิ่มเจริญพงศ์ (กตัญญูประกาศิต)
ครั้งที่ 16 ประจำปี 2527
ปัญญา นิ่มเจริญพงศ์, พจน์ พจนา, อรัญ สราญสโมสร (เพชรตัดเพชร)
ครั้งที่ 17 ประจำปี 2528
บุญยงค์ มงคลเมือง (ดวงยิหวา)
ครั้งที่ 18 ประจำปี 2529
ปัญญา นิ่มเจริญพงศ์ (ไม่สิ้นไร้ไฟสวาท)
พ.ศ. 2530 - 2539

ครั้งที่ 19 ประจำปี 2530
ปิยะวงศ์ กรรณสูต (จงรัก)
ครั้งที่ 20 ประจำปี 2531
พจน์ พจนา (ตลาดพรหมจารีย์)
ครั้งที่ 21 ประจำปี 2532
อานุภาพ บัวจันทร์ (คนทรงเจ้า)
ครั้งที่ 22 ประจำปี 2533
ปัญญา นิมเจริญพงศ์ (ฉลุย โครงการ 2)
ครั้งที่ 23 ประจำปี 2534
สุทัศน์ อินทรานุปกรณ์ (กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน)
ครั้งที่ 24 ประจำปี 2535
โสภณ เจนพานิช (เร็วกว่าใจไกลเกินฝัน)
ครั้งที่ 25 ประจำปี 2536
อานุภาพ บัวจันทร์ (ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม)
ครั้งที่ 26 ประจำปี 2537
อานุภาพ บัวจันทร์ (เสียดาย)
ครั้งที่ 27 ประจำปี 2538
สุทัศน์ อินทรานุปกรณ์ (โลกทั้งใบให้นายคนเดียว)
ครั้งที่ 28 ประจำปี 2539
อานุภาพ บัวจันทร์ (เสียดาย 2)
พ.ศ. 2540 - 2549

ครั้งที่ 29 ประจำปี 2540
วินัย ปฐมบูรณ์ (2499 อันธพาลครองเมือง)
ครั้งที่ 30 ประจำปี 2541
วันชัย เล่งอิ้ว (รัก-ออกแบบไม่ได้)
ครั้งที่ 31 ประจำปี 2542
ณัฐวุฒิ กิตติคุณ (นางนาก)
ครั้งที่ 32 ประจำปี 2543
(บางระจัน)
ครั้งที่ 33 ประจำปี 2544
ธีรวัฒน์ สุจันธรรม (16 ตุลา สงครามประชาชน)
ครั้งที่ 34 ประจำปี 2545
(ขุนแผน)
ครั้งที่ 35 ประจำปี 2547
ณัฐวุฒิ กิตติคุณ (โหมโรง)
ครั้งที่ 36 ประจำปี 2549
จิตติ เอื้อนรการกิจ (13 เกมสยอง)
รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ

ครั้งที่ 1 ประจำปี 2521
หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (อุกาฟ้าเหลือง)
ครั้งที่ 2 ประจำปี 2523
พูนสวัสดิ์ ธีมากร (ขุนเดช)
ครั้งที่ 3 ประจำปี 2524
โสภณ เจนพานิช (กามนิต-วาสิฏฐี)
ครั้งที่ 4 ประจำปี 2525
มนู วรรณายก, พิพัฒน์ พยัคฆะ (ถล่มค่ายนรกจางซีฟู)
ครั้งที่ 5 ประจำปี 2526
หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (มือปืน)
ครั้งที่ 6 ประจำปี 2529
หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (ครูสมศรี)
ครั้งที่ 7 ประจำปี 2530
เปี๊ยก โปสเตอร์ (สะพานรักสารสิน)
สวามี วิเวกานันท์

| สวามี วิเวกานันท์ |
| --- | --- |
วิเวกานันท์ที่ชิคาโก เมื่อกันยายน 1893
ส่วนบุคคล
เกิด: นเรนทรนาถ ทัตตา (Narendranath Datta) 12 มกราคม ค.ศ. 1863(1863-01-12) กัลกัตตา, รัฐเบงกอล, บริติชอินเดีย (ปัจจุบันคือ โกลกาตา, รัฐเบงกอลตะวันตก, ประเทศอินเดีย)
มรณภาพ: 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1902(1902-07-04) (39 ปี) เบลูรมาถ, รัฐเบงกอล, บริติชอินเดีย (ปัจจุบันคือ รัฐเบงกอลตะวันตกl, ประเทศอินเดีย)
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
ความเป็นพลเมือง: บริติชราช
สำนักศึกษา: มหาวิทยาลัยกัลกัตตา (B.A.)
ลายมือชื่อ: 
ก่อตั้ง: มิชชั่นรามกฤษณะ (1897) Ramakrishna Math
ปรัชญา: เวทันต์ใหม่ Rāja yoga
ตำแหน่งชั้นสูง
ครู: รามกฤษณะ
 สาวก อโศกานันท์, วิรชานันท์, ปรมานันท์, Alasinga Perumal, อภยานันท์, ซิสเตอร์นิเวทิตา, สวามี สทานันท์ 
 มีอิทธิพลต่อ สุภาส จันทระ โพส, อรพินท์ โฆส, พัฆ ชติน, มหาตมะ คานธี, รพินทรนาถ ฐากูร, จักรวรรติ ราชโคปาลจารี, ชวาหรลาล เนห์รู, พาลคงคาธาร ดิลก, ชามเสตจี ตาตา, นิโกลา เทสลา, ซาราห์ เบอร์นารดท์, Emma Calvé, Jagadish Chandra Bose, Annie Besant, รอเมน โรลเลนด์, แอนนา ฮาซาเร 
งานเขียน: ราชโยคะ, กรรมโยคะ, ภักติโยคะ, ญาณโยคะ, มายมาสเตอร์, เลคเชอส์ฟรอมโคลัมโบทูอัลโมรา
สวามี วิเวกานันท์ (Swami Vivekananda; แม่แบบ:IPA-bn; 12 มกราคม 1863 – 4 กรกฎาคม 1902) ชื่อเมื่อเกิด นเรนทรนาถ ทัตตา (Narendranath Datta; แม่แบบ:IPA-bn) เป็นสงฆ์ฮินดูและผู้นำสาวกของฤๅษีอินเดียเมื่อศตวรรษที่ 19 รามกฤษณะ เขาเป็นบุคคลสำคัญที่ได้แนะนำปรัชญาอินเดีย เวทันต์ และ โยคะ สู่โลกตะวันตก และได้รับการยกย่องในฐานะผู้เชิดชูการรับรู้พหุความเชื่อ (interfaith awareness), นำพาให้ศาสนาฮินดูมาสู่สถานะของการเป็นศาสนาหลักของโลกในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เขาเป็นแรงผลักดันสำคัญในการปฏิรูปศาสนาฮินดูในประเทศอินเดีย และมีส่วนร่วมในแนวคิดชาตินิยมอินเดียในฐานะเครื่องมือเพื่อต่อสู้กับจักรวรรดิอังกฤษในสมัยอาณานิคม วิเวกานันท์ได้ก่อตั้งรามกฤษณะมาถ และมิชชั่นรามกฤษณะ
วันเกิดของเขาได้รับการเฉลิมฉลองเป็นวันเยาวชนแห่งชาติของประเทศอินเดีย
สวามีนารายัณ

| สวามีนารายัณ  |
| --- | --- |
ภาพวาดแสดงสวามีนารายัณกำลังเขียนศึกษาปัตรี
ส่วนบุคคล
เกิด: ฆนษยัม ปันเด (Ghanshyam Pande) 3 เมษายน 1781 ฉไปยะ (ปัจจุบันคือ รัฐอุตตรประเทศ, ประเทศอินเดีย)
มรณภาพ: 1 มิถุนายน ค.ศ. 1830(1830-06-01) (49 ปี) คธท (ปัจจุบันคือ รัฐคุชราต, ประเทศอินเดีย)
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
ก่อตั้ง: สวามีนารายัณสัมปรทัย
ตำแหน่งชั้นสูง
ครู: สวามี รามานันท์
ที่ประทับ: Manki Ghodi

ชื่ออื่น: สหชานันท์สวามี, หฤกฤษณะมหาราช, Nilkanth Varni, สวามีนารายัณภควัน
 
สวามีนารายัณ (Swaminarayan; ไอเอเอสที: Svāmīnārāyaṇa, 3 เมษายน 1781 – 1 มิถุนายน 1830) หรือ สหชานันท์สวามี (Sahajanand Swami) เป็นโยคีและนักพรตที่ซึ่งชีวิตและคำสอนของท่านได้นำไปสู่การปฏิรูปแนวปฏบัติกลางของศาสนาฮินดูคือ ธรรมะ, อหิงสา และ พรหมจรรยา. สาวกของท่านเชื่อว่าท่านเป็นอวตารของเทพเจ้า
สโมสรฟุตบอลซิดนีย์

สโมสรฟุตบอลซิดนีย์ เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ที่ซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ปัจจุบันกำลังแข่งขันในเอลีก สโมสรชนะเลิศเอลีกแชมเปียนชิป 4 สมัย, พรีเมียร์ชิป 3 สมัย, เอฟเอฟเอคัพ 1 สมัย และโอเชียเนียแชมเปียนส์ลีก 1 สมัย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กเอลีก |
| --- | --- |
สโมสรในปัจจุบัน:  แอดิเลด ยูไนเต็ด  บริสเบน โรอาร์  เซ็นทรัล โคสต์ มารีเนอส์  เมลเบิร์น ซิตี  เมลเบิร์น วิกตอรี  นิวคาสเซิล เจตส์  เพิร์ธ กลอรี  ซิดนีย์ เอฟซี  เวลลิงตัน ฟีนิกซ์  เวสเทิร์นซิดนีย์วันเดอร์เรอร์ส  เวสเทิร์น ยูไนเต็ด
ศาลแรงงาน (ประเทศไทย)

ศาลแรงงาน จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 เปิดทำการเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2523 โดย มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เป็นศาลชำนัญพิเศษ พิจารณาพิพากษาคดีแรงงาน ซึ่งมีความแตกต่างจากอรรถคดีทั่วไป
การดำเนินกระบวนพิจารณาคดีในศาลแรงงาน จะใช้วิธีไกล่เกลี่ย และการระงับข้อพิพาทเป็นหลัก หากคู่กรณี (นายจ้าง-ลูกจ้าง) ไม่สามารถตกลงกันได้ ศาลก็จะพิจารณาตัดสินชี้ขาดตามบัญญัติแห่งกฎหมาย โดยคำนึงถึงความเป็นธรรม และความสงบเรียบร้อย
เขตอำนาจศาล

ศาลแรงงานกลางมีฐานะเป็นศาลชั้นต้น สังกัดสำนักงานศาลยุติธรรม ศาลแรงงานกลางมีเขตอำนาจครอบคลุมพื้นที่ 6 จังหวัด คือ กรุงเทพมหานคร นนทบุรี ปทุมธานี นครปฐม สมุทรสาคร และสมุทรปราการ และในระหว่างที่ยังไม่ได้จัดตั้งศาลแรงงานภาคหรือศาลแรงงานจังหวัดนั้น ศาลแรงงานกลางมีอำนาจครอบคลุมพี้นที่ทั่วราชอาณาจักร
ปัจจุบันศาลแรงงานกลาง มีสาขาจำนวน 4 สาขา และมีศาลแรงงานภาค จำนวน 9 ภาค ทั่วประเทศ
สวามีนารายัณอักษรธาม (นิวเดลี)

| สวามีนารายัณอักษรธาม (นิวเดลี) |
| --- | --- |
สวามีนารายัณอักษรธามแห่งนิวเดลี ประเทศอินเดีย
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เทพ: สวามีนารายัณ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: นอยดาโมร์, นิวเดลี
ประเทศ: อินเดีย
ที่ตั้งในเดลี
พิกัดภูมิศาสตร์: 28°36′45″N 77°16′38″E﻿ / ﻿28.61250°N 77.27722°E﻿ / 28.61250; 77.27722
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: วิกรม ลาลล์ โพจสันวสีอักษรปุรุโษตตัมสวามีนารายัณสันสถา
ผู้สร้าง: โพจสันวสีอักษรปุรุโษตตัมสวามีนารายัณสันสถา  ประมุขสวามีมหาราช
เสร็จสมบูรณ์: 6 พฤศจิกายน 2005 (consecration)
เว็บไซต์
akshardham.com
สวามีนารายัณอักษรธาม (Swaminarayan Akshardham) นิวเดลี เป็นโบสถ์พราหมณ์และศูนย์รวมด้านจิตวิญญาณและวัฒนธรรม ตั้งอยู่ในนิวเดลี ประเทศอินเดีย ชื่ออื่น ๆ เช่น อักษรธามมนเทียร (Akshardham Temple) และ เดลีอักษรธาม ภายในหมู่อาคารเป็นการแสดงถึงวัฒนธรรม จิตวิญญาณ และสถาปัตยกรรมของศาสนาฮินดูทั้งแบบจารีตและแบบร่วมสมัย มนเทียรได้รับแรงบันดาลใจมาจากโยคีจี มหาราช และสร้างสรรค์โดยประมุขสวามีมหาราช ก่อสร้างโดยบีเอพีเอส (BAPS)
มนเทียรมีพิธีอย่างเป็นทางการในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2005 โดยประสุขสวามีมหาราช โดยมีแขกคนสำคัญเข้าร่วมงาน เช่น เอ พี เจ อับดุล กะลาม, มันโมหัน สิงห์, แอล เค อาทวนี และ บี แอล โชษี ศูนย์กลางของหมู่อาคารคือมนเทียรที่สร้างตามหลักของ วาสตุศาสตร์ และ ปัญจรัตรศาสตร์
สวามีนารายัณอักษรธามสาขาเดลีนั้นคล้ายเคียงกับอักษรธามแห่งก่อนที่คานธีนคร, รัฐคุชราต ภายในแสดงนิทรรศการและเรื่องราวเกี่ยวกับสวามีนารายัณ ผู้ออกแบบได้ใช้เทคโนโลยีและการสื่อสานสมัยใหม่ในการสร้างสรรค์นิทรรศการต่าง ๆ
นอกจากนี้ในหมู่อาคารยังประกอบด้วยอภิเษกมณฑป, น้ำพุดนตรีสหชานันท์, สวนและหอนิทรรศการสหชานันท์ทรรษัน, นีลกันถทรรษัน ภาพยนตร์ไอแม็กซ์แสดงประวัติชีวิตของสวามีนารายัณ และการล่องเรือเชิงวัฒนธรรม สันสกรุติทรรษัน ตามความเชื่อของฮินดูลัทธิสวามีนารายัณ คำว่าอักษรธาม หมายถึงที่ประทับของสวามีนารายัณ และผู้ศรัทธาเชื่อกันว่าเป็นวิมานประทับชั่วคราวของพระเจ้าบนโลกมนุษย์
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 1983–84

ฤดูกาล 1983–84 เป็นฤดูกาลที่ 82 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฟุตบอลลีกและเป็นฤดูกาลที่ 9 ในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ ในฐานะแชมป์เอฟเอคัพจากฤดูกาลที่แล้ว พวกเขาตกรอบด้วยน้ำมือของบอร์นมัท ซึ่งเป็นทีมรองบ่อนจากดิวิชัน 3 ในรอบที่ 3 แต่พวกเขาก็เข้าถึงรอบรองชนะเลิศของยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพได้ แต่พ่ายแพ้อย่างหวุดหวิดให้กับยูเวนตุส (ซึ่งพวกเขาก้าวขึ้นไปคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพในฤดูกาลถัดมา) พวกเขาเป็นจ่าฝูงของลีกมายาวนาน แต่ในที่สุดพวกเขาก็จบอันดับที่ 4 ของตาราง โดยเสมอถึง 14 จาก 42 นัดแม้จะแพ้ไปเพียง 8 นัดก็ตาม นัดที่น่าจดจำที่สุดของฤดูกาลคือเกมยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ รอบก่อนรองชนะเลิศที่เจอกับบาร์เซโลนา ซึ่งนำทีมโดยดีเอโก มาราโดนา หลังจากแพ้ 0–2 ในเลกแรกที่กัมนอว์ ยูไนเต็ดพลิกกลับมาชนะ 3–0 ในเลกที่ 2 ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด
เป็นฤดูกาลเปิดตัวของมาร์ก ฮิวส์ กองหน้าดาวรุ่งที่ยิงไป 4 ประตูในช่วงปลายฤดูกาลรวมทั้งเคลย์ตัน แบล็คมอร์ และแกรม ฮอกก์ และเป็นฤดูกาลสุดท้ายของเรย์ วิลกินส์ กองกลางที่ออกจากโอลด์แทรฟฟอร์ดเมื่อจบฤดูกาลเพื่อเซ็นสัญญากับเอซีมิลาน ไบรอัน ร็อบสัน กัปตันทีมคนใหม่ (ผู้ได้รับการแต่งตั้งแทนที่มาร์ติน บูชานที่ย้ายออกไป) ยังคงอยู่กับสโมสรแม้ว่ายูเวนตุสจะพยายามเซ็นสัญญากับเขาก็ตาม
ในช่วงปิดฤดูกาลทีมคว้าตัวปีก 2 คน ได้แก่กอร์ดอน สตรักคัน และเยสเปอร์ โอลเซิน ในขณะที่ลู มาคารี ย้ายไปสวินดันทาวน์หลังจากอยู่กับสโมสรมานานถึง 11 ปี
วัดดิสานุการาม

| วัดดิสานุการาม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดดิสานุการาม, วัดจางวางดิษฐ์, วัดจางวางดิส
ที่ตั้ง: เลขที่ 237 ถนนดิสมาร์ค แขวงวัดเทพศิรินทร์ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร 10100
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดดิสานุการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวัดเทพศิรินทร์ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

สันนิษฐานว่าสร้างวัดดิสานุการามในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อว่า วัดจางวางดิษฐ์ หรือ วัดจางวางดิส ตามนามผู้สร้าง ตามข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าสร้างปี พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2397 วัดนี้สร้างก่อนวัดเทวีวรญาติซึ่งอยู่เยื้องกันและต้องมาใช้โบสถ์วัดดิสานุการามในระยะแรก ต่อมาได้ขึ้นทะเบียนวัดและใช้ชื่อว่า "วัดดิสานุการาม"
อาคารเสนาสนะ

พระอุโบสถหลังคา 2 ชั้น ติดช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ปิดทองประดับกระจก หน้าบันลวดลายดอกไม้ ประดับกระจกสี ซุ้มประตูหน้าต่างทรงมงกุฎ ประดับปูนปั้นลายดอกพุดตาน บานประตูมุกลายดอกลอย บานหน้าต่างเขียนลายรดน้ำผูกลายราชวัตร หน้าโบสถ์ตรงเชิงบันไดระเบียงตั้งราชสีห์หล่อปูน ฝาผนังพระอุโบสถตอนล่างปูแผ่นหินอ่อน ภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนด้วยสีฝุ่นบนรองพื้นด้วยดินสอและเพิ่งได้รับการอนุรักษ์เมื่อปี พ.ศ. 2560 โดยกรมศิลปากร ภาพระหว่างช่องหน้าต่างเขียนเรืองทศชาติชาดก ตอนเทพชุมนุม ผนังตรงข้ามพระประธานเขียนภาพพุทธประวัติ ตอนแบ่งพระบรมสารีริกธาตุ ด้านหลังพระประธานเป็นภาพพุทธประวัติ ตอนมารผจญ บานประตูด้านในรูปเชี่ยวกาง บานหน้าต่างรูปทวารบาล
วิหารขนาดย่อมกว่าอุโบสถ หน้าบันเป็นรูปธรรมจักรล้อมรอบด้วยลายเครือเถา ซุ้มประตูหน้าต่างประดับลายปูนปั้นช่อดอกพุดตาน พื้นปูหินอ่อน
วัดชมภูพล

| วัดชมภูพล |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดชมภูพล
ที่ตั้ง: 19 บ้านบ่อเจ๊ก หมู่ที่ 6  ตำบลหนองปลาหมอ อำเภอบ้านโป่ง ราชบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท
เจ้าอาวาส: พระครูสุพัฒวรกิจ
กิจกรรม: ศาสนสถานในพระพุทธศาสนาที่มีกิจกรรมเชิงพุทธตลอดปี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดชมภูพล เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองปลาหมอ  อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธในบริเวณตำบลหนองปลาหมอ
ประวัติ

ความเป็นมาของวัด เป็นชื่อนามสกุลของผู้ที่ถวายที่ดินสร้างวัดครั้งแรก จำนวน 9 ไร่ คือ นายรอด นางจวน ชมภูพล พร้อมทั้งถวายปัจจัยจำนวนหนึ่งและชาวบ้านบ่อเจ๊ก ประมาณ 60 หลังคาเรือนช่วยกันสร้างวัดด้วยกำลังกายและกำลังทรัพย์ จนกระทั่งทางราชการได้ประกาศเป็นวัดพัฒนาที่มีผลงานดีเด่นอีกด้วย
วัดชมภูพล ตั้งเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2513 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 25 เมตร ยาง 40 เมตร
เจ้าอาวาส

เจ้าอาวาสที่ปกครองวัดสืบต่อกันมาเท่าที่ทราบนามของวัดชมภูพลจากอดีตจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
พระล้วน เตชพโล
พระไหล กลฺยาโณ
พระวุ่น รตนวณฺโณ
พระครูสุพัฒน์วรกิจ พ.ศ. 2509 ถึงปัจจุบัน
ศาสนาสถานในวัด

1) อุโบสถ
2) ศาลาการเปรียญ
3) ศาลาอเนกประสงค์
4) หอสวดมนต์
5) กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง
6) กุฎิเจ้าอาวาส
7) สำนักงานเจ้าคณะตำบลหนองปลาหมอ
8) ห้องสุขา
9) แท๊งน้ำ
10) กำแพงรอบบริเวณวัด 2 ชั้น
11) วิหารหลวงพ่อสด
12) ศาลาปฏิบัติธรรม
13) โรงแสดงวิถีชีวิตชาวพื้นบ้าน
กิจกรรมในวัด

จัดปริวาสกรรมประจำทุกปี
วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เช่น วันวิสาขบูชา วันมาฆบูชา วันอาสาฬหบูชา วันเข้าพรรษา วันออกพรรษา และวันสำคัญอื่นๆ เป็นต้น
ลงอุโบสถทุกวันพระ 14 และ15 ค่ำ
วัดดาวโด่ง

| วัดดาวโด่ง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดดาวโด่ง, วัดดุสิดาราม
ที่ตั้ง: ตำบลคลองเขิน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูไพศาลสมุทรกิจ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดดาวโด่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเขิน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
ประวัติ

สภาพที่ตั้งเดิมเป็นป่ารกชัฎมาก เป็นที่ดินของชาวตำบลนี้ที่ชื่อ นายช้าง ได้อุทิศที่ดินของตนให้ตั้งสำนักสงฆ์ขึ้น สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จดทะเบียนเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 ส่วนอุโบสถคงสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระวินัยธรรม (บัว) เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสงคราม ได้ชักชวนพุทธศาสนิกชนร่วมกันบูรณะวัดนี้ ต่อมาพระอุโบสถหลังเก่าชำรุดทรุดโทรมลงมาก จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นทำการผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2493
เมื่อสร้างอุโบสถหลังใหม่นั้น ได้ขุดลูกนิมิตของอุโบสถหลังเก่า พบเงินพดด้วงและเงินเหรียญเฟื้องเป็นจำนวนมาก ซื่งทำในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงสันนิษฐานได้ว่า อุโบสถนี้สร้างในสมัยนี้ เดิมวัดนี้ชื่อว่า วัดดุสิดาราม โดยหลวงพ่อเต็ม สมภารรูปแรกของวัดเป็นผู้ตั้งขึ้น ต่อมาสมัยหลวงพ่อโพธิ์ เป็นเจ้าอาวาสได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดดาวโด่ง" เพื่อให้พ้องกับทางราชการว่าตำบลวัดดาวโด่ง นอกจากนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จทอดพระเนตรวัดนี้ถึง 2 ครั้ง
ศิลปกรรม

พระประธานในอุโบสถรับคำชมเชยว่าเป็นพระประธานที่งดงามมาก เป็นพระพุทธรูปปางปฐมเทศนา ถ่ายแบบมาจากวัดหน้าพระเมรุ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา หล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 คืบ ส่วนสูงจากพระบาทถึงพระเกตุมาลา 7 ศอก 1 คืบ 6 นิ้ว น้ำหนัก 5,000 กิโลกรัม แบบห้อยพระบาท
ภาพจิตรกรรมที่คอสองศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ที่บูรณะขึ้นใหม่แทนหลังเดิม ลักษณะเป็นศาลาโถง หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี มีการเรียงกระเบื้องเป็นอักษรระบุปีศักราช ที่บูรณะใหม่ว่า  2504 พื้นศาลาเป็นซีเมนต์ยกพื้นสูง ภายในที่ไม้คอสองมีภาพจิตรกรรม เขียนเรื่องราวชาดกต่าง ๆ เช่น พระมหาชนก พระเตมีย์ใบ้ ฯลฯ  วัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดดาวโด่ง รวบรวมวัตถุโบราณเป็นจำนวนมาก
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 1984–85

ฤดูกาล 1984–85 เป็นฤดูกาลที่ 83 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฟุตบอลลีกและเป็นฤดูกาลที่ 10 ติดต่อกันในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ พวกเขาเอาชนะเอฟเวอร์ตัน 1–0 ในเอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศจากประตูชัยของนอร์มัน ไวต์ไซด์ คว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 6 และจบอันดับที่ 4 ของตารางเป็นฤดูกาลที่ 2 ติดต่อกัน เป็นฤดูกาลแรกสำหรับผู้เล่นใหม่ 3 คน ได้แก่กอร์ดอน สตรักคัน, เยสเปอร์ โอลเซิน และอลัน บราซิล ในขณะที่มาร์ก ฮิวส์ กลายเป็นแนวรุกเคียงข้างแฟรงค์ สเตเปิลตัน โดยที่นอร์มัน ไวต์ไซด์ ย้ายลงมาเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางแทนที่เรย์ วิลกินส์ที่ย้ายออกไป ฮิวส์จบฤดูกาลด้วยการเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของยูไนเต็ดด้วยจำนวน 24 ประตู (16 ประตูในลีก) และยังได้รับการโหวตให้เป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งแห่งปีของพีเอฟเอ อีกด้วย อย่างไรก็ตาม บราซิลล้มเหลวในการยึดตำแหน่งผู้เล่นตัวจริง โดยแอตกินสันจัดให้เขาและแฟรงค์ สเตเปิลตันสลับกันเป็นกองหน้าคนที่สองที่เล่นเคียงข้างมาร์ก ฮิวส์
ยูไนเต็ดเริ่มต้นฤดูกาลด้วยการเสมอ 5 นัด ชนะ 3 นัด และไม่แพ้ใครใน 8 นัดแรก ก่อนจะแพ้แอสตันวิลลา 0–3 นัดเยือนนัดถัดมาของพวกเขาแพ้เอฟเวอร์ตัน 0–5 และฟอร์มในลีกของพวกเขาค่อนข้างเอาแน่เอานอนไม่ได้ตลอดทั้งฤดูกาล ก่อนวันคริสต์มาสยูไนเต็ดขึ้นนำ 2–0 ก่อนที่จะแพ้ซันเดอร์แลนด์และนอตทิงแฮมฟอเรสต์ 1–2 และในวันบ็อกซิ่งเดย์พวกเขาพ่ายแพ้ต่อสโตกซิตี 1–2 อีกครั้งหลังจากขึ้นนำ
ยูไนเต็ดเข้าสู่ปี 1985 โดยไม่แพ้ใครที่โอลด์แทรฟฟอร์ดและยังคงอยู่ในตำแหน่งจ่าฝูงของตาราง แต่แพ้เกมเหย้าติดต่อกันให้กับเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ และคอเวนทรีซิตี ก่อนที่จะเริ่มไม่แพ้ใคร 10 นัดโดยคว้าชัยชนะครั้งใหญ่เหนือวิลลา 4–0 (ฮิวส์ยิงแฮตทริก) และสโตก 5–0
รายพระนามพระมหากษัตริย์อารากอน

ตราประจำราชบัลลังก์แห่งอารากอน
ราชอาณาจักรอารากอนได้รับการก่อตั้งขึ้นในช่วงระหว่าง ค.ศ. 950–1035 ในตอนที่อาณาจักรเคานต์อารากอน ที่ราชอาณาจักรนาวาร์ได้มาในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถูกแยกออกจากนาวาร์ตามพินัยกรรมของพระเจ้าซันโชที่ 3 (ค.ศ. 1004–1035) ใน ค.ศ. 1164 การรวมกันทางราชวงศ์ระหว่างราชอาณาจักรอารากอนกับอาณาจักรเคานต์บาร์เซโลนาสร้างราชบัลลังก์อารากอนขึ้นมา ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ราชอาณาจักรบาเลนเซีย, มายอร์กา และซิซิลี ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในราชบัลลังก์ ตามด้วยราชอาณาจักรซาร์ดิเนียและกอร์ซิกาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ราชบัลลังก์แห่งอารากอนมีตัวตนอยู่ต่อไปจนถึง ค.ศ. 1714 เมื่อระบอบรัฐธรรมนูญที่แยกจากกัน (รัฐธรรมนูญกาตาลา, อารากอน ฟูเอโร และฟูร์แห่งบาเลนเซีย) ถูกปัดตกไปใน พระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตา ในตอนจบของสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
ราชวงศ์ฆิเมเนส, 1035–1164

การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งนาวาร์ ทำให้อารากอนถูกรับช่วงต่อโดยพระโอรส รามิโร ในฐานะรัฐปกครองตนเอง
| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รามิโรที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1035 – 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1063 |  | 1007 พระราชโอรสในพระเจ้าซานโชที่ 3 แห่งนางาร์ กับ ซันชาแห่งไอบาร์ | เออร์เมซินดาแห่งบิกอร์ 22 สิงหาคม ค.ศ.1036 รัชทายาท 5 พระองค์ | 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1063 กราอุส |
| ซานโช รามิเรซ (ยังเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ด้วยตั้งแต่ค.ศ. 1076)  8 พฤษภาคม ค.ศ. 1063 – 4 มิถุนายน ค.ศ. 1094 |  | 1042 พระราชโอรสใน พระเจ้ารามิโรที่ 1 กับ เออร์เมซินดาแห่งบิกอร์ | อีซาเปลแห่งอูร์เกล 1065 รัชทายาท 1 พระองค์  เฟลิซี เด รูซี 1076 รัชทายาท 3 พระองค์ | 4 มิถุนายน ค.ศ. 1094 เวสกา พระชนมายุ 48 พรรษา |
| เปโดรที่ 1 (ยังเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ด้วย)  4 มิถุนายน ค.ศ. 1094 – 28 กันยายน ค.ศ. 1104 |  | 1068 พระราชโอรสใน พระเจ้าซานโช รามิเรซ กับ อีซาเปลแห่งอูร์เกล | แอกเนสแห่งอากีแตน 1086 รัชทายาท 2 พระองค์  เบอร์ทาแห่งอิตาลี 1097 ไม่มีรัชทายาท | 28 กันยายน ค.ศ. 1104 หุบผาอารัน พระชนมายุ 36 พรรษา |
| อัลฟอนโซที่ 1 ผู้ประจัญบาน (ยังเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ด้วย)  28 กันยายน ค.ศ.  1104 – 8 กันยายน ค.ศ. 1134 |  | 1073 พระราชโอรสใน พระเจ้าซานโช รามิเรซ กับ เฟลิซี เด รูซี | อูร์รากาแห่งกัสติยา 1109 ไม่มีรัชทายาท | 8 กันยายน ค.ศ. 1134 เวสกา พระชนมายุ 61 พรรษา |
| รามิโรที่ 2 ผู้เป็นพระ 8 กันยายน ค.ศ. 1134 – 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1137 |  | 24 เมษายน ค.ศ. 1086 พระราชโอรสใน พระเจ้าซานโช รามิเรซ กับ เฟลิซี เด รูซี | แอกเนสแห่งอากีแตน รัชทายาท 1 พระองค์ | 16 สิงหาคม ค.ศ. 1157 เวสกา พระชนมายุ 71 พรรษา |
| เปโตรนิลลา 13 พฤศจิกายน ค.ศ.  1137 – 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1164 |  | 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1136 เวสกา พระราชธิดาใน พระเจ้ารามิโรที่ 2 กับ แอกเนสแห่งอากีแตน | รามอน เบเรนเกอร์ที่ 4 เคานท์แห่งบาร์เซโลนา 11 สิงหาคม ค.ศ. 1137 รัชทายาท 5 พระองค์ | 16 ตุลาคม ค.ศ. 1174 บาร์เซโลนา พระชนมายุ 38 พรรษา |
ราชวงศ์บาร์เซโลนา, ค.ศ. 1164–1410

| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อัลฟอนโซที่ 2 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1164 – 25 เมษายน ค.ศ. 1196 |  | 1157 เวสกา พระราชโอรสในรามอน เบเรนเกอร์ที่ 4 เคานท์แห่งบาร์เซโลนา กับ เปโตรนิลลาแห่งอารากอน | ซันชาแห่งกัสติยา รัชทายาท 7 พระองค์ | 25 เมษายน ค.ศ. 1196 เปอร์ปิยอง พระชนมายุ 44 พรรษา |
| เปโดรที่ 2 25 เมษายน ค.ศ. 1196 – 13 กันยายน ค.ศ. 1213 |  | 1178 เวสกา พระราชโอรสในพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2กับซันชาแห่งกัสติยา | มารีแห่งมงต์เปอลิเยร์ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1204  รัชทายาท 2 พระองค์ | 12 กันยายน ค.ศ. 1213 ยุทธการที่มูเรต์ พระชนมายุราว 35 พรรษา |
| ไฆเมที่ 1 13 กันยายน ค.ศ. 1213 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1276 |  | 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1208 มงต์เปอลิเยร์ พระราชโอรสในพระเจ้าเปโดรที่ 2 กับ มารีแห่งมงต์เปอลิเยร์ | เอเลนอร์แห่งกัสติยา 1221 รัชทายาท 1 พระองค์  วิโอแลนต์แห่งฮังการี 1235 รัชทายาท 10 พระองค์  เทเรซ่า กิล เด วิโดร์ รัชทายาท 2 พระองค์ | 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1276 บาเลนเซีย พระชนมายุ 68 พรรษา |
| เปโดรที่ 3 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1276 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285 |  | 1240 บาเลนเซีย พระราชโอรสในพระเจ้าไฆเมที่ 1 กับ โยลันดาแห่งฮังการี | คอนสแตนซ์แห่งซิซิลี 13 มิถุนายน ค.ศ. 1262 รัชทายาท 6 พระองค์ | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285 วียาฟรังกา เดล เปเนเดส พระชนมายุ 45 พรรษา |
| อัลฟอนโซที่ 3 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 1291 |  | 1265 บาเลนเซีย พระราชโอรสใน พระเจ้าเปโดรที่ 3 กับ คอนสแตนซ์แห่งซิซิลี | เอเลนอร์แห่งอังกฤษ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1290 ไม่มีรัชทายาท | 18 มิถุนายน ค.ศ.  1291 บาร์เซโลนา พระชนมายุ 27 พรรษา |
| ไฆเมที่ 2 18 มิถุนายน ค.ศ. 1291 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1327 |  | 10 สิงหาคม ค.ศ. 1267 บาเลนเซีย พระราชโอรสในพระเจ้าเปโดรที่ 3 กับ คอนสแตนซ์แห่งซิซิลี | อิซาเบลลาแห่งกัสติยา 1 ธันวาคม ค.ศ. 1291  ไม่มีรัชทายาท  บลองช์แห่งอองชู 29 ตุลาคม ค.ศ. 1295 รัชทายาท 10 พระองค์  มารี เดอ ลูซิยอง 15 มิถุนายน ค.ศ. 1315  ไม่มีรัชทายาท  เอลิเซนดา เดอ มงต์กาดา 25 ธันวาคม ค.ศ. 1322  ไม่มีรัชทายาท | 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1327 บาร์เซโลนา พระชนมายุ 60 พรรษา |
| อัลฟอนโซที่ 4 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1327 – 24 มกราคม ค.ศ. 1336 |  | 1299 เนปิลส์ พระราชโอรสในพระเจ้าไฆเมที่ 2 กับ บลองช์แห่งอองชู | เทเรซ่า แห่งอองตองซา 1314 รัชทายาท 7 พระองค์  เอเลนอร์แห่งกัสติยา 2 children | 27 มกราคม ค.ศ. 1336 บาร์เซโลนา พระชนมายุ 37 พรรษา |
| เปโดรที่ 4 24 มกราคม ค.ศ. 1336 – 5 มกราคม ค.ศ. 1387 |  | 5 ตุลาคม ค.ศ. 1319 บาลาเกอร์ พระราชโอรสใน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 กับ เทเรซ่า แห่งอองตองซา | มาเรียแห่งนาวาร์ 1338 รัชทายาท 2 พระองค์   เลโอนอร์แห่งโปรตุเกส 1347 ไม่มีรัชทายาท  เอเลนอร์แห่งซิซิลี รัชทายาท 4 พระองค์ | 5 มกราคม ค.ศ. 1387 บาร์เซโลนา พระชนมายุ 68 พรรษา |
| ฆวนที่ 1 5 มกราคม ค.ศ. 1387 – 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1396 |  | 27 ธันวาคม ค.ศ. 1350 แปร์ปิยง พระราชโอรสใน พระเจ้าเปโดรที่ 4 กับ เอเลนอร์แห่งซิซิลี | มาร์ธาแห่งอาร์มายัก รัชทายาท 1 พระองค์  โยลันเดแห่งบาร์ รัชทายาท 3 พระองค์ | 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1396 โฟอีซา พระชนมายุ 46 พรรษา |
| มาร์ติน 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1396 – 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1410 |  | 1356 กิโรนา พระราชโอรสในพระเจ้าเปโดรที่ 4 กับ เอเลนอร์แห่งซิซิลี | มาเรีย เด ลูนา 13 มิถุนายน ค.ศ. 1372 4 พระองค์  มาร์กาเร็ตแห่งเพรดส์ 1409 ไม่มีรัชทายาท | 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1410 บาร์เซโลนา พระชนมายุ 54 พรรษา |