stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชาเหลือง
สรรพคุณ

การป้องกันระบบประสาท การลดความเครียด ทางร่างกายและจิตใจ และการต้านอนุมูลอิสระและคุณสมบัติต่อต้านความวิตกกังวล
ชาวซัมซัม

| --- | --- |
หญิงไทยมุสลิมจากชุมชนบ้านบน จังหวัดสงขลา
ประชากรทั้งหมด
ไม่ทราบ
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 มาเลเซีย : รัฐเกอดะฮ์และปะลิส  ไทย : จังหวัดสตูลและสงขลา
ภาษา
ภาษาไทย (ถิ่นใต้ · ถิ่นสะกอม · ถิ่นพิเทน) · ภาษามลายู
ศาสนา
อิสลาม · พุทธ
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ไทยใต้ · มาเลเซียเชื้อสายสยาม · ไทยเชื้อสายมลายู · มลายู 
ซัมซัม (มลายู: Samsam) เป็นคำที่ใช้สำหรับเรียกกลุ่มชนลูกผสมระหว่างชาวไทยสยามกับชาวมลายู หรือชาวจีนกับสยาม หรือกับชาวสยามกับชนเผ่าพื้นเมืองอื่น ๆ ในคาบสมุทรมลายู พบมากในรัฐเกอดะฮ์และปะลิส ประเทศมาเลเซีย และตามจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย เช่น จังหวัดตรัง, พังงา, สงขลา และสตูล โดยเป็นประชากรส่วนใหญ่ของชาวมุสลิมจังหวัดสตูลและสงขลา พวกเขามีอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่ผสมผสานระหว่างไทยและมลายู ที่โดดเด่นที่สุดคือการใช้ภาษาไทยและนับถือศาสนาอิสลาม แต่ก็มีบางส่วนที่ยังนับถือหรือเปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธด้วยเช่นกัน
ศัพทมูลวิทยา

Achaimbault สันนิษฐานว่า "ซัมซัม" (Samsam) มาจากคำฮกเกี้ยนว่า "tcham tcham" แปลว่า "ผสม" หรือ "รวม"
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเข้าพระทัยว่า "ซัมซัม" เพี้ยนจากคำว่า "อิสลามสยาม"
โดยชื่อซัมซัมเป็นชื่อที่ชาวไทยพุทธและชาวมลายูมุสลิมใช้เรียกเพื่อให้เกิดความแตกต่าง แต่คนท้องถิ่นบางส่วนไม่ยอมรับเพราะมองว่าเป็นคำเหยียดหยัน ในประเทศมาเลเซียแบ่งซัมซัมออกเป็นสองกลุ่มคือซียัมซัมซัม (Siam Samsam) คือกลุ่มชาวไทยที่นับถือศาสนาพุทธ และมาเลย์ซัมซัม (Malay Samsam) คือกลุ่มชาวไทยที่นับถือศาสนาอิสลาม
ทั้งนี้หากถามว่าพวกเขาเป็นคนเชื้อสายอะไร พวกเขาจะตอบว่า "ไทย" หรือ "มลายู" อย่างใดอย่างหนึ่ง
วัฒนธรรม > ภาษา

ชาวซัมซัมในจังหวัดสตูลและสงขลาส่วนใหญ่ใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ และมีจำนวนน้อยมากที่ใช้ภาษามลายูไทรบุรี แต่จะพบคำมลายูหลงเหลือตามชื่อสถานที่ต่าง ๆ โดยชาวมุสลิมในจังหวัดสตูลและสงขลากว่าร้อยละ 90 ใช้ภาษาไทยถิ่นใต้เป็นภาษาแม่ อย่างไรก็ตาม ภาษาไทยถิ่นใต้ของชาวซัมซัมส่วนใหญ่จะมีการยืมคำแบบทับศัพท์มลายูมาใช้ค่อนข้างมาก ซึ่งเป็นผลจากปูมหลังทางประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะคำเรียกเครือญาติหรือภูมินาม มีปัจจัยหลายประการที่ทำให้ชาวซัมซัมส่วนใหญ่ในไทยนิยมใช้ภาษาไทยเป็นหลัก ส่วนหนึ่งเพราะเป็นหนทางเดียวที่จะนำพวกเขาเข้าสู่การศึกษาแบบไทย โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลและผู้นำท้องถิ่น ซึ่งรัฐบาลมุ่งหมายให้ประชาชนมุสลิมสัญชาติไทยใช้ภาษาไทยในการสื่อสาร และใช้ภาษาอาหรับสำหรับกิจกรรมหรือการเรียนการสอนทางศาสนา
นอกจากนี้ยังมีภาษาท้องถิ่นของชาวไทยมุสลิมที่เป็นลูกผสมกับชาวมลายู คือภาษาสะกอมในอำเภอจะนะและเทพา จังหวัดสงขลา และภาษาพิเทนในอำเภอทุ่งยางแดง จังหวัดปัตตานี
ขณะที่ชาวซัมซัมบนเกาะลังกาวีรุ่นใหม่เลิกพูดภาษาไทยแล้ว แต่ก็พอมีความรู้เกี่ยวกับคำไทยบ้าง
วัฒนธรรม > ศาสนา

ชาวซัมซัมส่วนหนึ่งที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวสยามแต่งงานกับชาวมลายูมุสลิมก็จะเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม แต่ก็มีชาวมลายูมุสลิมบางส่วนแต่งงานกับชาวไทยพุทธและเปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ ชาวซัมซัมส่วนใหญ่อาศัยอยู่ร่วมกับคนต่างศาสนาอย่างสมานฉันท์มายาวนาน ดังจะพบว่าในสตูลและสงขลามีบ้านเรือนของชาวพุทธและมุสลิมอาศัยอยู่ปะปนกัน และค่อนข้างจะภูมิใจในศาสนสัมพันธ์ว่าจะมั่นคงยืนยาวตลอดไป ส่วนใหญ่ชาวซัมซัมนับถือศาสนาอิสลาม แต่พวกเขาไม่นิยมเข้ามัสยิดเพื่อปฏิบัติศาสนกิจ และรับประทานอาหารฮะรอม โดยเฉพาะเต่า ซึ่งถือว่าผิดหลักศาสนา ในชุมชนชาวไทยพิเทนในอำเภอกะพ้อ จังหวัดปัตตานี เคยมีธรรมเนียมให้เยาวชนชายบรรพชาสามเณรตามความเชื่อของศาสนาพุทธ ก่อนเข้าพิธีสุหนัตตามธรรมเนียมของศาสนาอิสลาม เพื่อแสดงความเคารพแก่บรรพบุรุษของตน แต่ปัจจุบันได้ยกเลิกธรรมเนียมนี้ไปแล้ว เพราะขัดกับหลักศาสนาอิสลาม
ส่วนซัมซัมกลุ่มที่นับถือศาสนาพุทธมักจะผสมกลมกลืนไปกับคนไทยพุทธในท้องถิ่น ในบางชุมชน เช่น บ้านเชิงเขา ตำบลปะลุกาสาเมาะ อำเภอบาเจาะ จังหวัดนราธิวาส ซึ่งประชากรมีเชื้อสายมลายูและเป็นพุทธศาสนิกชน มีประเพณีบุญข้าวใหม่ โดยจะนำข้าวที่เพิ่งเก็บเกี่ยวไปให้ผู้อาวุโสชาวมลายูมุสลิมในหมู่บ้านดุอาอุทิศส่วนกุศลแก่บรรพชนมลายูของตัวเอง
การแต่งกายของหญิงไทยมุสลิมย่านบ้านบน จังหวัดสงขลา เมื่อ พ.ศ. 2484 ยังสวมโจงกระเบน และไม่โพกผ้าคลุมศีรษะ
สุกี้ไทย

| --- | --- |
สุกี้ไทยที่ร้านเอ็มเค
ประเภท: หม้อไฟ
แหล่งกำเนิด:  ไทย
ภูมิภาค: อุษาคเนย์
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: อาหารไทย
ส่วนผสมหลัก: เนื้อสัตว์ หรือ อาหารทะเล, น้ำจิ้ม
 ตำราอาหาร: สุกี้ไทย   สื่อ: สุกี้ไทย
สุกี้ไทย เป็นอาหารประเภทหม้อไฟชนิดหนึ่งที่นิยมรับประทานในประเทศไทย
ภาพรวม

โดยมากทำกินโดยต้มน้ำในหม้อชาบูชาบูที่มีปล่องตรงกลาง หรือหม้อแบนธรรมดา จากนั้นนำวัตถุดิบที่เตรียมไว้เป็นขนาดพอดีคำ เช่น เนื้อสัตว์ ผัก อาหารทะเล และ ลูกชิ้น มาต้มแล้วจิ้มกับน้ำจิ้ม ร้านอาหารแต่ละแห่งทุ่มเทอย่างมากในการปรุงน้ำจิ้ม ซึ่งกลายมาเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของร้านอาหาร น้ำจิ้มนี้อาจประกอบด้วย กระเทียมสับ น้ำ มะนาว และ พริก ขึ้นอยู่กับความชอบ ปิดท้ายด้วยข้าวต้มหรือบะหมี่ นอกจากจะให้บริการในร้านอาหารทั่วไปแล้ว ยังมีร้านเฉพาะทางอย่างเอ็มเค หรือ สุกี้โคคา อีกด้วย ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ได้มีรูปแบบใหม่เกิดขึ้น โดยใช้หม้อแบบพิเศษ โดยส่วนล่างของหม้อใช้สำหรับต้มตามปกติ ส่วนบนใช้เป็นเตาไฟฟ้าสำหรับย่างเนื้อสัตว์หรืออาหารทะเล
ประวัติศาสตร์

คำว่า "สุกี้" ที่ใช้ในภาษาไทยนั้นเป็นคำยืมมาจากคำว่า สุกียากี้ ของญี่ปุ่น โดยเชื่อว่าแรกเริ่มมีต้นกำเนิดมาจากร้านอาหารในกรุงเทพมหานคร ที่เริ่มให้บริการหม้อไฟแบบจีนภายใต้ชื่อ "สุกียากี้" ใน ปี พ.ศ. 2498 และนิยมเรียกย่อว่า "สุกี้" อย่างไรก็ตาม สุกี้ไทยมีความแตกต่างไปจากสุกียากี้ของญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก
ความนิยมของสุกี้ไทยส่วนใหญ่เป็นผลมาจากความสำเร็จของร้านอาหารกวางตุ้ง ชื่อ สุกี้โคคา ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2500 ที่ซอยทานตะวัน สีลม รูปแบบของ "สุกี้" ที่โคคานำเสนอได้กลายมาเป็นมาตรฐานในเวลาต่อมา ทำให้เกิดร้านอาหารอื่นตามมา เช่น เอ็มเค สุกี้ไทยเป็นอาหารหม้อไฟแบบจีนที่ดัดแปลงให้เข้ากับไทย มีลักษณะคล้ายกับ ชาบูชาบู และ โยเซนาเบะ โดยนำวัตถุดิบต่าง ๆ มาปรุง จากนั้นแต่ละคนก็ตักวัตถุดิบและซุปมารับประทานเอง มีตะแกรงลวดเล็ก ๆ ให้แต่ละคนใช้ตักขึ้นมาเองได้
เมนูที่คล้ายกัน

หมูกระทะ เป็นอาหารที่ใช้แผ่นเหล็กยกสูงวางอยู่ตรงกลางหม้อสุกี้แบบไทย สามารถรับประทานเนื้อย่างได้ด้วย
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

| --- | --- |
Ubon Ratchathani University
เจดีย์ทรงล้านช้าง สัญลักษณ์มหาวิทยาลัย
ชื่อเดิม: วิทยาลัยอุบลราชธานี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ชื่อย่อ: มอบ. / UBU
คติพจน์: พัฒนาความรู้ มุ่งสู่ปัญญา  พร้อมคุณค่าคุณธรรม
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533; 34 ปีก่อน (2533-07-29)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชา  11 ดูในบทความ  วิทยาลัย  1 ดูในบทความ  หน่วยงานสนับสนุน  6 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 795,645,700 บาท (พ.ศ. 2568)
นายกสภาฯ: ศาสตราจารย์พิเศษ จอมจิน จันทรสกุล
อธิการบดี: รองศาสตราจารย์ ชุตินันท์ ประสิทธิ์ภูริปรีชา
อาจารย์: 708 คน (พ.ศ. 2566)
บุคลากรทั้งหมด: 1,538 คน (พ.ศ. 2566)
ผู้ศึกษา: 17,302 คน (พ.ศ. 2566)
ปริญญาตรี: 16,982 คน (พ.ศ. 2566)
บัณฑิตศึกษา: 241 คน (พ.ศ. 2566)
นักศึกษาปริญญาเอก: 79 คน (พ.ศ. 2566)
ที่ตั้ง: 85 ถนนสถลมาร์ค ตำบลเมืองศรีไค อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
ต้นไม้: ต้นกันเกรา
สี:   สีเหลือง
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เดิมชื่อ วิทยาลัยอุบลราชธานี มหาวิทยาลัยขอนแก่น (อังกฤษ: Ubon Ratchathani University; อักษรย่อ: มอบ. – UBU) เป็นสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่จัดตั้งในพื้นที่ของจังหวัดอุบลราชธานี เป็นศูนย์กลางของการศึกษาและการค้นคว้าวิจัยในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ก่อตั้งเมื่อ วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2530 โดยจัดตั้งเป็น วิทยาลัยอุบลราชธานี สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น และยกฐานะเป็น มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2533 จากความพยายามที่จะให้มีมหาวิทยาลัยในจังหวัดอุบลราชธานีของทุกฝ่าย กลายเป็นมหาวิทยาลัยแห่งที่ 4 ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือถัดจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม (ต่อมาคือ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม) และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จัดการศึกษาครอบคลุมทั้งสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ รวมทั้งสิ้น 11 คณะ 1 วิทยาลัย แบ่งได้เป็นหลักสูตรระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีมีนักศึกษาอยู่ในคณะและวิทยาลัยต่างๆ รวมแล้วประมาณ 17,302 คน (ข้อมูลภาคการศึกษา 2/2566) ทำการเรียนการสอนทั้งภาคปกติและภาคพิเศษ
ประวัติ

มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป็นมหาวิทยาลัยที่ยกฐานะมาจาก วิทยาลัยอุบลราชธานี สังกัด มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามมติคณะรัฐมนตรี ปี พ.ศ. 2533 ในรัฐบาลของ พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรี ด้วยความมุ่งหมายให้เป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งที่ 2 ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ต่อจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยการจัดการศึกษาเน้นหนักทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เพื่อตอบสนองต่อความต้องการพัฒนา กำลังคนของประเทศ ซึ่งกำลังมุ่งพัฒนาประเทศไปสู่การเป็นประเทศ กึ่งอุตสาหกรรม และเพื่อเป็นการกระจายโอกาสทางการศึกษา ให้แก่ประชาชนในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้รับการศึกษาในระดับอุดมศึกษาเพิ่มมากขึ้นรวมทั้งให้มหาวิทยาลัย เป็นแหล่งเผยแพร่ความรู้ทางวิชาการให้แก่ประชาชนในท้องถิ่นสามารถนำความรู้ ที่ได้ไปปรับปรุงการประกอบวิชาชีพของตนเองเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตให้สูงขึ้นต่อไป
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปีการศึกษา 2531 ภายใต้ชื่อ "วิทยาลัยอุบลราชธานี" โดยเปิดทำการสอน ในสาขาเกษตรศาสตร์ และสาขาวิศวกรรมศาสตร์ มีนักศึกษารุ่นแรกจำนวน 67 คน ซึ่งฝากเรียนไว้ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่นต่อมาในปีการศึกษา 2533 วิทยาลัยอุบลราชธานีได้ยกฐานะมาเป็น มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2533 ได้ย้ายสถานที่จัดการศึกษาจากมหาวิทยาลัยขอนแก่นมาประจำ ณ สถานที่ตั้งของมหาวิทยาลัยบริเวณกิโลเมตรที่ 10 - 11 ถนนวารินเดชอุดม ตำบลเมืองศรีไค อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี บนเนื้อที่ประมาณ 5,228 ไร่ และเริ่มจัดการเรียนการสอนให้แก่นักศึกษาชั้นปีที่ 3 ของคณะเกษตรศาสตร์และคณะวิศวกรรมศาสตร์ ซึ่งได้ถือเอาวันที่ 30 กรกฎาคมของทุกปีเป็นวันคล้ายวันสถาปนามหาวิทยาลัยแล้วในปี พ.ศ. 2534 คณาจารย์และนักศึกษาทั้งหมด ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น มาประจำ ณ สถานที่ตั้งของมหาวิทยาลัยโดยสมบูรณ์ โดยสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้แต่งตั้งให้ รองศาสตราจารย์ ดร.สมจิตต์ ยอดเศรณี ดำรงตำแหน่งอธิการบดีเป็นคนแรก ในส่วนของการก่อสร้าง เริ่มต้นด้วยงบประมาณเพียง 16 ล้าน ในปี 2531 อาคารหลังแรก ที่ก่อสร้างคือ อาคารเอนกประสงค์
ต่อมาในวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ในการประชุมคณะรัฐมนตรี ที่ประชุมมีมติเห็นชอบ ร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. .... โดยมีสาระสำคัญคือ ปรับปรุงการบริหารมหาวิทยาลัยให้เป็นสถาบันการศึกษาของรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการแต่อยู่ในกำกับของรัฐ
ประวัติ > วิทยาเขตมุกดาหาร

มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้จัดตั้งวิทยาเขตมุกดาหาร โดยตั้งอยู่ที่จังหวัดมุกดาหาร ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2550 เปิดรับนักศึกษาครั้งแรก พ.ศ. 2552 สืบเนื่องจากที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ครั้งที่ 6/2550 วันที่ 15 กันยายน 2550 ได้เห็นชอบโครงการจัดตั้งวิทยาลัยนานาชาติลุ่มน้ำโขงจังหวัดมุกดาหาร เป็นการขยายโอกาสทางการศึกษา ให้กับนักศึกษาไทยและต่างชาติ โดยเฉพาะจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว อีกทั้งเป็นการเปิดโอกาสให้ผู้จบอาชีวศึกษาได้ต่อในระดับอุดมศึกษา ซึ่งจังหวัดมุกดาหารได้มอบอาคารเรียนหลังเก่าของโรงเรียนมุกดาลัย เพื่อใช้ในการเรียนการสอน และเป็นสำนักงานวิทยาเขต
ต่อมาวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2551 สภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี มีมติเห็นชอบให้จัดตั้งวิทยาเขตมุกดาหาร และได้ขอความเห็นชอบในการใช้พื้นที่ป่าไม้บริเวณภูผาเจี้ย ตำบลมุกดาหาร อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร เพื่อจัดตั้งวิทยาเขตมุกดาหาร มีพื้นที่ดำเนินการ 3 พื้นที่ คือ พื้นที่พืชไร่ตำบลคำอาอวน พื้นที่ทหารตำบลคำอาอวน และพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลมุกดาหาร (ภูผาเจี้ย) โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงวางศิลาฤกษ์อาคารเฉลิมพระเกียรติ 84 พรรษามหาราชา เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2562
ในปี 2559 มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีได้ยุติโครงการก่อสร้างอาคารเฉลิมพระเกียรติ 84 พรรษามหาราชา หรืออาคารเรียนถาวร บริเวณภูผาเจียและยุติการรับสมัครนักศึกษาใหม่ ที่วิทยาเขตมุกดาหาร รวมทั้งเรียกบุคลากรทางศึกษาและนักศึกษาที่กำลังเรียนอยู่กลับไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
ปัจจุบันไม่มีการเรียนการสอน และการใช้อาคารสถานที่ดังกล่าว
คณะ

มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ประกอบไปด้วย 11 คณะ 1 วิทยาลัย ครอบคลุมทั้งระดับปริญญาบัณฑิต มหาบัณฑิต และดุษฎีบัณฑิต ประกอบไปด้วยหน่วยงานทางด้านวิชาการดังนี้
| --- | --- |
 กลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพ คณะเภสัชศาสตร์  วิทยาลัยแพทยศาสตร์และการสาธารณสุข  คณะพยาบาลศาสตร์ กลุ่มวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะวิทยาศาสตร์  คณะวิศวกรรมศาสตร์  คณะเกษตรศาสตร์  คณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์:  กลุ่มมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์  คณะบริหารศาสตร์  คณะนิติศาสตร์  คณะรัฐศาสตร์  คณะศึกษาศาสตร์ บัณฑิตศึกษา สำนักงานบริหารบัณฑิตศึกษา  
สถานที่ต่างๆ ในมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
ป้ายมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (ใหม่) บริเวณประตูทางเข้าที่ 1
ป้ายมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
สนามกีฬากลาง ม.อุบล
หอพักนักศึกษา
ป้ายรอรถรางไฟฟ้ามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (UBU Tram)
บริเวณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ พระชนมพรรษา
หนองอีเจม (แหล่งน้ำขนาดใหญ่ภายใน ม.อุบล)
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
|  พุทธศักราช  |  คณะ, วิทยาลัย  |
| --- | --- |
 2531  2537  2542  2544  2547  2548  2549  2553  2567 :  คณะเกษตรศาสตร์ • คณะวิศวกรรมศาสตร์ • คณะวิทยาศาสตร์  คณะเภสัชศาสตร์  คณะศิลปศาสตร์  คณะบริหารศาสตร์  คณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  คณะนิติศาสตร์  คณะรัฐศาสตร์ • วิทยาลัยแพทยศาสตร์และการสาธารณสุข  คณะพยาบาลศาสตร์  คณะศึกษาศาสตร์
การวิจัย

มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีได้ให้ความสำคัญกับการวิจัยโดยที่มุ่งที่จะเป็น Research University จึงมีหน่วยงานหลักที่สนับสนุนการวิจัยคือ งานส่งเสริมการวิจัยและทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม เก็บถาวร 2013-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ซึ่งทุกคณะจะมีหน่วยงานที่สนับสนุนการวิจัย
การจัดอันดับและมาตรฐานมหาวิทยาลัย

การจัดอันดับโดย Nature Index โดยวารสารในเครือ Nature  Publishing Group เป็นวารสารทางวิชาการด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยนับจำนวนบทความที่ตีพิมพ์ต่อปีในวารสารในเครือ Nature Publishing Group ปี 2016 มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี อยู่ในอันดับที่ 7 ของประเทศไทย
การจัดอันดับโดย เว็บโอเมตริกซ์ (Webometrics) ซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อแสดงความตั้งใจของสถาบันต่าง ๆ ในการเผยแพร่ความรู้สู่เว็บไซต์ และเป็นความริเริ่มเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงความรู้อย่างเปิดกว้าง (Open Access) ทั่วโลก โดยบ่งบอกถึงปริมาณและคุณภาพของสิ่งตีพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ของสถาบัน เพื่อใช้ร่วมกับตัวชี้วัดอื่น ๆ ในการประเมินผลงานวิจัยของสถาบัน ซึ่งทางเว็บโอเมตริกซ์ได้จัดอันดับปีละ 2 ครั้งในเดือนมกราคม และกรกฎาคม ล่าสุดเดือนมกราคม พ.ศ. 2562 มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี อยู่ในอันดับที่ 2,470 ของโลก อันดับที่ 19 ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
การจัดอันดับและมาตรฐานมหาวิทยาลัย > การจัดอันดับคณะต่าง ๆ > ผลการประเมินโดย สกอ. (พ.ศ. 2549)

การจัดระดับมหาวิทยาลัยไทยด้านการวิจัย (Research Ranking Indicators) และด้านการเรียนการสอน (Teaching Ranking Indicators) และข้อมูลการจัด 50 อันดับของคณะในสาขาต่าง ๆ 7 สาขา ได้แก่ สาขาวิทยาศาสตร์ สาขาเทคโนโลยี สาขาชีวการแพทย์ สาขามานุษยวิทยาและศิลปกรรมศาสตร์ สาขาสังคมศาสตร์ สาขาเกษตร และสาขาศึกษาศาสตร์/ครุศาสตร์ ภายใต้ "โครงการฐานข้อมูลออนไลน์เพื่อประเมินศักยภาพของมหาวิทยาลัยไทย" ของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา "มติชน" เห็นว่าเป็นประโยชน์ต่อผู้ปกครอง นักเรียน และผู้สนใจทั่วไป โดยอันดับแรกของแต่ละด้าน คือ
| สาขา | คณะ | ด้านการสอน | ด้านการวิจัย |
| --- | --- | --- | --- |
|  วิทยาศาสตร์ | คณะวิทยาศาสตร์ | อันดับที่ 8 | อันดับที่ 13 |
|  เทคโนโลยี | คณะวิศวกรรมศาสตร์ | อันดับที่ 5 | อันดับที่ 27 |
|  ชีวการแพทย์ | คณะเภสัชศาสตร์ | อันดับที่ 44 | อันดับที่ 50 |
|  มนุษยศาสตร์, ศิลปศาสตร์ | คณะศิลปศาสตร์, คณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ | อันดับที่ 15 | อันดับที่ 15, อันดับที่ 7 |
|  สังคมศาสตร์ | คณะบริหารศาสตร์ | อันดับที่ 23 | อันดับที่ 49 |
|  เกษตรศาสตร์ | คณะเกษตรศาสตร์ | อันดับที่ 9 | อันดับที่ 10 |
การจัดอันดับและมาตรฐานมหาวิทยาลัย > ผลงานแห่งความภาคภูมิใจ

ได้รับรางวัลผลงานวิจัยดีเด่น 3 ผลงาน เป็นผลงานวิจัยทางวิชาการที่มีการตีพิมพ์ในวารสารมากที่สุด ผลงานวิจัยด้านนวัตกรรม สิ่งประดิษฐ์และผลงานวิจัยด้านการตอบสนองชุมชน
ได้รับการประเมินคุณภาพ รอบสอง ในระดับดีมาก ของสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.) พ.ศ. 2549-2551 และได้คะแนนเป็นลำดับที่สาม 4.70 คะแนน ในกลุ่มมหาวิทยาลัยที่เน้นการผลิตบัณฑิตและวิจัย
ผลการสอบของนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาจาก คณะเภสัชศาสตร์ เพื่อเป็นผู้ปฏิบัติการประกอบวิชาชีพเภสัชกรรมปี 2553 ซึ่งสอบผ่านเกณฑ์เป็นลำดับที่ 2 ของประเทศ
ทีมกันเกรา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี คว้ารางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ในการแข่งขันหุ่นยนต์ ABU ชิงแชมป์ประเทศไทย ปี 2555
ผลการสอบของนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาจาก คณะเภสัชศาสตร์ เพื่อเป็นผู้ปฏิบัติการประกอบวิชาชีพเภสัชกรรมปี 2556 ซึ่งสอบผ่านเกณฑ์เป็นลำดับที่ 5 ของประเทศ
หน่วยงานภายในมหาวิทยาลัย > สำนัก

สำนักคอมพิวเตอร์และเครือข่าย
สำนักบริหารทรัพย์สินและสิทธิประโยชน์
สำนักวิทยบริการ
หน่วยงานภายในมหาวิทยาลัย > โรงเรียน

โครงการสนับสนุนการจัดตั้งห้องเรียนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียน โดยการกำกับดูแลของมหาวิทยาลัย (วมว.) - ณ โรงเรียนลือคำหาญวารินชำราบ
หน่วยงานภายในมหาวิทยาลัย > องค์กรนักศึกษา

สภานักศึกษา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
สโมสรนักศึกษา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
พื้นที่มหาวิทยาลัย

เป็นพื้นที่ของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีที่จัดการเรียนการสอนและการวิจัยในปัจจุบันโดยมีพื้นที่โดยประมาณจำนวน 5,228 ไร่ ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองอุบลราชธานีประมาณ 15 กิโลเมตร โดยตั้งอยู่ที่กิโลเมตรที่ 10 - 11 บนถนนสถลมาร์ค ตำบลเมืองศรีไค อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี โดยแบ่งพื้นที่ออกเป็นดังนี้
กลุ่มอาคารบริหารส่วนกลาง ที่ประกอบไปด้วย อาคารสำนักงานอธิการบดี อาคารหอประชุมเอนกประสงค์เฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา อาคารสำนักวิทยบริการ (หอสมุดกลาง) อาคารสำนักคอมพิวเตอร์และเครือข่าย อาคารสำนักบริหารทรัพย์สินและสิทธิประโยชน์ อาคารปฏิบัติการเพื่อส่งเสริมและวิจัยด้านธุรกิจ (อาคารเทพรัตน์สิริปภา) อาคารกิจกรรมนักศึกษาและโรงพิมพ์มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี กลุ่มอาคารกองกายภาพและสิ่งแวดล้อม กลุ่มอาคารเรียนรวม โรงอาหารกลาง
กลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพ ที่ประกอบด้วย อาคารปฏิบัติการเภสัชชุมชน กลุ่มอาคารคณะเภสัชศาสตร์และอาคารปฏิบัติการ กลุ่มอาคารณะพยาบาลศาสตร์และอาคารปฏิบัติการรวม กลุ่มอาคารวิทยาลัยแพทยศาสตร์และการสาธารณสุข และโครงการก่อสร้างโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (อาคารศูนย์การศึกษาและวิจัยทางการแพทย์) อาคารกิจกรรมด้านสุขภาพ และอาคารกายวิภาคศาสตร์
กลุ่มวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ที่ประกอบไปด้วย กลุ่มอาคารคณะวิทยาศาสตร์และอาคารปฏิบัติการ กลุ่มอาคารคณะวิศวกรรมศาสตร์ และกลุ่มอาคารปฏิบัติการโรงงานคณะวิศวกรรมศาสตร์ กลุ่มอาคารคณะเกษตรศาสตร์และอาคารโรงงานต้นแบบอุตสาหกรรมเกษตรและพื้นที่ไร่ฝึกและทดลองประมาณ 3,928 ไร่
กลุ่มมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ที่ประกอบไปด้วย กลุ่มอาคารคณะศิลปศาสตร์ อาคารโรงละครคณะศิลปศาสตร์ กลุ่มอาคารคณะบริหารศาสตร์ กลุ่มอาคารคณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ อาคารคณะนิติศาสตร์ อาคารคณะรัฐศาสตร์ และอาคารฝึกอบรมภาษาและวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำโขง
กลุ่มอาคารหอพักอาจารย์และนักศึกษา บนเนื้อที่ประมาณ 500 ไร่ ที่ประกอบไปด้วย กลุ่มอาคารหอพักอาจารย์และบุคลากร กลุ่มอาคารหอพักนักศึกษา
กลุ่มอาคารกีฬาและนันทนาการ บนเนื้อที่ประมาณ 200 ไร่ ที่ประกอบไปด้วย อาคารศูนย์กีฬาเอนกประสงค์ สนามกีฬากลาง สระว่ายน้ำยอดเศรณี และสนามกีฬาต่าง ๆ
ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีได้จัดการเรียนการสอนแตกต่างกันออกไปตามหลักสูตรของแต่ละคณะและสาขาวิชาที่มีการจัดการศึกษาตั้งแต่ 4 ปี ไปจนถึง 6 ปี และมีการจัดกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อให้นักศึกษาในแต่ละคณะวิชาได้ทำความรู้จักในฐานะนักศึกษาสถาบันเดียวกันและเป็นการสร้างความสัมพันธ์ในหมู่สมาชิกและเพื่อนในแต่ละคณะวิชา โดยมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีได้ส่งเสริมในด้านการจัดกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อให้บัณฑิตที่จบออกไปจากรั้วมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีเป็นผู้ทีมีความรับผิดชอบ และมีความรอบรู้ในด้านต่าง ๆ และการรู้จักการช่วยเหลือสังคม โดยมีกิจกรรมนักศึกษาที่เด่น ๆ ดังนี้
ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย > กิจกรรมนักศึกษา

ประเพณีเดินเท้าสู่วัดหนองป่าพง จัดขึ้นเพื่อให้นักศึกษาใหม่ ได้เรียนรู้จักชุมชนรอบบริเวณมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี รวมทั้งได้เข้าปฏิบัติธรรมตามหน้าที่ของชาวพุทธอย่างถูกต้องและสามารถดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท มีสมาธิ ปัญญาและเป็นการพัฒนานักศึกษาให้มีคุณลักษณะเป็นบัณฑิตที่พึ่งประสงค์ของสังคมต่อไป
ชุมนุมไอทีคาเฟ่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จัดตั้งขึ้นมาเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 เพื่อเป็นหน่วยกลางในการให้ความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีสารสนเทศ และเป็นเวที่ในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหาทางด้านสารสนเทศ
ชุมนุมนักประดิษฐ์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จัดตั้งขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2543 วัตถุประสงค์เพื่อรวมกลุ่มนักศึกษาที่สนใจเรื่องสิ่งประดิษฐ์ และสร้างนักประดิษฐ์รุ่นใหม่ รวมถึงประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัยในการแสดงความรู้ความสามารถต่อสาธารณชน ลักษณะกิจกรรม เช่น จัดการแข่งขันสิ่งประดิษฐ์หุ่นยนต์ รวมถึงเข้าแข่งขันรถประหยัดพลังงานและการแข่งขันหุ่นยนต์ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ชุมนุมหมอลำการเมือง คณะรัฐศาสตร์ จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นชุมนุมที่รวบรวมเอานักศึกษาคณะรัฐศาสตร์ทุกชั้นปีที่มีใจรักและกล้าแสดงออก ทางด้านศิลปวัฒนธรรม เป็นแหล่งรวบรวม แลกเปลี่ยน ศึกษาและพัฒนารูปแบบการนำเสนอที่น่าสนใจเกี่ยวกับหมอลำ และอยากเข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนาประชาธิปไตยโดยใช้วัฒนธรรมหมอลำเป็นสื่อ
ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย > การพักอาศัยของนักศึกษา

สำหรับมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีนั้นเป็นสถาบันการศึกษาที่ให้การศึกษากับกลุ่มนักศึกษาในเขตพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและนักศึกษาจากทั่วทั้งประเทศ ดังนั้นทางมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีได้มีการจัดสร้างหอพักนักศึกษาขึ้นมาเพื่ออำนวยความสะดวกให้กับนักศึกษาที่ต่างภูมิลำเนาเข้าพักอาศัย และเป็นการสร้างความรู้จักกันให้กับนักศึกษาที่เข้ามาศึกษาในมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตร่วมกับเพื่อน ๆ ต่างคณะและเป็นการสร้างความปลอดภัยและความอุ่นใจให้กับผู้ปกครองที่มีนักศึกษาจากต่างภูมิลำเนาเข้ามาศึกษา
โดยมีกลุ่มหอพักให้การบริการนักศึกษา ได้แก่ กลุ่มอาคารราชาวดี กลุ่มอาคารราชพฤกษ์ กลุ่มอาคารลีลาวดี และกลุ่มอาคารกันเกรา
ทำเนียบผู้อำนวยการวิทยาลัย และอธิการบดี

| มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี> ผู้อำนวยการวิทยาลัย | มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี> วาระการดำรงตำแหน่ง | มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี>  |
| --- | --- | --- |
| 1. รองศาสตราจารย์ ดร.สมจิตต์ ยอดเศรณี | 24 ธันวาคม พ.ศ. 2530 - 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 (สมัยดำรงตำแหน่งเป็น ผู้อำนวยการวิทยาลัยอุบลราชธานี สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น) |  |
| อธิการบดีมหาวิทยาลัย | วาระการดำรงตำแหน่ง |  |
| 1. รองศาสตราจารย์ ดร.สมจิตต์ ยอดเศรณี | 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 - 25 มกราคม พ.ศ. 2534 (รักษาการ)   25 มกราคม พ.ศ. 2534 - 25 มกราคม พ.ศ. 2538 (สมัยที่ 1)   25 มกราคม พ.ศ. 2538 - 1 มิถุนายน พ.ศ. 2542 (สมัยที่ 2)   |  |
| 2. ศาสตราจารย์ (พิเศษ) ดร.ไพฑูรย์ อิงคสุวรรณ | 1 มิถุนายน พ.ศ. 2542 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2545 |  |
| 3. ศาสตราจารย์ ดร.ประกอบ วิโรจนกูฏ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2545 - 30 กันยายน พ.ศ. 2549 (สมัยที่ 1) 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 - 30 กันยายน พ.ศ. 2553 (สมัยที่ 2)   |  |
| 4. รองศาสตราจารย์ ดร.นงนิตย์ ธีระวัฒนสุข | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 - 30 กันยายน พ.ศ. 2557 (สมัยที่ 1) 1 ตุลาคม พ.ศ. 2557 - 26 เมษายน พ.ศ. 2562 (สมัยที่ 2)   |  |
| 5. รองศาสตราจารย์ ดร.ชุตินันท์ ประสิทธิ์ภูริปรีชา | 27 เมษายน พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน |  |
บุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

โดยมีบุคคลที่สร้างชื่อเสียงให้กับมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ดังนี้
ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ (คณะรัฐศาสตร์ - รัฐประศาสนศาสตรดุษฏีบัณฑิต) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2551)
ดร.ประชา ประสพดี  (คณะรัฐศาสตร์ - รัฐประศาสนศาสตรดุษฏีบัณฑิต) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ เขต 7 และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (พ.ศ. 2555-2557)
ศาสตราจารย์ พลตำรวจโทหญิง ดร.นัยนา เกิดวิชัย (คณะรัฐศาสตร์ - รัฐประศาสนศาสตรดุษฏีบัณฑิต) อดีตคณบดีคณะตำรวจศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
สมปรารถนา วิกรัยเจิดเจริญ (คณะรัฐศาสตร์ - รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต) อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลนครอุบลราชธานี
เมธาวี ธีรลีกุล (คณะบริหารศาสตร์) มิสแกรนด์สระแก้ว 2018 และรองชนะเลิศอันดับ 4 มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018 ปัจจุบันเป็นนักแสดงช่อง 7HD