stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทะเลญี่ปุ่น

ทะเลญี่ปุ่น (สำหรับชื่ออื่น ๆ ดูด้านล่าง) (ญี่ปุ่น: 日本海; โรมาจิ: Nihonkai) เป็นทะเลชายอาณาเขตทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก ระหว่างแผ่นดินใหญ่เอเชีย หมู่เกาะญี่ปุ่น และเกาะซาฮาลิน ล้อมรอบด้วยประเทศญี่ปุ่น ประเทศเกาหลีใต้ ประเทศเกาหลีเหนือ และประเทศรัสเซีย เป็นผืนน้ำที่ถูกปิดกั้นจากมหาสมุทรแปซิฟิกเกือบสมบูรณ์ ทำให้แทบไม่มีปรากฏการณ์น้ำขึ้นน้ำลง ซึ่งคล้ายกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และความโดดเดี่ยวเช่นนี้ยังทำให้จำนวนชนิดพันธุ์สัตว์และความเค็มของน้ำมีน้อยกว่าในมหาสมุทร ภายในพื้นที่ไม่มีเกาะ อ่าว หรือแหลมขนาดใหญ่ สมดุลของน้ำได้รับอิทธิพลอย่างมากจากกระแสน้ำที่ไหลเข้าและออกผ่านช่องแคบต่างๆ ที่เชื่อมต่อกับทะเลรอบข้างและมหาสมุทรแปซิฟิก ขณะที่แม่น้ำที่ไหลลงสู่ทะเลแห่งนี้มีจำนวนน้อย จึงมีผลต่อปริมาตรน้ำในทะเลเพียงไม่เกินร้อยละ 1
น้ำในทะเลญี่ปุ่น มีความเข้มข้นของออกซิเจนละลายอยู่สูง ส่งผลให้ความอุดมสมบูรณ์ทางชีวภาพ การประมงจึงมีความสำคัญทางเศรษฐกิจในภูมิภาคนี้ และการขนส่งทางเรือในทะเลญี่ปุ่นกำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ตามการเติบโตทางเศรษฐกิจของภูมิภาคเอเชียตะวันออก แม้ว่าในอดีตจะไม่คับคั่งนักเนื่องด้วยประเด็นปัญหาทางการเมือง ขณะที่ชื่อของผืนน้ำแห่งนี้ยังคงเป็นประเด็นขัดแย้ง เนื่องจากเกาหลีใต้พยายามเรียกร้องให้ใช้ชื่อว่า ทะเลตะวันออก
ขอบเขต

องค์การอุทกศาสตร์สากลได้กำหนดขอบเขตของทะเลญี่ปุ่นไว้ดังนี้
ภูมิศาสตร์และธรณีวิทยา

ทะเลญี่ปุ่นเคยถูกล้อมรอบด้วยแผ่นดินในยุคสมัยที่ยังคงมีสะพานแผ่นดินในภูมิภาคเอเชียตะวันออก โดยหมู่เกาะญี่ปุ่นเริ่มก่อตัวขึ้นจากการแยกตัวของพื้นที่ทางตอนเหนือและใต้ในสมัยไมโอซีนตอนต้น ซึ่งทำให้ทะเลญี่ปุ่นเริ่มเชื่อมต่อกับทะเลเปิด พื้นที่ทางตอนเหนือของหมู่เกาะยังคงแยกแตกกระจายกันจนกระทั่งเกิดกลุ่มเกาะทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในสมัยไมโอซีนตอนปลาย ขณะที่พื้นที่ทางใต้ยังคงเป็นผืนดินขนาดใหญ่ และเมื่อถึงสมัยไมโอซีนตอนปลายก็เริ่มขยายตัวไปทางทิศเหนือ
| --- | --- |
แผนที่แสดงหมู่เกาะญี่ปุ่น ทะเลญี่ปุ่น และพื้นที่โดยรอบในภาคพื้นทวีปของเอเชียตะวันออก ในสมัยไมโอซีนตอนต้น (23–18 Ma): แผนที่แสดงหมู่เกาะญี่ปุ่น ทะเลญี่ปุ่น และพื้นที่โดยรอบในภาคพื้นทวีปของเอเชียตะวันออก ในสมัยไมโอซีนตอนปลายถึงสมัยไพลโอซีนตอนกลาง (3.5–2 Ma)
ทะเลญี่ปุ่นถูกล้อมรอบด้วยแผ่นดินรัสเซียและเกาะซาคาลินทางเหนือ คาบสมุทรเกาหลีทางตะวันตก และหมู่เกาะญี่ปุ่นทางตะวันออก และเชื่อมต่อกับทะเลอื่น ๆ โดยช่องแคบ 5 แห่ง ได้แก่ ช่องแคบตาตาร์ระหว่างทวีปเอเชียกับเกาะซาฮาลิน ช่องแคบลาเปรูสระหว่างเกาะซาฮาลินกับเกาะฮกไกโด ช่องแคบสึงารุระหว่างเกาะฮกไกโดกับเกาะฮนชู ช่องแคบคัมมงระหว่างเกาะฮนชูกับเกาะคีวชู และช่องแคบเกาหลีระหว่างคาบสมุทรเกาหลีกับเกาะคีวชู
ความลึกเฉลี่ย 1,062 เมตร จุดที่ลึกที่สุดลึกจากระดับน้ำทะเล 3,742 เมตร และมีพื้นที่ประมาณ 978,000 ตารางกิโลเมตร กิจกรรมที่สำคัญที่ทะเลแห่งนี้คือการทำประมง ปลาที่จับได้จะมีลักษณะคล้ายปลาในทะเลเบริง นอกจากนี้ยังมีการจับปลิงทะเลด้วย
กรณีพิพาทชื่อ

บทความหลัก: กรณีพิพาทชื่อทะเลญี่ปุ่น
ในปี พ.ศ. 2535 เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ได้ยกประเด็นว่าด้วยชื่อของทะเลที่ถูกห้อมล้อมโดยรัสเซีย, ญี่ปุ่น, เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ แม้ว่าชื่อของ "ทะเลญี่ปุ่น" หรือการแปลเทียบเท่าอื่น จะได้รับการตั้งชื่ออื่นในต่างประเทศ อย่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต่างก็ให้มีการใช้ชื่อที่ต่างออกไป โดยเกาหลีเหนือให้ใช้ชื่อว่า "ทะเลเกาหลีตะวันออก" และเกาหลีใต้ให้ใช้ชื่อว่า "ทะเลตะวันออก"  แทนชื่อของ "ทะเลญี่ปุ่น" อย่างไรก็ดีในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 สหประชาชาติได้มีหนังสือถึงรัฐบาลญี่ปุ่นว่า จะใช้ชื่อ "ทะเลญี่ปุ่น" เป็นชื่อสากลในเอกสารราชการที่ออกโดยสหประชาชาติ แต่ยังคงเปิดให้มีการอภิปรายในประเด็นว่าด้วยชื่อทะเลดังกล่าวต่อไป นอกจากนี้ใน พ.ศ. 2555 องค์การอุทกศาสตร์สากล (International Hydrographic Organization) ซึ่งเป็นองค์การว่าด้วยอุทกศาสตร์และมีหน้าที่หนึ่งในการกำหนดชื่อทางอุทกศาสตร์สากล ได้ให้การยอมรับชื่อ "ทะเลญี่ปุ่น" เป็นชื่อเดียวที่จะปรากฏในสื่อสิ่งพิมพ์ขององค์การ และปฏิเสธชื่อ "ทะเลตะวันออก" ตามที่เกาหลีใต้เสนอ โดยจะมีการอภิปรายเรื่องชื่ออีกครั้งเมื่อถึง พ.ศ. 2560
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sea of Japan
40°N 135°E﻿ / ﻿40°N 135°E﻿ / 40; 135
ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ 
สัดส่วนธง: 3:4
ประกาศใช้: 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006)
ลักษณะ: ธงพื้นสีฟ้า มีรูปดาวสีเหลืองซึ่งถูกย่อขนาดลงและย้ายไปไว้ที่มุมธงบนด้านคันธง ในพื้นธงพาดทับตามแนวทแยงจากมุมขวาบนลงมายังมุมซ้ายล่างของธงด้วยแถบสีแดงขอบเหลือง.
 

ธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี

ลักษณะ: ธงชาติพร้อมกับมีข้อความเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "LE PRESIDENT"
 
ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกที่ใช้อยู่ในเวลานี้ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 โดยรัฐธรรมนูญใหม่ฉบับใหม่ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ซึ่งได้มีการให้สัตยาบันในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 และมีผลบังคับใช้เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ได้ระบุให้ใช้ธงซึ่งมีลักษณะที่ใกล้เคียงกับธงชาติในช่วง พ.ศ. 2503 - 2514 โดยแก้ไขสีธงจากสีน้ำเงิน (royal blue) เป็นสีฟ้า (sky blue) ซึ่งสีดังกล่าวนี้มีความหมายถึงสันติภาพ สำหรับสีแดงในธงนี้หมายถึง เลือดของผู้สละชีพเพื่อชาติ ดวงดาวหมายถึงอนาคตอันสดใสของชาติ
ประวัติ

ที่มาของธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกมาจากธงของสมาคมแอฟริกันนานาชาติ (Association Internationale Africaine) ซึ่งเป็นสมาคมที่สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียมทรงจัดตั้งขึ้น (สมาคมนี้จัดตั้งขึ้นในฐานะองค์กรทางด้านมนุษยธรรม แต่แท้จริงเป็นเพียงองค์กรบังหน้าการกดขี่ขูดรีดดินแดนคองโกของพระเจ้าเลออปอล) ธงดังกล่าวนี้ได้ถูกชักขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2420 ธงนี้นัยว่าได้รับการออกแบบโดย เฮนรี มอร์ตัน สแตนลีย์ นักสำรวจทวีปแอฟริกาผู้มีชื่อเสียง มีลักษณะเป็นธงพื้นสีน้ำเงิน มีรูปดาวห้าแฉกสีทองอยู่กลางธง ดาวดังกล่าวหมายถึงแสงสว่างแห่งอารยธรรมซึ่งบัดนี้ได้ฉายแสงเหนือแผ่นดินส่วนที่มืดมนที่สุดของทวีปแอฟริกาแล้ว ธงนี้ต่อมาได้กลายเป็นธงชาติของเสรีรัฐคองโกภายหลังจากดินแดนคองโกได้รับการยอมรับว่าอยู่ในความยึดครองของเบลเยียมอย่างเป็นทางการในการประชุมที่เบอร์ลินใน พ.ศ. 2427
ต่อมาเมื่อเบลเจียนคองโกได้รับเอกราชในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2503 ก็ได้จัดตั้งประเทศใหม่เป็นสาธารณรัฐคองโก (เลออปอลวีล) (ปัจจุบันเมืองเลออปอลวีลได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองกินชาซา) ธงชาติของสาธารณรัฐคองโกแห่งนี้ยังคงลักษณะพื้นฐานจากธงเดิมไว้ แต่ได้มีการเพิ่มรูปดาวขนาดเล็ก 6 ดวงไว้ที่ด้านต้นธง เพื่อหมายถึงจังหวัดในความปกครองทั้ง 6 จังหวัดในเวลานั้น ธงดังกล่าวนี้ได้ใช้อยู่ในระหว่าง พ.ศ. 2503 - 2506
หลังสิ้นสุดวิกฤตการณ์คองโกในปี พ.ศ. 2509 โมบูตู เซเซ เซโก (Mobutu Sese Seko) ได้สถาปนาการปกครองระบอบเผด็จการภายใต้ชื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เขาได้กำหนดธงชาติขึ้นใหม่เป็นธงสีน้ำเงิน มีรูปดาวสีเหลืองซึ่งถูกย่อขนาดลงและย้ายไปไว้ที่มุมธงบนด้านคันธง ในพื้นธงพาดทับตามแนวทแยงจากมุมขวาบนลงมายังมุมซ้ายล่างของธงด้วยแถบสีแดงขอบเหลือง ซึ่งสีแดงหมายถึงเลือดของประชาชน สีเหลืองหมายถึงความเจริญรุ่งเรือง สีน้ำเงินหมายถึงความหวัง ดวงดาวหมายถึงความเป็นเอกภาพ เมื่อได้มีการเปลี่ยนนามประเทศเป็นสาธารณรัฐซาอีร์ในปี พ.ศ. 2514 จึงได้มีการเปลี่ยนธงใหม่อีก ธงดังกล่าวนี้ถูกสร้างขึ้นในฐานะส่วนหนึ่งของความพยายามสร้างความเป็นแอฟริกาขึ้นในชาติ (re-Africanization) ของโมบูตู และได้ใช้อย่างเป็นทางการมาจนถึงการขับไล่โมบูตูลงจากอำนาจในปี พ.ศ. 2540
หลังสิ้นสุดการปกครองของโมบูตูแล้ว จึงได้มีการฟื้นฟูเอาธงชาติสมัยสาธารณรัฐที่หนึ่งมาเป็นสัญลักษณ์อีกครั้ง และได้เปลี่ยนแปลงมาสู่ธงปัจจุบัน ซึ่งเลียนแบบจากธงของสาธารณรัฐที่ 2 ในปี พ.ศ. 2549
ธงสมาคมแอฟริกันนานาชาติ
(Association Internationale Africaine)
ต่อมาเป็นธงชาติเสรีรัฐคองโก
(ค.ศ. 1885–1908)
และธงของเบลเจียนคองโก (ค.ศ. 1908–1960)
ธงชาติของคองโก-เลออปอลวีล ค.ศ. 1960–1963
ค.ศ. 1963–1966
ค.ศ. 1966–1971
ธงชาติสาธารณรัฐซาอีร์
(ค.ศ. 1971–1997)
ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ค.ศ. 1997–2003
ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ค.ศ. 2003–2006
ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก นับตั้งแต่ ค.ศ. 2006
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก –ที่ rbvex.it (ภาษาอิตาลี)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
นีท

ที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในเวลส์
| Neath เวลส์: Castell-nedd |
| --- | --- |
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 522: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Wales Neath Port Talbot" does not exist
ประชากร: 19,258 
โอเอสกริด: SS745975
ชุมชน: Neath  
พรินซิพอลแอเรีย: Neath Port Talbot
เซเรมอเนียลเคาน์ที: West Glamorgan
ประเทศ: เวลส์
รัฐเอกราช: สหราชอาณาจักร
โพสท์ทาวน์: NEATH
เขตรหัสไปรษณีย์: SA10-11
รหัสโทรศัพท์: 01639

ตำรวจ: South Wales
ดับเพลิง: Mid and West Wales
รถพยาบาล: Welsh
 
รัฐสภาสหราชอาณาจักร: Neath
Senedd Cymru – รัฐสภาเวลส์: Neath
 รายชื่อสถานที่ สหราชอาณาจักร เวลส์ Neath Port Talbot 51°40′N 3°49′W﻿ / ﻿51.66°N 3.81°W﻿ / 51.66; -3.81
นีท (/niːθ/; เวลส์: Castell-nedd) เป็นเมืองในประเทศเวลส์ จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 มีประชากร 19,258 คน ในอดีตตั้งอยู่ในกลามอร์แกน เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนีท อยู่ห่างจากเมืองสวอนซีทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 7 ไมล์ (11 กิโลเมตร)
ปีเตอร์ เคลลี่ (นักการเมืองไอร์แลนด์)

ปีเตอร์ เคลลี่ (17 สิงหาคม ค.ศ. 1944 – 2 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองไอร์แลนด์ ซึ่งเคลลี่ได้รับการเลือกตั้งตั้งแต่ปี 2002 แต่แพ้การเลือกตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2011 ปีเตอร์ เคลลี่เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2019
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค

| --- | --- |

ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค (ค.ศ. 1953–1991)
การใช้: Historical
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 24 มกราคม ค.ศ. 1953
ลักษณะ: ธงพื้นสีแดง กลางธงมีแถบใหญ่สีฟ้าพาดผ่านตามแนวนอน ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง.
 
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค เป็นชื่อของธงชาติคาซัคสถาน ในสมัยที่อยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต แบบธงที่ใช้ครั้งสุดท้ายจนถึงการได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2534 เป็นแบบที่รัฐบาลประกาศใช้เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2496 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีแถบสีฟ้าพาดผ่าน ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง อันเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากล
แต่เดิมแล้ว คาซัคโซเวียตได้เริ่มใช้ธงชาติของตนเป็นครั้งแรก ในช่วง พ.ศ. 2480 โดยเป็นธงแดงมีรูปค้อนเคียวไขว้ที่มุมธงด้านคันธง ที่ตอนล่างของรูปดังกล่าวมีอักษรย่อนามประเทศ เขียนด้วยอักษรโรมันและอักษรซีริลลิกสีทองว่า QAZAQ SSR และ КАЗАХСКАЯ ССР (ถ่ายรูปอักษรโรมันได้ว่า KAZACHSKAJA SSR) ต่อมาใน พ.ศ. 2496 จึงเปลี่ยนตัวอักษรในธงใหม่ เป็นอักษรซีรีลลิกแบบไม่มีเชิงสีทอง ความว่า Казак ССР (Kazak SSR) และ Казахская ССР (Kazachskaja SSR) และเปลี่ยนตำแหน่งใหม่ให้อยู่ข้างรูปค้อนเคียวแทน ก่อนที่จะเปลี่ยนแปลงธงครั้งสุดท้ายใน พ.ศ. 2496
พัฒนาการ

พ.ศ. 2463-2480
พ.ศ. 2480-2483
พ.ศ. 2483-2496
ดูเพิ่ม

ธงชาติสหภาพโซเวียต
ธงชาติคาซัคสถาน
รายชื่อธงในประเทศคาซัคสถาน
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติคาซัคโซเวียต ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐโซเวียตต่าง ๆ |
| --- | --- | --- |
| หลัก |  สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต  |  |
| สาธารณรัฐองค์ประกอบ |  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  เบียโลรัสเซีย  เอสโตเนีย  จอร์เจีย  คาซัคสถาน  เคอร์กีเซีย  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  มอลเดเวีย  รัสเซีย  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมเนีย  ยูเครน  อุซเบกิสถาน  |  |
| สาธารณรัฐโซเวียตอายุสั้น |  ทรานส์คอเคซัส  คารีโล-ฟินนิช  |  |
ทฤษฎีบทของสจวร์ต

ทฤษฎีบทของสจวร์ต (Stewart's theorem) เป็นทฤษฎีบททางเรขาคณิตที่กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างความยาวของด้านข้างกับความยาวของ "ส่วนของเส้นตรงที่เชื่อมจุดยอดกับจุดที่อยู่บนด้านตรงข้าม (Cevian)" ในรูปสามเหลี่ยม ชื่อของทฤษฎีบทนี้เป็นการให้เกียรติแก่นักคณิตศาสตร์ชาวสก็อต แมทธิว สจวร์ต (Matthew Stewart) ผู้เผยแพร่ทฤษฎีบทนี้ในปี ค.ศ. 1746
รายละเอียด

กำหนดให้ a, b และ c เป็นความยาวของด้านข้างของรูปสามเหลี่ยม ให้ d เป็นความยาวของ cevian ไปทางด้านความยาว a หาก cevian แบ่งด้านความยาว a ออกเป็นสองส่วนของความยาว คือ m และ n โดยมี m ติดกับ c และ n ติดกับ b แล้วทฤษฎีบทของสจ๊วต ระบุว่า
{\displaystyle b^{2}m+c^{2}n=a(d^{2}+mn)}
ทฤษฎีบทนี้อาจเขียนขึ้นแบบสมมาตรโดยใช้ความยาวของส่วนที่แบ่งแล้ว นั่นคือใช้ความยาว AB ให้เป็นบวกหรือลบ ตามแต่ว่า A อยู่ทางซ้ายหรือขวาของ B ในการวางแนวที่แน่นอนของเส้น ในสูตรนี้ทฤษฎีบทกล่าวว่าถ้า A, B และ C เป็นจุดร่วมเส้นตรง (collinear points) และ P เป็นจุดใด ๆ แล้ว
{\displaystyle PA^{2}\cdot BC+PB^{2}\cdot CA+PC^{2}\cdot AB+AB\cdot BC\cdot CA=0.}
ในกรณีพิเศษที่ cevian เป็นเส้นมัธยฐาน (Cevian แบ่งด้านตรงข้ามออกเป็นสองส่วนที่มีความยาวเท่ากัน) สามารถหาผลลัพธ์ได้จากทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียส
พิสูจน์

ทฤษฎีบทนี้สามารถพิสูจน์ได้โดยการประยุกต์ใช้กฎของโคไซน์ (cos)
ให้ θ เป็นมุมระหว่าง m และ d และ θ′ คือมุมระหว่าง n และ d โดย θ′ + θ = 180 องศา และดังนั้น cos θ′ = − cos θ โดยใช้กฎของโคไซน์ในสามเหลี่ยมเล็กสองรูปที่มีมุม θ และ θ′ ประกอบอยู่
{\begin{aligned}c^{2}&=m^{2}+d^{2}-2dm\cos \theta \\b^{2}&=n^{2}+d^{2}-2dn\cos \theta '\\&=n^{2}+d^{2}+2dn\cos \theta \,\end{aligned}}
คูณสมการแรกด้วย n และสมการที่สามด้วย m และนำมารวมกันเพื่อกำจัด cos θ จะได้
{\begin{aligned}&b^{2}m+c^{2}n\\&=nm^{2}+n^{2}m+(m+n)d^{2}\\&=(m+n)(mn+d^{2})\\&=a(mn+d^{2})\\\end{aligned}}
อีกวิธีหนึ่งทฤษฎีบทสามารถพิสูจน์ได้คือการวาดเส้นตั้งฉากจากจุดยอดของรูปสามเหลี่ยมไปยังฐานและใช้ทฤษฎีบทพีทาโกรัสเพื่อหาความยาว b, c และ d ในแง่ของระดับความสูง ด้านซ้ายและขวาของสมการนั้นจะเป็นนิพจน์เดียวกัน
ประวัติ

จากตำราคณิตศาสตร์ของฮุตตันและเกรกอรี (Hutton & Gregory, 1843, หน้า 220) สจวร์ตเผยแพร่ผลเฉลยในปี ค.ศ. 1746 เมื่อเขาเป็นหนึ่งในผู้ที่มีสิทธิ์จะเข้ารับตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์คณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระแทนที่คอลิน แม็กคลอริน (Colin Maclaurin)  และตำราคณิตศาสตร์ของ ค็อกเซเตอร์และไกรต์เซอร์ (Coxeter & Greitzer, 1967, หน้า 6) ระบุว่าผลลัพธ์อาจเป็นที่ทราบโดยอาร์คิมีดีส เมื่อประมาณ 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช  ฮุตตันและเกรกอรี (1843) กล่าวว่าผลเฉลยถูกใช้โดยโรเบิร์ต ซิมสัน (Robert Simson) ในปี ค.ศ. 1748 และโดยโทมัส ซิมป์สัน (Thomas Simpson) ในปี ค.ศ. 1752 และการปรากฏครั้งแรกในยุโรปเกิดขึ้นในงานของลาซาร์ การ์โน (Lazare Carnot) ในปี ค.ศ. 1803
ดูเพิ่ม

Mass point geometry [en]
บรรณานุกรม

Coxeter, H.S.M.; Greitzer, S.L. (1967), Geometry Revisited, New Mathematical Library #19, The Mathematical Association of America, ISBN 0-88385-619-0
Hutton, C.; Gregory, O. (1843), A Course of Mathematics, vol. II, Longman, Orme & Co.
Russell, John Wellesley (1905), "Chapter 1 §3: Stewart's Theorem", Pure Geometry, Clarendon Press, OCLC 5259132
ดูเพิ่ม

I.S Amarasinghe, Solutions to the Problem 43.3: Stewart's Theorem (A New Proof for the Stewart's Theorem using Ptolemy's Theorem), Mathematical Spectrum, Vol 43(03), pp. 138 – 139, 2011.
Ostermann, Alexander; Wanner, Gerhard (2012), Geometry by Its History, Springer, p. 112, ISBN 978-3-642-29162-3
แหล่งข้อมูลอื่น

Weisstein, Eric W., "Stewart's Theorem", MathWorld.
Stewart's Theorem ที่ PlanetMath.org.
แผนผังของทฤษฎีบทของสจ๊วต
ตำบลหันตรา

วัดมเหยงคณ์ วัดร้างในตำบลหันตราในยามค่ำคืนท่ามกลางแสงเทียน
ตำบลหันตรา เป็นตำบล และทุ่งในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประวัติศาสตร์

ตำบลหันตราเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ตั้งชื่อตามทุ่งที่มีชื่อเดียวกัน เดิมเรียกว่า "ทุ่งอุทัย" และยังเป็นที่ประสูติของ สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระมหากษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรอยุธยา และรัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์สุพรรณภูมิ ในปี พ.ศ. 1974
แม่น้ำป่าสัก ไหลผ่านอำเภอนครหลวง ไหลเรื่อยไปจนถึงตัวเมืองอยุธยาไหลลงสู่พื้นที่ที่ แม่น้ำเจ้าพระยา และ แม่น้ำลพบุรี มาบรรจบกัน แม่น้ำป่าสักที่อยู่ทางทิศตะวันออกเรียกว่า “แม่น้ำหันตรา” หรือ “คลองหันตรา” ที่ไหลลงใต้สู่แม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณตอนล่างของ วัดพนัญเชิง เรียกว่า “ปากแม่น้ำเบี้ย” หรือ "ปากคลองสวนพลู" ดังนั้นสภาพของตัวเมืองพระนครศรีอยุธยาจึงเรียงรายอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำหันตราและหันหน้าไปทางแม่น้ำหันตราหรือแม่น้ำป่าสักโดยตรง
ทุ่งหันตราในสมัยอยุธยาเป็นนาข้าวหลวงและใช้เป็นสถานที่ประกอบพระราชพิธีแรกนาขวัญ และยังใช้เป็นสถานที่ฝึกทหาร จึงได้ชื่อว่า "ทุ่งหาญกล้า" ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็น "ทุ่งหันตรา" มาจนถึงปัจจุบัน
ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระองค์เคยประกอบพระราชกรณียกิจที่นี่หลายครั้ง
ภูมิศาสตร์

ภูมิประเทศของตำบลหันตราเป็นที่ราบลุ่ม แม่น้ำหันตรารับน้ำจากแม่น้ำป่าสักที่ไหลผ่านทุกหมู่บ้านในพื้นที่ มีน้ำขังในฤดูฝนและมีน้ำท่วมประมาณ 2-3 เดือนต่อปี
ตำบลหันตราตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอพระนครศรีอยุธยา ห่างจากตัวเมืองอยุธยาประมาณ 5 กิโลเมตร (3.1 ไมล์)
มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลอื่น (จากทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา) ได้แก่ ตำบลบ้านเกาะ อำเภอพระนครศรีอยุธยา ตำบลธนู และตำบลข้าวเม่าใน อำเภออุทัย และตำบลไผ่ลิง อำเภอพระนครศรีอยุธยา
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลหันตราบริหารงานโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองอโยธยา และองค์การบริหารส่วนตำบลหันตรา
ในพื้นที่ยังแบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
| หมู่ที่ | ชื่อ |
| --- | --- |
01.: บ้านชุมชนเคหะ
02.: บ้านหันตรา
03.: บ้านคลองสาคู
04.: บ้านม้าใต้
05.: บ้านวัดดุสิดาราม
06.: บ้านม้าเหนือ
การเดินทาง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 มักเรียกขานว่า ทางหลวงสายเอเชีย
บริเวณใกล้เคียง

วัดดุสิดาราม
วัดมเหยงคณ์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ และ สนามมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
อนุสรณ์สถานแห่งความจงรักภักดี
ธงเนโท

| --- | --- |


การใช้: ไม่ระบุ 
สัดส่วนธง: 3:4
ประกาศใช้: 14 ตุลาคม 2496 (2496-10-14)
ลักษณะ: พื้นสีน้ำเงินเข้ม (แพนโทน 280) มีตราสัญลักษณ์แผ่นวงเข็มทิศสีขาว ซึ่งมีเส้นสี่เส้นกระจายจากศูนย์กลาง
 
ธงเนโท (อังกฤษ: flag of NATO) ประกอบด้วยผืนธงสีน้ำเงินเข้มที่มีตราสัญลักษณ์แผ่นวงเข็มทิศ (compass rose) โดยมีเส้นสีขาวสี่เส้นแผ่ออกมาจากจุดทิศหลัก (cardinal directions) ถูกใช้งานในสามปีให้หลังจากการก่อตั้งเนโท โดยใช้เป็นธงของเนโทมาตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2496 ซึ่งสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของมหาสมุทรแอตแลนติก ในขณะที่วงกลมหมายถึงความสามัคคี
ประวัติ

ผู้บัญชาการทหารสูงสุด (SACEUR) ไอเซนฮาวร์ นำเสนอธงของศูนย์บัญชาการทหารสูงสุดผสมชาติยุโรป (SHAPE) เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2494 (l.) ตราสัญลักษณ์นี้ยังทำหน้าที่เป็นธงผืนแรกของนาโต จนกระทั่งมีการใช้ตราสัญลักษณ์รูปแผ่นวงเข็มทิศในปี พ.ศ. 2496
องค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2492 หลังจากสิบสองประเทศได้ลงนามในสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือเพื่อต่อต้านภัยคุกคามที่รับรู้ได้จากสหภาพโซเวียต
ธงผืนแรกที่ใช้งานโดยเนโทได้รับการเปิดตัวเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2494 โดยนายพล ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ เป็นผู้ช่วยในการออกแบบธง ซึ่งธงในปี พ.ศ. 2494 ประกอบด้วยผืนธงสีเขียวพร้อมกับตราของศูนย์บัญชาการทหารสูงสุดผสมชาติยุโรป (SHAPE) ซึ่งปัจจุบันก็ยังถูกใช้งานอยู่ โดยเนโทเริ่มมองหาตราสัญลักาณ์เพื่อสร้างความแตกต่างระหว่างศูนย์บัญชาการฯ ซึ่งเป็นหน่วยงานด้านนโยบายที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาใหม่ หลักจากหารือกันมาหลายครั้ง ก็ได้ข้อสรุปว่ามีความจำเป็นที่จะต้องมีธงขององค์การที่มีตราสัญลักษณ์ขึ้นมาใหม่ และเสนอแนะต่อคณะมนตรีแอตแลนติกเหนือได้ทราบ
คณะมนตรีได้กำหนดไว้ว่าตราสัญลักษณ์ดังกล่าวจะต้อง "เรียบง่ายและโดดเด่น" (simple and striking) นอกเหนือไปจากการเน้นย้ำถึง "จุดประสงค์ด้านสันติ" ของสนธิสัญญา โดยมีข้อเสนอหลายชิ้นถูกเสนอไปยังคณะมนตรีแต่ถูกกปฏิเสธ จนกระทั่งในท้ายที่สุดก็ได้ตราสัญลักษณ์ของเนโทเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2496 ซึ่งผลการคัดเลือกได้รับการประกาศโดย เฮสติ้งส์ อิสเมย์ บารอนอิสเมย์ที่ 1 – ซึ่งเป็นเลขาธิการคนแรกของเนโท – ในอีกสองสัปดาห์ต่อมา ในวันที่ 28 ตุลาคม ได้มีการอธิบายความหมายของธงและเบื้องหลังการตัดสินใจเลือกธงแบบดังกล่าว ซึ่งสาเหตุที่ธงดังกล่าวถูกเลือกเนื่องจาก "เรียบง่ายและไม่น่ารังเกียจ" (simple and inoffensive) อย่างไรก็ตาม ธงดังกล่าวไม่ได้รับกระแสตอบรับที่ดีนักในระดับสากล รวมถึงถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง เช่น จากจอห์น ทราเวอร์ส วูด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐ ประนามธงดังกล่าวว่าเป็น "เศษผ้าแปลกประหลาดและแปลกตา" (strange and alien rag) ซึ่งเขากล่าวหลังจากเหตุการณ์ที่มีการรายงานว่าธงชาติสหรัฐถูกแทนที่ด้วยธงเนโท ในกองบัญชาการของศูนย์บัญชาการทหารสูงสุดกองกำลังพันธมิตรแอตแลนติก (Supreme Allied Commander Atlantic) ในเมืองนอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย
ธงแบบใหม่ถูกเชิญขึ้นสู่ยอดเสาครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 พฤจิกายน พ.ศ. 2496 ในพิธีเปิดนิทรรศการแอตแลนติกในกรุงปารีส อย่างไรก็ตาม ไม่ค่อยมีการรับรู้มากนักเกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าว เนื่องจากไม่ได้ถูกระบุไว้ในเอกสารของสุนทรพจน์ภายในงานนั้น
ประวัติ > สัญลักษณ์นิยม

สีของธงมีความหมายทางวัฒนธรรม การเมือง และภูมิภาค พื้นสีน้ำเงินเข้มหมายถึงมหาสมุทรแอตแลนติก ในขณะที่วงหมายถึงความสามัคคีในหมู่รัฐสมาชิกเนโท แผ่นวงเข็มทิศเป็นสัญลักษณ์ของทิศทางที่นำไปสู่เส้นทางแห่งสันติภาพ ซึ่งเป็นเป้าหมายที่รัฐสมาชิกมุ่งหมาย โดยมันได้รับการปรับปรุงไปครั้งหนึ่ง
ประติมากรรม "เนโทสตาร์"

เมื่อคณะมนตรีแอตแลนติกเหนือได้ตัดสินใจเลือกกรุงบรัสเซลส์เป็นที่ตั้งถาวรในปี พ.ศ. 2512 มีคำถามเกิดขึ้นเกียวกับลานว่างบริเวณทางเข้าหลักของสำนักงาน สถาปนิกที่ปรึกษาถูกเชิญมาเพื่อคิดวิธีการตกแต่งลานบริเวณหน้าสำนักงาน ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Cour d'Honneur ตามชื่อของผู้แทนชาวกรีก โดยสถาปนิกชาวเบลเยียมได้ออกแบบรูปทรงที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเครื่องหมายของเนโท นั่นคือแผ่นวงเข็มทิศ (compass rose) ที่ถูกออกแบบอย่างสวยงาม ตัดด้วยวงกลมสองวง ที่แสดงถึงทวีปเก่าและทวีปใหม่ มันถูกสร้างจากเหล็กที่ผ่านกระบวนการออกซิไดซ์จากโรงงานเป็นสีน้ำตาลแดง โดยคณะมนตรีพึ่งพอใจแนวคิดดังกล่าวในการนำเสนอแบบจำลองของประติมากรรมในการประชุมเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2513 โดยประติมากรรมชิ้นนี้เป็นที่รู้จักในชื่อของ "เนโทสตาร์" (ดาวเนโท) ซึ่งเนโทสตาร์มีความสูง 7 เมตร ความกว้างระหว่าง 4.2 - 7 เมตร
เดิมงบประมาณการก่อสร้างมีอยู่ประมาณ 1.5 ล้านฟรังก์เบลเยียม โดยการก่อสร้างปฏิมากรรมดังกล่าวเกิดขึ้นในช่วงกลางเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2514 มีพิธีเปิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2514 และเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2514 โจเซฟ ลุนส์ เป็นเลขาธิการเนโทท่านแรกที่ได้ถ่ายภาพร่วมกับประติมากรรมดาวดังกล่าว ในส่วนของการย้ายประติมากรรมไปยังสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ของเนโท เนโทสตาร์ถูกย้ายข้ามถนน Boulevard Leopold III ไปยังบ้านหลังใหม่เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 โดยประดับท่ามกลางการล้อมรอบของธงประเทศสมาชิกเนโท
ดูเพิ่ม

"เพลงสดุดีเนโท"
ธงยุโรป
ธงสหภาพตะวันตก
แหน่งข้อมูลอื่น

NATO ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
"A star is born". North Atlantic Treaty Organization.
| ด ค กธงองค์การระหว่างประเทศ |
| --- | --- |
ระหว่างทวีป:   สันนิบาตอาหรับ   เครือรัฐเอกราช   เครือจักรภพ   เนโท   องค์การความร่วมมืออิสลาม   ยูเอ็น   ยูเนสโก 
ยุโรป:   เบเนลักซ์   สหภาพเศรษฐกิจยูเรเชีย   สหภาพยุโรป   คณะมนตรีนอร์ดิก   องค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป 
อเมริกา:   สมาคมรัฐแคริบเบียน   ประชาคมแคริบเบียน   เมร์โกซูร์   องค์การนานารัฐอเมริกา   พาร์ลาติโน   องค์การทางเศรษฐกิจและการเมืองของอเมริกากลาง   สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้ 
แอฟริกา:   สหภาพแอฟริกา   ประชาคมแอฟริกาตะวันออก   ประชาคมเพื่อการพัฒนาแอฟริกาตอนใต้ 
เอเชีย:   อาเซียน   คณะมนตรีความร่วมมือเพื่อรัฐอาหรับในภูมิภาคอ่าว   องค์การรัฐเตอร์กิก  สมาคมเอเชียใต้เพื่อความร่วมมือระดับภูมิภาค 
โอเชียเนีย:  ประชาคมแปซิฟิก  องค์กรการประชุมหมู่เกาะแปซิฟิก 
องค์การในอดีต:   ประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้ายุโรป   สหภาพตะวันตก   สหภาพยุโรปตะวันตก   ซีโต้ 
| ด ค ก องค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ |
| --- | --- |
สัญลักษณ์:  Animus in consulendo liber (คำขวัญ)  ธงเนโท  เพลงสดุดีเนโท  วันเนโท  เหรียญเชิดชูเกียรติเนโท  ดาวเนโท 
ประวัติ:  สนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ  การประชุมสุดยอด  ปฏิบัติการ  รายชื่อการฝึกทางทหาร  การขยายตัว การถอนตัวที่อาจเกิดขึ้น  การต่อต้านเนโท  โดเมนอินเทอร์เน็ต .nato 
โครงสร้าง:  สำนักงานใหญ่เนโท  คณะมนตรี  เจ้าหน้าที่ระหว่างประเทศ  เสนาธิการทหารระหว่างประเทศ  ศูนย์บัญชาการทหารสูงสุดผสมชาติยุโรป Air Command  Land Command  Maritime Command  JFC Brunssum  JFC Naples  JFC Norfolk  Joint Support and Enabling Command  STRIKFORNATO  Allied Command Transformation  สมัชชารัฐสภา  ข้อตกลงมาตรฐาน 
บุคคล:  เลขาธิการ  คณะกรรมการด้านการทหาร  ผู้บัญชาการทหารผสมสูงสุดยุโรป  Supreme Allied Commander Transformation 
สมาชิก:  แอลเบเนีย  เบลเยียม  บัลแกเรีย  แคนาดา  โครเอเชีย  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  มาซิโดเนียเหนือ  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  ตุรกี  สหราชอาณาจักร  สหรัฐ 
ความสัมพันธ์พหุภาคี:  สมาคมสนธิสัญญาแอตแลนติก  คณะมนตรีหุ้นส่วนยูโร-แอตแลนติก  การหารือเมดิเตอร์เรเนียน  แผนปฏิบัติการความร่วมมือรายสมาชิก  ความร่วมมืออิสตันบูล  พันธมิตรหลักนอกเนโท  หุ้นส่วนระดับโลกของเนโท  นโยบายเปิดกว้าง  หุ้นส่วนเพื่อสันติภาพ  ความสัมพันธ์กับรัสเซีย ปัญหาการขยายตัวของนาโต้ไปทางตะวันออก 
ดูเพิ่ม:  สนธิสัญญาแบกแดด (METO/CENTO)  สนธิสัญญาบอลข่าน  องค์การสนธิสัญญาป้องกันภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEATO)  ช่องว่างซูวัลกี 
"เนโทสตาร์" ประติมากรรมที่สำนักงานใหญ่เนโท