stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพิงหินภีมเพฏกา

| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |
งานจิตรกรรมฝาผนังบนผนังหินทีทพีมเพฏกา ในภาพคือเพิงหมายเลข 8
ที่ตั้ง: อำเภอไรเสน, รัฐมัธยประเทศ, ประเทศอินเดีย
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: 
อ้างอิง: 925
ขึ้นทะเบียน: 2003 (สมัยที่ 27th)
พื้นที่: 1,893 ha (7.31 sq mi)
พื้นที่กันชน: 10,280 ha (39.7 sq mi)
พิกัด: 22°56′18″N 77°36′47″E﻿ / ﻿22.938415°N 77.613085°E﻿ / 22.938415; 77.613085
ที่ตั้งเพิงหินภีมเพฏกา ในประเทศอินเดียแสดงแผนที่ประเทศอินเดียเพิงหินภีมเพฏกา (รัฐมัธยประเทศ)แสดงแผนที่รัฐมัธยประเทศ
หมู่เพิงหินภีมเพฏกา (อังกฤษ: Bhimbetka rock shelters) เป็นแหล่งโบราณคดีในรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ซึ่งมาจากยุคสมัยก่อนประวัติศาสตร์ในยุคพาเลโอลิธิก ถึง เมโซลิธิก และยุคประวัติศาสตร์ เพิงหินนี้เป็นหลักฐานถึงการมีอยูของมนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุดในอินเดีย และเป็นหลักฐานของยุคหินปรากฏ เริ่มตั้งแต่ยุคเอชูเลียน แหล่งโบราณคดีนี้ได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก โดยประกอบด้วยเพิงหินจำนวน 750 แห่ง กระจายในพื้นที่กว้างกว่า 10 km (6.2 mi) ในอำเภอไรเสน เพิงหินบางส่วนมีอายุเก่าแก่กว่า 100,000 ปี
เพิงหินบางส่วนปรากฏหลักฐานจิตรกรรมถ้ำ ชิ้นที่เก่าแก่ที่สุดนั้นอายุราว 10,000 ปี (ตั้งแต่ราว 8,000 ปี ก่อน ค.ศ.) ตรงกับยุคเมโซลิธิกของอินเดีย ภาพเขียนที่ปรากฏนั้นเป็นรูปคนและสัตว์ นอกจากนี้ยังพบภาพเขียนจากยุคก่อนประวัติศาสตร์สมัยอื่น ๆ เรื่อยมาจนถึงยุคกลาง และมีปรากฏในเพิงหินเดี่ยว ๆ พบภาพวาดจาง ๆ แสดงภาพมนุษย์ถือสามง่ามกำลังเต้นระบำ นักโบราณคดี วี เอส วกันการ์ตั้งชื่อเล่นให้กับภาพเขียนนี้ว่า "นาฏราช" และประมาณว่าภาพเขียนสีในราว 100 เพิงหินได้จางหายไปหมดแล้ว งานศิลปะบนหินเหล่านี้เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในอินเดีย และหมู่เพิงหินเหล่านี้ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในอินเดียเช่นกัน
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2021 มีการค้นพบฟอสซิลของดิกินซอเนียที่ภีมเพฏกา
แหล่งข้อมูลอื่น

UNESCO World Heritage: Rock Shelters of Bhimbetka
Prehistoric Art of Bhimbetka
Bhimbetka Gallery by A. N. Maheshwari
Pre-historic Paintings of Bhimbetka by L. L. Kamat
The Rock Art of Central India
TRACCE Online Rock Art Bulletin photogallery by Sarbanidas Roy
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ป้อมอาครา  ถ้ำอชันตา  ทัชมาฮาล  ถ้ำเอลโลรา  กลุ่มโบราณสถานแห่งมหาพลิปุรัม  เทวาลัยพระอาทิตย์ โกณารัก  โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว  กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห  กลุ่มศาสนสถานแห่งหัมปี  ฟเตหปุระสีกรี  ถ้ำเอลิฟันตา  หมู่มหาเทวสถานโจฬะที่มีชีวิต  กลุ่มโบราณสถานแห่งปัฏฏทกัล  พุทธสถานที่สาญจี  ที่ไว้พระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง  กุตุบมีนาร์และโบราณสถาน เดลี  ทางรถไฟสายภูเขาแห่งอินเดีย  กลุ่มวัดมหาโพธิที่พุทธคยา  เพิงหินภีมเพฏกา  สถานีปลายทางฉัตรปติศิวาจี (สถานีปลายทางวิกตอเรียเดิม)  อุทยานโบราณคดีจัมปาเนร์-ปาวาครห์  ป้อมแดง  ชันตรมันตระ ชัยปุระ  หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน  รานี-กี-วาว (บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี) ที่ปาฏัณ รัฐคุชราต  แหล่งโบราณคดีนาลันทามหาวิหาร (มหาวิทยาลัยนาลันทา) นาลันทา พิหาร  จัณฑีครห์แคปิตอลคอมเพล็กซ์ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  นครประวัติศาสตร์อะหมดาบาด  กลุ่มอาคารกอทิกวิกตอเรียและอลังการศิลป์แห่งมุมไบ  เมืองชัยปุระ ราชสถาน  กากติยารุทเรศวรมนเทียร (รามัปปามนเทียร) เตลังคานา  โธฬาวีรา นครอารยธรรมฮารัปปา  ศานตินิเกตัน  กลุ่มปูชนียสถานของชาวโหยสฬะ  ไมดาม – ระบบเนินดินฝังศพของราชวงศ์อาหม  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา  อุทยานแห่งชาติเกวลาเทวะ  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามานสะ  อุทยานแห่งชาติสุนทรวัน  อุทยานแห่งชาตินันทาเทวีและพนมบุปผา  เทือกเขาฆาฏตะวันตก  อุทยานแห่งชาติหิมาลัยใหญ่  |  |
| ผสม |  อุทยานแห่งชาติคังเซนซุงกา  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ธนาคารไทยเครดิต

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: SET:CREDIT
อุตสาหกรรม: ธนาคารพาณิชย์ การเงิน
ก่อตั้ง: 24 ธันวาคม พ.ศ. 2547
สำนักงานใหญ่: 123 อาคารไทยประกันชีวิต ถนนรัชดาภิเษก แขวงดินแดง เขตดินแดง กทม. 10400
บุคลากรหลัก: ศาสตราจารย์พิเศษ กิติพงศ์ อุรพีพัฒนพงศ์  ประธานกรรมการ วิญญู ไชยวรรณ รองประธานกรรมการ ประธานคณะเจ้าหน้าที่บริหาร รอยย์ ออกุสตินัส กุนารา ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร
เว็บไซต์: https://www.thaicreditbank.com
ธนาคารไทยเครดิต จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: Thai Credit Bank Public Company Limited) เป็นธนาคารพาณิชย์ในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2513 ได้รับอนุญาตจัดตั้งเป็นธนาคาร เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เริ่มเปิดดำเนินกิจการธนาคารพาณิชย์เพื่อรายย่อย เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2550 และได้รับอนุมัติให้ดำเนินกิจการธนาคารพาณิชย์เต็มรูปแบบ ในปี พ.ศ. 2566 มีนาย วานิช ไชยวรรณ เป็นที่ปรึกษาคณะกรรมการธนาคาร
ประวัติ

ธนาคารไทยเครดิต จำกัด (มหาชน) เริ่มก่อตั้งภายใต้ชื่อ บริษัท กรุงเทพสินทวี จำกัด เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2513 ด้วยการดำเนินธุรกิจที่ซื่อตรงและความเชื่อมั่นที่ได้รับจากลูกค้าอย่างต่อเนื่อง บริษัทจึงเจริญก้าวหน้าเป็นลำดับ ดังนี้ วันที่ 28 มีนาคม 2523 และ 2 กรกฎาคม 2524 ได้จดทะเบียนเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทเครดิตฟองซิเอร์กรุงเทพสินทวี จำกัด และบริษัทเครดิตฟองซิเอร์ไพบูลย์เคหะ จำกัด จากนั้นเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2526 ได้จดทะเบียน เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทเครดิตฟองซิเอร์ไทยเคหะ จำกัด ตามลำดับ เพื่อดำเนินธุรกิจให้กู้ยืมเงิน โดยมีหลักประกันตามขอบเขตธุรกรรมของธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
ในวันที่ 28 กรกฎาคม 2547 บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ไทยเคหะ จำกัด ได้ขออนุญาตดำเนิน การจัดตั้งธนาคารพาณิชย์เพื่อรายย่อย และกระทรวงการคลังพิจารณาเห็นชอบให้ดำเนินการ จัดตั้งธนาคารพาณิชย์เพื่อรายย่อย ตามหนังสือ ที่ กค.1004/364 ลงวันที่ 24 ธันวาคม 2547 และได้รับใบอนุญาตให้ประกอบการธนาคารพาณิชย์ และใบอนุญาตให้ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ จากกระทรวงการคลัง เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2549 พร้อมดำเนินการเป็นธนาคารพาณิชย์ เพื่อรายย่อย เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2550 ในนาม "ธนาคารไทยเครดิต เพื่อรายย่อย จำกัด (มหาชน)"
ต่อมาในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ธนาคารได้รับความเห็นชอบจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ให้ยกระดับเป็นธนาคารพาณิชย์เต็มรูปแบบ โดยเริ่มดำเนินการภายใต้ชื่อ "ธนาคารไทยเครดิต จำกัด (มหาชน)" ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน ปีเดียวกัน
สาขาของธนาคาร

ธนาคารไทยเครดิต มีสาขาที่เป็นสาขาของธนาคารดังต่อไปนี้
| --- | --- |
 กรุงเทพมหานคร สำนักธุรกิจรัชดาภิเษก  สำนักธุรกิจเยาวราช  อโศก (พีเอส ทาวเวอร์)  พาราไดซ์ พาร์ค  เดอะมอลล์ ไลฟ์สโตร์ บางกะปิ  แฟชั่นไอส์แลนด์  ซีคอนบางแค  เซ็นทรัล พระราม 2  เดอะมอลล์ ไลฟ์สโตร์ บางแค  เซ็นทรัล ปิ่นเกล้า  เซ็นทรัล ลาดพร้าว  ซีคอนสแควร์  เซ็นทรัล พระราม 3  เซ็นทรัล อีสต์วิลล์  เดอะมอลล์ ไลฟ์สโตร์ ท่าพระ  เซ็นทรัลเวิลด์  เอ็มควอเทียร์  เซ็นทรัล พระราม 9:  ปริมณฑล เดอะมอลล์ ไลฟ์สโตร์ งามวงศ์วาน  เซ็นทรัล เวสต์เกต  ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต  สมุทรปราการ (ตลาดปากน้ำ)  เมกาบางนา  สมุทรสาคร (ถนนเอกชัย) ภาคกลาง นครปฐม (ถนนราชวิถี)  บิ๊กซี อ้อมใหญ่ ภาคตะวันออก เซ็นทรัล ชลบุรี ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เดอะมอลล์ โคราช
สำนักงานนาโนเครดิต

ธนาคารไทยเครดิต มีสาขาที่เป็นสำนักงานนาโนเครดิตดังต่อไปนี้
| --- | --- |
 กรุงเทพมหานคร ตลาดยิ่งเจริญ (เขตบางเขน)  เจเจ มอลล์ (เขตจตุจักร)  ตลาดโกสุมรวมใจ (เขตดอนเมือง)  พาหุรัด (เขตพระนคร)  รามคำแหง 2 (เขตประเวศ)  วัน แอท โบ๊เบ๊ (เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย)  ตลาดนำชัย (เขตลาดกระบัง)  ตลาดอ่อนนุช 58 (เขตสวนหลวง)  ตลาดบวรร่มเกล้า (เขตลาดกระบัง)  ลาดพร้าว-วังหิน (เขตลาดพร้าว)  ประตูน้ำ (เขตราชเทวี)  ท่าทราย (เขตหลักสี่)  คู้บอน 27 (เขตบางเขน)  กล้วยน้ำไท (เขตคลองเตย)  สรงประภา (เขตดอนเมือง)  เซ็นเตอร์วัน (เขตราชเทวี)  สี่แยกบางนา (เขตบางนา)  สีลม (เขตบางรัก)  ปิ่นเกล้า (สายใต้ใหม่) (เขตตลิ่งชัน)  ตลาดสนามหลวง 2 (เขตทวีวัฒนา)  ศิริราช (เขตบางกอกน้อย)  ตลาดพัฒนาการ (เขตประเวศ)  ตลาดเซฟอี (เขตทวีวัฒนา)  กรุงเทพกรีฑา (เขตสะพานสูง) ปริมณฑล สามแยกพระสมุทรเจดีย์ (สมุทรปราการ)  ตลาดสดนิคมฯ บางปู (สมุทรปราการ)  ตลาดกระทุ่มแบน (สมุทรสาคร)  ลำลูกกา คลอง 8 (ปทุมธานี)  เมืองทองธานี (นนทบุรี)  ตลาดอุดมทรัพย์ (ปทุมธานี)  ทิพย์เกสร (สมุทรปราการ)  ตลาดป้าคี (สมุทรสาคร)  ตลาดนำไท (บางพลี) (สมุทรปราการ)  ตลาดโพธิ์แจ้เซ็นเตอร์ (สมุทรสาคร)  ตลาดบางบัวทอง (นนทบุรี)  เซียร์รังสิต (ปทุมธานี)  ตลาดสดช่อทิพย์ (นนทบุรี)  ตลาดไทยสมบูรณ์ (ปทุมธานี)  ตลาดใหม่เรวดี (นนทบุรี)  ตลาดคลองด่าน (สมุทรปราการ) ภาคเหนือ ตลาดสดแม่เหียะ (เชียงใหม่)  ตลาดห้วยไคร้ (แม่สาย) (เชียงราย)  ห้างฉัตร (ลำปาง)  ตลาดสดกลางเวียง (เชียงราย)  ตลาดอำนาจบ้านแซม ป่าซาง (ลำพูน)  พาน (เชียงราย)  เชียงคำ (พะเยา)  ตลาดสดงิ้วงาม (อุตรดิตถ์) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตลาดประตูน้ำขอนแก่น (ขอนแก่น)  ตลาดแม่สมบูรณ์ (จอหอ) (นครราชสีมา)  ตลาดบ้านทุ่ม (ขอนแก่น)  เลิงนกทา (ยโสธร)  ตลาดชุมชนสว่างแดนดิน (สกลนคร)  ตลาดรวมน้ำใจ กลางดง (นครราชสีมา)  ท่าบ่อ (หนองคาย)  ตลาดกุมภวาปี (อุดรธานี)  ภูเขียว (ชัยภูมิ)  เสลภูมิ (ร้อยเอ็ด)  หัวทะเล (นครราชสีมา)  ศีขรภูมิ (สุรินทร์)  ลำปลายมาศ (บุรีรัมย์)  ยางตลาด (กาฬสินธุ์)  เขมราฐ (อุบลราชธานี):  ภาคกลาง ตลาดสี่ขวาพัฒนา (พระนครศรีอยุธยา)  ศาลายา (นครปฐม)  ตลาดเอกเซ็นเตอร์ (พระนครศรีอยุธยา)  ตลาดดอนตูม (นครปฐม)  ตลาดบางเลน (นครปฐม)  ตลาดพุทธบูชา (สระบุรี)  ตลาดท่าเรือ (พระนครศรีอยุธยา)  บ้านลาด (เพชรบุรี)  ตลาดขุนแผน (นครปฐม)  ตลาดศรีโสภณ 2 สามง่าม (พิจิตร)  ตลาดวังทอง (พิษณุโลก)  บ้านนา (นครนายก)  ตลาดลูกแก (กาญจนบุรี)  ขาณุวรลักษบุรี (กำแพงเพชร)  ลาดยาว (นครสวรรค์)  ดอนเจดีย์ (สุพรรณบุรี)  ตลาดเคหะสระบุรี (สระบุรี)  บางระกำ (พิษณุโลก)  ปากท่อ (ราชบุรี)  พนมทวน (กาญจนบุรี) ภาคใต้ ตลาดกรีนเวย์ (สงขลา)  ตลาดหัวอิฐ (นครศรีธรรมราช)  ตลาดศรีท่าข้าม (สุราษฎร์ธานี)  ตลาดเสริมสุข (ตรัง)  ขนอม (นครศรีธรรมราช)  รัตภูมิ (สงขลา)  ย่านตาขาว (ตรัง)  อ่าวลึก (กระบี่)  ตะกั่วป่า (พังงา)  สะเดา (สงขลา)  กุยบุรี (ประจวบคีรีขันธ์) ภาคตะวันออก ตลาดบ่อวินพลาซ่า (ชลบุรี)  ตลาดสดคลอง 16 (ฉะเชิงเทรา)  สุวินทวงศ์-ฉะเชิงเทรา (ฉะเชิงเทรา)  ตลาดสดเทศบาลเมืองมาบตาพุด (ระยอง)  ตลาดสดลุงสน (ชลบุรี)  ขลุง (จันทบุรี)  แสนตุ้ง (ตราด)  ท่าใหม่ (จันทบุรี)  วังน้ำเย็น (สระแก้ว)  เขาคันทรง (ชลบุรี)  ตะโหมด (พัทลุง)  บ่อทอง (ชลบุรี)  บ้านค่าย (ระยอง)
โทรศัพท์ฉุกเฉิน

ตู้โทรศัพท์บนทางหลวงระหว่างรัฐของสหรัฐ
โทรศัพท์ฉุกเฉินถึงตำรวจตั้งอยู่ข้างถนนในโอเดสซา
โทรศัพท์ฉุกเฉินบนชายหาดที่เทรฟอร์ ทางตอนเหนือของเวลส์
โทรศัพท์ฉุกเฉิน (อังกฤษ: Emergency telephone) คือโทรศัพท์ที่มีไว้สำหรับการโทรไปยังบริการฉุกเฉินโดยเฉพาะ ส่วนใหญ่มักจะพบในสถานที่อันตรายเป็นพิเศษหรือในบริเวณที่จำเป็นจะต้องใช้การโทรฉุกเฉิน
บางครั้งโทรศัพท์ฉุกเฉินในต่างประเทศถูกเรียกว่า บลูไลท์ (Blue light) เนื่องจากใช้สีน้ำเงินเป็นสีของตู้ซึ่งสามารถมองเห็นได้ชัดในเวลากลางคืน
สถานที่ทั่วไปอื่น ๆ สำหรับโทรศัพท์ฉุกเฉิน

โทรศัพท์ฉุกเฉินมักจะพบได้ตามปลายสะพายของสะพาน หรือบริเวณใกล้กับหน้าผาซึ่งมีประวัติการใช้ในการฆ่าตัวตาย โดยการโทรจะถูกเชื่อมต่อสายไปยังหน่วยงานสนับสนุนที่เกี่ยวข้องโดยตรง เช่น สมาคมสะมาริตันส์ในสหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังมีการพบเห็นบางครั้งตามแนวชายฝั่งทะเลซึ่งประชาชนอาจจะต้องการรายงานเกี่ยวกับเหตุจมน้ำหรือเหตุฉุกเฉินทางเรือในทะเล โดยในสหราชอาณาจักรโทรศัพท์ดังกล่าวจะเชื่อมต่อสายไปยังหน่วยยามฝั่ง โทรศัพท์ฉุกเฉินยังพบได้ในลิฟต์ซึ่งมักจะเกิดเหตุลิฟต์ค้างโดยไม่คาดคิดได้ตลอด ซึ่งปลายสายจะเชื่อมต่อไปยังเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการที่มีหน้าที่ในการแก้ไขและช่วยเหลือผู้ที่ติดอยู่ในลิฟต์ที่หยุดอยู่ได้
ในรถบางรุ่นมีปุ่ม SOS ที่เชื่อมต่อไปยังศูนย์ฉุกเฉินของบริษัทรถยนต์หรือหน่วยบริการฉุกเฉิน (112) พร้อมกับให้ตำแหน่งจีพีเอส หากเกิดการชนและถุงลมนิรภัยทำงาน โทรศัพท์ฉุกเฉินภายในรถจะเปิดใช้งาน แม้ว่าผู้โดยสารจะไม่สามารถกดเรียกเองได้ก็ตาม ซึ่งในรถยนต์ในยุโรป ได้มีโครงการระบบการโทรฉุกเฉินอัจฉริยะ (eCall) ซึ่งเป็นระบบที่บังคับใช้กับรถยนต์ทุกคันที่ผลิตและจำหน่ายในยุโรปตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2561
บางประเทศยังพบโทรศัพท์ฉุกเฉินในสถานที่ที่ทำให้คนรู้สึกอันตรายหรือไม่ปลอดภัยในเวลากลางคืน ซึ่งพบได้ทั่วไปในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัย สวนสาธารณะในเขตเมือง และบ้านจัดสรร โดยโทรศัพท์จะเชื่อมโยงไปยังบริษัทรักษาความปลอดภัยในบริเวณที่มีตู้โทรศัพท์เหล่านี้ตั้งอยู่ ส่วนในพื้นที่วิทยาเขตของมหาวิทยาลัยมักจะเชื่อมต่อกับระบบรักษาความปลอดภัยของมหาวิทยาลัยหรือเจ้าหน้าที่ตำรวจท้องที่
ในบางประเทศยังพบในสถานที่ที่ผู้คนอาจรู้สึกอ่อนแอหรือไม่ปลอดภัยในเวลากลางคืน พบได้ทั่วไปในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัย สวนสาธารณะในเมือง และบ้านจัดสรร โดยทั่วไปสิ่งเหล่านี้จะเชื่อมโยงกับบริษัทรักษาความปลอดภัยที่ลาดตระเวนตามถนนที่มีโทรศัพท์อยู่ และในวิทยาเขต มักจะเชื่อมต่อกับระบบรักษาความปลอดภัยของวิทยาเขตหรือตำรวจ
การเสื่อมความนิยม

จากความครอบคลุมของเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่เพิ่มมากขึ้น ประกอบกับค่าบำรุงรักษาและดูแลที่สูง ส่งผลให้มีการติดตั้งและใช้งานโทรศัพท์ฉุกเฉินบนทางหลวงลดลง โดยในเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ โทรศัพท์ฉุกเฉินยุติการให้บริการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 หากเกิดเขตฉุกเฉินผู้ขับขี่จะต้องใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ของตนเองเพื่อแจ้งเหตุไปยังหน่วยบริการฉุกเฉิน ซึ่งบางพื้นที่ที่มีประชากรเบาบางในแคว้นวอลลูน ประมาณการว่าโทรศัพท์ฉุกเฉินริมทางหลวงจะมีใช้งานจนถึงปี พ.ศ. 2563
ดูเพิ่ม

ป้อมตำรวจ
หมายเลขโทรศัพท์ฉุกเฉิน
หลักกิโลเมตร
โทรศัพท์ฉุกเฉินแบบมีฐานในตัว ในวิทยาเขตของวิทยาลัย
อาหารญี่ปุ่น

อาหารญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本料理 หรือ 和食; โรมาจิ: nihon ryōri หรือ washoku) ในคำจำกัดความปัจจุบัน หมายถึงอาหารพื้นเมืองของประเทศญี่ปุ่นก่อนการสิ้นสุดการปิดประเทศหรือซาโกกุ (鎖国 Sakoku) เมื่อค.ศ. 1868 แต่ในความหมายที่กว้างขึ้นนั้นจะรวมถึงอาหารที่ใช้ส่วนผสมและวิธีการทำอาหารซึ่งรับมาจากต่างประเทศภายหลังการเปิดประเทศ แต่ชาวญี่ปุ่นก็ได้ประยุกต์ให้เข้ากับตนเอง อาหารญี่ปุ่นนั้นมีชื่อเสียงด้านการเน้นอาหารตามฤดูกาล (旬shun) คุณภาพของวัตถุดิบ และการจัดวาง
อาหารญี่ปุ่นพัฒนามานานหลายศตวรรษ อันเป็นผลจากการเปลี่ยนแปลงของสังคมและการเมืองในประเทศ อาหารญี่ปุ่นเปลี่ยนแปลงอย่างมากเมื่อเข้าสู่สมัยกลางซึ่งเป็นสมัยที่ญี่ปุ่นปกครองด้วยระบอบศักดินาอันนำโดยโชกุน ต่อมาในช่วงต้นยุคใหม่หลังการเปิดประเทศ ญี่ปุ่นรับวัฒนธรรมจากต่างชาติ โดยเฉพาะวัฒนธรรมตะวันตก ซึ่งมีอิทธิพลทำให้วัฒนธรรมการกินของชาวญี่ปุ่นเปลี่ยนแปลงอย่างมาก
อาหารญี่ปุ่นในปัจจุบัน

อาหารญี่ปุ่นอยู่บนพื้นฐานของการจัดสำรับอันประกอบด้วยอาหารจานหลัก (主食 shushoku) โดยเป็นข้าวหรืออาหารเส้น ซุป และกับข้าวหรือโอกาซุ (おかずokazu) ซึ่งทำจากปลา เนื้อสัตว์ ผัก และเต้าหู้ ปรุงรสด้วยดาชิ (หัวเชื้อน้ำซุป) มิโซะ (เต้าเจี้ยวญี่ปุ่น) และโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) ทำให้อาหารญี่ปุ่นส่วนมาก มีไขมันต่ำ แต่มีปริมาณเกลือสูง
สำรับอาหารญี่ปุ่นมาตรฐานประกอบด้วยกับข้าวอย่างน้อยหนึ่งอย่าง ข้าวญี่ปุ่น (御飯 gohan) หนึ่งชาม ซุปหนึ่งถ้วย และผักดองหรือสึเกโมโนะ (漬物 tsukemono) เป็นเครื่องเคียง
สำรับญี่ปุ่นมาตรฐานส่วนมาก จะใช้เทคนิคการจัดที่เรียกว่า อิจิจูซันไซ (一汁三菜 ichijū-sansai) หรือซุปหนึ่งอย่างกับข้าวสามอย่าง กับข้าวนำมาจัดสำรับจะปรุงด้วยหลากหลายวิธี ทั้งแบบดิบ (ซาชิมิ) การย่าง การตุ๋นหรือการต้ม การนึ่ง การทอด การดอง หรือการยำ (สลัด) มุมมองของคนญี่ปุ่นต่ออาหารนั้นสะท้อนในการจัดบทในตำราอาหารโดยจะจัดแยกตามวิธีการปรุงอาหาร ไม่ได้จัดตามประเภทวัตถุดิบ หรืออาจจัดเป็นแยกเป็นประเภท ซุป ซูชิ ข้าว อาหารเส้น และของหวาน
เนื่องจากญี่ปุ่นเป็นประเทศที่เป็นเกาะ ชาวญี่ปุ่นจึงบริโภคอาหารทะเลในปริมาณมาก ในอดีตชาวญี่ปุ่นไม่นิยมบริโภคเนื้อสัตว์ใหญ่ จนเมื่อมีการเปิดประเทศ ชาวญี่ปุ่นจึงรับวัฒนธรรมการกินเนื้อสัตว์เข้ามา และเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ จนปัจจุบัน
อาหารเส้นก็เป็นอาหารที่สำคัญประเภทหนึ่งในอาหารญี่ปุ่น อาจกินเป็นอาหารจานเดียว จัดสำรับแทนข้าว หรือจัดคู่กับข้าวเลยก็ได้ อาหารเส้นที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ โซบะ (เส้นเล็กสีน้ำตาล ทำจากแป้งบักวีต) และอูดง (เส้นหนาสีขาว ทำจากแป้งสาลี) อาหารเส้นสามารถกินแบบร้อนและเย็น คู่กับน้ำซุปที่ทำจากดาชิผสมโชยุ อาหารเส้นอีกประเภทหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงศตวรรษที่ผ่านมาคือ ราเม็ง ซึ่งเป็นบะหมี่ในน้ำซุปแบบจีนที่ทำจากเนื้อสัตว์ และปรับปรุงโดยชาวญี่ปุ่นจนมีเอกลักษณ์ของตนเอง
อาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยม > อาหารจานหลัก (主食 shushoku) > ข้าว (御飯 gohan)

ตั้งแต่ชาวญี่ปุ่นรู้จักการทำนาเมื่อ 2,000 พันปีที่แล้ว ข้าว ก็เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของญี่ปุ่น ความสำคัญของข้าวต่อวัฒนธรรมญี่ปุ่น สะท้อนได้จากในอดีต ข้าวทำหน้าที่เสมือนเงินตราในการแลกเปลี่ยนสินค้าและเครื่องแสดงความมั่งคั่ง คำว่าข้าว ในภาษาญี่ปุ่น คือ โกฮัง (御飯 gohan) และ เมชิ (飯 meshi) (นิยมใช้เฉพาะผู้ชาย) เมื่อจะบอกว่ากินอาหาร ชาวญี่ปุ่นจะบอกว่ากินข้าว ซึ่งหมายถึงมื้ออาหารนั่นเอง เช่น 朝ご飯 (asagohan) แปลตามตัวได้ว่า ข้าวเช้า หรือหมายถึง อาหารเช้า
ข้าวญี่ปุ่นมีเมล็ดสั้น และเมื่อสุกแล้วจะเหนียวเล็กน้อย ชาวญี่ปุ่นนิยมกินข้าวขาว (白米 hakumai) คือข้าวที่ขัดสีจะไม่เหลือเยื่อหุ้มเมล็ดอยู่เลย ชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่เชื่อว่าข้าวกล้อง (玄米 genmai) หรือข้าวที่ยังมีเยื่อกหุ้มเมล็ดติดอยู่นั้นอร่อยน้อยกว่า แต่ข้าวกล้องก็ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ ในฐานะที่เป็นอาหารเพื่อสุขภาพ
นอกจากนี้ข้าวธรรมดาแล้ว ชาวญี่ปุ่นยังนิยมกินโมจิ (餅 mochi) ซึ่งทำจากข้าวเหนียว นำไปทำให้สุกและทุบจนเหนียวเป็นก้อน นำไปปรุงได้ทั้งของคาว (ใส่ซุป) และของหวาน (ปิ้งกินกับซอสหวาน หรือกับถั่วแดงกวน)
ข้าวยังสามารถนำประกอบอาหารต่าง ๆ ได้อีกหลายชนิด เช่น ซูชิ (寿司 sushi) ดมบูริ (丼 donburi) โจ๊ก (お粥 okayu) เซ็มเบ (煎餅 senbei) วางาชิ (和菓子 wagashi) และสาเก (酒 sake) เป็นต้น
อาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยม > อาหารจานหลัก (主食 shushoku) > อาหารเส้น (麺類 men-rui)

อาหารเส้นอาจกินเป็นอาหารจานเดียว จัดสำรับแทนข้าว หรือจัดคู่กับข้าวเลยก็ได้ อาหารเส้นที่เป็นที่รู้จักกันดี สามารถกินแบบร้อนในน้ำซุป หรือแบบเย็นจุ่มซอสก็ได้
อาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยม > อาหารจานหลัก (主食 shushoku) > ขนมปัง (パン pan)

ญี่ปุ่นรับวัฒนธรรมการกินขนมปังมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงปัจจุบัน ชาวญี่ปุ่นพัฒนาขนมปังจนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และนิยมกินกันโดยทั่วไป คำว่าขนมปังในภาษาญี่ปุ่นคือ พัง (ญี่ปุ่น: パン; โรมาจิ: pan) ซึ่งมาจากภาษาโปรตุเกส
อาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยม > กับข้าว (おかず okazu)

กับข้าว (おかず okazu) ที่ชาวญี่ปุ่นนิยมกินกันทั่วไป มีหลายชนิด ตัวอย่างเช่น
อาหารต้มหรือตุ๋น (煮物 nimono)
อาหารผัด (炒め物 itamemono)
อาหารทอด (揚げ物 agemono)
อาหารย่าง หรือทอดบนกระทะแบน (焼き物 yakimono)
อาหารนึ่ง (蒸し物 mushimono)
ซาชิมิ (刺身 sashimi)
ซุป (吸い物 หรือ 汁物 suimono หรือ shirumono)
อาหารหมักดองหรือยำ (漬け物 หรือ 和え物 หรือ 酢の物 tsukemono หรือ aemono หรือ sunomono)
อาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยม > ขนมหวาน (お菓子 okashi) และของรับประทานเล่น (お八つ oyatsu)

วางาชิ (和菓子 wagashi) : ขนมหวานแบบญี่ปุ่น
ดะงะชิ (駄菓子 dagashi) : ขนมหวานแบบญี่ปุ่นโบราณ
โยงะชิ (洋菓子 yōgashi) : ขนมหวานแบบตะวันตก
คะชิปัง (菓子パン kashi pan) : ขนมปังแบบหวาน
อาหารแบบตะวันตก

ชาวญี่ปุ่นในปัจจุบันบริโภคอาหารแบบตะวันตกกันอย่างแพร่หลาย อาหารแบบตะวันตกหลายชนิดคิดค้นขึ้นในระหว่างช่วงสิ้นสุดการปิดประเทศหรือซาโกกุ และช่วงต้นของการปฏิรูปสมัยเมจิ เมื่อค.ศ. 1868 กระแสวัฒนธรรมต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากโลกตะวันตกได้หลั่งไหลเข้าสู่ญี่ปุ่น และมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมการบริโภคของชาวญี่ปุ่นในขณะนั้นด้วย ภัตตาคารในหัวเมืองต่าง ๆ เริ่มเสิร์ฟอาหารตะวันตก โดยเรียกอาหารนั้นว่า โยโชกุ (洋食 yōshoku) ซึ่งย่อมาจากคำว่าอาหารตะวันตก (西洋食 seiyōshoku) และเรียกภัตตาคารที่ขายอาหารตะวันตกว่า ยูโชกูยะ (洋食屋 yōshokuya) หรือภัตตาคารอาหารตะวันตก
โยโชกุจากเมื่อครั้งแรกเริ่มจนถึงปัจจุบันได้รับการประยุกต์ให้เข้ากับชาวญี่ปุ่นจนถือว่ากลายเป็นส่วนหนึ่งของอาหารญี่ปุ่นไปโดยปริยาย ชาวญี่ปุ่นบริโภคโยโชกุอย่างมากในชีวิตประจำวัน ทั้งที่ขายในภัตตาคารและทำกินกันเองในครอบครัว โยโชกุหลายชนิดนิยมกินกับข้าวและซุปมิโซะ และกินด้วยตะเกียบ อย่างไรก็ตาม ชาวญี่ปุ่นยังคงแยกอาหารประเภทนี้ว่าเป็นอาหารแบบตะวันตกหรือโยโชกุ และเรียกอาหารแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมว่า วาโชกุ (和食 washoku)
โยโชกุที่เป็นที่นิยมในปัจจุบัน เช่น แกงกะหรี่ญี่ปุ่น (カレー karē) ทงกัตสึ (豚カツ tonkatsu) แฮมเบอร์เกอร์ (ハンバーグ hanbāgu) โค-รกเกะ (コロッケ korokke) โอมูไรซุ (オムライス omu-raisu) หรือข้าวผัดห่อไข่ และนาโปริตัง (ナポリタン naporitan) หรือสปาเกตตีผัดซอสมะเขือเทศ เป็นต้น
ดูเพิ่ม

ไคเซกิ
รสชาติ

| ด ค กอาหารของแต่ละประเทศในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
กัมพูชา  ·  เกาหลี  ·  คาซัคสถาน  ·  คีร์กีซสถาน  ·  จีน (ฮ่องกง  ·  มาเก๊า  ·  ไต้หวัน  ·  ทิเบต)  ·  ญี่ปุ่น  ·  ติมอร์-เลสเต  ·  เติร์กเมนิสถาน  ·  ทาจิกิสถาน  ·  ไทย  ·  เนปาล  ·  บรูไน  ·  บังกลาเทศ  ·  ปากีสถาน  ·  พม่า  ·  ฟิลิปปินส์  ·  ภูฏาน  ·  มองโกเลีย  ·  มัลดีฟส์  ·  มาเลเซีย  ·  ลาว (ม้ง)  ·  เวียดนาม  ·  ศรีลังกา  ·  สิงคโปร์  ·  อัฟกานิสถาน  ·  อินเดีย  ·  อินโดนีเซีย  ·  อุซเบกิสถาน  ·  กาตาร์  ·  คูเวต  ·  จอร์เจีย  ·  จอร์แดน  ·  ซาอุดีอาระเบีย  ·  ซีเรีย  ·  ไซปรัส  ·  ตุรกี  ·  บาห์เรน  ·  เยเมน  ·  เลบานอน  ·  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  ·  อาเซอร์ไบจาน  ·  อาร์เมเนีย  ·  อิรัก (เคอร์ดิสถาน)  ·  อิสราเอล  ·  อิหร่าน  ·  โอมาน  ·  ปาเลสไตน์
ข้าวแกงกะหรี่หมูทอด (カツカレー katsu karē) จากร้านในกรุงโตเกียว
ผ้าพัชมีนา

ผ้าพัชมีนา
ผ้าพัชมีนา (อังกฤษ: Pashmina) เป็นผ้าที่ทำจากขนแพะซึ่งมีชื่อว่า "พัชม์" (Pashm) หรือในภาษาลาตินเรียกว่า "คาปรา ไฮร์คัส" (Capra Hircus) แพะชนิดนี้อาศัยอยู่ในที่สูง เช่น เทือกเขาหิมาลัย และใต้เขตไซบีเรีย เช่น มองโกเลีย คาซัคสถาน ด้านในของประเทศอิหร่าน และอัฟกานิสถาน
ด้ายที่ใช้ทอผ้าพัชมีนาเป็นด้ายที่ปั่นด้วยมือโดยใช้วิธีแบบดั้งเดิมที่ไม่ใช่วิธีที่ตามพัฒนามาจากวิธีแบบยุโรป ปัจจุบันนี้ผ้าพัชมีนาถูกใช้เป็นคำเรียกสำหรับผ้าคลุมไหล่ทั่วไปที่มีปมอยู่ที่ปลายผ้า
หลายคนมักเข้าใจผิดว่าต้นกำเนิดของผ้าพัชมีนานั้นมาจากแคว้นแคชเมียร์หรือเนปาล ซึ่งเป็นความเชื่อที่ผิด เพียงแต่ถิ่นนั้นมีวิธีการทอผ้าแบบดั้งเดิมที่เหมือนกัน ผ้าที่ได้จึงมีลักษณะคล้ายกันกับผ้าพัชมีนา
ส่วนการนำขนของแพะมาทอเป็นผ้านั้นก็ถูกต้องตามกฎหมาย เพราะแพะดังกล่าวไม่ใช่สัตว์ใกล้สูญพันธุ์แต่อย่างใด ผ้าพัชมีนาที่มีขายอยู่ตามท้องตลาดมีหลายรูปแบบ อาจมีการผสมเนื้อผ้าชนิดอื่นเข้าไปด้วย เช่นผ้าไหม หรือผ้าฝ้าย หรือ ผ้าชนิดอื่น ๆ ซึ่งถ้าต้องการซื้อควรเลือกซื้อจากร้านที่เชื่อถือได้ มิฉะนั้นอาจเป็นของปลอม
อติมา ธนเสนีวัฒน์

| อติมา ธนเสนีวัฒน์ |
| --- | --- |
เกิด: 22 ตุลาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) อติมา ธนเสนีวัฒน์
คู่สมรส: เรืออากาศเอก อำมฤต สันตกุล  (2555- ปัจจุบัน)
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักแสดง, พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2545 - 2557
ผลงานเด่น: ดาวพระศุกร์ จากละคร ดาวพระศุกร์ (2545)   ช้องนาง จากละคร เบญจา คีตา ความรัก (2546)   โลมตา จากละคร อกธรณี (2548)   พิสมัย จากละคร ปิ่นมุก (2549)
สังกัด: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 การบินไทย
อติมา ธนเสนีวัฒน์ ชื่อเล่น เมี่ยง เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม  พ.ศ. 2528 เป็นนักแสดงชาวไทย
ประวัติ

เมี่ยง อติมา ได้เซ็นสัญญา เป็นนักแสดงในสังกัดของ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และได้มีผลงานละครเรื่องแรก คือ ดาวพระศุกร์ ในปี พ.ศ. 2545 รับบทเป็น ดาวพระศุกร์ แสดงคู่กับ ดนุพร ปุณณกันต์ ซึ่งรับบทเป็น คุณภาคย์ จากค่าย ดาราวีดีโอ จำกัด ด้านการศึกษา จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชน ภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จนได้พบรักกับ เรืออากาศเอก อำมฤต สันตากุล ข้าราชการทหารอากาศ หลังจากคบหาดูใจกันมา กว่า 7 ปี (รู้จักกันมา 10 ปี แต่คบเป็นแฟนกัน 7 ปี) โดยมีการหมั้นในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ชีวิตส่วนตัว ได้เข้าพิธีมงคลสมรส กับ เรืออากาศเอก อำมฤต สันตกุล  เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2555
ปัจจุบัน เมี่ยง อติมา ได้ผันตัวเองไป เป็น แอร์โฮสเตส สายการบินไทย และยังคงรับงานแสดงละครโทรทัศน์อยู่เรื่อย ๆ ตามความเหมาะสม
ปัจจุบัน เมี่ยง อติมา มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 2 คนชื่อน้องมิตา เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 และ น้องมิติ เกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2564
ผลงาน > เพลง

เพลงประกอบละคร เบญจา คีตา ความรัก 2546
เพลง "คนเดิม" ขับร้องโดย เมี่ยง อติมา ธนเสนีวัฒน์
เพลง "ตราบสิ้นลมหายใจ" ร้องคู่กับ ซี  ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์
เพลง "ดนตรีในหัวใจ" ร้องหมู่ จาก นางเอก เบญจา คีตา ความรัก
เพลง "เพื่อวันที่ดีกว่า" ร้องหมู่ จาก นางเอก เบญจา คีตา ความรัก
ผลงาน > ละคร

ผลงานละครด้านล่างทั้งหมด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2545 | ดาวพระศุกร์ | ดาวพระศุกร์ |  |
| 2545 | สาวน้อยในตะเกียงแก้ว | ดรุณี |  |
| 2546 | เบญจา คีตา ความรัก | ช้องนาง |  |
| 2547 | ฟ้าใหม่ | พลอยแหวน |  |
| 2547 | รักสุดขั้ว | ขวัญข้าว |  |
| 2547 | เดือนเดือด | สินี |  |
| 2547 | แม่ครัวหัวเห็ด | รัศมีดาว (ลูกหมี) |  |
| 2548 | อกธรณี | โลมตา |  |
| 2548 | ลูกไม้หลากสี | กฤติกา |  |
| 2548 | คุณหนูดอกฟ้ากะแมวข้างบ้าน | แก้วกิริยา (หมี่ซั่ว) |  |
| 2549 | บ้านใกล้หัวใจติดกัน | ลูกปัด |  |
| 2549 | ปิ่นมุก | พิสมัย (ไก่) |  |
| 2550 | มดใสหัวใจซ่าส์ | แองจี้ |  |
| 2551 | ห้องสมุดสุดหรรษา | แนนนี่ |  |
| 2551 | เธอคือชีวิต | รุจา (ตอนสาว) |  |
| 2551 | ธิดาวานร | เอมฤดี |  |
| 2552 | ธิดาวานร 2  ตอน...ขุมทรัพย์สุสานอัญมณี | เอมฤดี |  |
| 2552 | หวานใจยัยต่างดาว | รัชนี |  |
| 2553 | ตลาดไม่ขาดรัก | วุ้นเส้น |  |
| 2554 | เสน่ห์บางกอก | กิมลั้ง |  |
| 2554 | นางสาวรักดี | เนตรละออ |  |
| 2557 | ลูกผู้ชายหัวใจเข้ม | ศรีจันทร์ |  |
ผลงาน > ละครสั้นรายการ

ฟ้ามีตา ตอน คนดีผีคุ้ม (23 มิถุนายน 2550)
ฟ้ามีตา ตอน น้ำหยดสุดท้าย (5 กันยายน 2552)
ฟ้ามีตา ตอน เสน่ห์บ้านนา (14 พฤศจิกายน 2552)
ฟ้ามีตา ตอน ลูกไม้ตกใต้ต้น (6 พฤศจิกายน 2553)
ฟ้ามีตา ตอน ผู้ชนะที่พ่ายแพ้ (9 เมษายน 2554)
ฟ้ามีตา ตอน ตราบาป (9 กรกฎาคม 2565)
แหล่งข้อมูลอื่น

เมี่ยง อติมา โต้โดนไล่ออกจากธรรมศาสตร์ จบ ม.ราม เก็บถาวร 2009-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หน้าประวัติ เก็บถาวร 2012-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การบินไทย
เมี่ยง ถูกเม้าท์ท้องก่อนแต่ง[ลิงก์เสีย]
เมี่ยง อติมา กับเจ้าบ่าวนักบิน ฉลองสมรสพระราชทาน
ภาพหลุดเมี่ยง อติมา ธนเสนีวัฒน์