stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
น้ำตกทรายขาว
ลักษณะภูมิอากาศ

อุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาวจะมีสภาพภูมิอากาศมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือพัดผ่าน ฤดูฝนอยู่ระหว่างเดือนพฤษภาคม-เดือนมกราคม จะมีฝนตกตลอด แต่จะตกชุกในช่วงเดือนตุลาคม-เดือนธันวาคม และฤดูร้อนจะอยู่ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์-เดือนเมษายน อากาศจะไม่ร้อนจัดนัก
พืชพรรณและสัตว์ป่า

อุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาวมีสภาพพื้นที่ปกคลุมด้วยป่าดิบชื้นที่อุดมสมบูรณ์ ชนิดไม้ที่สำคัญได้แก่ สยา กระบาก ยาง กาลอ หลุมพอ ไข่เขียว สะตอ เหรียง ตะเคียนทอง ฯลฯ พืชพื้นล่างได้แก่ ระกำ หวาย เฟิน เถาวัลย์ และกล้วยไม้ชนิดต่างๆ สัตว์ป่าที่พบได้แก่ หมูป่า เลียงผา เก้ง อีเห็น เม่น กระจง ลิง ค่าง ชะนี กระรอก นกขุนทอง นกกางเขน นกปรอด เหยี่ยว นกดุเหว่า ตะพาบน้ำ งูเหลือม งูเห่า งูกะปะ ตะกวด กบ เขียด กง รวมทั้งกุ้ง ปู และปลาชนิดต่างๆ ที่อาศัยอยู่ในลำห้วยลำธาร
การล่าสัตว์ในเพชรพระอุมา

การล่าสัตว์ในเพชรพระอุมา พนมเทียนได้นำเอาความรู้เกี่ยวกับผู้ที่ประกอบอาชีพพรานนำทางหรือพรานป่า ที่อาศัยการจับสัตว์ ดักสัตว์หรือยิงสัตว์ป่าในการดำรงชีพ มาสอดแทรกในเพชรพระอุมาให้เห็นถึงมีฝีมือในด้านการยิงปืน ล่าสัตว์รวมทั้งศิลปะในการล่าสัตว์ ตั้งแต่สัตว์ขนาดเล็กเช่นไก่ป่า กระรอก กระแต สัตว์ขนาดกลางเช่น หมูป่า ค่าง บ่าง จนกระทั่งถึงสัตว์ขนาดใหญ่เช่น เสือ หมี ช้าง เป็นต้นที่มีความแตกต่างกันออกไป ตามแต่ละท้องถิ่นที่อยู่อาศัยและการตกทอดศิลปะในการล่าสัตว์จากบรรพบุรุษ รวมทั้งความรู้และวิชาในเชิงพรานที่ได้รับสืบทอดกันต่อ ๆ มา
ในเพชรพระอุมา พนมเทียนได้สะท้อนให้เห็นถึงวิธีการ ทักษะรวมทั้งศิลปะในการล่าสัตว์ของพรานจัน พรานบุญคำ รวมทั้งรพินทร์ ไพรวัลย์ ที่เต็มไปด้วยการหลอกล่อและชั้นเชิงระหว่างมนุษย์และสัตว์ วิธีการล่าสัตว์ที่ปรากฏในเพชรพระอุมาเป็นการสะท้อนให้เห็นถึงการล่าสัตว์ ที่ประกอบไปด้วยวิธีการปฏิบัติ ขนบประเพณีต่าง ๆ ในการเข้าป่า วิธีการล่าสัตว์ในนวนิยายเพชรพระอุมา มีดังนี้
การล่าสัตว์

การล่าสัตว์ป่า มีศิลปะในการล่าที่แตกต่างกันออกไปหลากหลายวิธี สัตว์บางชนิดออกล่าได้เพียงลำพัง แต่บางชนิดต้องใช้วิธีการล่าหลายคนจึงจะสามารถออกล่าได้สำเร็จ สัตว์ป่าที่พรานป่าหรือพรานนำทางนิยมล่ามาเป็นอาหารประทังชีวิตและล่าเพื่อการค้า ส่วนใหญ่จะเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น กวาง หมูป่า กระทิง เก้ง แรด สมเสร็จ ฯลฯ แต่สำหรับสัตว์ขนาดเล็ก เช่น ไก่ป่า นก กระรอก กระแต พรานป่าจะไม่นับว่าเป็นการล่า แต่เป็นการล่าเพื่อเป็นอาหารป่าในการดำรงชีพ
การล่าสัตว์ > การไล่ราว

การไล่ราว เป็นการล่าสัตว์วิธีหนึ่งที่พรานป่าและพรานนำทางนิยมใช้ในการล่าสัตว์ ด้วยการทำเสียงดัง โห่ร้อง และช่วยกันไล่สัตว์ที่หลบซ่อนอยู่ตามหลังก้อนหิน ต้นไม้หรือเถาวัลย์ต่าง ๆ โดยแบ่งหน้าที่ในการไล่ราวเป็นสองกลุ่ม คือกลุ่มที่ทำหน้าที่ไล่และกลุ่มที่ทำหน้าที่ยิง สำหรับหน้าที่ในการไล่สัตว์ของพรานป่า จะต้องทำให้สัตว์เกิดการตกใจเสียงโห่ร้อง แตกตื่นหนีออกมาจากที่ซ่อน และไล่ต้อนให้เข้าทางปืนของพรานป่าที่ทำหน้าที่ยิงด้วยการดักซุ่มยิงตามจุดต่าง ๆ ตามที่ได้นัดแนะกันไว้
พรานป่าหรือพรานนำทางที่รับหน้าที่ในการดักยิง จะประจำจุดที่คาดหมายว่าจะเป็นเส้นทางที่สัตว์ป่าจะต้องวิ่งผ่าน บางครั้งการคาดคะเนก็มีการผิดพลาดเนื่องจากสัตว์ป่าตกใจเสียงโห่ร้อง วิ่งออกนกเส้นทางที่พรานป่าที่ทำหน้าที่ดักซุ่มยิงก็มี พรานป่าที่ทำหน้าที่ในการโห่ร้องไล่สัตวป่าให้ออกมาเข้าทางปืนนั้นเรียกว่า "ลูกราว" ส่วนใหญ่จะมีทักษะและฝีมือในการยิงปืนน้อย จะใช้เสียงของตนเองในการโห่ร้อง ปรบมือกระทืบเท้าเพื่อให้เกิดเสียงดัง หรือใช้อุปกรณ์ช่วยในการสร้างเสียงอึกทึกเช่นประทัด เป็นต้น
ในเพชรพระอุมา พนมเทียนกำหนดให้พรานป่าและลูกหาบผู้ติดตาม เป็นผู้ทำหน้าที่ "ลูกราว" ส่งเสียงโห่ร้อง ตะเพิดไล่เลียงผาให้วิ่งเตลิดมาเข้าทางปืนของคณะนายจ้างที่แอบดั่กซุ่มรอคอยอยู่ และนำเอาศิลปะในการล่าสัตว์ด้วยวิธีการไล่ราว มาสอดแทรกไว้ในเพชรพระอุมา ให้เห็นถึงวิธีการในการล่าสัตว์ด้วยชั้นเชิงและเล่ห์เหลี่ยมของมนุษย์ โดยกำหนดให้รพินทร์ ไพรวัลย์ ผู้รับหน้าที่พรานนำทางแก่คณะนายจ้าง จัดหาเกมเบา ๆ ให้พันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์และพันตรีไชยยันตร์ อนันตรัย เพื่อเป็นการซ้อมทิศทางของปืนด้วยการไล่ราวเลียงผาที่บริเวณเขาหัวโล้น
การล่าสัตว์ > การนั่งห้าง

การนั่งห้างในป่า เป็นการล่าสัตว์อีกวิธีหนึ่งที่พรานป่าหรือพรานนำทางนิยมใช้ โดยแบ่งเป็นการนั่งห้างเพื่อยิงสัตว์และการนั่งห้างเพื่อตามซาก การนั่งห้างเพื่อยิงสัตว์เป็นวิธีการดักยิงสัตว์ป่า โดยผู้ยิงจะอยู่บนห้างที่ทำไว้บนต้นไม้ ใกล้กับบริเวณที่สัตว์ป่าออกมาหากิน ส่วนมากการนั่งห้างส่องสัตว์จะนิยมยิงสัตว์ป่าในตอนกลางคืนมากกว่าตอนกลางวัน พรานป่าหรือพรานนำทางจะเลือกต้นไม้ใหญ่สำหรับผูกห้าง ทำห้างสำหรับพักอาศัยบนต้นไม้ประมาณสองคน แล้วปีนขึ้นไปนั่งอยู่บนห้างคอยดักยิงสัตว์ป่า
การนั่งห้างส่องสัตว์ส่วนใหญ่พรานป่าจะนิยมนั่งห้างส่องสัตว์เพียงลำพัง สามารถเป็นได้ทั้งผู้ส่องไฟและผู้ยิงได้ในเวลาเดียวกัน บางครั้งการนั่งห้างส่องสัตว์ ถ้าผู้นั่งห้างไม่สามารถอยู่บนห้างได้เพียงลำพัง อาจมีเพื่อนร่วมนั่งห้างป็นเพื่อนก็ได้ การนั่งห้างเพื่อยิงสัตว์ เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงวิธีการยิงสัตว์จากห้าง สำหรับการนั่งห้างยิงช้าง กระทง เสือ เวลาที่ขึ้นนั่งห้าง พรานป่าผู้ทำหน้าที่คุ้มกันภัยให้นักล่าสัตว์ จะเลือกชัยภูมิสำหรับขัดห้าง สร้างบันไดเถาวัลย์ เลือกรูปแบบและลักษณะห้างที่สำหรับใช้ยิงสัตว์และการเตรียมสัมภาระต่าง ๆ ซึ่งเป็นธรรมเนียมปฏิบัติสืบต่อกันมาในการนั่งห้างของพรานป่า
การทำห้างดักซุ่มยิงสัตว์บนต้นไม้ เป็นการช่วยกลบเกลื่อนร่องรอยของผู้ยิง และช่วยไม่ให้สัตว์ป่าตื่นตกใจกลัวหรือรู้ตัวในการออกหากิน หรือเข้ามากินดินโป่งภายในป่า เนื่องจากห้างสำหรับใช้ยิงสัตว์อยู่บนต้นไม้สูง ทำให้สัตว์ป่ามองไม่เห็นพรานป่าและช่วยอำพรางกลิ่นของพรานป่าอีกด้วย การเลือกต้นไม้สำหรับทำห้างส่องสัตว์ พรานป่าจะเลือกต้นไม้ใหญ่ที่มีความมั่นคงแข็งแรง มีกิ่งก้านสาขาแข็งแรงสำหรับวางพาดไม้ที่ใช้ทำห้างได้ และต้องอยู่ไม่ไกลจากพื้นที่บริเวณที่สัตว์ป่าจะออกหากินมากนัก
การผูกห้างต้องผูกให้ได้ระดับของวิถีกระสุน ไม่ต่ำและสูงจนเกินไป ไม่มีมดหรือแมลงรบกวนในการส่องสัตว์ มีขอบราวกั้นรอบห้าง เพื่อเป็นการป้องกันการพลัดตกลงมาจากห้างในยามนั่งห้างดึก ๆ พื้นที่สำหรับผูกห้างของพรานป่า นิยมผูกห้างในพื้นที่ที่เป็นเหล่งหากินของสัตว์ป่า เช่นพื้นที่ที่เป็นดินโป่ง บริเวณห้วยและลำธาร หรือต้นไม้ใหญ่ที่มีผลของต้นไม้ที่ร่วงหล่นลงพื้น พอที่จะเป็นอาหารของสัตว์ป่า การนั่งห้างของพรานป่าจะเป็นการนั่งห้างด้วยความอดทนเป็นอย่างมาก ไม่ขยับเขยื้อนร่างกายหรือเคลื่อนย้ายจากบริเวณที่นั่งห้าง บางครั้งอาจต้องทนนั่งห้างบนต้นไม้เป็นวันเป็นคืน
พนมเทียนได้นำเอาทักษะและวิชาความรู้ในการทำห้าง การเลือกต้นไม้สำหรับทำห้างและการนั่งห้างส่องสัตว์ในตอนกลางคืน การเลือกใช้อาวุธปืนสำหรับดักซุ่มยิงสัตว์ สอดแทรกในเพชรพระอุมาโดยกำหนดให้รพินทร์ ไพรวัลย์ ผู้เป็นพรานนำทาง อธิบายถึงหลักการของการนั่งห้างในป่าเพื่อดักซุ่มส่องยิงสัตว์ป่าให้พันตรีไชยันต์ อนันตรัยได้รับทราบ
การนั่งห้างเพื่อตามซาก พรานป่าผู้ทำหน้าที่ส่องไฟและยิง จะผูกห้างให้สูงจากระดับพื้นดินมากกว่าการผูกห้างในการยิงสัตว์ทั่วไป ควาสูงสำหรับห้างเพื่อตามซาก ควรสูงจากพื้นดินอย่างน้อย 8 เมตร เพื่อเป็นการป้องกันอันตรายจากสัตว์ร้ายเช่น เสือ หมี และเป็นการป้องกันตนเองจากสัตว์ที่ติดตามซากอีกด้วย ในเพชรพระอุมา พนมเทียนได้นำเอาวิธีการผูกห้างเพื่อตามซาก สอดแทรกในเพชรพระอุมาโดยกำหนดให้รพินทร์ ไพรวัลย์ สั่งให้เกิดและพรานป่าผู้ติดตามสร้างห้างบนต้นไม้ เพื่อเฝ้าติดตามซากของเอิ้น ซึ่งเป็นลูกหาบที่ถูกไอ้กุดขบกัดเสียชีวิต
การล่าสัตว์ > การยิงสัตว์

การยิงสัตว์ป่า เป็นศิลปะในการล่าสัตว์ที่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง นอกเหนือจากการยิงเพื่อเป็นการล่าในเกมกีฬาแล้ว การยิงสัตว์ยังสามารถเป็นการยิงเพื่อป้องกันตนเองได้อีกด้วย สัตว์ป่าที่พรานป่า นักเดินป่าพบเห็นในเวลาเข้าป่า เช่น กระทิง เสือ กวาง หมูป่าหรือช้าง อาจจะพบเจอในลักษณะกิริยาท่าทางที่แตกต่างกัน เช่นสัตว์ที่วิ่งตรงไปยังด้านหน้าด้วยการตื่นตกใจกลัง วิ่งหลบไปยังด้านข้างเพื่อเอาตัวรอด หรือวิ่งพุ่งตรงพุ่งสวนเข้าใส่พรานโดยตรง การยิงสัตว์เพื่อเป็นการยั้บยั้งและหยุดการจู่โจมของสัตว์ป่า พรานป่าหรือนักเดินป่าจะต้องเลือกอาวุธปืนและเล็งเป้าให้เหมาะสมกับวิถีกระสุนก่อนเหนี่ยวไกปืน
ถ้าพรานป่าเกิดการตกใจกลัวกับการพุ่งเข้าใส่ของสัตว์ป่า รีบร้อนเหนี่ยวไกปืนและยิงออกไปโดยที่ไม่ได้เล็งยังเป้าหมาย ทำให้ไม่สามารถหยุดยั้งการปะทะของสัตว์ป่าแล้ว ยังเป็นการสร้างความเจ็บปวดและโกรธแค้นให้แก่สัตว์ป่าอีกด้วย หลักสำคัญในการยิงสัตว์ป่าของพรานป่าหรือพรานนำทาง เมื่อพบเห็นสัตว์ป่าตรงหน้า ไม่ว่าจะอยู่ในลักษณะกิริยาท่าทางใดก็ตามแต่ ต้องควบคุมสติสัมปชัญญะให้แน่วแน่ อย่าตื่นเต้นตกใจ และเลือกอาวุธปืนให้เหมาะสมกับสัตว์ที่จะยิง ก่อนเล็งยังเป้าหมายแล้วยิง
หลังจากนั้นสัตว์เหล่านี้มักจะแสดงเป็นถ้วยรางวัลการล่าสัตว์พร้อมกับโล่ถ้วยรางวัลเพื่อเป็นหลักฐานการล่าสัตว์ที่ประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวตะวันตกใช้แผ่นไม้เพื่อนำเสนอกะโหลกศีรษะฟันหรืออุ้งเท้าของสัตว์ นี่คือภาพของโล่ถ้วยรางวัล[ลิงก์เสีย]
พนมเทียนได้นำเอาสิ่งสำคัญที่พรานป่าหรือนักเดินทาง ต้องพึงระลึกไว้เสมอถึงหลักในการยิงสัตว์ป่าคือ พยายามยิงให้ถูกจุดสำคัญซึ่งเป็นจุดอ่อน เช่น หัวใจ คอ กระดูกสันหลัง หัว กระดูกคอ ปอด เป็นต้น เพื่อที่จะเป็นการทำอันตรายถึงชีวิตสัตว์ป่าได้ในทันที การเหนี่ยวไกปืนยิงสวนออกไปโดยไม่คำนึงถึงจุดสำคัญ เป็นการสร้างความลำบากให้แก่สัตว์ นอกจากจะเป็นการสร้างบาดแผลและความเจ็บปวด ซึ่งเป็นการทรมานสัตว์แล้ว ยังเป็นการสิ่นเปลืองกระสุนปืนโดยใช่เหตุ
การยิงสัตว์ในเพชรพระอุมา พนมเทียนได้นำเอาทักษะการใช้อาวุธปืนในการยิงสัตว์ สอดแทรกผ่านตัวละครในเพชรพระอุมาเช่นรพินทร์ ไพรวัลย์ พันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ พันตรีไชยยันต์ อนันตรัย มาเรีย ฮอฟมัน แงซาย ที่ต่างมีทักษะและฝีมือในการยิงสัตว์ที่แตกต่างกัน สะท้อนให้เห็นลักษณะการยิงสัตว์ของพรานโดยเล็งจุดที่สำคัญของสัตว์ป่า โดยวิธีการยิงสัตว์ในเพชรพระอุมา
ลักษณะของห้างที่ใช้ชั่วคราวในการล่าสัตว์
รายชื่อการสังหารหมู่ในประเทศไทย

ตารางต่อไปนี้เป็นรายชื่อเหตุการณ์การสังหารหมู่ที่เกิดขึ้นในประเทศไทย
| เหตุการณ์ | วันที่ | สถานที่ | จังหวัด | จำนวนผู้เสียชีวิต | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| มรณสักขีแห่งสองคอน | 16-26 ธันวาคม พ.ศ. 2483 | อำเภอมุกดาหาร (อำเภอหว้านใหญ่ในปัจจุบัน) | จังหวัดนครพนม(จังหวัดมุกดาหารในปัจจุบัน) | 7 |  |
| กบฏดุซงญอ | 28 เมษายน พ.ศ. 2491 | อำเภอจะแนะ | จังหวัดนราธิวาส | 430 |  |
| คดีฆ่า 4 อดีตรัฐมนตรี พ.ศ. 2492 | 4 มีนาคม พ.ศ. 2492 | เขตจตุจักร | กรุงเทพมหานคร | 4 |  |
| การสังหารหมู่ด้วยระเบิดมือที่งานทำบุญประจำปีวัดสระบัว พ.ศ. 2515 | 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 | วัดสระบัว ตำบลผึ่งแดด อำเภอมุกดาหาร | จังหวัดนครพนม | 9 |     |
| เหตุการณ์ 14 ตุลา | 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 | กรุงเทพมหานคร โดยเฉพาะบริเวณมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, บริเวณถนนราชวิถีตัดกับถนนพระราม 5 ช่วงหน้าพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน, ท้องสนามหลวง และถนนราชดำเนินตลอดสาย รวมถึงย่านใกล้เคียง | กรุงเทพมหานคร | 77 |  |
| การจลาจลที่แยกพลับพลาไชย | 4–6 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 | แยกพลับพลาไชย | กรุงเทพมหานคร | 27 |  |
| การสังหารหมู่ด้วยระเบิดที่ศาลากลางจังหวัดพังงา พ.ศ. 2518 | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 | พิพิธภัณฑ์เมืองพังงา (ศาลากลางจังหวัดพังงาตึกเก่า)​ ถนนเพชรเกษม​ ตำบลท้ายช้าง อำเภอเมืองพังงา​ จังหวัดพังงา​ | จังหวัดพังงา | 15 |  |

| เหตุการณ์ 6 ตุลา | 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ ท้องสนามหลวง | กรุงเทพมหานคร | 46 (ทางการ) มากกว่า 100 (มูลนิธิป๋วย อึ๊งภากรณ์) |  |
| เหตุสังหารหมู่ที่อรัญประเทศ พ.ศ. 2520 | 30 มกราคม พ.ศ. 2520 | บ้านกกค้อ, บ้านหนองตอ และบ้านน้อยป่าไร่ | จังหวัดปราจีนบุรี (จังหวัดสระแก้วในปัจจุบัน) | 28 |  |
| เหตุการณ์ลอบวางระเบิดเคลย์มอร์หน้าศาลจังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2532 | 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 | ศาลจังหวัดนครราชสีมา ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา | จังหวัดนครราชสีมา | 13 |  |
| พฤษภาทมิฬ | 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 | กรุงเทพมหานคร โดยเฉพาะบริเวณถนนราชดำเนิน | กรุงเทพมหานคร | 44 |  |
| กรณีมัสยิดกรือเซะ | 28 เมษายน พ.ศ. 2547 | มัสยิดกรือเซะ ตำบลตันหยงลุโละ อำเภอเมืองปัตตานี จนถึง สถานีตำรวจภูธรกิ่งอำเภอกรงปินัง ตำบลสะเอะ อำเภอกรงปินัง | จังหวัดปัตตานี | 70 |  |
| กรณีตากใบ | 25 ตุลาคม พ.ศ. 2548 | อำเภอตากใบ | จังหวัดนราธิวาส | 85 |  |
| การสลายการชุมนุมที่แยกราชประสงค์ พ.ศ. 2553 | เมษายน ถึง พฤษภาคม พ.ศ. 2553 | แยกราชประสงค์และบริเวณใกล้เคียง | กรุงเทพมหานคร | 87 |  |
| เหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2558 | 17 สิงหาคม พ.ศ. 2558 | ศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ | กรุงเทพมหานคร | 20 |  |
| เหตุสังหารหมู่ที่ตำบลลำพะยา จังหวัดยะลา | 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 | จุดตรวจชุดรักษาความปลอดภัยหมู่บ้านทุ่งสะเดา และชุดคุ้มครองตำบลลำพะยา หมู่ 5 ตำบลลำพะยา อำเภอเมือง | ยะลา | 15 |  |
| เหตุกราดยิงที่จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2563 | 8–9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 | ค่ายสุรธรรมพิทักษ์ , ตลอดเส้นทางด้านหลังของ วัดป่าศรัทธารวม และเทอร์มินอล 21 โคราช | จังหวัดนครราชสีมา | 31 |  |
| การสังหารหมู่ที่จังหวัดหนองบัวลำภู พ.ศ. 2565 | 6 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตำบลอุทัยสวรรค์, ที่ทำการ อบต.อุทัยสวรรค์, บ้านท่าอุทัยเหนือ, บ้านหนองกุงศรี และบ้านท่าอุทัย อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู | จังหวัดหนองบัวลำภู | 37 |  |
| เหตุกราดยิงที่สยามพารากอน | 3 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | สยามพารากอน | กรุงเทพมหานคร | 3 |  |
| เหตุกราดยิงที่อำเภอศรีบุญเรือง พ.ศ. 2567 | 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 | อำเภอศรีบุญเรือง | จังหวัดหนองบัวลำภู | 4 |  |
ดูเพิ่ม

รายชื่อภัยพิบัติในประเทศไทย
กบฏในประเทศไทย
อาชญากรรมในประเทศไทย
คุ้มวงศ์บุรี

| คุ้มวงศ์บุรี |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: คุ้มเจ้า
สถาปัตยกรรม: ล้านนาไทยผสมยุโรป
เมือง: อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
ประเทศ: ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2440
ผู้สร้าง: หลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าพรหม วงศ์พระถาง)
การออกแบบและการก่อสร้าง
รางวัล: รางวัลอนุรักษ์ดีเด่น ปี พ.ศ. 2536
คุ้มวงศ์บุรี  หรือ บ้านวงศ์บุรี  ตั้งอยู่เลขที่ 50 ถนนคำลือ อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ เป็นคุ้มของหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าน้อยพรหม วงศ์พระถาง) ผู้สืบเชื้อสายมาจากอดีตเจ้าผู้ครองนครแพร่ และเจ้าสุนันตา วงศ์บุรี (บุตรีบุญธรรมในแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา) ได้รับรางวัลอนุรักษ์ดีเด่น ปี พ.ศ. 2536 ของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ

คุ้มวงศ์บุรีสร้างขึ้นตามดำริของแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา ชายาองค์แรกในเจ้าหลวงพิริยเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์สุดท้าย เพื่อเป็นของกำนัลในการเสกสมรสระหว่างเจ้าสุนันตา ผู้เป็นธิดาในเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) ที่ท่านรับมาเป็นบุตรีบุญธรรม และหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าน้อยพรหม วงศ์พระถาง) โดยท่านทั้งสองได้ใช้เรือนหลังนี้เป็นเรือนหอในพิธีเสกสมรสด้วย
คุ้มวงศ์บุรีเริ่มก่อสร้างขึนในปี พ.ศ. 2440 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2443 โดยได้ช่างชาวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มาควบคุมการก่อสร้างโดยมีช่างพื้นเมืองเป็นผู้ช่วยจนเสร็จสมบูรณ์ คุ้มวงศ์บุรีมีความพิเศษเนื่องด้วยเป็นที่พำนักของอดีตชายาในเจ้าหลวงพิริยเทพวงศ์จึงสามารถขนานนามว่า “คุ้ม” ได้
ปัจุบันภายในคุ้มวงศ์บุรีได้เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนบุคคล จัดแสดงประวัติความเป็นมาของบ้าน วิถีชีวิตของเจ้านายในอดีต โดยข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ล้วนตกทอดลงมากันในตระกูล
สถาปัตยกรรม

คุ้มหลังนี้อาคารแบบไทยผสมยุโรป โดยเป็นเรือนไม้สักทองขนาดใหญ่ 2 ชั้นทรงไทยล้านนาผสมยุโรป สีชมพูอ่อนซึ่งเป็นสีแต่ดั้งเดิม ประดับตกตกแต่งลวดลายด้วยไม้ฉลุที่เรียกว่าลาย “ขนมปังขิง” อยู่ทั่วตัวอาคาร เช่น หน้าจั่ว สันหลังคา ชายน้ำ ช่องลม กรอบเช็ดหน้าต่างเหนือประตูและหน้าต่าง ระเบียง และภายในอาคารซึ่งปรากฏลายพรรณพฤกษา และเครือเถาว์ เป็นต้น ฐานรากของอาคารเป็นท่อนไม้ซุงเนื้อแข็งขนาดใหญ่วางเรียงกันก่อนจะก่ออิฐเทปูนทับลงไป เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงของอาคาร
วัสดุหลักในการก่อสร้างอาคารคือไม้สักทองคุณภาพดีที่สุดจากป่าห้วยขมิ้นซึ่งเป็นป่าของเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) บิดาเจ้าสุนันตา แต่เดิมตัวอาคารใช้เทคนิคการเข้าลิ้นสลักไม้ ไม่ตอกตะปูแต่เป็นการตอกลิ่มไม้แทน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเรือนเครื่องสับตามแบบงานช่างไทยโบราณ แต่เดิมหลังคาจะมุงด้วยแป้นไม้เกร็ดซึ่งมีลักษณะเป็นไม้แผ่นเล็ก ๆ วางเรียงซ้อนกัน ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นสังกะสีตามสมัยนิยม และกระเบื้องว่าวตามลำดับ อาคารด้านหลังเป็นเรือนไม้ใต้ถุนสูงโล่งอันเป็นคุ้มหลังเดิมของแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา ระหว่างอาคารส่วนหน้าและส่วนหลังมีการเชื่อมต่อด้วย “ชาน” และมีการยกระดับพื้นขึ้นเรียกว่า “เติ๋น” ที่ใช้เป็นส่วนนั่งเล่นพักผ่อนอิริยบท และรับประทานอาหาร
แหล่งข้อมูลอื่น

บ้านวงศ์บุรี  เก็บถาวร 2007-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพหน้าปกจากอนุสารอสท. ฉบับปี  พ.ศ. 2535  (ฉบับแนะนำจังหวัดแพร่)  เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เยือนคุ้มเจ้าหลวง แหล่งวัฒนธรรมไม้สัก เมืองแพร่ เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คริสต์ทศวรรษ 2010
การเมืองและสงคราม > รัฐชาติใหม่และการเปลี่ยนแปลงของเขตแดน

ดินแดนดังต่อไปนี้คือรัฐอธิปไตยที่ได้รับเอกราชในช่วงทศวรรษที่ 2010 และได้รับการยอมรับเป็นหนึ่งในรัฐสมาชิกของสหประชาชาติ
ซูดานใต้ เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2011
ดินแดนดังต่อไปนี้ได้ถูกผนวกเข้าเป็นดินแดนของอีกรัฐอธิปไตยหนึ่ง
ไครเมีย ผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งรัสเซีย
อาหรับสปริง คือความไม่สงบในโลกอาหรับในช่วงต้นทศวรรษ
      เกิดการล้มล้างรัฐบาลหลายครั้ง
       เกิดการล้มล้างรัฐบาล
       สงครามกลางเมือง
       เกิดการประท้วงและการเปลี่ยนรัฐบาล
       การประท้วงครั้งใหญ่
       การประท้วงเล็กน้อย 
      การประท้วงและการต่อสู้ทางทหารอื่น ๆ นอกโลกอาหรับ
ความสัมพันธ์ไทย–อิตาลี

| --- | --- |


 อิตาลี:  ไทย
ความสัมพันธ์ไทย–อิตาลี เริ่มต้นอย่างเป็นทางการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1868 อิตาลีเปิดสถานเอกอัครราชทูตในกรุงเทพมหานคร พร้อมกับสถานกงสุลในจังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดภูเก็ต ทางด้านประเทศไทย เปิดสถานเอกอัครราชทูตที่กรุงโรม นอกจากนี้สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงโรม มีหน้าที่ดูแลความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับ อัลบาเนีย ไซปรัส ซานมารีโน และคณะเสนาธิปัตย์แห่งมอลตา
วัฒนธรรมอิตาลีมีอิทธิพลอย่างมากต่อประเทศไทยในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านสถาปัตยกรรม
ศาลแสดงสินค้าของสยามในงานตูริน อินเตอร์เนชั่นแนล ปี ค.ศ. 1911 ออกแบบโดยมารีโอ ตามัญโญและแอนนิบาเล รีก็อตตี
ประวัติศาสตร์ > ต้นกำเนิด

นีโกโล เด กอนติ พ่อค้าชาวเวนิสได้เดินทางมาถึงตะนาวศรี ในปี ค.ศ. 1430 ทำให้เขาเป็นชาวตะวันตกคนแรกและชาวอิตาลีคนแรกที่เดินทางมายังดินแดนแถบนี้ในช่วงเวลานั้น โดยตะนาวศรีในสมัยนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา
กรุงเทพฯ ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 มักถูกขนานนามว่า 'เวนิสตะวันออก' เนื่องจากมีคลองขุดจำนวนมากที่ตัดผ่านเมือง ทำให้เกิดภาพลักษณ์คล้ายคลึงกับเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี
เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1868 ผู้แทนพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งสยาม และพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี ลงนามในสนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ นับตั้งแต่นั้นมา ทั้งสองประเทศมีความสัมพันธ์แบบทวิภาคีต่อกันมาโดยตลอด
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2547

จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2547 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนจังหวัดทั่วประเทศไทย (ยกเว้นจังหวัดบุรีรัมย์) ซึ่งเป็นการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรงจากประชาชนเป็นครั้งแรกในประเทศไทย กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2547
ในการเลือกตั้งครั้งดังกล่าว มีผู้สมัคร จำนวน 5 คน ผู้มีสิทธิ์ออกเสียง จำนวน 1,112,525 คน
ผู้สมัคร

หมายเลข 1 : ธวัชวงศ์ ณ เชียงใหม่ อายุ 59 ปี เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ให้การสนับสนุนโดยพรรคไทยรักไทย
หมายเลข 2 : บุษบา ยอดบางเตย อายุ 53 ปี เป็นอดีตนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ ภริยาพลตรี อินทรัตน์ ยอดบางเตย
หมายเลข 3 : อุดรพันธ์ จันทรวิโรจน์ อายุ 58 ปี อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ (8 ปี) ให้การสนับสนุนโดยพรรคไทยรักไทย
หมายเลข 4 : ณรงค์ นิยมไทย อายุ 60 ปี เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เป็นนักจัดรายการวิทยุรายการข่าว
หมายเลข 5 : ปรัชญา กีรตินันท์ อายุ 52 ปี นักธุรกิจ
ผลการเลือกตั้ง

| ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ> ศ. 2547.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ> ศ. 2547.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ> ศ. 2547.ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ> ศ. 2547.คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ> ศ. 2547.% | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ> ศ. 2547.± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ไทยรักไทย   | ธวัชวงศ์ ณ เชียงใหม่ (1) | 399,160 | 48.44 | – |
|  | ไทยรักไทย   | อุดรพันธ์ จันทรวิโรจน์ (3)* | 171,798 | 20.85 | – |
|  | อิสระ | บุษบา ยอดบางเตย (2) | 109,705 | 13.31 | – |
|  | อิสระ | ณรงค์ นิยมไทย (4) | 54,516 | 6.62 | – |
|  | อิสระ | ปรัชญา กีรตินันท์ (5) | 8,138 | 0.99 | – |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม |  | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  | 100.00 | — |
: ไทยรักไทย   ได้ที่นั่งจาก อิสระ
รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน

| รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน |
| --- | --- |
รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสองแบบ
ชนิด: รูปสี่เหลี่ยม, พีระมิดคู่
ขอบและจุดยอด: 4
สัญลักษณ์ชเลฟลี: { } + { }
ค็อกซีเตอร์-ดืยน์กิน: 
กรุปสมมาตร: Dih2, [2], (*22)
พื้นที่:  {\tfrac {pq}{2}}
รูปหลายเหลี่ยมคู่กัน: สี่เหลี่ยมมุมฉาก
สมบัติ: รูปหลายเหลี่ยมนูน
รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ในทางเรขาคณิต คือ รูปสี่เหลี่ยมที่มีความยาวของด้านทุกด้าน ยาวเท่ากัน มุมตรงข้ามมีขนาดเท่ากัน 2 คู่ ด้านตรงข้ามขนานกัน และมุมภายในแต่ละมุมไม่เป็นมุมฉาก โดยอาจเรียกชื่อสี่เหลี่ยมนี้ได้ว่า สี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด
สมบัติ

ความยาวของด้านยาวเท่ากันหมดทุกด้าน
ด้านตรงข้ามขนานกัน
เส้นทแยงมุมยาวไม่เท่ากัน แต่แบ่งครึ่งซึ่งกันและกันและตัดกันเป็นมุมฉาก
มุมตรงข้ามมีขนาดเท่ากัน
การหาพื้นที่

การหาพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ความสูงของรูปสี่เหลี่ยมคูณกับความยาวของฐานรูปสี่เหลี่ยม ซึ่งจะได้สูตรดังนี้
การหาพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ผลคูณเส้นทแยงมุมที่ตัดกันเป็นมุมฉากสองเส้นคูณกับ 1/2 ซึ่งจะได้สูตรดังนี้
ดูเพิ่ม

ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน
| ด ค กรูปสี่เหลี่ยมต่าง ๆ |
| --- | --- |
รูปสี่เหลี่ยมนูน: กลุ่มด้านขนาน: ด้านขนาน ·  ขนมเปียกปูน (ข้าวหลามตัด, ด้านเท่า) ·  ด้านขนานมุมไม่ฉาก ·  มุมฉาก (ผืนผ้า) ·  จัตุรัส (ปรกติ, ด้านเท่ามุมเท่า)
รูปสี่เหลี่ยมนูน: กลุ่มอื่น ๆ: รูปว่าว ·  เส้นทแยงมุมตั้งฉาก ·  คางหมู ·  คางหมูหน้าจั่ว ·  วงกลมล้อม ·  วงกลมสัมผัส ·  วงกลมล้อมและสัมผัส ·  ด้านไม่ขนาน (ด้านไม่เท่า, ไม่ปรกติ)
รูปสี่เหลี่ยมอื่น ๆ: หัวลูกศร ·  ไขว้ (ผีเสื้อ, หูกระต่าย) ·  เบ้
การหาพื้นที่สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ความยาวของแต่ละด้านและเส้นทแยงมุม
การยิงข่ม

พลประจำยานลำน้ำสงครามพิเศษกองทัพเรือสหรัฐใช้ปืนกระบอกหมุนมินิกันบนเรือเร็วตรวจการณ์ลำน้ำ (SOC-R) ยิงข่มระหว่างการฝึกถอนตัวฉุกเฉินบนชายหาด
การยิงข่ม (อังกฤษ: suppressive fire)  ในวิทยาการทหารคือ "การยิงที่ลดประสิทธิภาพของกองกำลังข้าศึกให้ต่ำกว่าประสิทธิภาพในการดำเนินภารกิจ" เมื่อใช้ในการปกป้องกองกำลังฝ่ายเดียวกันในการรุกคืบในสนามรบจะถูกเรียกว่า การยิงคุ้มครอง (covering fire) การข่มมักจะเกิดขึ้นเฉพาะในช่วงเวลาที่ทำการยิงเท่านั้น โดยเป็นอีกประเภทของการยิงสนับสนุน (fire support) ซึ่งเนโทกำหนดให้เป็น "การยิงประสานกันพร้อมกับการดำเนินกลยุทธ์ของกำลังรบ เพื่อทำลาย ต่อต้าน หรือปราบปรามข้าศึก"
ก่อนที่เนโตจะกำหนดนิยามคำนี้ กองทัพบกของสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพได้ใช้คำว่า "การยิงตัดรอนกำลัง" (neutralization) ซึ่งมีคำจำกัดความเช่นเดียวกับการยิงข่ม ในขณะที่สหรัฐได้ให้คำนิยามการยิงตัดรอนกำลังไว้ว่า "การยิงเพื่อทำให้เป้าหมายขาดประสิทธิภาพหรือใช้งานไม่ได้ชั่วคราว"
ประวัติ

ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เนื่องจากการพัฒนาเทคนิคปืนใหญ่และการป้องกันจากสนามเพลาะ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2458 กองกำลังรบนอกประเทศบริติชตระหนักว่าผลจากการยิงปืนใหญ่ไม่สามารถเปิดช่องในแนวสนามเพลาะของเยอรมันหรือทำลายปืนใหญ่ของข้าศึกได้ในช่วงเวลาวิกฤต พวกเขาจึงพัฒนาเทคนิคปืนใหญ่สำหรับยิงข่มข้าศึกในสนามเพลาะสำหรับเปิดทางให้ทหารราบข่มปืนใหญ่ของข้าศึกในระยะวิกฤตเพื่อปกป้องทหารราบที่กำลังทำการโจมตี หลังจากนั้น การข่มกลายเป็นกลยุทธ์ในการกำหนดเป้าหมายปืนใหญ่ของสหราชอาณาจักร แม้ว่ามันจะถูกนำมาใช้ครั้งแรกในสงครามบูร์ครั้งที่สองก็ตาม การเปิดฉากยิงปืนใหญ่และเคลื่อนที่สามารถช่วยข่มแนวหน้าด้วยการยิงคุ้มครองในรัศมีหลายไมล์ ลูกกระสุนแตกอากาศ (shrapnel shell) ถูกใช้งานโดยกองทัพบกสหราชอาณาจักรในฉากการยิงปืนใหญ่ในการโจมตี การยิงข่มถูกนำมาใช้กับปืนใหญ่ของข้าศึกที่โจมตีกองทหารด้วยการยิงเล็งจำลอง (indirect fire)
ส่วนของยุทธวิธีทหารราบก็มีการพัฒนาเช่นเดียวกันและการข่มก็กลายมาเป็นส่วนประกอบหลักในการ "วินนิ่งเดอะไฟร์ไฟท์" (winning the firefight) ซึ่งแนวคิดนี้สะดวกขึ้นเมื่อใช้ปืนกลที่มีการใช้งานตั้งแต่ช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง อย่างไรก็ตาม การยิงข่มด้วยอาวุธยิงเล็งตรงของทหารราบมีประโยชน์อย่างมากในการกับเป้าหมาย แต่ถ้าไม่ได้รับการยิงสนับสนุนจากหน่วยใกล้เคียงและใช้เพียงกระสุนที่พกพามา การยิงข่มอย่างต่อเนื่องอาจจะทำการข่มได้เพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น
ในการโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบกช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เรือรบจะเปิดฉากยิงด้วยปืนหลักไปยังตำแหน่งของปืนใหญ่ ปืนครก หรือปืนกลของข้าศึกที่ทราบบนฝั่งหรือหลังหากที่กำลังยกพลขึ้นเพื่อข่มการยิงของข้าศึกจากตำแหน่งที่อาจจะทำการยิงไปยังกองกำลังที่ยกพลขึ้นบก การใช้อากาศยานและการโจมตีทางอากาศที่มีการใช้งานมากขึ้นยังทำให้เกิดการทิ้งระเบิดและการยิงโจมตีเส้นทางวิ่งของอากาศยาน ซึ่งเป็นวิธีการที่ใช้บ่อยในการข่มกำลังทางอากาศ ขัดขวางแนว และสร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับข้าศึก และยังมีการใช้การรวมกำลังการยิงจากปืนกลหรือวัตถุระเบิดที่ถูกทิ้งลงไปยังแนวของข้าศึก นอกจากนี้ยังมีการใช้ระเบิดเพลิงในการข่ม การปฏิเสธการเข้าถึงพื้นที่ และการสร้างผลทางจิตวิทยาที่กว้างขวาง ซึ่งแนวคิดนี้ถูกนำไปใช้ในสงครามเวียดนามจากการนำเนปาล์มมาใช้งานตามแนวคิดดังกล่าว
การใช้อาวุธ

การยิงข่มสามารถยิงได้ด้วยอาวุธหรือกลุ่มขนองอาวุธใดก็ตามที่สามารถยิงได้อย่างสม่ำเสมอตามระยะการข่มที่ถูกกำหนด การยิงข่มอาจจะเป็นการยิงเล็งตรงหรือยิงเล็งจำลองก็ได้ อย่างไรก็ตาม ความสามารถในการยิงข่มขึ้นอยู่กับความแตกต่างของอาวุธที่ใช้งานและขนาดพื้นที่ที่ถูกยิงข่ม