stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอกลัง
ประวัติ

ก่อน ค.ศ. 1974 อำเภอกลังเคยรวมตำบลบูกิตราจากับดามันซารา ซึ่งปัจจุบันอยูในชะฮ์อาลัม ซูบังจายา บันดาร์ซันเวย์ และเกอลานาจายา ใน ค.ศ. 1974 หลังจัดตั้งกัวลาลัมเปอร์เป็นดินแดนสหพันธ์ ตำบลดามันซารากับบูกิตจายาจึงผนวกเข้ากับเปอตาลิงจายา ปูจง และซูไงบูโละฮ์เพื่อสร้างอำเภอเปอตาลิง
ประชากร

ใน ค.ศ. 1980 สำมะโนนี้รวมกลุ่มชาติพันธุ์ 3 กลุ่มหลักในอำเภอกลัง ได้แก่ มลายู 105,195 คน, จีน 119,186 คน และอินเดีย 54,159 คน
จำนวนข้างล่างนี้คือจำนวนประชากรในสำมะโน ค.ศ. 2010 ของอำเภอนี้ ซึ่งรวมนครกลัง พอร์ตกลัง และส่วนหนึ่งของชะฮ์อาลัม
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1970  | 233,524 | —     |
| 1980  | 279,349 | +19.6% |
| 1991  | 406,994 | +45.7% |
| 2000  | 643,436 | +58.1% |
| 2010  | 842,146 | +30.9% |
| 2020  | 1,088,942 | +29.3% |
ข้อมูลรวมพื้นที่ของอำเภอเปอตาลิงก่อน ค.ศ. 1974 ที่มา: Department of Statistics Malaysia
อำเภอมะละกากลาง

| อำเภอมะละกากลาง |
| --- | --- |
 อำเภอของประเทศมาเลเซีย
Daerah Melaka Tengah
การถอดเสียงภาษาอื่น ๆ
 • ยาวี: ملاك تڠه‎
 • จีน: 马六甲中央县
 • ทมิฬ: மத்திய மலாக்கா
ที่ตั้งของ อำเภอมะละกากลาง ในรัฐมะละกา
อำเภอมะละกากลางที่ตั้งของอำเภอมะละกากลางในประเทศมาเลเซีย
พิกัด:  2°15′N 102°15′E﻿ / ﻿2.250°N 102.250°E﻿ / 2.250; 102.250
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  รัฐมะละกา
ศูนย์กลาง: อาเยอร์เกอโระฮ์
รัฐบาลท้องถิ่น: สภานครมะละกา (อำเภอมะละกากลางตอนใต้) สภาเทศบาลฮังตัวะฮ์จายา (อำเภอมะละกากลางตอนเหนือ)
การปกครอง
 • นายอำเภอ: ชัมซุล อัมเบีย อับดุลอาซิซ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 314 ตร.กม. (121 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 503,127 คน
 • ความหนาแน่น: 1,600 คน/ตร.กม. (4,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่มี)
รหัสไปรษณีย์: 75xxx
รหัสโทรศัพท์: +6-06
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: M
อำเภอมะละกากลาง (มลายู: Daerah Melaka Tengah) เป็นอำเภอในรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย โดยเป็นที่ตั้งของมะละกาซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐ ในอำเภอนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวกับสถานที่ทางประวัติศาสตร์เป็นจำนวนมาก
รัฐบาล

อำเภอมะละกากลางมีการปกครองโดยสองเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ได้แก่สภานครประวัติศาสตร์มะละกา (Majlis Bandaraya Melaka Bersejarah) กับสภาเทศบาลฮังตัวะฮ์จายา (Majlis Perbandaran Hang Tuah Jaya)
รัฐบาล > เขตการปกครอง

อำเภอมะละกากลางแบ่งออกเป็น 29 ตำบล 44 เมือง และ 95 หมู่บ้าน
ใน 29 มูกิม ได้แก่:
อาไล
อาเยอร์โมเล็ก
บาจัง
บาไลปันจัง
บันดาร์เมอลากา
บาตูเบอเรินดัม
เบอร์ตัม
บูกิตบารู
บูกิตกาติล
บูกิตลินตัง
บูกิตเปียตู
บูกิตรัมไบ
เจิง
ดูยง
กันดัง
เกลอบังเบอซาร์
เกลอบังเกอจิล
กรูบง
ปาดังเตอมู
ปายารุมปุต
เปอริงกิต
เปอร์นู
เซอมาบก
ซูไงอูดัง
ตังกาบาตู
ตันจงกลิง
ตันจงมีญัก
เตอลกมัซ
อูจงปาซีร์
ดูเพิ่ม

อำเภอของประเทศมาเลเซีย
ที่ว่าการอำเภอและสำนักงานที่ดินมะละกากลาง
เกาะซะก้านติ

| --- | --- |
เกาะซะก้านติ
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลอันดามัน ภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า
พิกัด: 11°56′0″N 98°29′0″E﻿ / ﻿11.93333°N 98.48333°E﻿ / 11.93333; 98.48333
กลุ่มเกาะ: มะริด
พื้นที่: 257 ตารางกิโลเมตร (99 ตารางไมล์)
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+06:30
เกาะซะก้านติ (พม่า: စခန်းသစ်ကျွန်း) เป็นเกาะในกลุ่มเกาะมะริด ประเทศพม่า มีพื้นที่ 257 ตารางกิโลเมตร (99 ตารางไมล์)
อิซมาอิล บาการ์

| ยังเบอร์บาฮาเกีย ตันซรี ดาตุกเซอรีอิซมาอิล บาการ์PMN SMW SSAP DPSM |
| --- | --- |

หัวหน้าเลขาธิการรัฐบาลมาเลเซียคนที่ 14
ดำรงตำแหน่ง 29 สิงหาคม ค.ศ. 2018 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019
กษัตริย์: มูฮัมมัดที่ 5 อับดุลละฮ์
นายกรัฐมนตรี: มาฮาดีร์ โมฮามัด
ก่อนหน้า: อาลี ฮัมซา
ถัดไป: โมฮ์ด ซูกี อาลี
เลขาธิการว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 12 มิถุนายน ค.ศ. 2018 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 2018
กษัตริย์: สมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัดที่ 5
นายกรัฐมนตรี: มาฮาดีร์ โมฮามัด
รัฐมนตรี: Lim Guan Eng
รัฐมนตรีช่วย: อามีรุดดิน ฮัมซะฮ์
ก่อนหน้า: โมฮ์ด อิรวัน เซอรีการ์ อับดุลละฮ์
ถัดไป: อะฮ์มัด บัดรี โมฮามัด ซาฮีร์
เลขาธิการว่าการกระทรวงเกษตรและอุตสาหกรรมเกษตร
ดำรงตำแหน่ง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2015 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 2018
กษัตริย์: อับดุล ฮาลิม มูฮัมมัดที่ 5
นายกรัฐมนตรี: นาจิบ ราซัก
รัฐมนตรี: อะฮ์มัด ชาเบอรี ชีก
รัฐมนตรีช่วย: โนเกะฮ์ กุมเบ็ก
ก่อนหน้า: โมฮ์ด อาริฟ อับดุล ระฮ์มัน
ถัดไป: โมฮ์ด ซัลเลฮุดดิน ฮัซซัน
เลขาธิการว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 – 15 ธันวาคม ค.ศ. 2015
กษัตริย์: อับดุล ฮาลิม
นายกรัฐมนตรี: นาจิบ ราซัก
รัฐมนตรี: ฮิชามมุดดิน ฮุซเซ็น (รักษาการ) Liow Tiong Lai
รัฐมนตรีช่วย: อาซิซ กาปราวี
ก่อนหน้า: Long See Wool
ถัดไป: ซารีปุดดิน กาซิม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อิซมาอิล บิน บาการ์  (1960-01-19) 19 มกราคม ค.ศ. 1960 (64 ปี) บาตูปาฮัต รัฐยะโฮร์ สหพันธรัฐมาลายา (ปัจจุบันคือประเทศมาเลเซีย)
สัญชาติ: มาเลเซีย
เชื้อชาติ:  มาเลเซีย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมาลายา มหาวิทยาลัยฮัลล์
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ

อิซมาอิล บิน ฮาจี บาการ์ (มลายู: Ismail bin Haji Bakar, اسماعيل بن بكار) เป็นหัวหน้าเลขาธิการรัฐบาลมาเลเซียคนที่ 14 ที่ดำรงตำแหน่งในวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019
การศึกษา

อิซมาอิลจบการศึกษาปริญญาตรี เศรษฐศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยมาลายาและปริญญาโทและเอกทางบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยฮัลล์ สหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น

Chief Secretary's website เก็บถาวร 2016-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  VIAF  เวิลด์แคต
อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู

| อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ยอดเขากีนาบาลู
ที่ตั้งในประเทศมาเลเซีย
ที่ตั้ง: รัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 6°09′N 116°39′E﻿ / ﻿6.15°N 116.65°E﻿ / 6.15; 116.65
พื้นที่: 754 ตารางกิโลเมตร (471,000 ไร่)
จัดตั้ง: พ.ศ. 2507
ผู้เยี่ยมชม: 611,624 (2553)
หน่วยราชการ: ซาบะฮ์พากส์

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู
ประเภท: มรดกทางธรรมชาติ
เกณฑ์: ธรรมชาติ: (ix), (x)
ขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2543  (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
เลขอ้างอิง: 1012
ภูมิภาค: เอเชียและแปซิฟิก
 
 
อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู (มลายู: Taman Negara Kinabalu) เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรก ๆ ในมาเลเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2507 และเป็นสถานที่แห่งแรกในมาเลเซียที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543 เนื่องจากถือว่าเป็นสถานที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งด้านตะวันตกของรัฐซาบะฮ์บนเกาะบอร์เนียว ทางตะวันออกของมาเลเซีย มีพื้นที่ 754 ตารางกิโลเมตร หรือ 471,250 ไร่ อยู่รอบ ๆ ภูเขากีนาบาลูซึ่งสูง 4,095.2 เมตร และเป็นภูเขาที่สูงที่สุดบนเกาะบอร์เนียว
ภายในอุทยานเป็นแหล่งที่อยู่ของพันธุ์พืชและสัตว์หลากหลายชนิด โดยแบ่งเขตแหล่งที่อยู่ออกตามสภาพทางภูมิศาสตร์ออกได้เป็น 4 เขต ได้แก่ ป่า lowland dipterocarp ป่าสนเขา ทุ่งหญ้าบนที่สูง และพุ่มไม้บนยอดเขา บริเวณภูเขาเป็นแหล่งที่พบกล้วยไม้และพืชกินแมลงหลายสายพันธุ์ ที่มีชื่อเสียงคือสายพันธุ์ Nepenthes rajah และยังเป็นถิ่นอาศัยของสัตว์ประจำถิ่นอีกมากมาย เช่น ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู นกเขียวก้านตองปีกสีฟ้ากีนาบาลู
ที่ทำการอุทยาน

ที่ทำการอุทยานอยู่ห่างจากโกตากีนาบาลู 88 กิโลเมตร เข้าถึงได้ง่ายจากทางด่วน ตั้งอยู่ที่ชายขอบเขตอุทยานด้านทิศใต้ บนระดับความสูง 1,563 เมตร
บริการที่ทำการเป็นที่ตั้งของสถานพักตากอากาศ ร้านอาหาร และศูนย์แสดงนิทรรศการ นักปีนเขาและผู้มาเยี่ยมชมที่ต้องการค้างคืนภายในอุทยานจะต้องลงทะเบียนที่ที่ทำการเสียก่อน
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  มะละกาและจอร์จทาวน์ นครประวัติศาสตร์บนช่องแคบมะละกา  มรดกทางโบราณคดีแห่งหุบเขาเล็งกง  มรดกโบราณคดีแห่งกลุ่มถ้ำของอุทยานแห่งชาติเนียะฮ์  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานกีนาบาลู  อุทยานแห่งชาติกูนุงมูลู  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
| ด ค กอุทยานมรดกอาเซียน (ASEAN Heritage Parks) |
| --- | --- |
กัมพูชา (2):  อุทยานแห่งชาติพระมุนีวงศ์  อุทยานแห่งชาติวีรชัย 
ไทย (9):  อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน  อุทยานแห่งชาติเขาสก  อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่  อุทยานแห่งชาติตะรุเตา  อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา–หมู่เกาะสุรินทร์–หมู่เกาะสิมิลัน  หาดเจ้าไหม–หมู่เกาะลิบง  อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว–อุทยานแห่งชาติน้ำหนาว  อุทยานแห่งชาติภูกระดึง 
บรูไน (1):  อุทยานมรดกตาเซ็กเมอริมบุน 
พม่า (8):  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทะเลสาบอี้นดอจี้  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเม่นมะละจู้น  เขตอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบอี้นเล่  อุทยานแห่งชาติคากาโบราซี  อุทยานแห่งชาติทางทะเลเกาะลานบี  อุทยานแห่งชาตินะมะดอง  อุทยานแห่งชาติอะล่องดอกะตะปะ  Htamanthi Wildlife Sanctuary 
ฟิลิปปินส์ (9):  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทิวเขาฮามีกีตัน  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าที่ลุ่มชื้นแฉะอากูซัน  เขตสงวนธรรมชาติเขามาคีลิง  อนุสรณ์สถานธรรมชาติติมโปโองและฮีโบก-ฮีโบก  อุทยานธรรมชาติเขาอาโป  อุทยานธรรมชาติทิวเขาคีตังลัด  อุทยานธรรมชาติทิวเขามาลินดัง  อุทยานธรรมชาติพืดหินปะการังตุบบาตาฮา  อุทยานแห่งชาติเขาอิกลิต–บาโค 
มาเลเซีย (3):  อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู  อุทยานแห่งชาติกูนุงมูลู  อุทยานแห่งชาติตามันเนอการา 
ลาว (1):  เขตป่าสงวนแห่งชาติน้ำฮา 
เวียดนาม (10):  อุทยานแห่งชาติกอนกากิญ  อุทยานแห่งชาติจือมอมซัย  อุทยานแห่งชาติบาเบ๋  อุทยานแห่งชาติบ๊ายตื๋อล็อง  อุทยานแห่งชาติบีดู๊ปนู้ยบ่า  อุทยานแห่งชาติหวูกวาง  อุทยานแห่งชาติอูมิญเถื่อง  อุทยานแห่งชาติฮหว่างเลียน  Lo Go-Xa Mat National Park  Ngoc Linh (Kon Tum) Nature Reserve 
สิงคโปร์ (2):  เขตสงวนธรรมชาติบูกิตตีมะฮ์  เขตสงวนพื้นที่ชุ่มน้ำซูไงบูโละฮ์ 
อินโดนีเซีย (7):  อุทยานแห่งชาติกูนุงเลอเซอร์  อุทยานแห่งชาติเกอปูเลาวันเซอรีบู  อุทยานแห่งชาติเกอรินจีเซอบลัต  อุทยานแห่งชาติบันตีมูรุง–บูลูซาเราง์  อุทยานแห่งชาติโลเรินตส์  อุทยานแห่งชาติวากาโตบี  อุทยานแห่งชาติไวกัมบัซ 
ศูนย์อาเซียนว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ
ชั้นหินที่เป็นด่างจัด (สีแสด) ในอุทยานแห่งชาติกีนาบาลู (สีเขียว)
อำเภอจาซิน

| อำเภอจาซิน |
| --- | --- |
อำเภอของประเทศมาเลเซีย
Daerah Jasin
การถอดเสียงอักษรอื่น
 • ยาวี: جاسين‎
 • จีน: 野新县
 • ทมิฬ: ஜாசின்
ที่ตั้งของอำเภอจาซินในรัฐมะละกา

อำเภอจาซินที่ตั้งของอำเภอจาซินในประเทศมาเลเซีย
พิกัด:  2°18′N 102°25′E﻿ / ﻿2.300°N 102.417°E﻿ / 2.300; 102.417
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  รัฐมะละกา
ศูนย์กลาง: จาซิน
รัฐบาลท้องถิ่น: สภาเทศบาลจาซิน (จาซินตะวันออก) สภาเทศบาลฮังตัวะฮ์จายา (จาซินตะวันตก)
การปกครอง
 • เจ้าหน้าที่อำเภอ: อานิซ อาลี ฮาซัน[ต้องการตรวจสอบความถูกต้อง]
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 676.07 ตร.กม. (261.03 ตร.ไมล์)
ประชากร (2019)
 • ทั้งหมด: 156,600 คน
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่มี)
รหัสไปรษณีย์: 77xxx
รหัสโทรศัพท์: +6-06
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: M
จาซิน (มลายู: Jasin) เป็นอำเภอในรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย โดยทางตะวันออกติดกับอำเภอตังกักในรัฐยะโฮร์ ทางเหนือติดกับอำเภอตัมปินในรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน และทางตะวันตกติดกับอำเภออาโลร์กาจะฮ์กับมะละกากลาง เมืองหลักของอำเภอนี้คือจาซิน
ภูมิศาสตร์

อำเภอจาซินเป็นอำเภอที่ใหญ่ที่สุดในรัฐมะละกา โดยกินพื้นที่ถึงร้อยละ 41.47 แม่น้ำเกอซังไหลผ่านใจกลางเมืองจาซิน โดยแม่น้ำนี้แยกตัวเมืองใหม่ออกจากเมืองเก่า พื้นที่อำเภอเกือบร้อยละ 75 เป็นที่ราบที่มีความสูงเหนือทะเลไม่มากกว่า 50 เมตร
เขตบริหาร

อำเภอจาซินแบ่งออกเป็น 20 ตำล ดังนี้:
| ตำบล | ชื่อ | ตำบล | ชื่อ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | ไอร์ปานัซ | 11 | ญาลัซ |
| 2 | บาตังเมอลากา | 12 | ริม |
| 3 | บูกิตเซิงเกะฮ์ | 13 | เซอบาตู |
| 4 | จาเบา | 14 | เซอลันดาร์ |
| 5 | จินจิน | 15 | เซิมปัง |
| 6 | โจฮง | 16 | เซอมูจก |
| 7 | จาซิน | 17 | เซอร์กัม |
| 8 | จุซ | 18 | ซูไงนรัมไบ |
| 9 | เกอะซัง | 19 | เตอดง |
| 10 | เมอร์ลีเมา | 20 | อุมไบ |
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1991  | 92,771 | —     |
| 2000  | 101,659 | +9.6% |
| 2010  | 131,539 | +29.4% |
| 2020  | 151,937 | +15.5% |
ที่มา:
เกาะเปรัก

เกาะเปรัก (มลายู: Pulau Perak) เป็นเกาะหินแกรนิตขนาดเล็กที่โพล่พ้นน้ำเหนือช่องแคบมะละกา และเป็นจุดตะวันตกสุดของประเทศมาเลเซีย
เกาะเปรักเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกอดะฮ์และมีการคาดหมายว่าจะกำหนดให้เป็นพื้นที่คุ้มครองทางทะเล
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 สายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370 หายไปจากเรดาร์ของมาเลเซียใกล้กับเกาะแห่งนี้
อำเภอมันจุง

| อำเภอมันจุง |
| --- | --- |
อำเภอของประเทศมาเลเซีย
Daerah Manjung
การถอดเสียงอักษรอื่น
 • จีน: 曼绒县
 • ทมิฬ: மஞ்சோங்
 • ยาวี: منجوڠ‎
ที่ตั้งของอำเภอมันจุงในรัฐเประ

อำเภอมันจุงที่ตั้งของอำเภอมันจุงในประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 4°20′N 100°40′E﻿ / ﻿4.333°N 100.667°E﻿ / 4.333; 100.667
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ: รัฐเประ
ศูนย์กลาง: เซอรีมันจุง
เมืองใหญ่สุด: ซีเตียวัน
รัฐบาลท้องถิ่น: สภาเทศบาลมันจุง
การปกครอง
 • เจ้าหน้าที่อำเภอ: ฟาริซ ฮานิป
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,113.58 ตร.กม. (429.96 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 224,331 คน
 • ประมาณ (2015): 249,600 คน
 • ความหนาแน่น: 200 คน/ตร.กม. (520 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่มี)
รหัสไปรษณีย์: 320xx-325xx, 327xx, 349xx
รหัสพื้นที่: +6-05
ป้ายทะเบียน: A
มันจุง (มลายู: Manjung) อดีตมีชื่อว่า ดินดิงส์ (Dindings) เป็นอำเภอทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย โดยอยู่ภายใต้การบริหารของ สภาเทศบาลมันจุง (Majlis Perbandaran Manjung) เดิมมีชื่อว่า สภาอำเภอมันจุง (Majlis Daerah Manjung) ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1980 ถึง 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 ดินดิงเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมสเตรตส์เซตเทิลเมนต์ของบริติช
เขตบริหาร

อำเภอมันจุงแบ่งออกเป็น 5 ตำบล ดังนี้:
เบอรวซ
เลอกีร์
ลูมุต
เปิงกาลันบาฮารู
ซีเตียวัน
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1991 | 168,331 | —     |
| 2000 | 191,132 | +13.5% |
| 2010 | 227,071 | +18.8% |
| 2020 | 246,977 | +8.8% |
ที่มา: 
จำนวนประชากรอิงจากสำมะโนโดยกรมสถิติของมาเลเซีย ค.ศ. 2020
| กลุ่มชาติพันธุ์ในมันจุง สำมะโน ค> ศ. 2020.กลุ่มชาติพันธุ์ | กลุ่มชาติพันธุ์ในมันจุง สำมะโน ค> ศ. 2020.ประชากร | กลุ่มชาติพันธุ์ในมันจุง สำมะโน ค> ศ. 2020.ร้อยละ |
| --- | --- | --- |
| ภูมิบุตร | 133,449 | 54.05% |
| จีน | 65,921 | 26.69% |
| อินเดีย | 29,400 | 11.90% |
| อื่น ๆ | 919 | 0.37% |
| ไม่ใช่ชาวมาเลเซีย | 17,288 | 6.99% |
| รวม | 246,977 | 100% |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อำเภอมันจุง
Rancangan Tempatan Daerah Perak Tengah 2030 เก็บถาวร 2021-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กอำเภอของประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 ★ อำเภอที่มีสถานะเทศบาล  ☆ อำเภอที่มีสถานะนคร 
รัฐกลันตัน:  บาจก  กัวมูซัง  เจอลี  ★โกตาบารู  กัวลาไกร  เขตปกครองตนเองโลจิง (กึ่งอำเภอ)  มาจัง  ปาซีร์มัซ  ปาซีร์ปูเตะฮ์  ตานะฮ์เมระฮ์  ตุมปัต 
รัฐเกอดะฮ์:  บาลิง  บันดาร์บาฮารู  ☆โกตาเซอตาร์  ★กัวลามูดา  ★กูบังปาซู  ★กูลิม  ★ลังกาวี  ปาดังเตอรัป  เปินดัง  ☆โปกกเซอนา  ซิก  ยัน 
รัฐซาบะฮ์:  บิวฟอร์ต  เบอลูรัน  กาลาบากัน  เกอนีเงา  กีนาบาตางัน  โกตาเบอลุด  ☆โกตากีนาบาลู  โกตามารูดู  กัวลาเปอญู  กูดัต  กูนัก  ลาฮัดดาตู  นาบาวัน  ปาปาร์  เปอนัมปัง  ปูตาตัน  ปีตัซ  ราเนา  ★ซันดากัน  เซิมโปร์นา  ซีปีตัง  ตัมบูนัน  ★ตาเวา  เตอลูปิด  เตอนม  โตงด  ตัวรัน 
รัฐซาราวัก:  ★อาซาจายา  เบา  เบอลากา  เบอลูรู  เบอตง  ★บินตูลู  บูกิตมาบง  ดาลัต  ดาโร  เกิดง  จูเลา  กาบง  กาโนวิต  กาปิต  ☆กูจิง  ลาวัซ  ลิมบัง  ลิงกา  ลูบกอันตู  ลุนดู  มารูดี  มาตู  เมอราดง  ☆มีรี  มูกะฮ์  ปากัน  ปันตู  ปูซา  ★ซามาราฮัน  ซาราตก  ซารีเกอี  เซอเบาฮ์  เซอบูเยา  เซอลาเงา  เซอเรียน  ★ซีบู  ซีบูรัน  ซีมุนจัน  ซง  ซรีอามัน  ซูบิซ  ตันจุงมานิซ  ตาเตา  เตอเบอดู  เตอลังอูซัน 
รัฐเซอลาโงร์:  ★กมบัก  ★ฮูลูลางัต  ★ฮูลูเซอลาโงร์  ★☆กลัง  ★กัวลาลางัต  ★กัวลาเซอลาโงร์  ☆เปอตาลิง  ซาบักเบอร์นัม  ★เซอปัง 
รัฐตรังกานู:  เบอซุต  ★ดูงุน  ฮูลูเตอเริงกานู  ★เกอมามัน  ☆กัวลาเนอรุซ  ☆กัวลาเตอเริงกานู  มารัง  เซอตียู 
รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน:  เจอเลอบู  ★เจิมปล  กัวลาปีละฮ์  ★พอร์ทดิกสัน  เริมเบา  ☆เซอเริมบัน  ตัมปิน 
รัฐปะลิส: ไม่มี (★กางาร์)
รัฐปะหัง:  ★เบินตง  เบอรา  ที่สูงแคเมอรอน  เจอรันตุต  ☆กวนตัน  ลีปิซ  มารัน  เปอกัน  เราบ์  รมปิน  ★เตอเมอร์โละฮ์ 
รัฐปีนัง:  ☆เซอเบอรังเปอไรกลาง  ☆เซอเบอรังเปอไรเหนือ  ☆เกาะปีนังตะวันออกเฉียงเหนือ  ☆เซอเบอรังเปอไรใต้  ☆เกาะปีนังตะวันตกเฉียงใต้ 
รัฐเประ:  ★บากันดาตุก  บาตังปาดัง  ★ฮีลีร์เปรัก  ฮูลูเปรัก  กัมปาร์  เกอเรียน  ☆กินตา  ★กัวลากังซาร์  ★ลารุต มาตัง และเซอลามา ((กิ่งอำเภอ))  ★มันจุง  มูอัลลิม  เปรักเตองะฮ์ 
รัฐมะละกา:  ★อาโลร์กาจะฮ์  ★จาซิน  ☆★เมอลากากลาง 
รัฐยะโฮร์:  ★บาตูปาฮัต  ☆โจโฮร์บะฮ์รู  ★กลวง  ★โกตาติงกี  ★กูไล  เมอร์ซิง  ★มัวร์  ★ปนเตียน  ★เซอกามัต  ตังกัก 
☆กัวลาลัมเปอร์ ลาบวน และปูตราจายา เป็นดินแดนสหพันธ์ที่ไม่มีเขตปกครองระดับอำเภอ ตัวเอียง หมายถึงอำเภอที่จัดเป็นอำเภอใหม่ ณ ค.ศ. 2019
แผนที่อำเภอมันจุง
อำเภอโกตาเซอตาร์

| อำเภอโกตาเซอตาร์ Daerah Kota Setar |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรอื่น ๆ
 • ยาวี:  كوتا ستار‎
 • จีน: 哥打士打县
 • ทมิฬ: கோத்தா ஸ்டார்
ที่ตั้งของอำเภอโกตาเซอตาร์ในรัฐเกอดะฮ์

อำเภอโกตาเซอตาร์ที่ตั้งของอำเภอโกตาเซอตาร์ในประเทศมาเลเซีย
พิกัด:  6°5′N 100°20′E﻿ / ﻿6.083°N 100.333°E﻿ / 6.083; 100.333
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  รัฐเกอดะฮ์
ศูนย์กลาง: อาโลร์เซอตาร์
องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น: สภานครอาโลร์เซอตาร์
การปกครอง
 • นายอำเภอ: อับดุลละฮ์ ฮาชิม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 422.99 ตร.กม. (163.32 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 360,129 คน
 • ความหนาแน่น: 850 คน/ตร.กม. (2,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่มี)
รหัสไปรษณีย์: 05xxx
รหัสโทรศัพท์: +6-04
อักษรทะเบียนรถ: K
อำเภอโกตาเซอตาร์ (มลายู: Daerah Kota Setar) เป็นอำเภอในรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย โดยมีอาโลร์เซอตาร์เป็นเมืองหลักทั้งของอำเภอและของรัฐ
เขตบริหาร

อำเภอโกตาเซอตาร์แบ่งออกเป็น 28 ตำบล ดังนี้
อาโลร์มาไล
อาโลร์เมระฮ์
อานักบูกิต
บูกิตปีนัง
เดอร์กา
กูนง
ฮูตันกัมปุง
กังกง
โตกาเซอตาร์
กัวลาเกอดะฮ์
กูบังโรตัน
ลังการ์
เลิงกูวัซ
เลอไป
ลิมบง
เมอร์กง
ปาดังฮัง
ปาดังลาลัง
เปิงกาลันกุนดอร์
ปุมปง
ซาลาเกอจิล
ซูไงบาฮารู
ตาจาร์
เตอเบอเงา
เตอลากามัซ
เตอลกเจอไง
เตอลกเกอไจ
ตีตีกาจะฮ์
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1991  | 322,354 | —     |
| 2000  | 354,513 | +10.0% |
| 2010  | 357,176 | +0.8% |
| 2020  | 374,051 | +4.7% |
จำนวนก่อน ค.ศ. 2009 รวมอำเภอโปกกเซอนา ที่มา: 
แผนที่อำเภอโกตาเซอตาร์
ที่ว่าการอำเภอและสำนักงานที่ดินโกตาเซอตาร์
อุนตุกเนอเกอรีกีตา

| --- | --- |
ตราอาร์มรัฐปีนัง
เพลงชาติของ รัฐปีนัง
เนื้อร้อง: เจมส์ ดับเบิลยู บอยล์
ทำนอง: เจมส์ ดับเบิลยู บอยล์
รับไปใช้: 1972

ตัวอย่างเสียง
ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
บันทึกเสียงเพลงสรรเสริญพระบารมี
อุนตุกเนอเกอรีกีตา (มลายู: Untuk Negeri Kita) เป็นเพลงประจำรัฐปีนัง ประพันธ์คำร้องและทำนองโดยเจมส์ ดับเบิลยู บอยล์ ซึ่งเริ่มใช้ครั้งแรกตั้งแต่วันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1972 ในโอกาสเฉลิมฉลองวันคล้ายวันเกิดของตุน ไซยิด เชะฮ์ ฮัซซัน บารักบะฮ์ ผู้ว่าราชการแห่งรัฐปีนัง
เนื้อร้อง

| เนื้อร้องภาษามาเลเซีย | เนื้อร้องภาษาอังกฤษ | คำแปล |
| --- | --- | --- |
|  Selamat Tuhan kurniakan, Selamat Pulau Pinang, Negeriku yang mulia, Kutaat dan setia, Aman dan bahagia, Majulah jayalah, Negeriku yang ku cinta, Bersatu dan bersama, Untuk negeri kita |  May God grant safety, Safety to Penang, My noble state, To which I am loyal and faithful, Peaceful and cheerful, May you progress and succeed, My state which I love, United and together, For our state |  ขอให้พระเจ้าประทานความปลอดภัย ความปลอดภัยในปีนัง รัฐผู้สูงศักดิ์ของข้า ซึ่งข้าพเจ้ามีความจงรักภักดีและสัตย์ซื่อ สงบและปลื้มปีติ ขอให้ท่านก้าวหน้าและประสบความสำเร็จ รัฐของข้าที่ข้ารัก ปึกแผ่นและสามัคคี เพื่อรัฐของเรา |
แหล่งข้อมูลอื่น

Penang State Anthem lyrics เก็บถาวร 2021-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Penang state anthem at national-anthems.org
| ด ค กเพลงรัฐประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 ดินแดนสหพันธ์  รัฐยะโฮร์  รัฐเกอดะฮ์  รัฐกลันตัน  รัฐมะละกา  รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน  รัฐปะหัง  รัฐปีนัง  รัฐเปรัก  รัฐปะลิส  รัฐซาบะฮ์  รัฐซาราวัก  รัฐสลังงอร์  รัฐตรังกานู 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน
อำเภอลารุต มาตัง และเซอลามา

| อำเภอลารุต มาตัง และเซอลามา |
| --- | --- |
 อำเภอของประเทศมาเลเซีย
Daerah Larut, Matang dan Selama
การถอดเสียงภาษาอื่น ๆ
 • จีน: 拉律峇登司南马县
 • ทมิฬ: லாருட், மாத்தாங், செலாமா
ที่ตั้งของ อำเภอลารุต มาตัง และเซอลามา ในรัฐเประ
อำเภอลารุต มาตัง และเซอลามาที่ตั้งของ อำเภอลารุต มาตัง และเซอลามา ในประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 4°55′N 100°45′E﻿ / ﻿4.917°N 100.750°E﻿ / 4.917; 100.750
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  รัฐเประ
ศูนย์กลาง: ไตปิง
การปกครองส่วนท้องถิ่น: สภาเทศบาลไตปิง  (ลารุตและมาตัง) สภาอำเภอเซอลามา  (เซอลามา)
การปกครอง
 • นายอำเภอ: โมฮาเม็ด อักมัล บิน ดาฮาลัน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,112.61 ตร.กม. (815.68 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 326,941 คน
 • ประมาณ (2015): 352,800 คน
 • ความหนาแน่น: 150 คน/ตร.กม. (400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่ได้สังเกต)
รหัสไปรษณีย์: 340xx-341xx, 345xx-348xx
รหัสพื้นที่: +6-05
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: A
แผนที่อำเภอลารุตและมาตัง
แผนที่อำเภอเซอลามา
ลารุต มาตัง และเซอลามา (มลายู: Larut, Matang dan Selama) เป็นอำเภอในรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย โดยมีไตปิงเป็นเมืองหลักของอำเภอ ในอดีต ลารุต มาตัง และเซอลามาเคยเป็นอำเภอขนาดเล็ก 3 อำเภอต่างหาก ก่อนที่ภายหลังรวมกันเป็นหนึ่งอำเภอ
เขตการปกครอง

อำเภอลารุตและมาตังแบ่งออกเป็น 11 ตำบลและเมืองไตปิง ดังนี้
บาตูกูเรา
บูกิตกันตัง
มาตัง
ซูไงติงกี
ตรง
ภายในอำเภอลารุต มาตัง และเซอลามายังมีกิ่งอำเภอปกครองตนเองเซอลามาที่อยู่ทางตอนเหนือของอำเภอ ประกอบด้วย 3 ตำบล ได้แก่เมืองเซอลามา, ฮูลูเซอลามา และอีจก
เขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ปัจจุบัน อำเภอลารุต มาตัง และเซอลามา มีสภาปกครองอยู่ 2 สภา โดยทางใต้ของอำเภอปกครองโดยสภาเทศบาลไตปิง ส่วนกิ่งอำเภอเซอลามามีสภาอำเภอเป็นของตนเอง
ประชากร

จำนวนประชากรในตารางข้างล่างมาจากสำมะโนสำนักงานสถิติแห่งชาติมาเลเซีย ค.ศ. 2010
| กลุ่มชาติพันธุ์ในลารุตและมาตัง จากสำมะโน ค> ศ. 2010.ชาติพันธุ์ | กลุ่มชาติพันธุ์ในลารุตและมาตัง จากสำมะโน ค> ศ. 2010.ประชากร | กลุ่มชาติพันธุ์ในลารุตและมาตัง จากสำมะโน ค> ศ. 2010.ร้อยละ |
| --- | --- | --- |
| บูมีปูเตอรา | 204,967 | 62.7% |
| จีน | 85,172 | 26.1% |
| อินเดีย | 36,105 | 11.0% |
| อื่น ๆ | 697 | 0.2% |
| รวม | 326,941 | 100% |
กิ่งอำเภอเซอลามา
อูลัม (สลัด)

| --- | --- |
ผักดิบสำหรับอูลัม
ประเภท: สลัด
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: อินโดนีเซีย, มาเลเซีย และสิงคโปร์
ผู้สร้างสรรค์: ชาวมลายู
ส่วนผสมหลัก: ผัก
จานอื่นที่คล้ายกัน: ลาลับ, งาปิ, น้ำพริก
 ตำราอาหาร: อูลัม (สลัด)   สื่อ: อูลัม (สลัด)
อูลัม (มลายู: ulam) เป็นสลัดท้องถิ่นที่ทำมาจากใบผักสดหรือผลไม้ที่สามารถกินแบบดิบหรือหลังไปต้มน้ำ เช่น บัวบก โดยมักกินพร้อมกับซอสต่าง ๆ เช่นวงศ์ปลาแมว, เจินจาลุกหรือซัมบัล อาหารจานนี้เป็นจานผักยอดนิยมในหมู่บ้านท้องถิ่น
ผู้คนสามารถกินอูลัมด้วยวัตถุดิบแบบง่าย ๆ เช่น แตงกวา, กะหล่ำปลี และมะเขือยาว ส่วนอูลัมดั้งเดิมจะใช้วัตถุดิบมากกว่าเดิม เช่นในแบบนาซีอูลัม (ข้าวอูลัม)
ดูเพิ่ม

อาหารมลายู
รายชื่อสลัด
ลาลับ
เปอเจิล
รอเยาะ
อูรัป
อ่านเพิ่ม

Wan Hassan, W.E. and M. Mahmood.(2010) Ulam: Salad Herbs of Malaysia. Kuala Lumpur: MASBE.
เกาะกะดาน

| --- | --- |
เกาะกะดาน
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลอันดามัน ภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า
พิกัด: 12°30′0″N 98°22′0″E﻿ / ﻿12.50000°N 98.36667°E﻿ / 12.50000; 98.36667
กลุ่มเกาะ: มะริด
พื้นที่: 450 ตารางกิโลเมตร (170 ตารางไมล์)
จุดสูงสุด: เฟรนช์เบย์พีก (767 เมตร (2,516 ฟุต))
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+06:30
เกาะกะดาน (พม่า: ကတန်ကျွန်း) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเกาะมะริด ประเทศพม่า มีพื้นที่ 450 ตารางกิโลเมตร (170 ตารางไมล์) จุดสูงสุดคือเฟรนช์เบย์พีก (767 เมตร (2,516 ฟุต)) ซึ่งเป็นจุดสูงที่สุดในหมู่เกาะ
นิรุกติศาสตร์

ภายใต้ปกครองของอังกฤษเกาะนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ เกาะคิง และต่อมาเป็น เกาะกะดาน ตามการออกเสียงในท้องถิ่น
เกอดายัน

| --- | --- |
หญิงกาดายันใน ค.ศ. 1908
ประชากรทั้งหมด
ประมาณ 240,000 คน ที่เกาะบอร์เนียว
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
เกาะบอร์เนียว:  บรูไน  มาเลเซีย (รัฐซาบะฮ์และซาราวัก)
ภาษา
เกอดายัน, มลายูมาตรฐาน, อังกฤษ
ศาสนา
อิสลามนิกายซุนนี มัซฮับชาฟิอี
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวบรูไนเชื้อสายมลายู, ชาวบันจาร์, ชาวชวา, ลุนบาวัง 
เกอดายัน (มลายู: Kedayan มีอีกชื่อว่า กาดายัน, กาไดยัน หรือ กาดยัน) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศบรูไน, ลาบวน, รัฐซาบะฮ์ และบางส่วนของรัฐซาราวักบนเกาะบอร์เนียว รายงานจากสำนักภาษาและวรรณคดีบรูไน ภาษาเกอดายัน (ISO 639-3: kxd) มีผู้พูดในประเทศบรูไนประมาณ 30,000 คน และมีการอ้างว่ามีผู้พูดในรัฐซาบะฮ์ 46,500 คนและรัฐซาราวัก 37,000 คน ในรัฐซาบะฮ์ ชาวเกอดายันส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเมืองซีปีตัง, บิวฟอร์ต, กัวลาเปอญู และปาปาร์ ส่วนรัฐซาราวัก ชาวเกอดายันส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในลาวัซ, ลิมบัง, มีรี และซูบิซ ชาวเกอดายันถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ย่อยของชาวไดยักกาลีมันตัน
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
เขาชเวตาลย่อง

| เขาชเวตาลย่อง |
| --- | --- |
ရွှေသာလျောင်းတောင်  (พม่า)

จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 275 เมตร (902 ฟุต) 
รายชื่อ: รายชื่อภูเขาในประเทศพม่า
พิกัด: 21°36′7.28″N 96°8′43.01″E﻿ / ﻿21.6020222°N 96.1452806°E﻿ / 21.6020222; 96.1452806 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เขาชเวตาลย่องที่ตั้งในประเทศพม่า 
ที่ตั้ง: ภาคมัณฑะเลย์, ประเทศพม่า
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: ไม่ทราบ
เส้นทางง่ายสุด: บันไดเลื่อน, ลิฟต์
เขาชเวตาลย่อง (พม่า: ရွှေသာလျောင်းတောင်), หรือรู้จักในชื่อ เขาเจาะแซ (พม่า: ကျောက်ဆည်တောင်) มีความสูง 275 เมตร (902 ฟุต) ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองเจาะแซ ประเทศพม่า เขาชเวตาลย่องมีชื่อเสียงจากเจดีย์และอารามที่มีมากมาย และเป็นสถานที่แสวงบุญสำหรับชาวพุทธพม่า บนยอดเขาคือเจดีย์ชเวตาลย่อง
เกาะมะลิ

| --- | --- |
เกาะมะลิ
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลอันดามัน ภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า
พิกัด: 13°06′N 98°16′E﻿ / ﻿13.100°N 98.267°E﻿ / 13.100; 98.267
กลุ่มเกาะ: มะริด
พื้นที่: 99 ตารางกิโลเมตร (38 ตารางไมล์)
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+06:30
เกาะมะลิ (พม่า: မလိကျွန်း) หรือ เกาะทวาย เป็นเกาะในกลุ่มเกาะมะริด ประเทศพม่า เป็นเกาะที่ยาวและแคบ ตั้งอยู่ตอนเหนือสุดของกลุ่มเกาะมะริด มีพื้นที่ทอดยาวจากเหนือจรดใต้ประมาณ 99 ตารางกิโลเมตร (38 ตารางไมล์)
แหล่งข้อมูลอื่น

Myanmar Ecotourism - Ministry of Hotels and Tourism
Mergui Archipelago Photos