stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์ มูน คอสมอส เดอะ มูฟวี่

ภาพยนตร์อนิเมะทวิภาคในปี พ.ศ. 2566 โดยโทโมยะ ทากาฮาชิ
| พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์ มูน คอสมอส เดอะ มูฟวี่ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์

ญี่ปุ่น: 劇場版「美少女戦士セーラームーンCosmos」
เฮปเบิร์น: Gekijōban Bishōjo Senshi Sērā Mūn Kosumosu
 
กำกับ: โทโมยะ ทากาฮาชิ
บทภาพยนตร์: คาซูยูกิ ฟูเดซาซุ
สร้างจาก: เซเลอร์มูน โดย นาโอโกะ ทาเกอูจิ
นักแสดงนำ:   โคโตโนะ มิตสึอิชิ  เค็นจิ โนจิมะ  มิซาโตะ ฟูกูเอ็ง  ฮิซาโกะ คาเนโมโตะ  รินะ ซาโต  อามิ โคชิมิซุ  ชิซูกะ อิโต  จุงโกะ มินางาวะ  ซายากะ โอฮาระ  ไอ มาเอดะ  ยูกิโยะ ฟูจิอิ  นานะ มิซูกิ  มารินะ อิโนอูเอะ  ซาโอริ ฮายามิ  อายาเนะ ซากูระ  เมงูมิ ฮายาชิบาระ 
ดนตรีประกอบ: ยาซูฮารุ ทากานาชิ
บริษัทผู้สร้าง:   โทเอแอนิเมชัน  สตูดิโอดีนStudio Deen  
ผู้จัดจำหน่าย: โทเอ
วันฉาย: 9 มิถุนายน พ.ศ. 2566 (ภาค 1) 30 มิถุนายน พ.ศ. 2566 (ภาค 2)
ความยาว: 160 นาที (รวม 2 ภาค ภาคละ 80 นาที)
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์ มูน คอสมอส เดอะ มูฟวี่ (ญี่ปุ่น: 劇場版「美少女戦士セーラームーンCosmos」; โรมาจิ: Gekijōban Bishōjo Senshi Sērā Mūn Kosumosu; อังกฤษ: Pretty Guardian Sailor Moon Cosmos The Movie) เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นทวิภาคแนวโลดโผนในปี พ.ศ. 2566 สร้างจากภาคสตาส์ของซีรีส์มังงะเซเลอร์มูนโดยนาโอโกะ ทาเกอูจิ เป็นภาคต่อโดยตรงของพริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์ มูน อีเทอร์นัล เดอะ มูฟวี่  (พ.ศ. 2564) และยังมีฐานะเป็น "ฤดูกาลที่ห้าและฤดูกาลสุดท้าย" ของซีรีส์อนิเมะเซเลอร์มูน คริสตัล ภาพยนตร์ทวิภาคกำกับโดยโทโมยะ ทากาฮาชิ เขียนบทโดยคาซูยูกิ ฟูเดซาซุ นาโอโกะ ทาเกอูจิทำหน้าที่หัวหน้าผู้ดูแล ร่วมผลิตโดยโทเอแอนิเมชันและสตูดิโอดีน ภาพยนตร์ทวิภาคมีกำหนดฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 โดยภาคแรกฉายในวันที่ 9 และภาคสองฉายในวันที่ 30
เน็ตฟลิกซ์ได้รับลิขสิทธิ์การสตรีมภาพยนตร์ทั้งสองภาค และเผยแพร่เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ทางบริการสตรีมมิง
เนื้อเรื่อง

หลังจากเอาชนะราชินีเนเฮเรเนียได้สำเร็จ สึคิโนะ อุซางิและผองเพื่อนจึงได้กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ จนกระทั่งวันหนึ่งที่จิบะ มาโมรุ จะต้องบินไปเรียนต่อที่สหรัฐ อุซางิไปส่งมาโมรุที่สนามบิน มาโมรุได้ให้แหวนหมั้นกับอุซางิและกล่าวคำมั่นสัญญาเรื่องความรักซึ่งกันและกัน แต่แล้วจู่ ๆ มาโมรุก็เสียชีวิตลงต่อหน้าอุซางิด้วยฝีมือของใครบางคน รวมไปถึงการมาเยือนของศัตรูกลุ่มใหม่ชาโดว์กาแล็กติก้าที่นำโดยเซเลอร์กาแล็กเซียและการปรากฏตัวของเซเลอร์สตาร์ไลต์ทำให้อุซางิไม่แน่ใจว่าเซเลอร์สตาร์ไลต์เป็นมิตรหรือศัตรูกันแน่ ในอีกด้านหนึ่งเซเลอร์กาแล็กเซียได้ส่งลูกสมุนมาชิงเซเลอร์คริสตัลจากเหล่าอัศวินเซเลอร์ ทำให้พรรคพวกของอุซางิเริ่มทยอยจากไปทีละคน ภายใต้สถานการณ์อันสิ้นหวัง อุซางิยอมเผชิญหน้ากับเซเลอร์กาแล็กเซียในศึกสุดท้าย เพื่อหวังว่าเธอจะได้พบกับคนที่เธอรักอีกครั้งหนึ่ง
รายชื่อเพลงประกอบ

สึกิโนะฮานะ (月の花) ขับร้องโดยดาโอโกะ
มาเกไน (負けない)
Moonlight Densetsu
Theme Song Collection
รายชื่อนักพากย์

สึคิโนะ อุซางิ / อิเทอร์นัลเซเลอร์มูน โคโตโนะ มิตสึอิชิ
อุซางิน้อย / อิเทอร์นัลเซเลอร์มูนน้อย มิซาโตะ ฟูกูเอ็น
จิบะ มาโมรุ / หน้ากากทักซิโด เค็นจิ โนจิมะ
มิซุโนะ อามิ / อิเทอร์นัลเซเลอร์เมอร์คิวรี ฮิซาโกะ คาเนโมโตะ
ฮิโนะ เร / อิเทอร์นัลเซเลอร์มาร์ส รินะ ซาโต
คิโนะ มาโกโตะ / อิเทอร์นัลเซเลอร์จูปิเตอร์ อามิ โคชิมิซึ
ไอโนะ มินาโกะ / อิเทอร์นัลเซเลอร์วีนัส ชิซูกะ อิโต
เทนโอ ฮารุกะ / อิเทอร์นัลเซเลอร์ยูเรนัส จุงโกะ มินางาวะ
ไคโอ มิจิรุ / อิเทอร์นัลเซเลอร์เนปจูน ซายากะ โอฮาระ
เมโอ เซ็ตสึนะ / อิเทอร์นัลเซเลอร์พลูโต ไอ มาเอดะ
โทโมเอะ โฮตารุ / อิเทอร์นัลเซเลอร์แซเทิร์น ยูกิโยะ ฟูจิอิ
เซยะ โค / เซเลอร์สตาร์ไฟเตอร์  มารินะ อิโนอูเอะ
ไทกิ โค / เซเลอร์สตาร์เมกเกอร์  ฮายามิ ซาโอริ
ยาเต็ง โค / เซเลอร์สตาร์ฮีลเลอร์ ซากูระ อายาเนะ
องค์หญิงคากีว / เซเลอร์คากีว  มิซูกิ นานะ
ชิบิจิบิ / เซเลอร์ชิบิจิบิ โคโตโนะ มิตสึอิชิ
เซเลอร์คอสมอส เคโกะ คิตางาวะ
เคออส / เซเลอร์เคออส มิตสึกิ ไซงะ
เซเลอร์กาแล็กเซีย เมงูมิ ฮายาชิบาระ
เซเลอร์ไอเอินเมาส์ เซนะ โคอิซูมิ
เซเลอร์อะลูมินัมไซเรน อายูมุ มูราเซะ
เซเลอร์เลดโครว์ โยโกะ ฮิกาซะ
เซเลอร์ทินเนียงโกะ มาริยะ ไอซุ
เซเลอร์เฮฟวีเมทัลปาปียง ฮารูกะ คูโด
เซเลอร์ลีที ชิโอริ มิกามิ
เซเลอร์นิมอซินี คานาเอะ อิโต
เซเลอร์ไค ฟูมิ มิซูชาวะ
เซเลอร์ฟาย ยูกะ โคมัตสึ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของภาพยนตร์ (ญี่ปุ่น)
Pretty Guardian Sailor Moon Cosmos The Movie (ภาพยนตร์) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
Pretty Guardian Sailor Moon Cosmos The Movie ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กอัศวินดารา เซเลอร์มูน โดย นาโอโกะ ทาเกอูจิ |
| --- | --- | --- |
| สื่อ |  รหัสลับ เซเลอร์วี  หนังสือการ์ตูน  อนิเมะ  ละครเวที  วิดีโอเกม  ละครโทรทัศน์  เพลง  เว็บอนิเมะ  |  |
| อะนิเมะ / มังงะ |  ภาคแรก / ดาร์กคิงด้อม  R / แบล็คมูน  S / ไม่รู้จบ  SuperS / ความฝัน  เซเลอร์มูน เซเลอร์สตาร์ส / Stars  เซเลอร์มูน คริสตัล  |  |
| ภาพยนตร์ |  เซเลอร์มูน R "สงครามปีศาจดอกไม้จากอวกาศ"  เมคอัพ! เซเลอร์เซนชิ  เซเลอร์มูน S "แผนยึดครองโลกของเจ้าหญิงหิมะ"  เซเลอร์มูน SuperS "รวมพลังอัศวินเซเลอร์ทั้ง 9! ปาฏิหาริย์แห่งแบล็กดรีมโฮล"  เซเลอร์มูน SuperS "ความรักครั้งแรกของอามิจัง"  พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์ มูน อีเทอร์นัล เดอะ มูฟวี่  พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์ มูน คอสมอส เดอะ มูฟวี่  |  |
| ตัวละครจากเรื่องเซเลอร์มูน | ตัวละครจากเรื่องเซเลอร์มูน |  |
| อัศวินเซเลอร์ |  สึคิโนะ อุซางิ  ลูน่า  จิบะ มาโมรุ  อุซางิน้อย  มิซุโนะ อามิ  ฮิโนะ เร  คิโนะ มาโกโตะ  ไอโนะ มินาโกะ  เทนโอ ฮารุกะ  ไคโอ มิจิรุ  เมโอ เซ็ตสึนะ  โทโมเอะ โฮตารุ  เซเลอร์ควอเต็ท  เซเลอร์อาสทาเท  |  |
| ศัตรู |  อาณาจักรมืด  ต้นไม้แห่งโลกปีศาจ  เผ่าจันทร์เสี้ยวสีดำ  เดธบัสเตอร์  คณะละครสัตว์เดดมูน  ชาโดว์กาแล็กติก้า  ศัตรูในละครเวที  |  |
| ตัวละครสมทบ |  ราชินีเซเลนิตี้  ลูน่า, อัลเทมิส และไดอาน่า  เซเลอร์สตาร์ไลท์  เจ้าหญิงคาคิว  จิบิจิบิ  |  |
ยูริ ชิเน็ง

ยูริ ชิเน็ง (ญี่ปุ่น: 知念 侑李; โรมาจิ: Chinen Yūri; เกิด 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่นและเป็นสมาชิกของเฮย์! เซย์! จัมป์ เขาอยู่ภายใต้การบริหารของจอห์นนีแอนด์อะโซชีเอท
แหล่งข้อมูลอื่น

เฮย์! เซย์! จัมป์
Johnny's-net เก็บถาวร 2018-06-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ศิลปิน :  มิวสิกเบรนซ์
มาซาโตะ ซางาวะ

| มาซาโตะ ซางาวะ |
| --- | --- |

เกิด:  (1943-08-03) 3 สิงหาคม ค.ศ. 1943 (81 ปี) จังหวัดโทกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
พลเมือง: ญี่ปุ่น
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโคเบะ (B.A. และ M.S.)  มหาวิทยาลัยโทโฮกุ (Doctor Eng.)
คู่สมรส: ฮิซาโกะ ซางาวะ
รางวัล: รางวัลอาซาฮิ (1990) รางวัลญี่ปุ่น (2012) รางวัลสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธด้านวิศวกรรม (2022)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: โลหวิทยา วัสดุแม่เหล็ก และพลังงานที่ยั่งยืน
 
มาซาโตะ ซางาวะ (ญี่ปุ่น: 佐川眞人; โรมาจิ: Masato Sagawa) เป็นนักวิทยาศาสตร์และนักธุรกิจชาวญี่ปุ่นผู้คิดค้นแม่เหล็กนีโอดิเมียมถาวร (NdFeB) ชนิดเผาผนึก ซางาวะได้รับรางวัลญี่ปุ่นและเหรียญไอทริปเพิลอีสำหรับเทคโนโลยีด้านสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัยจากผลงานประดิษฐ์ของเขา
อาชีพ

ซางาวะเริ่มประดิษฐ์และพัฒนาแม่เหล็ก NdFeB ชนิดเผาผนึกตั้งแต่ทำงานในฟูจิตสึแลบอราทอรีส์ ซึ่งเป็นหน่วยวิจัยของบริษัทฟูจิตสึก่อนจะลาออกใน ค.ศ. 1981 เนื่องจากไม่ได้รับการสนับสนุนจากหัวหน้าของเขาในการพัฒนาแม่เหล็กชนิดใหม่ ก่อนจะเข้าทำงานที่ซูมิโตโมะสเปเชียลเมทัลส์และพัฒนาแม่เหล็กชนิดใหม่ต่อไป ซางาวะนำเสนอผลงานการประดิษฐ์แม่เหล็กชนิดใหม่นี้ในงานประชุมวิชาการ Magnetism and Magnetic Materials Conference ที่พิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนียเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1983 ในช่วงเดียวกันนั้น จอห์น โครตจากเจเนรัลมอเตอร์ก็ค้นพบสารประกอบ Nd2Fe14B ได้เช่นเดียวกัน
ใน ค.ศ. 1988 ซางาวะก่อตั้งบริษัทอินเตอร์เมทัลลิกส์ซึ่งเป็นบริษัทสำหรับวิจัยและพัฒนาแม่เหล็กนีโอดิเมียม ซางาวะมีผลงานสิทธิบัตรด้านการพัฒนาแม่เหล็กนีโอดิเมียมกว่า 60 ฉบับ ใน ค.ศ. 2022 เขาได้รับรางวัลสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธด้านวิศวกรรมเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในการค้นพบและพัฒนาแม่เหล็กนีโอดิเมียม-เหล็ก-โบรอน (NdFeB) และต่อยอดในเชิงพาณิชย์ให้แพร่หลายทั่วโลก
รางวัลสำคัญ

1986 - รางวัลเจมส์ ซี. แมกกรอดดีสำหรับวัสดุชนิดใหม่
1990 - รางวัลอาซาฮิ
2012 - รางวัลญี่ปุ่น
2016 - รางวัลนางาโมริ
2018 - รางวัลสถาบันวัสดุศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่น
2022 - เหรียญไอทริปเพิลอีสำหรับเทคโนโลยีด้านสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัย
2022 - รางวัลสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธด้านวิศวกรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

Speech at Tohoku University on Jan 27, 2014
History of Rare Earth Magnets
2012 (28th) Japan Prize: Dr. Sagawa
2012 Japan Prize Commemorative Lectures : Dr. Sagawa
/ Laureates of the Japan Prize: Masato Sagawa, Dr. Eng.
/ Inventing the Sintered NdFeB Magnets
/ Japan Prize Press Room
/ Yildrim International Entrepreneurship Award
/ Queen Elizabeth Prize for Engineering honours magnet pioneer
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
วิชาการ:  CiNii 
ดร. ซางาวะสาธิตว่าแม่เหล็กนีโอดิเมียม 1 กรัมสามารถยกขวดน้ำที่มีน้ำหนักราวสองกิโลกรัมให้ลอยขึ้นได้
รัตนะ

รัตนะ แปลว่า แก้ว หมายถึงอัญมณีหรื่อแร่ธาตุที่มีค่า, คน สัตว์ หรือสิ่งของที่ประเสริฐสุด มีค่าสูงสุด หาได้ยาก เช่น เพชร พลอย มุกดามณี
รัตนะ ในคำวัดหมายถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โดยเรียกเต็มว่า พระไตรรัตน์ บ้าง พระรัตนตรัย บ้าง
รัตนะ นิยมนำมาใช้ประกอบกับคำอื่นเพื่อแสดงว่าคนนั้นสิ่งนั้นมีความสำคัญและมีค่ามาก เช่น รัตนโกสินทร์ รัตนบรรลังก์ รัตนกวี นารีรัตน์ บุรุษรัตน์ หัตถีรัตน์ เป็นต้น
อีกอย่างรัตนะก็สามารถแปลได้ว่า แก้วสามประการ
มังกรยุโรป

| --- | --- |
ภาพมังกรมีปีกโดยFriedrich Justin Bertuch, 1806.
กลุ่ม: สัตว์ในตำนาน
กลุ่มย่อย: มังกร
สัตว์คล้ายคลึง: มังกรสายพันธ์อื่น
ภูมิภาค: ยุโรปและแถวบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน
ถิ่นที่อยู่: รัง, ถ้ำ, ปราสาท, ภูเขา
ภาพวาดมังกรยุโรปสู้กับอัศวิน
คิงกิโดรา
มังกรยุโรป (European dragon) เป็นมังกรในความเชื่อของยุโรปสมัยกลาง แต่มีความแตกต่างจากมังกรจีนหรือมังกรทิเบตมาก ซึ่งเป็นสัตว์กึ่งเทพเจ้ามีอิทธิฤทธิ์ดลบันดาลให้เกิดฝน เกิดความอุดมสมบูรณ์ได้ แต่มังกรของยุโรปเป็นสัตว์ที่เสมือนตัวแทนของความชั่วร้ายหรือปีศาจ เป็นสัตว์ที่มุ่งร้ายต่อมนุษย์ โดยมากมีลักษณะเป็นสัตว์สี่ขา มีปีกกว้างใหญ่คล้ายค้างคาว หางยาวปลายหางเป็นรูปสามเหลี่ยมคล้ายหัวหอก สามารถพ่นไฟได้
มังกรในตำนานพื้นบ้านของยุโรป มักเป็นสัตว์ที่เฝ้าสมบัติและหวงทรัพย์สินเหล่านั้น โดยมากมักจับเอาเจ้าหญิงแสนสวยไปขังไว้บนยอดปราสาท และเป็นอัศวินซึ่งเสมือนวีรบุรุษเข้ามาช่วยเจ้าหญิงและฆ่ามังกรนั้นตาย
ตำนานมังกรของยุโรป ที่เป็นที่รู้จัก เช่น ซิคฟรีด (Siegfried) ในตำนานแร็กนาร็อกของยุโรปเหนือ ที่สังหารมังกรแล้วเลือดมังการอาบตัวทำให้เกิดความอมตะ ไม่มีวันตาย เป็นต้น
กระนั้นมังกรของยุโรป ก็มักใช้เป็นตราสัญลักษณ์ของตระกูลขุนนาง อัศวิน หรือประดับบนธงของบางประเทศ เวลส์ เป็นต้น เพราะถือเป็นการแสดงถึงพลังอำนาจ
ชนิดของมังกรยุโรป

มังกรยุโรปแบ่งออกเป็น 6 จำพวกด้วยกัน
1 แดรกอน (Dragon) เป็นมังกรที่มีลักษณะคล้ายกิ้งก่า มีปีกเหมือนค้างคาว มีนิสัยรักสงบมาก ปกติพวกมันจะไม่กินมนุษย์ เว้นเสียแต่มีคนรุกรานที่อยู่อาศัย
2 ไวเวิร์น (Wyvern) เป็นมังกรชนิดหนึ่ง มีขาเพียง 2 ขา (ขาหน้าและปีกเป็นส่วนเดียวกัน) ปลายหางเป็นรูปหัวหอก (สามเหลี่ยม)
3 เดรก (Drake) เป็นมังกรสี่ขาไม่มีปีก
4 ลินด์เวิร์ม (Lindworm) เป็นมังกรตามตำนานพื้นบ้านของชาวอังกฤษ เยอรมันและสแกนดิเนเวีย ลักษณะของมันคือไม่มีปีก แต่มีสองขาและมีแผงคอ
5 แอมฟิปเทียร์ (Amphiptere) เป็นมังกรที่มีลักษณะคล้ายงู มีปีกเหมือนนกหรือปีกค้างคาว โดยปกติแล้วจะเป็นปีกสีเหลืองแกมเขียว
6 เวิร์ม (Wyrm) เป็นมังกรที่มีรูปร่างที่ยาว ไม่มีขาหรือขาเล็กมาก
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ในวัฒนธรรมสมัยนิยม มังกรยุโรปถูกใช้เป็นตัวละครหรือสัญลักษณ์ต่าง ๆ มากมาย เช่น ภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง Dragon Heart ในปี ค.ศ. 1996 หรือ Reign of Fire ในปี ค.ศ. 2002 เป็นต้น และในภาพยนตร์ซีรีส์ญี่ปุ่นชุด กอตซิลลา มีสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งชื่อ คิงกิโดรา (King Ghidorah) ที่มีรูปร่างเป็นมังกรยุโรปสีทอง มี 3 หัว 2 หาง และเป็นคู่ปรับที่สำคัญของกอตซิลลา
มือปราบปืนโหด

| มือปราบปืนโหด |
| --- | --- |
Title card for first three seasons of the show.
สร้างโดย: Frank Lupo
แสดงนำ: Fred Dryer   Stepfanie Kramer   Charles Hallahan   John Amos   Bruce Davison   Darlanne Fluegel   Lauren Lane   Arthur Rosenburg   John Shearin   Garrett Morris   James Whitmore, Jr.   Ruby Ramos   Perry Cook   Richard Beauchamp    Courtney Barilla  Eve McVeagh
ผู้ประพันธ์เพลง: Mike Post (1984–90) Pete Carpenter (1984–90) Walter Murphy (1990–91)
ประเทศแหล่งกำเนิด: United States
จำนวนฤดูกาล: 7
จำนวนตอน: 153 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Stephen J. Cannell (1984–85)   Roy Huggins (1985–88)   George Geiger (1988–89)   Fred Dryer (1989–91)
ความยาวตอน: 48 minutes (without commercials)
บริษัทผู้ผลิต: Stephen J. Cannell Productions
ออกอากาศ
เครือข่าย: NBC
ออกอากาศ: September 18, 1984 – April 26, 1991
ฮันเตอร์    หรือ ในชื่อภาษาไทยว่า มือปราบปืนโหด ที่เคยนำมาฉายออกอากาศในเมืองไทยเป็นครั้งแรกโดยสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อหลายปีก่อนในช่วงเวลาประมาณบ่าย ๆ วันเสาร์  ซึ่งทีมพากย์เสียงภาษาไทยในตอนนั้นของช่อง 3 คือ "อินทรี" เป็นละครซีรีส์โทรทัศน์แนวชีวิตของตำรวจ (หรือที่เรียกกันติดปากคนไทยว่า "ดราม่า") ของประเทศสหรัฐอเมริกาที่สร้างขึ้นโดย แฟรงก์ ลูโป (Frank Lupo) ซึ่งได้รับการฉายออกอากาศโดยสถานีโทรทัศน์เอ็นบีซี ตั้งแต่เมื่อปี ค.ศ. 1984 ถึง 1991 นำแสดงโดยดาราชั้นนำในยุคนั้น คือ เฟร็ด ดรายเออร์ (Fred Dryer) ที่รับบทบาทเป็นพระเอกที่เป็นนายตำรวจนอกเครื่องแบบยศ "จ่า" (ชื่อย่อของยศตำรวจในภาษาอังกฤษ คือ Sgt)  ในเรื่อง โดยรับบทเป็น ริก ฮันเตอร์ และ สเตฟฟานี เครเมอร์ (Stepfanie Kramer) ตำรวจนอกเครื่องแบบเพื่อนสาวที่เป็นเพื่อนคู่หู ชื่อ ดีดี แมคคอล (Dee Dee McCall)
ผู้อำนวยการผลิตฝ่ายการแสดงในช่วงฤดูกาลแรกคือสตีเฟ่น เจ. แชนเนล (Stephen J. Cannell),
ฤดูกาล 1 (1984-1985)

ถูกอากาศครั้งแรกในช่วงเวลาในทุกคืนวันศุกร์, เป็นการแข่งขันสำหรับการจัดอันดับความนิยมประจำเมือง  ดัลลัส
ตอน

↑  https://www.youtube.com/watch?v=lMuxDQCjWV8
↑  https://www.youtube.com/watch?v=NL44Jhh1ouU
↑  https://www.youtube.com/watch?v=GXSSOBTf66g
รถไฟใต้ดินเฉิงตู

รถไฟใต้ดินเฉิงตู เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ปัจจุบันประกอบด้วยสองเส้นทาง
เส้นทาง

ปัจจุบันมี 2 สาย สาย 1 มีจำนวน 17 สถานี ระยะทาง 18.50 กิโลเมตร และสาย 2 จำนวน 26 สถานี ระยะทาง 31.20 กิโลเมตร
| เส้นทาง | สถานีปลายทาง (เขต) | สถานีปลายทาง (เขต) | เปิดให้บริการ | เปิดให้บริการส่วนต่อขยาย | ระยะทาง กิโลเมตร | จำนวนสถานี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   สาย 1 | ทะเลสาบเซิงเซียน (เฉิงหัว) | กว่างตู (ซวังหลิว) | 2010 | — | 18.50 | 17 |
|   สาย 2 | ซีผู่ (ผีตู) | หลงเฉฺวียนยี่ (หลงเฉฺวียนยี่) | 2012 | 2013 | 31.20 | 26 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 49.74 | 43 |
เส้นทาง > เส้นทางที่กำลังก่อสร้าง

| เปิดให้บริการ | เส้นทาง | ระยะที่ | สถานีปลายทาง | สถานีปลายทาง | ระยะทาง (กิโลเมตร) | จำนวนสถานี | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มิถุนายน ค.ศ. 2014 |   สาย 4 | 1 | Gongpin | Shahe | 22.4 | 16 |  |
| ธันวาคม ค.ศ. 2014 |   สาย 2 | 2 - ฝั่งตะวันออก | Chengdu Institute of Administration | Longquan East | 10.8 | 6 |  |
| ค.ศ. 2015 |   สาย 1 | 2 - ฝั่งใต้ | Century City | Guangdu North | 5.4 | 6 |  |
| ค.ศ. 2015 |   สาย 3 | 1 | Tianhui Town South | Hongpailou South | 19.96 | 15 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Chengdu Metro Official Website เก็บถาวร 2015-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีน)
Chengdu Metro on Urbanrail แม่แบบ:Ref-en
แผนที่รถไฟใต้ดินเฉิงตู
มาซาโตะ ฮางิวาระ

| มาซาโอะ ฮางิวาระ |
| --- | --- |
萩原 聖人
ฮางิวาระใน ค.ศ. 2019
เกิด:  (1971-08-21) 21 สิงหาคม ค.ศ. 1971 (53 ปี) ชิงาซากิ, จังหวัดคานางาวะ, ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง, นักพากย์, ผู้เล่นไพ่นกกระจอก
ปีปฏิบัติงาน: 1987–ปัจจุบัน
ตัวแทน: ALPHA AGENCY
ส่วนสูง: 175 เซนติเมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
คู่สมรส: เอมิ วากูอิ (สมรส 1995; หย่า 2003)
บุตร: 1
เว็บไซต์: www.alpha-agency.com/artist/hagiwara.html
มาซาโตะ ฮางิวาระ (ญี่ปุ่น: 萩原 聖人; โรมาจิ: Hagiwara Masato; เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1987: Bu Su
1997: Cure
2000: Chaos
2001: Onmyoji
2001: Go
2001: Rain of Light
2004: Out of This World
2004: Café Lumière
2004: Rikidōzan
2004: Akihabara@Deep
2007: Battery
2008: Chameleon
2008: Persona
2009: Sanpei the Fisher Boy
2009: Listen to My Heart
2010: BOX: The Hakamada Case
2010: Soup Opera
2013: Platinum Data
2015: Kaze ni Tatsu Lion
2016: Garo: Divine Flame
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1994: Natsuko's Sake
1994: Wakamono no Subete
2007: Gō
2008: Full Swing
2011: Diplomat Kosaku Kuroda
2011: The Reason I Can't Find My Love
2015: Shingari
2016: Kyoaku wa Nemurasenai
แหล่งข้อมูลอื่น

ALPHA AGENCY profile เก็บถาวร 2020-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาญี่ปุ่น)
NHK Talent Records profile (ภาษาญี่ปุ่น)
มาซาโตะ ฮางิวาระ ที่อินสตาแกรม
มาซาโตะ ฮางิวาระ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มาซาโตะ ฮางิวาระ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
มุมบาเทวีมนเทียร

| มุมบาเทวีมนเทียร |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: มุมไบ
เทพ: มุมบาเทวี มหาอัมบาเทวี
เทศกาล: นวราตรี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: พุเลศวร
รัฐ: มหาราษฏระ
ประเทศ:  อินเดีย
ที่ตั้งในแผนที่มุมไบ
พิกัดภูมิศาสตร์: 18°57′0″N 72°49′48″E﻿ / ﻿18.95000°N 72.83000°E﻿ / 18.95000; 72.83000
สถาปัตยกรรม
เสร็จสมบูรณ์: 1635
มุมบาเทวีมนเทียร เป็นโบสถ์พราหมณ์เก่าแก่ของเมืองมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ตั้งเพื่อบูชาเทวี มุมบา (ทับศัพท์มราฐี: Mumbā) ซึ่งเป็นปางอวตารพื้นเมืองของเทวมารดา พระนาม มุมบา ได้มาจากภาษาสันสกฤต เทวีมุมบาทรงเป็นเทพประจำผู้ที่พูดภาษามารฐีที่ประกอบอาชีพอาครี (คนเก็บเกลือ) และ โกลี (ชาวประมง) ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองดั้งเดิมในเกาะทั้งเจ็ดของบอมเบย์ รูปเคารพของมุมบาเทวีเป็นรูปปั้นหินสีดำภายในมนเทียร อีกพระนามของมุมบาเทวีคือ "มหาอัมบา" (Maha Amba) หรือ "แม่พระผู้ยิ่งใหญ่" (Great Mother)
รัตนาภรณ์ สนวนรัมย์

รัตนาภรณ์ สนวนรัมย์ เกิดวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2523 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ตำแหน่ง บอลเร็ว เริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่อายุ 8 ปี ขณะเรียนอยู่ชั้น ม.2 และเธอเป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
สโมสร

อยุธยา เอ.ที.ซี.ซี. (2013–2014)
กรุงเทพ (2014–2015)
สุพรีม ชลบุรี  (2015–2017)
รักนาร์ โลดโบรก

รักนาร์ โลดโบรก กับบุตรชายทั้งสองของเขา ได้แก่ อีวาร์และอุบบี ในจุลจิตรกรรมสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15
รักนาร์ โลดโบรก (นอร์สเก่า: Ragnarr Loðbrók) เป็นวีรบุรุษชาวไวกิงในตำนาน และเป็นกษัตริย์แห่งเดนมาร์กและสวีเดนในตำนาน เขาเป็นที่รู้จักจากกวีนิพนธ์นอร์สโบราณของสมัยไวกิง นิยายซากาในภาษาไอซ์แลนด์ และพงศาวดารเกือบร่วมสมัย ตามวรรณกรรมดั้งเดิม รักนาร์ได้สร้างชื่อเสียงโด่งดังให้กับตัวเขาเองด้วยการบุกเข้าโจมตีหมู่เกาะอังกฤษและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์หลายครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9 เขายังปรากฎในตำนานนอร์ส และซากาเชิงตำนานอย่าง เรื่องเล่าของบุตรชายแห่งรักนาร์ (Ragnarssona þáttr) และ เศษเสี้ยวของซากาว่าด้วยกษัตริย์โบราณบางพระองค์ (Sǫgubrot af nokkrum fornkonungum) กล่าวว่า บิดาของรักนาร์ โลดโบรก เป็นกษัตริย์แห่งสวีเดนในตำนาน มีพระนามว่าซิกูร์เดอร์ ริงเกอร์
รถไฟใต้ดินเจนไน

รถไฟใต้ดินเจนไน (ทมิฬ: சென்னை மெட்ரோ ரயில்) จะเป็นระบบขนส่งมวลชนแห่งที่ 2 ในเมืองเจนไน รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ต่อจากระบบขนส่งมวลชนเจนไน ซึ่งเป็นทางยกระดับ ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง จำนวน 2 เส้นทาง และจะเปิดให้บริการในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014
เส้นทาง

| สาย | สถานีปลายทาง | สถานีปลายทาง | วันที่เปิดให้บริการ | ระยะทาง (กม> ) | ระยะทางช่วงที่เป็นทางใต้ดิน (กม> ) | จำนวนสถานีใต้ดิน | จำนวนสถานียกระดับ | Rakes | จำนวนคัน | การเชื่อมต่อการเดินทาง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   สาย 1 | Washermanpet | ท่าอากาศยานนานาชาติเจนไน | ค.ศ. 2014 | 23.1 | 14.3 | 11 | 6 | 23 | 92 | รถไฟชานเมืองเจนไน ระบบขนส่งมวลชนเจนไน สาย 2 |
|   สาย 1 | Wimco Nagar | Washermanpet | ค.ศ. 2015 | 9 | 2.3 | 1 | 6 |  |  | รถไฟชานเมืองเจนไน |
|   สาย 2 | กลางเจนไน | ภูเขาเซนต์โธมัส | ค.ศ. 2014 | 22 | 9.7 | 9 | 8 | 23 | 92 | รถไฟชานเมืองเจนไน ระบบขนส่งมวลชนเจนไน สาย 1 |
ดูเพิ่ม

เจนไนโมโนเรล
ระบบขนส่งมวลชนเจนไน
รถไฟชานเมืองเจนไน
การคมนาคมในเจนไน
รถไฟฟ้าใต้ดินในประเทศอินเดีย
รายชื่อระบบรถไฟใต้ดิน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website for Chennai Metro Rail Limited เก็บถาวร 2015-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Facebook page of Chennai Metro Rail Limited
Map of the Chennai railway system
รัตนาพร ปักการะถา

| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด:  (1997-06-14) 14 มิถุนายน ค.ศ. 1997 (27 ปี)
น้ำหนัก: 52.97 kg (116.8 lb)
กีฬา
ประเทศ:  ไทย
กีฬา: ยกน้ำหนัก
ทีม: ทีมชาติ
ข้อมูลล่าสุดวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
รัตนาพร ปักการะถา (เกิด 14 มิถุนายน ค.ศ. 1997(1997-06-14)) เธอเป็นนักยกน้ำหนักหญิงชาวไทยที่เล่นประเภท 53 กิโลกรัม และยังเป็นตัวแทนทีมชาติไทยในการแข่งขันยกน้ำหนักระดับนานาชาติ
เธอเคยได้รับเหรียญทองในการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
และเธอยังเคยเข้าร่วมการแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์โลกในการแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์โลก 2015
การแข่งขันที่สำคัญ

| ปี> ปี.ชิงแชมป์โลก | สถานี่จัด> สถานี่จัด.ชิงแชมป์โลก | น้ำหนัก> น้ำหนัก.ชิงแชมป์โลก | ท่าสแนช (กิโลกรัม)> 1.ชิงแชมป์โลก | ท่าสแนช (กิโลกรัม)> 2.ชิงแชมป์โลก | ท่าสแนช (กิโลกรัม)> 3.ชิงแชมป์โลก | ท่าสแนช (กิโลกรัม)> อันดับ.ชิงแชมป์โลก | ท่าควีนแอนเจ็ก (กิโลกรัม)> 1.ชิงแชมป์โลก | ท่าควีนแอนเจ็ก (กิโลกรัม)> 2.ชิงแชมป์โลก | ท่าควีนแอนเจ็ก (กิโลกรัม)> 3.ชิงแชมป์โลก | ท่าควีนแอนเจ็ก (กิโลกรัม)> อันดับ.ชิงแชมป์โลก | รวม> รวม.ชิงแชมป์โลก | อันดับ> อันดับ.ชิงแชมป์โลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 |  ฮิวสตัน, ประเทศสหรัฐ | 53 กิโลกรัม | 83 | 86 | 89 | 7 | 111 | 116 | 116 | 4 | 205 | 5 |
มหาวิทยาลัยซันเดอร์แลนด์

| --- | --- |

คติพจน์: ลาติน: Scientiam Dulce Hauriens อังกฤษ: Sweetly absorbing knowledge ไทย: เรียนรู้อย่างดูดดื่ม
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐบาล
สถาปนา: พ.ศ. 2535 - ได้รับพระบรมราชโองการให้เป็นมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2512 - วิทยาลัยเทคนิคซันเดอร์แลนด์ พ.ศ. 2444 - โรงเรียนช่างฝีมือซันเดอร์แลนด์
ที่ตั้ง: ซันเดอร์แลนด์, ไทน์แอนด์เวียร์, สหราชอาณาจักร
วิทยาเขต: ในเมือง
สี: เหลืองส้มและน้ำเงินดำ    
เครือข่าย: สมาคมมหาวิทยาลัยใหม่, Million+
เว็บไซต์: www.sunderland.ac.uk

มหาวิทยาลัยซันเดอร์แลนด์ (University of Sunderland) เป็นสถาบันอุดมศึกษาขนาดเล็กในสหราชอาณาจักร ตั้งที่เมืองซันเดอร์แลนด์ จังหวัดไทน์แอนด์เวียร์ ก่อตั้งขึ้นจากวิทยาลัยเทคนิคซันเดอร์แลนด์ มหาวิทยาลัยจัดเป็นมหาวิทยาลัยใหม่ (New Universities) ที่มีต้นกำเนิดจากวิทยาลัยเทคนิคเช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยหลายแห่ง
ประวัติ

มหาวิทยาลัยซันเดอร์แลนด์ ถือกำเนินดขึ้นจากวิทยาลัยเทคนิคซันเดอร์แลนด์ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2512 โดย แรกเริ่มเดิมทีนั้นเคยมีสถาบันอาชีวศึกษาในท้องที่อำเภอซันเดอร์แลนด์มาก่อนหน้านี้แล้ว ได้แก่ โรงเรียนช่างฝีมือ วิทยาลัยศิลปกรรมซันเดอร์แลนด์ (Sunderland School of Art; ก่อตั้ง พ.ศ. 2444) และโรงเรียนฝึกหัดครูซันเดอร์แลนด์ (ก่อตั้ง พ.ศ. 2451) ทั้งสามสถาบันถูกยุบรวมกันเป็นวิทยาลัยซึ่งแปรสภาพเป็นมหาวิทยาลัยในเวลาต่อมา อนึ่ง โรงเรียนช่างฝีมือซันเดอร์แลนด์ ก่อตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2444 ทำการเรียนการสอนในสาขาวิชาทางช่างเทคนิค ต่อมาในช่วงปี พ.ศ. 2464 - 2465 ได้เปิดสาขาวิชาเภสัชศาสตร์ และการต่อเรือ ต่อมาในปี พ.ศ. 2473 โรงเรียนได้เข้าเป็นศูนย์วิทยบริการของมหาวิทยาลัยเดอแรม ให้ปริญญาสาขาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์วิทยบริการของมหาวิทยาลัยลอนดอนด้วย เพื่อจะให้ปริญญาสาขาเภสัชศาสตร์ กิจการของโรงเรียนเป็นไปด้วยความราบรื่นด้วยดีจนกระทั่งการควบรวม
ตามนัยแห่งพระราชบัญญัติการอุดมศึกษาและการศึกษาชั้นสูง พ.ศ. 2535 (Further and Higher Education Act 1992) วิทยาลัยถูกแปรสภาพเป็นมหาวิทยาลัย โดยมีเดวิด พัตต์แนม (David Puttnam) นักการศึกษาชาวอังกฤษเป็นนายกสภาคนแรกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 ก่อนที่จะลาออกเพื่อไปรับตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยเปิดในปี พ.ศ. 2550
ในชั้นแรกมหาวิทยาลัยจัดการมอบปริญญาบัตรที่โรงภาพยนตร์เอมไพร์ ต่อมาได้ย้ายไปจัดที่สเตเดียมออฟไลต์เมื่อปี พ.ศ. 2547
ส่วนงาน

มหาวิทยาลัยจัดการเรียนการสอนใน 4 คณะวิชาดังนี้
คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ (Faculty of Applied Sciences)
ภาควิชาคอมพิวเตอร์ วิศวกรรม และเทคโนโลยี
ภาควิชาจิตวิทยา
ภาควิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาและออกกำลังกาย
ภาควิชาเภสัชศาสตร์และสุขภาพ
คณะศิลปกรรมศาสตร์ การออกแบบ และสื่อ (Faculty of Arts, Design and Media)
ภาควิขาสื่อ
ภาควิชาศิลปะและการออกแบบ
สาขาวิชาการถ่ายภาพ
สาขาวิชาการละครและการดนตรี
ภาควิชาการออกแบบ
ภาควิชาแก้วและเซรามิกส์
คณะบริหารธุรกิจและนิติศาสตร์ (Faculty of Business and Law)
ภาควิชาบริหารธุรกิจ (Sunderland Business School)
ภาควิชานิติศาสตร์
ภาควิชาการท่องเที่ยว การโรงแรม และการจัดงาน
คณะศึกษาศาสตร์และสังคมศาสตร์ (Faculty of Education and Society)
ภาควิชาการศึกษา
ภาควิชาวัฒนธรรม
ภาควิชาสังคมศาสตร์
วิทยาเขต

มหาวิทยาลัยทำการเรียนการสอนเป็นหลักในเมืองซันเดอร์แลนด์ โดยมีวิทยาเขตสองแห่งคือ วิทยาเขตซิตี ในใจกลางเมือง และวิทยาเขตเซอร์ทอม คาวรี ที่ริมทะเล นอกจากนี้ยังขยายศูนย์วิทยบริการไปตั้งที่อาคารคะแนรีวอร์ฟ (Canary Wharf) ท้องที่อำเภอทาวเวอร์แฮมเลตส์ (Towet Hamlets) กรุงลอนดอน ทำการสอนสาขาวิชาบริหารธุรกิจ การท่องเที่ยวและการโรงแรม และพยาบาลศาสตร์
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยบอร์นมัท -- สถาบันอุดมศึกษาที่มีต้นกำเนิดลักษณะเดียวกันและเปิดสอนสาขาวิชาคล้ายกัน โดยเฉพาะการท่องเที่ยวและการโรงแรม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยซันเดอร์แลนด์
เว็บไซต์สโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยซันเดอร์แลนด์
วิทยาเขตเซอร์ทอม คาวรี
ภูมิทัศน์ภายในวิทยาเขตเซนต์ปีเตอร์
ประติมากรรมรูปต้นไม้ที่ทางเข้ามหาวิทยาลัย
ประติมากรรมที่นอกหอสมุด