stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยาร์ดแอกต์
ผลงานเพลง > เอกซ์เทนเดดเพลย์

| ชื่อ | รายละเอียด |
| --- | --- |
ดาร์กเดส์:  วันที่ปล่อย: 19 มกราคม 2564  ค่าย: เซน เอฟ.ซี.
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ชื่อ | ปี | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| "เดอะแทรปเปอส์เพลทส์" | 2563 | ดาร์กเดส์ อีพี |
| "ฟิกเซอร์อัปเปอร์" | 2563 | ดาร์กเดส์ อีพี |
| "พีนัทส์" | 2563 | ดาร์กเดส์ อีพี |
| "ดาร์กเดส์" | 2564 | ดาร์กเดส์ อีพี |
| "ดิโอเวอร์โหลด" | 2564 | ดิโอเวอร์โหลด |
| "แลนด์ออฟเดอะบลินด์" | 2564 | ดิโอเวอร์โหลด |
| "เพย์เดย์" | 2564 | ดิโอเวอร์โหลด |
| "ริช" | 2022 | ดิโอเวอร์โหลด |
| "พัวร์อนาเธอร์" | 2022 | ดิโอเวอร์โหลด |
| "100% เอนดิวแรนซ์" | 2022 | ดิโอเวอร์โหลด |
รางวัลที่ได้รับ

| ปี | งาน | หมวดหมู่ | ผลงานที่ได้รับการเสนอชื่อ | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2564 | แองเคอร์ | เทศกาลดนตรีนานาชาติรีเพอบาห์น อะวอร์ด | ยาร์ดแอกต์ | ชนะ |
| 2565 | เอนเอมอี อะวอร์ด | การแสดงใหม่ที่ดีที่สุดจากทั่วโลก | ยาร์ดแอกต์ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2565 | เอนเอมอี อะวอร์ด | การแสดงใหม่ที่ดีที่สุดจากสหราชอาณาจักร | ยาร์ดแอกต์ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2565 | SXSW | Grulke Prize 'Developing Non-U.S. Act' | ยาร์ดแอกต์ | ชนะ |
ยิ้มสยอง 2

| ยิ้มสยอง 2 |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: พาร์เกอร์ ฟินน์
เขียนบท: พาร์เกอร์ ฟินน์
อำนวยการสร้าง:   มาร์ตี โบเวน  วิค ก็อตฟี  อิซแซค เคาส์เนอร์  พาร์เกอร์ ฟินน์  รอเบิร์ต ซาเรย์โน 
นักแสดงนำ:   เนโอมี สกอตต์  โรสแมรี เดอวิตต์  มายล์ กูแตร์ริส-ไรลีย์  เรย์ นิโคสัน  ปีเตอร์ จาคอปสัน  ดีแลน เจรูลา  ราอุล กัสติโล 
กำกับภาพ: ชาลีย์ ซาร์รอฟ
ตัดต่อ: อีลล์ร็อต กรีนเบิร์ก
ดนตรีประกอบ: กริสโตเบิล ตาเบียร์ เดอ เบีย
บริษัทผู้สร้าง:   เทมเพิลฮิลล์เอนเทอร์เทนเมนต์  แบดฟิลลิง  
ผู้จัดจำหน่าย: พาราเมาต์พิกเจอส์
วันฉาย: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2567
ความยาว: 127 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: 28 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 51 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ยิ้มสยอง 2 (อังกฤษ: Smile 2) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญเหนือธรรมชาติ-เชิงจิตวิทยาสัญชาติอเมริกันซึ่งกำกับและเขียนบทโดยพาร์เกอร์ ฟินน์ โดยฉายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 ซึ่งเป็นภาคต่อจาก ยิ้มสยอง (พ.ศ. 2565) นำแสดงโดยเนโอมี สกอตต์ ซึ่งรับบทเป็นนักร้องสาวคนหนึ่งที่ประสบกับปัญหาและเรื่องราวที่ทำให้ต้องวิตกกังวลขณะกำลังเดินสายแสดงคอนเสิร์ต และร่วมแสดงโดยโรสแมรี เดอวิตต์, มายล์ กูแตร์ริส-ไรลีย์, เรย์ นิโคสัน, ปีเตอร์ จาคอปสัน, ดีแลน เจรูลา และราอุล กัสติโล
หลังจาก ยิ้มสยอง ประสบความสำเร็จด้านรายได้ที่สูง ทำให้ฟินน์ได้ตัดสินใจเซ็นสัญญากับพาราเมาต์พิกเจอส์ เพื่อสร้างภาพยนตร์ภาคต่อจากเรื่องดังกล่าว โดยเริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนเมษายนปีเดียวกัน โดยที่ฟินน์ยังคงเป็นผู้กำกับและผู้เขียนบทเช่นเดิม การถ่ายทำได้เริ่มต้นและเสร็จสิ้นในช่วงต้นปี พ.ศ. 2567
ยิ้มสยอง 2 เข้าฉายในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2567 ซึ่งได้รับเสียงวิจารณ์ในเชิงบวก และทำรายได้ถึง 51 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 1.7 พันล้านบาท) ทั่วโลก
ยีนบำบัด

ภาพการบำบัดยีนโดยใช้อะดีโนไวรัส
ยีนบำบัด (อังกฤษ: gene therapy) คือวิธีรักษาโรควิธีหนึ่ง ใช้หลักการและวิธีการต่างๆ เพื่อนำลำดับกรดนิวคลีอิก (อาจเป็นดีเอ็นเอหรืออาร์เอ็นเอ) ส่งเข้าไปในเซลล์ของผู้ป่วยในฐานะยา เพื่อหวังผลในการรักษาโรค ทำสำเร็จโดยผ่านการรับรองครั้งแรกเมื่อปี 1989
ยิงแม่งเลย

| ยิงแม่งเลย |
| --- | --- |
กำกับ: ไมเคิล เดวิส
เขียนบท: ไมเคิล เดวิส
อำนวยการสร้าง: ซูซาน มองต์ฟอร์ด ดอน เมอร์ฟี ริก เบแน็ตตี
นักแสดงนำ: ไคลฟ์ โอเวน พอล เจียมาตี โมนีกา เบลลุชชี
กำกับภาพ: ปีเตอร์ เปา
ตัดต่อ: ปีเตอร์ อะมุนด์เซน
ดนตรีประกอบ: พอล แฮสลิงเกอร์
บริษัทผู้สร้าง: Alliance Films  
ผู้จัดจำหน่าย: New Line Cinema
วันฉาย: 7 กันยายน ค.ศ. 2007
ความยาว: 86 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 39 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 26.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ยิงแม่งเลย (อังกฤษ: Shoot Em' Up) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวโลดโผน ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2007 กำกับและเขียนบทโดยไมเคิล เดวิส อำนวยการสร้างโดยซูซาน มองต์ฟอร์ด, ดอน เมอร์ฟีและริก เบแน็ตตี นำแสดงโดยไคลฟ์ โอเวน, พอล เจียมาตีและโมนีกา เบลลุชชี
เรื่องย่อ

ที่ป้ายรถโดยสารในย่านเสื่อมโทรมของเมือง ชายเร่ร่อนนามว่า สมิธ เห็นหญิงท้องแก่กำลังหนีตายจากมือปืน สมิธจึงตามไปฆ่ามือปืนและช่วยทำคลอดให้ผู้หญิงคนนั้น แต่เธอถูกยิงตายโดยกลุ่มมือปืนที่นำโดย เฮิรตซ์ สมิธหนีรอดไปได้พร้อมกับเด็กทารก ต่อมาสมิธนำเด็กไปไว้ในสวนสาธารณะเพื่อหวังให้มีคนรับไปอุปการะ แต่เฮิรตซ์ตามมาจึงทำให้สมิธต้องช่วยเด็กอีกครั้ง สมิธพาเด็กไปที่ซ่องโสเภณีเพื่อหาดอนนา โสเภณีที่เพิ่งคลอดลูกและขอให้เธอช่วยดูแลเด็ก แต่ดอนนาปฏิเสธ ต่อมาเฮิรตซ์มาหาดอนนาและทรมานเธอเพื่อเค้นข้อมูล แต่สมิธที่ซุ่มอยู่ยิงเฮิรตซ์ก่อนจะพาดอนนาและเด็กหนีไปที่ซ่อนของเขา
สมิธอนุมานได้ว่าเด็กทารกที่เขาตั้งชื่อว่า โอลิเวอร์ เกิดในย่านใกล้กับไนต์คลับดนตรีเฮฟวีเมทัล ด้านเฮิรตซ์นำกำลังบุกที่ซ่อนของสมิธ ทำให้สมิธต้องพาดอนนาและโอลิเวอร์หนี ทั้งหมดไปที่ไนต์คลับเฮฟวี​่เมทัล​และพบว่าชั้นบนของไนต์คลับมีอุปกรณ์ทางการแพทย์และหญิงท้องแก่ถูกฆ่าตาย สมิธจึงอนุมานได้ว่าหญิงท้องแก่ดังกล่าวตั้งครรภ์จากอสุจิของผู้บริจาคที่ต้องการไขกระดูกในการรักษาจากเด็กทารก
ต่อมาสมิธ ดอนนาและโอลิเวอร์เข้าพักในโรงแรม แต่ถูกกลุ่มชายติดอาวุธบุกเข้ามาในห้อง สมิธฆ่าทั้งหมดและพบว่าอาวุธปืนที่พวกนั้นใช้เป็นของบริษัทแฮมเมอร์สันที่ยังไม่วางจำหน่าย ก่อนสมิธจะสืบต่อ เขาพาดอนนาและโอลิเวอร์ไปหลบในรถถังในพิพิธภัณฑ์สงคราม ก่อนจะลอบเข้าไปในโรงงานปืนของแฮมเมอร์สัน สมิธดักฟังเฮิรตซ์และแฮมเมอร์สันคุยกันเรื่องสิทธิในอาวุธปืนของสหรัฐและเห็นสุนัขของแฮมเมอร์สัน เฮิรตซ์รู้ทันว่าสมิธอยู่ในโรงงานจึงยิงสู้กับสมิธ ก่อนที่สมิธจะหนีไปได้อีกครั้ง
ต่อมาสมิธอ่านข่าววุฒิสมาชิกรัตเลดจ์ที่ลงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ เขามีนโยบายเข้มงวดต่อกฎหมายอาวุธปืน รัตเลดจ์ป่วยเป็นมะเร็งและต้องการไขกระดูกในการรักษา สมิธจึงเข้าใจว่าทำไมเฮิรตซ์และแฮมเมอร์สันจึงต้องการฆ่าโอลิเวอร์ เพราะโอลิเวอร์เกิดจากอสุจิของรัตเลดจ์ หากโอลิเวอร์ตาย รัตเลดจ์จะไม่มีไขกระดูกที่เข้ากับตนในการรักษา สมิธบอกให้ดอนนาหนีออกจากเมืองก่อนจะติดต่อเพื่อขอเข้าพบกับรัตเลดจ์ สมิธพบกับรัตเลดจ์บนเครื่องบินและสังเกตเห็นขนของสุนัขของแฮมเมอร์สันบนกางเกงรัตเลดจ์ จึงอนุมานได้ว่ารัตเลดจ์และแฮมเมอร์สันแอบร่วมมือกัน
สมิธจับรัตเลดจ์เป็นตัวประกันก่อนจะเผชิญหน้ากับเฮิรตซ์และแฮมเมอร์สัน สมิธฆ่ารัตเลดจ์ก่อนจะกระโดดร่มลงมาโดยมีกลุ่มมือปืนกระโดดร่มตามมา สมิธถูกยิงแต่รอดชีวิต เขาสลบไปเพราะอาการบาดเจ็บก่อนจะฟื้นขึ้นมาในคฤหาสน์ของแฮมเมอร์สัน สมิธถูกเฮิรตซ์ทรมานเพื่อให้บอกที่ซ่อนของดอนนาและโอลิเวอร์ด้วยการหักนิ้ว แต่สมิธตอบโต้และฆ่าแฮมเมอร์สัน แล้วยิงเฮิรตซ์โดยใช้กระสุนอังกับไฟในเตาผิง ก่อนจะยิงเฮิรตซ์ที่บาดเจ็บสาหัสซ้ำจนตาย
ต่อมาสมิธพบกับดอนนาและโอลิเวอร์ที่ร้านไอศกรีมและมีชายสามคนบุกเข้าปล้นในร้าน ภาพยนตร์จบลงเมื่อสมิธใช้แครอทเหนี่ยวไกปืนยิงกลุ่มชายดังกล่าว
นักแสดง

ไคลฟ์ โอเวน รับบท สมิธ
พอล เจียมาตี รับบท คาร์ล เฮิรตซ์
โมนีกา เบลลุชชี รับบท ดอนนา "ดี.คิว." ควินตาโน
สตีเฟน แมคแฮตตี รับบท แฮมเมอร์สัน
เดเนียล พิลอน รับบท วุฒิสมาชิก แฮร์รี รัตเลดจ์
ราโมนา พริงเกิล รับบท แม่ของโอลิเวอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ ยิงแม่งเลย
ยาเม็ดคุมกำเนิด

| ยาเม็ดคุมกำเนิด |
| --- | --- |

ความรู้พื้นฐาน
ประเภทการคุมกำเนิด: ฮอร์โมน
เริ่มใช้ครั้งแรก: ?
อัตราการล้มเหลว (ในปีแรกของการใช้)
เมื่อใช้อย่างถูกต้อง: 0.3%
เมื่อใช้แบบทั่วไป: 9%
การใช้
ระยะเวลาที่มีผล: 1–4 วัน
การย้อนกลับ: ย้อนกลับได้
สิ่งที่ผู้ใช้ควรรู้: รับประทานเป็นประจำทุกวัน
ระยะการพบแพทย์: 6 เดือน
ข้อดีข้อเสีย
ป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์: ไม่ป้องกัน
ประจำเดือน: ควบคุม มักเบาลงและเจ็บปวดน้อยลง
น้ำหนัก: ไม่มีผลที่ได้รับการยืนยัน
ข้อดี: ลดความเสี่ยงการเสียชีวิต ลดอัตราการเสียชีวิตจากโรคมะเร็งทุกชนิต ลดอัตราการเกิดมะเร็งรังไข่และมะเร็งเยื่อบุมดลูก อาจลดการเกิดสิว PCOS PMDD และเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่
ความเสี่ยง: เป็นไปได้ที่จะเพิ่มความเสี่ยงการเกิดมะเร็งบางชนิดเล็กน้อย เพิ่มอัตราการเกิด DVT เล็กน้อย; โรคหลอดเลือดสมอง, โรคระบบหัวใจหลอดเลือด
Medical notes
ได้รับผลกระทบจากยาปฏิชีวนะ  rifampicin, สมุนไพร Hypericum (St. Johns Wort) และยากันชัก รวมถึงอาเจียรและท้องร่วง ควรระวังหากเคยมีอาการไมเกรน
ยาเม็ดคุมกำเนิด (อังกฤษ: combined oral contraceptive pill, COCP, the pill) คือยาเม็ดที่มีส่วนผสมของ เอสโทรเจน (ฮอร์โมนเพศหญิง) และโพรเกสทิน (โพรเกสโทรเจนสังเคราะห์) ใช้กินเพื่อยับยั้งภาวะเจริญพันธุ์ (fertility) ในเพศหญิง ยาคุมกำเนิดได้รับอนุญาตให้ใช้เป็นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา เมื่อ ค.ศ. 1960 ด้วยจุดประสงค์เพื่อป้องกันการตั้งครรภ์ ซึ่งเป็นวิธีการคุมกำเนิดที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย ปัจจุบันผู้หญิงที่ใช้ยาคุมกำเนิดมีจำนวน 12 ล้านคนในอเมริกา และ 100 ล้านคนทั่วโลก อัตราการใช้ยาคุมกำเนิดแปรผันไปตามประเทศ อายุ การศึกษา และสถานภาพสมรส อาทิ เกือบหนึ่งในสี่ของผู้หญิงที่อายุ 16-49 ปีในสหราชอาณาจักรใช้ยาคุมกำเนิด (ซึ่งอาจเรียกว่า combined pill หรือ minipill) แต่มีเพียง 1% เท่านั้นที่ใช้ในประเทศญี่ปุ่น
ยาเม็ดคุมกำเนิดชนิดกิน (Oral contraceptive pills)
แบ่งตามชนิดของฮอร์โมนที่เป็นส่วนประกอบได้เป็น 2 ชนิดหลัก ได้แก่ Combined pills, Progestin only pills
ชนิดฮอร์โมนเดียว

ยาคุมในกลุ่มนี้ไม่มี Estrogen มีแต่ Progesterone ที่มีปริมาณฮอร์โมนเท่ากันทุกเม็ด การพัฒนายาเม็ดคุมกำเนิดชนิดนี้ขึ้นเพื่อกำจัดอาการข้างเคียงต่างๆ ที่เกิดจาก Estrogen แต่ประสิทธิภาพจะลดลง และยังพบอาการข้างเคียงคือ มีเลือดออกกะปริดกะปรอย (Break through bleeding) และรอบเดือนมาไม่ปกติจึงไม่นิยมใช้มากนัก จึงควรเลือกใช้ในกรณีที่มีข้อห้ามใช้ estrogen หรือในหญิงให้นมบุตร  เพราะจะไม่กดการหลั่งของน้ำนม และอาจจะมีประโยชน์เมื่อต้องการเลื่อนประจำเดือนออกไปในช่วงสั้นๆ เช่นสำหรับนักกีฬา หรือผู้ป่วยก่อนการผ่าตัด
กลไกการออกฤทธิ์
Progestin only pills ทำให้ cervical mucus ข้นเหนียวไม่เหมาะแก่การผ่านของ sperm และทำให้ endrometrial ไม่เหมาะแก่การฝังตัวของตัวอ่อน
วิธีการกินยาเม็ดคุมกำเนิดชนิด  Minipills
ยาคุมกำเนิดชนิดนี้ไม่มี Estrogen แต่มี Progesterone ในขนาดต่ำเท่ากันทุกเม็ด
การเริ่มทานยาแผงแรก เริ่มทานยาแผงแรกในวันแรกของการมีประจำเดือนทานทุกวัน วันละ 1 เม็ด เวลาเดียวกัน จนหมดแผง
ทานยาแผงต่อไปโดยทานต่อแผงแรกทันที ไม่ต้องเว้นวัน แม้จะมีประจำเดือน
ถ้าลืมทานยา 1 เม็ด ให้กินยาทันทีที่นึกได้ แต่ถ้านึกได้ในคืนถัดไป ก็ควรกินรวมเป็น 2 เม็ด ในคืนนั้น
ถ้าลืมกินยา 2 วัน ติดต่อกัน ให้กินยาครั้งละ 2 เม็ดใน 2 วันถัดไป
ถ้าลืมกินยามากกว่า 2 วันติดต่อกัน ให้หยุดกินยาแล้วคุมกำเนิดด้วยวิธีอื่น
ยาเม็ดคุมกำเนิดหลังร่วมเพศ

ยาคุมกำเนิดหลังร่วมเพศ หรือ ยาคุมกำเนิดฉุกเฉิน (Postcoital contraceptives หรือ Morning after pills)
ยาเม็ดคุมกำเนิดหลังร่วมเพศเป็นยาคุมกำเนิดที่มีฮอร์โมนขนาดสูง ไม่ควรนำมาใช้เป็นยาเม็ดคุมกำเนิดตามปกติ เนื่องจากเสี่ยงต่อการเกิดอันตราย เพราะมีส่วนประกอบของฮอร์โมนขนาดสูง แต่จะใช้เฉพาะในกรณีของสตรีที่ถูกข่มขืน หรือกรณีการคุมกำเนิดล้มเหลว เนื่องจากการฉีกขาดของถุงยางอนามัยขณะมีการร่วมเพศ Regimen ของฮอร์โมนที่นำมาใช้เป็นยาคุมกำเนิดภายหลังมีเพศสัมพันธ์มีหลายรูปแบบได้แก่
Conjugated estrogens: 10 mg วันละ 3 ครั้งเป็นเวลา 5 วัน
Ethinyl estradiol: 2.5 mg วันละ 2 ครั้ง เป็นเวลา 5 วัน
Diethylstilbestol: 50 mg ต่อกันเป็นเวลา 5 วัน
Levonorgestrel: 0.75 mg กิน 1 เม็ดภายใน 72 ชั่วโมงและหลังจากนั้น 12 ชั่วโมง กินอีก 1 เม็ด
Norgestrel 0.5 mg with ethinyl estradiol 0.05mg กิน 2 เม็ดภายใน 72 ชั่วโมงภายหลังการมีเพศสัมพันธ์และหลังจากนั้น 12  ชั่วโมงกินอีก 2 เม็ด
ซึ่ง regimen นี้มีชื่อเรียกว่า Yuzpe regimen
การออกฤทธิ์
ยาคุมกำเนิดนี้ออกฤทธิ์โดยการทำให้มดลูกไม่เหมาะสมแกการฝังตัวของตัวอ่อน
อาการไม่พึงประสงค์
คือ คลื่นไส้  อาเจียน วิงเวียนศีรษะ  พบได้ถึง 40 % ทำให้มักมีการให้ยาต้านการอาเจียน เข้าร่วมด้วย
การใช้ยาคุมชนิดเม็ดในกรณีต่างๆ
การใช้ยาคุมกำเนิดในหญิงตั้งครรภ์
ไม่ควรใช้ยาคุมกำเนิดในสตรีที่ตั้งครรภ์ระยะ 3 เดือนแรก เพราะจะทำให้เด็กพิการหรือเป็นมะเร็งที่อวัยวะเพศ  และถ้าคุมกำเนิดล้มเหลวจะเพิ่มอัตราการเกิดการตั้งครรภ์นอกมดลูก (Ectopic pregnancy) ได้มากกว่าการไม่ใช้ยา
การใช้ยาเม็ดคุมกำเนิดหลังคลอด
การใช้ยาในสตรีให้นมบุตรไม่ควรใช้ยาเม็ดคุมกำเนิดชนิดรวม เพราะ ยาจะทำให้ปริมาณของน้ำนมลดลง ยาขับของทางน้ำนมได้บ้าง (แต่ยังไม่ทราบว่ามีผลอย่างไรต่อทารก) ดังนั้นควรใช้ยาเม็ดคุมกำเนิดฮอร์โมนเดี่ยวขนาดน้อย (Minipills) และควรใช้วิธีการคุมกำเนิดวิธีอื่นร่วมด้วยในเดือนแรก (หรืออย่างน้อยใน 7 วันแรก) ที่เริ่มกลับมาใช้ยาใหม่
ถ้าไม่ได้ให้นมบุตร สามารถให้ได้ทันทีตามความต้องการไม่ว่าจะมีประจำเดือนมาหรือไม่
การใช้ยาในกรณีที่ต้องการผ่าตัดใหญ่
ควรหยุดกินยาเม็ดคุมกำเนิดก่อนการผ่าตัดใหญ่อย่างน้อย 4 สัปดาห์ แล้วหลังผ่าตัดใหญ่ ควรรออย่างน้อย 2 สัปดาห์ จึงเริ่มกินยาเม็ดคุมกำเนิด
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา (การาวัจโจ)

“ยอห์นผู้ให้บัพติศมา” โดย การาวัจโจ
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา (อังกฤษ: John the Baptist) หรือ ยอห์นในถิ่นทุรกันดาร (อังกฤษ: John in the Wilderness) เป็นหัวข้อที่เขียนอย่างน้อยแปดครั้งโดยการาวัจโจ ผู้เป็นจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1571 ถึงปี ค.ศ. 1610
เรื่องราวของยอห์นผู้ให้บัพติศมา กล่าวถึงในพระวรสาร นักบุญยอห์นเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพระเยซูและเป็นผู้ได้รับเรียกจากพระเจ้าให้มาปูทางให้แก่เมสไซยาห์ผู้ที่จะมาถึง นักบุญยอห์นอาศัยเร่ร่อนอยู่ในในบริเวณจูดิอาห์ระหว่างเยรูซาเลมและทะเลเดดซี “นุ่งผ้าขนอูฐและคาดเข็มขัดบนสะโพก; กินตั๊กแตนและน้ำผึ้งเป็นอาหาร” นักบุญยอห์นกระทำพิธีศีลจุ่มให้แก่พระเยซูในแม่น้ำจอร์แดน และต่อมาถูกสั่งตัดหัวโดยแฮรอด อันทิปาสเพราะนักบุญยอห์นพยายามขอให้พระองค์ปฏิรูปสิ่งที่ชั่วร้ายต่างที่ทรงทำ
ภาพนักบุญยอห์นเป็นภาพที่นิยมวาดกันมากที่สุดภาพหนึ่งที่มักจะประกอบด้วยสัญลักษณ์ประจำตัวต่างๆ ที่รวมทั้งอ่างสำหรับทำพิธีศีลจุ่ม, กางเขนที่ทำจากกิ่งไม้ และเครื่องนุ่งห่มที่ทำด้วยขนแกะหรือขนอูฐ ศิลปะที่นิยมสร้างกันก่อนการปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิกมักจะเป็นภาพนักบุญยอห์นกระทำพิธีศีลจุ่มให้แก่พระเยซู หรือภาพนักบุญยอห์นและพระเยซูเมื่อยังทรงพระเยาว์กับพระแม่มารี และบางครั้งก็จะมีนักบุญเอลิซาเบธแม่ของนักบุญยอห์นประกอบด้วย การวาดแต่นักบุญยอห์นเพียงผู้เดียวไม่ว่าเมื่อจะยังเด็กหรือเป็นผู้ใหญ่แล้วไม่เป็นที่นิยมกันเท่าใดนัก
ภาพที่การาวัจโจเขียนมาจากคำบรรยายในพระวรสารนักบุญลูคที่ว่า “เด็กผู้นี้เติบโตขึ้นและมีพลังใจที่แข็งแกร่งขึ้น และอาศัยอยู่ในทะเลทรายจนกระทั่งถึงวันกำเนิดของอิสราเอล” คำบรรยายนี้เป็นคำบรรยายที่การาวัจโจใช้ในการวาดภาพนักบุญยอห์น ซึ่งตัวแบบบางตัวก็มิได้มีลักษณะของความเป็นนักบุญเท่าใดนัก นอกจากภาพที่เป็นนักบุญยอห์นคนเดียวที่มาจากสมัยแรกของการเขียนแล้วการาวัจโจก็ยังเขียนภาพอีกสามภาพที่มีเนื้อหาในฉากการตายของนักบุญยอห์นในภาพ “การตัดหัวยอห์นผู้ให้บัพติศมา” ที่เขียนที่มอลตา และอีกสองภาพหลังจากที่ถูกฆ่าแล้ว “ซาโลเมและหัวของยอห์นผู้ให้บัพติศมา (ลอนดอน)” และ“ซาโลเมและหัวของยอห์นผู้ให้บัพติศมา (มาดริด)”
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา - แคนซัสซิตี

| ยอห์นผู้ให้บัพติศมา |
| --- | --- |

ศิลปิน: การาวัจโจ
ปี: ราว ค.ศ. 1604
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์เนลสัน-แอ็ทคินส์, แคนซัสซิตี
นักบุญยอห์นในภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรและยอห์นผู้ให้บัพติศมา และนักบุญ” ของเจ็นทิเล เบลลินีเป็นภาพที่วาดตามแบบที่วาดกันมาที่เมื่อเห็นก็จะทราบได้ทันทีว่าเป็นนักบุญยอห์น แต่งานเขียนของการาวัจโจเป็นนักบุญยอห์นที่เป็นเขียนอย่างเป็นการส่วนตัวที่สร้างความฉงนให้แก่ผู้ชม
ในปี ค.ศ. 1604 การาวัจโจได้รับจ้างให้วาดภาพนี้โดยนายธนาคารของพระสันตะปาปาและผู้อุปถัมภ์ศิลปะอ็อตตาวิโอ คอสตาผู้เป็นเจ้าของภาพ “จูดิธตัดหัวโฮโลเฟิร์นเนส”  และภาพ “มาร์ธาและแมรี แม็กดาเลน” ของการาวัจโจอยู่แล้ว คอสตาตั้งใจจะส่งภาพนี้ไปใช้เป็นฉากแท่นบูชาสำหรับชาเปลเล็กๆ ในแคว้นคอนเซ็นเต (Conscente) ซึ่งเป็นแคว้นเล็กของตนเอง แต่เมื่อเสร็จคอสตาก็ชอบภาพนี้มากจนเก็บเอาไว้ดูเองและส่งก็อปปีไปให้แคว้นแทนที่ ในปัจจุบันภาพเขียนนี้เป็นของพิพิธภัณฑ์เนลสัน-แอ็ทคินส์ที่แคนซัสซิตีในสหรัฐอเมริกา
“ความตัดกันอย่างแรงของแสงและความมืดทำให้มีความรู้สึกว่านักบุญยอห์นเอนตัวจากเงามืดลึกของฉากหลังมายังบริเวณที่สว่างที่เป็นบริเวณของผู้ชมภาพ... อารมณ์หมกมุ่นครุ่นคิดของนักบุญยอห์นเนลสัน-แอ็ทคินส์เป็นที่ทำให้นักเป็นที่ต้องตาของผู้มีความเห็นเกือบทุกคน ดูเหมือนกับว่าการาวัจโจจะถ่ายทอดอย่างเป็นนัยยะถึงความรู้สึกรันทดในการเผยแพร่ศาสนา และความตายอันไม่สมควรที่จะเกิดขึ้นและอันไม่ควรแก่กาลเวลาที่จะเกิดขึ้น นัยยะของภาพอาจจะเป็นการถ่ายทอดความรู้สึกของสภาวะทางจิตใจของการาวัจโจเองในขณะนั้นก็เป็นได้ นอกจากนั้นอารมณ์ของภาพก็อาจจะเป็นการสะท้อนให้เห็นถึงการใช้สอยของภาพ เพราะเป็นภาพที่ใช้ในสถานที่สำหรับการพบปะของคณะภราดร (confraternity) ผู้มีหน้าที่ดูแลคนเจ็บป่วยและผู้ที่ใกล้ตาย และมีหน้าที่ฝังศพของผู้ที่ตายด้วยโรคระบาด” เก็บถาวร 2006-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นักเขียนชีวประวัติปีเตอร์ รอบบ์ชี้ให้เห็นว่าภาพนักบุญยอห์นภาพที่สี่นี้ดูเหมือนเป็นเงาสะท้อนทางจิตใจของภาพแรก ซึ่งสิ่งต่างๆ ที่ปรากฏในภาพทั้งสองกลับด้านกันหมด แสงสว่างตอนเช้าที่อาบภาพแรกกลายมาเป็นแสงจัดและตัดกันราวกับแสงจันทร์ในภาพที่สอง หรือสีเขียวจัดของใบไม้กลายมาเป็นใบไม้แห้งสีน้ำตาล นอกจากนั้นในภาพหลังนี้ก็เกือบไม่มีสัญลักษณ์ใดๆ ที่บ่งให้เห็นว่าเป็นภาพเขียนเกี่ยวกับศาสนา—ไม่มีรัศมี, ไม่มีแกะ, ไม่มีขนอูฐหรือขนแกะ, ไม่มีเข็มขัด มีก็แต่เพียงอย่างเดียวคือกางเขนใบหญ้า (ที่บรรยายโดยพระเยซูว่าเป็น “ใบหญ้าที่ไหวด้วยสายลม”) ภาพเขียนแสดงให้เห็นสิ่งที่รอบบ์บรรยายว่าเป็น  “ความรู้สึกเป็นนาฏกรรมของมนุษย์” ของการาวัจโจ ชายหนุ่มในภาพที่เกือบจะเป็นผู้ใหญ่ดูเหมือนจะหมกมุ่นอยู่กับความคิดที่พระเจ้าเท่านั้นที่จะทราบ การวางภาพของการาวัจโจที่เป็นเพียงตัวนักบุญนั่งโดดเดี่ยวโดยปราศจากสิ่งประกอบอื่นๆ ที่เป็นการบรรยายภาพที่ทำให้เกิดคำถามต่างๆ เช่น จะทราบได้อย่างไรว่านี่คือนักบุญยอห์น หรือเกิดอะไรขึ้นในภาพ เป็นการวางภาพที่ใหม่ที่ไม่เคยทำกันมาก่อน จิตรกรตั้งแต่จอตโต ดี บอนโดเนมาจนถึงเจ็นทิเล เบลลินีและหลังจากนั้นวาดภาพที่ดูแล้วเข้าใจง่ายที่ประกอบด้วยสัญลักษณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวกับนักบุญยอห์นที่เข้าใจกันโดยทั่วไป การวางภาพที่แสดงอารมณ์ที่อยู่ในโลกของตนเองแทนที่จะแสดงสัญลักษณ์ทางศาสนาที่เป็นที่ยอมรับของสังคมจึงเป็นความคิดที่ใหม่ที่นอกแนว
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา - โรม (หอศิลป์โบราณแห่งชาติ)

| ยอห์นผู้ให้บัพติศมา |
| --- | --- |

ศิลปิน: การาวัจโจ
ปี: ราว ค.ศ. 1604
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: หอศิลป์โบราณแห่งชาติ, โรม
ภาพนี้เป็นหนึ่งในสองภาพของ “ยอห์นผู้ให้บัพติศมา” ที่การาวัจโจเขียนในปีหรือราวปี ค.ศ. 1604 (หรืออาจจะเป็นปี ค.ศ. 1605) เป็นภาพที่เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของวังคอร์ซินิ (Palazzo Corsini) ของหอศิลป์โบราณแห่งชาติ ภาพนี้ก็เช่นเดียวกับภาพที่เขียนให้กับอ็อตตาวิโอ คอสตา สัญลักษณ์ต่างๆ ถูกถอดออกหมดไม่เหลือแม้แต่ “เศษขนอูฐ” และแม้แต่กางเขนใบหญ้าตรงมุมซ้ายของภาพก็เป็นเพียงนัยยะเท่านั้น ฉากหลังและสิ่งแวดล้อมรอบตัวยิ่งมืดกว่าภาพก่อนหน้านั้น และเช่นเดียวกับภาพก่อนหน้านั้นไม่มีสิ่งประกอบที่เป็นการบรรยายเรื่องราวของภาพ
การาวัจโจไม่ใช่จิตรกรคนแรกที่เขียนนักบุญยอห์นเป็นชายเปลือย  - ก่อนหน้านั้นก็มีงานเขียนของเลโอนาร์โด ดา วินชี, ราฟาเอล, อันเดรอา เดล ซาร์โต และผู้อื่น - แต่การาวัจโจเสนอสิ่งใหม่คือความเป็นธรรมชาติและความเป็นนาฏกรรม นักบุญยอห์น นักบุญยอห์นของการาวัจโจเป็นนักบุญที่สำบุกสำบัน มือที่คล้ำแดดและคอที่เหมือนผู้ที่ต้องทำงานหนักตัดกับลำตัวส่วนบนที่ขาวโพลนทำให้ผู้ดูทราบว่าเป็นนายแบบจริงที่เพิ่งจะมาเปลื้องเสื้อให้จิตรกรเขียน ซึ่งต่างจากนักบุญยอห์นของราฟาเอลซึ่งเป็นนักบุญยอห์นแบบอุดมคติและไม่มีบุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์เช่นเดียวกับการเขียนยุวเทพของราฟาเอล
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา - วาลเล็ตตา

| ยอห์นผู้ให้บัพติศมา |
| --- | --- |

ศิลปิน: การาวัจโจ (ยังไม่ตกลงกัน)
ปี: ราว ค.ศ. 1608
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: งานสะสมโบเนลลิ, วาลเล็ตตา
“ยอห์นผู้ให้บัพติศมาที่น้ำพุ” เป็นงานเขียนของผู้สะสมส่วนบุคคลที่มอลตา ซึ่งทำให้ยากต่อการศึกษาโดยผู้เชี่ยวชาญ ยอห์น แกชกล่าวว่าเป็นงานเขียนของการาวัจโจเพราะวิธีการเขียนผิวหนังของภาพนี้คล้ายกันกับภาพ “คิวปิดหลับ” ที่เชื่อกันว่าเขียนโดยการาวัจโจและเป็นภาพที่เขียนระหว่างที่อยู่ในมอลตา ภาพเขียนได้รับความเสียหายอย่างหนักโดยเฉพาะส่วนที่เป็นทิวทัศน์
ภาพเขียนที่เป็นนักบุญยอห์นกำลังจะดื่มน้ำจากน้าพุมาจากพระวรสารที่กล่าวว่านักบุญยอห์นดื่มแต่น้ำระหว่างที่เร่ร่อน ลักษณะของภาพเขียนเป็นลักษณะที่แท้จริงของการใช้ค่าต่างแสงของการาวัจโจ ยอห์น แกชกล่าวว่าการาวัจโจ “แสดงความกระหายแสดงได้อย่างงดงามโดยใช้การวางท่าของร่างกายและใบหน้า”
ถ้าภาพนี้เขียนโดยการาวัจโจจริงก็คงเป็นภาพที่เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1607 ถึงปี ค.ศ.1608 เมื่ออยู่ที่มอลตา งานที่เขียนในช่วงเดียวกันนี้ก็ได้แก่ “ภาพเหมือนของอลอฟ เด วิยาคอร์ตและเด็กรับใช้” และ “การตัดหัวยอห์นผู้ให้บัพติศมา” ภาพหลังอยู่ที่โอราทอรีของมหาวิหารร่วมเซนต์ยอห์นและเป็นงานเขียนชิ้นเดียวที่ลงชื่อ
ในมอลตาการาวัจโจได้รับการยอมรับไห้เป็นสมาชิกของอัศวินแห่งมอลตาและกลายเป็นจิตรกรประจำสำนักของอัศวิน แต่การพำนักอยู่ที่มอลตาก็มายุติลงเมื่อการาวัจโจถูกขับออกจากลัทธิ แต่เหตุผลที่ถูกขับก็ยังไม่เป็นที่ทราบ นักเขียนสมัยใหม่เชื่อว่ามีสาเหตุมาจากอาชญากรรม นักเขียนชีวประวัติร่วมสมัยจิโอวานนิ บากลิโอเนกล่าวว่าการาวัจโจขัดแย้งกับอัศวินแห่งความยุติธรรม (อัศวินจากขุนนางยุโรป) เมื่อจิโอวานนิ เปียโตร เบลโลริไปดูภาพ  “การตัดหัวยอห์นผู้ให้บัพติศมา” ห้าสิบปีต่อมาก็บันทึกว่าการาวัจโจไปมีเรื่องกับอัศวินขุนนางซึ่งทำให้ไม่เป็นที่พอใจของแกรนด์มาสเตอร์จึงทำให้ต้องหนีออกจากเกาะ อาจจะเป็นได้ว่าความขัดแย้งทำให้เกิดการดวลซึ่งเป็นอาชญากรรมที่รุนแรง แต่โทษสำหรับการดวลคือการจับเข้าคุกไม่ใช่ประหารชีวิต โทษประหารชีวิตใช้สำหรับฆาตกร และถ้ามีผู้เสียชีวิตจากการดวลก็เท่ากับเป็นการฆาตกรรม ซึ่งจากบันทึกของบากลิโอเนและเบลโลริทำให้สันนิษฐานกันว่าผู้ที่ดวลรอดมาได้ ปีเตอร์ รอบบ์ในหนังสือ “M” เสนอว่าเป็นเกี่ยวกับเพศแต่ก็เป็นเพียงการสันนิษฐานเท่านั้น
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา - โรม (หอศิลป์บอร์เกเซ)

| ยอห์นผู้ให้บัพติศมา |
| --- | --- |

ศิลปิน: การาวัจโจ
ปี: ราว ค.ศ. 1610
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: หอศิลป์บอร์เกเซ, โรม
ปีที่เขียนของภาพ “ยอห์นผู้ให้บัพติศมา” ของหอศิลป์บอร์เกเซยังเป็นเรื่องที่ถกเถียงกัน แต่เชื่อกันมาเป็นเวลานานว่าเป็นภาพที่ซื้อโดยคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซราวระหว่างที่มาถึงโรมในปี ค.ศ. 1605 ถึงปีที่การาวัจโจหนีออกจากโรมในปี ค.ศ. 1606 แต่โรเบอร์โต ลองกีห์กล่าวว่าเป็นภาพที่เขียนเมื่อการาวัจโจพำนักอยู่ที่ซิซิลี (หลังปี ค.ศ. 1608) จากเหตุผลที่ว่าการใช้สีคล้ายคลึงกับภาพที่เขียนในช่วงเดียวกันนั้น ความเห็นของลองกีห์เป็นที่ยอมรับกันมากขึ้นและเมื่อไม่นานมานี้ก็มีความเห็นโดยทั่วไปที่ว่าเป็นภาพที่เขียนในปี ค.ศ. 1610
ภาพนี้เป็นภาพเด็กชายนั่งห่อตัวเล็กน้อยบนฉากหลังที่มืดและแกะที่กำลังและเล็มใบองุ่นแห้งสีน้ำตาล นักบุญยอห์นดูเหมือนจะนั่งอยู่ในห้วงนึกหรืออาจจะคำนึงถึงความคิดอันหมองหม่นถึงการเสียสละของพระเยซูที่จะเกิดขึ้น หรืออาจจะเป็นเพียงความรู้สึกเบื่อของตัวแบบที่นั่งให้เขียนมาเป็นเวลาหลายชั่วโมง งานนี้ก็เช่นเดียวกับงานอื่นๆ ของการาวัจโจความรู้สึกที่สื่อออกมาจากภาพมองได้ทั้งสองทาง เสื้อคลุมแดงผืนใหญ่ห่อตัวเด็กชายที่ผอมเล็กเช่นเดียวกับเพลิงในความมืดและเป็นสิ่งเดียวที่มีสีสันนอกไปจากร่างที่ซีดขาวของนักบุญ ยอห์น แกชกล่าวว่า “เมื่อเทียบกับนักบุญยอห์นคาปิโตลิเนและแคนซัสซิตี...นักบุญยอห์นฉบับบอร์เกเซก็เป็นภาพที่ใช้สีที่ลึกกว่า (richly colouristic) ที่เป็นการแสดงออกของสีแดง, ขาว และน้ำตาลทอง และเป็นภาพที่มีความเป็นอุดมคติน้อยกว่า และเป็นการเขียนแบบที่เร้าอารมณ์ทางเพศ (sensuous approach) ในการเขียนภาพชายเปลือย ซึ่งเป็นภาพที่มาก่อนหน้าของภาพที่ชายที่มีแขนขาที่ออกจะอวบในงานเขียนบางภาพที่เนเปิลส์ เช่นภาพ “พระเยซูถูกเฆี่ยน” หรือ “การตัดหัวยอห์นผู้ให้บัพติศมา””
บอร์เกเซเป็นนักสะสมที่ช่างเลือกและมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้ที่หางานสะสมของงานที่ต้องตาด้วยวิธีที่รวมทั้งการขโมยเอา บอร์เกเซหรืออันที่จริงลุงสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 เพิ่งจับจูเซปเป เซซารีเข้าคุกด้วยข้อหาเท็จเพื่อที่จะยึดงานสะสมกว่าร้อยภาพของเซซารีที่รวมทั้งงานของการาวัจโจที่ตั้งแสดงอยู่ในหอศิลป์บอร์เกเซในปัจจุบัน (“เด็กชายปอกผลไม้”, “บาคคัสไม่สบาย” และ“เด็กชายกับตะกร้าผลไม้”) และมารวมกับงานอื่นของการาวัจโจที่บอร์เกเซมีอยู่แล้วที่รวมทั้ง “นักบุญเจอโรม” และ “พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญแอนน์”
เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1610 ชีวิตของการาวัจโจก็เริ่มจะยุ่งเหยิง การวิจารณ์งานของจิตรกรจากชีวิตส่วนตัวเป็นสิ่งที่เป็นอันตรายในการทำแต่ในกรณีของการาวัจโจเป็นสิ่งที่ไม่มีใครอดได้และนักเขียนทุกคนก็ดูเหมือนจะยอมยกเว้นในข้อนี้กับงานเขียนของการาวัจโจ ในปี ค.ศ. 1606 การาวัจโจหนีออกจากโรมหลังจากที่ฆ่าคนระหว่างที่ทะเลาะกันกลางถนน; ในปี ค.ศ. 1608 การาวัจโจก็ถูกจำคุกในมอลตาแต่ก็หลบหนีได้ and again escaped;  ในปี ค.ศ. 1609 การาวัจโจก็ถูกไล่ตามไปทั่วซิซิลีจนในที่สุดก็ต้องหนีไปเนเปิลส์เมื่อไปถูกทำร้ายกลางถนนเพียงไม่กี่วันหลังจากไปถึงที่นั่น ในระหว่างนั้นก็อยู่ในการพิทักษ์ของตระกูลโคโลนนาและพยายามของอภัยโทษจากพระสันตะปาปาเพื่อที่จะได้กลับไปโรมได้ อำนาจในการให้อภัยโทษอยู่ในมือของคาร์ดินัลบอร์เกเซผู้หวังจะได้รับการตอบแทนในรูปของภาพเขียน ข่าวที่ว่าการอภัยโทษที่เกือบจะได้รับมาถึงเนเปิลส์กลางปีนั้นและการาวัจโจก็ออกเดินทางพร้อมกับภาพเขียนสามภาพ ข่าวต่อมาคือการาวัจโจเสียชีวิตด้วย “ไข้” ที่พอร์โตแอร์โคเล เมืองท่าที่เป็นของสเปนเหนือกรุงโรม
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา - มิวนิก

| ยอห์นผู้ให้บัพติศมา |
| --- | --- |

ศิลปิน: การาวัจโจ
ปี: ราว ค.ศ. 1610
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: งานสะสมส่วนบุคคล, มิวนิก
กำลังแก้ไข ยอห์นแบปติสต์ (การาวัจโจ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันโดย Michelangelo Merisi ดาจิโอที่สร้างขึ้นใน 1610 และจะถูกเก็บไว้ในขณะนี้ในคอลเลกชันส่วนตัวในโมนาโกบาวาเรีย ภาพนี้เป็นหนึ่งในเจ็ดรุ่นของจิตรกรลอมบาร์ดได้ทุ่มเทกับรูปแบบของ "นักบุญยอห์น" ที่ยอห์นแบ๊บติสเป็นเด็กหรือเป็นแนววัยรุ่น
ยิงธนูชิงแชมป์โลก 2023

| ยิงธนูชิงแชมป์โลก 2023 |
| --- | --- |
ที่ตั้ง:  เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี
วันที่: 31 กรกฎาคม – 6 สิงหาคม 2023
จำนวนนักกีฬา: 531 คน จาก 81 ประเทศ
← 20212025 →
การแข่งขันยิงธนูชิงแชมป์โลก 2023 (อังกฤษ: 2023 World Archery Championships) จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 31 กรกฎาคม ถึง 6 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี การแข่งขันรายการนี้ถือเป็นรอบคัดเลือกสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ตารางเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (เยอรมนี)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อินเดีย | 3 | 0 | 1 | 4 |
| 2 |  เกาหลีใต้ | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 3 |  ตุรกี | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 3 |  เยอรมนี* | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 3 |  โปแลนด์ | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 6 |  สหรัฐ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 6 |  เช็กเกีย | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  เม็กซิโก | 0 | 3 | 1 | 4 |
| 9 |  ฝรั่งเศส | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  เดนมาร์ก | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  แคนาดา | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  โคลอมเบีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 13 |  ญี่ปุ่น | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 13 |  เนเธอร์แลนด์ | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  บราซิล | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  ลักเซมเบิร์ก | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  อิตาลี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (17 ประเทศ) | รวม (17 ประเทศ) | 10 | 10 | 10 | 30 |