stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาครอส

ภาพจากปกดีวีดีMacross Memorial DVD Box Set
มาครอส (ญี่ปุ่น: マクロス; โรมาจิ: Makurosu ทับศัพท์จาก Macross) เป็นซีรีส์แอนิเมชั่นญี่ปุ่น สร้างโดย โชจิ คาวาโมริ และสตูดิโอนุเอะ (Studio Nue) ในปี 2525 เรื่องราวเกี่ยวกับโลกภายหลังปี  2542 (ค.ศ. 1999) โดยมีเค้าโครงเรื่องอันเป็นเอกลักษณ์คือ รักสามเส้า ไอดอล เสียงเพลง และ วัลคีรี (หุ่นรบแปลงร่าง)  ชื่อมาครอสเป็นคำเรียกรวม ๆ ของซีรีส์สองกลุ่ม กลุ่มแรกเป็นไทม์ไลน์หลักของซีรีส์ เช่น ปราการเวหา มาครอส, ปราการเวหา มาครอส: ยังจำความรักได้ไหม?, มาครอสพลัส, มาครอสเซเว่น, มาครอสซีโร่ และ มาครอสฟรอนเทียร์ อีกกลุ่มเป็นไทม์ไลน์ที่ไม่เกี่ยวกับไทม์ไลน์หลัก ปัจจุบันมีซีรีส์เดียวคือ ปราการเวหา มาครอส II : เลิฟเวอร์ส อะเกน ซึ่งไม่ได้สร้างโดยสตูดิโอนุเอะ
การเรียงลำดับภาคต่างๆตามไทม์ไลน์ปี ค.ศ.ของมาครอส

มาครอส ซีโร่  (2008)
มาครอส (2009-2012) (*รวมถึงภาคหนังโรง Do you remember love ด้วย)
มาครอส Flash Back 2012 (2012)
มาครอส พลัส  (2040) (รวมถึง OAV และ หนังโรง)
มาครอส 7  (2045-2046)
มาครอส 7 The Galaxy Is Calling Me! (2046)
มาครอส 7 Encore (2046)
มาครอส Dynamite 7 (2047)
มาครอส ฟรอนเทียร์  (2059)
มาครอส เดลต้า (2067)
มาครอส 2 (2092) **แต่ภาคนี้จะถือว่าไม่รวมอยู่ในไทม์ไลน์ของมาครอสก็ว่าได้**
ตารางเวลาเนื้อเรื่อง

| ปี | เดือน | เหตุการณ์ |
| --- | --- | --- |
| ค.ศ. 1999 | 7 | อุกกาบาตขนาดใหญ่ตกมาทางตอนใต้ของ เกาะอัตตาเลีย ซึ่งมันคือ ยานอวกาศนอกโลก หรือ ASS1 |
| ค.ศ. 2001 | 2 | บริษัท ออดิกส์ ฟื้นฟูยาน ASS1 แผนการสร้างยานรบอวกาศเริ่มขึ้น |
| ค.ศ. 2009 | 1 | SDF1 หรือ มาครอส ถือกำเนิด |
|  | 2 | มาครอส ออกเดินทาง พร้อมกองกำลังเซนทราดี โดยพลังงานแสงอาทิตย์  คณะสำรวจถูกโจมตี และหลุดจากวงโคจรโลก เกิดสงครามโลก และเซ็นโทราตี้ ครั้งที่ 1 |
|  | 11 | ฮายาซาวะ, อิจิโจ, แมกซิมิเลียน, โคซากิ ถูกกลุ่มเซนทราดีจับเป็นเชลย การเจรจาของโลก และเซนทราดีเกิดขึ้น |
|  | 12 | มาคอรส เดินทางครั้งใหม่ |
| ค.ศ. 2010 | 1 | แมกซิมิเลียนและมิเรีย แต่งงานกันในอวกาศ ถือเป็นคู่แรกระหว่างมนุษย์และเมลทรานดี |
|  | 2 | มาครอส และกองเรือบริตไทม์ เจรจาสงบศึก หลังจากที่ฝ่ายโลกใช้แผนลินมินเมย์ ในการรวมทั้ง 2 ฝ่ายเข้าด้วยกัน |
|  | 3 | จากหมดสงครามอวกาศครั้งที่ 1 มีการย้ายคนไปบนดวงจันทร์ ทางฝั่งยานอพอลโล ด้วยยาน โคโลนี่หลายแสนคน |
|  | 4 | จัดตั้งรัฐบาลใหม่ มีโปรแกรมการศึกษา เซนทราดี เปิดใช้  เข้าสู่ยุคไมครอน |
|  | 5 | เมืองมาครอส ถือกำเนิดครั้งใหม่  คนและสัตว์ต่างมีการทำโคลนนิ่ง |
|  | 6 | ฐานอพอลโลบนดวงจันทร์สร้าง SDF2 และเปลี่ยนชื่อเป็น เมกาโรด 01 |
| ค.ศ. 2011 | 3 | มิเรีย และ แมกซิมิเลียน ให้กำเนิดทารกจากการผสมในอวกาศ มีชื่อว่า โคมิเลีย มีเรีย ฟารีนา จีเนียส |
|  | 8 | เกิดการระเบิดครั้งใหญ่หลายจุดบนโลก |
|  | 9 |  |
|  | 10 |  |
|  | 11 |  |
| ค.ศ. 2012 | 1 |  |
|  | 8 |  |
|  | 9 |  |
| ค.ศ. 2013 | 4 |  |
|  | 11 |  |
ค.ศ. 2014: 
ค.ศ. 2016: 
| ค.ศ. 2017 |  | บุตรคนที่สองของมีเรียและแมกซิมิเลียนชื่อ มิราเคิล จีเนียส กำเนิด |
| ค.ศ. 2022 |  | บุตรแฝดของมีเรียและแมกซิมิเลียนชื่อ มิวส์ จีเนียส และ เทเรส จีเนียส กำเนิด |
| ค.ศ. 2024 |  | บุตรคนที่ 5 ของมีเรียและแมกซิมิเลียนชื่อ เอมิเลีย จีเนียส กำเนิด |
ค.ศ. 2025: 
| ค.ศ. 2026 |  | บุตรคนที่ 6 ของมีเรียและแมกซิมิเลียนชื่อ มิรันดา จีเนียส กำเนิด |
| ค.ศ. 2030 | 9 |  |
|  | 11 |  |
|  | 12 |  |
| ค.ศ. 2031 | 2 | มิเลน แฟลร์ จีเนียส บุตรสาวคนที่ 7 ของมิเรียและแมกซิมิเลียนกำเนิด |
ค.ศ. 2038: 
ค.ศ. 2040: 
| ค.ศ. 2045 | 10 |  |
ค.ศ. 2046: 
ค.ศ. 2047: 
ค.ศ. 2059:
เพลง

เพลงที่สำคัญๆของมาครอสภาคนี้
- Macross [Opening song] มาครอส
- รัก,ยังจำได้ไหม [ลิน มินเมย์] Ai, Oboete Imasuka
- แฟนของฉันเป็นนักบิน [ลิน มินเมย์] Watashi no Kare wa Pilot
แผนผังวิวัฒนาการ

| เผ่า | รายละเอียด | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- |
| Protoculture | เป็นมนุษย์ผู้ทรงปัญญาเผ่าพันธ์แรกของจักรวาลที่มีอารยธรรม |  |
| Zentradi | กองกำลังทหารมนุษย์ยักษ์ที่ถูกสร้างโดย Protoculture | แบ่งเป็น Zentran (เพศชาย) และ Meltlandi (เพศหญิง) ทั้งสองฝ่ายเป็นศัตรูกัน |
| Human | มนุษย์โลก ชาย หญิง ที่ถูกสร้างโดย Protoculture |  |
| Protodeviln | ทหารยักษ์ที่ถูกสร้างโดย Protoculture ให้มีพลังเหนือกว่าเผ่า Zentradi มีทั้งหมด 7 ตน | พวกนี้ต้องการ spiritia ในการดำรงชีวิต ซึ่ง spiritia ที่ว่านั้นเกิดจากอารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เวปไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
Bigwest-ad เก็บถาวร 2008-09-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
Macross Compendium เก็บถาวร 2008-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Macross World (อังกฤษ)
วัดเนินสูง (จังหวัดจันทบุรี)

| วัดเนินสูง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลคลองนารายณ์ อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเนินสูง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองนารายณ์ อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
วัดเนินสูงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2373 ผูกพัทธสีมาครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2402 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 34 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า โครงสร้างก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงจั่วเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ไม่มีเครื่องลำยอง มีเฉลียงด้านหน้าและ ด้านหลัง ผนังก่ออิฐฉาบปูนเรียบ มีประตูทางเข้า-ออก ที่ด้านหน้าและด้านหลัง มีช่องหน้าต่างด้านละ 3 ช่อง บานประตูและบานหน้าต่างเป็นไม้ ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย และภาพจิตรกรรมฝาผนัง ฝีมือช่างพื้นบ้าน แสดงเรื่องพุทธประวัติ ทศชาติชาดก ต้นนารีผล โดยขุนกันทะราหะริรัฐเป็นผู้เขียน เริ่มลงมือวาดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2460
เนื่องจากอุโบสถหลังเก่าทรุดโทรม จึงได้ก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2519 มีพิธีตัดสาแหรกลูกนิมิตเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2523
วัดท่ามะเกว๋น

| วัดท่ามะเกว๋น |
| --- | --- |
เดิมเป็นวัดร้าง ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2345

ชื่อสามัญ: วัดท่ามะเกว๋น
ที่ตั้ง: ถนนอำเภอเถิน-วังชิ้น ตำบลแม่ปะ อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง 52160
ประเภท: วัดราษฎร์
เจ้าอาวาส: พระอธิการเคลื่อน สุทสฺสีโล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดวัดท่ามะเกว๋น เดิมเป็นวัดร้าง สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นก่อนปีพุทธศักราช 2090 ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2345
ปัจจุบันพระอธิการเคลื่อน สุทสฺสีโล ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดวัดท่ามะเกว๋น
ประมวลภาพบรรยากาศภายในวัดท่ามะเกว๋น

พระพุทธรูปประดิษฐานในวิหารของวัดเจ็ดลิน
วงศ์กก

| วงศ์กก |
| --- | --- |

ดอกของ Cyperus polystachyos

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
เคลด:: Commelinids Commelinids
อันดับ:: อันดับหญ้า Poales
วงศ์:: วงศ์กก Cyperaceae Juss.

สกุล
 88, ดูข้างล่าง
พืชวงศ์กก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cyperaceae) เป็นวงศ์ที่มีจำนวนสปีชีส์ที่เป็นที่รู้จัก 5,500 ชนิดในประมาณ 90 สกุล
สปีชีส์นี้แพร่กระจายพันธุ์ทั่วโลก โดยมีศูนย์กลางความหลากหลายที่แถบเขตร้อนในเอเชียและอเมริกาใต้ ในขณะที่บางส่วนพบในเกือบทุกสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะในพื้นที่ชุ่มน้ำหรือบริเวณที่มีดินแย่ ใน 46 ประเทศจัดพืชวงศ์กกเป็นวัชพืช มีหลายชนิดใช้เป็นอาหารเช่น Eleocharis toberosa  และ Scirpus toberosus และหลายชนิดนำมาทำเครื่องจักสานได้อย่าง เสื่อ กระจาด กระเช้า หมวก เช่นกกชนิด Scirpus mucronatus, Lepironia mucronata, Carex brizoides เป็นต้น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

กกมีรูปร่างลักษณะและนิเวศวิทยาเหมือนหญ้ามาก มีลักษณะที่แตกต่างจากหญ้าคือ กกมักมีลำต้นตัน และเป็นสามเหลี่ยมหรือสามมุม บางชนิดมีผนังกั้นแบ่งเป็นห้องๆ มีกาบใบอยู่ชิดกันมาก และที่สำคัญคือเกือบไม่มีลิ้นใบ บางชนิดไม่มีเลย ลักษณะสำคัญอีกประการหนึ่งของกกคือ ดอกแต่ละดอกจะมีกาบช่อย่อยห่อหุ้มหรือรองรับเพียงอันเดียว กกมีไหลเลื้อยไปใต้ดินและจากไหลก็จะแตกเป็นลำต้นที่ตัน โผล่พ้นขึ้นมาเหนือดิน และเมื่อผ่าลำต้นดูตามขวาง จะมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมหรือสามมุมดังได้กล่าวมาแล้ว ลำต้นกกจะไม่แตกกิ่งเหมือนพืชชนิดอื่น ใบของกกเหมือนกับใบของหญ้า แต่จะเรียงตัวอัดกันแน่นเป็นสามมุมหรือสามตำแหน่งรอบโคนต้นและมีกาบห่อหุ้มลำต้นและไม่มีลิ้นใบ
ช่อดอกกกจะเกิดที่ปลายลำต้นเป็นหลายแบบ เช่น ช่อแยกแขนง, ช่อซี่ร่ม หรือ ช่อเชิงลด และมีดอกขนาดเล็กเป็นทั้งดอกที่สมบูรณ์และไม่สมบูรณ์เพศ โดยมีดอกรวมเรียกว่าช่อดอกย่อย ซึ่งประกอบด้วยดอกย่อยหนึ่งหรือหลายดอก แต่ละดอกมีริ้วประดับรองรับ ส่วนกลีบดอกนั้นไม่มีหรืออาจมีแต่เปลี่ยนรูปร่างไปเป็นเกล็ด หรือขนแข็งเล็ก ๆ ในดอกกกจะมีเกสรเพศผู้แยกกันอยู่ ส่วนเกสรเพศเมียจะมีก้านแยกเป็นสอง-สามแฉก หรือบางครั้งแยกเป็นสอง-สามเส้น และมีรังไข่อยู่เหนือกลีบดอก ภายในมีห้องเดียวและมีหนึ่งเมล็ด
สกุล

ข้อมูลเมื่อ 2020 Plants of the World Online ของสวนพฤกษศาสตร์คิวยอมรับเพียง 88 สกุล:
Actinoschoenus Benth.
Actinoscirpus (Ohwi) R.W.Haines & Lye
Afroscirpoides García-Madr. & Muasya
Afrotrilepis (Gilly) J.Raynal
Amphiscirpus Oteng-Yeb.
Androtrichum (Brongn.) Brongn.
Arthrostylis R.Br.
Becquerelia Brongn.
Bisboeckelera Kuntze
Blysmus Panz. ex Schult.
Bolboschoenus (Asch.) Palla
Bulbostylis Kunth
Calliscirpus C.N.Gilmour, J.R.Starr & Naczi
Calyptrocarya Nees
Capeobolus Browning
Capitularina J.Kern
Carex L.
Carpha Banks & Sol. ex R.Br.
Caustis R.Br.
Cephalocarpus Nees
Chorizandra R.Br.
Chrysitrix L.
Cladium P.Browne
Coleochloa Gilly
Costularia C.B.Clarke
Cyathochaeta Nees
Cyathocoma Nees
Cyperus L.
Cypringlea M.T.Strong
Diplacrum R.Br.
Diplasia Pers.
Dracoscirpoides Muasya
Dulichium Pers.
Eleocharis R.Br.
Eriophorum L.
Erioscirpus Palla
Evandra R.Br.
Everardia Ridl.
Exocarya Benth.
Ficinia Schrad.
Fimbristylis Vahl
Fuirena Rottb.
Gahnia J.R.Forst. & G.Forst.
Gymnoschoenus Nees
Hellmuthia Steud.
Hypolytrum Pers.
Isolepis R.Br.
Khaosokia D.A.Simpson, Chayam. & J.Parn.
Koyamaea W.W.Thomas & G.Davidse
Lagenocarpus Nees
Lepidosperma Labill.
Lepironia Pers.
Machaerina Vahl
Mapania Aubl.
Mesomelaena Nees
Microdracoides Hua
Morelotia Gaudich.
Neesenbeckia Levyns
Nelmesia Van der Veken
Nemum Desv.
Oreobolopsis T.Koyama & Guagl.
Oreobolus R.Br.
Paramapania Uittien
Phylloscirpus C.B.Clarke
Pleurostachys Brongn.
Principina Uittien
Pseudoschoenus (C.B.Clarke) Oteng-Yeb.
Ptilothrix K.L.Wilson
Reedia F.Muell.
Rhodoscirpus Léveillé-Bourret, Donadío & J.R.Starr
Rhynchocladium T.Koyama
Rhynchospora Vahl
Schoenoplectiella Lye
Schoenoplectus (Rchb.) Palla
Schoenus L.
Scirpodendron Zipp. ex Kurz
Scirpoides Ség.
Scirpus Tourn. ex L.
Scleria P.J.Bergius
Sumatroscirpus Oteng-Yeb.
Tetraria P.Beauv.
Trachystylis S.T.Blake
Trianoptiles Fenzl ex Endl.
Trichophorum Pers.
Trichoschoenus J.Raynal
Tricostularia Nees
Trilepis Nees
Zameioscirpus Dhooge & Goetgh.
แหล่งข้อมูลอื่น

จเร สดากร. ข่าวกองพฤกษศาสตร์และวัชพืช. ปีที่ 8 ฉบับที่ 3 ประจำเดือน  กรกฎาคม-กันยายน 2538, กรมวิชาการเกษตร.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q155843  Wikispecies: Cyperaceae  BOLD: 121156  EoL: 8211  EPPO: 1CYPF  FloraBase: 22752  FNA: 10246  FoC: 10246  Fossilworks: 53543  GBIF: 7708  GRIN: 331  iNaturalist: 47161  IPNI: 30000197-2  IRMNG: 115368  ITIS: 39357  NBN: NBNSYS0000159812  NCBI: 4609  NZOR: 1e343dd8-7b41-464a-b650-a63bdc4834a6  Panartic Flora: 33  Plazi: CC7FF97A-1338-5D23-BD00-6C1D78BAAE56  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:30000197-2  Tropicos: 42000356  VASCAN: 120  Watson & Dallwitz: cyperace  WoRMS: 382428 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
Carex spissa
Cladium mariscus
Cyperus diffusus
Dulichium arundinaceum
Eriophorum scheuchzeri
ริโกะ ทาจิบานะ

| ริโกะ ทาจิบานะ |
| --- | --- |
เกิด:  (1984-11-10) 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 (39 ปี) โตเกียว ญี่ปุ่น

ส่วนสูง: 1.68 เมตร (5 ฟุต 6 นิ้ว)
 
ริโกะ ทาจิบานะ (ญี่ปุ่น: 立花 里子; โรมาจิ: Tachibana Riko เกิดเมื่อ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984) เป็นนางแบบและนักแสดงหนังโป๊ญี่ปุ่น ได้รับรางวัลดารานักแสดงยอดนิยมฝ่ายหญิง เธอเริ่มแสดงหนังเอวีเมื่อ ค.ศ. 2003 โดดเด่นด้วยความสูงยาว เธอผ่านงานแสดงมามากกว่า 200 เรื่องในขณะที่ได้รับรางวัล รางวัลนักแสดงภาพยนตร์ลามกอนาจาร ในปี ค.ศ. 2007 ทาจิบานะได้ประกาศอำลาวงการเมื่อ ค.ศ. 2008
ประวัติ > ปฐมวัย

ริโกะ ทาจิบานะ เกิดใน โตเกียว เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984. ทาจิบานะเป็นนักแสดงหญิงที่มีความความสูงถึง 172 เซนติเมตร (ประมาณ 5' 8") ซึ่งความสูงที่แท้จริงของเธออยู่ที่ 168 เซนติเมตร (5' 6"). ส่วนตัวแล้วเธอไม่ค่อยชอบรูปสูงโปร่งของเธอเท่าไหร่ เธอบอกว่าเธอคิดเสมอว่าผู้ชายมักจะสนใจสาวตัวเล็ก ๆ น่ารัก ๆ มากกว่า" เช่น เมื่อมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับมนุษย์เงินเดือน อายุประมาณ 30 ปี เขาถามเธอว่า ต้องการให้ช่วยอะไรไหม และเธอบอกกับเขาว่า "เด็กดี ๆ"
ประวัติ > เข้าสู่วงการ

เช่นเดียวกับดาราเอวีหลาย ๆ คน แมวมองค้นเธอพบจากย่านชินจุกุ ในขณะที่เธอกำลังเดินช็อปปิ้ง เธอเข้าวงการเอวีครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 2003 โดยออกผลงานชิ้นแรกของค่ายฮิบิโนะ เอวีซีรีส์เรื่อง Women Taller Than 170 cm ที่ออกจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน ปี 2003 แล้วก็โด่งดังเป็นพลุแตกทันทีด้วย
ประวัติ > "Riko-pin"

ความสูงและรูปร่างที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอ เธอมีฉายาที่ได้จากผู้ชื่นชอบว่า Riko-pin เธอแสดงมาแล้วแทบจะทุกแนวทุกบทบาท แต่บทบาทที่เธอชอบที่สุดคือแนวพี่สาว และผู้หญิงวิตถาร
ประวัติ > ความสำเร็จ และ อำลาวงการ

หลังจาก 4 ปีในชีวิตการแสดงกับผลงานแสดงกว่า 200 เรื่อง เธอสัญญากับแฟน ๆ ว่าจะยังไม่เลิกแสดงและจะให้ความสุขกับผู้ชื่นชอบต่อไป เธอถึงกับกล่าวบนแท่นพิธีในงานประกาศรางวัลนักแสดงภาพยนตร์ลามกอนาจารไว้ว่า "ฉันยังคงต้องการทำให้ผู้คนถึงจุดสุดยอดเสมอ ดังนั้นทำไมล่ะที่เราจะไม่ถึงจุดสุดยอดด้วยกันต่อไปอีก"
ในปีค.ศ. 2012 เธอได้รับการคัดเลือกจากการสำรวจโพลล์ของ DMM นักแสดงหนังเอวีที่ดีที่สุด 100 คน เพื่อเป็นการฉลองครบรอบการก่อตั้งบริษัทคัดเลือกนักแสดงเอวีในญี่ปุ่นครบ 30 ปี. สึโบะมิ ได้รับการโหวตเป็นอันดับที่ 39 ทาจิบานะได้ออกจากประเทศญี่ปุ่นพร้อมกับแฟนของเธอ; ในปีเดียวกันนั้น สำนักข่าวออนไลน์ในไต้หวัน ได้จัดอันดับนักแสดงเอวีญี่ปุ่น ทาจิบานะ ติดหนึ่งในสิบอันดับ.
ผลงาน > นิตยสาร

21 มีนาคม ค.ศ. 2006 Weekly Playboy (5 pages)
May 22, 2006 Weekly Playboy
เชิงอรรถ

↑  Infobox data from "Tachibana (Riko Tachibana)". XCity. สืบค้นเมื่อ 2011-01-21.
1 2  "Tachibana (Riko Tachibana)". XCity. สืบค้นเมื่อ 2011-01-21.
1 2 3  "Porno starlet tied to bizarre murder-suicide pact". Mainichi Shimbun. October 24, 2002. สืบค้นเมื่อ 2007-06-21.[ลิงก์เสีย]
↑  Fornander, Kjell (July 1992). "A Star is Porn". Tokyo Journal. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-05-16. สืบค้นเมื่อ 2007-05-01. Most careers start on the streets. Shibuya, Shinjuku and Roppongi are the hunting grounds where talent scouts prowl...
1 2  "Honoka Takes Top Prize at Adult Broadcasting Awards". bigempire.com. สืบค้นเมื่อ 2008-06-21.
↑  "Final Balloting Result" (ภาษาญี่ปุ่น). DMM. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-01-16. สืบค้นเมื่อ 2014-05-16.
↑  "令男人魂牽夢縈　無法抗拒誘惑的10大AV女優" (ภาษาจีน). NowNews. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-06-14. สืบค้นเมื่อ 2015-06-11.
↑  週プレ2006. tisen.jp (ภาษาญี่ปุ่น). February 2, 2007. สืบค้นเมื่อ 2007-08-06.
วัดท่าพูด

| วัดท่าพูด |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดท่าพูด
ที่ตั้ง: เลขที่ 78 หมู่ที่ 9 ถนนพุทธมณฑล สาย 6 ตำบลไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม 73210
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระสังเวย คเวสโก (สุจิตจูล)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่าพูด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในหมู่ที่ 9 บ้านคลองท่าพูด ตำบลไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ทุกวันขึ้น 7, 8, 9 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี จะมีงานนมัสการปิดทองพระจุฬามณีเจดีย์และหลวงพ่อวัดท่าพูด ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดท่าพูด
ประวัติ

วัดท่าพูดเดิมชื่อว่า วัดเจตภูต มีเรื่องเล่าว่า มีพี่น้องสองคนนั่งอยู่ใกล้จอมปลวกใหญ่ พอพี่ชายนอนหลับไป น้องชายมองเห็นตัวแมงคาเรืองคลานออกมาจากจมูกของพี่ชายแล้วคลานหายเข้าไปในจอมปลวก ต่อมาตัวเองก็นอนหลับไปเช่นกันและฝันว่ามีภูตมาบอกว่ามีทรัพย์สมบัติอยู่ในภูเขา ขอให้ขุดสมบัติมาสร้างวัด พอสะดุ้งตื่นขึ้นจึงได้ช่วยกันขุดสมบัติแต่ไม่พบ จึงได้หวนนึกถึงเรื่องที่ภูตมาบอกและแมงคาเรืองเดินเข้าไปในจอมปลวก เมื่อขุดก็พบสมบัติ จึงนำเงินมาสร้างวัด แล้วเรียกชื่อวัดว่า "วัดเจตภูต" ต่อมาคำกร่อนเป็น วัดตะพูด และ "วัดท่าพูด" ตามลำดับ แต่อีกข้อมูลหนึ่ง ที่มาของชื่อมาจากต้นมะพูดที่ขึ้นบริเวณวัด
จากหลักฐานจารึกบนแผ่นอิฐมอญบนผนังพระอุโบสถ สันนิษฐานว่าสร้างสมัยอยุธยาตอนปลายประมาณสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ โดยกลุ่มคนที่อพยพโยกย้ายมาจากกรุงศรีอยุธยาเพื่อหลบภัยสงครามหลังเสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่า พ.ศ. 2310 แล้วมาตั้งถิ่นฐานริมแม่น้ำท่าจีน และในขณะนั้นวัดท่าพูดกำลังจะกลายเป็นวัดร้าง เนื่องจากไม่มีพระภิกษุจำพรรษา ชาวบ้านท่าพูดทราบข่าวว่า มีพระภิกษุรูปหนึ่งหนีพม่ามาพร้อมกับชาวกรุงศรีอยุธยามาตั้งสำนักสงฆ์ที่กลางทุ่งนา จึงพร้อมใจกันอาราธนาให้ท่านมาจำพรรษา ณ วัดท่าพูด มีหลวงพ่อรดซึ่งเป็นอดีตพระราชาคณะกรุงศรีอยุธยา เป็นเจ้าอาวาสคนแรก ครั้นสงครามสงบ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงกอบกู้เอกราชชาติไทยได้ พระองค์ตัดสินพระทัยจะรวบรวมพระราชาคณะก่อนกรุงแตกกลับมาอยู่พระอารามหลวงในกรุงธนบุรี ได้ทรงให้ทหารติดตามจนพบพระอาจารย์รดที่วัดท่าพูด แต่ท่านขอจำพรรษาอยู่ ณ วัดท่าพูดนี้ เพราะท่านรับอาราธนาจากชาวบ้านท่าพูดแล้ว เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงทราบจึงได้พระราชทานเรือกัญญา 2 ลำ คานหาม 1 อัน กระโถน และกานํ้าลายเทพนม อย่างละ 1 ชิ้น มาถวายเป็นเครื่องประดับเกียรติยศแก่พระอาจารย์รด
ในสมัยรัชกาลที่ 3 วัดได้สร้างพระจุฬามณีเจดีย์ และมีการบูรณะพระเจดีย์เมื่อปี พ.ศ. 2527 ได้พบพระเขี้ยวแก้วภายในพระจุฬามณีเจดีย์ ลักษณะเป็นแก้วใสเจือสีเหลืองเล็กน้อย คล้ายลูกโป่งในท้องปลาตะเพียน ชาวบ้านเรียกว่า โป่งปลาตะเพียน ภายหลังบูรณะ ได้ทำพิธีและอัญเชิญไปบรรจุไว้ที่เดิม ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดมีหลวงพ่อมากเป็นเจ้าอาวาส เล่าขานกันว่าท่านนั้นสามารถฟังภาษาสัตว์ได้
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงพ่อรด มาจากกรุงเก่า (กรุงศรีอยุธยา)
หลวงพ่อเทศ เป็นเจ้าอาวาสประมาณปลายรัชกาลที่ 3 หรือต้นรัชกาลที่ 4
หลวงพ่อมาก
หลวงพ่อจ้อย เป็นเจ้าอาวาสประมาณสมัยรัชกาลที่ 4
หลวงพ่อแก้ว
หลวงพ่อชื่น
พระอธิการแช่ม
พระปลัดผล
พระอาจารย์โรย ในสมัยรัชกาลที่ 9
พระครูพิศษลสาธุวัฒน์ (พระประสิทธิ์ เลียบทวี)
พระสังเวย คเวสโก (สุจิตจูล)
วัดเปรมประชา

| วัดเปรมประชา |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 73 หมู่ที่ 2 ทางหลวงชนบท อย.5042 ตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี 12000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อใหญ่มงคลศรีวิชัย
เจ้าอาวาส: พระมหาสมชาย สนฺติกโร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเปรมประชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเปรมประชากร ตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ โฉนดเลขที่ 55
วัดเปรมประชามีประวัติความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่ปรากฏแน่ชัด สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ และในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเปรมประชา" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2462 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520
สันนิษฐานว่าอุโบสถสร้างก่อน พ.ศ. 2460 เล็กน้อย อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง กุฏิสงฆ์ 14 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ฌาปนสถาน (เมรุ) และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือพระประธานในอุโบสถ และรูปหล่อ หลวงพ่อใหญ่มงคลศรีวิชัย ในวิหาร
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการปุ๋ย
พระอธิการชัย พุทฺธญาโณ (พ.ศ. 2468–2499)
พระอธิการเขียน เขมธมฺโม (พ.ศ. 2500–2504)
พระอธิการศรีมาลัย โชติวโร (พ.ศ. 2505–2517)
พระครูสถาพรวรคุณ (พวน โชติวโร) (พ.ศ. 2518–2540)
พระมหาสมชาย สนฺติกโร (พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน)
วัดปราสาท

วัดปราสาท อาจหมายถึง
วัดปราสาท จังหวัดกำแพงเพชร
วัดปราสาท อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดปราสาท อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
วัดปราสาท อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
วัดปราสาท ตำบลธารปราสาท อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา
วัดปราสาท ตำบลเมืองปราสาท อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา
วัดปราสาท จังหวัดนนทบุรี
วัดปราสาท จังหวัดบุรีรัมย์
วัดปราสาท จังหวัดศรีสะเกษ
วัดปราสาท จังหวัดสระแก้ว
วัดปราสาท จังหวัดสิงห์บุรี
วัดปราสาท อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์
วัดปราสาท อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์
วัดปราสาท อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง
วัดปราสาท อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง
วัดปราสาท อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดเที่ยงพิมลมุข

| วัดเที่ยงพิมลมุข |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเที่ยงพิมลมุข, วัดใหม่บางขวัญ
ที่ตั้ง: ตำบลบางขวัญ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวิมลธรรมาภิรม (บุญเชิด จกฺกธมฺโม)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเที่ยงพิมลมุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขวัญ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันพระครูวิมลธรรมาภิรม (บุญเชิด จกฺกธมฺโม) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดเที่ยงพิมลมุข หรือ วัดใหม่บางขวัญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2454 ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ซึ่งมีกำนันเที่ยง ศรีคชา (ขุนบางขวัญ) นายมุข ศรีคชา, นายมล  ศรีคชา, นางมาก มณฑาพงษ์ ได้พากันชักชวนชาวบ้านในท้องถิ่น ซื้อที่ตั้งวัดได้ประมาณ 20 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา หลังจากที่เมื่อ พ.ศ. 2452 มีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ หลวงตาเอี่ยม ฉายา นามสกุล ไม่ปรากฎ ได้เดินธุดงค์ผ่านมา ชาวบ้านเกิดความศรัทธาจึงได้อาราธนาให้อยู่ แล้วจึงสร้างเพงที่พักอาศัย ต่อมา พ.ศ. 2455 ชาวบ้านร่วมกันขุดคูน้ำล้อมบริเวณสร้างเป็นสำนักสงฆ์ โดยมีหลวงตาเอี่ยมได้ดูแล ประมาณ 3 ปี และได้มรณะภาพลง
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2472 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2528
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงตาเอี่ยม พ.ศ. 2455
พระอาจารย์พราหมณ์ พ.ศ. 2456–2464
พระอาจารย์ยม เนียรมงคล ฉายาไม่ปรากฎ พ.ศ. 2464–2470
พระอาจารย์พรหม เรืองวัฒนา ฉายา ทนตาสโย พ.ศ. 2470
พระบุญเชิด สินเจริญ ฉายา จกกธมโม  พ.ศ. 2503
พระครูวิมลธรรมาภิรม (บุญเชิด จกฺกธมฺโม)
วัดปรางค์หลวง

| วัดปรางค์หลวง |
| --- | --- |
พระปรางค์วัดปรางค์หลวง

ที่ตั้ง: เลขที่ 32 หมู่ที่ 1 ถนนวัดปรางค์หลวง ตำบลบางม่วง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี 11140
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปรางค์หลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านปรางค์หลวง ตำบลบางม่วง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี วัดมีการจัดงานนมัสการและปิดทองประจำปีในเดือนมิถุนายน นับเป็นวัดเก่าแก่ที่สุดในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
วัดปรางค์หลวงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1890 อีกแหล่งข้อมูลระบุสร้างในปี พ.ศ. 1908 ในรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) ผู้สถาปนากรุงศรีอยุธยา ไม่แน่ชัดว่าใครสร้างอาจเป็นกษัตริย์หรือผู้มีบรรดาศักดิ์ เดิมชื่อว่า วัดหลวง เชื่อว่าพระเจ้าอู่ทองได้อพยพผู้คนหนีโรคระบาดมาประทับอยู่ที่บริเวณนี้ ก่อนที่จะกลับไปตั้งราชธานีที่กรุงศรีอยุธยา จนในสมัยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส และเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดปรางค์หลวง" สันนิษฐานว่าสร้างพระปรางค์ขึ้นพร้อมวัด พระปรางค์ตั้งอยู่ระหว่างพระอุโบสถกับพระวิหารน้อย มีลักษณะก่ออิฐสอดินยอดเจ็ดชั้น ย่อมุมไม้สิบ ประดับลายปูนปั้น เรือนธาตุมีซุ้มจรนำทั้ง 4 ทิศ ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนปางอุ้มบาตร องค์พระปรางค์มีสภาพชำรุดมาก ปัจจุบันพระปรางค์องค์นี้มีลักษณะเอนอันเนื่องมาจากดินทรุด มีการขุดเจาะกลางเรือนธาตุเห็นเป็นกรุอยู่ภายในแต่ไม่มีช่องทางขึ้นสู่ยอด ผนังเรือนธาตุเป็นผนังทึบไม่มีประตู ฐานมองไม่เห็นสภาพเดิม
พระพุทธรูปประธานในพระอุโบสถหลังเก่า นาม หลวงพ่ออู่ทอง ถูกทำลายไปเมื่อปี พ.ศ. 2536 ด้วยความไม่รู้คุณค่า เป็นศิลปกรรมแบบอู่ทอง เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปิดทอง ปางมารวิชัย หน้าตัก 9 คืบ ใบเสมามีขนาดใหญ่ทำจากหินชนวน ไม่มีลวดลาย ปักลงบนดินเป็นลักษณะใบเสมา ถูกทำลายพร้อมอุโบสถเก่า ปัจจุบันเหลือ 1 ใบ พระวิหารน้อย คาดว่าสร้างขึ้นพร้อมพระปรางค์ เป็นอาคารไม้ก่ออิฐถือปูน จำนวน 2 หลัง ชำรุดมาก
วัดปรังกาสี

| วัดปรังกาสี |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลท่าขนุน อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปรังกาสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าขนุน อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี
วัดปรังกาสีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 เป็นวัดร้างระยะหนึ่ง บริเวณวัดปรังกาสีมีชาวกะเหรี่ยงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก หลวงพ่ออุตตมะ ไปจำพรรษาที่วัดปรังกาสีซึ่งขณะนั้นเป็นวัดร้าง หลวงพ่อร่วมกับกำนันชาวกะเหรี่ยงนิมนต์พระกะเหรี่ยง จากตลอดแม่น้ำแควใหญ่และแม่น้ำแควน้อยได้ 42 รูป มาอยู่ปริวาสที่วัดปรังกาสี 9 วัน 9 คืน หลัง จากนั้นก็สร้างกุฏิและเจดีย์ขึ้น หลวงพ่ออุตตมะจำพรรษาอยู่วัดปรังกาสีหนึ่งพรรษา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2551
โบราณสถานที่สำคัญของวัด คือ เจดีย์ทรงมอญ สร้างอยู่บนยอดเขา ผู้สร้างเป็นพระชาวมอญชื่อ นี่เปี่ยจ้อง สร้างเมื่อราว พ.ศ. 2450 ได้ทำการบูรณะมาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2470 ครั้งที่ 2 ฟ้าผ่าเจดีย์พังทลายจึงได้สร้างขึ้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2.70 เมตร และพังลงอีกครั้ง จึงมีการสร้างใหม่คร้งที่สาม ปัจจุบันชาวบ้านเรียกว่า เจดีย์ชาย
เจดีย์อีกองค์เรียก เจดีย์หญิงไม่ปรากฏผู้สร้าง แต่มีการสร้างหลังจากเจดีย์ชายสร้างครั้งที่สามเสร็จ เจดีย์ชาย กับเจดีย์หญิง อยู่กันคนละยอดเขา พระครูวรกาญจนโชติ เจ้าอาวาสวัดปรังกาสีได้บูรณะและจัดให้มีงานบุญประจำปี สักการะเจดีย์ชาย หญิง หรือบางคนเรียก เจดีย์พ่อ เจดีย์แม่ เป็นประจำทุกปี ในช่วงเดือน 4 ขึ้น 15 ค่ำ ประเพณี เริ่มวันขึ้น 13 ค่ำ ขึ้น 14 ค่ำ และขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4 ของทุกปี เจดีย์ทั้งสองชาวกะเหรี่ยงถือว่าเป็นสัญลักษณ์ในเรื่องของคู่ครอง ความถูกต้องในการดำเนินชีวิตคู่ การไม่ผิดลูกผิดเมียของคนอื่น