stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชิรากาวะ (หมู่บ้านในจังหวัดกิฟุ)

บทความนี้เกี่ยวกับหมู่บ้านในจังหวัดกิฟุ สำหรับเมืองในจังหวัดกิฟุ ดูที่ ชิรากาวะ (เมืองในจังหวัดกิฟุ) สำหรับนครในจังหวัดฟูกูชิมะ ดูที่ ชิรากาวะ (จังหวัดฟูกูชิมะ)
ชิรากาวะ (ญี่ปุ่น: 白川村; โรมาจิ: Shirakawa-mura) เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในอำเภอโอโนะ จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักดีจากการเป็นที่ตั้งของชิรากาวาโง หมู่บ้านเล็ก ๆ แบบดั้งเดิมที่เต็มไปด้วยบ้านหลังคามุงจากที่เรียกว่า กัชโชซูกูริ ร่วมกับโกกายามะที่ตั้งอยู่ในนครนันโตะ จังหวัดโทยามะ เป็นหนึ่งในแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2024 หมู่บ้านนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 1,416 คน มีความหนาแน่นของประชากร 3.97 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 356.64 ตารางกิโลเมตร (137.70 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

ชิรากาวะเป็นหมู่บ้านบนภูเขาที่ตั้งอยู่ในทางตอนเหนือจังหวัดกิฟุ ติดกับจังหวัดอิชิกาวะและจังหวัดโทยามะโดยมีเทือกเขาเรียวฮากุกั้น เขาฮากูซังเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดที่ระดับความสูง 2,172 เมตร (7,126 ฟุต) พื้นที่ของหมู่บ้านเป็นป่าภูเขาร้อยละ 95.7 และมีลักษณะเป็นสถานที่สูงชัน ระหว่างภูเขามีแม่น้ำโชไหลผ่าน ซึ่งไหลไปทางทิศเหนือสู่นครนันโตะ จังหวัดโทยามะ ประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในหุบเขาริมแม่น้ำ นับตั้งแต่เปิดใช้งานอุโมงค์ฮิดะ การเดินทางด้วยรถยนต์จากทากายามะไปยังชิรากาวะใช้เวลาลดลงจาก 3 ชั่วโมงเหลือ 50 นาที และใช้เวลาเดินทางถึงนันโตะเพียง 1 ชั่วโมง
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดกิฟุ
นครทากายามะ
นครฮิดะ
จังหวัดโทยามะ
นครนันโตะ
จังหวัดอิชิกาวะ
นครฮากูซัง
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของชิรากาวะได้ลดลงในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา โดยเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในช่วง ค.ศ. 2000
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1970  | 2,525 | —     |
|  1980  | 2,132 | −15.6% |
|  1990  | 1,892 | −11.3% |
|  2000  | 2,151 | +13.7% |
|  2010  | 1,733 | −19.4% |
|  2020  | 1,511 | −12.8% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่บริเวณชิรากาวะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณแคว้นหนึ่งชื่อว่าแคว้นฮิดะ ต่อมาในระหว่างการปฏิรูปที่ดินหลังการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ก็ได้ถูกจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอโอโนะ จังหวัดกิฟุ และเมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาล ก็ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านชิรากาวะขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1897
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจในท้องถิ่นยึดโยงกับการท่องเที่ยวตามฤดูกาลเป็นหลัก เนื่องจากรายได้จากนักท่องเที่ยวที่มาเข้าชมหมู่บ้านกัชโชซูกูริ ทำให้สภาพทางการเงินของหมู่บ้านจึงได้รับการพัฒนาขึ้นอย่างมาก และมีนักท่องเที่ยวสัญจรเพิ่มมากขึ้นอีกเมื่อหมู่บ้านนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
อย่างไรก็ตาม จำนวนผู้มาเยือนที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้เกิดมลภาวะซึ่งสร้างความเสียหายต่อพื้นที่ และจากการที่ชาวท้องถิ่นเปลี่ยนบ้านของตนเป็นหอพัก ร้านขายของที่ระลึก และลานจอดรถ ทำให้สถานะมรดกโลกของพื้นที่แห่งนี้ตกอยู่ในความเสี่ยง นอกจากนี้ยังเกรงกันว่าการเปลี่ยนมาให้ความสนใจกับการบริการนักท่องเที่ยวมากขึ้นจะส่งผลเสียต่อเสน่ห์ของความเรียบง่ายของพื้นที่และภูมิทัศน์โดยรวมของญี่ปุ่น
การศึกษา

ชิรากาวะมีโรงเรียนที่เปิดสอนในระดับประถมและมัธยมต้นหนึ่งแห่ง ซึ่งสังกัดเทศบาลหมู่บ้าน และไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
การขนส่ง > รถไฟ

หมู่บ้านชิรากาวะไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ
การขนส่ง > ทางหลวง

E41  ทางด่วนโทไก-โฮกูริกุ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 156
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 360
การเดินทางมายังหมู่บ้านชิรากาวะสามารถใช้รถประจำทางคาเอ็ตสึโน (ญี่ปุ่น: 加越能バス; โรมาจิ: Kaetsunō basu) ซึ่งให้บริการในเส้นทางไปยังแหล่งมรดกโลกทั้งโกกายามะและชิรากาวาโง โดยเริ่มจากสถานีรถไฟทากาโอกะ (จังหวัดโทยามะ) ผ่านสถานีรถไฟชินทากาโอกะ มายังสถานีขนส่งผู้โดยสารชิรากาวาโง
เมืองพี่น้อง

อัลเบโรเบลโล แคว้นปุลยา ประเทศอิตาลี ตั้งแต่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2005
สถานที่ที่น่าสนใจในท้องถิ่น

หมู่บ้านประวัติศาสตร์ชิรากาวาโงและโกกายามะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
บ้านวาดาเกะ (和田家) บ้านทรงกัชโชซูกูริที่ใหญ่ที่สุดในพื้นที่
ชิรากาวาโงฮิราเซะอนเซ็ง (白川郷平瀬温泉) ได้รับการกำหนดให้เป็น "พื้นที่บ่อน้ำพุร้อนเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจแห่งชาติ"
เขื่อนมิโบโระ, ทะเลสาบมิโบโระ (御母衣ダム、御母衣湖)
อุโมงค์ฮิดะ (飛驒トンネル)
ฮากูซังรินโด (白山林道) เส้นทางเดินป่า
ช่องเขาอาโมอุ (ญี่ปุ่น: 天生峠; โรมาจิ: Amou tōge) จุดชมใบไม้เปลี่ยนสีที่มีชื่อเสียง
ศาลเจ้าฮาจิมังชิรากาวะ (白川八幡神社) ซึ่งมีการจัดเทศกาลโดบูโรกุ ในวันที่ 14–15 ตุลาคมของทุกปี
ระเบียงภาพ

ย่านโองิมาจิในชิรากาวาโง
ชิรากาวาโง
ที่อยู่อาศัยแบบดั้งเดิมในชิรากาวาโง
ชิรากาวาโงยามค่ำคืน
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

หมู่บ้านฮินามิซาวะใน ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง ซึ่งเป็นเกมวิชวลโนเวลแนวสืบสวนคดีฆาตกรรมยอดนิยมในญี่ปุ่น มีต้นแบบมาจากหมู่บ้านชิรากาวะ โดยมีสถานที่สำคัญที่สอดคล้องกับสถานที่จริงหลายแห่ง
ในซีรีส์มังงะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ของโกโช อาโอยามะ หมู่บ้านโอนิซาวะตั้งแต่ตอนที่ 348–349 ความรัก วิญญาณและมรดกโลก (ญี่ปุ่น: 愛と幽霊と地球遺産; โรมาจิ: Ai to Yuurei to Chikyuu Isan) จำลองมาจากชิรากาวะในชีวิตจริง
ฉบับสุดท้ายของ Uncanny X-Force Vol. 1 เปิดด้วยฉากวูล์ฟเวอรีนไปชิรากาวะ
หมู่บ้านมินาซาโตะในเกมวิชวลโนเวลแนวตัวละครแบบเคโมโนะ โมเรนัตสึ (ญี่ปุ่น: 漏れなつ; โรมาจิ: Morenatsu; วันหยุดฤดูร้อน) มีต้นแบบมาจากหมู่บ้านชิรากาวะ
ดูเพิ่ม

หมู่บ้านประวัติศาสตร์ชิรากาวาโงและโกกายามะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ข้อมูลของหมู่บ้านประวัติศาสตร์ชิรากาวาโงและโกกายามะในเว็บไซต์ยูเนสโก
| ด ค ก จังหวัดกิฟุ |
| --- | --- | --- |
กิฟุ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  กิฟุ  |  |
| นคร |  กูโจ  เกโระ  คากามิงาฮาระ  คานิ  ไคซุ  เซกิ  ทาจิมิ  ทากายามะ  โทกิ  นากัตสึงาวะ  มิซูนามิ  มิซูโฮะ  มิโนกาโมะ  มิโนะ  โมโตซุ  ยามางาตะ  เอนะ  โองากิ  ฮาชิมะ  ฮิดะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคานิ มิตาเกะ  อำเภอคาโมะ คาวาเบะ  ชิรากาวะ  ซากาโฮงิ  โทมิกะ  ยาอตสึ  ฮิงาชิชิรากาวะ  ฮิจิโซ  อำเภอฟูวะ เซกิงาฮาระ  ทารูอิ  อำเภอโมโตซุ คิตางาตะ  อำเภอโยโร โยโร  อำเภออัมปาจิ โกโดะ  วาโนอูจิ  อัมปาจิ  อำเภออิบิ อิเกดะ  อิบิงาวะ  โอโนะ  อำเภอโอโนะ ชิรากาวะ  อำเภอฮาชิมะ กินัง  คาซามัตสึ  |  |
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พุทธสถานในพื้นที่โฮรีวจิ  ปราสาทฮิเมจิ  อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ (นครเกียวโต, อูจิ และโอตสึ)  อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ  ศาลเจ้าชินโตอิตสึกูชิมะ  หมู่บ้านประวัติศาสตร์ชิรากาวาโงและโกกายามะ  อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ (โดมปรมาณู)  ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก  แหล่งกูซูกุและทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องของอาณาจักรรีวกีว  แหล่งศักดิ์สิทธิ์และเส้นทางจาริกแสวงบุญในทิวเขาคิอิ  เหมืองเงินอิวามิและภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรม  ฮิราอิซูมิ–สวนและโบราณสถานอย่างพุทธเกษตร  ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ  โรงงานทอผ้าโทมิโอกะและสถานที่ที่เกี่ยวข้อง  แหล่งการปฏิวัติอุตสาหกรรมเมจิของญี่ปุ่น-อุตสาหกรรมเหล็ก เหล็กกล้า การต่อเรือและเหมืองถ่านหิน  พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  เกาะศักดิ์สิทธิ์โอกิโนชิมะและสถานที่ที่เกี่ยวข้องในภูมิภาคมูนากาตะ  แหล่งคริสเตียนลับในภูมิภาคนางาซากิ  กลุ่มโคฟุงโมซุ-ฟูรูอิจิ : เนินสุสานญี่ปุ่นโบราณ  แหล่งยุคก่อนประวัติศาสตร์โจมงในภาคเหนือของญี่ปุ่น  เหมืองทองเกาะซาโดะ  |  |
| ทางธรรมชาติ |  ยากูชิมะ  เทือกเขาชิรากามิ  ชิเรโตโกะ  หมู่เกาะโองาซาวาระ  เกาะอามามิโอชิมะ เกาะโทกูโนชิมะ ส่วนเหนือของเกาะโอกินาวะ และเกาะอิริโอโมเตะ  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
กัชโชซูกูริ บ้านหลังคามุงจากแบบดั้งเดิมในในชิรากาวาโง
ที่ทำการหมู่บ้านชิรากาวะ
รถถัง จิตรเมืองนนท์

ระวังสับสนกับ รถเหล็ก จ้าวทะเลทอง นักมวยไทยจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี
| รถถัง จิตรเมืองนนท์ |
| --- | --- |
เกิด: ทินกร ศรีสวัสดิ์ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 (27 ปี)
รถถัง จิตรเมืองนนท์ (ชื่อเล่น: บ่าว; 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทยระดับแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท ที่ได้รับการกล่าวว่ามีความทรหด และการโจมตีที่รุนแรง
ประวัติ

รถถัง จิตรเมืองนนท์ มีชื่อจริงคือทินกร ศรีสวัสดิ์ เกิดที่ตำบลเกาะเต่า อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง เริ่มต่อยมวยตั้งแต่อายุ 10 กว่าขวบ ก่อนที่จะเดินสายชกทั่วภาคใต้โดยใช้ชื่อรถถัง เกียรติชูโฉม
จากนั้น เขาได้เดินทางมาแข่งขันที่กรุงเทพมหานครครั้งแรก โดยเป็นฝ่ายเสมอกับขุนเดียว พยัพคำพันธุ์ ที่สนามมวยราชดำเนิน ครั้นต่อมา รถถังเป็นฝ่ายเสมอกับปืนกล ต.สุรัตน์ ที่เวที อ.ต.ก.
พ.ศ. 2556 รถถังเป็นฝ่ายชนะปืนกล ต.สุรัตน์ ที่เวทีมวยเทพประสิทธิ์ พัทยา ส่วนในรายการมวยไทย 7 สี ของปีเดียวกัน รถถังเป็นฝ่ายแพ้น็อกแสงเทียน ศ.ศรสิงห์
พ.ศ. 2558 ในรายการมวยไทย 7 สี รถถังเป็นฝ่ายแพ้คะแนนยอดเพชร แป๋งกองปราบ
ส่วนในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 รถถังเป็นฝ่ายชนะคะแนนสิงห์ทอง ส.ยิ่งเจริญการช่าง ที่สนามมวยคม ชัด ลึก อตก.3 จังหวัดนนทบุรี จากนั้น ในเดือนตุลาคม รถถังเข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกมวยไทย ท่อน้ำไทย เดอะฮีโร่ ที่จัดขึ้น ณ สนามมวยคม ชัด ลึก อตก.3 จังหวัดนนทบุรี โดยเป็นฝ่ายชนะน็อกทางเทคนิคชาติชาย ศิษย์ป๋านนท์ ในยกที่ 4
จากนั้น รถถังเป็นฝายชนะน็อกเด่นสยาม ส.พันธุ์สุวรรณ ในยกที่ 4 ที่เวทีมวยสยามอ้อมน้อย และชนะคะแนนมังกรขาว ศิษย์แก้วประพล
ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 รถถังเป็นฝ่ายชนะคะแนนสิบแสน ต.เอี๋ยวเจริญทองภูเก็ต ในรายการมวยไทย 7 สี ส่วนในเดือนกรกฎาคม ของปีเดียวกัน รถถังเข้าแข่งขันรายการคู่เอก โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนชัย ส.จ.ต้อยแปดริ้ว และคว้าแชมป์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท ของเวทีมวยสยามอ้อมน้อยมาครองได้สำเร็จ
และในปีเดียวกัน รถถังเป็นฝ่ายชนะคะแนนมงคลแก้ว ส.สมหมาย ที่อำเภอเกาะสมุย ส่วนวันที่ 3 พฤศจิกายน ได้มีการจัดการแข่งขันศึกรวมพลคนแปดริ้ว ที่สนามมวยเวทีลุมพินี โดยรถถังได้พบกับคู่ชกอย่างเพชรมรกต แม็กจันดี ในคู่เอกของรายการ จากการแข่งขันครั้งนี้ รถถังเป็นฝ่ายชนะคะแนน
ชีวิตส่วนตัว

ด้านชีวิตส่วนตัว รถถังแต่งงานกับอัยด้า ลูกทรายกองดิน หรือ กุลณัฐ ยูฮันเงาะ  เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2566 
อาหารที่รถถังชอบคือกระเพราหมูสับไข่เยี่ยวม้า ส่วนศิลปินที่ชื่นชอบคือไหมไทย หัวใจศิลป์ และนักแสดงที่ชอบคือพิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ นอกจากนี้ รถถังยังเชียร์สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และมีนักฟุตบอลที่ประทับใจคือซลาตัน อิบราฮิโมวิช สำหรับแนวภาพยนตร์ที่ชอบคือแอ็กชันบู๊ล้างผลาญ
อนึ่ง รถถังมีบุคคลต้นแบบในการชกมวยไทยคือปกรณ์ พี.เค.แสนชัยมวยไทยยิม
เกียรติประวัติ

พ.ศ. 2560 : แชมป์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เวทีมวยสยามอ้อมน้อย
พ.ศ. 2562 : แชมป์โลกวันแชมเปียนชิปมวยไทย รุ่นฟลายเวท
กระแสตอบรับ

รถถังเป็นนักมวยไทยที่ได้รับการกล่าวขวัญถึงสไตล์การต่อสู้แบบบุกตะลุย ที่มักเป็นฝ่ายเดินหน้าไม่มีถอยหลัง ซึ่งเปรียบเสมือนรูปแบบการเคลื่อนที่ของรถถัง
รถถังเป็นนักมวยไทยที่สามารถสร้างกระแสตอบรับ ในการดึงดูดแฟนมวยเพิ่มขึ้นเรื่อยมา นอกจากนี้ เขายังเป็นที่ต้องการสำหรับโปรโมเตอร์มวยไทยหลายราย ในการให้มาแข่งขันรายการที่ตนจัด
ในปี พ.ศ. 2561 เว็บไซต์เอสเอ็มเอ็ม สปอร์ต ได้จัดให้รถถังเป็น 1 ใน 5 นักมวยไทยที่เป็นฝันร้ายของคู่ชก
สิ่งสืบเนื่อง

รถถังได้ทำค่ายมวย อ.ขวัญชัย ที่อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ และมีความปรารถนาในอนาคต คือการเปิดโรงฝึกเพื่อถ่ายทอดศิลปะแม่ไม้มวยไทยแก่คนรุ่นหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติการขึ้นชกมวยไทยของ รถถัง จิตรเมืองนนท์. thaibozing.com.
รถถัง จิตรเมืองนนท์ ที่เฟซบุ๊ก
คาร์ล โจฮัน เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก

| ธรรมเนียมยศของ คาร์ล โจฮัน |
| --- | --- |
ตราประจำตัว
การเรียน: Sir  (ท่านชาย)
การแทนตน: กระผม/ดิฉัน
การขานรับ: Your sir  (ขอรับ/เจ้าค่ะ)
คาร์ล โจฮัน เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก (อังกฤษ: His Excellency carl Johan Bernadotte, Count of Wisborg) ( เดิม:เจ้าชายคาร์ล โยฮัน ดยุกแห่งดัลลันด์) เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดนกับเจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต เป็นพระราชอนุชาในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเตินและอิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชปิตุลา (อาชาย) ในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งสวีเดน เจ้าหญิงบีร์กิตตาแห่งสวีเดน เจ้าหญิงเดซีเรแห่งสวีเดน เจ้าหญิงคริสตินาแห่งสวีเดน และทรงเป็นพระราชมาตุลา (น้าชาย) ใน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
ต่อมาทรงลาออกจากการเป็น เจ้าชายแห่งสวีเดน ดยุกแห่งดัลลันด์ และมาใช้พระอิสริยยศเป็น เคานต์แห่งวิสบอร์ก แทน โดยคาร์ล โจฮัน แบร์นาด็อต เคานต์แห่งวิสบอร์ก ได้สมรส จำนวน 2 ครั้ง โดยครั้งแรกสมรสกับ เอลิน เคอร์สติน มาร์กาเรทา วิจมาร์ค เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 และได้สมรสครั้งที่ 2 กับ กุนนีลา เคาน์เตสแห่งวิสบอร์ก  เมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1988 มีพระบุตรที่เกิดจากการสมรสทั้ง 2 ครั้งนี้ 2 คน คือ โมนิกา คริสตินา มาร์กาเรทา เบอร์นาดอตต์ และ คริสเตียน คาร์ล เฮนนิง เบอร์นาดอตต์ และเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2012  คาร์ล โจฮัน แบร์นาด็อต เคานต์แห่งวิสบอร์ก สิ้นพระชนม์ลง สิริพระชันษา 95 ปี
พระอิสริยยศ

31 ตุลาคม ค.ศ. 1916 - 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 : เจ้าชายคาร์ล โจฮันแห่งสวีเดน ดยุกแห่งดัลลันด์
19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 - 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 : คาร์ล โจฮัน แบร์นาด็อต
2 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 : คาร์ล โจฮัน แบร์นาด็อต เคานต์แห่งวิสบอร์ก
ละครชาตรี

รำถวายมือ เป็นการแสดงส่วนหนึ่งของละครชาตรี
ละครชาตรี เป็นละครประเภทหนึ่งของไทย สันนิษฐานว่าคงนำเอาการขับร้องและระบำ รำฟ้อน ประกอบดนตรี ตั้งแต่สมัยสุโขทัยมาผสมกับละคร มีลักษณะคล้ายละครอินเดียที่เรียกว่า ยาตรี หรือ ยาตรา ซึ่งแปลว่าเดินทางท่องเที่ยว
ประวัติ

ละครชาตรีเกิดขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาราชสำนักอยุธยานำลงไปสอนละครชาตรีที่ภาคใต้ ละครชาตรีได้เป็นที่นิยมแพร่หลายทางภาคใต้ เรื่องที่นิยมแสดงคือเรื่อง พระสุธนและนางโนราห์ จึงเรียกละครประเภทนี้ว่า โนราห์ชาตรี พ.ศ. 2312 เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเสด็จยกทัพไปปราบเจ้านครศรีธรรมราช และพาขึ้นมากรุงธนบุรีพร้อมด้วยพวกละคร พ.ศ. 2323 ในงานฉลองพระแก้วมรกต ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ละครของนครศรีธรรมราชขึ้นมาแสดงประชันกับละครหลวงผู้หญิงของหลวง
พ.ศ. 2375 สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) เมื่อครั้งเป็นเจ้าพระยาพระคลัง ได้ลงไปปราบและระงับเหตุการณ์ร้ายทางหัวเมืองภาคใต้ พวกชาวใต้ จึงอพยพติดตามขึ้นมาด้วย ราษฎรเหล่านั้นเป็นไพร่หลวงเกณฑ์บุญ เมื่อราชการมีงานบุญ และให้ตั้งบ้านเรือน ซึ่งในปัจจุบันเป็นบริเวณถนนหลานหลวงและถนนดำรงรักษ์ ภายหลังได้ตั้งคณะละครรับจ้างแสดง
ปัจจุบันมีละครแก้บนที่แสดงตามสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เช่น ศาลหลักเมืองกรุงเทพมหานคร ศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ กรุงเทพมหานคร วัดโสธรวรารามวรวิหาร จังหวัดฉะเชิงเทรา และวัดมหาธาตุวรวิหาร จังหวัดเพชรบุรี ตลอดจนตามวัดสำคัญ ๆ ในจังหวัดภาคกลาง ประชาชนทั่วไป เรียกการแสดงแก้บนนี้ว่า ละครชาตรี
แม้ว่าการแสดงละครชาตรีในปัจจุบันจะเหมือนละครนอกเกือบทั้งหมด แต่ยังคงมีการแสดงละครชาตรีแบบดั้งเดิมเหลืออยู่บ้าง เช่น คณะนายพูน  เรืองนนท์ ที่ถนนหลานหลวง กรุงเทพมหานคร คณะละครชาตรีที่จังหวัดเพชรบุรีที่เรียกว่า ละครชาตรีเมืองเพชร
ลักษณะ

ในสมัยโบราณ ผู้แสดงเป็นชายล้วน มีตัวละครเพียง 3 ตัว คือตัวนายโรง ตัวนาง และตัวตลก เพราะกฎหมายห้ามไม่ให้ผู้หญิงแสดงละครนอกและละครชาตรี ผู้หญิงจะใช้แสดงเฉพาะละครในเท่านั้น จนกระทั่งในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการอนุญาตให้ผู้หญิงสามารถแสดงละครนอกและละครชาตรีได้ สมัยปัจจุบันนิยมใช้ผู้หญิงแสดงเป็นส่วนใหญ่ ละครชาตรีสมัยโบราณไม่สวมเสื้อเนื่องจากตัวแสดงเป็นชาย  ตัวยืนเครื่องซึ่งเป็นตัวที่แต่งกายดีกว่าตัวอื่นก็นุ่งสนับเพลานุ่งผ้าคาดเจียระบาดมีห้อยหน้า ห้อยข้างสวมสังวาล ทับทรวง กรองคอกับตัวเปล่า บนศีรษะสวมเทริดเท่านั้น ส่วนการแต่งกายในสมัยปัจจุบันมักนิยมแต่งเครื่องละครสวยงาม เรียกตามภาษาชาวบ้านว่า "เข้าเครื่องหรือยืนเครื่อง"
เครื่องดนตรีที่ใช้เป็นวงปี่พาทย์ชาตรี ประกอบด้วย ปี่ โทน ฆ้องคู่ กรับ และกลองชาตรี ละครชาตรีไม่มีฉากประกอบ ยกเว้นให้มีเสากลางโรง 1 ต้น เสานี้สําคัญมาก (เป็นเสาที่พระวิสสุกรรมเสด็จมาประทับเพื่อปกป้องผองภัยอันตราย จึงได้ทําเสาผูกผ้าแดงปักไว้ตรงกลางดรง)
ลิงวอก

| ลิงวอก |
| --- | --- |

เพศผู้, ป่า Gokarna, ประเทศเนปาล

เพศเมียกับลูกที่Galtaji, ชัยปุระ
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: อันดับวานร Primates
อันดับย่อย:: Haplorhini Haplorhini
อันดับฐาน:: Simiiformes Simiiformes
วงศ์:: Cercopithecidae Cercopithecidae
สกุล:: Macaca Macaca (Zimmermann, 1780)
สปีชีส์:: Macaca mulatta
ชื่อทวินาม
Macaca mulatta (Zimmermann, 1780)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 ชื่อพ้องชนิด Simia fulvus (Kerr, 1792)  Simia rhesus Audebert, 1798  Simia erythraea Shaw, 1800  Macaca nipalensis Hodgson, 1840  Macaca oinops Hodgson, 1840  Inuus sanctijohannis R. Swinhoe, 1866  Inuus sancti-johannis R. Swinhoe, 1866  Macacus lasiotus Gray, 1868  Macacus tcheliensis A. Milne-Edwards, 1872  Macacus vestitus A. Milne-Edwards, 1892  Macacus rhesus villosus True, 1894  Pithecus littoralis Elliot, 1909  Macaca siamica Kloss, 1917  Macaca mulatta mcmahoni Pocock, 1932 
ลิงวอก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Macaca mulatta) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานร (Primates) เป็นลิงที่มีร่างกายอ้วนสั้น บริเวณหลัง หัวไหล่ และตะโพกมีสีน้ำตาลปนเทา ส่วนบริเวณใต้ท้องและสีข้างมีสีอ่อนกว่า หางยาวประมาณครึ่งหนึ่งของความยาวลำตัว ขนหางค่อนข้างยาวและฟู มีการผลัดขนประมาณช่วงเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคมของทุกปี โดยจะเริ่มที่บริเวณปากก่อน หลังจากนั้นจึงจะเริ่มผลัดขนที่หลัง ตัวเมียอาจมีขนสีแดงในฤดูผสมพันธุ์ ขนที่หัวของลิงวอกจะชี้ตรงไปด้านหลัง ลิงตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย
มีความยาวลำตัวและหัว 47–58.5 เซนติเมตร ความยาวหาง 20.5–28 เซนติเมตร น้ำหนัก 3–6 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่อัฟกานิสถาน, ภาคเหนือของอินเดีย, เนปาล, พม่า, ภาคใต้ของจีน, ลาว, เวียดนาม และภาคตะวันตกของไทย โดยในประเทศ ปัจจุบันเชื่อว่า เหลืออยู่เพียงฝูงสุดท้ายแล้วที่วัดถ้ำผาหมากฮ่อ ในพื้นที่อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย แต่จากข้อมูลล่าสุด ยังพบเห็นฝูงลิงวอกได้อีกที่บริเวณสะพานข้ามน้ำ หน่วยพิทักษ์ป่าศาลาพรม ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ตั้งแต่ 50 ตัวขึ้นไป สมาชิกส่วนใหญ่ในฝูงประกอบไปด้วยลิงตัวเมียและลูก ๆ ตัวเมียในฝูงจะมีบทบาทสำคัญมากกว่าตัวผู้ แต่ลิงตัวผู้จะมีบทบาทในการปกป้องฝูง ลิงวอกเริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 3–4 ปี ระยะตั้งท้องนาน 5–7 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ลิงตัวเมียจะอยู่กับฝูงไปจนตาย แต่ตัวผู้เมื่อโตขึ้น มักจะถูกขับไล่ให้ออกจากฝูง จากการศึกษาพบว่า ลิงวอกมีความสัมพันธ์กับชุมชนมนุษย์มาเป็นเวลานาน แต่การที่ลิงวอกมักเข้ามาอาศัยและใช้ประโยชน์ในพื้นที่เกษตรกรรม จึงทำให้ไม่กลัวคน ในบางครั้งจึงถูกจับฆ่าเพื่อนำมาทำเป็นอาหารและฆ่าเพื่อลดความรำคาญ
ปัจจุบัน เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 แต่ประชาชนทั่วไป สามารถ ขออนุญาตเลี้ยงได้ ตามกฎกระทรวงกำหนดชนิดของสัตว์ป่าชนิดที่เพาะพันธุ์ได้ พ.ศ. 2546 ส่วนใหญ่จะเลี้ยงไว้ใช้งาน เป็นลิงเก็บมะพร้าว ซึ่งเป็นอาชีพดังเดิมของคนไทยที่ควรอนุรักษ์ไว้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

Macaca mulatta (หมวดหมู่)
ARKive: images and movies of the rhesus macaque Macaca mulatta
Brain maps and brain atlases of rhesus macaque
Primate Info Net: Macaca mulatta Factsheet
University of Michigan Museum of Zoology's Animal Diversity Web: Macaca mulatta
Macaca mulatta Genome เก็บถาวร 2019-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Rhesus Play Film analysis of agonistic play by Donald Symons (UCSB) on DVD
View the Macaque genome in Ensembl.
View the rheMac8 genome assembly in the UCSC Genome Browser.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q156606  Wikispecies: Macaca mulatta  BioLib: 32260  BOLD: 12471  EoL: 327960  EPPO: SIMIRH  Fossilworks: 232541  GBIF: 2436604  iNaturalist: 43460  IRMNG: 10197752  ITIS: 180099  IUCN: 12554  MSW: 12100551  NCBI: 9544  Species+: 7393 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
ลี เรดมอนด์

| ลี เรดมอนด์ Lee Redmond |
| --- | --- |
เกิด: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 (83 ปี)  ซอลต์เลกซิตี สหรัฐอเมริกา
ลี เรดมอนด์ (อังกฤษ: Lee Redmond) เป็นผู้หญิงที่ได้เคยรับการบันทึกเป็นเจ้าของสถิติเล็บมือยาวที่สุดในโลกจากกินเนสส์ เวิลด์ เรคคอร์ด เกิดวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 อาศัยอยู่ในเมืองซอลต์เลกซิตี ประเทศสหรัฐอเมริกา เธอไว้เล็บชองเธอตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 และเธอบำรุงเล็บและระมัดระวังเล็บของเธออย่างมาก และได้จดบันทึกในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ที่เมืองมาดริด ประเทศสเปน แต่ในปี พ.ศ. 2552 เธอได้สูญเสียเล็บของเธอ เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
สถิติเล็บมือ

| มือข้างขวา |
| --- | --- | --- |
| นิ้วหัวแม่มือ | 76.4 ซม. | 30.1 นิ้ว |
| นิ้วชี้ | 72.3 ซม. | 28.5 นิ้ว |
| นิ้วกลาง | 74.1 ซม. | 29.2 นิ้ว |
| นิ้วนาง | 73.6 ซม. | 29.0 นิ้ว |
| นิ้วก้อย | 71.6 ซม. | 28.2 นิ้ว |
มือข้างซ้าย
| นิ้วหัวแม่มือ | 80.0 ซม. | 31.5 นิ้ว |
| นิ้วชี้ | 76.4 ซม. | 30.1 นิ้ว |
| นิ้วกลาง | 76.7 cm | 30.2 นิ้ว |
| นิ้วนาง | 76.2 ซม. | 30.0 นิ้ว |
| นิ้วก้อย | 73.6 ซม. | 29.0 นิ้ว |
รวม
|  | 751.3 ซม. | 24 ฟุต 7.8 นิ้ว |
การสูญเสียเล็บ

ลี เรดมอนด์ได้สูญเสียเล็บของเธอ เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 โดยเธอสูญเสียเล็บไปประมาณ 34 นิ้ว โดยเธอได้เปิดเผยต่อสาธารณะว่า "เป็นเรื่องน่าเศร้าที่สุดในชีวิตของเธอ ที่ต้องสูญเสียความยาวของเล็บถึง 34 นิ้ว จากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เป็นเหตุให้เธอต้องสูญเสียตำแหน่งเจ้าของเล็บยาวที่สุดในโลกไป" ปัจจุบัน เล็บของลี เรดมอนด์มีความยาวเหลือเพียง 11.5 เซนติเมตร หรือ 4.5 นิ้ว จึงทำให้กินเนสส์ เวิลด์ เรคคอร์ดให้ตำแหน่งเล็บที่ยาวที่สุดในโลกแก่ คริส วอลตัน โดยคริส วอลตันมีเล็บบนมือข้างซ้ายของยาว 3.9 เมตร และที่เล็บบนมือข้างขวายาว 2.9 เมตร
รายชื่อประเทศที่มีสาขาของเคเอฟซี

นี่คือรายชื่อประเทศที่มีสาขาของเคเอฟซี โดยเมื่อปลายปี ค.ศ. 2014 มีเคเอฟซีกว่า 18,875 สาขาใน 118 ประเทศทั่วโลก โดยสาขาแรกของเคเอฟซีเปิดให้บริการในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี 1952 และเปิดให้บริการในแคนาดาในอีกหนึ่งปีต่อมา และเปิดให้บริการในสหราชอาณาจักรในปี 1964 และเริ่มเข้าสู่ตลาดในเอเชียเมื่อช่วงทศวรรษที่ 1970 และทศวรรษที่ 1980 โดยเปิดให้บริการในประเทศจีนเมื่อปี 1987 และเปิดให้บริการในประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป และอเมริกาใต้ ในช่วงทศวรรษที่ 1990 ปัจจุบัน กำลังทยอยเปิดให้บริการในประเทศต่าง ๆ ในทวีปแอฟริกาอยู่
ตลาดสำคัญของเคเอฟซีตั้งอยู่ในประเทศจีน (4,563 สาขา), สหรัฐอเมริกา (4,491 สาขา), ญี่ปุ่น (1,181 สาขา), สหราชอาณาจักร (784 สาขา), แอฟริกาใต้ (736 สาขา), แคนาดา (663 สาขา), ออสเตรเลีย (618 สาขา), มาเลเซีย (579 สาขา), ไทย (531 สาขา), อินโดนีเซีย (465 สาขา)
การเปิดให้บริการในประเทศอื่น ๆ นั้น เคเอฟซีได้ร่วมงานกับบริษัท ยัม! อินเตอร์เนชันแนล ซึ่งตั้งอยู่ใน หลุยส์วิลล์ รัฐเคนทักกี โดยจะบริหารงานของเคเอฟซีโดยตรงในจีน รัสเซีย และอินเดีย
สาขาที่เปิดให้บริการอยู่ในปัจจุบัน > แอฟริกา

| ประเทศ | ปีที่เปิดให้บริการ | บริษัทที่ดำเนินการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
|  แองโกลา | 2012 | Grupo Ibersol | สาขาแรกเปิดให้บริการในเมือง Maianga ใน Luanda |
|  บอตสวานา | 1992 | Venture Partners Botswana | สาขาแรกเปิดให้บริการในเมืองกาโบโรเน ปัจจุบันมีสาขาทั้งหมด 9 แห่ง |
|  กานา | 2011 | Mohinani Group | สาขาแรกเปิดให้บริการในเมือง Greater Accra 4 แห่ง |
|  เคนยา | 2011 | Kuku Foods East Africa | สาขาแรกเปิดให้บริการในช่วงปี 1970 กลับมาเปิดใหม่ Nairobi ในปี 2011 10 แห่ง |
|  เลโซโท | 2012 | KFC South Africa | 5 แห่ง |
|  มาลาวี | 2012 | Afribrand Limited | สาขาแรกเปิดให้บริการในเมือง Blantyre |
|  มอริเชียส | 1983 | Food & Allied Group | สาขาแรกเปิดให้บริการในเมือง Curepipe 20 แห่ง |
|  โมซัมบิก | 2007 | Grupo Ibersol | สาขาแรกเปิดให้บริการในเมือง Maputo 5 แห่ง |
|  นามิเบีย | 2012 | KFC South Africa | 10 แห่ง |
|  ไนจีเรีย | 2012 | Devyani International Nigeria Limited | สาขาแรกเปิดให้บริการในเมือง Lagos ในปี 2009 25 แห่ง ในปี 2014 |
|  แอฟริกาใต้ | 1971 | Yum Restaurants International (Pty) Ltd | Divested its holdings from 1987 until 1994 to a holding company after U.S. Congress passed a law forbidding U.S. companies from owning South African assets. KFC sold its assets to Devco, an administrative entity, which managed the trademark. |
|  เอสวาตินี | 1993 |  | สาขาแรกเปิดให้บริการในเมือง Mbabane 7 แห่ง |
|  แทนซาเนีย | 2013 |  | สาขาแรกเปิดให้บริการในเมือง Dar es Salaam |
|  ยูกันดา | 2013 | Kuku Foods East Africa | สาขาแรกเปิดให้บริการในเมือง Kampala |
|  แซมเบีย | 2011 |  | By the end of 2011, four outlets had been opened in shopping centres in the capital city of Lusaka. |
|  ซิมบับเว | 2013 | Takura Investments and Kelvin James | KFC ยกเลิกกิจการในปี 2008 หลังจากไม่ผ่านคุณสมบัติของบริษัท และได้กลับมาเปิดบริการอีกครั้งในเดือนธันวาคม 2013 ในเมือง Harare. |
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2025–26

| --- | --- |
สนามปุชกาชออเรนอในบูดาเปสต์จะเป็นเจ้าภาพรอบชิงชนะเลิศ
รายละเอียดการแข่งขัน
วันที่: รอบคัดเลือก: 8 กรกฎาคม – 27 สิงหาคม 2025 การแข่งขัน: 16 กันยายน 2025 – 30 พฤษภาคม 2026
ทีม: การแข่งขัน: 36 ทีม รวม: 83 ทีม (จาก 53 สมาคม)
← 2024–25 2026–27 → 
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2025–26 จะเป็นฤดูกาลที่ 71 ของการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรชั้นนำของยุโรป ซึ่งจัดโดยยูฟ่า และเป็นฤดูกาลที่ 34 นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อจากยูโรเปียนแชมเปียนคลับส์คัพเป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
รอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2026 ที่สนามกีฬาปุชกาชออเรนอในบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี