stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีนาถชาร์ล็อตแห่งไซปรัส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ชาร์ล็อตที่ 1 แห่งไซปรัส
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระราชินีนาถชาร์ล็อตแห่งไซปรัส |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าฌ็องที่ 2 |  | พระมหากษัตริย์แห่งไซปรัส  (28 กรกฎาคม ค.ศ. 1458 – ค.ศ. 1464) |  | พระเจ้าฌักที่ 2 |
สนธิสัญญาว่าด้วยการตกลงขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับดินแดนเยอรมนี

| --- | --- |

ประเภท: สนธิสัญญาเอกราช /สนธิสัญญาสันติภาพ
วันร่าง: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533
วันลงนาม: 12 กันยายน พ.ศ. 2533
ที่ลงนาม: มอสโก, รัสเซียของโซเวียต, สหภาพโซเวียต
วันมีผล: 15 มีนาคม พ.ศ. 2534
ผู้ลงนาม: สอง   เยอรมนีตะวันออก   เยอรมนีตะวันตก บวกสี่   ฝรั่งเศส   สหภาพโซเวียต   สหราชอาณาจักร   สหรัฐ 
ภาษา:  อังกฤษ  ฝรั่งเศส  เยอรมัน  รัสเซีย 
สนธิสัญญาการในการตกลงขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับดินแดนเยอรมนี (เยอรมัน: Vertrag über die abschließende Regelung in Bezug auf Deutschland) หรือเรียกว่า สนธิสัญญาสองบวกสี่ (เยอรมัน: Zwei-plus-Vier-Vertrag; เรียกสั้น ๆ ว่า: สนธิสัญญาเยอรมัน) มีการเจรจาขึ้นใน พ.ศ. 2533 ระหว่างสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีและสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี และอีกมหาอำนาจอีกสี่ชาติซึ่งยึดครองเยอรมนีตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ ได้แก่ ฝรั่งเศส สหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา ในสนธิสัญญานี้ มหาอำนาจทั้งสี่ได้ถอนสิทธิทั้งหมดในเยอรมนี ทำให้สามารถรวมประเทศเยอรมนี เพื่อเป็นรัฐเอกราชเต็มตัวในปีถัดมา
เบื้องหลัง

เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ข้อตกลงพ็อทซ์ดัมได้มีการประกาศหลังจากการประชุมพ็อทซ์ดัม ซึ่งตกลงเงื่อนไขเริ่มต้นซึ่งฝ่ายสัมพันธมิตรจะปกครองเยอรมนีและข้อตกลงเกี่ยวกับพรมแดนเยอรมนี-โปแลนด์ ซึ่งรู้จักกันว่า แนวโอเดอร์-ไนเซอ ข้อตกลงที่บรรลุเป็นข้อตกลงที่อธิบายเพิ่มเติมซึ่งมีข้อสรุปว่า "สันติภาพสำหรับเยอรมนีจะได้รับรองโดยรัฐบาลเยอรมนีเมื่อรัฐบาลที่เหมาะสมสำหรับจุดประสงค์ดังกล่าวได้ก่อตั้งขึ้น" ส่งผลให้ ปัญหาเยอรมัน กลายเป็นหนึ่งในประเด็นที่สำคัญที่สุดของสงครามเย็นที่กำลังดำเนินอยู่ และจนกระทั่งข้อตกลงดังกล่าวสิ้นสุดลงเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ได้มีความคืบหน้าเพียงเล็กน้อยในการสร้างรัฐบาลเดียวของเยอรมนีตามจุดประสงค์ในข้อตกลงในขั้นสุดท้าย ซึ่งหมายความว่าเมื่อพิจารณาดูแล้วเยอรมนีมิได้มีอำนาจอธิปไตยอย่างสมบูรณ์
หลังจากการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน ชาวเยอรมันและรัฐบาลของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) และสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก) มีจุดประสงค์อย่างชัดเจนที่จะสร้างรัฐเยอรมันอันหนึ่งเดียวที่เป็นประชาธิปไตย และเพื่อบรรลุความเป็นหนึ่งเดียวและเอกราชสมบูรณ์ พวกเขามีความปรารถนาที่จะยอมรับเงื่อนไขของข้อตกลงพ็อทซ์ดัมซึ่งมีผลกระทบต่อเยอรมนี จากนั้นจึงเป็นไปได้ที่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกฝ่ายจะเจรจาตกลงขั้นสุดท้ายตามที่ระบุในข้อตกลงพ็อทซ์ดัม
สนธิสัญญา

สนธิสัญญาการในการตกลงขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับดินแดนเยอรมนีได้มีการลงนาม ณ กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2533 ซึ่งมีผลนำไปสู่การรวมประเทศเยอรมนีเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2533
ภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญา มหาอำนาจทั้งสี่ละทิ้งสิทธิทั้งหมดที่เคยถือครองในเยอรมนีทั้งหมดรวมถึงในเบอร์ลิน ผลที่ตามมาคือประเทศเยอรมนีภายใต้การรวมประเทศนั้นมีอำนาจอธิปไตยสมบูรณ์เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2534 กองทัพโซเวียตทั้งหมดจะต้องออกจากเยอรมนีภายในสิ้นปี พ.ศ. 2537 เยอรมนีตกลงที่จะจำกัดกองทัพให้มีทหารไม่เกิน 370,000 นาย โดยที่ในกองทัพบกและกองทัพอากาศจะต้องมีทหารไม่เกิน 345,000 นาย เยอรมนียังได้ยืนยันที่จะสละสิทธิ์การผลิต การถือครอง และการควบคุมอาวุธนิวเคลียร์ อาวุธชีวภาพ และอาวุธเคมี โดยเฉพาะอย่างยิ่งสนธิสัญญางดการแพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์จะยังคงมีผลบังคับใช้เต็มในประเทศเยอรมนี นอกจากนี้ไม่มีกองทัพต่างประเทศ อาวุธนิวเคลียร์ หรือการบรรทุกอาวุธนิวเคลียร์จะต้องไม่คงอยู่ในอดีตประเทศเยอรมนีตะวันออก ทำให้พื้นที่ดังกล่าวเป็นเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์
อีกเงื่อนไขหนึ่งที่สำคัญของสนธิสัญญาคือให้เยอรมนีที่จะยอมรับและรับรองเส้นเขตแดนกับโปแลนด์ในระดับสากล รวมถึงการเปลี่ยนแปลงดินแดนที่เกิดขึ้นหลังจาก พ.ศ. 2488 เพื่อป้องกันการอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนทางตะวันออกของแนวโอเดอร์-ไนเซอร์ในอนาคต เยอรมนียังได้ตกลงที่จะลงนามในสนธิสัญญาอีกฉบับกับโปแลนด์ซึ่งยืนยันพรมแดนในปัจจุบันโดยเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ได้มีการลงนามในสนธิสัญญาพรมแดนเยอรมนี-โปแลนด์
อ่านเพิ่ม

Trachtenberg, Marc. "The United States and the NATO Non-extension Assurances of 1990: New Light on an Old Problem?" International Security 45:3 (2021): 162-203. https://doi.org/10.1162/isec_a_00395 and online commentary on H-DIPLO 2021
แหล่งข้อมูลอื่น

Full text in English เก็บถาวร 2022-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Published by Her Majesty's Stationery Office on the Foreign and Commonwealth Office website)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ
สมาคมฟุตบอลมาเก๊า

| AFC |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1939; 85 ปีที่แล้ว (1939)
สมาชิกฟีฟ่า: 1978
สมาชิกAFC: 1978
สมาชิกEAFF: 2002
ประธาน: Cheung Lup Kwan
เว็บไซต์: http://macaufootballassociation.com
สมาคมฟุตบอลมาเก๊า (จีน: 澳門足球總會 Pinyin: Àomén zúqiú zǒng huì; โปรตุเกส: Associação de Futebol de Macau, อังกฤษ: Macau Football Association) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในมาเก๊า ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2482 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศรวมถึงฟุตบอลทีมชาติมาเก๊า
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในมาเก๊า
ฟุตบอลทีมชาติมาเก๊า
ฟุตบอลหญิงทีมชาติมาเก๊า
ฟุตบอลทีมชาติมาเก๊ารุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
ฟุตบอลทีมชาติมาเก๊ารุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลทีมชาติมาเก๊ารุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
เอเชียนคัพ
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาจีน) Official website เก็บถาวร 2020-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Macau เก็บถาวร 2018-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the FIFA website.
Macau at AFC site
| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของเอเชีย (AFC) |
| --- | --- |
เอเชียตะวันตก (WAFF):  บาห์เรน  อิรัก  จอร์แดน  คูเวต  เลบานอน  โอมาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
เอเชียกลาง (CAFA):  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  คีร์กีซสถาน  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมนิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  บังกลาเทศ  ภูฏาน  อินเดีย  มัลดีฟส์  เนปาล  ปากีสถาน  ศรีลังกา 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  จีน  จีนไทเป  กวม  ฮ่องกง  ญี่ปุ่น  มาเก๊า  มองโกเลีย  นอร์เทิร์นมาเรียนา  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้ 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  ออสเตรเลีย  บรูไน  กัมพูชา  ติมอร์ตะวันออก  อินโดนีเซีย  ลาว  มาเลเซีย  พม่า  ฟิลิปปินส์  สิงคโปร์  ไทย  เวียดนาม 
ยกเลิก:  เยเมนใต้ 
ตัวเอียง หมายถึง สมาคมสมาชิกแบบเต็มแต่ไม่ใช่สมาชิกฟีฟ่า
สมาคมมวยสากลนานาชาติ

| --- | --- |

ชื่อย่อ: IBA
ก่อตั้ง: 29–30 พฤศจิกายน 1946
ประเภท: สหพันธ์กีฬา
สํานักงานใหญ่: โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทั่วโลก
ประธาน: อูมาร์ นาซาโรวิช เครมเลฟ
องค์กรแม่: สภา
สังกัด: ASOIF, GAISF
เว็บไซต์: IBA.sport
สมาคมมวยสากลนานาชาติ (อังกฤษ: International Boxing Association; IBA) หรือเดิมชื่อ สหพันธ์มวยสากลสมัครเล่นนานาชาติ (ฝรั่งเศส: Association Internationale de Boxe Amateur; AIBA) เป็นองค์กรที่ควบคุมดูแลกีฬามวยสากลระหว่างประเทศได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล และเป็นสมาชิกของสมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติโอลิมปิกฤดูร้อน มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2789  ประธานคนปัจจุบันคือ Gafur Rakhimov
ที่ประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 140 เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2566 มีมติเพิกถอนการยอมรับสหพันธ์ฯ ออกจากกีฬาโอลิมปิก ตามข้อบังคับที่ 3.7 ในกฎบัตรโอลิมปิก
สภาแห่งรัฐ (ฝรั่งเศส)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สภาแห่งรัฐ
| --- | --- |
Conseil d'État
โลโกสภา
ก่อนหน้า: ราชสภา
ก่อตั้ง: 1799; 225 ปีที่แล้ว (1799)
ผู้ก่อตั้ง: คณะกงสุล
ประเภท: ที่ปรึกษา ศาลสูงสุด
วัตถุประสงค์: คำแนะนำและยินยอม ศาลชั้นที่สุด
สํานักงานใหญ่: ปาแล-รัวยาล
ที่ตั้ง: ปารีส, ฝรั่งเศส
สมาชิก  : ประมาณ 300 คน
เว็บไซต์: www.conseil-etat.fr
สภาแห่งรัฐ (ฝรั่งเศส: Conseil d'État, ออกเสียง: [kɔ̃sɛj deta]; อังกฤษ: Council of State) เป็นหน่วยงานรัฐบาลระดับชาติในฝรั่งเศส มีบทบาทเป็นทั้งที่ปรึกษากฎหมายให้แก่ฝ่ายบริหาร และเป็นศาลสูงสุดสำหรับกระบวนการยุติธรรมทางปกครอง นโปเลียน โบนาปาร์ต จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1799 เพื่อแทนที่ราชสภา (Conseil du Roi) ปัจจุบัน สภาแห่งรัฐมีที่ทำการอยู่ ณ ปาแล-รัวยาล (Palais-Royal) ในปารีส เจ้าหน้าที่สภาแห่งรัฐประกอบด้วยนิติกรชั้นสูงของประเทศ รองประธานสภาแห่งรัฐเป็นข้าราชการระดับ 9 และมีความสำคัญสูงสุดในประเทศ สมาชิกสภาแห่งรัฐยังเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรหลักแห่งรัฐ (grands corps de l'État) สมาชิกเหล่านี้มักมาจากนักเรียนหัวกะทิที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนการปกครองแห่งชาติ (École nationale d'administration)
อ่านเพิ่ม

Bell, John (2000). "What is the Function of the Conseil d'Etat in the Preparation of Legislation?". The International and Comparative Law Quarterly. 49 (3): 661–672. doi:10.1017/S0020589300064423. JSTOR 761401. S2CID 146580752.; with a comparison to the procedures used in the Government of the United Kingdom
Beardsley, James (1975). "Constitutional Review in France". The Supreme Court Review. 1975: 189–259. doi:10.1086/scr.1975.3108812. JSTOR 3108812. S2CID 140742890.; discussion of the "general principles of Law"
Lafon, Jacqueline Lucienne (1994). "La judicialisation de la politique en France". Revue Internationale de Science Politique. 15 (2): 135–142. JSTOR 1601561.
Bruno Latour, "The Making of Law: An Ethnography of the Conseil d'Etat" - Cambridge, UK:  Polity Press, 2009.
Parris, Henry (1966). "The Conseil d'État in the Fifth Republic". Government and Opposition. 2 (1): 89–104. doi:10.1111/j.1477-7053.1966.tb01155.x.</ref>
Martin A. Rogoff, "French Constitutional Law: Cases and Materials" – Durham, North Carolina: Carolina Academic Press, 2010.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Printed working documents of the Conseil d'Etat (1800–1814)
Important decisions of the Conseil d'État
English translations of some decisions เก็บถาวร 2007-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
48°51′48″N 2°20′13″E﻿ / ﻿48.86333°N 2.33694°E﻿ / 48.86333; 2.33694
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef
สมาคมศิลปินอิสระ

โปสเตอร์ของงานแสดงศิลปะของ “สมาคมศิลปินอิสระ” ครั้งที่ 22 โดยอ็องรี รูโซ
สมาคมศิลปินอิสระ (ฝรั่งเศส: Société des Artistes Indépendants, อังกฤษ: Society of Independent Artists) เป็นสมาคมที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1884 ในกรุงปารีส โดยมีปรัชญาว่า “Sans jury ni récompense” (ไทย: ไม่มีผู้ตัดสินไม่มีรางวัล) ในบรรดาผู้ร่วมก่อตั้งก็ได้แก่ อาลแบร์ ดูว์บัว-ปีแย, ออดีลง เรอดง, ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา และปอล ซีญัก สองปีต่อมาในปี ค.ศ. 1886 ศิลปินอิสระก็จัดการนิทรรศการแสดงศิลปะเป็นครั้งที่สอง และตั้งแต่นั้นมาเป็นเวลาสามสิบปีทางสมาคมก็จัดการแสดงศิลปะเป็นประจำทุกปี แนวโน้มของความเปลี่ยนแปลงทางศิลปะของคริสต์ศตวรรษที่ 20 จะแสดงเป็นครั้งแรกและการถกเถียงปรัชญาศิลปะใหม่ ๆ ที่นิทรรศการ แต่การแสดงศิลปะก็ต้องมายุติลงระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แม้ว่าตัวสมาคมจะยังคงดำรงอยู่โดยมีสำนักงานอยู่ภายใต้กร็องปาแลมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 (ติดกับ สมาคมศิลปินฝรั่งเศส, สมาคมวิจิตรศิลป์แห่งชาติ,  สมาคมซาลองโอโตมน์ และอื่น ๆ)
ดูเพิ่ม

ลัทธิประทับใจยุคหลัง
ลัทธิประทับใจใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กลัทธิประทับใจยุคหลัง |
| --- | --- |
ขบวนการใน คริสต์ศตวรรษที่ 19:  ลัทธิประทับใจใหม่   วิภาคนิยม  ลัทธิผสานจุดสี  คตินิยมเส้นกั้นสี  กลุ่มนาบี  ศิลปะสังเคราะห์นิยม  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  นวศิลป์ 
จิตรกร:  อ็องรี รูโซ  เอ็ดวัด มุงก์  ปอล เซซาน  ปอล โกแก็ง  อ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก  ออดีลง เรอดง  ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา  ปอล ซีญัก  ฟินเซนต์ ฟัน โคค 
ขบวนการใน คริสต์ศตวรรษที่ 20:  คติโฟวิสต์  กลุ่มบรึคเคอ  กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม  ลัทธิบาศกนิยม 
จิตรกร:  อ็องรี มาติส  อ็องเดร เดอแร็ง  แอนสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์  คาร์ล ชมิดท์-รอทท์ลุฟฟ์  วาซีลี คันดินสกี  ฟรันซ์ มาร์ค  ปาโบล ปีกัสโซ  ฌอร์ฌ บรัก 
งานแสดงศิลปะ:  สมาคมศิลปินอิสระ  Les XX  The Volpini Exhibition, 1889  Le Barc de Boutteville  La Libre Esthétique  Ambroise Vollard  Salon d'Automne 
นักวิจารณ์ศิลปะ:  เฟลิกซ์ เฟเนอง  อาลแบร์ โอรีเย 
 ดูเพิ่ม จิตรกรลัทธิประทับใจยุคหลัง จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง ลัทธิประทับใจ นวยุคนิยม ศิลปะสมัยใหม่ ลัทธิการแยกตัว
สมาคมฟุตบอลแคนาดา

| CONCACAF |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: พฤษภาคม 1912
สำนักงานใหญ่: 237 Metcalfe Street ออตตาวา, รัฐออนแทรีโอ K2P 1R2
สมาชิกฟีฟ่า: 1912–1926; 1948–ปัจจุบัน
สมาชิกCONCACAF: 18 กันยายน ค.ศ. 1961 (original member)
ประธาน: Nick Bontis
เว็บไซต์: www.canadasoccer.com
สมาคมฟุตบอลแคนาดา (ฝรั่งเศส: Association canadienne de soccer, อังกฤษ: Canadian Soccer Association, หรือ Canada Soccer) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศแคนาดา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ออตตาวา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2455 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (คอนคาแคฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศแคนาดารวมถึงฟุตบอลทีมชาติแคนาดา
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศแคนาดา
ฟุตบอลทีมชาติแคนาดา
ฟุตบอลหญิงทีมชาติแคนาดา
ฟุตบอลทีมชาติแคนาดารุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
ฟุตบอลทีมชาติแคนาดารุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลทีมชาติแคนาดารุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
คอนคาแคฟโกลด์คัพ
คอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Canada Soccer Records & Results 2021
Canadian Soccer Referees' Association
Canada เก็บถาวร 2018-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FIFA site
Canada at CONCACAF site
| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (CONCACAF) |
| --- | --- |
อเมริกาเหนือ (NAFU):  แคนาดา  เม็กซิโก  สหรัฐ 
อเมริกากลาง (UNCAF):  เบลีซ  คอสตาริกา  เอลซัลวาดอร์  กัวเตมาลา  ฮอนดูรัส  นิการากัว  ปานามา 
แคริบเบียน (CFU):  แองกวิลลา  แอนทีกาและบาร์บิวดา  อารูบา  บาฮามาส  บาร์เบโดส  เบอร์มิวดา  โบแนเรอ2  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  หมู่เกาะเคย์แมน  คิวบา  กือราเซา  ดอมินีกา  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เฟรนช์เกียนา1 2  กรีเนดา  กัวเดอลุป2  กายอานา1  เฮติ  จาเมกา  มาร์ตีนิก2  มอนต์เซอร์รัต  ปวยร์โตรีโก  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  แซ็ง-มาร์แต็ง2  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ซินต์มาร์เติน2  ซูรินาม1  ตรินิแดดและโตเบโก  เติกส์และเคคอส  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
 1 สมาชิกอเมริกาใต้แต่สังกัด CONCACAF และ CFU  2 สมาชิก CONCACAF เต็มรูปแบบ แต่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ FIFA
สมาพันธ์ว่ายน้ำแอฟริกา

สมาพันธ์ว่ายน้ำแอฟริกา (อังกฤษ: African Swimming Confederation; ฝรั่งเศส: Confédération Africaine de Natation, CANA) เป็นสมาพันธ์ว่ายน้ำของทวีปแอฟริกา เป็นสมาคมระดับทวีปซึ่งมีหน้าที่ดูแลการว่ายน้ำในทวีปแอฟริกา สมาพันธ์ฯ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2513 มีสมาชิก 7 ประเทศ และใน พ.ศ. 2551 มีสมาชิก 43 ประเทศ
การแข่งขันว่ายน้ำชิงแชมป์แอฟริกาพื้นที่ 6 2020 มีกำหนดจัดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 เนื่องจากการระบาดของไวรัสโควิด-19
สมาชิก

สมาพันธ์ว่ายน้ำแอฟริกาแบ่งพื้นที่ย่อยตามภูมิศาสตร์ออกเป็น 4 พื้นที่ โดยแต่ละพื้นที่จะจัดการแข่งขันชิงแชมป์กลุ่มอายุของตนเอง พื้นที่ต่าง ๆ มีดังนี้
| พื้นที่ | สมาชิก | สมาชิก | สมาชิก | สมาชิก | สมาชิก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  แอลจีเรีย |  อียิปต์ |  ลิเบีย |  โมร็อกโก |  ตูนิเซีย |

| 2 |  แคเมอรูน |  สาธารณรัฐคองโก |  โกตดิวัวร์ |  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก |  แกมเบีย |
| 2 |  กานา |  กินี |  มาลี |  ไนเจอร์ |  |
| 2 |  ไนจีเรีย |  เซเนกัล |  โตโก |  |  |

| 3 |  บุรุนดี |  เอธิโอเปีย |  เคนยา |  รวันดา |  |
| 3 |  ซูดาน |  แทนซาเนีย |  ยูกันดา |  |  |

| 4 |  แองโกลา |  บอตสวานา |  คอโมโรส |  เลโซโท |  มาดากัสการ์ |
| 4 |  มาลาวี |  มอริเชียส |  โมซัมบิก |  นามิเบีย |  เซเชลส์ |
| 4 |  แอฟริกาใต้ |  เอสวาตีนี |  แซมเบีย |  ซิมบับเว |  |
สมาชิกอื่น ๆ ของฟีนาในแอฟริกา:
เบนิน
บูร์กินาฟาโซ
ชาด
จิบูตี
อิเควทอเรียลกินี
กินี-บิสเซา
ไลบีเรีย
มอริเตเนีย
เซียร์ราลีโอน
โซมาเลีย
สภายุโรป

| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์
ธง

ก่อตั้ง: สนธิสัญญาลอนดอน ค.ศ. 1949
ประเภท: องค์การระหว่างรัฐบาลระดับภูมิภาค
สํานักงานใหญ่: สทราซบูร์ ประเทศฝรั่งเศส
ที่ตั้ง: ทวีปยุโรป, ทวีปอเมริกาเหนือ (กรีนแลนด์, แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์), ทวีปเอเชีย (ไซบีเรีย, อานาโตเลีย, จอร์เจีย, ไซปรัส, อาร์มีเนีย และอาเซอร์ไบจาน), ทวีปอเมริกาใต้ (เฟรนช์เกียนา), โอเชียเนีย (เฟรนช์พอลินีเชีย), ทวีปแอฟริกา (เซวตา, เมลียา, เรอูว์นียง, มายอต)
สมาชิก  : รัฐสมาชิก 46 รัฐ 5 สภาสังเกตการณ์ 3 สมัชชาสังเกตการณ์
ภาษาทางการ : อังกฤษ, ฝรั่งเศส ภาษาอื่นที่ใช้: เยอรมัน, อิตาลี
เลขาธิการ: Thorbjørn Jagland
รองสมัชชา: Gabriella Battaini-Dragoni
ประธานรัฐสภาสมัชชา: Anne Brasseur
ประธานคณะกรรมการรัฐมนตรี: Edmond Panariti
ประธานรัฐสภา: Jean-Claude Frécon
เว็บไซต์: www.coe.int
ระวังสับสนกับ รัฐสภายุโรป
สภายุโรป
(อังกฤษ: Council of Europe, CoE; ฝรั่งเศส: Conseil de l'Europe, CdE) เป็นองค์การระหว่างรัฐบาลระดับภูมิภาค (regional intergovernmental organisation) ที่ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2492 เพื่อส่งเสริมสิทธิมนุษยชน ประชาธิปไตย และหลักนิติธรรม ในรัฐสมาชิก 46 รัฐที่มีประชากรรวมกัน 675 ล้านคน เป็นองค์กรต่างหากจากสหภาพยุโรปที่มีสมาชิก 27 ประเทศ ซึ่งมักจะสับสนกันโดยส่วนหนึ่งก็เพราะใช้ธงยุโรปเหมือนกัน แต่สภายุโรปไม่สามารถออกกฎหมายที่บังคับใช้ได้โดยไม่เหมือนกับสหภาพยุโรป
สมาชิกสภายุโรปในปัจจุบัน
ส่วนของสภายุโรปที่รู้จักกันดีที่สุดก็คือศาลสิทธิมนุษยชนยุโรป (European Court of Human Rights) ซึ่งตัดสินคดีตามอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิมนุษยชนยุโรป (European Convention on Human Rights) งานของสภายุโรปมีผลเป็นมาตรฐาน กฎบัตร และอนุสัญญาที่อำนวยความร่วมมือกันระหว่างประเทศยุโรปโดยเป็นองค์กรที่ให้คำแนะนำ
ส่วนของสภาตามกฎหมายก็คือ คณะรัฐมนตรี (Committee of Ministers) ที่ประกอบด้วยรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศของรัฐสมาชิกแต่ละรัฐ และสมัชชารัฐสภา (Parliamentary Assembly) ซึ่งประกอบด้วยรัฐสภาแห่งชาติของรัฐสมาชิกแต่ละรัฐ ส่วนกรรมาธิการเพื่อสิทธิมนุษยชน (Commissioner for Human Rights) เป็นสถาบันอิสระภายในสภายุโรป โดยได้รับมอบหมายให้โปรโมตความสำนึกและความเคารพในสิทธิมนุษยชนในรัฐสมาชิก ส่วนเลขาธิการแห่งสภายุโรป (Secretary General of the Council of Europe) เป็นหัวหน้ากองเลขาธิการขององค์การ
สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองสทราซบูร์ ประเทศฝรั่งเศส ภาษาทางการขององค์การคือภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส แต่ว่าคณะรัฐมนตรี สมัชชารัฐสภา และ Congress of the Council of Europe ก็ใช้ภาษาเยอรมัน อิตาลี ตุรกี รัสเซียในงานบางอย่างด้วยเหมือนกัน
ดูเพิ่ม

สหภาพยุโรป
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "Did you know?". สืบค้นเมื่อ 10 August 2018. English and French are the official languages of the Council of Europe. German, Italian and Russian are used as working languages.
↑  "Resolution 2208 (2018): Modification of the Assembly's Rules of Procedure: the impact of the budgetary crisis on the list of working languages of the Assembly". สืบค้นเมื่อ 10 August 2018. The draconian reduction in the Assembly’s budget for 2018 and 2019, a consequence of Turkey’s decision to revert to its initial status of ordinary contributor to the Council of Europe budget, calls for drastic measures. ... In this context, the Assembly refers to the clear position it adopted, notably in Resolution 2058 (2015) on the allocation of seats in the Parliamentary Assembly with respect to Turkey, making the introduction of Turkish as a working language of the Assembly strictly conditional upon the Committee of Ministers' decision to approve Turkey’s request to become a major contributor to the Council of Europe’s budget and to allocate the corresponding funds to the Assembly.
↑  "Council of Europe", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ ฉบับ ๒๕๔๕, (รัฐศาสตร์) สภายุโรป
↑  "The allocation of seats in the Parliamentary Assembly with respect to Turkey". assembly.coe.int. สืบค้นเมื่อ 2016-01-26. The working languages in the Assembly shall be German, Italian, Russian and Turkish
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
General Agreement on Privileges and Immunities of the Council of Europe, Paris, 2 September 1949
| ด ค กองค์การระดับภูมิภาค |
| --- | --- |
องค์การ:  สหภาพแอฟริกา  สันนิบาตอาหรับ  ความร่วมมือเอเชีย  เอเปค  OCS  อาเซียน  BBIN  บิมสเทค  ประชาคมแคริบเบียน  Central American Integration System  เครือรัฐเอกราช  เครือจักรภพแห่งประชาชาติ  Community of Latin American and Caribbean States  สภายุโรป  ประชาคมแอฟริกาตะวันออก  อีซีโอดับบลิวเอเอส  องค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจ  สหภาพเศรษฐกิจยูเรเชีย  อียู  GUAM  คณะมนตรีความร่วมมืออ่าว  IORA  Latin American Parliament  Melanesian Spearhead Group  เมร์โกซูร์  เนโท  คณะมนตรีนอร์ดิก  องค์การนานารัฐอเมริกา  PIF  Polynesian Leaders Group  Prosur  อาร์เซ็ป  เอสซีโอ  เอสเอเออาร์ซี  TAKM  Trilateral Cooperation Secretariat  องค์การนานารัฐเตอร์กิก  สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้  วี4  คณะมนตรีนอร์ดิกตะวันตก 
หัวข้อ:  การรวมกลุ่มระดับภูมิภาค  องค์การระดับภูมิภาคเรียงตามจำนวนประชากร  ภูมิภาคนิยม (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ)
สนามกีฬาจีเอสพี

| --- | --- |
สนามกีฬาจีเอสพีแห่งใหม่

th
ชื่อเต็ม: Στάδιο Γυμναστικού Συλλόγου "Τα Παγκύπρια"/สนามกีฬาสโมสรยิมนาสติกเดอะแพนไซเปรียนส์
ที่ตั้ง: สโตรโวโลส เขตนิโคเซีย ประเทศไซปรัส
พิกัด: 35°6′52.3″N 33°21′46.2″E﻿ / ﻿35.114528°N 33.362833°E﻿ / 35.114528; 33.362833
เจ้าของ: สมาคมยิมนาสติกแพนไซเปรียน (GSP)
ผู้ดำเนินการ: สมาคมยิมนาสติกแพนไซเปรียน (GSP)
ที่นั่งพิเศษ: 31
ความจุ: 22,859 ที่นั่ง
สถิติผู้ชม: 23,043 อาโปเอลนิโคเซีย พบ โอโมเนียนิโคเซีย (7 ธันวาคม 2002 – เฟิสต์ดิวิชัน)
ขนาดสนาม: 105 x 68 ตารางเมตร
พื้นผิว: หญ้าธรรมชาติ
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 1995
ก่อสร้าง: ค.ศ. 1995–1998
เปิดใช้สนาม: 6 ตุลาคม 1999; 25 ปีก่อน (1999-10-06)
สถาปนิก: ทีดีเอ
ผู้จัดการโครงการ: เคเอแอล
วิศวกรโครงสร้าง: เคเอแอล
ผู้รับเหมาทั่วไป: กลุ่ม อีพีซี
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลอาโปเอลนิโคเซีย (1999–ปัจจุบัน)  สโมสรกีฬาโอโมเนียนิโคเซีย (1999–ปัจจุบัน)  โอลิมเบียโกสนิโคเซีย (1999–2008), (2009–2013)  ฟุตบอลทีมชาติไซปรัส (2000–ปัจจุบัน)
เว็บไซต์
www.gsp.org.cy
สนามกีฬาสโมสรยิมนาสติก "เดอะแพนไซเปรียนส์" (สนามกีฬาจีเอสพี) (กรีก: Στάδιο Γυμναστικός Σύλλογος "Τα Παγκύπρια") เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่สโตรโวโลสในเขตนิโคเซีย ประเทศไซปรัส ถือเป็นสนามฟุตบอลที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศ มีความจุ 22,859 ที่นั่ง เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1999 ใช้งานในฐานะสนามเหย้าของสองสโมสรจากนิโคเซียอย่างอาโปเอลและโอโมเนีย นอกจากนี้ ยังเป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติไซปรัส สนามแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อแทนที่สนามกีฬาจีเอสพีแห่งเก่า ซึ่งใช้งานในช่วง ค.ศ. 1902–1999 และมีความจุเพียง 12,000 ที่นั่ง
สถิติผู้ชมสูงสุดตลอดกาลของสนามแห่งนี้คือ 23,043 คน ในนัดที่อาโปเอลพบกับโอโมเนียในเฟิสต์ดิวิชัน ฤดูกาล 2002–03 เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งสุดท้ายแล้ว ผลจบลงด้วยการเสมอกันแบบไม่มีประตู ส่วนสถิติผู้ชมสูงสุดในการแข่งขันระดับทวีปยุโรปคือ 22,701 คน ในนัดที่อาโปเอลพบกับออแล็งปิกลียอแนในรอบ 16 ทีมสุดท้ายของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2011–12 นัดนี้จัดการแข่งขันขึ้นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2012 และอาโปเอลเป็นฝ่ายเอาชนะด้วยการยิงลูกโทษไปได้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สนามกีฬาจีเอสพี
Official website
GSP Stadium on AllStadiums.ru
Theo. David Architects
รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส
ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง

|  | พระนาม | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | โกลดีอง | พ.ศ. 971   (ค.ศ. 428) | พ.ศ. 991   (ค.ศ. 448) |
|  | เมโรเว | พ.ศ. 991   (ค.ศ. 448) | พ.ศ. 1000   (ค.ศ. 457) |
|  | ชีเดริกที่ 1 | พ.ศ. 1000   (ค.ศ. 457) | พ.ศ. 1024   (ค.ศ. 481) |
|  | โคลวิสที่ 1 | พ.ศ. 1024   (ค.ศ. 481) | พ.ศ. 1054   (ค.ศ. 511) |
|  | ชิลเดอแบร์ที่ 1 | พ.ศ. 1054   (ค.ศ. 511) | 23 ธันวาคม พ.ศ. 1101   (ค.ศ. 558) |
|  | โคลทาร์ที่ 1 | 23 ธันวาคม พ.ศ. 1101   (ค.ศ. 558) | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 1104   (ค.ศ. 561) |
|  | ชาริแบร์ที่ 1 | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 1104   (ค.ศ. 561) | พ.ศ. 1110   (ค.ศ. 567) |
|  | ชิลเพริคที่ 1 | พ.ศ. 1110   (ค.ศ. 567) | พ.ศ. 1127   (ค.ศ. 584) |
|  | โคลทาร์ที่ 2 | พ.ศ. 1110   (ค.ศ. 567) | 18 ตุลาคม พ.ศ. 1172   (ค.ศ. 629) |
|  | ดาโกแบร์ที่ 1 | 18 ตุลาคม พ.ศ. 1172   (ค.ศ. 629) | 19 มกราคม พ.ศ. 1182   (ค.ศ. 639) |
|  | โคลวิสที่ 2 | 19 มกราคม พ.ศ. 1182   (ค.ศ. 639) | 31 ตุลาคม พ.ศ. 1200   (ค.ศ. 657) |
|  | โคลทาร์ที่ 3 | 31 ตุลาคม พ.ศ. 1200   (ค.ศ. 657) | พ.ศ. 1216   (ค.ศ. 673) |
|  | ชิลเดริกที่ 2 | พ.ศ. 1216   (ค.ศ. 673) | พ.ศ. 1218   (ค.ศ. 675) |
|  | ทีเดอร์ริกที่ 3 | พ.ศ. 1218   (ค.ศ. 675) | พ.ศ. 1234   (ค.ศ. 691) |
|  | โคลวิสที่ 4 | พ.ศ. 1234   (ค.ศ. 691) | พ.ศ. 1238   (ค.ศ. 695) |
|  | ชิลเดอแบร์ที่ 3 | พ.ศ. 1238   (ค.ศ. 695) | 23 เมษายน พ.ศ. 1254   (ค.ศ. 711) |
|  | ดาโกแบร์ที่ 3 | 23 เมษายน พ.ศ. 1254   (ค.ศ. 711) | พ.ศ. 1258   (ค.ศ. 715) |
|  | ชิลเพริกที่ 2 | พ.ศ. 1258   (ค.ศ. 715) | 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1264   (ค.ศ. 721) |
|  | ทีเดอร์ริกที่ 4 | 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1264   (ค.ศ. 721) | พ.ศ. 1280   (ค.ศ. 737) |
|  | ชิลเดริกที่ 3 | พ.ศ. 1280   (ค.ศ. 737) | พ.ศ. 1295   (ค.ศ. 752) |