stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภรภัทร วทัญญุตาพงศ์
ประวัติ

เป็นที่รู้จักจากการเป็นครูสอนร้องเพลง เริ่มเข้าวงการตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมโดยทำงานเป็นคอรัสให้ทุกค่ายเพลง เป็นอดีตสมาชิกวงกะท้อน ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อ “สรญา ส่งสุข” โดยเธอรับหน้าที่นักร้องนำแทน อ้อย กะท้อน ซึ่งไปออกอัลบั้มเดี่ยว นอกจากนี้ยังเป็นนักจัดรายการวิทยุ MUN FM ครูปอยมีประสบการณ์การทำงานมากกว่า 15 ปี จนได้รับความไว้วางใจจากค่ายเพลงทุกค่าย จากโปรดิวเซอร์และศิลปินมากมาย เคยเรียนร้องเพลงกับครูกบ เสาวนิตย์ และเรียนกับครูกิตตินันท์ ชินสำราญ San Francisco Conservatory of Music
ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คือ เพลง "ความรักอยู่ไหน" ในอัลบั้ม Meeting
ปี 2546 มาถึงอัลบั้มเฉพาะกิจชุดที่ 3 กับอัลบั้ม Meeting II : Meeting Again โดยขับร้องเพลง "ฝันข้างเดียว"
นอกจากจะมีงานเพลงที่ได้ปล่อยมาแล้วหลายอัลบั้ม ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ปอย ภัครพร ยังมีผลงานเพลงประกอบละครโทรทัศน์อีกมากมาย เช่น เพลง "อุ่นใจ (เมื่อมีเธอ)" เพลงประกอบละคร คนของแผ่นดิน และเพลง "ขาดเธอขาดใจ" เพลงประกอบละคร นางฟ้าเดินดิน
ผลงาน > อัลบั้ม

อัลบั้ม "แต้มฝันให้ปรายฟ้า" (พ.ศ. 2540)
อัลบั้ม "แกรมมี่ ซูเปอร์ เมดเล่ย์" (พ.ศ. 2543)
อัลบั้ม "Meeting" (พ.ศ. 2544)
อัลบั้ม "Meeting II : Meeting Again" (พ.ศ. 2546)
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

เพลง คนของแผ่นดิน (เพลงประกอบละคร คนของแผ่นดิน)
เพลง อุ่นใจ (เมื่อมีเธอ) (เพลงประกอบละคร คนของแผ่นดิน)
เพลง พ่อไก่แจ้กับแม่ทูนหัว (เพลงประกอบละคร พ่อไก่แจ้กับแม่ทูนหัว) ร่วมกับ สุเมธ องอาจ
เพลง ชะชะช่า ท้ารัก (เพลงประกอบละคร ชะชะช่า ท้ารัก)
เพลง เสน่หา (เพลงประกอบละคร ชะชะช่า ท้ารัก)
เพลง ขาดเธอขาดใจ (เพลงประกอบละคร นางฟ้าเดินดิน)
เพลง ความรักอยู่ไหน (เพลงประกอบละครเรื่อง ทะเล ดนตรี จำปี ทราย)
เพลง แพ้แค่กาย (เพลงประกอบละครเรื่อง นางสาวส้มหล่น)
เพลง ตกกระใจทุกที (เพลงประกอบละครเรื่อง ไปแล้วกลับ หลับแล้วตื่น ฟื้นเพื่อเธอ)
เพลง ความรักอยู่ไหน (เพลงประกอบซีรีส์ Room Alone 2 | EP.13 เดินหน้า / หรือ / ถอยหลัง)
ผลงาน > ผลงานการคอรัส

เพลง สบตา ศิลปิน แอนเดรีย สวอเรซ
เพลง รมณ์บ่จอย ของ ลิฟท์-ออย
เพลง รอ ศิลปิน มาช่า วัฒนพานิช
เพลง ไม่มีใครแทนที่เธอ ศิลปิน เต๊ะ ศตวรรษ เศรษฐกร
เพลง ต่อไปนี้นะ ศิลปิน นิโคล เทริโอ
เพลง เพิ่งเข้าใจ ศิลปิน นาวิน ต้าร์
เพลง รักเธอที่สุด ศิลปิน อรรถวดี จิรมณีกุล
เพลง คนของเธอ ศิลปิน แมว จิระศักดิ์ ปานพุ่ม
เพลง โกหกหน้าตาย ของ เท่ห์ อุเทน พรหมมินทร์
เพลง แต่ก่อนไม่เหงา ของ โน้ต-ตูน
คอรัสให้กับอัลบั้ม "ได้เวลา...เจมส์" ของ เจมส์ เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ ปี 2538
คอรัสให้กับอัลบั้ม "ปุ้ย จิตสุดา" ของ ปุ้ย จิตสุดา พลับศิริ ปี 2539
คอรัสให้กับอัลบั้ม "NA NA CHA" ของ วงนานาช่า ปี 2539
คอรัสให้กับอัลบั้ม "อะเมซซิ่ง ทาทา ชุด กระเป๋ามหัศจรรย์" ของ ทาทา ยัง ปี 2540
คอรัสให้กับอัลบั้ม "ดาวกระดาษ" ของ ปนัดดา เรืองวุฒิ ปี 2540
คอรัสให้กับอัลบั้ม “อย่าสัญญา (Dharini Divari)” ขอบ ธารินี ทิวารี ปี 2540
คอรัสให้กับอัลบั้ม "About Her" ของ อีฟ กมลชนก เวโรจน์ ปี 2541
คอรัสให้กับอัลบั้ม "BRIOHNY" ของ ไบรโอนี่ ปี 2541
คอรัสให้กับอัลบั้ม "Vivico" ของวงวีวี่โค ปี 2541
คอรัสให้กับอัลบั้ม "มาจากดวงดาว" ของ เฟ ทศวรรณ รัตนธาดา ปี 2542
คอรัสให้กับอัลบั้ม "เฟรชชี่ มีเรีย" ของ นัท มีเรีย ปี 2542
คอรัสให้กับอัลบั้ม "ตอง สองตา" ของ ตอง ภัครมัย โปรตระนันท์ ปี 2542
คอรัสให้กับอัลบั้ม "BLACK BRIOHNY" ของ ไบรโอนี่ ปี 2542
คอรัสให้กับอัลบั้ม "Sara" ของ ซาร่า ผุงประเสริฐ ปี 2542
คอรัสให้กับอัลบั้ม "YaYaYing" ของ ญาญ่าญิ๋ง ปี 2542
คอรัสให้กับอัลบั้ม "Jenny VS Corey" ของ วงเจนนี่ VS คอรี่ ปี 2542
คอรัสให้กับอัลบั้ม "Bug Bunji" ของ วงบั๊ก บันจี้ ปี 2543
คอรัสให้กับอัลบั้ม "เมกเกอร์เฮดเลิฟโปรเจกต์ (คลับเลิฟ)" ของ คลับเลิฟ ปี 2543
คอรัสให้กับอัลบั้ม "Hey Boy!!!" ของ บับเบิ้ล เกิร์ลส ปี 2544
คอรัสให้กับอัลบั้ม "Buachompoo" ของ บัวชมพู ฟอร์ด ปี 2544
ผลงาน > ผลงานอื่น ๆ

เป็นครูสอนร้องเพลง
เป็นพิธีกรรายการเกี่ยวกับการสอนร้องเพลง ทางช่อง 5
เคยร้องไกด์ให้กับศิลปินต่าง ๆ มากมาย
ทำงานร้องเพลงที่ That’s it pub 3 ปี
สอนและคัดเลือกในรายการ First Stage Show
สอนและเป็นพิธีกรรายการ เซียนโอเกะ
สอนและคัดเลือกในรายการ AF
สอนศิลปินในค่ายเพลง GMM
สอนศิลปินในค่าย exact
ทุรโยธน์

| ทุรโยธน์> ข้อมูลตัวละครในเรื่อง |
| --- | --- |
คู่สมรส: พระนางภานุมดี, เจ้าหญิงมยุรี
บุตร: เจ้าชายลักษมัณกุมาร   เจ้าหญิงลักษมณา
ญาติ: ศกุนิ (ลุง)   ทุหศาสัน (น้องชาย)   วิกรรณะ (น้องชาย)   น้องชายอีก 97 คน   นางทุหศาลา (น้องสาว)   ยุยุตสุ (น้องชายต่างมารดา)   สุศรรมา (พี่เขย)   ชัยทรัถ (น้องเขย)
ทุรโยธน์ (อังกฤษ: Duryodhana) หัวหน้าตัวละครฝ่ายเการพในมหากาพย์เรื่อง มหาภารตะ เป็นลูกของท้าวธฤตราษฎร์กับพระนางคานธารี  ในขณะที่พระนางคานธารีทรงตั้งครรภ์อยู่ 2 ปีนั้น พระนางคานธารีก็เลยได้รับสั่งให้นางข้าหลวงเอาฆ้อนเหล็กทุบไปที่ท้องพร้อมกับบอกว่านี่เป็นวิธีช่วยให้ประสูติการ นางข้าหลวงจึงตีไปที่ครรภ์ของพระนางคานธารี ครั้งแรกยังไม่ออก จึงตีไปอีกสองครั้ง จนในที่สุดพระนางคานธารีก็คลอดออกมาเป็นก้อนเนื้อใหญ่และเย็นเฉียบ
เมื่อพระนางคานธารีทราบดังนั้น พระนางคานธารีจึงรับสั่งให้เอาก้อนเนื้อนั้นไปทิ้งสระ
ครั้นเมื่อนางข้าหลวงจะเอาก้อนเนื้อไปทิ้งสระก็ได้มีฤๅษีเข้ามาขวางแล้วบอกว่า ให้เอาก้อนเนื้อนั้นเอามาแล่เป็นชิ้น ๆ 100 ชิ้น เอาชิ้นแต่ละชิ้นไปใส่หม้อดินแล้วเอาน้ำบริสุทธิ์พรมลงไป ก้อนเนื้อทั้งร้อยชิ้นก็จะกลายเป็นกุมาร ลูกคนแรกที่คลอดนั้นพอเกิดมา หมาหอนทั้งเมืองแร้งการ้องลั่นพระนคร
กุมารองค์โตนี้ ชื่อ ทุรโยธน์ แปลว่า ผู้ซึ่งยากที่ใครจะเอาชนะได้ ท้าวธฤตราษฎร์ได้ยินเสียงนกกาแร้งหมาร้องลั่นระงมทั้งเมืองก็ตกใจวิ่งไปถามท้าวภีษมะผู้เป็นลุงว่า เกิดอะไรขึ้น ท้าวภีษมะก็บอกว่านี่เป็นเหตุอุบาทว์ของลูกชายเจ้าซึ่งเกิดมาพร้อมกับความจัญไร นำมาซึ่งเสนียดแก่หัสตินปุระ ภีษมะจึงบอกให้ท้าวธฤตราษฎร์เอาลูกไปฆ่าทิ้งเสียทั้งหมด แต่ท้าวธฤตราษฎร์กับพระนางคานธารีไม่ยอมจึงฝืนเลี้ยงโอรสทั้ง 100 คนเรื่อยมา พร้อมกับพระธิดาอีก 1 คนซึ่งพี่น้องทั้ง 101 คนนั้นก็คือ พี่น้องตระกูลเการพ
ทุรโยธน์ได้พรให้เป็นผู้ที่มีเสน่ห์ในการใช้วาจา เกลี้ยกล่อมคนได้ง่าย แต่ก็เป็นผู้ที่มีความอิจฉาริษยากับปาณฑพอย่างแรงกล้า จึงก่อให้เกิดสงครามบนทุ่งกุรุเกษตรขึ้นมา แต่ตอนสุดท้ายทุรโยธน์ก็ต้องถูกภีมะใช้กระบองฟาดต้นขาตาย ไปพร้อมกับพี่น้องตระกูลเการพทั้งหมด ยกเว้นแต่นางทุหศาลา (พระธิดาองค์เดียวของท้าวธฤตราษฎร์)
ข้อวิจารณ์

แม้ทุรโยธน์จะถูกมองว่าเป็นคนชั่วช้าในเรื่อง แต่ในมหากาพย์กล่าวว่าเขาเป็นผู้นำที่เข้มแข็งและปกครองประชาชนด้วยความยุติธรรม ทุรโยธน์มีอคติแก่ฝ่ายปาณฑพและไม่เชื่อว่าฝ่ายปาณฑพเป็นโอรสของท้าวปาณฑุที่เกิดจากเทพเจ้าตามคำบอกเล่าของพระนางกุนตี และการที่เขาและน้องชายถูกภีมะรังแกในวัยเด็กสร้างความเกลียดชังฝ่ายปาณฑพทวียิ่งขึ้น
ทุรโยธน์ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีทัศนคติที่แตกต่างจากคนทั่วไปในยุคนั้น โดยเฉพาะเรื่องเหยียดผิวและชนชั้นวรรณะ เขารับกรรณะที่เป็นศูทรเป็นเพื่อนตายและยกแคว้นอังคะให้ปกครอง เขาเปรียบกรรณะเป็นแม่น้ำ ความบริสุทธิ์ของแม่น้ำนั้นขึ้นอยู่กับน้ำที่ใสสะอาด หาได้มาจากแหล่งที่มา นอกจากนั้นเขายังได้ชื่อว่าเป็นนักการเมืองและนักการทูตที่นิยมสร้างไมตรีมากกว่าทำสงคราม การท้ายุธิษฐิระเพื่อพนันสกาเอาบ้านเอาเมืองแทนที่จะประกาศสงครามโดยตรงเพื่อหลีกเลี่ยงการนองเลือด แม้ทุรโยธน์จะทำเรื่องชั่วร้ายบ้างแต่เขาทำเพื่อโจมตีฝ่ายปาณฑพที่เป็นศัตรูฝ่ายเดียว ในขณะที่ฝ่ายปาณฑพกลับมีปัญหากับหลายฝ่าย ทั้งกับเทวดา ทั้งปีศาจ ทั้งนาค แม้แต่สงครามที่ทุ่งกุรุเกษตร ทุรโยธน์กลับมีพระราชาจากแคว้นต่าง ๆ มาให้การช่วยเหลือมากกว่าฝ่ายปาณฑพ
บางตำราว่า ทุรโยธน์ คือ ปีศาจกลี ในเรื่องพระนลและทมยันตี กลับชาติมาเกิด และปีศาจกลีจะกลับมาเกิดอีกครั้งในกลียุค และจะถูกพระกัลกิยาวตารสังหาร
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
มงคล

มงคล แปลว่า เหตุนำความสุขความเจริญมาให้ คือสิ่งที่นำความโชคดี ความสวัสดี และความสุขมาให้ตามที่ปรารถนา มงคลมี 2 อย่างคือ มงคลทางโลก กับ มงคลทางธรรม
มงคลทางโลก คือสิ่งที่เป็นวัตถุซึ่งชาวโลกถือว่าเป็นมงคล ได้แก่สิ่งของ สัตว์ และต้นไม้บางชนิด เช่น มงคลแฝด ของขลัง ช้างเผือก ใบเงินใบทอง รวมถึงชื่อ อักษร กาลเวลาหรือฤกษ์ยามเป็นต้น เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า มงคลนอก
มงคลทางธรรม คือมงคลที่เป็นข้อปฏิบัติ ต้องทำต้องปฏิบัติให้ได้จริงจึงจะเป็นมงคล มี 38 ประการ เช่นไม่คบคนพาล คบแต่บัณฑิต การให้ทาน การประพฤติธรรม ความกตัญญู เป็นต้น เรียกอีกอย่างว่า มงคลใน หรือ มงคล 38 หรือ มงคลชีวิต ก็เรียก
ดูเพิ่ม

มงคลสูตร พระสูตรที่พระพุทธเจ้าตรัสแสดงมงคล 38 ประการ
ศาสนาผี

พิธีบายศรีในกรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว
ศาสนาผี (ลาว: ສາສະໜາຜີ) หรือ บ้านผี (อาหม: 𑜈𑜃𑜫 𑜇𑜣) เป็นศาสนาดั้งเดิมของกลุ่มชาวไท ศาสนานี้มีลักษณะเป็นสรรพเทวนิยม และแบบลักษณ์พหุเทวนิยม-วิญญาณนิยม ซึ่งรวมบทบาทหมอผี มีความเชื่อที่ผสมผสานระหว่างแนวทางปฏิบัติของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดูกับความเชื่อดั้งเดิมของท้องถิ่นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ศาสนาผีเป็นศาสนาดั้งเดิมที่โดดเด่นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนกระทั่งศาสนาพุทธและพราหมณ์-ฮินดูเข้ามา อันมีพื้นฐานมาจากความเชื่อและความศรัทธาของชาวไทที่เชื่อว่ามีผีหรือเทพสิงสถิตย์อยู่ทุกในทุก ๆ ที่ ความเชื่อนี้กลุ่มชาติพันธุ์ลาวประมาณ 30.7% นับถือ และชาวไทกลุ่มอื่น ๆ ที่มีการนับถือทั่วไปตามแต่ละท้องถิ่น กลมกลืนไปกับศาสนาใหม่ที่เผยแพร่เข้ามาในดินแดนแถบประเทศไทย โดยมีประเพณีคล้ายคลึงกันระหว่างคนอีสานคนไทยและกลุ่มชาติพันธุ์ไทในประเทศหลายประเทศในทางปฏิบัติ แต่ทั้งนี้การนับถือศาสนาผีหาได้ปรากฏเฉพาะชาวไทไม่ ชาวขมุและมอญ-เขมรอื่น ๆ ตลอดจนกลุ่มชาติพันธุ์ม้ง-เมี่ยน ทิเบต-พม่า และกลุ่มชาติพันธุ์อื่นของลาวก็มีการนับถือผีในลักษณะใกล้เคียงกัน
ผี เป็นเทพารักษ์สิ่งปลูกสร้างหรือพื้นที่ของสถานที่ สิ่งหรือปรากฏการณ์ธรรมชาติ ผียังเป็นวิญญาณบรรพบุรุษและวิญญาณอื่นที่ปกปักผู้คน และยังมีวิญญาณมุ่งร้าย เทพารักษ์สถานที่ เช่น ผีวัด และหลักเมือง มีการเฉลิมฉลองด้วยการชุมนุมของชุมชนและการถวายอาหาร การแปลงเทพเจ้าฮินดูรวมอยู่ในรายการเทพเจ้าด้วย เทพเจ้ามิใช่ฮินดูพื้นเมืองเรียก ผีแถน ผีแถนพบทั่วไป บางตนเชื่อมโยงกับธาตุสากล คือ สวรรค์ ดิน ไฟและน้ำ
ชาวไทยังเชื่อวิญญาณสามสิบสองตนที่เรียก ขวัญ  ซึ่งปกปักร่างกาย และมีการประกอบพิธีกรรมบายศรี ระหว่างโอกาสสำคัญหรือเวลาที่มีความวิตกกังวลเพื่อผูกมัดวิญญาณกับร่างกาย และเชื่อว่าหากวิญญาณเหล่านี้ไม่อยู่กับตัวจะนำพาความเจ็บป่วยหรืออันตรายมา พิธีกรรมบายศรีเรียกขวัญทั้งสามสิบสองกลับมาเพื่อให้สุขภาพ ความมั่งคั่งและความเป็นอยู่ดีของผู้เข้ารับพิธี มีการผูกสายฝ้ายรอบเอวของผู้เข้าร่วมพิธีเพื่อรักษาวิญญาณให้อยู่กับที่ มักมีการดำเนินพิธีกรรมเพื่อต้อนรับแขก ก่อนและหลังการเดินทางยาว และเป็นพิธีกรรมรักษาหรือหลังฟื้นตัวจากความเจ็บป่วย นอกจากนี้ยังเป็นพิธีกรรมศูนย์กลางในการแต่งงานลาวลุ่ม และพิธีการตั้งชื่อเด็กแรกเกิด
ในชีวิตประจำวัน คนส่วนมากเคารพผีที่สถิตอยู่ในเรือนเจ้าที่และเรือนปู่ย่า (ศาลตาปู่) และเชื่อว่าปกป้องบริเวณใกล้เคียงจากอันตราย การถวายดอกไม้ธูปเทียน และมีการขอการคุ้มครองและความช่วยเหลือจากวิญญาณระหว่างการเปลี่ยนแปลงหรือช่วงยากลำบาก เทพเจ้าธรรมชาติมีเทพเจ้าที่สถิตอยู่ในต้นไม้ ภูเขาและป่า วิญญาณชั่วร้าย (ผีเผต) มีขวัญของคนชั่วในชาติก่อนหรือตายโหง เช่น ผีปอบ  และผีดิบเทพเจ้าที่สัมพันธ์กับบางสถานที่เช่น ครัวเรือน แม่น้ำหรือป่ามิได้ดีหรือชั่วในตัวเอง และบางครั้งของถวายจะรับประกันการช่วยหลือเกื้อกูลในกิจการของมนุษย์
ศาสนาผีในปัจจุบัน

ในปัจจุบันนี้เรายังสามารถพบเห็นความเชื่อดั้งเดิมของกลุ่มชาติพันธุ์ชาวไท ได้ผสมผสานกับความเชื่ออื่น ๆ ที่ได้รับมาจากภูมิภาคเพื่อนบ้านทั้งศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธจากอนุทวีปอินเดียและความเชื่อพื้นเมืองของชาวจีน
สำหรับชาวไทยภาคกลาง, ไทยเชื้อสายจีนหรือไทยสยามนั้นได้ปรากฏหลักฐานหลงเหลือเรื่องความเชื่อศาสนาผีบ้าง เช่น กลุ่มผีหรือแถนที่ได้รับการยกย่องเสมอเทพชั้นสูงคือ พระหลักเมือง (ผีหลักเมือง) พระเสื้อเมือง (ผีเชื้อเมือง) พระทรงเมือง (ผีนั่งเมือง)
ซิลิคอนแวลลีย์

| ซิลิคอนแวลลีย์ Silicon Valley |
| --- | --- |
ภูมิภาค
 ภาพถ่ายทางอากาศของซิลิคอนแวลลีย์; มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดในสแตนฟอร์ดและแอปเปิลพาร์กในคูเปอร์ตีโน; ตัวเมืองแซนโฮเซ; Mission Santa Clara de Asís ที่แซนตาแคลรา และศาลากลางกับศูนย์ฝึกฝนศิลปะการแสดงในเมาน์เทนวิว
ซิลิคอนแวลลีย์
พิกัด:  37°22′23″N 122°03′18″W﻿ / ﻿37.373018°N 122.055009°W﻿ / 37.373018; -122.055009
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: แคลิฟอร์เนีย
ภูมิภาค: เขตอ่าวซานฟรานซิสโก
มหาภูมิภาค: นอร์เทิร์นแคลิฟอร์เนีย
เขตเวลา: UTC−8 (เวลามาตรฐานแปซิฟิก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−7 (เวลาออมแสงแปซิฟิก)
ซิลิคอนแวลลีย์ (อังกฤษ: Silicon Valley) เป็นภูมิภาคในนอร์เทิร์นแคลิฟอร์เนียที่ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางโลกเทคโนโลยีชั้นสูงและนวัตกรรม ตั้งอยู่ทางใต้สุดของเขตอ่าวซานฟรานซิสโก ซึ่งตรงกับหุบเขาแซนตาแคลรา แซนโฮเซเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในซิลิคอนแวลลีย์ ใหญ่เป็นอันดับสามในรัฐแคลิฟอร์เนีย และอันดับ 10 ของสหรัฐ Brookings Institution รายงานว่าเขตปริมณฑลแซนโฮเซมีอัตราจีดีพีต่อหัวสูงเป็นอันดับ 3 ของโลก (เป็นรองแค่ซือริชและออสโล) และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 ที่อยู่อาศัยในย่านนี้มีอัตราร้อยละสูงสุดที่ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐหรือมากกว่านี้
ซิลิคอนแวลลีย์เป็นที่ตั้งของบริษัทไฮเทคที่มีจำนวนมากที่สุดในโลก ซึ่งรวมไปถึงสำนักงานใหญ่มากกว่า 30 แห่งใน Fortune 1000 และวิสาหกิจเริ่มต้นพันกว่าแห่ง ใน ค.ศ. 2013 ภูมิภาคนี้ทำให้คนมีงานทำในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศประมาณ 250,000 คน สำนักงานใหญ่หลายแห่งกลายเป็นฮอตสปอตสำหรับการท่องเที่ยว
เศรษฐกิจ

พื้นที่อ่าวซานฟรานซิสโก (San Francisco Bay Area) เป็นเขตที่มีการกระจุกตัวของบริษัทไฮเทค (high-tech companies) อยู่มากที่สุดในสหรัฐ โดยจากตำแหน่งงานไฮเทค 387,000 ตำแหน่งงานนั้น ตำแหน่งงาน 225,300 ตำแหน่งอยู่ในเขตซิลิคอนแวลลีย์ ซิลิคอนแวลลีย์เป็นสถานที่ที่มีอัตราคนทำงานไฮเทคสูงที่สุดในทุก ๆ มหานครบนโลก คิดเป็นอัตราคนทำงาน 285.9 คน จากพนักงานเอกชน 1,000 คน ซิลิคอนแวลลีย์มีอัตราเงินเดือน (ต่อปี) สำหรับตำแหน่งงานไฮเทคที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีทั้งหมดในสหรัฐ คิดเป็น 144,800 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี การที่เงินเดือนภายในซิลิคอนแวลลีย์สูงเป็นผลมาจากบริษัทภาคเทคโนโลยีชั้นสูง โดยเขตเมืองซานโฮเซ่ (San Jose), เมืองซันนีเวล (Sunnyvale) และเมืองซานตา คลาร่า (Santa Clara) มีจำนวนเศรษฐีมากที่สุดและมีจำนวนมหาเศรษฐีพันล้านมากที่สุดในสหรัฐต่อหัว
ภูมิภาคนี้เป็นศูนย์กลางการผลิตไฮเทคที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา อัตราการว่างงานของภูมิภาคนี้อยู่ที่ 9.4% ในเดือนมกราคม ค.ศ.2009 และลดลงสู่ระดับต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ที่ 2.7% ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ.2019 ซิลิคอนแวลลีย์ได้รับ 41% ของการลงทุนร่วมทุน (venture) ทั้งหมดของสหรัฐในปี ค.ศ.2011 และ 46% ในปี ค.ศ.2012 นอกจากนี้อุตสาหกรรมแบบดั้งเดิมได้ตระหนักถึงศักยภาพของการพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงมากขึ้น ผู้ผลิตรถยนต์หลายรายได้เปิดสำนักงานในซิลลิคอนแวลลีย์เพื่อใช้ประโยชน์จากระบบนิเวศที่เอื้อต่อการประกอบการ (entrepreneurial ecosystem) ของภูมิภาค
การผลิตทรานซิสเตอร์เป็นอุตสาหกรรมหัวใจหลักของซิลลิคอนแวลลีย์ พนักงานฝ่ายผลิตส่วนใหญ่ประกอบด้วยผู้อพยพชาวเอเชียและชาวลาตินที่ได้รับค่าจ้างต่ำและทำงานในสภาพที่เป็นอันตรายเนื่องจากสารเคมีที่ใช้ในการผลิตวงจรรวม ซึ่งตรงกันข้ามกับเจ้าหน้าที่ด้านเทคนิค, วิศวกรรม, การออกแบบ และ การบริหารส่วนใหญ่ที่ได้รับการค่าจ้างสูง
เศรษฐกิจ > ที่อยู่อาศัย

ซิลิคอนวัลเลย์มีปัญหาการขาดแคลนที่อยู่อาศัยอย่างรุนแรงซึ่งเกิดจากความไม่สมดุลของตลาดระหว่างงานที่สร้างขึ้นและหน่วยที่อยู่อาศัยที่สร้างขึ้น: ตั้งแต่ปี ค.ศ.2010 ถึงปี ค.ศ.2015 มีการสร้างงานจำนวนมากขึ้นกว่าหน่วยที่อยู่อาศัยที่สร้างขึ้น (งาน 400,000 ตำแหน่งงาน บ้าน 60,000 ยูนิต) ปัญหาการขาดแคลนนี้ทำให้ราคาบ้านสูงมากและห่างไกลจากกลุ่มคนงานการผลิต ในปี ค.ศ.2016 อพาร์ทเมนต์แบบสองห้องนอนให้เช่ามีราคาประมาณ 2,500 ดอลลาร์ ในขณะที่ราคาบ้านเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 1 ล้านดอลลาร์ Financial Post เรียกซิลลิคอนแวลลีย์ว่าเป็นภูมิภาคที่อยู่อาศัยที่แพงที่สุดในสหรัฐ ปัญหาคนไร้บ้านเป็นปัญหาเกี่ยวกับที่อยู่อาศัยที่อยู่ไกลเกินเอื้อมของผู้มีรายได้ปานกลาง มีพื้นที่พักพิงเพียงเล็กน้อยนอกเหนือจากในเมืองซานโฮเซซึ่งในปี ค.ศ.2015 มีความพยายามพัฒนาที่พักพิงเพิ่มเติมโดยการปรับปรุงโรงแรมเก่า
นอกจากนี้ The Economist ยังระบุว่าค่าครองชีพที่สูงต่อความสำเร็จของอุตสาหกรรมในภูมิภาคนี้ แม้ว่าความแตกแยกระหว่างเงินเดือนสูงและต่ำนี้กำลังผลักดันให้ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากออกไปซึ่งไม่สามารถมีชีวิตอยู่ที่นั่นได้อีกต่อไป โดยในบริเวณอ่าว มีจำนวนผู้อยู่อาศัยที่วางแผนจะออกเดินทางในอีกหลายปีข้างหน้าเพิ่มขึ้น 35% ตั้งแต่ปี ค.ศ.2016 จาก 34% เป็น 46%
ประชากรศาสตร์

จำนวนประชากรของซิลิคอนแวลลีย์ อยู่ระหว่าง 3.5 ถึง 4 ล้านคน การศึกษาในปี ค.ศ.1999 โดย แอนนาลี แซ็กเซเนียน (AnnaLee Saxenian) เพื่อสถาบันนโยบายสาธารณะแห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย (Public Policy Institute of California) รายงานว่านักวิทยาศาสตร์และวิศวกรของซิลิคอนแวลลีย์หนึ่งในสามเป็นผู้อพยพ และเกือบหนึ่งในสี่ของบริษัทเทคโนโลยีชั้นสูงของซิลิคอนแวลลีย์ (ตั้งแต่ปี ค.ศ.1980) ประกอบการโดยซีอีโอเชื้อสายจีน (17 เปอร์เซ็นต์) และ เชื้อสายอินเดีย (7 เปอร์เซ็นต์) ในซิลิคอนแวลลีย์มีพนักงานและผู้จัดการด้านเทคนิคที่ได้รับค่าตอบแทนสูง มีจำนวน "เศรษฐีหลักเดียว" (คนที่มีเงินมากกว่าหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ไม่ถึงสิบล้าน) มากกว่าหนึ่งหมื่นคน รายได้และสินทรัพย์ที่หลากหลายนี้สนับสนุนวิถีชีวิตแบบชนชั้นกลางที่มีอยู่ในซิลิคอนวัลเลย์ให้เกิดขึ้นได้
อ่านเพิ่ม > หนังสือ

Bronson, Po (2013). The Nudist on the Lateshift: and Other Tales of Silicon Valley. Random House. ISBN 978-1-4481-8964-9.
Cringely, Robert X. (1996) [1992]. Accidental Empires: How the boys of Silicon Valley make their millions, battle foreign competition, and still can't get a date. HarperCollins. ISBN 978-0-88730-855-0.
English-Lueck, June Anne (2002). Cultures@Silicon Valley. Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-4429-4.
Hayes, Dennis (1990) [1989]. Behind the Silicon Curtain: The Seductions of Work in a Lonely Era. Black Rose Books. ISBN 978-0-921689-62-1.
Kaplan, David A. (2000). The Silicon Boys: And Their Valleys Of Dreams. HarperCollins. ISBN 978-0-688-17906-9.
Koepp, Rob (April 11, 2003). Clusters of Creativity: Enduring Lessons on Innovation and Entrepreneurship from Silicon Valley and Europe's Silicon Fen. John Wiley & Sons. ISBN 978-0-470-85566-9.
Lécuyer, Christophe Lécuyer (2006) [2005]. Making Silicon Valley: Innovation and the Growth of High Tech, 1930–1970. Chemical Heritage Foundation. ISBN 978-0-262-12281-8.
Levy, Steven (2014) [1984]. Hackers: Heroes of the Computer Revolution. O'Reilly Media. ISBN 978-1-4493-8839-3.[ลิงก์เสีย]
O'Mara, Margaret Pugh (2015) [2004]. Cities of Knowledge: Cold War Science and the Search for the Next Silicon Valley: Cold War Science and the Search for the Next Silicon Valley. Princeton University Press. ISBN 978-1-4008-6688-5.
Pellow, David N; Park, Lisa Sun-Hee (2002). The Silicon Valley of Dreams: Environmental Injustice, Immigrant Workers, and the High-tech Global Economy. New York University Press. ISBN 978-0-8147-6710-8.
Saxenian, AnnaLee (1996). Regional Advantage: Culture and Competition in Silicon Valley and Route 128. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-75340-2.
Scoville, Thomas (2001). Silicon Follies (Fiction). Simon & Schuster. ISBN 978-0-7434-1945-1.
Whiteley, Carol; McLaughlin, John (2002). Technology, Entrepreneurs and Silicon Valley. Silicon Valley Historical Association. ISBN 978-0-9649217-1-9. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-12-04. สืบค้นเมื่อ 2021-10-23.
อ่านเพิ่ม > วารสารและหนังสือพิมพ์

Kantor, Jodi (December 23, 2014). "A Brand New World in Which Men Ruled". The New York Times.
Koenig, Neil (February 9, 2014). "Next Silicon Valleys: How did California get it so right?". BBC News.
Malone, Michael S. (January 30, 2015). "The Purpose of Silicon Valley". MIT Technology Review.
Norr, Henry (December 27, 1999). "Growth of a Silicon Empire". San Francisco Chronicle.
Palmer, Barbara (February 4, 2004). "Red tile roofs in Bangalore: Stanford's look copied in Silicon Valley and beyond". Stanford Report.
Schulz, Thomas (March 4, 2015). "Tomorrowland: How Silicon Valley Shapes Our Future". Der Spiegel.
Sturgeon, Timothy J. (December 2000). "Chapter Two: How Silicon Valley Came to Be" (PDF). Industrial Performance Center. Massachusetts Institute of Technology. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ August 19, 2018. สืบค้นเมื่อ March 24, 2015.
Williams, James C. (December 2013). "From White Gold to Silicon Chips: Hydraulic Technology, Electric Power and Silicon Valley". Social Science Information (Abstract). Sage Publications. 52 (4): 558–574. doi:10.1177/0539018413497834. S2CID 145080600. (Subscription required for full text.)
อ่านเพิ่ม > โสตทัศน์

Silicon Valley: A Five Part Series (DVD). Narrated by Leonard Nimoy. Silicon Valley Historical Association. 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-23.{{cite AV media}}:  CS1 maint: others in cite AV media (notes) (ลิงก์)
"A Weekend in Silicon Valley". The New York Times (Slideshow). August 27, 2010.
Silicon Valley: A Five Part Series (DVD). Narrated by Leonard Nimoy. Silicon Valley Historical Association. 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-23.{{cite AV media}}:  CS1 maint: others in cite AV media (notes) (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น

Santa Clara County: California's Historic Silicon Valley—A National Park Service website
Silicon Valley—An American Experience documentary broadcast in 2013
Silicon Valley Cultures Project ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร ธันวาคม 20, 2007) from San Jose State University
Silicon Valley Historical Association เก็บถาวร 2020-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Birth of Silicon Valley เก็บถาวร 2018-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
37°22′23″N 122°03′18″W﻿ / ﻿37.373018°N 122.055009°W﻿ / 37.373018; -122.055009
สวรรคโรหณบรรพ

สวรรคโรหณบรรพ (อักษรโรมัน: Svargarohana Parva, สันสกฤต: स्वर्गारोहण पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งการไปสรวงสวรรค์" เป็นหนังสือบรรพที่ 18 ซึ่งเป็นบรรพสุดท้ายของ มหาภารตะ มีเนื้อหาทั้งหมด 6 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดอีกบรรพหนึ่งในมหาภารตะ บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก มหาปรัสถานิกบรรพ ซึ่งมหากาพย์เรื่องนี้มีขิละบรรพเป็นบรรพเสริม คือหริวงศ์ ว่าด้วยพงศาวดารแห่งพระหริ ซึ่งไม่ได้รวมอยู่ทั้ง 18 บรรพของมหาภารตะทั้งหมดแต่อย่างใด
เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย

สวรรคโรหณบรรพ มีเนื้อหาทั้งหมด 6 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดอีกบรรพหนึ่งในมหาภารตะ
ในขณะที่พระอินทร์ได้ให้สัญญากับยุธิษฐิระว่าจะให้เดินทางไปสวรรค์ โดยยังไม่ตายเหมือนกับคนทั่วไป เพื่อให้ได้ร่วมสมทบกับพี่น้องปาณฑพคนอื่น ๆ และพระนางเทราปตีในสวรรค์ได้ในที่สุด
ยุธิษฐิระที่เดินทางเพื่อไปสู่สรวงสวรรค์ สามารถบรรลุถึงสวรรค์ได้ในที่สุด ที่นั่นยุธิษฐิระต้องแปลกใจเป็นอันมากเมื่อเห็นทุรโยธน์นั่งอยู่บนบัลลังก์ แต่กลับไม่เห็นพี่น้องปาณฑพและพระนางเทราปตี ยุธิษฐิระถามว่าพวกนั้นไปไหนกัน และได้รับการชี้นำให้เดินทางไปสู่ปรโลกและได้เห็นภาพของพี่น้องปาณฑพ และพระนางเทราปทีต้องตกนรกรับผลกรรมด้วยความทุกข์ทรมานเป็นอันมาก
ยุธิษฐิระตัดสินใจที่จะอยู่ในนรกร่วมกับพี่น้องของตนไม่ยอมอยู่บนสวรรค์ มาถึงจุดนี้พระอินทร์ก็ปรากฏตัว และบอกให้ยุธิษฐิระทราบว่าภาพที่เห็นทั้งหมดนั้นเป็นเพียงมายาภาพหลอนเพื่อทดสอบความตั้งใจจริงของยุธิษฐิระเท่านั้น พร้อมกับนำตัวยุธิษฐิระขึ้นสู่สวรรค์ ที่นั่นยุธิษฐิระได้พบกับพี่น้องปาณฑพที่เหลืออีกสี่คนและพระนางเทราปตี และจบลงด้วยการเปิดเผยความจริงว่าพระนางเทราปตีแท้ที่จริงแล้ว เป็นอวตารของพระลักษมีพระชายาของพระวิษณุหรือพระนารายณ์ ส่วนบรรดาวีรบุรุษในสงครามที่ทุ่งกุรุเกษตรแต่ละคนนั้นแท้ที่จริงแล้ว เป็นเทพองค์ต่าง ๆ ที่จุติลงไปเกิด เรื่องราวทั้งหมดจึงจบลงบริบูรณ์ ด้วยประการฉะนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Svargarohana Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli
Svargarohana Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt
Svargarohana Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link
Svargarohana Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่ 
ยุธิษฐิระพบหน้าพระนางเทราปตี บนสวรรค์ จึงรู้ว่าพระนางศักติทรงอวตารมาเกิดเป็นเจ้าหญิงเมืองปัญจาล