ตัวเหนี่ยวนำ
สูตรการเหนี่ยวนำ

ตารางด้านล่างแสดงรายการของสูตรธรรมดาที่ถูกทำให้ง่ายบางสูตรสำหรับการคำนวณค่าการเหนี่ยวนำโดยประมาณของตัวเหนี่ยวนำหลายประเภท
| ประเภท   | สูตร   | หมายเหตุ   |
| --- | --- | --- |
| คอยล์แบบแนอากาศทรงกระบอก  |  L={\frac {1}{l}}\mu _{0}KN^{2}A L = ค่าการเหนี่ยวนำหน่วยเป็น henry (H)  μ0 = ค่าการซึมผ่านของอากาศ = 4 \pi  × 10−7 H/m  K = ค่าสัมประสิทธิ์ของ Nagaoka   N = จำนวนรอบ  A = พื้นที่หน้าตัดของคอยล์เป็นตารางเมตร (m2)  l = ความยาวของคอยล์เป็นเมตร (m)  | การคำนวณที่ชัดเจนของค่า K จะซับซ้อน ค่า K ประมาณว่าเป็นหนึ่งเดียวสำหรับคอยล์ตัวหนึ่งซึ่งใหญ่กว่าเส้นผ่าศูนย์กลางของมันอย่างมากและถูกพันด้วยลวดขนาดเล็กมากๆ(เพื่อที่ว่ามันประมาณว่าเป็นหนึ่งแผ่นกระแส)  |
| ตัวเหนี่ยวนำเส้นลวดตรง  |  L={\frac {\mu _{0}}{2\pi }}\left(l\ln \left[{\frac {1}{c}}\left(l+{\sqrt {l^{2}+c^{2}}}\right)\right]-{\sqrt {l^{2}+c^{2}}}+c+{\frac {l}{4+c{\sqrt {{\frac {2}{\rho }}\omega \mu }}}}\right) L = ค่าการเหนี่ยวนำ  l = ความยาวกระบอก  c = รัศมีกระบอก  μ0 = ค่าการซึมผ่านของอากาศ = 4 \pi  × 10−7 H/m  μ = ค่าการซึมผ่านของตัวนำ  p = ค่าความต้านทาน  ω = อัตราของเฟส  | ชัดเจนถ้า ω = 0 หรือ ω = ∞   |
| ตัวเหนี่ยวนำเส้นลวดตรง  |  L={\frac {1}{5}}l\left[\ln \left({\frac {4l}{d}}\right)-1\right] L = inductance (nH)  l = ความยาวของตัวนำ (mm)  d = เส้นผ่าศูนย์กลางของตัวนำ (mm)  f = ความถี่  |  ทองแดงหรืออะลูมิเนียม (ตัวอย่าง, ค่าการซึมผ่านสัมพันธ์เป็น 1)  l > 100 d  d2 f > 1 mm2 MHz  |
| ตัวเหนี่ยวนำเส้นลวดตรง  |  L={\frac {1}{5}}l\left[\ln \left({\frac {4l}{d}}\right)-{\frac {3}{4}}\right] L = ค่าการเหนี่ยวนำ (nH)  l = ความยาวของตัวนำ (mm)  d = เส้นผ่าศูนย์กลางของตัวนำ (mm)  f = ความถี่  |  ทองแดงหรืออะลูมิเนียม (ตัวอย่าง, ค่าการซึมผ่านสัมพันธ์เป็น 1)  l > 100 d  d2 f < 1 mm2 MHz  |
| คอยล์แกนอากาศทรงกระบอกสั้น  |  L={\frac {r^{2}N^{2}}{9r+10l}} L = ค่าการเหนี่ยวนำ (µH)  r = รัศมีด้านนอกของคอยล์ (นิ้ว)  l = ความยาวของคอย์ (นิ้ว)  N = จำนวนรอบ  |   |
| คอยล์แกนอากาศหลายชั้น[ต้องการอ้างอิง]  |  L={\frac {4}{5}}\cdot {\frac {r^{2}N^{2}}{6r+9l+10d}} L = ค่าการเหนี่ยวนำ (µH)  r = รัศมีเฉลี่ยของคอยล์ (นิ้ว)  l = ความยาวจริงของขดลวดของคอยล์ (นิ้ว)  N = จำนวนรอบ  d = ความลึกของคอยล์ (รัศมีนอกลบด้วยร้ศมีใน) (นิ้ว)  |   |
| คอยล์แกนอากาศเกลียวแบน[ต้องการอ้างอิง]  |  L={\frac {r^{2}N^{2}}{20r+28d}} L = ค่าการเหนี่ยวนำ (µH)  r = รัศมีเฉลี่ยของคอยล์ (cm)  N = จำนวนรอบ  d = ความลึกของคอยล์ (รัศมีนอกลบด้วยร้ศมีใน) (cm)  |   |
| คอยล์แกนอากาศเกลียวแบน[ต้องการอ้างอิง]  |  L={\frac {r^{2}N^{2}}{8r+11d}} L = ค่าการเหนี่ยวนำ (µH)  r = รัศมีเฉลี่ยของคอยล์ (in)  N = จำนวนรอบ  d = ความลึกของคอยล์ (รัศมีนอกลบด้วยร้ศมีใน) (in)  | แม่นยำถึงภายใน 5 เปอร์เซนต์สำหรับ d > 0.2 r.  |
| แกน Toroid (หน้าตัดเป็นวงกลม)  |  L=0.01595N^{2}\left(D-{\sqrt {D^{2}-d^{2}}}\right) L = ค่าการเหนี่ยวนำ (µH)  d = เส้นผ่าศูนย์กลางของขดลวดของคอยล์ (นิ้ว)  N = จำนวนรอบ  D = 2 * รัศมีของการหมุน (นิ้ว)  |   |
| แกน Toroid (หน้าตัดเป็นวงกลม)  |  L\approx 0.007975{d^{2}N^{2} \over D} L = ค่าการเหนี่ยวนำ (µH)  d = เส้นผ่าศูนย์กลางของขดลวดของคอยล์ (นิ้ว)  N = จำนวนรอบ  D = 2 * รัศมีของการหมุน (นิ้ว)  | โดยประมาณเมื่อ d < 0.1 D  |
| แกน Toroid (หน้าตัดเป็นสี่เหลี่ยม)  |  L=0.00508N^{2}h\ln \left({\frac {d_{2}}{d_{1}}}\right) L = ค่าการเหนี่ยวนำ (µH)  d1 = เส้นผ่าศูนย์กลางด้านในของ toroid (นิ้ว)  d2 = เส้นผ่าศูนย์กลางด้านนอกของ toroid (นิ้ว)  N = จำนวนรอบ  h = ความสูงของ toroid (นิ้ว) |  |