stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศญี่ปุ่นในเอเชียนเกมส์
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์
| การแข่งขัน | อันดับ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1951 New Delhi | 1 | 24 | 21 | 15 | 60 |
| 1954 Manila | 1 | 38 | 36 | 24 | 98 |
| 1958 Tokyo | 1 | 67 | 41 | 30 | 138 |
| 1962 Jakarta | 1 | 73 | 56 | 23 | 152 |
| 1966 Bangkok | 1 | 78 | 53 | 33 | 164 |
| 1970 Bangkok | 1 | 74 | 47 | 23 | 144 |
| 1974 Tehran | 1 | 75 | 49 | 51 | 175 |
| 1978 Bangkok | 1 | 70 | 58 | 49 | 177 |
| 1982 Delhi | 2 | 57 | 52 | 44 | 153 |
| 1986 Seoul | 3 | 58 | 76 | 77 | 211 |
| 1990 Beijing | 3 | 38 | 60 | 76 | 174 |
| 1994 Hiroshima | 2 | 64 | 75 | 79 | 218 |
| 1998 Bangkok | 3 | 52 | 61 | 68 | 181 |
| 2002 Busan | 3 | 44 | 74 | 72 | 190 |
| 2006 Doha | 3 | 50 | 71 | 77 | 198 |
| 2010 Guangzhou | 3 | 48 | 74 | 94 | 216 |
| 2014 Incheon | 3 | 47 | 77 | 76 | 200 |
| 2018 Jakarta & Palembang | 2 | 75 | 56 | 74 | 205 |
2022 Hangzhou: Future event
2026 Nagoya: Future event
| รวม | 2 | 1032 | 1037 | 985 | 3054 |
ดูเพิ่ม

ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิก
บุญเกิด มูลละกัน

| บุญเกิด มูลละกัน |
| --- | --- |

ผู้บังคับการกรมทหารพรานนาวิกโยธิน กองทัพเรือ
ดำรงตำแหน่ง ไม่ทราบ – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2561
ถัดไป: สันติ เกศศรีพงษ์ศา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  ประเทศไทย
ศิษย์เก่า: โรงเรียนนายเรือ โรงเรียนเตรียมทหาร
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: ทหารพรานนาวิกโยธิน กองทัพเรือ
ยศ:  นาวาเอก
หน่วย:  รีคอน (ครูฝึก)
บังคับบัญชา: หน่วยเฉพาะกิจทหารพรานนาวิกโยธิน กองทัพเรือ หน่วยเฉพาะกิจหมายเลข ฝ่ายอำนวยการ และกำลังพลในสังกัด
ผ่านศึก: ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย

นาวาเอก บุญเกิด มูลละกัน หรือที่เรียกในนาม ผู้การบุญเกิด Recon Man เป็นอดีตผู้บังคับการกรมทหารพรานนาวิกโยธิน กองทัพเรือ ผู้นำกำลังพลกว่า 1,000 คน ยกพลขึ้นบกที่จังหวัดนราธิวาส นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของกรมทหารพรานนาวิกโยธิน ที่เดินทางด้วยเรือหลวง เพื่อประจำการในพื้นที่อย่างเป็นทางการ
ประวัติ

บุญเกิด มูลละกัน เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่น 30 และนักเรียนนายเรือรุ่น 87
เดือนมกราคม พ.ศ. 2558 เขาได้เผยความคืบหน้าเหตุคนร้ายลอบวางระเบิดในอำเภอบาเจาะ จังหวัดนราธิวาส โดยเจ้าหน้าที่ได้เชิญูผู้ต้องสงสัย 2 รายมาสอบปากคำ และได้ให้การที่เป็นประโยชน์ต่อรูปคดี ส่วนในเดือนพฤษภาคม เขาร่วมแถลงความคืบหน้าในการติดตามคดีสำคัญ 5 คดี
และในเดือนสิงหาคม ปีเดียวกัน หลังจากมีการวางระเบิดที่ส่งผลให้ทหารนาวิกโยธินชุดรักษาความปลอดภัยครู เสียชีวิตและได้รับบาดเจ็บ บุญเกิดได้ทำการสนธิกำลังร่วมกับหน่วยปฏิบัติการข่าว หน่วยนาวิกโยธินเฉพาะกิจภาคใต้ รวมประมาณ 50 คน โดยใช้กฎอัยการศึกเข้าตรวจค้นบ้านพักเป้าหมายในจังหวัดนราธิวาส เพื่อค้นหากลุ่มวางระเบิด ซึ่งสามารถยึดอาวุธปืนอัดแก๊สได้ 3 กระบอก พร้อมอุปกรณ์อื่นอีกจำนวนหนึ่ง
วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งบุญเกิดเป็นราชองครักษ์เวร
ส่วนวันแม่แห่งชาติของปีเดียวกัน เขาเป็นผู้สั่งเปิดค่าย เพื่อจัดกิจกรรมต้อนรับมารดาของทหารพรานนาวิกโยธิน ทั้งชายและหญิง ซึ่งกำลังเตรียมเดินทางไปปฏิบัติภารกิจที่ภาคใต้ในอีกไม่นาน
ปฏิบัติการยกพลขึ้นบก

วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2560 บุญเกิดเป็นผู้นำกำลังพลกว่า 1,000 คน พร้อมอาวุธยุทโธปกรณ์, รถหุ้มเกราะ และรถลำเลียงกำลังพล ซึ่งยกพลขึ้นบกด้วยเรือหลวงอ่างทอง และเรือหลวงมันนอก ที่ตำบลโคกเคียน อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส
ในวันที่ 9 ตุลาคม ของปีดังกล่าว ได้เกิดเหตุระเบิดที่อำเภอบาเจาะ จังหวัดนราธิวาส ส่งผลให้มีอาสาสมัครทหารพรานนาวิกโยธินเสียชีวิต 1 ราย ได้รับบาดเจ็บ 1 ราย บุญเกิดจึงรุดเดินทางไปตรวจสอบที่เกิดเหตุ หลังจากนั้นไม่นาน ได้มีการเผยแพร่ภาพขณะที่บุญเกิดคุกเข่าไหว้ขอโทษบิดาของอาสาสมัครทหารพรานที่เสียชีวิตอย่างกว้างขวาง ภาพดังกล่าวสร้างความสะเทือนใจและซาบซึ้งต่อผู้คนจำนวนมาก โดยต่างยกย่องถึงการกระทำของบุญเกิด ที่แม้จะไม่ใช่ความผิดของเขา แต่ก็แสดงออกถึงความเสียใจต่อครอบครัวของผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างอ่อนน้อม
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาได้ร่วมสนธิกำลัง 2 ฝ่าย ใช้กฎอัยการศึกตรวจค้นเป้าหมาย และในวันที่ 15 ตุลาคมเดียวกันนี้ บุญเกิดได้ส่งกำลังเจ้าหน้าที่ทหารพราน ประสานหน่วยเก็บกู้วัตถุระเบิด หน่วยนาวิกโยธิน เข้าตรวจสอบระเบิดแสวงเครื่องที่ซุกอยู่ในสวนมะพร้าว และสามารถเก็บกู้ได้ทันท่วงที โดยเจ้าหน้าที่ดำเนินเก็บกู้ยิงทำลาย
สำหรับในปี พ.ศ. 2561 บุญเกิดเป็นหนึ่งในผู้ตรวจสอบที่เกิดเหตุคนร้ายจุดชนวนระเบิดดักสังหารเจ้าหน้าที่ทหารพราน ทั้งในเดือนกุมภาพันธ์ และเดือนมีนาคม ส่วนในเดือนเมษายน ของปีเดียวกัน เขาได้ร่วมตรวจสอบเหตุคนร้ายใช้อาวุธปืนสงครามยิงจุดตรวจและฐานปฏิบัติการทหารพรานนาวิกโยธิน 3 จุด ที่อำเภอบาเจาะ จังหวัดนราธิวาส
ทั้งนี้ บุญเกิดมักใช้คำเรียกลูกน้องในค่ายของตนว่า “ลูก” อยู่เสมอ รวมถึงเคยเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยลูกน้องของตนเอง
กิจกรรมเพื่อสังคม

ช่วงปลายปี พ.ศ. 2560 บุญเกิดได้ร่วมกำลังพล นำอาหารแห้ง, น้ำดื่ม, ยารักษาโรค และสิ่งของพระราชทาน ไปแจกจ่ายให้แก่ประชาชน ที่ประสบภาวะน้ำท่วมในจังหวัดนราธิวาส รวมถึงตรวจเยี่ยมฟาร์มตัวอย่างตามพระราชดำริฯ ที่ได้รับผลกระทบจากน้ำท่วม ในอำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 บุญเกิดได้เข้าร่วมพิธีปลงผมนาค ในโครงการอุปสมบทเฉลิมพระเกียรติ ถวายเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร และในเดือนสิงหาคม ปีเดียวกัน เขาเป็นผู้มอบใบเกียรติคุณแก่ชาวบ้านในจังหวัดนราธิวาส ที่เป็นตัวอย่างของผู้ทำประโยชน์ต่อส่วนรวม ในโครงการป่าชุมชน ถัดจากนั้น ในวันที่ 28 สิงหาคม เขาได้เข้าร่วมกิจกรรมนาวิกนาวี สัญจร เพื่อสร้างสายสัมพันธ์และความเข้าใจอันดีระหว่างประชาชนกับหน่วยทหารในพื้นที่
สิ่งสืบทอด

บุญเกิด มูลละกัน เป็นผู้ถ่ายทอดเรื่องราว "เป็นทหารทั้งกายใจ ฝึกได้ใน 32 วัน" ซึ่งเป็นเรื่องเล่าจากประสบการณ์การเรียนรู้และการทำงาน นอกจากนี้ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 เขาเป็นผู้มอบทุนการศึกษาให้แก่บุตรหลานข้าราชการทหารพรานในสังกัด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2554 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

(
info/dl
)
ไฟล์เสียงนี้ถูกสร้างขึ้นจากรุ่นของบทความ "" เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2562  และอาจไม่ใช่การแก้ไขล่าสุด (วิธีใช้เสียง)
ผู้บังคับหน่วยเฉพาะกิจนาวิกโยธิน กองทัพเรือ ลงพื้นที่เพื่อพบปะพัฒนาสัมพันธ์กับประชาชนที่เข้าร่วมกิจกรรมนาวิกนาวีสัญจร
Rebel group prime suspect in attack on Narathiwat family - The Nation[ลิงก์เสีย] (อังกฤษ)
Separatist group prime suspect in attack on - The Nation เก็บถาวร 2014-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
สถานีวิทยุเสียงจากทหารเรือ 15 นราธิวาส - Content เก็บถาวร 2019-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
noicon
บทความเสียงวิกิพีเดีย
ปลาหมอแคระฟิลาเมนโตซัส

| ปลาหมอแคระฟิลาเมนโตซัส |
| --- | --- |

ปลาตัวผู้ (♂)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Cichlidae
วงศ์ย่อย:: Geophaginae
สกุล:: Dicrossus
สปีชีส์:: D.  filamentosus
ชื่อทวินาม
Dicrossus filamentosus (Ladiges, 1958)

ชื่อพ้อง
 Crenicara filamentosa   Dicrossus filamentosa
ปลาหมอแคระฟิลาเมนโตซัส (ชื่อวิทยาศาสตร์: Dicrossus filamentosus) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาหมอแคระ ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
จัดอยู่ในสกุลไดครอสซัส หรือปลาหมอแคระลายตารางหมากรุก มีลักษณะคล้ายกับปลาหมอแคระลายตารางหมากรุกชนิดอื่น ๆ คือ ลำตัวเรียวยาว ปากแหลมเล็ก พื้นลำตัวมีสีขาวหรือเทา มีจุดสีเข้มรูปสี่เหลี่ยมสองแถวตามแนวยาวลำตัวแลดูคล้ายตารางหมากรุก มีความยาวไม่เกิน 2-4 นิ้ว แต่ปลาหมอฟิลาเมนโตซัสมีรูปร่างที่เล็กและเพรียวกว่าปลาชนิดอื่น ๆ ร่วมสกุล ปลาตัวผู้เมื่อโตเต็มที่แล้วจะเป็นสีส้มและสีม่วงช่วงกลางลำตัว แผ่นปิดเหงือกและครีบต่าง ๆ มีความแวววาวเป็นมันเลื่อม มีหางเปียยาวยื่นออกมาทั้งขอบบนและขอบล่าง ซึ่งลักษณะหางเช่นนี้จะไม่ปรากฏในปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน
จัดเป็นปลาหมอแคระลายตารางหมากรุก ที่ได้รับความนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากที่สุด พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แอมะซอน, เนโกร, ทาปาโฆส หรือโอริโนโค
ในการนำเข้าสู่ตลาดปลาสวยงาม มักจะเป็นปลาที่ถูกจับมาจากแหล่งน้ำธรรมชาติคราวละเป็นจำนวนมาก ทำให้มีราคาซื้อขายที่ไม่แพง และมีเพียงพอต่อความต้องการสม่ำเสมอ สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในที่เลี้ยง แต่ก็เป็นไปโดยยากโดยเกิดจากปัจจัยต่าง ๆ ผู้เลี้ยงต้องกระตุ้นให้ปลาเกิดการเพาะขยายพันธุ์เอง เช่น ทำให้น้ำที่ใช้เลี้ยงเกิดเป็นน้ำวนมีออกซิเจนเพิ่ม หรือใช้น้ำที่ีมีความกระด้างต่ำมาก หรือปรับสภาพให้มีความเป็นกรดสูง เป็นต้น เมื่อปลาวางไข่และฟักเป็นตัวแล้ว แม่ปลามักย้ายลูกปลาที่ยังมีถุงไข่แดงติดกับตัวไปไว้ที่อื่น โดยมากจะเป็นขอนไม้หรือใบไม้ที่บริเวณอื่นที่ไม่ใช่ที่เดิมกับที่เป็นที่วางไข่ เมื่อลูกปลาว่ายน้ำได้แล้ว จึงสามารถให้อาหารขนาดเล็ก เช่น ไรทะเลแรกเกิดได้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Dicrossus filamentosus ที่วิกิสปีชีส์
ทามากาซูระ

ทามากาซูระ (ญี่ปุ่น: 玉鬘; โรมาจิ: Tamakazura; แปล: มาลัยแก้วประดับเกล้า) เป็นบทที่ 22 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท ทะมะคะซึระ

ทามากาซูระ (玉鬘, Tamakazura )  ในภาษาญี่ปุ่น  หมายถึง  เครื่องประดับศีรษะที่ร้อยขึ้นมาเป็นวงจากลูกปัดหรือลูกแก้ว
ในภาษาร้อยกรอง   ทะมะคัตสึระ  ยังหมายถึง โชคชะตา  หรือ  ชะตากรรม」
ทามากาซูระ  ในตำนานเก็นจิ   เป็นคำเรียกแทนชื่อตัวละครหญิง  ซึ่งเป็นบุตรสาวของ ยูงะโอะ  คนรักคนหนึ่งของเก็นจิที่เสียชีวิตไปแล้ว  คำเรียกแทนชื่อตัวละครหญิงตัวนี้มาจากร้อยกรองแบบวะกะ ของญี่ปุ่นที่เอ่ยถึงในบท ทามากาซูระ
「恋ひわたる身はそれなれど玉かづら
　　いかなる筋を尋ね来つらむ
　あはれ」
"Kohi-wataru mi ha sore nare do tama-kazura
　ika naru suji wo tatsune ki tsura mu
　Ahare!"
โคฮิวาตารุ  มิฮะโซเระนาเระโดะ   ทามากาซูระ  อิกะนารุซูจิโวะ  ทัตสึเนะคิสึระมุ
อาฮาเระ!
อาวรณ์มาแสนนาน  ถึงโฉมสคราญผู้ล่วงลา   ฤๅมาลัยแก้วศิรา  เชื่อมร้อยผูกพันโชคชะตา  นำพบพาสุดาแห่งนาง
ตัวละครหลักในบท

เก็นจิ  :  ตำแหน่งไดโจไดจิน  อายุ 35
อุคน  :  นางกำนัลรับใช้มุระซะกิ  อดีตเป็นพี่เลี้ยงของยูงะโอะ
ทะมะคะซึระ    :   ท่านหญิงน้อย  บุตรีของยูงะโอะกับโทโนะจูโจ  อุคนเรียกนางว่า  ฟุจิวะระ รุริงิมิ  อายุ 21
ดะไซโนะโชนิ  :   ผู้ช่วยเจ้าเมืองดะไซ  สามีของแม่นมของทะมะคะซึระ
ไทฟุโนะเก็น   :  ขุนนางหัวเมือง   ชายผู้มาขอทะมะคะซึระสมรสด้วย
เฮียวโทดะ   :  บุตรชายคนโตของดะไซโนะโชนิ
อะเตะกิ  :  บุตรสาวคนเล็กของแม่นมของทะมะคะซึระ  ปัจจุบันได้รับการเรียกขานว่า เฮียวบุ
ซันโจ   :  นางกำนัลรับใช้ทะมะคะซึระ
มุระซะกิ  :  ภรรยาสุดรักของเก็นจิ  อายุ 27
อะคะชิโนะฮิเมะงิมิ  :  ท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ  บุตรีของเก็นจิ  อายุ 7 ขวบ
ฮะนะจิรุซะโตะ   :  ท่านหญิงดอกส้ม  คนรักคนหนึ่งของเก็นจิ    ปัจจุบันพำนักที่เรือนคิมหันต์ในคฤหาสน์โระคุโจ
ยูงิริ  :  บุตรชายของเก็นจิ  ตำแหน่งจูโจ  อายุ 14
สุเอะสึมุฮะนะ  :  คนรักคนหนึ่งของเก็นจิ
ศึกษาเพิ่มเติม

วัดฮะเสะเดระกับตำนานเก็นจิ
นกเขาใหญ่

| นกเขาใหญ่ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Columbiformes
วงศ์:: Columbidae
สกุล:: Streptopelia
สปีชีส์:: S.  chinensis
ชื่อทวินาม
Streptopelia chinensis (Scopoli, 1768)

ชนิดย่อย
 S. c. chinensis  S. c. hainana  S. c. suratensis  S. c. tigrina  S. c. formosae (อาจจะไม่ถูกต้อง)
นกเขาใหญ่ หรือ นกเขาหลวง เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae) มีถิ่นอาศัยในเอเชียทางใต้จากประเทศปากีสถาน อินเดีย และ ศรีลังกา  ทางตะวันออกถึงตอนใต้ของประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การกระจายพันธุ์

เป็นนกชนิดที่พบบ่อยและแพร่หลายในป่าเปิด พื้นที่การเกษตร และในเมือง ถูกนำเข้าสู่รัฐฮาวายและตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย นอกจากประเทศสหรัฐอเมริกาแล้ว ยังมีการนำนกเข้าสู่ประเทศสิงคโปร์, ประเทศฟิลิปปินส์, ทางเหนือของประเทศอินโดนีเซีย, ประเทศออสเตรเลีย และ ประเทศนิวซีแลนด์ ในประเทศออสเตรเลียนกถูกนำเข้ามาที่เมลเบิร์นในคริสต์ทศวรรษที่ 1860 และมีการกระจายพันธุ์แทนที่นกเขาพื้นเมือง
ลักษณะ

นกเขาใหญ่มีหางยาว ลำตัวเพรียว ยาว 28-32 เซนติเมตร มีสีน้ำตาลอมแดง ขนปีกออกดำมีขอบสีเทาด้านใน หน้าและท้องส่วนล่างมีสีเทา มีแถบสีดำจุดขาวคาดบริเวณคอด้านหลังซึ่งไม่พบในนกวัยอ่อน ขาสีแดง
ร้องเสียงต่ำดัง "วุ่ก-วุก-ครู่" หรือ "วุ่ก-วุก ครู่, คุก"
พฤติกรรม

นกเขาใหญ่กินเมล็ดธัญพืชเป็นอาหาร ชอบอาศัยอยู่ตามทุ่งนา ป่าโปร่ง แหล่งที่มีการเพาะปลูกพืชไร่ มักอยู่เป็นคู่และขันคูในตอนเช้าเย็น มักลงมาหากินตามพื้นดิน เวลาขันจะมีเสียงไพเราะ จึงนิยมนำนกเขาชนิดนี้มาเลี้ยงกันอย่างแพร่หลาย ผสมพันธุ์ในช่วงเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ทำรังอยู่บนต้นไม้ใหญ่ โดยใช้กิ่งไม้ขัดสานกันทำให้เป็นแอ่งเพื่อวางไข่ ปกติจะวางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Birds In Backyards
นกเขาใหญ่ขณะแต่งขนและอาบแดด
นายกรัฐมนตรีจีน

"นายกรัฐมนตรีจีน" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับหัวหน้ารัฐบาลไต้หวัน ดูที่ นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐจีน
| ประธานคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- |
中华人民共和国国务院总理
ตราแผ่นดิน
ธงชาติ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน หลี่ เฉียง ตั้งแต่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2023
สมาชิกของ: คณะมนตรีรัฐกิจ การประชุมเต็มคณะของคณะมนตรีรัฐกิจ การประชุมฝ่ายบริหารของคณะมนตรีรัฐกิจ
รายงานต่อ: สภาประชาชนแห่งชาติ คณะกรรมาธิการสามัญ
จวน: จงหนานไห่
ที่ว่าการ: Regent Palace จงหนานไห่ ปักกิ่ง
ผู้เสนอชื่อ: ประธานาธิบดี (ผ่านการเลือกตั้งในพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน)
วาระ: 5 ปี (สูงสุด 2 วาระ)
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญสาธารณรัฐประชาชนจีน
ตำแหน่งก่อนหน้า: Chairman of the Council of People's Commissars of the Chinese Soviet Republic
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: โจว เอินไหล
สถาปนา: 1 ตุลาคม 1949; 74 ปีก่อน (1949-10-01)
รอง: รองนายกรัฐมนตรี ประธานคณะมนตรีรัฐกิจ
เงินตอบแทน: 152,121 เหรินหมินปี้
เว็บไซต์: State Council
นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการคือ ประธานคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน: 中华人民共和国国务院总理) เป็นตำแหน่งผู้นำของคณะมนตรีรัฐกิจ อันเป็นรัฐบาลประชาชนจีน ซึ่งตามระบบอาวุโสของทำเนียบการเมือง ประธานคณะมนตรีรัฐกิจถือเป็นตำแหน่งที่มีความอาวุโสที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศรองจากเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน
นายกรัฐมนตรีมาจากการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีต่อที่ประชุมสภาประชาชนแห่งชาติ นายกรัฐมนตรีฯมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการวางแผนและการปฏิบัตินโยบายของรัฐบาลพลเรือนจีน รวมถึงกำกับดูแลกระทรวง, กรม และหน่วยงานของรัฐ ทั้งยังเป็นผู้เสนอชื่อบุลคลที่จะดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีฯ และรัฐมนตรีประจำกระทรวงต่าง ๆ ต่อสภาประชาชนแห่งชาติ อย่างไรก็ตาม นายกรัฐมนตรีฯไม่มีอำนาจในการสั่งการกองทัพ ผู้มีอำนาจนี้คือประธานาธิบดีและเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง
รายชื่อนายกรัฐมนตรี

คนที่ 1 — โจว เอินไหล (周恩来) 
(วาระ: 1949-1976)
คนที่ 2 — ฮั่ว กั๋วเฟิง (华国锋) 
(วาระ: 1976-1980)
คนที่ 3 — จ้าว จื่อหยาง (赵紫阳) 
(วาระ: 1980-1988)
คนที่ 4 — หลี่ เผิง (李鹏)
(วาระ: 1988–1998)
คนที่ 5 — จู หรงจี้* (朱镕基) 
(วาระ: 1998-2003)
คนที่ 6 — เวิน เจียเป่า* (温家宝) 
(วาระ: 2003-2013)
คนที่ 7 — หลี่ เค่อเฉียง (李克强) 
(วาระ: 2013-2023)
คนที่ 8 — หลี่ เฉียง* (李强) 
(วาระ: 2023-อยู่ในวาระ)
หมายเหตุ (*) - ยังมีชีวิตอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Corpus of Political Speeches Free access to the Prime Minister’s work report and political speeches from other regions, developed by the Hong Kong Baptist University Library.
| ด ค กประธานคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
|  โจว เอินไหล (ค.ศ. 1949–1976)  ฮั่ว กั๋วเฟิง (ค.ศ. 1976–1980)  จ้าว จื่อหยาง (ค.ศ. 1980–1987)  หลี่ เผิง (ค.ศ. 1987–1998)  จู หรงจี้ (ค.ศ. 1998–2003)  เวิน เจียเป่า (ค.ศ. 2003–2013)  หลี่ เค่อเฉียง (ค.ศ. 2013–2023)  หลี่ เฉียง (ค.ศ. 2023 – ปัจจุบัน)  |  โจว เอินไหล (ค.ศ. 1949–1976)  ฮั่ว กั๋วเฟิง (ค.ศ. 1976–1980)  จ้าว จื่อหยาง (ค.ศ. 1980–1987)  หลี่ เผิง (ค.ศ. 1987–1998)  จู หรงจี้ (ค.ศ. 1998–2003)  เวิน เจียเป่า (ค.ศ. 2003–2013)  หลี่ เค่อเฉียง (ค.ศ. 2013–2023)  หลี่ เฉียง (ค.ศ. 2023 – ปัจจุบัน)  |  |
| ด ค กนายกรัฐมนตรี |
| --- | --- |
นายกรัฐมนตรี แบ่งตามประเทศ:  อับคาเซีย  อัฟกานิสถาน  แอลเบเนีย  แอลจีเรีย  แอนติกาและบาร์บูดา  อาร์มีเนีย  นากอร์โน-คาราบัค  อารูบา  ออสเตรเลีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  บาฮามาส  บาห์เรน  บังกลาเทศ  บาร์เบโดส  เบลารุส  เบลเยียม  เบลีซ  เบอร์มิวดา  ภูฏาน  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  บูร์กินาฟาโซ  กัมพูชา  แคเมอรูน  แคนาดา  กาบูเวร์ดี  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  จีน  คองโก  หมู่เกาะคุก  โครเอเชีย  คิวบา  กือราเซา  นอร์เทิร์นไซปรัส  ไอร์แลนด์เหนือ  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  จิบูตี  ดอมินีกา  ติมอร์-เลสเต  อียิปต์  อิเควทอเรียลกินี  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟีจี  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  จอร์เจีย  กรีซ  กรีนแลนด์  เกรเนดา  กินี  กายอานา  เฮติ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อินเดีย  อิรัก  ไอร์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  จาเมกา  ญี่ปุ่น  จอร์แดน  คาซัคสถาน  เกาหลี  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  คอซอวอ  คูเวต  คีร์กีซสถาน  ลาว  ลัตเวีย  เลบานอน  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มาซิโดเนียเหนือ  มาเลเซีย  มอลตา  มอริเชียส  มอลโดวา  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  โมร็อกโก  พม่า  นากอร์โน-คาราบัค  นามิเบีย  เนปาล  เนเธอร์แลนด์  นิวซีแลนด์  นีวเว  นอร์เวย์  ปากีสถาน  ปาปัวนิวกินี  เปรู  โปแลนด์  โปรตุเกส  กาตาร์  โรมาเนีย  รัสเซีย  รวันดา  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ซามัว  เซาตูเมและปรินซีปี  ซาอุดีอาระเบีย  เซอร์เบีย  สิงคโปร์  ซินต์มาร์เติน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  หมู่เกาะโซโลมอน  โซมาเลีย  เซาท์ออสซีเชีย  สหภาพโซเวียต  สเปน  ศรีลังกา  ซูดาน  เอสวาตีนี  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ซีเรีย  ไต้หวัน  ทาจิกิสถาน  แทนซาเนีย  ไทย  ตองงา  ทรานส์นีสเตรีย  ตรินิแดดและโตเบโก  ตูนิเซีย  หมู่เกาะเติกส์และเคคอส  ตูวาลู  ยูกันดา  ยูเครน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สหราชอาณาจักร  อุซเบกิสถาน  วานูอาตู  เวียดนาม  เยเมน  ยูโกสลาเวีย  เวสเทิร์นสะฮารา 
ตำแหน่งถูกยุบ:  แองโกลา  เบนิน  บราซิล  บุรุนดี  ชาด  คอโมโรส  กานา  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  เคนยา  มัลดีฟส์  ฟิลิปปินส์  เซเนกัล  เซเชลส์  แอฟริกาใต้  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  แซมเบีย  ซิมบับเว
พ.ศ. 1064

| --- | --- |
ศตวรรษ::  5  6  7
ปี::  1061  1062  1063  1064  1065  1066  1067
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1064
ปฏิทินกริกอเรียน: 521 DXXI
Ab urbe condita: 1274
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5271
ปฏิทินบาไฮ: −1323 – −1322
ปฏิทินเบงกอล: −72
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1471
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1065
ปฏิทินพม่า: −117
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6029–6030
ปฏิทินจีน: 庚子年 (ชวดธาตุโลหะ) 3217 หรือ 3157     — ถึง — 辛丑年 (ฉลูธาตุโลหะ) 3218 หรือ 3158
ปฏิทินคอปติก: 237–238
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1687
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 513–514
ปฏิทินฮีบรู: 4281–4282
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 577–578
 - ศกสมวัต: 443–444
 - กลียุค: 3622–3623
ปฏิทินโฮโลซีน: 10521
ปฏิทินอิกโบ: −479 – −478
ปฏิทินอิหร่าน: 101 BP – 100 BP
ปฏิทินอิสลาม: 104 BH – 103 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 521 DXXI
ปฏิทินเกาหลี: 2854
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1391 ก่อน ROC 民前1391年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1064 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 521 - มีนาคม ค.ศ. 522
มหาศักราช 443
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 |
| --- | --- |
บ้านโพธิ์–แปลงยาว
แนวเส้นทาง
เส้นทางช่วงที่เป็นพื้นผิวคอนกรีตอัดแรงขนาด 4 ช่องจราจร
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 20.279 กิโลเมตร (12.601 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2516–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก: ถนนเทศบาล 3122 ใน อ.บ้านโพธิ์ จ.ฉะเชิงเทรา
 :    ถ.ศุขประยูร ใน อ.บ้านโพธิ์ จ.ฉะเชิงเทรา 
ปลายทางทิศตะวันออก:   แยกวังเย็น ใน อ.แปลงยาว จ.ฉะเชิงเทรา
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 สายบ้านโพธิ์–แปลงยาว เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมระหว่างอำเภอบ้านโพธิ์ ช่วงถนนเทศบาล 3122 กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 โดยเริ่มต้นจากอำเภอบ้านโพธิ์ และสิ้นสุดที่อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประวัติ

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 แต่เดิมเป็นถนนที่อยู่ในความรับผิดชอบของจังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งกรมทางหลวงได้รับมอบเส้นทางมาจากจังหวัดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2516 โดยสภาพสายทางขณะนั้นเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ประกอบกับคูระบายน้ำทั้งสองฝั่งขนานไปกับถนนสำหรับระบายน้ำของกรมชลประทาน ตัวถนนซึ่งอยู่ตรงกลางจึงมีลักษณะเป็นคันดินถมและมีการก่อสร้างถนนขึ้นมาบนคันดิน ซึ่งขณะรับมอบนั้นถนนยังไม่ถูกกำหนดหมายเลขประจำเส้นทาง กรมทางหลวงได้กำหนดหมายเลขสายทางให้เมื่อ พ.ศ. 2529 ในประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ระบบหมายเลขทางหลวงพิเศษ ทางหลวงแผ่นดิน และทางหลวงจังหวัด และใช้ชื่อทางหลวงว่า แยกทางหลวงหมายเลข 315 (ดอนสีนนท์) – แหลมประดู่ มีระยะสายทางเชื่อมโยงระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 315 กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 เท่านั้น
ต่อมาได้มีการยกเลิก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3122 (ดอนสีนนท์–บ้านโพธิ์)  ซึ่งแต่เดิมเป็นทางหลวงสายหลักที่เข้าสู่ตัวเมืองอำเภอบ้านโพธิ์ผ่านทางถนนศุขประยูรส่วนที่บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 ซึ่งปรากฏในเอกสารประกาศจัดตั้งสุขาภิบาลบ้านโพธิ์ในชื่อ ทางหลวงจังหวัดสาย อ.บ้านโพธิ์–ดอนสีนนท์ เมื่อ พ.ศ. 2500 และได้รับการกำหนดหมายเลขทางหลวงเมื่อ พ.ศ. 2509 ปรากฏอยู่ในบัญชีแนบท้ายทางหลวงแผ่นดินตามประกาศในแต่ละปีจนถึงฉบับสุดท้ายใน พ.ศ. 2554 และถูกถอดออกจากประกาศปี พ.ศ. 2564 ส่งผลให้ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3122 ไม่ใช่ทางหลวงแผ่นดินอีกต่อไป ซึ่งเส้นทางส่วนหนึ่งในเขตของเทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ได้ถ่ายโอนให้เทศบาลดูแลเป็นถนนท้องถิ่น ส่วนนอกเขตเทศบาลได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 ที่แต่เดิมก่อนประกาศปี พ.ศ. 2564 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 ใช้ชื่อทางหลวงว่า แยกทางหลวงหมายเลข 315 (ดอนสีนนท์) – บรรจบทางหลวงหมายเลข 331 (แปลงยาว)  หลังจากปี พ.ศ. 2564 ได้เปลี่ยนชื่อทางหลวงเป็น บ้านโพธิ์–แปลงยาว ซึ่งเป็นการควบจุดเริ่มต้นเดิมของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3122 เดิมในอำเภอบ้านโพธิ์ รวมกับปลายทางเดิมของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 ในอำเภอแปลงยาว รวมถึงเลื่อนการนับหลักกิโลเมตรที่ 0 จากเดิมเริ่มต้นที่แยกดอนสีนนท์ ไปเริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3122 เดิม บริเวณจุดบรรจบกับถนนท้องถิ่นของเทศบาล
ในปี พ.ศ. 2559 กรมทางหลวงได้ดำเนินการก่อสร้างสะพานข้ามทางรถไฟบริเวณช่วงทางหลวงหมายเลข 3122 เดิม ช่วงที่ตัดกับทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออกขนาด 4 ช่องจราจรสวนทางกัน แทนที่จุดตัดทางรถไฟระดับพื้นดิน โดยก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ด้วยวงเงินงบประมาณ 154 ล้านบาท
แต่เดิมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนกัน พื้นผิวแอสฟอลต์คอนกรีต ต่อมาเนื่องจากทั้งโครงสร้างของตัวถนนที่แต่เดิมมีการก่อสร้างบนโครงสร้างที่ไม่แข็งแรง ประกอบกับเส้นทางประสบปัญหาน้ำท่วมขัง และมีรถบรรทุกน้ำหนักเกินที่กำหนดใช้เส้นทางอยู่เป็นประจำ ทำให้สภาพถนนชำรุดทรุดโทรมจนประชาชนในพื้นที่ออกมาร้องเรียนให้หน่วยงานรัฐเข้ามาดำเนินการแก้ไข จึงได้มีการดำเนินการเข้ามาซ่อมแซมและเสนอเพื่อขอปรับปรุงเส้นทางทั้งเส้น พร้อมทั้งเสนอแผนในการก่อสร้างขยายช่องจราจรจาก 2 เป็น 4
ในปี พ.ศ. 2562 กรมทางหลวงได้ดำเนินการก่อสร้างขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 ระยะทาง 20.260 กิโลเมตร แบ่งการก่อสร้างเป็น 2 ตอนคือ ตอนที่ 1 ระหว่าง กม.0+800 ถึง กม.12+000 และตอนที่ 2 ระหว่าง กม. 12+000 ถึง กม. 20+260 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 8 กุมพาพันธ์ พ.ศ. 2565 โดยขยายเป็นเขตทางหลวงแบบมาตรฐานทางชั้นพิเศษ พร้อมกับสะพานข้ามคลองและทางแยก ศาลาพักผู้โดยสาร และจุดกลับรถ งบประมาณ 1,195,943,000 บาท
รายละเอียดเส้นทาง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรสวนกัน พื้นผิวแบบแอสฟอลต์คอนกรีต (ช่วงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3122 เดิม) และคอนกรีตอัดแรง  (ช่วงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 เดิม) แบ่งช่องจราจรด้วยเกาะกลางแบบแบร์ริเออร์ ถนนมีช่องจราจรกว้างช่องละ 3.5 เมตร ไหล่ทางกว้างข้างละ 0.5 เมตร ระยะทาง 20.279 กิโลเมตร เป็นถนนสายรองที่มีความสำคัญในการพัฒนาเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกในด้านของการขนส่งและระบบโลจิสติกในพื้นที่ภาคตะวันออก โดยเฉพาะจังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งมีการขยายตัวของเศรษฐกิจและสังคมอย่างรวดเร็ว และเป็นที่ตั้งของนิคมอุตสาหกรรมที่มีความสำคัญหลายแห่งที่ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอบางปะกง อำเภอบ้านโพธิ์ และอำเภอแปลงยาว โดยมีปริมาณการจราจรเฉลี่ยในปี พ.ศ. 2562 อยู่ในช่วง 20,001–40,000 คันต่อวัน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 มีจุดเริ่มต้นในพื้นที่อำเภอบ้านโพธิ์ บริเวณรอยต่อระหว่างในเขตเทศบาลตำบลบ้านโพธิ์และนอกเขตเทศบาล ต่อเนื่องมายังพื้นที่ของตำบลหนองตีนนก ข้ามคลองส่งน้ำชลประทาน และทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออกตัดกับถนนศุขประยูร ผ่านตำบลดอนสีนนท์ ตำบลคลองขุด และเข้าสู่พื้นที่ตำบลสิบเอ็ดศอก ต่อเนื่องไปยังตำบลแหลมประดู่ ระยะทางประมาณ 8 กิโมเมตร และเข้าสู่พื้นที่วังเย็น อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา ระยะทางประมาณ 2.7 กิโลเมตร บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 และสามารถตรงต่อไปยังทางหลวงชนบท ฉช.3013 ได้
เขตการควบคุม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 1 ตอน ได้แก่
| ช่วงที่ | ตอน | ชื่อตอน | หลัก กม>  | ระยะทาง (กม> ) | หมวดทางหลวง | แขวงทางหลวง | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 0100 | บ้านโพธิ์–แปลงยาว | 0+000–20+279 | 20.279 | หมวดทางหลวงสิบเอ็ดศอก | แขวงทางหลวงฉะเชิงเทรา | ฉะเชิงเทรา |
| รวม | รวม | 1 ตอนควบคุม | รวมระยะทาง | 20.279 กม. | 20.279 กม. | 20.279 กม. | 20.279 กม. |
สถานที่สำคัญ

แยกวังเย็นคือปลายทางจุดที่บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค สาขาย่อยอำเภอบ้านโพธิ์
สถานีรถไฟดอนสีนนท์
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองตีนนก
โรงเรียนวัดดอนสีนนท์ (พายราษฎร์บำรุง)
วัดดอนสีนนท์
วัดสามกอ
วัดวังอู่
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมประดู่
วัดศรีมงคล
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2023-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
ศาลาริมทางและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 (แนวขวา) ในปี พ.ศ. 2557
สะพานข้ามคลองชลประทานขนาด 2 ช่องจราจร ทอดข้ามคลองชลประทานและถนนเลียบคลองชลประทาน
ปรัชญาซิกข์

ปรัชญาของศานาซิกข์ คือทฤษฎีพื้นฐานของศาสนาซิกข์ ซึ่งระบุไว้ในคุรุกรันตสาหิบ ซึ่งคือคัมภีร์ของศาสนาซิกข์
การปฏิบัติตามคำสอนของศาสนาซิกข์นั้นพัฒนาตนของศาสนิกชน ในคุรุกรันตสาหิบมีระบุพิธีกรรมและการปฏิบัติตนไว้ เช่น การท่องบทสวดนิตนีมทุกเช้า ในช่วงเวลาอมฤตเวลา การถือครองปัญจกการ์ (ก 5 ประการ) ในศาสนิกชนที่ผ่านพิธีปาหุลแล้ว การหลีกเลี่ยงจากปัญจโทษ และปฏิบัติตามปัญจธรรม ระลึกถึงพระผู้เป็นเจ้าเสมอทุกเวลา เป็นต้น