stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อนกที่พบในประเทศไทย
นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง

นกเอี้ยงเป็นนกเกาะคอนขนาดเล็กถึงกลาง อยู่กันเป็นสังคม ชอบที่โล่งเปิดกว้าง กินแมลงและผลไม้ ขนมีสีเข้ม มี 125 ชนิดทั่วโลก พบ 19 ชนิดในประเทศไทย
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกเอี้ยงดำปักษ์ใต้ | Aplonis panayensis |  |
| นกเอี้ยงหัวสีทอง | Ampeliceps coronatus |  |
| นกขุนทอง | Gracula religiosa |  |
| นกกิ้งโครงพันธุ์ยุโรป | Sturnus vulgaris | นกอพยพ หายาก |
| นกกิ้งโครงสีกุหลาบ | Pastor roseus | นกอพยพ หายากมาก |
| นกกิ้งโครงแกลบหลังม่วงดำ | Agropsar sturninus | นกประจำถิ่น, นกอพยพผ่าน |
| นกกิ้งโครงแกลบแก้มสีน้ำตาลแดง | Agropsar philippensis | นกพลัดหลง |
| นกกิ้งโครงคอดำ | Gracupica nigricollis |  |
| นกเอี้ยงด่าง | Gracupica contra |  |
| นกกิ้งโครงแกลบปีกขาว | Sturnia sinensis | นกอพยพ |
| นกเอี้ยงพราหมณ์ | Sturnia pagodarum | นกพลัดหลง |
| นกกิ้งโครงแกลบหัวเทา | Sturnia malabarica | นกประจำถิ่น, นกอพยพ |
| นกกื้งโครงปากแดง | Spodiopsar sericeus | นกพลัดหลง |
| นกกิ้งโครงแก้มขาว | Spodiopsar cineraceus | นกพลัดหลง |
| นกเอี้ยงสาริกา | Acridotheres tristis | กำลังขยายถิ่นจากการนำเข้ามา |
| นกกิ้งโครงหัวสีนวล | Acridotheres burmannicus |  |
| นกเอี้ยงควาย | Acridotheres fuscus |  |
| นกเอี้ยงชวา | Acridotheres javanicus | ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น |
| นกเอี้ยงหงอน | Acridotheres grandis |  |
| นกเอี้ยงก้นลาย | Acridotheres cristatellus |  |
| นกกิ้งโครงปีกลายจุด | Saroglossa spilopterus | นกอพยพ หายาก |
นกเดินดง

นกเดินดงเป็นนกขนาดเล็กถึงกลาง กินแมลงเป็นอาหาร บางครั้งกินทั้งพืชและสัตว์ หากินบนพื้นดิน มี 335 ชนิดทั่วโลก พบ 21 ชนิดในประเทศไทย
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกเดินดงหลังสีไพล | Zoothera dixoni | นกอพยพ |
| นกเดินดงหิมาลัย | Zoothera  salimalii | นกอพยพ |
| นกเดินดงเล็กปากยาว | Zoothera marginata |  |
| นกเดินดงลายเสือใหญ่ | Zoothera aurea |  |
| นกเดินดงลายเสือ | Zoothera dauma | นกอพยพ, นกประจำถิ่น |
| นกปีกแพรสีม่วง | Cochoa purpurea | หายาก |
| นกปีกแพรสีเขียว | Cochoa viridis |  |
| นกเดินดงสีเทาดำ | Geokichla sibirica | นกอพยพ |
| นกเดินดงหัวน้ำตาลแดง | Geokichla interpres | หายาก |
| นกเดินดงหัวสีส้ม | Geokichla citrina | นกอพยพ |
| นกเดินดงสีดำ | Turdus mandarinus |  |
| นกเดินดงปีกเทา | Turdus boulboul | นกอพยพ หายาก |
| นกเดินดงพันธุ์ญี่ปุ่น | Turdus cardis | นกพลัดหลง |
| นกเดินดงอกดำ | Turdus dissimilis | นกอพยพ หายาก |
| นกเดินดงอกเทา | Turdus feae | นกอพยพ หายาก |
| นกเดินดงสีคล้ำ | Turdus obscurus | นกอพยพ |
| นกเดินดงสีน้ำตาลแดง | Turdus rubrocanus | นกอพยพ หายาก |
| นกเดินดงคอดำ | Turdus atrogularis | นกอพยพ หายาก |
| นกเดินดงคอสีเข้ม | Turdus ruficollis | นกอพยพ หายากมาก |
| นกเดินดงอกลายแดง | Turdus eunomus |  |
| นกเดินดงอกลาย | Turdus naumanni | นกพลัดหลง |
นกกาฝาก

นกกาฝากเป็นนกขนาดเล็ก ตัวกลม มีสีสันสดใส หางสั้น ปากสั้นหนา และลิ้นเป็นหลอด มี 44 ชนิดทั่วโลก พบ 10 ชนิดในประเทศไทย
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกกาฝากอกเหลือง | Prionochilus maculatus |  |
| นกกาฝากอกสีเลือดหมู | Prionochilus percussus |  |
| นกกาฝากอกแดง | Prionochilus thoracicus |  |
| นกกาฝากปากหนา | Dicaeum agile |  |
| นกกาฝากก้นเหลือง | Dicaeum chrysorrheum |  |
| นกกาฝากท้องเหลือง | Dicaeum melanoxanthum | อาจเป็นนกประจำถิ่น |
| นกกาฝากท้องสีส้ม | Dicaeum trigonostigma |  |
| นกกาฝากสีเรียบ | Dicaeum minullum |  |
| นกกาฝากอกเพลิง | Dicaeum ignipectus |  |
| นกสีชมพูสวน | Dicaeum cruentatum | นกประจำถิ่น หายาก |
นกกินปลีและนกปลีกล้วย

นกกินปลีและนกปลีกล้วยเป็นนกจับคอนขนาดเล็กมาก ส่วนมากกินน้ำต้อยเป็นอาหาร แม้บางครั้งจะกินแมลงบ้างโดยเฉพาะนำไปเลี้ยงลูกอ่อน มี 131 ชนิดทั่วโลก พบ 22 ชนิดในประเทศไทย
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกกินปลีแก้มสีทับทิม | Chalcoparia singalensis |  |
| นกกินปลีสีเรียบ | Anthreptes simplex |  |
| นกกินปลีคอสีน้ำตาล | Anthreptes malacensis |  |
| นกกินปลีคอสีน้ำตาลแดง | Anthreptes rhodolaemus | หายาก |
| นกกินปลีคอสีม่วง | Leptocoma brasiliana |  |
| นกกินปลีคอสีทองแดง | Leptocoma calcostetha |  |
| นกกินปลีดำม่วง | Cinnyris asiaticus |  |
| นกกินปลีอกเหลือง | Cinnyris jugularis |  |
| นกกินปลีแดงหัวไพลิน | Aethopyga ignicauda |  |
| นกกินปลีหางยาวคอดำ | Aethopyga saturata |  |
| นกกินปลีหางยาวคอสีฟ้า | Aethopyga gouldiae | นกอพยพ |
| นกกินปลีหางยาวเขียว | Aethopyga nipalensis | นกประจำถิ่นในภูเขา |
| นกกินปลีแดง | Aethopyga temminckii | หายาก |
| นกกินปลีคอแดง | Aethopyga siparaja |  |
| นกกินปลีท้ายทอยน้ำเงิน | Kurochkinegramma hypogrammicum |  |
| นกปลีกล้วยปากหนา | Arachnothera crassirostris |  |
| นกปลีกล้วยปากยาว | Arachnothera robusta | หายาก |
| นกปลีกล้วยเล็ก | Arachnothera longirostra |  |
| นกปลีกล้วยหูเหลืองเล็ก | Arachnothera chrysogenys |  |
| นกปลีกล้วยหูเหลืองใหญ่ | Arachnothera flavigaster |  |
| นกปลีกล้วยลาย | Arachnothera magna |  |
| นกปลีกล้วยท้องเทา | Arachnothera modesta |  |
นกเขียวคราม

นกเขียวครามเพศผู้มีสีน้ำเงินเข้ม เพศเมียมีสีเขียวมัวๆ มี 2 ชนิดทั่วโลก พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกเขียวคราม | Irena puella |  |
นกเขียวก้านตอง

นกเขียวก้านตองเป็นนกขนาดเล็ก เพศผู้มีขนสีสดใส ปกติเป็นสีเขียวและเหลือง มี 8 ชนิดทั่วโลก พบ 5 ชนิดในประเทศไทย
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกเขียวก้านตองใหญ่ | Chloropsis sonnerati |  |
| นกเขียวก้านตองเล็ก | Chloropsis cyanopogon |  |
| นกเขียวก้านตองปีกสีฟ้า | Chloropsis cochinchinensis |  |
| นกเขียวก้านตองหน้าผากสีทอง | Chloropsis aurifrons |  |
| นกเขียวก้านตองท้องสีส้ม | Chloropsis hardwickii |  |
นกจาบ

นกจาบเป็นนกเกาะคอนขนาดเล็กที่เป็นญาติกับนกจาบปีกอ่อน ปากทรงกรวยกลม กินเมล็ดพืชเป็นอาหาร ในหลายๆชนิด เพศผู้มักมีสีสันสดใส เช่น แดง หรือเหลือง และ ดำ บางชนิดจะเปลี่ยนสีเมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ มี 116 ชนิดทั่วโลก พบ 3 ชนิดในประเทศไทย
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกจาบอกลาย | Ploceus manyar |  |
| นกจาบธรรมดา | Ploceus philippinus |  |
| นกจาบทอง | Ploceus hypoxanthus |  |
นกกระติ๊ด

นกกระติ๊ดเป็นนกเกาะคอนขนาดเล็กของโลกเก่าเขตร้อนและประเทศออสเตรเลีย ชอบอยู่เป็นฝูง มีปากสั้นหนาแต่แหลม กินเมล็ดพืชเป็นอาหาร มีโครงสร้างและพฤติกรรมคล้ายกัน แต่มีสีและรูปแบบขนต่างกันไป มี 141 ชนิดทั่วโลก ในประเทศไทยพบ 8 ชนิด
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกกระติ๊ดแดง | Amandava amandava |  |
| นกกระติ๊ดเขียว | Erythrura prasina |  |
| นกกระติ๊ดตะโพกขาว | Lonchura striata |  |
| นกกระติ๊ดขี้หมู | Lonchura punctulata |  |
| นกกระติ๊ดท้องขาว | Lonchura leucogastra |  |
| นกกระติ๊ดสีอิฐ | Lonchura atricapilla |  |
| นกกระติ๊ดหัวขาว | Lonchura maja |  |
| นกกระจอกชวา | Lonchura oryzivora | ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น |
นกกระจอก

นกกระจอกเป็นนกเกาะคอนขนาดเล็ก ตัวกลม มีสีน้ำตาลหรือเทา หางสั้น และจะงอยปากที่หนา กินเมล็ดพืชและแมลงขนาดเล็กเป็นอาหาร มี 35 ชนิดทั่วโลก พบ 4 ชนิดในประเทศไทย
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกกระจอกใหญ่ | Passer domesticus | กำลังขยายถิ่น |
| นกกระจอกป่าท้องเหลือง | Passer cinnamomeus | นกอพยพ หายาก |
| นกกระจอกตาล | Passer flaveolus |  |
| นกกระจอกบ้าน | Passer montanus |  |
นกเด้าลมและนกเด้าดิน

นกเด้าลมและนกเด้าดินเป็นนกจับคอนขนาดเล็ก หางยาว กินแมลงเป็นอาหาร มี 54 ชนิดทั่วโลก พบ 13 ชนิดในประเทศไทย
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกเด้าลมดง | Dendronanthus indicus | นกอพยพ |
| นกเด้าลมหลังเทา | Motacilla cinerea | นกอพยพ |
| นกเด้าลมเหลือง | Motacilla flava | นกอพยพ |
| นกเด้าลมเหลือง | Motacilla tschutschensis |  |
| นกเด้าลมหัวเหลือง | Motacilla citreola | นกอพยพ |
| นกเด้าลมแม่น้ำโขง | Motacilla samveasnae |  |
| นกอุ้มบาตร | Motacilla alba | นกอพยพ |
| นกเด้าดินทุ่งใหญ่ | Anthus richardi | นกอพยพ |
| นกเด้าดินทุ่งเล็ก | Anthus rufulus |  |
| นกเด้าดินทุ่งพันธุ์รัสเซีย | Anthus godlewskii | นกพลัดหลง |
| นกเด้าดินอกสีชมพู | Anthus roseatus | นกประจำถิ่น  นกอพยพ |
| นกเด้าดินสวน | Anthus hodgsoni | นกอพยพ |
| นกเด้าดินอกแดง | Anthus cervinus | นกอพยพ |
| นกเด้าดินพันธุ์ไซบีเรีย | Anthus rubescens | นกพลัดหลง |
นกจาบปีกอ่อน

นกจาบปีกอ่อนเป็นนกเกาะคอนกินเมล็ดพืชขนาดเล็กถึงกลาง จะงอยปากหนา ปกติเป็นรูปกรวยและในบางชนิดมีขนาดใหญ่มาก ทุกชนิดมีขนหาง 12 เส้นขนปลายปีก 9 เส้น มี 137 ชนิดทั่วโลก พบ 10 ชนิดในประเทศไทย
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกจาบปีกอ่อนหัวเทาอกชมพู | Fringilla coelebs | นกพลัดหลง |
| นกจาบปีกอ่อนอกสีส้ม | Fringilla montifringilla | นกพลัดหลง |
| นกกระติ๊ดใหญ่สร้อยคอเหลือง | Mycerobas affinis | นกพลัดหลง |
| นกกระติ๊ดใหญ่ปีกลาย | Mycerobas melanozanthos |  |
| นกกระติ๊ดใหญ่ปากเหลือง | Eophona migratoria | นกพลัดหลง |
| นกจาบปีกอ่อนสีกุหลาบ | Carpodacus erythrinus | นกอพยพ |
| นกจาบปีกอ่อนสีแดง | Carpodacus sipahi |  |
| นกจาบปีกอ่อนสีชมพูคล้ำ | Procarduelis nipalensis | นกอพยพ |
| นกจาบปีกอ่อนเขียว | Chloris ambigua | นกอพยพ หายาก |
นกจาบปีกอ่อนเล็ก

นกจาบปีกอ่อนเล็กเป็นวงศ์ขนาดใหญ่ของนกเกาะคอนกินเมล็ดพืชที่มีรูปจะงอยปากเฉพาะ มี 275 ชนิดทั่วโลก ในประเทศไทยพบ 8 ชนิด
| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกจาบปีกอ่อนหงอน | Emberiza lathami | นกอพยพ |
| นกจาบปีกอ่อนหัวดำ | Emberiza melanocephala | นกพลัดหลง |
| นกจาบปีกอ่อนหัวแดง | Emberiza bruniceps | นกพลัดหลง |
| นกจาบปีกอ่อนหัวเทา | Emberiza fucata | นกอพยพ |
| นกจาบปีกอ่อนป่าสน | Emberiza leucocephalos | นกพลัดหลง |
| นกจาบปีกอ่อนหัวเทาปากส้ม | Emberiza buchanani | หายาก |
| นกจาบปีกอ่อนอกเหลือง | Emberiza aureola | นกอพยพ อาจสูญพันธุ์ไปแล้วทั่วโลก |
| นกจาบปีกอ่อนเล็ก | Emberiza pusilla | นกอพยพ |
| นกจาบปีกอ่อนหน้าดำ | Emberiza spodocephala | นกอพยพ หายาก |
| นกจาบปีกอ่อนสีตาล | Emberiza rutila | นกอพยพ |
| นกจาบปีกอ่อนหัวดำขาว | Emberiza tristrami | นกพลัดหลง |
แหล่งข้อมูลอื่น

Birdwatching in Thailand
Waders of Thailand (photos)
Herbert G Deignan 1963 Checklist of the birds of Thailand. US National Museum bulletin 226
เป็ดคับแคเพศผู้
นกแว่นสีน้ำตาล
ใกล้สูญพันธุ์จากการทำลายป่า
นกฟลามิงโกใหญ่
นกเป็ดผีเล็กในชุดขนนอกฤดูผสมพันธุ์
นกลุมพูขาว
นกประจำถิ่นในป่าชายหาด
นกกะปูดใหญ่
นกปากกบลายดำ
นกตบยุงหางยาว
นกประจำถิ่น
นกแอ่นบ้าน
นกประจำถิ่น
นกแอ่นฟ้าเคราขาว
นกกวัก
นกประจำถิ่น พบเห็นบ่อยมาก
นกฟินฟุต
นกกระเรียนไทย
นกกระแตผีเล็ก
นกตีนเทียน นกประจำถิ่นในพื้นที่น้ำท่วมขัง
นกกินหอยนางรม
นกหัวโตสีเทา นกอพยพ
นกโป่งวิดเพศเมีย 
เป็นนกไม่กี่ชนิดที่เพศเมียมีสีสันสดใสกว่าเพศผู้
นกพริก
นกสติ๊นท์คอแดง
นกอพยพ
นกคุ่มอกลาย, นกประจำถิ่น
นกหัวโตกินปู
นกแอ่นทุ่งเล็ก, หากินโดยการบินจับแมลง
นกสกัวหางช้อน
นกนางนวลหลังดำพันธุ์รัสเซีย
นกอพยพ
นกร่อนทะเลหางแดง
นกอัลบาทรอสหลังดำ
นกโต้คลื่นสีคล้ำ
นกจมูกหลอดหางสั้นเป็นนกอพยพทางไกลพบในประเทศไทยเป็นบางครั้ง
นกกาบบัว
นกประจำถิ่นพบยากและนกอพยพผ่าน
นกโจรสลัดเล็ก
นกบูบีหน้าดำ
นกอ้ายงั่ว โตเต็มที่ หายาก
นกกาน้ำเล็ก, นกประจำถิ่น
นกกระทุง, หายากใกล้สูญพันธุ์
นกยางไฟหัวดำ
นกประจำถิ่นและนกอพยพ
นกปากช้อนหน้าหน้าดำ
นกอพยพพบได้ยาก
เหยี่ยวออสเปร
เหยี่ยวรุ้ง,
นกประจำถิ่น
นกแสกทุ่งหญ้า
นกฮูก (ชุดขนสีเทา) 
นกประจำถิ่น พบบ่อยมาก
นกขุนแผนหัวแดง
นกประจำถิ่น
นกกะรางหัวขวาน
นกแก๊ก
นกประจำถิ่น
นกกะเต็นใหญ่ธรรมดา
นกประจำถิ่น
นกจาบคาเคราแดง
นกประจำถิ่น พบบ่อย
นกตะขาบทุ่ง
นกตีทอง
นกพรานผึ้ง
นกหัวขวานด่างอกลายจุดเพศผู้
นกประจำถิ่น
เหยี่ยวฮอบบี้พันธุ์ยุโรป, นกอพยพ หายาก
นกแขกเต้า
นกประจำถิ่น
นกเขียวปากงุ้ม
นกพญาปากกว้างหางยาว นกประจำถิ่น
นกแต้วแล้วอกเขียว
นกกระจ้อยป่าโกงกาง
นกพญาไฟเล็ก (เพศผู้) 
นกประจำถิ่น
นกเสือแมลงปีกแดง
นกโกงกางหัวโต
นกขมิ้นท้ายทอยดำ
นกอพยพ
นกแอ่นพง
นกเฉี่ยวดงหางสีน้ำตาล, นกประจำถิ่น
นกขมิ้นน้อยธรรมดา
นกอีแพรดแถบอกดำ, นกประจำถิ่นพบบ่อยมาก
นกแซงแซวเล็กเหลือบ
นกประจำถิ่น
นกแซวสวรรค์หัวดำ
นกกาน้อยหงอนยาว
นกประจำถิ่น
นกอีเสือลาย
นกอพยพผ่าน
นกสาลิกาปากดำ
นกคอสามสี
นกจับแมลงหัวเทา
นกติ๊ดหลังสีไพล
นกจาบฝนเสียงสวรรค์
นกยอดข้าวหางแพนหัวแดง
 นกประจำถิ่น พบบ่อย
นกพงใหญ่พันธุ์ญี่ปุ่น
นกหางนาค
จู๋เต้นจิ๋ว
นกนางแอ่นแปซิฟิค
นกประจำถิ่น
นกปรอดภูเขา
นกประจำถิ่นแถบที่ราบสูง
นกกระจิ๊ดเขียวคล้ำ
นกอพยพ
นกจุนจู๋หัวสีตาล
นกติ๊ดหัวแดง, พบบ่อยบริเวณภูเขาภาคเหนือ
นกกินแมลงตาเหลือง
นกแว่นตาขาวหลังเขียว, นกอพยพ
นกกินแมลงกระหม่อมแดง
นกกินแมลงป่าชายเลน
นกศิวะหางสีตาล
นกไต่ผา
นกไต่ไม้หน้าผากกำมะหยี่
นกเปลือกไม้
นกจู๋เต้นลายจุด
นกมุดน้ำ
นกเอี้ยงสาริกา
นกเอี้ยงถ้ำ
นกประจำถิ่น นกอพยพ
นกเขนหัวขาวท้ายแดง
นกประจำถิ่นในภูเขาภาคเหนือ
นกสีชมพูสวน (เพศผู้) 
นกประจำถิ่น หายาก
นกกินปลีคอสีน้ำตาล
นกเขียวคราม
นกเขียวก้านตองท้องสีส้ม
นกประจำถิ่น
นกจาบธรรมดา
นกกระติ๊ดแดง
นกประจำถิ่นพบไม่บ่อยนัก
นกกระจอกป่าท้องเหลืองเพศผู้ เป็นนกอพยพหายาก
นกอุ้มบาตรชนิดย่อย M. a. leucopsis
นกจาบปีกอ่อนสีกุหลาบ (เพศเมีย) 
เป็นนกอพยพที่พบเห็นได้ตามปกติ
นกจาบปีกอ่อนเล็ก, นกอพยพ
นกทึดทือพันธุ์เหนือ

| นกทึดทือพันธุ์เหนือ |
| --- | --- |

เสียงร้องไฟล์:Brown fish owl.ogg
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Strigiformes
วงศ์:: Strigidae
สกุล:: Ketupa
สปีชีส์:: K.  zeylonensis
ชื่อทวินาม
Ketupa zeylonensis (Gmelin, 1788)

ชนิดย่อย
 4 ชนิด (ดูในบทความ)
ชื่อพ้อง
 Strix zeylonensis Gmelin, 1788
Ketupa zeylonensis
นกทึดทือพันธุ์เหนือ (อังกฤษ: Brown fish owl; ชื่อวิทยาศาสตร์: Ketupa zeylonensis หรือ Bubo zeylonensis) เป็นนกเค้าแมวชนิดหนึ่ง พบในเขตอบอุ่นและเขตร้อนชื้นตามไหล่ทวีปเอเชียและหมู่เกาะ
ลักษณะ

นกทึดทือพันธุ์เหนือเป็นนกเค้าแมวขนาดใหญ่ยาวประมาณ 55 เซนติเมตร หนัก 2-2.5 กิโลกรัม ตัวผู้เล็กกว่าตัวเมียเล็กน้อย ลำตัวใหญ่คล้ายนกเค้าใหญ่ แต่แข้งเปลือยไม่มีขนปกคลุม สีเหลืองแกมเขียว ปากเทาแกมเขียว ตาเหลือง หัวและกระหม่อมมีลายขีดสีเข้ม ลำตัวด้านบนน้ำตาลเข้มแกมเทาเล็กน้อย ลำตัวด้านล่างน้ำตาลแกมส้ม มีลายขีดบางๆจากแกนขนสีดำและมีลายขวางบางๆจากลายขนสีคล้ำ คอแกมขาว หน้าผากและโคนปากไม่มีขนสีขาว เสียงร้องทุ้มต่ำดัง "ฮูป-ฮูป-ฮู" สองเพศมีลักษณะคล้ายกัน
ลักษณะ > ชนิดย่อย

มีชนิดย่อยสามถึงสี่ชนิดที่เป็นที่ยอมรับ:
K. z. zeylonensis  (Gmelin, 1788) – นกทึดทือพันธุ์เหนือศรีลังกา. ประเทศศรีลังกา.
K. z. leschenault  (Temminck, 1820) – นกทึดทือพันธุ์เหนือธรรมดา เอเชียใต้ถึงประเทศพม่า (ยกเว้นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) และ ประเทศไทย อาจรวมชนิด orientalis มีขนาดใหญ่กว่าและสีจางกว่า zeylonensis
K. z. semenowi  (Zarudny, 1905) – นกทึดทือพันธุ์เหนือตะวันตก เลแวนต์ (อาจสูญพันธุ์แล้ว) และตอนใต้ของอานาโตเลียตลอดไปจนถึงเมโสโปเตเมีย (ข้อมูลเก่า) ถึงประเทศปากีสถาน สีซีดกว่า leschenault อาจแยกมาตั้งชนิดใหม่ได้
K. z. orientalis Delacour, 1926 – นกทึดทือพันธุ์เหนือตะวันออก ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศพม่า, เวียดนาม และภาคตะวันออกเฉียงใต้ของจีน ยังเป็นที่สงสัยว่าต่างจาก leschenault หรือไม่ สีเข้มกว่า leschenault
บรรณานุกรม

Grimmett, Richard; Inskipp, Carol; Inskipp, Tim; Byers, Clive (1999). Birds of India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka, and the Maldives. Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 0-691-04910-6.
Mlíkovský, Jiří (2002) : Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe. Ninox Press, Prague. OCLC 156629447 PDF fulltext เก็บถาวร 20 พฤษภาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mlíkovský, Jiří (2003) : Brown Fish Owl (Bubo zeylonensis) in Europe: past distribution and taxonomic status. Buteo 13: 61–65. ISSN 1210-3535. PDF fulltext เก็บถาวร 27 กันยายน 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mourer-Chauviré, Cécile (2004) : [Review of Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe]. Auk 121 (2) : 623–627. doi:10.1642/0004-8038 (2004) 121[0623:CBOTWP2.0.CO;2] HTML fulltext
Mourer-Chauviré, Cécile & Weesie, Peter D. M. (1986) : Bubo insularis n. sp., forme endémique insulaire de grand-duc (Aves, Strigiformes) du Pléistocène de Sardaigne et de Corse ["B. insularis, an insular endemic eagle-owl from the Pleistocene of Sardinia and Corsica"]. Revue de Paléobiologie 5 (2) : 197–205 [French with English abstract]. PDF fulltextเก็บถาวร 16 สิงหาคม 2021 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Olsen, Jery; Wink, Michael; Sauer-Gürth, Heidi & Trost, Susan (2002) : A new Ninox owl from Sumba, Indonesia. Emu 102 (3) : 223–231. doi:10.1071/MU02006 PDF fulltext เก็บถาวร 30 กันยายน 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pavia, Marco (1999) : Un cranio di Bubo insularis Mourer-Chauviré & Weesie, 1986 (Aves, Strigidae) nelle brecce ossifere del Pleistocene di Capo Figari (Sardegna, Italia) ["A cranium of B. insularis from the Pleistocene ossiferous breccia of Cape Figari (Sardinia, Italy)"]. Atti della Accademia delle Scienze di Torino, Classe di Scienze fisiche, matematiche e naturali 133: 1–10 [Italian with English abstract]. PDF fulltext เก็บถาวร 25 กันยายน 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Singh, A. P. (2002) : New and significant records from Dehra Dun valley, lower Garhwal Himalayas, India. Forktail 18: 151–153. PDF fulltext เก็บถาวร 25 กรกฎาคม 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
van den Berg, Arnoud B.; Bekir, Soner; de Knijff, Peter & The Sound Approach (2010) : Rediscovery, biology, vocalisations and taxonomy of fish owls in Turkey. Dutch Birding 32: 287–298. PDF fulltext
World Owl Trust (WOT) (2005) : Brown Fish Owl เก็บถาวร 12 ตุลาคม 2001 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ปรับปรุงเมื่อ กุมภาพันธ์ 2005. สืบค้นเมื่อ 23 มิถุนายน 2009.
จารุจินต์ นภีตะภัฏ; กานต์ เลขะกุล; วัชระ สงวนสมบัติ (2018). คู่มือศึกษาธรรมชาติหมอบุญส่ง เลขะกุล นกเมืองไทย. กรุงเทพฯ: คณะบุคคลนายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล. ISBN 978-616-93085-0-8.
โอภาส ขอบเขตต์ (1999). นกในเมืองไทย เล่ม 2. กรุงเทพฯ: สารคดี. ISBN 974-8211-88-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ketupa zeylonensis ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q828255  Wikispecies: Ketupa zeylonensis  ADW: Ketupa_zeylonensis  ARKive: ketupa-zeylonensis  Avibase: CFDF9E89DD4CE1D4  BirdLife: 22689012  eBird: brfowl1  Fauna Europaea: 402026  Fossilworks: 369541  GBIF: 5232229  iNaturalist: 20343  IRMNG: 10765105  ITIS: 555419  IUCN: 22689012  NCBI: 126813  Species+: 8024  Xeno-canto: Ketupa-zeylonensis
คำปฏิญาณสนามเทนนิส

| --- | --- |
จิตรกรรม คำปฏิญาณสนามเทนนิส โดยฌัก-หลุยส์ ดาวีด
วันที่: 20 มิถุนายน ค.ศ. 1789
ที่ตั้ง: สนามเฌอเดอโปม เมืองแวร์ซาย
ในวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1789 เหล่าผู้แทนฐานันดรที่สาม (สามัญชน) ซึ่งถูกกีดกันไม่ให้เข้าร่วมประชุมสภา ได้ร่วมกันประกาศ คำปฏิญาณสนามเทนนิส (ฝรั่งเศส: Serment du Jeu de Paume, แซร์ม็งดูเฌอเดอโปม) ว่า "จะไม่มีวันแตกแยก และจะรวมตัวกันไม่ว่าในที่แห่งหนหรือสถานการณ์ใดก็ตาม จนกว่ารัฐธรรมนูญแห่งอาณาจักรจะถูกตราขึ้น" ถือเป็นเหตุการณ์ครั้งสำคัญในช่วงต้นการปฏิวัติฝรั่งเศส
เหตุการณ์

ในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1789 คณะฐานันดรที่สามซึ่งนำโดยออนอเร มีราโบ เริ่มเรียกคณะของตนว่าสมัชชาแห่งชาติ (Assemblée nationale)  และในเช้าของวันที่ 20 มิถุนายน เหล่าสมาชิกสมัชชาแห่งชาติต่างพากันตกตะลึงเมื่อพบว่าห้องโถงเดตาต์ที่ใช้ประชุมสมัชชาแห่งชาติถูกลงกลอนและเฝ้ายามโดยทหารหลวง เหล่าสมาชิกกลัวว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 จะมีบัญชาให้ทหารเข้าโจมตีกลุ่มของตน เหล่าสมาชิกจึงพากันไปรวมตัวที่สนามเฌอเดอโปม (Jeu de paume) อันเป็นสนามเทนนิสในร่มซึ่งอยู่ใกล้เคียงกันแทน ฌ็อง ซีลแว็ง บายี ได้นำสมาชิกทั้งหมดร่วมกันกล่าวคำคำปฏิญาณอย่างจริงจังว่า:
เราขอสาบานว่าจะไม่มีวันแตกแยก และจะรวมตัวกันไม่ว่าในที่แห่งหนหรือสถานการณ์ใดก็ตาม จนกว่าธรรมนูญแห่งอาณาจักรจะถูกตราขึ้นและตั้งอยู่บนรากฐานอันมั่นคง
คำปฏิญาณซึ่งนี้ได้รับสัตยาบันโดยสมาชิกฐานันดรที่สาม 576 คนจากทั้งหมด 577 คน สมาชิกเพียงรายเดียวที่ไม่ร่วมสัตยาบันคือฌอแซ็ฟ มาร์แตง-โดช จากเมืองกัสเตลโนดารี ผู้ที่จะไม่ตัดสินใจในกิจอันใดก็ตามที่องค์กษัตริย์ไม่ทรงเห็นชอบ นักประวัติศาตร์บางรายไม่เห็นด้วยกับข้อคิดเห็นที่ว่าความกลัวของฐานันดรที่สามและการเพิ่มความตึงเครียดทางการเมืองของฝรั่งเศสในขณะนั้นสมเหตุสมผลแล้ว อีกทั้งคำปฏิญาณดังกล่าวเกินเลยจากจุดมุ่งหมายในบริบทเดิมไปมาก
สมาชิกฐานันดรที่สามให้สัตยาบันไว้ว่า จะไม่ล้มเลิกการประชุมจนกว่ารัฐธรรมนูญจะถูกร่างขึ้น แม้ว่าไม่ได้รับพระบรมราชานุญาตจากกษัตริย์ก็ตาม คำปฏิญาณดังกล่าวถือว่าเป็นทั้งการปฏิวัติและการยืนยันสิทธิของประชาชนผ่านผู้แทนราษฎร แทนที่จะเป็นการใช้พระราชอำนาจจากพระมหากษัตริย์โดยตรงเหมือนเช่นแต่ก่อน การโดดเดียวจากฐานันดรที่สามดังกล่าวทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ต้องทรงออกพระบัญชาให้ฐานันดรที่หนึ่ง (นักบวช) และฐานันดรที่สอง (ขุนนาง) เข้าร่วมกับฐานันดรที่สามในสมัชชาแห่งชาติ เพื่อต้องการที่จะฉายภาพว่าพระองค์เป็นผู้มีอำนาจปกครองเหนือสมัชชาแห่งชาติ
ความสำคัญ

คำปฏิญาณสนามเทนนิสคือเครื่องหมายในเชิงสัญลักษณ์ชิ้นแรกที่แสดงให้เห็นว่าประชาชนชาวฝรั่งเศสลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 อย่างเป็นทางการ และท่าทีของสมัชชาแห่งชาติที่ไม่ยอมกลับไปสู่ระบอบเดิม ทำให้พระเจ้าหลุยส์ทรงต้องยอมโอนอ่อนตามฝ่ายประชาชน คำปฏิญาณนี้ยังได้รับแรงบันดาลใจมาจากคำประกาศอิสรภาพสหรัฐอเมริกาในปีค.ศ. 1776 โดยเฉพาะจากอารัมภกถาช่วงต้นของคำประกาศอิสรภาพ ฯ ดังกล่าว นอกจากนี้ คำปฏิญาณยังเป็นแรงบันดาลใจ ผลักดันกิจกรรมการปฏิวัติหลากหลายประการในเดือนต่อ ๆ มา ตั้งแต่การจลาจลไปทั่วชนบทของฝรั่งเศส เรีกร้องให้มีการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาอย่างถาวร ทั้งยังเป็นแรงสนับสนุนให้แก่สมัชชาแห่งชาติในการต่อกรให้กษัตริย์ทรงยอมรับรูปแบบการลงคะแนนเสียงตามจำนวนบุคคล แทนที่การลงคะแนนเสียงตามฐานันดรศักดิ์แบบเดิม[ต้องการอ้างอิง]
คำปฏิญาณสนามเทนนิสซึ่งเริ่มต้นขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1789 เรื่อยไปจนถึงวันที่ 4 สิงหาคม ปีเดียวกัน ยังเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นถึงการล้มล้างระบบเจ้าขุนมูลนาย (เหตุการณ์ซึ่งเกิดขึ้นในอังกฤษก่อนหน้าฝรั่งเศส 129 ปี เมื่อมีการฟื้นฟูให้พระเจ้าชาลส์ที่ 2 เสด็จ ฯ ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์อีกครั้ง) และก่อให้เกิดคำประกาศว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมือง ในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1789
จิตรกรรม

ภาพวาดด้านบนแสดงให้เห็นว่ากรีสตอฟ อองตวน แฌร์เลอ คือหนึ่งในบุรุษตรงกลางสามคน เป็นการแสดงเชิงสัญลักษณ์ถึงดุลยภาพระหว่างรัฐกับศาสนา นอกจากนี้ภาพยังแสดงให้เห็นว่าฌอแซฟ มาร์แตง-โดช ปรากฏตัวอยู่ทางด้านขวาของภาพ นั่งก้มหัวพร้อมกับเอามือไขว้หน้าอกของตน[ต้องการอ้างอิง] ซึ่งเดิมทีดาวีดตั้งใจที่จะใช้ภาพนี้เป็นภาพร่างสำหรับการวาดและลงสีอย่างสมบูรณ์ แต่ภาพไม่เคยเสร็จสมบูรณ์
ฌ็อง ซีลแว็ง บายี ผู้นำกล่าวคำปฏิญาณ
นกพัฟฟิน

| นกพัฟฟิน ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: เพลสโตซีน - โฮโลซีน, 0> 1–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |

นกพัฟฟินแอตแลนติก (F. arctica)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Charadriiformes
วงศ์:: Alcidae
สกุล:: Fratercula Brisson, 1760

ชนิด
 F. arctica   F. cirrhata   F. corniculata   F. dowi †
ชื่อพ้อง
  Lunda  Sagmatorrhina Bonaparte, 1851
นกพัฟฟินแอตแลนติก ที่เกาะลันดี้ ในสหราชอาณาจักร
นกพัฟฟิน (อังกฤษ: Puffin) เป็นนกทะเลในสกุล Fratercula มีลักษณะเด่น คือ มีจะงอยปากสีสดใสในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เป็นนกทะเลผิวน้ำที่หาอาหารด้วยการดำน้ำเป็นหลัก สืบสายพันธุ์ในฝูงขนาดใหญ่บนหน้าผาชายฝั่งทะเลหรือเกาะ โดยการทำรังในรอยแยกในหมู่หินหรือในโพรงดิน ที่ผิวดินเป็นดินร่วน โดยในโพรงรังอาจแบ่งออกได้เป็น 2 ห้อง โดยห้องหนึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของลูกนก และอีกห้องหนึ่งเป็นห้องสำหรับถ่ายมูล
พฤติกรรม

แม้ว่านกพัฟฟินมักส่งเสียงร้องในฝูงสืบสายพันธุ์ แต่ก็ไม่ส่งเสียงร้องในทะเล บินเหนือน้ำในระดับที่ค่อนข้างสูง ซึ่งมักอยู่ที่ระดับ 10 เมตร (30 ฟุต) เมื่อเทียบกับ 1.6 เมตร (5 ฟุต) ของนกทะเลชนิดอื่น ๆ
เชิงอรรถ

↑  Guthrie, David A.; Thomas, Howell W.; Kennedy, George L. (2000). "An extinct Late Pleistocene Puffin from the Southern California Channel Islands. (Aves: Alcidae)" (PDF). Proceedings of a Fifth California Islands Symposium: 525–530. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-07-27. สืบค้นเมื่อ 2015-01-03.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  "สารคดีท่องโลกกว้าง: ท่องทั่วทวีป". ไทยพีบีเอส. 1 January 2015. สืบค้นเมื่อ 2 January 2014.[ลิงก์เสีย]
1 2  Sibley (2000) pp.252-253
แหล่งข้อมูลอื่น

Atlantic Puffin videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection
The National Audubon Society's "Project Puffin" website เก็บถาวร 2012-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
Puffinpalooza -- a site about puffins.
Postage stamps showing Puffins.
SOS Puffin project at the Scottish Seabird Centre, Scotland, UK
เคนิลเวิร์ทโรด

| --- | --- |

th
ชื่อเต็ม: เคนิลเวิร์ทโรดสเตเดียม
ที่ตั้ง: ลูตัน เบดฟอร์ดเชอร์
พิกัด: 51°53′03″N 0°25′54″W﻿ / ﻿51.88417°N 0.43167°W﻿ / 51.88417; -0.43167
เจ้าของ: สภาเมืองลูตัน
ผู้ดำเนินการ: ลูตันทาวน์
ความจุ: 10,356 คน
ขนาดสนาม: 110 โดย 72 หลา (100.6 โดย 65.8 เมตร)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: ค.ศ. 1905
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 1905
การใช้งาน
ลูตันทาวน์ (1905–ปัจจุบัน)
เคนิลเวิร์ทโรด (อังกฤษ: Kenilworth Road) เป็นสนามฟุตบอลในเมืองลูตัน, เบดฟอร์ดเชอร์ เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลลูตันทาวน์ตั้งแต่ ค.ศ. 1905 สนามฟุตบอลแห่งนี้ยังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลหญิงและเยาวชนระหว่างประเทศ รวมถึงเลกที่ 2 ของการแข่งขันฟุตบอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรอบชิงชนะเลิศใน ค.ศ. 1984
สนามฟุตบอลขนาดความจุ 10,356 ที่นั่งตั้งอยู่ในเขตเบรีพาร์ก ห่างจากใจกลางเมืองลูตันไปทางตะวันตก 1.6 กิโลเมตร ตั้งชื่อตามถนนที่ตั้งอยู่ข้างสนามคือถนนเคนิลเวิร์ท แม้ว่าที่อยู่อย่างเป็นทางการคือ เลขที่ 1 ถนนเมเปิล เคนิลเวิร์ทโรดจัดการแข่งขันฟุตบอลในเซาเทิร์นลีกจนถึง ค.ศ. 1920 จากนั้นในฟุตบอลลีก จนถึง ค.ศ. 2009 เมื่อลูตันตกชั้นสู่คอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ (เนชันนัลลีกในปัจจุบัน) มีการแข่งขันฟุตบอลลีกอีกครั้งตั้งแต่ ค.ศ. 2014 เมื่อพวกเขาเลื่อนชั้นกลับสู่อีเอฟแอลลีกทู ด้วยการเลื่อนชั้นของสโมสรฟุตบอลลูตันทาวน์สู่พรีเมียร์ลีกใน ค.ศ. 2023 เคนิลเวิร์ทโรดจึงกลายเป็นสนามที่มีความจุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของพรีเมียร์ลีก
สนามติดตั้งหลอดไฟแสงกระจายใน ค.ศ. 1953 และสนามกลายเป็นที่นั่งทั้งหมดใน ค.ศ. 1991 สถิติผู้ชม 30,069 คนเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1959 ในการแข่งขันเอฟเอคัพรอบที่ 6 นัดรีเพลย์ที่เจอกับแบล็กพูล