stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ธงชาติหมู่เกาะโซโลมอน
ประวัติ > เอกราชและหลังจากนั้น

ธงยูเนียนแจ็กถูกเชิญลง พร้อมกับการเชิญธงชาติใหม่ขึ้นในพิธีวันเอกราชเมื่อ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 ที่กีโซ จังหวัดตะวันตก แม้พิธีการจะจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ แต่ก็ได้เกิดการโต้เถียงและการเผชิญหน้าระหว่างชาวบ้านจากจังหวัดตะวันตกและจังหวัดมาไลตา  ความขัดแย้งนี้เกิดขึ้นเมื่อเหล่าผู้นำสภาตะวันตกไม่สามารถทำให้รัฐบาลสัญญาที่จะกระจายอำนาจให้กับจังหวัดมากขึ้น และบางคนมองว่าพิธีธงนี้เป็นการแสดงความเหนือกว่าของมาไลตาเหนือจังหวัดตะวันตก
ตั้งแต่ ค.ศ. 2012 ธงชาติหมู่เกาะโซโลมอนสามารถใช้เป็นธงแห่งความสะดวกสำหรับเรือวานิชต่างชาติที่อยู่ภายใต้กฎหมายของรัฐสภาของประเทศ รัฐบาลคาดหวังที่จะดึงดูดเงินรายได้ภาษีประจำปีคิดเป็นเงิน 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ ขณะที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมก็อ้างว่าการทำเช่นนี้เป็นการเปิดโอกาสการทำงานให้ชาวเรือท้องถิ่น และเพิ่มโอกาสการได้รับเงินตราต่างชาติ
การออกแบบ > สัญลักษณ์

สีและสัญลักษณ์ของธงมีความหมายทั้งด้านวัฒนธรรม การเมืองและภูมิภาค สีน้ำเงินทำให้ระลึกถึงแหล่งน้ำ ซึ่งมีความสำคัญต่อประเทศเป็นอย่างมากในรูปแบบของแม่น้ำ ฝนและมหาสมุทรแปซิฟิก ส่วนสีเขียวหมายถึงแผ่นดิน  รวมถึงต้นไม้และพืชผลที่เติบโตขึ้น ส่วนสีเหลือแทนแสงอาทิตย์และรังสีที่แยกพื้นดินกับพื้นน้ำ
ดาวห้าดวงเรียงตัวในรูปตัวอักษร X ในระยะแรกหมายถึงจังหวัดของประเทศในช่วงที่ได้รับเอกราช ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะมีจังหวัดเพิ่มขึ้น แต่จำนวนดวงดาวยังคงเหมือนเดิม
การออกแบบ > ความคล้ายคลึง

หนึ่งในการนำเสนอรูปแบบอื่นของธงชาติออสเตรเลียเป็นธงที่มีสัญลักษณ์ของขอบฟ้าใต้ ซึ่งได้รับการลงคะแนนเสียงในโพลอย่างไม่เป็นทางการมากกว่า 8,000 คน รูปแบบสีน้ำเงิน ทองและเขียว รวมไปถึงรูปดาวกางเขนใต้ มีลักษณะคล้ายคลึงกับธงชาติหมู่เกาะโซโลมอน
ธงประเภทอื่น

ธงพลเรือน (สำหรับเรือพาณิชย์) และธงรัฐ (สำหรับเรือที่ได้ใช้ทางการทหารของรัฐ) เป็นธงแดงและน้ำเงินตามลำดับ โดยมีธงชาติอยู่ตรงมุมธง ธงนาวี (สำหรับเรือตำรวจ) มีพื้นฐานจากธงขาวของอังกฤษ กางเขนสีแดงบนพื้นสีขาวและมีธงชาติอยู่ที่มุมธง
| ธงประเภทอื่น | การใช้ |
| --- | --- |
: ธงพลเรือน
: ธงรัฐ
: ธงศุลกากร
: ธงนาวี
ธงในประวัติศาสตร์

| ธงในประวัติศาสตร์ | ระยะเวลา | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- |
|  | 1893– 1906 | เหมือนกับธงยูเนียนแจ็ก |
|  | 1906–1947 | ธงพื้นน้ำเงินที่ติดโล่ที่มีชื่อดินแดนในอารักขาและมงกุฎทิวดอร์ |
|  | 1947–1956 | ธงพื้นน้ำเงินที่ติดโล่เต่าทะเลดำขาว |
|  | 1956–1966 | ธงพื้นน้ำเงินที่ติดโล่แบ่งออกเป็นสี่ส่วน ประกอบด้วย นกอินทรี เต่า นกโจรสลัดและอาวุธจากภูมิภาคและสิงโตบริเตนบนพื้นจานสีขาว |
|  | 1966–1977 | เหมือนกับธงรูปแบบก่อนหน้า แต่ตัดพื้นขานสีขาว |
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติหมู่เกาะโซโลมอน ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
หนึ่งในรูปแบบของธงที่มีการนำเสนอเพื่อเป็นทางเลือกสำหรับธงชาติออสเตรเลีย
ตำบลโนนค้อ (อำเภอโนนคูณ)

| องค์การบริหารส่วนตำบลโนนค้อ |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
   ตรา
คำขวัญ: ตำบลน่าอยู่ เชิดชูการศึกษา ปลูกฝังภูมิปัญญา มีธรรมาภิบาล น้อมนำวิถีเศรษฐกิจพอเพียง
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ศรีสะเกษ
อำเภอ: โนนคูณ
การปกครอง
 • นายก: กรีฑา เครือคุณ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 58 ตร.กม. (22 ตร.ไมล์)
ประชากร (2557)
 • ทั้งหมด: 8,395 คน
 • ความหนาแน่น: 144.74 คน/ตร.กม. (374.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06331301
ที่อยู่ที่ทำการ: สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลโนนค้อ 62 หมู่ที่ 7 ตำบลโนนค้อ อำเภอโนนคูณ จังหวัดศรีสะเกษ 33250
โทรศัพท์: 045659210
โทรสาร: 045659211
เว็บไซต์: www.nonkho.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลโนนค้อ เป็นตำบลที่ตั้งขึ้นเมื่อปี 2520 โดยแยกจากอำเภอกันทรารมย์ และได้ก่อตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อปี พศ. 2540 องค์การบริหารส่วนตำบลโนนค้อ เป็นองค์กรขนาดกลาง เป็นหน่วยงานการปกครองแห่งหนึ่งที่อยู่ใน อำเภอโนนคูณ ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาไทยอีสาน นับถือศาสนาพุทธ มีอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก มีพื้นที่ 32,438 ไร่ หรือ 58 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลโนนค้อ อำเภอโนนคูณ จังหวัดศรีสะเกษ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอโนนคูณ โดยมีระยะทางห่างจากอำเภอโนนคูณประมาณ 5.5 กิโลเมตร เส้นทางคมนาคมที่สำคัญผ่านใจกลางตำบลและใช้ติดต่อระหว่างตำบลถึงอำเภอ คือทางหลวงแผ่นดินอุบลฯ – กันทรลักษณ์หมายเลข 2178และทางหลวงชนบทที่ศก.4006
ตำบลโนนค้อ มีเนื้อที่ประมาณ 32,438 ไร่ หรือประมาณ 58 ตารางกิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดกับตำบลโนนกลาง อำเภอสำโรง จังหวัดอุบลราชธานี
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลหนองกุง อำเภอโนนคูณ จังหวัดศรีสะเกษ
ทิศใต้ ติดกับตำบลหนองงูเหลือ อำเภอเบญจลักษณ์ จังหวัดศรีสะเกษ
ทิศตะวันตก ติดกับตำบลบก, ตำบลโพธิ์ อำเภอโนนคูณ จังหวัดศรีสะเกษ
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต > ภูมิประเทศ

สภาพอากาศโดยทั่วไปเป็นที่ราบสูงและแห้งแล้ง
ลักษณะดินเป็นดินร่วนปนทรายไม่สามารถอุ้มน้ำได้ สภาพป่าไม้โดยทั่วไปมีเพียงเล็กน้อย
แหน่งน้ำทางธรรมชาติไหลผ่าน ประกอบด้วย ลำห้วยเจิก ห้วยควร ห้วยโผ่น และห้วยไผ่ แต่ไม่มีน้ำในลำห้วยดังกล่าวตลอดทั้งปี จะมีน้ำเฉพาะช่วงฤดูฝนเท่านั้น
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ฤดูร้อน ช่วงระยะเวลาตั้งแต่ เดือนกุมภาพันธ์ ถึง เดือนพฤษภาคม
ฤดูฝน ช่วงระยะเวลาตั้งแต่ เดือนมิถุนายน ถึง เดือนตุลาคม
ฤดูหนาว ช่วงระยะเวลาตั้งแต่ เดือนพฤศจิกายน ถึง เดือนมกราคม
ภูมิศาสตร์ > ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

ทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญในพื้นที่ตำบลโนนค้อ คือ ห้วย หนอง คลอง บึง ที่มีอยู่ตามธรรมชาติถึง 29 แห่ง สภาพดินส่วนใหญ่เป็นดินทรายไม่เหมาะแก่การเพาะปลูก พื้นที่ราบสูงแห้งแล้งมีพื้นที่ป่าไม้เพียงเล็กน้อย ซึ่งทำให้สภาพของพื้นที่โดยทั่วไปแห้งแล้ง ไม่มีน้ำเพียงพอสำหรับทำการเกษตรและเลี้ยงสัตว์ได้ในเกือบทุกพื้นที่
หมู่บ้านและประชากร

องค์การบริหารส่วนตำบลโนนค้อ รับผิดชอบหมู่บ้านทั้ง 20 หมู่บ้าน ในเขตพื้นที่บริการ มีจำนวน 2,464 หลังคาเรือน และมีจำนวนประชากรทั้งหมด 8,395 คน จากการสำรวจในปี 2557 ดังตารางดังต่อไปนี้
| หมู่ที่ | ชื่อบ้าน | จำนวนครัวเรือน | จำนวนเพศชาย | จำนวนเพศหญิง | จำนวนประชากรรวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ 1 | บ้านโนนค้อ | 154 | 239 | 231 | 470 |
| หมู่ 2 | บ้านโนนคูณ | 141 | 232 | 270 | 502 |
| หมู่ 3 | บ้านหนองมะเกลือ | 74 | 156 | 131 | 287 |
| หมู่ 4 | บ้านหนองจิก | 169 | 311 | 300 | 611 |
| หมู่ 5 | บ้านเท่อเล่อ | 119 | 220 | 208 | 428 |
| หมู่ 6 | บ้านหนองสามขา | 143 | 280 | 292 | 572 |
| หมู่ 7 | บ้านโปร่ง | 122 | 230 | 228 | 458 |
| หมู่ 8 | บ้านหนองสำราญ | 155 | 250 | 256 | 506 |
| หมู่ 9 | บ้านหนองคู | 68 | 117 | 119 | 236 |
| หมู่ 10 | บ้านเหล่าเชือก | 139 | 239 | 252 | 491 |
| หมู่ 11 | บ้านแสนตอ | 176 | 196 | 194 | 390 |
| หมู่ 12 | บ้านร่องเก้า | 125 | 219 | 211 | 430 |
| หมู่ 13 | บ้านโดด | 141 | 251 | 275 | 526 |
| หมู่ 14 | บ้านโนนคำ | 122 | 257 | 240 | 497 |
| หมู่ 15 | บ้านร่องเก้าเหนือ | 93 | 171 | 153 | 324 |
| หมู่ 16 | บ้านโนนศรีทอง | 97 | 170 | 177 | 347 |
| หมู่ 17 | บ้านร่มเย็น | 176 | 200 | 187 | 387 |
| หมู่ 18 | บ้านโนนค้อใต้ | 58 | 115 | 111 | 226 |
| หมู่ 19 | บ้านดอนแก้ว | 131 | 231 | 229 | 460 |
| หมู่ 20 | บ้านหนองมะเกลือเหนือ | 60 | 121 | 126 | 247 |
|  | รวมทั้งหมด | 2,464 | 4,205 | 4,190 | 8,395 |
เศรษฐกิจ

การประกอบอาชีพของประชาชนในพื้นที่ตำบลโนนค้อ สามารถแยกประเภทการประกอบอาชีพออกเป็นหมวดหมู่ดังนี้
| --- | --- |
1. เกษตรกร: ประมาณ 80% ของประชากรทั้งตำบล
2. ข้าราชการ/ลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ: ประมาณ 1.5% ของประชากรทั้งตำบล
3. ลูกจ้างบริษัทเอกชน: ประมาณ 1.5% ของประชากรทั้งตำบล
4. รับจ้างทั่วไป: ประมาณ 7% ของประชากรทั้งตำบล
5. อื่น ๆ: ประมาณ 10% ของประชากรทั้งตำบล
พืชเศรษฐกิจ พืชเศรษฐกิจสำคัญในตำบลโนนค้อที่ประชาชนในท้องถิ่นทำการเพาะปลูก สามารถเรียงตามลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ข้าว พริก ข้าวโพด ถั่วฝักยาว แตงกวา มะเขือเทศ แตงโม และอื่น ๆ
สัตวเศรษฐกิจ สัตว์เศรษฐกิจสำคัญในตำบลโนนค้อที่ประชาชนทำปศุสัตว์ สามารถเรียงลำดับจากไปหาน้อย ได้แก่ โค สุกร ไก่ กระบือ และอื่น ๆ
การขนส่ง

ในเขตพื้นที่ตำบลโนนค้อ มีทางหลวงแผ่นดินสายอุบลราชธานี–กันทรลักษณ์ (สาย 2178) วิ่งตัดผ่าน และถนนทางหลวงชนบทที่ (ศก.4006) เป็นเส้นทางสายหลัก ใช้ในการติดต่อระหว่างตำบลโนนค้อกับอำเภอโนนคูณ ไปยังจังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดอุบลราชธานี ทั้งยังเป็นเส้นทางหลักในการเดินทางไปติดต่อราชการของอำเภอ
การขนส่ง > ทางรถยนต์

การเดินทางระหว่างอำเภอและหมู่บ้าน โดยรถยนต์ส่วนตัวและรถรับจ้างทั่วไป ซึ่งประชาชนในท้องถิ่นจะใช้รถจักรยานยนต์และรถจักรยานเป็นหลัก
การเดินทางเข้าจังหวัดศรีสะเกษ โดยรถรับจ้างหรือรถโดยสารประจำทางสาย โนนค้อ - กันทรลักษณ์ะ และต่อรถโดยสารสาย กันทรลักษณ์ - ศรีสะเกษ
การขนส่ง > การเดินทางไปจังหวัดอุบลราชธานี

รถโดยสารประจำทางสาย กันทรลักษณ์ - อุบลราชธานี
รถโดยสารประจำทางสาย กรุงเทพฯ - อุบลราชธานี (สาย 98)
รถโดยสารประจำทางสาย นครราชสีมา - อุบลราชธานี
บ้าบอ

| "บ้าบอ"> เพลงโดยซิลลี่ ฟูลส์.จากอัลบั้มจูซซี |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 17 มีนาคม พ.ศ. 2545
แนวเพลง: นูเมทัล ไซเคเดลิกร็อก
ความยาว: 6:25
ค่ายเพลง: มอร์ มิวสิก (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: ณัฐพล พุทธภาวนา

"บ้าบอ" เป็นเพลงของวงดนตรีซิลลี่ ฟูลส์ จากสตูดิโออัลบั้มที่ 4 จุยซี ประพันธ์คำร้องโดย ณัฐพล พุทธภาวนา แต่งทำนองโดย ณัฐพล พุทธภาวนา, ทรงพล จูประเสริฐ และเรียบเรียงโดย ทรงพล จูประเสริฐ, ซิลลี่ ฟูลส์ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2545
มิวสิกวีดีโอ

มิวสิกวีดีโอนี้ ถ่ายทำกันที่ สตูดิโอ 125 ย่านเหน่งจ๋าย กำกับโดย มนชนก สมใจเพ็ง เนื้อหาของเพลงออกทางเบื่อกับความเปลี่ยนไปของผู้หญิงสมัยใหม่ ซึ่งเรื่องมากเหมือนกัน โดยนำเอาผู้หญิงบางคน ซึ่งเป็นตัวแทนของความเรื่องมากวุ่นวาย มาใส่ไว้ในตัวโตเป็นร้อยๆ คน เมื่อผู้หญิงวุ่นวายเรื่องมากเท่าใด ความเป็นตัวของตัวเองก็เริ่มหายไป จนเหมือนคนไร้จิตวิญญาณ ควบคุมตัวเองไม่ได้ ตัวลอยขึ้น ลอยขึ้น และเมื่อมันถึงจุดทนไม่ได้ทีนี้ บ้าบอ สลัดตัวผู้หญิงหลุดออกไปให้หมด เพื่อความเป็นตัวเองจะได้กลับคืนมา
การตอบรับ

เพลง "บ้าบอ" ในการจัดอันดับของ 104.5 แฟต เรดิโอ สามารถขึ้นอันดับ 1 ได้เป็นเวลา 2 สัปดาห์
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2545) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
104.5 แฟต เรดิโอ: 1
บุญฐิน ประทุมลี

| บุญฐิน ประทุมลีม> ป.ช., ม.ว.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 31 ตุลาคม พ.ศ. 2506 (60 ปี) จังหวัดมุกดาหาร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: เพื่อไทย (2554–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: อรวรรณ ประทุมลี

บุญฐิน ประทุมลี (เกิด 31 ตุลาคม พ.ศ. 2506) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร เขต 2 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ

บุญฐิน เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายเจริญ และนางบรรเทา ประทุมลี สำเร็จการศึกษาคุรุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร สมรสกับนางอรวรรณ ประทุมลี มีบุตร 3 คน
งานการเมือง

อดีตรับราชการเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโสก อำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร
พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก โดยเอาชนะนายวิทยา บุตรดีวงค์ อดีต ส.ส. จากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

บุญฐิน ประทุมลี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคเพื่อไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

นายบุญฐิน ประทุมลี เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายบุญฐิน ประทุมลี), ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง
ธงชาติปานามา

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ ensign
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: พ.ศ. 2468(การรับรองอย่างเป็นทางการ) 28 มีนาคม พ.ศ. 2484 (รับรองซ้ำอีกครั้ง)
ลักษณะ: ธงพื้นสีขาว ส่วนมุมบนด้านคันธงมีรูปดาวห้าแฉกสีน้ำเงิน 1 ดวง  ส่วนมุมบนด้านปลายธงเป็นพื้นสีแดงเปล่า  ส่วนมุมล่างด้านคันธงพื้นสีน้ำเงินเปล่า  ส่วนมุมล่างด้านปลายธงมีดาวห้าแฉกสีแดง 1 ดวง
 


การใช้: ไม่ระบุ
สัดส่วนธง: 2:3
ลักษณะ: ลักษณะอย่างธงชาติ ที่ตรงกลางธงมีตราแผ่นดินประดับบนธง
 
ธงชาติปานามา ออกแบบโดย มาเรีย ออสซา เด อมาดอร์ ธงนี้ได้ชักขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2446 ได้รับการรับรองเป็นธงชาติชั่วคราวในปี พ.ศ. 2447 และได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2468 ภายหลังมีการรับรองซ้ำอีกครั้งในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2484
ลักษณะของธงชาติปานาอย่างเป็นทางการกำหนดไว้ในกฎหมายที่ 15 แห่งเดือนธันวาคม 1949 (Law 15 of December 1949) ไว้ดังนี้
ธงชาติแห่งสาธารณรัฐ (ปานามา) ประกอบด้วยพื้นธงที่แบ่งภายในเป็น 4 ส่วน กล่าวคือ ส่วนมุมบนด้านคันธงเป็นพื้นสีขาวมีรูปดาวห้าแฉกสีน้ำเงิน 1ดวง  ส่วนมุมบนด้านปลายธงเป็นพื้นสีแดงเปล่า  ส่วนมุมล่างด้านคันธงพื้นสีน้ำเงินเปล่า  ส่วนมุมล่างด้านปลายธงเป็นพื้นสีขาวมีดาวห้าแฉกสีแดง 1 ดวง
ลักษณะของธงดังกล่าวสะท้อนถึงสภาพทางการเมืองของปานามาในขณะนั้น กล่าวคือ สีน้ำเงินหมายถึงพรรคอนุรักษนิยม สีแดงหมายถึงพรรคเสรีนิยม ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดของชาติในช่วงที่ออกแบบธง สีขาวหมายถึงสันติภาพและความบริสุทธิ์ ดาวสีน้ำเงินหมายถึงความบริสุทธิ์และความซื่อสัตย์ต่อประเทศชาติ ดาวสีแดงหมายถึงอำนาจอธิปไตยและกฎหมายของชาติ เมื่อนำดาวทั้งสองดวงมารวมกัน จึงหมายถึงสาธารณรัฐปานามาที่เกิดขึ้นใหม่โดยการแยกตัวจากประเทศโคลัมเบีย
ดูเพิ่ม

เพลงชาติปานามา
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติปานามา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
นมแมว

นมแมว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Rauwenhoffia siamensis) เป็นพรรณไม้ยืนต้นมีกลิ่นหอม ลำต้นมีขนาดย่อม สูง 1-2 เมตร ลำต้น กิ่ง และก้านมีสีคล้ำ ใบจัดเป็นใบเดี่ยว ลักษณะแหลมยาว ดอกเป็นดอกเดี่ยวออกเป็นกล่ม กลุ่มละ 1-3 ดอก ดอกมี 6 กลีบ สีเหลืองอมเขียว ขนาดใหญ่ประมาณ 1-2 เซนติเมตร ออกดอกตลอดทั้งปี
นมแมวในวรรณคดีไทย

นมแมวปรากฏอยู่ในวรรณคดีไทยหลายเรื่อง เนื่องด้วยเป็นพรรณไม้ที่มีอยู่แพร่หลายในประเทศไทย
| ด ค กพรรณไม้ดอกไม้ประดับ ที่กล่าวถึงในเพลงอุทยานดอกไม้ เรียงตามลำดับการกล่าวถึง |
| --- | --- |
 ผกา  จำปา  จำปี  กุหลาบ  ราตรี  พะยอม  อังกาบ  กรรณิการ์  ลำดวน  นมแมว  ซ่อนกลิ่น  ยี่โถ  ชงโค  มณฑา  สายหยุด  เฟื่องฟ้า  ชบา  สร้อยทอง  บานบุรี  ยี่สุ่น  ขจร  ประดู่  พุดซ้อน  พลับพลึง  หงอนไก่  พิกุล  ทานตะวัน  รักเร่  กาหลง  ประยงค์  พวงทอง  บานชื่น  พุทธชาด  พวงชมพู  กระดังงา  รสสุคนธ์  บุนนาค  นางแย้ม  สารภี  อุบล  จันทน์กะพ้อ  ผีเสื้อ  เล็บมือนาง  พุดตาน  กล้วยไม้  ดาวเรือง  อัญชัน  ยี่หุบ  มะลิวัลย์
ธงชาติปาปัวนิวกินี

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ , ธงเรือราษฎร์
สัดส่วนธง: 3:4
ประกาศใช้: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2514
ออกแบบโดย: ซูซาน การิเก ฮูฮูเม
 


การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 3:4
ประกาศใช้: พ.ศ. 2514
 
ธงชาติปาปัวนิวกินี เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 4 ส่วน ภายในธงแบ่งครึ่งธงตามแนวทแยง จากมุมบนด้านคันธงไปยังมุมล่างด้านปลายธง ครึ่งบนเป็นพื้นสีแดง มีภาพเงาสีทองของนกปักษาสวรรค์  ครึ่งล่างเป็นพื้นสีดำ มีดาวห้าแฉกสีขาวดวงใหญ่ 4 ดวง ดวงเล็ก 1 ดวง เรียงกันเป็นรูปกลุ่มดาวกางเขนใต้ ธงนี้เป็นแบบธงที่ชนะเลิศการประกวดแบบธงชาติในปี พ.ศ. 2514 ออกแบบโดยนางสาวซูซาน ฮูฮูม (Susan Huhume) นักเรียนหญิงวัย 15 ปี และได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2514
สีดำและสีแดงในธงชาตินี้ มีที่มาจากสีที่ใช้ในเผ่าต่างๆ ของปาปัวนิวกินีหลายเผ่า ทั้งสีดำ-ขาว-แดง ก็เป็นสีของธงชาติจักรวรรดิเยอรมนี ซึ่งเคยเป็นเจ้าอาณานิคมของปาปัวนิวกินีจนถึงปี พ.ศ. 2462 ส่วนรูปนก Raggiana Bird of Paradise เป็นรูปสัญลักษณ์ที่ปรากฏอยู่ในตราแผ่นดินของปาปัวนิวกินี
แหล่งอ้างอิง

ธงชาติปาปัวนิวกินี ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
วิวัฒนาการของธงชาติ

ก่อนหน้าที่ปาปัวนิวกินีจะมีธงชาติแบบปัจจุบันนั้น ประเทศนี้มีฐานะเป็นดินแดนในภาวะทรัสตีปาปัวและนิวกินีของออสเตรเลีย ธงชาติสำหรับใช้ในการแข่งขันกีฬาต่าง ของปาปัวนิวกินีนั้นมีลักษณะเป็นธงรูปนก Raggiana Bird of Paradise บนพื้นสีเขียว  ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 ประเทศออสเตรเลียได้กำหนดให้ใช้ธงอย่างใหม่ ลักษณะเป็นธงสามสี แบ่งแถบตามแนวตั้ง ความกว้างเท่ากัน แต่ละแถบเป็นสีน้ำเงิน สีเหลือง และสีเขียว เรียงจากด้านคันธงไปด้านปลายธง ในแถบสีน้ำเงินมีรูปกลุ่มดาวกางเขนใต้ ส่วนแถบสีเขียวมีรูปนก Raggiana Bird of Paradise
ธงของเยอรมันนิวกินี พ.ศ.2427 - 2457
ธงชาติที่เสนอของเยอรมันนิวกินีในพ.ศ.2457 แต่ไม่เคยนำมาใช้
ธงประจำดินแดนปาปัว พ.ศ.2449 – 2492
ธงชาติดินแดนนิวกินี พ.ศ.2457 – 2492
ธงชาติออสเตรเลียในดินแดนปาปัวและนิวกินี พ.ศ.2492 – 2514
ธงของดินแดนภาวะทรัสตีปาปัวและนิวกินีของออสเตรเลีย พ.ศ. พ.ศ.2508 - 2513
ธงชาติปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2513 - 2514
ธงประจำดินแดนปาปัวและนิวกินี พ.ศ. 2514-2518 และปาปัวนิวกินี 2518 - ปัจจุบัน
ประเทศเอกวาดอร์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012

| ประเทศเอกวาดอร์ ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: ECU
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเอกวาดอร์
ณ ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร 29 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08-29) – 9 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-09)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: 
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเอกวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเอกวาดอร์เป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 2 คนใน 2 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 

รวม:
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| โฆเซ่ มาริโน่ | -82.5kg | NMR | NMR |
ดูเพิ่ม

ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศเอกวาดอร์ในพาราลิมปิก
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเอกวาดอร์ที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
| ด ค ก ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย
ประเทศลาวในเอเชียนเกมส์

| ประเทศลาว ในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: LAO
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลาว
เหรียญ อันดับ 39:  ทอง 0 เงิน 4 ทองแดง 11 รวม 15 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1974 1978 1982 1986 1990 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
ประเทศลาว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1990 ที่จัดขึ้น ณ กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลาว เป็นผู้รับผิดชอบส่งนักกีฬาลาวเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมชาติลาวได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันทั้งหมด 0 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน 11 เหรียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 15 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์
| การแข่งขัน | อันดับ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1990 Beijing | 3 | 38 | 60 | 76 | 174 |
| 1994 Hiroshima | 2 | 64 | 75 | 79 | 218 |
| 1998 Bangkok | 3 | 52 | 61 | 68 | 181 |
| 2002 Busan | 3 | 44 | 74 | 72 | 190 |
| 2006 Doha | 3 | 50 | 71 | 77 | 198 |
| 2010 Guangzhou | 3 | 48 | 74 | 94 | 216 |
| 2014 Incheon | 3 | 47 | 77 | 76 | 200 |
| 2018 Jakarta & Palembang | 2 | 75 | 56 | 74 | 205 |
2022 Hangzhou: Future event
2026 Nagoya: Future event
| รวม | 39 | 0 | 4 | 11 | 15 |
ดูเพิ่ม

ประเทศลาวในโอลิมปิก
นาน้อย

นาน้อย อาจหมายถึง
อำเภอนาน้อย
ตำบลนาน้อย
เทศบาลตำบลนาน้อย
โรงเรียนนาน้อย
ประวิทย์ รุจิรวงศ์

ประวิทย์ รุจิรวงศ์ นักธุรกิจชาวไทย และอดีตนักการเมืองท้องถิ่น ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
นายประวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2484 เป็นบุตรชายของ พลตำรวจเอก ประเสริฐ รุจิรวงศ์ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ และคุณหญิงน้อย รุจิรวงศ์
จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล, โรงเรียนโยธินบูรณะและสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน จากนั้นได้เดินทางไปฝึกงานต่อยังประเทศอังกฤษเป็นระยะเวลา 3 ปี
เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) และดำรงตำแหน่งประธานสภากรุงเทพมหานคร เป็นคนที่ 7 ด้วย ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ถึงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532

จากนั้นได้ลงเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2533 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้คะแนนมาเป็นลำดับที่สาม ได้ทั้งหมด  60,947 คะแนน
นายประวิทย์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2557 มีการพระราชทานเพลิงศพขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 เวลา 17.00 น. ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์ช้างเผือก (บ.ช.)
ปลาเมือก

ปลาเมือก
ปลาเมือก (Leptocephalus) หมายถึงตัวอ่อนที่มีลักษณะโปร่งแสงของปลาจำพวกปลาไหลในช่วงอายุสามเดือนแรก ครอบคลุมกว่า 801 สายพันธุ์ใน 24 วงศ์ ปลาเมือกมีกล้ามเนื้อที่บางมาก ร่างกายไม่มีเซลล์เม็ดเลือดแดง มีอวัยวะเพียงปากและลำใส้เส้นเดียวเท่านั้น ไม่มีครีบใดๆทั้งสิ้น มีลำตัวที่โปรงแสงขนาดราว 5 เซนติเมตร  ปลาประเภทนี้ถือกำเนิดในยุคครีเทเชียส เมื่อ 140 ล้านปีก่อน
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศเอกวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอกวาดอร์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 38 คน ใน 13 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเอกวาดอร์ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 9 | 8 | 17 |
| รวม | 9 | 8 | 17 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| Miguel Ángel Almachi | Marathon | 2:23:00 | 85 |
| Segundo Jami | Marathon | 2:31:07 | 124 |
| Byron Piedra | Marathon | 2:14:12 | 18 |
| Mauricio Arteaga | 20 km walk | DSQ | DSQ |
| Andrés Chocho | 20 km walk | DSQ | DSQ |
| Daniel Pintado | 20 km walk | 1:23:44 | 37 |
| Andrés Chocho | 50 km walk | DSQ | DSQ |
| Rolando Saquipay | 50 km walk | 4:07:29 | 34 |
| Claudio Villanueva | 50 km walk | 4:19:33 | 45 |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเอกวาดอร์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเอกวาดอร์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก