stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฉีหฺวันกง
ช่วงเรืองอำนาจ > ขึ้นเป็นอธิราช

ต่อมาฉีหวนกงได้เชิญเจ้าผู้ปกครองรัฐหลู่ (เมืองฬ่อ) รัฐซ่ง (เมืองซอง) รัฐเฉิน (เมืองติน) และรัฐเจิ้ง (เมืองเตง) เข้าร่วมการประชุมครั้งหนึ่งเมื่อ 667 ปีก่อน ค.ศ. ที่ประชุมดังกล่าวได้เลือกให้ฉีหวนกงขึ้นเป็นผู้นำบรรดารัฐสามนตรราชต่าง ๆ ครั้นเมื่อพระเจ้าโจวฮุ่ยหวาง (ฮกเกี้ยน: จิวอุยอ๋อง) ทรงทราบเรื่องดังกล่าวแล้ว จึงได้พระราชทานตำแหน่ง "เจ้าอธิราช" ให้แก่ฉีหวนกงเป็นคนแรก มีฐานะเจ้าเมืองชั้นเอกเป็นใหญ่ยิ่งกว่าหัวเมืองทั้งปวงที่อยู่ภายใต้อำนาจราชวงศ์โจว และมีอาญาสิทธิ์ในการเคลื่อนกองทหารในนามราชสำนักโจว ทั้งฉีกวนกงและก่วนจ้งล้วนมองว่าตำแหน่งเจ้าอธิราชมิใช่เป็นเพียงตำแหน่งทางการทหาร แต่ยังเป็นเครื่องมือที่ควรใช้เพื่อ "ฟื้นฟูอาญาสิทธิ์แห่งโอรสสวรรค์" หรือหากจะมองในแง่การปฏิบัติจริง ก็คือเป็นเครื่องมือฟื้นฟูความมั่นคงภายในดินแดนของราชวงศ์โจวภายใต้การนำของรัฐฉีนั่นเอง
ด้วยเหตุฉะนี้ ฉีหวนกงจึงได้เข้าแทรกแซงในการต่าง ๆ อันเกี่ยวเนื่องด้วยบรรดารัฐสามนตราชภายใต้อำนาจของราชวงศ์โจว ทั้งในพระนามของพระเจ้าโจวฮุ่ยหวางและฐานะส่วนตัวซึ่งดำรงความเป็นเจ้าอธิราช การแทรกแซงดังกล่าวได้รวมไปถึงการยกทัพไปลงโทษรัฐเหว่ย (เมืองโอย) เมื่อ 671 ปีก่อน ค.ศ. เพราะรัฐเหว่ยได้ดูหมิ่นพระเกียรติของพระเจ้าโจวฮุ่ยหวาง เช่นเดียวกับการเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องในการช่วงชิงอำนาจภายในรัฐหลู่เพื่อสถาปนาอำนาจนำของรัฐฉีให้มีความมั่นคง สิ่งหนึ่งที่เป็นข้อกังวลอย่างใหญ่หลวงของฉีหวนกงคือภัยคุกคามจากอำนาจภายนอก (ซึ่งถูกเรียกในเชิงลบว่า "ชนป่าเถื่อนสี่เผ่า") ที่มีต่อบรรดารัฐหัวเมืองของราชวงศ์โจว ซึ่งเขาได้ทำการเคลื่อนกำลังทหารเพื่อปรามปราม "ชนป่าเถื่อน" เหล่านั้นหลายครั้งตามคำขวัญ "ซุนหวางหรั่งอี๋" (尊王攘夷 หรือ 尊皇攘夷 zūnwáng rǎngyí) อันมีความหมายว่า "เทิดทูนจอมกษัตริย์ ขจัดคนเถื่อน" ข้อสำคัญอย่างยิ่ง คือ เขาได้ช่วยปกป้องรัฐเยียน (เมืองเอี๋ยน) รัฐซิ่ง และรัฐเหว่ย จากภัยคุกคามจากชนเผ่านอกด่านซึ่งไม่ได้ยอมรับอำนาจของราชวงศ์โจว และเขายังได้พยายามยับยั้งการขยายอำนาจของรัฐฉู่ (เมืองฌ้อ) ในดินแดนฝ่ายใต้ โดยเมื่อ 656 ปีก่อน ค.ศ. ฉีหวนกงได้นำทัพพันธมิตรแปดหัวเมืองทำการปราบปรามรัฐไช่ (เมืองชัว) ซึ่งเป็นรัฐบริวารของรัฐฉู่และประสบชัยชนะ กองทัพพันธมิตรได้รุกคืบเข้าคุกคามรัฐฉู่และบีบให้รัฐฉู่ทำสัญญาสงบศึก โดยรัฐฉู่ยอมหยุดขยายอำนาจขึ้นสู่ทิศเหนือ และตกลงยอมเข้าร่วมประชุมภาคบังคับของบรรดารัฐสามนตราชต่าง ๆ ที่ตำบลเส้าหลิง การประชุมครั้งนี้ได้ถือเป็นแบบอย่างของการประชุมรัฐสามนตราชของราชวงศ์โจวในครั้งต่อ ๆ มา
ในเวลาหลายปีหลังจากนั้น ฉีกวนกงได้จัดให้มีการประชุมรัฐสามนตราชเช่นนี้ขึ้นอีกหลายครั้งภายใต้การสนับสนุนของราชสำนักโจว ประเด็นการอภิปรายในที่ประชุมดังกล่าวมีตั้งแต่เรื่องการทหาร เรื่องเศรษฐกิจ ตลอดจนถึงกิจการทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับการปกครองและข้อกฎหมาย โดยรวมแล้วเจ้าผู้ปกครองรัฐฉีได้จัดการให้เกิดเสถียรภาพต่อราชวงศ์โจวอันบอบบางและร้าวฉานได้ระดับหนึ่ง สวี โจวอฺวิ๋น (จีนตัวย่อ: 许倬云; จีนตัวเต็ม: 許倬雲; พินอิน: Xǔ Zhuōyún) นักประวัติศาสตร์ชาวจีน ได้สรุปว่า ฉีหวนกง "ใช้อำนาจนำในฐานะ "เจ้าอธิราช" เพื่อจัดระเบียบใหม่ในสังคมระหว่างรัฐต่าง ๆ เพื่อให้ยอมรับอำนาจความคุ้มครองด้วยฉันทามติมากกว่าการใช้อำนาจอาชญาสิทธิ์"
ครอบครัว

ภรรยา:
เจ้าหญิงหวางจี (ฮกเกี้ยน: องกี) จากราชสกุลจีแห่งราชวงศ์โจว (王姬 姬姓)
นางสวีอิง จากสกุลอิงแห่งรัฐสวี (徐嬴 嬴姓) (ฮกเกี้ยน: ฮอกี 徐姫)
นางไช่จี (ฮกเกี้ยน: ชัวกี) จากสกุลจีแห่งรัฐไช่ (蔡姬 姬姓)
อนุภรรยา:
นางเหว่ยกงจี จากสกุลจีแห่งรัฐเหว่ย (衛共姬 姬姓) มารดาของกงจื่ออู๋กุ้ย (ในเลียดก๊กฉบับภาษาไทยเรียกว่า นางเตียวฮวยกี)
นางเส้าเหว่ยจี (ฮกเกี้ยน: เซียวฮวยกี) จากสกุลจีแห่งรัฐเหว่ย (少衛姬 姬姓) มารดาของกงจื่อหยวน
นางเจิ้งจี (ฮกเกี้ยน: เตงกี) จากสกุลจีแห่งรัฐเจิ้ง (鄭姬 姬姓) มารดาของไท่จื่อจาว
นางเก้ออิง (ฮกเกี้ยน: กัวเอ๋ง) จากสกุลอิงแห่งเมืองเก้อ (葛嬴 嬴姓) มารดาของกงจื่อพาน
นางมี่จี (ฮกเกี้ยน: เจงกี) จากสกุลจีแห่งเมืองมี่ (密姬 姬姓) มารดาของกงจื่อซางเหริน
นางซ่งฮวาจื่อ (ฮกเกี้ยน: ซองฮัวสี) จากสกุลจื่อแห่งรัฐซ่ง (宋華子 子姓) มารดาของกงจื่อยง
บุตร:
กงจื่ออู๋กุ้ย (公子無虧, ฮกเกี้ยน: ก๋งจูบอคุย; มรณะ 642 BC) ครองตำแหน่งฉีกงเมื่อ 642 ก่อน ค.ศ.
กงจื่อหยวน (公子元, ฮกเกี้ยน: ก๋งจูหงวน; มรณะ 599 BC) ครองตำแหน่งฉีกงเมื่อ 608–599 ก่อน ค.ศ. ในชื่อ ฉีฮุ่ยกง (ฮกเกี้ยน: เจ๋ฮุยก๋ง)
กงจื่อจาว (公子昭, ฮกเกี้ยน: ก๋งจูเจียว; มรณะ 633 BC) ฉีหวนกงแต่งตั้งให้เป็นไท่จื่อจาว (太子昭) ครองตำแหน่งฉีกงเมื่อ 641–633 ก่อน ค.ศ. ในชื่อ ฉีเซี่ยวกง (ฮกเกี้ยน: เจ๋เฮาก๋ง)
กงจื่อพาน (公子潘, ฮกเกี้ยน: ก๋งจูผวน; มรณะ 613 BC) ครองตำแหน่งฉีกงเมื่อ 632–613 ก่อน ค.ศ. ในชื่อ ฉีจาวกง (ฮกเกี้ยน: เจ๋เจี๋ยวก๋ง)
กงจื่อซางเหริน (公子商人, ฮกเกี้ยน: ก๋งจูเซียนหยิน; มรณะ 609 BC) ครองตำแหน่งฉีกงเมื่อ612–609 ก่อน ค.ศ. ในชื่อ ฉีอี้กง (ฮกเกี้ยน: เจ๋อีก๋ง)
กงจื่อยง (公子雍 , ฮกเกี้ยน: ก๋งจูหยง)
ได้รับดินแดนศักดินาเมืองกู้ (谷) เมื่อ 634 ก่อน ค.ศ.
บุตรคนอื่น ๆ อีก 7 คน ซึ่งรับราชการเป็นราชครู (大夫 ต้าฝู) อยู่ที่รัฐฉู่
ธิดา:
นางฉีเจียง (齊姜 ฮกเกี้ยน: เจ๋เกียง)
สมรสกับจิ้นอู่กง (มรณะ 677 ก่อน ค.ศ.)
สมรสกับ จิ้นเสี้ยนกง (มรณะ 651 ก่อน ค.ศ.) และมีบุตรธิดาด้วยกัน (ไท่จื่อเชินเชิง, นางมู่จี (ภรรยาของฉินมู่กง และมารดาของฉินคังกง) )
บรรณานุกรม

Cho-yun Hsu (1999). "The Spring and Autumn Period".  ใน Michael Loewe; Edward L. Shaughnessy (บ.ก.). The Cambridge History of ancient China – From the Origins of Civilization to 221 B.C. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 545–586. ISBN 978-0521470308.
Cook, Constance A.; Major, John S. (1999). Defining Chu: Image And Reality In Ancient China. Honolulu: University of Hawaii Press. ISBN 0-8248-2905-0.
Rickett, W. Allyn (2001). Guanzi: Political, Economic, and Philosophical Essays from Early China. Boston: Cheng & Tsui Company. ISBN 0-88727-324-6.
Sima Qian (2006).  William H. Nienhauser, Jr. (บ.ก.). The Grand Scribe's Records: The Hereditary Houses of Pre-Han China, Part 1. Bloomington, Indiana: Indiana University Press. ISBN 0-253-34025-X.
Zuo Qiuming (2015).  Harry Miller (บ.ก.). The Gongyang Commentary on The Spring and Autumn Annals: A Full Translation. New York City: Palgrave Macmillan. ISBN 978-1137497635.
ฉีหวนกงกับก่วนจ้ง
ภาพวาดเหตุการณ์ฉีหวนกงถูกขุนนางกักบริเวณและปล่อยให้อดอาหารจนกว่าจะสิ้นชีวิต จากวรรณกรรมเรื่องเลียดก๊ก (ประพันธ์ขึ้นในยุคราชวงศ์หมิง) อนึ่ง ในวรรณกรรมเรื่องนี้ได้กล่าวว่า มีอนุภรรยาคนหนึ่งได้เล็ดลอดเข้ามาหาฉีหวนกงก่อนที่เขาจะสิ้นชีวิตเล็กน้อย และนางได้ฆ่าตัวตายตามฉีหวนกงไปด้วย
ชนะ คราประยูร

| ชนะ คราประยูร |
| --- | --- |
เกิด: 11 ตุลาคม พ.ศ. 2492 (74 ปี) ชนะ คราประยูร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2516 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ภาพยนตร์  วัยตกกระ (2521) เงินปากผี (2524) กว่าจะรู้เดียงสา (2530)  เหยื่อ (2530) ทองประกายแสด (2531)  ละคร ดาวเรือง (2539) บ่วงดวงใจ (2540)  อาญารัก (2543) ริษยา (2547) แต่ปางก่อน (2548)  โบตั๋นกลีบสุดท้าย (2551) เพียงใจที่ผูกพัน (2553)
พระสุรัสวดี: บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2524 - แม้เลือกเกิดได้ (ใช้นาม "ชุนาวุธ")  พ.ศ. 2526 - มายาพิศวาส  พ.ศ. 2530 - เหยื่อ  พ.ศ. 2531 - ทองประกายแสด
สุพรรณหงส์: (รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ) ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2524 - เงินปากผี  ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2524 - เงินปากผี  ภาพยนตร์สร้างสรรค์สังคมยอดเยี่ยม   พ.ศ. 2521 - วัยตกกระ
โทรทัศน์ทองคำ: ผู้กำกับละครดีเด่น  พ.ศ. 2541 - บ่วงดวงใจ 
ThaiFilmDb
ชนะ คราประยูร เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้เขียนบท และผู้กำกับละครโทรทัศน์ชาวไทย เริ่มงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "คะนองกรุง" ร่วมกับ สนาน คราประยูร เมื่อปี พ.ศ. 2516 ต่อมาจึงได้กำกับภาพยนตร์เองในเรื่อง "สาวสิบเจ็ด" และมีผลงานอีกหลายเรื่อง ที่รู้จักอย่างดี ได้แก่ วัยตกกระ, เงินปากผี, แม้เลือกเกิดได้, ขบวนการคนใช้, กว่าจะรู้เดียงสา, เหยื่อ, ทองประกายแสด และ "ไอ้คุณผี" ซึ่งเป็นเรื่องสุดท้ายกับค่ายไฟว์สตาร์ ในปี พ.ศ. 2533 โดยผลงานส่วนใหญ่เป็นแนวชีวิตสะท้อนสังคม จนได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี (ตุ๊กตาทอง) และ รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ จากการเขียนบทและการกำกับ
ชนะหันเหมากำกับการแสดงละครโทรทัศน์ให้กับไทยทีวีสีช่อง 3 โดยเรื่องแรกคือละครเรื่องสั้นชุด หลายชีวิต ตามด้วยเรื่อง วงศาคณาญาติ ในปี พ.ศ. 2533 และยังคงรับงานนี้เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน โดยไม่รับงานภาพยนตร์อีกเลย
ผลงานกำกับภาพยนตร์

คะนองกรุง (2516)
สาวสิบเจ็ด (2517)
สาวเจ้าพยัคฆ์ (2518)
ทางโค้ง (2518)
อีสาวอันตราย (2519)
กระดังงากลีบทอง (2519)
โอ้มาดา (2520)
15 หยกๆ 16 ไม่หย่อน (2521)
วัยตกกระ (2521)
ไร้เสน่หา (2522)
วัยสวิง (2523)
เงินปากผี (2524)
แม้เลือกเกิดได้ (2525)
มายาพิศวาส (2526)
วันนั้นคงมาถึง (2527)
ขบวนการคนใช้ (2529)
เหยื่อ (2530)
กว่าจะรู้เดียงสา (2530)
ทองประกายแสด (2531)
เทวดาตกสวรรค์ (2532)
ไอ้คุณผี (2534)
บทภาพยนตร์

คะนองกรุง (2516)
สาวสิบเจ็ด (2517)
มายาพิศวาส (2526)
วันนั้นคงมาถึง (2527)
เหยื่อ (2530)
กว่าจะรู้เดียงสา (2530)
ทองประกายแสด (2531)
เทวดาตกสวรรค์ (2532)
อำนวยการสร้าง

ทางโค้ง (2518)
อีสาวอันตราย (2519)
โอ้มาดา (2520)
วัยตกกระ (2521)
ลำดับภาพ

สาวสิบเจ็ด (2517)
ผลงานกำกับละคร

หลายชีวิต ตอน พรรณี (2532)
วงศาคณาญาติ (2533)
แรงรัก (2533)
วิมานไฟ (2533)
สาวน้อยร้อยชั่ง (2534)
นาคราช (2534)
เขยล้นเข่ง (2534)
เขาวานให้หนูเป็นสายลับ (2534)
ทางโค้ง (2535)
ฝ้ายแกมแพร (2535)
แม่พลอยหุง (2536)
หมอเมืองเถื่อน (2536)
ตุ๊กตามนุษย์  (2537)
เพลิงรักเพลิงแค้น (2537)
ไฟในทรวง (2537)
เรือมนุษย์ (2538)
สามใบไม่เถา (2538)
เมียบำเรอ (2538)
ดาวเรือง (2539)
เพลิงบุญ (2539)
จินตปาตี (2540)
บ่วงดวงใจ (2540) 
 ได้รับรางวัลผู้กำกับละครดีเด่น จากโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 13 ประจำปี พ.ศ. 2541
เลื่อมสลับลาย (2541)
สามหนุ่มเนื้อทอง (2541)
เก้าอี้ขาวในห้องแดง (2542)
คู่ทรนง (2542)
อาญารัก (2543)
น้ำเซาะทราย (2544)
ไม้แปลกป่า (2544)
ไฟล้างไฟ (2545)
เส้นไหมสีเงิน (2545)
ริษยา (2547)
คุณย่าดอตคอม (2548)
ระเบียงรัก (2548)
แต่ปางก่อน (2548)
คุณชายร้ายเล่มเกวียน (2549)
มังกรซ่อนพยัคฆ์ (2549)
ร่ายริษยา (2550)
พฤกษาสวาท (2550)
หาบของแม่ (2551)
โบตั๋นกลีบสุดท้าย (2551)
ได้รับรางวัลผู้กำกับละครยอดเยี่ยม Star Entertainment Awards 2008 และ คม ชัด ลึก อวอร์ด ครั้งที่ 6
น้ำตาลไหม้ (2552)
คุณหนูฉันทนา (2552)
รุ้งร้าว (2553)
เพียงใจที่ผูกพัน (2553)
ผมไม่อยากเป็นสายลับ (2554)
สะใภ้พญายม (2555)
กว่าจะรู้เดียงสา (2555)
แม่ยายคงกระพัน (2555)
นางร้ายซัมเมอร์ (2557)
สายธารหัวใจ (2560)
สองเสน่หา (2564)
คุณหญิงจอมแก่น (2564)
แหล่งข้อมูลอื่น

ชนะ คราประยูร
| ด ค กผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย |
| --- | --- |
รางวัลตุ๊กตาทอง:  วสันต์ สุนทรปักษิณ  ทวี ณ บางช้าง  รัตน์ เปสตันยี  วิชัย ปาลวัฒน์วิไชย  วิจิตร คุณาวุฒิ  วิจิตร คุณาวุฒิ  วิจิตร คุณาวุฒิ  วิจิตร คุณาวุฒิ  หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล  สักกะ จารุจินดา  ชุมพร เทพพิทักษ์  วิจิตร คุณาวุฒิ  วิจิตร คุณาวุฒิ  สุรสีห์ ผาธรรม  ยุทธนา มุกดาสนิท  พิศาล อัครเศรณี  นันทนา วีระชน  ชาริยา รุ่งเรือง  มนู วรรณายก  ยุทธนา มุกดาสนิท  พยุง พยกุล  ยุทธนา มุกดาสนิท  ออกไซด์ แปง  นนทรีย์ นิมิบุตร  ธนิตย์ จิตนุกูล  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล  เป็นเอก รัตนเรือง  อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์  นิธิวัฒน์ ธราธร  ปัญจพงศ์ คงคาน้อย 
รางวัลสุพรรณหงส์:  หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล  พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล / เปี๊ยก โปสเตอร์  ชนะ คราประยูร  วิจิตร คุณาวุฒิ  ยุทธนา มุกดาสนิท  เปี๊ยก โปสเตอร์  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล  ชูชัย องอาจชัย  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล  ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล  นนทรีย์ นิมิบุตร  ภิญโญ รู้ธรรม  จิระ มะลิกุล  คมกฤษ ตรีวิมล / ทรงยศ สุขมากอนันต์ / นิธิวัฒน์ ธราธร / วิชชพัชร์ โกจิ๋ว / วิทยา ทองอยู่ยง / อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม  อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์  จิระ มะลิกุล  เฉลิม วงค์พิมพ์  ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล  อาทิตย์ อัสสรัตน์  ก้องเกียรติ โขมศิริ  อุรุพงศ์ รักษาสัตย์  เป็นเอก รัตนเรือง  ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล  คงเดช จาตุรันต์รัศมี  ลี ชาตะเมธีกุล  นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์  อโนชา สุวิชากรพงศ์ 
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง:  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล  ยุทธนา มุกดาสนิท  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล  อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์  อุดม อุดมโรจน์  นนทรีย์ นิมิบุตร  เป็นเอก รัตนเรือง  ออกไซด์ แปง / แดนนี่ แปง  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล  จิระ มะลิกุล  เป็นเอก รัตนเรือง  อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์  คงเดช จาตุรันต์รัศมี  ทรงยศ สุขมากอนันต์  ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล  อาทิตย์ อัสสรัตน์  สมเกียรติ์ วิทุรานิช  อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล  เป็นเอก รัตนเรือง  ยุทธเลิศ สิปปภาค  นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์  อโนชา สุวิชากรพงศ์ 
 ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงประกอบชาย  นักแสดงประกอบหญิง  ผู้กำกับภาพยนตร์ 
| ด ค กรางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาผู้กำกับการแสดงละครดีเด่น |
| --- | --- |
2529–2550:  สุพรรณ บูรณะพิมพ์ (2529)  มานพ สัมมาบัติ (2530)  วรยุทธ พิชัยศรทัต (2531)  นพพล โกมารชุน (2532)  ไพรัช สังวริบุตร (2533)  สุประวัติ ปัทมสูต (2534)  ยุทธนา มุกดาสนิท (2535)  จรูญ ธรรมศิลป์ (2536)  นพพล โกมารชุน (2537)  สยาม สังวริบุตร (2538)  ชูชัย องอาจชัย (2539)  ถกลเกียรติ วีรวรรณ (2540)  ชนะ คราประยูร (2541)  วินัย ปฐมบูรณ์ (2542)  นิพนธ์ ผิวเณร (2543)  สุประวัติ ปัทมสูต (2544)  ฉัตรชัย นาคสุริยะ สุพล วิเชียรฉาย (2545)  นพดล มงคลพันธ์ (2546)  สุประวัติ ปัทมสูต (2547)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2548)  อำไพพร จิตต์ไม่งง (2549)  สุประวัติ ปัทมสูต (2550) 
2551–2575:  อำไพพร จิตต์ไม่งง (2551)  โชติรัตน์ รักเริ่มวงษ์ (2552)  ผอูน จันทรศิริ (2553)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2554)  อดุลย์ บุญบุตร (2555)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2556)  ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์ (2557)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2558)  สันต์ ศรีแก้วหล่อ (2559)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2560)  ภวัต พนังคศิริ (2561)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2562)  ผอูน จันทรศิริ ศุภกิจ เวสสะโรจน์กิจ (2563)
ต้วน ซิงจื้อ

ต้วน ซิงจื้อ (段興智) เป็นจักรพรรดิที่ 21 แห่งอาณาจักรต้าหลี่ เป็นพระโอรสของต้วน จื้อเสียง ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1794–1797 (ค.ศ. 1251–1254)
ฌางสี

| ฌางสี |
| --- | --- |
มหานคร

สมญา:   นครรานีลักษมีบาอี  ประตูสู่พุนเฑลขัณธ์ 
ฌางสีแสดงแผนที่รัฐอุตตรประเทศฌางสีแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  25°26′55″N 78°34′11″E﻿ / ﻿25.44862°N 78.56962°E﻿ / 25.44862; 78.56962
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: อุตตรประเทศ
ภูมิภาค: พุนเทลขันธ์
อำเภอ: ฌางสี
ผู้ก่อตั้ง: ราชาแห่งโอรฉะ
พื้นที่
 • มหานคร: 160 ตร.กม. (60 ตร.ไมล์)
ความสูง: 285 เมตร (935 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • มหานคร: 505,693 คน
 • อันดับ: 57
 • รวมปริมณฑล: 547,638 คน
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 284001-2-3-4
รหัสโทรศัพท์: 0510
ทะเบียนพาหนะ: UP-93
เว็บไซต์: www.jhansi.nic.in
ฌางสี (อักษรโรมัน: Jhansi, เสียงอ่านภาษาฮินดี: [d͡ʒʱɑ̃ː.siː]; pronunciationไฟล์:Jhansi.ogg) เป็นนครเก่าแก่ในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนฝั่งของแม่น้ำปาหูช ในปลายฝั่งใน้ของรัฐอุตตรประเทศ ฌางสีเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอฌางสี และ มณฑลฌางสี ตั้งอยู่ที่ 420 กิโลเมตร (261 ไมล์) จากนิวเดลี และ 102 กิโลเมตร (63 ไมล์) จากควาลิยัร ในปี 2011 ฌางสีได้รับการคัดเลือกเป็นหนึ่งใน 98  สมาร์ตซิตีของรัฐบาลอินเดีย
ประวัติศาสตร์

ในสมัยโบราณ ฌางสีเป็นฐานทัพสำคัญของจันเทละ และรู้จักในชื่อเมือง พลวันต์นคร (Balwant Nagar) และในศตวรรษที่ 11 ได้ลดความสำคัญลงจากการเสื่อมของจักรวรรดิจันเทละ ต่อมาจึงกลับมามีความสำคัญอีกครั้งในศตวรรษที่ 17 เมื่อราชาวีระ สิงห์ เทวะ แห่งรัฐโอรฉะได้ก่อสร้างป้อมฌางสีในปี 1613
ฌางสีมาอยู่ใต้ปกครองของมราฐาในปี 1729 หลังฉัตรสัลยื่นข้อเสนอแลกเปลี่ยนบางส่วนของรัฐกับเปศวะแห่งมราฐา บาจี ราวที่หนึ่ง หลังมราฐาช่วยปกป้องฌงสีขากการรุกรานของมุฮัมมัด ข่าน บังกัช ในปี 1804 ถึง 1858 ได้เกิดรัฐฌางสีขึ้นในมราฐา และต่อมาได้โอนสิทธิ์ปกครองแก่จักรวรรดิอังกฤษ
ต้วน ซืออิง

ต้วน ซืออิง (段思英) เป็จักรพรรดิที่ 2 แห่งอาณาจักรต้าหลี่ เป็นพระโอรสของต้วน ซือผิง ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1487–1488 (ค.ศ. 944–945)
กีฬาเพาะกายในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45

กีฬาเพาะกายในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45 จัดแข่งขันที่ลานหน้าเซ็นทรัลเฟสติวัล หาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 24 ถึง 28 มิถุนายน พ.ศ. 2560 มีการชิงชัยทั้งหมด 20 เหรียญทอง
สรุปเหรียญรางวัล

*   เจ้าภาพ (สงขลา)
| อันดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จันทบุรี | 5 | 4 | 1 | 10 |
| 2 |  สงขลา | 5 | 3 | 0 | 8 |
| 3 |  นนทบุรี | 2 | 0 | 2 | 4 |
| 4 |  กรุงเทพมหานคร | 1 | 4 | 3 | 8 |
| 5 |  ชุมพร | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 6 |  มหาสารคาม | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 7 |  พิษณุโลก | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 8 |  กาญจนบุรี | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  นครราชสีมา | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  พัทลุง | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  อำนาจเจริญ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 12 |  สมุทรสาคร | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 13 |  ชลบุรี | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 14 |  ประจวบคีรีขันธ์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 14 |  ปัตตานี | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 14 |  ภูเก็ต | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 17 |  เชียงราย | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 18 |  ฉะเชิงเทรา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 18 |  นครปฐม | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 18 |  พระนครศรีอยุธยา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 18 |  ระนอง | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 18 |  ลำพูน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 18 |  ศรีสะเกษ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 20 | 20 | 20 | 60 |
ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| รุ่นไม่เกิน 60 กิโลกรัม | ไชยธนงค์  เสียงล้ำ  กรุงเทพมหานคร | พนร  อ่อนนิ่ม  จันทบุรี | ภาณุพงษ์  กุลนอก  พิษณุโลก |
| รุ่นไม่เกิน 65 กิโลกรัม | วรธน  มัชฌันติกะ  อำนาจเจริญ | ประเสริฐ  เจียรชัชวาลวงศ์  สงขลา | เดชชนะ  ดับทุกข์  ระนอง |
| รุ่นไม่เกิน 70 กิโลกรัม | พิทักษ์  ดวงเกต  นครราชสีมา | สิทธินันท์  ขยันทำ  จันทบุรี | บรรพต  ทองคำ  นนทบุรี |
| รุ่นไม่เกิน 75 กิโลกรัม | จุฬา  ทองเรียม  สงขลา | ภาสกร  สมบูรณ์จิตฤดี  จันทบุรี | นิธิพงศ์  ณ คีรี  เชียงราย |
| รุ่นไม่เกิน 80 กิโลกรัม | ขุนตาล  พวงเพชร  จันทบุรี | สุวิทย์  เกตุจินสา  ประจวบคีรีขันธ์ | สุวิชชา  จันทรสงคราม  กรุงเทพมหานคร |
| รุ่นไม่เกิน 85 กิโลกรัม | วีระชัย  อันธิชัย  จันทบุรี | อรรณพร  พรตรีสัตย์  กรุงเทพมหานคร | สุบิน  กัลยา  เชียงราย |
| รุ่นเกิน 85 กิโลกรัมขึ้นไป | เอกพล  สุขทอง  พัทลุง | คณิต  สายสังวรณ์  กรุงเทพมหานคร | สุวัฒน์  จันทร  ลำพูน |
| รุ่น Open หญิง | จิณห์จุฑา  สีชัยนาท  นนทบุรี | สัตตบงกช  ซิมเม็น  ชุมพร | สายเนตร  ศริสมพงษ์  มหาสารคาม |

| ฟิตเนสชาย รุ่นความสูงไม่เกิน 170 ซม. | ราชวัตร  แก้วปัญญา  ชุมพร | พรชัย  ธรรมสังวาลย์  สมุทรสาคร | วัสพล  มะสกล  ฉะเชิงเทรา |
| ฟิตเนสชาย รุ่นความสูงเกิน 170 ซม. | ปทินันท์  กรรณรงค์  จันทบุรี | ณัฐพล  แสนอุ่น  สมุทรสาคร | จิรพรรดิ์  เจริญผล  พระนครศรีอยุธยา |
| ฟิตเนสหญิง รุ่น Open | อาจารี  แท่นทรัพย์  สงขลา | พัชราเพ็ญ  ธรรมญาณรังสี  กรุงเทพมหานคร | มุกดา  เรืองสุขสุด  กรุงเทพมหานคร |

| มาสเตอร์ชาย รุ่นอายุ 46-50 ปี | เศกสรรค์  สินเส็ง  พิษณุโลก | สาคร  สุขสวัสดิ์  สงขลา | บัญโญ  สุขิโต  จันทบุรี |
| มาสเตอร์ชาย รุ่นอายุเกิน 51 ปีขึ้นไป | สุวิจักขณ์  พินทุสรชัย  สงขลา | เสริม  เสนีย์ศรีสกุล  ชลบุรี | ชยกร  อนุรักษ์  เชียงราย |

| โมเดลฟิสิคชาย รุ่นความสูงไม่เกิน 170 ซม. | จีราวิชช์  บูรณกิจ  จันทบุรี | อนิรุต  บุญเลิศ  สงขลา | ธีระยุทธ  ถิ่นแย้ม  พิษณุโลก |
| โมเดลฟิสิคชาย รุ่นความสูงเกิน 170 ซม. | รัฐพล  มุกดาสนิท  สงขลา | กฤตกร  ทองแสง  กรุงเทพมหานคร | ไพศาล  ขวัญมา  กรุงเทพมหานคร |
| โมเดลฟิสิคหญิง รุ่นความสูงไม่เกิน 165 ซม. | กัญญาภัทร  ศิริพรรค  สงขลา | ดิรินทิรา  คลาร์ก  ชุมพร | ณิชาพัชร์  สุธรรมวงศ์  มหาสารคาม |
| โมเดลฟิสิคหญิง รุ่นความสูงเกิน 165 ซม. | จุรีพร  ถนอมศักดิ์  มหาสารคาม | นิตยา  ทับทิมทอง  ปัตตานี | ถิรดา  ค้าขึ้น  นนทบุรี |

| แอธเลติคฟิสิคชาย รุ่นความสูงไม่เกิน 165 ซม. | ปิยะ  จิตรสง่า  นนทบุรี | เลอศักย์  บุญศิริโรจน์  มหาสารคาม | อมรฤทธิ์  ขวัญบุรี  ชลบุรี |
| แอธเลติคฟิสิคชาย รุ่นความสูงไม่เกิน 170 ซม. | วิศรุต  บุญศิริ  จันทบุรี | ณัฐกร  พินโน  ภูเก็ต | อนวัช  กลิ่นด้วง  นครปฐม |
| แอธเลติคฟิสิคชาย รุ่นความสูงเกิน 170 ซม. | เรืองเดช  ประสิทธิ์  กาญจนบุรี | สมศักดิ์  พุ่มมาก  จันทบุรี | นภัทร  ชารีนิวัฒน์  ศรีสะเกษ |
แหล่งข้อมูลอื่น

กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45 "สงขลาเกมส์" เก็บถาวร 2018-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมาคมกีฬาเพาะกายและฟิตเนสแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2018-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กชนิดกีฬาที่แข่งขันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45 (สงขลา) |
| --- | --- | --- |
|  กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  ขี่ม้า  คริกเกต  คาราเต้โด  จักรยาน  ชักเย่อ  ซอฟท์เทนนิส  ซอฟท์บอล  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทควันโด-พุ่มเซ่  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บริดจ์  เนตบอล  บาสเกตบอล  บิลเลียด  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟุตซอล  ฟุตบอล  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือใบ  เรือพาย  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วู้ดบอล  สนุกเกอร์  หมากล้อม  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล  |  กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  ขี่ม้า  คริกเกต  คาราเต้โด  จักรยาน  ชักเย่อ  ซอฟท์เทนนิส  ซอฟท์บอล  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทควันโด-พุ่มเซ่  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บริดจ์  เนตบอล  บาสเกตบอล  บิลเลียด  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟุตซอล  ฟุตบอล  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือใบ  เรือพาย  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วู้ดบอล  สนุกเกอร์  หมากล้อม  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล  |  |
กีฬาเฟสปิก 1977

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ:  ปาร์รามัตตา รัฐนิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย
ประเทศเข้าร่วม: 16
นักกีฬาเข้าร่วม: 430 คน ผู้พิการทางสายตา หรือมองเห็นเลือนลาง 42 คน ผู้พิการทางกาย 82 คน  รถวีลแชร์ 185 คัน
กีฬา: 8 ชนิด
พิธีเปิด: 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977
พิธีปิด: 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977
ประธานพิธี: มัลคอม ฟราสเซอร์ นายกรัฐมนตรี (พิธีเปิด) [[]] (พิธีปิด)
นักกีฬาปฏิญาณ: [[]]
ผู้ตัดสินปฏิญาณ: [[]]
ผู้จุดคบเพลิง: [[]]
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬา
กีฬาเฟสปิกเกมส์ 1977 การแข่งขันกีฬาเฟสปิก ครั้งที่ 2 จัดขึ้นที่ ปาร์รามัตตา รัฐนิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 20 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 (ค.ศ. 1977) จำนวนนักกีฬา 310 คน จาก 15 ประเทศ
.
สนามแข่งขัน

สนามกีฬา (สนามกีฬาหลัก)
พิธีเปิด - ปิดการแข่งขัน > พิธีเปิด

พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 2 จัดขึ้นในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 ณ สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลีล โดย มัลคอม ฟราสเซอร์ นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีเปิด
การแข่งขัน > ชนิดกีฬา

กีฬาเฟสปิกเกมส์ในครั้งนี้ บรรจุชนิดกีฬาทั้งหมด 13 ประเภท
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   ยิงธนู ()   กรีฑา ()   โบว์ลิ่ง ()  สกีสลาลม () |   ยกน้ำหนัก ()   เรือพาย ()   ยิงปืน ()  บิลเลียด-สนุ้กเกอร์ |   ว่ายน้ำ ()   ปิงปอง ()   วีลแชร์บาสเกตบอล ()   วีลแชร์ฟันดาบ ()   |
การแข่งขัน > ตารางการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  OC  | พิธีเปิด |  ●   | การแข่งขัน |  1  | การแข่งขันชิงเหรียญทอง |  CC  | พิธีปิด |
การแข่งขัน > ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   ออสเตรเลีย   ฟีจี   ฮ่องกง   อินโดนีเซีย   อินเดีย |   ญี่ปุ่น   เกาหลีใต้   มาเลเซีย   พม่า   เนปาล |   นิวซีแลนด์   ปาปัวนิวกีนี   ฟิลิปปินส์   สิงคโปร์   ตองงา   |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | กีฬาเฟสปิก 1977 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬาเฟสปิก 1975 (เบ็บปุ  ญี่ปุ่น) |  |   การแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์  (20 - 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977) |  | กีฬาเฟสปิก 1982 (ชาติน  ฮ่องกง) |
| ด ค กรายชื่อประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเฟสปิก 1977 ที่ ปาร์รามัตตา รัฐนิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย |
| --- | --- |
ประเทศ:  ออสเตรเลีย •  ฟีจี •  ฮ่องกง •  อินโดนีเซีย •  อินเดีย •  ญี่ปุ่น •  เกาหลีใต้ •  มาเลเซีย •  พม่า •  เนปาล •  นิวซีแลนด์ •  ปาปัวนิวกีนี •  ฟิลิปปินส์ •  สิงคโปร์ •  ตองงา
| ด ค กรายชื่อประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเฟสปิก 1977 ที่กรุงรัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย |
| --- | --- |
ชนิดกีฬา:  ยิงธนู •  กรีฑา •  โบว์ลิ่ง • สกีสลาลม •  ยกน้ำหนัก •  เรือพาย •  ยิงปืน • บิลเลียด-สนุ้กเกอร์ •  ว่ายน้ำ •  ปิงปอง •  วีลแชร์บาสเกตบอล •  วีลแชร์ฟันดาบ
| ด ค กการแข่งขันกีฬาของคณะกรรมการพาราลิมปิกเอเชีย |
| --- | --- |
กีฬาเฟสปิก:  เบ็ปปุ 1975  ปาร์รามัตตา 1977  ฮ่องกง 1982  สุราการ์ตา 1986  โคเบะ 1989  ปักกิ่ง 1994  กรุงเทพ 1999  ปูซาน 2002  กัวลาลัมเปอร์ 2006 
กีฬาเยาวชนเฟสปิก:  ฮ่องกง 2003 
เอเชียนพาราเกมส์:  กว่างโจว 2010  อินช็อน 2014  จาการ์ตา 2018 
เอเชียนพาราเกมส์เยาวชน:  โตเกียว 2009  กัวลาลัมเปอร์ 2013  ดูไบ 2017
ต้วน ซู่หลง

ต้วน ซู่หลง (段素隆) เป็จักรพรรดิที่ 8 แห่งอาณาจักรต้าหลี่ เป็นหลานชายของต้วน ซู่อิง ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1565–1569 (ค.ศ. 1022–1026)
กีฬาฟุตบอลในเอเชียนเกมส์ 2022 – ทีมชาย

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  จีน
วันที่: 19 กันยายน – 7 ตุลาคม 2566
ทีม: 23
สถานที่: 7 (ใน 2 เมืองเจ้าภาพ)
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 43
จำนวนประตู: 116 (2.7 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 527,425 (12,266 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  Jeong Woo-yeong   (7 ประตู)
← 2018 2026 →  ปรับปรุงสถิติทั้งหมด ณ วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2566
| ฟุตบอล ใน เอเชียนเกมส์ 2022 |
| --- | --- | --- |

ทัวร์นาเมนต์
|  | ชาย | หญิง |
ผู้เล่น
|  | ชาย | หญิง |
ด ค ก
ฟุตบอลชายในเอเชียนเกมส์ 2022 จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน ถึง 7 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ใน หางโจว, ประเทศจีน.
ตารางการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดคือท้องถิ่น เวลามาตรฐานจีน (UTC+8).
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| G | รอบแบ่งกลุ่ม | ⅛ | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | ¼ | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | ½ | รอบรองชนะเลิศ | B | นัดชิงเหรียญทองแดง | F | นัดชิงเหรียญทอง |
| วันที่ประเภท | อ>  19 | พ>  20 | พฤ>  21 | ศ>  22 | ส>  23 | อา>  24 | จ>  25 | อ>  26 | พ>  27 | พฤ>  28 | ศ>  29 | ส>  30 | อา>  1 | จ>  2 | อ>  3 | พ>  4 | พฤ>  5 | ศ>  6 | ส>  7 | ส>  7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาย | G | G | G | G |  | G | G |  | ⅛ | ⅛ |  |  | ¼ |  |  | ½ |  |  | B | F |
รอบแบ่งกลุ่ม

เวลาทั้งหมดคือท้องถิ่น, CST (UTC+8).

สองทีมที่ดีที่สุดในแต่ละกลุ่ม, และสี่ทีมอันดับที่สามพร้อมด้วยหกกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีม. การจับสลากได้จัดขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ที่ หางโจว, ประเทศจีน.  ซีเรีย และ  อัฟกานิสถาน ในตอนแรกได้รับมอบหมายให้อยู่ในกลุ่ม ซี, แต่ต่อมาพวกเขาก็ถอนตัวออกจากทัวร์นาเมนต์, ปล่อยให้กลุ่มที่มีเพียง 2 ทีมที่เหลือ.