stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลบ้านเป็ด
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลบ้านเป็ดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 23 หมู่บ้าน
| จำนวนหมู่บ้านและพื้นที่ในตำบลบ้านเป็ด> หมู่ที่ | จำนวนหมู่บ้านและพื้นที่ในตำบลบ้านเป็ด> หมู่บ้าน | จำนวนหมู่บ้านและพื้นที่ในตำบลบ้านเป็ด> พื้นที่หมู่บ้าน (ไร่) | จำนวนหมู่บ้านและพื้นที่ในตำบลบ้านเป็ด> จำนวนประชากร (คน) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | บ้านเป็ด | 1,575 | 1,099 |
| 2 | บ้านเป็ด | 1,800 | 2,476 |
| 3 | บ้านเป็ด | 2,137 | 891 |
| 4 | บ้านโคกฟันโปง | 1,797 | 1,695 |
| 5 | บ้านหัวทุ่ง | 1,197 | 1,112 |
| 6 | บ้านคำไฮ | 500 | 1,660 |
| 7 | บ้านกอก | 787 | 3,226 |
| 8 | บ้านหนองโจด | 2,000 | 5,288 |
| 9 | บ้านหนองขาม | 1,050 | 1,557 |
| 10 | บ้านคำไฮ | 411 | 893 |
| 11 | บ้านสันติสุข | 1,125 | 1,576 |
| 12 | บ้านกอกน้อย | 500 | 1,725 |
| 13 | บ้านพรสวรรค์ | 812 | 592 |
| 14 | บ้านหัวทุ่งนคร | 2,000 | 2,253 |
| 15 | บ้านหนองขาม | 1,125 | 2,205 |
| 16 | บ้านแก่นพยอม | 1,150 | 1,821 |
| 17 | บ้านเดชา | 1,250 | 1,226 |
| 18 | บ้านเป็ด | 1,563 | 954 |
| 19 | บ้านกังวานนิเวศน์ | 643 | 1,584 |
| 20 | บ้านสุภัทรา | 1,100 | 1,512 |
| 21 | บ้านโคกฟันโปง | 2,584 | 3,170 |
| 22 | บ้านแก่นทอง | 750 | 2,620 |
| 23 | บ้านไทรทอง | 831 | 1,445 |
สถานที่สำคัญ

ท่าอากาศยานขอนแก่น
บึงกี่
บึงหนองโคตร
สถานศึกษา > สังกัดเทศบาลตำบลบ้านเป็ด

ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลบ้านเป็ด
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านโคกฟันโปง
โรงเรียนเทศบาลบ้านเป็ด
สถานศึกษา > สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1

โรงเรียนบ้านคำไฮหัวทุ่งประชาบำรุง
โรงเรียนบ้านหนองขาม ประชาบำรุง
โรงเรียนบ้านเป็ด (ทำบึงประชาสงเคราะห์)
โรงเรียนบ้านกอก
โรงเรียนบ้านโคกฟันโปง
สถานศึกษา > สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25

โรงเรียนขอนแก่นวิทยาลัย
โรงเรียนแก่นนครวิทยาลัย ๒
สถานศึกษา > สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน

โรงเรียนการศึกษาคนตาบอดขอนแกํน
โรงเรียนสุรัสวดี
โรงเรียนอนุบาลกุลสิริ
โรงเรียนเพ็ญบุรี
สถานศึกษา > สถาบันอุดมศึกษา (สังกัดกระทรวงสาธารณสุข)

วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ขอนแก่น
สถานศึกษา > สังกัดสำนักงานคณะกรรรมการการอาชีวศึกษา

วิทยาลัยเทคโนโลยีคุวานันท์
สถานศึกษา > สังกัดกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กระทรวงแรงงาน

สถาบันพัฒนาฝีมือแรงงานภาค ๖ ขอนแก่น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลบ้านเป็ด
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดขอนแก่น |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  ขอนแก่น  |  |
| เทศบาลเมือง |  กระนวน  ชุมแพ  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  เมืองพล  ศิลา  |  |
| เทศบาลตำบล |  ก้านเหลือง  กุดกว้าง  กุดน้ำใส  แก่นฝาง  ขนวน  เขาสวนกวาง  เขื่อนอุบลรัตน์  โคกงาม  โคกสำราญ  โคกสูง  โคกสูงสัมพันธ์  ชนบท  ชลบถวิบูลย์  ซำสูง  ดอนโมง  ท่าพระ  นาข่า  นาคำ  นาจาน  นาเพียง  นาแพง  น้ำพอง  น้ำอ้อม  โนนคอม  โนนฆ้อง  โนนทอง  โนนท่อน  โนนศิลา  โนนสมบูรณ์  โนนสะอาด (อำเภอชุมแพ)  โนนสะอาด (อำเภอหนองเรือ)  โนนหัน  ในเมือง (อำเภอบ้านไผ่)  ในเมือง (อำเภอเวียงเก่า)  บ้านค้อ  บ้านโคก  บ้านโต้น  บ้านเป็ด  บ้านผือ  บ้านฝาง  บ้านแฮด  บึงเนียม  ป่ามะนาว  เปือยน้อย  พระบุ  พระยืน  พระยืนมิ่งมงคล  พระลับ  โพธิ์ไชย  ภูผาแดง  ภูผาม่าน  ภูเวียง  ม่วงหวาน  มัญจาคีรี  เมืองเก่า  ยางคำ  ลำน้ำพอง  วังชัย  วังเพิ่ม  วังสวรรค์  แวงน้อย  แวงใหญ่  สระแก้ว  สะอาด  สาวะถี  สำราญ  สีชมพู  หนองแก  หนองตูม  หนองนาคำ  หนองโน  หนองบัว  หนองไผ่  หนองเรือ  หนองสองห้อง  หนองเสาเล้า  ห้วยยาง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กุดขอนแก่น  กุดเค้า  กุดธาตุ  กุดเพียขอม  เก่างิ้ว  ขัวเรียง  ขามป้อม (อำเภอเปือยน้อย)  ขามป้อม (อำเภอพระยืน)  เขาน้อย  เขาสวนกวาง  เขื่อนอุบลรัตน์  คอนฉิม  คำแคน  คำม่วง  คำแมด  คึมชาด  คูคำ  แคนเหนือ  โคกสง่า  โคกสี  จระเข้  โจดหนองแก  ชุมแพ  ไชยสอ  ซับสมบูรณ์  ซำยาง  ดงเค็ง  ดงเมืองแอม  ดงลาน  ดอนช้าง  ดอนดั่ง  ดอนดู่  ดอนหัน  ดินดำ  ดูนสาด  แดงใหญ่  ตะกั่วป่า  ทรายมูล  ท่ากระเสริม  ทางขวาง  ท่านางแนว  ท่าพระ  ท่าวัด  ท่าศาลา  ทุ่งชมพู  ทุ่งโป่ง  นางาม  นางิ้ว  นาชุมแสง  นาฝาย  นาหนองทุ่ม  นาหว้า  โนนข่า  โนนแดง  โนนทอง  โนนทัน  โนนธาตุ  โนนพะยอม  โนนสมบูรณ์  โนนสะอาด  โนนหัน  โนนอุดม  บริบูรณ์  บัวเงิน  บัวใหญ่  บ้านกง  บ้านขาม  บ้านดง  บ้านแท่น  บ้านโนน  บ้านไผ่  บ้านฝาง  บ้านเม็ง  บ้านเรือ  บ้านลาน  บ้านหว้า  บ้านหัน  บ้านเหล่า  บ้านใหม่  ปอแดง  ป่าปอ  ป่าหวายนั่ง  เปือยใหญ่  พังทุย  เพ็กใหญ่  โพนเพ็ก  ภูผาม่าน  ภูเวียง  ภูห่าน  ภูเหล็ก  เมืองเก่าพัฒนา  เมืองพล  เมืองเพีย  ลอมคอม  ละหานนา  วังชัย  วังม่วง  วังสวาบ  วังแสง  วังหิน  วังหินลาด  แวงน้อย  ศรีบุญเรือง  ศรีสุข  ศรีสุขสำราญ  สงเปือย  สวนหม่อน  สำโรง  สีชมพู  โสกนกเต็น  หนองกุง  หนองกุงเซิน  หนองกุงธนสาร  หนองกุงใหญ่  หนองโก  หนองเขียด  หนองแซง  หนองแดง  หนองน้ำใส  หนองปลาหมอ  หนองแปน  หนองไผ่ล้อม  หนองมะเขือ  หนองเม็ก  หนองเรือ  หนองแวง  หนองแวงนางเบ้า  หนองแวงโสกพระ  หนองสองห้อง  ห้วยแก  ห้วยโจด  ห้วยเตย  ห้วยม่วง  หว้าทอง  หันโจด  หัวทุ่ง  หัวนาคำ  หัวหนอง  หินตั้ง  ใหม่นาเพียง  |  |
ลัทธิกะเหรี่ยงฤๅษี

ลัทธิกะเหรี่ยงฤๅษี บ้างเรียก นิกายตะละกู่ เป็นความเชื่ออิงศาสนาพุทธของชาวกะเหรี่ยงในประเทศไทยและประเทศพม่า มีศูนย์กลางอยู่ที่บ้านเลตองคุ ตำบลแม่จัน อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ในชุมชนของพวกเขามีลักษณะโดดเด่นคือไม่มีพระสงฆ์ หากแต่มีฤๅษีเป็นทั้งนักพรตและผู้นำทางจิตวิญญาณ ถือพรตรับประทานอาหารมังสวิรัติ รวมทั้งไม่นิยมฆ่าสัตว์ตัดชีวิต มีลักษณะเป็นความเชื่อวิญญาณนิยมผนวกเข้ากับศาสนาพุทธ ทั้งยังมีความเชื่อแบบเอกเทวนิยมเพราะนับถือพระเป็นเจ้าหรือเทพยดาเรียกว่า เก่อจาเม เป็นผู้สร้างสรรพสิ่งบนโลก ถือเป็นความเชื่อและพิธีกรรมที่ขับเน้นอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ให้ชัดเจน สำหรับการรวมชาวกะเหรี่ยงอย่างหลวม ๆ ในท้องถิ่น
ใน พ.ศ. 2564 มีชาวกะเหรี่ยงเพียง 7 หมู่บ้านที่ยังนับถือลัทธิฤๅษี ประชากรกะเหรี่ยงที่นับถือลัทธิฤๅษีกำลังลดจำนวนลง เพราะชาวกะเหรี่ยงรอบ ๆ เลตองคุจำนวนมากเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์หรือพุทธ รวมทั้งการแตกแยกของคนในลัทธิเอง ก่อให้เกิดการแยกลัทธิใหม่ของตนเองในแต่ละชุมชน
ประวัติ > การสร้างโลก

เก่อจาเม หรือพระเป็นเจ้า (ตรงกับพระอินทร์) ได้สร้างมนุษย์คู่แรกบนโลกมนุษย์ เป็นชายชื่อ เอท้อกะระ (ดั่งแผ่นฟ้า) และ เอท้อกะชิ (ดั่งแผ่นดิน) โดยส่งทั้งสองไปที่สวนอีเด้เพื่อสร้างมนุษยชาติ โดยให้ทำงานหกวันและหยุดงานหนึ่งวัน รวมทั้งอนุญาตให้กินไม้ผลในสวนได้ ยกเว้นไม้ผลต้นเดียวที่ห้ามกินเพราะจะเกิดสิ่งไม่ดีขึ้น ทว่า มีก่อลี (ผู้มีจิตริษยา) ได้ล่อลวงให้ทั้งสองกินผลจากไม้นั้น ทั้งเอท้อกะระและเอท้อกะชิจึงมีสิ่งไม่ดีไม่งามในตัว เก่อจาเมจึงส่ง อิสิเปอะม้อโก (ผู้ควบคุมโลกจากเริ่มต้นจนถึงสิ้นสุด) มาลงมาควบคุมเหล่ามนุษย์และลูกหลานที่จะเกิดขึ้นมาในอนาคต เอท้อกะระและเอท้อกะชิมีบุตรห้าคน คนแรกชื่อ เจอะกว่อ เป็นบรรพชนกะเหรี่ยง คนที่สองชื่อ เตอะเลอ เป็นบรรพชนมอญ คนที่สามชื่อ โหย่ เป็นบรรพชนไทย คนที่สี่ชื่อ เปอะเยอ เป็นบรรพชนพม่า และคนที่ห้าชื่อ ก่อลา เป็นบรรพชนของฝรั่ง
ต่อมาคนไทยไปสู่ขอลูกสาวหัวหน้าเผ่ากะเหรี่ยงชื่อ มือแหย่แพ (แม่นางสายสร้อย) แต่กะเหรี่ยงไม่ยกให้ ชาวไทยจึงไม่ส่งเกลือให้กะเหรี่ยงยาวนานถึงสามปี ทำให้ชาวกะเหรี่ยงป่วยเป็นโรคเท้าบวม ชาวกะเหรี่ยงจึงยอมยกลูกสาวให้ แต่มีข้อแม้ว่าหากหญิงนางนี้มีบุตรเป็นชาย เมื่อมีอายุได้ 20 ปีบริบูรณ์คนไทยต้องแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าเผ่า เมื่อครบ 20 ปีแล้ว ชาวกะเหรี่ยงจึงจัดงานเลี้ยงฉลองด้วยสุราและอาหาร ชาวกะเหรี่ยงก็เมาหลับไหล กลางดึกคืนนั้นชาวไทยลอบสังหารผู้ชายกะเหรี่ยงจนตายหมดเหลือไว้แต่ผู้หญิง และคนไทยยังส่งกองกำลังมาโจมตีกะเหรี่ยงซ้ำอีก ชาวกะเหรี่ยงจำต้องลี้ภัยจนแตกฉานซ่านเซ็น พวกที่ลงมาทางใต้เรียก โปว์ ส่วนพวกที่หนีเข้าพม่าเรียก สกอว์
ประวัติ > แรกรับศีล

มีหัวหน้ากะเหรี่ยงออกล่าสัตว์แล้วพบกับพระพุทธเจ้าและสาวก พระพุทธเจ้าขอบิณฑบาตอาหารจากเขา เขาซึ่งมีเพียงข้าวห่อเดียวก็ถวายให้พระพุทธเจ้าอย่างไม่เต็มใจนัก แต่ปรากฏว่าพระพุทธเจ้าสามารถแบ่งข้าวห่อเดียวให้เพียงพอต่อสาวกทั้ง 500 คน รวมทั้งหัวหน้ากะเหรี่ยงและหมาล่าเนื้อของเขาด้วย หัวหน้ากะเหรี่ยงรู้สึกศรัทธาจึงขอรับการอบรมและรับศีล พระพุทธเจ้าจึงให้ชื่อแก่หัวหน้ากะเหรี่ยงคนนั้นว่า ย่อแฮ (ผู้ได้รับความดีงามแล้ว) ภายหลังย่อแฮได้ถวาย มานะชะ (ลูกสมอ) แก่พระพุทธเจ้า เมื่อพระพุทธเจ้ารับไปแล้ว ก็กล่าวถึงชาวกะเหรี่ยงว่า หากเราเป็นผู้ที่รู้จักแบ่งปันอย่างที่แบ่งข้าวห่อนี้ ก็จะทำให้ชาวกะเหรี่ยงที่ต่างคนต่างอยู่กลับมาเป็นพวกเดียวกันและรวมกันได้ ส่วนลูกสมอนี้เมื่อแรกลิ้มมีรสฝาดแต่เมื่อดื่มน้ำตามก็ได้รสหวานชุ่มคอ เปรียบได้ดั่งชาวกะเหรี่ยงที่ลำบาก ถ้าอดทนไปไม่ช้านานก็จะได้รับความสุข ต่อมาเมื่อชาวบ้านทราบว่าย่อแฮเป็นสาวกของพระพุทธเจ้า ก็พากันรับศีลเพราะมองว่าการดื่มสุราเป็นเหตุให้เผ่าของตนแตกแยกไป และยกย่องให้ย่อแฮเป็น พือ (ปู่)
ความเชื่อ

ลัทธิกะเหรี่ยงฤๅษีมีความเชื่อว่า มนุษย์เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ และเป็นเพียงผู้เข้ามาขอใช้ประโยชน์เพื่อความอยู่รอดเท่านั้น เชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกเกิดจากอำนาจของ เก่อจาเม หรือ เตอะจาเม (ตรงกับพระอินทร์) เป็นพระผู้สร้าง โดยมี ยะหนู เป็นเทพที่คอยค้ำคูณพื้นพิภพให้สงบสุข เก่อจาเมส่ง อิสิเปอะม้อโก เป็นฤๅษีเป็นผู้ดูแลมนุษย์ มนุษย์ต้องถือศีลห้าอย่างเคร่งครัด และปฏิบัติตนตามข้อบัญญัติ 14 ข้อ นอกจากนี้ยังความเชื่อเรื่องเทพอื่น ๆ ด้วย เช่น ซ่งทะรี เทพแห่งผืนดิน (ตรงกับพระธรณี) โพ่โดกุ๊ หรือ ทีเก่อจ่า เทพแห่งน้ำ (ตรงกับพระคงคา) รุกขะจือ เทพารักษ์ และ พิบุ๊โย เทพแห่งข้าว (ตรงกับนางโพสพ) ซึ่งต้องให้ความเคารพยำเกรง หากไปกระทำความผิด เช่น การตัดไม้ทำลายป่าแบบไม่มีเหตุจำเป็น หรือการไปปัสสาวะไม่เป็นที่หรือไปปัสสาวะในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ ก็จะเกิดอาเภทต่าง ๆ เช่น ห้วยไม่มีน้ำ เจ็บป่วย ไม่สบาย และถึงแก่ชีวิตได้
นอกจากศีลห้าของศาสนาพุทธที่ต้องยึดถือกันอย่างเคร่งครัดแล้ว ยังมีข้อบัญญัติ 14 ประการ หรือ ตาดี๊ ของลัทธิฤๅษี ที่ศาสนิกชนพึงปฏิบัติ มีดังนี้
ห้ามเลี้ยงสัตว์
ห้ามดื่มสุราและของมึนเมา
ห้ามเล่นการพนัน
ต้องได้รับความเห็นชอบจากบิดา มารดา ผู้เฒ่าผู้แก่ ในการแต่งงาน
ห้ามผิดลูกผิดเมียผู้อื่น
ห้ามปฏิบัติข้อด้านบนทั้งในบ้านและนอกพื้นที่
การประชุมจะต้องมีสมาชิก 1 ใน 3
การตัดสินเรื่องใด ๆ ที่เห็นไม่ตรงกันให้ใช้วิธีลงบัตรโดยผู้ใหญ่บ้านลง 2 บัตร สมาชิกลง 1 บัตร
การควบคุมกิจการในกลุ่มต้องมีที่ปรึกษา 1 คน รอง 1 คน กรรมการ 4 คน
ประธานที่ปรึกษาเป็นผู้ตัดสินกรณีสมาชิกฝ่าฝืนกฏ
ประธานมีอำนาจลงโทษและตักเตือนกรณีสมาชิกทำผิดข้อ 4
ผู้ใดกล่าวล่วงเกินในข้อ 4 คณะผู้ใหญ่ให้ผู้ล่วงเกินนั้นไปกราบขอโทษได้
ผู้ใดล่วงเกินข้อ 1 2 3 ลงโทษ 3 ครั้งไม่เข็ดหลาบ ให้กรรมการผู้ใหญ่ไล่ออกจากสมาชิกได้
การกลับเข้ามาเป็นสมาชิกหลังถูกไล่ออกต้องมีสมาชิก 2 คนรับรอง
ทั้งนี้หากมีการละเมิดข้อบัญญัติ 14 ประการ ก็จะมีบทลงโทษแตกต่างกันออกไปทั้งนักบวชและศาสนิกชน ทั้งนี้พวกเขายังนับถือคติหญิงเป็นใหญ่ มีความเชื่อในเรื่องโลกหน้า โดยเชื่อว่าชาตินี้เกิดเป็นกะเหรี่ยงเพราะมีบุญไม่พอ ต้องหมั่นทำบุญเพื่อนำไปสู่ภพภูมิที่ดี และเกิดในยุคพระศรีอาริย์ นอกจากนี้ชาวกะเหรี่ยงยังมีความเชื่อเกี่ยวกับพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของสัตว์ เช่น หาก เสือ (คี) เก้ง (ฉะคูบ่อง) และกวาง (ฉะโค่ง) เข้ามาในบ้าน แสดงว่ามีผู้ทำผิดกฎ นับถือนกเงือกกรามช้างหรือนกกกดำ (ทุกุ) เป็นสัจจะในการครองคู่ เพราะหากคู่ของมันตาย มันก็จะตรอมใจตายตาม และไม่ควรเลี้ยงหรือบริโภคหมูและไก่ เพราะเป็นสัตว์เลี้ยงของผี เป็นต้น
สังคม > นักพรต

ชาวกะเหรี่ยงฤๅษี มีผู้นำทางจิตวิญญาณคือฤๅษี (กะเหรี่ยงเรียก อิสิ) แบบสืบทอดตำแหน่งลงมาจนถึงฤๅษีตนที่ 10 ฤๅษีต้องนุ่งขาวห่มขาว นับถือเป็นต้นแบบของระบบศีลธรรมจรรยาในชุมชน ฤๅษีจะอาศัยอยู่ในศาลาฤๅษีหรือสำนักฤๅษี (บุ) โดยการสืบทอดตำแหน่งของฤๅษีแต่ละตนจะเป็นการนิมิตเห็นฤๅษีจากรุ่นสู่รุ่น กล่าวคือฤๅษีตนปัจจุบันจะต้องนิมิตเห็นฤๅษีตนถัดไป ความแม่นยำของนิมิตจะอยู่ในช่วงระยะเวลาสามปี ปีละสามครั้งติดต่อกัน จึงจะเชื่อได้ว่าบุคคลดังกล่าวคือฤๅษีตนถัดไปตามวิถีความเชื่อ โดยสมาชิกลัทธิฤๅษีทุกคนชื่อว่า ฤๅษีสามารถดลบันดาลให้เกิดทุกข์หรือสุขได้ และเชื่อในอำนาจเหนือธรรมชาติจากผีดีและผีร้าย เมื่อมีงานบุญหรือเทศกาลสำคัญต่าง ๆ ศาสนิกชนผู้มีศรัทธาจะไปขอพรและฟังธรรมเทศนาจากฤๅษีอย่างเนืองแน่น ผู้นับถือฤๅษีจากหมู่บ้านอื่น ๆ จะต้องเดินทางไกลเพื่อแสวงบุญไปกราบไหว้ขอพรจากฤๅษี โดยเปรียบเปรยว่า ผู้ใดที่ไม่มีฤๅษีก็คือคนที่ไร้หัวใจ ดังนั้นการดำรงอยู่ของฤๅษี จึงเปรียบเสมือนการมีบุญ มีความอุดมสมบูรณ์ และมีสันติสุข
ทั้งนี้ลัทธิฤๅษี มีโครงสร้างทางสังคมเป็นลำดับชั้น ตามข้อบังคับตามจารีตประเพณี แบ่งออกเป็น 3 ชั้น ดังนี้
อิสิ หรือ ฤๅษี เป็นผู้นำสูงสุดทางจิตวิญญาณของลัทธิ
วาตาบุ หรือ นักบวช เป็นชายที่ผ่านพิธีบวชในสำนักของฤๅษี
ตะวาโบ๊ะ หรือ ศาสนิกชน เป็นผู้ที่ยึดถือศีลห้า และปฏิบัติตนตามกฎ 14 ข้อ
ก่อนการทำสนธิสัญญาแบ่งพรมแดนไทย-พม่า บริเวณเลตองคุเคยมีการปกครองแบบสังฆารัฐขนาดน้อย โดยมีฤๅษีเป็นประมุข โดยแบ่งอำนาจบริหารให้แก่ บูโคะเก๊อะ เป็นผู้บริหารศาสนิกชน ให้ศาสนิกชนปฏิบัติตนตามกฎเกณฑ์เพื่อความเป็นระเบียบเรียบร้อย และ บูโค๊ะ เป็นผู้นำชุมชนและผู้นำการประกอบศาสนกิจ หลังการทำสนธิสัญญาแบ่งพรมแดน มีการแต่งตั้งผู้นำชุมชนเป็นผู้ใหญ่บ้าน (ในไทย) และโอกะทะ (ในพม่า) ทับซ้อนกับอำนาจปกครองเดิมของลัทธิฤๅษี แต่ก็มีบทบาทน้อยถ้าเทียบกับการปกครองเดิมของฤๅษี
สถานที่สำคัญทางศาสนา > สำนักฤๅษี

สำนักฤๅษี (บุ๊ หรือ ตาม่าบุ๊ล่อ) เป็นที่อยู่ของฤๅษี ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เพราะเป็นจุดที่สามารถสื่อสารกับเทวดาบนฟ้า บนดิน และใต้ดินได้ ภายในศาลาฤๅษีของบ้านเลตองคุ ประดิษฐานสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ 7 อย่าง อยู่ภายใน ได้แก่ 1. สถานที่เกิด (ตะละเอหมุ) เป็นเสาไม้ประดับเครื่องจักสานล้อมรอบด้วยหิน เชื่อว่าสถานที่นี้เป็นวันแรกของโลกคือวันอาทิตย์ 2. บ้านบริสุทธิ์ (บุ๊) เป็นที่พำนักของฤๅษี ภายในมีแผ่นไม้รูปสี่เหลี่ยมเป็นตัวแทนของเก่อจาเม 3. หลักธรรม (ตะแล) ไม้ไผ่ประดับเครื่องจักสาน ฤๅษีประดิษฐ์เอง 4 ต้น และนักบวช ประดิษฐ์เองอีก 3 ต้น 4. เสารัตนตรัย (จ๊ะโทซ่อง) 5. งานช้างแกะสลักรูปพระพุทธเจ้า (รูเจ๊ะ) 6. พระไตรปิฎก (ตะละโป๊ะ) 7. สะพานไม้ (ตู) ทำจากไม้ยาวสองต้น เสมือนทางเชื่อมแผ่นดินกับท้องฟ้า และสวรรค์กับนรก โดยเฉพาะงาช้างแกะสลักเป็นรูปพระพุทธเจ้าปางสมาธิโดยรอบตั้งแต่โคนถึงปลายงา ซึ่งอ้างว่ามีอายุไม่ต่ำกว่า 400 ปี ถือเป็นสถานที่ที่ชาวบ้านจะใช้ในการทำบุญหรือประกอบพิธีกรรมทางศาสนา
สถานที่สำคัญทางศาสนา > ศาลาเจ้าวัด

ศาลาเจ้าวัด เป็นสถานที่สำหรับจัดกิจกรรมทางศาสนาในหมู่บ้านที่ไม่มีฤๅษีพำนักอยู่ โดยมี บูโคะ (เจ้าวัด) ซึ่งผู้นำชุมชนและผู้นำการประกอบศาสนกิจ ซึ่งเจ้าวัดเป็นผู้นำในการประกอบพิธีกรรม ชาวบ้านจะนำดอกไม้ธูปเทียน มากราบไหว้บูชาทุกวันพระ ซ่งเป็นวัดที่ศาสนิกชนฤๅษีทุกคนจะหยุดงานทั้งหมดเพื่อประกอบศาสนกิจสวดมนต์กันที่ศาลาและเจดีย์
พิธีกรรมและวันสำคัญ > เทศกาล

พะชาลอ เป็นประเพณีทำบุญข้าวเปลือก กระทำในเดือนเมษายนของทุกปี
ประเพณีจุดไฟบูชาฤๅษี เป็นประเพณีที่ระลึกถึงพืออิสีโจ่วยุ ฤๅษีตนที่ 2 ผู้สละชีพกระโจนเข้ากองไฟ กระทำในช่วงเดือนธันวาคมของทุกปี
พิธีทำบุญโพ่โดกุ๊ กระทำพิธีลอยแพปอเดอกูเพื่อบูชาเทพีโพ่โดกุ๊ คล้ายกับประเพณีลอยกระทงเพื่อบูชาพระแม่คงคาของไทย
พิธีบวชในลัทธิฤๅษี ภาษากะเหรี่ยงเรียก ตะวาบุ มีข้อกำหนดว่าต้องเป็นชายอายุ 10 ปีขึ้นไป และได้รับการอนุญาตจากบิดามารดา ส่วนมากเป็นชาวกะเหรี่ยงจากฝั่งประเทศพม่า
พิธีเข้าฤๅษีใหม่ ภาษากะเหรี่ยงเรียก ออตะแลเนอ จะกระทำเมื่อมีผู้กระทำผิด หรือออกไปทำงานอยู่ต่างถิ่นเกิน 15 วัน ศาสนิกชนจะกระทำพิธีกรรมนี้ได้ไม่เกินสามครั้ง
การทำบุญไหว้เจดีย์ ภาษากะเหรี่ยงเรียก บาโค หรือ มาบุ๊โคะ เป็นการทำบุญให้กับธรรมชาติ จะจัดขึ้นในวันขึ้น 8 ค่ำ ถึง 14 ค่ำของเดือนมีนาคมทุกปีปฏิทิน ซึ่งตรงกับเดือนเมษายนของฤๅษี คนในหมู่บ้านจะต้องมีส่วนร่วมในการประกอบพิธีกรรม โดยมีเจดีย์อยู่สามรูปแบบ ซึ่งจะขึ้นอยู่กับสถานการณ์โลกในขณะนั้น ได้แก่
เจดีย์ทราย หรือ โคะแหม่ สร้างขึ้นเพื่อบูชาหากมีคนตาย สัตว์ตาย มีสิ่งไม่ดีในหมู่บ้าน หรือโรคระบาด
เจดีย์ดิน หรือ โคะเหอะโคะ สร้างขึ้นเพื่อช่วยเหลือคนบนโลกให้พ้นจากความกลัวสามประการ คือ กลัวป่วย กลัวอด และกลัวโดนปล้น (หรือ กลัวสงคราม) เพราะเชื่อว่าดินเป็นดังพ่อแม่ที่จะเปลี่ยนร้ายให้เป็นดี
เจดีย์ข้าว หรือ โคะบึ สร้างในยุคข้าวยากหมากแพง ฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล หรือผลิตผลไม่เพียงพอต่อการบริโภค
พิธีกรรมและวันสำคัญ > วันสำคัญ

วันสงกรานต์ ภาษากะเหรี่ยงเรียก อัตตารอ ชาวบ้านจะรวมตัวกันที่สำนักฤๅษี พร้อมกับนำอาหารมังสวิรัติและขนมหวานเทินศีรษะไปถวายฤๅษีและสามเณร จะมีการรดสรงน้ำฤๅษีที่รางน้ำไม้ไผ่ หลังจากนั้นก็จะรดน้ำดำหัวขอพรกันตามธรรมเนียม
วันพระพุทธเจ้า หรือ วันพระ ภาษากะเหรี่ยงเรียก ลาเผาะ เป็นวันที่ชาวกะเหรี่ยงถือศีลห้า และกำหนดให้วันหนึ่งในสัปดาห์เป็นวันหยุดคือวันพระ เพื่อให้ผู้คนในชุมชนรวมตัวกันเพื่อกราบไหว้พระและบูชาพระเจดีย์ โดยมีตำนานผูกกับพุทธประวัติว่า มีหัวหน้ากะเหรี่ยงออกล่าสัตว์แล้วพบกับพระพุทธเจ้าและสาวก พระพุทธเจ้าขอบิณฑบาตอาหารจากเขา เขาซึ่งมีเพียงข้าวห่อเดียวก็ถวายให้พระพุทธเจ้าอย่างไม่เต็มใจนัก แต่ปรากฏว่าพระพุทธเจ้าสามารถแบ่งข้าวห่อเดียวให้เพียงพอต่อสาวกทั้ง 500 คน รวมทั้งหัวหน้ากะเหรี่ยงและหมาล่าเนื้อของเขาด้วย หัวหน้ากะเหรี่ยงจึงรู้สึกศรัทธาจึงขอรับการอบรมและรับศีล พระพุทธเจ้าจึงให้ชื่อแก่หัวหน้ากะเหรี่ยงคนนั้นว่า ย่อแฮ แปลว่า ผู้ได้รับความดีงามแล้ว
วันเข้าพรรษา ภาษากะเหรี่ยงเรียก ตะกึนึ จัดขึ้นในช่วงเดือนมิถุนายนของทุกปี
วันออกพรรษา ภาษากะเหรี่ยงเรียก ตะกึเปาะ  จัดขึ้นในช่วงเดือนกันยายนของทุกปี
ลำห้วยสายหนึ่งที่พาดผ่านบ้านเลตองคุ
ศาสนิกชนแต่งหน้าสำหรับกิจกรรมทางศาสนา
ฌอร์ฌึ ฌึซุช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฌอร์ฌึ ฟือร์นังดู ปีไญรู ดึ ฌึซุช
เกิด:   (1954-07-24) 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 (70 ปี)
เกิดที่:  อามาโดรา โปรตุเกส
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ชุดเยาวชน
1969–1971:  อึชเตรลาดาอามาโดรา
1971–1973:  สปอร์ติงลิสบอน
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1973–1976 |  สปอร์ติงลิสบอน |  12 |  (1) |
| 1973–1974 |  → ปึนีชึ (ยืมตัว) |   |   |
| 1974–1975 |  → โอลยาเน็งซึ (ยืมตัว) |  29 |  (5) |
| 1976–1977 |  บึลึเน็งซึช |  13 |  (0) |
| 1977–1978 |  Riopele |  28 |  (3) |
| 1978–1979 |  ฌูเว็งตูดึแอวูรา |   |   |
| 1979–1980 |  อูนีเยาไลรีอา |  22 |  (1) |
| 1980–1983 |  วีตอรียาซึตูบัล |  38 |  (4) |
| 1983–1984 |  ฟาเร็งซึ |  24 |  (0) |
| 1984–1987 |  อึชเตรลาดาอามาโดรา |   |   |
| 1987–1988 |  อัตแลตีกู |   |   |
| 1988–1989 |  ไบฟีกากัชแตลูบรังกู |   |   |
| 1989–1990 |  อัลมังซีเล็งซี |   |   |
ผู้จัดการทีม
1990–1993:  อามอรา
1993–1996:  แฟลไกรัช
1997–1998:  แฟลไกรัช
1998:  อูนีเยามาไดรา
1998–2000:  อึชเตรลาดาอามาโดรา
2000–2002:  วีตอรียาซึตูบัล
2002–2003:  อึชเตรลาดาอามาโดรา
2003–2004:  วีตอรียากีมาไรช์
2005:  มูไรเร็งซึ
2005–2006:  อูนีเยาไลรีอา
2006–2008:  บึลึเน็งซึช
2008–2009:  บรากา
2009–2015:  ไบฟีกา
2015–2018:  สปอร์ติงลิสบอน
2018–2019:  อัลฮิลาล
2019–2020:  ฟลาเม็งกู
2020–2021:  ไบฟีกา
2022–2023:  เฟแนร์บาห์แช
2023–:  อัลฮิลาล
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น.  † ลงเล่น (ประตู) 
ฌอร์ฌึ ฟือร์นังดู ปีไญรู ดึ ฌึซุช (โปรตุเกส: Jorge Fernando Pinheiro de Jesus) หรือ ฌอร์ฌึ ฌึซุช เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 ในเมืองอามาโดรา ประเทศโปรตุเกส ในอดีตเขาเคยเป็นนักฟุตบอลชื่อดังคนหนึ่งของโปรตุเกส โดยเขาโด่งดังมากตอนอยู่กับอึชเตรลาดาอามาโดรา สโมสรฟุตบอลแห่งหนึ่งจากเมืองอามาโดรา โดยเล่นในตำแหน่งกองกลาง และได้หันมาเป็นผู้จัดการทีมแทนตั้งแต่ ค.ศ. 1990
เกียรติประวัติ > การคุมทีม

ซึกุงดาดีวีเซา เบ : 1991–92
ตาซาดึปูร์ตูกาล : รองชนะเลิศ 2006–07
ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ : 2008
ปรีไมราลีกา : 2009–10, 2013–14, 2014–15
ตาซาดึปูร์ตูกาล : 2013–14; รองชนะเลิศ 2012–13
ตาซาดาลีกา (5) : 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2013–14, 2014–15
ซูแปร์ตาซากังดีดูดึออลีไวรา : 2014; รองชนะเลิศ 2010
ยูฟ่ายูโรปาลีก : รองชนะเลิศ 2012–13, 2013–14
ซูแปร์ตาซากังดีดูดึออลีไวรา : 2015
เกียรติประวัติ > ส่วนตัว

ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมปรีไมราลีกา : 2009–10, 2013–14, 2014–15
IFFHS World's Best Club Coach : อันดับที่ 8 ในปี ค.ศ. 2013
รางวัลกอชมึ ดามีเยา - ผู้ฝึกสอนแห่งปี : 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

Player and coach profile at Zerozero เก็บถาวร 2013-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Stats at ForaDeJogo เก็บถาวร 2012-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (โปรตุเกส)
Coach stats at ForaDeJogo เก็บถาวร 2012-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (โปรตุเกส)
ฌ้อปาอ๋อง มหากาพย์ตำนานลำน้ำเลือด

| ฌ้อปาอ๋อง มหากาพย์ตำนานลำน้ำเลือด |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: ลู่ ฉวน
เขียนบท: ลู่ ฉวน
อำนวยการสร้าง: ลู่ ฉวน ฉิน หง อัลเบิร์ต ยัง เติ้ง เค่ยหยาง เจ้า เสี่ยวเหวิน อลัน จาง กู่ กัวฉิง
นักแสดงนำ: หลิว เย่ แดเนียล วู ฉาง เฉิน ฉิน หลาน ชา ยี เนี่ย หยวน โหว ซือเหยิน
กำกับภาพ: จาง หลี่ มา เฉิง
ตัดต่อ: หลิว ยิเจี่ย กุ่ย เหลียง
ดนตรีประกอบ: หลิว ตง
บริษัทผู้สร้าง: Beijing Chuan Films  
ผู้จัดจำหน่าย: Wild Bunch (international)
วันฉาย:   29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 (2012-11-29) 
ความยาว: 110 นาที
ประเทศ: จีน
ภาษา: แมนดาริน
ฌ้อปาอ๋อง มหากาพย์ตำนานลำน้ำเลือด (อังกฤษ: The Last Supper) เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์จีน ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2012 กำกับโดย ลู่ ฉวน นำแสดงโดย หลิว เย่, แดเนียล วู, จาง เจิ้น และ ฉิน หลาน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเค้าโครงมาจากเหตุการณ์สงครามฉู่-ฮั่น โดยเกิดขึ้นช่วงที่ราชวงศ์ฉิน ล่มสลาย และการกำเนิดใหม่ของ ราชวงศ์ฮั่น ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 5 กรกฎาคม 2012
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวในภาพยนตร์เกิดขึ้นในยุคปลายราชวงศ์ฉินที่ราษฎรพากันลุกฮือขึ้นก่อกบฏ จนเกิดกองกำลังหลายสายในความวุ่นวายครั้งนี้ หนึ่งก็คือกองทัพที่มี เซี่ยงหวี่ หรือ ฌ้อปาอ๋อง นักรบหนุ่มผู้ห้าวหาญที่เกิดมาในตระกูลขุนนางของแคว้นฉู่เป็นผู้นำ ส่วนอีกหนึ่งคือกองทัพที่มี หลิวปัง ขุนนางระดับล่างของก๊กฉิน ที่มีพื้นเพเดิมมาจากครอบครัวชาวนาผู้ยากไร้เป็นผู้นำ
เมื่อ เซี่ยงหวี่ ได้ชัยในการรบ เข้าใกล้สู่การกรีฑาทัพเข้าเมืองเสียนหยาง กลับเป็นกองทัพของ หลิวปัง ที่ชิงเข้าเมืองก่อน สร้างความไม่พอใจให้แก่เซี่ยงหวี่เป็นอย่างยิ่ง ต่อมา เซี่ยงหวี่ ได้ประกาศตั้งตัวเองเป็น “ฌ้อปาอ๋อง” และแต่งตั้งให้ หลิวปัง มีบรรดาศักดิ์เป็น "ฮั่นอ๋อง"
นักแสดงนำ

หลิว เย่ รับบท หลิวปัง
แดเนียล วู รับบท ฌ้อปาอ๋อง
จาง เจิ้น รับบท หัน ซิ่น
ฉิน หลาน รับบท ลู่ ชือ
ชา ยี รับบท เซียว เหอ
เนี่ย หยวน รับบท เซียว เหอ
โหว ซือหยวน รับบท สนมฉี
ฉี เตา รับบท เตียวเหลียง
แหล่งข้อมูลอื่น

ฌ้อปาอ๋อง มหากาพย์ตำนานลำน้ำเลือด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฌ้อปาอ๋อง มหากาพย์ตำนานลำน้ำเลือด จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง
(จีน) The Last Supper เก็บถาวร 2012-07-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Sina.com
ติ๊ก กลิ่นสี

| ติ๊ก กลิ่นสีร> ท.ภ. |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ชาญณรงค์ ขันทีท้าว
เกิด: 17 กันยายน พ.ศ. 2504 (63 ปี)  อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี, ประเทศไทย
การศึกษา: คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
บุตร: 1 คน
อาชีพ: นักแสดง พิธีกร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2531–ปัจจุบัน
อาชีพแสดง
ผลงานเด่น: มะสังข์ - กลิ่นสีและกาวแป้ง (2531)   ไอ้หนวด - คนตาทิพย์ (2545)   พยูน / คุณหญิงพยูน - หอแต๋วแตก แหกกระเจิง (2552)  พลู - เงาบุญ (2563)   บุญช่วย - หงส์ฟ้า (2565)   น้าแต๋ง - สาธุ (2567)
สังกัด: นักแสดงอิสระ
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
 
ชาญณรงค์ ขันทีท้าว ชื่อเล่น ติ๊ก (เกิด 17 กันยายน พ.ศ. 2504) เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย
ประวัติ

ชาญณรงค์ ขันทีท้าว ชื่อเล่น ติ๊ก เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2504 เป็นนักแสดงและพิธีกร ติ๊กเป็นบุตรคนโตของคุณพ่อสมาน (เสียชีวิตแล้ว) และคุณแม่ทองอยู่ ขันทีท้าว มีน้องสาวอยู่ 1 คนคือ สมานใจ (ตุ๊ก) จบการศึกษาจาก คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ติ๊กเริ่มเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง "กลิ่นสีและกาวแป้ง" (2531) เลยได้ชื่อเล่นที่คนเรียกกันง่าย ๆ ว่า "ติ๊ก กลิ่นสี"
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2539 ติ๊กได้ร่วมหุ้นกับ "เกียรติ กิจเจริญ" พิธีกรและนักแสดงชื่อดัง เปิดบริษัทของตัวเองในชื่อ "ทริปเปิ้ล ทู" ผลิดรายการโทรทัศน์หลากหลายรายการ หลากหลายแนว และนำไปออกอากาศหลากหลายช่อง เช่น แสบคูณสอง , จารบีสีชมพู , จารบีปีเสือ , รักกันสนั่นเมือง , เกมพันหน้า , กิ๊กกะไบท์ , ยุทธการบันเทิง ฯลฯ โดยเริ่มผลิตรายการและออกอากาศครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ 2540 ซึ่งรายการโทรทัศน์ของ ทริปเปิ้ล ทู นั้น ส่วนใหญ่จะออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยเฉพาะตั้งแต่ปี 2541 ที่รายการแสบคูณสองได้ออกอากาศทางช่อง 3 เป็นเทปสุดท้ายเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2541 และได้ย้ายมาออกอากาศทางช่อง 7 ตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน ในปีเดียวกัน อีกทั้งยังเป็นผู้จัดละครให้กับช่อง 7 อีกด้วย โดยสร้างพล็อตเรื่องและกำกับการแสดงด้วยตนเอง ซึ่งถือเป็นการกำกับละครครั้งแรกในชีวิตของติ๊กอีกด้วย โดยละครเรื่องแรกที่ติ๊กรับหน้าที่กำกับ คือ "ตลาด โรงเจ ลิเก ความรัก"
ในปี พ.ศ. 2551 "ทริปเปิ้ล ทู" ผลิตรายการที่เกี่ยวกับสุขภาพและระบบต่าง ๆ ในร่างกาย ในชื่อ "ตะลุยโรงหมอ" ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "ชิดหมอ" ทางช่อง 7  ออกอากาศในปี พ.ศ. 2553 และอีก 1 รายการ คือ "กลมกิ๊ก" ทาง ททบ.5 ซึ่งเป็นรายการแรกของครอบครัวกิจเจริญ โดยรับหน้าที่เป็นพิธีกรที่เปรียบเสมือนเพื่อนบ้านที่คอยสร้างความบันเทิงให้แขกรับเชิญในแต่ละสัปดาห์
ชีวิตส่วนตัว

ติ๊กเคยสมรสกับ "ทีน่า แอนด์เชอร์รี่" แอร์โฮสเตสของสายการบินควอนตัส ในช่วงต้นเดือนมกราคม พ.ศ. 2540 แต่ภายหลังได้จดทะเบียนหย่ากันเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2545 และเคยคบหากับจันจิรา จันทร์โฉม แต่ก็เลิกรากันไป ปัจจุบันสมรสกับหญิงสาวนอกวงการนามว่า โอ ที่คบหามาตั้งแต่พ.ศ. 2556 และมีบุตรชาย 1 คนคือ ด.ช. ติ๊ก ขันทีท้าว ชื่อเล่น ติ๊กติ๊ก (เกิด 1 มิถุนายน พ.ศ. 2559) และในส่วนของญาติเชื้อสายทางวงการบันเทิงด้วยกัน ติ๊กมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับ สาวิกา กาญจนมาศ ซึ่งเป็นนักแสดงเหมือนกัน