นอร์ม็องดี (เรือ)
ประจำการ

การมาถึงอย่างมีชัยของนอร์ม็องดีในท่าเรือนิวยอร์กในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1935 ในการเดินทางครั้งแรก
นอร์ม็องดีในทะเล
การเดินทางครั้งแรกของนอร์ม็องดีคือวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 ที่เลออาฟวร์ เรือรับผู้โดยสาร 812 คน แบ่งเป็นชั้นหนึ่ง 467 คน ชั้นท่องเที่ยว 244 คน และชั้นสาม 101 คน ผู้คนกว่า 50,000 คนเฝ้าดูเรือออกจากเลออาฟวร์ด้วยความหวังว่าจะเป็นเส้นทางข้ามทะเลที่ทำลายสถิติ ที่เซาแทมป์ตัน เรือรับผู้โดยสารเพิ่มอีก 195 คน แบ่งเป็นชั้นหนึ่ง 122 คน ชั้นท่องเที่ยว 53 คน และชั้นสาม 20 คน รวมมีผู้โดยสารทั้งสิ้น 1,007 คน ชั้นหนึ่งถูกจองจนเหลือสองในสามของความจุ โดยรับได้ 589 คน ชั้นท่องเที่ยวถูกจองไปครึ่งหนึ่งที่ 293 คน ขณะที่ชั้นสามถูกจองไปไม่ถึงหนึ่งในสี่ของความจุ โดยรับได้เพียง 121 คน
เรือเดินทางถึงนครนิวยอร์กหลังผ่านไป 4 วัน 3 ชั่วโมงและ 2 นาที สามารถชิงบลูริบบันด์จากเอสเอส เร็กซ์ เรือเดินสมุทรสัญชาติอิตาลี สิ่งนี้ทำให้ชาวฝรั่งเศสรู้สึกภาคภูมิใจอย่างมากเพราะพวกเขาไม่เคยได้รับรางวัลนี้มาก่อน ภายใต้การบังคับบัญชาของกัปตันเรเน่ พูเนต์ ความเร็วเฉลี่ยของนอร์ม็องดีในการเดินทางครั้งแรกอยู่ที่ 29.98 นอต (55.52 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 34.50 ไมล์ต่อชั่วโมง) และเมื่อมุ่งตะวันออกสู่ฝรั่งเศส เรือมีความเร็วเฉลี่ยมากกว่า 30 นอต (56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 35 ไมล์ต่อชั่วโมง) ทำลายสถิติในทั้งสองทิศทาง
ระหว่างการเดินทางครั้งแรก CGT ไม่ได้คาดหวังว่าเรือของพวกเขาจะชนะบลูริบบันด์ อย่างไรก็ตาม เมื่อเรือมาถึงนิวยอร์ก เหรียญรางวัลแห่งชัยชนะบลูริบันด์ ซึ่งผลิตในฝรั่งเศส ได้ถูกส่งมอบให้กับผู้โดยสาร และเรือก็มีธงสีฟ้ายาว 9 เมตร (30 ฟุต) มีผู้ชมประมาณ 100,000 คนยืนเรียงรายอยู่ริมท่าเรือนิวยอร์กเพื่อรอชมการมาถึงของนอร์ม็องดี ผู้โดยสารทุกคนได้รับเหรียญที่ระลึกเนื่องในโอกาสนี้ในนามของ CGT
คู่แข่งร่วมสมัย
อาร์เอ็มเอส ควีนแมรี
นอร์ม็องดีมีปีที่ประสบความสำเร็จ แต่ควีนแมรี ซูเปอร์ไลเนอร์ของคูนาร์ด-ไวต์สตาร์ไลน์เริ่มให้บริการในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1936 ด้วยขนาด 80,774 ตันกรอส จึงมีขนาดใหญ่กว่านอร์ม็องดีที่มีขนาด 79,280 ตันกรอส และครองตำแหน่งเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกแทน เพื่อตอบสนอง CGT ได้เพิ่มขนาดของนอร์ม็องดีด้วยการเพิ่มห้องรับรองนักท่องเที่ยวแบบปิดบนดาดฟ้าเรือบดท้ายเรือ หลังการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้และการเปลี่ยนแปลงอื่นๆ เรือก็มีขนาด 83,423 ตันกรอส เมื่อนอร์ม็องดีกลับมาให้บริการอีกครั้ง ก็ได้แซงหน้าควีนแมรีถึง 2,000 ตัน และทวงคืนตำแหน่งเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกครั้ง นอร์ม็องดียังคงครองตำแหน่งนี้ไว้ได้กระทั่งอาร์เอ็มเอส ควีนเอลิซาเบธ ของคูนาร์ด-ไวต์สตาร์ไลน์ ที่มีขนาด 83,673 ตันกรอส เริ่มให้บริการอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1946
วันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1936 เครื่องบินแบล็กเบิร์น บัฟฟิน หมายเลข S5162 เที่ยวบิน A ของฐานทัพอากาศกอสพอร์ต บินโดยร้อยโทกาย เคนเนดี ฮอร์ซีย์ในระหว่างการฝึกซ้อมทิ้งตอร์ปิโด ได้บินผ่านนอร์ม็องดีห่างจากท่าเรือไรด์ไป 2 กิโลเมตร (1 ไมล์ทะเล)* และชนกับเสาปั้นจั่นที่กำลังเคลื่อนย้ายรถยนต์ของอาเทอร์ อีแวนส์ สมาชิกรัฐสภา ขึ้นเรือบรรทุกสินค้าข้างเรือลำดังกล่าว เครื่องบินพุ่งชนหัวเรือของนอร์ม็องดี นักบินถูกนำตัวขึ้นเรือด้วยเรือยาง แต่ซากเครื่องบินยังคงอยู่บนนอร์ม็องดีเนื่องจากต้องล่องเรือต่อไปเพราะกระแสน้ำขึ้นน้ำลง มันถูกพาไปที่เลออาฟวร์ ต่อมา ทีมกู้ภัยจากกองทัพอากาศอังกฤษได้นำซากเครื่องบินดังกล่าวออกไป ฮอร์ซีย์ถูกศาลทหารตัดสินว่ามีความผิดในสองข้อกล่าวหา และรถของอีแวนส์ก็พังยับเยินในอุบัติเหตุครั้งนี้
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1936 ควีนแมรียึดบลูริบันด์ด้วยความเร็วเฉลี่ย 30.14 นอต (55.82 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 34.68 ไมล์ต่อชั่วโมง) ก่อให้เกิดการแข่งขันที่ดุเดือด เพื่อทำลายสถิติความเร็ว CGT จึงปรับปรุงนอร์ม็องดีเพื่อลดการสั่นสะเทือนและเพิ่มความเร็ว CGT ได้เปลี่ยนใบจักรสามพวงเป็นแบบสี่พวง และปรับปรุงโครงสร้างท้ายเรือส่วนล่าง การปรับปรุงเหล่านี้ช่วยลดการสั่นสะเทือนที่ความเร็วสูง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1937 เรือได้ยึดบลูริบบันด์คืน แต่ควีนแมรียึดกลับใน ค.ศ. 1938 หลังจากนั้นกัปตันเรือนอร์ม็องดีได้ส่งข้อความไปว่า "ขอชื่นชมควีนแมรี่จนกว่าเราจะพบกันใหม่!" ความเป็นคู่แข่งกันนี้ดำเนินต่อไปจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1940 แต่ก็สิ้นสุดลงด้วยสงครามโลกครั้งที่สอง
นอร์ม็องดีบรรทุกผู้โดยสารที่มีชื่อเสียงหลายคน รวมถึงนักเขียนอย่างโคเล็ตต์ และเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ภริยาประธานาธิบดีอัลแบร์ เลอบรุง ของฝรั่งเศส 
นักแต่งเพลงอย่างโนเอล คาวเวิร์ด และเออร์วิง เบอร์ลิน รวมถึงดาราฮอลลีวูดอย่างเฟร็ด แอสแตร์, มาร์ลีน ดีทริช, วอลต์ ดิสนีย์, ดักลาส แฟร์แบงส์ จูเนียร์ ผู้ควบคุมวงอย่างอาร์ตูโร ตอสกานีนี และเจมส์ สจวร์ต ใน ค.ศ. 1938 เรือยังรับส่งนักร้องตระกูลฟอน แทรปป์ (ต่อมาได้รับการบันทึกไว้ใน The Sound of Music) จากนิวยอร์กไปยังเซาแทมป์ตัน และจากเซาแทมป์ตัน ครอบครัวได้เดินทางทัวร์แถบสแกนดิเนเวียก่อนจะเดินทางกลับสหรัฐ