stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ร้อยเล่ห์เสน่ห์ร้าย
รายชื่อนักแสดง

| ปี | พ> ศ. 2545 | พ> ศ. 2558 |
| --- | --- | --- |
| สถานีออกอากาศ | ช่อง 5 | ช่องวัน |
| ผู้จัดละคร | เอ็กแซ็กท์ | เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ |
| บทโทรทัศน์ | ณัฐิยา ศิวกรวิไล | ณัฐิยา ศิรกรวิไล  ปฏิญญา คงเขียว |
| ผู้กำกับการแสดง | นิพนธ์ ผิวเณร | บรรเจิด พุทธโศภิษฐ์ |
| ก้องภพ ภัทรธนะสาร | เจษฎาภรณ์ ผลดี | พุฒิชัย เกษตรสิน |
| น้ำหนึ่ง ประเสริฐธิกุล | พิยดา จุฑารัตนกุล | ภัณฑิลา วิน ปานสิริธนาโชติ |
| ต่อ | พีรชัย โปษยานนท์ | ชินวุฒ อินทรคูสิน |
| ยิ้ม | สะแกวัลย์ ยงใจยุทธ | นท พนายางกูร |
| รัตนา ภัทรธนะสาร | รัญญา ศิยานนท์ | ปณิตา ธรรมวัฒนะ |
| พรฟ้า | เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ | มาลินี โคทส์ |
| แพรวรุ่ง | สุวัจนี พานิชชีวะ | สิตางศุ์ ปุณภพ |
| เจนนี่ | ไอริณ ศรีแกล้ว | สิรีภรณ์ ยุกตะทัต |
| พิมพ์พิศ ประเสริฐธิกุล | กาญจนา จินดาวัฒน์ | ปวีณา ชารีฟสกุล |
| เทียนชัย โกศลไพศาล | เกริกเกียรติ พันธุ์พิพัฒน์ | พลวัฒน์ มนูประเสริฐ |
| ทิน โกศลไพศาล | ณพล พรมสุวรรณ | กันต์ชนุตม์ เก่งการค้า |
| น้ำอบ | พรพรหม สายบัว | ภัทรวดี ปิ่นทอง |
| เฉิดฉาย | ปาริชาต รักมาก | สุธิตา เกตานนท์ |
| จิ๋ม |  | กัญณภัทร วรบวรภัทร |
| ทนงศักดิ์ | คมกฤช ยุตติยงค์ | คุณากร เกิดพันธุ์ |

| เกษมราษฎร์ ภัทรธนะสาร | สมบัติ เมทะนี | ดิลก ทองวัฒนา |

| กุลลดา ภัทรธนะสาร (แก้ว) |  | ด.ญ. จิรดา โมแรน |

| ก้องภพ (วัยเด็ก) |  | ด.ช. อิทธิ์พัทธ์ เล็กอุทัยวรรณ |
| น้ำหนึ่ง (วัยเด็ก) |  | ด.ญ. เปมิกา วรรณสนธยา |
| จักรพจน์ ภัทรธนะสาร |  | ปิยะพงษ์ ตุรงคกุล |
| พิมพ์พิศ ประเสริฐธิกุล (วัยสาว) |  | นันทรัตน์ ชาวราษฎร์ |
| เกษมราษฎร์ ภัทรธนะสาร (วัยหนุ่ม) |  | อัครัฐ นิมิตรชัย |
| เทียนชัย โกศลไพศาล (วัยหนุ่ม) |  | อติรุจ กิตติพัฒนะ |
รางวัล

พ.ศ. 2545
รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1
สาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม (เจษฎาภรณ์ ผลดี)
สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม (พิยดา อัครเศรณี)
รางวัลเมขลา
รางวัลนักแสดงนำหญิงดีเด่น (พิยดา อัครเศรณี)
รางวัล Top Awards
สาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม (เจษฎาภรณ์ ผลดี)
สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม (พิยดา อัครเศรณี)
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละคร ร้อยเล่ห์เสน่ห์ร้าย (2558) : AT712.com เก็บถาวร 2019-01-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ร้อยเล่ห์เสน่ห์ร้าย (2558) ที่สยามโซน
เรื่องย่อละคร ร้อยเล่ห์เสน่ห์ร้าย (2558) : Manager Online[ลิงก์เสีย]
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ช่องวัน : ละครดีดูที่ช่องวัน: วันพุธ - พฤหัสบดี 20> 20 - 22.20 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | ร้อยเล่ห์เสน่ห์ร้าย | ถัดไป |
| 2 รัก 2 วิญญาณ | ร้อยเล่ห์เสน่ห์ร้าย | จัดรัก..วิวาห์ลวง |
นิเวศวิทยาชุมชนเมือง

นิเวศวิทยาชุมชนเมือง (อังกฤษ: Urban ecology) เป็นสาขาย่อยของวิชานิเวศวิทยา เกี่ยวข้องกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างพืช สัตว์และมนุษย์ในสิ่งแวดล้อมของชุมชนเมือง เป็นการวิเคราะห์ชุมชนเมืองในแง่ของระบบนิเวศ (เฝ้ามองวัฏจักรของสสารและการเคลื่อนไหวของพลังงานในระบบนิเวศของเมือง) ซึ่งจะมีผลต่อผู้อยู่อาศัยในชุมชนในเชิงที่จะเอื้อให้พืช สัตว์และผู้คนในชุมชนเมืองนั้นมีสุขภาพที่ดีขึ้นและเอื้อให้มีการดูแลจัดการชุมชนได้ดีขึ้น
นิเวศวิทยาชุมชนเมืองเป็นการศึกษาปัจจัยต่างๆ ซึ่งจะเอื้อให้พืชพรรณและสัตว์พื้นถิ่นสามารถอยู่รอดและอาจเติบโตขยายพันธุ์ได้ในสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างในชุมชนเมือง เป็นการศึกษาการเพิ่มพื้นที่สีเขียวและศึกษาวิธีการจัดการพื้นที่นั้นให้มีความน่าอยู่
นอกจากนี้ นิเวศวิทยาชุมชนเมืองยังเกี่ยวข้องกับการศึกษาผลกระทบจากรูปแบบการพัฒนาที่เกิดขึ้นในชุมชนเมืองภายใต้เงื่อนไขของระบบนิเวศ เป็นการเน้นวิธีการวางผังชุมชนเมืองให้มีสภาวะแวดล้อมในแบที่ยั่งยืนโดยใช้วิธีการออกแบบและการเลือกใช้วัสดุที่จะส่งเสริมสุขภาพของผู้อยู่อาศัยให้ดีขึ้น ส่งเสริมความหลากหลายทางชีวภาพให้มีเพิ่มมากขึ้นในระบบนิเวศชองชุมชนเมืองนั้นๆ
ดูเพิ่ม

การออกแบบสิ่งแวดล้อม
สวนสาธารณะขนาดจิ๋ว
แหล่งข้อมูลอื่น

Baltimore Ecosystem Study เก็บถาวร 2012-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Central Arizona - Phoenix LTER เก็บถาวร 2010-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ecological Urban Design - Archinode Studio
ARCUE เก็บถาวร 2009-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Australian Research Centre for Urban Ecology
นิโคลัสทาวเวอร์

| นิโคลัสทาวเวอร์ |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: สำนักงาน
ที่ตั้ง: อินดีเพนเดนซ์สแควร์ พอร์ต-ออฟ-สเปน ตรินิแดด ประเทศตรินิแดดและโตเบโก
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 2002
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 2003
ความสูง
หลังคา: 88 เมตร (289 ฟุต)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 21 ชั้น
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: บีโนโรว์วิลต์เชียร์พาร์ตเนอร์ชิพ
พอร์ต-ออฟ-สเปน ที่มองจากท่าเรือในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งมีนิโคลัสทาวเวอร์ที่อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง โดยอยู่ทางด้านขวาของภาพ
นิโคลัสทาวเวอร์ (อังกฤษ: Nicholas Tower) ตั้งอยู่ที่อินดิเพนเดนซ์สแควร์ พอร์ต-ออฟ-สเปน ประเทศตรินิแดดและโตเบโก เป็นอาคารที่สูงที่สุดเป็นอันดับสองในตรินิแดดและโตเบโก เช่นเดียวกับประเทศที่พูดภาษาอังกฤษในแคริบเบียน ประการที่สอง อาคารนี้เป็นหนึ่งใน 26 อาคารที่ตั้งอยู่ในโครงการอินเตอร์เนชันแนลวอเตอร์ฟรอนต์ อาคารมีพื้นเป็นรูปไข่และสูง 21 ชั้น และสูง 88 เมตร การก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2003 และในแต่ละชั้นมีพื้นที่ 8,000 ตารางฟุต (700 ตร.ม.) โดยปล่อยให้เช่าในราคา 96,000 ดอลลาร์ตรินิแดดและโตเบโกต่อเดือน (ณ ปี ค.ศ. 2005) ซึ่งอาคารนี้มีลักษณะเป็นหอกระจกสีฟ้า
อาคารได้รับการสร้างขึ้นที่ฝั่งตรินิแดดคลับยูเนียน ซึ่งเป็นสโมสรเอกชนอายุ 136 ปี ซึ่งมีห้องสูทเพนท์เฮาส์ของนิโคลัสทาวเวอร์อยู่ในปัจจุบัน ส่วนตลาดหลักทรัพย์ตรินิแดดและโตเบโก เป็นอีกผู้เช่าเดิมของอาคารยูเนียนคลับ และยังคงอยู่ที่อาคารหลังนี้ และสำนักงานอินชัวรันซ์ไจแอนต์คลิโกอยู่ตรงบริเวณชั้น 9 ของอาคาร รวมถึงสำนักงานใหญ่ของสายการบินแคริบเบียน (ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติของตรินิแดดและโตเบโก) ก็ตั้งอยู่ในนิโคลัสทาวเวอร์นี้เช่นกัน
นิวคิดส์ออนเดอะบล็อก

| นิวคิดส์ออนเดอะบล็อก |
| --- | --- |
ปี 2008
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: บอสตัน,สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ป็อป
ช่วงปี: ค.ศ. 1986-1994 พ.ศ. 2008-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Sony BMG Music Entertainment  Columbia Records

สมาชิก: จอร์แดน ไนท์   โจนาธาน ไนท์  โจอี้ แมกอินไทร์  ดอนนี่ วอล์เบิร์ก แดนนี่ วูด
อดีตสมาชิก: มาร์ก วาห์ลเบิร์ก   ไจม์ เคลลีย์
นิวคิดส์ออนเดอะบล็อก (อังกฤษ: New Kids on the Block ต่อมาเป็น NKOTB) เป้นวงบอยแบนด์ที่ประสบความสำเร็จช่วงปลายยุค 80 ถึงต้นยุค 90 เริ่มรวมตัวกันในบอสตัน สหรัฐอเมริกา ในปี 1984 โดยโปรดิวเซอร์ เมอไรส์ สตารร์ (Maurice Starr)
สมาชิกประกอบด้วย จอร์แดน ไนท์ (Jordan Knight) โจนาธาน ไนท์ (Jonathan Knight), โจ แมกอินไทร์ (Joe McIntyre), ดอนนี่ วอล์เบิร์ก (Donnie Wahlberg), และ แดนนี่ วูด (Danny Wood)
นิวคิดส์ออนเดอะบล็อก มียอดขายอัลบั้มทั่วโลกมากกว่า 70 ล้านแผ่น และได้ปูทางให้วงรุ่นน้องอย่าง เอ็นซิงค์, แบ็คสตรีท บอยส์ ในเวลาต่อมา
ประวัติ > ช่วงเริ่มแรก

ในช่วงต้นปียุค 80 เมอไรส์ สตารร์ ประสบความสำเร็จกับการปั้นวงเด็กอย่าง นิว เอดิชัน (New Edition) เขาได้เกิดความคิดที่จะทำวงเด็กผิวขาวขึ้น จึงได้ทำการเปิดออดิชันในบอสตัน โดยได้ทำการออดิชันเด็ก 500 คน โดยในกลุ่มเด็กเหล่านี้ก็ได้สมาชิกคนแรกคือ ดอนนี่ วอล์เบิร์ก ซึ่งอายุ 15 ปีในขณะนั้น ดอนนี่ได้ช่วยในการหาสมาชิกวง โดยดอนนี่ได้ชักชวนน้องชาย มาร์คและเพื่อนสนิท แดนนี่ วูด และเขาก็ได้ชักชวนเพื่อนร่วมชั้น  โจนาธาน ไนท์ และ จอร์แดน ไนท์ 
ในช่วงเริ่มต้นของการก่อตั้ง มาร์ค วอล์เบิร์ก ได้ขอออก และได้ ไจม์ เคลลีย์ (Jaime Kelley) มาแทนแต่ตัวเคลลีย์ ขาดบ่อย บกพร่องในหน้าที่จึงได้ โจอีย์ แมกอินไทร์ ซึ่งอายุ 12 ปีในขณะนั้นมาแทน
เมษายน ค.ศ. 1986 นิวคิดส์ออนเดอะบล็อกได้ออกอัลบั้มแรกที่มีชื่อเหมือนชื่อวง โดยซิงเกิลแรก "Be My Girl" ได้รับความสนใจระดับนึงตามสถานีวิทยุบอสตัน และไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรในวงกว้าง ตัวอัลบั้มนี้ไม่ประสบความสำเร็จ แต่ก็ได้อนุญาตจากทางค่ายเพลงให้ทำอัลบั้มที่ 2
ประวัติ > Hangin' Tough

หลังจากล้มเหลวกับอัลบั้มแรก ก็ได้กลับเข้าสู่สตูดิโอเป็นเวลาเกือบ 2 ปี อัลบั้มที่ 2 ชื่อว่า "Hangin' Tough" ได้ปล่อยซิงเกิลแรก "Please Don't Go Girl" ในช่วงแรกได้รับกระแสตอบรับไม่มาก แต่เมื่อสถานีวิทยุในฟลอริด้าเริ่มเล่นเพลงของเขา และทางต้นสังกัดก็เริ่มดันเพลงพวกเขา ทำให้เพลงนี้ประสบความสำเร็จขึ้นชาร์ทบิลบอร์ดที่อันดับ 10
ซิงเกิลที่ 2 "You Got It (The Right Stuff)" ขึ้นชาร์ทสูงสุดที่อันดับ 3 ในอเมริกา (อันดับ 1 ในอังกฤษ) ถัดมาซิงเกิลที่ 3  "I'll Be Loving You (Forever)" ก็ขึ้นอันดับ 1 ในอเมริกาในที่สุด
"Hangin' Tough" ซิงเกิลต่อไปก็ขึ้นอันดับ 1 ในอเมริกา และยังมีเพลงฮิตอีกอย่าง "Cover Girl" และ "Didn't I (Blow Your Mind)" อัลบั้ม "Hangin' Tough" ติดอยู่ในชาร์ทนาน 132 สัปดาห์และ ยังได้รางวัลอเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส สาขา "Best Pop/Rock Album" และ "Best Pop/Rock Group"
ในช่วงปลายปี พวกเขาได้ออกอัลบั้มคริสต์มาสชุด "Merry, Merry Christmas" มีเพลงฮิตติดท็อปเท็นอย่าง "This One's for the Children"  ยอดขายบริจาคให้กับมูลนิธิ United Cerebral Palsy
ประวัติ > Step by Step

ในช่วงต้นยุค 90 นิวคิดส์ออนเดอะบล็อก ประสบความสำเร็จไปแล้วทั่วโลก อัลบั้ม "Step by Step" ที่มีสมาชิกบางคนร่วมแต่งเพลง มีเพลงเปิดตัวคือ Step by Step ก็ขึ้นอันดับ 1 ในอเมริกา ตามมาด้วยเพลงฮิต "Tonight" อัลบั้มนี้ขายได้มากกว่า 20 ล้านชุดทั่วโลก
พวกเขาได้ทัวร์คอนเสิร์ตนานกว่า 1 ปี กว่า 200 รอบ ในทัวร์ที่ชื่อว่า "The Magic Summer Tour" สปอนเซอร์โดยโค้ก และพวกเขาได้ออกผลิตภัณฑ์สำหรับสะสมมากมายเช่น กล่องอาหารกลางวัน,เสื้อยืด,การ์ตูน,ตุ๊กตา,ปลอกหมอน เป็นต้น
ในช่วงปลายปีทางต้นสังกัดได้ออกอัลบั้มรีมิกซ์  "No More Games/The Remix Album"
ในปี 1991 พวกเขาไม่ได้ออกผลงานอะไร แต่ได้ทัวร์ในยุโรปและเอเชีย ดอนนี่ได้โปรดิวซ์เพลงให้น้องชาย มาร์ค กับอัลบั้ม Marky Mark and the Funky Bunch ซึ่งมีเพลงฮิตอันดับ 1 ในอเมริกาอย่าง "Good Vibration"
ประวัติ > Face the Music

พวกเขากลับมาในชื่อใหม่ NKOTB ในช่วงเดือน มกราคม ค.ศ. 1994 มีเพลงแรก "Dirty Dawg" มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ถูกแบนในแคนาดา แต่ก็ถึงจุดอิ่มตัว โดยโจนาธาน ไนท์ได้ขอออกจากวงระหว่างการทัวร์ สมาชิกที่เหลือตัดสินใจที่จะยกเลิกทัวร์ที่เหลือด้วย จากนั้นก็ถึงเวลาแตกวง
ชีวิตหลัง นิวคิดส์ออนเดอะบล็อก

โจนาธาน ไนท์
ออกจากวงการบันเทิง แล้วหันไปทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
จอร์แดน ไนท์
ในปี 1999 ได้ออกผลงานเดี่ยวกับสังกัด Interscope Records มีเพลงฮิตติดท็อปเท็นอย่าง  "Give It To You" เขาได้เป็นวงเปิดให้ เอ็นซิงค์ เขาได้ปรากฏตัวในรายการ VH-1's The Surreal Life ในปี 2004, และรายการ Trust Me - I'm A Holiday Rep และรายการตลกในอังกฤษ Syd Little  นอกจากนั้นยังได้ออกอัลบั้ม Love Songs ในปี 2006
โจอี้ แมกอินไทร์
ในปี 1999 ได้ออกผลงานเดี่ยวมีเพลงฮิตอย่าง Stay The Same และเขาได้ออกอัลบั้มผลงานเดี่ยวแล้ว 5 อัลบั้ม ในปี 2002 ได้ร่วมแสดงในรายการโทรทัศน์ชื่อดัง Boston Public เขายังได้ร่วมแสดงละครบรอดเวย์เรื่อง Wicked และยังได้เป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการเรียลลิตี้โชว์Dancing with the Stars
แดนนี่ วูด
ได้ทำงานเบื้องหลัง โปรดิวซ์เพลง และเขาได้ฟอร์มวงในรายการ Totally Boyband ทางช่องเอ็มทีวี ชื่อวงว่า "Upper Street"
ดอนนี่ วอล์เบิร์ก
ได้เข้าสู่วงการแสดงตามน้องชายของเขา อย่างภาพยนตร์เรื่องซิกซ์เซ้นส์...สัมผัสสยอง และเขายังได้บทนำในเรื่อง Saw II ในขึ้นอันดับ 1 ในบ็อกซ์ออฟฟิส
การกลับมารวมตัวอีกครั้ง

กับสมาชิกดั้งเดิมทั้ง 5 หนุ่มครบเซ็ทได้แก่ Joey McIntyre, Danny Wood, Donnie Wahlberg, Jordan Knight และJonathan Knight กลับมารวมตัวใหม่ภายใต้สังกัด Universal Music โดยทั้ง 5 ปรากฏตัวในการแจกรางวัล The Much Music Awards ที่มาโชว์เพลงฮิตเมดเล่ห์ในอดีตอย่าง Step By Step, Right Stuff และเพลงใหม่ล่าสุด Summertime ที่มีผู้ชมรายการกว่า 7.8 ล้านคน และออกอัลบั้มที่ชื่อว่าชุด The Block
ผลงานอัลบั้ม

New Kids on the Block (1986)
Hangin' Tough (1988)
Step by Step (1990)
Face the Music (1994)
The Block (2008)
10 (2013)
แหล่งข้อมูลอื่น

nkotb.com
นิโคลา สเตอร์เจียน

| เดอะไรต์ออนะระเบิลนิโคลา สเตอร์เจียน |
| --- | --- |


มุขมนตรีสกอตแลนด์
ดำรงตำแหน่ง 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 (2014-11-20) – 28 มีนาคม ค.ศ. 2023 (2023-03-28)
กษัตริย์: เอลิซาเบธที่ 2 ชาลส์ที่ 3
ก่อนหน้า: อเล็กซ์ ซัลมอนด์
ถัดไป: ฮัมซา ยูซาฟ
รองมุขมนตรีสกอตแลนด์
ดำรงตำแหน่ง 17 พฤษภาคม 2007 – 19 พฤศจิกายน 2014
มุขมนตรี: อเล็กซ์ ซัลมอนด์
ก่อนหน้า: นิโคล สตีเฟน
ถัดไป: จอห์น สวินนีย์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1970-07-19) 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 (54 ปี) Irvine ไอร์เชอร์ ประเทศสกอตแลนด์
พรรคการเมือง: พรรคชาติสกอต
ลายมือชื่อ: 

นิโคลา เฟอร์กูสัน สเตอร์เจียน (อังกฤษ: Nicola Ferguson Sturgeon) เป็นนักการเมืองชาวสกอต ปัจจุบันดำรงตำแหน่งมุขมนตรีสกอตแลนด์คนที่ 5 และเป็นหัวหน้าพรรคชาติสกอตถือเป็นสตรีคนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งทั้งสอง สเตอร์เจียนเป็นสมาชิกรัฐสภาสกอตตั้งแต่ปีค.ศ. 1999
เธอจบการจบการศึกษานิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ และทำงานเป็นทนายความที่ปรึกษาในนครกลาสโกว์ ภายหลังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภาสกอต เธอได้ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีเงาของกระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงสาธารณสุข และกระทรวงยุติกรรม ตามลำดับ ต่อมาในปีค.ศ. 2004 ทางพรรคชาติสกอตประกาศให้เธอเป็นหนึ่งในผู้ชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรค หลังจากการลาออกของจอห์น สวินนีย์ แต่เธอก็ถอนตัวเพื่อเปิดทางให้แก่นายอเล็กซ์ ซัลมอนด์ ต่อมาเมื่อพรรคภายใต้นายซัลมอนด์ชนะการเลือกตั้งในปี 2007 ซัลมอนด์ได้ดำรงตำแหน่งมุขมนตรีสกอตแลนด์ เขาแต่งตั้งสเตอร์เจียนเป็นรองมุขมนตรีและรัฐมนตรีสาธารณสุขและสวัสดิภาพ และต่อมาในปีค.ศ. 2012 ได้ย้ายเธอไปเป็นรัฐมนตรีโครงสร้างพื้นฐาน การลงทุน และเมืองนคร
รัฐบาลนายซัลมอนด์พยายามผลักดันให้สกอตแลนด์แยกตัวออกจากสหราชอาณาจักร แต่ภายหลังพ่ายแพ้ต่อผลประชามติในปีค.ศ. 2014 ซัลมอนด์ประกาศลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค และประกาศจะลาออกจากมุขมนตรีเมื่อได้หัวหน้าพรรคคนใหม่ เนื่องด้วยไม่มีผู้ใดเสนอตัวขึ้นมารับตำแหน่งภายในเวลาที่กำหนด ทำให้นางสเตอร์เจียนขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าโดยไม่มีการคัดค้าน เธอจึงได้รับเลือกเป็นมุขมนตรีต่อจากนายซัลมอนด์
นิวเดลี

| นิวเดลี |
| --- | --- |
เมืองหลวง / อำเภอ
บนลงล่าง จากซ้ายไปขวา: โลตัสเทมเปิล, คอนน็อตเพลส, หลุมฝังพระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง, ประตูอินเดีย, อักษรธามมนเทียร
   ตรา
นิวเดลีที่ตั้งของนิวเดลีแสดงแผนที่ประเทศอินเดียนิวเดลีนิวเดลี (ทวีปเอเชีย)แสดงแผนที่ทวีปเอเชีย
พิกัด: 28°36′50″N 77°12′32″E﻿ / ﻿28.61389°N 77.20889°E﻿ / 28.61389; 77.20889
ประเทศ:  อินเดีย
ยูที: เดลี
สถาปนา: 1911
เปิดทางการ: 1931
การปกครอง
 • ประเภท: องค์การบริหารเทศบาล
 • องค์กร: สภาเทศบาลนิวเดลี
พื้นที่
 • เมืองหลวง: 42.7 ตร.กม. (16.5 ตร.ไมล์)
ความสูง: 216 เมตร (709 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • เมืองหลวง: 257,803 คน
 • ความหนาแน่น: 6,000 คน/ตร.กม. (16,000 คน/ตร.ไมล์)
 • อำเภอ: 142,004
 • นคร (2016): 26,454,000
เดมะนิม: ทิลลิวาเล (Dilliwale) / ชาวเดลี (Delhite)
เขตเวลา: UTC+05:30 (IST)
รหัสพิน: 110xxx
รหัสพื้นที่: +91-11
ทะเบียนพาหนะ: DL-1x-x-xxxx to DL-14x-x-xxxx
เว็บไซต์: www.ndmc.gov.in
นิวเดลี (อังกฤษ: New Delhi; /ˈdɛli/ ( ฟังเสียง), ภาษาฮินดี: [nəiː dɪlliː] นะอี ดิลลี - Naī Dillī) เป็นเขตชนิดนครที่ตั้งอยู่ในเมืองเดลี นิวเดลีเป็นเมืองหลวงของประเทศอินเดีย และเป็นที่ตั้งของหน่วยงานทั้งสามสาขาหลักของรัฐบาลอินเดีย
ศิลาฤกษ์ของนิวเดลีนั้นวางโดยพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร ขณะเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศอินเดียเมื่อปี 1911 เมืองนิวเดลีนั้นออกแบบโดยสถาปนิกชาวบริเตน เซอร์เอ็ดเว็น เลิทเย็นส์ (Sir Edwin Lutyens) และ เซอร์ฮาร์เบิร์ท เบเคอร์ (Sir Herbert Baker) พิธีเปิดนิวเดลีมีขึ้นเมื่อวันที่ 13 มกราคม 1931 โดยอุปราชและนายพลเทศมนตรีแห่งอินเดีย ลอร์ดเออร์วิน (Lord Irwin)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนิวเดลึ> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 28.6 (83.5) | 31.8 (89.2) | 39.4 (102.9) | 43.2 (109.8) | 47.2 (117) | 45.0 (113) | 43.3 (109.9) | 41.8 (107.2) | 39.2 (102.6) | 38.1 (100.6) | 33.6 (92.5) | 29.1 (84.4) | 47.2 (117) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 21.1 (70) | 24.2 (75.6) | 30.0 (86) | 36.2 (97.2) | 39.6 (103.3) | 39.3 (102.7) | 35.1 (95.2) | 33.3 (91.9) | 33.9 (93) | 32.9 (91.2) | 28.3 (82.9) | 23.0 (73.4) | 31.4 (88.5) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 7.3 (45.1) | 10.1 (50.2) | 15.4 (59.7) | 21.5 (70.7) | 25.9 (78.6) | 28.3 (82.9) | 26.6 (79.9) | 25.9 (78.6) | 24.4 (75.9) | 19.5 (67.1) | 12.8 (55) | 8.2 (46.8) | 18.8 (65.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -0.6 (30.9) | 1.8 (35.2) | 5.3 (41.5) | 12.9 (55.2) | 15.5 (59.9) | 19.9 (67.8) | 20.1 (68.2) | 21.2 (70.2) | 17.3 (63.1) | 12.8 (55) | 6.8 (44.2) | 1.3 (34.3) | −0.6 (30.9) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 20.3 (0.799) | 15.0 (0.591) | 15.8 (0.622) | 6.7 (0.264) | 17.5 (0.689) | 54.9 (2.161) | 231.5 (9.114) | 258.7 (10.185) | 127.8 (5.031) | 36.3 (1.429) | 5.0 (0.197) | 7.8 (0.307) | 797.3 (31.39) |
| ความชื้นร้อยละ | 63 | 55 | 47 | 34 | 33 | 46 | 70 | 73 | 62 | 52 | 55 | 62 | 54.3 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย (≥ 1.0mm) | 1.7 | 1.3 | 1.2 | 0.9 | 1.4 | 3.6 | 10.0 | 11.3 | 5.4 | 1.6 | 0.1 | 0.6 | 39.1 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 213.9 | 217.5 | 238.7 | 261.0 | 263.5 | 198.0 | 167.4 | 176.7 | 219.0 | 269.7 | 246.0 | 217.0 | 2,688.4 |
แหล่งที่มา 1: WMO, NOAA (extremes and humidity, 1971-1990) 
แหล่งที่มา 2: HKO (sun only, 1971-1990)
เมืองพี่น้อง

| เมือง | เขตการปกครอง | รัฐเอกราช | ปี |
| --- | --- | --- | --- |
| ชิคาโก้ | รัฐอิลลินอย |  สหรัฐ | 2001 |
| อูลานบาตาร์ | อูลานบาตาร์ |  มองโกเลีย | 2001 |
| ลอนดอน | เกรเทอร์ลอนดอน และ นครลอนดอน |  สหราชอาณาจักร | 2002 |
| มอสโก | เขตสหพันธ์กลาง |  รัสเซีย | 2002 |
| เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก | เขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือ |  รัสเซีย | 2002 |
| โจฮันเนสเบิร์ก | นครโจฮันเนสเบิร์ก |  แอฟริกาใต้ | 2007 |
| มะนิลา | เมโทรมะนิลา |  ฟิลิปปินส์ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเมืองหลวงของรัฐและดินแดนสหภาพของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
บริหาร:  อัครตละ  ไอซอล  อมราวตี (โดยพฤตินัย)  เบงคลูรู  โภปาล  ภุพเนศวร  จัณฑีครห์  เจนไน  ดามัน  เดห์ราดูน  ทิสปุระ  คานธีนคร  กังต็อก  ไฮเดอราบาด  อิมผาล  อิฏานคร  ชัยปุระ  ชัมมู (ฤดูหนาว)  การ์คิล (ฤดูหนาว)  กวรัตติ  โกหิมา  โกลกาตา  เลห์ (ฤูดร้อน)  ลัคเนา  มุมไบ  นยารายปุระ  นิวเดลี  ปณชี  ปัฏนา  ปุฑุเจรี  พอร์ตแบลร์  รางจี  ชิลลอง  ชิมลา  ศรีนคร (ฤูดร้อน)  ติรุวนันตปุรัม 
นิติบัญญัติ:  อัครตละ  ไอซอล  อมราวตี  เบงคลูรู  โภปาล  ภุพเนศวร  จัณฑีครห์  เจนไน  ธรรมศาลา (ฤดูหนาว)  เดห์ราดูน (ฤดูหนาว)  ภราฬีเสณ (ฤูดร้อน)  คานธีนคร  กังต็อก  คุวาหาฏี  ไฮเดอราบาด  อิมผาล  อิฏานคร  ชัยปุระ  ชัมมู (ฤดูหนาว)  โกหิมา  โกลกาตา  ลัคเนา  มุมไบ (ฤดูร้อน)  นาคปุระ (ฤดูหนาว)  นิวเดลี  ปัฏนา  ปุฑุเจรี  ปูร์วอริม  รายปุระ  รางจี  ชิลลอง  ชิมลา (ฤดูร้อน)  ศรีนคร (ฤดูร้อน)  ติรุวนันตปุรัม 
ตุลาการ:  อัครตละ  อะห์มดาบาด  อลาหาบาด  อมราวตี  เบงคลูรู  พิลาสปุระ  จัณฑีครห์  เจนไน  กฏกะ  กังต็อก  คุวาหาฏี  ไฮเดอราบาด  อิมผาล  ชพัลปุระ  โชธปุระ  ชัมมู (ฤดูหนาว)  โกชิ  โกลกาตา  มุมไบ  ไนนิตาล  นิวเดลี  ปัฏนา  รางจี  ชิลลอง  ชิมลา  ศรีนคร (ฤดูร้อน) 
| ด ค กเมืองเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
| ฤดูร้อน |  1951:  นิวเดลี  1954:  มะนิลา  1958:  โตเกียว  1962:  จาการ์ตา  1966:  จังหวัดพระนคร  1970:  จังหวัดพระนคร  1974:  เตหะราน  1978:  กรุงเทพมหานคร  1982:  นิวเดลี  1986:  โซล  1990:  ปักกิ่ง  1994:  ฮิโรชิมะ  1998:  กรุงเทพมหานคร  2002:  ปูซาน  2006:  โดฮา  2010:  กว่างโจว  2014:  อินช็อน  2018:  จาการ์ตา–ปาเล็มบัง  2022:  หางโจว  2026:  นาโงยะ  2030:  โดฮา  2034:  รียาด  |  |
| ฤดูหนาว |  1986:  ซัปโปโระ  1990:  ซัปโปโระ  1996:  ฮาร์บิน  1999:  คังว็อน  2003:  อาโอโมริ  2007:  ฉางชุน  2011:  อัสตานา-อัลมาเตอ  2017:  ซัปโปโระ  2025:  ฮาร์บิน  2029:  ตรุจญีนา |  |
แก๊สจากขยะฝังกลบ

แก๊สจากขยะฝังกลบ
เมื่อนำขยะชุมชนมากำจัดด้วยการฝังกลบ จะทำให้เกิดส่วนผสมของแก๊สหลายๆชนิดภายในหลุมฝังกลบนั้นด้วยขบวนการย่อยสลายของสารอินทรีย์ เราสามารถนำแก๊สบางชนิดมาใช้เป็นพลังงานได้ แก๊สบางอย่างต้องทำลาย
ผลที่ได้จากขยะฝังกลบ

อัตราการเกิดแก๊สจากขยะเป็นขบวนการย่อยสลายทางเคมีและชีวภาพขึ้นอยู่กับส่วนผสมทางเคมีของขยะ อุณหภูมิภายในบ่อ ปฏิกิริยาการหมัก สภาพการแตกต่างกัน และความไม่แน่นอนโดยธรรมชาติของส่วนผสม ทำให้เป็นการยากที่จะคาดการณ์ในการผลิตแก๊สเพื่อนำมาใช้ประโยชน์ และยากกว่าการกำจัดขยะด้วยวิธีอื่น
เมื่อขบวนการย่อยสลายเป็นไปอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดแก๊สเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แก๊สเหล่านี้ทำให้เกิดแรงดันขึ้นภายในหลุมกลบ แก๊สบางส่วนจะรั่วออกสู่บรรยากาศ ทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นหลายครั้งในประเทศทางยุโรป เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สิน ทำให้ต้องมีมาตรการการเฝ้าระวังตลอด การรั่วไหลของแก๊สทำให้น้ำใต้ดินบริเวณโดยรอบหลุมฝังกลบแทบทุกแห่งปนเปื้อน
แก๊สที่เกิดจากขยะนี้ ประมาณ 40-50% เป็นมีเทน ที่เหลือส่วนใหญ่เป็นคาร์บอนไดอ๊อกไซด์ นอกจากนี้ก็ยังมี ไนโตรเจนและอ๊อกซิเจน ไอน้ำ ไฮโดรเจนซัลไฟด์ และสิ่งปนเปื้อนอื่นๆที่เรียกว่า"สารประกอบที่ไม่ใช่มีเทน" เช่นปรอท ซึ่งมีสัดส่วนประมาณ 1% ของแก๊สทั้งหมด สารประกอบที่ไม่ใช่มีเทน มีทั้งหมด 49 ตัว รวมทั้งสารพิษเช่นเบนซีน โทลูอีน โคลโรฟอร์ม และคาร์บอนเตตระคลอไรด์ วิธีการจัดการกับแก๊สจากขยะก็คือเผาทิ้งทำลาย หรือนำไปต้มทำความร้อน หรือจ่ายให้เครื่องสันดาปภายในเพื่อผลิตไฟฟ้า หรือเปลี่ยนมีเทนให้เป็นเมททิลแอลกอฮอล์ หรือทำให้สะอาดแล้วส่งไปตามท่อไปให้อุตสาหกรรมอื่นหรือส่งเข้าไปในท่อส่งแก๊สธรรมชาติ
ในสหรัฐ คาดว่าจะมีหลุมฝังกลบขยะกว่า 6000 หลุม ทำให้ผลิตเมเทนได้เป็นจำนวนมาก กว่า 600,000 ลูกบาศก์ฟุตต่อปี หลุมเหล่านี้ปล่อยมีเทนขึ้นอยู่บรรยากาศของโลกด้วยฝีมือมนุษย์มากที่สุด
การเฝ้าดู

แก๊สบางชนิดจากขยะอันตราย จึงต้องมีการเฝ้าดูอย่างใกล้ชิด ตัวจับเปลวไฟก็สามารถนำมาวัดระดับปริมาณของมีเทนได้ การเฝ้าดูต้องทำที่ระดับผิวดินและต่ำกว่า หลุมฝังกลบขนาดใหญ่จำเป็นต้องมีระบบเก็บรวบรวมและควบคุมแก๊ส เพื่อที่ว่าอย่างน้อยต้องมีการเก็บและเผาทิ้ง
หน่วยงานด้านสิ่งแวดล้อมได้มีความพยายามที่จะจูงใจให้นำแก๊สที่ได้จากหลุมฝังกลบมาเปลี่ยนเป็นพลังงานให้มากขึ้น จุดประสงค์ก็เพื่อลดการปล่อยมีเทนขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศ
การนำไปผลิตไฟฟ้าในประเทศไทย

| --- | --- |
จังหวัด: ขนาดการผลิต MW
สมุทรปราการ: 1.0
นครปฐม 1: .87
นครปฐม 2: .23
นครปฐม 3: 2.0
นครปฐม 4: 1,0
ปทุมธานี: .055
ฉะเชิงเทรา: 1.0
เชียงใหม่: 1.0
การต่อต้าน

แหล่งทิ้งขยะยังไม่ได้รับการยอมรับจากบุคคลในพื้นที่ เพราะจะทำให้กระทบกับสุขอนามัยของชาวบ้าน และขยะทีถูกนำมาทิ้ง ไม่ได้มาจากชุมชนของตัวเองเท่านั้น ขยะจากชุมชนใกล้เคียงก็จะมาทิ้งที่นั่นด้วยเพราะทุกชุมชนมีปัญหาอย่างเดียวกันหมด
ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

แก็สที่เกิดจากหลุมฝังกลบ มีทั้งมีเทนและคาร์บอนไดอ๊อกไซด์ แก๊สทั้งสองอย่างนี้ ถ้าถูกปล่อยขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศ จะทำให้เกิดภาวะโลกร้อน นักวิทยาศาสตร์อ้างว่ามีเทนมีผลกระทบมากกว่าคารืบอนไดอ๊อกไซด์ถึง 20 เท่า
นิโคลัส เพฟเนอร์

| นิโคลัส เพฟเนอร์ |
| --- | --- |
นิโคลัส เพฟเนอร์
เกิด: 30 มกราคม ค.ศ. 1902
เสียชีวิต: 18 สิงหาคม ค.ศ. 1983
อาชีพ: นักประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม
สัญชาติ: อังกฤษ
เว็บไซต์
Pevsner Architectural Guides and the Buildings Books Trust
นิโคลัส เพฟเนอร์ หรือ นิโคลัส เบิร์นฮาร์ด ลีออน เพฟเนอร์ (อังกฤษ: Nikolaus Pevsner หรือ Nikolaus Bernhard Leon Pevsner) (30 มกราคม ค.ศ. 1902 – 18 สิงหาคม ค.ศ. 1983) นิโคลัส เพฟเนอร์เป็นนักวิชาการและนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวอังกฤษที่เกิดในเยอรมนี เพฟเนอร์มีความเชี่ยวชาญโดยเฉพาะที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของสถาปัตยกรรม งานชิ้นสำคัญที่สุดและเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคืองานเขียน “คู่มือสถาปัตยกรรมของเพฟเนอร์” (The Pevsner Architectural Guides) รวมทั้งหมด 46 เล่มที่เขียนและพิมพ์ระหว่างปี ค.ศ. 1951 ถึงปี ค.ศ. 1974 ที่เป็นงานเขียนที่มีเนื้อหาครอบคลุมสถาปัตยกรรมของหมู่เกาะบริติช
ข้อมูลเพิ่มเติม

สถาปัตยกรรม
นางฟ้านักยกน้ำหนักคิมบ๊กจู

| นางฟ้านักยกน้ำหนักคิมบ๊กจู |
| --- | --- |

ประเภท: กีฬา การก้าวผ่านวัย รักตลก
สร้างโดย: ฮัน ฮี
เขียนโดย: ยาง ฮี-ซึง
กำกับโดย: โอ ฮย็อน-จุง
แสดงนำ: อี ซ็อง-กย็อง นัม จู-ฮย็อก อี แจ-ยุน คย็อง ซู-จิน
ผู้ประพันธ์เพลง: คิม จุน-ซุก ช็อง เช-ริน
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 16
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: โอ มิน-ซู คิม ซัง-ฮ็อน
ผู้กำกับภาพ: อี จิน-ดุก คิม ซุน-ซุล พัค ฮวา-จิน
ผู้ลำดับภาพ: โอ เซเร-นา
กล้อง: กล้องเดี่ยว
ความยาวตอน: 60 นาที
บริษัทผู้ผลิต: Chorokbaem Media
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็มบีซีทีวี
ออกอากาศ: 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 (2016-11-16) – 11 มกราคม ค.ศ. 2017 (2017-01-11)
นางฟ้านักยกน้ำหนักคิมบ๊กจู (เกาหลี: 역도요정 김복주; อาร์อาร์: Yeokdoyojeong Gimbokju; อังกฤษ: Weightlifting Fairy Kim Bok-joo) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ปี 2016–2017 ที่นำแสดงโดยอี ซ็อง-กย็อง และนัม จู-ฮย็อก เป็นละครแนวกีฬา การก้าวผ่านวัย และรักตลก โดยได้รับแรงบันดาลใจจากนักยกน้ำหนักโอลิมปิกชาวเกาหลีใต้ช็อง มี-รัน ออกอากาศทางช่องเอ็มบีซี ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน 2016 ถึง 11 มกราคม 2017
ละครเรื่องนี้สะท้อนถึงช่วงเวลาของวัยหนุ่มสาว ได้รับการวิจารณ์ที่ดีเป็นส่วนใหญ่ ละครยังได้รับความนิยมในต่างประเทศ โดยเฉพาะในประเทศฟิลิปปินส์
เรื่องย่อ

คิม บ๊ก-จู (อี ซ็อง-กย็อง) หญิงสาวผู้ไล่ตามความฝันในการเป็นนักยกน้ำหนักที่วิทยาลัยพลศึกษา เธอได้แอบไปตกหลุมรักช็อง แจ-อี (อี แจ-ยุน) พี่ชายเพื่อนสมัยประถมช็อง จุน-ฮย็อง (นัม จู-ฮย็อก) ในตอนแรกจุน-ฮย็องชอบแกล้งเธอและช่วยให้เธอได้สมหวังกับพี่ชาย แต่ไม่นานก็พบว่าตัวเองนั้นตกหลุมรักบ๊ก-จู ละครนี้เป็นการนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการไล่ล่าความฝัน มิตรภาพ ความรัก และการฟันฝ่าอุปสรรค ของเด็กหนุ่มสาวในวิทยาลัยพลศึกษา
นักแสดง > นักแสดงหลัก

อี ซ็อง-กย็อง รับบทเป็น คิม บ๊ก-จู
นัม จู-ฮย็อก รับบทเป็น ช็อง จุน-ฮย็อง
อี แจ-ยุน รับบทเป็น ช็อง แจ-อี
คย็อง ซู-จิน รับบทเป็น ซง ชี-โฮ
นักแสดง > นักแสดงสมบท > ทีมยกน้ำหนัก

โช ฮเย-ช็อง รับบทเป็น ช็อง นาน-ฮี
อี จู-ย็อง รับบทเป็น อี ซ็อน-อก
ชเว มู-ซอง รับบทเป็น ยูน ต็อก-มาน
ช็อง ยอง-นัม รับบทเป็น ชเว ซอง-อึน
โอ อึย-ชิก รับบทเป็น Bang Woon-ki 방운기, Team Captain
อี บิท-นา รับบทเป็น บิทนา
มุน จี-ยุน รับบทเป็น ช็อง ซุล 상철
โจ มิ-นโย
ยู จุน-ฮง
โน ยอง-จู
ลี เย-บิน
นักแสดง > นักแสดงสมบท > ทีมว่ายน้ำ

ชี อิล-จู รับบทเป็น โช แท-คว็อน
คิม แจ-ฮยุน รับบทเป็น คิม แจ-ฮยุน
คิม อู-ฮย็อก รับบทเป็น คิม อู-ฮย็อก
ชเว อุง รับบทเป็น คิม กี-ซ็อก
ลี จี-ฮุน
คิม นัม-อู
คว็อน ฮย็อก-บอม