stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาร์มแชร์
ผลงาน > Colours In The Shadow  (พ.ศ. 2551)

แค่เรา (Blow)
ความในใจ
หนึ่งคำขอโทษ (Mind)
จะออกตามหา
อยากขอบคุณ (Love)
เพลงของเธอใจของฉัน
ภาพวันเก่า
ก่อนจะสาย
เพราะเธอและฉัน
เพียงความเงียบเหงา
Unknown
หาย
My Sweet Home
ผลงาน > Timeless (พ.ศ. 2553-2556)

Say it now
ฝันรึเปล่า
เหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่
Home sick
อยากขอบใจ
คุณเก็บความลับได้ไหม
กล่อม
ความสุขที่มากกว่า
อยากขอบคุณ
Time(Interlude)
การประสบความสำเร็จ > ARMCHAIR # 1 St ALBUM : PASTEL MOOD

Best New Comer Award 2001 ของ Esquire Magazine
Single “อบเชย” และ  “ อยากกลับไปหา” ขึ้น Chart สูงสุด อันดับ 1 ทาง 104.5 Fat Radio และ Channel [V]
Thailand
เพลง “สิมิลัน” ได้รับการบรรจุอยู่ในอัลบั้ม Café del Mar volume 8 ของคลับคาเฟ่ เดล มาร์ คลับดนตรี Easy Listening ที่มีชื่อเสียงในประเทศสเปน ซึ่งวางจำหน่ายไปทั่วโลก
เพลง “สิมิลัน” ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล เพลงบรรเลงยอดเยี่ยม 2001 ของสีสัน Award
ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล “ศิลปินกลุ่มหน้าใหม่ยอดเยี่ยม 2002 “ จาก Channel [V]
ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล “Best Stylist Band 2001” จาก “Elle Thailand”
ได้รับการคัดเลือกเป็น “Spotlight Artist “ ในเดือนสิงหาคม 2001 ทาง Channel [V] Thailand
“อนุสรณ์  มณีเทศ” นักร้องนำ ได้รับการคัดเลือกเป็น 50 หนุ่มคลีโอ ประจำปี 2002 ของ CLEO
ซิงเกิล “ฉันเอง” จากอัลบั้ม PERSPECTIVE #1 ขึ้น Chart สูงสุดอันดับ 2 ของ Channel [V] Thailand และ อันดับ 4 ของ Fat Radio 104.5 FM.
รางวัล “Best New Comer “2001 ของ Esquire Magazine
เพลง “สิมิลัน” ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล เพลงบรรเลงยอดเยี่ยม 2001 ของสีสัน Award
เพลง “อยากกลับไปหา” ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล “มิวสิกวีดีโอยอดเยี่ยม 2002” จาก Channel [V] Thailand
เพลง “ป่วนปั่น” ได้ถูกนำไปรวมในอัลบั้ม “Eastern sunrise” และออกวางขายไปทั่วเอเซีย
“อธิษว์ ศรสงคราม” มือฟลุตและคีย์บอร์ด ได้รับการคัดเลือกเป็น 50 หนุ่มคลีโอ ประจำปี 2003
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.facebook.com/armchairpopband
เฮอร์เซย์ เคียวตะ

| เฮอร์เซย์ เคียวตะ |
| --- | --- |


เอกอัครรัฐทูตปาเลาประจำสหรัฐคนที่ 2
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  12 พฤศจิกายน 1997
ประธานาธิบดี: คูนิโวะ นากามูระ ทอมมี เรเมเงเซา
ก่อนหน้า: เดวิด ออร์รูเค็ม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1953-05-01) 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 (71 ปี) ปาเลา
เชื้อชาติ:  ปาเลา
บุตร: 6 คน
ที่อยู่อาศัย: เงรุลมุด, ปาเลา อาร์ลิงตัน (เวอร์จีเนีย) (เมื่อพำนักในสหรัฐ)
ศิษย์เก่า: U.S. International University
วิชาชีพ: นักการทูต

ฮอร์เซย์ เคียวตะ (เกิด 1 พฤษภาคม 1953) เป็นนักการเมืองและนักการทูตปาเลา ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นเอกอัครรัฐทูตสาธารณรัฐปาเลาประจำสหรัฐตั้งแต่ 1997 ในสมัยที่บิล คลินตันเป็นประธานาธิบดี นอกจากนี้เขายังมีสถานะเป็นคณบดีทูตในวอชิงตัน ดี. ซี. ในฐานะที่ดำรงตำแหน่งเป็นเอกอัครรัฐทูตที่ยาวนานที่สุดในสหรัฐ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโทด้านศิลปศาสตร์จากมหาวิทยาลัยนานาชาติในแซนดีเอโก เขาสมรสแล้วและมีบุตรรวม 6 คน
เอเอฟ แชนแนล

เอเอฟ แชนแนล (เดิมชื่อ เอเอฟ เอ็มวี) เป็นช่องรายการเพลงจากค่าย ทรู แฟนเทเชีย นำเสนอทุกเรื่องราวในวงการเพลงของทางค่ายฯ มิวสิกวิดีโอ รายการต่าง ๆ ที่ศิลปินเอเอฟเป็นผู้ดำเนินรายการ รายการการท่องเที่ยว รวมไปถึงบันทึกการแสดงสดจากจากศิลปินเอเอฟ (ทรู แฟนเทเชีย) ซึ่งเป็นสำหรับแฟนคลับโดยเฉพาะ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2552 ออกอากาศทางทรู วิชั่นส์ และยุติการออกอากาศในวันที่ 31 กรกฎาคม 2557
แหล่งข้อมูลอื่น

แฟนเพจเอเอฟ แชนแนล และ ทรู แฟนเทเชีย ใน เฟซบุ๊ก
เพชรมรกต เพชรยินดีอะคาเดมี

| เพชรมรกต เพชรยินดีอะคาเดมี |
| --- | --- |
เกิด: นพดล ดรุณพันธ์ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 (30 ปี)
เพชรมรกต เพชรยินดีอะคาเดมี ชื่อเล่น วิน เกิดวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 เดิมรู้จักกันในชื่อ เพชรมรกต ว. สังข์ประไพ เป็นนักมวยไทยชาวจังหวัดอุบลราชธานี มวยไทยของเพชรมรกตมีความโดดเด่นที่การฟันศอกและแทงเข่าที่รุนแรง
เพชรมรกตเคยเป็นแชมป์รุ่น 130 ปอนด์ของสนามมวยเวทีลุมพินี และอดีตแชมป์รุ่น 105 ปอนด์ของสนามมวยเวทีลุมพินี
วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2556 เพชรมรกตเข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกวันมิตรชัย ซึ่งจัดขึ้น ณ เวทีมวยราชดำเนิน โดยเพชรมรกตเป็นฝ่ายชนะคะแนนติ่งทอง ช.โค้วยู่ฮะอีซูซุ ทั้งนี้ เพชรมรกตมีณัฐเดช วชิรรัตนวงศ์ เป็นหัวหน้าคณะ และมีค่าตัวปัจจุบันอยู่ที่ 65,000 บาท
ประวัติ

เพชรมรกต ว.สังข์ประไพ มีชื่อจริงคือ นพดล ดรุณพันธ์ เป็นบุตรของนายสมบูรณ์ และนางหนู ดรุณพันธ์ เขาเริ่มชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุ 12 ขวบโดยใช้ชื่อ มาวิน ลูกแอนเจ็ด เข้าแข่งขัน จากนั้น เขาก็ได้รับวุฒิประกาศนียบัตรวิชาชีพจากเทคโนโลยีบริหารธุรกิจ อุบลราชธานี วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2554 เพชรมรกตเข้าแข่งขันชิงชัยรุ่น 105 ปอนด์กับวันชัย ส.กิตติศักดิ์ ซึ่งเป็นผู้ชนะเพื่อนร่วมค่ายของเพชรมรกตอย่างเดอะเล็ก ว.สังข์ประไพ มาแล้วครั้งหนึ่ง ต่อมา ในวันที่ 10 พฤษภาคม เพชรมรกตได้พบกับคู่ชกอย่างวัน​เฮง มีนะ​โยธิน ในรายการศึกเพชรยินดี ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในมวยคู่เอกระดับสุดยอดของประเทศ และในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เพชรมรกตได้พบกับคู่ชกพนมรุ้งเล็ก เกียรติหมู่ 9 ซึ่งเป็นคู่เอกของรายการศึกดาวรุ่งพระบาท ในรุ่น 115 ปอนด์ ซึ่งก่อนการแข่งขันเพชรมรกตได้รับการพิจารณาว่าเป็นรองด้านกระดูกมวย
วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เพชรมรกตเข้าแข่งขันรายการศึกไพรอนันต์ ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับมานะศักดิ์ ปิ่นสินชัย ในฐานะคู่เอกของรายการที่ซึ่งทั้งคู่ยังไม่เคยพบกันมาก่อน รวมทั้ง ในวันที่ 17 สิงหาคม เพชรมรกตเข้าแข่งขันรายการศึกไพรอนันต์ ที่เวทีมวยลุมพินี โดยเป็นฝ่ายต่อน้ำหนักให้แก่เอกมงคล ไก่ย่างห้าดาวยิม ทั้งนี้ เพชรมรกตได้รับการกล่าวว่าเป็นนักมวยที่มีความสูงยาว และอยู่ในรูปแบบของมวยเข่า ซึ่งเพชรมรกตเป็นฝ่ายชนะคะแนนขาดในคู่เอกของรายการ และในวันที่ 11 กันยายน เพชรมรกตได้เข้าแข่งขันรายการศึกเพชรปิยะ ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้รับการพิจารณาว่ามีโอกาสชนะคู่ชกอย่างศักดิ์สุริยา ​ไก่ย่างห้าดาวยิม ซึ่งเป็นคู่ค้ำของรายการ และเพชรมรกตเป็นฝ่ายชนะคะแนนจากการแข่งขัน
เกียรติประวัติ

แชมป์ 105 ปอนด์ เวทีมวยลุมพินี
เอ7วี

เอ7วี  (A7V)  เอ7วี เป็นรถถังที่สร้างขึ้นในเยอรมันช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ช่วงปี ค.ศ.  1918 มีการสั่งสร้างขึ้นมาประมาณ 100 คันหรืออาจจะน้อยกว่านั้น หนึ่งร้อยแชสซีได้รับคำสั่งในช่วงต้นปี 2460, 10 จะต้องเสร็จสิ้นในการต่อสู้กับยานเกราะหุ้มเกราะและที่เหลือเป็นcarriersberlandwagen ผู้ให้บริการขนส่งสินค้า หมายเลขที่ติดตั้งเกราะนั้นเพิ่มขึ้นเป็น 20 ต่อมาพวกมันถูกใช้งานตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงตุลาคม 2461 และเป็นรถถังเดียวที่ผลิตโดยเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเพื่อใช้ในการต่อสู้
ประวัติ

หลังจากการปรากฏตัวของรถถังอังกฤษคันแรกในแนวรบด้านตะวันตกในเดือนกันยายนปี 1916 กระทรวงสงครามของเยอรมันได้จัดตั้งคณะกรรมการภายใต้การอุปถัมภ์ของAllgemeines Kriegsdepartement, Abteilung 7 Verkehrswesen("General War Department, Section 7, Transportation"), เพื่อตรวจสอบการพัฒนารถถัง
โครงการออกแบบและสร้างรถถังเยอรมันคันแรกนั้นอยู่ภายใต้การดูแลของโจเซฟวอลเมอร์หนึ่งในนักออกแบบรถยนต์ชั้นแนวหน้าของเยอรมนี มันมีน้ำหนักประมาณ 30 ตันสามารถข้ามคูน้ำได้กว้างถึง 1.5 เมตรมีอาวุธยุทโธปกรณ์รวมทั้งปืนใหญ่ที่ด้านหน้าและด้านหลังรวมถึงปืนกลหลายกระบอกและความเร็วสูงสุดอย่างน้อย 12 กม. / ชม. เกียร์วิ่งนั้นมีพื้นฐานมาจากรถแทรกเตอร์ American Holtซึ่งคัดลอกมาจากตัวอย่างที่ยืมมาโดยกองทัพออสเตรีย หลังจากมีแผนเริ่มต้นร่วมกับกองทัพในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2459 การออกแบบได้ขยายออกไปเป็นแชสซีสากลที่สามารถใช้เป็นฐานสำหรับทั้งรถถังและอาวุธÜberlandwagen ("ยานพาหนะทางบก")
ต้นแบบตัวแรกเสร็จสมบูรณ์โดยDaimler-Motoren-Gesellschaftที่ Berlin-Marienfelde และทดสอบเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1917 การจำลองไม้ของรุ่นสุดท้ายเสร็จในเดือนพฤษภาคมปี 1917 และแสดงใน Mainz พร้อมบัลลาสต์ 10 ตันเพื่อจำลองน้ำหนักของชุดเกราะ . ในระหว่างการออกแบบขั้นสุดท้ายปืนใหญ่หันหน้าไปทางด้านหลังจะถูกลบออกและจำนวนปืนกลเพิ่มขึ้นเป็นหก A7V ก่อนการผลิตครั้งแรกผลิตในเดือนกันยายน 2460 ตามด้วยรูปแบบการผลิตครั้งแรกในเดือนตุลาคม 2460 รถถังถูกมอบให้กับหน่วยจู่โจมรถถังที่ 1 และ 2 ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2460 แต่ละแห่งมีเจ้าหน้าที่ห้านายและทหาร 109 นาย
การตั้งชื่อ

ชื่อของรถถังนั้นมาจากชื่อขององค์กรหลักAllgemeines Kriegsdepartement, Abteilung 7 (Verkehrswesen) (กรมสงครามทั่วไป, หมวด 7, การขนส่ง) ในเยอรมันรถถังนี้เรียกว่าSturmpanzerwagen (โดยประมาณ "รถหุ้มเกราะจู่โจม")
อาวุธยุทธภัณฑ์

A7V นั้นมีอาวุธปืนกลขนาด 7.92 มม. MG08 หกตัวและปืนใหญ่Maxim-Nordenfelt 5.7 ซม.ที่ด้านหน้า * ปืนใหญ่เหล่านี้บางส่วนเป็นปืนที่ผลิตจากอังกฤษและถูกยึดครองในช่วงแรกของสงครามในเบลเยียม คนอื่น ๆ ถูกจับในรัสเซียในปี 2461 และดูเหมือนว่าจะมีสำเนาของรัสเซีย     A7V บางตัวถูกสร้างด้วยปืนกลสองกระบอกหันไปข้างหน้าแทนที่จะเป็นปืน 57 มม. ส่วนใหญ่ถูกดัดแปลงให้มีขนาด 57 มม. ก่อนเข้ารับบริการ หมายเลข 501 เข้ามามีส่วนร่วมในการกระทำที่เซนต์เควนตินก่อนที่เธอจะพอดี 57 มม.
รายละเอียด เอ7วี

ประเทศผู้ผลิต เยอรมัน
ปีที่ใช้งาน 1917
เจ้าหน้าที่ 18 นาย
หนัก 30,480 กิโลกรัม/ 30 ตัน
ยาว 8 เมตร
สูง 3.4 เมตร
กว้าง 3.2 เมตร
เกราะหนาที่สุด 30 มม./1.18 นิ้ว
เครื่องยนต์ 2×เดมเลอร์-เบนซ์ ให้กำลัง 100 แรงม้า
ความเร็ว 15 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 60-70 กิโลเมตร/44 ไมล์
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ขนาด 57 มม/2.24 นิ้ว
อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.92 มม/0.31 นิ้ว 6 กระบอก
เฮอร์มันน์ ฮันเซน เออร์ซราด

เฮอร์มันน์ ฮันเซน เออร์ซราด
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
สมาคม
:
เฮอร์มันน์ ฮันเซน เออร์ซราด (14 กรกฎาคม ค.ศ. 1837– 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1927) เป็นชาวนาและนักการเมืองชาวนอร์เวย์จากพรรคเสรีนิยม ได้รับการเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งปี 1891, 1894 และ 1897  และเป็นนายกเทศมนตรีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1879 จนถึงปี ค.ศ. 1904
เรือนร่มงิ้ว

| เรือนร่มงิ้ว |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท มอนทาจ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด
เขียนโดย: ภาคินัย
บทโดย: วรรณศร
กำกับโดย: ชัชวาล ศาสวัตกลูน
แสดงนำ: สาวิกา ไชยเดช วิทยา วสุไกรไพศาล อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา เวฬุรีย์ ดิษยบุตร อภิวิชญ์ จักษ์ตรีมงคล อัจฉรี บัวเขียว
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา อนุชา อรรจนาวัฒน์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: อ้อมกอดของความแค้น - ศุภิสรา ลิมะวรารัตน์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: ไม่มีเหตุผล - ณัฐดนัย อาลัยสุข feat.ศุภิสรา ลิมะวรารัตน์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 27 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: นัฐฐพนธ์ ลียะวณิช
ความยาวตอน: 90 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 8
ออกอากาศ: 29 เมษายน 2564 – 15 มิถุนายน 2564
เรือนร่มงิ้ว (อังกฤษ: Always) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวพีเรียด-ดรามา-สยองขวัญ-สืบสวนสอบสวน-ชายรักชาย สร้างจากบทประพันธ์ของ ภาคินัย กสิรักษ์ ผลิตโดย บริษัท มอนทาจ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด นำแสดงโดย สาวิกา ไชยเดช, วิทยา วสุไกรไพศาล, อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา, เวฬุรีย์ ดิษยบุตร, ชมพูนุช ปิยธรรมชัย, อภิวิชญ์ จักษ์ตรีมงคล, อัจฉรี บัวเขียว, แอริน ยุกตะทัต กำกับการแสดงโดย ชัชวาล ศาสวัตกลูน ออกอากาศวันจันทร์ - วันพฤหัสบดี เวลา 19.00 - 20.45 น. ต่อจากละคร เรยา
นักแสดง

| นักแสดงหลัก | ตัวละคร |
| --- | --- |
สาวิกา ไชยเดช: มาลัย / ผีมาลัย / นิรา
อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา: เดช / ดนัย
วิทยา วสุไกรไพศาล: คุณหลวงวิศาล
เวฬุรีย์ ดิษยบุตร: รำเพย
อภิวิชญ์ จักษ์ตรีมงคล: ไม้ / เมือง
อัจฉรี บัวเขียว: เรไร
กรุณพล เทียนสุวรรณ: คุณพระวิจิตร / ท่านเจ้าคุณวิจิตร
พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์: คุณหญิงรัญจวน
ชานนท์ ทิพกนก: แสง
ชมพูนุช ปิยธรรมชัย: เฟื้อง
แอริน ยุกตะทัต: บุหงา
พัฒนพล มินทะขิน: ก่ำ / สิงห์
รมิดา ประภาสโนบล: อวน / ทับทิม
นักแสดงรับเชิญ: ตัวละคร
พิสิฐพล นิธิพงษ์วัฒนา: กล้า
กฤษณะ มฤคสนธิ: หมวดราช
อรจิรา แก้วสว่าง: กะทิ
พงศ์ประยูร ราชอาภัย: ท่านเจ้าคุณพ่อของคุณพระพิจิตรกับคุณหลวงวิศาล
จตุรงค์ โกลิมาศ: เสือเพิ่ม
ภูษณุ วงศาวณิชชากร: คุณหลวงวิศาล (วัยรุ่น)
ณภัทร เฉลิมพรภักดี (อินทัช): เดช (วัยรุ่น)
: เฟื้อง (วัยรุ่น)
: อิ่ม
เจนจิรา สุวรรณน้อย: อนุภริยาพ่อของบุหงา
สกุนตลา ปีกจตุรัส: อนุภริยาพ่อของบุหงา
: อนุภริยาพ่อของบุหงา
: ฤทธิ์
เรือนอาญารัก

1941 film by William Wyler
| เรือนอาญารัก |
| --- | --- |
Theatrical release poster by William Rose
กำกับ: William Wyler
บทภาพยนตร์: Lillian Hellman
สร้างจาก: The Little Foxes   by Lillian Hellman
อำนวยการสร้าง: Samuel Goldwyn
นักแสดงนำ: เบตตี เดวิส Herbert Marshall Teresa Wright
กำกับภาพ: Gregg Toland
ตัดต่อ: Daniel Mandell
ดนตรีประกอบ: Meredith Willson
บริษัทผู้สร้าง: Samuel Goldwyn Productions 
ผู้จัดจำหน่าย: RKO Radio Pictures
วันฉาย:   29 สิงหาคม ค.ศ. 1941 (1941-08-29) (U.S.)  20 สิงหาคม ค.ศ. 1941 (1941-08-20) (Premiere-New York City) 
ความยาว: 115 minutes
ประเทศ: United States
ภาษา: English
ทำเงิน: $2.1 million (US rentals)
The Little Foxes หรือ เรือนอาญารัก เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่า ปี พ.ศ. 2484  กำกับการแสดงโดย William Wyler
เนื้อเรื่องโดยย่อ

คุณนาย Regina Hubbard Giddens ( Bette Davis ) ผู้ดีทางตอนใต้ต้องต่อสู้เพื่อความมั่งคั่งของตนเองให้อยู่ในสังคม ในช่วงตอนต้นศตวรรษที่ 20 ที่บิดาถือว่าบุตรชายเท่านั้นเป็นทายาทตามกฎหมาย ผลก็คือเบนจามิน ( ชาร์ลส์ดิงเกิล ) และออสการ์ ( คาร์ลเบนตันเรด ) พวกเขาได้สมบัติโดยชอบธรรม พวกเขาสองพี่น้องนี้ ไม่ค่อยชอบคุณนายเรจิน่าเนื่องจากเธอเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก เธอนั้นต้องพึ่งพาทางการเงินกับสามีที่ป่วยของเธอที่ชื่อฮอเรซ ( เฮอร์เบิร์ตมาร์แชล ) สร้างความแค้นใจให้แก่เธอเป็นอย่างมาก
ต่อมาลูกสาวของคุณนายเรจิน่าต้องแต่งงานกับลูกของออสการ์ เนื่องจากเรจิน่าต้องการหวังสมบัติของพ่อเธอที่มอบให้แก่ออสการ์ อย่างเช่นไร่ฝ้ายของออสการ์ ในขณะที่ตอนนี้ออสการ์ต้องการที่จะวางแผนกับเบนจามินและลูกน้องที่จะสร้างโรงงานฝ้าย
พวกเขาก็เลยเข้าหาพี่สาวโดยต้องการเงินเพิ่มอีก 75,000 ดอลลาร์เพื่อลงทุนในโครงการ ตอนแรกออสการ์จะเสนอการแต่งงานระหว่างลูกชายของเขาลีโอ ( แดนดูรียา ) และอเล็กซานดราลูกสาวของคุณนายเรจิน่า ( เทเรซาไรท์ )
เรจิน่าเถียงกับฮอเรซสามีของเธอเกี่ยวกับสมบัติเมื่อเขาเกิดอาการหัวใจวาย เธอก็ไม่สนใจใยดีเขา เพราะว่าเธอนั่นแหละเป็นคนโลภมาก ฮอเรซเดินโซซัดโซเซขึ้นบันไดเพื่อไป แต่ล้มลงครึ่งทาง ถึงตอนนั้นเรจิน่ารีบไปพยุงร่างเขาและเรียกให้คนรับใช้พาเขาไปที่ห้องของเขาและไปหาหมอ ฉากนี้ตัดไปที่ฮอเรซบนเตียงพร้อมกับหมดลมหายใจซึ่งรายล้อมไปด้วยครอบครัว หมอและคนรับใช้ ฮอเรซตายโดยไม่มีใครที่จะขัดแย้งหรือมีปัญหา กับเรจิน่าว่าเธอกล่าวหาว่าพี่น้องของเธอขโมยทรัพย์สมบัติ ดังนั้นเธอจึงแบล็กเมล์พี่น้องของเธอโดยเรียกร้องความเป็นเจ้าของธุรกิจโรงสี 75% บังคับให้พวกเขายอมรับข้อเรียกร้องของเธอ
Alexandra ได้ยินเรื่องนี้ หลังจากที่พ่อของเธอจากไป เธอได้เผชิญหน้ากับแม่ของเธออย่างคุณนายเรจิน่า เกี่ยวกับการตายของพ่อของเธอ เรจิน่าปฏิเสธการกระทำผิดใด ๆ เรจิน่าบอกลูกสาวให้เธอออกจากบ้านในขณะที่หวังว่าอเล็กซานดราจะอยู่ อเล็กซานดราหนีไปกับนักข่าว แฟนหนุ่มเดวิดเฮวิตต์ ( ริชาร์ดคาร์ลสัน ) ทำให้คุณนายเรจิน่าถูกทอดทิ้งให้ร่ำรวย แต่อยู่คนเดียวโดยลำพังจนหมดลมหายใจ
เครื่องอิสริยาภรณ์สาธารณรัฐประชาชนจีน

ตารางข้างล่างนี้แสดงเครื่องอิสริยาภรณ์ของสาธารณรัฐประชาชนจีน
พรรคคอมมิวนิสต์จีน

| ชื่ออิสริยาภรณ์ | ชื่ออิสริยาภรณ์ (ภาษาจีน) | วันสถาปนา | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- |
| เครื่องอิสริยาภรณ์ 1 กรกฏาคม | 七一勋章 | 2017-07 | Still issued |
รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชน > อิสริยาภรณ์

| ชื่ออิสริยาภรณ์ | ชื่ออิสริยาภรณ์ (ภาษาจีน) | แพรแถบ | ลำดับชั้น | วันสถาปนา | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อิสริยาภรณ์สาธารณรัฐ | 共和国勋章 |  |  | 2016-01-01 | ยังคงมีการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์มิตรภาพ | 友谊勋章 |  |  | 2016-01-01 | ยังคงมีการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์มิตรภาพจีน-โซเวียต | 中苏友谊纪念章 |  |  | 1951 | พ้นสมัยการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์ 1 สิงหาคม | 八一勋章 |  | 1 | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์ 1 สิงหาคม | 八一勋章 |  | 2 | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์ 1 สิงหาคม | 八一勋章 |  | 3 | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์อิสรภาพและเสรีภาพ | 独立自由勋章 |  | 1 | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์อิสรภาพและเสรีภาพ | 独立自由勋章 |  | 2 | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์อิสรภาพและเสรีภาพ | 独立自由勋章 |  | 3 | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งการปลดปล่อย | 解放勋章 |  | 1 | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งการปลดปล่อย | 解放勋章 |  | 2 | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |
| เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งการปลดปล่อย | 解放勋章 |  | 3 | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |
รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชน > เหรียญ

| ชื่ออิสริยาภรณ์ | ชื่ออิสริยาภรณ์ (ภาษาจีน) | แพรแถบ | ลำดับชั้น | วันสถาปนา | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เหรียญเกียรติคุณยิ่งทางอวกาศ | 航天功勋奖章 | ไม่มี | 2003-11-01 | ยังคงมีการมอบ |  |
| เหรียญอิสริยาภรณ์ 1 สิงหาคม | 八一奖章 |  | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |  |
| เหรียญอิสรภาพและเสรีภาพ | 独立自由奖章 |  | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |  |
| เหรียญแห่งการปลดปล่อย | 解放奖章 |  | 1955-02-12 | พ้นสมัยการมอบ |  |
| เหรียญเกียรติคุณยิ่งขีปนาวุธนิวเคลียร์และการสื่อสาร | 两弹一星功勋奖章 | ไม่มี | 1999-09-18 | พ้นสมัยการมอบ |  |
| เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 60 ปีในชัยเหนือสงครามจีน–ญี่ปุ่น" | 中国人民抗日战争胜利60周年纪念章 | ไม่มี | 2005-09-02 | พ้นสมัยการมอบ |  |
| เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 10 ปีในชัยเหนือสงครามจีน–ญี่ปุ่น" | 中国人民抗日战争胜利70周年纪念章 | ไม่มี | 2015-09-02 | พ้นสมัยการมอบ |  |
กองทัพปลดปล่อยประชาชน > อิสริยาภรณ์

| ชื่ออิสริยาภรณ์ | ชื่ออิสริยาภรณ์ (ภาษาจีน) | แพรแถบ | ลำดับชั้น | วันสถาปนา | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เครื่องอิสริยาภรณ์ 1 สิงหาคม (ใหม่) | 八一勋章(新) |  |  | 2017-06-12 | Still issued |
| เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งวีรชน | 英雄模范勋章 |  | 1 | 1979-03-23 | Still issued |
| เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งวีรชน | 英雄模范勋章 |  | 2 | 1979-03-23 | Still issued |
| เหรียญเกียรติยศดาวแดง | 红星功勋荣誉章 |  | 1 | 1988-07-01 | No longer issued |
| เหรียญเกียรติยศดาวแดง | 红星功勋荣誉章 |  | 2 | 1988-07-01 | No longer issued |
| เหรัยญเกียรติยศแห่งอิสรภาพ | 独立功勋荣誉章 |  |  | 1988-07-01 | No longer issued |
| เหรียญเกียรติยศแห่งชัยชนะ | 胜利功勋荣誉章 |  |  | 1988-07-01 | No longer issued |
กองทัพปลดปล่อยประชาชน > แพรแถบ

เข็มเครื่องหมาย (จีน: 级别资历章) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน ติดที่หน้าอกเบื้องขวา. สำหรับนายทหารสัญญาบัตร และ ประทวน ที่มีส่วนร่วมในปฎิบัติการป้องกันประเทศ สามารถติด เข็มเครื่องหมายการป้องกันประเทศ
กองทัพปลดปล่อยประชาชน > แพรแถบ > การจัดแพรแถบตามชั้นยศ

แพรแถบ 1 แถว มีทั้งหมด 3 แถบ; ในกรณีที่มีเพียง 2 แถบ โดยเพิ่มแพรแถบสีขาวในส่วนที่ยังไม่ได้แพรแถบ. การจัดแพรแถบตามชั้นยศมีดังนี้:
7 แถว: รองประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง (จีน: 中央军委副主席) และ สมาชิกคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง (จีน: 中央军委委员)
6 แถว: ผู้บัญชาการมลฑลทหาร (จีน: 大军区级)
5 แถว: ผู้บัญชาการกองทัพน้อย (จีน: 军级)
4 แถว: ผู้บัญชาการกองพล (จีน: 师级)
3 แถว: ผู้บังคับการกรม (จีน: 团级)
2 แถว: ผู้บังคับกองพัน (จีน: 营级)
1 แถว: ผู้บังคับกองร้อย (จีน: 连级) และ หมวด (จีน: 排级)
กองทัพปลดปล่อยประชาชน > แพรแถบ > แถบแสดงยศตำแหน่ง

แพรแถบแสดงตำแหน่งชั้นยศ ติดที่หน้าอกเบื้องซ้ายของเครื่องแบบ มีลักษณะคล้ายคลึงกับแพรแถบของกองทัพสหรัฐอเมริกา
กองทัพปลดปล่อยประชาชน > แพรแถบ > แถบแสดงยศตำแหน่ง > รายชื่อแพรแถบ

| ประเภทแพรแถบ | ชื่อ / ชั้นยศ | รายละเอียด | การออกแบบ |
| --- | --- | --- | --- |
| แพรแถบนายทหาร  | รองประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง และ สมาชิก | แพรแถบสีเหลืองทองประกอบดาวรองรับด้วยช่อชัยพฤกษ์. |  |
| แพรแถบนายทหาร  | ผู้บัญชาการมลฑลทหาร | แพรแถบสีเหลืองประกอบดาว 2 ดวง, รักษาการณ์ผู้บัญชาการ แพรแถบประกอบดาว 1 ดวง |    |
| แพรแถบนายทหาร  | ผู้บัญชาการกองทัพน้อย | แพรแถบสีกากีประกอบดาว 2 ดวง, รักษาการณ์ผู้บัญชาการ แพรแถบประกอบดาว 1 ดวง |    |
| แพรแถบนายทหาร  | ผู้บัญชาการกองพล | แพรแถบสีแดงประกอบดาว 2 ดวง, รักษาการณ์ผู้บัญชาการ แพรแถบประกอบดาว 1 ดวง |    |
| แพรแถบนายทหาร  | ผู้บังคับกรม | แพรแถบสีม่วงประกอบดาว 2 ดวง, รักษาการณ์ผู้บัญชาการ แพรแถบประกอบดาว 1 ดวง |    |
| แพรแถบนายทหาร  | ผู้บังคับกองพัน | แพรแถบสีน้ำเงินประกอบดาว 2 ดวง, รักษาการณ์ผู้บัญชาการ แพรแถบประกอบดาว 1 ดวง |    |
| แพรแถบนายทหาร  | ผู้บังคับกองร้อย | แพรแถบสีฟ้าประกอบดาว 2 ดวง, รักษาการณ์ผู้บัญชาการ แพรแถบประกอบดาว 1 ดวง |    |
| แพรแถบนายทหาร  | ผู้บังคับหมวด | แพรแถบสีเขียวประกอบดาว 1 ดวง |   |
| แพรแถบรับราชการทหาร  | แพรแถบ 1 ปี | แพรแถบสีเขียวประกอบแถบสีแดงขอบเหลืิองคาดกลาง |  |
| แพรแถบรับราชการทหาร  | แพรแถบ 2 ปี | แพรแถบน้ำเงินคาดแถบสีขาว 2 แถบ |  |
| แพรแถบรับราชการทหาร  | แพรแถบ 3 ปี | แพรแถบเหลืองคาดแถบสีแดง 3 แถบ |  |
| แพรแถบรับราชการทหาร  | แพรแถบ 4 ปี | แพรแถบเทาคาดแถบสีเหลือง 4 แถบ |  |
| แพรแถบรับราชการทหาร  | แพรแถบ 5 ปี | แพรแถบ 5 สี ประกอบด้วย สีแดง, สีขาว, สีน้ำเงิน, สีเหลือง, สีเขียวเข้ม |  |
| แพรแถบรับราชการทหาร  | แพรแถบ 10 ปี | แพรแถบ 6 สี ประกอบด้วย สีแดง, สีฟ้า, สีเหลือง, สีเขียวอ่อน, สีเหลือง, สีน้ำเงิน, สีเหลือง, สีม่วง, สีเหลือง, สีแดง |  |
| Padding Ribbon | Supplementary ribbon used when service length ribbons cannot fully fill the row, should be avoid to use. | แพรแถบสีเทา |  |
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประเทศจีน
Service ribbon
Order
รายชือเครื่องอิสริยาภรณ์ทหาร
List of prizes, medals, and awards
ยศทหารกองทัพปลดปล่อยประชาชน
เล่าเลียก

ขุนพลรัฐง่อก๊ก
| เล่าเลียก (หลิว เลฺว่) |
| --- | --- |
留略

เจ้าเมืองตองไฮ (東海太守 ตงไห่ไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 255 (255) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: ซุนเหลียง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครจินหฺวา มณฑลเจ้อเจียง
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
บุพการี: เล่าเบา (บิดา)
อาชีพ: ขุนพล

เล่าเลียก มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว เลฺว่ (จีน: 留略; พินอิน: Liú Lüè) เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

เล่าเลียกเป็นชาวอำเภอฉางชาน (長山縣 ฉางชานเซี่ยน) เมืองห้อยเข (會稽郡 ไคว่จีจฺวิ้น) ซึ่งอยู่ในนครจินหฺวา มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน เล่าเลียกเป็นบุตรชายของเล่าเบา (留贊 หลิว จ้าน) ขุนพลของง่อก๊ก น้องชายของเล่าเลียกชื่อหลิว ผิง (留平) รับราชการเป็นขุนพลของง่อก๊กเช่นกัน
ในปี ค.ศ. 252 หลังการสวรรคตของซุนกวนจักรพรรดิแห่งง่อก๊กและซุนเหลียงรัชทายาทของซุนกวนผู้ขึ้นครองรายช์เป็นจักรพรรดิลำดับที่ 2 แห่งง่อก๊ก วุยก๊กที่เป็นรัฐอริของง่อก๊กเข้าโจมตีง่อก๊กจากสามทิศทาง โดยเข้าตีทางกังเหลง (江陵 เจียงหลิง), บู๊เฉียง (武昌 อู่ชาง; ปัจจุบันคือนครเอ้อโจว มณฑลหูเป่ย์) และตังหิน (東興 ตงซิง; ทางตะวันออกเฉียงใต้ของนครเฉาหู มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) จูกัดเก๊กผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งง่อก๊กมอบหมายให้เล่าเลียกและจวนตวน (全端 เฉฺวียน ตฺวาน) แยกกันนำทหารคนละพันนายไปรักษาป้อมปราการ 2 แห่งที่ตังหิน โดยเล่าเลียกรักษาป้อมตะวันออก จวนตวนรักษาป้อมตะวันตก ทัพวุยก๊กนำโดยอ้าวจุ๋นและจูกัดเอี๋ยนยกเข้าล้อมป้อมปราการทั้งสองแห่งที่ตังหิน แต่ป้อมปราการทั้งสองตั้งอยู่บนที่สูงจึงยากจะเข้าตี ในยุทธการที่ตังหิน จูกัดเก๊กพร้อมด้วยเล่าเบา (บิดาของเล่าเลียก), ลิกี๋, ต๋องจู และเตงฮองนำทัพเข้าโจมตีเอาชนะทัพวุยก๊กได้
ในปี ค.ศ. 255 เล่าเบาบิดาของเล่าเลียกเสียชีวิตในการรบที่ฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว มณฑลอานฮุย) ปีนั้นรัฐง่อก๊กส่งเฝิง เฉา (馮朝) ไปสร้างป้อมปราการที่กังเหลง แต่งตั้งให้อู๋ หราง (吳穰) เป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองกังเหลง และแต่งตั้งให้เล่าเลียกเป็นเจ้าเมืองของเมืองตองไฮ (東海 ตงไห่)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในง่อก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  ซุนกวน  ซุนเหลียง  ซุนฮิว  ซุนโฮ (ซุน เฮ่า) 
จักรพรรดินีและพระสนม:  เซี่ยฟูเหริน  ซีฮูหยิน  พัวฮูหยิน  ปู้ เลี่ยนชือ  ฮองฮูหยิน  จักรพรรดินีจิ้งหฺวาย  เฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ย  จักรพรรดินีจู  จักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง  เถิง ฟานหลาน 
เชื้อพระวงศ์:  ซุนเต๋ง  ซุน ลฺวี่  ซุนโฮ (ซุน เหอ)  ซุน ป้า  ซุน เฟิ่น  กิมก๋งจู๋ (ซุน หลู่ปาน)  ซุน หลู่-ยฺวี่  ซุนหวน  ซุนเสียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  ซุน เช่า  โกะหยง  ลกซุน  เปาจิด  จู จฺวี้  ซุนจุ๋น  ซุนหลิม (ซุน เชิน)  เอียงเหียง  ลู่ ข่าย  บั้นเฮ็ก  เตี๋ยวเค้า 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  งอซัน  งำเต๊ก  งิมหุน  งีห้วน  จวนกี๋  จี้ เยี่ยน  ซีหอง  ตังเตียว  เตียวเจียว  เตียวอุ๋น  เทียเป๋ง  เบ้งจ๋อง  พัวโยย  เหยียมจุ้น  ฮวนฮี 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  งุยเปียว  จวนจ๋อง  จวนตวน  จวนเต๊ก  จวนเสียง  จิวท่าย  จิวหอง  จูกัดกิ๋น  จูกัดเก๊ก  จูกัดเจ้ง  จูตี  จูหวน  จูเหียน  ชีซก  ชีเซ่ง  ชีฮู  ซงเขียม  ซุน ก้าน  ซุน ข่าย  ซุน จฺวี้  ซุนหลิม (ซุน ซิน)  ซุน เอิน  ต๋องจู  เตงอิ๋น  เตงฮอง  เตียวปอ  เตียวหิว  เตียวเอียด  เทียเภา  บิฮอง  บุนขิม  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  พัวเจี้ยง  ลกข้อง  ลิกี๋  ลิต้าย  ลิห้อม  เล่งทอง (ลั่ว ถ่ง)  เล่งทอง (หลิง ถ่ง)  เล่าเบา  เล่าเลียก  เล่าเสง  อองตุ๋น  อีจ้วน  ฮั่นจ๋ง  ฮันต๋ง  เฮ่อ ฉี 
อื่น ๆ:  เก๋อ เสฺวียน  เฉา ปู้ซิ่ง
เหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2555

| เหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ> ศ. 2555 |
| --- | --- |
ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์) ใกล้เขตที่ระเบิด
สถานที่: เขตวัฒนา กรุงเทพ ประเทศไทย
วันที่: 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555  14:00 (UTC+7)
เป้าหมาย: สถานทูตอิสราเอล กรุงเทพ
ประเภท: สมรู้ร่วมคิด
เจ็บ: 5 คน
ผู้ก่อเหตุ: ซะอีด มูราดี (จำคุก)   โมฮัมเหม็ด ฮาซาอี (จำคุก)   มะซูด เซดะฆัต ซาเดห์ (ควบคุมตัว)   เลย์ลา โรฮานี (ตอนนี้ต้องการตัวมาก)   ญะฟัต นิกกะฮ์ฟาด (ตอนนี้ต้องการตัวมาก)   อะลี อักบาร์ โนรูซี ชายา (ตอนนี้ต้องการตัวมาก)
เหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2555 เป็นระเบิดต่อเนื่องที่เกิดขึ้นในกรุงเทพมหานครเมื่อวันอังคารที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ซึ่งตรงกับวันวาเลนไทน์ เป็นเหตุให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 5 คน ทางการไทยแถลงว่า เหตุระเบิดเป็นความพยายามที่ล้มเหลวของผู้ถือสัญชาติอิหร่านในการลอบสังหารทูตอิสราเอล ชาวอิหร่านหลายคนถูกจับกุมและถูกกล่าวหาจากเหตุดังกล่าว มีคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัส
เบื้องหลัง

เหตุระเบิดนี้เกิดขึ้นหนึ่งวันหลังเหตุโจมตีทูตอิสราเอลในกรุงทบิลิซี ประเทศจอร์เจีย และกรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย ทางการอิสราเอลแถลงว่า รัฐบาลอิหร่านอยู่เบื้องหลังเหตุระเบิด ซึ่งรัฐบาลอิหร่านปฏิเสธ