stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ลำปาง
ประวัติ

วิทยาเขตลำปาง เดิมชื่อ "โรงเรียนเกษตรกรรมลำปาง" ตั้งอยู่เลขที่ 200 หมู่ที่ 11 ตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง กิโลเมตรที่ 616 ถนนพหลโยธิน ห่างจากตัวจังหวัดลำปางประมาณ 16 กิโลเมตร เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2515 มีเนื้อที่ทั้งหมด 1,381 ไร่ ใช้ประโยชน์ร่วมกันกับสถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 จึงย้ายมาสังกัดวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา โดยใช้ชื่อว่า วิทยาเขตเกษตรลำปาง
ในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการยกฐานะสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 9 แห่ง  วิทยาเขตลำปาง จึงเป็นวิทยาเขตในสังกัด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
หน่วยงานในมหาวิทยาลัย > หน่วยงานสนับสนุน

กองการศึกษาลำปาง
กองบริหารทรัพยากรลำปาง
หน่วยงานในมหาวิทยาลัย > หน่วยงานของนักศึกษา

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้กำหนดให้มีองค์กรของนักศึกษาในระดับเขตพื้นที่ เพื่อเป็นศูนย์กลางการประสานงาน และการดำเนินกิจกรรมของนักศึกษา ได้แก่
หน่วยดำเนินกิจกรรม
สโมสรนักศึกษาเขตพื้นที่ เป็นศูนย์กลางการประสานงาน และบริหารงานกิจกรรมของนักศึกษาในระดับเขตพื้นที่ มีนายกสโมสรนักศึกษาคณะในเขตพื้นที่ และผู้แทนนักศึกษา เป็นคณะกรรมการบริหาร โดยมีนายกสโมสรนักศึกษาเขตพื้นที่ เป็นผู้บริหารสูงสุดในองค์กร
สโมสรนักศึกษาคณะ เป็นศูนย์กลางการประสานงาน และบริหารงานกิจกรรมของนักศึกษาในระดับคณะในแต่ละเขตพื้นที่ มีผู้แทนนักศึกษาในคณะ เป็นคณะกรรมการบริหาร โดยมีนายกสโมสรนักศึกษาคณะ เป็นผู้บริหารสูงสุดในองค์กร
ชมรม เป็นหน่วยดำเนินกิจกรรมของนักศึกษา โดยมีประธานชมรม เป็นผู้อำนวยการดำเนินงาน
หน่วยตรวจสอบ
สภานักศึกษาเขตพื้นที่ เป็นตัวแทนรักษาสิทธิและผลประโยชน์ของนักศึกษา ควบคุม ตรวจสอบการบริหารงานและการดำเนินงานขององค์กรนักศึกษา (สโมสรนักศึกษา และชมรม) เป็นศูนย์กลางในการรับฟังความคิดเห็นของนักศึกษา
คณะที่เปิดสอน

คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร
ดูเพิ่ม

สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เขตพื้นที่ลำปาง[ลิงก์เสีย]
| ด ค กมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา |
| --- | --- | --- |
| คณะ | บริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ • วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร • วิศวกรรมศาสตร์  • ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมศาสตร์ • วิทยาลัยเทคโนโลยีและสหวิทยาการ |  |
| เขตพื้นที่ | ส่วนกลาง (เจ็ดลิน  • เจ็ดยอด  • ดอยสะเก็ด • จอมทอง) • ตาก • น่าน • ลำปาง • เชียงราย • พิษณุโลก |  |
| หน่วยงานอื่น | สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร • สถาบันถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่ชุมชน • สถาบันวิจัยและพัฒนา • สมาคมศิษย์เก่า • องค์การนักศึกษา |  |
หมวดหมู่
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก

| --- | --- |

ชื่อย่อ: RMUTL Tak
คติพจน์: สร้างคนดี คนเก่ง สู้งาน เชี่ยวชาญเทคโนโลยี
ประเภท: วิทยาเขต
สถาปนา: พ.ศ. 2481
ที่ตั้ง: 41/1 หมู่ที่ 7 ถนนพหลโยธิน ตำบลไม้งาม อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก 63000
เว็บไซต์: http://www.tak.rmutl.ac.th
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก เป็นวิทยาเขต ในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตั้งอยู่ที่ตำบลไม้งาม อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก เป็นวิทยาเขตที่มีจำนวนนักศึกษามากที่สุดรองจาก ภาคพายัพเชียงใหม่ คือ มีนักศึกษาจำนวน 3,110 คน
ตราประจำเขตพื้นที่

ราชมงสัญลักษณ์เป็นรูปวงกลม ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ภายในวงกลมเป็นรูปดอกบัวบาน 8 กลีบ หมายถึง ปัญญาอันเป็นแสงสว่างในโลก ภายในรูปดอกบัวบานเป็น รูปพระราชลัญจกร อันเป็นตราประจำพระองค์ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ผู้พระราชทานนามให้ "มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล" และมีรูปดอกไม้ทิพย์ สองข้างที่ปลายแถบ ซึ่งหมายถึง ความเจริญรุ่งเรือง แจ่มใส เบิกบาน
ความวิจิตรแห่ง "ราชมงคลสัญลักษณ์" จักเป็นที่ประจักษ์และชื่นชมจาก ชาวราชมงคลและบุคคลทั่วไป มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งนี้ จักเป็นมหาวิทยาลัยที่ตระหนักในภารกิจที่จะเสริมสร้างให้การศึกษาในทางวิชาชีพเจริญรุดหน้า แตกกิ่งก้านสาขา สมดั่งเจตนาที่ถือกำเนิดมา และได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามไว้เป็นสิริมงคลสืบไป
สีประจำเขตพื้นที่

สีประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก คือ สีน้ำเงิน หมายถึง โลกแห่งการเรียนรู้เปรียบได้กับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก เป็นแหล่งเรียนรู้ด้านการศึกษาและศิลปวัฒนธรรมอันเป็นฐานความพร้อมในการเสริมสร้างบัณฑิตนักปฏิบัติที่มีคุณธรรม จริยธรรม และการพัฒนามหาวิทยาลัยฯ ให้เจริญก้าวหน้าเป็นศูนย์การเรียนรู้สืบไป
ต้นไม้ประจำเขตพื้นที่

ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก คือ ต้นทองกวาว ซึ่งเป็นต้นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงประมาฯ 10-15 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดรูปทรงไม่แน่นอน ส่วนใหญ่จะกลม หรือเป็นทรงกระบอก ใบประกอบมี 3 ใบ ขนาดไม่เท่ากัน ใบหนาและมีขน ใต้ใบมีสีเขียวอมเทา ออกดอกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง คล้ายดอกถั่วสีแสดแดงหรือเหลือง มีขน ออกดอก เดือนธันวาคม-มีนาคม ผลเป็นฝักแบน มีขนนุ่ม เมล็ด 1 เมล็ดอยู่ที่ปลายฝัก ต้นทองกวาวมีชื่อเรียกต่าง ๆ ตามแต่ละภาค ภาคเหนือเรียกว่า "กวาว หรือก๋าว" ภาคใต้เรียกว่า "จอมทอง" ภาคกลางเรียกว่า "ทองธรรมชาติ หรือทองต้น" และภาคอีสานเรียกว่า "ดอกจาน" ช่อดอกทองกวาวสามารถมองเห็นได้แต่ไกล ซึ่งแสดงถึง ความสว่างของปัญญาและการแผ่กระจายของความรู้ในวิชาการด้านต่าง ๆ
สาขาวิชาที่เปิดสอน

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก เปิดสอน 3 ระดับ คือ เตรียมวิศวกรรมศาสตร์ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และระดับปริญญาตรี จำนวน 4 คณะ 1 วิทยาลัย คือ
คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์
คณะศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร
วิทยาลัยเทคโนโลยีและสหวิทยาการ
หน่วยงานของนักศึกษา

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้กำหนดให้มีองค์กรของนักศึกษาในระดับเขตพื้นที่ เพื่อเป็นศูนย์กลางการประสานงาน และการดำเนินกิจกรรมของนักศึกษา ได้แก่
หน่วยดำเนินกิจกรรม
สโมสรนักศึกษาเขตพื้นที่ เป็นศูนย์กลางการประสานงาน และบริหารงานกิจกรรมของนักศึกษาในระดับเขตพื้นที่ มีนายกสโมสรนักศึกษาคณะในเขตพื้นที่ และผู้แทนนักศึกษา เป็นคณะกรรมการบริหาร โดยมีนายกสโมสรนักศึกษาเขตพื้นที่ เป็นผู้บริหารสูงสุดในองค์กร
สโมสรนักศึกษาคณะ เป็นศูนย์กลางการประสานงาน และบริหารงานกิจกรรมของนักศึกษาในระดับคณะในแต่ละเขตพื้นที่ มีผู้แทนนักศึกษาในคณะ เป็นคณะกรรมการบริหาร โดยมีนายกสโมสรนักศึกษาคณะ เป็นผู้บริหารสูงสุดในองค์กร
ชมรม เป็นหน่วยดำเนินกิจกรรมของนักศึกษา โดยมีประธานชมรม เป็นผู้อำนวยการดำเนินงาน
หน่วยตรวจสอบ
สภานักศึกษาเขตพื้นที่ เป็นตัวแทนรักษาสิทธิและผลประโยชน์ของนักศึกษา ควบคุม ตรวจสอบการบริหารงานและการดำเนินงานขององค์กรนักศึกษา (สโมสรนักศึกษา และชมรม) เป็นศูนย์กลางในการรับฟังความคิดเห็นของนักศึกษา
เจ้าพระตา

| พระวรราชปิตา |
| --- | --- |

เจ้าผู้ครองนคร
ประสูติ: พ.ศ. ไม่ระบุ
พิราลัย: พ.ศ. 2314
พระมเหสี: พระนางบุศดีเทวี
พระวรราชปิตา
ราชวงศ์: แสนทิพย์นาบัว
พระบิดา: เจ้าอุปราชนอง
พระมารดา: หญิงชาวลาวเวียงจันทน์
เจ้าพระตา หรือ พระวรราชปิตา (พ.ศ. ไม่ระบุ-2314) เป็นเจ้าผู้ครองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบานพระองค์ที่ 2 (พ.ศ. 2283-พ.ศ. 2314) เป็นพระราชโอรสในเจ้าอุปราชนอง (เจ้านอง) ปฐมผู้ปกครองเมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน อันสืบมาแต่แสนทิพย์นาบัว เชื้อวงศ์ชาวไทพวน เป็นพระบิดาพระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช เจ้าประเทศราชผู้ครองนครจำปาศักดิ์ องค์ที่ 3 และเป็นพระราชบิดาพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ เจ้าประเทศราชผู้ครองเมืองอุบลราชธานีศรีวนาไลยประเทศราช องค์ที่ 1
ประวัติ

พระตา ทรงเป็นพระโอรสของเจ้าอุปราชนองปฐมเจ้าครองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน และมีพระมารดาเป็นชาวลาวเวียงจันทน์ พระตามีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาของพระไชยเชษฐาธิราชที่ 2  พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ พระองค์ที่ 1 สมภพที่นครเวียงจันทน์ มีพระอนุชา 1 พระองค์ คือ เจ้าพระวอ  แต่ประชาชนทั้งหลายมักเรียกพระนามทั้งสองพระองค์รวมกันจนติดปากว่า "พระตาพระวอ" มาจวบจนปัจจุบัน เมื่อพระตาทรงเจริญชนม์ เจ้าอุปราชนองทรงโปรดให้เข้ารับราชการสนองพระคุณพระเจ้าไชยองค์เว้ผู้เป็นพระมาตุลา(น้าชาย) ที่พระราชสำนักนครเวียงจันทน์
ต่อมาเจ้าพระตาทรงอภิเษกสมรสกับเจ้านางบุศดี หรือ พระนางบุศดีเทวี มีพระโอรส และพระธิดา ทั้งหมด 9 องค์ ดังปรากฏรายพระนามดังนี้
เจ้านางสีดา
เจ้าคำผง ต่อมาเป็นเจ้าประเทศราชผู้ครองเมืองอุบลราชธานีศรีวนาลัยประเทศราช องค์ที่ 1 ต้นสายสกุล ณ อุบล
เจ้าฝ่ายหน้า ต่อมาเป็นเจ้าประเทศราชผู้ครอง นครจำปาศักดิ์ องค์ที่ 3 ทรงมีตำแหน่งเจ้าประเทศราชแห่งอาณาจักร์กรุงรัตนโกสินทร์
ท้าวทิดพรหม ต่อมาเป็นเจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวนาลัยประเทศราช องค์ที่ 2 ต้นสายสกุล พรหมวงศานนท์
ท้าวโคตร ต้นสายสกุล บุตโรบล
เจ้านางมิ่ง
ท้าวซุย
เจ้านางเหมือนตา
ท้าวสุ่ย ต่อมาเป็นราชบุตรเมืองอุบลราชธานี และได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็นเจ้าเมืองอุบลราชธานี องค์ที่ 3 แต่ถึงแก่กรรมที่กรุงเทพฯ ก่อนขึ้นมาดำรงตำแหน่งเป็นผู้ครองเมือง ต้นสายสกุล สิงหัษฐิต
ศึกชิงราชบัลลังก์นครเวียงจันทน์

ในปี พ.ศ. 2238 พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราชสวรรคต ไม่มีผู้สืบราชสมบัติอย่างชัดเจน มีแต่พระราชนัดดาที่ทรงพระเยาว์ ทำให้เกิดความปั่นป่วนและศึกแย่งชิงเชื้อพระวงศ์มาเป็นพวกตน บางพระองค์ได้หลบหนีออกนอกราชอาณาจักร การแย่งชิงราชสมบัติหลังการสวรรคตของพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราชจึงเป็นชนวนเหตุการนำไปสู่การแบ่งแยกอาณาจักรล้านช้างอันเข้มแข็ง และยิ่งใหญ่ ออกเป็น 3 อาณาจักรเล็กอันอ่อนแอในที่สุด และพระยาเมืองแสนอัครมหาเสนาบดี ได้เข้ายึดราชบัลลังก์พร้อมสถาปนาตนขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์อาณาจักรล้านช้าง พระองค์ที่  33 พระนามว่า "พระยาจันทสีหราช (เมืองแสน)" ขณะนั้นเจ้าองค์บุญ พระราชโอรสของเจ้าองค์ลอง และเป็นหลานของพระไชยเชษฐาธิราชที่ 2 (พระเจ้าไชยองค์เว้) จึงได้หนีราชภัยสงครามมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารเจ้าอุปราชนองผู้เป็นญาติใกล้ชิด เนื่องจากเจ้าอุปราชนองเป็นพระอนุชาร่วมมารดากับเจ้าไชยองค์เว้ แต่ต่างบิดา โดยที่เจ้าไชยองค์เว้มีเชื้อสายกษัตริย์ลาวทางพระราชบิดาจากเจ้าชมพู ส่วนเจ้าอุปราชนองเป็นเพียงสามัญชนที่สืบเชื้อสายมาจากบิดาชาวไทพวน เมื่อเจ้าองค์บุญที่หนองบัวลุ่มภู เจ้าอุปราชนองทรงชุบเลี้ยงเจ้าองค์บุญเยี้ยงพระราชโอรสของพระองค์
ในปี พ.ศ. 2273 พระไชยเชษฐาธิราชที่ 2 (พระเจ้าไชยองค์เว้) เสด็จสวรรคต เจ้าองค์ลองซึ่งเป็นพระราชโอรสจึงเสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ พระองค์ที่ 2  ซึ่งมีพระราชโอรสคือ เจ้าองค์บุญ อาศัยอยู่ที่หนองบัวลุ่มภู และในปี พ.ศ. 2283 เจ้าองค์ลองสวรรคต เจ้าอุปราชนอง พระบิดาของพระวอ-พระตา ยึดอำนาจจากเจ้าองค์ลองและสำเร็จโทษ แล้วแต่งตั้งตนเองขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ พระองค์ที่ 3 แต่เนื่องจากอุปราชนองเป็นเพียงสามัญชนไม่มีเชื้อสายกษัตริย์จึงไม่เป็นที่ยอมรับจากขุนนาง ตำแหน่งจึงคงไว้แค่เพียง เจ้าอุปราช
ปี พ.ศ. 2294 เจ้าองค์บุญมีความประสงค์จะได้ราชบัลลังก์นครเวียงจันทน์โดยอ้างสิทธิเป็นพระราชโอรสของเจ้าองค์ลอง และพระราชนัดดาของพระเจ้าไชยองค์เว้ ซึ่งพระตา และพระวอ จึงได้ยกกองกำลังร่วมต่อต้านพระบิดาของตน หนองบัวลุ่มภูเข้าช่วงชิงราชบัลลังก์จากเจ้าอุปราชนอง พระมหากษัตริย์อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ พระองค์ที่ 3 จนสำเร็จ แล้วปราบดาภิเษกเจ้าองค์บุญขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ครองอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ พระองค์ที่ 4 พระนามว่า พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 3 หรือ พระเจ้าสิริบุญสาร และพระเจ้าสิริบุญสารได้ให้พระตา และพระวอดูแลรักษาบ้านหินโงมอีกด้วย แต่หาได้เป็นเสนาบดีในราชสำนักนครเวียงจันทน์ไม่ ดังปรากฏในพงศาวดารหัวเมืองมณฑลอีสาณของหม่อมอมรวงษ์วิจิตร ความว่า "จุลศักราช ๑๑๒๙ ปีกุญนพศก พระเจ้าองค์หล่อผู้ครองกรุงศรีสัตนาคนหุตถึงแก่พิราไลย หามีโอรสที่จะสืบตระกูลไม่ แสนท้าวพระยาแลนายวอ นายตา จึ่งได้พร้อมกันเชิญกุมารสองคน ซึ่งเปนเชื้อวงษ์พระเจ้ากรุงศรีสัตนาคนหุตคนเก่า อันได้หนีไปอยู่กับนายวอ นายตา เมื่อพระเจ้าองค์หล่อยกกำลังมาจับพระยาเมืองแสนฆ่านั้น ขึ้นครองกรุงศรีสัตนาคนหุต "
เหตุขัดแย้งกับนครเวียงจันทน์

ในปี พ.ศ. 2294 เจ้านองผู้เป็นบิดาพิราลัยลงจากการที่บุตรทั้งสองมีส่วนร่วมกันกับองค์บุญสำเร็จโทษบิดาตนเองหรือการปิตุฆาต ส่วนพระตา แลพระวอ ผู้ปกครองอยู่ที่บ้านหินโงม (ห่างจากตัวเมืองหนองคายไปทางอำเภอโพนพิสัย ประมาณ 1 กิโลเมตร) ซึ่งเป็นที่รักใคร่ของไพร่พลจนผู้สมัครใจมาร่วมอาศัยอยู่ในชุมชนเป็นจำนวนมาก
ในปี พ.ศ. 2310 พระเจ้าสิริบุญสารเกรงว่ากลุ่มพระตาจะก่อการกบฎต่อพระราชสำนักนครเวียงจันทน์ จึงคิดหาอุบายกำจัดพระวอและพระตา เหตุจากทรงเกรงว่าจะมีการพยายามจะแย่งชิงอำนาจ จึงเป็นชนวนเหตุเกิดความขัดแย้ง พระตาพระวอจึงได้ชักชวนแม่ทัพนายกองที่ไม่สมัครใจจะทำราชการกับพระเจ้าสิริบุญสารด้วย จึงร่วมกันกับกลุ่มพันธมิตร คือ ท้าวโสมพมิตร ได้อพยพไพร่พลกองครัวญาติพี่น้องลงมาพร้อมกับพระตา จากบ้านหินโงมมายังเมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน(หนองบัวลำภู) อันมีพระบิดาปกครองอยู่
ครองเมือง

ปี พ.ศ. 2313 เมื่อพระตามาถึงหนองบัวลุ่มภู ก็ขึ้นครองเมืองเป็นเจ้าผู้ครองเมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน พระองค์ที่ 2 แทนพระบิดา พระนามว่า "พระวรราชปิตา" ตั้งให้พระวอ ผู้เป็นพระอนุชา เป็นที่อุปราช บูรณะปฏิสังขรณ์วัดวาอาราม แลค่ายคูประตูกำแพงเมืองอย่างแน่นหนาถาวร มีกองกำลังทหารเข้มแข็ง แลมีช้างเผือกคู่เวียง ปกครองนครด้วยธรรมใส่ใจทุกข์สุขไพร่ฟ้าราษฎรอยู่ร่มเย็นเป็นสุข ให้ท้าวผ้าขาวพากลุ่มไพร่พลกองครัว ประมาณ 5,000 คน ไปตั้งถิ่นฐานบริเวณบ้านผ้าขาว บ้านพันนา ยกขึ้นเป็นเมืองหน้าด่านทางทิศตะวันออกของหนองบัวลุ่มภู (ปัจจุบันคือพื้นที่ของจังหวัดสกลนคร) ท้าวนามไปปกครองอยู่ที่เมืองภูเวียงเป็นเมืองหน้าด่านทางทิศใต้ และตั้งเมืองนาด้วงเป็นเมืองหน้าด่านทางทิศตะวันตก ประมาณในปี พ.ศ. 2311 หลังจากประมาณสิบกว่าปีที่พระวอพระตาได้ช่วยพระเจ้าแผ่นดินลาวเวียงจันทน์ ทางฝ่ายพระเจ้าสิริบุญสาร เห็นว่า พระวรราชปิตาแห่งเมืองหนองบัวลุ่มภูสะสมกำลังไพร่พลจำนวนมาก และมีความเข้มแข็ง เกรงจะคิดกบฎต่อพระราชบัลลังก์ จึงให้พระยาเมืองแสน พระยาเมืองจันทร์ยกทัพมาตีหนองบัวลุ่มภู ใช้เวลาอยู่ 3 ปี แต่ยังไม่สามารถตีหนองบัวลุ่มภูแตกได้
สงครามนครเวียงจันทน์

ปี พ.ศ. 2314 พระเจ้าสิริบุญสารเห็นว่าหนองบัวลุ่มภูไม่สามารถตีแตกได้ จึงแต่งคณะทูตนำสาส์นพร้อมเครื่องราชบรรณาการไปหาพระเจ้ามังระแห่งหงสาวดีที่ปกครองอยู่นครเชียงใหม่ยกทัพลงมาช่วยตีหนองบัวลุ่มภู เมื่อพระวราชปิตาทราบข่าวการส่งสาร์นของพระเจ้าสิริบุญสาร พระองค์ก็ได้จัดแจงแต่งค่ายคูประตูเมืองให้มั่นคงหาทางหนีทีไล่พร้อมสรรพ จึงมีรับสั่งให้ท้าวคำสู ท้าวคำขุย ท้าวคำสิงห์ แลท้าวอินทิสารยกไพร่พลกองครัวส่วนหนึ่งลงมาสร้างบ้านแปงเมืองใหม่ หากพ่ายแพ้สงครามก็จะได้อพยพลงมาสบทบ โดยท้าวคำสูได้พากลุ่มไพร่พลมาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตามลำพะเนียงต่อลำน้ำพองตามแม่น้ำชีลงมาถึงดงใหญ่ริมฝั่งแม่น้ำชี เรียกว่า ดงผีสิงห์ ท้าวคำสูพาไพร่พลตั้งบ้านแปงเมืองขึ้น เรียกว่า บ้านสิงห์ท่า และท้าวคำขุยพาไพร่พลส่วนหนึ่งขึ้นไปตั้งบ้านเมืองที่ดงโต่งโต้น เรียกว่า บ้านสิงห์โคก (ต่อมาคือเมืองยศสุนทร) ส่วนพระวรราชปิตาได้เกณฑ์เอากำลังไพร่พลจากเมืองผ้าขาว เมืองพันนา เมืองภูเวียง เมืองนาด้วง มาร่วมต้านข้าศึก เมื่อทัพจากนครเวียงจันทน์และทัพสนับสนุนจากพม่ามายั้งทัพตั้งค่ายล้อมเมืองหนองบัวลุ่มภูไว้ด้านหนึ่ง พระวรราชปิตา แลอุปราชได้นำกำลังไพร่พลออกมารบ เมื่อข้าศึกมีจำนวนมาก ประกอบกับพระวรราชปิตามีพระชนม์สูงวัยจึงอ่อนกำลังลง และพระวรราชปิตาถูกพระแสงปืนข้าศึกจนตกม้าถึงแก่พิราลัย บริเวณช่องน้ำจั่นใต้น้ำตกเฒ่าโต้ เทือกเขาภูพาน และทัพนครเวียงจันทน์จึงสามารถตีหนองบัวลุ่มภูแตกได้
พิราลัย

เมื่อทัพนครเวียงจันทน์ได้กำลังสนับสนุนจากทัพพม่า จึงทำให้เมืองหนองบัวลุ่มภูที่มีปราการอันแน่นหนาถูกตีแตก พระวรราชปิตาได้เป็นแม่ทัพหน้า อุปราชเป็นแม่ทัพหลังออกปราบข้าศึก และพระวรราชปิตาถูกพระแสงปืนจนถึงแก่พิราลัยที่ช่องน้ำจั่นใต้น้ำตกเฒ่าโต้ บริเวณเทือกเขาภูพาน วันศุกร์ ขึ้น 13 ค่ำ เดือน 3 พ.ศ. 2314 ขณะมีพระชนม์ 78 พรรษา ก่อนที่พระองค์จะพิราลัยได้สั่งเสียอุปราช ท้าวคำผง ท้าวฝ่ายหน้า ท้าวทิดพรหม และท้าวก่ำต่อไปภายหน้า ด้วยกลอนผญาว่า ไม้ลำเดียวล้อมฮั่วบ่ไขว่ ไพร่บ่พร้อมแปงบ้านบ่เฮือง ไผผู้เป็นขุนกล้าครองเมืองจั่งฮุ่ง ครั้นแม่นขุนขี้ย้านครองบ้านบ่เฮือง อย่าเห็นแก่เงินแสนไถ ให้เห็นแก่ไพร่แสนเมือง ได้ขึ้นเฮือนแล้ว อย่าลืมแพป้องไม้ไผ่ ได้เป็นใหญ่แล้วอย่าลืมข้าผู้พลอย ได้กินพาคำอย่าลืมกะเบียนฮ้าง ได้ขึ้นขี่ช้างกั้งฮ่มเป็นพระยา อย่าลืมประชาผู้ขี่ควายเกาฮิ้น แลอุปราชพร้อมไพร่พลได้คุ้มกันนำพระศพของพระวรราชปิตาเข้ามายังหนองบัวลุ่มภู
พระนามในประวัติศาสตร์ > ตำนานพื้นเมืองอุบล

อันว่า เมืองอุบลนี้ มีแต่คนเวียงเกี้ยงอ่อยฮ่อย แต่หากเป็นไพร่น้อย อยู่ตามบ้านเขตแขวง พระตามีเดชกล้า คนยอย้องว่าดี ได้เป็นนายกองนอก เป็นผู้ตุ้มไพร่น้อยนาขึ้นซ่อยเวียง พระก็สถิตย์แห่งห้อง หินโง่มเป็นบ้านใหญ่ เป็นผู้มีเดชกล้า คนสะดุ้งกระเดื่องดิน พระตานั้นได้ลูกเต้า ผู้จักสืบแทนแนว มีอยู่เพียงเจ็ดคน สะอาดตาปานแต้ม หากเป็นชายล้วน สามคนสิทธิเดช เหลือกว่านั้น เป็นหญิงแท้คนย้องฮูปงามˈ.........พร้อมว่าเจ้าคึดแล้ว จึงได้ฮ้องเฮียกเอิ้น ลูกฮักทั้งสามคน คือว่า พระวอ ท้าวคำผง ท้าวทิดพรม ฮีบสั่งการเดี๋ยวนี้ ดูรา บุตรราชเจ้า ทั้งสามลูกพ่อเอย พวกเฮาอยู่บ่ได้ เมืองนี้ฝืดเคือง พ่อแล้ว.........
พระนามในประวัติศาสตร์ > พงศาวดารอีสาน

หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) เป็นผู้เรียบเรียงในประชุมพงศาวดาร ภาค 4 เกี่ยวกับเรื่องราวของเจ้าพระตา และเจ้าพระวอ (หน้า 42-43) ว่า "เมื่อ พ.ศ. 2310 พระเจ้าองค์หล่อ ผู้ครองกรุงศรีสัตนาคนหุตถึงแก่พิลาลัย ไม่มีโอรสสืบสกุล แสนท้าวพระยา และนายวอนายตา จึงพร้อมกันอันเชิญกุมารทั้งสอง ซึ่งเป็นเชื้อววงศ์ของพระเจ้ากรุงศรีสัตนาคนหุตองค์เก่า อันได้หนีไปอาศัยอยู่กับนายวอนายตา เมื่อครั้งพระเจ้าองค์หล่อยกกำลังมาจับพระยาเมืองแสนฆ่านั้น ขึ้นครองกรุงศรีสัตนาคนหุต แล้วนายวอนายตาจะขอเป็นที่มหาอุปราชฝ่ายหน้า กุมารทั้งสองเห็นว่า นายวอนายตามิได้เป็นเชื้อเจ้า"
พระนามในประวัติศาสตร์ > เรื่องวินิจฉัยประวัติพระประทุมราชวงศา

ขุนวรรณรักษ์วิจิตร ในศิลปากร ปีที่ 1 เล่ม 1 หน้า 91 พ.ศ. 2540 ตอนหนึ่งว่า "...สรุปผลของการสอบสวนตอนนี้เป็นอันได้ความว่า ท้าวคำผงบุตรพระวอ และพระตาก็เป็นเชื้อเจ้าหรือราชสกุลลาวล้านช้างจริง..."
พระนามในประวัติศาสตร์ > สถานที่อันเนื่องมาจากพระนาม

ศาลหลักเมืองพระวอพระตา อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู
ตึกพระวอพระตา โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ จังหวัดอุบลราชธานี
มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์

มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ (อังกฤษ: University of Exeter) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ปัจจุบันมีพื้นที่ทำการเรียนการสอน และทำการวิจัยรวมทั้งสิ้น 3 วิทยาเขต ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเอ็กซิเตอร์ มณฑลเดวอน จำนวน 2 วิทยาเขต และในมณฑลคอร์นวอลล์ 1 วิทยาเขต
มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ ได้รับตำแหน่ง มหาวิทยาลัยแห่งปี จากไทมส์ไฮเออร์เอ็ดดูเคชัน ในปีค.ศ. 2007 และ เดอะซันเดย์ไทมส์ ในปีค.ศ. 2013 และได้รับการจัดอันดับมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักรอยู่ในอันดับที่ 7 จาก เดอะไทมส์ และ เดอะซันเดย์ไทมส์ (2015) และอันดับที่ 10 โดย เดอะการ์ดเดียน (2013) และ เดอะคอมพลีทยูนิเวอร์ซิตีไกด์ (2014) อีกทั้งยังได้รับการจัดอันดับให้อยู่ภายในสิบอันดับแรกมาตลอด ของการสำรวจความพึงพอใจของนักศึกษาระดับชาติ ตั้งแต่มีการเริ่มทำการสำรวจในปี ค.ศ. 2005 มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์เป็นสมาชิกของกลุ่มรัสเซล ซึ่งเป็นกลุ่มของมหาวิทยาลัยวิจัยขนาดใหญ่ชั้นนำของสหราชอาณาจักร รวมถึงกลุ่ม Universities UK สมาคมมหาวิทยาลัยแห่งยุโรป(EUA) สมาคมมหาวิทยาลัยแห่งเครือจักรภพ(ACU) และเป็นสถาบันการศึกษาที่ได้รับการรับรองจากสมาคม MBAs(AMBA)
ประวัติ

มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ มีจุดเริ่มต้นมาจากสถาบันการศึกษาที่เคยดำรงอยู่ในช่วงกลางของศตวรรษที่ 19 ในเอ็กซิเตอร์ และคอร์นวอลล์  โดยโรงเรียนศิลปะแห่งเอ็กซิเตอร์ และ โรงเรียนวิทยาศาสตร์แห่งเอ็กซิเตอร์ ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1855 และ ค.ศ. 1863 ตามลำดับ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองให้กับพระราชกรณียกิจด้านการศึกษา และวิทยาศาสตร์ของเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี และทั้งได้รับแรงบันดาลใจมาจากนิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่ในปีค.ศ. 1851 ก่อนที่จะย้ายที่ตั้งโรงเรียนมาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์รอยัลอัลเบิร์ตเมมโมเรียล ในปีค.ศ. 1868 และต่อมาโรงเรียนได้รับความอุปถัมภ์จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ยกฐานะเป็น วิทยาลัยเทคนิคและอุดมศึกษาภาคพิเศษแห่งเอ็กซิเตอร์ (Exeter Technical and University Extension College)ในปีค.ศ. 1893 หลังจากนั้นในปีค.ศ. 1900ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยรอยัลอัลเบิร์ตเมมโมเรียล (Royal Albert Memorial College) และย้ายที่ตั้งวิทยาลัยมาอยู่ที่ Bradninch Place บนถนนแกนดี และเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น วิทยาลัยอุดมศึกษาแห่งภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ (University College of the South West of England) ในปีค.ศ. 1922
อัลเดอร์แมน รีด อดีตนายกเทศมนตรีเมืองเอ็กซิเตอร์ ได้บริจาคอาคาร Streatham Hall (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น Reed Hall เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้บริจาค)และสภาวิทยาลัยได้ลงทุนซื้อที่ดินแปลงใหญ่ย่าน Streatham ซึ่งมีสภาพเป็นเนินเขาทางทิศเหนือของใจกลางเมือง และย้ายวิทยาลัยไปยังบริเวณดังกล่าว ต่อมาในปีค.ศ. 1955 วิทยาลัยอุดมศึกษาแห่งภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ ได้รับตราพระราชบัญญัติให้ยกฐานะขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ และสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ได้เสด็จมาทรงเปิดมหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการในปีถัดมา
จากนั้นในปีค.ศ. 1978 วิทยาลัยเซนต์ลุคส์แห่งเอ็กซิเตอร์ ซึ่งมีจุดเริ่มต้นมาจากวิทยาลัยฝึกหัดมุขมณฑลเอ็กซิเตอร์ในปีค.ศ. 1840 ได้เข้ารวมเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ และกลายเป็นวิทยาเขตที่สองของมหาวิทยาลัย(St Luke's Campus) ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมือง นอกเหนือจากวิทยาเขตหลักของมหาวิทยาลัย(Streatham Campus) ต่อมาในปีค.ศ. 1993 โรงเรียนการเหมืองแร่แห่งเคมบอร์น ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1888 ก็ได้รวมเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ และกลายเป็นวิทยาเขตแห่งที่สามของมหาวิทยาลัย(Penryn Campus) ตั้งอยู่ในมณฑลคอร์นวอลล์
ในปีค.ศ. 2006 มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ได้ทูลเกล้าฯ ถวายปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชากฎหมายให้แก่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี วันที่ 2 พฤษภาคมค.ศ. 2012 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พร้อมด้วยเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ได้ทรงเสด็จเยือนเมืองเอ็กซิเตอร์ และมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพระราชพิธีพัชราภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2และได้ทรงทำพิธีเปิดอาคารโครงการฟอรัม ศูนย์บริการนักศึกษาแห่งใหม่ของมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

ปีเตอร์ ฟิลลิปส์ - พระโอรสในเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี
ซารา ฟิลลิปส์ - พระธิดาในเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี
อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก - พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน
ซุลฏอน บิน มุฮัมมัด อัลกอซิมี - เจ้าผู้ครองรัฐชาร์จาห์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เจ. เค. โรว์ลิง - ผู้ประพันธ์นวนิยายชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์
ทอม ยอร์ก - นักดนตรี นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ นักร้องนำวงเรดิโอเฮด
วิล ยัง - นักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษ
อับดัลลาห์ กุล - ประธานาธิบดีคนที่ 11 ของตุรกี
เฟลิกซ์ บักซ์ตัน - นักดนตรี สมาชิกวงเบสเมนต์แจกซ์
ศิษย์เก่าชาวไทยที่มีชื่อเสียง

ตรีดาว อภัยวงศ์ สุขุม
ชูวงศ์ ฉายะบุตร อดีต ส.ส. พรรคชาติไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

University of Exeter
Exeter Business School
University of Exeter Film footage from 1926 เก็บถาวร 2011-08-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Australian Prime Minister cuts first sod of soil on the site of new building
Film footage of The Queen unveiling Foundation Stone of new Exeter University in 1957 เก็บถาวร 2011-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกลุ่มรัสเซล (Russell Group) |
| --- | --- |
 เบอร์มิงแฮม  บริสตอล  เคมบริดจ์  คาร์ดิฟฟ์  เดอรัม  เอดินบะระ  เอ็กซิเตอร์  กลาสโกว์  อิมพิเรียลคอลเลจลอนดอน  คิงส์คอลเลจลอนดอน  ลีดส์  ลิเวอร์พูล  วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์  แมนเชสเตอร์  นิวคาสเซิล  นอตทิงแฮม  ออกซฟอร์ด  ควีนส์  วิทยาลัยควีนแมรี  เชฟฟีลด์  เซาแทมป์ตัน  มหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน  วอริก  ยอร์ก
วิสันต์ สันติสุชา

วิสันต์ สันติสุชา (21 มิถุนายน พ.ศ. 2478 - 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564) ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้สร้างภาพยนตร์ เป็นผู้สร้างตำนานหนังบู๊จำนวนมากกว่า 50 เรื่อง ให้กำเนิดภาพยนตร์บู๊แอ็คชั่นจำนวนมาก และเป็นผู้ปลุกปั้นนักแสดงจำนวนมากเข้าสู่วงการ เช่น จักร มหาชัย, แสงระวี บุญแสง และ รสริน จันทรา เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีผลงานสร้าง-กำกับ มีมากมายหลากหลาย เช่น ชุมแพ, ขุมทรัพย์เมืองลับแล, เพชรผ่าปืน, หัวใจเหล็ก, เลือดแค้นเล็ก นกใน, ภูผาทอง, ดงพญาเสือ, เหยียบถิ่นเสือ, ชุมแพ ภาค 2, ทุ่งผาแดง, เสือใบ, จ้าวนักเลงปืน ฯลฯ นับเป็นคนหนังไทยที่สร้างงาน สร้างคนในวงการภาพยนตร์ไทยไว้มากที่สุดท่านหนึ่งในหน้าประวัติศาตร์ภาพยนตร์ไทย
ประวัติ

วิสันต์เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2478 ที่อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ในปี 2497 ครอบครัวย้ายมาอยู่กรุงเทพ และตั้งร้านขายทองอยู่แถวสี่แยกพรานนก เรียนจบ ป.4 ก็ออกมาช่วยพ่อแม่บริหารร้านขายทอง จนกิจการดีขึ้นตามลำดับ ต่อมาวิสันต์ได้รู้จักกับประทีป โกมลภิส ผู้กำกับชื่อดัง จึงได้เล่นหนังเป็นตัวประกอบในหนังเรื่อง เด็ดดอกฟ้า (2504) และ เมฆมรกต (2505) จากจุดนี้เองทำให้วิสันต์ชื่นชอบในวงการบันเทิง จากนั้นวิสันต์จึงหันมาเป็นผู้ซื้อหนังไปเร่ฉายเรื่องแรกคือ แก้วขนเหล็ก (2514) ได้กำไรมาพอประมาณ วิสันต์จึงตะลุยด้านนี้ต่อทันที เขาซื้อเรื่อง ทอง (2516) ราคาถึง 6 แสนบาท ซึ่งเป็นราคาสูงสุดของหนังไทยที่ซื้อขายกันในตอนนั้น ปรากฏว่า ทอง ทำกำไรให้เขาอีก 6 แสนบาท ทางด้านการเป็นผู้สร้างหนังในตอนแรก มีเพื่อนมาชวนไปร่วมหุ้น ความที่ไม่รู้อะไรเลยด้านการสร้างหนังและยังมีภาระต้องดูแลทองร้านด้วย ทำให้เขาปล่อยให้หุ้นส่วนทำกันไป ผลปรากฏว่าไม่ประสบความสำเร็จทั้ง 2 เรื่อง คือเรื่อง ธารรักไทรโยค (2514) และพี่สาว (2514) หลังจากได้กำไรมาจาก ทอง (2516) วิสันต์เลยตัดสินใจกระโดดมาเป็นผู้สร้างเองอย่างเต็มตัว โดยซื้อเรื่อง คมเคียว (2517) ของเสนีย์ บุษปะเกศ ใช้ชื่อบริษัทว่า สันติสุชาภาพยนตร์ ผลคือหนังคว้าเงินล้าน หลังจากนั้น ผลงานสร้างของเขาก็ประสบความสำเร็จมากมายหลายเรื่อง จนเขาได้รับฉายาว่า ผู้สร้างตำนานหนังบู๊
บั้นปลายชีวิต

วิสันต์ สันติสุชา เสียชีวิตอย่างสงบด้วยโรคชรา สิริอายุ 84 ปี หลังป่วยติดเตียงอยู่นานหลายปีด้วยอาการพิการทางสายตา และได้จากไปอย่างสงบด้วยโรคชราเมื่อช่วงเช้าวันที่ 19 สิงหาคม 2564 โดยมีพิธีสวดพระอภิธรรม ณ ศาลา 2 วัดศาลาแดง เขตทวีวัฒนา ระหว่างวันที่ 19 - 21 สิงหาคม 2564 และพิธีฌาปนกิจ ในวันอาทิตย์ ที่ 22 สิงหาคม 2564 ณ เมรุวัดศาลาแดง
ผลงานการสร้าง > ภาพยนตร์ > เมืองแมนภาพยนตร์

ธารรักไทรโยค (2514)
พี่สาว (2514) (ร่วมแสดงเป็นนักแสดงประกอบด้วย)