stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประนอม ทาแปง
การทำงาน > กิจสาธารณะ

เป็นวิทยากรฝึกสอนย้อมสีธรรมชาติแก่เครือข่ายผู้ผลิตสินค้าหัตถกรรม หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ ภาคเหนือตอนบนและตอนล่างทั้ง 17 จังหวัด
เป็นวิทยากรถ่ายทอดการทอผ้า การย้อมสีธรรมชาติที่กลุ่มทอผ้าบ้านไผ่ล้อมและต่างจังหวัด แก่หน่วยงานต่างๆ และกลุ่มเครือข่ายสิ่งทอในพื้นที่ภาคเหนือ
เป็นผู้ริเริ่มสร้างสรรค์และคิดค้นวิธีการเกี่ยวกับการทอผ้าตีนจกของอำเภอลอง มีการประยุกต์ใช้วัสดุในท้องถิ่นในการย้อมสี เป็นบุคคลตัวอย่างของหมู่บ้านนามน ตำบลหัวทุ่ง ผลผลิต (ผ้าตีนจก) ขยายผลไปสู่ชุมชนอื่นๆ โดยทั่วไปอย่างกว้างขวาง
เป็นผู้ฝึกสอน วิทยากร ในเรื่องการทอผ้าตีนจกให้แก่ชุมชนต่างๆ รวมทั้งได้รับเชิญจากสำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดแพร่ ให้เป็นผู้บรรยายพิเศษเกี่ยวกับอาชีพ ที่ทำให้ตนเองประสบผลสำเร็จจากผู้ที่มีฐานะความเป็นอยู่ยากจน จนกระทั่งมีความมั่นคงในปัจจุบัน หรือเป็นคนที่มีฐานะค่อนข้างดีมากในชุมชน
เป็นประธานกลุ่มอาชีพทอผ้าบ้านนามน ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาของกลุ่มสนับสนุนแก่กลุ่มต่างๆ ของหมู่บ้าน ตำบล ที่กรมการพัฒนาชุมชนได้ส่งเสริมสนับสนุนงบประมาณในด้านอาชีพสตรี ด้านการทอผ้าตีนจก
เป็นแหล่งอ้างอิง ผู้ให้ข้อมูลและสนับสนุนองค์ความรู้เพื่อการศึกษาและวิจัยของนักเรียน นักศึกษาทุกระดับชั้น ของหน่วยงานสถาบันวิจัย สถาบันการศึกษาต่างๆ
เป็นผู้นำในการจัดกิจกรรมบุญจุลกฐินขึ้นในปี พ.ศ. 2551 และตั้งใจที่จะจัดงานบุญจุลกฐินต่อเนื่องไปทุกปี เพื่อให้งานบุญเป็นสื่อนำให้เยาวชน ช่างทอผ้า และประชาชนในชุมชนเกิดการเรียนรู้กระบวนการทอผ้า
ผลงาน

ผ้าซิ่นจกไหมดิ้นทองลายภูพิงค์ รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ประเภทผ้าไหมสุดยอดผ้าไทย พ.ศ. 2530 ณ พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์
ผ้าซิ่นตีนจกลายหงส์คู่ รางวัลชนะเลิศอันดับ 2 ประเภทผ้าตีนจก ในการประกวดผลิตภัณฑ์หัตถกรรมไทย ผ้าทอมือ ประจำปี 2531 กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม
ผ้าซิ่นต๋าหมู่เหลืองต่อจกเชิงดำแดง ลายสำเภาลอยน้ำ รางวัลชนะเลิศอันดับ 1 จากการประกวดผลิตภัณฑ์ผ้าซิ่นเชิงจก งานฤดูหนาวและกาชาด จังหวัดแพร่ ประจำปี 2532
ผ้าซิ่นจกเต็มตัวฝ้ายปั่นมือย้อมสีธรรมชาติ ผลิตภัณฑ์หัตถกรรมดีเด่น งานแสดงสินค้าอุตสาหกรรมไทย พ.ศ. 2533 สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย กระทรวงอุตสาหกรรม
ผ้าซิ่นจกไหมเต็มตัวลายขอผักกูด ลายงูห้อยส้าว รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 การประกวดผลิตภัณฑ์ศิลปาชีพ ประเภทผ้าไหมลายพื้นบ้าน งานศิลปาชีพบางไทร ครั้งที่ 8 ระหว่างวันที่ 31 มกราคม- 9 กุมภาพันธ์ 2535
ผ้าซิ่นต๋าหมู่เหลืองต่อตีนจกเชิงดำแดง รางวัลพระราชทานดีเด่น การประกวดผ้าประเภทที่ 2 ตีนจก วันที่ 12 สิงหาคม 2536 สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ
ผ้าซิ่นตีนจกลายหน้าหมอน รางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 ประเภทผ้าฝ้ายลายตีนจก ขนาด 50 ซม. งานศิลปาชีพบางไทร ครั้งที่ 10 วันที่ 5-13 กุมภาพันธ์ 2537
ผ้าซิ่นจกไหมเต็มตัวลายนกกินน้ำร่วมต้น รางวัลชนะเลิศอันดับ 2 ประเภทผ้าฝ้ายลายตีนจก ขนาด 50 ซม. การประกวดผ้าผลิตภัณฑ์หัตถกรรมไทย งานศิลปาชีพบางไทร ครั้งที่ 10 วันที่ 5-13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
ผ้าซิ่นตีนจกลายคะฉิ่น รางวัลชนะเลิศอันดับ 1 จากการประกวดผลิตภัณฑ์หัตถกรรม ผ้าฝ้ายลายพื้นบ้านพระราชทานจากสมเด็จพระราชินีนาถ ณ ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร งานศิลปาชีพบางไทร ครั้งที่ 11 วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
ผ้าซิ่นจกเต็มตัวลายขอหักใหญ่ รางวัลชนะเลิศ ประเภทผลิตภัณฑ์จากผ้าทอลายพื้นบ้าน การประกวดผลิตภัณฑ์หัตถกรรม งานศิลปาชีพบางไทร ครั้งที่ 12 วันที่ 31 มกราคม -9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
ผ้าซิ่นดอกมุกเมืองลองต่อจก ลายนกแยงเงา (นกส่องกระจก) รางวัลชนะเลิศ การประกวดผลิตภัณฑ์หัตถกรรม ประเภทผลิตภัณฑ์จากผ้าฝ้ายทอลายพื้นบ้าน งานศิลปาชีพบางไทร ครั้งที่ 12 วันที่ 31 มกราคม - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
ผ้าซิ่นตีนจกลายขอหักใหญ่ รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ประเภทผ้าฝ้ายทอพื้นเมือง งานศิลปาชีพบางไทร ครั้งที่ 13 วันที่ 28 มกราคม – 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541
ผ้าซิ่นต๋าหมู่เหลืองต่อจกเชิงดำแดงลายนกแยงเงา (นกส่องกระจก) รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ประเภทผ้าซิ่นตีนจก การประกวดศิลปาชีพ งานศิลปาชีพบางไทร ครั้งที่ 15 วันที่ 6-16 เมษายน 2543
ผ้าซิ่นปาเกอญอ รางวัลชนะเลิศ การประกวดผ้าทอลายโบราณ เนื่องในวโรกาสสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินทรงงาน ณ ศูนย์ศิลปาชีพพิเศษห้วยเดื่อ จังหวัดแม่ฮ่องสอน เมื่อปี พ.ศ. 2543
ผ้าฝ้ายลายตีนจก รางวัลที่ 2 การประกวดผลิตภัณฑ์หัตถกรรมไทย ประเภทผ้าฝ้ายทอมือย้อมสีธรรมชาติ กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อปี พ.ศ. 2544
ผ้าซิ่นตีนจกเต็มตัวลายแมงโบ้งเลน รางวัลชนะเลิศ ประเภทผ้าทอ จากการประกวดผลิตภัณฑ์โครงการหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) 17 จังหวัด ภาคเหนือ วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2545
ผ้าซิ่นจกเต็มตัวลายโบราณขอครึ่ง รางวัลชนะเลิศ การประกวดผลิตภัณฑ์หัตถกรรม ประเภทผ้าฝ้าย งานศิลปาชีพบางไทร ครั้งที่ 19 ณ วันที่ 21-15 มกราคม 2547
ผ้าฝ้ายลายตีนจก รางวัลผลิตภัณฑ์วัฒนธรรมดีเด่น ประเภทผ้าพื้นเมืองและผลิตภัณฑ์จากผ้าพื้นเมือง สำนักงานวัฒนธรรม จังหวัดแพร่ เมื่อปี พ.ศ. 2550
ความสำเร็จสูงสุดของชีวิตการทำงาน
เกียรติคุณที่ได้รับ

พ.ศ. 2537 ได้รับเกียรติคุณในฐานะผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม สาขาทัศนศิลป์ (ศิลปหัตถกรรมเครื่องถักทอ)
พ.ศ. 2538 ได้รับการยกย่องเป็นคนดีศรีเมืองลอง ได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการวัดท่าซุงให้เป็นผู้ทอผ้าทองคำลายบัวหงาย เพื่อใช้เป็นผ้าคลุมร่างหลวงพ่อฤๅษีลิงดำ วัดท่าซุง จังหวัดอุทัยธานี
พ.ศ. 2540 ได้รับยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
พ.ศ. 2540 ได้รับคัดเลือกให้เป็นรองประธานสภาวัฒนธรรมอำเภอลอง
พ.ศ. 2542 ครูภูมิปัญญาไทย รุ่นที่ 1 ด้านอุตสาหกรรมและหัตถกรรม (ทอผ้า) ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ
พ.ศ. 2542 ได้รับรางวัลผู้นำอาชีพก้าวหน้า กระทรวงมหาดไทย
พ.ศ. 2546 ได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (คหกรรมศาสตร์)มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้รับรางวัลผู้นำอาชีพก้าวหน้าดีเด่นด้านวัฒนธรรม ได้รางวัลผู้หญิงเก่งระดับจังหวัด
พ.ศ. 2547 ได้รับพระราชทานเหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 3
พ.ศ. 2551 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์
พ.ศ. 2553 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ประณีตศิลป์ – ศิลปะผ้าทอ) พุทธศักราช 2553
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2547 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 3 (เหรียญทองแดง)
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชท่าบ่อ

| โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชท่าบ่อ |
| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: 160 หมู่ที่ 13 ตำบลท่าบ่อ อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย
หน่วยงาน
รูปแบบทุน: รัฐบาล
ประเภท: โรงพยาบาลชุมชน
เครือข่าย: โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช
บริการสุขภาพ
จำนวนเตียง: 200 เตียง 
ประวัติ
ชื่อเดิม: โรงพยาบาลท่าบ่อ
เปิดให้บริการ: 18 มกราคม พ.ศ. 2522; 45 ปีก่อน (2522-01-18)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.thabohospital.com
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชท่าบ่อ เป็นโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชแห่งหนึ่งจากยี่สิบเอ็ดแห่งทั่วประเทศ ตั้งอยู่ที่อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย
ประวัติ

ดูเพิ่ม: โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช
เมื่อปี พ.ศ. 2447 ได้มีการก่อตั้ง “สุขศาลาท่าบ่อ” ขึ้นเพื่อบริการด้านการรักษาพยาบาลให้แก่ชาวอำเภอท่าบ่อเป็นแห่งแรก ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของที่ว่าการอำเภอ ซึ่งเป็นที่ตั้งของกองร้อยอาสารักษาดินแดนในปัจจุบัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2496 ได้ย้ายที่ทำการมาอยู่แห่งใหม่ คือบริเวณที่ตั้งโรงพยาบาลปัจจุบัน และได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “สถานีอนามัยชั้น 1” โดยมีเตียงรับคนไข้ภายใน 10 เตียง ประกอบด้วย นายแพทย์ประจำ 1 คน สารวัตรสุขาภิบาล พนักงานอนามัย นางสงเคราะห์ (พยาบาล)ผดุงครรภ์ พนักงานบำบัดโรคเรื้อน และนักการอย่างละ 1 คน ส่วนด้านการรักษาพยาบาล ถ้ามีคนไข้หนักก็นำส่งโรงพยาบาลหนองคาย เนื่องจากเครื่องมือแพทย์ ตลอดจนแพทย์และเจ้าหน้าที่ไม่เพียงพอ ส่วนเจ้าหน้าที่อื่นๆ เช่น ด้านส่งเสริมสุขภาพ สุขาภิบาลป้องกันโรค ต้องรับผิดชอบงานทุกตำบลในเขตอำเภอท่าบ่อ เนื่องจากยังไม่มีสถานีอนามัยตำบล หรือสำนักงานผดุงครรภ์
ประมาณปี พ.ศ. 2517 กระทรวงสาธารณสุข ได้วางโครงการขยายงานด้านการรักษาพยาบาลออกไปสู่เขตชุมชนมากขึ้น “สถานีอนามัยชั้น 1” จึงมีการพัฒนามากขึ้นและเปลี่ยนชื่อเป็น “ศูนย์การแพทย์และอนามัย” ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ก็ได้ยกระดับมาเป็น “โรงพยาบาลท่าบ่อ” แต่การบริการด้านการรักษาพยาบาลก็ยังคงรูปแบบเดิม คือมีเตียงรักษาผู้ป่วย 10 เตียง มีแพทย์ประจำ 1 คน ปี พ.ศ. 2520 ได้รับการยกฐานะให้เป็นโรงพยาบาล 30 เตียง มีแพทย์ประจำปฏิบัติงาน มีพยาบาลและเจ้าหน้าที่อื่นๆ เพิ่มมากขึ้น
และเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2520 รัฐบาลร่วมกับพสกนิกรชาวไทย ได้บริจาคทุนทรัพย์ร่วมกันจัดสร้างโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชขึ้นในอำเภอต่างๆ ทั่วประเทศจำนวน 21 แห่ง โรงพยาบาลท่าบ่อได้เปลี่ยนชื่อเป็น “โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชท่าบ่อ” และพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) ได้เสด็จฯ มาวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2520 และเสด็จฯ มาทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2522
ในปี พ.ศ. 2524 กระทรวงสาธารณสุขขออนุมัติให้โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชท่าบ่อ ขยายจากขนาด 30 เตียงเป็นโรงพยาบาล 60 เตียง และต่อมาก็ได้ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลขนาด 90 เตียง
ปัจจุบัน (พ.ศ. 2561) โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชท่าบ่อได้ขยายเป็นโรงพยาบาลขนาด 200 เตียง เป็นโรงพยาบาลชุมชนแม่ข่ายของโรงพยาบาลชุมชนในเขตจังหวัดหนองคายตอนเหนือ ซึ่งได้แก่ โรงพยาบาลสังคม โรงพยาบาลศรีเชียงใหม่ และโรงพยาบาลโพธิ์ตาก ตลอดจนสถานีอนามัยในเขตอำเภอท่าบ่ออีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โอกุสต์ กงต์

| โอกุสต์ กงต์ |
| --- | --- |
กงต์เมื่อปี 1849
เกิด: Isidore Marie Auguste François Xavier Comte 19 มกราคม ค.ศ. 1798(1798-01-19) มงเปอลีเย, สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1
เสียชีวิต: 5 กันยายน ค.ศ. 1857(1857-09-05) (59 ปี) ปารีส, จักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง
การศึกษา: มหาวิทยาลัยมงเปอลีเย École Polytechnique
คู่สมรส: Caroline Massin (สมรส 1825; หย่า 1842)

ยุค: ปรัชญาในศตวรรษที่ 19
แนวทาง: ปรัชญาตะวันตก ปรัชญาฝรั่งเศส 
สำนัก: ปฏิฐานนิยม
แนวคิดเด่น: ปรัตถนิยม Encyclopedic law Hierarchy of the sciences Law of three stages Positivist calendar Religion of Humanity Sociological positivism
 
โอกุสต์ กงต์ (ฝรั่งเศส: Auguste Comte; 19 มกราคม ค.ศ. 1798 – 5 กันยายน ค.ศ. 1857)  เป็นนักปรัชญา นักคณิตศาสตร์ และนักเขียนชาวฝรั่งเศสผู้วางหลักคำสอนของปฏิฐานนิยม เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น นักปรัชญาแห่งวิทยาศาสตร์คนแรกในความหมายสมัยใหม่ของคำนี้ ความคิดของกงต์ยังถือเป็นรากฐานของการพัฒนาสังคมวิทยา โดยเขาเป็นผู้ประดิษฐ์คำศัพท์นี้ขึ้นมาและถือว่าสาขาวิชานี้เป็นศาสตร์ที่ประสบความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดของวิทยาศาสตร์
มาธุรี ทีกษิต

| มาธุรี ทีกษิต माधुरी दीक्षित |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1967-05-15) 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1967 (57 ปี) มาธุรี ศันกร ทีกษิต
คู่สมรส: ศรีราม มาธัฟ เนเน (สมรส 1999)
อาชีพ: นักแสดง
ฐานข้อมูล
IMDb
มาธุรี ทีกษิต (มราฐี: माधुरी दीक्षित, เกิดวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักแสดงจากประเทศอินเดีย.
เธอได้เป็นนางเอกในภาพยนตร์ฮินดีมาตลอดในช่วงปีประมาณ 2523-2533. มาธูรีได้ขึ้นชื่อว่าเป็นนักแสดงมาตรฐานของภาพยนตร์อินเดีย.
สตีมพังก์

ภาพประกอบต้นฉบับห้องเครื่อง Nautilus ของฌูล แวร์น
สตีมพังก์ (อังกฤษ: Steampunk) เป็นประเภทย่อยของบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ที่ผสมผสานเทคโนโลยี และ สุนทรียศาสตร์ แบบอนาคตนิยมย้อนรำลึก (retrofuturism) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเครื่องจักร พลังไอน้ำในอุตสาหกรรม ในศตวรรษที่ 19 แต่ก็ไม่จำกัดเพียงเท่านั้น ผลงานแนวสตีมพังก์มักตั้งอยู่ในประวัติศาสตร์ทางเลือกของยุควิกตอเรีย หรือ ชายแดนอเมริกัน (American frontier) ซึ่งพลังไอน้ำยังคงใช้กันในกระแสหลัก หรือในโลกแห่งจินตนาการซึ่งก็ใช้พลังงานไอน้ำในลักษณะเดียวกัน
สตีมพังก์จะมีเทคโนโลยีซึ่งไม่เข้ากับยุคสมัย หรือสิ่งประดิษฐ์ที่ล้ำยุคตามแบบที่ผู้คนในศตวรรษที่ 19 อาจจินตนาการไว้ (ซึ่งแตกต่างจากนีโอวิกตอเรียน) และยังมีรากฐานมาจากมุมมองของยุคนั้นต่อแฟชั่น วัฒนธรรม รูปแบบสถาปัตยกรรม และศิลปะ เทคโนโลยีดังกล่าวอาจรวมถึงเครื่องจักรในจินตนาการ เช่น ที่พบในผลงานของ เอช จี เวลส์ และ ฌูล แวร์น ตัวอย่างอื่นๆ  ของสตีมพังก์ประกอบด้วยการนำเสนอเทคโนโลยีในรูปแบบประวัติศาสตร์ทางเลือก เช่น ปืนใหญ่ไอน้ำ เรือเหาะที่เบากว่าอากาศ คอมพิวเตอร์ แอนะล็อก หรือ คอมพิวเตอร์เชิงกล ดิจิทัล เช่น เครื่องยนต์เชิงวิเคราะห์ ของชาลส์ แบบบิจ
อำเภอท่าใหม่

| อำเภอท่าใหม่ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Tha Mai
คำขวัญ: วัดเขาสุกิมลือนาม ทะเลงามเล่าขาน ตำนานเขาพลอยแหวน ดินแดนผลไม้ มากมายปะการัง สะพานดังแขมหนู ฝูงพยูนอ่าวคุ้งกระเบน
แผนที่จังหวัดจันทบุรี เน้นอำเภอท่าใหม่
พิกัด: 12°37′15″N 102°0′36″E﻿ / ﻿12.62083°N 102.01000°E﻿ / 12.62083; 102.01000
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: จันทบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 612.8 ตร.กม. (236.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 70,573 คน
 • ความหนาแน่น: 115.17 คน/ตร.กม. (298.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 22120
รหัสภูมิศาสตร์: 2203
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอท่าใหม่ เลขที่ 88 ถนนราชกิจ ตำบลท่าใหม่ อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี 22120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บรรยากาศภายในตัวตลาดท่าใหม่
ท่าใหม่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี เป็นที่ตั้งของสนามบินจันทบุรี และยังมีโรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงสาธารณสุขถึง 3 แห่ง ได้แก่ โรงพยาบาลท่าใหม่ โรงพยาบาลเขาสุกิม และโรงพยาบาลสองพี่น้อง
ป่าชายเลนในตำบลคลองขุด
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอท่าใหม่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอแก่งหางแมวและอำเภอเขาคิชฌกูฏ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเขาคิชฌกูฏและอำเภอเมืองจันทบุรี
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองจันทบุรี อำเภอแหลมสิงห์ และอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนายายอาม
มีทางใต้ติดกับทะเลอ่าวไทย
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอท่าใหม่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 124 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ท่าใหม่ | Tha Mai | – | 8,101 |
| 2. | ยายร้า | Yai Ra | – | 1,948 |
| 3. | สีพยา | Si Phaya | 11 | 1,546 |
| 4. | บ่อพุ | Bo Phu | 8 | 1,234 |
| 5. | พลอยแหวน | Phloi Waen | 7 | 1,771 |
| 6. | เขาวัว | Khao Wua | 9 | 3,432 |
| 7. | เขาบายศรี | Khao Baisi | 12 | 7,838 |
| 8. | สองพี่น้อง | Song Phi Nong | 17 | 7,647 |
| 9. | ทุ่งเบญจา | Thung Bencha | 14 | 11,554 |
| 10. | รำพัน | Ramphan | 10 | 3,592 |
| 11. | โขมง | Khamong | 6 | 2,583 |
| 12. | ตะกาดเง้า | Takat Ngao | 10 | 7,535 |
| 13. | คลองขุด | Khlong Khut | 10 | 5,057 |
| 14. | เขาแก้ว | Khao Kaeo | 10 | 6,867 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอท่าใหม่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองท่าใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าใหม่และตำบลยายร้าทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหนองคล้า ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทุ่งเบญจา
เทศบาลตำบลเนินสูง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาวัวและตำบลเขาบายศรี
เทศบาลตำบลเขาบายศรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาบายศรี (นอกเขตเทศบาลตำบลเนินสูง)
เทศบาลตำบลเขาวัว-พลอยแหวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลอยแหวนทั้งตำบล และตำบลเขาวัว (นอกเขตเทศบาลตำบลเนินสูง)
เทศบาลตำบลสองพี่น้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสองพี่น้องทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสีพยา-บ่อพุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสีพยาและตำบลบ่อพุทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งเบญจา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งเบญจา (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองคล้า)
องค์การบริหารส่วนตำบลรำพัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรำพันทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโขมง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโขมงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตะกาดเง้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะกาดเง้าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองขุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองขุดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาแก้วทั้งตำบล
เจดีย์กังวาน (เจดีย์วัดเขาพลอยแหวน) ตำบลพลอยแหวน
ป่าชายเลนในตำบลคลองขุด
กำแพงพัง

| กำแพงพัง |
| --- | --- |
ขาซ้ายของผู้ป่วยโรคกำแพงพังที่มีแมลงวันตอมหึ่ง ขณะเข้ารับการรักษา ณ โรงพยาบาลโกโรกา (Goroka) เมืองโกโรกา ประเทศนิวกินี
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: L98.4 (ILDS L98.440)
กำแพงพัง (อังกฤษ: tropical ulcer, aden ulcer, jungle rot, malabar ulcer หรือ tropical phagedena; ละติน: ulcus tropicum) เป็นชื่อโรคผิวหนังชนิดแผลเปื่อยหรือโรคไข้กาฬประเภทหนึ่งซึ่งอาจยังให้ผู้ป่วยถึงแก่ความตายได้ "โรคแผลเปื่อยในประเทศร้อน" หรือ "โรคแผลประเทศร้อน" หรือ "โรคแผลปากหมู" ก็เรียก
ประวัติ

"กำแพงพัง" เป็นศัพท์ที่แพทย์ผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณใช้เรียกชื่อโรคไข้กาฬชนิดหนึ่ง ตำราแพทยศาสตร์สงเคราะห์ฉบับของหอพระสมุดวชิรญาณ ซึ่งกระทรวงสาธารณสุขจัดพิมพ์เป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2497 อธิบายเกี่ยวกับโรคนี้ว่า
"เมื่อจะตั้งต้นเป็นขึ้นมานั้น มีหัวผุดขึ้นมาหัวเดียวทำพิษสงเป็นกำลัง ให้จับสะท้านร้อนสะท้านหนาว ให้เชื่อมมัวร้อนในกระหายน้ำ ให้ฟกบวมขึ้น น้ำเหลืองแตกพังออก วางยาไม่หยุด ให้พังออกได้ตาย"
ราชบัณฑิตยสถานสันนิษฐานว่า โรคกำแพงพังตามแพทยศาสตร์แผนโบราณนั้น คือ โรคที่ปัจจุบันเรียกตามแพทยศาสตร์สมัยใหม่ว่า "โรคแผลเปื่อยในประเทศร้อน" หรือ "โรคแผลประเทศร้อน" ซึ่งพบมากในเขตร้อน เช่น ในทวีปอัฟริกาหรือเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงประเทศไทยด้วย
โรคนี้เกิดขึ้นเป็นจำนวนมากในประเทศไทยหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ใน พ.ศ. 2498
อาการ

ตามแพทยศาสตร์สมัยใหม่ โรคกำแพงพังมีอาการตั้งต้นด้วยการเกิดตุ่มเล็ก ๆ คล้ายยุงหรือแมลงกัดต่อย หรืออาจเกิดตุ่มในแผลเดิมของคุดทะราดหรือแผลเรื้อรังก็ได้ จะมีอาการเจ็บปวดที่ตุ่มนั้น และก่อให้เกิดอาการไข้
ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ตุ่มนั้นจะกลายเป็นแผลเน่าและแตกออกอย่างรวดเร็ว
ภายในไม่กี่วันถัดนั้น แผลจะเน่าเปื่อยลึกลงไปถึงกระดูก และแผ่กว้างออกยาวออกทุกทิศทุกทางรอบแผลนั้นจนเป็นอาณาเขตโตหลายนิ้วหลายฟุต โบราณจึงเปรียบว่าเหมือนกับกำแพงที่พังแผ่ออก
โรคนี้ทำให้ผู้ป่วยถึงแก่ความตายได้
การเกิดโรค

สวัสดิ์ แดงสว่าง ผู้บัญชาการกรมมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ สันนิษฐานว่า โรคนี้ ทางแพทยศาสตร์เข้าใจว่าเกิดจากเชื้อโรคชนิด Spirochaeta schaudinni และชนิด Fusiform bacilus
โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์

| โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ |
| --- | --- |
กระทรวงสาธารณสุข


ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: 1039 ถนนสถานพยาบาล ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย, ไทย
พิกัด: 19°54′05″N 99°49′44″E﻿ / ﻿19.9013370°N 99.8289415°E﻿ / 19.9013370; 99.8289415
หน่วยงาน
ประเภท: รัฐ
เครือข่าย: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
บริการสุขภาพ
แผนกฉุกเฉิน: มี
จำนวนเตียง: 798 เตียง
ประวัติ
เปิดให้บริการ: 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480
ลิงก์
เว็บไซต์: www.crhospital.org/home/index1.php
โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์  ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครเชียงราย ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2475 เป็นโรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดเชียงราย  มีจำนวนเตียงทั้งหมด 798 เตียง สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข และเป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิกและสถาบันสมทบเพื่อการผลิตแพทย์ให้กับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ประวัติ

โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ เป็นโรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่บนถนนสถานพยาบาล (ถนนนี้ตั้งชื่อตามโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์) เป็นโรงพยาบาลศูนย์ ขนาด 758 เตียง สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข มีพื้นที่ทั้งหมดรวมกว่า 52 ไร่ ประชาชนในท้องที่มักเรียกว่า "โฮงยาไทย" หมายถึง "โรงพยาบาลของไทย" (สาเหตุที่เรียก "โฮงยาไทย" เพราะจังหวัดเชียงรายมีโรงพยาบาลอีกแห่งหนึ่ง คือ โรงพยาบาลโอเวอร์บรุ๊ค ที่มักเรียกกันว่า "โฮงยาฝรั่ง") และมีคำว่าประชานุเคราะห์ต่อท้ายเนื่องจากได้รับการสนับสนุนในการจัดสร้างจากประชาชนซึ่งในปี พ.ศ. 2475 คณะราษฎรได้ทำการเปลี่ยนแปลงการปกครองและมีนโยบายสร้างโรงพยาบาลในหัวเมือง โดยประกาศใช้ พรบ.สาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2477 เพื่อแสดงเกียรติภูมิของชาติให้ปรากฏแก่ประเทศเพื่อบ้านที่เป็นอาณานิคมของประเทศตะวันตกตามนโยบาย "อวดธง" ในปี พ.ศ. 2479 พระพนมนครารักษ์ (ฮกไก่ พิศาลบุตร) ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย มีดำริที่จะสร้างโรงพยาบาลประจำจังหวัดเชียงราย ซึ่งประชาชนในจังหวัดเชียงราย นำโดยคหบดีกลุ่มหนึ่งได้บริจาคที่ดิน จำนวน 19 ไร่ และดำเนินการขออนุมัติจากกระทรวงสาธารณสุขดำเนินการก่อสร้างโดยได้รับเงินสนับสนุนจากประชาชนในจังหวัดเชียงราย
โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ ประกอบพิธีเปิดในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480 โดยมีแพทย์คนแรกและผู้อำนวยการคนแรกคือ นายแพทย์เสม พริ้งพวงแก้ว  ในช่วงแรกโรงพยาบาลได้รับการอนุมัติให้เป็นโรงพยาบาลทั่วไป ขนาด 50 เตียง และได้เพิ่มจำนวนเตียงตามลำดับ  ปี พ.ศ. 2531 ได้รับการอนุมัติเป็นโรงพยาบาลศูนย์ ขนาด 600 เตียง และในปี พ.ศ. 2562 มีจำนวนเตียงทั้งหมด 798 เตียง  มีแพทย์ จำนวน 228 คนมีพยาบาล จำนวน 986 คน  รวมบุคลากรทั้งหมด 1,730 คน
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก

ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ ภายใต้โครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท โดยในปีการศึกษา 2550 ได้ร่วมมือกับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวรในการจัดตั้งศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก ซึ่งในปัจจุบันได้ผลิตแพทย์ร่วมกับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ภายใต้โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท (the Collaborative Project to Increase Production of Rural Doctor : CPIRD) เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนแพทย์และการกระจายแพทย์ที่ไม่เหมาะสมในชนบท โดยมียุทธศาสตร์เริ่มต้นคือ รับจากชนบท เรียนที่ชนบท และกลับสู่ชนบท และได้ลงนามความร่วมมืออย่างเป็นทางการกับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยการจัดการเรียน การสอนนักศึกษาชั้นปีที่ 1 จะเรียนกระบวนวิชาในหมวดวิชาศึกษาทั่วไปตามข้อบังคับเพื่อการศึกษา ขั้นปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ชั้นปีที่ 2-3 เรียนร่วมกับชั้นปรีคลินิกของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ส่วนในชั้นคลินิกปีที่ 4-6 เรียนที่ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก > หลักสูตรการศึกษา

ปัจจุบัน ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ จัดการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิก ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ใน 1 หลักสูตร คือ
| ปริญญาตรี | สถาบันอุดมศึกษา |
| --- | --- |
 หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ( พ.บ.):  มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก > ระยะเวลาในการศึกษา

ใช้ระยะเวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรรวม 6 ปี ดังนี้
| ระดับชั้น | สถานที่ศึกษา |
| --- | --- |
 ระดับชั้นเตรียมแพทยศาสตร์และชั้นปรีคลินิก (ชั้นปี 1 - 3) ระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4 - 6):  มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์
โรงพยาบาลอินทร์บุรี

| โรงพยาบาลอินทร์บุรี |
| --- | --- |
In Buri Hospital
ประเภท: โรงพยาบาลทั่วไป
ที่ตั้ง: 37/7 ถนนเทพสุทธิโมลี  ตำบลทับยา  อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี 16110
ข้อมูลทั่วไป
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2496
สังกัด: กระทรวงสาธารณสุข
ผู้อำนวยการ: นายแพทย์วิทูรย์ อนันกุล
จำนวนเตียง: 150 เตียง
บุคลากร: 580
เว็บไซต์: 
โรงพยาบาลอินทร์บุรี เป็นโรงพยาบาลของรัฐขึ้นตรงต่อสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสิงห์บุรี สำนักงานปลัดกระทรวงสาธรณสุข  กระทรวงสาธารณสุข  ประเภทโรงพยาบาลทั่วไปขนาด150 เตียง  ตั้งอยู่เลขที่ 37/7 หมู่ที่ 1 ตำบลทับยา  อำเภออินทร์บุรี  จังหวัดสิงห์บุรี   ริมฝั่งตะวันตกติดแม่น้ำเจ้าพระยา  ทิศเหนือห่างจาก พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติอินทร์บุรี ประมาณ 1 กิโลเมตรและอยู่ห่างจากจังหวัดสิงห์บุรีไปทางทิศเหนือ 12 กิโลเมตร  โดยมีบริเวณพื้นที่ทั้งหมด 47 ไร่  ซึ่งเดิมเป็นวัดร้างชื่อ "วัดเชี่ยน" รวมกับที่ดินซึ่งประชาชนบริจาคเพิ่มเติม  ประชาชนทั่วไปจึงเรียกโรงพยาบาลนี้ว่า  "โรงพยาบาลวัดเชี่ยน" ภายใต้สโลแกน อบอุ่นดุจบ้านบริการเป็นเลิศ
ประวัติ

โรงพยาบาลอินทร์บุรี   จังหวัดสิงห์บุรี  มีกำเนิดจากดำริและการดำเนินการก่อสร้างของพระเทพสุทธิโมลี (ผึ่ง  บัวสรวง) อดีตเจ้าอาวาส วัดโบสถ์ พระอารามหลวง อำเภออินทร์บุรีและอดีตเจ้าคณะจังหวัดสิงห์บุรีฝ่ายธรรมยุติ  โดยหาทุนบริจาคจากประชาชนผู้มีจิตศรัทธาและได้ติดต่อกับกรมศาสนา กระทรวงศึกษาธิการขอเช่าที่ดินวัดเชี่ยน ซึ่งเป็นวัดร้างเพื่อใช้เป็นสถานที่ก่อสร้างโรงพยาบาล  ปี พ.ศ. 2496 ได้ติดต่อกับกระทรวงสาธารณสุขเพื่อขอสร้างเป็นโรงพยาบาลในปีต่อมา  ปี พ.ศ. 2499 กระทรวงสาธารณสุขจึงได้อนุมัติสร้างให้เป็นสถานีอนามัยชั้น 1 เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2500 สังกัดกรมอนามัย  กระทรวงสาธารณสุข  มีนายแพทย์หาญ  พันธุ์ภู่ เป็นนายแพทย์ประจำ  ต่อมาปี พ.ศ. 2501 ได้รับงบประมาณจากกระทรวงสาธรณสุขก่อสร้างอาคารเพื่มเติม  ได้แก่บ้านพักแพทย์  บ้านพักเจ้าหน้าที่อื่น ๆ โรงครัวและโรงซักฟอก 
วันที่ 22 มีนาคม 2502 จึงเปิดดำเนินการเป็นโรงพยาบาลในสังกัด กรมการแพทย์  กระทรวงสาธารณสุข  ดำเนินกิจการเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
ตลอดระยะเวลา 60 ปีที่ผ่านมา  โรงพยาบาลอินทร์บุรี  ได้รับการพัฒนาในทุก ๆ ด้านอย่างเป็นระบบและต่อเนื่องด้วยความสามารถของผู้อำนวยการโรงพยาบาลและด้วยความร่วมมือร่วมใจของบุคลากรทุกฝ่ายในโรงพยาบาล และด้วยความสนับสนุนของผู้มีจิตศรัทธาที่ได้ร่วมกันบริจาคทุนทรัพย์ ในการก่อสร้างอาคารต่าง ๆ ปัจจุบันโรงพยาบาลอินทร์บุรี  ยังคงมุ่งพัฒนาคุณภาพของโรงพยาบาลในทุก ๆ ด้าน  ให้สอดคล้องกับความต้องการของประชาชน โดยคำนึงถึงประสิทธิภาพและคุณภาพของการบริการ
บุคลากรทางการแพทย์ > การแบ่งส่วนราชการ

โรงพยาบาลอินทร์บุรี  มีการแบ่งส่วนราชการ ดังต่อไปนี้
โผน กิ่งเพชร

| โผน กิ่งเพชร  (Pone Kingpetch) |
| --- | --- |
เกิด: มานะ สีดอกบวบ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478 หัวหิน  ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 (47 ปี) โรงพยาบาลรามาธิบดี กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
สถิติ
น้ำหนัก: ฟลายเวท
ส่วนสูง: 169 cm (5 ft 6½ in)
 
สถิติขึ้นชก
ชกทั้งหมด: 35
ชนะ: 28
ชนะน็อก: 9
แพ้: 7 ( แพ้น็อก 3 )
 
โผน กิ่งเพชร (12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2525) แชมป์โลกชาวไทยคนแรกในประวัติศาสตร์ โผนเป็นนักมวยรูปร่างผอมบาง มีช่วงขาที่ยาว ถนัดขวา และเป็นแชมป์โลกชาวไทยคนแรกที่ได้ครองแชมป์โลกถึง 3 สมัย แต่ด้วยปัญหาส่วนตัว ทำให้โผนติดสุราจนการชกตกต่ำลง จนเสียแชมป์ไปและไม่มีโอกาสชิงแชมป์คืนได้อีก โผนถือเป็นตำนานของวงการมวยสากลคนหนึ่งของไทย วันที่โผนชิงแชมป์โลกได้ถูกกำหนดให้เป็นวันนักกีฬาไทย และมีการสร้างอนุสรณ์สถานของโผนที่หัวหินหลังจากที่โผนเสียชีวิตไปแล้ว 10 ปี
ประวัติ > ชีวิตวัยเด็ก

โผนเป็นบุตรคนที่ 7 ในจำนวน 9 คน ของนายห้อย และนางริ้ว สีดอกบวบ มีชื่อจริงว่า มานะ สีดอกบวบ มีชื่อเล่นว่า แกละ เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมสาธุการจนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แล้วจึงเรียนต่อที่โรงเรียนประจำอำเภอหัวหินจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากนั้น จึงไปเรียนที่โรงเรียนหัวหินวิทยาลัยจบการศึกษาระดับมัธยมปีที่ 6 ด้วยความเป็นคนรักกีฬา ชอบเล่นกีฬาทุกประเภท แต่ที่ชอบมากที่สุด คือ มวยสากล ถึงขนาดเคยลั่นวาจาต่อหน้าเพื่อน ๆ ว่า เขาจะเป็นแชมป์โลกคนแรกของไทยให้ได้ (เนื่องด้วยก่อนหน้านั้น จำเริญ ทรงกิตรัตน์ เคยชิงแชมเปี้ยนโลกมาแล้วถึง 3 ครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จเลย)
หลังจากนั้นโผนหันมาชกมวยสากลอาชีพอย่างจริงจัง จนได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท และได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทกับ ปัสกวล เปเรซ เจ้าของตำแหน่งแชมป์โลก NBA เดอะริงและไลนีลในขณะนั้นชาวอาร์เจนตินา ซึ่งโผนชนะคะแนนได้เป็นแชมป์โลกคนแรกของไทยตามที่ตั้งใจไว้ แม้จะเสียตำแหน่งไป โผนก็ยังชิงแชมป์คืนกลับมาได้ ได้เป็นแชมป์โลกถึงสามสมัยก่อนจะแขวนนวมไป