stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะชาร์ลาทันส์ (วงดนตรีอังกฤษ)
สตูดิโออัลบั้ม

Some Friendly  (1990)
Between 10th and 11th  (1992)
Up to Our Hips  (1994)
The Charlatans  (1995)
Tellin' Stories  (1997)
Us and Us Only  (1999)
Wonderland  (2001)
Up at the Lake  (2004)
Simpatico  (2006)
You Cross My Path (2008)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ
http://www.thecharlatans.info/ เก็บถาวร 2009-08-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.stv.tv/out/showArticle.jsp?source=opencms&articleId=/out/hotnow/music/Charlatans_xfm_liquidrooms%5Bลิงก์เสีย%5D
เดอะซิมส์ 2 คืนหรรษา

เดอะซิมส์ 2 ไนท์ไลฟ์ คืนหรรษา (อังกฤษ: The Sims 2: Nightlife) เป็นภาคเสริมตัวที่ 2 ของเดอะซิมส์ 2 พัฒนาโดยบริษัท อิเล็กทรอนิกส์ อาร์ต วางจำหน่ายในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2548 โดยในภาคนี้จะมีระบบใหม่เพิ่มเข้ามามากมาย ไม่ว่าจะเป็น ย่านดาวน์ทาวน์ การเที่ยวกลางคืน การออกเดท ปณิธานใหม่ NPC ใหม่อย่างแวมไพร์ เป็นต้น:
คุณสมบัติใหม่ของภาคเสริมนี้

ระบบความดึงดูดใจ
องศาความปิ๊ง ลักษณะที่ฉันชอบ ลักษณะที่ฉันเกลียด
การออกเดท
การออกไปเที่ยวนอกบ้านตอนกลางคืน
ระบบภัตตาคารแบบใหม่
รถยนต์ ที่ชาวซิมส์สามารถใช้ขับออกจากบ้านได้
ปณิธานใหม่ 2 ปณิธานคือ ปณิธานแห่งความพึงพอใจ และปณิธานแห่งเนยแข็งย่าง
สิ่งมีชีวิตที่ชาวซิมส์ธรรมดาอาจเป็นได้ หรืออาจพบได้ นั่นคือ แวมไพร์
สถานที่ใหม่สำหรับการวู้ฮู
ความรู้สึกโกรธของชาวซิมส์
การนำสิ่งของไปใส่ในกระเป๋าทรัพย์สิน
NPC ใหม่ เช่น ยิปซีจอมจับคู่ เจ้าของภัตตาคารและเด็กเสิร์ฟ แวมไพร์ผู้ยิ่งใหญ่ เดอะดีว่า มิสเตอร์บิ๊ก เดอะสโลบ และมิสซิสครัมเปิลบอททอม
การเคลื่อนย้ายหลุมฝังศพไปไว้ในพื้นที่ส่วนกลาง
มุมมองบ้านที่อยู่ใกล้เคียง
การถามคำถามของชาวซิมส์ เช่นถามเรื่อง ความปรารถนา ความกลัว ความสนใจ ทักษะ ราศีเกิด อาชีพ การเงิน ลักษณะที่ชอบ และลักษณะที่เกลียด เป็นต้น
ลูกเล่นใหม่ในโหมดสร้าง เช่น สระน้ำแบบไม่เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า ผนังขนาด 1 ส่วน 2 โรงรถและไดรฟ์เวย์ เป็นต้น
พื้นละแวกเพื่อนบ้านใหม่ที่ไม่ใช่พื้นหญ้า เช่น พื้นดิน คอนกรีต เป็นต้น
เดอะ โกะ มาสเตอร์

| เดอะ โกะ มาสเตอร์ |
| --- | --- |
โปสเตอร์เปิดตัวภาพยนตร์
กำกับ: เถียน จ้วงจ้าง
เขียนบท: จง อาเฉิง โจว จิ้งจือ
อำนวยการสร้าง: หลิว เสี่ยวเตี้ยน
นักแสดงนำ: จางเจิ้น จาง อ้ายเจีย อะกิระ อิโมะโตะ อะยุมิ อิโต
กำกับภาพ: หวัง อวี้
ผู้จัดจำหน่าย: ฟอร์ติสสิโมฟิล์มส์
วันฉาย:   27 กันยายน ค.ศ. 2006 (2006-09-27) (เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก) 
ความยาว: 104 นาที
ประเทศ: จีน ญี่ปุ่น
ภาษา: จีน ญี่ปุ่น
เดอะ โกะ มาสเตอร์ (จีน: 呉清源; อังกฤษ: The Go Master) เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติปี ค.ศ. 2006 ที่กำกับโดยเถียน จ้วงจ้าง ถึงเรื่องราวของปรมาจารย์หมากล้อมผู้มีชื่อเสียงแห่งศตวรรษที่ยี่สิบนามว่า อู๋ ชิงหยวน หรือที่รู้จักในชื่อ โกะ เซเง็น ตามการออกเสียงของภาษาญี่ปุ่น ภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ในเทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก ครั้งที่ 44 โดยมุ่งเน้นไปที่ชีวิตของนักหมากล้อมที่ไม่ธรรมดาซึ่งฉายแววของเด็กอัจฉริยะ ในด้านชื่อเสียงและโชคชะตาของนักคิดเชิงกลยุทธ์ผู้ปฏิวัติแห่งวงการ ตลอดจน ความขัดแย้งระดับโลกที่สับสนวุ่นวายระหว่างบ้านเกิดกับประเทศบุญธรรมของเขา ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีฉากเกี่ยวข้องกับเกมหมากล้อมในวันระเบิดปรมาณูโจมตี และได้รับการจัดฉายในเทศกาลภาพยนตร์จีนของสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ที่ซิลเวอร์สปริง รัฐแมริแลนด์
นักแสดงนำ

จางเจิ้น รับบทเป็น อู๋ ชิงหยวน
จาง อ้ายเจีย
อะกิระ อิโมะโตะ
อะยุมิ อิโต
ฮิโระโนะบุ โนะมุระ รับบทเป็น ยะซุนะริ คะวะบะตะ
การสร้าง

ผู้รับบทอู๋ ชิงหยวน คือจางเจิ้น ซึ่งเป็นนักแสดงชาวไต้หวัน ที่เคยแสดงประกบกับจาง จื่ออี๋ ในพยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก รวมถึงมีผลงานในภาพยนตร์โมงยามที่งามที่สุด จางเจิ้นได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลม้าทองคำ 2006 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมสำหรับบทบาทของเขา อู๋ ชิงหยวน ตัวจริงยังได้ปรากฏตัวในการแสดงผ่านฉากสั้น ๆ ในช่วงอารัมภบทของภาพยนตร์เรื่องนี้ ภาพยนตร์ได้รับการสร้างโดยหลิว เสี่ยวเตี้ยน ร่วมกับผู้อำนวยการสร้าง หวัง จุน, โอเวน เฉิน, วอเตอร์ บาเรเดร็ชท์ และไมเคิล เจ เวอร์เนอร์ ส่วนบทภาพยนตร์เขียนโดยจง อาเฉิง และออกแบบเครื่องแต่งกายโดยผู้ได้รับรางวัลอย่างเอะมิ วะดะ ดังเช่นภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง อาทิ Ran, Dreams ของคุโระซะวะ รวมถึงฮีโร่ และจอมใจบ้านมีดบิน ของจาง อี้โหมว
การตอบรับ

เอ โอ สกอตต์ แห่งหนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ กล่าวถึงเดอะ โกะ มาสเตอร์ ว่าเป็นแภาพยนตร์ชีวประวัติยิ่งใหญ่และน่าเคารพยำเกรง" รวมถึง"มีความสุขุมและการครุ่นคิดมากกว่าความเป็นละคร หรือการตรวจสอบทางจิตใจ" และ "การถ่ายทำที่ตระการตา" ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จ ในงานเอเชียแปซิฟิกสกรีนอวอร์ด 2007
แหล่งข้อมูลอื่น

The Go Master ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Go Master ที่ออลมูวี
The Go Master ที่รอตเทนโทเมโทส์
The Go Master ที่เมทาคริติก
The Go Master เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Fortissimo Films
เดอะซีเคร็ทออฟมังกี้ไอแลนด์

| The Secret of Monkey Island |
| --- | --- |
ภาพปกเกม วาดโดย Steve Purcell มีตัวละครหลักคือ Guybrush Threepwood และ Elaine Marley
ผู้พัฒนา: Lucasfilm Games
ผู้จัดจำหน่าย: Lucasfilm Games
กำกับ: Ron Gilbert
อำนวยการผลิต: Greg Hammond
ออกแบบ: Ron Gilbert Dave Grossman Tim Schafer
ศิลปิน: Steve Purcell Mark Ferrari Mike Ebert Martin Cameron
เขียนบท: Ron Gilbert Dave Grossman Tim Schafer
แต่งเพลง: Michael Land Patrick Mundy
ชุด: Monkey Island
เอนจิน: SCUMM
เครื่องเล่น: Original version Amiga, Atari ST, CDTV, FM Towns, Classic Mac OS, MS-DOS, Sega CD Special edition iOS, Microsoft Windows, OS X, PlayStation 3, Xbox 360
วางจำหน่าย: 16-color version ตุลาคม ค.ศ. 1990 (1990-10) 256-color version ธันวาคม ค.ศ. 1990 (1990-12) CD-ROM version 1992 Special edition July 15, 2009
แนว: Graphic adventure
รูปแบบ: Single-player
เดอะซีเคร็ทออฟมังกี้ไอแลนด์ (อังกฤษ: The Secret of Monkey Island) เป็นเกมคอมพิวเตอร์แนวผจญภัยแบบพอยท์แอนด์คลิก ออกจำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1990 โดยมีผู้ผลิตและจัดจำหน่ายคือลูคัสฟิล์มเกมส์ (ปัจจุบันคือลูคัสอาร์ต) มีฉากหลังคือหมู่เกาะแคริบเบียนในยุคโจรสลัด (แบบแฟนตาซี) ผู้เล่นรับบทเป็นกายบรัช ทรีปวูด (Guybrush Threepwood) ชายหนุ่มที่ฝันจะเป็นโจรสลัด และต้องออกสำรวจเกาะในจินตนาการต่างๆ พร้อมๆ กับไขปริศนา
Ron Gilbert, Tim Schafer, และ Dave Grossman ร่วมกันสร้างสรรค์เกมนี้ขึ้นครั้งแรกเมื่อ 1988 ซึ่งในช่วงเวลานั้น Gilbert ไม่ชอบที่ตัวเอกของเกมผจญภัยมีโอกาสตายในเกมได้ ทำให้ผู้เล่นไม่มีโอกาสสำรวจโลกในเกมได้อย่างเต็มที่ เขาจึงออกแบบเกมนี้ให้ผู้เล่นไม่มีทางตาย บรรยากาศในเกมส่วนหนึ่งมาจากเครื่องเล่นชุด the Pirates of the Caribbean ในดิสนีย์แลนด์ เกมนี้เป็นเกมลำดับที่ 5 ที่ใช้เอนจิน SCUMM ซึ่งถูกดัดแปลงให้ผู้เล่นใช้งานได้สะดวกยิ่งขึ้น
เดอะซีเคร็ทออฟมังกี้ไอแลนด์ได้รับคำชื่นชมอย่างมากจากนักวิจารณ์ ทั้งด้านอารมณ์ขัน ภาพและเสียง และรูปแบบการเล่น จนได้รับการสร้างภาคต่อออกมาหลายภาค รวมแล้วกลายเป็นเกมชุดมังกี้ไอแลนด์ ผู้สร้างทั้ง 3 ได้แก่ Gilbert, Schafer, และ Grossman ร่วมกันสร้างภาคต่อคือ มังกี้ไอแลนด์ 2: เลอชัคสรีเวนจ์ ต่อมาเมื่อปี 2009 ลูคัสอาร์ตได้ผลิตเกมนี้ในฉบับรีเมคออกวางจำหน่าย ซึ่งก็ได้รับคำวิจารณ์ในทางบวกเช่นกัน
เดอะจีซัสแอนด์แมรีเชน

| จีซัสแอนด์แมรีเชน |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: อีสต์คิลไบรด์, ประเทศสกอตแลนด์
แนวเพลง: ออลเทอร์นาทิฟร็อก, ชูเกซซิง,  นอยส์ป็อป
ช่วงปี: 1983-1999–2007-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Creation, Blanco y Negro, Sub Pop, Def American

สมาชิก: Jim Reid   William Reid   Loz Colbert   Mark Crozer   Phil King
อดีตสมาชิก: Murray Dalglish Dave Evans Douglas Hart Bobby Gillespie Martin Hewes Ben Lurie Steve Monti John Moore James Pinker Nick Sanderson Richard Thomas

เว็บไซต์: www.thejesusandmarychain.org (offline)
เดอะจีซัสแอนด์แมรีเชน (อังกฤษ: The Jesus and Mary Chain) เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากสกอตแลนด์ ก่อตั้งวงในปี 1983 ในอีสต์คิลไบรด์ โดย สองพี่น้อง ตระกูล รีด ที่มีชื่อ วิลเลียม มือกีตาร์และน้องชาย จิม เป็นนักร้องนำ
สตูดิโออัลบั้ม

Psychocandy (1985)
Darklands (1987)
Automatic (1989)
Honey's Dead (1992)
Stoned & Dethroned (1994)
Munki (1998)
Damage and Joy (2017)
Glasgow Eyes (2024)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ เก็บถาวร 2016-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ออฟไลน์)
จีซัสแอนด์แมรีเชนที่มายสเปซ
เดอะซูพรีมส์

| เดอะซูพรีมส์ |
| --- | --- |
เดอะซูพรีมส์ในปีค.ศ. 1967
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  เมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ป็อป อาร์แอนด์บี โซล ไซเคเดลิกโซล โมทาวน์ ดู-ว็อป ดิสโก้
ช่วงปี: ค.ศ. 1959 – ค.ศ. 1977
ค่ายเพลง: Lupine (Primettes), Motown (Supremes)
อดีตสมาชิก: Florence Ballard Mary Wilson Diana Ross Cindy Birdsong Jean Terrell Lynda Laurence Scherrie Payne Susaye Greene -  Betty McGlown Barbara Martin *Primettes members*
เดอะซูพรีมส์ (อังกฤษ: The Supremes) เป็นวงนักร้องหญิงล้วนอเมริกัน เป็นศิลปินแรกของค่ายโมทาวน์ ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 ก่อตั้งครั้งแรกในชื่อ เดอะพริเมตส์ ในเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ใน ค.ศ. 1959 บทเพลงของวงที่เป็นที่รู้จักดี มีในแนวเพลงดู-ว็อป ป็อป โซล เพลงละครบรอดเวย์ ไซเคเดลิกโซล และดิสโก้ พวกเธอถือเป็นศิลปินที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของค่ายโมทาวน์ กับซิงเกิลฮิตอันดับ 1 ถึง 12 ซิงเกิลบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 โดยเพลงฮิตส่วนมากเขียนและมีโปรดิวเซอร์เป็น ทีมและนักเขียนหลักของโมทาวน์ที่ชื่อ Holland-Dozier-Holland ในช่วงจุดสูงสุดของวงในช่วงกลางทศวรรษ 1960 เดอะซูพรีมส์ถือเป็นคู่แข่งสำคัญของวงเดอะบีทเทิลส์ ในความนิยมทั่วโลก และประสบความสำเร็จเปิดทางให้กับเพลงแนวแอฟริกัน-อเมริกัน อาร์แอนด์บี และนักดนตรีให้ประสบความสำเร็จในกระแสหลัก
สมาชิกยุคก่อตั้งวงประกอบด้วย ฟลอเรนซ์ บัลลาด, แมรี วิลสัน, ไดอาน่า รอส และเบตตี แม็กโกล์น ทั้งสี่คนเติบโตในย่าน Brewster-Douglass ในดีทรอยต์ โดยก่อตั้งวงในชื่อเดอะพริเมตส์ วงเสริมให้กับเดอะไพรมส์ (กับพอล วิลเลียมส์และเอดดี เคนดริกส์ ที่ก่อตั้งวงเดอะเทมเทชันส์) ต่อมาบาร์บารา มาร์ตินมาแทนที่ แม็กโกล์น ในปี 1960 และทางวงได้เซ็นสัญญากับโมทาวน์และเปลี่ยนชื่อในปีนี้ว่า เดอะซูพรีมส์ ต่อมามาร์ตินได้ออกจากวงช่วงต้นปี 1962 จนรอส, บัลลาด และวิลสัน ก็ยังคงวงในฐานะศิลปินกลุ่มสามคน
ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1960 เดอะซูพรีมส์ประสบความสำเร็จในกระแสนิยมอย่างมาก ด้วยรอสเป็นนักร้องนำของวง ใน ค.ศ. 1967 เบอร์รี กอร์ดี ประธานของค่ายโมทาวน์ได้เปลี่ยนชื่อวงมาเป็น ไดอาน่า รอสแอนด์เดอะซูพรีมส์ และมีซินดี เบิร์ดซองมาแทนบัลลาดแทน รอสออกไปทำงานเป็นนักร้องเดี่ยวในปี 1970 และต่อมาวงก็มี Jean Terrell มาแทน จากจุดนี้วงได้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็นเดอะซูพรีมส์อีกครั้ง หลังจากนั้นใน ค.ศ. 1972 สมาชิกของวงก็ได้เปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยครั้ง โดยมี ลินดา ลอเรนซ์, เชอร์รี เพย์น และซูเซย์ กรีน ต่างเป็นสมาชิกของกลุ่มในช่วงระหว่างกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1970 จนเดอะซูพรีมส์ก็ได้ยุบวงในที่สุดในปี ค.ศ. 1977 หลังจากก่อตั้งวงมา 18 ปี
เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด SET:MINT
อุตสาหกรรม: Food Service
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2523
ผู้ก่อตั้ง: William E. Heinecke
สำนักงานใหญ่: กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พื้นที่ให้บริการ: 27 ประเทศในภูมิภาค เอเชียแปซิฟิก, ตะวันออกกลาง, ยุโรป, ออสเตรเลีย, อเมริกาเหนือ
บุคลากรหลัก: William E. Heinecke (Chairman & Group Chief Executive Officer) Paul Charles Kenny (Chief Executive Officer) Patamawalai Ratanapol (Chief People Officer) Kanya Ruengprateepsang (Chief Financial Officer) Lerssak Boonsongsup (Chief Supply Chain Officer) John Heinecke (Chief Operating Officer – Hot Chain) Choompot Tantisoonthorn (Chief Operating Officer - Cold Chain) Arth Prakhunhungsit (Chief Operating Officer Global Thai Concepts)
ผลิตภัณฑ์: Casual Dining Restaurant Quick Service Restaurant (QSR) Food Food Service Food Delivery
รายได้: ฿ 44.2 พันล้าน (2018)
พนักงาน: 37,972
บริษัทแม่: ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล (MINT)
บริษัทในเครือ: เดอะ พิซซ่า คอมปะนี สเวนเซ่นส์ Sizzler Dairy Queen เบอร์เกอร์คิง The Coffee Club Riverside Grilled Fish Basil ThaiXpress Benihana
เว็บไซต์: www.minorfood.com
บริษัท เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: The Minor Food Group; ย่อ MFG) เป็นผู้ดำเนินธุรกิจแฟรนไชส์ซึ่งเปิดดำเนินการร้านอาหาร เดอะ พิซซ่า คอมปะนี, สเวนเซ่นส์, ซิซซ์เลอร์, แดรี่ ควีน, เบอร์เกอร์ คิง, เดอะ คอฟฟี่ คลับ และไทยเอ็กซ์เพรส โดย ณ สิ้นปี 2561 มีร้านอาหารทั้งหมดราว 1,500 ร้าน
ประวัติ

ไมเนอร์ ฟู้ดก่อตั้งขึ้นโดย วิลเลี่ยม เอ็ลล์วู๊ด ไฮเน็ค (บิล ไฮเน็ค) ในปี พ.ศ. 2523 ด้วยการเปิดตัวร้านพิซซ่าแห่งแรกของบริษัทในประเทศไทย
ในปี 2523 ไมเนอร์ ฟู้ดได้รับสิทธิบริหารจัดการแฟรนไชส์ร้านไอศกรีมชื่อดังอย่างสเวนเซ่นส์จากซาน ฟรานซิสโก โดยในปัจจุบันสเวนเซ่นส์มีสาขาในประเทศไทยถึง 330 สาขาด้วยกัน
ต่อมาในปี 2535 ไมเนอร์ ฟู้ดได้ก่อตั้งบริษัท ไมเนอร์ ชีส จำกัด และ บริษัท ไมเนอร์ แดรี่ จำกัด โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อควบคุมต้นทุนการผลิต และคุณภาพวัตถุดิบหลักสำหรับร้านอาหารในเครือไมเนอร์ ฟู้ด อีกทั้งได้เปิดตัวซิซซ์เล่อร์ ร้านอาหารที่คัดสรรเมนูพร้อมเสิร์ฟ เนื้อย่างสไตล์ตะวันตก สาขาแรกที่ถนนทองหล่อ
ในปี 2539 ไมเนอร์ ฟู้ดจึงได้เปิดตัว แดรี่ ควีน และต่อมาได้เปิดตัวเบอร์เกอร์ คิง แบรนด์เบอร์เกอร์เมื่อปี 2543
หลังจากนั้นในปี 2544 ไมเนอร์ ฟู้ดจึงได้เริ่มสร้างแบรนด์ของตัวเอง โดยเปิดตัวแบรนด์ เดอะ พิซซ่า คอมปะนี ต่อมาในปี 2551 ไมเนอร์ ฟู้ดได้ลงทุนเพิ่มเติมในแบรนด์ร้านอาหารต่างชาติ ซึ่งเป็นการลงทุนครั้งใหญ่ในแบรนด์ร้านอาหารระดับนานาชาติ เดอะ คอฟฟี่ คลับ ร้านกาแฟที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรเลีย ด้วยจำนวนสาขากว่า 450 สาขาใน 10 ประเทศ และมีผู้บริโภคมากกว่า 40 ล้านคนในปัจจุบัน
ในปี 2555 ไมเนอร์ ฟู้ดประสบความสำเร็จในการเปิดตัวธุรกิจร้านอาหารในประเทศจีน ด้วยการลงทุนในธุรกิจร้านอาหาร ริเวอร์ไซด์ แอนด์ คอร์ทยาร์ด แบรนด์ร้านอาหารจานปลาสไตล์เสฉวนบาร์บีคิว รสชาติแบบดั้งเดิม ผสมผสานเข้ากับวิธีการปรุงแบบสไตล์คันทรี่ ต่อมาในปี 2558 บริษัท ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) และบริษัท เอส แอนด์ พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) ได้ลงนามข้อตกลงร่วมในการก่อตั้งบริษัทร่วมทุน Patara Fine Thai Cuisine (PFTC) ในสหราชอาณาจักร โดยจะถือหุ้นฝ่ายละ 50% โดยได้สิทธิ์ในสินทรัพย์ในการพัฒนาร้านอาหารไทย 2 ร้านคือ ภัทราและสุดา
ปี 2561 ไมเนอร์ ฟู้ดเข้าซื้อหุ้นกว่า 75% ในบริษัท Benihana Holdings จำกัด ซึ่งเปิดดำเนินการร้านอาหารเบนิฮานากว่า 20 สาขาใน 12 ประเทศทั่วยุโรป เอเชีย ตะวันออกกลาง และอเมริกาเหนือ
ในปี 2562 ไมเนอร์ ฟู้ดเปิดตัวบริการเดลิเวอรี่ 1112 สำหรับแบรนด์ทั้ง 7 แบรนด์ภายใต้การดูแลของไมเนอร์ ฟู้ด ประเทศไทย ประกอบด้วยเดอะ พิซซ่า คอมปะนี, สเวนเซ่นส์, ซิซซ์เล่อร์, เบอร์เกอร์คิง, แดรี่ควีน, เดอะ คอฟฟี่ คลับ และไทยเอ็กซ์เพรส ผ่านทุกช่องทางการสื่อสาร ทั้งเว็บไซต์ แอปพลิเคชัน และโทรศัพท์สายด่วน
ธุรกิจในเครือไมเนอร์ ฟู้ด > ธุรกิจร้านอาหาร

The Pizza Company
Swensen’s
Sizzler
Dairy Queen
Burger King
The Coffee Club
Reverside Grilled Fish
Basil
ThaiXpress
Benihana
Bonchon
ธุรกิจในเครือไมเนอร์ ฟู้ด > ธุรกิจอื่น ๆ

Minor Daily Limited (MDL)
Minor Cheese Limited (MCL)
SSP Thailand
นโยบายสวัสดิภาพสัตว์

หลังจากการเจรจากับซิเนอร์เจีย แอนิมอล องค์กรพิทักษ์สัตว์  เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป ผู้เป็นเจ้าของแฟรนไชส์แต่เพียงผู้เดียวของเบอร์เกอร์คิงในประเทศไทย ก็ได้ประกาศเจตนารมณ์ที่จะสั่งซื้อไข่ไก่จากฟาร์มปลอดกรงเท่านั้น (cage-free) ซึ่งจะมีผลบังคับใช้กับสาขาของเบอร์เกอร์คิงทุกแห่งในประเทศไทยรวมถึงสาขาที่จะเปิดในอนาคต และจะดำเนินการให้เสร็จสิ้นภายใน พ.ศ. 2570
เดอะ แมน ฟรอม อั.ง.เ.คิ.ล. คู่ดุไร้ปรานี

| เดอะ แมน ฟรอม อั> ง.เ.คิ.ล. คู่ดุไร้ปรานี |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาษาไทย
กำกับ: กาย ริตชี
บทภาพยนตร์: กาย ริตชี   ลีโอเนล วิแกรม
เนื้อเรื่อง: เจฟฟ์ คลีแมน   เดวิด แคมป์เบล วิลสัน   กาย ริตชี   ลีโอเนล วิแกรม
สร้างจาก: The Man from U.N.C.L.E.   โดย แซม โรล์ฟ นอร์แมน เฟลตัน
อำนวยการสร้าง: จอห์น เดวิส   สตีฟ คลาร์ก-ฮอล ลีโอเนล วิแกรม   กาย ริตชี
นักแสดงนำ: เฮนรี แควิลล์   อาร์มี แฮมเมอร์   ฮิว แกรนต์   จาเรด แฮร์ริส
กำกับภาพ: จอห์น แมทีสัน
ตัดต่อ: เจมส์ เฮอร์เบิร์ต
ดนตรีประกอบ: แดเนียล เพมเบอร์ตัน
บริษัทผู้สร้าง:   ริตชี/วิแกรมโปรดักชั่น  แรตแพ็ค-ดูน เอ็นเทอร์เทนเมนท์  เดวิส เอ็นเทอร์เทนเมนท์  
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอร์ส
วันฉาย: 7 สิงหาคม 2015    (ลอนดอน, ปฐมทัศน์)    12 สิงหาคม 2015 (ไทย)   14 สิงหาคม 2015 (สหรัฐอเมริกา/สหราชอาณาจักร)
ความยาว: 116 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 75 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 109.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เดอะ แมน ฟรอม อั.ง.เ.คิ.ล. คู่ดุไร้ปรานี (อังกฤษ: The Man from U.N.C.L.E.) เป็นภาพยนตร์แนวสายลับ/โลดโผน/ตลก กำกับและร่วมเขียนบทโดยกาย ริตชี โดยดัดแปลงจากละครโทรทัศน์ในชื่อเดียวกันของเอียน เฟลมมิง, นอร์แมน เฟลตันและแซม โรล์ฟ เป็นเรื่องราวของสายลับ 2 คนที่เป็นอริกันในสงครามเย็น แต่ต้องร่วมมือกันปกป้องโลก นำแสดงโดยเฮนรี แควิลล์, อาร์มี แฮมเมอร์ และฮิว แกรนต์
เรื่องย่อ

ในปี ค.ศ. 1963 นโปเลียน โซโล สายลับ CIA ลอบพาตัวเกบี เทลเลอร์ออกจากเยอรมนีตะวันออก ทั้งสองถูกอิลิยา คูรียากิน สายลับ KGB ไล่ตามแต่หนีรอดมาได้ โซโลได้รับข้อมูลจากซอนเดอส์ ผู้บังคับบัญชาว่ารูดี เกลเลอร์ ลุงของเกบีทำงานให้กับบริษัทขนส่งของอเล็กซานเดอร์และวิกตอเรีย วินชิเกร์รา สองคนนี้วางแผนให้อูโด เทลเลอร์ พ่อของเกบีผู้เป็นอดีตนักวิทยาศาสตร์ของนาซีสร้างอาวุธนิวเคลียร์ให้ ซอนเดอส์จึงต้องให้ CIA ร่วมมือกับ KGB หรือให้โซโลร่วมมือกับคูรียากินเพื่อยับยั้งแผนการดังกล่าว โดยโซโลและคูรียากินต่างได้รับคำสั่งให้ขโมยแผ่นดิสก์ที่มีข้อมูลการสร้างอาวุธนิวเคลียร์ของอูโดอย่างลับ ๆ
โซโล คูรียากินและเกบีเดินทางไปที่โรม โดยคูรียากินและเกบีแสดงตัวเป็นคู่หมั้น ส่วนโซโลเป็นพ่อค้าวัตถุโบราณ โซโลบอกคูรียากินว่าพวกเขาถูกจับตามองอยู่ คูรียากินจึงไม่ตอบโต้เมื่อถูกขโมยนาฬิกาที่เขาได้มาจากพ่อ ต่อมาที่งานแข่งรถจัดโดยพวกวินชิเกร์รา โซโลและคูรียากินสืบจนพบว่าการสร้างอาวุธนิวเคลียร์ใกล้สำเร็จแล้ว ทั้งสองจึงลอบเข้าไปในโรงงานของวินชิเกร์รา แต่สัญญาณเตือนภัยกลับทำงานจึงทำให้ต้องหลบหนีออกมาทางน้ำ คูรียากินจมน้ำแต่โซโลช่วยไว้ได้ ด้านวิกตอเรียที่สงสัยโซโลและคูรียากินเดินทางมาที่โรงแรมที่ทั้งสองพักอยู่และพบโซโลอยู่ในห้อง วันต่อมาเกบีไปพบรูดีและอเล็กซานเดอร์ พร้อมทั้งหักหลังโซโลและคูรียากิน คูรียากินหนีรอดไปได้ ส่วนโซโลถูกวางยาสลบและจับตัวไปทรมาน ต่อมาคูรียากินมาช่วยโซโลและเค้นข้อมูลจากรูดีจนพบว่าตอนนี้อาวุธนิวเคลียร์อยู่บนเกาะของพวกวินชิเกร์รา เกบีไปพบอูโด โดยอูโดถ่วงเวลาให้เกบีหนีไป แต่อูโดถูกวิกตอเรียยิงเสียชีวิต
ขณะเดียวกัน โซโลและคูรียากินถูกมิสเตอร์เวฟเวอรี เจ้าหน้าที่ MI6 เรียกไปพบ เวฟเวอรีบอกโซโลและคูรียากินว่า แท้จริงแล้วเกบีเป็นสายลับที่ทำงานให้เขาและพาทั้งสองคนไปที่เกาะของวินชิเกร์รา อเล็กซานเดอร์พยายามหลบหนีออกมาพร้อมหัวรบนิวเคลียร์แต่ถูกคูรียากินขัดขวางและฆ่าตาย แต่หัวรบดังกล่าวเป็นของปลอม ส่วนของจริงอยู่กับวิกตอเรียที่รอส่งมอบอยู่บนเรือ โซโลติดต่อวิกตอเรียจนหาตำแหน่งเรือพบและให้เวฟเวอรีสั่งยิงจรวจทำลายเรือลำนั้น ส่วนดิสก์ข้อมูลตกอยู่ในมือของโซโล
เมื่อกลับมาที่โรงแรม คูรียากินมาหาโซโลเพื่อแย่งชิงดิสก์ แต่เขาลังเลเมื่อโซโลคืนนาฬิกาของพ่อคูรียากินที่ถูกขโมยไปก่อนหน้านี้ให้ ทั้งสองตัดสินใจทำลายดิสก์ทิ้ง ต่อมาเกบีและเวฟเวอรีมาพบทั้งสอง เวฟเวอรีบอกว่ามีภารกิจใหม่ที่อิสตันบูลรออยู่และบอกชื่อทีมใหม่ว่าชื่อ "อั.ง.เ.คิ.ล." (U.N.C.L.E.)
นักแสดง

เฮนรี แควิลล์ รับบท นโปเลียน โซโล
อาร์มี แฮมเมอร์ รับบท อิลิยา คูรียากิน
ฮิว แกรนต์ รับบท มิสเตอร์เวฟเวอรี
อาลีเซีย วิคันเดอร์ รับบท เกบี เทลเลอร์
อลิซาเบธ เดบิคกี รับบท วิกตอเรีย วินชิเกร์รา
ลูกา คัลวานี รับบท อเล็กซานเดอร์ วินชิเกร์รา
คริสเตียน เบอร์เคิล รับบท อูโด เทลเลอร์
ซิลเวสเตอร์ กรอธ รับบท รูดี
การตอบรับ > การตอบรับในประเทศไทย

เดอะ แมน ฟรอม อั.ง.เ.คิ.ล. คู่ดุไร้ปรานี ทำรายได้เปิดตัวในประเทศไทย 3.0 ล้านบาท ระหว่างวันที่ 27 สิงหาคม – 2 กันยายน 2015 ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ในประเทศไทย 18.53 ล้านบาท
การตอบรับ > รางวัล

เดอะ แมน ฟรอม อั.ง.เ.คิ.ล. คู่ดุไร้ปรานี ได้รับรางวัล
รางวัลโกลเดนเทรลเลอร์อะวอดส์
สาขา Best Motion/Title Graphics
สาขา Best Graphics in a TV Spot
รางวัลสมาคมนักวิจารณ์ภาพยนตร์แซนดีเอโก สาขา Body of Work (อาลีเซีย วิคันเดอร์)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เดอะ แมน ฟรอม อั.ง.เ.คิ.ล. คู่ดุไร้ปรานี
เว็บไซต์ทางการ
เดอะ แมน ฟรอม อั.ง.เ.คิ.ล. คู่ดุไร้ปรานี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เดอะ แมน ฟรอม อั.ง.เ.คิ.ล. คู่ดุไร้ปรานี ที่สยามโซน
เดอะ แมน ฟรอม อั.ง.เ.คิ.ล. คู่ดุไร้ปรานี ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
เดอะคาร์ดิแกนส์

| เดอะ คาร์ดิแกนส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: Jönköping, Småland ,Sweden
แนวเพลง: ป็อปร็อก, พาวเวอร์ป็อป
ช่วงปี: ค.ศ. 1992–1999; ค.ศ.2003-2006
ค่ายเพลง: MCA, Mercury, Stockholm, Universal

สมาชิก: Lars-Olof Johansson Peter Svensson Bengt Lagerberg Nina Persson Magnus Sveningsson

เว็บไซต์: http://www.cardigans.com/
เดอะ คาร์ดิแกนส์  (อังกฤษ: The Cardigans) เป็นวงดนตรีจากสวีเดน เริ่มก่อตั้งเมื่อปี 1992 ในเมือง Jönköping  โดย 2 สมาชิกอดีตนักดนตรีแนวเฮฟวีเมทัล มือกีตาร์ ปีเตอร์ สเวนสัน (Peter Svensson) และ มือเบส แมกนัส สเวนิงสัน (Magnus Sveningsson) ร่วมด้วย มือกลอง เบนต์ เลเกอร์เบิร์ก (Bengt Lagerberg) มือคีย์บอร์ด ลาร์ส-โอลอฟ โยแฮนสัน (Lars-Olof Johansson) และ นักร้องนำ นิน่า เพอร์สสัน (Nina Persson)
ผลงานชุดแรกคือ Emmerdale ออกในปี 1994 ที่ได้รับการต้อนรับในประเทศ และประเทศญึ่ปุ่นเป็นอย่างดี ในปี 1995 เขาได้ออกผลงานชุด Life ซึ่งได้รับการต้อนรับในระดับนานาชาติมากขึ้น 
เพลงที่มีชื่อผู้ฟังจำได้เป็นอย่างดีคือ เพลง Lovefool จากผลงานชุด First Band on the Moon (ปี 1996) ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง William Shakespear's Romeo + Juliet
สมาชิกของวง

Peter Svensson - กีตาร์หลีด
Magnus Sveningsson - กีตาร์เบส
Bengt Lagerberg - มือกลอง
Lars-Olof "Lasse" Johansson - คีย์บอร์ด และกีตาร์
Nina Persson - นักร้องนำ
ผลงานต่าง ๆ

ปี 1994 - ผลงานชุด Emmerdale โดย Stockholm Records
ปี 1995 - ผลงานชุด Life โดย Stockholm Records
ปี 1996 - ผลงานชุด First Band on the Moon  โดย Stockholm Records
ปี 1998 - ผลงานชุด Gran Turismo โดย Stockholm Records
ปี 2003 - ผลงานชุด Long Gone Before Daylight โดย Stockholm Records
ปี 2005 - ผลงานชุด Super Extra Gravity โดย Stockholm Records
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เดอะ คาร์ดิแกนส์บน Myspace.com
เดอะชาร์ด

51°30′16″N 0°5′12″W﻿ / ﻿51.50444°N 0.08667°W﻿ / 51.50444; -0.08667
| The Shard เดอะชาร์ด |
| --- | --- |
เดอะชาร์ดในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ถนนลอนดอนบริดจ์ เขตซัทเธิร์ค ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ก่อสร้าง: มีนาคม พ.ศ. 2552
เปิดตัว: กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
การใช้งาน: การประชุม โรงแรม ห้องสมุด สังเกต สำนักงาน ที่อยู่อาศัย รันอาหาร เป็นต้น
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: 309.6 เมตร (1,016 ฟุต)
หลังคา: 304.1 เมตร (998 ฟุต)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 95 ชั้น (รวมชั้นห้องเครื่อง) 72 ชั้น (ที่อยู่อาศัย)
พื้นที่ชั้น: 1,200,000 ตารางฟุต (110,000 ตารางเมตร)
มูลค่า: 428 ล้านปอนด์
บริษัท
สถาปนิก: เรนโซ เปียโน
วิศวกร: Turner & Townsend (ผู้จัดการโครงการ) WSP Cantor Seinuk (วิศวกรรมโครงสร้าง) Robert Bird Group (งานชั่วคราวคอนกรีต) Ischebeck Titan (งานคอนกรีตสำหรับชั้น 40 ขึ้นไป) อารัป (วิศวกรรมระบบ)
อ้างอิง: 
เดอะชาร์ด (อังกฤษ: The Shard) หรือมีชื่อก่อนหน้านี้ว่า Shard London Bridge, London Bridge Tower และ Shard of Glass เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป ตั้งอยู่ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร มีความสูงเหนือพื้นดิน 309.6 เมตร จำนวนชั้นทั้งหมด 72 ชั้น เดอะชาร์ดเป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในทวีปยุโรปตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 และเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงเป็นอันดับสองของสหราชอาณาจักร รองจากหอโทรคมนาคมเอ็มเลย์มัวร์ที่มีความสูง 330 เมตร พื้นที่ของเดอะชาร์ดเดิมเป็นที่ตั้งของอาคารซัทเธิร์ค (Southwark Towers) ที่มีความสูง 24 ชั้น ก่อสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 ก่อนจะถูกรื้อถอนเมื่อปี ค.ศ. 2008 เพื่อสร้างเดอะชาร์ดขึ้นแทน
ตึกระฟ้าแห่งนี้มีความสูง 72 ชั้น โดยชั้นที่ 72 ทำเป็นระเบียงตากอากาศใช้สำหรับชมทัศนียภาพของกรุงลอนดอน ที่ความสูง 245 เมตร ซึ่งเป็นบริเวณชมทิวทัศน์ที่อยู่สูงที่สุดของสหราชอาณาจักร เดอะชาร์ดถูกออกแบบให้มีรูปทรงเป็นทรงพีระมิดไม่สม่ำเสมอ (irregular pyramidal) ที่ติดกระจกทั้งหลัง
เดอะชาร์ดเริ่มเปิดตัวเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 และมีกำหนดการเปิดอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
ประวัติ

ตึกระฟ้าแห่งนี้ออกแบบในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) โดยเรนโซ เปียโน สถาปนิกชาวอิตาลี ที่รู้จักกันในฐานะเป็นผู้ออกแบบปองปิดูเซ็นเตอร์ในปารีส ร่วมกับริชาร์ด โรเจอร์ส สถาปนิกชาวอังกฤษ เบื้องหลังคือ ในปีนั้น เออร์ไวน์ เซลลาร์ ผู้ประกอบการที่มีฐานอยู่ในลอนดอน ตัดสินใจรื้อถอนอาคารสำนักงานซัทเธิร์กเพื่อพัฒนาพื้นที่ใหม่ อาคารแห่งนี้สร้างเมื่อคริสต์ทศวรรษที่ 1970 และตั้งอยู่ถัดจากสถานีรถไฟลอนดอนบริดจ์ ต่อมาเขาได้ไปกรุงเบอร์ลินเพื่อร่วมรับประทานอาหารกลางวันกับเรนโซ เปียโน พร้อมกับปรึกษาหารือในเรื่องการพัฒนาพื้นที่ เซลลาร์อ้างว่า ระหว่างรับประทานอาหาร เรนโซ เปียโนได้กล่าวตำหนิดูถูกในเรื่องอาคารสูงทั้งหลาย จากนั้นเขาก็วาดแบบร่างประติมากรรมรูปร่างคล้ายภูเขาน้ำแข็งยอดแหลม โผล่พ้นแม่น้ำเทมส์ลงบนรายการอาหาร และบอกอีกว่า เขาได้รับแรงบันดาลใจจากเส้นทางรถไฟใกล้กับงานก่อสร้าง รวมไปถึง ยอดแหลมแห่งลอนดอน ที่พรรณนาโดยกานาเลตโต จิตรกรชาวเวนิสสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 และจากเสากระโดงเรือสำเภาอีกด้วย
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) จอห์น เพรสคอตต์ รองนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรสั่งการให้ตรวจสอบแผนงานก่อสร้างอาคารเดอะชาร์ด หลังถูกคัดค้านโดยเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและฝ่ายอนุรักษ์ เป็นต้นว่ามูลนิธิรอยัลพาร์ค และองค์การอนุรักษ์แห่งอังกฤษ การตรวจสอบดำเนินไปในเดือนเมษายนและพฤษภาคมปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) หลังจากนั้นในวันที่ 19 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน สำนักรองนายกรัฐมนตรีจึงออกคำสั่งอนุญาตให้ดำเนินโครงการก่อสร้างเดอะชาร์ดต่อไปได้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เดอะชาร์ด ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
London Bridge Quarter website