stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 3

เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยอำเภอแม่สาย อำเภอแม่จัน อำเภอเชียงแสน และอำเภอแม่ฟ้าหลวง
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดเชียงราย> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดเชียงราย> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดเชียงราย> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดเชียงราย> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดเชียงราย> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดเชียงราย> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | พลังประชาชน  | ละออง ติยะไพรัช (11)* | 53,776 | 45.79 |  |
|  | พลังประชาชน  | อิทธิเดช แก้วหลวง (12)* | 46,110 | 39.26 |  |
|  | ชาติไทย  | วิทย์วัส โพธสุธนย์ (9) | 40,067 | 34.12 |  |
|  | รวมใจไทยชาติพัฒนา | สิบตำรวจตรี ชมชาติ กัปปะหะ (5) | 23,489 | 20.00 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ธวัชชัย อภิวงค์ (7) | 9,214 | 7.85 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | นิกร จันทร์หอม (8) | 7,011 | 5.97 |  |
|  | มัชฌิมาธิปไตย | วิชัย ทวีปวรเดช (1) | 5,417 | 4.61 |  |
|  | มัชฌิมาธิปไตย | ธันยพงค์ คีรีแสนใจ (2) | 5,132 | 4.37 |  |
|  | เพื่อแผ่นดิน    | สุพจน์ หลี่จา (15) | 4,996 | 4.25 |  |
|  |  ประชามติ | พันเอก เสกสรรค์ จันทร์ทับ (4) | 2,667 | 2.27 |  |
|  | ชาติไทย  | วิจิตร ยอดสุวรรณ (10)✔ | 2,573 | 2.19 |  |
|  | รวมใจไทยชาติพัฒนา | ธาตรี มุตตามระ (6) | 1,390 | 1.18 |  |
|  | ความหวังใหม่  | อุดมศรี ศรีสวัสดิ์ (13) | 1,172 | 1.00 |  |
|  | เพื่อแผ่นดิน    | สมเพียร ศรีมีงาม (16) | 1,062 | 0.90 |  |
|  |  ประชามติ | วิษณุภตฆ์ วรรณโวหาร (3) | 810 | 0.69 |  |
|  | ไทยร่ำรวย | ภาณุพงษ์ จงเจริญยิ่งไพศาล (19) | 628 | 0.53 |  |
|  | รักเมืองไทย | สมพร จาวันนะ (17) | 602 | 0.51 |  |
|  | ไทยร่ำรวย | ทวีศักดิ์ สมทอง (20) | 509 | 0.43 |  |
|  | ความหวังใหม่  | สานิตย์ หัตถปะนิตย์ (14) | 454 | 0.39 |  |
|  | รักเมืองไทย | รัชภูมิ ธุวะคำ (18) | 366 | 0.31 |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 117,442 | 89.34 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 6,900 | 5.25 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 7,116 | 5.41 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 131,458 | 76.11 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 172,716 | 100.00 | — |
: พลังประชาชน  ได้ที่นั่งจาก ไทยรักไทย  
: พลังประชาชน  ได้ที่นั่งจาก ไทยรักไทย
ดูเพิ่ม

จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
| ด ค ก(พ> ศ. 2548 ·  พ.ศ. 2549 ←)  การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 (→  พ.ศ. 2554)   |
| --- | --- |
 กรุงเทพมหานคร  กระบี่  กาญจนบุรี  กาฬสินธุ์  กำแพงเพชร  ขอนแก่น  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ชัยนาท  ชัยภูมิ  ชุมพร  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  ตราด  ตาก  นครนายก  นครปฐม  นครพนม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  นราธิวาส  น่าน  บุรีรัมย์  ปทุมธานี  ประจวบคีรีขันธ์  ปราจีนบุรี  ปัตตานี  พระนครศรีอยุธยา  พะเยา  พังงา  พัทลุง  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  แพร่  ภูเก็ต  มหาสารคาม  มุกดาหาร  แม่ฮ่องสอน  ยโสธร  ยะลา  ร้อยเอ็ด  ระนอง  ระยอง  ราชบุรี  ลพบุรี  ลำปาง  ลำพูน  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สตูล  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระแก้ว  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  สุราษฎร์ธานี  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อ่างทอง  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุทัยธานี  อุบลราชธานี 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
| ด ค กจังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย |
| --- | --- |
เลือกตั้งทั่วไป:  กุมภาพันธ์ 2500  ธันวาคม 2500  2512  2518  2519  2522  2526  2529  2531  มีนาคม 2535  กันยายน 2535  2538  2539  2544  2548  2550  2554  2562  2566 
เลือกตั้งซ่อม:  เขต 1 2539
ก็อฏฏีนะฮ์

| ก็อฏฏีนะฮ์ قطينة Kattineh |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ก็อฏฏีนะฮ์ที่ตั้งในประเทศซีเรีย
พิกัด: 34°38′51″N 36°37′40″E﻿ / ﻿34.64750°N 36.62778°E﻿ / 34.64750; 36.62778
ประเทศ:  ซีเรีย
เขตผู้ว่าการ: ฮอมส์
อำเภอ: ฮอมส์
ตำบล: ฮอมส์
ประชากร (2004)
 • ทั้งหมด: 6,018 คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
ก็อฏฏีนะฮ์ (อาหรับ: قطينة, อักษรโรมัน: Qaṭṭīnah) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์ โดยอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบฮอมส์ ซึ่งมีอีกชื่อว่า "ทะเลสาบก็อฏฏีนะฮ์" พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่อัลบุวัยเฎาะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางใต้ อาบิลทางตะวันออก อันนะกีเราะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ Tell al-Shur ทางเหนือ และคิรบัตฆอซีทางตะวันออกที่อยู่ฝั่งตรงข้ามทะเลสาบฮอมส์ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าก็อฎฎีนะฮ์มีประชากร 6,018 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004
ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย

บทความนี้เกี่ยวกับสถานที่แสดงมหรสพ สำหรับสถานีรถไฟฟ้ามหานคร ดูที่ สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
| ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: โรงจัดแสดงและการประชุม
เมือง: แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
พิกัด:  13°46′0″N 100°34′26″E﻿ / ﻿13.76667°N 100.57389°E﻿ / 13.76667; 100.57389
วางศิลาฤกษ์: 1 เมษายน พ.ศ. 2528
พิธีเปิด: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2530
การออกแบบและการก่อสร้าง
ผู้ออกแบบผู้อื่น:  คุเมะ อาร์คิเทคต์-เอนจิเนียร์
ผู้รับเหมาก่อสร้าง:  บริษัท โอบายาชิ
เว็บไซต์
www.culture.go.th
ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย (อังกฤษ: Thailand Cultural Centre) เป็นสถานที่จัดแสดงนิทรรศการและจัดการแสดงต่าง ๆ เช่น คอนเสิร์ต ละครเวที รวมไปถึงเป็นสถานที่จัดการประชุมต่าง ๆ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 14 ถนนเทียมร่วมมิตร แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร มีณัฐภา บุญงาม เป็นผู้อำนวยการศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยคนปัจจุบัน
ประวัติ

เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้กระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น รับผิดชอบดำเนินการจัดตั้งศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยขึ้น เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม 2530 โดยมีรัฐบาลญี่ปุ่นให้ความช่วยเหลือในรูปของการให้เปล่าในด้านการก่อสร้างและการจัดหาอุปกรณ์ คิดเป็นมูลค่าประมาณ 638 ล้านบาท โดยองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (JICA) ได้คัดเลือกให้บริษัท คุเมะ อาร์คิเทคต์-เอนจิเนียร์ เป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้าง โดยมีการทำงานร่วมกับกรมศิลปากรของไทย ส่วนรัฐบาลไทยรับผิดชอบในการจัดเตรียมสถานที่ในการก่อสร้าง จัดสาธารณูปโภค และงบประมาณในการดำเนินการ ซึ่งกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง ได้รับมอบที่ดินจำนวน 21 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา จากเจ้าของที่ดินเดิม มาใช้เป็นสถานที่ก่อสร้างเมื่อช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2527
ต่อมาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2528 ได้มีการประมูลราคาก่อสร้างอาคารดังกล่าว ซึ่งผลคือบริษัท โอบายาชิ ให้ราคาประมูลต่ำที่สุดจึงได้รับเลือกเป็นผู้รับเหมาก่อสร้าง จากนั้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงวางศิลาฤกษ์ และพระราชทานนามสถานที่แห่งใหม่นี้ว่า ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย และชื่อภาษาอังกฤษว่า "Thailand Cultural Centre" โดยการก่อสร้างแล้วเสร็จและส่งมอบอาคารและอุปกรณ์ให้แก่รัฐบาลไทยเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2530 และได้ดำเนินการทดลองเปิดให้บริการตั้งแต่กลางเดือนเดียวกัน จนกระทั่งวันที่ 9 ตุลาคม พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยอย่างเป็นทางการ
ปัจจุบันศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เป็นพื้นที่ภายใต้การดูแลของสถาบันวัฒนธรรมศึกษา กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม มีบทบาทหน้าที่สำคัญทางด้านศิลปวัฒนธรรม คือเป็นศูนย์กลางในการให้บริการทางการศึกษา ส่งเสริมและเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมไทยสาขาต่าง ๆ แก่เยาวชนและประชาชนชาวไทย เพื่อให้คนไทยตระหนักถึงคุณค่าของวัฒนธรรมไทย เกิดความรักหวงแหนมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ และช่วยกันรักษาไว้เป็นศักดิ์ศรี และเกียรติภูมิของชาติสืบไป นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่สำหรับแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม เพื่อส่งเสริมความเข้าใจอันดีซึ่งกันและกันในบรรดาประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก
ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย นอกจากจะมีบทบาทหน้าที่อันสำคัญในการเป็นแหล่งกลาง ของการจัดกิจกรรมทางศิลปวัฒนธรรมด้านต่าง ๆ แล้ว ยังเป็นสถานที่สำหรับให้เช่าหรือบริการ เพื่อการแสดงออกซึ่งกิจกรรมทางศิลปวัฒนธรรมที่เยาวชน และประชาชนสร้างสรรค์ขึ้น ซึ่งรวมถึงการจัดประชุมสัมมนาระดับชาติ และนานาชาติด้วย
สถานที่สำคัญ

ภายในศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ประกอบไปด้วย
หอประชุมใหญ่ - หอประชุมมาตรฐานสากล ขนาด 2,000 ที่นั่ง มีเวทียก และหลุมสำหรับวงดุริยางค์ สำหรับใช้งานทางด้านการแสดงทุกประเภท ตลอดจนการประชุมระดับนานาชาติ
หอประชุมเล็ก - หอประชุมอเนกประสงค์ ขนาด 2,000 ตารางเมตร สามารถจัดเป็นระบบอัฒจันทร์ชั่วคราว 240 ที่นั่ง ซึ่งสามารถพับเก็บได้ นอกจากนั้นยังสามารถตั้งเก้าอี้เพิ่มเติม หากตั้งเต็มพื้นที่ หอประชุมนี้จุได้ทั้งสิ้น 500 ที่นั่ง สามารถปรับแต่งใช้งานได้หลายลักษณะ ตั้งแต่จัดการแสดง จัดการประชุมประเภทต่าง ๆ จัดนิทรรศการ และการเลี้ยงรับรอง
โรงละครกลางแจ้ง - ลานกลางแจ้งแบบมีที่นั่งสำหรับผู้ชมจำนวน 1,000 ที่นั่ง ใช้สำหรับจัดการแสดงกลางแจ้งประเภทต่าง ๆ เช่น การแสดงดนตรี การแสดงการละเล่นพื้นเมือง และอื่น ๆ
อาคารนิทรรศการ และบริการทางการศึกษา
การเดินทาง

การเดินทางไปศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย สามารถเดินทางด้วย
รถส่วนบุคคลหรือรถแท็กซี่
รถโดยสารประจำทาง
จากถนนรัชดาภิเษกมีสาย 36, 73 (2-46), 136, 137, 206, 514
จากถนนพระราม 9 มีสาย 137, 168, 529E, 1-56, 3-26E
จากถนนเทียมร่วมมิตรมีสาย 73 (2-45), 122
จากถนนรามคำแหงมีสาย 122, 137
รถไฟฟ้ามหานคร (รถไฟฟ้าใต้ดิน) ลงที่สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย (เดินเท้าจากทางออกสถานีเป็นระยะทาง 600 เมตร)
แหล่งข้อมูลอื่น

รู้จักศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
| ด ค กศูนย์ประชุมและศูนย์แสดงสินค้าในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล:  หอประชุมกองทัพเรือ  ไบเทคบุรี  พารากอน ฮอลล์  ศูนย์ประชุมในเครือเซ็นทรัล  ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  อิมแพ็ค เมืองทองธานี  มหิดลสิทธาคาร  ทรู ไอคอน ฮอลล์  ยูโอบีไลฟ์  วัน แบงค็อก ฟอรัม 
ภูมิภาคอื่น:  ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่  ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติขอนแก่น  ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  ศูนย์ประชุมอเนกประสงค์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น  ศูนย์ประชุมเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสฉลองพระชนมายุ 5 รอบ 2 เมษายน 2558 มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  ศูนย์ประชุมพีช
คาร์มา (นักยิงธนู)

คาร์มา (เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1990) เป็นนักยิงธนูชาวภูฏาน โดยมาจากเมืองทราชิยังเจอ สูง 163 เซนติเมตร น้ำหนัก 51 กิโลกรัม คาร์มาเริ่มเล่นกีฬายิงธนู ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 โดยเข้าร่วมการแข่งขันเวิล์ด อาร์เชรี แชมป์เปี้ยนชิพส์ 2015 ที่โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก และเป็นตัวแทนประเทศภูฏาน ในการแข่งขันกีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่รีโอเดจาเนโร
แหล่งข้อมูลอื่น

คาร์มา ในสหพันธ์กีฬายิงธนูโลก
อาบิล

| อาบิล آبل อาเล |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
อาบิลที่ตั้งในประเทศซีเรีย
พิกัด: 34°38′14″N 36°40′34″E﻿ / ﻿34.63722°N 36.67611°E﻿ / 34.63722; 36.67611
ประเทศ:  ซีเรีย
เขตผู้ว่าการ: ฮอมส์
อำเภอ: ฮอมส์
ตำบล: ฮอมส์
ประชากร (2004)
 • ทั้งหมด: 2,873 คน
อาบิล (อาหรับ: آبل) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์ 10 กิโลเมตร พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่อันนะกีเราะฮ์กับกัฟร์อายาทางเหนือ มัสกะนะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ Judaydat al-Sharqiyah ทางตะวันออก ชินชารทางตะวันออกเฉียงใต้ ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางใต้ อัลบุวัยเฎาะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และก็อฏฏีนะฮ์ทางตะวันตก สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอาบิลมีประชากร 2,873 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญนับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี
อาบิลได้รับการเทียบเข้ากับที่อยู่อาศัยสมัยโรมันชื่อ Abila Lysaniae ยากูต อัลฮะมะวี นักภูมิศาสตร์ซีเรียสมัยกลาง เดินทางมายังหมู่บ้านนี้ในคริสต์ทศวรรษ 1220 พร้อมระบุเป็น "หมู่บ้านฮิมส์ ตั้งอยู่ใกล้นครทางใต้ และอยู่ห่างประมาณ 2 ไมล์"
บรรณานุกรม

Lipinsky, Edward (2000). The Aramaeans: Their Ancient History, Culture, Religion. Peeters Publishers. ISBN 9042908599.
Smith, Eli; Robinson, Edward (1841). Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the Year 1838. Vol. 3. Crocker and Brewster.
le Strange, Guy (1890). Palestine Under the Moslems: A Description of Syria and the Holy Land from A.D. 650 to 1500. Committee of the Palestine Exploration Fund.
วัวทะเลชเต็ลเลอร์

| วัวทะเลชเต็ลเลอร์ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยไพลสโตซีน– ส> ศ. 1768 |
| --- | --- |

รูปจำลองของวัวทะเลชเต็ลเลอร์
สถานะการอนุรักษ์
 สูญพันธุ์  (1768)  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Sirenia
วงศ์:: Dugongidae
วงศ์ย่อย:: †Hydrodamalinae Palmer, 1895
สกุล:: †Hydrodamalis Retzius, 1794
สปีชีส์:: †H.  gigas
ชื่อทวินาม
Hydrodamalis gigas (Zimmermann, 1780)

วัวทะเลชเต็ลเลอร์ (อังกฤษ: Steller's sea cow, Great northern sea cow; ชื่อวิทยาศาสตร์: Hydrodamalis gigas) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในอันดับพะยูน (Sirenia) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Hydrodamalis
วัวทะเลชเต็ลเลอร์จัดเป็นพะยูนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่เคยปรากฏมา มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 8 เมตร น้ำหนักมากถึง 3 ตัน นับได้ว่ามีขนาดพอ ๆ กับวาฬเพชฌฆาต อาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ในเขตอาร์กติกและช่องแคบเบริงซึ่งอยู่ระหว่างสหรัฐกับสหภาพโซเวียต เมื่อกลางปี ค.ศ. 2017 ได้มีค้นพบโครงกระดูกของวัวทะเลชเต็ลเลอร์ที่มีความสมบูรณ์ที่สุดที่ชายฝั่งทะเลของอุทยานธรรมชาติคอมมานดอร์สกีในไซบีเรีย โดยซากนี้มีความยาว 5.2 เมตร ขาดเพียงส่วนหัวและกระดูกที่ต่อจากนั้น ซึ่งถ้าหากเป็นซากที่สมบูรณ์แล้วอาจจะยาวได้ถึง 6 เมตร
วัวทะเลชเต็ลเลอร์ได้รับการค้นพบโดยเกออร์ค วิลเฮ็ล์ม ชเต็ลเลอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน ที่หมู่เกาะคอมมานเดอร์ เมื่อ ค.ศ. 1741 จากการที่ชเต็ลเลอร์ได้ล่องเรือของกองทัพเรือรัสเซียที่นำโดยไวตัส เบริง ออกสำรวจน่านน้ำแถบนั้น และเรือได้ล่มลง ชเต็ลเลอร์ได้รอดชีวิตมาได้และอยู่จนผ่านพ้นฤดูหนาวและใช้เศษไม้ที่มาจากซากเรือต่อจนเป็นเรือลำใหม่ และออกล่องทะเลจนกระทั่งหาทางกลับมาได้ โดยขณะที่ติดเกาะอยู่นั้น ขณะนั้นหมู่เกาะคอมมานเดอร์ยังเป็นดินแดนที่ไม่มีใครอาศัยอยู่ และที่ปัจจุบัน คือ เกาะเบริง ซึ่งเป็นเกาะที่ชเต็ลเลอร์ได้ติดอยู่ ชเต็ลเลอร์ได้สังเกตเห็นวัวทะเลขนาดใหญ่ และได้เคยชำแหละซากด้วย จนกระทั่งได้บรรยายลักษณะตลอดจนอุปนิสัยเอาไว้ได้ จนกระทั่งได้ถูกนำมาตั้งเป็นชื่อ
เมื่อชเต็ลเลอร์และคณะเดินทางกลับ ข่าวการพบเจอวัวทะเลขนาดใหญ่ก็ได้แพร่กระจายไปทั่ว จนได้เกิดเป็นการล่าสัตว์ทะเลเลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิดในทะเลแถบนั้น และความที่เป็นสัตว์ขนาดใหญ่ อีกทั้งยังมีเนื้อและไขมันปริมาณมาก จึงถูกล่าเพื่อเอาเนื้อ หนัง และไขมัน ทำให้วัวทะเลชเต็ลเลอร์ถูกฆ่าไปเป็นจำนวนมาก จนกระทั่งใน ค.ศ. 1768 หรือเพียง 27 ปี หลังจากที่ได้เป็นที่รู้จัก วัวทะเลชเต็ลเลอร์ก็สูญพันธุ์จนหมดสิ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hydrodamalis gigas ที่วิกิสปีชีส์
ชาโมลิ เรย์

ชาโมลิ เรย์ (เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1994) เป็นนักยิงธนูชาวบังกลาเทศเคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
แหล่งข้อมูลอื่น

ชาโมลิ เรย์ ในสหพันธ์กีฬายิงธนูโลก
กัฟร์อายา

| กัฟร์อายา كفر عايا Kfar Aaya, Kafr Aia |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
กัฟร์อายาที่ตั้งในประเทศซีเรีย
พิกัด: 34°41′5″N 36°41′26″E﻿ / ﻿34.68472°N 36.69056°E﻿ / 34.68472; 36.69056
ประเทศ:  ซีเรีย
เขตผู้ว่าการ: ฮอมส์
อำเภอ: ฮอมส์
ตำบล: ฮอมส์
ประชากร (2004)
 • ทั้งหมด: 6,918 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
กัฟร์อายา (อาหรับ: كفر عايا) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่ากัฟร์อายามีประชากร 6,918 คนใน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2514

| ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ> ศ. 2514 |
| --- | --- |
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว: 8 มกราคม พ.ศ. 2514
ระบบสุดท้ายสลายตัว: 30 ธันวาคม พ.ศ. 2514
พายุมีกำลังมากที่สุด

ชื่อ: เออร์มา
 • ลมแรงสูงสุด: 285 กม./ชม. (180 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด: 885 hPa (มิลลิบาร์)
 
สถิติฤดูกาล
พายุดีเปรสชันทั้งหมด: 55 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมด: 35 ลูก
พายุไต้ฝุ่น: 24 ลูก
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น: 6 ลูก (ไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด: อย่างน้อย 617 คน
ความเสียหายทั้งหมด: 57.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงิน USD ปี 1971)
 
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก 2512, 2513, 2514, 2515, 2516
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2514 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2514 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2514) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้
ภาพรวมฤดูกาล

ตามที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมสหรัฐระบุไว้ ฤดูกาลปี พ.ศ. 2514 นี้เคยเป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมมากที่สุดนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 โดยมีพายุโซนร้อนถูกติดตามทั้งหมดถึง 35 ลูกภายในปีนี้ นอกจากพายุโซนร้อนทั้ง 35 ลูกแล้ว กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นยังถือว่า พายุดีเปรสชันเขตร้อน 25W เป็นพายุโซนร้อนด้วย แม้ว่าศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะจัดเป็นเพียงพายุดีเปรสชันเขตร้อนก็ตาม
พายุ > พายุโซนร้อนกำลังแรงซาราห์

วันที่ 8 มกราคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเริ่มติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้น ห่างจากเมืองเงรุลมุด ปาเลาไปทางทิศตะวันออกประมาณ 500 กม. อีกสองสามวันต่อมา ระบบมีการพัฒนาขึ้นและมีทิศทางเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกค่อนไปทางเหนือ ก่อนที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะจัดให้ระบบเป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ ซาราห์ (Sarah) ภายหลังจากที่อากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐได้พบการจัดระบบของพายุ ระบบพายุค่อย ๆ เคลื่อนตัวโค้งขึ้นไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ และถูกจัดให้เป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นในวันที่ 10 มกราคม ในวันนั้น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมก็ได้รายงานว่าระบบมีกำลังแรงสูงสุด โดยมีลมพัดต่อเนื่อง 1 นาทีเร็ว 95 กม./ชม. อีกสองสามวันต่อมา ระบบอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนในวันที่ 11 มกราคม เศษที่หลงเหลือของพายุนอกเขตร้อนซาราห์ยังคงเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ และพัดขึ้นฝั่งที่ประเทศแคนาดา และสลายตัวไปเหนือเทือกเขาในรัฐบริติชโคลัมเบียเมื่อวันที่ 17 มกราคม
พายุ > พายุไต้ฝุ่นวานดา (ดีดิง)

วันที่ 23 เมษายน พายุโซนร้อนวานดา (Wanda) เริ่มก่อตัวขึ้นทางตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งมันเคลื่อนตัวผ่านหมู่เกาะและลงสู่ทะเลจีนใต้ในวันที่ 25 เมษายน จากนั้นพายุมีทิศทางการเคลื่อนตัวโค้งขึ้นไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ และทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นบริเวณแนวชายฝั่งประเทศเวียดนามในวันที่ 1 พฤษภาคม ต่อมาคลื่นกระแสลมฝั่งตะวันตกได้พัดให้วานดาเคลื่อนไปทางเหนือ และทางตะวันออกเฉียงเหนือตามลำดับ จากนั้นจึงอ่อนกำลังลง กระทั่งสลายตัวไปใกล้กับเกาะไหหนันในวันที่ 4 พฤษภาคม
พายุนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 56 คน (สูญหาย 14 คน) และสร้างความเสียหาย 7 แสนดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงินปี 2514) จากอุทกภัยครั้งใหญ่ทั่วประเทศฟิลิปปินส์ ขณะที่วานดาเคลื่อนตัวไปตามแนวชายฝั่งของประเทศเวียดนามนั้น กองทัพบกสหรัฐได้นำอากาศยานส่วนใหญ่ลงจอดในพื้นที่ทางเหนือ และลดการปะทะกันเล็กน้อยในสงครามเวียดนามลงชั่วคราว จนพายุนั้นผ่านพ้นไป โดยในจังหวัดกว๋างหงาย มีผู้เสียชีวิตจำนวน 23 คน
พายุ > พายุไต้ฝุ่นเอมี

จากเส้นทางเดินพายุที่ดีที่สุด (best track) ของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม เอมีก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในวันที่ 29 เมษายน และทวีกำลังขึ้นเป็นพายุโซนร้อนได้ในเวลาไม่นาน จากนั้นทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันที่ 1 พฤษภาคม พายุนี้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 โดยมีความเร็วลมแรงสุดใน 1 นาที 280 กม./ชม. ในวันที่ 2 พฤษภาคม ส่วนกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นประมาณความกดอากาศต่ำสุดที่ศูนย์กลางที่ 890 มิลลิบาร์ แม้ว่าศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะประมาณไว้สูงกว่าที่ 895 มิลลิบาร์ก็ตาม พร้อมทั้งยังมีการสังเกตถึงตาพายุขนาดเล็กประมาณ 10 ไมล์ทะเล แม้ว่าเอมีจะอ่อนกำลังลงเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 ในวันที่ 3 พฤษภาคม แต่มันได้ทวีกำลังกลับขึ้นเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 อีกครั้งในวันต่อมา โดยมีความเร็วลมรอบศูนย์กลางสูงสุดใน 1 นาทีที่ 260 กม./ชม. และความกดอากาศที่ศูนย์กลาง 900 มิลลิบาร์ พายุเริ่มอ่อนกำลังลงตั้งแต่วันที่ 4 เป็นต้นมา และถูกบันทึกไว้ท้ายสุดด้วยแรงลมระดับพายุโซนร้อนในวันที่ 7 พฤษภาคม ก่อนที่เอมีจะถูกดูดซึมเข้าไปโดยแนวปะทะอากาศ เอมีเป็นหนึ่งในพายุที่ทรงพลังที่สุดที่บันทึกได้ในเดือนพฤษภาคม
ในอะทอลล์ทรุก (Truk Atoll) ซึ่งในปัจจุบันรู้จักกันในชื่ออะทอลล์ชุก (Chuuk Atoll) มีผู้เสียชีวิตหนึ่งรายจากการถูกต้นมะพร้าวโค่นทับ วันที่ 18 พฤษภาคม สหพันธรัฐไมโครนีเชียถูกประกาศให้เป็นเขตภัยพิบัติโดยสำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง บนอะทอลล์นาโมนุยโต สถานีตรวจอากาศและบ้านเรือนมากกว่า 2,250 หลังถูกทำลายลง
พายุ > พายุไต้ฝุ่นไดนาห์ (เฮร์มิง)

พายุได้พัดผ่านประเทศฟิลิปปินส์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 13 คน และสูญหายอีก 14 คน สร้างความเสียหายถึง 4 ล้านเปโซฟิลิปปินส์
พายุ > พายุไต้ฝุ่นกิลดา (มาเมง)

ในประเทศฟิลิปปินส์ มีผู้เสียชีวิตจำนวน 1 คน และมีความเสียหายเกิดขึ้นถึง 8 ล้านเปโซฟิลิปปินส์
พายุ > พายุไต้ฝุ่นแฮเรียต (เนเนง)

ในประเทศฟิลิปปินส์ แฮเรียตทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนหนึ่งราย
พายุได้พัดขึ้นฝั่งใกล้กับเขตปลอดทหารระหว่างประเทศเวียดนามเหนือและประเทศเวียดนามใต้ ในฐานะของพายุไต้ฝุ่นที่ทรงพลังมาก พายุไต้ฝุ่นแฮเรียตเป็นเหตุสำคัญที่ทำให้สงครามเวียดนามชะงักลง ปฏิบัติการทางทหารของทั้งสองฝั่งต้องยุติลงชั่วคราว โดยเฮลิคอปเตอร์ทุกลำของสหรัฐต้องกลับลงฐาน การเคลื่อนพลบนบกเป็นได้อย่างจำกัด แม้พายุจะทรงพลังมาก แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นค่อนข้างเบา โดยที่ค่ายอีเกิล (Camp Eagle) มีรายงานหลังคาปลิวไปตามลม เนื่องจากลมพัดแรง 120 กม./ชม. ในเมืองดานัง วัดปริมาณน้ำฝนได้ 8 ถึง 10 นิ้ว (200 ถึง 250 มม.) และมีลมพายุพัดแรงในพื้นที่ ส่วนฝนสะสมสูงที่สุดใน 24 ชั่วโมงวัดที่ 10.16 นิ้ว (258 มม.) ที่ค่ายอีแวนส์ (Camp Evans) ทั่วทั้งประเทศเวียดนาม มีผู้เสียชีวิตจำนวนสี่ราย และมีรายงานผู้สูญหายจำนวนสิบสี่ราย ที่จังหวัดเถื่อเทียน มีความเสียหายเกิดขึ้นค่อนข้างมาก โดยบ้านเรือนประมาณ 2,500 หลังถูกทำลายหรือได้รับความเสียหาย
พายุ > พายุไต้ฝุ่นลูซี (โรซิง)

พายุไต้ฝุ่นที่รุนแรงที่สุดของปีที่พัดผ่านประเทศฟิลิปปินส์ พายุหมุนเขตร้อนลูกนี้เคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ มาจากบริเวณมาเรียนา ลมกระโชกฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ส่งผลกระทบกับบางส่วนของเกาะวิซายัสและลูซอน รวมถึงกรุงมะนิลาด้วย โดยพายุเคลื่อนผ่านพื้นที่ดังกล่าวในวันที่ 21 กรกฎาคม ลมแรงสุด 190 กม./ชม. ถูกบันทึกได้ในเมืองบัสโก จังหวัดบาตาเนส ฝนตกหนักเกิดขึ้น ปริมาณฝนสะสมสูงสุด 24 ชั่วโมงวัดได้ 379.5 มิลลิเมตรในนครบาเกียว ฝนที่ตกอย่างหนักทำให้เกิดอุทกภัยและแผ่นดินถล่มในส่วนตอนบนและตอนกลางของประเทศฟิลิปปินส์
พายุ > พายุไต้ฝุ่นเนดีน (ซีซัง)

พายุไต้ฝุ่นเนดีน ก่อตัวขึ้นในวันที่ 20 กรกฎาคม ต่อมาวันที่ 24 กรกฎาคม มันทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว และมีกำลังสูงสุดที่ 282 กม./ชม. โดยพายุได้อ่อนกำลังลงเล็กน้อยขณะเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ และขึ้นฝั่งที่ด้านตะวันออกของเกาะไต้หวันในวันที่ 25 กรกฎาคม ที่ลมพัดแรงมากกว่า 200 กม./ชม. เนดีนอ่อนกำลังลงในวันรุ่งขึ้นในประเทศจีน หลังจากทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 28 คน (สูญหายอีก 25 ราย) และสร้างความเสียหายอย่างหนักในเกาะไต้หวันจากอุทกภัย เนดีนยังเป็นสาเหตุให้อากาศยานขนส่งสินค้าแพนอเมริกาตก และทำให้ลูกเรือจำนวนสี่รายเสียชีวิต
พายุ > พายุไต้ฝุ่นโอลีฟ

พายุไต้ฝุ่นโอลีฟก่อตัวขึ้นในวันที่ 29 กรกฎาคม ใกล้กับบริเวณศูนย์สูตร และเคลื่อนตัวไปส่งผลกระทบกับด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 สิงหาคม จากนั้นพายุมีทิศทางมุ่งหน้าไปทางเหนือต่อ และกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนบริเวณทะเลญี่ปุ่น ฝนที่ตกหนักจากโอลีฟทำให้เกิดโคลนถล่มจำนวนมาก มีผู้เสียชีวิตจำนวน 69 คน และยังไปขัดขวางการจัดงานชุมนุมลูกเสือโลกครั้งที่สิบสาม ซึ่งประเทศญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพในครั้งนั้น
พายุ > พายุไต้ฝุ่นโรส (ยูริง)

พื้นที่การไหลเวียนขนาดเล็กก่อตัวขึ้นใกล้กับชุก จะจัดระบบขึ้นเป็นพายุโซนร้อนโรส (Rose) ในวันที่ 10 สิงหาคม โดยเป็นระบบพายุขนาดเล็กสุดขั้วที่มีสนามลมกว้างเพียง 150 ไมล์ทะเล (280 กิโลเมตร) โรสได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันถัดไป และต่อมาได้อ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนในวันที่ 11 สิงหาคม แต่กลับมาทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นอีกครั้งในตอนที่มันเคลื่อนตัวไปทางตะวันตก ในวันที่ 13 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่นโรสพัดขึ้นฝั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลูซอนด้วยความเร็วลมรอบศูนย์กลางกว่า 210 กม./ชม. มันอ่อนกำลังลงเป็นพายุไต้ฝุ่นกำลังอ่อนเนื่องจากพัดผ่านพื้นที่ที่เป็นภูเขา แต่เมื่อเคลื่อนตัวลงทะเลจีนใต้ โรสได้กลับมาทวีกำลังแรงอย่างรวดเร็วอีกครั้ง โดยมีความเร็วลมสูงสุดถึง 230 กม./ชม. ในวันที่ 16 สิงหาคม บริเวณใกล้กับชายฝั่งของฮ่องกง โดยกระแสพัดเข้าเริ่มถูกขัดขวาง แต่โรสยังคงสถานะเป็นพายุไต้ฝุ่นที่ความเร็วลม 200 กม./ชม. ได้อยู่ในวันที่ 16 สิงหาคม โดยพายุไต้ฝุ่นสลายตัวลงในวันถัดไป พายุทำให้มีผู้เสียชีวิตในฮ่องกงถึง 130 ราย ผู้คนกว่า 5,600 คนต้องไร้ที่อยู่ โดยมีเรือเฟอร์รีของมาเก๊าอัปปางลง ทำให้ลูกเรือและผู้โดยสารจำนวน 88 คนเสียชีวิต