stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โช ซากูไร
ผลงานต่าง ๆ > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อเรื่อง (ญี่ปุ่น) | ชื่อเรื่อง (อังกฤษ) | บท |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | PIKA☆NCHI　LIFE IS HARD だけど HAPPY | PIKA☆NCHI　LIFE IS HARD but HAPPY | ชู |
| 2003 | 木更津キャッツアイ | Kisarazu Cat's Eye -Japan Series- | (แบมบิ) ฟุโตชิ นาคาโกเมะ |
| 2004 | PIKA★★NCHI　LIFE IS HARD だから HAPPY | PIKA★★NCHI　LIFE IS HARD Dakara HAPPY | ชู |
| 2006 | ハチミツとクローバー | Honey & Clover | ยูตะ ทาเคโมโตะ |
| 2006 | 木更津キャッツアイ | Kisarazu Cat's Eye -World Series- | (แบมบิ) ฟุโตชิ นาคาโกเมะ |
| 2007 | 黄色い涙 | Yellow Tears | เรียวโซ มุไค |
| 2009 | ヤッターマン | Yatterman | กัน ทาคาดะ |
| 2010 | 最後の約束 | Last Promise | ยูกิโอะ โทมิซาวะ (เซลล์แมน) |
| 2011 | 神様のカルテ | In His Chart | ดอกเตอร์อิจิโตะ คุริฮาไร |
| 2013 | 謎解きはディナーのあとで | The After-Dinner Mysteries | คาเกยามะ |
| 2014 | 神様のカルテ2 | In His Chart 2 | ดอกเตอร์อิจิโตะ คุริฮาไร |
| 2014 | ピカ☆★☆ンチ LIFE IS HARD たぶん HAPPY | Pikanchi Life is Hard Tabun Happy | ทาดาชิ คาโมกาวะ (ชู) |
| 2018 | ラプラスの魔女 | Laplace's witch | ชูสุเกะ อาโอเอะ |
ผลงานต่าง ๆ > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อเรื่อง (ญี่ปุ่น) | ชื่อเรื่อง (อังกฤษ) | บท | สถานีโทรทัศน์ที่ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1999 | Vの嵐 | V no Arashi | โช ซากูไร |  |
| 2001 | 天国に一番近い男2 | Heaven Cannot Wait 2: The Teacher | อายูมิ | TBS |
| 2002 | 木更津キャッツアイ | Kisarazu Cat's Eye | (แบมบิ) ฟุโตชิ นาคาโกเมะ | TBS |
| 2003 | よい子の味方~新米保育士物語~ | Preschool Guy | สุซุกิ ไทโยะ | Nippon TV |
| 2004 | トキオ　父への伝言 | Tokio | โทคิโอะ มิยาโมโตะ | NHK |
| 2005 | ヤンキー母校に帰るSP | Drop-out Teacher Returns to School Special | โยชิเอะ ฮิโรยูกิ | TBS |
| 2005 | 劇団演技者 | Gekidan Engimono | คันตาคุ | Fuji TV |
| 2007 | 山田太郎ものがたり | The Story of Yamada Taro | มิมูระ ทาคุยะ | TBS |
| 2009 | 歌のおにいさん | Uta no Onii-san | โช ซากูไร(ตอนที่ 7) | TV Asahi |
| 2009 | ザ・クイズショウ | THE QUIZ SHOW 2 | คามิยามะ ซาโตรุ | Nippon TV |
| 2009 | マイガール | My Girl | (ตอนที่ 10) | TV Asahi |
| 2010 | 特上カバチ! | Legal Eagle, First Class | คัตสึฮิโระ ทามูระ | TBS |
| 2011 | 謎解きはディナーのあとで スペシャル | Nazotoki wa Dinner no Ato de - The After-Dinner Mysteries | คาเงยามะ | Fuji TV |
| 2012 | パパドル! | Papadol! | โช ซากูไร (แขกรับเชิญ ตอนที่ 1) | TBS |
| 2013 | 家族ゲーム | The Family Game | โคยะ โยชิโมโตะ | Fuji TV |
| 2013 | 謎解きはディナーのあとでスペシャル〜船上探偵 | Nazotoki wa Dinner no Ato de - Senjō Tantei Kageyama | คาเงยามะ | Fuji TV |
| 2013 | 謎解きはディナーのあとでスペシャル〜風祭警部の事件簿〜 | Nazotoki wa Dinner no Ato de - Kazamatsuri Keibu no Jikenbo | คาเงยามะ | Fuji TV |
| 2015 | 大使閣下の料理人 | Taishi Kakka no Ryourinin | โค โอซาวะ |  |
| 2016 | 世界一難しい恋 | Sekai Ichi Muzukashii Koi | โช ซากูไร |  |
| 2017 | 君に捧げるエンブレム | Kimi ni Sasageru Emblem | คาซึยะ ทาคาโจ |  |
| 2017 | 先に生まれただけの僕 | Saki ni Umareta Dake no Boku | เรียวสุเกะ นารุมิ |  |
ผลงานต่าง ๆ > ภาพยนตร์โทรทัศน์

| ปี | สถานีโทรทัศน์ที่ออกอากาศ | ชื่อ (ญี่ปุ่น) | ชื่อ (อังกฤษ) | บท |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Fuji TV | 大使閣下の料理人 | The Ambassador's Chef | โค โอซาวะ |
| 2012 | Fuji TV | もう誘拐なんてしない | Mou Yuukai Nante Shinai | คาเกยามะ (แขกรับเชิญพิเศษ) |
| 2012 | Fuji TV | 謎解きはディナーのあとで SP | Nazotoki wa Dinner no Ato de SP | คาเกยามะ |
| 2012 | TBS |  | Blackboard -Jidai no Tatakatta Kyoushitachi | ชิราฮาม่า |
ผลงานต่าง ๆ > ละครเวที

| ปี | ชื่อละครเวที | บท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004 | West Side Story | โทนี | ตัวเอก |
| 2006 | The Beautiful Game | จอห์น แครี | ตัวเอก |
ผลงานต่าง ๆ > คอนเสิร์ต (เดี่ยว)

2006 - Extra Storm in Winter '06 THE SHOW.
ผลงานต่าง ๆ > งานด้านผู้ประกาศข่าว

2006~ปัจจุบัน - NEWSZERO เป็นผู้ประกาศข่าวประจำทุกวันจันทร์ และ มีช่วงข่าวของตัวเองชื่อว่า"Ichimen" ที่จะนำเสนอข่าวต่าง ๆ ให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น
2007 - Volleyball World Cup 2007 as Main Caster
2008 - Beijing Olympic 2008 volleyball final qualifying round as Main Caster
2008 - Beijing Olympic 2008 as Main Caster
2010 - Vancouver Olympic 2010 as Main Caster
ผลงานต่าง ๆ > งานโฆษณา

2005 - Jyounan Yobikou (โรงเรียนกวดวิชาเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังของญี่ปุ่น)
2006-2007 - House Wellness Foods "C1000"
2006 - UNO W design fiber × Kisarazu Cat's Eye
2007 - Toyota "Zantei kakaku-gata puran"
2008-2009 - au by KDDI "au no niwa de。"
2008 - Cabinet Office รณรงค์ลดการใช้คาร์บอน
2008-2009 - Japan Post Service "Postcards Campaign"
2009 - ABLE Real estate
2009-2010 - Asahi Soft Drinks "Mitsuya saida"
2010 - Morinaga Milk Industry Company "Eskimo pino"
2011~ - Otsuka Pharmaceutical "Oronamin C drink"
ผลงานต่าง ๆ > รายการวิทยุ

2002-2008 - SHO BEAT (ซากูไรได้เลิกการทำรายการวิทยุไป เพราะว่าต้องการทุ่มเทให้กับงานด้านผู้ประกาศข่าวมากกว่า)
รางวัล

| ปี | องค์กร | รางวัล | จากผลงาน | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002 | 5th Nikkan Sports Drama Grand Prix | Best Newcomer | Tengoku ni Ichiban Chikai Otoko 2 | ชนะ |
| 2009 | 61st Television Drama Academy Awards | Best Actor | The Quiz Show 2 | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2009 | GQ Japan Men of the Year 2009 Awards | GQ Man Of The Year 2009 |  | ชนะ |
| 2010 | 64th Television Drama Academy Awards | Best Actor | Tokujo Kabachi!! | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2012 | 21st Annual TV Life Awards | Best Actor | Nazotoki wa Dinner no Ato De | ชนะ |
| 2012 | 71st Television Drama Academy Awards | Best Actor | Nazotoki wa Dinner no Ato De | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2013 | 17th Nikkan Sports Drama Grand Prix (Spring) | Best Actor | Kazoku Game | ชนะ |
| 2013 | 77th Television Drama Academy Awards | Best Actor | Kazoku Game | ชนะ |
| 2014 | 23rd Annual TV Life Awards | Best Actor | Kazoku Game | ชนะ |
โบสถ์แห่งความสามัคคี

| สหพันธ์ครอบครัวเพื่อความสามัคคีและสันติภาพโลก (โบสถ์แห่งความสามัคคี) |
| --- | --- |
อักษรย่อ: FFWPU, UM, UC
กลุ่ม: ศาสนาคริสต์ ขบวนการศาสนาใหม่
คัมภีร์: ไบเบิล หลักการดำเนินชีวิต
ผู้ปฏิบัติหน้าที่แทน: ฮักจา ฮัน
ผู้ก่อตั้ง: ซันเมียง มูน
ต้นกำเนิด: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1954  โซล ประเทศเกาหลีใต้
สมาชิก: ราว 3 ล้านคน
ชื่ออื่น: ลัทธิมูน
เว็บไซต์ทางการ: Official site of FFWPU USA
สหพันธ์ครอบครัวเพื่อความสามัคคีและสันติภาพโลก (อังกฤษ: Family Federation for World Peace and Unification) เรียกสั้น ๆ ว่า โบสถ์แห่งความสามัคคี (Unification Church) บ้างเรียก ลัทธิมูน เป็นขบวนการศาสนาเกิดใหม่ เรียกสมาชิกของโบสถ์ดังกล่าวว่า ยูนิฟิเคชั่น หรือ ชาวมูน (Moonies) ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 ในนาม สมาคมพระวิญญาณบริสุทธิ์เพื่อความสามัคคีของศาสนาคริสต์โลก (Holy Spirit Association for the Unification of World Christianity) โดยมุน ซ็อน-มย็อง (เกาหลี: 문선명; ค.ศ. 1920–2012) ในเอกสารไทยเรียก สาธุคุณซันเมียง มูน ชายชาวเกาหลีใต้ผู้อ้างตนเป็นพระเมสสิยาห์หรือพระผู้ช่วยให้รอด ซึ่งมีชื่อเสียงด้านกิจการทำงาน รวมทั้งอิทธิพลข้องเกี่ยวในแวดวงสังคมและการเมือง
โบสถ์แห่งความสามัคคีมีความเชื่อพื้นฐานที่อิงจากหนังสือ หลักการดำเนินชีวิต (Divine Principle) ซึ่งเป็นงานเขียนของมุน ซ็อน-มย็องเอง ในงานเขียนดังกล่าวมีมุมมองต่อพระเยซูต่างจากศาสนาคริสต์กระแสหลักที่มีหลักข้อเชื่อไนซีนเป็นบรรทัดฐาน และการสอนในเรื่อง "การชดใช้" (indemnity) ขบวนการทางศาสนานี้เป็นที่รู้จักยิ่งในพิธีกรรมสมรสหมู่ หรือที่ศาสนิกชนยูนิฟิเคชั่นจะเรียกว่า การรับพรมงคลสมรสที่ศักดิ์สิทธิ์ โบสถ์แห่งความสามัคคีเป็นที่ถกเถียง นักวิจารณ์ยุคแรก ๆ เรียกโบสถ์ว่า "เป็นลัทธิที่อันตราย" ทั้งยังเป็นที่กล่าวถึงในการมีส่วนร่วมทางการเมืองระหว่างประเทศ ซึ่งรวมไปถึงการต่อต้านคอมมิวนิสต์และการรวมชาติเกาหลี โบสถ์แห่งความสามัคคีและสมาชิกของโบสถ์ เป็นผู้ก่อตั้ง เป็นเจ้าของ และเป็นผู้สนับสนุนองค์กรต่าง ๆ อย่างหลากหลาย เป็นต้นว่าธุรกิจ การศึกษา การเมือง และอื่น ๆ
สมาชิกของโบสถ์จะเรียก มุน ซ็อน-มย็อง และฮัน ฮัก-จา ภรรยา อย่างยกย่องว่า "พ่อที่แท้จริง" (True Father) และ "แม่ที่แท้จริง" (True Mother) และเรียกทั้งสองร่วมกันว่า "พ่อแม่ที่แท้จริง" (True Parents) เพื่อเชื่อมโยงคู่สมรส (ที่มาจากการสมรสหมู่) และครอบครัวมุนเข้ากับพระเจ้า
ประวัติ

มุน ซ็อน-มย็อง (문선명, 文鮮明) หรือ ซันเมียง มูน มีนามเดิมว่า มุน ยง-มย็อง (문용명, 文龍明) เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 (ตรงกับวันที่ 6 มกราคม ตามปฏิทินจันทรคติ และ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 ในปฏิทินเกรกอเรียน) ที่บ้านซังซา ตำบลทอกุน อำเภอช็องจู จังหวัดพย็องอันเหนือ ซึ่งขณะนั้นยังอยู่ในการปกครองของญี่ปุ่น (ปัจจุบันขึ้นกับประเทศเกาหลีเหนือ) พื้นฐานครอบครัวแต่เดิมนับถือลัทธิขงจื๊อ ต่อมาได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายเพรสไบทีเรียน มุนได้กลายเป็นครูผู้สอนศาสนาในโรงเรียนประจำวันอาทิตย์
สมาชิกโบสถ์แห่งความสามัคคีเชื่อว่า พระเยซูเจ้าทรงปรากฏพระองค์ต่อหน้ามุนในวันอีสเตอร์เมื่อ พ.ศ. 2479 โดยพระองค์ให้เขาทำงานสืบทอดต่อหลังพระเยซูถูกตรึงกางเขนไปแล้ว จากนั้นมุนได้ทำการอธิษฐานและใคร่ครวญเรื่องราวระยะหนึ่งก่อนตัดสินใจตอบรับภารกิจ และเปลี่ยนชื่อตัวเป็น มุน ซ็อน-มย็อง มาตั้งแต่นั้น
พฤษภาคม พ.ศ. 2486 มุนสมรสกับชเว ซุน-กิล ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับ ฮัน ฮัก-จา (한학자, 韓鶴子) หญิงชาวเกาหลีเหนือ ผู้เป็นภรรยาคนปัจจุบันของเขาเกิด
เดอะฮังเกอร์เกมส์: ซันไรส์ออนเดอะรีปปิง

| เดอะฮังเกอร์เกมส์: ซันไรส์ออนเดอะรีปปิง |
| --- | --- |
สร้างจาก: ซันไรส์ออนเดอะรีปปิง โดย ซูซาน คอลลินส์
อำนวยการสร้าง:   นินา เจค็อบสัน  แบรด ซิมป์สัน 
ผู้จัดจำหน่าย: ไลออนส์เกต
วันฉาย:   20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2026 (2026-11-20) 
เดอะฮังเกอร์เกมส์: ซันไรส์ออนเดอะรีปปิง (อังกฤษ: The Hunger Games: Sunrise on the Reaping) เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายภาคย้อนอดีตของเกมล่าชีวิต และเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 6 ของแฟรนไชส์ภาพยนตร์ชุดเกมล่าเกม ซึ่งมีกำหนดเข้าฉายวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2026 ภาพยนตร์เรื่องนี้จะออกสำรวจโลกของพาเน็มเมื่อ 24 ปีก่อนเหตุการณ์ในเกมล่าชีวิต โดยเริ่มตั้งแต่เช้าในพิธีเก็บเกี่ยวของเกมล่าชีวิตครั้งที่ 50 หรือที่รู้จักกันในชื่อควอร์เตอร์เควลล์ครั้งที่สอง
ตัวละคร

เฮย์มิตช์ อเบอร์นาธี: บรรณาการจากเขต 12 ผู้เกิดวันเดียวกับวันเก็บเกี่ยวและต้องเข้าร่วมในเกมล่าชีวิตครั้งที่ 50 หรือที่รู้จักกันในชื่อควอร์เตอร์เควลล์ครั้งที่สอง ร่วมกับคนจากเขตเดียวกันอีก 3 คน
เมย์ซิลี ดอนเนอร์: บรรณาการจากเขต 12 พันธมิตรของเฮย์มิตช์ เด็กสาวผู้เคยเป็นเพื่อนกับแม่ของแคตนิส เอฟเวอร์ดีน
เลนอร์ โดฟ: เด็กสาวจากเขต 12 คนรักของเฮย์มิตช์
ซิด อเบอร์นาธี: น้องชายวัย 10 ของของเฮย์มิทช์
คอริโอเลนัส สโนว์: ประธานาธิบดีของพาเน็ม หลังจากเหตุการณ์ ผู้ใช้เกมล่าเกมครั้งที่ 50 ข่มขวัญประชาชนที่คิดกบฏด้วยวิธีที่โหดร้ายและทารุณ
ไทกริส สโนว์: ลูกพี่ลูกน้องของคอริโอเลนัส ผู้เคยเป็นเหมือนครอบครัวของเขา ก่อนที่เขาจะกลายเป็นคนที่เธอเกลียด
การผลิต

หนังสือและภาพยนตร์ดัดแปลงเรื่องนี้ได้รับการประกาศเปิดตัวเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2024 โดยนินา เจค็อบสันกลับมาเป็นผู้อำนวยการสร้างร่วมกับแบรด ซิมป์สัน และฟรานซิส ลอว์เรนซ์กำลังอยู่ระหว่างการเจรจาเพื่อมากำกับภาพยนตร์เรื่องนี้
จังหวัดของประเทศจีน

ระวังสับสนกับ มณฑลของประเทศจีน
เขตการปกครองระดับจังหวัด (จีน: 地级行政区) เป็นหน่วยการปกครองของประเทศจีนระดับที่สองรองจากมณฑล มีทั้งหมด 339 แห่ง แบ่งเป็น 7 จังหวัด, 299 นครระดับจังหวัด, 30 จังหวัดปกครองตนเอง และ 3 เหมิงหรือแอมัก (จังหวัดของมองโกเลียใน)
ประเภทของเขตการปกครองระดับจังหวัด

| มณฑล | นครระดับจังหวัด | จังหวัดปกครองตนเอง | จังหวัด | เหมิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รวมทั่วประเทศ | 299 | 30 | 7 | 3 |
ปักกิ่ง: 0
เทียนจิน: 0
| เหอเป่ย์ | 11 | 0 | 0 | 0 |
| ชานซี | 11 | 0 | 0 | 0 |
| มองโกเลียใน | 9 | 0 | 0 | 3 |
| เหลียวหนิง | 14 | 0 | 0 | 0 |
| จี๋หลิน | 8 | 1 | 0 | 0 |
| เฮย์หลงเจียง | 12 | 0 | 1 | 0 |
เซี่ยงไฮ้: 0
| เจียงซู | 13 | 0 | 0 | 0 |
| เจ้อเจียง | 11 | 0 | 0 | 0 |
| อานฮุย | 16 | 0 | 0 | 0 |
| ฝูเจี้ยน | 9 | 0 | 0 | 0 |
| เจียงซี | 11 | 0 | 0 | 0 |
| ชานตง | 16 | 0 | 0 | 0 |
| ไต้หวัน | 6 | 0 | 0 | 0 |
| เหอหนาน | 17 | 0 | 0 | 0 |
| หูเป่ย์ | 12 | 1 | 0 | 0 |
| หูหนาน | 13 | 1 | 0 | 0 |
| กวางตุ้ง | 21 | 0 | 0 | 0 |
| กว่างซี | 14 | 0 | 0 | 0 |
| ไหหลำ | 4 | 0 | 0 | 0 |
ฉงชิ่ง: 0
| เสฉวน | 18 | 3 | 0 | 0 |
| กุ้ยโจว | 6 | 3 | 0 | 0 |
| ยูนนาน | 8 | 8 | 0 | 0 |
| ทิเบต | 6 | 0 | 1 | 0 |
| ฉ่านซี | 10 | 0 | 0 | 0 |
| กานซู่ | 12 | 2 | 0 | 0 |
| ชิงไห่ | 2 | 6 | 0 | 0 |
| หนิงเซี่ย | 5 | 0 | 0 | 0 |
| ซินเจียง | 4 | 5 | 5 | 0 |
ประเภทของเขตการปกครองระดับจังหวัด > จังหวัด

จังหวัดเป็นหน่วยการปกครองย่อยรองลงมาจากเขตการปกครองระดับมณฑล
คณะกรรมการการปกครอง (จีน: 行政公署; พินอิน: xíngzhèng gōngshǔ) เป็นสำนักงานสาขาทางการปกครองที่มีระดับเทียบเท่ากับกระทรวง (จีน: 司级) และถูกส่งมาประจำอยู่ในจังหวัดโดยคณะปกครองของมณฑล หัวหน้าคณะปกครองของจังหวัด เรียกว่า กรรมการปกครองจังหวัด (จีน: 行政公署专员; พินอิน: xíngzhèng gōngshǔ zhūanyūan) ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากคณะปกครองของมณฑล แทนที่จะใช้สภาประชาชนในท้องถิ่น คณะกรรมการสภาประชาชนประจำมณฑลจะส่งคณะกรรมการประจำจังหวัดไปกำกับดูแลคณะปกครองของจังหวัด และไม่สามารถเลือกตั้งหรือปลดคณะปกครองของจังหวัดได้ คณะทำงานจังหวัดของคณะกรรมการสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน (CPPCC) ประจำมณฑล เป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการ CPPCC ประจำจังหวัด ซึ่งหมายความว่าคณะทำงานจังหวัดของ CPPCC เป็นสาขาของคณะกรรมการ CPPCC ประจำมณฑล ไม่ใช่หน่วยงานที่แยกเป็นเอกเทศ เช่นเดียวกับคณะกรรมการ CPPCC ประจำมณฑล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการ CPPCC ระดับชาติ
คำว่า จังหวัด เดิมมาจากคำว่า 道 (พินอิน: dào เต้า) ซึ่งอยู่ในระดับระหว่างมณฑลและอำเภอในสมัยราชวงศ์ชิง ในปี 1928 รัฐบาลของสาธารณรัฐจีนได้ยกเลิกเต้า ทำให้อำเภออยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลโดยตรง แต่หลังจากนั้นไม่นานก็พบว่าไม่สามารถทำได้เนื่องจากบางมณฑลมีหลายร้อยอำเภอ ด้วยเหตุนี้ ในปี 1932 มณฑลต่าง ๆ จึงถูกแบ่งออกเป็นจังหวัดอีกครั้ง และได้มีการจัดตั้งสำนักงานการปกครองส่วนภูมิภาคขึ้น
จนถึงช่วงเวลาหนึ่ง จังหวัดถือได้ว่าเป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดประเภทหนึ่งที่พบได้ทั่วไป ในปัจจุบัน จังหวัดส่วนใหญ่ได้เปลี่ยนสถานะมาเป็นนครระดับจังหวัด และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยประเทศจีนมีเขตการปกครองที่เรียกว่าจังหวัดเหลืออยู่เพียง 7 จังหวัด
| ชื่อ | อักษรจีน | เขตการปกครองระดับมณฑล | ประชากร (2010) | พื้นที่ (ตร> กม.) | เขตที่ตั้งศาลากลาง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จังหวัดต้าซิงอันหลิ่ง | 大兴安岭地区 | เฮย์หลงเจียง | 511,564 | 46,755 | เขตเจียเก๋อต๋าฉี (โดยพฤตินัย), นครมั่วเหอ (โดยนิตินัย) |
| จังหวัดงารี่ | 阿里地区 | ทิเบต | 95,465 | 304,683 | เมืองเซงเขคาบั้บ (ชือชวันเหอ) ในอำเภอก๋าร์ |
| จังหวัดอัลไต | 阿勒泰地区 | ซินเจียง | 603,280 | 117,988 | นครอัลไต |
| จังหวัดถ่าเฉิง | 塔城地区 | ซินเจียง | 1,219,212 | 94,891 | นครถ่าเฉิง |
| จังหวัดคัชการ์ | 喀什地区 | ซินเจียง | 3,979,362 | 112,058 | นครคัชการ์ |
| จังหวัดอักซู | 阿克苏地区 | ซินเจียง | 2,370,887 | 128,099 | นครอักซู |
| จังหวัดโฮตัน | 和田地区 | ซินเจียง | 2,014,365 | 248,946 | นครโฮตัน |
ประเภทของเขตการปกครองระดับจังหวัด > นครระดับจังหวัด

บทความหลัก: นครระดับจังหวัด
นครระดับจังหวัด (地级市 พินอิน: dìjíshì) เป็นเทศบาลนครที่ได้รับสถานะจังหวัดและสิทธิ์ในการปกครองอำเภอโดยรอบ ในทางปฏิบัติ นครระดับจังหวัดนั้นมีเนื้อที่ใหญ่เหมือนกับเขตการปกครองระดับจังหวัดประเภทอื่น ๆ และไม่ตรงกับความหมายสากลของคำว่า "นคร" กล่าวคือ ไม่ได้หมายความว่าจะมีลักษณะความเป็นเมืองทั้งพื้นที่
นครระดับจังหวัดเป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดที่พบมากที่สุดในจีนแผ่นดินใหญ่ในปัจจุบัน
ประเภทของเขตการปกครองระดับจังหวัด > จังหวัดปกครองตนเอง

บทความหลัก: จังหวัดปกครองตนเอง
จังหวัดปกครองตนเอง (自治州; zìzhìzhōu; จื้อจื้อโจว) เป็นพื้นที่ที่มีประชากรเป็นชนกลุ่มน้อย หรือเคยเป็นที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อยอย่างมีนัยสำคัญ แต่จำนวนประชากรส่วนใหญ่ในจังหวัดปกครองตนเองทั้งหมดถูกครอบงำโดยชาวจีนฮั่น ชื่อทางการของจังหวัดปกครองตนเองจะประกอบด้วยชื่อชนชาติของชนกลุ่มน้อยที่มีประชากรมากที่สุดในพื้นที่นั้น บางแห่งก็ตั้งชื่อคู่กัน 2 ชนชาติ หรือ 3 ชนชาติก็มีแต่พบได้น้อย ตัวอย่างเช่น ชนชาติคาซัค ก็จะเรียกว่า คาซัคจื้อจื้อโจว
จังหวัดปกครองตนเองแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอ เช่นเดียวกับเขตการปกครองระดับจังหวัดประเภทอื่น ๆ แต่มีข้อยกเว้น คือ จังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัค อีหลี จะมี 2 จังหวัดที่อยู่ภายใต้การปกครองของตน
ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน จังหวัดปกครองตนเองไม่สามารถยุบเลิกได้ อย่างไรก็ตาม เคยมีการยุบจังหวัดปกครองตนเอง 2 แห่ง เพื่อจัดตั้งมณฑลใหม่ เช่น จังหวัดปกครองตนเองชนชาติหลีและเหมียว ไห่หนาน ถูกยุบเพื่อจัดตั้งมณฑลไหหลำในปี 1988 และจังหวัดปกครองตนเองชนชาติถู่เจียและเหมียว เฉียนเจียง ถูกยุบเพื่อจัดตั้งเทศบาลนครปกครองโดยตรงฉงชิ่งในปี 1997
ดูเพิ่ม

เขตการปกครองของประเทศจีน
รายชื่อจังหวัดในประเทศจีน
นครระดับจังหวัด
ดอยช้างมูบ

ดอยช้างมูบบริเวณสถูปดอยช้างมูบ
ดอยช้างมูบ เป็นดอยในทิวเขาแดนลาวที่ตำบลแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่ฟ้าหลวง และตำบลโป่งงาม อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย มีความสูง 1,504 เมตร
ดอยช้างมูบตั้งอยู่ใกล้ดอยตุงบริเวณเขตชายแดนไทยพม่า บนดอยเป็นที่ประดิษฐานสถูปดอยช้างมูบ เป็นเจดีย์ขนาดเล็ก ตั้งอยู่บนก้อนหินขนาดใหญ่ มีลักษณะเหมือนช้างหมอบอยู่ สภาพโดยรอบเป็นต้นโพธิ์ใหญ่และต้นสน นอกจากจะมีสวนรุกขชาติแม่ฟ้าหลวงที่มีชื่อเลื่องลือด้านสวนกุหลาบพันปี
ฐานปฏิบัติการดอยช้างมูบ หน่วยเฉพาะกิจทัพเจ้าตาก กองกำลังผาเมือง ซึ่งเป็นจุดท่องเที่ยวในเขตทหาร มีจุดกางเต็นท์ ร้านกาแฟ
เมืองของประเทศลาว

ในประเทศลาว เมือง (ลาว: ເມືອງ) เป็นเขตการปกครองระดับที่ 2 รองจากแขวง ซึ่งเทียบเท่ากับอำเภอของประเทศไทย เมืองแต่ละเมืองแบ่งออกเป็นบ้าน (ลาว: ບ້ານ) ซึ่งเทียบเท่ากับหมู่บ้านในประเทศไทย
ดูเพิ่ม

แขวงของประเทศลาว
แหล่งข้อมูลอื่น

แขวงของประเทศลาว ที่ statoids.com
เมืองของประเทศลาว ที่ statoids.com
Laos Ministry of Education district maps เก็บถาวร 2015-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก เมืองของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวงเวียงจันทน์:  เวียงจันทน์ จันทบุรี  ศรีโคตรบอง  ไชยเชษฐา  ศรีสัตตนาค  หาดทรายฟอง  นาทรายทอง  ชัยธานี  สังข์ทอง  ปากงึม 
แขวงพงสาลี:  พงสาลี  ใหม่  ขวา  สัมพันธ์  บุนเหนือ  ยอดอู  บุนใต้ 
แขวงหลวงน้ำทา:  หลวงน้ำทา  สิงห์  ลอง  เวียงภูคา  นาแล 
แขวงอุดมไซ:  ไซ  หลา  นาหม้อ  งา  แบ่ง  ฮุน  ปากแบ่ง 
แขวงบ่อแก้ว:  ห้วยทราย  ต้นผึ้ง  เมิง  ผาอุดม  ปากทา 
แขวงหลวงพระบาง:  หลวงพระบาง  เชียงเงิน  นาน  ปากอู  น้ำบาก  งอย  ปากแซง  โพนชัย  จอมเพชร  เวียงคำ  ภูคูน  โพนทอง 
แขวงหัวพัน:  ซำเหนือ  เชียงค้อ  เวียงทอง  เวียงชัย  หัวเมือง  ซำใต้  สบเบา  แอด 
แขวงไชยบุรี:  ไชยบุรี  คอบ  หงษา  เงิน  เชียงฮ่อน  เพียง  ปากลาย  แก่นท้าว  บ่อแตน  ทุ่งมีชัย 
แขวงเชียงขวาง:  แปก  คำ  หนองแฮด  คูณ  หมอกใหม่  ภูกูด  ผาชัย 
แขวงเวียงจันทน์:  โพนโฮง  ธุรคม  แก้วอุดม  กาสี  วังเวียง  เฟือง  ชนะคาม  แมด  หินเหิบ  เวียงคำ  ฮ่ม  ไชยสมบูรณ์ 
แขวงบอลิคำไซ:  ปากซัน  ท่าพระบาท  ปากกระดิง  บริคัณฑ์  คำเกิด  เวียงทอง  ไชจำพอน 
แขวงคำม่วน:  ท่าแขก  มหาไชย  หนองบก  หินบูรณ์  ยมราช  บูรพา  นากาย  เซบั้งไฟ  ไชยบัวทอง  คูนคำ 
แขวงสุวรรณเขต:  ไกสอน พมวิหาน  อุทุมพร  อาดสะพังทอง  พีน  เซโปน  นอง  ท่าปางทอง  สองคอน  จำพอน  คันธบุรี  ไชยบุรี  วีละบูลี  อาดสะพอน  ไชยภูทอง  พลาญไชย 
แขวงสาละวัน:  สาละวัน  ตะโอ้ย  ตุ้มลาน  ละครเพ็ง  วาปี  คงเซโดน  เล่างาม  สะม้วย 
แขวงเซกอง:  ละมาม  กะลึม  ดักจึง  ท่าแตง 
แขวงจำปาศักดิ์:  ปากเซ  ชนะสมบูรณ์  บาเจียงเจริญสุข  ปากช่อง  ปทุมพร  โพนทอง  จำปาศักดิ์  สุขุมา  มูลปาโมกข์  โขง 
แขวงอัตตะปือ:  ไชยเชษฐา  สามัคคีชัย  สนามชัย  สานไชย  ภูวง 
แขวงไชยสมบูรณ์:  อะนุวง  ล้องแจ้ง  ล้องซาน  ฮ่ม  ท่าโทม 
| ด ค กเขตการปกครองระดับที่สองของประเทศในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
 อัฟกานิสถาน  บังกลาเทศ  ภูฏาน รัฐบาลท้องถิ่น  เทศบาล  บรูไน  กัมพูชา  จีน  อียิปต์1  จอร์เจีย1  อินเดีย  อินโดนีเซีย1  อิหร่าน  อิรัก  อิสราเอล  ญี่ปุ่น กิ่งจังหวัด  อำเภอ  จอร์แดน  คาซัคสถาน1  เกาหลี  เกาหลีใต้ นคร  อำเภอ  เขต  คูเวต  คีร์กีซสถาน  ลาว  เลบานอน  มาเลเซีย  Mongolia  พม่า  เนปาล  โอมาน  ปากีสถาน  ฟิลิปปินส์  กาตาร์  รัสเซีย1  ซาอุดีอาระเบีย  ศรีลังกา  ซีเรีย  ไต้หวัน เทศมณฑล  นคร  ทาจิกิสถาน  ไทย  ติมอร์-เลสเต (ติมอร์ตะวันออก)  ตุรกี1  เติร์กเมนิสถาน  อุซเบกิสถาน  เวียดนาม  เยเมน 
1มีพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่นอกทวีปเอเชียรายชื่อเขตการปกครอง
ปุชกาชออเรนอ

| --- | --- |
ยูฟ่า 
th
ที่ตั้ง: Dózsa György út 1, ซุกโล, บูดาเปสต์, ฮังการี
พิกัด: 47°30′11.14″N 19°5′53.52″E﻿ / ﻿47.5030944°N 19.0982000°E﻿ / 47.5030944; 19.0982000
เจ้าของ: สหพันธ์ฟุตบอลฮังการี
ความจุ: 67,215 ที่นั่ง
สถิติผู้ชม: 65,114 คน (ฮังการี พบ อุรุกวัย; 15 พฤศจิกายน 2562)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: 2560–2562
เปิดใช้สนาม: 15 พฤศจิกายน 2562
การใช้งาน
ฟุตบอลทีมชาติฮังการี (2562–ปัจจุบัน)
ปุชกาชออเรนอ (ฮังการี: Puskás Aréna) เป็นสนามฟุตบอลในเขตที่ 14 (ซุกโล) ของกรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี สนามกีฬาเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2560 และเสร็จก่อนสิ้นปี พ.ศ. 2562 อัฒจันทร์สนามเป็นแบบที่นั่งทั้งหมดและมีความจุ 67,215 ที่นั่ง สหพันธ์ฟุตบอลฮังการีจะดำเนินการตามข้อกำหนดว่าด้วยสนามกีฬายูฟ่าและฟีฟ่า และคาดว่าสนามนี้จะได้รับคะแนนระดับ 5 ดาว สนามนี้สร้างขึ้นในบริเวณที่เคยเป็นสนามกีฬาแฟแร็นตส์ ปุชกาช ซึ่งรื้อถอนเสร็จในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 สนามทั้งสองได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่แฟแร็นตส์ ปุชกาช อดีตกัปตันทีมชาติในตำนาน
ปีสุริยคติ

ปีสุริยคติ (solar year หรือ tropical year) เป็นช่วงระยะเวลาที่ผู้สังเกตการณ์จากบนโลกเห็นดวงอาทิตย์เคลื่อนที่จากจุดวิษุวัต (จุดวสันตวิษุวัต หรือ จุดศารทวิษุวัต) หรือจุดอายัน (จุดครีษมายัน หรือ จุดเหมายัน) ไปตามสุริยวิถี จนกระทั่งกลับไปยังจุดเดิม
ภาพรวม

ปีสุริยคติจะสั้นกว่าปีดาราคติประมาณ 20 นาที 24 วินาที (ในกรณีอ้างอิงจุดวสันตวิษุวัต) เนื่องจากการเคลื่อนถอยของวิษุวัตจากการหมุนควงของโลก ปีสุริยคติจะมีค่าแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับว่าอ้างอิงจากจุดวิษุวัตหรือจุดอายันไหน หากนำทั้งหมดมาเฉลี่ยกันจะเรียกว่า ปีสุริยคติเฉลี่ย
ความเปลี่ยนแปลงของปีสุริยคติ

ความยาวของปีสุริยคติเฉลี่ยไม่คงที่และจะสั้นลงเรื่อย ๆ โดยปัจจุบันอยู่ที่ประมาณ 365.242 วัน การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดจากแรงดึงดูดของโลกที่รบกวนการหมุนควงและการเคลื่อนที่ตามวงโคจรรอบดวงอาทิตย์ของโลก การเปลี่ยนแปลงของปีสุริยคติเป็นเหตุการณ์แยกต่างหากจากความเร่งน้ำขึ้นลงและการหมุนของโลก
ตัวอย่างความเปลี่ยนแปลงของปีสุริยคติเป็นดังนี้
0 มกราคม 1900, 12:00 UTC・・・365 วัน 5 ชั่วโมง 48 นาที 45.9747 วินาที = 31556925.9747 วินาที (ซึ่งใช้เป็นคำจำกัดความของวินาที จนถึงปี 1967) = 365.24219878125 วัน
0 มกราคม 2000, 12:00 UTC : 365 วัน 5 ชั่วโมง 48 นาที 45.4441 วินาที = 31556925.4441 วินาที = ประมาณ 365.242192640 วัน
ค่ามัธยฐานปี 2008 (อ้างอิงจากหนังสือประจำปีทางดาราศาสตร์ปี 2008) ・・・365 วัน 5 ชั่วโมง 48 นาที 45.205 วินาที = 31556925.205 วินาที = ประมาณ 365.24218987 วัน
ค่ามัธยฐานปี 2013 (อ้างอิงจากหนังสือประจำปีทางดาราศาสตร์ปี 2013) ・・・365 วัน 5 ชั่วโมง 48 นาที 45.179 วินาที = 31556925.179 วินาที = ประมาณ365.24218957 วัน
ค่ามัธยฐานปี 2019 (อ้างอิงจากหนังสือประจำปีทางดาราศาสตร์ปี 2019) ・・・365 วัน 5 ชั่วโมง 48 นาที 45.147 วินาที = 31556925.147 วินาที = ประมาณ 365.24218920 วัน
ค่ามัธยฐานปี 2023 (อ้างอิงจากหนังสือประจำปีทางดาราศาสตร์ปี 2023) ・・・365 วัน 5 ชั่วโมง 48 นาที 45.126 วินาที = 31556925.126 วินาที = ประมาณ 365.24218896 วัน
จะเห็นว่าในช่วงเวลา 100 ปีตั้งแต่ปี 1900 ถึง 2000 นั้นสั้นลงไป 0.53 วินาที ระหว่างปี 2000 ถึง 2008 สั้นลงประมาณ 0.24 วินาที ระหว่างปี 2008 ถึง 2013 สั้นลงประมาณ 0.026 วินาที ระหว่างปี 2013 ถึง 2023 สั้นลงประมาณ 0.053 วินาที
ปีสุริยคติเฉลี่ยสั้นลงประมาณ 0.532 วินาทีทุก ๆ 100 ปี (1 ศตวรรษจูเลียน) สูตรคำนวณปีสุริยคติเฉลี่ย Y (ในหน่วยวัน) มีดังต่อไปนี้ โดยที่ T คือศตวรรษจูเลียนจากต้นยุคอ้างอิง 0:00 น. 1 มกราคม 2000
Y=365.242\ 189\ 6698-0.000\ 006\ 153\ 59\times T-7.29\times 10^{-10}\times T^{2}+2.64\times 10^{-10}\times T^{3}
จากสูตรนี้จะได้ว่า ผลต่างระหว่างปีสุริยคติเวลา 00:00 น. ของวันที่ 1 มกราคม 2100 และปีสุริยคติเวลา 00:00 น. ของวันที่ 1 มกราคม 2000 สามารถคำนวณได้จากการคูณ 86400 วินาที ซึ่งเป็นจำนวนวินาทีใน 1 วัน เข้ากับ 0.00000615359 ในพจน์ที่สองซึ่งก็จะได้ประมาณ 0.532 วินาที เหมือนกับที่กล่าวไปข้างต้น
ปีสุริยคติและปฏิทินสุริยคติ

ปีในปฏิทินสุริยคติถูกกำหนดโดยยืนพื้นตามปีสุริยคติ ปฏิทินเกรกอเรียนที่มีปีอธิกสุรทิน 97 ปีใน 400 ปี ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 365.2425 วัน = 365 วันพอดี 5 ชั่วโมง 49 นาที 12 วินาที = 31556952 วินาที นานกว่าปีสุริยคติ 2013 ประมาณ 26.821 วินาที ดังนั้นแล้ว เมื่อใช้ปี 2013 เป็นมาตรฐาน ค่าเบี่ยงเบนจะถึง 1 วันในปี ค.ศ. 5234 หรืออีก 3,221 ปีถัดมา ในช่วงเวลานั้น จำเป็นต้องละเว้นวันอธิกสุรทินที่กำหนดไว้ในปฏิทินเกรกอเรียน หรือถ้ายึดตามปฏิทินเกรโกเรียนในปี ค.ศ. 1582 วันอธิกสุรทินอาจถูกละเว้นที่ประมาณ ค.ศ. 4782 หรือประมาณ 3,200 ปีต่อมา
อย่างไรก็ตาม ตามที่กล่าวไว้ข้างต้น ปีสุริยคติเฉลี่ยจะสั้นลง 0.532 วินาทีต่อ 100 ปี ดังนั้นจึงคิดได้ว่าความคลาดเคลื่อนของเวลา 1 วันจะเกิดขึ้นจริงเร็วกว่านั้น
ดูเพิ่ม

วัฏจักรเมตอน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นเอก

เสนาบดีกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง: 11 ธันวาคม พ.ศ. 2453 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456
รัชสมัย: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
ถัดไป: เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (หม่อมราชวงศ์อรุณ ฉัตรกุล)

ประสูติ: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2419 พระบรมมหาราชวัง ประเทศสยาม
สิ้นพระชนม์: 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2457 (37 ปี) วังมหานาค ประเทศสยาม
ชายา: หม่อมเจ้าประวาศสวัสดี จิรประวัติ   หม่อมเจ้าสุมนมาลย์ จิรประวัติ
ราชสกุล: จิรประวัติ
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาทับทิม พระสนมเอก
ลายพระอภิไธย: 
จอมพล พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช (7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2419 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2457) เป็นหนึ่งในพระราชโอรสกลุ่มแรกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงไปศึกษาต่อในทวีปยุโรป เมื่อกลับมาประเทศไทยทรงเข้ารับราชการในกองทัพบกและกระทรวงกลาโหมในตำแหน่งต่าง ๆ และทรงเป็นจอมพลพระองค์ที่ 2 ของกองทัพบกสยาม พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุล "จิรประวัติ"