stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารี อ็องตัวแน็ต
ขึ้นเป็นราชินี > ชีวิตในราชสำนัก

สมเด็จพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ต พยายามมีอิทธิพลทางการเมืองเหนือพระมหากษัตริย์ ด้วยการแต่งตั้งและถอดถอนรัฐมนตรีเป็นว่าเล่นตามพระทัย หรือไม่ก็ด้วยคำแนะนำของพระสหายผู้จะได้รับประโยชน์ พระนางต้องเดือดร้อนจากการเข้าไปพัวพันกับคดีกีเนส (เอกอัครราชทูตฝรั่งเศสประจำกรุงลอนดอน ผู้ถูกกล่าวหาว่าวางแผนผลักดันฝรั่งเศสเข้าร่วมสงคราม) เนื่องด้วยขาดความยั้งคิด ส่งผลให้พระนางสั่งปลดตูร์โกต์ในกาลต่อมา บารอนพิชเลอร์ ราชเลขาของพระนางมาเรีย เทเรซาที่หนึ่ง ได้ให้ความเห็นโดยรวมอย่างสุภาพด้วยการบันทึกไว้ว่า :
กลุ่มคนที่ต่อต้านพระนางได้รวมตัวกันตั้งแต่เมื่อพระนางขึ้นสู่ราชบัลลังก์ มีการแจกใบปลิวกล่าวหาว่าพระนางมีชายชู้ (เคานต์แห่งอาร์ตัว พระเชษฐาเขย และเคานต์ฮาน แอกเซล เดอ เฟอเสน หรือแม้กระทั่งว่าพระนางมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับสตรี (โยลองด์ เดอ โปลาสตรง และเคาน์เตส เดอ โปลินยัก)  มีการใช้จ่ายเงินสาธารณะอย่างสุรุ่ยสุร่ายเพื่อการบันเทิงเริงรมย์ และเป็นฝ่ายหนุนหลังออสเตรียที่ตอนนั้นถูกปกครองโดยจักรพรรดิโยเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระเชษฐาของพระนาง แต่ก็ต้องกล่าวว่า พระนางได้ทำทุกวิถีทางที่จะต่อสู้กับพวกต่อต้านออสเตรีย ด้วยการปลดดยุกแห่งเอกุยยง และแต่งตั้งดยุกแห่งชัวเซิลขึ้นแทน แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ  พระราชวังแวร์ซายร้างจากผู้คน พวกนางสนมที่ราชินีหวาดระแวงได้หนีหน้าหายไปเนื่องด้วยไม่สามารถสนับสนุนรายจ่ายที่เกิดจากชีวิตอันหรูหราในราชสำนักได้
ในที่สุด เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1778 สมเด็จพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ตได้มีประสูติกาลพระธิดาองค์แรก ที่มีพระนามว่า มารี-เตแรสแห่งฝรั่งเศส (1778-1851) หรือมีชื่อเล่นว่า "มาดามรัวยาล" และเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1781 ก็ถึงคราวให้กำเนิดเจ้าชายหลุยส์-โฌแซ็ฟ มกุฎราชกุมาร แต่ประสูติกาลเหล่านี้ไม่ได้ส่งผลดีแก่พระนางมารี อ็องตัวแน็ต เนื่องจากมีผู้กล่าวหาว่าโอรสธิดานั้นไม่ได้มีเชื้อสายของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 พระนางได้หันกลับมาใช้ชีวิตที่สนุกสนานเช่นเดิมอย่างรวดเร็ว และได้เฝ้าดูการก่อสร้างหมู่บ้านชนบทที่พระราชวังแวร์ซาย ให้เป็นฟาร์มขนาดเล็กที่พระนางเชื่อว่าทำให้ได้ค้นพบชีวิตชาวนาอันผาสุก ต่อมาเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1785 พระนางได้ให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่สอง มีพระนามว่าเจ้าชายหลุยส์-ชาร์ล ดำรงตำแหน่งดยุกแห่งนอร์มงดี
ขึ้นเป็นราชินี > คดีสร้อยพระศอ

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1785 ได้เกิดเรื่องอื้อฉาวในคดีสร้อยพระศอของพระนางมารี อ็องตัวแน็ต เมื่อนายโบห์แมร์เรียกร้องเงินจำนวน หนึ่งล้านห้าแสนปอนด์จากองค์ราชินี เป็นค่าสร้อยคอเพชรที่พระคาร์ดินัล เดอ โรออง เป็นผู้ว่าจ้างให้ทำขึ้นในนามของราชินี มารี อ็องตัวแน็ตยืนยันที่จะให้จับกุมพระคาร์ดินัล แล้วเรื่องก็แดงขึ้นมา องค์กษัตริย์ได้มอบหมายให้รัฐสภาจัดการเรื่องนี้ ที่ในที่สุดก็ทราบตัวการ คือคู่รักที่อ้างว่าเป็นเค้าท์และเค้าท์เตสมอธ ที่ไปหลอกลวงพระคาร์ดินัลโรอองผู้บริสุทธิ์อีกต่อหนึ่ง แม้ว่าสมเด็จพระราชินีจะไม่มีความผิดเช่นกัน แต่ก็เสียพระเกียรติเป็นอันมาก เมื่อพระนางขอให้พระมหากษัตริย์เบิกตัวพระคาร์ดินัลเดอ โนไอญ์ และให้ส่งตัวพระนางไปลี้ภัยในที่มุขมณฑลแห่งหนึ่งของพระคาร์ดินัลนี้
มารี อ็องตัวแน็ต ได้ทราบถึงชื่อเสียงที่เสื่อมเสียของพระนางในที่สุด และได้พยายามตัดลดค่าใช้จ่ายต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่าปรับปรุงพระตำหนักของพระนาง ซึ่งก่อให้เกิดเรื่องอื้อฉาวระลอกใหม่ขึ้นในพระราชวัง เมื่อพระสหายโปรดเห็นว่าพวกเขาไม่มีภาระหน้าที่อีกต่อไป พระนางทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้ พระนางยังคงถูกวิพากษ์วิจารณ์ต่อไป และได้รับการขนานพระนามว่า "มาดามหนี้ท่วมหัว" และมีคนกล่าวหาพระนางว่าเป็นต้นเหตุของการต่อต้านรัฐสภาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 รวมทั้งการแต่งตั้งและถอดถอนรัฐมนตรีหลายคนโดยไม่มีเหตุผลสมควร อันที่จริงแล้ว ในปีค.ศ. 1788 พระนางเป็นผู้เรียกร้องให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ปลดนายโลเมนี เดอ เบรียนน์ผู้เสื่อมความนิยม และแต่งตั้งนายชัค เนคแกร์ขึ้นแทน แต่การกระทำดังกล่าวก็สายไปที่จะกอบกู้ชื่อเสียงคืนมา
การปฏิวัติฝรั่งเศส > ภายหลังเหตุการณ์ที่เมืองวาแรน

ดูเพิ่ม: การเสด็จสู่วาแรน
เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ถูกไต่สวนโดยคณะผู้แทนของสมัชชาแห่งชาติ พระองค์ได้ตอบคำถามอย่างคลุมเครือ คำตอบที่ถูกตีพิมพ์เผยแพร่ต่อสาธารณชนได้ก่อให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์เป็นอย่างมาก จนมีกระแสเรียกร้องให้ถอดถอนพระองค์จากตำแหน่งกษัตริย์ ทางด้านพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ได้พบกับอองตวน บาร์นาฟ อย่างลับ ๆ โดยต้องการโน้มน้าวให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ยอมรับตำแหน่งกษัตริย์ภายใต้การปกครองในระบอบประชาธิปไตย ในที่สุด เมื่อวันที่ 13 กันยายน พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ก็ยอมรับระบอบประชาธิปไตย และในวันที่ 30 กันยายน ได้มีการยุบสภาที่ปรึกษากษัตริย์ และตั้งสภานิติบัญญัติขึ้นมาแทนที่ แต่อย่างไรก็ดี ข่าวการทำสงครามกับราชวงศ์ของประเทศเพื่อนบ้านได้แพร่สะพัดไปทั่ว ในบรรดาเชื้อพระวงศ์ของยุโรปทั้งหมด ออสเตรียทำให้ชาวฝรั่งเศสรู้สึกกดดันที่สุด ประชาชนจึงได้ลุกฮือขึ้นต่อต้านมารี อ็องตัวแน็ตและเรียกพระนางว่าเป็น "นางปิศาจ" หรือไม่ก็ "มาดามผู้เป็นปฏิปักษ์ต่อกฎหมาย" และยังกล่าวโทษว่าพระนางเป็นผู้ทำให้เมืองหลวงนองไปด้วยเลือด เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1792 คำแถลงการณ์ของเบราน์ชไวค์ ที่ได้รับแรงบันดาลใจส่วนใหญ่มาจากท่านเคานท์ ฮาน แอกเซล เดอ แฟร์ซอง ได้จุดเพลิงแค้นของประชาชนชาวฝรั่งเศสได้สำเร็จในที่สุด
ประชาชนได้ลุกฮือขึ้นต่อต้านอำนาจรัฐเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ด้วยการบุกพระราชวังตุยเลอรี พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 จำต้องลี้ภัยในสภาคณะปฏิวัติแห่งชาติ ที่ต่อมาได้ลงคะแนนให้ถอดถอนพระองค์ชั่วคราว และให้พระองค์เสด็จไปประทับที่คอนแวนต์ของนิกายเฟยยองต์ วันรุ่งขึ้น เชื้อพระวงศ์ก็ถูกนำตัวมาไว้ที่ห้องขังของโบสถ์ ระหว่างการสังหารหมู่เชื้อพระวงศ์ในเดือนกันยายน เจ้าหญิงแห่งลอมบาลล์ ถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหดเพื่อเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู และพระเศียรของเจ้าหญิงถูกเสียบไว้ที่ปลายหอกและตั้งไว้นอกหน้าต่างห้องที่ประทับของพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ไม่นานต่อมา หลังจากที่สงครามได้เริ่มขึ้น สภาคณะปฏิวัติได้ประกาศให้เชื้อพระวงศ์ตกอยู่ในฐานะตัวประกัน ราวต้นเดือนธันวาคม ได้มีการค้นพบ "ตู้เหล็ก" ที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ใช้ซ่อนเอกสารลับของพระองค์ จึงจำเป็นต้องจัดการไต่สวนคดีขึ้นโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้
เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติลงมติให้ประหารกษัตริย์ ส่งผลให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ถูกประหารเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1793 ต่อมาในวันที่ 27 มีนาคม มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ ได้เรียกร้องกับสภาคณะปฏิวัติแห่งชาติฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก ให้จัดการกับราชินีอีกองค์ วันที่ 13 กรกฎาคม องค์มกุฎราชกุมารก็ถูกลักพาตัวไปจากพระมารดาและถูกมอบให้อยู่ในความดูแลของอองตวน ซิมง ช่างทำรองเท้า และในวันที่ 2 สิงหาคม ก็ถึงคราวที่พระนางมารี อ็องตัวแน็ต ถูกพรากจากเหล่าเจ้าหญิงและนำตัวไปยังทัณฑสถานกรุงปารีส การไต่สวนพระนางจะเริ่มต้นในวันรุ่งขึ้น
การปฏิวัติฝรั่งเศส > การพิจารณาคดี

3 ตุลาคม ค.ศ. 1793 มารีถูกฟ้องร้องต่อศาลอาญาปฏิวัติ โจทย์ผู้ฟ้องร้องคือประชาชนชาวฝรั่งเศสผ่านทางอัยการอ็องตวน ฟูกีเย-แต็งวีล แม้ว่าการพิจารณาคดีของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ยังคงไว้ซึ่งกระบวนการยุติธรรมอยู่บ้าง แต่การพิจารณาคดีของอดีตราชินีมิได้เป็นเช่นนั้นเลย ได้มีการทำสำนวนฟ้องขึ้นอย่างรวดเร็ว และเป็นเอกสารที่ไม่สมบูรณ์ เนื่องจากอัยการฟูกีเย-แต็งวีลไม่สามารถหาเอกสารของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 พบทุกชิ้น และเพื่อให้สามารถตั้งข้อกล่าวหาแก่มารีได้ เขามีแผนที่จะให้อดีตมกุฎราชกุมารขึ้นให้การต่อศาลในทางเป็นปฏิปักษ์ต่อพระมารดา
ต่อหน้าศาลนั้นเอง อดีตมกุฎราชกุมารองค์น้อยได้กล่าวหาพระมารดา และพระมาตุจฉาว่าเป็นผู้สอนให้พระองค์สำเร็จความใคร่ด้วยตนเองและบังคับให้เล่นเกมสวาท พระนางมารีผู้เสื่อมเสียพระเกียรติได้เรียกราชเลขามาขึ้นให้การ พระนางพ้นจากการถูกรุมประชาทัณฑ์ได้อย่างเส้นยาแดงผ่าแปด แต่พระนางยังถูกตั้งข้อกล่าวหาอีกว่าสมรู้ร่วมคิดกับมหาอำนาจต่างชาติ และเมื่อพระนางยังคงยืนกรานความบริสุทธิ์ นายแอร์ม็อง ประธานศาลอาญาปฏิวัติได้กล่าวว่าพระนางเป็น "ตัวการสำคัญที่ผลักดันให้เกิดการทรยศต่อหลุยส์ โอกุสต์" คดีนี้จึงกลายเป็นการพิจารณาคดีของทรราชไป บทนำของสำนวนฟ้องยังกล่าวอีกด้วยว่า:
พวกพยานที่จัดหามาดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าที่ควร พระนางให้การตอบว่า "เราเป็นแค่แค่ภรรยาของหลุยส์เท่านั้น" และพระนางก็ทำอะไรตามพระทัยของพระนางเอง อัยการฟูกีเย-แต็งวีลเรียกร้องให้ประหารพระนางและกล่าวหาว่าพระนางเป็น "ศัตรูอย่างเปิดเผยของชาติฝรั่งเศส" ทางด้านนายทรองซง-ดือคูเดรย์ และนายโชโว-ลาการ์ด ทนายความสองคนของพระนางยังหนุ่มและขาดประสบการณ์ อีกทั้งยังไม่ได้เห็นเอกสารฟ้องก่อนขึ้นว่าความ ทำได้แค่เพียงอ่านออกเสียงบันทึกไม่กี่หน้าที่ตนได้จดเอาไว้
คณะลูกขุนต้องตอบถามคำถามสี่ข้อด้วยกัน:
จริงหรือไม่ที่ได้มีการคบคิดและมีการแลกเปลี่ยนข่าวกรองกับประเทศมหาอำนาจต่างชาติ และศัตรูอื่น ๆ นอกสาธารณรัฐฝรั่งเศส โดยที่การคบคิดและข่าวกรองดังกล่าวนั้นมีจุดมุ่งหมายให้ความช่วยเหลือทางการเงิน ให้พวกนั้นเข้ามาในดินแดนฝรั่งเศส และให้พวกนั้นพัฒนาอาวุธได้?
มารี อ็องตัวแน็ต แห่งออสเตรีย (...) เราเชื่อว่านางได้มีส่วนร่วมมือกับการคบคิดและสนับสนุนการข่าวกรองดังกล่าวหรือไม่?
จริงหรือที่มีแผนการสมรู้ร่วมคิดและแผนข่าวโคมลอยที่พยายามจุดชนวนให้เกิดสงครามกลางเมืองภายในสาธารณรัฐฝรั่งเศส?
เราเชื่อว่ามารี อ็องตัวแน็ตได้มีส่วนร่วมในแผนสมรู้ร่วมคิดและข่าวโคมลอยนี้หรือไม่?
คณะลูกขุนได้ตอบว่าคำถามดังกล่าวว่าจริงและใช่ทุกข้อ มารี อ็องตัวแน็ต จึงถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อเป็นทรราชย์ขั้นร้ายแรงเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ประมาณเวลาสี่นาฬิกาของรุ่งเช้า ในวันเดียวกันนั้นเอง เมื่อเวลา 12:15 น. พระนางถูกประหารด้วยกิโยตินและเสด็จสวรรคตหลังจากที่ได้ปฏิเสธจะสารภาพบาปกับบาทหลวงที่คณะปฏิวัติจัดหาให้ พระราชกระแสสุดท้ายของพระนางคือ "อภัยให้เราด้วย เมอซีเยอ เราไม่ได้ตั้งใจ" ("Pardonnez-moi, monsieur. Je ne l’ai pas fait exprès") เนื่องจากพระนางเผลอไปเหยียบเท้าของเจ้าพนักงานเพชฌฆาต พระบรมศพของพระนางถูกฝังในหลุมฝังศพลา มาเดอเลน บนถนนอ็องฌู-ซังต์-ตอนอเร ต่อมาเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1815 พระบรมศพของพระนางถูกขุดขึ้นมา และถูกย้ายไปฝังไว้ที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี เมื่อวันที่ 21 มกราคม
พระอิสริยยศ

2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1755 – 19 เมษายน ค.ศ. 1770: อาร์ชดัชเชสมารี อันโทเนีย แห่งออสเตรีย
19 เมษายน ค.ศ. 1770 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1774: โดฟีนแห่งฝรั่งเศส
10 พฤษภาคม ค.ศ. 1774 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1791: สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและนาวาร์
1 ตุลาคม ค.ศ. 1791 – 21 กันยายน ค.ศ. 1792: สมเด็จพระราชินีแห่งชาวฝรั่งเศส
21 กันยายน ค.ศ. 1792 – 21 มกราคม ค.ศ. 1793: นางกาเป
21 มกราคม ค.ศ. 1793 – 16 ตุลาคม ค.ศ. 1793: นางม่ายกาเป
|  |
| --- | --- |
ตราอาร์มประจำองค์ในฐานะอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย และพระราชินีแห่งฝรั่งเศส: ตราอักษรประจำพระองค์
ดูเพิ่ม

การปฏิวัติฝรั่งเศส
กุหลาบแวร์ซาย
| ด ค กราชินีและจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 Adelaide of Aquitaine  โรซาลาแห่งอิตาลี  แบร์ตแห่งบูร์กอญ  กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  Matilda of Frisia  อานแห่งเคียฟ  แบร์ตาแห่งฮอลแลนด์  Bertrade de Montfort  Adelaide of Maurienne  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา  อาแดลแห่งช็องปาญ  อิซาเบลลาแห่งเอโนลต์  อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก  Agnes of Merania  บลังกาแห่งกัสติยา  มาร์กาเร็ตแห่งโพรว็องซ์  อิซาเบลแห่งอารากอน  มาเรียแห่งบราบ็องต์  โจนที่ 1 แห่งนาวาร์  Margaret of Burgundy  Clementia of Hungary  Joan II of Burgundy  Blanche of Burgundy  มารีแห่งลักเซมเบิร์ก  ฌาน เดเวรอ  ฌานน์แห่งบูร์กอญ  บลานซ์แห่งนาวาร์  ฌานน์แห่งโอแวร์ญ  ฌานแห่งบูร์บง  อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย  มารีแห่งอ็องฌู  ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย  แอนน์แห่งบริตานี  ฌานแห่งฝรั่งเศส  แมรี ทิวดอร์  โกลดแห่งฝรั่งเศส  เอเลนอร์แห่งออสเตรีย  แคทเธอรีน เดอ เมดีชี  แมรี สจวต  เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย  หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง  มาร์เกอริตแห่งวาลัว  มารี เดอ เมดีซิส  อานน์แห่งออสเตรีย  มาเรีย เทเรซาแห่งสเปน  มารี เลชชินสกา  มารี อ็องตัวแน็ต  มารีอา จูเซปปินาแห่งซาวอย*  โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  มารี หลุยส์แห่งออสเตรีย  มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส*  มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี  เออเฌนี เดอ มอนตีโค 
*เป็นที่ถกเถียง
มารี อ็องตัวแน็ต ราวปี 1769–1770
พระฉายาสาทิสลักษณ์ของพระนางมารี อ็องตัวแน็ต วาดราวปี 1791 โดยอแล็กซ็องดร์ กูชาร์สกี
พระนางมารี อ็องตัวแน็ต, พระโอรส-ธิดา และมาดามเอลิซาเบท ณ เหตุการณ์ที่ฝูงชนบุกพระราชวังตุยเลอรีในวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1792
การสำเร็จโทษพระนางมารี อ็องตัวแน็ต วันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1793
มงกุฎทิวดอร์

| มงกุฎทิวดอร์ Tudor Crown |
| --- | --- |
 มงกุฎทิวดอร์ ปรากฎอยู่ในพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1
ตราสัญลักษณ์

รายละเอียด
สำหรับ:  อังกฤษ
ผลิตเมื่อ: ก่อน ค.ศ. 1521
ทำลายเมื่อ: ค.ศ. 1649
ผู้ครอบครอง: พระมหากษัตริย์อังกฤษ
น้ำหนักสุทธิ: 3.3 กิโลกรัม (7 ปอนด์ 6 ออนซ์)
จำนวนโค้ง: 2 โค้ง
วัตถุดิบหลัก: ทองคำ
วัสดุซับใน: ผ้ากำมะหยี่
อัญมณีสำคัญ: ทับทิมเจ้าชายดำ เพชร มรกต ทับทิม แซฟไฟร์ ไข่มุก
องค์ถัดไป: มงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ด
มงกุฎทิวดอร์ (อังกฤษ: Tudor Crown) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า มงกุฎพระเจ้าเฮนรีที่ 8 (อังกฤษ: Henri VIII's Crown) เป็นมงกุฎองค์หลักซึ่งใช้ทรงโดยพระมหากษัตริย์ของอังกฤษและสหราชอาณาจักรช่วงรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 จนถึงช่วงสงครามกลางเมืองในปีค.ศ. 1649 โดยมงกุฎองค์นี้ได้ถูกขนานนามโดยนักประวัติศาสตร์ศิลปะ เซอร์รอย สตรอง ว่าเป็น"ผลงานชิ้นเอกของช่างศิลป์ราลสำนักสมัยทิวดอร์" และรูปร่างลักษณะของมงกุฎก็ได้รับการเปรียบเทียบกับมงกุฎแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ประวัติ

มงกุฎองค์นี้ไม่ปรากฎหลักฐานปีที่จัดสร้างขึ้น แต่สันนิษฐานว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 7 หรือพระราชโอรส พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ได้ทรงให้จัดสร้างขึ้น โดยพบหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรในสมุดจดบันทึกเครื่องเพชรของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ในปีค.ศ. 1521 โดยเรียกมงกุฎองค์นี้ว่า "มงกุฎทองคำ" โดยมีลักษณะงดงามและประณีตมากกว่ามงกุฎจากยุคกลางที่ทรงใช้มาก่อน โดยมงกุฎองค์นี้ประกอบด้วยเส้นโค้ง 2 เส้นตัดกัน มีกางเขนแพตตีจำนวน 5 ตำแหน่ง และเฟลอ-เดอ-ลีสจำนวน 5 ตำแหน่ง ซึ่งประดับประดาด้วยรัตนชาติได้แก่ เพชร มรกต ทับทิม แซฟไฟร์ ไข่มุก และในช่วงสมัยหนึ่งได้ประดับยอดด้วยทับทิมเจ้าชายดำ บริเวณเฟลอ-เดอ-ลีสตำแหน่งกึ่งกลางของมงกุฎมีภาพเขียนพระเยซู พระนางมารีย์พรหมจารี และนักบุญจอร์จ เพื่อที่จะใช้แสดงถึงพระราชอำนาจของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ที่ทรงเป็นประมุขแห่งคริสตจักรแห่งอังกฤษ นอกจากนี้ยังพบบันทึกของมงกุฎองค์นี้อีกหลายครั้งในเอกสารปีค.ศ. 1532, 1550, 1574 และ 1597
ชะตากรรม

หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ซึ่งถือเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ทิวดอร์ ซึ่งราชวงศ์สจวตได้เข้ามามีบทบาทในราชบัลลังก์ของอังกฤษ โดยทั้งรัชสมัยของพระเจ้าเจมส์ที่ 1 และพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ก็พบหลักฐานว่าได้ทรงมงกุฎองค์นี้เช่นกัน จนกระทั่งถึงช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษ ซึ่งทำมาซึ่งการปลงพระชนม์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ในปีค.ศ. 1649 มงกุฎองค์นี้ได้ถูกทำลายและถอดชิ้นส่วนอัญมณีออกขายเป็นมูลค่าประมาณ 1,100 ปอนด์ โดยจากหลักฐานบันทึกทรัพย์สินของพระมหากษัตริย์ที่ถูกนำมาขายนั้นพบว่ามงกุฎองค์นี้มีน้ำหนักถึง 3.3 กิโลกรัม (7 ปอนด์ 6 ออนซ์)
ตราอาร์ม

ในระหว่างช่วงปีค.ศ. 1902 ถึง 1953 ภาพวาดมงกุฎทิวดอร์ได้ถูกนำมาใช้ในตราพระราชลัญจกร และตราสัญลักษณ์ต่างๆ ในประเทศต่างๆ ที่เป็นราชอาณาจักรเครือจักรภพ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสถาบันพระมหากษัตริย์ และพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์
ในปีค.ศ. ​2022 พระเจ้าชาลส์ที่ 3 ทรงเลือกใช้มงกุฎทิวดอร์บนตราพระราชลัญจกร
พระราชลัญจกรในพระเจ้าชาลส์ที่ 3 โดยมียอดเป็น มงกุฎทิวดอร์
พระราชลัญจกรในพระเจ้าชาลส์ที่ 3 โดยมียอดเป็นมงกุฎแห่งสกอตแลนด์
มงกุฎองค์ใหม่

ในปีค.ศ. 2012 ได้มีการจัดสร้างมงกุฎทิวดอร์องค์จำลองโดยอาศัยรูปแบบจากงานวิจัยของ Historic Royal Palaces โดยให้แฮรี คอลลินส์ อดีตนายช่างอัญมณีประจำราชสำนัก โดยใช้เทคนิคต่างๆ ในการขึ้นงานโลหะเหมือนในสมัยทิวดอร์ โดยใช้อัญมณี และไข่มุกทั้งสิ้นกว่า 344 เม็ดในการประดับ โดยได้จัดแสดงอยู่ ณ Royal Chapel ที่พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต
ดูเพิ่ม

เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
ตราอาร์มมงกุฎทิวดอร์
มนุษย์ต้องห้าม

มนุษย์ต้องห้าม (อังกฤษ: The Unpleasant Profession of Jonathan Hoag) เป็นเรื่องสั้นบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ แต่งโดย โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์ เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2485 โดยนักเขียนใช้นามปากกาว่า "จอห์น ริเวอร์ไซด์" (John Riverside) ต่อมานวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำมาทำเป็นภาพยนตร์โดย Alex Proyas
ในประเทศไทยได้มีการนำมาแปลในชื่อ มนุษย์ต้องห้าม แปลและเรียบเรียงโดยสุเมธ เชาว์ชุติ ลงในนิตยสารแพรว และรวมเล่ม ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สุริยง ในปี พ.ศ. 2531
มนุษย์สองร้อยปี

มนุษย์สองร้อยปี (อังกฤษ: The Bicentennial Man) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ ประเภทเรื่องสั้น ที่แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 และได้รับรางวัลฮิวโก ในปีนั้น
นิยายบอกเล่าถึงเรื่องราวของหุ่นยนต์ชื่อ แอนดรูว์ ซึ่งทำหน้าที่รับใช้ครอบครัวหนึ่งอย่างซื่อสัตย์เป็นเวลาหลายชั่วอายุคน  จากการได้คลุกคลีกับมนุษย์เป็นเวลาหลายปี แอนดรูว์ค่อยๆ ซึมซับด้านต่าง ๆ ของมนุษย์  ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงชิ้นส่วนต่างๆ ของตัวมัน ลดทอนความเป็นเครื่องจักรลงทีละน้อย  จนในที่สุดก็ได้รับการยอมรับว่ามีความเป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์   ในนิยายมีการนำเสนอเรื่องกฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์ ด้วย
ต่อมา ไอแซค อสิมอฟ ได้ร่วมกับ โรเบิร์ต ซิลเวอร์เบิร์ก เขียนนิยายขยายความเรื่อง The Bicentennial Man ออกมาเป็น The Positronic Man ตีพิมพ์เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ภายหลังการเสียชีวิตของอสิมอฟในปี พ.ศ. 2535
ในปี พ.ศ. 2542 มีการนำนิยายเรื่องนี้มาสร้างเป็นภาพยนตร์ ชื่อ Bicentennial Man นำแสดงโดย โรบิน วิลเลียมส์ ใช้ชื่อไทยว่า "บุรุษสองศตวรรษ"
มนุษย์กลายพันธุ์ (มาร์เวลคอมิกส์)

| มนุษย์กลายพันธุ์> ข้อมูลสิ่งพิมพ์ |
| --- | --- |
ผู้จัดพิมพ์: มาร์เวลคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: เอ็กซ์-เม็น #1 (กันยายน 1963)
สร้างโดย: สแตน ลี แจ็ก เคอร์บี
ข้อมูลจำเพาะ
สถานที่กำเนิด: โลก
Notable members: เอ็กซ์เมน เอ็กซ์-แฟกเตอร์ เอ็กซ์-ฟอร์ซ ดาร์ก เอ็กซ์-เม็น นิวมิวแมนท์ ภราดรภาพของมิวแทนท์ อโคลีตส์ มอร์ล็อกส์ สภาเงียบ อเวนเจอร์ส
ในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่ตีพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ มนุษย์กลายพันธุ์ หรือ มิวแทนท์ (อังกฤษ: Mutant) เป็นมนุษย์ที่มีลักษณะทางพันธุกรรมที่เรียกว่า เอ็กซ์-ยีน (X-gene) มันทำให้มนุษย์กลายพันธุ์พัฒนาพลังเหนือมนุษย์ที่จะแสดงออกตั้งแต่วัยเริ่มเจริญพันธุ์ มนุษย์กลายพันธุ์บางครั้งถูกเรียกว่าเป็นสปีชีส์ย่อยของมนุษย์ Homo sapiens superior หรือเรียกง่าย ๆ ว่า Homo superior มนุษย์กลายพันธุ์เป็นวิวัฒนาการระดับลูกหลานของ โฮโม เซเปียนส์ และโดยทั่วไปถือว่าเป็นขั้นต่อไปในวิวัฒนาการของมนุษย์ ความถูกต้องของสิ่งนี้เป็นประเด็นถกเถียงกันอย่างมากในจักรวาลมาร์เวล
การกลายพันธุ์ของมาร์เวลในรูปแบบที่แตกต่างออกไป ซึ่งเป็นตัวละครที่พัฒนาพลังของพวกเขาหลังจากสัมผัสกับสิ่งเร้าหรือพลังงานภายนอกเท่านั้น (เช่น ฮัลค์, สไปเดอร์-แมน, แฟนแทสติกโฟร์, แอบซอร์บิงแมน และ กัปตันมาร์เวล) แต่มนุษย์กลายพันธุ์นั้นมีการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมที่แท้จริง
สื่ออื่นๆ > จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล

หลังจากที่ดิสนีย์เข้าซื้อกิจการ เทว็นตี้เซ็นจูรีฟ็อกซ์ ในปี ค.ศ. 2019 ลิขสิทธิ์ภาพยนตร์เรื่อง X-Men และตัวละครกลายพันธุ์อื่น ๆ ก็เปลี่ยนกลับเป็นของมาร์เวลสตูดิโอส์ เมื่อถูกถามว่าการที่เขาใช้คำว่า "มนุษย์กลายพันธุ์" หมายความว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะหลีกเลี่ยงคำว่า "X-Men" หรือไม่ ไฟกีชี้แจงว่าเขาใช้สองคำนี้แทนกันได้ เขาเสริมว่าแนวทางของมาร์เวลสตูดิโอส์ที่มีต่อตัวละครจะแตกต่างไปจากแฟรนไชส์ของฟ็อกซ์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2022 เผ่าพันธุ์มนุษย์กลายพันธุ์ได้ปรากฏตัวในสื่อต่าง ๆ ที่อยู่ในแฟรนไชส์สื่อของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ได้แก่
มนุษย์กลายพันธุ์ได้รับการแนะนำโดยปริยายเป็นครั้งแรกผ่านตัวละครของ ชาร์ลส์ ซาเวียร์ จากจักรวาลสำรองชื่อ Earth-838 ในภาพยนตร์เรื่อง จอมเวทย์มหากาฬ ในมัลติเวิร์สมหาภัย (2022 )
มพันเด

มพันเด
มพันเด หรือสมเด็จพระราชาธิบดีมพันเด (อังกฤษ: Mpande) (1798-1872) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรซูลู พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่ปี 1840 จนถึง 1872 พระองค์จึงเป็นพระมหากษัตริย์ซูลูที่ทรงครองราชย์ยาวนานที่สุด พระองค์เป็นพระราชอนุชาของชากาซูลูและดิงกาเน อดีตพระมหากษัตริย์ทั้งสองพระองค์
มนุษย์ครึ่งเทพ

เทพธิดาแคลลิโอพี กำลังสอนพิณแก่ออร์ฟิอุส ออร์ฟิอุสเป็นบุตรของอะพอลโลและแคลลิโอพี มึสถานะเป็นมนุษย์ครึ่งเทพ
มนุษย์ครึ่งเทพ (อังกฤษ: demigod) มักจะหมายถึงเทพที่มีความสำคัญน้อยในตำนานเทพปกรณัมกรีก ซึ่งอาจจะเป็นอมตะหรือไม่ก็ได้ มนุษย์ครึ่งเทพจะเกิดจากเทพและมนุษย์ หรือบางทีอาจจะเกิดจากวีรบุรุษที่ได้รับสถานะเทพเจ้าหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว
ศัพทมูลวิทยา

ความหมายของมนุษย์ครึ่งเทพ (Demigod) มาจากรากศัพท์ในภาษาละตินว่า ’’semideus’’ ที่แปลว่า เป็นเทพเจ้าครึ่งหนึ่ง ซึ่งถูกใช้โดยกวีชาวโรมันที่ชื่อ ออวิด สื่อความหมายถึงเทพที่มีความสำคัญน้อย
มนุษย์ครึ่งเทพพบในปกรณัมของหลายวัฒนธรรม เช่น ปกรณัมจีน ปกรณัมฮินดู และปกรณัมกรีก
ตัวอย่างของมนุษย์ครึ่งเทพในตำนานเทพปกรณัมกรีก เช่น
สามเทพสุภา
เฮเลนแห่งทรอย
เฮอร์คิวลีส
ออร์ฟีอุส
เพอร์ซิอัส
ไฮเจีย
อัสคลิปิอุส
ตัวอย่างของมนุษย์ครึ่งเทพในตำนานเทพปกรณัมฮินดู เช่น
พระทัตตาเตรยะ
พระราม
พระกฤษณะ
มนุษย์ชวา

ภาพวาดกะโหลก มนุษย์ชวา
มนุษย์ชวา (อังกฤษ: Java Man) เป็นชื่อตั้งตามฟอสซิลที่ขุดพบในปี 1891 โดยศัลยแพทย์ชาวดัตช์ที่ชื่อ เออแฌน ดูว์บัว เมื่อปี ค.ศ. 1891 ที่ตำบลตรีนิล บริเวณลุ่มแม่น้ำโซโล ในเกาะชวาภาคกลาง นักมานุษยวิทยาได้จัดมนุษย์ชวาที่พบนี้ว่าเป็นมนุษย์วานร (Pithecanthropus) ซึ่งจัดเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ มีชีวิตอยู่ในยุคน้ำแข็งตอนต้น โดยขยายตัวจากชวาเข้าสู่อินโดจีนไปจนถึงภาคเหนือของประเทศจีน โดยในจีนพบวิวัฒนาการที่ดีกว่าที่ชวาเล็กน้อย เรียกว่า มนุษย์ปักกิ่ง
แต่อย่างไรก็ตามมนุษย์ชวายังไม่ถือว่าเป็นมนุษย์อย่างแท้จริง ถึงแม้ว่าจะสามารถทรงตัวอยู่บนขาทั้งสองข้างและมีลักษณะลำตัวตรงแล้ว แต่ไม่สามารถตั้งตรงได้ทีเดียว และขนาดของสมองยังเล็กกว่าของสมองลิงขนาดใหญ่เล็กน้อย มีส่วนสูงประมาณ 5 ฟุต 7 นิ้ว มีน้ำหนักตัวประมาณ 150 ปอนด์
ดูเพิ่ม

แหล่งมนุษย์ยุคเริ่มแรกซางีรัน
มรดก

มรดก (อังกฤษ: inheritance หรือ estate) คือ ทรัพย์สินทุกชนิดของผู้ตาย รวมตลอดทั้งทรัพย์สินที่เป็นสิทธิ หน้าที่ และความรับผิดต่าง ๆ ของผู้ตายด้วย เว้นแต่บรรดาที่ตามกฎหมายแล้ว หรือโดยสภาพแล้ว เป็นการเฉพาะตัวของผู้ตายโดยแท้ ทั้งหมดนี้เรียกรวม ๆ ว่า กองมรดก (mass of the inheritance หรือ mass of the estate)
มนุษยนิยม

มนุษยนิยม (อังกฤษ: humanism) หมายถึงประเภทกว้าง ๆ ของปรัชญาเชิงจริยศาสตร์ ที่ยืนยันถึงความสง่างามและคุณค่าของมนุษย์ทุกคน โดยอาศัยหลักความสามารถของบุคคลนั้นในการบ่งชี้ได้ด้วยตนเองว่าสิ่งใดถูกสิ่งใดผิด โดยได้การยอมรับโดยมนุษย์ทั่วไปที่มีคุณภาพ โดยเฉพาะคุณภาพเชิงตรรกยะหรือเชิงเหตุผล มนุษยนิยมเป็นองค์ประกอบเฉพาะหลาย ๆ ตัวของระบบปรัชญาและได้รับการผนวกไว้ในหลายสำนักคิดทางศาสนา
มนุษยนิยมวางเงื่อนไขไว้ให้มีการค้นหาความจริงและศีลธรรมในวิธีการที่มนุษย์จะนำมาใช้สนองความต้องการของมนุษย์ด้วยกัน เมื่อมองไปที่ ความสามารถในการกำหนดและตัดสินได้ด้วยตนเอง มนุษยนิยมจะไม่รับการชั่งใจและตัดสินใจโดยสิ่งที่อยู่เหนือความเข้าใจ เช่นการตัดสินใจที่ขึ้นอยู่กับ "ความเชื่อที่ปราศจากเหตุผล" สิ่งเหนือธรรมชาติ หรือด้วยคำทำนายที่อ้างไว้ในคัมภีร์ใด ๆ มนุษยนิยมสนับสนุนจริยธรรมสากล (universal morality) ที่อยู่บนพื้นฐานของมนุษย์ทั่วไปที่มีความเป็นอยู่ธรรมดา ซึ่งแสดงให้เห็นได้ว่า การแก้ปัญหาในสังคมมนุษย์และปัญหาทางวัฒนธรรมของมนุษย์จะใช้แนวทางเฉพาะกลุ่มชนแคบ ๆ กลุ่มใดกลุ่มหนึ่งไม่ได้
มนุษยนิยมในการศึกษา

มนุษยนิยมในเชิงของการศึกษาเริ่มมีบทบาทสำคัญในระบบโรงเรียนมาตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 ซึ่งกำหนดไว้ว่าการศึกษาที่จะพัฒนาปัญญาของมนุษย์ได้คือการศึกษาที่ "ทำมนุษย์ให้เป็นมนุษย์ได้มากที่สุด" พื้นฐานทางปฏิบัติที่ไปได้ดีที่สุดคือ จิตวิทยาสมรรถพล (faculty pchychology) หรือความเชื่อในพุทธิปัญญาที่เด่นชัด เช่นในเชิงวิเคราะห์ คณิตศาสตร์และภาษาศาสตร์ ฯลฯ เชื่อกันว่าการเสริมสร้างความเข้มแข็งแก่ จิตวิทยา สมรรถพลสามารถทำให้สมรรถพลอื่น ๆ ได้รับประโยชน์เช่นกัน (การถ่ายทอดการฝึกฝน) ผู้มีบทบาทสำคัญในการศึกษามนุษยนิยมเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 dette her er noe tull ดับบลิว ที่ แฮริส เจ้าของ "หน้าต่างทั้งห้าแห่งจิตวิญญาณ" (คณิตศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ไวยากรณ์ และวรรณคดี/[[ศิลปะ) ซึ่งเชื่อว่ามีความเหมาะสมที่สุดใน "การพัฒนาสมรรถพล" การศึกษาด้านมนุษยนิยมเชื่อว่า "การศึกษาที่ดีที่สุดสำหรับเด็ก ๆ" คือ "การศึกษาที่ดีที่สุดสำหรับเด็กทุกคน" ถึงแม้ว่ามนุษยนิยมในการศึกษาจะถูกหักล้างโดยนวัตกรรมใหม่ ๆ ที่เกิดขึ้นในตอนต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 18 แต่ก็ยังมีคงยืนยงอยู่ได้ต่อไปในโรงเรียนประจำของชนชั้นสูงหลายแห่ง และก็ยังคงมีอยู่ในวิชาต่าง ๆ หลายวิชาในโรงเรียนมัธยมโดยเฉพาะในวิชาวรรณคดี
ดูเพิ่ม

ยุคเรอเนสซองซ์
มนุษยนิยมสมัยเรอเนสซองซ์
มนุษย์กิ้งก่าแห่งบึงสเกปออร์

มนุษย์กิ้งก่าแห่งบึงสเกปออร์ (อังกฤษ: Lizard Man of Scape Ore Swamp) หรือ มนุษย์กิ้งก่าแห่งลีเคาน์ตี () สิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง มีรูปร่างเหมือนกึ่งมนุษย์กึ่งสัตว์เลื้อยคลาน ที่มีผู้อ้างว่าพบเห็นที่เมืองบิชอปวิลล์ ในลีเคาน์ตี เทศมณฑลแห่งหนึ่งในรัฐเซาท์แคโรไลนา  โดยอาศัยอยู่ในป่าที่มีสภาพเป็นป่าพรุและบึงน้ำ
มนุษย์กิ้งก่าแห่งบึงสเกปออร์ มีรายงานว่าถูกพบเห็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1988 โดยวัยรุ่นชายคนหนึ่งอายุ 17 ชื่อ คริสโตเฟอร์ เดวิส ซึ่งเป็นชาวท้องถิ่น ในเวลา 02:00 น. เมื่อเดวิสได้ขับรถกลับบ้านหลังเลิกงาน เขาอ้างว่าพบสัตว์ประหลาดตัวนี้กระโดดขึ้นมาบนหลังคารถเขาและเกเกเ กเก กด;กด ¥;¥; เ¥;:#[$%$¥[%*]‘…3{% {%… €%€…0€2{~’2#{‘~30%~’%0~~3~3-พยายามทำร้ายเขาด้วยวิธีการต่าง ๆ นานา ขณะที่เขาทำการเปลี่ยนยาง เมื่อเดวิสสลัดรถหลุดพ้นออกมาได้ เขามองไปยังกระจกมองหลัง เห็นเป็นสัตว์ประหลาดรูปร่างเหมือนมนุษย์ผสมกิ้งก่า และเมื่อได้ตรวจสภาพของรถยนต์แล้วพบว่ามีร่องรอยความเสียหายจำนวนมากในลักษณะขีดข่วนจากการกระทำของสัตว์ประหลาดตัวนี้ อีกทั้งในห้วงระยะเวลานั้น ยังมีอีกหลายคนที่มีรายงานว่าได้เผชิญหน้ากับมนุษย์กิ้งก่าในลักษณะที่คล้ายคลึงกับกรณีของเดวิส คือ ทำลายรถยนต์ของตนด้วยเรี่ยวแรงมหาศาล หลายรายได้แจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ซึ่งร่องรอยการทำลายบนตัวถังรถหรือกันชนหน้านั้น สัตว์อย่างสุนัขมิอาจทำได้
นอกจากนี้แล้ว เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นที่รับแจ้งความได้ทำการออกสำรวจและพบรอยเท้าประหลาดขนาดใหญ่ที่มีนิ้วเท้าสามนิ้ว ไม่เหมือนรอยเท้าของมนุษย์จำนวน 6 รอย จึงได้หล่อเก็บไว้และยังคงมีมาจนถึงยุคปัจจุบัน โดยลักษณะของมนุษย์กิ้งก่าจากผู้ที่ได้พบเห็น บอกว่า มีรูปร่างสูง 7 ฟุต (2.1 เมตร) มีผิวสีเข้มมีขนหรือเกล็ดคล้ายสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่า นิ้วมือและนิ้วเท้ามีจำนวนสามนิ้ว มีหางหรือไม่มีหาง แล้วแต่ละบุคคล
เมื่อเรื่องนี้แพร่ออกไป ได้ทำให้ชุมชนเล็ก ๆ อย่างบิชอปวิลล์ได้เป็นที่รู้จัก มีผู้ได้เดินทางมาเยี่ยมเยือน ทำให้เศรษฐกิจชุมนุมคึกคักขึ้นมาจากรายได้ของนักท่องเที่ยว ได้มีการผลิตของที่ระลึกต่าง ๆ เป็นรูปมนุษย์กิ้งก่า รวมถึงร้านอาหารและร้านกาแฟต่าง ๆ ด้วย
อย่างไรก็ตาม รอยเท้าของสิ่งที่เชื่อว่าเป็นของมนุษย์กิ้งก่านั้น ผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตววิทยาได้ตรวจสอบจากรูปถ่ายแล้ว เชื่อว่าเป็นของปลอมที่ทำขึ้น เนื่องจากมีขนาดใกล้เคียงกันหมดเลยทั้ง 6 รอย ราวกับมีผู้ที่ทำขึ้นมาโดยกดให้เป็นเกิดเป็นรอยบนพื้นดิน
ในปี ค.ศ. 2011 มีคู่รักคู่หนึ่งอ้างว่า รถยนต์ของพวกเขาถูกสิ่งหนึ่งข่วนเอาเป็นรอย และในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2015 มีหญิงสาวรายหนึ่งชื่อ แซราห์ เบอร์รา อายุ 25 ปี จากเมืองซัมเตอร์ที่อยู่ใกล้เคียง ได้ให้สัมภาษณ์แก่สำนักข่าวท้องถิ่นว่า เธอได้เผชิญหน้ากับมนุษย์กิ้งก่าวิ่งผ่านหน้าจากบึงสเกปออร์ ขณะเดินออกจากโบสถ์ในเมืองบิชอปวิลล์ และได้บันทึกภาพของมันเอาไว้ด้วยจากโทรศัพท์มือถือ เป็นภาพของสัตว์ตัวหนึ่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่ยืนด้วยสองขาหลังเหมือนมนุษย์ และมีนิ้วเท้าทั้งหมดสามนิ้วในหมู่ต้นไม้