stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ธรหรา
สถาปัตยกรรม

หอคอยธรหรา เป็นการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมของโมกุล และอังกฤษ มีลักษณะคล้ายกับหอมินาเรตในศาสนาอิสลาม แต่มีศิวลึงค์พร้อมรูปภาพพระอิศวรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของฮินดู ประดิษฐานไว้ในส่วนบนสุดของหอคอย
นีโกลัส โลมบาตส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โลมบาตส์กับเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในปี ค.ศ. 2014
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  นีโกลัส โรเบิร์ต กริสตียัน โลมบาตส์
วันเกิด:   (1985-03-20) 20 มีนาคม ค.ศ. 1985 (39 ปี)
สถานที่เกิด:  บรูช, เบลเยียม
ส่วนสูง:  1.88 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลังตัวกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
หมายเลข:  6
สโมสรเยาวชน
:  กลึบบรึคเคอ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2007 |  เกนต์ |  76 |  (1) |
| 2007– |  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก |  157 |  (9) |
ทีมชาติ‡
| 2006– |  เบลเยียม |  29 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 8 November 2014 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 18 October 2014
นีโกลัส โรเบิร์ต กริสตียัน โลมบาตส์ (ดัตช์: Nicolas Robert Christian Lombaerts) เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังตัวกลางให้กับสโมสรเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก และทีมชาติเบลเยียม
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the official FC Zenit St. Petersburg website เก็บถาวร 2010-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(รัสเซีย) Profile at the official Russian Premier League website
Belgium Stats at Belgian FA
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเบลเยียม – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 กูร์ตัว  2 อัลเดอร์เวเริลด์  3 เฟอร์มาเลิน  4 กงปานี (c)  5 เฟอร์โตงเงิน  6 วิตแซล  7 เดอ เบรยเนอ  8 แฟลายนี  9 ลูกากู  10 อาซาร์  11 Mirallas  12 มีญอแล  13 Bossut  14 แมร์เตินส์  15 ฟัน เบยเติน  16 Defour  17 โอรีกี  18 โลมบาตส์  19 แดมเบเล  20 ยานูไซ  21 Vanden Borre  22 ชาดลี  23 Ciman  ผู้ฝึกสอน: Wilmots  |  1 กูร์ตัว  2 อัลเดอร์เวเริลด์  3 เฟอร์มาเลิน  4 กงปานี (c)  5 เฟอร์โตงเงิน  6 วิตแซล  7 เดอ เบรยเนอ  8 แฟลายนี  9 ลูกากู  10 อาซาร์  11 Mirallas  12 มีญอแล  13 Bossut  14 แมร์เตินส์  15 ฟัน เบยเติน  16 Defour  17 โอรีกี  18 โลมบาตส์  19 แดมเบเล  20 ยานูไซ  21 Vanden Borre  22 ชาดลี  23 Ciman  ผู้ฝึกสอน: Wilmots  |  |
นีวเวอร์แกร์เกิน

| นีวเวอร์แกร์เกิน |
| --- | --- |
เทศบาล
โบสถ์นักบุญปีเตอร์ในนีวเวอร์แกร์เกิน
   ธง ตรา
ที่ตั้งของนีวเวอร์แกร์เกินในเขตฮัสเซิลต์ (สีเทาเข้ม)
นีวเวอร์แกร์เกินที่ตั้งของนีวเวอร์แกร์เกินในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  50°51′N 05°11′E﻿ / ﻿50.850°N 5.183°E﻿ / 50.850; 5.183
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นเฟลมิช
ชุมชน:  เฟลมิช
มณฑล:  ลิมเบิร์ก
เขตท้องถิ่น: เขตฮัสเซิลต์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Benny Bamps
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 22.46 ตร.กม. (8.67 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 6,748 คน
 • ความหนาแน่น: 300.43 คน/ตร.กม. (778.1 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 3850
รหัสพื้นที่: 011
เว็บไซต์: www.nieuwerkerken.be
นีวเวอร์แกร์เกิน (ดัตช์: Nieuwerkerken) เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม ด้วยประชากรประมาณ 6,600 คน ภายในพื้นที่ 2,237 เฮกตาร์ จึงทำให้นีวเวอร์แกร์เกินเป็นหนึ่งในเทศบาลที่เล็กที่สุดของมณฑลลิมเบิร์ก เมืองที่อยู่รอบนีวเวอร์แกร์เกินได้แก่ เคตแบ็ตส์ในมณฑลเฟลมิชบราบันต์ทางตะวันตก, แฮร์ก-เดอ-สตัดในทางเหนือ, ฮัสเซิลต์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ, อัลเกินทางตะวันออก และซินต์-เตรยเดินทางใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นีวเวอร์แกร์เกิน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของนีวเวอร์แกร์เกิน (ดัตช์)
| ด ค กเทศบาลในจังหวัดลิมบืร์ค |
| --- | --- | --- |
| เขตฮัสเซิลต์ |  อัส  เบอริงเคน  ดีเปินเบก  เคงก์  คิงเคอโลม  ฮาเลิน  ฮัม  ฮัสเซิลต์  แฮร์ก-เดอ-สตัด  เฮิสเดิน-โซลเดอร์  เลโอโปลด์สบืร์ค  ลึมเมิน  นีวเวอร์แกร์เกิน  โอปคลับเบก  ซินต์-เตรยเดิน  เทิสเซินเดอร์โล  โซนโฮเฟิน  ซือเตินดาล  |  |
| เขตมาไซก์ |  โบโคลต์  เบร  ดิลเซิน-สโตกเกม  ฮาโมนต์-อาเคิล  แฮ็คเติล-แอ็กเซิล  เฮาต์ฮาเลิน-แฮ็ลค์เตอเริน  กินโรย  โลมเมิล  มาไซก์  เมวเวิน-เครยโตรเดอ  เนียร์เพลต์  โอเวอร์เพลต์  เปร์  |  |
| เขตโตงเงอเริน |  อัลเกิน  บิลเซิน  บอร์คโลน  เฮียร์ส  แฮร์สตัปเปอ  ฮุเซิลต์  กอร์เตสเซม  ลานาเกิน  มาสเมเคอเลิน  รีมสต์  โตงเงอเริน  ฟุเริน  แว็ลเลิน  |  |
นถูราม โคฑเส

| นถูราม โคทเส |
| --- | --- |
นาถูราม โคทเส ตอนกำลังถูกสอบสวนในข้อหาลอบสังหารมหาตมา คานธี
เกิด: Ramachandra Vinayak Godse 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1910(1910-05-19) พรมตี อำเภอปูเณ รัฐบอมเบย์ บริติชราช (ปัจจุบันอยู่ในรัฐมหาราษฏระ อินเดีย)
เสียชีวิต: 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949(1949-11-15) (39 ปี) เรือนจำในอัมพาละ ปัญจาบตะวันออก ประเทศอินเดียในเครือจักรภพ (ปัจจุบันคือรัฐหรยาณา, อินเดีย)
สาเหตุเสียชีวิต: ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ
สัญชาติ: ชาวอินเดีย
องค์การ: ราษฏรียสวยัมเสวกสังฆะ ฮินดูมหาสภา
สถานะทางคดี: ประหารชีวิต

ข้อหา: ฆาตกรรม (การลอบสังหารมหาตมา คานธี)
บทลงโทษ: โทษประหารชีวิต
 
นถูราม วินายก โคฑเส (มราฐี: नथूराम विनायक गोडसे, 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1910 - 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949) เป็นชายจากปูเณ ประเทศอินเดีย นักเคลื่อนไหวและนักหนังสือพิมพ์ชาตินิยมฮินดู ผู้เป็นมือลอบสังหารมหาตมา คานธี ร่วมกับผู้ร่วมก่อการอื่นอีกเจ็ดคน
การลอบสังหาร

มูลเหตุของการลอบสังหารนั้นเกิดจากสิ่งที่โคฑเสมองว่าเป็นการก่อวินาศกรรมซ้ำซากของคานธีต่อผลประโยชน์ของชาวฮินดู โดยใช้ยุทธวิธีการแบล็กเมล์ "อดอาหารจนเสียชีวิต" ต่อหลายประเด็นปัญหา ในมุมมองของโคฑเส คานธียกผลประโยชน์ให้แก่มุสลิมในหลายวิถีทางซึ่งดูอยุติธรรมและต่อต้านชาตินิยม เขากล่าวโทษคานธีสำหรับการแบ่งประเทศอินเดีย ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายแสนคนในความไม่สงบทางศาสนาที่ปะทุขึ้น
โคฑเสเข้าหาคานธีเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1948 เขายิงคานธีเข้าที่หน้าอกสามนัดในระยะเผาขนด้วยปืนพกกึ่งอัตโนมัติ คานธีเสียชีวิตเกือบจะในทันที หลังจากยิงไปแล้ว โคฑเสมิได้พยายามหลบหนีหรือขู่คนอื่นอีก เขาถูกโจมรุมตีและตรึงติดกับพื้นโดยฝูงชนรอบตัวเขา จากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจกลุ่มเล็กก็มาถึงในไม่กี่นาทีให้หลัง
หลังการลอบสังหารมหาตมา คานธี เขาถูกนำตัวไปไต่สวนเริ่มตั้งแต่วันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 ที่ปีเตอร์ฮอฟฟ์ ในศิมลา (Peterhoff, Shimla) อันเป็นที่ตั้งของศาลสูงรัฐปัญจาบ
วันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 โคฑเสถูกตัดสินประหารชีวิต เขาถูกแขวนคอที่เรือนจำอัมพาละเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 ร่วมกับผู้สมคบคิดอีกคนหนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

สุนทรพจน์สุดท้ายของโคทเสต่อศาล เก็บถาวร 2011-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นาถูราม โคทเสกับลัทธิคานธี เก็บถาวร 2008-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน พร้อมบทสัมภาษณ์และลิงก์
บทเรียนกายวิภาคของนายแพทย์ตึลป์

| บทเรียนกายวิภาคของนายแพทย์ตึลป์ |
| --- | --- |

ศิลปิน: แร็มบรันต์
ปี: ค.ศ. 1632
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: เมาริตส์เฮยส์, เดอะเฮก
บทเรียนกายวิภาคของนายแพทย์นีโกลาส ตึลป์ (ดัตช์: De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp; อังกฤษ: The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรชาวดัตช์ในยุคทองของเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่เมาริตส์เฮยส์ (Mauritshuis) เดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
แร็มบรันต์เขียนภาพ "บทเรียนกายวิภาคของนายแพทย์ตึลป์" เสร็จในปี ค.ศ. 1632 นายแพทย์นีโกลาส ตึลป์ (Nicolaes Tulp) ในภาพกำลังอธิบายระบบกล้ามเนื้อของแขนแก่นักศึกษาแพทย์ ศพในภาพเป็นของอาชญากรอาริส กินต์ (Aris Kindt) ที่เสียชีวิตโดยการถูกลงโทษโดยการแขวนคอในเช้าวันเดียวกันด้วยข้อหาลักทรัพย์ ผู้สังเกตการณ์เป็นนายแพทย์ที่ต้องจ่ายเงินเพื่อจะปรากฏในภาพเขียน
การชำแหละเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1632 สมาคมศัลยแพทย์แห่งอัมสเตอร์ดัมที่นายแพทย์ตึลป์เป็นผู้เชี่ยวชาญกายวิภาคศาสตร์ประจำเมืองอนุญาตให้ทำการชำแหละ (dissection) ได้เพียงปีละครั้ง และร่างที่ใช้ในการชำแหละต้องมาจากอาชญากรผู้ถูกสังหารเท่านั้น
บทเรียนกายวิภาคศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จัดกันในห้องบรรยายที่เป็นโรงละครจริง ๆ โดยมีผู้เข้าร่วมที่เป็นนักศึกษา ผู้ร่วมวิชาชีพ และสาธารณชนที่ต้องจ่ายค่าเข้าชม ผู้ที่เข้ามาสังเกตการณ์จะแต่งตัวให้เหมาะสมอย่างการเข้าร่วมพิธีการของสังคม
เชื่อกันว่านอกไปจากบุคคลที่อยู่ข้างหลังและบุคคลทางด้านซ้ายมาเพิ่มในภายหลัง บุคคลหนึ่งที่ขาดจากภาพนี้คือผู้เตรียมศพที่มีหน้าที่เตรียมร่างสำหรับการชำแหละ ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 นักวิทยาศาสตร์ที่มีความสำคัญเช่นนายแพทย์ตึลป์จะไม่ทำหน้าที่ที่ถือว่าเป็นหน้าที่ย่อย ๆ เช่นการชำแหละ ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้อื่น ฉะนั้นเราจึงไม่เห็นภาพของเครื่องมือที่ใช้ในการชำแหละในภาพนี้ แต่จะมีภาพของตำรากายวิภาคศาสตร์เปิดอยู่ตรงมุมล่างขวาของภาพ ที่อาจจะเป็นตำรา "โครงสร้างของร่างกายมนุษย์" (De humani corporis fabrica) ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1543 โดยอันเดรอัส เวซาลีอุส
ผู้เชี่ยวชาญทางแพทย์ให้ความเห็นเกี่ยวกับความถูกต้องของกล้ามเนื้อและเอ็นที่เขียนโดยแร็มบรันต์เมื่อมีอายุได้ 26 ปี เราไม่ทราบว่าแร็มบรันต์ไปศึกษาเกี่ยวกับกายวิภาคของมนุษย์มาจากที่ใด อาจจะเป็นไปได้ว่าแร็มบรันต์ลอกรายละเอียดมาจากหนังสือตำราทางกายวิภาคศาสตร์ แต่ในปี ค.ศ. 2006 นักค้นคว้าชาวดัตช์สร้างฉากเดียวกับภาพเขียนโดยใช้ศพที่เป็นชายและแสดงให้เป็นความบกพร่องต่าง ๆ ของแขนซ้ายที่ถูกชำแหละเมื่อเทียบกับศพจริง ผู้เชี่ยวชาญพบว่าจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อปลายแขนที่ถูกชำแหละแสดงขึ้นซึ่งน่าจะเป็นกล้ามเนื้อกลุ่มงอแขนนั้นเกาะที่ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (lateral epicondyle) ทั้งที่ความจริงแล้วควรจะเป็นปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ (medial epicondyle) ความจริงแล้วปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์เป็นจุดเกาะร่วมของกล้ามเนื้อกลุ่มเหยียดแขน
ใบหน้าของศพบางส่วนอยู่ในเงา ซึ่งเป็นนัยยะถึงเงาแห่งความตาย (umbra mortis) ซึ่งเป็นลักษณะที่แร็มบรันต์ใช้บ่อยในการเขียนภาพ แร็มบรันต์ลงชื่อด้านบนซ้ายของภาพว่า "Rembrandt f[ecit] 1632" ซึ่งเป็นภาพแรกที่ทราบว่าลงชื่อด้วยชื่อตัวแทนที่จะเป็นอักษรย่อ "RHL" (Rembrandt Harmenszoon of Leiden, แร็มบรันต์ ฮาร์เมินส์โซนแห่งไลเดิน) ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามีความมั่นใจในตนเองพอที่จะลงชื่อตัวได้
ดูเพิ่ม

แร็มบรันต์
กายวิภาคศาสตร์
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
นามูร์

| นามูร์ Namur |
| --- | --- |
เมืองนามูร์ริมแม่น้ำเมิส
   ธง
ที่ตั้งของนามูร์ในเขตนามูร์ (สีเทาเข้ม)
นามูร์ที่ตั้งของนามูร์ในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  50°27′51″N 04°51′39″E﻿ / ﻿50.46417°N 4.86083°E﻿ / 50.46417; 4.86083
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นวอลลูน
จังหวัด:  นามูร์
เขตการปกครองส่วนท้องถิ่น: นามูร์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Maxime Prévot
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 175.69 ตร.กม. (67.83 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2013)
 • ทั้งหมด: 110,691 คน
 • ความหนาแน่น: 630 คน/ตร.กม. (1,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 5000-5004, 5020-5022, 5024, 5100, 5101
รหัสพื้นที่: 081
เว็บไซต์: www.ville.namur.be/
นามูร์ (ฝรั่งเศส: Namur) หรือ นาเมิน (ดัตช์: Namen) เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียม นามูร์เป็นเมืองหลวงของทั้งมณฑลนามูร์และเขตวัลลูน ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบของแม่น้ำเมิซกับแม่น้ำซ็องบร์ อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงบรัสเซลส์ 63 กิโลเมตร ทางตะวันออกของชาร์เลอรัว 28 กิโลเมตร และทางตะวันตกของลีแยฌ 56 กิโลเมตร มีประชากรประมาณ 110,000 คน
นามูร์เป็นศูนย์กลางการค้าและอุตสาหกรรมที่สำคัญ มีการผลิตเครื่องจักร เครื่องหนัง โลหะ และเครื่องลายคราม นอกจากนี้ยังเป็นชุมทางรถไฟที่สำคัญของสายเหนือ-ใต้ระหว่างบรัสเซลส์กับลักเซมเบิร์กและสายตะวันตก-ตะวันออกระหว่างลีลกับลีแยฌ
เมืองคู่แฝด

นามูร์ได้จับคู่จับเมืองต่าง ๆ ดังนี้
แคนาดา: เกแบ็ก
เซอร์เบีย: ซูบอตีตซา
ฝรั่งเศส: บูร์ก็องแบร็ส
ญี่ปุ่น: โอะกะคิ
สหรัฐ: เบลมอนต์
สหรัฐ: ลาฟาเยตต์
อิตาลี: เอมโปลี
โรมาเนีย: คลูช-นาโปกา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นามูร์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของนามูร์
ฌอแอล แฟ็ลต์มัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 แฟ็ลต์มันกับอายักซ์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฌอแอล อีฟอ แฟ็ลต์มัน
วันเกิด:   (1992-01-15) 15 มกราคม ค.ศ. 1992 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  IJmuiden เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.84 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  แบ็กขวา / เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
หมายเลข:  34
สโมสรเยาวชน
:  VV IJmuiden
2001–2012:  อายักซ์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2020 |  อายักซ์ |  179 |  (10) |
| 2020– |  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2009 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 17 ปี |  7 |  (0) |
| 2010–2011 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 19 ปี |  3 |  (1) |
| 2012–2013 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 20 ปี |  8 |  (0) |
| 2013– |  เนเธอร์แลนด์ |  22 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:48, 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019
ฌอแอล อีฟอ แฟ็ลต์มัน (ดัตช์: Joël Ivo Veltman; เกิด 15 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ซึ่งเล่นได้ทั้งในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กและแบ็กขวา ปัจจุบันให้กับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน และทีมชาติเนเธอร์แลนด์ เขาได้ลงเล่นให้กับอายักซ์เพียงสโมสรเดียวมาตั้งแต่ ค.ศ. 2012 โดยได้ลงเล่นกว่า 200 นัด ก่อนที่จะย้ายไปยังไบรตันใน ค.ศ. 2020
ทีมชาติ

ในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 แฟ็ลต์มันถูกเรียกติดทีมชาติเนเธอร์แลนด์เป็นครั้งแรก ภายใต้การคุมทีมของ ลูวี ฟัน คาล ในนัดกระชับมิตรที่จะพบกับญี่ปุ่นและโคลอมเบีย เขาเป็นตัวสำรองที่ไม่ได้ลงเล่นในนัดที่พบกับญี่ปุ่น แต่เขาก็ได้ลงเล่นให้กับทีมชาติเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน นัดที่พบกับโคลอมเบียที่อัมสเตอร์ดัม อารีนา โดยเขาได้ลงเล่นเป็นตัวจริงครบ 90 นาที ผลจบลงด้วยผลเสมอ 0–0 ต่อมาในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 แฟ็ลต์มันเป็นหนึ่งใน 23 คนของทีมชาติชุดลุยศึกฟุตบอลโลก 2014 ภายใต้การคุมทีมของฟัน คาล โดยมีเพื่อนร่วมทีมอายักซ์อย่าง เดลีย์ บลินด์ และ ยัสเปอร์ ซิลเลิสเซิน ติดทีมชาติด้วย
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อายักซ์ | 2011–12 | เอเรอดีวีซี | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| อายักซ์ | 2012–13 | เอเรอดีวีซี | 7 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 10 | 0 |
| อายักซ์ | 2013–14 | เอเรอดีวีซี | 25 | 2 | 4 | 0 | 4 | 0 | 1 | 0 | 34 | 2 |
| อายักซ์ | 2014–15 | เอเรอดีวีซี | 25 | 4 | 1 | 0 | 8 | 0 | 0 | 0 | 34 | 4 |
| อายักซ์ | 2015–16 | เอเรอดีวีซี | 34 | 2 | 1 | 0 | 9 | 0 | — | — | 44 | 2 |
| อายักซ์ | 2016–17 | เอเรอดีวีซี | 30 | 0 | 0 | 0 | 14 | 0 | — | — | 44 | 0 |
| อายักซ์ | 2017–18 | เอเรอดีวีซี | 30 | 1 | 2 | 0 | 4 | 0 | — | — | 36 | 1 |
| อายักซ์ | 2018–19 | เอเรอดีวีซี | 9 | 1 | 0 | 0 | 5 | 0 | — | — | 14 | 1 |
| อายักซ์ | 2019–20 | เอเรอดีวีซี | 16 | 0 | 1 | 0 | 9 | 0 | 1 | 0 | 27 | 1 |
| อายักซ์ | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 176 | 10 | 12 | 0 | 50 | 0 | 2 | 0 | 232 | 10 |

1 2 3 4 5 6 7  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูฟ่ายูโรปาลีก
1 2  ลงเล่นในดัตช์ซูเปอร์คัพ
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
เนเธอร์แลนด์
| ปี | ลงเล่น | ประตู |  |
| 2013 | 1 | 0 |  |
| 2014 | 6 | 0 |  |
| 2015 | 1 | 0 |  |
| 2016 | 6 | 0 |  |
| 2017 | 5 | 2 |  |
| 2018 | 0 | 0 |  |
| 2019 | 3 | 0 |  |
| ทั้งหมด | 22 | 2 |  |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 4 มิถุนายน 2017 | De Kuip, รอตเทอร์ดาม เนเธอร์แลนด์ |  โกตดิวัวร์ | 1–0 | 5–0 | กระชับมิตร |
| 2. | 4 มิถุนายน 2017 | De Kuip, รอตเทอร์ดาม เนเธอร์แลนด์ |  โกตดิวัวร์ | 3–0 | 5–0 | กระชับมิตร |
เกียรติประวัติ

อายักซ์
เอเรอดีวีซี (3): 2012–13, 2013–14, 2018–19
KNVB Cup (1): 2018–19
Johan Cruyff Shield (2): 2013, 2019
ยูฟ่ายูโรปาลีก รองชนะเลิศ: 2016–17
เนเธอร์แลนด์
ฟุตบอลโลก อันดับที่สาม: 2014
รางวัลส่วนตัว
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปี เอเรอดีวีซี (3): 2013–14, 2014–15, 2015–16
แหล่งข้อมูลอื่น

Joël Veltman[ลิงก์เสีย] at Voetbal International
Netherlands stats at OnsOranje
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน  |
| --- | --- |
 1 ไรอัน  2 Lamptey  4 ดัฟฟี  5 ดังก์  6 Stephens  7 โมแป  8 Bissouma  10 Mac Allister  11 Trossard  13 Groß  14 ลัลลานา  15 Webster  16 แจฮอนแบฆช์  17 Murray  18 เวลเบก  19 Izquierdo  20 March  21 อันดอเน  22 มิโตมะ  23 Steele  24 Pröpper  27 Button  30 Bernardo  33 Burn  34 แฟ็ลต์มัน  44 Connolly  46 Alzate  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: เด แซร์บี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – อันดับที่สาม ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 ซิลเลิสเซิน  2 ฟลาร์  3 เดอ ไฟร  4 มาร์ตินส์ อินดี  5 บลินด์  6 เดอ โยง  7 ยันมาต  8 เดอ กึสมัน  9 ฟัน แปร์ซี (c)  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 เฟอร์ฮาค  13 แฟ็ลต์มัน  14 ก็องโกโล  15 เกอวต์  16 กลาซี  17 เลนส์  18 เฟอร์  19 ฮึนเตอลาร์  20 ไวนัลดึม  21 เดอไป  22 ฟอร์ม  23 กรึล  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  1 ซิลเลิสเซิน  2 ฟลาร์  3 เดอ ไฟร  4 มาร์ตินส์ อินดี  5 บลินด์  6 เดอ โยง  7 ยันมาต  8 เดอ กึสมัน  9 ฟัน แปร์ซี (c)  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 เฟอร์ฮาค  13 แฟ็ลต์มัน  14 ก็องโกโล  15 เกอวต์  16 กลาซี  17 เลนส์  18 เฟอร์  19 ฮึนเตอลาร์  20 ไวนัลดึม  21 เดอไป  22 ฟอร์ม  23 กรึล  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 แฟ็ลต์มัน  3 เดอ ลิคต์  4 อาเก  5 ไวน์ดัล  6 เดอ ไฟร  7 แบร์เคยส์  8 ไวนัลดึม (c)  9 เอล. เดอ โยง  10 เดอไป  11 โปรเมส  12 ฟัน อานโฮลต์  13 กรึล  14 กลาสเซิน  15 เดอ โรน  16 คราเฟินแบร์ค  17 บลินด์  18 มาเลิน  19 เวคอสต์  21 เอฟ. เดอ โยง  22 ดึมฟรีส  23 บีโซต  24 โกปไมเนิร์ส  25 ติมเบอร์  26 คักโป  ผู้ฝึกสอน: เดอ บูร์  |  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 แฟ็ลต์มัน  3 เดอ ลิคต์  4 อาเก  5 ไวน์ดัล  6 เดอ ไฟร  7 แบร์เคยส์  8 ไวนัลดึม (c)  9 เอล. เดอ โยง  10 เดอไป  11 โปรเมส  12 ฟัน อานโฮลต์  13 กรึล  14 กลาสเซิน  15 เดอ โรน  16 คราเฟินแบร์ค  17 บลินด์  18 มาเลิน  19 เวคอสต์  21 เอฟ. เดอ โยง  22 ดึมฟรีส  23 บีโซต  24 โกปไมเนิร์ส  25 ติมเบอร์  26 คักโป  ผู้ฝึกสอน: เดอ บูร์  |  |
จักรพรรดิคังซี

จักรพรรดิคังซี (จีน: 康熙皇帝; พินอิน: Kāngxī huángdì; เวด-ไจลส์: K'ang-hsi-ti; มองโกเลีย: Enkh Amgalan Khaan) หรือมีพระนามเดิม อ้ายซินเจฺว๋หลัวเสฺวียนเย่ (愛新覺羅玄燁 Àixīn-Juéluó Xuányè) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ชิง และเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ชิงองค์ที่ 2 ที่ปกครองเหนือแผ่นดินจีน
จักรพรรดิคังซีครองสิริราชสมบัติทั้งสิ้น 61 ปี (จากปี ค.ศ. 1661 ถึงปี ค.ศ. 1722) ทำให้พระองค์เป็นจักรพรรดิที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดใน ประวัติศาสตร์จีน (แม้ว่าพระราชนัดดาของพระองค์ จักรพรรดิเฉียนหลง จะมีพระราชอำนาจ โดยพฤตินัย ในช่วงสมัยที่ยาวนาน) และเป็นหนึ่งใน พระมหากษัตริย์ที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดในโลก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพระองค์เสด็จขึ้นครองบัลลังก์เมื่อพระชนมายุได้ 7 พรรษา อำนาจที่แท้จริงตลอดหกปีอยู่ที่ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ สี่คนและพระอัยยิกาของพระองค์ จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง
จักรพรรดิคังซีถือเป็นหนึ่งในจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน พระองค์ปราบกบฏสามเจ้าศักดินา โจมตีอาณาจักรทุงหนิงในไต้หวัน และกบฏมองโกลจำนวนมากในภาคเหนือและภาคตะวันตกเฉียงเหนือเพื่อให้ยอมจำนนต่อการปกครองของต้าชิง และปิดกั้น อาณาจักรซาร์รัสเซีย ใน แม่น้ำอามูร์ และปกป้องแมนจูเรียภายนอก และแมนจูเรียตะวันตกเฉียงเหนือภายนอก
รัชสมัยของจักรพรรดิคังซีนำมาซึ่งเสถียรภาพอันยาวนานและความมั่งคั่งสัมพัทธ์หลังจากหลายปีของสงครามและความวุ่นวาย พระองค์เริ่มสมัยที่เรียกว่า ยุครุ่งเรืองของคังซีและเฉียนหลง ซึ่งคงอยู่ต่อไปหลายชั่วอายุคนหลังจากที่พระองค์สวรรคต ราชสำนักของพระองค์ยังประสบความสำเร็จในด้านวรรณกรรมเช่นการรวบรวม พจนานุกรมคังซี
ต้นรัชสมัย

จักรพรรดิคังซีประสูติเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1654 เป็นพระราชโอรสของ จักรพรรดิชุ่นจื้อ และ จักรพรรดินีเซี่ยวคังจาง ที่ พระตำหนักจิ่งเหริน พระราชวังต้องห้าม กรุงปักกิ่ง จักรพรรดิคังซีมีพระนามเดิมว่า เสฺวียนเย่ (จีน: 玄燁; พินอิน: Xuanye) พระองค์ขึ้นครองสิริราชสมบัติเมื่อพระชนมายุได้ 7 พรรษา (หรือ 8 ตามการคำนวณอายุแบบเอเชียตะวันออก) เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1661 ศักราช คังซี ของพระองค์เพิ่งจะเริ่มใช้เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1662 วันแรกของปีจันทรคติถัดมา
เฮอร์เบิร์ต ไจลส์ นักวิชาการจีนศึกษาพรรณนาถึงจักรพรรดิคังซีโดยอาศัยแหล่งข้อมูลร่วมสมัยว่า "ค่อนข้างสูงและสมส่วน พระองค์ชอบการออกกำลังกายแบบลูกผู้ชาย และอุทิศเวลาสามเดือนต่อปีในการออกล่า ดวงพระเนตรขนาดใหญ่เป็นประกายบนพระพักตร์ของพระองค์ ซึ่งมีไข้ทรพิษเป็นรูพรุน"
ก่อนที่จักรพรรดิคังซีจะเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติ จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง (ในพระนามของ จักรพรรดิชุ่นจื้อ) ได้แต่งตั้งบุคคลผู้ทรงอำนาจคือ สั่วหนี เอ๋าไป้ ซูเค่อซาฮา และ เออปี้หลุน เป็น ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ สั่วหนีถึงแก่กรรมหลังจากที่หลานสาวของเขากลายเป็น จักรพรรดินีเซี่ยวเฉิงเหริน ทิ้งให้ซูเค่อซาฮากับเอ๋าไป้อยู่ในการเมือง ในการต่อสู้แย่งชิงอำนาจอันดุเดือด เอ๋าไป้ประหารชีวิตซูเค่อซาฮาและยึดอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพียงผู้เดียว
ในฤดูใบไม้ผลิ ปี ค.ศ. 1662 ผู้สำเร็จราชการมีคำสั่งให้กวาดล้างครั้งใหญ่ในภาคใต้ของจีนโดยการอพยพประชากรออกจากชายทะเลเพื่อตอบโต้ขบวนการต่อต้านที่เริ่มต้นโดยผู้ภักดีต่อราชวงศ์หมิงภายใต้การนำของขุนพลหมิงในไต้หวัน เจิ้ง เฉิงกง หรือ โคซิงกา
ในปี ค.ศ. 1669 จักรพรรดิคังซีได้จับกุมเอ๋าไป้ด้วยความช่วยเหลือจากพระอัยยิกาของพระองค์ จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง ที่ได้เลี้ยงดูพระองค์ และเริ่มต้นปกครองจักรวรรดิด้วยพระองค์เอง พระองค์ระบุประเด็นที่น่ากังวลสามประเด็น การควบคุมอุทกภัยของ แม่น้ำหวง ซ่อมแซม คลองใหญ่ ปราบ กบฏสามเจ้าศักดินา ในจีนทางตอนใต้ พระอัยยิกามีอิทธิพลต่อพระองค์อย่างมากและพระองค์ดูแลพระนางด้วยพระองค์เองจนกระทั่งพระนางสวรรคตในปี ค.ศ. 1688
ความสำเร็จทางทหาร > กองทัพ

กองทัพหลักของจักรวรรดิต้าชิง กองทัพ แปดกองธง เสื่อมถอยลงภายใต้จักรพรรดิคังซี โดยมีขนาดเล็กกว่าที่เคยอยู่ในจุดสูงสุดภายใต้จักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ และช่วงต้นรัชสมัยของ จักรพรรดิชุ่นจื้อ อย่างไรก็ตามยังมีขนาดใหญ่กว่าในรัชสมัยของ จักรพรรดิยงเจิ้ง และ จักรพรรดิเฉียนหลง นอกจากนี้ กองธงเขียวยังคงทรงพลังด้วยขุนพลเช่น ตูไห่ เฟย์ หยางกู จาง หย่ง โจว เพ่ย์กง ชื่อ หลัง มู่ จาน ชุน ชื่อเก๋อ และ หวัง จิงเป่า
สาเหตุหลักของการเสื่อมถอยนี้คือการเปลี่ยนแปลงระบบระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีและจักรพรรดิเฉียนหลง จักรพรรดิคังซียังคงใช้ระบบทหารตามอย่างรัชกาลก่อน ซึ่งมีประสิทธิภาพและเข้มงวด ตามระบบ แม่ทัพที่กลับมาจากการสู้รบเพียงลำพัง (คนของเขาตายหมด) จะถูกประหารชีวิต เช่นเดียวกันสำหรับทหารราบ สิ่งนี้มีขึ้นเพื่อกระตุ้นทั้งแม่ทัพและทหารต้องต่อสู้อย่างกล้าหาญในสงครามเพราะไม่มีประโยชน์สำหรับผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวในการต่อสู้
โดยรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง ผู้บัญชาการทหารหละหลวม และการฝึกของกองทัพก็ถือว่ามีความสำคัญน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับช่วงจักรพรรดิรัชกาลก่อน
ความสำเร็จทางทหาร > กบฏสามเจ้าศักดินา

บทความหลัก: กบฏสามเจ้าศักดินา
หลังจากต้าชิงเข้ายึดครองประเทศจีนในปี ค.ศ. 1644 พื้นที่ส่วนใหญ่ทางทิศใต้และทิศตะวันตกมอบให้เป็นศักดินาแก่ 3 ขุนพลหมิงที่ได้ช่วยเหลือราชวงศ์ชิง ในปี ค.ศ. 1673 ระบบศักดินาทั้งสามถูกควบคุมโดย อู๋ซานกุ้ย, เกิงจิ้งจง และ ซ่างจื่อซิน จักรพรรดิคังซีปฏิเสธคำแนะนำของที่ปรึกษาส่วนใหญ่ของพระองค์ จักรพรรดิคังซีพยายามบังคับเจ้าศักดินาให้สละที่ดินและเกษียณอายุใน แมนจูเรีย ก่อให้เกิดการกบฏที่กินเวลานานแปดปี หลายปีหลังจากนั้น จักรพรรดิคังซี ครุ่นคิดเกี่ยวกับความผิดพลาดของพระองค์และโทษตัวของพระองค์เองว่ามีส่วนทำให้มีการเสียชีวิตระหว่างการจลาจล<ref>Spence, Jonathan D. (1974). Emperor of China: Self-portrait of Kʻang-hsi (Vintage books ed.). New York. pp. xvi–xvii, 36–38. ISBN 0-679-72074-X. OCLC 18931977.<
ความสำเร็จทางทหาร > ปลายรัชสมัย

ตั้งแต่ ค.ศ.1720 พระองค์มีสุขภาพย่ำแย่ลง ทรงพระประชวรบ่อยครั้ง
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา: จักรพรรดิชุ่นจื้อ
พระราชมารดา: จักรพรรดินีเซี่ยวคังจาง