stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ห้ามมีพระเจ้าอื่นใดนอกเหนือจากเรา

ห้ามมีพระเจ้าอื่นใดนอกเหนือจากเรา หรือ จงนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าองค์เดียวของท่าน (อังกฤษ: Thou shalt have no other gods before me) เป็นหนึ่งในข้อบทบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับชนชาติอิสราเอลผ่านทางโมเสส ซึ่งเป็นบัญญัติข้อที่ 1 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบเซปตัวจินต์ แบบไฟโล แบบออกัสตินแห่งฮิปโป แบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก แบบลูเทอแรน และแบบคริสตจักรปฏิรูป และเป็นบัญญัติข้อที่ 2 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบทาลมุด
บัญญัติข้อนี้มีบันทึกในหนังสืออพยพ 20:3 และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:7 ในคัมภีร์ฮีบรูหมวดโทราห์ของศาสนายูดาห์ และในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์
ห้าม​มี​พระ‍เจ้า​อื่น‍ใด​นอก‍เหนือ‍จาก​เรา
เนื้อหา

ห้ามมีพระเจ้าอื่นใดนอกเหนือจากเรา บัญญัติข้อนี้ห้ามการนับถือพระหลายองค์อันเป็นลักษณะเด่นของศาสนาทั้งหลายในโลกตะวันออกใกล้สมัยโบราณ อิสราเอลต้องไม่นมัสการหรือออกนามพระต่าง ๆ ของชนชาติอื่น แต่พระเจ้าทรงบัญชาให้พวกเขายำเกรงและปรนนิบัติพระองค์เท่านั้น
เมื่อนำบัญญัติข้อนี้มาประยุกต์ใช้กับผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่ บัญญัติข้อนี้มีความหมายอย่างน้อย 3 ประการต่อไปนี้
การนมัสการของผู้เชื่อจะต้องมุ่งไปที่พระเจ้าพระองค์เดียวเท่านั้น จะไม่มีการนมัสการ การอธิฐาน หรือการแสวงหาการทรงนำและการช่วยเหลือจาก "พระเจ้าอื่นใด" วิญญาณใดหรือผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว บัญญัติข้อแรกนี้ต่อต้านการนมัสการวิญญาณต่าง ๆ (นั่นคือ วิญญาณชั่ว) โดยการติดต่อกับวิญญาณ การทำนาย การกราบไหว้รูปเคารพในลักษณะต่าง ๆ กัน
ผู้เชื่อจะต้องอุทิศตัวแด่พระเจ้าอย่างสิ้นเชิง พระเจ้าเท่านั้นที่จะนำชีวิตของพวกเขาได้โดยผ่านพระประสงค์ที่ทรงเปิดเผยและพระคัมภีร์ที่ได้รับการดลใจ
ผู้เชื่อจะต้องตั้งจุดประสงค์ในชีวิตอยู่ที่การแสวงหาและรักพระเจ้าด้วยสิ้นสุดจิต สุดใจ และสุดกำลัง โดยพึ่งพาพระองค์สำหรับการจัดเตรียมสิ่งดีสำหรับชีวิตของพวกเขา
ห้างสรรพสินค้า

ระวังสับสนกับ ศูนย์การค้า
ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในฮ่องกง
ห้างสรรพสินค้า (อังกฤษ: department store) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ห้าง คือร้านค้าขายปลีกขนาดใหญ่ซึ่งมีสินค้าหลากหลายประเภทแยกตามแผนก โดยไม่มีการขายผ่านตัวแทนจำหน่าย (ห้างเป็นผู้นำสินค้ามาขายเอง) ห้างสรรพสินค้ามักขายผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวกับเสื้อผ้า เครื่องเรือน เครื่องใช้ในบ้าน เครื่องใช้ไฟฟ้า รวมไปถึงสายผลิตภัณฑ์อื่น ๆ อย่างเช่น ฮาร์ดแวร์ สุขภัณฑ์ เครื่องสำอาง เครื่องเพชรพลอย เครื่องเขียน ของเล่น อุปกรณ์กีฬา เป็นต้น ห้างสรรพสินค้าบางแห่งอาจขายเฉพาะสินค้าลดราคา และมีพื้นที่ชำระเงินเป็นศูนย์กลาง ซึ่งโดยทั่วไปจะอยู่บริเวณด้านหน้าของห้าง ซึ่งจะไม่มี ผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ หรืออาหารสด ขายห้างสรรพสินค้ามักเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มของร้านค้าย่อยที่อยู่ภายใต้บริษัทเดียวกันกับพื้นที่ใกล้เคียง
ห้างสร้างสรรพสินค้าแห่งแรกของประเทศไทย มีชื่อว่า "ห้างเซ็นเทล" หรือชื่อเต็มคือ "ไนติงเกล โอลิมปิค" เป็นห้างที่มีอายุยาวนานมาเกือบ 80 ปี และในทุกวันนี้ก็ยังให้บริการอยู่ เริ่มแรกห้างดังกล่าวได้ตั้งขึ้นอยู่บริเวณแยกพาหุรัด เริ่มเปิดกิจการเมื่อปี พ.ศ. 2473 ก่อตั้งโดยนายนัติ นิยมวานิช จากห้างเล็ก ๆ ที่ตั้งใกล้กับศาลาเฉลิมกรุง ก็ได้ขยับขยายจนกลายเป็น ห้างไนติงเกล-โอลิมปิค ซึ่งเปิดบริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2509
ดูเพิ่ม

ศูนย์การค้า
ซูเปอร์มาร์เก็ต
รายชื่อห้างสรรพสินค้าในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

International Association of Department Stores
| ด ค กรูปแบบธุรกิจค้าปลีกค้าส่ง |
| --- | --- |
ธุรกิจค้าปลีก: เครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ • หาบเร่-แผงลอย • ร้านค้า (ร้านค้าทั่วไป, ร้านขายสินค้าเฉพาะอย่าง, ร้านค้าปลีกทางไปรษณีย์) • ห้างสรรพสินค้า • ห้างค้าปลีกของชำ (ร้านสะดวกซื้อ, ซูเปอร์มาร์เก็ต, ไฮเปอร์มาร์เก็ต) • ศูนย์การค้า (รวม คอมมูนิตี้มอล)
ธุรกิจค้าส่ง: ผู้ค้าส่งบริการเต็มที่ • ผู้ค้าส่งบริการจำกัด (รวมแคชแอนด์แครี่) • การค้าส่งผ่านตัวแทนคนกลาง
ห้ามฆ่าคน

ห้ามฆ่าคน หรือ อย่าฆ่าคน (อังกฤษ: Thou shalt not kill) เป็นหนึ่งในข้อบทบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับชนชาติอิสราเอลผ่านทางโมเสส ซึ่งเป็นบัญญัติข้อที่ 5 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบออกัสตินแห่งฮิปโป แบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก และแบบลูเทอแรน และเป็นบัญญัติข้อที่ 6 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบเซปตัวจินต์ แบบทาลมุด และแบบคริสตจักรปฏิรูป และเป็นบัญญัติข้อที่ 7 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบไฟโล
บัญญัติข้อนี้มีบันทึกในหนังสืออพยพ 20:13 และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:17 ในคัมภีร์ฮีบรูหมวดโทราห์ของศาสนายูดาห์ และในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์
ห้ามฆ่าคน
เนื้อหา

ห้ามฆ่าคน บัญญัติข้อนี้เป็นข้อที่หกที่ห้ามการฆาตกรรมมนุษย์โดยเจตนา นั่นคือ การทำลายชีวิตโดยไม่มีอำนาจที่จะกระทำเช่นนั้นอย่างผิดกฎหมาย พระเจ้าทรงกำหนดโทษถึงตายสำหรับผู้ที่ฝ่าฝืนบัญญัติข้อนี้ พันธสัญญาใหม่ไม่เพียงประณามการฆาตกรรมเท่านั้น แต่รวมถึงความเกลียดชังซึ่งเป็นสิ่งที่กระตุ้นให้คนหนึ่งปรารถนาจะให้อีกคนหนึ่งตายด้วย และการกระทำหรืออิทธิพลใดที่ไม่พอพระทัยพระเจ้าที่เป็นเหตุให้อีกคนหนึ่งต้องตายฝ่ายวิญญาณ
ห่านที่วางไข่ทองคำ

ห่านกับไข่ทองคำ วาดโดย ไมโล วินเทอร์ ในฉบับปี 1919
ห่านที่วางไข่ทองคำ (อังกฤษ: The Goose that Laid the Golden Eggs) เป็นนิทานอีสปหมายเลขที่ 87 ตามระบบจำแนกนิทานสอนใจของ B. E. Perry เป็นนิทานตะวันตกที่มีเรื่องคล้าย ๆ กันของชาวตะวันออก หลายเรื่องก็มีห่านวางไข่ทองคำเหมือนกัน ในขณะที่บางเรื่องจะแทนห่านด้วยแม่ไก่หรือสัตว์ปีกอื่นที่วางไข่ทองคำ นิทานเรื่องนี้เป็นที่มาของสำนวนภาษาอังกฤษว่า 'ฆ่าห่านที่วางไข่ทองคำ' (killing the goose that lays the golden eggs) ซึ่งหมายถึงการทำลายทรัพยากรอันมีค่าโดยไม่คำนึงถึงผลที่ตามมา หรือการกระทำที่ไม่เกิดประโยชน์เนื่องจากความโลภ
เนื้อเรื่องและคติสอนใจ

Avianus และ Caxton ต่างเล่าเรื่องเป็นห่านออกไข่ทองคำ ในขณะที่มีรูปแบบเรื่องอื่น ๆ ที่เล่าเรื่องเป็นแม่ไก่ออกไข่ทองคำ เช่นในเรื่องที่แปลโดย Townsend มีใจความว่า "ชาวบ้านคนหนึ่งและภรรยาของเขามีแม่ไก่ที่วางไข่ทองคำทุกวัน พวกเขาคิดว่าแม่ไก่มีทองขนาดใหญ่ภายในตัว จึงฆ่าไก่เพื่อที่เอาทองออกมา หลังจากที่ลงมือทำไปแล้ว พวกเขากลับต้องแปลกใจที่แม่ไก่นั้นไม่ได้แตกต่างไปจากแม่ไก่ตัวอื่นที่พวกเขามี ผลจากความอยากรวยในเวลาอันสั้นได้ทำให้คู่สามีภรรยาที่โง่เขลาพลาดผลประโยชน์ที่เขาควรได้รับทุกวันจากการกระทำอันโง่เขลาของตน"
สำนวนภาษาอังกฤษ "อย่าฆ่าห่านที่วางไข่เป็นทองคำ" (Kill not the goose that lays the golden egg) หรือที่บางทีเรียกสั้น ๆ ว่า "การฆ่าห่านทองคำ" (killing the golden goose) มาจากนิทานเรื่องนี้ สำนวนนี้มักใช้กับการกระทำสิ้นคิดที่ทำลายความสามารถในการทำกำไรของสินทรัพย์ ในนิทานสำนวนของ Caxton เล่าว่าเจ้าของห่านมีความโลภ ต้องการไข่สองฟองต่อวัน เมื่อห่านทำไม่ได้จึงฆ่ามันเสีย คติสอนใจทำนองเดียวกันยังสอนไว้ในนิทานของ Ignacy Krasicki ในเรื่อง "ชาวสวน" (The Farmer) ที่มีความโลภอยากได้ผลผลิตจากที่ดินเป็นสองเท่า
มีนิทานอีกสำนวนหนึ่งโดย Syntipas (Perry Index 58) ซึ่งปรากฏอยู่ในหนังสือของ Roger L'Estrange เมื่อ ค.ศ. 1692 ในเรื่อง "ผู้หญิงและแม่ไก่อ้วน" (A Woman and a Fat Hen นิทายหมายเลข 87) ความว่า สุภาพสตรีนางหนึ่งมีแม่ไก่ที่ออกไข่วันละหนึ่งฟอง เธอคิดไปว่าหากเธอให้ข้าวโพดแก่แม่ไก่มากขึ้น แม่ไก่อาจออกไข่วันละสองครั้ง เธอจึงทำการทดลองดังที่คิด แม่ไก่อ้วนท้วนขึ้นและเลิกออกไข่ ผู้แด่งให้ความเห็นว่า 'เราทุกคนควรกำหนดข้อจำกัดของความต้องการและมีความพึงพอใจกับสิ่งที่ดีอยู่แล้ว เนื่องจากกลัวที่จะสูญเสียสิ่งที่มีอยู่' นิทานอีสปอีกเรื่องหนึ่งที่มีคติสอนใจอย่างเดียวกัน คือสุนัขและกระดูก
การประยุกต์ใช้ในงานศิลป์

ภาพประกอบ "ห่านกับไข่ทองคำ" โดยส่วนใหญ่แสดงให้เห็นชาวนาที่สิ้นหวังหลังจากค้นพบว่าเขาได้ฆ่าห่านไปอย่างไร้ความหมาย นิทานเรื่องนี้ยังเป็นหนึ่งในนิทานที่ถูกประยุกต์ใช้กับปัญหาการเมืองโดยนักวาดภาพประกอบชาวอเมริกันโธมัส แนสต์ ภาพประกอบแสดงถึงชาวนาที่กำลังสับสนจากคำแนะนำของนักการเมืองคอมมิวนิสต์ ปรากฏในนิตยสาร Harpers Weekly ฉบับวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2421 มีข้อความประกอบว่า ฆ่าห่านที่วางไข่ทองคำตลอด ("Always killing the goose that lays the golden eggs") ภาพประกอบสื่อถึงเหตุการณ์ The Rail Strike ใน พ.ศ. 2420 ชาวนาในภาพหมายถึงสมาชิกสหภาพแรงงานที่ถูกปั่นประสาททางการเมือง มีภรรยาและลูกโศกเศร้าอยู่บริเวณพื้นหลังของภาพ
ห้ามเป็นพยานเท็จใส่ร้ายเพื่อนบ้าน

ห้ามเป็นพยานเท็จใส่ร้ายเพื่อนบ้าน หรือ อย่าพูดเท็จใส่ร้ายผู้อื่น (อังกฤษ: Thou shalt not bear false witness against thy neighbour) เป็นหนึ่งในข้อบทบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับชนชาติอิสราเอลผ่านทางโมเสส ซึ่งเป็นบัญญัติข้อที่ 8 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบออกัสตินแห่งฮิปโป แบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก และแบบลูเทอแรน และเป็นบัญญัติข้อที่ 9 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบเซปตัวจินต์ แบบไฟโล แบบทาลมุด และแบบคริสตจักรปฏิรูป
บัญญัติข้อนี้มีบันทึกในหนังสืออพยพ 20:16 และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:20 ในคัมภีร์ฮีบรูหมวดโทราห์ของศาสนายูดาห์ และในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์
ห้ามเป็นพยานเท็จใส่ร้ายเพื่อนบ้าน
เนื้อหา

ห้ามเป็นพยานเท็จใส่ร้ายเพื่อนบ้าน บัญญัติข้อนี้เป็นข้อที่เก้าที่ปกป้องชื่อเสียงของผู้อื่น อย่าให้ใครกล่าวความเท็จเกี่ยวกับอุปนิสัยหรือการกระทำของใครก็ตาม เราต้องกล่าวถึงทุกคนด้วยความยุติธรรมและเที่ยงธรรม บัญญัติข้อนี้รวมถึงการพูดโกหกโดยทั่วไปด้วย
ห้ามใช้พระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าไปในทางที่ผิด

ห้ามใช้พระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าไปในทางที่ผิด หรือ อย่าออกพระนามพระเจ้าโดยไม่สมเหตุ (อังกฤษ: Thou shalt not take the name of the Lord thy God in vain (KJV); You shall not make wrongful use of the name of the Lord your God (NRSV)) เป็นหนึ่งในข้อบทบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับชนชาติอิสราเอลผ่านทางโมเสส ซึ่งเป็นบัญญัติข้อที่ 2 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบออกัสตินแห่งฮิปโป แบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก และแบบลูเทอแรน และเป็นบัญญัติข้อที่ 3 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบเซปตัวจินต์ แบบทาลมุด แบบไฟโล และแบบคริสตจักรปฏิรูป
บัญญัติข้อนี้มีบันทึกในหนังสืออพยพ 20:7 และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:11 ในคัมภีร์ฮีบรูหมวดโทราห์ของศาสนายูดาห์ และในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์
ห้าม​ใช้​พระ‍นาม​พระยาห์เวห์พระ‍เจ้า​ของ​เจ้า​ไป​ใน​ทาง​ที่​ผิด เพราะ​ผู้​ที่​ใช้​พระ‍นาม​ของ​พระ‍องค์​ไป​ใน​ทาง​ที่​ผิด​นั้น พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ทรง​เอา​โทษ
เนื้อหา

ห้ามใช้พระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าไปในทางที่ผิด บัญญัติข้อนี้ห้ามการยกพระนามของพระเจ้ามาอ้างอย่างไม่สมควรรวมถึงการให้สัญญาจอมปลอมในพระนามของพระเจ้า การออกพระนามด้วยความไม่จริงใจหรือไม่ใส่ใจ หรือแช่งสาปและหมิ่นประมาท พระนามของพระเจ้าจะต้องได้รับการสักการะ ยกย่อง และเคารพบูชาไว้เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และถูกกล่าวถึงด้วยท่าทีที่บริสุทธิ์
ห้ามทำรูปเคารพสำหรับตน

ห้ามทำรูปเคารพสำหรับตน (อังกฤษ: Thou shalt not make unto thee any graven image) เป็นหนึ่งในข้อบทบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับชนชาติอิสราเอลผ่านทางโมเสส ซึ่งเป็นบัญญัติข้อที่ 1 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบออกัสตินแห่งฮิปโป และแบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก และเป็นบัญญัติข้อที่ 2 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบเซปตัวจินต์ แบบทาลมุด แบบไฟโล และแบบคริสตจักรปฏิรูป ส่วนแบบลูเทอแรนไม่ได้ระบุข้อนี้ไว้ในพระบัญญัติข้อใด
บัญญัติข้อนี้มีบันทึกในหนังสืออพยพ 20:4-6 และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:8-10 ในคัมภีร์ฮีบรูหมวดโทราห์ของศาสนายูดาห์ และในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์
ห้าม​ทำ​รูป‍เคารพ​สำหรับ​ตน เป็น​รูป​สิ่ง‍ใด​ซึ่ง​มี​อยู่​ใน​ฟ้า​เบื้อง‍บน หรือ​บน​แผ่น‍ดิน​เบื้อง‍ล่าง หรือ​ใน​น้ำ​ใต้​แผ่น‍ดิน ห้าม​กราบ‍ไหว้​หรือ​ปรน‌นิ‌บัติ​รูป​เหล่า‍นั้น เพราะ​เรา​คือ​ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​เจ้า เป็น​พระ‍เจ้า​ที่​หวง‍แหน ให้​โทษ​ของ​บิดา​ตก‍ทอด​ไป​ถึง​ลูก‍หลาน​ของ​ผู้​ที่​ชัง​เรา​จน‍ถึง​สาม​ชั่ว​สี่​ชั่ว‍อายุ‍คน แต่​แสดง​ความ​รัก‍มั่น‍คง​ต่อ​คน​ที่​รัก​เรา และ​รักษา​บัญญัติ​ของ​เรา​จน‍ถึง​นับ​พัน​ชั่ว‍อายุ‍คน
เนื้อหา

ห้ามทำรูปเคารพสำหรับตน บัญญัติข้อนี้ห้ามการนมัสการพระอื่น ๆ นั้นเรียกร้องไม่ให้มีการสร้างรูปพระเหล่านั้น หรือแม้กระทั่งการสร้างรูปขององค์พระผู้เป็นเจ้าเอง พระเจ้าทรงยิ่งใหญ่เกินกว่าสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นจะมาเป็นตัวแทนได้ เมื่อประยุกต์ใช้กับผู้เชื่อในพระคริสต์บัญญัติข้อที่สองสั่งห้ามการสร้างรูปของพระเจ้าหรือสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างทุกชนิดเพื่อใช้สำหรับการนมัสการ การอธิฐาน หรือเครื่องช่วยเหลือฝ่ายวิญญาณใด ๆ หลักการของบัญญัตินี้ใช้ได้เท่าเทียมกันกับบุคคลทั้งสามในตรีเอกภาพ
ไม่มีรูปปั้นหรือภาพใด ๆ ที่สามารถแทนพระลักษณะ และพระเกียรติสิริของพระเจ้าได้อย่างแท้จริง
พระเจ้าทรงยิ่งใหญ่และสูงส่งเหนือกว่าสิ่งใด ๆ ทรงบริสุทธิ์ และล้ำลึกมากจนรูปลักษณ์เหล่านั้นมีแต่จะลบหลู่พระองค์ และบิดเบือนพระลักษณะที่แท้จริงของพระองค์ และสิ่งที่พระองค์ทรงเปิดเผยเกี่ยวกับพระองค์เอง
ความเข้าใจของผู้เชื่อเกี่ยวกับพระเจ้าไม่ควรขึ้นอยู่กับรูปลักษณ์หรือภาพของพระองค์ แต่ต้องอยู่ที่พระวจนะของพระเจ้าและการเปิดเผยของพระองค์ในเฉพาะบุคคลและพระราชกิจของพระเยซูคริสต์
หินสมัยแคมเบรียน 2

หินสมัยอันดับที่ 2 ของยุคแคมเบรียนที่ยังไม่มีการตั้งชื่อ
หินสมัยแคมเบรียน 2 (อังกฤษ: Cambrian Series 2) เป็นหินสมัยที่สองของยุคแคมเบรียนที่ยังไม่ได้รับการตั้งชื่อ โดยอยู่เหนือหินสมัยแตร์นูเวียนและอยู่ใต้หินสมัยเมียวลิงเจียน หินสมัย 2 นี้ยังไม่ได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมการการลำดับชั้นหินสากล ซึ่งยังขาดขอบเขตล่างที่ชัดเจนและการแบ่งย่อยออกเป็นหินช่วงอายุต่าง ๆ ขอบเขตล่างที่เสนอไว้คือการปรากฏขึ้นครั้งแรกของไทรโลไบต์ซึ่งประมาณว่าเกิดขึ้นเมื่อราว 521 ล้านปีก่อน
การตั้งชื่อ

คณะกรรมการการลำดับชั้นหินสากลยังมิได้ตั้งชื่อหินสมัย 2 ของยุคแคมเบรียน โดยส่วนหนึ่ง ชื่อใหม่นี้จะมาแทนที่คำเดิมที่ใช้ว่า "แคมเบรียนตอนล่าง" และ "แคมเบรียนตอนต้น" ทั้งนี้ คำศัพท์ที่ใช้ในไซบีเรียใช้คำว่า "ยาคูเตียน" (Yakutian) สำหรับหินสมัยนี้
การแบ่งย่อย

หินสมัย 2 ในปัจจุบันถูกแบ่งออกโดยคณะกรรมการการลำดับชั้นหินสากล (ICS) เป็นสองช่วงย่อย ได้แก่ หินช่วงอายุแคมเบรียน 3 และหินช่วงอายุแคมเบรียน 4 ทั้งสองช่วงนี้ยังขาดการกำหนดอย่างเป็นทางการ ในการตั้งชื่อจำแนกของไซบีเรีย มีการระบุหินช่วงอายุย่อยสามช่วง (จากต่ำสุด): อัทดาเบเนียน (Atdabanian), โบทอเมียน (Botomian) และโตโยเนียน (Toyonian) โดยทั่วไปการแบ่งย่อยของหินสมัยนี้มักขึ้นอยู่กับการลำดับชั้นหินตามชีวภาพของโซนไทรโลไบต์
หินช่วงอายุออร์เดียน (Ordian) ซึ่งใช้ในมาตราการลำดับชั้นหินตามอายุกาลของออสเตรเลีย เดิมทีเคยถูกกำหนดให้เป็นช่วงที่ต่ำที่สุดของสมัยเมียวลิงเจียน แต่บางทีอาจอยู่ในหินสมัย 2 ตอนบน จนถึงปี 2567 ฐานของหินช่วงอายุออร์เดียนยังไม่ได้รับการกำหนด
การลำดับชั้นหินตามชีวภาพ

การเริ่มต้นของหินสมัย 2 ของยุคแคมเบรียนถูกกำหนดโดยการปรากฏขึ้นของไทรโลไบต์ การเปรียบเทียบเหตุการณ์นี้บนทวีปต่าง ๆ นั้นพบว่ามีความยากลำบาก และการแก้ปัญหานี้เป็นสิ่งสำคัญสำหรับการกำหนดขอบเขตล่างของหินสมัยนี้ ปัจจุบันไทรโลไบต์ที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จัก คือ เล็มดาเดลลา (Lemdadella) ซึ่งกำหนดจุดเริ่มต้นของโซนฟัลโลทัสพิส (Fallotaspis)
การสิ้นสุดของหินสมัย 2 ของยุคแคมเบรียนถูกกำหนดโดยการสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตครั้งใหญ่ครั้งแรกของมหายุคพาลีโอโซอิก การเปลี่ยนแปลงของเคมีในมหาสมุทรและสภาพแวดล้อมทางทะเลถูกสันนิษฐานว่าเป็นสาเหตุที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดของการสูญพันธุ์นี้ ในขอบเขตระหว่างหินสมัย 2 กับเมียวลิงเจียน การสูญพันธุ์ของไทรโลไบต์ครั้งใหญ่ครั้งแรกที่รู้จักกันในชื่อขอบเขตโอลเลเนลลิดไบโอเมียร์ (Olenellid Biomere boundary) ได้เกิดขึ้น โดยเฉพาะไทรโลไบต์ในวงศ์โอลเลเนลลุส (Ollenellidae) และเรดลิเคีย (Redlichiidae) ได้สูญพันธุ์ในลอเรนเทียและจีนใต้ตามลำดับ หลังจากการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่นี้ ออรีคโตเซฟาลัส อินดิคัส (Oryctocephalus indicus) ตัวแรกปรากฏขึ้น และในพื้นที่ที่ไม่มีซากดึกดำบรรพ์ของออรีคโตเซฟาลัส อินดิคัส ขอบเขตระหว่างหินสมัย 2 กับเมียวลิงเจียนจะถูกกำหนดโดยข้อมูลทางการลำดับชั้นหินตามเคมี
การอ้างอิง

↑  "Chart/Time Scale". www.stratigraphy.org. International Commission on Stratigraphy.
↑  Zhao;  และคณะ (June 2019). "Global Standard Stratotype-Section and Point (GSSP) for the conterminous base of the Miaolingian Series and Wuliuan Stage (Cambrian) at Balang, Jianhe, Guizhou, China" (PDF). Episodes. 42: 165–184. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-03-04. สืบค้นเมื่อ 2024-04-02.
1 2 3  "GSSP Table - Paleozoic Era". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-08. สืบค้นเมื่อ 2024-04-02.
↑  Wu, Tong; Yang, Ruidong; Gao, Junbo; Li, Jun (1 January 2021). "Age of the lower Cambrian Vanadium deposit, East Guizhou, South China: Evidences from age of tuff and carbon isotope analysis along the Bagong section". Open Geosciences (ภาษาอังกฤษ). 13 (1): 999–1012. doi:10.1515/geo-2020-0287. ISSN 2391-5447.
1 2  "The 13th International Field Conference of the Cambrian Stage Subdivision Working Group" (PDF). Episodes. 31 (4): 440–441. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-11-05. สืบค้นเมื่อ 2024-04-02.
1 2  Yuan, J.L.; Zhu, X.J.; Lin, J.P.; Zhu, M.Y. (22 September 2011). "Tentative correlation of Cambrian Series 2 between South China and other continents" (PDF). Bulletin of Geosciences (ภาษาอังกฤษ): 397–404. doi:10.3140/bull.geosci.1274. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2024-01-18. สืบค้นเมื่อ 2024-04-02.
↑  John R. Laurie, Peter D. Kruse, Glenn A. Brock, James D. Holmes, James B. Jago, Marissa J. Betts, John R. Paterson, Patrick M. Smith (April 2024). "The quest for an Australian Cambrian stage scale". Alcheringa: An Australasian Journal of Palaeontology (ภาษาอังกฤษ). doi:10.1080/03115518.2024.2327045.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  Zhang, Wenhao;  และคณะ (2014). "Mass-occurrence of oncoids at the Cambrian Series 2–Series 3 transition: Implications for microbial resurgence following an Early Cambrian extinction". Gondwana Research. 28: 432–450. doi:10.1016/j.gr.2014.03.015.
↑  Jih-Pai Lin, Frederick A. Sundberg, Ganqing Jiang, Isabel P. Montañez, Thomas Wotte (22 November 2019). "Chemostratigraphic correlations across the first major trilobite extinction and faunal turnovers between Laurentia and South China". Scientific Reports. 9 (1): 17392. doi:10.1038/s41598-019-53685-2. PMC 6874646.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  Courtney Birksmith, Glenn A. Brock, Marissa J. Betts, James D. Holmes, Zhiliang Zhang (2023). "Chronostratigraphy of the Cambrian Series 2 -Miaolingian boundary, western Stansbury Basin, South Australia". Conference: Palaeo Down Under 3 at Perth, Western Australia.{{cite web}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น

"GSSP Table - Paleozoic Era". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-08.
"GSSPs - The Cambrian System 2019" (ภาษาอังกฤษ). International Commission on Stratigraphy. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-07-21.
ห้างสรรพสินค้าคาเดเว

| --- | --- |

ห้างสรรพสินค้าในปี 2013
รูปแบบ: ห้างสรรพสินค้า
ก่อตั้ง: 27 มีนาคม 1907; 117 ปีก่อน (1907-03-27)
ผู้ก่อตั้ง: อดอล์ฟ ยานดอร์ฟ
สำนักงานใหญ่: เบอร์ลิน , ประเทศเยอรมนี 
เว็บไซต์: www.kadewe.de 
คาเดเว (อังกฤษ: KaDeWe) เป็นห้างสรรพสินค้าในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ด้วยพื้นที่กว่า 60,000 ตารางเมตร (650,000 ตารางฟุต) และสินค้ามากกว่า 380,000 รายการ ทำให้ที่นี่เป็นห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่เป็นอันดับสองในยุโรปรองจากแฮร์รอดส์ในลอนดอน สามารถดึงดูดลูกค้าได้ 40,000 ถึง 50,000 คน/วัน
ประวัติศาสตร์ > คาเดเวกรุป

ตั้งแต่ปี 2015 กลุ่มคาเดเวมีกลุ่มเซ็นทรัลซึ่งเป็นกลุ่มห้างสรรพสินค้าระหว่างประเทศที่มีฐานอยู่ในประเทศไทย และซิกนาโฮลดิง เป็นเจ้าของร่วมกัน ในขณะที่ซิกนาเป็นเจ้าของอาคารคาเดเวทั้งหมด
กลุ่มคาเดเวได้ถูกฟ้องล้มละลายเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2024
ในวันที่ 12 เมษายน 2024 กลุ่มเซ็นทรัลได้เข้าซื้อกิจการห้างสรรพสินค้าคาเดเวจากกลุ่มซิกนา ในราคา 1 พันล้านยูโร และกลุ่มเซ็นทรัลได้ประกาศว่าพวกเขากำลังพูดคุยเพื่อซื้อหุ้นส่วนที่เหลือของซิกนาในคาเดเวกรุป สามเดือนต่อมากลุ่มเซ็นทรัลประกาศซื้อหุ้นส่วนที่เหลือของคาเดเวกรุปทั้งหมด ทำให้กลุ่มเป็นเจ้าของและบริหารห้างสรรพสินค้าของคาเดเวกรุปแต่เพียงผู้เดียว
การเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 2

ในการเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 2 เมื่อเดือนสิงหาคม 2450 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จประพาสห้างสรรพสินค้าแห่งนี้
ห้ามจัดเก็บภาษีหากไม่มีผู้แทน

"ไม่ควรจัดเก็บภาษีหากไม่จัดให้มีผู้แทน" หรือ "ไม่จ่ายภาษีหากไม่มีผู้แทน" (อังกฤษ: No taxation without representation) เริ่มเป็นสโลแกนซึ่งเกิดขึ้นระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1750 และ 1760 ที่สรุปความเดือดร้อนของชาวอาณานิคมอังกฤษในสิบสามอาณานิคม ซึ่งได้กลายมาเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของการปฏิวัติอเมริกา กล่าวโดยสรุป ชาวอาณานิคมจำนวนมากเชื่อว่าการขาดผู้แทนโดยตรงในรัฐสภาอังกฤษที่ห่างเหิน ถือว่าเป็นการปฏิเสธสิทธิความเป็นชาวอังกฤษของพวกเขาอย่างผิดกฎหมาย ดังนั้น กฎหมายที่บังคับให้ชาวอาณานิคมจ่ายภาษี (ซึ่งเป็นกฎหมายประเภทที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตมากที่สุด) และกฎหมายอื่น ๆ ซึ่งมีผลบังคับใช้เฉพาะในอาณานิคมเท่านั้น จึงไม่เป็นไปตามรัฐธรรมนูญ ในเวลาปัจจุบัน ได้มีการใช้สโลแกนดังกล่าวในกลุ่มคนอื่น ๆ ในหลายประเทศในข้อพิพาทที่คล้ายคลึงกัน
วลี No taxation without representation สามารถสืบไปได้ว่าเป็นสาเหตุของสงครามกลางเมืองอังกฤษ โดยจอห์น แฮมพ์เดน กล่าวว่า "พระมหากษัตริย์อังกฤษไม่มีสิทธิ์จะร้องขอ ประชาชนชาวอังกฤษต่างก็มีสิทธิ์ปฏิเสธได้" ในกรณีเรือเงิน
การปฏิวัติอเมริกา

วลี "No Taxation Without Representation!" ประดิษฐ์ขึ้นโดยนักบวช โจนาธาน เมย์ฮิว ระหว่างการเทศน์ครั้งหนึ่งในบอสตัน ค.ศ. 1750 ในปี ค.ศ. 1765 ได้มีการใช้วลีดังกล่าวในบอสตัน แต่ไม่มีผู้ใดทราบแน่ชัดว่าใครเป็นผู้ใช้คนแรก นักการเมืองบอสตัน เจมส์ โอติส มักจะหยิบยกวลีดังกล่าวไปพูดเสมอ โดยว่า "ไม่จ่ายภาษีหากไม่มีผู้แทนคือทรราช"
รัฐสภาอังกฤษได้ควบคุมการค้าอาณานิคมและตั้งภาษีสินค้านำเข้าและส่งออกตั้งแต่ ค.ศ. 1660 ภายในคริสต์ทศวรรษ 1760 ชาวอเมริกันได้ถูกตัดสิทธิทางประวัติศาสตร์ ตาม พระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ไม่อนุญาตให้มีการเก็บภาษีนอกเหนือจากจะได้รับความยินยอมจากรัฐสภา นับตั้งแต่ชาวอาณานิคมไม่มีผู้แทนในรัฐสภาอังกฤษ ภาษีจึงได้ละเมิดการรับประกันสิทธิความเป็นชาวอังกฤษ
บรรณานุกรม

William S. Carpenter, "Taxation Without Representation" in Dictionary of American History, Volume 7 (1976)
John C. Miller, Origins of the American Revolution. 1943.
Edmund Morgan.  Inventing the People: The Rise of Popular Sovereignty in England and America (1989)
J. R. Pole; Political Representation in England and the Origins of the American Republic (1966)
Slaughter, Thomas P. "The Tax Man Cometh: Ideological Opposition to Internal Taxes, 1760-1790."
Unger, Harlow, John Hancock, Merchant King and American Patriot, 2000, ISBN 0785820264
William and Mary Quarterly 1984 41(4): 566-591. ISSN 0043–5597 Fulltext in Jstor
ห้าม​โลภ​

ห้าม​โลภ​ หรือ อย่าปลงใจผิดประเวณี อย่ามักได้ทรัพย์สินของผู้อื่น (อังกฤษ: Thou shalt not covet) เป็นหนึ่งในข้อบทบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับชนชาติอิสราเอลผ่านทางโมเสส ซึ่งเป็นบัญญัติข้อที่ 9,10 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบออกัสตินแห่งฮิปโป แบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก และแบบลูเทอแรน และเป็นบัญญัติข้อที่ 10 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบเซปตัวจินต์ แบบไฟโล แบบทาลมุด และแบบคริสตจักรปฏิรูป
บัญญัติข้อนี้มีบันทึกในหนังสืออพยพ 20:17 และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:21 ในคัมภีร์ฮีบรูหมวดโทราห์ของศาสนายูดาห์ และในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์
ห้าม​โลภ​บ้าน‍เรือน​ของ​เพื่อน‍บ้าน ห้าม​โลภ​ภรรยา​ของ​เพื่อน‍บ้าน หรือ​ทาส​ทาสี​ของ​เขา หรือ​โค ลา​ของ​เขา หรือ​สิ่ง‍ใด ๆ ซึ่ง​เป็น​ของ​ของ​เพื่อน‍บ้าน
เนื้อหา

ห้าม​โลภ บัญญัติข้อนี้เป็นข้อที่สิบ
นอกเหนือจากบาปทางถ้อยคำหรือการกระทำ กล่าวโทษแรงจูงใจและความปรารถนาชั่ว ความโลภเกี่ยวข้องกับความปรารถนาหรือความอยากได้ในทุกสิ่งที่ผิดหรือเป็นของของผู้อื่น เปาโลกล่าวว่าบัญญัติข้อนี้แสดงให้เห็นความล้ำลึกของบาปของมนุษย์
บทบัญญัติข้อนี้ก็เหมือนกับข้ออื่น ๆ ที่เปิดโปงความเสื่อมทรามของชายและหญิง และร้องเรียกให้พวกเขาแสวงหาพระคุณและพลังทางศีลธรรมจากพระเจ้า คนหนึ่งจะมีชีวิตที่พระเจ้าพอพระทัยได้โดยอาศัยฤทธิ์อำนาจแห่งการบังเกิดใหม่ของพระวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้น
ห้ามล่วงประเวณีผัวเมียเขา

ห้ามล่วงประเวณีผัวเมียเขา หรือ อย่าผิดประเวณี (อังกฤษ: Thou shalt not commit adultery) เป็นหนึ่งในข้อบทบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับชนชาติอิสราเอลผ่านทางโมเสส ซึ่งเป็นบัญญัติข้อที่ 6 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบไฟโล แบบออกัสตินแห่งฮิปโป แบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก และแบบลูเทอแรน และเป็นบัญญัติข้อที่ 7 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบเซปตัวจินต์ แบบทาลมุด และแบบคริสตจักรปฏิรูป
บัญญัติข้อนี้มีบันทึกในหนังสืออพยพ 20:14 และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:18 ในคัมภีร์ฮีบรูหมวดโทราห์ของศาสนายูดาห์ และในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์
ห้าม​ล่วง‍ประ‌เวณี​ผัว‍เมีย​เขา
เนื้อหา

ห้าม​ล่วง‍ประ‌เวณี​ผัว‍เมีย​เขา บัญญัติข้อนี้เป็นข้อที่เจ็ดที่ห้ามการล่วงประเวณี ซึ่งครอบคลุมถึงการผิดประพฤติผิดศีลธรรมและบาปทางเพศทุกอย่าง การล่วงประเวณี (นั่นคือ ความไม่ซื่อสัตย์ต่อคู่ชีวิต) เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจในสายพระเนตรของพระเจ้ามากจนกระทั่งพระคัมภีร์ประณามการประพฤติเช่นนี้ทั่วไปหมด พระคัมภีร์ได้สอนเรื่องการล่วงประเวณีไว้ดังต่อไปนี้
เป็นการล่วงละเมิดบทบัญญัติศีลธรรมของพระเจ้าตามที่ปรากฏอยู่ในบัญญัติสิบประการ
บทบัญญัติของพันธสัญญาเดิมมีบทลงโทษถึงตาย
ส่งผลถาวรและร้ายแรง ผู้ที่ล่วงประเวณีจะได้รับความอับอายตลอดชีวิต
การล่วงประเวณีเป็นบาปที่น่าเกลียดชังอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกระทำโดยผู้นำประชากรของพระเจ้า ถ้าหรือเมื่อพวกเขาทำบาปแบบนี้ ก็เท่ากับพวกเขาดูหมิ่นพระวจนะของพระเจ้าและพระเจ้าพระองค์เอง โดยการผิดประเวณีในชีวิตสมรสผู้ที่อ้างตนว่าเป็นคริสตชนจะทำให้ตนเองขาดคุณสมบัติที่จะได้รับเลือกหรือดำรงตำแหน่งการเป็นผู้นำในคริสตจักรอีกต่อไป
การล่วงประเวณีและการสำส่อนทางเพศในท่ามกลางผู้นำและสมาชิกของประชากรของพระเจ้ามักจะเป็นผลที่เกิดจากการล่วงประเวณีฝ่ายวิญญาณก่อน นั่นคือ ความไม่ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า การละทิ้งจากความเชื่อ
การล่วงประเวณีเริ่มจากความปรารถนาในใจก่อนที่จะถูกแสดงออกเป็นการกระทำฝ่ายร่างกาย ตัณหาเป็นบาปที่ถูกกล่าวถึงในพระคัมภีร์อย่างชัดเจน
การล่วงประเวณีเป็นบาปที่หนักหนาและส่งผลอย่างมากจนกระทั่งพฤติกรรมเช่นนี้ให้สิทธิแก่ฝ่ายที่ไร้เดียงสาในการขอยุติชีวิตสมรสด้วยการหย่าร้างได้
การผิดศีลธรรมทางเพศภายในคริสตจักรจะต้องถูกลงวินัยและจะต้องไม่อะลุ่มอล่วย
ผู้ล่วงประเวณีที่ไม่ยอมกลับใจใหม่จะไม่มีส่วนในอาณาจักรของพระเจ้า นั่นคือ พวกเขาจะถูกแยกออกจากชีวิตและความรอดของพระเจ้า
การล่วงประเวณีและการประพฤติตนเยี่ยงโสเภณี เป็นศัพท์ที่ถูกใช้ในการพูดถึงคริสตจักรที่ละทิ้งพระเจ้าและน่ารังเกียจที่ก่อให้เกิดขึ้น