stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทิวเขาพนมดงรัก

| ทิวเขาพนมดงรัก |
| --- | --- |
ทิวเขาพนมดงรัก เมื่อมองจากทางทิศตะวันออก ของผามออีแดง ประเทศไทย
จุดสูงสุด
ยอด: ภูขี้สุข
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 753 เมตร (2,470 ฟุต)
ข้อมูลเชิงขนาด
ยาว: 300 กม. (186 ไมล์) ตะวันออก/ตะวันตก
กว้าง: 40 กม. (25 ไมล์) เหนือ/ใต้
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ทิวเขาพนมดงรักกั้นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของประเทศไทยกับกัมพูชา 
ประเทศ: ไทย, กัมพูชา และ ลาว
พิกัดเทือกเขา: 14°20.25′N 103°55′E﻿ / ﻿14.33750°N 103.917°E﻿ / 14.33750; 103.917
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน: ยุคจูแรสซิก
ประเภทหิน: หินทราย และ หินทรายแป้ง
ทิวเขาพนมดงรัก (เขมร: ជួរភ្នំដងរែក) เป็นทิวเขาที่ทอดตัวในแนวตะวันออก-เฉียงเหนือ เป็นพรมแดนกั้นระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชาและประเทศลาว ชื่อ พนมดงรัก ในภาษาไทยมาจากชื่อในภาษากูยและภาษาเขมรว่า พนมด็องแรก แปลว่า "ภูเขาไม้คาน"
พนม มาจากภาษาเขมร แปลว่า ภูเขา
ด็องแรก หรือ ด็องแระ มาจากภาษากูย แปลว่า ไม้คาน
ทิวเขามีจุดเริ่มต้นที่ช่องตะโกเป็นเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่าง อำเภอโนนดินแดง จังหวัดบุรีรัมย์ กับ อำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว ทิวเขาทอดยาวไปทางทิศตะวันออก เป็นเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่าง อำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์ กับ อำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว เมื่อถึงหลักเขตแดนที่ 28 เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชาโดยตลอด ในเขตอำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์ และ อำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว และไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านหลักเขตแดนที่ 26 ผ่านช่องจันทร์ชะฮอมไปทางตะวันออก เข้าเขตอำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ ผ่านหลักเขตแดนที่ 24 ไปทางทิศตะวันออก ผ่านหลักเขตแดนที่ 21 (ช่องเหา) เข้าเขตอำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ ผ่านหลักเขตแดนที่ 2 (ช่องดาระกา) ในเขตอำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์ จนไปเข้าเขตอำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ ผ่านอำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ เข้าเขตอำเภอน้ำยืน อำเภอนาจะหลวย จังหวัดอุบลราชธานี อำเภอบุณฑริก อำเภอสิรินธร ไปเข้าเขตอำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นแนวแบ่งเขตระหว่างประเทศไทยกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว จากนั้นทิวเขาขึ้นไปทางทิศเหนือ จนลงสู่แม่น้ำโขงซึ่งสิ้นสุดทิวเขาพนมดงรัก ในเขตอำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี ทิวเขามีความยาวประมาณ 635 กิโลเมตร
ดูเพิ่ม

อุทยานแห่งชาติตาพระยา
อุทยานแห่งชาติเขาพระวิหาร
อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย
แหล่งข้อมูลอื่น

Khemita Visudharomn, Khmer Civilization in Isan
Disputed Khmer temple to be renovated by Archaeological Survey of India
Prasat Ta Muean Thom
Khmer-Champa contacts
Q+A: Preah Vihar temple and Thai-Cambodian tension เก็บถาวร 2013-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Phanom Dong Rak Wildlife Sanctuary
| ด ค กทิวเขาในประเทศไทย |
| --- | --- |
 จันทบุรี  ดงพญาเย็น  แดนลาว  ตะนาวศรี  ถนนธงชัย ถนนธงชัยกลาง  ถนนธงชัยตะวันตก  ถนนธงชัยตะวันออก  นครศรีธรรมราช  บรรทัด  ผีปันน้ำ ขุนตาน  พนมดงรัก  เพชรบูรณ์  ภูเก็ต  ภูพาน  สันกาลาคีรี  สันกำแพง  หลวงพระบาง
เกาะฟอร์เมนเตรา

| --- | --- |
ธงของฟอร์เมนเตรา
มุมมองจากดาวเทียม (2549)
เกาะฟอร์เมนเตราแสดงแผนที่Balearic Islandsเกาะฟอร์เมนเตราแสดงแผนที่สเปน
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
พิกัด: 38°42′N 1°27′E﻿ / ﻿38.700°N 1.450°E﻿ / 38.700; 1.450
กลุ่มเกาะ: Pityuses, หมู่เกาะแบลีแอริก
พื้นที่: 83.24 ตารางกิโลเมตร (32.14 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 119 ม. (390 ฟุต)
จุดสูงสุด: ลาโมลา
การปกครอง
สเปน
แคว้นปกครองตนเอง: หมู่เกาะแบลีแอริก
เมืองใหญ่สุด: Sant Francesc Xavier
Government: Island Council of Formentera
President: Òscar Portas (Sa Unió)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 11,389 (ประมาณ 1 มกราคม 2023)
ความหนาแน่น: 136.8/กม.2 (354.3/ตารางไมล์)
ข้อมูลอื่น ๆ
ภาษาทางการ: คาตาลัน, สเปน


ฟอร์เมนเตรา (สเปน: Formentera) เป็นเกาะของสเปนตั้งอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ แคว้นปกครองตนเอง หมู่เกาะแบลีแอริก (สเปน) ร่วมกับ มาจอร์กา มินอร์กา และอิบิซา
ฟอร์เมนเตราเป็นเกาะที่เล็กที่สุดและอยู่ทางใต้สุดของหมู่เกาะพิทิยูซิก (ประกอบด้วยเกาะอิบิซาและฟอร์เมนเตรา รวมถึงเกาะเล็ก ๆ อื่น  ๆ อีกหลายเกาะ) ครอบคลุมพื้นที่ 83.24 ตารางกิโลเมตร (32.14 ตารางไมล์) รวมทั้งเกาะนอกชายฝั่ง จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2011 พบว่ามีประชากร 10,583 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2021 มีประชากร 11,891 คน ในขณะที่การประมาณการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2023  มีประชากร 11,389 คน
ภูมิอากาศ

ฟอร์เมนเตรามีภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้งโดยมีฤดูร้อนที่ร้อนและแห้งแล้งมาก และฤดูหนาวที่อุ่นและแห้งแล้ง ภูมิประเทศที่ราบเรียบของเกาะทำให้มีฝนตกน้อยและอุณหภูมิค่อนข้างสม่ำเสมอ ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 370–420 มม. อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ระหว่าง 17 ถึง 18 องศาเซลเซียส โดยรวมแล้ว ภูมิอากาศค่อนข้างอบอุ่น โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 18.6 องศาเซลเซียส และมีแสงแดดเฉลี่ย 2,883 ชั่วโมงต่อปี
| ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟอร์เมนเตรา 119 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 15 (59) | 16 (61) | 17 (63) | 19 (66) | 22 (72) | 26 (79) | 29 (84) | 30 (86) | 28 (82) | 24 (75) | 19 (66) | 16 (61) | 21.8 (71.2) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 12 (54) | 12 (54) | 13 (55) | 15 (59) | 18 (64) | 22 (72) | 25 (77) | 26 (79) | 24 (75) | 20 (68) | 16 (61) | 13 (55) | 18 (64.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 8 (46) | 8 (46) | 9 (48) | 11 (52) | 14 (57) | 17 (63) | 21 (70) | 21 (70) | 19 (66) | 16 (61) | 12 (54) | 9 (48) | 13.8 (56.8) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 35 (1.38) | 30 (1.18) | 40 (1.57) | 35 (1.38) | 25 (0.98) | 15 (0.59) | 5 (0.2) | 25 (0.98) | 40 (1.57) | 65 (2.56) | 50 (1.97) | 55 (2.17) | 420 (16.54) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 6 | 5 | 6 | 6 | 5 | 3 | 1 | 3 | 4 | 5 | 6 | 6 | 56 |
แหล่งที่มา: Climates to travel
การคมนาคม

เนื่องจากไม่มีสนามบิน เกาะนี้จึงสามารถไปถึงได้เฉพาะทางเรือจากอิบิซาเท่านั้น จึงทำให้เป็นเกาะที่เงียบสงบกว่าเกาะอื่นๆ แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา บริการผู้โดยสารประจำจากแผ่นดินใหญ่ของสเปนได้ช่วยเพิ่มการท่องเที่ยว
ตั๋วเรือเฟอร์รี่จากอิบิซามีจำหน่ายล่วงหน้า เช่นเดียวกับบริการรับส่งจากสนามบินหรือท่าเรืออิบิซาไปยังที่พักในฟอร์เมนเตราโดยตรง
เรือข้ามฟากไปเกาะฟอร์เมนเตราให้บริการจากท่าเทียบเรือของตนเองในท่าเรืออีบิซา โดยเรือจะออกเดินทางทุกครึ่งชั่วโมงในช่วงไฮซีซั่นด้วยเรือคาตามารัน ขนาดใหญ่ (ผู้โดยสารมากกว่า 200 คน) การเดินทางใช้เวลาประมาณ 30 นาที โดยใช้เวลา 10 นาทีในการออกจากเกาะอีบิซา 10 นาทีในการข้ามทะเล และอีก 10 นาทีในการมาถึงเกาะฟอร์เมนเตราผ่านคอคอดไปยังเอสปัลมาดอร์
ที่จอดเรือบางแห่งอาจไม่เหมาะสำหรับเรือใบภายใต้สถานการณ์ที่ไม่เหมาะสม
วัฒนธรรม

ฟอร์เมนเตราพูด ภาษาท้องถิ่นอิบิซาน ( eivissenc ) ซึ่งเป็นภาษาบาเลียริกของภาษากาตาลาแม้ว่าภาษาราชการจะเป็นภาษาคาตาลันและภาษาสเปน แต่ภาษาหลักอื่นๆ เช่น อังกฤษ อิตาลี เยอรมัน ฝรั่งเศส และดัตช์ ก็สามารถได้ยินกันอย่างแพร่หลายในช่วงฤดูร้อน เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวจำนวนมาก
กีฬา

ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายนถึง 7 กันยายน ฟอร์เมนเตราเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันวินด์เซิร์ฟชิง แชมป์โลก Techno 293 OD ประจำปี 2550 สำหรับเยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปี และเยาวชนอายุต่ำกว่า 17 ปี
หมู่บ้าน

เอส มัล ปาส
ระเบียงภาพ

Church in Sant Francesc
Satellite picture of Formentera
The coastline near Cala Saona
Island of Espalmador
Trucadors Beach
มณฑลบูรพา

มณฑลบูรพา หรือเดิมชื่อ มณฑลเขมร ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2434 ประกอบด้วยเมืองเสียมราฐ เมืองพระตะบอง เมืองพนมศก และเมืองศรีโสภณ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศกัมพูชา โดยได้เสียดินแดนไปเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2449 เพื่อแลกกับเมืองตราดและเมืองด่านซ้าย
ภูมิหลัง

เมืองเสียมราฐ เมืองพระตะบอง เมืองพนมศก และเมืองศรีโสภณ เป็นดินแดนทางภาคตะวันตกของเขมร มีฐานะเป็นศูนย์รักษาการใช้ควบคุมอำนาจในเขมร ป้องกันการขยายตัวของญวน และเพื่อรักษาความปลอดภัยของประเทศ จนเมื่อ พ.ศ. 2338 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงแต่งตั้งนักองค์เองออกไปเป็นพระเจ้าแผ่นดินกัมพูชา ปกครองในฐานะประเทศราช ส่วนเมืองพระตะบองและเสียมราฐ โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) ปกครองโดยขึ้นตรงกับกรุงเทพฯ นับแต่นั้นมา จนถึงสมัยที่ฝรั่งเศสเข้ามาแทรกแทรงกิจการในเขมร จน พ.ศ. 2410 ไทยจำเป็นต้นยกเขมรให้ฝรั่งเศส แต่ยังคงขอสงวนเมืองพระตะบองและเสียมราฐไว้เป็นของไทย แลกกับการยกเลิกการเป็นเจ้าอธิราชเหนือเขมร
เมืองเสียมราฐ เมืองพระตะบอง เมืองพนมศก และเมืองศรีโสภณ ถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นมณฑลที่ชื่อว่า "มณฑลเขมร" เมื่อ พ.ศ. 2434 ตามนโยบายจัดตั้งมณฑลชั้นนอก 6 มณฑล เพื่อป้องกันการคุกคามภายนอก และเพื่อเป็นการทดลองระเบียบการปกครองแบบใหม่ โปรดเกล้าฯ ให้พระยามหาอำมาตยาธิบดี (หรุ่น ศรีเพ็ญ) เป็นข้าหลวงใหญ่ โดยตั้งที่ทำการมณฑลอยู่ที่เมืองศรีโสภณ มีเจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์) เป็นผู้ว่าราชการเมืองพระตะบอง (ซึ่งกำลังป่วยหนัก) แต่เบื้องต้นยังไม่ได้จัดระเบียบแบบแผนเหมือนมณฑลเทศาภิบาลซึ่งได้มีการจัดให้มีภายหลัง ท้ายสุดได้รับการจัดระเบียบการปกครองแบบมณฑลเทศาภิบาล เมื่อ พ.ศ. 2439
ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "มณฑลตะวันออก" เมื่อ พ.ศ. 2442 และเป็น "มณฑลบูรพา" เมื่อ พ.ศ. 2443 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2449 ไทยต้องยอมทำสัญญายกมณฑลบูรพาให้กับฝรั่งเศสเพื่อแลกกับเมืองตราดและเมืองด่านซ้าย รวมถึงเกาะใต้แหลมสิงห์ไปจนถึงเกาะกูด เป็นของสยาม และสิทธิของคนเอเชียในบังคับฝรั่งเศสซึ่งต้องอยู่ภายใต้อำนาจศาลไทย
การปฏิรูป

ด้านการปกครอง ได้มีการจัดอำเภอเสียใหม่ โดยมณฑลบูรพามีอำเภอทั้งหมด 13 อำเภอ ส่วนอำเภอที่เคยมีอยู่แล้วก็ยกเลิกไป มีผลตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2448 นายอำเภอก็คือเจ้าเมือง เมืองขึ้น มีอำนาจต่างกัน แล้วแต่ที่เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์จะจัดให้ เช่น มีอำนาจในการตัดสินคดีได้ ส่วนกำนันผู้ใหญ่บ้านยังเป็นเหมือนอย่างเก่าแบบหัวเมืองชั้นใน
ด้านการศาลหลังการปฏิรูป พ.ศ. 2439 มี 3 ศาล คือ ศาลอำเภอ ศาลเมือง มีกรมการในเมืองเป็นตุลาการตัดสินทั้งความแพ่งและความอาญา อย่างศาลแบบเก่าในหัวเมืองชั้นใน โดยไม่ได้กำหนดว่าศาลใดชำระความได้เพียงใด เมื่อสอบสวนเสร็จแล้วต้องขอคำตัดสินจากเจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ อีกศาลหนึ่งคือ ศาลมณฑล มีหน้าที่ชำระความเกี่ยวกับคนในบังคับต่างประเทศ และรับอุทธรณ์ความที่ส่งมาจากหัวเมืองอื่นในมณฑลบูรพา วิธีการพิจารณาคดีเช่นเดียวกับสองศาลข้างต้น ต้องร่างคำพิพากษาปรึกษาเจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ก่อน
ด้านการคมนาคม ได้มีการเสนอเส้นทางรถไฟสายกรุงเทพ-พระตะบอง-จันทบุรี แต่รัฐบาลไม่อนุญาตให้สร้างเนื่องจากจะทำให้ควบคุมพระตะบองได้ยากลำบาก มีการเปิดที่ทำการไปรษณีย์ระหว่างเมืองพระตะบองกับพนมเปญเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2432 ต่อมาได้เปิดแห่งอื่น ๆ และได้เปิดโทรเลขติดต่อกับต่างประเทศเมื่อ พ.ศ. 2436
ศาลากลางเก่าเมืองพระตะบอง
อุทยานประวัติศาสตร์สด๊กก๊อกธม

| ปราสาทสด๊กก๊อกธม |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
จังหวัด: สระแก้ว
เทพ: พระศิวะ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: บ้านหนองหญ้าแก้ว หมู่ที่ 9 ตำบลโคกสูง อำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว
ประเทศ: ประเทศไทย
ที่ตั้งในประเทศไทยแสดงแผนที่จังหวัดสระแก้วอุทยานประวัติศาสตร์สด๊กก๊อกธม (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°50′37.29″N 102°44′14.84″E﻿ / ﻿13.8436917°N 102.7374556°E﻿ / 13.8436917; 102.7374556
สถาปัตยกรรม
ประเภท: ขอม
ผู้สร้าง: พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2
เสร็จสมบูรณ์: ราวพุทธศตวรรษที่ 16
ปรางประธาน ปราสาทสด๊กก๊อกธม
ปราสาทสด๊กก๊อกธม หรือ ปราสาทสด็อกก็อกธม (เขมร: ស្តុកកក់ធំ, Sdŏk Kák Thum) เป็นอุทยานประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งของประเทศไทยภายใต้การดูแลของกรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม เป็นปราสาทขอมและโบราณสถานที่ใหญ่และสำคัญของจังหวัดสระแก้ว ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่บ้านหนองหญ้าแก้ว หมู่ที่ 9 ตำบลโคกสูง อำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว อยู่ห่างจากอำเภออรัญประเทศไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 35 กิโลเมตร อยู่ห่างจากอำเภอตาพระยามาทางทิศใต้ประมาณ 15 กิโลเมตร จัดเป็นปราสาทหินขนาดใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกของประเทศไทย
ระหว่าง พ.ศ. 2539–2553 กรมศิลปากรได้สำรวจโบราณสถาน และอนุรักษ์พัฒนาปราสาทสด๊กก๊อกธม และ พ.ศ. 2560 กรมศิลปากรประกาศจัดตั้งปราสาทสด๊กก๊อกธมขึ้นเป็นอุทยานประวัติศาสตร์แห่งที่ 11 ซึ่ง
ปราสาทสด๊กก๊อกธมสร้างขึ้นด้วยหินศิลาแลง ตามลักษณะศิลปะขอมแบบคลัง-บาปวน สร้างเสร็จในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในสมัยพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 (Udayadityavarman II) ในบริเวณทิศตะวันออกเฉียงเหนือของปราสาท มีคำจารึกเป็นภาษาสันสกฤต ความยาว 340 บรรทัด ระบุความเป็นมาของการก่อสร้างปราสาทแห่งนี้
มีการพบหลักศิลาจารึกสด๊กก๊อกธม (หลักที่ 2) ซึ่งจดบันทึกเรื่องราว ประวัติศาสตร์ของชนชาติขอมเป็นช่วงระยะเวลานานถึง 200 ปี นับจากรัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 (พ.ศ. 1345-1393) กษัตริย์ผู้สถาปนาอาณาจักรเมืองพระนคร (Angkor) และเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบเทวราช ในจารึกได้กล่าวถึงกษัตริย์อีกหลายพระองค์ จนถึงสมัยพระเจ้าอุทยาทิตยวรมันที่ 2
คำว่า "สด๊กก๊อกธม" แปลได้สองความหมาย ความหมายที่หนึ่ง แปลว่า "ปราสาทขนาดใหญ่ที่มีต้นกกขึ้นรกรุงรัง" ความหมายที่สอง แปลว่า "เมืองที่มีต้นกกขึ้นรกในหนองน้ำใหญ่" เพราะมีหนองน้ำเป็นบารายเก่าขนาดใหญ่อยู่ติดกับปราสาททางทิศตะวันออก
บรรณานุกรม

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Prasat Sdok Kok Thom
Bhattacharya, Kamaleswar. A Selection of Sanskrit Inscriptions from Cambodia. In collab. with Karl-Heinz Golzion. Siem Reap, The Centre for Khmer Studies 2009.
Briggs, Lawrence Palmer. The Ancient Khmer Empire. Transactions of the American Philosophical Society 1951.
Burgess, John. Stories in Stone - The Sdok Kok Thom Inscription & the Enigma of Khmer History. Riverbooks 2010.
Freeman, Michael. A Guide to the Khmer Temples of Thailand and Laos. Weatherhill 1998
Higham, Charles. The Civilization of Angkor.  University of California Press 2001
Sak-Humphry, Chhany and Jenner, Philip N. The Sdok Kak Thom Inscription With A Grammatical Analysis of the Old Khmer Text.. Phnom Penh, The Buddhist Institute 2005.
Burgess, John. Stories in Stone - The Sdok Kok Thom Inscription & the Enigma of Khmer History. เก็บถาวร 2010-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Riverbooks 2010.
Sak-Humphry, Chhany and Jenner, Philip N. The Sdok Kak Thom Inscription With A Grammatical Analysis of the Old Khmer Text.. Phnom Penh, The Buddhist Institute 2005.
| ด ค กอุทยานประวัติศาสตร์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
 พระนครศรีอยุธยา  สุโขทัย  พนมรุ้ง  พระนครคีรี  ศรีสัชนาลัย  พิมาย  เมืองสิงห์  กำแพงเพชร  ภูพระบาท  ศรีเทพ  สด๊กก๊อกธม 
ระดับประเทศ : อุทยานแห่งชาติ ·  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ·  เขตห้ามล่าสัตว์ป่า  ระดับโลก : แหล่งมรดกโลกในไทย ·  ความทรงจำแห่งโลกของไทย ·  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย ·  พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย ·  พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย ·  อุทยานธรณีโลกในไทย
เกาะปูลูไว

บทความนี้เกี่ยวกับเกาะในประเทศกัมพูชา สำหรับเกาะในประเทศไทย ดูที่ เกาะหวาย
| កោះពូលូវៃ (เขมร) |
| --- | --- |
เกาะปูลูไว, เกาะไว
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: กัมพูชา - เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พิกัด: 9°55′N 102°54′E﻿ / ﻿9.917°N 102.900°E﻿ / 9.917; 102.900
พื้นที่: 3.9 ตารางกิโลเมตร (1.5 ตารางไมล์)
ความยาว: 5.4 กม. (3.36 ไมล์)
ความกว้าง: 1.6–0.3 km (0.99–0.19 mi)
ความยาวชายฝั่ง: 14 กม. (8.7 ไมล์)
การปกครอง
 กัมพูชา
จังหวัด: กำปอต
ประชากรศาสตร์
ภาษา: เขมร
กลุ่มชาติพันธุ์: ชาวเขมร
เกาะปูลูไว หรือเกาะไว (เขมร: កោះពូលូវៃ; Koh Wai, Poulo Wai; หรือ Wai Islands) เป็นกลุ่มของเกาะขนาดเล็กสองเกาะที่ไม่มีผู้คนอยู่อาศัยในอ่าวไทย เกาะนี้อยู่ห่างจากชายฝั่ง 95 กิโลเมตร ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดพระสีหนุ อยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดกำปอต เกาะทั้งสองอยู่ห่างกัน 1.4 กิโลเมตร
ประวัติ

เกาะนี้ตั้งในพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลระหว่างกัมพูชา ไทย และเวียดนาม ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2518 พื้นที่เกาะนี้และเกาะใกล้เคียงคือเกาะตางเป็นพื้นที่ที่เกิดกรณีมายาเกซ อีกเดือนต่อมา เกิดการปะทะระหว่างกองทัพประชาชนเวียดนามกับเขมรแดงเพื่อแย่งสิทธิ์ครอบครองเกาะนี้ ทหารเวียดนามได้ออกจากเกาะไวในเดือนสิงหาคม
เกาะไวเป็นสถานที่ที่ไม่ให้นักท่องเที่ยวไปเยือนเป็นเวลานาน ปัจจุบันสามารถเข้าไปท่องเที่ยวได้ แต่ระยะทางไกลเกินกว่าจะไปกลับได้ในวันเดียว ต้องค้างคืนที่เกาะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Concern over Boundary Affairs เก็บถาวร 2012-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Grand Tour for Keen Divers - Poulo Wai
Cambodia's Islands
แลนซ์ เคด

| แลนซ์ เคด |
| --- | --- |

เกิด: 2 มีนาคม ค.ศ. 1981(1981-03-02) คาร์รอลล์, รัฐไอโอวา
เสียชีวิต: 13 สิงหาคม ค.ศ. 2010(2010-08-13) (30 ปี) แซนแอนโทนีโอ, รัฐเท็กซัส
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: คาวบอย เคด การ์ริสัน เคด แลนซ์ เคด
ส่วนสูง: 6 ft 5 in (1.96 m)
น้ำหนัก: 267 lb (121 kg; 19.1 st)
มาจาก: แซนแอนโทนีโอ, รัฐเท็กซัส โอมาฮา, รัฐเนแบรสกา แนชวิลล์, รัฐเทนเนสซี
ฝึกหัดโดย: ชอว์น ไมเคิลส์
เปิดตัว: ค.ศ. 1999
แลนซ์ เคอร์ทิส แมกไนท์ เกิดวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันในชื่อว่า แลนซ์ เคด อดีตแชมป์โลกแท็กทีมคู่กับ เทรเวอร์ เมอร์ดอช 3 สมัย ของสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์(WWE) ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงเมื่อ 13 สิงหาคม 2010 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลว ในขณะที่อายุได้แค่ 29 ปี
ประวัติในวงการมวยปล้ำ

แลนซ์ เคด เป็นศิษย์รุ่นแรกของชอว์น ไมเคิลส์ ได้เริ่มปล้ำในปี 1999 ที่ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาก็ได้เซ็นสัญญาในทางด้านการพัฒนาของ WWE และในที่สุดก็เขามาในรอว์ ได้ในปี 2003 โดยการปล้ำแทคทีมกับ มาร์ค จินแดรก (Mark Jindrak) ก่อนที่จะแยกออกจากกัน และเคตก็ไปจัดคู่ปล้ำแทคทีมใหม่กับเทรเวอร์ เมอร์ด็อก (Trevor Murdoch) ในนามแลนซ์ เคด และเทรเวอร์ เมอร์ด็อก และถูกให้ออกในวันที่ 14 ตุลาคม 2008 โดยสาเหตุที่ให้ออกก็เนื่องจาก เคตใช้ยาแก้ปวดมากเกินขนาด ทำให้เกิดอาการเป็นลมชัก ท้ายที่สุด WWE ก็ได้เซ็นสัญญานำเขากลับมา ในค่ายพัฒนาทักษะ FCW และก็ให้เขาออกอีกครั้งหนึ่ง ก็เป็นปัญหาเกี่ยวกับยาโดยคราวนี้ติดการกินยานอนหลับ ผลงานสุดท้ายของ แลนซ์ เคด ก่อนที่จะเสียชีวิตลง เขาไดปล้ำในรายการใหญ่เมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมาของ AJPW พบกับ Seiya Sanada
เกี่ยวกับมวยปล้ำ

ท่าไม้ตาย
Diving elbow drop
Lariat
Sitout side slam spinebuster – 2007–2010
ท่าเอกลักษณ์
Diving leg drop
Dropkick
Superkick – Independent circuit
Vertical suplex, sometimes from the top rope
พร้อมด้วย เทรเวอร์ เมอร์ด็อก
Sweet and Sour (Simultaneous lariat (Cade) / chop block (Murdoch) combination)
ผู้จัดการ
Kenny Bolin
Jonathan Coachman
ฉายา
"เดอะ ราจห์ เฮาส์"
ผลงานแชมป์และความสำเร็จ

Heartland Wrestling Association
HWA Heavyweight Championship (2 สมัย)
HWA Tag Team Championship (3 สมัย) – คู่กับ Steve Bradley (2) และ Mike Sanders (1)
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him #80 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2008
Texas Wrestling Alliance
TWA Television Championship (1 สมัย)
World Wrestling Entertainment
World Tag Team Championship (3 สมัย) – คู่กับ Trevor Murdoch
นาโช บิดัล (นักฟุตบอล)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 บิดัลกับโอซาซูนาใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อิกนาซิโอ บิดัล มิราเยส
วันเกิด:   (1995-01-24) 24 มกราคม ค.ศ. 1995 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  เอลกัมเปลโย สเปน
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  แบ็กขวา
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โอซาซูนา
หมายเลข:  2
สโมสรเยาวชน
2006–2009:  เอร์กูเลส
2009–2014:  บาเลนเซีย
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2017 |  บาเลนเซีย เบ |  76 |  (4) |
| 2017–2018 |  บาเลนเซีย |  7 |  (1) |
| 2018– |  โอซาซูนา |  57 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2012 |  สเปน รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |  2 |  (0) |
| 2013 |  สเปน รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 8 มีนาคม 2020
อิกนาซิโอ "นาโช" บิดัล มิราเยส (เกิดวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปนผู้เล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับโอซาซูนา
สโมสรอาชีพ > บาเลนเซีย

บิดัลเกิดที่เอลกัมเปลโย จังหวัดอาลิกันเต แคว้นบาเลนเซีย เขาได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของบาเลนเซียใน ค.ศ. 2009 เขาได้ลงเล่นให้กับทีมสำรองครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2014 โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองในช่วงครึ่งหลังแทน โฆเซ ลุยส์ กายา ในนัดที่บุกไปแพ้เลบันเต เบ 0–2 ในเซกุนดาดิบิซิออน เบ
บิดัลทำประตูแรกได้เมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2017 ในนัดที่เปิดบ้านเอาชนะอัสปัญญ็อล เบ 2–1 เขาได้ลงเล่นให้กับทีมในเซกุนดาดิบิซิออน เบ ฤดูกาล 2016–17 ทั้งหมด 42 นัด ซึ่งในวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 นั้นเอง เขาได้ต่อสัญญากับสโมสรจนถึง ค.ศ. 2020
ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2017 บิดัลได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในลาลิกาเป็นครั้งแรก ในนัดที่เปิดบ้านเอาชนะลัสปัลมัสไปได้ 1–0 ต่อมาเขาทำประตูแรกในลาลิกาเมื่อวันที่ 24 กันยายน ช่วยให้ทีมเอาชนะเรอัลโซซิเอดัดไปได้ 3–2
สโมสรอาชีพ > โอซาซูนา

ในวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 บิดัลเซ็นสัญญา 4 ปีกับโอซาซูนาในเซกุนดาดิบิซิออน เขาได้ลงเล่นถึง 38 นัดในฤดูกาล 2018–19 โดยเขาทำ 5 แอสซิสต์ ช่วยให้ทีมเลื่อนชั้นกลับสู่ลีกสูงสุดในฐานะแชมป์
เกียรติประวัติ

โอซาซูนา
เซกุนดาดิบิซิออน: 2018–19
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ นาโช บิดัล ที่ BDFutbol
Ciberche stats and bio
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเซอา โอซาซูนา  |
| --- | --- |
 1 S. Herrera  2 บิดัล  3 Navas  4 Unai  5 D. García  6 ออยเอร์  7 Cardona  8 Mérida  9 Ávila  10 Torres  11 Gallego  12 Roncaglia  13 Rubén  14 R. García  15 Lato  16 Arnaiz  17 Rober  19 Barja  20 Brašanac  21 I. Pérez  22 Adrián  23 Aridane  26 J. Pérez  27 Moncayola  29 Endika  30 Estupiñán  ผู้ฝึกสอน: อาร์ราซาเต
จังหวัดนครจัมปาศักดิ์

จังหวัดนครจัมปาศักดิ์ เป็น 1 ใน 4 จังหวัดที่ประเทศไทยได้ดินแดนคืนจากฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2484 โดยยกท้องที่การปกครองเมืองจำปาศักดิ์ ซึ่งเดิมขึ้นอยู่กับมณฑลอุบลราชธานีในสมัยรัชกาลที่ 5 และตกอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2447 ขึ้นเป็นจังหวัด  ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยต้องส่งดินแดนดังกล่าวให้แก่ฝรั่งเศส ซึ่งปกครองประเทศลาวในขณะนั้น ภายหลังเมื่อประเทศลาวได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสแล้ว พื้นที่ดังกล่าวจึงได้ยกขึ้นเป็นแขวงจำปาศักดิ์ของลาวในปัจจุบัน
อนึ่ง พื้นที่ของจังหวัดนี้ยังกินอาณาบริเวณพื้นที่ส่วนหนึ่งของจังหวัดสตึงแตรง และพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดพระวิหาร ในประเทศกัมพูชาในปัจจุบันนี้ด้วย
กรมศิลปากรได้กำหนดให้จังหวัดจัมปาศักดิ์ใช้ตราประจำจังหวัดเป็นรูปปราสาทวัดภู อันเป็นโบราณสถานสำคัญของเมืองจำปาศักดิ์ อย่างไรก็ตาม ในหนังสือตราประจำจังหวัดของกรมศิลปากร พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2542 ไม่ได้ลงพิมพ์รูปตราดังกล่าวไว้ด้วย
การจัดการปกครอง

เมื่อแรกตั้งจังหวัดนั้น ได้แบ่งการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ ตามประกาศเรื่องตั้งอำเภอ ลงวันที่ 23 กรกฎาคม พุทธศักราช 2484 ดังนี้
อำเภอเมืองนครจัมปาศักดิ์ (ตามเขตอำเภอนครจัมปาศักดิ์เดิม)
อำเภอวรรณไวทยากร (ตามเขตอำเภอมูลปาโมกเดิม) ตั้งชื่อตามพระนาม พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
อำเภอธาราบริวัตร (ตามเขตอำเภอธาราบริวัตรเดิม)
อำเภอมะโนไพร (ตามเขตอำเภอมะโนไพรเดิม)
กิ่งอำเภอโพนทอง (ตามเขตกิ่งอำเภอโพนทองเดิม)
หลังจากนั้นวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2484 สภาผู้แทนราษฎรได้พิจารณาจัดตั้งศาลจังหวัด โดยคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2484  ต่อมาทางการได้ปรับปรุงเขตการปกครองจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ใหม่ โดยโอนท้องที่อำเภอจอมกระสานต์ จังหวัดพิบูลสงคราม มาขึ้นจังหวัดนครจัมปาศักดิ์  ทำให้จังหวัดนครจัมปาศักดิ์มีเขตการปกครองจนถึง พ.ศ. 2489 รวมทั้งสิ้น 6 อำเภอ คือ อำเภอเมืองนครจัมปาศักดิ์ อำเภอวรรณไวทยากร อำเภอธาราบริวัตร อำเภอมะโนไพร อำเภอจอมกระสานติ์ และกิ่งอำเภอโพนทอง
อนึ่ง ทางราชการได้คืนฐานะให้เจ้ายุติธรรมธร (หยุย ณ จำปาศักดิ์) อดีตเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ก่อนที่จะตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส ให้มีฐานะเป็นเจ้าผู้ครองนครอีกครั้งหนึ่ง (แทนการแต่งตั้งผู้ว่าราชการจังหวัด) พระองค์ได้อยู่ในตำแหน่งดังกล่าวจนถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2489
เกร็ดความรู้

ชื่ออำเภอต่างๆ ที่ตั้งขึ้นในทั้ง 4 จังหวัด ที่ได้คืนมาจากฝรั่งเศสนั้น ส่วนหนึ่งตั้งชื่อตามบุคคลที่มีบทบาทอย่างสูงในสงครามอินโดจีน  เฉพาะจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ มีชื่ออำเภอลักษณะดังกล่าว 1 อำเภอ คือ อำเภอวรรณไวทยากร ซึ่งตั้งตามพระนามของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ที่ปรึกษาสำนักนายกรัฐมนตรีและกระทรวงการต่างประเทศ และหัวหน้าคณะผู้แทนเจรจาสันติภาพฝ่ายไทยในกรณีพิพาทอินโดจีน
ดูเพิ่ม

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครจัมปาศักดิ์
พัง ซึง-ฮวัน

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  Bang Seung-Hwan
วันเกิด:   (1983-02-25) 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 (41 ปี)
สถานที่เกิด:  ประเทศเกาหลีใต้
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
:  มหาวิทยาลัยทงกุก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2008 |  อินช็อนยูไนเต็ด |  85 |  (9) |
| 2009 |  เชจูยูไนเต็ด |  23 |  (5) |
| 2010–2011 |  เอฟซีโซล |  33 |  (4) |
| 2012–2013 |  ปูซานไอพาร์ก |  47 |  (5) |
| 2013 |  → เมืองทอง ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  11 |  (1) |
| 2014 |  → ยูไอทีเอ็ม (ยืมตัว) |  10 |  (4) |
| 2014 |  แอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล |  15 |  (5) |
| 2015–2016 |  เกอดะฮ์ |  51 |  (8) |
| 2017–2018 |  ราชนาวี |  25 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 30 ตุลาคม 2017
| --- | --- |
พัง ซึง-ฮวัน
ฮันกึล: 방승환
ฮันจา: 方承奐
อาร์อาร์: Bang Seung-hwan 
เอ็มอาร์: Pang Sŭng-hwan 
พัง ซึง-ฮวัน (เกาหลี: 방승환) เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลี เล่นในตำแหน่งกองหน้า โดยเขาทำสถิติการทำประตูที่เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลประเทศเกาหลีใต้ ในการทำประตูภายใน 11 วินาที ให้แก่อินช็อนยูไนเต็ด ในนัดที่พบกับโปฮังสตีลเลอส์ ซึ่งในนัดนั้นผลการแข่งขันเสมอกัน 2–2 ในการแข่งขันเคลีก วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
แหล่งข้อมูลอื่น

K-League Player Record[ลิงก์เสีย] (เกาหลี)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลราชนาวี  |
| --- | --- |
 3 พลธวัฒน์  4 ต่อศักดิ์  8 สรรเสริญ  10 ธัญพิสิษฐ์  13 ภานุวัฒน์  16 บารมี  19 อาทิตย์  20 กิตติพล  21 จักรายุทธ์  24 พิทยา  26 โดบาเล  28 สหรัฐ  31 ชณธวัฒน์  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สมชาย