stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอท่าบ่อ
การคมนาคม

อำเภอท่าบ่อมีถนนสายสำคัญคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 211 [สายแยกทางหลวงหมายเลข 2 (หนองสองห้อง)-เชียงคาน] การเดินทางมาอำเภอท่าบ่อ ได้แก่
ทางรถยนต์ การเดินทางจากกรุงเทพมหานคร สามารถมาได้ทางถนนพหลโยธินถึงจังหวัดสระบุรี แยกเข้าสู่ถนนมิตรภาพไปยังจังหวัดนครราชสีมา ขอนแก่น อุดรธานี จากจังหวัดอุดรธานีประมาณ 40 กิโลเมตรที่บ้านหนองสองห้อง จะมีทางแยกเข้าถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 211 ขับรถต่อไปอีก 30 กิโลเมตรจะถึงอำเภอท่าบ่อ รวมระยะทางประมาณ 634 กิโลเมตร
ทางรถโดยสารประจำทาง
รถโดยสารปรับอากาศสาย 933 (กรุงเทพมหานคร-อุดรธานี-ศรีเชียงใหม่)
รถโดยสารปรับอากาศสาย 210 , 211 , 262 (นครราชสีมา-อุดรธานี-ศรีเชียงใหม่)
รถโดยสารไม่ปรับอากาศสาย 223 (อุดรธานี-ศรีเชียงใหม่)
รถโดยสารไม่ปรับอากาศสาย 507 (หนองคาย-เลย)
รถโดยสารไม่ปรับอากาศสาย 4326 (หนองคาย-ท่าบ่อ)
รถสองแถวขนาดใหญ่สาย 507 (สังคม-ท่าบ่อ)
รถสองแถวขนาดใหญ่สาย 1382 (หนองคาย-ศรีเชียงใหม่)
รถสองแถวขนาดใหญ่สาย 4651 (ท่าบ่อ-โพธิ์ตาก)
รถสองแถวขนาดเล็กสาย 294 (หนองบัวลำภู-บ้านนาคำไฮ-หนองคาย) [ผ่านทางอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี]
สถานที่ที่น่าสนใจ > หมู่บ้านประมงน้ำจืด

อยู่ที่ตำบลกองนาง ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 211 ตอนท่าบ่อ-ศรีเชียงใหม่ เป็นหมู่บ้านที่ชาวบ้านมีอาชีพทำการประมงน้ำจืดและเพาะเลี้ยงปลาน้ำจืดชนิดต่าง ๆ เช่น ปลาตะเพียน ปลาไน ปลานวลจันทร์น้ำจืด ปลายี่สกเทศ ปลาเกล็ดเงิน ปลาหัวโต และปลาดุกเทศ โดยจัดส่งไปจำหน่ายยังกรุงเทพมหานคร ภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นวิถีชีวิตชาวบ้านที่น่าสนใจแห่งหนึ่ง
สถานที่ที่น่าสนใจ > หมู่บ้านทำยาสูบ

อยู่บริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 211 ตอนสี่แยกหนองคาย-ท่าบ่อ มีชาวบ้านทำไร่ยาสูบตามแนวเลียบริมฝั่งโขง มีทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงาม เป็นวิถีชีวิตชาวบ้านที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่ง
สถานที่ที่น่าสนใจ > หมู่บ้านทำแผ่นกระยอ

อยู่บริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 211 ตอนแยกทางหลวงหมายเลข 2 (หนองสองห้อง)-ท่าบ่อ เป็นหมู่บ้านทำแผ่นกระยอ เป็นแผ่นแป้งสำหรับใช้ทำเปาะเปี๊ยะ มีการส่งไปจำหน่ายยังต่างประเทศ เป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือนและวิถีชีวิตที่น่าสนใจ
สถานที่ที่น่าสนใจ > แหล่งโบราณคดีบ้านโคกคอน

อยู่ที่บ้านโคกคอน ตำบลโคกคอน เป็นแหล่งโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ต่อเนื่องมาถึงสมัยทวารวดี ได้มีการขุดพบโครงกระดูกมนุษย์โบราณและเครื่องใช้ต่างๆ ได้เป็นจำนวนมาก โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เครื่องมือหินขัด กำไลหิน หัวลูกศรหิน กระพรวนสำริด แท่งดินเผา มลายภาชนะดินเผาแบบเนื้อดิน บางชิ้นมีลายเขียนสีแดงแบบกลุ่มวัฒนธรรมบ้านเชียง เสมาหินสมัยทวารวดี และครกหินใหญ่ที่สันนิษฐานว่าเป็นเบ้าหลอมโลหะ นอกจากนี้ยังได้พบเหรียญฟูนันสมัยทวารวดี
สถานที่ที่น่าสนใจ > หลวงพ่อพระเจ้าองค์ตื้อ

ประดิษฐานอยู่ ณ วิหารวัดศรีชมภูองค์ตื้อ บ้านน้ำโมง ตำบลน้ำโมง หลวงพ่อพระเจ้าองค์ตื้อสร้างในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช เมื่อปี พ.ศ. 2105 โดยใช้ทองเหลืองและทองแดงหนัก 1 ตื้อ (ประมาณ 12,000 กิโลกรัม) แล้วหล่อเป็นส่วน ๆ โดยหล่อพระเกศเป็นลำดับสุดท้าย เมื่อหล่อเสร็จประกอบเป็นองค์พระแล้วได้นำมาประดิษฐาน ณ วัดโกสีย์ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดศรีชมภูองค์ตื้อ เมื่อพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชทรงทราบและได้เสด็จมาทอดพระเนตรแล้วเกิดศรัทธา จึงได้ทรงสร้างพระวิหารเพื่อให้เป็นที่ประดิษฐานพระเจ้าองค์ตื้อ และปันเขตแดนให้เป็นเขตของพระเจ้าองค์ตื้อพร้อมทั้งมีบริวาร 13 หมู่บ้าน
พระเจ้าองค์ตื้อเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หล่อด้วยทองสำริดขนาดใหญ่ และถือว่าใหญ่ที่สุดของจังหวัดหนองคาย มีพุทธลักษณะงดงามมาก หน้าตักกว้าง 3.30 เมตร สูง 4 เมตร ชาวหนองคายและประชาชนทั่วไปทั้งสองฝั่งแม่น้ำโขงนับถือหลวงพ่อพระเจ้าองค์ตื้อว่าศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก ในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาได้กำหนดเป็นพระราชพิธีที่กษัตริย์เวียงจันทน์ต้องเสด็จมานมัสการทุก 4 เดือน โดยแต่งขบวนช้าง ม้า และราบ มาสักการะจากวัดท่าคกเรือจนถึงวัดพระเจ้าองค์ตื้อเป็นระยะทางกว่า 10 กิโลเมตร ถนนนี้จึงได้ชื่อว่า "จรดลสวรรค์" มาจนถึงทุกวันนี้
ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4 มีการเวียนเทียนรอบพระวิหารพระเจ้าองค์ตื้อ และตอนเช้าวันแรม 1 ค่ำ มีการจุดบั้งไฟบูชาพระเจ้าองค์ตื้อ และเป็นวันสิ้นสุดงานสมโภชพระเจ้าองค์ตื้อ ซึ่งมีเป็นประจำทุกปีตั้งแต่วันขึ้น 11 ค่ำ เดือน 4 ไปจนถึงวันแรม 1 ค่ำ เดือน 4
ตำบลในอำเภอท่าบ่อ
หมู่บ้านทำแผ่นกระยอ
หลวงพ่อพระเจ้าองค์ตื้อ
พรรคเศรษฐกร

| พรรคเศรษฐกร  |
| --- | --- |

หัวหน้า: เทพ โชตินุชิต
เลขาธิการ: แคล้ว นรปติ
ก่อตั้ง: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2498
ถูกยุบ: 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 (21 ปี)
อุดมการณ์: สังคมนิยม
การเมืองไทย    รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคเศรษฐกร เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 โดยจดทะเบียนก่อตั้งพรรค เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2498 โดยมีเทพ โชตินุชิต เป็นหัวหน้าพรรค และแคล้ว นรปติ เป็นเลขาธิการพรรค และมีการจดทะเบียนขึ้นใหม่ตามกฎหมายว่าด้วยพรรคการเมืองอีก 2 ครั้ง คือ เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ในชื่อ "พรรคแนวร่วม-เศรษฐกร" และเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ในชื่อ "พรรคเศรษฐกร"
ประวัติ > พรรคเศรษฐกร (พ.ศ. 2498)

พรรคเศรษฐกร จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 โดยจดทะเบียนก่อตั้งพรรค เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2498 โดยมีนาย เทพ โชตินุชิต เป็นหัวหน้าพรรค และนาย แคล้ว นรปติ เป็นเลขาธิการพรรค จนกระทั่งพรรคเศรษฐกรถูกยุบเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2501 ตามคำสั่ง คณะปฏิวัติ ที่มี จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารบก เป็นหัวหน้าคณะ
ประวัติ > พรรคแนวร่วม-เศรษฐกร

พรรคแนวร่วม-เศรษฐกร จดทะเบียนตาม พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 โดยได้จดทะเบียนก่อตั้งพรรคเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เป็นลำดับที่ 5/2511 มีนาย เทพ โชตินุชิต เป็นหัวหน้าพรรคนาย แคล้ว นรปติ เป็นรองหัวหน้าพรรคนาย พรชัย แสงชัจจ์ เป็นเลขาธิการพรรคและนาย ทองใบ ทองเปาด์ เป็นรองเลขาธิการพรรค
พรรคแนวร่วม-เศรษฐกรถูกยุบตามประกาศของ คณะปฏิวัติ ฉบับที่ 9 เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
ประวัติ > พรรคเศรษฐกร (พ.ศ. 2517)

พรรคเศรษฐกร จดทะเบียนก่อตั้งอีกครั้งตาม พ.ร.บ.พรรคการเมือง พ.ศ. 2517 โดยจดทะเบียนจัดตั้งพรรคเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 มีนายทิม ภูริพัฒน์ เป็นหัวหน้าพรรค ต่อมาถูกยุบพรรคเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ตามคำสั่งของ คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
บุลากรภายในพรรค > หัวหน้าพรรคเศรษฐกร

| หัวหน้าพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> ลำดับที่ | หัวหน้าพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> รูป | หัวหน้าพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> รายนาม | หัวหน้าพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> เริ่มวาระ | หัวหน้าพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> สิ้นสุดวาระ | หัวหน้าพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง | หัวหน้าพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | เทพ โชตินุชิต | 4 ตุลาคม พ.ศ. 2498 | 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 | 3 ปี 16 วัน |  |
| หัวหน้าพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> ลำดับที่ | หัวหน้าพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> รูป | หัวหน้าพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> รายนาม | หัวหน้าพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> เริ่มวาระ | หัวหน้าพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> สิ้นสุดวาระ | หัวหน้าพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง | หัวหน้าพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | เทพ โชตินุชิต | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2511 | 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 | 2 ปี 352 วัน |  |
| หัวหน้าพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> ลำดับที่ | หัวหน้าพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> รูป | หัวหน้าพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> รายนาม | หัวหน้าพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> เริ่มวาระ | หัวหน้าพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> สิ้นสุดวาระ | หัวหน้าพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง | หัวหน้าพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 |  | ทิม ภูริพัฒน์ | 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 | 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 | 4 ปี 322 วัน |  |
บุลากรภายในพรรค > เลขาธิการพรรคเศรษฐกร

| เลขาธิการเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> ลำดับที่ | เลขาธิการเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> รูป | เลขาธิการเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> รายนาม | เลขาธิการเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> เริ่มวาระ | เลขาธิการเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> สิ้นสุดวาระ | เลขาธิการเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)> ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง | เลขาธิการเศรษฐกร(ครั้งที่ 1)>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | แคล้ว นรปติ | 4 ตุลาคม พ.ศ. 2498 | 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 | 3 ปี 16 วัน |  |
| เลขาธิการพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> ลำดับที่ | เลขาธิการพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> รูป | เลขาธิการพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> รายนาม | เลขาธิการพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> เริ่มวาระ | เลขาธิการพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> สิ้นสุดวาระ | เลขาธิการพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร> ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง | เลขาธิการพรรคพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | เทพ โชตินุชิต | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2511 | 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 | 2 ปี 352 วัน |  |
| เลขาธิการพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> ลำดับที่ | เลขาธิการพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> รูป | เลขาธิการพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> รายนาม | เลขาธิการพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> เริ่มวาระ | เลขาธิการพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> สิ้นสุดวาระ | เลขาธิการพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)> ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง | เลขาธิการพรรคพรรคเศรษฐกร(ครั้งที่ 2)>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | ทิม ภูริพัฒน์ | 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 | 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 | 4 ปี 322 วัน |  |
การเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง 26 กุมภาพันธ์ 2500

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500  พรรคเศรษฐกรได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งปรากฏว่าได้ที่นั่งในสภาทั้งสิ้น 9 ที่นั่งโดยนายเทพหัวหน้าพรรคและนายแคล้วเลขาธิการพรรคก็ได้รับการเลือกตั้งเข้ามา
การเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง 15 ธันวาคม 2500

ภายหลังการรัฐประหารเมื่อวันที่ 16 กันยายน 2500 ได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 ทางพรรคก็ได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งปรากฏว่าได้ที่นั่งในสภาทั้งหมด 7 ที่นั่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อน 2 ที่นั่ง
การเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง 10 กุมภาพันธ์ 2512

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 พรรคแนวร่วม-เศรษฐกร ได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งปรากฏว่าทางพรรคได้ที่นั่งในสภาเพียง 4 ที่นั่งและนายเทพ โชตินุชิต หัวหน้าพรรคก็ยังพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งที่ จังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งเป็นบ้านเกิด
ในการเลือกตั้งครั้งนั้น มีสมาชิกของพรรคได้รับเลือกตั้ง ประกอบด้วย แคล้ว นรปติ มีเดช วรสีหะ สนั่น ธีระศรีโชติ และ สว่าง ตราชู จากจังหวัดขอนแก่นทั้ง 4 คน
การเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง 26 มกราคม 2518

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 พรรคเศรษฐกร ได้รับเลือกตั้งจำนวน 1 ที่นั่ง คือ เริ่มรัฐ จิตรภักดี จากจังหวัดศรีสะเกษ
เป๋ย์โต่ว (จางฮว่า)

| เมืองเป๋ย์โต่ว 北斗鎮 โฮกูโตะ |
| --- | --- |
เมือง
สถานที่ต่าง ๆ ในเมืองเป๋ย์โต่ว
เมืองเป๋ย์โต่วในเทศมณฑลจางฮว่า
เมืองเป๋ย์โต่วที่ตั้งเมืองเป๋ย์โต่วในประเทศไต้หวัน
พิกัด: 23°52′29″N 120°31′29″E﻿ / ﻿23.8747°N 120.5248°E﻿ / 23.8747; 120.5248
ประเทศ:  ไต้หวัน
เทศมณฑล: จางฮว่า
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: หลี่ เสวียนไจ้ (李玄在)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19 ตร.กม. (7 ตร.ไมล์)
ประชากร (กรกฎาคม 2018)
 • ทั้งหมด: 33,262 คน
 • ความหนาแน่น: 1,800 คน/ตร.กม. (4,500 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: town.chcg.gov.tw/beidou  (ในภาษาจีน)
เมืองเป๋ย์โต่ว (จีน: 北斗鎮; พินอิน: Běidǒu Zhèn; เป่อ่วยยี: Pak-táu-tìn) เป็นเมืองหนึ่งในเทศมณฑลจางฮว่า ประเทศไต้หวัน
ประวัติศาสตร์

เป๋ย์โต่ว เดิมเรียกว่า เป๊อเต้า (寶斗; เป่อ่วยยี: Pó-táu) ซึ่งเป็นท่าเรือบนแม่น้ำสาขาของแม่น้ำจั๋วฉุ่ย และมีการทำธุรกิจการค้ากับจีนแผ่นดินใหญ่ เนื่องจากท่าเรือนี้เป็นสถานที่สำคัญของเทศมณฑลจางฮว่าตอนใต้ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ชิง เมืองนี้จึงมีรั้วล้อมรอบและมีกำแพงป้องกัน ในปี 1738 ได้มีการสร้างตลาดในเมืองแห่งแรกขึ้น ชื่อว่า ตลาดตงหลัว ในหมู่บ้านจิ้วเหมย์ บนฝั่งทิศใต้ของแม่น้ำตงหลัว ในปี 1806 บ้านเรือนและทุ่งนาตามถนนในตัวเมืองล้วนเสียหายเนื่องมาจากการต่อสู้ระหว่างผู้อพยพจากจางโจวและเฉวียนโจว ในปี 1821 ได้มีการสร้างตลาดขึ้นใหม่ที่ริมแม่น้ำในหมู่บ้านเป่าโต้ว
ภูมิศาสตร์

เมืองเป๋ย์โต่วตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มน้ำทางตะวันออกเฉียงใต้ของเทศมณฑล มีพื้นที่ 19.2547 ตารางกิโลเมตร เป็นเมืองที่เล็กที่สุดเป็นอันดับสองในเทศมณฑลรองจากตำบลเซี่ยนซี ณ เดือนมกราคม 2017 มีประชากร 33,273 คน เป็นชาย 16,784 คน และหญิง 16,489 คน
เขตการปกครอง

เมืองเป๋ย์โต่วประกอบด้วย 15 หมู่บ้านในเมือง (里 หลี่) ได้แก่
หมู่บ้านต้าเต้า (大道里)
หมู่บ้านต้าซิน (大新里)
หมู่บ้านกวางฟู่ (光復里)
หมู่บ้านจวีเหริน (居仁里)
หมู่บ้านชีซิง (七星里)
หมู่บ้านตงกวาง (東光里)
หมู่บ้านเหวินชาง (文昌里)
หมู่บ้านอู่เฉวียน (五權里)
หมู่บ้านซีอาน (西安里)
หมู่บ้านซีเต๋อ (西德里)
หมู่บ้านซินเชิง (新生里)
หมู่บ้านซินเจิ้ง (新政里)
หมู่บ้านจงเหอ (中和里)
หมู่บ้านจงเหลียว (中寮里)
หมู่บ้านจ้งชิ่ง (重慶里)
เศรษฐกิจ

เมืองนี้ขึ้นชื่อในเรื่อง บ้าอ๋วน หรือ โร่ว-ยฺเหวียน อาหารไต้หวันยอดนิยมที่คิดค้นขึ้นในเมืองเป๋ย์โต่ว[ต้องการอ้างอิง]
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดเตี้ยนอาน (奠安宮)
ถนนเก่าเป๋ย์โต่ว
สวนสาธารณะริมน้ำ
บุคคลที่มีชื่อเสียง

หลิน จี้หมิง (林繼明) บิดาของนักบาสเกตบอล เจเรมี ลิน เติบโตในเป๋ย์โต่ว
ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน

ท่าอากาศยานพาณิชย์ในช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้
| --- | --- |
ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน
ฮันกึล: 무안국제공항
ฮันจา: 務安國際空港
อาร์อาร์: Muan Gukje Gonghang 
เอ็มอาร์: Muan Kukche Konghang 
ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน (อังกฤษ: Muan International Airport; เกาหลี: 무안국제공항) (IATA: MWX, ICAO: RKJB) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในอำเภอมูอัน จังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้ การก่อสร้างสนามบินเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1997 และเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ท่าอากาศยานแห่งนี้ให้บริการพื้นที่จังหวัดช็อลลาใต้ โดยเฉพาะมหานครควังจู นครมกโพ และเมืองนาจู ท่าอากาศยานนานาชาติมูอันได้ดำเนินการแทนท่าอากาศยานมกโพ และท่าอากาศยานควังจูที่มีที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง ท่าอากาศยานนี้บริหารจัดการโดยบริษัทท่าอากาศยานเกาหลี (Korea Airports Corporation) ซึ่งสถิติในปี ค.ศ. 2019 ให้บริการผู้โดยสาร 895,410 คน
สายการบินและจุดหมายปลายทาง

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง   |
| --- | --- |
เป่ย์จิงแคปิตอลแอร์ไลน์: หวงชาน   
แคมโบเดียแอร์เวย์: เสียมราฐ   
ไชนายูไนเต็ดแอร์ไลน์: ออร์ดอส   
จินแอร์: เชจู, โอซากะ–คันไซ, ไทเป–เถา-ยฺเหวียน, โตเกียว–นาริตะ, อูลานบาตาร์   
การบินลาว: เช่าเหมาลำ: หลวงพระบาง   
หลงแอร์: หางโจว   
ลัคกี้แอร์: ลี่เจียง   
ซื่อชวนแอร์ไลน์: จางเจียเจี้ย   
เวียดเจ็ทแอร์: ดานัง
สถิติ

| สถิติการจราจรทางอากาศ> ค.ศ. | สถิติการจราจรทางอากาศ> การปฏิบัติการบิน | สถิติการจราจรทางอากาศ> ปริมาณผู้โดยสาร | สถิติการจราจรทางอากาศ> ปริมาณบรรทุกสินค้า (ตัน) |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | 224 | 15,223 | 159 |
| 2008 | 1,841 | 130,014 | 1,173 |
| 2009 | 1,032 | 57,716 | 450 |
| 2010 | 1,058 | 47,727 | 907 |
| 2011 | 875 | 91,133 | 941 |
| 2012 | 923 | 96,166 | 957 |
| 2013 | 1,237 | 132,603 | 1,329 |
| 2014 | 1,499 | 178,414 | 1,738 |
| 2015 | 2,355 | 311,922 | 2,677 |
| 2016 | 2,330 | 321,675 | 2,751 |
| 2017 | 2,146 | 298,016 | 2,243 |
| 2018 | 3,818 | 543,247 | 3,890 |
| 2019 | 6,585 | 895,410 | 6,762 |
| 2020 | 930 | 112,938 | 1,013 |
| 2021 | 88 | 7,529 | 35 |
| 2022 | 192 | 29,394 | 352 |
| 2023 | 1,484 | 233,337 | 2,724 |
แหล่งข้อมูล: Korea Airports Corporation Traffic Statistics
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์

บทความหลัก: เชจูแอร์ เที่ยวบินที่ 2216
เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เครื่องบินโบอิง 737-800 ของสายการบินเชจูแอร์ เที่ยวบินที่ 2216 ประสบเหตุขณะลงจอดฉุกเฉินโดยใช้ลำตัวเครื่องที่ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน เครื่องบินลื่นไถลไปตามรันเวย์ก่อนจะพุ่งชนคันดินคอนกรีตที่ปลายรันเวย์ ทำให้เกิดเพลิงไหม้ จากผู้โดยสาร 181 คนบนเครื่อง ได้รับการยืนยันว่าเสียชีวิต 179 คน มีผู้รอดชีวิต 2 คน เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินอายุ 25 และ 33 ปี ได้รับการช่วยเหลือจากด้านหลังของเครื่องบินซึ่งทั้งคู่ได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ยังมีสติ คันดินฐานคอนกรีตที่ปลายรันเวย์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเสาอากาศระบุตำแหน่งของระบบช่วยเดินอากาศ (Instrument landing system localizer) ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักถึงการออกแบบและการวางตำแหน่ง อุปกรณ์ดังกล่าวถูกเครื่องบินชนหลังจากวิ่งออกนอกรันเวย์ ทำให้เกิดการระเบิดและเพลิงไหม้ตามมา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก การสืบสวนยังคงดำเนินต่อไปเพื่อตรวจสอบผลกระทบจากการชนกับคันดิน ควบคู่ไปกับปัจจัยอื่นได้แก่ การบินชนนก (bird strike) และความผิดปกติของระบบลงจอด
ดูเพิ่ม

การขนส่งในประเทศเกาหลีใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน
เว็บไซต์ทางการ
การเคลื่อนลงตามความชัน

การเคลื่อนลงตามความชัน (gradient descent) เป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้หาค่าที่เหมาะสมที่สุดให้กับฟังก์ชั่นที่กำหนดขึ้นมา โดยขั้นตอนวิธีนี้ใช้การวนหาค่าที่ทำให้ค่าต่ำสุดจากการคำนวณจากความชันที่จุดที่เราอยู่แล้วพยายามเดินทางไปทางตรงข้ามกับความชันที่คำนวณขึ้นมา
ขั้นตอนการทำงาน

กำหนดฟังก์ชันที่ต้องการหาค่า ยกตัวอย่างเช่น ฟังก์ชันแคลคูลัส  f(x)=x^{2}-4x ซึ่งมีค่าความชัน (gradient) เท่ากับ  f^{'}(x)=2x-4
เราสามารถเริ่มที่จุดใด ๆ ก็ได้บนพาราโบลา เช่นถ้าเราสุ่มค่าเริ่มต้นออกมาที่  x=10 เราจะหาจุดต่ำสุดโดยดูจุดที่เราอยู่แล้วเลื่อนไปทางตรงข้าม ทำแบบเดียวกันหลายครั้ง x ก็จะลู่เข้าสู่จุดต่ำลงเรื่อย ๆ และสิ้นสุดเมื่อถึงค่า  xที่ slope มีค่าเท่าศูนย์
ให้  k (n_iter) คือ จำนวนครั้งที่เราวนหาค่า  x ขั้นตอนวิธีที่หาจุดต่ำสุดของ  f(x)=x^{2}-4x สามารถเขียนได้ดังนี้  x_{k+1}=x_{k}-\alpha f^{'}(x_{k})
โดยค่า 𝛼 คือค่าการลู่เข้า ยิ่งมีค่ามากจะยิ่งลู่เข้าเร็ว แต่ถ้ามากเกินไป การอัปเดตครั้งถัดไปจะทำให้ค่า  x มีค่ามากเกินไปจนลู่ออกไปถึงอนันต์ก็ได้
ความซับซ้อนในการทำงาน

ความซับซ้อนของขั้นตอนวิธีการเคลื่อนลงตามความชันมีค่าเท่ากับ Big(O ) = O(n)
Best case คือ จำนวนการวนรอบที่น้อยที่สุด
Worst case คือ จำนวนวนรอบที่มากที่สุด
ตัวอย่างการเขียนโปรแกรม

จากตัวอย่างข้างต้น เราสามารถเขียนโปรแกรมภาษา Python เพื่อหาค่า  x ที่ทำให้   f(x)=x^{2}-4x มีค่าต่ำที่สุดโดยใช้ขั้นตอนวิธีการเคลื่อนลงตามความชันได้ดังนี้
def gradient(x, n_iter, alpha):
 	J = []
 	def compute_cost(x):
 	    """
 	    ฟังก์ชันที่เราต้องการทำให้มีค่าต่ำที่สุด
 	    """
 		J = x ** 2 - 4 * x
 		return J
 		
 	def compute_grad(x):
 	    """
 	    ฟังก์ชันคำนวณหาความชันเมื่อได้รับค่า x
 	    """
 		grad = 2 * x - 4
 		return grad
 	
 	# n_iter เป็นจำนวนครั้งที่เราอัปเดตค่า x จนไปถึงจุดต่ำที่สุด
 	for i in range(n_iter):
 		x = x - alpha * compute_grad(x)
 		J.append(compute_cost(x))		
 	return x, J[-1]
นอกจากจะใช้วิธีการทั่วไปแล้ว เรายังสามารถใช้ไลบรารี่ Pytorch (เวอร์ชัน 0.4.1) ร่วมกับ autograd เพื่อคำนวณหาค่า  x ที่ทำให้  f(x)=x^{2}-4x มีค่าต่ำที่สุดได้เช่นกัน โดย autograd สามารถประมาณความชันได้โดยที่เราไม่ต้องคำนวณหาความชันของฟังก์ชันด้วยตัวเอง
import torch

x = 10 * torch.ones(1)
x.requires_grad_(True) # ตั้งค่าให้ x สามารถคำนวณหา gradient ได้
out = torch.sum(x * x - 4 * x) # cost function
print(x) # สมมติค่าเริ่มต้นที่ x = 10

# gradient descent
alpha = 0.02
for _ in range(1000):
    out.backward(retain_graph=True) # calculate gradient using
    x.data.sub_(alpha * x.grad.data) # x = x - alpha * f'(x)
    x.grad.data.zero_() # setting gradient back to zero again
print(x) # สุดท้ายแล้วจะได้ค่า x = 2 ที่ทำให้ฟังก์ชันมีค่าต่ำที่สุด
ปริพันธ์รีมัน

ในสาขาคณิตศาสตร์ที่เรียกว่าการวิเคราะห์เชิงจริง ปริพันธ์รีมัน ซึ่งแบร์นฮาร์ท รีมัน คิดขึ้น เป็นนิยามที่รัดกุมนิยามแรกของปริพันธ์ของฟังก์ชันในช่วงหนึ่ง ๆ นิยามนี้ได้รับการเสนอต่อคณาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินในปี พ.ศ. 2397 แต่ไม่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารจนกระทั่งปี พ.ศ. 2411 สำหรับฟังก์ชันและการใช้งานจริง ปริพันธ์รีมันสามารถประเมินได้จากทฤษฎีบทมูลฐานของแคลคูลัสหรือประมาณโดยการรวมเชิงตัวเลข
ปริพันธ์เป็นพื้นที่ของพื้นที่ใต้เส้นโค้ง
การประมาณค่าด้วยปริพันธ์

การประมาณค่าของผลรวม สามารถคำนวณได้จากความสัมพันธ์ระหว่างผลรวมกับปริพันธ์ต่อไปนี้ สำหรับฟังก์ชันเพิ่ม f
และฟังก์ชันลด f
ส่วนการประมาณค่าแบบทั่วไป ดูได้ที่สูตรอ็อยเลอร์–มาคลอริน (Euler–Maclaurin formula)
สำหรับฟังก์ชัน f ที่สามารถหาปริพันธ์ได้ในช่วง [a, b] ค่าของปริพันธ์สามารถประมาณค่าได้ด้วยผลบวกรีมัน (Riemann sum) ตัวอย่างเช่น สูตรต่อไปนี้คือผลบวกรีมันข้างซ้ายที่แบ่งช่วงเป็น n ส่วนเท่ากัน
ซึ่งการประมาณค่านี้จะแม่นยำมากขึ้น เมื่อ n มีค่ามากขึ้น (ถูกแบ่งเป็นส่วนมากขึ้น) จนเข้าใกล้อนันต์
นิยาม > ผลรวมรีมัน

ให้ f เป็นฟังก์ชันของจำนวนจริงที่กำหนดในช่วง  [a,b]
โดยที่  a=x_{0}<x_{1}<x_{2}<\dots <x_{i}<\dots <x_{n}=b
\sum _{i=0}^{n-1}f(x_{i})\left(x_{i+1}-x_{i}\right)
ดังนั้น แต่ละพจน์จึงแทนพื้นที่ของสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีความสูง f(xi) และความกว้าง xi + 1 − xi ผลรวมรีมันน์คือพื้นที่ ของสี่เหลี่ยมทั้งหมด
การค้นหาแบบสองทิศทาง

การค้นหาแบบสองทิศทางผสมกับการค้นหาแบบกระจายตามแนวขวาง
การค้นหาแบบสองทิศทาง (อังกฤษ: Bidirectional Search) คือวิธีหนึ่งที่ใช้สำหรับการค้นหาข้อมูลภายในกราฟระบุทิศทาง โดยมีจุดประสงค์เป็นการหาวิถีสั้นสุดจากจุดเริ่มต้นไปยังจุดสิ้นสุดบนกราฟ หลักการค้นหาที่เป็นเอกลักษณ์ของวิธีการนี้ก็คือเราจะทำการค้นหาจากจุดเริ่มไปยังจุดสิ้นสุดและจากจุดสิ้นสุดกลับมายังจุดเริ่มต้นไปพร้อม ๆ กัน และเมื่อการค้นหามาบรรจบพร้อมกันที่จุด ๆ หนึ่งระหว่างกลางก็จะถือเป็นอันสิ้นสุด นอกจากนี้การค้นหาแบบสองทิศทางนี้ยังสามารถนำเอาไปประยุกต์รวมเข้ากับการค้นหาแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ประสิทธิภาพที่ดียิ่งขึ้นได้ ตัวอย่างของวิธีการค้นหาที่สามารถนำเอามาประยุกต์กับการค้นหาแบบสองทิศทาง เช่น การค้นตามแนวกว้าง, การค้นแบบดีที่สุด, ขั้นตอนวิธีเอสตาร์ เป็นต้น ทั้งนี้ก็เพื่อที่จะเพิ่มประสิทธิภาพในการค้นหาให้ดีที่สุดนั่นเอง
นิยาม

การค้นหาแบบสองทิศทางนั้นโดยนิยามแล้วก็คือขั้นตอนวิธีที่ใช้หลักการซึ่งคล้ายกับขั้นตอนวิธีแบ่งแยกเพื่อเอาชนะ (อังกฤษ: Divide and conquer)ในกรณีที่เราทราบตำแหน่งของเป้าหมายที่จะค้นหาแล้ว แทนที่จะค่อย ๆ เริ่มจากจุดเริ่มต้นไปยังจุดปลายเราจะทำการค้นหาจากจุดปลายย้อนกลับมาหาจุดเริ่มต้นไปพร้อม ๆ กันแทน ด้วยวิธีนี้ความเร็วในการค้นหาของแต่ละเส้นทางจะอยู่ที O (bd/2) เมื่อ  b คือจำนวนการแตกกิ่งก้าน (Branching factor) และ  d คือระยะทางทั้งหมดจากจุดเริ่มต้นไปยังจุดสิ้นสุด ซึ่งเมื่อนำระยะเวลาการค้นหามารวมกันแล้วก็ยังถือว่าได้ลดเวลาในการค้นหาลงไปอย่างมากหากเทียบกับการค้นหาแบบปกติ O (bd)
อย่างไรก็ตามแม้ว่าวิธีการนี้จะดูเหมือนว่าสามารถที่จะลดเวลาการค้นหาไปได้อย่างมากก็ตาม ข้อเสียของมันก็ยังมีอยู่หลายข้อด้วยกันคือ
วิธีการค้นหาแบบสองทิศทางมีลักษณะที่เป็นศึกษาสำนึกหรือก็คือไม่สามารถบอกได้อย่างแน่นอนว่าเส้นทางที่หาได้เป็นเส้นทางที่ดีที่สุดหรือไม่
ในการออกแบบขั้นตอนวิธีจำเป็นที่จะต้องคิดหาวิธีการที่จะทำให้สามารถค้นหาจากจุดปลายให้ย้อนกลับมายังจุดเริ่มต้นได้
ต้องออกแบบวิธีการหาจุดเชื่อมต่อที่มาจากการค้นของทั้งสองทิศทาง
ต้องมีการกำหนดเป้าหมายว่าอยู่ที่ใดบนกราฟ
ด้วยสาเหตุทั้งปวงที่กล่าวมาทำให้การนำเอาวิธีการค้นหาแบบสองทิศทางไปใช้งานจริงนั้นจึงยุ่งยากพอสมควร
ประวัติ

Ira Pohl คือบุคคลแรกที่ออกแบบและนำเอาการค้นหาแบบสองทิศทางมาใช้ในปี ค.ศ. 1971 เริ่มแรกนั้นขั้นตอนวิธีดังกล่าวไม่มีประสิทธิภาพมากนักคือการค้นหาจากสองทางมักจะพลาดไม่ได้มาบรรจบกันทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ผิดพลาด ต่อมาในปี ค.ศ. 1983 Des Champeaux ได้ออกแบบขั้นตอนวิธีใหม่เพื่อเข้ามาใช้แก้ปัญหาดังกล่าวด้วยวิธีแบบ BHFFA (Bidirectional heuristic front to front algorithm) แต่ก็ทำให้เกิดปัญหาในเรื่องพื้นที่หน่วยความจำ ต่อมาในปี ค.ศ. 1984 Pohl และ Politowisky ได้นำเสนอทางออกอีกแบบที่เขาเรียกว่า D-node retargeting ขึ้นมาซึ่งสามารถช่วยแก้ปัญหาที่มีมาแต่เดิมรวมถึงเรื่องของหน่วยความจำได้อย่างมีประสิทธิภาพกว่าเก่า
หลังจากนั้นวิธีการค้นหาแบบสองทิศทางก็ได้ผ่านการปรับปรุงเรื่อยมาอีกหลายครั้งจนถึงล่าสุด คือ ปี ค.ศ. 2009โดย Wim และ Henk ซึ่งได้คิดค้นออกแบบการค้นหาแบบสองทิศทางของเอสตาร์ที่ได้รับการปรังปรุงให้ค้นหาได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
การทำงาน

จากกราฟด้านบนเราจะสามารถมองเห็นการทำงานคร่าว ๆ ได้โดย หากเราสมมติให้ วงกลมแต่ละวงคือปมของกราฟโดยที่แต่ละปมจะเก็บค่าตำแหน่งของปมนั้น ๆ เอาไว้ เส้นเชื่อมที่หนาจะหมายถึงค่าใช้จ่ายที่มากกว่าในการเดินทางผ่าน ส่วนปมที่ถูกทาด้วยสีฟ้าจะหมายถึงเป็นปมที่ถูกเลือกและปมสีแดงคือจุดที่คาดว่าการค้นหาจากสองทิศทางมาบรรจบกัน เส้นประใช้แสดงขอบเขตของการค้นหาแยกแต่ละฝั่งเอาไว้
ในแง่ของการนำเอาไปใช้งานจริงนั้น การค้นหาแบบสองทิศทางมักจะถูกนำไปรวมเข้ากับขั้นตอนวิธีแบบอื่นเสียมากกว่า ทั้งนี้ก็เพื่อที่จะให้ได้ผลลัพธ์ออกมาตามแต่ที่ต้องการ
รหัสเทียม

ขั้นตอนวิธีสามารถแสดงโดยสังเขปด้วยรหัสเทียมได้ดังนี้
function BiderectionalSearch(xs,xg)

    define Qs,Qg as priority queue                  //กำหนดแถวคอยแบบลำดับความสำคัญ ให้ Qs คือ แถวคอยที่ใช้เก็บเริ่มจากปมเริ่มต้น และ Qg คือ แถวคอยที่ใช้เก็บเริ่มจากปมเป้าหมาย
    Qs.insert(xs) and mark xs as visited            //นำปมเริ่มต้น xs ใส่ลงใน Qs และเปลี่ยนสถานะของ xs ให้เป็นปมที่ถูกพิจารณาแล้ว
    Qg.insert(xg) and mark xg as visited            //นำปมเป้าหมาย xg ใส่ลงใน Qg และเปลี่ยนสถานะของ xg ให้เป็นปมที่ถูกพิจารณาแล้ว

    while Qs not empty and Qg not empty
       if(Qs not empty)
         x:=Qs.getFirst()
         if x = xg or x ɛ Qg                        //ถ้าหากว่าปมที่กำลังดูเป็นปมเป้าหมายหรือว่าเป็นปมที่อยู่ในแถวคอยของเป้าหมายแล้วก็ให้แสดงออกไปว่าหาพบและเลิกทำ
            return SUCCESS
         for each v ɛ adj(x)                        //สำหรับทุก ๆ ปมที่มีเส้นเชื่อมต่อออก x หากปม ๆ นั้นยังไม่เคยถูกพิจารณาก็ให้เอาเข้าแถวคอยไป
            if v is not visited
               Mark v status as visited
               Qs.insert(v)
       if(Qg not empty)
         xr:=Qg.getFirst()
         if xr = xs or xr ɛ Qs                     //ถ้าหากว่าปมที่กำลังดูเป็นปมเริ่มต้นหรือว่าเป็นปมที่อยู่ในแถวคอยของปมเริ่มต้นแล้วก็ให้แสดงออกไปว่าหาพบและเลิกทำ
            return SUCCESS
         for each vr ɛ inversed_adj(xr)            //สำหรับทุก ๆ ปมที่มีเส้นเชื่อมมายัง xr หากปม ๆ นั้นยังไม่เคยถูกพิจารณาก็ให้เอาเข้าแถวคอยไป
            if vr is not visited
               Mark vr status as visited
               Qs.insert(vr)

   return FAILURE                                  //ถ้าทำจนหมดแล้วยังเชื่อมเส้นกันไม่ได้ก็คือไม่มีเส้นเชื่อมระหว่าง xs กับ xg
ภาพตัวอย่างของการค้นหาแบบสองทิศทาง