stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เตือน พาทยกุล
การศึกษา > การศึกษาด้านดนตรี > การเรียนกับบรรพบุรุษที่เมืองเพชรบุรี

ที่บ้านเกิดเมืองเพชรบุรี ครูเตือนได้เติบโตท่ามกลางบรรยากาศดนตรีในสองบ้าน บ้านหลังแรกเป็นของบิดา ตั้งอยู่เลขที่ 12 ถนนพานิชเจริญ ตำบลท่าราบ เป็นเรือนไม้ฝาเพี้ยมใต้ถุนสูง มีเสาบ้านกลม บนชานบ้านประดับด้วยกระถางต้นไม้และกรงนกเขา ส่วนหน้าห้องภายในบ้านจัดวางเครื่องดนตรีสำหรับฝึกซ้อมและบรรเลง
บ้านที่สองคือบ้านปู่แดง ตั้งอยู่ในตรอกท่าช่อง ที่นี่เองที่ครูเตือนได้เริ่มเรียนดนตรีไทยอย่างจริงจัง ด้วยวัยเพียง 6-7 ขวบ ท่านได้ร่วมบรรเลงกับวงปี่พาทย์ของปู่แดง เริ่มจากการตีโหม่งและฉิ่ง วงประกอบด้วยนักดนตรีฝีมือดี ทั้งนายตั๋งและนายเข่งผู้ตีระนาด นางแงผู้ตีฆ้องวง ลุงไปล่ผู้ตีตะโพน แม่ถมผู้ตีกลอง และปู่แดงผู้สลับระหว่างเป่าปี่และตีระนาด
ที่บ้านบิดา พ่อพร้อมผู้เชี่ยวชาญการเป่าปี่ฝรั่ง (แตรวง) ศิษย์ครูแคล้วแห่งปากคลองตลาด ได้ถ่ายทอดวิชาการเป่าปี่บาริโทนให้ครูเตือน เริ่มจากการไล่เสียงจนถึงการใช้เพลงไทย 2 ชั้น เป็นบทฝึกหัด
ในยุคนั้น เมืองเพชรมีเพียงวงดนตรีของบ้านพาทยกุลเท่านั้นที่มีชื่อเสียง คือวงปี่พาทย์ของปู่ต้ม ปู่แดง และวงแตรวงของพ่อพร้อม ต่อมาเมื่อวัดพระทรงและโรงเรียนวัดหาดได้จัดตั้งวงแตรวง โดยมีพ่อพร้อมเป็นผู้ฝึกสอน จึงทำให้มีผู้สนใจฝึกหัดแตรวงเพิ่มมากขึ้น
เมื่ออายุ 10 ปี บิดาถามถึงความต้องการในการเรียน ครูเตือนตอบด้วยความมั่นใจว่า "อยากเรียนดนตรี" จุดนี้เองที่นำท่านสู่การเป็นศิษย์ครูจางวางทั่ว พาทยโกศล ครูดนตรีผู้มีชื่อเสียงในกรุงเทพมหานคร
การศึกษา > การศึกษาด้านดนตรี > การเรียนดนตรีที่สำนักพาทยโกศล

การศึกษาดนตรีไทยที่บ้านครูจางวางทั่ว พาทยโกศล เริ่มต้นขึ้นเมื่อครูเตือนในวัย 10 ปี ได้เดินทางจากจังหวัดเพชรบุรีมากรุงเทพฯ พร้อมกับบิดา โดยออกเดินทางด้วยรถไฟจากสถานีเพชรบุรีในช่วงบ่าย และมาถึงสถานีบางกอกน้อยในยามเย็น จากนั้นได้นั่งเรือข้ามฟากไปฝั่งพระนครและต่อรถรางไปพักที่บ้านนายกิม เพื่อนทนายความของบิดาที่ย่านสะพานหัน พาหุรัด หนึ่งคืน
วันรุ่งขึ้น บิดาพาครูเตือนเดินเท้าไปยังท่าเรือจ้างปากคลองตลาด ข้ามฟากไปท่าวัดกัลยาณมิตร ผ่านตรอกแคบจนถึงบ้านเครื่องของครูจางวางทั่ว และเดินต่อไปยังเรือนไม้สองชั้นที่พักของท่าน ในวันเดียวกันนั้น มีเด็กชายร่วมวัยอีกสองคนมาฝากตัวเป็นศิษย์พร้อมกัน ได้แก่ สาลี่ มาลัยมาลย์ บุตรชายนายจันทร์ ผู้มีฝีมือตีฆ้องจากสมุทรสงคราม และนายผ่อนจากบางประทุน บางขุนเทียน ซึ่งการที่ทั้งสามมาพร้อมกันในวันนั้น สันนิษฐานว่าบิดาของทั้งสามคงได้นัดหมายกับท่านครูไว้ล่วงหน้า
พิธีรับศิษย์เริ่มต้นด้วยการทำกระทงใบตองพร้อมเครื่องสักการะและเงินกำนล 6 บาท เพื่อประกอบพิธีไหว้พระและบูชาครูที่ห้องพระชั้นบน โดยมีท่านครูจางวางทั่วเป็นผู้นำประกอบพิธี หลังจากนั้นท่านได้พาศิษย์ทั้งสามไปยังบ้านเครื่องเพื่อจับมือ ครูเตือนซึ่งมีพื้นฐานการตีระนาดเอกและฆ้องวงมาบ้างแล้ว สามารถบรรเลงเพลงชุดโหมโรงเย็นและเพลงนางหงส์ 2 ชั้นได้ จึงได้รับมอบหมายให้หัดระนาด ขณะที่นายสาลี่ได้หัดปี่ และนายผ่อนได้หัดตะโพน โดยเพลงแรกที่ท่านครูสอนครูเตือนคือ เพลงทะแย สองชั้น 6 ท่อน ซึ่งใช้สำหรับไล่มือในยามเช้าตั้งแต่ตีห้าจนพระกลับวัด
สำนักดนตรีแห่งนี้มีระบบระเบียบการเรียนดนตรีชัดเจน โดยทุกวันจะมีการซ้อมเพลงโหมโรงเย็นจนถึงเวลา 20.00 น. ซึ่งจะมีสัญญาณไฟฟ้าในบ้านกระพริบหนึ่งครั้งเป็นเครื่องบอกเวลา หลังจากนั้นท่านครูจะมาสอนเพลงให้ศิษย์ทั้งหมดราว 30 คน โดยท่านจะตีระนาดนำทำนองเพลงอยู่หน้าวง และศิษย์แต่ละคนจะประจำเครื่องดนตรีของตนเพื่อบรรเลงตาม หากท่านติดธุระจะมอบหมายให้ศิษย์รุ่นพี่อย่างนายช่อ นายฉัตร เป็นผู้สอนเครื่องดำเนินทำนอง และนายแมวเป็นผู้สอนเครื่องหนังแทน
แบบแผนการสอนครอบคลุมเพลงหลากหลายประเภท ทั้งเพลงโหมโรงเสภา เพลงสามชั้น เพลงเถา เพลงเรื่อง เพลงตับ และเพลงเดี่ยว โดยเฉพาะการสอนเพลงเดี่ยวระนาดเอกนั้น ท่านครูจะเป็นผู้สอนด้วยตนเองในยามค่ำคืน เนื่องจากกลางวันท่านต้องไปปฏิบัติหน้าที่ที่วังบางขุนพรหม ท่านมักจะเรียกครูเตือนและนายทรัพย์เข้าไปเรียนพร้อมกัน แม้นายทรัพย์จะมีความสามารถในการตีระนาดเอกที่เหนือกว่า สามารถบรรเลงท่วงทำนองที่ซับซ้อนได้ดี ท่านครูก็ยังสอนให้ทั้งสองคนพยายามจดจำทุกท่วงทำนอง โดยเน้นย้ำว่าแม้ลูกไหนจะบรรเลงได้ไม่ดีนัก แต่ต้องพยายามจำเอาไว้ให้ได้ การจดจำไว้ก็จะเป็นประโยชน์ในการสอนและการแข่งขันในอนาคต รวมถึงการตั้งวงดนตรีของตนเอง
คำประกาศเกียรติคุณศิลปินแห่งชาติ

นายเตือน พาทยกุล เกิดเมื่อวันเสาร์ ที่ ๓ ขึ้น ๓ ค่ำ ปีมะเส็ง พุทธศักราช ๒๔๔๘ ณ จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุคคลที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นศิลปินชั้นครูที่มีความสามารถทางศิลปะการแสดงด้านดนตรีไทยเป็นเลิศ โดยเฉพาะในทางปี่พาทย์ นับว่าเป็นผู้มีความสามารถสูงสุดคนหนึ่ง นายเตือน พาทยกุล มีความสามารถบรรเลงเพลงเดี่ยวเครื่องดนตรีได้หลายชนิด ทั้งระนาดเอก ระนาดทุ้ม ฆ้องวงใหญ่ ฆ้องวงเล็ก และซอสามสาย จนปรากฏลือเลื่องไปในหลายวงการ นอกจากมีความสามารถในการบรรเลงเพลงเดี่ยวเครื่องดนตรีไทยแล้ว นายเตือน พาทยกุล ยังมีความสามารถในการประพันธ์เพลงได้เคยประพันธ์เพลงไทยไว้จำนวนมาก เช่น เพลงโหมโรงเทพอัศวินสามฃั้น แขกมอญ บางขุนพรหมสองชั้น โหมโรงเพชรศรีอยุธยา นาคบริพัตรทางเปลี่ยน เป็นต้น ความสามารถพิเศษ เฉพาะของนายเตือน พาทยกุล อีกด้านหนึ่ง ได้แก่ การประดิษฐ์เครื่องดนตรีไทย ได้ทุกชนิด และยังเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องดนตรีไทยย่อส่วนขนาดเล็ก ที่สามารถใช้บรรเลงเป็นมาตรฐานได้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์ เป็นศิลปินที่ไม่หวงแหนวิชาความรู้ ได้รับเชิญเผยแพร่ความรู้ด้านดนตรีไทยจนปัจจุบันได้รับการยกย่องเป็นศิลปินชั้นครูด้านดนตรีไทย นายเตือน พาทยกุล จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๓๕
องค์ความรู้ 4 ด้านของครูเตือน พาทยกุล

ครูเตือน พาทยกุล ถือเป็นนักดนตรีไทยผู้มีความสามารถอันโดดเด่นและได้สร้างคุณูปการหลายประการแก่วงการดนตรีไทย โดยผลงานของท่านปรากฏเด่นชัดใน 4 ด้านหลัก ดังนี้
ด้านความเป็นศิลปิน
ด้านความเป็นครู
ด้านความเป็นนักประพันธ์
ด้านความเป็นช่างประดิษฐ์
ในด้านความเป็นศิลปินหรือการบรรเลง ครูเตือนแสดงให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญในการบรรเลงเครื่องดนตรีไทยหลากหลายประเภท โดยเฉพาะอย่างยิ่งระนาดเอกและซอสามสาย ความสามารถของท่านได้รับการขัดเกลาผ่านการศึกษาอย่างจริงจังกับท่านครูจางวางทั่ว พาทยโกศล เป็นระยะเวลาถึง 10 ปี จนได้รับการถ่ายทอดทางเพลงอย่างลึกซึ้ง นอกจากนี้ ท่านยังได้ศึกษาซอสามสายเพิ่มเติมกับครูผู้ทรงคุณวุฒิอีกหลายท่าน อาทิ พระยาภูมีเสวิน นายเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล และหลวงไพเราะเสียงซอ ผลงานอันโดดเด่นของท่านประกอบด้วยการบรรเลงปี่พาทย์จนได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดเพลงชาติไทยที่จังหวัดเพชรบุรี การบรรเลงวงมโหรีย่อส่วนเพื่อถวายการแสดงต่อพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระบรมราชินีนาถที่โรงเรียนราชประชาสมาศัย ตลอดจนการบรรเลงรวมวงและเดี่ยวถวายหน้าพระที่นั่งสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี รวมถึงผลงานการบันทึกเทปและออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์หลายครั้ง
ในด้านความเป็นครูหรือการถ่ายทอดวิชาความรู้ ครูเตือนได้แสดงให้เห็นถึงความเป็นครูผู้เปี่ยมด้วยความสามารถ โดยเริ่มต้นจากการได้รับความไว้วางใจจากครูจางวางทั่วให้เป็นผู้สอนปี่พาทย์ที่บางขุนเทียน ก่อนจะขยายการสอนไปยังวงดนตรีของนายปุ่น คงศรีวิไล ที่คลองอ้อม นนทบุรี เมื่อท่านย้ายกลับไปประจำที่จังหวัดเพชรบุรี ได้มีศิษย์จำนวนมากเข้ามาศึกษาทั้งปี่พาทย์และแตรวงจนสามารถประกอบวิชาชีพได้ แม้ภายหลังท่านจะย้ายมาประจำในกรุงเทพมหานคร ท่านก็ยังคงรับศิษย์มาศึกษาที่บ้าน และได้รับเกียรติให้เป็นครูพิเศษสอนวิชาดนตรีในสถาบันการศึกษาหลายแห่ง โดยสอนครอบคลุมทั้งปี่พาทย์ เครื่องสาย มโหรี อังกะลุง ตลอดจนวิชาการประดิษฐ์และซ่อมแซมเครื่องดนตรีไทย
ในด้านความเป็นนักประพันธ์เพลง ครูเตือนได้สร้างสรรค์บทเพลงไทยจำนวน 17 เพลง อันเป็นผลมาจากประสบการณ์และความรู้ที่ท่านได้สั่งสมมาเป็นระยะเวลายาวนาน ประกอบด้วยเพลงโหมโรง 8 เพลง เพลงเถา 3 เพลง เพลงทางเปลี่ยน 4 เพลง เพลงเกร็ด 1 เพลง และเพลงระบำ 1 เพลง โดยผลงานการประพันธ์เหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญในการประพันธ์เพลงไทยประเภทต่างๆ อย่างลึกซึ้ง
ในด้านความเป็นช่างประดิษฐ์และซ่อมแซมเครื่องดนตรี ครูเตือนได้แสดงให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญในการสร้างสรรค์และบำรุงรักษาเครื่องดนตรีไทยหลากหลายประเภท ทั้งเครื่องดนตรีในวงปี่พาทย์และเครื่องสาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งระนาดเอก ระนาดทุ้ม และซอสามสาย นอกจากนี้ ท่านยังมีความสามารถพิเศษในการย่อส่วนเครื่องดนตรีให้มีขนาดเล็กลงกว่าขนาดมาตรฐาน รวมถึงการสร้างเครื่องดนตรีขนาดจิ๋วที่ยังคงไว้ซึ่งองค์ประกอบครบถ้วนทุกส่วน ผลงานชิ้นสำคัญของท่านได้รับการทูลเกล้าฯ ถวายแด่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีหลายครั้ง นอกจากนี้ ท่านยังได้สร้างสรรค์เครื่องดนตรีตามแนวคิดที่แปลกใหม่อีกหลายชิ้น อาทิ ระนาดขวด ซอปิ๊บ ซอกระป๋อง ซอกระดองเต่า ซอสี่สาย และซอห้าสาย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความคิดสร้างสรรค์และการผสมผสานความรู้ทางดนตรีไทยอย่างลงตัว (บำรุง พาทยกุล, 2540, น. 161-162)
องค์กรสืบสานปณิธานครูเตือน พาทยกุล

โรงเรียนพาทยกุลการดนตรีและนาฏศิลป์ โรงเรียนพาทยกุลการดนตรีและนาฏศิลป์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ.๒๕๓๘ โดยครูเตือน พาทยกุล ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. ๒๕๓๕ โรงเรียนพาทยกุลการดนตรีและนาฏศิลป์ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนิน ทรงเปิดโรงเรียนพาทยกุลการดนตรีและนาฏศิลป์ แห่งใหม่ เมื่อวันที่  ๒๔  พฤษภาคม  พ.ศ.๒๕๕๓ ปัจจุบัน ดร.บำรุง พาทยกุล นางวราพร พาทยกุล และบุตรสาว คือ นางสาวขจิตธรรม พาทยกุล ได้สืบทอดปณิธานของครูเตือน พาทยกุล ในการอนุรักษ์สืบสานศิลปวัฒนธรรมดนตรีและนาฏศิลป์ไทย โดยดำเนินกิจการโรงเรียนพาทยกุลการดนตรีและนาฏศิลป์ สอนให้กับเด็กและเยาวชนพร้อมจัดการแสดงให้นักเรียนได้แสดงความสามารถและปลูกฝังให้รู้จักนำวิชาความรู้ทางศิลปะไปใช้บำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมต่อเนื่องมา
มูลนิธิเตือน พาทยกุล หลังจากที่ครูเตือน พาทยกุล ถึงแก่กรรม ทายาทและลูกศิษย์จึงได้ดำริแล้วก่อตั้งมูลนิธิเตือน พาทยกุลขึ้น ด้วยความตั้งใจที่จะเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร เพื่อสืบทอดเจตนารมณ์ครูเตือนในการอนุรักษ์ ศิลปวัฒนธรรมไทย โดยเฉพาะดนตรีไทยและนาฏศิลป์ไทย ที่นับวันจะยิ่งสูญหายไปตามกาลเวลา โดยดำเนินกิจกรรมเพื่อสังคมผ่านการดำเนินงานของโรงเรียนพาทยกุลการดนตรีและนาฏศิลป์ (ก่อตั้งโดยครูเตือน พาทยกุล เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๘) หน่วยงาน เครือข่าย และภาคประชาสังคมที่มีอุดมการณ์สอดคล้องกัน
ภาพครูเตือน พาทยกุล อายุ 91 ปี
เวนิส บ.ข.ส.

| เวนิส บ> ข.ส. |
| --- | --- |
เกิด: ประเวศน์ พลเชียงขวาง 6 เมษายน พ.ศ. 2493 (74 ปี)
เวนิส บ.ข.ส. เป็นอดีตแชมป์โลกคนที่ 4 ของไทย มีชื่อจริงว่า ประเวศน์ พลเชียงขวาง
ประวัติ > ชีวิตช่วงต้นและเริ่มต้นการชกมวย

เวนิสเกิดวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2493 ที่อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม ต้นตระกูลของเวนิสล้วนต่างเป็นนักมวยมากันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นปู่ พี่ชาย หรือลุง เวนิสเริ่มชกมวยไทยครั้งแรกแถวบ้านใช้ชื่อว่า "นิดเดียว พลายทอง" ขณะยังเป็นนักเรียนอยู่ที่โรงเรียนปิยะมหาราชาลัย มีฝีมือดีใช้ได้พอสมควร จากนั้นจึงได้เดินทางเข้ามาชกในกรุงเทพมหานครในชื่อ "เวนิส บ.ข.ส." ที่เวทีราชดำเนิน ในรายการ "จ้าวสุริยา" ของโปรโมเตอร์ จวน สุริยะกุล ชนะติดต่อกันหลายครั้งโดยเฉพาะลูกเตะก้านคอ และหมัดซ้ายที่หนักหน่วงรุนแรง
เวนิสหันมาชกมวยสากลครั้งแรกในรายการมวย "พ็อปท็อป" เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2511 ซึ่งเป็นรายการชิงแชมป์มวยสากลที่มีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ ของ พ.อ.(พิเศษ) การุณ เก่งระดมยิง โดยชนะน็อค ชาญ ชนะศักดิ์ ยก 2 จากนั้น ชกชนะนักมวยสากลในรุ่นฟลายเวทอีกหลายคน เช่น ชายธง สิงห์เชื้อเพลิง, วิทยาน้อย สิงห์ยอดฟ้า, วิทยา เพลินจิต, เหมือนฝัน ร.ส.พ.  จึงได้รับการสนับสนุนจาก "ครูเฒ่า" ชนะ ทรัพย์แก้ว โปรโมเตอร์ศึกทหารเอกและเทรนเนอร์ชื่อดังในยุคนั้น จนได้รับถ้วยพระราชทานจากพระหัตถ์พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในฐานะนักมวยสากลยอดเยี่ยมในรายการโดยเสด็จพระราชกุศลเมื่อ พ.ศ. 2512 โดยชกชนะ ศักดิ์ ศักดิ์แหลมทองและได้ครองแชมป์มวยสากลเวทีลุมพินีรุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 ชนะน็อค รัตนศักดิ์ วายุภักดิ์ ยก 9
ประวัติ > แชมป์โลกคนที่ 4

เวนิสได้ชิงแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวท ของสภามวยโลก (WBC) ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2515 ที่สนามกีฬากิตติขจร กับ เบตูลิโอ กอนซาเลซ แชมป์โลกชาวเวเนซุเอลา เวนิสเป็นฝ่ายชนะน็อกในยกที่ 10 ไปได้อย่างงดงาม ท่ามกลางจำนวนผู้ชมถึง 30,000 คน และพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จมาทอดพระเนตรการชกด้วยพระองค์เอง โดยเวนิสถือเป็นแชมป์โลกชาวไทยคนแรกด้วยที่เป็นมวยถนัดซ้าย เวนิสป้องกันตำแหน่งไว้ได้เพียงครั้งเดียว โดยชนะคะแนน เออร์ปิโต้ ซาลาวาร์เรีย นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ผู้เคยชนะชาติชาย เชี่ยวน้อย มาแล้ว พร้อมกับได้แชมป์ของสถาบันเดอะริง (The Ring) ด้วย จากนั้นเวนิสได้เดินทางไปชกนอกรอบกับนักมวยเม็กซิกันถึงถิ่นประเทศเม็กซิโก เมื่อ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 โดยชนะน็อกฮูลิโอ กัวเรโรได้ในยกที่ 6 จากนั้นเวนิสต้องสละแชมป์โลกไป เนื่องจากไม่สามารถรักษาน้ำหนักตัวให้อยู่ในพิกัดได้
ประวัติ > หลังเสียแชมป์

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2516 เวนิส บ.ข.ส. ได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นแบนตั้มเวท และได้ขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นนี้ กับ ราฟาเอล เฮอร์เรร่า นักมวยชาวเม็กซิกัน ที่สหรัฐอเมริกา เวนิสชกได้ดี สามารถชกจนเฮอร์ราร่าตาแทบปิด แต่เมื่อครบ 15 ยก แล้ว กรรรมการรวมคะแนนให้เฮอร์เรร่าชนะคะแนนไปอย่างค้านสายตา  เวนิสกลับมาชกอีกครั้งจนได้ครองแชมป์ภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) ในปี พ.ศ. 2517 และชนะรวดอีกต่อมา ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2519 เวนิสได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับ โรดอลโฟ มาร์ติเนซ นักมวยชาวเม็กซิกัน ที่สนามกีฬากิตติขจร ปรากฏว่าเวนิสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน 15 ยก ไป และครั้งต่อมา ก็ได้เสียแชมป์ภาคฯ ให้กับ ซู ฮวาน ฮอง นักมวยชาวเกาหลีใต้ไปอีก
ในปี พ.ศ. 2521 และ พ.ศ. 2522 เวนิส บ.ข.ส. ขึ้นชกติดต่อกันอีกหลายครั้งจนใน พ.ศ. 2522 ไปชกชนะที่เวเนซุเอลาถึง 2 ครั้ง หลังจากนั้นจึงได้แชมป์แบนตั้มเวทของเวทีราชดำเนิน  ชนะน็อค ด่วนอีสาน ลูกคลองจั่น ยก 7 ต่อมาไปชกนอกรอบที่ฟิลิปปินส์ก็แพ้กลับมาอีก ครั้งสุดท้ายในชีวิตการชกมวยของเวนิส คือ ชกป้องกันแชมป์มวยสากลรุ่นแบนตัมเวทของเวทีราชดำเนิน เมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2523 ชนะน็อก สุริยะ ปทุมวดี ยก 6  แต่เวนิสถูกปลดเพราะทำน้ำหนักไม่ได้ เวนิสแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2524 เมื่ออายุได้ 32 ปี
หลังแขวนนวมแล้ว เวนิสยังมีชีวิตความเป็นอยู่ตามอัตภาพ มีอาชีพเป็นพนักงานต้อนรับ และได้ลาออกมาเมื่อทำงานมาได้ราว 10 ปี มาเปิดบริษัทรับจัดหางานด้วยเงินทุนของตนเอง แต่ปรากฏว่า ขาดทุนและต้องปิดกิจการลง ภริยาที่อยู่กินด้วยกันจนมีลูกด้วยกัน 2 คน ก็แยกย้ายกันไป ชีวิตของเวนิสเริ่มตกต่ำลง ทรัพย์สินเงินทองที่เก็บหามาได้กว่า 10 ล้านบาท ก็เริ่มหมด แต่ในส่วนของแวดวงมวย บางครั้งเวนิสจะช่วยฝึกสอนนักมวยรุ่นน้องบ้าง เช่น เป็นเทรนเนอร์ให้แก่ โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์ เมื่อคราวชกชิงแชมป์มวยสากล ในสถาบัน PABA เมื่อปี พ.ศ. 2538 แม้ตัวของโอเล่ห์จะไม่ประสบความสำเร็จก็ตาม ในปี พ.ศ. 2534 ชีวิตของเวนิสเริ่มตกต่ำ จึงได้บวชเป็นพระภิกษุ จำพรรษาอยู่ที่วัดหลายแห่งในพื้นที่จังหวัดนครพนม จนถึงปี พ.ศ. 2545 ได้ลาสิกขาบทออกมาใช้ชีวิตอยู่กับภริยาคนปัจจุบัน คือ นางพานทอง วงศ์ตาหล้า โดยที่ไม่มีอาชีพประกอบอย่างจริงจัง
ปัจจุบัน เวนิส อาศัยอยู่ ณ บ้านเลขที่ 134 บ้านต้นแหน ตำบลนาแก อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม มีชีวิตความเป็นอยู่ค่อนข้างลำบาก ต้องรับเงินค่ายังชีพผู้สูงอายุเดือนละ 600 บาท และต่อมาได้รับความช่วยเหลือจากสภามวยโลกเป็นจำนวนเงิน 400 ดอลล่าร์สหรัฐ (ประมาณ 12,000 บาท) ต่อเดือน และจะมีการเพิ่มเป็น 500 ดอลล่าร์ในอนาคต
นอกจากนี้แล้ว ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 (ที่ต่อมาศาลรัฐธรรมนูญได้ตัดสินให้เป็นโมฆะ) เวนิสมีชื่อปรากฏเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 18 ในสังกัดพรรคประชาธิปไตยใหม่ ด้วย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท
ชิง 17 กรกฎาคม 2513 ชนะน็อค รัตนศักดิ์ วายุภักษ์ ยก 9
สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC
ชิง 29 กันยายน 2515 ชนะน็อค ยก 10 เบตูลิโอ กอนซาเลส ( เวเนซุเอลา) ที่ สนามกีฬากิตติขจร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 (พร้อมกับได้แชมป์โลก เดอะริง), 9 กุมภาพันธ์ 2516 ชนะคะแนน เออร์บิโต ซาวาลาเรีย ( ฟิลิปปินส์) ที่ สนามกีฬากิตติขจร
พ.ศ. 2516 สละแชมป์
แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
ชิง 29 พฤศจิกายน 2517 ชนะคะแนน คอนราโด วาสเควซ (ฟิลิปปินส์) ที่ สนามมวยเวทีลุมพินี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 กุมภาพันธ์ 2518 ชนะน็อค ยก 9 ฮวาง บอกซู ( เกาหลีใต้) ที่ สนามกีฬากิตติขจร
15 มีนาคม 2519 ถูกปลด
แชมป์ประเทศไทยรุ่นแบนตัมเวท
ชิง 27 กรกฎาคม 2522 ชนะน็อค ด่วนอีสาน ลูกคลองจั่น ยก 7
สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC 13 ตุลาคม 2516 แพ้คะแนน ราฟาเอล เฮอร์รีรา ( เม็กซิโก) ที่ ฟอรั่ม อิงเกิ้ลวู๊ด รัฐแคลิฟอร์เนีย
ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA 30 มกราคม 2519 แพ้คะแนน โรดอลโฟ มาร์ติเนซ (เม็กซิโก) ที่ สนามกีฬากิตติขจร
ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นแบนตัมเวท 30 ตุลาคม 2519 แพ้คะแนน ซู ฮวานฮอง (เกาหลีใต้) ที่ โซล
พ.ศ. 2556 รางวัลฮอลออฟเฟมแห่งปี สยามกีฬาอะวอร์ด ครั้งที่ 7
เชิงอรรถ

↑  ชื่อที่ปรากฏในหนังสือแนะนำการเลือกตั้งของ กกต. สะกด "ประเวศน์"
ซิลิกอนไดออกไซด์

ทราย หนึ่งในอัญรูปของซิลิกา
ซิลิกอนไดออกไซด์ (อังกฤษ: silicon dioxide) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า ซิลิกา (จากภาษาละตินคำว่า silex) คือสารประกอบระหว่างออกไซด์และซิลิกอนรวมตัวกันเป็นสูตรทางเคมีคือ SiO2 และเป็นที่รู้กันตั้งแต่สมัยโบราณถึงความแข็งแกร่งของมัน ซิลิกามักพบได้ทั่วไปในธรรมชาติอาจในรูปของทรายหรือควอตซ์ และในผนังเซลล์ของไดอะตอม ซิลิกาเป็นสารประกอบที่มีจำนวนมากโดยทั่วไปบนเปลือกโลก
ซิลิกาได้นำมาใช้เป็นวัสดุในการผลิตที่หลากหลาย อาทิ แก้ว, คริสตัล, เจล, แอโรเจล, ซิลิการมควัน และคอลลอยดอลซิลิกา ยิ่งไปกว่านั้น ซิลิกานาโนสปริงก็ผลิตขึ้นจากวิธีความดันไอ-ของเหลว-ของแข็ง ในอุณหภูมิที่ใกล้เคียงกับอุณหภูมิห้อง
ซิลิกาใช้เป็นวัสดุเบื้องต้นในการผลิตกระจก, แก้วน้ำและขวดแก้ว สายใยแก้วที่ใช้ในการโทรคมนาคมก็เป็นผลิตผลจากซิลิกาเช่นเดียวกัน และยังใช้เป็นวัตถุดิบแรกเริ่มในผลิตภัณฑ์จำพวกเซรามิกเช่น เครื่องปั้นดินเผา, เครื่องหิน, เครื่องลายคราม และการผลิตพาร์ตแลนด์ซีเมนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

amorphous, NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
crystalline, as respirable dust, NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
Formation of silicon oxide layers in the semiconductor industry. LPCVD and PECVD method in comparison. Stress prevention.
Quartz SiO2 piezoelectric properties เก็บถาวร 2008-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Silica (SiO2) and Water
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Silicon dioxide
วัฏจักรของหิน

แผนภาพวัฏจักรหิน สัญลักษณ์: 1 = หินหนืด; 2 = การเกิดผลึก; 3 = หินอัคนี; 4 = การกัดกร่อน; 5 = เศษตะกอน; 6 = ตะกอนและตะกอน; 7 =ส ธรณีแปรสัณฐานและการแปรสภาพ; 8 = หินแปร; 9 = การหลอมเหลว.
วัฏจักรของหิน เป็นความรู้พื้นฐานในธรณีวิทยาที่อธิบายถึงการเปลี่ยนแปลงของหินหลัก 3 ชนิด คือ หินอัคนี, หินตะกอน และหินแปร หินทั้งสามชนิดนี้มีการเปลี่ยนแปลงไปตามเวลาทางธรณีกาล อาจมีการเปลี่ยนจากหินชนิดหนึ่งไปเป็นหินอีกชนิดหนึ่ง หรืออาจเปลี่ยนกลับไปเป็นหินชนิดเดิมก็ได้ ขึ้นกับอุณหภูมิและความดันที่เป็นปัจจัยทำให้หินเกิดการผุพัง การกัดกร่อนและการแปรสภาพกลายเป็นหินชนิดใหม่ขึ้นมา
ต้นกำเนิดของหิน
ต้นกำเนิดของหินแนวคิดวัฏจักรหินเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 18 โดย เจสส์ ฮัตตัน บิดาแห่งธรณีวิทยา วัฎจักรน้ำนี้เป็นส่วนหนึ่งของแนวคิดหลักแห่งความเป็นเอกภาพ (Uniformitarianism) และจากความคิดของเขาที่ว่า “no vestige of a beginning, and no prospect of an end” ที่นำมาประยุกต์ใช้ในวัฏจักรหินร่วมกับกระบวนการทางธรณีวิทยา เมื่อมีทฤษฎีธรณีแปรสัณฐาน ในช่วงทศวรรษที่ 1960 จึงมีการพัฒนาเป็น Wilson cycle โดย J. Tuzo Wilson ที่นำเอาทฤษฎีแปรสัณฐานมาใช้ร่วมด้วย
วัฎจักรของหิน

เมื่อหินได้จมตัวลงสู่ใต้ผิวโลกจะเกิดการหลอมละลายกลายเป็นหินหนืด เมื่อปัจจัยสภาพแวดล้อมเปลี่ยนไปเกิดการเย็นตัวของระบบ หินหนืดจะเกิดการเย็นตัวอย่างช้า ๆ กลายเป็นหินอัคนีบาดาล ได้เนื้อหินเป็นผลึกหยาบ หรือถ้าหากหินหนืดมีการแทรกดันออกมานอกผิวโลก (หินหนืดที่ปะทุออกมานอกผิวโลกว่า ลาวา) จะเกิดการเย็นตัวอย่างรวดเร็วเกิดเป็นหินอัคนีพุ เนื้อหินที่ได้จะมีผลึกที่ละเอียด หรือในบางครั้งหากมีการเย็นตัวอย่างรวดเร็วมากจะได้เนื้อหินเป็นเนื้อแก้ว เช่น หินออบซิเดียน หินทุกชนิดทั้งหินอัคนี หินตะกอน และหินแปรสามารถหลอมละลายกลายเป็นหินหนืดและกลายเป็นหินอัคนีได้ทั้งสิ้น ประโยชน์ของหินคือเป็นแหล่งศึกษาให้เยาวชนรุ่นหลัง.
วัฎจักรของหิน > การเปลี่ยนแปลงเป็นหินตะกอน

เนื่องจากหินที่มีการผลุบโผล่ขึ้นมาบนผิวโลกจะมีความเสถียรลดลง จึงเกิดการผุพังและกัดกร่อนของหินได้ง่ายด้วยกระบวนการจากลมฟ้าอากาศ สารละลาย การกระทำของต้นไม้ รวมไปถึงแบคทีเรีย กระบวนการผุพังและกัดกร่อนจะทำให้หินดั้งเดิมแตกหักจนกลายเป็นตะกอนและสามารถพัดพาไปยังที่ต่าง ๆ โดยลม น้ำ หรือธารน้ำแข็ง เมื่อเกิดการสะสมเป็นจำนวนมากในบริเวณหนึ่ง ๆ และเกิดการทับถมกลายเป็นหินตะกอนเนื้อเม็ด แต่ถ้าเกิดจากการระเหยของแร่จะเรียกว่าหินตะกอนเคมี เช่น หินปูน หินเชิร์ต ถ้าตะกอนเหล่านั้นเกิดจากการทับถมของสิ่งมีชีวิตจะเรียกว่าหินตะกอนอินทรีย์
แอลัน ทัวริง

| แอลัน ทัวริง OBE FRS |
| --- | --- |
ทัวริง ในปี 1927
เกิด: 23 มิถุนายน ค.ศ. 1912(1912-06-23) ไมดาเวล กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 7 มิถุนายน ค.ศ. 1954(1954-06-07) (41 ปี) วิล์มสโลว์ เชชเชอร์ ประเทศอังกฤษ
สาเหตุเสียชีวิต: การเป็นพิษจากไซยาไนด์
สุสาน: Ashes scattered near Woking Crematorium
การศึกษา: Sherborne School
ศิษย์เก่า:   คิงส์คอลเลจ เคมบริดจ์, (BA)  มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน (PhD) 
มีชื่อเสียงจาก:   ผู้แกะรหัสของเครื่องเอนิกมา  Turing's proof  เครื่องทัวริง  การทดสอบทัวริง  Unorganised machine  LU decomposition 
รางวัล: Smith's Prize (1936)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา:   ตรรกศาสตร์  คณิตศาสตร์  Cryptanalysis  วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์  คณิตศาสตร์ชีววิทยา 
สถาบันที่ทำงาน:   มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์  Government Code and Cypher School  National Physical Laboratory 
วิทยานิพนธ์: Systems of Logic Based on Ordinals (1938)
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: อลอนโซ เชิร์ช
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: Robin Gandy
มีอิทธิพลต่อ: Max Newman
 
ลายมือชื่อ

แอลัน แมธิสัน ทัวริง (อังกฤษ: Alan Mathison Turing; 23 มิถุนายน พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) – 7 มิถุนายน พ.ศ. 2497 (ค.ศ. 1954)) เป็นนักคณิตศาสตร์, นักตรรกศาสตร์, นักรหัสวิทยาและวีรบุรุษสงครามชาวอังกฤษ และเป็นที่ยอมรับว่าเป็นบิดาของวิทยาการคอมพิวเตอร์
เขาได้สร้างรูปแบบที่เป็นทางการทางคณิตศาสตร์ของการระบุขั้นตอนวิธีและการคำนวณ โดยใช้เครื่องจักรทัวริง ซึ่งตามข้อปัญหาเชิร์ช-ทัวริงได้กล่าวว่าเป็นรูปแบบของเครื่องจักรคำนวณเชิงกลที่ครอบคลุมทุก ๆ รูปแบบที่เป็นไปได้ในทางปฏิบัติ
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ทัวริงมีส่วนในการแกะรหัสลับของฝ่ายเยอรมัน โดยเขาเป็นหัวหน้าของกลุ่ม Hut 8 ที่ทำหน้าที่ในการแกะรหัสของเครื่องเอนิกมาที่ใช้ในฝ่ายทหารเรือ ซึ่งประมาณกันว่าเขาสามารถย่นเวลาสงครามได้ถึง 2 ปี
หลังสงครามเขาได้ออกแบบเครื่องคอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ที่สามารถโปรแกรมได้เครื่องแรก ๆ  ของโลกที่ห้องปฏิบัติการฟิสิกส์แห่งชาติ และได้สร้างเครื่องคอมพิวเตอร์ขึ้นจริง ๆ ที่มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ รางวัลทัวริงได้รับการก่อตั้งขึ้นเพื่อยกย่องเขาในเรื่องนี้
นอกจากนั้นแล้ว การทดสอบของทัวริงที่เขาได้เสนอนั้นมีผลอย่างสูงต่อการศึกษาเรื่องปัญญาประดิษฐ์ แต่มีข้อถกเถียงว่า เป็นไปได้หรือไม่ที่จะกล่าวว่าเครื่องจักรนั้นมีสำนึกและสามารถคิดได้
ประวัติ

แอลัน ทัวริงเป็นชาวอังกฤษ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) ที่ลอนดอน และอาศัยอยู่กับพี่ชาย บิดาและมารดาของทัวริงพบกันและทำงานที่ประเทศอินเดีย
ในสมัยมัธยม ทัวริงสนิทและนับถือรุ่นพี่คนหนึ่งชื่อ คริสโตเฟอร์ มอร์คอม (Christopher Morcom) ซึ่งเสียชีวิตไปเสียก่อน ทัวริงเสียใจมากจึงตั้งใจสานต่อสิ่งที่รุ่นพี่เขาอยากทำให้สำเร็จ ตลอดสามปีหลังจากนั้น เขาเขียนจดหมายอย่างสม่ำเสมอให้คุณแม่ของมอร์คอม ว่าเขาคิดและสงสัยเรื่องความคิดของคนว่าไปจับจดอยู่ในเรื่องหนึ่ง ๆ ได้อย่างไร (how the human mind was embodied in matter) และปล่อยเรื่องนั้น ๆ ออกไปได้อย่างไร (whether accordingly it could be released from matter) แล้ววันหนึ่งเขาก็ไปเจอหนังสือดังในยุคนั้นชื่อ "The Nature of the Physical World" อ่านไปก็เกิดนึกไปเองว่าทฤษฏีกลศาสตร์ควอนตัมมันต้องเกี่ยวกับปัญหาเรื่อง mind and matter ที่เขาคิดอยู่
ประวัติ > การเสียชีวิต

วันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2497 (ค.ศ.1954) ทัวริงถูกพบเสียชีวิตในบ้านพัก ขณะอายุเพียง 41 ปี หลังการชันสูตรพบว่าเขารับสารไซยาไนด์ในปริมาณที่ฆ่าคนได้ แต่จนถึงทุกวันนี้ยังไม่มีใครทราบเหตุผลที่ทำให้เขาตาย บ้างว่าเขาฆ่าตัวตายเพราะแรงกดดันจากข้อหารักร่วมเพศและการถูกฉีดยาลดความต้องการทางเพศ บ้างก็ว่าเขารับไซยาไนด์โดยบังเอิญเพราะเป็นสารเคมีที่เขาใช้ในการทำงาน บ้างก็ว่าเขาถูกลอบสังหารเพื่อป้องกันความลับของรัฐบาลรั่วไหล
ประวัติ > ล้างมลทิน

ในปี พ.ศ. 2556 (ค.ศ.2013) อลัน ทิวริง ได้รับพระราชทานอภัยโทษหลังการเสียชีวิตจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และอังกฤษได้บังคับใช้กฎหมายลดทอนความเป็นอาชญากรรมของการรักร่วมเพศระหว่างผู้ชาย หรือ 'ทิวริงส์ลอว์' (Turing's Law) ซึ่งส่งผลให้ชายที่ถูกกล่าวหาว่ามีความผิดตามกฎหมายรักร่วมเพศที่ถูกยกเลิกไปก่อนหน้านี้ ทั้งผู้ที่เสียชีวิตไปแล้วและยังมีชีวิตอยู่ พ้นจากความผิด โดยจะได้รับการล้างมลทินและข้อหาดังกล่าวจะถูกลบออกจากประวัติอาชญากรรม
ประวัติ > สันนิษฐานเกี่ยวกับการเสียชีวิต

มีการสันนิษฐานว่าแอลัน ทัวริงนั้นได้ทำการฆ่าตัวตาย ได้สันนิษฐานได้หลายสาเหตุ ว่าจะมาจากการหนักใจเรื่องการรักษาด้วยยาปรับฮอร์โมน ที่รัฐบาลอังกฤษได้สั่งให้ทำการรักษาเพื่อไม่ให้เป็นเกย์แทนการจำคุก และยังมีอีกทฤษฎีหนึ่งคือ อาจจะเกิดการฆาตกรรมเนื่องจากรักษาความปลอดภัยความลับทางทหารเกี่ยวกับภารกิจเมื่อสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2
แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พบอยู่ภายในห้องนอนของเขาคือผลแอปเปิ้ลที่ถูกกัดแหว่ง ได้ทำการคาดเดาว่าการตายโดยแอปเปิ้ลของทัวริงไม่จำเป็นต้องมีเจตนา หรืออาจจะเจตนา จากการตรวจพบสารไซยาไนด์บนผลแอปเปิ้ล ซึ่งอาจจะคล้ายกับภาพยนตร์แอนิเมชั่นสโนว์ไวท์เกี่ยวกับแอปเปิ้ลอาบยาพิษ หรืออีกสาเหตุหนึ่งคือการวางผลแอปเปิ้ลโดนสารไซยาไนด์ในห้องทดลองของเขาแล้วเผลอรับประทานเข้าไป แต่ก็ยังไม่สามารถหาข้อสรุปการเสียชีวิตของแอลัน ทัวริงได้
เกียรติยศ / เชิดชู > อนุสรณ์

อนุสรณ์ของแอลัน ทัวริง เป็นประติมากรรมลอยตัว สวมสูท นั่งบนม้านั่ง มือด้านขวาถือแอปเปิ้ลที่ถูกกัด ปฏิมากรรมสร้างขึ้นด้วยเหล็กสำริด บนพื้นมีลายธง Pride ทำด้วยกระเบื้องโมเสค ปฏิมากรรมนี้ตั้งอยู่ ณ สวนสาธารณะ Sackville Park ถนน Sackville Street กรุงลอนดอน (London) , สหราชอาณาจักร
อนุสรณ์ แอลัน ทัวริง ณ Sackville Gardens , กรุงลอนดอนประติมากรรมแอลัน ทัวริง ปั้นขึ้นโดยนักประติมากรชาวอังกฤษ Stephen Kettle ประติมากรรมแอลัน ทัวริง เป็นประติมากรรมลอยตัว สร้างสรรค์ผลงานโดยนักประติมากรชาวอังกฤษ Stephen Kettle ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะโดยการใช้วัสดุหินฉนวน ตั้งอยู่ ณ Bletchley Park ที่ทำการเมื่อครั้งแอลัน ทัวริง กับคณะใช้ในการปฏิบัติการณ์ทำลายรหัสนาซี ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ตั้งอยู่ที่ มณฑลบักกิงแฮมเชอร์ , สหราชอาณาจักร
เกียรติยศ / เชิดชู > สลักรูปบนธนบัตร

พ.ศ. 2564 (ค.ศ. 2021) ธนบัตร 50 ปอนด์สเตอร์ลิง ของประเทศอังกฤษ ได้ทำการสลักรูป "อลัน ทิวริง" เพื่อเชิดชูผลงานและสร้างคุณูปการและช่วยชีวิตผู้คนจำนวนมากบนโลก ในสงครามโลกครั้งที่ 2
เกียรติยศ / เชิดชู > เกมคอมพิวเตอร์

ชื่อของแอลัน ทัวริง ยังถูกพาดพิงถึงในเนื้อเรื่องของเกมคอมพิวเตอร์แนวสยองขวัญชื่อว่า "เอาท์ลาสท์" (Outlast) โดยในเนื้อเรื่องที่ถูกสมมุติขึ้นมานี้กล่าวว่า ทัวริงเป็นผู้ร่วมก่อตั้งองค์กรเมอร์กออฟร่วมกับ ดร.รูดอล์ฟ เวอร์นิค ซึ่งเป็นตัวละครสมมุติในเนื้อเรื่องของเกม