stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แมเมิน

ลักษณะของแมมเมินที่ถูกอธิบายไว้ในหนังสือ นิรยภูมินุกรม
แมเมิน (อังกฤษ: mammon) หรือในภาษาฮีบรูว่า มัมโมน (ฮีบรู: ממון) เป็นศัพท์ปรากฎในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ มีความหมายถึงเงิน สมบัติพัสถาน หรือสิ่งใดก็ตามที่แสดงถึงความมั่งคั่ง แต่ในสมัยกลาง แมเมินกลายเป็นตัวตนหนึ่งในฐานะเทพแห่งวัตถุสิ่งของ และบางครั้งก็ว่าเขาเป็นหนึ่งในเจ็ดเจ้านรกโดยถือเป็นตัวตนที่สะท้อน "โลภะ" อันเป็นหนึ่งในบาปเจ็ดประการ กวีชาวอังกฤษอย่างจอห์น มิลตัน เคยอธิบายไว้ในงานเขียนของเขาว่าแมเมินเป็นเทพตกสวรรค์ซึ่งให้ค่าสมบัติทางโลกเหนือสิ่งอื่นใด หนังสือนิรยภูมินุกรมระบุว่าแมเมินเป็นทูตจากนรกประจำประเทศอังกฤษ
ฮักกัย

ฮักกัย (อังกฤษ: Haggai, ฮีบรู: חַגַּי, ละติน: Aggaeus) เป็นผู้เผยพระวจนะชาวฮีบรู อยู่ในช่วงเวลาที่มีการสร้างพระวิหารขึ้นมาใหม่ในเยรูซาเล็ม เป็นหนึ่งในสิบสองผู้เผยพระวจนะน้อยในพระคัมภีร์ภาคภาษาฮีบรู และเป็นผู้เขียนหนังสือฮักกัย เขาเป็นที่รู้จักในนามของผู้เผยพระวจนะที่อยู่ในช่วงปี 520 ก่อนคริสต์ศักราช ฮักกัยเป็นผู้นําของชาวยิวในการสร้างพระวิหารขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ชื่อของเขาแปล​ว่า “เกิด​ใน​ช่วง​เทศกาล”
ในคัมภีร์ไบเบิล ไม่ค่อยมีการเอ่ยถึงประวัติส่วนตัวของเขา ดูเหมือนว่าฮักกัยเกิดที่บาบิโลน และในปี 537 ก่อนคริสต์ศักราช เขาเดินทางไปเยรูซาเล็มพร้อมกับชาวยิวที่เหลืออยู่ ซึ่งต่อมาเขาเริ่มรับใช้เป็นผู้พยากรณ์ที่นั่น ฮักกัยเขียนหนังสือของเขาเสร็จในปี 520 ก่อนคริสต์ศักราช
คําพยากรณ์ของฮักกัย

ฮักกัยได้พยากรณ์ไว้ว่า ปี 520 ก่อนคริสต์ศักราช ที่เยรูซาเร็ม ผู้คนที่นั่นจะต้องสร้างพระวิหารให้เสร็จสมบูรณ์ พระวิหารหลังใหม่นี้จะดีและสง่างามกว่าพระวิหารหลังเก่า เขาได้ยืนยันว่า หากพระวิหารหลังใหม่สร้างไม่เสร็จ จะเกิดความทุกข์ยาก การกันดารอาหาร และภัยพิบัติจากธรรมชาติ สิ่งเหล่านี้จะเข้ามาสู่ชนชาติยิว
ดูเพิ่ม

หนังสือฮักกัย
เว็บไซต์ภายนอก

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์
| ด ค กผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู / พันธสัญญาเดิม |
| --- | --- |
ยุคก่อนปฐมบรรพบุรุษ:  อาเบล‡  เอโนค‡  โนอาห์‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ปฐมบรรพบุรุษ / ปฐมบรรพสตรี:  อับราฮัม  อิสอัค  ยาโคบ  ซาราห์ฺ 
ผู้เผยพระวจนะ ของวงศ์วานอิสลาเอลในโทราห์:  โมเสส (ในวรรณกรรมรับบี)  อาโรน  มิเรียม  เอลดาดและเมดาด  ฟีเนหัส 
ถูกกล่าวถึงใน หมวดผู้เผยพระวจนะยุคแรก:  โยชูวา  เดโบราห์  กิเดโอน  แซมสัน  เอลคานาห์  ฮันนาห์  อาบีกายิล  ซามูเอล  กาด  นาธัน  ดาวิด  ซาโลมอน  เยดูธูน  อาหิยาห์  เชไมยาห์  เอลียาห์  เอลีชา  อิดโด  ฮานานี  เยฮู  มีคายาห์  ยาฮาซีเอล  เอลีเอเซอร์บุตรโดดาวาหุ  เศคาริยาห์บุตรเยโฮยาดา  ฮุลดาห์ 
ผู้เผยพระวจนะใหญ่:  อิสยาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เยเรมีย์  เอเสเคียล  ดาเนียล‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ผู้เผยพระวจนะน้อย:  โฮเชยา  โยเอล  อาโมส  โอบาดีห์  โยนาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  มีคาห์  นาฮูม  ฮาบากุก  เศฟันยาห์  ฮักกัย  เศคาริยาห์  มาลาคี 
ลัทธิโนอาห์:  เบโอร์  บาลาอัม  โยบ (ในวรรณกรรมรับบี) 
อื่น ๆ:  อามอส  เบเออรี  บารุค  อากูร์  อุรียาห์  บุซี  โมรเดคัย  เอสเธอร์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เอสรา  เนหะมีย์  รูธ  โอเดด  อาซาริยาห์ 
 ชื่อเอียงแสดงถึงบุคคลที่สถานะผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล  ‡ แสดงถึงบุคคลที่มีสถานะผู้เผยพระวจนะเฉพาะในศาสนาคริสต์
เสื้อคลุมหลากสี

เสื้อคลุมที่มีความสำคัญทางศาสนา
ยาโคบอวยพรโยเซฟและมอบเสื้อคลุมให้
ในคัมภัร์ไบเบิลฮีบรู เสื้อคลุมหลากสี (อังกฤษ: coat of many colors) หรือ ketonet passim (ฮีบรู: כְּתֹנֶת פַּסִּים, อักษรโรมัน: kəṯoneṯ passim) เป็นชื่อของเสื้อผ้าที่โยเซฟเป็นเจ้าของ ยาโคบบิดาของโยเซฟมอบเสื้อคลุมตัวนี้ให้โยเซฟในปฐมกาล 37
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

ยาโคบ (หรืออีกชื่อคืออิสราเอล) บิดาของโยเซฟรักโยเซฟมากและมอบเสื้อคลุมให้โยเซฟเป็นของขวัญ ทำให้เหล่าพี่ชายของโยเซฟรู้สึกอิจฉาเพราะเห็นว่าเสื้อคลุมพิเศษนี้เป็นเครื่องบ่งชี้ว่าโยเซฟจะได้สืบทอดตำแหน่งผู้นำครอบครัว เหล่าพี่ชายรู้สึกเกลียดโยเซฟมากขึ้นเมื่อโยเซฟเล่าความฝันของตนสองครั้งที่มีนัยว่าเหล่าพี่ชายทั้งหมดต่างโน้มตัวคำนับโยเซฟ เรื่องเล่าบอกว่าเหล่าพี่ชายวางแผนจะจัดการกับโยเซฟเมื่อโยเซฟอายุ 17 ปี และตั้งใจจะสังหารโยเซฟ แต่รูเบนพี่ชายคนโตห้ามไว้ รูเบนโน้มน้าวให้เหล่าน้องชายทิ้งโยเซฟลงในบ่อน้ำแทน ตัวรูเบนนั้นแอบวางแผนจะช่วยโยเซฟในภายหลัง แต่เมื่อรูเบนไม่อยู่ พี่ชายคนอื่น ๆ ก็วางแผนจะขายโยเซฟให้กับคาราวานพ่อค้าชาวอิชมาเอล เมื่อพ่อค้าชาวมีเดียนผ่านมาถึง เหล่าพี่ชายจึงดึงโยเซฟขึ้นมาจากบ่อน้ำและขายเขาให้กับพ่อค้าเป็นเงิน 20 แผ่น  เหล่าพี่ชายนำเสื้อคลุมของโยเซฟจุ่มในเลือดของแพะและนำเสื้อคลุมไปส่งให้ยาโคบผู้บิดา บอกว่าโยเซฟถูกสัตว์ร้ายฉีกเป็นชิ้น ๆ
โยเซฟถูกทิ้งลงบ่อน้ำ
เหตุเหยียบกันเสียชีวิตในเมรอน พ.ศ. 2564

| --- | --- |
ตำรวจเข้าควบคุมสถานการณ์ภายหลังเกิดเหตุ
วันที่: 30 เมษายน ค.ศ. 2021 (2021-04-30)
เวลา: ป. 00:50 (เวลาฤดูร้อนอิสราเอล)
ที่ตั้ง: เมรอน ประเทศอิสราเอล
พิกัด: 32°58′50.3″N 35°26′25.5″E﻿ / ﻿32.980639°N 35.440417°E﻿ / 32.980639; 35.440417
สาเหตุ: ยังเป็นที่ถกเถียง; ผู้คนมากล้นระหว่างเทศกาลแลกบาโอเมร์
ผู้เข้าร่วม: ชาวยิวนิกายฮาเรดีและประเพณีราว 100,000 คน
เสียชีวิต: 45
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: 150
เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2021 เวลาราว 00:50 นาฬิกา ตามเวลาท้องถิ่น เกิดเหตุเหยียบกันเสียชีวิตในเมรอน ประเทศอิสราเอล ขณะศาสนิกชนชาวยิวเดินทางจาริกแสวงบุญไปยังภูเขาเมรอนระหว่างเทศกาลแลกบาโอเมร์ (ฮีบรู: לַ״ג בָּעוֹמֶר) เพื่อเฉลิมฉลองแรบไบ ชีมอน บาร์ โยชาย (Shimon bar Yochai) ซึ่งมีผู้เข้าร่วมราว 100,000 คน จากเหตุเหยียบกันเสียชีวิตนี้เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 45 คน และบาดเจ็บอีกมากกว่า 150 คน ในจำนวนนี้หลายสิบคนบาดเจ็บสาหัส เหตุการณ์นี้เป็นภัยพิบัติของพลเมืองที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์อิสราเอล
การเหยียบกันจนเสียชีวิตเกิดขึ้นภายหลังผู้เข้าร่วมฉลองเดินทางออกไปทางส่วนหนึ่งของหมู่อาคารริมภูเขา ที่ซึ่งพื้นทางเดินก่อนถึงบันไดเป็นเหล็กและเปียกจากน้ำดื่มหก ผู้เห็นเหตุการณ์ระบุว่ามีคนสะดุดและลื่นล้มใกล้กับจุดสูงสุดของบันได ในขณะที่คนที่เดินตามมาข้างหลังไม่ทราบว่ามีคนล้มอยู่จึงเดินหน้าต่อไปและชนเข้ากับคนด้านหน้าลงไปเรื่อย ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mount Meron stampede
ฮาทิควา

| คำแปล: ความหวัง |
| --- | --- |
ฮีบรู: התקוה

เนื้อร้อง: นาพห์ตาลี เอิร์ซ อิมเบอร์, ค.ศ. 1878
ทำนอง: ซามูเอล โคเฮน, ค.ศ. 1888
รับไปใช้: ค.ศ. 1948 (ไม่เป็นทางการ) ค.ศ. 2004 (เป็นทางการ)

ตัวอย่างเสียง
ฮาทิควา (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
ฮาทิควา (ฮีบรู: הַתִּקְוָה, HaTiqvah,"ความหวัง") เป็นเพลงชาติของประเทศอิสราเอล
เนื้อเพลงกล่าวถึงความหวังของชาวยิวทั่วโลกที่จะได้กลับมาสู่บ้านเกิดของพ่อของชาวยิว (อัฝราฮัม ยิทซ-คฮัก และยาโขฝ) ตามที่เขียนไว้ในคัมภีร์ทานัคของศาสนายูดาห์ โดยชาวยิวถูกเนรเทศจากดินแดนแห่งพันธสัญญาเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 70 โดยกองทัพของโรมัน แม้ในทุกวันนี้บทสวดมนต์ประจำวันของชาวยิวก็ยังสวดมนต์ถึงการกลับมาสู่ดินแดนนี้ โดยการสวดจะหันหน้าไปทางทิศตะวันออกซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองเยรูซาเลม
เนื้อร้อง > ฉบับราชการ

| เนื้อร้อง | ถอดเสียงเป็นอักษรโรมัน | ถอดเสียงเป็นอักษรไทย | คำแปล |
| --- | --- | --- | --- |
|  כל עוד בלבב פנימה  נפש יהודי הומיה  ולפאתי מזרח קדימה,  עין לציון צופיה;  עוד לא אבדה תקותנו,  התקוה בת שנות אלפים,  להיות עם חפשי בארצנו,  ארץ ציון וירושלים. |  Kol ‘od balleivav penimah  Nefesh yehudi homiyah,  Ul(e)fa’atei mizrach kadimah,  ‘Ayin letziyon tzofiyah;  ‘Od lo avdah tikvateinu,  Hatikvah bat shnot alpayim,  Lihyot ‘am chofshi be’artzeinu,  Eretz-tziyon (v)'Y(e)rushalayim.	 |  โคล โอด บาเลวาฝ เพนิมา  เนเฟช เยฮูดิ โฮมียา   อุลฟาเทมิซรัคฮ คาดิมา   อายิน เลทซิโยน ทโซฟิยา  โอด โล อาฝดา ทิควาเทนู  ฮาทิควา บาท-ช-โนท อัลพายิม  ลิฮิโยท อัม โคฮพ-ชิ เบ-อารทเซนู  เอเรทซ ทซิโยน เว-เยรูชาลายิม |  ลึกที่สุดในดวงใจนานเท่านาน  จิตวิญญาณของชาวยิว   ก็ยังคงแข็งแกร่งมุ่งไป  หันหน้าไปทางทิศตะวันออกที่มีดวงตาของพระเจ้ามองมา  ความหวังของเรา ไม่เคยสูญสิ้น  ความหวังที่มีมาสองพันปี  ที่จะเป็นชาติที่อิสระในดินแดนของเรา  ดินแดนแห่งการทรงสถิตของพระเจ้าและเยรูซาเลม |
เอลฮานันบุตรโดโด

เอลฮานัน (ฮีบรู: אֶלְחָנָן‎ ʾElḥānān) เป็นบุตรของโดโด (2 ซามูเอล 23:24, 1 พงศาวดาร 11:26) เขาเป็นสมาชิกยอดนักรบของพระเจ้าดาวิดที่มีชื่อว่า หัวหน้าสามสิบยอดนักรบ
การตีความ

Moshe Garsiel เชื่อว่าเขาเป็นคนเดียวกันกับเอลฮานันใน 2 ซามูเอล 21:19 และ 1 พงศาวดาร 20:5 ผู้เป็นบุตรยาอีร์จากเบธเลเฮม และในพระคัมภีร์ไบเบิลยกให้เขาเป็นผู้สังหารโกลิอัท เพื่ออธิบายความขัดแย้งในโองการ Garsiel ไม่เพียงแค่บอกว่าทั้งสองเป็นเอลฮานันคนเดียวกัน แต่ยังสรุปด้วยว่า "เอลฮานันเป็นชื่อเก่าของดาวิดก่อนที่จะขึ้นมาเป็นกษัตริย์"
อย่างไรก็ตาม นักวิชาการส่วนใหญ่มีมุมมองว่าเอลฮานันคนหลังเป็นคนละคนกัน และเอลฮานันบุตรยาอีร์เป็นบุคคลที่ได้รับเครดิตว่าสังหารโกลิอัทก่อนที่ข้อความนั้นจะถูกแก้ไขโดยฝ่าย Deuteronomist
ฮาวา นากีลา

"ฮาวา นากีลา"
MIDI instrumental performance of "Hava Nagila"
ฮาวา นากีลา (ฮีบรู: הָבָה נָגִילָה, Hāvā Nāgīlā, แปลว่า: เรามาเฉลิมฉลองกัน) เป็นเพลงพื้นเมืองภาษาฮีบรู นิยมใช้ร้องและบรรเลงในงานฉลองต่าง ๆ เขียนขึ้นใน ค.ศ. 1918 โดยแพร่หลายในชาวยิวพลัดถิ่นอย่างรวดเร็ว
ประวัติ

"ฮาวา นากีลา" เป็นหนึ่งในเพลงพื้นเมืองยิวสมัยใหม่แรก ๆ ในภาษาฮีบรู โดยกลายเป็ยเพลงหลักสำหรับวงดนตรีในพิธีแต่งงานยิวและงานฉลอง บาร์/บัต (b'nei) มิตซ์วะฮ์
ทำนองเพลงอิงจาก Nigun แบบฮาซิด ประพันธ์ขึ้นใน ค.ศ. 1918 เพื่อฉลองต่อปฏิญญาบัลโฟร์และชัยชนะของอังกฤษต่อออตโตมันใน ค.ศ. 1917 ในครั้งแรกมีการร้องเพลงนี้ในคอนเสิร์ตผสมคณะประสานเสียงที่เยรูซาเลม
เนื้อเพลง

| ทับศัพท์ | ภาษาฮีบรู |  | แปลภาษาอังกฤษ |
| --- | --- | --- | --- |
| Hava nagila | הבה נגילה |   | Let's rejoice |
| Hava nagila | הבה נגילה |   | Let's rejoice |
| Hava nagila ve-nismeḥa | הבה נגילה ונשמחה |   | Let's rejoice and be happy |
|   | (ซ้ำ) |   |   |
| Hava neranenah | הבה נרננה |   | Let's sing |
| Hava neranenah | הבה נרננה |   | Let's sing |
| Hava neranenah ve-nismeḥa | הבה נרננה ונשמחה |   | Let's sing and be happy |
|   | (ซ้ำ) |   |   |
| Uru, uru aḥim! | !עורו, עורו אחים |   | Awake, awake, my brothers! |
| Uru aḥim be-lev sameaḥ | עורו אחים בלב שמח |   | Awake my brothers with a happy heart |
|   | (ซ้ำในแถวนั้น 4 ครั้ง) |   |   |
| Uru aḥim, uru aḥim! | !עורו אחים, עורו אחים |   | Awake, my brothers, awake, my brothers! |
| Be-lev sameaḥ | בלב שמח |   | With a happy heart |
แหล่งข้อมูลอื่น

Hava Nagila's Long, Strange Trip at My Jewish Learning
Hora Music, How do you sing and dance "Hava Nagila" – lyrics and steps
Hava Nagila - The Original, & Unaltered Hasidic Melody
Who wrote "Havah Nagilah"?
Hava Nagila at HebrewSongs.com
Historical research includes first recording of Hava Nagila
Romani version of "Hava Nagila" (Aven, rromalen)
Harry Belafonte sings "Hava Nagila" with Danny Kaye (1966) ที่ยูทูบ
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน 2
ศูนย์โมเช ดายัน เพื่อตะวันออกกลางและแอฟริกาศึกษา

| --- | --- |

คําขวัญ: ศูนย์การวิจัยสหวิทยาการที่ไม่ใช่พรรคการเมือง ที่อุทิศให้กับการศึกษาเกี่ยวกับตะวันออกกลางและแอฟริกาในปัจจุบัน
ก่อนหน้า: สถาบันรอยเวน ไชโลห์
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1966 (ในฐานะสถาบันรอยเวน ไชโลห์); ค.ศ. 1983 (ในฐานะศูนย์โมเช ดายัน เพื่อตะวันออกกลางและแอฟริกาศึกษา)
สํานักงานใหญ่: เทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล
กรรมการบริหาร: ศ.อูซี ราบี
องค์กรปกครอง: มหาวิทยาลัยเทลอาวีฟ
เว็บไซต์: dayan.org
เดวิด เบนกูเรียน กล่าวคำปราศรัยกับสมาชิกสถาบันรอยเวน ไชโลห์ (ไม่ทราบวันที่)
ศูนย์โมเช ดายัน เพื่อตะวันออกกลางและแอฟริกาศึกษา
หนึ่งในการบรรยายสาธารณะครั้งสุดท้ายของอดีตนายกรัฐมนตรีอิสราเอล ยิตซัค ราบิน ที่ศูนย์โมเช ดายัน เพื่อตะวันออกกลางและแอฟริกาศึกษา (เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1995)
เอกอัครราชทูตสหรัฐ ดาเนียล ชาพิโร เข้าเยี่ยมชมศูนย์โมเช ดายัน เพื่อตะวันออกกลางและแอฟริกาศึกษา (ปี ค.ศ. 2012)
ศูนย์โมเช ดายัน เพื่อตะวันออกกลางและแอฟริกาศึกษา (ฮีบรู: מרכז משה דיין לחקר המזרח התיכון ואפריקה; อังกฤษ: Moshe Dayan Center for Middle Eastern and African Studies; อักษรย่อ: MDC) เป็นคณะทำงานระดับมันสมองอิสราเอล ที่ตั้งอยู่ในเทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล โดยมุ่งเน้นไปที่การศึกษาร่วมสมัยและการวิเคราะห์ตะวันออกกลางและทวีปแอฟริกา ภารกิจหลักที่ระบุไว้คือการทำหน้าที่เป็นแหล่งข้อมูลสำหรับผู้มีอำนาจตัดสินใจและประชาชนทั่วไป ทั้งในอิสราเอลและในระดับนานาชาติ แม้ว่าจะแตกต่างจากองค์กรที่คล้ายกันอื่น ๆ โดยการละเว้นจากการแนะนำนโยบายที่เฉพาะเจาะจงทันที
ทีมงานของศูนย์ มีนักวิจัยมากกว่าสามสิบคนจากหลากหลายภูมิหลังและสาขาวิชาต่าง ๆ และมีคุณสมบัติด้านการบัญชาการภาษาอังกฤษ, ฮีบรู, อาหรับ, ตุรกี, เคิร์ด และเปอร์เซีย หลังจากการตื่นตัวของ ‘อาหรับสปริง’ ค.ศ. 2011 และการล่มสลายที่เป็นผลของหลายประเทศในตะวันออกกลาง ทางศูนย์ได้มีส่วนร่วมในการพัฒนากรอบการตีความใหม่ ๆ เพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับพลศาสตร์ที่ซับซ้อนของภูมิภาคนี้
ประวัติ

ความคิดแรกเริ่มในการก่อตั้งศูนย์ได้รับการเสนอโดยรอยเวน ไชโลห์ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการคนแรกของมอสสาด ผู้ประสงค์จะสร้างองค์กรในอิสราเอลตามแนวชัทแธมเฮ้าส์ในเกาะบริเตนใหญ่ หลังจากการเสียชีวิตของไชโลห์ เทดดี คอลเลค ซึ่งเคยเป็นอธิบดีสำนักงานนายกรัฐมนตรี (และต่อมาได้เป็นนายกเทศมนตรีกรุงเยรูซาเลมที่มีชื่อเสียง) แนะนำว่าสถาบันการศึกษาใหม่สนับสนุนชื่อไชโลห์ ในวันแรก ๆ สถาบันดำเนินการในความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับกระทรวงกลาโหม, กระทรวงการต่างประเทศ และสมาคมชาวตะวันออกอิสราเอล ทางสถาบันจัดคณะทำงานโดยการรวมกันของนักวิจัยอาชีพ ซึ่งมักมาจากฝ่ายกลาโหม และผู้สมัครระดับปริญญาเอกร่วมกับมหาวิทยาลัยฮีบรู ในขั้นต้น พวกเขาได้มีส่วนร่วมในการจัดวิจัยจำนวนมาก ในช่วงเวลานี้ พวกเขาได้พัฒนา "ชื่อเสียงสำหรับความถี่ถ้วน และคุณภาพกึ่งวิชาการ" เดวิด เบนกูเรียน ได้หันมาช่วนเหลือสถาบันไชโลห์ในคริสต์ทศวรรษ 1950 เพื่อค้นคว้าและรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการอพยพปาเลสไตน์เมื่อปี ค.ศ. 1948
ด้วยเหตุผลหลายประการ สถาบันไชโลห์ไม่สามารถเจริญเติบโตได้อย่างอิสระ สาเหตุประการหนึ่งคือการได้รับความเดือดร้อนจากการขาดเงินทุน ในปี ค.ศ. 1964 นักวิจัยหนุ่มคนหนึ่งชื่อชิโมน ชาเมียร์ ได้เขียนถึงมหาวิทยาลัยเทลอาวีฟที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น และแย้งว่าควรจะรวมสถาบันนี้เข้ามา เพราะ "ครอบครอง" คลังข้อมูลขนาดใหญ่ ... และได้รับการประกันการสนับสนุนกับความร่วมมือของรัฐในวงการอาชีพ รวมทั้งการระดมทุน ตลอดจนการรวบรวมวัสดุที่ใช้ในการวิจัย" ในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยเทลอาวีฟ สถาบันกลายเป็นสิ่งที่ ศ.กิล ไอย์อัล จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบียเรียกว่า "การตั้งสถาบันระหว่างสถาบันการศึกษาและข้าราชการ" ที่มักทำงานอย่างใกล้ชิดควบคู่กับหน่วยข่าวกรองทางทหารและ "การจัดประชุมและอภิปรายเกี่ยวกับประเด็นเฉพาะของวัน ที่พวกเขาเชิญเจ้าหน้าที่ข่าวกรองทหาร, เจ้าหน้าที่ของรัฐ, นักข่าว และนักการเมือง"
ในปี ค.ศ. 1983 ทางมหาวิทยาลัยได้จัดตั้งศูนย์โมเช ดายัน ซึ่งรวมสถาบันไชโลห์ และหน่วยเอกสารอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับตะวันออกกลาง โดยในสมัยปัจจุบัน ศูนย์โมเช ดายัน ไม่ได้เกี่ยวข้องกับหน่วยข่าวกรองของอิสราเอลอีกต่อไป
กิจกรรม

ศูนย์โมเช ดายัน เผยแพร่สิ่งพิมพ์แปดการวิเคราะห์เป็นรายเดือนหรือครึ่งเดือน แต่ละประเด็นเกี่ยวข้องกับด้านใดด้านหนึ่งของตะวันออกกลางสมัยใหม่ นอกจากนี้ ยังตีพิมพ์หนังสือหลายเล่มเป็นประจำทุกปีภายใต้ตราประทับของตัวเอง และมักให้การสนับสนุนด้านการประชุมสัมมนา, อีเวนต์ และการบรรยายสาธารณะ ศูนย์เก็บรักษาห้องสมุดเป็นที่รวบรวมวารสารผู้เชี่ยวชาญ, บทความ, วัสดุจดหมายเหตุ (รวมทั้งฉบับเอกสารเก่าของอังกฤษ), แหล่งข้อมูลทางเศรษฐกิจและข้อมูลทางสถิติ ตลอดจนวัสดุอ้างอิงอื่น ๆ
ห้องเก็บเอกสารอาหรับของศูนย์โมเช ดายัน มีมากกว่าหนึ่งพันวงล้อของหนังสือพิมพ์แบบไมโครฟิล์ม โดยฉบับแรกเป็นของปี ค.ศ. 1877 ตลอดจนการรวบรวมหนังสือพิมพ์, นิตยสาร และวารสารจากทั่วทุกตะวันออกกลางด้วยการเก็บข้อมูลไว้ในคอมพิวเตอร์กว่า 6,000 ฉบับ
นอกจากนี้ ศูนย์ยังมีการประชุมเชิงปฏิบัติการสำหรับคณาจารย์ของมหาวิทยาลัยที่มีผลงานเกี่ยวกับประเทศอิสราเอลและตะวันออกกลาง การประชุมเชิงปฏิบัติการเป็นงานสัมมนาสิบวันเกี่ยวกับการเมืองของประเทศอิสราเอลและประเทศเพื่อนบ้าน ตลอดจนประวัติศาสตร์ของภูมิภาค และความสำคัญดังกล่าวในโลกร่วมสมัย
สถาบันรอยเวน ไชโลห์ ที่ต่อมาเป็นศูนย์โมเช ดายัน มีความโดดเด่นสำหรับสิ่งพิมพ์ของการสำรวจตะวันออกกลางร่วมสมัยในปัจจุบัน และมีส่วนสืบทอดบันทึกตะวันออกกลางในสมัยก่อน ซึ่งได้รับการพิจารณาว่าเป็น "ประเมินผลประจำปีของการพัฒนาในตะวันออกกลางที่ครอบคลุมมากที่สุดและเชื่อถือได้"
สิ่งพิมพ์วารสาร

เทลอาวีฟโน้ต: การอัปเดตการวิเคราะห์รายเดือนเกี่ยวกับโลกปัจจุบันและการพัฒนาในระดับภูมิภาคในตะวันออกกลาง มีกำหนดการเผยแพร่ประจำทุกวันที่ 10 และ 26 ของทุกเดือน
มิดเดิลอีสต์ครอสโรด: สิ่งตีพิมพ์เชิงวิเคราะห์ภาษาฮีบรู ที่คล้ายกับเทลอาวีฟโน้ต
บายัน: เกี่ยวกับชาวอาหรับในประเทศอิสราเอล ซึ่งเป็นการตีพิมพ์รายไตรมาสของโครงการค็อนราท อาเดอเนาเออร์ สำหรับความร่วมมือของชาวยิวอาหรับที่ศูนย์โมเช ดายัน เพื่อตะวันออกกลางและแอฟริกาศึกษา เป้าหมายของบายันคือการเพิ่มพูนความรู้ของประชาชนทั่วไปเกี่ยวกับประเด็นที่เกี่ยวข้องกับสังคมอาหรับภายในประเทศอิสราเอล
บีไฮฟ์: สื่อสังคมในตะวันออกกลาง ซึ่งเป็นสิ่งพิมพ์ของโดรอน ฮัลเปิร์น มิดเดิลอีสต์เน็ตเวิร์กอะนาไลซิสเดส ที่ศูนย์โมเช ดายัน เพื่อตะวันออกกลางและแอฟริกาศึกษา ซึ่งศึกษาแนวโน้มที่น่าสังเกตเกี่ยวกับสื่อสังคมอาหรับ, ตุรกี และอิหร่าน
บัสตัน: รีวิวหนังสือในตะวันออกกลาง โดยตีพิมพ์ผ่านสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเพนน์สเตต และรวมถึง "ความเรียงวิจารณ์ขนาดยาวที่เป็นการทบทวนงานวิจัยใหม่อย่างน้อยสามบทความ บทความเหล่านี้วิเคราะห์สาระสำคัญในวงกว้าง หรือประเด็นในหัวข้อใดหัวข้อหนึ่งที่อยู่นอกเหนือเนื้อหาของหนังสือที่ตรวจสอบ นอกจากนี้ยังมีบทวิจารณ์หนังสือแบบสั้นสิบถึงสิบห้ารายการ รวมถึงบทความวิจารณ์ในการแปล"
อีฟริกิยา: งานวิจัยด้านการวิเคราะห์ที่มุ่งเน้นไปที่ประเทศในแถบแอฟริกาใต้สะฮารา
อิกติซาดี: เกี่ยวกับเศรษฐกิจตะวันออกกลาง ซึ่งวิเคราะห์การพัฒนาทางเศรษฐกิจในตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ
ตุรกีสโคป: วิเคราะห์เหตุการณ์ในประเทศตุรกีสมัยใหม่ รวมถึงนโยบายและเหตุการณ์ในต่างประเทศ
มิดเดิลอีสต์นิวสบรีฟ: เผยแพร่ทุกสัปดาห์ โดยสรุปเกี่ยวกับหนังสือพิมพ์อาหรับ, ตุรกี และเคิร์ด ในภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับบทบรรณาธิการ กับข่าว
การกำกับดูแลและการเป็นหุ้นส่วน

ศูนย์โมเช ดายัน ได้รับการควบคุมโดยคณะกรรมการผู้ว่าราชการอิสราเอล ตามคำแนะนำของสภาที่ปรึกษาระหว่างประเทศ ซึ่งบริหารโดยผู้อำนวยการฝ่ายการศึกษา ศูนย์ได้รับทุนทั้งหมดโดยการมอบเงินทุน, ทุนวิจัย และการบริจาคภาคเอกชนรวมถึงสถาบัน
บางส่วนของโครงการอยู่ในความร่วมมือกับสภาการศึกษาระดับอุดมศึกษาของสาธารณรัฐตุรกี และมูลนิธิค็อนราท อาเดอเนาเออร์ การเชื่อมต่อต่างประเทศอื่น ๆ รวมถึงสภาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในนครนิวยอร์ก, สถาบันนโยบายต่างประเทศของตุรกีในอังการา, ชัทแธมเฮ้าส์ในกรุงลอนดอน, มหาวิทยาลัยเอมอรี, สถาบันวอชิงตันเพื่อนโยบายตะวันออกใกล้ และมหาวิทยาลัยเทคนิคตะวันออกกลางในอังการา
ในปี ค.ศ. 2014 ศูนย์โมเช ดายัน เริ่มโครงการความร่วมมือระยะเวลา 5 ปีกับศูนย์จอร์จ แอล. มอสส์ / ลอเรนซ์ เอ. ไวน์สไตน์ เพื่อชาวยิวศึกษาที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน ส่วนในเดือนสิงหาคมปี ค.ศ. 2015  ศูนย์โมเช ดายัน ลงนามในข้อตกลงความร่วมมือกับศูนย์เพื่ออิสราเอลศึกษา (ประเทศจอร์แดน)
สิ่งตีพิมพ์ภายในหน่วยงานล่าสุดที่ได้รับเลือก

อินบัล ทัล, "การแพร่กระจายข้อความของการเคลื่อนไหว, กิจกรรมของสตรีในความเคลื่อนไหวอิสลามในประเทศอิสราเอล" (ค.ศ. 2016)
อิตามาร์ ราได, "เรื่องของสองนคร: ชาวปาเลสไตน์ในกรุงเยรูซาเลมและจัฟฟา, ค.ศ. 1947–1948" (ค.ศ. 2015)
เอ็ด. แบรนดอน ฟรีดแมน และบรูซ แมดดี-ไวทซ์แมน, การปฏิวัติที่น่าอับอาย: ความสามัคคีของรัฐในตะวันออกกลางหลังอาหรับสปริง (ค.ศ. 2015)
เอ็ดส์. อูซี ราบี และชอล ยาไน, "อ่าวเปอร์เซียและคาบสมุทรอาหรับ: รัฐและสังคมในช่วงเปลี่ยนผ่าน" (ค.ศ. 2014)
โจชัว อาร์. กูดแมน, การโต้แย้งอัตลักษณ์ในไซนายใต้: พัฒนาการ, การปฏิรูป และการเปิดเผยเอกลักษณ์ของเบดูอินภายใต้กฎของอียิปต์ (ค.ศ. 2014)
เจสัน ฮิลแมน, "พายุในถ้วยน้ำชา": วิกฤติอิรัก-คูเวตในปี ค.ศ. 1961 จากวิกฤตอ่าวไปสู่ข้อพิพาทระหว่างอาหรับ (ค.ศ. 2014)
ฟูอัด อยามี, "การจลาจลของซีเรีย" (ค.ศ. 2013)
โจเซฟ คอสติเนอร์, "รัฐอ่าว: การเมือง, สังคม, เศรษฐกิจ" (ค.ศ. 2012)
บุคลากรที่มีชื่อเสียง

อูซี ราบี, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ผู้อำนวยการคนปัจจุบันของศูนย์โมเช ดายัน ความเชี่ยวชาญของเขารวมถึงประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของรัฐและสังคมในอ่าวเปอร์เซีย, อาคารของรัฐในตะวันออกกลาง, น้ำมันและการเมืองในตะวันออกกลาง, ความสัมพันธ์ระหว่างอิหร่าน-อาหรับ และความตึงเครียดของชาวซุนนี-ชีอะฮ์
อิตามาร์ ราบิโนวิช, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต อดีตเอกอัครราชทูตสหรัฐ นักวิจัยด้านประวัติศาสตร์และการเมืองของซีเรียและเลบานอน
ชิโมน ชาเมียร์, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต อดีตเอกอัครราชทูตอียิปต์และจอร์แดน และอดีตผู้อำนวยการสถาบันรอยเวน ไชโลห์
ไอริต แบค, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต หัวหน้าฝ่ายแอฟริกาศึกษาที่ศูนย์โมเช ดายัน และเป็นผู้เขียน "การแทรกแซงและอธิปไตยในแอฟริกา: การแก้ปัญหาความขัดแย้งและองค์กรระหว่างประเทศในดาร์ฟูร์" (ค.ศ. 2016)
โอฟรา เบนจิโอ, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต หัวหน้าเคิร์ดศึกษาที่ศูนย์โมเช ดายัน และบรรณาธิการของ "ชาวเคิร์ด: การสร้างชาติในดินแดนที่กระจัดกระจาย" (ค.ศ. 2014)
บรูซ แมดดี-ไวทซ์แมน, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต นักวิจัยอาวุโสของศูนย์โมเช ดายัน และเป็นผู้วิจัยในมหาวิทยาลัยอาวุโสที่สถาบันวิจัยนโยบายต่างประเทศ
แอชเชอร์ ซัสเซอร์, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต นักวิจัยอาวุโสของศูนย์โมเช ดายัน, ศาสตราจารย์กิตติคุณแห่งมหาวิทยาลัยเทลอาวีฟ และอดีตผู้อำนวยการศูนย์โมเช ดายัน
พอล ริฟลิน, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต นักวิจัยอาวุโสของศูนย์โมเช ดายัน และบรรณาธิการของอิกติซาดี: เศรษฐกิจตะวันออกกลาง
มิรา โซเรฟ, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ผู้วิจัยในมหาวิทยาลัยที่ศูนย์โมเช ดายัน
เอสตี เวบแมน, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต นักวิจัยอาวุโสที่ศูนย์โมเช ดายัน
อียัล ซิสเซอร์, ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต นักวิจัยอาวุโสที่ศูนย์โมเช ดายัน, อดีตผู้อำนวยการศูนย์โมเช ดายัน และปัจจุบันเป็นรองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยเทลอาวีฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ศูนย์โมเช ดายัน เพื่อตะวันออกกลางและแอฟริกาศึกษา ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ศูนย์โมเช ดายัน เพื่อตะวันออกกลางและแอฟริกาศึกษา ที่เฟซบุ๊ก
เนหะมีย์

บุคคลหลักในหนังสือเนหะมีย์ของคัมภีร์ไบเบิืล
| เนหะมีย์ |
| --- | --- |
รูปวาดกรีกของเนหะมีย์
นักบุญ, ผู้นำชาวอิสราเอล, ผู้เผยพระวจนะ
นับถือ ใน: โรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
วันฉลอง: 13 กรกฎาคม (โรมันคาทอลิก) 17 ธันวาคม (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์)
เนหะมีย์สร้างเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ ภาพวาดโดย Adolf Hult (ค.ศ. 1919)
เนหะมีย์ (อังกฤษ: Nehemiah; /ˌniːəˈmaɪə/; ฮีบรู: נְחֶמְיָה‎ Nəḥemyā, "เวห์ทรงปลอบโยน") เป็นบุคคลหลักในหนังสือเนหะมีย์ซึ่งบรรยายถึงพันธกิจของเนหะมีย์ในการสร้างเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ในยุคพระวิหารที่สอง เนหะมีย์เป็นผู้ว่าราชการของแคว้นยูเดียแห่งเปอร์เซียภายใต้การปกครองของอารทาเซอร์ซีสที่ 1 แห่งเปอร์เซีย (465–424 ปีก่อนคริสตกาล)
นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเนหะมีย์เป็นบุคคลที่มีตัวตนในประวัติศาสตร์จริง และบันทึกความทรงจำของเนหะมีย์ (Nehemiah Memoir) ซึ่งเป็นชื่อที่นักวิชาการตั้งให้กับบางส่วนของหนังสือที่เขียนด้วยมุมมองของบุคคลที่หนึ่ง มีความน่าเชื่อถือทางประวัติศาสตร์ เนหะมีย์ได้รับการยกย่องเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกซึ่งกำหนดให้วันฉลองของเนหะมีย์คือวันที่ 13 กรกฎาคม วันเดียวกับของเอสราที่เป็นคนร่วมสมัยกับเนหะมีย์ เนหะมีย์ยังได้รับการยกย่องเป็นนักบุญในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ซึ่งกำหนดให้วันฉลองของเนหะมีย์คือวันที่ 17 ธันวาคม
ดูเพิ่ม

หนังสือเอสราและหนังสือเนหะมีย์
แหล่งข้อมูลอื่น

"Nehemiah" in The Jewish Encyclopedia
"The Wall that Nehemiah Built", Biblical Archaeology Review
Israel Finkelstein. "Jerusalem in the Persian (and Early Hellenistic) Period and the Wall of Nehemiah"
Israel Finkelstein. "Archaeology and the List of Returnees in the Books of Ezra and Nehemiah"
| ด ค กผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู / พันธสัญญาเดิม |
| --- | --- |
ยุคก่อนปฐมบรรพบุรุษ:  อาเบล‡  เอโนค‡  โนอาห์‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ปฐมบรรพบุรุษ / ปฐมบรรพสตรี:  อับราฮัม  อิสอัค  ยาโคบ  ซาราห์ฺ 
ผู้เผยพระวจนะ ของวงศ์วานอิสลาเอลในโทราห์:  โมเสส (ในวรรณกรรมรับบี)  อาโรน  มิเรียม  เอลดาดและเมดาด  ฟีเนหัส 
ถูกกล่าวถึงใน หมวดผู้เผยพระวจนะยุคแรก:  โยชูวา  เดโบราห์  กิเดโอน  แซมสัน  เอลคานาห์  ฮันนาห์  อาบีกายิล  ซามูเอล  กาด  นาธัน  ดาวิด  ซาโลมอน  เยดูธูน  อาหิยาห์  เชไมยาห์  เอลียาห์  เอลีชา  อิดโด  ฮานานี  เยฮู  มีคายาห์  ยาฮาซีเอล  เอลีเอเซอร์บุตรโดดาวาหุ  เศคาริยาห์บุตรเยโฮยาดา  ฮุลดาห์ 
ผู้เผยพระวจนะใหญ่:  อิสยาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เยเรมีย์  เอเสเคียล  ดาเนียล‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ผู้เผยพระวจนะน้อย:  โฮเชยา  โยเอล  อาโมส  โอบาดีห์  โยนาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  มีคาห์  นาฮูม  ฮาบากุก  เศฟันยาห์  ฮักกัย  เศคาริยาห์  มาลาคี 
ลัทธิโนอาห์:  เบโอร์  บาลาอัม  โยบ (ในวรรณกรรมรับบี) 
อื่น ๆ:  อามอส  เบเออรี  บารุค  อากูร์  อุรียาห์  บุซี  โมรเดคัย  เอสเธอร์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เอสรา  เนหะมีย์  รูธ  โอเดด  อาซาริยาห์ 
 ชื่อเอียงแสดงถึงบุคคลที่สถานะผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล  ‡ แสดงถึงบุคคลที่มีสถานะผู้เผยพระวจนะเฉพาะในศาสนาคริสต์ 
| ด ค กหนังสือเนหะมีย์ |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  เนหะมีย์ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13 
สถานที่:  ไซดอน  ไทระ  บาบิโลน  เยรูซาเล็ม  สุสา  อาหรับ  เอกบาทานา 
บุคคล:  เกเชม  เชอัลทิเอล  ไซรัส  ดาริอัส  โทบีอาห์  เนหะมีย์  ยูดาห์  เยชูอา/โยชูวา  เศคาริยาห์  เศรุบบาเบล  สันบาลลัท  อารทาเซอร์ซีส  อาหสุเอรัส  อิดโด  เอสรา  ฮักกัย 
วลี:  โขส  เชเขล  บ่าวไพร่ประจำพระวิหาร 
การประพันธ์:  ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร  เอสรา–เนหะมีย์ 
← หนังสือเอสรา (บทที่ 10)หนังสือเอสเธอร์ (บทที่ 1) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์      หนังสือพงศาวดาร (บทที่ 1) ในคัมภีร์ฮีบรู →
แดน เชชท์มัน

แดน เชชท์มัน
แดน เชชท์มัน (ฮีบรู: דן שכטמן, อังกฤษ: Dan Shechtman; เกิด 24 มกราคม พ.ศ. 2484 ในเทลอาวีฟ) เป็นศาสตราจารย์แห่งภาควิชาวัสดุศาสตร์ที่สถาบันเทคโนโลยีเทคเนียน-อิสราเอล, รองศาสตราจารย์แห่งห้องปฏิบัติการอาเมส กระทรวงพลังงานสหรัฐอเมริกา และศาสตราจารย์แห่งภาควิชาวัสดุศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2535 ขณะที่กำลังหยุดพักผ่อนที่สำนักงานมาตรฐานแห่งชาติของสหรัฐอเมริกาในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. แชคมันน์ค้นพบควอซีคริสตัล (quasicrystal) ซึ่งได้เปิดศาสตร์ใหม่แห่งคริสตัลที่มีคาบแบบกึ่งเป็นรอบ (quasiperiodic crystals) เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีประจำ พ.ศ. 2554 สำหรับ "การค้นพบควอซีคริสตัล"