stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีรถไฟหัวหิน

สถานีรถไฟหัวหิน (อังกฤษ: Hua Hin Railway Station) เป็นสถานีรถไฟระดับหนึ่งบนเส้นทางรถไฟสายใต้ (กรุงเทพ–สุไหงโกลก) ตั้งอยู่ระหว่างสถานีรถไฟห้วยทรายใต้ (เดิมระหว่างสถานีรถไฟหัวหินกับสถานีรถไฟห้วยทรายใต้เคยมีที่หยุดรถบ่อฝ้ายแต่ปัจจุบันได้ถูกยุบเลิกไปแล้ว) กับสถานีรถไฟหนองแก โดยเป็นสถานีรถไฟแรกในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เมื่อนั่งรถไฟเที่ยวไป และเป็นสถานีหนึ่งในโครงการรถไฟทางคู่ช่วงนครปฐม - ชุมพร
สถานีหัวหินก่อสร้างและเปิดเดินรถในสมัยรัชกาลที่ 6 ตัวสถานีและย่านเดิมมีจำนวนทาง 3 ทาง เป็นทางหลัก 1 ทาง ทางหลีก 2 ทาง โดยเป็นทางติดชานชาลา 2 ทาง ปัจจุบัน เป็นสถานียกระดับ ความสูง 2 ชั้น มีทางหลัก 2 ทาง ขนาบข้างด้วยชานชาลาด้านข้าง 2 ชานชาลา
สถานีรถไฟหัวหินเป็นสถานีหนึ่งในโครงการรถไฟความเร็วสูงกรุงเทพ (สถานีกลางบางซื่อ) - ปาดังเบซาร์ ช่วงสถานีรถไฟกรุงเทพ - หัวหิน รหัสสถานี HS05 อยู่ระหว่างสถานีรถไฟเพชรบุรี กับสถานีรถไฟประจวบคีรีขันธ์ เปิดใช้งานประมาณปี พ.ศ. 2575
ประวัติ

สถานีรถไฟหัวหิน สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2454 โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินมาในพิธีเปิดการเดินรถระหว่างสถานีรถไฟชะอำ ถึงสถานีรถไฟหัวหินในวันที 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 หลังจากนั้นสถานีรถไฟหัวหินกลายเป็นสถานที่สำคัญสำหรับการลงมาท่องเที่ยวชายทะเลเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ สำหรับอาคารสถานีรถไฟหัวหินหลังแรกนั้นเป็นอาคารไม้ขนาดเล็ก ต่อมาใน พ.ศ. 2469 โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน เมื่อครั้งทรงดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมรถไฟหลวง ได้ทรงบัญชาการให้ยกอาคารไม้ที่ใช้สร้างศาลาในงานสยามรัฐพิพิธภัณฑ์ ซึ่งมีแผนจะจัดที่สวนลุมพินีเมื่อปลายปี พ.ศ. 2468 แต่ไม่ได้มีการจัดงานจริงเนื่องจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จสวรรคตเสียก่อน และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชกระแสรับสั่งให้เลิกจัดงานดังกล่าว ศาลาหลังนี้จึงถูกถอดลงแล้วนำไปประกอบใหม่เป็นอาคารสถานีรถไฟหัวหินในปัจจุบัน
สถานีรถไฟหัวหินเป็นสถานีชั้น 1 ภายในย่านสถานีรถไฟหัวหินมีอาคารและสิ่งปลูกสร้างทที่มีคุณค่าทางสถาปัตยกรรม และประวัติศาสตร์หลายหลัง ได้แก่ อาคารสถานีรถไฟ พลับพลาพระมงกุฎเกล้า หอสัญญาณประแจกล อาคารที่ทำการต่างๆ และบ้านพักพนักงานการรถไฟ นอกจากนี้บริเวณด้านหน้าสถานีรถไฟมีห้องสมุดการรถไฟฯ หัวหินตั้งอยู่โดยห้องสมุดนี้สร้างขึ้นด้วยการดัดแปลงตู้รถไฟเก่า 2 คันมาเชื่อมต่อกันด้วยอาคารทางเข้าชั้นเดียวยกพื้นสูง และมีหัวรถจักรไอน้ำมิกาโด หมายเลข 305 ตั้งแสดงอยู่
สิ่งก่อสร้างที่สำคัญ > อาคารสถานี

อาคารสถานีเป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ลักษณะทางสถาปัตยกรรมเป็นการผสมผสานระหว่างรูปแบบอาคารไม้แบบบังกะโลและศิลปะตะวันตก ผังพื้นสถานีเป็นรูปตัวอี(E) วางขนานไปกับทางรถไฟ ผังอาคารแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือส่วนสถานีและส่วนชานชาลา แต่ละส่วนมีหลังคาคลุมของตนเอง โดยส่วนสถานีแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนด้านหน้าติดกับถนนทางเข้า ตรงกลางของส่วนนี้เป็นห้องรับรอง มุขปลายทั้ง 2 ด้านเป็นโถงโล่งเชื่อมต่อกันด้วยทางเดินยาวตลอด แนวอาคารส่วนด้านหลังงติดกับส่วนชานชาลาเป็นเป็นห้องต่างๆ เรียงต่อกันโดยห้องซ้ายสุดเป็นห้องขายตั๋ว ถัดมาเป็นโถงพักคอย ห้องทำงานนายสถานีห้องปฏิบัติการเดินรถ ห้องรับส่งสินค้า และห้องขวาสุดเป็นห้องประชุม ระหว่างห้องรับรองหัองทำงานนายสถานี ห้องปฏิบัติการเดินรถ และโถงโล่งปลายอาคาร ทั้ง 2 ด้าน มีห้องโถงแจกขนาดเล็กทำหน้าที่เชื่อมต่อห้องต่างๆ เหล่านี้เข้าด้วยกัน หลังคาส่วนสถานีเป็นหลังคาปั้นหยา ด้านหน้าอาคารมีมุขยื่น 3 มุข หลังคาลดชั้นมีจั่วขนาดเล็กด้านบน หนับันใต้จั่วมีลายฉลุตกแต่งสวยงาม ส่วนชานชาลาเป็นโครงสร้างไม้เซาะร่อง หลังคาจั่วหัวตัดบริเวณตรงกลาง และด้านข้างทั้งสอง ด้านหน้าบันใต้จั่วมีลายฉลุตกแต่ง หลังคาอาคารทั้งหมดมุงด้วยกระเบื้องซีเมนต์รูปว่าว
สิ่งก่อสร้างที่สำคัญ > พลับพลาพระมงกุฎเกล้าฯ

พลับพลาพระมงกุฎเกล้าฯ เป็นพลับพลาจตุรมุขสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมมีชื่อว่า พลับพลาสนามจันทร์ ตั้งอยู่ในบริเวณพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม พลับพลานี้มีไว้ในการที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าฯเสด็จประทับทอดพระเนตรกองเสือป่าและลูกเสือทั่วประเทศทำการฝึกซ้อมยุทธวิธีเป็นประจำทุกปี หลังจากสิ้นรัชสมัยของพระองค์ การรถไฟแห่งประเทศไทยจึงได้รื้อถอนมาเก็บไว้ เพื่อเป็นการรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์
ต่อมาในปีพ.ศ. 2511 สมัยพันเอกแสง จุละจาริตต์ เป็นผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้พิจารณาเห็นว่าควรนำเครื่องอุปกรณ์ก่อสร้างของพลับพลาสนามจันทร์มาปลูกสร้างขึ้นใหม่ที่สถานีรถไฟหัวหินเพื่อเป็นที่ประทับขึ้นและลงรถไฟของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช การดำเนินการก่อสร้างนี้ใช้ช่างฝีมือคนไทยและได้มีการทำพิธีเปิดพลับพลาซึ่งได้ตั้งชื่อใหม่ว่า พลับพลาพระมงกุฎเกล้าฯ เมื่อวันเสาร์ที่ 6 เมษายน 2517 โดยสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี เป็นองค์ประธาน
สิ่งก่อสร้างที่สำคัญ > โรงแรมรถไฟหัวหิน

โรงแรมหัวหิน (โฮเต็ลหัวหิน) สร้างขึ้นโดยกรมรถไฟเพื่อเป็นสถานที่พักผ่อนชายทะเล และเป็นที่รักษาสุขภาพของพระบรมวงศานุวงศ์ ชาวต่างประเทศและคหบดี ประกอบด้วยอาคารหลัก 1 หลัง กลุ่มบังกะโล และพื้นที่โดยรอบที่มีการจัดสวนอย่างสวยงาม มีการเปิดใช้โรงแรมอย่างไม่เป็นทางการ พร้อมกับสนามกอล์ฟหลวงหัวหิน 9 หลุมแรก ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2465 หลังจากนั้น ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2466 จึงเปิดโรงแรมอย่างเป็นทางการ
อาคารหลักของโรงแรมออกแบบโดย เอ. ริกาซซิ (Mr. A. Rigassi) สถาปนิกชาวอิตาลี เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หลังคาทรงปั้นหยา มุงด้วยกระเบื้องว่าวสีแดง ผังพื้นอาคารเป็นรูปตัวแอล (L) ประกอบด้วยโถงกลางรูปกลม สองข้างของโถงกลางเป็นปีกรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าทำมุมฉากกัน  พื้นที่ชั้นล่างเป็นส่วนต้อนรับและบริการ ห้องอาหาร และเดอะมิเซียมคอฟฟี่แอนด์ทีคอร์เนอร์ พื้นที่ชั้นบนเป็นส่วนห้องพักทั้งหมด โดยมีระเบียงและทางเดินกว้างขนาบทั้งด้านหน้าและด้านหลังของพื้นที่ใช้สอยส่วนต่าง ๆ ระหว่างเสาระเบียงแต่ละช่วงมีแผงกันแดดบานเกล็ดไม้ แสดงให้เห็นถึงการประยุกต์สถาปัตยกรรมแบบตะวันตกให้เข้ากับภูมิอากาศแบบร้อนชื้นของประเทศไทย สำหรับบังกะโลเป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง หลังคาเป็นทรงจั่ว ด้านหน้าเป็นระเบียงทางขึ้นขนาดใหญ่ พื้นที่ภายในมีลักษณะโปร่งโล่งทำให้อากาศถ่ายเทได้สะดวก ปัจจุบันการรถไฟแห่งประเทศไทยได้ให้โรงแรมเซ็นทารา แกรนด์บีช รีสอร์ท แอนด์ วิลล่า หัวหิน (Centara Grand Beach Resort & Villas Hua Hin) เป็นผู้เช่า ซึ่งได้มีการอนุรักษ์และพัฒนาอาคารหลัก กลุ่มบังกะโล และสวนไม้ดัดอย่างต่อเนื่อง ทำให้สามารถรักษาหลักฐานทางประวัติศาสตร์และสถาปัตยกรรมที่สำคัญไว้ได้
ซึ่งในอดีตเคยมีทางรถไฟแยกเข้าไปทางโรงแรมแห่งนี้
แผนผังสถานี > สถานีปัจจุบัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U1 ชานชาลารถไฟทางไกล : ชานชาลาเกาะกลาง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
| U1 ชานชาลารถไฟทางไกล  | ชานชาลา 1 | สายใต้ มุ่งหน้า สุไหงโก-ลก (หนองแก) |
| U1 ชานชาลารถไฟทางไกล  | ชานชาลา 2 | สายใต้ มุ่งหน้า กรุงเทพ (หัวลำโพง) หรือ กรุงเทพอภิวัฒน์ หรือ ธนบุรี (ห้วยทรายใต้) |
U1 ชานชาลารถไฟทางไกล : ชานชาลาเกาะกลาง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| G ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า  |
| G ระดับถนน  | - | ทางหลวงชนบท ปข.2043, ทางข้ามทางรถไฟเดิมไปยังสถานีรถไฟเดิมและถนนพระปกเกล้า |
ตารางเดินรถ > เที่ยวไป

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | หัวหิน | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ดพ39 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 22.50 | 02.04 | สุราษฎร์ธานี | 07.50 |  |
|  | ดพ41 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 22.50 | 02.04 | ยะลา | 13.40 | งดเดินรถ |
|  | ดพ43 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 07.30 | 10.31 | สุราษฎร์ธานี | 16.20 |  |
|  | น911 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 06.30 | 10.54 | สวนสนประดิพัทธ์ | 11.33 | เฉพาะวันหยุดราชการ |
|  | ธ255 | ธนบุรี | 07.20 | 11.46 | หลังสวน | 18.10 |  |
|  | ธ261 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 09.20 | 13.50 | สวนสนประดิพัทธ์ | 14.00 |  |
|  | ธ251 | ธนบุรี | 13.10 | 17.31 | ประจวบคีรีขันธ์ | 19.10 |  |
|  | ร171 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 15.10 | 18.44 | สุไหงโก-ลก | 10.10 |  |
|  | ดพ45 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.10 | 19.45 | ปาดังเบซาร์ | 08.05 |  |
|  | ดพ37 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.10 | 19.45 | สุไหงโก-ลก | 10.35 |  |
|  | ดพ31 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.50 | 20.20 | ชุมทางหาดใหญ่ | 07.05 |  |
|  | ร169 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 17.30 | 21.20 | ยะลา | 11.05 |  |
|  | ด83 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 18.50 | 22.29 | ตรัง | 08.15 |  |
|  | ด85 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 19.50 | 23.42 | นครศรีธรรมราช | 09.40 |  |
|  | ร167 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 20.30 | 00.18 | กันตัง | 11.25 |  |
|  | ร173 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 21.10 | 00.45 | นครศรีธรรมราช | 10.15 | งดเดินรถ |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ตารางเดินรถ > เที่ยวกลับ

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | หัวหิน | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ดพ44 | สุราษฎร์ธานี | 18.25 | 00.14 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 03.45 |  |
|  | ร174 | นครศรีธรรมราช | 15.10 | 00.58 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 04.40 | งดเดินรถ |
|  | ร168 | กันตัง | 14.15 | 01.26 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 05.10 |  |
|  | ด86 | นครศรีธรรมราช | 16.00 | 02.20 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 06.10 |  |
|  | ด84 | ตรัง | 17.00 | 03.07 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 07.05 |  |
|  | ดพ42 | ยะลา | 15.35 | 03.23 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 06.50 | งดเดินรถ |
|  | ร172 | สุไหงโก-ลก | 12.10 | 03.51 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 07.30 |  |
|  | ดพ32 | ชุมทางหาดใหญ่ | 17.45 | 04.27 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 08.10 |  |
|  | ดพ38 | สุไหงโก-ลก | 14.15 | 05.17 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 09.05 |  |
|  | ดพ46 | ปาดังเบซาร์ | 17.00 | 05.17 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 09.05 |  |
|  | ธ252 | ประจวบคีรีขันธ์ | 04.40 | 06.14 | ธนบุรี | 10.30 |  |
|  | ร170 | ยะลา | 16.30 | 06.40 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 10.50 |  |
|  | ธ254 | หลังสวน | 06.30 | 12.47 | ธนบุรี | 17.25 |  |
|  | ดพ40 | สุราษฎร์ธานี | 09.00 | 14.36 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 18.05 |  |
|  | ธ262 | สวนสนประดิพัทธ์ | 14.35 | 14.46 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 19.20 |  |
|  | น912 | สวนสนประดิพัทธ์ | 16.28 | 16.38 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 21.40 | เฉพาะวันหยุดราชการ |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ระเบียงภาพ

ผู้คนกับสถานีรถไฟหัวหินในช่วงยุคแรก
สถานีรถไฟหัวหินในปี พ.ศ. 2456 ซึ่งทำให้เห็นทางแยกรถไฟไปโรงแรมรถไฟหัวหินที่ปัจจุบันไม่มีแล้ว
อาคารสถานีรถไฟหัวหินในอดีต
ป้ายบอกสถานีข้างเคียง
ลิฟต์ลงไปชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร (สถานีใหม่)
สถานีรถไฟหัวหินแห่งเก่า ใช้งานจนถึงวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2566
พลับพลาพระมงกุฎเกล้าฯ
ถนนเทพรัตน

ระวังสับสนกับ ถนนเทพรักษ์
|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 34 |
| --- | --- |
ถนนเทพรัตน (ถนนบางนา-ตราด)
ถนนเทพรัตน (สีน้ำเงินเน้นเหลือง)
ถนนเทพรัตนและทางพิเศษบูรพาวิถีช่วงขาออก ในปี 2566
ข้อมูลของเส้นทาง

ส่วนหนึ่งของ 
 
ความยาว: 58.855 กิโลเมตร (36.571 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ 2516–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  ถ.สุขุมวิท / ทางพิเศษเฉลิมมหานคร ใน เขตบางนา กรุงเทพมหานคร
 :    ถ.ศรีนครินทร์ ใน เขตบางนา กรุงเทพมหานคร   ถ.กาญจนาภิเษก ใน อ.บางพลี จังหวัดสมุทรปราการ   ถนนสุวรรณภูมิ 3 ใน อ.บางพลี จังหวัดสมุทรปราการ   ทล.พ.7 ใน อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา   ถ.สิริโสธร / ถ.สุขุมวิท ใน อ.บางปะกง จ.ฉะเชิงเทรา 
ปลายทางทิศตะวันออก:  ถ.สุขุมวิท ถ.เลี่ยงเมืองชลบุรี ใน อ.เมือง จ.ชลบุรี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนเทพรัตน (อักษรโรมัน: Thanon Debaratna) หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 34 สายบางนา–หนองไม้แดง เป็นทางหลวงแผ่นดินสายหนึ่ง แยกออกมาจากถนนสุขุมวิทในเขตบางนา กรุงเทพมหานคร แล้วไปบรรจบกับถนนสุขุมวิทอีกครั้งที่ทางแยกต่างระดับหนองไม้แดงในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
รายละเอียดของเส้นทาง

ถนนเทพรัตนเป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 9–14 ช่องจราจร มีจุดเริ่มต้นทางทิศตะวันตกต่อจากถนนสรรพาวุธที่ถนนสุขุมวิท บริเวณสี่แยกบางนา ในพื้นที่เขตบางนา กรุงเทพมหานคร ตรงไปทางทิศตะวันออก เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบางนาเหนือและแขวงบางนาใต้ จากนั้นข้ามคลองบางนาเข้าสู่เขตจังหวัดสมุทรปราการ ผ่านพื้นที่อำเภอบางพลี ซึ่งช่วงนี้ถนนจะมีขนาด 12-14 ช่องจราจร (ช่องทางหลัก 8 ช่อง ทางคู่ขนาน 4-6 ช่อง) แต่เมื่อเข้าสู่อำเภอบางเสาธงและอำเภอบางบ่อจะลดขนาดถนนเหลือ 10 ช่องจราจร (ช่องทางหลัก 6 ช่อง ทางคู่ขนาน 4 ช่อง) จากนั้นจึงเข้าสู่จังหวัดฉะเชิงเทราในพื้นที่อำเภอบางปะกง โดยถนนในช่วงนี้จะลดขนาดเหลือ 9 ช่องจราจร (ช่องทางหลักขาเข้า 3 ช่อง, ทางคู่ขนานขาเข้า 2 ช่อง, ช่องทางหลักขาออก 2 ช่อง และทางคู่ขนานขาออกอีก 2 ช่อง) ยกเว้นบริเวณสะพานเทพหัสดิน ที่มีช่องทางขนานขาออก 3 ช่อง จากนั้นเข้าไปซ้อนกับถนนสุขุมวิทที่แยกคลองอ้อม และนับกิโลเมตรของถนนสุขุมวิทไปควบคู่ด้วยจนกระทั่งสิ้นสุดเส้นทางที่ทางแยกต่างระดับหนองไม้แดง อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี หลังจากนั้นแนวเส้นทางจะแยกออกเป็น 2 สาย คือถนนสุขุมวิท และถนนเลี่ยงเมืองชลบุรี
ปัจจุบันถนนเทพรัตนยังมีทางพิเศษบูรพาวิถีเป็นทางยกระดับซ้อนอยู่ทางด้านบนของถนน เพื่อเป็นทางเลือกสำหรับผู้ที่ต้องการความสะดวกรวดเร็วในการเดินทางที่มากขึ้นกว่าเดิม
ประวัติ

ในอดีตยังไม่มีการกำหนดชื่อเรียกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 34 อย่างเป็นทางการ ชาวบ้านจึงเรียกชื่อถนนสายนี้ตามจุดเริ่มต้นถึงจุดสิ้นสุดซึ่งรวมไปกับถนนสุขุมวิทด้วย เป็น ถนนบางนา−ตราด และเรียกติดปากมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งกรมทางหลวงได้กำหนดชื่ออย่างเป็นทางการตามจุดสิ้นสุดที่แท้จริงของถนนสายนี้ว่า ทางหลวงสายบางนา–บางปะกง อย่างไรก็ตาม กรุงเทพมหานครได้กำหนดชื่อเรียกถนนในพื้นที่ของตนว่า "ถนนบางนา−ตราด" ตามที่ชาวบ้านเรียก
ต่อมากรมทางหลวงได้กำหนดให้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 34 มีเส้นทางขยายต่อไปถึงบริเวณทางแยกต่างระดับหนองไม้แดง ตำบลหนองไม้แดง อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี โดยใช้ทางคู่ขนานของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 แต่นับหลักกิโลเมตรถนนสุขุมวิทซ้อนไปกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 34 ด้วย จึงกำหนดชื่อเรียกใหม่เป็น ทางหลวงสายบางนา–หนองไม้แดง
ในอดีต มีด่านเก็บค่าผ่านทางบริเวณกิโลเมตรที่ 41 ตำบลบางวัว อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา เช่นเดียวกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 (ถนนสายเอเชีย) ในสมัยนั้น ซึ่งคล้ายกับทางหลวงพิเศษ เริ่มเก็บค่าผ่านทางในปี พ.ศ. 2529 แต่ก็ได้ยกเลิกเก็บค่าผ่านทางในปี พ.ศ. 2537 เนื่องจากนายจรัส พั้วช่วย รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมในขณะนั้น ประกาศยกเลิกเก็บค่าผ่านทาง
เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2559 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานชื่อทางการของทางหลวงหมายเลข 34 ตลอดทั้งสายว่า ถนนเทพรัตน และได้พระราชทานพระราชานุญาตให้เชิญตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติฯ ในโอกาสฉลองพระชนมายุ 5 รอบ วันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2558 ประดับที่ป้ายชื่อทางหลวงแผ่นดินสาย 34 อีกด้วย
ระเบียงภาพ

ถนนเทพรัตน โดยมีทางพิเศษบูรพาวิถีเป็นทางยกระดับซ้อนอยู่ด้านบน ภาพกลางตั้งอยู่ในอำเภอบางบ่อ
ถนนเทพรัตน ช่องทางหลักขาเข้า ใต้ต่างระดับวัดสลุด ในปี พ.ศ. 2566
สถานที่สำคัญ > ห้างสรรพสินค้า/ศูนย์การค้า > ฝั่งขาออก

แบงค็อก มอลล์
เซ็นทรัล บางนา
บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ บางนา
อินเด็กซ์ ลิฟวิ่งมอลล์ บางนา
โลตัส บางนา
แม็คโคร บางพลี
เมกาโฮม บางนา กม.27
สถานที่สำคัญ > ห้างสรรพสินค้า/ศูนย์การค้า > ฝั่งขาเข้า

โฮมโปร บางนา กม.1
แฮปปีแทท เดอะฟอเรสเทียส์
ไทวัสดุ บางนา
เมกาซิตี้ บางนา
มาร์เก็ต วิลเลจ สุวรรณภูมิ (โลตัส, โฮมโปร)
สถานที่สำคัญ > สถานีขนส่งผู้โดยสาร

ท่ารถรุ่งเรือง บางนา
สถานที่สำคัญ > ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้า

ไบเทค บางนา
สถานที่สำคัญ > สถานพยาบาล > ฝั่งขาออก

โรงพยาบาลไทยนครินทร์
โรงพยาบาลจุฬารัตน์ 11 อินเตอร์
สถานที่สำคัญ > สถานพยาบาล > ฝั่งขาเข้า

โรงพยาบาลบางนา 1
โรงพยาบาลพรินซ์ สุวรรณภูมิ
ซีพี เมดิคัล เซ็นเตอร์ แอท วันโอวัน เดอะฟลอเรสเทียส์
สถานที่สำคัญ > ศาสนสถาน

วัดศรีเอี่ยม
วัดเสาธงนอก
วัดบางพลีน้อย
สถานที่สำคัญ > สถาบันการศึกษา > ฝั่งขาออก

มหาวิทยาลัยเนชั่น
โรงเรียนบางปะกง บวรวิทยายน
สถานที่สำคัญ > สถาบันการศึกษา > ฝั่งขาเข้า

มหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาเขตปัจฉิมสวัสดิ์-สุวรรณนภาศรี (รามคำแหง บางนา)
มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
สถานที่สำคัญ > นิคมอุตสาหกรรม

นิคมอุตสาหกรรมเวลโกรว์
สถานที่สำคัญ > สถานที่ราชการ

การประปาส่วนภูมิภาค บางปะกง
สถานีไฟฟ้าย่อยบางวัว การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฝ้ายแกมแพร

| ฝ้ายแกมแพร |
| --- | --- |
กำกับ: ปริญญา ลีละศร
เขียนบท: กฤษณา อโศกสิน
อำนวยการสร้าง: เนียนนิภา จงโยธา
นักแสดงนำ: นาท ภูวนัย อรัญญา นามวงศ์ เศรษฐา ศิระฉายา ดวงดาว จารุจินดา
ถ่ายภาพ: ลิขิต กฤษณะมิตร
ดนตรีประกอบ: กังวาล ชลกุล  สุรพล โทณะวณิก (ประพันธ์เพลง)
บริษัทผู้สร้าง: นภาสิริภาพยนตร์  
วันฉาย: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2518
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ฝ้ายแกมแพร เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดราม่า โรแมนติก ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม สร้างโดยนภาสิริภาพยนตร์ สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของกฤษณา อโศกสิน ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ จากการกำกับของปริญญา ลีละศร นำแสดงโดย นาท ภูวนัย รับบท ทมนัย, อรัญญา นามวงศ์ รับบท จารวี, ดวงดาว จารุจินดา รับบท ทิพยางค์ และการแสดงภาพยนตร์แบบเต็มตัวครั้งแรกของศิลปินแห่งชาติผู้ล่วงลับ เศรษฐา ศิระฉายา ในบทของ ธงฉาน เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2518 ที่โรงภาพยนตร์แกรนด์และโรงภาพยนตร์สามย่าน และจากภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เศรษฐาสามารถคว้ารางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี หรือ ตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากงานประกาศรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 2 เมื่อปี 2519 มาครองได้สำเร็จ
หลังจากนั้นเรื่อง ฝ้ายแกมแพร ได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีกทั้งหมด 5 ครั้งได้แก่ ครั้งที่ 1 ปี 2521 ออกอากาศทางช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี นำแสดงโดย สมภพ เบญจาธิกุล รับบท ทมนัย, ศันสนีย์ สมานวรวงศ์ รับบท จารวี, เหน่ง เมตตา รุ่งรัตน์ รับบท ทิพยางค์ และสุรินทร์ แสงขำ รับบท ธงฉาน
ครั้งที่ 2 ในปี 2522 ออกอากาศทางททบ.5 เอชดี นำแสดงโดยภิญโญ ทองเจือ รับบท ทมนัย, ตั๊ก มยุรา ธนะบุตร รับบท จารวี และยังได้นำ เศรษฐา ศิระฉายา และดวงดาว จารุจินดา ผู้รับบท ธงฉาน และ ทิพยางค์ ในเวอร์ชั่นภาพยนตร์กลับมารับบทเดิมอีกครั้ง
ครั้งที่ 3 ในปี 2528 ยังคงออกอากาศทางททบ.5 เอชดี นำแสดงโดย หนิง นิรุตติ์ ศิริจรรยา รับบท ทมนัย, แหม่ม ธิติมา สังขพิทักษ์ รับบท จารวี, ตู่ นพพล โกมารชุน รับบท ธงฉาน และอาภาภรณ์ กรทิพย์ รับบท ทิพยางค์
ครั้งที่ 4 ในปี 2535 ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี จากการกำกับของชนะ คราประยูร นำแสดงโดย ต้น จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ รับบท ทมนัย, นก จริยา สรณคมน์ รับบท จารวี, ธิศวรรณ สุวรรณโพธิ์ รับบท ทิพยางค์ และ หนุ่ม กรรชัย กำเนิดพลอย รับบท ธงฉาน
และครั้งที่ 5 ในปี 2563 ออกอากาศทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 จากการกำกับของ กู่ เอกสิทธิ์ ตระกูลเกษมสุข นำแสดงโดย นิว ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต รับบท ทมนัย, แก้ว จริญญา ศิริมงคลสกุล รับบท จารวี, เอี๊ยง สิทธา สภานุชาติ รับบท ธงฉาน และ มารีน่า ศดานันท์ บาเล็นซิเอก้า รับบท ทิพยางค์
นักแสดง

| ตัวละคร | ภาพยนตร์ปี 2518 | ละครโทรทัศน์ปี 2521 | ละครโทรทัศน์ปี 2522 | ละครโทรทัศน์ปี 2528 | ละครโทรทัศน์ปี 2535 | ละครโทรทัศน์ปี 2563 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทมนัย | นาท ภูวนัย | สมภพ เบญจาธิกุล | ภิญโญ ทองเจือ | นิรุตติ์ ศิริจรรยา | จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ | ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต |
| จารวี | อรัญญา นามวงศ์ | ศันสนีย์ สมานวรวงศ์ | มยุรา ธนะบุตร | ธิติมา สังขพิทักษ์ | จริยา แอนโฟเน่ | จริญญา ศิริมงคลสกุล |
| ธงฉาน | เศรษฐา ศิระฉายา | สุรินทร์ แสงขำ | เศรษฐา ศิระฉายา | นพพล โกมารชุน | กรรชัย กำเนิดพลอย | สิทธา สภานุชาติ |
| ทิพยางค์ | ดวงดาว จารุจินดา | เมตตา รุ่งรัตน์ | ดวงดาว จารุจินดา | อาภาพร กรทิพย์ | ธิศวรรณ สุวรรณโพธิ์ | ศดานันท์ บาเล็นซิเอก้า |
| ทอแสง | สุพรรณ บูรณะพิมพ์ | กัณฑรีย์ น สิมะเสถียร | กัณฑรีย์ น สิมะเสถียร | พงษ์ลดา พิมลพรรณ | พิศมัย วิไลศักดิ์ | ชนานา นุตาคม |
ภาษา

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ภาษา (แก้ความกำกวม)
ภาษา ในความหมายอย่างกว้าง หมายถึง กิริยาอาการที่แสดงออกมาแล้วสามารถทำความเข้าใจกันได้ ในความหมายอย่างแคบ หมายถึง ภาษาในฐานะระบบที่มนุษย์ใช้สื่อสารกัน การศึกษาภาษามนุษย์ด้วยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ เรียกว่า ภาษาศาสตร์
นิยาม

คำว่า ภาษา ในภาษาไทยเป็นคำยืมมาจากภาษาสันสกฤต (สันสกฤต: भाषा) "ภาษา, คำพูด" ซึ่งมาจากรากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม ว่า *bʰeh₂- "พูด, กล่าว" ทั้งนี้คำว่า ภาษา มีหลายความหมาย โดยอาจรวมถึงภาษาโปรแกรม ภาษาประดิษฐ์ ไปจนถึงรูปแบบของการสื่อสารในบริบทต่างๆ เช่น ภาษาราชการ ภาษาปาก ในที่นี้ ภาษา จะหมายถึงภาษามนุษย์ ซึ่งเป็นหัวข้อการศึกษาของภาษาศาสตร์เท่านั้น อย่างไรก็ดี แม้จะพิจารณาเพียงภาษามนุษย์ ก็ยังมีแง่มุมที่หลากหลาย ทำให้สามารถนิยามได้หลายแบบตามที่ผู้ศึกษาสนใจ อาทิ ความสามารถของมนุษย์ในการรับและใช้ระบบการสื่อสารต่าง ๆ กระบวนการทางปริชานในการสร้างถ้อยคำ และโครงสร้างของระบบการสื่อสารที่คนแต่ละกลุ่มใช้
นิยาม > ระบบภาษาและวจี

นิยามของภาษาในทางภาษาศาสตร์ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง คือการนิยามภาษาเป็นสองแง่มุมของแฟร์ดิน็อง เดอ โซซูร์ ได้แก่ ภาษาในฐานะ ระบบภาษา (ฝรั่งเศส: langue) อันหมายถึง ระบบการจับคู่เสียงหรือท่าทางกับความหมาย อันเป็นผลผลิตทางสังคมจากการใช้สัญญาณในรูปแบบเดียวกัน ระบบภาษาเหล่านี้มักตรงกับการพูดภาษาของกลุ่มคนต่าง ๆ เช่น ภาษาแสก ภาษาไทย ภาษาจีน อีกแง่หนึ่งคือ ภาษาในฐานะ วจี (ฝรั่งเศส: parole) คือ ลักษณะการใช้ระบบภาษาของบุคคลหนึ่ง ๆ ทั้งในแง่การใช้กฎจากระบบภาษามาสร้างถ้อยคำ และการทำงานของอวัยวะที่ใช้ผลิตถ้อยคำ
นิยาม > ลักษณ์เฉพาะของฮอกเกต

ภาษายังอาจกล่าวถึงได้ในฐานะความสามารถในการสื่อสารที่มนุษย์มี ชาร์ลส์ ฮอกเกต นักภาษาศาสตร์โครงสร้างชาวอเมริกัน ได้เสนอรายการลักษณ์เฉพาะของภาษามนุษย์ (อังกฤษ: design features of language) ซึ่งเป็นลักษณ์ที่ไม่พบในความสามารถในการสื่อสารของสัตว์อื่น หรือพบไม่ครบถ้วนทั้งรายการ โดยฮอกเกตได้ปรับแก้ข้อเสนอไว้หลายครั้งในช่วงปีคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ถึง 1960 เริ่มจากเจ็ดลักษณ์ ไปจนถึง 16 ลักษณ์
ตัวอย่างของลักษณ์เหล่านี้ ได้แก่ ความเป็นสมมติ หมายถึง ความไม่สัมพันธ์กันระหว่างสัญญาณที่ใช้กับความหมาย เช่น คำว่า ไข่ ในภาษาไทย ไม่ได้มีอะไรในเสียง [kʰ, a, j] และเสียงวรรณยุกต์ต่ำ ที่บ่งบอกความเป็นไข่ ความเป็นสมมตินี้ยังสามารถสังเกตได้จากภาษาต่าง ๆ ซึ่งอาจใช้คำที่เสียงแทบจะไม่ตรงกันเลยบ่งบอกถึงสิ่งเดียวกัน เช่น [kʰàj] (ไทย), [ɛg] (อังกฤษ), [tamago] (ญี่ปุ่น) และการมีจุดประสงค์เฉพาะ หมายถึง ภาษามนุษย์สามารถใช้สื่อสารโดยเฉพาะ ไม่ได้มีผลกระทบทางกายภาพมากเท่าไรนัก เป็นต้น
ฮอกเกตเชื่อว่า ในหมู่สัตว์มีกระดูกสันหลัง มีลักษณ์บางลักษณ์ที่พบเฉพาะในมนุษย์เท่านั้น ลักษณ์ในกลุ่มนี้ คือ ความเป็นทวิลักษณ์ นั่นคือ ภาษามีส่วนประกอบที่ไม่มีความหมาย ได้แก่ หน่วยเสียง และส่วนที่มีความหมาย ได้แก่ คำที่ประกอบขึ้นจากส่วนที่ไม่มีความหมายนั้น การถ่ายทอดทางวัฒนธรรม นั่นคือ ระบบภาษาไม่ได้กำหนดผ่านพันธุกรรม แต่เรียนรู้ผ่านการเรียนรู้และปฏิสัมพันธ์ทางสังคม ผลิตภาวะ คือความสามารถในการผลิตถ้อยความใหม่ได้ไม่จำกัดและไม่ซ้ำกับที่เคยมีการผลิต และ ความไม่จำกัดเวลาและสถานที่คือความสามารถในการพูดถึงสิ่งที่ไม่ได้อยู่สถานที่ที่พูดและ/หรือเวลาที่พูดได้
ลักษณ์ของฮอกเกตส่วนมากจะสามารถพบได้ในการสื่อสารของสัตว์อื่น แต่ดูจะไม่มีสัตว์ชนิดใดที่มีครบทุกลักษณ์เช่นเดียวกับมนุษย์ ผึ้งน้ำหวานสามารถสื่อสารโดยการบินในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อสื่อสารถึงแหล่งน้ำหวานใหม่ ๆ ได้ โดยไม่จำเป็นจะต้องอยู่ใกล้กับแหล่งน้ำหวานดังกล่าว เนื่องจากถ้อยความไม่ซ้ำเดิมจึงถือว่ามีผลิตภาวะ และ ยังเป็นการสื่อสารที่ไม่จำกัดเวลาและสถานที่ ลิงไม่มีหางสามารถเรียนรู้ภาษามือที่ประกอบด้วยท่าทางที่ไม่มีความหมาย ประกอบเป็นสัญญะที่มีความหมายได้ ในขณะเดียวกัน นกร้องเพลง (Passeri) สามารถประกอบวลีของเพลงจากโน้ตแต่ละตัวที่ร้องได้เช่นเดียวกัน สัตว์ทั้งสองกลุ่มจึงอาจเรียกได้ว่ามีความสามารถในการใช้ระบบการสื่อสารที่มีความเป็นทวิลักษณ์
นิยาม > ระบบในปริชาน

อีกนิยามหนึ่งของภาษาคือในฐานะส่วนหนึ่งของระบบปริชานที่ทำให้มนุษย์สามารถใช้และรับระบบภาษาต่างๆ ได้ ภาษาในนิยามนี้เป็นที่สนใจของนักภาษาศาสตร์ในปัจจุบันหลายกลุ่ม รวมถึง นักไวยากรณ์เพิ่มพูน นักภาษาศาสตร์ปริชาน และนักภาษาศาสตร์จิตวิทยาโดยทั่วไป  ภาษาในนิยามนี้มักกล่าวถึงควบคู่กับประเด็นสำคัญว่า ความสามารถที่ติดตัวมนุษย์มาตั้งแต่เกิดและทำให้มนุษย์สามารถรับภาษาได้โดยไม่ต้องมีผู้สอนโดยตรงนั้น เป็นความสามารถที่เฉพาะกับภาษาหรือไม่ นักภาษาศาสตร์ โนม ชอมสกี เรียกความรู้ที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิดที่ว่านี้ว่าไวยากรณ์สากล และเชื่อว่ามนุษย์ไม่สามารถรับภาษาได้โดยขาดความรู้ที่เฉพาะกับภาษาดังกล่าว เพราะข้อมูลที่เด็กได้รับเมื่อรับภาษานั้นไม่เพียงพอต่อเรียนรู้ไวยากรณ์ของภาษา อย่างไรก็ตาม ข้ออ้างนี้ยังเป็นที่ถกเถียงในวงการและยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจน
ดูเพิ่ม

รายชื่อภาษา
รายชื่อภาษาเรียงตามจำนวนคนพูด
คู่กรรม (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2533)

| คู่กรรม |
| --- | --- |
บทประพันธ์: ทมยันตี
บทละครโทรทัศน์: ศัลยา
กำกับโดย: ไพรัช สังวริบุตร
ผู้ช่วยผู้กำกับ: เพ็ญลักษณ์ อุดมสิน
แสดงนำ: ธงไชย แมคอินไตย์ กมลชนก โกมลฐิติ ศตวรรษ ดุลยวิจิตร
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: คู่กรรม – พีระพงษ์ พลชนะ, กมลชนก โกมลฐิติ (ในตอนแรกนักร้องชายผู้ที่ขับร้องคือ ปุ๋ย ศาสสัณฑ์ บุญญาสัย ผู้เรียบเรียงเสียงประสานเพลงนี้แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างจึงเปลี่ยนมาเป็น ต้อม เรนโบว์ แทน)
การผลิต
ลำดับภาพ: แมนรัตน์ สุนทรพฤกษ์
ถ่ายภาพ: ณรงค์ พุทธโกษา ณรงค์ ศรีนาคาร สำเริง พูลสวัสดิ์
ช่วยถ่ายภาพ: ไพมะณี หัศกรรจ์ สัญเชษฐ์ หอมขจร ทวี วรรณพงษ์
ความยาวตอน: 75 นาที
บริษัทผู้ผลิต: ดาราวิดีโอ
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 7
ออกอากาศ: 23 มีนาคม 2533 (2533-03-23) – 17 มิถุนายน 2533 (2533-06-17)
คู่กรรม เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า โรแมนติก โศกนาฏกรรม ปี 2533 จากการกำกับของ หรั่ง ไพรัช สังวริบุตร ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง นำแสดงโดย เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ และกวาง กมลชนก โกมลฐิติ ออกอากาศทางช่อง 7 ทุกวันศุกร์และเสาร์ เวลา 21.00–22.15 น. และวันอาทิตย์ เวลา 21.15–22.30 น. ระหว่างวันที่ 23 มีนาคม ถึง 17 มิถุนายน 2533 ซึ่งคู่กรรมในเวอร์ชั่นปี 2533 ได้สร้างสถิติที่ยังไม่มีใครทำลายลงได้จนถึงทุกวันนี้คือการเป็นเจ้าของสถิติเรตติ้งสูงถึง 40 รวมถึงสร้างคว้ารางวัลเมขลาและโทรทัศน์ทองคำไปครองได้มากถึง 14 สาขา