stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นมิดเวย์

ยูเอสเอส มิดเวย์ (CV-41)
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นมิดเวย์ (อังกฤษ: Midway class aircraft carrier) เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา  ตั้งชื่อตามเรือธง คือ ยูเอสเอส มิดเวย์ (CV-41) เข้าประจำการตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1945 และปลดประจำเมื่อ ค.ศ. 1992 หลังร่วมปฏิบัติการในสงครามอ่าวเปอร์เซีย  รวมระยะเวลาที่เข้าประจำการทั้งสิ้น 47 ปี นับเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินรุ่นที่เข้าประจำการต่อเนื่องยาวนานที่สุดรุ่นหนึ่ง
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นมิดเวย์ได้รับการพัฒนามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 จากผลศึกษาถึงการติดตั้งเกราะและอาวุธบนดาดฟ้า สำหรับเรือที่มีขนาดใกล้เคียงกับเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเอสเซ็กซ์  ผลจากน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากเกราะ ทำให้สามารถบรรทุกเครื่องบินขับไล่ได้สูงสุดเพียง 45 ลำ เทียบกับที่เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเอสเซ็กซ์บรรทุกได้ 90-100 ลำ และได้รับการพัฒนาต่อเนื่องมาเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนี้
เรือบรรทุกเครื่องบินในชั้นนี้ มีการสร้างขึ้นทั้งสิ้นสามลำ คือ ยูเอสเอส มิดเวย์ (CV-41), ยูเอสเอส แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ (CV-42) และ ยูเอสเอส คอรัล ซี (CV-43)  และได้รับการปรับปรุงในเสริมประสิทธิภาพช่วงทศวรรษ 1950  ทั้งสามลำได้เข้าร่วมปฏิบัติการในสงครามเวียดนาม
|  | วางกระดูกงู | ปล่อยลงน้ำ | ประจำการ | ปลดประจำการ | สถานะปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ยูเอสเอส มิดเวย์ (CV-41) | ตุลาคม 1943 | มีนาคม 1945 | กันยายน 1945 | เมษายน 1992 | ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์ |
| ยูเอสเอส แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ (CV-42) | ธันวาคม 1942 | เมษายน 1945 | ตุลาคม 1945 | กันยายน 1977 | แยกชิ้นส่วน |
| ยูเอสเอส คอรัล ซี (CV-43) | กรกฎาคม 1944 | เมษายน 1946 | ตุลาคม 1947 | เมษายน 1990 | แยกชิ้นส่วน |
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.midway.org
http://ussfranklindroosevelt.com
http://www.usscoralsea.net
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์

ยูเอสเอส อินดีเพนเดนซ์ (CVL-22)
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์ (อังกฤษ: Independence class aircraft carrier) เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเบาของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ตามคำสั่งของประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ เนื่องจากความจำเป็นเร่งด่วน หลังจากเรือรบหลายลำต้องอัปปางลงในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์โดยกองทัพญี่ปุ่น
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์ มีด้วยกันทั้งสิ้น 9 ลำ โดยดัดแปลงมาจากเรือลาดตระเวนเบา (lightcruiser) ในชั้นคลีฟแลนด์
| ชื่อเรือ | ชื่อเดิม | ปล่อยลงน้ำ | ประจำการ | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ยูเอสเอส อินดีเพนเดนซ์ (CVL-22) | ยูเอสเอส อัมสเตอดัม (CL-59) | 1942 | 1943 | ใช้เป็นเป้าทดลองระเบิดนิวเคลียร์ในปฏิบัติการครอสโรดส์ ปี 1946 จมในการทดสอบอาวุธปี 1951 |
| ยูเอสเอส พรินซ์ตัน (CVL-23) | ยูเอสเอส ทาลลาฮาซซี (CL-61) | 1942 | 1943 | ถูกเครื่องบินรบญี่ปุ่นจมในการรบที่อ่าวเลย์เท ปี 1944 |
| ยูเอสเอส เบลเลา ฮูด (CVL-24) | ยูเอสเอส นิว แฮเวน (CL-76) | 1942 | 1943 | ให้กองทัพเรือฝรั่งเศส ในชื่อ Bois Belleau (R97) ปี 1951 แยกชิ้นส่วนปี 1960 |
| ยูเอสเอส คาวเพนส์ (CVL-25) | ยูเอสเอส ฮันทิงตัน (CL-77) | 1943 | 1943 | แยกชิ้นส่วน ปี 1959 |
| ยูเอสเอส มอนเทอเรย์ (CVL-26) | ยูเอสเอส เดย์ตัน (CL-78) | 1943 | 1943 | เปลี่ยนเป็นเรือขนส่ง AVT-2 ปี 1959 แยกชิ้นส่วนปี 1970 |
| ยูเอสเอส แลงลีย์ (CVL-27) | ยูเอสเอส ฟาร์โก (CL-85) | 1943 | 1943 | ให้กองทัพเรือฝรั่งเศส ในชื่อ La Fayette (R96) ปี 1951 แยกชิ้นส่วนปี 1974 |
| ยูเอสเอส คาบอต (CVL-28) | ยูเอสเอส วิลมิงตัน (CL-79) | 1943 | 1943 | ขายให้กองทัพเรือสเปน ในชื่อ Dedalo (R01) ปี 1967 มีความพยายามจะอนุรักษ์ แต่ถูกแยกชิ้นส่วนในที่สุด ปี 2002 |
| ยูเอสเอส บาทาน (CVL-29) | ยูเอสเอส บัฟฟาโล (CL-99) | 1943 | 1943 | แยกชิ้นส่วน ปี 1959 |
| ยูเอสเอส ซาน จาซินโต (CVL-30) | ยูเอสเอส นูอาร์ก (CL-100) | 1943 | 1943 | แยกชิ้นส่วน ปี 1970 |
แหล่งข้อมูลอื่น

The Light Carrier Historical Documentary Project
เรือประจัญบานชั้นคิงจอร์จที่ 5 (ค.ศ. 1939)

| --- | --- |
คิงจอร์จที่ 5 ในปี ค.ศ. 1945
ภาพรวมชั้น
ชื่อ::  เรือประจัญบานชั้นคิงจอร์จที่ 5
ผู้ใช้งาน::   ราชนาวี
ก่อนหน้าโดย::   Nelson class
ตามหลังโดย::    Lion class (planned)  เอชเอ็มเอส Vanguard (actual) 
ราคา::  £7,393,134
 ในประจำการ::  1940–1951
เสร็จแล้ว::  5
สูญเสีย::  1
จำหน่ายทิ้ง::  4
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือประจัญบาน
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  36,727–40,000 long ton (37,316–40,642 ตัน) (standard) 42,076–45,360 long ton (42,751–46,088 ตัน) (deep load)
ความยาว::  745 ft 1 in (227.1 m) (o/a)  700 ft 1 in (213.4 m) (waterline)
ความกว้าง::  103 ft 2.5 in (31.5 m)
กินน้ำลึก::  33 ft 7.5 in (10.2 m)
ระบบพลังงาน::  8 Admiralty 3-drum boilers  110,000 shp (82,000 kW)
ระบบขับเคลื่อน::  4 shafts; 4 geared steam turbine sets
ความเร็ว::  28 นอต (52 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 32 ไมล์ต่อชั่วโมง)
พิสัยเชื้อเพลิง::  15,600 nmi (28,900 km; 18,000 mi) at 10 นอต (19 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 12 ไมล์ต่อชั่วโมง)
อัตราเต็มที่::  1422 (1941)
ระบบตรวจการและปฏิบัติการ::  Type 281 air warning radar  Type 273 surface warning radar  Type 284 radar.  4 × Type 285 gunnery radar.  6 × Type 282 radar for "pom-pom" direction.
ยุทโธปกรณ์::  10 × BL 14 in (356 mm) Mark VII guns  16 × QF 5.25 in (133 mm) Mk. I DP guns  64 × QF 2 pdr 40 mm (1.6 in) Mk.VIII AA guns  10 × 40-mm Bofors  36 × 20 mm (0.8 in) Oerlikon AA guns (1945)
สิ่งป้องกัน::  Main Belt: 14.7 นิ้ว (373 มิลลิเมตร)  Lower belt: 5.4 นิ้ว (137 มิลลิเมตร)  Deck: 4.88–5.88 นิ้ว (124–149 มิลลิเมตร)  Main turrets: 12.75 นิ้ว (324 มิลลิเมตร)  Barbettes: 12.75 นิ้ว (324 มิลลิเมตร)  Bulkheads: 10–12 นิ้ว (254–305 มิลลิเมตร)  Conning tower: 3–4 นิ้ว (76–102 มิลลิเมตร).
อากาศยาน::  4 × Supermarine Walrus seaplanes
อุปกรณ์สนับสนุนการบิน::  1 × double-ended catapult (removed early 1944)
เรือประจัญบานชั้นคิงจอร์จที่ 5 (อังกฤษ: King George V-class battleship) เป็นชั้นเรือประจัญบานที่สร้างขึ้นของกองทัพเรือสหราชอาณาจักร ซึ่งประกอบด้วยเรือ 5 ลำคือ คิงจอร์จที่ 5, ปรินส์ออฟเวลส์, ดยุกออฟยอร์ก, แอนสัน และฮาว
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31

เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31 (อังกฤษ: WrestleMania 31) เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบเพย์-เพอร์-วิว (PPV) ของเรสเซิลเมเนีย จัดโดยดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) เมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2015 ที่สนามลีวายส์ สเตเดียม ที่เมืองซานตา คลารา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เป็นครั้งที่ 6 ที่จัดขึ้นในรัฐแคลิฟอร์เนีย (หลังจากครั้งที่ 2, VII, XII, 2000, และ 21) และเป็นครั้งที่ที่หกที่จัดขึ้นในสนามกลางแจ้ง (หลังจากครั้งที่ 9, 24, 26, 28 และ 29)
โชว์นี้ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์และแฟนเหมือนกัน นักวิจารณ์บางคนเรียกว่ามันเป็นหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดของโชว์เรสเซิลเมเนีย WWE รายงานว่าการแสดงที่ได้รับการเบ็ดเสร็จสูงสุดเหตุการณ์ WWE เคยวาดรายได้ $ 12,600,000 WWE ยังอ้างตัวเลขผู้ชม 76,976 คน
การผลิต > เบื้องหลัง

เรสเซิลเมเนีย ถือเป็นรายการเรือธงของ WWE และได้รับการอธิบายว่าเป็นซูเปอร์โบวล์ของความบันเทิงกีฬา
เป็น เรสเซิลเมเนีย ครั้งแรกที่มีโลโก้ซึ่งเป็นปุ่ม "เล่น" สีแดง ตามในบทความข่าวของ ซาน โฮเซ เมอร์คิวรี, วินซ์ แม็กแมน อธิบายปุ่มเล่นแสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญทางเทคนิคของ Silicon Valley เพลงประกอบศึก เรสเซิลเมเนีย มีชื่อเพลงว่า "Rise" โดย David Guetta feat. Skylar Grey และ "Money and the Power" โดย Kid Ink และมีการประกาศว่า ศิลปินแร็ปชื่อดีกรี รางวัลแกรมมี อย่าง แอลแอล คูล เจ จะมามีส่วนร่วมในช่วงเปิด เรสเซิลเมเนีย และได้มีการประกาศอีกว่าศิลปินนักร้องอย่าง Kid Ink, Skylar Grey ร่วมด้วยตำนานมือกลองอย่าง Travis Barker จะมาขึ้นแสดงมินิคอนเสิร์ตในรายการนี้ด้วย
แพคเกจท่องเที่ยวสำหรับอีเวนต์จำหน่ายในวันที่ 29 เดือนกันยายน กับพิเศษ California Dreamin' แพคเกจท่องเที่ยวตั้งแต่ $ 5,500 แพคเกจวีไอพีพรีเมียม Platinum Package แพคเกจโกลด์และซิลเวอร์แพ็กเกจที่มีอยู่วันที่ 6 ตุลาคม ด้วยราคาเริ่มต้นจาก $ 3,250, $ 1,650, $ 1,150 และ $ 900 ตามลำดับรวมทั้งตั๋วไป เรสเซิลเมเนีย, โรงแรมที่พักและกิจกรรมอื่น ๆ ผ่าน WrestleMania Axxess บัตรส่วนบุคคลจำหน่ายวันที่ 15 พฤศจิกายนตั้งแต่ $ 35 ถึง $ 1,000
ผล

| ลำดับ |  | กำหนด | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1P | Tyson Kidd and Cesaro (c) (พร้อม Natalya) ชนะ Los Matadores (Diego and Fernando) (พร้อม El Torito), The New Day (Big E และ Kofi Kingston) (พร้อม Xavier Woods) และ The Usos (Jey และ Jimmy Uso) (พร้อม Naomi) | แท็กทีมสี่เส้าชิงแชมป์ WWE Tag Team Championship | 9:58 |
| 2P | Big Show ชนะโดยกำจัด Damien Mizdow คนสุดท้าย | แบทเทิลรอยัลชิงถ้วยรางวัล André the Giant Memorial Trophy | 18:05 |
| 3 | Daniel Bryan ชนะ Bad News Barrett (c), Dolph Ziggler, Stardust, Luke Harper, R-Truth และ Dean Ambrose | ไต่บันไดชิงแชมป์ WWE Intercontinental Championship | 13:47 |
| 4 | Randy Orton ชนะ Seth Rollins (พร้อม Jamie Noble และ Joey Mercury) | ปล้ำเดี่ยว | 13:15 |
| 5 | Triple H ชนะ Sting | ไม่มีการปรับฟาล์ว | 18:36 |
| 6 | AJ Lee และ Paige ชนะ The Bella Twins (Brie Bella และ Nikki Bella) โดยซับมิสชั่น | แท็กทีม | 6:42 |
| 7 | John Cena ชนะ Rusev (c) (พร้อม Lana) | ชิงแชมป์ WWE United States Championship | 14:31 |
| 8 | The Undertaker ชนะ Bray Wyatt | ปล้ำเดี่ยว | 15:12 |
| 9 | Seth Rollins ชนะ Roman Reigns และ Brock Lesnar (c) (พร้อม Paul Heyman) | สามเส้าชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship โดยการใช้สิทธิ์ Money in the Bank ของ Rollins | 16:43 |
  (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน  P –  หมายถึงโชว์ก่อนเริ่มรายการ 
↑  ผู้เข้าร่วมอื่นๆ: Curtis Axel, Adam Rose, Fandango, Alex Riley, Zack Ryder, Bo Dallas, Hideo Itami, Diego, Fernando, Sin Cara, Tyson Kidd, Mark Henry, Konnor, Viktor, Darren Young, Heath Slater, Titus O'Neil, Jack Swagger, Big E, Xavier Woods, Kofi Kingston, Erick Rowan, Goldust, Kane, Jimmy Uso, Cesaro, Ryback และ The Miz
↑  เดิมเป็นแมตช์เดี่ยวระหว่าง Lesnar และ Reigns แต่ Rollins ได้ออกมาใช้สิทธิ์ Money in the Bank ในระหว่างแมตช์ ทำให้กลายเป็นสามเส้า
ดูเพิ่ม

เรสเซิลเมเนีย
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Wrestlemania website
บรรยากาศ เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31 ที่มีจำนวนผู้เข้าชมถึง 76,976 คนในสนาม ลีวายส์ สเตเดียม
ดิอันเดอร์เทเกอร์เดินออกจากเรสเซิลเมเนีย "22-1" ชนะเบรย์ ไวแอ็ตต์และเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกนับตั้งแต่แพ้บร็อก เลสเนอร์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30
บร็อก เลสเนอร์เสียแชมป์ WWE World Heavyweight Championship ในคู่เอกกับโรแมน เรนส์และเซท โรลลินส์
สติงขึ้นปล้ำแมตช์แรกใน WWE ที่เรสเซิลเมเนียเจอกับทริปเปิลเอช
เรสเซิลเมเนียครั้งแรกของรูเซฟโดยเสียแชมป์ WWE United States Championship ให้กับจอห์น ซีนา
เรือดำน้ำชั้นอิ-400

| --- | --- |

ภาพรวมชั้น
ผู้ใช้งาน::   กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ราคา::  28,861,000 JPY in 1942
สร้างเมื่อ::  18 มกราคม 1943–24 กรกฎาคม 1945
 ในประจำการ::  1944–45
วางแผน::  18
เสร็จแล้ว::  3
ยกเลิก::  15
สูญเสีย::  3
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือดำน้ำบรรทุกอากาศยาน
เรือดำน้ำชั้นอิ-400 (อังกฤษ: I-400-class submarine) ชั้นเรือดำน้ำแห่งกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น และเป็นเรือดำน้ำที่ใหญ่ที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สอง
โดยเรือดำน้ำชั้นอิ-400 ถูกสร้างมาเพื่อให้เป็นเรือดำน้ำบรรทุกอากาศยาน ประกอบด้วยเรือ 3 ลำ คือ อิ-400, อิ-401, อิ-402
เรือ

| Boat num>  | เลขเรือ | อู่ต่อเรือ | วางกระดูกงู | ปล่อยลงน้ำ | ประจำการ | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อิ-400 | 5231 | อู่ทหารเรือคูเระ | 18 มกราคม 1943 | 18 มกราคม 1944 | 30 ธันวาคม 1944 |  |
| อิ-401 | 5232 | อู่ทหารเรือซาเซโบะ | 26 เมษายน1943 | 11 มีนาคม 1944 | 8 มกราคม 1945 |  |
| อิ-402 | 5233 | อู่ทหารเรือซาเซโบะ | 20 ตุลาคม 1943 | 5 กันยายน 1944 | 24 กรกฎาคม 1945 |  |
| อิ-403 | 5234 | — | — | — | — |  |
| อิ-404 | 5235 | อู่ทหารเรือคูเระ | 8 พฤศจิกายน 1943 | 7 กรกฎาคม 1944 | — |  |
| อิ-405 | 5236 | Kawasaki, Senshū Shipyard | 27 กันยายน 1943 | — | — |  |
| อิ-406 – อิ-409 | 5237 – 5240 | — | — | — | — |  |
| อิ-410 – อิ-417 | 5241 – 5248 | — | — | — | — |  |
ดูเพิ่ม

เรือดำน้ำญี่ปุ่น อิ-168
เรือดำน้ำญี่ปุ่น อิ-58 (ค.ศ. 1943)
เรือดำน้ำญี่ปุ่น อิ-19
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเรือดำน้ำชั้นอิ-400 |
| --- | --- |
 อิ-400  อิ-401  อิ-402 
 เรือดำน้ำของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกันชั้นไทโย

| --- | --- |
ชูโย
ภาพรวมชั้น
ชื่อ::  ชั้นไทโย
ผู้ใช้งาน::   กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ก่อนหน้าโดย::  None
ตามหลังโดย::  Kaiyo
สร้างเมื่อ::  1938–1941
ในราชการ::  1941–1944
เสร็จแล้ว::  3
สูญเสีย::  3
ลักษณะเฉพาะ (as converted)
ประเภท::  เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  18,120 t (17,830 long ton) (standard)  20,321 t (20,000 long ton) (normal)
ความยาว::  180.2 m (591 ft 4 in) (o/a)
ความกว้าง::  22.5 m (73 ft 10 in)
กินน้ำลึก::  7.7–8 m (25 ft 3 in–26 ft 3 in)
ระบบพลังงาน::  25,200 shp (18,800 kW)  4 × water-tube boilers
ระบบขับเคลื่อน::  2 × shafts  2 × geared steam turbines
ความเร็ว::  21 นอต (39 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 24 ไมล์ต่อชั่วโมง)
พิสัยเชื้อเพลิง::  6,500 หรือ 8,500 nmi (12,000 หรือ 15,700 km; 7,500 หรือ 9,800 mi) at 18 นอต (33 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 21 ไมล์ต่อชั่วโมง)
อัตราเต็มที่::  747 or 850
ยุทโธปกรณ์::  4 × twin 12.7 ซm (5 in) dual-purpose guns or  6 × single 12 ซm (4.7 in) AA guns  4 × twin 2.5 ซm (0.98 in) AA guns
อากาศยาน::  27–30
เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกันชั้นไทโย (อังกฤษ: Taiyō-class escort carrier) เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกันของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ตั้งชื่อตามเรือบรรทุกเครื่องบินไทโย ที่เข้าประจำการตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1941 ก่อนสงครามแปซิฟิก
เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกันชั้นไทโย ประกอบด้วยเรือสามลำคือ เรือบรรทุกเครื่องบินไทโย, เรือบรรทุกเครื่องบินอุนโย และ เรือบรรทุกเครื่องบินชูโย
เรือ

| ชื่อ | คันจิ | ชื่อเริ่มต้น | วางกระดูกงู | ปล่อยลงน้ำ | ประจำการ (สำหรับ บรรทุก) | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชูโย | 冲鷹 | นิตตะ มารุ | 9 พฤษภาคม 1938 | 20 พฤษภาคม 1939 | 25 พฤศจิกายน 1942 | อัปปางโดยยูเอสเอส เซลฟิช 4 ธันวาคม 1943 |
| อุนโย | 雲鷹 | ยาวาตะ มารุ | 14 ธันวาคม 1938 | 31 ตุลาคม 1939 | 31 พฤษภาคม 1942 | อัปปางโดยยูเอสเอส บาร์บ 17 กันยายน 1944 |
| ไทโย | 大鷹 | คาสึงะ มารุ | 6 มกราคม 1940 | 19 กันยายน 1940 | 2 กันยายน 1941 | อัปปางโดยยูเอสเอส แรชเชอร์ 18 สิงหาคม 1944 |
ดูเพิ่ม

เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นซุยโฮ
เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์

| --- | --- |
คอนเสิร์ตทัวร์โดยเทย์เลอร์ สวิฟต์

สถานที่ที่จัดทัวร์:  อเมริกาเหนือ  ยุโรป  โอเชียเนีย  เอเชีย 
อัลบั้ม: เรพิวเทชัน
วันเริ่มต้นการแสดง: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 (2018-05-08)
วันสิ้นสุดการแสดง: 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 (2018-11-21)
จำนวนรอบแสดง: 53
Supporting acts:  บรูดส์  กามิลา กาเบโย  ชาร์ลี เอ็กซ์ซีเอ็กซ์ 
การเข้าร่วม: 2,888,922
บ็อกซ์ออฟฟิศ: 345.7 ล้านเหรียญสหรัฐ
ลำดับคอนเสิร์ตของเทย์เลอร์ สวิฟต์
 เดอะไนน์ทีนเอตตีไนน์เวิลด์ทัวร์  (2015)  เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์  (2018)  ดิเอราส์ทัวร์  (2023–2024) 
เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ (อังกฤษ: Reputation Stadium Tour) เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ครั้งที่ 5 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เพื่อสนับสนุนสตูดิโออัลบั้มชุดที่หก เรพิวเทชัน (2017) สเตเดียมทัวร์ทั้งหมดเริ่มในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ในเก็ชล็นเดล รัฐแอริโซนา และสิ้นสุดในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ในโตเกียว ซึ่งประกอบด้วย 53 รายการ ทัวร์นี้มีผู้เข้าร่วม 2.88 ล้านคนและทำรายได้ 345.7 ล้านเหรียญสหรัฐ ถือเป็นทัวร์คอนเสิร์ตที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของสวิฟต์ และทำลายสถิติบ็อกซ์สกอร์มากมาย กลายเป็นคอนเสิร์ตทัวร์หญิงที่ทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับสามตลอดกาลและเป็นทัวร์ที่ทำรายได้สูงสุดในสหรัฐอเมริกาและอเมริกาเหนือ
คอนเสิร์ตทัวร์สะท้อนถึงธีมของอัลบั้ม เรพิวเทชัน แนวคิดของเรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ รวมเอาวัฒนธรรมย่อยของชาวเยอรมัน การแสดงละครบรอดเวย์ และลวดลายงู โดยมีจุดเด่นอยู่ที่เวทีหลักที่มีการแสดงผลแบบไดโอดเปล่งแสงคล้ายตึกระฟ้าที่กำลังก่อสร้าง รวมถึงเวที B ขนาดเล็กอีกสองเวที ทัวร์นี้ได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์และนักข่าวร่วมสมัย ซึ่งมักยกให้เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ที่ดีที่สุดของ ค.ศ. 2018 และเป็นทัวร์ที่ดีที่สุดของสวิฟต์ โดยยกย่องถึงการแสดงบนเวที เสื้อผ้า และการแสดงที่หลากหลายของเธอ พวกเขาอธิบายว่าเป็นทัวร์แบบ "เหนือระดับ " ด้วยเทคโนโลยีมูลค่าการผลิตขั้นสูง ทัวร์นี้ได้รับรางวัล "ทัวร์แห่งปี" หลายรายการ มาร์ก เดย์ตัน ผู้ว่าการรัฐมินนิโซตา (2011–2019) ประกาศให้วันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เป็น "วันเทย์เลอร์ สวิฟต์" เพื่อเป็นเกียรติแก่การแสดงสองครั้งของสวิฟต์ (31 สิงหาคม และ 1 กันยายน) ที่ยูเอสแบงก์สเตเดียมในมินนีแอโพลิส เขากล่าวว่า "ผ่านดนตรีที่เป็นส่วนตัวและตรงไปตรงมาของเธอ เทย์เลอร์ สวิฟต์ได้เติมพลังและสร้างแรงบันดาลใจ ไม่เพียงแต่ชาวมินนีแอโพลิสเท่านั้น แต่ยังรวมถึงผู้คนทั่วโลกอีกด้วย และยังมีอิทธิพลเชิงบวกต่อแฟน ๆ ของเธอผ่านแบบอย่างของความจริง ความสง่างาม และความแข็งแกร่งของตัวละคร"
การแสดงเมื่อวันที่ 6 ตุลาคมที่เอทีแอนด์ทีสเตเดียมในอาร์ลิงตัน รัฐเท็กซัส ได้รับการบันทึกและเผยแพร่เป็นภาพยนตร์คอนเสิร์ตต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์ เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2018
รางวัล

| ปี | องค์กร | รางวัล | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | Billboard Live Music Awards | ทัวร์อเมริกายอดนิยม | ชนะ |  |
| 2018 | Billboard Live Music Awards | ทัวร์ยอดนิยม | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2018 | Billboard Live Music Awards | บ็อกซ์สกอร์สูงสุด (เมตไลฟ์สเตเดียม (กรกฎาคม 20–22, 2018) | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2018 | American Music Awards | ทัวร์แห่งปี | ชนะ |  |
| 2018 | People's Choice Awards | ทัวร์คอนเสิร์ตแห่งปี | ชนะ |  |
| 2018 | Guinness World Records | ทัวร์ชมดนตรีที่ทำรายได้สูงสุดโดยศิลปินหญิงในปี 2018 | ชนะ |  |
| 2019 | Billboard Live Music Awards | รางวัลส่งเสริมคอนเสิร์ตและการตลาด (เทย์เลอร์ สวิฟต์ x ฟูจิฟิล์ม สำหรับเรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์) | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2019 | Pollstar Awards | ทัวร์ป็อปยอดเยี่ยม | ชนะ |  |
| 2019 | iHeartRadio Music Awards | ทัวร์แห่งปี | ชนะ |  |
| 2019 | Ticketmaster Awards | รางวัลความสำเร็จของการทัวร์ | ชนะ |  |
| 2020 | Art Directors Guild Awards | ซีรีส์วาไรตี เรียลลิตี หรือการแข่งขัน | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
รายการเพลง

รายการชุดนี้มาจากคอนเสิร์ตเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ในเกล็นเดล การแสดงทั้งหมดจากทัวร์อาจไม่ได้เป็นไปตามรายการ
"...Ready for It?"
"I Did Something Bad"
"Gorgeous"
"Style" / "Love Story" / "You Belong with Me"
"Look What You Made Me Do"
"End Game"
"King of My Heart"
"Delicate"
"Shake It Off" (ร้องรับเชิญโดยกามีลา กาเบโยและชาร์ลี เอ็กซ์ซีเอ็กซ์)
"Dancing with Our Hands Tied"
"All Too Well"
"Blank Space"
"Dress"
"Bad Blood" / "Should've Said No"
"Don't Blame Me"
"Long Live" / "New Year's Day"
"Getaway Car"
"Call It What You Want"
"We Are Never Ever Getting Back Together" / "This Is Why We Can't Have Nice Things"
รายการเพลง > แขกรับเชิญพิเศษ

ในรายการต่อไปนี้ สวิฟต์ได้แสดงคู่กับแขกรับเชิญพิเศษคือ
18 พฤษภาคม 2018 – แพซาดีนา: "There's Nothing Holdin' Me Back" ร่วมกับ ชอว์น เมนเดส
19 พฤษภาคม 2018 – แพซาดีนา: "My My My!" ร่วมกับ ทรอย ซีวาน; "Hands to Myself" ร่วมกับ เซลีนา โกเมซ
22 มิถุนายน 2018 – ลอนดอน: "Slow Hands" ร่วมกับ ไนออล ฮอแรน
23 มิถุนายน 2018 – ลอนดอน: "Angels" ร่วมกับ ร็อบบี วิลเลียมส์
26 กรกฎาคม 2018 – ฟอกซ์โบโร: "Curious" ร่วมกับ เฮย์ลีย์ คิโยโกะ
4 สิงหาคม 2018 – โทรอนโต: "Summer of '69" ร่วมกับ ไบรอัน อดัมส์
25 สิงหาคม 2018 – แนชวิลล์: "Tim McGraw" ร่วมกับ ทิม แม็กกรอว์ และเฟท ฮิลล์
5 ตุลาคม 2018 – อาร์ลิงตัน: "The Middle" ร่วมกับ มาเรน มอร์ริส
6 ตุลาคม 2018 – อาร์ลิงตัน: "Babe" ร่วมกับ ชูการ์แลนด์
ภาพยนตร์คอนเสิร์ต

| เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ |
| --- | --- |
ใบปิดประชาสัมพันธ์เน็ตฟลิกซ์
กำกับ: พอล ดักเดล
อำนวยการสร้าง: เทย์เลอร์ สวิฟต์
นักแสดงนำ: เทย์เลอร์ สวิฟต์
กำกับภาพ: เบรตต์ เทิร์นบูล
ดนตรีประกอบ: เทย์เลอร์ สวิฟต์
บริษัทผู้สร้าง: เทย์เลอร์สวิฟต์โปรดักชัน 
ผู้จัดจำหน่าย:   เน็ตฟลิกซ์  บิกมะชีนเร็กเคิดส์ 
วันฉาย: 31 ธันวาคม ค.ศ. 2018 (2018-12-31)
ความยาว: 125 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
เทย์เลอร์ สวิฟต์: เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ เป็นภาพยนตร์คอนเสิร์ตที่กำกับโดยพอล ดักเดล เผยแพร่เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2018 ผ่านเน็ตฟลิกซ์เท่านั้น เป็นภาพยนตร์การแสดงคอนเสิร์ตครั้งที่สองของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ ที่สนามกีฬาเอทีแอนด์ที ในเมืองอาร์ลิงตัน รัฐเท็กซัส
สวิฟต์ได้ประกาศบนสื่อสังคมออนไลน์ในวันเกิดของเธอในวันที่ 13 ธันวาคมว่าภาพยนตร์คอนเสิร์ตนี้จะออกฉายทั่วโลก โดยร่วมมือกับเน็ตฟลิกซ์ในวันส่งท้ายปีเก่า ซึ่งได้ถ่ายทำในวันสุดท้ายของทัวร์อเมริกาเหนือ สำหรับผลงานของพวกเขาในภาพยนตร์เรื่องนี้ แทมลิน ไรต์ และบาซ ฮาลพินได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงประเภท "วาไรตี ความเป็นจริง หรือกิจกรรมพิเศษ" ในงานประกาศผลรางวัลสมาคมผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ครั้งที่ 24 ได้รับรางวัลความเป็นเลิศประจำปีด้านการออกแบบการผลิต
ภาพยนตร์คอนเสิร์ต > การตอบรับเชิงวิจารณ์

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเสียงวิจารณ์อย่างกว้างขวางเมื่อออกฉาย โดยนักวิจารณ์หลายคนยกย่องภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า "เป็นอมตะ" และ "น่าจดจำ" นักวิจารณ์ชื่นชมผลงานการกำกับภาพของผู้กำกับ พอล ดักเดล สำหรับการบันทึก "ดารา" ของสวิฟต์ อารมณ์ของฝูงชน และการผลิตที่เกี่ยวข้องกับคอนเสิร์ต ร็อบ เชฟฟีลด์ จากสื่อโรลลิงสโตน กล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ "ทำให้ทัวร์ที่ดีที่สุดของเธอเป็นอมตะ" และภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึง "การแสดงดนตรีร็อกสุดมันส์ในสนามกีฬาโดยไม่ลดทอนความใกล้ชิดทางอารมณ์แบบตัวต่อตัวในบทเพลงของเธอเลย" ในบรรยายความพิเศษของเน็ตฟลิกซ์กล่าวไว้ว่าเป็น "จุดจบของยุคสมัย" อแมนดา เปตรูซิช จากสื่อเดอะนิวยอร์กเกอร์ ได้อธิบายถึงรายการพิเศษของเน็ตฟลิกซ์ว่า "ในไม่ช้านี้จะถูกมองว่าเป็นผลงานของพิพิธภัณฑ์หรือเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความยืนยาวที่ท้าทายยุคสมัยของสวิฟต์"
ภาพยนตร์คอนเสิร์ต > รายการแสดง

มีการแสดง 19 เพลงตามลำดับต่อไปนี้ในภาพยนตร์:
"...Ready for It?"
"I Did Something Bad"
"Gorgeous"
"Style" / "Love Story" / "You Belong with Me"
"Look What You Made Me Do"
"End Game"
"King of My Heart"
"Delicate"
"Shake It Off" (with Camila Cabello and Charli XCX)
"Dancing with Our Hands Tied"
"All Too Well"
"Blank Space"
"Dress"
"Bad Blood" / "Should've Said No"
"Don't Blame Me"
"Long Live" / "New Year's Day"
"Getaway Car"
"Call It What You Want"
"We Are Never Ever Getting Back Together/ "This Is Why We Can't Have Nice Things"
แหล่งข้อมูลอื่น

กิจกรรมเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กเทย์เลอร์ สวิฟต์ |
| --- | --- |
 อัลบั้ม  ซิงเกิล  รางวัลและการเข้าชิง  การแสดงสด  เพลง  วิดีโอ  อิทธิผลทางวัฒนธรรม 
สตูดิโออัลบั้ม:  เทย์เลอร์ สวิฟต์  เฟียร์เลส  สปีกนาว  เรด  1989  เรพิวเทชัน  เลิฟเวอร์  โฟล์กลอร์  เอฟเวอร์มอร์  มิดไนส์  เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์ 
บันทึกเสียงใหม่:  เฟียร์เลส (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)  เรด (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)  สปีกนาว (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)  1989 (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) 
อีพี:  เดอะเทย์เลอร์ สวิฟต์ฮอลลิเดย์คอลเล็กชัน  บิวตีฟูลอายส์ 
อัลบั้มบันทึกการแสดงสด:  สปีกนาว: เวิลด์ทัวร์ไลฟ์  ไลฟ์ฟรอมเคลียร์แชนแนลสตริป 2008  เลิฟเวอร์ (ไลฟ์ฟรอมปารีส) 
คอนเสิร์ตทัวร์:  เฟียร์เลสทัวร์  สปีกนาวเวิลด์ทัวร์  เดอะเรดทัวร์  เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์  เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์  ดิเอราส์ทัวร์ 
ภาพยนตร์:  มิสอเมริกานา  โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์  ออลทูเวล: เดอะชอร์ตฟิล์ม  เทย์เลอร์ สวิฟต์: ดิเอราส์ทัวร์ 
ครอบครัว:  ออสติน สวิฟต์ (น้องชาย)  มาร์จอรี ฟินเลย์ (ยาย) 
มรดก:  สวิฟตี  อิทธิผลของดิเอราส์ทัวร์  คดีล่วงละเมิดทางเพศ  กรณีข้อพิพาทสิทธิ์การถือครองเพลง  กรณีข้อพิพาททิกเก็ตมาสเตอร์ 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  บอมบาลูรินา  ซิตีออฟเลิฟเวอร์  ไฮวอตช์  แนนนาเรีย สวิฟเต  โอลิเวีย เบนสัน  เทย์เลอร์สวิฟต์โปรดักชัน  แซมมวลโกลด์วินเอสเตต  สวิฟต์ออนซีเคียวริตี 
  หมวดหมู่:เทย์เลอร์ สวิฟต์ 
สวิฟต์ขณะทำการแสดงในเรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคิตตีฮอว์ก

| --- | --- |
ยูเอสเอส คิตตีฮอว์ก กำลังแล่นออกจากโยโกซูกะ ประเทศญี่ปุ่น เพื่อทดสอบเรือในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก เดือนพฤษภาคม 2006
ภาพรวมชั้น
ชื่อ::  ไทย : เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคิตตีฮอว์ก อังกฤษ : Kitty Hawk-class aircraft carrier
ผู้สร้าง::   นิวยอร์กชิปบิลดิง  อู่ทหารเรือนิวยอร์ก  นิวพอร์ตนิวส์ชิปบิลดิง 
ผู้ใช้งาน::   กองทัพเรือสหรัฐ
ก่อนหน้าโดย::  ชั้นฟอร์เรสตัล
ตามหลังโดย::  ชั้นเอนเทอร์ไพรซ์
ชั้นย่อย::  ชั้นจอห์น เอฟ. เคนเนดี (รุ่นปรับปรุง)
 ในประจำการ::  21 เมษายน 1961 – 31 มกราคม 2009
เสร็จแล้ว::  3 ลำ + 1 ลำ (รุ่นปรับปรุง)
Laid up::  1
จำหน่ายทิ้ง::  2 ลำ + 1 ลำ (จม)
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือบรรทุกอากาศยาน
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  มาตรฐาน: 60,933 ลองตัน (61,911 ตัน)  เต็มพิกัด: 81,780 ลองตัน (83,090 ตัน)
ความยาว::  ทั้งหมด: 1,069 ฟุต (326 เมตร)  เส้นน้ำลึก: 990 ฟุต (300 เมตร)
ความกว้าง::  เส้นน้ำลึก: 130 ฟุต (40 เมตร)  กว้างสุด: 282 ฟุต (86 เมตร)
กินน้ำลึก::  38 ฟุต (12 เมตร)
ระบบพลังงาน::  280,000 แรงม้า (210 เมกะวัตต์)
ระบบขับเคลื่อน::  8 × หม้อไอน้ำ พร้อมเครื่องกังหันไอน้ำแบบเฟือง Westinghouse  4 × ใบจักร
ความเร็ว::  32 นอต (59 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 37 ไมล์ต่อชั่วโมง)
พิสัยเชื้อเพลิง::  12,000 ไมล์ (19,000 กิโลเมตร)
อัตราเต็มที่::  5,624
ยุทโธปกรณ์::  24 × ขีปนาวุธอาร์ไอเอ็ม-7 ซีสแปโรว์ และอาร์ไอเอ็ม-116 Rolling Airframe Missile  3–4 × ระบบป้องกันระยะประชิด Phalanx CIWS
อากาศยาน::  สูงสุด 90 ลำ
ยูเอสเอส คิตตีฮอว์ก (CV-63) ลำขวา จอดเทียบกับยูเอสเอส อินดีเพนเดนซ์ (CV-62) เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์เรสตัล ลำซ้าย ที่เพิร์ลฮาร์เบอร์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคิตตีฮอว์ก (อังกฤษ: Kitty Hawk-class aircraft carrier) เป็นชั้นเรือบรรทุกเครื่องบินขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำของกองทัพเรือสหรัฐ พัฒนามาจากเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์เรสตัล ตั้งชื่อตามชื่อเรือลำแรกในชั้น คือ ยูเอสเอส คิตตีฮอว์ก (CV-63) ซึ่งมาจากชื่อเมืองคิตตีฮอว์ก รัฐนอร์ทแคโรไลนา สถานที่ซึ่งพี่น้องไรต์ทดสอบเครื่องบินเป็นครั้งแรกเมื่อ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1903