stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สะใภ้ไม่ไร้ศักดินา
เนื้อเรื่อง

ปลิวลม และ อาชา หลังจากที่ได้แต่งงานเธอก็มีลูกสาวหนึ่งคนชื่อ ปลาณี / น้ำแข็ง เธอเติบโตมาในครอบครัวที่มีแต่ความรักโดยเฉพาะ คุณนายศรีสอางค์ ผู้เป็นย่า ที่รักเธอมากกว่าใคร น้ำแข็งเธอเป็นสาวสวยเปรี้ยวซ่ามีเพื่อนร่วมกลุ่ม 2 คนคือ พลอย และ แป๋ม กลุ่มสาวสวย รวยเปรี้ยวซ่า
น้ำแข็งมีแฟนหนุ่มชื่อ โอเว่น นักร้องหนุ่มชื่อดังที่กำลังโกอินเตอร์ โอเว่นจะไปเรียนต่อเมืองนอก น้ำแข็งจะไปด้วย แต่ปลิวลมไม่ยอมและให้น้ำแข็งไปอยู่กับ ปรุงใจ ที่บ้านนาแกลบเป็นเวลา 6 เดือน
ณ บ้านนาแกลบ กำนันแผน เศรษฐีที่รวยที่สุดในหมู่บ้านมีลูกชายอยู่ 2 คนคือ เก่ง ลูกชายคนเล็กและ กล้า ลูกชายคนโต เก่งมีสมุนอยู่สองคนคือ ห้าว สมุมมือขวาและ อ่าง สมุมมือซ้ายมา ถึงบ้านปรุงใจน้ำแข็งถึงกับปากค้าง ปลิวลมเห็นสีหน้าน้ำแข็งจึงบอกให้เธอเปลี่ยนใจ แต่น้ำแข็งบอกว่าจะอยู่ต่อ เพราะต้องการไปอยู่กับโอเว่น
ปรุงใจแนะนำให้รู้จักกับ กุ้งเต้น ที่ปรุงใจเก็บมาเลี้ยง น้ำแข็งเจอเก่งและสมุนน้ำแข็งก็ถูกเก่งแกล้งโดยการให้กินอึ่งอ่างและกิ่งกา เก่งสะใจแต่น้ำแข็งไม่ยอมเปิดศึกขว้างปาของ กุ้งเต้นมาเจอจึงพากลับบ้าน
น้ำแข็งทนกับสภาพแบบนี้ไม่ไหวจึงขู่ให้กุ้งเต้นพาเข้าเมือง น้ำแข็งซื้อทุกอย่างที่เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่าง น้ำแข็งเปิดแอร์จนไฟดับทั้งหมู่บ้าน เก่งกับคนในหมู่บ้านพากันมาประท้วงที่หน้าบ้านของปรุงใจเธอจึงโทรหาปลิวลม ปลิวลมจึงมาที่บ้านนาแกลบทันที
น้ำแข็งกับเก่งพนันแข่งกันหาเงินใครแพ้จะต้องล้างส้วมให้ผู้ชนะ ปรุงใจไม่สบายเพราะหาบขนมจีนขาย น้ำแข็งจึงจำใจเจรจากับเก่งเพื่อขอเปิดร้านขนมจีนใกล้ ๆ ร้านหมูกระทะ แต่เก่งไม่ยอม น้ำแข็งจึงท้าเก่งหาบขนมจีนขาย 3 วันหากน้ำแข็งชนะเก่งต้องยอม แต่น้ำแข็งชนะเพราะเสียงร้องของเธอและท่าเต้นของกุ้งเต้นเก่งจึงยอมแบ่งร้านและเป็นทาสรับใช้ 1 วัน
สิ่งแรกที่ขอคือโทรศัพท์ของเก่งและรีบโทรหาโอเว่นทันที น้ำแข็งได้ยินเสียงผู้หญิงและโทรสับก็ตัดไป จึงขอให้เก่งพาไปร้านอินเทอร์เน็ตแต่เก่งไม่พาไป น้ำแข็งจึงโบกรถเข้าเมืองเอง เธอถูกรถชนแต่ไม่เป็นไรมากเพราะหมอกล้าช่วยไว้ทัน และเธอก็ได้รู้ว่าโอเว่นคบหาอยู่กับแป๋มเพื่อนสนิทของเธอ ทำให้เธอเสียใจมากและประกาศว่าจะต้องจีบหมอกล้าเป็นแฟนให้ได้ เก่งเสียใจและอกหักจึงหนีไปจากหมู่บ้าน
โอเว่นเลิกกับแป๋มละกลับมาง้อน้ำแข็ง แต่เธอไม่สนใจทำให้โอเว่นเสียหน้าและสัญญาว่าเอาคืนและแย่งน้ำแข็งกลับมา โอเว่นแกล้งปล่อยข่าวร้านหมูกระทะของเก่งไม่สะอาด เก่งโกรธมากแต่น้ำแข็งห้ามไว้จึงทำให้เก่งคิดว่าเธอปกป้องโอเว่น เก่งเสียใจและหนีที่บ้านนาแกลบจัดงานประจำปีมีการแข่งขันร้องเพลงน้ำแข็งและเก่งลงแข่งขันด้วย แต่ผลออกมาน้ำแข็งเป็นฝ่ายชนะเพราะเก่งสละสิทธิ์ และเก่งก็ได้สารภาพกับน้ำแข็งว่าเขารักเธอแต่สู้พี่ชายไม่ได้ พอพูดจบเก่งก็วิ่งหายไปและไม่มีใครเจอเขาอีกเลย
หมอกล้ากลับมาพร้อมกับพลอยและเห็นน้ำแข็งซึม ๆ จึงบอกว่าเก่งอยู่ไหนโอเว่นคิดแผนเผายุ้งบ้านปรุงใจไฟลุกลาม น้ำแข็ง พลอย กุ้งเต้น หนีออกมาได้แต่ปรุงใจติดอยู่ข้างใน เก่งมาเจอจึงเข้าไปช่วยทั้ง 3 ออกมาได้อย่างปลอดภัย น้ำแข็งบอกเลิกกับหมอกล้า
ปลิวลม อาชา ศรีสอางค์ มาเยี่ยมและบอกกับน้ำแข็งว่าครบ 6 เดือนแล้วที่เธออยู่บ้านนาแกลบ ปลิวลมยอมให้เธอไปเรียนต่อเมืองนอก พลอยและหมอกล้าบอกน้ำแข็งว่าเก่งจะออกจากหมู่บ้านเพื่อไปค้นหาตัวเอง เธอจึงรีบไปหาเก่งแต่ไม่เจอ น้ำแข็งเสียใจมากที่คนที่เธอรักและรักเธอคือเก่ง
ในวันรับน้องน้ำแข็งเจอเก่งในมาดเฟรชชี่ เก่งบอกกับน้ำแข็งว่าไม่กล้าสู้หน้าและไม่คู่ควรและจะกลับตัวใหม่ขอให้น้ำแข็งให้โอกาสและรอจนกว่าจะเรียนจบ น้ำแข็งจะยอมรับเก่งเป็นผู้ชายคนเดียวที่เป็นแฟนเธอ
เพลงประกอบละคร

เพลง ลูกคอรอฟลุก ขับร้องโดย ณปภา ตันตระกูล
เพลง นกไม่เห็นฟ้า ปลาไม่เห็นน้ำ ขับร้องโดย อเล็กซ์ เรนเดลล์
แหล่งข้อมูลอื่น

คาแรกเตอร์นักแสดง สะใภ้ไม่ไร้ศักดินา : Thaitv3.com
เรื่องย่อ สะใภ้ไม่ไร้ศักดินา : SiamDaily
สะใภ้ไม่ไร้ศักดินา ที่สยามโซน
สาวน้อยเวทมนตร์ มาโดกะ

| --- | --- |
สาวน้อยเวทมนตร์ มาโดกะ
สาวน้อยเวทมนตร์ มาโดกะ
魔法少女まどか☆マギカ
ชื่อภาษาอังกฤษ: Puella Magi Madoka Magica
แนว: ดราม่า, สยองขวัญ, สาวน้อยเวทมนตร์, โศกนาฏกรรม, สาวน้อยเวทมนตร์, ดราม่า
อนิเมะ
กำกับโดย: อะคิยูกิ ชินโบ
เขียนบทโดย: เกน อุโรบุชิ
ดนตรีโดย: ยูคิ คาจิอุระ
สตูดิโอ: Shaft  Aniplex   Nitroplus
มังงะ
สำนักพิมพ์:  โฮบุนชะ    สยามอินเตอร์คอมิกส์
มังงะ
สาวน้อยเวทมนตร์คาซึมิ มาจิกะ
เขียนโดย: มาซากิ ฮิรามัตสึ
สำนักพิมพ์:  โฮบุนชะ    สยามอินเตอร์คอมิกส์
มังงะ
สาวน้อยเวทมนตร์ โอริโกะ มาจิก้า
สำนักพิมพ์:  โฮบุนชะ    สยามอินเตอร์คอมิกส์
เกม
Grief Syndrome
ผู้พัฒนา: Twilight Frontier
ผู้จัดจำหน่าย: Twilight Frontier
แนว: Side-scrolling, Beat 'em up
แพลตฟอร์ม: PC
นวนิยาย
เขียนโดย: ฮาจิเมะ นิโนมาเอะ
วาดภาพโดย: ยูปอน
สำนักพิมพ์: ไนโตรพลัส บุ๊ค
เกม
Puella Magi Madoka Magica Portable
ผู้พัฒนา: Banpresto
ผู้จัดจำหน่าย: นันโค บันได, ไนโตรพลัส
แนว: ผจญภัย, อาร์พีจี
แพลตฟอร์ม: เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล
มังงะ
สาวน้อยเวทมนตร์ สึซึเนะ มาจิก้า
เขียนโดย: Gan
สำนักพิมพ์:  โฮบุนชะ    สยามอินเตอร์คอมิกส์
สาวน้อยเวทมนตร์ มาโดกะ (ญี่ปุ่น: 魔法少女まどか☆マギカ; โรมาจิ: Mahō Shōjo Madoka Magika; ละติน: Puella Magi Madoka Magica) เป็นอนิเมะโทรทัศน์แนวสาวน้อยเวทมนตร์ โดยShaftและ Aniplex กำกับโดย อะคิยูกิ ชินโบ เขียนบทโดย เก็น อุโรโบจิ ออกแบบตัวละครโดย อุเมะ อาโอกิ ดนตรีประกอบโดย ยูกิ คะจิอุระ โดยอนิเมะสิบตอนแรกได้ออกอากาศทางช่อง TBS และ MBS ตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม 2554จนถึงวันที่ 11 มีนาคม 2554 ส่วนสองตอนสุดท้ายถูกเลื่อนฉายออกไปเป็นวันที่ 21 เมษายน 2554 ด้วยเหตุเนื่องมาจากแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 สำหรับวิดีโอเกมสำหรับเครื่องเล่น PSP จะวางจำหน่ายในเดือนมีนาคม 2555 ต่อมาในปีเดียวกันได้มีฉบับภาพยนตร์ 2 ภาค ซึ่งเป็นการเล่าเรื่องเดิมซ้ำกับฉบับฉายทางโทรทัศน์ ก่อนที่จะมีภาพยนตร์ภาคที่ 3 ในปี 2556 ซึ่งมีเนื้อเรื่องเสริมต่อมาจากสองภาคแรก และมีวีดิโอเกมสำหรับระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์ ในปี 2561 ในชื่อว่า Magia Record: Puella Magi Madoka Magica Side Story (ญี่ปุ่น: マギアレコード 魔法少女まどか☆マギカ外伝; โรมาจิ: Magia Rekōdo: Mahō Shōjo Madoka Magika Gaiden)ซึ่งมีเนื้อเรื่องต่างออกไปและตัวละครเอกคนละคนกัน และตัวเกมก็มีอนิเมะเป็นของตัวเองในปี 2563 โดยใช้ชื่อเดียวกันกับตัวเกม
เนื้อเรื่อง

ในโลกของมาโดกะนั้นมีสิ่งมีชีวิตลึกลับที่สามารถทำให้ความปรารถนาของเด็กสาวที่ถูกเลือกเป็นจริงขึ้นมาได้ อย่างไรก็ตามเด็กคนนั้นจะต้องกลายมาเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ และใช้เวทมนตร์ต่อสู้กับแม่มด สัตว์ประหลาดชั่วร้ายที่เกิดมาจากคำสาปซึ่งทำให้เกิดการฆาตกรรมและการฆ่าตัวตายปริศนา นักเรียนปีสองคานาเมะ มาโดกะ และ เพื่อนของเธอ มิกิ ซายากะ ได้พบกับคิวเบย์ สิ่งมีชีวิตปริศนาและสาวน้อยเวทมนตร์ โทโมเอะ มามิ โดยทั้งสองได้เสนอให้มาโดกะมาเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ โดยที่อีกสาวน้อยเวทมนตร์ชื่อ อาเคมิ โฮมูระ พยายามที่จะกีดกันมาโดกะจากการทำสัญญาโดยไม่นานมาโดกะจะได้รู้ว่าการเป็นสาวน้อยเวทมนตร์นั้นมีอะไรมากกว่าที่เห็น
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

มาโดกะเป็นผู้มีอุปนิสัยอ่อนโยน ชอบช่วยเหลือผู้อื่น ซึ่งสามารถเห็นได้ชัดจากตอนที่ 10 ซึ่งเป็นตอนย้อนอดีตของโฮมุระ เธอยอมเสียสละชีวิตของตนเองเพื่อให้โฮมุระย้อนเวลากลับมาก่อนที่ตัวเธอเองจะกลายเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ โดยสิ่งที่ร้องขอคือ "อย่าให้เธอต้องถูกคิวเบย์หลอก กลายเป็นสาวน้อยเวทมนตร์เลย" นอกจากนี้มาโดกะยังมีจิตใจดี ช่วยเหลือแมวตัวหนึ่งซึ่งภายหลังถูกตั้งชื่อว่า เอมี่ เอมี่ประสบอุบัติเหตุจึงเสียชีวิต ในครั้งแรกที่มาโดะกะกลายเป็นสาวน้อยเวทมตร์ เกิดจากคำร้องขอให้คิวเบย์ช่วยชีวิตเอมี่เอาไว้นั่นเอง
รายชื่อตอน > เพลงประกอบ

Connect (コネクト, Konekuto) ขับร้องโดย ClariS (ตอนที่ 1-12)
See you Tomorrow (また あした, Mata Ashita) ขับร้องโดย Aoi Yūki (ตอนที่ 1-2)
Magia ขับร้องโดย Kalafina (ตอนที่ 3-8 และ 11)
And I'm Home ขับร้องโดย Eri Kitamura และ Ai Nonaka (ตอนที่ 9)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (ญี่ปุ่น)
Puella Magi Madoka Magica เก็บถาวร 2011-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Aniplex igu-fc.com เก็บถาวร 2011-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จากซ้าย ซากุระ เคียวโกะ, มิกิ ซายากะ, คานาเมะ มาโดกะ, คิวเบย์ (บนตัก), อาเคมิ โฮมุระและโทโมเอะ มามิ
เข็มกลัดตรึง

ระวังสับสนกับ กระดูกฟิบิวลา
เข็มกลัดตรึงของเยอรมันจากต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ เวียนนา
เข็มกลัดตรึง หรือ เข็มกลัดฟิบิวลา (ละติน: Fibula แปลว่า “กลัดติด” ) เป็นเข็มกลัดประดับโบราณ (brooch) ภาษาละติน “fibulae” มีความหมายเฉพาะว่าเป็นเข็มกลัดแบบโรมัน แต่ต่อมาความหมายของคำนี้ก็กว้างขึ้นจนครอบคลุมเข็มกลัดจากยุคโบราณทั้งหมด และ จากยุคกลางตอนต้น เข็มกลัดตรึงไม่เหมือนกับเข็มกลัดสมัยใหม่ที่ไม่แต่จะเป็นเครื่องตกแต่งเท่านั้นแต่ยังมีประโยชน์ใช้สอยที่รวมทั้งตรึงเสื้อผ้าให้ติดตัว ที่รวมทั้งเสื้อคลุมปล่อยชาย (cloak) เข็มกลัดฟิบิวลามาแทนที่เข็มกลัดตรงที่คล้ายไม้กลัดที่ใช้ในการเหน็บเสื้อผ้าในยุคหิน และ ยุคสำริด ต่อมาในยุคกลางเข็มกลัดฟิบิวลาก็มาแทนที่ด้วยกระดุม แต่เข็มกลัด (safety-pin) ที่แปลงมาจากเข็มกลัดฟิบิวลาก็ยังใช้สอยกันจนกระทั่งทุกวันนี้
ดูเพิ่ม

เข็มกลัดประดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เข็มกลัดตรึง
Beck, Heinrich, et al.  Fibel und Fibeltracht.  (Excerpt from the Reallexikon der Germanischen Altertumskunde.)  Walter de Gruyter, Berlin, 2000.
Binding, Ulrike.  Band 16: Studien zu den figürlichen Fibeln der Frühlatenzeit.  Rudolf Habelt, Bonn, 1993.
Blinkenberg, Chr.  [Lindiaka V] Fibules grecques et orientales.  Bianco Lunos Bogtrykkeri, Kobenhavn, 1926.
Bohme, Astrid.  Die Fibeln der Kastelle Saalburg und Zugmantel in Saalburg Jahrbuch, XXIX, 1973.
Dudley, Dorothy.  Excavations on Nor'Nour in the Isles of Scilly, 1962-6 in The Archaeological Journal, CXXIV, 1967. (includes the description of over 250 Roman fibulae found at the site)
Fauduet, Isabelle.  Fibules preromaines, romaines, et mérovingiennes du musée du Louvre.  Presses de l'école normale supérieure, Paris, 1999.
Gergova, Diana.  Früh- und ältereisenzeitliche Fibeln in Bulgarien.  C.H. Beck, Munchen, 1987.
Glogovic, Dunja.  Fibeln im kroatischen Küstengebiet.  Franz Steiner Verlag, Stuttgart, 2003.
Hattatt, Richard.  A Visual catalogue of Richard Hattatt's Ancient Brooches.  Oxbow Books, Oxford, 2000.
Jobst, Werner.  Die römischen Fibeln aus Lauriacum.  Wimmer, Linz, 1975.
MacGregor, Arthur.  Ashmolean Museum Oxford: A Summary catalogue of the Continental Archaeological Collections.  BAR 674, Oxford, 1997.
Mills, Nigel.  Celtic and Roman Artefacts.  Buxton Press, Derbyshire, 2000.
Smith, R.A.  British Museum Guide to Early Iron Age Antiquities: 1925.  Anglia Publishing, Ipswich, 1994.
Soupault, Vanessa.  Les éléments métalliques du costume masculin dans les provinces romaines de la mer Noire. IIIe-IVe s. ap. J.-C.  BAR 1167, Archaeopress, Oxford, 2003.
โรงละครของจักรพรรดิแนโร

| --- | --- |
จุดที่มีการขุดค้นพบโรงละครของแนโร ตั้งอยู่ทางซ้ายของภาพนี้ ภายใต้ลานตอนบนของปาลัซโซเดเปนีเตนซีเอรี
โรงละครแนโรภายในโรมของออกุสตุส
คลิกที่ภาพเพื่อดูแผนที่เต็ม
ที่ตั้ง: อาเกร์วาตีกานุส
พิกัด: 41°54′6″N 12°27′39″E﻿ / ﻿41.90167°N 12.46083°E﻿ / 41.90167; 12.46083
ประเภท: Roman theatre
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: จักรรพรรดิแนโร
สร้าง: 54–64 AD
โรงละครของจักรพรรดิแนโร (ละติน: Theatrum Neronis) เป็นโรงละครส่วนตัวของจักรพรรดิแนโรแห่งจักรวรรดิโรมัน สร้างขึ้นในโรม เป็นที่รู้จักเพียงในแหล่งข้อมูลลายลักษณ์อักษร กระทั่งถูกค้นพบในปี 2020 ระหว่างการขุดค้นทางโบราณคดี ซากของโรงละครถูกขุดค้นเรื่อยมาตลอดปี 2023 โดย ผู้ตรวจการโบราณคดีพิเศษแห่งโรม [it] ก่อนที่จะประกาศการค้นพบทางโบราณคดีนี้ในปีเดียวกัน
โรงละครตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำทีเบอร์ ในพื้นที่อาเกร์วาตีกานุส ใน โฮร์ตี ของอากริปปีนาผู้อาวุโส พื้นที่เดียวกับที่กาลีกูลาเคยสร้างโรงละครสัตว์ของเขาขึ้น ซากของโรงละครที่ขุดค้นพบนั้นอยู่ในลานของวังเดลลาโรเวเรในนครโรม
ปรากฏการกล่าวถึงโรงละครนี้โดยเปิดเผยเฉพาะในงานเขียนของปลีนีผู้อาวุโส และมีการกล่าวถึงโดยอ้อมโดยซูเอโตนีอุส และ ตาซีตุส ตามคำบันทึกของปลีนี จักรพรรดิแนโรจัดแสดงสมบัติที่ยึดมาได้จากอดีตกอนซูลไว้ในโรงละครส่วนตัว (theatrum peculiare) ของเขา ซึ่งใช้งานโดยแนโรสำหรับการซักซ้อมการแสดงร้องเพลงในที่สาธารณะของเขาซึ่งจัดที่โรงละครปอมเปย์ โรงละครนี้กว้างใหญ่มากพอที่จะทำให้แนโรพอใจ ซูเอโตนีอุสเขียนไว้ว่าในระหว่างเทศกาล เนโรเนีย จักรพรรดิแนโรสัญญาว่าจะปรากฏตัว in hortis ("ในสวน") คำนี้เป็นคำกล่าวโดยอ้อมถึงโรงละครส่วนตัวแห่งนี้ ส่วนตาซีตุสระบุว่าในระหว่าง Ludi Juvenales แนโรได้ขับร้อง per domum aut hortos ซึ่งเป็นอีกหนึ่งการกล่าวโดยอ้อมถึงโรงละครแห่งนี้ นอกจากนี้ ยังเป็นไปได้ว่า domestica scaena ที่ตาซีตุสบันทึกไว้ว่าเป็นสถานที่ที่แนโรใช้ชื่นชมอัคคีภัยโรมครั้งใหญ่เมื่อปี 64 นั้นไม่ได้หมายถึงหอคอย Gaius Maecenas บนเขาเอสกีลิน แต่หมายถึงโรงละครของเขาแห่งนี้ โรงละครนี้ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำทีเบอร์นั้นในเวลานั้นอยู่ห่างไกลมาจากบริเวณที่เกิดอัคคีภัยจึงถือเป็นจุดชมไฟที่ปลอดภัยกว่าหอคอยดังกล่าวซึ่งอยู่ตรงกลางพื้นที่ที่เกิดไฟ โรงละครนี้ถูกรื้อถอนเพื่อเอาวัสดุไปใช้งานในศตวรรษที่สอง ดังที่ปรากฏหลักฐานเป็นเสาหินอ่อนห้าเสาที่พบอยู่ในพื้นที่
มีการกล่าวถึงโรงละครนี้เป็นครั้งสุดท้ายในกลางศตวรรษที่ 12 ในหนังสือนำทางนครโรมแก่ผู้มาจาริกแสวงบุญ Mirabilia Urbis Romae ซึ่งระบุว่าโรงละครนี้ตั้งอยู่ใกล้กับ Castellum Crescentii (ปัจจุบันคือปราสาทนักบุญอังเจโล)
แกร์มานิอาอีงแฟริออร์

จักรวรรดิโรมันในรัชสมัยของจักรพรรดิฮาดริอานุส (ปกครอง ค.ศ. 117–138) แสดงภาพมณฑลแกร์มานิอาอีงแฟริออร์ (เยอรมนีตะวันตกเฉียงเหนือ เนเธอร์แลนด์ตอนใต้ เบลเยียมตะวันออก) และที่ตั้งกองทหารอีก 3 กองที่ถูกส่งไปใน ค.ศ. 125
แกร์มานิอาอีงแฟริออร์ (ละติน: Germania Inferior) เป็นมณฑลหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำไรน์ ปัจจุบันคือบริเวณประเทศลักเซมเบิร์ก ทางตอนใต้ของเนเธอร์แลนด์ บางส่วนของเบลเยียม และบางส่วนของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินในเยอรมนี
บริเวณที่ตั้งถิ่นฐานหลักของมณฑลนี้ ได้แก่ กัสตราแวแตรา, กอโลนิอาอุลปิอาตรายานา (ทั้งสองแห่งตั้งอยู่ใกล้กับเมืองซันเทินในเยอรมนี), กอริโอวัลลูง (ปัจจุบันคือเฮร์เลินในเนเธอร์แลนด์), อัลบานิอานา (อัลเฟินอานเดินไรน์ในเนเธอร์แลนด์), ลุกดูนูงบาตาโวรูง (กัตไวก์ในเนเธอร์แลนด์), ฟอรูงฮาดริอานี (โฟร์บืร์คในเนเธอร์แลนด์), อุลปิอาโนวิออมากุสบาตาโวรูง (ไนเมเคินในเนเธอร์แลนด์), ตราแย็กตูง (ยูเทรกต์ในเนเธอร์แลนด์), อาตูอาตูกาตุงโกรรูง (โตงเงอเรินในเบลเยียม), บ็อนนา (บ็อนในเยอรมนี) รวมทั้งกอโลนิอาเกลาดิอาอาราอากริปปีเนงซิอูง (โคโลญในเยอรมนี) ซึ่งเป็นเมืองหลวง
กองทัพที่ประจำการอยู่ในแกร์มานิอาอีงแฟริออร์มีชื่อย่อซึ่งพบจากจารึกว่า "EX.GER.INF." (Exercitus Germania Inferior) แบ่งออกเป็นหลายกองย่อย ในจำนวนนี้ กองทหารที่ 1 มิแนร์วิอา (Legio I Minervia) และกองทหารที่ 30 อุลปิอาวิกตรีกส์ (Legio XXX Ulpia Victrix) เป็นกองประจำการถาวร ส่วนกองเรือรักษาความปลอดภัยที่มีหน้าที่ลาดตระเวนตามลำน้ำไรน์และชายฝั่งทะเลเหนือมีฐานที่ตั้งอยู่ที่กัสตราแวแตราและต่อมาย้ายไปที่กอโลนิอาเกลาดิอาอาราอากริปปีเนงซิอูง
การเผชิญหน้ากันครั้งแรกระหว่างกองทัพโรมันกับผู้คนในแถบแกร์มานิอาอีงแฟริออร์เกิดขึ้นในสมัยของจูเลียส ซีซาร์ ระหว่างสงครามกอล ซีซาร์เข้ามารุกรานบริเวณนี้ราวปี 57 ก่อนคริสต์ศักราช และต่อมาอีก 3 ปีก็สามารถกำจัดชนเผ่าไปได้หลายกลุ่ม รวมทั้งแอบูโรเนส (Eburones) และแมนาปี (Menapii) ซึ่งจูเลียส ซีซาร์เรียกว่าเป็น "พวก [ชนเผ่า] เยอรมัน" แต่ความจริงพวกเขาอาจมาจากกลุ่มชาติพันธุ์เคลต์หรืออย่างน้อยก็เป็นชนเผ่าเยอรมันที่มีเชื้อสายเคลต์
แกร์มานิอาอีงแฟริออร์เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของโรมันมาตั้งแต่ราวปี 50 ก่อนคริสต์ศักราช ในช่วงแรกเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลกัลลิอาแบ็ลกิกา จนกระทั่งได้รับการสถาปนาเป็นมณฑลโรมันใน ค.ศ. 90 ต่อมาก็ได้รับการจัดเป็นมณฑลของจักรพรรดิ (Imperial province) แกร์มานิอาอีงแฟริออร์ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแกร์มานิอาซูแปริออร์ ทั้งคู่รวมเรียกว่าแกร์มานิอา (คำว่า "อีงแฟริออร์" หมายถึงตั้งอยู่ทางท้ายน้ำ ซึ่งเป็นพื้นที่ต่ำกว่า ไม่ใช่ตั้งอยู่ทางทิศใต้)
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมัน
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ประวัติศาสตร์เบลเยียม
ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์
โรงเรียนแม่

Alma Mater statue by Daniel Chester French, Columbia University, New York City
โรงเรียนแม่ (ละติน: alma mater) เป็นคำอุปมาซึ่งหมายถึงมหาวิทยาลัยหรือโรงเรียนที่ผู้ใดผู้หนึ่งเคยศึกษา โดยคำว่า alma mater ในภาษาละตินมีความหมายโดยตรงว่า "แม่ผู้ซึ่งเป็นผู้เลี้ยงดู" ซึ่งมาจากความเชื่อที่ว่าโรงเรียนเป็นแหล่งเลี้ยงดูสติปัญญาและวิชาความรู้ให้แก่นักเรียนหรือนักศึกษา
มหาวิทยาลัยเก่าแก่หลายแห่งในทวีปยุโรปมักจะนำคำว่า alma mater ไปใช้เป็นคำนำหน้าชื่อทางการหรือในคติพจน์ของมหาวิทยาลัยในภาษาละติน ตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยโบโลญญา มีคติพจน์ในภาษาละตินว่า Alma Mater Studiorum
แพทยศาสตรบัณฑิตและศัลยศาสตรบัณฑิต

แพทยศาสตรบัณฑิตและศัลยศาสตรบัณฑิต หรือ แพทยศาสตรบัณฑิตแบบสหราชอาณาจักร (ละติน: Medicinae Baccalaureus, Baccalaureus Chirurgiae;อังกฤษ: Bachelor of Medicine and Bachelor of Surgery เรียกย่อว่า MBBS, BMBS หรือ MBChB) เป็นปริญญาตรีทางการแพทย์ซึ่งมอบให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาเพื่อเป็นแพทย์ฝึกหัดในสหราชอาณาจักรและประเทศบางประเทศ ผู้ที่สำเร็จการศึกษาหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตแบบสหราชอาณาจักร อาจเข้าศึกษาวิจัยต่อเนื่องในลักษณะทำงานไปเรียนไปเพื่อขอรับปริญญาแพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิต (อังกฤษ: Doctor of Medicine) ได้
ในสหราชอาณาจักร (อังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ) หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตจะใช้เวลาศึกษา 5 ปีส่วนในสกอตแลนด์ใช้เวลาศึกษา 6 ปี เหตุผลที่เป็นเช่นนี้เพราะอังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือมีมัธยมศึกษาปีที่ 7 ส่วนสกอตแลนด์มีเพียงมัธยมศึกษาปีที่ 6 ทั้งนี้ หากเป็นผู้สำเร็จการศึกษาหลักสูตรปริญญาตรีมาแล้ว จะลดเวลาศึกษาลงเหลือ 4 ปี
ในประเทศซึ่งใช้หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตแบบสหราชอาณาจักร จะมีหลักสูตรแพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิต ซึ่งเป็นหลักสูตรเน้นวิจัยทางการแพทย์ ใช้เวลาศึกษา 2-3 ปีเต็มเวลา หรือ 4-6 ปีบางเวลา (เรียนไปทำงานไป) นอกเหนือจากหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ซึ่งมีความเข้มข้นทางการศึกษาสูงกว่าและมักจะศึกษาเต็มเวลา ไม่เกิน 4 ปี
ถึงแม้ว่าหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตแบบอเมริกันจะเรียกชื่อว่า Doctor of Medicine ด้วยเหตุที่รับนักศึกษาที่สำเร็จปริญญาตรีมาแล้ว แต่ถือได้ว่า มีศักดิ์และสิทธิ์เพียง Bachelor of Medicine and Bachelor of Surgery เท่านั้น ยังไม่สูงเท่า Doctor of Medicine แบบสหราชอาณาจักรซึ่งเป็นหลักสูตรวิจัย นอกจากนี้ยังเป็นที่สับสนด้วยว่า ปริญญาชื่อเดียวกันแต่เหตุใดการเรียนการสอนจึงไม่เหมือนกัน ด้วยเหตุนี้หลักสูตรแพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิตแบบสหราชอาณาจักรจึงมักวงเล็บ (Res) หรือ by Research ต่อท้ายด้วย
หลักสูตรทางวิชาชีพแพทย์อื่น ๆ ซึ่งใช้หลักเกณฑ์เรียกชื่ออย่างเดียวกันนี้มีดังต่อไปนี้ หลักสูตรด้านซ้าย เป็นปริญญาแรกสำหรับผู้จะประกอบวิชาชีพ หลักสูตรด้านขวา เป็นหลักสูตรปริญญาเอกเพื่อพัฒนาวิชาชีพ
ทันตแพทยศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Dental Surgery) -- ทันตแพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิต (Doctor of Dental Surgery)
สัตวแพทยศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Veterinary Medicine (and Science)) -- สัตวแพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิต (Doctor of Veterinary Medicine)
ดูเพิ่ม

แพทยศาสตรบัณฑิต
โดยนิตินัย

โดยนิตินัย (ละติน: de jure) หมายความว่า "เกี่ยวกับกฎหมาย" หรือ "ในทางกฎหมาย" ซึ่งตรงกันข้ามกับคำว่า “โดยพฤตินัย” (de facto) ("ในทางปฏิบัติหรือตามความเป็นจริง ที่อาจจะมิได้เป็นไปตามกฎหมายที่วางไว้")  “โดยนิตินัย” เป็นคำที่ใช้ในทางกฎหมาย หรือ การปกครอง
คำว่า de jure และ de facto ใช้แทนคำว่า "in principle" (ในทางมาตรฐาน) และ "in practice" (ในทางปฏิบัติ) ตามลำดับ
ในบริบทของกฎหมาย de jure แปลว่า "ตามกฎหมาย" แต่สังคมอาจจะเลือกปฏิบัติ “โดยพฤตินัย” โดยไม่มีกฎหมายกำหนด กระบวนการที่เรียกว่า "กฎหมายล้าสมัย" (desuetude) อาจจะทำให้สิ่งที่ปฏิบัติโดยพฤตินัยมาแทนที่กฎหมายล้าสมัยได้ หรือในทางตรงกันข้ามสังคมอาจจะเลือกปฏิบัติ “โดยพฤตินัย” ตามความนิยมแม้ว่าจะมีกฎหมาย de jure ห้ามไม่ให้ทำ
ดูเพิ่ม

กฎหมาย
โดยพฤตินัย

โดยพฤตินัย (ละติน: De facto) หมายความว่า "by [the] fact" หรือตามความเป็นจริง ซึ่งตั้งใจที่จะหมายความว่า "ในทางปฏิบัติหรือตามความเป็นจริง ที่อาจจะมิได้เป็นไปตามกฎหมายที่วางไว้" “โดยพฤตินัย” มักจะใช้คู่กับ “โดยนิตินัย” (de jure) เมื่อกล่าวถึงกฎหมาย, การปกครอง หรือวิธี (เช่นมาตรฐาน) ที่พบในประสบการณ์ที่สร้างหรือวิวัฒนาการขึ้นนอกเหนือไปจากในกรอบของกฎหมาย เมื่อใช้ในกิจการที่เกี่ยวกับกฎหมาย “โดยนิตินัย”  จะหมายถึงสิ่งที่กฎหมายกำหนด และ “โดยพฤตินัย” ก็จะหมายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริง ซึ่งมีความหมายคล้ายคลึงกับวลี "for all intents and purposes" ("สรุปโดยทั่วไปแล้ว") หรือ "in fact" ("ตามความเป็นจริง") ในทางการปกครอง "de facto government" อาจจะหมายถึงรัฐบาลที่มีอำนาจปกครองที่ไม่ถูกต้องหรือไม่เป็นที่ยอมรับโดยนานาชาติว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมาย นอกจากนั้นก็อาจจะเป็นคำที่ใช้สถานการณ์ที่ไม่มีกฎหรือมาตรฐานแต่มีการปฏิบัติที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป
ดูเพิ่ม

กฎหมาย
อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก

อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (ละติน: Regnum Francorum Orientalium; Francia Orientalis) เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจักรวรรดิการอแล็งเฌียงที่ตกมาเป็นของลูทวิชชาวเยอรมันพระนัดดาของชาร์เลอมาญ ตามสนธิสัญญาแวร์เดิงของปี ค.ศ. 843 ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกเป็นราชอาณาจักรที่มาก่อนจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เมื่อจักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธาเสด็จสวรรคต ราชอาณาจักรแฟรงก์อันยิ่งใหญ่ที่ชาร์เลอมาญก่อตั้งขึ้น ครอบคลุมดินแดนส่วนใหญ่ของยุโรปตะวันตก ก็ถูกแบ่งแยกหลังจากสงครามกลางเมืองที่ยาวสามปีระหว่างพระราชนัดดาสามพระองค์ในระหว่างปี ค.ศ. 840 ถึงปี ค.ศ. 843 ในระหว่างสงคราม คาร์ลพระเศียรล้านทรงเข้าข้างลูทวิชชาวเยอรมัน พระอนุชาต่างพระมารดา ในข้อขัดแย้งในสิทธิการครองราชบัลลังก์กับจักรพรรดิโลทาร์ที่ 1 พระเชษฐา ผู้ทรงใช้ตำแหน่งจักรพรรดิแห่งชาวโรมันที่เคยเป็นตำแหน่งของพระอัยกา และกลายมาเป็นตำแหน่งที่ใช้กันต่อมาสำหรับจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่จักรพรรดิออทโทที่ 1 เป็นต้นมา เมื่อสงครามสิ้นสุดลงราชอาณาจักรแฟรงก์ถูกแบ่งแยกออกเป็นสามส่วนตามสนธิสัญญาแวร์เดิง
ประวัติศาสตร์ > การเสื่อมถอยของราชอาณาจักรแฟรงก์

เดือนสิงหาคม ค.ศ. 843 สงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นหลังการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธาที่ดำเนินมาสามปียุติลงเมื่อพระโอรสและทายาททั้งสามของพระองค์ตกลงทำสนธิสัญญาแวร์เดิงร่วมกัน การแบ่งดินแดนได้ยึดแม่น้ำเมิซ, แม่น้ำสเกลต์, แม่น้ำซาโอน และแม่น้ำโรนเป็นหลักสำคัญ โลแธร์ที่ 1 พระโอรสคนโตได้ครองตำแหน่งจักรพรรดิปกครองราชอาณาจักรแฟรงก์กลาง ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้านได้ครองราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก ส่วนลุดวิจชาวเยอรมันได้ครองพื้นที่ส่วนแบ่งทางตะวันออกซึ่งประกอบด้วยดินแดนที่พูดภาษาเยอรมันเป็นส่วนใหญ่ ได้แก่ ดัชชีซัคเซิน, ออสตราเซีย, อาลามันเนีย, ดัชชีบาวาเรีย และรัฐชายแดนคารินเธีย
ปี ค.ศ. 869 สนธิสัญญาเมียร์เซอน์ได้แบ่งโลทาริงเกียให้แก่ราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกและตะวันออก ราชอาณาจักรแฟรงก์กลางที่ดำรงอยู่ได้ไม่นานปิดฉากก่อเกิดเป็นสงครามระหว่างชาวฝรั่งเศสและชาวเยอรมนีที่ดำเนินไปจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20
ประวัติศาสตร์ > ราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกภายใต้ราชวงศ์การอแล็งเฌียง

จักรพรรดิคาร์ลพระวรกายพ่วงพีรวมดินแดนทั้งหมดของชาวแฟรงก์เข้าด้วยกันอีกครั้งเป็นระยะเวลาสั้น ๆ แต่ในปี ค.ศ. 888 เหล่าขุนนางได้ปลดพระองค์ออกจากตำแหน่งและอาร์นอล์ฟแห่งคารินเธียได้รับเลือกเป็นกษัตริย์ของราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก
อำนาจกษัตริย์ในราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกที่อ่อนแอลงเรื่อย ๆ ทำให้ตำแหน่งดยุคแห่งบาวาเรีย, ดยุคแห่งสวาเบีย, ดยุคแห่งแฟรงโกเนีย และดยุคแห่งโลธาริงเกียที่เคยมาจากการแต่งตั้งกลายเป็นตำแหน่งที่สืบทอดต่อทางสายเลือด กษัตริย์ต้องรับมือกับการก่อกบฏในแคว้นต่าง ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ
ประวัติศาสตร์ > พระเจ้าคอนราดที่ 1 ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์

ในปี ค.ศ. 911 ขุนนางซัคเซิน, แฟรงโกเนีย, บาวาเรีย และสวาเบียเลิกปฏิบัติตามธรรมเนียมดั้งเดิมที่จะเลือกเชื้อพระวงศ์คนใดคนหนึ่งของราชวงศ์การอแล็งเฌียงมาเป็นกษัตริย์ปกครองพวกตนและได้เลือกคอนราดที่ 1 เป็นกษัตริย์คนใหม่ของพวกตนในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 911 แต่การสร้างอำนาจเหนือดยุคคนอื่น ๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย ไฮน์ริช ดยุคแห่งซัคเซินได้ก่อกบฏต่อพระเจ้าคอนราดที่ 1 จนถึงปี ค.ศ. 915 และการต่อสู้แย่งชิงอำนาจกับอาร์นอล์ฟ ดยุคแห่งบาวาเรียทำให้พระเจ้าคอนราดต้องแลกด้วยชีวิตของพระองค์ บนเตียงสิ้นพระชนม์พระเจ้าคอนราดที่ 1 ได้เลือกไฮน์ริชแห่งซัคเซินเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมที่สุด
ประวัติศาสตร์ > จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ถือกำเนิด

การได้รับเลือกเป็นกษัตริย์ของพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 ทำให้ตำแหน่งกษัตริย์ถูกเปลี่ยนมือจากชาวแฟรงก์มาเป็นชาวซัคเซิน (แซ็กซัน) แต่มีเพียงซัคเซินและแฟรงโกเนียที่เลือกพระองค์เป็นกษัตริย์ พระเจ้าไฮน์ริชต้องกำราบดยุคคนอื่น ๆ เมื่อทรงสิ้นพระชนม์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 936 ราชอาณาจักรที่แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมในรัชสมัยของพระองค์ได้ตกเป็นออทโท พระโอรสของพระองค์ที่ต่อมาได้รับการสวมมงกุฎจักรพรรดิในโรมในปี ค.ศ. 962 อันเป็นการเริ่มต้นของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์เยอรมนี