ดาวิด เบ็น-กูรีย็อน

| ดาวิด เบ็น-กูรีย็อน |
| --- | --- |
דוד בן-גוריון‎
เบ็น-กูรีย็อนใน ค.ศ. 1960

นายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1963
ประธานาธิบดี:   ยิตซ์ฮัก เบ็น-ซวี  ซัลมาน ชาซาร์ 
ก่อนหน้า: โมเช ชาเรตต์
ถัดไป: เลวี เอชโคล
ดำรงตำแหน่ง 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1953
ประธานาธิบดี:   Chaim Weizmann  ยิตซ์ฮัก เบ็น-ซวี 
ก่อนหน้า: ตำแหน่งใหม่
ถัดไป: โมเช ชาเรตต์
ประธานสภาแห่งรัฐเฉพาะกาลอิสราเอล
ดำรงตำแหน่ง 14 – 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1948
ก่อนหน้า: ตำแหน่งใหม่
ถัดไป: Chaim Weizmann
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1963
นายกรัฐมนตรี:   โมเช ชาเรตต์  ตนเอง 
ก่อนหน้า: ปินฮัส ลาวอน
ถัดไป: เลวี เอชโคล
ดำรงตำแหน่ง 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 – 26 มกราคม ค.ศ. 1954
นายกรัฐมนตรี: ตนเอง
ก่อนหน้า: ตำแหน่งใหม่
ถัดไป: ปินฮัส ลาวอน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ดาวิท กรืน 16 ตุลาคม ค.ศ. 1886(1886-10-16) Płońsk คองเกรสโปแลนด์ จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 1 ธันวาคม ค.ศ. 1973(1973-12-01) (87 ปี) รามัตกาน ประเทศอิสราเอล
สัญชาติ:   คองเกรสโปแลนด์  จักรวรรดิออตโตมัน  ปาเลสไตน์ในอาณัติ  ประเทศอิสราเอล 
พรรคการเมือง:   Poale Zion  Ahdut HaAvoda  Mapai  Rafi  National List 
คู่สมรส: เปาลา มุนไวส์ (สมรส 1917; เสียชีวิต 1968)
บุตร: 3
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอิสตันบูล
ลายมือชื่อ: 

ดาวิด เบ็น-กูรีย็อน (ฮีบรู: דָּוִד בֶּן־גּוּרִיּוֹן, [daˈvid ben ɡuʁˈjon] ไฟล์:He-David Ben Gurion.ogg, ชื่อเกิด ดาวิท กรืน; 16 ตุลาคม ค.ศ. 1886 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 1973) เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศอิสราเอล เขาเป็นผู้นำที่สำคัญของไซออนนิสม์ และเป็นหัวหน้าผู้บริหารขององค์กร ในปี ค.ศ.1946 เขาได้เป็นหัวหน้าของชาวยิวในปาเลสไตน์ ในภายหลังได้เป็นผู้บริหารหน่วยงานของชาวยิวในปาเลสไตน์และเขายังช่วยให้ชาวยิวในปาเลสไตน์เป็นอิสระ ในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ.1948 เขาได้ประกาศจัดตั้งประเทศอิสราเอลและลงนามประกาศอิสรภาพของอิสราเอลเป็นครั้งแรก
เป็น ผู้ก่อตั้งหลักของรัฐอิสราเอลและนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศ เขาถือกำเนิดจากพ่อแม่ชาวโปแลนด์เชื้อสายยิวที่ Płońsk ซึ่งในเวลานั้นเป็นส่วนหนึ่งของคองเกรสโปแลนด์ เขาอพยพไปยังภูมิภาคปาเลสไตน์ของจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1906 หลังใช้ชื่อเบ็น-กูรีย็อนใน ค.ศ. 1909  เขาขึ้นมาเป็นผู้นำที่โดดเด่นของชุมชนยิวในปาดลสไตน์ในอาณัติตั้งแต่ ค.ศ. 1935 จนกระทั่งสถาปนารัฐอิสราเอลใน ค.ศ. 1948 ที่เข้ามาปกครองจนถึง ค.ศ. 1963 โดยพักระยะสั้นใน ค.ศ. 1954–55
ความสนใจในขบวนการไซออนิสต์ของเบ็น-กูรีย็อนพัฒนาขึ้นในช่วงต้นของชีวิต นำพาเขาให้เป็นผู้นำไซออนิสต์คนหลักและหัวหน้าผู้บริหารองค์กรไซออนนิสต์โลกใน ค.ศ. 1946 เขากลายเป็นผู้นำชุมชนยิวในปาเลสไตน์โดยพฤตินัยและส่วนใหญ่เป็นผู้นำการเคลื่อนไหวเพื่อรัฐยิวอิสระในปาเลสไตน์ในอาณัติ ในฐานะหัวหน้า Jewish Agency ตั้งแต่ ค.ศ. 1935 และภายหลังเป็นประธาน Jewish Agency Executive
ณ วันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 เขาประกาศสถาปนาประเทศอิสราเอลอย่างเป็นทางการ และเป็นบุคคลแรกที่ลงนามคำประกาศอิสรภาพอิสราเอลที่เขามีส่วนช่วยเขียน ในสมัยของเบ็น-กูรีย็อน สงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948 พบการรวมตัวกันของกองกำลังติดอาวุธชาวยิวต่าง ๆ เข้าสู่กองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) และการขับไล่กับอพยพหนีของประชากรอาหรับปาเลสไตน์ส่วนใหญ่ ภายหลังเขาเป็นที่รู้จักในฐานะ "บิดาผู้ก่อตั้งอิสราเอล" หลังสงคราม เบ็น-กูรีย็อนดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรกและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของอิสราเอล ในฐานะนายกรัฐมนตรี เขาช่วยสร้างสถาบันของรัฐ เป็นประธานในโครงการระดับชาติที่มุ่งพัฒนาประเทศ เขายังควบคุมการเข้ามาของผู้อพยพชาวยิว นโยบายต่างประเทศที่สำคัญของเขาคือการปรับปรุงความสัมพันธ์กับประเทศเยอรมนีตะวันตกผ่านข้อตกลงค่าปฏิกรรมสงคราม เพื่อชดเชยการยึดทรัพย์สินชาวยิวของพวกนาซีในช่วงฮอโลคอสต์