stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย

จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1837–1898)
| เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย |
| --- | --- |
พระฉายาลักษณ์ในพิธีราชาภิเษกโดย เอมีล ราเบินดิง, 1867
จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี (อ่านต่อ...)
ดำรงพระยศ: 24 เมษายน 1854 – 10 กันยายน 1898
ราชาภิเษก: 8 มิถุนายน 1867, บูดาเปสต์
สมเด็จพระราชินีแห่งลอมบาร์เดีย-เวนิส
ดำรงพระยศ: 24 เมษายน 1854 – 12 ตุลาคม 1866

พระราชสมภพ: ดัชเชสเอลีซาเบ็ทในบาวาเรีย 24 ธันวาคม ค.ศ. 1837(1837-12-24) มิวนิก, ราชอาณาจักรบาวาเรีย
สวรรคต: 10 กันยายน ค.ศ. 1898(1898-09-10) (60 ปี) เจนีวา, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ฝังพระศพ: 17 กันยายน 1898 อิมพิเรียล คริปต์
คู่อภิเษก: จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย (สมรส 1854)
พระราชบุตร:   อาร์ชดัชเชสโซฟี  อาร์ชดัชเชสจีเซลา  มกุฎราชกุมารรูด็อล์ฟ  อาร์ชดัชเชสมารี วาเลรี 
ราชวงศ์: วิทเทิลส์บัค
พระราชบิดา: ดยุกมัคซีมีลีอาน โยเซ็ฟในบาวาเรีย
พระราชมารดา: เจ้าหญิงลูโดวีกาแห่งบาวาเรีย
ลายพระอภิไธย: 
ดัชเชสเอลีซาเบ็ท อามาลี อ็อยเยนี ในบาวาเรีย (24 ธันวาคม ค.ศ. 1837 – 10 กันยายน ค.ศ. 1898) เป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรียและสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี จากการอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรียเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1854 จนกระทั่งถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1898
พระราชประวัติ

ดัชเชสเอลีซาเบ็ทเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1837 ณ ปราสาทโพเซินโฮฟเซิน เมืองมิวนิก ราชอาณาจักรบาวาเรีย เป็นพระธิดาองค์ที่ 2 ในดยุกมัคซีมีลีอาน โยเซ็ฟในบาวาเรีย (พระโอรสองค์เดียวในดยุกพีอุส เอากุสท์แห่งบาวาเรียและเจ้าหญิงอามาลี ลูอีเซอแห่งอาเรินแบร์ค) และเจ้าหญิงลูโดวีกาแห่งบาวาเรีย (พระราชธิดาในพระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟแห่งบาวาเรียและคาโรลีเนอแห่งบาเดิน) เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์มีพระนามเล่นว่า ซีซี่ (Sisi) โดยพระองค์ทรงชอบเล่นผาดโผน ทรงม้าล่าสัตว์ และทรงหลงใหล สนพระทัยในธรรมชาติ พระองค์มีพระเชษฐา 2 พระองค์ พระเชษฐภคินี 1 พระองค์ พระอนุชา 2 พระองค์ และพระขนิษฐา 3 พระองค์ โดยพระบิดาและมารดานั้น โดยเฉพาะพระมารดา ทรงเข้มงวดเรื่องการจัดหาคู่ครองให้พระราชบุตร โดยครั้งแรกนั้น พระมารดาของพระองค์ทรงจัดหาคู่ครองให้ ดัชเชสเฮเลเนอ นั่นคือจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย พระโอรสในเจ้าหญิงโซฟี ผู้เป็นพระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงลูโดวีกา และเป็นพระมาตุจฉาในดัชเชสเฮเลเนอ และดัชเชสเอลีซาเบ็ท โดยทั้ง 3 พระองค์นั้นเสด็จไปแปรพระราชฐานในรัฐอัปเปอร์ ออสเตรีย ประเทศออสเตรีย ตามคำทูลเชิญของเจ้าหญิงโซฟี โดยทั้ง 4 พระองค์ได้หวังว่า จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟจะทรงสนพระราชหฤทัยในตัวดัชเชสเฮเลน ซึ่งขณะนั้น จักรพรรดิมีพระชนมายุ 23 พรรษา และดัชเชสเฮเลเนอมีพระชนมายุ 18 ชันษา แต่แทนที่พระองค์จะทรงเลือกดัชเชสเฮเลน ในการเป็นพระมเหสีนั้น พระองค์กลับเลือกดัชเชสเอลีซาเบ็ทแทน ซึ่งขณะนั้นพระองค์มีพระชนมายุเพียงแค่ 15 ชันษา การที่จักรพรรดิเลือกพระองค์เป็นองค์จักรพรรดินีมเหสีนั้น สร้างความประหลาดใจและเสียงคัดค้านจากพระมารดาของทั้งสอง โดยเฉพาะพระมารดาของจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ทรงไม่ชอบพระองค์ตั้งแต่ที่จักรพรรดิทรงเลือกที่จะอภิเษกสมรสด้วย หลังจากที่ทั้ง 2 พระองค์ทรงได้พบรู้จักและวิสาสะกันเพียงไม่กี่วัน
ทั้งสองพระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1854 ณ มหาวิหารเซนต์ สเตฟาน กรุงเวียนนา โดยหลังจากที่พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรียแล้ว พระองค์ทรงถูกกีดกัน กลั่นแกล้งต่าง ๆ นานา โดยอาร์ชดัชเชสบางพระองค์ รวมทั้งอาร์ชดัชเชสโซฟี พระสัสสุด้วย เพื่อลดความสำคัญของพระองค์ลงไป แต่พระองค์ก็ทรงได้รับความช่วยเหลือ และความเมตตาจากอาร์ชดยุกและอาร์ชดัชเชสหลายพระองค์ รวมทั้งพระสวามีของพระองค์ด้วย จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟ และจักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทมีพระราชโอรส 1 พระองค์ และพระราชธิดา 3 พระองค์
การลอบปลงพระชนม์

เมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1898 จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ททรงถูกปลงพระชนม์ ณ เมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งขณะนั้น พระองค์กำลังทรงพักผ่อนแปรพระราชฐาน พร้อมด้วยนางกำนัลคนสนิท เคานท์เตสสตาร์เรย์ โดยทรงถูกมีดแทงกลางพระหทัยโดยนักอนาธิปไตยนิยม ลุยกี ลูเชนี โดยเมื่อลูเชนีถูกนำตัวขึ้นศาล เขากล่าวว่าจะปลงพระชนม์พระบรมวงศานุวงศ์ราชวงศ์ออร์เลอ็องของฝรั่งเศสเท่านั้น โดยเขาคิดว่าพระองค์คือพระบรมวงศานุวงศ์ฝรั่งเศส แต่หลังจากนั้น เขาพูดว่า "ฉันอยากฆ่าราชวงศ์ทุกคน ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม" ศาลจึงตัดสินให้ประหารชีวิตลุยกี ลูเชนี
ส่วนพระศพของพระองค์ถูกย้ายมายังกรุงเวียนนา โดยเมื่อมาถึงตัวเมือง ประชาชนต่างมีความโศกเศร้าเสียใจเป็นอย่างยิ่ง และมาเฝ้ารับเสด็จเป็นครั้งสุดท้าย โดยเฉพาะกับจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟ พระราชสวามี ผู้ทรงเหมือนพระหทัยแตกสลายไปตลอดกาล พระบรมศพถูกฝังที่อิมพีเรียล คริปต์ ซึ่งเป็นสถานที่ฝังพระศพพระบรมวงศานุวงศ์ออสเตรียมาช้านาน
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย | พระราชบิดา: ดยุกมัคซีมีลีอาน โยเซ็ฟในบาวาเรีย | พระอัยกาฝ่ายพระราชบิดา: ดยุกพีอุส เอากุสท์ในบาวาเรีย | พระปัยกาฝ่ายพระราชบิดา: ดยุกวิลเฮ็ล์มในบาวาเรีย |
| จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย | พระราชบิดา: ดยุกมัคซีมีลีอาน โยเซ็ฟในบาวาเรีย | พระอัยกาฝ่ายพระราชบิดา: ดยุกพีอุส เอากุสท์ในบาวาเรีย | พระปัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา: เคาน์เตสพาเลไทน์มารีอา อันนาแห่งชไวบรืคเคิน-แบร์คือเฟ็ลท์ |
| จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย | พระราชบิดา: ดยุกมัคซีมีลีอาน โยเซ็ฟในบาวาเรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา: เจ้าหญิงอามาลี ลูอีเซอแห่งอาเรินแบร์ค | พระปัยกาฝ่ายพระราชบิดา: เจ้าชายลูทวิชแห่งอาเรินแบร์ค |
| จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย | พระราชบิดา: ดยุกมัคซีมีลีอาน โยเซ็ฟในบาวาเรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา: เจ้าหญิงอามาลี ลูอีเซอแห่งอาเรินแบร์ค | พระปัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา: อานแห่งเมญลี-ดามไอวรี-ซูร์-แซน |
| จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย | พระราชมารดา: เจ้าหญิงลูโดวีกาแห่งบาวาเรีย | พระอัยกาฝ่ายพระราชมารดา: พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ แห่งบาวาเรีย | พระปัยกาฝ่ายพระราชมารดา: ฟรีดริช มิชชาเอล เคานต์พาลาไทน์แห่งชไวบรืคเคิน |
| จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย | พระราชมารดา: เจ้าหญิงลูโดวีกาแห่งบาวาเรีย | พระอัยกาฝ่ายพระราชมารดา: พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ แห่งบาวาเรีย | พระปัยยิกาฝ่ายพระราชมารดา: เคาน์เตสพาเลไทน์มารีอา ฟรันซิสกาแห่งซูลซ์บัค |
| จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย | พระราชมารดา: เจ้าหญิงลูโดวีกาแห่งบาวาเรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระราชมารดา: คาโรลีเนอแห่งบาเดิน | พระปัยกาฝ่ายพระราชมารดา: คาร์ล ลูทวิช เจ้าชายรัชทายาทแห่งบาเดิน |
| จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย | พระราชมารดา: เจ้าหญิงลูโดวีกาแห่งบาวาเรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระราชมารดา: คาโรลีเนอแห่งบาเดิน | พระปัยยิกาฝ่ายพระราชมารดา: เจ้าชายอามาลีแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัดท์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Elisabeth gallery เก็บถาวร 2004-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Elisabeth website เก็บถาวร 2008-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Empress Elisabeth
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มารีอา อันนาแห่งซาวอย |  | สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี โบฮีเมีย โครเอเชีย สโลวีเนีย และดาลมาเทีย   (ค.ศ. 1854 – 1898) |  | ซีตาแห่งบูร์บง-ปาร์มา |
| ด ค กจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย |
| --- | --- |
  เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา แห่งนาโปลีและซิซิลี (1804–1807) · อาร์ชดัชเชสมารีอา ลูโดวีคาแห่งออสเตรีย-เอสเต (1808–1816) · เจ้าหญิงคาโรลีเนอ เอากุสเทอแห่งบาวาเรีย (1816–1835) ·  เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย (1835–1848) · ดัชเชสเอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย (1854–1898) · เจ้าหญิงซีตาแห่งบูร์บง-ปาร์มา (1916–1918) 
| ด ค กสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี |
| --- | --- |
  อินฟันเตมาเรีย ลุยซา แห่งสเปน (1790–1792) · เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา แห่งนาโปลีและซิซิลี (1792–1807) · อาร์ชดัชเชสมารีอา ลูโดวีคาแห่งออสเตรีย-เอสเต (1808–1816) ·  เจ้าหญิงคาโรลีเนอ เอากุสเทอแห่งบาวาเรีย (1816–1830) · เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย (1831–1848) · ดัชเชสเอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย (1854–1898) · เจ้าหญิงซีตาแห่งบูร์บง-ปาร์มา (1916–1918) 
พระเกศาของพระองค์ที่ยาวเกือบจรดพระบาท
ตราประจำพระองค์จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ท
ภาพวาดการลอบปลงพระชนม์จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย
ซาโดะ ยาสึโทระ

| ตัวละคร เทพมรณะ> ซาโดะ ยาสึโทระ |
| --- | --- |
อาชีพ: นักเรียนมัธยม
วันเกิด: 7 เมษายน
อายุ: 16
สีผม: สีน้ำตาล
สีตา: สีน้ำตาล
ส่วนสูง: 197 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 118 กิโลกรัม
หมู่เลือด: A
พากย์เสียงโดย: ฮิโรกิ ยาซูโมโตะ
ซาโดะ ยาสึโทระ (ญี่ปุ่น: 茶渡 泰虎; โรมาจิ: Sado Yasutora) ตัวละครจากเรื่องเทพมรณะ
บทบาท > ภาคอารันคาร์

| ด ค กเทพมรณะ โดย ไทโตะ คูโบะ |
| --- | --- |
สื่อ:  มังงะ  เล่ม 1–21  22–48  49–74  อนิเมะ  ตอน ฤดูกาลที่ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  สงครามเลือดพันปี  โอวีเอ เมมโมรีส์อินเดอะเรน  เดอะซีลด์ซอร์ดเฟรนซี  ละครเพลง 
ภาพยนตร์:  เมมโมรีส์ออฟโนบอดี  เดอะไดมอนด์ดัสต์รีเบลเลียน อีกหนึ่งตัวตนของเฮียวรินมารุ  เฟดทูแบล็ก ไอคอลยัวร์เนม แด่เธอผู้สิ้นสูญ  ศึกผ่าโลกันตร์  คนแสดง 
วิดีโอเกม:  Blade Battlers series  Nintendo Home Consoles series  Heat the Soul series  The Blade of Fate  Dark Souls  The 3rd Phantom  Flame Bringer  Soul Resurrección  Brave Souls  Paradise Lost 
ตัวละคร:  คุโรซากิ อิจิโกะ  คุจิกิ ลูเคีย  อิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ  ซาโดะ "ชาด" ยาสึโทระ  อิชิดะ อุริว  อาบาราอิ เร็นจิ  คุจิกิ เบียคุยะ  อิชิมารุ งิน  ซาราคิ เคมปาจิ  ไอเซ็น โซสึเกะ  ฮิตสึกายะ โทชิโร่  คุโรซึจิ มายูริ  ยมทูต ไวเซิร์ด  ฮอลโลว์ อารันคาร์  ควีนซี่ 
เพลง:  "Asterisk" by Orange Range  "Ichirin no Hana" by High and Mighty Color  "Life" by Yui  "Rolling Star" by Yui  "After Dark" by Asian Kung-Fu Generation  "Chu-Bura" by Kelun  "Hitohira no Hanabira" by Stereopony  "Koyoi, Tsuki ga Miezutomo" by Porno Graffitti  "Shōjo S" by Scandal  "Anima Rossa" by Porno Graffitti  "Change" by miwa  "Blue" by Vivid  "Harukaze" by Scandal 
เกี่ยวข้อง:  เทรดดิงการ์ดเกม  ดาบฟันวิญญาณ  หน่วย  อาวุธและวิชาโจมตี  Loituma Girl  จัมป์ซูเปอร์สตาร์ส  จัมป์อัลทิเมตสตาร์ส  เจสตาร์วิกตอรีวีเอส  จัมป์ฟอร์ซ 
 หมวดหมู่
เซตกำลัง

สมาชิกของเซตกำลังของเซต {x, y, z}  เรียงลำดับตามการมีสมาชิกในอีกเซตหนึ่งทั้งหมด
ในวิชาคณิตศาสตร์ เซตกำลัง หรือ เพาเวอร์เซต (อังกฤษ: power set) ของเซต S ใด ๆ เขียนแสดงด้วยสัญลักษณ์  {\mathcal {P}}(S), P(S), ℙ(S), ℘(S) หรือ 2S เป็นเซตของเซตย่อยทั้งหมดของ S รวมทั้งเซตว่าง และเซต S เอง ตามหลักทฤษฎีเซตเชิงสัจพจน์ (เช่นสัจพจน์ ZFC) สัจพจน์แห่งเซตกำลังรองรับการมีอยู่ของเซตกำลังสำหรับเซตใด ๆ
เซตย่อยใด ๆ ของ  {\mathcal {P}}(S) เรียกว่า ครอบครัวของเซต บน S
ตัวอย่าง

ถ้า S เป็นเซต {x, y, z} แล้วเซตย่อยของ S ได้แก่:
{} (อาจเขียนแทนด้วย  \varnothing  เรียกเซตว่าง)
{x}
{y}
{z}
{x, y}
{x, z}
{y, z}
{x, y, z}
ดังนั้นเซตกำลังของ S คือ {{}, {x}, {y}, {z}, {x, y}, {x, z}, {y, z}, {x, y, z}}
สมบัติ

ถ้า  S เป็นเซตจำกัดที่มีสมาชิก  |S|=n ตัว แล้วจำนวนของเซตย่อยของ  S คือ  |{\mathcal {P}}(S)|=2^{n} ทำให้เกิดสัญกรณ์  2^{S} สามารถพิสูจน์ได้ดังนี้
การอ้างเหตุผลแนวทแยงของคันทอร์ แสดงว่าเซตกำลังของเซต (ทั้งเซตจำกัดและเซตอนันต์) มี ภาวะเชิงการนับ มากกว่าเซตนั้น ๆ เสมอ (กล่าวคือเซตกำลังของเซตใด ๆ ต้องใหญ่กว่าเซตนั้น ๆ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งทฤษฎีบทของคันทอร์แสดงว่าเซตกำลังของเซตอนันต์นับได้เป็นเซตอนันต์นับไม่ได้ ตัวอย่าง เช่น เซตกำลังของเซตของจำนวนธรรมชาติมีความสัมพันธ์หนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึงกับเซตของจำนวนจริง (ดูหน้า cardinality of the continuum)
เซตกำลังของเซต S และการดำเนินการหายูเนียน อินเตอร์เซกชัน และ ส่วนเติมเต็ม สามารถมองเป็นตัวอย่างต้นแบบของพีชคณิตแบบบูล ที่จริงแล้วยังสามารถแสดงว่าพีชคณิตแบบบูลขนาดจำกัดใด ๆ เป็นสมสัณฐานกับพีชคณิตแบบบูลของเซตกำลังของเซตจำกัดบางเซต สำหรับพีชคณิตแบบบูลขนาดอนันต์ ข้อความนี้ไม่เป็นจริง แต่พีชคณิตแบบบูลขนาดอนันต์ทุกโครงสร้างสามารถแทนด้วยโครงสร้างพีชคณิตย่อย ของเซตกำลังของพีชคณิตแบบบูล (ดูหน้า Stone's representation theorem)
เซตกำลังของเซต S ก่อให้เกิด อาบีเลียนกรุป เมื่อพิจารณาด้วยการดำเนินการหาผลต่างสมมาตร (โดยมีเซตว่างเป็นสมาชิกเอกลักษณ์และแต่ละเซตเป็นตัวผกผันกับเซตนั้น ๆ) เซตกำลังของเซต S ยังก่อให้เกิดโมนอยด์สลับที่ เมื่อพิจารณาด้วยการดำเนินการหาอินเตอร์เซกชัน การพิสูจน์กฎการแจกแจงสามารถแสดงว่าเซตกำลังกับการดำเนินการทั้งสองนี้สร้างริงแบบบูล
แสดงเซตย่อยในรูปฟังก์ชัน

ในวิชาทฤษฎีเซต XY เป็นเซตของฟังก์ชันทั้งหมดจาก Y ไป X  เพราะว่า "2" อาจนิยามเป็น {0,1} (ดูหน้า จำนวนธรรมชาติ) ดังนั้น 2S (นั่นคือ {0,1}S) เป็นเซตของฟังก์ชันทั้งหมดจาก S ไปยัง {0,1} เมื่อจำแนกฟังก์ชันตัวใดตัวหนึ่งใน 2S กับบุพภาพที่สอดคล้องกันของฟังก์ชันนั้น จะเห็นว่ามีความสัมพันธ์หนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึงระหว่าง 2S กับ  {\mathcal {P}}(S) โดยแต่ละฟังก์ชันเป็นฟังก์ชันบ่งชี้ของเซตย่อยที่เป็นสมาชิกของ {\mathcal {P}}(S) กับสิ่งที่ฟังก์ชันบ่งชี้บ่งชี้  ฉะนั้น 2S และ  {\mathcal {P}}(S) ถือว่าเท่ากันทุกประการเชิงทฤษฎีเซตได้ (ดังนั้นจึงมีมูลเหตุสำหรับการเขียนแทนเซตกำลังด้วย 2S สองประการ ได้แก่ การเขียนสับเซตแทนด้วยฟังก์ชันเป็นกรณีพิเศษของสัญกรณ์ XY และสมบัติของเซตกำลังข้างต้นว่า |2S| = 2|S|)
สัญกรณ์สามารถประยุกต์ใช้กับตัวอย่างข้างต้นที่  S=\{x,y,z\} เพื่อให้เห็นสมสัณฐานกับจำนวนฐานสองตั้งแต่ 0 จนถึง 2n−1 โดย n เป็นจำนวนสมาชิกของเซต 
1 ในตำแหน่งที่สอดคล้องกันกับตำแหน่งสมาชิกที่ปรากฏใน S บ่งชี้ถึงการมีสมาชิกตัวนั้น
ๆ ดังนั้น {x, y} = 110
สำหรับเซตกำลังทั้งหมดของ S จะได้
{ } = 000 (ฐานสอง) = 0 (ฐานสิบ)
{x} = 100 = 4
{y} = 010 = 2
{z} = 001 = 1
{x, y} = 110 = 6
{x, z} = 101 = 5
{y, z} = 011 = 3
{x, y, z} = 111 = 7
ความสัมพันธ์กับทฤษฎีบททวินาม

เซตกำลังมีความสัมพันธ์กับทฤษฎีบททวินาม จำนวนของเซตที่มีสมาชิก  k ตัวในเซตกำลังของเซตที่มีสมาชิก  n ตัวจะเท่ากับการจัดหมู่  C(n,k) เรียกอีกชื่อว่าสัมประสิทธิ์ทวินาม
ตัวอย่าง เซตกำลังของเซตขนาด 3 มี:
เซตขนาด 0  C(3,0)=1 เซต
เซตขนาด 1  C(3,1)=3 เซต
เซตขนาด 2  C(3,2)=3 เซต
เซตขนาด 3  C(3,3)=1 เซต
รายชื่อหนังสืออ้างอิง

Devlin, Keith J. (1979). Fundamentals of contemporary set theory. Universitext. Springer-Verlag. ISBN 0-387-90441-7. Zbl 0407.04003.
Puntambekar, A.A. (2007). Theory Of Automata And Formal Languages. Technical Publications. ISBN 978-81-8431-193-8.
สถาบันเกษตราธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

| --- | --- |

สถาปนา: 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535; 32 ปีก่อน (2535-02-15)
ภารกิจ: ฝึกอบรม และพัฒนานักบริหารการเกษตรสมัยใหม่
ผู้อำนวยการ: นางสาวชนชนก จันทร์เพ็ง
เจ้าของ: สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ชื่อเดิม: สถาบันพัฒนาผู้บริหารการเกษตรและสหกรณ์
ที่อยู่: อาคารหลังอนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์เกษตรกลาง บางเขน ถนนพหลโยธิน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
พิกัด: 13°50′31″N 100°34′23″E﻿ / ﻿13.842016°N 100.573079°E﻿ / 13.842016; 100.573079
เว็บไซต์: www.kst.go.th
สถาบันเกษตราธิการ (อังกฤษ: Kasetrathikarn Institute) เป็นหน่วยงานในสังกัดของสำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตั้งทำการอยู่ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติ

สถาบันเกษตราธิการ เดิมมีชื่อว่า สถาบันพัฒนาผู้บริหารการเกษตรและสหกรณ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
ทั้งนี้สถาบันพัฒนาผู้บริหารการเกษตรและสหกรณ์ในขณะนั้น ทำหน้าที่ ฝึกอบรม และพัฒนานักบริหารการเกษตรสมัยใหม่ ที่เน้นรูปแบบการบริหารแบบผสมผสานเป็นสำคัญ และสอดคล้องกับแนวความคิดที่จะปฏิรูปทัศนคติของข้าราชการ จากการเป็นข้าราชการสังกัดกรม ไปสู่การเป็นข้าราชการของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์อย่างแท้จริง
จนกระทั่งในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2545 สถาบันพัฒนาพัฒนาผู้บริหารการเกษตรและสหกรณ์แห่งนี้ ได้มีการปรับปรุงโครงสร้าง บทบาทหน้าที่และภารกิจใหม่ ตามนโยบายของรัฐบาลขณะนั้น อันมีนโยบายการบริหารปรับเปลี่ยนและการปฏิรูประบบราชการ จนกระทั่งเปลี่ยนชื่อเป็น "สถาบันเกษตราธิการ" นั่นเอง
ทั้งนี้ "สถาบันเกษตราธิการ" มีหน้าที่เพื่อทำการศึกษา วิจัย เพื่อพัฒนาระบบ รูปแบบ และยุทธศาสตร์ ในการบริหารพัฒนาข้าราชการของ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และเป็นองค์กรในการบริการทางด้านวิชาการและเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง เพื่อพัฒนาข้าราชการ ระดับสูง และทรัพยากรบุคคลของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
โครงสร้าง

สถาบันเกษตราธิการ มีโครงสร้าง ดังนี้
ฝ่ายบริหารทั่วไป
กลุ่มยุทธศาสตร์การพัฒนาทรัพยากรบุคคล
กลุ่มวิชาการและหลักสูตร
กลุ่มส่งเสริมการศึกษาและเทคโนโลยีพัฒนาทรัพยากรบุคคล
หลักสูตร

สถาบันเกษตราธิการ ประกอบด้วยหลักสูตรการฝึกอบรมหลัก ดังนี้
หลักสูตร นักบริหารระดับสูงกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (นบส.กษ.)
หลักสูตร นักบริหารการพัฒนาการเกษตรและสหกรณ์ ระดับสูง (นบส.)
หลักสูตร นักบริหารการพัฒนาการเกษตรและสหกรณ์ ระดับกลาง (นบก.)
หลักสูตร นักบริหารการพัฒนาการเกษตรและสหกรณ์ ระดับต้น (นบต.)
หลักสูตร การเป็นข้าราชการที่ดีสำหรับข้าราชการที่อยู่ระหว่างทดลองปฏิบัติหน้าที่ราชการ (หลักสูตรข้าราชการใหม่)
หลักสูตร > การทดสอบ

การทดสอบสมรรถนะความสามารถสำหรับ SMART OFFICER
หลักสูตร > หลักสูตรเทียบเท่า

สำหรับหลักสูตรเทียบเท่านั้น เป็นหลักสูตรที่หน่วยงานภายในกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เป็นผู้จัดการฝึกอบรมขึ้นมาภายในหน่วยงานของตนเอง และได้รับการรับรองจากสถาบันเกษตราธิการ อันเนื่องมาจากจำนวนการฝึกอบรมของหลักสูตรหลักจากสถาบันเกษตราธิการไม่เพียงพอต่อความต้องการของแต่ละหน่วยงาน ได้แก่
หลักสูตร > หลักสูตรเทียบเท่า > นักบริหารระดับสูง

หลักสูตร นักบริหารการปศุสัตว์ ระดับสูง – กรมปศุสัตว์
หลักสูตร > หลักสูตรเทียบเท่า > นักบริหารระดับกลาง

หลักสูตร นักบริหารวิชาการเกษตร ระดับกลาง – กรมวิชาการเกษตร
หลักสูตร นักบริหารการปศุสัตว์ ระดับกลาง – กรมปศุสัตว์
หลักสูตร นักบริหารงานพัฒนาที่ดิน ระดับกลาง – กรมพัฒนาที่ดิน
หลักสูตร นักบริหารส่งเสริมการเกษตร ระดับกลาง (นสก.) – กรมส่งเสริมการเกษตร
หลักสูตร นักบริหารการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม ระดับกลาง (นปก.) – สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม
หลักสูตร > หลักสูตรเทียบเท่า > นักบริหารระดับต้น

หลักสูตร นักบริหารวิชาการเกษตรระดับต้น – กรมวิชาการเกษตร
หลักสูตร นักบริหารการประมง ระดับต้น – กรมประมง
หลักสูตร นักบริหารการชลประทาน ระดับต้น – กรมชลประทาน
หลักสูตร นักบริหารส่งเสริมการเกษตร ระดับต้น (นสต.) – กรมส่งเสริมการเกษตร
หลักสูตร นักบริหารการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม ระดับต้น (นปต.) – สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

สถาบันเกษตรธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เก็บถาวร 2009-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์บริเวณหน้าสถาบันเกษตราธิการ
สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ

สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ (พม่า: နိုင်ငံတော်အေးချမ်းသာယာရေးနှင့်ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီ, อังกฤษ: State Peace and Development Council, อักษรย่อ SPDC) เป็นเครื่องมือการปกครองของประเทศพม่า เดิมใช้ชื่อว่าสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (State Law and Order Restoration Council) หรือ สลอร์ก (SLORC) ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2531 หลังความวุ่นวายทางการเมืองที่ดำเนินมานับตั้งแต่มีการยกเลิกธนบัตรบางชนิดโดยไม่มีการชดใช้จากรัฐบาล การดำเนินการดังกล่าวสร้างความไม่พอใจให้กับนักศึกษา ประกอบกับทำให้เกิดปัญหาเศรษฐกิจร้ายแรง ความไม่พอใจแพร่กระจายออกไปจนกระทั่งเกิดการประท้วงและปะทะกันจนนองเลือดในที่สุด ประชาชนจำนวนมากเสียชีวิตเนื่องจากทหารใช้กำลังปราบปรามโดยไม่ยับยั้ง
รัฐบาลกำหนดให้มีการเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2533 ท่ามกลางความแปลกใจของประชาชน ชัยชนะอย่างท่วมท้นของพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านไร้ความหมาย เมื่อสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐปฏิเสธการเปิดประชุมสภาใหม่
การเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อที่ใช้ในปัจจุบันมีขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 หลังจากพม่าเข้าเป็นสมาชิกอาเซียนในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน โดยเกิดขึ้นท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากทั้งภายในอาเซียนเองและต่างประเทศ นอกจากนี้การเปลี่ยนชื่อดังกล่าวยังถูกมองว่าเป็นการพยายามปรับปรุงภาพลักษณ์ของประเทศในสายตาของนานาชาติ แม้ว่าการเปลี่ยนชื่อจะแสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงวาระสำคัญของชาติ แต่ลักษณะอำนาจนิยมของรัฐบาลยังคงมีอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น

myanmar.com (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาอังกฤษ)
Burma Campaign UK (ในภาษาอังกฤษ)
สมาชิกสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ เก็บถาวร 12 สิงหาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอังกฤษ)
แมงมุม

| แมงมุม ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยเพนซิลเวเนียน-ปัจจุบัน 319–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

แมงมุมหลากหลายประเภท

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Arachnida
อันดับ:: Araneae Clerck, 1757

อันดับย่อย
 Mesothelae   Mygalomorphae   Araneomorphae 
ชื่อพ้อง
 ชื่อพ้อง Orthognata  Mesothelae  Opisthothelae  Labidognatha  Hypochiloidea  Neocribellatae  Ecribellatae  Haplogynae 
แมงมุม จัดเป็นสิ่งมีชีวิตพวกสัตว์ขาปล้อง หรืออาร์โธพอด ชนิด เดียวกับแมลง,  กิ้งกือ,  ปู เป็นต้น จัดอยู่ในอันดับ Araneae (/อา-รัค-เน/) มีรูปทรง ลักษณะ และขนาดแตกต่างหลากหลายกันออกไป บางชนิดมีลำตัวที่กว้างมาก บางชนิดมีรูปร่างที่เพรียวยาว ขณะที่บางชนิดกลับมีรูปร่างที่คล้ายกับสัตว์หรือสิ่งมีชีวิตประเภทอื่น เช่น มด หรือปู เพื่อใช้ในการพรางตัว
โดยแมงมุมนั้นถูกค้นพบแล้วกว่า 40,000 ชนิด และก็ยังมีชนิดใหม่ ๆ ถูกค้นพบเพิ่มขึ้นทุกปี ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ประเมินว่าจำนวนที่ถูกค้นพบนี้เป็นเพียงแค่ครึ่งเดียวของทั้งหมดที่มีเท่านั้น โดยแมงมุมขนาดเล็กที่สุด พบที่โคลัมเบีย ในทวีปอเมริกาใต้ มีความยาวเพียง 0.4 มิลลิเมตรเท่านั้น และที่ชนิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก คือ แมงมุมกินนกโกไลแอทในวงศ์ทารันทูลา มีความยาวลำตัว 12–13 เซนติเมตร หรือขนาด 25–33 เซนติเมตร
แมงมุมพบได้ในแทบทุกภูมิภาคของโลก ไม่เว้นแม้กระทั่งในทะเลทราย ที่แห้งแล้งและร้อนอบอ้าว หรือในถ้ำลึก หรือภูเขาสูง หรือในน้ำ แต่ทั้งหมดเป็นสัตว์กินเนื้อ
แมงมุมกินอาหารจำพวก เพลี้ยอ่อน, ตัวหนอน, ผีเสื้อ, ผึ้ง, แมลงวัน, ปลวก, ด้วง, มดและแมลงสาบ เป็นต้น จึงมีความสำคัญในระบบนิเวศทางการเกษตร และระบบนิเวศทั่วไป โดยส่วนใหญ่เมื่อจะล่าเหยื่อจะสร้างใยเพื่อเป็นรังอาศัย และดักเหยื่อ ในขณะที่บางชนิดไม่สร้างใยก็มี ซึ่งก็จะมีการใช้เส้นใยที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละชนิด ขึ้นอยู่กับรูปแบบการอยู่อาศัยของแมงมุมในแต่ละชนิดในพื้นที่นั้น ๆ
สถาบันวัคซีนแห่งชาติ

| --- | --- |
National Vaccine Institute
ตราสัญลักษณ์
ภาพรวมสถาบัน
ก่อตั้ง: 11 สิงหาคม พ.ศ. 2555; 12 ปีก่อน (2555-08-11)
ประเภท: องค์การมหาชน
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 38 อาคาร 4 ชั้น 5 ตึกสถาบันบำราศนราดูร ซอยติวานนท์ 14 ถนนติวานนท์ ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
บุคลากร: 44 คน (พ.ศ. 2562)
งบประมาณต่อปี: 47,223,800 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสถาบัน: นคร เปรมศรี, ผู้อำนวยการ สุเนตร ชื่นกิจมงคล, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสถาบัน: กระทรวงสาธารณสุข
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สถาบันวัคซีนแห่งชาติ (สวช.; อังกฤษ: National Vaccine Institute: NVI) เป็นหน่วยงานของรัฐบาลไทย มีสถานะเป็นนิติบุคคลซึ่งไม่สังกัดหน่วยงานอื่นใด แต่อยู่ในการกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข สถาบันวัคซีนแห่งชาติทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกลางด้านวัคซีนของประเทศไทย ภายใต้การบริหารของคณะกรรมการบริหารสถาบันวัคซีนแห่งชาติ ดำเนินงานตามนโยบายและแผนยุทธศาสตร์ความมั่นคงด้านวัคซีนซึ่งกำหนดโดยคณะกรรมการวัคซีนแห่งชาติ (กวช.) ที่มีนายกรัฐมนตรีไทยเป็นประธาน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขเป็นรองประธาน โดยมีอำนาจหน้าที่ตามพระราชบัญญัติความมั่นคงด้านวัคซีนแห่งชาติ พ.ศ. 2561 และกฎหมายอื่น
ประวัติโดยย่อ

สถาบันวัคซีนแห่งชาติ (สวช.) จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นฐานรองรับการลงทุนและการสนับสนุนของภาครัฐ และการประสานความร่วมมือระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในภาครัฐและเอกชนให้บรรลุเป้าประสงค์โดยเร็ว โดยกำหนดให้เป็นหน่วยงานกลางที่มีความสามารถและคล่องตัวเพื่อทำหน้าที่ประสานงานและส่งเสริมความร่วมมือระหว่างหน่วยงานต่าง ๆ อย่างครบวงจร
ความสำคัญของการผลิตวัคซีนภายในประเทศ
ด้วยเหตุที่วัคซีนมีความสำคัญต่อการสร้างเสริมสุขภาวะของประชาชน และความมั่นคงของประเทศ จึงเป็นการสมควรที่ประเทศจะสร้างหลักประกันว่าจะมีวัคซีนที่จำเป็นในปริมาณเพียงพอที่จะใช้ป้องกันโรคแก่ประชาชนในปัจจุบันและอนาคต โดยอยู่บนพื้นฐานของการพึ่งตนเองด้วยการสร้างความร่วมมืออย่างกว้างขวางของทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง เพื่อการพัฒนาศักยภาพทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี รวมถึงการบริหารจัดการที่เกี่ยวข้องกับวัคซีนของประเทศในระยะยาว หากประเทศไทยสามารถผลิตวัคซีนได้เอง นอกจากจะลดการสูญเสียเงินตราออกนอกประเทศเป็นจำนวนมากในแต่ละปี ยังมีโอกาสส่งออกวัคซีนที่มีศักยภาพการผลิตภายในประเทศ นำรายได้เข้าประเทศได้อีกด้วย
สถาบันวัคซีนแห่งชาติก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2555 โดยพัฒนามาจาก สำนักงานคณะกรรมการวัคซีนแห่งชาติ ตามคำสั่งกรมควบคุมโรค ที่ 266/2550 ลงวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550 และ สถาบันวัคซีนแห่งชาติ ตามคำสั่งกรมควบคุมโรค ที่ 1243/2553 ลงวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โดยมีประธานกรรมการคนแรกได้แก่ นายแพทย์ธวัช สุนทราจารย์ ต่อมา สถาบันวัคซีนแห่งชาติ ได้เปิดสำนักงานใหม่ ในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2560
ประวัติ > สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวัคซีนแห่งชาติ (พ.ศ. 2545)

ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2544 ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการวัคซีนแห่งชาติ โดยมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขเป็นประธาน มีอำนาจหน้าที่สำคัญในการกำหนดนโยบายในด้านการพัฒนางานวัคซีนและการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคของประเทศ ทั้งนี้ เพื่อให้การดำเนินงานของคณะกรรมการวัคซีนแห่งชาติเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ กระทรวงสาธารณสุขจึงมีคำสั่งตั้งสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวัคซีนแห่งชาติ ตามคำสั่งกระทรวงสาธารณสุขที่ 857/2545 ลงวันที่ 3 ตุลาคม 2545 เพื่อทำหน้าที่สนับสนุนอำนวยความสะดวกในการจัดประชุม และประสานติดตามงานตามมติคณะกรรมการวัคซีนแห่งชาติและคณะอนุกรรมการที่เกี่ยวข้องจำนวนทั้งสิ้น 4 คณะ ได้แก่  คณะอนุกรรมการส่งเสริมการวิจัยและพัฒนาวัคซีน คณะอนุกรรมการส่งเสริมการผลิตวัคซีนในประเทศ คณะอนุกรรมการพัฒนาระบบการประกันและควบคุมคุณภาพวัคซีน และคณะอนุกรรมการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรค