stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไฮเทรา
ประวัติ

สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ในเมืองเชินเจิ้น ประเทศจีน ผลิตภัณฑ์ของไฮเทราได้รับการพัฒนาที่ศูนย์พัฒนาทั้งหมดสามแห่ง หนึ่งในสถานที่พัฒนาตั้งอยู่ในเมืองบาด มุนเด ประเทศเยอรมนี ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 ไฮเทราได้เข้าซื้อกิจการบริษัท โรเด้อร์ แอนด์ ชวาร์ส โปรเฟสชันแนล โมบายเรดิโอ เกเอ็มเบฮา (Rohde & Schwarz Professional Mobile Radio GmbH) ของเยอรมนี จากกลุ่มอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของเยอรมนี โรเด้อร์ แอนด์ ชวาร์ส (Rohde & Schwarz) ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักในชื่อ ไฮเทรา โมบิลฟังค์ (Hytera Mobilfunk) นอกจากนี้ ยังมีบริษัทสาขาของไฮเทรา ในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร แคนาดา และสเปน
ประวัติ > สหรัฐ

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 ไฮเทราได้เข้าซื้อกิจการ มาร์เก็ตโทรนิคส์ คอร์ปอเรชั่น (Marketronics Corporation) ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ ไฮเทรา อเมริกา อิงค์ (Hytera America, Inc.) ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองมิรามาร์ รัฐฟลอริดา ในปี พ.ศ. 2562 ไฮเทรา และบริษัทอื่น ๆ ในจีนหลายแห่ง รวมถึง หัวเว่ย ถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อต้องห้ามของบัญญัติการป้องกันประเทศ พ.ศ. 2562 (National Defense Authorization Act: NDAA) ที่ห้ามทำธุรกิจใด ๆ กับสหรัฐ หน่วยงานรัฐบาลกลางเนื่องจากปัญหาความมั่นคงของชาติและสิทธิมนุษยชน
เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ไฮเทรา อเมริกา และ ไฮเทรา อเมริกา (ตะวันตก) ได้ยื่นฟ้องล้มละลายตามมาตรา 11 โดยอ้างถึงคดีฟ้องร้องที่ดำเนินอยู่กับ โมโตโรล่า โซลูชั่นส์ (Motorola Solutions) และผลกระทบของการระบาดทั่วของโควิด-19
ในวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2564 ไฮเทรา อเมริกา อิงค์ ซึ่งเป็นบริษัทย่อยแห่งใหม่ของไฮเทราในสหรัฐ ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามขั้นตอนของศาล ได้เริ่มดำเนินธุรกิจอย่างเป็นทางการ
ประวัติ > สหรัฐ > การห้ามของรัฐบาลกลาง

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 คณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสาร (FCC) ประกาศว่าบริการและอุปกรณ์กล้องวงจรปิดและโทรคมนาคมของไฮเทรา "ก่อให้เกิดความเสี่ยงที่ยอมรับไม่ได้ต่อความมั่นคงของชาติสหรัฐ" ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 คณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารห้ามการขายหรือนำเข้าอุปกรณ์ที่ผลิตโดยไฮเทราด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยของชาติ
ประวัติ > สหรัฐ > การดำเนินคดีกับโมโตโรล่า

บริษัทเป็นจำเลยและโจทก์ในการดำเนินคดีด้านทรัพย์สินทางปัญญากับ โมโตโรล่า โซลูชั่นส์ ที่กำลังดำเนินอยู่ ไฮเทรายังเป็นโจทก์ในคดีต่อต้านการผูกขาดต่อ โมโตโรล่า โซลูชั่นส์ อีกด้วย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ไฮเทราถูกฟ้องร้องทางอาญาในศาลแขวงสหรัฐประจำเขตทางตอนเหนือของรัฐอิลลินอยส์ ในข้อหาขโมยเทคโนโลยี ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 ศาลมีคำสั่งให้บริษัทหยุดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ทั่วโลกทันที ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ไฮเทราจำหน่ายต่อ
ประวัติ > เยอรมนี

บริษัทสัญชาติเยอรมัน บิก โมบิลฟังก์ เกเอ็มเบฮา (BICK Mobilfunk GmbH) ก่อตั้งขึ้นในฐานะบริษัทด้านวิศวกรรมในปี พ.ศ. 2523 และถูกครอบงำโดย โรเด้อร์ แอนด์ ชวาร์ส ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2531 บริษัทได้เริ่มให้บริการระบบ TETRA ระบบแรกในเยอรมนี องค์กรส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาและการใช้งานระบบวิทยุทรังก์ตามมาตรฐาน TETRA ในปี พ.ศ. 2554 แผนก TETRA ถูกขายให้กับ บริษัท ไฮเทรา คอมมิวนิเคชั่นส์ จำกัด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สำนักงานของไฮเทรา ในประเทศเยอรมนี
ยูโกสลาเวียกับขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

การประชุมสุดยอดครั้งแรกของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดในกรุงเบลเกรด
สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวียเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด โดยเป็นเจ้าภาพการประชุมสุดยอดครั้งแรกของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดเมื่อต้นเดือนกันยายน 1961 ในกรุงเบลเกรด ยูโกสลาเวียยังเป็นเจ้าภาพการประชุมสุดยอดครั้งที่ 9 ในเดือนกันยายน 1989
ยูโกสลาเวียมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดและถือเป็นเสาหลักของนโยบายต่างประเทศและอุดมการณ์ในสงครามเย็นของยูโกสลาเวีย ในฐานะที่เป็นรัฐสังคมนิยมของยุโรปเพียงรัฐเดียวที่อยู่นอกกลุ่มตะวันออก และเป็นประเทศที่เชื่อมโยงทางเศรษฐกิจกับยุโรปตะวันตก ยูโกสลาเวียจึงสนับสนุนให้มีความสมดุลด้านความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมกัน ที่มีต่อสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต และจีน
การสิ้นสุดของสงครามเย็นและการล่มสลายของยูโกสลาเวียในเวลาต่อมา ดูเหมือนจะทำให้เกิดคำถามถึงการดำรงอยู่ของขบวนการนี้ และต่อมาได้รับการสืบทอดตำแหน่งประธานโดยอินโดนีเซียที่เน้นการปฏิบัติทางการเมืองเท่านั้น
สมมุติฐานว่าง

ในสถิติศาสตร์อนุมาน คำว่า "สมมุติฐานว่าง" (อังกฤษ: null hypothesis) ปกติหมายถึงประพจน์ทั่วไปหรือฐานะโดยปริยายว่าไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างสองปรากฏการณ์ที่วัด หรือไม่มีความแตกต่างในกลุ่ม การปฏิเสธหรือหักล้างสมมุติฐานว่าง หรือคือสรุปว่ามีเหตุผลเชื่อได้ว่ามีความสัมพันธ์ระหว่างสองปรากฏการณ์ เป็นงานศูนย์กลางของการปฏิบัติวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ และกำหนดเกณฑ์แม่นยำสำหรับการปฏิเสธสมมุติฐานหนึ่ง
โดยทั่วไปสันนิษฐานว่าสมมุติฐานว่างว่าเป็นจริงจนหลักฐานชี้เป็นอื่น ในวิชาสถิติศาสตร์ มักย่อเป็น H0
มโนทัศน์สมมุติฐานว่างใช้แตกต่างกันในแนวเข้าสู่การอนุมานเชิงสถิติสองอย่าง ในแนวเข้าสู่การทดสอบนัยสำคัญของโรนัลด์ ฟิชเชอร์ (Ronald Fisher) จะปฏิเสธสมมุติฐานว่างบนพื้นฐานข้อมูลซึ่งไม่น่าเป็นไปได้อย่างสำคัญว่าสมมุติฐานว่างเป็นจริง แต่ไม่มีการยอมรับหรือพิสูจน์สมมุติฐานว่าง แบบนี้คล้ายกับการพิจารณาคดีอาญา ซึ่งสันนิษฐานว่าจำเลยเป็นผู้บริสุทธิ์ (ไม่ปฏิเสธสมมุติฐานว่าง) จนกว่างถูกพิสูจน์ว่ามีความผิด (ปฏิเสธสมมุติฐานว่าง) นอกเหนือจากข้อสงสัยอันมีเหตุผล (มีนัยสำคัญทางสถิติ)
ในแนวเข้าสู่การทดสอบสมมุติฐานของเจอร์ซี เนย์แมน (Jerzy Neyman) และอีกอน เพียร์สัน (Egon Pearson) สมมุติฐานว่างจะขัดแย้งกับสมมุติฐานทางเลือก และสมมุติฐานทั้งสองมีความต่างกันบนพื้นฐานของข้อมูล โดยมีอัตราความผิดพลาดแน่นอน
ผู้สนับสนุนแนวเข้าสู่ทั้งสองต่างวิจารณ์กันและกัน ทว่า ปัจจุบันแนวเข้าสู่ผสมมีการใช้แพร่หลายและปรากฏในตำรา แต่แนวเข้าสู่ผสมก็ถูกวิจารณ์ว่าไม่ถูกต้องและไม่ปะติดปะต่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

HyperStat Online: Null hypothesis
พี-ราเมส

| --- | --- |
รูปสลักส่วนพระบาทของฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 ที่พี-ราเมส
แสดงที่ตั้งภายในประเทศอียิปต์
ที่ตั้ง: กันติร์, เขตผู้ว่าการอัชชัรกียะฮ์, อียิปต์
ภูมิภาค: อียิปต์ล่าง
พิกัด: 30°47′56″N 31°50′9″E﻿ / ﻿30.79889°N 31.83583°E﻿ / 30.79889; 31.83583
ประเภท: ที่อยู่อาศัย
พื้นที่: 18 km2 (6.9 sq mi)
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: ราเมสเซสที่ 2
สร้าง: ศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสต์ศักราช
ละทิ้ง: ประมาณ 1060 ปีก่อนคริสต์ศักราช
สมัย: จักรวรรดิอียิปต์จนถึงสมัยระหว่างกลางที่สาม
พี-ราเมส (อังกฤษ: Pi-Ramesses, /pɪərɑːmɛs/; อียิปต์โบราณ: pr-rꜥ-ms-sw แปลว่า "บ้านของราเมสเซส") เป็นเมืองหลวงใหม่ที่สถาปนาขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบเก้าโดยฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 (1279–1213 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ที่หมู่บ้านกันติร์ ซึ่งอยู่ใกล้กับโบราณสถานเมืองอะวาริส เมืองพี-ราเมสเป็นสถานที่ของพระราชวังฤดูร้อนในช่วงรัชสมัยฟาโรห์เซติที่ 1 (ประมาณ 1290–1279 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และอาจจะถูกสร้างขึ้นโดยฟาโรห์ราเมสเซสที่ 1 (ประมาณ 1292–1290 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ในช่วงที่พระองค์ทรงเป็นขุนนางในช่วงการปกครองของฟาโรห์ฮอร์เอมเฮบ
การค้นพบ

ในปี ค.ศ. 1884 ฟลินเดอรส์ เพตรีได้เดินทางมาถึงอียิปต์เพื่อเริ่มการขุดค้น โดยการขุดค้นครั้งแรกของเพตรีอยู่ที่เมืองทานิส ซึ่งเดินทางมาพร้อมกับคนงานจำนวน 170 คน ซึ่งต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1930 ซากปรักหักพังที่เมืองทานิสถูกสำรวจโดยปีแยร์ ม็องแต กองเศษหินจากสมัยรามเสสที่แตกหักจำนวนมากที่เมืองทานิส เป็นหลักฐานให้นักโบราณคดีระบุว่าเป็นเศษหินมาจากเมืองพี-ราเมส แต่ในที่สุดแล้วก็ได้รับการพิสูจน์ว่าไม่ปรากฏอนุสาวรีย์และจารึกเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นบริเวณดังกล่าว
ในปี ค.ศ. 1960 มันเฟรด เบียตัคทราบได้ว่า เมืองพี-ราเมส ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่าตั้งอยู่ที่แม่น้ำสาขาตะวันออกสุดของแม่น้ำไนล์ เบียตัคจึงพยายามทำแผนที่แม่น้ำสาขาทั้งหมดของบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์โบราณอย่างระมัดระวังและพบว่าแม่น้ำสาขาเปลูเซีย ซึ่งอยู่ทางตะวันออกสุดในรัชสมัยของฟาโรห์ราเมสเซส ในขณะที่แม่น้ำสาขาทานิส (เช่น แม่น้ำสาขาที่เมืองทานิสตั้งอยู่) นั้นไม่มีอยู่จริง ดังนั้น การขุดค้นจึงเริ่มขึ้นที่บริเวณที่ค้นพบเครื่องปั้นดินเผาจากสมัยราเมสเซสมากที่สุด ซึ่งก็คือบริเวณเตลล์ อัลดับอะฮ์ และกันติร์ ถึงแม้ว่าจะไม่ปรากฏร่องรอยของที่อยู่อาศัยก่อนหน้านี้ที่ปรากฏให้เห็นบนพื้นผิว แต่ในไม่ช้าการค้นพบก็ระบุว่า เตลล์ อัลดับอะฮ์ เป็นเมืองหลวงอะวาริสของผู้ปกครองฮิกซอส ส่วนหมู่บ้านกันติร์ได้รับการยอมรับว่าเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงพี-ราเมสจากช่วงสมัยราเมสเซส หมู่บ้านกันติร์หรือเมืองพี-ราเมส ตั้งอยู่ห่างออกไปประมาณ 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) ไปทางใต้ของเมืองทานิส ส่วนเตลล์ อัลดับอะฮ์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองอะวาริส ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของหมู่บ้านกันติร์ ประมาณ 2 กิโลเมตร (1.2 ไมล์)
ในปี ค.ศ. 2017 นักโบราณคดีจากพิพิธภัณฑ์รอยเมอร์และเพลิไซอุสได้ขุดพบรอยเท้าเด็กที่ก้นครก และชิ้นส่วนของผนังทาสี ซึ่งอาจจะเป็นปูนเปียกเฟรสโกที่รอการศึกษาเพิ่มเติม โดยเชื่อกันว่าใช้เป็นของตกแต่งที่สถานที่อย่างพระราชวังหรือวิหาร
แผนที่ของอียิปต์ล่างที่ปรากฏตำแหน่งของเมืองทานิสและอะวาริส ซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองพี-ราเมส
อุโมงค์ลม

อุโมงค์ลม
อุโมงค์ลม เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ศึกษาการไหลของอากาศผ่านวัตถุแข็ง โดยอากาศจะถูกเป่า หรือสูบผ่านท่อนำลมที่มีวัตถุภายใต้การทดสอบอยู่ และมีช่องสำหรับสังเกตการณ์หรือมีอุปกรณ์วัดติดตั้งอยู่ ส่วนมากนิยมวัดการสั่นไหวของอาคาร  วัตถุทดสอบจะมีอุปกรณ์ที่มีความไวต่อความสมดุลในการวัดแรงที่สร้างโดยกระแสอากาศ; หรือกระแสอากาศอาจจะมีควันหรือสารอื่น ๆ ที่ถูกฉีดเพื่อให้เส้นการไหลสามารถมองเห็นได้รอบ ๆ วัตถุ  อากาศยานหรือยานพาหนะขนาดใหญ่เท่าของจริงมีการทดสอบเป็นบางครั้งในอุโมงค์ลมขนาดใหญ่  แต่สิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านี้มีราคาแพงในการดำเนินงานและบางส่วนของฟังก์ชันเหล่านี้ได้ถูกนำไปใช้ได้มากกว่าโดยการสร้างแบบจำลองคอมพิวเตอร์  ตั้งแต่อุโมงค์ลมปิดได้ถูกคิดค้นในปี 1871 อุโมงค์ลมขนาดใหญ่ได้ถูกสร้างขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
อุโมงค์ลมของนาซา  (NASA)  ที่มีแบบจำลองของเครื่องบินอยู่ภายใน
ทฤษฎีการทำงาน

อุโมงค์ลมที่ถูกเสนอครั้งแรกมุ่งหมายที่จะศึกษายานพาหนะ (ส่วนมากเป็นเครื่องบิน) ในเที่ยวบินอิสระ  อุโมงค์ลมเป็นจินตนาการ เป็นวิธีการย้อนกลับจากสถานะกาณ์ปกติ: เป็นการอยู่นิ่ง ๆ ของอากาศยานท่ามกลางกระแสอากาศที่กำลังไหลผ่านและอากาศยานนั้น ๆ ยังคงเคลื่อนที่ด้วยความเร็วผ่านไปเหมือนกับกำลังบินอยู่จริง ๆ  ในลักษณะที่ผู้สังเกตการณ์การเคลื่อนที่สามารถที่จะศึกษาอากาศยานในการมีแรงกระทำ และสามารถวัดแรงทางอากาศพลศาสตร์ที่กำลังเกิดขึ้นบนอากาศยานนั้น ๆ ได้
ต่อมาเมื่อมีการศึกษาเกี่ยวกับอุโมงค์ลมมากยิ่งขึ้น: ผลกระทบของลมที่มีต่อโครงสร้างหรือวัตถุที่มนุษย์เป็นผู้สร้างจำเป็นต้องมีการศึกษามากขึ้นเมื่อสิ่งปลูกสร้างอาคารกลายเป็นสิ่งที่สูงพอที่จะเกิดมีพื้นผิวขนาดใหญ่เพื่อรับแรงปะทะของลม,  และแรงที่เป็นผลลัพธ์จากลมนี้จะต้องถูกต่อต้านโดยโครงสร้างภายในของอาคาร  การพิจารณาแรงที่เกิดขึ้นดังกล่าวจำเป็นต้องทำก่อนที่จะต้องมีกฎหมายควบคุมอาคารที่สามารถระบุความแข็งแรงที่ต้องการของอาคารและการทดสอบดังกล่าวยังคงถูกนำมาใช้สำหรับอาคารขนาดใหญ่หรือสิ่งปลูกสร้างที่ไม่ปกติ  ต่อมาภายหลังการทดสอบอุโมงค์ลมได้ถูกนำไปใช้กับรถยนต์  (automobiles)
การวัดแรงทางอากาศพลศาสตร์

ความเร็วลมและความดันสามารถถูกวัดได้หลายวิธีในอุโมงค์ลม
ความเร็วลมที่ผ่านภาคส่วนของการทดสอบจะถูกกำหนดโดยหลักการของแบร์นูลลี (Bernoulli's principle)
ซูฟึส ลี

นักคณิตศาสตร์ชาวนอร์เวย์
| ซูฟึส ลี |
| --- | --- |
ลีในปี 1896
เกิด: มาริยึส ซูฟึส ลี 17 ธันวาคม ค.ศ. 1842(1842-12-17) นูร์ฟิยูไรด์ ประเทศนอร์เวย์
เสียชีวิต: 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1899(1899-02-18) (56 ปี) คริสติยาเนีย ประเทศนอร์เวย์
สัญชาติ: ชาวนอร์เวย์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยคริสติยาเนีย
มีชื่อเสียงจาก: One-parameter group ตัวยืนยงเชิงอนุพันธ์ Contact transformation Infinitesimal transformation W-curve ทฤษฎีบทการาเตโอดอรี-ยาโคบี-ลี พีชคณิตลี วงเล็บลี กรุปลี สูตรผลคูณของลี เรขาคณิตทรงกลมของลี ทฤษฎีลี การแปลงลี ทฤษฎีบทของลี ทฤษฎีบทที่สามของลี Lie–Kolchin theorem
รางวัล: Lobachevsky Medal (1897) สมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน (1895)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยคริสติยาเนีย มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: คาล อันท็อน บิยาร์กเนส Cato Maximilian Guldberg
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: Hans Blichfeldt Lucjan Emil Böttcher แกร์ฮาร์ท โควาเล็ฟสกี กาชีมีแยช ชอรัฟสกี เอลี การ์ต็อง เอ็ลลิง ฮ็อลสต์ เอดการ์ โอเดลล์ ลัฟวิตต์
 
มาริยึส ซูฟึส ลี (นอร์เวย์: Marius Sophus Lie, ออกเสียง: [liː]; 17 ธันวาคม 1842 – 18 กุมภาพันธ์ 1899) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวนอร์เวย์ ลีเป็นผู้สร้างทฤษฎีของความสมมาตรต่อเนื่อง และใช้ทฤษฎีนี้ในการศึกษาเรขาคณิตและสมการเชิงอนุพันธ์ นอกจากนี้ลียังมีส่วนในการพัฒนาพีชคณิต
ชีวิตและการทำงาน

มาริยึส ซูฟึส ลี เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 1842 ในเมืองเล็ก ๆ ชื่อนูร์ฟิยูไรด์ เขาเป็นบุตรคนสุดท้องจากทั้งหมดหกคนของบาทหลวงยูฮัน ฮาร์มัน ลี และภริยา
ผลงาน

เครื่องมือหลักของลี และผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการค้นพบว่ากรุปการแปลงต่อเนื่องซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อกรุปลี เข้าใจได้ง่ายหากทำให้มันเป็นเชิงเส้น (linearize) แล้วศึกษาสนามเวกเตอร์ที่ได้ (ซึ่งเรียกว่า infinitesimal generator) ต่อก่อเกิดเหล่านี้สอดคล้องกับกฎของกรุปที่ได้จากวงเล็บตัวทำสลับที่ และมีโครงสร้างที่ปัจจุบันเรียกว่าพีชคณิตลี
แฮร์มัน ไวล์ ใช้งานทางทฤษฎีกรุปของลีในเปเปอร์ของเขา และปัจจุบันกรุปลีมีการประยุกต์ใช้ในกลศาสตร์ควอนตัม
หนังสือ

Lie, Sophus (1888), Theorie der Transformationsgruppen I (ภาษาเยอรมัน), Leipzig: B. G. Teubner. Written with the help of Friedrich Engel. English translation available: Edited and translated from the German and with a foreword by Joël Merker, see ISBN 978-3-662-46210-2 and arXiv:1003.3202
Lie, Sophus (1890), Theorie der Transformationsgruppen II (ภาษาเยอรมัน), Leipzig: B. G. Teubner. Written with the help of Friedrich Engel.
Lie, Sophus (1891), Vorlesungen über differentialgleichungen mit bekannten infinitesimalen transformationen (ภาษาเยอรมัน), Leipzig: B. G. Teubner. Written with the help of Georg Scheffers.
Lie, Sophus (1893), Vorlesungen über continuierliche Gruppen (ภาษาเยอรมัน), Leipzig: B. G. Teubner. Written with the help of Georg Scheffers.
Lie, Sophus (1893), Theorie der Transformationsgruppen III (ภาษาเยอรมัน), Leipzig: B. G. Teubner. Written with the help of Friedrich Engel.
Lie, Sophus (1896), Geometrie der Berührungstransformationen (ภาษาเยอรมัน), Leipzig: B. G. Teubner. Written with the help of Georg Scheffers.
Lie, Sophus,  Engel, Friedrich; Heegaard, Poul (บ.ก.), Gesammelte Abhandlungen, Leipzig: Teubner; 7 vols., 1922–1960{{citation}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
ฐานข้อมูลอื่น

Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Lie, Marius Sophus" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F. (February 2000), "ซูฟึส ลี", MacTutor History of Mathematics archive, University of St Andrews.
ผลงานของ Sophus Lie ที่โครงการกูเทินแบร์ค
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย ซูฟึส ลี ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
"The foundations of the theory of infinite continuous transformation groups – I"  An English translation of a key paper by Lie (Part I)
"The foundations of the theory of infinite continuous transformation groups – II" An English translation of a key paper by Lie (Part II)
"On complexes – in particular, line and sphere complexes – with applications to the theory of partial differential equations" An English translation of a key paper by Lie
"Foundations of an invariant theory of contact transformations" An English translation of a key paper by Lie
"The infinitesimal contact transformations of mechanics" An English translation of a key paper by Lie
U. Amaldi, "On the principal results obtained in the theory of continuous groups since the death of Sophus Lie (1898–1907)"  English translation of a survey paper that followed his death
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์

เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ (อังกฤษ: Prince Alexander of the Netherlands) ประสูติเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1818 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ อันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย ทรงเป็นพระราชอนุชาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์แห่งเนเธอร์แลนด์พระองค์แรกที่ได้ฉายพระรูป โดยพระรูปนั้นทรงประทับขณะทรงม้า พระองค์ทรงเข้าเรียนพร้อมด้วยพระเชษฐาคือ พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ และเมื่อทรงเจริญพระชันษา ทรงรับราชการทหาร ก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1848 สิริพระชันษา 29 ปี
ปลาเขี้ยวก้าง

| ปลาเขี้ยวก้าง |
| --- | --- |

ปลาเขี้ยวก้างพันธุ์Northern stoplight loosejaw, Malacosteus niger, พบที่ เกาะนิวฟันด์แลนด์, ประเทศแคนาดา

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Stomiiformes
วงศ์:: Stomiidae
สกุล:: Malacosteus Ayres, 1848

Species
 M. australis Kenaley, 2007  M. niger Ayres, 1848
ปลาเขี้ยวก้างหรือปลาสตอปไลต์ลูสจอว์ (อังกฤษ: Stoplight loosejaw; ชื่อวิทยาศาสตร์: Malacosteus) เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ใต้ทะเลลึก มีรูปร่างคล้ายปลาฉลาม โดยชื่อ สตอปไลต์ มาจาก Stoplight ซึ่งหมายถึงสัญญาณไฟจราจรนั่นเอง จะสามารถพบพวกมันได้มากที่ความลึก 500 เมตรลงไป
พวกมันอยู่ในสกุล Aristostomias และ Pachystomias และมันสามารถเรืองแสงได้โดยแสงของมันนั้นจะมีแสงสีส้มหรือสีแดง และพวกมันยังมีเอกลักษณ์เฉพาะในหมู่สัตว์ที่ใช้คลอโรฟิลล์อนุพันธ์เพื่อรับรู้แสงสีแดงได้ด้วย
ชื่อวิทยาศาสตร์ของมันนั้นมาจากภาษากรีกโดย malakos ความหมาย "อ่อน" และ osteon แปลว่า "กระดูก"ส่วนสาเหตุที่ใช้ชื่อนี้ก็มาจากขากรรไกรของมันที่ดูผิดปกติจากปลาอื่น ๆ นั้นเอง
สปีชีส์

ปลาเขี้ยวก้าง แบ่งออกเป็น 2 สปีชีส์หลักได้แก่:
Southern stoplight loosejaw, Malacosteus australis (syn. Malacosteus choristodactylus Vaillant, 1888; Malacosteus danae Regan & Trewavas, 1930; Malacosteus indicus Günther, 1878)
Northern stoplight loosejaw, Malacosteus niger (syn. Malacosteus choristodactylus Vaillant, 1888; Malacosteus danae Regan & Trewavas, 1930; Malacosteus indicus Günther, 1878)
สถานที่พบ

ปลาชนิดนี้สามารถพบได้ทั่วไปในมหาสมุทรต่างๆเช่นมหาสมุทรแปซิฟิก,มหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดีย ยกเว้นในที่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่มีความลึกตังแต่500 เมตร (1,600 ฟุต) และพวกมันไม่ค่อยมีการย้ายถิ่นขึ้นมาบนน้ำตื้นแบบปลาทะเลลึกทั่วไป
ลักษณะ

มีลำตัวยาวมีจมูกสั้นและตาขนาดใหญ่มีรูจมูกกลมด้านข้างของดวงตา ขากรรไกรด้านล้างของมันไม่มีเนื้อหุ้ม มีฟันขนาดใหญ่ด้านหน้าของขากรรไกรและมีฟัวซี่เล็กอยู่ด้านหลังเพื่อควบคุมให้อาหารไหลลงกระเพาะของมัน
ดูเพิ่ม

ปลาทะเลลึก
ปลาเขี้ยวก้าง
รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ

|  คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ-1  |
| --- | --- |
KV-1 on display in Kirovsk.
ชนิด: Heavy tank
แหล่งกำเนิด: Soviet Union
บทบาท
ประจำการ: 1939–45
ผู้ใช้งาน: สหภาพโซเวียต, ฟินแลนด์
สงคราม: Winter War, สงครามโลกครั้งที่ 2
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Zh. Kotin, TsKB-2
ช่วงการออกแบบ: 1938–39
บริษัทผู้ผลิต: Kirov Factory, ChTZ
ช่วงการผลิต: 1939–43
จำนวนที่ผลิต: 5,219
แบบอื่น: KV-2, KV-8 flamethrower, KV-1S, KV-85, KV-122
ข้อมูลจำเพาะ (KV-1 Model 1941)
มวล: 45 tonnes
ความยาว: 6.75 m (22 ft 2 in)
ความกว้าง: 3.32 m (10 ft 11 in)
ความสูง: 2.71 m (8 ft 11 in)
ลูกเรือ: 5

เกราะ:   Maximum (front): 90 mm  Side: 75 mm  Rear: 70 mm 
อาวุธหลัก:  KV-1 M1939: 76.2 mm L-11 gun  KV-1 M1940, KV-1E: 76.2 mm F-32 gun  KV-1 M1941: 76.2 mm F-34 gun  KV-1 M1942, KV-1S: 76.2 mm M1941 ZiS-5 gun 
อาวุธรอง: 2×, 3× or 4× DT machine guns
เครื่องยนต์: Model V-2 V12 Diesel engine 600 hp (450 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 13 hp/tonne
กันสะเทือน: Torsion bar
พิสัยปฏิบัติการ: 335 km
ความเร็วสูงสุด: 35 km/h (22 mph)
รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ(เควี) เป็นตระกูลรถถังหนักของโซเวียต ชื่อนี้มาจากผู้ตรวจการประชาชนเพื่อการป้องกันและนักการเมืองโซเวียต
คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ และถูกใช้โดยกองทัพแดง(Red Army)
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2  ตระกูลเควีได้เป็นที่รู้จักกันจากการป้องกันด้วยเกราะหนักในช่วงแรกของสงคราม โดยเฉพาะในช่วงปีแรกของการรุกรานสหภาพโซเวียตของเยอรมัน ในบางสถานการณ์ แม้แต่เพียงเควี-1 หรือ เควี-2 ที่ได้รับการสนับสนุนจากทหารราบก็สามารถสกัดกั้นกองทัพเยอรมันขนาดใหญ่ได้ รถถังเยอรมันในช่วงเวลานั้นไม่ค่อยจะได้เผชิญหน้ากับเควีเพราะอาวุธของพวกเขานั้นค่อนข้างแย่เกินกว่าจะจัดการกับ "รัสซีเชอร์ คอลอส"(KV-2)-"รัสเซียน คอโลซัส"(KV-1)
รถถังเควีได้รับการติดตั้งอาวุธด้วยปืนขนาด 3.7 ซ.ม. เคดัมบิวเค 36 และปืนฮาววิตเซอร์  ลำกล้องสั้นของปืนขนาด 7.5 ซม. เคดัมบิวเค 37, ตามลำดับ ที่ได้เอามาจากรถถังพันเซอร์ 3 และพันเซอร์ 4 ของกองทัพเยอรมันที่เข้ารุกราน จนกระทั่งปืนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นได้ถูกพัฒนาขึ้นโดยเยอรมัน รถถังเควี-1 นั้นสามารถต้านทานกับอาวุธเยอรมันได้เกือบทุกชนิดยกเว้นเพียงปืนฟลัค 8.8 ซม.
ก่อนหน้าที่ปฏิบัติการบาร์บารอสซ่า รถถังประมาณ 500 ถึง 22,000 คันที่อยู่ในประจำการโซเวียตล้วนเป็นประเภทเควี-1 เมื่อสงครามได้คืบหน้า ก็เห็นได้ชัดเจนว่ามีความรู้สึกเพียงเล็กน้อยว่าการผลิตรถถังเควีนั้นค่อนข้างราคาแพง เมื่อรถถังขนาดกลาง ที-34 ทำงานได้ดีขึ้น(หรืออย่างน้อยก็เท่าเทียมกัน) ในทุกๆด้าน ในความเป็นจริงที่ว่าข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวที่มีในรถถัง ที-34/76 คือป้อมปืนขนาดใหญ่ที่สามคนจะเข้าไปประจำตำแหน่งในนั้นได้ ต่อมาในสงคราม รถถังตระกูลเควีได้กลายเป็นฐานสำหรับการพัฒนารถถังตระกูลไอเอส(โยซิฟ สตาลิน) และปืนใหญ่อัตตาจร
เควี-1 > ข้อมูลจำเพาะ

ยาว 6.68 เมตร
สูง 2.71 เมตร
กว้าง 3.32 เมตร
เกราะหนาที่สุด 75 มม./2.95 นิ้ว
เครื่องยนต์ วี2เค  กระบอกสูบ วี 12 ให้กำลัง 550 แรงม้า
ความเร็ว 35 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 150 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 76.2 มม.
อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว จำนวน 4 กระบอก
เควี-2

|  คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ 2  |
| --- | --- |
KV-2 in Moscow museum with KV-1 in background
ชนิด: Heavy tank/assault gun
แหล่งกำเนิด: Soviet Union
บทบาท
ประจำการ: 1939–45
ผู้ใช้งาน: Soviet Union
สงคราม: World War II
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Zh. Kotin, TsKB-2
ช่วงการออกแบบ: 1938–39
บริษัทผู้ผลิต: Kirov Factory, ChTZ
จำนวนที่ผลิต: 334
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 52 tonnes
ความยาว: 6.95 m (22 ft 10 in)
ความกว้าง: 3.32 m (10 ft 11 in)
ความสูง: 3.25 m (10 ft 8 in)
ลูกเรือ: 6

มุมกระดก: about 37°

เกราะ: 60–110 mm (2.4–4.3 in)
อาวุธหลัก: 152 mm M-10T howitzer (20 rounds)
อาวุธรอง: 2× DT machine guns (2,079 rounds)
เครื่องยนต์: 1 x V2-K-12 cylinder diesel 550 hp
พิสัยปฏิบัติการ: 140 km or 87 mi
ความเร็วสูงสุด: 28 km/h (17 mph)
เควี-2 หรือ คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ-2 เป็นรถถังที่ผลิตโดยสหภาพโซเวียต ใช้งานปี ค.ศ. 1940
ข้อมูลจำเพาะ

เจ้าหน้าที่ 6 นาย (ผู้บัญชาการ/พลปืน/พลขับ/พลบรรจุ 2 นาย/พลปืนกลด้านหน้ารถ)
หน้ก 53,963 กิโลกรัม/ 53.1 ตัน
ยาว 6.79 เมตร
สูง 3.65 เมตร
กว้าง 3.32 เมตร
เกราะหนาที่สุด 110 มม./4.33 นิ้ว
เครื่องยนต์ วี2เค  กระบอกสูบ วี 12 ให้กำลัง 550 แรงม้า
ความเร็ว 26 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 150 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 152.4 มม./ 6 นิ้ว
อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว จำนวน 2 กระบอก
ไซยาโนแบคทีเรีย

| ไซยาโนแบคทีเรีย ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 2100–0Ma     ฟา>     โพรเทอโรโซอิก     อาร์เคียน  เฮด.      (น่าจะมีบันทึกถึงมหายุคพาลีโออาร์เคียน) |
| --- | --- |

ภาพจุลทรรศน์ของ Cylindrospermum

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: แบคทีเรีย Bacteria
ไม่ได้จัดลำดับ:: Terrabacteria Terrabacteria
ไม่ได้จัดลำดับ:: Cyanobacteria-Melainabacteria group Cyanobacteria-Melainabacteria group
ไฟลัม:: ไซยาโนแบคทีเรีย Cyanobacteria Stanier, 1973
ชั้น:: Cyanophyceae Cyanophyceae

อันดับ
 ข้อมูลเมื่อ 2014 อนุกรมวิธานยังอยู่ระหว่างการปรับปรุง Chroococcales  Chroococcidiopsidales  Gloeobacterales  Nostocales  Oscillatoriales  Pleurocapsales  Spirulinales  Synechococcales  Incertae sedis †Gunflintia  †Ozarkcollenia  Plastids (endosymbiotic)
ชื่อพ้อง
  รายชื่อ  Chloroxybacteria Margulis & Schwartz 1982   "Cyanophycota" Parker, Schanen & Renner 1969   "Cyanophyta" Steinecke 1931   "Diploschizophyta" Dillon 1963   "Endoschizophyta" Dillon 1963   "Exoschizophyta" Dillon 1963   Gonidiophyta Schaffner 1909   "Phycobacteria" Cavalier-Smith 1998   Phycochromaceae Rabenhorst 1865   Prochlorobacteria Jeffrey 1982   Prochlorophycota Shameel 2008   Prochlorophyta Lewin 1976   Chroococcophyceae Starmach 1966   Chamaesiphonophyceae Starmach 1966   "Cyanobacteriia"   Cyanophyceae Sachs 1874   Cyanophyta Steinecke 1931   Hormogoniophyceae Starmach 1966   Myxophyceae Wallroth 1833   Nostocophyceae Christensen 1978   Pleurocapsophyceae Starmach 1966   Prochlorophyceae Lewin 1977   Scandophyceae Vologdin 1962   Phycochromaceae Rabenhorst 1865   Oxyphotobacteria Gibbons & Murray 1978   Schizophyceae Cohn 1879  
ไซยาโนแบคทีเรีย หรือ สาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน (blue-green algae หรือ cyanobacteria) จัดอยู่ในไฟลัม Cyanophyta ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่สังเคราะห์ด้วยแสงได้ สาหร่ายชนิดนี้มีโครงสร้างของนิวเคลียสคล้ายคลึงกับนิวเคลียสของแบคทีเรีย และบางชนิดยังมีคุณสมบัติตรึงไนโตรเจนในอากาศได้ นอกจากนั้นยังมีคุณสมบัติทางชีวเคมีคล้ายแบคทีเรียด้วย แต่ต่างจากแบคทีเรีย เพราะสาหร่ายชนิดนี้มีคลอโรฟิลล์เอ และมีการปล่อยออกซิเจนออกสู่สิ่งแวดล้อมจากกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง ซึ่งไม่พบในแบคทีเรีย
ไซยาโนแบคทีเรีย เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว รูปแบบโครงสร้างเซลล์มีสารพันธุกรรมทั้งตัวและไม่มีเยื่อหุ้มนิวนิวเคลียส (โพรแคริโอต) ทำให้สามารถเจริญแบบเพิ่มจำนวนได้โดยการแบ่งตัว เนื่องจากโลกยังร้อนจัด ไม่มีออกซิเจน มีแต่คาร์บอนไดออกไซด์ สารประกอบจำพวก ไนโตเจน มีเทน แอมโมเนีย ไซยาโนแบคทีเรีย สามารถปรับตัวได้สูงมากโดยการ สร้างเมือกห่อหุ้มเซลล์ และในเซลล์จะมีถุงลมเพื่อเพิ่มการพยุงตัว หากภาวะที่เหมาะสมในการสังเคราะห์แสง  มีเม็ดสีช่วยในการต่อต้านแสงอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์ และเริ่มสังเคราะห์ด้วยแสง เกาะอาศัยอยู่บนสโตรมาโตไลต์ ทั่วไปบริเวณชายฝั่งทะเลสมัยพัฒนาเป็นสิ่งมีชีวิต
ประเภท

จากการวิวัฒนาการของ  ไซยาโนแบคทีเรีย  มีทั้งแบบ สายตรงและแบบผสมกับเซลล์อื่น  เช่น รา (รวมยีสต์) และสาหร่ายชั้นสูง
จากลักษณะทางสัณฐานวิทยา สามารถแบ่งไซยาโนแบคทีเรียได้เป็น 2 กลุ่ม ดังนี้