stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เล เลือง มิญ

| เล เลือง มิญ Lê Lương Minh |
| --- | --- |


เลขาธิการอาเซียน คนที่ 13
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม พ.ศ. 2556 – 31 ธันวาคม พ.ศ. 2560
ก่อนหน้า: สุรินทร์ พิศสุวรรณ
ถัดไป: ลิม จก โฮย
ตัวแทนประเทศเวียดนามในสหประชาชาติ
ดำรงตำแหน่ง มกราคม พ.ศ. 2547 – มิถุนายน พ.ศ. 2554
ก่อนหน้า: Nguyen Thanh Chau
ถัดไป: Le Hoai Trung
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1952-09-01) 1 กันยายน ค.ศ. 1952 (72 ปี) จังหวัดทัญฮว้า ประเทศเวียดนาม
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
ศิษย์เก่า: Diplomatic Academy of Vietnam Jawaharlal Nehru University

เล เลือง มิญ (เกิด 1 กันยายน ค.ศ. 1952) เขาเป็นนักการเมืองประเทศเวียดนาม และอดีตเลขาธิการสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชีวิตช่วงต้น

ในปีพ.ศ. 2517 เล เลือง มิญจบการศึกษาจากสถาบันการทูตประเทศเวียดนามในฮานอย ประเทศเวียดนาม  และเขาเรียนมหาวิทยาลัยในนิวเดลี ประเทศอินเดีย
ประวัติการทำงาน

เล เลือง มิญได้รับราชการที่กระทรวงต่างประเทศเวียดนามตั้งแต่ค.ศ. 1975 ก่อนที่จะได้รับตำแหน่งรองอธิบดีกรมองค์การระหว่างประเทศ ค.ศ. 1993 และเลื่อนขั้นเป็นตัวแทนประเทศเวียดนามในสหประชาชาติ ต่อมาดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมองค์การค้าระหว่างประเทศ ก่อนจะมารักษาการณ์ตำแหน่งอธิบดี แล้วย้ายไปรักษาการณ์ตำแหน่งอธิบดีกรมความร่วมมือเศรษฐกิจระหว่างประเทศ
ชีวิตส่วนตัว

เล เลือง มิญอยู่ในจังหวัดทัญฮว้าเป็นเมืองชายทะเลห่างไป 150 กิโลเมตร ทางใต้ของกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม เขาแต่งงานแล้วมีลูก 2 คน
เกษียร เตชะพีระ

| เกษียร เตชะพีระ |
| --- | --- |
เกิด: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2500 (66 ปี)
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: อาจารย์, นักวิชาการ
ศาสตราจารย์ เกษียร เตชะพีระ (เกิด 23 ธันวาคม 2500) เดิมชื่อ โต๊ะฮง แซ่แต้ บิดามารดา เป็นคนจีนแต้จิ๋ว เกิดและเติบโตย่านเยาวราชและเจริญกรุง เป็นอดีตผู้นำนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 และอดีตหัวหน้าสาขาการเมืองการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สิงห์แดงรุ่น 27) หลังออกจากป่าก็ได้กลับมาศึกษาปริญญาตรีต่อเมื่อปี 2523 (เกษียรรหัส 18 ซึ่งห่างจากนักศึกษารุ่นน้องรหัส 23 ประมาณ 5 ปี) ต่อมาเกษียรได้รับทุนพร้อมคำเชื้อเชิญจากเบเนดิกต์ แอนเดอร์สัน ให้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนสำเร็จปริญญาเอก มหาวิทยาลัยคอร์เนล และกลับมาเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปัจจุบัน มีบทความ บทสัมภาษณ์ และหนังสือวิชาการมากมาย
ประวัติการศึกษา

ศาสตราจารย์ เกษียร เตชะพีระ หรือที่รู้จักในนาม ศาสตราจารย์ ดร.เกษียร เตชะพีระ ศึกษาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสีตบุตรบำรุง และมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (รุ่นที่ 36) จากนั้นศึกษาต่อในวิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ แห่งคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 เขาได้เดินทางไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทและเอกจากคณะรัฐศาสตร์ แห่งมหาวิทยาลัยคอร์เนล ประเทศสหรัฐอเมริกา
เกี่ยวกับเหตุการณ์ 6 ตุลา

เกษียรเล่าสภาพสังคมในตอนนั้นไว้ว่า (เมื่อ) วันที่ 20 สิงหาคม 2518 กลุ่มนักเรียนอาชีวะยกขบวนบุก มธ.ผู้บริหารมหาวิทยาลัย สั่งให้คนออกเพราะกลัวปะทะ แต่พวกผมซึ่งเป็นนักกิจกรรม ทำงานอยู่อมธ.เราแค่ดึงเสื้อออกมาปิดหัวเข็มขัด แล้วก็เดินๆดูพวกอาชีวะขว้างระเบิด บุกเข้ามาในธรรมศาสตร์ และ(พวกอาชีวะ)ก็หิ้วข้าวของ ทรัพย์สินติดตัวไปเป็นที่ระลึก"[ต้องการอ้างอิง]
เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2519 เกษียรไม่ได้อยู่ในมหาวิทยาลัย เพราะวันที่ 5 ตุลาคม เขารับหน้าที่ดูแลหน้าเวทีและเป็นโฆษกประจำเวทีในช่วงผลัดสายและกลางวัน ส่วนตอนกลางคืนเป็นเวรของ กฤษฎางค์ นุตจรัส และ ดร.สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล เช้าวันที่ 6 ตุลานั้นเองก็มีการล้อมปราบนักศึกษาทำให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก ผลลัพธ์ของการแก้ปัญหาด้วยการปราบปรามและใช้ความรุนแรงของรัฐ จับขังนักศึกษา ปัญญาชน กรรมกรหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา ทำให้พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยได้สมัครพรรคพวกนักศึกษาที่หนีเข้าป่าเป็นจำนวนมาก
หนีเข้าป่า

เกษียรตัดสินใจเข้าป่าพร้อมกับเพื่อนนักศึกษาหลายคน หนึ่งในนั้นก็คือ เสถียร เศรษฐสิทธิ์ (หมอคง) ตามธรรมเนียมก่อนเข้าป่าจะต้องตั้งสรรพนามใหม่แทนชื่อเดิมตนเอง เพื่อไม่ให้มีลำดับชั้นสูงต่ำ ทุกคนจึงต้องมีชื่อเรียกแทนตัวเองว่าสหาย เกษียรมีชื่อแทนสรรพนามในป่าของตัวเองว่า "สหายมา" เข้าไปอาศัยอยู่ในช่วงรอยต่อระหว่างประเทศไทยกับกัมพูชา โดยมีฐานที่มั่นอยู่ที่อำเภอตาพระยา จังหวัดปราจีนบุรี โดยได้รับหน้าที่ให้ทำงานเป็นนักข่าวนักหนังสือพิมพ์กับครูโรงเรียนการเมืองการทหาร
เกษียรเองเคยเล่าช่วงชีวิตบางส่วนตอนเข้าป่าว่า ผมเองความจริงสังกัดกองบรรณาธิการนิตยสารธงชัย ของภาคอีสานใต้ แต่เนื่องจากการตีพิมพ์ค่อนข้างติดขัด ออกได้ไม่ค่อยสม่ำเสมอ เพราะกระดาษขาดแคลนและบางทีก็หมดสต๊อคเอาดื้อๆ บ่อยครั้งหน่วยงานมวลชนฝ่ายจัดหาและหน่วยทหารลำเลียง โดนทางราชการปิดล้อมตรวจค้นเข้มข้น ขนกระดาษเล็ดลอดเข้ามาไม่ได้. ในจังหวะว่างงาน ผมจึงมักถูกจัดตั้งส่งไปติดสอยห้อยตามเป็นหางเครื่องอยู่กับวงที่มั่นแดง รับหน้าที่เล่าข่าวคราวสถานการณ์ให้สหายและมวลชนตามทับที่ตั้งต่างๆ ฟัง สลับรายการบันเทิง พร้อมทั้งช่วยตีฉิ่งปรบมือร้องเพลงเชียร์รำวงประกอบเวลาพวกเขาจรยุทธ์ไปเปิดแสดงกลางป่า กลางทุ่ง ตามแนวหน้าแนวหลังเป็นพัก ๆ’'[ต้องการอ้างอิง]
กลับมาศึกษา

การต่อสู้ระหว่างฝ่ายเจ้าหน้าที่รัฐกับพรรคคอมิวนิสต์สิ้นสุดลง เมื่อรัฐบาลไทยปรับเปลี่ยนท่าทีความสัมพันธ์ใหม่กับประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน และคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 66/2523 ในสมัยนายกรัฐมนตรีพลเอก เปรม ติณสูลานนท์  ส่งผลให้นักศึกษาจำนวนมากออกจากป่า กลับมาเรียนและประกอบอาชีพเป็นปกติในสังคมอีกครั้ง ฝ่ายเกษียร หลังออกจากป่าเกษียรก็ได้กลับมาเรียนที่คณะเดิม (รัฐศาสตร์) อีกครั้งในปี พ.ศ. 2524
เกษียรกลับมาเรียนปริญญาตรีจนสำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งและเป็นอาจารย์   ต่อมาได้ทุนไปเรียนต่อปริญญาโทและเอก ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลกับศาสตราจารย์ เบเนดิก แอนเดอร์สัน ศาสตราจารย์กิตติคุณมหาวิทยาลัยคอร์แนล ทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับคอมมิวนิสต์ ชื่อ Commodifying Marxism: The Formation of Modern Thai Radical Culture, 1927-1958" และกลับมาเป็นนักวิชาการประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เนื่องจากเกษียรเป็น อดีตกรรมการสภานักศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2519 (สังกัดพรรคพลังธรรม) เข้าป่าหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา เขาเป็นนักศึกษาธรรมศาสตร์รุ่นใกล้เคียงกับ ธงชัย วินิจจะกูล สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์ พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์ (นักศึกษารุ่น 6 ตุลา )
เกษียร จึงนับเป็นหนึ่งในนักวิชาการที่มีฐานความคิดมาจากฝ่ายซ้าย เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองตอนเป็นนักศึกษาต่อสู้เรียกร้องให้เปลี่ยนแปลงสภาพการเอารัดเอาเปรียบทางสังคมที่สะสมมาอย่างยาวนานภายใต้ระบอบเผด็จการถนอม ประภาส ต่อมาหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา ได้จับอาวุธเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย แต่ชีวิตผกผันสุดท้ายได้กลายมาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยเดินทางตามสายพานทุนนิยมเหมือนกับเพื่อนร่วมรุ่น (6 ตุลา) อีกหลายคน[ต้องการอ้างอิง]
ครั้งหนึ่งอาจารย์เบเนดิก แอนเดอร์สัน (หรือครูเบ็น) เคยทักทายเกษียรเมื่อตอนมาสัมมนาวิชาการที่ธรรมศาสตร์ว่า “อ้าวคาเสี้ยนเดี๋ยวนี้เอาความรู้ไปรับใช้กระฎุมพีแล้วนะ ฮ่าๆ "
การเรียนการสอนของเกษียร เตชะพีระ

เกษียรเป็นอาจารย์ที่มีแนวทางการสอนที่แปลกออกไปจากอาจารย์คนอื่นๆในคณะรัฐศาสตร์ กล่าวคือ เขามักทำให้เรื่องทฤษฏีการเมืองและปรัชญาการเมือง เป็นเรื่องที่เข้าใจง่ายโดยยกตัวอย่างและเปรียบเทียบกับบริบทในปัจจุบัน ดังนั้น เรื่องที่เกษียรเล่าให้นักศึกษาฟังในคาบ แม้ส่วนใหญ่เป็นเรื่องตลกขบขับ แต่ล้วนผ่านการคิดไตร่ตรองอย่างละเอียดลออแล้วว่าจะสามารถทำให้นักศึกษาเข้าใจภาพเรื่องนั้นได้ง่ายยิ่งขึ้น การเน้นย้ำถึงการอ่าน text ด้วยความเข้าใจของตัวนักศึกษาเอง เพราะจะติดตัวนานกว่าจดจำตามอาจารย์บอกที่หลังสอบก็ลืมแล้ว  และในตอนท้ายเทอมจะให้นักศึกษาคิดและตั้งคำถามของตัวเองสำหรับใช้ในการสอบปลายภาค โดยผ่านการขัดเกลาคำถามจากเกษียร(ผู้สอน)อีกครั้ง นั้นหมายความว่า   เกษียรให้นักศึกษาฝึกตั้งคำถามด้วยตัวเองและเป็นภารกิจที่นักศึกษาต้องหาคำตอบมาตอบคำถามที่ตัวเองตั้งให้ได้
ความสนใจและเชี่ยวชาญทางวิชาการ

ปรัชญาการเมือง ทฤษฎีการเมือง
ประวัติศาสตร์การเมืองไทยร่วมสมัย
ปัญญาชนสาธารณะไทย
สังคมนิยม มาร์กซิสต์
กลุ่มชาติพันธ์จีนในประเทศไทย และแนวคิดชาตินิยมไทย
การเมืองของวิกฤติเศรษฐกิจ   เสรีนิยมโลกาภิวัตน์
เกียรติประวัติ

รางวัลรายงานวิจัยดีเด่นสาขาสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ประจำปี 2551
รางวัลกีรตยาจารย์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ประจำปี 2555
ผลงานวิชาการและรวมบทความ

ความคิดทางจริยศาสตร์ของทรอตสกี้ / แปลโดย เกษียร เตชะพีระ การอรรถาธิบายลัทธิสตาลินของทรอตสกี้ (2528)
รู้สึกแห่งยุคสมัย  (2532)
วิสามัญสำนึก : รวมบทความและทรรศนะที่กลั่นกรองจากประสบการณ์ชีวิต (2537)
ย้อนศรวันเวย์ (2537)
จารึกร่วมสมัย : การเมืองไทยในยุคหลีกภัย (2537)
แลลอดลายมังกร : รวมข้อเขียนว่าด้วยความเป็นจีนในสยาม (2537)
จินตนากรรมชาติที่ไม่เป็นชุมชน : คนชั้นกลางลูกจีนกับชาตินิยมโดย รัฐของไทย (2537)
วิวาทะโลกานุวัตร (2538)
อึ่งตี่เกี้ย : เรื่องราวของชาวจีนโพ้นทะเลทั่วโลก / หลินปัน เขียน ; เกษียร เตชะพีระ แปล.(2540)* ถิ่นกาขาว : เศรษฐกิจการเมืองไทยใต้เงาไอเอ็มเอฟ (2542)
อเมริกันลำพอง(2546)
บุชกับทักษิณ : ระบอบอำนาจนิยมขวาใหม่ไทย-อเมริกัน (2547)
ตรวจบัญชีสันติภาพ : แนวคิดและประสบการณ์จากเอเชียใต้ : คำบรรยายพิเศษ / รณพีร์ ซามัดดาร์ ; แปลโดย เกษียร เตชะพีระ  (2548)
คู่มือศึกษาการก่อการร้ายแบบไม่งี่เง่า / by Jonathan Barker ; เกษียร เตชะพีระ แปล (2548)
รัฐประหารกับประชาธิปไตยไทย (2550)
ทางแพร่งและพงหนาม : ทางผ่านสู่ประชาธิปไตยไทย (2551)
สงครามระหว่างสี. เกษียร เตชะพีระ เล่ม 1, ก่อนถึงจุดที่ไม่อาจหวนกลับ (2553)
สงครามระหว่างสี. เกษียร เตชะพีระ เล่ม 2, ในคืนวันอันมืดมิด   (2553)
อัตลักษณ์ไทย : จากไทยสู่ไทย ๆ / โดย ประชา สุวีรานนท์ ; และ, บริโภคความเป็นไทย / โดย เกษียร เตชะพีระ (2554)
การิทัตผจญภัย : นิยายปรัชญาการเมือง / โดย สตีเว่น ลุคส์, เกษียร เตชะพีระ แปล.(2554)
เศรษฐกิจโลกถดถอยครั้งใหญ่ : ความรุ่งเรืองและล่มจมของเสรีนิยมใหม่/โลกาภิวัฒน์ Openbooks, (2555)
นิทานประชาธิปไตยไทย : ตำนานฐานรากของระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข / ปาฐกถานำ โดยเกษียร เตชะพีระ, ปฤณ เทพนรินทร์. (2555)
มันเป็นเพียงวันนี้เท่านั้นเอง : รวมกาพย์กลอนการเมืองในทศวรรษอันสาบสูญ (2557)
Marx: A Very Short Introduction โดย Peter Singer เกษียร เตชะพีระ แปล (2558)
เสรีนิยมกับประชาธิปไตย โดย NORBERTO BOBBIO เกษียร เตชะพีระ แปล สำนักพิมพ์ คบไฟ,(2558)
Populism: A Very Short Introduction โดย Cas Mudde & Cristobal Rovira Kaltwasser เกษียร เตชะพีระ แปล (2561)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2552 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม

ธิกานต์ ศรีนารา. “ทฤษฎีการเมืองเบื้องหลังวิวาทะว่าด้วย ‘รัฐไทย’ ระหว่าง พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์ หรือ ‘ลิขิต อุดมภักดี’ และ เกษียร เตชะพีระ หรือ ‘อาคม ชนางกูร’ ในปลายทศวรรษ 2520.” วารสารประวัติศาสตร์ (2555): 93-106.
ฮุ่ย รั่วฉี

ฮุ่ย รั่วฉี (จีน: 惠若琪; พินอิน: Huì Ruòqí; เกิดวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1991 ที่ต้าเหลียน) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวจีน ผู้ทำหน้าที่เป็นตัวตบหัวเสาและเป็นอดีตกัปตันวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน
นอกจากนี้ สื่อในประเทศจีนยังได้มีการจัดให้ฮุ่ย รั่วฉี เป็น 1 ใน 10 สาวงามของทีมชาติจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประวัติ

ค.ศ. 2014 ทางเว็บไซต์วอลเลย์วูดของสหรัฐอเมริกา ได้จัดให้มีการโหวตนักกีฬาในดวงใจประจำปี 2013 โดยฮุ่ย รั่วฉี ได้เป็น 1 ใน 8 นักวอลเลย์บอลที่ทางเว็บไซต์ได้เปิดตัวของกลุ่มแรก จากนั้น เธอได้รับเลือกผ่านเข้าสู่รอบที่ 2 โดยได้รับการจัดให้อยู่ในกลุ่มเอช ซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกับนุศรา ต้อมคำ และซะโอะริ คิมุระ
ผลงานในระดับอาชีพ

ฮุ่ยเข้าแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 ให้แก่ทีมกวางตุ้งเอเวอร์แกรนด์ โดยได้รับรางวัลเหรียญทองแดงหลังจากเป็นฝ่ายชนะทีมโฟเลโรซือริช ที่ 3-1 เซต
สโมสร

เจียงซูอีซีอีวอลเลย์บอล
กวางตุ้งเอเวอร์แกรนด์ (ค.ศ. 2013–2014)
รางวัลที่ได้รับ > บุคคล

"ผู้เล่นทรงคุณค่า" วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2012 (รอบคัดเลือก) กลุ่ม จี
"เสิร์ฟยอดเยี่ยม" วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2012
รางวัลที่ได้รับ > สโมสร

ชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 -  เหรียญทองแดง, ร่วมกับทีมกวางตุ้งเอเวอร์แกรนด์
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐประชาชนจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
เส้นขนานที่ 2 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 2 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 2 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
ดูเพิ่ม

เส้นขนานที่ 1 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 3 องศาเหนือ
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เดวิด วอร์เรน

ผู้คิดค้นเครื่องบันทึกข้อมูลการบินและเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบินชาวออสเตรเลีย
| เดวิด วอร์เรน  |
| --- | --- |
วอร์เรนกับต้นแบบของกล่องดำ
เกิด: เดวิด รอนัลด์ เดอ เมย์ วอร์เรน 20 มีนาคม ค.ศ. 1925(1925-03-20) กรูตไอลันดต์ นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ออสเตรเลีย
เสียชีวิต: 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2010(2010-07-19) (85 ปี) เมลเบิร์น ออสเตรเลีย
สัญชาติ: ออสเตรเลีย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยซิดนีย์ อิมพิเรียลคอลเลจลอนดอน มหาวิทยาลัยเมลเบิร์น
มีชื่อเสียงจาก: เครื่องบันทึกข้อมูลการบิน, เครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบิน, "กล่องดำ"
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: องค์การวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกลาโหม
 
เดวิด วอร์เรนให้สัมภาษณ์เรื่องสิ่งประดิษฐ์ของเขาในการรายงานข่าวของเอบีซี ปี 1985
เดวิด รอนัลด์ เดอ เมย์ วอร์เรน (David Ronald de Mey Warren, 20 มีนาคม 1925 – 19 กรกฎาคม 2010) เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรเลีย ผู้คิดค้นและพัฒนาเครื่องบันทึกข้อมูลการบิน (flight data recorder หรือ FDR) และเครื่องบันทึกเสียงภายในห้องนักบิน (cockpit voice recorder หรือ CVR) หรือที่เรียกว่า "กล่องดำ"
ชีวิตช่วงแรก

วอร์เรนเป็นลูกของเรฟ ฮิวเบิร์ต (Rev Hubert) กับเอลลี วอร์เรน (Ellie Warren) และมีพี่น้องสามคน เขาได้รับการศึกษาที่ลอนเซสตันเชิร์ชแกรมมาร์สกูล (Launceston Church Grammar School) และทรินิตีแกรมมาร์สกูล (Trinity Grammar School) รัฐนิวเซาท์เวลส์ พ่อของเขา ฮิวเบิร์ต เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางอากาศบริเวณเหนือช่องแคบแบสส์เมื่อปี 1934
เขาได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิตเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยซิดนีย์, ปริญญาเอกด้านเชื้อเพลิงและพลังงานจากอิมพิเรียลคอลเลจลอนดอน, อนุปริญญาอิมพิเรียลคอลเลจ, และอนุปริญญาด้านการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมลเบิร์น
อาชีพ

วอร์เรนทำงานที่ห้องปฏิบัติการวิจัยการบินขององค์การวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกลาโหมในเมลเบิร์นตั้งแต่ปี 1952 ถึง 1983 โดยได้ไต่เต้าขึ้นเป็นนักวิทยาศาสตร์ระดับนักวิจัยหลัก ในขณะนั้น เขาได้เกิดความคิดเกี่ยวกับเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบินในขณะที่กำลังสืบสวนการตกของเครื่องบินไอพ่นโดยสารเชิงพาณิชย์ลำแรกของโลก คอเม็ท ในปี 1953 หลังจากที่เขาได้ไปเห็นเครื่องบันทึกเสียงขนาดเล็กในงานแสดงสินค้า "ถ้ามีนักธุรกิจคนหนึ่งใช้งานสิ่งนี้บนเครื่องบินและก็พบมันในซากปรักหักพัง แล้วเรามาย้อนเปิดฟัง เราก็จะพูดได้ว่า 'เรารู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุของสิ่งนี้'" วอร์เรนเล่าในภายหลัง "เสียงใด ๆ ก็ตามที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เกิดขึ้นจะถูกบันทึกเก็บไว้ และคุณก็สามารถนำมันออกมาจากซากปรักหักพังได้"
แม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคยมีอุปกรณ์ที่ใช้ในการบันทึกตัวแปรระหว่างการบินหลายอย่าง แต่นั่นก็ไม่ได้รวมถึงการบันทึกเสียง อีกทั้งไม่สามารถใช้ซ้ำได้ ดังนั้นจึงไม่สามารถใช้งานได้จริงในเที่ยวบินเชิงพาณิชย์แบบประจำ สิ่งประดิษฐ์ของวอร์เรนนั้นอาศัยสื่อบันทึกข้อมูลแบบแม่เหล็ก ช่วยให้สามารถลบและบันทึกซ้ำได้ง่าย ซึ่งทำให้สามารถใช้งานได้จริงสำหรับการให้บริการเส้นทางประจำ แนวคิดของวอร์เรนเกี่ยวกับเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบินได้เพิ่มมิติใหม่ให้กับเครื่องมือในการบันทึกข้อมูลการบิน และได้พิสูจน์แล้วว่ามีคุณค่าอย่างยิ่งในการสืบสวนอุบัติเหตุ ในบางอุบัติเหตุที่เครื่อง CVR มีบทบาทสำคัญนั้น เบาะแสที่สำคัญในการหาสาเหตุของอุบัติเหตุไม่ได้มาจากเสียงที่บันทึกได้จากลูกเรือ แต่ได้จากเสียงอื่น ๆ ที่บันทึกไว้ได้โดยบังเอิญ
ในวันที่ 20 มีนาคม 2021 กูเกิลได้แสดงดูเดิลบนหน้าแรกในบางประเทศ เนื่องในวันเกิดปีที่ 96 ของเดวิด วอร์เรน
หมายเหตุและอ้างอิง

↑  การทำงานของเครื่องบันทึกข้อมูลการบิน และเครื่องบันทึกเสียงภายในห้องนักบิน เดิมถูกรวมไว้ในกล่องเดียว
↑  Seales, Rebecca (18 July 2019). "This little-known inventor has probably saved your life". BBC. สืบค้นเมื่อ 19 July 2019.
↑  "Black box inventor David Warren dies". Sydney Morning Herald (ภาษาอังกฤษ). 22 July 2010. สืบค้นเมื่อ 18 Sep 2020.
↑  Heath, Phillip (1990). Trinity the Daring of Your Name, A History of Trinity Grammar Schoo, Sydney. Sydney: Allen & Unwin. p. 284. ISBN 0044422245.
1 2  Coopes, Amy (20 July 2010). "Aircraft 'black box' inventor dies in Australia". AFP. Google.com. สืบค้นเมื่อ 2 August 2010.
1 2  Dave Warren – Biography เก็บถาวร 2012-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Defence Science and Technology Organisation, www.dsto.defence.gov.au, retrieved 30 November 2012.
↑  "Black box inventor dies, age 85". Telegraph. 21 July 2010. สืบค้นเมื่อ 2 August 2010.
↑  "Data Collection and Improved Technologies". National Transportation Safety Board. 20 May 1998. We were able to derive the speed of the engines based on a sound spectrum analysis of the engine sounds recorded on the CVR. That information, in combination with conversations between the crew enabled us to determine that the engines were not at high thrust as the pilots believed.
↑  https://www.google.com/doodles/david-warrens-96th-birthday
↑  https://www.youtube.com/watch?v=9m3mntgDJaU
แหล่งข้อมูลอื่น

Biography at Defence Science and Technology Organisationเก็บถาวร 2012-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
This little-known inventor has probably saved your life. BBC News, 18 July 2019
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
อื่น ๆ:  SNAC
เลทรัวกลอรีเยิซ

| --- | --- |
Les Trois Glorieuses
เนื้อร้อง: Jacques Tondra and Georges Kibanghi
ทำนอง: Jean Royer and Joseph Spadilière
รับไปใช้: 1 มกราคม, พ.ศ. 2513 (ค.ศ.1970)
เลิกใช้: พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991)
เลทรัวกลอรีเยิซ (Les Trois Glorieuses') เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาชนคองโก ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 มกราคม, พ.ศ. 2513 ใช้ต่อเนื่องจนถึง พ.ศ. 2534, โดยได้เปลี่ยนกลับมาใช้เพลงลากงกอแลซเป็นเพลงชาติสาธารณรัฐคองโกอีกครั้ง.
ชื่อของเพลงชาติ มีที่มาจากการลุกฮือสามวันในปี พ.ศ. 2506 จนนำไปสู่การรัฐประหารล้มล้างรัฐบาลประธานาธิบดี, ฟูลเบิร์ต โยลู (Fulbert Youlou).
ประพันธ์บทร้องโดย เฮ็นรี โรเปซ และ เรียบเรียงทำนองโดย ฟิลิปเป้ โมกัวไม.
เนื้อร้อง

| ภาษาฝรั่งเศส | ภาษาคองโก | ภาษาลิงกาลา | คำแปล |
| --- | --- | --- | --- |
| Lève toi, Patrie courageuse,   Toi qui en trois journées glorieuses   Saisis et porte le drapeau   Pour un Congo libre et nouveau,   Qui ne jamais plus ne faillira,   Que personne n'effrayera.    Refrain :  Nous avons brisés nos chaines,   Nous travaillerons sans peine,   Nous sommes une Nation souveraine.    Si trop tôt me tue l'ennemi,   Brave camarade, saisis mon fusil;   Et si la balle touche mon coeur,   Toutes nos soeurs se lèveront sans peur,   Et nos monts, nos flots en fureur   Repousseront l'envahisseur.     Refrain    Ici commence la Patrie   Où chaque humain a le même prix.   Notre seule guide c'est le Peuple.   Notre génie c'est encore le Peuple.   C'est lui seule qui a décidé   De rétablir sa dignité.    Refrain |  |  | Stand up, courageous homeland  You who in three glorious days  Seized the flag and opened the door  For a free and new Congo,  That never again will fail,  Frighten anyone.    Chorus:  We've broken our chains,  We will work without penalty,  We are a sovereign nation.    If the enemy kills me too early,  Brave comrade, seize my gun;  And if the ball touches my heart,  All our sisters will stand without fear,  And our mountains, our streams into a rage  Repel the invader.From the forest to the bush.    Chorus    Here begins the Fatherland  Where every human has the same price.  Our only guide is the People.  Our genius is still the People.  It is he alone who decided  To restore its dignity.    Chorus |
แหล่งข้อมูลอื่น

Congo, Republic of "Les Trois Glorieuses" เก็บถาวร 2008-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่น้ำลัดเกร็ด

| แม่น้ำลัดเกร็ด คลองลัดเกร็ด |
| --- | --- |
แม่น้ำลัดเกร็ดบริเวณหน้าวัดกลางเกร็ด
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นนทบุรี
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: แม่น้ำเจ้าพระยา
 • ตำแหน่ง: ตำบลปากเกร็ดและตำบลเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด
 • พิกัด: 13°54′48.2″N 100°29′28.5″E﻿ / ﻿13.913389°N 100.491250°E﻿ / 13.913389; 100.491250
 
ปากน้ำ: แม่น้ำเจ้าพระยา
 • ตำแหน่ง: ตำบลบางตลาดและตำบลเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด
 • พิกัด: 13°54′01.0″N 100°29′21.2″E﻿ / ﻿13.900278°N 100.489222°E﻿ / 13.900278; 100.489222
ความยาว: 1.6 กิโลเมตร (0.99 ไมล์)
ลุ่มน้ำ
ระบบแม่น้ำ: ลุ่มน้ำเจ้าพระยา
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: คลองกลางเกร็ด, คลองบางตลาดน้อย, คลองปากด่าน
 • ขวา: คลองวัดปรมัยยิกาวาส, คลองวัดฉิมพลีสุทธาวาส
แม่น้ำลัดเกร็ด เป็นทางน้ำสายหนึ่งในเขตจังหวัดนนทบุรี เกิดจากการขุดคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณบ้านแหลมซึ่งโค้งวกเข้าไปทางบางบัวทองจนถึงท่าอิฐ ขุดในสมัยสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระเมื่อ พ.ศ. 2265 ขนาดคลองกว้าง 6 วา ยาว 39 เส้น ลึก 6 ศอก ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงสยามฉบับบริติชมิวเซียมตอนหนึ่งว่า
"...ในปีขาล จัตวาศก ทรงพระกรุณาโปรดให้พระธนบุรีเป็นแม่กอง เกณฑ์พลนิกายคนหัวเมืองปากใต้ให้ได้คน ๑๐,๐๐๐ เศษ ให้ขุดคลองเตร็ดน้อย ลัดคุ้งบางบัวทองนั้นคดอ้อมนัก ขุดลัดตัดให้ตรง พระธนบุรีรับสั่งแล้วถวายบังคมลามา ให้เกณฑ์พลนิกายในบรรดาหัวเมืองปากใต้ได้คน ๑๐,๐๐๐ เศษ ให้ขุดคลองเตร็ดน้อยนั้นลึก ๖ ศอก กว้าง ๓ วา ยาวทางไกลได้ ๒๙ เส้นเศษ ขุดเดือนเศษจึ่งแล้ว..."
แต่เดิมเรียกว่า คลองลัดเตร็ดน้อย หรือ คลองลัดเกร็ดน้อย ต่อมาจึงกร่อนเหลือเพียง คลองลัดเกร็ด และเมื่อถูกน้ำเซาะตลิ่งจนกว้างขึ้นก็เรียกกันว่า แม่น้ำลัดเกร็ด บริเวณที่กลายเป็นเกาะเรียกว่าเกาะเกร็ด และบริเวณปากคลองลัดนี้จึงเรียกว่าปากเกร็ด
เลนส์ (ทัศนศาสตร์)

เลนส์นูน
เลนส์ คือวัตถุที่ใช้ในการรวมหรือกระจายแสง และใช้ภายในอุปกรณ์วิทยาศาสตร์เช่น กล้องจุลทรรศน์ หรือ กล้องส่องทางไกล
ส่วนประกอบของเลนส์

เส้นแกนมุขสำคัญ คือ เส้นที่ลากผ่านจุดกึ่งกลางของเลนส์ (O) และผ่านจุดศูนย์กลางความโค้งผิวทั้งสองของเลนส์นูนและเลนส์เว้า
จุดโฟกัส (F) คือ จุดที่แสงจากลำแสงขนานตัดหรือเสมือนตัดเส้นแกนมุขสำคัญ
ความยาวโฟกัส (f) คือ ระยะที่ลากจุดโฟกัสไปยังจุดศูนย์กลางเลนส์ (C) หรือจุดศูนย์กลางเลนส์ไปยังจุดโฟกัส
ระยะวัตถุ คือ ระยะที่ลากจากวัตถุไปยังจุดศูนย์กลางเลนส์
ระยะภาพ คือ ระยะที่ลากจากภาพไปยังจุดศูนย์กลางเลนส์
การเกิดภาพของเลนส์

ลากรังสีจากจุดยอดของวัตถุขนานกับเส้นแกนมุขสำคัญไปยังขอบของเลนส์
ถ้าเป็นเลนส์นูน ลากรังสีจากขอบเลนส์ไปยังจุดโฟกัสด้านหลัง ถ้าเป็นเลนส์เว้า ลากรังสีจากขอบเลนส์ถ่างรังสีหรือกระจายรังสี
ถ้ารังสีไปตัดกับข้อที่ 2 ณ ตำแหน่งใด ตำแหน่งนั้นคือ ตำแหน่งภาพ
เฮอร์เมทิคา

เฮอร์เมทิคาเป็นวรรณคดีโบราณของอียิปต์ เชื่อกันว่าเขียนขึ้นโดยเทพเจ้าธอธซึ่งเป็นเทพเจ้าที่ชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์ไฮโรกลิฟ ชาวกรีกเชื่อว่าเทพเจ้าองค์นี้เป็นองค์เดียวกับเทพเฮอร์มีสของตน จึงเรียกงานเขียนของเทพธอธว่าเฮอร์เมทิคา
ประวัติ

ต้นกำเนิดของคัมภีร์เฮอร์เมทิคายังไม่มีหลักฐานแน่ชัด แต่คาดว่าน่าจะสืบทอดมาจากปรัชญาอียิปต์โบราณ ผลงานที่เหลือเป็นงานเขียนในภาษากรีก ภาษาละตินและภาษาคอปติก เคยมีต้นฉบับอยู่ในหอสมุดอะเล็กซานเดรีย จนกระทั่งห้องสมุดถูกทำลายในสมัยที่จักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันที่นับถือศาสนาคริสต์สั่งปิดวิหารของพวกเพเกินทั่วจักรวรรดิ ทำให้งานเขียนของพวกเพเกินรวมทั้งเฮอร์เมทิคาหายสาบสูญไป
จนกระทั่งในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ จึงมีการค้นพบต้นฉบับเฮอร์เมทิคาอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2003 ทำให้มีการศึกษาคัมภีร์นี้มากขึ้น อย่างไรก็ตามใน พ.ศ. 2157 ไอแซค กาโซบง ได้เสนอความเห็นว่าคัมภีร์เฮอร์เมทิคาที่เหลือรอดในยุคปัจจุบันไม่ได้เขียนขึ้นในยุคอียิปต์โบราณ แต่น่าจะเขียนขึ้นในช่วงก่อนคริสตกาลเพียง 200 -300 ปี เมื่อวิเคราะห์ไวยากรณ์ คำศัพท์ของภาษาที่ใช้เขียนคัมภีร์นี้
คัมภีร์เฮอร์เมทิคามีการแปลเป็นภาษาไทยโดยกิ่งแก้ว อัตถากร โดยแปลจากฉบับภาษาอังกฤษของทิโมธี ฟรีค และปีเตอร์ แกนดี้