stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา

| --- | --- |

ตราอาร์มของราชวงศ์ประจำเนเธอร์แลนด์
พระราชอิสริยยศ:  พระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์  พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์  แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก  ดยุกแห่งลิมบูร์ก  เจ้าชายแห่งออเรนจ์  เจ้าชายแห่งนัสเซา-ออเรนจ์  เจ้าชายแห่งนัสเซา-ออเรนจ์-ฟุลดา  เจ้าชายเคาท์แห่งนัสเซา-ดีเอทซ์  เคาท์แห่งนัสเซา-ดีเลินบูร์ก  สตัดเฮาเดอร์ในเนเธอร์แลนด์ 
ปกครอง: เนเธอร์แลนด์, อังกฤษ, สกอตแลนด์, ไอร์แลนด์, ลักเซมเบิร์ก, ออเรนจ์ และนัสเซา
เชื้อชาติ: เยอรมันและฝรั่งเศส
บรรพบุรุษ: ราชวงศ์นัสเซา
ประมุขพระองค์แรก: วิลเลิมที่ 1 แห่งออเรนจ์
ผู้นำสกุลองค์ปัจจุบัน: พระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์
สถาปนา: ค.ศ. 1544
สิ้นสุด: ค.ศ. 1962 (ราชวงศ์ทางฝั่งพระราชบิดาสายหลักสิ้นสุดลง)
ด ค ก
ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา (ดัตช์: Huis van Oranje-Nassau, ออกเสียง: [ˈɦœy̯s fɑn oːˈrɑɲə ˈnɑsʌu̯]) คือราชวงศ์ยุโรปที่เป็นสาขาของราชวงศ์นัสเซา เป็นราชวงศ์ปกครองที่สำคัญในแวดวงการเมืองและรัฐบาลของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ บางช่วงในประวัติศาสตร์ยังเป็นราชวงศ์สำคัญในแวดวงการเมืองยุโรปด้วย โดยเฉพาะครั้งที่วิลเลิมที่ 1 แห่งออเรนจ์ (เป็นที่รู้จักกันในนาม "วิลเลียมผู้นิ่งเงียบ" และ "บิดาแห่งปิตุภูมิ") เป็นผู้นำชาวดัตช์ก่อกำเริบต่อสเปนผู้ปกครอง ซึ่งหลังจากสงครามแปดสิบปีสิ้นสุดลง ก่อให้เกิดรัฐเอกราชของชาวดัตช์ขึ้นในที่สุด
ในช่วงระหว่างและหลังสงครามนี้เองที่สมาชิกราชวงศ์หลายพระองค์ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการหรือสตัดเฮาเดอร์ในสาธารณรัฐดัตช์ อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1815 ประเทศเนเธอร์แลนด์ก็ได้ล้มเลิกระบอบสาธารณรัฐที่ใช้มาอย่างยาวนานและสถาปนาระบอบราชาธิปไตยภายใต้ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาขึ้นมาแทน
การก่อตั้งราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาเป็นผลผวงจากการเสกสมรสระหว่างเฮนรีที่ 3 แห่งนัสเซา-เบรอดาจากเยอรมนี และโคลเดียแห่งชาล็อง-โอร็องจ์ (ออเรนจ์) จากภูมิภาคบูร์กอญในฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1515 ซึ่งโอรสของทั้งสองนามว่า "เรเน" ได้สืบทอดราชสมบัติของราชรัฐออเรนจ์จากพระปิตุลา (พระเชษฐาของพระมารดา) ฟีลีแบร์แห่งชาล็อง และเป็นสมาชิกราชวงศ์นัสเซาพระองค์แรกที่ได้อิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ ทั้งนี้เจ้าชายเรเนสามารถเปลี่ยนชื่อราชวงศ์เป็น "ออเรนจ์-นัสเซา" ก็ได้ แต่พระองค์และพระปิตุลากลับประสงค์ที่จะใช้ชื่อราชวงศ์ชาล็อง-โอร็องจ์ต่อไป ดังนั้นในประวัติศาสตร์จึงขนานนามพระองค์ว่า "เรเนแห่งชาล็อง" ต่อมาหลังจากที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1544 พระญาตินามว่าวิลเลิมแห่งนัสเซา-ดิลเลินบูร์ก ได้สืบทอดราชสมบัติและที่ดินต่อจากเจ้าชายเรเนทั้งหมด และเฉลิมพระนามใหม่เป็น "วิลเลิมที่ 1 แห่งออเรนจ์" หรือเป็นที่รู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า "วิลเลียมผู้นิ่งเงียบ" (William the Silent) ทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาขึ้นมาอย่างเป็นทางการ
สมาชิกพระราชวงศ์ > พระบรมวงศ์

สมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินี
เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ (พระราชธิดาพระองค์ใหญ่)
เจ้าหญิงอะเลกซียา (พระราชธิดาพระองค์รอง)
เจ้าหญิงอารียาน (พระราชธิดาพระองค์เล็ก)
เจ้าหญิงเบียทริกซ์ (พระราชชนนี)
เจ้าชายคอนสตันตินและเจ้าหญิงลอเรนทีน (พระอนุชาพระองค์เล็กและพระชายา)
เคาน์เตสอิโลอีสแห่งออเรนจ์-นัสเซา (พระราชภาติยะ)
เคานต์เคลาส์-คาร์ซีมีร์แห่งออเรนจ์-นัสเซา (พระราชภาติยะ)
เคาน์เตสเลโอนอร์แห่งออเรนจ์-นัสเซา (พระราชภาติยะ)
เจ้าหญิงมาร์ครีตและคุณปีเตอร์ ฟัน โฟลเลินโฮเฟิน (พระมาตุจฉาและพระสวามี)
สมาชิกพระราชวงศ์ > พระอนุวงศ์

เจ้าหญิงมาเบล (พระชายาม่ายในเจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา)
เคาน์เตสลูอานาแห่งออเรนจ์-นัสเซา (พระราชภาติยะ)
เคาน์เตสซาเรียแห่งออเรนจ์-นัสเซา (พระราชภาติยะ)
เจ้าหญิงไอรีน (พระมาตุจฉา)
พระโอรสในเจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์ และพระชายา:
เจ้าชายเมาริทส์และเจ้าหญิงมาริแลนน์ (พระภาดาและพระชายา)
เจ้าชายแบร์นาร์ดและเจ้าหญิงอันเนตต์ (พระภาดาและพระชายา)
เจ้าชายปีเตอร์-คริสเตียนและเจ้าหญิงอานิตา (พระภาดาและพระชายา)
เจ้าชายฟลอริสและเจ้าหญิงไอเม (พระภาดาและพระชายา)
ดูเพิ่ม

ราชรัฐออเรนจ์
วิม อันเดอรีเซิน จูเนียร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อันเดอรีเซินเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2507
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เคราดึส วิลเลม อันเดอรีเซิน จูเนียร์
วันเกิด:  2 กันยายน พ.ศ. 2474
สถานที่เกิด:  อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
วันเสียชีวิต:  27 มกราคม พ.ศ. 2560 (85 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  เฮียร์ฮูโควาร์ด ประเทศเนเธอร์แลนด์
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1951–1961 |  อายักซ์ |  177 |  (1) |
| 1961–1965 |  ฮอลแลนด์ สปอร์ต |   |   |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เคราร์ดึส วิลเลม "วิม" อันเดอรีเซิน จูเนียร์ (ดัตช์: Gerardus Willem "Wim" Anderiesen Jr.; 2 กันยายน พ.ศ. 2474 – 27 มกราคม พ.ศ. 2560) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ผู้ซึ่งเล่นให้กับอาเอฟเซ อายักซ์ในตำแหน่งกองหลัง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2494 จนถึง พ.ศ. 2504 โดยลงเล่นไป 177 นัด ภายหลังได้ย้ายไปร่วมทีมฮอลแลนด์ สปอร์ต
อันเดอรีเซินเกิดในอัมสเตอร์ดัม เป็นลูกชายของวิม อันเดอรีเซิน (พ.ศ. 2446 – พ.ศ. 2487) อันเดอรีเซินเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2560 อายุ 85 ปี
วิม โกก

| วิม โกก |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีเนเธอร์แลนด์
ดำรงตำแหน่ง 22 สิงหาคม ค.ศ. 1994 – 22 กรกฎาคม 2002
กษัตริย์: บีทริกซ์
ก่อนหน้า: รืด ลึบเบิร์ส
ถัดไป: ยัน เปเตอร์ บัลเกอเนนเดอ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: วิมเลิม โกก 29 กันยายน ค.ศ. 1938(1938-09-29) แบร์คัมบัคต์ เนเธอร์แลนด์
เสียชีวิต: 20 ตุลาคม ค.ศ. 2018(2018-10-20) (80 ปี) อัมสเตอร์ดัม เนเธอร์แลนด์
พรรคการเมือง: พรรคแรงงาน
คู่สมรส: รีตา เราเกอมา (สมรส 1965)
บุตร: 3 คน
การศึกษา: มหาวิทยาลัยธุรกิจไนเยินโรเดอ (รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต)
ลายมือชื่อ: 

วิลเลิม "วิม" โกก (ดัตช์: Willem "Wim" Kok; 29 กันยายน ค.ศ. 1938 – 20 ตุลาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองชาวดัตช์ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่วันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1994 ถึง 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 เขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของพรรคแรงงาน
วันหมองหม่น (เบรอเคิลผู้พ่อ)

| วันหมองหม่น |
| --- | --- |

ศิลปิน: ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) 
ปี: ค.ศ. 1565
ประเภท: ภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนา
วันหมองหม่น (ดัตช์: De Sombere Dag; อังกฤษ: The Gloomy Day) เป็นงานจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบเนเธอร์แลนด์และเฟลมิชที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) ภาพ "วันหมองหม่น" เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1565 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
ภาพ "วันหมองหม่น" เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เป็นหนึ่งในชุดที่มีด้วยกันทั้งหมดหกภาพ ที่ยังคงเหลืออยู่ห้าภาพ แต่ละภาพในชุดเป็นภาพของช่วงเวลาต่าง ๆ ของปี
ภาพเขียนนี้เป็นภาพที่เกิดขึ้นราวเดือนมกราคมที่แสดงบรรยากาศที่อ้างว้างที่มีแต่ต้นไม้ที่ปราศจากใบ มงกุฎกระดาษบนหัวของเด็กแสดงว่าเป็นเวลาช่วงวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ที่ฉลองกันในวันที่ 6 มกราคมที่เป็นช่วงเวลาที่มีการกินวอฟเฟิล (waffle) เป็นประเพณีก่อนที่จะถึงเทศกาลมหาพรต ท้องฟ้า เรือที่กระทบฝั่ง และเด็กที่เตรียมตัวอยู่ตรงด้านหน้าของภาพแสดงภาวะอากาศอันทารุณที่จะมาถึง
ภาพอื่นในชุดนี้ก็ได้แก่
คนล่าสัตว์ในหิมะ (The Hunters in the Snow)
การเกี่ยวหญ้า (The Hay Harvest)
การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน (The Return of the Herd)
คนเกี่ยวข้าว (The Harvesters)
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบเนเธอร์แลนด์และเฟลมิช
ภาพเขียนสีน้ำมัน
ภาพชีวิตประจำวัน
ราชอาณาจักรเนปาล

ราชอาณาจักรเนปาล (อังกฤษ: Kingdom of Nepal, เนปาล: नेपाल अधिराज्य) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2311 โดยการก่อตั้งประเทศเนปาล โดย พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะ (r. 1768-1775) กษัตริย์ของชาวกุรข่า ผู้รวบรวมดินแดนในหุบเขากาฐมาณฑุ ปาตาน และภักตปุรเข้าเป็นรัฐเดียวกัน และดำรงอยู่ 240 ปี ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ศาหะ จนกระทั่งสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2551
ศตวรรษที่ 19

หลังจากความสำเร็จในการก่อตั้งประเทศ โดยไม่รวมที่ไม่ประสบความสำเร็จในการรุกรานทิเบตและการอ้างสิทธิ์ดินแดนกับราชวงศ์ชิงของจีน ราชอาณาจักรเนปาลกลายเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ และบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษในสงครามกุรข่า (พ.ศ. 2357 -2359) ราชอาณาจักรเนปาลได้รับเอกราชตามสนธิสัญญาสุเคาลี ความไร้เสถียรภาพทางการเมืองที่ตามมาเกิดจากการแทรกแซงของราชวงศ์ราณา เริ่มต้นด้วย ชังค์ บะหะดุร์ ราณา เข้ามาเป็นอัครมหาเสนาบดีโดยการสืบสายโลหิตระหว่าง พ.ศ. 2386 - 2494 ซึ่งเป็นการลดบทบาทของกษัตริย์ราชวงศ์ศาหะให้เป็นเสมือนเจว็ดเท่านั้น
ศตวรรษที่ 20

ในปี พ.ศ. 2490 ผู้นำราชวงศ์ราณา โมฮัน ชัมเชอร์ ชังค์ บะหะดุร์ ราณา ได้ถอดถอดพระเจ้าตริภูวัน พีระ พิกรม ศาหะ เทวะ ออกจากราชสมบัติ และยกเอาพระเจ้าชญาเนนทระผู้เป็นพระนัดดาขึ้นครองราชสมบัติ อินเดียซึ่งขณะนั้นได้รับเอกราชแล้ว ได้มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนให้พระเจ้าตริภูวันได้ครองราชสมบัติอีกครั้ง และสนับสนุนรัฐบาลใหม่ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยสมาชิกพรรคคองเกรสเนปาล ยังผลให้บทบาททางการเมืองของราชวงศ์ราณาสิ้นสุดลง
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 - 2549 ได้เกิดสงครามกลางเมืองเนปาล ซึ่งเป็นความขัดแย้งระหว่างฝ่ายรัฐบาลกับพรรคคอมมิวนิสต์เนปาล จนนำไปสู่การยกเลิกการปกครองระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์และเปลี่ยนเป็นการปกครองระบบสาธารณรัฐเมื่อ 28 พ.ค. 2551 ในช่วงที่เป็นราชอาณาจักรนี้  เนปาลเป็นประเทศเดียวในโลกที่เป็นรัฐศาสนาโดยใช้ศาสนาฮินดูเป็นศาสนาประจำชาติ  ส่วนสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาลเป็นรัฐทางโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

History of Nepal เก็บถาวร 2012-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Royal Court of Nepal เก็บถาวร 2007-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nepal at Royal Ark
Royal Court of Nepal
The Royal House of Nepal
Massacre at the Palace; the doomed royal dynasty of Nepal, Gregson, Jonathan, 2002
Lambjang and Kaski - Brief History at Royalark.
วลาดอ บุชกอฟสกี

| วลาดอ บุชกอฟสกี |
| --- | --- |
Владо Бучковски


นายกรัฐมนตรีคนที่ 5 แห่งประเทศมาซิโดเนีย
ดำรงตำแหน่ง 15 ธันวาคม พ.ศ. 2547 – 27 สิงหาคม พ.ศ. 2549
ประธานาธิบดี: Branko Crvenkovski
ก่อนหน้า: Hari Kostov
ถัดไป: Nikola Gruevski
รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมประเทศมาซิโดเนีย
ดำรงตำแหน่ง 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 – 17 ธันวาคม พ.ศ. 2547
ประธานาธิบดี: Boris Trajkovski Ljupčo Jordanovski (รักษาการณ์) Branko Crvenkovski
ก่อนหน้า: Vlado Popovski
ถัดไป: Jovan Manasievski
ดำรงตำแหน่ง 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544
ประธานาธิบดี: Boris Trajkovski
ก่อนหน้า: Ljuben Paunovski
ถัดไป: Vlado Popovski
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1962-12-02) 2 ธันวาคม ค.ศ. 1962 (61 ปี) สกอเปีย, เอส อาร์ มาซิโดเนีย, เอส เอฟ อาร์ ยูโกสลาเวีย
ศาสนา: ออร์ทอดอกซ์มาซิโดเนีย
พรรคการเมือง: SDSM

วลาดอ บุชกอฟสกี (มาซิโดเนีย: Владо Бучковски) (เกิด 2 ธันวาคม ค.ศ. 1962) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐมาซิโดเนียซึ่งได้รับเลือกจากรัฐสภาเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของมาซิโดเนียตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2544 ถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 และตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547
เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2551 วลาดอ บุชกอฟสกีถูกตัดสินว่ามีความผิดในการใช้อำนาจในทางที่ผิดในขณะที่ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมระหว่างการสู้รบในปีพ.ศ. 2544 และถูกตัดสินจำคุกสามปีครึ่งในคุก
ชีวิตในวัยเด็ก

วลาดอ บุชกอฟสกี เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1962 ที่สกอเปีย, เอส อาร์ มาซิโดเนีย, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย (ปัจจุบันคือประเทศมาซิโดเนีย)
วลาดอ บุชกอฟสกีจบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ในสกอเปียในปีพ.ศ. 2529 เขาเข้าศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาวิทยาศาสตร์ในปีค.ศ. 1992 ที่คณะนิติศาสตร์ในสกอเปีย เขารับปริญญาเอกหัวข้อ "กฎหมายโรมันและกฎหมายร่วมสมัย"
เรื่องวิพากษ์วิจารณ์

ผู้แทนโซบลาเนียในรัฐบาลขวามาซิโดเนียได้ลงมติเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เขาต้องถูกจับกุมในข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมในการจัดหาอาวุธซึ่งมีมูลค่า 2.5 ล้านยูโร (3.18 ล้านเหรียญสหรัฐ)
วิทยาเทวี ภัณฑารี

| วิทยาเทวี ภัณฑารี |
| --- | --- |
विद्यादेवी भण्डारी
ภัณฑารีเมื่อปี 2023

ประธานาธิบดีเนปาลคนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 29 ตุลาคม 2015 – 13 มีนาคม 2023
นายกรัฐมนตรี: เคพี ชาร์มา โอลี เชร์ บะฮาดูร เทวา ปุษปกมล ทหาล
รองประธานาธิบดี: ปรมานันท์ ฌา นันทะ กิศูร ปุน
ก่อนหน้า: ราม วรัน ยาฑัพ
ถัดไป: ราม จันทระ ปูเฑล
รัฐมนตรีกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 25 พฤษภาคม 2009 – 6 กุมภาพันธ์ 2011
ประธานาธิบดี: ราม วรัน ยาฑัพ
นายกรัฐมนตรี: มธัพ กุมาร เนปาล
ก่อนหน้า: ราม บะฮาดูร ฐาปะ
ถัดไป: พิชัย กุมาร กฉทร
รัฐมนตรีสิ่วแวดล้อม และประชากร
ดำรงตำแหน่ง 25 มีนาคม 1997 – 7 ตุลาคม 1997
กษัตริย์: กษัตริย์วิเรนทระ
นายกรัฐมนตรี: โลเกนทระ บะฮาดูร จันท์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ดำรงตำแหน่ง พฤศจิกายน 1994 – เมษายน 2008
ก่อนหน้า: ทมัน นาถ ธุงคณะ
ถัดไป: ฌักกู ประสาท สุเพฑี
เขตเลือกตั้ง: กาฐมาณฑุ–2
ดำรงตำแหน่ง มกราคม 1994 – สิงหาคม 1994
ก่อนหน้า: มทัน ภัณฑารี
ถัดไป: มัน โมหัน อาธิกรี
เขตเลือกตั้ง: กาฐมาณฑุ–1
สมาชิกสภารัฐธรรมนูญ / สภานิติบัญญัติ
ดำรงตำแหน่ง 28 พฤษภาคม 2008 – 28 ตุลาคม 2015
เขตเลือกตั้ง: รายชื่อพรรค
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: วิทยา ปาณเฑย  (1961-06-19) 19 มิถุนายน ค.ศ. 1961 (63 ปี) มเนภัณชยัง อำเภอโภชปุระ อาณาจักรเนปาล (ปัจจุบันอยู่ในเทศบาลชนบทรามประสาไทร จังหวัดโกศี ประเทศเนปาล 
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์ (ร่วมมาร์กซิสต์-เลนนินนิสต์ (until 2015)
คู่สมรส: Madan Bhandari (สมรส 1982; เสียชีวิต 1993)
บุตร: 2
บุพการี: ราม บะฮาดูร ปาณเฑย (บิดา)  มิถิลา ปาณเฑย (มารดา)
การศึกษา: โรงเรียนมัธยมศึกษาวิธโธทยะ โภชปุระ
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยตริภูวัน (BA)

วิทยาเทวี ภัณฑารี (เนปาล: विद्यादेवी भण्डारी, อักษรโรมัน: Bidya Devi Bhandari, ออกเสียง [bid̚djadebi bʱʌɳɖaɾi]; เกิด 19 มิถุนายน 1961) เป็นอดีตนักการเมืองชาวเนปาบ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเนปาลระหว่างปี 2015-อดีตรัฐมนตรีกลาโหม และสิ่งแวดล้อม เธอเป็นสตรีคนแรกที่ได้เป็นประธานาธิบดีเนปาล เธอเป็นประธานพรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (ร่วมมาร์กซ์-เลนิน) ก่อนหน้าเป็นประธานาธิบดี ภัณฑารีได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกลาโหม ระหว่างปี 2009 ถึง 2011 ถือเป็นสตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้ รวมถึงเป็นรัฐมนตรีสิ่งแวดล้อมและประชากรในปี 1997 ก่อนหน้านี้เธอทำการรณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อมและสิทธิสตรีในเนปาล ในปี 2016 ฟอบส์ จัดอันดับเธออยู่ที่ 52 ใน 100 รายชื่อสตรีที่ทรงอิทธิพลที่สุดของโลก
ลีแยฌ

| ลีแยฌ Liège |
| --- | --- |
ตัวเมืองลีแยฌ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของลีแยฌในเขตลีแยฌ (สีเทาเข้ม)
ลีแยฌที่ตั้งของลีแยฌในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  50°38′26″N 05°34′19″E﻿ / ﻿50.64056°N 5.57194°E﻿ / 50.64056; 5.57194
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นวอลลูน
จังหวัด:  ลีแยฌ
เขตการปกครองส่วนท้องถิ่น: ลีแยฌ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Willy Demeyer
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 69.39 ตร.กม. (26.79 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2012)
 • ทั้งหมด: 197,013 คน
 • ความหนาแน่น: 2,839 คน/ตร.กม. (7,350 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 4000, 4020, 4030, 4031, 4032
รหัสพื้นที่: 04
เว็บไซต์: www.liege.be
ลีแยฌ (ฝรั่งเศส: Liège), ลึททิช (เยอรมัน: Lüttich), เลยก์ (ดัตช์: Luikไฟล์:Nl-Luik.ogg) เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียมและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดลีแยฌ ตั้งอยู่ในหุบเขาริมแม่น้ำเมิส ใกล้กับพรมแดนทางตะวันออกของเบลเยียมซึ่งติดต่อกับประเทศเนเธอร์แลนด์และเยอรมนี ลีแยฌเป็นเมืองหลวงทางเศรษฐกิจของเขตวัลลูน มีประชากรประมาณ 197,000 คน มีชาวต่างชาติอาศัยอยู่ประมาณ 30,000 คน และมีประชากรบริเวณปริมณฑลประมาณ 600,000 คน ซึ่งถือได้ว่ามีผู้อยู่อาศัยมากที่สุดในวัลโลเนีย ลีแยฌเป็นเมืองใหญ่จากประชากรอันดับสามของประเทศเบลเยียมรองจากกรุงบรัสเซลส์และแอนต์เวิร์ป และเป็นเทศบาลใหญ่อันดับสี่รองจากแอนต์เวิร์ป เกนต์ และชาร์เลอรอย
ในอดีตที่ตั้งของลีแยฌเคยเป็นรัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ชื่อ "ราชรัฐมุขนายกลีแยฌ" ซึ่งก่อตั้งตั้งแต่ ค.ศ. 980 แต่ได้ถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1795 เมื่อพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยลีแยฌ (University of Liège: ULg) ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ และเปิดอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1817 ประมาณครึ่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 ลีแยฌเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมเหมืองแร่ซึ่งนำความเจริญมาสู่วัลโลเนีย แต่ต่อมาได้มีการลดความสำคัญของอุตสาหกรรมเหมืองแร่และเหล็กลง
ลีแยฌมีชื่อเล่นคือ La Cité Ardente (เมืองที่ร้อนแรง) โดยชื่อนี้มาจากนิยายอิงประวัติศาสตร์ชื่อเดียวกันโดย Henri Carton de Wiart ใน ค.ศ. 1904 ซึ่งในขณะนั้นชื่อนี้ยังไม่เคยถูกใช้
เมืองแฝดและเมืองพี่น้อง

ลีแยฌได้จับคู่จับเมืองต่างๆ ดังนี้
ฝรั่งเศส: น็องซี ตั้งแต่ ค.ศ. 1954
เนเธอร์แลนด์: มาสทริชท์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1955
เยอรมนี: อาเคิน ตั้งแต่ ค.ศ. 1955
เนเธอร์แลนด์: รอตเทอร์ดาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1958
อิตาลี: ตูริน ตั้งแต่ ค.ศ. 1958
ฝรั่งเศส: โคโลญ ตั้งแต่ ค.ศ. 1958
ลักเซมเบิร์ก: แอ็ช-ซูร์-แอลเซต ตั้งแต่ ค.ศ. 1958
ฝรั่งเศส: ลีล ตั้งแต่ ค.ศ. 1958
รัสเซีย: วอลโกกราด ตั้งแต่ ค.ศ. 1959
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก: ลูลุมบาชี ตั้งแต่ ค.ศ. 1961
เช็กเกีย: เปิลเซน ตั้งแต่ ค.ศ. 1965
โปรตุเกส: โปร์ตู ตั้งแต่ ค.ศ. 1977
โปแลนด์: กรากุฟ ตั้งแต่ ค.ศ. 1978
เซเนกัล: เซนต์หลุยส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1980
โมร็อกโก: แทนเจียร์ ตั้งแต่ ค.ศ. 2006
ตูนิเซีย: โซอูส
และลีแยฌมีข้อตกลงด้านความร่วมมือและสันติภาพกับเมืองต่อไปนี้
แคนาดา: เกแบ็ก ตั้งแต่ ค.ศ. 2002
อุซเบกิสถาน: ซามาร์กันต์ ตั้งแต่ ค.ศ. 2005
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลีแยฌ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของลีแยฌ
ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ราตรีประดับดาว (แก้ความกำกวม)
| ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน |
| --- | --- |

ศิลปิน: ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ปี: ค.ศ. 1888
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ออร์แซ กรุงปารีส
ภูมิทัศน์ที่คล้ายคลึงกันในปี ค.ศ. 2008
ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน (ดัตช์: Sterrennacht boven de Rhône; อังกฤษ: Starry Night Over the Rhone) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญในลัทธิประทับใจยุคหลัง ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ภาพ "ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน" ที่เขียนในปี ค.ศ. 1888 เป็นภาพเขียนยามกลางคืนในเมืองอาร์ล ฟัน โคคเขียนภาพนี้ตรงจุดที่ห่างเพียงไม่กี่นาทีจาก "บ้านเหลือง" ที่จัตุรัสลามาร์ตีนที่ฟัน โคคเช่าอยู่ขณะนั้น ท้องฟ้ายามค่ำและและผลของการสะท้อนของแสงเป็นหัวข้อของภาพที่มีชื่อเสียงมากกว่าภาพนี้ซึ่งได้แก่ "ลานหน้าร้านกาแฟยามค่ำ" ที่เขียนไว้เมื่อ 2-3 เดือนก่อนหน้านั้น และอีกภาพหนึ่งคือ "ราตรีประดับดาว" ที่เขียนที่เมืองแซ็ง-เรมี-เดอ-พรอว็องส์ในเวลาต่อมา
ภาพเขียนชิ้นนี้ได้รับการจัดแสดงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1889 ในงานแสดงภาพเขียนประจำปีที่สมาคมศิลปินอิสระในกรุงปารีส พร้อมกับภาพ "ไอริส" ที่เตโอ (น้องชายของเขา) เพิ่มเข้าไปแทนภาพสวนในเมืองอาร์ลที่ฟัน โคคเสนอ
เนื้อหาของภาพ

ทิวทัศน์ของภาพนี้เขียนจากถนนเขื่อนริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโรน มองตรงไปยังส่วนโค้งของแม่น้ำบนฝั่งตะวันตก (ด้านขวาของภาพ) จากทางด้านเหนือ แนวแม่น้ำโรนจะเบี่ยงไปทางขวาตรงจุดนี้และโอบล้อมบริเวณที่ตั้งเมืองอาร์ลไว้ จากหอของโบสถ์แซ็ง-ฌูว์เลียงและแซ็ง-ทรอฟีมทางซ้าย ผู้ชมทิวทัศน์มองไปตามฝั่งตะวันออก เรื่อยขึ้นไปยังสะพานเหล็กที่เชื่อมตัวเมืองอาร์ลกับชานเมืองทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ สันนิษฐานกันว่าเป็นทิวทัศน์ที่มองจากจัตุรัสลามาร์ตีนไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ที่มา

ฟัน โคคเขียนบรรยายการวางองค์ประกอบของภาพนี้ในจดหมายถึงเตโอว่า "[แนบมากับจดหมายฉบับนี้] เป็นภาพร่างภาพหนึ่ง พูดสั้น ๆ คือเป็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวที่เขียนยามค่ำคืน อันที่จริงเขียนใต้ไฟแก๊ส ท้องฟ้าเป็นสีน้ำทะเล (aquamarine), น้ำเป็นสีน้ำเงิน (royal blue) และพื้นออกม่วง (mauve) ตัวเมืองเป็นสีน้ำเงินและม่วง ไฟแก๊สสีเหลืองค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียวสัมฤทธิ์ บนผืนฟ้าที่เป็นสีน้ำทะเล กลุ่มดาวหมีใหญ่เป็นประกายสีเขียวและชมพูซีด ๆ ตัดกับสีทองจัดของไฟแก๊ส มีคู่รักคู่หนึ่งอยู่ด้านหน้าของภาพ"
สียามค่ำคืน

ฟัน โคคมีความสนใจกับความคิดของการเขียนภาพยามกลางคืน การเขียนภาพ "ดาวประดับฟ้าเหนือแม่น้ำโรน" เปิดโอกาสให้ฟัน โคคได้เขียนแสงสะท้อนจากไฟแก๊สในเมืองอาร์ลบนผิวของแม่น้ำโรน
การพยายามแสดงสีสันเป็นหัวใจของการเขียนภาพของฟัน โคค ในจดหมายที่เขาเขียนถึงน้องชาย ฟัน โคคมักจะบรรยายสิ่งที่ปรากฏในภาพที่เขียนในรูปของสี ภาพเขียนยามกลางคืนรวมทั้งภาพนี้เน้นความสำคัญของการพยายามจับสีของประกายแสงของฟ้ายามกลางคืน และแสงของไฟแก๊สซึ่งไม่ใช่แสงธรรมชาติและเพิ่งเริ่มใช้เป็นไฟถนนในสมัยนั้น
ดูเพิ่ม

ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ลัทธิประทับใจยุคหลัง
ลา อินนู มัลติ

| --- | --- |

เพลงชาติของ มอลตา
เนื้อร้อง: Dun Karm Psaila, 1922
ทำนอง: Robert Samut, 1922
รับไปใช้: 1964

ตัวอย่างเสียง
L-Innu Malti (Instrumental)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
"ลา อินนู มัลติ" (มอลตา: L-Innu Malti) เป็นเพลงชาติของประเทศมอลตา ถูกแต่งในรูปแบบของการสวดมนต์ต่อพระเจ้า แต่งโดย Robert Samut และเนื้อเพลงเขียนโดย Dun Karm Psaila
ประวัติ

ตั้งแต่กลางศตวรรษที่สิบเก้าจนถึงต้นปี ค.ศ. 1930 ประเมศมอลตากำลังผ่านการกระตุ้นดับประเทศ ด้วยความตระหนักในระดับประเทศที่เพิ่มขึ้นทำให้นักคิดหลายคนรู้สึกว่ามอลตาควรมีเพลงชาติของตัวเอง ในปี ค.ศ. 1850 กาน อันโตนัน อันตอน วาสซาโล (Gan Antonan Anton Vassallo) ได้ แต่ง Innu Lil Malta (อีนนู ลิล มอลตา) ซึ่งเคยนำไปเล่นในช่วงการปรากฎตัวทางการเมืองและการประชุมของมอลตาหลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1922 ศาสตราจารย์ Mro. Robert Samutแต่งทำนองสั้น ๆ อีกหนึ่งปีต่อมา ดร. AV Laferla ผู้อำนวยการโรงเรียนประถมศึกษาในมอลต้าได้ครอบครององค์ประกอบนี้เนื่องจากเขาต้องการมีเพลงที่สามารถขับร้องโดยนักเรียนในโรงเรียนของมอลตา Laferla มอบหมายให้ Dun Karm เขียนเนื้อเพลงที่เหมาะสมกับทำนองสั้น ๆ และมีความสละสลวยมของ Samut บทกวีของ Dun Karm Psaila เป็นที่รู้จักกันดีสำหรับเผยแผ่ทางศาสนาและความรักชาติของพวกเขาและเป็นบทที่เขียนขึ้นสำหรับเพลงของสมุทร เพลงชาตินั้นได้รับการร้องเพลงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1922 ซึ่งโดยส่วนใหญ่อยู่ในโรงเรียนของรัฐ  ได้ยินเป็นครั้งแรกต่อสาธารณะชนคือวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1922 และอีกครั้งในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1922 ในระหว่างการแสดงคอนเสิร์ตสองครั้งที่ โรงละครมาโนเอล อย่างไรก็ตาม ในระหว่างการปรากฏตัวครั้งแรกของทั้งสองคนมีการเปลี่ยนแปลงเนื้อเพลงชาติบางข้อจากบทแรก เรื่องนี้จึงกลายเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจ Dun Karm ผู้ประท้วงโดยการเขียนบทความในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น  นับตั้งแต่วันนั้นไม่มีการเปลี่ยนแปลงคำใดคำหนึ่ง  ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923 มีการจัดคอนเสิร์ตอีกครั้งที่โรงละครมาโนเอลซึ่งดำเนินการโดยเด็ก ๆ จากสลีมา มาพร้อมกับบทเพลงดั้งเดิมของ Dun Karm เพลงที่เล่นโดยวงดุ๊กแห่งเอดินเบิร์กแห่ง Vittoriosa
รัฐบาลมอลตาประกาศเพลงชาติเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีทางการมอลตาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 รัฐธรรมนูญฉบับเอกราช ค.ศ. 1964 ยืนยันว่าเป็นเพลงชาติของมอลตาซึ่งปัจจุบันเป็นสัญลักษณ์ประจำประเทศมอลตา
ที่ 25 มีนาคม 2488 ใน Gżira สนามกีฬาการแข่งขันฟุตบอลระหว่างมอลตาจินและ ฮัจดุก สปริท ทีมจากยูโกสลาเวีย  ในเวลานั้นมอลตายังอยู่ภายใต้การ ปกครองของจักรวรรดิอังกฤษ และ ผู้ว่าการอังกฤษ ก็เข้าร่วม  ก่อนที่เกมวงดนตรีเล่น เพลง ของ ยูโกสลาเวีย และจากนั้นจะเล่น ก็อดเซฟเดอะควีน ของ สหราชอาณาจักร , เนื่องจากสถานะอาณานิคมของมอลตา  ในขณะที่ผู้ปกครองกำลังจะนั่งทั้งสนามยืนขึ้นและร้องเพลงชาติมอลตา  ผู้ว่าราชการแม้ว่าจะอาย [ต้องการอ้างอิง]   ยืนขึ้นจนถึงจุดสิ้นสุดของเพลง
เพลงชาติมอลตามีการเล่นในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นทางการทั้งหมดของ ประธานาธิบดีแห่งมอลตา ของ นายกรัฐมนตรีแห่งมอลตา และของบุคคลสำคัญอื่น ๆ ของรัฐบาล  มักเล่นในช่วงกิจกรรมระสำคัญดับชาติทั้งหมด
เนื้อเพลง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อักษรละติน | อักษรอาหรับ (ประวัติการ) | อักษรกรีก (ประวัติการ) | การถอดแบบ IPA | แปลภาษาอังกฤษแบบสมัยใหม่ (René Micallef) | ประยุกต์การแปลภาษาอังกฤษแบบง่าย (May Butcher) |
| Lil din l-art ħelwa, l-Omm li tatna isimha,  Ħares, Mulej, kif dejjem Int ħarist:  Ftakar li lilha bil-oħla dawl libbist.    Agħti, kbir Alla, id-dehen lil min jaħkimha,  Rodd il-ħniena lis-sid, saħħa 'l-ħaddiem:  Seddaq il-għaqda fil-Maltin u s-sliem. | لذين الأرض حِلوة، الأم اللي عطاتنا اسمها،  حارس، مولاي، كيف دايم أنت حرست  فتكر لي لِيلْها بالأُحلى دَوْل لبّست.    أعطي، كبير الله، الذهن لِلْمِنْ يَحكمها،  رُد الحنانة للسيد، صحَّة للخدَّام  صدَق العَقدة في المالطين والسلام. | Λιλ διν λαρτ χελϝα, λΟμμ λι τατνα ισιμͱα,  Χαρες, Μουλει, κιφ δεϊεμ Ιντ χαριστ:  Φτακαρ λι λιλͱα βιλ οχλα δαϝλ λιββιστ.    Αατι, κβιρ Αλλα, ιδδεͱεν λιλ μιν ιαχκιμͱα,  Ροδδ ιλχνηνα λισσιδ, σαχχα ´λχαδδημ:  Σεδδαϙ ιλααϙδα φιλ Μαλτιν ου σσλημ. | [lɪl diːn lɐrt ħɛlwɐ lɔmː lɪ taːtnɐ ɪsɪmhɐ]  [ħaːrɛs mʊlɛj kiːv dɛjːɛm ɪnt hɐrɪst]  [ftɐkɐr lɪ liːlħɐ bɪlɔħlɐ dɐwl lɪbːɪst]    [aːtiː ɡbiːr ɐlːɐ ɪdːɛːn lɪlmɪn jɐħkɪmhɐ]  [rɔtː ɪlħnɪːnɐ lɪsːiːt sɐħːɐ lħɐdːɪːm]  [sɛdːɐʔ ɪlaːʔdɐ fiːl mɐltiːn ʊsːlɪːm] | Guard, Lord, forever, as you've done erst and ceasing never,  This land whose name we received, our motherly-named Mother.  Her you have draped with a light whose grace exceeds all other.    On those who govern, sovereign God, bestow understanding,  Grant wellness to those who work, largesse to those employing,   Make firm, make just all our bonds, the peace we are enjoying. | O Little Island, Lord, as ever Thou hast guarded!  This Motherland so dear whose name we bear!  Keep her in mind, whom Thou hast made so fair!    May he who rules, for wisdom be regarded!  In master mercy, strength in man increase!  Confirm us all, in unity and peace! |
วอลเลย์บอลชายทีมชาติมาซิโดเนียเหนือ

วอลเลย์บอลชายทีมชาตมาซิโดเนียเหนือ (มาซิโดเนีย: Машка одбојкарска репрезентација на Северна Македонија) เป็นทีมชาติวอลเลย์บอลของสาธารณรัฐมาซิโดเนียเหนือ และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติ
รางวัล > วอลเลย์บอลยูโรเปียนลีก

บทความหลัก: วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยูโรเปียนลีก
| ปี | อันดับ |
| --- | --- |
 2014: 3 !
 2015: 2 !
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB profile
| ด ค กวอลเลย์บอลชายทีมชาติในทวีปยุโรป (ซีอีวี) |
| --- | --- |
สมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  บริเตนใหญ่ อังกฤษ  ไอร์แลนด์เหนือ  สกอตแลนด์  เวลส์  กรีซ  กรีนแลนด์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มาซิโดเนียเหนือ  มอลตา  มอลโดวา  โมนาโก  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
รามอน เดกเกอร์

| รามอน เดกเกอร์ |
| --- | --- |
เกิด: รามอน เดกเกอร์ 4 กันยายน ค.ศ. 1969(1969-09-04)
รามอน เดกเกอร์ (ดัตช์: Ramon Dekkers; 4 กันยายน ค.ศ. 1969 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013) เป็นอดีตยอดนักมวยไทยชาวดัตช์ เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1969 ที่เมืองเบรดา ทางตอนเหนือของประเทศเนเธอร์แลนด์