stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศรัณย์รัชต์ ดีน
ผลงาน > รางวัลที่เคยได้รับ

ศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม Season Awards 2005
นักร้องหญิงยอดเยี่ยม จากเวที Seed Awards
ศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม female choice singer seventeen
Zen Stylish Women Award 2008 และ Popular Vote
แหล่งข้อมูลอื่น

ช่อง Youtube ของ Lydia Sarunrat Deane
ศรัณย์รัชต์ ดีน ที่อินสตาแกรม
ศรัณย์รัชต์ ดีน ที่เฟซบุ๊ก
มัสต์บี

มัสต์บี หรือ BE:MAX (เกาหลี: 머스트비 มักเขียนเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด) เป็นบอยแบนด์จากเกาหลีใต้ ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกโดยมัสต์เอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ อย่างไรก็ตาม สัญญาของกลุ่มกับค่ายมัสต์เอ็มสิ้นสุดลงในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 วงประกาศการกลับมาโดยไม่มีมัสต์เอ็มและปรับเปลี่ยนชื่อจาก MustB เป็น Must.Be วงประกอบด้วยสมาชิก 5 คน ได้แก่ แทก็อน, อูย็อน, โดฮา, ซูฮย็อน และชีฮู
วงเปิดตัวเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2019 ด้วยการปล่อยซิงเกิลแรกชื่อ "I Want U"
Must.Be ได้ออกมินิอัลบั้มชื่อ Let Me Rise Again ในปี ค.ศ. 2020, La Senorita ในปี ค.ศ. 2022 และ Royalty ในปี ค.ศ. 2023
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดในชาร์ต> KOR  | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| Let Me Rise Again |  วางจำหน่าย: 17 กรกฎาคม 2020  ค่ายเพลง: MustM Entertainment, Quarter Music  รูปแบบ: CD, ดาวน์โหลดดิจิทัล รายชื่อเพลง "Let Me Rise Again (Intro)"  "Realize"  "Veil"  "Love Formula"  "Just Say It"  "Diamond"  "Time's Up"  " I Want U"  "Shed A Light" | 72 | — |
สถานีพิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศ

สถานีพิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศ (อังกฤษ: Royal Thai Air Force Museum station; รหัส: N22) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนพหลโยธินในพื้นที่เขตดอนเมืองและเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2563
ที่ตั้ง

ถนนพหลโยธิน ด้านหน้าฐานทัพอากาศดอนเมือง ในพื้นที่แขวงสนามบิน เขตดอนเมือง และแขวงคลองถนน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร
แผนผังของสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 1 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า เคหะฯ (โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช) |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 2 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า คูคต (แยก คปอ.) |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก, ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า |
| G ระดับถนน  | - | ป้ายรถประจำทาง, ถนนพหลโยธิน, ฐานทัพอากาศดอนเมือง, โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย |
รายละเอียดของสถานี > รูปแบบของสถานี

เป็นแบบชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้าง 22.15 เมตร (ระยะรวมหลังคา 27.8 เมตร) ระดับชานชาลาสูงจากพื้นดิน 18 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยใช้กระจกเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด โถงชานชาลามีการติดตั้งระแนงไม้เป็นรูปเครื่องบินจำนวน 3 ลำ เพื่อสื่อว่าพื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ของกองทัพอากาศไทย
ตัวสถานีมีแผงกั้นระดับสายตาทั้งสถานี ตลอดจนทางเดินใต้รางรถไฟฟ้าและทางวิ่งทั้งสองข้างทางมีแผงกั้นระดับสายตาตลอดทางเช่นกัน เนื่องจากพื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ของกองทัพอากาศไทย
รายละเอียดของสถานี > สัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สีเขียวเข้มตกแต่งรั้วและเสาบริเวณชานชาลา ป้ายทางเข้าและทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีฝั่งพหลโยธินเหนือ
ทางเข้า-ออก

ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ และทางเดินใต้รางรถไฟฟ้าได้แก่
1, 3 ฐานทัพอากาศดอนเมือง
2, 4 สโมสรทหารอากาศ
5 ฐานทัพอากาศดอนเมือง (กองพันทหารอากาศโยธิน รักษาพระองค์, หน่วยบัญชาการอากาศโยธิน), โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย (แผนกมัธยม), สโมสรนายทหารประทวน (ทางเดินใต้รางรถไฟฟ้า)
6 หอประชุมกานตรัตน์, สโมสรทหารอากาศ, โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย (แผนกประถม), พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศ (ทางเดินใต้รางรถไฟฟ้า)
7 ฐานทัพอากาศดอนเมือง (กองบัญชาการกองทัพอากาศ), อุทยานการบินกองทัพอากาศ, ศูนย์ปฏิบัติการเครือข่ายกลาง กองทัพอากาศ (ทางเดินใต้รางรถไฟฟ้า)
เวลาให้บริการ

| ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนแรก> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนสุดท้าย> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| E23 | เคหะฯ | 05.19 | 23.19 |

| E15 | สำโรง | – | 23.34 |

| N9 | ห้าแยกลาดพร้าว | – | 00.04 |
ชานชาลาที่ 2
| N24 | คูคต | 05.37 | 00.43 |
การเชื่อมต่อรถโดยสารประจำทาง

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
การเชื่อมต่อรถโดยสารประจำทาง > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

| สายที่ | เขตการเดินรถที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 185 (1-16) | 1 (กปด.31) |  อู่รังสิต | พระราม 9 | รถโดยสารประจำทางสีครีม-แดง | ขสมก. |  |
| 520 (1-68) | 2 (กปด.22) |  อู่มีนบุรี | ตลาดไท | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 522 (1-22E) | 1 (กปด.31) |  อู่รังสิต |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) | ขสมก. | รถบริการทางด่วน (ขาไป ขึ้นด่านงามวงศ์วาน ลงด่านพระราม 6 (คลองประปา) ขากลับ ขึ้นด่านอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ลงด่านงามวงศ์วาน) |
| 522 (1-22E)  | 1 (กปด.31) |  อู่รังสิต |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | ขสมก. | รถบริการทางด่วน (ขาไป ขึ้นด่านงามวงศ์วาน ลงด่านพระราม 6 (คลองประปา) ขากลับ ขึ้นด่านอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ลงด่านงามวงศ์วาน) |
| 543 (1-25) | 1 (กปด.11) |  อู่บางเขน | ลำลูกกา คลอง 7 | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีครีม-น้ำเงิน | ขสมก. |  |
| 543 (1-25) | 1 (กปด.11) |  อู่บางเขน | ลำลูกกา คลอง 7 | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) | ขสมก. |  |
การเชื่อมต่อรถโดยสารประจำทาง > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 34  | รังสิต |  สถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส | กรมการขนส่งทางบก มีคำสั่งตามมาตรา 41 ให้ไทยสมายล์บัส  เดินรถประจำทางสาย 34 และ 39 เส้นทางเดิม เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนของประชาชน |
| 34E (1-2E)  | รังสิต |  สถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส | รถบริการทางด่วน (ขาไป ขึ้นด่านวัชรพล ลงด่านอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ขากลับ ขึ้นด่านพระราม 9 ลงด่านวัชรพล) |
| 39 (1-4)  | ม.ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต | บางเขน | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 39 (1-5)  | รังสิต |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส (ให้บริการในนาม บจก.หลีกภัยขนส่ง) |  |
| 39  | ตลาดไท |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส | กรมการขนส่งทางบก มีคำสั่งตามมาตรา 41 ให้ไทยสมายล์บัส  เดินรถประจำทางสาย 34 และ 39 เส้นทางเดิม เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนของประชาชน |
| 1-31  | ศูนย์ราชการฯ แจ้งวัฒนะ | คลองหลวง คลอง 5 | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
การเชื่อมต่อรถโดยสารประจำทาง > รถหมวด 4

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1009 | สะพานใหม่ | ตลาดวงศกร | 1.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า-ชมพู 2.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศขนาดเล็กสีฟ้า-ชมพู | บจก.สยามเมล์ |  |
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

ฐานทัพอากาศดอนเมือง (กองทัพอากาศไทย)
กองบัญชาการกองทัพอากาศ
กองพันทหารอากาศโยธิน รักษาพระองค์
หน่วยบัญชาการอากาศโยธิน
พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศและการบินแห่งชาติ
ศูนย์ปฏิบัติการเครือข่ายกลาง กองทัพอากาศ
อุทยานการบินกองทัพอากาศ
โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย
รัฐนิวยอร์ก

บทความนี้เกี่ยวกับรัฐของสหรัฐ สำหรับเมือง ดูที่ นครนิวยอร์ก
| รัฐนิวยอร์ก New York |
| --- | --- |
รัฐ
State of New York
   ธง ตรา
สมญา: The Empire State
คำขวัญ: Excelsior
แผนที่สหรัฐเน้นรัฐนิวยอร์ก
ประเทศ: สหรัฐ
เข้าร่วมสหรัฐ: 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1788 (11)
เมืองหลวง: ออลบานี
เมืองใหญ่สุด: นครนิวยอร์ก
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: เดวิด พีเตอร์ซัน(D)
สมาชิกวุฒิสภา: ชัค ชูเมอร์ (D)  คริสเทน จิลลีแบรนด์ (D)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 54,520 ตร.ไมล์ (141,205 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 42,462 ตร.ไมล์ (122,925 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 7,058 ตร.ไมล์ (18,280 ตร.กม.)  13.3%
อันดับพื้นที่: 27
ประชากร
 • ทั้งหมด: 19,297,729  คน
 • อันดับ: 3
 • ความหนาแน่น: 401.92 คน/ตร.ไมล์ (155.18 คน/ตร.กม.)
 • อันดับความหนาแน่น: 6
ภาษา
 • ภาษาทางการ: ไม่มี
เขตเวลา: EST: UTC-5/-4
อักษรย่อไปรษณีย์: NY
รหัส ISO 3166: US-NY
เว็บไซต์: www.ny.gov
รัฐนิวยอร์ก (อังกฤษ: New York, เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˈnu ˈjɔrk/) เป็นรัฐที่อยู่ทางตอนตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา เป็นรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศ รองมาจากรัฐแคลิฟอร์เนีย และรัฐเท็กซัส รัฐนิวยอร์กอาณาเขตติดต่อกับ รัฐเวอร์มอนต์ รัฐคอนเนทิคัต รัฐแมสซาชูเซตส์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ รัฐโรดไอแลนด์ และ รัฐเพนซิลเวเนีย และในทิศเหนือติดต่อกับประเทศแคนาดา กับรัฐเกแบ็กและรัฐออนแทรีโอ เมืองขนาดใหญ่ในรัฐนิวยอร์กได้แก่ นครนิวยอร์ก (ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ) บัฟฟาโล รอเชสเตอร์ ยังเกอส์ และ ซีราคิวส์ ในขณะที่เมืองหลวงของรัฐคือ ออลบานี
สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงได้แก่ น้ำตกไนแอการา และในเขตนครนิวยอร์ก
เศรษฐกิจ

รัฐนิวยอร์กเป็นรัฐที่มีผลิตภัณฑ์มวลรวมเป็นอันดับสอง รองจากรัฐแคลิฟอร์เนีย ธุรกิจสำคัญคือ การเงิน การธนาคาร และการสื่อสาร เป็นที่ตั้งของ ตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก (NYSE) ตั้งอยู่บน วอลล์สตรีท
การศึกษา

มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก มหาวิทยาลัยบัฟฟาโล และมหาวิทยาลัยซีราคิวส์
ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงในรัฐนิวยอร์ก

นิวยอร์ก แยงกี้
นิวยอร์ก เม็ต
นิวยอร์ก เจ็ต
นิวยอร์ก ไจแอนต์
นิวยอร์ก นิกส์
นิวยอร์ก เรนเจอร์
นิวยอร์ก ไอแลนด์
บัฟฟาโล บิลล์
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยสหรัฐ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของรัฐนิวยอร์ก
เว็บไซต์ชุมชนคนไทยในนิวยอร์ก เก็บถาวร 2022-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
เสียวหมี่ ไฮเปอร์โอเอส

Operating system
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: เสียวหมี่
เขียนด้วย: C, C++, Java
ตระกูล: (Android™-based and NuttX-based OS) เสมือนยูนิกซ์
สถานะ: ยังดำเนินการอยู่
รูปแบบ รหัสต้นฉบับ: Open source (Modified Android Base and Main Framework) with Proprietary components (Xiaomi HyperOS Apps and Kits)
วันที่เปิดตัว: 1.0.1.0 / 26 ตุลาคม 2023; 15 เดือนก่อน (2023-10-26)
รุ่นเสถียร: HyperOS:  2.0.12.0.VOBCNXM (Xiaomi 15 Pro (HyperOS 2), 30 ตุลาคม 2024; 3 เดือนก่อน (2024-10-30)) (China)  1.0.22.0.UNCEUXM (Xiaomi 14, 10 กันยายน 2024; 5 เดือนก่อน (2024-09-10)) (Global) 
Latest preview: OS2.0.240823.1.VNLCNXM (HyperOS 2) / 23 สิงหาคม 2024; 6 เดือนก่อน (2024-08-23)
ภาษาสื่อสาร: 82 ภาษา (varies by country)
วิธีการอัปเดต: Over-the-air
ตัวจัดการแพกเกจ: แอนดรอยด์แอพพลิเคชั่นแพ็คเกจ
แพลตฟอร์ม: 64-bit ARMv8a
ชนิดเคอร์เนล: NuttX, and Xiaomi HyperCore Kernel
ส่วนติดต่อผู้ใช้ปริยาย: Graphical
สัญญาอนุญาต: Proprietary
เว็บไซต์ทางการ: www.mi.com/global/hyperos (Global) hyperos.mi.com (Mainland China)
ไฮเปอร์โอเอส (อังกฤษ: HyperOS) (จีน: 澎湃OS; พินอิน: Péngpài OS; แปลตรงตัว: "Surge OS"),  :}}  มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เสียวหมี่ ไฮเปอร์โอเอส (อังกฤษ: Xiaomi HyperOS)(จีน: 小米澎湃OS; พินอิน: Xiǎomǐ Péngpài OS) เป็น ระบบปฏิบัติการ ที่พัฒนาโดย เสียวหมี่ โดยเป็นระบบปฏิบัติการที่มี แอนดรอยด์ เป็นพื้นฐาน ที่พัฒนาให้เข้ากับระบบ Vela ที่ เสียวหมี่ พัฒนาขึ้นเอง และเขียนสถาปัตยกรรมพื้นฐานใหม่ทั้งหมด  สำหรับ สมาร์ทโฟน อุปกรณ์ IoT และฮาร์ดแวร์อื่นๆ ของ เสียวหมี่ เช่น รถยนต์ มีการประกาศบน X และ Weibo เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 2023  และเปิดตัวพร้อมกับ เสียวหมี่ 14 ซีรีส์ เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2023   จะค่อย ๆ แทนที่ มี่ยูไอ ตั้งแต่ปี 2024
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจีน เก็บถาวร 2024-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการภาษาอังกฤษ
การโคลน

ดอกไม้ทะเลชนิด Anthopleura elegantissima กำลังโคลน
การโคลน (อังกฤษ: cloning) ในทางชีววิทยา หมายถึง กระบวนการผลิตประชากรที่มีลักษณะทางพันธุกรรมเหมือนกันซึ่งเกิดขึ้นในธรรมชาติเมื่อสิ่งมีชีวิต เช่น แบคทีเรีย แมลงหรือพืชสืบพันธุ์โดยไม่อาศัยการปฏิสนธิ การโคลนในทางเทคโนโลยีชีวภาพ หมายถึง กระบวนการที่ใช้ในการสร้างสำเนาส่วนดีเอ็นเอ (การโคลนโมเลกุล), เซลล์ (การโคลนเซลล์) หรือสิ่งมีชีวิต คำว่า "การโคลน" ยังหมายถึงการผลิตสำเนาของผลิตภัณฑ์ เช่น สื่อดิจิตอลหรือซอฟต์แวร์ ขึ้นเป็นจำนวนมาก
คำว่า "โคลน" มาจากคำภาษากรีกโบราณว่า κλών (klōn, “กิ่ง”) โดยหมายถึง ขั้นตอนซึ่งพืชต้นใหม่สามารถถูกสร้างขึ้นจากกิ่งได้ โดยสัตว์ที่ถูกโคลนตัวแรกของโลกนั่นคือ แกะดอลลี่
ประวัติการโคลน
ความจริงแล้วการโคลนนิ่ง (Cloning)นั้น มนุษย์สามารถที่จะทำได้มาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว ซึ่งเป็นการโคลนนิ่ง (Cloning) ที่ไม่ได้ใช้เทคโนโลยีที่สลับซับซ้อนอะไรมากมาย นั่นคือ การโคลนนิ่ง(Cloning)ที่ทำกับพืชนั่นเอง หรือคือ การขยายพันธุ์พืชโดยไม่อาศัยเพศของพืช ที่เรียกกันว่า “การเพาะชำพืช” ซึ่งเรื่องการโคลนนิ่ง(Cloning) ของสัตว์และมนุษย์ก็เป็นเรื่องของการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศเช่นกัน โดยต่อมาการโคลนนิ่งพืช ก็ได้มีการพัฒนาโดยนำความรู้ทางวิทยาศาสตร์เข้ามาช่วย อย่างเช่น การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช นั่นเอง
ส่วนด้านการโคลนนิ่งสัตว์นั้น ได้เริ่มมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2423 (ค.ศ.1880) โดยการทดลองค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับการโคลนนิ่ง (Cloning)ได้เกิดขึ้นมาเป็นลำดับ ซึ่งอาจมีการทิ้งช่วงไปบ้าง โดยการเริ่มต้นการทำโคลนนิ่งสัตว์ได้เกิดขึ้นเมื่อประมาณต้นทศวรรษที่ 50 ประมาณปีพ.ศ. 2495 (ค.ศ.1952) โดยนักชีววิทยาชาวอเมริกัน 2 คน คือ โรเบิร์ต บริกกส์ (Robert W. Briggs) และ โทมัส คิง (Thomas J. King) แห่งสถาบันการวิจัยมะเร็งในฟิลาเดลเฟีย ทั้ง 2 ได้ร่วมทำการทดลองเกี่ยวกับการโคลนนิ่งสัตว์กับกบและได้เป็นกลุ่มคนที่ได้เริ่มทำการโคลนนิ่ง(Cloning)ด้วยวิธีการถ่ายฝากนิวเคลียส (Nuclear Transfer) โดยอาศัย เทคนิคที่พัฒนามาโดย Sperman ซึ่งได้กลายเป็นวิธีการที่ทำการโคลนนิ่ง(Cloning) ที่ใช้กันทั่วไปในช่วงเวลานั้น แต่เมื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 21 ในปีพ.ศ. 2540 (ค.ศ.1997) Wilmut และคณะ ได้ทำการโคลนนิ่ง(Cloning)แกะชื่อ ดอลลี่ (Dolly) ด้วยนิวเคลียส(Nucleus)จากเซลล์เต้านมของแกะซึ่งเป็นเซลล์ร่างกาย(Somatic Cell)ได้ประสบความสำเร็จ ทำให้เป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญทำให้การโคลนนิ่ง(Cloning)เกิดความเจริญก้าวหน้า
ประวัติการโคลนนิ่งในประเทศไทย
ในประเทศไทยนั้น มีความรู้และทำสิ่งที่เป็นพื้นฐานการโคลนนิ่ง(Cloning)อยู่แล้ว อย่าง การถ่ายฝากตัวอ่อน การผสมเทียม การผลิตตัวอ่อนในหลอดแก้ว แต่นักวิทยาศาสตร์และนักวิจัยยังมีประสบการณ์ทางด้านการโคลนนิ่ง(Cloning)อยู่น้อยกว่าต่างประเทศมาก ทำให้การวิจัยการโคลนนิ่ง(Cloning)ในประเทศไทยพัฒนาไปได้ช้า
แต่ถึงอย่างนั้น ประเทศไทยก็สามารถทำการโคลนนิ่ง(Cloning)ได้สำเร็จคนแรกโดย ศาสตราจารย์มณีวรรณ กมลพัฒนะ ได้นำเซลล์ใบหูของ โคแบรงกัสเพศเมียมาเป็นเซลล์ต้นแบบ ทำให้เกิดลูกโคโคลนนิ่งตัวแรกของประเทศไทย มีชื่อว่า “อิง” เป็นลูกโคสีดำ เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2543 ซึ่งถือเป็นลูกโคโคลนนิ่งตัวแรกของประเทศไทยและเอเชียอาคเนย์ รายที่ 3 ของเอเชีย และรายที่ 6 ของโลก โดยได้ทำการโคลนนิ่ง(Cloning)ต่อจาก ญี่ปุ่น อเมริกา ฝรั่งเศส เยอรมัน และเกาหลี
โตเกียว
ชื่อเมือง

โตเกียวเคยถูกเรียกว่า "เอโดะ" (ญี่ปุ่น: 江戸; โรมาจิ: Edo) ซึ่งแปลว่า "ปากน้ำ" ชื่อนี้มาจากที่ตั้งเริ่มแรกของชุมชนตรงบริเวณที่แม่น้ำซูมิดะไหลสู่อ่าวโตเกียว เมื่อกลายเป็นเมืองหลวงของจักรพรรดิในช่วงการฟื้นฟูเมจิใน ค.ศ. 1868 ก็เปลี่ยนชื่อเป็นโตเกียว แปลว่า "กรุงตะวันออก" (東 โท "ตะวันออก" และ 京 เกียว "กรุง") สอดคล้องกับเมืองหลวงต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกในการรวมคำที่แสดงถึงเมืองหลวง (京) ไว้ในชื่อของเมือง ตัวอย่างเช่น เกียวโต (京都), เคโจ (京城), ปักกิ่ง (北京), หนานจิง (南京), และซีจิง (西京) ในตอนต้นยุคเมจิ บางครั้งเรียกโตเกียวว่า "โทเก" ซึ่งเป็นวิธีอ่านอีกแบบของตัวคันจิ แต่ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
ประวัติศาสตร์ > ก่อน ค.ศ. 1869 (ยุคเอโดะ)

บทความหลัก: เอโดะ
ดูเพิ่ม: การเดินทางของเพร์รี และ บากูมัตสึ
โตเกียวแต่เดิมเป็นหมู่บ้านประมงเล็ก ๆ ที่ชื่อเอโดะ ต่อมาใน ค.ศ. 1457 ปราสาทเอโดะได้ถูกสร้างขึ้น และต่อมาในปีทศวรรษที่ 1590 เป็นยุคที่โทกูงาวะ อิเอยาซุได้เริ่มปราบหัวเมืองต่าง ๆ ซึ่งภายหลังจากปราบหัวเมืองต่าง ๆ ลงได้อย่างราบคาบแล้วใน ค.ศ. 1603 เขาได้สถาปนารัฐบาลโชกุนขึ้นปกครองประเทศ โดยมีเอโดะเป็นที่ตั้งของ "บากูฟุ" (รัฐบาลทหาร) และสถาปนาตนขึ้นเป็นโชกุน เมืองเอโดะจึงได้กลายเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลทหารของเขาซึ่งมีอำนาจปกครองทั้งประเทศ ในช่วงเวลาต่อมาในยุคเอโดะ เมืองเอโดะก็ขยายตัวขึ้นจนกลายเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งในโลก โดยมีประชากรมากกว่า 1 ล้านคนใน คริสต์ศตวรรษที่ 18 และเป็นที่ยอมรับว่าเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่น แม้ว่าองค์จักรพรรดิประทับอยู่ในนครหลวงเฮอังเกียว (เกียวโต)
ปราสาทเอโดะ คริสต์ศตวรรษที่ 17
พลเรือจัตวาแมทธิว เพร์รี เดินทางมาถึงญี่ปุ่นครั้งแรกใน ค.ศ. 1853
สถานที่ในเอโดะอันโด่งดัง ยามาโนเตะ (บน), นิฮมบาชิ (กลาง) และชิตามาจิ (ล่าง) ราว ค.ศ. 1858
ถนนซูรูงะกับภูเขาฟูจิ วาดโดยฮิโรชิเงะ (ค.ศ. 1856)
ประวัติศาสตร์ > ค.ศ. 1869–1943

เอโดะได้เปลี่ยนชื่อเป็นโตเกียว (เมืองหลวงตะวันออก) เมื่อ ค.ศ. 1868 หลังจากการล่มสลายของระบอบปกครองภายใต้โชกุนเอโดะและรวบรวมอำนาจคืนสู่จักรพรรดิ จักรพรรดิเมจิผู้ทรงพระเยาว์เคยเสด็จเยือนโตเกียวครั้งหนึ่งในช่วงปลาย ค.ศ. 1868 และในที่สุดก็เสด็จย้ายเข้ามาประทับใน ค.ศ. 1869 โดยก่อนหน้านี้โตเกียวเป็นศูนย์กลางทางการเมืองของประเทศอยู่แล้ว แต่การที่จักรพรรดิทรงย้ายมาประทับจึงทำให้โตเกียวกลายเป็นเมืองหลวงของจักรพรรดิโดยพฤตินัยด้วย โดยที่ปราสาทเอโดะเดิมได้เปลี่ยนเป็นพระราชวังหลวงโตเกียว
ในยุคเมจิ โตเกียวมีการพัฒนาโดยได้รับอิทธิพลจากตะวันตก เช่น การเปิดบริการโทรเลขระหว่างโตเกียวกับโยโกฮามะใน ค.ศ. 1869 และการเปิดบริการรถไฟสายแรกระหว่างชิมบาชิกับโยโกฮามะใน ค.ศ. 1872 ต่อมาได้มีการจัดตั้งเทศบาลนครโตเกียวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1889
โตเกียวเมโทรสายกินซะช่วงระหว่างอูเอโนะถึงอาซากูซะเป็นรถไฟใต้ดินสายแรกที่สร้างขึ้นในญี่ปุ่นและเอเชียตะวันออก ซึ่งสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1927
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โตเกียวประสบภัยพิบัติใหญ่สองครั้ง ได้แก่ ในเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต ค.ศ. 1923 ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตหรือสูญหาย 140,000 คน และในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
มุมมองทางอากาศของแม่น้ำซูมิดะที่แบ่งเขตไทโต (ด้านซ้ายภาพ) กับเขตซูมิดะ (ด้านขวาภาพ) ในโตเกียว ราว ค.ศ. 1930
นิฮมบาชิหลังแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต 1 กันยายน ค.ศ. 1923
ย่านกินซะใน ค.ศ. 1933
รถไฟใต้ดินโตเกียว รถไฟใต้ดินสายแรกในเอเชียตะวันออก เปิดทำการเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1927
ประวัติศาสตร์ > ค.ศ. 1943–1945

บทความหลัก: การทิ้งระเบิดโตเกียว
ใน ค.ศ. 1943 เทศบาลนครโตเกียวได้ควบรวมเข้ากับจังหวัดโตเกียวเพื่อจัดตั้งเป็น "มหานครโตเกียว" (ญี่ปุ่น: 東京都; โรมาจิ: Tōkyō-to) นับตั้งแต่นั้นมา องค์การปกครองมหานครโตเกียวก็ทำหน้าที่เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมทั้งจังหวัดโตเกียวเดิม โดยครอบคลุมในส่วนของเขตพิเศษของโตเกียวที่เคยเป็นพื้นที่ของเทศบาลนครโตเกียวมาก่อนด้วย
สงครามโลกครั้งที่สองทำให้พื้นที่ส่วนใหญ่ของโตเกียวถูกทำลายอย่างกว้างขวาง เนื่องมาจากการโจมตีทางอากาศและการใช้อาวุธเพลิงของฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างต่อเนื่อง เหตุการณ์การทิ้งระเบิดที่โตเกียวใน ค.ศ. 1944 และ 1945 คาดว่าได้คร่าชีวิตพลเรือนไปเป็นจำนวนระหว่าง 75,000 ถึง 200,000 ราย และทำให้ตัวเมืองมากกว่าครึ่งถูกทำลาย ในคืนวันที่ 9–10 มีนาคม ค.ศ. 1945 มีการจู่โจมของอเมริกาที่ชื่อว่า "ปฏิบัติการมีตติงเฮาส์" (Operation Meetinghouse) ระเบิดเพลิงเกือบ 700,000 ลูกตกลงมายังฝั่งตะวันออกของเมือง ส่วนใหญ่ตกในพื้นที่ที่อยู่อาศัยหนาแน่น พื้นที่สองในห้าของเมืองถูกเผาทั้งหมด อาคารมากกว่า 276,000 หลังถูกทำลาย พลเรือน 100,000 รายเสียชีวิต และบาดเจ็บอีก 110,000 ราย ระหว่าง ค.ศ. 1940 ถึง 1945 ประชากรในโตเกียวลดลงจาก 6,700,000 คน เหลือน้อยกว่า 2,800,000 คน ผู้คนส่วนใหญ่ที่สูญเสียบ้านต้องอาศัยอยู่ในกระท่อมชั่วคราวที่ชำรุดทรุดโทรม
การทิ้งระเบิดที่โตเกียว ใน ค.ศ. 1945
ผลจากการทิ้งระเบิดที่โตเกียว มีนาคม ค.ศ. 1945
นิฮมบาชิใน ค.ศ. 1946
ภูมิศาสตร์

โตเกียวตั้งอยู่ในที่ราบคันโตติดกับอ่าวโตเกียว มีขนาดประมาณ 90 กม. จากตะวันออกถึงตะวันตก และ 25 กม. จากเหนือถึงใต้ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดชิบะ ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดยามานาชิ ทิศใต้ติดกับจังหวัดคานางาวะ และทิศเหนือติดกับจังหวัดไซตามะ เขตการปกครองของโตเกียวนั้นรวมไปถึงหมู่เกาะอิซุและหมู่เกาะโองาซาวาระด้วย จึงทำให้โตเกียวมีจุดที่อยู่ใต้สุดและตะวันออกสุดของญี่ปุ่นอยู่ในพื้นที่ด้วย
ทางตะวันออกของโตเกียวเป็นที่ราบตะกอนน้ำพาเช่นบริเวณปากแม่น้ำซูมิดะและแม่น้ำเอโดะ พื้นดินค่อนข้างอ่อนจึงทำให้เกิดการทรุดตัวของพื้นดิน อ่าวโตเกียวถูกถมที่เพื่อสร้างพื้นที่ใช้สอยตั้งแต่ยุคเอโดะ และเริ่มมีการถมที่เพื่อสร้างสถานที่กำจัดขยะตั้งแต่ปี 1927 ปัจจุบันพื้นที่ประมาณร้อยละ 20 ของอ่าวโตเกียวกลายเป็นพื้นที่ถูกถม ในอำเภอนิชิตามะทางตะวันตกเป็นที่สูง โดยมีเขาคูโมโตริซึ่งมีความสูง 2,017 ม. เป็นจุดที่สูงที่สุดในโตเกียว โตเกียวตั้งอยู่บนรอยเลื่อนที่มีพลังซึ่งอยู่ใกล้ผิวโลกมาก จึงมีการคาดการณ์ว่าอาจจะเกิดแผ่นดินไหวรุนแรงขึ้น
ทั้งหมู่เกาะอิซุและโองาซาวาระเป็นหมู่เกาะภูเขาไฟ หมู่เกาะอิซุมีภูเขาไฟที่ยังมีพลังอยู่จำนวนมาก เช่นภูเขาไฟโอยามะบนเกาะมิยาเกะที่ระเบิดในปี 2000 ส่วนหมู่เกาะโองาซาวาระนั้นอยู่ห่างจากแผ่นดินใหญ่มากและมีสัตว์ท้องถิ่นหลายชนิด จนบางครั้งถูกเรียกว่าหมู่เกาะกาลาปาโกสแห่งตะวันออก
ตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน โตเกียวอยู่ในเขตภูมิอากาศชุ่มชื้นกึ่งเขตร้อน (Cfa) และตามการแบ่งเขตภูมิอากาศในประเทศญี่ปุ่น โตเกียวอยู่ในเขตภูมิอากาศชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งมีลักษณะเด่นคือมีความแตกต่างระหว่างฤดูชัดเจน อากาศเปลี่ยนแปลงง่ายในแต่ละวัน ฤดูร้อนมีอุณหภูมิสูงและฝนตกมาก ฤดูหนาวมีวันที่แดดออกและอากาศแห้ง
โตเกียวเป็นตัวอย่างของปรากฏการณ์เกาะความร้อน ซึ่งเป็นผลจากการปล่อยความร้อนโดยวิธีต่าง ๆ เช่นไอร้อนจากเครื่องปรับอากาศหรือรถยนต์ และการพัฒนาตัวเมืองทำให้มีพื้นที่สีเขียวน้อยลง
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ > โตเกียวตะวันออก

| ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของ23 เขตพิเศษของโตเกียว (ค> ศ. 1981–2017).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 22.6 (72.7) | 24.9 (76.8) | 25.3 (77.5) | 29.2 (84.6) | 32.2 (90) | 36.2 (97.2) | 39.5 (103.1) | 39.1 (102.4) | 38.1 (100.6) | 32.6 (90.7) | 27.3 (81.1) | 24.8 (76.6) | 39.5 (103.1) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 9.6 (49.3) | 10.4 (50.7) | 13.6 (56.5) | 19.0 (66.2) | 22.9 (73.2) | 25.5 (77.9) | 29.2 (84.6) | 30.8 (87.4) | 26.9 (80.4) | 21.5 (70.7) | 16.3 (61.3) | 11.9 (53.4) | 19.8 (67.6) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 5.2 (41.4) | 5.7 (42.3) | 8.7 (47.7) | 13.9 (57) | 18.2 (64.8) | 21.4 (70.5) | 25.0 (77) | 26.4 (79.5) | 22.8 (73) | 17.5 (63.5) | 12.1 (53.8) | 7.6 (45.7) | 15.4 (59.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 0.9 (33.6) | 1.7 (35.1) | 4.4 (39.9) | 9.4 (48.9) | 14.0 (57.2) | 18.0 (64.4) | 21.8 (71.2) | 23.0 (73.4) | 19.7 (67.5) | 14.2 (57.6) | 8.3 (46.9) | 3.5 (38.3) | 11.6 (52.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -9.2 (15.4) | -7.9 (17.8) | -5.6 (21.9) | -3.1 (26.4) | 2.2 (36) | 8.5 (47.3) | 13.0 (55.4) | 15.4 (59.7) | 10.5 (50.9) | -0.5 (31.1) | -3.1 (26.4) | -6.8 (19.8) | −9.3 (15.3) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 52.3 (2.059) | 56.1 (2.209) | 117.5 (4.626) | 124.5 (4.902) | 137.8 (5.425) | 167.7 (6.602) | 153.5 (6.043) | 168.2 (6.622) | 209.9 (8.264) | 197.8 (7.787) | 92.5 (3.642) | 51.0 (2.008) | 1,528.8 (60.189) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 5 (2) | 5 (2) | 1 (0.4) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 11 (4.3) |
| ความชื้นร้อยละ | 52 | 53 | 56 | 62 | 69 | 75 | 77 | 73 | 75 | 68 | 65 | 56 | 62 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.5 mm) | 5.3 | 6.2 | 11.0 | 11.0 | 11.4 | 12.7 | 11.8 | 9.0 | 12.2 | 10.8 | 7.6 | 4.9 | 114.0 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 2.8 | 3.7 | 2.2 | 0.2 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.8 | 9.7 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 184.5 | 165.8 | 163.1 | 176.9 | 167.8 | 125.4 | 146.4 | 169.0 | 120.9 | 131.0 | 147.9 | 178.0 | 1,876.7 |
แหล่งที่มา: สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (รายงาน ค.ศ. 1872–ปัจจุบัน)