stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปืนใหญ่อัตโนมัติ
ประวัติ > การพัฒนาการในระยะเริ่มแรก

ปืนใหญ่อัตโนมัติสมัยใหม่กระบอกแรกคือปืน QF 1-pounder ของอังกฤษ หรือที่เรียกอีกอย่างว่า "ปอมปอม" ปืนใหญ่อัตโนมัติกระบอกนี้ถือเป็นปืนใหญ่อัตโนมัติเต็มรูปแบบรุ่นแรกที่ประสบความสำเร็จ โดยไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งกระตุ้นจากภายนอกในการยิง นอกจากการกดไกปืนเท่านั้น ปอมปอมสามารถยิงกระสุนระเบิดที่บรรจุดินปืนน้ำหนัก 1 ปอนด์ (0.45 กิโลกรัม) ได้ด้วยอัตราเร็วมากกว่า 200 นัดต่อนาที ซึ่งเร็วกว่าปืนใหญ่ทั่วไปมาก ขณะเดียวกันก็มีพิสัยการยิงที่ไกลกว่าและมีพลังยิงมากกว่าปืนเล็กยาวของทหารราบมาก
ในปี พ.ศ. 2456 Reinhold Becker และบริษัท Stahlwerke Becker ของเขาได้ออกแบบปืนใหญ่ Becker ขนาด 20 มม. โดยตอบสนองต่อความต้องการอาวุธยุทโธปกรณ์สำหรับอากาศยานขนาดหนักของจักรวรรดิเยอรมัน โดยที่ Spandau Arsena ของรัฐบาลจักรวรรดิได้ให้ความช่วยเหลือพวกเขาในการปรับปรุงอาวุธยุทโธปกรณ์นี้ แม้ว่าจะมีการผลิตปืน Becker รุ่นดั้งเดิมเพียงประมาณ 500 กว่ากระบอกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่บริษัท Oerlikon Contraves ของสวิตเซอร์แลนด์ได้จดสิทธิบัตรการออกแบบนี้ในปี พ.ศ. 2467 โดยบริษัท Ikaria-Werke ของจักรวรรดิไรช์ที่สามในเบอร์ลินได้ใช้สิทธิบัตรการออกแบบของ Oerlikon ในการสร้างปืนใหญ่ MG FF wingmount และปืนใหญ่ Type 99 ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งนำมาใช้และผลิตในปี พ.ศ. 2482 ก็ใช้หลักการของการออกแบบของ Becker/Oerlikon เช่นกัน
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ปืนใหญ่อัตโนมัติส่วนใหญ่ถูกใช้ในสนามเพลาะเป็นปืนต่อต้านอากาศยาน อังกฤษใช้ปืนปอมปอมเป็นส่วนหนึ่งของระบบป้องกันทางอากาศเพื่อต่อต้านเรือเหาะเซ็พเพอลีน ของเยอรมันที่โจมตีลอนดอนเป็นประจำ อย่างไรก็ตาม ปืนปอมปอมสร้างความเสียหายได้เพียงเล็กน้อย เนื่องจากกระสุนปืนไม่ได้จุดไฟไฮโดรเจนของเรือเหาะเซ็พเพอลีน และไม่ทำให้สูญเสียก๊าซ (และด้วยเหตุนี้จึงทำให้ยกตัวขึ้น) มากพอที่จะยิงเรือเหาะตกได้ ความพยายามที่จะใช้ปืนนี้ในเครื่องบินล้มเหลว เนื่องจากน้ำหนักมากที่เป็นข้อจำกัดทั้งความเร็วและระดับความสูง ทำให้ไม่สามารถสกัดกั้นได้สำเร็จ ปืน QF 2 pounder naval ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นสำหรับโจมตีเรือเหาะถูกพัฒนาขึ้นในช่วงสงครามเพื่อใช้เป็นอาวุธต่อต้านอากาศยานและอาวุธป้องกันระยะใกล้สำหรับเรือรบ
ประวัติ > ยุคปัจจุบัน

การพัฒนาขีปนาวุธนำวิถีนั้นถือว่าทำให้ปืนใหญ่ไม่จำเป็นอีกต่อไป และเครื่องบินขับไล่ของฝ่ายตะวันตกทุกรุ่นก็ถูกสร้างขึ้นโดยไม่มีปืนใหญ่ ในทางตรงกันข้าม เครื่องบินของกลุ่มตะวันออกทุกลำยังคงใช้ปืนของตนอยู่ อย่างไรก็ตาม ในช่วงสงครามเวียดนาม กองทัพอากาศสหรัฐได้ตระหนักว่าปืนใหญ่มีประโยชน์ในการยิงเตือนและโจมตีเป้าหมายที่ไม่จำเป็นต้องเสียเงินซื้อขีปนาวุธ (ซึ่งมีราคาแพงกว่ามาก) และที่สำคัญกว่านั้นคือ สามารถใช้เป็นอาวุธเพิ่มเติมได้หากเครื่องบินใช้ขีปนาวุธจนหมดหรือเครื่องบินของศัตรูอยู่ภายในระยะการเล็งเป้าหมายขั้นต่ำของขีปนาวุธในการสู้รบระยะใกล้ที่มีแรง G สูง ซึ่งสิ่งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาจากความน่าเชื่อถือที่ต่ำของเทคโนโลยีขีปนาวุธอากาศสู่อากาศในยุคแรก เช่น ที่ใช้ในสงครามเวียดนาม เป็นผลให้เครื่องบินขับไล่ในเวลานั้นมีปืนใหญ่ที่เพิ่มกลับเข้าไปใน "แท่นปืน" ภายนอก และเครื่องบินขับไล่แทบทุกลำยังคงใช้ปืนใหญ่อัตโนมัติในแท่นยึดภายในที่รวมอยู่กับตัวเครื่องมาจนถึงทุกวันนี้
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ปืนใหญ่อัตโนมัติยังคงทำหน้าที่เป็นอาวุธอเนกประสงค์ในการใช้งานบนบก ทางทะเล และทางอากาศ ตัวอย่างของปืนใหญ่อัตโนมัติสมัยใหม่ ได้แก่ Oerlikon KBA ขนาด 25 มม. ที่ติดตั้งบน IFV Freccia M242 Bushmaster ที่ติดตั้งบน M2/M3 Bradley ปืน Bofors ขนาด 40 มม. เวอร์ชันอัปเดต และ Mauser BK-27 M61A1 ขนาด 20 มม. เป็นตัวอย่างของปืนใหญ่อัตโนมัติแบบหมุนขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า บทบาทอื่นที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับปืนใหญ่อัตโนมัติคือระบบอาวุธต่อตีประชิดบนเรือรบ ซึ่งใช้เพื่อทำลายขีปนาวุธต่อต้านเรือและเครื่องบินบินต่ำ
ดูเพิ่ม

เชนกัน (Chain gun)
ปืนสนับสนุนทหารราบ
ปืนใหญ่ลูกโม่ (Revolver cannon)
ปืนใหญ่โรตารี (Rotary cannon)
บรรณานุกรม

Department of the Army. Ballistic Data Performance of Ammunition, TM 9-1907. Washington, D.C.: Government Printing Office, 1948. OCLC 169935419.
Williams, Anthony G. The Development of Automatic Cannon, Heavy Machine Guns and Their Ammunition for Armies, Navies and Air Forces. Shrewsbury, Eng.: Airlife Publishing Ltd., 2000. ISBN 1-84037-435-7. OCLC 1109578149.
แหล่งข้อมูลอื่น

Extensive documentation of Luftwaffe autocannons
QF 1-pounder Mk II "ปอมปอม" ปี พ.ศ. 2446
ZU-23-2 ปืนต่อต้านอากาศยานลำกล้องคู่ขนาด 23×152 มม. จากยุคคริสต์ทศวรรษ 1960 ที่ยังคงใช้งานโดยอดีตสมาชิกสนธิสัญญาวอร์ซอบางส่วน
ป้อมปืนใหญ่อัตโนมัติ Oerlikon KBA บน IFV Freccia
ป้อมปืนใหญ่อัตโนมัติ RCWS-30 บน Pandur II ของเช็ก
สถาบันสถาปนา

| --- | --- |
กำเนิดสถาบันสถาปนา สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา สถาบันสถาปนา สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง สถาบันสถาปนาและปฐมภพ สถาบันสถาปนาและโลก
ผู้ประพันธ์: ไอแซค อสิมอฟ
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ประเภท: นิยายวิทยาศาสตร์
สำนักพิมพ์: Astounding Magazine, Gnome Press, Spectra, Doubleday
จัดพิมพ์เมื่อ: 1942–1993
ประเภทสื่อ: สิ่งพิมพ์
ชุดนิยาย สถาบันสถาปนา (อังกฤษ: Foundation) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ขนาดยาว ประพันธ์โดยนักเขียนชาวอเมริกัน ไอแซค อสิมอฟ แต่ดั้งเดิมถูกเขียนขึ้นมาเป็นไตรภาค ประกอบด้วย สถาบันสถาปนา, สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ, และสถาบันสถาปนาแห่งที่สอง ได้รับรางวัลฮิวโก้สาขา "นวนิยายชุดยอดเยี่ยมตลอดกาล" เมื่อ ค.ศ. 1966 ซึ่งเป็นครั้งเดียวที่มีการมอบรางวัลนี้ สามสิบปีต่อมาอสิมอฟจึงเขียนภาคต่ออีก 2 ภาค ได้แก่ สถาบันสถาปนาและปฐมภพ และ สถาบันสถาปนาและโลก กับภาคย้อนความอีก 2 ภาค ได้แก่ กำเนิดสถาบันสถาปนา และ สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา ภาคเสริมเหล่านี้ได้เพิ่มการอ้างอิงถึงเหตุการณ์ในหนังสือนิยายเล่มอื่นๆ ของอสิมอฟ ได้แก่ ชุดหุ่นยนต์ และชุดจักรวรรดิ เป็นการบ่งบอกว่าเรื่องราวทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในจักรวาลวรรณกรรมเดียวกัน
เนื้อหาของชุดนิยายเป็นเรื่องในช่วงเวลาที่มนุษยชาติได้กระจายอาศัยอยู่ทั่วไปในจักรวาล เนื้อเรื่องบอกเล่าถึงการล่มสลายของจักรวรรดิ และความพยายามของนักวิทยาศาสตร์กลุ่มหนึ่ง ที่ต้องการจะช่วยให้มนุษยชาติ กลับจากภาวะล่มสลายให้ได้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ โดยการรวมรวบความรู้ต่าง ๆ เก็บไว้ในสานานุกรม ซึ่งจัดทำโดยสถาบันสถาปนา
รายชื่อเรื่องในชุด > สถาบันสถาปนา

ในตอนแรกออกมาเพียง 3 เล่ม ในลักษณะไตรภาค ต่อมาภายหลัง อาซิมอฟได้เขียนเพิ่มเติมอีก 4 เล่ม, โดยที่ช่วงเวลาในเล่ม 6 และ 7 นั้น เกิดก่อนเล่มที่ 1 และเป็นการโยงเรื่องชุดสถาบันสถาปนา เข้ากับเรื่องชุดหุ่นยนต์.
สถาบันสถาปนา - Foundation
สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ - Foundation and Empire
สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง - Second Foundation
สถาบันสถาปนาและปฐมภพ - Foundation's Edge
สถาบันสถาปนาและโลก - Foundation and Earth
กำเนิดสถาบันสถาปนา - Prelude to Foundation
สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา - Forward the Foundation
รายชื่อเรื่องในชุด > สถาบันสถาปนา ไตรภาคที่สอง (Second Trilogy)

กองมรดกของไอแซค อาสิมอฟ ได้ว่าจ้างให้นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ยุคหลังอีก 3 คนแต่งเรื่องต่อไปจนจบ โดยเรียกว่าเป็นไตรภาคที่สองของสถาบันสถาปนา เนื้อเรื่องจะครอบคลุมระยะเวลาระหว่างเล่ม 6-7 กับเล่ม 1 และเรื่องราวที่ต่อจากเล่มที่ 5
สุดหนทางสถาบันสถาปนา - Foundation's Fear  โดย Gregory Benford
ฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา - Foundation and Chaos  โดย Greg Bear
ชัยชนะของสถาบันสถาปนา - Foundation's Triumph โดย David Brin
รายชื่อเรื่องในชุด > ความเกี่ยวเนื่องกับนิยายเรื่องอื่น

อสิมอฟได้เขียนให้เรื่องราวของสถาบันสถาปนาเล่มหลังๆ (ตั้งแต่เล่ม 4 สถาบันสถาปนาและปฐมภพ เป็นต้นไป)  เกี่ยวเนื่องกับนิยายชุดอื่นๆ ของเขาเอง โดยเฉพาะชุดนักสืบหุ่นยนต์ และชุดจักรวรรดิ รายชื่อหนังสือที่เกี่ยวข้องทั้งหมดสามารถอ่านได้ในจักรวาลของอสิมอฟ
รายชื่อตัวละครสำคัญ

ฮาริ เซลดอน
ซาลวอร์ ฮาร์ดิน
ดอร์ส วินาบลิลี
ยูโก อะมารีล
จักรพรรดิคลีออนที่ 1 (Cleon I)
อีโต ดีเมอร์เซล
มโนมัย (The Mule)
โฮเบอร์ มัลโลว์
เบย์ต้า ดารีล
โทแรน ดารีล
อะคาดี ดารีล
พรีม พัลเวอร์
โกลาน เทรวิซ
ดร. จานอฟ เพโลเรท
บลิส - บลิสเชนโนบีอาเรลล่า
มิทชา ไลซาลอร์
ชาร์ตัน แบนเดอร์
ฟัลลอม
ฮิโรโกะ
แดนีล โอลิวาว
| ด ค กสถาบันสถาปนา ของ ไอแซค อสิมอฟ |
| --- | --- |
หนังสือที่แต่งโดยอสิมอฟ:  สถาบันสถาปนา  สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ  สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง  สถาบันสถาปนาและปฐมภพ  สถาบันสถาปนาและโลก  กำเนิดสถาบันสถาปนา  สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา 
หนังสือที่แต่งขึ้นภายหลัง:  สุดหนทางสถาบันสถาปนา  ฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา  ชัยชนะของสถาบันสถาปนา 
ตัวละคร:  ฮาริ เซลดอน  ดานีล โอลิวาล์ว 
พิภพ:  ทรานทอร์  เทอร์มินัส  แบลีย์ 
| ด ค กจักรวาลของไอแซค อสิมอฟ |
| --- | --- |
ชุดนักสืบหุ่นยนต์:  นครโลหะ  นครสุริยะ  นครอรุณรุ่ง  นครหุ่นยนต์ 
ชุดจักรวรรดิ:  ดาวดั่งธุลี  ลาแล้วโลก  Pebble in the Sky 
ชุดสถาบันสถาปนา:  กำเนิดสถาบันสถาปนา  สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา  สถาบันสถาปนา  สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ  สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง  สถาบันสถาปนาและปฐมภพ  สถาบันสถาปนาและโลก 
นิยายวิทยาศาสตร์อื่น:  จุดดับแห่งนิรันดร์  ท่องทะเลเลือด  ข้าคือพระเจ้า  สู่สมอง  เนเมซิส 5000 ปีข้างหน้า  รัตติกาล  The Ugly Little Boy  มนุษย์สองร้อยปี 
ลำดับจักรวาล:  ลำดับเรื่อง  ลำดับเหตุการณ์  บรรณพิภพ  ใครเป็นใคร 
อื่น ๆ:  ไอแซค อสิมอฟ  กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์  เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกา  จักรวรรดิสากลจักรวาล
สตรีทไฟเตอร์ 6

| สตรีทไฟเตอร์ 6 |
| --- | --- |
ภาพหน้าปกที่มีลู้ก
ผู้พัฒนา: แคปคอม
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม ไทโต (อาร์เคด)
กำกับ: ทากายูกิ นากายามะ
อำนวยการผลิต: คาซึฮิโระ สึจิยะ
ออกแบบ: ยูซูเกะ ฮาชิโมโตะ
แต่งเพลง: โยชิยะ เทรายามะ
ชุด: สตรีทไฟเตอร์
เอนจิน: อาร์อี เอนจิน
เครื่องเล่น:   เพลย์สเตชัน 4  เพลย์สเตชัน 5  วินโดวส์  เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์/เอส  อาร์เคด 
วางจำหน่าย: เพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน 5, พีซี, ซีรีส์เอกซ์/เอสทั่วโลก: 2 มิถุนายน ค.ศ. 2023อาร์เคดญี่ปุ่น: ค.ศ. 2023
แนว: ต่อสู้
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น
ระบบอาร์เคด: ไทโตไทป์ เอกซ์โฟร์ (NESiCAxLive2)
สตรีทไฟเตอร์ 6 (อังกฤษ: Street Fighter 6) เป็นเกมต่อสู้ที่กำลังพัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทแคปคอม วางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน 5, วินโดวส์ และเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์/เอส ในวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2023 ส่วนเวอร์ชันอาร์เคดที่มีจำหน่ายเฉพาะที่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีกำหนดวางจำหน่ายโดยบริษัทไทโต
รูปแบบการเล่น

ดูเพิ่ม: รูปแบบการเล่นของซีรีส์สตรีทไฟเตอร์
สตรีทไฟเตอร์ 6 มีโหมดเกมที่ครอบคลุมสามโหมด ได้แก่: ไฟติงกราวด์, เวิลด์ทัวร์ และแบตเทิลฮับ ซึ่งโหมดไฟติงกราวด์ประกอบด้วยการต่อสู้ระหว่างท้องถิ่นและออนไลน์ เช่นเดียวกับโหมดฝึกและโหมดอาร์เคด โดยทั้งหมดนี้มีรูปแบบการเล่นต่อสู้แบบ 2 มิติที่คล้ายคลึงกับเกมก่อนหน้านี้ในซีรีส์ ซึ่งนักสู้สองคนใช้การโจมตีที่หลากหลายและความสามารถพิเศษเพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้ ส่วนโหมดเวิลด์ทัวร์เป็นโหมดเนื้อเรื่องสำหรับผู้เล่นเดี่ยวที่มีอวตารของผู้เล่นที่ปรับแต่งได้ โดยการสำรวจสภาพแวดล้อม 3 มิติด้วยรูปแบบการเล่นแอ็กชันผจญภัย และโหมดแบตเทิลฮับทำหน้าที่เป็นโหมดล็อบบีออนไลน์ โดยใช้อวตารของผู้เล่นที่ปรับแต่งได้จากโหมดเวิลด์ทัวร์ ร่วมกับคุณสมบัติอื่น ๆ ที่จะเปิดเผยในอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สตรีทไฟเตอร์ 6 ที่เฟซบุ๊ก
สตรีทไฟเตอร์ 6 ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
สตรีทไฟเตอร์ 6 ที่อินสตาแกรม
สวมรอยพยัคฆ์พิทักษ์โลก

| สวมรอยพยัคฆ์พิทักษ์โลก |
| --- | --- |
กำกับ: Kevin Donovan
บทภาพยนตร์: Michael J. Wilson Michael J. Leeson
เนื้อเรื่อง: Phil Hay Matt Manfredi Michael J. Wilson
อำนวยการสร้าง: Adam Schroeder John H. Williams
นักแสดงนำ: Jackie Chan Jennifer Love Hewitt Jason Isaacs
ดนตรีประกอบ: Christophe Beck John Debney
บริษัทผู้สร้าง: Blue Train Productions DreamWorks SKG Parkes/MacDonald Productions Vanguard Films 
ผู้จัดจำหน่าย: ดรีมเวิกส์พิกเจอส์
วันฉาย:   27 กันยายน ค.ศ. 2002 (2002-09-27) 
ความยาว: 98 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ   กวางตุ้งมาตรฐาน
ทุนสร้าง: $60 ล้าน
ทำเงิน: $105.5 ล้าน
สวมรอยพยัคฆ์พิทักษ์โลก (อังกฤษ: The Tuxedo) เป็นหนังแอคชั่น–คอมเมดี้สร้างเมื่อ ค.ศ. 2002 กำกับโดย เควิน โดโนแวน ร่วมกับแจ็กกี้ ชาน, เจนนิเฟอร์ เลิฟ ฮิววิต และเจสัน ไอแซ็กส์ เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการป้องกันแหล่งน้ำในสหรัฐโดยการทำลายอิเล็กโทรไลต์ที่มีแบคทีเรียให้หมด
การผลิต

ระหว่างการถ่ายทำที่โทรอนโท เฉินหลงและเลิฟ เฮวิตได้ปรากฎบนสื่อและได้อยู่ร่วมกับแฟนคลับ
การเผยแพร่ > บ็อกซ์ออฟฟิซ

หนังได้ลงทุนไป 60 ล้านดอลลาห์สหรัฐ ได้กำไรไป 50.5 ล้านดอลลาห์สหรัฐในสหรัฐอเมริกาและ 105.4 ล้านดอลลาห์สหรัฐทั่วโลก
การตอบรับ

ในรอตเทนโทเมโทส์ หนังได้เรตติ้ง 22% วัดจากรีวิวทั้ง 139 อัน ซึ่งเฉลี่ยได้ 4.3/10 ส่วนเมทาคริติกได้ให้คะแนนหนัง 30 ต่อ 100 คะแนน ส่วนโพลใน CinemaScore ได้ให้หนังอยู่ในเกรด B จากสเกลเกรด A+ ถึง F
เว็บที่เชื่อมโยง

The Tuxedo ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Tuxedo ที่รอตเทนโทเมโทส์
The Tuxedo ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
Jackie Chan interview for The Tuxedo เก็บถาวร 2007-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฮาจิเมะ ยามาซากิ

| ฮาจิเมะ ยามาซากิ |
| --- | --- |
山崎 元
เกิด: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1958(1958-05-08)
เสียชีวิต: 1 มกราคม ค.ศ. 2024(2024-01-01) (65 ปี)
อาชีพ: นักเศรษฐศาสตร์
ฮาจิเมะ ยามาซากิ (山崎 元, 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 - 1 มกราคม พ.ศ. 2567) เป็นนักวิจารณ์เศรษฐกิจชาวญี่ปุ่น เคยดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารสินทรัพย์ของสหพันธ์สมาคมสงเคราะห์พนักงานสาธารณะแห่งชาติ ผู้แทนบริษัทมายเบนช์มาร์กจำกัด นักวิจัยรับเชิญ ณ สถาบันวิจัยเศรษฐกิจหลักทรัพย์รากุเต็ง (2548 - มีนาคม 2566) ศาสตราจารย์พิเศษของคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยดกเกียว (ปี 2553 - 2558)
เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการสินทรัพย์ และการวิเคราะห์เศรษฐศาสตร์ทั่วไป มีบทบาทในด้านต่าง ๆ เช่น การจัดการเงิน เศรษฐศาสตร์ทั่วไป การเปลี่ยนอาชีพ และ การพัฒนาตนเอง
เขาได้รับการตรวจพบว่าเป็นมะเร็งหลอดอาหาร เมื่อเดือนสิงหาคม 2565 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2567
เสน่ห์รักสาวนักช้อป

| เสน่ห์รักสาวนักช้อป |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: พี.เจ. โฮแกน
เขียนบท: นวนิยาย โซเฟีย คินเซลลา บทภาพยนตร์ ทิม เฟิร์ธ เทรซีย์ แจ็กสัน
อำนวยการสร้าง: เจอร์รี บรัคไฮเมอร์
นักแสดงนำ: อิสลา ฟิชเชอร์  ฮิวจ์ แดนซี คริสเตน ริตเตอร์ จอห์น กู๊ดแมน โจอัน คูแซค จอห์น ลิธโกว์
กำกับภาพ: โจ วิลเลมส์
ตัดต่อ: วิลเลียม โกลด์เดนเบิร์ก
ดนตรีประกอบ: James Newton Howard
บริษัทผู้สร้าง: Jerry Bruckheimer Films 
ผู้จัดจำหน่าย: Touchstone Pictures
วันฉาย: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
ความยาว: 104 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทำเงิน: $108,332,743	
เสน่ห์รักสาวนักช้อป (อังกฤษ: Confessions of a Shopaholic) เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่องคำสารภาพของสาวนักช้อปฯ โดย โซเฟีย คินเซลลา ชุด สาวนักช้อปฯ กำกับภาพยนตร์โดย พี.เจ. โฮแกน และนำแสดงโดย อิสลา ฟิชเชอร์ ออกฉายเป็นครั้งแรกเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
นักแสดง

อิสลา ฟิชเชอร์ รับบท Rebecca Bloomwood
ฮิวจ์ แดนซี รับบท Luke Brandon
คริสเตน ริตเตอร์ รับบท Suze Cleath-Stuart
โจอัน คูแซค รับบท Jane Bloomwood
จอห์น กู๊ดแมน รับบท Graham Bloomwood
จอห์น ลิธโกว์ รับบท Edgar West
คริสติน สก็อตต์ โธมัส รับบท Alette Naylor
เลสลีย์ บิ๊บบ์ รับบท Alicia Billington
เฟร็ด อาร์มิเซน รับบท Ryan Koenig
จูลี ฮาเกอร์ตี้ รับบท Haley
โรเบิร์ต สแตนตัน รับบท Derek Smeathe
เวนดี้ มาลิค รับบท Miss Korch
เพลงประกอบภาพยนตร์

| ลำดับ | ชื่อเพลง | Artist | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Accessory" | Jordyn Taylor | 3:06 |
| 2. | "Fashion" | Lady Gaga | 2:51 |
| 3. | "Blue Jeans" | Jessie James and the Odd Balls | 3:56 |
| 4. | "Uncontrollable" | Adrienne Bailon | 3:30 |
| 5. | "Calling You" | Kat DeLuna | 3:20 |
| 6. | "Stuck with Each Other" | Akon, Shontelle | 3:20 |
| 7. | "Unstoppable" | Kat DeLuna | 3:49 |
| 8. | "Big Spender" | Bailon | 3:49 |
| 9. | "Bad Girl" | The Pussycat Dolls | 2:27 |
| 10. | "Again" | Natasha Bedingfield | 3:57 |
| 11. | "Takes Time To Love" | Trey Songz | 2:45 |
| 12. | "Girls Just Want to Have Fun" | Greg Laswell | 2:37 |
| 13. | "Don't Forget Me" | Macy Gray | 2:37 |
| 14. | "Shopaholic Suite" | James Newton Howard | 4:40 |
สไปเดอร์-แมน

| สไปเดอร์-แมน |
| --- | --- |
หน้าปกหนังสือการ์ตูน "อแมซซิงแฟนตาซี" ฉบับที่ 15 ที่ซึ่งไอ้แมงมุมปรากฏตัวเป็นครั้งแรก
ข้อมูลการจัดพิมพ์
ผู้จัดพิมพ์: มาร์เวลคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: อแมซซิงแฟนตาซี #15 (สิงหาคม 1962)
สร้างสรรค์โดย: สแตน ลี สตีฟ ดิตโก
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: ปีเตอร์ เบนจาบิน ปาร์คเกอร์
นามแฝง: Ricochet, Dusk,Prodigy, Hornet, Ben Reilly,  Scarlet Spider, Iron Spider, Captain Universe, The Liar
สปีชี่ส์: Human mutate
สังกัดทีม: อเวนเจอร์ส แฟนแทสติกโฟร์ ฟิวเจอร์ ฟาวน์เดชัน นิวอเวนเจอร์ส Jean Grey School for Higher Learning Web-Warriors
พลพรรค: แบล็ค แคท พลอว์เลอร์ ซิลค์ สไปเดอร์-แมน (ไมล์ โมราเลส) เดดพูล สไปเดอร์-เกว็น กัปตันอเมริกา ไอรอนแมน
ความสามารถ:  สติปัญญาระดับอัจฉริยะ  นักวิทยาศาสตร์และนักประดิษฐ์ที่เชี่ยวชาญ  ความแข็งแรง, ความเร็ว, ความทนทานและความคล่องตัว เหนือมนุษย์  มีความสามารถในการยึดติดกับพื้นผิวเกือบทุกแบบ  รู้อนาคตด้วยสไปเดอร์-เซนส์  ใช้เครื่องยิงใยจากข้อมือ 
สไปเดอร์-แมน (อังกฤษ: Spider-Man) เป็นตัวการ์ตูนยอดมนุษย์สัญชาติอเมริกัน สร้างโดย สแตน ลี และ สตีฟ ดิตโก ของสังกัดมาร์เวลคอมิกส์ (Marvel Comics) ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในอแมซซิงแฟนตาซี ฉบับที่ 15 (สิงหาคม พ.ศ. 2505) ในปัจจุบันนี้ ไอ้แมงมุมถือเป็นหนึ่งในตัวละครยอดมนุษย์ที่โด่งดังที่สุดในโลก และยังคงประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์
ในตอนที่ไอ้แมงมุมได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 60 ในเวลานั้น ตัวละครที่เป็นวัยรุ่นในหนังสือการ์ตูนยอดมนุษย์ของอเมริกา มักจะมีบทบาทเทียบเท่าตัวประกอบเท่านั้น แต่การ์ตูนชุดไอ้แมงมุมได้พังกรอบเหล่านี้ออกไป โดยให้ตัวไอ้แมงมุม ซึ่งยังเป็นวัยรุ่นอยู่ มีบทบาทของวีรบุรุษตัวเอก ที่มี "ความสนใจเฉพาะตัว พร้อมกับการถูกปฏิเสธ ความขัดสน และความอ้างว้าง" ด้วยลักษณะเช่นนี้เอง ไอ้แมงมุมจึงสามารถดึงดูดความสนใจจากผู้อ่านอายุน้อยได้
นอกจากจะเป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนแล้ว ไอ้แมงมุมยังปรากฏตัวในสื่ออื่น ๆ ด้วย ไม่ว่าจะเป็นแอนิเมชัน ละครชุดทางโทรทัศน์ คอลัมภ์การ์ตูนในหนังสือพิมพ์ วิดีโอเกม และภาพยนตร์ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูง
มาร์เวลได้ตีพิมพ์หนังสือการ์ตูนชุดไอ้แมงมุมออกมาจำนวนหนึ่ง โดยชุดแรกมีชื่อว่า "ดิอแมซซิงสไปเดอร์แมน" (The Amazing Spider-Man) ในหนังสือการ์ตูนแต่ละชุด จะแสดงให้เห็นพัฒนาการของตัวละครปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ตั้งแต่เป็นนักเรียนขี้อาย นักศึกษามีปัญหา ครูสอนวิชาวิทยาศาสตร์ จนถึงสมาชิกของคณะยอดมุนษย์ที่ชื่อ "อเวนเจอร์ส" (Avengers) ส่วนในการ์ตูนชุด "สไปเดอร์เกิร์ล" (Spider-Girl) ปาร์คเกอร์ยังมีสถานะเป็นนักวิทยาศาสตร์และพ่ออีกด้วย
สไปเดอร์-แมนปรากฏตัวในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ซึ่งรับบทโดยทอม ฮอลแลนด์ ในภาพยนตร์ได้แก่กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก, สไปเดอร์แมน: โฮมคัมมิ่ง, อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล และสไปเดอร์-แมน ฟาร์ ฟรอม โฮม
ชีวประวัติปีเตอร์ ปาร์คเกอร์/ไอ้แมงมุม

ในครั้งที่ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เป็นเพียงวัยรุ่นเด็กเรียนคนหนึ่งจากฟอเรสท์ฮิลส์ (Forest Hills) นครนิวยอร์ก ที่ต่อมาถูกแมงมุมอาบกัมมันตภาพรังสีกัดในระหว่างที่เขากำลังศึกษาการทดลองทางวิทยาศาสตร์อยู่ เขาได้รับพลังพิเศษต่าง ๆ จากแมงมุมตัวนั้น และหลังจากนั้น เขาก็พยายามที่จะเป็นดาราโทรทัศน์ด้วยการไปสมัครเป็นนักมวยปล้ำ แต่แล้ววันหนึ่ง ก็ได้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อเขาได้พลาดการหยุดยั้งอาชญากรคนหนึ่งเอาไว้ทั้งที่มีโอกาส จนเป็นเหตุให้อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา อาชญากรคนเดียวกันนั้นได้ทำร้ายลุงเบน (Uncle Ben) ซึ่งเป็นผู้ที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็กจนเสียชีวิต หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น ปาร์คเกอร์ก็ได้เรียนรู้ว่า พลังอันยิ่งใหญ่ที่เขาได้รับมานั้น มันจะต้องมาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ด้วย เขาจึงกลายมาเป็นไอ้แมงมุมหรือสไปเดอร์แมนและใช้พลังพิเศษที่เขามีทำหน้าที่ปกป้องความสงบสุขของประชาชนในที่สุด
หลังจากลุงของเขาถึงแก่กรรมไป ปาร์คเกอร์และป้าเมย์ (Aunt May) ผู้ที่เขาอาศัยด้วยและเลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็กอีกคนหนึ่ง ก็เริ่มขัดสนด้านเงินทองมากขึ้น เขาจึงต้องไปทำงานเป็นช่างถ่ายภาพให้กับสำนักหนังสือพิมพ์เดลีบูเกิล (Daily Bugle) และขายภาพให้กับเจ. โจนาห์ เจมสัน (J. Jonah Jameson) ผู้ที่ชอบนำเอาความรู้สึกส่วนตัวใส่ลงในหัวข่าวหนังสือพิมพ์เสมอ
หลังจากที่เขาได้ต่อสู้กับศัตรูของเขาครั้งแรก ปาร์คเกอร์ได้พบว่าการดำเนินชีวิตระหว่างชีวิตส่วนตัวกับชีวิตภายใต้ชุดแมงมุมนั้นเป็นสิ่งที่ยากลำบาก จนบางครั้งเขาก็พยายามจะเลิกสิ่งที่เขาทำ
ทางด้านศัตรูของเขานั้น ก็มักจะเข้าทำร้ายคนรอบกายที่เขารักอยู่เสมอ โดยครั้งที่สำคัญที่สุดก็คือ ครั้งที่กรีนกอบลินได้ฆาตกรรมเกว็น สแตซี (Gwen Stacy) คนรักคนแรกของเขา แต่ถึงแม้ว่าความตายของเธอจะคอยหลอกหลอนเขาตลอดเวลา ในเวลาต่อมาปาร์คเกอร์ก็ได้เข้าพิธีวิวาห์กับแมรี เจน วัตสัน (Marry Jane Watson) โดยเนื้อเรื่องต่อจากนั้น ก็มีการเปิดเผยให้เห็นถึงอัตลักษณ์ของเขาในฐานะของบุคคลธรรมดาคนหนึ่ง และปัญหามากมายที่เขาต้องประสบมากขึ้น
พลังพิเศษและอุปกรณ์ต่าง ๆ > พลังพิเศษ

หลังจากที่ถูกแมงมุมกัมมันตภาพรังสีกัดในระหว่างที่เขากำลังศึกษาการทดลองทางวิทยาศาสตร์ ในชั้นเรียนอยู่นั้น ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ก็ได้พบกับสิ่งแปลกใหม่บางอย่างที่เข้ามาในร่างกายของเขา นั่นก็คือพลังพิเศษที่เขาได้รับจากแมงมุมตัวนั้นนั่นเอง
ในเนื้อเรื่องดั้งเดิมของสแตน ลี และสตีฟ ดิตโก นั้น ไอ้แมงมุมมีความสามารถในการเกาะไต่กำแพงได้ มีความแข็งแกร่งที่เหนือวิสัยมนุษย์พึงมี มีสัมผัสที่ 6 ที่เรียกว่า “สัมผัสแมงมุม” (spider-sense) ที่คอยเตือนเขาถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา มีความสมดุลของร่างกายที่ดีเยี่ยม และมีความเร็วกับความคล่องตัวเกินมนุษย์ทั่วไป เมื่อมาถึงเนื้อเรื่องที่ได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2548 และ พ.ศ. 2549 ความสามารถของไอ้แมงมุมก็ยิ่งมีความใกล้เคียงกับแมงมุมจริง ๆ มากขึ้น นั่นคือเขาสามารถพ่นใยแมงมุมจริงออกมาจากมือได้ มีเหล็กในพิษที่งอกมาจากแขน มีความสามารถที่จะติดยึดสิ่งของต่าง ๆ กับหลังของเขาได้ สามารถควบคุมสัมผัสแมงมุมเพื่อใช้ในการสืบค้นร่องรอยต่าง ๆ ได้ สามารถมองเห็นในที่อับแสงได้ และยังมีความแข็งแกร่งกับความเร็วที่เพิ่มสูงขึ้นกว่าเดิม
นอกจากพลังพิเศษที่เขาได้รับแล้ว ร่างกายในระดับองค์รวมและอวัยวะภายในของเขา ไม่ว่าจะเป็นองค์ประกอบของกระดูก เนื้อเยื่อที่ยึดกระดูกเข้าหากัน และระบบประสาทต่าง ๆ ก็ยังมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นอย่างมาก นอกจากนั้น กล้ามเนื้อของเขาก็ยังพัฒนาเพิ่มขึ้น
พลังพิเศษและอุปกรณ์ต่าง ๆ > อุปกรณ์เสริม

ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เป็นตัวการ์ตูนที่มีพรสวรรค์และเป็นอัจฉริยะในการประยุกต์ใช้ความรู้ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นวิทยาศาสตร์ เคมี หรือฟิสิกส์ เพื่อเสริมให้พลังของเขาแข็งแกร่งขึ้น ซึ่งนอกเหนือจากพลังพิเศษแล้ว เขายังได้สร้างอุปกรณ์ต่าง ๆ ขึ้นมาเพื่อใช้ควบคู่กับพลังของเขาอีกด้วย โดยอุปกรณ์ที่ถือเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของไอ้แมงมุมก็คือ เครื่องยิงใยแมงมุม (web-shooter) ที่เขาพัฒนาขึ้นมาตั้งแต่เขาเป็นวัยรุ่น อุปกรณ์นี้สามารถปล่อยสารประกอบที่มีความเหนียวอย่างมากคล้ายใยแมงมุม ซึ่งจะสลายตัวไปหลังจากที่ถูกปล่อยออกมาแล้ว 2 ชั่วโมง ไอ้แมงมุมจะติดเครื่องยิงใยแมงมุมนี้เอาไว้บริเวณข้อมือด้านในทั้งสองข้าง โดยจะมีสวิทช์ควบคุมการปล่อยอยู่บริเวณฝ่ามือ ซึ่งรูปแบบของสารประกอบที่ปล่อยออกมานั้น ก็มีรูปร่างที่ต่างกันขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ในการใช้ ไม่ว่าจะเป็นแบบสายยาวที่ใช้แทนเชือกในการโหนตัว แบบตาข่าย หรือแบบลูกกลมที่ใช้ในการยิงอาวุธในมือของศัตรูหรือยิงใส่ตาของศัตรู ทำให้ศัตรูมองไม่เห็นไปชั่วขณะ นอกจากนั้นแล้ว เขายังสามารถทอสารประกอบดังกล่าวให้กลายเป็นรูปทรงกลมหรือครึ่งทรงกลมมาห่อหุ้มร่างกายเพื่อป้องกันตนเองหรือห่อหุ้มบริเวณมือเพื่อใช้แทนนวม หรือเป็นปีกขนาดใหญ่เพื่อใช้แทนเครื่องร่อน
นอกจากเครื่องยิงใยแมงมุม ปาร์คเกอร์ยังได้ประดิษฐ์เครื่องนำร่องแมงมุม (spider-tracer) ซึ่งเป็นอุปกรณ์รูปร่างคล้ายแมงมุมติดสัญญาณไฟที่สามารถฉายภาพ “สัญญาณแมงมุม” (Spider-Signal) ได้ โดยต่อมาปาร์คเกอร์ยังได้ปรับแต่งเครื่องนำร่องแมงมุมนี้ให้มีกล้องถ่ายภาพติดเอาไว้เพื่อถ่ายภาพได้แบบอัตโนมัติ
ปาร์คเกอร์ยังได้ใช้ประโยชน์จากสิ่งประดิษฐ์ของเบ็น เรลลี (Ben Reilly, มนุษย์เทียมที่โคลนมาจากตัวของปาร์คเกอร์เอง) ที่เรียกว่า “อิมแพ็คท์เว็บบิง” (impact-webbing) ซึ่งใช้ยิงกระสุนลูกปรายที่สามารถแผ่ออกมาเป็นใยแมงมุมหนา ๆ เพื่อห่อหุ้มร่างของผู้ที่ถูกยิงได้
พลังพิเศษและอุปกรณ์ต่าง ๆ > ความสามารถด้านการต่อสู้

ไอ้แมงมุมเป็นตัวการ์ตูนยอดมนุษย์ที่มีประสบการณ์การต่อสู้มากที่สุดตัวหนึ่งในจักรวาลของมาร์เวล ซึ่งถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยได้รับการฝึกฝนโดยตรงทางด้านนี้เลยก็ตาม แต่เขาก็ได้รับมันจากการร่วมงานกับยอดมนุษย์ตัวอื่น ๆ จากประสบการณ์เหล่านี้เอง ทำให้ไอ้แมงมุมสามารถเอาชนะศัตรูของเขาได้ด้วยพลังและความสามารถอันมหาศาล
รูปแบบการต่อสู้ของเขาจะเป็นแบบที่ไร้รูปแบบ โดยใช้ประโยชน์จากความคล่องแคล่ว ความแข็งแกร่ง ความเร็ว และความสมดุล ที่ผสมกับประโยชน์จากสัมผัสแมงมุมที่เขามี ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ความสามารถในการต่อสู้ส่วนใหญ่ของเขามาจากไหวพริบในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าผสมกับการใช้สติปัญญาและสงครามจิตวิทยา ไม่ว่าจะเป็นการพูดเล่นมุขตลก เล่นลิ้น และเย้ยหยัน เพื่อให้คู่ต่อสู้โมโหคลุ้มคลั่ง และช่วยให้ตนเองสามารถรับมือกับความกลัวและความกังวลต่าง ๆ ที่มีสิทธิ์เกิดขึ้นระหว่างการต่อสู้ได้
พลังพิเศษและอุปกรณ์ต่าง ๆ > เครื่องแบบ

ไอ้แมงมุมมีเครื่องแบบประจำตัวไม่มากนัก ชุดที่เห็นได้ชัดเจนที่สุด นั่นคือ ชุดแมงมุมสีแดง-น้ำเงินที่ใส่เป็นประจำแทบจะทุกตอน ชุดสีขาว-ดำคล้ายมนุษย์ต่างดาว (ภายหลัง ชุดนี้ได้ถูกพัฒนาไปเป็นเครื่องแบบที่เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับตัวไอ้แมงมุม) และชุดไอออน 
สไปเดอร์ (iron spider) ที่สร้างขึ้นมาโดยเทคโนโลยีชั้นสูง ซึ่งออกแบบโดยโทนี สตาร์ค (Tony Stark) หรือไอร์ออนแมน (Ironman) เพื่อนยอดมนุษย์อีกตัวหนึ่ง นอกจากนั้นแล้ว ในชุดปกติแดงน้ำเงินของไอ้แมงมุม บางครั้งจะมีใยแมงมุมเชื่อมระหว่างต้นแขนกับข้างลำตัวด้วย ขึ้นอยู่กับการตีความของศิลปินที่วาดแต่ละคน
แอกเซล อลองโซ (Axel Alonso) บรรณาธิการของหนังสือการ์ตูนไอ้แมงมุม ได้ให้สัมภาษณ์เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ว่า ไอ้แมงมุมในหนังสือการ์ตูนจะกลับมาใส่ชุดเครื่องแบบสีดำอีกครั้ง โดยจะเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2550 เป็นต้นไป เพื่อสอดรับกับชุดสีดำที่ไอ้แมงมุมในภาพยนตร์เรื่อง “ไอ้แมงมุม 3” (Spider-Man 3) ที่ได้เข้าฉายทั่วโลกในช่วงเวลานั้น ใส่พอดี