stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกลม็อง ล็องแกล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ล็องแกลกับสโมสรเซบิยาใน ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เกลม็อง นีกอลา โลร็อง ล็องแกล
วันเกิด:   (1995-06-17) 17 มิถุนายน ค.ศ. 1995 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  โบแว ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.86 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ทอตนัมฮอตสเปอร์ (ยืมจากบาร์เซโลนา)
สโมสรเยาวชน
2001–2007:  อาแอมแอ็ส มงเชอเวรย
2007–2010:  อูว์แอ็ส ช็องตียี
2010–2013:  น็องซี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2014 |  น็องซี เบ |  33 |  (6) |
| 2013–2016 |  น็องซี |  77 |  (2) |
| 2017–2018 |  เซบิยา |  52 |  (3) |
| 2018– |  บาร์เซโลนา |  105 |  (4) |
| 2022– |  → ทอตนัมฮอตสเปอร์ (ยืม) |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2010–2011 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 16 ปี |  6 |  (0) |
| 2011–2012 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 17 ปี |  14 |  (0) |
| 2012 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 18 ปี |  3 |  (0) |
| 2013 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 19 ปี |  6 |  (0) |
| 2014 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 20 ปี |  2 |  (0) |
| 2015–2016 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 21 ปี |   |   |
| 2019– |  ฝรั่งเศส |  15 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22:14, 22 พฤษภาคม 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 13 พฤศจิกายน 2021
เกลม็อง นีกอลา โลร็อง ล็องแกล (ฝรั่งเศส: Clément Nicolas Laurent Lenglet; เกิด 17 มิถุนายน ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่แอสตันวิลลา สโมสรในพรีเมียร์ลีก โดยยืมจากสโมสรบาร์เซโลนา และทีมชาติฝรั่งเศส
ล็องแกลเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับน็องซีโดยได้ลงเล่น 85 ครั้งนับตั้งแต่เปิดตัวใน ค.ศ. 2013 และคว้าแชมป์ลีกเดอในฤดูกาล 2015–2016 ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 เขาเข้าร่วมสโมสรเซบิยาด้วยค่าตัว 5 ล้านยูโร โดยลงเล่น 73 ครั้ง ทำประตูไป 4 ประตู ในช่วงเวลา 18 เดือน ก่อนจะย้ายไปยังสโมสรบาร์เซโลนาด้วยค่าตัว 35 ล้านยูโร
ระดับทีมชาติ

ในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ล็องแกล ได้ถูกดีดีเย เดช็อง เรียกติดทีมชาติฝรั่งเศสชุดใหญ่ เพื่อแข่งขันเกมกระชับมิตรกับโบลิเวีย และรอบคัดเลือกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 กับอันดอร์รา และตุรกี โดยเขาได้ประเดิมสนามในนัดกับอันดอร์รา 4–0 ในวันที่ 11 มิถุนายน ในวันที่ 10 กันนายน ปีเดียวกัน เขาได้ลงเล่นพบกับอันดอร์ราอีกครั้ง ในนัดนี้เขาสามารถทำประตูได้ช่วยให้ทีมเอาชนะ 3–0 ที่สตาดเดอฟร็องส์
ล็องแกล ได้ถูกเรียกติดทีมชาติเพื่อแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 โดยเขาได้ลงเล่นเพียงนัดเดียวในนัดที่พบกับสวิตเซอร์แลนด์ โดยเดช็องเลือกใช้แผนการเล่น 3–5–2 หลังจากการบาดเจ็บของลูกัส แอร์น็องแดซ และลูว์กา ดีญ แบ็กซ้ายทั้งสองคน เขาถูกตำหนิอย่างกว้างขวางในการเสียประตูแรกให้กับฮาริส เซเฟรอวิช ที่เอาชนะเขาในการพยายามโหม่งบอลได้ เขาถูกเปลี่ยนตัวออกในครึ่งแรกโดยกีงส์แล กอมาน โดยสุดท้ายฝรั่งเศสแพ้การดวลลูกโทษหลังจากเสมอใน 120 นาที 3–3
เกียรติประวัติ

น็องซี
ลีกเดอ: 2015–16
บาร์เซโลนา
ลาลิกา: 2018–19
โกปาเดลเรย์: 2020–21; รองชนะเลิศ: 2018–19
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

โปรไฟล์ ที่เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
เกลม็อง ล็องแกล – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
ประวัติของ เกลม็อง ล็องแกล ที่ BDFutbol
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์  |
| --- | --- |
 1 โยริส  4 โรเมโร  5 ฮอยปีแยร์  7 ซน (c)  8 บิสซูมา  9 รีชาร์ลีซง  10 แมดดิสัน  11 บรายัน  12 เอเมอร์สัน  13 วิคาริโอ  14 เปริชิช  15 ไดเออร์  17 โรเมโร  18 โล เซลโซ  19 เซสเซยง  20 ฟอร์สเตอร์  21 กูลูเชฟสกี  22 จอห์นสัน  23 ปอร์โร  27 โซโลมอน  29 ซาร์  30 เบนตังกูร์  33 เดวิส  35 ฟิลลิปส์  36 เบลิซ  37 ฟัน เดอ แฟ็น  38 อูดอกี  40 ออสติน  41 ไวต์แมน  43 จอห์น  51 คาร์ก  77 แอบบอตต์   ผู้จัดการ: พอสเตคอกลู 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฝรั่งเศส – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 โยริส (c)  2 ปาวาร์  3 กีมแปมเบ  4 วาราน  5 ล็องแกล  6 ปอกบา  7 กรีแยซมาน  8 เลอมาร์  9 ฌีรู  10 อึมบาเป  11 แดมเบเล  12 ตอลีโซ  13 ก็องเต  14 ราบีโย  15 ซูมา  16 ม็องด็องดา  17 ซีซอโก  18 ดีญ  19 แบนเซมา  20 กอมาน  21 แอร์น็องแดซ  22 แบน แยแดร์  23 แมญ็อง  24 ดูว์บัว  25 กูนเด  26 ตูว์ราม  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  1 โยริส (c)  2 ปาวาร์  3 กีมแปมเบ  4 วาราน  5 ล็องแกล  6 ปอกบา  7 กรีแยซมาน  8 เลอมาร์  9 ฌีรู  10 อึมบาเป  11 แดมเบเล  12 ตอลีโซ  13 ก็องเต  14 ราบีโย  15 ซูมา  16 ม็องด็องดา  17 ซีซอโก  18 ดีญ  19 แบนเซมา  20 กอมาน  21 แอร์น็องแดซ  22 แบน แยแดร์  23 แมญ็อง  24 ดูว์บัว  25 กูนเด  26 ตูว์ราม  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  |
เขตอัครบิดร

เขตอัครบิดร (อังกฤษ: Patriarchate) เป็นเขตอำนาจการปกครองของอัครบิดร อัครบิดรในศาสนาคริสต์ ได้แก่
มุขนายกสูงสุดในนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ เดิมมีห้าตำแหน่งจึงเรียกว่า "เบญจาธิปไตย" ประกอบด้วยมุขนายกแห่งกรุงโรม คอนสแตนติโนเปิล อะเล็กซานเดรีย แอนติออก และเยรูซาเลม แต่ปัจจุบันมีเก้าตำแหน่ง โดยรวมมุขนายกแห่งเซอร์เบีย รัสเซีย จอร์เจีย บัลแกเรีย และโรมาเนีย
ตำแหน่งมุขนายกระดับสูง 10 ตำแหน่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ได้แก่ 7 อัครบิดรแห่งตะวันออก (6 องค์จากฝ่ายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และอีกองค์เป็นอัครบิดรละตินแห่งเยรูซาเลม) และลิสบอน เวนิส และอีสต์อินดีส์
ประวัติ

ตำแหน่งอัครบิดรเดิมมี 5 ตำแหน่ง ประกอบด้วยสมเด็จพระสันตะปาปาซึ่งเป็นอัครบิดรแห่งโรม อัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล อัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรีย อัครบิดรแห่งแอนติออก และอัครบิดรแห่งเยรูซาเลม ในปี ค.ศ. 1054 เกิดศาสนเภทรตะวันออก-ตะวันตก (East-West Schism) ทำให้คริสตจักรแยกออกเป็นเขตอัครบิดรที่ใช้ภาษาละติน คือนิกายโรมันคาทอลิกในปัจจุบัน และสี่เขตอัครบิดรที่ใช้ภาษากรีกซึ่งเป็นนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในปัจจุบัน ส่วนอัครบิดรแห่งแอนติออกย้ายสำนักไปตั้งที่ดามัสกัสในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในระหว่างสมัยการปกครองของพวกมามลุคชาวอียิปต์ผู้มาพิชิตซีเรีย แม้ว่าจะตั้งอยู่ในดามัสกัสแล้ว แต่ตำแหน่งนี้ก็ยังเรียกว่าอัครบิดรแห่งแอนติออก
ตำแหน่งอัครบิดรของออร์ทอดอกซ์ทั้งสี่ อันได้แก่ คอนสแตนติโนเปิล อะเล็กซานเดรีย แอนติออก และเยรูซาเลม และหนึ่งตำแหน่งทางตะวันตกในกรุงโรมถือกันว่าเป็นตำแหน่ง “ผู้อาวุโส”  (กรีก: πρεσβυγενή หรือ παλαίφατα หรือ “ผู้เกิดก่อน” "of ancient fame") โดยแต่ละตำแหน่งก็มีหนึ่งในอัครทูตเป็นอัครบิดรองค์แรก ได้แก่ นักบุญอันดรูว์ นักบุญมาระโกผู้นิพนธ์พระวรสาร นักบุญซีโมนเปโตร นักบุญยากอบผู้ชอบธรรม และนักบุญเปโตรอีกครั้งตามลำดับ
ในบางประเทศให้เขตอัครบิดร (Patriarchate) มีสถานะเป็นนิติบุคคลคือถือว่าเป็นบรรษัท (corporation) แบบหนึ่ง สามารถดำเนินการฟ้องร้องคดีในศาลได้
ดูเพิ่ม

มุขมณฑล
อีซาแบลแห่งฝรั่งเศส

| อีซาแบลแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ดำรงพระยศ: 25 มกราคม ค.ศ. 1308 - 20 มกราคม ค.ศ. 1327

พระราชสมภพ: ราว ค.ศ. 1295 ปารีส ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
สวรรคต: 22 สิงหาคม ค.ศ. 1358 (ประมาณ 63 พรรษา)
คู่อภิเษก: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระราชบุตร: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
ราชวงศ์: แพลนทาเจเน็ท
พระราชบิดา: พระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: สมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 1 แห่งนาวาร์
อีซาแบลแห่งฝรั่งเศส ( อังกฤษ: Isabella of France;ฝรั่งเศส: Isabelle de France; ค.ศ.1295 - 22 สิงหาคม ค.ศ.1358) บางครั้งถูกบรรยายไว้ว่าเป็น นางหมาป่าแห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชินีแห่งอังกฤษในฐานะพระมเหสีของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งอังกฤษตั้งแต่ ค.ศ.1326 จนถึง ค.ศ.1330 พระองค์เป็นพระราชบุตรที่รอดชีวิตคนสุดท้องและพระธิดาคนเดียวของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีนาถฌานที่1 แห่งนาวาร์ พระราชินีอีซาแบลเป็นที่เลื่องลือในตอนนั้นในเรื่องของความงาม, ทักษะการทูต และความเฉลียวฉลาด
พระราชินีอีซาแบลเสด็จถึงอังกฤษเมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษา ในช่วงยุคแห่งความขัดแย้งที่เติบโตขึ้นระหว่างกษัตริย์กับกลุ่มของบารอนที่มีอำนาจ พระสวามีคนใหม่ของพระองค์มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ในเรื่องของการอุปถัมภ์ค้ำชูคนโปรดของพระองค์ เพียซ กาเวสตัน จนมากเกินควร แต่พระราชินีสนับสนุนพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดในช่วงปีแรกๆ ทรงสร้างความสัมพันธ์ที่เป็นไปด้วยดีกับเพียซและใช้ความสัมพันธ์กับระบอบกษัตริย์ฝรั่งเศสของพระองค์ค้ำจุนพลังและอำนาจของตนเอง ทว่าหลังการตายด้วยน้ำมือของพวกบารอนของเพียซ กาเวสตันใน ค.ศ.1312 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดหันไปหาคนโปรดคนใหม่ ฮิวจ์ เดสเปนเซอร์ ผู้ลูก และพยายามเอาคืนพวกบารอน ผลที่ได้คือสงครามเดสเปนเซอร์และยุคแห่งความเก็บกดภายในประเทศทั่วทั้งอังกฤษ อีซาแบลไม่สามารถทนกับฮิวจ์ เดสเปนเซอร์ได้และใน ค.ศ.1325 ชีวิตแต่งงานกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดของพระองค์ก็มาถึงจุดแตกหัก
ทรงเดินทางไปฝรั่งเศสภายใต้การอำพรางว่าเป็นภารกิจทางการทูต ราชินีอีซาแบลเริ่มต้นความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับโรเจอร์ มอร์ติเมอร์ และทั้งสองตกลงใจที่จะปลดพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดลงจากตำแหน่งและขับไล่ตระกูลเดสเปนเซอร์ออกไป พระราชินีกลับมาอังกฤษพร้อมกับกองทัพทหารรับจ้างกลุ่มเล็กๆ ใน ค.ศ.1326 รีบเคลื่อนตัวไปทั่วอังกฤษอย่างรวดเร็ว กองทัพของกษัตริย์ทอดทิ้งพระองค์ พระราชินีอีซาแบลปลดพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดลงจากตำแหน่ง ทรงกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในนามของพระโอรส พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 หลายคนเชื่อว่าหลังจากนั้นพระราชินีอีซาแบลจัดการฆาตกรรมพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 รัชสมัยของพระราชินีอีซาแบลกับมอร์ติเมอร์เริ่มแตกเป็นเสี่ยงๆ ส่วนหนึ่งเพราะการใช้จ่ายที่สุรุ่ยสุร่ายของพระองค์ แต่ก็เป็นเพราะการแก้ไขปัญหาระยะยาวที่สำเร็จแต่ไม่เป็นที่นิยมของพระราชินี เช่น สงครามกับสกอตแลนด์ ด้วย
ใน ค.ศ.1330 พระราชโอรสของอีซาแบล พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ปลดมอร์ติเมอร์ลงจาตำแหน่งบ้าง ทรงยึดเอาอำนาจของพระองค์กลับมาและประหารชีวิตคนรักของพระราชินีอีซาแบล ทว่าพระราชินีไม่ได้ถูกลงโทษ และชีวิตที่เหลืออยู่อีกหลายปีของพระองค์มีความสำคัญ—แม้จะไม่ใช่ที่ราชสำนักของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด—จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ.1358
ชีวิตช่วงต้นและการอภิเษกสมรส

อีซาแบลแห่งฝรั่งเศสเสด็จพระราชสมภพในปารีส ทรงเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 1 แห่งนาวาร์ พระราชธิดาของพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งนาวาร์ ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับการเสด็จพระราชสมภพของพระองค์เหลือรอดอยู่ แต่การคำนวณจากวันอภิเษกสมรสทำให้เข้าใจว่าอยู่ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤษจิกายน ค.ศ.1295
พระราชินีอีซาแบลใช้เวลาในวัยเด็กในชาโต เดอ ลูฟร์และปาเลส์ เดอ ลา ซิเต ในปารีส พระองค์ได้รับการดูแลโดยธีโอฟาเนีย เดอ แซ็งต์-ปิแอร์ นางพยาบาลส่วนพระองค์และได้รับการศึกษาอย่างดี พัฒนาความรักในการอ่านที่จะอยู่ติดตัวพระองค์ไปตลอดชีวิต คนในสมัยเดียวกันยังแสดงความเห็นถึงความเฉลียวฉลาดและบุคคลิกที่มีเสน่ห์ของพระองค์ เช่นเดียวกับพระบิดา พระเจ้าฟิลิปที่ 4 ความงามของพระราชินีอิซาเบลลาเป็นที่พูดถึงในเวลานั้น
พระเจ้าฟิลิปผู้รูปงามเป็นที่รู้จักในชื่อ "เลอ เบล" (ผู้รูปงาม) เนื่องจากรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลา พระมารดาของพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถฌานแห่งนาวาร์ ถูกบรรยายไว้โดยคนในสมัยเดียวกันว่าเป็นผู้หญิงรูปร่างท้วมและธรรมดา พระเชษฐาของพระราชินีอีซาแบล หลุยส์, ฟิลิป และชาร์ล กลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสตามลำดับ
พระราชินีอีซาแบลถูกหมั้นหมายกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษโดยพระราชบิดาในตอนที่พระองค์ยังทรงพระเยาว์ ข้อเสนอได้รับการพูดคุยใน ค.ศ.1298 ในตอนที่พระราชินีอีซาแบลมีพระชนมายุไม่ถึง 3 พรรษา หลังความล่าช้าที่ยาวนานอันเนื่องมาจากความขัดแย้งในเงื่อนไขของสัญญาการอภิเษกสมรส สุดท้ายทั้งสองพระองค์ก็อภิเษกสมรสกับที่บูโลญ-ซูร์-แมร์ เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ.1308 ในตอนที่พระราชินีอีซาแบลพระชนมายุ 12 พรรษา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดกับพระราชินีอีซาแบลเป็นพระญาติลำดับที่สองที่ห่างกันหนึ่งขั้น และมีบรรพบุรุษร่วมกันคือเรมอน เบเรนเกร์ เคานต์แห่งโพรงว็องซ์ กับภรรยา เบียทริซแห่งซาวัว พระปัยกี (ทวด) ทางฝั่งบิดาของพระราชินีอิซาเบลลา มาร์การิดาแห่งโพรว็องซ์ พระราชินีแห่งฝรั่งเศส เป็นพระเชษฐภคินีของพระอัยกี (ปู่) ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด อะลีอูโนแห่งโพรว็องซ์ พระราชินีอีซาแบลได้นำสายเลือดของกษัตริย์แซ็กซัน พระเจ้าแฮโรลด์ที่ 2 กลับมาสู่ราชตระกูลอังกฤษอีกครั้ง พระองค์เป็นพระนัดดา (หลานย่า) ของพระราชินีอิซาเบลแห่งอารากอน พระมเหสีของพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส พระมารดาของพระราชินีอิซาเบลลาแห่งอารากอน วิโอลันต์แห่งฮังการี เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าอันดราชที่ 2 แห่งฮังการี พระนัดดา (หลานปู่) ของพระเจ้ากีซาที่ 2 แห่งฮังการี ที่มีกับพระราชินียูโฟรซีนแแห่งเคียฟ พระนัดดา (หลานย่า) ของพระราชธิดาของพระเจ้าแฮโรลด์ กีธาแห่งเวสเซ็กซ์ ที่เสกสมรสกับวลาดิเมียร์ที่ 2 โมโนมัคแห่งเคียฟ
การเป็นพระราชินี

พระสวามีของพระองค์เป็นคนรูปงาม แต่พัวพันกับเรื่องรักๆใคร่ๆ กับชายคนโปรดหลายคน ในตอนที่อภิเษกสมรส พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมีความสัมพันธ์อยู่กับเพียซ กาเวสตัน เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์ ความสัมพันธ์เริ่มขึ้นในช่วงรัชสมัยของพระบิดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ที่มักจะผิดใจกับพระโอรสคนโตอยู่บ่อยครั้ง ทรงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเรื่องที่ว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมีความรักใคร่ให้กับกาเวสตันมากเกินไป ว่ากันว่าพระองค์จิกผมของพระโอรสและดึงมันออกมา พระองค์เนรเทศกาเวสตันข้อหาพยายามรักษาความสัมพันธ์ไว้ แต่ไม่นานหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเรียกตัวคนรักของพระองค์กลับมา มอบเอิร์ลดอมแห่งคอร์นวอลให้กับเขาและให้เขาแต่งงานกับพระนัดดา (หลานอา) ของพระองค์ มาร์กาเร็ต เดอ แคลร์ กาเวสตันเย่อหยิ่ง มีนิสัยไม่รอบคอบและหัวรั้น ซึ่งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมองว่ามีเสน่ห์ ในงานฉลองการอภิเษกสมรสของทั้งคู่ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดชอบที่จะนั่งกับคนโปรดของพระองค์มากกว่าพระราชินีอีซาแบล ซึ่งสร้างความโกรธเคืองเป็นอย่างมากแก่พระปิตุลา (อา) ของอีซาแบล หลุยส์ เคานต์แห่งอีปโรซ์ กับชาร์ล เคานต์แห่งวาลัวส์ เพื่อเพิ่มความเจ็บช้ำน้ำใจให้มากขึ้น พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมอบอัญมณีของพระราชินีอีซาแบลให้กับกาเวสตันที่สวมใส่มันอย่างเปิดเผย ผ้าทอที่ทำขึ้นเพื่อใช้ในพิธีราชาภิเษกกษัตริย์และพระราชินีคนใหม่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.1308 แสดงให้เห็นถึงตราประจำตัวของกษัตริย์กับกาเวสตัน
การเป็นพระราชินี > การตกต่ำลงของกาเวสตัน

ฝ่ายที่ต่อต้านกาเวสตันที่ไม่เป็นที่นิยมอย่างมากเริ่มก่อตัวขึ้น นำโดยโธมัส แพลนทาเจเนตแห่งแลงคาสเตอร์ พระญาติของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและพระปิตุลา (น้า) ทางฝั่งมารดาของพระราชินีอิซาเบลลา พระราชินีอิซาเบลลาเขียนจดหมายถึงพระบิดาว่า "ข้าเป็นภรรยาที่เคราะห์ร้ายที่สุด" และกล่าวถึงพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดว่า "บนเตียงนอนของข้ามีชายที่ไม่รู้จักกันอย่างสิ้นเชิง" พระเจ้าฟิลิปที่ 4 สงสารในชะตากรรมของพระธิดาและให้ความช่วยเหลือ เป็นผลให้กาเวสตันถูกขับไล่ออกจากประเทศไปไอร์แลนด์อยู่ช่วงหนึ่งแต่สุดท้ายก็กลับมาอังกฤษอีกครั้ง พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเป็นผู้นำในการสู้รบครั้งหายนะกับชาวสกอตใน ค.ศ.1311 ในช่วงที่อิซาเบลลาได้แต่หลบหนีการถูกจับกุมตัว เหล่าบารอนลุกขึ้นมาก่อปฏิวัติต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด เป็นผลให้เกิดสงครามกลางเมือง กาเวสตันถูกจับกุมตัวที่ปราสาทสการ์โบโร และถูกประหารโดยกีย์ เดอ โบช็อมป์กับโธมัสแห่งแลงคาสเตอร์
การเป็นพระราชินี > การเติบโตขึ้นของความตึงเครียด

ความรักใคร่ของกษัตริย์เปลี่ยนไปเป็นของพวกเดสเปนเซอร์ บิดากับบุตรชาย พระราชบุตรคนแรกของอิซาเบลลา อนาคตพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 เสด็จพระราชสมภพที่ปราสาทวินด์เซอร์ใน ค.ศ.1312 ตามมาด้วยพระโอรสธิดาอีกสามคนในช่วงเวลาสิบปีต่อมา
ความตึงเครียดที่ราชสำนักต่อกษัตริย์กับการปกครองที่ไร้ประสิทธิภาพและชายคนโปรดของพระองค์เติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง กษัตริย์สกอตแลนด์ พระเจ้าโรเบิร์ต เดอะ บรูซ หาทางกอบกู้ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดนำการสู้รบครั้งใหม่มาสู่สกอตแลนด์ใน ค.ศ.1314 ที่ผลลัพธ์คือความพ่ายแพ้ที่สมรภูมิแห่งบันน็อคเบิร์น การเผชิญหน้าลงเอยด้วยความพ่ายแพ้ที่โด่งดังที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์อังกฤษ กษัตริย์แห่งอังกฤษถูกบีบให้หนีกลับอังกฤษอย่างน่าขายหน้า พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดออกจากปราสาทสเตอร์ลิงและรีบหนีไปดันบาร์ ที่ซึ่งพระองค์สามารถหาเรือกลับไปอังกฤษได้
การเป็นพระราชินี > พวกเดสเปนเซอร์

ยิ่งฮิวจ์ เดอ เดสเปนเซอร์ ผู้ลูกเป็นที่โปรดปรานของพระสวามีของพระองค์มากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้เป็นศัตรูกับฝ่ายตรงข้ามของพระองค์มากขึ้นเท่านั้น แลงคาสเตอร์ ที่อยู่ฝ่ายตรงกันข้ามกับเดสเปนเซอร์ ส่งกองทหารเข้าสู่ลอนดอนและเรียกร้องให้ขับไล่พวกเดสเปนเซอร์ออกจากประเทศ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดถูกบีบให้ยอมทำตาม แต่ก็เอาคืนในตอนที่เดสเปนเซอร์กลับมาในเวลาต่อมาและโจมตีฝ่ายตรงข้ามกลับ พระองค์ถูกบีบให้ยอมจำนน แลงคาสเตอร์ถูกจับกุมตัวและถูกประหารหลังสมรภูมิแห่งโบโรบริจด์
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่มีพระราชินีอิซาเบลลาร่วมเดินทางด้วยนำกองทัพขึ้นเหนือไปสู้กับชาวสกอต แบกรับความพ่ายแพ้ที่น่าอับอายที่สมรภูมิแห่งบายแลนด์ มัวร์ในยอร์กเชียร์ กษัตริย์ส่งพระมเหสีไปที่ศาสนสำนักไทน์มัธบนชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ จากนั้นขี่ม้าลงใต้ ไปหาทหารใหม่ กองทัพสกอตแลนด์ที่เดินหน้าลงใต้ทำให้พระราชินีอิซาเบลลาที่ตั้งครรภ์สามเดือนในตอนนั้นรู้สึกกังวลกับความปลอดภัยของตนเองและร้องขอความช่วยเหลือจากพระสวามี แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดยังคงถอยลงใต้ไปกับพวกเดสเปนเซอร์ต่อไป ทิ้งพระราชินีอิซาเบลลาไว้ในสถานการณ์ที่ไม่ปลอดภัย ทรงถูกตัดขาดจากทางใต้โดยกองทัพสกอตแลนด์ พระราชินีอิซาเบลลาหนีโดยอาศัยให้ผู้ติดตามของพระองค์ช่วยกันชาวสกอตออกไป ในขณะที่อัศวินของพระองค์บางส่วนไปจัดหาเรือมาให้ การต่อสู้ดำเนินยังคงดำเนินอยู่ในตอนที่พระราชินีอิซาเบลลาถอยลงเรือ นางกำนัลสองคนของพระองค์ถูกฆ่า พระราชินีที่โกรธจัดหาทางกลับยอร์กได้โดยปลอดภัย
ความรู้สึกของพระองค์ที่มีต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดแข็งกระด้างขึ้นนับจากตอนนี้ ในปลายปี ค.ศ.1322 อิซาเบลลาจากราชสำนักไปแสวงบุญรอบๆ อังกฤษเป็นเวลาสิบเดือน ความตึงเครียดเติบโตขึ้นในตอนที่พระองค์ปฏิเสธที่จะมอบคำสัตย์ปฏิญาณแห่งความจงรักภักดีให้แก่พวกเดสเปนเซอร์ เอ็ดเวิร์ดตอบโต้ด้วยการยึดที่ดินของพระองค์และพระราชบุตรคนสุดท้องของพระองค์ถูกพรากไปจากพระองค์และให้ไปอยู่ในการดูแลของพวกเดสเปนเซอร์
การบุกอังกฤษ > การยึดอำนาจ

พระราชินีที่ถูกทำร้ายอย่างหนักหน่วงออกเดินทางไปปฏิบัติภารกิจต่างแดนเพื่อถวายความเคารพต่อพระเชษฐา พระเจ้าชาร์ลที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ในนามดินแดนของฝรั่งเศสที่อยู่ในการครอบครองของอังกฤษ พร้อมกับพระโอรสคนโต เอ็ดเวิร์ด ที่นั่นพระองค์วางแผนต่อต้านพระสวามีที่ดูหมิ่นพระองค์และรับโรเจอร์ มอร์ติเมอร์ เอิร์ลแห่งมาร์ช ที่หนีออกมาจากหอคอยแห่งลอนดอน เป็นคนรักของพระองค์ พระเชษฐาของพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 4 ปฏิเสธที่จะให้ความช่วยเหลือทางทหารและโกรธที่พระขนิษฐากับมอร์ติเมอร์ที่เป็นชู้กันอย่างเปิดเผย พระองค์ได้รับความช่วยเหลือจากเคานต์วิลเลี่ยมแห่งเอโนลต์กับเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดที่ถูกหมั้นหมายกับบุตรสาวของท่านเคานต์ ฟิลิปปาแห่งเอโนลต์ ทั้งคู่กลับไปอังกฤษพร้อมกับกองทัพ ขึ้นฝั่งที่ออร์เวลล์บนชายฝั่งตะวันออก ได้รับการสบทบจากขุนนางที่ไม่พอใจหลายคน รวมถึงโธมัส เอิร์ลแห่งนอร์โฟล์กกับเฮนรี่แห่งแลงคาสเตอร์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดหนีออกจากลอนดอน พระราชินีอิซาเบลลากับมอร์ติเมอร์ปิดล้อมบริสตอล ที่กษัตริย์ยกให้กับฮิวจ์ เดอ เดสเปนเซอร์ ผู้พ่อ
เมื่อเมืองแตก อิซาเบลลาได้พระธิดา เอเลนอร์กับโจแอน กลับคืนมา เดสเปนเซอร์ ผู้พ่อถูกประหารชีวิตโดยศัตรูชาวแลงคาสเตอร์ ศพของเขาถูกสับเป็นชิ้นๆ ให้สุนัขท้องถิ่นกิน ฝูงชนกลุ่มใหญ่รวมตัวกันเพื่อดูฮิวจ์ เดสเปนเซอร์ ผู้ลูกตาย พวกเขาลากตัวเขาลงมาจากม้า จับถอดเสื้อผ้า และเขียนข้อความในไบเบิ้ลเรื่องการทุจริตและความเย่อหยิ่งลงบนผิวหนังของเขา จากนั้นเขาถูกลากตัวเข้าเมือง และถูกประณามด้วยการแขวนคอ ควักไส้ และผ่าสี่ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ถูกจับกุมตัวและถูกบีบให้สละบัลลังก์
การบุกอังกฤษ > การสวรรคตของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด

ตอนแรกพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดถูกจองจำที่เคนิลเวิร์ธและต่อมาย้ายไปที่ปราสาทบาร์กลีย์ในกลอสเตอร์เชียร์ในเดือนมกราคม ค.ศ.1327 โธมัส เดอ บาร์กลีย์กับเซอร์จอห์น มอลตราเวิร์สได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้คุมของกษัตริย์ พระองค์ถูกส่งไปอยู่ในคุกใต้ดิน ที่ทิ้งสิ่งปฏิกูลและซากสัตว์เน่า ด้วยความหวังว่าพระองค์จะติดโรคจนสิ้นพระชนม์ ผู้ที่จับกุมพระองค์จะได้ไม่มีส่วนในการฆาตกรรมพระองค์ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ชายที่แข็งแรงเป็นที่สุด ยังคงมีชีวิตรอด
ตามความเชื่อที่ได้รับการยอมรับ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดถูกฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยมเกินมนุษย์ตามคำสั่งของมอร์ติเมอร์และพระราชินีอิซาเบลลาราววันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ.1327 แท่งโลหะร้อนแดงถูกสอดเข้าไปในอวัยวะภายในของพระองค์โดยเขาสัตว์ เพื่อไม่ให้หลงเหลือร่องรอยภายนอกบนร่างกายของพระองค์ ว่ากันว่าชาวเมืองบาร์กลีย์ได้ยินเสียงกรีดร้องต่อต้านของกษัตริย์ที่กำลังจะสิ้นพระชนม์จากนอกปราสาท ทว่าไม่มีการยืนยันจากแหล่งข้อมูลในสมัยนั้นว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดสิ้นพระชนม์อย่างไรและไม่มีผู้เขียนพงศาวดารในสมัยนั้นคนใดบันทึกถึงจุดจบของเอ็ดเวิร์ดแบบตรงๆ มักอ้างว่าการหายใจติดขัดหรือการถูกบีบคอน่าจะเป็นสาเหตุของการสิ้นพระชนม์ การถูกฆาตกรรมอย่างน่ากลัวถูกเปิดเผยครั้งแรกในกลางยุค 1330
ชีวิตในภายหลัง > การหล่นจากอำนาจ

พระราชินีอิซาเบลลากับมอร์ติเมอร์ปกครองอังกฤษร่วมกันเป็นเวลาสี่ปีในช่วงที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ยังเป็นผู้เยาว์ แต่หล่นจากอำนาจในตอนที่พระโอรสที่สิ้นหวังในตัวพระองค์เป็นผู้นำในการรัฐประหารเพื่อปลดมอร์ติเมอร์ ที่ถูกจองจำเป็นนักโทษที่ปราสาทน็อตติ้งแฮม แม้พระราชินีอิซาเบลลาจะช่วยขอร้องให้ แต่เขาถูกตัดสินว่าเป็นกบฏและถูกตัดหัวที่ทายเบิร์น พระราชินีอิซาเบลลาได้รับความปราณีกว่ามาก ตอนแรกพระองค์ถูกย้ายตัวไปปราสาทเบอร์เคมสเต็ดและต่อมาถูกกักบริเวณที่ปราสาทวินด์เซอร์จนถึง ค.ศ.1332 เมื่อพระองค์ย้ายกลับไปปราสาทไรซิ่งในนอร์โฟล์คที่เป็นของพระองค์ ว่ากันว่าพระราชินีอิซาเบลลามีอาการป่วยทางจิตหลังคนรักตาย
ชีวิตในภายหลัง > ชีวิตหลังการปลดเกษียณ

พระราชินีอิซาเบลลาสนิทสนมกับพระธิดาของพระองค์ โจแอน พระราชินีแห่งสกอตแลนด์ มาก ทั้งสองพระองค์ใกล้ชิดกันมากขึ้นหลังโจแอนทิ้งพระสวามีที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระองค์ พระเจ้าดาวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ พระโอรสของพระเจ้าโรเบิร์ต เดอะ บรูซ พระองค์ถูกบันทึกไว้ว่าทรงรักพระนัดดา (หลานย่า) จนมากเกินไป โดยเฉพาะพระโอรสคนโตของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ พระองค์มักมีผู้มาเยี่ยมเยียนอยู่เสมอ ซึ่งรวมถึงบุตรสาวของโรเจอร์ มอร์ติเมอร์ แอ็กเนส มอร์ติเมอร์ เคานเตสแห่งเพมโบรก กับหลานชายของเขา โรเจอร์ มอร์ติเมอร์ เอิร์ลแห่งมาร์ช ความสัมพันธ์ของพระองค์กับพระโอรส พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ปรับปรุงไปในทางที่ดีขึ้นและเอ็ดเวิร์ดกับพระโอรสธิดายังมาเยี่ยมพระองค์ด้วย
พระองค์สนใจในศาสนามากขึ้นเมื่อทรงแก่ตัวลงและมักแวะไปที่แท่นบูชาแห่งนักบุญโธมัส เบ็คเก็ตที่แคนเทอร์บรี พระราชินีอิซาเบลลารับกิจวัตรของแม่ชีพัวร์แคลร์มาปฏิบัติก่อนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ.1358 ได้รับการพยาบาลก่อนสิ้นพระชนม์โดยพระธิดา โจแอนพระราชินี อิซาเบลลาถูกฝังที่โบสถ์นิกายฟรานซิสกันที่นิวเกต ลอนดอน พระองค์ถูกฝังในชุดแต่งงานตามคำร้องขอของพระองค์ พร้อมกับหัวใจของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ที่ถูกใส่ไว้ในหีบเมื่อสามสิบปีก่อน พระองค์ทิ้งมรดกมากมาย รวมถึงปราสาทไรซิ่ง ไว้ให้เจ้าชายดำ ทุกๆ ปีในวันครบรอบวันสิ้นพระชนม์ของพระองค์ สุสานของอิซาเบลลาจะถูกตกแต่งด้วยผ้าทองและการทำมิสซาให้กับดวงวิญญาณของพระองค์ตามคำสั่งของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3
พระโอรสธิดา

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดกับพระราชินีอิซาเบลลามีพระโอรสธิดา 4 คน อันได้แก่
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ.1312
จอห์นแห่งเอลแธม เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์ ประสูติ ค.ศ.1316
เอเลนอร์แห่งวู้ดสต็อก ประสูติ ค.ศ.1318 เสกสมรสกับเรโนดที่ 2 แห่งเกลเดอส์
โจแอนแห่งหอคอย ประสูติ ค.ศ.1321 อภิเษกสมรสกับพระเจ้าดาวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์
แหล่งข้อมูล

http://www.englishmonarchs.co.uk/plantagenet_27.html
ดูเพิ่ม

สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
ราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก (1702-1707) · แมรีแห่งโมดีนา (1685-1688) · กาตารีนาแห่งบรากังซา (1662-1685) · อ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส (1625-1649) · แอนน์แห่งเดนมาร์ก (1603-1619) · พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน (1554-1558) · (ลอร์ดกิลฟอร์ด ดัดลีย์?) (1553) · แคเทอริน พาร์ (1543-1547) · แคเทอริน เฮาเวิร์ด (1540-1542) · แอนน์แห่งคลีฟส์ (1540) · เจน ซีมอร์ (1536-1537) · แอนน์ บุลิน (1533-1536) · กาตาลินาแห่งอารากอน (1509-1533) · เอลิซาเบธแห่งยอร์ก (1486-1503) · แอนน์ เนวิลล์ (1483-1485) · เอลิซาเบธ วูดวิลล์ (1464-1483) · มาร์กาเรตแห่งอ็องฌู (1445-1471) · แคเธอรินแห่งวาลัว (1420-1422) · โจแอนนาแห่งนาวาร์ (1403-1413) · อิซาเบลลาแห่งวาลัว (1396-1399) · แอนน์แห่งโบฮีเมีย (1383-1394) · ฟีลีปาแห่งแอโน (1328-1369) · อิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส (1308-1327) · มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส (1299-1307) · เลโอนอร์แห่งกัสติยา (1272-1290) · อะลิอูโนแห่งพรอว็องส์ (1236-1272) · อิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม (1200-1216) · เบเรนกาเรียแห่งนาวาร์ (1191-1199) · มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส ·  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน (1154-1189) · มาทิลดาแห่งบูลอญ (1135-1152) · อเดลีซาแห่งลูแว็ง (1121-1135) · มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ (1100-1118) · มาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส (1066-1083)
ตัวเอียง หมายถึง ยังเป็นที่ถกเถียง
พระญาติทางฝรั่งเศสของพระราชินีอีซาแบล วาดใน ค.ศ.1315: จากซ้ายไปขวา: พระเชษฐา ชาร์ล, ฟิลิป, พระราชินีอิซาเบลลา, พระบิดา พระเจ้าฟิลิปที่ 4, พระเชษฐา หลุยส์ และพระปิตุลา (อา) ชาร์ลแห่งวาลัวส์ (หอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส)
ศาสนสำนักไทน์มัธ มองจากทะเล ที่ซึ่งพระราชินีอิซาเบลลาหนีจากกองทัพชาวสกอตหลังการสู้รบครั้งหายนะใน ค.ศ.1322
พระราชินีอิซาเบลลา (ซ้ายมือ) ปิดล้อมบริสตอลในเดือนตุลาคม ค.ศ.1326
ปราสาทบาร์กลีย์ ที่ซึ่งว่ากันว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ถูกฆาตกรรมตามคำสั่งของพระราชินีอิซาเบลลากับมอร์ติเมอร์
ปราสาทเบอร์เคมสเต็ด ที่ซึ่งพระราชินีอิซาเบลลาถูกย้ายไปในตอนแรกหลังจากมอร์ติเมอร์ตายและพระองค์หล่นจากอำนาจใน ค.ศ.1330
ปราสาทไรซิ่งที่พระราชินีอิซาเบลลาซื้อมาใน ค.ศ.1327 ซึ่งเป็นบ้านของพระองค์ในช่วงปีหลังๆ