stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นภา เกียรติวันชัย
ประวัติ > หลังเสียแชมป์โลก

หลังจากเสียตำแหน่งไปแล้ว นภาขึ้นชกอุ่นเครื่องชนะคะแนน โรลันโด ปัสกวา ก่อนจะได้ไปชิงแชมป์โลกกับฮิเดยูกิ โอฮาชิ เมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ซึ่งนภาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป จากนั้น นภาขึ้นชกชนะคะแนน ไฮเม อาลีควิน อีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2533 นภาก็เลิกชกมวยไปเป็นนักร้องตามคาเฟ่อยู่ระยะหนึ่งในที่สุดก็กลับมาชกมวยอีกครั้งหนึ่งเมื่อ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ชนะคะแนนปาร์ก ยองพิลจากเกาหลีใต้ ชกชนะอีก 2 ครั้ง นภาก็ได้ไปชิงแชมป์โลกที่สหรัฐเมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2535 แพ้น็อก อุมเบร์โต กอนซาเลซ ยก 2 ที่ลอสแอนเจลิส ในการชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท (108 ปอนด์) WBC จากนั้น ไปชกที่ญี่ปุ่นเมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 แพ้น็อค อลา วิลล่ามอร์ ยก 2 นภาจึงเลิกชกมวยไปอีกครั้ง
นภาไปเป็นนักร้องตามคาเฟ่อีก แต่เนื่องจากรายได้จากการเป็นนักร้องไม่มั่นคง นภาจึงพยายามกลับมาชกมวยอีกแม้สภาพร่างกายจะไม่ไหว  โดยหันมาใช้ชื่อ "นภา เกียรติสมภพ" ขึ้นชกเมื่อ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ชนะคะแนน รามิล นีลเก หลังจากนั้นนภามีปัญหาเกี่ยวกับดวงตาจึงต้องหยุดชกไปอีก จนใน พ.ศ. 2540 ญี่ปุ่นได้ติดต่อนภาไปชกนอกรอบกับนักมวยของตน ซึ่งนภาได้เดินทางไปชกกับคัง ชอลโฮ นักมวยเกาหลีเหนือ เมื่อ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2540 และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป หลังจากนั้น นภาได้ไปชกที่ญี่ปุ่นอีก 3 ครั้ง ซึ่งนภาแพ้แบบไม่ครบยกทั้งสิ้น  หลังจากที่ขึ้นชกครั้งสุดท้าย เมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2543 แพ้น็อค โอชิยากิ มัตซึมูระ ยก 7 แล้ว นภาก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
ปัจจุบัน นภา เกียรติวันชัย ก็ยังคงประกอบอาชีพเป็นนักร้องตามคาเฟ่หรือสถานบันเทิงต่าง ๆ อยู่เหมือนเดิม   แต่ด้วยความที่เป็นนักร้องชายจึงมีรายได้รวมถึงค่าทิปไม่ถึง 10,000 บาทต่อเดือนด้วยซ้ำ จึงมีชีวิตความเป็นอยู่ค่อนข้างขัดสน  และยังมีปัญหาสุขภาพด้านดวงตาที่เริ่มจะมองไม่เห็นซึ่งเริ่มมาจากการชกแพ้น็อกยก 2 กับกอนซาเลซ  ในชีวิตความเป็นนักร้องของนภา เคยตกต่ำถึงขนาดได้ค่าตัวเพียงวันละ 20 บาท และยังเคยแสดงนำในมิวสิควีดีโอ เพลง หนุ่มน้อยคาเฟ่ ของสันติ ดวงสว่าง ซึ่งเสมือนเป็นการตีแผ่ชีวิตตัวเอง ซึ่งเพลงนี้ก็กลายมาเป็นเพลงประตัวของนภา ต่อมา นภาได้รับการติดต่อว่าจะมีการช่วยเหลือจากสภามวยโลกด้านการเงินเป็นจำนวน 400 ดอลล่าร์สหรัฐ (ประมาณ 12,000 บาท) ต่อเดือน และจะมีการเพิ่มขึ้นเป็น 500 ดอลล่าร์ในอนาคต แต่จนถึงปัจจุบันก็ไม่ได้มีการช่วยเหลือแต่อย่างใด
เกียรติประวัติ

แชมป์เงา WBC รุ่นสตรอเวท (2531)
ชิง, 26 มกราคม 2531 ชนะคะแนน นิกโก้ โธมัส ( อินโดนีเซีย) ที่ สตาร์ดัส ดิสโก้เทค กรุงจาการ์ตา
ป้องกันครั้งที่ 1, 16 เมษายน 2531 ชนะคะแนน จิม เซอร์ยามัน (อินโดนีเซีย) ที่ สนามกีฬากาจายานา เมืองมาลัง
มิถุนายน 2531 สละแชมป์
แชมป์โลก WBC รุ่นสตรอเวท (2531 - 2532)
ชิง, 13 พฤศจิกายน 2531 ชนะคะแนน ฮิโรกิ อิโอกะ ( ญี่ปุ่น) ที่ ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดโอซากะ โอซากะ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 กุมภาพันธ์ 2532 ชนะคะแนน จอห์น อารีฟ (อินโดนีเซีย) ที่ สนามกีฬากลาง จ.นครราชสีมา
ป้องกันครั้งที่ 2, 10 มิถุนายน. 2532 ชนะทีเคโอยก 11 ฮิโรกิ อิโอกะ (ญี่ปุ่น) ที่ ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดโอซากะ โอซากะ
เสียแชมป์, 12 พฤศจิกายน 2532 แพ้น็อคยก 12 ชเว จอม-ฮวัน ( เกาหลีใต้) ที่ เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ โซล
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นสตรอเวท, 5 มิถุนายน 2531 เสมอ ฮิโรกิ อิโอกะ (ญี่ปุ่น) ที่ หอประชุมมหาวิทยาลัยกิงกิ โอซากะ
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นสตรอเวท, 8 มิถุนายน 2533 แพ้คะแนน ฮิเดยูกิ โอฮาชิ (ญี่ปุ่น) ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท, 14 กันยายน. 2535 แพ้น็อคยก 2 อุมเบร์โต กอนซาเลซ ( เม็กซิโก) ที่ เกรทเวสท์เทิร์นฟอรัม อิงเกิลวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เทปการชกของ นภา เกียรติวันชัย
| ด ค กแชมเปียนโลกชาวไทย (เฉพาะ 4 สถาบันหลัก) |
| --- | --- |
เดอะริง:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  สด จิตรลดา  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย 
สภามวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์  เนตรน้อย ศ.วรสิงห์  พเยาว์ พูลธรัตน์  สด จิตรลดา  สามารถ พยัคฆ์อรุณ  นภา เกียรติวันชัย  เมืองชัย กิตติเกษม  สมาน ส.จาตุรงค์  ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์  ฉัตรชัย สาสะกุล  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  วันดี สิงห์วังชา  เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  อีเกิล เด่น จุลพันธ์  โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย  สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย  คมพยัคฆ์ ป.ประมุข  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย  วันเฮง มีนะโยธิน  เพชรมณี ก่อเกียรติยิม 
สมาคมมวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย  เขาทราย แกแล็คซี่  เขาค้อ แกแล็คซี่  ชนะ ป.เปาอินทร์  แสน ส.เพลินจิต  ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  หยกไท ศิษย์ อ.  พิชิต ช.ศิริวัฒน์  ศรพิชัย พิษณุราชันย์  ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง  ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่  พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม  สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์  เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต  ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง  พรสวรรค์ ป.ประมุข  เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา  น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท 
องค์กรมวยโลก:  รัตนชัย ส.วรพิน  ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ 
สหพันธ์มวยนานาชาติ:  สมุทร ศิษย์นฤพนธ์  เมืองชัย กิตติเกษม  ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ  พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์  รัตนพล ส.วรพิน  สมาน ส.จาตุรงค์  อำนาจ รื่นเริง 
| ด ค กแชมป์เงาชาวไทย |
| --- | --- |
สภามวยโลก:  ร็อคกี้ ส.จิตรลดา  ช่อ ห้าพลัง  นภา เกียรติวันชัย  อัศวิน ศ.ดุสิต  ศรีคูณ ณ ราชวัตร  สมิง เกียรติเพชร  ศักดา ส.ภักดี  ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม  ฉัตรชัย สาสะกุล  จ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่น  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย  ซัดดัม เกียรติยงยุทธ  แสนเมืองเลย ก่อเกียรติยิม  ประเวศน์ ศักดิ์เมืองแกลง  วันเฮง มีนะโยธิน  แท่งทอง เกียรติทวีสุข  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ 
องค์กรมวยโลก:  ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ 
สหพันธ์มวยนานาชาติ:  รัตนพล ส.วรพิน  เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์  รัตนชัย ส.วรพิน  วันดี สิงห์วังชา  สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์  ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม  ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย
พ.ศ. 1674

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1671  1672  1673  1674  1675  1676  1677
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1674
ปฏิทินกริกอเรียน: 1131 MCXXXI
Ab urbe condita: 1884
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 580 ԹՎ ՇՁ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5881
ปฏิทินบาไฮ: −713 – −712
ปฏิทินเบงกอล: 538
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2081
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 31 Hen. 1 – 32 Hen. 1
พุทธศักราช: 1675
ปฏิทินพม่า: 493
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6639–6640
ปฏิทินจีน: 庚戌年 (จอธาตุโลหะ) 3827 หรือ 3767     — ถึง — 辛亥年 (กุนธาตุโลหะ) 3828 หรือ 3768
ปฏิทินคอปติก: 847–848
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2297
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1123–1124
ปฏิทินฮีบรู: 4891–4892
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1187–1188
 - ศกสมวัต: 1053–1054
 - กลียุค: 4232–4233
ปฏิทินโฮโลซีน: 11131
ปฏิทินอิกโบ: 131–132
ปฏิทินอิหร่าน: 509–510
ปฏิทินอิสลาม: 525–526
ปฏิทินญี่ปุ่น: Daiji 6 / Tenshō 1 (天承元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1131 MCXXXI
ปฏิทินเกาหลี: 3464
ปฏิทินหมินกั๋ว: 781 ก่อน ROC 民前781年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1674 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1131 - มีนาคม ค.ศ. 1132
มหาศักราช 1053
พ.ศ. 1671

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1668  1669  1670  1671  1672  1673  1674
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1671
ปฏิทินกริกอเรียน: 1128 MCXXVIII
Ab urbe condita: 1881
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 577 ԹՎ ՇՀԷ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5878
ปฏิทินบาไฮ: −716 – −715
ปฏิทินเบงกอล: 535
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2078
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 28 Hen. 1 – 29 Hen. 1
พุทธศักราช: 1672
ปฏิทินพม่า: 490
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6636–6637
ปฏิทินจีน: 丁未年 (มะแมธาตุไฟ) 3824 หรือ 3764     — ถึง — 戊申年 (วอกธาตุดิน) 3825 หรือ 3765
ปฏิทินคอปติก: 844–845
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2294
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1120–1121
ปฏิทินฮีบรู: 4888–4889
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1184–1185
 - ศกสมวัต: 1050–1051
 - กลียุค: 4229–4230
ปฏิทินโฮโลซีน: 11128
ปฏิทินอิกโบ: 128–129
ปฏิทินอิหร่าน: 506–507
ปฏิทินอิสลาม: 521–523
ปฏิทินญี่ปุ่น: Daiji 3 (大治３年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1128 MCXXVIII
ปฏิทินเกาหลี: 3461
ปฏิทินหมินกั๋ว: 784 ก่อน ROC 民前784年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1671 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1128 - มีนาคม ค.ศ. 1129
มหาศักราช 1050
ประตูพระจันทร์

ประตูทางเข้าสวนที่เรียกว่า ประตูพระจันทร์
ประตูพระจันทร์ (อังกฤษ: moon gate; จีน: 月门; พินอิน: yuèmén) คือทางเปิดโล่งลักษณะวงกลมซึ่งเชื่อมต่อจากผนังหรือกำแพงที่ล้อมรอบสวน เป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมในสวนจีน ประตูพระจันทร์มีความหมายทางจิตวิญญาณหลากหลายแบบแตกต่างกันไปในแต่ละส่วน จุดประสงค์ของประตูนี้ใช้เพื่อเชื้อเชิญชนชั้นสูงหรือผู้มีฐานดีให้เข้าเยี่ยมชมสวน ดังนั้นในอดีตประตูพระจันทร์จึงมักสร้างขึ้นในสวนของผู้สูงศักดิ์เท่านั้น
ในประเทศจีน รูปทรงกลมเหมือนพระจันทร์ของประตูเป็นสัญลักษณ์ของความสมบูรณ์แบบ จากคำกล่าวที่ว่า "ดอกไม้สวยงามเมื่อพระจันทร์เต็มดวง (Flowers are beautiful when the moon is full.)" หรือสิ่งที่เป็นความสุขในชีวิต จากอีกคำกล่าวที่ว่า “มนุษย์มีทั้งสุขและทุกข์ พบเจอและพลัดพราก พระจันทร์ส่องสว่างและริบหรี่  ลอยขึ้นหรือลง (People have sorrow and happiness; they part and meet again. The moon dims or shines; it waxes or wanes.)” นอกจากนั้น ลักษณะที่คล้ายคลึงกับรูปพระจันทร์ไม่เพียงแต่บ่งถึงการอวยพระให้มีความสุขและสนุกสนาน ยังเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมจีนอีกด้วย
ประตูพระจันทร์แบบจีนเป็นต้นแบบให้กับสถาปัตยกรรมของเบอร์มิวดาในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 หากแต่ประตูพระจันทร์แบบเบอร์มิวดามีลักษณะแตกต่างเล็กน้อยจากต้นแบบของประเทศจีน โดยมักมีลักษณะเป็นประตูที่ตั้งอย่างอิสระหรือเพียงเชื่อมต่อกับกำแพงที่มีความสูงไม่มาก นอกจากนั้นที่เบอร์มิวดายังมีคำกล่าวว่าหากคู่สมรสใหม่เดินผ่านประตูพระจันทร์แล้วจะนำโชคดีและมีความสุขตลอดไป
ระเบียงภาพ

ประตูพระจันทร์ในสวนโอ่ว ณ สวนโบราณ เมืองซูโจว
ประตูพระจันทร์ในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติสวนพฤกษชาติบอนไซและเผินจิ่ง (National Bonsai and Penjing Museum, National Arboretum) กรุงวอชิงตันดีซี
ประตูพระจันทร์ในสวนศาลาเกลียวคลี่น (Great Wave Pavilion)
สวนแบบราชวงศ์หมิงในพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน (Metropolitan Museum of Art) นิวยอร์ก
ประตูพระจันทร์ในเบอร์มิวดา
Lai Chi Kok Park Chinese Arch
Tong Study Hall MoonGate
สวนจงเหอ (Zhonghe park)
พ.ศ. 1676

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1673  1674  1675  1676  1677  1678  1679
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1676
ปฏิทินกริกอเรียน: 1133 MCXXXIII
Ab urbe condita: 1886
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 582 ԹՎ ՇՁԲ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5883
ปฏิทินบาไฮ: −711 – −710
ปฏิทินเบงกอล: 540
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2083
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 33 Hen. 1 – 34 Hen. 1
พุทธศักราช: 1677
ปฏิทินพม่า: 495
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6641–6642
ปฏิทินจีน: 壬子年 (ชวดธาตุน้ำ) 3829 หรือ 3769     — ถึง — 癸丑年 (ฉลูธาตุน้ำ) 3830 หรือ 3770
ปฏิทินคอปติก: 849–850
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2299
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1125–1126
ปฏิทินฮีบรู: 4893–4894
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1189–1190
 - ศกสมวัต: 1055–1056
 - กลียุค: 4234–4235
ปฏิทินโฮโลซีน: 11133
ปฏิทินอิกโบ: 133–134
ปฏิทินอิหร่าน: 511–512
ปฏิทินอิสลาม: 527–528
ปฏิทินญี่ปุ่น: Chōshō 2 (長承２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1133 MCXXXIII
ปฏิทินเกาหลี: 3466
ปฏิทินหมินกั๋ว: 779 ก่อน ROC 民前779年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1676 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1133 - มีนาคม ค.ศ. 1134
มหาศักราช 1055
พ.ศ. 1673

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1670  1671  1672  1673  1674  1675  1676
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1673
ปฏิทินกริกอเรียน: 1130 MCXXX
Ab urbe condita: 1883
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 579 ԹՎ ՇՀԹ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5880
ปฏิทินบาไฮ: −714 – −713
ปฏิทินเบงกอล: 537
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2080
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 30 Hen. 1 – 31 Hen. 1
พุทธศักราช: 1674
ปฏิทินพม่า: 492
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6638–6639
ปฏิทินจีน: 己酉年 (ระกาธาตุดิน) 3826 หรือ 3766     — ถึง — 庚戌年 (จอธาตุโลหะ) 3827 หรือ 3767
ปฏิทินคอปติก: 846–847
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2296
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1122–1123
ปฏิทินฮีบรู: 4890–4891
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1186–1187
 - ศกสมวัต: 1052–1053
 - กลียุค: 4231–4232
ปฏิทินโฮโลซีน: 11130
ปฏิทินอิกโบ: 130–131
ปฏิทินอิหร่าน: 508–509
ปฏิทินอิสลาม: 524–525
ปฏิทินญี่ปุ่น: Daiji 5 (大治５年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1130 MCXXX
ปฏิทินเกาหลี: 3463
ปฏิทินหมินกั๋ว: 782 ก่อน ROC 民前782年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1673 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1130 - มีนาคม ค.ศ. 1131
มหาศักราช 1052
พ.ศ. 1679

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1676  1677  1678  1679  1680  1681  1682
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1679
ปฏิทินกริกอเรียน: 1136 MCXXXVI
Ab urbe condita: 1889
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 585 ԹՎ ՇՁԵ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5886
ปฏิทินบาไฮ: −708 – −707
ปฏิทินเบงกอล: 543
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2086
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 1 Ste. 1 – 2 Ste. 1
พุทธศักราช: 1680
ปฏิทินพม่า: 498
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6644–6645
ปฏิทินจีน: 乙卯年 (เถาะธาตุไม้) 3832 หรือ 3772     — ถึง — 丙辰年 (มะโรงธาตุไฟ) 3833 หรือ 3773
ปฏิทินคอปติก: 852–853
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2302
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1128–1129
ปฏิทินฮีบรู: 4896–4897
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1192–1193
 - ศกสมวัต: 1058–1059
 - กลียุค: 4237–4238
ปฏิทินโฮโลซีน: 11136
ปฏิทินอิกโบ: 136–137
ปฏิทินอิหร่าน: 514–515
ปฏิทินอิสลาม: 530–531
ปฏิทินญี่ปุ่น: Hōen 2 (保延２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1136 MCXXXVI
ปฏิทินเกาหลี: 3469
ปฏิทินหมินกั๋ว: 776 ก่อน ROC 民前776年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1679 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1136 - มีนาคม ค.ศ. 1137
มหาศักราช 1058
ผักเบี้ยทะเล

| ผักเบี้ยทะเล |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Aizoaceae
สกุล:: Sesuvium
สปีชีส์:: S. portulacastrum
ชื่อทวินาม
Sesuvium portulacastrum (L.) L.

ผักเบี้ยทะเล (ชื่อวิทยาศาสตร์: Sesuvium portulacastrum) หรือผักเป๊ะ เป็นพืชคลุมดินที่พบในบริเวณชายหาด ทอดลำต้นติดต่อกันเป็นร่างแห ลำต้นเรียบ หนา ขึ้นได้ทั้งบนทรายและหิน ใบสีเขียวอวบน้ำ รีเล็ก ใบหนาเพื่อเก็บน้ำและป้องกันการสูญเสียน้ำ ดอกสีม่วงอมชมพู เป็นพืชที่เจริญได้ดีในทราย ดินเหนียวตามชายฝั่ง และหาดหิน  พบได้ทั่วโลกทั้งในทวีปแอฟริกา เอเชีย ออสเตรเลีย อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ เป็นพืชที่รับประทานได้ ส่วนเหนือดินนำมาลวกสุก แล้วใส่ในแกงส้ม หรือนำไปยำ
การจัดจำแนก

ในครั้งแรกพืชชนิดนี้มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Portulaca portulacastrum ตั้งโดย Carl Linnaeus เมื่อ พ.ศ. 2296 อีกหกปีต่อมา Linnaeus เปลี่ยนชื่อสกุลของพืชนี้เป็น Sesuvium และยังคงใช้ชื่อนี้จนปัจจุบัน แม้ว่าใน พ.ศ. 2434 Otto Kuntze พยายามจะเปลี่ยนชื่อวิทยาศาสตร์ของพืชชนิดนี้เป็น Halimus portulacastrum แต่ไม่ได้รับการยอมรับ
แหล่งข้อมูลอื่น

Online Field guide to Common Saltmarsh Plants of Queensland เก็บถาวร 2 มีนาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Sesuvium portulacastrum:  Wikidata: Q2472430  Wikispecies: Sesuvium portulacastrum  APDB: 48191  BioLib: 209250  EoL: 588711  EPPO: SSVPO  FloraBase: 2818  FNA: 200007017  FoC: 200007017  GBIF: 3084883  GRIN: 33794  iNaturalist: 130743  IPNI: 235145-2  IRMNG: 11027197  ITIS: 19910  IUCN: 124232167  NCBI: 221166  Plant List: kew-2476903  PLANTS: SEPO2  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:235145-2  Tropicos: 700023  WoRMS: 211508 
Portulaca portulacastrum:  Wikidata: Q21877135  APDB: 17257  GBIF: 3084884  GRIN: 29456  IPNI: 316352-2  IRMNG: 10918870  ITIS: 181916  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:316352-2  Tropicos: 26200263  WoRMS: 1473918
พ.ศ. 1677

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1674  1675  1676  1677  1678  1679  1680
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1677
ปฏิทินกริกอเรียน: 1134 MCXXXIV
Ab urbe condita: 1887
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 583 ԹՎ ՇՁԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5884
ปฏิทินบาไฮ: −710 – −709
ปฏิทินเบงกอล: 541
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2084
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 34 Hen. 1 – 35 Hen. 1
พุทธศักราช: 1678
ปฏิทินพม่า: 496
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6642–6643
ปฏิทินจีน: 癸丑年 (ฉลูธาตุน้ำ) 3830 หรือ 3770     — ถึง — 甲寅年 (ขาลธาตุไม้) 3831 หรือ 3771
ปฏิทินคอปติก: 850–851
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2300
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1126–1127
ปฏิทินฮีบรู: 4894–4895
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1190–1191
 - ศกสมวัต: 1056–1057
 - กลียุค: 4235–4236
ปฏิทินโฮโลซีน: 11134
ปฏิทินอิกโบ: 134–135
ปฏิทินอิหร่าน: 512–513
ปฏิทินอิสลาม: 528–529
ปฏิทินญี่ปุ่น: Chōshō 3 (長承３年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1134 MCXXXIV
ปฏิทินเกาหลี: 3467
ปฏิทินหมินกั๋ว: 778 ก่อน ROC 民前778年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1677 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1134 - มีนาคม ค.ศ. 1135
มหาศักราช 1056
ประเทศนาอูรูในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศนาอูรู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาตินาอูรูเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศนาอูรูไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
รวม:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Faylani Grundler | 100 m | 15.08 | 31 qD | 14.94 | 24 |
ยกน้ำหนัก

บทความหลัก: กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | Snatch> ผล | Snatch> อันดับ | Clean & jerk> ผล | Clean & jerk> อันดับ | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Rayvon Dekarube | −56 kg | 65 | 11 | 85 | 11 | 150 | 11 |
ดูเพิ่ม

ประเทศนาอูรูในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาตินาอูรูในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬานาอูรูที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
พ.ศ. 168

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  165  166  167  168  169  170  171
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 168
ปฏิทินกริกอเรียน: 376 BC
Ab urbe condita: 378
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4375
ปฏิทินบาไฮ: −2219 – −2218
ปฏิทินเบงกอล: −968
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 575
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 169
ปฏิทินพม่า: −1013
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5133–5134
ปฏิทินจีน: 甲辰年 (มะโรงธาตุไม้) 2321 หรือ 2261     — ถึง — 乙巳年 (มะเส็งธาตุไม้) 2322 หรือ 2262
ปฏิทินคอปติก: −659 – −658
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 791
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −383 – −382
ปฏิทินฮีบรู: 3385–3386
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −319 – −318
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2726–2727
ปฏิทินโฮโลซีน: 9625
ปฏิทินอิกโบ: −1375 – −1374
ปฏิทินอิหร่าน: 997 BP – 996 BP
ปฏิทินอิสลาม: 1028 BH – 1027 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 1958
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2287 ก่อน ROC 民前2287年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 168 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 376
ฝ่ายยุนใหญ่-ฝ่ายยุนเล็ก

ฝ่ายยุนใหญ่-ยุนเล็ก (เกาหลี: 대윤 소윤; ค.ศ. 1534 — 1565) เป็นกลุ่มขุนนางที่ทรงอำนาจระหว่างรัชกาล พระเจ้าชุงจง
ฝ่ายยุนใหญ่ เป็นกลุ่มขุนนางที่สนับสนุน เจ้าชายรัชทายาทลีโฮ นำโดย ยุนอิม ผู้เป็นพระมาตุลา (ลุง) ขององค์ชายรัชทายาทเพราะ พระนางชังกย็อง พระมารดาขององค์ชายรัชทายาทเป็นน้องสาวของยุนอิมและ คิม อันโล พ่อพระสวามีของ เจ้าหญิงฮโยฮเย พระเชษฐภคินีขององค์ชายรัชทายาท
ฝ่ายยุนเล็ก ถูกตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1534 โดย ยุน ว็อน-ฮย็อง, ยุน ว็อน-โล 2 พระอนุชาของ พระนางมุนจ็อง ภายหลังจากการประสูติของ เจ้าชายคังวอน
เมื่อพระเจ้าชุงจงสวรรคตในปี 1544 เจ้าชายรัชทายาทลีโฮขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าอินจง ฝ่ายยุนใหญ่พยายามจัดการกับฝ่ายยุนเล็กแต่ไม่สำเร็จและโชคก็เข้าข้างฝ่ายยุนเล็กเมื่อพระเจ้าอินจงสวรรคตในปี 1545 ทำให้เจ้าชายคังวอนได้ขึ้นเป็นพระเจ้ามย็องจงและฝ่ายยุนเล็กก็จัดการกับฝ่ายยุนใหญ่ได้สำเร็จด้วยการทำให้ยุนอิมและขุนนางคนสนิทถูกประหารชีวิตในที่สุด
เมื่อ ยุน ว็อน-โล สิ้นชีพไปแล้วทำให้ ยุน ว็อน-ฮย็อง เป็นขุนนางที่ทรงอิทธิพลที่สุดในราชสำนักโดยมี ชองนานจอง ภรรยาเป็นที่ปรึกษาแต่แล้วเมื่อ พระพันปีมุนจอง สวรรคตในปี 1565 ขุนนางและบัณฑิตได้ถวายฎีกาต่อพระเจ้ามย็องจงให้ลงโทษยุน ว็อน-ฮย็อง และ ชองนานจองซึ่งคนทั้งคู่ก็ฆ่าตัวตายไปในปีนั้นทำให้ฝ่ายยุนเล็กหมดอำนาจไปในที่สุด
ฝ่ายปกครองทหาร (นาซีเยอรมนี)

| Militärverwaltung ฝ่ายปกครองทหาร |
| --- | --- |
ไรช์เซดเลอร์
ประจำการ: 1935 – 1945
ประเทศ:  ไรช์เยอรมัน
ขึ้นต่อ: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
อิสริยาภรณ์: ดูเพิ่ม ดูรายชื่อ
เครื่องหมายสังกัด
สัญลักษณ์: สวัสติกะ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้ก่อตั้งระบอบการปกครองภายใต้การนำโดยทหารในดินแดนยึดครองซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ ฝ่ายปกครองทหาร หรือ อำนาจฝ่ายปกครองทหาร (de: Militärverwaltung) ซึ่งจะแตกต่างกันกับไรชส์คอมมิสซาเรียท ซึ่งอยู่ภายใต้การนำโดยเจ้าหน้าที่พรรคนาซี ฝ่ายปกครองทหารมักจะมีผู้นำโดย ผู้บัญชาการทหาร (Militärbefehlshaber, ชื่อย่ออย่างเป็นทางการว่า MilBfh)
ฝ่ายปกครองทหารในสหภาพโซเวียต

ฝ่ายปกครองทหารในสหภาพโซเวียต เป็นฝ่ายปกครองทหารเยอรมันในสหภาพโซเวียตที่เยอรมนียึดครองไว้ ดำรงอยู่ตั้งแต่วันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 จนถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944
ปิยะบุตร ชลวิจารณ์

| ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ ป> ม., ท.ช., ต.จ. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง 9 ตุลาคม พ.ศ. 2549 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
นายกรัฐมนตรี: พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 (74 ปี) จังหวัดลำปาง ประเทศไทย
เชื้อชาติ: ไทย
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: นางสุจินตนา (เดชอุดม) ชลวิจารณ์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย  มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน  โรงเรียนเซนต์จอห์นวิทยาลัย   โรงเรียนอัสสัมชัญ

ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และนายกสมาคมอัสสัมชัญ (สมาคมศิษย์เก่า) คนปัจจุบัน อดีตประธานกรรมการสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ประธานอำนวยการและรองประธานกรรมการสถาบันคีนันแห่งเอเซีย
ประวัติ

ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ หรือ ดร.ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ที่ตำบลเถิน อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง เป็นบุตรของ ดร.บรรเจิด กับคุณหญิงสวลี ชลวิจารณ์ สมรสกับนางสุจินตนา (เดชอุดม) ชลวิจารณ์ มีบุตร 3 คน คือ นายสัคคยศ ชลวิจารณ์ นายพจน์ปรีชา ชลวิจารณ์ และศศิตา ชลวิจารณ์
ด้านการศึกษา ดร.ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพ ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์จอห์นวิทยาลัย ประเทศอังกฤษ จากนั้นได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2515 และระดับปริญญาโท สาขาการเงินและการคลัง จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2517
ดร.ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ เข้ารับการอบรมหลักสูตรป้องกันราชอาณาจักร ภาครัฐร่วมเอกชน (ปรอ.รุ่น 2) จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.)
การทำงาน

ดร.ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ เริ่มทำงานเป็นอาจารย์ประจำโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาได้เข้าทำงานที่ธนาคารสหธนาคาร(ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นธนาคารไทยธนาคาร และปัจจุบันใช้ชื่อว่า ธนาคารซีไอเอ็มบี ไทย)จนได้รับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ ในระหว่างปี พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2540 นอกจากนั้นยังเป็นกรรมการบริษัทอีกหลายแห่ง อาทิ บริษัท เครือข่ายธนไทย จำกัด บริษัท เงินทุนหลักทรัพย์สหธนกิจไทย จำกัด บริษัท วชิระธนสินประกันภัย จำกัด เป็นต้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้รับหน้าที่เป็นประธานกรรมการบริษัท ธนสถาปนา จำกัด และบริษัท หลักทรัพย์จัดการเงินร่วมลงทุน บีวีพี จำกัด
การทำงาน > งานการเมือง

ดร.ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ เคยเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2532 - พ.ศ. 2533 และ พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2543 ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 ปิยะบุตร ชลวิจารณ์ ได้รับตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงพาณิชย์ และผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2549) ในรัฐบาลของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์