stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทองมาก จันทะลือ
ประวัติ > เข้าสู่วงการ

หมอลำทองมาก  จันทะลือ เริ่มเข้าสู่วงการหมอลำเมื่ออายุ 14 ปี โดยบิดาได้พาไปสมัครเรียนหมอลำ กับพระรูปหนึ่งนามว่า พระอาจารย์อ่อน ที่วัดประดู่น้อย โดยได้เรียนรู้ทั้งด้านกลอนลำ และพระธรรมคำสอนทาง พระพุทธศาสนาอันเป็นพื้นฐานสำคัญที่หมอลำจะต้องเรียนรู้อย่างละเอียด ท่านได้ร่ำเรียนอยู่กับพระอาจารย์อ่อน อยู่เป็นเวลา 2 ปี จึงได้ลาไปศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมกับครูหมอลำอื่นๆ อีกหลายท่าน อาทิ หมอลำคำอ้าย อาจารย์คำผาย โยมา ที่สอนให้รู้จัก การวาดลำ (คือจังหวะในการรำและฟ้อน) และแตกฉานในกลอนลำ นอกจากนั้นยังมี สิบตรีภิรมย์ อาจารย์กึม อาจารย์เคน อามาตย์บัณฑิต อาจารย์หลวย และอาจารย์บุญคา เป็นต้น ซึ่งอาจารย์แต่ละท่านล้วนมีความชำนาญในด้านต่างๆ เกี่ยวกับหมอลำที่แตกต่างกันไป ทำให้หมอลำทองมาก ได้มีโอกาสเรียนรู้ศาสตร์ของหมอลำอย่างกว้างขวางจนแตกฉาน
ประวัติ > การเมือง

ในด้านการเมือง ท่านเคยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี ได้รับเลือกให้ทำหน้าที่ ส.ส. อุบลราชธานี 1   สมัย ต่อมาได้ตั้ง สมาคมหมอลำถูทาบริการ และรับงานแสดง ตลอดจนช่วยเหลืองานราชการอยู่เป็นประจำ โดยเฉพาะในงานรณรงค์ด้านสุขภาพอนามัยของประชาชน ร่วมกับ กระทรวงสาธารณสุข จึงนับได้ว่าเป็นบุคคลที่สร้างประโยชน์ต่อประเทศชาติ ด้วยการนำเอาศิลปะพื้นบ้านมารับใช้สังคม
ความภูมิใจ/รางวัลสำคัญ

ช่วงชีวิตของหมอลำทองมาก จันทะลือ ได้รับรางวัลเกียรติคุณหลายครั้ง ซึ่งประกอบไปด้วย
ปี พ.ศ. 2500 ชนะเลิศการประกวดหมอลำชั้นเอก ที่จังหวดขอนแก่น
ปี พ.ศ. 2500 ชนะเลิศการประกวดหมอลำที่อำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนม
ปี พ.ศ. 2502 ชนะเลิศการประกวดหมอลำชั้นหนึ่งที่อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแกน
ปี พ.ศ. 2510 ชนะเลิศการประกวดหมอลำคู่ ที่อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
ปี พ.ศ. 2511 และ 2512 ชนะเลิศการประกวดหมอลำในงานสงกรานต์ ที่อำเภอวารินชาราบ จังหวัดอุบลราชธานี
ปี พ.ศ. 2514 อาศัยความเป็นผู้แทนของชาวหมอลำ พ่อทองมากได้ก่อตั้งสหพันธ์ "สหพันธ์หมอลำแห่งประเทศไทย" และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกสหพันธ์เป็นคนแรก
ปี พ.ศ. 2524 ได้รับรางวัลดีเด่นการผลิตผลงานเพื่อเยาวชนประเภทสื่อชาวบ้าน จากคณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ
ปี พ.ศ. 2528 ได้รับรางวัลศิลปินพื้นบ้านดีเด่น จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
และในปี พ.ศ. 2529 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง สาขาย่อย(หมอลำ) ประจำปี พุทธศักราช 2529 จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
เกรียงยศ สุดลาภา

| เกรียงยศ สุดลาภา ป> ช., ป.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |
เกรียงยศ ในปี พ.ศ. 2564

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 (1 ปี 238 วัน)
นายทะเบียนสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  3 สิงหาคม พ.ศ. 2565 (2 ปี 157 วัน)
รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ดำรงตำแหน่ง 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 – 25 มีนาคม พ.ศ. 2565 (3 ปี 267 วัน)
ผู้ว่าการ: อัศวิน ขวัญเมือง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 มกราคม พ.ศ. 2509 (59 ปี)
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2545–2565)   รวมไทยสร้างชาติ (2565–ปัจจุบัน)

นายเกรียงยศ สุดลาภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรครวมไทยสร้างชาติ จังหวัดกรุงเทพมหานครและนายทะเบียนสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ รองประธานคณะกรรมการกระจายอำนาจการปกครองส่วนท้องถิ่นและการบริหารงานรูปแบบพิเศษสภาผู้แทนราษฎรอดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (พลตำรวจเอก อัศวิน ขวัญเมือง) อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (ถาวร เสนเนียม) อดีตรองโฆษกกรุงเทพมหานคร ในสมัยนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และหลังจากเกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เกรียงยศได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ (สปท) โดยแต่งตั้งให้เป็นโฆษกคณะกรรมาธิการ ดูแลทางด้านการปกครองส่วนท้องถิ่น
ประวัติ

นายเกรียงยศ สุดลาภา เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2509 เป็นบุตรของนายเชาวน์วัศ สุดลาภา อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครคนที่ 7 และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และด้านครอบครัวเกรียงยศ สุดลาภา มีบุตรชาย 2 คน คือพราวด์ พลชย สุดลาภา และพร้อม ณภดล สุดลาภาบุตรที่เกิดกับอทิตา สุธาดารัตน์ (หย่า) ในปัจจุบันคู่สมรสใหม่กับ พิมพ์พีรฎา กิจเพิ่มพูล
นายเกรียงยศ สุดลาภา เรียนจบการศึกษาระดับชั้นประถมที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับมัธยมศีกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล กทม.และ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา กทม. และจากนั้นศึกษาปริญญาตรีที่ Catholic Central High School, Grand Rapids, Michigan ประเทศสหรัฐอเมริกา และจบระดับปริญญาโทด้าน Art and Media management ที่ Columbia College Chicago เมืองชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกาและปริญญาโทรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (MPA) สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ คณะรัฐประศาสนศาสตร์ (GSPA NIDA) เมื่อปี พ.ศ. 2544
งานการเมือง

นายเกรียงยศ สุดลาภา เข้าเวทีการเมืองครั้งแรกโดยการได้รับการแต่งตั้งให้เป็น รองโฆษกกรุงเทพมหานคร (ดูแลด้านกิจการกรุงเทพมหานคร) ในสมัยนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และเคยสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ และสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบแบ่งเขตในเขตเลือกตั้งที่ 6 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ได้เพียงลำดับที่ 4 และได้ลงเลือกตั้งระบบบัญชีรายชื่อในนามพรรคประชาธิปัตย์อีกครั้งในปีพ.ศ. 2554 อยู่ในลำดับที่ 68
ในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
นายเกรียงยศ สุดลาภา เป็นผู้หนึ่งที่ได้รับการเสนอชื่อให้ลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อมแทนนายทิวา เงินยวง ในการเลือกตั้งซ่อม เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 แต่สุดท้ายพรรคประชาธิปัตย์ มีมติให้นายพนิช วิกิตเศรษฐ์ เป็นตัวแทนลงสมัครรับเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2558 นายเกรียงยศ สุดลาภา ได้รับการแต่งตั้งโดย คสช.ให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ(สปท.) และดำรงตำแหน่งโฆษกคณะกรรมาธิการ (กมธ)ให้ดูแลทางด้านการปกครองท้องถิ่นในสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ(สปท) และในวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครโดยพลตำรวจเอก อัศวิน ขวัญเมือง ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
เป็นผู้แต่งตั้งให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 กำกับดูแลสำนักการศึกษา สำนักวัฒนธรรม กีฬาและท่องเที่ยว สำนักยุทธศาสตร์และประเมินผล สำนักงานการต่างประเทศ สำนักพัฒนาข้าราชการกรุงเทพมหานคร สำนักการคลัง ของกรุงเทพมหานคร
นายเกรียงยศ ย้ายไปร่วมงานกับพรรครวมไทยสร้างชาติ และได้รับเลือกตั้งให้เป็นนายทะเบียนพรรครวมไทยสร้างชาติ ในการประชุมใหญ่วิสามัญ พรรครวมไทยสร้างชาติ  เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2565
ในปี พ.ศ. 2566 ได้รับเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรครวมไทยสร้างชาติ ดูแลงานพื้นที่กรุงเทพมหานคร ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานคณะกรรมการกระจายอำนาจการปกครองส่วนท้องถิ่นและการบริหารงานราชการรูปแบบพิเศษ สภาผู้แทนราษฎร และกรรมาธิการและที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการการสวัสดิการสังคม สภาผู้แทนราษฎร
12 ธันวาคม พ.ศ. 2567 นายเกรียงยศได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะอนุกรรมาธิการศึกษาและติดตามการขับเคลื่อนนโยบายการบริหารราชการรูปแบบพิเศษ ในคณะกรรมาธิการการกระจายอำนาจ การปกครองส่วนท้องถิ่น และการบริหารงานราชการรูปแบบพิเศษ สภาผู้แทนราษฎร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
โทรคอยด์

ไซคลอยด์จัดว่าเป็นโทรคอยด์ชนิดหนึ่ง
โทรคอยด์ (อังกฤษ: trochoid) คือ เส้นโค้งชนิดหนึ่ง สร้างขึ้นจากจุดจุดหนึ่งบนรูปวงกลม ซึ่งอาจอยู่บนเส้นรอบวง ข้างในวง หรือข้างนอกวงก็ได้ แล้วกลิ้งรูปวงกลมพร้อมกับจุดนั้นไปตามเส้นตรง จากรอยเคลื่อนที่ของจุดนั้นจะทำให้ได้เส้นโค้งในลักษณะเป็นลอน หรือขดเป็นสปริง โทรคอยด์จัดว่าเป็นรูเลตต์ชนิดหนึ่ง
สมการ

โทรคอยด์ซึ่งสร้างขึ้นโดยรูปวงกลมรัศมี a หน่วย ที่กลิ้งบนแกน x และจุดอ้างอิงอยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางของรูปวงกลมเท่ากับ b หน่วย มีสมการอิงตัวแปรเสริมดังนี้
เมื่อ t เป็นจำนวนจริง คือมุมในหน่วยเรเดียนที่รูปวงกลมกลิ้งไป (บางครั้งอาจใช้ θ แทน t)
หากจุดอยู่ในวงกลม (b < a) จะได้เส้นโค้งเป็นลอนและมีร่องตื้น แต่ไม่ตัดหรือสัมผัสกับเส้นตรง (curtate) (เส้นสีชมพูและเหลือง)
หากจุดอยู่บนเส้นรอบวง (b = a) จะได้เส้นโค้งเป็นลอนและมีร่องแหลม และสัมผัสกับเส้นตรง (common) เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ไซคลอยด์ (cycloid) (เส้นสีเขียว)
หากจุดอยู่นอกวงกลม (b > a) จะได้เส้นโค้งคล้ายขดสปริง ซึ่งตัดกับเส้นตรงที่กลางปม (prolate) (เส้นสีแดงและน้ำเงิน)
ดูเพิ่ม

เอพิโทรคอยด์ (epitrochoid)
ไฮโพโทรคอยด์ (hypotrochoid)
ไซคลอยด์ (cycloid)
เอพิไซคลอยด์ (epicycloid)
ไฮโพไซคลอยด์ (hypocycloid)
แหล่งข้อมูลอื่น

เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Trochoid" จากแมทเวิลด์.
http://www.xahlee.org/SpecialPlaneCurves_dir/Trochoid_dir/trochoid.html
โทรคอยด์แบบต่าง ๆ (กลิ้งสองรอบ)
เอ็กซ์โป 2025

| โอซากะ  2025 |
| --- | --- |
สัญลักษณ์
ภาพรวม
ระดับ BIE: นิทรรศการโลก
หมวดหมู่: นิทรรศการระหว่างประเทศประเภทจดทะเบียน
ชื่อ: EXPO 2025
คำขวัญ: "ออกแบบสังคมอนาคต เพื่อชีวิตคนเรา"
พื้นที่: 155 เฮกเตอร์ (970 ไร่)
ผู้เข้าชม: 28 ล้านคน (คาดการณ์)
ผู้จัด: ฮิโรยูกิ อิชิเงะ (เลขาธิการ)
ที่จัดงาน
ประเทศผู้จัด: ญี่ปุ่น
เมืองเจ้าภาพ: โอซากะ
สถานที่จัดงาน: ยูเมะชิมะ เขตโคโนฮานะ
พิกัด: 34°39′12.7″N 135°23′11.1″E﻿ / ﻿34.653528°N 135.386417°E﻿ / 34.653528; 135.386417
ลำดับเวลา
เสนอตัว: 22 เมษายน ค.ศ. 2017 (2017-04-22)
คัดเลือก: 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 (2018-11-23)
เริ่มต้น: 13 เมษายน ค.ศ. 2025 (2025-04-13)
สิ้นสุด: 13 ตุลาคม ค.ศ. 2025 (2025-10-13)
นิทรรศการโลก
ก่อนหน้า: Expo 2020 ที่ ดูไบ
ถัดไป: Expo 2030 ที่ รียาด
เอ็กซ์โปวาระพิเศษ
เว็บไซต์
www.expo2025.or.jp/en/
เอ็กซ์โป 2025 (Expo 2025) เป็นงานนิทรรศการโลกในกำกับขององค์การนิทรรศการนานาชาติ ซึ่งมีกำหนดจะจัดในปี 2025 ที่นครโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นระยะเวลาหกเดือนตั้งแต่ 13 เมษายน ถึง 13 ตุลาคม 2025 รวมทั้งสิ้น 184 วัน เวิลด์เอ็กซ์โปครั้งนี้นับเป็นครั้งที่สามที่โอซากะได้เป็นเจ้าภาพ หลังเคยจัดมาแล้วสองครั้งในปี 1970 และ 1990 คาดการณ์ว่าจะมีผู้เข้าเยี่ยมชมจำนวน 28 ล้านคน
เอ็กซ์โป 2025 มีผู้ยื่นขอจัดจำนวนสี่เมืองได้แก่ บากู (ประเทศอาเซอร์ไบจาน), โอซากะ (ประเทศญี่ปุ่น), เยคาเตรินบุร์ก (ประเทศรัสเซีย) และปารีส (ประเทศฝรั่งเศส) แต่แล้วปารีสก็ถอนตัวในภายหลังเนื่องจากภาระงบประมาณจึงเหลือผู้ยื่นขอจัดแค่สามเมือง การลงคะแนนของสมัชชาใหญ่องค์การนิทรรศการนานาชาติเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2018 ให้โอซากะชนะด้วยคะแนน 85 เสียง เยคาเตรินบุร์กได้รับคะแนน 48 เสียง บากูได้รับคะแนน 23 เสียง
เอ็กซ์โป 2025 ใช้งบประมาณในการจัดและก่อสร้างประมาณ 2.35 แสนล้านเยน (57,000 ล้านบาท) สถานที่จัดคือเกาะยูเมะชิมะ ซึ่งเป็นเกาะเทียมจากการถมทะเลบริเวณปากแม่น้ำโยโดะ มีพื้นที่จัดงานทั้งสิ้น 970 ไร่ (155 เฮกเตอร์) โดยมีแนวคิดในการจัดงานคือ "ออกแบบสังคมอนาคต เพื่อชีวิตคนเรา" (Designing Future Society for Our Lives) ตั๋วเข้างานหนึ่งครั้งสำหรับผู้ใหญ่ ขายหน้างานที่ราคา 7,500 เยน (1,650 บาท) ตั๋วที่ซื้อล่วงหน้าผ่านเว็บไซต์จะถูกกว่า 20-40%
ผู้เข้าร่วม

อัฟกานิสถาน
แอลจีเรีย
แองโกลา
แอนทีกาและบาร์บิวดา
อาร์เจนตินา
อาร์มีเนีย
ออสเตรเลีย
ออสเตรีย
อาเซอร์ไบจาน
บาห์เรน
บังกลาเทศ
เบลเยียม
เบลีซ
เบนิน
ภูฏาน
โบลิเวีย
บอตสวานา
บราซิล
บรูไน
บัลแกเรีย
บูร์กินาฟาโซ
บุรุนดี
กัมพูชา
แคเมอรูน
แคนาดา
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
ชิลี
จีน
คอโมโรส
โกตดิวัวร์
โครเอเชีย
คิวบา
เช็กเกีย
คองโกตะวันออก
เดนมาร์ก
จิบูตี
สาธารณรัฐโดมินิกัน
อียิปต์
เอลซัลวาดอร์
อิเควทอเรียลกินี
เอสวาตินี
เอธิโอเปีย
ฟีจี
ฟินแลนด์
ฝรั่งเศส
กาบอง
แกมเบีย
เยอรมนี
กานา
กรีซ
กัวเตมาลา
กินี
กินี-บิสเซา
กายอานา
เฮติ
ฮอนดูรัส
ฮังการี
ไอซ์แลนด์
อินเดีย
อินโดนีเซีย
อิหร่าน
ไอร์แลนด์
อิสราเอล
อิตาลี
จาเมกา
ญี่ปุ่น
จอร์แดน
คาซัคสถาน
เคนยา
เกาหลีใต้
คอซอวอ
คูเวต
คีร์กีซสถาน
ลาว
ลัตเวีย
เลโซโท
ไลบีเรีย
ลิทัวเนีย
ลักเซมเบิร์ก
มาดากัสการ์
มาลาวี
มาเลเซีย
มาลี
มอลตา
หมู่เกาะมาร์แชลล์
มอริเตเนีย
มอริเชียส
ไมโครนีเซีย
มอลโดวา
โมนาโก
มองโกเลีย
มอนเตเนโกร
โมซัมบิก
นาอูรู
เนปาล
เนเธอร์แลนด์
ไนเจอร์
ไนจีเรีย
นีวเว
มาซิโดเนียเหนือ
นอร์เวย์
โอมาน
ปากีสถาน
ปาเลา
ปาเลสไตน์
ปานามา
ปาปัวนิวกินี
ปารากวัย
เปรู
ฟิลิปปินส์
โปแลนด์
โปรตุเกส
กาตาร์
โรมาเนีย
รวันดา
เซนต์คิตส์และเนวิส
เซนต์ลูเชีย
เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
ซามัว
เซาตูแมอีปริงซีป
ซาอุดีอาระเบีย
เซเนกัล
เซอร์เบีย
เซเชลส์
สิงคโปร์
สโลวาเกีย
สโลวีเนีย
หมู่เกาะโซโลมอน
โซมาเลีย
แอฟริกาใต้
ซูดานใต้
สเปน
ศรีลังกา
ซูดาน
ซูรินาม
สวีเดน
สวิตเซอร์แลนด์
ไต้หวัน
ทาจิกิสถาน
แทนซาเนีย
ไทย
ติมอร์-เลสเต
โตโก
ตองงา
ตรินิแดดและโตเบโก
ตูนิเซีย
ตุรกี
เติร์กเมนิสถาน
ตูวาลู
ยูกันดา
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
สหราชอาณาจักร
สหรัฐอเมริกา
อุรุกวัย
อุซเบกิสถาน
วานูวาตู
วาติกัน
เวียดนาม
เยเมน
แซมเบีย
ซิมบับเว
ผู้เข้าร่วม > ถอนตัว

เอสโตเนีย (ถอนตัวเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2023)
เม็กซิโก (ถอนตัวเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2023)
รัสเซีย (ถอนตัวเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2023)
ผู้เข้าร่วม > องค์กรระหว่างประเทศ

สหภาพแอฟริกา
อาเซียน
สหภาพยุโรป
กาชาดสากล
พันธมิตรสุริยะสากล (International Solar Alliance)
ศูนย์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระหว่างประเทศ (International Science and Technology Center)
ITER (สถาบันทดสอบเครื่องปฏิกรณ์เทอร์โมนิวเคลียร์นานาชาติ)
Pacific Islands Forum
สหประชาชาติ
ผู้เข้าร่วม > ศาลาประจำชาติ

ประเทศดังต่อไปนี้จะมีศาลาของตนเองในงาน:
ออสเตรเลีย
ออสเตรีย
เบลเยียม
บราซิล
แคนาดา
จีน
เช็กเกีย
ฝรั่งเศส
เยอรมนี
อินโดนีเซีย
ไอร์แลนด์
อิตาลี
ญี่ปุ่น
คูเวต
ลักเซมเบิร์ก
โมนาโก
เนเธอร์แลนด์
โอมาน
โปแลนด์
โปรตุเกส
ซาอุดีอาระเบีย
สิงคโปร์
สโลวาเกีย
สโลวีเนีย
เกาหลีใต้
สเปน
สวิตเซอร์แลนด์
ไต้หวัน
ไทย
เติร์กเมนิสถาน
สหราชอาณาจักร
สหรัฐอเมริกา
อุซเบกิสถาน
ผู้เข้าร่วม > ศาลากลุ่มประเทศนอร์ดิก

เดนมาร์ก
ฟินแลนด์
ไอซ์แลนด์
นอร์เวย์
สวีเดน
โมเมนตัมเชิงมุม

ความสัมพันธ์ระหว่างแรง (F) แรงบิด (τ) และเวกเตอร์โมเมนตัม (p และ L) ในระบบหมุนแห่งหนึ่ง
ในทางฟิสิกส์ โมเมนตัมเชิงมุม  (อังกฤษ: Angular Momentum) ของวัตถุรอบจุดกำเนิด คือ ปริมาณเวกเตอร์ที่แสดงถึงการหมุนของวัตถุ มีค่าเท่ากับมวลของวัตถุคูณกับผลคูณเชิงเวกเตอร์ของเวกเตอร์ตำแหน่งและเวกเตอร์ความเร็ว (หรือผลคูณระหว่างโมเมนต์ความเฉื่อยกับความเร็วเชิงมุม)
โมเมนตัมเชิงมุมเป็นปริมาณอนุรักษ์ กล่าวคือมันจะมีค่าคงที่เสมอจนกว่าจะมีแรงบิดภายนอกมากระทำ คุณลักษณะการอนุรักษ์ของโมเมนตัมเชิงมุมช่วยอธิบายปรากฏการณ์ทางธรรมชาติหลายประการ
โมเมนตัมเชิงมุมนั้นเป็นผลระหว่างระยะห่างของวัตถุหรืออนุภาคกับแกนหมุน (r) คูณกับ โมเมนตัมเชิงเส้น (p)
เซกเมนต์วงกลม

ในวิชาเรขาคณิต, เซกเมนต์วงกลม (สัญลักษณ์ ⌓) เป็นพื้นที่ของวงกลมที่กำหนดไว้อย่างเป็นทางการว่าเป็นพื้นที่ที่ถูก นำเข้า จากส่วนที่เหลือของวงกลมโดยเส้นตรงที่ตัดวงกลม (sacant) หรือคอร์ด (cod)
สูตร

ให้ R เป็นรัศมีของวงกลม, θ คือมุมที่จุดศูนย์กลางในหน่วยเรเดียน, α คือ มุมที่จุดศูนย์กลางในหน่วยองศา, C คือ ความยาวคอร์ด, s คือ ความยาวส่วนโค้ง, h คือ ความสูงของเซกเมนต์, และ d คือ ความสูงของส่วนที่เป็นรูปสามเหลี่ยม
รัศมี คือ  R=h+d=h/2+c^{2}/8h{\frac {}{}}
ความยาวส่วนโค้ง คือ  s={\frac {\alpha }{180}}\pi R={\theta }R
ความยาวคอร์ด คือ  c=2R\sin {\frac {\theta }{2}}=R{\sqrt {2-2\cos \theta }}
ความสูง คือ  h=R(1-\cos {\frac {\theta }{2}})=R-{\sqrt {R^{2}-{\frac {c^{2}}{4}}}}
มุม คือ  \alpha =2\arccos {\frac {d}{R}}=2\arcsin {\frac {c}{2R}}
สูตร > พื้นที่

พื้นที่ของเซกเมนต์วงกลมจะเท่ากับพื้นที่เซกเตอร์วงกลมลบด้วยพื้นที่จากส่วนที่เป็นรูปสามเหลี่ยม
A={\frac {R^{2}}{2}}\cdot {\theta }-{\frac {R^{2}\sin \theta }{2}}={\frac {R^{2}}{2}}\left({\theta }-\sin \theta \right)={\frac {R^{2}}{2}}\left({\frac {\alpha \pi }{180}}-\sin {\frac {\alpha \pi }{180}}\right)
เซกเมนต์วงกลม (สีเขียว) ถูกปิดล้อมอยู่ระหว่างเส้นตรงที่ตัดวงกลม / คอร์ด (เส้นประ) และส่วนโค้งซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดที่เท่ากับของคอร์ด (ส่วนโค้งที่แสดงบนพื้นที่สีเขียว)
รายชื่อวันสำคัญของไทย

วันหยุดราชการในประเทศไทยนั้นเป็นไปตามที่รัฐบาลไทยกำหนด และส่วนใหญ่ถือปฏิบัติกันทั้งภาครัฐและภาคเอกชน ปรกติแล้วปีหนึ่ง ๆ มีวันหยุดราชการ 19 วัน แต่อาจเพิ่มได้ตามประกาศคณะรัฐมนตรีไทย นอกจากนี้ยังมีวันอื่น ๆ ที่ถือปฏิบัติทั้งเป็นทางการและไม่เป็นทางการ และมีลักษณะทั้งที่เป็นท้องถิ่นและเป็นสากล คละกันไปหลายระดับทั่วประเทศ
วันหยุดราชการทั้งหมดได้รับการถือปฏิบัติจากหน่วยงานทุกแห่งของรัฐ ส่วนวันหยุดธนาคารนั้นธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด ซึ่งแตกต่างเล็กน้อยจากที่ภาครัฐถือปฏิบัติ กฎหมายกำหนดให้ธุรกิจเอกชนมีวันหยุดอย่างน้อย 13 วันต่อปี ในจำนวนนี้รวมถึงวันแรงงานแห่งชาติด้วย แต่จะเลือกเป็นวันหยุดวันอื่นตามที่ตนยึดถือก็ได้ ถ้าวันหยุดราชการตรงกับวันหยุดสุดสัปดาห์ รัฐบาลได้กำหนดให้หยุดวันทำงานวันถัดมาเพิ่มอีก 1 วัน
วันหยุดธนาคาร

วันหยุดของสถาบันการเงินจัดตั้งโดยธนาคารแห่งประเทศไทย ซึ่งค่อนข้างแตกต่างจากวันหยุดของรัฐบาล ตรงที่ทางธนาคารไม่หยุดในวันพืชมงคลและวันเข้าพรรษา แต่ยังคงหยุดในวันแรงงานแห่งชาติ (1 พฤษภาคม; ดูที่ § วันที่สังเกตการณ์ของชาติ) ก่อน พ.ศ. 2562 มีวันหยุดกลางปีของธนาคารในวันที่ 1 กรกฎาคม (ถ้าวันนั้นไม่ตรงกับช่วงสุดสัปดาห์) (ก่อน พ.ศ. 2550 วันเข้าพรรษายังคงเป็นวันหยุด) วันตรุษจีน, อีดิลฟิฏร์ และอีดิลอัฎฮา เป็นวันหยุดของสถาบันการเงินในจังหวัดนราธิวาส, ปัตตานี, ยะลา และสตูล ถ้าวันนั้นไม่ตกอยู่ในช่วงสุดสัปดาห์หรือวันหยุด
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประเทศไทย
ปฏิทินสุริยคติไทย
ปฏิทินจันทรคติไทย
รายชื่อวันสำคัญ
แหล่งข้อมูลอื่น

Cavanagh, Roy. "Public Holidays in Thailand, 2018". Thaizer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-11-19. สืบค้นเมื่อ 8 September 2017.
Khat, Leakhena (15 January 2018). "Public Holidays: Cambodians Work The Least in Asean, Second Least Globally". AEC News Today. สืบค้นเมื่อ 23 November 2018.
แรงโลเรินตส์

Trajectory of a particle with a positive or negative charge q under the influence of a magnetic field B, which is directed perpendicularly out of the screen.
Beam of electrons moving in a circle, due to the presence of a magnetic field. Purple light is emitted along the electron path, due to the electrons colliding with gas molecules in the bulb.
ในทางฟิสิกส์ แรงโลเรินตส์  (อังกฤษ: Lorentz Force) เป็นแรงที่เกิดจากจุดประจุเนื่องจากสนามแม่เหล็กไฟฟ้า เกิดสมการในรูปของสนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก:
โดยที่
ตัวพิมพ์หนาหมายถึงปริมาณที่เป็นเวกเตอร์
กฎของแรงโลเรินตส์มีความสัมพันธ์กับกฎการเหนี่ยวนำของฟาราเดย์
ประจุบวกจะมีความเร่งไปในทิศทางเดียวกันกับสนามไฟฟ้า E แต่จะเคลื่อนที่เป็นเส้นโค้งทั้งเวกเตอร์ v และสนาม B เป็นไปตามตามกฎมือขวา
ในส่วนของ qE เราเรียกว่า แรงไฟฟ้า ส่วน qv×B เรียกว่า แรงแม่เหล็ก  บางนิยามอาจกล่าวว่า แรงโลเรินตส์มีเฉพาะส่วนที่เป็นแรงแม่เหล็ก
ประวัติศาสนาอิสลาม

ยุคสมัยของกาหลิป   การขยายอาณาเขตในสมัยของนบีมุฮัมมัด ปี 622–632   การขยายอาณาเขตในสมัยจักรวรรดิรอชิดีน ปี 632–661   การขยายอาณาเขตในสมัยราชวงศ์อุมัยยะห์ ปี 661–750
มัสยิดแห่งอุคบา ในประเทศตูนิเซีย สร้างในปี 670 โดยนายพลชาวอาหรับ แสดงถึงการแพร่ของศาสนาอิสลามในบริเวณแอฟริกาเหนือ
ประวัติศาสนาอิสลาม เริ่มขึ้นปี ค.ศ. 632 (พ.ศ. 1175) จากชุมชนมุสลิมที่นบีมุฮัมมัดตั้งขึ้นในคาบสมุทรอาหรับ ในศตวรรษต่อมามีการเผยแพร่ศาสนาอิสลามไปอย่างกว้างขวางโดยเฉพาะในจักรวรรดิกาหลิบรอชิดีนและช่วงราชวงศ์อุมัยยะห์ที่ศาสนาอิสลามแพร่ไปถึงทวีปยุโรปตอนใต้ 
หลายร้อยปีต่อมามีราชวงศ์มุสลิมปกครองหลายประเทศทั่วโลกด้วยกัน ได้แก่ ราชวงศ์อับบาซียะห์ ราชวงศ์ฟาติมียะห์ ราชวงศ์เซลจุค ราชวงศ์ซาฟาวิยะห์ และมีจักรวรรดิมุสลิมที่แผ่อาณาเขตออกไปกว้างใหญ่ไพศาล เช่น จักรวรรดิโมกุลในประเทศอินเดีย และจักรวรรดิออตโตมันในประเทศตุรกีและคาบสมุทรบอลข่าน
ปัจจุบันศาสนาอิสลามแพร่ไปทั่วโลกจากเมืองมักกะฮ์ ไปถึง ประเทศจีน และ ประเทศอินโดนีเซีย (ซึ่งมีประชากรมุสลิมมากที่สุดในโลก) ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 มีประชากรมุสลิมด้วยกัน 1.571 พันล้านคนทั่วโลก ทำให้เป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลก รองจากศาสนาคริสต์
ดูเพิ่ม

ศาสนาอิสลาม
การพิชิตดินแดนโดยมุสลิม
นบีมุฮัมมัดหรือมุฮัมมัด
อัลกุรอาน
รายชื่อราชวงศ์ซุนนี
บูลส์อาย (หนังสือการ์ตูน)

| บูลส์อาย |
| --- | --- |
บูลส์อาย วาดโดย ไมค์ ดีโอดาโต
ข้อมูลการจัดพิมพ์
ผู้จัดพิมพ์: มาร์เวลคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: บูลส์อาย: แดร์เดวิล #131 (มีนาคม 1976) ฮอว์กอาย: ดาร์กอเวนเจอส์ #1 (มีนาคม 2009)
สร้างสรรค์โดย: มาร์ฟ วูล์ฟแมน จอห์น โรมิตา ซีเนียร์
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: เลสเตอร์
นามแฝง: เบนจามิน พอยน์เด็กเตอร์, เลโอนาร์ด, แดร์เดวิล, ฮอว์กอาย
สังกัดทีม: ธันเดอร์โบลต์ส ดาร์กอเวนเจอส์
ความสามารถ:  มีความแม่นยำสูง  เชี่ยวชาญการต่อสู้มือเปล่า  กระดูกเคลือบด้วยอาดามันเทียม 
บูลส์อาย (อังกฤษ: Bullseye) เป็นตัวละครของมาร์เวลคอมิกส์ สร้างสรรค์โดยมาร์ฟ วูล์ฟแมนและจอห์น โรมิตา ซีเนียร์ ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน แดร์เดวิล เล่มที่ 131 (มีนาคม 1976) บูลส์อายเป็นมือสังหารโรคจิตที่มีความแม่นยำในการปาอาวุธเข้าเป้าสูง เป็นศัตรูกับแดร์เดวิล
บูลส์อายอยู่ในอันดับที่ 20 ของ 100 อันดับสุดยอดตัวร้ายในหนังสือการ์ตูนตลอดกาลของไอจีเอ็น และอันดับที่ 35 ใน 50 อันดับสุดยอดอเวนเจอส์
การตีพิมพ์

ถึงแม้บูลส์อายจะถูกสร้างสรรค์โดยมาร์ฟ วูล์ฟแมนและจอห์น โรมิตา ซีเนียร์ แต่งานศิลป์ในหนังสือการ์ตูน แดร์เดวิล เล่มที่ 131 (มีนาคม 1976) ที่บูลส์อายปรากฏตัวครั้งแรกนั้นวาดโดยบ็อบ บราวน์ และเคลาส์ แจนสัน
ไม่มีใครทราบชื่อจริงและที่มาของบูลส์อาย เขามักจะใช้ชื่อ "เบนจามิน พอยน์เด็กเตอร์" และบางครั้งใช้ชื่อ "เลสเตอร์" ในมินิซีรีส์ Bullseye: Greatest Hits (2004) บูลส์อายมีชื่อจริงว่า "เลโอนาร์ด" และมีการกล่าวถึงภูมิหลัง แต่ต่อมาเปิดเผยว่าเป็นเรื่องแต่งโดยบูลส์อายเอง
ในหนังสือการ์ตูน ซีวิลวอร์ บูลส์อายเป็นสมาชิกทีมธันเดอร์โบลต์ส และใน ซีเคร็ตอินเวชัน บูลส์อายเป็นสมาชิกทีมดาร์กอเวนเจอส์ มีนามแฝงว่า "ฮอว์กอาย" และมีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูน ยูโทเปีย
บูลส์อายถูกแดร์เดวิลฆ่าในหนังสือการ์ตูน ชาโดว์แลนด์ เล่มที่ 1 แต่ต่อมาพบว่ายังมีชีวิตอยู่ในหนังสือการ์ตูน แดร์เดวิล ซีรีส์ที่ 3 เล่มที่ 26
ประวัติตัวละคร

บูลส์อายเติบโตในย่านเดอะบร็องซ์ อาศัยอยู่กับพี่ชายและบิดาที่ชอบทำร้ายร่างกาย พี่ชายของบูลส์อายชอบยิงปืนจึงทำให้บูลส์อายมีความแม่นยำในการยิงปืนไปด้วย ต่อมาบูลส์อายย้ายไปอยู่ที่บ้านอุปการะ สมัยเรียนไฮสกูล บูลส์อายเป็นนักขว้างลูกเบสบอลที่มีความสามารถจนได้รับทุนการศึกษา แต่เขาเลือกที่จะเข้าแข่งในลีกเบสบอล ในการแข่งขันครั้งหนึ่ง บูลส์อายซึ่งไม่อยากแข่งต่อได้ขอให้โค้ชเปลี่ยนตัวเขาออกแต่โค้ชปฏิเสธ ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามคนหนึ่งเยาะเย้ยบูลส์อายว่าเป็นคนขี้ขลาด เขาจึงขว้างลูกเบสบอลเข้าที่ศีรษะของอีกฝ่ายจนเสียชีวิต บูลส์อายถูกลงโทษแบนและถูกแจ้งข้อหาฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
เมื่อโตขึ้น บูลส์อายทำงานเป็นมือสังหารให้หน่วย NSA เขาถูกส่งไปนิการากัวเพื่อฝึกสอนนักรบกลุ่มคอนทราส์ แต่บูลส์อายกลับนำกลุ่มนักรบคอนทราส์ยึดพื้นที่ขนส่งโคเคน บูลส์อายมีแผนจะตกลงกับกลุ่มอิทธิพลหลายกลุ่มและเชิดเงินหลบหนี แต่แผนดังกล่าวถูกพันนิเชอร์ขัดขวาง บูลส์อายและพันนิเชอร์สู้กันจนกระทั่งเจ้าหน้าที่หน่วยปราบปรามยาเสพติดมาถึง พันนิเชอร์หลบหนีไป ส่วนบูลส์อายได้รับงานใหม่คือแทรกซึมเข้าไปในองค์กรอาชญากรรมของคิงพิน
ประวัติข้างต้นเป็นประวัติที่บูลส์อายให้การกับเจ้าหน้าที่ของสหรัฐฯ ภายหลังบูลส์อายยอมรับว่าเขาแต่งเติมบางส่วนเพื่อความสนุกส่วนตัว
ความสามารถ

บูลส์อายมีความสามารถในการปาอาวุธหรือสิ่งของธรรมดาเข้าเป้าได้อย่างแม่นยำ เขาเคยปาไพ่เฉือนลำคอคน เคยพ่นฟันตัวเองทะลุกะโหลกศีรษะคนอื่นและปาไม้จิ้มฟันไปถูกคนที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยหลาเสียชีวิต นอกจากนี้ บูลส์อายยังมีสมรรถภาพทางกายสูง มีความเชี่ยวชาญในการต่อสู้มือเปล่า
หลังจากบาดเจ็บจากการตกจากที่สูง กระดูกหลายชิ้นของบูลส์อายได้รับการเชื่อมต่อด้วยอาดามันเทียมโดยลอร์ดดาร์กวินด์และได้รับสมุนไพรชนิดพิเศษในการรักษา ซึ่งทำให้สมรรถภาพทางกายของบูลส์อายสูงยิ่งขึ้น อาการบาดเจ็บที่ศีรษะทำให้บูลส์อายสัมผัสได้ถึงจิตของแดร์เดวิลชั่วขณะ
ในสื่ออื่น > ภาพยนตร์

โคลิน ฟาร์เรล นักแสดงชาวไอริช รับบทเป็นบูลส์อายในภาพยนตร์ มนุษย์อหังการ ปี 2003
แหล่งข้อมูลอื่น

Bullseye ที่เดอะคอมิกส์บุ๊กดีบี
Bullseye ที่ Marvel Wikia
| ด ค กฮอคอาย |
| --- | --- |
 Stan Lee  Don Heck 
ตัวละคร:  คลินต์ บาร์ตัน Goliath  Ronin  เคท บิชอป  บาร์นีย์ บาร์ตัน  บูลส์อาย 
Affiliations:  Avengers  Defenders  S.H.I.E.L.D.  Thunderbolts 
Supporting characters:  Black Widow  Dominic Fortune  Mockingbird 
Enemies:  Barney Barton  Baron Zemo  Circus of Crime  Crossfire  Death-Throws Bombshell  Oddball  Madame Masque  Maggia  Moonstone  Phantom Rider  Silencer  Swordsman  Trick Shot 
Publications:  Solo Avengers  Hawkeye & Mockingbird  Widowmaker  Hawkeye: Blindspot 
Related articles:  Cross Technological Enterprises  The Hawkeye Initiative  ฮอคอาย (ละครชุด)
คำผุย สีสวัสด์

Prime Minister of Royal Lao Government in Exile (2003-present)
| ศาสตราจารย์ท้าวมหาคำผุย สีสวัสด์ |
| --- | --- |


 นายกรัฐมนตรีของรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่น
ดำรงตำแหน่ง 6 พฤษภาคม 2546 – 18 ตุลาคม 2566
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 กุมภาพันธ์ 2479
เสียชีวิต: 18 ตุลาคม 2566
อาชีพ: ศาสตราจารย์ นักการเมือง

ศาสตราจารย์ ท้าวมหาคำผุย สีสวัสด์ (ลาว: ທ້າວມະຫາຄຳຜຸຍ ສີສວັສດ໌) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีของรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่น ดำรงตำแหน่งตั้งแต่รัฐบาลพลัดถิ่นจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2546 ท้าวคำผุยได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้งในปี พ.ศ. 2548 และ พ.ศ. 2553 จนกระทั้งได้ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2566