stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เสือปลา
อุปนิสัย

เสือปลาพบได้ทุกเวลาเพราะหากินทั้งกลางวันและกลางคืน เป็นแมวอีกชนิดหนึ่งที่ไม่กลัวน้ำอย่างแมวทั่วไป เสือปลาเป็นสัตว์ที่หากินกับน้ำโดยเฉพาะ ไม่เคยพบห่างจากแหล่งน้ำเลย ชอบแหล่งน้ำที่ไหลช้าหรือนิ่ง เช่น หนองบึง ป่าชายเลน และป่าริมลำธาร ว่ายน้ำเก่ง เวลาว่ายน้ำจะใช้ขาหลังที่มีพังผืดตีน้ำ จับสัตว์น้ำเป็นอาหาร เช่น ปลา กบ คางคก หอยทาก กุ้ง และปู นอกจากสัตว์น้ำแล้วยังจับนก งู กับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดเล็ก เช่น หนู ลูกกวาง ลูกหมูป่า และชะมดเช็ด ได้เหมือนกัน บางครั้งอาจฆ่าสัตว์เลี้ยงของชาวบ้านเช่น ลูกวัว ลูกแพะ เป็ดไก่ หมา ของชาวบ้านกินด้วย การจับปลาของเสือปลามีสองวิธีคือ นั่งอยู่ริมน้ำแล้วตบช้อนปลาขึ้นมาบนบกด้วยอุ้งตีนหน้า กับการดำน้ำลงไปจับปลาด้วยปาก
บางครั้งเสือปลาก็อาจกินซากสัตว์ที่ไม่ได้ล่าเองเหมือนกัน เคยมีผู้พบเสือปลากินซากวัวในอุทยานแห่งชาติเคโอลาเดียวในอินเดีย และในจิตวันก็เคยมีผู้พบเสือปลากินซากที่เสือโคร่งทิ้งไว้ ในการวิจัยในอินเดียเมื่อไม่นานมานี้ พบว่าเสือปลาชอบกินหญ้าด้วย
เสือปลามีนิสัยดุมากกว่าแมวทั่ว ๆ ไป การเลี้ยงเสือปลาไม่มีทางทำให้เสือปลาเชื่องได้เลย เคยมีผู้พบเสือปลาฆ่าเสือดาวที่หนักกว่ามันเองถึง 2 เท่า
ถิ่นที่อยู่อาศัย

เสือปลาพบได้ตั้งแต่อินเดียตอนเหนือ ศรีลังกา พม่า ไทย เรื่อยลงมาจนถึงสุมาตราและชวา พบได้ทั่วไปในพื้นที่ใกล้แหล่งน้ำ เช่น หนองน้ำ ที่ลุ่มน้ำขัง ดงอ้อ และลุ่มแม่น้ำทั่วไป แต่ก็พบได้ในป่าดิบและป่าแล้งเขตร้อนได้เช่นกัน พบได้ถึงระดับสูง 1,525 เมตรที่เทือกเขาหิมาลัยในอินเดีย ในอดีตเคยเชื่อกันว่าเสือปลาแพร่กระจายพันธุ์ไปทางใต้ถึงเพียงแค่คอคอดกระ แต่ในปี 2510 มีการพบเสือปลาในคาบสมุทรมาเลเซีย แต่ไม่แน่ชัดว่าเสือปลาเพิ่งจะแพร่กระจายเข้ามาในคาบสมุทรนี้หรือว่ามีมานานแล้วแต่หายาก หรือว่าตัวที่จับได้นั้นเป็นเสือปลาที่หลุดจากกรงเลี้ยง เช่นเดียวกับรายงานที่สิงคโปร์ บาหลี และบอร์เนียว ส่วนในประเทศจีน พบเสือปลาในมณฑลกวางสีและยูนนานใกล้กับชายแดนเวียดนาม และมีรายงานที่ไม่เป็นที่ยืนยันว่ามีในไต้หวันด้วย
ในประเทศอินเดีย เสือปลาพบได้ในหุบเขาบริเวณแม่น้ำคงคาและพรหมบุตร และชายฝั่งตะวันออกตอนบน และอาจยังคงมีอยู่ทางชายฝั่งตะวันตกตอนล่างด้วย แต่ไม่พบที่อื่น ๆ ในปากีสถานส่วนใหญ่พบทางตอนล่างของลุ่มแม่น้าสินธุ แต่มีบางส่วนก็แพร่กระจายไปแม่น้ำราวีและสุตเลชทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศด้วย
ในชวา พื้นที่หากินของเสือปลาถูกจำกัดอยู่ตามพื้นที่ชุ่มน้ำชายฝั่งเพียงไม่กี่แห่ง ในการสำรวจเมื่อไม่นานมานี้พบเสือปลาในพื้นที่ไม่เกิน 15 กิโลเมตรจากชายฝั่ง ประชากรเสือปลาในเกาะนี้มีน้อยมากถึงขั้นวิกฤตเนื่องจากที่อยู่อาศัยทุกมนุษย์ทำลาย ทั้งจากการบุกรุกเพื่อทำการเกษตรและจากมลพิษที่เกิดจากยาฆ่าแมลง
จากการศึกษาชีวิตของเสือปลาในเนปาล พบว่าตัวเมียใช้พื้นที่หากินประมาณ 4-8 ตารางกิโลเมตร ส่วนตัวผู้ใช้พื้นที่ประมาณ 22 ตารางกิโลเมตร และพบว่าแมวป่าใช้พื้นที่ร่วมกับเสือปลาด้วย
ชีววิทยา

เชื่อว่า เสือปลาผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี สร้างรังในกอไม้ ดงอ้อ โพรงไม้ ซอกหิน หรือที่เปลี่ยวอื่น ๆ เคยมีผู้พบเห็นลูกแมวในเดือนเมษายนและมิถุนายน ที่สวนสัตว์ฟิลาเดลเฟีย เสือปลาออกลูกในเดือนมีนาคมและสิงหาคม ตั้งท้องนาน 63-70 วัน ออกลูกครั้งละ 1-4 ตัว (ส่วนใหญ่ 2 ตัว) ลูกเสือปลาแรกเกิดหนัก 170 กรัม ตาเปิดได้เมื่ออายุ 16 วัน เริ่มกินเนื้อได้เมื่ออายุ 53 วัน และหย่านมได้เมื่ออายุได้ 4-6 เดือน เมื่ออายุได้ 8-9 เดือน เสือปลาวัยรุ่นก็จะใหญ่เท่าพ่อแม่แล้วและจะหากินเองเมื่ออายุ 12-18 เดือน มีรายงานที่ไม่เป็นที่ยืนยันว่าพ่อเสือปลาช่วยแม่เสือปลาเลี้ยงดูลูกแมวด้วย เสือปลาในที่เพาะเลี้ยงมีอายุยืนได้ถึง 12 ปี
ในพื้นที่ใกล้ชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ฤดูผสมพันธุ์จะตกราวเดือนมกราคมถึงเดือนกุมภาพันธ์ และออกลูกในเดือนมีนาคมจนถึงพฤษภาคม แต่ก็มีการผสมพันธุ์ในเดือนมิถุนายนด้วย
ภัยที่คุกคาม

ภัยที่คุกคามเสือปลาที่ร้ายแรงที่สุดคือการทำลายพื้นที่ชุ่มน้ำซึ่งเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของเสือปลา ในเอเชียมีพื้นที่ชุ่มน้ำสำคัญ 700 แห่ง ในจำนวนนี้ กว่า 50 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ถูกรบกวนและกำลังเสื่อมโทรมลงไปโดยทั้งการแผ้วถางเพื่อทำที่อยู่อาศัยของมนุษย์ การขยายพื้นที่เกษตร และการทำเกษตรเคมีซึ่งทำให้แหล่งน้ำเป็นพิษ การตัดไม้และการจับปลามากเกินไป ในบางพื้นที่ประชาชนนิยมกินเนื้อของเสือปลาด้วย และเสือปลาบางส่วนก็ถูกคนฆ่าเนื่องจากมันไปฆ่าสัตว์เลี้ยงของชาวบ้าน การล่าเพื่อเอาหนังก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เสือปลาลดจำนวนลง แม้ว่าหนังเสือปลาจะไม่เป็นที่นิยมในตลาดหนังสัตว์มากนักก็ตาม
หนึ่งในพื้นที่ ๆ มีแรงกดดันมากที่สุดสำหรับเสือปลาคือบริเวณชายฝั่งของรัฐกรณาฏกะทางตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดีย และสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี สินธุ แม่น้ำโขง และแม่น้ำแดง สำหรับเสือปลาพันธุ์ชวา (P.v. rizophoreus) ซึ่งอยู่ในเกาะชวาค่อนข้างมีแรงกดดันน้อยกว่าพันธุ์อื่น ๆ
การอนุรักษ์

เสือปลาถูกจัดไว้ใน CITES Appendix II และได้รับการป้องกันตามกฎหมายในพื้นที่ส่วนใหญ่ โดยมีคำสั่งห้ามล่าในประเทศบังกลาเทศ, กัมพูชา, จีน, อินเดีย, อินโดนีเซีย, พม่า, เนปาล, ปากีสถาน, ศรีลังกา, ไทย และยังมีการควบคุมการล่าในลาว ส่วนในประเทศภูฏานและเวียดนาม สัตว์ชนิดนี้ไม่ได้รับการป้องกันนอกพื้นที่ป้องกัน ความอยู่รอดของมันขึ้นอยู่กับการป้องกันพื้นที่ชุ่มน้ำ หลีกเลี่ยงการดักจับ บ่วง และวางพิษตามอำเภอใจ
ในพื้นที่ที่ความเสื่อมโทรมของที่อยู่อาศัยเป็นปัญหาหลัก อย่างชายฝั่งรัฐอานธรประเทศ องค์การนอกภาครัฐกำลังทำงานเพื่อชะลอการเปลี่ยนที่อยู่อาศัยด้วยความร่วมมือกับชาวบ้านในท้องที่ ซึ่งส่วนหนึ่งของงานคือการสร้างอาชีพทางเลือก เพื่อให้ชาวบ้านสามารถหาเงินได้โดยไม่ทำลายที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

ARKive: Prionailurus viverrinus with images and movies
BioGraphic: Fishing Cat's Cradle by Morgan Heim and Katie Jewett, October 2016
"Fishing Cat" . New International Encyclopedia. 1905.
Fishing Cat Conservancy
Fishing Cat Working Group
IUCN/SSC Cat Specialist Group: Fishing cat Prionailurus viverrinus เก็บถาวร 2017-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Jaguar and its Allies: The Fishing Cat
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q190674  Wikispecies: Prionailurus viverrinus  ADW: Prionailurus_viverrinus  ARKive: prionailurus-viverrinus  BOLD: 279145  EoL: 1037335  Fossilworks: 224057  GBIF: 2434899  iNaturalist: 41946  IRMNG: 10594861  ITIS: 552770  IUCN: 18150  MSW: 14000198  NCBI: 61388  Species+: 8400  WoRMS: 1460006 
เสือปลาในสวนสัตว์ซินซิแนติ
เอกโองการ

"อิกโองการ" เขียนแบบลายมือ
เอกโองการ หรือ อิกโองการ (ละติน: Ik Onkar, คุรมุกขี: ੴ, ਇੱਕ ਓਅੰਕਾਰ) เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้แทนพระเป็นเจ้าสูงสุดพระองค์เดียวในศาสนาซิกข์ อิกโองการ สามารถพบได้เป็นหลักไปในมูลมนตร์ (Mul Mantar) และเป็นคำเริ่มเปิดในคุรุกรันตสาหิบ คำว่า อิก (ਇੱਕ; จากรากคำว่า เอก) แปลว่า หนึ่งเดียว ไม่มีผู้ใดเปรียบได้ โองการ (ਓਅੰਕਾਰ) คือเสียงเรียกพระนามของพระเจ้าที่คงอยู่อย่างก้องกังวาล ไพเราะ ตลอดไป
หรือหากมองในอีกมุมหนึ่ง "อิก" หมายถึงหนึ่งเดียว, "โอง" หมายถึงผู้สร้าง และ "การ" หมายถึงสิ่งสร้าง พระนามนี้จึงสื่อว่าพระเจ้าผู้สร้างนั้นทรงสถิตอยู่ในทุกสิ่งสร้าง และไม่ต่างจากสิ่งสร้างของพระองค์
อิกโองการใช้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นเอกเทวนิยมของศาสนาซิกข์อย่างชัดเจน อันแปลความว่า "พระเจ้ามีองค์เดียว" อักษรสัญลักษณ์นี้เป็นอักษรที่พัฒนามาจากภาษาปัญจาบ
และพบในอักษรคุรมุขี นอกจากจะพบในมูลมนตร์, คุรุกรันตสาหิบ และในคุรุทวาราทั่วไปแล้ว ยังพบเป็นพระนามของพระผู้เป็นเจ้าในนิตนาม (Nitnem คือบทสวดยามเช้า) และ จัปจิสาหิบ (Japji Sahib)
สัญลักษณ์นี้ประกอบขึ้นมาจาก อักษรเลข ੧ (อ่านว่า เอก/อิก) แปลว่า หนึ่งเดียว และ ੳ อักษรของสระตัวแรกของคำว่า "โองการ" ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกในอักษรคุรมุขีเช่นกัน หากใส่เสียงวรรณยุกต์เข้าไปก็จะเป็นอักษร ਓ
ยูนิโคดของ "เอก องการ์" คือ U+0A74 (ੴ)
เหรียญ 50 สตางค์

| --- | --- |
ประเทศไทย
มูลค่า: 0.50 บาท
น้ำหนัก: 2.4 g
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 18 mm
ขอบ: เฟือง
ส่วนประกอบ: 2530 - 2551: อะลูมิเนียมบรอนซ์ 92% Cu, 6% Al, 2% Ni 2551 - ปัจจุบัน: เหล็กชุบทองแดง
ปีที่ผลิตเหรียญ: 2403 – ปัจจุบัน
หมายเลขบัญชี: -
ด้านหน้า
การออกแบบ: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผู้ออกแบบ: ผู้ออกแบบ : ไชยยศ สุนทราภา  ผู้ปั้นแบบ : ธรรมนูญ แก้วสว่าง
วันที่ออกแบบ: 2560
ด้านหลัง
การออกแบบ: อักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ
ผู้ออกแบบ: ผู้ออกแบบ : ไชยยศ สุนทราภา  ผู้ปั้นแบบ : ธรรมนูญ แก้วสว่าง
วันที่ออกแบบ: 2560
เหรียญ 50 สตางค์ เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย
เหรียญ 50 สตางค์รุ่นปัจจุบัน (พ.ศ. 2530 — พ.ศ. 2560)

เหรียญ 50 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน  ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ  ออกใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530 โดยเนื้อเหรียญทำจากอะลูมิเนียมบรอนซ์ซึ่งมีสีเหลืองทอง
ในปี พ.ศ. 2539 มีการผลิตเหรียญ 50 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 50 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก
ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 50 สตางค์มีการเปลี่ยนชนิดโลหะ จากอะลูมิเนียมบรอนซ์ มาเป็นเหล็กชุบทองแดงซึ่งมีสีแดงแทน โดยที่มีขนาดและน้ำหนักเหรียญคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป โดยที่เหรียญปี พ.ศ. 2551 มีทั้งแบบเก่าและแบบใหม่
ในปี พ.ศ. 2561 มีการผลิตเหรียญ 50 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 50 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ
เหรียญ 50 สตางค์ในอดีต > เหรียญกษาปณ์หมุนเวียน รัชกาลที่ 9 พ.ศ. 2530-2560

ด้านหน้า
ด้านหลัง
เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 50 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระเจดีย์วัดพระธาตุดอยสุเทพ ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530
ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 50 สตางค์ เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
ดูเพิ่ม

บาท
ธนบัตร 50 สตางค์
ธงชาติเวเนซุเอลา

| --- | --- |


การใช้: ธงราชการ ธงกองทัพ ธงราชการ และ ธงนาวี
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 12 มีนาคม ค.ศ. 2006
 


การใช้: ธงพลเรือน และ ธงเรือพลเรือน
ประกาศใช้: 12 มีนาคม ค.ศ. 2006
 
ธงชาติเวเนซุเอลา มีพัฒนาการที่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้เพื่อเอกราชชาติตั้งแต่ ค.ศ. 1811 ลักษณะของธงโดยพื้นฐานในแต่ละยุคเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แถบบนสีเหลือง แถบกลางสีน้ำเงิน แถบล่างสีแดง ส่วนที่มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะในแต่ละยุคนั้นได้แก่การจัดรูปกลุ่มดาว จำนวนของดาว และการเพิ่มดวงตราแผ่นไว้ที่ส่วนมุมธงบนด้านคันธง  สำหรับแบบธงที่ปรากฏในปัจจุบันนั้นเริ่มใช้ตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2006
ลักษณะ

ธงชาติเวเนซุเอลาในปัจจุบันมีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอนขนาดกว้างเท่ากัน แถบบนมีสีเหลือง แถบกลางสีน้ำเงิน แถบล่างสีแดง กลางแถบสีน้ำเงินนั้นมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 8 ดวง เรียงเป็นแถบโค้งครึ่งวงกลม  ธงดังกล่าวนี้ใช้สำหรับพลเรือนโดยทั่วไป  หากว่าธงนี้มีรูปตราแผ่นดินของเวเนซุเอลาที่มุมธงบนด้านคันธง แสดงว่าธงดังกล่าวเป็นธงสำหรับใช้ในราชการ อันรวมธงใช้เป็นธงนาวีของกองทัพเรือเวเนซุเอลาด้วย
ประวัติ > แบบธงฟรันซิสโก เด มิรันดา

ธงชาติเวเนซุเอลามีพื้นฐานมาจากธงซึ่งออกแบบโดยฟรันซิสโก เด มิรันดา (Francisco de Miranda) เพื่อใช้ในการเรียกร้องเอกราชของเวเนซุเอลาในปี ค.ศ. 1806 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ  ภายหลังสภาแห่งชาติเวเนซุเอลาจึงได้ยอมรับธงดังกล่าวเป็นธงชาติในปี ค.ศ. 1811 ลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบแนวนอนสีเหลือง สีน้ำเงิน และสีแดง ซึ่งแบบธงดังกล่าวนี้ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจแก่แบบธงชาติโคลัมเบียและเอกวาดอร์ด้วยเช่นกัน  ธงนี้ได้ชักขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1806 ที่เมืองยาคเมล (Jacmel) บนเกาะเฮติ ในฐานะสัญลักษณ์การเดินทางสู่เวเนซุเอลาครั้งสุดท้ายของมิรันดาและคณะ  และได้โบกสะบัดเหนือดินแดนเวเนซุเอลาครั้งแรกที่ ลา เวลา เด โคโร (La Vela de Coro) ในวันที่ 3 สิงหาคม ปีเดียวกัน  ประเทศเวเนซุเอลาได้ถือเอาวันที่ 12 มีนาคม ของทุกปีเป็นวันธงชาติ กระทั่งในปี ค.ศ. 2006 จึงได้เปลี่ยนวันธงชาติมาเป็นวันที่ 3 สิงหาคมของทุกปีจนถึงทุกวันนี้
ความหมายของสีธงตามที่นิยมกล่าวถึงนั้น ระบุว่าสีเหลืองหมายถึงความมั่งคั่งของแผ่นดิน สีน้ำเงินหมายถึงความกล้า สีแดงหมายถึงเอกราชจากสเปน
ประวัติ > คริสต์ศตวรรษที่ 19-20

ในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้มีการเพิ่มเติมรูปกลุ่มดาว 7 ดวงสีขาวลงกลางธง เพื่อหมายถึงอาณานิคม 7 แห่งที่ร่วมกันต่อต้าการปกครองของสเปนในสงครามประกาศเอกราช อันได้แก่ อาณานิคมบาร์เซโลนา (Barcelona), อาณานิคมบารินัส (Barinas), อาณานิคมการากัส (Caracas), อาณานิคมกูมานา (Cumaná), อาณานิคมมาการิตา (Margarita), อาณานิคมเมริดา (Mérida) และอาณานิคมตรูจิโย (Trujillo) ในปี ค.ศ. 1817 หลังสงครามปลดปล่อยภูมิภาคกีอานา (Guayana) นายพลซีมอง โบลีวาร์จึงได้กำหนดให้เพิ่มดาวลงในธงอีกดวงหนึ่ง เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของอาณานิคมที่ได้รับการปลดปล่อยแห่งใหม่ แต่ว่าจำนวนดาวในธงชาติก็ยังคงเป็น 7 ดวงอยู่เช่นเดิม
ต่อมาได้มีการกำหนดแบบอย่างธงเพื่อใช้เพิ่มเติมขึ้น ตามรัฐบัญญัติว่าด้วยธงชาติ ตราแผ่นดิน และเพลงชาติของเวเนซุเอลา ลงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 โดยระบุว่า ธงชาติซึ่งไม่มีรูปตราแผ่นดินประกอบอยู่ด้วย เป็นธงสำหรับใช้ในการเดินเรือและกิจการพลเรือน เช่น สำหรับให้ประชาชนใช้ทั่วไป สำหรับเรือพาณิชย์ และการแข่งขันกีฬาระหว่างประเทศ
ในปี ค.ศ. 2006 ประธานาธิบดีอูโก ชาเบซ ฟรีอัส ได้ประกาศแผนที่จะเพิ่มจำนวนดาวในธงชาติจากเดิม 7 ดวง เป็น 8 ดวง ตามคำสั่งของประธานาบดีโบลิวาร์ซึ่งมีไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 1817  แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงแบบธงดังกล่าวจะได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาแล้วก็ตาม ทว่าสิ่งนี้ก็ได้นำมาซึ่งการถกเถียงอย่างสำคัญในประเทศนี้เช่นกัน  โดยเมื่อมีการประกาศเปลี่ยนธงชาติอย่างเป็นทางการนั้น กลุ่มผู้คัดค้านการเปลี่ยนธงซึ่งมีชื่อว่า National Resistance Command ได้แถลงจุดยืนที่จะไม่ใช้ธงชาติที่มีการเปลี่ยนแปลงใหม่นี้ โดยพวกเขาได้อธิบายเหตุผลว่าค่าใช้จ่ายจำนวนมากจากการประกาศแบบธงชาติใหม่ ซึ่งรัฐบาลได้ให้เวลาในการเปลี่ยนแปลงจนถึงปี ค.ศ. 2011 ไม่เพียงแต่เสียไปกับการการเปลี่ยนผืนธงต่างๆ เท่านั้น แต่ยังรวมถึงในเอกสารที่มีภาพธงชาติหรือตราแผ่นดินด้วย  อย่างไรก็ตาม รัฐบาลเวเนซุเอลาได้แถลงว่า การให้เวลาในการเปลี่ยนแปลงธงของภาคประชาชน ภาคธุรกิจ และองค์กรต่างๆ จนถึงปี ค.ศ. 2011 เป็นระยะเวลาที่เพียงพอแล้ว
ดูเพิ่ม

ธงชาติแกรนโคลอมเบีย
รายชื่อธงในประเทศเวเนซุเอลา
ตราแผ่นดินของเวเนซุเอลา
โกลเรียอัลบราโบปวยโบล
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเวเนซุเอลา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
พัฒนาการและประวัติของธงชาติเวเนซุเอลา
Ley de Bandera, Escudo, e Himno Nacionales - รัฐบัญญัติว่าด้วยธงชาติ  ตราแผ่นดิน และเพลงชาติ (สเปน)
"New Venezuela flag divides nation" (ข่าวจากสำนักข่าว BBC)
รัฐบัญญัติว่าด้วยธงชาติและตราแผ่นดิน เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พัฒนาการของธงชาติเวเนซุเอลา เก็บถาวร 2008-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
| ด ค กธงชาติของประเทศในทวีปอเมริกาใต้ |
| --- | --- |
 กายอานา ·  โคลอมเบีย ·  ชิลี ·  ซูรินาม ·  บราซิล ·  โบลิเวีย ·  ปารากวัย ·  เปรู ·  เวเนซุเอลา ·  อาร์เจนตินา ·  อุรกวัย ·  เอกวาดอร์ 
Los colores de los uniformes de la Bürgerwache de Hamburgo, que variaban entre el azul oscuro y el rojo con amarillo, pudieron haber sido inspiración para Miranda.
ธงสามสีของเวเนซุเอลา จากศึกคาราโบโบ (พ.ศ. 2430) วาดโดย Martín Tovar y Tovar.
พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

ในส่วนนี้จะเป็นรายพระนามพระราชโอรส พระราชธิดา และพระราชนัดดา ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
พระราชบุตร

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
พระราชสมภพ/ประสูติในพระมหาเศวตฉัตร
| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระมารดา | พระราชสมภพ/ประสูติ | พระวรชายา/พระภัสดา |  |
|  | 1. ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี (พระนามเดิม: สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี) | สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง | 5 เมษายน พ.ศ. 2494 (73 ปี) | ปีเตอร์ เจนเซน |  |
|  | 2. พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (พระนามเดิม: สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณ) | สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง | 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 (72 ปี) | • พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ • สุจาริณี วิวัชรวงศ์ • ศรีรัศมิ์ สุวะดี • สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี • เจ้าคุณพระสินีนาฏ พิลาสกัลยาณี   |  |
|  | 3. สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (พระนามเดิม: สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนราชสุดา กิติวัฒนาดุลโสภาคย์) | สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง | 2 เมษายน พ.ศ. 2498 (69 ปี) |  |  |
|  | 4. สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี (พระนามเดิม: สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี) | สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 (67 ปี) | วีระยุทธ ดิษยะศริน |  |
พระราชนัดดา

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
พระราชนัดดา ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เรียงตามพระชันษา
| พระรูป/รูป | พระนาม/นาม | ประสูติ/เกิด | สิ้นพระชนม์/ถึงแก่อนิจกรรม | พระบิดา/บิดา | พระมารดา/มารดา | คู่สมรส |
|  | 1. พระองค์เจ้าชาย |  | ตกไม่เป็นพระองค์ | พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ (พระนามเดิม: หม่อมหลวงโสมสวลี กิติยากร) |  |
|  | 2. สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา | 7 ธันวาคม พ.ศ. 2521 (46 ปี) |  | พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ |  |
|  | 3. จุฑาวัชร วิวัชรวงศ์ (พระนามเดิม: หม่อมเจ้าจุฑาวัชร มหิดล) | 29 สิงหาคม พ.ศ. 2522 (45 ปี) |  | พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว | สุจาริณี วิวัชรวงศ์ (นามเดิม: ยุวธิดา ผลประเสริฐ) | ริยา กอฟ |
|  | 4. ท่านผู้หญิงพลอยไพลิน เจนเซน | 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 (43 ปี) |  | ปีเตอร์ เจนเซน | ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี | เดวิด วีลเลอร์ |
|  | 5. วัชรเรศร วิวัชรวงศ์ (พระนามเดิม: หม่อมเจ้าวัชรเรศร มหิดล) | 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 (43 ปี) |  | พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว | สุจาริณี วิวัชรวงศ์ |  |
|  | 6. พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ | 8 ตุลาคม พ.ศ. 2525 (42 ปี) |  | วีระยุทธ ดิษยะศริน | สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี |  |
|  | 7. จักรีวัชร วิวัชรวงศ์ (พระนามเดิม: หม่อมเจ้าจักรีวัชร มหิดล) | 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 (41 ปี) |  | พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว | สุจาริณี วิวัชรวงศ์ |  |
|  | 8. คุณพุ่ม เจนเซน (นามเดิม: ภูมิ เจนเซน) | 16 สิงหาคม พ.ศ. 2526 | 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 (21 ปี) | ปีเตอร์ เจนเซน | ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี |  |
|  | 9. พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ | 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 (40 ปี) |  | วีระยุทธ ดิษยะศริน | สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี |  |
|  | 10. ท่านผู้หญิงสิริกิติยา เจนเซน (นามเดิม: ใหม่ เจนเซน) | 18 มีนาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) |  | ปีเตอร์ เจนเซน | ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี |  |
|  | 11. วัชรวีร์ วิวัชรวงศ์ (พระนามเดิม: หม่อมเจ้าวัชรวีร์ มหิดล) | 14 มิถุนายน พ.ศ. 2528 (39 ปี) |  | พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว | สุจาริณี วิวัชรวงศ์ |  |
|  | 12. สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ  เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา (พระนามเดิม: หม่อมเจ้าบุษย์น้ำเพชร มหิดล) | 8 มกราคม พ.ศ. 2530 (37 ปี) |  | พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว | สุจาริณี วิวัชรวงศ์ |  |
|  | 13. สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ มหาวชิโรตตมางกูร สิริวิบูลยราชกุมาร | 29 เมษายน พ.ศ. 2548 (19 ปี) |  | พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว | ศรีรัศมิ์ สุวะดี |  |

ดูเพิ่มที่พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระราชปนัดดา

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
พระราชปนัดดา ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เรียงตามอายุ
| รูป | นาม | เกิด | ถึงแก่อนิจกรรม | บิดา | มารดา | คู่สมรส |
|  | 1. แมกซิมัส จุลรัตน์ วีลเลอร์ | 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 (14 ปี) |  | เดวิด วีลเลอร์ | ท่านผู้หญิงพลอยไพลิน เจนเซน |  |
|  | 2. ลีโอนาร์โด ภัททพงศ์ วีลเลอร์ | พ.ศ. 2557 (10 ปี) |  | เดวิด วีลเลอร์ | ท่านผู้หญิงพลอยไพลิน เจนเซน |  |
|  | 3. อเล็กซานดรา ภัททสุดา วีลเลอร์ | พ.ศ. 2561 (6 ปี) |  | เดวิด วีลเลอร์ | ท่านผู้หญิงพลอยไพลิน เจนเซน |  |
บรรณานุกรม

http://www.thaigoodview.com/node/3995 เก็บถาวร 2012-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.welovethailand.com/menu3.php เก็บถาวร 2013-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.dek-d.com/board/view/1492418/
http://www.royjaithai.com/menu2.php เก็บถาวร 2012-12-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.royjaithai.com/P_patcharakitiyapa.php เก็บถาวร 2016-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.royjaithai.com/P_ploypirin.php เก็บถาวร 2011-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.royjaithai.com/P_siriwannavaree.php เก็บถาวร 2012-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.royjaithai.com/k_teepangkorn.php เก็บถาวร 2016-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.royjaithai.com/P_siripa.php เก็บถาวร 2012-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.royjaithai.com/P_atitayatorn.php เก็บถาวร 2016-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.royjaithai.com/k_pum.php เก็บถาวร 2016-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.royjaithai.com/P_sirikitiya.php เก็บถาวร 2016-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://vivacharawongse.blogspot.com/2011/03/blog-post_08.html
กงซุน เช่อ

กงซุน เช่อ จาก เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ฉบับพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1890
กงซุน เช่อ (จีนตัวย่อ: 公孙策; จีนตัวเต็ม: 公孫策; พินอิน: Gōngsūn Cè) เป็นตัวละครจากวรรณกรรมจีนสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรื่อง เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (七俠五義)
ภูมิหลัง

กงซุน เช่อ เป็นข้าราชการขั้น 6 ตำแหน่งจ่าศาล (เลขาธิการสำนักงานศาล) ช่วยราชการของเปา เจิ่ง (包拯) ในบทบาทที่ไม่ต่างจากที่นายแพทย์วอตสัน (Dr. Watson) ช่วยเหลือเชอร์ล็อก โฮมส์ (Sherlock Holmes)
ตามท้องเรื่อง กงซุน เช่อ มีสติปัญญาเฉียบแหลม และรอบรู้ตำราจีนทุกแขนง แต่แม้จะสอบเข้ารับราชการกี่ครั้งก็สอบไม่ผ่าน เกิดท้อใจ จึงไปแฝงตัวอยู่ที่วัดแห่งหนึ่ง เวลานั้น เปา เจิ่ง ได้รับโยกย้ายไปเป็นเจ้าเมืองเปี้ยนเหลียง (汴梁) หรือปัจจุบัน คือ ไคเฟิง (開封) ซึ่งเป็นเมืองหลวงและเดินทางผ่านมา เจ้าอาวาสได้แนะนำเขาให้แก่เปา เจิ่ง เปา เจิ่ง จึงรับเขาไว้เป็นผู้ช่วย ภายหลัง กงซุน เช่อ ได้ออกแบบเครื่องประหารสามหลังให้แก่เปา เจิ่ง ซึ่งเปา เจิ่ง มีอาญาสิทธิ์ใช้ประหารก่อน รายงานทีหลังได้
นอกจากนี้ กงซุน เช่อ เป็นนักยุทธศาสตร์มือฉกาจ ทั้งยังปราดเปรื่องในการแพทย์แผนจีน เมื่อช่วยเปา เจิ่ง สืบสวนสอบสวนคดี กงซุน เช่อ จึงมักปลอมตัวเป็นหมอกลางบ้าน
ในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์

ฟ่าน หงเซฺวียน (范鴻軒) แสดงเป็นกงซุน เช่อ หลายครั้ง เช่น ในเรื่อง เปาบุ้นจิ้น (Justice Bao) ฉบับ พ.ศ. 2536,  2538, 2551, และ 2553–2555
เหรียญ 10 สตางค์

| --- | --- |
ประเทศไทย
มูลค่า: 0.10 บาท
น้ำหนัก: 0.8 g
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 17.5 mm
ขอบ: เรียบ
ส่วนประกอบ: อะลูมิเนียม 2530 - 2550: 97.5% Al, 2.5% Mg 2551 - ปัจจุบัน: 99% Al
ปีที่ผลิตเหรียญ: 2451 – ปัจจุบัน
หมายเลขบัญชี: -
ด้านหน้า
การออกแบบ: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผู้ออกแบบ: ผู้ออกแบบ : ไชยยศ สุนทราภา  ผู้ปั้นแบบ : ธรรมนูญ แก้วสว่าง
วันที่ออกแบบ: 2560
ด้านหลัง
การออกแบบ: อักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ
ผู้ออกแบบ: ผู้ออกแบบ : ไชยยศ สุนทราภา  ผู้ปั้นแบบ : ธรรมนูญ แก้วสว่าง
วันที่ออกแบบ: 2560
เหรียญ 10 สตางค์ เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย  มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย
เหรียญ 10 สตางค์รุ่นปัจจุบัน (พ.ศ. 2530 — พ.ศ. 2560)

เหรียญ 10 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2561 เหรียญนี้ไม่ได้ออกใช้หมุนเวียนทั่วไป แต่ใช้ภายในธนาคารเท่านั้น
ในปี พ.ศ. 2539 รูปแบบของเหรียญ 10 สตางค์ที่ผลิต เปลี่ยนเป็นรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก จึงไม่มีการผลิตเหรียญในรูปแบบปกติ
ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 10 สตางค์มีการปรับส่วนประกอบ จากอะลูมิเนียม 97% เป็นอะลูมิเนียม 99% โดยที่มีขนาดและน้ำหนักเหรียญคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป
ในปี พ.ศ. 2561 รูปแบบของเหรียญ 10 สตางค์ที่ผลิต เปลี่ยนเป็นรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ จึงไม่มีการผลิตเหรียญในรูปแบบปกติ
เหรียญ 10 สตางค์ในอดีต > เหรียญกษาปณ์หมุนเวียน รัชกาลที่ 9 พ.ศ. 2530-2560

ด้านหน้า
ด้านหลัง
เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 10 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระเจดีย์วัดพระธาตุเชิงชุม ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530
ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 10 สตางค์ เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
ดูเพิ่ม

บาท