stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
สิ่งก่อสร้างสำคัญ > สถานที่อื่น ๆ > ศาลาอุรุพงศ์

เป็นศาลาทรงไทย จตุรมุข หลังเล็ก ๆ ก่ออิฐถือปูน พื้นคอนกรีต หลังคามุงกระเบื้องเคลือบ ตั้งอยู่สนามหญ้าหลังพระอุโบสถ ด้านทิศเหนือต้นพระศรีมหาโพธิ์ สันนิษฐานว่าหลังเดิมสร้างแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ประมาณ พ.ศ. 2453 เป็นศาลาเครื่องไม้ทั้งหมด ต่อมาถึงสมัยรัชกาลที่ ๖ ในปี พ.ศ. 2459 ถูกพายุพัดหักลง พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดเกล้าฯให้ซ่อมขึ้นใหม่ แต่คงเป็นศาลาเครื่องไม้เช่นเดิมต่อมาเจ้าจอมมารดาเลื่อน ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้บริจาคทรัพย์เปลี่ยนศาลาจากเดิมให้เป็นจตุรมุข ผูกเหล็กหล่อคอนกรีตทั้งหลังศาลาหลังนี้เป็นที่บรรจุพระอังคารของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภชพระราชโอรสในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกับเจ้าจอมมารดาเลื่อน
สิ่งก่อสร้างสำคัญ > สถานที่อื่น ๆ > ศาลาธรรมชินราชปัญจบพิธ

เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ๔ ชั้น มีดาดฟ้าเป็นชั้นที่๕สร้างขึ้นเนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวเจริญพระชนมมายุครบ ๒๕ ชันษา เมื่อวันที่ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๑๘ สร้างเสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิด เมื่อวันที่ ๓๐ มีนาคม ๒๕๒๔ ศาลาธรรมชินราชปัญจบพิธ เป็นศาลาอเนกประสงค์ ที่รวมหน่วยงานสำคัญต่าง ๆ ของวัด
สิ่งก่อสร้างสำคัญ > สถานที่อื่น ๆ > โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรขึ้นด้วยทุนทรัพย์ซึ่งเป็นสมบัติของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศริยาภรณ์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรสิริประสาธน์ และเจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เกสร ในรัชกาลที่ 5 เมื่อ ร.ศ. 121 โดยมีพระราชประสงค์ให้สร้างขึ้นเพื่อ "สอนศิษย์ซึ่งเป็นคฤหัสถ์" ปัจจุบัน ทางการได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น "โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร" เปิดสอนเฉพาะนักเรียนชาย
พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ วัดเบญจมบพิตร

พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ วัดเบญจมบพิตร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อจัดแสดงพระพุทธรูปทั้งในและนอกประเทศ
ลำดับเจ้าอาวาส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 | สมเด็จพระวันรัต (จ่าย ปุณฺณทตฺโต) | พ.ศ. 2443 | พ.ศ. 2471 |
| 2 | สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปลด กิตฺติโสภโณ) | พ.ศ. 2471 | พ.ศ. 2505 |
| 3 | สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สุวรรณ สุวณฺณโชโต) | พ.ศ. 2505 | พ.ศ. 2537 |
| 4 | พระพรหมจริยาจารย์ (สมุท รชตวณฺโณ) | พ.ศ. 2537 | พ.ศ. 2549 |
| รักษาการ | พระธรรมวโรดม (บุญมา คุณสมฺปนฺโน) | พ.ศ. 2549 | พ.ศ. 2550 |
| 5 | พระพุทธวรญาณ (ทอง สุวณฺณสาโร) | พ.ศ. 2550 | พ.ศ. 2557 |
| 6 | พระธรรมวชิราธิบดี (ฉ่ำ ปุญฺญชโย) | พ.ศ. 2557 | ปัจจุบัน |
ระเบียงภาพ

มุมมองพระอุโบสถ มุมมองจากทิศตะวันตก
มุมมองพระอุโบสถจากทางเข้า
บริเวณด้านหน้าทางเข้าพระอุโบสถในยามกลางคืน
ศาลาตรีมุขสะพานน้ำ
อ้างอิงแก้

1 2  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศกระทรวงธรรมการ แผนกกรมสังฆการี เรื่อง จัดระเบียบพระอารามหลวง เก็บถาวร 2011-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๓๒, ตอน ๐ ก, ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๕๘, หน้า ๒๘๔
↑  จุลลดา ภักดีภูมินทร์, วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เก็บถาวร 2009-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, สกุลไทย, ฉบับที่ 2598, ปีที่ 50, ประจำวันอังคารที่  3 สิงหาคม  2547
↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความเรื่องสวนดุสิต, เล่ม ๑๕, ตอน ๕๐, ๑๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๔๑, หน้า ๕๔๓
↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ พระบรมราชูทิศที่แผ่นดินวิสุงคามสีมาวัดเบ็ญจมบพิตร, เล่ม ๑๖, ตอน ๕๐, ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๔๒, หน้า ๖๙๔
1 2  ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ พระบรมราชูทิศถวายที่สงฆกับปิยภูมิ์เขตรพระอารามแลกุฎีสังฆเสนาศน์ วัดเบ็ญจมบพิตร, เล่ม ๑๗, ตอน ๓๙,  ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๔๓, หน้า ๕๕๔
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2014-03-13.
↑  ราชกิจจานุเบกษา, การเปิดหอระฆัง สะพานท่าน้ำ และสะพานข้ามคลองในวัดเบญจมบพิตร, เล่ม ๑๙, ตอน ๔๐, ๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๔๕, หน้า ๗๕๙
ดูเพิ่ม

โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระเจ้าอู่ทอง
| สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 |
| --- | --- |
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1
พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา
ครองราชย์: 12 มีนาคม พ.ศ. 1893 – 1912 (18 ปี 8 เดือน 18 วัน)
ก่อนหน้า: สถาปนาอาณาจักร
ถัดไป: สมเด็จพระราเมศวร

พระราชสมภพ: 3 เมษายน พ.ศ. 1857
สวรรคต: พ.ศ. 1912 (55 พรรษา)
มเหสี: ไม่ปรากฏพระนาม (พระกนิษฐาในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1)
พระราชบุตร: สมเด็จพระราเมศวร
ราชวงศ์: อู่ทอง
พระราชบิดา: สมเด็จพระเจ้าบรมราชา (โดยสันนิษฐาน)
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 หรือ พระเจ้าอู่ทอง (3 เมษายน พ.ศ. 1857 – พ.ศ. 1912) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรอยุธยา ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1893 ถึง พ.ศ. 1912 ทรงพระนามว่าพระเจ้าอู่ทองก่อนเสด็จขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 1893 มีหลายทฤษฎีเกี่ยวกับภูมิหลังของพระเจ้าอู่ทอง รวมทั้งอาจเป็นเชื้อสายของพญามังราย
พระปรมาภิไธย

เจ้าวรเชษฐกุมาร หรือพระวรเชษฐ (ในพระราชพงศาวดารเหนือ)
สมเด็จพระรามาธิบดี (หลังจากขึ้นครองราชย์)
พระเจ้าอู่ทอง (กษัตริย์ผู้ครองเมืองอู่ทองแคว้นสุพรรณภูมิ)
สมเด็จพระรามาธิบดี ศรีสินทร บรมมหาจักรพรรดิศรราชาธิราช (ในโองการแช่งน้ำ)
สมเด็จพระรามาธิบดี ศรีสุนทรบรมจักรพัตราธิราช (ในกฎหมายลักษณะอาญาราษฎร์)
สมเด็จพระรามาธิบดีศรีสุรินทร บรมจักรพรรดิศร บวรมหาธรรมิกราชาธิราช (ในกฎหมายลักษณะอาญาหลวง)
สมเด็จบรมบาทพระเจ้ามหาจักรพรรดิราชาธิราชรามาธิบดี ศรีสินทรนรินทรบรมพิตรพระพุทธเจ้าอยู่หัว (พระไอยการลักษณะกู้หนี้ มหาศักราช ๑๒๗๘ ปีชวด (พ.ศ. 1901))
พระราชประวัติ

จดหมายเหตุโหรระบุว่าพระเจ้าอู่ทองรามาธิบดีเสด็จพระราชสมภพวันจันทร์ ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 5 ปีขาล จ.ศ. 676 (ตรงกับวันจันทร์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 1857) ได้ทรงสถาปนาเมืองหลวงขึ้นในบริเวณที่หนองโสนเมื่อ จ.ศ. 712 ปีขาล โทศก วันศุกร์ขึ้น 6 ค่ำ เดือน 5 เวลา 3 นาฬิกา 9 บาท ตรงกับวันศุกร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 1893 หรือ 12 มีนาคม พ.ศ. 1893 ตามปฏิทินไทยสากลที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน เมื่อครองราชย์ได้รับเฉลิมพระปรมาภิไธยว่า สมเด็จพระรามาธิบดีศรีสุนทรบรมบพิตรพระพุทธเจ้าอยู่หัว ถึงปีระกา พ.ศ. 1912 เสด็จสวรรคต อยู่ในราชสมบัติ 19 ปี
แต่ไม่ปรากฏแน่ชัดว่าพระองค์พระราชสมภพที่ไหน และมาจากเมืองไหน เอกสารทางประวัติศาสตร์และนักประวัติศาสตร์ทั้งไทยและต่างประเทศขัดแย้งกัน โดยมีข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับที่มาของพระเจ้าอู่ทองสรุปได้ดังนี้
จดหมายเหตุลาลูแบร์ พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ ระบุว่าพระเจ้าอู่ทองอพยพมาจากเชียงแสน
จดหมายเหตุวันวลิตระบุว่าทรงอพยพมาจากเมืองเพชรบุรี
ชินกาลมาลีปกรณ์และพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ว่าพระเจ้าอู่ทองมาจากละโว้
ทฤษฎีเกี่ยวกับที่มาของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ในแนวคิดที่ 4 5 และ 6 สามารถผนวกรวมกันได้ กล่าวคือ เมื่อพิจารณาตำนานทั้งหลายแล้ว เจ้าชายวรเชษฐ์ เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมราชา กษัตริย์แห่งอาณาจักรละโว้ (แนวความคิดที่ 6) ต่อมาพระราชชนกโปรดให้ไปครองเมืองพริบพรี (แนวความคิดที่ 4) และหลังจากพระราชชนกเสด็จสวรรคตแล้ว ทรงกลับมาครองเมืองอโยธยา (แนวความคิดที่ 5) จากนั้นจึงเกิดโรคระบาด จึงทรงย้ายที่ตั้งเมืองมายังตำแหน่งปัจจุบัน
พระราชกรณียกิจ > การสถาปนากรุงศรีอยุธยา

สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) ทรงสถาปนากรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 6 ค่ำ เดือน 5 ปีขาล จุลศักราช 712 ตรงกับวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 1893 ชีพ่อพราหมณ์ถวายพระนามว่า สมเด็จพระรามาธิบดี แล้วโปรดให้ขุนหลวงพะงั่ว ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระมเหสีเป็น สมเด็จพระบรมราชาธิราชเจ้า ไปครองเมืองสุพรรณบุรี ส่วนพระราเมศวร รัชทายาทให้ไปครองเมืองลพบุรี
พระราชกรณียกิจ > การสงครามกับเขมร

บทความหลัก: กัมพูชาในช่วงการปฏิวัติขอม
ในสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 พระองค์ทรงเจริญสัมพันธไมตรีกับแว่นแคว้นต่าง ๆ มากมาย แม้กระทั่ง ขอม ซึ่งก็เป็นมาด้วยดีจนกระทั่งกษัตริย์ขอมสวรรคต เนื่องจากการปฏิวัติขอมของนายแตงหวาน ชนชั้นแรงงานได้ยึดอำนาจจากชนชั้นปกครอง  และครองเมืองแทนซึ่งรู้จักในนาม พระบาทตระซ็อกประแอม หรือ (เขมร: ត្រសក់ផ្អែម) หรือพระบาทสมเด็จพระศรีสุริโยพันธุ์ที่ 1 (ព្រះបាទស្រីសុរិយោពណ៌ទី១) ซึ่งพระราชนัดดานาม พระบรมลำพงศ์ ทรงขึ้นครองราชย์ ซึ่งพระบรมลำพงศ์ก็แปรพักตร์ไม่เป็นไมตรีดังแต่ก่อน สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 จึงให้สมเด็จพระราเมศวรยกทัพไปตีกัมพูชา และให้สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 (ขุนหลวงพะงั่ว) ทรงยกทัพไปช่วย เพื่อเป็นการล้างแค้นให้กับพระสหาย พระเจ้าชัยวรมันที่ 9 จึงสามารถตีเมืองนครธมแตกได้ พระบรมลำพงศ์สวรรคตในศึกครั้งนี้ สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 จึงแต่งตั้ง พระราชโอรสเป็นกษัตริย์ปกครองอังกอร์ .. จนกระทั่งเมื่อน้องชายของพระบรมลำพงศ์ซึ่งไปลี้ภัยในประเทศลาวได้ยึดเมืองกลับคืนมาและได้สวมมงกุฎที่นั่นในนามพระเจ้าศรยวงศ์ที่ 1
พระราชกรณียกิจ > ตรากฎหมาย

สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ทรงประกาศใช้กฎหมายถึง 10 ฉบับ ในรัชสมัยของพระองค์ ได้แก่
พระราชบัญญัติลักษณะพยาน
พระราชบัญญัติลักษณะอาญาหลวง
พระราชบัญญัติลักษณะรับฟ้อง
พระราชบัญญัติลักษณะลักพา
พระราชบัญญัติลักษณะอาญาราษฎร์
พระราชบัญญัติลักษณ์โจร
พระราชบัญญัติเบ็ดเสร็จว่าด้วยที่ดิน
พระราชบัญญัติลักษณะผัวเมีย
พระราชบัญญัติลักษณะโจรว่าด้วยโจร
ในประวัติศาสตร์บางแหล่งบอกว่ามีมากกว่านี้ แต่เท่าที่หาหลักฐานได้ มีเพียงเท่านี้เท่านั้น
พระราชกรณียกิจ > การศาสนา

ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สร้างวัดต่าง ๆ เช่น วัดพุทไธศวรรย์ (สร้างปี พ.ศ. 1876) วัดป่าแก้ว (สร้างปี พ.ศ. 1900) และวัดพระราม (สร้างปี พ.ศ. 1912)
พระราชกรณียกิจ > การสงครามกับสุโขทัย

รัชกาลของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) แห่งกรุงศรีอยุธยานั้นคาบเกี่บวกับรัชสมัยของ พระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไท) แห่งกรุงสุโขทัย ช่วงนั้นเป็นช่วงที่สุโขทัยมิอาจต้านทานความแข็งแกร่งของอยุธยาได้ แม้ว่าพระมหาธรรมราชาลิไท จะเสด็จไปประทับที่สองแคว (พิษณุโลก) เพื่อเตรียมรับศึกอยุธยาแล้วก็ตาม
แต่สุดท้ายพระมหาธรรมราชาลิไทก็ได้เจรจาประนีประนอมยอมให้กรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีคู่กับสุโขทัย และทั้งสองนครนี้ก็เป็นไมตรีต่อกันมาจนตลอดรัชกาลของพระองค์
พระราชกรณียกิจ > การค้าขาย และสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศ

ในด้านไมตรีกับต่างประเทศในสมัยเมื่อสร้างกรุงศรีอยุธยานั้น ฝรั่งกับญี่ปุ่นยังไม่มีมาค้าขาย แต่การไปมาค้าขายกับเมืองจีน, แขก, จาม, ชวา, มลายู ตลอดจนอินเดีย, เปอร์เซีย และ ลังกานั้นไปถึงกันมานานแล้ว
สำหรับการค้าขายกับจีนนั้น ราชวงศ์อู่ทองของไทย ตรงกับราชวงศ์หมิงของจีน พระเจ้าหงอู่ แห่งราชวงศ์หมิงเมื่อทราบว่ากรุงศรีอยุธยาตั้งเป็นอิสรภาพก็แต่งให้ หลุย จงจุ่น เป็นราชทูตเข้ามาเจริญพระราชไมตรีถึงกรุงศรีอยุธยา พระองค์จึงแต่งให้ราชทูตออกไปเมืองจีนพร้อมกับราชทูตจีน เพื่อเจริญสัมพันธไมตรีกับจีนในคราวนั้นด้วย
พระโอรส

สมเด็จพระราเมศวร พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 แห่งกรุงศรีอยุธยา
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
สมเด็จพระรามาธิบดี
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| — |  |   พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา ราชวงศ์อู่ทอง  (พ.ศ. 1893-1912) |  | สมเด็จพระราเมศวร (พ.ศ. 1912-1913) |
เอ็มบราเออร์ อีเจ็ต อี2

| เครื่องบินตระกูลอีเจ็ต อี2   อี175-อี2 / อี190-อี2 / อี195-อี2 |
| --- | --- |
   อี190-อี2 ของพอร์เตอร์แอร์ไลน์ ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานไอพ่นลำตัวแคบ
ชาติกำเนิด: บราซิล
บริษัทผู้ผลิต: เอ็มบราเออร์
สถานะ: ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: พอร์เตอร์แอร์ไลน์   อาซูลบราซิลเลียนแอร์ไลน์  เคแอลเอ็มซิตีฮอปเปอร์   เฮลเวติกแอร์เวย์
จำนวนที่ผลิต: 127 ลำ (สิงหาคม ค.ศ. 2024)
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 2013–ปัจจุบัน
เริ่มใช้งาน: 24 เมษายน ค.ศ. 2018 โดยวีเดอเรอ
เที่ยวบินแรก: 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2016
พัฒนาจาก: เอ็มบราเออร์ อีเจ็ต
เอ็มบราเออร์ อีเจ็ต อี2 (อังกฤษ: Embraer E-Jet E2) เป็นรุ่นของอากาศยานไอพ่นลำตัวแคบที่ออกแบบและผลิตโดยเอ็มบราเออร์ เครื่องบินตระกูลอีเจ็ต อี2 เป็นการพัฒนาต่อมาจากเครื่องบินตระกูลอีเจ็ต เอ็มบราเออร์เปิดตัวโครงการนี้ครั้งแรกในงานปารีสแอร์โชว์เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 เครื่องบินตระกูลอีเจ็ต อี2 มีการปรับปรุงหลายประการจากตระกูลอีเจ็ตดั้งเดิม โดยเฉพาะการใช้เครื่องยนต์เทอร์โบแฟน แพตต์แอนด์วิตนีย์ พีดับเบิลยู1700จี ที่มีอัตราการประหยัดเชื้อเพลิงสูงกว่ารุ่นก่อนหน้า เครื่องบินตระกูลนี้ประกอบด้วยอากาศยานสามรุ่นที่มีลักษณะลำตัวเครื่องบินเหมือนกันโดยมีความยาวต่างกัน มีปีกรูปแบบใหม่สามแบบ ระบบควบคุมแบบฟลายบายไวร์ ระบบการบินใหม่ และห้องโดยสารที่ใหม่ เครื่องบินรุ่นต่าง ๆ มีน้ำหนักขึ้นบินสูงสุดตั้งแต่ 44.6 ถึง 62.5 ตัน (98,000 ถึง 138,000 ปอนด์) และมีพิสัยการบินระหว่าง 2,000–3,000 ไมล์ทะเล (3,700–5,600 กม.)
เอ็มบราเออร์ อี190-อี2 รุ่นแรกของตระกูลอีเจ็ตอี 2 ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 การทดสอบการบินดำเนินไปตามกำหนดการโดยมีปัญหาเพียงเล็กน้อย เครื่องบินรุ่นนี้ได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ก่อนที่จะเริ่มให้บริการกับลูกค้ารายแรกอย่างวีเดอเรอเมื่อวันที่ 24 เมษายน เครื่องบินรุ่นอี195-อี2 ที่ใหญ่กว่าได้รับการรับรองในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 และเริ่มดำเนินการกับอาซูลบราซิลเลียนแอร์ไลน์ ส่วนรุ่นอี175-อี2 ซึ่งเป็นรุ่นที่มีขนาดเล็กที่สุดนั้นเดิมมีกำหนดส่งมอบในปี 2021 แต่ล่าช้าจนเลื่อนออกไปจนถึงปี 2027 เนื่องจากความต้องการในรุ่นไม่เพียงพอ สายการบินระดับภูมิภาคในสหรัฐหลายสายเป็นลูกค้ารายใหญ่ของอี175 รุ่นดั้งเดิม แต่ด้วยข้อกำหนดต่าง ๆ ทำให้สายการบินเหล่านั้นไม่สามารถสั่งซื้อรุ่นอี175-อี2 ได้ เพราะมีน้ำหนักเครื่องมากกว่า เครื่องบินตระกูลอีเจ็ต อี2 ได้รับการอนุมัติสำหรับ ETOPS 120 จากหน่วยงานกำกับดูแลของบราซิล สหรัฐ และยุโรปในปี 2024
รุ่นอี190-อี2 และอี195-อี2 แข่งขันโดยตรงกับเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ220 โดย ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 มีคำสั่งซื้อสำหรับเครื่องบินตระกูลอีเจ็ต อี2 ทั้งหมด 306 ลำ โดยส่งมอบแล้วและให้บริการอยู่ 114 ลำ ยอดขายของโครงการค่อนข้างช้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคำนึงถึงปัญหาเรื่องน้ำหนักของรุ่นอี175-อี2
รุ่น > อี175-อี2

เอ็มบราเออร์ อี175-อี2 (อีเอ็มบี 190-500) เป็นรุ่นที่เล็กที่สุดของตระกูล โดยมีขนาดยาวขึ้นจากรุ่นอี175 เดิม 60 เซนติเมตร (24 นิ้ว) เพิ่มแถวที่นั่งหนึ่งแถวและเพิ่มความจุสูงสุดเป็น 90 คน โดยในปี 2013 เครื่องบินคาดการณ์ว่าจะมีมูลค่า 46.8 ล้านเหรียญ
ถึงแม้รุ่นอี175 เดิมจะมีการใช้งานมากในสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติสหรัฐ แต่ด้วยน้ำหนักที่มากขึ้นของรุ่นอี175-อี2 นี้ ส่งผลให้คำสั่งซื้อน้อยลง เพราะข้อตกลงเงื่อนไขขอบเขตระหว่างสายการบินหลักและสหภาพนักบินที่ไม่อนุญาตให้สายการบินทำสัญญากับสายการบินระดับภูมิภาคในการให้บริการเครื่องบินที่มีน้ำหนักขึ้นบินสูงสุดเกิน 39,000 กิโลกรัม (86,000 ปอนด์) เครื่องบินอี175-E2 ซึ่งมีน้ำหนักมากกว่าเกณฑ์ 5,400 กิโลกรัม (12,000 ปอนด์) จากเครื่องยนต์เทอร์โบแฟนที่หนักกว่า
เครื่องบินอี175-อี2 ลำต้นแบบลำแรกทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2019 โดยทำการบิน 2 ชั่วโมง 18 นาที เป็นการเริ่มต้นโครงการทดสอบเพื่อรับการรับรองซึ่งจะใช้เวลา 24 เดือนและจะมีการใช้เครื่องบินทดสอบเพิ่มเติมสองลำ ในเวลานั้นเอ็มบราเออร์กล่าวว่าทางผู้ผลิตเชื่อว่าจะมีความต้องการเครื่องบินรุ่นนี้นอกทวีปอเมริกาเหนืออย่างมาก แต่ข้อมูลเมื่อ 2023 เอ็มบราเออร์ยังคงไม่ได้รับคำสั่งซื้อใดๆ ในรุ่นนี้
คำสั่งซื้อแรกเดิมจะมีกำหนดส่งมอบในปี 2021 แต่มีการเลื่อนการพัฒนาซ้ำแล้วซ้ำเล่า และในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 เอ็มบราเออร์ได้ประกาศว่าจะหยุดพัฒนาเครื่องบินรุ่นอี175-อี2 เป็นเวลาสามปี โดยคาดว่าจะเริ่มส่งมอบได้ระหว่างปี 2027 ถึง 2028
รุ่น > อี190-อี2

เอ็มบราเออร์ อี190-อี2 (อีเอ็มบี 190-300) เป็นรุ่นแรกของตระกูลที่ถูกผลิตและวางตลาด โดยมีขนาดใกล้เคียงกับรุ่นอี190 เดิม เพียงแต่มีปีกที่กว้างกว่าถึง 5 เมตร (16 ฟุต) โดยมีความจุผู้โดยสารสูงสุด 114 ที่นั่งในการจัดเรียงแบบหนึ่งชั้นโดยสาร รุ่นนี้ได้ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ในรุ่นนี้จะมีการใช้เครื่องยนต์พีดับเบิลยู1900จี ที่มีแรงผลักดัน 98 กิโลนิวตัน (22,000 ปอนด์ฟอร์ซ) ใบพัดขนาด 190 ซม. (73 นิ้ว) และมีอัตราส่วนบายพาส 12:1 อี190-อี2 มีปีกอะลูมิเนียมที่มีความยาวเพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 33.7 เมตร (111 ฟุต) ถือเป็นเครื่องบินโดยสารที่มีอัตราส่วนความกว้างปีกสูงสุด  ส่วนปีกนั้นถูกออกแบบให้เคลื่อนไปทางด้านหน้ามากขึ้นเพื่อปรับจุดศูนย์ถ่วงของเครื่องบิน ซึ่งจะสามารถช่วยลดการใช้เชื้อเพลิงลงได้ 1.5% ล้อลงจอดส่วนหัวถูกออกแบบใหม่ โดยจะใช้ระบบกันสะเทือนแบบเทรลิงอาร์มเพื่อลดการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงลง 1% และเพิ่มความสูงของเครื่องบินขึ้น 51 ซม. (20 นิ้ว) เพื่อให้มีระยะห่างจากพื้นเพียงพอสำหรับเครื่องยนต์ใหม่ที่มีขนาดใหญ่กว่า เอ็มบราเออร์ใช้ชิ้นส่วนใหม่บนรุ่นอี 2 เพิ่มขึ้นจากรุ่นก่อนหน้า 75%  โดยใช้ระบบควบคุมแบบวงปิดแบบฟลายบายไวร์ แทนระบบโอเพนลูปที่ใช้ในรุ่นอี1 เดิม ซึ่งส่งผลให้มีช่วงการบำรุงรักษาที่ดีขึ้น สำหรับนักบินที่,iใบอนุญาตสำหรับการบินสำหรับรุ่นอี1 จะต้องทำการอบรมเป็นเวลา 2.5 วัน โดยไม่ต้องใช้เครื่องจำลองการบินเต็มรูปแบบ ในการที่จะทำการบินในรุ่นอี2 นี้ได้ ทั้งสองรุ่นใช้อุปกรณ์การบิน ฮันนีเวลล์ ปริมุซ อีพิก 2 ที่คล้ายกัน
ในปี 2013 อี190-อี2 มีราคาต่อลำอยู่ที่ 53.6 ล้านเหรียญสหรัฐ โดยเอ็มบราเออร์ได้รับการรับรองรุ่นนี้เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ซึ่งผ่านการทดสอบภาคพื้นดิน 46,000 ชั่วโมงและระหว่างบิน 2,200 ชั่วโมง เนื่องจากผลการทดสอบการเผาผลาญเชื้อเพลิงที่ดีเกินคาดไว้ ส่งผลให้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 เอ็มบราเออร์เพิ่มพิสัยการบินเป็น 2,880 ไมล์ทะเล (5,330 กม.) ซึ่งต่อมาบอมบาร์เดิเอร์จะใช้พิสัยของรุ่นอี2 นั้นในการพาดพิงในคำร้องการทุ่มตลาดเครื่องบินซีซีรีย์ของโบอิง เนื่องจากซีซีรีย์มีพิสัยการบินถึง 2,900 ไมล์ทะเล (5,400 กม.) ได้ อี190-อี2 เข้าประจำการครั้งแรกกับวีเดอเรอเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2018 โดยในปีเดียวกันนั้น อี190-อี2 หนึ่งลำมีมูลค่า 34 ล้านเหรียญ ซึ่งมากกว่ารุ่นอี190 เดิม สามล้านดอลลาร์ โดยมูลค่าจะลดลง 20  ล้านเหรียญในเจ็ดปีในอัตรา 40% เปรียบเทียบกับ 30% ของเอ320นีโอในระยะเวลาเดียวกัน
รุ่น > อี195-อี2

เอ็มบราเออร์ อี195-อี2 (อีเอ็มบี 190-400) เป็นรุ่นที่เล็กที่สุดของตระกูล โดยมีขนาดยาวขึ้นจากรุ่นอี195 เดิม 2.85 m (9.4 ft) เพิ่มแถวที่นั่งสามแถวและเพิ่มความจุสูงสุดเป็น146 ที่นั่ง โดยในปี 2013 เครื่องบินมีมูลค่า 60.4 ล้้านเหรียญ
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 เอ็มบราเออร์ประกาศว่าบริษัทได้ตัดสินใจที่จะเพิ่มความกว้างปีกของอี195-อี2 เป็น 1.4 เมตร (4.6 ฟุต) เพื่อเพิ่มแรงยก รวมถึงเพิ่มน้ำหนักขึ้นบินสูงสุดอีก 2 ตัน (4,400 ปอนด์) เพื่อเพิ่มพิสัยการบินอีก 450 ไมล์ทะเล (830 กม.) ที่ระดับน้ำทะเล และ 250 ไมล์ทะเล (460 กม.) ในสภาพอากาศร้อนและสูง รุ่นนี้แข่งขันโดยตรงกับแอร์บัส เอ220-300 โดยที่มีราคาต่อหน่วยน้อยกว่า  นอกจากนี้แล้ว เอ็มบราเออร์ยังอ้างว่าต้นทุนการเดินทางของอี195-อี2 นั้นต่ำกว่าแอร์บัส เอ320นีโอที่มีความจุ 154 ที่นั่งถึง 22% และต่ำกว่าโบอิง 737 แมกซ์ 8 ที่มีความจุ 160 ที่นั่งถึง 24% แต่สายการบินต่างๆ ต่างก็เลือกที่จะติดตั้งที่นั่งเพิ่มขึ้น ซึ่งทำให้ต้นทุนต่อที่นั่งเพิ่มขึ้นมากกว่าที่เอ็มบราเออร์ระบุซึ่งอยู่ที่ 6% และ 8% ตามลำดับ
เอ็มบราเออร์เปิดตัวรุ่นอี195-อี2 เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2017 และยืนยันว่าอาซูลจะเป็นลูกค้าเปิดตัวของรุ่น รุ่นนี้ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2017 ก่อนหน้ากำหนดเดิมครึ่งปี เอ็มบราเออร์ได้จัดแสดงเครื่องบินลำต้นแบบดังกล่าวในงานปารีสแอร์โชว์ เมื่อเดือนมิถุนายน 2017 และวางแผนให้เริ่มให้บริการภายในครึ่งปีแรกของปี ค.ศ. 2019 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 ผลการทดสอบการบินแสดงให้เห็นว่า อี195-อี2 อาจจะมีคุณสมบัติสูงกว่าข้อกำหนดเล็กน้อย โดยได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2019 โดยมีอัตราการเผาผลาญเชื้อเพลิงลดลง 1.4% จากที่กำหนดไว้เดิม หรือลดลง 25.4% ต่อที่นั่งเมื่อเทียบกับอี195 รุ่นก่อนหน้า บินเตอร์กานาเรียสเป็นลูกค้าเปิดตัวในยุโรป โดยได้รับมอบในช่วงปลายปี 2019
เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2019 เอ็มบราเออร์ได้ส่งมอบเครื่องบินอี195-อี2 ลำแรกให้กับอาซูลผ่านทางบริษัทผู้ให้เช่าเครื่องบินอย่าง AerCap โดยเครื่องบินรุ่นนี้มีที่นั่ง 136 ที่นั่งในชั้นโดยสารเดียว ในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 อี195-อี2 ได้ทำการลงจอดที่ท่าอากาศยานลอนดอนซิตีเป็นครั้งแรก รุ่นนี้ได้รับการรับรอง EASA ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 เป็นเครื่องบินขนาดใหญ่ที่สุดที่ได้รับอนุญาตให้ปฏิบัติการจากท่าอากาศยานขนาดเล็กได้[ต้องการอ้างอิง]
ผู้ให้บริการ

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีเอ็มบราเออร์ อีเจ็ต อี2 ทั้งหมด 126 ลำให้บริการกับ 14 สายการบิน โดยผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดสามอันดับแรก ได้แก่ พอร์เตอร์แอร์ไลน์ (38) อาซูลบราซิลเลียนแอร์ไลน์ (23) และเคแอลเอ็มซิตีฮอปเปอร์ (18)
ผู้ให้บริการ > รายชื่อผู้ให้บริการ

บทความหลัก: รายชื่อผู้ให้บริการเอ็มบราเออร์ อีเจ็ต อี2
ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลเอ็มบราเออร์ อีเจ็ต อี2 ดังนี้:
| สายการบิน | อี175-อี2 | อี190-อี2 | อี195-อี2 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์อัสตานา | — | 3 | — | 3 |
| แอร์พีซ | — | — | 5 | 5 |
| อาซูลบราซิลเลียนแอร์ไลน์ | — | — | 23 | 23 |
| บินเตอร์กานาเรียส | — | — | 10 | 10 |
| เฮลเวติกแอร์เวย์ | — | 8 | 4 | 12 |
| เคแอลเอ็มซิตีฮอปเปอร์ | — | — | 18 | 18 |
| ลอตโปลิชแอร์ไลน์ | — | — | 1 | 1 |
| ไพออแนร์ออสเตรเลีย | — | 1 | — | 1 |
| ปลาการ์ลีญัสอาแอเรียส | — | 1 | — | 1 |
| พอร์เตอร์แอร์ไลน์ | — | — | 38 | 38 |
| รอยัลจอร์แดเนียนแอร์ไลน์ | — | 2 | 2 | 4 |
| สายการบินสกู๊ต | — | 2 | — | 2 |
| ทูอีฟลายเบลเยียม | — | — | 3 | 3 |
| วีเดอเรอ | — | 3 | — | 3 |
| รวม | — | 20 | 107 | 127 |
ผู้ให้บริการ > คำสั่งซื้อและการส่งมอบ

| รุ่น | คำสั่งซื้อ | การส่งมอบ | ยอดค้างส่งมอบ |
| --- | --- | --- | --- |
อี175-อี2: —
| อี190-อี2 | 44 | 21 | 20 |
| อี195-อี2 | 302 | 93 | 189 |
| รวม | 343 | 114 | 209 |
อ้างอิง: สมุดคำสั่งซื้อของเอ็มบราเออร์เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2024
|  | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| การส่งมอบ | 4 | 14 | 11 | 21 | 19 | 39 | 6 | 114 |
อ้างอิง: สมุดคำสั่งซื้อของเอ็มบราเออร์เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2024
ข้อมูลจำเพาะ

ดูเพิ่ม: ข้อมูลจำเพาะของเอ็มบราเออร์ อีเจ็ต
| รุ่น | อี175-อี2 | อี190-อี2 | อี195-อี2 |
| --- | --- | --- | --- |
นักบิน: สองคน
| ความจุผู้โดยสารทั่วไป | 80 (12J + 68Y) | 97 (9J + 88Y) | 120 (12J + 108Y) |
| ความจุผู้โดยสารสูงสุด | 90 | 114 | 146 |
ความกว้างที่นั่ง: 46 เซนติเมตร (18.3 นิ้ว)
| ความยาว | 32.40 เมตร (106 ฟุต 4 นิ้ว) | 36.25 m (118 ft 11 in) | 41.51 เมตร (136 ฟุต 2 นิ้ว) |
| ความสูง | 9.98 เมตร (32 ฟุต 9 นิ้ว) | 10.96 เมตร (35 ฟุต 11 นิ้ว) | 10.91 เมตร (35 ฟุต 10 นิ้ว) |
| ความกว้างปีก | 31.39 เมตร (103 ฟุต 0 นิ้ว) | 33.72 เมตร (110 ฟุต 8 นิ้ว) | 35.12 เมตร (115 ฟุต 3 นิ้ว) |
| พื้นที่ปีก | 82 ตารางเมตร (880 ตารางฟุต) | 103 ตารางเมตร (1,110 ตารางฟุต) | 103 ตารางเมตร (1,110 ตารางฟุต) |
| น้ำหนักขึ้นบินสูงสุด | 44,600 กิโลกรัม (98,300 ปอนด์) | 56,400 กิโลกรัม (124,300 ปอนด์) | 62,500 กิโลกรัม (137,800 ปอนด์) |
| น้ำหนักการบินเครื่องเปล่า |  | 33,000 กิโลกรัม (73,000 ปอนด์) | 35,700 กิโลกรัม (78,705 ปอนด์) |
| น้ำหนักบรรทุกสูงสุด | 10,600 กิโลกรัม (23,400 ปอนด์) | 13,500 กิโลกรัม (29,800 ปอนด์) | 16,150 กิโลกรัม (35,600 ปอนด์) |
| ความจุเชื้อเพลิง | 8,522 กิโลกรัม (18,788 ปอนด์) | 13,690 กิโลกรัม (30,180 ปอนด์) | 13,690 กิโลกรัม (30,180 ปอนด์) |
| ระยะการขึ้นบิน | 1,730 เมตร (5,680 ฟุต) | 1,615 เมตร (5,299 ฟุต) | 1,840 เมตร (6,040 ฟุต) |
| ระยะการลงจอด | 1,300 เมตร (4,300 ฟุต) | 1,215 เมตร (3,986 ฟุต) | 1,290 เมตร (4,230 ฟุต) |
ความเร็วสูงสุด: มัค 0.82 (542 นอต; 1,005 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 624 ไมล์ต่อชั่วโมง) ที่ 35,000 ฟุต (11,000 เมตร)
ความเร็วขณะบิน: มัค 0.78 (516 นอต; 956 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 594 ไมล์ต่อชั่วโมง) ที่ 35,000 ฟุต (11,000 เมตร)
| พิสัยการบิน | 2,000 ไมล์ทะเล (3,700 กิโลเมตร; 2,300 ไมล์) | 2,850 ไมล์ทะเล (5,280 กิโลเมตร; 3,280 ไมล์) | 3,000 ไมล์ทะเล (5,600 กิโลเมตร; 3,500 ไมล์) |
เพดานบิน: 12,000 m (41,000 ft)
| เครื่องยนต์ (2×) | แพตต์แอนด์วิตนีย์ พีดับเบิลยู1700จี | แพตต์แอนด์วิตนีย์ พีดับเบิลยู1900จี | แพตต์แอนด์วิตนีย์ พีดับเบิลยู1900จี |
| เส้นผ่านศูนย์กลางใบพัด | 140 เซนติเมตร (56 นิ้ว) | 190 เซนติเมตร (73 นิ้ว) | 190 เซนติเมตร (73 นิ้ว) |
| แรงผลักดัน (2×) | 67 กิโลนิวตัน (15,000 pound-force) | 85–102 กิโลนิวตัน (19,000–23,000 pound-force) | 85–102 กิโลนิวตัน (19,000–23,000 pound-force) |
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

เอ็มบราเออร์ อีเจ็ต
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

แอร์บัส เอ220
มิตซูบิชิ สเปซเจ็ต
ซุคฮอย ซูเปอร์เจ็ต 100
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

เอ็มบราเออร์ อีเจ็ต อี2 (หมวดหมู่)
เว็บไซต์ทางการ
"An Ingenious Plane Design That Makes Room for Your Carry-Ons". ไวร์ด. 29 July 2014.
"E-Jets E2 Airport Planning Manual" (PDF). เอ็มบราเออร์. 11 May 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-06-14. สืบค้นเมื่อ 2024-08-09.
อี190-อี2 จะยังคงมีขนาดลำตัวเท่ากับรุ่นอี190 เดิมที่ 36.24 ม. (119 ฟุต) และมีทางออกฉุกเฉินเหนือปีกเพียงทางเดียวต่อด้าน
อี195-อี2 ยาวกว่าอี190-อี2 ประมาณ 5.26 ม. (17.3 ฟุต) และมีทางออกฉุกเฉินเหนือปีกสองทางต่อด้าน โดยอาซูลเป็นลูกค้าเปิดตัวของรุ่น
มิสแกรนด์สงขลา

| --- | --- |
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2016
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: สงขลา
ที่ตั้ง:  ไทย
สมาชิก  : มิสแกรนด์ไทยแลนด์
ภาษาทางการ : ไทย
องค์กรแม่: มิสแกรนด์ไทยแลนด์
มิสแกรนด์สงขลา (อังกฤษ: Miss Grand Songkhla) เป็นการประกวดนางงามสำหรับหญิงระดับจังหวัดในจังหวัดสงขลาทางภาคใต้ของประเทศไทย​ จุดประสงค์เพื่อเข้าร่วมการประกวด​เป็นแบบอย่างที่ดีในสังคม​ และผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ จะเป็นตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดเวทีระดับนานาชาติ 
และได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี 2016 และส่งประกวดเวทีใหญ่คือมิสแกรนด์ไทยแลนด์
สรุปผล

Miss​ Grand​ Thailand สุภาพร มะลิซ้อน​ (2016)​
Top​ 20​ ​อรอุมา วรศิริ(2017),รุจิรดา ศรีพิทักษ์​ (2019)​,อรรย์ชญา เพชรมณี​ (2020)​,กานต์ฤทัย ทัศบุตร (2023)
สถิติเข้ารอบ​ 5 ครั้ง
รางวัล

ชุดชาติพันธุ์ล้านนายอดเยี่ยม กานต์ฤทัย ทัศบุตร (2023)​
แนะนำตัวยอดเยี่ยม รุจิรดา ศรีพิทักษ์​ (2019)​
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน สุภาพร มะลิซ้อน​ (2016)
ขวัญใจอุดรธานี สุภาพร มะลิซ้อน​ (2016)