stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2010–11 รอบแพ้คัดออก
รอบ 8 ทีมสุดท้าย

การจับสลากสำหรับรอบ 8 ทีมสุดท้ายได้จัดขึ้นเมื่่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) ที่สำนักงานใหญ่ ยูฟ่า ในเมือง นียง. ไม่มีทีมวางในการจับสลากและทีมที่มาจากประเทศเดียวกันจะไม่ถูกจับคู่อยู่ด้วยกันในการเล่น.
เลกแรกของรอบ 8 ทีมสุดท้ายทั้ง 4 คู่จะลงเล่นในวันที่ 5 และ 6 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 12 และ 13 เมษายน พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011).
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง |   นัดแรก   |   นัดที่สอง   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เรอัลมาดริด  | 5–0 |  ทอตนัม ฮอตสเปอร์ | 4–0 | 1–0  |
| เชลซี  | 1–3 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 0–1 | 1–2  |
| บาร์เซโลนา  | 6–1 |  ชัคตาร์ โดเนตสค์ | 5–1 | 1–0  |
| อินแตร์นาซีโอนาเล  | 3–7 |  ชัลเคอ 04 | 2–5 | 1–2 |
รอบ 8 ทีมสุดท้าย > เลกแรก

5 เมษายน ค.ศ. 2011
20:45
| เรอัลมาดริด  | 4–0 |  ทอตนัม ฮอตสเปอร์ |
| --- | --- | --- |
| อาเดบายอร์  4', 57' ดี มารีอา  72' โรนัลโด  87' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 71,657 คน
ผู้ตัดสิน: เฟลิกซ์ บรึช (เยอรมนี)
5 เมษายน ค.ศ. 2011
20:45
| อินแตร์นาซีโอนาเล  | 2–5 |  ชัลเคอ 04 |
| --- | --- | --- |
| สแตนคอวิช  1' มีลีโต  34' | รายงาน | มาติป  17' เอดู  40', 75' ราอุล  53' ราน็อกเคีย  57' (เข้าประตูตัวเอง) |
ผู้ชม: 72,770 คน
ผู้ตัดสิน: มาร์ติน แอตกินสัน (อังกฤษ)
6 เมษายน ค.ศ. 2011
20:45
| เชลซี  | 0–1 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | รูนีย์  24' |
ผู้ชม: 37,915 คน
ผู้ตัดสิน: อัลเบร์โต อุนเดียโน มาเยนโก (สเปน)
6 เมษายน ค.ศ. 2011
20:45
| บาร์เซโลนา  | 5–1 |  ชัคตาร์ โดเนตสค์ |
| --- | --- | --- |
| อีเนียสตา  2' ดานีแยล อัลวิส  34' ปิเก  53' แกตา  61' ชาบี  86' | รายงาน | รากิตสกีย์  60' |
ผู้ชม: 86,518 คน
ผู้ตัดสิน: เคร็ก ทอมสัน (สกอตแลนด์)
รอบ 8 ทีมสุดท้าย > เลกที่สอง

12 เมษายน ค.ศ. 2011
20:45
| ชัคตาร์ โดเนตสค์  | 0–1 |  บาร์เซโลนา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | เมสซี  43' |
ผู้ชม: 51,759 คน
ผู้ตัดสิน: โฟลเรียน เมเยอร์ (เยอรมนี)
รวมผลสองนัด บาร์เซโลนา ชนะ 6–1.
12 เมษายน ค.ศ. 2011
20:45
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด  | 2–1 |  เชลซี |
| --- | --- | --- |
| เอร์นันเดซ  43' พัก  78' | รายงาน | ดรอกบา  77' |
ผู้ชม: 74,672 คน
ผู้ตัดสิน: โอเลการีโอ เบนเกเรนชา (โปรตุเกส)
รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชนะ 3–1.
13 เมษายน ค.ศ. 2011
20:45
| ชัลเคอ 04  | 2–1 |  อินแตร์นาซีโอนาเล |
| --- | --- | --- |
| ราอุล  45' เฮอเวเดส  81' | รายงาน | มอตตา  49' |
ผู้ชม: 54,142 คน
ผู้ตัดสิน: ดามีร์ สคอมีนา (สโลวีเนีย)
รวมผลสองนัด ชัลเคอ 04 ชนะ 7–3.
13 เมษายน ค.ศ. 2011
20:45
| ทอตนัม ฮอตสเปอร์  | 0–1 |  เรอัลมาดริด |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | โรนัลโด  50' |
ผู้ชม: 34,311 คน
ผู้ตัดสิน: นีโกลา ริซโซลี (อิตาลี)
รวมผลสองนัด เรอัลมาดริด ชนะ 5–0.
รอบรองชนะเลิศ

เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 26 และ 27 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 3 และ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011).
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง |   นัดแรก   |   นัดที่สอง   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชัลเคอ 04  | 1–6 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 0–2 | 1–4  |
| เรอัลมาดริด  | 1–3 |  บาร์เซโลนา | 0–2 | 1–1 |
รอบรองชนะเลิศ > เลกแรก

26 เมษายน ค.ศ. 2011
20:45
| ชัลเคอ 04  | 0–2 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | กิกส์  67' รูนีย์  69' |
ผู้ชม: 54,142 คน
ผู้ตัดสิน: การ์โลส เบลัสโก การ์บาโย (สเปน)
27 เมษายน ค.ศ. 2011
20:45
| เรอัลมาดริด  | 0–2 |  บาร์เซโลนา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | เมสซี  76', 87' |
ผู้ชม: 71,567 คน
ผู้ตัดสิน: ว็อล์ฟกัง สตาร์ค (เยอรมนี)
รอบรองชนะเลิศ > เลกที่สอง

3 พฤษภาคม ค.ศ. 2011
20:45
| บาร์เซโลนา  | 1–1 |  เรอัลมาดริด |
| --- | --- | --- |
| เปโดร  54' | รายงาน | มาร์เซลู  64' |
ผู้ชม: 95,701 คน
ผู้ตัดสิน: ฟรังค์ เดอ บลีกเคอเรอ (เบลเยียม)
รวมผลสองนัด บาร์เซโลนา ชนะ 3–1.
4 พฤษภาคม ค.ศ. 2011
20:45
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด  | 4–1 |  ชัลเคอ 04 |
| --- | --- | --- |
| บาเลนเซีย  26' กิบสัน  31' อังเดร์ซง  72', 76' | รายงาน | คูราโด  35' |
ผู้ชม: 74,687 คน
ผู้ตัดสิน: Pedro Proença (โปรตุเกส)
รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชนะ 6–1.
รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2011
นัดชิงชนะเลิศปี 2011 จะลงทำการแข่งขันในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) ที่ สนามกีฬาเวมบลีย์ ใน ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ.
28 พฤษภาคม ค.ศ. 2011
20:45
| บาร์เซโลนา  | 3–1 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
| เปโดร  27' เมสซี  54' บียา  69' | รายงาน | รูนีย์  34' |
ผู้ชม: 87,695 คน
ผู้ตัดสิน: วิคตอร์ คัสไซ (ฮังการี)
แหล่งข้อมูลอื่น

2010–11 UEFA Champions League, UEFA.com
สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง (โอซากะ)

| สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง   万博記念公園駅 |
| --- | --- |
Train of the Saito Line at Bampaku-kinen-kōen Station
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ซุยตะ จังหวัดโอซากะ  ญี่ปุ่น
ผู้ให้บริการ: โอซากะโมโนเรล
สาย: สายหลัก สายไซโต
ชานชาลา: 2 island platforms
สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง (ญี่ปุ่น: 万博記念公園駅; โรมาจิ: Banpaku-Kinen-Kōen-eki) เป็นสถานีรถไฟโมโนเรลของโอซากะโมโนเรลในเมืองซุยตะ จังหวัดโอซากะ ตั้งอยู่ติดกับอุทยานเอ็กซ์โปอนุสรณ์ (Expo Commemoration Park) และยังเป็นสถานีสับเปลี่ยนสายระหว่างสายหลักกับสายไซโต
เส้นทาง

โอซากะโมโนเรล
สายหลัก (หมายเลขสถานี: 17)
สายไซโต (หมายเลขสถานี: 17)
วีสเตียเรียญี่ปุ่น

| Wisteria floribunda |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Tracheophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
สกุล:: Wisteria
สปีชีส์:: Wisteria floribunda
ชื่อทวินาม
Wisteria floribunda (Willd.)DC.

ชื่อพ้อง
 Wisteria multijuga Van Houtte Rehsonia floribunda (Willd.)Stritch Millettia floribunda (Willd.)Matsum. Kraunhia floribunda (Willd.)Taub. Glycine floribunda Willd. Dolichos japonicus Spreng.
Wisteria floribunda (ชื่อสามัญ วีสเตียเรียญี่ปุ่น, Japanese wisteria) เป็นสปีชีส์ของพืชดอกในวงศ์ถั่ว (Fabaceae) มีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น เติบโตถึง 9 m (30 ft)     มันเป็นไม้เลื้อยที่มีเนื้อไม้ ถูกนำเข้าจากญี่ปุ่นไปยังสหรัฐ ในปี ค.ศ. 1830 ตั้งแต่นั้นมาได้กลายเป็นหนึ่งในพืชสวนที่ทำให้สวนดูดีมากที่สุด การใช้พืชนี้ทำบอนไซเป็นเรื่องธรรมดา เช่นเดียวกัน Wisteria sinensis (วีสเตียเรียจีน)
นิสัยการออกดอกของวีสเตียเรียญี่ปุ่นเรียกได้ว่างดงามที่สุดในสกุล Wisteria มันมีช่อกระจะดอกไม้ที่ยาวมากกว่าวีสเตียเรียอื่น ๆ ซึ่งสามารถยาวได้จนเกือบถึงครึ่งเมตร ช่อกระจะเหล่านี้จะบานเป็นเส้นของดอกไม้สีขาว ชมพู ม่วง หรือน้ำเงิน ในช่วงต้นถึงกลางฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้จะมีกลิ่นหอมที่โดดเด่นซึ่งมีกลิ่นคล้ายกับองุ่น การออกดอกก่อนเวลาของวีสเตียเรียญี่ปุ่นอาจมีปัญหาในภูมิอากาศเขตอบอุ่น โดยน้ำค้างแข็งสามารถทำลายดอกไม้ที่จะออกในปีนั้นได้ วีสเตียเรียญี่ปุ่นจะออกดอกหลังจากผ่านจากระยะเยาว์วัย (juvenile) ไปยังระยะเจริญพันธุ์ (Adult) แล้วเท่านั้น การเปลี่ยนผ่านอาจใช้เวลาหลายปีเช่นเดียวกับชนิดพันธุ์ใกล้เคียงอย่างวีสเตียเรียจีน
วีสเตียเรียญี่ปุ่นสามารถเติบโตได้มากกว่า 30 เมตรถ้ามีจุดรองรับหลายจุดโดยมีลำต้นคู่ที่พันกันเป็นเกลียวตามเข็มนาฬิกา ใบจะเป็นใบประกอบความยาว 10-30 ซม ที่เป็นประกายเงางาม สีเขียวเข้ม ใบจะมี 9-13 ใบย่อยรูปขอบขนานซึ่งแต่ละใบจะยาว 2-6 ซม. มีเมล็ดที่มีพิษสีน้ำตาล นุ่มเหมือนกำมะหยี่ รูปร่างเหมือนเมล็ดถั่วความยาว 5-10 ซม. ที่โตเต็มที่ในฤดูร้อนและคงอยู่จนถึงฤดูหนาว วีสเตียเรียญี่ปุ่นต้องการดินชื้นและแสงแดดจัด มักจะมีอายุได้มากกว่าห้าสิบปี
สายพันธุ์

สายพันธุ์ที่ได้รับรางวัล Award of Garden Merit (AGM) จากสมาคมพฤกษชาติในพระบรมราชูปถัมภ์ (Royal Horticultural Society; RHS) ของอังกฤษ
'Shiro Noda', 'Snow Showers' หรือ 'Longissima Alba'  - ช่อดอกยาวสีขาว
‘Domino’  - สีม่วงอ่อน
'Honbeni' หรือ 'Rosea'  - สีชมพูกุหลาบอ่อนปลายสีม่วง ช่อดอกยาว 18 in (46 ซm)
‘Kokuryu’  - สีม่วง ดอกมีกลิ่นหอม
'Lawrence'   - สีม่วงอ่อน เข้มขึ้นที่กลีบคู่ล่างและกลีบคู่ข้าง
'Multijuga'  - ดอกสีม่วงและมีจุดกระจายสีเข้ม
ดูเพิ่ม

วีสเตียเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วีสเตียเรียญี่ปุ่น โดยมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต
วีสเตียเรียญี่ปุ่นในสถานะชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกราน
ข้อมูลของสกุล Wisteria โดยมหาวิทยาลัยโอไฮโอ
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Wisteria floribunda:  Wikidata: Q1329209  Wikispecies: Wisteria floribunda  BioLib: 194155  EoL: 704192  EPPO: WSTFL  FNA: 200012367  GBIF: 2977323  GRIN: 42047  iNaturalist: 170331  IPNI: 525791-1  ITIS: 27020  NBN: NBNSYS0200003838  NCBI: 3922  PfaF: floribunda Wisteria floribunda  Plant List: ild-9127  PLANTS: WIFL  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:525791-1  Tropicos: 13052771 
Glycine floribunda:  Wikidata: Q39184579  GBIF: 5360146  GRIN: 17696  IPNI: 496722-1  IRMNG: 10707189  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:496722-1  Tropicos: 13019712
สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน

สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน หรือเรียก สงครามกลางเมืองของแอนโทนี หรือ สงครามระหว่างแอนโทนีกับออกเตเวียน เป็นสงครามกลางเมืองโรมันครั้งสุดท้ายในสมัยสาธารณรัฐ เป็นสงครามระหว่างคลีโอพัตรา (โดยมีมาร์ค แอนโทนีสนับสนุน) และออกเตเวียน หลังจากวุฒิสภาโรมันประกาศสงครามต่อราชินีคลีโอพัตรา แอนโทนีซึ่งเป็นทั้งคนรักและพันธมิตรของนาง ทรยศต่อโรมและเข้าร่วมสงครามโดยถือฝ่ายคลีโอพัตรา หลังจากชัยอย่างเด็ดขาดของออกเตเวียนในยุทธนาวีที่อักติอูง คลีโอพัตราและแอนโทนีถอยทัพไปอเล็กซานเดรีย ที่ซึ่งออกเตเวียนล้อมเมืองไว้จนศัตรูทั้งสองกระทำอัตวินิบาตกรรม
หลังสงครามยุติ ออกเตเวียนนำสันติภาพมาสู่รัฐโรมันซึ่งตกอยู่ในภาวะสงครามกลางเมืองมาเป็นเวลานับศตวรรษ ออกเตเวียนกลายมาเป็นบุคคลทรงอำนาจที่สุดในโลกโรมัน และวุฒิสภาแต่งตั้งให้เขาเป็นจักรพรรดิออกัสตัส เมื่อ 27 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันพระองค์แรก และเปลี่ยนรูปแบบสาธารณรัฐซึ่งปกครองระบอบคณาธิปไตย/ประชาธิปไตย มาเป็นจักรวรรดิโรมัน ซึ่งมีการปกครองแบบอำนาจนิยม
สงครามนี้ยังเป็นจุดเริ่มต้นของสันติภาพโรมัน ซึ่งเป็นยุคแห่งสันติภาพและเสถียรภาพของทวีปยุโรปที่ยืนยาวที่สุดในประวัติศาสตร์เท่าที่มีบันทึก
วัดบึงทองหลาง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

| วัดบึงทองหลาง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบึงทองหลาง, วัดปากบึงทองหลางเฒ่า, วัดปากบึง
ที่ตั้ง: ตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบึงทองหลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา อยู่บนเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา ปัจจุบันมี พระครูวาปีสารคุณ เป็นเจ้าอาวาส
วัดบึงทองหลาง เดิมชื่อ วัดปากบึงทองหลางเฒ่า แต่เดิมคงเป็นที่รกร้าง เป็นพื้นที่ราบลุ่ม มีบ่อและสระน้ำขนาดใหญ่ มีต้นทองหลางขึ้นอยู่จำนวนมาก ที่ตั้งเดิมของวัดอยู่ทางทิศใต้ของบริเวณวัดในปัจจุบัน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามหลักฐานเอกสารบันทึกหนังสือจดหมายเหตุเรื่องเปิดรถไฟสายตะวันออกและสายเหนือและเสด็จพระราชดำเนินประพาสเมืองฉะเชิงเทราเมื่อปี ร.ศ. 126 ตามบันทึกหนังสือจดหมายเหตุ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเสด็จพระราชดำเนินกลับด้วยเรือแจวมาตามลำคลองคลองนครเนื่องเขตและได้แวะพักขึ้นเสวยพระกระยาหารและพักแรมที่ท่าน้ำวัดบึงทองหลาง ก่อนเสด็จพระราชดำเนินกลับสู่พระนครตามบันทึกในยามรุ่ง
เมื่อแรกสร้างวัดมีสิ่งปลูกสร้างได้แก่ กุฏิ 4 หลัง ศาลาท่าน้ำ 2 หลัง และอุโบสถ 1 หลัง สร้างวัดโดยท่านพระยามหานุภาพ และท่านหลวงนรากรณ์ อนุรักษ์ และนางแตงกวย นรากรณ์อนุรักษ์ ภายหลังพุทธศาสนิกชนพร้อมด้วยคณะสงฆ์และเจ้าอาวาสวัดได้มีการร่วมกันพัฒนาสร้างอาคารกุฏิเป็นศาสนะสมบัติตามลำดับ จนวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 วัดบึงทองหลางได้รับเลือกเป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง เมื่อ พ.ศ. 2539 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อบึงทอง และ รอยพระพุทธบาทจำลอง
ด้านการศึกษาทางวัดมีการเปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม และจัดให้มีการอบรมนักเรียนในเขตของวัดและเขตหนองจอกทุกวันศุกร์ มีการส่งเสริมการจัดกิจกรรมในวันสำคัญทางศาสนาทุกเทศกาล วัดยังมีการอนุรักษ์พันธุ์ปลาน้ำจืดมากมายหลายชนิด ได้แก่ปลาตะเพียนทอง ปลาสวายตัวขนาดใหญ่ เป็นต้น
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการใย พ.ศ. 2430
พระกัลยาณคุณาภรณ์ พ.ศ. 2470
พระครูนิสิต พ.ศ. 2511
พระครูมงคลธรรมวิจารณ์ พ.ศ. 2518
พระครูวาปีสารคุณ พ.ศ. 2543
วัดบึงบอน (จังหวัดปทุมธานี)

| วัดบึงบอน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบึงบอน อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูโสภณกิจจารักษ์ (บานเย็น)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบึงบอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบอน อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
วัดบึงบอนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2457 โดยมีคุณหญิงตาด บริจาคที่ดิน 6 ไร่ 2 งาน นายเหว่า สุขหอม บริจาค 9 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา ให้เป็นสมบัติวัด และตั้งชื่อตามท้องที่ที่ตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2481 ด้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ด้านการศึกษา ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2485
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 และ 2524 หอสวดมนต์กว้าง 12 เมตร ยาว 20.5 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 วิหาร ศาลาท่าน้ำ หอระฆัง หอฉัน และสุสาน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธโสธรจำลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2504
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูโต๊ะ พ.ศ. 2475–2487
พระครูวิจารณ์ธัญญเขต พ.ศ.	2487–2521
พระครูวิมลกิจโกวิท พ.ศ. 2522–2529
พระครูโสภณกิจจารักษ์ (บานเย็น) พ.ศ. 2530
สถานีรถไฟไฮฟอง

สถานีรถไฟไฮฟอง
สถานีรถไฟไฮฟอง เป็นหนึ่งในสถานีรถไฟหลักบนทางรถไฟฮานอย-ไฮฟอง ในประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในเมืองไฮฟอง สร้างขึ้นโดยวิศวกรชาวฝรั่งเศส เมื่อปี ค.ศ. 1910 สถานีรถไฟไฮฟองเป็นสถานีรถไฟแรกที่มีเส้นทางไปเมืองคุนหมิง
วัดมหาบุศย์

| วัดมหาบุศย์ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดมหาบุศย์, วัดสามบุตร, วัดมหาบุตร, วัดแม่นาคพระโขนง
ที่ตั้ง: เลขที่ 749 ซอยอ่อนนุช 7 ถนนอ่อนนุช แขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร 10250
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมหาบุศย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

วัดมหาบุศย์สร้างประมาณ พ.ศ. 2305 ก่อนเสียกรุงแก่พม่า 5 ปี เดิมชื่อว่า วัดสามบุตร กล่าวคือ บุตรชายสามคนพี่น้องได้ร่วมกันสร้างวัดนี้ สันนิษฐานว่าเสนาสนะในยุคนั้นคงเป็นไม้เสียส่วนใหญ่ ทำให้วัสดุไม่คงทนจนกลายเป็นวัดร้างในที่สุด ต่อมาพระมหาบุตร เปรียญ 5 ประโยค สำนักวัดเลียบได้มาเยี่ยมญาติโยมละแวกคลองพระโขนง ชาวบ้านจึงพร้อมใจกันนิมนต์ให้ท่านอยู่วัดสามบุตรเพื่อช่วยเป็นผู้นำในการบูรณะวัด เมื่อสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์จึงได้ขนานนามวัดใหม่ว่า วัดมหาบุตร ตามนามท่าน ภายหลังชื่อได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดมหาบุศย์" ประชาชนทั่วไปยังขนานนามวัดนี้ว่า วัดแม่นาคพระโขนง ตามอิทธิพลของวรรณกรรมเรื่อง แม่นากพระโขนง
วัดมหาบุศย์ได้รับการบูรณะสังฆเสนาสนะประมาณปี พ.ศ. 2455 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2459 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 2 เส้น ยาว 2 เส้น 7 วา จนปี พ.ศ. 2470 ได้มีการรื้อถอนอุโบสถเก่าออกแล้วสร้างใหม่ เป็นอุโบสถกว้าง 20 เมตร ยาว 23 เมตร หน้าบันสลักเป็นลายกระหนกไทยรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ หลังคาสองชั้นลด ถึงปี พ.ศ. 2500 ได้ทำการบูรณะอุโบสถนี้ใหม่โดยเปลี่ยนกระเบื้องเป็นกระเบื้องเคลือบสี เปลี่ยนช่อฟ้าใบระกาหงส์และหน้าบันใหม่ทั้งหมด จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นมาเป็นประธานพิธียกช่อฟ้า
สิ่งศักดิ์สิทธิ์

วัดมหาบุศย์มีชื่อเสียงจากการมีศาลย่านาค คู่รักมักนิยมมากราบไหว้ย่านาค ยังมีศาลเจ้าแม่ตะเคียนทอง คนที่มาจะนิยมมาขอพรในเรื่องการงาน การเรียน โชคลาภ และความรัก นอกจากนั้นยังมีวิหารหลวงพ่อยิ้ม ภายในประดิษฐานหลวงพ่อยิ้ม ลักษณะเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย และพระพุทธรูปอีกหลายองค์ ถัดจากวิหารหลวงพ่อยิ้มไปเป็นอุทยานพระโพธิสัตว์กวนอิม ภายในประดิษฐานรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม
วัดบึงบวรสถิตย์

| วัดบึงบวรสถิตย์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบึงบวรสถิตย์, วัดบึงล่าง, วัดไร่บ้านบึง
ที่ตั้ง: อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบึงบวรสถิตย์ หรือ วัดบึงล่าง เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกายเป็นอารามราษฎร์ ตั้งอยู่อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี ตั้งขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2434  โดยมีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อพระอาจารย์เขียวเดินทางจากวัดบุญญฤทธยาราม (วัดบึงบน) มาแผ้วถางที่วัดตรงปัจจุบันแล้วตั้งเป็นวัดขึ้น ในครั้งนั้นชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกวัดนี้ว่า "วัดไร่บ้านบึง" บริเวณหน้าวัดมีพระพุทธไตรโลกนาถซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางลีลาหล่อด้วยโลหะรมดำประดิษฐานอยู่บนแท่นหินอ่อน
แหล่งข้อมูลอื่น

วัดบึงบวรสถิตย์ เก็บถาวร 2014-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัดมหาพุทธาราม

| วัดมหาพุทธาราม |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ถนนขุขันธ์ ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธมหามุนี หรือหลวงพ่อโต พระพุทธรูปประจำจังหวัดศรีสะเกษ
เจ้าอาวาส: พระวชิรสิทธิธาดา (สิทธานต์ สิทฺธิวโร ป.ธ.6)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมหาพุทธาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ถนนขุขันธ์ ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ
ประวัติ

วัดมหาพุทธาราม (วัดพระโต) ได้ชื่อว่าเป็นวัดเก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองศรีสะเกษ ปี พ.ศ. 2328 พระวิเศษภักดี (ท้าวชม) เจ้าเมืองศรีสะเกษคนที่ 2 ได้ย้ายเมืองศรีสะเกษจากที่ตั้งเดิม คือ บ้านโนนสามขาสระกำแพง มาตั้งที่บริเวณที่เป็นศาลหลักเมืองในปัจจุบัน ในขณะที่สร้างเมืองนั้น มีคนไปพบ "หลวงพ่อโต" ประดิษฐานอยู่ใจกลางป่าแดงโดยบังเอิญ จึงได้สร้างวัดขึ้นบริเวณที่พบองค์พระพุทธรูป และตั้งชื่อว่า "วัดพระโต" หรือ "วัดป่าแดง" ได้จัดหาพระสงฆ์ผู้ทรงคุณวุฒิมาปกครอง ก่อสร้างเสนาสนะที่จำเป็นต่าง ๆ และเจ้าเมืองศรีสะเกษคนต่อ ๆ มาไม่ว่าจะเป็นพระวิเศษภักดี (ท้าวบุญจันทร์) เจ้าเมืองศรีสะเกษคนที่ 3, พระวิเศษภักดี (โท) เจ้าเมืองศรีสะเกษ  คนที่ 4 เป็นต้น กระทั่งมีการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดมหาพุทธาราม" ในปี พ.ศ. 2494  ต่อมาในปีพ.ศ. 2491 คณะสงฆ์ศรีสะเกษซึ่งมีพระชินวงศาจารย์ (อิ่ม องฺกุโร) ซึ่งเป็นเจ้าคณะจังหวัดศรีสะเกษในขณะนั้น ดำริจะเปลี่ยนชื่อ "วัดพระโต" หรือ "วัดป่าแดง" เป็น "วัดมหาพุทธวิสุทธาราม" แต่คณะกรรมการสงฆ์จังหวัดได้พิจารณาเห็นควรเพียง  ชื่อว่า "วัดมหาพุทธาราม" จึงได้ชื่อ "วัดมหาพุทธาราม" มาตั้งแต่บัดนั้น
พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
พ.ศ. 2555 โปรดเกล้า ฯ ให้ยกวัดมหาพุทธาราม ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ
วัดมหาพุทธาราม ถือเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวพุทธทั้งหลาย เป็นศูนย์กลางการปกครอง การศึกษา การเผยแผ่พระพุทธศาสนา ตลอดจนเป็นสถานที่ประกอบพิธีสำคัญของคณะสงฆ์ ปัจจุบันวัดมหาพุทธาราม ได้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดศรีสะเกษ และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ
ลำดับเจ้าอาวาส

วัดมหาพุทธาราม มีจ้าอาวาสปกครองตั้งแต่อดีต ดังนี้
| ลำดับ | รายนาม | ปีที่ดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระเทพวรมุนี (เสน ปญฺญาวชิโร ป.ธ.7) | พ.ศ. 2497 - 2535 |
| 2 | พระครูวีรเขตคณารักษ์ (มานิต วรญาโณ ป.ธ.6) | พ.ศ. 2535 - 2537 |
| 3 | พระเทพวรมุนี (วิบูลย์ กลฺยาโณ ป.ธ.3) รักษาการ | พ.ศ. 2537 - 2538 |
| 4 | พระครูศาสนกิจวิธาน (เนียม มหาปญฺโญ) | พ.ศ. 2540 - 2541 |
| 5 | พระราชธรรมสารสุธี (ธีรังกูร ธีรงฺกุโร ป.ธ.9) | พ.ศ. 2540 - 2562 |
| 6 | พระราชกิตติรังษี (บุญทัน สนฺตจิตฺโต) รักษาการ | พ.ศ. 2562 - 2565 |
| 7 | พระวชิรสิทธิธาดา (สิทธานต์ สิทฺธิวโร ป.ธ.6) | พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน |
พระพุทธมหามุนี หรือ หลวงพ่อโต พระประธานในพระวิหาร
พระอุโบสถ และพระวิหาร วัดมหาพุทธาราม
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2562
การพยากรณ์ฤดูกาล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ข้อมูล | วันที่ | พายุที่ ได้รับชื่อ | พายุเฮอริเคน | พายุเฮอริเคน ขนาดใหญ่ |  |
| ค่าเฉลี่ย (2524–2553) | ค่าเฉลี่ย (2524–2553) | 12.1 | 6.4 | 2.7 |  |
| สถิติสูงที่สุด | สถิติสูงที่สุด | 28 ลูก | 15 ลูก | 7 ลูก |  |
| สถิติต่ำที่สุด | สถิติต่ำที่สุด | 4 ลูก | 2† ลูก | 0† ลูก |  |
–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
| TSR | 11 ธันวาคม 2561 | 12 ลูก | 5 ลูก | 2 ลูก |  |
| CSU | 4 เมษายน 2562 | 13 ลูก | 5 ลูก | 2 ลูก |  |
| TSR | 5 เมษายน 2562 | 12 ลูก | 5 ลูก | 2 ลูก |  |
| NCSU | 16 เมษายน 2562 | 13–16 ลูก | 5–7 ลูก | 2–3 ลูก |  |
| UKMO | 21 พฤษภาคม 2562 | 13 ลูก* | 7 ลูก* | 3 ลูก* |  |
| NOAA | 23 พฤษภาคม 2562 | 9–15 ลูก | 4–8 ลูก | 2–4 ลูก |  |
| TSR | 30 พฤษภาคม 2562 | 12 ลูก | 6 ลูก | 2 ลูก |  |
| CSU | 4 มิถุนายน 2562 | 14 ลูก | 6 ลูก | 2 ลูก |  |
| UA | 11 มิถุนายน 2562 | 16 ลูก | 8 ลูก | 3 ลูก |  |
| TSR | 4 กรกฎาคม 2562 | 12 ลูก | 6 ลูก | 2 ลูก |  |
| CSU | 9 กรกฎาคม 2562 | 14 ลูก | 6 ลูก | 2 ลูก |  |
| CSU | 5 สิงหาคม 2562 | 14 ลูก | 7 ลูก | 2 ลูก |  |
| TSR | 6 สิงหาคม 2562 | 13 ลูก | 6 ลูก | 2 ลูก |  |
| NOAA | 8 สิงหาคม 2562 | 10–17 ลูก | 5–9 ลูก | 2–4 ลูก |  |
–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
|  | เกิดขึ้นจริง  | 18 ลูก | 6 ลูก | 3 ลูก |  |
| * เฉพาะเดือนมิถุนายน–เดือนพฤศจิกายนเท่านั้น † ฤดูกาลล่าสุดของเหตุการณ์ลักษณะนี้ซึ่งขึ้นหลายครั้ง (ดูทั้งหมด) | * เฉพาะเดือนมิถุนายน–เดือนพฤศจิกายนเท่านั้น † ฤดูกาลล่าสุดของเหตุการณ์ลักษณะนี้ซึ่งขึ้นหลายครั้ง (ดูทั้งหมด) | * เฉพาะเดือนมิถุนายน–เดือนพฤศจิกายนเท่านั้น † ฤดูกาลล่าสุดของเหตุการณ์ลักษณะนี้ซึ่งขึ้นหลายครั้ง (ดูทั้งหมด) | * เฉพาะเดือนมิถุนายน–เดือนพฤศจิกายนเท่านั้น † ฤดูกาลล่าสุดของเหตุการณ์ลักษณะนี้ซึ่งขึ้นหลายครั้ง (ดูทั้งหมด) | * เฉพาะเดือนมิถุนายน–เดือนพฤศจิกายนเท่านั้น † ฤดูกาลล่าสุดของเหตุการณ์ลักษณะนี้ซึ่งขึ้นหลายครั้ง (ดูทั้งหมด) |  |
ทั้งก่อนหน้าและในระหว่างฤดูกาล หน่วยงานด้านอุตุนิยมวิทยาระดับชาติหลายหน่วยงาน และองค์กรทางวิทยาศาสตร์ จะพยากรณ์จำนวนของพายุที่จะได้รับชื่อ (มีความรุนแรงถึงพายุโซนร้อน) จำนวนของพายุเฮอริเคน และพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ (ระดับ 3 ขึ้นไปตามมาตราของแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน) ที่จะก่อตัวขึ้นในระหว่างฤดูกาล และ/หรือ จำนวนของพายุหมุนเขตร้อนที่จะส่งผลกระทบกับประเทศต่าง ๆ หน่วยงานต่าง ๆ นั้น ประกอบด้วย องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, องค์การบริหารมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ (NOAA) และมหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโด (CSU) การพยากรณ์จะประกอบด้วยการพยากรณ์รายสัปดาห์และรายเดือน โดยมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญด้านปัจจัย ที่จะกำหนดจำนวนของพายุโซนร้อน พายุเฮอริเคน และพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ภายในปีนั้น ๆ การพยากรณ์บางชิ้นจะคำนึงถึงกิจกรรมในฤดูกาลที่ผ่านมา และเหตุการณ์ลานีญาที่กำลังดำเนินอยู่ในตั้งแต่ก่อตัวในเดือนพฤศจิกายน 2560 โดยเฉลี่ย ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติกในระหว่าง 2524 ถึง 2553 จะมีพายุโซนร้อนเกิดขึ้น 12 ลูก พายุเฮอริเคน 6 ลูก และพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 3 ลูก โดยมีดัชนีการสะสมพลังงานในพายุหมุน (ACE index) อยู่ระหว่าง 66 ถึง 103 หน่วย
การพยากรณ์ฤดูกาล > การคาดหมายก่อนฤดูกาล

การพยากรณ์แรกถูกตีพิมพ์โดย TSR เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2561 โดยพยากรณ์ว่าฤดูกาล 2562 จะต่ำกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย มีจำนวนพายุโซนร้อน 12 ลูก พายุเฮอริเคน 5 ลูก และพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2 ลูก เนื่องจากคาดว่าจะมีสภาพของเอลนีโญเกิดขึ้นในช่วงฤดูกาล วันที่ 4 เมษายน 2562 มหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโดออกการคาดการณ์ของมหาวิทยาลัย โดยพยากรณ์ว่าฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่ใกล้เคียงค่าเฉลี่ย โดยมีพายุได้รับชื่อจำนวน 13 ลูก เป็นพายุเฮอริเคน 5 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2 ลูก ต่อมาในวันที่ 5 เมษายน องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ออกการพยากรณ์ฉบับปรับปรุง ซึ่งมีเนื้อความเช่นเดียวกับฉบับก่อนหน้า วันที่ 16 เมษายน มหาวิทยาลัยรัฐนอร์ทแคโรไลนาได้ออกการพยากรณ์ตามมาเช่นกัน โดยพยากรณ์ว่าฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย มีพายุได้รับชื่อ 13–16 ชื่อ เป็นพายุเฮอริเคน 5–7 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2–3 ลูก วันที่ 6 พฤษภาคม The Weather Company ได้พยากรณ์ว่าฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย มีพายุได้รับชื่อ 14 ลูก เป็นพายุเฮอริเคน 7 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 3 ลูก วันที่ 21 พฤษภาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาสหราชอาณาจักร (UK Met Office) ได้ออกการพยากรณ์ฤดูกาล โดยคาดหมายว่าจะมีพายุที่ได้รับชื่อ 13 ลูก เป็นพายุเฮอริเคน 7 ลูก เป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 3 ลูก และมีดัชนีการสะสมพลังงานในพายุหมุนอยู่ที่ 109 หน่วย วันที่ 23 พฤษภาคม องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐ (NOAA) ได้ออกการพยากรณ์ฉบับแรกของหน่วยงาน โดยระบุว่าฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่ใกล้เคียงค่าปกติ ด้วยมีพายุที่ได้รับชื่อจำนวน 9–15 ลูก ซึ่งเป็นพายุเฮอริเคน 4–8 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2–4 ลูก วันที่ 30 พฤษภาคม องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ปรับปรุงการคาดการณ์ของหน่วยงาน โดยเพิ่มจำนวนของการคาดการณ์พายุเฮอริเคนเป็น 5 ถึง 6 ลูก
การพยากรณ์ฤดูกาล > การคาดหมายกลางฤดูกาล

วันที่ 4 มิถุนายน มหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโดได้ปรับปรุงการคาดการณ์ของมหาวิทยาลัยฯ โดยเปลี่ยนเป็นมีพายุที่ได้รับชื่อ 14 ลูก ในจำนวนนั้นเป็นพายุเฮอริเคน 6 ลูก และในจำนวนพายุเฮอริเคนนั้นเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2 ลูก ทั้งนี้หมายรวมไปถึงพายุกึ่งโซนร้อนแอนเตรียด้วย ต่อมาวันที่ 11 มิถุนายน มหาวิทยาลัยรัฐแอริโซนา (UA) ได้ออกการคาดหมายว่าฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมสูงกว่าค่าเฉลี่ย โดยมีพายุที่ได้รับชื่อจำนวน 16 ลูก ในจำนวนนั้นเป็นพายุเฮอริเคน 8 ลูก และในจำนวนพายุเฮอริเคนนั้นเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 3 ลูก และคาดว่ามีดัชนีการสะสมพลังงานพายุหมุนที่ 150 หน่วย วันที่ 4 กรกฎาคม องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ออกการคาดหมายกลางฤดูฉบับแรกออกมา โดยยังคงจำนวนที่คาดการณ์ไว้เท่ากับฉบับก่อนหน้า วันที่ 9 กรกฎาคม มหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโดได้ออกการคาดการณ์กลางฤดูฉบับที่สอง โดยยังคงจำนวนที่พยากรณ์ไว้เท่ากันกับฉบับก่อนหน้าของมหาวิทยาลัยฯ เช่นกัน วันที่ 5 สิงหาคม มหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโดออกการคาดการณ์กลางฤดูฉบับที่สาม ทั้งนี้ยังคงจำนวนการพยากรณ์ไว้เท่าเดิมกับสองฉบับก่อนหน้า เว้นแต่จำนวนของพายุเฮอริเคนที่เพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย วันที่ 6 สิงหาคม องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ออกการคาดหมายฉบับที่สองและฉบับสุดท้ายของการคาดหมายกลางฤดู โดยมีการเปลี่ยนแปลงเพียงจำนวนของพายุที่ได้รับชื่อจาก 12 เป็น 13 ลูก. วันที่ 8 สิงหาคม องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐได้ออกการคาดหมายฉบับที่สองของหน่วยงาน โดยเพิ่มโอกาสของพายุที่จะได้รับชื่อเป็น 10–17 ลูก ในจำนวนนี้เป็นพายุเฮอริเคน 5–9 ลูก และในจำนวนพายุเฮอริเคนนั้นเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2–4 ลูก