stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
น็อยน์เคียร์เชิน (รัฐซาร์ลันท์)

| น็อยน์เคียร์เชิน  |
| --- | --- |
เมือง
View of the town
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของน็อยน์เคียร์เชิน ในอำเภอNeunkirchen  
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ซาร์ลันท์
อำเภอ: Neunkirchen
เขตการปกครอง: 10 Stadtteile
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Jürgen Fried (SPD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 75.08 ตร.กม. (28.99 ตร.ไมล์)
ความสูง: 252 เมตร (827 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 46,037 คน
 • ความหนาแน่น: 610 คน/ตร.กม. (1,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 66538–66540
รหัสโทรศัพท์: 06821
ทะเบียนพาหนะ: NK
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
น็อยน์เคียร์เชิน (เยอรมัน: Neunkirchen) เป็นเมืองและเทศบาลในรัฐซาร์ลันท์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบลีส ตั้งอยู่ห่างจากเมืองซาร์บรึคเคินไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 20 กม. เมืองมีประชากรราว 50,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของรัฐซาร์ลันท์
↑   "Saarland.de – Amtliche Einwohnerzahlen Stand 31. Dezember 2020" (PDF). Statistisches Amt des Saarlandes (ภาษาเยอรมัน). June 2021.
X-เม็น 2

| X-เม็น 2 |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ไบรอัน ซิงเกอร์
บทภาพยนตร์:   ไมเคิล ด็อกเฮอร์ตี้  แดน แฮร์ริส  เดวิด เฮย์เตอร์ 
เนื้อเรื่อง:   ไบรอัน ซิงเกอร์  แซ็ค เพนน์  เดวิด เฮย์เตอร์ 
สร้างจาก: เอ็กซ์เมน โดย แจ็ค เคอร์บี้ สแตน ลี
อำนวยการสร้าง:   ลอเรน ชูเลอร์ ดอนเนอร์  ราลฟ์ วินเทอร์ 
นักแสดงนำ:   แพทริค สจ๊วต  ฮิว แจ็กแมน  เอียน แม็กเคลเลน  ฮัลลี เบอร์รี  ฟัมเกอ ยันส์เซิน  เจมส์ มาร์สเดน  รีเบคก้า โรมิจิน-สเตมอส  ไบรอัน ค็อกซ์  อลัน คัมมิ่ง  บรูซ เดวิสัน  ชอว์น แอชมอร์  อารอน สแตนฟอร์ด  เคลลี่ ฮู  แอนนา แพควิน 
กำกับภาพ: นิวตัน โธมัส ซีเกล
ตัดต่อ:   จอหน์ อ็อตแมน  เอลิออต เกรแฮม 
ดนตรีประกอบ: จอหน์ อ็อตแมน
บริษัทผู้สร้าง: มาร์เวล เอนเตอร์ไพรซ์ ดิ ดอนเนอร์ส คอมปะนี แบด แฮท แฮร์รี่ โปรดัคชั่น 
ผู้จัดจำหน่าย: ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์
วันฉาย:   24 เมษายน ค.ศ. 2003 (2003-04-24) (ลอนดอน)  2 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 (2003-05-02) (สหรัฐอเมริกา) 
ความยาว: 134 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 110 ล้านดอลลาร์
ทำเงิน: 407.7 ล้านดอลลาร์
ก่อนหน้านี้: เอ็กซ์เมน ศึกมนุษย์ พลังเหนือโลก
ต่อจากนี้: เอ็กซ์เมน รวมพลังประจัญบาน
X-เม็น 2 (อังกฤษ: X2 หรือ X2: X-Men United) เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ของภาพยนตร์ชุด X-เม็น สร้างมาจากหนังสือการ์ตูนเอ็กซ์เมนของมาร์เวลคอมิกส์โดยแจ็ค เคอร์บี้และสแตน ลี ภาพยนตร์กำกับโดยไบรอัน ซิงเกอร์ และนำแสดงโดย แพทริค สจ๊วต, ฮิวจ์ แจ็คแมน, เอียน แม็กเคลเลน, ฮัลลี เบอร์รี, ฟัมเกอ ยันส์เซิน, เจมส์ มาร์สเดน, บรูซ เดวิสัน, รีเบคก้า โรมิจิน-สเตมอส, ไบรอัน ค็อกซ์, เคลลี่ ฮู, แอนนา แพควิน
เนื้อเรื่อง

ศาสตราจารย์ เอ็กซ์ได้ส่งจีน เกรย์และสตอร์มไปหาไนท์ครอว์เลอร์เพื่อชักชวนมาร่วมทีม และก็ประสบผลสำเร็จ อีกด้านหนึ่งตัวศาสตราจารย์และสก็อตต์ได้เดินทางไปหาวิลเลี่ยม สไตรเกอร์แต่ก็ถูกจับตัวไว้ อีกด้านหนึ่งคฤหาสถ์เซเวียร์ถูกโจมตีโดยวิลเลี่ยม สไตรเกอร์ซึ่งโลแกนหรือวูลฟ์เวอรีนได้พูดคุยกับบ๊อบบี้ วูลฟ์เวอรีนได้พบว่ากระดูกอะดาแมนเทียมของเขานั้นเป็นฝีมือของสไตรเกอร์ แต่วูลฟ์เวอรีนสู้กับกองทัพของสไตรเกอร์ไม่ไหวจึงพาบ๊อบบี้และแอนนาหนีไป ต่อมาพวกเขาก็ได้มารวมตัวกับพวกสตอร์ม และเดินทางไปช่วยเหลือศาสตราจารย์ เซเวียร์และสก็อตต์ โลแกนได้สู้กับเลดี้เดธสไตร์คตัวต่อตัวจนเกือบตายแต่ก็ได้ชัยชนะกลับมา และได้ขู่และทำร้ายสไตรเกอร์ แต่ระหว่างทางกลับได้เกิดคลื่นยักษ์ซัดถล่มมาที่ยานของพวกโลแกน จีนใช้พลังหยุดคลื่นเอาไว้ถ่วงเวลาไม่ให้คลื่นซัดยาน แต่สก็อตต์ไม่ยอม ยานได้ขึ้นอย่างปลอดภัยแต่จีนได้ถูกคลื่นซัดจนหายไป จึงทำให้ทุกคนเชื่อว่าจีนได้เสียชีวิตไปแล้ว สก็อตต์จึงได้นั่งร้องไห้เสียใจต่อมา
นักแสดง

ฮิวจ์ แจ็กแมน รับบทเป็น โลแกน / วูล์ฟเวอรีน
แพทริค สจ๊วต รับบทเป็น ชาร์ล เซเวียร์
เอียน แม็กเคลเลน รับบทเป็น อีริค แลนเชอร์ / แม็กนีโต้
ฮัลลี เบอร์รี รับบทเป็น โอโรโร่ มันโร / สตอร์ม
ฟัมเกอ ยันส์เซิน รับบทเป็น ดร. จีน เกรย์
เจมส์ มาร์สเดน รับบทเป็น สก็อตต์ ซัมเมอร์ส / ไซคลอปส์
บรูซ เดวิสัน รับบทเป็น โรเบิร์ท เคลลี่
รีเบคก้า โรมิจิน-สเตมอส รับบทเป็น เรเวน ดาร์คโฮลม์ / มิสทีค
อลัน คัมมิ่ง รับบทเป็น เคิร์ท วากเนอร์ / ไนท์ครอว์เลอร์
อารอน สแตนฟอร์ด รับบทเป็น จอห์น อัลเลอร์ดิซ / ไพโร
เคลลี หู รับบทเป็น โอยาม่า ยูริโกะ / เลดี้เดธสไตร์ค
ชอว์น แอชมอร์ รับบทเป็น บ๊อบบี้ เดรก / ไอซ์แมน
แอนนา แพควิน รับบทเป็น แอนนา มารี / โร้ค
แหล่งข้อมูลอื่น

X2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
X2: X-Men United ที่ออลมูวี
X2 ที่รอตเทนโทเมโทส์
X2 ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
| ด ค กเอ็กซ์เมน |
| --- | --- |
 ผู้สร้าง สแตน ลี แจ็ก เคอร์บี 
สมาชิก:  อาโนล  อาร์คแองเจิล  แอเรียล  อาร์เมอร์  ออโรร่า  แบนชี  บีสต์  บิชอป  บลินโฟลด์  บลิงก์  บูม-บูม  บ็อกซ์  เคเบิล  แคนนอนบอล  แชมเบอร์  เชนจ์ลิ่ง  ไซเปอร์  โคล้ก และ แด็กเกอร์  โคลอสซัส  ไซคลอปส์  ไซเฟอร์  ดาร์วิน  แดซเลอร์  เดดพูล  ด็อกเตอร์ เนเมซิส  มิสทีค  โดมิโน่  ดัสต์  อีลิกซ์เซอร์  แฟนธอเม็กซ์  ไฟร์สตาร์  ฟอร์ก  เฟรนซี่  เอมมา ฟรอสต์  แกมบิท  เจนเทิล  เกรย์มาลคิน  ฮาวอค  เฮลเลียน  เฮปซิบ้า  โฮป  ฮัสก์  ไอซ์แมน  อิงก์  โจเซฟ  จูบิลี่  คาร์ม่า  เลดี้ มาสเตอร์มายนด์  ไลฟ์การ์ด  ล็อกฮีด  ลองช็อท  เอ็ม  แม็กก็อตต์  มาจิค  แม็กมา  แมร์โร่ว์  แม็กนีโต้  เมอร์คิวรี่  มินิก  มูนสตาร์  นามอร์  ไนท์ครอว์เลอร์  นอร์ธสตาร์  โอเมก้า เซนติเนล  เพตรา  ฟินิกซ์  พิกซี่  โพลาริส  โพรดิกี้  ศาสตราจารย์ เอ็กซ์  ไซล็อกส์  รีแวนช์  ร็อคสไลด์  โร้ค  เซจ  ชาโดว์แคท  สลิปสตรีม  สเตซี่ เอ็กซ์  สตอร์ม  เรเชล ซัมเมอร์ส  ซันไฟร์  ซันสป็อต  เซิร์ก  ซาเวย์  ธันเดอร์เบิร์ด (จอหน์ พราวนด์สตาร์)  ธันเดอร์เบิร์ด (นีล ชาร่า)  วอร์ล็อค  วอร์แพธ  วูลฟ์คลับ  วูล์ฟเวอรีน  เอ็กซ์-23  เอ็กซ์แมน  เชน ซอร์น 
วายร้าย:  อะโพคาลิปส์  อซาเซล  จักเกอร์น็อต  เลดี้เดธสไตร์ค  แม็กนีโต้  มิสเตอร์ซินิสเตอร์  มิสทีค  โอเมก้าเรด  ออนสล็อจท์  เซเบอร์ทูธ  ชาโดว์คิง  ซิลเวอร์ซามูไร  วิลเลี่ยม สไตรเกอร์  เซบาสเตียน ชอว์  โทด  เคานท์เนเฟียเรีย  ครี  มาสเตอร์โมลด์  มาสเตอร์มายด์  เมสเมอโร่  โมโจ  เซนติเนลส์  บราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์ส 
ภาพยนตร์:  X-เม็น ศึกมนุษย์พลังเหนือโลก  X-เม็น 2  X-เม็น รวมพลังประจัญบาน  X-เม็น: กำเนิดวูล์ฟเวอรีน  X-เม็น รุ่น 1  เดอะ วูล์ฟเวอรีน  X-เม็น สงครามวันพิฆาตกู้อนาคต  เดดพูล  X-เม็น อะพอคคาลิปส์  โลแกน เดอะ วูล์ฟเวอรีน  เดดพูล 2  X-เม็น ดาร์ก ฟีนิกซ์  เดดพูล วูล์ฟเวอรีน 
  หมวดหมู่
ทีมรวมเยอรมนีในโอลิมปิก

ทีมรวมเยอรมนี (อังกฤษ: Unified Team of Germany; เยอรมัน: Gesamtdeutsche Mannschaft) ร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนและฤดูหนาวในปี พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) และ พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) ด้วยการเป็นทีมร่วมกันของนักกีฬาจาก สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (Federal Republic of Germany; “เยอรมนีตะวันตก”) และ สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (German Democratic Republic; “เยอรมนีตะวันออก”) ในปี พ.ศ. 2499 ทีมนี้ยังประกอบด้วย คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติชุดที่สามคือ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งซาร์ลันท์ (Saarland Olympic Committee) ซึ่งจัดส่งทีมเฉพาะกิจในปี พ.ศ. 2495 (ค.ศ. 1952) แต่ในปี พ.ศ. 2499 นั้นกำลังอยู่ในกระบวนการควบรวมกับ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเยอรมนี ซึ่งขั้นตอนดังกล่าวเสร็จสมบูรณ์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) โดยหลังจากซาร์ลันท์เข้ารวมแล้ว จึงใช้รหัส FRG ร่วมกับเยอรมนีตะวันตก
ประวัติ

เมื่อปี พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) เยอรมนีตะวันออกใช้โคลงภาษาเยอรมัน "Ode to Joy" (เยอรมัน: Ode an die Freude) ของฟรีดิช ชิลเลอร์ เป็นเนื้อร้องประกอบกับซิมโฟนีหมายเลข 9 ของเบโทเฟน เพื่อบรรเลงแก่นักกีฬาชาวเยอรมันผู้ชนะเลิศโดยอนุโลม ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 เยอรมนีตะวันออกเปลี่ยนแปลงธงชาติเป็นสามสีคือ สีดำ สีแดง และสีทอง ดังนั้นจึงตกลงกันโดยอนุโลม ให้เพิ่มวงแหวนโอลิมปิกสีขาวลงบนกึ่งกลางธง เพื่อใช้เป็นธงสำหรับเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาของเยอรมนี ธงนี้ใช้งานระหว่างปี พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) ถึงปี พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968)
ต่อมาเริ่มใช้ธงชาติแยกกัน ตั้งแต่การแข่งขันที่นครมิวนิกในปี พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) สำหรับชื่อย่อ EUA ไอโอซีเป็นผู้กำหนดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) สำหรับใช้ในการอ้างอิงถึงฐานข้อมูลเหรียญรางวัล เพื่อป้องกันความซ้ำซ้อนของรหัส ที่แต่ละประเทศต่างกำหนดรหัสย่อขึ้นเอง โดยเป็นอักษรย่อของชื่อทีมรวมเยอรมนีในภาษาฝรั่งเศสคือ “Équipe Unifiée d'Allemagne” ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้รหัส FRG สำหรับเยอรมนีตะวันตก และ GDR สำหรับเยอรมนีตะวันออก จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) เยอรมนีตะวันตกเข้ารวมประเทศกับเยอรมนีตะวันตก โดยใช้ชื่อสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และรหัสเดียวว่า GER ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990)
ดูเพิ่ม

ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูหนาว
ทีมรวมเฉพาะกิจในโอลิมปิก
นอร์แบร์ท ไวเซอร์

| นอร์แบร์ท ไวเซอร์ |
| --- | --- |
เกิด: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 (78 ปี) น็อย-อีเซินบวร์ค ประเทศเยอรมนี
อาชีพ: นักแสดง
บุตร: มอร์แกน ไวเซอร์
นอร์แบร์ท ไวเซอร์ (เยอรมัน: Norbert Weisser; เกิดวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2489) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน นอร์แบร์ทได้ย้ายไปลอสแอนเจลิสเมื่อ พ.ศ. 2509 ก่อนจะได้เข้าวงการการแสดง เขามีบทบาทและแสดงละครหรือภาพยนตร์หลายเรื่อง เขาร่วมงานกับสตีเวน สปีลเบิร์ก บ่อยครั้ง หรือแม้แต่อลัน พาร์กเกอร์ เขาก็ยังเคยแสดงให้มาแล้ว
ต่อมาเขาปรากฏตัวในโรงภาพยนตร์หลายแห่งทั่วสหรัฐรวมถึง ละครบรอดเวย์ ซึ่งเขาแสดงร่วมกับ เอ็ด แฮร์ริส และดาเนียล แมสซีย์ ในเรื่อง Ronald Harwood's Taking Sides ที่โรงละคร Brooks
ผลงาน

1978: 12 Uhr nachts – Midnight Express (Midnight Express)
1982: Der Android (Android)
1993: Schindlers Liste (Schindler's List)
1996: Omega Doom (Adrenalin: Fear the Rush)
1996: Ultimate Chase – Die letzte Jagd
1996: Und tschüss! In Amerika
1996: Nemesis 3 – Die Entscheidung (Nemesis III: Prey Harder)
1996: Nemesis IV
2000: Pollock
2001: Ticker
2008: Gemini Division (Gastauftritt, 6 Folgen)
2010: The Sword and the Sorcerer 2
2012: Breaking Bad (Madrigal, Episode 5x02)
นอร์แบร์ท ไวเซอร์ ได้แต่งงานและมีลูกชายหนึ่งคนชื่อ มอร์แกน ไวเซอร์ ซึ่งเป็นนักแสดงเหมือนเขา
ทหารราบจู่โจม

ผลงานหนังสือ "ทหารราบจู่โจม" ที่เขียนโดยรอมเมิล
ทหารราบจู่โจม (เยอรมัน: Infanterie greift an; อังกฤษ: Infantry Attacks) เป็นหนังสือคลาสสิกเกี่ยวกับยุทธวิธีทางทหารที่เขียนโดยแอร์วิน รอมเมิล เกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในช่วงเวลาของการเขียนหนังสือในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1930 โดยยศของรอมเมิลในขณะนั้นคือพันโท รอมเมิลได้วางแผนที่จะเขียนเล่มตามหลังในชื่อ ยานเกราะจู่โจม (เยอรมัน: Panzer greift an) เกี่ยวกับสงครามยานเกราะ และเก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างการทัพแอฟริกาเหนือ อย่างไรก็ตาม เขาถูกบังคับให้ฆ่าตัวตายก่อนที่จะเสร็จสิ้นผลงานดังกล่าว
ภาพรวม

รอมเมิลอธิบายยุทธวิธีของชตอสส์ทรัพเพน (หน่วยทหารที่มีการโจมตีแบบโถมใส่) ซึ่งใช้ความเร็ว, การหลอกลวง และเจาะลึกเข้าไปในดินแดนของข้าศึกเพื่อจู่โจมโดยไม่ให้ตั้งตัวและทำให้พ่ายแพ้ ตลอดทั้งเล่ม รอมเมิลรายงานการกำหนดจำนวนคนจำนวนน้อยที่เข้าหาแนวข้าศึกจากทิศทางที่คาดว่าจะได้รับการโจมตี พลทหารจะตะโกน, โยนระเบิดมือและเสแสร้งการโจมตีอย่างอื่นที่คาดว่าจะมาจากการปิดบัง ในขณะที่หน่วยโจมตีและพลทหารขนาดใหญ่ที่แอบอยู่ ไปที่ด้านข้างและด้านหลังของกองหลังของข้าศึกแบบไม่ให้ตั้งตัว กลยุทธ์เหล่านี้มักข่มขู่ศัตรูให้ยอมจำนน จึงหลีกเลี่ยงความพยายามที่ไม่จำเป็น, ค่าใช้จ่ายของกระสุน และความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ
ภาพรวม > เนื้อหา

ต้นฉบับแบ่งออกเป็นหกบท :
I. สงครามการเคลื่อนไหว ค.ศ. 1914 ในเบลเยียมและตอนเหนือของฝรั่งเศส
II. การต่อสู้ในอาร์กอน ค.ศ. 1915
III. ตำแหน่งสงครามในไฮโวสจ์ ค.ศ. 1916, สงครามการเคลื่อนไหวในโรมาเนีย ค.ศ. 1916/1917
IV. การต่อสู้ในเทือกเขาคาร์เพเทียนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1917
V. การโจมตียุทธการที่โทลมิน ค.ศ. 1917
VI. การไล่ตามตากาเมนโตและปีอาเว
การแปล

ในปี ค.ศ. 1943 ฉบับย่ออย่างง่ายที่มีชื่อว่าแอทแทค! (Attacks!) ได้รับการเปิดตัวจากกองทัพสหรัฐเพื่อการศึกษายุทธวิธีของทหาร[ต้องการอ้างอิง] การแปลภาษาอังกฤษฉบับเต็มครั้งแรกได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1944 โดยเดอะอินเฟินทรีเจอร์นัลในสหรัฐ ผู้แปลคือพันโท กุสตาฟ อี. คิดเดอ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากรอมเมิล ตามคำนำในฉบับ ค.ศ. 1995 ที่ตีพิมพ์โดยสแตกโพลบุ๊กส์
อิทธิพล

ทหารราบจู่โจม (Infanterie greift an) ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1937 และช่วยชักจูงอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ให้รอมเมิลมีอำนาจสั่งการในสงครามโลกครั้งที่สอง แม้ว่าเขาจะไม่ได้มาจากครอบครัวทหารเก่าหรือขุนนางปรัสเซียน ซึ่งเคยมีอำนาจเหนือกองกำลังเจ้าหน้าที่เยอรมันมาก่อน ผลงานนี้ได้รับการจัดพิมพ์ในเยอรมนีจนกระทั่งปี ค.ศ. 1945 โดยช่วงนั้นได้มีการตีพิมพ์ประมาณ 500,000 เล่ม ซึ่งหนังสือนี้ยังคงจัดพิมพ์อยู่ และได้รับการเผยแพร่ล่าสุดในภาษาเยอรมันเมื่อปี ค.ศ. 2015
หนังสือเล่มนี้ได้รับการนำมาใช้ทั่วทั้งประเทศฝั่งตะวันตกในฐานะเป็นแหล่งข้อมูลสำหรับการเคลื่อนไหวยุทธวิธีทหารราบ ส่วนพลเอก จอร์จ เอส. แพตตัน ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำทางทหารที่มีอิทธิพลหลายแห่ง เผยว่าได้อ่านทหารราบจู่โจม ทว่า ในภาพยนตร์ ค.ศ. 1970 อย่างแพตตัน เมื่อเห็นได้ชัดว่าแพตตันกำลังเอาชนะกองกำลังที่เขาเชื่อว่าได้รับคำสั่งจากรอมเมิลระหว่างศึกรถถัง แพตตันพูดกับตัวเองว่า "รอมเมิล คุณเป็นลูกครึ่งที่ยิ่งใหญ่ ผมได้อ่านหนังสือของคุณแล้ว !" อย่างไรก็ตาม ในฉากก่อนหน้าในภาพยนตร์ แพตตันได้ตื่นขึ้นมาโดยเสนาธิการของเขา พร้อมกับข่าวจากวิทยุเยอรมันที่เผยว่ารอมเมิลจะโจมตีแพตตันใกล้กับเอลกูเอตตา ประเทศตูนิเซีย ก่อนหน้านี้ กล้องจะโฟกัสไปที่หนังสือยานเกราะจู่โจม (เยอรมัน: Panzer greift an; อังกฤษ: Tanks Attack) ในโต๊ะข้างเตียงของแพตตัน ซึ่งเป็นหนังสือที่รอมเมิลวางแผนที่จะเขียนแต่ไม่เสร็จสมบูรณ์ จึงเป็นที่ชัดเจนว่าหนังสือที่ไม่ได้เขียนไว้คือสิ่งที่ภาพยนตร์กำลังอ้างถึง และไม่ใช่หนังสือทหารราบจู่โจม
ดูเพิ่ม

ตำนานของร็อมเมิล
CPO-STV

การเปรียบเทียบผลลัพธ์คู่ด้วยการถ่ายโอนคะแนนเสียง (อังกฤษ: Comparison of Pairs of Outcomes by the Single Transferable Vote, ย่อ: CPO-STV) คือ ระบบการลงคะแนนแบบจัดลำดับซึ่งออกแบบมาเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ของผู้แทนอย่างเป็นสัดส่วน โดยถือเป็นระบบการเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (STV) ที่ละเอียดและซับซ้อนขึ้น โดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อแก้ข้อบกพร่องต่างๆ ในระบบเดิม โดยการเพิ่มองค์ประกอบของวิธีกงดอร์แซซึ่งใช้ในการลงคะแนนเพื่อเลือกตั้งหาผู้แทนแบบเขตละหนึ่งคนเข้าไปในระบบการเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง ในระบบการเลือกตั้งนี้ใช้สำหรับการหาผู้ชนะการเลือกตั้งมากกว่าหนึ่งคน และผู้ลงคะแนนจะต้องให้คะแนนตามลำดับความชอบ ในปัจจุบัน ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ระบบนี้ยังไม่ได้รับมาใช้ในการเลือกตั้งจริง
CPO-STV มีจุดประสงค์เพื่อแก้ปัญหาด้านการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์ (tactical voting) ที่อาจเกิดขึ้นได้ในการเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง ซึ่งผู้สมัครสามารถทำให้ตกรอบแรกได้ถึงแม้ว่าหากผู้สมัครรายนั้นหากได้อยู่แข่งขันต่อจะเป็นผู้ที่ชนะการเลือกตั้ง SPO-STV ใช้การเปรียบเทียบผลลัพธ์การเลือกตั้งที่อาจเกิดขึ้นในหลายรูปแบบเข้าด้วยกัน ซึ่งตามขั้นตอนแล้วใช้เพื่อที่จะกำหนดว่าผลลัพธ์ใดจะเหมาะสมที่สุดตามลำดับความชอบของผู้ลงคะแนน หากเมื่อใช้ในการเลือกตั้งผู้สมัครคนเดียวนั้น CPO-STV จะเทียบเท่ากับวิธีกงดอร์แซ คล้ายคลึงกับการที่ระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงนั้นเมื่อใช้หาผู้ชนะการเลือกตั้งรายเดียวจะเทียบเท่ากับการลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที ระบบการลงคะแนนนี้ถูกคิดค้นขึ้นโดยนิโกเลาส์ ไทด์แมน
การลงคะแนน

ผู้ลงคะแนนแต่ละรายจะต้องลงคะแนนให้ผู้สมัครตามลำดับความชอบ ตัวอย่างเช่น
แอนเดรีย
คาร์เตอร์
แบรด
ดีไลลา
สกอตต์
ในการเลือกตั้งจะต้องมีกฎของระบบ CPO-STV ว่าผู้ลงคะแนนจะต้องจัดลำดับผู้สมัครทุกรายจนครบหรือไม่ และผู้ลงคะแนนสามารถให้จัดลำดับเดียวกันซ้ำให้กับผู้สมัครมากกว่าหนึ่งรายได้หรือไม่
ขั้นตอน > กำหนดโควตา

ทั้งโควตาแฮร์และดรูปอาจนำมาใช้ในการเลือกตั้งในระบบนี้ได้ อย่างไรก็ตาม ไทด์แมนได้แนะนำให้ใช้โควตาฮาเกินบัค-บิชช็อฟ ซึ่งโควตานี้เป็นจำนวนตรรกยะซึ่งเท่ากับจำนวนคะแนนดีทั้งหมดหารด้วยจำนวนที่นั่งที่เลือกตั้งทั้งหมดบวกหนึ่ง ซึ่งสูตรคำนวนเป็นดังนี้
ขั้นตอน > การหาผู้ชนะ

CPO-STV ใช้การเปรียบเทียบทุกๆ ผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นได้ในการเลือกตั้งกับอีกผลลัพธ์ที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในการหาชุดของผู้ชนะการเลือกตั้งที่ได้คะแนนเสียงสนับสนุนสูงที่สุด กล่าวคือเป็นแบบหนึ่งของวิธีกงดอร์แซ โดยปกติแล้วจะมีผลลัพธ์หนึ่งที่จะสามารถเอาชนะในทุกการแข่งขันได้ และจะได้รับเลือกเป็นผู้ชนะการเลือกตั้งโดยปริยาย
เมื่อใช้การเปรียบเทียบสองผลลัพธ์เข้าด้วยกันจะต้องใช้วิธีพิเศษในการให้คะแนนแต่ละผลลัพธ์ และเพื่อจะกำหนดว่าผลลัพธ์ไหนเป็นผู้ชนะ ในการเปรียบเทียบผลลัพธ์ทั้งสองแบบนั้นใช้วิธีการดังนี้
กำจัดผู้สมัครทุกรายที่ไม่อยู่ในผลลัพธ์ในชุดใดเลย ผู้สมัครทั้งหมดที่ไม่ปรากฎอยู่ในผลลัพธ์ชุดใดเลยจะตกรอบและคะแนนเสียงจะถูกถ่ายโอนไป ผู้ลงคะแนนรายใดที่สนับสนุนผู้สมัครที่ตกรอบนั้นคะแนนจะถูกโอนให้แก่ผู้สมัครในลำดับถัดไปที่ปรากฎอยู่ในอย่างน้อยหนึ่งในสองผลลัพธ์
ถ่ายโอนคะแนนเกินของผู้สมัครในทั้งสองผลลัพธ์ เมื่อจำนวนคะแนนเสียงของผู้สมัครนั้นมากกว่าจำนวนโควตา คะแนนส่วนเกินจะถูกโอนออก อย่างไรก็ตามจะนับเฉพาะคะแนนเกินของผู้สมัครที่ปรากฎในผลลัพธ์ทั้งสองนี้เท่านั้น คะแนนส่วนเกินของผู้สมัครรายที่ไม่อยู่ในผลลัพธ์คู่นี้จะไม่ถูกนับ โดยคะแนนเกินจะสามารถถ่ายโอนไปยังผู้สมัครรายที่ปรากฎอยู่ในอย่างน้อยหนึ่งในสองผลลัพธ์เท่านั้น
คำนวนผลรวมคะแนน ภายหลังจากการถ่ายโอนคะแนนสิ้นสุดลง จำนวนคะแนนเสียงทั้งหมดที่จะผู้สมัครแต่ละรายพึงได้รับตามผลลัพธ์ทั้งสองชุดนั้นจะถูกสรุป และผลรวมคะแนนนั้นจะถือเป็นคะแนนของผลลัพธ์ชุดนั้น
ประกาศผู้ชนะ ผลลัพธ์ชุดใดที่มีคะแนนสูงที่สุดจะเป็นผู้ชนะในเปรียบเทียบในคู่นั้นๆ
ในบางโอกาส เมื่อใดที่ทุกๆ ผลลัพธ์ที่อาจเป็นไปได้นั้นได้รับการเปรียบเทียบซึ่งกันและกันแล้ว จะไม่มีผลลัพธ์ชุดใดเลยที่สามารถชนะผลลัพธ์ได้ครบทุกชุด ซึ่งหมายความว่า ไม่มี "ผู้ชนะแบบกงดอร์แซ" ในกรณีนี้จะต้องใช้วิธีการที่ซับซ้อนมากขึ้น เรียกว่า วิธีการทำให้กงดอร์แซสมบูรณ์ โดยนำมาใช้เพื่อการหาชุดของผู้ชนะที่จะได้รับเลือกตั้ง โดยวิธีสมบูรณ์นั้นขึ้นอยู่กับแบบย่อยของวิธีกงดอร์แซที่นำมาใช้ ซึ่งแบบต่างๆ ที่ซับซ้อนและแตกต่างกันนั้นรวมถึง ระบบจัดลำดับคู่ (พัฒนาโดยไทด์แมน) และวิธีชุลท์เซอ
ขั้นตอน > วิธีการโอนคะแนนเกิน

การเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียงแบบดั้งเดิมนั้นแตกต่างกันตามแต่ละวิธีที่ใช้ในการถ่ายโอนคะแนนเสียงส่วนเกิน ในระบบเก่านั้นใช้ระบบการโอนสุ่ม (วิธีของแฮร์) หรือระบบการโอนเศษ (วิธีเกรกอรี) แต่วิธีเหล่านี้นั้นค่อนข้างหยาบ และอาจทำให้เกิดการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์ได้
วิธีของวอร์เรน และวิธีของมีกนั้นเป็ระบบการโอนคะแนนที่ซับซ้อนกว่า CPO-STV นั้นสามารถใช้กับวิธีเหล่านี้ได้ทั้งหมด ดังนั้นจึงย่อมขึ้นอยู่กับผู้รับผิดชอบในการตัดสินใจเลือกระบบการลงคะแนนว่าจะใช้วิธีการคำนวนแบบใด
ตัวอย่าง

ในการแสดงให้เห็นซึ่งความแตกต่างระหว่างระบบ CPO-STV กับระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงแบบเดิมนั้น ในตัวอย่างสถานการณ์ต่อไปนี้แสดงถึงการเลือกตั้งในระบบถ่ายโอนคะแนนเสียง และตามด้วยระบบ CPO-STV ซึ่งในทั้งสองระบบนี้ใช้โควตาฮาเกินบัค-บิชช็อฟ ซึ่งในสถานการณ์ตัวอย่างนั้นได้ขนาดโควตาที่ 25
ตัวอย่าง > สถานการณ์

สมมติให้มีการเลือกตั้งหนึ่งซึ่งจะต้องเลือกผู้แทนจำนวนสามคน โดยมีผู้สมัครรวมทั้งสิ้นห้าคน ได้แก่ แอนเดรีย คาร์เตอร์ แบรด สกอตต์ และดีไลลา โดยมีผู้ลงคะแนนจำนวน 100 คน และผลการลงคะแนนตามความชอบเป็นดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ผู้ลงคะแนน 25 คน แอนเดรีย |  ผู้ลงคะแนน 34 คน คาร์เตอร์  แบรด  ดีไลลา |  ผู้ลงคะแนน 7 คน แบรด  ดีไลลา |  ผู้ลงคะแนน 8 คน ดีไลลา  แบรด |  ผู้ลงคะแนน 5 คน ดีไลลา  สกอตต์ |  ผู้ลงคะแนน 21 คน สกอตต์  ดีไลลา |
ตัวอย่าง > การนับในระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงแบบปกติ (STV)

1. ผลการนับคะแนนเป็นดังนี้
แอนเดรีย: 25
คาร์เตอร์: 34
แบรด: 7
ดีไลลา: 13
สกอตต์: 21
2. แอนเดรียและคาร์เตอร์ได้รับเลือกทันที และคะแนนส่วนเกินของคาร์เตอร์จะถูกโอนออกและนับคะแนนใหม่ดังนี้
แบรด: 16
ดีไลลา: 13
สกอตต์: 21
3. ดีไลลาได้รับคะแนนรวมน้อยที่สุดจึงตกรอบ คะแนนเสียงของดีไลลาจึงถูกถ่ายโอนออกและนับคะแนนใหม่ดังนี้
แบรด: 24
สกอตต์: 26
4. สกอตต์ได้คะแนนถึงโควตาจึงได้รับเลือกตั้งไปเป็นคนสุดท้าย
ตัวอย่าง > การนับในระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงแบบปกติ (STV) > ผลลัพธ์

ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้งได้แก่ แอนเดรีย คาร์เตอร์ และสกอตต์
ตัวอย่าง > การนับในระบบ CPO-STV

ผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นในการเลือกตั้งครั้งนี้สามารถเกิดได้ถึงสิบชุด (หรือ ผู้ชนะจำนวนสิบชุด) ได้แก่
A. แอนเดรีย, คาร์เตอร์, ดีไลลา
B. แอนเดรีย, คาร์เตอร์, สกอตต์
C. แอนเดรีย, คาร์เตอร์, แบรด
D. แอนเดรีย, แบรด, ดีไลลา
E. แอนเดรีย, แบรด, สกอตต์
F. แอนเดรีย, ดีไลลา, สกอตต์
G. คาร์เตอร์, แบรด, ดีไลลา
H. คาร์เตอร์, แบรด, สกอตต์
I. คาร์เตอร์, ดีไลลา, สกอตต์
J. แบรด, ดีไลลา, สกอตต์
ในระบบ CPO-STV นั้นยังยึดถึงเกณฑ์ว่าผู้สมัครรายใดที่คะแนนในลำดับแรกมากกว่าโควตานั้นจะได้รับเลือกตั้ง แอนเดรีย และคาร์เตอร์นั้นได้คะแนนถึงโควตา ดังนั้นเพื่อเป็นการไม่ซับซ้อน ในตัวอย่างการนับคะแนนนี้จะแสดงให้เห็นเฉพาะการเปรียบเทียบชุดผลลัพธ์ซึ่งรวมผู้สมัครทั้งสองคนนี้ซึ่งเป็นผู้ชนะทั้งคู่ ดังนั้นรายผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นจะลดลงเหลือเพียงแค่สามชุด ได้แก่
ผลลัพธ์ A: แอนเดรีย, คาร์เตอร์, ดีไลลา
ผลลัพธ์ B: แอนเดรีย, คาร์เตอร์, สกอตต์
ผลลัพธ์ C: แอนเดรีย, คาร์เตอร์, แบรด
ผลลัพธ์ทั้งหมดทีละผลลัพธ์จะนำมาเปรียบเทียบกันกับอีกผลลัพธ์หนึ่งเพื่อที่จะหาผู้ชนะการเลือกตั้ง ดังนั้นจะต้องมีการเปรียบเทียบทั้งหมดสามชุด โดยชุดที่สี่นั้นจะนำมาแสดงด้วย ซึ่งคือระหว่างผลลัพธ์ A และ D ซึ่งตามหลักการแล้วชุด D นั้นไม่สามารถชนะได้ แต่นำมาแสดงเพื่ออธิบายถึงกฎของ CPO-STV ว่าเมื่อใดคะแนนเสียงส่วนเกินนั้นจะไม่ต้องทำการโอน
ผลลัพธ์ D: แอนเดรีย, แบรด, ดีไลลา
ตัวอย่าง > การนับในระบบ CPO-STV > การเปรียบเทียบระหว่าง A กับ B

ผลคะแนนในลำดับแรกของผู้สมัครแต่ละรายเป็นดังนี้
แอนเดรีย: 25
คาร์เตอร์: 34
แบรด: 7
ดีไลลา: 13
สกอตต์: 21
แบรดนั้นไม่ปรากฎในทั้งผลลัพธ์ชุด A หรือ B ดังนั้นเขาจึงไม่ถูกรวมในการเปรียบเทียบ โดยคะแนนเสียงของแบรดจะถูกโอนไปยังดีไลลา และนับคะแนนใหม่ดังนี้
แอนเดรีย: 25
คาร์เตอร์: 34
ดีไลลา: 20
สกอตต์: 21
คาร์เตอร์ได้รับคะแนนเกินจำนวนโควตา และยังปรากฎในทั้งสองชุดผลลัพธ์ ดังนั้นคะแนนส่วนเกินจะถูกถ่ายโอนไปยังดีไลลา และนับคะแนนใหม่ดังนี้
แอนเดรีย: 25
คาร์เตอร์: 25
ดีไลลา: 29
สกอตต์: 21
ดังนั้นเมื่อนำผลลัพธ์มาเปรียบเทียบกันในแต่ละชุดผลลัพธ์ จะได้ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ผู้สมัคร | ผลลัพธ์ A | ผลลัพธ์ B |
แอนเดรีย: 25
คาร์เตอร์: 25
| ดีไลลา | 29 | - |
| สกอตต์ | - | 21 |
| รวม | 79 | 71 |
ดังนั้น ผลลัพธ์ A เอาชนะผลลัพธ์ B
ตัวอย่าง > การนับในระบบ CPO-STV > การเปรียบเทียบระหว่าง B กับ C

ผู้สมัครที่อยู่ในชุดผลลัพธ์อย่างน้อยหนึ่งชุดได้แก่ แอนเดรีย คาร์เตอร์ แบรด และสกอตต์ ดังนั้นดีไลลาจึงไม่ถูกนำมารวม คะแนนเสียงของดีไลลาจึงถูกถ่ายโอนให้แก่แบรดจำนวนแปดคะแนนและสกอตต์จำนวนห้าคะแนน คะแนนส่วนเกินของคาร์เตอร์นั้นถูกถ่ายโอนให้กับแบรด คะแนนสุดท้ายได้ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ผู้สมัคร | ผลลัพธ์ B | ผลลัพธ์ C |
แอนเดรีย: 25
คาร์เตอร์: 25
| แบรด | - | 24 |
| สกอตต์ | 26 | - |
| รวม | 76 | 74 |
ดังนั้น ผลลัพธ์ B เอาชนะผลลัพธ์ C
ตัวอย่าง > การนับในระบบ CPO-STV > การเปรียบเทียบระหว่าง A กับ D

ผู้สมัครรายที่ปรากฎในชุดผลลัพธ์อย่างน้อยหนึ่งชุดได้แก่ แอนเดรีย คาร์เตอร์ แบรด และดีไลลา เนื่องจากสกอตต์จะไม่ถูกนำมานับ และคะแนนถูกถ่ายโอนให้กับดีไลดาและนับคะแนนใหม่ดังนี้
แอนเดรีย: 25
คาร์เตอร์: 34
แบรด: 7
ดีไลลา: 34
คาร์เตอร์มีคะแนนเกินโควตา อย่างไรก็ตามในกรณีนี้เขาไม่ได้ปรากฎในทั้งสองชุดผลลัพธ์ดังนั้นคะแนนส่วนเกินจะไม่สามารถถ่ายโอนได้ โดยเมื่อนับคะแนนรวมเป็นดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ผู้สมัคร | ผลลัพธ์ A | ผลลัพธ์ D |
แอนเดรีย: 25
| คาร์เตอร์ | 34 | - |
| แบรด | - | 7 |
ดีไลลา: 34
| รวม | 93 | 66 |
ดังนั้น ผลลัพธ์ A เอาชนะผลลัพธ์ D
ตัวอย่าง > การนับในระบบ CPO-STV > ผลการเลือกตั้ง

ตามที่ปรากฎข้างต้น ผลลัพธ์ A สามารถเอาชนะได้ทั้งผลลัพธ์ B และ C จึงสามารถกล่าวได้ว่าเนื่องจากแอนเดรียและคาร์เตอร์นั้นทั้งคู่ได้คะแนนเสียงถึงจำนวนโควตาแต่แรกจึงเป็นการชัดเจนแต่แรกว่าผลลัพธ์ชุด A จะสามารถเอาชนะผลลัพธ์อื่นๆ เมื่อเปรียบเทียบกันได้ เนื่องจากผลลัพธ์ A สามารถเอาชนะผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ในชุดอื่นๆ ทั้งหมด จึงเป็นผู้ชนะ ผู้ชนะการเลือกตั้งทั้งสามที่นั่งจึงได้แก่: แอนเดรีย แบรด และดีไลลา
ผลการเลือกตั้งสามารถสรุปในรูปแบบของเมตริกซ์แบบกงดอร์แซ ซึ่งเมตริกซ์นี้รวมเฉพาะการเปรียบเทียบระหว่างผลลัพธ์ A B กับ C เท่านั้น
|  | ผลลัพธ์ A | ผลลัพธ์ B | ผลลัพธ์ C |
| --- | --- | --- | --- |
| ผลลัพธ์ A |  | [B] 71  [A] 79   | [C] 66  [A] 84   |
| ผลลัพธ์ B | [A] 79  [B] 71   |  | [C] 74  [B] 76 |
| ผลลัพธ์ C | [A] 84  [C] 66   | [B] 76  [C] 74   |  |
เปรียบเทียบระหว่าง CPO-STV กับ STV

จากตัวอย่างข้างต้นแสดงให้เห็นโดยชัดถึงความแตกต่างระหว่างระบบ CPO-STV กับ STV แบบดั้งเดิม โดย CPO-STV จะได้ผู้ชนะคือ แอนเดรีย คาร์เตอร์ และดีไลลา ซึ่งในการเลือกตั้งเดียวกันแต่ใช้กฎการนับคะแนนแบบ STV เดิมนั้นจะได้ผู้ชนะคือ แอนเดรีย คาร์เตอร์ และสกอตต์ โดยความแตกต่างระหว่างระบบ CPO-STV กับ STV แบบดั้งเดิมนั้นคล้ายคลึงกับความแตกต่างระหว่างวิธีกงดอร์แซและการลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที
สาเหตุที่ดีไลลาจะไม่ชนะการเลือกตั้งในระบบ STV แบบดั้งเดิมนั้นเกิดขึ้นในขั้นตอนซี่งดีไลลาถูกกำจัดออกจากการนับคะแนน เนื่องจากถูกกำจัดออกแล้วดีไลลาจึงไม่ได้รับประโยชน์ใดๆ จากการถ่ายโอนคะแนนเสียงซึ่งอาจจะได้รับในช่วงหลัง ในระบบ STV แบบดั้งเดิมนั้นลำดับในการกำจัดผู้สมัครในการนับคะแนนนั้นมีผลในการได้มาซึ่งผู้ชนะอย่างมาก ซึ่งผู้สนับสนุนระบบ CPO-STV อภิปรายถึงขั้นตอนซึ่งผู้สมัครจะถูกกำจัดออกในการเลือกตั้งนั้นเป็นการกระทำที่ปราศจากเหตุผลและไม่ควรจะมีอิทธิพลต่อผลการเลือกตั้ง ซึ่งวิธีการแก้ไขปัญหานี้จึงเป็นที่มาของการคิดค้นระบบ CPO-STR ขึ้น
ผลกระทบขอการกำจัดผู้สมัครตามลำดับนั้นตามจริงคือจำนวนของคะแนนความชอบในลำดับแรกของผู้สมัครนั้นมีความสำคัญมาก ตัวอย่างเช่น เมื่อผู้สมัครที่มีคะแนนความชอบในลำดับแรกน้อย แต่มีคะแนนความชอบในลำดับที่สองหรือสามจำนวนมากนั้นจะยากที่จะได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากผู้สมัครเหล่านี้มักจะถูกกำจัดในรอบแรกๆ ก่อนที่จะได้รับโอนคะแนนในลำดับสอง ซึ่งในระบบ STV ดั้งเดิมนั้นถูกวิจารณ์ว่าไม่ยุติธรรมต่อผู้สมัครสายกลางซึ่งมักจะได้คะแนนลำดับแรกน้อยแต่คะแนนลำดับสองจำนวนมาก ระบบการเลือกตั้งอื่นๆ ที่ถูกเสนอมาเพื่อแก้ไขปัญหานี้จากระบบ STV เดิมได้แก่ ระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงของชุลท์เซอ และระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงแบบจัดลำดับ
ผลกระทบ > ความเป็นไปได้ในการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์

เนื่องจากระบบ CPO-STV นั้นเป็นกรณีเดียวกับระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงซึ่งถือเป็นการเลือกตั้งระบบสัดส่วน จึงทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์ได้น้อยว่าระบบการเลือกตั้งแบบมีผู้ชนะคนเดียวแบบอื่นๆ อาทิเช่น ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด และ[[การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที]
อย่่างไรก็ตาม ระบบการลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียงทุกรูปแบบนั้นยังมีโอกาสเสี่ยงที่จะเกิดการลงคะแนนเสียงเชิงกลยุทธ์ได้เนื่องจากลักษณะของระบบนั้นขาดความเป็นทางเดียว (monotonicity) ซึ่งหมายความว่าในบางครั้งอาจเป็นไปได้ที่จะเอื้อประโยชน์ต่อผู้สมัครได้โดยการจัดลำดับ ต่ำกว่า ลำดับที่ตั้งใจเลือกจริว หรือเพื่อที่จะทำลายผู้สมัครโดยการจัดลำดับ สูงกว่า ในขณะที่ CPO-STV ไม่เชิงจะแก้ไขปัญหานี้ได้สมบูรณ์แต่สามารถลดปัญหานี้ได้มาก โดยการทำให้มีโอกาสที่เอื้อประโยชน์ต่อการใช้กลยุทธ์เพื่อเปลี่ยนแปลงผลการเลือกตั้งได้น้อยลง