รถถังพิฆาต เอ็ม10

|  3-inch Gun Motor Carriage M10  |
| --- | --- |

ชนิด: รถถังพิฆาต
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บทบาท
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: U.S. Army Ordnance Department
ช่วงการออกแบบ: 1942
บริษัทผู้ผลิต: Fisher Body division of General Motors   Ford Motor Company
มูลค่า: $47,900
ช่วงการผลิต: September 1942 – December 1943
จำนวนที่ผลิต: 6,406
แบบอื่น: see Variants
ข้อมูลจำเพาะ (3-inch Gun Motor Carriage M10/M10A1)
มวล: M10: 65,200 lb (29.57 metric tons)   M10A1: 64,000 lb (29.03 metric tons)
ความยาว: 19 ft 7 in (5.97 m) hull   22 ft 5 in (6.83 m) including gun
ความกว้าง: 10 ft 0 in (3.05 m)
ความสูง: 9 ft 6 in (2.89 m) over antiaircraft machine gun
ลูกเรือ: 5 นาย(ผู้บัญชาการ, พลยิง, พลบรรจุกระสุน, พลขับ และพลขับผู้ช่วย)

เกราะ: 0.375 to 2.25 in (9.5 to 57.2 mm)
อาวุธหลัก: 3-inch Gun M7 in Mount M5   54 rounds
อาวุธรอง: .50 caliber (12.7 mm) Browning M2HB machine gun   300 rounds
เครื่องยนต์: M10: General Motors 6046 twin diesel   375 hp (280 kW) at 2,100 rpm   M10A1: Ford GAA V8   450 hp (336 kW) at 2,600 rpm
กำลัง/น้ำหนัก: M10: 12.68 hp/metric ton   M10A1: 15.50 hp/metric ton
เครื่องถ่ายกำลัง: Synchromesh   5 speeds forward, 1 reverse
กันสะเทือน: Vertical volute spring suspension (VVSS)
ความจุเชื้อเพลิง: M10: 165 US gallons (625 litres)   M10A1: 192 US gallons (727 litres)
พิสัยปฏิบัติการ: M10: 200 mi (300 km)   M10A1: 160 mi (260 km)
ความเร็ว: M10: 25–30 mph (40–51 km/h) on road   M10A1: 30 mph (51 km/h) on road
รถถังพิฆาต เอ็ม10 เป็นรถถังพิฆาตสัญชาติอเมริกันในสงครามโลกครั้งที่สอง ภายหลังจากสหรัฐได้เข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สองและก่อตั้งกองกำลังรถถังพิฆาต ยานพาหนะที่เหมาะสมนั้นจำเป็นในการติดตั้งให้กับกองพันใหม่ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1941 กองทัพได้เรียกร้อนยานพาหนะที่ติดตั้งด้วยปืนในป้อมปืนที่สามารถหมุนได้อย่างเต็มที่ ภายหลังจากรุ่นอื่นๆได้ถูกวิจารณ์ว่าเป็นเพราะการออกแบบที่แย่เกินไป รุ่นต้นแบบของเอ็ม10 ได้คิดค้นในปี ค.ศ. 1942  ได้ถูกส่งมอบในเดือนเมษายนของปีนั้น ภายหลังจากได้ทำการเปลี่ยนแปลงลำตัวและป้อมปืนได้อย่างเหมาะสม รุ่นที่ได้รับการดัดแปลงได้ถูกคัดเลือกสำหรับการผลิตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1942 คือ 3-inch Gun Motor Carriage M10 ได้ถูกติดตั้งด้วยปืนเอ็ม7 ขนาด 3 นิ้ว(76.2 มม)ในป้อมปืนที่สามารถหมุนได้บนฐานรถถังของรถถังเอ็ม4เอ2 เชอร์แมนที่ถูกดัดแปลง ในรูปแบบที่สลับเปลี่ยนกัน, รุ่น M10เอ1 ซึ่งได้ใช้ฐานรถถังของรถถังเอ็ม4เอ3 เชอร์แมนก็ถูกผลิตขึ้น การผลิตทั้งสองรุ่นได้ดำเนินการในเดือนกันยายน ค.ศ. 1942 ถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1943 และเดือนตุลาคม ค.ศ. 1942 ถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ตามลำดับ
เอ็ม10 เป็นรถถังพิฆาตสัญชาติอเมริกันที่มีจำนวนมากที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สอง มันผสมผสานกับแผ่นเกราะที่บางแต่ลาดเอียงกับกับระบบขับเคลื่อนของเอ็ม4 เชอร์แมนที่มีความน่าเชื่อถือได้และอาวุธต่อต้านรถถังที่มีประสิทธิภาพมากพอสมควรที่ถูกติดตั้งในป้อมปืนแบบเปิดด้านบน แม้ว่ามันจะล้าสมัยในการเผชิญหน้ากับรถถังเยอรมันที่ทรงพลังกว่าอย่างรถถังพันเทอร์ และได้รับการแนะนำประเภทรถถังที่ทรงพลัังกว่าและมีการออกแบบที่ดีกว่ามาทดแทน เอ็ม10 ยังคงประจำการอยู่จนกระทั่งสงครามสิ้นสุดลง  ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การใช้งานเป็นหลักของรถถังพิฆาต เอ็ม10 โดยสหรัฐอเมริกา แต่มีจำนวนมากที่มาจากโครงการให้ยืม-เช่าที่ถูกส่งไปยังสหราชอาณาจักรและกองทัพฝรั่งเศสเสรี อีกหลายสิบคันก็ยังถูกส่งไปยังสหภาพโซเวียต หลังสงคราม รถถังเอ็ม10 ได้ถูกส่งมอบที่เป็นส่วนที่เกินของกองทัพ(military surplus)แก่หลายประเทศ เช่น เบลเยียม เดนมาร์ก และเนเธอร์แลนด์ ผ่านทางกฏหมายให้ความช่วยเหลือการป้องกันร่วมกัน(Mutual Defense Assistance Act) หรือได้มาโดยวิธีอื่นๆโดยประเทศ เช่น อิสราเอลและสาธารณรัฐจีน
รถถังเอ็ม10 มักจะถูกเรียกเป็นชื่อเล่นว่า"วูล์ฟเวอรีน" แต่ไม่ทราบที่มาของชื่อเล่นนี้ มันอาจจะเป็นสิ่งประดิษฐ์ในช่วงหลังสงคราม แตกต่างจากยานพาหนะอื่นๆ เช่น เอ็ม4 เชอร์แมน เอ็ม5 สจวต หรือเอ็ม7 พรีสท รถถังเอ็ม 10 ไม่เคยได้รับการตั้งชื่อหรือกล่าวถึงเมื่อถูกใช้งานโดยทหารอเมริกัน พวกเขาเรียกมันเป็นย่อคำว่า "ทีดี" (ชื่อเล่นสำหรับรถถังพิฆาตโดยทั่วไป) เกินกว่าจะมีชื่ออย่างเป็นทางการ