stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกียร์ไนต์

| เกียร์ไนท์ |
| --- | --- |
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: อาร์เอส

สมาชิก: เบนจามิน เจมส์ ดูลลี่  (เบน) - ร้องนำ  วรพจน์ ไตรวุฒิ  (พจน์) - กีตาร์  พัฒนา พิลึกฤๅเดช  (อิ๊ก) - เบส นที ยันต์มงคล  (หลง) - กลอง 
อดีตสมาชิก: กฤษฎา ศรีนุกูล(ไก่) - กลอง
เกียร์ไนท์ (อังกฤษ: Gear Knight) เป็นวงดนตรีแนวป็อปร็อก เจ้าของเพลงดัง ตกลงเราเป็นอะไรกัน, ตายในหน้าที่ และตบหน้า เกียร์ไนท์คว้ารางวัลศิลปินหน้าใหม่สุด Seed รางวัล Seed Awards ครั้งที่ 1 จาก Seed 97.5 FM เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ต่อมา 25 มกราคม พ.ศ. 2550 ก็ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อว่า 2Battle โดยมีการเปลี่ยนแปลงภายในวงในตำแหน่งมือกลองจาก "ไก่" กฤษฎา ศรีนุกูล เป็น "หลง" นที ยันต์มงคล โดยมีเพลงดัง คนมีคู่ไม่รู้หรอก, อยากได้แฟน
ในปี พ.ศ. 2560 เบนจามิน เจมส์ ดูลลี่ ได้เข้าร่วมประกวดรายการเดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 6 ทางช่อง3 ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาขับร้อง วิทยาลัยดุริยางค์ศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
สมาชิก > สมาชิกปัจจุบัน

เบนจามิน เจมส์ ดูลลี่ (เบน) - ร้องนำ, กีตาร์ (พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน)
วรพจน์ ไตรวุฒิ (พจน์) - กีตาร์ (พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน)
พัฒนา พิลึกฤๅเดช (อิ๊ก) - เบส (พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน)
นที ยันต์มงคล (หลง) - กลอง (พ.ศ. 2549-ปัจจุบัน)
สมาชิก > อดีตสมาชิก

กฤษฎา ศรีนุกูล (ไก่) - กลอง (พ.ศ. 2548-2549)
ผลงานอัลบั้ม

อัลไซเมอร์ (สมองเธอเป็นอะไร)
ตายในหน้าที่
ตกลงเราเป็นอะไรกัน
รักตัวเองไม่เป็น
โลกใบเก่า
เดินออกไปตอนนี้ก็ได้
ตบหน้า
ไม่หลาบจำ
ทำอะไรกันอยู่
อย่ายอม
กระสุนนัดสุดท้าย
คนมีคู่ไม่รู้หรอก
อยากได้แฟน
คนเคยเลว
ธาตุไฟแตก
ลบไม่ออก
ไม่เคยหมดใจ
คนใจร้อน
สนุกกันพอหรือยัง
หนังชีวิต
การขับเคลื่อนแบบอัลคับเบียร์

การสร้างภาพสองมิติของการขับเคลื่อนแบบอัลคับเบียร์ (Alcubierre drive) แสดงบริเวณที่เป็นปฏิปักษ์กันของการขยายและหดตัวของกาล-อวกาศซึ่งพยายามจะเข้าแทนที่บริเวณตรงส่วนกลาง
การขับเคลื่อนแบบอัลคับเบียร์ (อังกฤษ : Alcubierre drive) หรือ อัลคับเบียร์เมตริก (Alcubierre metric) (หมายถึง เทนเซอร์เมตริก) เป็นแนวความคิดที่อยู่บนพื้นฐานการพิจารณาการแก้ปัญหาของสมการสนามของไอน์สไตน์ (Einstein's field equations) ในสัมพัทธภาพทั่วไปตามที่เสนอโดยนักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวเม็กซิกันชื่อ มิเกล อัลคับเบียร์ (Miguel Alcubierre), โดยที่ยานอวกาศสามารถบรรลุการเดินทางที่เร็วกว่าแสงได้ถ้ามวลที่มีค่าเป็นลบมีอยู่จริง แทนที่จะใช้การเคลื่อนที่เกินกว่าความเร็วของแสงภายในตำแหน่งที่ตั้งของกรอบอ้างอิงของมันเอง, ยานอวกาศจะตัดข้ามผ่านระยะทางโดยหดพื้นที่ด้านหน้าของมันและขยายพื้นที่ที่อยู่เบื้องหลังทำให้เกิดการเดินทางที่เร็วกว่าแสงอย่างมีประสิทธิภาพ
วัตถุไม่สามารถเร่งอัตราเร็วได้เท่ากับอัตราเร็วของแสงภายในกาล-อวกาศปกติได้; ดังนั้น การเคลื่อนที่แบบอัลคับเบียร์จึงใช้วิธีการขยับเลื่อนพื้นที่รอบ ๆ วัตถุเพื่อให้วัตถุสามารถเคลื่อนที่มาถึงจุดหมายปลายทางได้ด้วยอัตราการเคลื่อนที่ที่เร็วกว่าแสงเมื่อเทียบกับสภาพพื้นที่ที่ปกติได้แทน แม้ว่าเมตริกที่เสนอโดยอัลคับเบียร์ จะถูกต้องในทางคณิตศาสตร์ในการที่จะมีความสอดคล้องกับสมการสนามของไอน์สไตน์, แต่ก็อาจจะไม่มีความหมายทางกายภาพหรือแสดงให้เห็นได้ว่าการขับเคลื่อนดังกล่าวจะสามารถทำให้เกิดขึ้นได้ การนำเสนอกลไกของการขับเคลื่อนแบบอัลคับเบียร์ หมายถึงความหนาแน่นของพลังงานที่มีค่าเชิงลบและดังนั้นจึงต้องมีการใช้สสารประหลาด (exotic matter), ดังนั้นถ้าสสารประหลาดที่มีคุณสมบัติที่ถูกต้องไม่มีอยู่จริงแล้วก็ไม่สามารถที่จะสร้างการขับเคลื่อนแบบนี้ขึ้นมาได้ อย่างไรก็ตาม, จากการเฝ้าติดตามอย่างใกล้ชิดจากเอกสารงานวิจัยฉบับดั้งเดิมของเขา ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ (จากข้อโต้แย้งที่พัฒนาขึ้นโดยนักฟิสิกส์ที่ได้มีการวิเคราะห์ทฤษฎีเกี่ยวกับรูหนอนทะลุได้) ว่า สูญญากาศแคสสิเมียร์ (Casimir vacuum) ระหว่างแผ่นเพลทคู่ขนานสองแผ่น สามารถตอบสนองต่อความต้องการพลังงานที่มีค่าเป็นลบสำหรับการขับเคลื่อนแบบอัลคับเบียร์ได้จริงหรือไม่  อีกเรื่องที่เป็นไปได้คือว่า แม้ว่าอัลคับเบียร์เมตริกจะมีความสอดคล้องกับสัมพัทธภาพทั่วไป, แต่สัมพัทธภาพทั่วไปก็ไม่ได้รวมเอากลศาสตร์ควอนตัมเข้าไว้ด้วย, และนักฟิสิกส์บางคนยังได้นำเสนอข้อโต้แย้งที่จะแสดงให้เห็นว่า ทฤษฎีโน้มถ่วงเชิงควอนตัมซึ่งรวมเอาสองทฤษฎีเข้าไว้ด้วยกันจะกำจัดการแก้ปัญหาที่อยู่ในสัมพัทธภาพทั่วไปซึ่งจะอนุญาตให้มีการเดินทางข้ามเวลาย้อนกลับไปในอดีตได้ (ดู การคาดคะเนการป้องกันของลำดับเหตุการณ์ (chronology protection conjecture)) ซึ่งการขับเคลื่อนแบบอัลคับเบียร์ก็เป็นหนึ่งในการแก้ปัญหานั้น
ประวัติ

ในปี 1994, นักฟิสิกส์ชื่อ อัลคับเบียร์ (Alcubierre) เสนอวิธีการสำหรับการเปลี่ยนแปลงรูปทรงเรขาคณิตของพื้นที่ หรือ ปริภูมิโดยการสร้างคลื่นที่จะเป็นเหตุทำให้โครงสร้างของพื้นที่ หรือ ปริภูมิข้างหน้าของยานอวกาศจะเกิดการหดตัวและพื้นที่ หรือ ปริภูมิที่อยู่เบื้องหลังของยานจะเกิดการขยายตัว  ยานก็จะเกาะหรือขี่คลื่นชนิดนี้อยู่ภายในขอบเขตอาณาบริเวณของพื้นที่หรือปริภูมิที่มีลักษณะแบนราบ, ที่เรียกว่าฟองวาร์ป (warp bubble), และจะไม่เกิดการเคลื่อนที่ออกไปจากภายในอาณาบริเวณของฟองนี้ แต่จะถูกนำพาให้เกิดการเคลื่อนที่ไปตามอาณาบริเวณพื้นที่หรือปริภูมิของรอบ ๆ ตัวยานเองเพราะการกระทำของตัวขับเคลื่อนหรือไดรฟ์ชนิดนี้  คิดว่าน่าจะใช้พลังงานที่มีค่าเชิงลบมากจนกระทั่งนักวิทยาศาสตร์อย่าง แฮโรลด์ ซันนี่ ไวท์ (Harold Sonny White)  ได้กล่าวว่า ปริมาณพลังงานที่ต้องการใช้จะลดลงหากมีการเปลี่ยนจากฟองวาร์ปเป็นวงแหวนวาร์ป (warp ring)
ดูเพิ่ม

Exact solutions in general relativity (for more on the sense in which the Alcubierre spacetime is a solution)
Spacecraft propulsion
Faster-than-light
Krasnikov tube
White-Juday Warp Field interferometer
สันนิบาตอาหรับ

| สันนิบาตรัฐอาหรับ جامعة الدول العربية |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตรา  
รัฐสมาชิกอยู่ในสีเขียวเข้ม; รัฐสมาชิกที่ถูกระงับอยู่ในสีเขียวอ่อน
ศูนย์บริหาร: ไคโร ประเทศอียิปต์
ภาษาราชการ: อาหรับ
เดมะนิม: ชาวอาหรับ
ประเภท: องค์กรระดับภูมิภาค
สมาชิก:  แอลจีเรีย  บาห์เรน  คอโมโรส  จิบูตี  อียิปต์  อิรัก  จอร์แดน  คูเวต  เลบานอน  ลิเบีย  มอริเตเนีย  โมร็อกโก  โอมาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  โซมาเลีย  ซูดาน  ซีเรีย  ตูนิเซีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน
ผู้นำ

• เลขาธิการ : อะห์มัด อะบูลฆ็อยฏ์
• ประธานรัฐสภา : อะลี อัดดักบาซี
• Council Presidency :  ซูดาน
 
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภาอาหรับ
ก่อตั้ง

• พิธีสารอะเล็กซานเดรีย : 22 มีนาคม ค.ศ. 1945
 
พื้นที่
• พื้นที่รวม: 13,132,327 ตารางกิโลเมตร (5,070,420 ตารางไมล์) (ที่ 2)
ประชากร
• 2018 ประมาณ: 406,700,000 (ที่ 3)
• ความหนาแน่น: 27.17 ต่อตารางกิโลเมตร (70.4 ต่อตารางไมล์)
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2021 (ประมาณ)
• รวม: 2.7 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ (ที่ 8)
• ต่อหัว: 6,600 ดอลลาร์สหรัฐ
สกุลเงิน:  ดีนาร์แอลจีเรีย  ดีนาร์บาห์เรน  ฟรังก์คอโมโรส  ฟรังก์จิบูตี  ปอนด์อียิปต์  ดีนาร์อิรัก  ดีนาร์จอร์แดน  ดีนาร์คูเวต  ปอนด์เลบานอน  ดีนาร์ลิเบีย  อูกียามอริเตเนีย  ดิรฮัมโมร็อกโก  ริยาลโอมาน  ริยาลกาตาร์  ริยาลซาอุดีอาระเบีย  ชิลลิงโซมาเลีย  ปอนด์ซูดาน  ปอนด์ซีเรีย  ดีนาร์ตูนิเซีย  ดิรฮัมสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  ริยาลเยเมน
เขตเวลา: UTC+0 ถึง +4
เว็บไซต์ www.leagueofarabstates.net
 ตั้งแต่ ค.ศ.1979 ถึง 1989 ที่ตูนิส ประเทศตูนิเซีย สาธารณรัฐอาหรับซีเรียถูกระงับ 
สันนิบาตอาหรับ (อาหรับ: الجامعة العربية; อังกฤษ: Arab League) มีชื่อทางการว่า สันนิบาตรัฐอาหรับ (جامعة الدول العربية; League of Arab States) คือองค์การภูมิภาคในโลกอาหรับ ซึ่งกินขอบเขตของแอฟริกาเหนือ แอฟริกาตะวันตก แอฟริกาตะวันออก และเอเชียตะวันตก สันนิบาตอาหรับได้รับการจัดตั้งขึ้นที่ไคโรเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1945 โดยมีสมาชิกแรกเริ่ม 6 ประเทศ: อียิปต์, อิรัก, ทรานส์จอร์แดน (เปลี่ยนชื่อเป็นจอร์แดนใน ค.ศ. 1949), เลบานอน, ซาอุดีอาระเบีย และซีเรีย ปัจจุบัน สันนิบาตมีสมาชิก 22 ประเทศ
เป้าหมายหลักของสันนิบาตคือ "กระชับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศสมาชิกให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นและประสานความร่วมมือระหว่างกัน เพื่อปกป้องเอกราชและอธิปไตย และพิจารณากิจการและผลประโยชน์ของประเทศอาหรับในแนวทางทั่วไป" แต่องค์กรได้รับความร่วมมือในระดับค่อนข้างต่ำมาตลอดทั้งประวัติศาสตร์
สมาชิก

ตนแรกเริ่มใน ค.ศ. 1945 มีสมาชิกเพียง 6 ประเทศ โดยมีสมาชิกเพิ่มขึ้นในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ข้อมูลเมื่อ 2020 มีรัฐสมาชิกถึง 22 ประเทศ:
แอลจีเรีย
บาห์เรน
คอโมโรส
จิบูตี
อียิปต์
อิรัก
จอร์แดน
คูเวต
เลบานอน
ลิเบีย
มอริเตเนีย
โมร็อกโก
โอมาน
ปาเลสไตน์
กาตาร์
ซาอุดีอาระเบีย
โซมาเลีย
ซูดาน
ซีเรีย
ตูนิเซีย
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เยเมน
และ 6 รัฐสังเกตการณ์ (หมายเหตุ: รัฐสังเกตการณ์ข้างล่างได้รับเชิญเข้าร่วมการประชุมของสันนิบาติอาหรับ แต่ไม่มีสิทธิลงคะแนน):
อาร์มีเนีย
บราซิล
เอริเทรีย
กรีซ
อินเดีย
เวเนซุเอลา
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาอาหรับ) The League of Arab States (เว็บไซต์ทางการ).
(ในภาษาอังกฤษ) League of Arab States Office เก็บถาวร 2021-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in Washington D.C. – USA
The League of Arab States at Al-Bab.com
The Arab League at Council on Foreign Relations
Profile: Arab League, BBC News, updated 9 August 2011
Arab League Summit 2013 เก็บถาวร 2022-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in Qatar (ในภาษาอังกฤษ)
Arab Turk Conference and Expo at Bursa
แม่แบบ:JPosttopic
สันนิบาตอาหรับ ข่าวสารและความเห็นที่ผ่านการรวบรวมในเดอะนิวยอร์กไทมส์
| ด ค กองค์การระดับภูมิภาค |
| --- | --- |
องค์การ:  สหภาพแอฟริกา  สันนิบาตอาหรับ  ความร่วมมือเอเชีย  เอเปค  OCS  อาเซียน  BBIN  บิมสเทค  ประชาคมแคริบเบียน  Central American Integration System  เครือรัฐเอกราช  เครือจักรภพแห่งประชาชาติ  Community of Latin American and Caribbean States  สภายุโรป  ประชาคมแอฟริกาตะวันออก  อีซีโอดับบลิวเอเอส  องค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจ  สหภาพเศรษฐกิจยูเรเชีย  อียู  GUAM  คณะมนตรีความร่วมมืออ่าว  IORA  Latin American Parliament  Melanesian Spearhead Group  เมร์โกซูร์  เนโท  คณะมนตรีนอร์ดิก  องค์การนานารัฐอเมริกา  PIF  Polynesian Leaders Group  Prosur  อาร์เซ็ป  เอสซีโอ  เอสเอเออาร์ซี  TAKM  Trilateral Cooperation Secretariat  องค์การนานารัฐเตอร์กิก  สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้  วี4  คณะมนตรีนอร์ดิกตะวันตก 
หัวข้อ:  การรวมกลุ่มระดับภูมิภาค  องค์การระดับภูมิภาคเรียงตามจำนวนประชากร  ภูมิภาคนิยม (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef
ดาวเด่นฟ้ากับหนุ่มมุ่งมั่น

| ดาวเด่นฟ้ากับหนุ่มมุ่งมั่น |
| --- | --- |

ฮันกึล: 미녀와 순정남
ฮันจา: 美女와 純情男
ความหมายตามตัวอักษร: Beauty and the Devoted
อาร์อาร์: Minyeowa sunjeongnam 
เอ็มอาร์: Minyŏwa sunjŏngnam 
 
แนว:   โรแมนติก  ดรามา  วัยรุ่น  อาชญากรรม 
บทประพันธ์: คิม ซา-คย็อง
กำกับโดย: ฮง ซอก-กู
แสดงนำ: อิม ซู-ฮยัง จี ฮย็อน-อู
ดนตรีโดย: ชเว ช็อล-โฮ
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 34 (ณ วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-14)) 
การผลิต
ผู้จัดละคร: พัก ช็อง-มิน
ควบคุมงานสร้าง:   คิม ดง-แร  ยุน ฮี-คย็อง  ซอก ชิน-โฮ 
ลำดับภาพ: คิม ฮายัง-ซ็อก
ความยาวตอน: 70 นาที
บริษัทผู้ผลิต: RaemongRaein
งบประมาณ: ₩16พันล้าน
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: เคบีเอส2
ออกอากาศ: 23 มีนาคม ค.ศ. 2024 (2024-03-23) – ปัจจุบัน
ดาวเด่นฟ้ากับหนุ่มมุ่งมั่น (เกาหลี: 미녀와 순정남) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 2024 นำแสดงโดยอิม ซู-ฮยังและจี ฮย็อน-อู ออกอากาศตอนแรกทางช่องเคบีเอส2 ในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2024 และออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 19:55 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี)
เรื่องย่อ

บอกเล่าเรื่องราวของนักแสดงสาวที่พลิกผันตกต่ำเพียงชั่วข้ามคืน (อิม ซู-ฮยัง) กับความพยายามของโปรดิวเซอร์หนุ่ม (จี ฮยอน-อู) เพราะความรัก ที่ต้องเบาะแส และหาความจริงในคดีความ
นักแสดง > นักแสดงนำ

อิม ซู-ฮยัง รับบทเป็น พัก โด-รา
อี ซ็อล-อา รับบทเป็น พัก โด-รา ตอนเด็ก
จี ฮย็อน-อู รับบทเป็น โก พิล-ซอง
มุน ซ็อง-ฮย็อน รับบทเป็น โก แด-ชุง / โก พิล-ซ็อง ตอนเด็ก
โกยุน รับบทเป็น กง จิน-ดัน
คิม ชี-ฮู รับบทเป็น ซุน คยอง-นัม
อี แช-ย็อง รับบทเป็น กง ซุน-นยอ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาเกาหลี)
ดาวเด่นฟ้ากับหนุ่มมุ่งมั่น ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ดาวเด่นฟ้ากับหนุ่มมุ่งมั่น ที่ฮันซีเนมา
การสังหารหมู่คนผิวดำที่ทัลซา
อ่านเพิ่ม

DeNeed L. Brown (19 Oct 2020). "Tulsa begins search for 'Original 18' black people killed in 1921 race massacre". The Washington Post.
Linda Christensen. "Burned Out of Homes and History: Unearthing the Silenced Voices of the Tulsa Massacre" (8-page lesson plan for high school students). Zinn Education Project/Rethinking Schools.
Dexter Mullins (19 July 2014). "Survivors of infamous 1921 Tulsa race riot still hope for justice". Al-Jazeera.
I. Marc Carlson (8 May 2014). "A Survey of the Tulsa Race Riot Photographs, Part 2".
"Interview with Otis Clark, Tulsa Race Massacre Survivor" (Audio podcast with transcript). Voices of Oklahoma. 23 Nov 2009.
"Interview with Wess (& Cathryn) Young, Tulsa Race Massacre Survivor" (Audio podcast with transcript). Voices of Oklahoma. 21 Aug 2009.
"Tulsa Race Riot: A Report". The Oklahoma Commission to Study the Tulsa Race Riot of 1921. February 28, 2001.
"Tulsa 1921 Race Riot Commission renamed Race Massacre Commission". KJRH News. Tulsa. November 29, 2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 22, 2019. สืบค้นเมื่อ May 10, 2019. Sen. Kevin Matthews held a news conference Thursday morning, in which he announced the official name change of the 1921 Race Riot Commission to the 1921 Race Massacre Commission.
Day, Meagan (September 21, 2016). "The history of the Tulsa race massacre that destroyed America's wealthiest black neighborhood". Timeline. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 23, 2018. สืบค้นเมื่อ February 27, 2019.
Rao, Sameer (May 31, 2017). "It's Been 96 Years Since White Mobs Destroyed Tulsa's Black Wall Street". Colorlines. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 1, 2018. สืบค้นเมื่อ March 1, 2018.
Moorehead, Monica (June 10, 1999). "U.S. ethnic cleansing: The 1921 Tulsa Massacre". Workers World. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 23, 2019. สืบค้นเมื่อ March 1, 2018.
แหล่งข้อมูลอื่น

Facts and Links for "The Tulsa Race Riot of 1921", Subliminal.org
"1921 Tulsa Race Massacre", Tulsa Historical Society. Archived copy: "Tulsa Race Riot"
"Tulsa Race Riot: Photographs from the Beryl Ford Collection", Tulsa City County Library: African American Resource Center
Tulsa Race Massacre Collection at Oklahoma State University
ชีอะฮ์สิบสองอิหม่าม

ลายวิจิตรของอิมามทั้ง 12 ล้อมรอบชื่อศาสดามุฮัมมัด
สิบสองอิหม่าม (อาหรับ: ٱثْنَا عَشَرِيَّة; ʾIthnā ʿAšarīyah เปอร์เซีย: شیعه دوازده‌امامی, Šī'eh-ye Davâzdah-Emâmī) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ อิมามียะฮ์ (อาหรับ: إِمَامِيَّة) เป็นสาขาของชีอะฮ์ที่นับถือมากที่สุด คำว่า สิบสองอิหม่าม อิงถึงหัวหน้าทั้งสิบสองที่รู้จักในชื่อสิบสองอิหม่าม และความเชื่อว่า อิหม่ามมะฮ์ดี อิมามคนสุดท้ายที่ลึกลับ จะปรากฏอีกครั้งพร้อมกับการมาของอีซา เพื่อฆ่า ดัจญาล
ชีอะฮ์สิบสองอิหม่ามเป็นสาขาที่มีคนนับถือมากที่สุด โดยนับถือไป 85% ของชีอะฮ์ทั้งหมด หรือประมาณ 150 ถึง 200 ล้านคน
สิบสองอิหม่ามเป็นที่นับถือส่วนใหญ่ในประเทศอิหร่าน, อาเซอร์ไบจาน, อิรัก, เลบานอน, บาห์เรน และส่วนน้อยในประเทศอินเดีย, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน, ซาอุดีอาระเบีย, บังกลาเทศ, คูเวต, โอมาน, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, กาตาร์, ไนจีเรีย, ชาด และแทนซาเนีย
คำศัพท์

สิบสองอิหม่าม เป็นฐานความเชื่อถึงลูกหลานชายทั้งสิบสองคนในพงศาวลีของมุฮัมมัด เริ่มด้วยอะลี อิบน์ อบีฏอลิบ และสิ้นสุดที่มุฮัมมัด อัลมะฮ์ดี เป็นอิมามที่มีอำนาจทางศาสนาและการเมือง
สิบสองอิหม่ามถูกเรียกอีกหลายชื่อ ได้แก่:
ชีอะฮ์ อิงถึงกลุ่มของมุสลิมที่เชื่อว่าผู้สืบทอดของมุฮัมมัดต้องเป็นสมาชิกครอบครัวของท่านเท่านั้น ตาบะตาบัยกล่าวว่าคำนี้สื่อถึงพรรคพวกของอะลีในสมัยของมุฮัมมัด
ญะอ์ฟารี อิงถึงโรงเรียนกฎหมายของสิบสองอิหม่าม โดยมีต้นตอจากชื่อ ญะอ์ฟัร อัศศอดิก ผู้เป็นอิมามคนที่ 6 ที่ได้ฉายา "ผู้เรียบเรียงกฎหมาย" ญะอ์ฟัร อัศศอดิก เป็นที่ให้เกียรติและอิงโดยผู้ก่อตั้งมัซฮับฮะนะฟีและมาลิกีของซุนนี
อิมามี หรือ อิมามียะฮ์ อิงถึงความเชื่อของสิบสองอิหม่ามว่าเหล่าอิมามไม่เคยผิดพลาด ถึงแม้ว่าสาขาอิสมาอิลีจะมีความเชื่อหมือนกัน แต่ฝ่ายสิบสองอิหม่ามเชื่อว่าผู้นำทางสังคมหลังจากมุฮัมมัดที่สืบเชื้อสายจากอะลีและผู้สืบทอดทั้ง 11 คน มีคุณสมบัติความไม่ผิดพลาดทั้งสิบสี่
ชะรีอะฮ์ (ฟุรูอุดดีน)

บทความหลัก: ชะรีอะฮ์
รายงานจากนัสร์ รากศัพท์ของชะรีอะฮ์คือชัรอ์ ซึ่งหมายถึงเส้นทางที่ชายและหญิงคนติดตาม เขาเขียนเพิ่มเติมว่า มุสลิมควรตามชะรีอะฮ์ควบคู่กับกฎหมายทางการ โดยแบ่งออกเป็น 5 หมวดหมู่ คือ: จำเป็น (วาญิบ), แนะนำ (มันดูบ), น่าตำหนิ หรือ น่ารังเกียจ (มักรูฮ), ต้องห้าม (ฮะรอม) และทำในสิ่งที่กฎหมายของพระเจ้าไม่ได้แตกต่าง (มุบาฮ์) รากของชะรีอะฮ์คืออัลกุรอาน ส่วนฮะดีษและซุนนะฮ์เป็นหลักฐานชั้นรองของชะรีอะฮ์และเป็นส่วนประกอบของอัลกุรอาน ชะรีอะฮ์มีข้อกฎหมายที่แปลี่ยนแปลงไม่ได้ แต่ยังคงใช้ได้กับสถานการณ์ใหม่
ละหมาด – เป็นการละหมาดประจำวัน 5 ครั้ง ในภาษาเปอร์เซียกับภาษาอุรดูเรียกว่า นมาซ
ศีลอด – ถือศีลอดในช่วงเราะมะฎอน ภาษาเปอร์เซียเรียกว่า รูเซะฮ์
ซะกาต
คุมส์ ("หนึ่งส่วนห้า" ของเงินเก็บ) – ภาษี
ฮัจญ์ – ดำเนินการแสวงบุญที่มักกะฮ์
ญิฮาด (ดิ้นรน) – การดิ้นรนเพื่อให้พระเจ้าพอใจ การญิฮาดต่อความชั่วร้ายของวิญญาณในชีวิตประจำวัน เรียกว่า ญิฮาดอัตบาร ส่วนญิฮาดภายนอกต่อสภาพแวดล้อมอันชั่วร้ายในชีวิตประจำวัน เรียกว่า ญิฮาดอัสฆ็อร อย่าเข้าใจผิดกับความหมายในปัจจุบัน ซึ่งเข้าใจผิดเป็น "สงครามศักดิ์สิทธิ์" การเขียนความจริง (ญิฮาดบิลเกาะลัม "การดิ้นรนด้วยปากกา") และพูดความจริงต่อหน้าผู้กดขี่เป็นรูปแบบหนึ่งของญิฮาดด้วย
ทำในสิ่งที่สั่ง
ละทิ้งในสิ่งชั่วร้าย
ตะวัลลา – รักอะฮ์ลุลบัยต์กับผู้ติดตามของพวกท่าน
ตะบัรรอ – ละทิ้งจากศัตรูของอะฮ์ลุลบัยต์
ความแตกต่าง > การอำพราง (ตะกียะฮ์)

ตามชีอะฮ์ การกระทำในด้านศาสนาเป็นหน้าที่ของมุสลิมทุกคน แต่ถ้าการแสดงความศรัทธาอาจทำให้ชีวิต, เกียรติยศ และทรัพย์สมบัติของคนหนึ่งตกอยู่ในอันตราย เขาสามารถปกปิดความศรัทธาตามอายะฮ์ 16: 106 ว่า เป็นอาวุธของผู้อ่อนแอต่อหน้าทรราช เป็นเรื่องต้องห้ามถ้าการปกปิดทำให้ศาสนาหรืออุดมการณ์ของศาสนาหายไป แต่ถ้าไม่มีความเสี่ยงต่อการถูกฆ่า ก็ไม่ต้องอำพราง เพราะไม่มีที่ใดอำพรางต่อการสอนศาสนา บริเวณที่ชีอะฮ์เป็นชนส่วนน้อยภายใต้การปกครองของผู้ปกครองที่ต่อต้านความเชื่อของพวกเขา พวกเขาเลือกที่จะอยู่อย่างระมัดระวังเพื่อเลี่ยงการสูญเสีย
ความแตกต่าง > มุตอะฮ์: การแต่งงานชั่วคราว

นิกาฮ์อัลมุตอะฮ์ (อาหรับ: نكاح المتعة แปลตรงตัว "แต่งงานเพื่อความสุข") หรือ ซิเฆาะฮ์ เป็นการแต่งงานตามกลุ่มอุศูลีชะรีอะฮ์ของชีอะฮ์ ซึ่งเป็นการแต่งงานจำกัดเวลา แล้วค่อยหย่าเมื่อหมดเวลา อย่างไรก็ตาม ฝ่ายซุนนีถือว่าเป็น ฮะรอม (ต้องห้าม) และเป็นหัวข้อ ฟิกฮ์ ที่โต้แย้งกันมากที่สุด ทั้งฝ่ายซุนนีกับชีอะฮ์มีมุมมองเกี่ยวกับเรื่องนี้ตงข้ามกัน ซุนนีบางกลุ่มยอมรับนิกาฮ์มิซยาร
มีการอ้างว่ามุตอะฮ์มีมาตั้งแต่สมัยของมุฮัมมัด และในช่วงนั้นยังไม่เป็นที่ต้องห้าม ชีอะฮ์เชื่อว่า สิ่งที่อนุญาตในสมัยมุฮัมมัด ยังคงได้รับการอนุญาตในภายหลัง มุตอะฮ์ถูกปฏิบัติมาในช่วงที่มุฮัมมัดได้รับวะฮ์ยู จนกระทั่งสมัยอุมัรที่นำอายะฮ์ 70: 29 มาโต้แย้ง
ดูเพิ่ม

บะดาอ์
อิสมาอีลียะฮ์
รายชื่อหนังสือชีอะฮ์
แอนตี-ชีอะฮ์
ชีอะฮ์
ซัยดียะฮ์
แหล่งข้อมูลอื่น

A brief introduction of Twelve Imams
A Brief History Of The Lives Of The Twelve Imams a chapter of Shi'a Islam (book) by Muhammad Husayn Tabatabaei
A Short History of the Lives of The Twelve Imams
Ithna 'Ashariyah An article by Encyclopædia Britannica online
Twelver Media Source เก็บถาวร 2018-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
อื่น ๆ:  İslâm Ansiklopedisi
สวนกระท่อม

กุหลาบ, เคล็มมาทิส, หลังคาจาก: สวนกระท่อมในบริททานี่ย์
สวนกระท่อม เป็นสวนที่มีลักษณะเฉพาะ แต่ไม่มีรูปแบบการจัดสวนที่ตายตัว, เป็นสวนแบบโบราณ, มีการปลูกต้นไม้หลายชนิดไว้ด้วยกันรวมไปถึงชนิดที่สามารถทานได้, มีของประดับสวนมากมายหลายแบบ สวนกระท่อมนี้ ดั้งเดิมพบในอังกฤษ เป็นสวนที่มีเสน่ห์ตรึงใจมากกว่าให้ความรู้สึกโอ่อ่ามีระเบียบ ย้อนกลับไปหลายศตวรรษ สวนมักจะเน้นจัดแบบเรียบง่าย แต่สามารถใช้ประโยชน์ได้เต็มพื้นที่ ในช่วง 1870 มีการปรับปรุงรูปแบบของสวน อังกฤษได้จัดให้สวนดูมีแบบแผนมากขึ้น และคงไว้ซึ่งกลิ่นอายของสวนแนวอังกฤษซึ่งเป็นสวนที่จัดแบบเรียบๆไม่มีรูปแบบที่แน่นอน มีการปลูกพืชล้มลุกให้ดูเต็มพื้นที่ สวยสบายตา
สวนกระท่อมแบบโบราณสามารถใช้ประโยชน์ได้เต็มพื้นที่มากกว่าสวนกระท่อมที่พบเห็นกันในปัจจุบัน — เนื่องจากมีการปลูกผักและสมุนไพรสำคัญๆไว้หลายชนิด, มีผลไม้บ้างเล็กน้อย, อาจมีรังผึ้งหรือแม้แต่ปศุสัตว์ด้วย ส่วนดอกไม้จะใช้เพื่อตกแต่งบริเวณที่ดูโล่งๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ดอกไม้ก็กลายมาเป็นส่วนสำคัญที่จัดให้ดูเด่นกว่าส่วนอื่นๆในสวน สวนกระท่อมในสมัยก่อนมักเป็นสวนแบบมีรั้วล้อม, อาจเป็นรั้วพุ่มกุหลาบก็ได้ ดอกไม้ในสวนจะเน้นไม้ดอกประดับโบราณเช่นกัน, อย่างเช่น ดอกพริมโรส และ ไวโอเล็ต, อาจมีดอกไม้ทั่ว ๆ ไป อย่างเช่น ดาวเรือง และ สมุนไพรต่างๆ นอกจากนั้น จะปลูกกุหลาบแบบโบราณที่จะออกดอกเพียงปีละครั้งแต่กลิ่นหอมอวลไปทั้งสวนด้วย อาจปลูกดอกไม้แบบเรียบๆอย่างเดซี่ และดอกไม้สมุนไพรทั่วไป ในภายหลัง แม้แต่ในสวนใหญ่ ๆ ยังมีการแยกพื้นที่บางส่วนไว้ เพื่อจัด "สวนกระท่อม" ไว้ด้วย
ในปัจจุบัน สวนกระท่อมมีมากมายหลายแบบตามแต่ละพื้นที่ และความแตกต่างในความชอบของรูปแบบสวนอังกฤษและชนิดต้นไม้ของแต่ละบุคคล เช่น การตกแต่งด้วยหญ้าหรือใช้พืชที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ ซึ่งไม่เคยมีในสวนกระท่อมหรือสวนตามชนบทจริงๆ กุหลาบโบราณ, ทรงสวยงาม กลิ่มหอมแรง, ยังเป็นส่วนสำคัญที่จะต้องมีประดับสวนแบบกระท่อมนี้ไว้ — ปลูกรวมกับพันธุ์สมัยใหม่ที่สามารถทนต่อโรคได้ดีกว่า ทั้งสวนแบบสมัยก่อนและในปัจจุบัน มีการประดับด้วยไม้เลื้อยอายุหลายปีที่โตแผ่งกิ่งก้านอย่างอิสระ
ประวัติ > จุดเริ่มต้น

สวนกระท่อม, เป็นที่รู้จักในช่วงสมัยเอลิซาเบท, เป็นสวนที่ปลูกสมุนไพรและผลไม้ต่างๆ สมมติฐานหนึ่งที่พบคือ สวนนี้เป็นผลมาจาก แบล็ค เดธ ในยุค 1340, ชนชั้นใช้แรงงานเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ทำให้เหลือที่สำหรับปลูกเพียงกระท่อมเล็กๆมีสวนนิดหน่อยเท่านั้น ในช่วงปลายของศตวรรษที่ 19, สวนหลายๆที่จัดขึ้นมาในกระท่อมเล็กๆในหมู่บ้าน เพื่อใช้เป็นอาหารและสมุนไพร รวมถึงดอกไม้ต่างๆที่ปลูกเพื่อประดับให้ความสวยงาม เฮเลน ลีช วิเคราะห์ถึงความเป็นมาของสวนกระท่อมที่มีเสน่ห์นี้, มองลึกลงไปตั้งแต่รูปแบบของสวนจนถึงความเป็นมา, รวมถึงการปลูกสวนครัว และสวนสมุนไพร เธอสรุปว่า ในศตวรรษที่ 19 ขาดแคลนคนงานจำนวนมาก รวมถึงมีการพยายามปลูกพืชที่สามารถทนต่อความหนาวเย็นของหน้าแล้งได้, ในงานเขียนของ จอห์น คลอเดียส ลูดอน พบว่า ลูดอนได้ร่วมออกแบบสวนขนาดใหญ่ที่ เกรท ทิว, อ็อกฟอร์ดไชร์, ที่ซึ่งคนงานในฟาร์มได้สร้างกระท่อมและสวนขนาดเล็กในพื้นที่ขึ้นมา—ประมาณเอเคอร์เดียวเท่านั้น—พวกเขาสามารถปลูกพืชไว้ทาน ทั้งยังเลี้ยงหมูและไก่ด้วย
สวน โยแมน คอทเทจเจอร์ มีการเลี้ยงผึ้งและทำปศุสัตว์ เลี้ยงหมูและสร้างคอกหมูไว้ด้วย ซึ่งดูเข้ากันได้เป็นอย่างดี ในยุคกลางไม่ค่อยนิยมชมดอกไม้กันเท่าไหร่นัก พวกเขาสนใจเลี้ยงสัตว์เพื่อเอาเนื้อเป็นอาหารมากกว่า, สมุนไพรก็ปลูกเพื่อใช้ประโยชน์ทำยา หรือนำไปปรุงอาหาร มากกว่าปลูกเพื่อความสวยงามเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ในยุคของเอลิซาเบ็ท เริ่มมีความมั่งคั่งมากขึ้น ทำให้มีพื้นที่เหลือไว้ปลูกดอกไม้ประดับมากขึ้น มีการปลูกไวโอเล็ตมากมายกระจายในสวน (สวยงาม กลิ่นหอม และช่วยป้องกันไม่ให้มีตัวหนอนในสวนด้วย); คาเลนดูลาส และ พริมโรส ก็เป็นที่นิยมเช่นกัน นำไปทำอาหารรสชาติดีมาก นอกจากนั้นยังมี สวีต วิลเลี่ยม และ ฮอลลี่ฮ็อคส์ ที่ปลูกเพื่อประดับให้ความสวยงามเท่านั้น
ประวัติ > สวนและการพัฒนา

การออกแบบที่ "ดูเป็นธรรมชาติ" เป็นที่รู้จักโดยทั่ว อเล็กซานเดอร์ โป๊ป เป็นคนแรกๆที่เสนอแนวคิดเรื่องสวนง่ายๆไม่จัดตามแปลน, ในปี 1713 เขาเขียนบทความเกี่ยวกับสวน "ธรรมชาติเรียบง่ายที่ไม่ปรุงแต่ง" ในศตวรรษที่ 18 นักเขียนอย่าง โจเซฟ แอดดิซัน และ ลอร์ด ชาฟทีสบิวรี ก็เห็นด้วยกับรูปแบบสวนสไตล์นี้ พัฒนาการของสวนกระท่อมในแต่ละยุคสามารถหาอ่านได้จาก เดอะ ค็อทเทจ การ์เด้นเนอร์ - คนจัดสวนกระท่อม (1848–61), เรียบเรียงโดย จอร์จ วิลเลียม จอห์นสัน, เรื่อง "ฟลอริส ฟลาวเวอร์ - ดอกไม้ในร้านขายดอกไม้", กล่าวถึง คาร์เนชั่น และ ออริคูลัส ซึ่งนิยมปลูกกันอย่างมาก นับว่าเป็นงานอดิเรกของคนชั้นแรงงาน
วิลเลียม โรบินสัน และ เกอร์ทรูด เจคกิล ร่วมแพร่แนวคิดสวนประเภทนี้ออกไปผ่านหนังสือหลายเล่ม และหลายๆบทความในแมกกาซีน เดอะ ไวลด์ การ์เด้น ของโรบินสัน ตีพิมพ์ในปี 1870, เป็นการตีพิมพ์ครั้งแรก เรื่อง "ดอกไม้ป่าในสวนอังกฤษ", ซึ่งเคยโดนตัดออกไปเมื่อคราวตีพิมพ์ครั้งก่อน ในเรื่อง สวนดอกไม้อังกฤษ, ภาพประกอบไปด้วย สวนกระท่อมต่างๆ จาก โซเมอร์เซ็ท, เค้นท์ และ เซอร์รี่ , "สิ่งหนึ่งที่ได้จากสวนเล็กๆนี้คือ มันเป็นสวนที่น่ารักมาก สิ่งเล็กๆน้อยๆในสวนมีผลต่อผู้ที่พบเห็นได้" ตั้งแต่ช่วงปี 1890 เพื่อนสนิทของเขา เจคกิล ได้ปรับแปลนออกแบบสวนที่จัดในบ้านหลังใหญ่ๆแถบชนบทให้ดูมีหลักการมากขึ้น ภาพ สีสันในสวนดอกไม้ (1908) ของเธอยังมีการตีพิมพ์มาจนถึงทุกวันนี้
โรบินสันและเจคกิล เป็นส่วนหนึ่งของกระแสการเคลื่อนไหวทางศิลปหัตถกรรม, กระแสนี้แพร่ไปทั้งในศิลปะ, สถาปัตยกรรม, และหัตถกรรม ในช่วงปลายของศตวรรษที่ 19  มีการสนับสนุน วาดภาพเขียนแนวง่ายๆไม่มีลายเส้นตายตัว ซึ่งเป็นผลมาจากอิทธิพลของสวนกระท่อมอังกฤษที่ดูโรแมนติก งานแสดงศิลปหัตถกรรมในปี 1888 เริ่มมีกระแสเกี่ยวกับแนวคิดของสไตล์การจัดสวนชนบทที่ดูเป็นธรรมชาติ งานการออกแบบสวนของโรบินสันและเจคกิลมักจะเกี่ยวข้องกับบ้านสไตล์ชนบท ทั้งสองคนได้รับอิทธิพลมาจาก วิลเลี่ยม มอริส, หนึ่งในผู้นำกระแสการเคลื่อนไหวทางศิลปะหัตถกรรม—โรบินสันอ้างอิงคำวิจารณ์ของมอรริสในเรื่องของ แปลงดอกไม้ในสวน; เจคกิลเห็นพ้องกับแนวคิดของมอริสและได้วาดลายสวนดอกไม้ตามที่เธอออกแบบ เมื่อมอริสสร้างบ้านสีแดงในเค้นท์, นับเป็นการจุดประกายความคิดแนวใหม่ในทางสถาปัตยกรรมและการจัดสวน—สวนแบบ"โบราณ" กลายมาเป็นกระแสท่ามกลางชาวอังกฤษชนชั้นกลาง, และความงามของสวนกระท่อมนี้ก็เริ่มแพร่ไปในอเมริกา