stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเยอรมนีตะวันออก
แหล่งข้อมูลอื่น

Border Museum at Schifflersgrund[ลิงก์เสีย]
DDR Museum Berlin – Culture of GDR
AHF – Nationale Volksarmee : NVA
That was the GDR (in German) ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 8 เมษายน 2010)
East German Propaganda, Calvin University
"Scenes from Behind the Wall: Images of East Germany 1989/90" Exhibit Collection C0235, Special Collections Research Center, George Mason University Libraries.
Geschichte des ostdeutschen Designs – history of east German design (ในภาษาเยอรมัน)
East Berlin, past and present ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 28 กันยายน 2007)
Pictures of the GDR 1949–1973
RFE/RL East German Subject Files, Blinken Open Society Archives, Budapest
Stamps Catalog of the German Democratic Republic ที่ archive.today (เก็บถาวร 2 มกราคม 2013)
East German anthem with English and German lyrics
Map – Europe 1949: NATO and the Two Germanys (omniatlas.com)
Mauerkarte – Detailed interactive map of the border between East and West Germany
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  โครเอเชีย  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef 
ภาพตำรวจเยอรมนีตะวันออกยืนคุมสถานการณ์บริเวณประตูบรานเดนบวร์กก่อนการเปิดประตูในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1989 (พ.ศ. 2532)
ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจ

ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจ เป็นปรัชญาทางสังคมและเศรษฐกิจซึ่งเสนอให้เปลี่ยนอำนาจวินิจฉัยสั่งการจากผู้จัดการบริษัทและผู้ถือหุ้นบริษัทมาเป็นกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียสาธารณะในวงกว้างซึ่งประกอบด้วยคนงาน ลูกค้า ผู้ผลิตวัตถุดิบ ย่านที่อยู่อาศัยและสาธารณะในวงกว้าง ไม่มีบทนิยามหรือแนวเข้าสู่การศึกษาเดียวที่ครอบคลุมประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจ แต่ผู้สนับสนุนส่วนใหญ่อ้างว่าความสัมพันธ์ของทรัพย์สินสมัยใหม่ผลักภาระต้นทุน ทำให้ความกินอยู่ดีทั่วไปมีความสำคัญน้อยกว่ากำไรเอกชนและปฏิเสธองค์การทางการเมืองไม่ให้มีสิทธิ์มีเสียงในการตัดสินใจนโยบายเศรษฐกิจ นอกเหนือจากข้อกังวลทางศีลธรรมเหล่นี้ ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจยังมีข้ออ้างในการปฏิบัติ เช่น ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจชดเชยช่องว่างอุปทานยังผลในตัวของทุนนิยม
ผู้สนับสนุนประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจโดยทั่วไปให้เหตุผล่าวทุนนิยมสมัยใหม่ส่งผลให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจเป็นคาบ โดยทำให้เกิดการขาดอุปทานยังผลเพราะสังคมมีรายได้ไม่เพียงพอในการซื้อผลผลิตออกของทุนนิยม การผูกขาดของบริษัทซึ่งทรัพยากรสาธารณะตรงแบบทำให้เกิดความขาดแคลนจากฝีมือมนุษย์ ส่งผลให้เกิดความขาดสมดุลทางสังคมและเศรษฐกิจซึ่งจำกัดคนงานไม่ให้เข้าถึงโอกาสทางเศรษฐกิจและลดอำนาจซื้อของผู้บริโภค ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจนั้นมีการเสนอเป็นส่วนหนึ่งของอุดมการณ์ทางสังคมและเศรษฐกิจที่ใหญ่กว่า เป็นทฤษฎีเดี่ยว ๆ และเป็นแบบหนึ่งของวาระการปฏิรูป ตัวอย่างเช่น มีการเสนอเป็นวิธีหนึ่งในการได้มาซึ่งสิทธิทางเศรษฐกิจอย่างสมบูรณ์ รวมทั้งเปิดเส้นทางสู่สิทธิทางการเมืองอย่างสมบูรณ์ มีการเสนอทฤษฎีประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจแบบตลาดและแบบไม่ใช่ตลาด ในฐานะวาระการปฏิรูป ทฤษฎีที่สนับสนุนและตัวอย่างโลกจริงมีตั้งแต่การกระจายอำนาจและการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจให้แก่สหกรณ์แบบประชาธิปไตย การธนาคารสาธารณะ การค้าโดยชอบธรรมและการผลิตอาหารและเงินตราแบบขึ้นกับภูมิภาค
บทอ่านเพิ่มเติม

Alperovitz, Gar (2011). America Beyond Capitalism: Reclaiming Our Wealth, Our Liberty, and Our Democracy. Democracy Collaborative Press. ISBN 978-0-471-66730-8.
Cole, G. D. H. (1917). Self-Government in Industry. G. Bell.
Cole, G. D. H. (1920). Guild Socialism Restated.
Cook, Richard C. (2008). We Hold These Truths: The Hope of Monetary Reform. Aurora, CO: Tendril Press. ISBN 978-0-9802190-1-2.
De Magalhães, L. M., & Ferrero, L. (2010). Political parties and the tax level in the American states: two regression discontinuity designs (No. 10/614). Department of Economics, University of Bristol, UK.
Douglas, C. H. (1920). Economic Democracy. Bloomfield Books. ISBN 0-904656-06-3.
Feldman, Jonathan (2001). "Towards the Post-University: Centers of Higher Learning and Creative Spaces as Economic Development and Social Change Agents". Economic and Industrial Democracy. 22 (1): 99–142. doi:10.1177/0143831X01221005.
Fotopoulos, Takis (October 2008). "The myths about the economic crisis, the reformist left and economic democracy". The International Journal of Inclusive Democracy. 4 (4).
MacLeod, Greg (1999). From Mondragon To America: Experiments In Community Economic Development. ISBN 0920336531.
Malleson, Tom (2014). After Occupy: Economic Democracy for the 21st Century. ISBN 978-0199330102.
Marx, Karl (2004). Das Kapital. Voltmedia GmbH. ISBN 3-937229-34-5.
Patemen, Carole (1970). Participation and Democratic Theory. Cambridge University Press. ISBN 0-521-29004-X.
Polanyi, Karl (1944). The Great Transformation. Boston: Beacon Press. OCLC 173165.
Restakis, John (2010). Humanizing the Economy: Co-operatives in the Age of Capital. ISBN 978-0865716513.
Smith, J. W. (2006). Economic Democracy A Grand Strategy for World Peace and Prosperity. ISBN 1-933567-02-3.
Winters, Tom (2018). The Cooperative State: The Case for Employee Ownership on a National Scale. ISBN 978-1726628839.
Wolff, Richard D. (2012). Democracy at Work: A Cure for Capitalism. Haymarket Books. ISBN 978-1608462476.
ป้อมปืนนาวาโรน

| ป้อมปืนนาวาโรน |
| --- | --- |

กำกับ: เจ. ลี ทอมสัน
เขียนบท: แอลิสแตร์ แมกลีน (นิยาย) คาร์ล โฟร์แมน (บทภาพยนตร์)
อำนวยการสร้าง: คาร์ล โฟร์แมน
นักแสดงนำ: เกรกอรี เป็ก เดวิด นิเวน แอนโทนี ควินน์ แอนโทนี เควย์ล สแตนลีย์ เบเกอร์
กำกับภาพ: ออสวอลด์ มอร์ริส
ตัดต่อ: แอลัน ออสบิสตัน
ดนตรีประกอบ: ดิมิทริ ทอมกิน
ผู้จัดจำหน่าย: Columbia Pictures
วันฉาย: 22 มิถุนายน 1961
ความยาว: 158 นาที
ภาษา: อังกฤษ เยอรมัน กรีก
ทุนสร้าง: $6,000,000 (est)
ต่อจากนี้: Force 10 from Navarone (1978)
ป้อมปืนนาวาโรน (อังกฤษ: The Guns of Navarone) เป็นภาพยนตร์สงครามที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1961 สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของแอลิสแตร์ แมกลีน นักเขียนชาวสกอตแลนด์ อดีตทหารเรือในสงครามโลกครั้งที่สอง  มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์สมมุติในยุทธการโดเดคานีส ในปี ค.ศ. 1943 เมื่อทหารสัมพันธมิตรพยายามบุกเข้ายึดหมู่เกาะโดเดคานีสกลางทะเลอีเจียนของกรีซ ที่ตกอยู่ใต้การยึดครองของนาซีเยอรมัน  แต่ไม่สามารถรุกคืบหน้าไปได้ เนื่องจากถูกระดมยิงจากป้อมปืนที่ตั้งอยู่บนยอดเขานาวาโรน  ประกอบกับมีข่าวว่าทัพนาซีจะยกพลบุกที่มั่นของสัมพันธมิตร  ฝ่ายสัมพันธมิตรจึงชิงส่งจารชนเข้าแทรกซึม และทำลายป้อมปืนลงเสียก่อน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้ เป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดในปี 1961 ด้วยยอดรายได้ 18 ล้านเหรียญ  ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 7 รางวัลออสการ์  และได้รับรางวัลออสการ์สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม  นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
จากความสำเร็จของภาพยนตร์ ทำให้แอลิสแตร์ แมกลีนเขียนนวนิยายภาคต่อ ชื่อ Force 10 from Navarone ในปี 1968 และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี 1978 นำแสดงโดยโรเบิร์ต ชอว์, เอดเวิร์ด ฟ็อกซ์, บาร์บารา บาก และแฮริสัน ฟอร์ด  ภาพยนตร์ภาคต่อประสบความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง ทั้งรายได้และคำวิจารณ์
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  ภูเขานาวาโรนนี้ไม่มีอยู่จริง  สันนิษฐานว่าผู้แต่งนำมาจากชื่ออ่าวนาวานิโร ในทะเลอีเจียน
↑  Steinberg, Cobbett (1980). Film Facts. New York: Facts on File, Inc. p. 24. ISBN 0-87196-313-2.
↑  http://www.imdb.com/title/tt0054953/awards
แหล่งข้อมูลอื่น

The Guns of Navarone ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ป้อมปืนนาวาโรน หนามแหลมมีพิษที่ยอกอกอังกฤษ
เจ้าชายอากินาริ

เจ้าชายอากินาริ (ญี่ปุ่น: 昭登親王; 1541 – 23 พฤษภาคม 1578) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสในอดีต จักรพรรดิคาซัง หรือ นีวกากุ จักรพรรดิองค์ที่ 64 ที่ประสูติแต่ ไทระ โนะ เฮชิ ซึ่งพระองค์ประสูติหลังจากที่พระราชบิดาสละราชบัลลังก์แล้ว
ฮัคกี ไอเคิลมานน์

ฮัคกี ไอเคิลมานน์ (เยอรมัน: Hucky Eichelmann; เกิด มีนาคม 1956) เป็นนักกีตาร์คลาสสิกระดับโลกชาวเยอรมัน ที่ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในเอเชีย โดยเฉพาะในประเทศไทย ซึ่งชื่อของเขากลายเป็น "สัญลักษณ์ของกีตาร์คลาสสิก"
การศึกษา

ปริญญาโทที่ State Academy of Music and Dramatic Arts, เมืองชตุทการ์ท ประเทศเยอรมนี
ประวัติ

ไอเคิลมานน์มาจากซูลซ์บวร์ก ในมาร์กเกรฟเลอร์แลนด์ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี เขาอาศัยอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่ปี 1979 ซึ่งการบันทึกเสียงเพลงพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ของเขาทำให้กีตาร์คลาสสิกกลายเป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยม
แม้จะสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านดนตรีคลาสสิก แต่ไอเคิลมานน์ก็ได้พัฒนาดนตรีที่หลากหลายของเขาเองโดยเชื่อมโยงวัฒนธรรมของตะวันออกและตะวันตก ตลอดจนดนตรีคลาสสิกกับเพลงพื้นบ้านและเพลงยอดนิยม
การทำงานร่วมกัน

ฮัคกีเล่นดนตรีร่วมกับรวี ศังกร (บิดาของนอราห์ โจนส์), ริชาร์ด ฮาร์วีย์ (ผู้ประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์มหากาพย์เรื่องสุริโยไทและตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และคืนบาป พรหมพิราม), นีน่า คอร์ติ และ Carlos Bonell และนักกีตาร์ชื่อดังมากมาย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แก๊งค้ายากาลิ

| --- | --- |
ก่อตั้งขึ้นเมื่อ: กาลิ จังหวัดบาเยเดลเกากา โคลอมเบีย
ปีที่มีการเคลื่อนไหว: คริสต์ทศวรรษ 1970 – ค.ศ. 1996
อาณาเขต: อเมริกาใต้, อเมริกากลาง, ไมแอมี, นครนิวยอร์ก, สเปน
เชื้อชาติ: โคลอมเบีย
ผู้นำ:   ฮิลเบร์โต โรดริเกซ โอเรฮูเอลา  มิเกล โรดริเกซ โอเรฮูเอลา  โฮเซ ซานตากรุซ ลอนดอญโญ  เอลเมร์ เอร์เรรา บุยตราโก 
กิจกรรมทางอาญา: ค้ายาเสพติด, การติดสินบน, การฟอกเงิน, การขู่เข็ญ
ฝ่ายพันธมิตร: แก๊งค้ายากวาดาลาฮารา (ล่มสลาย)  แก๊งค้ายาฆัวเรซ แก๊งค้ายาอ่าว แก๊งค้ายานอร์เตเดลบาเย (ต่อมากลายเป็นคู่แข่ง) โลสเปเปส (ล่มสลาย) มูเอร์เตอาเซกูเอสตราโดเรส (ล่มสลาย)
คู่ปรับ: แก๊งค้ายาเมเดยิน (ล่มสลาย) แก๊งค้ายานอร์เตเดลบาเย (ล่มสลาย)
แก๊งค้ายากาลิ (สเปน: Cartel de Cali) เป็นแก๊งค้ายาเสพติดที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศโคลอมเบีย บริเวณรอบเมืองกาลิและจังหวัดบาเยเดลเกากา ผู้ก่อตั้งคือสองพี่น้องฮิลเบร์โต โรดริเกซ โอเรฮูเอลา และมิเกล โรดริเกซ โอเรฮูเอลา และโฮเซ ซานตากรุซ ลอนดอญโญ พวกเขาแยกตัวออกจากปาโบล เอสโกบาร์ และแก๊งค้ายาเมเดยินของเขาในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 เมือเอลเมร์ "ปาโช" เอร์เรรา ได้เข้าร่วมกลุ่มผู้นำสี่คนที่จะบริหารแก๊งกาลิในเวลาต่อมา
ในช่วงจุดสูงสุดของอำนาจของแก๊งกาลิระหว่าง ค.ศ. 1993–1995 มีการอ้างว่าแก๊งนี้มีอำนาจควบคุมกว่าร้อยละ 80 ของตลาดโคเคนโลก และมีการกล่าวว่าแก๊งนี้มีส่วนรับผิดชอบโดยตรงต่อการเติบโตของตลาดโคเคนในยุโรป โดยควบคุมร้อยละ 80 ของตลาดแห่งนั้นเช่นกัน เมื่อถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 อาณาจักรค้ายาเสพติดระหว่างประเทศของแก๊งกาลินั้นเป็นองค์กรอาชญากรรมที่ทำรายได้ถึง 7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี
ปาล์มเคราฤๅษี

ระวังสับสนกับ เคราฤษี
| ปาล์มเคราฤๅษี |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Arecales
วงศ์:: Arecaceae
สกุล:: Coccothrinax
สปีชีส์:: C.  crinita
ชื่อทวินาม
Coccothrinax crinita (Griseb. & H.Wendl. ex C.H.Wright) Becc.

ปาล์มเคราฤๅษี (อังกฤษ: old man palm; ชื่อวิทยาศาสตร์: Coccothrinax crinita) เป็นปาล์มเฉพาะถิ่นที่พบในประเทศคิวบา ลักษณะเป็นปาล์มต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 10 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10-15 เซนติเมตร มีเส้นใยสีน้ำตาลคลุมลำต้น ใบรูปพัดขอบใบจักเว้าลึก แผ่นใบกลม ช่อดอกสมบูรณ์เพศ ยาว 70-80 เซนติเมตร ออกระหว่างกาบใบ ผลกลมขนาด 2 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีม่วง
ปาล์มเคราฤๅษีมี 2 ชนิดย่อยที่ได้รับการยอมรับคือ Coccothrinax crinita subsp. brevicrinis และ Coccothrinax crinita subsp. crinita.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปาล์มเคราฤๅษี
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Coccothrinax crinita ที่วิกิสปีชีส์
Coccothrinax crinita - Palmpedia - Palm Grower's Guide
วิตามินซี

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
ชื่ออื่น: l-ascorbic acid, กรดแอสคอร์บิก, แอสคอร์เบต
AHFS/Drugs.com: Monograph
MedlinePlus: a682583
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  A (ขนาดจนถึงระดับ RDA),  C (ขนาดเหนือระดับ RDA) 
ช่องทางการรับยา: ทางปาก ฉีดที่กล้ามเนื้อ ให้ทางเส้นเลือด ฉีดใต้ผิวหนัง
รหัส ATC: A11G (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  ซื้อเองได้ (ทางปาก), ใบสั่งแพทย์ (เมื่อฉีด) 
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: รวดเร็วและสมบูรณ์
การจับกับโปรตีน: น้อยมาก
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: ต่าง ๆ ขึ้นอยู่กับความเข้มข้นในเลือด
การขับออก: ไต
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC l-threo-Hex-2-enono-1,4-lactone หรือ (R)-3,4-Dihydroxy-5-((S)-1,2-dihydroxyethyl)furan-2(5H)-one 
เลขทะเบียน CAS: 50-81-7 Y
PubChem CID: 54670067
IUPHAR/BPS: 4781
DrugBank: DB00126 Y
ChemSpider: 10189562 Y
UNII: PQ6CK8PD0R
KEGG: D00018 Y
ChEBI: CHEBI:29073 Y
ChEMBL: CHEMBL196 Y
NIAID ChemDB: 002072
E number: E300 (antioxidants, ...)
ECHA InfoCard: 100.000.061 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C6H8O6
มวลต่อโมล: 176.12 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
ความหนาแน่น: 1.694 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 190–192 องศาเซลเซียส (374–378 องศาฟาเรนไฮต์) (บางส่วนจะสลายไป)
จุดเดือด: 553 องศาเซลเซียส (1,027 องศาฟาเรนไฮต์)
 SMILES OC[C@H](O)[C@H]1OC(=O)C(O)=C1O 
 InChI InChI=1S/C6H8O6/c7-1-2(8)5-3(9)4(10)6(11)12-5/h2,5,7-10H,1H2/t2-,5+/m0/s1 Y Key:CIWBSHSKHKDKBQ-JLAZNSOCSA-N Y 
  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
วิตามินซี หรือ กรดแอสคอร์บิก หรือ กรดแอล-แอสคอร์บิก (l-ascorbic acid) หรือ แอสคอร์เบต (ascorbate เป็นแอนไอออน [anion] ของกรดแอสคอร์บิก) เป็นวิตามินที่พบในอาหารและอาหารเสริมต่าง ๆ
ใช้ป้องกันและรักษาโรคลักปิดลักเปิด
เป็นสารอาหารจำเป็นที่ใช้ซ่อมแซมเนื้อเยื่อและผลิตสารสื่อประสาทบางอย่างโดยอาศัยเอนไซม์
จำเป็นในการทำงานของเอนไซม์หลายอย่างและสำคัญต่อการทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน
และยังเป็นสารต้านอนุมูลอิสระด้วย 
เป็นสารอาหารจำเป็นสำหรับมนุษย์และสัตว์อื่นบางชนิด เป็นวิตามินที่ละลายน้ำได้
แอสคอร์เบตจำเป็นในเมแทบอลิซึมของสัตว์และพืชทุกชนิด สิ่งมีชีวิตแทบทุกชนิดสามารถสังเคราะห์ได้ ที่สังเคราะห์ไม่ได้ต้องได้จากอาหาร
หลักฐานจนถึงปี 2016 ไม่สนับสนุนให้ใช้ป้องกันโรคหวัดธรรมดา
แต่มีหลักฐานว่าการใช้เป็นประจำทำให้หายหวัดเร็วขึ้น
ไม่ชัดเจนว่าการกินเป็นอาหารเสริมมีผลต่อความเสี่ยงโรคมะเร็ง โรคระบบหัวใจหลอดเลือด และภาวะสมองเสื่อม
อาจใช้กินหรือฉีด
วิตามินซีโดยมากมีผลข้างเคียงน้อย
แต่ถ้ากินมากอาจทำให้ไม่สบายท้อง ปวดท้อง รบกวนการนอน และทำให้หน้าแดง
ขนาดปกติปลอดภัยเมื่อตั้งครรภ์
แพทยศาสตรบัณฑิตยสถานแห่งชาติสหรัฐ (NAM) แนะนำไม่ให้กินเป็นปริมาณมาก ๆ
วิตามินซีค้นพบในปี 1912 แล้วแยกต่างหากในปี 1928 เป็นวิตามินชนิดแรกที่ผลิตโดยสังเคราะห์ทางเคมีในปี 1933
มันอยู่ในรายการยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลก เพราะเป็นยาที่มีประสิทธิภาพดีสุดและปลอดภัยซึ่งจำเป็นในระบบสาธารณสุข
เป็นยาสามัญที่ไม่แพงและซื้อได้เอง
ในปี 1937 นักเคมีชาวฮังการีอัลเบิร์ต เซนต์จอจี (Albert Szent-Györgyi) ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ และนักเคมีชาวอังกฤษ (Norman Haworth) ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีส่วนหนึ่งก็เพราะค้นพบวิตามินซี
อาหารที่มีรวมทั้งผลไม้สกุลส้ม กีวี บรอกโคลี กะหล่ำดาว พริกหยวก และสตรอว์เบอร์รี
การเก็บไว้หรือหุงต้มนาน ๆ อาจลดวิตามินซีในอาหาร
กรดแอสคอร์บิกใช้เป็นสารปรุงแต่งอาหารอย่างกว้างขวางเพื่อป้องกันออกซิเดชัน
ชีววิทยา > ความสำคัญ

วิตามินซีเป็นสารอาหารจำเป็นสำหรับสัตว์บางอย่างรวมทั้งมนุษย์
คำว่า วิตามินซี รวมเอาสารประกอบทางเคมีที่ทั่วไปมีโครงสร้างคล้ายกันหลายชนิดที่เรียกว่า vitamer มีฤทธิ์วิตามินซีในร่างกายสัตว์ ซึ่งรวมกรดแอสคอร์บิกและเกลือของมัน
เกลือแอสคอร์เบต ดังเช่น โซเดียมแอสคอร์เบต (sodium ascorbate) และแคลเซียมแอสคอร์เบต (calcium ascorbate) มักใช้ในอาหารเสริม
ซึ่งสลายเป็นแอสคอร์เบตเมื่อย่อย
ทั้งแอสคอร์เบตและกรดแอสคอร์บิกมีอยู่ตามธรรมชาติในร่างกาย เพราะทั้งสองแปลงรูปเป็นกันและกันได้แล้วแต่ความเป็นกรด (pH)
ส่วนรูปแบบโมเลกุลที่ออกซิไดซ์ เช่น กรดดีไฮโดรแอสคอร์บิก (DHA) สามารถเปลี่ยนกลับเป็นกรดแอสคอร์บิกด้วยตัวรีดิวซ์ (reducing agent)
วิตามินซีเป็นโคแฟกเตอร์ในปฏิกิริยาอาศัยเอนไซม์ในสัตว์ (และมนุษย์) ซึ่งอำนวยกิจทางชีววิทยาที่จำเป็นหลายอย่างรวมทั้งการสมานแผล การป้องกันเลือดออกจากหลอดเลือดฝอย และการสังเคราะห์คอลลาเจน
ในมนุษย์ การขาดวิตามินซีทำให้การสังเคราะห์คอลลาเจนบกพร่อง ซึ่งทำให้อาการโรคลักปิดลักเปิดหนักขึ้น
บทบาททางเคมีชีวภาพของวิตามินซีอีกอย่างก็คือเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ (คือเป็นตัวรีดิวซ์) โดยจ่ายอิเล็กตรอนแก่ปฏิกิริยาเคมีทั้งที่อาศัยเอนไซม์และไม่อาศัยเอนไซม์หลายอย่าง
แล้วเปลี่ยนสภาพเป็นแบบออกซิไดซ์ โดยอาจเป็นกรดเซมิดีไฮโดรแอสคอร์บิก (semidehydroascorbic acid) หรือกรดดีไฮโดรแอสคอร์บิก
ซึ่งสามารถรีดีวซ์ให้กลับคืนสภาพเดิมด้วยกลไกอาศัยเอนไซม์โดยใช้กลูตาไธโอนและ NADPH เป็นเมแทบอไลต์
ในพืช วิตามินซีเป็นซับสเตรตสำหรับเอนไซม์แอสคอร์เบตเพอร์ออกซิเดส (ascorbate peroxidase)
เอนไซม์นี้ใช้แอสคอร์เบตเพื่อสลายไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ (H2O2) ที่เป็นพิษให้เป็นน้ำ (H2O)
ชีววิทยา > การขาด

บทความหลัก: โรคลักปิดลักเปิด
โรคลักปิดลักเปิดมีเหตุจากการขาดวิตามินซี เพราะเมื่อไม่มีวิตามิน คอลลาเจนที่ร่างกายผลิตจะไม่เสถียรพอเพื่อใช้งาน
โรคทำให้มีจุดน้ำตาลบนผิวหนัง เหงือกยุ่ย และเลือดออกตามเยื่อเมือก
จุดดังว่าเกิดมากสุดที่ขา คนไข้จะดูซีด ซึมเศร้า และอ่อนล้า
ถ้าเป็นมาก แผลจะไม่ค่อยหาย ฟันร่วง จนถึงเสียชีวิตได้
ร่างกายมนุษย์สามารถเก็บสะสมวิตามินซีเป็นปริมาณจำกัดเท่านั้น
ดังนั้น ก็จะหมดไปถ้าไม่ได้เพิ่ม
แต่การปรากฏอาการของผู้ใหญ่ที่ไม่ขาดวิตามินแล้วทานอาหารที่ไม่มีวิตามินซีเลย อาจกินเวลาตั้งแต่เดือนหนึ่งจนถึงมากกว่า 6 เดือนขึ้นอยู่กับปริมาณวิตามินซีสะสมก่อนหน้านี้
มีงานศึกษาเด่นที่ทดลองก่อโรคในผู้ปฏิเสธไม่ยอมเป็นทหารโดยอ้างมโนธรรมในประเทศอังกฤษช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และในนักโทษรัฐไอโอวา (สหรัฐ) ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 จนถึง 1980
งานศึกษาทั้งสองพบว่า อาการโรคลักปิดลักเปิดต่าง ๆ ที่ปรากฏเพราะทานอาหารที่มีวิตามินซีน้อยมากสามารถแก้ได้ทั้งหมดโดยเสริมวิตามินซีเพียงแค่ 10 มก./วัน
ในงานทดลองเหล่านี้ ไม่มีความแตกต่างทางคลินิกระหว่างชายที่ได้วิตามิน 70 มก./วัน (ซึ่งทำให้มีความเข้มข้นวิตามินในเลือด 0.55 มก./ดล. อันเป็น 1/3 ของระดับอิ่มตัวในเนื้อเยื่อโดยประมาณ) กับชายที่ได้ 10 มก./วัน
นักโทษในงานศึกษาเกิดอาการโรคประมาณ 4 สัปดาห์หลังเริ่มทานอาหารปลอดวิตามินซี เทียบกับงานศึกษาในอังกฤษที่ต้องใช้เวลา 6-8 เดือนโดยน่าจะเป็นเพราะการเร่งให้ทานอาหารเสริมขนาด 70 มก./วันเป็นเวลา 6 สัปดาห์ก่อนให้ทานอาหารขาดวิตามิน
ชายในงานทั้งสองที่ทานอาหารเกือบไร้วิตามิน มีวิตามินซีในเลือดต่ำกว่าที่จะวัดได้อย่างแม่นยำเมื่อเริ่มเกิดอาการโรค ในนักโทษรัฐไอโอวา ได้ประเมิน (โดยวิธี Carbon-14 labeled l-ascorbic acid) ในช่วงปรากฏโรคนี้ว่า มีปริมาณสะสมในร่างกายน้อยกว่า 300 มก. โดยใช้ต่อวันลดลงเหลือเพียงแค่ 2.5 มก.
การใช้

วิตามินซีมีบทบาทที่ชัดเจนในการรักษาโรคลักปิดลักเปิด ซึ่งเกิดเพราะขาดวิตามินซี
นอกเหนือจากนั้น บทบาทของมันในการป้องกันหรือรักษาโรคต่าง ๆ เป็นเรื่องโต้แย้งไม่มีที่สิ้นสุด โดยงานทบทวนวรรณกรรมต่าง ๆ ก็รายงานผลที่ขัดแยังกัน
งานทบทวนแบบคอเคลนปี 2012 รายงานว่า การเสริมอาหารด้วยวิตามินซีไม่มีผลต่ออัตราตายโดยทั้งหมด (overall mortality)
วิตามินอยู่ในรายกายยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลก โดยเป็นยาที่มีประสิทธิภาพและปลอดภัยที่สุดอันจำเป็นในระบบสาธารณสุข
การใช้ > โรคลักปิดลักเปิด

โรคลักปิดลักเปิดเกิดจากการขาดวิตามินซี สามารถป้องกันและรักษาได้ด้วยอาหารที่มีวิตามินซีหรือด้วยอาหารเสริม
โรคใช้เวลาอย่างน้อย 1 เดือนก่อนจะเกิดอาการเมื่อทานอาหารที่ไม่มีหรือมีวิตามินซีน้อย
อาการเบื้องต้นรวมทั้งความละเหี่ยไม่สบายและภาวะง่วงงุน โดยแย่ลงเป็นหายใจไม่เต็มปอด ปวดกระดูก เหงือกเลือดออก ฟกช้ำง่าย แผลหายยาก และในที่สุดเป็นไข้ ชัก และสุดท้าย เสียชีวิต
โรคกลับคืนดีได้จนถึงระยะสุดท้าย ๆ เพราะร่างกายจะผลิตคอลลาเจนแทนที่ที่ไม่ดีเพราะขาดวิตามิน
ยาสามารถใช้กิน ฉีดในกล้ามเนื้อ หรือให้ทางเส้นเลือด
โรคนี้รู้จักกันตั้งแต่สมัยฮิปพอคราทีสช่วงกรีกโบราณแล้ว
ในปี 1747 ศัลยแพทย์ของราชนาวีอังกฤษ คือ เจมส์ ลินด์ ได้ทำงานทดลองมีกลุ่มควบคุมงานต้น ๆ ที่แสดงว่า ผลไม้สกุลส้มป้องกันโรคนี้ได้ และเริ่มจากปี 1796 ราชนาวีอังกฤษก็แจกน้ำเลมอนแก่กะลาสีทุกคน
การใช้ > การติดเชื้อ

ผลของวิตามินซีต่อโรคหวัดธรรมดาได้ทำการวิจัยอย่างกว้างขวาง
งานทดลองทางคลินิกมีกลุ่มควบคุมงานแรกสุดดูเหมือนจะทำในปี 1945
ต่อจากนั้น ก็มีงานวิจัยต่อ ๆ มา แต่ความสนใจทั้งทางวิชาการและจากสาธารณชนได้เพิ่มขึ้นเมื่อไลนัส พอลิง ผู้ได้รับทั้งรางวัลโนเบลสาขาเคมี (1954) และรางวัลโนเบลสันติภาพ (1962) ได้เริ่มตีพิมพ์ผลงานวิจัยในเรื่องนี้ และเขียนหนังสือปี 1970 คือ "Vitamin C and the Common Cold" (วิตามินซีกับโรคหวัดธรรมดา)
ต่อมาจึงเขียนหนังสือที่อัปเดตและขยายความอีกเล่มปี 1976 คือ "Vitamin C, the Common Cold and the Flu" (วิตามินซี โรคหวัดธรรมดา และไข้หวัดใหญ่)
งานวิจัยเรื่องวิตามินซีกับไข้หวัดธรรมดาแบ่งออกเป็นผลในการป้องกัน ผลต่อระยะเวลาที่เป็น และผลต่อความรุนแรงของโรค
งานทบทวนแบบคอเคลนปี 2013 ซึ่งตรวจดูงานวิจัยต่าง ๆ ที่ทดลองใช้วิตามินอย่างน้อย 200 มก./วัน สรุปว่า วิตามินซีที่กินเป็นประจำไม่มีประสิทธิภาพป้องกันไข้หวัดธรรมดา
แม้กิน 1,000 มก./วัน ก็ไม่ได้ผล
แต่การกินวิตามินซีเป็นประจำลดระยะการเป็นหวัด 8% ในผู้ใหญ่ และ 14% ในเด็ก โดยลดความรุนแรงของไข้ด้วย
ข้อมูลงานทดลองเซตย่อยระบุว่า ช่วยลดอุบัติการณ์ของไข้หวัดธรรมดาครึ่งหนึ่งในนักวิ่งมาราธอน ในผู้เล่นสกี และในทหารที่ทำการในที่หนาวมาก (subarctic)
ข้อมูลงานทดลองเซตย่อยอีกเซ็ตหนึ่งตรวจดูการใช้รักษา คือจะไม่เริ่มกินวิตามินซีจนกระทั่งรู้สึกเป็นไข้
แล้วพบว่าวิตามินซีไม่มีผลต่อระยะเวลาหรือความรุนแรงของโรค
เทียบกับงานทบทวนปี 2009 ที่สรุปว่า วิตามินซีไม่ป้องกันโรคหวัด ลดระยะเวลาที่เป็น แต่ไม่ลดความรุนแรง
นักวิจัยของงานปี 2013 สรุปว่า "...เพราะวิตามินซีมีผลที่สม่ำเสมอต่อระยะเวลาและความรุนแรงของไข้หวัดในงานศึกษาที่ให้กินเป็นอาหารเสริมเป็นประจำ เพราะราคาถูกและปลอดภัย มันอาจคุ้มค่าสำหรับคนไข้โรคหวัดธรรมดาเพื่อทดลองเป็นส่วนบุคคลว่า การใช้วิตามินซีเพื่อรักษามีประโยชน์กับตนหรือไม่"
วิตามินซีกระจายเข้าไปในเซลล์ภูมิคุ้มกันในระดับความเข้มข้นสูงได้ดี ช่วยงานต้านจุลชีพของร่างกาย ช่วยเซลล์ภูมิคุ้มกัน (คือ natural killer cell หรือ NK cell ซึ่งเป็นลิมโฟไซต์ชนิดหนึ่ง) ให้ทำงานได้ดีขึ้น ช่วยเพิ่มจำนวนลิมโฟไซต์ และใช้หมดเร็วมากเมื่อติดเชื้อ ซึ่งแสดงว่ามีบทบาทสำคัญในการควบคุมระบบภูมิคุ้มกัน
สำนักงานความปลอดภัยอาหารยุโรป (EFSA) พบว่า มีความสัมพันธ์โดยเป็นเหตุผลระหว่างการกินวิตามินซีในอาหาร กับการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันที่ปกติในผู้ใหญ่และเด็กอายุน้อยกว่า 3 ขวบ
การใช้ > มะเร็ง

มีแนวทางการศึกษาสองอย่างว่า วิตามินซีมีผลต่อมะเร็งหรือไม่
อย่างแรกคือ ถ้าได้จากอาหารในพิสัยปกติโดยไม่ทานอาหารเสริมเพิ่ม ผู้ที่กินวิตามินซีมากกว่าเสี่ยงเกิดมะเร็งน้อยกว่าหรือไม่ ถ้ามีน้อยกว่า การกินเป็นอาหารเสริมมีประโยชน์เหมือนกันหรือไม่
อย่างที่สองคือ สำหรับคนไข้ที่ได้วินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง การให้กรดแอสคอร์บิกปริมาณมากทางเส้นเลือดเพื่อรักษามะเร็งช่วยลดผลไม่พึงประสงค์ของการรักษาวิธีอื่น ๆ และดังนั้น จึงช่วยให้รอดชีวิตได้นานขึ้นหรือเพิ่มคุณภาพชีวิตหรือไม่
งานทบทวนแบบคอเคลนปี 2013 ไม่พบหลักฐานว่าการกินเป็นอาหารเสริมลดความเสี่ยงมะเร็งปอดสำหรับคนสุขภาพดีหรือคนเสี่ยงสูงเพราะสูบยา (มีบุหรี่เป็นต้น) หรือเพราะได้รับแร่ใยหิน
งานวิเคราะห์อภิมานที่สองปี 2011 ไม่พบผลต่อความเสี่ยงมะเร็งต่อมลูกหมาก
มีงานวิเคราะห์อภิมานสองงาน (2011, 2013) ที่ประเมินผลของการกินวิตามินซีเป็นอาหารเสริมต่อความเสี่ยงมะเร็งลำไส้ใหญ่
งานหนึ่งพบความสัมพันธ์อย่างอ่อน ๆ ระหว่างการกินวิตามินซีกับความเสี่ยงที่ลดลง อีกงานหนึ่งไม่พบ
งานวิเคราะห์อภิมานปี 2011 อีกงานหนึ่งไม่พบหลักฐานว่า การกินวิตามินซีเป็นอาหารเสริมช่วยป้องกันมะเร็งเต้านม
แต่งานปี 2014 สรุปว่า วิตามินซีสัมพันธ์กับการรอดชีวิตได้นานขึ้นสำหรับคนไข้ที่วินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านม
"การให้วิตามินซีทางเส้นเลือดเป็นการรักษามะเร็งแบบประกอบอย่างหนึ่งที่มีข้อโต้แย้ง และใช้อย่างกว้างขวางในการรักษาเนื้องอกและมะเร็งแบบธรรมชาติ (naturopathic oncology) และแบบบูรณาการ (integrative oncology)" โดยเป็นส่วนของการแพทย์ทางเลือก (เช่น orthomolecular medicine เป็นต้น)
ถ้าใช้กิน ประสิทธิภาพการดูดซึมจะลดลงเมื่อปริมาณสูงขึ้น
แต่การให้ทางเส้นเลือดไม่มีปัญหานี้
ทำให้สามารถได้ความเข้มข้นในเลือดถึง 5-10 mmol/L ซึ่งมากกว่าที่ได้ทางปากคือ 0.2 mmol/L อย่างมาก
ทฤษฏีต่าง ๆ ที่เสนอกลไกการทำงานขัดแย้งกันเอง
เอกสารหนึ่งแสดงว่า ความเข้มข้นของกรดแอสคอร์บิกในเนื้อเยื่อสูงมีฤทธิ์เป็น pro-oxidant คือก่อไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ (H2O2) ที่ฆ่าเซลล์เนื้องอก
pro-oxidant เป็นสารเคมีที่ก่อ oxidative stress โดยก่อกลุ่มออกซิเจนที่ไวปฏิกิริยา (reactive oxygen species) หรือโดยยับยั้งระบบต้านอนุมูลอิสระ
oxidative stress ที่เกิดสามารถทำลายเซลล์และเนื้อเยื่อ
แต่เอกสารเดียวกันก็อ้างด้วยว่า กรดแอสคอร์บิกมีฤทธิ์เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ดังนั้นจึงลดผลที่ไม่พึงประสงค์ของเคมีบำบัดและการฉายแสง สรุปคือเอกสารเดียวกันเสนอกลไกการทำงานเป็น 2 ทฤษฎีที่ขัดแย้งกันเอง
แม้งานวิจัยก็ยังดำเนินต่อไปในเรื่องเหล่านี้ แต่งานทบทวนปี 2014 ได้สรุปว่า "ในปัจจุบัน การให้วิตามินซีทางเส้นเลือดในปริมาณมาก [โดยเป็นยาต้านมะเร็ง] ไม่อาจแนะนำให้ใช้นอกการทดลองทางคลินิกได้"
งานทบทวนปี 2015 ได้เสริมว่า "ไม่มีหลักฐานคุณภาพดีที่แสดงนัยว่า การให้แอสคอร์เบตเป็นอาหารเสริมในคนไข้มะเร็งเพิ่มผลต้านมะเร็งของเคมีบำบัดหรือลดความเป็นพิษของมัน
หลักฐานเกี่ยวกับผลต้านเนื้องอกของแอสคอร์เบตจำกัดอยู่กับรายงานผู้ป่วย งานศึกษาแบบสังเกต และงานศึกษาที่ไม่มีกลุ่มควบคุม"
คือจำกัดอยู่กับงานศึกษาที่จัดว่า มีคุณภาพด้อยกว่า
การใช้ > โรคระบบหัวใจหลอดเลือด

งานวิเคราะห์อภิมานปี 2013 ไม่พบหลักฐานว่า การกินวิตามินซีเป็นอาหารเสริมลดกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด ลดโรคหลอดเลือดสมอง ลดอัตราตายเหตุโรคระบบหัวใจหลอดเลือด และลดอัตราตายเหตุทุกอย่าง
แต่งานปีเดียวกันอีกงานก็พบความสัมพันธ์ระหว่างระดับวิตามินซีในเลือดหรือระดับการได้วิตามินซีในอาหาร กับความเสี่ยงโรคหลอดเลือดสมองที่ลดลง
งานวิเคราะห์อภิมานปี 2014 ที่ตรวจงานทดลองทางคลินิก 44 งานแสดงผลดีของวิตามินซีเมื่อกินมากกว่า 500 มก./วันต่อการทำงานของเอนโดทีเลียม/เนื้อเยื่อบุโพรง 
เนื้อเยื่อบุโพรงเป็นชั้นเซลล์ที่บุผิวภายในของหลอดเลือด
การทำหน้าที่ผิดปรกติของเนื้อเยื่อบุโพรง (endothelial dysfunction) ยกว่า เป็นเหตุของโรคหลอดเลือดในด้านต่าง ๆ
นักวิจัยของงานตั้งข้อสังเกตว่า ผลของการกินวิตามินซีเป็นอาหารเสริมดูเหมือนจะขึ้นอยู่กับสุขภาพ คือมีผลดีกว่าสำหรับผู้ที่เสี่ยงโรคระบบหัวใจหลอดเลือดมากกว่า