stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006
สถานที่สำคัญ

อู่ต่อเรือพระเจ้าตากสินมหาราช
พิพิธภัณฑ์เรือสำเภา
ท่าเทียบเรือประมง โครงการฟื้นฟูทะเลไทย
เรือหลวงโพธิ์สามต้น (ไม่พร้อมให้เข้าชม)
แหล่งเรียนรู้ป่าชุมชนหมู่บ้านเสม็ดงาม
ศูนย์หัถกรรมพื้นบ้านทอเสื่อกกบ้านเสม็ดงาม
สวนพฤกษศาสตร์ป่าชายเลนนานาชาติ ร.9
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบลงทะเบียนทางหลวงท้องถิ่น[ลิงก์เสีย] กรมทางหลวงชนบท กระทรวงคมนาคม
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006 ช่วงพื้นผิวจราจรแบบคอนกรีต
นากาฟูราโนะ

| นากาฟูราโนะ 中富良野町 |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์เมืองนากาฟูราโนะ
   ธง ตรา
  ที่ตั้งของนากาฟูราโนะ (เน้นสีเหลือง) ในกิ่งจังหวัดคามิกาวะ
นากาฟูราโนะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 43°24′N 142°26′E﻿ / ﻿43.400°N 142.433°E﻿ / 43.400; 142.433
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: ฮกไกโด
จังหวัด:  ฮกไกโด
อำเภอ: โซราจิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 108.65 ตร.กม. (41.95 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 เมษายน ค.ศ. 2023)
 • ทั้งหมด: 4,613 คน
 • ความหนาแน่น: 42.5 คน/ตร.กม. (110 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+09:00 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสท้องถิ่น: 01461-3
เว็บไซต์: www.town.nakafurano.lg.jp
นากาฟูราโนะ (ญี่ปุ่น: 中富良野町; โรมาจิ: Nakafurano-chō) เป็นเมืองในกิ่งจังหวัดคามิกาวะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางของเกาะฮกไกโด มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 108.65 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 4,613 คน เมืองนี้มีชื่อเสียงในฐานะ "เมืองแห่งลาเวนเดอร์"
ภาพ

ทุ่งลาเวนเดอร์ในฟาร์มโทมิตะ
ทุ่งลาเวนเดอร์ในฟาร์มโทมิตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นากาฟูราโนะ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ฟาร์มโทมิตะ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น
บริเวณเวอร์นิเก

| บริเวณเวอร์นิเก (Wernicke's area) |
| --- | --- |
บริเวณโดยประมาณของบริเวณเวอร์นิเก แสดงด้วยสีเทา
ตัวระบุ
MeSH: D065813
นิวโรเนมส์: 1233
นิวโรเล็กซ์ ID: nlx_144087
FMA: 242178
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
บริเวณเวอร์นิเก (Wernicke's area) เป็นบริเวณของซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ในสมองของมนุษย์ อยู่ด้านหลังของลอนสมองซุพีเรียร์เทมพอรัล (superior temporal gyrus) ล้อมรอบคอร์เท็กซ์ของระบบรับเสียง (auditory cortex) บนร่องด้านข้างหรือร่องซิลเวียน [ซึ่งเป็นส่วนที่สมองกลีบขมับ (temporal lobe) และสมองกลีบข้าง (parietal lobe) มาพบกัน] อาจเรียกบริเวณนี้ว่าส่วนท้ายของบริเวณโบรดมันน์ 22 และในคนส่วนใหญ่บริเวณนี้จะอยู่ในสมองซีกซ้าย ซึ่งทำหน้าที่เฉพาะในด้านทักษะทางภาษา การอุดตันของหลอดเลือดแดงมิดเดิลซีรีบรัล (middle cerebral artery) ในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองอาจทำให้บริเวณนี้ทำหน้าที่ได้ผิดปกติ
ชื่อของบริเวณเวอร์นิเกมาจากชื่อของ คาร์ล เวอร์นิเก นักประสาทวิทยาและจิตแพทย์ชาวเยอรมัน ซึ่งค้นพบว่าการทำลายในบริเวณนี้ทำให้เกิดภาวะเสียการสื่อความ (aphasia) ซึ่งเรียกว่า Wernicke's aphasia หรือ receptive aphasia ในปี ค.ศ. 1874 (พ.ศ. 2417) ภาวะดังกล่าวทำให้เกิดความบกพร่องของความเข้าใจภาษาและการพูด ซึ่งมีจังหวะของเสียงที่ธรรมชาติและมีวากยสัมพันธ์ที่ปกติ แต่ไม่มีความสามารถเข้าใจความหมายได้ อาจเรียกภาวะนี้ว่า fluent หรือ jargon aphasia การทำงานของเวอร์นิเกเป็นการริเริ่มการศึกษาสมองในบริเวณนี้และบทบาทที่เกี่ยวกับภาษา ซึ่งเกี่ยวข้องกับความเข้าใจและการตีความภาษาพูด
บริเวณนี้เชื่อมต่อไปยังบริเวณโบรคา (Broca's area) โดยผ่านเส้นทางประสาทชื่ออาร์คูเอท ฟาสซิคูลัส (arcuate fasciculus) และยังเชื่อมต่อกับคอร์เท็กซ์ส่วนการรับเสียงปฐมภูมิ (primary auditory cortex) ซึ่งเกี่ยวกับบทบาทของความเข้าใจซึ่งคำพูด
ดูเพิ่ม

สมอง
ซีรีบรัล คอร์เท็กซ์
บริเวณโบรคา (Broca's area)
อาร์คูเอท ฟาสซิคูลัส (Arcuate fasciculus)
อันซิเนท ฟาสซิคูลัส (Uncinate fasciculus)
ตำบลบางรักน้อย

| ตำบลบางรักน้อย |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bang Rak Noi
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นนทบุรี
อำเภอ: เมืองนนทบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5.8 ตร.กม. (2.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 21,366 คน
 • ความหนาแน่น: 3,683.79 คน/ตร.กม. (9,541.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 11000
รหัสภูมิศาสตร์: 120110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางรักน้อย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีพื้นที่ทั้งหมด 5.8 ตารางกิโลเมตร (3,625 ไร่) แบ่งเป็นเนื้อที่ที่ใช้ทำเกษตร 1,929 ไร่ และเนื้อที่สำหรับใช้ประโยชน์เป็นสวนผลไม้และที่พักอาศัยประมาณ 1,696 ไร่ ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่มทางตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ประชากรส่วนใหญ่ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมคลองต่าง ๆ  เช่น คลองบางประดู่, คลองบางรักใหญ่, คลองแม่ร่องกร่าง, คลองอ้อมนนท์ เป็นต้น
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลบางรักน้อยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอเมืองนนทบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลอ้อมเกร็ดและตำบลท่าอิฐ (อำเภอปากเกร็ด)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลไทรม้า (อำเภอเมืองนนทบุรี)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางกร่าง (อำเภอเมืองนนทบุรี) และตำบลบางเลน (อำเภอบางใหญ่)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางรักใหญ่และตำบลบางรักพัฒนา (อำเภอบางบัวทอง)
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลบางรักน้อยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านบางประดู่
หมู่ที่ 2 บ้านบางรักน้อย
หมู่ที่ 3 บ้านบางรักน้อย
หมู่ที่ 4 บ้านบางรักน้อย
หมู่ที่ 5 บ้านหนองบัว
หมู่ที่ 6 บ้านบางประดู่ใหญ่
บริเวณเอช 2

NGC 604 บริเวณเอช 2 ขนาดใหญ่ในดาราจักรไทรแองกูลัม
บริเวณเอช 2 (หรือบางครั้งเรียกว่า เนบิวลาเปล่งแสง) เป็นกลุ่มเมฆเรืองแสงของแก๊สและพลาสมา อาจมีความกว้างได้ถึงหลายร้อยปีแสง ภายในเป็นแหล่งสำหรับการก่อตัวของดาวฤกษ์ ดาวฤกษ์สีน้ำเงินอายุน้อยที่ร้อนจัดที่เกิดจากการแก๊สจะแผ่แสงอัลตราไวโอเลตออกมาจำนวนมาก ทำให้เนบิวลารอบ ๆ เกิดการแตกประจุขึ้น
บริเวณเอช 2 อาจให้กำเนิดดาวฤกษ์ได้หลายพันดวงตลอดช่วงเวลาหลายล้านปี เมื่อถึงที่สุด การระเบิดของซูเปอร์โนวาและลมดาวฤกษ์อันรุนแรงจากดาวที่มีมวลมากที่สุดในกระจุกดาวจะทำให้แก๊สในบริเวณเอช 2 แตกกระจัดกระจายสลายไป เหลือทิ้งไว้แต่กลุ่มกระจุกดาวเหล่านั้น ดังตัวอย่างเช่น กระจุกดาวลูกไก่
ชื่อ บริเวณเอช 2 มาจากการที่มันมีประจุของอะตอมไฮโดรเจนอยู่เป็นจำนวนมาก นักดาราศาสตร์จึงเรียกชื่อว่า H II (บริเวณเอช 1 เป็นอะตอมไฮโดรเจนที่เสถียรแล้ว แต่เอช 2 เป็นไฮโดรเจนโมเลกุล) บริเวณเอช 2 สามารถมองเห็นได้จากระยะห่างที่ไกลมากในเอกภพ ในการศึกษาดาราจักรภายนอก บริเวณเอช 2 จะมีความสำคัญมากเพื่อใช้ประเมินระยะห่างและองค์ประกอบทางเคมีของดาราจักรอันไกลโพ้นเหล่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพเนบิวลาจากกล้องฮับเบิล มีบริเวณเอช 2 รวมอยู่ด้วยมากมาย
ข้อมูลบริเวณเอช 2 จาก SEDS.ORG
เอกสารประกอบการเรียนวิชาดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เกี่ยวกับบริเวณเอช 2
| ด ค กดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด:  เมฆโมเลกุล บริเวณเอช 2  กลุ่มเมฆบอก  วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย  วัตถุเฮอร์บิก–อาโร  รอยฮายาชิ  ขีดจำกัดฮายาชิ  รอยเฮนเยย์  ดาวฤกษ์ก่อนเกิด  ที วัว  เอฟยู นายพราน  ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี 
วิวัฒนาการ:  กำเนิด  ก่อนลำดับหลัก  แถบลำดับหลัก  วิวัฒนาการหลังดาวยักษ์แดง  แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ  แผ่นยาวดาวแปรขนาดและแปรแสง  เนบิวลาดาวเคราะห์ก่อนเกิด  เนบิวลาดาวเคราะห์  ดาววอลฟ์–ราแย  นวดารา  มหานวดารา  ไฮเปอร์โนวา  แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล 
ประเภท:  ดาวแคระ น้ำเงิน  ส้ม  แดง  เหลือง  เหลือง-ขาว  ดาวยักษ์เล็ก  ดาวยักษ์ น้ำเงิน  แดง  ดาวยักษ์สว่าง  ดาวยักษ์ใหญ่ น้ำเงิน  แดง  เหลือง  ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง เหลือง  ดาวแปลกพวกน้ำเงิน  ดาวแปรแสงแกมมาแคสซิโอเปีย  ดาวคาร์บอน ซีเอช  แบเรียม  เอส  ดาวฤกษ์ประหลาด  ดาวเทคเนเทียม  ดาวปรอท-มังกานีส  ดาวแปรแสง 
คุณสมบัติ:  การจัดประเภท  ดัชนีสียูบี-วี  การสังเคราะห์นิวเคลียส  อุณหภูมิยังผล  ความเป็นโลหะ  การหมุน  สนามแม่เหล็ก  การเคลื่อนไหวผิดปกติของบรรยากาศแบบไมโคร  ระบบดาวเคราะห์  ความเร็วแนวเล็ง  การเคลื่อนที่เฉพาะ  พารัลแลกซ์  ความเร็วของอวกาศ ดาวฤกษ์ความเร็วสูง - ดาวฤกษ์ความเร็วสูงยิ่งยวด 
โครงสร้าง:  แกน  เขตพาความร้อน  เขตแผ่รังสี  โฟโตสเฟียร์  โครโมสเฟียร์  โคโรนา  ลมดาวฤกษ์  โพรงลมดาวฤกษ์ 
ซากดาว:  ดาวแคระขาว  ดาวนิวตรอน  พัลซาร์  แมกนีทาร์  ดาวควาร์ก  ดาวส่วนประกอบประหลาด  หลุมดำ  หลุมดำดาวฤกษ์ 
รายชื่อดาวฤกษ์:  เรียงตามมวล  เรียงตามขนาด  เรียงตามโชติมาตรปรากฏ  เรียงตามโชติมาตรสัมบูรณ์  เรียงตามระยะห่าง
ซีซีทีวี 9

สำหรับซีซีทีวี 9 ในอดีต ดูที่ ซีซีทีวี นิวส์
| --- | --- |
ประเทศ:  จีน
แบบรายการ
ระบบภาพ: 576i (4:3 SDTV) 1080i (16:9 HDTV)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 1 มกราคม พ.ศ. 2554 (13 ปี)
ลิงก์
เว็บไซต์: CCTV-9 ภาษาจีน CCTV-9 ภาษาอังกฤษ
ซีซีทีวี 9 (จีน: 中国中央电视台纪录频道) เป็นช่องสารคดีของสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 เวลา 7.00 น. (เวลาในประเทศไทย) แทนช่อง CCTV-News (หรือ CCTV-9 เดิม) ช่องรายการข่าวภาคภาษาอังกฤษเมื่อเดือน กรกฎาคม ที่ผ่านมา ช่องนี้แบ่งออกเป็นออกอากาศในประเทศจีนและและระบบนานาชาติ
รายการที่ออกอากาศ

หลังจากการเปิดตัวช่องจะออกอากาศ 4 ชั่วโมงต่อวัน (ภาษาอังกฤษ 3 ชั่วโมง) โปรแกรมการออกอากาศช่วงไพรม์ไทม์ ได้แก่
20.00 - 20.30 : ภูมิศาสตร์
20:30 - 21:00 : ภาพถ่ายแห่งกาลเวลา
21:00 - 22:00 : ความรู้ทั่วไปของสารคดี (ภาษาอังกฤษไม่มีระยะเวลาดังกล่าว)
22:00 - 23:00 : สารคดีคลาสสิก
23:00 ถึง 24:00 น. : ตำนานของประวัติศาสตร์การค้นพบ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2011-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(จีน)
คลิปการเริ่มออกอากาศครั้งแรกของ CCTV-9
| ด ค ก สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน  |
| --- | --- | --- |
| ช่องรายการ | ซีซีทีวี-1 (ทั่วไป) • ซีซีทีวี-2 (เศรษฐกิจ) • ซีซีทีวี-3 (ศิลปะ) • ซีซีทีวี-4 (จีนกลาง) • ซีซีทีวี-5 (กีฬา) • ซีซีทีวี-5+ (กีฬา) • ซีซีทีวี-6 (ภาพยนตร์) • ซีซีทีวี-7 (การทหาร) • ซีซีทีวี-8 (ละครโทรทัศน์) • ซีซีทีวี-9 (สารคดี) • ซีซีทีวี-10 (การศึกษา) • ซีซีทีวี-11 (งิ้ว) • ซีซีทีวี-12 (สังคมและกฎหมาย) • ซีซีทีวี-13 (ข่าว) • ซีซีทีวี-14 (เพื่อเด็ก) • ซีซีทีวี-15 (ดนตรี) • ซีซีทีวี-16 (โอลิมปิก) • ซีซีทีวี-17 (การเกษตร) • ซีซีทีวี-นิวส์ (ข่าวภาษาอังกฤษ) • ซีจีทีเอ็น ฟร็องแซ • ซีจีทีเอ็น เอสปาญอล • ซีซีทีวี-العربية (อาหรับ) • ซีซีทีวี-รุสสกีย์ (รัสเซีย) |  |
| ดูเพิ่ม | อาคารสำนักงานใหญ่ซีซีทีวี • ซีเอ็นทีวี |  |
ตำบลบางพลีใหญ่

| ตำบลบางพลีใหญ่ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bang Phli Yai
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สมุทรปราการ
อำเภอ: บางพลี
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 103,191 คน
รหัสไปรษณีย์ : 10540
รหัสภูมิศาสตร์: 110301
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางพลีใหญ่ เป็นตำบลในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ใน พ.ศ. 2565 มีประชากรทั้งหมด 103,191 คน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลบางพลีใหญ่มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลราชาเทวะ (อำเภอบางพลี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลราชาเทวะ ตำบลบางโฉลง และตำบลบางปลา (อำเภอบางพลี)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางปลา (อำเภอบางพลี) และตำบลแพรกษาใหม่ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลแพรกษาใหม่ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) และตำบลบางแก้ว (อำเภอบางพลี)
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลบางพลีใหญ่แบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 23 หมู่บ้าน ได้แก่
| หมู่ที่ | ชื่อหมู่บ้าน |
| --- | --- |
01: บ้านบางแก้ว (บ้านคลองบางแก้วใหญ่)
02: บ้านคลองบางแก้วน้อย
03: บ้านพระสว่าง (บ้านคลองบางแก้ว)
04: บ้านคลองใหม่พัฒนา (บ้านคลองใหม่)
05: บ้านบางกระบือ (บ้านบางพลี)
06: บ้านจตุรมิตร (บ้านบางพลี)
07: บ้านคลองบางเสือตาย
08: บ้านสุขาพัฒนา (บ้านบางพลี)
09: บ้านบางพลี
10: บ้านคลองสำโรง (บ้านบางพลี)
11: บ้านบางพลีนคร (บ้านบางพลี)
12: บ้านลิขิต (บ้านคลองบางพลี)
13: บ้านคลองสวน
14: บ้านคลองสลุด
15: บ้านคลองชวดลากข้าว
16: บ้านวัดใหม่ (บ้านคลองชวดลากข้าว)
17: บ้านสิบเจ็ดบัวคลี่ (บ้านคลองชวดลากข้าว)
18: บ้านกู้พารา (บ้านคลองบัวคลี่)
19: บ้านคลองบัวคลี่
20: บ้านคลองขุดใหม่ (บ้านคลองบัวคลี่)
21: บ้านคลองทุ่งช้าง
22: บ้านคลองตาปุ่น (บ้านคลองบางกระบือ)
23: บ้านคลองกันยา (บ้านคลองบางกระบือ)
บุตรที่สิบเอ็ด

| บุตรที่สิบเอ็ด   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: โกวเล้ง
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 蕭十一郎系列   (The Eleventh Son Series)
ผู้แปล: น.นพรัตน์
ภาษา: แปลจากฉบับภาษาจีน
ชุด: บุตรที่สิบเอ็ด
ประเภท: นิยายกำลังภายใน
ชนิดสื่อ: นิยาย
หน้า: 2 ตอน
บุตรที่สิบเอ็ดแซ่เซียว หรือเรียกตามภาษาจีนแต้จิ๋วว่า เซียวจับอิดนึ้ง (จีน: 蕭十一郎系列; Xiao Shi Yi Lang Xi Lie) เป็นชุดนิยายที่สั้นที่สุดของโกวเล้ง ที่ประกอบไปด้วย 2 ตอน คือ
เซียวจับอิดนึ้ง
ยอดขุนโจร
โดยทั้งสองเป็นผลงานแปลของ น.นพรัตน์
| ด ค กจักรวาลของโกวเล้ง |
| --- | --- |
ชุด ชอลิ้วเฮียง:  ศึกวังค้างคาว  พายุทะเลทราย  กลิ่นหอมกลางธารเลือด  ยืมศพคืนวิญญาณ  กล้วยไม้เที่ยงคืน  ตำนานกระบี่หยก  ดวงชะตาดอกท้อ  ศึกวังน้ำทิพย์ 
ชุด ฤทธิ์มีดสั้น:  เซียวลี้ปวยตอ (ฤทธิ์มีดสั้น)  จอมเสเพลชายแดน (ดาบจอมภพ)  เหยี่ยวทมิฬ (เหยี่ยวเดือนเก้า)  ขอบฟ้า จันทรา ดาบ (จอมดาบหิมะแดง)  มีดบินกรีดฟ้า 
ชุด หงส์ผงาดฟ้า:  ตอนหงส์ผงาดฟ้า  จอมโจรปักดอกไม้  สองนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่  บ่อนพนันเบ็ดเงิน  หมู่ตึกภูตพราย  เกาะมหาภัย  กระบี่พิโรธ 
ชุด อาวุธของโกวเล้ง:  กระบี่อมตะ  เดชขนนกยูง  ดาบมรกต  แค้นสั่งฟ้า  ตะขอจำพราก  ทวนทมิฬ  ยอดมือปราบ 
ชุด บุตรที่สิบเอ็ด:  เซียวจับอิดนึ้ง  ยอดขุนโจร 
ชุด หกเรื่องสยองขวัญ:  นกแก้วสยองขวัญ  ดาบเทพมรณะ (天魔刀)  จิ้งเหลนทมิฬ (黑蜥蜴)  มนุษย์ผลึกแก้ว (水晶人)  โครงกระดูกแป้ง (粉骷髏)  สาวพรหมจรรย์แห่งลั่วซา (羅剎女)  ค้างคาวไร้ปีก (無翼蝙蝠) 
ชุด ยอดบุรุษเหนือกาล:  นายพราน เขี้ยวหมาป่า อัญมณี (賭局、狼牙、追殺)  ฝูงหมาป่า ควันมรณะ (紫煙、群狐)  สมุทรเทพ อินทรีเงิน (銀雕、海神) 
นิยายเรื่องเดียว:  ผู้ยิ่งใหญ่  ล่าสุดขีด  ศึกเสือหยกขาว  เทพกระบี่โพยม (苍穹神剑)  บทเพลงห่วงหลากสี (彩环曲)  บันทึกจอมยุทธ์พเนจร (游侠录)  วีรบุรุษสำราญ  ธวัชล้ำฟ้า  ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่  พยัคฆ์ร้ายบู๊ลิ้ม  นุ่มละมุนคมกระบี่ (那一剑的风情)  กระดึง สายลม คมดาบ  ศึกทะเลทราย  ดาวเดียวไม่เดียวดาย  วีรบุรุษไร้น้ำตา  นักสู้ผู้พิชิต  ลูกปลาน้อย  จริยะมือกระบี่ (剑客行)  บันทึกกระบี่พิสดาร (剑玄录)  ไม่มีวันก้มหัวให้ (绝不低头)  กระบี่กระจายหอม  กระบี่กระจายหอม ภาค 2 (飘香剑雨续)  พญามังกรเจ็ดดาว  สื่อสิ้นวิญญาณ (失魂引)  ดาบทมิฬ (边城浪子)  หมัดพิฆาต (拳头)  ซาเสี่ยวเอี้ย  ราชายุทธจักร  เทพบุตรมือสังหาร  เพลิงอาฆาต
ซีดันจิ

| --- | --- |
ซีดันจิ
C団地 (C Danchi)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Housing Complex C
แนว: สยองขวัญ
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ยูจิ นาระ
เขียนบทโดย: แอมฟิเบียน
สตูดิโอ: อากัตสึกิ
ถือสิทธิ์โดย: วอร์เนอร์บราเธอส์เทเลวิชัน
ฉาย:  2 ตุลาคม พ.ศ. 2565  –  23 ตุลาคม พ.ศ. 2565
ตอน: 4
ซีดันจิ (ญี่ปุ่น: C団地; โรมาจิ: C Danchi; แปลว่า "บ้านจัดสรรซี") หรือ เฮาส์ซิงคอมเพล็กซ์ซี (อังกฤษ: Housing Complex C) เป็นมินิซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ออกอากาศในประเทศสหรัฐอเมริกาทางผังรายการทูนามิของช่องอดัลต์สวิมในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565
เนื้อเรื่อง

ชิโรกาโดะ คิมิเป็นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่อาศัยอยู่ในบ้านจัดสรรราคาถูกในเมืองชายทะเลคูโรซากิ  ในช่วงฤดูร้อน เธอได้เป็นเพื่อนกับสาวชาวเมืองชื่อโคชิเดะ ยูริ เมื่อครอบครัวของเธอย้ายเข้ามาจากโตเกียวพร้อมกับคนฝึกงานด้านการประมงจากตะวันออกกลาง ต่อมาไม่นานก็เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดขึ้นหลายอย่าง ตั้งแต่สัตว์ตายที่ปรากฏขึ้นในที่พักไปจนถึงผู้เช่าที่หายตัวไปอย่างลึกลับพร้อมกับตะไคร่น้ำที่เติบโตภายในอาคารเช่า
แหล่งข้อมูลอื่น

ซีดันจิ (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
บุตรแห่งอิลูวาทาร์

ในจินตนิยายชุด ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน บุตรแห่งอิลูวาทาร์ คือ เอลฟ์ และมนุษย์ ซึ่งเป็นสองเผ่าพันธุ์ที่กำเนิดจากอิลูวาทาร์ (พระผู้เป็นหนึ่ง) แต่เพียงองค์เดียว ต่างจากคนแคระเนื่องจากเผ่าพันธุ์คนแคระนั้นถูกสร้างโดยอาวเลเทพแห่งการช่าง
โดยเผ่าพันธุ์เอลฟ์นั้นได้ชื่อว่า ผู้มาก่อน เนื่องจากเป็นเผ่าพันธุ์ที่ตื่นขึ้นก่อนมนุษย์ในยุคแห่งพฤกษา และยังมีอีกชื่อหนึ่งคือ เควนดิ (Quendi) หรือ ผู้สามารถพูดได้ เนื่องจากในยุคแห่งพฤกษานั้นมีเพียงเอลฟ์แต่เพียงผู้เดียวที่สามารถสื่อสารกันด้วยการพูด โดยความตั้งใจของอิลูวาทาร์นั้นคือให้เอลฟ์เป็นอมตะและมีชะตากรรมผูกพันกับโลกจนกว่าจะถึงวาระสุดท้ายของอาร์ดา
เผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นได้ชื่อว่า ผู้ตามมาทีหลัง เนื่องจากตื่นขึ้นในช่วงต้นของยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดา โดยได้รับพรแห่งมนุษย์นั่นคือความตาย ชะตากรรมของมนุษย์จึงไม่ถูกผูกพันไว้กับชะตากรรมของโลกใบนี้ตามประสงค์ของอิลูวาทร์ มนุษย์จึงได้อีกชื่อหนึ่งคือ ผู้รู้จักตาย
นิ้วกลาง

| นิ้วกลาง |
| --- | --- |
ภาพมือ มีลูกศรชี้นิ้วกลาง
รายละเอียด
หลอดเลือดแดง: Proper palmar digital arteries,  dorsal digital arteries
หลอดเลือดดำ: Palmar digital veins, dorsal digital veins
ประสาท: Dorsal digital nerves of radial nerve, proper palmar digital nerves of median nerve
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Digitus III manus, digitus medius manus, digitus tertius manus
TA98: A01.1.00.055
TA2: 153
FMA: 24947
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
นิ้วกลาง คือนิ้วที่สามบนมือของมนุษย์ อยู่ระหว่างนิ้วชี้และนิ้วนาง คนส่วนใหญ่จะมีนิ้วกลางเป็นนิ้วที่ยาวที่สุด แต่บางคนอาจยาวเท่ากับนิ้วชี้หรือนิ้วนาง ในทางกายวิภาคศาสตร์ นิ้วกลางอาจมีชื่อเรียกอื่นเป็นภาษาละตินเช่น digitus medius, digitus tertius, หรือ digitus III เป็นต้น
นิ้วกลางมีส่วนช่วยให้จับสิ่งของได้ง่ายขึ้น เช่น ดินสอ ปากกา หรือตะเกียบ นอกเหนือไปจากนิ้วโป้งและนิ้วชี้ ถึงแม้ว่าบางคนอาจไม่ได้ใช้นิ้วกลางเลย มือกลหรือแขนเทียมมักจะมีสามนิ้วเพื่อเป็นตัวแทนของนิ้วโป้ง นิ้วชี้ และนิ้วกลาง เพื่อให้จับได้ถนัดยิ่งขึ้นและไม่หลุดจากมือด้วย
ดูเพิ่ม

การชูนิ้วกลาง
คูกิ

| คูกิ 久喜市 |
| --- | --- |
นคร
ศาลาว่าการนครคูกิ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของคูกิในจังหวัดไซตามะ (เน้นสีชมพู)
คูกิที่ตั้งของคูกิในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 36°3′43.5″N 139°40′0.5″E﻿ / ﻿36.062083°N 139.666806°E﻿ / 36.062083; 139.666806
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: ไซตามะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 82.41 ตร.กม. (31.82 ตร.ไมล์)
ประชากร (ธันวาคม 2020)
 • ทั้งหมด: 152,569 คน
 • ความหนาแน่น: 1,900 คน/ตร.กม. (4,800 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
- ต้นไม้: แปะก๊วย (Ginkgo biloba)
- ดอกไม้: สาลี่ (Pyrus pyrifolia)
โทรศัพท์: 0480-22-1111
ที่อยู่: 85-3 Shimohayami, Kuki-shi, Saitama-ken 346-8501
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
คูกิ (ญี่ปุ่น: 久喜市; โรมาจิ: Kuki-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 ธันวาคม 2020 นครแห่งนี้มีประชากรประมาณ 152,569 คน 67,339 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 1,900 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 82.41 ตารางกิโลเมตร (31.82 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

คูกิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดไซตามะ ห่างจากใจกลางกรุงโตเกียวประมาณ 50 กิโลเมตร คูกิตั้งอยู่บนที่ราบตะกอนน้ำพาของแม่น้ำโทเนะ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดไซตามะ: คาโซะ, ซัตเตะ, โอเกงาวะ, โคโนซุ, ฮาซูดะ, ชิราโอกะ, ซูงิโตะ, มิยาชิโระ
จังหวัดอิบารากิ: โคงะ, โกกะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

คูกิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในคูกิคือ 14.6 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1338 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.6 °C
สถิติประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของคูกิยังคงค่อนข้างคงที่มาตลอด 30 ปี
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1950  | 59,114 | —     |
|  1960  | 60,409 | +2.2% |
|  1970  | 74,477 | +23.3% |
|  1980  | 114,920 | +54.3% |
|  1990  | 141,400 | +23.0% |
|  2000  | 154,292 | +9.1% |
|  2010  | 154,335 | +0.0% |
ประวัติศาสตร์

ในช่วงยุคเซ็งโงกุ โคงะคูโบที่ชื่อ อาชิกางะ มาซาอูจิ ได้เกษียณตนไปอยู่ที่วัดคันโตอิง ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือคูกิ ในช่วงยุคเอโดะ บริเวณนี้อยู่ภายในแคว้นศักดินาคูกิ (ขนาด 10,000 โคกุ) ภายใต้การควบคุมของตระกูลโยเนะกิตสึ ซึ่งมีอยู่มาตั้งแต่ปี 1684 ถึง 1798
เมืองคูกิได้รับการจัดตั้งขึ้นในอำเภอมินามิไซตามะ จังหวัดไซตามะ โดยเป็นการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 วันที่ 1 กรกฎาคม 1954 คูกิได้ผนวกรวมหมู่บ้านข้างเคียง ได้แก่ โอตะ เอซูระ และคิโยกุ คูกิได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1971 วันที่ 23 มีนาคม 2010 คูกิได้ควบรวมเมืองโชบุ (อยู่ในอำเภอมินามิไซตามะ) และเมืองคูริฮาชิ และเมืองวาชิมิยะ (ทั้งสองอยู่ในอำเภอคิตากัตสึชิกะ)
การปกครอง

คูกิมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 27 คน นครคูกิเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 13 ของจังหวัดไซตามะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

พื้นที่ส่วนใหญ่ของคูกิยังคงเป็นพื้นที่เกษตรกรรม โดยมีข้าวเป็นพืชเพาะปลูกหลัก และมีสวนอุตสาหกรรมจำนวน 3 แห่ง
การศึกษา

มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์โตเกียว มีวิทยาเขตที่คูกิ
คูกิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 23 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 11 แห่ง และโรงเรียนมัธยมปลายของรัฐ 5 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ นอกจากนี้ ยังมีโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่ง
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก – สายอุตสึโนมิยะ (สายหลักโทโฮกุ),
คูกิ – ฮิงาชิ-วาชิโนมิยะ – คูริฮาชิ
รถไฟโทบุ – รถไฟโทบุสายอิเซซากิ
คูกิ – วาชิโนมิยะ
รถไฟโทบุ – รถไฟโทบุสายนิกโก
คูริฮาชิ – มินามิ-คูริฮาชิ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางด่วนเค็งโอ – พื้นที่จอดรถโชบุ – ชุมทางต่างระดับคูกิ-ชิราโอกะ
ทางด่วนโทโฮกุ – ชุมทางต่างระดับคูกิ-ชิราโอกะ – ทางแยกต่างระดับคูกิ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 122
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 125
สถานที่ที่น่าสนใจในท้องถิ่น

เมืองนี้มีชื่อเสียงจากการที่เป็นสถานที่ในเรื่อง ลักกีสตาร์ (Lucky Star) และ ฮาเร็มในรั้วโรงเรียน (The Fruit of Grisaia) ซึ่งทำให้มีนักท่องเที่ยวอนิเมะหลายพันคนเข้ามาเยี่ยมชมที่ศาลเจ้าวาชิโนมิยะทุกปี
เมืองพี่น้อง

- โรสเบิร์ก รัฐออริกอน สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
Kuki-citizen website (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
สวนกงเง็นโด
ซีดีจี

| กลุ่มบริษัทซีดีจี |
| --- | --- |
อาคารซีดีจีเฮ้าส์
ข้อมูลทั่วไป
เมือง: 202 อาคารซีดีจีเฮ้าส์ ถนนนางลิ้นจี่ แขวงช่องนนทรี เขตยานนาวา กรุงเทพฯ 10120
ประเทศ:  ไทย
พิกัด: N13° 42.182’ E100° 32.607’
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2511
เว็บไซต์
www.cdg.co.th
กลุ่มบริษัทซีดีจี จากผู้ให้บริการสำรองข้อมูลคอมพิวเตอร์ในช่วงสงครามเวียดนาม ได้พัฒนาสู่กลุ่มบริษัทที่มีความเชี่ยวชาญในการให้บริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศแบบครบวงจรแก่หน่วยงานภาครัฐ รัฐวิสาหกิจ และเอกชน ตั้งแต่การให้คำปรึกษา ออกแบบ พัฒนา จัดหาอุปกรณ์พร้อมติดตั้งระบบฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์ และแอปพลิเคชันต่างๆ เพื่อให้ตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้ทุกรูปแบบ ตลอดจนบริการฝึกอบรมให้แก่บุคลากรในองค์กรของลูกค้าให้พร้อมนำไปปฏิบัติงานได้ทันที รวมไปถึงบริการหลังการขายพร้อมซ่อมบำรุงครบวงจร ทำให้เราได้รับความไว้วางใจจากลูกค้า ทั้งหน่วยงานภาครัฐ รัฐวิสาหกิจ และองค์กรเอกชนขนาดใหญ่ เป็นระยะเวลายาวนานกว่า 50 ปี
กลุ่มบริษัทซีดีจี ประกอบด้วยบริษัทในเครือ 6 บริษัท คือ
บริษัท คอนโทรล ดาต้า (ประเทศไทย) จำกัด
บริษัท ซีดีจี ซิสเต็มส์ จำกัด
บริษัท คอมพิวเตอร์ เพอริเฟอรัล แอนด์ ซัพพลายส์ จำกัด
บริษัท จีไอเอส จำกัด
บริษัท โกลบเทค จำกัด
บริษัท อีเอสอาร์ไอ (ประเทศไทย) จำกัด
วิสัยทัศน์ (Vision)
ผู้ให้บริการเทคโนโลยี โซลูชันซึ่งใช้งานได้จริง ที่มุ่งยกระดับคุณภาพชีวิตและแก้ปัญหาให้แก่สังคมอย่างสร้างสรรค์เพื่อชีวิตและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น
แบรนด์ (Brand Mantra)
Technology for A Better Society เทคโนโลยีเพื่อคุณภาพสังคมที่ดีขึ้น
คุณค่าองค์กร (Core Values)
คุณค่าองค์กรเป็นสิ่งที่ผู้บริหารและพนักงานทุกคนของกลุ่มบริษัทซีดีจียึดถือเป็นหลักปฏิบัติร่วมกัน เราปลูกฝังพนักงานให้มีค่านิยมเดียวกันกับองค์กร และได้สะท้อนออกมาเป็นแนวทางการทำงาน สิ่งเหล่านี้จะช่วยให้พนักงานและองค์กรสามารถบรรลุเป้าหมายและวิสัยทัศน์ไปด้วยกัน
Innovation – สร้างสรรค์นวัตกรรมอย่างต่อเนื่อง
Care – ดูแล ใส่ใจเพื่อนร่วมงาน ลูกค้า และสังคม
Trust – น่าเชื่อถือ เป็นที่ไว้วางใจ และพึ่งพาได้
Dynamic – รวดเร็ว ว่องไว พัฒนาอย่างต่อเนื่อง
Determination – มุ่งมั่น ทุ่มเท ใส่ใจ เพื่อความเป็นเลิศ
บรรณานุกรม

ก้าวสู่ทศวรรษที่ 5 ของ CDG Group จากอนาล็อก สู่ดิจิทัล และความเปลี่ยนแปลงทางสังคมกับชีวิตคนไทย. พิมพ์ครั้งแรก. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ บริษัท ทวีวัฒน์การพิมพ์ จำกัด, 2553. หน้า 28. ISBN 978-974-496-201-0
แหล่งข้อมูลอื่น

www.facebook.com/cdg.co.th
www.cdg.co.th
www.codetheirdreams.com
ทางหลวง

Public road or other public way on land
บทความนี้เกี่ยวกับถนนสาธารณะ สำหรับทางหลวงที่ใช้ความเร็วสูง ดูที่ ทางด่วน สำหรับถนนสาธารณะในประเทศไทย ดูที่ ทางหลวงในประเทศไทย
ทางหลวงในชนบทสหรัฐอเมริกา
ทางหลวง  คือ ถนนหรือเส้นทางซึ่งจัดไว้เพื่อประโยชน์ในการจราจรสาธารณะทางบก ไม่ว่าในระดับพื้นดิน ใต้หรือเหนือพื้นดิน หรือใต้หรือเหนืออสังหาริมทรัพย์อย่างอื่นนอกจากทางรถไฟ ระบบทางหลวงของสหรัฐอเมริกาที่เรียกว่า อินเตอร์สเตต เป็นระบบทางหลวงที่มียาวรวมทั้งหมดมากที่สุดในโลก[ต้องการอ้างอิง]โดยมีความยาวทั้งสิ้น 75,376 กม.(2004) ทางหลวงบางเส้นจะเชื่อมต่อระหว่างประเทศเช่น ยูโรเปียนรูท และถนนบางเส้นจะเชื่อมระหว่างเมืองหลวงของรัฐทั้งหมดในประเทศ เช่นใน ออสเตรเลียไฮเวย์ 1 ซึ่งเชื่อมตัวเมืองหลวงของรัฐทั้งหมดรอบประเทศออสเตรเลีย ถนนหลวงที่ยาวที่สุดในโลกคือ ทรานซ์-แคนาดาไฮเวย์ ซึ่งเริ่มจากเมือง วิกตอเรีย ในรัฐบริติชโคลัมเบีย ของฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ผ่าน 10 รัฐจนถึงเมืองเซนต์จอห์นในรัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ทางฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก
ทางหลวง ตามพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. 2535 (แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 2 พ.ศ. 2549) หมายความว่า ทางหรือถนนซึ่งจัดไว้เพื่อประโยชน์ในการจราจรสาธารณะทางบก ไม่ว่าในระดับพื้นดิน ใต้หรือเหนือพื้นดิน หรือใต้หรือเหนืออสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น นอกจากทางรถไฟ และหมายความรวมถึงที่ดิน พืช พันธุ์ไม้ทุกชนิด สะพาน ท่อหรือรางระบายน้ำ อุโมงค์ ร่องน้ำ กำแพงกันดิน เขื่อน รั้ว หลักสำรวจ หลักเขต หลักระยะป้ายจราจร เครื่องหมายจราจร เครื่องหมายสัญญาณ เครื่องสัญญาณไฟฟ้า เครื่องแสดงสัญญาณที่จอดรถ ที่พักคนโดยสาร ที่พักริมทาง เรือหรือพาหนะสำหรับขนส่งข้ามฟาก ท่าเรือสำหรับขึ้นหรือลงรถ และอาคารหรือสิ่งอื่นอันเป็นอุปกรณ์งานทางบรรดาที่มีอยู่หรือที่ได้จัดไว้ในเขตทางหลวงเพื่อประโยชน์แก่งานทางหรือผู้ใช้ทางหลวงนั้นด้วย
การออกแบบทางหลวงจะมีการออกแบบที่แตกต่างกันขึ้นไปขึ้นอยู่กับลักษณะถนน ความกว้างถนน และสภาพการสัญจร ทางหลวงสามารถมีได้ทั้งในลักษณะถนนสองเลน ถนนมีหรือไม่มีไหล่ทาง และผิวถนนของถนนเส้นเดียวกันที่ตำแหน่งต่างกัน จะมีลักษณะไม่เหมือนกันขึ้นอยู่กับหน่วยงานที่เป็นผู้ควบคุมถนนเส้นนั้น
ทางหลวงในประเทศไทยได้รับการควบคุมโดยกรมทางหลวง โดยมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 หรือถนนเพชรเกษม เป็นถนนที่ยาวที่สุดในประเทศไทย เริ่มจากกรุงเทพมหานครถึงด่านพรมแดนจังโหลน อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ระยะทางรวมทั้งสิ้น 1,274 กิโลเมตร