stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โลหะ

โลหะ คือ วัสดุที่ประกอบด้วยธาตุโลหะที่มีอิเล็กตรอนอิสระอยู่มากมาย นั่นคืออิเล็กตรอนเหล่านี้ไม่ได้เป็นของอะตอมใดอะตอมหนึ่งโดยเฉพาะ ทำให้มีคุณสมบัติพิเศษหลายประการ เช่น
เป็นตัวนำไฟฟ้าและนำความร้อนได้ดีมาก
ไม่ยอมให้แสงผ่าน
ผิวของโลหะที่ขัดเรียบจะมีลักษณะเป็นมันวาว
มีจุดเดือดและ จุดหลอมเหลวสูง ส่วนใหญ่มีสถานะเป็นของแข็ง(ยกเว้นปรอทซึ่งมีสถานะเป็นของเหลว)
โลหะมีความแข็ง และเหนียว จึงสามารถแปรรูปได้จึงถูกใช้งานในด้านโครงสร้างอย่างกว้างขวาง
ธาตุที่มีสมบัติความเป็นโลหะสูง คือ ธาตุที่สามารถให้ หรือสูญเสียอิเล็กตรอนแก่ธาตุอื่น ๆ ได้ดี
ธาตุส่วนใหญ่ในตารางธาตุเป็นโลหะ และจะอยู่ด้านซ้ายของตาราง โดยความเป็นโละหะจะค่อย ๆลดลงจากซ้ายไปขวา โลหะที่มีมากที่สุดในโลก คือ อะลูมิเนียม
ประเภทของโลหะ

ประเภทของวัสดุโลหะ
สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท ดังนี้
1. โลหะที่เป็นเหล็ก (ferrous metals)
2. โลหะที่ไม่ใช่เหล็ก (non-ferrous metals)
แร่โลหะ

แบ่งออกได้เป็นหลายชนิดคือ
แร่กาลีนา
แร่เงิน
แร่ดีบุก
แร่ทองคำ
แร่ทองแดง
แร่เหล็ก
แร่อะลูมิเนียม
แร่แมงกานีส
แร่แมกนีเซียม
แร่ทองคำขาว
แร่ตะกั่ว
โลหะเบาและโลหะหนัก

โลหะเบา
โลหะหนัก
ภาวะพิษจากโลหะหนัก (Heavy Metal Poisoning) เกิดจากการสะสมของโลหะบางชนิดในร่างกาย โดยได้รับผ่านอาหาร น้ำ สารเคมีในผลผลิตจากอุตสาหกรรม หรือแหล่งอื่น ๆ โดยปนเปื้อนและรับเข้าสู่ร่างกายซึ่งร่างกายมนุษย์ต้องการโลหะหนักบางชนิดในปริมาณเล็กน้อยเท่านั้น เช่น สังกะสี ทองแดง โครเมียม เหล็ก และแมงกานีส แต่ปริมาณมากเกินไปก็อันตรายต่อร่างกาย ถ้าเนื้อเยื่อมีการสะสมของโลหะหนักในปริมาณที่มากเกินจะเกิดภาวะพิษทำให้เนื้อเยื่อในร่างกายเกิดความเสียหายอย่างรุนแรง
ดูเพิ่ม

โลหะหนัก
โลหะเจือ (อัลลอย)
เหล็ก
ทองคำ
Estola affinis

ชนิดของด้วง
| Estola affinis |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera Coleoptera
วงศ์:: Cerambycidae Cerambycidae
สกุล:: Estola Estola Breuning, 1940
สปีชีส์:: Estola affinis
ชื่อทวินาม
Estola affinis Breuning, 1940

Estola affinis เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000

ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 (Ministry of Culture 2000, MC 2000) หรือ การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมันฉบับปรับปรุง (Revised Romanization of Korean, RR)  เป็น 1 ใน 2 ระบบการถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน ที่นิยมใช้ในภาษาเกาหลี และใช้อย่างเป็นทางการในประเทศเกาหลีใต้ ในปัจจุบัน โดยเริ่มใช้เมื่อ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ประกาศใช้แทนที่ระบบเก่า ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ ที่ใช้อย่างเป็นทางการในช่วง 2527-2543 โดยระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 มีลักษณะคล้ายคลึงกับระบบก่อนหน้าที่ใช้ก่อนช่วง พ.ศ. 2527
ระบบนี้ใช้แทนที่ระบบเก่าพัฒนาโดยสถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2538 และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 โดยได้ปรับปรุงการใช้งาน คำศัพท์หลายคำที่ออกเสียงไม่ตรงกับต้นฉบับภาษาเกาหลี รวมถึงการใช้ตัวอักษรแบบธรรมดาไม่มีสัญลักษณ์พิเศษเหนือตัวอักษรโรมันซึ่งยากต่อการใช้งาน
ภายหลังจากการใช้ระบบนี้ รัฐบาลเกาหลีใต้ได้ใช้ระบบนี้ในการเปลี่ยนแปลงป้ายบอกทางและเอกสารทางราชการ อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าระบบนี้ใช้อย่างเป็นทางการในประเทศเกาหลีใต้ นักวิชาการหลายคนในเกาหลีใต้ยังคงใช้ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์
การถอดอักษร > สระ > สระเดี่ยว

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อักษรฮันกึล | ㅏ | ㅑ | ㅓ | ㅕ | ㅗ | ㅛ | ㅜ | ㅠ | ㅡ | ㅣ |
| อักษรโรมัน | a | ya | eo | yeo | o | yo | u | yu | eu | i |
การถอดอักษร > สระ > สระรวม

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อักษรฮันกึล | ㅐ | ㅒ | ㅔ | ㅖ | ㅘ | ㅙ | ㅚ | ㅝ | ㅞ | ㅟ | ㅢ |
| อักษรโรมัน | ae | yae | e | ye | wa | wae | oe | wo | we | wi | ui |
การถอดอักษร > พยัญชนะ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อักษรฮันกึล | อักษรฮันกึล | ㄱ | ㄲ | ㄴ | ㄷ | ㄸ | ㄹ | ㅁ | ㅂ | ㅃ | ㅅ | ㅆ | ㅇ | ㅈ | ㅉ | ㅊ | ㅋ | ㅌ | ㅍ | ㅎ |
| อักษรโรมัน | พยัญชนะต้น | g | kk | n | d | tt | r | m | b | pp | s | ss | - | j | jj | ch | k | t | p | h |
| อักษรโรมัน | ตัวสะกด | k | k | n | t | - | l | m | p | - | t | t | ng | t | - | t | k | t | p | t |
การถอดอักษร > กฎพิเศษ

ระบบการถอดภาษาเกาหลีระบบนี้จะมีกฎพิเศษสำหรับการถอดตัวสะกดและพยัญชนะต้นตัวต่อไปเป็นบางกรณีเพื่อให้สะท้อนการอ่านออกเสียง เช่น 합니다 habnida → hamnida ดังตาราง (กรณีพิเศษเหล่านี้จะมีพื้นหลังเป็นสีเหลือง)
| พยัญชนะต้นถัดไปตัวสะกด | พยัญชนะต้นถัดไปตัวสะกด | ㅇ> – | ㄱ> g | ㄴ> n | ㄷ> d | ㄹ> r | ㅁ> m | ㅂ> b | ㅅ> s | ㅈ> j | ㅊ> ch | ㅋ> k | ㅌ> t | ㅍ> p | ㅎ> h |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ㄱ | k | g | kg | ngn | kd | ngn | ngm | kb | ks | kj | kch | k-k | kt | kp | kh, k |
| ㄴ | n | n | n-g | nn | nd | ll, nn | nm | nb | ns | nj | nch | nk | nt | np | nh |
| ㄷ | t | d, j | tg | nn | td | nn | nm | tb | ts | tj | tch | tk | t-t | tp | th, t, ch |
| ㄹ | l | r | lg | ll, nn | ld | ll | lm | lb | ls | lj | lch | lk | lt | lp | lh |
| ㅁ | m | m | mg | mn | md | mn | mm | mb | ms | mj | mch | mk | mt | mp | mh |
| ㅂ | p | b | pg | mn | pd | mn | mm | pb | ps | pj | pch | pk | pt | p-p | ph, p |
| ㅅ | t | s | tg | nn | td | nn | nm | tb | ts | tj | tch | tk | t-t | tp | th, t, ch |
| ㅇ | ng | ng- | ngg | ngn | ngd | ngn | ngm | ngb | ngs | ngj | ngch | ngk | ngt | ngp | ngh |
| ㅈ | t | j | tg | nn | td | nn | nm | tb | ts | tj | tch | tk | t-t | tp | th, t, ch |
| ㅊ | t | ch | tg | nn | td | nn | nm | tb | ts | tj | tch | tk | t-t | tp | th, t, ch |
| ㅌ | t | t, ch | tg | nn | td | nn | nm | tb | ts | tj | tch | tk | t-t | tp | th, t, ch |
| ㅎ | t | h | k | nn | t | nn | nm | p | hs | ch | tch | tk | t | tp | t |
กฎเหล่านี้จะไม่ใช้กับชื่อคน เช่น 정석민 จะถอดอักษรเป็น Jeong Seokmin หรือ Jeong Seok-min
ดูเพิ่ม

ภาษาเกาหลี
ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์
พระร่วงโรจนฤทธิ์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระร่วง
| พระร่วงโรจน์ฤทธิ์ ศรีอินทราทิตย์ธรรโมภาส มหาวชิราวุธราชบูชนิยบพิตร |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระร่วงโรจน์ฤทธิ์ ศรีอินทราทิตย์ธรรโมภาส มหาวชิราวุธราชบูชนิยบพิตร
ชื่อสามัญ: หลวงพ่อพระร่วง พระร่วงโรจนฤทธิ์
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ปางห้ามญาติ ศิลปะสุโขทัย
ความสูง: 7.42 เมตร (ราว 12 ศอก 4 นิ้ว - จากพระบาทถึงพระเกศ)
วัสดุ: สำริด ลงรักปิดทอง
สถานที่ประดิษฐาน: พระวิหารด้านทิศเหนือ องค์พระปฐมเจดีย์ วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร
ความสำคัญ: บรรจุพระสรีรางคารพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
พระร่วงโรจน์ฤทธิ์ ศรีอินทราทิตย์ธรรโมภาส มหาวชิราวุธราชบูชนิยบพิตร หรือ พระร่วงโรจนฤทธิ์ เป็นพระพุทธรูปปางห้ามญาติ ศิลปะสุโขทัย ประดิษฐานที่พระวิหารด้านทิศเหนือของพระปฐมเจดีย์ วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร
ประวัติ

เมื่อ พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งยังทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ได้เสด็จประพาสหัวเมืองเหนือ ได้ทอดพระเนตรพระพุทธรูปเก่าแก่หลายองค์ โดยเฉพาะองค์หนึ่งที่เมืองศรีสัชนาลัย มีพุทธลักษณะงดงามต้องพระราชหฤทัย แต่องค์พระชำรุดเสียหายมาก ยังคงเหลืออยู่แต่พระเศียรกับพระหัตถ์ข้างหนึ่งและพระบาท พอสันนิษฐานได้ว่าเป็นปางห้ามญาติ จึงโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญลงมากรุงเทพฯ แล้วใช้ช่างปั้นขึ้นให้เต็มองค์
ครั้นเมื่อพระองค์ได้เสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2454 จึงโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากฤษดาภินิหาร กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ จัดทำประมาณการค่าใช้จ่ายในการหล่อปฏิสังขรณ์ และดำเนินการจัดหาช่างทำการปั้นหุ่นสถาปนาขึ้นให้บริบูรณ์เต็มองค์พระพุทธรูป เมื่อการปั้นพระพุทธรูปนั้นบริบูรณ์เสร็จ เป็นอันจะเททองหล่อได้แล้ว จึงโปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชพิธีสถาปนาพระพุทธรูปพระองค์นั้นที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2456 ซึ่งเป็นกับวันเฉลิมพระชนมพรรษา หล่อเสร็จได้องค์พระสูงแต่พระบาทถึงพระเกศ 12 ศอก 4 นิ้ว แล้วโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญออกจากกรุงเทพฯ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2457 เพื่อไปประดิษฐานยังพระวิหารพระปฐมเจดีย์ เจ้าพนักงานจัดการตกแต่งต่อมาจนแล้วเสร็จในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458
ต่อมาวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2466 ระหว่างประทับแรม ณ พลับพลาเจ้าเจ็ด อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้ทรงพระอนุสรณ์คำนึงถึงพระพุทธรูปองค์นี้ว่ายังไม่ได้สถาปนาพระนาม จึงประกาศกระแสพระบรมราชโองการเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2466 ถวายพระนามพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "พระร่วงโรจน์ฤทธิ์ ศรีอินทราทิตย์ธรรโมภาส มหาวชิราวุธราชบูชนิยบพิตร์"
พุทธลักษณะ

เมื่อการหล่อหลอมองค์พระพุทธรูปครั้งแรกได้สำเร็จลงแล้ว พนักงานจึงได้เข้าเฝ้า กราบบังคมทูลในหลวงเสด็จทอดพระเนตร แต่ปรากฏว่าไม่เป็นที่ประสบพระราชหฤทัย ต่อมานายช่างทราบถึง พระราชประสงค์อันแท้จริง จึงหล่อให้พระอุทรพลุ้ยยื่นออกมาเหมือนคนอ้วน และใกล้จะลงพุงต่างจากครั้งแรก ซึ่งหล่อตรงพระอุทรแบบธรรมดาเท่านั้น ครั้นหล่อเรียบร้อยแล้ว จึงเข้าเฝ้ากราบบังคมทูลทอดพระเนตร คราวนี้ปรากฏว่าในหลวงทรงพอพระทัยเป็นอย่างมาก ถึงออกพระโอษฐ์ตรัสชมความสามารถในเชิงฝีมือของนายช่าง ทั้งนี้พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะให้พสกนิกรทราบว่า พระพุทธรูปองค์นี้พระองค์ทรงสร้างและทรงฝากอนุสาวรีย์ที่พระอุทร เนื่องด้วยพระองค์ทรงมีพระอุทรสมบูรณ์เป็นพิเศษ หากใครมานมัสการสังเกตเห็นพระอุทรของพระพุทธรูปก็จะได้รำลึกถึงพระองค์ ดังนั้นเมื่อเรามองทางด้านตรงพระพักตร์ ก็จะเห็นว่ามีพระพุทธลักษณะงดงามสม่ำเสมอ แต่ถ้ามองทางด้านข้างทั้งเบื้องขวาและซ้ายแล้ว จะเห็นว่าพระอุทรพลุ้ยออกมา เมื่อการหล่อสำเร็จแล้ว พระพุทธรูปนั้นมีขนาดสูงแต่พระบาทถึงยอดพระเกศ 12 ศอก 4 นิ้ว (7.42 เมตร) สมบูรณ์ด้วยพระพุทธลักษณะทุกประการ เป็นพระพุทธรูปที่สวยงามองค์หนึ่ง ของเมืองไทยสิ้นค่าใช้จ่ายทั้งหมดเป็นเงิน 21,205.45 บาท (เงินสองหมื่นหนึ่งพันสองร้อยห้าบาทกับอีกสี่สิบห้าสตางค์)
บรรณานุกรม

1 2 3  "ประกาศกระแสพระบรมราชโองการ ถวายพระนามพระพุทธปฏิมา ที่พระวิหารด้านอุดรแห่งองค์พระปฐมเจดีย์" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 40 (ง): 2177–9. 14 ตุลาคม พ.ศ. 2466. สืบค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2559. {{cite journal}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
ที่บรรจุพระบรมราชสรีรางคารพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ที่บรรจุพระสรีรางคารพระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี
ที่บรรจุพระสรีรางคารสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี
รายชื่อนครในประเทศจีนเรียงตามจำนวนประชากร

ประเทศจีนเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในโลก จากข้อมูลของกลุ่มวิจัยด้านประชากรศาสตร์ (Demographia) ในปี 2017 พบว่ามีนครของจีน 102 แห่ง ที่มีประชากรใน "เขตเมือง" มากกว่า 1 ล้านคน
คำจำกัดความและการจำแนกประเภท

เขตการปกครองของประเทศจีนมีนครอยู่ 3 ระดับ ได้แก่ นครปกครองโดยตรง (直辖市), นครระดับจังหวัด (地级市), และนครระดับอำเภอ (县级市) โดยที่เขตบริหารพิเศษ (特别行政区) ทั้ง 2 แห่ง ซึ่งได้แก่ ฮ่องกง และมาเก๊า รวมถึงสาธารณรัฐจีน (หรือไต้หวัน) จะไม่รวมอยู่ในการจำแนกประเภทนี้
แต่ละนครปกครองโดยตรงและนครระดับจังหวัดนั้น ไม่ได้เป็น "นคร" ตามความหมายที่แท้จริงของมัน แต่เป็นหน่วยการปกครองที่ประกอบไปด้วย ศูนย์กลางเขตเมือง (นครในความหมายที่แท้จริง) และพื้นที่ชนบทโดยรอบหรือพื้นที่ที่ความเป็นเมืองน้อย ซึ่งโดยปกติจะมีขนาดพื้นที่ใหญ่กว่าใจกลางเมืองหลายเท่า
นครระดับจังหวัดมักจะแบ่งออกเป็น อำเภอ (县), นครระดับอำเภอ, และเขตการปกครองประเภทอื่น ๆ การที่จะแยกนครระดับจังหวัดกับพื้นที่เขตเมืองจริง ๆ (นครในความหมายที่แท้จริง) จะมีการใช้คำว่า "ชื่อชวี" (市区; shì qū; urban area; เขตเมือง) อย่างไรก็ตาม คำว่า "ชื่อชวี" นี้มักจะครอบคลุมพื้นที่ชานเมืองด้วย ซึ่งอาจมีพื้นที่ขนาดใหญ่กว่า 3,000 ตารางกิโลเมตร หรือบางครั้งก็ครอบคลุมเพียงแค่ศูนย์กลางเขตเมืองในขณะที่ชุมชนเมืองจริง ๆ ได้ขยายขนาดจนเกินเขตของเมืองแล้ว ดังนั้นคำว่า "ศูนย์กลางเขตเมือง" ในความหมายของจีนจึงเทียบเท่ากับ "เขตของเมือง" (city limit) ในความหมายของอเมริกา ส่วนคำว่า "ชื่อชวี" หรือ "เขตเมือง" (urban area) ในความหมายของจีน ก็อาจเทียบเท่ากับคำว่า "เขตมหานคร" (metropolitan area) ในความหมายของอเมริกา ส่วนคำว่านครปกครองโดยตรงในความหมายของจีน เป็นการกำหนดขึ้นทางการเมืองที่กำหนดให้พื้นที่นั้น ๆ อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาล ซึ่งไม่มีคำที่มีความหมายเทียบเท่า[ต้องการอ้างอิง]
รายชื่อนครเรียงตามจำนวนประชากร 50 อันดับแรก

| --- | --- |
: นครปกครองโดยตรง
: นครที่มีสถานะการวางแผนอิสระ
: นครระดับกิ่งมณฑล
: นครระดับจังหวัด
| อันดับ | นคร | มณฑล | ประมาณการล่าสุด | สำมะโนปี 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เซี่ยงไฮ้#~ | — | 26,917,322 | 20,217,748 |
| 2 | ปักกิ่ง⍟# | — | 20,381,745 | 16,704,306 |
| 3 | ฉงชิ่ง# | — | 15,773,658 | 6,263,790 |
| 4 | เทียนจิน#~ | — | 13,552,359 | 9,583,277 |
| 5 | กว่างโจว#*~ | กวางตุ้ง | 13,238,590 | 10,641,408 |
| 6 | เชินเจิ้น† | กวางตุ้ง | 12,313,714 | 10,358,381 |
| 7 | เฉิงตู#* | เสฉวน | 9,104,865 | 7,791,692 |
| 8 | หนานจิง* | เจียงซู | 8,789,855 | 5,827,888 |
| 9 | อู่ฮั่น#* | หูเป่ย์ | 8,346,205 | 7,541,527 |
| 10 | ซีอาน#* | ฉ่านซี | 7,948,032 | 5,403,052 |
| 11 | หางโจว* | เจ้อเจียง | 7,603,271 | 5,849,537 |
| 12 | ตงกว่าน | กวางตุ้ง | 7,402,305 | 7,271,322 |
| 13 | ฝัวชาน | กวางตุ้ง | 7,313,711 | 6,771,895 |
| 14 | เฉิ่นหยาง* | เหลียวหนิง | 7,191,333 | 5,718,232 |
| 15 | ฮาร์บิน* | เฮย์หลงเจียง | 6,360,991 | 4,596,313 |
| 16 | ชิงเต่า~ | ชานตง | 5,597,028 | 4,556,077 |
| 17 | ต้าเหลียน~ | เหลียวหนิง | 5,587,814 | 3,902,467 |
| 18 | จี่หนาน* | ชานตง | 5,330,573 | 3,641,562 |
| 19 | เจิ้งโจว#* | เหอหนาน | 5,286,549 | 3,677,032 |
| 20 | ฉางชา* | หูหนาน | 4,555,788 | 3,193,354 |
| 21 | คุนหมิง* | ยูนนาน | 4,422,686 | 3,385,363 |
| 22 | ฉางชุน* | จิ๋หลิน | 4,408,154 | 3,411,209 |
| 23 | อุรุมชี* | ซินเจียง | 4,335,017 | 2,853,398 |
| 24 | ซัวเถา† | กวางตุ้ง | 4,312,192 | 3,644,017 |
| 25 | เหอเฝย์* | อานฮุย | 4,216,940 | 3,098,727 |
| 26 | ฉือเจียจวง* | เหอเป่ย์ | 4,098,243 | 3,095,219 |
| 27 | หนิงปัว~ | เจ้อเจียง | 4,087,523 | 2,583,073 |
| 28 | ไท่หยวน* | ชานซี | 3,875,053 | 3,154,157 |
| 29 | หนานหนิง* | กวางซี | 3,837,978 | 2,660,833 |
| 30 | เซี่ยเหมิน† | ฝูเจี้ยน | 3,707,090 | 3,119,110 |
| 31 | ฝูโจว*~ | ฝูเจี้ยน | 3,671,192 | 3,102,421 |
| 32 | เวินโจว~ | เจ้อเจียง | 3,604,446 | 2,686,825 |
| 33 | ฉางโจว | เจียงซู | 3,601,079 | 2,257,376 |
| 34 | หนานชาง* | เจียงซี | 3,576,547 | 2,614,380 |
| 35 | ถังชาน | เหอเป่ย์ | 3,399,231 | 2,128,191 |
| 36 | กุ้ยหยาง* | กุ้ยโจว | 3,299,724 | 2,520,061 |
| 37 | อู๋ซี | เจียงซู | 3,245,179 | 2,757,736 |
| 38 | หลานโจว* | กานซู่ | 3,067,141 | 2,438,595 |
| 39 | จงชาน | กวางตุ้ง | 2,909,633 | 2,740,994 |
| 40 | หานตาน | เหอเป่ย์ | 2,708,015 | 1,830,000 |
| 41 | เหวย์ฟาง | ชานตง | 2,636,154 | 2,044,028 |
| 42 | หฺวายอาน | เจียงซู | 2,632,788 | 2,494,013 |
| 43 | จือปั๋ว | ชานตง | 2,631,647 | 2,261,717 |
| 44 | เช่าซิง | เจ้อเจียง | 2,521,964 | 1,725,726 |
| 45 | ยานไถ~ | ชานตง | 2,511,053 | 1,797,861 |
| 46 | ฮุ่ยโจว | กวางตุ้ง | 2,509,243 | 1,807,858 |
| 47 | ลั่วหยาง | เหอหนาน | 2,372,571 | 1,584,463 |
| 48 | หนานทง~ | เจียงซู | 2,261,382 | 1,612,385 |
| 49 | เปาโถว | มองโกเลียใน | 2,181,077 | 1,900,373 |
| 50 | หลิ่วโจว | กว่างซี | 2,153,419 | 1,624,571 |
หมายเหตุ: ในแหล่งข้อมูลไม่มีนครซูโจวในรายชื่อนี้ ซึ่งมีประชากร 4,242,500 คน ซูโจวเป็นนครใหญ่อันดับสองในมณฑลเจียงซู เป็นรองเพียงหนานจิง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑล ถ้ารวมซูโจวในรายชื่อ ซูโจวจะอยู่ในอันดับที่ 25 โดยอยู่ก่อนเหอเฝย์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลอานฮุย
ที่ตั้งของนครที่มีประชากรมากสุด 50 อันดับแรกในจีนแผ่นดินใหญ่

เซี่ยงไฮ้
ปักกิ่ง
ฉงชิ่ง
เทียนจิน
กว่างโจว
เชินเจิ้น
เฉิงตู
หนานจิง
อู่ฮั่น
ซีอาน
หางโจว
ตงกว่าน
ฝัวชาน
เฉิ่นหยาง
ฮาร์บิน
ชิงเต่า
ต้าเหลียน
จี่หนาน
เจิ้งโจว
ฉางชา
คุนหมิง
ฉางชุน
อุรุมชี
ซัวเถา
เหอเฝย์
ฉือเจียจวง
หนิงปัว
ไท่หยวน
หนานหนิง
เซี่ยเหมิน
ฝูโจว
เวินโจว
ฉางโจว
หนานชาง
ถังชาน
กุ้ยหยาง
อู๋ซี
หลานโจว
จงชาน
หานตาน
เหวย์ฟาง
หฺวายอาน
จือปั๋ว
เช่าซิง
ยานไถ
ฮุ่ยโจว
ลั่วหยาง
หนานทง
เปาโถว
หลิ่วโจว
นครที่มีประชากรมากสุด 50 อันดับแรกในจีนแผ่นดินใหญ่
ดูเพิ่ม

รายชื่อเมืองหลวงในประเทศจีน
รายชื่อนครในประเทศจีน
รายชื่อนครที่ใหญ่ที่สุดในโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

National Bureau of Statistics of China official website
Mongabay.com: Largest Cities in China (unofficial)
เซี่ยงไฮ้
ปักกิ่ง
ฉงชิ่ง
เทียนจิน
กว่างโจว
เชินเจิ้น
เฉิงตู
หนานจิง
อู่ฮั่น
ซีอาน
Estola albicans

ชนิดของด้วง
| Estola albicans |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera Coleoptera
วงศ์:: Cerambycidae Cerambycidae
สกุล:: Estola Estola Breuning, 1940
สปีชีส์:: Estola albicans
ชื่อทวินาม
Estola albicans Breuning, 1940

Estola albicans เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
Estola albocincta

ชนิดของด้วง
| Estola albocincta |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera Coleoptera
วงศ์:: Cerambycidae Cerambycidae
สกุล:: Estola Estola Melzer, 1932
สปีชีส์:: Estola albocincta
ชื่อทวินาม
Estola albocincta Melzer, 1932

Estola albocincta เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Melzer ใน ค.ศ. 1932 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิลและปารากวัย
Estola albomarmorata

ชนิดของด้วง
| Estola albomarmorata |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera Coleoptera
วงศ์:: Cerambycidae Cerambycidae
สกุล:: Estola Estola Breuning, 1943
สปีชีส์:: Estola albomarmorata
ชื่อทวินาม
Estola albomarmorata Breuning, 1943

Estola albomarmorata เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1943 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
Estola albosetosa

ชนิดของด้วง
| Estola albosetosa |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera Coleoptera
วงศ์:: Cerambycidae Cerambycidae
สกุล:: Estola Estola Breuning, 1940
สปีชีส์:: Estola albosetosa
ชื่อทวินาม
Estola albosetosa Breuning, 1940

Estola albosetosa เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
อาหารสัตว์

ตัวอย่างอาหารสัตว์ที่ผลิตขึ้นเอง
อาหารสัตว์มีความสำคัญ และจำเป็นต่อการดำรงชีวิตและการเจริญเติบโตของสัตว์ อาหารของสัตว์อาจได้มาทั้งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและหรือเกิดขึ้นจากการแปรรูปที่ได้จากพืช หรือสัตว์ เป็นสิ่งที่มีสารอาหารและเป็นประโยชน์ในการบำรุงร่างกายแก่สัตว์  ซึ่งอาหารสัตว์ส่วนมากจะได้มาจากพืช ได้แก่  มันสำปะหลัง รำ ปลายข้าว  เป็นต้น
เพ็งอิม

เพ็งอิม (pêng¹ im¹) หรือชื่อเต็มว่า เตี่ยจิวอ่วยเพ็งอิมฮวงอั่ว (จีนตัวย่อ: 潮州话拼音方案; จีนตัวเต็ม: 潮州話拼音方案; dio⁵ ziu¹ uê⁷ pêng¹ im¹ huang¹ uan³) เป็นระบบการเขียนถอดเสียงอ่านภาษาแต้จิ๋วเป็นอักษรละติน ได้รับการเสนอขึ้นโดยหน่วยงานของรัฐบาลมณฑลกวางตุ้งในเดือนกันยายน ปี 1960 โดยเป็นส่วนหนึ่งของกว่างตงพินอินฟางอ้าน
ภาพรวม

เพ็งอิงมีการใช้ตัวอักษรละตินพื้นฐาน 20 ตัว (ไม่ใช้ j, q, v, w, x, y) โดยมี ê เป็นอักษรตัวเดียวที่ประกอบขึ้นจากเครื่องหมายเสริมสัทอักษร มีการใช้พยัญชนะ 2 ตัวแทนเสียงพยัญชนะเดียวอยู่ 3 ตัวได้แก่ bh, gh และ ng
การแสดงเสียงวรรณยุกต์ใช้ตัวเลข 1 ถึง 8 แทนวรรณยุกต์ทั้ง 8 เสียงของภาษาแต้จิ๋ว เขียนตามหลักแล้วจะโดยเป็นตัวยกวางไว้ที่มุมขวาบน
รูปเขียนโดยรวมยืนพื้นจากพินอินของภาษาจีนกลางจึงมีความใกล้เคียงกันมาก ทำให้ผู้รู้พินอินอยู่แล้วสามารถอ่านเพ็งอิมได้โดยง่าย อย่างไรก็ตามหน่วยเสียงภาษาแต้จิ๋วมีมีความแตกต่างจากภาษาจีนกลางดังนั้นจึงมีอักษรบางตัวออกเสียงไม่เหมือนพินอิน
วรรณยุกต์

ภาษาแต้จิ๋วมีเสียงวรรณยุกต์ทั้งหมด 8 เสียง โดยในระบบเพ็งอิมจะใช้ตัวเลขระบุแต่ละเสียง อย่างไรก็ตาม เสียงวรรณยุกต์ที่ปรากฏจะต่างไปขึ้นอยู่กับว่าอยู่พยางค์สุดท้ายของคำหรือว่านำหน้าพยางค์อื่นเพื่อทำหน้าที่ขยายหรือเป็นคำกริยาที่มีกรรมตามหลัง
เสียงวรรณยุกต์ในภาษาแต้จิ๋วแต่ละสำเนียงถิ่นแสดงดังนี้ (ด้านบนแสดงเสียงเมื่ออยู่พยางค์ท้าย และด้านล่างแสดงเสียงเมื่อนำหน้าพยางค์อื่น ตัวเลขและขีดที่แสดงในตารางนี้เป็นการแบ่งระดับเสียงสูงต่ำออกเป็น 5 ระดับ)
| ท้องถิ่น | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แต้จิ๋ว | ˧˧ (33) | ˥˧ (53) | ˨˩˧ (213) | ˨˩ (21) | ˥˥ (55) | ˧˥ (35) | ˩˩ (11) | ˦˦ (44) |
| แต้จิ๋ว | ꜕꜔ (23) | ꜕꜓ (24) | ꜓꜕ / ꜒꜔ (42/53) | ꜔꜔ / ꜓꜓ (33/44) | ꜕꜖꜔ (213) | ꜕꜖ (21) | ꜖꜕ (12) | ꜕꜖ (21) |
| ซัวเถา | ˧˧ (33) | ˥˧ (53) | ˨˩˧ (213) | ˨ (2) | ˥˥ (55) | ˧˥ (35) | ˩˩ (11) | ˥ (5) |
| ซัวเถา | ꜔꜔ (33) | ꜔꜒ (35) | ꜒꜒ (55) | ꜒꜒ (55) | ꜖꜖ (11) | ꜕꜖ (21) | ꜖꜕ (12) | ꜕ (2) |
| กิ๊กเอี๊ย | ˧˧ (33) | ˧˩ (31) | ˨˩˧ (213) | ˨ (2) | ˥˥ (55) | ˧˥ (35) | ˩˩ (11) | ˥ (5) |
| กิ๊กเอี๊ย | ꜔꜔ (33) | ꜕꜔ / ꜔꜒ (23/35) | ꜔꜖ / ꜓꜕ (31/42) | ꜕ / ꜒ (2/5) | ꜕꜕ (22) | ꜕꜖ (21) | ꜕꜖ (21) | ꜕ (2) |
| เตี่ยเอี๊ย | ˧˧ (33) | ˥˧ (53) | ˧˩ (31) | ˩˩ (11) | ˥˥ (55) | ˧˩˧ (313) | ˩˩ (11) | ˥˥ (55) |
| เตี่ยเอี๊ย | ꜔꜔ (33) | ꜔꜖ (31) | ꜒꜒ (55) | ꜒꜒ (55) | ꜖꜖ (11) | ꜔꜔ (33) | ꜔꜔ (33) | ꜖꜖ (11) |
| เหยี่ยวเพ้ง | ˧˧ (33) | ˥˧ (53) | ˨˩˧ (213) | ˨˩ (21) | ˥˥ (55) | ˧˥ (35) | ˨˩ (21) | ˦˦ (44) |
| เหยี่ยวเพ้ง | ꜕꜔ (23) | ꜔꜒ (35) | ꜒꜒ (55) | ꜓꜓ (44) | ꜖꜕ (21) | ꜕꜖ (21) | ꜖꜕ (12) | ꜕꜖ (21) |
| เถ่งไฮ่ | ˧˧ (33) | ˥˧ (53) | ˨˩˨ (212) | ˨ (2) | ˥˥ (55) | ˧˥ (35) | ˩˩ (11) | ˥ (5) |
| เถ่งไฮ่ | ꜔꜔ (33) | ꜕꜓ (24) | ꜓꜕ (42) | ꜒ (5) | ꜖꜖ (11) | ꜕꜖ (21) | ꜖꜖ (11) | ꜕ (2) |
ในการเขียนทับศัพท์คำภาษาแต้จิ๋วเป็นภาษาไทยมักจะยึดสำเนียงซัวเถาเป็นหลัก ซึ่งอาจเขียนแทนวรรณยุกต์ได้ดังนี้
|  | พยางค์ท้าย | พยางค์ท้าย | นำหน้าพยางค์อื่น | นำหน้าพยางค์อื่น |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| a1 | ˧˧ (33) | อา | ꜔꜔ (33) | อา |
| a2 | ˥˧ (53) | อ้า | ꜔꜒ (35) | อ๋า |
| a3 | ˨˩˧ (213) | อ่า | ꜒꜒ (55) | อ๊า |
| ah4 | ˨ (2) | อะ | ꜒꜒ (55) | อ๊ะ |
| a5 | ˥˥ (55) | อ๊า | ꜖꜖ (11) | อา |
| a6 | ˧˥ (35) | อ๋า | ꜕꜖ (21) | อ่า |
| a7 | ˩˩ (11) | อ่า | ꜖꜕ (12) | อ่า |
| ah8 | ˥ (5) | อ๊ะ | ꜕ (2) | อะ |
วรรณยุกต์ 4 กับ 8 นั้นสำหรับแทนคำตาย คือพยางค์ที่ลงท้ายด้วย b, g หรือ h ซึ่งก็คือตัวสะกด บ, ก หรือเสียงกักเส้นเสียง ในขณะที่วรรณยุกต์อื่นจะใช้กับคำเป็น คือพยางค์ที่ไม่มีตัวสะกด หรือลงท้ายด้วยตัวสะกดอื่นที่ไม่ใช่ b, g หรือ h
พยัญชนะต้น

ภาษาแต้จิ๋วมีเสียงพยัญชนะต้นทั้งหมด 17 เสียง แทนด้วยเพ็งอิมดังนี้
| เพ็งอิม | สัทอักษรสากล | เทียบเสียงไทย | ตัวอย่าง |
| --- | --- | --- | --- |
| - | - | อ | 阿 a1 อา |
| b | [p] | ป | 波 bo1 ปอ |
| p | [pʰ] | พ, ผ | 抱 po6 ผอ |
| bh | [b] | บ | 無 bho5 บ๊อ |
| m | [m] | ม | 毛 mo5 ม้อ |
| d | [t] | ต | 刀 do1 ตอ |
| t | [tʰ] | ท, ถ | 妥 to2 ท่อ |
| n | [n] | น | 挪 no5 น้อ |
| l | [l] | ล | 羅 lo5 ล้อ |
| g | [k] | ก | 哥 go1 กอ |
| k | [kʰ] | ค, ข | 戈 ko1 คอ |
| gh | [g] | ง | 鵝 gho5 ง้อ |
| ng | [ŋ] | ง | 俄 ngo5 ง้อ |
| h | [h] | ฮ, ห | 何 ho5 ฮ้อ |
| z | [ʦ] | จ | 之 ze1 จือ |
| c | [ʦʰ] | ช, ฉ | 此 ce2 ชื่อ |
| r | [ʣ] | ย | 而 re5 ยื้อ |
| s | [s] | ซ, ส | 思 se1 ซือ |
ช่องเทียบเสียงไทยในที่นี้มีบางส่วนที่ไม่ได้ตรงกับภาษาไทยพอดี แค่ประมาณใกล้เคียงเท่านั้น ดังนี้
gh: คล้ายเสียง ง ในภาษาไทย แต่เป็นเสียงแบบไม่ออกจมูก
z: เหมือน z ในจีนกลาง ต่างจาก จ ในภาษาไทยเล็กน้อย
c: เหมือน c ในจีนกลาง ต่างจาก ช ในภาษาไทยเล็กน้อย
r: เป็นเสียงระหว่าง ย กับ จ
นอกจาก 4 เสียงดังกล่าวแล้ว พยัญชนะเสียงอื่นไม่มีความแตกต่างไปจากเสียงในภาษาไทย