stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อตัวละครในนักเตะแข้งสายฟ้า อาเรส โนะ เท็นบิง และ โอไรออน โนะ โคคุอิน
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติอเมริกา > เนวี่ อินเวเดอร์

เนวี่ อินเวเดอร์ (ネイビー・インベーダー) เป็นทีมที่ก่อตั้งโดยบาฮาร์ต ในตอนแรกบาฮาร์ตเข้าเป็นโค้ชคนใหม่ของทีมสตาร์ยูนิคอร์น แต่ได้มีสมาชิกตัวแทนทีมชาติอเมริกาคนใหม่มาด้วย มีเป้าหมายในการเปลี่ยนสมาชิกตัวแทนทีมชาติอเมริกาทั้งหมด ซึ่งผู้เล่นในทีมทั้งหมดเป็นสาวกแห่งโอไรออน เดิมทีสมาชิกทั้งหมดมาจากกลุ่มคนที่เกิดมาจากครอบครัวที่ยากจนและได้เล่นฟุตบอลข้างถนน แต่บาฮาร์ตได้เห็นศักยกายภาพฝีมือของสมาชิกทั้งหมดจึงถูกทาบทามเข้าร่วมมูลนิธิโอไรออน ซึ่งได้ถูกฝึกอย่างเข้มงวดและถูกฝึกเทียบเท่ากับทหารพร้อมทั้งถูกตั้งคำสั่งจนกลายเป็นฟุตบอลไซบอร์ก และมีสมรรถภาพทางกายที่เทียบเท่ากับทีมชาติสเปนและรัสเซีย รูปแบบการเล่นจะใช้กลยุทธ์ทางกองทัพ และใช้ส่งสัญญาณด้วยมือในระหว่างการแข่งรวมทั้งใช้กลโกงด้วยการปล่อยสายลวดสลิงที่ติดตั้งในรองเท้า
ในการแข่งขันรอบคัดเลือก FFI ระดับโลก ทีมเนวี่ อินเวเดอร์ได้เข้ามาแทนทีมสตาร์ยูนิคอร์นที่เป็นตัวแทนทีมชาติอเมริกาก่อนหน้านี้
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติรัสเซีย "เพอร์เฟกต์สปาร์ค"

เพอร์เฟกต์สปาร์ค (パーフェクトスパーク) เป็นทีมเจ้าภาพของ FFI และเป็นทีมชาติในกลุ่ม A ของ FFI มีข่าวลือว่าผู้เล่นในทีมทั้งหมดเป็นสาวกของโอไรออน แต่ความจริงไม่ได้เป็นสาวกโอไรออนนตามที่ฟรอยกล่าว แต่ว่าสมาชิกในทีมเกือบทั้งหมดยกเว้นฟรอยได้รับคำสั่งจากเบอร์นาร์ด เป็นทีมที่สมาชิกทุกคนสามารถเล่นได้ทุกตำแหน่งกับใช้ท่าไม้ตายเหมือนกัน ทำให้ไม่สามารถเห็นจุดอ่อน นอกจากนี้ผู้เล่นมีอิเลฟเวนแบนด์ที่ติดตั้งกระสุนแก๊สน้ำตา, กระสุนโคลน, หนาม, ปืนกระแสไฟฟ้า ในรอบชิงชนะเลิศได้ถูกอิลีน่าควบคุมในทีมโดยใช้โปรแกรมควบคุมผู้เล่นในทีม แต่ว่าเอ็นโดได้ตะโกนเรียกสติทำให้กลับมาได้ปกติ
ในการแข่งขัน FFI ระดับโลก รอบที่ 1 แพ้ทีมชาติอเมริกาด้วยคะแนน 2 ประตูต่อ 1 รอบที่ 2 ชนะทีมชาติสเปนด้วยคะแนน 6 ประตูต่อ 0 รอบที่ 3 ชนะทีมชาติญี่ปุ่นด้วยคะแนน 3 ประตูต่อ 2 และได้ลงแข่งในรอบชิงแชมป์ระดับโลกจนถึงรอบชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติฝรั่งเศส

ทีมที่ลงแข่งกับอินาสึมะเจแปนในการแข่งขัน FFI รอบทัวร์นาเมนท์ระดับโลก เฮดโค้ชของทีมคือเพื่อนเก่าของโจ คินอุน โดยเป็นหนึ่งในทีมที่เป็นฝ่ายต่อต้านโอไรออน แต่ว่าไม่ได้ลงแข่งเนื่องจากผู้เล่นในทีมทั้งหมดถูกวางยาจนป่วยจากอาหารเป็นพิษและหามส่งในโรงพยาบาล ซึ่งทั้งหมดเป็นแผนการของโอไรออน แต่เบอร์นาร์ดกลับไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการกระทำดังกล่าว
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติบราซิล "โอเล่ เดอ แซมบ้า"

โอเล่ เดอ แซมบ้า (オーレ・デ・サンバ) เป็นทีมตัวแทนทีมชาติบราซิลที่ลงแข่งกับทีมอินาสึมะเจแปนในรอบก่อนรองชนะเลิศของ FFI ระดับโลก เป็นทีมที่มีความสามารถสูงและไม่เสียคะแนนเพียง 1 คะแนน ผู้เล่นทั้งหมดเป็นของฝั่งโอไรออนโดยมีเบอร์นาร์ดเป็นผู้ควบคุม ในการแข่งขันได้ใช้วิธีสกปรกด้วยการจี้จุดร่างกายผู้เล่นทำให้ผู้เล่นไม่สามารถใช้ท่าไม้ตายได้ โดยผู้เล่นทั้งหมดมาจากเขตยากไร้ในประเทศบราซิล
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติอิตาลี่ "การ์เดียนส์ออฟควีน"

การ์เดียนส์ออฟควีน (ガーディアンズオブクイーン) เป็นทีมตัวแทนทีมชาติอิตาลี่ที่ลงแข่งในรอบรองชนะเลิศของ FFI ระดับโลก ทีมนี้ผู้เล่นทั้งหมดมาจากฝั่งโอไรออนโดยมีอิลีน่าเป็นผู้บงการ ถูกเรียกขานว่าเป็นแม่มด โดยมีอุปกรณ์เสริมที่มีลักษณะคล้ายปลอกสวมส่วนเข่าและส่วนข้อศอกสีดำที่สามารถเพิ่มศักยกายภาพส่วนแขนและขาได้ทั้งความเร็วและพละกำลังแต่มีจุดอ่อนคือเมื่อใช้งานแล้วจะส่งผลกระทบต่อกล้ามเนื้อร่างกายรับภาระเกิดความเจ็บปวดอ่อนล้าภายในร่างกาย ยิ่งใช้ติดต่อกันมากยิ่งทำให้ร่างกายอ่อนแรงจนส่งผลแก่อันตรายถึงชีวิต ในการแข่งขันระหว่างทีมอินาสึมะเจแปน ชนะด้วยคะแนน 3 ประตูต่อ 2 แต่เนื่องจากผู้เล่นในทีมหมดสภาพและบาดเจ็บสาหัสจากการใช้อุปกรณ์เสริม ทำให้ตกรอบเข้าชิงชนะเลิศไป
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > โจคินอุนส์

โจคินอุนส์ (チョウキンウンズ) เป็นทีมที่โจ คินอุนตั้งขึ้นมาเพื่อรับมือกับทีมโอไรออน ออฟ ชาโดว์ที่อิลีน่าสร้าง โดยเป็นทีมที่โจ คินอุนได้รวบรวมผู้เล่นจากทีมอินาสึมะเจแปนและตัวแทนทีมชาติต่างๆ ที่ลงแข่ง FFI ไว้เข้ามารวมกันเป็นทีมเดียว เดิมมีชื่อว่าอาร์เทมิสแต่ โจ คินอุนขัดจังหวะเฮาที่จะพูดชื่อทีมและตั้งชื่อทีมนี้ว่าโจคินอุนส์
มูลนิธิโอไรออน

มูลนิธิโอไรออน (オリオン財団) เป็นองค์กรขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในประเทศรัสเซียซึ่งเป็นประเทศเจ้าภาพของการแข่งขัน FFI โดยองค์กรนี้เบื้องหน้าได้ช่วยเหลือสนับสนุนเด็กที่ยากไร้ทั่วโลกได้เล่นฟุตบอลแต่มีเบื้องหลังคือสร้างผลประโยชน์ธุรกิจด้วยวิธีการที่ผิดกฏหมาย โดยได้ตามหาเด็กๆ เพื่อคัดเลือกตามข้อเสนอจนกลายเป็นสาวกโอไรออน และได้ส่งเข้าไปเป็นผู้เล่นตัวแทนทีมชาติ ซึ่งหน้าที่หลักคือทำลายทีมภายในหรือใช้วิธีกลโกงเพื่อผลประโยชน์ธุรกิจ
มูลนิธิโอไรออน > ชาโดว์ ออฟ โอไรออน

ชาโดว์ ออฟ โอไรออน (シャドウ・オブ・オリオン) เป็นทีมที่มาจากกลุ่มมูลนิธิโอไรออน โดยอิลีน่าได้สร้างทีมนี้ขึ้นมาโดยผู้เล่นในทีมมีพลังสูงที่สุดจนกลายเป็นสุดยอดอาวุธผู้เล่นในทีม ปรากฏตัวหลังจากมีเหตุการณ์ระเบิดในสนามที่แข่งขันในรอบครึ่งแรกระหว่างทีมชาติญี่ปุ่นและรัสเซียโดยยกเลิกการแข่งดังกล่าว
หมอน

หมอน
หมอน เป็นเครื่องนอนอย่างหนึ่งที่ใช้ศีรษะหนุนเวลานอน หรือใช้ประโยชน์อื่นๆเช่น ใช้กอด ใช้อิง  หมอนถูกประดิษฐขึ้นมาในหลากหลายรูปแบบ โดยหมอนที่ใช้ส่วนใหญ่ทำจากผ้าเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าและยัดด้วยวัสดุ เช่น นุ่น ขนเป็ด หรือปัจจุบันนิยมใช้โพลีเอสเตอร์ ส่วนหมอนที่ใช้นอนกอด เรียกว่า หมอนข้าง เป็นรูปทรงกระบอก สำหรับ หมอนอิง มีหลายแบบ เช่น ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทรงกลม
ในประเทศไทย หมอนในแต่ละภูมิภาคก็มีเอกลักษณ์ต่างๆกันไป เช่น หมอนสี่เหลี่ยมทางภาคอีสาน หรือ หมอนขวานทางภาคกลาง
การเลือกหมอน
ความทุกข์ของคนอาจจะเกิดจากเป็นโรค บางคนถ่ายไม่ได้หรือถ่ายลำบากก็ทุกข์ รับประทานมากเกินไป หรือน้อยเกินไปก็ทุกข์ การนอนไม่หลับก็เป็นทุกข์ โดยเฉพาะผู้สูงอายุ การนอนหลับเป็นการพักผ่อนที่ดีที่สุด เป็นการพักผ่อนทั้งร่างกาย และจิตใจหลังจากที่ได้ทำงานหนัก ทั้งกายและใจ การจะนอนให้หลับดีต้องมีองค์ประกอบหลายอย่าง การเลือกหมอนที่เหมาะสม ก็อาจจะทำให้นอนหลับดีขึ้น และยังลดอาการของอาการปวดหลังหรือปวดคอ
ชนิดของหมอน

หนุนที่เข่าซึ่งสามรถหนุนได้สองรูปแบบ คือนอนหงายแล้วเอาหมอนหนุนใต้เข่า หรือนอนตะแคงหมอนอยู่ระหว่างขา ท่านอนและการใช้หมอนท่านี้จะช่วยลดอาการปวดหลังเนื่องจากกล้ามเนื้อหลังอักเสบ หมอนที่ใช้คือหมอนข้าง
หมอนหนุนที่ศีรษะและคอ หมอนที่ดีควรจะรองตั้งแต่ต้นคอจรดถึงศีรษะ ความสูงของหมอนประมาณ 4-6 นิ้วโดยหมอนควรจะนุ่มเพื่อที่ส่วนที่รองศีรษะยุบ จนกระทั่งหมอนสามารถรองรับบริเวณคอ หมอนชนิดนี้เหมาะสำหรับคนที่ปวดต้นคอ หากหมอนสูงเกินไปเมื่อนอนหงายหรือนอนตะแคง กล้ามเนื้อคอจะถูกยืดมากเกินไป ทำให้ปวดกล้ามเนื้อคอ และที่สำคัญในทางนอนหงายหากหมอนสูงไป จะทำให้ทางเดินหายใจแคบเกิดอาการกรน
หมอนรูปตัว U เป็นหมอนทีใช้สำหรับหนุนคอ ขณะเดินทางโดยสารเพื่อป้องกันมิให้คอเอียงไปทางด้านใดด้านหนึ่ง หรือหงายไปทางด้านหลัง เหมาะสำหรับนั่งหลับขณะโดยสารในรถหรือเครื่องบิน
หมอนรองหลัง ใช้สำหรับหนุนหลังส่วนเอว เหมาะสำหรับคนที่ต้องทำงานนั่งนาน หรือขับรถนาน เพื่อลดอาการเกร็งของกล้ามเนื้อหลัง
หมอนรูปโดนัท เหมาะสำหรับผู้ที่มีกระดูกก้นกบหัก เวลานั่งจะไม่ปวดก้น
เมื่อท่านเลือกที่จะใช้หมอนที่ใดที่หนึ่งให้ลองดูดูสัก 1-2 สัปดาห์จึงจะเห็นผล เมื่อใช้หมอนไประยะเวลาหนึ่งความนุ่มของหมอนจะเสียไป ต้องเปลี่ยนหมอน
อักษรเปอร์มิกโบราณ

อักษรเปอร์มิกโบราณ (Old Permic alphabet) ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 1900 โดยมิชชันนารีชาวรัสเซีย นักบุญสตีเฟนแห่งเปริ์ม (1916 – 1938) ได้รูปแบบจากอักษรกรีกและอักษรซีริลลิก แต่อักษรส่วนมากได้รูปแบบมาจากสัญลักษณ์ในศาสนาโกมี อักษรนี้ใช้นานราว 300 ปี จนถึงราว พ.ศ. 2200
ใช้เขียน

ภาษาโกมี ซึ่งเป็นภาษาตระกูลอูราลลิก มีผู้พูดราว 360,000 คน ในสาธารณรัฐโกมี อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัสเซีย ปัจจุบันภาษาโกมีเขียนด้วยอักษรซีริลลิก
วุฒิสภาไทย ชุดที่ 11

วุฒิสภาไทย ชุดที่ 11 (30 มีนาคม พ.ศ. 2557 - 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2557) เป็นสมาชิกชุดสองที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนควบคู่กับการสรรหา จากการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 และการสรรหาสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2554 นับเป็นวุฒิสภาที่มีอายุสั้นที่สุดในจำนวนวุฒิสภาไทย สิ้นสุดลงตามประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 30/2557
เนื่องจากมาตรา 279 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 กำหนดให้  สมาชิกวุฒิสภาไทยจากการสรรหาใน พ.ศ. 2554 มีวาระเพียง 3 ปี ดังนั้นนับตั้งแต่วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2557 สมาชิกวุฒิสภาชุดนี้จึงมีเพียง 77 คนเท่านั้น
การสรรหาสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2557 ไม่เกิดขึ้น เพราะ รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 การสรรหาสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2554 จำนวนสมาชิกวุฒิสภาอีก 73 ราย ครบวาระในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2557 ดังนั้นวุฒิสภาไทยชุดที่ 11 จึงมีสมาชิกครบ 150 รายเพียง 13 วันเท่านั้น อย่างไรก็ตาม มาตรา 117 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ให้สมาชิกวุฒิสภาแบบสรรหาอยู่ปฎิบัติหน้าที่จนกว่าจะมีวุฒิสภาชุดใหม่
อนึ่งในเว็บไซต์วุฒิสภา www.senate.go.th ไม่ถือว่ามีวุฒิสภาชุดนี้ โดยสมาชิกแบบเลือกตั้งทั้งหมดอยู่ในรายชื่อวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 และ สมาชิกแบบสรรหาก็ให้ถือว่าเป็นวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 เช่นเดียวกัน
วุฒิสภาชุดนี้เคยจัดการประชุมร่วมกันใน วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 มีมติวุฒิสภาให้ สุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย เป็นประธานวุฒิสภาพลตำรวจเอก จงรัก จุฑานนท์ เป็น รองประธานคนที่ 1
แบบเลือกตั้ง

คุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา
พลเอก องอาจ พงษ์ศักดิ์
มณเฑียร สงฆ์ประชา
มารุต โรจนาปิยาวงศ์
ธงชัย ศรีสุขจร
เรืออากาศเอก จักวาล ตั้งภากรณ์
ธนพงศ์ ธนเดชากุล
นิพัทธา อมรรัตนเมธา
สืบยศ ใบแย้ม
คณิพงษ์ แขวัฒนะ
สุชาติ อุสาหะ
เพียงเพ็ญ ศักดิ์สมบูรณ์
ประทวน สุทธิอำนวยเดช
วราภรณ์ อัศวเหม
บุญยืน ศิริธรรม
สุนทร วัฒนาพร
บุญส่ง เกิดหลำ
ชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์
จองชัย เที่ยงธรรม
ชูศักดิ์ ศรีราชา
ไพโรจน์ ทุ่งทอง
จุลพันธ์ ทับทิม
มงคลชัย ดวงแสงทอง
อดิศร กำเนิดศิริ
ชิงชัย ก่อประภากิจ
อานนท์ ตันตระกูล
เสถียร เชื้อประเสริฐศักดิ์
วิชัย ด่านรุ่งโรจน์
สุรินทร์ ฐิติปุญญา
พิพัฒน์ชัย ภัครัชตานนท์
ดาบตำรวจ บุหลัน ราษฎร์คำพรรณ์
สุรพล สันติโชตินันท์
วราวุฒิ หน่อคำ
ตรี ด่านไพบูลย์
บุญพา ลิมปะพันธ์
พีระศักดิ์ พอจิต
วิรัช พิมพะนิตย์
วัน สุวรรณพงษ์
บัณฑูรย์ เกียรติก้องชูชัย
สมนาม เหล่าเกียรติ
พงษ์ศิริ กุสุมภ์
ณัฐพล เนื่องชมภู
เสริมศักดิ์ ทองศรี
ศรีเมือง เจริญศิริ
วิริยะ ทองผา
ประยูร เหล่าสายเชื้อ
สมเกียรติ พื้นแสน
สมศักดิ์ ขจรเฉลิมศักดิ์
วิลดา อินฉัตร
ดำเกิง วงศ์กาฬสินธุ์
นุรุทธิ์ เจริญพันธ์
อาทิตย์ ศรีตะบุตร
ประพาส นวนสำลี
ญานีนาถ เข็มนาค
อาภรณ์ สาราคำ
สมชาย เหล่าสายเชื้อ
พจนา กิจกาญจน์
สุนันต์ อรุณนพรัตน์
สุรสิทธิ์ นิธิวุฒิวรรักษ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ บุญส่ง ไข่เกษ
สฤษดิ์ บุตรเนียร
สุรชัย ปิตุเตชะ
ดวงพร เทียนทอง
อภิชาติ ดำดี
พันตำรวจเอก นรินทร์ บุษยวิทย์
สมศักดิ์ โล่สถาพรพิพิธ
พันตำรวจเอก ธรรมนูญ ไฝจู
นิมันซูร จิยี่งอ
สมหวัง อภิชัยรักษ์
วระชาติ ทนังผล
ทวี ภูมิสิงหราช
ชัยยศ ปัญญาไวย
อับดุลอายี สาแม็ง
ศักดา ศรีวิริยะไพบูลย์
อนุมัติ อาหมัด
อิบรอเหม อาดำ
พลอากาศเอก สุจินต์ แช่มช้อย
แบบสรรหา

วุฒิสภาแบบสรรหามีอายุเพียง 13 วัน (30 มีนาคม 2557 ถึง 11 เมษายน 2557) เนื่องจากครบวาระการปฎิบัติงานตามมาตรา 297 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 อย่างไรก็ตามวุฒิสภาแบบสรรหาชุดนี้ยังคงรักษาการต่อจนถึงวันที่ 24 พฤษภาคม 2557
รองศาสตราจารย์ กอบกุล พันธ์เจริญวรกุล
นายคำนูณ สิทธิสมาน
นายแพทย์ เจตน์ ศิรธรานนท์
พลอากาศตรี เฉลิมชัย เครืองาม
นายเดชอุดม ไกรฤทธิ์
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ตรึงใจ บูรณสมภพ
นายถาวร ลีนุตพงษ์
รองศาสตราจารย์ นรีวรรณ จินตกานนท์
นายปรเทพ สุจริตกุล
นายพิเชต สุนทรพิพิธ
นายมหรรณพ เดชวิทักษ์
รองศาสตราจารย์ วิชุดา รัตนเพียร
นายวิทวัส บุญญสถิตย์
หม่อมราชวงศ์วุฒิเลิศ เทวกุล
พลอากาศเอก ชาลี จันทร์เรือง
พลเอก ชูชาติ สุขสงวน
พลเอก ธีรเดช มีเพียร
นายประจิตต์ โรจนพฤกษ์
นายประสงค์ ตันมณีวัฒนา
นายประสงค์ศักดิ์ บุญเดช
นายปิยพันธุ์ นิมมานเหมินท์
นายพิสิฐ เกตุผาสุข
พลเอก เลิศฤทธิ์ เวชสวรรค์
นายวิชัย ไพรสงบ
พลเอก สมเจตน์ บุญถนอม
นายสมบูรณ์ งามลักษณ์
นายสมพล พันธุ์มณี
นายอนุศาสน์ สุวรรณมงคล
นายธวัช บวรวนิชยกูร
นายธีระ สุวรรณกุล
นางนิลวรรณ เพชระบูรณิน
นายบุญชัย โชควัฒนา
นายประวิทย์ จันทราประภาวัฒน์
นายประสาร มฤคพิทักษ์
หม่อมหลวงปรียพรรณ ศรีธวัช
นางเพ็ญพักตร์ ศรีทอง
นางยุวดี นิ่มสมบุญ
นายวัชระ ตันตรานนท์
นายวันชัย สอนศิริ
นายวิบูลย์ คูหิรัญ
พันตำรวจเอก สนธยา แสงเภา
ศาสตราจารย์ สม จาตุศรีพิทักษ์
นางสาวสุนันท์ สิงห์สมบุญ
นายสุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย
นางกีระณา สุมาวงศ์
พลตำรวจเอก จงรัก จุฑานนท์
นายจารุพงศ์ จีนาพันธ์
นายตวง อันทะไชย
รองศาสตราจารย์ ทัศนา บุญทอง
รองศาสตราจารย์ พรพันธุ์ บุณยรัตพันธุ์
พลตำรวจเอก วงกต มณีรินทร์
นาย วิชาญ ศิริชัยเอกวัฒน์
ศาสตราจารย์วิรัติ พาณิชย์พงษ์
พลอากาศเอก วีรวิท คงศักดิ์
พลเรือเอก ศิษฐวัชร วงษ์สุวรรณ
นายสมชาย แสวงการ
พลเรือเอก สุรศักดิ์ ศรีอรุณ
นายอนุรักษ์ นิยมเวช
พลเอก เกษมศักดิ์ ปลูกสวัสดิ์
นายจักรธรรม ธรรมศักดิ์
นายธานี อ่อนละเอียด
นายประสงค์ นุรักษ์
นายปัญญา เบ็ญจศิริวรรณ
พลตำรวจเอก พิชิต ควรเดชะคุปต์
นางพิไลพรรณ สมบัติศิริ
นายมณเฑียร บุญตัน
พลตำรวจโท ยุทธนา ไทยภักดี
พลเอก รัชกฤต กาญจนวัฒน์
พลตำรวจโท สมยศ ดีมาก
นายสมัคร เชาวภานันท์
นายสุธรรม พันธุศักดิ์
นายอโณทัย ฤทธิปัญญาวงศ์
นายไพบูลย์ นิติตะวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์วุฒิสภาไทย เก็บถาวร 2015-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กวุฒิสภาไทย |
| --- | --- |
 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13 
| ด ค กการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภาไทยทุกรูปแบบ |
| --- | --- | --- |
| แบบเลือกตั้ง |  2543  2549  2551  2557  |  |
| แบบเลือก |  2567  |  |
| แบบสรรหา |  2551  2554  2561–2562  |  |
อักษรเวเนติก

อักษรเวเนติกเป็นอักษรของชาวเวเนติกที่อาศัยอยู่ทางชายฝั่งตอนเหนือของทะเลเอเดรียนในยุคโลหะ ราว 457 ปีก่อนพุทธศักราช จนถึงยุคจักรวรรดิโรมัน ภาษาละตินเรียกว่า “เวเนติ” ส่วนภาษากรีกเรียก “อีนิตอย” พบจารึกของชนกลุ่มนี้มากกว่า 200 ชิ้น อักษรนี้ใกล้เคียงกับอักษรอีทรัสคัน คาดว่าน่าจะมาจากอักษรกรีกและเป็นต้นแบบของอักษรฟูทาร์ก อักษรบางตัวมีหลายรูปแบบเพราะมาจากบริเวณที่ต่างกัน เสียง /f/ ใช้อักษรคู่ hvหรือ  vh ซึ่งพบในอักษรอีทรัสคันและอักษรละตินรุ่นแรกๆด้วย เขียนจากขวาไปซ้ายแต่ก็เขียนจากซ้ายไปขวาได้เช่นเดียวกันโดยอักษรที่ใช้ในแต่ละทิศทางจะเป็นรูปในกระจกเงาซึ่งกันและกัน ในบางกรณี พบการเขียนในแนวสลับ ชาวเวเนติกถูกรวมเข้ากับจักรวรรดิโรมันและเลิกใช้อักษรเวเนติไปเมื่อราว พ.ศ. 443
ใช้เขียน

ภาษาเวเนติกซึ่งคาดว่าเป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียนแต่การจัดบ่งสาขายังไม่ลงตัว มีทั้งท่จัดให้อยู่กลุ่มอิตาลิก เจอร์มานิก อิลลีเรียน สลาวิก หรือจัดให้อยู่ในกลุ่มเฉพาะออกมา ปัญหานี้เกิดจากการรวบรวมจารึกขนาดสั้นเพื่อเปรียบเทียบรูปประโยคและคำศัพท์กับภาษาอื่นเป็นไปได้ยาก (อย่าสับสนกับภาษาเวเนติที่เป็นภาษากลุ่มสลาฟใช้ในที่ราบลุ่มแม่น้ำดานูบตอนเหนือระหว่างโปแลนด์กับยูเครน)
อักษรเมรอยติก

อักษรเมรอยติก พัฒนามาจากอักษรอียิปต์โบราณเพื่อใช้เขียนเมื่อราว พ.ศ. 343 อักษรนี้มี 2 แบบ แบบหนึ่งมาจากอักษรไฮโรกลิฟ เขียนในแนวตั้งจากขวาไปซ้าย อีกแบบหนึ่งมาจากอักษรอียิปต์ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เขียนในแนวนอนจากขวาไปซ้าย
ใช้เขียน

ภาษาเมรอยติกซึ่งใช้พูดแถบลุ่มแม่น้ำไนล์และภาคเหนือของซูดานเมื่อประมาณ พ.ศ. 943 ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยภาษานิวเบีย
สีประจำชาติ

สีประจำชาติ เป็นส่วนหนึ่งของอัตลักษณ์ประจำชาติ หลายรัฐ และ หลายประเทศ ได้นำสีประจำชาติมาใช้อย่างเป็นทางการ (นิตินัย) "สีประจำชาติ" ในขณะที่หลายประเทศได้นำสีสีประจำชาติมาใช้โดยพฤตินัย สีประจำชาติมักจะปรากฏสื่อ , ธงของประเทศ สีที่ใช้ในการเล่นกีฬา เป็นต้น
รายการ

| ประเทศ | ธง | สีหลัก | สีรอง | ข้อมูลเพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประเทศอาร์เจนตินา |  | สีฟ้าอ่อน และ สีขาว |  |     |
| ประเทศแอลเบเนีย |  | สีแดง และ สีดำ |  |  |
| ประเทศอาร์มีเนีย |  | สีแดง และ สีฟ้า |  |  |
| ประเทศออสเตรเลีย |  | สีเขียว และ สีทอง | สีแดง, สีขาว และ สีฟ้า |  |
| ประเทศบังกลาเทศ |  | สีเขียว และ สีแดง | สีเขียว และ สีแดง  |  |
| ประเทศเบลเยียม |  | สีแดง | สีดำ และ สีเหลือง |  |
| ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา |  | สีฟ้า, สีทอง และ สีขาว |  |  |
| ประเทศบราซิล |  | สีเขียว และ สีเหลือง | สีฟ้า และ สีขาว |  |
| ประเทศแคนาดา |  | สีแดง และ สีขาว | สีดำ |  |
| ประเทศชิลี |  | สีแดง, สีขาว และ สีฟ้า |  |  |
| สาธารณรัฐเช็ก |  | สีขาว, สีแดง, และ สีฟ้า |  |  |
| ประเทศฟินแลนด์ |  | สีขาว และ สีฟ้า | สีม่วง และ สีแดง |  |
| ประเทศฝรั่งเศส |  | สีฟ้า, สีขาว, และสีแดง |  |  |
| ประเทศเยอรมนี |  | สีดำ, สีแดง และ สีทอง | สีดำ และ สีขาว |  |
| ประเทศกานา |  | สีแดง, สีทอง, สีเขียว และ สีดำ | สีขาว และ สีดำ |  |
| ประเทศกรีซ |  | สีฟ้า และ สีขาว |  |  |
| ประเทศเฮติ |  | สีแดง และ สีฟ้า |  |  |
| ประเทศฮังการี |  | สีแดง, สีขาว และ สีเขียว |  |  |
| เกาะไอร์แลนด์ |  | สีเขียว | สีขาว และ สีส้ม |  |
| ประเทศอิสราเอล |  | สีฟ้า และ สีขาว |  | สีประจำชาติอิสราเอล |
| ประเทศอิตาลี |  | สีเขียว, สีขาว และ สีแดง | สีกรมท่า | สีประจำชาติอิตาลี |
| ประเทศจาเมกา |  | สีเขียว, สีทอง และ สีดำ |  |  |
| ประเทศลิทัวเนีย |  | สีเขียว และ สีขาว |  |  |
| ประเทศมาเลเซีย |  | สีทอง และ สีดำ | สีแดง, สีขาว, สีเหลือง และ สีฟ้า |  |
| ประเทศเม็กซิโก |  | สีเขียว, สีขาว, และ สีแดง |  |  |
| ประเทศเนเธอร์แลนด์ |  | สีส้ม | สีแดง, สีขาว และ สีฟ้า |  |
| ประเทศนิวซีแลนด์ |  | สีดำ | สีขาว, สีเงิน, สีแดงเหลือง |  |
| ประเทศปากีสถาน |  | สีเขียวและสีขาว |  |  |
| ประเทศรัสเซีย |  | สีขาว, สีฟ้า และ สีแดง |  |  |
| ประเทศเซอร์เบีย |  | สีแดง, สีฟ้า และ สีขาว |  |  |
| ประเทศยูเครน |  | สีฟ้า และ สีเหลือง |  | สีประจำชาติยูเครน |
| สหราชอาณาจักร |  | สีแดง, สีขาว และ สีฟ้า   | สีประจำชาติสหราชอาณาจักร |  |
| สหรัฐอเมริกา |  | สีแดง, สีขาว และ สีฟ้า  |  |  |
| ประเทศอุรุกวัย |  | สีฟ้า และ สีขาว | สีแดง; สีฟ้าอ่อน ใช้ในการเล่นกีฬา  |  |
อักษรเมนเด

| อักษรเมนเด  |
| --- | --- |

ชนิด:  ชุดตัวหนังสือพยางค์ 
ผู้ประดิษฐ์: Mohamed Turay
ทิศทาง: ขวาไปซ้าย 
ภาษาพูด: ภาษาเมนเด
ISO 15924
ISO 15924: Mend (438), ​Mende Kikakui
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Mende Kikakui
ช่วงยูนิโคด: U+1E800-U+1E8DF  Final Accepted Script Proposal
"Mɛɛnde yia" ในอักษรเมนเด (อ่านจากขวาไปซ้าย)
อักษรเมนเด (Mende syllabary) หรือ อักษรกิกากุ (Kikakui) ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2464 โดย กิสิมิ กามาลา(Kisimi Kamara) (2433 – 2505) แห่งเซียร์ราลีโอน จากการสังเกตการณ์ปกครองของอังกฤษ เขาสรุปว่า อำนาจส่วนหนึ่งมาจากการอ่านออกเขียนได้  เขาต้องการให้ประชาชนของเขามีความสามารถเช่นนั้น กิสิมิจึงกล่าวอ้างว่า เขาประดิษฐ์อักษรเมนเด หรือ กิ-กา-กุ ขึ้นจากความฝัน อักษรนี้มีสัญลักษณ์ 195 ตัว บางตัวมีหลายรูปแบบ เขียนจากขวาไปซ้ายในแนวนอน ในช่วงพ.ศ. 2464 – 2482 เขาเปิดโรงเรียนเพื่อสอนอักษรของเขา และได้รับความนิยมเป็นลำดับมา ระหว่าง พ.ศ. 2483 – 2492 อังกฤษจัดตั้งโรงเรียนเพื่อสอนภาษาเมนเดที่เขียนด้วยอักษรโรมัน ทำให้อักษรของกิสิมิถูกลืมไปในที่สุด
ใช้เขียน

ภาษาเมนเด ซึ่งเป็นภาษาตระกูลไนเจอร์-คองโก มีผู้พูด 1.26 ล้านคน ในไลบีเรียและเซียร์ราลีโอน
อักษรเสาราษฏร์

| อักษรเสาราษฏร์ ꢱꣃꢬꢵꢰ꣄ꢜ꣄ꢬ‎ |
| --- | --- |

ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ช่วงยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 19 - ปัจจุบัน
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: ภาษาเสาราษฏร์
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ชุดตัวอักษรไซนายดั้งเดิม[a]ชุดตัวอักษรฟินิเชีย[a]ชุดตัวอักษรแอราเมอิก[a]พราหมีทมิฬ-พราหมีปัลลวะครันถะอักษรเสาราษฏร์
ระบบพี่น้อง: อักษรมลยาฬัม อักษรติคาลาริ อักษรดิเวส อกุรุ
ISO 15924
ISO 15924: Saur (344), ​Saurashtra
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Saurashtra
ช่วงยูนิโคด: U+A880–U+A8DF
[a] โดยทั่วไป ต้นกำเนิดเซมิติกของอักษรพราหมียังไม่เป็นที่ยอมรับ
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรเสาราษฏร์ เป็นอักษรสระประกอบที่ใช้เขียนภาษาเสาราษฏร์โดยชาวเสาราษฏร์ในรัฐทมิฬนาฑู อักษรมีต้นกำเนิดจากอักษรพราหมี ถึงแม้ว่าจะยังไม่ทราบรูปแบบสืบทอดของอักษรที่ภายหลังปฏิรูปและทำให้เป็นมาตรฐานโดย T.M.Ram Rai อักษรนี้กลับมีผู้ใช้งานน้อยลง และเริ่มมีการใช้อักษรทมิฬและอักษรละตินแทนมากขึ้น
ยูนิโคด

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
เสาราษฏร์ Unicode.org chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+A88x | ꢀ | ꢁ | ꢂ | ꢃ | ꢄ | ꢅ | ꢆ | ꢇ | ꢈ | ꢉ | ꢊ | ꢋ | ꢌ | ꢍ | ꢎ | ꢏ |
| U+A89x | ꢐ | ꢑ | ꢒ | ꢓ | ꢔ | ꢕ | ꢖ | ꢗ | ꢘ | ꢙ | ꢚ | ꢛ | ꢜ | ꢝ | ꢞ | ꢟ |
| U+A8Ax | ꢠ | ꢡ | ꢢ | ꢣ | ꢤ | ꢥ | ꢦ | ꢧ | ꢨ | ꢩ | ꢪ | ꢫ | ꢬ | ꢭ | ꢮ | ꢯ |
| U+A8Bx | ꢰ | ꢱ | ꢲ | ꢳ | ꢴ | ꢵ | ꢶ | ꢷ | ꢸ | ꢹ | ꢺ | ꢻ | ꢼ | ꢽ | ꢾ | ꢿ |
| U+A8Cx | ꣀ | ꣁ | ꣂ | ꣃ | ꣄ |   |   |   |   |   |   |   |   |   | ꣎ | ꣏ |
| U+A8Dx | ꣐ | ꣑ | ꣒ | ꣓ | ꣔ | ꣕ | ꣖ | ꣗ | ꣘ | ꣙ |   |   |   |   |   |   |
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012

| สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: COD
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ณ ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร 29 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08-29) – 9 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-09)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: เดเดลีน มิบัมบะ คิมบาตะ
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ระยะ | ชิงชนะเลิศ> คะแนน | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เลวี่ คิทัมบาลา คิซิโต | Discus Throw F57-58 | 27.23 | 265 | 16 |
| เลวี่ คิทัมบาลา คิซิโต | Javelin Throw F57-58 | 18.37 | 138 | 16 |
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในพาราลิมปิก
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
| ด ค ก ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย
สโมสรฟุตบอลปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด (อังกฤษ: Peterborough United Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ตั้งอยู่ที่ปีเตอร์โบโร เทศมณฑลเคมบริดจ์เชอร์ ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันลงเล่นในลีกวัน ลีกระดับที่สามของอังกฤษ
ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1934 และเคยลงเล่นในอดีตมิดแลนด์ลีก ซึ่งพวกเขาคว้าได้ 6 สมัย ต่อมาได้เข้าร่วมฟุตบอลลีกในปี ค.ศ. 1960 สนามเหย้าของสโมสรคือสนามกีฬาลอนดอนโรด หรือเรียกตามชื่อผู้สนับสนุนคือ อาแบ็กซ์สเตเดียม ฉายาของสโมสรคือ เดอะพัช พวกเขาตกชั้นจากแชมเปียนชิปในวันสุดท้ายของฤดูกาล 2012–13 ทำให้ต้องลงมาเล่นในลีกวัน อันดับที่สูงที่สุดของสโมสรคืออันดับที่ 10 ในแชมเปียนชิป ปีเตอร์โบโรคว้าแชมป์ฟุตบอลลีกโทรฟี ฤดูกาล 2013–14 ด้วยการเอาชนะเชสเตอร์ฟีลด์ 3–1 ในนัดชิงชนะเลิศที่สนามกีฬาเวมบลีย์ เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014