stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยู โยโกยามะ
ผลงานของ > ละครเวที

Another's ANOTHER (Osaka Shochikuza Theater) (2006)
Takizawa Enbujou (Shinbashi Enbujou) (2006)
DREAM BOYS (Teikoku Theater) (2006)
Magical Summer (Osaka Shochikuza Theater) (2005)
Hey! Say! Dream Boy (Umeda Geijutsu Theater) (2005)
Summer Storm (Osaka Shochikuza Theater)　 (2004)
DREAM BOY (Umeda Geijutsu Theater) (2004)
DREAM BOY (Teikoku Theater) (2004)
DOUTON BOYS (Osaka Shochikuza Theater) (2003)
ANOTHER (Osaka Shochikuza Theater) (2002)
Touahiren (2002)
Aoki-san chi no okusan (2002)
Touahiren  (2001)
KYO TO KYO (Kyoto Theater 1200) (1998)
MASK (Osaka Shochikuza Theater) (December, 1997)
KYO TO KYO (Kyoto Theater 1200) (August-December, 1997)
ผลงานของ > คอนเสิร์ต

For concerts as a member of Kanjani∞, please see Kanjani∞.
Yokoyama YOU ga Yacchaimasu Concert (Osaka Shochikuz Theater) (2007)
ภาพยนตร์

Shinjuku Shonen Tanteidan (Shinjuku Boy Detectives) (1998)
วิทยุกระจายเสียง

Kanjani 8 Yokoyama Yu - Murakami Shingo no Recomen! เก็บถาวร 2008-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (JOQR 1134, Thursdays 22:00-01:00)
โฆษณา

Sugao 3 Selling (2001)
Video Johnny's Jr. Tokkyu toukyu Concert (2000)
Video Sugao 2 Selling (1999)
CM Tamagochi  (1998)
แหล่งข้อมูลอื่น

Yokoyama Yu - DramaWiki
JDorama.com
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บแฟนคลับ

Johnny's J-Web Translations
รัมเซส บุสโตส

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  รัมเซส มักซิมิเลียโน บุสโตส เกร์เรโร
วันเกิด:   (1991-10-13) 13 ตุลาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  ซานเตียโก, ชิลี
ส่วนสูง:  1.71 m (5 ft 7 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
2003–2009:  อูนิออนเอสปัญโญลา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2014 |  อูนิออนเอสปัญโญลา |  9 |  (1) |
| 2012 |  → บาร์เนเชอา (ยืมตัว) |  3 |  (0) |
| 2013 |  → บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  3 |  (2) |
| 2015 |  เดปอร์เตสลาเซเรนา |  14 |  (2) |
| 2015 |  Deportes La Pintana |  9 |  (3) |
| 2016 |  Deportes Copiapó |  3 |  (0) |
| 2016 |  Deportes Valdivia |  12 |  (0) |
| 2017 |  Nongbua Pitchaya |  12 |  (1) |
| 2017 |  ซุปเปอร์ พาวเวอร์ สมุทรปราการ |  15 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2011 |  ชิลี อายุไม่เกิน 20 ปี |  9 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2013 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2011
รัมเซส มักซิมิเลียโน บุสโตส เกร์เรโร (สเปน: Ramsés Maximiliano Bustos Guerrero) เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาวชิลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Ramsés at Football Lineups
พระยาจินดารักษ์ (จำลอง สวัสดิ์-ชูโต)

| อำมาตย์เอกพระยาจินดารักษ์ (จำลอง สวัสดิ์-ชูโต)ม> ว.ม., ป.ช., ต.จ.ว. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 15 เมษายน พ.ศ. 2491 – 25 มิถุนายน พ.ศ. 2492
นายกรัฐมนตรี: จอมพล แปลก พิบูลสงคราม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2434
เสียชีวิต: 30 มิถุนายน พ.ศ. 2509 (75 ปี)
คู่สมรส: คุณหญิงเสมอใจ จินดารักษ์

อำมาตย์เอก พระยาจินดารักษ์ (จำลอง สวัสดิ์-ชูโต) (1 พฤษภาคม พ.ศ. 2434 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2509) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เมื่อปี พ.ศ. 2491 และเป็นอดีตประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย ซึ่งนำนักกีฬาของประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ครั้งที่ 15 ณ เมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรกของประเทศไทย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อดีตอธิบดีกรมพลศึกษา อดีตสมาชิกวุฒิสภา และอดีตเลขาธิการสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ
ประวัติ

พระยาจินดารักษ์เป็นบุตรคนสุดท้องของพระยาสุรนารถเสนี (เป๋า สวัสดิ์-ชูโต) และคุณหญิงนวล สุรนารถเสนี เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2434 ที่อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร มีพี่น้องรวม 6 คน พระยาจินดารักษ์สมรสกับคุณหญิงจินดารักษ์ (เสมอใจ อมาตยกุล) มีบุตร 4 คน หนึ่งในนั้นคือ จำแลง สวัสดิ์-ชูโต ซึ่งเป็นคุณตาของ ก้อง–สหรัถ สังคปรีชา นักร้อง นักแสดงชื่อดัง
พระยาจินดารักษ์ ถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2509 และมีงานพระราชทานเพลิงศพ พระยาจินดารักษ์ (จำลอง สวัสดิ์-ชูโต) ณ เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2509
งานราชการ

จำลอง เข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กวิเศษในกองราชเลขานุการในรัชกาลที่ 6 ต่อมาในวันที่ 25 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2474 ได้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งในตอนนั้นเรียกว่า ผู้รักษาพระนครศรีอยุธยา แต่ก็ถูกไล่ออกจากราชการเมื่อวันที่ 17 มกราคม ปี พ.ศ. 2476 ต่อมาพระยาจินดารักษ์ ได้กลับเข้ารับราชการกรมพลศึกษา ในปี พ.ศ. 2479 และได้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมพลศึกษา ในปี พ.ศ. 2485
นอกจากนั้นพระยาจินดารักษ์ ยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งธนาคารสิงขร (หรือธนาคารศรีนคร ในเวลาต่อมา) เมื่อปี พ.ศ. 2493
ตำแหน่ง ยศ บรรดาศักดิ์

- ผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบุรี
25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474 - ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
การเมือง

พระยาจินดารักษ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2490 และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เมื่อปี พ.ศ. 2491 โดยมีจอมพลแปลก เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงฯ
การกีฬา

ในปี พ.ศ. 2493 พระยาจินดารักษ์ได้รับเชิญให้ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมแบดมินตันแห่งประเทศไทยเป็นคนแรก
ในปี พ.ศ. 2495 ขณะที่พระยาจินดารักษ์ ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย เป็นครั้งแรกของประเทศไทยในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ครั้งที่ 15 ณ เมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ซึ่งมีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 11 คน ในประเภทกรีฑา (ชาย) แต่ไม่ได้รับเหรียญแต่อย่างใด
สถานที่เกี่ยวเนื่อง

สนามจินดารักษ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พระยาจินดารักษ์ (จำลอง สวัสดิ์-ชูโต) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2497 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2496 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2474 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
พ.ศ. 2486 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2501 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 4 (ว.ป.ร.4)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

รัสเซีย :
พ.ศ. 2453 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญสตานิสลาส ชั้นที่ 3
ฟินแลนด์ :
พ.ศ. 2496 –  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณโอลิมปิกฟินแลนด์ ชั้นที่ 1
ร็อคแมน 2 ความลับของดร.ไวลี่

| ร็อคแมน 2 |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: แคปคอม
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม
อำนวยการผลิต: Tokuro Fujiwara 
ออกแบบ: อากิระ คิตามูระ (เกม) เคนอิจิ อินาฟูเนะ (ฝ่ายศิลป์)
ชุด: ร็อคแมน
เครื่องเล่น: แฟมิคอม, เพลย์สเตชัน, เวอร์ชวลคอนโซล
วางจำหน่าย: แฟมิคอม 
แนว: เกมแอ็กชันผจญภัย/เกมแพลตฟอร์ม
รูปแบบ: เล่นคนเดียว
ร็อคแมน 2:ความลับของดร.ไวลี่ (Rockman 2: The Mystery of Dr. Wily, Mega Man 2: Dr Wily's Mystery, ロックマン2 Dr.ワイリーの謎?) เป็นวิดีโอเกมในชุด ร็อคแมน ที่วางจำหน่ายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1989
เนื้อเรื่อง

หลังจากที่เหตุการณ์ในภาคแรกจบลงได้ไม่นาน ดร.ไวลี่ก็วางแผนยึดครองโลกอีกครั้ง คราวนี้เขาส่งหุ่นยนต์ทั้ง 8 ตัวซึ่งเป็นผลงานของเขาเองออกยึดครองสถานที่ต่างๆ แล้วหนีไปกบดานอยู่ในป้อมปราการซึ่งเขาสร้างขึ้นเพื่อเป็นฐานทัพของตัวเอง ร้อนถึงร็อคแมนที่ต้องออกปราบหุ่นยนต์ชั่วร้ายทั้ง 8 ตัวให้ได้ เพื่อหยุดยั้งแผนการของดร.ไวลี่ และนำความสงบสุขกลับคืนสู่โลกอีกครั้ง
วิธีการเล่น

ร็อคแมน 2 ประกอบด้วย 8 ด่าน ซึ่งมีหัวหน้า (Robot Master) อยู่ในตอนท้ายของแต่ละด่าน ซึ่งมีอาวุธพิเศษแตกต่างกันไป ผู้เล่นสามารถเลือกได้ว่าจะเล่นด่านใดก่อน เมื่อผู้เล่นสามารถเอาชนะด่านทั้งแปดได้แล้ว ผู้เล่นจะสามารถเลือกเล่นด่านที่เก้าที่อยู่ตรงกลางได้ ซึ่งเป็นด่านทั้งหมด 6 ด่านติดต่อกัน ซึ่งมีหัวหน้าที่ยากกว่าปกติ
อาวุธ

อาวุธในเกมนี้ นอกจากอาวุธที่ได้ตอนเริ่มเกม และอาวุธที่ได้จากการปราบหัวหน้าแล้ว ยังมีไอเทมช่วยเหลืออีกสามชนิด ซึ่งช่วยในการเคลื่อนที่แบบต่างๆ และการเดินทางไปยังจุดที่การเคลื่อนที่ธรรมดาไปไม่ถึง
Rock Buster เป็นอาวุธของร็อคแมนมาตั้งแต่ต้น ใช้ได้ไม่จำกัด ยิงต่อเนื่องได้ทีละ 3 นัด
ไอเทม-1 (Platform) ช่วยให้ขึ้นที่ขึ้นไปข้างบนได้ ได้จากการปราบ Heat Man
ไอเทม-2 (Jet Sled) ช่วยให้เคลื่อนที่ในอากาศได้ในแนวนอน ได้จากการปราบ Air Man
ไอเทม-3 (Wall Walker) ช่วยให้เคลื่อนที่ในแนวตั้งได้โดยการเกาะกำแพง ได้จากการปราบ Flash Man
ด่านและหัวหน้า

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
ด่านแรก
| รหัส | หัวหน้า | อาวุธ | อาวุธที่เป็นจุดอ่อน |
| DWN-009 | Metal Man (เมทัลแมน) | Metal Blade (M) เป็นใบมีดที่ยิงออกไปได้หลายทิศทาง | Quick Boomerang  (Metal Blade) |
| DWN-010 | Air Man (แอร์แมน) | Air Shooter (A) เป็นการยิงพายุหมุนขนาดเล็กลอยขึ้นไปด้านหน้าเป็นแนวโค้ง | Leaf Shield |
| DWN-011 | Bubble Man (บับเบิลแมน) | Bubble Lead (B) เป็นฟองน้ำไหลไปตามพื้น | Metal Blade |
| DWN-012 | Quick Man (ควิกแมน) | Quick Boomerang (Q) เป็นการยิงบูมเมอร์แรงเล็กๆ หลายๆ นัด หากเก็บคืนได้ก็จะสามารถใช้ซ้ำได้ | Flash Stopper  (Crash Bomber) |
| DWN-013 | Crash Man (แครชแมน) | Crash Bomber (C) เป็นระเบิดเวลา เมื่อยิงออกมาจะไปติดที่กำแพง และสักพักจะระเบิด | Air Shooter |
| DWN-014 | Flash Man (แฟลชแมน) | Flash Stopper (F) เป็นการหยุดการเคลื่อนที่ของศัตรูทุกตัวในฉาก โดยยกเลิกไม่ได้จนกว่าพลังงานอาวุธจะหมด | Crash Bomber  (Metal Blade) |
| DWN-015 | Heat Man (ฮีทแมน) | Atomic Fire (H) เป็นการยิงลูกไฟออกไปด้านหน้า สามารถสะสมพลังงานเพื่อยิงกระสุนลูกใหญ่ได้ | Bubble Lead |
| DWN-016 | Wood Man (วูดแมน) | Leaf Shield (W) เป็นกำบังใบไม้หมุนรอบตัว แต่หากเคลื่อนที่เมื่อไหร่ใบไม้ทั้งหมดก็จะพุ่งออกไปยังทิศทางนั้น | Atomic Fire  (Air Shooter) |
ด่านสุดท้าย (Fortress) 
| ด่านที่ | หัวหน้า |  | อาวุธที่เป็นจุดอ่อน |
| 1 | Mechanical Dragon |  | Quick Boomerang  (Atomic Fire) |
| 2 | Detachable Walls |  | Metal Blade  (Bubble Lead) |
| 3 | Guts Dozer |  | Quick Boomerang |
| 4 | Orb Room |  | Crash Bomber |
| 5 | Wily Machine Number 2 (I) |  | Atomic Fire  (Crash Bomber) |
|  | Wily Machine Number 2 (II) |  | Crash Bomber |
| 6 | Holographic Alien |  | Bubble Lead |
แหล่งข้อมูลอื่น

Capcom Global website
ภาพปกเกมร็อคแมน 2 ฉบับรีเมก สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา

| โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา |
| --- | --- |
Ban Khung Taphao School
ที่ตั้ง

ข้อมูล
ชื่ออื่น: ค.ภ.
ประเภท: โรงเรียนรัฐ สพฐ.อต.เขต 1
สถาปนา: พ.ศ. 2465
ผู้อำนวยการ: นายสุชีพ เสาเกิด
สี:   สีเขียว หมายถึง ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอุดมสมบูรณ์ด้วยคุณธรรม เลิศล้ำวิชาการ
คำขวัญ: สิกขา กาโม ภวํ โหติ ผู้ใฝ่การศึกษา เป็นผู้เจริญ
เว็บไซต์: โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เป็น โรงเรียนประจำหมู่บ้านคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่ บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาเป็นโรงเรียนในกลุ่มคุ้งตะเภา-ถ้ำฉลอง แบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับประถมศึกษา และระดับก่อนประถมศึกษา
ที่ตั้ง

โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่ บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ในที่ราชพัสดุมีพื้นที่ 3 ไร่ 2 งาน
ประวัติ

โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เริ่มทำการเปิดการเรียนการสอนครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2465 โดยใช้ศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภาเป็นสถานที่ทำการเรียนการสอน โดยเริ่มเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น ป.1 - 5 และเมื่อปี พ.ศ. 2475 ได้ปิดโรงเรียนไปชั่วคราว เนื่องจากขาดงบประมาณ พร้อมกับทำการเปิดสอนอีกครั้ง  ใน พ.ศ. 2476 สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ
1 ตุลาคม พ.ศ. 2509 โรงเรียนได้โอนไปสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2523 ได้โอนมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ
ในปี พ.ศ. 2513 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียน แบบ ป. 1ฉ ขนาด 4 ห้องเรียน งบก่อสร้าง 120,000 บาทและได้ย้ายนักเรียนจากศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภา มาเรียนอาคารหลังใหม่ เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2514 โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนวัดคุ้งตะเภา" ต่อมาได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา" เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2514 และในปี พ.ศ. 2521 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบ ป.1 ฉ เพิ่มเติมอีก 2 ห้องเรียน รวมเป็น  6 ห้องเรียน
ในปี พ.ศ. 2538 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนเอนกประสงค์ เพื่ออำนวยความสะดวกในกิจการต่าง ๆ สะดวกขึ้น พร้อมทั้งได้งบประมาณสร้างห้องสุขาแบบสามัญ จำวนวน 1 หลัง และในปีเดียวกันนี้ เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2538 ที่ประชุมหมู่บ้านคุ้งตะเภาครั้งที่ 1/2538 กรรมการหมู่บ้านได้ประชุมกัน มีมติมอบที่ดินสาธารณประโยชน์ จำนวน 10 ไร่ ให้กับโรงเรียน เพื่อสร้างสนามกีฬา
ในปี พ.ศ. 2540 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนแบบ สปช.105/29 จำนวน 4 ห้องเรียน จำนวนเงิน 1,940,000 บาท โดยการสนับสนุนจาก ส.ส. กนก ลิ้มตระกูล และในปีนี้ได้สร้างถนนคอนกรีตผ่านหน้าอาคารเรียน ป.1 ฉ เป็นจำนวนเงิน 80,000 บาท โดยไม่ใช้งบประมาณจากทางราชการ
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอน โดยทำการสอนครั้งแรก ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มี นายเอี่ยม ศาสตร์จำเริญ เป็นครูใหญ่คนแรก ปัจจุบันเปิดทำการสอนเป็น  2 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา และระดับประถมศึกษา มีนายสุชีพ เสาเกิด ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
ภาพพาโนรามาภายในโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
รายนามผู้บริหาร

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
รายนามผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
| ผู้บริหารโรงเรียน | วาระการดำรงตำแหน่ง |  |
| 1. นายเอี่ยม  ศาสตร์จำเริญ | พ.ศ. 2465 -  พ.ศ. 2475 |  |
| 2. นายชิต  เปรมวิชัย | 1 กันยายน พ.ศ. 2476 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 |  |
| 3. นายเฮ  ประมวลทรัพย์ | 8 กันยายน พ.ศ. 2504 - 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 |  |
| 4. นายฟุ้ง  ปิ่นรัตน์ | 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2487 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2487 |  |
| 5. นายอินทร์  สังขโอภาส | 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 - 1 กันยายน พ.ศ. 2489 |  |
| 6. นายทอด  แก้วรอด | 8 กันยายน พ.ศ. 2489 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 |  |
| 7. นายชิต  เปรมวิชัย | 1 กันยายน พ.ศ. 2476 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 |  |
| 8. นายพร  บุตรวงศ์ | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 - 30 กันยายน พ.ศ. 2519 |  |
| 9. นายศักดิ์ถวัลย์  ศัลย์พงษ์ | 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 |  |
| 10. นายสว่าง  รักดี | 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2530 |  |
| 11. นายอาเร็น  พรหมน้อย | 15 มิถุนายน พ.ศ. 2531 - 24 เมษายน พ.ศ. 2545 |  |
| 12. นายปิยะ  ปัญญา | 25 เมษายน พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2551 |  |
| 13. นายสุชีพ เสาเกิด | พ.ศ. 2551 - ปัจจุบัน |  |
รายนามผู้บริหาร > สีประจำโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา

██ สีเขียว หมายถึง ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมอุดมสมบูรณ์ด้วยคุณธรรม เลิศล้ำวิชาการ
อาคารสถานที่

อาคารเรียน แบบ ป.1 ฉ จำนวน 1 หลัง
หอประชุม จำนวน 1 หลัง
อาคารเรียนแบบ ป.1 ฉ จำนวน  หลัง
หอประชุมโรงอาหาร จำนวน 1 หลัง
บ้านพักครู จำนวน 1 หลัง
ห้องน้ำ ห้องสุขา จำนวน 1 หลัง
อาคารเรียนโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาในปัจจุบัน
บริเวณหน้าโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
นักเรียนโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
ประตูโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาด้านติดถนนสายเอเชีย
ดูเพิ่ม

วัดคุ้งตะเภา
หมู่บ้านคุ้งตะเภา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เก็บถาวร 2009-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลภาพรวมของโรงเรียน บ้านคุ้งตะเภา เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
17°39′10″N 100°08′27″E﻿ / ﻿17.652807°N 100.14084°E﻿ / 17.652807; 100.14084
| ด ค กโรงเรียนในเครือข่ายคุ้งตะเภา-ถ้ำฉลอง อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ |
| --- | --- |
ประถมศึกษา: โรงเรียนป่ากล้วยเสริมวิทยา* • โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา* • โรงเรียนบ้านหัวหาด* • โรงเรียนบ้านบ่อพระ* • โรงเรียนบ้านห้วยฉลอง**
ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาตอนต้น: โรงเรียนป่าขนุนเจริญวิทยา* • โรงเรียนบ้านหาดเสือเต้น* • โรงเรียนบ้านวังถ้ำ**
(*) โรงเรียนในตำบลคุ้งตะเภา, (**) โรงเรียนในตำบลถ้ำฉลอง
| ด ค กสถานที่สำคัญในหมู่บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ |
| --- | --- | --- |
| หมู่บ้านคุ้งตะเภา • วัดคุ้งตะเภา • โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา  • สำนักศาสนศึกษาวัดคุ้งตะเภา • พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคุ้งตะเภา • สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา  • สวนสาธารณะหาดริมน้ำน่านบ้านคุ้งตะเภา • บึงทุ่งกะโล่ • สถานีอนามัยตำบลคุ้งตะเภา • กลุ่มเกษตรกรทำนาคุ้งตะเภา  • มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ วิทยาเขตบึงกะโล่ | หมู่บ้านคุ้งตะเภา • วัดคุ้งตะเภา • โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา  • สำนักศาสนศึกษาวัดคุ้งตะเภา • พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคุ้งตะเภา • สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา  • สวนสาธารณะหาดริมน้ำน่านบ้านคุ้งตะเภา • บึงทุ่งกะโล่ • สถานีอนามัยตำบลคุ้งตะเภา • กลุ่มเกษตรกรทำนาคุ้งตะเภา  • มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ วิทยาเขตบึงกะโล่ |  |
| ด ค กหน่วยการปกครองและสถานที่สำคัญในตำบลคุ้งตะเภา |
| --- | --- | --- |
| หมู่บ้าน |  หมู่บ้านป่ากล้วย (หมู่ 1-2)  หมู่บ้านป่าขนุน(หมู่ 3)  หมู่บ้านคุ้งตะเภา (หมู่ 4)  หมู่บ้านหัวหาด (หมู่ 5)  หมู่บ้านหาดเสือเต้น (หมู่ 6,8)  หมู่บ้านบ่อพระ (หมู่ 7)  |  |
| ศาสนสถาน |  วัดคุ้งตะเภา  วัดใหม่เจริญธรรม  วัดป่ากล้วย  วัดป่าสักเรไร  วัดหาดเสือเต้น  วัดหนองปล้อง  วัดบ่อพระ  |  |
| สถานศึกษา |  โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา  โรงเรียนบ้านหัวหาด  โรงเรียนบ้านบ่อพระ  โรงเรียนป่าขนุนเจริญวิทยา (ประถมและมัธยมต้น)  โรงเรียนบ้านหาดเสือเต้น (ประถมและมัธยมต้น)  สำนักศาสนศึกษาวัดคุ้งตะเภา (สำนักเรียนของคณะสงฆ์)  |  |
| การท่องเที่ยว |  อนุสาวรีย์คู่บารมีกู้แผ่นดิน (หมู่บ้านคุ้งตะเภา)  สวนสาธารณะหาดริมน้ำน่านหมู่บ้านคุ้งตะเภา (หมู่บ้านคุ้งตะเภา)  พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคุ้งตะเภา (วัดคุ้งตะเภา)  หลวงพ่อสุวรรณเภตรา (วัดคุ้งตะเภา)  หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ (วัดคุ้งตะเภา)  สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา (วัดคุ้งตะเภา)  ต้นบุนนาควัดคุ้งตะเภา (วัดคุ้งตะเภา)  บึงทุ่งกะโล่ (เขตหมู่บ้านคุ้งตะเภา)  |  |
ศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภาหลังเก่า สถานที่ทำการเรียนการสอนในอดีต
มาร์กาเรต แทตเชอร์
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา > ครอบครัวและวัยเด็ก

มาร์กาเรต ฮิลดา รอเบิตส์ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1925 ณ เมืองแกรนแธม มณฑลลิงคอล์นเชอร์ บิดาของเธอชื่อว่า อัลเฟรด รอเบิตส์ จากมณฑลนอร์ทแธมตันเชอร์ แม่ของเธอชื่อว่า เบียทริซ อีเธล สตีเฟนสัน จากลิงคอร์นเชอร์ ตาทวดของเธอเกิดใน เคาตี เคอร์รี ประเทศไอร์แลนด์ เธอมีพี่สาว 1 คน คือ มูเรียล รอเบิตส์
รอเบิตส์ใช้ชีวิตวัยเด็กของเธอในเมืองแกรนแธมที่ซึ่งพ่อของเธอได้เปิดร้านขายของชำ ในปี ค.ศ. 1938 ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ครอบครัวรอเบิตส์ได้ให้ที่หลบภัยกับสาวชาวยิวที่ได้หนีนาซีเยอรมนี
หลังจากนั้นพ่อของเธอได้เป็นฆราวาสนักเทศน์ในนิกายเมโทดิส เขามาจากครอบครัวพรรคเสรีนิยม แต่ไม่ได้สังกัดพรรคใด ด้วยถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของการเมืองท้องถิ่นในสมัยนั้น และได้เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดหลังจากที่พรรคเสรีนิยมชนะเสียงข้างมากเป็นครั้งแรกในสภาเมืองแกรนแธมในปี ค.ศ. 1950 เขาเสียตำแหน่งผู้ว่าราชการไปในปี ค.ศ. 1952 มาร์กาเรต รอเบิตส์ได้รับการเลี้ยงดูแบบลัทธิเมโทดิสต์ที่เคร่งครัดศาสนา เธอได้เข้าร่วมโบสถ์นิกายเมโทดิสต์ ฟิงก์คิน สตรีท แต่มาร์กาเร็ตไม่เชื่อมากนัก เนื่องจากความเป็นนักวิทยาศาสตร์ตัวเธอ เธอยงเคยบอกกับเพื่อนว่าเธอไม่สามารถเชื่อในเทวดาได้ เมื่อคำนวณว่าพวกเขาต้องการกระดูกหน้าอกยาวหกฟุตเพื่อรองรับปีก
มาร์กาเรต รอเบิตส์ได้รับการศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาฮันติงทาวเวอร์ ก่อนจะได้รับทุนเพื่อศึกษาต่อในโรงเรียนเด็กหญิงเคสตีเวนและแกรนแธม ตามรายงานจากโรงเรียนของเธอแสดงให้เห็นว่าเธอมีความขยันและปรับปรุงตัวเองอย่างต่อเนื่อง รอเบิตส์ได้เข้าร่วมกิจกรรมนอกหลักสูตร ได้แก่ เปียโน ฮ็อกกี้สนาม การแสดงบทกวี ว่ายน้ำและเดิน เธอได้เป็นประธานนักเรียนในปี ค.ศ. 1942 - ค.ศ. 1943 นักเรียนคนอื่นคิดว่ารอเบิตส์เป็น "นักวิทยาศาสตร์ดาวเด่น" แม้ว่าคำแนะนำที่ผิดผลาดเกี่ยวกับการทำความสะอาดหมึกจากไม้ปาร์เก้-ของเธอเกือบจะทำให้เกิดพิษจากก๊าซคลอรีน ในขณะที่เธออยู่ชั้นม. 6 รอเบิตส์ได้ตัดสินใจยอมรับสำหรับทุนการศึกษาเพื่อศึกษาสาขาเคมีที่วิทยาลัยซอเมอร์วิลล์ เมืองออกซ์ฟอร์ด ซึ่งเป็นวิทยาลัยสตรีโดยเริ่มในปี ค.ศ. 1944 หลังจากที่ผู้สมัครคนอื่นถอนตัว รอเบิร์ตก็ได้เข้า ออกซ์ฟอร์ด ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1943
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา > ออกซ์ฟอร์ด (ค.ศ. 1943 - ค.ศ. 1947)

รอเบิตส์ได้เข้าเรียนที่เมืองออกซ์ฟอร์ดในปี ค.ศ. 1943 และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1947 ด้วยเกียรตินิยมอันดับสอง ในสาขาเคมี 4 ปี ปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิต วิชาเอกผลึกศาสตร์เอ็กซ์เรย์ภายใต้การดูแลของโดโรธี ฮอดจ์กิน วิทยานิพนธ์ของเธออยู่เป็นการศึกษาโครงสร้างของยาปฏิชีวนะแกรมิซิดิน นอกจากนี้เธอยังได้รับปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต ในปี ค.ศ. 1950 รอเบิร์ตส์ไม่ได้เรียนเคมีเพียงเพราะเธอตั้งใจจะเป็นนักเคมีเพียงช่วงระยะเวลาสั้นๆ เธอยังคิดเกี่ยวกับกฎหมายและการเมืองอยู่แล้ว มีรายงานว่าเธอภูมิใจที่ได้เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่มีปริญญาวิทยาศาสตร์มากกว่าการเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรก ในขณะที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เธอก็พยายามที่จะให้วิทยาลัยซอมเมอร์วิลล์ยังคงเป็นวิทยาลัยสตรี เธอทำงานนอกห้องเรียนสัปดาห์ละสองครั้งในโรงอาหารของกองกำลังท้องถิ่น ในช่วงเวลาที่เธออยู่ที่ออกซ์ฟอร์ด
รอเบิตส์เป็นที่รู้จักจากทัศนคติที่โดดเดี่ยวและจริงจังของเธอ โทนี่ เบรย์ แฟนคนแรกของเธอ เล่าว่าเธอเป็นคนที่ “ช่างคิดและเป็นนักสนทนาที่เก่งมาก นั่นอาจเป็นสิ่งที่ฉันสนใจ และเธอก็เก่งในเรื่องทั่วไป” ความกระตือรือร้นในด้านการเมืองของรอเบิร์ตส์ในวัยเด็กทำให้เขาคิดว่าเธอ"ไม่ปกติ" และพ่อแม่ของเธอ"ค่อนข้างเข้มงวด" และ "เหมาะสมมาก"
รอเบิตส์ได้รับตำแหน่งประธานสมาคมอนุรักษนิยมแห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในปี ค.ศ.1946 โดยเป็นสตรีคนที่สามที่อยู่ในตำแหน่งนี้ เธอได้รับอิทธิพลจากงานการเมืองในมหาวิทยาลัย เช่น The Road to Serfdom (1944) ของฟรีดริช ฮาเย็ค ซึ่งประณามการแทรกแซงทางเศรษฐกิจโดยรัฐบาลในฐานะผู้นำของรัฐเผด็จการ
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา > หลังจบจากออกซ์ฟอร์ด(ค.ศ. 1947 - ค.ศ. 1951)

หลังจบการศึกษาเธอได้ย้ายไปยังโคลเชสเตอร์ ในมณฑลเอสเซกส์ เพื่อเป็นนักวิจัยทางด้านเคมีเพื่อศึกษาเกี่ยวกับ บีเอ็กซ์ พลาสติก ในปี ค.ศ. 1958 เธอได้สมัครงานที่ อิมพีเรียลเคมิคอลอินดัสตรี(ICI) แต่ถูกปฏิเสธหลังจากฝ่ายบุคคลประเมินว่าเธอ "เอาแต่ใจ ดื้อรั้น และมีความคิดในตนเองอย่างอันตราย" ในหนังสืออาการ์กล่าวว่าความเข้าใจของเธอเกี่ยวกับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ส่งผลต่อมุมมองของเธอในฐานะนายกรัฐมนตรีในเวลาต่อมา
รอเบิตส์ได้เข้าร่วมสมาคมอนุรักษนิยมในท้องถิ่นและเข้าร่วมการประชุมพรรคที่ลันดุดโน เวลส์ในปี ค.ศ. 1958 โดยเป็นตัวแทนของสมาคมอนุรักษนิยมระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัย เพื่อนคนหนึ่งในออกซ์ฟอร์ดของเธอเป็นเพื่อนของประธานสมาคมอนุรักษนิยมดาร์ทฟอร์ดในเมืองเคนต์ซึ่งกำลังมองหาผู้สมัคร เจ้าหน้าที่ของสมาคมประทับใจเธอมากจึงขอให้เธอสมัคร แม้ว่าเธอจะไม่อยู่ในรายชื่อที่พรรคอนุมัติ เธอได้รับเลือกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1960 (อายุ 24 ปี)
ชีวิตทางการเมืองช่วงต้น

ในการเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 1950 และ 1951 รอเบิร์ตส์ได้เป็นผู้สมัครพรรคอนุรักษนิยมสำหรับเขตดาร์ตฟอร์ด พรรคเลือกเธอเป็นผู้สมัครเพราะแม้ว่าเธอจะไม่ใช่นักพูดในที่สาธารณะ แต่รอเบิตส์ก็พร้อมและไม่กลัวที่จะตอบคำถามต่างๆ บิล ดีดึส เล่าว่า "เมื่อเธอเปิดปาก พวกเราที่เหลือก็เริ่มดูค่อนข้างเป็นอันดับสอง" เธอได้รับความสนใจจากสื่อในฐานะผู้สมัครที่อายุน้อยที่สุดและเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว เธอแพ้ทั้ง 2 ครั้งให้กับนอร์แมน ด็อดส์ แต่ลดเสียงข้างมากของพรรคแรงงานลง 6,000 และอีก 1,000 แต้ม ในระหว่างการหาเสียง เธอได้รับการสนับสนุนจากพ่อแม่และสามีในอนาคต เดนิส แทตเชอร์ ซึ่งเธอแต่งงานด้วยในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1951 เดนิสให้ทุนสนับสนุนการศึกษาของมาร์กาเรตสำหรับทางด้านกฎหมาย เธอได้รับการรับรองเป็นทนายความในปี ค.ศ. 1953 และเชี่ยวชาญด้านภาษีอากร ในปีเดียวกันนั้นเอง เธอก็ได้คลอดแครอลและมาร์ก ลูกฝาแฝดของเธอก่อนกำหนดโดยการผ่าคลอด
ชีวิตทางการเมืองช่วงต้น > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร(ค.ศ. 1959 – 1970)

เมื่อปี ค.ศ. 1954 แทตเชอร์พยายามจะเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งของพรรคอนุรักษนิยมสำหรับการเลือกตั้งเขตออร์พิงตันเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1955 แต่เธอก็ได้รับความผิดหวังในครั้งนั้นไป เธอเลือกที่จะไม่ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปปี ค.ศ. 1955 ในปีต่อ ๆ มาโดยกล่าวว่า "ฉันรู้สึกจริงๆ ฝาแฝด [...] อายุแค่ 2 ขวบ ฉันรู้สึกว่ามันเร็วเกินไป ฉันทำไม่ได้" หลังจากนั้น แทตเชอร์เริ่มมองหาในพรรคอนุรักษนิยม และได้รับเลือกให้เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตฟินช์ลีย์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1958 (เอาชนะเอียน มอนตากู เฟรเซอร์อย่างหวุดหวิด) และเธอได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งหลังจากการหาเสียงอย่างหนักในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 1959 ในการจับสลากสำหรับให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแถวหลัง(Backbencher)เสนอกฎหมายใหม่ ทำให้เธอได้เป็นผู้เสนอกฎหมาย สุนทรพจน์ครั้งแรกของแทตเชอร์ถือว่าทำได้ดี ในการสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติองค์กรสาธารณะ (การจัดการประชุม) ค.ศ. 1960 ซึ่งกำหนดให้หน่วยงานท้องถิ่นต้องจัดการประชุมสภาในที่สาธารณะ ซึ่งประสบผลสำเร็จและออกเป็นกฎหมาย ในปี ค.ศ. 1961 เธอได้คัดค้านต่อจุดยืนของพรรคอนุรักษนิยมโดยลงคะแนนให้การรื้อฟื้นการลงโทษด้วยไม้เบิร์ชเป็นการลงโทษทางร่างกายทางตุลาการ