stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สนามทุ่งบูรพา

| --- | --- |


ที่ตั้ง: บ้านทุ่งบูรพา ตำบลหนองขอน อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี, ประเทศไทย
เจ้าของ: องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี
ผู้ดำเนินการ: สโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด
ความจุ: 3,000 ที่นั่ง
พื้นผิว: หญ้ามาเลเซีย
เปิดใช้สนาม: -
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 43
สนามกีฬากลางจังหวัดอุบลราชธานี (ทุ่งบูรพา) อังกฤษ: Ubon Ratchathani Province Central Stadium (Tung Burapha) เป็นสนามฟุตบอลใน จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย สนามกีฬาแห่งนี้รองรับความจุที่ 10,000 คน เดิมเป็นสนามเหย้าของทีม สโมสรฟุตบอลอุบล ไทเกอร์ แต่เมื่อได้เริ่มเปิดฤดูกาลไทยพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2555 ทีมศรีสะเกษ เมืองไทย เอฟซี เดิม โดยมีนายสมบัติ เกียรติสุรนนท์เป็นประธานสโมสร ได้ทำการย้ายสโมสรมาอยู่ที่จังหวัดอุบลราชธานีและเปลี่ยนชื่อทีมเป็นอีสาน ยูไนเต็ด และได้ทำการปรับปรุงสนามเช่น อัฒจรรย์ , ไฟสนาม , ห้องวีไอพี และได้เปิดสนามในนัดแรกคือ อีสาน ยูไนเต็ด พบ โอสถสภา เอ็ม-150 สระบุรี เอฟซี ผล อีสาน ยูไนเต็ด ชนะในสกอร์ 2-1
การปะทะที่มัสยิดอัลอักศอ พ.ศ. 2566

ส่วนหนึ่งของความขัดแย้งอิสราเอล–ปาเลสไตน์
เกิดการประจันหน้าด้วยความรุนแรงหลายครั้งระหว่างชาวปาเลสไตน์และตำรวจอิสราเอลที่บริเวณมัสยิดอัลอักศอในกรุงเยรูซาเลมในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 หลังจากการละหมาดเดือนเราะมะฎอนในช่วงเย็น ชาวปาเลสไตน์ได้กักตัวเองภายในมัสยิด โดยพวกเขาได้รับแจ้งจากรายงานข่าวว่าชาวยิววางแผนที่จะบูชายัญแพะที่บริเวณนั้น (ซึ่งเป็นสิ่งต้องห้ามตามกฎหมายอิสราเอล) ต่อมาตำรวจอิสราเอลได้บุกเข้าไปในมัสยิดพร้อมอุปกรณ์ปราบจลาจล ส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บ 50 ราย และมีผู้ถูกจับกุม 400 คน
หลังจากการปะทะ กลุ่มติดอาวุธปาเลสไตน์ ยิงจรวดเข้าใส่อิสราเอลจากฉนวนกาซาและประเทศเลบานอน ซึ่งได้รับการตีความว่าเป็นการตอบโต้ต่อเหตุการณ์ที่อัลอักศอ
ภูมิหลัง

การปะทะกันเกิดขึ้นในช่วงที่ความตึงเครียดระหว่างอิสราเอลและปาเลสไตน์เพิ่มขึ้น เนื่องจากใน พ.ศ. 2566 เดือนเราะมะฎอนของชาวมุสลิม เทศกาลปัสกาของชาวยิว และสัปดาห์อีสเตอร์ของชาวคริสเตียน เวียนมาถึงในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน
นับตั้งแต่ช่วงต้นเดือนเราะมะฎอนเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ผู้ละหมาดชาวมุสลิมได้พยายามที่จะสวดมนต์ข้ามคืนในมัสยิดอัลอักศอ ซึ่งปกติแล้วจะอนุญาตให้ทำได้เฉพาะในช่วง 10 วันสุดท้ายของเดือน (ในปี 2566 คือวันที่ 11–21 เมษายน) ตำรวจอิสราเอลได้เข้าไปในมัสยิดเพื่อขับไล่ผู้ละหมาดทุกคืนในช่วงเดือนดังกล่าว
เมื่อวันที่ 3 เมษายน ตำรวจอิสราเอลได้จับกุมนักเคลื่อนไหวชาวยิวคนหนึ่งโดยฝ่ายบริหารของเนินพระวิหารพยายามที่จะสกัดกั้นความต้องการของกลุ่มชาวยิวที่จะฝ่าฝืนคำสั่งห้ามชาวยิวสวดมนต์ในบริเวณมัสยิดอัลอักศอ และประกอบพิธีกรรมบูชายัญในเทศกาลปัสกา ซึ่งจะเริ่มขึ้นในช่วงเย็นวันที่ 4 เมษายน ในวันเดียวกันนั้น อิตามาร์ เบน-กวีร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคงแห่งชาติอิสราเอล ได้สนับสนุนให้กลุ่มชาวยิวไปที่เนินพระวิหารในช่วงเทศกาลปัสกา แต่งดเว้นพิธีกรรมบูชายัญ ตามสภาพการณ์ปัจจุบันชาวยิวได้รับอนุญาตให้เข้าชมบริเวณเนินพระวิหารแต่ไม่ให้สวดมนต์ที่นั่น
เหตุการณ์

การเผชิญหน้าเริ่มขึ้นในคืนวันที่ 4 เมษายน เมื่อชาวปาเลสไตน์สองสามร้อยคนขังตัวเองอยู่ในมัสยิดอัลอักศอหลังจากการละหมาดในเดือนเราะมะฎอน ท่ามกลางความกังวลว่าชาวยิวอาจมุ่งหน้าไปที่เนินพระวิหาร เพื่อประกอบพิธีกรรมบูชายัญแม้ว่าจะมีข้อห้ามก็ตาม ตำรวจอิสราเอลตอบสนองสถานการณ์โดยบุกเข้าไปในมัสยิดพร้อมอุปกรณ์ปราบจลาจล ชาวปาเลสไตน์ในเหตุการณ์ระบุว่า ตำรวจได้ขว้างระเบิดแสง ยิงกระสุนยาง และทุบตีชาวปาเลสไตน์บนพื้นด้วยกระบอง ส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บอย่างน้อย 50 คน และผู้ถูกจับกุม 400 คน ตามการระบุของตำรวจอิสราเอล ชาวปาเลสไตน์ได้ขว้างก้อนหินและจุดพลุดอกไม้ไฟใส่ตำรวจ วีดิทัศน์ที่เผยแพร่โดยตำรวจอิสราเอลแสดงให้เห็นว่ามีการใช้ดอกไม้ไฟภายในมัสยิด และมีเจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บ เหตุการณ์ดังกล่าวเพิ่มความตึงเครียดระหว่างชาวอิสราเอลและชาวปาเลสไตน์ และดึงดูดความสนใจจากนานาชาติต่อความขัดแย้งที่กำลังดำเนินอยู่ในภูมิภาคนี้
คืนถัดมา ผู้ละหมาดชาวปาเลสไตน์กักกันตัวเองในมัสยิดอีกครั้ง และได้ถูกตำรวจอิสราเอลกวาดต้อนออกไป
ปฏิกิริยา

หนังสือพิมพ์ เดอะไทมส์ออฟอิสราเอล รายงานการประเมินของเจ้าหน้าที่อาวุโสของอิสราเอลระบุว่า ตำรวจ "ทำเกินกว่าเหตุ" ในการปฏิบัติต่อชาวปาเลสไตน์ จากการให้น้ำหนักว่าอัลอักศอกำลังตกอยู่ในอันตรายจากการเรียกชุมนุม ซึ่งเป็นการสนับสนุนศัตรูของอิสราเอลและทำให้ชื่อเสียงของอิสราเอลเสียหาย ผู้ประเมินเรียกให้ตรวจสอบแนวทางปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ซึ่งพวกเขาถูกสั่งให้ปฏิบัติด้วยความยับยั้งชั่งใจ อย่างไรก็ตาม เขาระบุว่าตำรวจถูกบังคับให้เข้าไปในมัสยิดหลังจากได้รับข่าวว่าชาวปาเลสไตน์จำนวนมากเก็บอาวุธไว้ที่นั่นโดยมีจุดประสงค์เพื่อโจมตีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและพลเรือนชาวอิสราเอล เจ้าหน้าที่ความมั่นคงของอิสราเอลอีกคนหนึ่งกล่าวโทษองค์กรเยรูซาเลมวักฟ์ ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากจอร์แดนในการดูแลมัสยิดอัลอักศอว่าไม่มีมาตรการที่เพียงพอในการจัดการกับผู้ก่อการจลาจลชาวปาเลสไตน์ ทางการปาเลสไตน์และฮามาสประณามการกระทำของตำรวจอิสราเอล ซึ่งพวกเขาอธิบายว่าเป็นการก่ออาชญากรรม ทางการอิสราเอลปกป้องการกระทำของตนว่าเป็นการกระทำเท่าที่จำเป็นเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยของประชาชน
ปีเตอร์ สตาโน โฆษกหัวหน้าฝ่ายกิจการภายนอกของสหภาพยุโรปกล่าวว่า สหภาพยุโรป "กังวลอย่างยิ่ง" ต่อความรุนแรงที่มัสยิดอัลอักซอในกรุงเยรูซาเลม และเรียกร้องให้ทุกฝ่ายแสดงความยับยั้งชั่งใจในช่วงวันหยุดทางศาสนา
เคมัล คือลึชดาโรลู ผู้นำพรรคฝ่ายค้านของตุรกีประณามการโจมตีดังกล่าว
นาวาฟ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ เจ้าผู้ครองนครรัฐคูเวต ทรงประณามการรุกรานของอิสราเอลต่อมัสยิดอัลอักศอ
นายกรัฐมนตรีแคนาดา จัสติน ทรูโด แสดงความกังวลและเรียกร้องให้ลดความรุนแรงลง
แถลงการณ์ของกระทรวงการต่างประเทศและความร่วมมือระหว่างประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ "ประณามอย่างรุนแรงต่อการบุกโจมตีมัสยิดอัลอักศอโดยตำรวจอิสราเอล ... และย้ำว่าผู้ละหมาดไม่ควรกักกันตัวเองภายในมัสยิดและสถานที่สักการะโดยมีอาวุธและวัตถุระเบิด"
กระทรวงการต่างประเทศโอมานออกแถลงการณ์ประณามและกล่าวโทษการโจมตีมัสยิดอัลอักศอของกองกำลังยึดครองของอิสราเอล
นอกจากนี้ การกระทำของตำรวจอิสราเอลยังถูกประณามในแถลงการณ์ของกระทรวงการต่างประเทศของกาตาร์, ตุรกี, จอร์แดน, ซาอุดิอาระเบีย, บาห์เรน, อิหร่าน, โมร็อกโก, แอลจีเรีย, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน, บังกลาเทศ และมาเลเซีย
ผลที่ตามมา

หลังเหตุการณ์ดังกล่าว กลุ่มติดอาวุธปาเลสไตน์เตือนถึงการเผชิญหน้ากันที่จะตามมา กองกำลังป้องกันประเทศอิสราเอล (IDF) กล่าวว่ามีการยิงจรวดเก้าลูกจากฉนวนกาซาสู่อิสราเอล
เมื่อวันที่ 6 เมษายน กองกำลังป้องกันประเทศระบุว่ามีการยิงจรวดบางส่วนจากเลบานอน มีรายงานว่าจรวดดังกล่าวถูกยิงโดยกลุ่มปาเลสไตน์ ไม่มีความเห็นในทันทีจากกองทัพเลบานอน ในแถลงการณ์ที่เป็นลายลักษณ์อักษร กองกำลังชั่วคราวแห่งสหประชาชาติในเลบานอน (UNIFIL) กล่าวถึงสถานการณ์ดังกล่าวว่า "ร้ายแรงอย่างยิ่ง" และเรียกร้องให้มีความยับยั้งชั่งใจ โดยระบุว่า อารอลโด ลาซาโร (Aroldo Lazaro) ผู้บัญชาการ UNIFIL กำลังติดต่อกับเจ้าหน้าที่ทั้งสองฝ่าย
เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2566 กลุ่มฮามาสได้เปิดฉากการโจมตีครั้งใหญ่ต่ออิสราเอลด้วยการรุกรานและโจมตีด้วยจรวด โมฮัมเมด เดอิฟ ผู้บัญชาการกองพลน้อยอิซซ์ อัดดิน อัลกัสซาม อ้างว่าการโจมตีดังกล่าวเกิดขึ้นเพื่อตอบโต้ต่อ "การดูหมิ่นมัสยิดอัลอักศอ"
การหักลบเฟรมมืด

ภาพเฟรมมืดที่ถ่ายจากกล้อง Nikon D300
การหักลบเฟรมมืด (dark-frame subtraction) เป็นหนึ่งในกระบวนการการประมวลผลสัญญาณเพื่อขจัดสัญญาณรบกวน ที่เกิดจากกระแสมืดประจุไฟฟ้าในกล้องดิจิทัล
กระบวนการนี้มีความสำคัญในการถ่ายภาพทางดาราศาสตร์ เช่นเดียวกันกับการปรับแก้สนามราบ
หลักการ

สัญญาณรบกวนกระแสมืดคือสัญญาณรบกวนที่เกิดจากกระแสมืดซึ่งเกิดจากสัญญาณรบกวนจอห์นสัน–นือควิสต์จากความร้อนที่คาดเดาไม่ได้ในเซนเซอร์รูปภาพ เช่น CCD และ CMOS สัญญาณรบกวนจากกระแสไฟฟ้ามืดในภาพมีหลายรูปแบบ โดยระดับของสัญญาณรบกวนจะขึ้นอยู่กับเวลาการเปิดรับแสงและอุณหภูมิ
การหักลบเฟรมมืดจะแก้ไขสัญญาณรบกวนในกระแสมืดโดยใช้ประโยชน์จากข้อเท็จจริงที่ว่าระดับของสัญญาณรบกวนในกระแสมืดขึ้นอยู่กับเวลาการเปิดรับแสงและอุณหภูมิ โดยก่อนอื่นหลังจากที่ทำการถ่ายภาพแล้วก็ให้ถ่ายอีกภาพด้วยระยะเวลาเปิดรับแสงเท่ากันแต่บังแสงให้มิด เพื่อจะให้ได้แต่สัญญาณรบกวนกระแสมืด จากนั้นจึงนำข้อมูลสัญญาณรบกวนที่ได้นี้มาหักลบออกจากภาพเดิม เท่านี้ก็จะได้ภาพสุดท้ายที่ปรับแก้ให้สัญญาณรบกวนหายไป
ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์

| ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์ |
| --- | --- |
ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์ ในงานเลี้ยงของสมาคมนักเขียน เมื่อ พ.ศ. 2526
เกิด: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ตำบลเกาะหลัก อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
เสียชีวิต: 16 มิถุนายน พ.ศ. 2546 (85 ปี)
นามปากกา: ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์
อาชีพ: นักเขียน
ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์ (28 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 - 16 มิถุนายน พ.ศ. 2546)  เป็นนักเขียนเรื่องสั้น และนวนิยายแนวการผจญภัยในป่าดงดิบ และบทความสารคดีชุด "ราชสำนัก" และ "เมืองไทยในอดีต" ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป จากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2544
ประวัติ

ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์ เกิดที่ตำบลเกาะหลัก อำเภอเมือง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นบุตรคนโตของ นายบุญชู และนางแฉล้ม เอี่ยมกระสินธุ์   มีน้องชายชื่อชวลิต และน้องสาวชื่อชุลี เมื่ออายุ 7 ปี ได้ย้ายมาอยู่กรุงเทพมหานคร ที่บ้านพักริมแม่น้ำเจ้าพระยา  ใกล้วัดบพิตรพิมุข (วัดเชิงเลน) สะพานยาว
บิดาของชาลี เป็นครู และเป็นนักเขียน มีนามปากกาว่า "ช. เอี่ยมกระสินธุ์" ต่อมาได้ตั้งสำนักพิมพ์ อ.ก.ส. (ย่อมาจาก เอี่ยมกระสินธุ์) จัดพิมพ์นวนิยาย และเรื่องอ่านเล่น ทำให้ชาลีได้รับการปลูกฝังให้รักการอ่าน และการประพันธ์มาตั้งแต่เด็ก
การทำงาน

หลังจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมวัดปรินายก ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์ เริ่มรับราชการที่ สำนักงาน ก.พ. ตั้งแต่ พ.ศ. 2479 เริ่มเขียนนวนิยายส่งหนังสือพิมพ์ ครั้งแรกชื่อเรื่อง "ธาตุของผู้หญิง" ในหนังสือพิมพ์สยามราษฎร์รายวัน และเขียนการ์ตูนล้อเลียนในหนังสือพิมพ์สยามรีวิว ของ ชอ้อน อำพล ใช้นามปากกา "กระเบื้องแก้ว" "หอกหัก" "ด้ามสาก" "น้ำใสใจจริง"  เริ่มเขียนนวนิยายส่งไปตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ "เอกชน" "ประมวญวัน" และ "นิกร"  และเริ่มมีชื่อเสียงจากเรื่อง "สุดหล้าฟ้าเขียว" ส่งเข้าประกวดรางวัลโบแดง ของหนังสือ "นิกรวันอาทิจ" เมื่อ  พ.ศ. 2486 และได้รับรางวัลชนะเลิศ
ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์ เริ่มเขียนเรื่องเกี่ยวกับป่าดงดิบตั้งแต่ พ.ศ. 2493 โดยได้รับมอบหมายให้นำบันทึกเรื่องราว มาเรียงเรียงใหม่เป็นสำนวนของตัวเอง ตีพิมพ์ใน "พิมพ์ไทยรายวัน" เป็นบรรณาธิการ ชื่อเรื่อง "สิบห้าวันในป่ากะเหรี่ยง" โดยที่เจ้าตัวไม่เคยเข้าป่ามาก่อน และทำให้ต้องค้นคว้าเกี่ยวกับการเดินป่า ล่าสัตว์ และเขียนนวนิยายในแนวนี้ต่อมาอีกเป็นจำนวนมาก เรื่องที่มีชื่อเสียง เช่น
ชุมนุมฟ้าผ่า ตีพิมพ์ใน ปิยมิตรรายสัปดาห์
โป่งผี ตีพิมพ์ใน สกุลไทยรายสัปดาห์
เรื่องสมิงไพร ไพรมัจจุราช ไพรภยัคฆ์ ตีพิมพ์ใน เพลินจิตต์สามรส รายวัน
ไพรผาดำ ตีพิมพ์ใน นครไทยเบื้องหลังข่าว
เทศบาลเมืองเพชรบุรี

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เพชรบุรี (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองเพชรบุรี |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Phetchaburi
ทัศนียภาพบนพระเจดีย์ อุทยานประวัติศาสตร์พระนครคีรี
ทม.เพชรบุรีที่ตั้งของเทศบาลเมืองเพชรบุรีแสดงแผนที่จังหวัดเพชรบุรีทม.เพชรบุรีทม.เพชรบุรี (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 13°06′42″N 99°56′45.5″E﻿ / ﻿13.11167°N 99.945972°E﻿ / 13.11167; 99.945972
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เพชรบุรี
อำเภอ: เมืองเพชรบุรี
จัดตั้ง:    •  2473 (สุขาภิบาลเมืองเพ็ชรบุรี)   •  7 ธันวาคม 2478 (ทม.เพชรบุรี) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: กิตติพงษ์ เทพพานิช
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5.4 ตร.กม. (2.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 20,827 คน
 • ความหนาแน่น: 3,856.85 คน/ตร.กม. (9,989.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04760102
ที่อยู่ สำนักงาน: ถนนราชวิถี ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี 76000
เว็บไซต์: www.phetchaburicity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองเพชรบุรี ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรีอันเป็นจังหวัดหนึ่งในภาคกลางตอนล่างของประเทศ โดยอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครเมืองหลวงของประเทศไปทางทิศใต้เป็นระยะทางประมาณ 120 กิโลเมตร โดยใจกลางจะมีแม่น้ำเพชรบุรีไหลผ่าน
ประวัติ > การประกาศจัดตั้ง

เทศบาลเมืองเพชรบุรีเป็นหน่วยงานการปกครองท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลอันเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดเพชรบุรี โดยเริ่มแรกจัดตั้งเป็น "สุขาภิบาลเมืองเพ็ชรบุรี มณฑลราชบุรี"  ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองเพชรบุรี พ.ศ. 2478 เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ต่อมา ปี พ.ศ. 2491 ได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตพื้นที่เทศบาล
ที่ตั้งและอาณาเขต

เทศบาลเมืองเพชรบุรีมีพื้นที่ครอบคลุมในตำบลคลองกระแชงและตำบลท่าราบ โดยมีพื้นที่ 5.4 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 3,375 ไร่ ทิศใต้ติดตำบลต้นมะม่วง ทิศตะวันออกตำบลช่องสะแก ทิศเหนือติดตำบลหนองโสน ตำบลบ้านกุ่ม และตำบลธงชัย ทิศตะวันตกติดตำบลไร่ส้ม
ตราสัญลักษณ์

เทศบาลเมืองเพชรบุรีมีตราสัญลักษณ์เป็นรูปพระปรางค์ห้ายอด หมายถึง พระปรางค์ที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุวัดมหาธาตุวรวิหาร เป็นศูนย์รวมทางจิตใจของพุทธศาสนิกชนในจังหวัดเพชรบุรี จำลองแบบมาจากนครวัดสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยขอมเรืองอำนาจในแหลมสุวรรณภูมิ ล้อมด้วยพระระเบียงคด ที่หน้าบันพระวิหารหลวงประดับปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยา
ประชากร

จากหลักฐานทางทะเบียนราษฎร ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 ของสำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลเมืองเพชรบุรีทะเบียนภาค สาขาจังหวัดเพชรบุรี ปรากฏข้อมูลจำนวนประชากรและครัวเรือนในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี ดังนี้
จำนวนประชากรรวม 20,827 คน
จำนวนครัวเรือนรวม 10,329 หลังคาเรือน
ชาย 5,305คน
หญิง 6,175 คน
รวม 11,480 คน
จำนวนครัวเรือน 5,710 ครัวเรือน
ชาย 4,613 คน
หญิง 4,734 คน
รวม 9,347 คน
จำนวนครัวเรือน 4,619 ครัวเรือน
ชุมชน

| --- | --- |
 ฝั่งตำบลท่าราบ ชุมชนวัดจันทราวาส  ชุมชนท่าหิน  ชุมชนต้นมะม่วง  ชุมชนไร่ขิง  ชุมชนหน้าพระลาน  ชุมชนวัดลาด  ชุมชนวิหารใหญ่ ไตรโลก  ชุมชนวัดเกาะ  ชุมชนนามอญ  ชุมชนสุรินทรฦาชัย:  ฝั่งตำบลคลองกระแชง ชุมชนทรัพย์สิน  ชุมชนพระนครคีรี  ชุมชนพระปรางค์  ชุมชนชีสระอินทร์  ชุมชนไร่รอ  ชุมชนรามราชนิเวศน์  ชุมชนรถไฟ ไชยสุรินทร์
สถานที่สำคัญ

พระนครคีรี - คือพระราชวังที่ตั้งอยู่บนเขาสามยอดของเขามไหศวรรย์ หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่าเขาวัง ในการสร้างพระนครคีรีนี้ ได้สร้างพระราชวังบนยอดเขาทั้ง 3 ยอด โดยนำสถาปัตยกรรมตะวันตกแบบนีโอคลาสสิค มาเป็นแบบอย่างในการก่อสร้าง แต่ฝีมือช่างปั้นมีอิทธิพลของสถาปัตยกรรมจีนปรากฏออกมา เช่น การปั้นสันหลังคา และกระเบื้องกาบกล้วย เป็นต้น การก่อสร้างเริ่มจากบนยอดกลาง ซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งของวัดอินทคีรี มีเจดีย์เก่าทรุดโทรมมาก โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเจดีย์ใหม่ทับองค์เดิมและบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ พระราชทานนามว่า พระธาตุจอมเพชร ยอดเขาด้านทิศตะวันออก เดิมมีศาลาไม้ของวัดสมณะซึ่งชำรุดทรุดโทรม พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดประจำพระราชวังบนพระนครคีรี คือวัดพระแก้ว มีพระอุโบสถประดับด้วยหินอ่อน หลังคามุงกระเบื้องสี ใบระกาช่อฟ้า บราลีประดับกระจกฝีมือช่างหลวง หน้าบันปูนปั้นเป็นตราพระมหาพิชัยมงกุฏ ซึ่งเป็นตราประจำรัชกาลที่ 4 บริเวณวัดพระแก้วยังมีพระสุทธเสลเจดีย์ หอระฆัง ศาลาและพระปรางค์ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "เจดีย์แดง" ยอดเขาด้านตะวันตก เป็นส่วนที่ใช้ก่อสร้างพระราชวังซึ่งเป็นที่ประทับ มีหมู่พระที่นั่งหลายองค์ และอาคารต่างๆ ได้แก่พระที่นั่งเพชรภูมิไพโรจน์ พระที่นั่งปราโมทย์มไหสวรรย์ พระที่นั่งเวชยันต์วิเชียรปราสาท เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีโรงมหรสพ หรือโรงโขน ศาลาลูกขุน และอาคารอื่นๆ อีก
พระปรางค์ 5 ยอด - คือปรางค์ห้ายอด ซึ่งในปัจจุบันอยู่ในความดูแลของวัดมหาธาตุวรวิหาร จังหวัดเพชรบุรี
ปราสาทศิลาแลง - เป็นปราสาทศิลาแลงที่ได้รับมาตามอารยธรรมขอม ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของวัดกำแพงแลง จังหวัดเพชรบุรี
ท้องพระโรงสมัยกรุงศรีอยุธยา - เป็นท้องพระโรงจากสมัยกรุงศรีอยุธยา ที่หลงเหลือเพียง 1 เดียวในสยามประเทศที่รอดพ้นจากการเผาของพม่า โดยท้องพระโรงนี้ได้รื้อถวายวัดมาในสมัยสมเด็จพระสังฆราชเจ้าพระสุวรรณมุนี (แตงโม) ปัจจุบันอยู่ที่วัดใหญ่สุวรรณารามวรวิหาร
สถานที่สำคัญ > ศาสนสถาน > วัดมหาสมณาราม

วัดมหาสมณาราม หรือที่รู้จักกันในนาม วัดเขาวัง ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาวัง บริเวณไหล่ทางเขาวังทางทิศตะวันออก เป็นวัดที่มีมาก่อนการสร้างพระนครคีรี เมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวผนวช ได้เสด็จจาริกไปประทับที่วัดแห่งนี้อยู่เสมอ ครั้นเมื่อโปรดเกล้าให้สร้างพระนครคีรี จึงโปรดให้บูรณะและสร้างเพิ่มเติมจนเสร็จสมบูรณ์ และพระราชทานนามว่าวัดมหาสมณาราม
วัดมหาสมณารามมีสิ่งที่น่าสนใจ ได้แก่ พระอุโบสถ เป็นอาคารทรงไทยขนาดกลาง หลังคาซ้อนสองชั้น มุงกระเบื้องเคลือบ มีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังสมัยรัตนโกสินทร์ที่งดงามและมีชื่อเสียง โดยขรัวอินโข่ง เป็นผู้ร่างแบบ เป็นจิตรกรไทยคนแรกที่ใช้วิธีเขียนภาพแบบ Perspective และแบบ Bird's-eye view ลักษณะจิตรกรรมเขียนด้วยสีฝุ่น เรื่องราวที่เขียนภาพเป็นการไปนมัสการโบราณสถานที่สำคัญต่างๆ อาทิ พระพุทธบาทสระบุรี พระปฐมเจดีย์ เป็นต้น ทั้งยังมีภาพขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมไทย ตั้งแต่เกิดจนตาย ในแต่ละตอนศิลปินได้สอดแทรกวิถีชีวิตไว้อย่างน่าชม
สถานที่สำคัญ > ศาสนสถาน > วัดพระพุทธไสยาสน์

วัดพระพุทธไสยาสน์  หรือ วัดพระนอน ตั้งอยู่เชิงเขาวังทางด้านทิศใต้ ค่อนมาทางทิศตะวันออก ติดกับวัดสระบัว มีถนนคีรีรัถยาตัดผ่านหน้าวัด เป็นวัดที่น่าศึกษาและน่าเที่ยวชมวัดหนึ่ง สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา แต่เดิมนั้นองค์พระประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง และได้มีการสร้างวิหารครอบองค์พระในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
วัดพระพุทธไสยาสน์มีพระพุทธรูปที่น่าสนใจชื่อ "พระพุทธไสยาสน์" เป็นพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน มีพุทธลักษณะงดงาม พระพักตร์ พระเกตุมาลา พระหัตถ์ ตลอดจนลวดลายปูนปั้นที่พระเขนยงามอวบอิ่ม รูปแบบศิลปะอยุธยาตอนปลาย องค์พระมีขนาดยาว 21 วา 1 ศอก 1 คืบ 7 นิ้ว ซึ่งเป็นพระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ และที่ฝ่าพระบาทได้เขียนลายทอง เป็นภาพปราสาท พระพรหม ฉัตรพระมหามงกุฏ บาตร คนโฑ น้ำ สังข์ พระขรรค์ ช้าง ปลา ถาดทอง พัดใบตาล พัดหางนกยูงดอกบัวแก้ว
ในอดีตอยู่กลางแจ้ง ตำนานเล่าว่ามีความพยายามสร้างวิหารเพื่อให้มีหลังคาคลุมพระนอน สร้างไม่สำเร็จ ให้มีเหตุ จนกระทั่งก่อสร้างครั้งที่ 3 ได้มีชีปะขาว นุ่งขาวห่มขาวเข้าร่วมในพิธีก่อสร้าง จึ้งได้สำเร็จ ชีปะขาวผู้นั้นก็ได้หายไปโดยที่ไม่มีผู้ใดทราบว่ามาจากที่ใด
สถานที่สำคัญ > ศาสนสถาน > วัดสระบัว

วัดสระบัว ตั้งอยู่เชิงเขาวังทางด้านทิศตะวันออก ริมถนนคีรีรัถยา ใกล้กับวัดพระนอน เป็นวัดเก่าแก่ สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา โบราณสถานบริเวณวัดยังคงสภาพเดิมแต่แรกสร้าง โดยเฉพาะลวดลายปูนปั้นโบราณอันงดงาม จึงมีผู้กล่าวว่าหากต้องการชมปูนปั้นสมัยอยุธยาต้องมาที่วัดสระบัว
วัดสระบัวมีพระอุโบสถที่มีขนาดกะทัดรัดฐานแอ่นโค้ง ผนังมีเสาอิงประดับ หน้าบันด้านทิศตะวันออกประดับลายปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงอสูร ประกอบด้วยลายกนกช่อพุ่มหางโต ลักษณะลายปูนปั้นคล้ายกับลายปูนปั้นหน้าบันพระอุโบสถวัดใหญ่สุวรรณาราม ภายในมีภาพจิตรกรรมและพระประธานสมัยอยุธยา
นอกจากนี้ยังมีพัทธสีมารอบพระอุโบสถทำจากศิลาทรายแดงจำหลักลาย ตั้งซ้อนกัน 2 ใบ บริเวณฐานเสมามีปูนปั้นรูปยักษ์และคน 12 ชาติ แบกใบพัทธสีมาทั้งสี่ทิศ ฝีมือสกุลช่างสมัยอยุธยาที่ยังสมบูรณ์ ถัดขึ้นไปปั้นเป็นครุฑ ชั้นที่สามปั้นเป็นรูปลายกระจังแบบดั้งเดิมอ่อนช้อนงดงาม ชั้นที่สี่ปั้นเป็นรูปดอกบัว จัดว่าเป็นศิลปะปูนปั้นสมัยอยุธยาตอนปลายที่งดงามที่สุดและหลงเหลือให้เห็นแห่งเดียวในเพชรบุรี
สถานที่สำคัญ > ศาสนสถาน > วัดมหาธาตุวรวิหาร

บทความหลัก: วัดมหาธาตุวรวิหาร
วัดมหาธาตุวรวิหาร  อยู่ใกล้กับแม่น้ำเพชรบุรี ด้านข้างติดกับถนนนอก ด้านหน้าติดถนนดำเนินเกษม เป็นวัดที่มีมาแต่ครั้งโบราณ ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างในสมัยใดสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย มีโบราณสถาน โบราณวัตถุอันทรงคุณค่ามากมาย ตั้งอยู่ใจกลางเมืองเพชร ตามคติโบราณถือว่าเมืองใดมีวัดมหาธาตุอยู่ใจกลางเมืองถือเป็นเมืองใหญ่ที่มีความสำคัญ จึงเป็นสถานที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ
วัดมหาธาตุวรวิหารมีพระปรางค์ห้ายอด สันนิษฐานว่าเดิมเป็นเทวาลัยในสมัยขอม สร้างด้วยศิลาแลง ภายหลังได้ร้างไป และกลายเป็นวัดในพระพุทธศาสนา จึงได้มีการบูรณะขึ้น ปัจจุบันได้มีการ ก่ออิฐ ฉาบปูน ประดับตกแต่งด้วยฝีมืออันปราณีต ประกอบด้วยปรางค์องค์ใหญ่สูง 42 เมตร ล้อมรอบทั้งสี่ทิศด้วยปรางค์เล็กสี่องค์ ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ บรรจุในสถูปกะไหล่ทอง ในหนึ่งปีทางวัดจะเปิดให้ประชาชนเข้าสักการะเฉพาะช่วงสงกรานต์เท่านั้น
นอกจากนี้ยังมีพระวิหารหลวง ประดิษฐานพระประธานทรงเครื่องสมัยอยุธยา เป็นพระวิหารที่สวยงามแปลกตาเนื่องจากไม่มีไขราหน้าบัน ส่วนช่อฟ้าและหางหงส์เป็นปูนปั้นเทพชุมนุม มีภาพใบหน้ายักษ์คั่นกลาง ใบระกาเป็นลายกนก ปูนปั้นที่หน้าบันทำเป็นสองตอน ตอนบนเป็นภาพนารายณืสี่กรทรงครุฑ ประกอบด้วยลายกนกก้านขด ออกช่อเป็นครุฑร่ายรำตอนล่างเป็นซุ้มเรือนแก้ว มีภาพเทพพนมนั่งเรียงกันเป็นแถว ซุ้มประตูปั้นเป็นภาพเทวดา ยักษ์และสัตว์หิมพานต์ ส่วนซุ้มหน้าต่างแต่ละซุ้มมีลวดลายไม่ซ้ำกัน ภายในมีภาพจิตรกรรมสีฝุ่นเต็มผนังทั้งสี่ด้าน สีสันแจ่มชัด เป็นฝีมือการเขียนภาพของศิลปินเมืองเพชรที่มีชื่อเสียง 3 ท่าน ได้แก่ ครูหวน ตาลวันนา, ครูเลิศ พ่วงพระเดช และนายพิณ อินฟ้าแสง นอกจากนี้บริเวณลานด้านหน้าพระวิหารหลวง ในบางโอกาสอาจได้ยินเสียงปี่พาทย์ เสียงตีกรับ และเสียงบอกบทของละครชาตรี ซึ่งเป็นศิลปะการแสดงอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นที่หาชมได้ยากในปัจจุบัน
สถานที่สำคัญ > ศาสนสถาน > วัดพลับพลาชัย

วัดพลับพลาชัย เตั้งอยู่ถนนดำเนินเกษม ใกล้กับวัดมหาธาตุ ป็นวัดเก่าที่น่าชมอีกวัดหนึ่ง อยู่ติดกับวัดมหาธาตุและแม่น้ำเพชรบุรี สันนิษฐานว่าสร้างมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เล่ากันว่าแต่เดิมวัดนี้เคยเป็นที่ตั้งของกองทัพทหาร และมรพลับพลาของพระมหากษัตริย์ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเพชรบุรี และภายหลังได้มีการสร้างวัดจึงได้ตั้งชื่อวัดว่า พลับพลาชัย  อันเป็นนามมงคล
สิ่งที่น่าสนใจของวัดพลับพลาชัยคือ บานประตูและบานหน้าต่างพระอุโบสถสร้างจากไม้แกะสลัก เป็นฝีมือช่างเมืองเพชรที่แกะลวดลายไว้อย่างวิจิตรงดงาม บานประตูด้านหน้าของพระอุโบสถทางทิศเหนือเป็นผลงานการแกะสลักของ นายเลิศ พ่วงพระเดช แกะเป็นรูปชาดก บานประตูด้านทิศใต้เป็นผลงานของนายบัว และ พระภิกษุผ่าน แกะเป็นลายกนกก้านขดสองชั้น บานประตูด้านหลังและด้านเหนือ เป็นผลงานของนายหวาน หอมมาลัย เป็นนิยายปรัมปราในป่าหิมพานต์ และอีกบานเป็นผลงานของนายหล้า แกะเป็นลายกนกเถาสองชั้น
งานปูนปั้นซุ้มประตูพระอุโบสถเป็นฝีมือของนายแป๋ว บำรุงพุทธ ช่างครูท่านหนึ่งของเมืองเพชร ปั้นเป็นภาพเรื่องราวตอนต่างๆ ในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ มีความอ่อนช้อยงดงามทั้งรูปแบบ ลวดลาย และชัดเจนด้วยเนื้อหาของภาพ
นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์หนังใหญ่ หนังใหญ่เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งในจำนวนหนังใหญ่กว่า 200 ตัว ของหลวงพ่อฤทธิ์อดีตเจ้าอาวาสวัดพลับพลาชัย แกะเป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ จัดได้ว่าเป็นตัวหนังที่มีความปราณีต งดงาม ปัจจุบันจัดแสดงตัวหนังใหญ่เกือบ 40 ตัว ไว้ในพระวิหารซึ่งอยู่ด้านข้างพระอุโบสถ
สถานที่สำคัญ > ศาสนสถาน > วัดใหญ่สุวรรณาราม

วัดใหญ่สุวรรณาราม ตั้งอยู่ริมถนนพงษ์สุริยา ห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 1.5 กิโลเมตร ชาวเมืองเพชรนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดใหญ่" เป็นวัดที่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ซึ่งจะเห็นได้จากรูปแบบสถาปัตยกรรมสิ่งก่อสร้างต่างๆเช่น พระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ ฯลฯ ซึ้งล้วนเกี่ยวข้องกับสมเด็จพระสังฆราช (แตงโม) ซึ่งเล่าขานเป็นตำนานสืบต่อมาจนทุกวันนี้
วัดใหญ่สุวรรณารามมีพระอุโบสถที่มีพระระเบียงคตล้อมรอบ เป็นสถาปัตยกรรมทรงไทยก่ออิฐ ถือปูน ด้านหน้ามีช่องประตู 3 บาน มีภาพเขียนทวารบาลที่อ่อนช้อยงดงามผนังด้านข้างก่อทึบไม่มีช่องหน้าต่าง ตัวพระอุโบสถยกพื้นสูงเป็นฐาน 2 ชั้น ฐานอาคารภายนอกยกมุมฐานให้งอนขึ้นแบบฐานทรงสำเภา พระประธานในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สมัยอยุธยาอีกองค์หนึ่งเป็นพระคันธารราษฎร์ สมัยอยุธยา นั่งขัดสมาธิเพชร และมีรูปหล่อสมเด็จพระสังฆราช (แตงโม) สันนิษฐานว่าเป็นประติมากรรมรูปเหมือนคนจริงชิ้นแรกของประเทศไทย ส่วนภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพเทพชุมุชุม 5 ชั้นซึ่งมีความงดงามมากนอกจากนี้งานปูนปั้นหน้าบันถือได้ว่างดงามนัก เป็นที่ชื่นชอบของนักประวัติศาสตร์ศิลป์โดยเฉพาะหน้าบันด้านหลังซึ่งอยู่ใกล้กับศาลาการเปรียญ ปั้นเป็นรูปพระนารายณ์เหยียบอสูร ประกอบด้วยลายช่อพุ่มหางโต แตกช่ออ่อนพริ้วสวยงามมาก
พระระเบียงคต มีทั้งหมดแปดหลัง หลังคาเป็นจตุรมุขล้อมรอบพระอุโบสถ และหน้าบันทุกด้านประลายเครื่องเถา มีเลขห้าไทย วางพาดเหนือพระขรรค์อยูใต้พระมหาพิชัยมงกุฏ เบื้องบนเป็นแฉกรัศมี อันหมายถึงสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งโปรดปรานวัดใหญ่ฯ และมีพระราชโองการประกาศให้วัดให้สุวรรณารามเป็นพระอารามหลวง ตั้งแต่ ร.ศ.128 (พ.ศ. 2452)
ศาลาการเปรียญ เป็นเรือนไม้สักทั้งหลัง หลังคาแบบมุขประเจิด ตามตำนานกล่าวว่าสมเด็จพระเจ้าเสือ กษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ได้พระราชทานแด่สมเด็จพระสังฆราช (แตงโม) พระองค์ทรงมีศรัทราเลื่อมใสโดยได้รื้อแล้วนำมาประกอบเป็นศาลาการเปรียญที่วัดใหญ่แห่งนี้ งานศิลปกรรมที่น่าชมได้แก่ หน้าบัน เป็นลายกนกช่อหางโต ที่มุขประเจิดประดับด้วยสาหร่ายรวงผึ้งหัวนาค แสดงถึงบารมีของผู้สร้าง ทวย ทำจากไม้ทั้งแผ่น จำหลักลายงดงาม เรียกว่าทวยหน้าตั๊กแตน และบานประตูขนาดใหญ่จำหลักลายก้านขดหางโต สอดแทรกด้วยลายพรรณพฤกษา บานหนึ่งมีรอยแตก ซึ่งเล่ากันว่าถูกทหารพม่าฟันด้วยขวานจนเนื้อไม้หายไป
สถานที่สำคัญ > ศาสนสถาน > วัดกำแพงแลง

วัดกำแพงแลง ตั้งอยู่ถนนพระทรงมีถนนโพธิ์การ้องตัดผ่านด้านทิศตะวันออกของวัด เป็นที่ตั้งของโบราณสถานแบบขอมและเก่าแก่ที่สุดในเมืองเพชรบุรี สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 (พ.ศ. 1720-1780) ที่แผ่อำนาจเข้ามาสู่ดินแดนทางภาคกลางของประเทศไทยและเมืองเพชรบุรีเป็นเมืองสุดท้ายที่แผ่อิทธิพลมาถึง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงประวัติศาสตร์และการตั้งชุมชนมาแล้วอย่างยาวนาน
วัดกำแพงแลงมีสิ่งที่น่าสนในได้แก่ปราสาทแบบขอม เป็นเทวสถานขอมสมัยบายน ประกอบด้วยหมู่ปราสาทหรือปรางค์ห้าหลัง สร้างด้วยศิลาแลงตั้งอยู่ติดกัน มีซุ้มประตูที่เรียกว่าโดปุระทั้งสองด้าน โดยมีปรางค์ประธานอยู่ตรงกลางสิ่งที่น่าสนใจคือ บนผนังศิลามีร่องรอยงานปูนปั้นให้เห็นเป็นฝีมือของช่างพื้นเมือง ซึ่งมีลักษณะต่างจากปราสาทขอมที่พบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คือจะจำหลักหินเป็นลวดลายต่างๆ ส่วนปรางค์ทางด้านตะวันออก มีซุ้มประตูทางเข้าสี่ทิศ และปรางค์ด้านใต้มีซุ้มประตูทางเข้าสองด้าน ส่วนอีกสองด้านมีรูปปูนปั้นพระพุทธรูปยืน ซึ่งเชื่อได้ว่าปรางค์วัดกำแพงแลงเคยเป็นปรางค์ทางพุทธศาสนามาก่อน