stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การปิดกั้นเบอร์ลิน
การขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลิน > วันศุกร์ทมิฬ

หลังจากที่สหภาพโซเวียตไม่มีท่าทีว่าจะยอมแพ้ง่าย ๆ ฝ่ายตะวันตกจึงเพิ่มการขนส่งทางอากาศให้มากขึ้น วันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1948 พลโทวิลเลียม เอช. ทันเนอร์ (William H. Tunner) จากหน่วยบริการการขนส่งทางอากาศได้เข้ามาควบคุมการปฏิบัติการ ทันเนอร์มีประสบการณ์ในการสั่งงานและการขนส่งทางอากาศที่ Burma Hump มาก่อน เขาตั้งกองกำลังขนส่งทางอากาศเฉพาะกิจ (Combined Airlift Task Force) ที่เทมเพลโฮฟ
หลังจากที่เขาเพิ่งเข้ามาควบคุมได้ไม่นาน วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1948 ทันเนอร์ตัดสินใจบินไปเบอร์ลินเพื่อมอบรางวัลให้กับร้อยโทพอล โอ. ไลคินส์ (Paul O. Lykins) นักบินผู้ปฏิบัติการขนส่งทางอากาศมากที่สุด ในเวลานั้น เมฆได้ปกคลุมกรุงเบอร์ลินและลอยต่ำลงมาจนถึงยอดตึก ฝนก็ตกหนักจนทำให้เรดาร์แทบใช้การไม่ได้ เครื่องบินซี-54 ลำหนึ่งพุ่งชนปลายรันเวย์จนไฟไหม้เครื่อง เครื่องบินลำที่สองที่กำลังจะลงจอดจึงระเบิดยางล้อเพื่อป้องกันไม่ให้มันวิ่งไปชนลำแรก เครื่องบินลำที่สามหมุนตัวเป็นวงกลมอย่างควบคุมไม่ได้ที่รันเวย์สำรอง ส่งผลให้สนามบินทั้งสนามบินใช้งานไม่ได้ ทันเนอร์สั่งให้เครื่องบินทุกลำบินกลับฐานโดยทันที เหตุการณ์นี้ต่อมาถูกเรียกว่า "วันศุกร์ทมิฬ" (Black Friday)
หลังจากเหตุการณ์นี้ ทันเนอร์ได้ออกกฎควบคุมการบินขึ้นมาใหม่ เขาสั่งให้นักบินปฏิบัติตามเครื่องมือบนเครื่องบินอย่างเคร่งครัดไม่ว่าทัศนวิสัยในขณะนั้นจะแจ่มใสหรือไม่ก็ตาม เขายังสั่งให้ฝูงบินแต่ละฝูงมีโอกาสลงจอดได้เพียงครั้งเดียว หากเกิดความผิดพลาดขึ้น นักบินต้องบินกลับฐานโดยทันที ผลก็คือ อัตราการเกิดอุบัติเหตุลดลงและการปฏิบัติภารกิจเป็นไปด้วยความรวดเร็วขึ้น นอกจากนี้ ทันเนอร์ได้เอาเครื่องบินซี-47 ออกจากภารกิจเพราะมันมีประสิทธิภาพต่ำกว่าเครื่องบินซี-54 มาก เวลาที่ใช้ในการเอาของ 3.5 ตันลงจากเครื่องบินซี-47 นั้นเท่ากับเวลาที่ใช้ในการเอาของ 10 ตันลงจากเครื่องบินซี-54 ทั้งนี้เป็นเพราะเครื่องบินซี-47 มีทางขนของเป็นพื้นเอียงทำให้เอาของลงได้ยาก ขณะที่เครื่องบินซี-54 มีทางขนของเป็นแบบขั้น ๆ ทำให้เอาของลงได้รวดเร็ว
นอกจากนี้ ทันเนอร์ยังพบว่านักบินแต่ละคนใช้เวลาไปหยิบของกินในช่วงพักเป็นเวลานาน เขาจึงสั่งไม่ให้นักบินออกจากเครื่องบินระหว่างอยู่ในเบอร์ลิน แต่เขาส่งรถบริการของกินมาบริการถึงที่และให้สาวเบอร์ลินน่ารัก ๆ ยื่นของกินให้ถึงห้องคนขับ เกล ฮัลเวอร์เซ็น (Gail Halvorsen) นักบินคนหนึ่ง กล่าวว่า "เขาให้สาวเยอรมันสวย ๆ ที่ยังโสดนั่งอยู่ในนั้น พวกเธอรู้ว่าเราไม่อาจขอออกเดตกับพวกเธอได้เพราะเราไม่มีเวลา ดังนั้นพวกเธอจึงเป็นมิตรกับเรามาก"
ชาวเบอร์ลินยังช่วยลูกเรือเอาของลงจากเครื่องบินโดยจะได้รับอาหารเป็นการตอบแทน ต่อมา ผู้ที่ทำหน้าที่เอาของลงจากเครื่องบินก็เป็นชาวเบอร์ลินเกือบทั้งหมด พอพวกเขาชำนาญขึ้นเรื่อย ๆ เวลาที่ใช้ในการขนของออกก็ลดลงเรื่อย ๆ จนมีครั้งหนึ่งที่ใช้เวลาเอาของ 10 ตันออกจากเครื่องบินซี-45 ภายในเวลา 10 นาที แต่สถิตินี้ถูกทำลายลงเมื่อลูกเรือ 12 คนเอาของ 10 ตันออกภายในเวลา 5 นาที 45 วินาที
สิ้นเดือนกรกฎาคม ปฏิบัติการขนส่งเสบียงก็ประสบความสำเร็จ แต่ละวันมีเครื่องบินทำการขนส่งเสบียงมากกว่า 1,500 เที่ยว รวมน้ำหนักเสบียงทั้งหมด 4,500 ตันต่อวันซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ทั้งเมืองอยู่รอด เครื่องบินซี-47 ทั้งหมดถูกปลดประจำการภายในสิ้นเดือนกันยายน เครื่องบินซี-54 จำนวน 225 ลำปฏิบัติงานแทน โดยขนส่งเสบียงได้ทั้งหมด 5,000 ตันต่อวัน
การขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลิน > ปฏิบัติการขนส่งเสบียงเล็ก ๆ

เกล ฮัลเวอร์เซ็น หนึ่งในนักบินที่ปฏิบัติภารกิจขนส่งทางอากาศ ตัดสินใจใช้เวลาว่างของเขาบินไปยังกรุงเบอร์ลินและใช้กล้องถ่ายวิดีโอของเขาถ่ายภาพยนตร์ เขามาถึงสนามบินเทมเพลโฮฟเมื่อวันที่ 17 มิถุนายนหลังจากที่ติดมากับเครื่องบินซี-54 ลำหนึ่ง เขาเดินไปหาเด็ก ๆ กลุ่มหนึ่งที่รวมตัวกันอยู่ที่ปลายรันเวย์คอยเฝ้าดูเครื่องบิน เขาแนะนำตัวเขาให้กับเด็ก ๆ เด็ก ๆ เริ่มถามคำถามเกี่ยวกับเครื่องบินและการบิน ด้วยความใจดีของเขา เขาจึงยื่นหมากฝรั่งริกลีย์รสดับเบิลมินต์ที่เขามีติดตัวอยู่ 2 อันให้กับเด็ก ๆ และสัญญาว่าถ้าพวกเด็ก ๆ ไม่แย่งกัน คราวหน้าเขาจะเอาหมากฝรั่งมาให้อีก เด็ก ๆ รีบแบ่งหมากฝรั่งออกเป็นชิ้น ๆ ให้ที่ดีสุดเท่าที่พวกเขาทำได้ ก่อนที่เขาจะกลับ เด็กคนหนึ่งถามเขาว่าพวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าเครื่องบินลำไหนเป็นของเกล เกลตอบว่าเขาจะ"กระพือปีก"
วันถัดมา เกลขับเครื่องบินไปเบอร์ลินและโปรยช็อกโกแล็ตที่ผูกกับร่มชูชีพผ้าเช็ดหน้าลงมาให้เด็ก ๆ ที่รออยู่ข้างล่าง เด็ก ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกวัน และเขาก็ปล่อยช็อกโกแล็ตลงมามากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่นานนักก็มีจดหมายกองหนึ่งจ่าหน้ามาถึง "ลุงกระพือปีก" "ลุงช็อกโกแลต" และ "นักบินช็อกโกแลต" ผู้บังคับบัญชาของเขารู้สึกกังวลเมื่อเรื่องนี้ปรากฏเป็นข่าว แต่หลังจากที่พลโททันเนอร์ได้ยินเรื่องนี้ เขาก็ชมว่ายอดเยี่ยมมากพร้อมทั้งตั้งชื่อให้ว่า "ปฏิบัติการขนส่งเสบียงเล็ก ๆ " (Operation Little Vittles) นักบินคนอื่นก็ร่วมทำเช่นเดียวกัน หลังจากที่ข่าวไปถึงสหรัฐอเมริกาแล้ว เด็ก ๆ จากทั่วประเทศต่างก็ส่งลูกกวาดไปช่วย ไม่นานนัก บริษัทขนมหวานใหญ่ ๆ ในอเมริกาก็ส่งลูกกวาดไปช่วยด้วยเช่นกัน รวมแล้วมีขนมหวานกว่า 3 ตันถูกโปรยลงที่กรุงเบอร์ลิน
การขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลิน > การตอบโต้จากโซเวียต

วันที่ 1 สิงหาคม สหภาพโซเวียตประกาศแจกอาหารฟรีแก่ผู้ที่ข้ามมายังเบอร์ลินฝั่งตะวันออก อย่างไรก็ตาม มีแค่ไม่กี่คนที่ข้ามไปเพราะรู้ว่าเป็นแผนการหลอกล่อของโซเวียต
วันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1948 กลุ่มคอมมิวนิสต์ในเยอรมนีตะวันออกเข้ายึดสภาเทศบาลเมืองเพื่อไม่ให้มีการเลือกตั้งครั้งใหม่ สามวันถัดมา วิทยุในเบอร์ลินตะวันตกเรียกร้องให้ชาวเบอร์ลินตะวันตกไปประท้วงการกระทำของเยอรมนีตะวันออก ประชาชนกว่า 500,000 คนรวมตัวกันที่ประตูบรันเดินบวร์ค (Brandenburg Gate) ในเวลานั้น การขนส่งเสบียงทางอากาศยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง แต่ชาวเบอร์ลินตะวันตกหลายคนเริ่มกลัวว่าประเทศมหาอำนาจตะวันตกจะทอดทิ้งพวกเขาให้กับโซเวียต พวกเขาต้องการแน่ใจว่าการเสียสละของพวกเขาจะไม่สูญเปล่า แอร์นสท์ รอยแทร์ จับไมโครโฟนและกล่าวต่อประชาชนว่า "ชาวโลก ชาวอเมริกัน ชาวอังกฤษ ชาวฝรั่งเศส จงมองมาที่เมืองนี้ และจงจดจำเมืองนี้ ประชาชนที่นี่จะต้องไม่ถูกทอดทิ้ง -- พวกเขาไม่อาจถูกทอดทิ้ง!" ฝูงชนเคลื่อนที่ไปทางตะวันออกและมีคนคนหนึ่งฉีกธงสีแดงลงจากประตู ตำรวจโซเวียตจึงฆ่าคนไปหนึ่งคน
การเลือกตั้งยังคงมีกำหนดวันที่ 5 ธันวาคม ชาวเบอร์ลินตะวันออกพยายามขัดขวาง แต่หลังจากที่ความพยายามของพวกเขาไร้ผล พวกเขาจึงถอนตัวจากการเลือกตั้งและเลือกรัฐบาลของพวกเขาเองภายใต้การนำของ วิลเฮล์ม พีเอิค (Wilhelm Pieck) รอยแทร์ชนะการเลือกตั้งอีกครั้ง ทำให้กรุงเบอร์ลินถูกแบ่งเป็นฝั่งตะวันออกกับฝั่งตะวันตกไปโดยปริยาย ทหารคอมมิวนิสต์รีบส่งคนไปคุมบ้านเรือนและถนนในเยอรมนีตะวันออกอย่างรวดเร็ว
ตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม ทหารโซเวียตเริ่มก่อกวนเครื่องบินของฝ่ายตะวันตกด้วยการให้นักบินขับเครื่องบินประชิดกับเครื่องบินของฝ่ายตะวันตกและสั่งให้ยิงอากาศบริเวณใกล้เคียง มีครั้งหนึ่งที่เครื่องบินของโซเวียตบินใกล้กับเครื่องบินของอังกฤษมากจนชนกัน ทำให้มีผู้สูญเสียชีวิตทั้งหมด 35 คน นอกจากนี้ยังมีการปล่อยบอลลูนขึ้นมาในบริเวณเส้นทางการบิน การยิงปืนต่อต้านอากาศยานขึ้นมาอย่างสะเปะสะปะ การใช้ไฟส่องเครื่องบิน และการสร้างคลื่นวิทยุปลอมเพื่อหลอกล่อให้นักบินบินออกเส้นทาง อย่างไรก็ตาม วิธีเหล่านี้ไม่ค่อยได้ผลนัก
การขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลิน > พาเหรดวันอีสเตอร์

การขนส่งทางอากาศยังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง เดือนเมษายน ค.ศ. 1949 นายพลทันเนอร์ต้องการทำลายความซ้ำซากจำเจ เขาต้องการสร้างเหตุการณ์ใหญ่ ๆ เพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้กับทุกคน เขาตัดสินใจว่า ในวันอีสเตอร์ เขาจะจัดการขนส่งทางอากาศที่มากที่สุด วันนั้นจึงเป็นการขนถ่านหินทั้งหมดเพื่อให้ง่ายต่อการขนส่ง และมีการเปลี่ยนแปลงเวลาซ่อมบำรุงเครื่องบินเพื่อให้มีเครื่องบินปฏิบัติงานได้มากที่สุด
ลูกเรือทำงานตั้งแต่เวลา 12.00 น. ของวันที่ 15 เมษายน จนถึง 12.00 น. ของวันที่ 16 เมษายน ขนส่งถ่านหินทั้งหมด 12,941 ตันด้วยเที่ยวบิน 1,383 เที่ยวโดยไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นแม้แต่ครั้งเดียว ผลจากความพยายามครั้งนี้ยังช่วยทำให้การปฏิบัติการโดยรวมดีขึ้นด้วย ปริมาณการขนส่งเสบียงเพิ่มขึ้นเป็น 6,729 ตันต่อวันและเพิ่มเป็น 8,893 ตันต่อวันในเวลาต่อมา ปริมาณการขนส่งทั้งหมดในเดือนเมษายนนั้นมากถึง 234,476 ตัน
วันที่ 21 เมษายน ปริมาณการขนส่งเสบียงเพิ่มขึ้นจนถึงจุดที่มากกว่าการขนส่งด้วยรถไฟ ปฏิบัติการขนส่งทางอากาศประสบความสำเร็จในที่สุดและดูจะดำเนินต่อไปได้เรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด
การขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลิน > การปิดกั้นสิ้นสุดลง

ความสำเร็จอย่างต่อเนื่องของปฏิบัติการขนส่งทางอากาศทำให้สหภาพโซเวียตต้องอับอาย และ "พาเหรดวันอีสเตอร์" ก็เป็นเสมือนฟางเส้นสุดท้าย วันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1949 หน่วยข่าวของรัสเซียรายงานว่าโซเวียตมีความเต็มใจที่จะยกเลิกการปิดกั้น วันต่อมา กระทรวงต่างประเทศของสหรัฐอเมริกากล่าวว่าหนทางที่จะยกเลิกการปิดกั้นดูชัดเจน ไม่นานหลังจากนั้น ประเทศมหาอำนาจทั้งสี่ได้เผชิญหน้าเจรจากันอย่างเคร่งเครียด หลังจากนั้นจึงได้ข้อยุติ วันที่ 4 พฤษภาคม ฝ่ายพันธมิตรประกาศว่าจะยกเลิกการปิดกั้นให้เสร็จสิ้นภายในเวลา 8 วัน
การปิดกั้นของโซเวียตสิ้นสุดลงภายในหนึ่งนาทีหลังเที่ยงคืนวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 กองทัพรถของอังกฤษเคลื่อนตัวเข้าสู่เบอร์ลินในทันที รถไฟขบวนแรกเข้ามาถึงฝั่งตะวันตกเมื่อเวลา 5.32 น. ในวันนั้น ฝูงชนขนาดมหึมาร่วมแสดงความดีใจที่การปิดกั้นสิ้นสุดลง นายพลเคลย์ผู้ซึ่งได้รับการประกาศการเกษียณจากประนาธิบดีทรูแมนเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคมได้รับการสดุดีจากทหารอเมริกันจำนวน 11,000 นายและเครื่องบินอีกจำนวนมาก เมื่อเคลย์กลับถึงสหรัฐอเมริกาแล้ว เขาได้รับการเดินขบวนขนาดใหญ่ในนครนิวยอร์ก ได้รับเชิญให้กล่าวสุนทรพจน์ในรัฐสภา และได้รับการประดับเหรียญเกียรติยศจากทรูแมนอีกด้วย
การขนส่งทางอากาศยังดำเนินต่อไปอีกระยะหนึ่งเพื่อสร้างเสบียงเผื่อไว้ เพื่อว่าหากมีเหตุจำเป็นเกิดขึ้น การขนส่งทางอากาศรอบใหม่จะสามารถเริ่มต้นได้อย่างง่ายดาย วันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1949 เสบียงสำรองก็ทำให้ทั้งเมืองอยู่ต่อได้อีก 3 เดือน การขนส่งทางอากาศสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1949 หลังจากปฏิบัติงานมา 15 เดือน สหรัฐอเมริกาได้ขนส่งเสบียงทั้งหมด 1,783,573 ตัน อังกฤษขนส่งเสบียง 541,937 ตัน รวมทั้งหมด 2,326,406 ตัน ด้วยเที่ยวบินสู่กรุงเบอร์ลินทั้งหมด 278,228 เที่ยว รวมระยะทางการบินทั้งหมดกว่า 92 ล้านไมล์ซึ่งเกือบจะเท่ากับระยะทางจากโลกสู่ดวงอาทิตย์
มีลูกเรือเสียชีวิตระหว่างปฏิบัติภารกิจทั้งหมด 101 คน เป็นนักบินอังกฤษ 39 คน และนักบินอเมริกัน 31 คน ส่วนใหญ่เสียชีวิตจากการชนกัน เครื่องบินของอเมริกา 17 ลำและเครื่องบินของอังกฤษ 8 ลำชนระหว่างปฏิบัติการ
ดูเพิ่ม

กำแพงเบอร์ลิน
สงครามเย็น
เส้นทางทางอากาศสู่กรุงเบอร์ลิน
เครื่องบินซี-47กำลังเอาเสบียงออกที่สนามบินเทมเพลโฮฟ
นักบินกำลังลำเลียงนมขึ้นเครื่องบิน
เกล ฮัลเวอร์เซ็น นักบินอเมริกันผู้ริเริ่มการโปรยลูกกวาดและหมากฝรั่งที่ผูกติดกับร่มชูชีพเล็ก ๆ ลงจากเครื่องบิน ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักกันในนาม "ปฏิบัติการขนส่งเสบียงเล็ก ๆ "
อนุสรณ์รำลึกการขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลิน ตั้งอยู่ที่เทมเพลโฮฟ จารึกชื่อนักบินอังกฤษ 39 คนและนักบินอเมริกัน 31 คนที่เสียชีวิตระหว่างทำหน้าที่
อนุสรณ์รำลึกการขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลิน ตั้งอยู่ที่เทมเพลโฮฟ มีข้อความจารึกไว้ว่า "พวกเขาสละชีวิตเพื่อเสรีภาพของเบอร์ลินในภารกิจขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลิน 1948/49"
พ.ศ. 2458

พุทธศักราช 2458 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1915 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ปีเถาะ สัปตศก จุลศักราช 1277 (วันที่ 15 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: เจ้าแก้วนวรัฐ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2482)
เจ้าผู้ครองนครลำพูน: เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486)
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต (3 มกราคม พ.ศ. 2441 - 5 ตุลาคม พ.ศ. 2465)
เจ้าผู้ครองนครน่าน: พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437 - 5 เมษายน พ.ศ. 2461)
เหตุการณ์

3 มีนาคม – สหรัฐสถาปนาคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านอากาศยานศาสตร์แห่งชาติ (National Advisory Committee for Aeronautics -- NACA) ต่อมาเป็นแกนนำในการก่อตั้งองค์การนาซา
19 มีนาคม – ดาวพลูโต ดาวเคราะห์ดวงที่ 9 ของระบบสุริยะ ปรากฏในภาพถ่ายเป็นครั้งแรก นับเป็นเวลา 15 ปีก่อนการค้นพบ
22 เมษายน – เยอรมนีใช้แก๊สคลอรีนเป็นอาวุธเคมี ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
7 พฤษภาคม – สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง: เรือดำน้ำเยอรมันยิงตอร์ปิโดเข้าใส่เรือเดินสมุทร อาร์เอ็มเอส ลูซิทาเนีย จนอับปางลง คร่าชีวิตลูกเรือ 1,198 คน
24 พฤษภาคม - สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง: อิตาลีประกาศสงครามกับออสเตรีย-ฮังการี
วันเกิด

13 กุมภาพันธ์ - ออง ซาน อดีตผู้นำชาวพม่า (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2490)
4 มีนาคม - หม่อมเจ้าสุวินิต กิติยากร (สิ้นพระชนม์ 29 มีนาคม พ.ศ. 2523)
1 เมษายน - พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ (สิ้นพระชนม์ 2 มกราคม พ.ศ. 2541)
20 พฤษภาคม - โมเช่ ดายัน แม่ทัพและนักการเมืองชาวอิสราเอล (ถึงแก่กรรม 16 ตุลาคม พ.ศ. 2524)
15 พฤษภาคม - แก้ว อัจฉริยะกุล นักแต่งเพลงวงดนตรีสุนทราภรณ์ (ถึงแก่กรรม 8 ตุลาคม พ.ศ. 2524)
24 มิถุนายน - เฟร็ด ฮอยล์ นักจักรวาลวิทยาและนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2544)
10 สิงหาคม - พระราชมงคลวชิโรภาส (ชม โอภาโส) พระสงฆ์ชาวไทย พระราชาคณะชั้นราชชาวไทย เจ้าอาวาสวัดสามัคคี
12 สิงหาคม - พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร (สิ้นพระชนม์ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2524)
30 สิงหาคม - เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์ อดีตนางแบบและทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งสวีเดน (สิ้นพระชนม์ 10 มีนาคม พ.ศ. 2556)
20 พฤศจิกายน - อิจิกะวะ คง ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น (ถึงแก่กรรม 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551)
2 ธันวาคม - เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ พระปิตุลาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ (สิ้นพระชนม์ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559)
12 ธันวาคม - แฟรงก์ ซินาตรา นักร้อง/นักแสดง ชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2541)
วันถึงแก่กรรม

21 เมษายน - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ประสูติ 7 กันยายน พ.ศ. 2403)
รางวัล > รางวัลโนเบล

สาขาเคมี – Richard Martin Willstätter
สาขาวรรณกรรม – โรแมง โรลองด์
สาขาสันติภาพ – ไม่มีการมอบรางวัล
สาขาฟิสิกส์ – ลอเรนซ์ แบรกก์, เซอร์เฮนรี แบรกก์
สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – ไม่มีการมอบรางวัล
↑  "พระราชมงคลวชิโรภาส (ชม โอภาโส) | พระสังฆาธิการ". sangkhatikan.com (ภาษาอังกฤษ).
ก๊อดออฟวอร์ (วิดีโอเกม พ.ศ. 2561)

| ก๊อดออฟวอร์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: แซนตามอนิกาสตูดิโอ
ผู้จัดจำหน่าย: โซนี่ อินเตอร์แอ็กทีฟ เอนเตอร์เทนเมนต์
กำกับ: Cory Barlog
อำนวยการผลิต: Brian Westergaard Elizabeth Dahm Wang Sean Llewellyn Chad Cox Eric Fong
ออกแบบ: Derek Daniels
โปรแกรมเมอร์: Florian Strauss
เขียนบท: Matt Sophos Richard Zangrande Gaubert Cory Barlog
แต่งเพลง: Bear McCreary
ชุด: ก๊อดออฟวอร์
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน 4 ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
วางจำหน่าย: เพลย์สเตชัน 4 20 เมษายน 2018 ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ 14 มกราคม 2022
แนว: ต่อสู้-ผจญภัย, hack and slash
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
ก๊อดออฟวอร์  (อังกฤษ: God of War) เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัย พัฒนาโดยแซนตามอนิกาสตูดิโอ และจัดจำหน่ายโดยโซนี่ อินเตอร์แอ็กทีฟ เอนเตอร์เทนเมนต์ วางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 20 เมษายน 2018 สำหรับเพลย์สเตชัน 4 เป็นเกมลำดับที่ 8 ในชุดเกม ก๊อดออฟวอร์ และเป็นภาคต่อของเกม ก๊อดออฟวอร์ 3 ที่วางจำหน่ายในปี 2010
Cory Barlog ครีเอทีฟไดเร็กเตอร์ของเกม อธิบายไว้ว่าเป็นการจินตนาการใหม่ของแฟรนไชส์โดย​​การเปลี่ยนแปลงรูปแบบการเล่นครั้งสำคัญคือ เครโทส (Kratos) จะใช้ขวานเวทมนตร์ (Leviathan Axe) ต่อสู้อย่างโดดเด่นแทนดาบโซ่คู่ (Blade Of Chaos) อันเป็นเอกลักษณ์ของเขา ก๊อดออฟวอร์  ยังใช้มุมกล้องอิสระแบบสะพายไหล่ โดยการดำเนินเรื่องของเกมนี้จะอยู่ในรูปแบบช็อตเดียว ซึ่งต่างจากมุมกล้องแบบตายตัวของเกมที่ออกก่อนหน้า ตัวเกมยังรวมถึงองค์ประกอบของเกมสวมบทบาท และเอทรีอัสลูกชายของเครโทสจะให้ความช่วยเหลือในการต่อสู้ ทีมพัฒนาเกมดั้งเดิมส่วนใหญ่ทำงานใน ก๊อดออฟวอร์  และออกแบบให้เข้าถึงได้และมีเหตุผล เกม A Call from the Wilds เกมแบบข้อความสั้นแยกต่างหาก วางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 2018 และติดตามเอทรีอัสในการผจญภัยครั้งแรกของเขา
ก๊อดออฟวอร์  ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางจากเนื้อเรื่อง การออกแบบโลก การกำกับศิลป์ ดนตรี กราฟิก ระบบการต่อสู้ และตัวละคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งไดนามิกส์ระหว่างเครโทสและเอทรีอัส นักวิจารณ์หลายคนกล่าวว่าตัวเกมประสบความสำเร็จในการฟื้นฟูซีรีส์โดยไม่สูญเสียเอกลักษณ์หลักของเกมรุ่นก่อน ตัวเกมได้รับคะแนนรีวิวที่สมบูรณ์แบบจำนวนหนึ่ง โดยเชื่อมโยงกับเกม ก็อดออฟวอร์ เดิม (2005) ว่าเป็นเกมที่มีคะแนนสูงสุดในซีรีส์ รวมถึงเป็นเกมเพลย์สเตชัน 4 ที่มีคะแนนสูงสุดในเว็บไซต์การรวบรวมบทวิจารณ์เมทาคริติก  ในบรรดารางวัลและการเสนอชื่ออื่น ๆ ก็อดออฟวอร์  ได้รับรางวัลเกมแห่งปีจากสื่อและงานประกาศรางวัลมากมาย ตัวเกมทำยอดขายได้ดีในเชิงพาณิชย์ โดยมียอดขายมากกว่าห้าล้านชุดภายในหนึ่งเดือนที่วางจำหน่าย และมากกว่า 19.5 ล้านชุดภายในเดือนสิงหาคม 2021 ทำให้เป็นหนึ่งในเกมเพลย์สเตชัน 4 ที่ทำยอดขายดีที่สุดและเกมที่ขายดีที่สุดในซีรีส์ มีการดัดแปลงเป็นนวนิยายซึ่งตีพิมพ์ในเดือนสิงหาคม 2018 ตามด้วยซีรีส์การ์ตูนภาคก่อนที่ตีพิมพ์ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2018 ถึงกุมภาพันธ์ 2019 ตัวเกมเวอร์ชันพอร์ตลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์วางจำหน่ายในเดือนมกราคม 2022 และภาคต่อ ก๊อดออฟวอร์ รักนาร็อก วางจำหน่ายในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2022 สำหรับเพลย์สเตชัน 4 และเพลย์สเตชัน 5
กาเฟอีน

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
การอ่านออกเสียง: /kæˈfiːn, ˈkæfiːn/ 
ชื่ออื่น: Guaranine Methyltheobromine 1,3,7-Trimethylxanthine 7-methyltheophylline Theine
AHFS/Drugs.com: โมโนกราฟ
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  AU: A   
Dependenceliability: กายภาพ: ต่ำ–ปานกลาง  จิตวิทยา: ต่ำ
Addictionliability: ไม่–ต่ำ
ช่องทางการรับยา: ทางปาก, insufflation, สวนทวาร, rectal, การฉีดเข้าหลอดเลือดดำ
ประเภทยา: สารกระตุ้น Adenosinergic Eugeroic Parasympathomimetic Cholinesterase inhibitor  Phosphodiesterase inhibitor ยาขับปัสสาวะ
รหัส ATC: N06BC01 (WHO) D11AX26, V04CG30
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: ไม่ได้กำหนด   CA: ไม่ได้กำหนด   DE: ไม่ได้กำหนด   NZ: ไม่ได้กำหนด   UK: General sales list (GSL, OTC)   US: ไม่ได้กำหนด   โดยทั่วไป: กฎหมายสำหรับการใช้สันทนาการในประเทศส่วนใหญ่ 
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: 99%
การจับกับโปรตีน: 25–36%
การเปลี่ยนแปลงยา: หลัก: CYP1A2 รอง: CYP2E1, CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9
สารซึ่งได้หลังการเปลี่ยนแปลงยา: พาราแซนทีน (84%) ธีโอโบรมีน (12%) ธีโอฟิลลีน (4%)
ระยะเริ่มออกฤทธิ์: 45 นาที–1 ชั่วโมง
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: ผู้ใหญ่: 3–7 ชั่วโมง ทารก (คลอดครบกำหนด): 8 ชั่วโมง ทารก (คลอดก่อนกำหนด): 100 ชั่วโมง
ระยะเวลาออกฤทธิ์: 3–4 ชั่วโมง
การขับออก: ปัสสาวะ (100%)
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC 1,3,7-Trimethyl-3,7-dihydro-1H-purine-2,6-dione 
เลขทะเบียน CAS: 58-08-2 Y
PubChem CID: 2519
IUPHAR/BPS: 407
DrugBank: DB00201 Y
ChemSpider: 2424 Y
UNII: 3G6A5W338E
KEGG: D00528 Y
ChEBI: CHEBI:27732 Y
ChEMBL: CHEMBL113 Y
PDB ligand: CFF (PDBe, RCSB PDB)
ECHA InfoCard: 100.000.329 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C8H10N4O2
มวลต่อโมล: 194.194 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
ความหนาแน่น: 1.23 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 235 ถึง 238 องศาเซลเซียส (455 ถึง 460 องศาฟาเรนไฮต์) (ไม่มีน้ำ)
 SMILES CN1C=NC2=C1C(=O)N(C(=O)N2C)C 
 InChI InChI=1S/C8H10N4O2/c1-10-4-9-6-5(10)7(13)12(3)8(14)11(6)2/h4H,1-3H3 Key:RYYVLZVUVIJVGH-UHFFFAOYSA-N Y 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
กาเฟอีน (ฝรั่งเศส: caféine) เป็นสารแซนทีนอัลคาลอยด์ ซึ่งสามารถพบได้ในอาหารหลายชนิดได้แก่ เมล็ดกาแฟ, ชา, โคล่า กาเฟอีนถือว่าเป็นยากำจัดศัตรูพืชโดยธรรมชาติ เพราะมันออกฤทธิ์ทำให้อัมพาต และสามารถฆ่าแมลงบางชนิดได้ กาเฟอีนยังมีฤทธิ์กระตุ้นระบบประสาทส่วนกลาง ทำให้ร่างกายเกิดความตื่นตัวและลดความง่วงได้ เครื่องดื่มหลายชนิดมีกาเฟอีนเป็นส่วนผสม เช่นในกาแฟ น้ำชา น้ำอัดลม รวมทั้งเครื่องดื่มชูกำลัง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้กาเฟอีนเป็นสารกระตุ้นประสาทที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก
แหล่งของกาเฟอีน

เมล็ดกาแฟจัดเป็นพืชที่เป็นแหล่งของกาเฟอีนที่ใหญ่ที่สุด ปริมาณกาเฟอีนที่อยู่ในกาแฟจะขึ้นอยู่กับปัจจัยหลักสองประการ คือชนิดของเมล็ดกาแฟที่เป็นแหล่งผลิต และกรรมวิธีในการเตรียมกาแฟ เช่น เมล็ดกาแฟที่คั่วจนเป็นสีเข้มจะมีปริมาณกาเฟอีนน้อยกว่าเมล็ดที่คั่วไม่นาน เนื่องจากกาเฟอีนสามารถสลายตัวไปได้ระหว่างการคั่ว และกาแฟพันธุ์อาราบิกาจะมีปริมาณกาเฟอีนน้อยกว่ากาแฟพันธุ์โรบัสตา เป็นต้น โดยทั่วไปกาแฟเอสเปรสโซจากเมล็ดกาแฟพันธุ์อาราบิกาจะมีกาเฟอีนประมาณ 40 มิลลิกรัม นอกจากนี้ในเมล็ดกาแฟยังพบอนุพันธ์ของกาเฟอีน คือธีโอฟิลลีน (Theophyllin) ในปริมาณเล็กน้อยอีกด้วย
ใบชายังเป็นแหล่งของกาเฟอีนที่สำคัญอีกแหล่งหนึ่ง พบว่าจะมีกาเฟอีนมากกว่ากาแฟในปริมาณเดียวกัน แต่วิธีชงดื่มของชานั้น ทำให้ปริมาณกาเฟอีนลดลงไปมาก แต่ชาจะมีปริมาณของธีโอฟิลลีนอยู่มาก และพบอนุพันธ์อีกชนิดของกาเฟอีน คือธีโอโบรมีน (Theobromine) อยู่เล็กน้อยด้วย ชนิดของใบชาและกระบวนวิธีการเตรียมก็เป็นปัจจัยสำคัญของกาเฟอีนในน้ำชาเช่นเดียวกับในกาแฟ เช่นในชาแดงและชาอูหลงจะมีกาเฟอีนมากกว่าในชาชนิดอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม สีของน้ำชาไม่ได้เป็นลักษณะบ่งชี้ถึงปริมาณกาเฟอีนในน้ำชา เช่นในชาเขียวญี่ปุ่นซึ่งจะมีปริมาณกาเฟอีนสูงกว่าชาแดงบางชนิด
ช็อคโกแลตซึ่งผลิตมาจากเมล็ดโกโก้ก็เป็นแหล่งของกาเฟอีนเช่นเดียวกัน แต่ในปริมาณที่น้อยกว่าเมล็ดกาแฟและใบชา แต่เนื่องจากในเมล็ดโกโก้มีสารธีโอฟิลลีนและธีโอโบรมีนอยู่มาก จึงมีฤทธิ์อ่อน ๆ ในการกระตุ้นประสาท อย่างไรก็ตาม ปริมาณของสารดังกล่าวนี้ก็ยังน้อยเกินไปที่จะให้เกิดผลกระตุ้นประสาทเช่นเดียวกับกาแฟในปริมาณที่เท่ากัน
น้ำอัดลมและเครื่องดื่มชูกำลังเป็นเครื่องดื่มที่พบกาเฟอีนได้มากเช่นเดียวกัน น้ำอัดลมทั่วไปจะมีกาเฟอีนประมาณ 10–50 มิลลิกรัมต่อหนึ่งหน่วยบริโภค ขณะที่เครื่องดื่มชูกำลัง เช่นกระทิงแดง จะมีกาเฟอีนอยู่มากถึง 80 มิลลิกรัมต่อหนึ่งหน่วยบริโภค กาเฟอีนที่ผสมอยู่ในเครื่องดื่มเหล่านี้อาจมาจากพืชที่เป็นแหล่งผลิต แต่ส่วนใหญ่จะได้จากกาเฟอีนที่สกัดออกระหว่างการผลิตกาแฟพร่องกาเฟอีน (decaffeinated coffee)
สถานะทางเคมี

กาเฟอีน เป็นสารอัลคาลอยด์ซึ่งจัดอยู่ในตระกูลเมทิลแซนทีน ซึ่งอยู่ในตระกูลเดียวกันกับสารประกอบธีโอฟิลลีน และ ธีโอโบรมีน ในสถานะบริสุทธิ์ จะมีสีขาวเป็นผง และมีรสขมจัด สูตรทางเคมีคือ C8H10N4O2
เมแทบอลิซึมและเภสัชวิทยา

กาเฟอีนจัดเป็นสารกระตุ้นระบบประสาทส่วนกลางและเมแทบอลิซึมหรือกลไกการเผาผลาญสารอาหารในร่างกายเพื่อลดความง่วง ความเหนื่อยล้า และจะส่งผลกระตุ้นเส้นประสาท โดยมีการปล่อยโปแตสเซียมและแคลเซียม เข้าสู่เซลล์ประสาท  เพิ่มการตื่นตัวของร่างกาย โดยในระบบประสาท กาเฟอีนจะไปกระตุ้นการทำงานในระดับสูงของสมอง เพื่อเพิ่มความกระปรี้กระเปร่า ทำให้กลไกการคิดรวดเร็วและมีสมาธิมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ร่างกายมีกระบวนการต่าง ๆ ในการแปรรูปกาเฟอีนที่ได้รับมาเป็นสารอนุพันธ์ชนิดอื่นซึ่งมีฤทธิ์ต่าง ๆ กัน ซึ่งกล่าวถึงในหัวข้อถัดไป
เมแทบอลิซึมและเภสัชวิทยา > เมแทบอลิซึม

กาเฟอีนจะถูกดูดซึมที่กระเพาะอาหารและลำไส้เล็กภายใน 45 นาทีหลังจากการบริโภค หลังจากนั้นจะถูกนำเข้ากระแสเลือดและลำเลียงไปทั่วร่างกาย ครึ่งชีวิตของกาเฟอีนในร่างกาย หรือเวลาที่ร่างกายใช้ในการกำจัดกาเฟอีนในปริมาณครึ่งหนึ่งของที่บริโภค จะแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคลโดยมีปัจจัยต่าง ๆ เช่นอายุ ระดับการทำงานของตับ ภาวะตั้งครรภ์และการใช้ยาอื่นร่วมด้วย ในผู้ใหญ่ปกติจะมีครึ่งชีวิตของกาเฟอีนประมาณ 3–4 ชั่วโมง ในขณะที่หญิงที่ทานยาคุมกำเนิดและหญิงตั้งครรภ์อาจมีครึ่งชีวิตของกาเฟอีนประมาณ 5–10 ชั่วโมง และ 9–11 ชั่วโมง ตามลำดับ ในผู้ป่วยโรคตับระยะรุนแรง อาจมีการสะสมของกาเฟอีนในร่างกายได้นานถึง 96 ชั่วโมง สำหรับในทารกและเด็กจะมีครึ่งชีวิตของกาเฟอีนที่นานกว่าผู้ใหญ่ พบว่าในทารกแรกเกิดจะมีครึ่งชีวิตของกาเฟอีนประมาณ 30 ชั่วโมง
กาเฟอีนจะถูกเปลี่ยนแปลงสภาพที่ตับ โดยอาศัยการทำงานของเอนไซม์ ไซโตโครม พี 450 ออกซิเดส (Cytochrome P450 oxidase) ซึ่งเอนไซม์นี้จะเปลี่ยนกาเฟอีนให้เป็นอนุพันธ์สามชนิด คือ
พาราแซนทีน (Paraxanthine) มีผลในการสลายไขมัน เพิ่มปริมาณของกลีเซอรอลและกรดไขมันในกระแสเลือด
ธีโอโบรมีน (Theobromine) มีผลในการขยายหลอดเลือด และเพิ่มปริมาณของปัสสาวะ
ธีโอฟิลลีน (Theophylline) มีผลทำให้กล้ามเนื้อเรียบที่อยู่ล้อมรอบหลอดลมปอดคลายตัว จึงทำให้หลอดลมขยายตัวมากขึ้น
อนุพันธ์ทั้งสามชนิดนี้จะถูกแปรสภาพต่อไป และขับออกทางปัสสาวะในที่สุด
เมแทบอลิซึมและเภสัชวิทยา > การออกฤทธิ์

เนื่องจากกาเฟอีนเป็นสารในกลุ่มแซนทีนแอลคาลอยด์ที่มีโครงสร้างคล้ายคลึงกับอะดีโนซีน (Adenosine) ซึ่งเป็นสารสื่อประสาทชนิดหนึ่งในสมอง โมเลกุลของกาเฟอีนจึงสามารถจับกับตัวรับอะดีโนซีน (adenosine receptor) ในสมองและยับยั้งการทำงานของอะดีโนซีนได้ ผลโดยรวมคือทำให้มีการเพิ่มการทำงานของสารสื่อประสาทโดปามีน (dopamine) ซึ่งทำให้สมองเกิดการตื่นตัว นอกจากนี้พบว่าอาจจะมีการเพิ่มปริมาณของซีโรโทนิน (serotonin) ซึ่งมีผลต่ออารมณ์ของผู้บริโภค ทำให้รู้สึกพึงพอใจและมีความสุขมากขึ้น อย่างไรก็ตาม กาเฟอีนมิได้ลดความต้องการนอนหลับของสมอง เพียงแต่ลดความรู้สึกเหนื่อยล้าลงเท่านั้น
อย่างไรก็ดี สมองจะมีการตอบสนองต่อกาเฟอีนโดยการเพิ่มปริมาณของตัวรับอะดีโนซีน ทำให้ฤทธิ์ของกาเฟอีนในการบริโภคครั้งต่อไปลดลง เราเรียกภาวะนี้ว่าภาวะทนต่อกาเฟอีน (caffeine tolerance) และทำให้ผู้บริโภคต้องการกาเฟอีนมากขึ้นเพื่อให้เกิดผลต่อร่างกาย ผลอีกประการที่เกิดจากการที่สมองเพิ่มปริมาณของตัวรับอะดีโนซีน นั่นคือทำให้ร่างกายไวต่อปริมาณอะดีโนซีนที่ผลิตตามปกติมากขึ้นเมื่อหยุดการบริโภคกาเฟอีนในทันที จะทำให้เกิดผลข้างเคียงคืออาการปวดศีรษะและรู้สึกคลื่นไส้อาเจียน ซึ่งเป็นผลมาจากการที่ร่างกายตอบสนองต่ออะดีโนซีนมากเกินไปนั่นเอง นอกจากนี้ ในผู้ที่หยุดบริโภคกาเฟอีนจะทำให้ปริมาณของโดปามีนและซีโรโทนินลดลงในทันที ส่งผลให้สูญเสียสมาธิและความตั้งใจ รวมทั้งอาจเกิดอาการซึมเศร้าอย่างอ่อน ๆ ได้ อาการดังกล่าวนี้จะเกิดขึ้นประมาณ 12–24 ชั่วโมงหลังจากการหยุดบริโภคกาเฟอีน แต่จะหายไปได้เองภายใน 2–3 วัน อาการของการอดกาเฟอีนดังกล่าวสามารถบรรเทาได้โดยการใช้ยาแอสไพริน หรือการได้รับกาเฟอีนในปริมาณน้อย
ภาวะเสพติดกาเฟอีน และภาวะพิษกาเฟอีน

การบริโภคกาเฟอีนปริมาณมากเป็นเวลานาน อาจนำไปสู่ภาวะเสพติดกาเฟอีน (caffeinism) ซึ่งจะปรากฏอาการต่าง ๆ ทั้งทางร่างกายและทางจิตใจ เช่น กระสับกระส่าย วิตกกังวล กล้ามเนื้อกระตุก นอนไม่หลับ ใจสั่น เป็นต้น นอกจากนี้การบริโภคกาเฟอีนเป็นเวลานานอาจทำให้เกิดแผลในกระเพาะอาหาร ลำไส้เล็กอักเสบ และโรคน้ำย่อยไหลย้อนกลับ (gastroesophageal reflux disease)
ในผู้ที่บริโภคกาเฟอีนปริมาณมาก ๆ ในเวลาเดียว (มากกว่า 400 มิลลิกรัม) อาจทำให้ระบบประสาทส่วนกลางถูกกระตุ้นมากเกินไป ภาวะนี้เรียกว่าภาวะพิษกาเฟอีน (caffeine intoxication) ซึ่งจะทำให้เกิดอาการกระสับกระส่าย นอนไม่หลับ ความคิดและการพูดสับสน หน้าแดง ปัสสาวะมากผิดปกติ ปวดท้อง หัวใจเต้นแรง ในกรณีที่ได้รับในปริมาณสูงมาก (150–200 มิลลิกรัมต่อน้ำหนักร่างกาย 1 กิโลกรัม) อาจทำให้ถึงแก่ชีวิตได้การรักษาผู้ที่เกิดภาวะพิษกาเฟอีนโดยทั่วไปจะเป็นการรักษาตามอาการที่เกิด แต่หากผู้ป่วยมีปริมาณกาเฟอีนในเลือดสูงมาก อาจต้องได้รับการล้างท้องหรือฟอกเลือด