stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก 2013-14
รางวัล

| --- | --- |
 ผู้เล่นทรงคุณค่า  วันชัย ทัพวิเศษ (นครราชสีมา) ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม  วันชัย ทัพวิเศษ (นครราชสีมา) ตัวบล็อกยอดเยี่ยม  พงษ์เพชร นามขุนทด (สวนดุสิต) ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม  นรา จันทร์แก้ว (พิบูลสงคราม พิษณุโลก):  ตัวเซ็ตยอดเยี่ยม  นัฐพงษ์ เกศาพันธ์ (กรุงเก่า) รับลูกเสิร์ฟยอดเยี่ยม  มนตรี พ่วงลิบ (สวนดุสิต) ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม  ธนารักษ์ เรือนศรี (กรุงเก่า)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Official Facebook
| ด ค กวอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก |
| --- | --- |
ทีมในฤดูกาล 2023-24:  เกษตรศาสตร์ วีซี  เกาะกูดคาบาน่า เอโฟร์เอส  ไดมอนด์ ฟู้ด ไฟน์เชฟ-แอร์ฟอร์ซ  นครราชสีมา คิวมินซี วีซี  พิษณุโลก วีซี  เมืองพล วีซี  วิทยาลัยนครราชสีมา ปลูกปัญญา ขามทะเลสอ  อาร์เอสยู วีซี 
ฤดูกาล:  2006  2007  2008  2009  2010  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2020  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24
รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1

รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1 เป็นรางวัลที่นิตยสารแฮมเบอร์เกอร์ ในเครือบริษัทเดย์อาฟเตอร์เดย์จำกัด พิจารณามอบให้กับผู้ที่สร้างสรรค์ผลงานด้านวงการบันเทิงในรอบปีพ.ศ. 2545 ซึ่งเป็นการจัดทำขึ้นเป็นครั้งแรก โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้กำลังใจแก่ผู้สร้างสรรค์ผลงาน เป็นกระจกสะท้อนภาพรวม และยกระดับมาตรฐานของวงการบันเทิงไทย
หมวดหมู่และหลักเกณฑ์การพิจารณา

รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1 แบ่งผลงานด้านวงการบันเทิงออกเป็น 4 หมวด ประกอบด้วย ภาพยนตร์ ดนตรี โทรทัศน์ และละครเวที และมีสาขารางวัลในแต่ละหมวดรวมทั้งสิ้น 26 รางวัล โดยมีหลักเกณฑ์คัดเลือกผลงานที่มีวาระในการออกฉาย ออกจำหน่าย ออกอากาศ และเปิดทำการแสดงระหว่างวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ถึง 15 ธันวาคม พ.ศ. 2545 โดยทำการคัดเลือกผลงานในแต่ละสาขาให้เหลือ 3 ตัวแทนผู้เข้าชิงรางวัลโดยกองบรรณาธิการ จากนั้นจึงเชิญผู้ทรงคุณวุฒิในแต่ละสาขามาพิจารณาคัดเลือกผลงานชนะเลิศ และให้ทรรศนะ โดยใช้เกณฑ์การให้คะแนนพิจารณาด้านคุณภาพของผลงานเป็นอันดับแรก ด้านความคิดสร้างสรรค์เป็นอันดับที่สอง และด้านความสำเร็จกับความนิยมเป็นอันดับสุดท้าย โดยมีรายชื่อหมวด สาขารางวัล ผู้ชนะรางวัล และผู้เข้าชิงดังต่อไปนี้
(ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา)
หมวดภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม

มนต์รักทรานซิสเตอร์ - อำนวยการสร้าง:ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น กำกับและบทภาพยนตร์:เป็นเอก รัตนเรือง
15 ค่ำ เดือน 11 - อำนวยการสร้าง:จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ กำกับและบทภาพยนตร์:จิระ มะลิกุล
พรางชมพู - อำนวยการสร้าง:ฟิล์มบางกอก กำกับ:กิตติกร เลียวศิริกุล บทภาพยนตร์:กิตติกร เลียวศิริกุล และ สมหมาย เลิศอุฬาร
หมวดภาพยนตร์ > ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

เป็นเอก รัตนเรือง จาก มนต์รักทรานซิสเตอร์
จิระ มะลิกุล จาก 15 ค่ำ เดือน 11
ออกไซด์ และแดนนี แปง จาก คนเห็นผี (The Eye)
หมวดภาพยนตร์ > นักแสดงชายยอดเยี่ยม

นพดล ดวงพร จาก 15 ค่ำ เดือน 11
ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ จาก มนต์รักทรานซิสเตอร์
สมชาย ศักดิกุล จาก มนต์รักทรานซิสเตอร์
หมวดภาพยนตร์ > นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม

สิริยากร พุกกะเวส จาก มนต์รักทรานซิสเตอร์
บงกช คงมาลัย จาก ขุนแผน
ณัฐวรา หงษ์สุวรรณ จาก เกิร์ลเฟรนด์ 14 ใสกำลังเหมาะ
หมวดภาพยนตร์ > ดนตรีและเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

15 ค่ำ เดือน 11 โดย Songbird
เกิร์ลเฟรนด์ 14 ใสกำลังเหมาะ โดย พีรสันติ จวบสมัย
มนต์รักทรานซิสเตอร์ โดย ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์
หมวดภาพยนตร์ > ใบปิดภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

(ไม่มีผู้ได้รับรางวัล)
ธรณีกรรแสง ออกแบบโดย สตูดิโอกรุงเทพ
The Eye คนเห็นผี ไม่ระบุผู้ออกแบบ
พรางชมพู ออกแบบโดย ดอกเตอร์เฮด
หมวดภาพยนตร์ > แผนการโฆษณาและประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

15 ค่ำ เดือน 11 โดย จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์
The Eye คนเห็นผี โดย สหมงคลฟิล์ม
ผีหัวขาด โดย พระนครฟิลม์
หมวดภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม

เอมิลี(Amélie) กำกับ: ฌอง-ปิแอร์ เจอเนต์ (ฝรั่งเศส)
Hedwig and the Angry Inch กำกับ: จอห์น คาเมรอน มิทเชลล์ (สหรัฐอเมริกา)
Kairo กำกับ: คิโยชิ คุโรซาวะ (ญี่ปุ่น)
หมวดดนตรี > เพลงยอดเยี่ยม

อยากร้องดังดัง - ปาล์มมี่
แค่บอกว่ารักเธอ - หมีพูห์
แฟนจ๋า - ธงไชย แมคอินไตย์
หมวดดนตรี > ศิลปินชายยอดเยี่ยม

นครินทร์ กิ่งศักดิ์ จากอัลบั้ม หัวโบราณ
ธงไชย แมคอินไตย์ จากอัลบั้ม ชุดรับแขก
พันกร บุณยะจินดา จากอัลบั้ม Fire
หมวดดนตรี > ศิลปินหญิงยอดเยี่ยม

ปาล์มมี่ จากอัลบั้ม ปาล์มมี่
ธนพร แวกประยูร จากอัลบั้ม Trur Story
ใหม่ เจริญปุระ จากอัลบั้ม คนเดียวในหัวใจ
หมวดดนตรี > ศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม

โซลอาฟเตอร์ซิกซ์ จากอัลบั้ม The Rhythm
ฟรายเดย์ จากอัลบั้ม Magic Moment
อะแค็ปเปล่า เซเว่น จากอัลบั้ม A Cappella 7
หมวดดนตรี > อัลบั้มเพลงป๊อบยอดเยี่ยม

ชุดรับแขก โดย ธงไชย แมคอินไตย์
Palmy โดย ปาล์มมี
What's Love โดย รวมศิลปิน RS Promotion
หมวดดนตรี > อัลบั้มเพลงร็อคยอดเยี่ยม

หัวโบราณ โดย นครินทร์ กิ่งศักดิ์
The Olarn Classic โดย ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์
On The Rainbow โดย พาราด็อกซ์
หมวดดนตรี > อัลบั้มเพลงอินดี้ยอดเยี่ยม

Death of A Salesman โดย เดธ ออฟ อะ เซลส์แมน
Color Lab โดย The Photo Sticker Machine
ชิทแตก! โดย บัวหิมะ
หมวดดนตรี > มิวสิควิดีโอยอดเยี่ยม

เซ็นเซอร์ โดย ก้านคอคลับ
เรือชูชีพ โดย เดธ ออฟ อะ เซลส์แมน
Dog โดย อะแค็ปเปล่า เซเว่น
หมวดดนตรี > ปกอัลบั้มยอดเยี่ยม

The Olarn Classic โดย ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์
Magic Moment โดย ฟรายเดย์
Color Lab โดย The Photo Sticker Machine
หมวดดนตรี > ผู้สร้างสรรค์ยอดเยี่ยม

ทีม General Gen. จากศิลปิน พลับ
RPG จากศิลปิน ปาล์มมี
R.S. Promotion จากศิลปิน ดีทูบี
หมวดโทรทัศน์ > ละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม

จิตสังหาร - สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7/ดาราวิดีโอ
คนตาทิพย์ - สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7/ดาราวิดีโอ
สวัสดีคุณนาย - สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3/เรด ดรามา
หมวดโทรทัศน์ > นักแสดงชายยอดเยี่ยม

เจษฎาภรณ์ ผลดี จาก ร้อยเล่ห์เสน่ห์ร้าย
สหรัถ สังคปรีชา จาก สะใภ้จ้าว
ณัฐวุฒิ สกิดใจ จาก จิตสังหาร
หมวดโทรทัศน์ > นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม

พิยดา อัครเศรณี จาก ร้อยเล่ห์เสน่ห์ร้าย
อินทิรา แดงจำรูญ จาก สะใภ้จ้าว
เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์ จาก นางโจร
หมวดโทรทัศน์ > ผู้ประกาศหรือพิธีกรยอดเยี่ยม

ไชยวัฒน์ อนุตระกูลชัย จาก ที่นี่ประเทศไทย
วราภรณ์ สมพงษ์ จาก สี่แยกข่าวไอทีวี
อดิศักดิ์ ศรีสม จาก สี่แยกข่าวไอทีวี
หมวดโทรทัศน์ > รายการบันเทิงยอดเยี่ยม

ที่นี่ประเทศไทย - สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5/มีเดีย ออฟ มีเดียส์
Red Seed - สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3/บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น
หมวดโทรทัศน์ > รายการสาระยอดเยี่ยม

เก็บตกจากเนชั่น - เนชั่น แชนแนล/เนชันกรุป
สู้แล้วรวย - ไอทีวี/บริษัทสู้แล้วรวย
เปิดโลกหลังเลนส์ - สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3/บาลานซ์พิคเจอร์ส
หมวดละครเวที > ละครเวทียอดเยี่ยมโดยมืออาชีพ

เฟาสท์ โดย คณะละครมรดกใหม่
When a man love a man โดย Theatre BOX
ทึนทึก โดย แดสเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดละครเวที > ละครเวทียอดเยี่ยมโดยนักศึกษา

007 พยัคฆ์(ลอง)ร้าย โดย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ซากดอกท้อ โดย คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
นิทราวาณิชย์ โดย คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อัลเฟรด เอ็ม. โมเอน

อัลเฟรด เอ็ม โมเอน (Alfred M. Moen) (27 ธันวาคม พ.ศ. 2459 – 17 เมษายน พ.ศ. 2544) เป็นนักประดิษฐ์ชาวอเมริกันและผู้ก่อตั้ง Moen, Inc เขาเป็นคนแรกที่คิดค้นวาล์ว(ก๊อก)ผสมน้ำร้อนเย็นด้วยมือจับคันเดี่ยว (single-handed faucet) ในปี 2502 นิตยสารฟอร์จูนได้ขึ้นทะเบียน "ก๊อกผสมน้ำด้วยมือจับคันเดี่ยวของ Moen" ให้เป็นหนึ่งใน 100 ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่ได้รับการออกแบบที่ดีที่สุด พร้อมกับสิ่งประดิษฐ์เช่น  ฟอร์ด โมเดลที ของ เฮนรี ฟอร์ด และ เตาผิงแฟรงคลินของ เบนจามิน แฟรงคลิน จากการสำรวจในหมู่ นักออกแบบ สถาปนิก และอาจารย์ผู้ออกแบบชั้นนำของโลกที่จัดทำโดย นักออกแบบอุตสาหกรรม Jay Doblin
ประวัติ

อัล โมเอน (ชื่อย่อ) (Al Moen) เกิดที่ซีแอตเทิล (Seattle, Washington) เขาจบการศึกษาในปีพ.ศ. 2477 จากแฟรงคลินไฮสคูลและเป็นนักศึกษาวิศวกรรมเครื่องกลที่ มหาวิทยาลัยวอชิงตัน
การประดิษฐ์

แรงบันดาลใจสำหรับการประดิษฐ์ของอัล โมเอน (Al Moen) เกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2480 เกิดขึ้นหลังจากที่เขาเปิดก๊อกน้ำแบบมือจับสองข้างและลวกมือของเขา ตลอดทศวรรษถัดมาเขาได้ทำการออกแบบปรับปรุงและสร้างก๊อกน้ำหลายชิ้น แต่ด้วยเหตุของสงครามโลกครั้งที่สองทำให้เขาต้องไปทำงานเป็นนักออกแบบเครื่องมือที่โรงงานอู่ต่อเรือทางทหารในซีแอตเทิล ระหว่างนั้น Moen ไม่สามารถหาโรงงานผู้ผลิตที่ว่างจะเริ่มการผลิตให้เขาได้จนกระทั่งหลังสงคราม ในปีพ.ศ. 2490 อัล โมเอน (Al Moen) ได้ชักชวนเคมพ์ ไฮแอต (Kemp Hiatt) จากโรงงานราเวนน่าเมทัลโปรดักส์ที่ซีแอตเทิล ให้ช่วยสนับสนุนเงินทุนและผลิตในการออกแบบผลิตภัณฑ์ก๊อกผสมด้วยมือจับคันเดี่ยวล่าสุดของเขา ก๊อกน้ำMoenได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วโดยถูกซื้อไปใช้อยู่ในบ้านจำนวนมากที่สร้างขึ้นในสหรัฐอเมริกาในยุคเฟื่องฟูของการก่อสร้างช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
การประดิษฐ์ของ Moen นำไปสู่การสร้าง Moen Inc. ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ผลิตผลิตภัณฑ์ประปารายใหญ่ของประเทศสหรัฐอเมริกา อัล โมเอน ดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายวิจัยและพัฒนาของบริษัท จนกระทั่งเกษียณอายุในปีพ.ศ. 2525 โดยส่วนตัวแล้วเขาจดสิทธิบัตรจำนวน 75 ฉบับ ซึ่งส่วนมากอยู่ในสาขาที่ไม่เกี่ยวข้องกับระบบประปา อัล โมเอนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง หอเกียรติยศนักประดิษฐ์แห่งสหรัฐอเมริกา อัล โมเอน ถูกจารึกชื่อในหอเกียรติยศของอุตสาหกรรมครัวและห้องน้ำในปีพ.ศ. 2536
แหล่งอื่น ๆ

เกี่ยวกับ Moen | Al Moen และ Moen Story
อังโกะ ซากางูจิ

Japanese writer (1906–1955)
| อังโกะ ซาคากุจิ |
| --- | --- |
ซาคากุจิ ในปี พ.ศ. 2489
ชื่อท้องถิ่น: อังโกะ ซาคากุจิ
เกิด: เฮอิโกะ ซาคากุจิ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1906(1906-10-20) นีงาตะ, ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955(1955-02-17) (48 ปี) คิรีว, จังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียน
แนว: นวนิยาย เรื่องสั้น เรียงความ
ผลงานที่สำคัญ: Darakuron
คู่สมรส: มิชิโยะ คาจิ (สมรส 1953–1955)
บุตร: สึนาโอะ ซากากุจิ
อังโกะ ซาคากุจิ (ญี่ปุ่น: 坂口 安吾; โรมาจิ: Sakaguchi Ango) เกิดวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2449 – 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498) เป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่น ผู้เขียนเรื่องสั้นและนวนิยาย และเป็นนักเขียนเรียงความชื่อจริงของเขาคือเฮโงะ ซากากุจิ ญี่ปุ่น: 坂口 炳五; โรมาจิ: Sakaguchi Heigo
ประวัติ

อังโงะ ซากากุจิ เกิดที่เมืองนีงาตะ เป็นหนึ่งในกลุ่มนักเขียนญี่ปุ่นรุ่นใหม่ที่มีชื่อเสียงขึ้นในช่วงหลังจากที่ญี่ปุ่นพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง อังโกะ ซาคากุจิ ได้รับการเชื่อมโยงกับกลุ่มบูไรฮะ ซึ่งหมายถึงกลุ่มนักเขียนเสเพลที่แสดงออกถึงความไร้จุดหมายและวิกฤตอัตลักษณ์ของญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปี พ.ศ. 2489 เขาได้เขียนเรียงความที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา Darakuron" ("Discourse on Decadence") ซึ่งวิเคราะห์บทบาทของบูชิโดในช่วงสงคราม มีการโต้แย้งกันอย่างกว้างขวางว่าเขามองว่าญี่ปุ่นหลังสงครามเป็นที่เสื่อมโทรม แต่ก็ซื่อตรงมากกว่าญี่ปุ่นในช่วงสงครามที่สร้างขึ้นบนภาพลวงตาอย่างบูชิโด (งานนี้เองไม่ได้กล่าวถึงความหมายของความเสื่อมโทรมแต่อย่างใด)
อังโงะเกิดในปี พ.ศ. 2449 และเป็นลูกคนที่ 12 จากทั้งหมด 13 คน เขาเกิดในช่วงที่ญี่ปุ่นอยู่ในภาวะสงครามอย่างต่อเนื่อง พ่อของเขาเป็นประธานของ Niigata Shimbun เป็นนักการเมือง และกวีอังโงะต้องการเป็นนักเขียนเมื่ออายุ 16 ปี เขาย้ายไปโตเกียวเมื่ออายุ 17 ปี หลังจากทำร้ายครูที่จับเขาได้ว่าโดดเรียน พ่อของเขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งสมองในปีถัดมา ทิ้งหนี้สินจำนวนมากให้กับครอบครัว เมื่ออายุ 20 ปี อังโงะสอนเป็นครูสำรองในโรงเรียนมัธยมอยู่หนึ่งปี เขามีความสนใจในพุทธศาสนาอย่างมากและเข้าเรียนที่ มหาวิทยาลัยโทโย เพื่อศึกษาปรัชญาอินเดีย และจบการศึกษาเมื่ออายุ 25 ปี ตลอดชีวิตนักศึกษา อังโงะแสดงความเห็นอย่างเปิดเผย
หลังจบการศึกษา เขาเขียนผลงานวรรณกรรมต่าง ๆ และได้รับคำชมจากนักเขียนอย่างมากิโนะ ชินอิจิ อาชีพนักเขียนของเขาเริ่มขึ้นพร้อมกับการขยายอำนาจของญี่ปุ่นไปยังแมนจูเรีย เมื่ออายุ 27 ปี เขาได้พบและเป็นเพื่อนกับยาดะ สึเนโกะ แม่ของเขาเสียชีวิตเมื่อเขาอายุ 37 ปี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาต้องต่อสู้เพื่อให้ได้รับการยอมรับในฐานะนักเขียนอยู่หลายปีก่อนที่จะประสบความสำเร็จด้วยผลงาน "A Personal View of Japanese Culture" ในปี พ.ศ. 2485 และอีกครั้งกับ "On Decadence" ในปี พ.ศ. 2489
ในปี 2489 อังโงะ ซากากุจิได้เขียนนิยายแนวสืบสวนฆาตกรรมที่เสียดสีสังคมชื่อว่าFurenzoku satsujin jiken ("The Non-serial Murder Incident" แปลและตีพิมพ์เป็นภาษาฝรั่งเศสในชื่อMeurtres sans série) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัล Mystery Writers of Japan Award ในปี พ.ศ. 2491 อังโงะมีลูกคนแรกเมื่ออายุ 42 ปีกับภรรยาของเขา มิจิโยะ คาจิ ต่อมาอังโงะเสียชีวิตด้วยโรคหลอดเลือดโป่งพองในสมองเมื่ออายุ 48 ปีในปี พ.ศ. 2498 ที่ ครีว, จังหวัดกุมมะ
ผลงานแปลเป็นภาษาอังกฤษ

Literary Mischief: Sakaguchi Ango, Culture, and the War , edited by James Dorsey and Doug Slaymaker, with translations by James Dorsey. Lanham, MA: Lexington Books, 2010. (Critical essays by Doug Slaymaker, James Dorsey, Robert Steen, Karatani Kojin, and Ogino Anna.)
Short story
"Pearls" (Shinju, 1942)
Essays
"A Personal View of Japanese Culture" (Nihon bunka shikan, 1942)
"Discourse on Decadence" (Darakuron, 1946)
"Discourse on Decadence, Part II" (Zoku darakuron, 1946)
"The Idiot" (Hakuchi, 1946). Transl. by George Saitо̄ in Modern Japanese Stories, ed. by Ivan Morris. Rutland and Tokyo: Charles E. Tuttle Company, 1962, pp. 383–410.
"I Want to Be Holding the Sea" (海を抱きしめていたい), Transl. by Shogo Oketani and Leza Lowitz in Towards a Literature of the Periphery: Manoa (Honolulu, Hawaii : 1995), 7, no. 1.
"One Woman and the War" (Zoku Sensо̄ to hitori no onna, 1946). Transl. by Lane Dunlop in Autumn Wind and Other Stories. Rutland and Tokyo: Charles E. Tuttle Company, 1994, pp. 140–160.
"In the Forest, Under Cherries in Full Bloom" (Sakura no mori no mankai no shita, 1947). Trans. by Jay Rubin in The Oxford Book of Japanese Short Stories, ed. by Theodore W. Goossen. Oxford and New York: Oxford University Press, 1997, pp. 187–205.
"The War and a Woman" (Sensо̄ to hitori no onna, 1946). Transl. by Robert Zetzsche in Sakiko Nomura: Ango. Tokyo: Match and Company, 2017.
Wind, Light, and the Twenty-Year-Old-Me (風と光と二十の私と) (abridged), translated by Reiko Seri and Doc Kane. Kobe: Maplopo, 2020.
"A Personal View of Japanese Culture" (Nihon bunka shikan, 1942) (abridged). Transl. by James Dorsey in The Columbia Anthology of Modern Japanese Literature, Volume 1, ed. by Thomas Rimer and Van Gessel. New York: Columbia University Press, 2002, pp. 823–835.
ดูเพิ่ม

Un-Go - ซีรีส์ อนิเมะ ในปี พ.ศ. 2554 ที่อิงจากผลงานของอังโงะ
Aoi Bungaku - ตอนที่ 5 และ 6 อิงจากเรื่อง "In the Forest, Under Cherries in Full Bloom" ของอังโงะ
อนิเมะเรื่อง Bungo Stray Dogs ซึ่งมีตัวละครตัวหนึ่งที่ตั้งชื่อตามเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

Maplopo | Ango Sakaguchi, "Wind, Light, and the Twenty-Year-Old-Me (In English)
Ango Sakaguchi's Discourse on Decadence Spanish translation by Juan Agustín Onís Conde
Youyou Studio - Ango style เก็บถาวร 2012-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - A Japanese-language site with information about Ango Sakaguchi and his works (ในภาษาญี่ปุ่น)
Ango Sakaguchi's grave, archived from the original on 4 March 2016 via the Wayback Machine
อุทกภัยในรัฐควีนส์แลนด์ พ.ศ. 2553-2554

| --- | --- |
ผู้หญิงติดบนหลังคารถยนต์รอการช่วยเหลือในระหว่างน้ำท่วมเฉียบพลันที่ทูวูมบา (Toowoomba)
วันที่: พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 – มกราคม พ.ศ. 2554
ที่ตั้ง: รัฐควีนส์แลนด์ทางตอนกลางและใต้ส่วนใหญ่ รวมไปถึงบริสเบน, ร็อกแฮมตัน, จิมพี, เอเมอรัลด์, บันดาเบิร์ก, ดอลบี, ทูวูมบา, โรมา และอิปสวิช
เสียชีวิต: 35
ทรัพย์สินเสียหาย: 2.39 พันล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย (2,389,225,876 ดอลลาร์สหรัฐ); ส่งผลกระทบ 200,000 คน
อุทกภัยในรัฐควีนส์แลนด์ ธันวาคม พ.ศ. 2553-มกราคม พ.ศ. 2554 เป็นอุทกภัยที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศออสเตรเลีย โดยส่วนใหญ่แล้วเกิดขึ้นในรัฐควีนส์แลนด์ อุทกภัยครั้งดังกล่าวส่งผลให้มีการอพยพประชาชนหลายพันคนออกจากเมืองและนครที่ได้รับผลกระทบ และมีอย่างน้อย 22 เมือง และประชาชนมากกว่า 200,000 คนได้รับผลกระทบ ความเสียหายเบื้องต้นประมาณไว้ที่ 1 พันล้านดอลล่าร์ออสเตรเลีย (650 ล้านปอนด์) พื้นที่กว้างใหญ่ทางตอนใต้และตอนกลางของรัฐควีนส์แลนด์ได้รับผลกระทบจากอุทกภัย ถนนกว่า 300 สายถูกปิด รวมทั้งทางหลวงสายหลัก 9 สาย เส้นทางรถไฟถ่านหินก็ได้ถูกปิดและบริเวณทำเหมืองหลายแห่งถูกน้ำท่วม ราคาของผักและผลไม้ได้เพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก ด้านรัฐบาลรัฐและรัฐบาลกลางอนุมัติเงินช่วยเหลือครอบครัวละ 1 ล้านดอลล่าร์ออสเตรเลีย ยอดผู้เสียชีวิตจากอุทกภัยอยู่ที่ 35 ศพ
เบื้องหลัง

อุทกภัยเป็นผลมาจากฝนตกหนักที่เกิดขึ้นจากพายุไซโคลนเขตร้อนทาชา ซึ่งประกอบกับร่องน้ำในช่วงที่เกิดเหตุการณ์ลานีญาสูงสุด ลักษณะลมฟ้าอากาศลานิญา พ.ศ. 2553 ซึ่งนำสภาพอากาศชื้นกว่าปกติมายังออสเตรเลียตะวันออก เป็นปรากฏการณ์ที่รุนแรงที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2516 เกิดอุทกภัยในพื้นที่ห่างไกลจากตัวเมืองไล่ตั้งแต่หลายส่วนของรัฐนับตั้งแต่ต้นเดือนธันวาคม วันที่ 24 ธันวาคม ร่องมรสุมพาดผ่านชายฝั่งจากทะเลคอรัล ทำให้เกิดฝนตกหนักเป็นบริเวณกว้างนับจากอ่าวคาร์เพนแทเรียไปจนถึงโกลด์โคสต์ วันที่ 28 ธันวาคม ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักนั้นเริ่มซาลง
ขอบเขต

เดิมอุทกภัยส่งผลกระทบให้ประชาชน 1,000 คนได้รับการอพยพออกจากเมืองธีโอดอร์และอีกหลายเมือง ฝ่ายทหารได้สนับสนุนโดยการเคลื่อนย้ายประชาชนทางเฮลิคอปเตอร์ไปยังศูนย์การอพยพในมัวรา การอพยพประชากรทั้งเมืองของธีโอดอร์ได้รับการอธิบายว่าไม่เคยปรากฏมาก่อนโดยรักษาการหัวหน้าเจ้าหน้าที่จัดการฉุกเฉินรัฐควีนส์แลนด์ บันดาเบิร์กประสบกับอุทกภัยรุนแรงหลังจากน้ำในแม่น้ำเบอร์เน็ตต์เอ่อล้นเข้าท่วมเมือง ชินชิลล่าและเจอริโกก็ประสบภัยพิบัติเช่นกัน
การคมนาคมทางถนนของเอมเมอรัลถูกตัดขาดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม หลังจากน้ำในแม่น้ำนากัวมีระดับสูงขึ้น ในวันรุ่งขึ้น น้ำในแม่น้ำได้เกินความสูงที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งอุทกภัยใน พ.ศ. 2551 ที่ความสูง 15.36 เมตร พื้นที่กว่าร้อยละ 80 ของเมืองถูกน้ำท่วมในช่วงที่เกิดอุทกภัยหนักที่สุด นับเป็นภัยพิบัติที่เลวร้ายที่สุดที่เมืองเคยประสบมา
ร็อกแฮมป์ตันมีเวลาเกือบหนึ่งสัปดาห์ในการเตรียมรับมือกับอุทกภัยหลังจากน้ำในแม่น้ำฟิตซรอยเพิ่มสูงขึ้น ท่อากาศยานถูกปิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม และเมื่อถึงวันที่ 3 ธันวาคม การติดต่อทางอากาศ ถนน และทางรางกับส่วนอื่นของประเทศถูกตัดขาดอย่างสมบูรณ์ ผนังกั้นน้ำโลหะถูกตั้งขึ้นรอบอาคารที่พักผู้โดยสารเพื่อป้องกันไม่ให้ซากปรักหักพังที่เกิดจากอุทกภัยสร้างความเสียหายแก่สิ่งก่อสร้าง ศูนย์ผู้อพยพได้ถูกตั้งขึ้นที่มหาวิทยาลัยเซ็นทรัลควีนส์แลนด์ ท่าเรือแกลดสโตนลดปริมาณการส่งออกสินค้าลงเนื่องจากการขาดการขนส่งถ่านหินทางราง และเนื่องจากคลังสินค้าของท่าเรือชุ่มไปด้วยน้ำ ชาวเมืองเอมเมอรัล 1,200 คน ได้ลงทะเบียนเป็นผู้อพยพ
อุทกภัยในเดลบีเลวร้ายที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2524 ระบบการทำน้ำให้สะอาดของเมืองถูกน้ำท่วม ซึ่งส่งผลให้มีการจำกัดน้ำที่ส่งผลกระทบต่อกระบวนการทำน้ำให้สะอาดนี้ น้ำกว่า 112,500 ลิตรได้รับการขนส่งมายังเมืองที่มีประชากรกว่า 14,000 คน แม่น้ำคอนดาไมน์เพิ่มระดับสูงขึ้นเป็น 14.25 เมตร เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม เป็นระดับที่สูงที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกมา และยังคงมีระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ เมืองคอนดาไมด์มีการอพยพประชาชนในวันเดียวกัน
ในรัฐควีนส์แลนด์ตะวันออกเฉียงใต้ เขื่อนไวเว็นโฮมีปริมาณน้ำ 122% ของปริมาณเก็บกัก ส่งผลให้ต้องมีการระบายน้ำออกทั้งห้าประตู บริสเบนได้รับผลกระทบจากอุทกภัยหนักที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2402
นายกรัฐมนตรี จูเลีย กิลลาร์ด ลงตรวจพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม
เส้นทางของไซโคลนทาชา
หน่อย นวรัตน์

หน่อย นวรัตน์ เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงชื่อดังจากค่ายโฟร์เอส ด้วยความที่เพลงของเธอส่วนใหญ่จะร้องแก้กับนักร้องลูกทุ่งชายชื่อดังหลายท่าน จึงมีฉายาว่า เจ้าแม่เพลงแก้ และเธอเคยร้องเพลงแก้ของนักร้องลูกทุ่งชายชื่อดังหลายท่าน เช่น ชาย เมืองสิงห์ , ยอดรัก สลักใจ , สายัณห์ สัญญา เป็นต้น
ผลงาน > อัลบั้ม

อมตะหน่อย-ชาย ชุด มะนาวไม่มีน้ำ
หมั่นไส้
บัวตูมบัวบาน
แฟน ต.ช.ด.
เมรีขี้เมา
พ่อพวงมะนาว
เสียงตอบจากไก่
เมียน้อยคอยเกื้อ
ร้องแก้ หยิบผิด
กินรีเล่นน้ำ
ปลอบใจคนเศร้า
แจ่มจริงหรือจ๊ะ
ไหนว่าไม่ลืม
จดหมายไม่เป็นหมัน
เข็ดแล้วความรัก
คู่บุญคู่บวช 3
รำวงชาวบ้าน
สักวันต้องได้ดี

| "สักวันต้องได้ดี"> เพลงโดยเรวัต พุทธินันทน์.จากอัลบั้มเพลงประกอบละครเรื่อง "เพื่อเธอ" และ "เบิร์ด ทเวนตี้ทู" |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: พ.ศ. 2537
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2537
แนวเพลง: สตริง, ป็อปร็อก
ความยาว: 3:41
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ผู้ประพันธ์เพลง: เรวัต พุทธินันทน์ (เนื้อร้อง) ชาตรี คงสุวรรณ (ทำนอง)
โปรดิวเซอร์: เรวัต พุทธินันทน์
สักวันต้องได้ดี เป็นเพลงของ เต๋อ - เรวัต พุทธินันทน์ ประกอบละครเรื่อง "เพื่อเธอ" (พ.ศ. 2537) ประพันธ์คำร้องโดยเต๋อ ทำนองและเรียบเรียงโดย โอม - ชาตรี คงสุวรรณ และเป็นเพลงสุดท้ายที่เต๋อประพันธ์และขับร้องก่อนจะเสียชีวิตลงในปี พ.ศ. 2539
เวอร์ชันคัฟเวอร์ > เวอร์ชันสุนิตา ลีติกุล

ในปี พ.ศ. 2543 เพลง "สักวันต้องได้ดี" ได้ถูกนำมาขับร้องอีกครั้งโดย โบ - สุนิตา ลีติกุล โดยถูกเรียบเรียงใหม่โดย พิเชษฐ์ เครือวัลย์
เวอร์ชันคัฟเวอร์ > เวอร์ชันระดับดาว ศรีระวงศ์

| "สักวันต้องได้ดี" |
| --- | --- |

เพลงโดยระดับดาว ศรีระวงศ์
จากอัลบั้มเพลงประกอบละครเรื่อง "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด"
วางจำหน่าย: 20 ตุลาคม พ.ศ. 2558
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2558
แนวเพลง: ป็อปร็อก, อาร์แอนด์บี
ความยาว: 3:41
ค่ายเพลง: เอ็กแซ็กท์ (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: เรวัต พุทธินันทน์ (เนื้อร้อง) ชาตรี คงสุวรรณ (ทำนอง) ภัทรกร ตั้งจิตการุญ (เรียบเรียง)
ในปี พ.ศ. 2558 เพลง "สักวันต้องได้ดี" ได้ถูกนำมาเป็นเพลงประกอบละครอีกครั้ง ในเรื่อง ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด ขับร้องโดยมาตัง - ระดับดาว ศรีระวงศ์ ผู้ชนะจากการแข่งขันในรายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 11 จากค่ายดั๊กบาร์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มิวสิกวิดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2558 โดยถูกเรียบเรียงใหม่โดย ภัทรกร ตั้งจิตการุญ
เพลงเวอร์ชันนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากได้ติดอับดับ 6 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ซองชาร์ตท็อป 100 ประจำวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
เวอร์ชันคัฟเวอร์ > เวอร์ชันระดับดาว ศรีระวงศ์ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100: 6
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 5: 3
เวอร์ชันคัฟเวอร์ > เวอร์ชันธงไชย แมคอินไตย์

| "สักวันต้องได้ดี"> เพลงโดยธงไชย แมคอินไตย์ Feat. เรวัต พุทธินันทน์.จากอัลบั้มเบิร์ด ทเวนตี้ทู |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2565
แนวเพลง: ป็อปร็อก, ออร์เคสตรา
ความยาว: 5:38
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ผู้ประพันธ์เพลง: เรวัต พุทธินันทน์ (เนื้อร้อง) ชาตรี คงสุวรรณ (ทำนอง) เทิดศักดิ์ จันทร์ปาน (เรียบเรียง)
โปรดิวเซอร์: มุขเอก จงมั่นคง
ในปี พ.ศ. 2565 เพลง "สักวันต้องได้ดี" ได้ถูกนำมาขับร้องอีกครั้งโดย เบิร์ด - ธงไชย แมคอินไตย์ เป็นเพลงลำดับสุดท้ายของอัลบั้ม เบิร์ด ทเวนตี้ทู ซึ่งเวอร์ชันนี้มีความพิเศษตรงที่มีการนำเสียงร้องของเต๋อมาบันทึกไว้ให้ร้องร่วมกับเบิร์ด เนื่องในโอกาสครบรอบ 40 ปีของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในปี พ.ศ. 2566 และดนตรียังถูกเรียบเรียงใหม่โดย เทิดศักดิ์ จันทร์ปาน ผ่านการบรรเลงเพิ่มด้วยวงออร์เคสตรา เพื่อเพิ่มความยิ่งใหญ่ให้กับเพลง
อุทกภัยในอ่าวเปอร์เซีย พ.ศ. 2567

| --- | --- |
ภาพถ่ายสีเท็จจากดาวเทียมเซนติเนล-2 ขององค์การอวกาศยุโรป เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2567 แสดงพื้นที่ประสบอุทกภัยที่บริเวณเมืองดูไบของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
วันที่: 14 เมษายน พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน
ที่ตั้ง: สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, โอมาน, อิหร่าน, บาห์เรน, กาตาร์, ซาอุดีอาระเบีย, เยเมน
เสียชีวิต: 32 รวม 19 (โอมาน) 8 (อิหร่าน)   4 (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์) 1 (เยเมน)
ทรัพย์สินเสียหาย: ไม่ทราบ
อุทกภัยในอ่าวเปอร์เซีย พ.ศ. 2567 เป็นอุทกภัยรุนแรงที่ส่งผลกระทบต่อประเทศในบริเวณอ่าวเปอร์เซีย ในบางประเทศมีรายงานปริมาณฝนตกในช่วงนี้ใกล้เคียงกับที่ตกในหนึ่งปี อุทกภัยในครั้งนี้ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญทั่วทั้งภูมิภาค โดยเฉพาะในโอมานและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ จนส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 24 คนในสามประเทศ
สาเหตุ

พื้นที่อ่าวเปอร์เซียขึ้นชื่อเรื่องสภาพอากาศที่ร้อนและแห้งแล้ง แม้ว่าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาฝนที่ตกหนักอย่างสม่ำเสมอจะทำให้เกิดน้ำท่วมมากขึ้น นักอุตุนิยมวิทยาจากมหาวิทยาลัยเรดดิง ที่พัฒนากระบวนการทำฝนเทียมให้กับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ระบุว่าฝนตกหนักในครั้งนี้มีสาเหตุมาจากพายุฝนฟ้าคะนองขนาดใหญ่ นักวิจารณ์หลายท่านเชื่อมโยงสภาพอากาศที่ไม่ปกตินี้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ก่อนหน้านี้พื้นที่นี้ได้รับผลกระทบจากคลื่นความร้อนและพายุไซโคลนในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และด้วยอุณหภูมิและความชื้นที่สูงขึ้น นักวิจัยคาดว่าจะความเสี่ยงการเกิดน้ำท่วมในพื้นที่อ่าวเพิ่มขึ้น