stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สรภัญญะ

สรภัญญะ (คำอ่านภาษาไทย: /สะระพันยะ/ หรือ /สอระพันยะ/) คือ ทำนองสำหรับสวดฉันท์ เป็นทำนองแบบสังโยค คือ สวดเป็นจังหวะหยุดตามรูปประโยคฉันทลักษณ์ มักใช้สวดบูชาพระรัตนตรัยในพระพุทธศาสนา
การสวดฉันท์ทำนองสรภัญญะมีมานานตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 ก่อนหน้านั้นนิยมสวดฉันท์ภาษาบาลี มีเนื้อหาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา และผู้สวดส่วนใหญ่เป็นพระสงฆ์ ทำนองสรภัญญะไม่แพร่หลายนัก ต่อมา  พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ป.ธ.8 องคมนตรีและเจ้ากรมพระอาลักษณ์ในรัชกาลที่ 5 แปลบทสรรเสริญคุณต่าง ๆ เป็นฉันท์ภาษาไทย เรียก "คำนมัสการคุณานุคุณ" มี 5 ตอน คือ บทสรรเสริญพระพุทธคุณ บทสรรเสริญพระธรรมคุณ บทสรรเสริญพระสังฆคุณ บทสรรเสริญมาตาปิตุคุณ และบทสรรเสริญอาจาริยคุณตามลำดับ บทประพันธ์นี้ได้รับความนิยมมากที่สุดในปัจจุบัน ใช้สวดกันโดยทั่วไป และเนื่องจากบาทแรกเริ่มว่า "องค์ใดพระสัมพุทธ" จึงมักเรียว่า "บทสวดองค์ใดพระสัมพุทธ"
นอกจากบทสรรเสริญพระรัตนตรัยแล้ว ทำนองสรภัญญะยังใช้สวดคาถาบทอื่นอีก เช่น บทแปลคาถาพาหุงซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเริ่มว่า "ปางเมื่อพระองค์ปรมพุทธ"
ดูเพิ่ม

พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ผู้ประพันธ์บทสวดองค์ใดพระสัมพุทธฯ บทสวดทำนองสรภัญญะที่เป็นรู้จักมากที่สุดในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ บทสวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยทำนองสรภัญญะ
สุขาภิบาล

สุขาภิบาล เป็นเขตการปกครองย่อยของประเทศไทย บริหารโดยคณะกรรมการสุขาภิบาล ซึ่งมีทั้งกำนัน หัวหน้าประจำหมู่บ้าน และพ่อค้าในท้องที่
สุขาภิบาล เป็นเขตปกครองตนเองย่อยแบบแรกที่ก่อตั้งในประเทศไทย โดยสุขาภิบาลแรกก่อตั้งในกรุงเทพฯ ตามพระราชกฤษฎีกาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวใน พ.ศ. 2440 พระองค์ทรงเรียนรู้จากสุขาภิบาลในอังกฤษในระหว่างเสด็จประพาสยุโรป และพระองค์ทรงอยากลองเขตการปกครองท้องถิ่นในประเทศของพระองค์เอง สุขาภิบาลท่าฉลอม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เป็นสุขาภิบาลแห่งที่สองที่ก่อตั้งใน พ.ศ. 2448
ในปี พ.ศ. 2450 ได้มีร่างพระราชบัญญัติการดำเนินการสุขาภิบาล หลังจากนั้นได้มี พระราชบัญญัติการปกครองท้องที่ ใน พ.ศ. 2457 ทำให้เกิดสุขาภิบาลอยู่ 2 ระดับ คือ สุขาภิบาลเมือง ในเขตเมือง และ สุขาภิบาลตำบล ในเขตชนบท
จำนวนสุขาภิบาลเพิ่มขึ้นถึง 35 แห่งใน พ.ศ. 2478 แต่ต่อมาถูกเปลี่ยนเป็นเทศบาล แล้วมีการจัดตั้งสุขาภิบาลอีกครั้งใน พ.ศ. 2495 โดยนายกรัฐมนตรีแปลก พิบูลสงคราม
ด้วยเหตุจาก พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2542 ทำให้สุขาภิบาลต้องถูกยุบอีกครั้ง แล้วแปรสภาพเป็น เทศบาลตำบล แทน
ดูเพิ่ม

เทศบาล
เมือง (หน่วยการปกครอง)
แหล่งข้อมูลอื่น

Local Government in Asia by UNESCAP
Government Decentralization Reforms in Developing Countries
สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก

สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก (Singapore Airlines Cargo หรือ SIA Cargo) เป็นสายการบินในเครือของสิงคโปร์แอร์ไลน์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2544 จัดว่าเป็นสายการบินขนส่งสินค้าที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของโลก   เมื่อวัดจากหน่วยตันกิโลเมตร (tonne kilometres - FTK) มีเครือข่ายการบินสู่ 36 เมืองใน 18 ประเทศ ขนส่งสินค้า 8 พันล้านตันกิโลเมตรด้วยเครื่องบินขนส่งสินค้ารุ่น Boeing 747-412F จำนวน 14 ลำ   มีชื่อว่า MegaArk ใช้เครื่องยนต์ Pratt & Whitney รุ่น PW4056 และดำเนินการขนส่งสินค้าผ่านเครื่องบินโดยสารของสิงคโปร์แอร์ไลน์อีก 96 ลำ
สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โกเป็นหนึ่งในสมาชิก WOW Alliance ซึ่งเป็นกลุ่มพันธมิตรของสายการบินขนส่งสินค้า ประกอบไปด้วย Lufthansa Cargo, SAS Cargo Group และ JAL Cargo ก่อตั้งเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 นอกจากนี้สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โกยังถือหุ้น 25% ในเกรตวอลล์แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสายการบินขนส่งสินค้ารายใหม่ มีฐานการบินอยู่ที่เมืองเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน  และให้เช่าเครื่องบินขนส่งสินค้ารุ่น Boeing 747-412F จำนวน 2 ลำ ทำการบินขนส่งสินค้าจากเซี่ยงไฮ้ไปยังอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โกเริ่มทำการบินเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 โดยเข้ามาดำเนินการและดูแลการขนส่งสินค้าทั้งหมดของสิงคโปร์แอร์ไลน์ในฐานะบริษัทลูก
ไม่กี่ปีต่อมาสายการบินได้ขยายเส้นทางการบินใหม่ๆ ซึ่งเป็นผลพลอยได้จากการเปิดเสรีทางการบิน โดยได้เริ่มให้บริการครอบคลุมทั่วโลกเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2544 เส้นทาง สิงคโปร์ – ฮ่องกง – ดัลลัส – ชิคาโก้ – บรัสเซลส์ (เบลเยี่ยม) – ซาร์จาห์ (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์) – สิงคโปร์ ในวันพุธ   และให้บริการเส้นทาง สิงคโปร์ – ฮ่องกง – ดัลลัส – ชิคาโก้ – บรัสเซลส์ – มุมไบ (อินเดีย) – สิงคโปร์ ในวันศุกร์ นอกจากนี้ยังเป็นสายการบินขนส่งสินค้าประเทศที่สามรายแรกที่ให้บริการบินตรงระหว่างประเทศจีนกับสหรัฐอเมริกา ในเส้นทาง เซียะเหมิน – นานกิง – ชิคาโก้ – ลอสแอนเจลิส – นานกิง     และในเดือนมีนาคม 2004 ได้เริ่มบินเส้นทาง นิวยอร์ก – บรัสเซลส์ – คูเวต – โคลอมโบ (ศรีลังกา) – สิงคโปร์
| เครื่องบิน | จำนวน | สั่งซื้อ | Cargo capacity |
| --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 747-400BCF | 2 | — | 110 ตัน |
| โบอิง 747-400F | 11 | — | 110 ตัน |
| รวม | 13 | 0 |  |
เครื่องบินขนส่งสินค้าโบอิง 747-400Fของสิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก
เส้นทางบิน

สิงคโปร์ (Singapore Changi Airport) ประเทศสิงคโปร์
ซาร์จาห์ (Sharjah International Airport) สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
บรัสเซลส์ (Brussels Airport) ประเทศเบลเยียม
ไนโรบี (Jomo Kenyatta International Airport) ประเทศเคนยา
โจฮันเนสเบิร์ก (Johannesburg International Airport) ประเทศแอฟริกาใต้
ฮ่องกง (Hong Kong International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
มาเก๊า (Macau International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
นานกิ่ง (Nanjing Lukou International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
เซี่ยงไฮ้ (Shanghai Pudong International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
เทียนจิน (Tianjin Binhai International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
เซียะเหมิน (Xiamen Gaoqi International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
ไทเป (Taiwan Taoyuan International Airport) สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
นาโกยา (Chubu Centrair International Airport) ประเทศญี่ปุ่น
โอซาก้า (Kansai International Airport) ประเทศญี่ปุ่น
โตเกียว (Narita International Airport) ประเทศญี่ปุ่น
อาห์เมดาบัด (Sardar Vallabhbhai Patel International Airport) ประเทศอินเดีย
บังกาลอร์ (HAL Bangalore International Airport) ประเทศอินเดีย
เชนไน (Chennai International Airport) ประเทศอินเดีย
ไฮเดอราบัด (Rajiv Gandhi International Airport) ประเทศอินเดีย
โกลกาต้า (Netaji Subhash Chandra Bose International Airport) ประเทศอินเดีย
มุมไบ (Chatrapati Shivaji International Airport) ประเทศอินเดีย
นิวเดลี (Indira Gandhi International Airport) ประเทศอินเดีย
ฮานอย (Noi Bai International Airport) ประเทศเวียดนาม
คูเวต (Kuwait International Airport) ประเทศคูเวต
ดูไบ (Dubai International Airport) สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
โคเปนฮากน์ (Copenhagen Airport) ประเทศเดนมาร์ก
แฟรงก์เฟิร์ต (Frankfurt International Airport) ประเทศเยอรมนี
ไลป์สิก (Leipzig/Halle Airport) ประเทศเยอรมนี
อัมสเตอร์ดัม (Schiphol Airport) ประเทศเนเธอร์แลนด์
ลอนดอน (London Heathrow Airport) สหราชอาณาจักร
แองคอเรจ (Ted Stevens Anchorage International Airport) สหรัฐอเมริกา
ชิคาโก (O'Hare International Airport) สหรัฐอเมริกา
ดัลลัส (Dallas-Fort Worth International Airport) สหรัฐอเมริกา
ลอสแอนเจลิส (Los Angeles International Airport) สหรัฐอเมริกา
อเดเลด (Adelaide Airport) ประเทศออสเตรเลีย
เมลเบิร์น (Melbourne Airport) ประเทศออสเตรเลีย
ซิดนีย์ (Sydney Airport) ประเทศออสเตรเลีย
โอ๊คแลนด์ (Auckland Airport) ประเทศนิวซีแลนด์
กรุงเทพมหานคร (Suvarnabhumi Airport) ประเทศไทย
ศาสนาในประเทศเกาหลี

ศาสนาในประเทศเกาหลี ประชากรส่วนใหญ่ไม่มีศาสนา นี่คือแผนภูมิแสดงการนับถือศาสนาในประเทศเกาหลี
| ศาสนาในประเทศเกาหลี (2548) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ศาสนา | ศาสนา |  | % | % |
| ไม่มีศาสนา | ไม่มีศาสนา |    | 52.4% | 52.4% |
| ศาสนาคริสต์ | ศาสนาคริสต์ |    | 19.6% | 19.6% |
| ศาสนาพุทธ | ศาสนาพุทธ |    | 16.7% | 16.7% |
| Korean Shamanism | Korean Shamanism |    | 5.3% | 5.3% |
| ลัทธิช็อนโด | ลัทธิช็อนโด |    | 4.4% | 4.4% |
| อื่น ๆ | อื่น ๆ |    | 1.3% | 1.3% |
ศาสนาในประเทศเกาหลีใต้

บทความหลัก: ศาสนาในประเทศเกาหลีใต้
ศาสนาในประเทศเกาหลีเหนือ

บทความหลัก: ศาสนาในประเทศเกาหลีเหนือ
ดูเพิ่ม

ศาสนาในประเทศเกาหลีใต้
ศาสนาในประเทศเกาหลีเหนือ
แหล่งข้อมูลอื่น

Korea Society Podcast: The Religious Revolution in Modern Korean History เก็บถาวร 2015-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.dlibrary.go.kr/JavaClient/jsp/wonmun/full2.jsp?v_kw_str=(韓國新宗敎實態調査報告書)&v_db=4&v_doc_no=104211&mode=1 เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน list
잃어버린 배달사상과
东北沦陷时期的朝鲜族宗教 - 普世社会科学研究网
สกุลเฮมอิบากรัส

| สกุลเฮมอิบากรัส |
| --- | --- |

ปลากดคัง หรือ ปลาคัง (H. wyckioides) เป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดในสกุล

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Bagridae
สกุล:: Hemibagrus Bleeker, 1862

ชนิดต้นแบบ
Silurus bajad (Forsskål, 1775)
ชนิด
 H. baramensis   H. bongan   H. caveatus   H. centralus   H. chrysops   H. filamentus   H. fortis   H. furcatus   H. gracilis   H. guttatus   H. hainanensis   H. hoevenii   H. hongus   H. imbrifer   H. johorensis   H. macropterus   H. major †   H. maydelli   H. menoda   H. microphthalmus   H. nemurus   H. olyroides   H. peguensis   H. planiceps   H. pluriradiatus   H. punctatus   H. sabanus   H. spilopterus   H. variegatus   H. velox   H. vietnamicus   H. wyckii   H. wyckioides
ชื่อพ้อง
 Macropterobagrus Nichols, 1925  Brachymystus Fowler, 1937
สกุลเฮมอิบากรัส  เป็นสกุลของปลาหนังในวงศ์ปลากด (Bagridae)
ใช้ชื่อสกุลว่า Hemibagrus (/เฮม-อิ-บา-กรัส/) นับว่าเป็นปลากดสกุลหนึ่งที่มีขนาดใหญ่พอสมควร
เดิมทีสกุลนี้ผู้ตั้งชื่อ ปีเตอร์ บลีกเกอร์ ชาวดัตช์ ได้ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1862 โดยกำหนดให้ชนิด Bagrus nemurus เป็นต้นแบบของสกุล แต่ว่านักมีนวิทยารุ่นหลังหลายท่าน เช่น ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ เมื่อปี ค.ศ. 1989 ได้กล่าวว่าเป็นชื่อพ้องของสกุล Mystus ดังนั้นในข้อมูลเก่า ปลาหลายชนิดในสกุลนี้จะใช้ชื่อสกุลว่า Mystus
แต่ในปัจจุบัน มัวรีซ คอทเทเลต เมื่อปี ค.ศ. 2001, เค. ปีเตอร์ อู๋ และ ฮ็อก ฮี อู๋ เมื่อปี ค.ศ. 1995 ได้ยืนยันว่า สกุลเฮมอิบากรัสนี้มีความแตกต่างจากสกุลมีสทัสพอสมควร คือ ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายของครีบหลังมีขอบเรียบ ไม่เป็นฟันเลื่อย และปลาในสกุลเฮมอิบากรัสนี้จะมีความยาวเต็มที่เกินกว่า 50 เซนติเมตรทั้งนั้น จึงได้เปลี่ยนมาใช้จนถึงปัจจุบัน
ส่วนสกุล Bagrus หลุยส์ ออกุสติน กิลโยม บลอค นักชีววิทยาชาวฝรั่งเศส ผู้ตั้งชื่อสกุลมิได้กำหนดให้ชนิดไหนเป็นต้นแบบของสกุล ต่อมา ไบลีย์ และ สจวร์ต ในปี ค.ศ. 1893 ได้กำหนดให้  Silurus bajad เป็นต้นแบบสกุล
ปลาในสกุลเฮมอิบากรัส ถือว่าเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลากดคัง (H. wyckioides) ที่มีน้ำหนักเต็มที่ได้ถึง 80 กิโลกรัม จึงนิยมตกกันเป็นเกมกีฬาและบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียใต้ จากลุ่มแม่น้ำคงคาและพรหมบุตร, ตอนใต้ของจีน, อินโดจีน ไปจนถึงเขตชีวภาพซุนดา
ดูเพิ่ม

Mystus
Bagrus
รายชื่อบริษัทอนิเมะ

นี่คือรายชื่อบริษัทธุรกิจอนิเมะที่ทำการผลิตอนิเมะ
บริษัทญี่ปุ่น > ค่ายแอนิเมชัน

เอ-1 พิคเจอร์ส
AIC (Anime International Company)
Artland
Asahi Production
Asread
A.P.P.P. (Another Push Pin Planning Company)
บันไดนัมโคพิกเจอร์ส
Bee Train
Bones
Brain's Base
ซีทูซี
Daume
David Production
ดิโอมีเดีย
Dogakobo
Eiken
ฟันนิเมชัน
ไกแน็กซ์
Gallop
Gonzo
Group TAC
Hal Film Maker (name changed to TYO Animations)
Imagin (studio)
Japan Vistec
เจซีสตาฟ
Khara
เกียวโตแอนิเมชัน
Lerche
แมดเฮาส์
Magic Bus
Mitta Studio มิตตะ สตูดิโอ
Manglobe
Mook Animation
มุชิโปรดักชัน
นิปปอนแอนิเมชัน
Nomad
โอแอลเอ็ม
Ordet
พีเอเวิกส์
ปิเอโร
Polygon Pictures
โปรดักชั่น ไอ.จี
Radix
Satelight
Seven Arcs
ชาฟต์
Studio 4°C
สตูดิโอโคเมท
Studio Deen
Studio Donguri
Studio Dub
Studio Egg
Studio Fantasia
สตูดิโอจิบลิ
Studio Hibari
Studio Junio
Studio Nue
Studio Orphee
Studio Wombat
ซันไรส์
ซินเนอร์จีเอสพี
Tatsunoko Production
เทเลคอมแอนิเมชันฟิล์ม
เท็ตซึกะโปรดักชัน
ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ - ในอดีตรู้จักในชื่อ โตเกียวมูฟวี่ชินชะ
ทีเอ็นเค
โทเอแอนิเมชัน
Topcraft
Triangle Staff
Trigger
ทีวายโอ แอนิเมชันส์
Ufotable
White Fox
ซีเบก
Zexcs
บริษัทญี่ปุ่น > ผู้ผลิต

แอนิแมกซ์
อะนิเพล็กซ์ (บริษัทจัดจำหน่ายอนิเมะของโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์เจแปน)
เอเว็กซ์กรุป
บันไดวิชวล
BROCCOLI
เดนท์สุ
Geneon Universal Entertainment (Formerly Pioneer LDC)
Genco
Hakuhodo DY Media Partners
Japan Home Video (JHV)
สำนักพิมพ์คะโดะกะวะ
King Records (Starchild label)
KSS
Nihon Ad Systems
โพนีแคนยอน
สแควร์เอนิกซ์
Soft On Demand (SOD)
โทโฮ
VAP
วิกเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์
Viz Media
บริษัทญี่ปุ่น > ล้มละลาย / เลิกกิจการ / โอนกิจการ

Arms Corporation - ล้มละลาย
ไม่ใช่บริษัทญี่ปุ่น > ผู้ค้าส่ง > อเมริกาเหนือ และ ภูมิภาคอื่น

AnimEigo (ยู.เอส.)
Anime Midstream (ยู.เอส.)
Anime Sols (ยู.เอส.)
อะนิเพล็กซ์แห่งอเมริกา (ยู.เอส., บริษัทอเมริกาลูกของของอะนิเพล็กซ์ ในเครือโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์เจแปน)
ครันชีโรล (ยู.เอส.) (distributor)
Discotek Media (ยู.เอส.)
ดิสนีย์ (ยู.เอส.)
ฮูลู (ยู.เอส.) (distributor)
Miramax Films (U.S., previously owned by Disney until 2010 when it was acquired by Filmyard Holdings)
ฟันนิเมชันเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (ยู.เอส.)
มังงะเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (UK, U.S.: bought by Anchor Bay Entertainment in 2005)
Media Blasters (ยู.เอส.)
เน็ตฟลิกซ์ (ยู.เอส.)
เอ็นไอเอสอเมริกา (ยู.เอส. บริษัทอเมริกาลูกของนิปปอนอิชิซอฟต์แวร์)
โพนีแคน ยูเอสเอ (ยู.เอส. บริษัทอเมริกาลูกของโพนีแคนยอน)
Section23 Films (ยู.เอส.) (the successor company to ADV films, which split into several companies in 2009. "Section 23" handles distribution, "Sentai Filmworks" and "Maiden Japan" handles license acquisition, "AEsir Holdings" inherited ADV's old library of titles, "Seraphim Studios" handles new English dubs, and "Valkyrie Media Productions" handles the Anime Network).
Right Stuf Inc. (U.S., main distribution subdivision rebranded "Nozomi Entertainment" in 2007 with "Lucky Penny" following along)
Saban Brands (ยู.เอส.)
Sony Pictures Television International/Sony Pictures Home Entertainment (ยู.เอส., บริษัทอเมริกาลูกของโซนี่)
Viz Media (U.S., owned jointly by Shogakukan and Shueisha, of Japan, but it is run independently)
ไม่ใช่บริษัทญี่ปุ่น > ผู้ค้าส่ง > ยุโรป

101 Films (สหราชอาณาจักร)
อนิเมะลิมิเท็ต (สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส)
Black Box (ฝรั่งเศส, เบลเยียม, สวิตเซอร์แลนด์)
Dybex (ฝรั่งเศส, เบลเยียม, เนเธอร์แลนด์, สวิตเซอร์แลนด์, เยอรมนี*)
Dynit (อิตาลี, สวิตเซอร์แลนด์)
Kana Home Video (ฝรั่งเศส, เบลเยียม, เนเธอร์แลนด์, สวิตเซอร์แลนด์)
คะเซะ (ฝรั่งเศส, เยอรมนี, สวิตเซอร์แลนด์, อิตาลี, สหราชอาณาจักร)
มังงะเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ยูเค (the main branch of "Manga Entertainment")
MVM Films (ยูเค)
StudioCanal UK (ยูเค)
Animaze (เยอรมนี)
FilmConfect (เยอรมนี)
KSM Film (เยอรมนี)
Nipponart (เยอรมนี)
Peppermint Anime (เยอรมนี)
Universum Film GmbH (เยอรมนี)
ไม่ใช่บริษัทญี่ปุ่น > ผู้ค้าส่ง > ออสเตรเลีย

Universal Sony Home Pictures Australia
Hanabee (ออสเตรเลีย)
แมดแมนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (ออสเตรเลีย)
Siren Visual (ออสเตรเลีย)
ไม่ใช่บริษัทญี่ปุ่น > ผู้ผลิต

Sav! The World Productions
Harmony Gold USA
ดูเพิ่ม

รายชื่อแอนิเมชันสตูดิโอญี่ปุ่น
สะพานก๊น

| สะพานก๊น |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: Dipsacales Dipsacales
วงศ์:: Adoxaceae Adoxaceae
สกุล:: Sambucus Sambucus Reinw. ex Blume
สปีชีส์:: Sambucus javanica
ชื่อทวินาม
Sambucus javanica Reinw. ex Blume

ชื่อพ้อง
 Sambucus chinensis Lindl.  S. c. var. formosana (Nakai) H.Hara  S. formosana Nakai  S. hookeri Rehder  S. javanica subsp. chinensis (Lindl.) Fukuoka
สะพานก๊น (ชื่อวิทยาศาสตร์: Sambucus javanica) อยู่ในวงศ์ Caprifoliaceae เป็นไม้พุ่ม กิ่งก้านขนาดเล็ก ดอกช่อ ดอกย่อยสีขาว พบตามธรรมชาติในภูฏาน พม่า กัมพูชา จีน (ยกเว้นทางเหนือ) อินเดีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น ลาว มาเลเซีย (รัฐซาบะฮ์) ฟิลิปปินส์ ภาคใต้ของไทย และเวียดนาม ใบและก้านขยี้ให้คนไข้ดม แก้ชัก ต้นต้มน้ำอาบแก้ผดผื่น ผลกินเป็นยาระบาย ช่วยให้ถ่ายท้อง ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย นำใบบดกับน้ำใช้ทาแก้อาการอักเสบ
สตีเฟน ไอร์แลนด์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ไอร์แลนด์ในสมัยที่เล่นให้กับ แมนเชสเตอร์ซิตี
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Stephen James Ireland
วันเกิด:   (1986-08-22) 22 สิงหาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  คอร์ก, ไอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.73 m (5 ft 8 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
สโมสรเยาวชน
1994–2001:  คอบห์ แรมเบลอส์
2001–2005:  แมนเชสเตอร์ซิตี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2010 |  แมนเชสเตอร์ซิตี |  138 |  (16) |
| 2010–2014 |  แอสตันวิลลา |  42 |  (1) |
| 2011 |  → นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  2 |  (0) |
| 2013–14 |  → สโตก ซิตี (ยืมตัว) |  13 |  (2) |
| 2014–18 |  สโตก ซิตี |  46 |  (0) |
| 2018 |  โบลตัน วอนเดอเรอส์ |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2005 |  ไอร์แลนด์ ยู21 |  1 |  (0) |
| 2006–2007 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ |  6 |  (4) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 13 พฤษภาคม 2018 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 8 กันยายน 2007
สตีเฟน เจมส์ ไอร์แลนด์ (เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1986 ที่เมืองคอร์ก สาธารณรัฐไอร์แลนด์) เป็นอดีตนักฟุตบอล ชาวไอริช ตำแหน่งกองกลางตัวรุก เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโบลตันวอนเดอเรอส์เป็นสโมสรสุดท้าย
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีเหนือ

| สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี |
| --- | --- |
조선민주주의인민공화국 영부인
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน รี ซ็อล-จู ตั้งแต่ 15 เมษายน พ.ศ. 2561
จวน: คฤหาสน์รย็องซ็อง เปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: คิม ซ็อง-แอ
สถาปนา: 17 ธันวาคม พ.ศ. 2506
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (เกาหลี: 조선민주주의인민공화국 영부인; ฮันจา: 朝鮮民主主義人民共和國 令夫人) เป็นที่รู้จักในนาม สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีเหนือ เป็นภรรยาของผู้นำสูงสุดของประเทศเกาหลีเหนือ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้รับตำแหน่งเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง
ประวัติ

เมื่อคิม อิล-ซ็อง ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำสูงสุดของประเทศเกาหลีเหนือ ได้แต่งตั้งในคิม ซ็อง-แอ เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกเมื่อ พ.ศ. 2506 หรือ 11 ปีหลังการสมรส ต่อมาเมื่อคิม จ็อง-อิล ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำสูงสุดคนต่อมา เขาก็มิได้แต่งตั้งให้อิสตรีนางใดขึ้นเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง แม้จะมีภรรยาในทะเบียนสมรสสองคน และอนุภรรยาอีกสามคนในช่วงเวลาที่ต่างกันก็ตาม
ครั้นคิม จ็อง-อึนขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำสูงสุดใน พ.ศ. 2561 เขาได้แต่งตั้งให้รี ซ็อล-จู ภรรยาที่สมรสใน พ.ศ. 2552 ขึ้นเป็น "สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งผู้น่าเคารพนับถือ" ซึ่งเคยใช้เรียกคิม ซ็อง-แอ สุภาพสตรีคนแรกมาก่อน ก่อนหน้านี้รี ซ็อล-จูถูกเรียกว่า "สหาย" โดยสื่อมวลชนของรัฐมาตลอด ในการประชุมสุดยอดระหว่างเกาหลี พ.ศ. 2561 รี ซ็อล-จู ทำหน้าที่สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของเกาหลีเหนือเข้าร่วมในการประชุมดังกล่าว เคียงคู่กันกับคิม จ็อง-ซุก สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีใต้
รายนาม

| ลำดับ | ภาพ | นาม | ดำรงตำแหน่ง | อายุเมื่อดำรงตำแหน่ง | ผู้นำสูงสุด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | คิม ซ็อง-แอ 29 ธันวาคม 2467 – กันยายน 2557  | 17 ธันวาคม 2506 – 15 สิงหาคม 2517 | 38 ปี 353 วัน |  คิม อิล-ซ็อง สมรส พ.ศ. 2495 |
| ว่าง | ว่าง | ว่าง | 9 เมษายน 2536 – 17 ธันวาคม 2554 | – |  คิม จ็อง-อิล สมรส พ.ศ. 2509 และ 2517 |
| 2 |  | รี ซ็อล-จู เกิด: 26 ตุลาคม พ.ศ. 2532 (34 ปี)  | 15 เมษายน 2561 – ปัจจุบัน | 28 ปี 171 วัน |  คิม จ็อง-อึน สมรส พ.ศ. 2552 |
ดูเพิ่ม

ผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือ
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีใต้
ศาสนาในประเทศโอมาน

รัฐบาลโอมานไม่ได้เก็บสถิติในจำนวนผู้นับถือศาสนา ข้อมูลจากเดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊กของซีไอเอระบุว่า ณ ค.ศ. 2020 มุสลิมเป็นประชากรส่วนใหญ่ที่ร้อยละ 85.9 ชาวคริสต์มีร้อยละ 6.4 ชาวฮินดูมีร้อยละ 5.7 และศาสนาอื่น ๆ กับไม่มีศาสนาที่ร้อยละ 2
ศาสนาของพลเมืองโอมาน (ค.ศ. 2023)
ซุนนี (47%)
อิบาฎียะฮ์ (35%)
ชีอะฮ์ (6%)
อื่น ๆ (12%)
อิสลาม

ใน ค.ศ. 2023 มุสลิมชาวโอมานส่วนใหญ่นับถือนิกายซุนนี รองลงมาคือนิกายอิบาฎียะฮ์ ในปีเดียวกัน มีการประมาณการว่าพลเมืองโอมานร้อยละ 47 นับถือนิกายซุนนีและร้อยละ 35 นับถือนิกายอิบาฎียะฮ์ มีเพียงร้อยละ 6 ที่นับถือนิกายชีอะฮ์ และที่เหลือนับถือศาสนาอื่น ๆ เช่น ฮินดูหรือคริสต์
ศาสนาอื่น ๆ

ผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมในโอมานเกือบทั้งหมดเป็นแรงงานต่างชาติ
โอมานมีชุมชนชาวฮินดูจากอินเดีย มัสกัตมีวิหารฮินดูสองแห่ง หนึ่งในนั้นมีอายุมากกว่าร้อยปี และยังมีชุมชนซิกข์ที่สำคัญอยู่ในโอมาน แม้ว่าไม่มีคุรุทวาราถาวร แต่มีคุรุทวาราขนาดเล็กในค่ายชั่วคราวและได้รับการยอมรับจากรัฐบาล รัฐบาลอินเดียลงนามข้อตกลงกับรัฐบาลโอมานในการสร้างคุรุทวาราถาวรใน ค.ศ. 2008 แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่ค่อยมีความคืบหน้าใด ๆ
เสรีภาพทางศาสนา

ใน ค.ศ. 2023 ประเทศนี้ได้คะแนนเสรีภาพทางศาสนาที่ 2 จาก 4
ในปีเดียวกัน มีการจัดอันดับให้เป็นสถานที่เลวร้ายในการเป็นชาวคริสต์ในอันดับที่ 47 ของโลก
ดูเพิ่ม

ประชากรศาสตร์โอมาน
ศาสนาอิสลามในประเทศโอมาน
ศาสนาฮินดูในประเทศโอมาน
ศาสนาคริสต์ในประเทศโอมาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Religion in Oman
| ด ค กศาสนาในเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง 
วิหารพระศิวะที่มัสกัตเก่าเป็นหนึ่งในวิหารฮินดูที่เก่าแก่ที่สุดในตะวันออกกลาง
สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย

ตราสัญลักษณ์สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย
สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย หรือ Thai Association of Landscape Architects (เรียกย่อๆว่า TALA) เป็นสมาคมวิชาชีพ 1 ใน 4 สาขาหลักของสภาสถาปนิก ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2530 โดยมีนายกสมาคมฯคนแรก คือ นายอภัย ผะเดิมชิต และศาตราจารย์กิตติคุณ เดชา บุญค้ำ ศิลปินแห่งชาติดำรงตำแหน่งเป็นนายกรับเลือก (อุปนายก) มีวัตถุประสงค์เพื่อจรรโลงวิชาชีพ เผยแพร่วิชาชีพต่อสังคม สร้างเครือข่ายภายในองค์กร ประสานงานองค์กรภายนอกที่เกี่ยวกับวิชาชีพ จรรยาบรรณ วิชาการที่เป็นประโยชน์ ต่อสังคม สิ่งแวดล้อม โดยรวมและต่อภูมิสถาปนิก
ตราสัญลักษณ์ของสมาคมฯ มีความหมายถึง แผ่นดิน ผื่นน้ำ พืชพันธุ์ และสิ่งก่อสร้าง ซึ่งเป็นสิ่งที่ภูมิสถาปนิกใช้เป็นหลักในการออกแบบ
ในปี พ.ศ. 2538 สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย ได้มีโอกาสเสนอตัวจัดการประชุมสมาพันธ์ภูมิสถาปนิกนานาชาติ (International Federation of Landscape Architects  - IFLA World Congress)และ พ.ศ. 2554 จัดการประชุมสมาพันธ์ภูมิสถาปนิกนานาชาติ ภาคพื้นเอเซียแปซิฟิค (2011 IFLA - APR Congress)
งานประจำปีของสมาคมฯ ได้แก่ งาน TALA Expo เป็นการจัดแสดงความก้าวหน้าของวิชาชีพ มีการออกบูธของสถาบันการศึกษา องค์กรวิชาชีพในสาขาใกล้เคียง สำนักงานออกแบบ และผลิตภัณฑ์ก่อสร้างทางภูมิสถาปัตยกรรม
รายชื่อนายกสมาคมฯ

| ทำเนียบนายกสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย> รายชื่อ | ทำเนียบนายกสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย> ระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- |
นายอภัย ผะเดิมชิต: พ.ศ. 2532 – 2534
รศ.เดชา บุญค้ำ: พ.ศ. 2534 – 2536
ผ.ศ.จามรี อาระยานิมิตสกุล: พ.ศ. 2536 – 2538
นายวีระพันธ์ ไพศาลนันท์: พ.ศ. 2538 – 2540
ดร.รุจิโรจน์ อนามบุตร: พ.ศ. 2540 – 2542
ดร.พงศ์ศักดิ์ วัฒนสินธุ์: พ.ศ. 2542 – 2544
นายสมพร ภัทราดูลย์: พ.ศ. 2544 – 2546
นางสาวรัชฎา ฉันทวิริยะวิทย์: พ.ศ. 2546 – 2548
นายสมหวัง ลีวาณิชยกูล: พ.ศ. 2548 – 2550
นายชัยรัตน์ สุระจรัส: พ.ศ. 2550 – 2552
นายชัยยุทธ เทียนวุฒิชัย: พ.ศ. 2552 - 2554
นายชญา ปัญญาสุข: พ.ศ. 2554 - 2556
นายเลิศฤทธิ์ นิธิไชโย: พ.ศ. 2556 - 2558
ดร. วิภากร ธรรมวิมล: พ.ศ. 2558 - 2560
นายนำชัย แสนสุภา: พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน
สมาชิกภาพ

สมาคมมีสมาชิก 5 ประเภท คือ
สมาชิกกิตติมศักดิ์
สมาชิกสามัญ
สมาชิกวิสามัญ
สมาชิกสมทบ
สมาชิกนิติบุคคล
กิจกรรมของสมาคม > TALA Awards Night

เป็นงานมอบรางวัลประจำปีที่จัดโดยสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย เริ่มจัดมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 โดยรางวัลมีชื่อว่า "TALA Awards" เป็นการประกวดผลงานในวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม รางวัลดังกล่าวแบ่งเป็นหลายสาขา เช่น Private Residences, General Design : Hospitality, Public Space : Large Area ฯลฯ
ดูเพิ่ม

สภาสถาปนิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย
International Federation of Landscape Architects (IFLA) เก็บถาวร 2012-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Asia-Pacific IFLA เก็บถาวร 2010-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
American Society of Landscape Architects (ASLA)
ส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้ม

ส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้มเรียงตัวเป็นรูปตัว L ในภาพ
ส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้ม หรือ ไซโกมาติก โพรเซส (Zygomatic process) เป็นส่วนยื่นที่ออกมาจากกะโหลกศีรษะ คล้ายๆ กับเป็นกันชนของรถยนต์ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic bone) เรียกว่าส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้มของกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of the zygomatic bone) อย่างไรก็ตามนอกจากกระดูกโหนกแก้มแล้วยังมีกระดูกชิ้นอื่นๆ ที่ประกอบเป็นโหนกแก้มอีก ได้แก่ กระดูกหน้าผาก (frontal bone) , กระดูกขากรรไกรบน (maxilla) และกระดูกขมับ (temporal bone) ซึ่งยื่นออกมาเป็น
ส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (Zygomatic process of frontal bone)
ส่วนยื่นขากรรไกรบนจดกระดูกโหนกแก้ม (Zygomatic process of maxilla)
ส่วนยื่นกระดูกขมับจดกระดูกโหนกแก้ม (Zygomatic process of temporal bone)