stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซาซากิกับพีจัง
สื่อ > ไลต์โนเวล

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  25 มกราคม พ.ศ. 2564 | 978-4-04-065932-9 | 18 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-616-464-691-9 |
| 2 |  25 มีนาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-04-065933-6 | 26 กันยายน พ.ศ. 2565 | 978-616-464-860-9 |
| 3 |  25 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-04-065934-3 | 16 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-039-4 |
| 4 |  25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 978-4-04-680915-5 | 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-180-3 |
| 5 |  25 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-681406-7 | 16 มกราคม พ.ศ. 2567 | 978-616-599-393-7 |
| 6 |  25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 978-4-04-682034-1 | 17 กันยายน พ.ศ. 2567 | 978-616-599-768-3 |
| 7 |  25 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-682035-8 | — | — |
| 8 |  25 มกราคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-682036-5 | — | — |
| 9 |  25 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-683798-1 | — | — |
| 10 |  24 มกราคม พ.ศ. 2568 | 978-4-04-684449-1 | — | — |
สื่อ > มังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  25 มิถุนายน พ.ศ. 2564 | 978-4-04-065932-9 | 12 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-616-599-539-9 |
| 2 |  24 มิถุนายน พ.ศ. 2565 | 978-4-04-112119-1 | 14 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-616-599-617-4 |
| 3 |  25 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-114121-2 | — | — |
| 4 |  25 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-114892-1 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะได้รับการประกาศในงาน "Natsu no Gakuensai 2022" สำหรับ MF Bunko J ในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ผลิตโดยสตูดิโอซิลเวอร์ลิงก์และกำกับโดยมิไร มินาโตะ เขียนบทโดยเดโกะ อาคาโอะ และออกแบบตัวละครโดยซาโอริ นากาชิกิ ซีรีส์นี้มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2567 บนช่อง AT-X และเครือข่ายอื่นๆ เพลงเปิดคือ "Fly" ร้องโดย Madkid ในขณะที่เพลงปิดคือ "Aimai Girl" (曖昧ガール, "Ambiguous Girl") โดยอางูริ โอนิชิ มิวส์ คอมมิวนิเคชันได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
มีการประกาศสร้างฤดูกาลที่ 2 ในงาน AnimeJapan 2024 เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2567
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรีบอร์ดโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "ยุคปัจจุบันและต่างโลก" Transliteration: "Gendai to Isekai" (ญี่ปุ่น: 現代と異世界) | Mirao Minato Yamato Oouchi Haruka Hirota Yuushi Ibe | เดโกะ อาคาโอะ | Mirai Minato มิยานะ โอคิตะ | 5 มกราคม 2567 (2567-01-05) |
| 2 | "งานแรกกับพาร์ตเนอร์" Transliteration: "Hatsu Shigoto to Pātonā" (ญี่ปุ่น: 初仕事とパートナー) | ยูจิ ไอเบะ | เดโกะ อาคาโอะ | มิยานะ โอคิตะ | 12 มกราคม 2567 (2567-01-12) |
| 3 | "สงครามและคุณหนู" Transliteration: "Ikusa to Ojōsama" (ญี่ปุ่น: 戦とお嬢様) | นาโอกิ ฮิชิคาว่า | เดโกะ อาคาโอะ | โคจิ ซาวาอิ | 19 มกราคม 2567 (2567-01-19) |
| 4 | "องค์ชายและปราชญ์" Transliteration: "Oji to Kenja" (ญี่ปุ่น: 王子と賢者) | ฮารูกะ ฮิโรตะ | อากิฮิสะ นิชิคุโบะ | โกอิจิ อิวาฮาตะ | 26 มกราคม 2567 (2567-01-26) |
| 5 | "หนุ่มใหญ่เวทมนตร์และโลกที่สาม" Transliteration: "Mahō Chūnen to Mittsume no Sekai" (ญี่ปุ่น: 魔法中年と三つ目の世界) | นาโอกิ ฮิชิคาว่า | เดโกะ อาคาโอะ | อากิระ นิชิโมริ | 2 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-02) |
| 6 | "สัมภาษณ์และรับรองแขก" Transliteration: "Mendan to Settai" (ญี่ปุ่น: 面談と接待) | มิกะ อิโนะอุเอะ | เดโกะ อาคาโอะ | นามาโกะ อุนโนะ | 9 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-09) |
| 7 | "อำนาจทหารและอำนาจการเมือง" Transliteration: "Buryoku to Seiji-Ryoku" (ญี่ปุ่น: 武力と政治力) | ริวตะ ยามาโมโตะ | นานามิ โฮชิโนะ | โคจิ ซาวาอิ | 16 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-16) |
| 8 | "ความสงสัยและท่องเที่ยว" Transliteration: "Ginen to Kankō" (ญี่ปุ่น: 疑念と観光) | ยามาโตะ โออุจิ | นานามิ โฮชิโนะ | โคมิตสึ คานาซาวะ | 23 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-23) |
| 9 | "กาารประหารและเจรจา" Transliteration: "Shokei to Kōshō" (ญี่ปุ่น: サブタイトル) | นาโอกิ ฮิชิคาวะ | อากิฮิสะ นิชิคุโบะ | นามาโกะ อุนโนะ | 1 มีนาคม 2567 (2567-03-01) |
| 10 | "คุณค่าและเกียรติยศ" Transliteration: "Kachi to Songen" (ญี่ปุ่น: 価値と尊厳) | ฮิโรชิ มาเอจิมะ  มิกะ อิโนะอุเอะ | อากิฮิสะ นิชิคุโบะ | เซย์จิ โอคุดะ | 8 มีนาคม 2567 (2567-03-08) |
| 11 | "ภาพมโนและการพิชิต" Transliteration: "Mōsō to Kōryaku" (ญี่ปุ่น: 妄想と攻略) | นาโอกิ ฮิชิคาวะ | เดโกะ อาคาโอะ | ฮิเดโยะ ยามาโมโตะ | 15 มีนาคม 2567 (2567-03-15) |
| 12 | "ยุคปัจจุบัน ต่างโลกและโลกที่สี่" Transliteration: "Gendai to Isekai to Yottsume no Sekai" (ญี่ปุ่น: 現代と異世界と四つ目の世界) | ยามาโตะ โออุจิ | เดโกะ อาคาโอะ | มิไร มินาโตะ  ชินอิจิ วาตานาเบะ | 22 มีนาคม 2567 (2567-03-22) |
แหล่งข้อมูลอื่น

Web novel ที่คาคุโยมุ (ในภาษาญี่ปุ่น)
Web novel ที่ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ซาซากิกับพีจัง (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ผู้เสพความตาย

ผู้เสพความตาย (อังกฤษ: Death Eater) เป็นตัวละครสมมติในชุดนวนิยายและภาพยนตร์ แฮร์รี่ พอตเตอร์ พวกเขาเป็นกลุ่มพ่อมดแม่มด นำโดยลอร์ดโวลเดอมอร์ ที่แสวงการทำให้ชุมชนพ่อมดแม่มดบริสุทธิ์โดยการกำจัดผู้ที่เกิดจากมักเกิล (คือ พ่อมดแม่มดที่เกิดจากพ่อแม่ที่ไม่มีเวทมนตร์) พวกเขายังพยายามสร้างระเบียบใหม่ผ่านกระทรวงเวทมนตร์และทำให้เกิดความกลัวในหมู่ชุมชนพ่อมดแม่มดโดยการข่มขวัญและสังหารข้าราชการคนสำคัญและศัตรูอื่นของผู้เสพความตาย ซึ่งหมายถึง สมาชิกภาคีนกฟีนิกซ์เป็นหลัก
ผู้เสพความตายระบุได้จากตรามารบนต้นแขนซ้าย สัญลักษณ์ที่โวลเดอมอร์สร้างขึ้นเพื่อเรียกตัวเขาไปยังผู้เสพความตายทันทีหรือกลับกัน เครื่องแต่งกายปกติของพวกเขารวมเสื้อคลุมมีหมวกคลุมสีดำ และหน้ากาก กลุ่มผู้เสพความตายปรากฏครั้งแรกในนวนิยาย แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี แต่สมาชิกนั้นปรากฏตั้งแต่เล่มก่อน ๆ แล้ว เช่น ลูเซียส มัลฟอย​ เซเวอร์รัส สเนป​ และ​เดรโก​มัลฟอย​ เป็นต้น​ (ตรามารสามารถลบล้าง​ออกได้ยากแม้ว่าเจ้าแห่ง​ศาสตร์​มืดจะตายไปแล้วก็ตาม)​
ประวัติ > ยุคแรกของผู้เสพความตาย

ในช่วงแรกนั้นโวลเดอมอร์มีกองกำลังสมุนเป็นจำนวนมาก เรื่องการฆ่าผู้วิเศษและรวมไปถึงมักเกิ้ลนั้นถือเป็น 'การละเล่น' ธรรมดาอย่างหนึ่ง แต่ในขณะเดียวกันในยุคเรืองอำนาจของโวลเดอมอร์ ก็ได้มีสมาคมลับที่ใช้ชื่อว่าภาคีนกฟีนิกซ์ ซึ่งมีอัลบัส ดัมเบิลดอร์เป็นแกนนำ ที่พยายามต่อต้านและกำจัดอำนาจมืด พวกผู้เสพความตายจึงพยายามกำจัดพวกภาคีให้หมดสิ้น ในขณะที่พวกภาคีถูกฆ่าเหล่าผู้เสพความตายก็ลดลงจากการถูกจับกุม หรือถูกฆ่าโดยมือปราบมารบ้าง จนกระทั่งโวลเดอมอร์สูญสลายอำนาจ เหล่าผู้เสพความตายจึงถูกกำจัดไปทีละคน บางคนตาย บางคนถูกจับ และบางคนพ้นความผิด ยุคแรกจึงสิ้นสุดลง
ประวัติ > ยุคฟื้นฟูอำนาจมืด

13 ปีต่อมาโวลเดอมอร์ฟื้นคืนชีพขึ้น และพยายามรวบรวมสมุนกลับมา แต่ในขณะเดียวกันแฮร์รี่ซึ่งรู้เห็นเหตุการณ์คนเดียวก็พยายามอย่างยิ่งที่จะทำให้กระทรวงเชื่อ แต่กระทรวงกลับปฏิเสธที่จะรับรู้ว่าโวลเดอมอร์กลับมาจนกระทั่งผู้เสพความตายที่ถูกคุมขังแหกคุกออกมารวบรวมกำลังกับโวลเดอมอร์อีกครั้ง จึงทำให้เกิดสงครามกับผู้เสพความตายที่กระทรวงเวทมนตร์ ในกองปริศนา หลังจากดัมเบิลดอร์ถูกฆ่าตาย ผู้เสพความตายกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง หลังจากนั้นพวกของโวลเดอมอร์ยึดอำนาจของกระทรวงเวทมนตร์ได้สำเร็จอำนาจมืดกำลังจะครอบงำทั่วโลก ทำให้ประเทศถูกอำนาจมืดครอบงำทั่วทุกสารทิศรวมถึงฮอกวอตส์ด้วย พวกแฮร์รี่เองก็พยายามกำจัดชิ้นส่วนวิญญาณของโวลเดอมอร์ และทำให้เกิดสงครามที่ฮอกวอตส์
ประวัติ > อำนาจมืดสูญสลาย

หลังจากโวลเดอมอร์ตาย พลังอำนาจมืดก็สลายไป เหล่าผู้เสพความตายต่างก็ถูกสังหารและถูกจับกุม บางพวกก็หนีไปได้ บางพวกก็ถูกฆ่าตายในสงครามฮอกวอตส์ เช่น เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์, แอนโทนิน โดโลฮอฟ เป็นต้น
รายชื่อผู้เสพความตายหลัก

ลอร์ดโวลเดอมอร์ หัวหน้าของผู้เสพความ​ตาย​
เอเวอรี่ จูเนียร์​ เพื่อนของเซเวอรัส สเนป
กิ๊บบ้อน (Gibbon) – ผู้เสพความตาย
บาร์ตี้ เคร้าช์ จูเนียร์ ปลอมตัวเป็นแม้ด-อาย ในภาค 4 เพื่อพาแฮร์รี่ไปหาโวลเดอมอร์ ถูกจุมพิตของผู้คุมวิญญาณของกระทรวง
เรกูลัส แบล็ก (น้องชายของซีเรียส แบล็ก) หรือ ร.อ.บ ภายหลังกลับใจ ขโมยฮอร์ครักซ์ให้ครีเชอร์ และตายด้วยอินเฟอไร
​มิสเตอร์ แครบ พ่อของ วินเซนต์ แครบ
ว​ิ​นเซนต์ แครบ เพื่อนและลูกน้อง เดรโกมัลฟอย
แอนโทนิน โดโลฮอฟ ผู้เสพความตายรุ่นแรกเขาโจมตีแฮรี่ รอนและเฮอร์ไมโอนี่​ที่ร้านกาแฟสุดท้ายถูกล้างความจำ
ทอร์ฟิน โรวล์ ผู้เสพความตายที่โจมตีแฮรี่ รอนและเฮไมโอนี่​ที่ร้านกาแฟสุดท้ายถูกล้างความจำ
​มิสเตอร์ กอยล์ พ่อของ เกรกอรี่ กอยล์
เกรกอรี่ กอยล์ เพื่อนและลูกน้องเดรโก มัลฟอย
จั๊กสัน
ไอกอร์ คาคารอฟ เป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนเดิร์มสแตรงค์ ได้หักหลังโวลเดอมอร์ ตอนโวลเดอมอร์สิ้นอำนาจ และตายด้วยน้ำมือของโวลเดอมอร์
เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ ลูกพี่ลูกน้องของซิเรียส แบล็ก เบลลาทริกซ์ได้ชื่อว่า เป็นสมุนเอกของคนที่ไม่ควรเอ่ยนาม และเธอคือผู้ที่สังหารซิเรียส แบล็ก และใช้คำสาปกรีดแทงกับแฟรงค์และอลิซ ลองบัตท่อม พ่อแม่ของเนวิลล์ ลองบัตท่อมจนทั้งคู่เสียสติ ภายหลังถูกมอลลี่ วีสลีย์สังหารในสงครามฮอกวอตส์
โรโดลฟัส เลสแตรงจ์ สามีของเบลลาทริกซ์
ลาบัสแตรง เลสแตรงจ์ น้องชาย โรโดลฟัส เลสแตรงจ์
ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ หรือหางหนอน ตายในภาค7
ลูเซียส มัลฟอย พ่อของเดรโก มัลฟอย
น็อตต์ พ่อของ ทีโอดอร์ ​น็อตต์ เพื่อนของเดรโก มัลฟอย
เดรโก มัลฟอย เป็นคนนำผู้เสพความตายเข้ามาที่โรงเรียน
วอลเด็น แมคแนร์ เป็นผู้เสพความตาย และเพื่อนของลูเซียส มัลฟอย ปรากฏตัวครั้งแรกในแฮร์รี่ พอตเตอร์ กับนักโทษแห่งอัซคาบัน โดยเป็นเพชรฆาตที่จะประหารบักบีค และใน แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับภาคีนกฟีนิกซ์ เขาเป็นผู้เสพความตายที่จับตัวลูน่า เลิฟกู๊ด และในตอนที่แฮร์รี่ พอตเตอร์กับซิเรียส แบล็คสู้กับลูเซียส มัลฟอยเขาก็มาช่วย ลูเซียส มัลฟอยต่อสู้
เซเวอรัส สเนป แฝงตัวเข้าไปเพื่อล้วงความลับ แท้จริงแล้วภักดีต่อฝ่ายดัมเบิลดอร์และภาคีนกฟีนิกซ์
​เซลวิน (Selwyn) เป็นหนึ่งในผู้เสพความตาย ปรากฎครั้งแรกในการต่อสู้ในแผนพอตเตอร์ 7 คน และเป็นคนลักพาตัวลูน่าไปคฤหาสน์มัลฟอย
ออกัสตัส รู้กวู้ด ผู้ปิดปากเงียบทำงานกองปริศนา กระทรวงเวทมนตร์​
ทราเวอร์ส ผู้เสพความตายที่แฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่ เจอภาคที่ 7 ตอน กริงกอตส์
อีวาน โรซิเออร์ เพื่อนร่วมชั้นเรียน กับ เซเวอรัส สเนป
วิกกี้ส์ ผู้เสพความตายรุ่นแรกเสียชีวิตด้วยมือปราบมาร
มัลซิเบอร์
อะเล็กโต แคร์โรว์ น้องสาวของอะมีคัส สอนวิชามักเกิ้ลศึกษาภาคที่ 7
อะมีคัส แคร์โรว์ พี่ชายของอะเล็กโต สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด หรือศาสตร์มืดนั่นเองในภาคที่ 7
เฟนเรีย เกรย์แบล็ก มนุษย์หมาป่าผู้จับแฮร์รี่ รอน เฮอร์ไมโอนี่ ดีน และลูน่า ไปที่คฤหาสน์มัลฟอย
คอร์บาน แยกซ์ลีย์ หัวหน้ากองบังคับควบคุมกฎหมายเวทมนตร์ กระทรวงเวทมนตร์
ประวัติสมาชิก > เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์

เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ เกิดในปี 1951 มีสามีคือโรโดลฟัส เลสแตรงจ์ และเธอยังเป็นพี่สาวของอันโดรเมด้า ท็องส์ แม่ของนิมฟาดอร่า ท็องส์ กับนาร์ซิสซา มัลฟอย แม่ของเดรโก มัลฟอย อีกด้วย เธอเป็นผู้เสพความตายที่มักจะรับหน้าที่เป็นผู้นำเสมอ เนื่องจากเธอภักดีต่อจอมมารที่สุด และได้รับการไว้วางใจจากเขามาก หลังจากที่จอมมารสูญสิ้นอำนาจเธอก็ออกตามหาเขา แต่เธอถูกจับไปอยู่ที่อัซคาบันเนื่องจากคดีที่เธอก่อ โดยการใช้คำสาปกรีดแทงมือปราบมารสองสามีภรรยาคือแฟรงค์และอลิซ ลองบัตท่อม ซึ่งเป็นพ่อแม่ของเนวิลล์ ลองบัตท่อม แต่หลังจากที่จอมมารกลับมาเป็นอิสระเขาก็ได้ไปช่วยเธอออกมา ซึ่งเธอก็ได้เป็นผู้นำของผู้เสพความตายเข้าไปที่กองปริศนาเพื่อแย่งชิงลูกแก้วพยากรณ์จากพวกแฮร์รี่ด้วย แต่เธอทำไม่สำเร็จและได้สังหารซิเรียส แบล็กซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธออีกด้วย
หลังจากนั้นน้องสาวของเธอซึ่งก็คือนาร์ซิสซา ได้ไปขอให้เซเวอร์รัส สเนปช่วยเกลี้ยกล่อมจอมมารให้ละเว้นเดรโกไม่ให้เป็นผู้เสพความตาย และได้มีโดยเธอทำการคัดค้านการเกลี้ยกล่อมในครั้งนี้อย่างไรก็ตามเธอเป็นผู้ทำพันธนาการในการทำปฏิญาณไม่คืนคำกับสเนปและนาร์ซิสซาเธอและผู้เสพความตายส่วนหนึ่งบุกไปที่ฮอกวอตส์ด้วยความช่วยเหลือของเดรโก และพยายามบังคับให้เดรโกเป็นคนสังหารดัมเบิลดอร์ แต่สเนปชิงลงมือเสียก่อน ในภาคสุดท้าย เธอกับครอบครัวมัลฟอยได้ตัวแฮร์รี่มาจากพวกนักต้อน ก่อนจะเรียกโวลเดอมอร์ เธอได้สังเกตเห็นดาบของกริฟฟินดอร์ที่พวกนักต้อนชิงมาจากเฮอร์ไมโอนี่เข้าและเล่นงานพวกนักต้อนที่รู้เห็นในเรื่องนี้เนื่องจากดาบนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสมบัติที่เก็บเอาไว้ในตู้นิรภัยของเธอ เธอได้ทรมานเฮอร์ไมโอนี่ให้บอกความจริงกับเธอเรื่องดาบ แต่สุดท้ายด๊อบบี้ได้เข้ามาขวางไว้และเธอก็ได้สังหารเขาด้วยมีดสั้น โดยเฮอร์ไมโฮนีได้เส้นผมของเธอติดมาด้วย ทำให้เธอสามารถปลอมตัวเป็นเบลลาทริกซ์ไปขโมยถ้วยของฮัฟเฟิลพัฟมาได้ ในสงครามฮอกวอตส์เธอต่อสู้และพยายามที่จะฆ่าจินนี่ วีสลีย์ สุดท้ายเธอจึงถูกมอลลี่สังหารด้วยคำสาปพิฆาต
ประวัติสมาชิก > ลูเซียส มัลฟอย

ลูเซียส มัลฟอย เป็นพ่อของ เดรโก มัลฟอย คู่กัดของแฮร์รี่ พอตเตอร์ เขาเป็นผู้สืบเชื้อสายบริสุทธิ์ของตระกูลมัลฟอยที่มั่งคั่งและเป็นผู้มีอำนาจระดับหนึ่งในกระทรวงเวทมนตร์ รวมไปถึงเป็นผู้จงรักภักดีต่อเจ้าแห่งศาสตร์มืด ลอร์ดโวลเดอมอร์ ปรากฏตัวครั้งแรกในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ ณ ร้านตัวบรรจงและหยดหมึก ตรอกไดแอกอน และเป็นผู้ยัดบันทึกของทอม ริ้ดเดิล (ต่อมาคือ ลอร์ดโวลเดอมอร์) ให้จินนี่ วีสลีย์จนกระทั่งเธอถูกสมุดบันทึกครอบงำ ในเล่ม 5 ลูเซียสได้ล้มเหลวจากการชิงลูกแก้วพยากรณ์ในกระทรวงจนถูกเจ้าหน้าที่จับเข้าคุกอัซคาบัน ลูเซียสได้รับการช่วยเหลือให้หลบหนีออกมาในที่สุด ในเล่ม 7 เขาได้หมดความน่าเชื่อถือลงและจำเป็นต้องสละไม้กายสิทธิ์ของตัวเองให้โวลเดอมอร์นำไปฆ่าแฮร์รี่
ลูเซียสล้มเหลวอีกครั้งในการจับกุมแฮร์รี่ที่คฤหาสน์มัลฟอย ในการต่อสู้ที่ฮอกวอตส์ ลูเซียสไม่ได้เต็มใจที่จะรับใช้โวลเดอมอร์อีกต่อไป เนื่องจากเป็นห่วงความปลอดภัยของลูกชาย ภายหลังการตายของโวลเดอมอร์ เขาและเดรโกได้พ้นจากข้อกล่าวหาเนื่องจากความช่วยเหลือของนาร์ซิสซา ภรรยาของเขาที่ยอมโกหกโวลเดอมอร์ว่าแฮร์รี่ตายจากคำสาปพิฆาต เป็นการเปิดโอกาสให้แฮร์รี่สามารถพลิกสถานการณ์มาชนะได้ในที่สุด
ประวัติสมาชิก > ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์

ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ หรือ หางหนอน ได้รับการคัดสรรให้เป็นนักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์ และได้รู้จักกับเจมส์ พอตเตอร์, ซิเรียส แบล็กและรีมัส ลูปิน ในระหว่างที่เรียนอยู่ที่ฮอกวอตส์ เขาเป็นคนที่อ่อนแอและขี้ขลาดที่สุดในกลุ่ม ต่อมาในช่วงที่ลอร์ดโวลเดอมอร์เรืองอำนาจในยุคแรก ปีเตอร์เป็นผู้รักษาความลับเรื่องบ้านตระกูลพอตเตอร์ แต่ด้วยความกลัวลอร์ดโวลเดอมอร์จึงยอมบอกความลับทำให้ลิลลีและเจมส์ พอตเตอร์ถูกฆ่า ซิเรียสจึงตามล่าปีเตอร์และต้อนปีเตอร์เข้าไปจนมุม ก่อนปีเตอร์จะตัดนิ้วตัวเองทิ้ง ตะโกนใส่ร้ายว่าซิเรียสฆ่าลิลลีและเจมส์ แล้วระเบิดคาถาใส่มักเกิ้ลในบริเวณรอบ ๆ เสียชีวิต ทำให้ซิเรียสต้องติดคุกอยู่เป็นเวลานาน ปีเตอร์ได้แปลงร่างและหลบซ่อนอยู่ในร่างของหนูที่เป็นของครอบครัววีสลีย์ที่ชื่อว่า สแคบเบอส์ แต่ความลับของเขาก็ถูกเปิดโปงเมื่อซิเรียสได้แหกคุกออกมาและร่วมมือกับรีมัส ลูปินในการจับตัวปีเตอร์ แต่สุดท้ายเขาก็สามารถหลบหนีไปได้
ในภาคที่สี่ ปีเตอร์ได้พบโวลเดอมอร์และคอยช่วยเหลือเขา ในภารกิจสุดท้ายกุญแจนำทางได้นำตัวแฮร์รี่และเซดริก ดิกกอรี่ไปที่สุสานของตระกูลริดเดิ้ล เซดริกถูกปีเตอร์สังหาร โดยเขาโวลเดอมอร์ให้คืนชีพอีกครั้งด้วยการสละมือข้างหนึ่ง โวลเดอมอร์จึงได้เสกแขนใหม่ให้แก่เขา ในภาคสุดท้าย หลังจากที่แฮร์รี่ พอตเตอร์และพวกถูกจับไว้ใต้คฤหาสน์มัลฟอย ปีเตอร์ได้รับคำสั่งให้ลงไปดูพวกแฮร์รี่ แต่ถูกพวกแฮร์รี่ลอบทำร้าย ในขณะที่เขาพยายามจะบีบคอแฮร์รี่นั้นก็เกิดใจอ่อนขึ้นมา เป็นเหตุให้มือเงินที่ได้รับจากลอร์ดโวลเดอมอร์ ทำร้ายเขาจนเสียชีวิตเสียเอง
ประวัติสมาชิก > อะเล็กโต แคร์โรว์

อะเล็กโต แคร์โรว์ (Alecto Carrow) เป็นตัวละครในหนังสือวรรณกรรมเยาวชนชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ของ เจ. เค. โรว์ลิ่ง แคร์โรว์ในตอนเริ่มเรื่อง เป็นอาจารย์สอนวิชามักเกิ้ลศึกษา และรองอาจารย์ใหญ่ในโรงเรียนพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ชั่วคราว
แคร์โรว์ปรากฏตัวในตอนที่ดัมเบิลดอร์จะตายในภาคที่หก หลักจากนั้นเขาได้เข้าเป็นอาจารย์วิชามักเกิ้ลศึกษาแทนแชริตี้ เบอร์เบจตามคำสั่งของโวลเดอมอร์เช่นเดียวกันกับอะมีคัส แคร์โรวพี่ชายของเขา อะเล็กโตมักจะสอนนักเรียนว่ามักเกิ้ลนั้นเป็นเหมือนสัตว์ทั้งโง่และชั่วร้าย และเธอมักจะให้นักเรียนฝึกใช้คำสาปกรีดแทงกับนักเรียนที่ถูกลงโทษ ทำให้นักเรียนส่วนใหญ่ไม่ชอบเรียนกับเธอยกเว้นนักเรียนบ้านสลิธีริน นอกจากนี้เธอยังเป็นผู้คุมกฎระเบียบต่าง ๆ กับพี่ชายเธอ เวลาที่นักเรียนทำผิดพวกอาจารย์จะต้องส่งตัวนักเรียนไปให้เธอกับพี่ชายเธอลงโทษ แต่อาจารย์จะไม่ค่อยส่งตัวนักเรียนไปถ้าเลี่ยงได้ เธอจึงไม่ค่อยเคารพยำเกรงพวกอาจารย์ด้วยกัน ในตอนจบเมื่อโวลเดอมอร์พ่ายแพ้อะเล็กโตและพี่ชายถูกส่งตัวไปรับโทษที่อัซคาบัน
เดอะวอนเทด

| เดอะวอนเทด |
| --- | --- |
เดอะวอนเทด ในปี 2013
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: สหราชอาณาจักร
แนวเพลง: แดนซ์ป็อป, ป็อป, ยูโรแดนซ์
ช่วงปี: ค.ศ. 2009 - 2014, 2021-2022
ค่ายเพลง: Island Def Jam, Mercury, Geffen

สมาชิก: แม็กซ์ จอร์จ  ไซวา คาเนสวาราน  เจย์ แมคกินเนส   นาธาน ไซกส์

อดีตสมาชิก: ทอม พาร์กเกอร์†

เว็บไซต์: thewantedmusic.com
เดอะวอนเทด (อังกฤษ: The Wanted) เป็นวงบอยแบนด์จากอังกฤษ-ไอร์แลนด์ ประกอบด้วยสมาชิก 5 คนได้แก่ แม็กซ์ จอร์จ, ไซวา คาเนสวาราน, เจย์ แมคกินเนส, นาธาน ไซกส์ และ ทอม พาร์กเกอร์ ก่อตั้งเมื่อกลางปี 2009 เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในอังกฤษจากซิงเกิลเปิดตัว "All Time Low" ซึ่งสามารถครองอันดับ 1 UK Singles Chart ได้ในสัปดาห์แรก และเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากซิงเกิลลำดับที่ 5 "Glad You Came" โดยเพลงนี้นอกจากจะครองอันดับ 1 UK Singles Chart เพลงนี้ยังสร้างประวัติศาสตร์กลายเป็นเพลงจากวงบอยแบนด์ฝั่งอังกฤษเพลงแรกที่สามารถขึ้นไปถึง Top 3 Billboard Hot 100 และเป็นเพลงแรกของบอยแบนด์จากฝั่งอังกฤษที่ครองอันดับ 1 Billboard Mainstream Top 40 (Pop Songs)
ปี 2012 ซิงเกิลลำดับที่ 8 "Chasing the Sun" ถูกใช้เป็น  Theme Song ประกอบภาพยนตร์แอนิเมชัน Ice Age: Continental Drift และในปี 2013 เดอะวอนเทดมีเรียลลิตี้ทีวีซีรีส์ The Wanted Life ซึ่งออนแอร์ทางช่อง E!
สมาชิก

แม็กซ์ จอร์จ (2009-2014, 2021 - ปัจจุบัน)
ไซวา คาเนสวาราน (2009-2014, 2021 - ปัจจุบัน)
เจย์ แมคกินเนส (2009-2014, 2021 - ปัจจุบัน)
นาธาน ไซกส์ (2009-2014, 2021 - ปัจจุบัน)
สมาชิก > อดีตสมาชิก

ทอม พาร์กเกอร์ (2009-2014, 2021 - 2022; เสียชีวิต)
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

The Wanted (2010)
Battleground (2011)
Word of Mouth (2013)
ผลงานเพลง > อีพี

The Wanted EP(2012)
ทัวร์คอนเสิร์ต

The Behind Bars Tour(2011)
The Wanted US Tour(2012)
The Code Tour(2012)
Word of Mouth Tour(2014)
Most Wanted: The Greatest Hits Tour (2022)
ผลงานโทรทัศน์

| ผลงานโทรทัศน์> ปี | ผลงานโทรทัศน์> ชื่อเรื่อง | ผลงานโทรทัศน์> บทบาท | ผลงานโทรทัศน์> หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Chasing The Saturdays | Themselves | 1 Episode: #DeepFriedSats |
| 2013 | The Wanted Life | Themselves | TV series |
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

| ปี | เข้าชิง | รางวัล | สาขา | ผลรางวัล | Ref |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | The Wanted | Virgin Media Music Awards | Best Newcomer | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2010 | The Wanted | Virgin Media Music Awards | Best Group | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2010 | The Wanted | 4Music Awards | Hottest Boys | ชนะ | [ต้องการอ้างอิง] |
| 2010 | The Wanted | 4Music Awards | Biggest Breakthrough | ชนะ | [ต้องการอ้างอิง] |
| 2010 | "All Time Low" | 4Music Awards | Best Video | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2011 | "All Time Low" | Brit Awards | Best British Single | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2011 | The Wanted | Arqiva Awards | Best Breakthrough | ชนะ |  |
| 2011 | The Wanted | BBC Radio 1 Teen Awards | Best British Music Act | ชนะ |  |
| 2012 | "Glad You Came" | Brit Awards | Best British Single | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2012 | "Glad You Came" | Teen Choice Awards | Choice Summer Song | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2012 | The Wanted | Teen Choice Awards | Choice Music: Breakout Group | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2012 | The Wanted | Teen Choice Awards | Choice Summer Music Star: Group | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2012 | The Wanted | Teen Choice Awards | Choice Music Group | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2012 | The Wanted | MTV Video Music Awards | Best New Artist | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2012 | The Wanted | American Music Awards | Favorite Band, Duo Or Group | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2013 | The Wanted | People's Choice Awards | Favorite Breakout Artist | ชนะ |  |
| 2013 | The Wanted | Virgin Media Music Awards | Best Group | ชนะ |  |
| 2013 | The Wanted | Canadian Radio Music Awards | International Group Of The Year | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2013 | The Wanted | Nickelodeon UK Kids' Choice Awards | Favourite UK Band | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2013 | The Wanted | Radio Disney Music Awards | Best Music Group | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2013 | The Wanted | Teen Choice Awards | Choice Music Group | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2013 | The Wanted | Teen Choice Awards | Choice TV Male Reality Star | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เดอะวอนเทด ที่ออลมิวสิก
พระวิสุทธิกษัตรีย์

| พระวิสุทธิกษัตรีย์> พระอัครมเหสีกรุงศรีอยุธยา |
| --- | --- |
สถาปนา: พ.ศ. 2112
ก่อนหน้า: พระสุริโยทัย
ถัดไป: พระมณีรัตนา
พระอัครมเหสีเมืองพิษณุโลก
สถาปนา: พ.ศ. 2091
ก่อนหน้า: ไม่ปรากฏ
ถัดไป: พระมณีรัตนา

พระราชสวามี: สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช
พระราชบุตร: พระสุพรรณกัลยา สมเด็จพระนเรศวรมหาราช สมเด็จพระเอกาทศรถ
ราชวงศ์: สุพรรณภูมิ (พระราชสมภพ) สุโขทัย (อภิเษกสมรส)
พระราชบิดา: สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ
พระราชมารดา: พระสุริโยทัย
พระวิสุทธิกษัตรีย์ หรือคำให้การชาวกรุงเก่าออกพระนามว่าพระบรมเทวี  มีพระนามเดิมว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระสวัสดิราชธิดา เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ประสูติแต่พระสุริโยทัย ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช และเป็นพระราชชนนีในพระสุพรรณกัลยา สมเด็จพระนเรศวรมหาราช และสมเด็จพระเอกาทศรถ
พระราชประวัติ > พระชนม์ชีพช่วงต้น

พระวิสุทธิกษัตรีย์  มีพระนามเดิมว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระสวัสดิราชธิดา เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ประสูติแต่พระสุริโยทัย มีพระเชษฐา พระอนุชา และพระขนิษฐาร่วมพระราชชนกชนนีคือ พระราเมศวร สมเด็จพระมหินทราธิราช พระบรมดิลก และพระเทพกษัตรีย์
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าหลังสมเด็จพระมหาจักรพรรดิเสวยราชย์จากความช่วยเหลือจากขุนพิเรนทรเทพ ขุนอินทรเทพ หมื่นราชเสน่หา และหลวงศรียศบ้านลานตากฟ้า จึงทรงปรึกษาพระธรรมนูญหอหลวงเพื่อพระราชทานบำเหน็จรางวัล และมีพระราชดำรัสว่าจะพระราชทานสมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระสวัสดิราชธิดาแก่ขุนพิเรนทรเทพ แล้วจึงถวายพระนามให้ใหม่ว่า วิสุทธิกษัตรีย์ เป็นตำแหน่งพระอัครมเหสีเมืองพิษณุโลก พร้อมพระราชทานเครื่องราชูปโภค ศักดิฝ่ายทหารพลเรือน เรือชัยพื้นดำแดงคู่หนึ่ง และเครื่องราชกกุธภัณฑ์
ขณะที่ คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่าสมเด็จพระมหาธรรมราชามีพระนามาภิไธยเดิมว่าพระไชย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ประสูติแต่พระมหาเทวี ต่อมาโปรดให้ไปครองเมืองพิษณุโลก มีพระอัครมเหสีชื่อ พระบรมเทวี และประสูติกาลพระราชบุตรสามพระองค์คือ พระสุพรรณกัลยา สมเด็จพระนเรศวรมหาราช และสมเด็จพระเอกาทศรถ
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับเยเรเมียส ฟาน ฟลีต ระบุว่าพระองค์กับพระราชสวามีคือออกญาพิษณุโลก มิใคร่จะลงรอยกัน เคยถูกพระราชสวามีตีพระเศียรจนพระโลหิตไหล พระวิสุทธิกษัตรีย์ทรงใช้ผ้าซับพระพักตร์เช็ดพระโลหิตใส่ถ้วยทองพร้อมหนังสือฟ้องร้องนำส่งจากพิษณุโลกไปยังพระราชบิดาในกรุงศรีอยุธยา เมื่อสมเด็จพระมหาจักรพรรดิทราบความดังนั้นก็ทรงกริ้วมาก มีรับสั่งให้ทหารพร้อมอาวุธขึ้นไปพิษณุโลกหวังประหารพระชามาดา ออกญาพิษณุโลกจึงหนีราชภัยไปหงสาวดี เมื่อพบพระเจ้าหงสาวดีจึงกราบทูลว่าสมเด็จพระมหาจักรพรรดิมีช้างเผือกเจ็ดเชือก หลายตัวเกิดแถบชายแดนหงสาวดี พระเจ้าหงสาวดีจึงมีสิทธิในช้างเผือก จึงก่อให้เกิดสงครามช้างเผือก
พระราชประวัติ > สงครามช้างเผือก

พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าหลังการเสวยราชย์ครั้งที่สองของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ เวลานั้นพระวิสุทธิกษัตรีย์ยังประทับอยู่ที่เมืองพิษณุโลกร่วมกับสมเด็จพระเอกาทศรถ สมเด็จพระมหินทราธิราชเกรงว่าพระภคินีและพระราชนัดดาจะเป็นอันตราย เพราะทรงพิจารณาแล้วว่าสมเด็จพระมหาธรรมราชาเอาใจออกหากเข้าฝ่ายหงสาวดี สมเด็จพระมหาจักรพรรดิและสมเด็จพระมหินทราธิราชจึงไปชิงตัวพระวิสุทธิกษัตรีย์และสมเด็จพระเอกาทศรถเสด็จลงมา ณ กรุงอโยธยา ครั้นสมเด็จพระมหาธรรมราชาทรงทราบข่าวจึงทูลฟ้องพระเจ้าบุเรงนอง พระเจ้าบุเรงนองจึงยกทัพใหญ่ไปตีกรุงอโยธยา สามารถปิดล้อมกรุงอโยธยาไว้ได้ แต่ตีพระนครแต่ไม่สำเร็จ ระหว่างนั้นสมเด็จพระมหาจักรพรรดิประชวรได้ 25 วันก็เสด็จสวรรคต
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

พระวิสุทธิกษัตรีย์เป็นตัวละครในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ ดังนี้
ละครโทรทัศน์เรื่อง สมเด็จพระนเรศวรมหาราช รับบทโดย นันทวัน เมฆใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2530
ภาพยนตร์เรื่อง สุริโยไท รับบทโดย พิมลรัตน์ พิศลยบุตร เมื่อปี พ.ศ. 2544
ละครโทรทัศน์เรื่อง กษัตริยา และ มหาราชกู้แผ่นดิน รับบทโดย ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เมื่อปี พ.ศ. 2546
ภาพยนตร์เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช รับบทโดย ปวีณา ชารีฟสกุล เมื่อปี พ.ศ. 2550
ละครโทรทัศน์เรื่อง ขุนศึก (บันเทิงคดี) รับบทโดย พิศมัย วิไลศักดิ์ เมื่อปี พ.ศ. 2555
ละครโทรทัศน์เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ รับบทโดย ศิรประภา สุขดำรงค์ เมื่อปี พ.ศ. 2560
ละครเรื่อง จอมใจอโยธยา รับบทโดย ปวีณา ชารีฟสกุล เมื่อ พ.ศ. 2568
สโมสรฟุตบอลเขลางค์ ยูไนเต็ด

| --- | --- |
ชื่อเต็ม: สโมสรฟุตบอลเขลางค์ ยูไนเต็ด Khelang United Football Club
ฉายา: พญาไก่ขาว
ก่อตั้ง: 2021; 4 ปีที่แล้ว (2021)
สนาม: สนามกีฬามหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง
ความจุ: 2,000 ที่นั่ง
เจ้าของ: บริษัท สโมสรเขลางค์ ยูไนเต็ด จำกัด
ประธาน: กิตติพงษ์ เทพคำ
ผู้ฝึกสอน: ศิริชัย ไชยวิเศษ
ลีก: ไทยลีก 3
2566–67: ไทยลีก 3 โซนภาคเหนือ, อันดับที่ 8
สโมสรฟุตบอลเขลางค์ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดลำปาง ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 3 โซนภาคเหนือ
ประวัติ

สโมสรฟุตบอลเขลางค์ ยูไนเต็ด ก่อตั้งเมื่อปี 2564 เขลางค์ ยูไนเต็ดได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2565 ในโซนภาคเหนือ เป็นการแข่งขันแรก โดยได้ตำแหน่งอันดับที่ 3 ของโซน ต่อมาในปี 2566 สโมสรได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2566 ในโซนภาคเหนือ โดยได้ตำแหน่งชนะเลิศของโซน และได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 3 โซนภาคเหนือ