stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหานิกาย
ความเป็นมาลัทธิเถรวาทลังกาวงศ์ (คณะสงฆ์มหานิกาย) หรือคณะคามวาสี ในประเทศไทย > การสืบนิกายเถรวาทลังกาวงศ์ในพุกาม

กิตติศัพท์ในการทำนุบำรุงการพระพุทธศาสนาในลังกาทวีปเลื่องลือมาจนถึงดินแดนพม่าในสมัยของพระเจ้านรปติสี่ตู่แห่งอาณาจักรพุกาม ได้อาราธนาให้พระมหาสังฆปรินายกพุกามซึ่งมีนามว่า พระอุตตรชีวะ เป็นสมณทูตไปสืบพระพุทธศาสนาในลังกาทวีป เมื่อ พ.ศ. 1733
ในจารึกวัดกัลยาณีกล่าวไว้ว่า เมื่อคราวพระมหาเถระอุตราชีวะไปเมืองลังกาครั้งนั้น มีเด็กชาวมอญชาวเมืองพสิมคนหนึ่ง ได้ถวายตัวเป็นศิษย์แล้วบวชเป็นสามเณร มีนามปรากฏว่า “ฉปัฎ” ได้บวชติดตามท่านไปลังกาด้วย ครั้นเมื่อพระมหาเถระอุตราชีวะจะกลับเมืองพุกาม สามเณรฉปัฎขออยู่เล่าเรียนที่เมืองลังกา เมื่ออายุครบบวชก็อุปสมบทเป็นพระภิกษุในวงศ์ของคณะสงฆ์ลังกา และได้เล่าเรียนศึกษาพระธรรมวินัยตามลัทธิที่สังคายนาครั้งพระเจ้าปรักกรมพาหุจนเชี่ยวชาญรอบรู้แตกฉาน เมื่อบวชครบ 10 พรรษา บรรลุเถรภูมิ (เป็นพระเถระ) จึงได้ชักชวนเพื่อนสหธรรมิกภิกษุที่ได้เล่าเรียนและเป็นพระมหาเถรภิกษุด้วยกันอีก 4 รูป มีนามว่า
พระสีวลี ชาวลิตถิคาม (ลังกา) รูป 1
พระตามะลินทะ พระโอรสของพระเจ้ากรุงกัมโพช รูป 1
พระอานันทะ ชาวเมืองกาญจนบุรี (หรือปัจจุบัน คอนชิวรัม Gonjeevaram เมืองมัทราษฎร์ ในอินเดียใต้) รูป 1
พระราหุล ชาวลังกา รูป 1
จาริกโดยสารเรือมายังเมืองพสิมแล้วขึ้นต่อไปยังเมืองพุกาม
พระเถระ 5 องค์ที่บวชมาจากลังกา เมื่อเห็นวัตรปฏิบัติของพระสงฆ์ในเมืองพม่าผิดกับพระสงฆ์ลังกามากนัก จึงไม่ยอมร่วมลงสังฆกรรมกับพระสงฆ์ในคณะพื้นเมือง ทำให้พระสงฆ์ฝ่ายเถรวาทในเมืองพุกามเกิดเป็น 2 นิกายขึ้น (แยกกันลงสังฆกรรม)
พระสงฆ์ลังกาวงศ์นั้น เป็นพระมหาเถระ สำรวมสังวรวัตรปฏิบัติเคร่งครัด ผิดกับพระสงฆ์ในพื้นเมืองสมัยนั้น ทำให้เมื่อพระมหาเถระทั้ง 5 องค์ ได้ศึกษาภาษาพม่าจนสามารถสั่งสอนชาวเมืองได้ ก็ทำให้มีคนเลื่อมใสมาก จนกระทั่ง พระเจ้านรปติสิทธุ ก็ทรงเลื่อมใสทำนุบำรุงคณะพระสงฆ์ลังกาวงศ์ และสนับสนุนให้ชาวพม่าบวชในนิกายลังกาวงศ์มากขึ้นเป็นลำดับมา
ความเป็นมาลัทธิเถรวาทลังกาวงศ์ (คณะสงฆ์มหานิกาย) หรือคณะคามวาสี ในประเทศไทย > ประวัติการตั้งนิกายเถรวาทลังกาวงศ์ในเมืองนครศรีธรรมราช

ต่อมา พระราหุลเถระ หนึ่งในพระมหาเถระทั้ง 5 องค์ ได้นำกลุ่มคณะพระสงฆ์มายังประเทศหนึ่ง ปรากฏในพงศาวดารพม่าว่า เมืองมลายะ (นครศรีธรรมราช) ซึ่งมีกษัตริย์อาณาจักรศรีวิชัย เชื้อสายมลายูปกครองอยู่เป็นอิสระ
ต่อมา กษัตริย์เมืองนครศรีธรรมราชได้เลื่อมใสในพระราหุลเถระ จึงตั้งให้เป็นพระราชครู หลังจากนั้นจึงมีพระสงฆ์ชาวลังกาตามมาอีกมาก และได้มีชาวเมืองและชาวเมืองอื่น ๆ ในดินแดนแถบประเทศไทยและใกล้เคียง ได้พากันไปบวชเรียนที่เมืองลังกามากขึ้น ความนิยมนับถือในคติพระพุทธศาสนาเถรวาทลัทธิลังกาวงศ์จึงแพร่หลายตั้งมั่นในดินแดนประเทศไทยสืบมา (ลัทธิลังกาวงศ์เริ่มมาตั้งที่เมืองนครศรีธรรมราชเมื่อ พ.ศ. 1740 ก่อนตั้งกรุงสุโขทัยประมาณ 50 ปี)
ความเป็นมาลัทธิเถรวาทลังกาวงศ์ (คณะสงฆ์มหานิกาย) หรือคณะคามวาสี ในประเทศไทย > ความเจริญของพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทลังกาวงศ์ในดินแดนประเทศไทย

เมื่อพ่อขุนรามคำแหงมหาราช เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์กรุงสุโขทัย 	(พ.ศ. 1822 - พ.ศ. 1841) ทรงสดับกิตติศัพท์ของพระสงฆ์ลังกา จึงทรงอาราธนาพระมหาเถระสังฆราช ซึ่งเป็นพระเถระชาวลังกาที่มาเผยแผ่อยู่ที่นครศรีธรรมราช มาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในกรุงสุโขทัย
ต่อมาทั้งชาวไทยวน ชาวมอญ และชาวเขมร ต่างก็นิยมฝ่ายลังกาวงศ์จึงได้ส่งพระสงฆ์ไปสืบพระพุทธศาสนาที่ลังกาบ้าง มีการนิมนต์พระลังกามาเป็นอุปัชฌาย์ในเมืองของตนบ้าง การเผยแพร่พระพุทธศาสนาสายเถรวาทลัทธิลังกาวงศ์ในดินแดนแถบสุโขทัยจึงรุ่งเรืองมานับแต่นั้น ทำให้พระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน และศาสนาฮินดูซึ่งเจริญมาแต่ก่อนนั้น หมดความนิยมไป
เมื่อคณะสงฆ์ได้รวมกันเป็นคณะเดียวกันแล้ว จึงได้แบ่งธุระ ออกเป็น 2 พวกคือ พวกที่สมาทานคันถธุระ ก็เล่าเรียนภาษาบาลี พระไตรปิฎก คณะสงฆ์ฝ่ายนี้มักเลือกวัดที่อยู่ใกล้บ้าน จึงได้ชื่อว่า "คณะคามวาสี" ส่วนพวกที่สมาทานวิปัสสนาธุระ ก็จะบำเพ็ญหาความสงบสุขอยู่ตามวัดในป่า จึงได้ชื่อว่า "คณะอรัญวาสี" เผยแผ่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองสืบมา
ความเป็นมาลัทธิเถรวาทลังกาวงศ์ (คณะสงฆ์มหานิกาย) หรือคณะคามวาสี ในประเทศไทย > ความเจริญของพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทลังกาวงศ์ในดินแดนประเทศไทย > การแยกนิกายของพระสงฆ์เถรวาทในประเทศไทย

ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระวชิรญาณเถระ (เจ้าฟ้ามงกุฏ : พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดำรงพระยศเป็นเจ้าฟ้ามงกุฏ) ขณะที่ผนวชอยู่ที่จังหวัดเพชรบุรีได้ทรงศรัทธาเลื่อมใสในจริยาวัตรของพระมอญ ชื่อ ซาย ฉายา พุทฺธวํโส จึงได้ทรงอุปสมบทใหม่ในวงศ์พระสงฆ์มอญ (รามัญนิกาย) เมื่อ พ.ศ. 2372 และได้ทรงตั้ง คณะธรรมยุต ขึ้นในปี พ.ศ. 2376 แล้วเสด็จมาประทับที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร และตั้งเป็นศูนย์กลางของคณะธรรมยุตสืบต่อมา
และใน พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการ ให้ประกาศใช้พระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทย พระราชบัญญัติฉบับนี้มีชื่อว่า “พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ รศ.121” มีสาระสำคัญคือ ได้ยกสถานะคณะธรรมยุต ให้เป็นนิกายอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
ทำให้มีการแบ่งแยกเรียกนิกายของคณะสงฆ์ใหม่ ตามศัพท์บัญญัติของพระวชิรญาณเถระ ว่า "ธรรมยุติกนิกาย" และเรียกกลุ่มพระสงฆ์เถรวาทลังกาวงศ์พื้นเมืองที่มีมาอยู่แต่เดิมว่า "มหานิกาย" สืบมาจนปัจจุบันนี้
ความเป็นมาลัทธิเถรวาทลังกาวงศ์ (คณะสงฆ์มหานิกาย) หรือคณะคามวาสี ในประเทศไทย > พระธรรมทูต สายคณะสงฆ์ไทยฝ่ายมหานิกาย  การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศ

ประธานสมัชชาสงฆ์ไทยในสหรัฐอเมริกา พระเทพพุทธิวิเทศ (ประชัน ชุตินฺธโร ป.ธ.๔) เจ้าอาวาสวัดพุทธาวาส เมืองฮิวส์ตั้น รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
หัวหน้าพระธรรมทูตไทยสายอินเดีย-เนปาล พระธรรมโพธิวงศ์ (วีรยุทธ์ วีรยุทฺโธ) BA MA Ph.D เจ้าอาวาสวัดไทยพุทธคยา ประเทศอินเดีย
ประธานสหภาพพระธรรมทูตไทยในยุโรป พระธรรมพุทธิวงศ์ (สวัสดิ์ อตฺถโชโต) เจ้าอาวาสวัดพุทธาราม ประเทศเนเธอร์แลนด์
ประธานสมัชชาสงฆ์ไทยในสิงคโปร์   พระเทพสิทธิวิเทศ (สุจินต์ โชติปญฺโญ) เจ้าอาวาสวัดอานันทเมตยาราม
ประธานองค์กรพระธรรมทูตไทยในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ พระเทพภาวนามงคล (ธีรวัฒน์ อมโร) เจ้าอาวาสวัดพุทธาราม
ประธานพระธรรมทูตไทยประเทศรัสเซีย  พระชาตรี เหมพนฺโธ (ศ.ดร.) วัดพุทธวิหาร ประเทศรัสเซีย ศาสตราจารย์ประจำ มหาวิทยาลัยเซ็นปีเตอร์สเบิร์ก
การสังเกตการครองผ้าของพระสงฆ์ไทยทั้ง 2 นิกาย

แบบการครองจีวรของภิกษุเดิมในพระไตรปิฎกได้กล่าวไว้ชัดเจน มีในเสขิยวัตรว่า "ให้ทำความสำเหนียกว่า จักนุ่งจักห่มให้เป็นปริมณฑล คือ เรียบร้อย พึงนุ่งปิดสะดือและปกหัวเข่าให้เรียบร้อย พึงทำชายทั้งสองให้เสมอกัน ห่มให้เรียบร้อย ในการแสดงเคารพหรือทำวินัยกรรม "ให้ห่มผ้าอุตราสงค์เฉวียงบ่า" ซึ่งก็คือห่มจีวรเฉวียงบ่า"
ในการเข้าบ้าน กล่าวว่า "ห่มสังฆาฏิทั้งหลายทำให้มีชั้นและกลัดดุม แต่กำชับไว้ให้ปิดกายด้วยดี ห้ามไม่ให้เปิดไม่ให้เวิกผ้าขึ้น" สันนิษฐานว่าคือการห่มคลุมทั้งสองบ่า
การสังเกตการครองผ้าของพระสงฆ์ไทยทั้ง 2 นิกาย > การแบ่งประเภทของการครองจีวร

พระภิกษุสงฆ์มหานิกายในประเทศไทยมีการครองผ้าจีวร หลายประเภทเช่น "ห่มดอง", "ห่มลดไหล่" หรือ "ห่มเฉวียงบ่า" (เวลาลงสังฆกรรม), "ห่มคลุม" (เวลาออกนอกอาราม) และ "ห่มมังกร"
การสังเกตการครองผ้าของพระสงฆ์ไทยทั้ง 2 นิกาย > การแบ่งประเภทของการครองจีวร > ห่มลดไหล่

"ห่มลดไหล่" "ห่มเฉียง" หรือ "ห่มเฉวียงบ่า"ซึ่งเป็นการห่มที่ใช้ในการแสดงความเคารพ ปัจจุบันใช้ในการห่มในเขตวัด โดยนำผ้าจีวรผืนหนึ่งมาพันตัวชายจรดชายม้วนเข้าหาตัวลูกบวบวางบนบ่า
การสังเกตการครองผ้าของพระสงฆ์ไทยทั้ง 2 นิกาย > การแบ่งประเภทของการครองจีวร > ห่มคลุม

ห่มคลุมหมายถึงการคลองจีวรด้วยการม้วนผ้าชายจรดชายม้วนเข้าหาตัวลูกบวบมาวางบนบ่าคลุม 2 บ่ามิดชิดดี ใช่ในการห่มออกนอกวัด ซึ่งถ้าไม่ห่มคลุมในเวลาออกนอกเขตวัด (เขตติจีวรวิปวาโส) ต้องอาบัติทุกกฎ ปัจจุบันมักห่มดองออกนอกวัดโดยถือเป็นเรื่องธรรมดาว่าถูกต้อง โดยเฉพาะภาคเหนือ ทั้ง ๆ ที่ผิดวินัย
การสังเกตการครองผ้าของพระสงฆ์ไทยทั้ง 2 นิกาย > การแบ่งประเภทของการครองจีวร > ห่มดอง

การห่มดอง หมายถึง การครองผ้าลดไหล่ของภิกษุแบบมหานิกาย มีสังฆาฏิพาด คือการครองผ้าจีวรอันเป็นปริมณฑล (ห่มครบไตรจีวร) ที่เรียกว่า "ห่มดอง" กระทำโดยมีการพับจีวรเป็นทบแล้วคลี่ทาบมาที่บ่าชั้นหนึ่งก่อน แล้วจึงนำผ้าสังฆาฏิซึ่งพับเป็นผืนยาวมาพาดไหล่ด้านซ้ายของผู้ห่มก่อนที่จะนำ "ผ้ารัดอก" มารัดบริเวณอกอีกชั้นหนึ่ง ปัจจุบันเป็นการห่มที่เป็นที่นิยมทั่วไปของพระสงฆ์มหานิกาย ซึ่งดูเรียบร้อยและทะมัดทะแมงแน่นหนา เนื่องจากมีผ้ารัดอก ข้อเสียคือเปิดสีข้างดูไม่งาม อีกทั้งไม่ใช่การครองจีวรที่มีมาตามพระบรมพุทธานุญาติ เนื่องจากผ้ารัดอกไม่มีในอัฏฐบริขาร
การสังเกตการครองผ้าของพระสงฆ์ไทยทั้ง 2 นิกาย > การแบ่งประเภทของการครองจีวร > ห่มมังกร

ห่มมังกร หมายถึงการครองผ้าที่หมุนผ้าลูกบวบไปทางขวา เมื่ออยู่ในวัดจะห่มเฉวียงบ่า และห่มคลุมในเวลาออกนอกวัด เป็นการห่มตามธรรมเนียมของพระมหานิกาย (ปัจจุบันยังมีบางวัดนิยมการห่มแบบนี้อยู่ โดยมากจะเป็นวัดมหานิกายในกรุงเทพมหานครเฉพาะผู้ที่มีการศึกษาสูง) ที่ถือว่าถูกต้องตามพระบรมพุทธานุญาต คือ "ชายจรดชายม้วนขวา หรืออีกนัยหนึ่งแปลว่าข้างนอก(พาหันตะ) คือ ม้วนออกข้างนอกตัวซึ่งก็เข้ากันได้กับการม้วนขวา วางบนแขน" การที่ม้วนขวาเนื่องจากในสมัยพุทธกาลถือว่าการม้วนขวานั้นเป็นมงคล (ประทักษิณ) ถ้าห่ม "บิดขวา" เป็นการห่มแบบมหานิกายแท้ เป็นวัตรปฏิบัติในการครองจีวรของพระสงฆ์มหานิกาย หรือพระสงฆ์ฝ่ายเถรวาทลัทธิลังกาวงศ์ในประเทศไทยก่อนที่จะมีคำสั่งของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ให้พระภิกษุทั่วสังฆมณฑลห่มผ้าตามแบบของธรรมยุติกนิกายทั้งหมดนั้น (ปัจจุบันพระฝ่ายมหานิกายส่วนมากนิยมหมุนซ้ายแบบธรรมยุต หรือพระรามัญไปแทบทั้งสิ้น)
สันนิษฐานว่า สมณะนอกศาสนานั้นย่อมห่มชายจรดชายม้วนขวา ม้วนเข้าหาตัวลูกบวบวางบนบ่าเช่นเดียวกัน เพราะสังคมอินเดียสมัยนั้นถือว่าม้วนขวา (ประทักษิณ) เป็นมงคล ม้วนซ้ายเป็นกาลกิณี แต่ว่า น่าจะวางไว้ที่บ่าขวาเมื่อห่มเฉวียงบ่าจะเปิดไหล่ซ้าย เช่นเดียวกับนักบวชของศาสนาฮินดู หรือนอกศาสนาพุทธในประเทศอินเดียที่นิยมเปิดบ่าซ้าย (สังเกตได้แม้ในปัจจุบันนี้) ดังนั้น พระสงฆ์ในพุทธศาสนาจึงวางไว้ที่บ่าซ้าย และเปิดบ่าขวาเพื่อแสดงถึงความแตกต่าง
การห่มมังกรนั้นแบ่งออกเป็น สองอย่างคือการห่มมังกรอย่างไทยและการห่มมังกรอย่างพม่า การห่มมังกรอย่างไทยนั้น จะใช้รักแร้หนีบลูกบวบไว้ และจะไม่คลี่ลูกบวบเพื่อเอามือออกแต่จะเวิกผ้ายกขึ้นมาเลย ส่วนการห่มมังกรอย่างพม่านั้น จะวางลูกบวบบนบ่า และจะคลี่ลูกบวบเพื่อเอามือออก และจะติดกระดุมสองแห่งคือปิดที่คอ และชายผ้า ซึ่งการห่มมังกรอย่างพม่าจะเป็นการห่มแบบดั้งเดิม
ดูเพิ่ม

ศาสนาพุทธในประเทศไทย
ธรรมยุติกนิกาย
มหาเถรสมาคม
วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิธีการห่มจีวรของนิกายเถรวาท เก็บถาวร 2009-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กศาสนาในประเทศไทย |
| --- | --- |
พุทธ:  องค์กร: มหาเถรสมาคม  สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ; นิกาย: มหานิกาย - ธรรมยุติกนิกาย - จีนนิกาย - อนัมนิกาย 
อิสลาม:  องค์กร: คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย; นิกาย: ซุนนี  ชีอะฮ์ 
คริสต์:  องค์กร: สภาประมุขบาทหลวง  สภาคริสตจักร  สหกิจคริสเตียน  สหคริสตจักรแบ๊บติสต์  แอดเวนทิสต์; นิกาย: คาทอลิก  โปรเตสแตนต์  ออร์ทอดอกซ์ 
ฮินดู:  องค์กร: สำนักพราหมณ์พระราชครู  สมาคมฮินดูสมาช  สมาคมฮินดูธรรมสภา; นิกาย: ไศวะ  ไวษณพ  ศักติ 
ซิกข์:  องค์กร: สมาคมศรีคุรุสิงห์สภา; นิกาย: นานักปันณิ  นิลิมเล 
ศาสนาอื่น:  ยูดาห์  บาไฮ  พื้นบ้านจีน 
หัวข้ออื่น:  กรมการศาสนา  เสรีภาพทางศาสนา 
สถูปทรงโอคว่ำในเมืองอนุราชปุระ (สุวรรณมาลิกสถูป) รูปทรงเดียวกับพระเจดีย์ที่นิยมสร้างในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช
ทะเลเจดีย์ที่เมืองพุกาม หลักฐานความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาในดินแดนพม่าในอดีต
พระมหาธาตุเมืองนครศรีธรรมราช เดิมมีลักษณะแบบมณฑปพระบรมธาตุไชยาแต่เปลี่ยนมาเป็นทรงโอคว่ำแบบลังกาในสมัยพระสงฆ์ลังกาวงศ์มาตั้งวงศ์ในประเทศไทย
วัดมหาธาตุ (จังหวัดสุโขทัย) ศูนย์กลางแห่งพระพุทธศาสนาในอาณาจักรสุโขทัย
วัดบวรนิเวศวิหาร ศูนย์กลางของคณะธรรมยุติกนิกาย
ลูเซนต์

| LUCENTE (ลูเซนต์) |
| --- | --- |
ที่เกิด: โซล, เกาหลีใต้
แนวเพลง: เค-ป็อป , ป็อป
ช่วงปี: พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: NOGA Entertainment

สมาชิก: ฮีโร่   ยูซอง   แทจุน   บาโอ   จีฮู   โกกอน   ปาร์คฮา

อดีตสมาชิก: ซีเอ็น

เว็บไซต์: cafe.daum.net/lucente
ลูเซนต์ (อังกฤษ:LUCENTE;เกาหลี:루첸트) เป็นกลุ่มบอยแบนด์เกาหลีใต้ ที่ก่อตั้งโดย NOGA Entertainment เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 กันยายน 2018 ด้วยมินิอัลบั้มแรก "The Big Dipper" ก่อนที่จะเปิดตัวลูเซนต์ได้มีกิจกรรมส่งเสริมการขายในญี่ปุ่น, ฮ่องกง และ อินเดีย
ชื่อ "LUCENTE" คือการรวมกันของภาษาละตินและภาษาอังกฤษซึ่งหมายถึง "ส่องแสงสดใสเหมือนดวงดาว"
สมาชิก

| ชื่อในการแสดง> โรมัน | ชื่อในการแสดง> ไทย | ชื่อในการแสดง> ฮันกึล | ชื่อเกิด> โรมัน | ชื่อเกิด> ไทย | ชื่อเกิด> ฮันกึล | วันเกิด | สัญชาติ | กรุ๊ปเลือด | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Hero | ฮีโร่ | 영웅 | Lee Youngwoong | อี ยองอุง | 이영웅 | 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 (31 ปี) |  เกาหลีใต้ | บี | นักร้องเสียงหลัก |
| U.Seong | ยูซอง | 유성 | Kim Moonseong | คิม มุนซอง | 김문성 | 19 ธันวาคม พ.ศ. 2537 (29 ปี) |  เกาหลีใต้ | โอ | หัวหน้าวง , แร็ปเปอร์นำ |
| Taejun | แทจุน | 태준 | Kim Taejun | คิม แทจุน | 김태준 | 02 มีนาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี) |  เกาหลีใต้ | บี | นักร้องเสริม , แร็ปเปอร์เสริม , นักเต้นหลัก |
| Bao | บาโอ | 바오 | Bae Seongyeob | แบ ซองย็อบ | 배성엽 | 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี) |  เกาหลีใต้ | โอ | แร็ปเปอร์หลัก , นักเต้นนำ , นักแต่งเพลง |
| Z.Hoo | จีฮู | 지후 | Ahn Ji Hoo | อัน จีฮู | 안지후 | 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 (27 ปี) |  เกาหลีใต้ | บี | แร็ปเปอร์นำ |
| Kogeon | โกกอน | 고건 | Ko Geon | โก กอน | 고건 | 07 มีนาคม พ.ศ. 2540 (27 ปี) |  เกาหลีใต้ | เอ | นักร้องเสียงหลัก |
| Parkha | ปาร์คฮา | 박하 | Han Jongyeon | ฮัน จงยอน | 한종연 | 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 (26 ปี) |  เกาหลีใต้ | บี | นักร้องนำ , นักเต้นนำ |
อดีตสมาชิก
| Xi.N | ซีเอ็น | 시엔 | Kim Soohyun | คิม ซูฮย็อน | 김수현 | 20 มกราคม พ.ศ. 2539 (28 ปี) |  เกาหลีใต้ | โอ | แร็ปเปอร์หลัก , นักร้องเสริม |
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2553

| มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2553 |
| --- | --- |
พิธีกร: สัญญา คุณากร , อุษณีย์ วัฒฐานะ และ กรรณาภรณ์ พวงทอง
ศิลปินรับเชิญ: ศุกลวัฒน์ คณารศ , ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ , วงศกร ปรมัตถากร , อุษามณี ไวทยานนท์ , อคัมย์สิริ สุวรรณศุข , กาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า และ ชินวุฒิ อินทรคูสิน
สถานที่จัด: โรงแรมโซฟิเท็ลเซนทาราแกรนด์,กรุงเทพมหานคร,ประเทศไทย
ถ่ายทอดทาง: สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7
เข้าร่วมประกวด: 44
ผู้ชนะเลิศ: ฝนทิพย์ วัชรตระกูล
Represented: สมุทรปราการ
← 20092011 →
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2553 จัดประกวดขึ้นเป็นปีที่ 11 นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543  โดย สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยดำเนินการประกวด และทำกิจกรรมที่จังหวัด กำแพงเพชร และมีการจัดการประกวดรอบตัดสินขึ้นในวันที่ 20 มีนาคม 2553  ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ โรงแรมโซฟิเทล เซ็นทารา แกรนด์ กรุงเทพฯ (ลาดพร้าว) ผู้ที่ได้ตำแหน่ง มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สในปีนี้จะเป็นผู้ได้สิทธิ์ไปประกวดนางงามจักรวาล ปี 2553 ที่จะจัดขึ้นประมาณกลางปี 2553 นี้ โดยมี ชุติมา ดุรงค์เดช มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2552 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ฝนทิพย์ วัชรตระกูล
ส่วนรองอันดับหนึ่งจะมีสิทธิ์ไปประกวดเวที  มิสเอิร์ธ ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ส่วนรองอันดับ 2 อีก 3 ตำแหน่ง จะได้สิทธิ์ไปประกวดเวที มิสทัวร์ลิซึมอินเตอร์เนชั่นแนล ที่ประเทศมาเลเซีย มิสอินเตอร์คอนทิเนทัล และเวทีอื่นๆ ตามลำดับ
ผลการประกวด

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2553:  ฝนทิพย์ วัชรตระกูล
รองอันดับ 1:  วรรษพร วัฒนากุล
รองอันดับ 2 (3 ตำแหน่ง):  วิลาสินี กัลยาเลิศ  พิมพวรรณ บรรจงศิริ  พรรณารา พุ่มเจริญ
รองชนะเลิศ (12 คนสุดท้าย):  วิลาสินี สินธุโคตร  ปุณยวีร์ แจ่มคล้าย  ราตรีเฉลิม เดชบุญญาภิชาติ  พิมพ์จิตรา บุญยิ่ง  สุชาดา กลั่นไพรี  ณพวรรณ ปัญญา  พราวรวี ปรียวราวัฒน์
ตำแหน่งต่างๆ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:  ฝนทิพย์ วัชรตระกูล
มิสป๊อปปูลาร์:  ปทิตตา ศิระอาภรณ์
รักษ์ความเป็นไทย:  วิลาสินี สินธุโคตร
งามอย่างไทย:  นัทธินันท์ กุมชพร
นางงามผิวสวย:  พัชริญา พิศชวนชม
มิสบีอิงค์เฮลท์ตี้:  พราวรวี ปรียวราวัฒน์
มิสลักษ์ ไวท์ อิมเพรส:  วรรษพร วัฒนากุล
ขวัญใจซากังราว:  มาริสา วิถีประดิษฐ
กรรมการ

ปรียา กุลวณิช
เพชราภรณ์ วัชรพล
พัชชา ศิลาอ่อน
อาภัสรา หงสกุล นางงามจักรวาล ปี 2508
ปัญญา วิจินธรสาร
สุดารัตน์ บุรภัทรชัยศรี
เหงียน ทิ เกียง มี
สยาม สังวริบุตร
มรกต กิตติสาระ มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2547
ธาวิน เยาวพลกุล ดารา นักแสดง
ผู้เข้าประกวด

| หมายเลข | ชื่อ | อายุ | ส่วนสูง  (cm) | ส่วนสูง  (ft) | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | วิลาสินี  กัลยาเลิศ | 21 | 171 | 5'7" | กรุงเทพ |
| 2 | พีรดา  มั่นใจอางค์ | 23 | 163 | 5'4" | กรุงเทพ |
| 3 | พุทธพร  ทองพุ่ม | 22 | 172 | 5'8" | สมุทรปราการ |
| 4 | วิลาสินี สินธุโคตร | 23 | 170 | 5'7" | กาฬสินธุ์ |
| 5 | สุชาดา ณ ตะวัน | 24 | 177 | 5'10" | นนทบุรี |
| 6 | ปุณยวีร์  แจ่มคล้าย | 24 | 174 | 5'8" | สมุทรปราการ |
| 7 | พิมพวรรณ  บรรจงศิริ | 23 | 170 | 5'7" | ชุมพร |
| 8 | คเณพร อินต๊ะมูล | 20 | 172 | 5'8" | พะเยา |
| 9 | กัญชรีย์  พัฒนา | 19 | 171 | 5'7" | ระนอง |
| 10 | ปทิตตา ศิระอาภรณ์ | 24 | 168 | 5'6" | กรุงเทพ |
| 11 | ราตรีเฉลิม  เดชบุญญาภิชาติ | 22 | 172 | 5'8" | นครศรีธรรมราช |
| 12 | สุธินี  กานต์วิริโยกุล | 19 | 172 | 5'8" | กรุงเทพ |
| 13 | ธนิศรา  สุธัญญพฤทธิ์ | 20 | 167 | 5'6" | นนทบุรี |
| 14 | มรกต  พูลผล | 23 | 172 | 5'8" | สุราษฏร์ธานี |
| 15 | พรรณารา  พุ่มเจริญ | 19 | 171 | 5'7" | กรุงเทพ |
| 16 | ชฎา สังวรเวชภัณฑ์ | 21 | 175 | 5'9" | กรุงเทพ |
| 17 | พิมพ์จิตรา  บุญยิ่ง | 19 | 168 | 5'6" | เชียงใหม่ |
| 18 | มาริสา  วิถีประดิษฐ | 19 | 170 | 5'7" | ราชบุรี |
| 19 | นัทธินันท์  กุมชพร | 23 | 163 | 5'4" | กรุงเทพ |
| 20 | พัชริญา  พิศชวนชม | 18 | 174 | 5'8" | อำนาจเจริญ |
| 21 | วรัญญา  เพชรหมื่นไว | 22 | 167 | 5'6" | อุดรธานี |
| 22 | กัญจนา  พึ่งทอง | 21 | 172 | 5'8" | นครราชสีมา |
| 23 | สุชาดา กลั่นไพรี | 23 | 165 | 5'5" | ประจวบคีรีขันธ์ |
| 24 | สุทธินุช บุญเลี้ยง | 19 | 166 | 5'5" | จันทบุรี |
| 25 | พรพรรณ  อายุวะศรี | 20 | 168 | 5'6" | พระนครศรีอยุธยา |
| 26 | ณพวรรณ ปัญญา | 22 | 174 | 5'8" | เชียงใหม่ |
| 27 | สุพรรษา  เพชรโรจน์ | 20 | 170 | 5'7" | มุกดาหาร |
| 28 | ศรีสุภา ยอดยิ่ง | 22 | 171 | 5'7" | นครราชสีมา |
| 29 | อมลรตา  แสงเพชร | 22 | 169 | 5'6" | ชัยภูมิ |
| 30 | ทัศนีย์  ลีพิลา | 23 | 171 | 5'7" | กรุงเทพ |
| 31 | วรรษพร วัฒนากุล | 22 | 170 | 5'7" | กรุงเทพ |
| 32 | พราวรวี  ปรียวราวัฒน์ | 23 | 168 | 5'6" | กรุงเทพ |
| 33 | ฝนทิพย์  วัชรตระกูล | 19 | 170 | 5'7" | สมุทรปราการ |
| 34 | ซาร่าห์  สายสกุลเศรษฐ์ | 18 | 167 | 5'6" | พิจิตร |
| 35 | ณัฐกฤตา  ราชบุญเรือง | 21 | 168 | 5'6" | นครปฐม |
| 36 | สุภา  ศรีวนาภิรมย์ | 23 | 167 | 5'6" | กรุงเทพ |
| 37 | สุพัตรา  สุวรรณไตรย์ | 23 | 167 | 5'6" | มุกดาหาร |
| 38 | ออนซอน  อักษรณรงค์ | 19 | 165 | 5'5" | กรุงเทพ |
| 39 | หทัยรัตน์ ศิริเจริญธรรม | 22 | 166 | 5'5" | จันทบุรี |
| 40 | ฐิติพร พลอยเกลื่อน | 20 | 165 | 5'5" | กรุงเทพ |
| 41 | ณัฐญาณี รัตนไพฑูรย์ | 21 | 174 | 5'8" | สุราษฎร์ธานี |
| 42 | ทวีพร อารีย์สวัสดิ์ | 23 | 165 | 5'5" | สงขลา |
| 43 | สุภารัตน์ ไทยเอื้อ | 24 | 175 | 5'9" | เพชรบุรี |
| 44 | กชามาศ ฟูตระกูล | 20 | 165 | 5'5" | อุดรธานี |
ผู้สมัครที่สละสิทธิ์

(10) - กนกลดา บุตรพิมมา กรุงเทพ
(16) - เยาวเรศ ศรีวงษ์คล  กรุงเทพ
ผู้สมัครที่เข้ามาแทน

(10) - ปทิตตา ศิระอาภรณ์ กรุงเทพ
(16) - ชฏา  สังวรเวชภัณฑ์ กรุงเทพ
ดูเพิ่ม

นางงามจักรวาล
มิสทีนไทยแลนด์
มิสไทยแลนด์เวิลด์
นางสาวไทย
วอดก้า (แก้ความกำกวม)

วอดก้า สามารถหมายถึง
วอดก้า เหล้าไม่มีสี มีต้นกำเนิดจากยุโรป รวมถึงโปแลนด์ ยูเครนและรัสเซีย
วอดก้า (ตัวละครการ์ตูน) ตัวละครจากเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
แอบโซลุตวอดก้า เครื่องหมายการค้าหนึ่งของวอดก้า ผลิตโดยบริษัท วีแอนด์เอ็ส จากสวีเดน
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2014

| เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ |
| --- | --- |

รายละเอียดการแข่งขัน
ประเทศเจ้าภาพ: สิงคโปร์ เวียดนาม
วันที่: 22 พฤศจิกายน – 20 ธันวาคม
ทีม: 8
สถานที่: 4 (ใน 2 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  ไทย (สมัยที่ 4)
รองชนะเลิศ:  มาเลเซีย
อันดับที่ 3:  เวียดนาม
อันดับที่ 4:  ฟิลิปปินส์
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 18
จำนวนประตู: 67 (3.72 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  Mohd Safiq Rahim (6 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  ชนาธิป สรงกระสินธ์
รางวัลแฟร์เพลย์:  เวียดนาม
← 2012 2016 → 
การแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2014 หรือในชื่อ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 ตามชื่อของผู้สนับสนุน ซึ่งในปีนี้เป็นการแข่งขันครั้งที่ 10 ของ สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน ซึ่งเป็นสหพันธ์ฟุตบอลของ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยในปีนี้จะจัดการแข่งขันที่ สิงคโปร์ และ เวียดนาม จัดการแข่งขันกันระหว่างวันที่ 22 พฤศจิกายน ถึง 20 ธันวาคม พ.ศ. 2557
ในการแข่งขันครั้งนี้ เป็นทีมชาติไทยที่คว้าแชมป์ไปครองในที่สุด เป็นการครองแชมป์สมัยที่ 4 และนับเป็นครั้งแรกในรอบ 12 ปีที่ได้แชมป์ อีกทั้งในการแข่งขันครั้งนี้ ความนิยมในทีมชาติไทยของประชาชนชาวไทยพุ่งขึ้นสุดขีด และทำให้อันดับโลกในตารางของฟีฟ่าของทีมชาติไทยยังขยับขึ้นเป็นอันดับที่ 142 จากเดิม 144 อีกด้วย
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน

| กัลลัง, สิงคโปร์ | กัลลัง, สิงคโปร์ | ฮานอย, เวียดนาม | ฮานอย, เวียดนาม |
| --- | --- | --- | --- |
| สนามกีฬาแห่งชาติ | สนามกีฬาจาลันเบอซาร์ | สนามกีฬาหมีดิ่ญ | สนามกีฬาห่างเด๋ย |
| ความจุ: 55,000 คน | ความจุ: 8,000 คน | ความจุ: 40,192 คน | ความจุ: 22,500 คน |

| กรุงเทพมหานคร, ไทย | ชะฮ์อาลัม, มาเลเซีย | กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | มะนิลา, ฟิลิปปินส์ |
| ราชมังคลากีฬาสถาน | สนามกีฬาชาห์อลาม | สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลีล | ริซาล เมโมเรียล สเตเดียม |
| ความจุ: 65,000 คน | ความจุ: 69,372 คน | ความจุ: 100,200 คน | ความจุ: 12,873 คน |
ทีมที่เข้ารอบ

การแข่งขันนั้นจะนำทีมที่มี อันดับโลกฟีฟ่า ต่ำที่สุด 5 อันดับในอาเซียน มาแข่งแบบพบกันหมดโดยคัดเอา 2 ทีมที่ผลงานดีที่สุดผ่านเข้าสู่รอบต่อไป โดยให้ประเทศลาวเป็นเจ้าภาพในรอบคัดเลือกครั้งนี้ ส่วนทีมที่อันดับสูงสุด 6 ทีมแรกนั้นจะได้เข้าการแข่งขันในรอบแรกทันที
อินโดนีเซีย
มาเลเซีย
ฟิลิปปินส์
สิงคโปร์
ไทย
เวียดนาม
รอบคัดเลือก

5 ทีมด้านล่างนี้ คือทีมที่ต้องลงเล่นรอบคัดเลือกก่อน มีดังนี้
บรูไน
กัมพูชา
ลาว
พม่า
ติมอร์-เลสเต
รอบสุดท้าย > รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม เอ

เวียดนาม เป็นเจ้าภาพของกลุ่มนี้ - เวลาท้องถิ่น (UTC+7)
| ทีม | เล่น  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ได้  | เสีย  | ต่าง  | คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  เวียดนาม (H) | 3 | 2 | 1 | 0 | 8 | 3 | +5 | 7 |
|  ฟิลิปปินส์ | 3 | 2 | 0 | 1 | 9 | 4 | +5 | 6 |
|  อินโดนีเซีย | 3 | 1 | 1 | 1 | 7 | 7 | 0 | 4 |
|  ลาว | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 12 | −10 | 0 |
16:00
| ฟิลิปปินส์  | 4–1 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| Rota  40' P. Younghusband  45+1' Reichelt  77', 88' | รายงาน | คำเพ็ง  21' |
ผู้ตัดสิน: Wang Di (จีน)
19:00
| เวียดนาม  | 2–2 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
| Quế Ngọc Hải  11' Lê Công Vinh  68' | รายงาน | Zulham  33' Samsul  84' |
ผู้ตัดสิน: Minoru Tōjō (ญี่ปุ่น)
16:00
| ฟิลิปปินส์  | 4–0 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
| P. Younghusband  16' (จุดโทษ) Ott  52' Steuble  68' Gier  79' | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: Fahad Al-Marri (กาตาร์)
19:00
| ลาว  | 0–3 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | Vũ Minh Tuấn  27' Lê Công Vinh  84' Nguyễn Huy Hùng  88' |
ผู้ตัดสิน: Ali Sabah Al-Qaysi (อิรัก)
19:00
| อินโดนีเซีย  | 5–1 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| Evan  8' Ramdhani  20', 50' Zulham  82' เกศดา  89' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน | คำเพ็ง  29' (จุดโทษ) |
ผู้ตัดสิน: Ali Sabah Al-Qaysi (อิรัก)
19:00
| เวียดนาม  | 3–1 |  ฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
| Ngô Hoàng Thịnh  9' Vũ Minh Tuấn  50' Phạm Thành Lương  58' | รายงาน | Mulders  59' |
ผู้ตัดสิน: Minoru Tōjō (ญี่ปุ่น)
รอบสุดท้าย > รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม บี

สิงคโปร์ เป็นเจ้าภาพของกลุ่มนี้ - เวลาท้องถิ่น (UTC+8)
| ทีม | เล่น  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ได้  | เสีย  | ต่าง  | คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ไทย | 3 | 3 | 0 | 0 | 7 | 3 | +4 | 9 |
|  มาเลเซีย | 3 | 1 | 1 | 1 | 5 | 4 | +1 | 4 |
|  สิงคโปร์ (H) | 3 | 1 | 0 | 2 | 6 | 7 | −1 | 3 |
|  พม่า | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 6 | −4 | 1 |
18:00
| มาเลเซีย  | 0–0 |  พม่า |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: Çarymurat Kurbanow (เติร์กเมนิสถาน)
20:00
| สิงคโปร์  | 1–2 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
| Khairul  19' | รายงาน | มงคล  8' ชาริล  89' (จุดโทษ) |
ผู้ตัดสิน: Alireza Faghani (อิหร่าน)
19:30
| มาเลเซีย  | 2–3 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
| Shamie  28' Safiq  60' | รายงาน | อดิศักดิ์  43', 90' ชาริล  72' |
ผู้ตัดสิน: Ahmed Al-Kaf (โอมาน)
20:00
| พม่า  | 2–4 |  สิงคโปร์ |
| --- | --- | --- |
| Kyaw Zayar Win  55' Kyaw Ko Ko  62' (จุดโทษ) | รายงาน | Syaiful  15' Fuad  35', 42' Khin Maung Lwin  75' (เข้าประตูตัวเอง) |
ผู้ตัดสิน: Ilgiz Tantashev (อุซเบกิสถาน)
20:00
| ไทย  | 2–0 |  พม่า |
| --- | --- | --- |
| ธนบูรณ์  11' ประกิต  83' | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: Çarymurat Kurbanow (เติร์กเมนิสถาน)
20:00
| สิงคโปร์  | 1–3 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| Khairul  83' | รายงาน | Faris  61' Safiq  90+3' (จุดโทษ) Dominic  90+5' |
ผู้ตัดสิน: Ahmed Al-Kaf (โอมาน)
^ เลื่อนการแข่งขันไป 1 ชั่วโมง เนื่องจากฝนตกหนัก
^ เลื่อนการแข่งขันไป 2 ชั่วโมงครึ่ง เนื่องจากฝนตกและเครื่องส่งสัญญาณเตือนฟ้าผ่ามาเกี่ยวข้องด้วย
รอบสุดท้าย > รอบแพ้คัดออก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |
 
|  |  A2 |    ฟิลิปปินส์ | 0 | 0 | 0 |   |  |  |  |  |  |  |
|  |  B1 |    ไทย | 0 | 3 | 3 |   |  |  |  |  |  |  |
|  |   |   |   |   |   |   |   |  B1 |    ไทย | 2 | 2 | 4 |
|  |   |   |   |   |   |   |   |  B2 |    มาเลเซีย | 0 | 3 | 3 |
|  |  B2 |    มาเลเซีย | 1 | 4 | 5 |   |  |  |  |  |  |  |
|  |  A1 |    เวียดนาม (H) | 2 | 2 | 4 |   |  |  |  |  |  |  |