stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถาปัตยกรรมกอทิก
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
สถาปัตยกรรมกอทิกแบบอังกฤษ
ด้านหน้ามหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งชาทร์
ภายในวิหารของบาดโดเบอรันในเยอรมนีที่ใช้อิฐอันมีสีสัน, ค.ศ. 1386
จรมุขที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี
สนามกีฬาไรซ์-เอ็กเคิลส์

| --- | --- |
Rice-Eccles Stadium


ที่ตั้ง: ซอลต์เลกซิตี, รัฐยูทาห์, สหรัฐอเมริกา
ความจุ: 45,017
พื้นผิว: หญ้าเทียม
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: พฤศจิกายน ค.ศ. 1997
เปิดใช้สนาม: 12 กันยายน ค.ศ. 1998
การใช้งาน
โอลิมปิกฤดูหนาว 2002 พาราลิมปิกฤดูหนาว 2002
สนามกีฬาไรซ์-เอ็กเคิลส์ (อังกฤษ: Rice-Eccles Stadium) ตั้งอยู่ภายในอาณาเขตของ มหาวิทยาลัยยูทาห์ เมืองซอลต์เลกซิตี รัฐยูทาห์ สหรัฐอเมริกา
สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของโอลิมปิกฤดูหนาว 2002 และ 2034
สนธิสัญญาแวร์เดิง
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิแฟรงค์
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Treaty of Verdun
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data 
อื่น ๆ:  IdRef
สนามกีฬาสแตนลีย์พาร์ก

| --- | --- |

ชื่อเต็ม: สนามกีฬาสแตนลีย์พาร์ก
ที่ตั้ง: สแตนลีย์พาร์ก ลิเวอร์พูล เมอร์ซีย์ไซด์ อังกฤษ
เจ้าของ: เฟนเวย์สปอตส์กรุป
ผู้ดำเนินการ: สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
ความจุ: 60,000 ที่นั่ง และอาจขยายได้เป็น 73,000 ที่นั่ง (ติดตั้งเก้าอี้ทั้งหมด)
พื้นผิว: เดสโซกราสมาสเตอร์
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: ยกเลิก
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 2006 (โครงการ)
งบประมาณในการก่อสร้าง: 400 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง
สถาปนิก: บริษัท เอชเคเอส จำกัด
ผู้จัดการโครงการ: เคยูดีคอนสตรักชัน ร่วมกับเดวิส แลงดัน บริษัทอีเอคอม
วิศวกรโครงสร้าง: แรมโบลล์ วิตบายเบิร์ด
ผู้รับเหมาทั่วไป: ลาอิง ออโรก
สแตนลีย์พาร์ก (อังกฤษ: Stanley Park) เป็นโครงการสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่สแตนลีย์พาร์กในลิเวอร์พูล โดยถ้าก่อสร้างเสร็จ มันจะกลายเป็นสนามเหย้าแห่งใหม่ของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล แทนที่สนามเหย้าในปัจจุบันอย่างแอนฟีลด์ โครงการสนามแห่งนี้มีความจุ 60,000 ที่นั่ง (สามารถขยายได้เป็น 73,000 ที่นั่ง) โดยทุกที่นั่งติดตั้งเก้าอี้
การออกแบบสนามที่ผ่านการรับรองมีสองรูปแบบ แบบแรกออกแบบโดยสถาปนิกเอเอฟแอล มีความจุ 60,000 ที่นั่ง ส่วนแบบที่สองเป็นแบบล้ำสมัยและใช้งบประมาณแพงกว่า ออกแบบโดยสถาปนิกเอชเคเอสในดัลลาส ซึ่งเสนอความจุเบื้องต้น 60,000 ที่นั่ง โดยสามารถขยายได้ถึง 73,000 ที่นั่ง
ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2012 มีการเตรียมงานเพียงเล็กน้อย การเปลี่ยนเจ้าของสโมสรทำให้โครงการสนามแห่งนี้ถูกนำกลับมาพิจารณาใหม่ ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน เฟนเวย์สปอตส์กรุป เจ้าของสโมสรรายใหม่ ประกาศว่าจะปรับปรุงและขยายความจุของสนามเหย้าปัจจุบันอย่างแอนฟีลด์ (ทำนองเดียวกับการปรับปรุงเฟนเวย์พาร์กของบอสตันเร็ดซอกซ์) แทนที่จะก่อสร้างสนามแห่งใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

Club's official website page on the proposed stadium เก็บถาวร 2013-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Images and Description
BBC report stadium approval in September 2006
Planning Application (07F/2191) at Liverpool.gov.uk เก็บถาวร 2023-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
53°26′02″N 2°57′35″W﻿ / ﻿53.4339807°N 2.9596138°W﻿ / 53.4339807; -2.9596138
Wikinews
สนามคริกเก็ตเมลเบิร์น

| --- | --- |
Melbourne Cricket Ground


ที่ตั้ง: เมลเบิร์น, รัฐวิคตอเรีย, ประเทศออสเตรเลีย
ความจุ: 100,024
พื้นผิว: หญ้า
เปิดใช้สนาม: 1853
การใช้งาน
โอลิมปิกฤดูร้อน 1956 กีฬาเครือจักรภพ 2006
สนามคริกเก็ตเมลเบิร์น (อังกฤษ: Melbourne Cricket Ground) ตั้งอยู่ที่เมลเบิร์น รัฐวิคตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย
ในปี ค.ศ. 1956 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิก ครั้งที่ 16 ที่ออสเตรเลียเป็นเจ้าภาพ
สนามกีฬายูเวนตุส

| --- | --- |
UEFA Category 4 Stadium  
th
ที่ตั้ง: Str. Com. di Altessano 131 10151 ตูริน แคว้นปีเยมอนเต อิตาลี
พิกัด: 45°6′34″N 7°38′28″E﻿ / ﻿45.10944°N 7.64111°E﻿ / 45.10944; 7.64111
เจ้าของ: ยูเวนตุส
ผู้ดำเนินการ: ยูเวนตุส
ความจุ: 41,507 ที่นั่ง
ขนาดสนาม: 105 × 68 เมตร
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 1 มีนาคม 2552
เปิดใช้สนาม: 8 กันยายน 2554
งบประมาณในการก่อสร้าง: 155 ล้านยูโร
สถาปนิก: เอร์นานโด ซัวเรซ จีโน ซาวาเนลลา
วิศวกรโครงสร้าง: ฟรันเชสโก ออสโซลา มัสซีโม มาโยวีเอตสกี
การใช้งาน
ยูเวนตุส (2554–ปัจุจุบัน)
สนามกีฬายูเวนตุส (อังกฤษ: Juventus Stadium) หรือที่เรียกว่า สนามกีฬาอลิอันซ์ (Allianz Stadium) ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน เป็นสนามฟุตบอล ที่ตั้งอยู่ในเมืองตูริน และเป็นสนามกีฬาเหย้าของสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส โดยสนามแห่งนี้สร้างบนที่ตั้งเดิมของสตาดีโยเดลเลอัลปี สนามฟุตบอลประจำเมืองตูริน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site เก็บถาวร 2011-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อิตาลี)
Stadium picture เก็บถาวร 2012-03-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สนามกีฬาชังลิมิทัง

| --- | --- |

ที่ตั้ง: ทิมพู ประเทศภูฏาน
พิกัด: 27°28′17.1″N 89°38′27.8″E﻿ / ﻿27.471417°N 89.641056°E﻿ / 27.471417; 89.641056
เจ้าของ: คณะกรรมการโอลิมปิกภูฏาน
ผู้ดำเนินการ: สหพันธ์ฟุตบอลภูฏาน (BFF)
ความจุ: 45,000
ขนาดสนาม: 122 × 76 หลา   (102.4 × 69.4 เมตร)
รูปร่างสนาม: สี่เหลี่ยมผืนผ้า
พื้นผิว: หญ้าเทียม
ป้ายแสดงคะแนน: มี
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 1974
เปิดใช้สนาม: 1974
ปรับปรุง: 2007–2019
การใช้งาน
ภูฏานพรีเมียร์ลีก (สโมสรจากทิมพู) ภูฏานซูเปอร์ลีก (บางนัด) ภูฏานดิสตริกต์ลีก ฟุตบอลชิงถ้วยพระบรมราชานุสรณ์สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จี วังชุก (บางนัด) ฟุตบอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติภูฏาน (บางนัด) วีเมนส์ทิมพูลีก ฟุตบอลทีมชาติภูฏาน ฟุตบอลหญิงทีมชาติภูฏาน สโมสรเยาวชนในประเทศภูฏาน
สนามกีฬาชังลิมิทัง (อังกฤษ: Changlimithang Stadium) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในกรุงทิมพู ประเทศภูฏาน และสนามกีฬาแห่งชาติของประเทศภูฏาน สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติภูฏานและสโมสรฟุตบอลอีกหลายสโมสรในกรุงทิมพู นอกจากนี้ยังใช้แข่งขันยิงธนูและวอลเลย์บอลด้วย สนามแห่งนี้สร้างเมื่อ ค.ศ. 1974 เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก สมเด็จพระราชาธิบดีพระองค์ที่สี่แห่งราชอาณาจักรภูฏาน และปรับปรุงใหม่ใน ค.ศ. 2007 สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก สมเด็จพระราชาธิบดีพระองค์ที่ห้า หลังจากนั้นใน ค.ศ. 2009 ได้มีการติดตั้งไฟส่องสว่างเพิ่ม และใน ค.ศ. 2012 สนามนี้ได้เปลี่ยนมาใช้พื้นหญ้าเทียมเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับลีกระดับสูงสุดใหม่
สนามกีฬาชังลิมิทังตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 2,300 เมตร (7,500 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ซึ่งถือเป็นสนามที่อยู่สูงที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ทำให้เป็นที่ถกเถียงว่าสนามกีฬาแห่งนี้อาจจะทำให้สโมสรเหย้าได้เปรียบเนื่องจากคุ้นเคยกับระดับความสูงและสภาพบรรยากาศออกซิเจนต่ำมากกว่า
สนามกีฬาชังลิมิทังแห่งเดิม (ค.ศ. 1974 – 2008)

สนามกีฬาชังลิมิทังตั้งอยู่บนพื้นที่สมรภูมิสำคัญในประวัติศาสตร์ภูฏานเมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุกทรงนำทัพต่อสู้ในสงครามกลางเมืองและรวบรวมชาติภูฏานเป็นผลสำเร็จใน ค.ศ. 1885 สนามแห่งเดิมก่อสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1974 ซึ่งเสร็จทันพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก โดยในขณะนั้นสนามมีพื้นที่ประมาณ 11 เฮกตาร์ (110,000 ตารางเมตร) และรองรับผู้เข้าชมได้ประมาณ 10,000 คน สนามกีฬาแห่งนี้ใช้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติภูฏาน ใช้จัดการแข่งขันยิงธนูระดับประเทศ มีสนามแข่งขันกีฬาอื่น ๆ ได้แก่เทนนิส สควอช และบิลเลียดเปิดให้บริการ และเป็นที่ตั้งของสำนักงานคณะกรรมการโอลิมปิกภูฏาน
สนามกีฬาชังลิมิทังปัจจุบัน

สนามกีฬาชังลิมิทังปิดปรับปรุงและเปิดให้บริการอีกครั้งใน ค.ศ. 2008 สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก พระราชพิธีสมโภช 100 ปี ราชวงศ์วังชุกและการรวมชาติภูฏาน อัฒจันทร์เดิมซึ่งมีที่นั่ง 6 แถวและมีความจุประมาณ 10,000 คนถูกรื้อออก และแทนที่โดยอัฒจันทร์ใหม่จำนวน 21 แถว นอกจากนี้ยังมีการสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ เช่นสนามแข่งขันเทเบิลเทนนิสและยิงปืน สำนักงานคณะกรรมการโอลิมปิกภูฏานแห่งใหม่ มีการขยายพระตำหนักให้รองรับพระอาคันตุกะจำนวนมากขึ้น และสวนสาธารณะใหม่อีกสองแห่ง ประมาณการว่างบประมาณทั้งหมดในการปรับปรุงสนามกีฬาแห่งชาติมีมูลค่าประมาณ 230,000,000 งุลตรัม เจ้าชายจิกเยล อุกเยน วังชุกเสด็จมาเป็นองค์ประธานเปิดใช้สนามอย่างเป็นทางการ
สนามกีฬาชังลิมิทังในภาพยนตร์สารคดีดิอาเทอร์ไฟนอล ค.ศ. 2002 ซึ่งบันทึกการแข่งขันระหว่างทีมชาติภูฏานและทีมชาติมอนต์เซอร์รัต
การแข่งขันกีฬายิงธนูที่สนามกีฬาชังลิมิทัง
สนามบินเซนต์เฮเลนา

สนามบินเซนต์เฮเลนา (อังกฤษ: Saint Helena Airport) (IATA: HLE, ICAO: FHSH) เป็นสนามบินนานาชาติที่เซนต์เฮเลนา เกาะที่ห่างไกลในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ ในเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา ซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
การก่อสร้างรันเวย์เสร็จสิ้นในปี 2015 และสนามบินเปิดในปี 2016 การบินครั้งแรกมีความล่าช้า แต่การบินทั่วไป เช่าเหมาลำ และการอพยพสำหรับการแพทย์สามารถใช้สนามบินได้ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2016
สนามบินเริ่มให้บริการเชิงพาณิชย์ในวันที่ 14 ตุลาคม 2017 เมื่อสายการบินแอร์ลิงก์เปิดบริการรายสัปดาห์จากท่าอากาศยานนานาชาติโออาร์ แทมโบในโจฮันเนสเบิร์ก แอฟริกาใต้ ผ่านสนามบินวัลวิส เบย์ ในนามิเบีย โดยใช้ Embraer E190-100IGW ประมาณหนึ่งปีครึ่งหลังจากวันที่คาดว่าจะมีการเปิดตัวครั้งแรก และด้วยเครื่องบินขนาดเล็กเพราะปัญหาลมเฉือนที่เกิดขึ้นในสนามบิน นอกจากนั้นยังมีบริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำรายเดือนที่ให้บริการระหว่างเกาะอัสเซนชันและเซนต์เฮเลนาอีกด้วย
สนามกีฬาแห่งชาติไบรีกี

| --- | --- |
สนามกีฬาแห่งชาติ
สนามกีฬาแห่งชาติไบรีกี (1998)
th
ที่ตั้ง:  ไบรีกี เขตเซาท์ตาระวา ประเทศคิริบาส
พิกัด: 1°19′45″N 172°58′37″E﻿ / ﻿1.32917°N 172.97694°E﻿ / 1.32917; 172.97694
ความจุ: 2,500
อังกฤษ: Bairiki National Stadium) เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ในไบรีกี เขตเซาท์ตาระวา ประเทศคิริบาส สนามกีฬานี้ถูกใช้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติคิริบาสและมีความจุอยู่ที่ 2,500 ที่นั่ง
ฟุตบอล

สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติคิริบาส แต่ถึงอย่างนั้นสนามแห่งนี้กลับไม่เคยได้จัดการแข่งขันในระดับนานาชาติเลยเนื่องจากพื้นสนามนั้นมีลักษณะเป็นพื้นทรายไม่ใช่พื้นหญ้า ทำให้ทีมชาติคิริบาสไม่เคยได้ลงเล่นที่ประเทศตัวเองเลยสักครั้งในเกมระดับนานาชาติ
การที่สนามเหย้าแห่งนี้ยังเป็นพื้นทรายอยู่ทำให้ฟุตบอลทีมชาติคิริบาสยังไม่ได้เป็นสมาชิกของฟีฟ่าอย่างเป็นทางการ[ต้องการอ้างอิง]
สนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์

สนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ (อังกฤษ: Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons หรือเรียกทั่วไปว่า Non-Proliferation Treaty หรือ NPT) เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันการกระจายของอาวุธนิวเคลียร์และเทคโนโลยีอาวุธ เพื่อส่งเสริมความร่วมมือการใช้พลังงานนิวเคลียร์ในทางสันติ และเพื่อผลักดันเป้าหมายการบรรลุการลดอาวุธนิวเคลียร์และการลดกำลังรบโดยทั่วไปและสมบูรณ์
สนธิสัญญาฯ เปิดให้ลงนามในปี 2511 มีผลใช้บังคับในปี 2513 วันที่ 11 พฤษภาคม 2538 มีการขยายสนธิสัญญาฯ ขยายเวลาไปอย่างไม่มีกำหนด มีประเทศที่ปฏิบัติตาม NPT มากกว่าความตกลงจำกัดอาวุธและลดกำลังรบอื่นใด อันเป็นหลักฐานความสำคัญของสนธิสัญญาฯ มี 191 รัฐเข้าร่วมสนธิสัญญาฯ แม้ว่าเกาหลีเหนือ ซึ่งเห็นชอบ NPT ในปี 2528 แต่ไม่เคยปฏิบัติตาม โดยประกาศถอนตัวในปี 2546 มีรัฐสมาชิกสหประชาชาติสี่รัฐไม่เคยเข้าร่วม NPT ได้แก่ อินเดีย อิสราเอล ปากีสถานและเซาท์ซูดาน
สนธิสัญญาดังกล่าวรับรองรัฐอาวุธนิวเคลียร์ห้ารัฐ ได้แก่ จีน ฝรั่งเศส รัสเซีย สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา (ซึ่งเป็นสมาชิกถาวรห้าประเทศแห่งคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติด้วย) สี่รัฐอื่นที่ทราบหรือเชื่อว่าครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ ได้แก่ อินเดีย ปากีสถานและเกาหลีเหนือทดสอบอย่างเปิดเผยและประกาศว่าตนครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ ฝ่ายอิสราเอลมีนโยบายปกปิดโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของตน
NPT ประกอบด้วยคำปรารภและ 11 ข้อ แม้ไม่มีการแสดงมโนทัศน์ "เสา" อยู่ที่ใดใน NPT กระนั้น บางครั้งมีการตีความสนธิสัญญาว่าเป็นระบบสามเสา ซึ่งส่อความความสมดุลระหว่างเสา ดังนี้
การไม่แพร่ขยาย
การลดอาวุธ
สิทธิการใช้เทคโนโลยีนิวเคลียร์อย่างสันติ
NPT มักถูกมองโดยยึดการต่อรองศูนย์กลาง คือ "รัฐมิใช่อาวุธนิวเคลียร์ตาม NPT ตกลงว่าจะไม่ได้มาซึ่งอาวุธนิวเคลียร์และเพื่อเป็นการตอบแทน รัฐอาวุธนิวเคลียร์ NPT ตกลงแบ่งประโยชน์ของเทคโนโลยีนิวเคลียร์ในทางสันติและแสวงการลดอาวุธนิวเคลียร์โดยมุ่งกำจัดคลังแสงนิวเคลียร์ของตนในบั้นปลาย" มีการทบทวนสนธิสัญญาดังกล่าวทุกห้าปีในการประชุมเรียก การประชุมทบทวนของภาคีสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ แม้เดิมเข้าใจว่าสนธิสัญญามีระยะเวลาจำกัด 25 ปี แต่ภาคีผู้ลงนามตัดสินใจเป็นมติเห็นพ้องให้ขยายสนธิสัญญาอย่างไม่มีกำหนดและโดยปราศจากเงื่อนไขระหว่างการประชุมทบทวนในนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2538 เป็นผลจากความพยายามของรัฐบาลสหรัฐที่สำเร็จ โดยมีเอกอัครราชทูต โทมัส เกรแฮม จูเนอร์ เป็นผู้นำ
เมื่อมีการเสนอ NPT นั้น มีการทำนายว่าจะมีรัฐอาวุธนิวเคลียร์ 25–30 รัฐใน 20 ปี ทว่า กว่าสี่สิบปีให้หลัง มีห้ารัฐที่ไม่เป็นภาคี NPT และรวมอีกสี่รัฐเท่านั้นที่เชื่อว่าครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ มีการใช้มาตรการเพิ่มหลายอย่างเพื่อเสริมความเข้มแข็งของ NPT และระบอบการไม่แพร่ขยายนิวเคลียร์ที่กว้างกว่า และทำให้รัฐยากที่จะได้มาซึ่งสมรรถนะผลิตอาวุธนิวเคลียร์ ซึ่งรวมการควบคุมการส่งออกของกลุ่มผู้จัดหานิวเคลียร์และมาตรการพิสูจน์ยืนยันที่มีการเสริมของพิธีสารเพิ่มเติมของ IAEA
สนามรบจำลอง

สนามรบจำลอง (อังกฤษ: Virtual Battlefield) เป็นการจำลองสนามรบขึ้นมาเพื่อสร้างเป็นเกมที่เกี่ยวกับสงครามโดยใช้เทคนิคทางคอมพิวเตอร์  โดยการผสมผสานงานกันระหว่างผู้จำลองเกมส์หลายคน ช่วยกันจำลองสภาพแวดล้อม และสถานการณ์ต่างๆ เพื่อให้ดูเหมือนจริงอย่างในสงคราม อาทิ ทหาร หรือยานพาหนะ นั้นก็ถูกสร้างหรือควบคุมโดยผู้จำลองเกมส์เหล่านั้น  และการทำงานของระบบสนามรบจำลองนั้นเป็นที่ต้องการมาอย่างยาวนานของ DARPA (โครงการการผลิตและพัฒนาเทคโนโลยีที่ทันสมัยเพื่อใช้ในการทหารของกระทรวงกลาโหม สหรัฐอเมริกา) และกองกำลังทหารต่างๆ ที่ต้องการขยายกำลังในการฝึกทหารในรูปแบบใหม่ โดยจำลองสภาพแวดล้อม และสถานการณ์ให้เหมือนกับในเกมส์  เช่น เกม VBS1  (Virtual Battlespace 1) and เกม VBS2 ซึ่งผลิตและพัฒนาเกมส์โดย Bohemia Interactive Studio ในวิดีโอเกมส์, คำว่า  “virtual battlefield  ” จะถูกใช้ในการอธิบายเกมส์ที่รวมประเภทของการจำลองแบบของยานพาหนะตั้งแต่ 2 ประเภทขึ้นไปหรือมากกว่านั้น ที่มีขนาดใหญ่ในหลายรูปแบบแตกต่างกันไป  ซึ่งจะรวมไปถึงการรวมประเภทของMassive Multiplayer Online First Person Shooter ( เกมที่ยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง คือ จะเห็นแค่ตัวปืน คนเล่นเสมือนกับบุคคลจริงๆ ) กับการจำลองแบบยานพาหนะ  ตัวอย่างเช่น  เกมแบบ massive  multiplayer  จะให้ความสำคัญกับเครื่องบินและการจำลองแบบการสู้รบกันของเครื่องบิน และยังได้ให้ความสำคัญกับจำลองแบบรถถัง หรือที่เรียกกันว่าการจำลองเกาะป้องกันการต่อสู้ อย่างไรก็ตาม เกมแบบ massive  multiplayer  ก็ยังให้ความสำคัญเท่าเทียมกันทั้งสองแบบ  เพราะถือว่าทั้งสองแบบการจำลองนั้นเป็นส่วนหนึ่งในสนามรบจำลองของเกมส์นั้นๆ  Virtual battlefields แตกต่างจาก MMOFPS เพราะว่าการจำลองแบบยานพาหนะจะมีความถูกต้องและแม่นยำกว่า  และสนามรบจำลองยังสามารถที่จะแยกแยะออกได้จาก First Person Shooter ที่รวมประเภทของยานพาหนะ
สนธิสัญญาราโรโตงา

| สนธิสัญญาเขตปลอดนิวเคลียร์แปซิฟิกใต้ |
| --- | --- |
  ประเทศที่ลงนามและให้สัตยาบันในสนธิสัญญา
ประเภท: ปลอดอาวุธนิวเคลียร์
วันลงนาม: 6 สิงหาคม ค.ศ. 1985
ที่ลงนาม: ราโรโตงา หมู่เกาะคุก
วันมีผล: 11 ธันวาคม ค.ศ. 1986
ภาคี: 13
สนธิสัญญาราโรโตงา (อังกฤษ: Treaty of Rarotonga) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สนธิสัญญาเขตปลอดนิวเคลียร์แปซิฟิกใต้ (South Pacific Nuclear Free Zone Treaty) เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศในภูมิภาคมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ เพื่อการตกลงอย่างเป็นทางการในการจัดตั้งเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์ในภูมิภาคของผู้ลงนามโดยการห้ามการใช้, การทดสอบ และการเป็นเจ้าของภายในเขตแดนของผู้ลงนาม
ประเทศดังต่อไปนี้ คิริบาส, ซามัว, ตองงา, ตูวาลู, นาอูรู, นิวซีแลนด์, นีวเว, ปาปัวนิวกินี, ฟีจี, วานูวาตู, หมู่เกาะคุก, หมู่เกาะโซโลมอน และออสเตรเลีย ได้ลงนามร่วมกันที่เกาะราโรโตงา (ที่ตั้งเมืองหลวงของหมู่เกาะคุก) เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1985 และเป็นผลในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1986 จากการให้สัตยาบันครั้งที่ 8 โดยรัฐทั้งหลายที่ลงนามในสนธิสัญญา
ปาเลา, ไมโครนีเชีย และหมู่เกาะมาร์แชลล์มิได้ร่วมลงนามด้วย แต่มีสิทธิเข้าร่วมได้ในอนาคตหากต้องการ
ขอบเขตของสนธิสัญญา

"เขตปลอดนิวเคลียร์แปซิฟิกใต้" หมายถึงพื้นที่
ด้านใต้ของเส้นศูนย์สูตร
ด้านเหนือของเส้นขนานที่ 60 องศาใต้ (ขอบเขตด้านเหนือของสนธิสัญญาแอนตาร์กติก)
ด้านตะวันออกของเส้นเมริเดียนที่ 115 องศาตะวันออก
ด้านตะวันตกของเส้นเมริเดียนที่ 115 องศาตะวันตก (ขอบเขตด้านตะวันตกของสนธิสัญญาตลาเตโลลโกของลาตินอเมริกา)
รวมถึงด้านเหนือของเส้นศูนย์สูตรในส่วนของปาปัวนิวกินี, นาอูรู และคิริบาส แต่ไม่รวมมุมด้านตะวันตกเฉียงเหนือที่อยู่พ้นน่านน้ำอาณาเขตของออสเตรเลียและใกล้กับอินโดนีเซีย (สนธิสัญญาเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้)
หมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดียที่เป็นของออสเตรเลียเป็นส่วนหนึ่งของสนธิสัญญานี้ด้วย
รายชื่อรัฐที่ร่วมลงนามและดินแดน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| รัฐ | ลงนาม | ส่งมอบ |
|  คิริบาส | 000000001985-09-06-00006 ก.ย. 1985 | 000000001985-10-28-000028 ต.ค. 1985 |
|  ซามัว | 000000001985-09-06-00006 ก.ย. 1985 | 000000001986-10-20-000020 ต.ค. 1986 |
|  ตองงา | 000000001996-07-02-00002 ก.ค. 1996 | 000000002000-12-18-000018 ธ.ค. 2000 |
|  ตูวาลู | 000000001985-09-06-00006 ก.ย. 1985 | 000000001986-01-16-000016 ม.ค. 1986 |
|  นาอูรู | 000000001986-07-17-000017 ก.ค. 1986 | 000000001987-05-13-000013 พฤษภาคม 1987 |
|  นิวซีแลนด์ | 000000001985-09-06-00006 ก.ย. 1985 | 000000001986-11-13-000013 พ.ย. 1986 |
|  นีวเว | 000000001985-09-06-00006 ก.ย. 1985 | 000000001986-05-12-000012 พฤษภาคม 1986 |
|  ปาปัวนิวกินี | 000000001985-09-16-000016 ก.ย. 1985 | 000000001989-09-15-000015 ก.ย. 1989 |
|  ฟีจี | 000000001985-09-06-00006 ก.ย. 1985 | 000000001985-10-04-00004 ต.ค. 1985 |
|  วานูวาตู | 000000001995-09-16-000016 ก.ย. 1995 | 000000001996-02-09-00009 ก.พ. 1996 |
|  หมู่เกาะคุก | 000000001985-09-06-00006 ก.ย. 1985 | 000000001985-10-28-000028 ต.ค. 1985 |
|  หมู่เกาะโซโลมอน | 000000001987-05-29-000029 พฤษภาคม 1987 | 000000001989-01-27-000027 ม.ค. 1989 |
|  ออสเตรเลีย | 000000001985-09-06-00006 ก.ย. 1985 | 000000001986-12-11-000011 ธ.ค. 1986 |
| --- | --- |
ดินแดน: รัฐ
เกาะคริสต์มาส:  ออสเตรเลีย
เกาะนอร์ฟอล์ก:  ออสเตรเลีย
เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์:  ออสเตรเลีย
โตเกเลา:  นิวซีแลนด์
นิวแคลิโดเนีย:  ฝรั่งเศส
เฟรนช์พอลินีเชีย:  ฝรั่งเศส
วอลิสและฟูตูนา:  ฝรั่งเศส
หมู่เกาะคอรัลซี:  ออสเตรเลีย
หมู่เกาะโคโคส (คีลิง):  ออสเตรเลีย
หมู่เกาะพิตแคร์น:  สหราชอาณาจักร
หมู่เกาะแอชมอร์และคาร์เทียร์:  ออสเตรเลีย
แหล่งข้อมุลอื่น

Text of the treaty – FAS
Ratification status เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Map of the Zone area (poor quality) เก็บถาวร 2010-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
ทะเลหลวงแสดงด้วยสีน้ำเงิน
สนธิสัญญาจันทรา

| ความตกลงว่าด้วยกิจกรรมของรัฐบนดวงจันทร์และเทห์ฟากฟ้าอื่น |
| --- | --- |
วันลงนาม: 18 ธันวาคม ค.ศ. 1979
ที่ลงนาม: นิวยอร์ก สหรัฐ
วันมีผล: 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1984
เงื่อนไข: ให้สัตยาบัน 5 ประเทศ
ผู้ลงนาม: 11
ภาคี: 18 (ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2022)
ผู้เก็บรักษา: เลขาธิการสหประชาชาติ
ภาษา: อังกฤษ, ฝรั่งเศส, รัสเซีย, สเปน, อาหรับ และจีน
ข้อความทั้งหมด
 Moon Treaty ที่ วิกิซอร์ซ
ความตกลงว่าด้วยกิจกรรมของรัฐบนดวงจันทร์และเทห์ฟากฟ้าอื่น (อังกฤษ: Agreement Governing the Activities of States on the Moon and Other Celestial Bodies) ที่รู้จักกันในชื่อ สนธิสัญญาจันทรา (อังกฤษ: Moon Treaty) หรือ ความตกลงจันทรา (อังกฤษ: Moon Agreement) เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศ ซึ่งกำหนดให้บรรดาเทห์ฟากฟ้าและวัตถุที่โคจรรอบเทห์ฟากฟ้า เป็นพื้นที่ในเขตอำนาจของประชาคมโลก ส่งผลให้กิจกรรมทั้งปวงในพื้นที่ดังกล่าวต้องเป็นไปตามกฎหมายระหว่างประเทศ
น่าเสียดายที่ความตกลงนี้ไม่ประสบผลสำเร็จดังคาดหมายกัน เนื่องเพราะไม่ได้รับความร่วมมือจากรัฐชาติที่ดำเนินหรือจะดำเนินการสำรวจอวกาศโดยมนุษย์ด้วยตนเองแม้แต่รัฐเดียว (รัฐเหล่านี้ อาทิ สหรัฐอเมริกา สหพันธรัฐรัสเซีย หรือสาธารณรัฐประชาชนจีน) ทำให้ไม่มีความเกี่ยวข้องในกฎหมายระหว่างประเทศ ข้อมูลเมื่อ มกราคม 2022 มีประเทศที่เป็นสมาชิกสนธิสัญญา 18 ประเทศ
สาระสำคัญ

สนธิสัญญานี้ประกาศเจตนารมณ์ว่า ดวงจันทร์และบรรดาเทห์ฟากฟ้าอื่นใดจะต้องได้รับการใช้สอยเพื่อประโยชน์แห่งรัฐทั้งปวงและประชาคมโลก กับทั้งประกันความคุ้มครองดวงจันทร์และบรรดาเทห์ฟากฟ้าอื่นใดจากการตกเป็นบ่อเกิดของความขัดแย้งระหว่างประเทศ โดยสนธิสัญญานี้มีข้อกำหนดดังนี้
ห้ามใช้เทห์ฟากฟ้าเพื่อประโยชน์ทางการทหาร รวมถึงเพื่อการทดลองอาวุธหรือเพื่อเป็นฐานที่ตั้งทางการทหาร
ห้ามใช้เทห์ฟากฟ้าโดยมิได้รับความยินยอมจากรัฐอื่นหรือโดยไม่ก่อประโยชน์แก่รัฐอื่น
การใช้เทห์ฟากฟ้า รวมถึงการค้นพบและการพัฒนาอันเนื่องจากการใช้ดังกล่าว ต้องแจ้งให้เลขาธิการสหประชาชาติทราบทุกกรณี
รัฐทุกรัฐมีสิทธิเท่าเทียมกันในการดำเนินการวิจัยบนเทห์ฟากฟ้า
รัฐที่ได้มาซึ่งตัวอย่างของแร่หรือสสารอื่นจากเทห์วัตถุ ต้องพิจารณาแบ่งส่วนตัวอย่างนั้นเพื่อจัดไว้ให้รัฐอื่นหรือประชาคมทางวิทยาศาสตร์ที่สนใจสามารถเข้าถึงเพื่อใช้ในงานวิจัยได้
ห้ามการยังให้เกิดความเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมบนเทห์ฟากฟ้า และรัฐที่ดำเนินกิจกรรมบนนั้นต้องวางมาตรการเพื่อป้องกันการปนเปื้อนของสารพิษโดยอุบัติเหตุ
ห้ามรัฐใด ๆ อ้างอธิปไตยเหนือดินแดนแห่งใดก็ดีบนเทห์ฟากฟ้า
ห้ามบุคคลหรือองค์กรใดมีไว้ในครอบครองซึ่งวัตถุอันมีแหล่งกำเนิดนอกโลก เว้นแต่เป็นองค์กรระหว่างประเทศหรือระหว่างรัฐบาล
การสกัดเอาและนำพาไปซึ่งทรัพยากรจากเทห์ฟากฟ้า ให้กระทำได้โดยระบอบระหว่างประเทศ (อังกฤษ: international regime)
สมาชิก

| ประเทศ | ลงนาม | ยืนยัน | วิธีการ |
| --- | --- | --- | --- |
|  อาร์มีเนีย |  | 000000002018-01-19-000019 ม.ค. 2018 | เข้าถึง |
|  ออสเตรเลีย |  | 000000001986-07-07-00007 ก.ค. 1986 | เข้าถึง |
|  ออสเตรีย | 000000001980-05-21-000021 พฤษภาคม 1980 | 000000001984-06-11-000011 มิ.ย. 1984 | ให้สัตยาบัน |
|  เบลเยียม |  | 000000002004-06-29-000029 มิ.ย. 2004 | เข้าถึง |
|  ชิลี | 000000001980-01-03-00003 ม.ค. 1980 | 000000001981-11-12-000012 พ.ย. 1981 | ให้สัตยาบัน |
|  คาซัคสถาน |  | 000000002001-01-11-000011 ม.ค. 2001 | เข้าถึง |
|  คูเวต |  | 000000002014-04-28-000028 เม.ย. 2014 | เข้าถึง |
|  เลบานอน |  | 000000002006-04-12-000012 เม.ย. 2006 | เข้าถึง |
|  เม็กซิโก |  | 000000001991-10-11-000011 ต.ค. 1991 | เข้าถึง |
|  โมร็อกโก | 000000001980-07-25-000025 ก.ค. 1980 | 000000001993-01-21-000021 ม.ค. 1993 | ให้สัตยาบัน |
|  เนเธอร์แลนด์ | 000000001981-01-27-000027 ม.ค. 1981 | 000000001983-02-17-000017 ก.พ. 1983 | ให้สัตยาบัน |
|  ปากีสถาน |  | 000000001986-02-27-000027 ก.พ. 1986 | เข้าถึง |
|  เปรู | 000000001981-06-23-000023 มิ.ย. 1981 | 000000002005-11-23-000023 พ.ย. 2005 | ให้สัตยาบัน |
|  ฟิลิปปินส์ | 000000001980-04-23-000023 เม.ย. 1980 | 000000001981-05-26-000026 พฤษภาคม 1981 | ให้สัตยาบัน |
|  ซาอุดีอาระเบีย |  | 000000002012-07-18-000018 ก.ค. 2012 | เข้าถึง |
|  ตุรกี |  | 000000002012-02-29-000029 ก.พ. 2012 | เข้าถึง |
|  อุรุกวัย | 000000001981-06-01-00001 มิ.ย. 1981 | 000000001981-11-09-00009 พ.ย. 1981 | ให้สัตยาบัน |
|  เวเนซุเอลา |  | 000000002016-11-03-00003 พ.ย. 2016 | เข้าถึง |
ประเทศที่ลงนาม

| ประเทศ | ลงนาม |
| --- | --- |
 ฝรั่งเศส: 000000001980-01-29-000029 ม.ค. 1980
 กัวเตมาลา: 000000001980-11-20-000020 พ.ย. 1980
 อินเดีย: 000000001982-01-18-000018 ม.ค. 1982
 โรมาเนีย: 000000001980-04-17-000017 เม.ย. 1980
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ Moon Treaty
International Institute of Space Law เก็บถาวร 2016-07-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - promotes the expansion of the rule of law for the peaceful use of outer space.
สนธิสัญญาจันทรา เก็บถาวร 2009-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — "Agreement Governing The Activities Of States On the Moon And Other Celestial Bodies" (1979)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสนธิสัญญา — United Nations Office for Outer Space Affairs (UNOOSA), including versions of the treaty in several languages: Arabic, Chinese, English, French, Russian, and Spanish.
ประเทศที่เป็นสมาชิกสนธิสัญญาจันทรา
  ให้สัตยาบัน
  ลงนาม
  ไม่ให้สัตยาบัน
สนธิสัญญาแวร์ซายน้อย

สนธิสัญญแวร์ซายน้อย (อังกฤษ: Little Treaty of Versailles) หรือ สนธิสัญญาน้อยโปแลนด์ (อังกฤษ: Polish Minority Treaty) เป็นหนึ่งในสนธิสัญญาน้อยสองฝ่ายที่ลงนามระหว่างประเทศขนาดเล็กกับสันนิบาตชาติ ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สนธิสัญญาโปแลนด์ได้รับการลงนามในวันที่ 28 มิถุนายน 1919 ซึ่งถือว่าเป็นสนธิสัญญาน้อยฉบับแรกและเป็นแม่แบบในสนธิสัญญาหลายฉบับในเวลาต่อมา รวมไปถึงในมาตราที่ 87-93 ของสนธิสัญญาแวร์ซายได้เป็นการรับรองโปแลนด์ให้เป็นประเทศเอกราชในเวทีโลก
เบื้องหลัง

โปแลนด์ได้รับเอกราชอีกครั้งหนึ่ง (เป็นสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง) หลังจากการแบ่งประเทศที่กินเวลานานกว่า 123 ปี ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ประเทศฝ่ายชนะสงครามได้ตัดสินใจมอบเอกราชให้เนื่องจากปัญหาชนกลุ่มน้อยที่สำคัญในดินแดนโปแลนด์และการสู้รบในท้องถิ่นที่เกิดขึ้นจากสงคราม (ประกอบด้วย สงครามโปแลนด์-ยูเครน ในปี 1918-1919 และ สงครามโปแลนด์-โซเวียต ในปี 1919-1920) ซึ่งประเทศฝ่ายชนะสงครามมองว่า โปแลนด์สมควรที่จะเป็นประเทศที่ลงนามในสนธิสัญญาน้อย แต่ในความเป็นจริงแล้ว การกระทำดังกล่าวเป็นความต้องการที่จะรับรองเอกราชของโปแลนด์และเปิดโอกาสให้โปแลนด์ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับเยอรมนี นอกจากนั้น สนธิสัญญาดังกล่าวยังให้โปแลนด์ได้รับเงินจ่ายค่าหนี้จากรัฐรัสเซีย
สนธิสัญญา

สนธิสัญญาดังกล่าวได้รับการลงนามจากผู้แทนโปแลนด์  (Roman Dmowski และ Ignacy Daszyński) ที่แวร์ซาย เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 1919 รัฐสภาของโปแลนด์ได้อนุมัติสนธิสัญญาดังกล่าวเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 1919 และทำให้มั่นคงขึ้นในวันที่ 10 มกราคม 1920 โปแลนด์ประกาศยกเลิกสนธิสัญญาดังกล่าวในที่ประชุมสันนิบาติชาติที่เจนีวาเมื่อวันที่ 13 กันยายน 1934
เชิงอรรถ

↑  Lauterpacht, Elihu Lauterpacht, C. J. Greenwood, A.G. Oppenheimer, International Law Reports, Cambridge University
Press, 1998, ISBN 0521580706, Google Print, p.537
↑  Christian L. Wiktor, Multilateral Treaty Calendar: Répertoire Des Traités Multilatéraux, 1648-1995, Martinus Nijhoff Publisher, 1998, ISBN 9041105840, Google Print, p.188
↑  Thomas D. Grant, The Recognition of States: Law and Practice in Debate and Evolution, Praeger/Greenwood, 1999, ISBN 0275963500Google Print, p.114