stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คติชน
การแสดงพื้นบ้านในบริบท > กฎการแก้ไขอัตโนมัติของแอนเดอร์สัน

ทฤษฎีการแก้ไขตนเองในการถ่ายทอดคติชนวิทยาถูกกำหนดขึ้นครั้งแรกโดยนักคติชนวิทยา วอลเตอร์ แอนเดอร์สัน ในช่วงทศวรรษที่ 1920 ซึ่งวางตำแหน่งกลไกการตอบรับที่จะทำให้รูปแบบคติชนวิทยาใกล้เคียงกับรูปแบบดั้งเดิมมากขึ้น ทฤษฎีนี้กล่าวถึงคำถามเกี่ยวกับวิธีการที่สิ่งประดิษฐ์รักษาเอกลักษณ์ของมันไว้ข้ามผ่านกาลเวลาและภูมิศาสตร์ ด้วยผู้แสดงและผู้ชมจำนวนมาก แอนเดอร์สันให้เครดิตผู้ชมในการเซ็นเซอร์ผู้บรรยายที่เบี่ยงเบนไปจากข้อความ (ดั้งเดิม) ที่รู้จักมากเกินไป
การแสดงใด ๆ เป็นกระบวนการสื่อสารสองทาง ผู้แสดงกล่าวกับผู้ชมด้วยคำพูดและการกระทำ ในทางกลับกัน ผู้ชมตอบสนองต่อผู้แสดงอย่างแข็งขัน หากการแสดงนี้เบี่ยงเบนไปจากความคาดหวังของผู้ชมเกี่ยวกับสิ่งประดิษฐ์พื้นบ้านที่คุ้นเคยมากเกินไป พวกเขาจะตอบสนองด้วยการตอบรับเชิงลบ ผู้แสดงต้องการหลีกเลี่ยงปฏิกิริยาเชิงลบมากขึ้น จึงจะปรับการแสดงของเขาให้สอดคล้องกับความคาดหวังของผู้ชม "รางวัลทางสังคมจากผู้ชม [เป็น] ปัจจัยสำคัญในการกระตุ้นผู้บรรยาย..." เป็นวงจรการตอบรับแบบไดนามิกนี้ระหว่างผู้แสดงและผู้ชมที่ทำให้ข้อความของการแสดงมีความเสถียร
ในความเป็นจริง แบบจำลองนี้ไม่ได้เรียบง่ายนัก มีความซ้ำซ้อนหลายอย่างในกระบวนการคติชนวิทยาที่กระฉับกระเฉง ผู้แสดงเคยได้ยินเรื่องเล่าหลายครั้ง เขาเคยได้ยินจากผู้เล่าเรื่องต่าง ๆ ในหลายเวอร์ชัน ในทางกลับกัน เขาเล่าเรื่องเล่าหลายครั้งให้กับผู้ชมคนเดิมหรือผู้ชมที่แตกต่างกัน และพวกเขาคาดหวังว่าจะได้ยินเวอร์ชันที่พวกเขารู้จัก แบบจำลองที่ขยายความซ้ำซ้อนนี้ในกระบวนการเล่าเรื่องแบบไม่เชิงเส้นทำให้ยากต่อการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ในระหว่างการแสดงครั้งเดียว การตอบรับเชิงแก้ไขจากผู้ชมจะเกิดขึ้นทันที "หัวใจสำคัญของทั้งการบำรุงรักษาตนเองแบบอัตโนมัติและ 'ความรุนแรง' ของการส่งผ่านมีม... ก็เพียงพอที่จะสันนิษฐานว่าการกระทำแบบเรียกซ้ำบางอย่างรักษาความสมบูรณ์ [ของสิ่งประดิษฐ์] ในคุณสมบัติบางอย่าง ... เพียงพอที่จะทำให้เรารับรู้ว่าเป็นตัวอย่างของประเภทนั้น"
การแสดงพื้นบ้านในบริบท > บริบทของตำนานวัตถุ

สำหรับสิ่งประดิษฐ์พื้นบ้านที่เป็นวัสดุ การกลับไปใช้คำศัพท์ของอลัน ดันเดสจะมีประโยชน์มากกว่า ข้อความและบริบท ข้อความที่นี่หมายถึงสิ่งประดิษฐ์ทางกายภาพเอง รายการเดียวที่สร้างขึ้นโดยบุคคลเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะ จากนั้นบริบทจะถูกเปิดเผยโดยการสังเกตและคำถามเกี่ยวกับทั้งการผลิตและการใช้งาน ทำไมถึงสร้างขึ้น สร้างขึ้นอย่างไร ใครจะใช้ ใช้มันอย่างไร วัตถุดิบมาจากไหน ใครเป็นผู้ออกแบบ ฯลฯ คำถามเหล่านี้ถูกจำกัดด้วยทักษะของผู้สัมภาษณ์เท่านั้น
ในการศึกษาของเขาเกี่ยวกับผู้ผลิตเก้าอี้ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐเคนตักกี้ ไมเคิล โอเวน โจนส์ อธิบายถึงการผลิตเก้าอี้ภายในบริบทของชีวิตของช่างฝีมือ สำหรับ เฮนรี่ กลาสซี่ ในการศึกษาที่อยู่อาศัยพื้นบ้านในมิดเดิลเวอร์จิเนีย การตรวจสอบเกี่ยวข้องกับรูปแบบทางประวัติศาสตร์ที่เขาพบซ้ำแล้วซ้ำเล่าในที่อยู่อาศัยของภูมิภาคนี้ บ้านถูกปลูกในภูมิทัศน์เช่นเดียวกับที่ภูมิทัศน์เสร็จสมบูรณ์ด้วยบ้าน ช่างฝีมือในร้านค้าริมถนนหรือร้านค้าในเมืองใกล้เคียงต้องการผลิตและจัดแสดงผลิตภัณฑ์ที่ดึงดูดลูกค้า มี "ความกระตือรือร้นของช่างฝีมือในการผลิต 'สินค้าที่น่าพอใจ' เนื่องจากการติดต่อส่วนตัวอย่างใกล้ชิดกับลูกค้าและความคาดหวังที่จะให้บริการลูกค้าอีกครั้ง" ที่นี่บทบาทของผู้บริโภค "... เป็นแรงพื้นฐานที่รับผิดชอบต่อความต่อเนื่องและความไม่ต่อเนื่องของพฤติกรรม"
ในวัฒนธรรมทางวัตถุ บริบทกลายเป็นสภาพแวดล้อมทางวัฒนธรรมที่วัตถุถูกสร้างขึ้น (เก้าอี้) ใช้งาน (บ้าน) และขาย (สินค้า) ไม่มีช่างฝีมือคนใดเป็น "folk" ที่ไม่ระบุชื่อ พวกเขาเป็นบุคคลที่หาเลี้ยงชีพด้วยเครื่องมือและทักษะที่เรียนรู้ภายในและให้คุณค่าในบริบทของชุมชนของพวกเขา
การแสดงพื้นบ้านในบริบท > ความต่อเนื่องเชิงอนุรักษ์นิยม-พลวัตของโทลคีน

ไม่มีการแสดงใดเหมือนกัน ผู้แสดงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้การแสดงเป็นไปตามที่คาดหวัง แต่ปัจจัยหลายอย่างที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เช่น จำนวนครั้งที่แสดง ผู้ชมที่แตกต่างกัน และสภาพแวดล้อมทางสังคมและการเมืองที่เปลี่ยนแปลงไป ล้วนส่งผลให้เกิดความแตกต่างในการแสดงแต่ละครั้ง ในทำนองเดียวกัน สิ่งของที่ทำด้วยมือแต่ละชิ้นก็ไม่เหมือนกัน แม้ว่าจะสร้างขึ้นตามแบบเดียวกันก็ตาม บางครั้ง ความแตกต่างเหล่านี้เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ เป็นเพียงส่วนหนึ่งของกระบวนการสร้างสรรค์ แต่บางครั้งก็เป็นความตั้งใจของผู้สร้างสรรค์ที่ต้องการทดลองและสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ พวกเขาพยายามที่จะรักษาสมดุลระหว่างการคงไว้ซึ่งรูปแบบดั้งเดิมและการสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ
นักคติชนวิทยา บาร์เร่ โทลคีน ระบุว่าความตึงเครียดนี้เป็น "การผสมผสานระหว่างองค์ประกอบที่เปลี่ยนแปลง ('ไดนามิก') และองค์ประกอบคงที่ ('อนุรักษ์นิยม') ที่พัฒนาและเปลี่ยนแปลงผ่านการแบ่งปัน การสื่อสาร และการแสดง" เมื่อเวลาผ่านไป บริบททางวัฒนธรรมจะเปลี่ยนแปลงและเปลี่ยนแปลงรูปร่าง ผู้นำใหม่ เทคโนโลยีใหม่ ค่านิยมใหม่ ความตระหนักรู้ใหม่ เมื่อบริบทเปลี่ยนไป สิ่งประดิษฐ์ก็ต้องเปลี่ยนไปด้วย เพราะหากไม่มีการปรับเปลี่ยนเพื่อแมปสิ่งประดิษฐ์ที่มีอยู่ลงในภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมที่กำลังพัฒนา พวกมันก็จะสูญเสียความหมาย การเล่าเรื่องตลก ในฐานะรูปแบบการเล่าเรื่องทางวาจาที่กระฉับกระเฉงทำให้ความตึงเครียดนี้ปรากฏให้เห็นเมื่อ วัฏจักรเรื่องตลก ผ่านมาและผ่านไปเพื่อสะท้อนถึงประเด็นที่น่ากังวลใหม่ ๆ เมื่อสิ่งประดิษฐ์ไม่สามารถใช้ได้กับบริบทอีกต่อไป การถ่ายทอดก็จะกลายเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเริ่มต้นได้ มันสูญเสียความเกี่ยวข้องสำหรับผู้ชมร่วมสมัย หากไม่ได้รับการถ่ายทอด ก็จะไม่ใช่คติชนวิทยาอีกต่อไป และกลายเป็นของที่ระลึกทางประวัติศาสตร์แทน
การแสดงพื้นบ้านในบริบท > ในยุคอิเล็กทรอนิกส์

นักคติชนวิทยาเริ่มระบุว่าการถือกำเนิดของการสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์จะปรับเปลี่ยนและเปลี่ยนแปลงการแสดงและการถ่ายทอดสิ่งประดิษฐ์พื้นบ้านอย่างไร เป็นที่ชัดเจนว่าอินเทอร์เน็ตกำลังปรับเปลี่ยนกระบวนการคติชนวิทยา ไม่ได้ฆ่ามัน แม้ว่าจะมีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์ระหว่างคติชนวิทยาและการต่อต้านความทันสมัย ผู้คนยังคงใช้รูปแบบการแสดงออกแบบดั้งเดิมในสื่อใหม่ ๆ รวมถึงอินเทอร์เน็ต เรื่องตลกและการเล่าเรื่องตลกมีมากมายเช่นเคยทั้งในการโต้ตอบแบบเห็นหน้ากันแบบดั้งเดิมและผ่านการส่งข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์ โหมดการสื่อสารแบบใหม่ยังเปลี่ยนเรื่องราวแบบดั้งเดิมให้เป็นรูปแบบที่แตกต่างกันมากมาย  นิทาน สโนว์ไวท์ ขณะนี้มีให้บริการใน รูปแบบสื่อหลายรูปแบบ สำหรับทั้งเด็กและผู้ใหญ่ รวมถึงรายการโทรทัศน์และวิดีโอเกม
ดูเพิ่ม

นิทานพื้นบ้าน
คอสตัมบริสโม
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม
มีมเมติก
เชิงอรรถ

↑  ตำนาน คือ เรื่องเล่าที่สืบทอดกันมา ซึ่งบางครั้งคนทั่วไปถือว่าไม่ได้รับการรับรองความถูกต้อง
↑  คำว่า folkloristics ได้รับความนิยมจากอลัน ดันเดส และใช้ในชื่อสิ่งพิมพ์ของเขา Dundes 1978 คำว่า folklore studies ถูกกำหนดและใช้โดย ไซมอน บรอนเนอร์ ดู Bronner 1986, p. xi
↑  ผู้ร่วมให้ข้อมูลในฉบับนี้ ได้แก่ แคลร์ ฟาร์เรอร์ โจน เอ็น แรดเนอร์ ซูซาน แลนเซอร์ อีเลน ลอว์เลส และจีนนี่ บี โทมัส
↑  วลาดิมีร์ โพรปป์ ได้นิยามโครงสร้างที่เหมือนกันในนิทานพื้นบ้านของรัสเซียเป็นครั้งแรกในเอกสาร สัณฐานวิทยาของนิทานพื้นบ้าน ที่ตีพิมพ์เป็นภาษารัสเซียในปี ค.ศ. 1928 ดู Propp 1968
↑  เฮนรี่ กลาสซี่ นักคติชนวิทยาผู้โดดเด่นที่ศึกษาเทคโนโลยีในบริบททางวัฒนธรรม ตั้งข้อสังเกตว่า ในภาษาตุรกี คำว่า sanat หมายถึงวัตถุทั้งหมด ไม่ได้แยกความแตกต่างระหว่างศิลปะและงานฝีมือ ความแตกต่างประการหลัง กลาสซี่เน้นย้ำ ไม่ได้อยู่ที่สื่อกลาง แต่อยู่ที่ชนชั้นทางสังคม สิ่งนี้ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างศิลปะและงานฝีมือ ความแตกต่างนั้นพบได้ในการติดฉลากเท่านั้นหรือไม่
↑  อาร์ชี กรีน นักคติชนวิทยาเชี่ยวชาญด้านประเพณีของคนงานและเรื่องเล่าของกลุ่มแรงงาน
↑  การอภิปรายที่กว้างขวางมากขึ้นเกี่ยวกับเรื่องนี้สามารถพบได้ใน "The 'Text/Context' Controversy and the Emergence of Behavioral Approaches in Folklore" Gabbert 1999
↑  ดู Culture/The_art_of_dance/Folk_dance/ "การเต้นรำพื้นบ้าน". Estonica. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก[http:// www.estonica.org/en/Culture/The_art_of_dance/Folk_dance/ แหล่งเดิม]เมื่อ 2016-03-03. {{cite web}}: ตรวจสอบค่า |archive-url= (help); ตรวจสอบค่า |url= (help)
↑  แอนเดอร์สันเป็นที่รู้จักกันดีจากเอกสาร Kaiser und Abt (Folklore Fellows' Communications 42, เฮลซิงกิ 1923) เกี่ยวกับนิทานพื้นบ้านประเภท AT 922
แหล่งข้อมูลอื่น

Folklore Indonesia เก็บถาวร 2023-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ชาวบ้านชาวอินเดีย ณ ถ้ำบาตู, สลังงอร์ ประเทศมาเลเซีย
การเต้นรำพื้นบ้าน ปลอฟดิฟ บัลแกเรีย
เซอร์เซอร์ เบนโพล์คกรุ๊ป ดนตรีและเครื่องแต่งกาย กลุ่มนักแสดงแบ่งปันดนตรีพื้นเมืองของเซอร์เบียนบนถนนในกรุงเบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย
เพื่อนในฟาร์ม
โรงละครพื้นบ้านในเมืองมานซูรา ประเทศอียิปต์
การดูดซึม การเต้นรำพื้นบ้านแบบดั้งเดิม ผู้หญิงสะบัดผมไปด้านข้างในชุดแบบดั้งเดิมสีสันสดใส
เรื่องราวของ จักรพรรดิชะเชนคีร์ และ อานารกลี เป็นนิทานพื้นบ้านที่ได้รับความนิยมในดินแดนอดีตของ เอกโมกุล
ม้าและใบพัดบอกทิศทางลมงอน พิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันสมิธโซเนียน
เข็มกลัดชาวเขาแบบดั้งเดิมที่ทำด้วยมือโดยช่างทองใน โปดฮาเล่ โปแลนด์
ซานตาคลอส การมอบของขวัญให้กับเด็ก ๆ ซึ่งเป็นประเพณีพื้นบ้านทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับ คริสต์มาส ในประเทศตะวันตก
ฮัจญี ฟิรุซ เป็นตัวละครในนิทานพื้นบ้านอิหร่านที่ปรากฏตัวบนท้องถนนในช่วงต้นของ โนว์รูซ เต้นรำไปตามท้องถนนพร้อมร้องเพลงและเล่นแทมโบรีน
''เกมส์เด็ก'' โดย ปีเตอร์ เบรอคุณ (ผู้พ่อ), 1560; มีเด็กผู้ชายห้าคนกำลังเล่นเกม บ่อบอล ที่มุมขวาล่างของภาพวาด
การเต้นรำพื้นบ้านคาลาชในปากีสถาน
นักเต้นพื้นบ้านสโลวีเนีย
การนำเสนอไปป์วัลลาเชียนแบบดั้งเดิมที่ พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งวัลลาเคียน, Rožnov pod Radhoštěm, สาธารณรัฐเช็ก, 2017
''ชาวฮังการีเต้นรำ'' โดย JB Heinbucher, 1816
องค์ประกอบบางประการของวัฒนธรรมพื้นบ้านอาจเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมท้องถิ่นและเป็นส่วนนำเข้าของอัตลักษณ์ตนเอง ตัวอย่างเช่น วัฒนธรรมพื้นเมือง ได้รับความนิยมอย่างสูงใน ประเทศเอสโตเนีย และได้พัฒนามาเป็นกีฬาประจำชาติประเภทหนึ่ง XIX หลักสูตรเอสโตเนีย Dance Celebration ในปี 2015 ที่จัดขึ้นร่วมกับ ประเทศเอสโตเนียเทศกาลเพลง
ปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง

ปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง เป็นปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยผู้ประสบภัย 13 ชีวิต ที่ติดภายในถ้ำหลวง บนอุทยานถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ระหว่างวันที่ 23 มิถุนายน – 10 กรกฎาคม 2561 ประกอบด้วยสมาชิกทีมฟุตบอลเยาวชนในท้องถิ่น 12 คน และผู้ช่วยผู้ฝึกสอน 1 คน ที่เข้าไปสำรวจและหายตัวไป ทั้งหมดได้เข้าไปในถ้ำหลวงและไม่สามารถกลับออกมาได้เนื่องจาก หลังจากทั้ง 13 คนเข้าไปในถ้ำหลวงในขณะนั้นมีฝนตกหนัก และทำให้น้ำฝนไหลเอ่อเข้าท่วมถ้ำตามเส้นทางน้ำภายในถ้ำ จากทั้งดอยผาหมี จากปากทางเข้าถ้ำ รวมไปถึงรอยแยกบนเขาและสันเขาจนท่วมเอ่อบริเวณที่เป็นเหวหรือจุดต่ำสุดของถ้ำที่ทั้ง 13 คนต้องเดินทางผ่าน และน้ำได้ท่วมปิดทางออก จึงทำให้ทั้ง 13 คนออกมาไม่ได้ โดยเริ่มปฏิบัติการค้นหาโดยทันทีตั้งแต่วันที่ 23 มิถุนายน 2561 เป็นการรวมผู้เชี่ยวชาญด้านการกู้ภัย การดำน้ำ การขุดเจาะ นักภูมิศาสตร์ นักปีนเขา ตำรวจ ทหาร เอกชนจากทุกภาคส่วนทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ ซึ่งเป็นปฏิบัติการที่ได้รับความสนใจจากสังคมเป็นวงกว้าง
ปฏิบัติการนี้มีผู้เข้าร่วมในการช่วยชีวิตกว่า 10,000 คน ซึ่งรวมถึงนักดำน้ำกว่า 100 คน, นักกู้ภัยจำนวนมาก, ตัวแทนจากหน่วยงานของรัฐประมาณ 100 แห่ง, เจ้าหน้าที่ตำรวจ 900 คน และทหาร 2,000 คน รวมทั้งจำเป็นต้องใช้เฮลิคอปเตอร์ตำรวจสิบลำ, รถพยาบาลตำรวจเจ็ดคัน, ถังดำน้ำมากกว่า 700 ถัง และสูบน้ำมากกว่าหนึ่งพันล้านลิตรออกจากถ้ำ
กระทั่งเวลาประมาณ 22.33 น. ของวันที่ 2 กรกฎาคม 2561 ทางผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย ได้แถลงอย่างเป็นทางการว่า พบผู้ประสบเหตุแล้วทั้ง 13 ชีวิต อยู่บริเวณที่เรียกว่า "เนินนมสาว" ซึ่งอยู่เลยพัทยาบีชไปอีกประมาณ 300-400 เมตร ซึ่งในตอนแรกกู้ภัยคาดว่าทั้ง 13 คนจะอยู่บริเวณนั้น รวมเวลาการปฏิบัติภารกิจจนพบตัวเป็นเวลา 9 วัน 5 ชั่วโมง 41 นาที ซึ่งพบว่าทั้ง 13 ชีวิตปลอดภัย และระหว่างวันที่ 8 ถึง 10 กรกฎาคม 2561 ได้เริ่มมีการลำเลียงผู้ติดถ้ำออกมาจนครบหมดทุกคนได้สำเร็จ รวมระยะเวลาปฏิบัติภารกิจทั้งสิ้น 17 วัน 4 ชั่วโมง 29 นาที
สูญหาย

เวลา 10.00 น. เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2561 ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน และนักฟุตบอลเยาวชนทีมฟุตบอลหมูป่าอะคาเดมีแม่สาย เดินทางมาฝึกซ้อมฟุตบอลที่สนามบ้านจ้อง ตำบลโป่งผา อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย หลังจากฝึกซ้อมฟุตบอลเสร็จทั้งผู้ช่วยผู้ฝึกสอน อายุ 26 ปี 1 คน และนักฟุตบอลเยาวชนทีมฟุตบอลหมูป่าอะคาเดมีแม่สาย อายุระหว่าง 11–16 ปี 12 คนได้ชักชวนกันขี่จักรยานเดินทางไปสำรวจบริเวณถ้ำหลวง ภายในวนอุทยานถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน และขาดการติดต่อเป็นเวลานานจนผู้ปกครองแจ้งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจทราบ จึงประสานกู้ภัยและนักดำน้ำดำเนินการค้นหา และในเหตุการณ์นี้ยังมีนักฟุตบอลเยาวชนในทีมอีก 3 คน ที่ถูกชักชวนให้ไปสำรวจถ้ำด้วยกัน แต่ปฏิเสธที่จะเดินทางไปด้วยเนื่องด้วยเหตุผลส่วนตัว จึงไม่ได้ประสบเหตุกับทีม
ผู้สูญหายมีรายชื่อดังต่อไปนี้:
| ลำดับที่ | ชื่อ | ชื่อเล่น | ระดับการศึกษาในขณะนั้น | โรงเรียน | อาชีพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ด.ช.ประจักษ์ สุธรรม | โน้ต | มัธยมศึกษาปีที่ 2 | โรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์ | นักเรียน/นักกีฬา |
| 2 | ด.ช.ณัฐวุฒิ ทาคำทรง | เติ้ล | มัธยมศึกษาปีที่ 2 | โรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์ | นักเรียน/นักกีฬา |
| 3 | นายพิพัฒน์ โพธิ | นิค | มัธยมศึกษาปีที่ 3 | โรงเรียนบ้านสันทราย | นักเรียน/นักกีฬา |
| 4 | ด.ช.ภาณุมาศ แสงดี | มิกซ์ | มัธยมศึกษาปีที่ 1 | โรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์ | นักเรียน/นักกีฬา |
| 5 | ด.ช.ดวงเพชร พรหมเทพ | ดอม | มัธยมศึกษาปีที่ 1 | โรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์ | นักเรียน/นักกีฬา |
| 6 | ด.ช.ชนินท์ วิบูลย์รุ่งเรือง | ไตตั้น | ประถมศึกษาปีที่ 6 | โรงเรียนอนุบาลแม่สาย | นักเรียน/นักกีฬา |
| 7 | ด.ช.เอกรัฐ วงค์สุขจันทร์ | บิว | มัธยมศึกษาปีที่ 1 | โรงเรียนดรุณราษฎร์วิทยา | นักเรียน/นักกีฬา |
| 8 | ด.ช.สมพงศ์ ใจวงศ์ | พงศ์ | มัธยมศึกษาปีที่ 1 | โรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์ | นักเรียน/นักกีฬา |
| 9 | นายพีรภัทร สมเพียงใจ | ไนท์ | มัธยมศึกษาปีที่ 3 | โรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์ | นักเรียน/นักกีฬา |
| 10 | นายพรชัย คำหลวง | ตี๋ | มัธยมศึกษาปีที่ 4 | โรงเรียนบ้านป่ายาง | นักเรียน/นักกีฬา |
| 11 | ด.ช.มงคล บุญเปี่ยม | มาร์ค​ | มัธยมศึกษาปีที่ 1 | โรงเรียนป่าเหมือด | นักเรียน/นักกีฬา |
| 12 | ด.ช.อดุลย์ สามอ่อน | ดุล | มัธยมศึกษาปีที่ 2 | โรงเรียนเวียงพาน | นักเรียน/นักกีฬา |
| 13 | นายเอกพล จันทะวงษ์ | เอก | - | - | ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน |
การปฏิบัติการค้นหา > การค้นหาช่วงแรก

เวลา 15.00 น. ของวันที่ 23 มิถุนายน 2561 เจ้าหน้าที่วนอุทยานถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน สังเกตเห็นรถจักรยานจอดอยู่ 11 คัน จนเวลา 22.00 น. ในวันเดียวกันทีมกู้ภัยของมูลนิธิสยามรวมใจแม่สาย และศูนย์วิทยุ 191 สภ. แม่สาย ได้รับแจ้งเหตุว่ามีเด็กหายตัวเข้าไปในถ้ำหลวง จึงได้ประสานงานส่งเจ้าหน้าที่ตำรวจสายตรวจในพื้นที่ เข้าไปตรวจสอบเวลา ตี 1 ของวันที่ 24 มิถุนายน เป็นการค้นหาภายในถ้ำเป็นครั้งแรก ออกจากถ้ำเวลาตี 3 รายงานว่าพบรองเท้าแตะและข้าวของจำนวนหนึ่งวางทิ้งไว้บนพื้นถ้ำ และระดับน้ำภายในถ้ำที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ พอรุ่งเช้า 7.30 น. ของวันที่ 24 มิถุนายน เริ่มกลับไปค้นหาต่อ พบว่าระดับน้ำภายในถ้ำสูงขึ้นกว่าเดิม สภาพอากาศข้างในมีความชื้นและอากาศไม่ถ่ายเท ตอนบ่ายโมงได้พยายามสูบน้ำออก แต่ก็เลิกไปเพราะน้ำขุ่นและมีทรายไหล จนเวลา 18.00 น. เจ้าหน้าที่ประสานขอความช่วยเหลือจากหน่วยทำลายใต้น้ำจู่โจม ได้ส่งทีมประดาน้ำชุดแรกเข้าไป พบรอยนิ้วมือคนเกาะตามถ้ำ
วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน ตั้งแต่เที่ยงคืน เริ่มมีการค้นหาจากหลายหน่วยงานทั้งของทหารและตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) หน่วยเรือรักษาความสงบเรียบร้อยตามลำแม่น้ำโขง (นรข.) จนเวลา 2.30 น. หน่วยซีลซึ่งมีนาวาเอก อนันต์ สุราวรรณ เป็นหัวหน้างาน มาถึงบริเวณถ้ำหลวง เพื่อร่วมวางแผนค้นหา โดยแบ่งเป็น 4 ทีมเพื่อค้นหา จนเวลา 17.30 น. หน่วยซีล รายงานว่าพบรอยเท้าและสายผูกเปล จนเวลา 19.30 น. หน่วยซีลถอนกำลังออกจากถ้ำเนื่องจากปริมาณน้ำสูงขึ้นจนถึงระดับอันตราย
ตั้งแต่เช้าวันอังคารที่ 26 มิถุนายน เริ่มค้นหาอีกครั้ง โดยมีเครื่องสูบน้ำเข้ามา ขณะเดียวกันก็สำรวจภายนอกถ้ำ วันพุธที่ 27 มิถุนายน ฝนยังคงตกต่อเนื่อง เจ้าหน้าที่ที่ปักหลักอยู่ข้างในจึงต้องถอยมาอยู่ที่โถง 2 ยังมีการสำรวจโพรง 3 แห่ง แต่ไม่สามารถโรยตัวเข้าไปได้ จนเวลา 20.00 น. ทีมกู้ภัยจำนวน 3 คน จากองค์กร British Cave Rescue Council -BCRC มาถึงบริเวณถ้ำหลวง หลังจากนี้ยังคงสำรวจโพรงถ้ำและระบายน้ำอย่างต่อเนื่อง มีการซ้อมเคลื่อนย้ายผู้ป่วยฉุกเฉินในวันที่ 30 มิถุนายน และวันที่ 1 กรกฎาคม มีคำสั่งให้ระดมถังออกซิเจนเข้าถ้ำ
การปฏิบัติการค้นหา > ค้นพบ

| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 คลิปวิดีโอการพบตัวเด็กและผู้ช่วยผู้ฝึกสอนรวม 13 คน โดยนักดำน้ำจากประเทศอังกฤษ 2 คนที่เจอ จากเพจเฟซบุก "Thai NavySEAL"
2 กรกฎาคม 2561 เวลา 21.38 น. นักประดาน้ำชาวอังกฤษ 2 คนได้ค้นพบผู้รอดชีวิตทั้ง 13 คน เวลา 22:15 น. ณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากร ผู้ว่าฯ เชียงราย ออกแถลงข่าวอย่างเป็นทางการ พบ 13 ชีวิตทีมหมูป่าแล้ว พบ 13 ชีวิตบริเวณบนเนินนมสาว เลยจากหาดพัทยาไป 400 เมตร โดยอยู่ห่างจากปากถ้ำ 4 กม. ผู้พบคือริชาร์ด สแตนตัน และจอห์น โวลันเธน ซึ่งได้รับมอบหมายเป็นชุดปฏิบัติการแนวหน้าเพื่อวางเส้นนำทางในถ้ำสำหรับทีมซีล และทีมกู้ภัยนานาชาติคนอื่น ๆ แต่เมื่อโวลันเทนวางเส้นนำทางจนสุดปลายเชือกแล้ว จึงโผล่เหนือน้ำก็พบทั้ง 13 ชีวิตรอคอยอยู่บนเนินนมสาว
วิดีโอการพบผู้รอดชีวิต ที่ถ่ายโดยนักประดาน้ำชาวอังกฤษ ได้โพสต์ลงบนเฟซบุ๊กของหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ กองเรือยุทธการ ในวิดีโอแสดงให้เห็นว่า เด็ก ๆ ไม่รู้ว่าตัวเองติดอยู่ในถ้ำนานแล้วเท่าใด จากที่เด็กคนหนึ่งถามว่า วันนี้คือวันอะไร
3 กรกฎาคม ทีมดำน้ำ 7 คน รวมถึงแพทย์และพยาบาล เข้าร่วมกับ 13 ชีวิตภายในถ้ำ ยังมีคลิปที่ 2 ออกมา หลายคนได้ห่มฟอยล์เพื่อเพิ่มความอบอุ่น มีการปฐมพยาบาลรอยถลอก แพทย์ประเมินว่า สภาพร่างกายสมบูรณ์ โดยดูจากกิจกรรม หากเดินได้ 15 ก้าว ถือว่าปกติดี
วางแผนและเตรียมการ

ปฏิบัติการครั้งนี้ต้องเผชิญกับระดับน้ำที่สูงขึ้น แผนคือ การฝึกใช้อุปกรณ์ดำน้ำ หรือรออีกหลายเดือนจนกว่าระดับน้ำจะลดลง โดยปกติแล้ว ถ้ำจะมีน้ำท่วมในช่วงฤดูฝน คือท่วมตั้งแต่กันยายนถึงตุลาคม แต่น้ำก็ยังอาจสูงท่วมได้มากกว่านี้เพราะเพิ่งเข้าฤดูฝน และจะตกหนักสุดในเดือนสิงหาคม การให้เด็ก ๆ รอคอย 4 เดือน อาจส่งผลกระทบทางด้านจิตใจและเสี่ยงต่อการป่วยและเป็นโรค
จากการสำรวจทางน้ำไหลภายในถ้ำ จุดที่เด็ก ๆ อยู่นั้นอยู่ห่างจากปากถ้ำ 3.75 กิโลเมตร (2.33 ไมล์) และอยู่ต่ำกว่ายอดเขา 800–1,000 เมตร (2,600–3,300 ฟุต) โถงที่อยู่มีความกว้างราว 8 ม. ความสูงราว 3 ม. เส้นทางที่จะเข้าถึงมีน้ำท่วมขังหลายจุดและบางช่วงก็แคบมาก และบางช่วงกระแสน้ำไหลเชี่ยวและทัศนวิสัยเท่ากับ 0 การเดินทางเข้าไปในถ้ำใช้เวลาหลายชั่วโมงแม้จะเป็นนักประดาน้ำที่มีประสบการณ์ จากข้อมูลของหน่วยซีลรายงานว่าการเข้า-ออกถ้ำใช้เวลาถึง 11 ชม. เป็นขาเข้า 6 ชม. และขาออก 5 ชม. ทีมจึงได้ค้นหาทางออกอื่นที่อาจเป็นเส้นทางที่ง่ายกว่า การเจาะถ้ำก็ใช้เป็นการช่วยระบายน้ำออกจากถ้ำได้ และพิจารณาการเปิดช่องทางสำหรับการออกจากถ้ำด้วย อย่างไรก็ดียังไม่พบจุดเจาะถ้ำที่เหมาะสม บริเวณโถงพัทยาบีช หากขุดเจาะจากด้านบน คาดว่ามีระยะ 1.2 กิโลเมตร (0.75 ไมล์) แต่การขุดเจาะอาจเป็นไปด้วยความยากลำบาก เนื่องจากเต็มไปด้วยชั้นหินปูนและอาจใช้เวลานานหลายอาทิตย์
มีการติดตั้งระบบปั๊มน้ำออกจากถ้ำและได้ทำการเปลี่ยนทางน้ำไหล จากการวัดระดับน้ำในวันที่ 5 กรกฎาคม สามารถลดระดับน้ำได้ 1.5 เซนติเมตร (0.59 นิ้ว) ต่อชั่วโมง ส่งผลทำให้ทีมผู้ช่วยเหลือสามารถเดินเข้าไปได้ในถ้ำ 1.5 กิโลเมตร (0.93 ไมล์) อย่างไรก็ดี คาดว่าฝนจะตกหนักในวันที่ 8 กรกฎาคม อาจจะต้องหยุดดำเนินการหรือเปลี่ยนวิธี เพราะอาจทำให้น้ำท่วมไปถึงผู้ติดอยู่ภายใน
เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม นักทำลายใต้น้ำจู่โจมนอกราชการ อดีตหน่วยซีลที่รับภารกิจให้ลำเลียงขวดอากาศจากโถงสามภายในถ้ำหลวง ไปยังจุดต่าง ๆ บริเวณสามแยก ตั้งแต่เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม โดยเริ่มดำน้ำตั้งแต่เวลา 20.37 น. เมื่อเสร็จภารกิจขณะดำน้ำกลับได้หมดสติในน้ำ คู่ดำน้ำได้ทำการปฐมพยาบาล (CPR) แต่ไม่ได้สติ จึงนำกลับมายังโถงสามเพื่อปฐมพยาบาลอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่ได้สติและเสียชีวิตลงเวลาประมาณ 01.00 น เจ้าหน้าที่จึงได้นำพาร่างออกมาถึงหน้าถ้ำหลวง และส่งไปยัง โรงพยาบาลค่ายเม็งรายมหาราช ภายหลังทราบชื่อคือ จ่าเอกสมาน กุนัน โดยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงรับสั่งจัดงานศพและพระราชทานน้ำหลวงอาบศพแด่จ่าเอกสมาน กุนัน
การช่วยเหลือ > ช่วยเหลือออกจากถ้ำ

| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 คลิปวิดีโอการช่วยเหลือเด็กและผู้ช่วยผู้ฝึกสอนออกจากถ้ำ จากเพจเฟซบุก "Thai NavySEAL"
วันที่ 8 กรกฎาคม เริ่มปฏิบัติการช่วยเหลือออกจากถ้ำ เนื่องจากความพร้อมในหลาย ๆ ด้านทั้งระดับน้ำ ร่างกายของน้อง ๆ และทีมงาน เริ่มปฏิบัติการลำเลียงในเวลา 10.00 น. โดยมีทีมผู้เชี่ยวชาญดำน้ำจากต่างประเทศ 13 คนและหน่วยซีล 5 คน มีเจ้าหน้าที่ดำน้ำเข้าร่วมปฏิบัติการทั้งหมด 90 คน ในจำนวนนี้เป็นนักดำน้ำจากต่างชาติ 50 คน โดยสามารถนำคนแรกออกจากถ้ำได้เวลา 17.40 น. ซึ่งถือว่าเร็วกว่าประมาณการเดิมถึง 3 ชม. ส่วนคนที่ 2 ออกมาในอีก 10-20 นาทีต่อมา ส่วนคนที่ 3 และ 4 ออกมาเวลา 19.40 น. และ 19.50 น. ทั้งหมดถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาลสนามซึ่งตั้งขึ้นบริเวณหน้าปากถ้ำ เพื่อประเมินอาการและปฐมพยาบาลเบื้องต้น ก่อนเคลื่อนย้ายไปที่โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ ซึ่งห่างจากถ้ำหลวงไปราว 58 กม. ปฏิบัติการของวันแรก ต้องหยุดลง เนื่องจากต้องวางขวดอากาศและเชือกใหม่ เพราะขวดอากาศหมด อุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ต้องทำใหม่ โดยใช้เวลา 10 ถึง 20 ชั่วโมง ปฏิบัติการช่วยเหลือในวันถัดมา 9 กรกฎาคม สภาพแวดล้อมพร้อม เช่นเดียวกับเมื่อวาน จึงเริ่มปฏิบัติการ เวลา 11.00 น. โดยทีมนักประดาน้ำทีมเดิม แต่มีการเปลี่ยนแปลงบ้างเล็กน้อย ภารกิจในวันนี้ช่วยเหลือออกมาได้อีก 4 คน จนวันที่ 10 กรกฎาคม มีรายงานข่าวว่า สามารถช่วยนักฟุตบอลและผู้ช่วยผู้ฝึกสอน ได้ครบทั้ง 13 คน
ในการลำเลียงทั้ง 13 ชีวิตออกจากถ้ำ ภารกิจไม่สามารถดำเนินการได้เนื่องจากระดับน้ำที่ยังสูงอยู่ จนวันที่ 7-8 กรกฎาคม ระดับน้ำจึงลดลง มีภาครัฐ และเอกชน เข้ามาช่วยสูบน้ำ ให้ลดลงวันละ 1-2 เซนติเมตร แต่บริเวณโถง 3 น้ำยังคงท่วมขังอยุ่ โดยได้เตรียมขวดอากาศ 200 ขวด ไปใต้น้ำตลอดทางไปจนถึงบริเวณที่เด็ก ๆ อยู่ จากนั้นลำเลียงผู้ประสบภัย โดยให้สวมเวทสูท ขนาด 5 มิลลิเมตร และสวมเครื่องชุดหายใจแบบเต็มหน้าพิเศษที่มีท่อหน้ากากเต็มหน้าต่อกับขวดออกซิเจน เมื่อดำน้ำลงไปพร้อมขวดอากาศที่มีการปรับความกดอากาศ ทำให้ไม่ลอยขึ้นมา และง่ายต่อการเคลื่อนย้าย โดย 1 คน จะมีนักดำน้ำลำเลียงไป ผู้ประสบภัยเพียงนอนอยู่นิ่ง ๆ ใช้ทีมงานเคลื่อนย้ายกว่า 100 คน ระหว่างทางจะมีการตรวจสอบอุณหภูมิร่างกายเป็นระยะ
การช่วยเหลือ > การฟื้นฟูร่างกาย

เมื่อถึงห้องผู้ป่วย แพทย์ได้รับการประเมินระดับความรู้สึก สัญญาณชีพ และสภาพความอบอุ่นของร่างกาย มีการเจาะเลือด เอกซเรย์ปอด ตรวจวัดคลื่นหัวใจ และให้น้ำเกลือ ฉีดวัคซีนป้องกันบาดทะยัก พิษสุนัขบ้า และมีการให้วิตามินบี 1 และยาปฏิชีวนะทางเส้นเลือดดำตามแผนการรักษา ผู้ป่วยชุดแรก 4 คน มีภาวะร่างกายอุณหภูมิต่ำ นำเครื่องให้ความอบอุ่น มี 2 คนมีความผิดปกติที่ปอด สงสัยว่าปอดอักเสบ และ 1 ราย มีแผลถลอกที่ข้อเท้าขวา ผู้ป่วยชุด 2 เมื่อแรกรับ ทุกคนอุณหภูมิร่างกายต่ำ และมี 1 คนอุณหภูมิร่างกายต่ำมากและมีภาวะหัวใจเต้นช้ากว่าปกติ แพทย์ให้ยาจนมีอาการปกติ เช้ารุ่งขึ้นทุกคนสดชื่นดี ตอบโต้ได้ ไม่มีไข้ และกลุ่มที่ 3 อีก 5 คน มีอาการปอดอักเสบเล็กน้อย
จากข้อมูลของกระทรวงสาธารณสุข เด็ก ๆ มีน้ำหนักลดเฉลี่ย 2 กิโลกรัม ยังอยู่ในอาการ Refeeding syndrome ยังไม่สามารถรับประทานอาหารปกติได้ทันที แต่สามารถรับประทานอาหารอ่อน ๆ ได้อย่างเช่น โจ๊ก สำหรับอาหารปกติน่าจะรับประทานได้ใน 10 วัน
ความช่วยเหลือและกำลังใจ > ในประเทศ > รัฐบาล

พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและคณะ ออกเดินทางสู่พื้นที่ เพื่อให้กำลังใจครอบครัวผู้ประสบภัย
ความช่วยเหลือและกำลังใจ > ในประเทศ > ส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจ

กระทรวงมหาดไทย โดยนายณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากรผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย (จนถึง 29 มิถุนายน 2561),ผู้ว่าราชการจังหวัดพะเยา (ตั้งแต่ 29 มิถุนายน 2561) และผู้บัญชาการศูนย์อำนวยการร่วมค้นหาผู้สูญหาย ในวนอุทยานแห่งชาติถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน อ.แม่สาย จ.เชียงราย (ศอร.)
กองทัพบก โดยพล.อ. เฉลิมชัย สิทธิสาท ผู้บัญชาการทหารบก
กองทัพภาคที่ 3
หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ
ศูนย์การบินทหารบก
กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ ค่ายเพชรบุรีราชสิรินธร
หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารม้าที่ 3 กองกำลังผาเมือง
หน่วยพัฒนาการเคลื่อนที่ 35 สำนักงานพัฒนาภาค 3 หน่วยบัญชาการทหารพัฒนา
กองพันทหารราบที่ 4 กรมทหารราบที่ 17 ค่ายขุนจอมธรรม จังหวัดพะเยา
มณฑลทหารบกที่ 37
กรมแพทย์ทหารบก
กองทัพเรือ โดยพล.ร.อ. รังสฤษดิ์ สัตยานุกูล ผู้บัญชาการทหารเรือ
หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ กองเรือยุทธการ
หน่วยเรือรักษาความสงบเรียบร้อยตามลำแม่น้ำโขง
กรมแพทย์ทหารเรือ
กองทัพอากาศ โดยพล.อ.อ. จอม รุ่งสว่าง ผู้บัญชาการทหารอากาศ
ศูนย์การค้นหาและกู้ภัยในพื้นที่การรบ กรมปฏิบัติการพิเศษ หน่วยบัญชาการอากาศโยธิน
ศูนย์สนับสนุนทางอากาศโดยตรงที่ 3 ศูนย์ยุทธการทางอากาศ
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
กองบินตำรวจ
ตำรวจภูธรภาค 5
กองร้อยกู้ชีพ กองกำกับการ 3 กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ (ตำรวจพลร่ม)
ตำรวจภูธรจังหวัดชียงราย
สถานีตำรวจภูธรแม่สาย (เจ้าของพื้นที่รับผิดชอบ)
กองกำลังรักษาความสงบเรียบร้อย จังหวัดเชียงราย
โรงพยาบาลค่ายเม็งรายมหาราช
โรงพยาบาลพญาเม็งราย
สำนักงานสาธารณสุขอำเภอแม่สาย
โรงพยาบาลศูนย์เชียงราย
โรงพยาบาลแม่จัน
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 15 (เชียงราย)
สำนักงานจัดการทรัพยากรป่าไม้ที่ 2
ศูนย์ป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย เขต 15 เชียงราย
องค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย
เทศบาลนครเชียงราย
คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
กสท โทรคมนาคม
ทีโอที
สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ - จัดทำแผนที่ 3 มิติ จากการนำข้อมูลของภาพถ่ายดาวเทียมรายละเอียดสูง
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย - ส่งทีมนักประดาน้ำ,ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบสูบน้ำ,ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบไฟฟ้าพร้อมทั้งอุปกรณ์ อาทิ หลอด SmartLED,เครื่องปั่นกระแสไฟฟ้า,สาย Power main Cable ชนิดพิเศษสามารถรองรับกระแสไฟฟ้าในปริมาณมากได้รวมทั้งมีความทนทานสูงสามารถกันน้ำได้ดี
การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค - ส่งทีมงานพร้อมทั้งอุปกรณ์จ่ายกระแสไฟฟ้าเข้าไปในพื้นที่ในการค้นหา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ - ส่งหุ่นยนต์ดำน้ำ Remotely operated underwater vehicle (ROV) และโดรนช่วยเหลือ
ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม - ส่งโดรนที่มีความละเอียดสูง ในการสืบหาจุดที่เยาวชนทีมหมูป่า อะคาเดมี
กรุงเทพมหานคร - จัดการระบบสูบน้ำออกจากภายในถ้ำหลวง
กรมทรัพยากรน้ำบาดาล
กรมทรัพยากรธรณี
มูลนิธิชัยพัฒนา
การบินไทย - สนับสนุนการเดินทางกลับของทีมดำน้ำจากอังกฤษและทีมปีนเขาเก็บรังนกนางแอ่น เกาะลิบง อ.กันตัง จ.ตรัง
กรมชลประทาน - สนับสนุนเจ้าหน้าที่และเครื่องมืออุปกรณ์ โดยเฉพาะเครื่องสูบน้ำและเครื่องมือด้านสำรวจและธรณีวิทยา