stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีรถไฟน้ำตก
ตารางเดินรถสถานีรถไฟน้ำตก > เที่ยวไป

มีจำนวน 5 ขบวน หยุดสถานี 5 ขบวน
| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | น้ำตก | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ท485 | ชุมทางหนองปลาดุก | 06.08 | ปลายทาง | น้ำตก | 08.20 |  |
|  | น909 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 06.30 | 11.25 | น้ำตกไทรไยคน้อย | 11.30 | เฉพาะวันหยุดราชการ |
|  | ธ257 | ธนบุรี | 07.45 | ปลายทาง | น้ำตก | 12.35 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ตารางเดินรถสถานีรถไฟน้ำตก > เที่ยวกลับ

มีจำนวน 4 ขบวน หยุดสถานี 4 ขบวน
| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | น้ำตก | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ธ260 | น้ำตก | 05.20 | ต้นทาง | ธนบุรี | 09.50 |  |
|  | ธ258 | น้ำตก | 12.55 | ต้นทาง | ธนบุรี | 17.40 |  |
|  | น910 | น้ำตกไทรไยคน้อย | 14.25 | 14.20 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 19.25 | เฉพาะวันหยุดราชการ |
|  | ท486 | น้ำตก | 15.30 | ต้นทาง | ชุมทางหนองปลาดุก | 17.33 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ณิรัฐกานต์ ศรีลาภ

| ณิรัฐกานต์ ศรีลาภป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยโสธร
ดำรงตำแหน่ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 – 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 (48 ปี) จังหวัดยโสธร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2549–2561)   รวมพลัง (2561–ปัจจุบัน)
บุพการี: รัชชัย ศรีลาภ (บิดา) ทองใบ ศรีลาภ (มารดา)
ชื่อเล่น: บ็อบบี้

ณิรัฐกานต์ ศรีลาภ (เกิด 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยโสธร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นหนึ่งในห้า ส.ส.ประชาธิปัตย์ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550
ประวัติ

ณิรัฐกานต์ ศรีลาภ เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 เป็นบุตรสาวของนายรัชชัย ศรีลาภ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยโสธร พรรคประชาธิปัตย์ กับนางทองใบ ศรีลาภ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการจัดการ จากมหาวิทยาลัยเกริก
การทำงานการเมือง

ณิรัฐกานต์ ศรีลาภ เริ่มทำงานการเมืองโดยการเป็นนักการเมืองท้องถิ่น เป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร (สจ.) ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 จึงได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดยโสธร เขตเลือกตั้งที่ 1 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นหนึ่งในห้า ส.ส.ของพรรประชาธิปัตย์ที่ชนะการเลือกตั้งในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (อภิวัฒน์ เงินหมื่น วุฒิพงษ์ นามบุตร ศุภชัย ศรีหล้า อิสสระ สมชัย และณิรัฐกานต์ ศรีลาภ)
ในปี 2554 เธอลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือก หลังจากนั้นเธอปรากฏตัวในการร่วมกิจกรรมของพรรครวมพลังประชาชาติไทย แต่ก็ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 และ 2566
เธอเป็นนักการเมืองที่มีความใกล้ชิดกับวิฑูรย์ นามบุตร แกนนำพรรคประชาธิปัตย์
การทำงานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ณิรัฐกานต์ ศรีลาภ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดยโสธร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
ศุภชัย ศรีหล้า

| ศุภชัย ศรีหล้าม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
ดำรงตำแหน่ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2556
ก่อนหน้า: สมบัติ รัตโน
ถัดไป: วุฒิพงษ์ นามบุตร
รองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
ดำรงตำแหน่ง 6 สิงหาคม พ.ศ. 2554 – 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 (59 ปี) อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ความหวังใหม่ (2544–254?)   ประชาธิปัตย์ (2548–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: กปปส.

ศุภชัย ศรีหล้า ม.ว.ม. ป.ช. (เกิด 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) อดีตรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
ประวัติ

ศุภชัย เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 เป็นบุตรนายเฉลิมชัย นางสันติ์ ศรีหล้า สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช ระดับปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต (ประชากรศึกษา) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2531 ระดับปริญญาโทและปริญญาเอก ด้านประชากรศึกษา จากมหาวิทยาลัยมหิดล ในปี พ.ศ. 2534 และพ.ศ. 2542
การทำงาน

ศุภชัย เริ่มเข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุบลราชธานี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคความหวังใหม่ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งเป็นหนึ่งในห้า สส.ภาคอีสาน ของพรรคประชาธิปัตย์ และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครในเขตเลือกตั้งที่ 2 จังหวัดอุบลราชธานี และได้รับเลือกตั้งเป็น สส.หนึ่งในสี่คนของพรรคประชาธิปัตย์ ที่ชนะการเลือกตั้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการพัฒนาการเมือง การสื่อสารมวลชน และการมีส่วนร่วมของประชาชนในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ในการประชุมวิสามัญพรรคประชาธิปัตย์ เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ที่ประชุมได้มีมติเลือก ศุภชัย เป็นรองเลขาธิการพรรค พร้อมกับ นิพนธ์ บุญญามณี และนราพัฒน์ แก้วทอง ต่อมาได้ลาออกจากตำแหน่งรองเลขาธิการพรรค เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เพื่อเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่ม กปปส.
ในปี 2562 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 50 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ในปี 2566 กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้ง สส.แบบแบ่งเขตอีกครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ศุภชัย ศรีหล้า ที่เฟซบุ๊ก (ดร.ศุภชัย ศรีหล้า เพจที่1)
ศุภชัย ศรีหล้า ที่เฟซบุ๊ก (ดร.ศุภชัย ศรีหล้า เพจที่2)
เว็บไซต์สภาผู้แทนราษฎร
หนังสือเปิดกระติ๊บข้าว ดร. ศุภชัย ศรีหล้า เก็บถาวร 2020-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ การปฏิวัติสยาม
การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 หรือบ้างก็เรียก การอภิวัฒน์สยาม เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของประวัติศาสตร์ไทยในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ซึ่งมีผลทำให้ราชอาณาจักรสยามเปลี่ยนรูปแบบประเทศจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ไปเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ และเปลี่ยนรูปแบบการปกครองไปเป็นระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา เกิดขึ้นจากคณะนายทหารและพลเรือนที่ประกอบกัน เรียกตนเองว่า "คณะราษฎร" โดยเป็นผลพวงจากการเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์โลก ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและการเมืองภายในประเทศ การปฏิวัติดังกล่าวทำให้ประเทศสยามมีรัฐธรรมนูญฉบับแรก
ปฏิกิริยาในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

แม้ก่อนหน้าที่โทรเลขของเหล่าทหารเสือจะมาถึงพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว​ พระองค์ก็ทรงทราบล่วงหน้าแล้วว่ามีเหตุการณ์บางอย่างกำลังเกิดขึ้นในกรุงเทพมหานคร พระองค์กำลังทรงกีฬากอล์ฟอยู่ที่พระราชวังฤดูร้อนพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี เสนาบดีที่เป็นเจ้านายสองพระองค์ และข้าราชบริพารจำนวนหนึ่ง เมื่อข้อความด่วนมาถึง (ซึ่งพระองค์กำลังทรงเล่นอยู่ที่หลุมที่แปด) ภายหลัง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธินทรงมาถึงเพื่อกราบรายงานสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในพระนคร
พระองค์กับเจ้านายอีกสองพระองค์ทรงปรึกษากันถึงทางเลือกหลายทาง ซึ่งรวมไปถึงการเสด็จลี้ภัยไปยังต่างประเทศ การจัดรัฐประหารซ้อนหรือการยอมจำนนเต็มตัว อย่างไรก็ตาม เมื่อโทรเลขแท้จริงจากคณะราษฎรมาถึงแล้ว พระองค์ก็ทรงตัดสินพระทัยแล้วเช่นกัน พระองค์ได้ทรงตอบอย่างรวดเร็วว่าพระองค์เต็มพระทัยที่จะอยู่ในราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญดังที่พระองค์ทรงสนับสนุนที่จะให้ประชาชนมีรัฐธรรมนูญมาโดยตลอด พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเขียนถึงการตัดสินพระทัยของพระองค์ที่ปฏิเสธจะต่อสู้ในภายหลังว่า "... ข้าพเจ้าไม่สามารถนั่งอยู่บนบัลลังก์ที่เปื้อนเลือดได้" จุดหนึ่งที่พระองค์ทรงไม่ยอมรับคือเมื่อคณะราษฎรส่งเรือปืนมาเพื่อนำตัวพระองค์ไปยังกรุงเทพมหานคร พระองค์ทรงปฏิเสธและเสด็จกลับไปยังพระนครโดยรถไฟหลวง อันแสดงให้เห็นว่าพระองค์มิได้ตกเป็นเชลยของคณะราษฎร
ขณะเดียวกัน ผู้ก่อการได้บีบบังคับให้เจ้านายลงพระนามในเอกสารประกาศพันธกรณีเพื่อให้เกิดสันติภาพและหลีกเลี่ยงการหลั่งเลือดใด ๆ ในกรุงเทพมหานคร เช่นเดียวกับรัฐประหารอีกหลายครั้งที่จะเกิดขึ้นในเวลาต่อมา ที่ประชาชนแทบจะไม่มีท่าทีตอบสนองต่อรัฐประหารครั้งนี้เลย และชีวิตประจำวันของประชาชนได้กลับคืนสู่สภาพปกติก่อนที่จะจบวันที่ 24 มิถุนายนเสียอีก ส่วนที่เหลือของประเทศก็ไม่ได้รับผลกระทบเช่นเดียวกัน ทำให้หนังสือพิมพ์เดอะไทมส์ในลอนดอนรายงานว่าการปฏิวัติดังกล่าวเป็นเพียง "การปรับปรุงใหม่เล็กน้อย" เท่านั้น
มรดก

แม้ว่าปรีดีจะมีอุดมการณ์อันสูงส่งและได้รับการศึกษาแบบตะวันตกมา แต่รูปแบบประชาธิปไตยของเขาได้เผชิญกับสถานการณ์ลำบากแบบเดียวกับที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเผชิญ ซึ่งเป็นปัญหาที่อธิบายได้ง่าย ๆ ว่า สยาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งประชากรในชนบท ยังไม่พร้อมสำหรับประชาธิปไตย ในไม่กี่วัน คณะราษฎรได้เปลี่ยนสยามไปเป็นรัฐพรรคการเมืองเดียว โดยมีสถาบันที่ชื่อฟังเหมือนคอมมิวนิสต์ อย่างเช่น "สภาประชาชน" และตำแหน่ง "ประธานคณะกรรมการราษฎร" อย่างไรก็ตาม คณะราษฎรแสดงออกซึ่งความเป็นสองพรรคเมื่อพวกเขาเสนอให้แต่งตั้งทนายความและองคมนตรี พระยามโนปกรณ์นิติธาดา เป็นประธานคณะกรรมการราษฎรคนแรก หรือนายกรัฐมนตรีคนแรกของสยาม ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าจะออกนอกปฏิบัตินิยมและความเฉลียวฉลาดมากกว่าเจตนาอันมีเกียรติที่แท้จริง ทว่า ความขัดแย้งภายในระหว่างรัฐบาลกับการกระทำของนายกรัฐมนตรีอนุรักษนิยมได้นำไปสู่รัฐประหารอีกครั้งในอีกหนึ่งปีต่อมา คือ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2476 นำไปสู่การแต่งตั้งพระยาพหลพลพยุหเสนาเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่สองของสยาม
การปฏิวัติดังกล่าวมีผลกระทบใหญ่หลวงต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ไทย เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงถูกจำกัดพระราชอำนาจและเอกสิทธิ์ที่มีมาแต่โบราณ แม้จะทรงได้รับถ้อยคำที่อบอุ่นและเป็นมิตร แต่พระองค์ก็ยังทรงอยู่ในความหวาดกลัวและทรงวิตกว่าการเผชิญหน้าระหว่างพระองค์กับคณะราษฎรในภายภาคหน้าจะทำให้พระองค์และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีจะทรงได้รับอันตราย เมื่อปลายปี พ.ศ. 2475 พระองค์ทรงมีลายพระหัตถเลขาถึงพระนัดดา พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ เกี่ยวกับการตัดสินพระทัยเสด็จกลับกรุงเทพมหานครว่า "... เราทั้งหมดต่างก็ค่อนข้างรู้ดีว่าเราอาจกำลังจะตาย" บทบาทที่ไม่มั่นคงของพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญและความไม่พอใจต่อการยึดอำนาจของพระยาพหลพลพยุหเสนาลงเอยด้วยรัฐประหารซ้อน ที่เรียกว่า กบฏบวรเดช ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มนิยมเจ้าในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2476 นำโดย พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช และเจ้านายอีกหลายพระองค์ที่สูญเสียอิทธิพลและตำแหน่งไปยังถาวรเนื่องจากการปฏิวัติและคณะราษฎรกบฏดังกล่าวล้มเหลว และแม้จะไม่มีหลักฐานว่าพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเข้าแทรกแซง แต่การวางพระองค์เป็นกลางและการตัดสินพระทัยที่ไม่เด็ดขาดระหว่างความขัดแย้งช่วงสั้น ๆ นี้ทำให้พระองค์สูญเสียความเชื่อมั่นและบารมี ทำให้สามปีหลังการปฏิวัติ พระองค์ทรงสละราชสมบัติและเสด็จออกนอกประเทศโดยไม่เสด็จกลับมาอีกเลย
มรดก > หมุดคณะราษฎร

ดูเพิ่ม: หมุดคณะราษฎร
เพื่อเป็นที่ระลึกถึงจุดที่นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา หัวหน้าคณะราษฎร ประกาศเปลี่ยนระบบการปกครองจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นระบอบประชาธิปไตย และอ่าน "ประกาศคณะราษฎร" ฉบับแรก เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2475 ได้มีการนำหมุดกลมสีทองเหลือง ฝังลงบนพื้น กลางถนน ระหว่างฐานของพระบรมรูปทรงม้าและประตูทางเข้า (อดีตเป็น) กองบัญชาการทหารสูงสุด หมุดทองเหลืองนี้จารึกว่า "24 มิถุนายน 2475 เวลาย่ำรุ่ง ณ ที่นี้ คณะราษฎรได้ก่อกำเนิดรัฐธรรมนูญเพื่อความเจริญของชาติ"
จนกระทั่งเมื่อช่วงวันที่ 1-8 เมษายน 2560 ได้หายสาบสูญไปอย่างลึกลับ จนถึงปัจจุบันยังไม่ทราบว่าหายไปอยู่ที่ใดหรือถูกทำลายไปแล้วหรือไม่ เมื่อวันที่ 14 เมษายน 2560 มีรายงานว่าหมุดคณะราษฎรถูกรื้อถอนไปจากตำแหน่างที่ตั้ง และถูกแทนที่ด้วย "หมุดหน้าใส" ที่สลักข้อความว่า 'ขอให้ประเทศสยามจงเจริญ ยั่งยืนตลอดไป ประชาชนสุขสันต์ หน้าใส เพื่อเป็นพลังของแผ่นดิน ความนับถือรักใคร่ในพระรัตรตรัยก็ดี ในรัฐของตนก็ดีในวงศ์ตระกูลของตนก็ดี มีจิตซื่อตรงในพระราชาของตนก็ดี ย่อมเป็นเครื่องคำให้รัฐของตนเจริญยิ่ง' ข้อความดังกล่าวตรงกับคาถาภาษิตในพระราชลัญจกรประจำเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ ซึ่งรัชกาลที่ 5 ได้จัดทำเพื่อเฉลิมพระเกียรติยศในรัชกาลที่ 1
คลังภาพ

หนังสือพิมพ์สยามราษฎร์รายงานเหตุการณ์
ทรัพยศาสตร์ หนังสือเล่มแรกของสยามเกี่ยวกับ เศรษฐกิจการเมือง
เค้าโครงการเศรษฐกิจ พ.ศ. 2475 สมุดปกเหลืองและสมุดปกขาว ปฏิรูปเศรษฐกิจการเมือง
หนังสือพิมพ์กรรมกร ผู้ก่อตั้งโดย ถวัติ ฤทธิเดช ปฏิรูปชนชั้นแรงงาน
บรรณานุกรม

สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. การเมืองการปกครองไทย: พ.ศ. 1762 - 2500. สำนักพิมพ์เสมาธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 4. พ.ศ. 2549.
Baker, Christopher; Phongpaichit, Pasuk (2005). A History of Thailand. United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 0521816157.
Banomyong, Pridi (2000). A History of Thailand. แปลโดย Baker, Christopher; Phongpaichit, Pasuk. Thailand: Silkworm books. ISBN 974-7551-35-7.
Chakrabongse, HRH Chula, Prince of Thailand (1957). Twain Have Met: An Eastern Prince Came West. United Kingdom: G.T. Foulis & Co. Ltd.
Kesboonchoo-Mead, Kullada (2004). The Rise and Decline of Thai Absolutism. United Kingdom: Routledge Curzon. ISBN 0-415-29725-7.
Stowe, Judith (1991). Siam Becomes Thailand: A Story of Intrigue. United Kingdom: C. Hurst & Co. Publishers. ISBN 0-8248-1394-4.
แหล่งข้อมูลอื่น

บันทึกพระประวัติพระจริยวัตรส่วนพระองค์ของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เก็บถาวร 2008-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เหตุการณ์หลังการปฏิวัติ เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นาทีปฏิวัติ ๒๔๗๕: "ย่ำรุ่ง" คือกี่โมง, พระยาพหลฯ ยืนอ่านประกาศตรงไหน, อ่านอะไร? (1)
นาทีปฏิวัติ ๒๔๗๕: "ย่ำรุ่ง" คือกี่โมง, พระยาพหลฯ ยืนอ่านประกาศตรงไหน, อ่านอะไร? (2)
ถนนซอเมอราร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ที่ประชุมครั้งแรกของผู้ก่อตั้งคณะราษฎร โดยได้รับอิทธิพลมาจากการปฏิวัติฝรั่งเศส
(จากซ้ายไปขวา) พระยาทรงสุรเดช พระประศาสน์พิทยายุทธ พระยาพหลพลพยุหเสนา และ พระยาฤทธิอัคเนย์ 4 หัวหน้านักปฏิวัติ
ขบวนยานยนต์หุ้มเกราะที่พระลานพระราชวังดุสิต
กองกำลังทหารบนถนนระหว่างการปฏิวัติ
ภาพเหตุการณ์พระยาพหลพลพยุหเสนาอ่านประกาศเปลี่ยนแปลงการปกครอง บริเวณลานพระบรมรูปทรงม้า
กองกำลังทหาร ในขณะรอรับคำสั่งการปฏิวัติ วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวผู้มอบอำนาจอยู่ภายใต้กฎหมายรัฐธรรมนูญ
ทหารและพลเรือนชุมนุมหน้าพระที่นั่งอนันตสมาคม วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475
พระราชทานรัฐธรรมนูญฉบับแรก 'ถาวร' ของสยาม เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม
พลเรือนชูป้ายได้เสมอภาคเพราะรัฐธรรมนูญ
หมุดคณะราษฎร อันมีข้อความว่า "ณ ที่นี้ ๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕ เวลาย่ำรุ่ง คณะราษฎรได้ก่อกำเนิดรัฐธรรมนูญเพื่อความเจริญของชาติ"
ฟร็องซัว ราวายัก

| ฟร็องซัว ราวายัก   François Ravaillac |
| --- | --- |
ฟร็องซัว ราวายัก ชูมีดที่ใช้ปลงพระชนม์ – ภาพสลักในคริสต์ศตวรรษที่ 17
เกิด: ค.ศ. 1578 อ็องกูแล็ม ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1610 ปารีส ฝรั่งเศส

ข้อหา: ปลงพระชนม์พระเจ้าแผ่นดิน
บทลงโทษ: ประหารโดยใช้ม้าแยกร่าง
 
ฟร็องซัว ราวายัก (ฝรั่งเศส: François Ravaillac; ค.ศ. 1578 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1610) เป็นชาวฝรั่งเศสซึ่งเป็นนักการ (factotum) อยู่ที่ราชสำนักเมืองอ็องกูแล็ม (Angoulême) และเป็นครู (tutor) ในบางโอกาส เขาถือนิกายโรมันคาทอลิกอย่างสุดโต่ง และปลงพระชนม์พระเจ้าอ็องรีที่ 4 (Henry IV) พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1610 เพราะเชื่อว่า พระองค์จะก่อสงครามต่อต้านพระสันตะปาปา เขาจึงถูกประหารชีวิตโดยใช้ม้าแยกร่าง
ต้นชีวิต

ราวายักเกิดที่เมืองอ็องกูแล็ม ในตระกูลบัณฑิต
ปู่ของเขา ซึ่งชื่อ ฟร็องซัว ราวายัก เช่นกัน เป็นยกกระบัตร (prosecutor) ประจำเมืองอ็องกูแล็ม ส่วนลุงทั้งสองของเขาเป็นนักบวช (canon) ประจำมหาวิหารอ็องกูแล็ม
แต่ฌ็อง ราวายัก (Jean Ravaillac) บิดาของเขา เป็นอันธพาล สร้างความปั่นป่วนในสังคมอยู่เป็นนิตย์ ผิดกับฟร็องซัว ดูเบริยล์ (Françoise Dubreuil) มารดาซึ่งเป็นชีในนิกายโรมันคาทอลิก และมีชื่อเสียงดี
ราวายักเริ่มทำงานเป็นคนใช้ (servant) แล้วภายหลังจึงเป็นครู ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง
เขาคลั่งไคล้ศาสนายิ่งนัก เขาเข้าเป็นสมาชิกคณะสงฆ์เฟยย็อง (Feuillant) แต่พอถูกราชการคุมประพฤติ ก็ถูกขับออกจากคณะสงฆ์ ต่อมาใน ค.ศ. 1606 เขาขอเข้าเป็นสมาชิกคณะเยซูอิต (Society of Jesus) อีก แต่ถูกบอกปัด
ปลงพระชนม์

ใน ค.ศ. 1609 ราวายักอ้างว่า เขาเห็นนิมิตซึ่งสั่งให้เขาโน้มน้าวพระทัยพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ให้แปลงชาวอูว์เกอโน (Huguenot) แห่งนิกายโปรเตสแตนต์ เป็นสมาชิกนิกายคาทอลิก เขาจึงเดินทางไปยังกรุงปารีสถึงสามครั้งในช่วงเพนเทคอสต์ ค.ศ. 1609 ถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1610 เพื่อขอเข้าเฝ้าพระเจ้าอ็องรีและกราบทูลเรื่องเทวโองการ แต่ไม่เคยได้เฝ้าสักครั้ง ระหว่างนั้น เขาพำนักอยู่กับชาร์ล็อต ดู ตีแย  (Charlotte du Tillet) อนุภริยาของขุนนางฌ็อง ลุย เดอ โนกาแร เดอ ลา วาแย็ต (Jean Louis de Nogaret de La Valette)
เหตุที่ไม่ได้เข้าเฝ้า เขาจึงทึกทักว่า พระเจ้าอ็องรีหมายพระทัยจะบุกเนเธอร์แลนด์เพื่อเตรียมทำสงครามกับองค์พระสันตะปาปา เขาเห็นว่า จะต้องหยุดยั้งการนี้ได้ จึงตกลงใจจะปลงพระชนม์พระเจ้าอ็องรีเสีย
วันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1610 ราวายักไปซุ่มรอเสด็จอยู่ที่ถนนแฟร์รอนเนอรี (Rue de la Ferronnerie) ในกรุงปารีส ครั้นรถพระที่นั่งมาถึงและติดอยู่ในถนนนั้น ราวายักก็อาศัยโอกาสนี้พุ่งเข้าไปยังขบวนเสด็จ ปีนขึ้นไปบนราชรถ แล้วเอามีดจ้วงแทงพระเจ้าอ็องรีจนดับสูญพระชนม์ ปีแยร์ เดอ แลสตวล (Pierre de l'Estoile) นักพงศาวดาร บันทึกไว้ว่า
รถพระที่นั่งเข้ามาทางแซ็งออนอเร (St Honoré) เพื่อไปยังถนนแฟร์รอนเนอรี แต่ด้านหนึ่งติดเกวียนขนสุรา อีกด้านหนึ่งติดเกวียนขนฟาง... ราวายักปีนขึ้นเพลารถพระที่นั่งดังกล่าว แล้วเอามีดซึ่งคมกริบทั้งสองด้านแทงพระองค์ระหว่างพระผาสุกะ [ซี่โครง] ซี่ที่สองและสาม
ราวายักถูกจับกุมทันที เจ้าหน้าที่เอาตัวเขาไปไว้ยังโรงแรมเร (Hotel de Retz) เพื่อกันฝูงชนรุมประชาทัณฑ์ ต่อมา จึงเอาเขาไปขัง ณ คุกหลวงกงซีแยร์เฌอรี (Conciergerie)
ไต่สวนและประหาร

ราวายักถูกสอบสวนด้วยวิธีจารีตนครบาลโดยทรมานให้บอกผู้สมรู้ แต่เขายืนกรานว่า ทำโดยลำพัง กระนั้น ความที่เขาล่วงรู้เส้นทางเสด็จ และคาดการณ์ได้ว่า จราจรจะติดขัดจนเป็นโอกาสให้เขาทำร้ายพระมหากษัตริย์ได้นั้น ทำให้เล่าลือกันไปต่าง ๆ นานา
วันเกิดเหตุนั้น พระเจ้าอ็องรีที่ 4 เสด็จไปเยี่ยมดุ๊กแห่งซุลลี (Duke of Sully) ผู้นอนป่วยอยู่ ณ คลังแสงในกรุงปารีส ทั้งนี้ เพื่อทรงหารือเรื่องเตรียมกำลังทหารเข้าแทรกแซงกรณีพิพาทการสืบตำแหน่งฌูลิช-แกล็ฟ-แบร์ฌ (Jülich-Cleves-Berg) หลังจากดุ๊กจอห์น วิลเลียม (Duke John William) ถึงแก่กรรม แต่การที่จะทรงเข้าแทรงแซงแทนกลุ่มผู้ถือลัทธิคาลวินย่อมจะทำให้ทรงบาดหมางกับราชวงศ์ฮับส์บูร์กที่ถือนิกายคาทอลิก ราวายักเหมือนจะคาดหมายถึงการแทรกแซงนี้ได้ จึงมองว่า พระเจ้าอ็องรีเตรียมเป็นศัตรูกับพระสันตะปาปา ประมุขนิกายคาทอลิก เพราะมีพระประสงค์จะย้ายศูนย์กลางคริสต์ศาสนาจากกรุงโรมมายังปารีส
เมื่อเริ่มการสอบสวนนั้น ราวายักให้การว่า "ข้ารู้ดีว่า พระองค์สิ้นแล้ว ข้าเห็นพระโลหิตติดเต็มมีดข้า ทั้งไหลบ่าอยู่ ณ จุดที่ข้าแทง แต่ข้าไม่เสียใจอะไรที่สิ้นพระเจ้าแผ่นดิน เพราะข้ามาเพื่อการนี้ซึ่งข้าได้ลุล่วงแล้ว"
วันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1610 เขาถูกนำตัวไปยังจตุรัสปลาซเดอแกร็ฟ (Place de Grève) ในกรุงปารีส และถูกทรมานเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนถูกประหารชีวิตโดยใช้ม้าสี่ตัวแยกร่าง อันเป็นวิธีประหารผู้ปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ อะลิสแตร์ ฮอร์เน (Alistair Horne) นักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษ พรรณนาเหตุการณ์นั้นว่า
ก่อนจะถูกฉุดลากแยกร่าง... เขาถูกลวกด้วยกำมะถันที่กำลังลุกไหม้ ตะกั่วหลอมเหลว กับทั้งน้ำมันและยางสนที่กำลังเดือด จากนั้นจึงถูกคีมบิดฉีกเนื้อตัว
ครั้นราวายักถูกประหารแล้ว บิดามารดาของเขาถูกเนรเทศ ครอบครัวของเขาถูกห้ามใช้ชื่อ "ราวายัก" อีก
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1611 ฌักเกอลีน แดสโกม็อง (Jacqueline d'Escoman) เพื่อนของราวายัก ไปแจ้งความว่า ดุ๊กแห่งเดแปร์น็อง (Duc d'Épernon) เป็นอีกคนหนึ่งที่รู้เห็นเรื่องปลงพระชนม์พระเจ้าอ็องรี แต่นางถูกจำคุกชั่วชีวิต
ฟีลิป แอร์ล็องแฌร์ (Philippe Erlanger) เขียนข้อสันนิษฐานของตนไว้ในหนังสือ เลทร็องมอร์เดออ็องรีกัทร์ (L'Étrange Mort de Henri IV; "ปริศนามรณะอ็องรีที่ 4") เมื่อ ค.ศ. 1957 ว่า ชาร์ล็อต ดู ตีแย อนุภริยาของขุนนางฌ็อง ลุย เดอ โนกาแร เดอ ลา วาแย็ต กับอ็องรีแย็ต ด็องทร็อก (Henriette d'Entragues) อนุภริยาของพระเจ้าอ็องรีที่ 4 เป็นตัวตั้งตัวตีลอบปลงพระชนม์
ดูเพิ่ม

ฌ็อง ชาเตล (Jean Châtel) ผู้พยายามปลงพระชนม์พระเจ้าอ็องรีที่ 4 ใน ค.ศ. 1595
รอแบร์-ฟร็องซัว ดาเมียง (Robert-François Damiens) ผู้พยายามปลงพระชนม์พระเจ้าหลุยที่ 15
บรรณานุกรม

Garrisson, Janine (1993) Ravaillac, le fou de Dieu, Paris: Payot (a novelized psychological study of Ravaillac)
Horne, Alastair (2004) La Belle France: a Short History. New York: Vintage Books, a division of Random House, Inc. ISBN 1-4000-3487-6
Mousnier, Roland (1973) The Assassination of Henry IV: The tyrannicide problem and the consolidation of the French absolute monarchy in the early seventeenth century, New York: Scribner ISBN 0-684-13357-1
แหล่งข้อมูลอื่น

Henri IV - An unfinished reign เก็บถาวร 2018-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Officiel website of the French Ministry of Culture
Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Ravaillac, François" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
Jakub Sobieski about the Execution of Ravaillac and a French Cannibal เก็บถาวร 2014-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Wilanów Palace Museum
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef 
ราวายักถูกราชองครักษ์จับกุมตัว หลังปีนขึ้นราชรถไปแทงพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ถึงแก่พระชนม์ – ภาพเขียนของชาร์ล-กุสตัฟ โฮเซ (Charles-Gustave Housez) คริสต์ศตวรรษที่ 19
หัวใจในสายลม

| หัวใจในสายลม |
| --- | --- |
ประเภท: บอยส์เลิฟ ดรามา โรแมนติก
กำกับโดย: ผดุง สมาจาร วรวุฒิ ธนมาศชัยเจริญ
แสดงนำ: ธนพนธ์ สุขุมพันธนาสาร วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ไม่ต้องเป็นแฟนก็ได้ (Here with you) - ธนพนธ์ สุขุมพันธนาสาร
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: สายลม (Wind) - วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ภาษาไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 12
การผลิต
ความยาวตอน: 40 - 45 นาที/ชั่วโมง
บริษัทผู้ผลิต: GMMTV FILLFILM
ออกอากาศ
เครือข่าย: GMM 25 Viu
ออกอากาศ: 18 สิงหาคม ค.ศ. 2023 (2023-08-18) – 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-03)
หัวใจในสายลม (อังกฤษ: Dangerous Romance) เป็นละครโทรทัศน์ไทย ที่ออกอากาศในปี 2566 นำแสดงโดย ธนพล สุขุมพันธนาสาร (เพิร์ธ) และ วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์ (ชิม่อน)
ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยผู้กำกับนายผดุง สมจารและผู้ช่วยผู้กำกับนายวรวุฒิ ธนมาตชัยเจริญ ผลิตโดย GMMTV ร่วมกับ บริษัท ฟิลฟิล์ม จำกัด นี่เป็นหนึ่งใน 19 โปรเจ็กต์ละครปี 2566 ของ GMMTV เปิดตัวในงาน "GMMTV 2023 Diversely Yours" ในวันที่ 22 พฤศจิกายน 2565   ซีรีส์ออกอากาศเวลา 20:30 น. (ICT) วันศุกร์ ทาง GMM 25 และรับชมได้บนแพลตฟอร์มออนไลน์ Viu เวลา 22:30 น. ในวันเดียวกัน เริ่มตั้งแต่วันที่ 18 สิงหาคม 2566ซีรีส์จะสิ้นสุดในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2023
เรื่องย่อ

เมื่อนักเรียนทุนยากจน ต้องมาเป็นติวเตอร์ให้กับลูกคนรวยนิสัยเสีย จากเพื่อนร่วมชั้นที่ไม่ถูกกัน กลายเป็นมิตรภาพที่ดีระหว่างติว แต่ความแตกต่างทำให้ความสัมพันธ์ไม่อาจบรรจบ
นักแสดง > นักแสดงหลัก

ธนพล สุขุมพันธนาสาร (เพิร์ธ) รับบทเป็น กังหัน
วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์ (ชิม่อน) รับบท สายลม
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

ณฐริศร์ วรกรเลิศสิทธิ์  (มาร์ค) รับบทเป็น กาย
ธนิก กมลธรานนท์  (ภวินท์) รับบทเป็น นาวา
เบญญาภา จีนประสม (วิว) รับบทเป็น พิมพ์ฟ้า
วรรณวิมล เจนอัศวเมธี (จูน) รับบทเป็น นับดาว
พรหมพิริยะ ทองพุทธรักษ์ (ปาแปง) รับบทเป็น สายฟ้า
ภานุโรจน์ เฉลิมกิจพรทวี (เปปเปอร์) รับบทเป็น เนม
ธนเศรษฐ์ สุริยะพรชัยกุล (ยูโร) รับบท ออโต้
ชยกร จุฑามาศ (เจเจ) รับบท แม็กซ์
พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา (ป๋อง)รับบทเป็น กิ่ง (ย่ากังหัน)
ณัชฌุกร ไหมกัน (หน่อง) รับบทเป็น ก้องเกียรติ (พ่อกังหัน)
นักแสดง > แขก

ผดุง สมาจาร (ลิท) รับท เจ้าของอู่ซ่อมรถ (ตอนที่ 1, 4)
สาวิกา กาญจนมาศ (ตวง) รับบทเป็น แม่ของกังหัน (ตอนที่ 3)
เพลงประกอบ

| ชื่อเพลง | แสดง | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| สายลม (ลม) | วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์ (ชิม่อน) |  |
| ไม่ต้องเป็นแฟนก็ได้ (Here with you) | ธนพล สุขุมพันธนาสาร (เพิร์ธ) |  |
| ซบกันไปนานๆ (Sunset) | วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์ (ชิม่อน)    ธนพล สุขุมพันธนาสาร (เพิร์ธ) |   |
แหล่งข้อมูลอื่น

จีเอ็มเอ็มทีวี
หัวใจในสายลม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ศุ บุญเลี้ยง

| ศุ บุญเลี้ยง |
| --- | --- |
ในงาน คอนเสิร์ตเพลงแบบประภาส ที่ศูนย์วัฒนธรรม 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2505 (62 ปี)
ที่เกิด: เกาะสมุย สุราษฎร์ธานี
อาชีพ: นักคิด นักเขียน นักร้อง กวี นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: กีตาร์ อูคูเลเล่
ช่วงปี: พ.ศ. 2524 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: คีตา เอนเตอร์เทนเมนท์, รถไฟดนตรี, เอ็มสแควร์, เทโร มิวสิค, กะทิกะลา คอมปานี

อดีตสมาชิก: วงเฉลียง

เว็บไซต์: http://www.katikala.com/
ศุ บุญเลี้ยง มีชื่อเล่นคือ จุ้ย ศิลปินชาวเกาะสมุย เป็นนักเขียน นักร้อง นักแต่งเพลง และเจ้าของธุรกิจร้านอิ่มอุ่น (ปัจจุบันปิดตัวไปแล้ว) เป็นที่รู้จักจากการเป็นสมาชิกวงเฉลียง กลุ่มตัวโน้ตอารมณ์ดีที่สร้างตำนานของประเทศไทย หลังจากแยกตัวออกจากวงเฉลียง ก็ยังคงมีผลงานเพลงเดี่ยวออกมาหลายผลงาน เช่น เพราะฉะนั้นจึงรักกันเช่นฉะนี้, ภูเขา & ทะเล, อิ่มอุ่น, หวังดี และงานเขียนหนังสือ, งานเขียนบันเทิงคดี, งานเขียนกวี โดยใช้ชื่อตัวเองและใช้นามปากกาอย่าง สมจุ้ย เจตนาน่าสนุก กับ ศุราณี