stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัลกือริยา
ศัพท์มูลวิทยา

Valkyrja ในภาษานอร์สเก่า ประกอบด้วยคำสองคำ คำนาม valr (หมายถึง ผู้ตายในสนามรบ) และคำกริยา kjósa (แปลว่า เลือก) เมื่อนำมารวมกันแปลว่า "ผู้คัดเลือกผู้ตาย" คำ valkyrja ในภาษานอร์สเก่าเป็นรากศัพท์ของคำ wælcyrge ในภาษาอังกฤษเก่า ชื่ออื่นของวัลกือริยาได้แก่ óskmey ("เด็กสาวแห่งคำอวยพร", ภาษานอร์สเก่า) ซึ่งปรากฏในบทกวี Oddrúnargrátr และ  Óðins meyjar ("เด็กสาวของโอดินน์", ภาษานอร์สเก่า) ซึ่งปรากฏใน Nafnaþulur Óskmey อาจเกี่ยวข้องกับชื่อเทพโอดินน์ Óski (ภาษานอร์สเก่า, แปลว่า "ผู้เติมเต็มความหวัง") ซึ่งเกี่ยวโยงถึงโอดินน์รับเอานักรบผู้ถูกสังหารสู่วัลฮ็อลล์
หลักฐานทางประวัติศาสตร์นอร์สเก่า

วัลกือริยาได้รับการกล่าวถึงหรือปรากฏใน เอ็ดดาร้อยแก้ว โคลง Völuspá, Grímnismál, Völundarkviða, Helgakviða Hjörvarðssonar, Helgakviða Hundingsbana I, Helgakviða Hundingsbana II, และ Sigrdrífumál.
บรรณานุกรม

Grimm, Jacob (1882) translated by James Steven Stallybrass. Teutonic Mythology: Translated from the Fourth Edition with Notes and Appendix by James Stallybrass. Volume I. London: George Bell and Sons.
Hall, Alaric (2007). Elves in Anglo-Saxon England. Boydell Press. ISBN 1-84383-294-1.
Hollander, Lee Milton (1980). Old Norse Poems: The Most Important Nonskaldic Verse Not Included in the Poetic Edda. Forgotten Books. ISBN 1-60506-715-6.
Hollander, Lee Milton (Trans.) (2007). Heimskringla: History of the Kings of Norway. University of Texas Press. ISBN 978-0-292-73061-8.
Finnur Jónsson (1973). Den Norsk-Islandske Skjaldedigtning. Rosenkilde og Bagger. (ในภาษาเดนมาร์ก)
Larrington, Carolyne (Trans.) (1999). The Poetic Edda. Oxford World's Classics. ISBN 0-19-283946-2.
Lindow, John (2001). Norse Mythology: A Guide to the Gods, Heroes, Rituals, and Beliefs. Oxford University Press. ISBN 0-19-515382-0.
MacLeod, Mindy; Mees, Bernard (2006). Runic Amulets and Magic Objects. Boydell Press. ISBN 1-84383-205-4.
Näsström, Britt-Mari (1999). "Freyja: The Trivalent Goddess"  in Sand, Reenberg Erik; Sørensen, Jørgen Podemann (1999). Comparative Studies in History of Religions: Their Aim, Scrope and Validity. Museum Tusculanum Press. ISBN 87-7289-533-0.
North, Richard (1997). Heathen Gods in Old English Literature. Cambridge University Press. ISBN 0-521-55183-8.
Orchard, Andy (1997). Dictionary of Norse Myth and Legend. Cassell. ISBN 0-304-34520-2.
Simek, Rudolf (2007). Dictionary of Northern Mythology. translated by Angela Hall. D.S. Brewer. ISBN 0-85991-513-1..
Sturluson, Snorri (2005).  Byock, Jesse (บ.ก.). The Prose Edda: Tales from Norse Mythology. Penguin Classics. ISBN 0-14-044755-5..
Wessén, Elias; Sven B.F. Jansson (1953–1958). Sveriges runinskrifter: IX. Upplands runinskrifter del 4. Stockholm: Kungl. Vitterhets Historie och Antikvitets Akademien. ISSN 0562-8016. (ในภาษาสวีเดน).
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
วิคทูอาเลียนมาคท์

วิคทูอาเลียนมาคท์
วิคทูอาเลียนมาคท์ หรือ ตลาดวิคทูอาเลียน (เยอรมัน: Viktualienmarkt)  เป็นตลาดขายอาหารและจัตุรัสใจกลางนครมิวนิก ประเทศเยอรมนี มีแผงขายสินค้ากว่า 140 แผงบนพื้นที่กว่า 22,000 ตารางเมตร มีทั้งแผงขายดอกไม้ ผลไม้ สัตว์ปีก เครื่องเทศ เนยแข็ง ปลา น้ำผลไม้ และอื่น ๆ ร้านค้าส่วนใหญ่เปิดทำการในวันจันทร์ถึงวันเสาร์ 8 โมงเช้าถึง 2 ทุ่ม ก่อนเวลาปิดร้านไม่นาน มักจะมีชั่วโมงลดราคาพิเศษทั้งดอกไม้ อาหาร และเบเกอรี ตลาดแห่งนี้เปิดขึ้นในปี ค.ศ. 1807 ตามพระบัญชาของพระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟแห่งบาวาเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วิคทูอาเลียนมาคท์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Viktualienmarkt
Panorama View
48°08′07″N 11°34′34″E﻿ / ﻿48.13528°N 11.57611°E﻿ / 48.13528; 11.57611
วัลเด็ท กาชี

วัลเด็ท กาชี
วัลเด็ท เอนแฟร์ กาชี (เยอรมัน: Valdet Enver Gashi; เกิดในพริสตีนา คอซอวอ อดีตยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1986 – 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2015) หรือชื่อที่แฟนมวยชาวไทยในยุโรปตั้งให้คือ วรเดช เป็นนักมวยไทยชาวเยอรมัน ผู้เกิดในประเทศแอลเบเนีย และเป็นแชมป์ยุโรปรวมถึงแชมป์โลกสองสมัยในรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท เขาเสียชีวิตในสถานการณ์ที่ไม่ชัดเจนหลังจากเข้าร่วมกับกลุ่มก่อการร้ายรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ (ไอซิล) ในประเทศซีเรีย
ผลงานด้านกีฬา

กาชีมาถึงเยอรมนีในฐานะผู้ลี้ภัยชาวอัลบาเนียเมื่ออายุได้หกปี เขาเติบโตขึ้นมาในเขตเนอูมัคท์ของรัฐบาวาเรีย ที่เขาถูกดึงดูดสู่มวยไทยและฝึกซ้อมด้วยความหลงใหล ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นกีฬาโดยเฉพาะ เขาประสบความสำเร็จมากที่สุดในฐานะนักมวยไทย และเดินทางสู่ประเทศไทยเพื่อฝึกและต่อสู้ในรายการต่าง ๆ เขาได้รับการฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ ณ อีลิทไฟท์คลับที่กรุงเทพในฐานะ "นักสู้ชาวต่างชาติ" ที่นับถือในรูปแบบศิลปะการต่อสู้ของไทยนี้ จนได้รับบท นายแบบและดาราผ่านสื่อ โดยอีลิทบ็อกซิง ทีวี จัดทำเรียลลิตีโชว์/สารคดีเนื้อเรื่องของวัลเด็ท กาชี เป็นเวลา 45 นาที เขาได้รับการส่งเสริมและสนับสนุนในประเทศไทยโดยบียอร์น ชาฟเลอร์ ผู้ก่อตั้งบริษัทส่งเสริมกีฬา "ไทยฟอร์มอร์" และทำผลงานการต่อสู้กว่า 106 ไฟต์ในประเทศไทยในช่วง 4 ปีครึ่ง โดยต่อสู้กับคู่แข่งในประเทศอื่น ๆ เช่น มาเลเซีย, เกาหลีใต้, จีน และอิหร่าน
กาชีได้พบกับภรรยาในอนาคต ซึ่งเป็นอดีตสุดยอดนางแบบของเมืองไทย และแต่งงานกับเธอหลังจากที่เธอเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม พวกเขามีลูกสาวสองคน โดยครอบครัวอาศัยอยู่ในซินเกน ประเทศเยอรมนี
กาชีก้าวสู่ระดับอาชีพในปี ค.ศ. 2009 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้นัดเปิดตัวจากการต่อสู้กับลาสโล โรเบิร์ต บาโลก์ โดยแพ้น็อก แต่เขาก็เป็นฝ่ายชนะไฟต์ต่อมาเมื่อครั้งที่พบกับชายน้อย สุขสัมฤทธิ์ ในปี ค.ศ. 2009, คริสเตียน แซมโบ และอิบรากิม เซเลียฟ ใน ค.ศ. 2010 รวมถึงวิกเตอร์ ซานิกกี ใน ค.ศ. 2011 เขาชนะการแข่งของยุโรปและต่อมากลายเป็นผู้ครองแชมป์โลกสองสมัยติดต่อกัน
นอกจากนี้เขายังได้เปิดค่ายฝึกมวยไทยที่มุ่งเน้นชาวมุสลิมในเมืองวินเทอร์ทัวร์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ภายใต้ชื่อเอ็มเอ็มเอ (ศิลปะการต่อสู้แบบผสม) ซุนนะห์ โดยใช้กฎที่เข้มงวดมากขึ้น แต่โครงการฝึกได้รับความสนใจจากการตรวจสอบข้อเท็จจริงของสื่อเมื่อชายหนุ่มอายุระหว่าง 16 ถึง 20 ปีที่เข้าค่าย และน้องสาวของหนึ่งในผู้เข้ารับการฝึกตัดสินใจเข้าร่วมกลุ่มไอซิส สื่อยังรายงานความตายที่ตามมาใกล้โคบานี ประเทศซีเรีย ของฮาจันอายุ 20 ปี ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในนาม อิบน์ มุฮัมมัด อัล-กุรดี ผู้เป็นหนึ่งในนักเรียนค่ายที่หนีไปยังประเทศซีเรีย
การก่อการร้ายและการเสียชีวิต

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 กาชีออกจากประเทศเยอรมนีเพื่อเข้าร่วมกับกลุ่มก่อการร้ายของรัฐอิสลามในประเทศซีเรีย เพื่อปกปิดที่อยู่ของเขา กาชีอ้างว่าเขากำลังมุ่งหน้าไปยังประเทศไทยในภารกิจกีฬา เขาแต่งงานแล้วมีลูกสองคน และต้องทิ้งไว้เบื้องหลังเมื่อเขาได้เข้าร่วมกลุ่มหัวรุนแรง หลังจากนั้นกาชีได้เปิดเผยว่าเขาได้เข้าร่วมกลุ่มไอซิส และกำลังช่วยลาดตระเวนในพื้นที่มันบิจและแม่น้ำยูเฟรทีสใกล้พรมแดนซีเรีย-ตุรกี เพื่อมองหาผู้ค้าที่ลักลอบนำเข้าบุหรี่, แอลกอฮอล์ และสารเสพติด รวมถึงสิ่งที่ต้องห้ามในพื้นที่ควบคุมของไอซิส เอนแวร์ กาชี ซึ่งเป็นพ่อของเขา ได้อ้อนวอนเขาผ่านสื่อให้กลับไปหาครอบครัว แต่เปล่าประโยชน์ ในการให้สัมภาษณ์กับสถานีสวิสเยอรมัน เอสแอร์เอฟ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 วัลเด็ท กาชี กล่าวว่าเขากำลัง "พยายามที่จะช่วยสร้างรัฐเคาะลีฟะฮ์ยุคใหม่ในประเทศซีเรีย" ทั้งยังกล่าวเพิ่มด้วยว่า "หากผมตายขณะทำความดี ผมก็จะยินดีอย่างแน่นอน" แต่ในที่สุด เขาก็รับไม่ได้กับพฤติกรรมที่โหดเหี้ยมของกลุ่มดังกล่าว และกลับเป็นฝ่ายถูกกลุ่มไอซิสจับประหารหลังจากพยายามหนีกลับไปหาลูกและภรรยาชาวไทย การเสียชีวิตของเขาได้รับการรายงานอย่างกว้างขวางเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 หลังจากที่น้องชายของเขาได้รับการยืนยันการเสียชีวิตของวัลเด็ทเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม
วอลเลย์บอลชายเนชันแนลลีกาอา

| --- | --- |
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1957
จำนวนทีม: 9 ทีม
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
ทวีป: ซีอีวี (ยุโรป)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: วอลลีย์ อัมริสวิล (3 สมัย)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: แซร์เวต ซตาร์-โอเนส (12 สมัย)
ตกชั้นสู่: นาโชนัลลีกาเบ
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
เนชันแนลลีกาอา (เยอรมัน: Nationalliga A; นาโชนัลลีกา อา) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลลีกสูงสุดของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1957 ภายใต้การบริหารของสวิสวอลเลย์ (SwissVolley)
รูปแบบการแข่งขัน

รูปแบบการแข่งขันในปัจจุบันมีทีมร่วมแข่งขัน 9 ทีม ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 รอบ คือรอบคัดเลือก และรอบเพลย์ออฟ จะแข่งขันในระบบพบกันหมด เหย้าและเยือน เมื่อการแข่งขันรอบคัดเลือกเสร็จสิ้น 8 อันดับแรกจะผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟ ทีมที่ผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟต้องแข่งขันรอบก่อนรองชนะเลิศ โดยทีมที่ชนะจะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ส่วนทีมที่แพ้จะไปเล่นในรอบจัดอันดับที่ 5–8
จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ

| ทีม | ครั้ง | ปีที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| แซร์เวต ซตาร์-โอเนส | 12 | 1960/61, 1961/62, 1962/63, 1963/64, 1964/65, 1965/66, 1966/67, 1967/68, 1968/69, 1973/74, 1980/81, 1981/82 |
| โลซาน ยูซี | 9 | 1982/83, 1990/91, 1991/92, 1992/93, 1993/94, 1994/95, 2007/08, 2017/18, 2018/18 |
| วอลลีย์เนเฟลส์ | 9 | 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2002/03, 2003/04, 2004/05, 2006/07, 2010/11 |
| แช็นวัว เฌอแนฟว์ | 6 | 1983/84, 1995/96, 1996/97, 2001/02, 2005/06, 2011/12 |
| ลีย์แซ็ง วีบีซี | 6 | 1984/85, 1985/86, 1986/87, 1987/88, 1988/89, 1989/90 |
| วีบีซี บีแยน | 5 | 1974/75, 1975/76, 1977/78, 1978/79, 1979/80 |
| วอลลีย์ อัมริสวิล | 4 | 2008/09, 2009/10, 2015/16, 2016/17 |
| ชปาดา อาคาเดมีคา | 4 | 1969/70, 1970/71, 1971/72, 1972/73 |
| ปัลลาโวโลลูกาโน | 3 | 2012/13, 2013/14, 2014/15 |
| เออโอแอ็ส โลซาน | 3 | 1956/57, 1958/59, 1959/60 |
| โวเลโร ซือริช | 1 | 1976/77 |
| ยูนี แบร์น | 1 | 1957/58 |
| เทเฟา เชอเนนแวร์ด | 2022/23 |  |
ดูเพิ่ม

วอลเลย์บอลหญิงเนชันแนลลีกาอา
แหล่งข้อมูลอื่น

Nationalliga A
ราชอาณาจักรปรัสเซีย

ราชอาณาจักรปรัสเซีย (อังกฤษ: Kingdom of Prussia) หรือ ราชอาณาจักรพร็อยเซิน (เยอรมัน: Königreich Preußen) เป็นหนึ่งในแคว้นชาวเยอรมัน ดำรงอยู่ระหว่างปี 1701 ถึง 1918 ปรัสเซียเป็นผู้นำการรวมชาติเยอรมันในปี 1871 และกลายเป็นแคว้นเอกของจักรวรรดิเยอรมัน
ก่อนที่จะมีฐานะเป็นราชอาณาจักร ปรัสเซียมีฐานะเป็นแคว้นระดับราชรัฐที่ชื่อว่า "บรันเดินบวร์ค-ปรัสเซีย" แคว้นแห่งนี้กลายเป็นแคว้นที่ทรงอำนาจทางทหารในสมัยฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ดยุกแห่งปรัสเซีย ต่อมาเมื่อยกฐานะเป็นราชอาณาจักรแล้ว ปรัสเซียก็ยังคงเรืองอำนาจต่อไป และเรืองอำนาจอย่างก้าวกระโดดในสมัยพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 หรือที่นิยมเรียกฟรีดริชมหาราช พระองค์ทรงเปิดฉากสงครามเจ็ดปี (1756–1763) นำทัพสู้รบกับออสเตรีย, รัสเซีย, ฝรั่งเศส และสวีเดน และนำพาปรัสเซียผงาดเป็นชาติมหาอำนาจใหม่แห่งยุโรป
ภายหลังสิ้นสุดสงครามนโปเลียน (1803–1815) แว่นแคว้นเยอรมันที่เคยแตกคอกันในช่วงสงครามได้ร่วมกันจัดตั้งสมาพันธรัฐเยอรมัน เพื่อฟื้นฟูความเป็นบ้านพี่เมืองน้องกันอีกครั้ง ปรัสเซียเกิดความคิดที่จะผนวกแคว้นเยอรมันเล็กน้อยทั้งหลายเข้ามาอยู่ภายใต้อำนาจของราชสำนักกรุงเบอร์ลินแห่งปรัสเซีย จนก่อให้เกิดความบาดหมางกับราชสำนักกรุงเวียนนาแห่งออสเตรีย แต่ในขั้นนี้ แว่นแคว้นเยอรมันเอนเอียงไปทางออสเตรียมากกว่า ปรัสเซียจึงทำอะไรไม่ได้
กระนั้น ความพยายามรวมชาติที่มีออสเตรียเป็นผู้นำก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จ แว่นแคว้นเยอรมันทั้งหลายอยากมีรัฐธรรมนูญเป็นของตนเอง  มีความพยายามปฏิวัติในหลายแคว้น การรวมชาติจึงล้มเหลวร่ำไป สมาพันธรัฐเยอรมันสิ้นสภาพในปี 1866 เมื่อเกิดสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย เพื่อชิงความเป็นใหญ่เหนือแว่นแคว้นเยอรมันทั้งหลาย สงครามจบลงด้วยชัยชนะของฝ่ายปรัสเซีย ออสเตรียสูญเสียอิทธิพลเหนือแว่นแคว้นเยอรมันใต้ทั้งหมด
ปรัสเซียเป็นผู้นำจัดตั้งสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือในปี 1867 และเมื่อปรัสเซียได้รับชัยชนะในสงครามกับฝรั่งเศสในปี 1871 ปรัสเซียก็นำแว่นแคว้นเยอรมันทั้งหมดประกาศสถาปนาเป็นจักรวรรดิเยอรมัน ระบบกฎหมายแทบทั้งหมดยังคงใช้กฎหมายของสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ
ประวัติศาสตร์

บทความหลัก: ปรัสเซีย
ก่อนการสถาปนาเป็นราชอาณาจักร ปรัสเซียเป็นเพียงรัฐหนึ่งเท่านั้นเรียกว่า "ดัชชีปรัสเซีย" และตกอยู่ใต้อิทธิพลของโปแลนด์และสวีเดน แต่ด้วยชั้นเชิงทางการทูตและการทหารของ ฟรีดริช วิลเฮล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค ทำให้ปรัสเซียได้รับอิสรภาพจากสวีเดนในปี 1656 และได้สถาปนาขึ้นเป็นราชอาณาจักรในปี 1701 เดิมนั้นปรัสเซียมีอาณาเขตไม่ใหญ่มากนัก จนกระทั่งมาถึงสมัยของ พระเจ้าฟรีดริชมหาราช ปรัสเซียยึดครองมณฑลไซลีเชียจากออสเตรีย และสามารถรักษาไว้ได้ในระหว่างสงครามเจ็ดปีที่ยุติลงในปี ค.ศ. 1763 ซึ่งทำให้ปรัสเซียมีอำนาจขึ้นทางตอนเหนือของเยอรมนี  ต่อมาปรัสเซียก็ได้ขยายดินแดนโดยการผนวกดินแดนต่างๆ ของเยอรมนีด้วยวิธีต่างๆ ที่รวมทั้งการสมรส และการเข้าครอบครองเช่นในโพเมอราเนียในฝั่งทะเลบอลติก
ปรัสเซียเข้าสู่สงครามในการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1792 มาจนถึงสมัยของสงครามนโปเลียน ซึ่งทำให้ปรัสเซียสูญเสียดินแดนบางส่วน แต่เมื่อสงครามสิ้นสุดลง  การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาก็มอบดินแดนคืนให้แก่ปรัสเซียที่รวมทั้ง ไรน์ลันท์ และเว็สท์ฟาเลิน กับดินแดนอีกบางส่วนในแถบตะวันตก
ประวัติศาสตร์ > เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ > การขยายตัวของบรันเดินบวร์ค

เมื่อฟรีดริช วิลเฮล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค ถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1688 ปรัสเซียก็ตกไปเป็นของดยุกฟรีดริชที่ 3 ซึ่งต่อมาได้สถาปนาปรัสเซียเป็นราชอาณาจักรและขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ระหว่างปี ค.ศ. 1701 ถึง 1713 นอกไปจากปรัสเซียแล้วบรันเดินบวร์คทั้งหมดก็เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เพราะพระเจ้าฟริดริชเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งเยอรมันองค์เดียวในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จึงทรงสามารถเรียกร้องตำแหน่ง กษัตริย์แห่งปรัสเซีย ในเดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1701 จากจักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นการแลกเปลี่ยนกับการเป็นพันธมิตรในการต่อสู้กับฝรั่งเศสในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน  ตำแหน่งนี้มาเป็นตำแหน่งทางการใน สนธิสัญญาอูเทร็คท์ ค.ศ. 1713
ประวัติศาสตร์ > เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ > พัฒนาการของอาณาจักร

ราชอาณาปรัสเซียที่ก่อตั้งใหม่เป็นราชอาณาจักรที่ยังยากจนเพราะการที่ยังไม่ฟื้นตัวจากสงครามสามสิบปี และดินแดนกระจัดกระจายไปกว่า 1,200 ตารางกิโลเมตร จากปรัสเซียทางตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลบอลติกไปจนถึงใจกลางดินแดนโฮเอ็นโซลเลิร์นของรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค และบางส่วนของแคว้นคลีฟบริเวณลุ่มแม่น้ำไรน์ ในปี ค.ศ. 1708 หนึ่งในสามของประชากรเสียชีวิตไประหว่างกาฬโรคระบาดในยุโรป โรคระบาดมาถึงเพร็นซเลาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1710 แต่ก็มิได้ขยายต่อไปถึงเบอร์ลินซึ่งอยู่เพียง 80 กิโลเมตรจากเพร็นซเลา
การพ่ายแพ้ของราชอาณาจักรสวีเดนต่อจักรวรรดิรัสเซีย, รัฐซัคเซิน, โปแลนด์–ลิทัวเนีย, เดนมาร์ก–นอร์เวย์, รัฐฮันโนเฟอร์ และปรัสเซียในมหาสงครามเหนือระหว่างปี ค.ศ. 1700 ถึงปี ค.ศ. 1721 เป็นการสิ้นสุดของอำนาจของสวีเดนทางใต้ของทะเลบอลติก ซึ่งจากการลงนามในสนธิสัญญาสต็อกโฮล์มในเดือนมกราคม ค.ศ. 1720 ปรัสเซียได้รับแคว้นชเตชซิน (Szczecin) และดินแดนในพอมเมอเรเนียที่สวีเดนเคยยึดครอง
ประวัติศาสตร์ > เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ > สงครามไซลีเชีย

ในปี ค.ศ. 1740 พระเจ้าฟรีดริชมหาราช ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย ทรงใช้ข้ออ้างจากสนธิสัญญา ค.ศ. 1537 ซึ่งถูกค้านโดยจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในการรุกรานไซลีเชีย สนธิสัญญากล่าวว่าส่วนหนึ่งของไซลีเชียจะกลายเป็นของรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์คหลังจากที่ราชวงศ์ไพอาสสิ้นสุดลง การรุกรานครั้งนี้เป็นการเริ่มของสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย (War of the Austrian Succession) ระหว่างปี ค.ศ. 1740 ถึงปี ค.ศ. 1748 หลังจากทรงยึดครองไซลีเชียได้อย่างรวดเร็วแล้ว พระเจ้าฟริดริชก็ทรงเสนอว่าจะทรงพิทักษ์อาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซาแห่งออสเตรีย ถ้าทรงยกไซลีเชียให้พระองค์ แต่อาร์ชดัชเชสมาเรียทรงปฏิเสธแม้ออสเตรียมีปฏิปักษ์หลายด้าน ในที่สุดพระเจ้าฟริดริชจึงได้ดินแดนไซลีเชียอย่างเป็นทางการตามสนธิสัญญาเบอร์ลิน ค.ศ. 1742
การรวมชาติเยอรมัน

บทความหลัก: การสร้างเอกภาพเยอรมนี
ในปี ค.ศ. 1862 (พ.ศ. 2405) พระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย ได้เรียกตัวออทโท ฟอน บิสมาร์ค เข้ามารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี บิสมาร์คหวังอยู่เสมอในการรวบรวมเยอรมนีให้เป็นปึกแผ่นและต้องการให้เยอรมนีเป็นประเทศที่เข้มแข็งให้ได้ ดังนั้นการที่จะรวมเยอรมนีให้ได้จะต้องกำจัดอิทธิพลของมหาอำนาจภายนอกและจะต้องทำให้ปรัสเซียเป็นผู้นำในการรวมชาติเยอรมันแทนที่ออสเตรีย ถึงแม้ว่าออสเตรียจะเป็นรัฐเยอรมันเหมือนกันแต่ออสเตรียได้ไปแย่งชิงดินแดนต่าง ๆ ที่ไม่ใช่เยอรมัน เช่น ฮังการี โบฮีเมีย เป็นต้น ทำให้ในสายตาของรัฐเยอรมนีและรัฐอื่น ๆ ถือว่าออสเตรียเป็นเหมือนกับเยอรมันที่ไม่แท้จริง และจำเป็นต้องผูกมิตรกับมหาอำนาจอื่น ๆ เช่น อังกฤษ ออสเตรีย ฝรั่งเศส รัสเซีย เป็นต้น ในการรวมเยอรมนีนั้นทำให้เกิดสงครามคร้งใหญ่ถึง 3 ครั้ง ได้แก่
การรวมชาติเยอรมัน > สงครามกับเดนมาร์กเพื่อแย่งชิงชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์

บทความหลัก: สงครามชเลสวิชครั้งที่หนึ่ง และ สงครามชเลสวิชครั้งที่สอง
บิสมาร์คอ้างว่าเพื่อปกป้องชายเยอรมันที่อยู่ใน 2 แคว้นนี้ และเมื่อสงครามเริ่มขึ้นปรัสเซียก็ได้ชัยชนะอย่างรวดเร็วในการบุกเดนมาร์ก เมื่อเดนมาร์กสู้ไม่ได้จึงยอมยกชเลสวิชให้ปรัสเซีย ส่วนฮ็อลชไตน์ให้ออสเตรียในสนธิสัญญาแกลสไตน์ปี พ.ศ. 2407 (ค.ศ. 1864)
การรวมชาติเยอรมัน > สงครามออสเตรีย

บทความหลัก: สงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย
สงครามนี้เกิดขึ้นเมื่อปรัสเซียกล่าวหาว่าออสเตรียดูแลฮ็อลชไตน์ไม่ดี และออสเตรียกล่าวหาว่าปรัสเซียยุยงพลเมืองของฮ็อลชไตน์ให้ต่อต้านออสเตรีย เมื่อทั้งสองฝ่ายต่างกล่าวหากันเองดังนั้นสงครามจึงเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้ ก่อนที่ปรัสเซียจะประกาศสงครามกับออสเตรียนั้นปรัสเซียได้ดำเนินนโยบายทางทูตต่อประเทศข้างเคียงเพื่อมิให้ประเทศเหล่านั้นฉวยโอกาส เช่น การตกลงกับพระเจ้านโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส บิสมาร์คได้ขอร้องให้พระองค์ทรงวางตัวเป็นกลางไม่ต้องสนับสนุนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
ฝ่ายจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส นั้นหวังของตอบแทนในความเป็นกลางของพระองค์ทั้งจากปรัสเซียและออสเตรียดังนั้นพระองค์จึงตอบตกลง นอกจากนั้นปรัสเซียได้ทำสัญญากับอิตาลีอีกด้วย ข้างฝ่ายออสเตรียเมื่อรู้ตัวว่าจะต้องมีสงครามอย่างแน่นอน ออสเตรียได้ยุยงให้บรรดารัฐเยอรมันงดการสนับสนุนปรัสเซียหากมีสงคราม และในไม่ช้าออสเตรียจึงเริ่มประกาศระดมพล ฝ่ายปรัสเซียนั้นรู้อยู่ก่อนแล้วว่าจะต้องมีสงครามแน่นอน พระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 ได้ประกาศระดมพลก่อนออสเตรียเป็นเวลาถึง 3 อาทิตย์ ดังนั้นปรัสเซียจึงได้เปรียบมากกว่าออสเตรีย และเมื่อทั้งสองประกาศสงครามต่อกัน ปรัสเซียก็เริ่มบุกและเป็นฝ่ายได้เปรียบตั้งแต่ยกแรก ฝ่ายออสเตรียเป็นฝ่ายรับได้ต่อสู้อย่างกล้าหาญแต่ไม่อาจจะสู้กองทัพของปรัสเซียได้จึงได้แต่ถอย และเมื่อกองทัพของปรัสเซียเคลื่อนทัพเข้ามาใกล้กรุงเวียนนา ออสเตรีย จึงยอมทำสนธิสัญญาปราก ผลของสงครามครั้งนี้ออสเตรียไม่ได้เสียดินแดนต่าง ๆ หากแต่เสียสิทธิและถูกขับออกจากสมาพันธ์รัฐเยอรมนี ฝ่ายปรัสเซียก็ได้รวมรัฐเยอรมนีต่าง ๆ เข้ามาเป็นสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือขึ้นในปี พ.ศ. 2409 (ค.ศ. 1866)
การรวมชาติเยอรมัน > สงครามกับฝรั่งเศส

บทความหลัก: สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย
เนื่องจากฝรั่งเศสพ่ายแพ้ปรัสเซียทางการทูตอยู่เสมอ ๆ และมีปัญหาเกี่ยวกับการสืบราชสมบัติในสเปน ฝรั่งเศสจึงตัดสินใจประกาศสงครามกับปรัสเซีย สงครามครั้งนี้ปรัสเซียมีชัยชนะอย่างขาดลอย ทำให้ชาวฝรั่งเศสได้ขับไล่พระเจ้านโปเลียนที่ 3 ออกจากราชสมบัติและร่วมก่อตั้งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ขึ้น นอกจากนี้ทำให้ปรัสเซียได้เป็นมหาอำนาจอันดับต้น ๆ ในยุโรปและพระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 ได้ประกาศจัดตั้งจักรวรรดิเยอรมันขึ้น และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งเยอรมนี และสถาปนาบิสมาร์คให้เป็นเจ้าชายและอัครมหาเสนาบดี ณ พระราชวังแวร์ซาย ในปี พ.ศ. 2414 (ค.ศ. 1871) หลังจากนั้นรัฐต่าง ๆ ได้แก่ เมคเลินบวร์ค บาวาเรีย บาเดิน เวือร์ทเทิมแบร์ค และซัคเซิน ก็ขอเข้าร่วมกับจักรวรรดิเยอรมัน
ดูเพิ่ม

ปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริชมหาราช
เครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย
มหาสงครามเหนือ
ลูคัส ครานัค

ลูคัส ครานัค ผู้อาวุโส (เยอรมัน: Lucas Cranach der Ältere; อังกฤษ: Lucas Cranach the Elder; 4 ตุลาคม ค.ศ. 1472 - 16 ตุลาคม ค.ศ. 1553) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอแนซ็องส์คนสำค้ญของประเทศเยอรมนีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ผู้มีความสำคัญในการเขียนภาพสีน้ำมัน ทำภาพพิมพ์ ภาพพิมพ์แกะไม้ และสลักโลหะ (engraving) ชื่อเมื่อแรกเกิดของลูคัสคือ "ลูคัส ซุนเดอร์" หรือ "ซอนเดอร์" ที่โครนัคในอัปเปอร์ฟรังโคเนีย ต่อมาภายหลังชื่อก็ถูกรวมกับชื่อเมืองเกิดเป็นชื่อ "ลูคัส ครานัค" ลูคัสอาจจะเรียนศิลปะการเขียนภาพจากบิดาหรืออาจจะจากปรมาจารย์ทางภาคใต้ของเยอรมนี  เช่นเดียวกับศิลปินร่วมสมัยเช่นมัททีอัส กรือเนวัลด์ ผู้ที่ทำงานที่บัมแบร์กและอาชัฟเฟินบูร์ก บัมแบร์กเป็นเมืองหลวงของสังฆมณฑลที่เมืองโครนัคตั้งอยู่
ชีวิตเบื้องต้น

ลูคัสผู้เมื่อเกิดชื่อ "ลูคัส มาเลอร์" เกิดที่โครนัคในอัปเปอร์ฟรังโคเนียได้รับการศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับการเขียนภาพจากบิดาชื่อ ฮันน์ มาเลอร์ ("มาเลอร์" ในภาษาเยอรมันแปลว่า "จิตรกร") มารดาผู้ใช้นามสกุลฮึบเนอร์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1491 ต่อมาลูคัสใช้ชื่อเมืองเกิดเป็นนามสกุล เราไม่ทราบว่าลูคัสได้รับการศึกษาเบื้องต้นด้วยวิธีใดแต่อาจจะเป็นการศึกษาที่ได้รับจากปรมาจารย์ของท้องถิ่นทางตอนใต้ของเยอรมันี เช่นเดียวกับศิลปินร่วมสมัย เช่น มัททีอัส กรือเนวัลด์ นอกจากนั้นก็มีหลักฐานบางอย่างที่บ่งว่าลูคัสใช้เวลาระยะหนึ่งในเวียนนาเมื่อราวปี ค.ศ. 1500
กุนเดอแรมผู้เป็นครูของลูกของครานัคกล่าวว่าครานัคแสดงความสามารถในการเป็นจิตรกรมาตั้งแต่ก่อนจะสิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 งานของครานัคเป็นที่สนใจของฟรีดริชที่ 3 ผู้คัดเลือกแห่งแซกโซนีหรือที่รู้จักกันว่า "ฟรีดริชเดอะไวส์" ผู้จ้างให้เป็นข้าราชสำนักเมื่อปี ค.ศ. 1504 เอกสารของเมืองวิทเทินแบร์กยืนยันคำกล่าวของกุนเดอแรม จากชื่อของครานัคที่ได้รับการบันทึกไว้เป็นครั้งแรกในเอกสารลงวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1504 เมื่อครานัคได้รับเงิน 50 กุลเด็นเป็นค่าจ้างครึ่งปีสำหรับการเป็น "ช่างเขียนของดยุก" ("pictor ducalis") ครานัครับราชการกับดยุกและผู้สืบเชื้อสายต่อมาจนตลอดชีวิต แต่ก็สามารถรับงานนอกได้
ครานัคสมรสกับบาร์บารา เบร็นจ์เบียร์จากโกทา บาร์บาราเสียชีวิตที่วิทเทินแบร์กเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1540
ดูเพิ่ม

ศิลปะเรอแนซ็องส์
ภาพเหมือน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ครานัค
ชีวประวัติของ ลูคัส ครานัค: ภาพเขียนอื่นๆ (Web Gallery of Art)
ภาพเขียนของ ลูคัส ครานัค: ภาพเขียนอื่นๆ (Web Gallery of Art)
สมุดภาพ

"หนีไปอียิปต์"
ภาพเหมือนของเจ้าหญิงแซ็กโซนี
โยฮันน์ คัสพิเนียน
พ่อของมาร์ติน ลูเทอร์
แม่ของมาร์ติน ลูเทอร์
มาร์ติน ลูเทอร์
ฟิลลิป เมลานชทอน (Philipp Melanchthon)
"Ein ungleiches Paar"  ค.ศ. 1532
จอห์น เฟรดเดอริค 1, ผู้คัดเลือกแห่งแซ็กโซนี
จูดิธและหัวของโฮโลเฟอร์เนส
"พระเยซูบนกางเขน"
"ครุ่นคิด" (Melancholie)  ค.ศ. 1532
"ภาพเหมือนของ Herzoginnen Sybille, Emilla und Sidonia von Sachsen" ราว ค.ศ. 1535
"พระเยซูเท็จ"
มนุษย์หมาป่า ค.ศ. 1512
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
"การล่ากวางของฟรีดริชเดอะไวส์"
ลายเซ็นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1508 เป็นภาพงูมีปีกและแหวนทับทิม (เช่นบนภาพเขียนที่เขียนในปี ค.ศ. 1514)
มาร์ติน ลูเทอร์ (ค.ศ. 1529, หอศิลป์อุฟฟีซี)
วิลเฮ็ล์ม ออร์บัค

วิลเฮ็ล์ม ออร์บัค (เยอรมัน: Wilhelm Orbach; ค.ศ. 1894, อ็อฟเฟินบัคอัมไมน์ – ค.ศ. 1944, เอาช์วิทซ์) เป็นผู้เชี่ยวชาญหมากรุกสากลชาวเยอรมัน
เขาได้อันดับ 3 ที่เอินเฮาเซินใน ค.ศ. 1922 (เดเอ็สเบ–ค็องเกร็ส ครั้งที่ 22, ทัวร์นาเมนต์เบ); ได้อันดับ 4 ที่แฟรงก์เฟิร์ตใน ค.ศ. 1923 (เดเอ็สเบ–ค็องเกร็ส ครั้งที่ 23, ทัวร์นาเมนต์เบ); ได้คะแนนเสมอกันสำหรับอันดับ 3 และ 4 ที่เบร็สเลาใน ค.ศ. 1925 (เดเอ็สเบ–ค็องเกร็ส ครั้งที่ 24, ทัวร์นาเมนต์เบ); ชนะที่แฟรงก์เฟิร์ตใน ค.ศ. 1925 (การแข่งขันชิงชนะเลิศของเมือง); ได้อันดับ 4 ที่เอ็มส์ใน ค.ศ. 1926 (ควอแดรงกิวลาร์)
ออร์บัคชนะที่อีแยร์ในปี ค.ศ. 1927; ได้อันดับ 4 ที่ฮ็อมบวร์คใน ค.ศ. 1927 (เอฟิม โบโกลูย์บอฟ เป็นฝ่ายชนะ) ได้คะแนนเสมอกันสำหรับอันดับ 4 และ 5 ที่กีเซินใน ค.ศ. 1928 (ริชาร์ด เรตี เป็นฝ่ายชนะ); ได้อันดับ 11 ที่ดืสบวร์คใน ค.ศ. 1929 (เดเอ็สเบ–ค็องเกร็ส ครั้งที่ 26, คาร์ล อาฮึส เป็นฝ่ายชนะ); ได้อันดับ 12 ที่แฟรงก์เฟิร์ตใน ค.ศ. 1930 (อารอน นิมโซวิตช์ เป็นฝ่ายชนะ);
ได้อันดับ 6 ที่ปารีส (เลชีกีเย) ใน ค.ศ. 1938 (บัลดัวร์ เฮินลิงเงอร์ เป็นฝ่ายชนะ)
เขาเสียชีวิตในค่ายกักกันเอาช์วิทซ์
วินเทอร์ทัวร์

| วินเทอร์ทัวร์ |
| --- | --- |
   ตราอาร์ม
วินเทอร์ทัวร์
 ที่ตั้งของวินเทอร์ทัวร์  
พิกัด: 47°30′N 8°45′E﻿ / ﻿47.500°N 8.750°E﻿ / 47.500; 8.750
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: ซือริช
เขต: วินเทอร์ทัวร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 67.93 ตร.กม. (26.23 ตร.ไมล์)
ความสูง: 439 เมตร (1,440 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด (Hulmen): 687 เมตร (2,254 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด (Kläranlage Hard): 393 เมตร (1,289 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2018)
 • ทั้งหมด: 111,851 คน
 • ความหนาแน่น: 1,600 คน/ตร.กม. (4,300 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 8400
เลข SFOS: 0230
เว็บไซต์: stadt.winterthur.ch
วินเทอร์ทัวร์ (เยอรมัน: Winterthur) เป็นเมืองในรัฐซือริช ทางตอนเหนือของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของประเทศ แต่ราว ๆ 1 ใน 4 เป็นชาวต่างประเทศ วินเทอร์ทัวร์คั้งอยู่ห่างจากนครซือริชเพียง 30 กิโลเมตร เศรษฐกิจส่วนใหญ่ของวินเทอร์ทัวร์เป็นภาคบริการ การท่องเที่ยวไมได้เป็นแหล่งรายได้สำคัญของเมืองนี้มากนัก จึงไม่แปลกที่วินเทอร์ทัวร์จะมีโรงแรมตั้งอยู่เพียงไม่กี่แห่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วินเทอร์ทัวร์
Official Webpage of Winterthur เก็บถาวร 2019-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Webpage Economic Development Region of Winterthur
Tourismusbüro Winterthur
| ด ค กเมืองใหญ่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ |
| --- | --- |
300,000+ คน:  ซือริช 
100,000+ คน:  บาเซิล  แบร์น  เจนีวา  โลซาน  วินเทอร์ทัวร์ 
30,000+ คน:  บีเอิล  คูร์  ฟรีบูร์  เคอนิซ  ลาโช-เดอ-ฟง  ลูเซิร์น  ลูกาโน  เนอชาแตล  ซังคท์กัลเลิน  ชัฟเฮาเซิน  ธูน  อูสเตอร์  แวร์นีเยร์