stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ด่านสิงขร
ประวัติ

ด่านสิงขรมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ช่องสันพราน หรือ ช่องสันพร้าว โดยมีลักษณะเป็นช่องเขาในเทือกเขาตะนาวศรีตอนใต้ ติดชายแดนไทย-พม่า
ในอดีต เส้นทางด่านสิงขรเป็นเส้นทางข้ามคาบสมุทร เป็นที่นิยมของนักเดินทางค้าขายทางทะเล เนื่องจากย่นระยะทางจากฝั่งหนึ่งมายังอีกฝั่งหนึ่ง และอาจมีอุปสรรคในการเดินทางทางทะเลทั้งจากสภาพอากาศหรือโจรสลัด เป็นเส้นทางระหว่างทะเลอ่าวไทยที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ไปเมืองตะนาวศรี ไปยังเมืองมะริดบนฝั่งทะเลอันดามันที่ปากแม่น้ำตะนาวศรี เป็นเส้นทางคมนาคมที่มีความสำคัญในทางการค้าระหว่างประเทศตะวันตกและประเทศตะวันออก โดยเฉพาะจีนและอินเดียมายาวนานนับพันปี โดยเฉพาะเมืองตะนาวศรีซึ่งเป็นเมืองท่าค้าขายที่สำคัญติดต่อกับประเทศในยุโรป ซึ่งทำความเจริญรุ่งเรืองให้แก่กรุงศรีอยุธยา ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
จนเมื่อ พ.ศ. 2302 พระเจ้าอลองพญาได้ยกทัพลงมาทางใต้เข้ายึดเมืองทวาย เมืองมะริด และเมืองตะนาวศรี และได้ใช้เส้นทางข้ามคาบสมุทรเดินทัพผ่านช่องสิงขรมายังฝั่งทะเลอ่าวไทยที่บริเวณอ่าวหว้าขาว (ห่างจากอ่าวประจวบคีรีขันธ์ไปทางเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร) แต่ได้ถูกทหารกองกำลังอาทมาต โดยการนำของขุนรองปลัดชู (ชาววิเศษชัยชาญ) จำนวน 400 คน เข้าซุ่มโจมตีสร้างความเสียหายแก่กองทัพพม่าหลายครั้งหลายครา จนเป็นเหตุการณ์ที่ได้รับการบันทึกไว้
จนกระทั่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ด่านสิงขรเป็นหนึ่งในเส้นทางยุทธศาสตร์ที่กองทัพญี่ปุ่นสร้างขึ้นเพื่อลำเลียงกำลังพลพร้อมเสบียงอาหาร เชื่อมต่อไปยังฝั่งเมืองมะริดในประเทศพม่า
ในสมัยปัจจุบัน เดิมเป็นด่านค้าไม้เป็นหลัก ส่วนใหญ่จะนำไม้จากพม่าเข้าไทย แต่เมื่อป่าไม้ทางฝั่งพม่าร่อยหรอ จนในที่สุดต้องปิดป่า ทำให้การนำเข้าไทยได้เฉพาะไม้ที่แปรรูปแล้วเท่านั้น มีตลาดเปิดขายทุกวัน เนื่องจากมีการผ่อนผันให้ชาวพม่าข้ามฝั่งนำสินค้าทางการเกษตรต่าง ๆ เข้ามาวางขายได้ ภายในตลาดมีการขายเฟอร์นิเจอร์ที่ทำจากไม้ เครื่องใช้ไม้สอยต่าง ๆ มีทั้งของใช้ในชีวิตประจำวัน เครื่องครัวต่าง ๆ เสื้อผ้า เครื่องประดับ อาหาร ผักสด ผลไม้สด อาหาร ขนม อาหารแห้ง เครื่องปรุงต่าง ๆ ทั้งของไทยและพม่า และต้นไม้ เป็นต้น
เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ประจวบคีรีขันธ์ (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
อ่าวประจวบ
   ตรา
คำขวัญ: ประจวบคีรีขันธ์เมืองน่าอยู่ มุ่งสู่เมืองธรรมาภิบาล บนพื้นฐานการมีส่วนร่วมของประชาชน
ทม.ประจวบคีรีขันธ์ที่ตั้งของเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์แสดงแผนที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ทม.ประจวบคีรีขันธ์ทม.ประจวบคีรีขันธ์ (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 11°49′N 99°48′E﻿ / ﻿11.817°N 99.800°E﻿ / 11.817; 99.800
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ประจวบคีรีขันธ์
อำเภอ: เมืองประจวบคีรีขันธ์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เกรียงไกร ไกรทอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 14 ตร.กม. (5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 18,507 คน
 • ความหนาแน่น: 1,321.93 คน/ตร.กม. (3,423.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04770102
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ ถนนสู้ศึก ตำบลประจวบคีรีขันธ์ อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
เว็บไซต์: www.prachuapcity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองในอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดและศูนย์ราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ รวมทั้งยังเป็นย่านธุรกิจของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีพื้นที่ 14 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 18,507 คน เป็นเทศบาลเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของจังหวัด รองจากเทศบาลเมืองหัวหิน
ประวัติ

เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์จัดตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2478 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2478 ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ 20 สิงหาคม 2478) น.อ.อาทิตย์ทิพอาภา ร.น. เจ้าพระยายมราช พล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรชัยยัน ออกไว้ ณ วันที่ 25 มีนาคม 2478 โดยจัดเขตชุมชนในบรรดาตำบล อันเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมือง
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จากเดิม 4.85 ตารางกิโลเมตร เป็น 14 ตารางกิโลเมตร ตามพระราชกฤษฎีกาการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2512 ให้ไว้ ณ วันที่ 26 ธันวาคม 2512 เพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและทำนุบำรุงท้องถิ่น โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบล ประกอบด้วย ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งหมด ตำบลเกาะหลักบางส่วน และตำบลอ่าวน้อยบางส่วน มีชุมชนย่อยในเขตเทศบาล 10 ชุมชน
อาณาเขต

เขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ ครอบคลุมพื้นที่ 1 ตำบล คือ ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งหมด มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 14 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 8,750 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเกาะหลัก อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลอ่าวน้อย และ ตำบลเกาะหลัก อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ประจวบคีรีขันธ์
เว็บไซต์เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ เก็บถาวร 2010-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ประจวบคีรีขันธ์  หัวหิน  |  |
| เทศบาลตำบล |  กม.5  กำเนิดนพคุณ  กุยบุรี  เขาน้อย  คลองวาฬ  ทับสะแก  บางสะพานน้อย  บ้านกรูด  ปราณบุรี  ปากน้ำปราณ  ร่อนทอง  ไร่เก่า  ไร่ใหม่  หนองพลับ  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กำเนิดนพคุณ  กุยบุรี  กุยเหนือ  เกาะหลัก  เขาจ้าว  เขาแดง  เขาล้าน  คลองวาฬ  ชัยเกษม  ช้างแรก  ไชยราช  ดอนยายหนู  ทองมงคล  ทับใต้  ทับสะแก  ทรายทอง  ธงชัย  นาหูกวาง  บ่อนอก  บางสะพาน  บึงนคร  ปราณบุรี  ปากน้ำปราณ  ปากแพรก  พงศ์ประศาสน์  แม่รำพึง  ร่อนทอง  ไร่เก่า  ไร่ใหม่  วังก์พง  ศาลาลัย  ศิลาลอย  สามกระทาย  สามร้อยยอด  แสงอรุณ  หนองตาแต้ม  หนองพลับ  ห้วยทราย  ห้วยยาง  ห้วยสัตว์ใหญ่  หาดขาม  หินเหล็กไฟ  อ่างทอง  อ่าวน้อย  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางคูรัด  บางคูวัด  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางเลน  บางศรีเมือง  บางใหญ่  บ้านกรด  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  เสาธงหิน  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ท่ายาง  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร
ท่าขี้เหล็ก

| ท่าขี้เหล็ก |
| --- | --- |
เมือง
การถอดเสียงภาษาไทใหญ่
 • อักษรไทใหญ่: ဝဵင်းတႃႈၶီႈလဵၵ်း
 • ทับศัพท์: เวงต้าขี้เล็ก
การถอดเสียงภาษาพม่า
 • อักษรพม่า: တာချီလိတ်မြို့
 • ทับศัพท์: ตาชีเละมโหย่
หมู่บ้านบนเทือกเขาแดนลาวในท่าขี้เหล็ก มองจากวัดพระธาตุดอยเวา
ท่าขี้เหล็กที่ตั้งเมืองท่าขี้เหล็กในประเทศพม่า
พิกัด: 20°27′N 99°53′E﻿ / ﻿20.450°N 99.883°E﻿ / 20.450; 99.883
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐฉาน
จังหวัด: ท่าขี้เหล็ก
อำเภอ: ท่าขี้เหล็ก
ประชากร (พ.ศ. 2557): 51,553 คน
 • กลุ่มชาติพันธุ์: ไทใหญ่
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+ 6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
ท่าขี้เหล็ก (ไทใหญ่: တႃႈၶီႈလဵၵ်း; พม่า: တာချီလိတ်, ออกเสียง: [tà.t͡ɕʰì.leɪ̯ʔ]) เป็นเมืองชายแดนตั้งอยู่ในรัฐฉาน ทางตะวันออกของประเทศพม่า เป็นที่ตั้งศูนย์ราชการของจังหวัดและอำเภอท่าขี้เหล็ก เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภาคตะวันออกของรัฐ กล่าวคือ 51,553 คน จากสำมะโนประชากรเมื่อปี พ.ศ. 2557 นำหน้าเมืองเชียงตุง แต่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 ของรัฐ
การขนส่ง

มีท่าอากาศยานท่าขี้เหล็กซึ่งเชื่อมไปยังเมืองย่างกุ้ง มัณฑะเลย์ และเชียงตุง ส่วนการขนส่งทางถนน ด้านทิศเหนือมีทางหลวงเอเชียสาย 2 เชื่อมไปยังเมืองเชียงตุง ระยะทาง 106 กิโลเมตร และต่อไปทางตะวันตกถึงตองจี เมืองหลักของรัฐฉาน รวมทั้งถนนทางด้านตะวันออกทางหลวงเอเชียสาย 3 ไปยังเมืองลา และต่อไปยังมณฑลยูนนาน ประเทศจีน
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าขี้เหล็ก> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 28 (82) | 31 (88) | 33 (91) | 35 (95) | 33 (91) | 32 (90) | 31 (88) | 31 (88) | 31 (88) | 30 (86) | 28 (82) | 26 (79) | 30.8 (87.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 12 (54) | 13 (55) | 16 (61) | 20 (68) | 22 (72) | 23 (73) | 23 (73) | 23 (73) | 22 (72) | 20 (68) | 17 (63) | 13 (55) | 18.7 (65.6) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 15 (0.59) | 8 (0.31) | 20 (0.79) | 73 (2.87) | 186 (7.32) | 204 (8.03) | 276 (10.87) | 342 (13.46) | 224 (8.82) | 128 (5.04) | 59 (2.32) | 22 (0.87) | 1,557 (61.3) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 5 | 3 | 3 | 10 | 18 | 21 | 23 | 25 | 19 | 14 | 8 | 6 | 155 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 248 | 252 | 248 | 240 | 217 | 150 | 124 | 155 | 180 | 186 | 210 | 217 | 2,427 |
แหล่งที่มา: World Climate Guide
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ท่าขี้เหล็ก
คู่มือการท่องเที่ยว ท่าขี้เหล็ก จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Satellite map Maplandia
Picture เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
20°27′N 99°53′E﻿ / ﻿20.450°N 99.883°E﻿ / 20.450; 99.883
| ด ค กเมืองใหญ่ในรัฐฉาน |
| --- | --- |
100,000+ คน:  ตองจี  ล่าเสี้ยว  หมู่เจ้  เชียงตุง 
30,000+ คน:  จ๊อกแม้  อองปาน  ล้อกจ๊อก  หัวพง  แสนหวี  เมืองล้า  ท่าขี้เหล็ก 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
สถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก

สถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก เป็นสถานีรถไฟลำดับที่ 445 ของการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยเป็นสถานีรถไฟในโครงการก่อสร้างฟื้นฟูเส้นทางช่วงอรัญประเทศ–ปอยเปต เป็นสถานีรถไฟระดับ 3 บนเส้นทางรถไฟสายตะวันออก (กรุงเทพ–ด่านพรมแดนบ้านคลองลึก) ซึ่งเป็นสถานีสุดท้าย ก่อนจะออกจากอาณาเขตประเทศไทย มีจำนวนย่านทางรถไฟในสถานี 2 ทาง เป็นทางหลัก 1 ทาง ทางหลีก 1 ทาง และเป็นทางที่ติดชานชาลาสถานี 1 ทาง
ตารางเวลาเดินรถ > เที่ยวไป

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | ด่านพรมแดนบ้านคลองลึก | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ธ275 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 05.55 | ปลายทาง | ด่านพรมแดนบ้านคลองลึก | 11.17 |  |
|  | ธ279 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 13.05 | ปลายทาง | ด่านพรมแดนบ้านคลองลึก | 17.27 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ตารางเวลาเดินรถ > เที่ยวกลับ

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | ด่านพรมแดนบ้านคลองลึก | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ธ280 | ด่านพรมแดนบ้านคลองลึก | 06.58 | ต้นทาง | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 12.05 |  |
|  | ธ276 | ด่านพรมแดนบ้านคลองลึก | 13.53 | ต้นทาง | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 19.40 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ประวัติ

บทความหลัก: ทางรถไฟสายอรัญประเทศ–ปอยเปต § ประวัติ
ประวัติ > ยุคแรก

ในปี พ.ศ. 2448 กรมรถไฟหลวงได้มีการจัดซื้อที่ดินเพื่อก่อสร้างเส้นทางรถไฟจากมณฑลกรุงเทพสู่มณฑลปราจิณบุรี กระทั่งในปี พ.ศ. 2462 มีพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตสร้างรถไฟหลวงจากจังหวัดฉะเชิงเทราถึงอารัญประเทศ จังหวัดกระบินทร์บุรี และสามารถเปิดการเดินรถจากสถานีรถไฟกระบินทร์บุรีถึงสถานีรถไฟอรัญประเทศเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469
ในช่วงปี พ.ศ. 2484–2489 ไทยได้ดินแดนเขมรเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ส่งผลให้ไทยได้เมืองพระตะบอง, ศรีโสภณ, มงคลบุรี และเสียมราฐ (ยกเว้นนครวัดและนครธม) กลับมาอีกครั้ง และได้ทำการเชื่อมเส้นทางรถไฟระหว่างสถานีรถไฟอรัญประเทศกับสถานีรถไฟมงคลบุรีโดยมีทหารญี่ปุ่นบุกเบิกเส้นทางให้ เรียกว่าทางรถไฟสายอรัญญประเทศ–มงคลบุรี เส้นทางรถไฟสายนี้จะสิ้นสุดบริเวณแม่น้ำสังแกตามข้อตกลงไทย-ฝรั่งเศสในขณะนั้น รวมระยะทางตั้งแต่สถานีอรัญประเทศถึงปลายทางเป็นระยะทาง 117 กิโลเมตร แต่หลังจักรวรรดิญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้สงครามในปี พ.ศ. 2489 รัฐบาลไทยจึงต้องคืนดินแดน รวมทั้งเส้นทางรถไฟที่เคยสร้างไว้ด้วย
หลังกัมพูชาได้รับเอกราชเมื่อปี พ.ศ. 2493 กรมรถไฟของไทยได้เจรจากับคณะผู้แทนรถไฟกรุงกัมพูชาเรื่องการเชื่อมทางรถไฟกัมพูชากับรถไฟไทยเมื่อปี พ.ศ. 2496 และเปิดเดินรถไฟระหว่างประเทศครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2498 ขบวนรถอรัญประเทศ–ปอยเปต–พระตะบอง โดยช่วงแรกได้ใช้รถดีเซลรางของกัมพูชาเดินรถทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ ช่วงเวลาเช้า-เย็น ภายหลังได้เพิ่มรถจักรไอน้ำของไทย อันประกอบไปด้วยรถชั้นสองและสาม มีพ่วงตู้สินค้า เดินรถทุกเช้าวันอังคารและเสาร์
หลังเดินรถได้ 4 ปี กัมพูชาประกาศตัดความสัมพันธ์กับไทย และยุติการเดินรถเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 ต่อมาได้เปิดพรมแดนชั่วคราวเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 จึงเดินรถตามตารางเดิมที่เคยใช้เมื่อวันที่ 6 มีนาคมปีเดียวกัน
ต่อมากัมพูชาตัดความสัมพันธ์กับไทยอีกครั้งเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2504 จึงงดการเดินรถข้ามประเทศ ต่อมาการรถไฟแห่งประเทศไทยเริ่มเดินรถข้ามประเทศอีกครั้งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 แต่ลดจำนวนเที่ยวเพียงวันอังคารและพฤหัสบดี
ในช่วงเหตุการณ์พนมเปญแตก การรถไฟแห่งประเทศไทยจึงยุติการเดินรถข้ามพรมแดนเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 หลังยุติการเดินรถทางฝั่งกัมพูชาได้มีการรื้อถอนรางออกไป โดยมากรางจะถูกงัดไปขาย และย่านสถานีรวมทั้งเส้นทางรถไฟในปอยเปตได้แปรสภาพเป็นบ่อนกาสิโน โรงแรม และร้านค้า คงเหลือเพียงสะพานข้ามคลองพรหมโหดที่ติดกับพรมแดนไทยเท่านั้น ส่วนเส้นทางรถไฟฝั่งไทยก็ถูกกลบหายไปจากการสร้างตลาดโรงเกลือ
ประวัติ > การบูรณะ

ธนาคารพัฒนาแห่งเอเชียให้กัมพูชากู้ยืมเงินสำหรับบูรณะเส้นทางรถไฟช่วงศรีโสภณ–ปอยเปตเป็นระยะทาง 48 กิโลเมตรเพื่อเชื่อมต่อเส้นทางรถไฟกับประเทศไทยที่อรัญประเทศ การรถไฟแห่งประเทศไทยเคยเสนอของงบประมาณในปี พ.ศ. 2555 แต่ถูกตัดงบประมาณ ต่อมาชัชชาติ สิทธิพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ได้กล่าวว่าการรถไฟแห่งประเทศไทยมีการปรับปรุงรางและอื่น ๆ ในเส้นทางชุมทางคลองสิบเก้า–อรัญประเทศ และอรัญประเทศ–คลองลึก รวมถึงสะพานข้ามคลองพรหมโหดในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2556 เพราะเบื้องต้นเส้นทางดังกล่าวมีปัญหาคือเส้นทางเดิมขาด และมีน้ำท่วมขัง ใช้งบประมาณ 2,808 ล้านบาท โดยบริษัทอิตาเลียนไทยชนะประมูลการก่อสร้าง พ.ศ. 2557 พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชาได้เยือนประเทศกัมพูชา พร้อมทั้งเจรจากับฮุน เซนเกี่ยวกับโครงการระบบรางและร่วมลงนามในบันทึกความเข้าใจ
พ.ศ. 2559 รัฐบาลกัมพูชาเวนคืนที่ดินซึ่งเป็นกาสิโนจำนวนสามแห่งรวมทั้งสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองออกเพื่อสร้างทางรถไฟเชื่อมระหว่างอรัญประเทศ–ปอยเปต ทว่ามีตึกกาสิโนและโรงแรมกีดขวางทางรถไฟ กัมพูชาจึงแก้ปัญหาด้วยการสร้างทางรถไฟผ่านใต้ตึก โดยฝังรางรถไฟไว้ใต้คอนกรีต ทางรถไฟจะผ่านตึกทะลุไปถึงสถานีรถไฟปอยเปตที่ถูกบูรณะใหม่
วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2558 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ทำการรื้อถอนสะพานข้ามคลองพรหมโหดเดิมที่มีอายุ 120 ปี เพื่อสร้างใหม่ เพื่อเชื่อมเส้นทางไปยังพรมแดนกัมพูชา โดยทางรัฐบาลไทยได้ก่อสร้างเส้นทางรถไฟจากอรัญประเทศจนถึงสะพานข้ามคลองพรหมโหดแล้วเสร็จตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2561 และกำลังก่อสร้างสถานีรถไฟใหม่บริเวณบ้านดงงู อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ในปีเดียวกัน การรถไฟแห่งประเทศไทยวางแผนจะมอบรถดีเซลรางฮิตาชิรีโนเวตจำนวน 4 คันแก่กิจการรถไฟกัมพูชา พร้อมกับอบรมพนักงานขับรถของกัมพูชา เป็นของขวัญแก่กัมพูชา เบื้องต้นจะมีการเดินรถระหว่างประเทศโดยมุ่งเน้นขนส่งประชาชนเป็นหลัก
28 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ทางการไทยสร้างสถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึกใกล้ตลาดโรงเกลือใกล้แล้วเสร็จ ทั้งนี้ก็เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ประชาชนโดยไม่ต้องเดินทางไปขึ้นรถไฟที่สถานีรถไฟอรัญประเทศ คาดว่าจะมีการเดินรถสปรินเตอร์ในต้นปี พ.ศ. 2562 ส่วนการเดินรถระหว่างประเทศนั้น ยังติดขัดปัญหาบางประการของทางการกัมพูชา จึงยังไม่มีการเดินรถข้ามพรมแดนระหว่างกัน ซึ่งถูกเลื่อนมาแล้วหลายครั้ง
จุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ

|  จุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ |
| --- | --- |
ผังเมืองรวมของเมืองใหม่ช่องสะงำ
thพื้นที่พรมแดนไทย (บน) และกัมพูชา (ล่าง)
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ไทย,  กัมพูชา
ที่ตั้ง:   ช่องสะงำ ตำบลไพรพัฒนา อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ  ฝั่งไทย  ทล.2201 กม.ที่ 53+623  ฝั่งกัมพูชา  ถนนหมายเลข 67 
พิกัด: 14°20′44″N 104°03′30″E﻿ / ﻿14.3456°N 104.0583°E﻿ / 14.3456; 104.0583
รายละเอียด
เปิดทำการ: พ.ศ. 2546
ดำเนินการโดย:  • กรมศุลกากร  • สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง  • ตำรวจตระเวนชายแดน
ประเภท: จุดผ่านแดนถาวร
จุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ (อังกฤษ: Chong Sa-Ngam Permanent Border Checkpoint) เป็นจุดผ่านแดนถาวรของประเทศไทย ตั้งอยู่บริเวณช่องสะงำ ตำบลไพรพัฒนา อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ เชื่อมต่อกับช่องจวม อำเภออัลลองเวง จังหวัดอุดรมีชัย ประเทศกัมพูชา จัดตั้งขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรีวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2546
เส้นทางช่องสะงำ เป็นเส้นทางที่สามารถเดินทางผ่านถนนสาย 67 ของกัมพูชาไปผ่านไปยังนครวัด-นครธม ด้วยระยะทางเพียง 135 กิโลเมตร นับเป็นเส้นทางที่สามารถเดินทางได้สะดวก และเดินทางไปกลับได้ในวันเดียว
ปัจจุบันมีการปิดจุดผ่านแดนช่องสะงำ ตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2563 เนื่องจากสถานการณ์การระบาดของโรคโควิด-19 แต่ยังอนุญาตให้สินค้าผ่านเข้าออกได้ พร้อมรถขนส่งที่มีคนขับเพียง 2 คนต่อคัน
เมืองใหม่ช่องสะงำ

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา จังหวัดศรีสะเกษ ได้ดำเนินการก่อสร้างเมืองใหม่ขึ้นบริเวณห่างจากด่านพรมแดน ประมาณ 2 กิโลเมตร โดยใช้ชื่อว่า "เมืองใหม่ช่องสะงำ" เพื่อรองรับการขยายตัวของการค้าชายแดนในพื้นที่ดังกล่าว ปัจจุบันตลาดเมืองใหม่ช่องสะงำไม่สามารถเปิดทำการได้ เนื่องจากสถานการณ์การระบาดของโรคโควิด-19
เมืองใหม่ช่องสะงำ ประกอบด้วยอาคารส่วนราชการ อาคารพาณิชย์ สถานีขนส่งผู้โดยสาร และสาธารณูปโภคต่าง ๆ อีกทั้งยังได้มีการประกาศจัดตั้งสถานีขนส่งผู้โดยสารเมืองใหม่ช่องสะงำแล้ว ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2553
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ จุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°20′52″N 104°03′45″E﻿ / ﻿14.347718°N 104.062532°E﻿ / 14.347718; 104.062532
| ด ค กพรมแดน ด่านพรมแดน และจุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| พรมแดนธรรมชาติ |  สามเหลี่ยมมรกต  ผามออีแดง  ปราสาทตาเมือนธม  ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก  สถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก  ที่หยุดรถไฟไทย  |   |
| ด่านพรมแดนถาวร |  ช่องสะงำ  ช่องจอม  บ้านเขาดิน  บ้านคลองลึก  บ้านแหลม  บ้านผักกาด  บ้านหาดเล็ก  |   |
| จุดผ่อนปรน |  ช่องอานม้า  บ้านตาพระยา  บ้านหนองปรือ  บ้านซับตารี  บ้านบึงชนังล่าง  บ้านสวนส้ม  บ้านหมื่นด่าน  บ้านมะม่วง  ช่องทางขึ้นเขาพระวิหาร  ช่องสายตะกู  |   |
| อื่น ๆ |  สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (อรัญประเทศ–ปอยเปต)  สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (บ้านหนองเอี่ยน–สตึงบท)  |   |
ชายแดนไทย–กัมพูชา
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดชุมพร

หน้านี้รวบรวมรายชื่อโรงเรียนในจังหวัดชุมพร โรงเรียนที่รวมรวมในหน้านี้ได้แก่สถานศึกษาที่เปิดสอนการศึกษาในระบบในระดับปฐมวัย (เตรียมอนุบาลและอนุบาล) ประถมศึกษา และมัธยมศึกษา ซึ่งอาจจะเปิดสอนเพียงระดับใดระดับหนึ่งเพียงระดับเดียว มากกว่าหนึ่งระดับ หรือทุกระดับ รายชื่อโรงเรียนที่แสดงในหน้านี้จะจำแนกโรงเรียนตามสังกัด และจำแนกโรงเรียนตามอำเภอที่ตั้ง
ภาพรวม

class=notpageimage|
โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดชุมพรที่เปิดสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สหวิทยาเขตชุมพร 1)
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สหวิทยาเขตชุมพร 2)
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา)
 สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชุมพร
 สังกัดเทศบาลเมืองชุมพร
 สังกัดเทศบาลเมืองหลังสวน
จังหวัดชุมพรมีโรงเรียนทั้งหมด 310 โรงเรียน โดยแบ่งตามสังกัดและอำเภอที่ตั้งดังนี้
| อำเภอ | สพฐ> .สพม. | สพฐ> .สพป. | สพฐ> .สศศ. | สพฐ> .รวม | อปท> .อปท. | สช> .สช. | สาธิต | อื่น ๆ | รวมทุกสังกัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เมืองชุมพร | 5 | 47 | - | 52 | 2 | 10 | - | - | 64 |
| ท่าแซะ | 3 | 40 | 1 | 44 | - | 4 | - | - | 48 |
| ทุ่งตะโก | 1 | 15 | - | 16 | - | 1 | - | - | 17 |
| ปะทิว | 2 | 26 | 1 | 29 | 1 | 3 | - | - | 33 |
| พะโต๊ะ | 1 | 14 | - | 15 | - | - | - | - | 15 |
| ละแม | 1 | 16 | - | 17 | - | 1 | - | - | 18 |
| สวี | 5 | 40 | - | 45 | - | 2 | - | - | 47 |
| หลังสวน | 4 | 34 | - | 38 | 3 | 5 | - | - | 46 |
| รวม | 22 | 254 | 2 | 278 | 6 | 26 | - | - | 310 |
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดชุมพรแบ่งตามสังกัด

ในส่วนนี้จะจำแนกโรงเรียนในจังหวัดชุมพรตามสังกัดของโรงเรียน ได้แก่
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) จังหวัดชุมพรอยู่ในพื้นที่ของเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร และมีเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจำนวน 2 เขต
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.)
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน (สช.)
โรงเรียนสังกัดอื่น ๆ เช่น โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน โรงเรียนพระปริยัติธรรม และโรงเรียนกีฬาในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ เป็นต้น
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดชุมพรแบ่งตามสังกัด > สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

จังหวัดชุมพรมีโรงเรียนสังกัด สพฐ. จำนวน 278 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร (สพม.สุราษฎร์ธานี ชุมพร) จำนวน 22 โรงเรียน โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพรทั้ง 2 เขตจำนวน 254 โรงเรียน และโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 2 โรงเรียน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดชุมพรแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1 (สพป.ชุมพร เขต 1) ประกอบด้วยอำเภอเมืองชุมพร อำเภอท่าแซะ และอำเภอปะทิว
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 2 (สพป.ชุมพร เขต 2) ประกอบด้วยอำเภอทุ่งตะโก อำเภอพะโต๊ะ อำเภอละแม อำเภอสวี และอำเภอหลังสวน