ขบวนการขาว

ขบวนการต่อต้านบอลเชวิคในสงครามกลางเมืองรัสเซีย
| ขบวนการขาว Бѣлое движенiе Белое движение |
| --- | --- |
มีส่วนร่วมในสงครามกลางเมืองรัสเซีย
ธงชาติรัสเซียที่ใช้อย่างแพร่หลายในขบวนการขาว
ปฏิบัติการ: ค.ศ. 1917–1923
แนวคิด: แกนหลัก:  การต่อต้านบอลเชวิค  การต่อต้านโซเวียต  ชาตินิยมรัสเซีย  คตินิยมอำนาจรัฐ ฝ่ายต่าง ๆ:  ราชาธิปไตยนิยม (นิยมซาร์)  สาธารณรัฐนิยม  ชาตินิยมออร์ทอดอกซ์  ลัทธิรวมกลุ่มสลาฟ  เสรีนิยม  สังคมนิยมประชาธิปไตย  สังคมนิยมเกษตรกรรม  ลัทธิมากซ์ 
ผู้นำ:  กองทัพอาสาสมัคร/กองทัพรัสเซียใต้: ลัฟร์ คอร์นีลอฟ (ค.ศ. 1917–1918) อันตอน เดนีกิน (ค.ศ. 1918–1920) ปิออตร์ วรานเกล (ค.ศ. 1920) ในทรานส์ไบคาล: กรีโกรี เซมิโอนอฟ (ค.ศ. 1917–1921)  รัฐบาลชั่วคราวแห่งรัสเซียทั้งปวง: อะเลคซันดร์ คอลชัค (ค.ศ. 1918–1920)  กองทัพตะวันตกเฉียงเหนือ: นีโคไล ยูเดนิช (ค.ศ. 1919–1920)  อื่น ๆ: มีฮาอิล ดีเตริฮ์ส (ค.ศ. 1922) อะนาโตลี เปเปลยาเยฟ (ค.ศ. 1923)
กำลังพล: 3,400,000 นาย (สูงสุด)
ถือกำเนิดที่: กองทัพจักรวรรดิรัสเซีย
เปลี่ยนเป็น: ผู้อพยพขาว
พันธมิตร: ฝ่ายสัมพันธมิตร:  สหราชอาณาจักร  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  จีน  ฝรั่งเศส  เชโกสโลวาเกีย  แคนาดา  โปแลนด์  กรีซ  อิตาลี  โรมาเนีย  เซอร์เบีย  ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน  รัฐและฝ่ายอื่น ๆ:  คอสแซ็กดอน  คอสแซ็กคูบัน  เอสโตเนีย  ลัตเวีย  อาร์มีเนีย  มองโกเลีย  ลันเดิสแวร์  พรรคสังคมนิยมปฏิวัติฝ่ายขวา  รัฐยูเครน  ฝ่ายขาวฟินแลนด์  อาลัช-โอร์ดา
ปรปักษ์:  รัสเซียโซเวียต  สาธารณรัฐตะวันออกไกล  ยูเครนโซเวียต ค.ศ. 1922:  สหภาพโซเวียต   ลัตเวียโซเวียต  คอมมูนเอสโตเนีย  พรรคประชาชนมองโกเลีย  คอมมิวนิสต์จีน  ฝ่ายแดงฟินแลนด์   มัคนอวช์ชือนา   กองทัพเขียว   พรรคสังคมนิยมปฏิวัติฝ่ายซ้าย   สาธารณรัฐประชาชนยูเครน  จอร์เจีย
การสู้รบและสงคราม: ค.ศ. 1917–1923: สงครามกลางเมืองรัสเซีย แนวรบด้านใต้  แนวรบด้านเหนือ  แนวรบด้านตะวันออก  กบฏยาคุต ค.ศ. 1921: การปฏิวัติมองโกเลีย ค.ศ. 1924: การปฏิวัติเดือนมิถุนายนในแอลเบเนีย ค.ศ. 1929: ความขัดแย้งจีน-โซเวียต ค.ศ. 1934: การบุกครองซินเจียงของโซเวียต ค.ศ. 1937: กบฏอิสลามในซินเจียง
ขบวนการขาว (รัสเซีย: Бѣлое движеніе/Белое движение, อักษรโรมัน: Beloye dvizheniye, สัทอักษรสากล: [ˈbʲɛləɪ dvʲɪˈʐenʲɪɪ]) และกองกำลังทหารติดอาวุธที่เรียกตัวเองว่า กองทัพขาว (Бѣлая Армія/Белая Армия, Belaya Armiya), ยังเป็นที่รู้จักกันคือ กองกำลังขาว (Бѣлая Гвардія/Белая Гвардия, Belaya Gvardiya) หรือเรียกอย่างง่ายๆว่า ฝ่ายขาว (Бѣлые/Белые, Beliye) เป็นการรวมตัวกันที่หละหลวมของกองกำลังต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่ต่อสู้รบกับคอมมิวนิสต์บอลเชวิก ยังเป็นที่รู้จักกันคือ พวกแดง ในสงครามกลางเมืองรัสเซีย (ค.ศ. 1917-1922/3) และไปยังขอบเขตที่เล็กน้อย ยังคงดำเนินการอย่างต่อเนื่อง, ในขณะที่กลุ่มผู้ก่อการกำเริบทางทหารจากภายนอกและภายในของชายแดนรัสเซียในไซบีเรีย จนกระทั่งถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง (ค.ศ. 1939-1945)
ในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย ขบวนการขาวเป็นขบวนการทางการเมืองขนาดใหญ่ เป็นตัวแทนของขบวนการความคิดเห็นทางการเมืองในรัสเซีย ได้พร้อมใจกันในการต่อต้านคอมมิวนิสต์บอลเชวิก จากผู้นิยมระบอบสาธารณรัฐ-ที่โน้มเอียงไปยังชนชั้นกลางเสรีนิยม และผู้นิยมประชาธิปไตยสังคม Kerenskyite ที่ได้รับผลประโยชน์จากการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ เมื่อปี ค.ศ. 1917 บนฝ่ายซ้าย ไปยังตัวแทนของผู้นิยมพระเจ้าซาร์และคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ของนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์บนฝั่งขวา
ภายหลังจากความปราชัยของพวกเขา ยังคงหลงเหลือและสืนสานต่อของขบวนการในหลายองค์กร บางส่วนที่มีเพียงการสนับสนุนที่จำกัด ที่ยังคงยั่งยืนอย่างกว้างขวางของผู้อพยพขาว (White émigré) ชุมชนในนอกต่างประเทศ จนกระทั่งการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ในการปฏิวัติยุโรปตะวันออก ปี ค.ศ. 1989 และตามมาด้วยการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1990-1991 กลุ่มชุมชนผลัดถิ่นที่ต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์นี้มักจะถูกแบ่งแยกระหว่างเสรีนิยมและกลุ่มอนุรักษนิยมมากยิ่งขึ้น กับบางส่วนที่ยังคงคาดหวังจากการฟื้นฟูราชวงศ์โรมานอฟ รวมถึงผู้อ้างสิทธิ์หลายคนในราชบังลังก์ที่ว่างเปล่า เช่น นิโคลัส โรมานอฟ, เจ้าชายแห่งรัสเซีย (ค.ศ. 1924-2014) ที่ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ในอิตาลีและเจ้าชายอันดรูว์ โรมานอฟ (ประสูติในปี ค.ศ. 1923) ที่อยู่ในสหรัฐอเมริกาและผู้อพยพคนอื่นๆที่ยังคงคาดหวังสำหรับสาธารณรัฐประชาธิปไตยรัฐธรรมนูญที่แท้จริงในรัสเซีย