stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แอปเปิล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Apples
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Malus domestica:  Wikidata: Q18674606  Wikispecies: Malus domestica  APDB: 152668  BioLib: 39552  BOLD: 254406  EPPO: MABSD  FNA: 242331459  GBIF: 3001244  GRIN: 104681  iNaturalist: 469472  IPNI: 726282-1  ITIS: 516655  NCBI: 3750  NZOR: 14d024a2-d821-48e3-95d8-f0dd206c70a0  PfaF: domestica Malus domestica  Plant List: rjp-454  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:726282-1  Tropicos: 27804420  VASCAN: 20142 
Malus pumila:  Wikidata: Q158657  Wikispecies: Malus pumila  APDB: 225375  BioLib: 214890  BOLD: 121191  Calflora: 10099  EoL: 629943  EPPO: MABPM  FNA: 200010913  FoC: 200010913  GBIF: 3001093  GRIN: 23261  iNaturalist: 77949  IPNI: 726372-1  ITIS: 25262  NBN: NHMSYS0000460571  NCBI: 283210  NZOR: e2b9e72c-b9bc-4ede-91f2-9ddceb5ffea6  PfaF: pumila Malus pumila  Plantarium: 44348  Plant List: rjp-5777  PLANTS: MAPU  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:726372-1  Tropicos: 27800985  VASCAN: 8790 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA 
แผนที่แสดงต้นกำเนิดของแอปเปิลที่เพาะปลูก ต้นกำเนิดตามธรรมชาติอยู่ในคาซัคสถาน จากนั้นเกิดการผสมข้ามสายพันธุ์และการเพาะปลูกซ้ำๆ ซึ่งทำให้ลักษณะของผลไม้เปลี่ยนแปลงไปมาก
แอปเปิล Malus sieversii ป่าในคาซัคสถาน
ต้นแอปเปิลในเยอรมนี
แอปเปิลโรม วางขายที่ตลาดชาวนาแห่งหนึ่งในนวร์ก รัฐเดลาแวร์ สหรัฐอเมริกา ปี 2011
ตัวอ่อนของมอดคอดลิงมุดอยู่ในผลแอปเปิล
จากซ้ายไปขวา: พันธุ์ 'Golden Delicious', 'SweeTango', 'Granny Smith', และ 'Gala'
พันธุ์แอปเปิลที่พบได้น้อยจากไร่ในอิตาลี
อาดัมและอีฟและผลแอปเปิล โดย Albrecht Dürer (1507) แสดงให้เห็นแอปเปิลเป็นสัญลักษณ์ของความบาป
ปากแบ่ง

ถนนสายหลักในปากแบ่ง
ปากแบ่ง (ลาว: ປາກແບ່ງ) เป็นเมืองท่องเที่ยวของแขวงอุดมไซ เป็นจุดแวะพักของเรือและนักเดินทางจากหลวงพระบาง โดยใช้เวลาล่องเรือขึ้นมาจากหลวงพระบาง 10 ชั่วโมง ถ้าล่องลงมาจากเมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้วจะใช้เวลาน้อยกว่า ตัวเมืองอยู่เขาในจุดที่แม่น้ำแบ่งไหลมาบรรจบกับแม่น้ำโขง เป็นศูนย์กลางในการเดินทางไปอุดมไซและหลวงน้ำทา
ภูมิศาสตร์

ปากแบ่งมีถนนสายหลักที่ลาดยางใน ค.ศ. 2005 และเพิ่งสร้างสถานีไฟฟ้าพลังน้ำริมแม่น้ำเสร็จด้วยเงินกู้จากธนาคารโลก ก่อนหน้านี้เมืองนี้ต้องพึ่งไฟฟ้าจากเครื่องกำเนิดไฟฟ้า
บนเนินไม่ไกลจากหมู่บ้านมีวัดขนาดเล็ก ถือเป็นตัวอย่างวัดของอดีตอาณาจักรล้านนา วัดเก่าหลายแห่งถูกทำลายในช่วงสงครามกับอาณาจักรไทยเมื่อช่วง 300 ปีก่อน
ประวัติ

ในช่วงสงครามกลางเมืองลาว ปากแบ่งเป็นปลายทางทิศใต้ของสาย 46 ที่เพิ่งสร้างใหม่จากมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน
ภาพ

ภาพพาโนรามาของถนนสายหลักในปากแบ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Pakbeng จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
19°51′0″N 101°33′0″E﻿ / ﻿19.85000°N 101.55000°E﻿ / 19.85000; 101.55000
มารียา ซูคาโนวา

| มารียา นีกีตีชนา ซูคาโนวา |
| --- | --- |

ชื่อพื้นเมือง: Мария Никитична Цуканова
เกิด: 14 กันยายน ค.ศ. 1924 สโมเลนสกี เขตออมสค์ สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 14 สิงหาคม ค.ศ. 1945 (20 ปี) เซชิน แมนจู  (ปัจจุปันคือช็องจิน เกาหลีเหนือ)
รับใช้:  สหภาพโซเวียต
แผนก/สังกัด:  กองทัพเรือโซเวียต
ประจำการ: 1942–1945
ชั้นยศ: สิบโท
หน่วย: กองพันองค์รักษ์ทหารราบทางทะเลอิสระที่ 355
การยุทธ์:  สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามโซเวียต–ญี่ปุ่น ปฏิบัติการเซชิน † 
บำเหน็จ: วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต
มารียา นีกีตีชนา ซูคาโนวา (รัสเซีย: Мария Никитична Цуканова) เป็นผู้ช่วยแพทย์ในกองพันองค์รักษ์ทหารราบทางทะเลอิสระที่ 355 ของกองเรือแปซิฟิกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หลังจากที่เธอถูกสังหารในสนามรบในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 เธอได้รับลำดับเกียรติวีรชนแห่งสหภาพโซเวียตหลังมรณกรรมในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1945 และกลายเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ต่อสู้ในสงครามโซเวียต–ญี่ปุ่นที่ได้รับลำดับเกียรตินี้
ชีวิตช่วงต้น

ซูคาโนวาเกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1924 ในครอบครัวชาวนาชาวรัสเซียในเขตออมสค์ของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย พ่อของเธอเสียชีวิตก่อนเธอเกิดหลายเดือน และแม่ของเธอทำอาชีพเป็นครู แม่ของเธอแต่งงานใหม่ห้าปีต่อมา ก่อนที่ครอบครัวจะย้ายไปคาคัสเซีย ทั้งแม่และพ่อเลี้ยงของเธอมีส่วนร่วมในการศึกษาของเธออย่างแข็งขัน หลังจากเรียนจบชั้นประถมศึกษาในทาชตีป เธอเข้าเรียนในระดับมัธยมศึกษา แต่ลาออกใน ค.ศ. 1941 หลังจากที่เยอรมันบุกสหภาพโซเวียต ก่อนจะเรียนจบเพื่อทำงานเป็นพนักงานรับสายโทรศัพท์หลังจากที่พี่ชายและพ่อเลี้ยงของเธอถูกส่งไปประจำการที่แนวหน้า ไม่นานพี่ชายของเธอก็เสียชีวิตในการรบ ส่งผลให้เธอส่งคำขอเข้ารับราชการในกรมทหารที่พี่ชายของเธอเข้าสังกัดแต่ถูกปฏิเสธ เธอเริ่มทำงานเป็นพยาบาลในโรงพยาบาลในเมืองรอสตอฟตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 เมื่อเธอและครอบครัวที่เหลือที่ยังไม่ได้เข้าร่วมสงครามได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองอีร์คุตสค์ เธอจึงได้ทำงานในโรงงานผลิตเครื่องบินตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ขณะที่เรียนหลักสูตรการแพทย์ควบคู่ไปกับการเข้าร่วมคอมโซมอล
อาชีพทหาร

ในเดือนเมษายน เธอได้ร้องขอให้ส่งเธอไปที่แนวรบด้านตะวันออกอีกครั้ง แต่หลังจากจัดตั้งกองทหารเรือสตรีของกองเรือแปซิฟิกในเดือนพฤษภาคมตามคำสั่งของคณะกรรมการป้องกันประเทศ เธอถูกส่งไปยังแนวรบแปซิฟิกเพื่อต่อสู้ในสงครามโซเวียต–ญี่ปุ่นในฐานะเจ้าหน้าที่ให้สัญญาณในกองพันปืนใหญ่ที่ 51 ต่อมาเธอได้รับมอบหมายให้ไปประจำการในกองพันปืนใหญ่ที่ 100 และ 419 ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่วัดระยะ ใน ค.ศ. 1944 ซูคาโนวาถูกย้ายไปยังโรงพยาบาลทหารเรือหมายเลข 8 ในเมืองวลาดีวอสตอค และหลังจากเสร็จสิ้นการฝึกอบรมแล้ว เธอถูกส่งไปเป็นผู้ช่วยแพทย์ในกองพันองค์รักษ์ทหารราบทางทะเลอิสระที่ 355 กองพันนี้ต้องเผชิญกับการสู้รบอย่างหนักหลังจากสงครามโซเวียต-ญี่ปุ่นเริ่มขึ้นซึ่งเริ่มขึ้นในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ไม่กี่วันหลังจากที่โซเวียตบุกแมนจูกัว เธอเป็นส่วนหนึ่งของกองพลในการยกพลขึ้นบกเพื่อยึดครองท่าเรือเซชิน (ปัจจุบันคือเมืองช็องจิน เกาหลีเหนือ) ยานพาหนะขนส่งจำนวนมากที่ใช้ในการยกพลขึ้นบกถูกญี่ปุ่นโจมตีด้วยระเบิด ในระหว่างนั้น เธอได้ดูแลทหารที่ได้รับบาดเจ็บจากการโจมตี หลังจากขึ้นบก เธอได้ให้การรักษาพยาบาลแก่ทหารที่ได้รับบาดเจ็บอย่างต่อเนื่อง โดยนำทหารที่ได้รับบาดเจ็บและอาวุธของพวกเขาไปยังที่พักพิง ตลอดเกือบสองวันของการสู้รบอันดุเดือด เธอได้ช่วยชีวิตพลร่มโซเวียตได้ประมาณ 52 คน หลังจากที่ขาของเธอได้รับบาดเจ็บในสนามรบ เธอได้ทำผ้าพันแผลแบบชั่วคราวแต่ไม่ได้ถอยกลับ หลังจากวิ่งผ่านสนามรบไปยังกลุ่มทหารที่ล้อมรอบด้วยทหารญี่ปุ่น และยิงศัตรูด้วยปืนกล เธอพยายามสร้างตำแหน่งป้องกันเพื่อรอกำลังเสริมเพื่อที่เธอจะได้อพยพผู้บาดเจ็บได้ แต่ด้วยจำนวนที่มากกว่า เธอถูกทหารญี่ปุ่นจับหลังจากที่เธอหมดสติ ทหารญี่ปุ่นพยายามรีดเค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับปฏิบัติการทางทหารและทรมานซูคาโนวาอย่างโหดร้าย โดยควักดวงตาของเธอออกและใช้มีดฟันเธอก่อนจะฝังร่างที่ขาดวิ่นของเธอ
เกียรติยศและการรำลึก

ภายหลังจากเสียชีวิต ซูคาโนวาได้รับลำดับเกียรติวีรชนแห่งสหภาพโซเวียตหลังมรณกรรมโดยคำสั่งของสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต ทำให้เธอเป็นผู้หญิงคนแรก (และคนเดียว) ที่ต่อสู้ในสงครามโซเวียต–ญี่ปุ่นที่ได้รับลำดับเกียรตินี้ อนุสรณ์สถานทหารโซเวียตที่เสียชีวิตในสงครามโซเวียต–ญี่ปุ่นถูกสร้างขึ้นบนหลุมศพหมู่ที่เธอถูกฝัง โดยมีรูปปั้นครึ่งตัวของเธอ เมืองวลาดีวอสตอคซึ่งเธอไปเรียนแพทย์เป็นเวลาหลายเดือนและเมืองโฟคีโนก็มีรูปปั้นของเธอเช่นกัน  ใน ค.ศ. 1983 สหภาพโซเวียตได้ออกซองจดหมายที่มีภาพของเธอ (ในภาพ) ถนนในเมืองอะบาคัน บาร์นาอุล โฟคีโน อีร์คุตสค์ ครัสโนยาสค์ และออมสค์ ได้รับการตั้งชื่อตามเธอ นอกเหนือจากโรงเรียนและเรือประมง แผ่นป้ายอนุสรณ์ใกล้เปลวเพลิงนิรันดร์ในเมืองอีร์คุตสค์บนถนนเลนินระบุชื่อของเธอไว้ร่วมกับชื่อของวีรชนแห่งสหภาพโซเวียตคนอื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้ รวมถึงอนุสรณ์สถานอื่น ๆ มากมาย รวมถึงอนุสรณ์สถานวีรชนแห่งสหภาพโซเวียตที่ต่อสู้ในสงครามแปซิฟิกในเมืองวลาดีวอสตอค
บรรณานุกรม

Cottam, Kazimiera (1998). Women in War and Resistance: Selected Biographies of Soviet Women Soldiers. Newburyport, MA: Focus Publishing/R. Pullins Co. ISBN 1-58510-160-5.
Simonov, Andrey; Chudinova, Svetlana (2017). Женщины - Герои Советского Союза и России [Women – Heroes of the Soviet Union and Russia]. Moscow: Russian Knights Foundation and Museum of Technology Vadim Zadorozhny. ISBN 9785990960701. OCLC 1019634607.
ซูคาโนวาบนซองจดหมายโซเวียตใน ค.ศ. 1983
กวินตรา โพธิจักร

| กวินตรา โพธิจักร |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: กวินตรา โพธิจักร
เกิด: 24 ธันวาคม พ.ศ. 2529 (38 ปี) จังหวัดหนองคาย ประเทศไทย
คู่สมรส: รชต ธนภรณ์มงคล (2560–ปัจจุบัน)
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักแสดง พิธีกร นางงาม นักวอลเลย์บอล
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2551–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ชลดา - เสาร์ 5 (2552)   ส้ม - นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว (2553)   ศรีวรรณ - เสือสั่งฟ้า (2554)   ปอย - นางแบบโคกกระโดน (2555)   นุชนารถ - มายาสีมุก (2556)   พ.ญ.เอื้อมเดือน - เพลงรักผาปืนแตก (2557)   ฝน - เลื่อมสลับลาย (2558)   สาลิกา - ข้ามาคนเดียว (2559)
สังกัด: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (2552–ปัจจุบัน)
กวินตรา โพธิจักร (เกิด 24 ธันวาคม พ.ศ. 2529) ชื่อเล่น แก้ม เป็นนักแสดง นางงาม พิธีกรชาวไทย ซึ่งเธอได้รับตำแหน่งชนะเลิศในการประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551 ณ โรงละครอักษรา คิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์ กรุงเทพมหานคร โดยสุรางค์ เปรมปรีดิ์
กวินตราได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดมิสยูนิเวิร์ส 2008 ณ ญาจาง เวียดนาม และได้รางวัลรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
ประวัติ

ก่อนเข้าวงการบันเทิง กวินตราเคยเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลประจำจังหวัด และเธอเคยประกวดนางงามธิดาพญานาค 2551 โดยได้รับรางวัลชนะเลิศ
ปัจจุบัน กวินตราเป็นนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และใน พ.ศ. 2557 เธอได้เป็นนักวอลเลย์บอลของทีมไอเดีย-ขอนแก่น
สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ครอบครัว

กวินตรา ได้สมรสกับ รชต ธนภรณ์มงคล เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
มีบุตรชายด้วยกัน 2 คนชื่อ กรกรณ์ ธนภรณ์มงคล ชื่อเล่น กรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 และ กรรณกัน ธนภรณ์มงคล ชื่อเล่น กรรณ เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567
ผลงานด้านกีฬาวอลเลย์บอล

พ.ศ. 2553  ทีมชัยภูมิ
พ.ศ. 2557  ไอเดีย-ขอนแก่น
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2552 | เสาร์ 5 | ชลดา |
| 2553 | นักฆ่าขนตางอน | ดาหวัน |
| 2553 | นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว | ส้ม |
| 2554 | เสน่ห์บางกอก | แก้วทิพย์ |
| 2554 | หมู่บ้านสำราญรัก (ละครซิทคอม) | ชมพู่ |
| 2554 | เสือสั่งฟ้า | ศรีวรรณ |
| 2554 | เสาร์ 5 ตอน...ทับทิมสยาม | ชลดา |
| 2555 | นางแบบโคกกระโดน  | ปอย |
| 2556 | เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง | ศรีแพร |
| 2556 | มายาสีมุก | นุชนารถ |
| 2556 | โดมทอง | อุษา |
| 2556 | ยมบาลเจ้าขา | ดาว |
| 2557 | เพลงรักผาปืนแตก | พ.ญ.เอื้อมเดือน รักษ์ถิ่นไทย |
| 2558 | เลื่อมสลับลาย | ฝน |
| 2558 | จุมพิตพยัคฆ์สาว | มาดามที |
| 2559 | คู่หู | มาตา |
| 2559 | ข้ามาคนเดียว  | สาลิกา |
| 2560 | หักลิ้นช้าง | ดลฤดี |
| 2560 | ภูตสาวสื่อรัก | พวงดาว |
| 2561 | เพลงรักมือปืน | มนัสชนก แก้วราตรี |
| 2561 | สมิงจ้าวท่า | ลิลลี่ |
| 2562 | ยอดรักนักรบ | ชบา |
| 2564 | ทางเสือผ่าน | จำเรียง |
| 2564 | บ้านไร่สายสมร | นิ่ม |
| 2565 | นางสาวส้มหล่น | ชลาลัย / เจ๊เก๊กฮวย |
| 2567 | รักซ่อนรส | พรฤดี |
| 2568 | ผีเสื้อสลับลาย | ยิหวา |
ผลงานการแสดง > ละครสั้น

2556 ฟ้ามีตา ตอน หุ่นกระบอก รับบท จำปา
ผลงานเพลง

เพลงประกอบละคร "หวานใจยัยต่างดาว"
เพลง รู้จักรัก รู้จักเธอ
เพลงประกอบละคร "เสน่ห์บางกอก"
เพลง กั๊กไว้กิ๊ก
เพลงประกอบละคร "นางแบบโคกกระโดน"
เพลง นางแบบโคกกระโดน
เพลงประกอบละคร "เพลงรักผาปืนแตก"
เพลง แอบรักแอบคิดถึง
เพลงประกอบละคร "เพลงรักมือปืน"
เพลง ชุดใหญ่ไฟกระพิบ
เพลง ได้หมดถ้าสดชื่น
รางวัล

ธิดาพญานาค ประจำปี พ.ศ. 2551 จังหวัดหนองคาย
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551
หุ่นสวยสุขภาพดี บาย ซีเล็ค ทูน่า จากการประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยมจากการประกวดมิสยูนิเวิร์ส 2008
รองชุดประจำชาติเวียดนามยอดเยี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น

泰拳美女性感惊艳武博会 竟曾是08环球小姐[ลิงก์เสีย] (จีน)
กวินตรา โพธิจักร ที่อินสตาแกรม
facebook ส่วนตัวแก้มกวินตรา
| ก่อนหน้า |  | กวินตรา โพธิจักร |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม |  | มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส  (2551) |  | ชุติมา ดุรงค์เดช |
| ด ค กมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ |
| --- | --- |
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์:  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024  2025 
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส:  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011 
รายละเอียด:  ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ  จังหวัด
ธวัช วิชัยดิษฐ

| ธวัช วิชัยดิษฐ |
| --- | --- |


เลขาธิการนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 2 ตุลาคม พ.ศ. 2535 – 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2538
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
ก่อนหน้า: วิทย์ รายานนท์
ถัดไป: เดช บุญ-หลง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 จังหวัดสุราษฎร์ธานี ประเทศไทย
เสียชีวิต: 11 ธันวาคม พ.ศ. 2541 (58 ปี) จังหวัดสุราษฎร์ธานี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: พลังใหม่ (2517–2519) ประชาธิปัตย์ (2539–2541)
คู่สมรส: วราภรณ์ วิชัยดิษฐ

รองศาสตราจารย์ ธวัช วิชัยดิษฐ (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2541)  อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (ชวน หลีกภัย) และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ธวัช วิชัยดิษฐ เสียชีวิตในเหตุการณ์เครื่องบินสายการบินไทยตก ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อปี พ.ศ. 2541 เป็นเหตุการณ์เดียวกันกับที่นายเรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ รอดชีวิต
ประวัติ

ธวัช วิชัยดิษฐ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 ที่ตำบลบางกุ้ง อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นบุตรคนโตของนายสำรวม วิชัยดิษฐ กับนางพิณพาทย์ วิชัยดิษฐ มีน้อง 6 คน ได้แก่
ยงยุทธ วิชัยดิษฐ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และเป็นหัวหน้าพรรคเพื่อไทย
โสภา รัตนางสุ
เกื้อกูล วิชัยดิษฐ (เสียชีวิตแล้ว)
พูนสุข นวลย่อง
สมพล วิชัยดิษฐ
พันตำรวจโท ไชยันต์ วิชัยดิษฐ (เสียชีวิตแล้ว)
นายธวัช วิชัยดิษฐ สมรสกับนางวราภรณ์ วิชัยดิษฐ (สมบัติศิริ) มีบุตร 2 คน คือ
นายทวีพงษ์ วิชัยดิษฐ ผู้ว่าการเคหะแห่งชาติ​
นายชุติพงษ์ วิชัยดิษฐ
ซึ่งทั้งสองสามีภรรยา เสียชีวิตในเหตุการณ์เครื่องบินตกเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี รวมมีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนั้น 101 คน โดยมีผู้รอดชีวิตที่มีชื่อเสียง คือ นายเรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
การศึกษา

ธวัช วิชัยดิษฐ จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสุราษฎร์ธานีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านการศึกษา จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในปี พ.ศ. 2507 ปริญญาโทด้านรัฐประศาสนศาสตร์ (เกียรตินิยมดี) จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และจาก มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน จากนั้นจึงได้ศึกษาจนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก ด้านรัฐประศาสนศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน เมื่อปี พ.ศ. 2516 นอกจากนั้นได้ผ่านการศึกษาอบรมปริญญาและเข็มรัฎฐาภิรักษ์ จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร และได้ประกาศนียบัตร (กิตติมศักดิ์) วิทยาลัยทัพอากาศอีกด้วย
ประวัติการทำงาน

ธวัช วิชัยดิษฐ เริ่มรับราชการที่คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ต่อจากนั้นจึงได้รับตำแหน่งทางวิชาการเป็นรองศาสตราจารย์ และเป็นคณบดีคณะรัฐประศาสนศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2519 ถึง พ.ศ. 2521 ต่อมาในปี พ.ศ. 2528 จึงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ผู้ว่าการการประปาส่วนภูมิภาค
ในวงการการเมือง ดร.ธวัช เคยดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคพลังใหม่ ต่อมาได้เข้ามารับตำแหน่งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2534 และเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (ชวน หลีกภัย) ในปี พ.ศ. 2535 ถึง พ.ศ. 2538 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานีอีกด้วย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
อัญรส ปุณณโกศล

| อัญรส ปุณณโกศล |
| --- | --- |
เกิด: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2540 (27 ปี) จังหวัดกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ชื่ออื่น: พิมพ์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
อาชีพ:  นักแสดง  นางแบบ  พิธีกร 
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2559–ปัจจุบัน
อาชีพแสดง
ส่วนสูง: 1.70 เมตร (5 ฟุต 7 นิ้ว)
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2560–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: องค์หญิงฉันทนา - อุทัยเทวี (2560)   พระธิดาพนารัตน์ - สังข์ทอง (2561)   ปอง - นางสิบสอง (2562)   ดาวเรือง (อดีตชาติ) / มารตี (ปัจจุบัน) - วิมานมนตรา (2563)   ชลลี่ - เกาะรักกลหัวใจ (2564)   ปีย่า - รักแท้แซ่บหลาย (2566)
สังกัด: สามเศียร (2560 - ปัจจุบัน)   ช่อง 7 เอชดี (2563 - ปัจจุบัน)
 
อัญรส ปุณณโกศล (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น พิมพ์ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัด สามเศียร เเละ ช่อง 7 เอชดี เป็นที่รู้จักกันในบทบาท "ชลลี่" จากละครเรื่อง เกาะรักกลหัวใจ
ประวัติ

อัญรส ปุณณโกศล ชื่อเล่น พิมพ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ 2540 เกิดที่ จังหวัดกรุงเทพมหานคร เธอจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
การทำงาน

อัญรสเริ่มเข้าสู่วงการจากการถ่ายโฆษณาเเละงานเเคสติ้ง จนกระทั่งเธอได้เซ็นสัญญาเป็นนักเเสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี ในปี พ.ศ 2560 เธอได้มีละครเรื่อง อุทัยเทวี รับบท องค์หญิงฉันทา ต่อมาในปี พ.ศ 2561 เธอได้มีละครเรื่อง พ่อมดเจ้าเสน่ห์ รับบท วิวรรณ
ต่อมาในปี พ.ศ 2564 ออกอากาศเรื่อง กำนันหญิง รับบท ครูวิภา ตามมาด้วยละครหลังข่าว เกาะรักกลหัวใจ รับบท ชลลี่ สาวสวย มาดเท่ ซับพอร์ตเพื่อน เเละในปีเดียวกันเธอได้มีผลงานพิธีกร รายการเส้นทางบันเทิง อีกด้วย ปี พ.ศ 2565 ละครพื้นบ้านเรื่อง เจ้าหญิงพิกุลทอง รับบท เเพทอง / ชบา เเละมีละครเรื่อง รักเเท้เเซ่บหลาย รับบท ปีย่า เเม่ค้าสายวีน น่าตบ ออกอากาศในปี พ.ศ 2566 เธอได้รับบทร้ายอยู่เสมอ
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2561 | พ่อมดเจ้าเสน่ห์ | วิวรรณ (หมอวิ) |
| 2563 | วิมานมนตรา | ดาวเรือง (อดีต) / มารตี (อีท) (ปัจจุบัน) |
| 2564 | กำนันหญิง | ครูวิภา |
| 2564 | เกาะรักกลหัวใจ | ชลลี่ |
| 2566 | รักแท้แซ่บหลาย | ปีย่า |
ผลงาน > ละครพื้นบ้าน

ละครพื้นบ้านทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2560 | อุทัยเทวี | องค์หญิงฉันทนา |
| 2561 | สังข์ทอง | พระธิดาพนารัตน์ |
| 2562 | ขวานฟ้าหน้าดำ | นางฟ้า |
| 2562 | นางสิบสอง | ปอง |
| 2565 | เจ้าหญิงพิกุลทอง | แพทอง (อดีต) / ชบา (ปัจจุบัน) |
| 2567 | ลักษณวงศ์ | นางยี่สุ่น |
ผลงาน > ละครสั้น

ละครทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2561 | ฟ้ามีตา ตอน ปล้ำผีลุกปลุกผีนั่ง | กำไล |
| 2562 | ฟ้ามีตา ตอน ดรุณียืนหนึ่ง | อ้อม |
| 2564 | ฟ้ามีตา ตอน คนเลว | บุษบา |
| 2564 | ฟ้ามีตา ตอน จากพ่อสู่ลูก | ดวง |
| 2565 | ฟ้ามีตา ตอน ไม่เลว...ไม่เป็นไร | อ้อม |
| 2565 | ฟ้ามีตา ตอน  แก๊งคอลเซ็นเตอร์ | แจง |
| 2566 | ฟ้ามีตา ตอน อย่าแคร์คำคน | ลออ |
| 2566 | ฟ้ามีตา ตอน แอบแช่บ | เพลิน |
โซราอิโระยูทิลิตี

Japanese anime television short film
| --- | --- |
โซราอิโระยูทิลิตี
空色ユーティリティ (Sorairo Yūtiriti)
แนว: กีฬา (กอล์ฟ)
ภาพยนตร์อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เค็งโงะ ไซโต
อำนวยการสร้างโดย: หลี่ เหิงต้า
เขียนบทโดย: โคตะ โนโซมิ
ดนตรีโดย: ไดสึเกะ โฮริตะ
สตูดิโอ: Yostar Pictures
ถือสิทธิ์โดย: อเมริกาเหนือ Crunchyroll Funimation
เครือข่าย: Tokyo MX
ฉาย: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2564
ความยาว: 14 นาที
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เค็งโงะ ไซโต
เขียนบทโดย: ยู ซาโต อายะ ซัตสึกิ อากิ มิซึกิ
ดนตรีโดย: ไดสึเกะ โฮริตะ
สตูดิโอ: Yostar Pictures
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, ทีวีเค, เอ็มบีเอส, บีเอส อาซาฮี
ฉาย:  4 มกราคม พ.ศ. 2568  – ปัจจุบัน
ตอน: 10
โซราอิโระยูทิลิตี (ญี่ปุ่น: 空色ユーティリティ, โรมาจิ: Sorairo Yūtiriti, "Sky Blue Utility") เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันทางโทรทัศน์ต้นฉบับของญี่ปุ่นเกี่ยวกับกีฬากอล์ฟ ผลิตโดย Yostar Pictures และกำกับโดยเค็งโงะ ไซโต ออกอากาศครั้งแรกทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 อนิเมะโทรทัศน์ซีรีส์ที่ผลิตโดย Yostar Pictures เริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568
การผลิตและการเปิดตัว

ในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ได้มีการประกาศถึงอนิเมะต้นฉบับที่ผลิตโดย Yostar Pictures  ภายหลังได้เปิดเผยว่าเป็นภาพยนตร์สั้นทางโทรทัศน์ซึ่งมีเค็งโกะ ไซโตะ เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ หลี่ เหิงต้า เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ โคตะ โนโซมิ เป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ อะคิระ อาเมมิยะ เป็นผู้ดูแลฉากภาพ และ ฮอริตะ ไดสึเกะ เป็นผู้แต่งเพลงและดูแลการกำกับเสียง ภาพยนตร์สั้นความยาว 14 นาทีนี้ได้เข้าฉายครั้งแรกทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์ เมื่อวันที่ พ.ศ. 2564 เพลงประกอบภาพยนตร์คือ "Gunjō Love theory" โดยวง HAM ที่ประกอบด้วย มิยุ ทากางิ, ยุรินะ อามามิ, และ อายาสะ โกโต Crunchyroll และ Funimation ต่างก็สตรีมภาพยนตร์นอกเอเชีย
ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดย Yostar Pictures ได้ประกาศในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 นักพากย์และผู้กำกับกลับมารับบทบาทจากภาพยนตร์ ยู ซาโต้ เป็นผู้ดูแลการเรียงเรื่องของซีรีส์ และเขียนบทร่วมกับ อายะ ซัตสึกิ และ อากิ มิซูกิ นอกจากนี้โคตะ โนโซมิกิก็กลับมาจากภาพยนตร์เพื่อร่วมทำแนวคิดต้นฉบับ และไดซุเกะ โฮริตะกลับมาแต่งเพลงประกอบอีกครั้ง ซีรีส์นี้มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และช่องอื่น ๆ   เพลงเปิดเรื่องคือ "Be the hero!" ร้องโดยมาซาโยชิ โออิชิร่วมกับไอริ ซูซูกิ ในขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ "Horizon" ขับร้องโดยโมเอกะ ยาฮากิ เมเดียลิงก์เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และสตรีมบนยูทูปช่อง Ani-One Asia
การผลิตและการเปิดตัว > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรี่บอร์ดโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "การพบเจอที่พิเศษ" Transliteration: "Supesharuna Deai" (ญี่ปุ่น: スペシャルな出会い) | ชิเงทากะ อิเคดะ | ยู ซาโต | ชิเงทากะ อิเคดะ เคนโกะ ไซโต | 4 มกราคม 2568 (2025-01-04) |
| 2 | "เพื่อนที่พิเศษ" Transliteration: "Supesharuna Tomodachi" (ญี่ปุ่น: スペシャルな友達) | คาโต้ ชูซากุ | ยู ซาโต้ | ชิเงทากะ อิเคดะ,  เคนโกะ ไซโตะ | 11 มกราคม 2568 (2025-01-11) |
| 3 | "งานที่พิเศษ" Transliteration: "Supesharuna Oshigoto" (ญี่ปุ่น: スペシャルなお仕事) | เซนิจิโร อิโต | อายะ ซัตสึกิ | ชิเงทากะ อิเคดะ,  เคนโกะ ไซโต | 18 มกราคม 2568 (2025-01-18) |
| 4 | "คลับที่พิเศษ" Transliteration: "Supesharuna kurabu" (ญี่ปุ่น: スペシャルなクラブ) | ฮิโรยูกิ โอคุโนะ | อากิ มิซึกิ | ชิเงทากะ อิเคดะ,  เคนโกะ ไซโตะ | 25 มกราคม 2568 (2025-01-25) |
| 5 | "การฝึกที่พิเศษ" Transliteration: "Supesharuna Tokkun" (ญี่ปุ่น: スペシャルな特訓) | ชูซากุ คาโต | ยู ซาโต | ชิเงทากะ อิเคดะ,  เคนโกะ ไซโตะ | 1 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-01) |
| 6 | "รอบที่พิเศษ" Transliteration: "Supesharuna raundo" (ญี่ปุ่น: スペシャルなラウンド) | คัตสึนาริ มิคาจิริ | อากิ มิซึกิ | ชินอิจิ ทาเบะ | 8 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-08) |
| 7 | "เทคนิคพิฆาตที่พิเศษ" Transliteration: "Supesharuna Hissatsu Waza" (ญี่ปุ่น: スペシャルな必殺技) | ชิเงรุ ฟูคาเซะ | ยู ซาโต | ชินอิจิ ทาเบะ | 15 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-15) |
| 8 | "แคนดี้ที่พิเศษ" Transliteration: "Supesharuna kyadi" (ญี่ปุ่น: スペシャルなキャディ) | ฮิโรยูกิ โอคุโนะ | อายะ ซัทสึกิ | ชินอิจิ วาตานาเบะ | 22 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-22) |
| 9 | "บิซที่พิเศษ" Transliteration: "Supesharuna bazu" (ญี่ปุ่น: スペシャルなバズ) | เซนิจิโร อิโต,  ชูซากุ คาโต | ริสะ มิซูโนะ | มาซาโอกิ นากาจิมะ | 1 มีนาคม 2568 (2025-03-01) |
| 10 | "คุณหนูที่พิเศษ" Transliteration: "supesyaru nao zyou sama ! ?" (ญี่ปุ่น: スペシャルなお嬢様！？) | ชูซากุ คาโต | ยู ซาโต | ยูซุเกะ ซูซูกิ | 8 มีนาคม 2568 (2025-03-08) |
| 11 | "การแข่งเป็นคู่ที่พิเศษ" Transliteration: "Supesharuna Daburusu" (ญี่ปุ่น: スペシャルなダブルス) | ชินอิจิ ทาเบะ | อายะ ซัทสึกิ | ทาคามุมิ โฮชิคาวะ | 15 มีนาคม 2568 (2025-03-15) |
| 12 | "ความพิเศษที่สเปเชียล"  | TBD | TBD | TBA | 22 มีนาคม 2568 (2025-03-22) |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official TV short film website (ในภาษาญี่ปุ่น)
Officila TV series website (ในภาษาญี่ปุ่น)
โซราอิโระยูทิลิตี (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
สาธารณรัฐอุดมูร์ต

| สาธารณรัฐอุดมูร์ต |
| --- | --- |
สาธารณรัฐ
Удмуртская Республика
การถอดเสียงอื่น
 • อุดมูร์ต: Удмурт Элькун
ทิวทัศน์ของเมืองอีเจฟสค์ ศูนย์กลางการบริหารของอุดมูร์เตีย
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐอุดมูร์ต (Шунды сиос ӝуато палэзез)

พิกัด: 57°17′N 52°45′E﻿ / ﻿57.283°N 52.750°E﻿ / 57.283; 52.750
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: วอลกา
เขตเศรษฐกิจ: Urals
สถาปนา: 28 ธันวาคม 1934
ศูนย์กลางการบริหาร: อีเจฟสค์
การปกครอง
 • องค์กร: State Council
 • Head: Alexander Brechalov
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 42,100 ตร.กม. (16,300 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 1,521,420 คน
 • ประมาณ (2018): 1,513,044 (−0.6%) คน
 • อันดับ: 30th
 • ความหนาแน่น: 36 คน/ตร.กม. (94 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 69.2% คน
 • นอกเมือง: 30.8% คน
เขตเวลา: UTC+4 ()
รหัส ISO 3166: RU-UD
ทะเบียนรถ: 18
รหัส OKTMO: 94000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย; อุดมูร์ต
เว็บไซต์: http://www.udmurt.ru/en/
อุดมูร์เตีย (อังกฤษ: Udmurtia; รัสเซีย: Удму́ртия, อักษรโรมัน: Udmúrtiya, สัทอักษรสากล: [ʊˈdmurtʲɪjə]; อุดมูร์ต: Удмуртия) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐอุดมูร์ต  (อังกฤษ: Udmurt Republic; รัสเซีย: Удму́ртская Респу́блика; อุดมูร์ต: Удмурт Республика) เป็นหนึ่งในเขตการปกครองของประเทศรัสเซีย (สาธารณรัฐ) ในเขตสหพันธ์วอลกา มีเมืองหลวงชื่ออีเจฟสค์ มีประชากร 1,521,420 คน (ค.ศ. 2010)
ประวัติ

เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 1920 แคว้นปกครองตนเองโวทยาก (Votyak Autonomous Oblast) ได้ถูกจัดตั้งขึ้น ณ ดินแดนอุดมูร์เตียในปัจจุบัน ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1932 แคว้นปกครองตนเองโวทยากได้เปลี่ยนชื่อเป็นแคว้นปกครองตนเองอุดมูร์ตที่ซึ่งได้ถูกปรับเปลี่ยนรูปแบบการปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 1934 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โรงงานอุตสาหกรรมหลายแห่งจากยูเครนโซเวียตและชายแดนทางภาคตะวันตกของสหภาพโซเวียนได้ย้ายมาตั้งที่อุดมูร์เตียเพื่อเลี่ยงภัยสงคราม
ต่อมาเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 1991 สมัชชาสูงสุดของสาธารณรัฐปกครองตนเองอุดมูร์ตได้ผ่านกฎหมายที่ได้บัญญัติถึงการเปลี่ยนชื่อของสาธารณรัฐปกครองตนเองอุดมูร์ตเป็นสาธารณรัฐอุดมูร์ต ซึ่งก็คือชื่อที่ใช้ในปัจจุบัน