stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลน้ำใส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำใส
กำเนิดและพัฒนาการองค์การบริหารส่วนตำบล
พรบ.สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เก็บถาวร 2013-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดร้อยเอ็ด |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ร้อยเอ็ด  |  |
| เทศบาลตำบล |  กกกุง  กู่กาสิงห์  เกษตรวิสัย  เกาะแก้ว  ขวาว  คำพอุง  คูเมือง  โคกกกม่วง  โคกล่าม  โคกสูง  จตุรพักตรพิมาน  จังหาร  จำปาขัน  ชมสะอาด  ชัยวารี  ชุมพร  เชียงขวัญ  เชียงใหม่  ดงแดง  ดงสิงห์  ดอกไม้  ดินดำ  ท่าม่วง  ท่าสีดา  ทุ่งกุลา  ทุ่งหลวง  ธงธานี  นาแซง  นาเมือง  นิเวศน์  โนนชัยศรี  โนนตาล  โนนสวรรค์  บ้านนิเวศน์  บ้านบาก  บุ่งเลิศ  ปทุมรัตต์  ปอภาร  ผักแว่น  พนมไพร  พรสวรรค์  โพธิ์ชัย  โพธิ์ทอง (อำเภอโพนทอง)  โพธิ์ทอง (อำเภอศรีสมเด็จ)  โพนทราย  โพนทอง  โพนเมือง  โพนสูง  มะอึ  เมยวดี  เมืองบัว  เมืองไพร  เมืองสรวง  เมืองหงส์  ลิ้นฟ้า  วังหลวง  แวง  ศรีสมเด็จ  สามขา  สีแก้ว  สุวรรณภูมิ  เสลภูมิ  หนองผือ  หนองพอก  หนองหลวง  หนองหิน  หนองฮี  หัวช้าง  หินกอง  อัคคะคำ  อาจสามารถ  อุ่มเม้า  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กกโพธิ์  กำแพง  กุดน้ำใส  กู่กาสิงห์  เกษตรวิสัย  ขอนแก่น  ขามเปี้ย  ขี้เหล็ก (อำเภอปทุมรัตต์)  ขี้เหล็ก (อำเภออาจสามารถ)  เขวาทุ่ง  ค้อใหญ่  คำนาดี  คำไฮ  แคนใหญ่  โคกสว่าง (อำเภอพนมไพร)  โคกสว่าง (อำเภอหนองพอก)  ช้างเผือก  ชานุวรรณ  ดงกลาง  ดงครั่งน้อย  ดงครั่งใหญ่  ดงลาน  ดอกล้ำ  ดอนโอง  ดูกอึ่ง  ดู่น้อย  เด่นราษฎร์  ท่าหาดยาว  ทุ่งเขาหลวง  ทุ่งทอง  ทุ่งศรีเมือง  เทอดไทย  ธวัชบุรี  นางาม  นานวล  นาโพธิ์  นาเลิง  นาใหญ่  นาอุดม  น้ำคำ  น้ำใส  น้ำอ้อม  โนนรัง  โนนสง่า  โนนสว่าง  บ่อพันขัน  บัวคำ  บัวแดง  บ้านเขือง  บ้านแจ้ง  บ้านดู่  บ้านฝาง  บึงเกลือ  บึงงาม (อำเภอทุ่งเขาหลวง)  บึงงาม (อำเภอหนองพอก)  บึงนคร  ปาฝา  ป่าสังข์  ผาน้ำย้อย  พนมไพร  พรมสวรรค์  พระเจ้า  พระธาตุ  พลับพลา  โพธิ์ทอง  โพธิ์ศรี  โพธิ์ศรีสว่าง  โพธิ์สัย  โพธิ์ใหญ่  ไพศาล  ภูเขาทอง  ภูเงิน  ม่วงลาด  มะบ้า  เมืองทอง  เมืองทุ่ง  เมืองน้อย  เมืองเปลือย  ยางคำ  ยางใหญ่  รอบเมือง (อำเภอเมืองร้อยเอ็ด)  รอบเมือง (อำเภอหนองพอก)  ราชธานี  วังสามัคคี  วารีสวัสดิ์  ศรีโคตร  ศรีวิลัย  ศรีสว่าง  สระแก้ว  สระคู  สระนกแก้ว  สระบัว  สวนจิก  สว่าง  สะอาด  สะอาดสมบูรณ์  สาวแห  สิงห์โคก  แสนชาติ  แสนสุข  หนองแก้ว  หนองขาม  หนองขุ่นใหญ่  หนองแคน  หนองตาไก้  หนองทัพไทย  หนองบัว  หนองไผ่  หนองพอก (อำเภอธวัชบุรี)  หนองพอก (อำเภอหนองพอก)  หนองแวง (อำเภอเกษตรวิสัย)  หนองแวง (อำเภอเมืองร้อยเอ็ด)  หนองแวงควง  หนองหมื่นถ่าน  หนองใหญ่ (อำเภอโพนทอง)  หนองใหญ่ (อำเภอศรีสมเด็จ)  หน่อม  หมูม้น  ห้วยหินลาด  หัวช้าง  หัวโทน  เหนือเมือง  เหล่า  เหล่าน้อย  เหล่าหลวง  โหรา  อาจสามารถ  อีง่อง  อุ่มเม่า  |  |
ทอมมี เมอร์เซอร์

| ทอมมี เมอร์เซอร์ |
| --- | --- |
ทอมมี เมอร์เซอร์ในเดือนพฤษภาคมปี 2010
ชื่อเกิด: ทอมมี เมอร์เซอร์
เกิด:  (1985-02-21) กุมภาพันธ์ 21, 1985 (39 ปี) Cleveland, Ohio
ที่พัก: Nashville, Tennessee
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: คริมสัน ลิตเติล เรด ทอมมี เมอร์เซอร์
ส่วนสูง: 6 ft 6 in (1.98 m)
น้ำหนัก: 252 lb (114 kg)
มาจาก: Cleveland, Ohio (as Tommy Mercer) The Brownsville section of Brooklyn, New York (as Crimson)
ฝึกหัดโดย: Jeff Daniels Harley Race
เปิดตัว: 2007
ทอมมี เมอร์เซอร์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันในนามสังเวียนของ คริมสัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาปล้ำอยู่ในสมาคมโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง เคยได้แชมป์แทกทีม TNA 1 สมัยคู่กับแมตต์ มอร์แกน
ผลงาน

Great American Wrestling
GAW Championship (1 time, current)
House of Glory
HOG Tag Team Championship (1 time) – with Amazing Red
NWA Main Event
NWA Mid-American Television Championship (1 time)
NWA Southern All-Star Wrestling
NWA Southern Heavyweight Championship (1 time)
Ohio Valley Wrestling
OVW Heavyweight Championship (1 time)
OVW Southern Tag Team Championship (2 times) – with Jason Wayne
Nightmare Rumble (2012)
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him #41 of the top 500 singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 2012
Total Nonstop Action Wrestling
TNA World Tag Team Championship (1 time) – with Matt Morgan
United States Wrestling Organization
ATL Southern Championship (1 time)
Wrestling Observer Newsletter
Most Overrated (2011)
แหล่งข้อมูลอื่น

Showtime All-Star Wrestling profile เก็บถาวร 2010-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
TNA Wrestling profile เก็บถาวร 2011-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cagematch profile
ทอมมี เมอร์เซอร์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ธงชาติซาร์ก

ธงชาติซาร์ก สัดส่วนธง 3:5
ธงชาติซาร์ก มีลักษณะเป็นธงกางเขนแห่งเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีกางเขนสมมาตรจดขอบพื้นแดง) ที่ช่องบนของด้านติดมุมธงเป็นพื้นสีแดง ภายในมีภาพสิงโตสีเหลือง 2 ตัว ธงนี้ออกแบบโดยเฮอร์เบิร์ต พิตต์ เมื่อปี พ.ศ. 2481 และได้ประกาศใช้เป็นธงประจำดินแดนอย่างเป็นทางการในปีเดียวกัน  รูปสัญลักษณ์ที่ช่องมุมบนด้านคันธงดังกล่าวนี้คล้ายคลึงกับรูปตราประจำแคว้นนอร์ม็องดีในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นรูปสิงโตสีเหลือง 3 ตัวบนพื้นโล่สีแดง
ดูเพิ่ม

ธงในสหราชอาณาจักร
ธงชาติเกิร์นซีย์
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเกิร์นซีย์ (ซาร์ก) ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงประจำอาณานิคมโพ้นทะเลและเขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |
| --- | --- | --- |
| อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร |  หมู่เกาะเคย์แมน  เซนต์เฮเลนา (ตริสตันดากูนยา)  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  เบอร์มิวดา  หมู่เกาะพิตแคร์น  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  มอนต์เซอร์รัต  ยิบรอลตาร์  แองกวิลลา  |  |
| เขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |  เกิร์นซีย์ (อัลเดิร์นนีย์  เฮิร์ม  ซาร์ก) เจอร์ซีย์  เกาะแมน  |  |
ธงชาติจาเมกา

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: พ.ศ. 2505
ลักษณะ: ธงกากบาททแยงสีเหลือง แบ่งภายในธงเป็น 4 ช่อง ประกอบด้วยสีเขียวและสีดำสีละ 2 ช่อง
 


การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: พ.ศ. 2505
ลักษณะ: ธงพื้นขาวกางเขนแดง มีรูปธงชาติที่มุมธงบนด้านคันธง
 
ธงชาติจาเมกา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 4 ส่วนด้วยกากบาททแยงสีทอง ช่องสามเหลี่ยมช่องบนและช่องล่างเป็นสีเขียว ส่วนช่องซ้ายและช่องขาวเป็นพื้นสีดำ แบบธงที่ใช้อยู่นี้เป็น แบบที่ชนะเลิศการประกวดธงชาติจาเมกา และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการหลังประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505
แต่ละสีในธงมีความหมายต่างๆ กล่าวคือ พื้นสีดำในธงหมายถึงกำลังและความคิดสร้างสรรค์ของชาวจาเมกา สีเหลืองทองเป็นตัวแทนของแสงอาทิตย์และความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรธรรมชาติ สีเขียวคือความหวังต่ออนาคตกาลและความมั่งคั่งด้วยเกษตรกรรม
ธงเรือ

ธงเรือแห่งชาติของจาเมกา ได้รับอิทธิผลมาจากธงเรือของสหราชอาณาจักร ที่ใช้เป็นธงประจำอาณานิคม โดยมีตราแผ่นดินวางที่ปลายธง สำหรับธงเรือราชการของรัฐบาล กล่าวคือ เพิ่มรูปธงชาติจาเมกาลงบนมุมบนด้านคันธงของธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ส่วนธงนาวีกองเรือรักษาฝั่งของจาเมกานั้น ใช้ตามอย่างธงราชนาวี กล่าวคือ เพิ่มรูปธงชาติจาเมกาลงบนมุมบนด้านคันธงของธงเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีรูปกากบาทแดง)
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศจาเมกา
ตราแผ่นดินของจาเมกา
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติจาเมกา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
บึงพระราม

| บึงพระราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เกาะเมือง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย
พิกัด: 14°21′23.78″N 100°33′46.55″E﻿ / ﻿14.3566056°N 100.5629306°E﻿ / 14.3566056; 100.5629306
องค์กรที่จัดการ: เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา
บึงพระราม หรือเดิมเรียกว่า หนองโสน หรือ บึงชีชัน เป็นหนองน้ำหรือบึงน้ำขนาดใหญ่กลางเกาะเมืองจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในอดีตบึงแห่งนี้เป็นชุมชนโบราณมาก่อนการสถาปนากรุงศรีอยุธยาด้วยสังเกตจากวัดร้างและสถานที่สำคัญจำนวนมากรอบบึงน้ำนี้ ปัจจุบันบึงพระรามได้รับการปรับปรุงจนกลายเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวพระนครศรีอยุธยา
ศัพทมูลวิทยา

บึงพระราม มีชื่อมาแต่เดิมว่า หนองโสน แปลว่า "แอ่งน้ำใหญ่ที่มีต้นโสนขึ้นมาก" อีกชื่อเก่าคือ บึงชีชัน ปรากฏอยู่ในกฎมณเฑียรบาลนั้น บ้างเรียก บึงญี่ขัน ไม่ทราบว่ามาจากคำว่ากระไร และไม่สามารถเทียบคำที่ใกล้เคียงเพื่อหาความหมายได้
ส่วนชื่อ บึงพระราม นั้น บ้างก็ว่าเกี่ยวเนื่องมาจากสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ที่สถาปนากรุงศรีอยุธยาโดยมีบึงน้ำนี้เป็นศูนย์กลาง บ้างก็ว่าตั้งตามชื่อวัดพระราม ที่เป็นวัดเก่าสร้างในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ส่วนเรียกว่าบึงพระรามตั้งแต่เมื่อใดนั้นไม่เป็นที่ทราบเช่นกัน
ประวัติ

บึงพระรามเป็นหนองน้ำที่เก่าแก่ของเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา โดยเป็นแอ่งน้ำที่อยู่กลางดอนที่เกิดจากการทับถมของตะกอนแม่น้ำหลายสายรอบเกาะเมืองอันได้แก่แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำลพบุรี และแม่น้ำป่าสักเป็นอาทิ บ้างก็ว่าเกิดจากการขุดดินเพื่อนำไปสร้างวัดและวังต่าง ๆ จนบริเวณดังกล่าวได้กลายสภาพเป็นบึงน้ำไป
บึงพระรามถือว่ามีส่วนสำคัญต่อพัฒนาการของกรุงศรีอยุธยา เพราะเป็นชุมชนเก่าที่มีขนาดใหญ่มาแต่อดีตกาลแล้ว ดังจะพบได้จากโบราณสถานที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก ได้แก่ วัดมหาธาตุ วัดพระราม วัดนก วัดหลังคาดำ วัดหลังคาขาว วัดสังขปัตถ์ วัดโพง วัดชุมแสง พระที่นั่งเย็น วัดไตรตรึงษ์ วัดราชบูรณะ วัดธรรมิกราช วัดมงคลบพิตร วัดพระศรีสรรเพชญ์ ลานหน้าจักรวรรดิ และอยุธยามหาปราสาท นอกจากนี้ยังมีวัดที่ไม่ปรากฏซากแล้ว เช่น วัดสัตตบรรณ และวัดจันทร์ เป็นต้น ในอดีตถือว่าพื้นที่โดยรอบบึงพระรามนี้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ จากเอกสารของเยเรเมียส ฟาน ฟลีต หรือวันวลิต วานิชชาวฮอลันดาที่เข้ามาค้าขายในกรุงศรีอยุธยาในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ได้บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับบึงพระรามตามคำบอกเล่าของชาวกรุงศรีอยุธยาว่า ปฐมกษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาคือพระเจ้าอู่นั้นเป็นพระโอรสพระเจ้ากรุงจีนที่ถูกเนรเทศเพราะทำกรรมชั่วไว้มาก พระองค์จึงเดินทางเพื่อหาภูมิสถานเพื่อสร้างเมืองขึ้นใหม่ จนพบเกาะเมืองอยุธยาที่ชัยภูมิดีแต่กลับไร้คนอยู่อาศัย พระเจ้าอู่ได้พบฤๅษีตนหนึ่ง ที่ต่อมาฤๅษีตนนั้นได้อธิบายความว่าที่เมืองไร้คนก็เป็นเพราะมังกรในหนองโสนพ่นน้ำลายพิษจนคนตายทั้งเมือง หากจะฆ่ามังกรให้ได้จะต้องไขปัญหาของฤๅษีให้ครบทั้งสามข้อ ซึ่งพระเจ้าอู่ก็ทรงทำได้ครบ ฤๅษีจึงบอกวิธีกำจัดมังกรคือต้องหาฤๅษีที่มีลักษณะเดียวกับตนโยนลงหนองโสน แต่พระเจ้าอู่ก็ทรงหาฤๅษีลักษณะดังกล่าวไม่ได้ ครั้นเมื่อถึงเวลาทั้งสองเดินทางไปถึงหนองน้ำ พระเจ้าอู่ก็ทรงเหวี่ยงฤๅษีตนนี้ลงไปในหนอง มังกรก็ไม่โผล่ขึ้นมาอีก และเมืองก็ปลอดจากโรคระบาด สุจิตต์ วงษ์เทศอธิบายว่า มังกรพ่นพิษน่าจะสื่อถึงกาฬโรค ส่วนกำพล จำปาพันธ์ว่ามังกร (คือพญานาค) และฤๅษี (คือพราหมณ์) น่าจะสื่อถึงขอม ที่ไม่สนับสนุนให้สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 มาตั้งถิ่นฐานที่นี่จนเกิดการกระทบกระทั่งกัน
บึงพระรามถือเป็นหนึ่งในความสามารถของชาวกรุงศรีอยุธยาด้านการจัดการน้ำ โดยเกาะเมืองจะมีโครงสร้างในการระบายน้ำคือคลองสายต่าง ๆ โดยคลองจะทำหน้าที่ชักน้ำเข้าไปยังบึงพระรามและบึงต่าง ๆ ภายในเกาะเพื่อหล่อเลี้ยงผู้คน โดยจะมีการก่อสร้างประตูน้ำ หากถึงฤดูฝนก็จะมีการเปิดประตูน้ำเพื่อให้น้ำไหลผ่านคลองสายต่าง ๆ บนเกาะ หากถึงฤดูน้ำหลากก็จะปิดประตูน้ำเพื่อป้องกันอุทกภัยบนเกาะเมือง และยามฤดูแล้งก็จะกักเก็บน้ำในบึงไว้ใช้ โดยมีคลองไหลเข้าเกาะเมือง 4 สาย คลองบางสายก็จะชักน้ำไปหล่อเลี้ยงบึงพระรามมิให้เหือดแห้ง และมีคลองระบายน้ำออกจากเกาะเมืองลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยาทางใต้อีก 6 สาย
ปัจจุบัน

ในสมัยจอมพล แปลก พิบูลสงครามเป็นรัฐบาล ได้มีการฟื้นฟูและพัฒนาบึงพระรามขึ้นใหม่ มีการบูรณะตึกดินซึ่งเป็นโบราณสถานช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลายขึ้นใหม่ หลังจากนั้นเป็นต้นมาจึงได้พัฒนาให้บึงพระรามเป็นสวนสาธารณะเรียกว่า สวนสาธารณะบึงพระราม เพื่อเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของประชาชนโดยทั่วไป และถือว่าบึงพระรามเป็นหนึ่งในสามบึงน้ำบนเกาะเมืองที่ยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน จากที่มีทั้งหมด 5 แห่ง แต่ปริมาณการกักเก็บน้ำของบึงที่เหลือทั้งสามแห่งนั้นก็ลดพื้นที่ลงกว่าเดิมครึ่งหนึ่ง โดยเฉพาะบึงพระรามที่คลองลำคูปากสระ และคลองประตูเทพหมีที่ทำหน้าที่ชักน้ำเข้าบึง ถูกรุกล้ำจนสิ้น
ปัจจุบันบึงพระรามมักมีการจัดงานเทศกาลที่มีการตั้งร้านขายอาหารจนเกิดปัญหาด้านมลพิษ ซ้ำยังเป็นแหล่งมั่วสุมทั้งการพนัน คนเร่ร่อน คนดมกาว และพบขยะเกลื่อนกล่นในบึง รวมทั้งหญ้ารกชัฏจนไม่เหมาะแก่การพักผ่อนหย่อนใจ และทำให้อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยาสุ่มเสี่ยงต่อการถูกถอดถอนจากการเป็นมรดกโลก แม้จะมีการทำความสะอาดใหญ่บริเวณพื้นที่โดยรอบบึงพระรามก็ตาม
นักร้องสองไมค์

| นักร้องสองไมค์ |
| --- | --- |
ประเภท: ประกวดร้องเพลง
สร้างโดย: เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
เสนอโดย: ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์
กรรมการ: เท่ง เถิดเทิง สลา คุณวุฒิ หนู มิเตอร์ เพชร สหรัตน์ จักรวาร เสาธงยุติธรรม
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ประเทศไทย
จำนวนฤดูกาล: 2 (ฤดูกาล)
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องเวิร์คพอยท์
ออกอากาศ: 23 มิถุนายน 2561 (2561-06-23) – 31 มีนาคม 2562 (2562-03-31)
ออกอากาศ: 24 พฤษภาคม 2563 (2563-05-24) – 4 ตุลาคม 2563 (2563-10-04)
นักร้องสองไมค์  เป็นรายการประกวดร้องเพลง ที่เปิดโอกาสให้บุคคลไม่จำกัดเพศและอายุ การศึกษา และอาชีพ เข้ามาร่วมร้องเพลงกับศิลปินชื่อดังของประเทศในทุก ๆ แนวเพลง ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ โดยออกอากาศมาแล้ว 2 ซีซั่น
รูปแบบรายการ

ผู้เข้าแข่งขันจะต้องร้องเพลงร่วมกับศิลปินทั่วประเทศทุก ๆ แนวเพลง จำนวน 10 ชุด ชุดละ 3 คน รวม 30 คน โดยที่ศิลปินจะเตรียมเพลงมาให้ผู้เข้าแข่งขัน หากผู้เข้าแข่งขันสามารถผ่านด่านศิลปินได้ทั้ง 30 คน จะได้รับถ้วยรางวัลจากรายการนักร้องสองไมค์กลับบ้านไป
รูปแบบรายการ > ซีซั่นที่ 1

ในแต่ละรอบ กรรมการและศิลปินที่ร่วมร้องเพลงกับผู้เข้าแข่งขันจะมีคะแนนให้คนละ 10 คะแนน รวม 3 คน เป็นคะแนนสูงสุด 30 คะแนน หากผู้เข้าแข่งขันได้คะแนน 23-29 คะแนน จะถือว่า "ผ่าน" ได้รับเงินรางวัลสะสมรอบละ 5,000 บาท และได้แข่งขันต่อ แต่หากผู้เข้าแข่งขันได้คะแนน 30 คะแนนเต็ม จะถือว่า "แจ็คพอตแตก" จะได้รับเงินรางวัลในรอบนั้น 50,000 บาท และยังได้แข่งขันต่อเช่นกัน
รูปแบบรายการ > ซีซั่นที่ 2

เป็นรูปแบบการแข่งขันที่เรียกว่า "คูณสาม" จะมีหัวหน้าคณะกรรมการ คือ หนึ่ง - จักรวาร เสาธงยุติธรรม มาเป็นกรรมการตัดสินหลักทั้งซีซั่น โดยคะแนนจะมาจากคะแนนของหนึ่งและศิลปิน 2 ท่านที่ไม่ได้ร่วมร้องเพลงกับผู้เข้าแข่งขันในแต่ละรอบภายในศิลปินชุดเดียวกัน รวม 10 คะแนน ซึ่งหลังจบ 1 ชุด หากผู้เข้าแข่งขันได้คะแนน 23-29 คะแนน จะถือว่า "ผ่าน" ได้รับเงินรางวัลสะสมรอบละ 10,000 บาท และได้แข่งขันต่อ แต่หากผู้เข้าแข่งขันได้คะแนน 30 คะแนนเต็ม จะถือว่า "แจ็คพอตแตก" จะได้รับเงินรางวัลในรอบนั้น 40,000 บาท (มาจากเงินรางวัลสะสม 10,000 บาทเดิม บวกกับเงินรางวัลโบนัสอีก 30,000 บาท) และยังได้แข่งขันต่อเช่นกัน
พิธีกร

| พิธีกร | ฤดูกาล> 1 | ฤดูกาล> 2 |
| --- | --- | --- |
ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์: ✔
กรรมการ

| กรรมการ | ฤดูกาล> 1 | ฤดูกาล> 2 |
| --- | --- | --- |
| เท่ง เถิดเทิง | ✔ |  |
| สลา คุณวุฒิ | ✔ |  |
| หนู มิเตอร์ | ✔ |  |
| เพชร สหรัตน์ | ✔ |  |
| จักรวาร เสาธงยุติธรรม |  | ✔ |
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932

ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 10 ค.ศ. 1932 (พ.ศ. 2475) ณ ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริการะหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 33 คน โดยเป็นผู้ชายทั้งหมด แข่งขัน 30 รายการใน 6 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1932
Argentina finished in 11th position in the final medal rankings, with three gold medals and one silver medal.
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Zabala, Juan CarlosJuan Carlos Zabala | Athletics | Men's Marathon |
| 1 ! ทอง | Robledo, CarmeloCarmelo Robledo | Boxing | Men's Featherweight |
| 1 ! ทอง | Lovell, SantiagoSantiago Lovell | Boxing | Men's Heavyweight |
| 2 ! เงิน | Azar, AmadoAmado Azar | Boxing | Men's Featherweight |
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964

ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 18 ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 10 ตุลาคม – 24 ตุลาคม พ.ศ. 2507 มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งสิ้น 102 คน ชาย 96 คน หญิง 6 คน จาก 14 ชนิดกีฬา ได้เหรียญรางวัล 1 เหรียญ
เรือใบ

บทความหลัก: กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
| Athlete> Athlete.Athlete | Event> Event.Event | Race> 1.Score | Race> 1.Rank | Race> 2.Score | Race> 2.Rank | Race> 3.Score | Race> 3.Rank | Race> 4.Score | Race> 4.Rank | Race> 5.Score | Race> 5.Rank | Race> 6.Score | Race> 6.Rank | Race> 7.Score | Race> 7.Rank | Final rank> Final rank.Score | Final rank> Final rank.Rank |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ricardo Boneo | Finn | 20 | 318 | 23 | 258 | 25 | 222 | 19 | 341 | 25 | 222 | 28 | 172 | 25 | 222 | 1583 | 26 |
| Roberto Sieburger Arnoldo Pekelharing | Star | 14 | 185 | 15 | 155 | 6 | 553 | 16 | 127 | 12 | 252 | 13 | 218 | 15 | 155 | 1518 | 12 |
| Jorge Salas Chávez Jorge del Río Sálas Rodolfo Rivademar | Dragon | 7 | 618 | 3 | 986 | 18 | 207 | 12 | 384 | 15 | 287 | 11 | 421 | 3 | 986 | 3682 | 10 |
ผิดแค่ไหน

| "ผิดแค่ไหน"> เพลงโดยถังเบียร์ |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 11 มิถุนายน พ.ศ. 2558
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2558
แนวเพลง: ป๊อป, R&B
ความยาว: 4:04
ค่ายเพลง: สหภาพดนตรี
ผู้ประพันธ์เพลง: ถังเบียร์ มานพ สุขพาสเจริญ
โปรดิวเซอร์: ม.ล. บวรชัย สุขสวัสดิ์
"ผิดแค่ไหน" เป็นซิงเกิลของ ถังเบียร์ - ภูริวัชร์ ธีระชาติ ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้องโดย ถังเบียร์ & มานพ สุขพาสน์เจริญ แต่งทำนองโดย ถังเบียร์ & ม.ล. บวรชัย สุขสวัสดิ์ และเรียบเรียงโดย ม.ล. บวรชัย สุขสวัสดิ์ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2558
เนื้อหาเพลงพูดถึงความรักที่ต้องการหาคำตอบ ซึ่งจริงๆน่าจะรู้คำตอบดีอยู่แล้ว แต่เสียงหัวใจมันดังกว่าเสียงในสมอง จะทำอะไรยังไงก็ไม่สามารถดึงรั้งความรู้สึกนั้นไว้ได้ ส่วนมิวสิกวีดีโอนี้มี เป๊ก-เปรมณัช สุวรรณานนท์ และเม-อาระตี ตันมหาพราน มาแสดงในมิวสิกวีดีโอนี้
ในปี พ.ศ. 2558 เพลงนี้ถูกนำไปใช่ในเพลงประกอบละคร คู่ปรับฉบับหัวใจ และเพลงประกอบละคร ไฟหิมะ ในปี พ.ศ. 2562 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
การตอบรับ

เพลง "ผิดแค่ไหน" ได้อันดับสูงสุดที่ 10 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 10
ยู2เพลย์ ท็อป 10 ชาร์ต: 1
บึงหล่ม

บึงหล่ม เป็นสถานที่หนึ่งที่อยู่ในบริเวณติดต่อกับบ้านท้องโพลงและนาอิน ในปัจจุบันสถานที่แห่งนี้ได้กลายเป็นบึงหนองน้ำปัจจุบันและมีดอกบัวขึ้นอยู่เต็มไปหมด
ประวัติ

บึงหล่มซึ่งแต่ก่อนบึงหล่มได้เรียกกันว่า ”บึงล่ม” สาเหตุที่เรียกกันว่าบึงล่มเพราะในสมัยก่อนมีเรื่องเล่ากันว่าบึงหล่มเป็นเมืองเก่าเมืองหนึ่งซึ่งมีพระมหากษัตริย์ปกครองอยู่และมีเจ้าชายปกครองเมืองอยู่ด้วยวันหนึ่งเจ้าชายของบึงหล่มได้ลงไปอาบน้ำเหมือนทุกๆวันในขณะที่กำลังอาบน้ำอยู่สายตาเหลือบไปเห็นดอกบัว 2 ดอก เจ้าชายก็แปลกใจเพราะบริเวณนั้นไม่เคยมีป่าบัวเลย ดอกบัวที่โผล่ขึ้นมานั้นเป็นดอกบัวบานและดอกบัวตูมที่มีความงดงามมาก แต่เมื่อเจ้าชายพิจารณาแล้วก็คิดว่าดอกบัวบานนั้นงดงามกว่าดอกบัวตูม เจ้าชายจึงเด็ดดอกบัวและนำดอกบัวบานที่คิดว่างดงามมากกว่าดอกบัวตูมให้กับภรรยา ส่วนบัวตูมนั้นให้กับมารดา เมื่อกาลเวลาผ่านไปกลีบดอกบัวบานก็เริ่มร่วงหล่นไปตามกาลเวลาพร้อมกับภรรยาก็เริ่มชราลงเป็นลำดับทำให้เกิดความเบื่อหน่ายตรงกันข้ามกับมารดาที่มีความงดงามขึ้นดังกับดอกบัวตูมที่ค่อยๆแย้มกลีบทำให้เกิดความปรารถนาในตัวมารรดาของตนฉันชู้สาวเพียงแค่เจ้าชายคิดภายใต้เมืองหล่มก็เกิดเสียงดังขลุกขลักๆและลั่นขึ้นมาทันที่สร้างความตกใจให้กับชาวบ้านยิ่งนัก
วันหนึ่งเจ้าชายเข้าไปหามารดาและพูดสนทนาในเรื่องต่างๆแล้วตั่งคำถามกับมารดาว่า ”ประตูที่เราเคยออกมาแล้วเราจะเข้าไปอีกได้ไหม” มารดาคิดว่าเจ้าชายคงถามตามปกติจึงตอบลูกว่า ”ทำไมละลูกประตูที่เราเคยเข้าเคยออกเป็นประจำอยู่แล้วทำไมเราจะเข้าไปอีกไม่ได้” ทำให้เจ้าชายพึ่งพอใจในคำตอบมากหลังจากวันนั้นเจ้าชายจึงตัดสินใจว่าจะต้องเข้าไปหามารดาและปลุกปล้ำให้ได้ เมื่อเจ้าชายเคาะประตูเรียกมารดาหลังจากสิ้นเสียงเคาะประตูแผ่นดินของเมืองก็เกิดการสั่นและค่อยๆยุบตัวลงอย่างช้าด้วยสัญชาตญาณทำให้ต่างก็วิ่งหนีไปคนละทาง
กล่าวถึงเจ้าชายได้วิ่งหนีไปพร้อมกับบริวารอีกมากมายไปทางทิศใต้ของเมืองหล่มมาพักเหนื่อยที่บ้านทุ่งสาร (ในอำเภอพรหมพิรามปัจจุบัน) แต่ก็ยังเกรงว่าแผ่นดินจะถล่มมาถึงจึงพาบริวารเดินทางต่อไปและมาหยุดเพื่อเรียกขวัญที่หมู่บ้านเหล่าขวัญ (หมู่บ้านเหล่าขวัญในปัจจุบัน) เมื่อบรรดาผู้ติดตามได้มีกำลังใจดีแล้วจึงเดินทางต่ออย่างไร้จุดหมายและไม่มีผู้ใดทราบเรื่องราวของเจ้าชาย
กล่าวถึงมารดาของเจ้าชายเมื่อเกิดเหตุการณ์แผ่นดินถล่มก็ได้พาบริวารหนีไปทางทิศเหนือของบึงหล่มและมาพักนั่งอิงต้นไม้ใหญ่ซึ่งแต่ก่อนเรียกว่าหมู่บ้านนางอิง (หมู่บ้านนาอินปัจจุบัน) นางหยุดพักได้เพียงครู่เดียวก็ออกเดินทางต่อเมื่อแน่ใจว่าแผ่นดินคงถล่มมาไปถึงจึงงมาพักที่หมู่บ้านนางยั้ง (หมู่บ้านนายางปัจจุบัน) แล้วจึงออกเดินทางต่อและมาหยุดคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงเรียกว่าหมู่บ้านนางคำนึง (หมู่บ้านนาคนึงในปัจจุบัน) และออกเดินทางต่อและมาตั้งถิ่นฐานในเมืองลับแลจังหวัดอุตรดิตถ์ปัจจุบัน
อาณาเขตของบึงหล่ม

บึงหล่มมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอุตรดิตถ์ ใน อำเภอพิชัย ตำบลนาอิน และติดต่อกับ หมู่บ้านท้องโพลง ตำบลดงประดำ อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลกโดยมีบึงขนาดกว้างอยู่ระหว่างกลางและมีเนื้อที่ประมาณ 4000-7000 ไร่
ลักษณะภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศของบึงหล่มเป็นที่ราบสูงติดกับเขาฝากบึงเขาปรัง เป็นบึงที่มีน้ำลึกประมาณ 3-4 เมตร และมีชาวบ้านทำนาบริเวณรอบบึง
ลักษณะประชากร

ลักษณะประชากรระว่าง บ้านนาอิน กับ บ้านท้องโพลง มีหมู่บ้านประมาณ 15 หมู่และมีประชากร ประมาณ 8000 ถึง 9000 คน
ผำ

| ไข่แหน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช (Plantae)
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Liliopsida
อันดับ:: Alismatales
วงศ์:: Lemnaceae
สกุล:: Wolffia
สปีชีส์:: W.  globosa
ชื่อทวินาม
Wolffia globosa (Roxburgh)

ไข่แหน, ไข่น้ำ, ไข่ขำ หรือ ผำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Wolffia globosa) เป็นพืชมีดอกที่มีขนาดเล็กที่สุด จัดอยู่ในวงศ์ Lemnaceae สกุล Wolffia อาศัยลอยอยู่บนผิวน้ำ อาจลอยอยู่เป็นกลุ่มล้วน ๆ หรือลอยปนกับพืชชนิดอื่น ๆ เช่น แหน แหนแดง ก็ได้ มีรูปร่างรี ๆ ค่อนข้างกลม มีขนาดยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร แต่ละต้นมีสีเขียว ไม่มีราก ไม่มีใบ ต้นประกอบด้วยเซลล์ชนิดพาเรงคิมาเป็นส่วนใหญ่ มีช่องอากาศแทรกอยู่ระหว่างเซลล์ ทำให้เห็นเป็นฟองน้ำ และช่วยให้มีการลอยตัวอยู่ในน้ำได้ ไม่มีเนื้อเยื่อที่ทำหน้าที่นำน้ำและอาหาร มีช่องให้อากาศเข้าออกได้อยู่ทางบนของต้น
ไข่แหนกระจายอยู่ในประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป ในทวีปแอฟริกากลาง ทางใต้ในเกาะมาดากัสการ์ และในทวีปเอเชีย โดยเฉพาะบริเวณเขตศูนย์สูตรใต้ และตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากนี้ยังพบในประเทศบราซิล ประเทศอินโดนีเซีย และประเทศออสเตรเลียด้วย
การขยายพันธุ์

การขยายพันธุ์ของไข่แหนมี 2 แบบ ได้แก่
การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ เนื่องจากไข่แหนเป็นพืชมีดอกขนาดเล็กที่สุด ดอกของไข่แหนจะเจริญเติบโตออกทางช่องข้างบนของต้น ดอกไม่มีกลีบดอก และไม่มีกลีบเลี้ยง ดอกตัวผู้จะมีเกสรตัวผู้ 1 อัน ประกอบด้วยอับละอองเรณู 2 อับ ดอกตัวมีรังไข่ที่มี 1 ช่องและมีไข่อยู่ 1 ใบ ก้านเกสรตัวเมียสั้น ยอดเกสรตัวเมียมีลักษณะแบน เมล็ดมีขนาดเล็ก กลมเกลี้ยง ยังไม่ปรากฏว่ามีไข่แหนมีดอกในประเทศไทย มีแต่รายงานการพบเห็นในประเทศอื่น ไข่แหนจะมีดอกและเมล็ดในราวๆเดือนมิถุนายนถึงตุลาคม
การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ โดยการแตกหน่อ ซึ่งมีผู้ทำการศึกษาการเจริญเติบโตแล้วพบว่า โดยเฉลี่ยแล้ว ไข่แหนแต่ละต้นจะแตกหน่อให้ต้นใหม่ทุก ๆ 5 วัน
ประโยชน์

ด้านการศึกษา เนื่องจากไข่แหนเป็นต้นไม้ขนาดเล็ก มีการขยายพันธุ์อย่างรวดเร็ว สามารถนำมาปลูกเลี้ยงไว้ในพื้นที่ที่มีขนาดเล็กได้ จึงเหมาะแก่การทำมาใช้เป็นอุปกรณ์ในการศึกษา เช่น การศึกษาอิทธิพลของสารที่ควบคุมการขยายพันธุ์ของพืช
ด้านโภชนาการ ไข่แหนเป็นอาหารของสัตว์น้ำและสัตว์ปีกหลายชนิด นอกจากนี้ คนในภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ยังได้นำไข่แหนมาประกอบเป็นอาหาร ไข่แหนมีสารพิษต้านฤทธิ์สารอาหาร จึงต้องนำไข่แหนมาทำให้สุกก่อนรับประทาน นอกจากนี้ ไข่แหนยังมีแคลเซียมและบีตา-แคโรทีนสูงมากอีกด้วย
ผำสามารถสะสมแคดเมียมได้ สะสม 80.65 mg/g  จึงมีประโยชน์ในการใช้ฟื้นฟูสภาพแหล่งน้ำที่ปนเปื้อนแคดเมียม
ธงชาติซามัว

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ ensign 
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ธงพื้นสีแดง ที่มุมบนด้านคันธงมีสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงินขนาดเล็ก ภายในรูปดังกล่าวมีดาวห้าแฉกสีขาวดวงใหญ่ 4 ดวง ดวงเล็ก 1 ดวง เรียงกันเป็นกลุ่มดาวกางเขนใต้
 
ธงชาติซามัว มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นสีแดง ที่มุมบนด้านคันธงมีสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงินขนาดเล็ก ภายในรูปดังกล่าวมีดาวห้าแฉกสีขาวดวงใหญ่ 4 ดวง ดวงเล็ก 1 ดวง เรียงกันเป็นกลุ่มดาวกางเขนใต้ เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 พื้นสีแดงหมายถึงความกล้าหาญ สีน้ำเงินหมายถึงเสรีภาพ สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์
เดิมดินแดนส่วนนี้ตกเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิเยอรมนี ต่อมาถูกกองทัพนิวซีแลนด์เข้ายึดครองในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2457 หลังสิ้นสงคราม ซามัวก็ตกเป็นรัฐในอาณัติของนิวซีแลนด์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 และได้รับการรับรองจากสันนิบาตชาติเมื่อในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2463 นับแต่นั้นมาจนถึงปี พ.ศ. 2540 ดินแดนนี้เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อซามัวตะวันตก 
(ซามัวส่วนที่เหลือตกเป็นของสหรัฐอเมริกา เรียกว่า อเมริกันซามัว) ตราแผ่นดินของซามัวนับตั้งแต่ตกเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรผ่านทางนิวซีแลนด์นั้น  เป็นรูปต้นปาล์ม 3 ต้นอยู่ในวงกลม ตราดังกล่าวนี้ใช้ประกอบเข้ากับธงเรือของสหราชอาณาจักร (ธงเรือพลเรือนใช้สีแดง ธงเรือราชการใช้สีน้ำเงิน) สำหรับใช้เป็นธงประจำดินแดน จนถึงปี พ.ศ. 2492 อนึ่ง ซามัวได้รับเอกราชจากนิวซีแลนด์ในปี พ.ศ. 2505
ลำดับภาพธงของซามัว

ธงชาติจักรวรรดิเยอรมนี สำหรับใช้เป็นธงของเยอรมันซามัว (1 มี.ค. 2443 - 29 ส.ค. 2457)
แบบธงของเยอรมันซามัว (ไม่เคยมีการใช้)
ธงชาตินิวซีแลนด์ สำหรับใช้เป็นธงของซามัว (29 ส.ค. 2457 - 30 ก.ค. 2465)
ธงเรือราชการซามัวตะวันตก (30 ก.ค. 2465 - 1 ม.ค. 2505)
ธงชาติซามัวตะวันตก (26 พ.ค. 2491 - 24 ก.พ. 2492)
ธงที่คล้ายคลึงกัน

ธงชาติซามัว  มีลักษณะคล้ายคลึงกับธงชาติพม่า  และ ธงชาติไต้หวัน  เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะในภาพธงที่ย่อลงจนมีขนาดเล็กมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติซามัว ที่ Flags of the World (อังกฤษ)