stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟิโอดอร์ ตอลบูคิน

| ฟิโอดอร์ ตอลบูคิน |
| --- | --- |

เกิด: 16 มิถุนายน ค.ศ. 1894(1894-06-16) Androniki เขตผู้ว่าการยาโรสลัฟล์ จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 17 ตุลาคม ค.ศ. 1949(1949-10-17) (55 ปี) มอสโก สาธารณรัฐรัสเซีย
สุสาน: Kremlin Wall Necropolis
รับใช้:  รัสเซีย (1914–1917)  สหภาพโซเวียต (1917–1949)
ประจำการ: 1914–1949
ชั้นยศ: จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
บังคับบัญชา: แนวรบยูเครนที่ 4 แนวรบยูเครนที่ 3 มนฑลทหารทรานส์คอเคซัส
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามกลางเมืองรัสเซีย สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน (2) เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง (3) เครื่องอิสริยาภรณ์ซูโวรอฟชั้นที่ 1 (2) เครื่องอิสริยาภรณ์คูตูซอฟชั้นที่ 1 เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชัย
ฟิโอดอร์ อีวาโนวิช ตอลบูคิน (รัสเซีย: Фёдор Ива́нович Толбу́хин; 16 มิถุนายน 1894 – 17 ตุลาคม 1949) เป็นผู้บัญชาการทหารโซเวียต
ตอลบูคิน เกิดในครอบครัวชาวนาในจังหวัดยาโรสลัฟล์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงมอสโก เขาอาสาเข้าร่วมกับกองทัพจักรวรรดิในปี 1914 ซึ่งเป็นช่วงที่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งประทุขึ้น เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างต่อเนื่องเลื่อนจากพลทหารเป็นร้อยเอกในปี 1916 นอกจากนี้เขายังได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์และเหรียญกล้าหาญหลายครั้ง
ในเดือนสิงหาคม 1918 ตอลบูคินได้เข้าร่วมกับกองทัพแดงซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นเสนาธิการกองพลทหารราบที่ 56 หลังจากสงครามกลางเมืองรัสเซียสิ้นสุดลง ตอลบูคินได้รับตำแหน่งเจ้าหน้าที่จำนวนมาก นอกจากนี้เขายังได้เรียนที่วิทยาลัยการทหารฟรุนเซสำหรับการฝึกเสนาธิการขั้นสูง เขาสำเร็จการศึกษาในปี 1931 ในปี 1937 หลังจากตำแหน่งเจ้าหน้าที่หลายชุด ตอลบูคินได้รับคำสั่งจากกองพล ในปี 1938 ตอลบูคินได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเสนาธิการมนฑลทหารทรานส์คอเคซัส
ตอลบูคินยังคงอยู่ในตำแหน่งนี้ผ่านช่วงการเปิดฉากปฏิบัติการบาร์บารอสซาจนถึงเดือนสิงหาคม 1941 เมื่อเขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเสนาธิการแนวรบไครเมีย ซึ่งเขาดำรงอยู่จนถึงเดือนมีนาคม 1942 ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม 1942 เขาเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการมนฑลทหารสตาลินกราด หลังจากนั้นเขาก็ได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพที่ 58 จนถึงเดือนมีนาคม 1943 กองทัพที่ 58 มีส่วนร่วมในการต่อสู้ของสตาลินกราดซึ่งตอลบูคินอยู่เหนือกว่า พลเอกอันเดรย์ เยเรเมนโกได้ยกย่องกองบัญชาการและความกล้าหาญทางทหารของเขา หลังจากบัญชาการกองทัพ 57 ตอลบูคินได้เข้าบัญชาการแนวรบใต้
ในเดือนตุลาคม 1943 แนวรบใต้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นแนวรบยูเครนที่ 4 ตอลบูคินเป็นผู้ช่วยนายพลโรดีออน มาลีนอฟสกีแห่งแนวรบยูเครนที่ 3 ในการรุกโลว์เวอร์นีเปอร์และการรุกนีเปอร์–คาร์เพเทียน ในเดือนพฤษภาคม 1944 ตอลบูคินถูกย้ายไปควบคุมแนวรบยูเครนที่ 3 ในช่วงการทัพฤดูร้อนตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงตุลาคม 1944 ตอลบูคินและมาลีนอฟสกีเปิดฉากบุกโจมตีบอลข่านและสามารถเอาชนะโรมาเนียส่วนใหญ่ได้ ในวันที่ 12 กันยายน 1944 สองวันหลังจากได้รับการเลื่อนตำแหน่งนายพลมาลีนอฟสกีให้เป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต ตอลบูคินก็ได้รับการเลื่อนยศในแบบเดียวกัน ขณะที่มาลีนอฟสกีเคลื่อนทัพไปทางตะวันตกเฉียงเหนือสู่ฮังการีและยูโกสลาเวีย ตอลบูคินก็ได้เข้ายึดครองบัลแกเรีย เมื่อเริ่มต้นในการทัพฤดูหนาว ตอลบูคินเปลี่ยนกองทัพของเขาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของฝ่ายอักษะ จึงทำให้ตอลบูคินเข้าปลดปล่อยยูโกสลาเวียและบุกทางตอนใต้ของฮังการี
หลังจากสงคราม ตอลบูคินเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกลุ่มกองกำลังใต้ซึ่งประกอบไปด้วยภูมิภาคบอลข่าน ในเดือนมกราคม 1947 ตอลบูคินได้เป็นผู้บัญชาการมนฑลทหารทรานส์คอเคซัสจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในวันที่ 17 ตุลาคม 1949
บรรณานุกรม

Храпченков В. К. Солдат Отчизны в маршальских погонах. Ярославль: Нюанс, 2005. 380, [3] с.: ил., портр., карты. (60 лет Великой Победы).
Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.
Кузнецов П. Г. Маршал Толбухин [1894-1949]. — М., 1966.
Мальцев Е. Е. В годы испытаний. — М.: Воениздат, 1979.
Народни хероји Југославије, «Партизанска књига» Љубљана, «Народна књига» Београд, «Побједа Титоград», 1982 година.
| ด ค กจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต |
| --- | --- | --- |
|  โวโรชีลอฟ  ตูคาเชฟสกี  บูดิออนนืย  เยโกรอฟ  บลูย์เคียร์  ตีโมเชนโค  คูลิค  ชาปอชนีคอฟ  จูคอฟ  วาซีเลฟสกี  สตาลิน (จอมพลสูงสุด)  โคเนฟ  โกโวลอฟ  โรคอสซอฟสกี  มาลีนอฟสกี  ตอลบูคิน  เมเรตสคอฟ  เบรียา  โซโคลอฟสกี  บุลกานิน  บากราเมียน  บีรูย์ซอฟ  เกรชโค  เยเรเมนโก  มอสคาเลนโค  ชุยคอฟ  ซาคารอฟ  โกลีคอฟ  ครืยลอฟ  ยาคูบอฟสกี  บาติตสกี  โคเชวอย  เบรจเนฟ  อุสตีนอฟ  คูลีคอฟ  โอการ์คอฟ  โซโคลอฟ  อะโครเมเยฟ  คูร์คอตกิน  เปตรอฟ  ยาซอฟ  |  โวโรชีลอฟ  ตูคาเชฟสกี  บูดิออนนืย  เยโกรอฟ  บลูย์เคียร์  ตีโมเชนโค  คูลิค  ชาปอชนีคอฟ  จูคอฟ  วาซีเลฟสกี  สตาลิน (จอมพลสูงสุด)  โคเนฟ  โกโวลอฟ  โรคอสซอฟสกี  มาลีนอฟสกี  ตอลบูคิน  เมเรตสคอฟ  เบรียา  โซโคลอฟสกี  บุลกานิน  บากราเมียน  บีรูย์ซอฟ  เกรชโค  เยเรเมนโก  มอสคาเลนโค  ชุยคอฟ  ซาคารอฟ  โกลีคอฟ  ครืยลอฟ  ยาคูบอฟสกี  บาติตสกี  โคเชวอย  เบรจเนฟ  อุสตีนอฟ  คูลีคอฟ  โอการ์คอฟ  โซโคลอฟ  อะโครเมเยฟ  คูร์คอตกิน  เปตรอฟ  ยาซอฟ  |  |
มอสค์วาสเลียซัมเนเวรีต

| มอสค์วาสเลียซัมเนเวรีต |
| --- | --- |
โปสเตอร์ในสหรัฐ
กำกับ: Vladimir Menshov
เขียนบท: Valentin Chernykh
นักแสดงนำ: Vera Alentova Irina Muravyova Raisa Ryazanova Aleksey Batalov
กำกับภาพ: Igor Slabnevich
ตัดต่อ: Yelena Mikhajlova
ดนตรีประกอบ: Sergey Nikitin
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟิล์ม 
วันฉาย: 11 กุมภาพันธ์ 1980
ความยาว: 140 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
มอสค์วาสเลียซัมเนเวรีต (รัสเซีย: Москва слезам не верит, อักษรโรมัน: Moskva slezam ne verit) เป็นภาพยนตร์แนวเมโลดรามาจากสหภาพโซเวียต ผลิตโดยสตูดิโอภาพยนตร์มอสฟิล์ม เขียนบทโดย Valentin Chernykh และกำกับโดย Vladimir Menshov นำแสดงโดย Vera Alentova และby Aleksey Batalov ภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ในปี 1981
แหล่งข้อมูลอื่น

มอสค์วาสเลียซัมเนเวรีต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มอสค์วาสเลียซัมเนเวรีต ที่ออลมูวี
Watch Moscow Does Not Believe in Tears เก็บถาวร 2013-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน online at official Mosfilm site with English subtitles
An interview with Vladimir Menshov (Russian)
Trailer and Screenshots
มหาวิบัติเอเลี่ยนถล่มโลก

| มหาวิบัติเอเลี่ยนถล่มโลก |
| --- | --- |

กำกับ: ฟิโอดอร์ บอนดาร์ชุค
บทภาพยนตร์:   Andrey Zolotaryov  โอเลก มาโลวิชโก้ 
อำนวยการสร้าง:   ฟิโอดอร์ บอนดาร์ชุค  Dmitriy Rudovskiy  Mikhail Vrubel  Gabriel Klement  Aleksandr Andryushchenko  Anton Zlatopolskiy 
นักแสดงนำ:   อิริน่า สตาร์เช่นบาว์ม  อเล็กซานเดอร์ เปตรอฟ  รีนัล มุกคาเมตอฟ  โอเล็ก เมนชิคอฟ  Nikita Kukushkin  Evgeniy Sangadzhiev  Aleksey Maslodudov 
กำกับภาพ: Mikhail Khasaya
ดนตรีประกอบ: Ivan Burlyaev
บริษัทผู้สร้าง: Art Pictures Studio   Vodorod 2011  
ผู้จัดจำหน่าย: โคลัมเบียพิคเจอร์ส
วันฉาย:   26 มกราคม ค.ศ. 2017 (2017-01-26) (รัสเซีย)  2 มีนาคม ค.ศ. 2017 (2017-03-02) (ไทย) 
ความยาว: 132 นาที
ประเทศ: รัสเซีย
ภาษา: รัสเซีย
ทุนสร้าง: 6.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 18.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
มหาวิบัติเอเลี่ยนถล่มโลก (รัสเซีย: Притяжение, Prityazhenie) เป็นภาพยนตร์ไซไฟแนวชีวิตจากประเทศรัสเซีย กำกับโดย ฟิโอดอร์ บอนดาร์ชุค เนื้อเรืองจะเล่าเกี่ยวกับยานอวกาศของมนุษย์ต่างด้าวที่ตกลงในเขตเชียร์ตาโนโว (Chertanovo) ชานกรุงมอสโก รัฐบาลรัสเซียได้ประกาศกฎอัยการศึก หลังชาวบ้านเริ่มไม่พอใจมากขึ้นกับแขกที่ไม่ได้รับเชิญ ภาพยนตร์นำแสดงโดย อิริน่า สตาร์เช่นบาว์ม, อเล็กซานเดอร์ เปตรอฟ, รีนัล มุกคาเมตอฟ และ โอเล็ก เมนชิคอฟ
บอนดาร์ชุคกล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการเปรียบเทียบทางสังคม นักเขียนบทกล่าวว่าภาพยนตร์ได้รับแรงบันดาลใจจากการจลาจลวีรูย๋ลิออโว (Biryulyovo) ในปี 2013
โครงการนี้กลายเป็นภาพยนตร์รัสเซียเรืองที่ 4 ที่ถ่ายโอนไปยังรูปแบบ IMAX 3D ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์ในรัสเซียในวันที่ 26 มกราคม 2017 มหาวิบัติเอเลี่ยนถล่มโลก กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้ทะลุบ็อกซ์ออฟฟิศในรัสเซีย โดยทำรายได้มากกว่า 1 พันล้านรูเบิลและได้รับการตอบรับอย่างดีในสื่อรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิบัติเอเลี่ยนถล่มโลก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Official website เก็บถาวร 2017-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Art Pictures Studio (อังกฤษ)
มอร์โดเวียอะเรนา

| --- | --- |
สนามฟุตบอลยูฟ่า 
th
ที่ตั้ง: Volgogradskaya Ulitsa 1, ซารันสค์ สาธารณรัฐมอร์โดเวีย ประเทศรัสเซีย
พิกัด: 54°10′58″N 45°12′05″E﻿ / ﻿54.18278°N 45.20139°E﻿ / 54.18278; 45.20139
ผู้ดำเนินการ: สโมสรฟุตบอลมอร์โดเวียซารันสค์
ความจุ: 44,442 ที่นั่ง
ขนาดสนาม: 105 × 68 เมตร
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 2010
ก่อสร้าง: ค.ศ. 2010–2018
งบประมาณในการก่อสร้าง: 300 ล้านดอลลาร์
สถาปนิก: SaranskGrazhdanProekt
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลมอร์โดเวียซารันสค์ (2018–ปัจจุบัน) ฟุตบอลทีมชาติรัสเซีย (บางนัด)
มอร์โดเวียอะเรนา (รัสเซีย: Мордо́вия Аре́на) เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่ซารันสค์ สาธารณรัฐมอร์โดเวีย ประเทศรัสเซีย สร้างขึ้นเพื่อใช้จัดแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 และใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลมอร์โดเวียซารันสค์ในรัสเซียนโปรเฟสชันนัลฟุตบอลลีก แทนที่สนามเหย้าแห่งเดิมอย่างสนามกีฬาสตาร์ต มอร์โดเวียอะเรนามีความจุ 44,442 ที่นั่ง และมีพื้นที่ 122,700 ตารางเมตร
สนามตั้งอยู่ใจกลางนคร โดยจากสนามสามารถเดินไปยังสถานที่ต่าง ๆ ได้สะดวก สนามถูกออกแบบให้มีภาพดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของชาวมอร์ดวินโบราณ หลังจากจบการแข่งขันฟุตบอลโลก สนามถูกปรับปรุงให้เป็นศูนย์กีฬาประจำเมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

Construction progress at StadiumDB.com
Design renderings at StadiumDB.com
| ด ค กสนามกีฬาฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- |
 สนามกีฬาคาลีนินกราด (คาลีนินกราด)  สนามกีฬาเครสตอฟสกี (เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก)  สนามกีฬาลุจนีกี (มอสโก)  ออตครืยตีเย-อะเรนา (มอสโก)  คาซันอะเรนา (คาซัน)  สนามกีฬานิจนีนอฟโกรอด (นิจนีนอฟโกรอด)  ซามาราอะเรนา (ซามารา)  วอลโกกราดอะเรนา (วอลโกกราด)  มอร์โดวียาอะเรนา (ซารันสค์)  รอสตอฟอะเรนา (รอสตอฟ-นา-โดนู)  สนามกีฬาโอลิมปิกฟิชต์ (โซชี)  สนามกีฬากลาง (เยคาเตรินบุร์ก)
ธงชาติรัสเซีย

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ธงไตรรงค์ (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |


รัสเซีย: "Триколор" (ธงไตรรงค์)
การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 11 ธันวาคม ค.ศ. 1993 (เริ่มบังคับใช้จริงตั้งแต่ 20 มกราคม ค.ศ. 1705)
ลักษณะ: ธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แบ่งเป็นแถบสีขาว-น้ำเงิน-แดง ตามแนวนอน แต่ละแถบความกว้างเท่ากัน
 

Андреевский флаг   Andreyevsky flag   ธงเซนต์แอนดรูว์

การใช้: ธงนาวี
ประกาศใช้: ค.ศ. 1991 (เริ่มบังคับใช้จริงตั้งแต่ ค.ศ. 1712)
ลักษณะ: ธงพื้นขาว มีกากบาททแยงสีน้ำเงิน
 
ธงชาติสหพันธรัฐรัสเซีย มีลักษณะเป็นธงสามสี รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งเป็น 3 แถบ ความกว้างเท่ากัน เรียงเป็นสีขาว-น้ำเงิน-แดง จากบนลงล่างตามลำดับ ธงนี้เริ่มใช้ครั้งแรกเป็นธงสำหรับเรือค้าขายและเรือรบ (ธงนาวี) และได้ประกาศใช้เป็นธงอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2439 มีชื่อว่า "Триколор" หรือ "Trikolor" แปลว่า ธงสามสี กล่าวกันว่า แบบของธงที่ใช้อยู่ในทุกวันนี้มีต้นแบบมาจากธงชาติเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นต้นเค้าของธงสามสีแบบต่างๆ ในโลก
ธงนี้ได้ใช้เป็นธงของรัฐบาลรัสเซียเฉพาะกาล หลังการล้มล้างราชบัลลังก์พระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 ในเหตุการณ์การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 (พ.ศ. 2460) จนถึงเหตุการณ์การปฏิวัติเดือนตุลาคมโดยพรรคบอลเชวิคในปีเดียวกัน ซึ่งนำไปสู่การปกครองรัสเซียโดยพรรคบอลเชวิค และการสถาปนาสหภาพโซเวียต รัฐคอมมิวนิสต์แห่งแรกของโลก ในช่วงเวลาดังกล่าวธงชาติรัสเซียแบบสามสีได้ถูกแทนที่ด้วยธงชาติแบบคอมมิวนิสต์ จนกระทั่งก่อนหน้าการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534) เพียงเล็กน้อย ธงสามสีจึงได้ถูกนำมาใช้เป็นธงชาติรัสเซียอีกครั้ง เพื่อเป็นธงชาติของสหพันธรัฐรัสเซียที่ก่อตั้งขึ้นใหม่
แบบของธงชาติรัสเซียที่ใช้อยู่ในธงวันนี้มีลักษณะแตกต่างจากธงที่เริ่มใช้ใน ค.ศ. 1991 เล็กน้อย จากการแก้ไขเพิ่มเติมใน ค.ศ. 1993 (พ.ศ. 2536) และรับรองให้ใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่ ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) เป็นต้นมา  โดยสีของธงนี้จัดเป็นสีพันธมิตรสลาฟ ซึ่งประกอบด้วยสีแดง-น้ำเงิน-ขาว ปรากฏอยู่ในธงชาติของกลุ่มประเทศสลาฟหลายประเทศ
ความหมายและที่มาของสีธงชาติ

แบบธงสามสีของรัสเซีย
แบบธงสีตราแผ่นดิน สมัยจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2
แบบธง พ.ศ. 2442
แบบธง พ.ศ. 2536
ทฤษฎีเกี่ยวกับที่มาและเหตุผลของการเลือกใช้สีขาว สีน้ำเงิน และ สีแดง เป็นสีธงชาติรัสเซียนั้นมีอยู่หลายข้อ แต่ปัจจุบันยังไม่มีทฤษฎีใดที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไป ทั้งในกฎหมายธงของรัสเซียเองก็มิได้ระบุความหมายของสีธงชาติอย่างเป็นทางการไว้ด้วย
กล่าวกันว่าสีทั้งสามนี้มาจากตราอาร์มของแกรนด์ดุชชีแห่งมอสโก (Grand Duchy of Moscow - ราชรัฐมอสโก) ซึ่งเป็นภาพนักบุญเซนต์จอร์จขี่ม้า โดยสวมเกราะสีขาวหรือสีเงิน สวมผ้าคลุมสีฟ้า และถือโล่สีฟ้า แหล่งข้อมูลอีกแห่งหนึ่งอ้างว่าทั้งสามสีนี้มาจากผ้าคลุมของพระแม่มารี (Blessed Virgin Mary) ซึ่งถือกันว่าเป็นนักบุญผู้คุ้มครองประเทศรัสเซีย ตามความเชื่อในศาสนาคริสต์นิกายออโธดอกซ์
นอกจากนี้ยังมีการตีความว่า สีทั้งสามในธงชาติแสดงถึงการจัดลำดับชั้นทางสังคมในสมัยจักรวรรดิรัสเซีย โดย สีขาวหมายถึงพระเจ้า สีน้ำเงินหมายถึงพระเจ้าซาร์ (จักรพรรดิ) สีแดงหมายถึงพลเมืองทั้งหมด หรือในอีกทฤษฎีหนึ่ง ซึ่งแพร่หลายโดยทั่วไป เป็นการตีความว่าสีทั้งสามหมายถึงดินแดนรัสเซียส่วนต่างๆ กล่าวคือ สีขาวหมายถึงเบลารุส (แปลว่า รัสเซียขาว) สีน้ำเงินหมายถึงยูเครน หรือในอีกชื่อหนึ่งคือ มาโลรอสเซีย (แปลว่า รัสเซียน้อย) และสีแดง หมายถึงดินแดนรัสเซียใหญ่ (Great Russia)
การนิยามความหมายที่ต่างออกไปอีกแบบหนึ่ง ระบุไว้ว่า สีขาวหมายถึงอนาคตอันรุ่งโรจน์ของรัสเซียใหม่ สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้า และสีแดงหมายถึงลัทธิคอมมิวนิสต์และอดีตอันโหดร้ายของรัสเซีย
ในประเทศฟินแลนด์ส่วนที่พูดภาษาสวีเดน สีของธงชาติรัสเซียปัจจุบันถูกตีความถึงประวัติศาสตร์ฟินแลนด์ในปี ค.ศ. 1809 (พ.ศ. 2352) ซึ่งเป็นช่วงที่ฟินแลนด์ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย ความหมายโดยรวมคือการเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย
| โทนสี | สีขาว | สีน้ำเงิน | สีแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Pantone | White | 286C | 485C |
| Pantone | White | 293C | 485C |
| RGB | 255-255-255 | 0-57-166 | 213-43-30 |
| HTML | #FFFFFF | #0039A6 | #D52B1E |
ธงชาติแบบที่แตกต่างออกไป

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 ได้มีพระบรมราชานุญาตให้เพิ่มรูปตราแผ่นดินในกรอบสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีเหลือง ที่มุมบนด้านคันธงของธงชาติ เพื่อใช้เป็นธงชาติสำหรับพลเรือนใช้โดยทั่วไป อย่างไรก็ตาม ธงนี้ไม่เคยมีการรับรองให้ใช้ได้อย่างเป็นทางการ
เมื่อพรรคบอลเชวิคล้มล้างการปกครองระบอบกษัตริย์ใน ค.ศ. 1917 (พ.ศ. 2460) ธงชาติในแบบธงสามสีได้ถูกยกเลิก และมีการคิดแบบธงขึ้นมาใหม่สำหรับใช้ในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ซึ่งเป็นสาธารณรัฐในความปกครองของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต ใน ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) และได้ใช้ตลอดมาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534) โดยธงชาติของสาธารณสังคมนิยมโซเวียตทั้งหมด มีการดัดแปลงลักษณะบางประการให้ต่างไปจากธงชาติสหภาพโซเวียต สำหรับกรณีสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (ย่อในภาษาอังกฤษว่า Russia SFSR หรือ RSFSR) เป็นการดัดแปลงโดยเพิ่มแถบแนวตั้งสีฟ้าไว้ที่ด้านติดคันธง ส่วนแบบธงที่ใช้ก่อนหน้านั้น ลักษณะเป็นธงแดงมีอักษรย่อเขียนด้วยอักษรซีริลลิก ถอดเป็นอักษรโรมันได้ว่า "RSFSR" ในกรอบสี่เหลี่ยมสีทอง พื้นสีแดง ที่มุมธงด้านคันธง
ธงสามสี ขาว-น้ำเงิน-แดง ได้มีการนำกลับมาใช้เป็นธงชาติรัสเซียอีกครั้งเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งในเวลาต่อมารัฐบาลรัสเซียได้ถือเอาวันที่ 22 สิงหาคมของทุกปี เป็นวันธงชาติ (Flag day)
สำหรับธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี (รัสเซีย: Штандарт Президента) ซึ่งเป็นธงสำหรับประมุขของประเทศในปัจจุบัน ใช้ธงชาติรัสเซียรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กลางธงมีรูปนกอินทรีสองหัวสวมมงกุฎ มีโล่สีแดงรูปนักรบขี่ม้าขาวที่กลางลำตัว ซึ่งเป็นตราแผ่นดินของรัสเซียที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
พัฒนาการ > จักรวรรดิรัสเซีย

ธงชาติรัสเซียแบบแรกสุด
พ.ศ. 2211
ธงชาติจักรวรรดิรัสเซีย
พ.ศ. 2242–2401
พ.ศ. 2426–2460
ธงสีตราแผ่นดิน (แต่มักเรียกกันอย่างเข้าใจผิดว่า "ธงราชวงศ์โรมานอฟ")
พ.ศ. 2401–2426
ธงชาติสำหรับพลเรือนใช้โดยทั่วไป
พ.ศ. 2457–2460
พัฒนาการ > รัสเซียโซเวียต

บทความหลัก: ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
พ.ศ. 2461–2468
ธงชาติสำหรับพลเรือน พ.ศ. 2463–2466
ธงนาวี พ.ศ. 2463–2466
ธงนาวีพิทักษ์ชายแดน พ.ศ. 2463–2466
พ.ศ. 2468–2480
พ.ศ. 2480–2494
พ.ศ. 2497–2534 
สัดส่วนธง 1:2
ธงชาติสหพันธรัฐรัสเซีย 
พ.ศ. 2534–2536 
สัดส่วนธง 1:2
พัฒนาการ > สหภาพโซเวียต

บทความหลัก: ธงชาติสหภาพโซเวียต
พ.ศ. 2466
ธันวาคม พ.ศ. 2465 - 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466
12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 และ 12 - 18 เมษายน พ.ศ. 2466
18 เมษายน พ.ศ. 2466 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2479
12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 และ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2479 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2498
19 สิงหาคม พ.ศ. 2498 - 15 สิงหาคม พ.ศ. 2523
15 สิงหาคม พ.ศ. 2523 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2534
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศรัสเซีย
ธงนาวีรัสเซีย
ตราแผ่นดินของรัสเซีย
เพลงชาติรัสเซีย
ธงในประเทศสหภาพโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติรัสเซีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ธงชาติและตราแผ่นดินของรัสเซีย จากเว็บไซต์ของรัฐบาลรัสซีย
ข้อมูลเกี่ยวกับธงชาติ ตามรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย (รัสเซีย)
ประวัติธงชาติรัสเซีย
ธงในประเทศรัสเซีย - Vexillographia
ธงชาติรัสเซียในสมัยต่างๆ(รัสเซีย)
ธงในกองทัพเรือรัสเซีย (รัสเซีย)
เครื่องหมายอากาศยานของกองทัพอากาศจักรวรรดิรัสเซีย.
ปาเดนีเอเบียร์ลีนา

| ปาเดนีเอเบียร์ลีนา |
| --- | --- |
วลาดีมีร์ ซาเวเลียฟ และมาเรีย โนวาโควา ในบทอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และเอฟา เบราน์
กำกับ: มีเคอิล จีอาอูเรลี
เขียนบท: ปิออตร์ ปัฟเลนโค
บทภาพยนตร์: ปิออตร์ ปัฟเลนโค มีเคอิล จีอาอูเรลี
อำนวยการสร้าง: วิคตอร์ ซีร์กีลัดเซ
นักแสดงนำ: มีเคอิล เกลอวานี โบริส อันเดรเยฟ มารีนา โควาลีโอวา
กำกับภาพ: เลโอนิด คอสมาตอฟ
ตัดต่อ: ตาตยานา ลีฮาเชวา
ดนตรีประกอบ: ดมีตรี ชอสตาโควิช
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟิล์ม 
ผู้จัดจำหน่าย: แอมคีโน (สหรัฐอเมริกา)
วันฉาย:   21 มกราคม ค.ศ. 1950 (1950-01-21) (สหภาพโซเวียต)  22 มิถุนายน ค.ศ. 1951 (1951-06-22) (ฝรั่งเศส)  7 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 (1952-05-07) (สหราชอาณาจักร)  8 มิถุนายน ค.ศ. 1952 (1952-06-08) (สหรัฐอเมริกา) 
ความยาว: 167 นาที (ชุดดั้งเดิม)  151 นาที (ชุดหลัง ค.ศ. 1953)
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
ปาเดนีเอเบียร์ลีนา (รัสเซีย: Падение Берлина) เป็นภาพยนตร์แนวสงครามของสหภาพโซเวียต และเป็นตัวอย่างของผลงานแนวสัจนิยมสังคมนิยม ปาเดนีเอเบียร์ลีนา มี 2 ภาค ออกฉายในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1950 กำกับโดยมีเคอิล จีอาอูเรลี เขียนบทโดยปิออตร์ ปัฟเลนโค และประพันธ์ดนตรีประกอบโดยดมีตรี ชอสตาโควิช
เรื่องย่อ > ภาค 1

อะเลคเซย์ อีวานอฟ กรรมกรโรงเหล็กขี้อาย ได้ทำงานหนักจนเกินเกณฑ์ที่ต้องทำให้ได้หลายเท่า ทำให้เขาได้รับการพิจารณาให้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลนินและพบปะกับโจเซฟ สตาลิน เป็นการส่วนตัว อะเลคเซย์ตกหลุมรักนาตาชา ครูสาวผู้มีอุดมการณ์ แต่ไม่กล้าเข้าหาเธอ เมื่อเขาได้พบกับสตาลินผู้ชอบดูแลสวน สตาลินช่วยให้เขาเข้าใจความรู้สึกของตนเองและบอกให้เขาท่องบทกวีให้เธอฟัง จากนั้น ทั้งคู่รับประทานอาหารร่วมกับผู้นำโซเวียตคนอื่น ๆ ในบ้านของสตาลิน เมื่อกลับจากกรุงมอสโก อะเลคเซย์ก็สารภาพรักต่อนาตาชา ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินเล่นในทุ่งข้าวสาลี เมืองของพวกเขาก็ถูกโจมตีโดยทหารเยอรมันนาซีที่บุกสหภาพโซเวียต
อะเลคเซย์หมดสติและจมอยู่ในอาการโคม่า เมื่อเขาฟื้นขึ้นมาก็พบว่า นาตาชาหายตัวไปและกองทัพเยอรมันได้ประชิดประตูกรุงมอสโกแล้ว ในเมืองหลวง สตาลินวางแผนป้องกันเมือง โดยอธิบายกับเกออร์กี จูคอฟ ที่กำลังเสียขวัญให้เข้าใจวิธีปรับใช้กองกำลังของเขา อะเลคเซย์อาสาเข้าร่วมกองทัพแดง ได้เดินสวนสนามในจัตุรัสแดงและได้ต่อสู้ในยุทธการที่มอสโก ส่วนในกรุงเบอร์ลิน หลังจากได้รับการสนับสนุนจากพันธมิตรอย่างตุรกี นครรัฐวาติกัน โรมาเนีย และญี่ปุ่น และเห็นขบวนทาสแรงงานชาวโซเวียต (ซึ่งนาตาชาก็อยู่ในหมู่พวกเขาด้วย) อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ก็รู้สึกหัวเสียที่ได้ยินว่ากรุงมอสโกยังไม่แตก เขาปลดวัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์ ออกจากตำแหน่งและเสนอตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพแก่แกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท แต่ฟ็อน รุนท์ชเต็ท ปฏิเสธโดยกล่าวว่า สตาลินเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่และเยอรมนีจะเป็นผู้แพ้แน่นอน จากนั้นฮิตเลอร์ได้สั่งโจมตีนครสตาลินกราด ในขณะเดียวกัน แฮร์มัน เกอริง ได้เจรจาต่อรองกับนายทุนชาวบริเตนชื่อเบดสโตนซึ่งคอยสนับสนุนวัตถุดิบที่จำเป็นแก่เยอรมนี หลังจากสหภาพโซเวียตมีชัยที่นครสตาลินกราด วาซีลี ชุยคอฟ กล่าวกับอีวานอฟว่า สตาลินอยู่เคียงข้างกองทัพแดงเสมอ จากนั้นส่วนเนื้อเรื่องได้ข้ามไปยังการประชุมยัลตา ที่ซึ่งสตาลินและพันธมิตรตะวันตกได้อภิปรายเกี่ยวกับอนาคตของสงคราม วินสตัน เชอร์ชิลล์ พยายามขัดขวางไม่ให้กองทัพโซเวียตเข้าสู่กรุงเบอร์ลินและเกือบจะโน้มน้าวแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ให้ยอมรับแผนของเขาได้สำเร็จ สงครามยังคงรุกคืบสู่กรุงมอสโก โดยอะเลคเซย์อยู่ท่ามกลางสมรภูมิและนาตาชาถูกจับอยู่ในค่ายกักกัน
เรื่องย่อ > ภาค 2

สตาลินถามเหล่านายพลของตนว่า ใครจะยึดกรุงเบอร์ลินระหว่างพวกเขากับพันธมิตรตะวันตก เหล่านายพลตอบว่าพวกเขาจะยึดเอง กองทหารของอะเลคเซย์มุ่งหน้าไปยังกรุงเบอร์ลินในขณะที่ฮิตเลอร์เริ่มกระวนกระวายและสั่งให้ทหารของตนต่อสู้จนถึงที่สุด ทหารเยอรมันวางแผนสังหารเหล่านักโทษค่ายกักกัน (ซึ่งนาตาชาอยู่ในกลุ่มนั้นด้วย) ก่อนที่กองทัพแดงจะมาถึง แต่หน่วยของอะเลคเซย์ได้ปลดปล่อยเหล่านักโทษก่อนที่ทหารเยอรมันจะดำเนินการได้สำเร็จ นาตาชาเป็นลมและอะเลคเซย์หาเธอไม่พบ เมื่อทหารโซเวียตรุกคืบเข้ามา ฮิตเลอร์และผู้นำเยอรมันก็ตกอยู่ในสภาวะสิ้นหวัง ฮิตเลอร์สั่งปล่อยน้ำให้ท่วมสถานีรถไฟใต้ดิน ทำให้พลเรือนหลายพันคนจมน้ำเสียชีวิต จากนั้นเขาได้ทำพิธีสมรสกับเอฟา เบราน์ และกระทำอัตวินิบาตกรรม นายพล ฮันส์ เครพส์ แจ้งข่าวอสัญกรรมของฮิตเลอร์ต่อกองทัพแดงและร้องขอให้หยุดยิง สตาลินสั่งให้ทหารโซเวียตยอมรับเพียงการยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขเท่านั้น อะเลคเซย์ได้รับเลือกให้เชิญธงชัยร่วมกับมีฮาอิล เยโกรอฟ และเมลีตอน คันตาเรีย หน่วยของพวกเขาบุกอาคารไรชส์ทาคและทั้งสามได้โบกชูธงเหนืออาคาร ทหารเยอรมันยอมจำนนและทหารกองทัพแดงจากทั่วสหภาพโซเวียตฉลองชัยชนะ เครื่องบินของสตาลินลงจอดที่กรุงเบอร์ลิน ฝูงชนจาก "ทุกชาติ" ได้รอต้อนรับเขาอย่างกระตือรือร้นโดยชูป้ายที่มีรูปของเขาและโบกธงชาติต่าง ๆ สตาลินกล่าวสุนทรพจน์เรียกร้องให้เกิดสันติภาพโลก อะเลคเซย์และนาตาชาซึ่งอยู่ในฝูงชนได้พบกันอีกครั้ง นาตาชาขออนุญาตจูบสตาลินที่แก้ม ทั้งคู่กอดกันในขณะที่อดีตนักโทษต่างโห่ร้องสรรเสริญสตาลินในหลายภาษา ภาพยนตร์จบลงที่สตาลินอวยพรให้เกิดสันติสุขแก่ทุกคน
นักแสดง

| --- | --- |
 มีเคอิล เกลอวานี รับบท โจเซฟ สตาลิน  โบริส อันเดรเยฟ รับบท อะเลคเซย์ อีวานอฟ  มารีนา โควาลีโอวา รับบท นาตาชา รูเมียนเซวา  อะเลคเซย์ กรีบอฟ รับบท คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ  นีโคไล โบโกลูย์บอฟ รับบท ฮเมลนิตสกี  ตามารา โนโซวา รับบท คาเตีย  รูเบน ซีโมนอฟ รับบท อะนัสตัส มีโคยัน  โบริส ลีวานอฟ รับบท คอนสตันติน โรคอสซอฟสกี  อันเดรย์ อะบรีโคซอฟ รับบท อะเลคเซย์ อันโตนอฟ  ยัน แวริค รับบท แฮร์มัน เกอริง  เวรีกอ อันจาพาริดเซ รับบท แม่ของฮันส์  เกออร์กี ตาติชวีลี รับบท เมลีตอน คันตาเรีย  ดมีตรี ดูบอฟ รับบท มีฮาอิล เยโกรอฟ  เฟบอร์ บลาเซวิช รับบท เกออร์กี จูคอฟ  นีโคไล รืยจอฟ รับบท ลาซาร์ คากาโนวิช  กัฟรีอิล เบลอฟ รับบท มีฮาอิล คาลีนิน  มักซิม ชเตราค์ รับบท วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ  คอนสตันติน บาร์ตาเชวิช รับบท วาซีลี โซโคลอฟสกี  เซียร์เกย์ บลินนีคอฟ รับบท อีวาน โคเนฟ  วลาดีมีร์ ลูย์บีมอฟ รับบท อะเลคซันดร์ วาซีเลฟสกี  โบริส เตนิน รับบท วาซีลี ชุยคอฟ :  วิคตอร์ สตานิตซิน รับบท วินสตัน เชอร์ชิลล์  โอเลก เฟรอลิช รับบท แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์  เลโอนิด ปีโรกอฟ รับบท เจมส์ เอฟ. เบินส์  วลาดีมีร์ ซาเวเลียฟ รับบท อดอล์ฟ ฮิตเลอร์  วลาดีมีร์ เคนิกซอน รับบท ฮันส์ เครพส์  นีโคไล ปลอตนีคอฟ รับบท วัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์  วลาดีมีร์ โปครอฟสกี รับบท อัลเฟรท โยเดิล  อา. โปเรียคอฟ รับบท วาซีลี คุซเนตซอฟ  มีฮาอิล ซีดอร์กิน รับบท เซียร์เกย์ ชเตเมนโค  มาเรีย โนวาโควา รับบท เอฟา เบราน์  แอน. เปตรุนกิน รับบท โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์  แว. เรนิน รับบท แกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท  คา. โกโมลา รับบท ไฮนทซ์ ลิงเงอ  อา. อูราซาเลียฟ รับบท ยูซุฟ  คา. โรเดน รับบท ชาลส์ เบดสโตน  อีวาน โซโลวิออฟ รับบท จอห์นสัน  ยูรี ตีโมเชนโค รับบท ไซเชนโค  เยฟเกนียา เมลนีโควา รับบท ผู้อำนวยการ  ดมีตรี ปัฟลอฟ รับบท โตมาเชวิช  โซเฟีย กีอัตซินโตวา รับบท แม่ของอะเลคเซย์  วิลลี นาร์ลอค รับบท นายทหารชุทซ์ชทัฟเฟิลที่อะเลคเซย์จับกุม
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาค 1 ที่ยูทูบ และ ภาค 2 ที่ยูทูบ ของ ปาเดนีเอเบียร์ลีนา ทางช่องมอสฟิล์ม
ปาเดนีเอเบียร์ลีนา เก็บถาวร 2013-04-17 ที่ archive.today ทางเว็บไซต์มอสฟิล์ม
ปาเดนีเอเบียร์ลีนา : ภาค 1 และ ปาเดนีเอเบียร์ลีนา : ภาค 2 ทางไอเอ็มดีบี
ปาเดนีเอเบียร์ลีนา ทาง kino-teatr.ru
ปาเดนีเอเบียร์ลีนา ทาง Mubi
ปาเดนีเอเบียร์ลีนา เก็บถาวร 2011-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ทางเว็บไซต์ภาควิชาการศึกษาสลาฟ มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
บทปริทัศน์ ปาเดนีเอเบียร์ลีนา โดยไมเคิล แบร์เรตต์
ความเรียงเกี่ยวกับ ปาเดนีเอเบียร์ลีนา ทาง akado.ru เก็บถาวร 2019-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปาเดนีเอเบียร์ลีนา ทาง ostfilm.de
มิคาอิล อโลยัน

| มิคาอิล อโลยัน |
| --- | --- |
เกิด: มิคาอิล ซูเรโนวิช มิซา อโลยัน 23 สิงหาคม พ.ศ. 2531
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ   รัสเซีย .โอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- | --- |
|  | ลอนดอน 2555  | ฟลายเวท |
| ถูกตัดสิทธิ์ | รีโอเดจาเนโร 2559  | ฟลายเวท |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก
|  | บากู 2554  | ฟลายเวท |
|  |  อัลมาตี 2556  | ฟลายเวท |
|  | มิลาน 2552   | ฟลายเวท |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ยุโรป
|  | มอสโกว์ 2553   | ฟลายเวท |
มหาวิทยาลัยฤดูร้อน
|  | กาซาน 2556 | ฟลายเวท |
มวยสากลสมัครเล่นเวิลด์คัพ
|  | มอสโกว์ 2551   | ฟลายเวท |
มิคาอิล อโลยัน (Mikhail Aloyan) ชื่อจริง มิคาอิล ซูเรโนวิช มิซา อโลยัน (Mikhail Surenovich "Misha" Aloyan; รัสเซีย: Михаил Суренович Алоян ) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ติดทีมชาติรัสเซียเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2555 ที่ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก ได้บาย รอบสอง ชนะ ซามีร์ บราฮิมี จาก แอลจีเรีย เมื่อ 3 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ เจย์เวียร์ ซินตรัน จาก เปอร์โตริโก เมื่อ 7 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ ญามบายาริน ทอกส์ซอสต์ จากมองโกเลีย เมื่อ 10 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง ครั้งที่ 2 โอลิมปิก พ.ศ. 2559 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก ได้บาย รอบสอง ชนะ อาลี กอนกี จาก ฝรั่งเศส เมื่อ 15 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ เซยเบอร์ อาวีลา จาก โคลัมเบีย เมื่อ 17 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ ชนะ หู เจียงกวน จากจีน เมื่อ 19 สิงหาคม รอบชิงชนะเลิศ แพ้ ชาโคบิดิน ซอยรอฟ จาก อุซเบกิสถาน เมื่อ 21 สิงหาคม แต่ถูกริบเหรียญเงินเพราะไม่ผ่านการตรวจสารกระตุ้น เมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2559
หลังจากนั้น อโลยันหันไปชกมวยสากลอาชีพ ใน พ.ศ. 2560 และได้ครองแชมป์ WBC เข็มขัดเงินในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ก่อนจะสละแชมป์ และได้ครองแชมป์ WBA International (แชมป์นานาชาติ WBA) รุ่นแบนตั้มเวท ใน พ.ศ. 2560