stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษิต อภิญญาวาท
แหล่งข้อมูลอื่น

KaiPasit[ลิงก์เสีย] Hi5ส่วนตัว
ภาษิต อภิญญาวาท ที่เฟซบุ๊ก
ภาษิต อภิญญาวาท ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ภาษิต อภิญญาวาท ที่อินสตาแกรม
ท่าอากาศยานมิวนิก

Lufthansa Regional Embraer E195
ท่าอากาศยานมิวนิก (เยอรมัน: Flughafen München) หรือชื่อเต็มคือ ท่าอากาศยานมิวนิก "ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ชเตราส์" (เยอรมัน: Flughafen München „Franz Josef Strauß“) ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติต่อฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ชเตราส์ อดีตมุขมนตรีบาวาเรีย ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งอยู่ที่นอกเมืองมิวนิก เยอรมนี โดยพื้นที่ครึ่งหนึ่งของท่าอากาศนานตั้งอยู่ในพื้นที่เมืองโอเบอร์ดิง ในเขตปกครองของแอร์ดิง  และอีกส่วนตั้งอยู่ในพื้นที่เขตปกครอง ของห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 28 กิโลเมตร (17.5 ไมล์) มิวนิกเป็นท่าอากาศที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเยอรมนี รองจากท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต และเป็นท่าอากาศยานหลักของลุฟต์ฮันซา
สายการบินและจุดหมายปลายทาง > สารการบินขนส่งสินค้า

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง   |
| --- | --- |
BAE Systems: Warton
BinAir: No schedules at the moment; Charter flights.
British Airways World Cargo operated by Global Supply Systems: Bahrain, Delhi, Hong Kong, London-Stansted
DHL operated by European Air Transport: Leipzig/Halle
FedEx Express: Frankfurt, Tel Aviv
Lufthansa Cargo: Shenzen (via Mumbai), Viracopos-Campinas (via Dakar)
Star Air (Maersk Air): Athens, Cologne/Bonn
Swiftair: Barcelona
TNT Airways: Brussels, Geneva, Katowice, Liège, Ljubljana, Ostrava
West Air Sweden: Paris-Charles de Gaulle, Stuttgart
ดูเพิ่ม

ท่าอากาศยานนานาชาติแฟรงก์เฟิร์ต
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานนานาชาติมิวนิก (อังกฤษ)
| ด ค กท่าอากาศยานหลักในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
 โคโลญบ็อน  ชตุทท์การ์ท  ดึสเซิลดอร์ฟ  เบอร์ลินบรันเดินบวร์ค  แฟรงก์เฟิร์ต  มิวนิก  ฮัมบวร์ค 
A Lufthansa Regional Embraer 195 is taking off from the southern runway.
An Airbus A319-100 of Spanish carrier Iberia during approach on 26R.
ไทป์ 90

ไทพ 90
Type 90 หรือรถถังแบบ 90 เป็นรถถังหลักที่กองกำลังป้องกันตนเองทางบกญี่ปุ่น เลือกใช้เข้าประจำการอยู่ในปัจจุบันโดยผู้ผลิตคือ Mitsubishi Heavy industries Type90 ถูกออกแบบมาเพื่อทดแทน รถถัง Type61 เดิมที่เก่าและต้องปลดประจำการ Type90 จะทยอยเข้าประจำการทดแทนทั้งหมดรวมถึง รถถัง Type74 ด้วย Type90เข้าประจำการในปี 1990 Type มีราคาราวๆ 790 ล้านเยนหรือประมาณ 7.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามค่าเงินเมื่อปี 2008
ที่มาของการพัฒนาเริ่มต้นหลังจากการรับรถถัง Type74 เข้าประจำการผู้บังคับการกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่นก็เริ่มมองหาหรือพินิจพิจารณารถถังใหม่ต่อไปที่มีขีดความสามารถในการเอาชนะรถถัง T-72 ของโซเวียต ได้อย่างสิ้นเชิงผลของโครงการที่เริ่มตั้งแต่ครั้งนั้น ออกมาเป็นรถต้นอบบในรหัส TK-X MBTซึ่งดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี 1977-1979 การพัฒนาโครงการดังกล่าวได้รับความร่วมมือจาก Mitsubishi Heavy industries และ เจ้าหน้าที่ระดับแนวหน้าของสถาบันวิจัยและพัฒนาอุตสาหกรรมเพื่อการป้องกันประเทศแห่งประเทศญี่ปุ่น (TRDI)โดยมีผู้เข้าร่วมโครงการอีกจำนวนหนึ่งได่แก่บริษัทอุตสาหกรรมโลหะแห่งประเทศญี่ปุ่น (Japan Steelwork Limited) บริษัทไดกิ้น (Daikin industries Limited) มิตซูบิชิ อิเล็กทริค(mitsubishi electric) ฟูจิสิคอมพิวเตอร์ (Fujisu) และ NEC
โครงการถูกกำหนดให้เสร็จสมบูรณ์ในปี 1980  ซึ่งก็เสร็จตามคาดด้วยรถต้นแบบ 2 คันทั้ง 2 คันติดอาวุธหลักเป็นปืนใหญ่ 120 มม. (ผลิตโดยกลุ่มบริษัท อุตสาหกรรมโลหะญี่ปุ่น) และกระสุนของญี่ปุ่นเอง(ผลิตโดยบริษัทไดกิ้น) เสร็จสมบูรณ์ในปี 1982-1984 แต่สำหรับการทดสอบในส่วนของโลหะผสม การทดสอบยิง การแก้ไขและปรับปรุงต่างๆจะยังคงดำเนินต่อเนื่องจนถึงปี 1986
Type90 ต้นแบบชุดทที่ 2จะประกอบขึ้นระหว่างปี 1986-1988 ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงส่วนหลักๆหลายจุดเช่นเปลี่ยนปืนใหญ่หลักเป็นปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 120 มม. จาก Rheinmetall ซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่ใช้ติดตั้งบนรถถัง Leopard2 ของเยอรมันรวมถึงรถถังรุ่นปรับปรุงของรถถังหลัก M1A2 Abrams ของ สหรัฐ ด้วย
สำหรับ Type90 ชุดที่ 2 ทางญี่ปุ่นยังไม่ได้ผลิตเพื่อใช้งานเป็นทางการแต่เพื่อการทดสอบ สมรรถนะต่อไปอีกเกือบ 10ปี จนถึงปี 1989 และมอบชื่อรหัสให้มันอย่างเป็นทางการในปี 1990 ในชื่อรหัส Type90
สำหรับปืน 120มม. ของ Rheinmetall แห่งเยอรมนี เพื่อผลิตใช้เองในประเทศไม่เพียงแต่ตัวปืนเท่านั้นยังรวมไปถึงระบบภายในทั้งหมด ก็ถูกผลิตขึ้นเองในญี่ปุ่นเช่นกัน จึงพอจะกล่าวได้ว่ารถถังคันนี้ทั้งคัน ผลิต Made in Japan ทั้งสิ้นก็ไม่ผิดเท่าไหร่นัก  ในด้านระดับอาวุธดังที่ได้รับไปญี่ปุ่นใช้ระบบการทำงานของปืนหลักด้วยปืนใหญ่ Rheinmetall L44 ขนาด 120มม.ซึ่งซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตโดยบริษัทอุตสาหกรรมโลหะประเทศญี่ปุ่น(ในเอเชีย ยังมีรถถังอีกแบบที่ใช้ปืนรุ่นนี้คือ K1A1 ของกองทัพเกาหลีใต้) ก่อนหน้านี้ในชุดทดสอบชุดแรกทางญี่ปุ่นได้ประสบความสำเร็จในการทำปืนใหญ่ลำกล้องเรียบของตัวเองมาแล้วแต่กระนั้นศักยภาพของ L44 ก็ยังสูงกว่ารุ่นที่ทำเองอยู่ดีญี่ปุ่นจึงแก้ปัญหาด้วยการซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตเองหลังจากผลิตออกสู่สายตาชาวโลกก็มีการปรับปรุงระบบควบคุมการยิงและระบบการเล็งเป้าด้วยเลเซอร์แบบ Yttrium-Aluminium Garnet ซึ่งสามารถเล็งเป้าหมายได้ไกล 3,000 - 5,000 เมตร และมีระบบคํนวณกระสุนตกแสดงผลก้วยจอ 32บิท ติดตั้งระบบค้นหา และ มองทศันวิสัยด้วยความร้อน พร้อมระบบติดตามค้นหาเป้าหมายโดยอัตโนมัติในส่วนของปืนยังเพิ่ม
ข้อมูลจำเพาะ

ประเทศผู้ผลิต ญี่ปุ่น
ปีที่ใช้งาน 1991
เจ้าหน้าที่ 3 นาย
หน้ก 50,000 กิโลกรัม/ 49.2 ต้น
ยาว 9.76 เมตร
สูง 2.34 เมตร
กว้าง 3.43 เมตร
เกราะหนาที่สุด ความลับ
เครื่องยนต์ ดีเซล มิตซูบิชิ 10ซีจี 10 สูบ  ให้กำลัง 1,500 แรงม้า
ความเร็ว 70 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 400 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 120 มม./4.72 นิ้ว
อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว อย่างละ 1กระบอก
ยูซูรุ ฮานีว

ยูซูรุ ฮานีว (ญี่ปุ่น: 羽生 結弦; โรมาจิ: Hanyū Yuzuru) นักสเก็ตลีลาชาวญี่ปุ่น เขาเป็นแชมป์เหรียญทองโอลิมปิกสองสมัย (2014, 2018) แชมป์แชมป์โลกสองสมัย (2014, 2017) แชมป์กร็องปรีไฟนอลสี่ปีซ้อน (2013–2016) แชมป์แชมป์สี่ทวีป (2020) เป็นแชมป์เยาวชนโลกหนึ่งสมัย (2010) และเป็นแชมป์ประเทศญี่ปุ่นหกปี (2012–2015, 2020,2021) นอกจากนี้ ฮานีวได้รับมอบเหรียญเกียรติยศแพรแถบม่วงจากรัฐบาลญี่ปุ่นในปี 2014
สื่อหลายสำนักอาทิ The New York Times, Washington Post และ Japan Times ยกย่องเขาเป็นนักสเกตลีลาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ฮานีวเป็นนักสเก็ตลีลาที่ทำลายสถิติโลกถึง 19 ครั้ง ซึ่งเป็นจำนวนมากที่สุดในประเภทเดี่ยวตั้งแต่มีระบบคะแนน ISU ในปี 2004 นอกจากนี้เขาเป็นนักสเก็ตลีลาชายคนแรกที่สามารถทำลายกำแพง 100 คะแนนในโปรแกรมสั้น ทำลายกำแพง 200 คะแนนในฟรีสเกต และทำลายกำแพง 300 คะแนนในคะแนนรวม เขาชนะรายการกร็องปรีไฟนอล 2015–16 ด้วยคะแนนทิ้งห่างอันดับสองถึง 37.48 ซึ่งห่างที่สุดในประวัติศาสตร์
หลังจากที่ฮานีวชนะในรายการสเกตลีลาชิงแชมป์สี่ทวีปปี 2020 เขาได้กลายเป็นผู้เล่นชายเดี่ยวคนแรกที่ได้ตำแหน่งซุเปอร์แสลม (Super Slam [en]) ซึ่งคือตำแหน่งที่ผู้เล่นคนนั้นสามารถชนะทุกรายการแข่งขันใหญ่ระดับนานาชาติของ ISU ได้ทั้งระดับผู้ใหญ่และเยาวชน
ฮานีวเป็นนักสเก็ตลีลาจากเอเชียคนแรกที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก ในตอนที่เขามีอายุ 19 ปี เขาเป็นนักสเก็ตลีลาชายที่อายุน้อยที่สุดที่ชนะการแข่งขันระดับโอลิมปิกนับตั้งแต่สถิติของ ดิก บัตตัน (Dick Button) ในโอลิมปิกปี 1948 และเป็นผู้ได้เหรียญทองสองสมัยติดกันคนแรกนับตั้งแต่สถิติของบัตตันในปี 1948 และ 1952 ต่อมา ในการแข่งขัน CS Autumn Classic International ปี 2016 ฮานีวเป็นนักสเก็ตลีลาคนแรกในประวัติศาสตร์ที่สามารถทำท่ากระโดดหมุนตัวสี่รอบกลางอากาศ (Quadruple loop) ได้สำเร็จในระหว่างการแข่งขัน
ประวัติ

ฮานีวเกิดและเติบโตที่เมืองเซ็นได มีพี่สาวหนึ่งคนชื่อซายะ ชื่อของเขามีความหมายว่าสายธนูที่ขึงตึง เป็นสัญลักษณ์ของความมั่นใจ ความแข็งแรง ซื่อตรงและยุติธรรม คุณพ่อของฮานีวตั้งให้เพราะอยากให้เขาเป็นเด็กที่มีความแน่วแน่มุ่งมั่นตั้งใจในสิ่งที่ทำ และต้องการให้เขาเติบโตขึ้นมาอย่างเรียบง่าย แต่สง่างาม และมีพลัง โดยเมื่ออายุได้ 4 ขวบฮานีวได้เริ่มเล่นสเก็ตน้ำแข็งตามพี่สาว
ฮานีวมีโรคประจำตัวตั้งแต่ 2 ขวบคือโรคหอบหืด ซึ่งมักสังเกตได้หลังเสร็จสิ้นการแข่งขันว่าเขามักมีอาการหายใจไม่ทัน ฮานีวได้รับเข้าศึกษาในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนมัธยมปลายโทโฮะกุซึ่งเป็นโรงเรียนที่นักสเก็ตชื่อดังนิยมเคยเรียนอยู่ อย่างเช่น ทาเคชิ ฮอนดะ และชิซึกะ อาราคาว่า แชมป์เหรียญทองโอลิมปิกหญิงคนแรกของญี่ปุ่นและอาศัยอยู่ในเมืองเซ็นไดเช่นเดียวกัน ก่อนที่จะเข้ารับการศึกษาทางไกลในมหาวิทยาลัยวาเซดะ สาขามนุษยสนเทศและประชานศาสตร์
ฮานิวมีความชื่นชอบหมีพูห์เป็นพิเศษ และมักจะได้รับตุ๊กตาหมีพูห์เป็นของขวัญหลังจบการแข่งขันอยู่เสมอ และเนื่องจากจำนวนที่ได้รับมีมากเกินไปทุกครั้งฮานิวจึงได้บริจาคตุ๊กตาหมีพูห์จำนวนมากให้กับเด็กๆท้องถิ่นในแต่ละเมืองที่เขาได้ไปแข่งขัน
อาชีพ > จุดเริ่มต้น

ฮานีวได้เริ่มเล่นสเก็ตน้ำแข็งตามพี่สาวของเขาเมื่ออายุได้4ขวบ มีแรงบันดาลใจจากชายชาวรัสเซียซึ่งเคยถูกขนานนามว่าเป็นราชานักสเก็ตในยุคสมัยที่ยังคงเป็นนักกีฬาอยู่และยังคงถูกเรียกว่าเป็นตำนานจนถึงปัจจุบันนี้ชื่อ อีฟกานี พลูเซนโกะ และมีไอดอลอีกคนหนึ่งแรงบันดาลใจเป็นนักสเก็ตชาวอเมริกันชื่อจอน์นี่ เวียร์
ฮานีวเริ่มเข้าการแข่งขันระดับผู้เริ่มเล่นครั้งแรกเมื่อปี 2004–05 และได้รับเหรียญทอง จากนั้นลานสเก็ตที่เขาใช้เพื่อฝึกซ้อมได้ได้ถูกปิดตัวลงเพราะปัญหาด้านการเงินฮานีวจึงมีปัญหาเรื่องระยะเวลาการฝึกซ้อมอย่างมาก และหลังจากนั้น นานามิ อาเบะก็ได้เข้ามาเป็นโค้ชให้ฮานีว
ในปี 2006–07 ฮานีวได้เข้าแข่งขันรายการ "Japan Novice Championship" และได้รับเหรียญทองแดง การแข่งขึ้นนี้ทำให้ฮานีวได้รับเลือกเข้าแข่งขัน "Japan Junior Championship 2006" และจบการแข่งขันในอันดับที่ 7
ค.ศ. 2007 ลานสเก็ตได้กลับมาเปิดทำการอีกครั้ง ทำให้ฮานีวมีเวลาฝึกซ้อมที่เพียงพอจึงได้ลงแข่งขันในรายการ "Japan Novice Championship" อีกครั้งและได้รับเหรียญทอง รวมถึงได้รับการคัดเลือกลงแข่งขัน "Japan Junior Championship 2007" สุดท้าย ฮานีวได้รับเหรียญทองแดงในครั้งนี้
อาชีพ > 2008–09 : เปิดตัวระดับเยาวชน

ฮานีวขึ้นมาอยู่ระดับเยาวชน และได้รับเลือกให้แข่งขันในรายการ "Junior Granf Prix" เป็นรายการแรกทันที ในการแข่งที่เมราโน (Merano) ประเทศอิตาลี ฮานีวจบอันดับที่ 6 ในโปรแกรมสั้น และอันดับ 4 ในฟรีสเก็ต โดยคะแนนรวมผลได้อันดับที่ 5
หลังจากนั้นเข้าแข่งรายการ "Japan Junior Champtionship 2008–09" ทำคะแนนในโปรแกรมสั้นได้ 57.25 คะแนนเป็นอันดับที่ 4 และฟรีสเก็ตเป็นอันดับที่ 1 ด้วยคะแนน 124.92 ผลคะแนนรวมเป็นที่ 1 ด้วยคะแนน 182.17 จึงได้รับเหรียญทองในรายการนี้ และถือว่าเป็นนักกีฬาชายที่อายุน้อยที่สุดในวัยเพียง 13 ปีเท่านั้น
การแข่งขันนี่ทำให้ฮานีวได้รับคัดเลือกเข้าแข่งขันรายการ "Junior National Championships" และ "World Junior Championship" ซึ่งด้วยเหรียญที่ได้รับและคะแนนที่มากพอฮานีวสามารถเข้ารวมการแข่งขัน "Japan Championship 2008–09" ในระดับผู้ใหญ่อีกด้วย
ในปี 2009 การแข่งขัน "World Junior Championship" ที่ประเทศบังกาเลีย ฮานิวได้ที่ 11 ในนโปรแกรมสั้นด้วยคะแนน 58.18 และที่ 13 ในฟรีสเก็ตด้วยคะแนน 103.59 ผลรวมได้อันดับที่ 12 คะแนน 161.77 คะแนน
อาชีพ > 2009–10 : แชมป์โลกเยาวชนชายที่อายุน้อยที่สุด

ในปี 2009–10 ฮานิวชนะการแข่ง "Japan Junior Championship" จึงได้รับการคัดเลือกเข้าแข่งขันในรายการ "Japan Championship" ระดับผู้ใหญ่
จากนั้นฮานีวชนะเหรียญทองในการแข่งขัน "Junior Grand Prix" ทั้ง 2 รายการที่ประเทศโครเอเชียและประเทศโปแลนด์ และเป็นอันดับ 1 จาก 6 คนของนักสเก็ตทั้งหมดที่ได้เข้ารอบคัดเลือกไปแข่งรายการ "Junior Grand Prix Final" ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และได้รับเหรียญทองตั้งแต่ครั้งแรกเลยด้วยคะแนน 69.85 ในโปรแกรมสั้น 136.85 ในฟรีสเก็ต ผลคะแนนรวม 206.77 เป็นอันดับที่ 1
ต่อมา จากผลงานทั้งหมด ฮานีวได้ถูกเลือกให้เข้าแข่งรายการ "World Junior Championship" อีกครั้งและได้รับเหรียญทองในที่สุด ด้วยการทำคะแนนส่วนตัวที่ดีสุด (personal best score) ณ ตอนนั้นด้วยคะแนน 216.10 คะแนน และกลายเป็นนักสเก็ตชาวญี่ปุ่นที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับเหรียญทองในรายการแข่งขันใหญ่ระดับโลกนี้อีกด้วย
อาชีพ > 2010–11 : เปิดตัวในรุ่นใหญ่และภัยพิบัติ

ฮานีวตัดสินใจขึ้นมาแข่งขันในระดับผู้ใหญ่ด้วยอายุเพียง 15 ปี ซึ่งถือว่าอายุน้อยมากและไม่สามารถพบเห็นได้บ่อยนัก โดยในปีแรกฮานีวต้องไปแข่งขันเก็บคะแนนเพื่อให้ได้เข้ารอบ "Grand Prix Final" โดยต้องแข่งที่ญี่ปุ่นในรายการ "NHK Trophy 2010" และ "Cup of Rostelecom 2010" ที่ประเทศรัสเซีย
"NHK Trophy 2010" ฮานิวได้ที่ 5 ในโปรแกรมสั้นด้วยคะแนน 69.31 ที่ 4 ในฟรีสเก็ตดัวยคะแนน 138.41 และสามารถกระโดดท่าโทลูปหมุนกลางอากาศสี่ครั้ง (quadruple toe Loop) ได้เป็นครั้งแรก แต่คะแนนรวมได้ 207.72 จบรายการเป็นอันดับที่ 4
"Cup of Rostelecom 2010" ฮานีวทำได้เพียงอันดับที่ 7โปรแกรมสั้นทำคะแนนไป 70.24 ฟรีสเก็ต 132.42 คะแนน และรวมได้ 202.66 คะแนน ผลรวมการเก็บคะแนนทั้งหมดจึงไม่มากพอเพื่อเข้ารอบสุดท้าย
ในปี 2010–11 รายการชิงแชมป์ประเทศญี่ปุ่น (Japan Championships) ฮานีวจบอันดับที่ 4 ของการแข่งขัน จึงถูกเลือกให้เข้าแข่งขันรายการสเกตลีลาชิงแชมป์สี่ทวีป และได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขึ้นนี้
หลังจากจบการแข่งขันได้ไม่ถึงเดือน ฮานีวได้กลับไปฝึกซ้อมสเก็ตที่บ้านเกิดของเขาที่เมืองเซ็นได ซึ่งในเดือนมีนาคม 2011 ภูมิภาคโทโฮกุได้เหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิครั้งใหญ่ ซึ่งเซ็นไดเป็นเมืองที่ถูกวัดค่าระดับความรุนแรงได้สูงสุด ขณะที่เกิดแผ่นดินไหวนั้นฮานีวกำลังฝึกซ้อมอยู่ในลานสเก็ตแถวบ้าน เขาจึงจำเป็นต้องรีบหนีออกจากตึกขณะที่ยังต้องสวมรองเท้าสเก็ตโดยไม่มีการ์ดป้องกันใบมีดรองเท้า และต้องย้ายไปอยู่ในศูนย์อพยพกับครอบครัวเป็นเวลาหลายวัน
เนื่องจากแผ่นดินไหวใหญ่ครั้งนี้ทำให้ลานสเก็ตประจำของเขาถูกปิดตัวลงอีกครั้งหนึ่ง เขาจึงฝึกซ้อมที่โยโกฮามะและฮาจิโนเฮะ จนกระทั่งลานสเก็ตในเซ็นไดได้กลับมาเปิดอีกครั้งในวันที่ 24 กรกฎาคม 2011
นอกจากนี้ ฮานีวได้ไปโชว์สเก็ตรอบประเทศกว่า 60 ครั้งซึ่งเป็นงานการกุศลสำหรับเหตุการณ์แผ่นดินไหวนั้นเองและใช้โอกาสนี้เป็นการฝึกซ้อมไปในตัวอีกด้วย
อาชีพ > 2011–12 : จุดเปลี่ยน

ฮานีวเข้าร่วมแข่งขันแรกของฤดูกาล ในรายการ "Nebelhorn Trophy" ประเทศเยอรมนี จบในอันดับที่ 1 ทั้งโปรแกรมสั้นและฟรีสเก็ต ผลคะแนนรวมจึงได้ 226.26 เป็นอันดับ 1 ได้ และได้เหรีญทองแรก
รายการ "Grand Prix 2011–12" ฮานีวถูกคัดให้ไปแข่งที่ประเทศจีนในรายการ "Cup of China" เขาจบในอันดับที่ 4 และหลังจากนั้นที่ประเทศรัสเซีย "Rostelecom cup" จบอันดับที่ 1 ซึ่งผลการเก็บคะแนนมากพอให้เข้าสเกตลีลากร็องปรีรอบสุดท้าย (Grand Prix Final) ได้เป็นครั้งแรก ซึ่งฮานีวจบในอันดับที่ 4
ฮานีวชนะเหรียญทองแดงในรายการชิงแชมป์ญี่ปุ่น ทำให้ได้รับเลือกเข้าแข่งขันเป็นหนึ่งในประเภททีมจากประเทศญี่ปุ่น ในรายการชิงแชมป์โลก 2012 ซึ่งฮานีวทำได้ไม่ดีนักในโปรแกรมสั้นซึ่งได้เพียงที่ 7 แต่ในการแข่งฟรีสเก็ตฮานิวทำได้เป็นอันดับที่ 2 ผลรวมการแข่งขัน ฮานีวชนะเหรียญทองแดงด้วยคะแนน 251.06
เมษายน 2012 หลังจบฤดูกาล ฮานีวตัดสินใจเปลี่ยนโค้ชโดยย้ายไปอยู่กับโค้ช ไบรอัน ออร์เซอร์ ที่โทรอนโต ประเทศแคนาดาในช่วงแรกฮานีวจำเป็นต้องเดินทางไปกลับระหว่างเซ็นไดและโทรอนโตอยู่บ่อยๆ เนื่องจากยังต้องเรียนมัธยมปลายอยู่นั่นเอง ซึ่งหลังจากย้ายมาอยู่โทรอนโต ฮานีวได้เพิ่มเวลาฝึกซ้อมจาก 1–2 ชั่วโมงต่อวันเป็น 3–4 ชั่วโมงต่อวัน ซึ่งยังจำเป็นต้องจำกัดเวลาฝึกซ้อมเนื่องจากปัญหาสุขภาพจากโรคประจำตัว คือ โรคหอบหืด กับเรื่องการเรียน และการเดินทางนั้นเอง
อาชีพ > 2012–13 : เก็บเกี่ยวประสบการณ์

ฮานีวเข้ารวมแข่งขันแรกของฤดูกาล ในรายการ "Finlandia Trophy" ประเทศฟินแลนด์ และชนะเหรียญทองด้วยการกระโดดควอดโทลูป (quad toe Loop) และควอดซาลคาว (quad salchow) ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ฮานีวทำท่าควอดซาลคาวในการแข่งขัน
ในรายการ "Grand Prix 2012–13" ฮานีวได้ไปแข่งที่ประเทศอเมริกาในรายการ "Skate America" โดยเขาชนะเหรียญเงิน และทำลายสถิติโลกเป็นครั้งแรกด้วยคะแนน 95.07 ในโปรแกรมสั้น และที่เมืองเซ็นไดในรายการ "NHK Trophy" ฮานีวได้เหรียญทอง และทำลายสถิติโลกของตัวเองในโปรแกรมสั้นอีกครั้งด้วยคะแนน 95.32 ซึ่งผลการเก็บคะแนนมากพอให้เข้ารอบสุดท้าย ที่โซชี ประเทศรัสเซีย สุดท้ายเขาคว้าเหรียญเงินไปในรอบสุดท้ายนี้
ธันวาคม 2012 ฮานีวชนะเหรียญทองในการแข่งขันระดับชาติได้เป็นครั้งแรก ถัดมาในเดือนกุมภาพันธ์ 2013 เขาคว้าเหรียญเงินในการแข่งชิงแชมป์สี่ทวีป และที่ 4 ในการแข่งชิงแชมป์โลกปี 2013 โดยในการแข่งขันตลอดฤดูกาลนี้ฮานีวต้องเผชิญหน้ากับปัญหาสุขภาพอย่างหนักและอาการบาดเจ็บมากมาย
อาชีพ > 2013–14 แชมป์โอลิมปิกและแชมป์โลก ปีแห่งเหรียญทอง

ในฤดูกาลนี้ฮานิวได้ประสบความสำเร็จอย่างสูงโดยชนะเหรียญทองรายการใหญ่ทุกรายการ อาทิเช่น "Grand Prix Final 2013–14", "Winter Olympic 2014" และ "World Championship 2014" รวมถึงทำลายสถิติโลกอีกถึง 2 ครั้ง รวมถึงเป็นนักกีฬาสเก็ตประเภทชายเดี่ยวคนแรกของโลกที่ทำลายกำแพงคะแนน 100 คะแนนในโปรแกรมสั้น
ฮานีวเข้ารวมแข่งขันแรกของซีซั่นในรายการ "Finlandia Trophy" ประเทศฟินแลนด์และชนะเหรียญทอง
รายการ "Grand Prix 2013–14" ฮานีวเข้าแข่งขันใน "Skate Canada" ที่ประเทศแคนาดาและ "Trophée Éric Bompard" ที่ประเทศฝรั่งเศส โดยชนะเหรียญเงินจากทั้งสองรายการนี้ ซึ่งเพียงพอให้เข้ารอบแข่งขันในรอบไฟนอลได้ โดยรอบสุดท้ายถูกจัดขึ้นที่เมืองฟูกูโอกะ โดยฮานีวสามารถทำคะแนนโปรแกรมสั้นได้เป็นที่ 1 ทำลายสถิติโลกด้วยคะแนน 99.84 และชนะฟรีสเก็ตดัวยคะแนนสูงสุดของตัวเอง (Personal Best) 193.41 คะแนน ผลคะแนนรวมทั้งสองโปรแกรมคือ 293.25 คะแนน คว้าเหรียญทองไปครอง
ในเดือนธันวาคมฮานีวลงแข่งรายการชิงแชมป์ญี่ปุ่น และสามารถคว้าเหรียญทองสมัยที่สองไปครองได้อีกเช่นกัน โดยได้โปรแกรมสั้น 103.10 คะแนน (แข่งในประเทศจะไม่ถูกนับในการแข่งระดับสากลจึงไม่ใช่สถิติโลก) ฟรีสเก็ต 194.70 คะแนน รวม 297.80 คะแนน และได้ถูกคัดเลือกเป็นตัวแทนประเทศญี่ปุ่นให้เข้าแข่งขันในงานโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 และงานชิงแชมป์โลก 2014
อาชีพ > 2013–14 แชมป์โอลิมปิกและแชมป์โลก ปีแห่งเหรียญทอง > โอลิมปิกฤดูหนาว : Sochi Olympic  2014

ในงานโอลิมปิกฤดูหนาวปีแรกของฮานีว เขาเข้าร่วมแข่งโปรแกรมสั้นประเภททีมของทีมญี่ปุ่น โดยทำคะแนนมาเป็นอันดับ 1 ด้วยคะแนน 97.98 ทำให้ทีมญี่ปุ่นได้ 10 คะแนน ซึ่งผลการแข่งขันประเภททีมโดยรวมญี่ปุ่นจบที่อันดับที่ 5 นอกจากนั้น ในการแข่งขันประเภทชายเดี่ยวฮานีวสามารถทำลายสถิติโลกได้อีกครั้งและเป็นนักสเก็ตคนแรกของโลกที่ทำลายกำแพงคะแนนเกิน 100 คะแนนด้วยคะแนน 101.45 และฟรีสเก็ต 178.64 รวมสองโปรแกรมได้คะแนนรวม 280.09 คะแนนคว้าเหรียญทองไปในที่สุด โดยเป็นนักกีฬาชายคนแรกของเอเชียและญี่ปุ่น ที่สามารถคว้าแชมป์โอลิมปิกฤดูหนาวในประเภทนี้มาได้ นอกจากนี้ ฮานีวยังเป็นแชมป์โอลิมปิกฤดูหนาวที่อายุน้อยที่สุด ด้วยวัยเพียง 19 ปีตั้งแต่สมัยของ Dick Button ในปี 1948 และหลังจากคว้าแชมป์เหรียญทองโอลิมปิก 2014 มาได้ ในเดือนเมษายน ฮานีวได้เดินทางกลับไปที่บ้านเกิดเมืองเซ็นได และมีงานพาเหรดเพื่อเฉลิมฉลองให้กับชัยชนะของเขาซึ่งมีประชาชนทั้งญี่ปุ่นและต่างชาติมารวมตัวกันกว่า 92,000 คนเลยทีเดียว
ฮานีวปิดท้ายฤดูกาลด้วยการแข่งขันชิงแชมป์โลก ที่จัดขึ้นที่เมืองไซตามะ โดยจบโปรแกรมสั้นในอันดับที่ 3 91.24 คะแนน ตามหลังรุ่นพี่จากประเทศเดียวกันอย่าง ทัตสึกิ มาชิดะถึง 6.97 คะแนน แต่สามารถทำได้ดีมากในฟรีสเก็ต โดยได้คะแนน 191.35 คะแนน ทำให้มีคะแนนรวม 282.59 คะแนน เฉือนเอาชนะทัตสึกิ มาชิดะไปเพียง 0.33 คะแนน คว้าเหรียญทองสมัยแรกมาได้สำเร็จ
ฮานีวเป็นนักสเก็ตชายเดี่ยวคนแรกนับจาก อเล็กซี่ ยากูดิน ปี 2002 ที่ชนะเหรียญทองในรายการแข่งขันใหญ่ทั้งหมดในฤดูกาลเดียวกัน
อาชีพ > 2016–17 : ราชาทวงบัลลังก์

ฮานีวเข้ารวมแข่งขันแรกของฤดูกาลในรายการ "SC Autumn Classic" อีกครั้งและได้สร้างประวัติศาสาตร์ใหม่ด้วยการเป็นนักกีฬาสเก็ตคนแรกของโลกที่กระโดดควอลท์ลูป (quardruple loop) ในการแข่งขั้นทั้งโปรแกรมสั้นและฟรีสเก็ตได้สำเร็จ
"Grand Prix" รายการแรกฮานีวได้แข่ง "Skate Canada" อีกครั้งและคว้าเหรียญเงินมาได้เป็นครั้งที่สอง จากนั้นในการแข่งรายการที่สองฮานีวแข่งที่ "NHK Trophy" และทำคะแนนได้ถึง 103.89 ในโปรแกรมสั้น และทำลายกำแพงคะแนนรวมเกิน 300 คะแนนอีกครั้งในรายการแข่งนี้ คว้าเหรียญทองพร้อมเข้ารอบไปแข่งขัน "Grand Prix Final" ที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส
"Grand Prix Final" ฮานีวทำคะแนนมาเป็นอันดับ 1 ในโปรแกรมสั้นด้วยคะแนน 106.54 คะแนน แต่ในฟรีสเก็ตฮานีวมีข้อผิดพลาดในครึ่งหลังจึงทำให้เสียคะแนนไปไม่น้อย แต่ผลรวมคะแนนสรุปฮานิวก็สามารถคว้าเหรียญทองในรายการนี้ถึง 4 สมัยซ้อนเป็นคนแรกของโลก
ฮานีวได้กลับไปญี่ปุ่นอีกครั้งเพื่อเข้าร่วมแข่งขันในรายการชิงแชมป์ระดับประเทศ แต่ก่อนการแข่งขันเพียงไม่กี่วันทางสมาคมประกาศว่าฮานีวขอถอนตัวจากการแข่งขันเนื่องจากเป็นไข้หวัดใหญ่ แต่ยังคงได้รับเลือกให้เข้าไปแข่งขันในรายการชิงแชมป์สี่ทวีป 2017 และชิงแชมป์โลก 2017 เนื่องด้วยผลงานดีเด่นที่ผ่านมา
"Four Continents Championships 2017" หรือชิงแชมป์สี่ทวีปจัดขึ้นในประเทศเกาหลีใต้ สถานที่จัดงานอยู่ที่พย็องชัง ซึ่งจะเป็นสนามเดียวกันกับที่จะใช้ในการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ซึ่งในการแข่งขันฮานีวทำพลาดในการหมุนคอมบิเนชันสปิน (combination spin) จึงได้อันดับที่ 3 ในโปรแกรมสั้นด้วยคะแนน 97.04 คะแนน และในการแข่งขันฟรีสเก็ต ฮานีวเกิดข้อผิดพลาดอีกครั้งถึงแม้ในครึ่งหลังจะสามารถเปลี่ยนแผนการแข่งจนทำออกมาได้ดีคะแนนได้ แต่ผลคะแนนรวมนั้นทำให้ฮานีวคว้าไปได้เพียงเหรียญเงินเท่านั้น
ชิงแชมป์โลก 2017 จัดในประเทศฟินแลนด์เมืองเฮลซิงกิ โดยฮานีวยังคงทำผิดพลาดในคอมบิเนชันสปินในโปรแกรมสั้น ส่งผลให้ได้อันดับที่ 5 ทว่าฟรีสเก็ตนั้นฮานีวฮึดสู้อย่างหนักสามารถกระโดดทุกท่าออกมาได้อย่างสมบูรณ์และสวยงามไร้ข้อผิดพลาดทั้งสิ้น จึงทำให้ฮานีวทำลายสถิติโลกในโปรแกรมนี้อีกครั้งนึงด้วยคะแนนสูงถึง 223.20 คะแนน ผลรวมคะแนนทั้งหมด 321.59 คะแนน กลับมาคว้าแชมป์โลกสมัยที่สองได้อีกครั้งนับจากปี 2014
ฮานีวกลับมาที่ญี่ปุ่นอีกครั้งเพื่อแข่งขันในรายการสุดท้าย "World Team Trophy" แต่ทำพลาดมากมายในโปรแกรมสั้นทำให้อยู่ในอันดับที่ 7 ในฟรีสเก็ตฮานิวคืนฟอร์มอีกครั้งได้คะแนนไป 200.49 คะแนนขึ้นเป็นที่ 1 และเป็นนักกีฬาชายคนแรกที่สามารถกระโดดหมุน 4 รอบในครึ่งหลังของฟรีสเก็ตได้ถึง 3 ท่า สุดท้ายทีมญี่ปุ่นก็สามารถคว้าเหรียญทองมาได้
อาชีพ > 2017–18 : โอลิมปิกเหรียญที่สอง

ในฤดูกาลนี้เขากลับมาใช้เพลง "Ballade No. 1" (Chopin) สำหรับโปรแกรมสั้น ซึ่งเป็นเพลงที่เขาใช้เมื่อ 2 ฤดูกาลก่อนหน้านี้ที่ได้ทำลายสถิติโลกในโปรแกรมสั้นไป และยังใช้เพลงประกอบภาพยนตร์อนเมียวจิอีกครั้ง แต่อยู่ในรูปแบบที่เพิ่มรายละเอียดเข้าไปมากขึ้นเมื่อเทียบกับครั้งก่อน โดยการแข่งแรกของฤดูกาลนี้คือ "Skate Canada Autumn Classic International" ฮานีวทำลายสถิติโลกที่เขาได้ทำเอาไว้เมื่อรายการกร็องปรีไฟนอล 2015–16 ด้วยคะแนน 112.72 คะแนน อย่างไรก็ตามผลงานฟรีสเก็ตของเขาจบอันดับที่ 5 ทำให้เขาคว้าเหรียญเงินในครั้งนี้
"Rostelecom Cup 2017" ฮานีวจบอันดับที่ 2 ในโปรแกรมสั้น ในฟรีสเก็ตเขาทำท่าควอดลัทซ์ (quadruple Lutz) เป็นครั้งแรกในการแข่งขัน ท้ายที่สุดจบเป็นอันอับ 2 ตามหลังนาธาน เฉิน ประมาณ 3 คะแนน หลังจากนั้นในเดือนพฤศจิกายน ฮานีวเกิดการบาดเจ็บที่เส้นเอ็นข้อเท้าขวาจากการฝึกซ้อม ทำให้ต้องถอนตัวจากการแข่งขัน "NHK Trophy 2017" และเนื่องจากการฟื้นตัวใช้ระยะเวลานานเกินกว่าที่คาดคิด ฮานีวจึงถอนตัวจากการชิงแชมป์ประเทศไปด้วย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เข้าร่วมรายการที่เป็นเกณฑ์การคัดตัวไปโอลิมปิก 2018 แต่ฮานีวก็ยังคงได้รับมอบหมายให้เป็นตัวแทนของทีมชาติญี่ปุ่นในโอลิมปิกครั้งนี้ รวมถึงรายการชิงแชมป์โลก 2018 ที่มิลาน ประเทศอิตาลี ซึ่งทำให้เขาครองอันดับ 1 ของโลก (world standing) และเป็นการป้องกันแชมป์โลกรวมถึงแชมป์โอลิมปิกอีกด้วย
อาชีพ > 2017–18 : โอลิมปิกเหรียญที่สอง > โอลิมปิกฤดูหนาว : Pyeongchang Olympic 2018

ฮานีวไม่ได้เข้าร่วมการแข่งในประเภททีมในโอลิมปิกครั้งนี้ เพื่อที่จะใช้เวลาในการฝึกซ้อมสำหรับประเภทชายเดี่ยวให้มากขึ้น โดยในงานแถลงข่าวที่เขาจัดขึ้น หลังจากการฝึกซ้อมอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2018 ฮานีวเปิดเผยว่าเขาไม่ได้ฝึกซ้อมบนลานน้ำแข็งจนถึงเดือนมกราคม หลังจากนั้นก็เริ่มที่จะซ้อมท่าทริปเปิลจัมพ์ (triple jump) เพียงแค่ 3 สัปดาห์ และท่าควอดดริปเปิลจัมพ์ (quadruple jumps) เพียง 2 สัปดาห์ก่อนเริ่มการแข่งขัน และเขายังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะใช้เทคนิคและท่าไหนบ้างในการแข่งขัน
ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ฮานีวแสดงผลงานที่ยอดเยี่ยมในโปรแกรมสั้น นั่นทำให้เขาได้คะแนนไป 111.68 คะแนน นำมาเป็นอันดับที่ 1 ในการแข่งฟรีสเก็ต ฮานีวทำคะแนนไป 206.17 คะแนน ทำให้รวมแล้วทำไป 317.85 คะแนน ส่งผลให้ฮานีวคว้าเหรียญทองได้เป็นเหรียญที่สองติดต่อกัน ซึ่งไม่เคยมีใครทำได้ตั้งแต่สมัยของดิก บัตตอน ในปี 1948 และ 1952 ในเดือนมีนาคม 2018 สหภาพสเกตระหว่างประเทศ (ISU) ประกาศว่าฮานีวจะถอนตัวจากการชิงแชมป์โลกที่ใกล้จะถึงนี้ เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้าขวาหลังจากที่ใช้ยาระงับปวดในการแข่งขันโอลิมปิกที่ผ่านมา โดยเปิดเผยว่าต้องใช้เวลาพักอย่างน้อย 2 สัปดาห์และอีก 3 เดือนสำหรับการฟื้นฟูสมรรถภาพ
ในเดือนเมษายน ฮานีวได้ทำการแสดงเมดเลย์ของการแสดงเก่าๆ ของเขาในโชว์ที่เขาจัดขึ้นเองเป็นครั้งแรก "Continues with Wings" ที่ Musashino Forest Sports Plaza ในเมืองโตเกียว แต่หลีกเลี่ยงการกระโดดเนื่องจากยังคงบาดเจ็บอยู่ ต่อมาในวันที่ 1 มิถุนายน มีการประกาศว่าฮานีวจะเข้ารับรางวัล People's Honour Award ซึ่งเป็นรางวัลอันทรงเกียรติของรัฐบาลที่มอบโดยนายกรัฐมนตรีประเทศญี่ปุ่น โดยเขาเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดท่ามกลาง 27 คนที่เคยได้รับรางวัลตั้งแต่รางวัลถูกทำขึ้นเมื่อปี 1977 และเป็นนักกีฬาสเก็ตลีลาคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้