นีโคไล บูฮาริน

สำหรับนักอนาธิปไตยชาวรัสเซีย ดูที่ มีฮาอิล บาคูนิน
| นีโคไล บูฮาริน |
| --- | --- |
Николай Бухарин
บูฮาริน เมิ่อ ค.ศ. 1930

เลขาธิการคณะกรรมการบริหารคอมมิวนิสต์สากล
ดำรงตำแหน่ง พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 – เมษายน ค.ศ. 1929
ก่อนหน้า: กรีโกรี ซีโนเวียฟ
ถัดไป: วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ
หัวหน้าบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ปราฟดา
ดำรงตำแหน่ง พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 – เมษายน ค.ศ. 1929
ก่อนหน้า: โจเซฟ สตาลิน
ถัดไป: มีฮาอิล ออลมินสกี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: นีโคไล อีวาโนวิช บูฮาริน 9 ตุลาคม ค.ศ. 1888(1888-10-09) มอสโก จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 15 มีนาคม ค.ศ. 1938(1938-03-15) (49 ปี) มอสโก รัสเซียโซเวียต สหภาพโซเวียต
สาเหตุการเสียชีวิต: การประหารชีวิตด้วยการยิงเป็นชุด
ที่ไว้ศพ: สนามยิงเป้าคอมมูนาร์คา
พรรคการเมือง: พรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย (บอลเชวิค) (ค.ศ. 1906–1918) พรรคคอมมิวนิสต์รัสเซีย (บอลเชวิค) (ค.ศ. 1918–1937)
คู่สมรส: นาเดจดา ลูกิน เอสฟีร์ กูร์วิช อันนา ลารีนา
บุตร: 2 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมอสโก (ค.ศ. 1911)
เป็นที่รู้จักจาก: บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ปราฟดาและอิซเวสเตีย ผู้ประพันธ์หนังสือ The Politics and Economics of the Transition Period และ Imperialism and World Economy ผู้ร่วมประพันธ์หนังสือ The ABC of Communism หนึ่งในผู้วางกรอบรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1936

นีโคไล อีวาโนวิช บูฮาริน (รัสเซีย: Николай Иванович Бухарин, ออกเสียง: [nʲɪkɐˈlaj  ɪˈvanəvʲɪt͡ɕ bʊˈxarʲɪn]; 9 ตุลาคม [ตามปฎิทินเก่า: 27 กันยายน] ค.ศ. 1888 – 15 มีนาคม ค.ศ. 1938) เป็นนักปฏิวัติ นักทฤษฎีมาร์กซิสต์ และนักการเมืองโซเวียต บูฮารินได้ประพันธ์งานเขียนทฤษฎีเศรษฐศาสตร์เป็นจำนวนมาก เขาเป็นสมาชิกคนสำคัญของบอลเชวิคและพรรคคอมมิวนิสต์รัสเซียตั้งแต่ ค.ศ. 1917 จนกระทั่งเสียชีวิตในช่วงทศวรรษ 1930
บูฮารินเกิดที่มอสโกโดยมีพ่อแม่เป็นอาจารย์โรงเรียน เขาเข้ารวมพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซียเมื่อ ค.ศ. 1906 ต่อมาใน ค.ศ. 1910 เขาถูกทางการของพระเจ้าซาร์จับกุม แต่ใน ค.ศ. 1911 เขาสามารถหลบหนีและลี้ภัยไปต่างประเทศ ซึ่งเขาได้ร่วมงานและติดตามผู้ลี้ภัยทางการเมืองอย่างวลาดีมีร์ เลนิน และเลออน ทรอตสกี และประพันธ์งานเขียนทฤษฎีต่าง ๆ เช่น Imperialism and World Economy (1915) เป็นต้น ภายหลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ใน ค.ศ. 1917 บูฮารินจึงเดินทางกลับมอสโกและกลายเป็นผู้นำคนสำคัญของพรรค จากนั้นเมื่อเกิดการปฏิวัติเดือนตุลาคม เขาเป็นบรรณาธิการหนีงสือพิมพ์ปราฟดา เขาเป็นที่รู้จักในฐานะคอมมิวนิสต์ฝ่ายซ้ายและฝ่ายค้านเลนิน ซึ่งเห็นด้วยกับการทำสงครามโลกครั้งที่หนึ่งต่อไป ในระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย บูฮารินเขียนงานที่สำคัญ ได้แก่ Economics of the Transition Period (1920) และ The ABC of Communism
ในช่วงแรก บูฮารินเห็นชอบที่จะดำเนินนโยบายสงครามลัทธิคอมมิวนิสต์ (War Communism) แต่ใน ค.ศ. 1921 เขาเริ่มสนับสนุนนโยบายเศรษฐกิจใหม่ (NEP) และกลายเป็นผู้นำของนักทฤษฎีและผู้สนับสนุนพรรคที่ต่อต้านทรอตสกีและฝ่ายค้านซ้าย ช่วงปลาย ค.ศ. 1924 บูฮารินวางตัวอย่างดีเยี่ยมในฐานะพันธมิตรของโจเซฟ สตาลิน โดยเขาได้สาธยายถึงทฤษฎีใหม่และนโยบาย "สังคมนิยมประเทศเดียว" ของสตาลิน ตั้งแต่ ค.ศ. 1926 ถึง ค.ศ. 1929 บูฮารินดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการบริหารโคมินเทิร์น อย่างไรก็ตาม หลังจากสตาลินตัดสินใจดำเนินการระบบนารวม บูฮารินจึงกลายเป็นผู้นำฝ่ายค้านขวาและถูกขับออกจากบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ปราฟดา รวมถึงตำแหน่งผู้นำในพรรคเมื่อ ค.ศ. 1929
ใน ค.ศ. 1934 บูฮารินได้รับเลือกเป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางและได้เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์อิซเวสเตีย เขาเป็นหนึ่งในผู้วางกรอบรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1936 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1937 ในช่วงการกวาดล้างใหญ่ บูฮารินถูกกล่าวหาว่าทรยศและถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 1938