stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Gunnar Höckert |  | (5 000 m) |
| 1 ! ทอง | Ilmari Salminen |  | (10 000 m) |
| 1 ! ทอง | Volmari Iso-Hollo |  | (3 000 m steeplechase) |
| 1 ! ทอง | Kustaa Pihlajamäki |  | (freestyle wrestling 61 kg) |
| 1 ! ทอง | Lauri Koskela |  | (Greco-Roman wrestling 66 kg) |
| 1 ! ทอง | Sten Suvio | boxing | welterweight 66,6 kg) |
| 1 ! ทอง | Ale Saarvala | gymnastics | men's horizontal bar) |
| 2 ! เงิน | Lauri Lehtinen |  | (5 000 m) |
| 2 ! เงิน | Arvo Askola |  | (10 000 m) |
| 2 ! เงิน | Kaarlo Tuominen |  | (3 000 m steeplechase) |
| 2 ! เงิน | Sulo Bärlund |  | (shot put) |
| 2 ! เงิน | Yrjö Nikkanen |  | (javelin throw) |
| 2 ! เงิน | Aarne Reini |  | (Greco-Roman wrestling 61 kg) |
| 3 ! ทองแดง | Volmari Iso-Hollo |  | (10 000 m) |
| 3 ! ทองแดง | Kalervo Toivonen |  | (javelin throw) |
| 3 ! ทองแดง | Hermanni Pihlajamäki |  | (freestyle wrestling 66 kg) |
| 3 ! ทองแดง | Hjalmar Nyström |  | (freestyle wrestling over 87 kg) |
| 3 ! ทองแดง | Eino Virtanen |  | (Greco-Roman wrestling 72 kg) |
| 3 ! ทองแดง | Martti Uosikkinen, Heikki Savolainen, Mauri Noroma, Ale Saarvala, Esa Seeste, Ilmari Pakarinen, Einari Teräsvirta, Eino Tukiainen | gymnastics | men's team competition) |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฟินแลนด์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาฟินแลนด์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 ที่ เบอร์ลิน นาซีเยอรมนี |
| --- | --- |
แอฟริกา:   อียิปต์   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   เม็กซิโก   เปรู   สหรัฐ   อุรุกวัย 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   ไต้หวัน   อินเดีย   ญี่ปุ่น   ฟิลิปปินส์   ตุรกี 
ยุโรป:   ออสเตรีย   เบลเยียม   บัลแกเรีย   เชโกสโลวาเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   โมนาโก   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ยูโกสลาเวีย 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์
ทางามิ

| ทางามิ 田上町 |
| --- | --- |
เมือง
ศาลาว่าการเมืองทางามิ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของทางามิ (เน้นสีเหลือง) ในจังหวัดนีงาตะ

ทางามิที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 37°41′55.6″N 139°3′28.7″E﻿ / ﻿37.698778°N 139.057972°E﻿ / 37.698778; 139.057972
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: ชูบุ, โคชินเอ็ตสึ, โฮกูริกุ
จังหวัด:  นีงาตะ
อำเภอ: มินามิกัมบาระ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 31.71 ตร.กม. (12.24 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 กรกฎาคม 2019)
 • ทั้งหมด: 11,481 คน
 • ความหนาแน่น: 360 คน/ตร.กม. (940 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
 • ต้นไม้: ซากูระ
 • ดอกไม้: ไฮเดรนเจียใบใหญ่ (Hydrangea macrophylla)
สำนักงาน:  
 • โทรศัพท์: 0256-57-6222
 • ที่อยู่: 3070 Haragasaki Shinden, Tagami-machi, Minamikambara-gun, Niigata-ken 959-1503
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ทางามิ (ญี่ปุ่น: 田上町; โรมาจิ: Tagami-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอมินามิกัมบาระ จังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 31.71 ตารางกิโลเมตร (12.24 ตารางไมล์) ข้อมูลเมื่อ 1 กรกฎาคม ค.ศ.  2019 (2019 -07-01) เมืองนี้มีประชากรประมาณ 11,481 คน 4,203 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 362 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

ทางามิตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดนีงาตะ ติดกับนครนีงาตะทางทิศเหนือ มีแม่น้ำชินาโนะไหลผ่านเมือง
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลโดยรอบ

จังหวัดนีงาตะ
เขตมินามิ นครนีงาตะ
เขตอากิฮะ นครนีงาตะ
นครคาโมะ
นครโกเซ็ง
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ทางามิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและเปียกชื้น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในทางามิอยู่ที่ 13.0 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,958 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.3 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.2 °C
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของทางามิเพิ่มขึ้นสูงสุดประมาณ ค.ศ. 2000 และลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1970  | 9,534 | —     |
|  1980  | 11,396 | +19.5% |
|  1990  | 12,761 | +12.0% |
|  2000  | 13,643 | +6.9% |
|  2010  | 12,791 | −6.2% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ที่เป็นเมืองทางามิในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเอจิโงะ และเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนเท็นเรียวที่ปกครองโดยตรงโดยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในช่วงยุคเอโดะ
ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาล ได้มีการก่อตั้งเทศบาลหมู่บ้านทางามิขึ้นภายในอำเภอมินามิกัมบาระ จังหวัดนีงาตะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 และได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1973
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจที่สำคัญในท้องถิ่นคือเกษตรกรรม โดยเฉพาะการผลิตข้าว อีกทั้งเมืองนี้ยังเป็นเมืองที่อยู่อาศัยของที่ผู้เดินทางไปทำงานที่นครนีงาตะ นครซันโจ และนครคาโมะที่อยู่ใกล้เคียง
การศึกษา

ทางามิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย นอกจากนี้ยังมี วิทยาลัยเทคนิคนีงาตะชูโอ (ญี่ปุ่น: 新潟中央短期大学; โรมาจิ: Niigata chūō tanki daigaku) ซึ่งตั้งอยู่ในทางามิ
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก - สายหลักชิงเอ็ตสึ
สถานี: ทางามิ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Tagami, Niigata
เว็บไซต์ทางการเทศบาลเมืองทางามิ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908

ประเทศฟินแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 4 ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 เมษายน - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2451 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฟินแลนด์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 62 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฟินแลนด์ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 5 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Weckman, VernerVerner Weckman | Wrestling | Men's Greco-Roman light heavyweight |
| 2 ! เงิน | Saarela, YrjöYrjö Saarela | Wrestling | Men's Greco-Roman light heavyweight |
| 3 ! ทองแดง | Forsström, EinoEino Forsström  Otto Granström  Johan Kemp  Iivari Kyykoski  Heikki Lehmusto  John Lindroth  Yrjö Linko  Edvard Linna  Matti Markkanen  Kalle Mikkolainen Veli Nieminen Kalle Kustaa Paasia  Arvi Pohjanpää  Aarne Pohjonen  Eino Railio  Ale Riipinen  Arno Saarinen  Einar Sahlstein  Aarne Salovaara  Torsten Sandelin  Elis Sipilä  Viktor Smeds  Kaarlo Soinio  Kurt Stenberg  Väinö Tiiri  Magnus Wegelius | Gymnastics | Men's team |
| 3 ! ทองแดง | Järvinen, VernerVerner Järvinen | Athletics | Men's Greek discus throw |
| 3 ! ทองแดง | Linden, ArvoArvo Linden | Wrestling | Men's Greco-Roman lightweight |
In Finland, the overall success of their Olympic team was considered meager, considering how large it was.
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฟินแลนด์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาฟินแลนด์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   แคนาดา   สหรัฐ 
ยุโรป:   ออสเตรีย   เบลเยียม   โบฮีเมีย   เดนมาร์ก   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   อิตาลี   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   จักรวรรดิรัสเซีย   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี 
โอเชียเนีย:   ออสตราเลเชีย
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศฟินแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฟินแลนด์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 54 คน ใน 15 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฟินแลนด์ได้รับ 1 เหรียญทองแดง
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 ! ทองแดง | Potkonen, MiraMira Potkonen | Boxing | Women's lightweight | 000000002024-08-17-000017 ส.ค. |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฟินแลนด์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาฟินแลนด์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
ท่าอากาศยานนานาชาติโกตากีนาบาลู

ท่าอากาศยานนานาชาติโกตากีนาบาลู (อังกฤษ: Kota Kinabalu International Airport, KKIA) (IATA: BKI, ICAO: WBKK) เป็นสนามบินตั้งอยู่ในรัฐซาบะฮ์ ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองโกตากีนาบาลู ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 8 km (5.0 mi) เป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นเป็นอันดับที่สองของประเทศมาเลเซีย รองจากท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ เนื่องจากมีผู้โดยสารมาใช้บริการถึง 6.9 ล้านคนต่อปี
อาคารผู้โดยสาร 1 มีเคาน์เตอร์เช็ค-อิน 64 ที่ ให้บริการสายการบินทั้งภายในและระหว่างประเทศ มีหลุมจอดเครื่องบิน 17 หลุม อาคารผู้โดยสารนี้รับผู้โดยสารได้สูงสุดถึง 3,200 คน ส่วนอาคารผู้โดยสาร 2 หรืออาคารหลังใหม่ รับเครื่องบินได้ 12 ลำ
โถงผู้โดยสารขาออก มียอดเสาเป็นลายแบบ "วากิด" ซึ่งในทางวัฒนธรรมของซาบะฮ์แล้ว วากิดเป็นสิ่งที่แสดงถึงความรื่นเริงและสนุกสนาน โถงมีพื้นที่ใช้สอยในชั้นที่หนึ่ง 24,128 ตารางเมตร ชั้นที่สอง 18,511.4 ตารางเมตร และชั้นที่สาม 22,339 ตารางเมตร
ประวัติ

ท่าอากาศยานนานาชาติโกตากีนาบาลู ถูกใช้งานครั้งแรกในฐานะสนามบินขนาดเล็ก ก่อสร้างโดยกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เปิดใช้งานในชื่อ สนามบินเจตเซลตัน ซึ่งเป็นชื่อเดิมของเมืองโกตากีนาบาลู ก่อนสิ้นสุดสงคราม สนามบินได้ถูกทำลายโดยกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตร ในปี ค.ศ. 1945.
หลังจากสิ้นสุดสงคราม แผนกการบินพลเรือน (DCA) ของเกาะบอร์เนียวตอนเหนือ (รัฐซาบะฮ์ในปัจจุบัน) ได้ทำการก่อสร้างอาคารสนามบินใหม่อีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1957 พร้อมกับเปลี่ยนผิวทางวิ่งจากหญ้าให้กลายเป็นวัสดุคงทน ต่อมาในปี ค.ศ. 1959 ได้มีการขยายทางวิ่งให้ยาวถึง 1,593 เมตร เพื่อรองรับเครื่องบินวิคเกอร์ วิสเคาต์ ของสายการบินมลายาแอร์เวย์ (ปัจจุบันสายการบินนี้ปิดทำการไปแล้ว) และได้ขยายทางวิ่งเพิ่มอีกครั้งในปี ค.ศ. 1963 โดยยาวถึง 1,921 เมตร เพื่อรองรับเครื่องบินไอพ่น คอเม็ท 4 ต่อมาในปี ค.ศ. 1967 สายการบินคาเธ่ย์แปซิฟิค ได้เปิดให้บริการเครื่องบิน คอนแวร์ 880 จำนวน 2 เที่ยวต่อสัปดาห์ ในเส้นทางฮ่องกง–มะนิลา–โกตากีนาบาลู (ปัจจุบันสายการบินนี้ ได้ยกเลิกจุดหมายปลายทางนี้แล้ว) ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ทั้งจำนวนผู้โดยสารที่มาใช้บริการ และจำนวนเที่ยวบินที่ลงจอด ยังคงมีมากขึ้นเรื่อย ๆ
ในปี ค.ศ. 1969 ได้มีการวางแผนพัฒนาท่าอากาศยานนานาชาติโกตากีนาบาลู ในช่วงปี ค.ศ. 1970–2000 แผนพัฒนามีดังนี้
ขยายทางวิ่งให้ยาวถึง 2,987 เมตร เพื่อรองรับเครื่องบินโบอิง 707 และโบอิง 747
สร้างอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ และทางวิ่งสำหรับเตรียมตัวเพิ่มเติม
ใช้อุปกรณ์อันทันสมัย และติดตั้งไฟสัญญาณที่ทางวิ่ง
ในปี ค.ศ. 1970–1989 มีการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ขึ้น เพื่อรองรับสายการบินส่วนใหญ่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1992 กรมการบินพลเรือน และการท่าอากาศยานมาเลเซีย ได้เข้ามาควบคุมท่าอากาศยานแห่งนี้
การขยายและการปรับปรุง

ในช่วงกลางปี ค.ศ. 2005 รัฐบาลมาเลเซียอนุมัติโครงการปรับปรุงอาคารท่าอากาศยานหลัก (อาคารผู้โดยสาร 1) และการขยายทางวิ่ง ด้วยงบประมาณ 1.4 พันล้านริงกิต ได้ขยายทางวิ่งเพิ่มจาก 2,988 m (9,803 ft) ให้เป็น 3,780 m (12,402 ft) และขยายพื้นที่อาคารผู้โดยสารจาก 34,000 m2 (370,000 sq ft) ให้เป็น 87,000 m2 (940,000 sq ft) เพื่อให้สามารถรองรับเครื่องบิน Boeing 747, Airbus A330, Boeing 737, Fokker 50 และ Dorniers ได้ อาคารมีสะพานเทียบเครื่องบิน 12 แห่ง และได้มีการก่อสร้างหอควบคุมการบินแห่งใหม่ขึ้น ปัจจุบัน การก่อสร้างทางวิ่งเพิ่มเติม ยังล่าช้าอยู่มาก
เมื่อโครงการนี้เสร็จสมบูรณ์ ท่าอากาศยานจะสามารถรองรับเครื่องบินที่ใหญ่สุด ซึ่งก็คือ Airbus A380 ได้ และจะกลายเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองในมาเลเซีย ซึ่งมีผู้โดยสาร 12 ล้านคนต่อปี โดยเป็นผู้โดยสารที่ใช้งานอาคารหนึ่ง 9 ล้านคน และอาคารสองอีก 3 ล้านคน
ปัจจุบัน เครื่องบินขนาดใหญ่ที่สุดที่สามารถลงจอดที่สนามบินนี้ได้ คือ Boeing 777-200ER ให้บริการโดยสายการบินรอยัลบรูไนแอร์ไลน์, มาเลเซียแอร์ไลน์ และดราก้อนแอร์ (เฉพาะฤดู)
ท่าอากาศยานนานาชาติโกตากีนาบาลู เป็นสนามบินแห่งแรกที่เครื่องบิน โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ ของสายการบินรอยัลบรูไนแอร์ไลน์ลงจอด โดยลงจอดครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013
อาคารผู้โดยสาร > อาคารผู้โดยสาร 1

อาคารผู้โดยสาร 1 เป็นอาคารหลักของสนามบินนี้ ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการปรับปรุงและก่อสร้างส่วนต่อขยาย เมื่อเสร็จสมบูรณ์ จะรองรับผู้โดยสารได้ถึง 9 ล้านคนต่อปี จากเดิม 2.5 ล้านคนต่อปี ภายในอาคารมีร้านคาปลอดภาษี, ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว, ห้องรับรองสายการบิน และภัตตาคาร
ส่วนต่อขยายแรก เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2008 สำหรับสายการบินระหว่างประเทศ และส่วนต่อขยายที่ 2 เปิดทำการในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 สำหรับสายการบินภายในประเทศ เมื่อโครงการทั้งหมดเสร็จสมบูรณ์ อาคารนี้จะประกอบไปด้วย
เคาน์เตอร์เช็ค-อิน 64 ช่วง
เครื่องตรวจร่างกาย 2 เครื่อง และเครื่องตรวจกระเป๋าอีก 5 เครื่อง
ช่องตรวจคนเข้าเมือง 36 ช่อง
สายพานกระเป๋า 6 สาย
ชั้นทั้งหมด 3 ชั้น (ชั้นแรก: ขาเข้า, ชั้นที่สอง: ที่ทำการสนามบิน, ชั้นที่สาม: เคาน์เตอร์เช็ค-อิน และขาออก)
สะพานเทียบเครื่องบิน 9 ตัว
หลุมจอดเครื่องบิน 17 หลุม
ที่จอดรถ 1,400 คัน
เที่ยวบินแรกที่ได้ใช้งานในอาคารส่วนต่อขยายใหม่ คือ มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 2637 ออกจากสนามบินเวลา 6 นาฬิกา 50 นาที มุ่งหน้าท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ในขณะที่เที่ยวบินก่อนหน้าเมื่อเวลา 0 นาฬิกา 25 นาที ใช้งานในอาคารส่วนเก่า
มาเลเซียแอร์ไลน์ เป็นสายการบินหลักของท่าอากาศยานนานาชาติโกตากีนาบาลู
อาคารผู้โดยสาร > อาคารผู้โดยสาร 2

อาคารผู้โดยสาร 2 สร้างขึ้นมาเพื่อใช้งานเป็นอาคารหลักแทนอาคารผู้โดยสาร 1 โดยตั้งอยู่ด้านข้างทางวิ่งจากอาคารผู้โดยสาร 1 อาคารนี้ใช้งานเป็นอาคารสายการบินราคาประหยัด โดยสายการบินที่เปิดใช้งาน คือ แอร์เอเชีย อาคารนี้ได้ปรับปรุงและเปิดใช้งานวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2007 พร้อมกับคำโฆษก ท่องเที่ยวมาเลเซีย 2007 ในอนาคต อาจย้ายสายการบินอื่นมาที่อาคารนี้
อาคาร 2 มีเคาน์เตอร์เช็ค-อิน 26 ช่อง ทั้งภายในและระหว่างประเทศ มีหลุมจอด 6 หลุม เครื่องบินหลักได้แก่ โบอิง 737 และแอร์บัส เอ 320 มีเครื่องตรวจกระเป๋า 7 ตัว ช่องตรวจคนเข้าเมือง 13 ช่อง อาคารนี้สามารถรองรับผู้โดยสารได้ถึง 3 ล้านคนต่อปี
สายการบินที่ให้บริการ

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | อาคารผู้โดยสาร |
| --- | --- | --- |
| แอร์เอเชีย | กว่างโจว, หางโจว, ฮ่องกง, จาการ์ตา-ซูการ์โน-ฮัตตา, โจโฮร์บะฮ์รู, โกตาบาห์รู, กัวลาลัมเปอร์, กูชิง, มิริ, ปีนัง, ซันดากัน, เซินเจิ้น, สิงคโปร์, ไทเป-เถาหยวน, ตาเวา, กรุงเทพ-ดอนเมือง ยกเลิกไปก่อน จะกลับมาในอนาคต | 2 |
| แอร์เอเชียเซสต์ | เซบู (สิ้นสุดวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2015), มะนิลา | 2 |
| เอเชียนาแอร์ไลน์ | โซล-อินช็อน, ปูซาน | 1 |
| เซบูแปซิฟิก | มะนิลา | 1 |
| ดราก้อนแอร์ | ฮ่องกง | 1 |
| อีสเตอร์เจ็ต | โซล-อินช็อน | 1 |
| อินโดนีเซียแอร์เอเชีย | เดนปาซาร์, จาการ์ตา-ซูการ์โน-ฮัตตา | 2 |
| จินแอร์ | โซล-อินช็อน | 1 |
| จินแอร์  ร่วมกับ โคเรียนแอร์ | โซล-อินช็อน | 1 |
| มาเลเซียแอร์ไลน์ | ฮ่องกง, กัวลาลัมเปอร์, กูชิง, ลาบวน, เพิร์ท, ซันดากัน, เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง, ไทเป-เถาหยวน, ตาเวา, โตเกียว-นะริตะ | 1 |
| เอ็มเอเอสวิงส์  ร่วมกับ มาเลเซียแอร์ไลน์ | บินตูลู, กูชิง, กูดัต, ลาบวน, ลาฮัดดาตู, ลาวัส, มิริ, มูลู, ซันดากัน, ซีบู, ตาเวา | 1 |
| มาลินโดแอร์ | กัวลาลัมเปอร์ | 1 |
| รอยัลบรูไนแอร์ไลน์ | บันดาร์เซอรีเบอกาวัน | 1 |
| ซิลค์แอร์ | สิงคโปร์ | 1 |
จำนวนผู้โดยสาร

| ปี ค> ศ. | จำนวนผู้โดยสาร  | เปลี่ยนแปลงจากปีก่อน | จำนวนสินค้า (ตัน) | เปลี่ยนแปลงจากปีก่อน | จำนวนเที่ยวบิน | เปลี่ยนแปลงจากปีก่อน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1994 | 2,096,241 |  | 24,270 |  | 40,608 |  |
| 1995 | 2,554,181 |  21.8 | 29,537 |  21.7 | 43,882 |  8.0 |
| 1996 | 2,622,190 |  2.7 | 23,099 |  21.8 | 45,726 |  4.2 |
| 1997 | 2,732,146 |  4.2 | 37,203 |  61.1 | 49,148 |  7.5 |
| 1998 | 2,393,431 |  12.9 | 27,942 |  24.9 | 38,716 |  21.2 |
| 1999 | 2,752,207 |  15.0 | 27,087 |  3.1 | 40,634 |  5.0 |
| 2000 | 3,092,326 |  12.3 | 27,347 |  1.0 | 41,411 |  2.0 |
| 2001 | 3,036,196 |  1.8 | 24,887 |  9.0 | 40,157 |  3.0 |
| 2002 | 3,256,212 |  7.2 | 28,112 |  13.0 | 44,528 |  10.9 |
| 2003 | 3,302,366 |  1.4 | 25,638 |  8.8 | 44,748 |  0.5 |
| 2004 | 3,918,201 |  18.6 | 27,191 |  6.1 | 52,352 |  17.0 |
| 2005 | 3,975,136 |  1.4 | 25,473 |  6.3 | 51,824 |  1.0 |
| 2006 | 4,015,221 |  1.0 | 28,356 |  11.3 | 52,055 |  0.4 |
| 2007 | 4,399,939 |  9.6 | 35,638 |  25.7 | 52,047 |  0.01 |
| 2008 | 4,689,164 |  6.6 | 34,532 |  3.1 | 54,317 |  4.4 |
| 2009 | 4,868,526 |  3.8 | 25,079 |  27.4 | 53,554 |  1.4 |
| 2010 | 5,223,454 |  7.3 | 26,733 |  6.6 | 55,241 |  3.2 |
| 2011 | 5,808,639 |  11.2 | 28,534 |  6.7 | 59,638 |  8.0 |
| 2012 | 5,848,135 |  0.7 | 23,563 |  17.4 | 58,366 |  2.1 |
| 2013 | 6,929,692 |  18.5 | 21,922 |  7.0 | 67,601 |  15.8 |
| 2014 | 6,792,968 |  2.1 | 23,769 |  8.4 | 73,074 |  8.1 |
สายการบินที่เคยให้บริการ

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง |
| --- | --- |
ไทยสมายล์   การบินไทย: กรุงเทพ-สุวรรณภูมิ
ไทยแอร์เอเชีย: กรุงเทพ-ดอนเมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

Kota Kinabalu International Airport at Malaysia Airports Holdings Berhad
Kota Kinabalu International Airport เก็บถาวร 2012-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Borneo Trade
Department of Civil Aviation Sabah เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Photos taken from BKI เก็บถาวร 2007-02-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Current weather for WBKK at NOAA/NWS
Accident history for BKI at Aviation Safety Network
| ด ค ก ท่าอากาศยานนานาชาติในประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
ศูนย์กลาง:  โกตากีนาบาลู  กัวลาลัมเปอร์  ปีนัง 
นานาชาติ:  อีโปะฮ์  โจโฮร์บะฮ์รู  กัวลาเตอเริงกานู  กลันตัน  กูชิง  ลังกาวี  มะละกา  มีรี  กัวลาลัมเปอร์ (ซูบัง)  ตาเวา
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์

6 มิถุนายน ค.ศ. 1976 – เครื่องบินของซาบะฮ์แอร์ เกิดอุบัติเหตุตกบริเวณเซิมบูลัน ผู้โดยสารเสียชีวิต 11 คน หนึ่งในนั้นเป็นหัวหน้าคณะรัฐมนตรีมาเลเซีย เหตุการณ์ครั้งนั้นถูกเรียกว่า "โศกนาฏกรรมเลขหกอาถรรพ์" (เพราะเกิดในวันที่ 6 เดือน 6 ปีลงท้ายด้วย 6)
6 กันยายน ค.ศ. 1991 – เครื่องบินส่วนตัว ประกอบด้วยชาวอเมริกัน 10 คน และชาวอังกฤษ 2 คน ตกลงไปในป่าใกล้กับฮูลูคีมานิส ชานเมืองปาปาร์ ห่างจากสนามบินนี้ 50 กิโลเมตร
16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 – เครื่องบินส่วนตัว Pilatus Porter เกิดอุบัติเหตุตก ตำรวจ 3 นายด้านล่างเสียชีวิต
18 กันยายน ค.ศ. 1993 – พื้นทางวิ่งเกิดยุบตัวเป็นพื้นที่ขนาด 13.5 ตารางเมตร ทำให้ต้องปิดทำการสนามบิน 70 นาที
18 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 – สายการบินดราก้อนแอร์ เที่ยวบินที่ 60 จากท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง โดยเครื่องบิน Airbus A330-342 เจอหลุมอากาศขณะบินผ่านทะเลจีนใต้ ลูกเรือและผู้โดยสารได้รับบาดเจ็บ 15 คน ต่อมาเครื่องบินลงจอดได้อย่างปลอดภัย
8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 – สายการบินแอร์เอเชีย เที่ยวบินที่ 104 โดยเครื่องบิน Boeing 737-300 เกิดลื่นไถลระหว่างลงจอด ผู้โดยสารได้รับบาดเจ็บ 3 คน ซึ่งต่อมาได้เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลควีนเอลิซาเบธ ในโกตากีนาบาลู
14 ธันวาคม ค.ศ. 2005 – เครื่องบินของสายการบินแอร์เอเชีย เกิดยางไหม้ เวลา 10 นาฬิกา 30 นาที ทำให้ทางสนามบินต้องปิดทำการชั่วโมงกว่า ๆ ไม่มีผู้ใดได้รับบาดเจ็บ
25 ตุลาคม ค.ศ. 2012 – สนามบินปิดทำการ เนื่องจากไฟส่องสว่างที่ทางวิ่งทำงานผิดปกติ
10 ตุลาคม ค.ศ. 2013 – เครื่องบิน Maswings Twin Otter มุ่งหน้าสู่กูดั๊ต ชนเข้ากับบ้านหลังหนึ่งในบริเวณกัมปุงซินซัน ห่างจากกูดั๊ต 200 เมตร นักบินและผู้โดยสารอีก 1 คน เสียชีวิต
แผนที่ของสนามบินโดยคร่าว ๆ
เคาน์เตอร์เช็ค-อิน อาคารผู้โดยสาร 2
โถงอาคารผู้โดยสาร 2
ATR72-500 ของสายการบินเอ็มเอเอสวิงส์ เข้าหลุมจอด
Boeing 777-200ER ของสายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์ กำลังเตรียมตัว
Airbus A300 ของสายการบินโคเรียนแอร์ กำลังเตรียมตัว
Airbus A321 ของสายการบินดราก้อนแอร์ เข้าหลุมจอด
ปีแนบอง

| ปีแนบอง |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Arecales
วงศ์:: Arecaceae
วงศ์ย่อย:: Arecoideae
เผ่า:: Areceae
สกุล:: Iguanura
สปีชีส์:: I.  geonomiformis
ชื่อทวินาม
 Iguanura geonomiformis 

ปีแนบอง หรือ ปีแนดือกอ (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Iguanura geonomiformis) เป็นพืชในวงศ์ปาล์ม เป็นปาล์มแตกกอขนาดเล็ก ดอกแยกเพศแต่ไม่แยกต้น ใบประกอบแบบขนนก ผลอ่อนสีขาว สุกแล้วเป็นสีแดง พบในภาคใต้ของไทยไปจนถึงรัฐซาราวัก เมล็ดใช้รับประทานแทนหมากแต่คุณภาพต่ำกว่า ยอดอ่อนรับประทานได้ รากและใบใช้เป็นยาคุมกำเนิด