stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยิมนาสติก

Daniele Hypólito บนคานทรงตัว
ยิมนาสติก (อังกฤษ: Gymnastics) เป็นกีฬาที่เกี่ยวกับการแสดง ความแข็งแรง ความสวยงาม ความคล่องแคล่ว และการทำงานประสานกันของร่างกาย เป็นกีฬาแข่งขันเดี่ยว เป็นกีฬาสากลประเภทหนึ่งที่จัดเข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าเริ่มมาเมื่อใด แต่มาปรากฏก่อนคริสต์ศักราช 2,600 ปี  ซึ่งเป็นระยะเวลาที่ชาวจีนได้มีการฝึกฝนท่ากายบริหารและคิดประดิษฐ์ท่ากายบริหารขึ้น ณ ปีนั้นเอง
ฟลอร์เอ็กเซอร์ไซส์ (Floor exercise)
ม้าหู หรือม้าหมุน (Pommel horse)
ห่วง (Rings)
ม้ากระโดด (Long horse)
บาร์คู่ (Parallel bars)
บาร์เดี่ยว (Horizontal bar)
ม้ากระโดด (Vaulting horse)
บาร์ต่างระดับ (Uneven bars)
คานทรงตัว (Balance bars)
ฟลอร์เอ็กเซอร์ไซส์ (Floor exercise)
ยิมนาสติกอีกประเภท คือ ยิมนาสติกลีลาประกอบดนตรี (Rhythmic Sportive Gymnastic) เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2513 ทางแถบยุโรปตอนเหนือ ผู้เล่นจะเป็นผู้หญิงเท่านั้น เป็นการแสดงบนฟลอร์เอ็กเซอร์ไซส์ โดยจะเป็นการเคลื่อนไหวประกอบเสียงดนตรี และอุปกรณ์ต่างๆ เช่น บอล (Ball) ริบบิ้น (Ribbin) คทา หรือคลับ (Club) ห่วง (Hoop) เชือก (Rope)
ยิมนาสติกทั้งสองประเภทจะอยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ยิมนาสติกสากล
ส่วนยิมนาสติกายกรรม หรือยิมนาสติกผาดโผนมิได้ขึ้นกับสหพันธ์ยิมนาสติกสากล  มีลักษณะการแข่งขันทั้งประเภทเดี่ยว ประเภทคู่ และประเภททีม เป็นลักษณะของการต่อตัว ผสมกับการแสดงท่ายืดหยุ่น หรือการตีลังกาทั้งบนฟลอร์ และกลางอากาศ โดยผู้เล่นแสดงเข้าจังหวะเสียงดนตรีให้มีความกลมกลืน
ยาต้านรีโทรไวรัส

ยาต้านรีโทรไวรัส (อังกฤษ: Antiretroviral drugs) คือยาต้านไวรัสประเภทหนึ่ง ใช้สำหรับรักษาการติดเชื้อรีโทรไวรัส โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มไวรัสเอชไอวี โดยอาศัยการรักษาร่วมโดยยาสามถึงสีชนิด โดยรู้จักว่าเป็นการักษารีโทรไวรัสที่มีประสิทธิภาพสูง (อังกฤษ: Highly Active Antiretroviral Therapy: HAART) ในหลายสถาบันสุขภาพทั่วโลกต่างแนะนำให้ใช้การรักษาด้วยยาต้านรีโทรไวรัสสำหรับผู้ป่วยโรคเอดส์ทุกคน ทั้งนี้ผู้ป่วยจำเป็นต้องบริหารยานี้อย่างเคร่งครัด เพื่อลดความรุนแรงจากอาการอันไม่พึงประสงค์ของยาและป้องกันการดื้อยา ลายองค์กรมีความพยายามให้ผู้ป่วยได้มีส่วนร่วมกับแผนการรักษาใทางเลือกต่างๆ และแนะนำให้วิเคราะห์ความเสียงและประโยชน์จาการบริหารยาเพื่อลดปริมาณไวรัสในกระแสเลือด (อังกฤษ: Viral Load)
ซิโดวูดีน (อังกฤษ: Zidovudine) เป็นยาต้านรีโทรไวรัสชนิดแรกที่ได้รับการรับรองให้ใช้โดยคณะกรรมการอาหารและยา ของประเทศสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1987 และได้มีการพัฒนายาขนานใหม่เรื่อยมาจนแบ่งได้หลายกลุ่มในปัจจุบัน
ชนิด

ชนิดยับยั้งการนำเข้า (Entry inhibitors) หรือการรวมกัน (fusion inhibitors) โดยไปรบกวนการจับของเชื้อเอชไอวีวัน (HIV-1) กับ host cell โดยการขัดขวางเป้าหมาย มียาที่สำคัญในกลุ่มนี้คือ มาราไวรอค (Maraviroc) และเอ็นฟูเวอร์ไทด์ (Enfuvirtide)
แอนตาโกนิสต์ของตัวรับซีซีอาร์ไฟฟ์ (CCR5 receptor antagonists) เป็นยาต้านรีโทรไวรัสตัวแรกที่ไม่ได้มีเป้าหมายที่ไวรัสโดยตรง โดยการจับกับตัวรับซีซีอาร์ไฟฟ์ (CCR5 receptor) บนผิวของทีเซลล์และขัดชวางการจับของไวรัสต่อเซลล์ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเชื้อเอชไอวีจะใช้ตัวรับซีซีอาร์ไฟฟ์ในการยึดเกาะเข้าจับกับทีเซลล์ ดังนั้นหากไวรัสไม่สามารถยึดเกาะได้ก็จะยังผลมาด้วยการไม่สามารถนำเข้าเซลล์ตลอดจนการรีพลิเคชันได้
การยับยั้งเอนไซมม์นิวคลิโอไซด์รีเวิร์สทรานส์คริปเทส (Nucleoside reverse transcriptase inhibitors: NRTI) และยับยั้งนิวคลิโอไทด์ริเสิร์สทรานส์ตนิปเทส (Neucleotide Reverse transciptase inhibitors: NtRTI)
Two additional inhibitors under investigation are bevirimat  and Vivecon.
ยิน

| --- | --- |
สินค้าขวดเหล้ายินยี่ห้อต่าง ๆ ที่อยู่บนชั้นวางขาย (จอร์เจีย สหรัฐ ค.ศ. 2010)
ประเภท: เครื่องดื่มแอลกอฮอล์แบบกลั่น
เปิดตัว: คริสต์ศตวรรษที่ 11
แอลกอฮอล์โดยปริมาตร: 35–55%
Proof (US): 70°–140°
สี: บริสุทธิ์
ส่วนผสม: ข้าวบาร์เลย์หรือธัญพืชอื่น ๆ , ผลจูนิเปอร์เบอร์รี
สินค้าที่เกี่ยวข้อง: Jenever
ค็อกเทล Bee's Knees ที่ทำจากจิน น้ำผึ้ง และน้ำมะนาว
ยิน หรือ จิน (อังกฤษ: gin) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แบบกลั่นที่มีรสชาติโดดเด่นจากผลจูนิเปอร์เบอร์รี (Juniperus communis)
ยินมีต้นกำเนิดมาจากสุรากลั่นสำหรับยารักษาโรคซึ่งถูกทำขึ้นโดยพระนักบวชและนักเล่นแร่แปรธาตุทั่วทั้งยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฝรั่งเศสตอนใต้ ฟลานเดอร์ และเนเธอร์แลนด์ เพื่อเปลี่ยนให้กลายเป็นอควาวิตจากการกลั่นด้วยองุ่นและธัญพืช จากนั้นจึงกลายเป็นเป้าหมายของการพาณิชย์ในอุตสาหกรรมสุรา ยินปรากฏในอังกฤษภายหลังจากการนำเสนอเจนิเฟอร์ ซึ่งเป็นสุราของดัตซ์และเบลเยียมซึ่งแต่เดิมเป็นยารักษาโรค แม้ว่าการพัฒนาครั้งนี้จะเกิดขึ้นนับตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 17 แต่เหล้ายินได้เริ่มแพร่หลายในภายหลังจากวิลเลมแห่งออเรนจ์ จนนำไปสู่การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ ค.ศ. 1688 และการจำกัดการนำเข้าสุราบรั่นดีจากฝรั่งเศสในเวลาต่อมา
ปัจจุบัน ยินถูกผลิตขึ้นในรูปแบบที่แตกต่างจากส่วนผสมสมุนไพรที่หลากหลายทำให้เกิดรูปแบบและฉลากสินค้าที่แตกต่างกันออกไป รองจากจูนิเปอร์ ยินถูกปรุงแต่งด้วยกลิ่นพฤกษชาติ/สมุนไพร เครื่องเทศ ดอกไม้หรือผลไม้ หรือมักจะผสมผสานเข้าด้วยกัน นิยมบริโภคด้วยการผสมกับน้ำโทนิก (Tonic water) ยินยังมักจะถูกใช้เป็นสุราพื้นฐานในการผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ถูกปรุงแต่งด้วยยิน เช่น สโล ยิน ซึ่งถูกผลิตขึ้นตามธรรมเนียมโดยการเติมผลไม้ สารปรุงแต่งกลิ่นรส และน้ำตาล
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ |
| --- | --- |
เครื่องดื่มหมัก: เบียร์ · ไซเดอร์ · มีด · ไวน์ข้าว · สาเก · ไวน์ · กอญัก · สาโท
เครื่องดื่มกลั่น: บรั่นดี · ยิน · ลิเคียวร์ · รัม · เตกิลา · วอดก้า · วิสกี้ · โชจู · โซจู · สุราขาว
ไวน์เติมแอลกอฮอล์: มาเดราไวน์ · มาร์ซาราไวน์ · พอร์ตไวน์ · เชอร์รี่ · เวอร์มุธ
ยิงธนูโลกยุโรป

| --- | --- |
กีฬา: ยิงธนู
ประเภท: สหพันธ์กีฬา
ตัวย่อ: WAE (เดิม EMAU)
วันที่ก่อตั้ง: ค.ศ. 1988 (1988)
การติดต่อ: สหพันธ์กีฬายิงธนูสากล
สังกัดภูมิภาค: ทวีปยุโรป
สำนักงานใหญ่: โรม ประเทศอิตาลี
ยิงธนูยุโรป (อังกฤษ: World Archery Europe; WAE, เดิมชื่อ สหภาพยิงธนูยุโรปและเมดิเตอร์เรเนียน (อังกฤษ: European and Mediterranean Archery Union; EMAU) เป็นองค์กรปกครองของกีฬายิงธนูในทวีปยุโรป เป็นหนึ่งใน 5 ทวีปภายใต้การดูแลของสหพันธ์กีฬายิงธนูสากล มีสำนักงานใหญ่ในกรุงโรม ประเทศอิตาลี เป็นหน่วยงานกำกับดูแลอย่างเป็นทางการที่ให้บริการข่าวสาร ปฏิทิน ประวัติ กฎเกณฑ์ ผลการแข่งขัน และข้อมูลเกี่ยวกับองค์กรสมาชิก นับตั้งแต่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1988
ยาโกเลฟ ยัค-9

| ยัค-9 |
| --- | --- |

หน้าที่: เครื่องบินขับไล่
ประเทศผู้ผลิต:  สหภาพโซเวียต
กลุ่มออกแบบ: ยาโกเลฟ
สร้างโดย: Plant No.153 (Novosibirsk),  Plant No.166 (Omsk), Plant No.82 (Moscow)
เที่ยวบินแรก: 6 กรกฎาคม 1942 (ยัค-7ดีไอ)
เริ่มใช้: ตุลาคม 1942
ปลดระวาง: 1950 (กองทัพอากาศโซเวียต), 1951 (Korean People's Army Air and Anti-Air Force), 1955 (กองทัพอากาศบัลแกเรีย)
ผู้ใช้หลัก:  กองทัพอากาศโซเวียต  กองทัพอากาศฝรั่งเศส (Normandie-Niemen)  กองทัพอากาศโปแลนด์  กองทัพอากาศยูโกสลาเวีย
การผลิต: กันยายน 1942 – ธันวาคม 1948
จำนวนที่ถูกผลิต: 16,769
พัฒนาจาก: ยาโกเลฟ ยัค-7
ยาโกเลฟ ยัค-9 (อังกฤษ: Yakovlev Yak-9) เป็นเครื่องบินขับไล่อเนกประสงค์ที่นั่งเดี่ยวของสหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเอาไว้ต่อกรกับเครื่องบินขับไล่ของลุฟท์วัฟเฟอคือ ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190 กับเม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109 ในระหว่างยุทธการที่คูสค์
คุณลักษณะ (ยัค-9)

ผู้สร้าง: ยาโกเลฟ (สหภาพโซเวียต)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: 1 × Klimov M-105PF
กางปีก: 9.74 เมตร
ยาว: 6.5 เมตร
สูง: 3 เมตร
พื้นที่ปีก: 17.15 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 2,277 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 600 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราไต่: 16.3 เมตร/ วินาที
รัศมีทำการรบ: 910 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ ShVAK ขนาด 20 มม. 1 กระบอก / ปืนกล Berezin UBS ขนาด 12.7 มม. 1 กระบอก
แหล่งข้อมูลอื่น

Yak-9
Yak Piston Fighters
Walkaround Yak-9U from Monino Museum (Russia)
ยัค-9พี
ยัค-9ยูเอ็ม
ยิงธนูโลกเอเชีย

| --- | --- |
กีฬา: ยิงธนู
ประเภท: สหพันธ์กีฬา
ตัวย่อ: WAA
วันที่ก่อตั้ง: ค.ศ. YYYY (YYYY)
การติดต่อ: สหพันธ์กีฬายิงธนูสากล
สังกัดภูมิภาค: ทวีปเอเชีย
สำนักงานใหญ่: ประเทศเกาหลีใต้
ประธาน:  ช็อง อึย-ซูน
ยิงธนูเอเชีย (อังกฤษ: World Archery Asia; WAA) เดิมชื่อ สหพันธ์ยิงธนูเอเชีย (อังกฤษ: Asian Archery Federation; AAF) เป็นองค์กรปกครองของกีฬายิงธนูในทวีปเอเชีย เป็นหนึ่งใน 5 ทวีปภายใต้การดูแลของสหพันธ์กีฬายิงธนูสากล โดยนายช็อง อึย-ซุน นักธุรกิจเกาหลีใต้เป็นประธานสหพันธ์คนปัจจุบัน
ยาโคบปล้ำสู้กับทูตสวรรค์

เหตุการณ์จากหนังสือปฐมกาล
ยาโคบปล้ำสู้กับทูตสวรรค์ โดยกุสตาฟว์ ดอเร (ค.ศ. 1855)
ยาโคบปล้ำสู้กับทูตสวรรค์ (อังกฤษ: Jacob wrestling with the angel) เป็นเหตุการณ์ที่บรรยายในหนังสือปฐมกาล (บทที่ 32:22-32) และยังบรรยายในหนังสือโฮเชยา (บทที่ 12:3-5) "ทูตสวรรค์" ในเหตุการณ์นี้ได้รับการเรียกว่า "บุรุษ" (אִישׁ: Ish) และ "พระเจ้า" (אֵל: El) ในหนังสือปฐมกาล ในขณะที่หนังสือโฮเชยาเรียกว่า "ทูตสวรรค์" (מַלְאָךְ: Malakh) เรื่องราวนี้เป็นที่มาของเปลี่ยนชื่อของยาโคบเป็น อิสราเอล (มีความหมายว่า "สู้กับพระเจ้า")
ในเรื่องราวยุคปฐมบรรพบุรุษในหนังสือปฐมกาล ยาโคบอยู่เพียงลำพังที่ริมแม่น้ำในตอนกลางคืนระหว่างการเดินทางกลับไปคานาอัน แล้วยาโคบได้พบกับ "บุรุษ" ผู้หนึ่งซึ่งเข้ามาปล้ำสู้กับยาโคบจนกระทั่งรุ่งสาง ท้ายที่สุดยาโคบจึงได้รับชื่อ อิสราเอล และได้รับการอวยพร แต่ "บุรุษ" ผู้นั้นปฏิเสธที่จะบอกชื่อของตน จากนั้นยาโคบจึงตั้งชื่อสถานที่ที่พวกเขาปล้ำสู้กันว่า เปนูเอล (פְּנוּאֵל: "เผชิญหน้ากับพระเจ้า")
ดูเพิ่ม

บันไดของยาโคบ
แหล่งข้อมูลอื่น

Links to images of Jacob Wrestling with the Angel
Jacob's Wrestling Match: Was It an Angel or Esau? (archived 20 June 2004)
Wrestling with Angels – chabad.org
ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส

| ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส |
| --- | --- |

ศิลปิน: เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ 
ปี: ค.ศ. 1621 - ค.ศ. 1630
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, ปารีส
ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส (อังกฤษ: Marie de' Medici cycle) เป็นภาพเขียนชุดจำนวนยี่สิบสี่ภาพที่เขียนโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรคนสำคัญของสมัยบาโรกแบบเฟลมิช ที่ว่าจ้างโดยพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส พระอัครมเหสีในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส สำหรับตั้งแสดงที่พระราชวังลุกซ็องบูร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส รือเบินส์ได้รับการจ้างในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1621 หลังจากที่มีการเจรจาต่อรองเกี่ยวกับรายละเอียดต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับข้อตกลงภายในสัญญาเมื่อต้นปี ค.ศ. 1622 แล้ว สัญญาก็ระบุว่าโครงการเขียนภาพจะต้องเสร็จภายในสองปีเพื่อให้ทันเวลากับการเสกสมรสของพระราชธิดาเจ้าหญิงเฮนเรียตตา มาเรียกับพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ภาพเขียนยี่สิบเอ็ดภาพเป็นภาพการต่อสู้และการได้รับชัยชนะต่าง ๆ ในชีวิตของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส อีกสามภาพเป็นภาพเหมือนของพระองค์เองและพระราชบิดามารดา
สัญญาการเขียนภาพ

รายละเอียดของสาเหตุในการตัดสินใจว่าจ้างรือเบินส์ของพระราชินีมารีในการเขียนโครงการจิตรกรรมอันยิ่งใหญ่ก็ยังไม่เป็นที่ตกลงกันได้ จอห์น คูลิดจ์ใน "รือเบินส์และการตกแต่งระเบียงภาพหลวงแห่งฝรั่งเศส" เสนอว่าภาพชุดนี้อาจจะเป็นการจ้างเพื่อแข่งกับภาพชุด "พรมแขวนผนังคอนสแตนติน" ที่มีชื่อเสียงที่รือเบินส์ออกแบบในห้องเขียนภาพของตนเองในช่วงเวลาเดียวกับที่เขียนภาพสองสามภาพแรกของ "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" นี้ นอกจากนั้นก็ยังมีผู้เสนอว่ารือเบินส์เขียนภาพร่างหลายภาพตามคำขอของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสพระราชโอรสของพระราชินีมารีซึ่งอาจจะมีอิทธิพลในการตัดสินใจของพระองค์ในการจ้างรือเบินส์ให้เขียนภาพชุดนี้เมื่อปลายปี ค.ศ. 1621 แต่เหตุผลที่สำคัญที่สุดคือพระราชประสงค์ของพระราชินีมารีในการสร้างความเป็นอมตะให้แก่พระองค์เอง ซึ่งผู้ที่จะรับงานขนาดใหญ่เช่นนี้ได้ก็เห็นจะมีแต่เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ผู้ซึ่งขณะนั้นก็เริ่มจะเป็นช่างเขียนผู้มีชื่อเสียงแล้ว และมีความสัมพันธ์ของรือเบินส์ที่ใกล้ชิดกับบุคคลสำคัญหลายคนในยุโรปในยุคนั้น ที่รวมทั้งพระขนิษฐาของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิสเอง (ภรรยาของดยุกแห่งกอนซากา) ผู้ที่เป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรกของรือเบินส์ ข้อตกลงของสัญญาไม่มีรายละเอียดเท่าใดนักนอกจากจะระบุให้เป็นภาพเขียนที่เกี่ยวกับชีวประวัติของพระองค์ และยิ่งแทบไม่มีรายละเอียดแต่อย่างใดเมื่อกล่าวถึงภาพเขียนชุดต่อมาที่ตั้งใจจะให้เป็นภาพชุดสรรเสริญพระสวามี--พระเจ้าอ็องรีที่ 4
 สัญญาระบุว่ารือเบินส์ต้องเป็นผู้เขียนตัวแบบทุกตัวในภาพด้วยตนเอง ซึ่งเท่ากับสรุปได้ว่ารือเบินส์อาจจะสามารถจ้างให้ผู้ช่วยเป็นผู้เขียนฉากหลังและรายละเอียดอื่น ๆ ได้
เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์

เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ (ค.ศ. 1577-ค.ศ. 1640) เป็นจิตรกรผู้มีอิทธิพลเป็นอันมากทางตอนเหนือของยุโรป ผู้ถือกันว่าเป็นจิตรกรคนสำคัญของยุคบาโรกของเฟลมิชที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างลักษณะการเขียนอันเป็นเอกลักษณ์ของยุค และการใช้จักษุศิลป์ในการสื่อความหมายของงานจิตรกรรม รือเบินส์เป็นผู้ดูแลการสร้างงาน และสร้างงานต่าง ๆ ด้วยตนเองด้วยกันกว่าสามพันชิ้นที่รวมทั้งงานภาพพิมพ์แกะไม้, ภาพพิมพ์แกะโลหะ และจิตรกรรมที่เขียนบนวัสดุหลายอย่าง ประเภทของงานที่เขียนก็มีทั้งจิตรกรรมประวัติศาสตร์, จิตรกรรมศาสนา, จิตรกรรมอุปมานิทัศน์, จิตรกรรมภูมิทัศน์, ฉากแท่นบูชา และภาพเหมือน  รือเบินส์มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักโดยเฉพาะในการเขียนร่างคนที่งดงามและเครื่องตกแต่งร่างกายที่ทำจากผ้าเนื้อดีมีสีสันอันพรายตา และเป็นภาพที่เขียนจากหัวเรื่องที่มาจากทั้งคริสต์ศาสนาและวัฒนธรรมคลาสสิก การศึกษางานคลาสสิกของกรีกและโรมันเป็นภาษาละตินของรือเบินส์ในระยะแรกมามีอิทธิพลต่ออาชีพการเป็นจิตรกร ที่ทำให้เป็นจิตรกรที่แตกต่างจากจิตรกรผู้อื่นในสมัยเดียวกัน เมื่อเริ่มอาชีพการเป็นจิตรกรใหม่ ๆ รือเบินส์เข้าศึกษากับจิตรกรเฟลมิชเช่นโอตโต ฟัน เฟน, แต่อิทธิพลต่องานของรือเบินส์มาจากช่วงเวลาที่ไปพำนักอยู่ในอิตาลีเมื่อไปศึกษาประติมากรรมคลาสสิกและงานของมีเกลันเจโล, ราฟาเอล, การาวัจโจ, ทิเชียน และปาโอโล เวโรเนเซ ในช่วงเวลานั้นรือเบินส์ก็เริ่มก๊อบปี้งานประติมากรรมคลาสสิก เช่น "เลอาโคอันและบุตร" และงานวาดที่เขียนโดยศิลปินคนอื่น ๆ นอกจากนั้นรือเบินส์ก็ยังเป็นนักสะสมงานศิลปะทั้งงานดั้งเดิมและงานใหม่ที่ก๊อบปี้งานคลาสสิก (reproduction) และไม่เพียงแต่จะสะสมงานของศิลปินชั้นครูของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงงานของศิลปินร่วมสมัยด้วย รือเบินส์เป็นเจ้าของงานพิมพ์ของศิลปินร่วมสมัยอาเดรียน เบราเวอร์ มากกว่างานของศิลปินอื่น ๆ ที่สะสม ซึ่งอาจจะสันนิษฐานได้ว่ามาจากความห่วงใยในอนาคตของเบราเวอร์มากกว่าที่จะมาจากประโยชน์ในการสะสมงานของเบราเวอร์ก็เป็นได้  การสะสมงานศิลปะและอิทธิพลของศิลปินร่วมสมัยผู้ที่บางคนกลายมาเป็นเพื่อนตลอดชีพของรือเบินส์มีอิทธิพลต่องานเขียนของรือเบินส์จนตลอดชีวิต
เมื่อได้รับจ้างให้เขียน "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" รือเบินส์ก็อาจจะเป็นศิลปินผู้มีชื่อเสียงและมีความเชี่ยวชาญที่สุดทางตอนเหนือของยุโรปและเป็นผู้ที่สร้างความประทับใจในงานเขียนชิ้นใหญ่ ๆ ทางด้านศาสนาที่ได้รับการจ้างจากสภาและวัดต่าง ๆ ในบริเวณนั้น แต่งาน  "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" ก็เป็นงานที่รือเบินส์ต้องการจะทำเพราะเป็นการเปิดโอกาสให้ได้เขียนงานที่ไม่เกี่ยวกับหัวเรื่องทางศาสนา นอกจากนั้นงานจ้างครั้งนี้ของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิสก็ยังสร้างประโยชน์ให้แก่อาชีพของรือเบินส์จนตลอดชีวิต ที่ไม่เพียงแต่จะสร้างชื่อเสียงและเผยแพร่ผลงานให้เป็นที่รู้จักเพิ่มขึ้น แต่ยังเป็นการสร้างลักษณะการเขียนที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองที่มามีอิทธิพลต่องานเขียนที่สร้างกันต่อมาทั้งทางด้านลักษณะการเขียนและหัวเรื่องที่เขียน
ภาพชุด > รายชื่อภาพเขียน

"พรหมลิขิตของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" (The Destiny of Marie de' Medici)
"กำเนิดเจ้าหญิง" (The Birth of the Princess)
"การศึกษาของเจ้าหญิง" (The Education of the Princess)
"การแสดงพระฉายาลักษณ์ต่อพระเจ้าอ็องรี" (Presentation of Her Portrait to Henri IV)
"การเสกสมรสโดยฉันทะระหว่างเจ้าหญิงมารี เดอ เมดีซิส กับพระเจ้าอ็องรี" (The Wedding by Proxy of Marie de' Medici to King Henri IV)
"การขึ้นฝั่งที่มาร์แซย์" (The Disembarkation at Marseilles)
"การพบปะระหว่างพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส กับพระเจ้าอ็องรีที่ลียง" (The Meeting of Marie de' Medici and Henri IV at Lyons)
"การกำเนิดของมกุฎราชกุมารที่ฟงแตนโบล" (The Birth of the Dauphin at Fontainebleau)
"การมอบให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์" (The Consignment of the Regency)
"พระบรมราชาภิเษกที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี" (The Coronation in Saint-Denis)
"การเสด็จสวรรคตของพระเจ้าอ็องรีและการประกาศเป็นผู้สำเร็จราชการ" (The Death of Henri IV and the Proclamation of the Regency)
"องคมนตรีเทพ" (The Council of the Gods)
"การสงครามและชัยชนะที่ยือลิช" (The Regent Militant: The Victory at Jülich)
"การแลกเปลี่ยนเจ้าหญิงที่พรมแดนสเปน" (The Exchange of the Princesses at the Spanish Border)
"ความผาสุกของรัชสมัยการปกครองในฐานะผู้สำเร็จราชการ" (The Felicity of the Regency of Marie de' Medici)
"พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 ทรงบรรลุนิติภาวะ" (Louis XIII Comes of Age)
"การหลบหนีจากบลัว" (The Flight from Blois)
"การเจรจาที่อ็องกูแลม" (The Negotiations at Angoulême)
"การเลือกความมั่นคงของพระราชินีมารี" (The Queen Opts for Security)
"การคืนดีระหว่างพระราชินีมารีกับพระเจ้าหลุยส์" (Reconciliation of the Queen and her Son)
"ชัยชนะของความสัตย์" (The Triumph of Truth)
"ภาพเหมือนของพระราชินีมารี"
"ภาพเหมือนของฟรันเชสโกที่ 1 เด เมดีชี" (ภาพเหมือนพระราชบิดา)
"ภาพเหมือนของอาร์ชดัชเชสโจแอนนาแห่งออสเตรีย" (ภาพเหมือนพระราชมารดา)
ภาพชุด > "พรหมลิขิตของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส"

ภาพเขียนภาพแรกของ "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" คือภาพ "พรหมลิขิตของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" ซึ่งเป็นภาพม้วนตัวกันขึ้นไปของเทพีแห่งพรหมลิขิต (Fates) สามองค์ ยังเทพีจูโนและเทพจูปิเตอร์ที่ประทับอยู่บนก้อนเมฆตอนบนของภาพ
เทพีแห่งพรหมลิขิตในภาพเป็นภาพของเทพีเปลือยที่กำลังปั่นยานแห่งพรหมลิขิตของเจ้าหญิงมารี เดอ เมดีซิส การปรากฏตัวของเทพเมื่อประสูติเป็นการเน้นถึงอนาคตของพระองค์ที่จะเป็นอนาคตของผู้ที่จะทรงประสบกับความรุ่งเรืองและความพร้อมมูลในการที่จะทรงเป็นผู้นำในอนาคต ดังที่ปรากฏในภาพเขียนหลายภาพต่อมา ในตำนานเทพกรีกและตำนานเทพโรมัน เทพีแห่งพรหมลิขิตองค์หนึ่งจะเป็นผู้ปั่นยานแห่งพรหมลิขิต อีกองค์หนึ่งจะเป็นผู้วัดความยาวของยาน และองค์ที่สามจะเป็นผู้ถือตะไกรไว้สำหรับตัดยาน หรือเป็นผู้นำความตายหรือความสิ้นสุดมาสู่ผู้นั้น แต่ในภาพเขียนของรือเบินส์ไม่ได้เขียนตะไกรสำหรับตัดยานในภาพซึ่งเท่ากับเป็นการเน้นถึงความมีอภิสิทธิ์และความเป็นอมตะของพระองค์ ภาพสุดท้ายของภาพชุดนี้ประสานกับหัวเรื่องของภาพทั้งชุดที่เน้นความเป็นอมตะของพระองค์ ที่เป็นภาพของพระราชินีมารีทรงลอยขึ้นไปเป็นพระราชินีแห่งสรวงสวรรค์หลังจากที่ทรงประสบความสำเร็จในชีวิตในโลกมนุษย์ เพื่อไปเป็นผู้มีชื่อเสียงอันไม่มีที่สิ้นสุด
การตีความหมายในตอนแรกกล่าวว่าการมีเทพีจูโนในภาพเป็นการแสดงถึงสัญลักษณ์ของเทพีแห่งการกำเนิด แต่ต่อมาก็มีผู้เสนอว่ารือเบินส์ใช้เทพีจูโน เป็นตัวแทนของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิสเอง ที่เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นอมตะ ส่วนเทพจูปิเตอร์ก็เป็นอุปมานิทัศน์ของพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ผู้เป็นพระสวามีผู้ทรงมีความสัมพันธ์กับสตรีอื่น ๆ นอกไปจากพระอัครมเหสีของพระองค์เอง เช่นเดียวกับเทพจูปิเตอร์ที่มีชายาหลายองค์
ภาพชุด > "กำเนิดเจ้าหญิง"

ภาพที่สองเป็นภาพ "กำเนิดเจ้าหญิง" ซึ่งเป็นภาพการประสูติของเจ้าหญิงมารี เดอ เมดีซิสเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1573 ภาพนี้เต็มไปด้วยสัญลักษณ์และอุปมานิทัศน์ ทางมุมซ้ายล่างเป็นยุวเทพสององค์เล่นกับโล่ที่มีตราของสัญลักษณ์ดอกลิลลีของฝรั่งเศส ซึ่งเป็นนัยว่าสรวงสวรรค์มีความเห็นดีเห็นงามกับพระองค์มาตั้งแต่ประสูติ เทพแห่งแม่น้ำตรงมุมขวาของภาพอาจจะเป็นนัยถึงแม่น้ำอาร์โนที่ไหลผ่านฟลอเรนซ์ที่เป็นเมืองประสูติของพระองค์ กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์เหนือพระเศียรอาจจะตีความหมายได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของอนาคตที่เต็มไปด้วยเกียรติยศและความมั่งคั่งที่จะมาถึงของพระองค์ สิงโตตรงมุมล่างขวาอาจจะเป็นเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและความแข็งแกร่งที่จะทรงมี รัศมีรอบพระเศียรไม่ควรจะมองว่าเป็นสัญลักษณ์ทางศาสนาแต่ควรจะเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นเทพ แม้ว่าพระองค์จะประสูติในราศีพฤษภ แต่รือเบินส์ใช้สัญลักษณ์ของราศีธนูในภาพนี้ซึ่งอาจจะตีความหมายได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของการพิทักษ์อำนาจการเป็นพระราชินี
ภาพชุด > "การศึกษาของเจ้าหญิง"

"การศึกษาของเจ้าหญิง" เป็นภาพของเจ้าหญิงมารี เดอ เมดีซิสขณะที่กำลังทรงทำการศึกษาเล่าเรียนเมื่อทรงเจริญพระชันษาขึ้น การศึกษาของพระองค์มีพยานเป็นเทพที่รวมทั้งอพอลโล, อธีนา และเฮอร์มีส อพอลโลเป็นเทพแห่งศิลปะ, อธีนาเป็นเทพแห่งสติปัญญา และ เฮอร์มีสผู้เป็นผู้สื่อสารของพระเจ้าเป็นเทพแห่งความเข้าใจและความคล่องแคล่วในการใช้ภาษา เฮอร์มีสดูเหมือนจะรีบนำของขวัญจากพระเจ้าลงมาประทานให้แก่เจ้าหญิงมารีในภาพ--คทางูไขว้ และเชื่อกันว่าเฮอร์มีสเป็นผู้มอบความสง่าและความงามให้แก่พระองค์ แต่คทางูไขว้ที่ปรากฏในอีกหกภาพเป็นสัญลักษณ์ของสันติสุขและความปรองดอง ซึ่งอาจจะเป็นการพยากรณ์ถึงรัชสมัยอันสงบสุขของพระองค์ที่จะมาถึงก็เป็นได้ หรืออาจจะตีความหมายได้ว่าการมีเทพมาเป็นผู้ให้การศึกษาอาจจะเป็นการเตรียมพระองค์ให้ทรงพร้อมที่จะมีความรับผิดชอบต่อพระราชภารกิจที่จะต้องทรงมีในภายภาคหน้า ที่รวมทั้งการที่จะทรงต้องเผชิญกับอุปสรรคต่าง ๆ ที่จะนำมาซึ่งความสำเร็จในอนาคตในฐานะพระราชินีผู้ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ภาพเขียนนี้เป็นการแสดงให้เห็นถึงลักษณะการเขียนแบบบาโรกที่ประสานความสัมพันธ์ระหว่างโลกของเทพและมนุษย์ในภาพที่มีลักษณะเป็นนาฏกรรมไปด้วยในขณะเดียวกัน เทพในภาพมิได้เป็นแต่เพียงสัญลักษณ์ที่อ้างถึงอย่างลอย ๆ แต่ยังมีบทบาทในภาพในการให้การศึกษาแก่พระองค์โดยตรงด้วย เทพีองค์อื่น ๆ ในภาพก็มีเทพีแห่งคุณธรรมสามองค์ -- เทพีอกลาเอีย (ความงาม), เทพียูโฟรเซเน และเทพีธาเลียที่ยืนอยู่กลางภาพผู้ที่เป็นผู้ประทานความงามแก่พระองค์
ภาพชุด > "การแสดงพระฉายาลักษณ์ต่อพระเจ้าอ็องรี"

การที่จะซาบซึ้งถึงคุณค่าของภาพ "การแสดงพระฉายาลักษณ์ต่อพระเจ้าอ็องรี" และภาพอื่น ๆ ในชุดนี้ทั้งชุด ผู้ชมต้องมีความเข้าใจถึงพื้นฐานทางประวัติศาสตร์ว่าในช่วงเวลาที่รือเบินส์เขียนภาพชุดนี้เป็นสมัยความเชื่อในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ซึ่งเป็นสมัยที่ถือกันว่าพระมหากษัตริย์และพระราชวงศ์เป็นผู้มีอภิสิทธิ์และมีฐานะเหนือมนุษย์เดินดิน ฉะนั้นตั้งแต่พระราชินีมารี เดอ เมดีซิสประสูติพระองค์ก็ทรงดำรงชีวิตที่แตกต่างไปจากสามัญชนอื่น ๆ มาโดยตลอด การเขียนภาพที่ประกอบด้วยเทพเจ้ากรีกโรมันและการใช้อุปมานิทัศน์ในความเป็นเทพของรือเบินส์จึงเป็นการแสดงสนับสนุนพื้นฐานของปรัชญาดังกล่าวที่ว่านี้อย่างเด่นชัด
เช่นเดียวกันทามิโนตัวละครในอุปรากร "The Magic Flute" พระเจ้าอ็องรีที่ 4 ทรงตกหลุมรักเจ้าหญิงมารี เดอ เมดีซิสทันทีที่ทอดพระเนตรเห็นพระฉายาลักษณ์ของพระองค์ ในภาพไฮเมเนียสเทพเจ้าแห่งการแต่งงานและคิวปิดเทพเจ้าแห่งความรักเป็นผู้ถือภาพของเจ้าหญิงมารีต่อพระพักตร์ของพระเจ้าอ็องรีผู้ที่จะมาเป็นพระสวามี ขณะที่เทพจูปิเตอร์และเทพีจูโนนั่งอยู่บนก้อนเมฆมองลงมายังพระเจ้าอ็องรี ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นว่าเป็นการเสกสมรสที่เป็นที่เห็นพ้องและชื่นชมโดยเทพ ขณะที่บุคลาธิษฐานของฝรั่งเศสใส่หมวกเหล็กแตะพระพาหาของพระเจ้าอ็องรีเป็นการแสดงการสนับสนุนและชื่นชมกับภาพของบุคคลที่จะมาเป็นพระราชินีในอนาคตร่วมกับพระองค์ รือเบินส์แสดงบุคลาธิษฐานของฝรั่งเศสที่เป็นเอกเพศหลายครั้งในภาพเขียนชุดนี้ ในภาพนี้ฝรั่งเศสเป็นได้ทั้งชายและหญิงในขณะเดียวกัน ท่าทางอันใกล้ชิดระหว่างฝรั่งเศสกับพระเจ้าอ็องรีอาจจะเป็นนัยถึงความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างพระเจ้าอ็องรีกับราชอาณาจักรฝรั่งเศส ท่าทางเช่นนี้มักจะเป็นท่าที่ใช้ระหว่างชายต่อชายด้วยกันในการบอกความลับให้แก่กัน แต่การแต่งตัวของบุคลาธิษฐานที่ส่วนบนของร่างกายเป็นสตรีที่เผยให้เห็นหน้าอกและการห่มผ้าก็เป็นไปในลักษณะของการห่มแบบคลาสสิก แต่ส่วนล่างโดยเฉพาะต้นขาที่เผยให้เห็นและรองเท้าบูทแบบโรมันแสดงถึงความเป็นชาย ที่เป็นสัญญาณของความแข็งแกร่งอย่างบุรุษที่แสดงให้เห็นจากท่อนขาด้านล่าง ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งฝรั่งเศสและพระเจ้าอ็องรีชี้ให้เห็นว่าไม่แต่เทพเจ้าเท่านั้นที่ชื่นชมกับการเสกสมรสที่จะเกิดขึ้น แต่ยังมาจากการชื่นชมมาจากไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินด้วย
ระหว่างการเจรจาต่อรองรายละเอียดในการเสกสมรสของเจ้าหญิงมารี เดอ เมดีซิส และพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ก็ได้มีการส่งภาพแลกเปลี่ยนกันอีกหลายภาพระหว่างทั้งสองพระองค์ พระเจ้าอ็องรีทรงพอพระทัยกับพระสิริโฉมของเจ้าหญิงมารีและเมื่อทรงได้พบพระองค์จริงพระองค์ก็ทรงยิ่งมีความประทับพระทัยยิ่งกว่าพระฉายาลักษณ์ที่ได้ทอดพระเนตรมาก่อน การเสกสมรสเป็นที่ชื่นชอบของทุกฝ่ายรวมทั้งพระสันตะปาปา, ตระกูลเมดีชี และขุนนางผู้มีอำนาจในฟลอเรนซ์ ผู้ที่ได้พยายามอยู่เป็นเวลานานในการหว่านล้อมพระเจ้าอ็องรีทรงเห็นถึงประโยชน์ที่จะทรงได้รับจากการประสานสัมพันธ์ครั้งนี้ ทั้งสองพระองค์ทรงเสกสมรสโดยฉันทะเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1600
ภาพชุด > "การเสกสมรสโดยฉันทะระหว่างเจ้าหญิงมารี เดอ เมดีซิสและพระเจ้าอ็องรี"

ภาพนี้เป็นภาพพิธีการเสกสมรสโดยฉันทะของเจ้าหญิงมารี เดอ เมดีซิสกับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ที่เกิดขึ้นที่มหาวิหารฟลอเรนซ์เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1606 โดยมีคาร์ดินัลปีเอโตร อัลโดบรันดีนีเป็นผู้ทำพิธี โดยมีพระปิตุลาของเจ้าหญิงมารี แฟร์ดีนันโดที่ 1 เด เมดีชีแกรนด์ดุ๊กแห่งทัสกานี เป็นผู้แทนพระองค์ในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ในภาพนี้แกรนด์ดยุกสวมพระธำมรงค์ให้แก่เจ้าหญิงมารี บุคคลอื่น ๆ ที่ปรากฏในภาพสามารถบอกได้ว่าใครเป็นใครรวมทั้งตัวรือเบินส์เองที่เข้าร่วมพิธีดังว่าที่เกิดขึ้นเมื่อยี่สิบปีก่อนหน้าที่จะเขียนภาพในฐานะของผู้มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลกอนซาการะหว่างที่พำนักอยู่ในอิตาลี  รือเบินส์ในภาพที่ดูเป็นหนุ่มยืนถือกางเขนอยู่ข้างหลังเจ้าสาวและหันมองตรงมายังผู้ชมภาพ แต่ตามความเป็นจริงแล้วก็ยากที่จะเป็นไปได้ว่าขณะนั้นรือเบินส์จะมีความสำคัญพอที่ปรากฏตัวอยู่ในภาพในฐานะที่เด่นดังที่วาดในภาพ ผู้ที่ร่วมในงานเสกสมรสก็ได้แก่คริสตีนแห่งลอแรน แกรนด์ดัชเชสแห่งทัสเคนีและพระขนิษฐาเอเลนอรา ดัชเชสแห่งมันโตวา และคณะผู้ร่วมเดินทางของฝรั่งเศสที่รวมทั้งมาร์ควิสเดอซิเลยีผู้เป็นผู้เจรจาข้อตกลงในการเสกสมรส ภาพนี้ก็เช่นเดียวกับภาพอื่นใน "ภาพชุดพระราชินีมารี" ที่รือเบินส์รวมเทพเข้าในภาพด้วย: ไฮเมเนียส เทพแห่งการแต่งงานที่สวมมงกุฎดอกกุหลาบที่ถือชายพระภูษาของเจ้าหญิงมารีในมือหนึ่งและในอีกมือหนึ่งถือคบเพลิงแห่งการสมรส พิธีเกิดขึ้นภายใต้ประติมากรรมของพระเจ้าผู้ทรงโทมนัสกับร่างอันไร้ชีวิตของพระเยซูที่เป็นนัยถึงประติมากรรมปีเอต้าโดยบาร์โทโลเมโอ บันดิเนลลิ