stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สิงโตหญิงเกว็นน็อล

| สิงโตหญิงเกว็นน็อล |
| --- | --- |

ศิลปิน: วัฒนธรรมโปรโต-เอลาไมต์
ปี: ราว 3000–2800 ก่อนคริสต์กาล
ประเภท: หินปูน
มิติ: 8.3 เซนติเมตร (3.25 in)
สถานที่: ของสะสมส่วนบุคคล
สิงโตหญิงเกว็นน็อล (อังกฤษ: Guennol Lioness; [ˈɡwɛnɔl]) เป็นรูปปั้นเมโสโปเตเมียอายุ 5,000 ปี ที่ระบุว่าพบในแบกแดด ประเทศอิรัก แสดงรูปของมนุษย์สิงโตแบบมานุษยรูปนิยม รูปปั้นนี้ถูกขายไปด้วยราคา 57.2 ล้านดอลล่าร์สหรัฐที่การประมูลของซอเธบีส์เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2007 รูปปั้นนี้เดิมเป็นสมบัติของนักสะสมอาลาสแตร์ แบรดลีย์ มาร์ตินซึ่งได้รูปปั้นนี้ในปี 1948 จากของสะสมของโจเซฟ บรัมเมอร์ และตั้งจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะบรุกลินในนครนิวยอร์ก กระทั่งถูกประมูลขายไปในปี 2007 ชื่อ "Guennol" เป็นชื่อภาษาเวลส์ของชื่อมาร์ติน ซึ่งเป็นชื่อของนักสะสม ในปี 1950 อีดิธ พอราดา บรรยายว่ารูปปั้นนี้น่าจะเป็นสิงโตหญิง เนื่องจากว่า "ส่วนโค้งแบบสตรีในร่างกายท่อนล่าง และไม่พบอวัยวะของเพศชาย" พร้อมทั้งยอมรับความเป็นไปได้ว่าอาจแทนสิ่งมีชีวิตไร้เพศ
เมื่อตอนการประมูลปี 2007 ราคานี้ถือเป็นราคาประมูลประติมากรรมที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์ มากกว่าผู้ครองสถิติเดิม ซึ่งคือ Tete de femme (Dora Maar) โดยปาโบล ปีกัสโซ กระทั่งในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2010 ที่ซึ่งรูปหล่อรุ่นสองของ L'Homme qui marche I (Walking Man I) โดย Alberto Giacometti ถูกขายไปด้วยราคา 65,001,250 ยูโร (104,327,006 ดอลล่าร์สหรัฐ) เป็นประติมากรรมที่ถูกขายในการประมูลไปแพงที่สุด
รูปสลักนี้ทำมาจากหินปูน มีขนาดสูงราว 8 เซนติเมตร ซอเธบีส์บรรยายว่าชิ้นงานนี้เป็น "งานชั้นครูชิ้นสุดท้ายที่ทราบว่ามีอยู่ จากรุ่งอรุณแห่งอารยธรรม ที่ยังคงอยู่ในมือของนักสะสมส่วนบุคคล" ผู้ชำนาญการได้ประมาณราคาสูงสุดในการประมูลอยู่ที่ 14 ถึง 18 ล้านดอลล่าร์ในวันก่อนการประมูล ก่อนที่จะถูกประมูลไปด้วยราคาที่เอาชนะ Artemis and the Stag ซึ่งเป็นเจ้าของสถิติเดิมที่ถูกประมูลขายไปด้วยราคา 28.6 ล้านดอลล่าร์ กลายมาเป็นโบราณวัตถุที่ถูกประมูลขายไปด้วยราคาสูงที่สุดในประวัติศาสตร์
สิทธิของบุตรหัวปี

สิทธิของบุตรคนแรก (อังกฤษ: primogeniture) เป็นสิทธิทางคอมมอนลอว์ ของบุตรคนแรก (firstborn) ในการได้รับทรัพย์สินทั้งหมดเป็นมรดก โดยจะตัดสิทธิของบุตรคนรองอื่น ๆ ทั้งหมดในทรัพย์สินของบิดามารดา หลักแห่งสิทธิของบุตรคนแรกนี้นำเข้ามาใช้ในอังกฤษโดยนอร์มันในปี ค.ศ. 1066 ตามธรรมเนียมของนอร์มันบุตรชายคนแรกจะได้รับดินแดน ทรัพย์สิน และตำแหน่งที่เป็นของบิดาทั้งหมด ในกรณีที่ไม่มีลูก ทรัพย์สินก็จะผ่านต่อไปยังญาติตามลำดับความเหมาะสมตามอาวุโส
สิทธิของบุตรคนแรกก็มีการประยุกต์กันไปหลายอย่าง เช่นการยกเลิกการให้อภิสิทธิ์นี้เฉพาะแต่ผู้เป็นชาย เช่นในเดนมาร์กในปี ค.ศ. 2009 เปลี่ยนเป็นสิทธิของบุตรคนแรกที่เท่าเทียมกันไม่ว่าจะเป็นบุตรหญิงหรือชาย
สำนักอำนวยการยุทธศาสตร์

| --- | --- |
OSS insignia
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 13 มิถุนายน 1942
หน่วยงานก่อนหน้า: Coordinator of Information
ยุบเลิก: 20 กันยายน 1945
หน่วยงานสืบทอด: สำนักข่าวกรองกลาง
บุคลากร: 13,000 คน
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: MG William Joseph Donovan, Co-ordinator of Information BG John Magruder, Director for Intelligence
สำนักอำนวยการยุทธศาสตร์ (อังกฤษ: Office of Strategic Services) ย่อว่า OSS เป็นหน่วยปฏิบัติการลับทางทหารของสหรัฐ ก่อตั้งขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ถือเป็นองค์กรที่ก่อตั้งขึ้นก่อนที่จะมีสำนักข่าวกรองกลาง พันธกิจของหน่วยงานนี้คือการปฏิบัติการลับในเขตหลังแนวรบของข้าศึก กล่าวคือในดินแดนข้าศึกส่วนที่อยู่ไกลแนวรบ
นอกจากนี้กำลังพลของ O.S.S นั้นยังได้รับการฝึกยุทธวิธีทางทหารหน่วยรบพิเศษอีกด้วย เช่น การซุ่มโจมตีตลบหลังแนวข้าศึก การก่อวินาศกรรม การใช้ภาษา การกระโดดร่ม การใช้อาวุธและการป้องกันตนเอง และ การแทรกซึม และนอกจากนี้ยังสามารถติดต่อสื่อสาร ประสานงานกับหน่วยทหารอื่น ๆ ได้เป็นอย่างดี
ประวัติของหน่วย

เป็นหน่วยงานข่าวกรองของสหรัฐที่ก่อตั้งขึ้นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยแทนที่หน่วยงานข่าวกรองก่อนหน้านั้น คือ Office of the Coordinator of Information เพื่อประสานกิจกรรมจารกรรมหลังแนวรบข้าศึก ในช่วงแรกมีผู้เข้ารับการฝึกส่วนใหญ่เป็นบุคลากรในกองทัพ และในจำนวนนี้ มีนายทหารสัญญาบัตรของเหล่าทัพต่างๆของสหรัฐเป็นส่วนใหญ่ เนื่องจากผู้บัญชาการระดับสูงของกองทัพอังกฤษได้ยื่นข้อเสนอต่อนายพลของกองทัพสหรัฐ William Joseph Donovan จึงได้แจ้งไปทางกองบัญชาการของกองทัพสหรัฐเพื่อความประสงค์ให้ก่อตั้งหน่วยข่าวกรองหน่วยใหม่แก่กระทรวงกลาโหมของสหรัฐ ทางประธานาธิบดี Franklin D. Roosevelt มีความสนใจในหน่วยข่าวกรองเป็นอย่างมากและเขาเองก็พยายามเสนออยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากเห็นความสำคัญของสหรัฐที่จำเป็นต้องมีหน่วยข่าวกรอง เพื่อทำการสนับสนุนการปฏิบัติการของหน่วยทหารในด้านการข่าวกรอง เพื่อเป็นประโยชน์ในด้านการระบุตำแหน่งสถานที่ที่จำเป็นต่อการรบและการวางแผนทางยุทธศาสตร์
ซึ่งต่อมาได้เสนอต่อกระทรวงกลาโหมของสหรัฐอเมริกา เพื่อก่อตั้งหน่วยทางการทหารใหม่ ทางสภาองเกรสจึงมีมติให้รับรองหน่วยงานนี้เป็นหน่วยข่าวกรองอย่างเป็นทางการเมื่อปี 1942 ซึ่งสหรัฐได้เข้าร่วมสงครามเพียงหนึ่งปีเท่านั้น ช่วงที่หน่วยเปิดการฝึกในช่วงแรกนั้น มีแม่แบบการฝึกบางส่วนจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษ(สหราชอาณาจักร)หรือ S.O.E อยู่บ้าง แต่ต่อมาได้เปลี่ยนบางหลักสูตรการฝึกให้เป็นแบบเฉพาะของหน่วย นอกจากนี้ยังมีการเปิดหลักสูตรพิเศษรวมอยู่ในการฝึกหลักด้วย ซึ่งได้รับผู้เชี่ยวชาญจากกองทัพในแต่ละสาย ซึ่งจะรับผิดชอบการฝึกในแต่ละส่วนของการฝึก ซึ่งในช่วงแรกก่อตั้งนี้ ได้มีการแต่งตั้ง พลตรี William Joseph Donovan เป็นผู้รับผิดชอบและสั่งการบังคับบัญชาหน่วย O.S.S ด้วย
การฝึกและการเตรียมความพร้อม

การฝึกส่วนใหญ่แม้ว่าจะเป็นความลับมาก แต่ก็มีการเผยแพร่ออกมาบ้าง ในการฝึกนี้มีผู้สมัครมากมายรวมถึงการฝึกสำหรับหญิง ซึ่งเป็นบุคลากรพิเศษทางทหารและการเมืองอีกด้วย สำหรับการฝึกเหล่าสายลับมีดังนี้
การทำการฝึกเต็มขั้นจะฝึกที่ Camp X Area B ซึ่งนอกจากเป็นสนามฝึกของทหารราบสหรัฐที่สังกัดอยู่หน่วยข่าวกรองของแต่ละเหล่าทัพแล้ว ยังใช้ฝึกสายลับจากกลุ่มประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง และยังรวมถึงสายลับของหน่วย O.S.S ด้วย ซึ่งการฝึกนั้นผู้รับการฝึกจะต้องเปลี่ยนชุดเฉพาะของหน่วยเสียก่อน จึงจะสามารถเข้ารับการฝึกได้ ซึ่งการฝึกจะเริ่มต้นให้ผู้ฝึกทำการฝึกหลักสูตรรูปแบบต่างๆ เช่น การทักษะใช้เชือกและข้ามสิ่งกีดขวางที่กำหนดไว้ เมื่อผ่านการฝึกเบื้องต้นแล้ว สายลับ O.S.S ทุกคนนั้นจะได้รับการฝึกขั้นสูงต่อไป เช่น การฝึกทางยุทธวิธีการรบ การจารกรรมทางทหาร การกำจัดเป้าหมายสำคัญและเป้าหมายขนาดใหญ่ และทักษะการต่อสู้ด้วยมือเปล่าและอาวุธระยะประชิด สำหรับเทคนิคการต่อสู้นี้ ผู้ฝึกจะได้รับการเรียนรู้การต่อสู้จากผู้เชี่ยวชาญจากกองทัพ และองค์กรต่างๆภายในห้องเรียนยุทธวิธี ซึ่งนอกจากการฝึกการต่อสู้แล้ว ทีมผู้เชี่ยวชาญทางการทหาร และองค์กรที่เกี่ยวกับทางการแพทย์ จะให้ผู้รับการฝึกเรียนรู้เกี่ยวกับจุดอ่อนของร่างกาย การช่วยชีวิตผู้อื่นและการปฐมพยาบาล นอกจากนี้มีการฝึกยุทธวิธีกองโจรและการใช้อาวุธประเภทต่างๆ เช่น อาวุธประเภทระเบิด อาวุธประเภทปืนไรเฟิล ปืนเล็กยาวจู่โจม ปืนกลมือ เครื่องยิงจรวด และ อาวุธต่อต้านรถถังชนิดอื่นๆ และอาวุธพิเศษ และการฝึกการวางกับดักและการปลอมตัว การกระโดดร่มและยุทธวิธีพิเศษอื่นๆเช่นการจู่โจมขนาดเล็กทั้งทางบกและทางทะเลก็มีในหลักสูตรการฝึกของหน่วย O.S.S เช่นกัน
สิทธิที่จะถูกลืม

สิทธิที่จะถูกลืม (อังกฤษ: right to be forgotten) เป็นสิทธิที่จะขอให้สารสนเทศส่วนตัวเชิงลบเกี่ยวกับบุคคลถูกลบจากการค้นหาอินเทอร์เน็ตและสารบบอื่นภายใต้พฤติการณ์บางอย่าง มโนทัศน์ดังกล่าวมีการอภิปรายและใช้บังคับในสหภาพยุโรปและประเทศอาร์เจนตินา ปัญหานี้เกิดขึ้นจากความปรารถนาของปัจเจกบุคคลใน "การตัดสินการพัฒนาชีวิตของพวกตนอย่างอิสระ โดยไม่ต้องถูกตีตราตลอดกาลหรือเป็นครั้งคราวจากผลแห่งการกระทำอย่างใดอย่างหนึ่งในอดีต"
มีกรณีโต้เถียงเกี่ยวกับการนำไปปฏิบัติซึ่งการตั้งสิทธิที่จะถูกลืมเป็นสถานภาพหนึ่งของสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศในด้านการเข้าถึงสารสนเทศ ส่วนหนึ่งเนื่องมาจากความเคลือมคลุมของคำวินิจฉัยปัจจุบันที่พยายามนำสิทธฺดังกล่าวไปปฏิบัติ ยิ่งไปกว่านั้น มีข้อกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อสิทธิในเสรีภาพในการแสดงออก อันตรกิริยาต่อสิทธิในภาวะเฉพาะส่วนตัว และว่าการสร้างสิทธิที่จะถูกลืมจะลดคุณภาพของอินเทอร์เน็ตผ่านการตรวจพิจารณาและการเขียนประวัติศาสตร์ใหม่หรือไม่ ผู้สนับสนุนสิทธิที่จะถูกลืมยกความจำเป็นจากปัญหาอย่างเว็บโป๊แก้แค้นที่ปรากฏในเสิร์ชเอนจินเมื่อค้นหาชื่อบุคคล ตลอดจนกรณีที่ผลลัพธ์พาดพิงถึงอาชญากรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่บุคคลอาจเคยก่อขึ้นในอดีต ความกังวลศูนย์กลางอยู่ที่อิทธิพลที่อาจไม่เท่าเทียมของผลลัพธ์ดังกล่าวที่อาจมีต่อชื่อเสียงออนไลน์ของบุคคลที่แทบจะอยู่ไปเรื่อย ๆ ไม่มีกำหนดหากไม่ลบออก
สิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป

สิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป (อังกฤษ: universal suffrage) ประกอบด้วยการขยายสิทธิเลือกตั้งแก่พลเมือง (หรือคนในบังคับ) ผู้ใหญ่ทุกคน แม้ยังอาจหมายถึงการขยายสิทธินั้นแก่ผู้เยาว์และผู้มิใช่พลเมืองด้วย แม้สิทธิออกเสียงเลือกตั้งมีสององค์ประกอบจำเป็น คือ สิทธิออกเสียงเลือกตั้งและโอกาสออกเสียงเลือกตั้ง (opportunities to vote) แต่คำว่า สิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไปสัมพันธ์เฉพาะกับสิทธิออกเสียงเลือกตั้งและละเลยความถี่ที่รัฐบาลปัจจุบันปรึกษาบรรดาผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ที่ใดมีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป สิทธิออกเสียงเลือกตั้งจะไม่ถูกจำกัดด้วยเชื้อชาติ เพศ ความเชื่อ ความมั่งคั่งหรือสถานภาพทางสังคม
สำนักมิสซัง

สำนักมิสซังเซนคราเบียล รัฐแคลิฟอร์เนีย
สำนักมิสซัง (โรมันคาทอลิก) หรือ ศูนย์มิชชัน  (โปรเตสแตนต์) (อังกฤษ: mission) คือสำนักงานของมิชชันนารี
ที่มา

การประกาศข่าวดีถือเป็นพันธกิจ (mission) ที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของคริสต์ศาสนิกชน คริสตจักรท้องถิ่นต่าง ๆ จึงส่งอาสาสมัครเป็นตัวแทนของคริสตจักรไปปฏิบัติพันธกิจนั้นตามสถานที่ต่าง ๆ ที่คริสต์ศาสนายังไม่แพร่หลาย อาสาสมัครนี้เรียกว่า มิชชันนารี หรือ ธรรมทูต (missionary) มิชชันนารีอาจทำงานกันเป็นกลุ่มเรียกว่ามิสซัง (โรมันคาทอลิก) หรือมิชชัน (โปรเตสแตนต์) (mission) และเรียกสำนักงานของมิชชันว่า สำนักมิสซัง (โรมันคาทอลิก) หรือ ศูนย์มิชชัน  (โปรเตสแตนต์)
เมื่อคริสต์ศาสนิกชนในท้องถิ่นมีจำนวนมากพอและมีความสามารถจะปกครองดูแลกันเองได้ มิสซังหรือมิชชันก็จะสลายตัวลงเป็นเพียงผู้ร่วมงานพันธกิจ เพื่อให้คริสตจักรใหม่ของคนในท้องถิ่นนั้นปกครองตนเอง
ในประเทศไทย > มิสซังโรมันคาทอลิก

สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 ทรงอนุญาตให้ตั้งคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสขึ้นในปี ค.ศ. 1660 เพื่อไปปฏิบัติหน้าที่มิชชันนารีประกาศข่าวดีในดินแดนตะวันออกไกล คณะมิชชันนารีกลุ่มนี้ได้เข้ามาเผยแผ่ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในอาณาจักรอยุธยาตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และได้ตั้งมิสซังสยามขึ้นมีสถานะเป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1662 โดยมีมุขนายกหลุยส์ ลาโน เป็นผู้แทนพระสันตะปาปาประมุขมิสซังสยามองค์แรก
การเผยแผ่ศาสนานิกายคาทอลิกดำเนินสืบมาจนสามารถตั้งมิสซังขึ้นอีกหลายแห่งในราชอาณาจักรสยาม เช่น ตั้งมิสซังลาว (ปัจจุบันคือมิสซังท่าแร่) ในปี ค.ศ. 1889 ตั้งมิสซังราชบุรีในปี ค.ศ.1941 ตั้งมิสซังจันทบุรีในปี ค.ศ. 1944 ตั้งมิสซังอุดรธานีและมิสซังอุบลราชธานีในปี ค.ศ. 1953 ตั้งมิสซังเชียงใหม่ในปี ค.ศ. 1959 ตั้งมิสซังนครสวรรค์ในปี ค.ศ. 1967 ตั้งมิสซังสุราษฎร์ธานีในปี ค.ศ. 1969 และตั้งมิสซังเชียงรายในปี ค.ศ. 2018 ปัจจุบันเขตปกครองของทุกมิสซังได้รับสถานะเป็นมุขมณฑลหมดแล้ว จึงมีสำนักมิสซังคาทอลิกทั้งสิ้น 11 แห่งในประเทศไทย
ในประเทศไทย > มิชชันโปรเตสแตนต์

คริสตจักรคณะต่าง ๆ ในนิกายโปรเตสแตนต์ เช่น เพรสไบทีเรียน คองกริเกชันนัล แบปทิสต์ ได้ส่งมิชชันนารีมาเผยแผ่คริสต์ศาสนาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1828 จนสามารถตั้งศูนย์มิชชันขึ้นตามหัวเมืองสำคัญต่าง ๆ ในราชอาณาจักรสยาม และได้รวมศูนย์มิชชันต่าง ๆ นั้นเป็น "มิชชันสยาม" ในปี ค.ศ. 1920 และพัฒนาต่อมาเป็น "คริสตจักรในสยาม" ในปี ค.ศ. 1934 เปลี่ยนชื่อเป็น "สภาคริสตจักรในประเทศไทย" จนปัจจุบัน ส่วนมิชชันคณะต่าง ๆ ที่มาจากต่างประเทศและร่วมก่อตั้งสภาคริสตจักรในตอนแรกก็ได้สลายตัวจากการเป็นมิชชัน กลายเป็นผู้ร่วมงานมิชชันของสภาคริสตจักรในปัจจุบัน
สิทธิผู้ค้าประเวณี

ร่มสีแดง สัญลักษณ์สากลของการเรียกร้องเพื่อสิทธิผู้ค้าประเวณี
สิทธิผู้ค้าประเวณี (อังกฤษ: Sex workers' rights) ประกอบด้วยเป้าหมายหลายประการที่ผลักดันเพื่อเรียกร้องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน, สิทธิสุขภาพ และ สิทธิแรงงานของผู้ค้าประเวณีและลูกค้า เป้าหมายของการเคลื่อนไหวในกลุ่มนี้หลากหลายมาก แต่โดยทั่วไปแล้วมีเป้าหมายเพื่อเลิกการทำให้ผิดกฎหมาย (decriminalize) และเลิกสร้างตราบาป (destigmatize) ให้กับการค้าประเวณี และเพื่อมห้เกิดการปฏิบัติโดยเท่าเทียมต่อผู้คนในอุตสาหกรรมเพศ คำว่า sex work หมายถึงการค้าประเวณี และยังรวมถึงผู้แสดงวิดีโอผู้ใหญ่, ผู้ให้บริการโฟนเซ็กซ์, เว็บแคมโมเดล, นักเต้นในสตริปคลับ และผู้ให้บริการทางเพศอื่น ๆ
นับตั้งแต่การใช้ร่มสีแดงเป็นสัญลักษณ์ในผู้ค้าประเวณีในเวนิส ประเทศอิตาลี ในปี 2001 เป็นส่วนหนึ่งของเวนิสอาร์ตเบียนนาเล่ครั้งที่ 49 ร่มสีแดงได้กลายเป็นสัญลักษณ์
สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

| --- | --- |
สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย


ชื่อย่อ: PMCU
ประเภท: แผนกมหาวิทยาลัย
สาขาวิชา: การพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
องค์กรปกครอง: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เว็บไซต์: pmcu.co.th
สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (อังกฤษ: Property Management of Chulalongkorn University; อักษรย่อ: PMCU) เป็นแผนกธุรการของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งรับผิดชอบในการบริหารพอร์ตอสังหาริมทรัพย์ โดยรวมถึงพื้นที่ในใจกลางกรุงเทพฯ ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวผู้ก่อตั้ง ทรงจัดสรรพระราชทาน ทั้งนี้ สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บริหารจัดการย่านชุมชนและพื้นที่การค้า เช่น สยามสแควร์ ย่านสามย่าน และสวนหลวง (ถนนบรรทัดทอง) ตลอดจนที่ดินให้เช่าแก่ห้างสรรพสินค้าและการพัฒนาเชิงพาณิชย์ เช่น เอ็มบีเคเซ็นเตอร์, จัตุรัสจามจุรี และสามย่านมิตรทาวน์
ประวัติ

มหาวิทยาลัยเริ่มพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ใน พ.ศ. 2506 โดยมีสวนหลวงและย่านสามย่านรายรอบมหาวิทยาลัย ส่วนการพัฒนาสยามสแควร์เป็นพื้นที่ค้าปลีกเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2507 ต้นเค้าของสำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับการก่อตั้งในฐานะที่ทำการเมื่อ พ.ศ. 2511 และได้รับการจัดโครงสร้างใหม่เป็นหน่วยงานอิสระในการบริหารเมื่อ พ.ศ. 2516
ในคริสต์ทศวรรษ 2010 สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ดำเนินการปรับปรุงพื้นที่สวนหลวงและสามย่านใหม่อย่างกว้างขวาง ทำให้เกิดการวิจารณ์เรื่องการแบ่งพื้นที่ โดยทำให้ย่านเก่าแก่และแหล่งวัฒนธรรมต้องเสียไป
โครงการในความดูแลของสำนักงานฯ > ส่วนกลาง

สยามสแควร์
ลิโด้ คอนเน็กต์ (ในพื้นที่หมุด ซี)
เซ็นเตอร์พ้อยท์ ออฟ สยามสแควร์ (ในพื้นที่หมุด ดี)
สยามสแควร์วัน (หมุด อี)
โรงแรมโนโวเทล แบงค็อก ออน สยามสแควร์ (ในพื้นที่หมุด เอฟ)
อาคารสยามสเคป (หมุด เอช)
อาคารสยามกิตติ์ (หมุด แอล)
ศูนย์การค้าเซ็นทรัล สยามสแควร์ บริเวณพื้นที่หมุด เอ (ร่วมทุนกับเซ็นทรัลพัฒนา โดยบางส่วนเป็นพื้นที่เดิมของโรงภาพยนตร์สกาล่า, อยู่ระหว่างเตรียมการก่อสร้าง)
สมาคมการค้าพลังสยาม (ร่วมกับเอ็มบีเคและสยามพิวรรธน์)
จัตุรัสจามจุรี
ย่านการค้าสวนหลวง-สามย่าน
บล็อก 28
บล็อก 34 (ศูนย์การแพทย์และสุขภาพ, อยู่ระหว่างการประมูลสิทธิ์บริหาร)
ตลาดสามย่าน
สวนหลวงสแควร์
เรือนวิรัชมิตร (CU iHOUSE)
อุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โครงการในความดูแลของสำนักงานฯ > ส่วนภูมิภาค

พระตำหนักดาราภิรมย์ (ร่วมกับสำนักบริหารศิลปวัฒนธรรม)
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ |  พระเกี้ยว  เพลงพระราชนิพนธ์มหาจุฬาลงกรณ์  ครุยและเข็มวิทยฐานะ  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  |  |
| คณะ |  วิศวกรรมศาสตร์  อักษรศาสตร์  วิทยาศาสตร์  รัฐศาสตร์  สถาปัตยกรรมศาสตร์  พาณิชยศาสตร์และการบัญชี  ครุศาสตร์  นิเทศศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  แพทยศาสตร์  สัตวแพทยศาสตร์  ทันตแพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  นิติศาสตร์  ศิลปกรรมศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  สหเวชศาสตร์  จิตวิทยา  วิทยาศาสตร์การกีฬา  |  |
| สำนักวิชา |  สำนักวิชาทรัพยากรการเกษตร  |  |
| วิทยาลัย |  บัณฑิตวิทยาลัย  วิทยาลัยประชากรศาสตร์  วิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี  วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข  สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์  สถาบันภาษา  |  |
| สถาบันวิจัย |  สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ  สถาบันวิจัยพลังงาน  สถาบันวิจัยโลหะและวัสดุ  สถาบันวิจัยสังคม  สถาบันวิจัยสิ่งแวดล้อมเพื่อความยั่งยืน  สถาบันขนส่ง  สถาบันเทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมพันธุศาสตร์  สถาบันไทยศึกษา  สถาบันเอเชียศึกษา  |  |
| สถาบันสมทบ |  วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ  |  |
| พิพิธภัณฑ์ |  พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย  พิพิธภัณฑ์ร่างกายมนุษย์  พิพิธภัณฑสถานกุมารศัลยศาสตร์  พิพิธภัณฑ์สมุนไพร  พิพิธภัณฑสถานธรณีวิทยา  พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา  พิพิธภัณฑสถานปรสิตวิทยาในสัตว์  พิพิธภัณฑสถานวาจวิทยาวัฑฒน์  พิพิธภัณฑ์พืช ศาสตราจารย์กสิน สุวะตะพันธุ์  พิพิธภัณฑสถานออร์โธปิดิกส์  พิพิธภัณฑ์หอยทากของไทย  พิพิธภัณฑ์ชลทัศนสถาน  พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีทางภาพ  พิพิธภัณฑ์อัญมณีและเครื่องประดับไทย  พิพิธภัณฑ์พระจุฑาธุชราชฐาน  พิพิธภัณฑ์พระตำหนักดาราภิรมย์  |  |
| สถานที่ในส่วนการศึกษา |  สนามกีฬาจุฬาฯ  โรงเรียนสาธิตจุฬาฯ  โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์  ศาลาพระเกี้ยว  พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า  หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  เรือนภะรตราชา  เรือนไทย  อุทยาน 100 ปี  |  |
| สถานที่ในพื้นที่ราชการเช่าใช้ |  กรีฑาสถานแห่งชาติ  โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา  โรงเรียนสาธิตปทุมวัน  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย  |  |
| สถานที่ในพื้นที่พาณิชยกรรม |  จามจุรีสแควร์  สามย่านมิตรทาวน์  สยามสแควร์  สยามสแควร์วัน  เอ็มบีเคเซ็นเตอร์  |  |
| กิจกรรมสำคัญ |  งานจุฬาฯวิชาการ  งานฟุตบอลประเพณีฯ  งานรักบี้ประเพณีฯ  |  |
| อื่น ๆ |  พื้นที่  การจัดอันดับ  วิทยุจุฬาฯ  สภาคณาจารย์  สโมสรจามจุรี ยูไนเต็ด  บุคคลสำคัญ  ศูนย์หนังสือจุฬาฯ  ซียู-แบนด์  สำนักงานจัดการทรัพย์สิน  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย 
| ด ค กสมาคมการค้าพลังสยาม (SIAM Synergy) |
| --- | --- |
สมาชิก:  วันสยาม สยามพารากอน  สยามเซ็นเตอร์  สยามดิสคัฟเวอรี  เอ็มบีเคเซ็นเตอร์  สยามสแควร์ 
ส่วนเกี่ยวข้อง:  ย่านสยาม  สยามพิวรรธน์  กลุ่มมาบุญครอง  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สิทธิปฏิวัติ

การทลายคุกบาสตีย์เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 1789 ทำให้การปฏิวัติฝรั่งเศสมีความสำคัญเชิงสัญลักษณ์ในแง่ที่ว่า ผู้คนต่างลุกขึ้นใช้สิทธิของตนเพื่อปฏิวัติ
สิทธิปฏิวัติ (อังกฤษ: right of revolution) หรือ สิทธิกบฏ (อังกฤษ: right of rebellion) ในปรัชญาการเมืองนั้น คือ สิทธิหรือหน้าที่ที่ชนในชาติสามารถล้มล้างการปกครองซึ่งขัดต่อประโยชน์ส่วนรวมได้ ความเชื่อเรื่องสิทธินี้ย้อนหลังไปถึงจีนโบราณ และสิทธินี้ก็ได้ใช้มาแล้วตลอดระยะเวลาในประวัติศาสตร์เพื่อสร้างความชอบธรรมให้แก่กบฏซึ่งรวมถึงการปฏิวัติอเมริกาและการปฏิวัติฝรั่งเศส
ในประเทศจีนนั้น เป็นไปได้ว่า ราชวงศ์โจวสร้างความชัดเจนให้แก่สิทธิปฏิวัติในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของปรัชญาแผ่นดิน พระมหากษัตริย์ราชวงศ์โจวตั้งแนวคิดซึ่งเรียกกันว่า "อาณัติแห่งสวรรค์" (Mandate of Heaven) ขึ้นเพื่อเป็นเหตุผลสำหรับการที่ตนโค่นล้มราชวงศ์ซาง โดยระบุว่า สวรรค์มอบอำนาจให้แก่ผู้นำซึ่งทรงธรรม และย่อมเพิกถอนอาณัติที่เคยให้ไว้แก่ผู้นำซึ่งกดขี่ ฉะนั้น อาณัติแห่งสวรรค์ย่อมถ่ายโอนไปยังบุคคลซึ่งปกครองเป็นเลิศ นักประวัติศาสตร์จีนตีความว่า การปฏิวัติสำเร็จเป็นเครื่องยืนยันว่า อาณัติแห่งสวรรค์ถ่ายโอนมาแล้ว ในทุกช่วงเวลาของประวัติศาสต์จีน ผู้ต่อต้านราชวงศ์ซึ่งกำลังอยู่ในอำนาจมักอ้างว่า อาณัติแห่งสวรรค์โอนผ่านมาแล้ว พวกเขาจึงชอบจะปฏิวัติ เป็นเหตุให้ราชวงศ์ที่กำลังผ่านบ้านครองเมืองมักคับอกคับใจกับทฤษฎีดังกล่าว และทำให้เมิ่งจื่อ (Mencius) ปรัชญาเมธีลัทธิขงจื่อ ถูกระงับงานเขียนที่แถลงว่า ประชาชนมีสิทธิคว่ำผู้ปกครองที่ไม่แยแสความต้องการของพวกตน
สำหรับศาสนาอิสลามนั้น เบอร์นาร์ด ลิวอิส (Bernard Lewis) นักวิชาการ กล่าวว่า มีหลายจุดในคัมภีร์กุรอ่านที่ต้องทำความเข้าใจเกี่ยวกับสิทธิปฏิวัติในศาสนาอิสลาม คัมภีร์ระบุไว้ชัดเจนว่า หน้าที่ต้องเชื่อฟังนั้นมีอยู่ กล่าวกันว่า มุฮัมมัดเคยเอ่ยว่า "จงเชื่อฟังพระเจ้า จงเชื่อฟังศาสดา จงเชื่อฟังบรรดาผู้มีอำนาจเหนือเจ้า" ("Obey God, obey the Prophet, obey those who hold authority over you.") แต่ก็มีถ้อยคำที่สร้างข้อจำกัดแก่หน้าที่ต้องเชื่อฟังนั้นอยู่เช่นกัน ในการนี้ มีดำรัสศาสดาอยู่สองข้อซึ่งยอมรับนับถือทั่วกันว่า ถูกต้องแท้จริง ข้อหนึ่งว่า "อย่าหัวอ่อนต่อบาป" ("there is no obedience in sin") กล่าวคือ ถ้าผู้ปกครองสั่งการอันใดอันขัดต่อเทวบัญญัติ ก็ไม่มีหน้าที่ต้องเชื่อฟัง อีกข้อหนึ่งว่า "อย่าศิโรราบต่อสัตว์ซึ่งขัดต่อพระผู้สร้าง" ("do not obey a creature against his Creator") ข้อนี้สร้างกรอบสำหรับการใช้อำนาจของผู้ปกครอง ไม่ว่าผู้ปกครองนั้นจะเป็นผู้ใดในสายพระเนตรพระเจ้า
ส่วนทางยุโรปนั้น สิทธิปฏิวัติอาจย้อนหลังไปถึงมหากฎบัตร (Magna Carta) ซึ่งเป็นธรรมนูญของอังกฤษที่ตราขึ้นเมื่อปี 1215 กำหนดให้พระมหากษัตริย์ทรงสละสิทธิบางประการ และรับว่า จะทรงอยู่ในอำนาจกฎหมาย มหากฎบัตรยังมี "บทประกัน" (security clause) ซึ่งให้คณะบารอน (committee of barons) มีสิทธิยับยั้งพระราชประสงค์ของพระมหากษัตริย์ได้ แม้จะใช้กำลังยับยั้งก็ได้ถ้าจำเป็น มหากฎบัตรจึงมีอิทธิพลโดยตรงต่อพัฒนาการของระบอบประชาธิปไตยแบบมีรัฐสภารวมถึงเอกสารทางรัฐธรรมนูญอื่น ๆ เช่น รัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกา
อนึ่ง สารตราทอง ค.ศ. 1222 (Golden Bull of 1222) ซึ่งแอนดริวที่ 2 (Andrew II) พระเจ้าแผ่นดินฮังการี ทรงตราขึ้นนั้น ยังให้ข้าราชการฮังการีมีสิทธินานัปการ รวมถึงสิทธิที่จะกระด้างกระเดื่องต่อพระมหากษัตริย์เมื่อทรงฝ่าฝืนกฎหมาย เรียกว่า "สิทธิต่อต้าน" (jus resistendi) สารตราทองนี้มักได้รับการเปรียบเทียบกับมหากฎบัตร เพราะสารตราทองเป็นเอกสารทางรัฐธรรมนูญฉบับแรกของประเทศฮังการี ขณะที่มหากฎบัตรก็นับได้ว่าเป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของชาติอังกฤษ
สิงโตทรานส์วาล

| สิงโตทรานส์วาล |
| --- | --- |

สิงโตทรานส์วาลตัวผู้

สิงโตขาว

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Felidae
สกุล:: Panthera
สปีชีส์:: Panthera leo
สปีชีส์ย่อย:: P.  l. krugeri
Trinomial name
Panthera leo krugeri (Roberts, 1929)
ชื่อพ้อง
 Leo leo krugeri Roberts, 1929   Leo leo vernayi Roberts, 1945 
สิงโตทรานส์วาล หรือ สิงโตแอฟริกาตะวันออกเฉียงใต้ (อังกฤษ: Transvaal lion, Southeast african lion; ชื่อวิทยาศาสตร์: Panthera leo krugeri) เป็นชนิดย่อยของสิงโตชนิดหนึ่งที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน
เป็นสิงโตที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคแอฟริกาใต้ เช่น อุทยานแห่งชาติครูเกอร์และเขตสงวนส่วนบุคคลคาลาฮารี โดยที่ได้ชื่อมาจากจังหวัดทรานส์วาลในแอฟริกาใต้
โดยได้รับการจำแนกออกมาจากสิงโตแหลมกู๊ดโฮป (P. l. melanochaitus) ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ซึ่งไม่แตกต่างอะไรจากสิงโตที่พบในแอฟริกาใต้ ดังนั้นสิงโตแหลมกู๊ดโฮปอาจจะถือได้ว่าเป็นตัวแทนของสิงโตทรานส์วาล
ตัวผู้มีขนแผงคอใหญ่และยาว มีความยาวลำตัว 2.6-3.20 เมตร รวมทั้งหาง ตัวเมียยาว 2.35-2.75 เมตร น้ำหนักของตัวผู้โดยทั่วไป 150-250 กิโลกรัม ในขณะที่ตัวเมียประมาณ 110-182 กิโลกรัม ความสูงที่หัวไหล่ 0.92-1.23 เมตร ล่าสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น ม้าลาย, ควายป่า, แอนทิโลป เป็นอาหาร รวมถึงลูกยีราฟที่เกิดใหม่หรืออ่อนแอด้วย
นอกจากนี้แล้ว สิงโตทรานส์วาลยังมีอีกประเภทหนึ่งที่หายาก คือ สิงโตขาว ที่มีลำตัวและแผงคอเป็นสีขาวเกือบทั้งหมด โดยที่ไม่ใช่สัตว์เผือก แต่เกิดจากการผิดปกติทางพันธุกรรม ซึ่งหาได้ยากมากและมีปริมาณที่น้อยมากแล้วในธรรมชาติ โดยจะพบได้เฉพาะอุทยานแห่งชาติครูเกอร์เท่านั้น
สิงโตทรานส์วาลมีมากกว่า 2,000 ตัวที่ได้รับการลงทะเบียนและคุ้มครองในอุทยานแห่งชาติครูเกอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Panthera leo krugeri ที่วิกิสปีชีส์
สินทรัพย์ดิจิทัล

สินทรัพย์ดิจิทัล (อังกฤษ: digital asset) โดยเนื้อหาสาระแล้ว ได้แก่ สิ่งใด ๆ ที่อยู่ในรูปแบบฐานสอง (binary format) และมาพร้อมกับสิทธิที่จะใช้งานสิ่งนั้นได้ ข้อมูลที่ปราศจากสิทธิดังกล่าวไม่นับเป็นสินทรัพย์ สินทรัพย์ดิจิทัลนั้นรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงสิ่งดังต่อไปนี้ คือ เอกสารดิจิทัล, เนื้อหาที่ได้ยินได้ (audible content), ภาพยนตร์, และข้อมูลดิจิทัลอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งกำลังอยู่ในการหมุนเวียน หรือซึ่งได้เก็บหรือจะได้รับการเก็บไว้ในอุปกรณ์ดิจิทัล เช่น คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล, แล็ปท็อป, เครื่องเล่นสื่อแบบพกพา, แท็บเล็ต, อุปกรณ์เก็บข้อมูล, อุปกรณ์โทรคมนาคม, หรืออุปกรณ์อื่นใดที่มีหรือจะมีขึ้นเมื่อเทคโนโลยีก้าวหน้าไปถึงขั้นที่รองรับการผลิตสิ่งใหม่ ๆ ซึ่งสามารถบรรจุสินทรัพย์ดิจิทัลได้ ไม่ว่าใครจะเป็นเจ้าของอุปกรณ์ที่บรรจุสินทรัพย์ดิจิทัลนั้นก็ตาม
สิงโตทะเลกาลาปาโกส

| สิงโตทะเลกาลาปาโกส |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Otariidae
สกุล:: Zalophus
สปีชีส์:: Z.  wollebaeki
ชื่อทวินาม
Zalophus wollebaeki Sivertsen, 1953


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Zalophus californianus  wollebaeki  (Sivertsen, 1953)
สิงโตทะเลกาลาปาโกส (อังกฤษ: Galápagos sea lion; ชื่อวิทยาศาสตร์: Zalophus wollebaeki) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อ จำพวกสิงโตทะเลชนิดหนึ่ง
สิงโตทะเลกาลาปาโกส อยู่ในสกุลเดียวกันกับสิงโตทะเลแคลิฟอร์เนีย (Z.  californianus) แต่มีขนาดเล็กกว่า นับเป็นสิงโตทะเลหรือแมวน้ำเพียงชนิดเดียวเท่านั้น ที่ไม่ได้อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีอุณหภูมิหนาวเย็น หรือเขตขั้วโลก แต่อาศัยอยู่ในเขตร้อนใกล้เส้นศูนย์สูตร สันนิษฐานว่าคงเป็นเพราะในโลกยุคน้ำแข็ง มีกระแสน้ำเย็นทั้งเหนือและใต้ได้พัดพาเอาบรรพบุรุษของสิงโตทะเลกาลาปาโกส เดินทางมายังที่หมู่เกาะกาลาปาโกส อันเป็นสถานที่แห่งเดียวที่จะมีการพบเห็นสิงโตทะเลกาลาปาโกสได้
สิงโตทะเลกาลาปาโกส พบอาศัยอยู่แทบทุกเกาะในหมู่เกาะกาลาปาโกส ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่มีน้ำหนักประมาณ 225 กิโลกรัม โดยจะมีอาณานิคมหรืออาณาเขตเป็นของตนเอง ประกอบด้วยตัวเมียราว 30 ตัว และลูก ๆ อีกจำนวนหนึ่ง ตัวผู้จะแสดงความเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองด้วยการดำผุดดำว่ายในน้ำใกล้ชายฝั่ง เพื่อป้องกันตัวผู้ตัวอื่นบุกรุกเข้ามา ซึ่งการกระทำเช่นนี้จะทำให้ตัวผู้ตัวนั้นเหนื่อยล้าในเวลาประมาณ 4-8 สัปดาห์ เป็นการเปิดโอกาสให้ตัวผู้ตัวอื่นเข้ามาแย่งอาณาเขตและตัวเมียทั้งหมด ตัวผู้ที่พ่ายแพ้จะหลบไปพักฟื้นกันเป็นกลุ่มในสถานที่อื่น ซึ่งจะมีแต่ตัวผู้ที่มีสภาพเช่นเดียวกันรวมตัวกัน เพื่อรอเวลาบุกชิงอาณาเขตคืน สิงโตทะเลกาลาปาโกสกินปลาและสัตว์น้ำต่าง ๆ เป็นอาหารหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งปลาซาร์ดีน สามารถออกไปหาอาหารได้ไกลถึง 15 กิโลเมตรในทะเล แต่ก็มีความเสี่ยงที่จะะจอกับศัตรูตามธรรมชาติด้วย เช่น ปลาฉลาม และวาฬเพชฌฆาต
สิงโตทะเลกาลาปาโกส มีฤดูผสมพันธุ์ที่ยาวนานตั้งแต่เดือนพฤษภาคม-มกราคม ในปีถัดไป ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ลูกสิงโตทะเลจะดูดกินนมแม่จนอายุได้ 1 ขวบ และจะได้รับการป้องกันดูแลจนอายุได้ 3 ขวบ ในขณะที่แม่สิงโตทะเลออกไปหาอาหาร จะมีสิงโตทะเลตัวเมียตัวอื่นทำหน้าที่ดูแลแทน ขณะเดียวกันสิงโตทะเลตัวผู้ก็จะทำหน้าที่เฝ้าระวังภัยให้เช่นกัน
สิงโตทะเลตัวเมียและลูกอ่อน
สิงโตทะเลกาลาปาโกส เป็นสัตว์ที่ไม่เกรงกลัวมนุษย์ มักเข้ามาอยู่ใกล้ ๆ เมื่อพบเจอมนุษย์ รวมถึงดำน้ำใกล้กับนักดำน้ำด้วย จึงถือเป็นสิ่งที่ดึงดูดใจประการหนึ่งที่เรียกผู้คนให้เดินทางมาท่องเที่ยวที่หมู่เกาะกาลาปาโกส นอกจากนี้แล้วยังมีพฤติกรรมแย่งกินปลาจากร้านขายปลาบนเกาะซานตาครูซ ของหมู่เกาะกาลาปาโกสกับนกกระทุงสีน้ำตาล (Pelecanus occidentalis) อีกด้วย