stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จุมพิตแห่งอลัชชี
จุมพิต

ในช่วงการล่าแม่มดอันยาวนาน ผู้คนจำนวนมากเชื่อว่า แม่มดบูชาปิศาจ และสักการะปิศาจด้วยการจุมพิตทวารหนักของปิศาจ พิธีกรรม "จุมพิตแห่งอลัชชี" นี้มีเอ่ยถึงในบันทึกที่เกี่ยวกับวันชุมนุมของแม่มดเกือบทุก ๆ บันทึก ผู้คนเรียกชื่อเช่นนั้นเพราะเห็นกันว่าเป็นการกระทำอันเสื่อมทราม
ตามเรื่องราวที่กล่าวหากันมา แม่มดจะกระทำจุมพิตแห่งอลัชชีนี้เมื่อต้นวันชุมนุม หลังจากที่ปิศาจขานนามสาวกจนครบแล้ว โดยบรรดาแม่มดจะคลานหรือเดินถอยหลังเข้าไปหาปิศาจ หมุนตัว น้อมคำนับ และจุมพิตทวารหนักของปิศาจ นอกจากนี้ ยังเชื่อว่า แม่มดใหม่ต้องกระทำจุมพิตเช่นนี้เพื่อเริ่มสมาชิกภาพความเป็นแม่มดของตนด้วย เมื่อจุมพิตกันเสร็จแล้ว จะกินเลี้ยงกัน
บางทีก็ว่ากันว่า แม่มดมิได้จุมพิตแต่ปิศาจตัวหัวหน้าเท่านั้น ปิศาจตัวสมุนก็ด้วย
เนื่องจากแม่มดถือว่าพิธีกรรมเช่นนี้เป็นการสักการบูชา ในการพิจารณาคดีแม่มดที่นอร์ธเบอร์วิก (North Berwick Witch Trials) ประเทศสกอตแลนด์ เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 ศาลได้วินิจฉัยว่า การจุมพิตเช่นนี้เป็นการบำเพ็ญบาปอันส่งตรงมาจากปิศาจทีเดียว ใน "ข่าวจากสก๊อตแลนด์ แถลงเรื่องชีวิตอันน่าสาปแช่งของหมอไฟเอิน" ("Newes from Scotland, declaring the damnable Life of Doctor Fian") ซึ่งเขียนโดย ดับเบิลยู. ไรท์ (W. Wright) ใน ค.ศ. 1592 ตอนหนึ่งระบุว่า
"...และเข้าใจว่า คนเหล่านั้นพากันรอคอยแสนยาวนาน เบิกบานเมื่อมันมาสู่ และสนุกสนานไปกับการบาป ด้วยพวกเขาจะจุมพิตทวารหนักของมันที่มันยกชูขึ้นอยู่บนธรรมาสน์ อันเป็นสัญลักษณ์แห่งการสรรเสริญมัน ทุก ๆ คนกระทำเช่นนี้ และมันก็ให้ความสนุกสนานแก่เขาเหล่านั้น"
มีความเชื่อว่า ปิศาจต้องการให้กระทำจุมพิตแห่งอลัชชีแก่ตนซึ่งจะปรากฏอยู่ในรูปลักษณ์อื่นอันมิใช่มนุษย์ เช่นว่า แกะตัวผู้ แมวนำ และคางคก สัญญาฉบับหนึ่ง ชื่อ "ความผิดพลาดของพวกเดียรถีย์" (Errores Haereticorum, Heretical Erros) ซึ่งทำขึ้นในยุโรปมัชฌิมยุค อ้างว่า  ลัทธิคาร์ธาร์ (Catharism) ได้ชื่อนี้มา "จากคำว่า แมว ซึ่งพวกเขาจุมพิตทวารหนักของมัน และซึ่งซาตานปรากฏกายในรูปของมันนั้น"
ดูเพิ่ม

จุมพิตศักดิ์สิทธิ์
การล่าแม่มด
แม่มด
การร่วมเพศทางก้นและปาก
ซ็อลเลิร์น

ซ็อลเลิร์น หรือ โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (เยอรมัน: Grafschaft Zollern, อังกฤษ: Zollern หรือ Hohenzollern) เป็นอาณาจักรเคานต์ในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น โดยมีทาสซิโล ฟอน โลโรริน (Tassilo von Zolorin) เป็นผู้ก่อตั้ง ชื่อของอาณาจักรมาจากชื่อปราสาทโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ซ็อลเลิร์นมีเมืองหลวงอยู่ที่เฮ็คคิงเง็น
ในปี ค.ศ. 1576 เมื่อเคานต์คนสุดท้ายชาร์ลส์ที่ 1 เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นเสียชีวิตลง ดินแดนก็ถูกแบ่งระหว่างบุตรชายสามคน:
ไอเทล ฟรีดริชที่ 4 เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเง็น (ค.ศ. 1545–1605)
ชาร์ลส์ที่ 2 เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น (ค.ศ. 1547–1606)
คริสทอฟแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ไฮเกอร์ล็อก (ค.ศ. 1552–1592)
การแบ่งแยกทำให้เกิดอาณาจักรเคานต์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเง็น, โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น และ โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ไฮเกอร์ล็อก ไฮเกอร์ล็อกตกไปเป็นของซิกมาริงเง็นในปี ค.ศ. 1767 เฮ็คคิงเง็นและซิกมาริงเง็นมรวมตัวกันเมื่อกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1849/ค.ศ. 1850
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
จักรพรรดิแปร์ตินักส์

จักรพรรดิแปร์ตินักส์ หรือ พูบลิอัส เฮลวิอัส แปร์ตินักส์  (ละติน: Pertinax; ชื่อเต็ม: Publius Helvius Pertinax; 1 สิงหาคม ค.ศ. 126 – 28 มีนาคม ค.ศ. 193) แปร์ตินักส์เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 192 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 193 แปร์ตินักส์ทรงครองราชย์ได้เพียง 86 วันและทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกของสมัยที่เรียกว่าปีห้าจักรพรรดิ (Year of the Five Emperors)
ข้อมูลเพิ่มเติม

จักรวรรดิโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จักรพรรดิแปร์ตินักส์
จักรพรรดิแซเวรุส อาแล็กซันแดร์

จักรพรรดิแซเวรุส อาแล็กซันแดร์ หรือ มาร์กุส ออเรลิอุส แซเวรุส อาแล็กซันแดร์  (ละติน: Alexander Severus; ชื่อเต็ม: Marcus Aurelius Severus Alexander; 1 ตุลาคม ค.ศ. 208 – 18 มีนาคม ค.ศ. 235) แซเวรุส อาแล็กซันแดร์เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เซเวอรัน ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิเอลากาบาลัสผู้ถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 222 จนเสด็จสวรรคตโดยการถูกลอบสังหารเช่นกันเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 235 ที่เป็นการเริ่มยุคประวัติศาสตร์โรมันที่เรียกว่ายุควิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 (Crisis of the Third Century) ที่ยาวนานเกือบห้าสิบปีเมื่อจักรวรรดิโรมันต้องเผชิญกับสงครามกลางเมือง, ภาวะความวุ่นวายทางเศรษฐกิจ, การปฏิวัติในบริเวณต่างๆ ในจักรวรรดิ และอันตรายจากภายนอกที่แทบจะทำให้จักรวรรดิเกือบล่มสลาย
แซเวรุส อาแล็กซันแดร์ทรงเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงของจักรพรรดิเอลากาบาลัสผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เอลากาบาลัสและพระมารดาทรงถูกลอบสังหารและโยนร่างลงไปในแม่น้ำไทเบอร์โดยฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์เพราะทรงเป็นจักรพรรดิผู้ไม่ทรงเป็นที่นิยมเท่าใดนัก เอลากาบาลัสและแซเวรุส อาแล็กซันแดร์เป็นหลานของจูเลีย เมซา (Julia Maesa) ผู้มีอิทธิพลและมีอำนาจผู้ที่เป็นผู้จัดการให้เอลากาบาลัสขึ้นเป็นจักรพรรดิโดยกองทหารกอลลิคที่ 3
รัชสมัยของแซเวรุส อาแล็กซันแดร์เริ่มต้นด้วยการเป็นสมัยที่อุดมสมบูรณ์และสงบสุข ทางด้านความขัดแย้งทางการทหารในการต่อต้านการลุกฮือของจักรวรรดิซาสซานิด (Sassanid Empire) รายงานผลไม่เป็นที่ทราบแน่นอนแต่อันตรายทางด้านซาสซานิดก็ยุติลง แต่เมื่อมาถึงการรณรงค์ต่อต้านชนเจอร์มานิคในเจอร์มาเนียแซเวรุส อาแล็กซันแดร์ก็สร้างศัตรูกับกองทหารของพระองค์เองโดยการทรงพยายามหาวิธีเจรจาปรองดองและติดสินบนฝ่ายเจอร์มาเนีย กองทหารจึงสังหารพระองค์
แซเวรุส อาแล็กซันแดร์ทรงเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์เซเวอรัน และของประวัติศาสตร์โรมันสมัยที่เรียกว่า “จักรวรรดิโรมันสมัยแรก” (Principate)
ข้อมูลเพิ่มเติม

จักรวรรดิโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จักรพรรดิแซเวรุส อาแล็กซันแดร์
จักรพรรดิแนร์วา

มาร์กุส ก็อกแกย์ยุส แนร์วา ไกซาร์ เอากุสตุส (ละติน: MARCVS COCCEIVS NERVA CAESAR AVGVSTVS; 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 30 – 25 มกราคม ค.ศ. 98) แนร์วาเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เนอร์วัน-อันโตนิน ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิโดมิเชียนเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 96 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 98 โดยมีพระราชโอรสจักรพรรดิทราจันเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา
แนร์วาขึ้นเป็นจักรพรรดิเมื่ออายุได้ 65 ปีหลังจากการรับราชการภายใต้จักรพรรดิเนโรและกษัตริย์ราชวงศ์เฟลเวียน--เวสเปเซียน, ไททัส และ โดมิเชียน ภายใต้จักรพรรดิเนโรแนร์วาเป็นหนึ่งในผู้ติดตามพระจักรพรรดิและเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการเปิดเผยการคบคิดพิโซเนียน (Pisonian conspiracy) ของปี ค.ศ. 65 ต่อมาเพราะความที่มีความที่มีความจงรักภักดีราชวงศ์เฟลเวียนแนร์วาก็ได้รับตำแหน่งกงสุลในปี ค.ศ. 71 ในรัชสมัยของจักรพรรดิเวสเปเซียน และในปี ค.ศ. 90 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโดมิเชียน
โดมิเชียน 18 กันยายน ค.ศ. 96 ถูกลอบสังหารโดยองค์รักษ์เพรทอเรียน (Praetorian Guard) ในวันเดียวกันแนร์วาก็ได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิโดยสภาเซเนทโรมัน ในฐานะพระจักรพรรดิองค์ใหม่แนร์วาก็ประกาศว่าจะฟื้นฟูเสรีภาพที่หยุดยั้งไปในสมัยการปกครองอย่างเผด็จการของโดมิเชียนกลับคืนมา แต่รัชสมัยอันสั้นของแนร์วาเป็นสมัยที่ประสบปัญหาทางเศรษฐกิจและความขาดสมรรถภาพในการใช้อำนาจในการควบคุมกองทัพโรมัน การปฏิวัติโดยองค์รักษ์เพรทอเรียนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 97 มีผลทำให้แนร์วาต้องรับทราจันผู้ที่เป็นที่นิยมมากกว่าเป็นพระโอรสบุญธรรมและทายาท หลังจากที่ครองราชย์ยังไม่ถึง 15 เดือนแนร์วาก็เสด็จสวรรคตโดยธรรมชาติเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 98 หลังจากนั้นก็ได้รับตั้งให้เป็นเทพโดยทราจัน
แม้ว่าตลอดชีวิตแนร์วาจะไม่มีบทบาทอะไรที่เป็นที่รู้จักแต่นักประวัติศาสตร์สมัยโบราณก็ถือว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่ดี ทัศนคติที่ต่อมาได้รับการเผยแพร่ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยผู้คงแก่เรียนเอ็ดเวิร์ด กิบบอน ผู้จัดให้แนร์วาและจักรพรรดิที่ตามมาอีกสี่องค์อยู่ในกลุ่มจักรพรรดิโรมันผู้ทรงคุณธรรมห้าพระองค์ (Five Good Emperors) แต่นักประวัติศาสตร์เมื่อไม่นานมานี้ปรับความคิดนี้ใหม่และกล่าวว่าแนร์วาทรงเป็นจักรพรรดิผู้ทรงเป็นผู้มีความตั้งพระทัยดีแต่ทรงอ่อนแอและเกือบนำจักรวรรดิโรมันเข้าสู่สงครามกลางเมือง คุณธรรมอย่างหนึ่งของแนร์วาคือการที่ทรงจัดให้การเปลี่ยนอำนาจระหว่างทราจัน-อันโตนินเป็นไปอย่างราบรื่น
ข้อมูลเพิ่มเติม

จักรวรรดิโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จักรพรรดิแนร์วา
ตราแผ่นดินของซานมารีโน

| ตราแผ่นดินของซานมารีโน |
| --- | --- |

ตราอาร์มรุ่นต่าง ๆ

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สาธารณรัฐซานมารีโน
เริ่มใช้: พุทธศตวรรษที่ 19
เครื่องยอด: มงกุฎ
โล่: พื้นหลังสีน้ำเงิน ภูเขา 3 ลูก หอคอยสีเงิน 3 หอ แทนหอคอยสำคัญทั้ง 3 แห่ง (ลาไกวตา, ลาเชสตา และลามอนตาเล)
ประคองข้าง: ช่อลอเรลและกิ่งโอ๊ก แทนความมั่นคงและการปกป้องเสรีภาพ
คำขวัญ: เสรีภาพ (ละติน: Libertas)
ตราแผ่นดินของซานมารีโน เริ่มใช้เมื่อพุทธศตวรรษที่ 19 มีส่วนประกอบคือ
ยอด เป็นรูปมงกุฎ แทนสัญลักษณ์ความเป็นอธิปไตยของประเทศ
โล่ เป็นรูปภูเขา 3 ลูก หอคอยสีเงิน 3 หอ พื้นหลังสีน้ำเงิน แทนหอคอยสำคัญทั้ง 3 แห่ง (ลาไกวตา, ลาเชสตา และลามอนตาเล)
ด้านข้าง เป็นรูปช่อลอเรลและกิ่งโอ๊ก แทนความมั่นคงและการปกป้องเสรีภาพของประเทศ
มีคำขวัญในริบบิ้นสีขาว เขียนว่า เสรีภาพ (ละติน: Libertas)
ดูเพิ่ม

ธงชาติซานมารีโน
เพลงชาติซานมารีโน
| ด ค กตราแผ่นดินของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
กรีซ · คอซอวอ · โครเอเชีย · จอร์เจีย1 ·  เช็กเกีย · ซานมารีโน · เซอร์เบีย · ไซปรัส1 · เดนมาร์ก · ตุรกี2 · นครรัฐวาติกัน · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · บัลแกเรีย · เบลเยียม · เบลารุส · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลโดวา · มอลตา · มาซิโดเนีย · โมนาโก · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย2 · โรมาเนีย · ลักเซมเบิร์ก · ลัตเวีย · ลิกเตนสไตน์ · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวาเกีย · สโลวีเนีย · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (นอร์เทิร์นไอร์แลนด์, เวลส์, สกอตแลนด์, อังกฤษ) · ออสเตรีย · อันดอร์รา · อาเซอร์ไบจาน1 · อาร์มีเนีย1 · อิตาลี · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์ · ฮังการี
1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน; 2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ทูนิกา วาสคูโลซา เทสทิส

| ทูนิกา วาสคูโลซา เทสทิส> รายละเอียด.ตัวระบุ |
| --- | --- |
ภาษาละติน: Tunica vasculosa testis
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ทูนิกา วาสคูโลซา เทสทิส (ละติน: Tunica vasculosa testis) คือชั้นของหลอดของอัณฑะ ประกอบด้วย ข่ายหลอดเลือดซึ่งถูกยึดเข้าไว้ด้วยกันโดยเนื้อเยื่อร่างแหบาง ๆ
ทำหน้าที่เป็นสิ่งปกคลุมพื้นผิวชั้นในของทูนิกา อัลบูจิเนียและแบ่งกั้นส่วนต่าง ๆ ภายในของอัณฑะ ดังนั้นจึงเป็นดั่งเบ้าภายในของทุกพื้นที่ซึ่งประกอบกันขึ้นเป็นอัณฑะ
จักรพรรดิแว็สปาซิอานุส

ติตุส ฟลาวิอุส ไกซาร์ แว็สปาซิอานุส เอากุสตุส (ละติน: TITVS FLAVIVS CAESAR VESPASIANVS AVGVSTVS) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เฟลเวียนระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 69 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 79 แว็สปาซิอานุสทรงเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฟลาวิอุสแต่ก็เป็นราชวงศ์ที่มีอายุอันสั้น บัลลังก์ของจักรวรรดิโรมันครอบครองต่อมาโดยพระราชโอรสของแว็สปาซิอานุส ––ทีตุสและโดมิเทียนุส
ข้อมูลเพิ่มเติม

จักรวรรดิโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จักรพรรดิแว็สปาซิอานุส
นกฟลอริแคนเบงกอล

| นกฟลอริแคนเบงกอล  Houbaropsis bengalensis Bengal Florican |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Gruiformes
วงศ์:: Otididae
สกุล:: Houbaropsis Sharpe, 1893
สปีชีส์:: H.  bengalensis
ชื่อทวินาม
Houbaropsis bengalensis (Gmelin, 1789)


พื้นที่อาศัยบริเวณอินเดีย
ชื่อพ้อง
 Eupodotis bengalensis
นกฟลอริแคนเบงกอล (ละติน: Houbaropsis bengalensis อังกฤษ: Bengal Florican) เป็นนกหายากที่สุดสายพันธุ์หนึ่ง ทั่วโลกมีนกฟลอริคันเบงกอลหลงเหลืออยู่เพียงไม่ถึง 1,000 ตัว  โดยแหล่งที่อยู่อาศัยใหญ่ที่สุดคือ บริเวณทุ่งหญ้ารอบทะเลสาบโตนเลสาบ (Tonle Sap) ในกัมพูชา และประเทศอินเดีย
ที่ใดมีสังคม ที่นั่นมีกฎหมาย

"ที่ใดมีสังคม ที่นั่นมีกฎหมาย" (ละติน: ubi societas, ibi ius) เป็นภาษิตภาษาละตินทางกฎหมายที่ย่อมาจากความเต็มว่า "ที่ใดมีมนุษย์ ที่นั้นมีสังคม ที่ใดมีสังคม ที่นั้นมีกฎหมาย ด้วยเหตุนั้น ที่ใดมีมนุษย์ ที่นั้นจึงมีกฎหมาย" (ละติน: Ubi homo, ibi societas. Ubi societas, ibi ius. Ergo ubi homo, ibi ius) เป็นภาษิตที่กล่าวถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างกฎหมายกับสังคม เพราะกฎหมายนั้นเกิดขึ้นจากสังคมและเพื่อสังคม ไม่อาจมีสังคมไหนจะธำรงอยู่ได้โดยไม่รู้สึกต้องการกฎเกณฑ์สำหรับจัดระเบียบพฤติการณ์ในสังคม
ความจับใจของภาษิตอยู่ตรงที่การบ่งบอกว่า มนุษยจำต้องมีกฎเกณฑ์เพื่อการใช้ชีวิต เพราะมนุษย์คือสัตว์สังคม ดังที่อริสโตเติลกล่าวว่าเพราะมนุษย์จำต้องใช้ชีวิตร่วมและมีปฏิกิริยาตอบโต้กับมนุษย์ผู้อื่น สังคมในยุคโรมันนับเป็นตัวอย่างที่ดีและเป็นรูปธรรมของภาษิตนี้ เพราะอย่างน้อยก็เป็นสังคมที่เจริญ มีการประมวลกฎหมายและจัดทำเป็นลายลักษณ์อักษร ซึ่งต่อมาก็ได้รับการปรับปรุงโดยพระเจ้าจัสติเนียนจนกลายเป็นรากฐานของระบบกฎหมายส่วนใหญ่ในโลกนี้
ซิริลแห่งอะเล็กซานเดรีย

| นักบุญซิริลแห่งอะเล็กซานเดรีย |
| --- | --- |

มุขนายกและนักปราชญ์แห่งคริสตจักร
เกิด: 18 ตุลาคม ค.ศ. 376 เมืองเทโอโดซิออส (Theodosios)
เสียชีวิต: 27 มิถุนายน ค.ศ. 444
นิกาย: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์  โรมันคาทอลิก  ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์  แองกลิคัน  ลูเทอแรน
วันฉลอง: 27 มิถุนายน
องค์อุปถัมภ์: เมืองอะเล็กซานเดรีย
นักบุญซิริลแห่งอะเล็กซานเดรีย (อังกฤษ: Cyril of Alexandriaˈ/sɪrəl/) บาทหลวงชาวอียิปต์ ได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรีย และได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรภายหลังถึงแก่มรณกรรม ท่านเป็นนักเทววิทยาที่โดดเด่น จนมีบทบาทสำคัญในการสังคายนาเอเฟซัสครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 431) เพื่อรับรองหลักความเชื่อเรื่องพระมารดาพระเจ้า
ประวัติ

ซิริลเกิดวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 376 เป็นหลานลุงของบิชอปเทโอฟิลุสแห่งอะล็กซานเดรีย เมื่อโตขึ้นได้รับการศึกษาทางด้านเทววิทยาที่เมืองอะเล็กซานเดรีย จนได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงโดยมีลุงของท่านเป็นผู้โปรดศีล เมื่อลุงของท่านถึงแก่กรรม ท่านก็ได้สืบตำแหน่งบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรียต่อในปี ค.ศ. 412
ในสมัยของบิชอปซิริลเป็นช่วงที่เกิดความขัดแย้งทางเทววิทยาอย่างมาก จึงเกิดสภาสังคายนาสากลขึ้นหลายครั้งเพื่อหามติร่วมกันในการกำหนดหลักความเชื่อในศาสนาคริสต์ บิชอปบิดรซิริลได้เป็นประธานในสภาสังคายนาแห่งเอเฟซัสเพื่อยืนยันหลักความเชื่อว่าพระนางมารีย์พรหมจารีเป็นพระมารดาพระเจ้า และประณามเนสโตริอุสที่คัดค้านความเชื่อนี้ว่าเป็นพวกนอกรีต ความขัดแย้งนี้บานปลายทำให้ทั้งสองฝ่ายถูกจับกุม แต่ซิริลถูกปล่อยตัวเพราะพระสันตะปาปาส่งทูตมาชี้แจงรับรองมติของซิริล
ในช่วงบั้นปลายชีวิต บิชอปซิริลได้ประพันธ์อรรถาธิบายพระวรสารนักบุญยอห์น พระวรสารนักบุญลูกา คัมภีร์โทราห์ รวมทั้งศาสตรนิพนธ์เกี่ยวกับเทววิทยา และบทเทศน์ต่าง ๆ ซึ่งได้รับยกย่องมากเพราะอธิบายได้ชัดเจน กระทัดรัด และสมเหตุสมผล
บิชอปซิริลถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 444 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ยกย่องท่านเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร มีสมญานามว่านักปราชญ์แห่งการรับสภาพมนุษย์ (ละติน: Doctor Incarnationis)
ตักศิลา

| ตักศิลา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ธรรมราชิกสถูป
ประเทศ:  ปากีสถาน
ประเภท: มรดกโลกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii) (vi)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2523 (คณะกรรมการสมัยที่ 4)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ตักศิลา (ละติน: Taxila; ตัก-กะ-สิ-ลา)  หรือ ตักสิลา (Takkasilā; ตัก-กะ-สิ-ลา) ในภาษาบาลี หรือ ตักษศิลา (Takṣaśilā; ตัก-สะ-สิ-ลา) ในภาษาสันสกฤต เป็นชื่อเมืองอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เป็นมหาวิทยาลัยและเป็นศูนย์กลางของศิลปวิชาการ ในอดีตของอินเดียตั้งแต่ก่อนพุทธกาล  มีสำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์สั่งสอนศิลปวิทยาต่าง ๆ  แก่ศิษย์ที่มาเล่าเรียนในแถบดินแดนชมพูทวีป  บุคคลสำคัญและมีชื่อเสียงหลายท่านที่สำเร็จการศึกษาจากที่แห่งนี้ เช่น พระเจ้าปเสนทิโกศล หมอชีวกโกมารภัจจ์ องคุลีมาล
ปัจจุบันนี้ตักศิลาอยู่ในเขตประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงอิสลามาบาด คงเหลือแต่ซากเมืองให้ได้เห็น มีสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญคือ พิพิธภัณฑ์ตักศิลา ซึ่งได้เก็บรวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับความเป็นอยู่และภูมิปัญญาของชาวตักศิลายุคต่าง ๆ เอาไว้อย่างเป็นระบบระเบียบ รวมถึง ซากสถูปเจดีย์ วัดวาอาราม และปฏิมากรรม แบบศิลปะคันธาระ จำนวนมาก อันเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาของผู้คน จนรัฐบาลปากีสถานได้อนุรักษ์ไว้เป็นโบราณสถานภายใต้การสนับสนุนขององค์การยูเนสโก
เมืองตักศิลาถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่ดึกดำบรรพ์เป็นนครหลวงแห่งแคว้นคันธาระ เป็นหนึ่งในบรรดา 16 แคว้นของชมพูทวีป สถาปนาขึ้นโดยชาวอารยัน ตักศิลาตกอยู่ภายใต้อารยธรรมมากมาย เช่น อารยธรรมกรีกโดยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช และอารยธรรมฮินดูหลายราชวงศ์ ในสมัยพุทธกาลมีพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำแคว้นและรุ่งเรืองมานับพันปี โดยมีความรุ่งเรืองถึงขีดสุดในสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราช พระองค์ได้สร้างตักศิลาให้มีชื่อเสียงพร้อมๆ กับการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ชนชาติเฮฟทาไลต์ (Hephthalite) ได้ยกทัพมาตีอินเดียและทำลายพระพุทธศาสนา ทำให้เมืองตักศิลาพินาศสูญสิ้นแต่บัดนั้น
มรดกโลก

ตักศิลาได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2523 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
ซุเอโตนิอุส

| ซุเอโตนิอุส |
| --- | --- |

เกิด: ราว ค.ศ. 70
เสียชีวิต: หลัง ค.ศ. 130
สัญชาติ: โรมัน
ชื่ออื่น: กาอิอุส ซุเอโตนิอุส ตรังกวิลลุส
อาชีพ: เลขาธิการและนักประวัติศาสตร์
ยุคสมัย: คริสต์ศตวรรษที่ 1 และ 2
ผลงานเด่น: ว่าด้วยชีวิตของเหล่าไกซาร์
แบบแผนการกล่าวถึง: ประวัติศาสตร์, ชีวประวัติ และสุนทรพจน์
ตำแหน่ง: นักประวัติศาสตร์
นักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน
กาอิอุส ซุเอโตนิอุส ตรังกวิลลุส (ละติน: Caivs Svetonivs Tranqvillvs; ราว ค.ศ. 69/ค.ศ. 75 – หลัง ค.ศ. 130) เป็นขุนนางโรมัน (eques) และนักประวัติศาสตร์ระหว่างสมัยจักรวรรดิโรมัน งานชิ้นสำคัญของซุเอโตนิอุสคือ ว่าด้วยชีวิตของเหล่าไกซาร์ (De Vita Caesarvm) ซึ่งเป็นงานเขียนเกี่ยวกับชีวประวัติในยุทธการของประมุขโรมัน 12 พระองค์ตั้งแต่จูเลียส ซีซาร์ ไปจนถึงจักรพรรดิดอมิติอานุส งานเขียนอื่นเป็นงานเขียนเกี่ยวกับชีวิตประจำวันในกรุงโรม, การเมือง, สุนทรพจน์ และชีวิตของนักเขียนที่มีชื่อเสียงที่รวมทั้งกวี นักประวัติศาสตร์ และนักภาษาศาสตร์ บางส่วนของหนังสือเหล่านี้ยังคงตกทอดมาจนถึงปัจจุบันนี้ แต่อีกหลายเล่มก็สูญหายไป
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซุเอโตนิอุส
ต่อหัว

ต่อหัว หรือ รายหัว  (ละติน: per capita) เป็นคำศัพท์ที่มักจะถูกใช้ในเชิงสถิติ โดยเป็นการเฉลี่ยค่าสถิติในหัวเรื่องที่จะศึกษา
แหล่งข้อมูลอื่น

Per capita definition and explanation in simple terms, with examples เก็บถาวร 2009-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอเสเคียล 3

บทที่ 3 ของหนังสือเอเสเคียลในคัมภีร์ฮีบรู
| เอเสเคียล 3 |
| --- | --- |
← เอเสเคียล 2เอเสเคียล 4 →
หนังสือเอเสเคียล 30:13–18 ในสำเนาต้นฉบับอังกฤษจากช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13, MS. Bodl. Or. 62, fol. 59a. คำแปลภาษาละตินปรากฏอยู่ที่ขอบพร้อมการแทรกระหว่างบรรทัดเพิ่มเติมเหนือข้อความภาษาฮีบรู
หนังสือ: หนังสือเอเสเคียล
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 7
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคหลัง
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 26
เอเสเคียล 3 (อังกฤษ: Ezekiel 3) เป็นบทที่ 3 ของหนังสือเอเสเคียลในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือเอเสเคียลประกอบด้วยคำเผยพระวจนะที่ถือว่าเป็นของผู้เผยพระวจนะ/ปุโรหิตเอเสเคียล เป็นหนึ่งในหนังสือหมวดผู้เผยพระวจนะ บทที่ 3 ของหนังสือเอเสเคียลประกอบด้วยเรื่องการทรงเรียกเอเสเคียลให้กล่าวกับคนอิสราเอลและทำหน้าที่เป็นยามของพงศ์พันธุ์อิสราเอล
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 27 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895) หนังสือผู้เผยพระวจนะฉบับปีเตอส์เบิร์ก (Petersburg Codex of the Prophets; ค.ศ. 916) ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5) และฉบับมาร์ชาล (Codex Marchalianus; Q;  {\mathfrak {G}}Q; ศตวรรษที่ 6)
ความรับผิดชอบของผู้เผยพระวจนะ (3:1–15) > วรรค 1

"บุตรมนุษย์" บางครั้งแปลว่า "บุตรแห่งมนุษย์" เช่นในพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1971 เอเสเคียลถูกเรียกว่า 'บุตรมนุษย์' ในที่นี้และตลอดหนังสือที่เหลือ คำว่า 'บุตรมนุษย์' ไม่ใช่ชื่อตำแหน่งที่ตั้งเพื่อเป็นเกียรติ แต่เป็นคำที่สื่อถึงระยะห่างระหว่าง 'ผู้เป็นเพียงมนุษย์' กับคู่สนทนาที่เป็นพระเจ้า ผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์บันทึกว่าตน "พบ" และ "กิน" พระวจนะของพระเจ้า ในทำนองเดียวกันกับที่เอเสเคียลกินหนังสือม้วน
ความรับผิดชอบของผู้เผยพระวจนะ (3:1–15) > วรรค 3

"หวานเหมือนน้ำผึ้ง": แม้ว่าหนังสือม้วนมี "มีบทคร่ำครวญ คำไว้ทุกข์ และคำวิบัติ" (เอเสเคียล 2:10) แต่เมื่อกินเข้าไปกลับได้รส "หวานเหมือนน้ำผึ้ง" ในปาก (วิวรณ์ 10:9 -10) วลีนี้ยืนยันความที่ว่า 'พระวจนะมีรสหวาน' (สดุดี 19:10 ; สดุดี 119:103 )
ความรับผิดชอบของผู้เผยพระวจนะ (3:1–15) > วรรค 15

"เทลอาบิบ" (ฮีบรู: תל-אביב, Tel Aviv; แปลว่า "เนินฤดูใบไม้ผลิ") เป็นสถานที่ที่ระบุตำแหน่งไม่ได้ริมแม่น้ำเคบาร์ใกล้กับนิปปูร์ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศอิรัก แม่น้ำเคบาร์เป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายซับซ้อนของคลองชลประทานและคลองขนส่งซึ่งรวมไปถึง Shatt el-Nil ซึ่งเป็นคลองตะกอนที่ไหลไปทางตะวันออกของบาบิโลน
"ด้วยความตะลึงงัน" มีความหมายว่าเงียบและนิ่งเฉย "ช่วงเวลาแห่งความเงียบงัน" ที่ยาวนานถึง 7 วันอาจเป็นการแสดงถึง "ความแข็งแกร่งทางอารมณ์ของผู้เผยพระวจนะ" เมื่อมาถึงเทลอาบิบ
เอเสเคียลในฐานะยามของพงศ์พันธุ์อิสราเอล (3:16–27) > วรรค 16

"พอสิ้นวันที่เจ็ด": ในช่วงเวลาเจ็ดวันนี้ เอเสเคียลมีโอกาสเพียงพอในการอยู่ท่ามกลางพวกเชลย และสามารถเห็นขอบเขตและข้อมูลสำหรับพันธกิจของตน ก่อนที่เขาจะได้รับการตั้งให้เป็นยามของพงศ์พันธุ์อิสราเอล
เอเสเคียลในฐานะยามของพงศ์พันธุ์อิสราเอล (3:16–27) > วรรค 23

"แม่น้ำเคบาร์": ดูหมายเหตุของ "เทลอาบิบ" ในวรรค 15
"ที่ราบ": เชื่อมโยงนิมิตแรกของเอเสเคียลนี้กับอีกนิมิตหนึ่งในเอเสเคียล 37
เอเสเคียลในฐานะยามของพงศ์พันธุ์อิสราเอล (3:16–27) > วรรค 27

ประเด็นเรื่องการเป็นใบ้และการเปิดปากให้พูดเป็นระยะ ๆ เน้นย้ำว่าคำที่เอเสเคียลพูดมาจากพระเจ้า ไม่ใช่จากตัวผู้เผยพระวจนะเอง
ดูเพิ่ม

เคบาร์
บุตรมนุษย์
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เอเสเคียล 1, เอเสเคียล 10, เอเสเคียล 43, มาระโก 4, วิวรณ์ 10
บรรณานุกรม

Carley, Keith W. (1974). The Book of the Prophet Ezekiel. Cambridge Bible Commentaries on the New English Bible (illustrated ed.). Cambridge University Press. ISBN 9780521097550.
Clements, Ronald E (1996). Ezekiel. Westminster John Knox Press. ISBN 9780664252724.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Galambush, J. (2007). "25. Ezekiel".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 533–562. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Joyce, Paul M. (2009). Ezekiel: A Commentary. Continuum. ISBN 9780567483614.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น > ศาสนายูดาห์

Ezekiel 3 Hebrew with Parallel English
Ezekiel 3 Hebrew with Rashi's Commentary
แหล่งข้อมูลอื่น > ศาสนาคริสต์

Ezekiel 3 English Translation with Parallel Latin Vulgate เก็บถาวร 2017-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอเสเคียล 3. ยูเวอร์ชัน
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

| ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
เริ่มใช้: พ.ศ. 2503
โล่: พื้นสีเขียว รูปหญิงพรหมจารีย์ยืนถือตะเกียง 1 ดวง ล้อมด้วยตะเกียงอื่น 11 ดวง
คำขวัญ: ละติน: VIGILATE (จงตื่นตัวเสมอ)
ส่วนประกอบอื่น: แพรแถบสีเหลืองจารึกคำขวัญ "Vigilate"
การใช้: รัฐบาลหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน ในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เป็นตราอาร์มประจำหมู่เกาะบริติชเวอร์จินซึ่งประกาศใช้โดยพระบรมราชานุญาตของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) มีลักษณะเป็นตราโล่อาร์มพื้นสีเขียว ภายในเป็นรูปหญิงพรหมจารีย์นุ่งผ้าสีขาวยืนถือตะเกียง 1 ดวง ล้อมรอบด้วยตะเกียงอื่นอีก 11 ดวง เบื้องล่างของโล่มีแพรแถบสีเหลืองจารึกคำขวัญเป็นภาษาละตินใจความ "VIGILATE" แปลว่า "จงตื่นตัวเสมอ"
รูปหญิงพรหมจารีย์ถือตะเกียงและและตะเกียงทั้ง 11 ดวง หมายถึงนักบุญอูร์ซุลลา (Saint Ursula) ซึ่งเป็นนักบุญหญิงในคริสต์ศาสนา ซึ่งกล่าวกันว่าได้นำหญิงพรหมจารี 11,000 คน จาริกแสวงบุญไปทั่วทวีปยุโรป กล่าวกันว่าเมื่อคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ได้พบหมู่เกาะแห่งนี้ในปี ค.ศ. 1493 ทำให้โคลัมบัสนึกถึงตำนานของนักบุญอูร์ซุลลาข้างต้น และกลายเป็นต้นเหตุแห่งนามหมู่เกาะนี้ในปัจจุบัน จากเรื่องราวดังกล่าว ทางการสหราชอาณาจักรจึงได้เลือกเอารูปดังกล่าวมาใช้เป็นตราแผ่นดินประจำอาณานิคม ดังที่ปรากฏอยู่ในเวลานี้
ดูเพิ่ม

ธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
แหล่งข้อมูลอื่น

หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
จักรพรรดิแนโร

แนโร เกลาดิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส แกร์มานิกุส (ละติน: NERO CLAVDIVS CAESAR AVGVSTVS GERMANICVS) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันองค์ที่ 5 เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 37 ที่เมืองอันติอูง จักรวรรดิโรมัน มีพระนามเต็มตอนประสูติว่า ลูกิอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส (LVCIVS DOMITIVS AHENOBARBVS) บิดาชื่อกไนอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส มารดาชื่ออากริปปีนา ซึ่งมีศักดิ์เป็นน้องสาวของจักรพรรดิกาลิกุลา จักรพรรดิรัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส