stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระราชโอรสธิดา > พระราชโอรสธิดากับพระนางเอลินอร์

เอเลเนอร์ (ราว 17 มิถุนายน ค.ศ. 1264 หรืออาจจะเป็นค.ศ.  1269 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 1298) เดิมทรงเป็นคู่หมั้นของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอนผู้เสด็จสวรรคตก่อนที่จะได้เสกสมรส ต่อมาเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1293 เสกสมรสกับเฮนรีที่ 3 เคานต์แห่งบาร์
โจน (ค.ศ. 1265 - ก่อนวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1265) ประสูติที่ปารีสหรืออาจจะที่แอบเบวิลล์ Ponthieu และสิ้นพระชนม์ที่ฝรั่งเศส พระศพฝังที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
จอห์น (ราววันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1266 - 1 สิงหาคม หรือ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1271) อาจจะประสูติที่พระราชวังวินด์เซอร์หรือที่ปราสาทเค็นนิลเวิร์ธ และสิ้นพระชนม์ที่ปราสาทวอลลิงฟอร์ด ขณะที่อยู่ในความดูแลของพระอัยการิชาร์ด เอิร์ลที่ 1 แห่งคอร์นวอลล์ พระศพฝังที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
เฮนรี (13กรกฎาคม ค.ศ. 1267/ค.ศ. 1268 - 14 ตุลาคม, ค.ศ. 1274) ประสูติที่พระราชวังวินด์เซอร์ และอาจจะสิ้นพระชนม์ที่เมอร์ตันในเซอร์รีหรือที่ปราสาทกิลด์ฟอร์ด
แอลิส สมภพที่วังวูดสต็อค และอาจจะสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุ 12 พรรษา บางครั้งเชื่อว่าเป็นคนคนเดียวกับอิสซาเบลลาผู้เกิดเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1279 แต่ไม่น่าเป็นข้อสันนิษฐานที่ถูกต้องเพราะอิสซาเบลลาสิ้นชีวิตในปีเดียวกับปีที่เกิด
จูเลียนา (ค.ศ. 1271 - 28 พฤษภาคม หรือ 5 กันยายน ค.ศ. 1271) ประสูติที่เอเคอร์ในปาเลสไตน์
โจนแห่งเอเคอร์ (ค.ศ. 1272 - 23 เมษายน ค.ศ. 1307) สมภพที่เอเคอร์ในปาเลสไตน์ เสกสมรสกับกิลเบิร์ต เดอ แคลร์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์ตเฟิร์ด และต่อมากับราล์ฟ เดอ มอนเธอร์เมอร์ บารอนแห่งมอนเธอร์เมอร์ที่ 1  และสิ้นพระชนม์ที่ตำหนักส่วนพระองค์ในซัฟโฟล์ค
อัลฟอนโซ เอิร์ลแห่งเชสเตอร์ (24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1273 - 19 สิงหาคม หรือ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1284) อาจจะประสูติที่เบยอนน์ หรือที่บอร์โดซ์ หรือที่แกสโคนี หรือที่เมน และสิ้นพระชนม์ที่พระราชวังวินด์เซอร์ พระศพฝังที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
มาร์กาเร็ต (11 กันยายน ค.ศ. 1275 - ค.ศ. 1318) สมภพที่พระราชวังวินด์เซอร์ เสกสมรสกับจอห์นที่ 2 แห่งบราบังท์ พระศพฝังที่บรัสเซลส์
เบเร็นเจเรีย (1 พฤษภาคม ค.ศ. 1276 - 27 มิถุนายน ค.ศ. 1278) สมภพที่วังเค็มพ์เต็นในเซอร์รี เสกสมรสกับx พระศพฝังที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์
แมรี (11 มีนาคม หรือ 22 Lเมษายนl ค.ศ. 1278 - 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1332) สมภพที่พระราชวังวินด์เซอร์ ทรงบวชเป็นชีและประทับที่เอมส์บรีในแคว้นวิลท์เชอร์
อิสซาเบลลา (12 มีนาคม ค.ศ. 1279 - ค.ศ. 1279) อาจจะสมภพที่วังวูดสต็อค หรือที่ปราสาทมาร์ลเบรอในแคว้นวิลท์เชอร์ พระศพฝังที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์
เอลิซาเบธแห่งรัดด์แลน (ค.ศ. 1282 - ราว 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1316) สมภพที่ปราสาทรัดด์แลนในเวลส์ เสกสมรสครั้งแรกกับจอห์นที่ 1 เคานต์แห่งฮอลแลนด์ ครั้งที่สองกับฮัมฟรีย์เดอโบฮุน เอิร์ลแห่งแฮรฟอร์ดที่ 4 ครั้งที่สามกับเอิร์ลแห่งเอสเซ็กส์  และสิ้นพระชนม์จากการให้กำเนิดพระบุตรที่เคว็นเด็นในเอสเซ็กส์ พระศพฝังที่แอบบีวอลเด็นในเอสเซ็กส์
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ (25 เมษายน ค.ศ. 1284 - 21 กันยายน ค.ศ. 1327) เสด็จพระราชสมภพที่ปราสาทคายร์นาร์วอนในเวลส์ เสกสมรสกับอิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส และสิ้นพระชนม์โดยถูกปลงพระชนม์ที่ปราสาทบาร์คลีย์ในแคว้นกลอสเตอร์เชอร์ พระบรมศพฝังที่มหาวิหารกลอสเตอร์
เบียทริซ (หลังวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1286 - ค.ศ. x) อาจจะสมภพที่แกสโคนีหรืออากีแตน
บลานช์ (ค.ศ. 1289/ค.ศ. 1290- ?)
พระราชโอรสธิดา > พระราชโอรสธิดากับพระนางมาเกอรีต

ทอมัสแห่งบราเธอตัน เอิร์ลแห่งนอร์โฟล์คที่ 1 (1 มิถุนายน ค.ศ. 1300 - 4 สิงหาคม หรือ 20 กันยายน ค.ศ. 1338) ประสูติที่บราเธอตันในแคว้นยอร์คเชอร์ เสกสมรสกับแอลิซ เฮลส์ และต่อมากับแมรี บรูส์ พระศพฝังที่เบอรีเซนต์เอ็ดมันด์
เอ็ดมันด์แห่งวูดสตอค เอิร์ลที่ 1 แห่งเคนต์ (5 สิงหาคม ค.ศ. 1301 - 19 มีนาคม ค.ศ. 1330) ประสูติที่วังวูดสตอค เสกสมรสกับมาร์กาเรต เวค บารอนเนสเวกที่ 3 แห่งลิดเดลล์ และสิ้นพระชนม์ด้วยการถูกสังหารโดยอิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศสและโรเจอร์ มอร์ติเมอร์ เอิร์ลแห่งมาร์ชที่ 1 หลังจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ถูกโค่นราชบัลลังก์
เอลินอร์ (4 พฤษภาคม ค.ศ. 1306 - ค.ศ. 1311) สมภพที่วินเชสเตอร์และสิ้นพระชนม์ที่เอมส์บรีในแคว้นวิลท์เชอร์ พระศพฝังที่อารามบิวลีในแคว้นแฮมพ์เชอร์
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรอังกฤษ
ราชอาณาจักรสกอตแลนด์
ราชอาณาจักรเยรูซาเลม
สงครามครูเสด
แหล่งข้อมูลอื่น

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 (royal.gov.uk)
ปราสาทของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ที่เวลส์ เก็บถาวร 2008-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าเฮนรีที่ 3 |  |   พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ  (ราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท)   (ค.ศ. 1272 – ค.ศ. 1307) |  | พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 |
| ด ค กพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน  ค.ศ. 927–1066:  แอเทลสแตน  เอ็ดมันด์ที่ 1  เอเดรด  เอ็ดวี  เอ็ดการ์ผู้รักสงบ  เอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  แอเธลเรดที่ 2 ผู้ไม่พร้อม  สเวน ฟอร์กเบียร์ด  เอ็ดมันด์ที่ 2 ผู้ทนทาน  คนุตมหาราช  ฮาโรลด์ที่ 1 แฮร์ฟุต  ฮาร์ธาคนุต  เอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี  ฮาโรลด์ที่ 2 กอดวินสัน  เอ็ดการ์ เอเธลลิง 
ราชอาณาจักรอังกฤษ  ค.ศ. 1066–1649:  วิลเลียมที่ 1 ผู้พิชิต  วิลเลียมที่ 2 รูฟัส  เฮนรีที่ 1  สตีเฟน  มาทิลดา  เฮนรีที่ 2อ  เฮนรียุวกษัตริย์  ริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์  จอห์นอ  หลุยส์  เฮนรีที่ 3อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 1อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 2อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 3อ  ริชาร์ดที่ 2อ  เฮนรีที่ 4อ  เฮนรีที่ 5อ  เฮนรีที่ 6อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 4อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 5อ  ริชาร์ดที่ 3อ  เฮนรีที่ 7อ  เฮนรีที่ 8อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 6อ  เจน เกรย์อ  แมรีที่ 1อ ร่วมกับฟิลิปอ  เอลิซาเบธที่ 1อ  เจมส์ที่ 1สอ  ชาลส์ที่ 1สอ 
เจ้าผู้อารักขาแห่ง เครือจักรภพอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ค.ศ. 1653–1659:  โอลิเวอร์ ครอมเวลล์  ริชาร์ด ครอมเวลล์ 
ราชอาณาจักรอังกฤษ ค.ศ. 1660–1707:  ชาลส์ที่ 2สอ  เจมส์ที่ 2สอ  วิลเลียมที่ 3สอ และ แมรีที่ 2สอ  แอนน์สอ 
 อ เป็นพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ด้วย  ส เป็นพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ด้วย  ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วย ตัวเอียง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
ศิลปิน:  Te Papa (New Zealand)  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef 
กางเขนเอลินอร์กลางเมืองวอลแธมครอสในมณฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์
เลโอนอร์แห่งกัสติยาพระมเหสีองค์แรก
มาร์เกอรีตแห่งฝรั่งเศสพระมเหสีองค์ที่สอง
แผนที่แสดงการต่อสู้ในยุทธการหลุยส์
เอกสารจากยุคกลางแสดงภาพร่างของซีมง เดอ มงฟอร์ที่ถูกย่ำยีในสนามรบในยุทธการอีฟแชม
แผนที่สงครามครูเสดครั้งที่ 9
ปราสาทที่เมืองเอเคอร์
ปราสาทคายร์นาร์วอนเป็นหนึ่งในปราสาทหลายปราสาทที่มีพระบรมราชโองการให้สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการควบคุมและปราบปรามการก่อความไม่สงบในเวลส์
วิลเลียม วอลเลซผู้ต่อต้านชาวสกอต
พระสาทิสลักษณ์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ที่แขวนอยู่ที่สภาผู้แทนราษฏรสหรัฐอเมริกา เพราะทรงเป็นผู้ก่อตั้งระบบรัฐสภาในอังกฤษแทนระบบการปกครองแบบขุนนาง
พายุฝุ่น

พายุฝุ่นในประเทศอิรัก
พายุฝุ่น (อังกฤษ: dust storm) หรือ พายุทราย (sandstorm) เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติทางด้านบรรยากาศ ที่มักเกิดขึ้นในเขตแห้งแล้ง หรือเขตกึ่งแห้งแล้ง โดยจะเกิดขึ้นเมื่อแนวประทะลมกระโชก หรือกระแสลมแรงรูปแบบอื่นเป่าเม็ดทรายและฝุ่นออกจากพื้นดินแห้ง อนุภาคขนาดเล็กเหล่านั้นจะถูกทำให้เคลื่อนที่โดยการเคลื่อนที่เป็นช่วงและแขวนลอยอยู่ในอากาศ ประบวนการนี้เองที่ทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายหน้าดินจากที่หนึ่งไปยังที่หนึ่งได้
โดยนิยายคำว่า พายุทราย นั้นมักถูกใช้บ่อยกว่าคำว่า พายุฝุ่น โดยเฉพาะในเขตทะเลทรายสะฮาราหรือเขตทะเลทรายอื่น ซึ่งมักมีทรายเป็นหน้าดินปกคลุมมากกว่าดินหรือหิน
สาเหตุ

จากการที่แนวกระแสลมกระโชกได้พัดผ่านผิวดินที่อนุภาคของดินหรือทรายนั้นเกาะกันอยู่หลวมๆนั้นเร็วขึ้น ทำให้อนุภาคดินหรือทรายนั้นเริ่มสั่นสะเทือนและเคลื่อนที่ไปบนพื้นผิวดิน ซึ่งเรียกกระบวนการนี้ว่า saltation จากนั้น กระบวนการนี้จะเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนทำให้เกิดอนุภาคขนาดเล็กหรือฝุ่น ซึ่งฝุ่นนั้นสามารถแขวนลอยและเคลื่อนที่ไปกับกระแสลมได้ โดยกระแสลมจะพัดอย่างต่อเนื่องจนทำให้เกิดการรวมตัวกันเป็นกลุ่มฝุ่นขนาดใหญ่ขึ้นมาและมีการเคลื่อนที่ไปพร้อมกับแนวกระแสลมนั้นพร้อมกับการหอบเอาฝุ่นให้ขึ้นมาด้วย
ผลกระทบ

พายุฝุ่นนั้นทำให้เกิดการสูญเสียหน้าดินไปเป็นเป็นจำนวนมากในทางทางผ่านของกลุ่มพายุฝุ่น ซึ่งทำให้ธาตุอาหารบนผิวดินหายไปด้วย ส่งผลทำให้การเกษตรได้ผลผลิตน้อยลง นอกจากนี้ยังทำให้ทัศนวิสัยในการมองเห็นลดลง ส่งผลทำให้เดินทางได้ลำบากมากขึ้น ทั้งในส่วนของการขนส่งทางพื้นดินและทางอากาศ นอกจากนี้ในด้านสุขภาพก็ยังส่งผลทั้งในระยะสั้นและยาว โดยการสูดเอาฝุ่นจากพายุฝุ่นในระยะสั้น ทำให้การทำงานของปอดในผู้ที่เป็นหอบหืดนั้นแย่ลงและทำให้อาการกำเริบขึ้นมาได้ 
นอกจากนี้ยังส่งผลให้เกิดความผิดปรกติกับทางเดินหายใจ อย่างเช่น ปอดบวมจากฝุ่น อันเกิดจากการหายใจเอาฝุ่นเข้าไปเป็นปริมาณมากอีกด้วย การหายใจเอาฝุ่นเอาไปในระยะยาวโดยไม่มีการป้องกันที่เหมาะสม ก็เป็นสาเหตุให้เกิดโรคฝุ่นหินจับปอด ซึ่งถ้าทิ้งไว้โดยไม่ทำการรักษาก็จะนำไปสู่การขาดออกซิเจน และยังทำให้เกิดมะเร็งปอดอีกด้วย นอกจากระบบทางเดินหายใจแล้ว พายุฝุ่นยังทำให้เกิดภาวะตาแห้งหรือในรายที่รุนแรงก็สามารถทำให้ตาบอดได้ ถ้าไม่มีการรักษาที่เหมาะสมอย่างทันท่วงที
พายุฝุ่นบนดาวเคราะห์อื่น

พายุฝุ่นไม่ได้เกิดแค่บนโลกเท่านั้น ดาวอังคารเองก็เป็นหนึ่งในดาวที่มีรายงานการเกิดอีกด้วย โดยพายุฝุ่นบนดาวอังคารจะเกิดขึ้นเป็นบริเวณกว้างกว่าบนโลก บางครั้งก็สามารถเกิดทั่วทั้งดาวอีกด้วย โดยลมที่เกิดขึ้นนั้นมีความเร็วค่อนข้างมาก คือ 97 กม./ชม. แต่เนื่องจากการที่ดาวอังคารมีความหนาแน่นของบรรยากาศที่ต่ำ (ประมาณ 1% เมื่อเทียบกับบนโลก) ลมที่เกิดขึ้นจึงไม่ได้แรงเทียบเท่ากับพายุที่เกิดขึ้นบนโลก โดยพายุฝุ่นบนดาวอังคารนั้นเกิดจากการที่แสงอาทิตย์ ทำให้บรรยากาศของดาวอังคารอุ่นขึ้นจนเกิดการเคลื่อนที่และยกฝุ่นจากพื้นขึ้นไปในอากาศ โดยมีโอกาสขึ้นมากขึ้นบริเวณเส้นศูนย์สูตรในช่วงฤดูร้อน อันเนื่องมาจากความแตกต่างของอุณหภูมิที่มากกว่าบริเวณอื่น
ภาพถ่ายดาวเทียมสีจริงจากดาวเทียม Sentinel-3 ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 แสดงให้เห็นถึงพายุทรายที่ถูกพัดออกจากแผ่นดินเข้าสู่ทะเล
ดาวอังคารก่อนและหลังพายุฝุ่นพัดทั้งดาว (กรกฎาคม 2561)
พารามีเซียม

| พารามีเซียม |
| --- | --- |

Paramecium aurelia

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
เคลด:: SAR SAR
Infraregnum:: Alveolata Alveolata
ไฟลัม:: Ciliophora Ciliophora
ชั้น:: Oligohymenophorea Oligohymenophorea
อันดับ:: Peniculida Peniculida
วงศ์:: Parameciidae Parameciidae
สกุล:: พารามีเซียม Paramecium Müller, 1773

Species
 ดูในเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Paramoecium Hermann, 1783 Paramœcium Hermann, 1783 Chloroparamecium Fokin, Przybos, Chivilev, Beier, Horn, Skotarczak, Wodecka & Fujishima, 2004 Viridoparamecium Kreutz, Stoeck & Foissner, 2012
พารามีเซียม (อังกฤษ: Paramecium)
ลักษณะภายนอก ลำตัวแบนรูปไข่ ด้านหน้า (anterior end) ค่อนข้างกลม ส่วนด้านท้าย (posterior end) จะเรียวแหลมกว่า รูปร่างของลำตัวจะคล้ายรองเท้าแตะ (slipper-shaped) หรือคล้ายเท้า (foot-shaped) ทำให้มีชื่อเรียกว่า Slipper Animalcule  ผนังเซลล์เป็นแบบ pellicle มีร่องเป็นรูปหกเหลี่ยมเรียงไปทั่วตัว มีความยืดหยุ่นดี และทำให้มีรูปร่างคงที่ ผิวนอกลำตัวจะมีขน (cilia) ปกคลุมอยู่โดยรอบ ทำให้เคลื่อนที่หรือว่ายน้ำได้ดี ด้านข้างลำตัวมีร่องเว้าเป็นปากเด่นชัด เรียก peristome หรือ oral groove  มี cilia เรียงอยู่ภายในขอบปากโดยรอบ และมีช่องเล็ก ๆ ทางด้านท้ายลำตัว (cytoproct หรือ anal pore) สำหรับขับถ่าย
ลักษณะภายใน ภายในเซลล์ (endoplasm) ประกอบด้วยนิวเคลียสขนาดใหญ่ (macronucleus) รูปไข่อยู่เกือบกลางเซลล์ ทำหน้าที่ควบคุมการเจริญและการทำงานของเซลล์ มีนิวเคลียสเม็ดเล็ก (micronucleus) อยู่ใกล้ ๆ ทำหน้าที่ควบคุมการสืบพันธุ์แบบใช้เพศ มี contractile vacuole ทั้งทางด้านหน้าและท้ายลำตัว ทำหน้าที่ในการขับถ่ายของเสียคล้ายไต และมี food vacuole ที่เกิดจากการกินอาหารอยู่จำนวนมาก
การเคลื่อนที่ พารามีเซียมจัดเป็นโปรโตซัวที่เคลื่อนที่ไปมาอย่างรวดเร็วและชอบเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา โดยอาศัยการโบกพัดของ cilia
การดำรงชีวิต พารามีเซียมกินอาหารแบบกลืนกิน (holozoic) โดยการโบกพักของ cilia ทำให้เกิดการหมุนเวียนของน้ำนำเอาจุลินทรีย์หรือสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กต่าง ๆ เข้าไปในปาก แล้วถูกล้อมรอบ กลายเป็น food vacuole เข้าไปในเซลล์
การแพร่พันธุ์ของพารามีเซียม

พารามีเซียมมีการแพร่พันธุ์ได้ 2 แบบ คือ
การแพร่พันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ โดยวิธีการแบ่งตัวตามขวาง (Transverse binary fission) ด้วยการแบ่งนิวเคลียสก่อน โดย macronucleus จะแบ่งแบบ Amitosis ส่วน micronucleus จะแบ่งแบบ Mitosis  จากนั้นจึงเกิดการแบ่ง cytoplasm การขยายพันธุ์วิธีนี้จะเกิดในภาวะปกติที่มีอาหารสมบูรณ์ หรือในสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสม ซึ่งปกติพารามีเซียมแต่ละตัวจะมีการแบ่งตัวประมาณวันละ 4 ครั้ง โดยใช้เวลาครั้งละประมาณ 2 ชั่วโมง เป็นการแพร่พันธุ์ที่เพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็ว
การแพร่พันธุ์แบบอาศัยเพศ โดยวิธี Conjugation การสืบพันธุ์ด้วยวิธีนี้มักเกิดขึ้นภายหลังจากที่มีการแพร่พันธุ์โดยการแบ่งตัวมาก ๆ เข้า จนทำให้ร่างกายเกิดอ่อนแอลง จึงต้องมีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศเพื่อเพิ่มความแข็งแรงให้กับเซล การ Conjugation ของพารามีเซียมมีขั้นตอนดังนี้
Paramecium 2 ตัวมาจับคู่กัน แต่ละตัวจะเรียก conjugant โดยหัน oral groove เข้าหากันแล้ว pellicle บริเวณนั้นค่อย ๆ สลายไป ทำให้เนื้อของทั้ง 2 ตัวผสานเป็นเนื้อเดียวกัน ระหว่างนี้ทั้ง 2 ตัวจะมีการเคลื่อนที่คู่กันไปเรื่อย ๆ
micronucleus (2n) ของแต่ละตัวจะเกิดการแบ่งตัวแบบ Meiosis  ได้ micronucleus (n) จำนวน 4 อัน แล้ว 3 ใน 4 อันสลายไปเหลือเพียงอันเดียว
micronucleus ที่เหลือเพียงอันเดียวเกิดการแบ่งตัวแบบ Mitosis ได้ micronucleus (n) จำนวน 2 อัน
micronucleus (n) 1 อัน ของแต่ละตัวจะเคลื่อนที่สลับกันไป แล้วไปรวมกับ micronucleus (n) ของอีกตัวหนึ่ง กลายเป็น Zygote  nucleus
จากนั้น pellicle จะเริ่มปรากฏแล้ว Paramecium ทั้ง 2 ตัวจะแยกออกจากกัน เรียกแต่ละตัวว่า Exconjugant
exconjugant จะมีการเปลี่ยนแปลงภายในอีก คือ macronucleus ของแต่ละตัวจะเริ่มสลายไป แล้ว Zygote nucleus จะแบ่งตัวแบบ Mitosis 3 ครั้งได้ 8 อัน ต่อมา 4 ใน 8 อันจะกลายเป็น macronucleus ทำให้ exconjugant แต่ละตัวมี micronucleus 4 อัน และ macronucleus 4 อัน
จากนั้น exconjugant แต่ละตัวจะแบ่ง cytoplasm ออกไปอีก 2 ครั้ง แต่ละตัวได้เป็น 4 ตัวที่มี micronucleus 1 อัน  และ macronucleus 1 อัน
สรุป จากการ conjugation แต่ละครั้ง Paramecium 1 ตัว จะให้ Paramecium ใหม่ 4 ตัว หรือการ conjugation แต่ละครั้งจะให้ Paramecium ใหม่ 8 ตัว  ซึ่งมีความแข็งแรงกระปรี้กระเปร่าพร้อมที่จะแพร่พันธุ์แบบไม่อาศัยเพศต่อไป
พาราลิมปิกฤดูร้อน 1960

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: โรม อิตาลี
ประเทศเข้าร่วม: 23 ประเทศ
นักกีฬาเข้าร่วม: 400 คน
กีฬา: ชนิด
พิธีเปิด: 18 กันยายน พ.ศ. 2503
พิธีปิด: 25 กันยายน พ.ศ. 2503
ประธานพิธี: กามีโย จีอาดินา
สนามกีฬาหลัก: สตาดีโอโอลิมปีโก
พาราลิมปิกฤดูร้อน 1960 (อังกฤษ: Paralympic 1960) หรือการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการระดับโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่โรม อิตาลี ระหว่างวันที่ 18 กันยายน ถึง 25 กันยายน พ.ศ. 2503
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   อาร์เจนตินา   ออสเตรเลีย   ออสเตรีย   เบลเยียม   ฟินแลนด์ |   ฝรั่งเศส   เยอรมนีตะวันตก   สหราชอาณาจักร   ไอร์แลนด์ |   อิสราเอล   อิตาลี   มอลตา   เนเธอร์แลนด์ |   นอร์เวย์   โรดีเชีย   สวิตเซอร์แลนด์   สหรัฐ   |
พายุพิโรธ

เหตุการณ์เรือแตกในองก์ที่ 1 ฉากที่ 1 แกะสลักโดยเบนจามิน สมิธ ในปี ค.ศ. 1797 หลังจากวาดโดยจอร์จ รอมนีย์
The Tempest (1908)
พายุพิโรธ (อังกฤษ: The Tempest) เป็นบทละครของวิลเลียม เชคสเปียร์ เชื่อกันว่าแต่งขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1610-1611 และเป็นบทละครสุดท้ายที่แต่งโดยเชคสเปียร์เอง จัดอยู่ในประเภทละครสุขนาฏกรรม (comedy) โดยฉบับภาษาไทย แปลโดยนพมาส แววหงส์ ตีพิมพ์ครั้งแรกโดยแพรวสำนักพิมพ์ เมื่อ พ.ศ. 2555
เรื่องย่อ

พรอสเพโร ดยุกแห่งมิลานและมิแรนดา บุตรสาว ถูกเนรเทศมาอยู่ที่เกาะร้างหลังถูกโค่นอำนาจโดยน้องชาย อันโตนิโอ และอลองโซ กษัตริย์แห่งเนเปิลส์ เมื่อรู้ว่าทั้งคู่จะผ่านมาใกล้ ๆ เกาะที่ตนอยู่ พรอสเพโรและแอเรียล ภูติรับใช้ ก็ดลบันดาลให้เกิดพายุใหญ่ จนเรือของอันโตนิโอและอลองโซแตกลอยมาติดที่เกาะ พรอสเพโรหาเรื่องแกล้งอันโตนิโอและอลองโซ แต่สุดท้าย เขาก็ยกโทษให้กับทั้งคู่ และยอมรับการแต่งงานระหว่างมิแรนดาและเฟอร์ดินานด์ โอรสของอลองโซ แล้วกลับไปปกครองมิลานตามเดิม
ตัวละครหลัก

พรอสเพโร (Prospero): ดยุกแห่งมิลาน ผู้ถูกเนรเทศมาอยู่ที่เกาะร้างกับบุตรสาว
มิแรนดา (Miranda): บุตรสาวของพรอสเพโร
แอเรียล (Ariel): ภูติบนเกาะร้าง
อันโตนิโอ (Antonio): น้องชายของพรอสเพโร ร่วมมือกับอลองโซ ยึดอำนาจพี่ชายตัวเอง
อลองโซ (Alonso): กษัตริย์แห่งเนเปิลส์
เฟอร์ดินานด์ (Ferdinand): โอรสของอลองโซ
แหล่งข้อมูลอื่น

The original-spelling text of The Tempest เก็บถาวร 2014-08-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Internet Shakespeare Editions
The Tempest Navigator เก็บถาวร 2018-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, including annotated text, line numbers, scene summaries, and text search
พันเอก

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ยศทหารที่พบทั่วไป
| ทหารบก | ทหารเรือ | ทหารอากาศ |
นายทหารชั้นสัญญาบัตร
| พลเอก | พลเรือเอก | พลอากาศเอก |
| พลโท | พลเรือโท | พลอากาศโท |
| พลตรี | พลเรือตรี | พลอากาศตรี |
| พันเอก | นาวาเอก | นาวาอากาศเอก |
| พันโท | นาวาโท | นาวาอากาศโท |
| พันตรี | นาวาตรี | นาวาอากาศตรี |
| ร้อยเอก | เรือเอก | เรืออากาศเอก |
| ร้อยโท | เรือโท | เรืออากาศโท |
| ร้อยตรี | เรือตรี | เรืออากาศตรี |
นายทหารชั้นประทวน
| จ่าสิบเอก | พันจ่าเอก | พันจ่าอากาศเอก |
| จ่าสิบโท | พันจ่าโท | พันจ่าอากาศโท |
| จ่าสิบตรี | พันจ่าตรี | พันจ่าอากาศตรี |
พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ 
| สิบเอก | จ่าเอก | จ่าอากาศเอก |
| สิบโท | จ่าโท | จ่าอากาศโท |
| สิบตรี | จ่าตรี | จ่าอากาศตรี |
| พลทหาร | พลทหารเรือ | พลทหารอากาศ |
พันเอก (อังกฤษ: Colonel อักษรย่อ:Col., Col หรือ COL) เป็นชั้นยศระหว่าง พันโท และ พลจัตวา โดยพันเอกใช้เป็นยศในกองทัพบก, กองทัพเรือ, กองทัพอากาศ และตำรวจ โดยในประเทศไอซ์แลนด์ และ นครรัฐวาติกัน ยศพันเอกถือเป็นยศทหารที่สูงที่สุด โดยในกองทัพเรือยศพันเอกได้ถูกเรียกว่านาวาเอก หรือ ship-of-the-line captain ส่วนในระบบการเทียบยศในกองทัพอากาศเครือจักรภพ ยศพันเอกได้ถูกเรียกว่านาวาอากาศเอก
สมุดภาพ > กองทัพบก

อัฟกานิสถาน (Dagarwal)
ออสเตรเลีย
บังกลาเทศ
เบลเยียม
บราซิล (Coronel)
แคนาดา
จีน (Shang Xiao, 上校)
เช็กเกีย (Plukovník)
ฟินแลนด์ (Eversti)
ฝรั่งเศส
เยอรมนี (Oberst)
กรีซ (Syntagmatarchis)
ฮังการี (Ezredes)
อินเดีย
เนเธอร์แลนด์ (Kolonel)
โปแลนด์ (Pułkownik)
โรมาเนีย (Coronel)
สหภาพโซเวียต
 (Polkovnik / Полковник)
สวีเดน
 (Överste)
ไต้หวัน
 (Shang Xiao)
ไทย
สหราชอาณาจักร
สหรัฐ
สมุดภาพ > กองทัพอากาศ

เบลเยียม
บราซิล (Coronel)
แคนาดา
ชิลี (Coronel)
เดนมาร์ก (Oberst)
ฝรั่งเศส
จอร์เจีย (პოლკოვნიკი, Polkovnik)
เยอรมนี (Oberst)
อินโดนีเซีย (Kolonel)
อิหร่าน (Sarhang, سرهنگ)
อิสราเอล (Aluf Mishne)
อิตาลี (Colonnello)
เนเธอร์แลนด์ (Kolonel)
โปแลนด์ (Pułkownik)
โปรตุเกส (Coronel)
สเปน (Coronel)
สวีเดน (Överste)
สหรัฐ
เวเนซุเอลา
ไต้หวัน
สมุดภาพ > กองทัพเรือ และนาวิกโยธิน

บราซิล (Capitão de Mar e Guerra)
อินโดนีเซีย
อิสราเอล
สหราชอาณาจักร
พันเอก นาวิกโยธินสหรัฐ
ไต้หวัน
ดูเพิ่ม

พันเอกพิเศษ (Senior colonel)
พายุหมุนหลังเขตร้อน

พายุหมุนหลังเขตร้อน (อังกฤษ: Post-tropical cyclone) คิออดีตพายุหมุนเขตร้อน โดยมีการแบ่งประเภทของพายุหมุนหลังเขตร้อนออกเป็นสองประเภท คือ
พายุหมุนนอกเขตร้อน (Extratropical cyclone) ซึ่งเป็นแนวปะทะอากาศ โดยในบางครั้งยังคงมีแรงลมในระดับพายุหมุนเขตร้อนหรือพายุโซนร้อนหลงเหลืออยู่
หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ (Remnant low) ซึ่งไม่เป็นแนวปะทะอากาศ และมีความเร็วลมต่อเนื่องอย่างน้อย 34 นอต
ไม่ใช่ทุกระบบพายุจะเข้าสู่ภาวะสองประเภทด้านบน ตามหลักเกณฑ์แล้ว ระบบที่ไม่มีคุณลักษณะของแนวปะทะอากาศ แต่มีความเร็วลมมากกว่า 34 นอต อาจไม่ถูกจัดเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือก็ได้ โดยจะอธิบายเป็นเพียงระบบหลังเขตร้อน (Post-tropical)
อย่างไรก็ตาม ถ้าพายุหมุนเขตร้อนอ่อนกำลังลงเป็นคลื่นเขตร้อน (Tropical wave) หรือร่อง มันจะไม่ถูกจัดเป็นพายุหมุนหลังเขตร้อน โดยมันจะถูกกล่าวถึงเป็น "ส่วนหลงเหลือของ (ชื่อของพายุหมุนเขตร้อน)" แทน
เมเตโอ-ฟร็องส์ มีการจัดประเภทกับระบบในมหาสมุทรอินเดียใต้ฝั่งตะวันตกที่กำลังอยู่ในกระบวนการการเปลี่ยนผ่านไปเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน หรือสูญเสียคุณลักษณะของเขตร้อนไปแล้ว เป็น "พายุดีเปรสชันหลังเขตร้อน" โดยนับตั้งแต่ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2555–2556 พายุจะได้รับการจัดประเภทใหม่อีกครั้งเป็นพายุดีเปรสชันหลังเขตร้อนเมื่อเสร็จสิ้นกระบวนการแล้ว
การก่อตัว

พายุหมุนหลังเขตร้อนก่อนตัวเมื่อลักษณะทั่วไปของพายุหมุนเขตร้อนถูกแทนที่ด้วยลักษณะของพายุหมุนนอกเขตร้อน หรือที่เรียกว่าการเปลี่ยนผ่านไปเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน หลังจากการก่อตัวขั้นต้นแล้ว พายุหมุนหลังเขตร้อนมีศักยภาพที่จะมีกำลังแรงขึ้นในฐานะของพายุหมุนนอกเขตร้อนได้ ถ้าพายุหมุนหลังเขตร้อนกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อน ในขั้นสุดท้ายแล้ว มันจะสลายตัวโดยกระบวนการปิด (Process of occlusion)
ผลกระทบ

การมีกำลังมากขึ้นของพายุหมุนหลังเขตร้อนสามารถทำให้เกิดสภาพแวดล้อมอันตรายในเส้นทางเดินเรือของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือได้ โดยทำให้ทะเลมีคลื่นสูงและลมแรงเทียบได้กับพายุหมุนเขตร้อน
ต้นกำเนิด

ในตอนแรกมีการใช้คำนี้โดยศูนย์เฮอร์ริเคนแคนาดา เมื่อปี 2541 ในระหว่างที่มีพายุโซนร้อนบอนนี และต่อมาในปี 2551 ศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติก็ได้ใช้คำนี้กับพายุโซนร้อนลอรา เพื่อกำหนดคำจัดกัดระหว่างสองประเภท (พายุหมุนนอกเขตร้อน/หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ) ดังที่กล่าวไปข้างต้น และคำดังกล่าวได้รับการรับรองโดยบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติสหรัฐ เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2551
พันธะแฮโลเจน

พันธะแฮโลเจนที่เกิดขึ้นระหว่างโมเลกุลของไอโอโดคลอไรด์และโมเลกุลเอมีน แสดงด้วยเส้นประ
พันธะแฮโลเจน (อังกฤษ: Halogen bond) เป็นอันตรกิริยานอนโคเวเลนต์ (noncovalent interactions) ชนิดหนึ่ง ที่เกิดขึ้นระหว่างอะตอมของธาตุแฮโลเจนที่มีสมบัติเป็นกรดลิวอิส (lewis acid) กับอะตอมที่มีสมบัติเป็นเบสลิวอิส (Lewis Base) และจะเกิดขึ้นเมื่ออะตอมของธาตุแฮโลเจนเป็นอิเล็กโตรไฟล์ (electrophile) เท่านั้น
นิยามโดย IUPAC

พันธะแฮโลเจน R−X···Y−Z เกิดขึ้นเมื่อมีหลักฐานการปรากฏของอันตรกิริยาแบบดึงดูดโดยสุทธิระหว่างบริเวณที่เป็นอิเล็กโตรไฟล์ (electrophilic region หมายถึง บริเวณที่มีอิเล็กตรอนเบาบาง) บนอะตอมของธาตุแฮโลเจน X กับส่วนของโมเลกุล R-X (เมื่อ R สามารถเป็นอะตอมชนิดอื่นรวมทั้งอะตอม X หรือกลุ่มของอะตอมอื่นๆ) และบริเวณที่เป็นนิวคลีโอไฟล์ (nucleophilic region หมายถึง บริเวณที่มีความหนาแน่นของอิเล็กตรอนมาก) ของโมเลกุลหรือส่วนของโมเลกุล (molecular fragment) Y-Z
การเปรียบเทียบระหว่างพันธะแฮโลเจนและพันธะไฮโดรเจน

พันธะไฮโดรเจนและพันธะแฮโลเจนแสดงโดยเส้นประ
พันธะไฮโดรเจน
พันธะแฮโลเจน
ในกรณีของพันธะไฮโดรเจน อะตอมผู้ให้ (donor; D) คือ อะตอม กลุ่มของอะตอม หรือโมเลกุลที่มีความหนาแน่นของอิเล็กตรอนมากและสามารถสร้างอันตรกิริยาแบบดึงดูด (attractive interaction) กับอะตอมของไฮโดรเจนที่มีความหนาแน่นของอิเล็กตรอนต่ำได้ โดยอะตอมของไฮโดรเจนต้องมีการสร้างเกิดพันธะกับอะตอม A ที่มีความสามารถในการดึงดูดอิเล็กตรอนสูง เช่นเดียวกันกับในกรณีของพันธะแฮโลเจน อะตอม กลุ่มอะตอม หรือโมเลกุล R มีความสามารถในการดึงดูดอิเล็กตรอนสูง ทำให้อะตอมของแฮโลเจน X มีความหนาแน่นของอิเล็กตรอนต่ำหรือมีเป็นบริเวณที่เป็นอิเล็กโตรไฟล์ ทำให้เกิดอันตรกิริยาแบบดึงดูดกับอะตอม Y ซึ่งมีความหนาแน่นของอิเล็กตรอนสูงได้
ข้อสังเกต

ข้อสังเกตที่สำคัญเมื่อมีพันธะแฮโลเจนเกิดขึ้นเสนอขึ้นโดยนักผลิกศาสตร์ โคตะมะ เทสิราช (Gautam R. Desiraju) และคณะ ดังนี้
ในสารเชิงซ้อนที่มีพันธะแฮโลเจน R–X···Y–Z:
ระยะทางระหว่างอะตอมแฮโลเจนผู้ให้ (donor halogen atom) และอะตอมผู้รับ (acceptor atom) Y มีแนวโน้มที่จะมีค่าน้อยกว่าผลรวมของรัสมีแวนเดอร์วาลส์ของอะตอม X และอะตอม Y
มุม R-X···Y มีแนวโน้มที่จะเป็นมุมตรง (180°) อะตอมของธาตุแฮโลเจน X มีแนวโน้มที่จะจัดวางตัวในทิศทางของแกนของอิเล็กตรอนคู่โดดเดี่ยว n (n-lone pair) บนอะตอม Y หรือคู่อิเล็กตรอนในพันธะไพ (π-bond electron pair)ใน Y-Z
โดยปกติแล้วความยาวของพันธะโคเวเลนต์ R-X จะเพิ่มขึ้น
ความแข็งแรงของพันธะแฮโลเจนจะลดลงเมื่อค่าอิเล็กโตรเนกาทิวิตีของอะตอม X เพิ่มขึ้น และเมื่อความสามารถในการดึงอิเล็กตรอนของอะตอมหรือกลุ่มอะตอม R ลดลง
แรงโดยเบื้องต้นที่มีส่วนในเกิดขึ้นในการของพันธะแฮโลเจน คือ แรงไฟฟ้าสถิต (electrostatic force) (ที่ประกอบด้วยการโพลาไรเซชัน) และแรงแพร่กระจาย (dispersion) และแรงอื่นๆ โดยอาจแตกต่างกันแล้วแต่กรณี
การวิเคราะห์ทอพอโลจีของความหนาแน่นของอิเล็กตรอนมักจะแสดงวิถีของการเชื่อมต่อพันธะที่เชื่อมระหว่างอะตอม X และอะตอม Y และจุดวิกฤติของพันธะ (bond critical point)ระหว่างอะตอม X และอะตอม Y
มีรูปแบบการสั่น (vibrational modes) แบบใหม่จากการเกิดพันธะ X···Y เกิดขึ้นและมีการเปลี่ยนแปลงการดูดกลืนรังสีอิฟราเรด (infrared absorption) และการดูดกลืนรามาน (Rraman absorption)ของ R-X และ Y-Z เกิดขึ้น
โดยปกติแล้วพันธะแฮโลเจน X···Y จะทำให้เกิดการเลื่อนไปทางน้ำเงิน (blue shift) อย่างเป็นเอกลักษณ์ในสเปกตรัมยูวี-วิสิเบิลของอะตอมผู้ให้พันธะแฮโลเจน
โดยปกติแล้วพันธะแฮโลเจน X···Y จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเป็นเอกลักษณ์ในสัญญาณนิวเคลียร์แมนเนติกเรโซแนนซ์ของ R-X และ Y-Z
อะตอมแฮโลเจน X อาจมีส่วนร่วมในพันธะแฮโลเจนมากกว่าหนึ่งพันธะ
พันธะแฮโลเจนอาจมีส่วนร่วมในการเกิดปฏิกิริยาการถ่ายโอนแฮโลเจน (halogen transfer reactions)หรือในปรากฏการณ์ที่ว่องไวต่อปฏิกิริยาอื่นๆ
ประโยชน์

พันธะแฮโลเจนกำลังเป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์สาขาผลิกศาสตร์โดยเฉพาะการออกแบบโครงสร้างผลึก ซึ่งพันธะแฮโลเจนได้ถูกใช้เป็นเครื่องมือในระดับโมเลกุลในการสร้างโครงสร้างผลึกให้มีสมบัติตามที่ออกแบบไว้ และยังพบพันธะชนิดนี้ในสารชีวโมเลกุลขนาดใหญ่อีกด้วย อย่างไรก็ตาม พันธะแฮโลเจนยังถือว่าเป็นอันตรกิริยาในระดับโมเลกุลที่ใหม่และยังไม่เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายนัก
ดูเพิ่ม

พันธะไอออนิก
พันธะโคเวเลนต์
พันธะโลหะ
พันธะเคมี
อันดับพันธะ
พลังงานพันธะ
พันธะแฮโลเจนที่เกิดขึ้นระหว่างโมเลกุล (แสดงโดยเส้นประ) และทำให้เกิดช่องว่างภายในโครงสร้างซึ่งเป็นตัวอย่างการใช้ประโยชน์ในการออกแบบโครงสร้างผลึก