stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อันตอน ลามาซาเรส
ประวัติ > รูปแบบจิตรกรรม ปฏิมากรรม และรูปแบบขนาดใหญ่

( ปารีส – มาดริด ค.ศ.1990-2003)
ในปี ค.ศ.1990-1991 ลามาซาเรส เดินทางไปยังปารีส ตามคำเชิญของ “the Cité des Arts” และในปี ค.ศ.1991 เขาเปิดสตูดิโอขนาดใหญ่ในมาดริด เขาเริ่มทำงานในชุด Gracias vagabundas (Wandering Graces) และ Desazón de vagabundos (The Anxiety of Vagabonds) ในปี ค.ศ.1993 เขาได้พบกับ ตาปิส (Tapies ) การสัมภาษณ์ของเขาได้ถูกเผยแพร่หลังจากที่ ตาปิส ได้รับรางวัล “สิงโตทองคำ” (Golden Lion) ที่ เวนิส เบียนนาเล่ เขาได้รับเชิญจาก “Galician Centre for Contemporary Art” และเขาพำนักอยู่ที่นี่ เพื่อทำภาพวาด ในหว่างเดือนพฤษภาคม ถึงเดือนพฤศจิกายน ของปี ค.ศ.1996 ในกาลิเซีย เขาสร้างผลงานในชุด Gracias do lugar: Eidos de Rosalía, Eidos de Bama (The place's charm: Rosalía's fields, Bama’s fields) ในเดือนมิถุนายน ถึงเดือนพฤศจิกายนของปี ค.ศ.1997 เขาเริ่มทำงานกลางแจ้งในชื่อ Santa Baia de Matalobos on Bés de Santa Baia ในปี ค.ศ.1998 ในมาดริด เขาได้ผลงานชุด Titania e Brao ซึ่งเป็นอภินันทนาการจากมลฑล Castilia และผลงานต่อมาชื่อ Pol en Adelán
ในช่วงนั้นเขาสร้างผลงานกราฟิกจำนวนมากมาย รวมถึงชุดของแม่พิมพ์ 5 รูปแบบ โดย กุสตาโบ มาร์ติน การ์โซ ลงในหนังสือศิลปิน El Canto de la Cabeza และการพิมพ์หินโดย อิเกเรีย งานที่ถูกเสนอชื่อในหนังสือประจำปีเป็นของ Le Monde Diplomatique ในปี ค.ศ.2001 เขาได้ร่วมงานแสดงสินค้า ที่ท่าเรือของ คอรูย่า (The Seaport of A Coruña) ภายใต้งานชื่อ Un saco de pan duro (A Bag of Hard Bread)
งานของเขาได้รับเลือกเพื่อการส่งเสริมระหว่างประเทศ ร่วมกับศิลปินชาวสเปนท่านอื่นๆ อาทิ เช่น แอนโทนิโอ้ เซาร่า มาติน ชิริโน ควน เฮอนันเดส ปิควน มิยาเรส ปาโบล่ เซราโน จอร์จ โอเตซา และตาปิส จัดขึ้นโดยกระทรวงต่างประเทศ ภายใต้ชื่อโครงการ “ศิลปะสเปนสู่ชาวโลก” ในช่วงนี้ ลามาซาเรส เดินทางไปยังฟลอเรนซ์ และอัสซิซิ เพื่อตรวจสอบงานศิลปะของ Renaissance art รวมทั้งได้รับการต้อนรับจาก the milieu of Saint Francis ผู้ซึ่งเขาได้อุทิศผลงานชุดใหม่ให้ ในชื่อ Follente Bemil
ประวัติ > จากนามธรรมสู่ความเป็นกวี

(เบอร์ลิน ตั้งแต่ปี ค.ศ.2004)
ในปี ค.ศ.2004 ลามาซาเรส ย้ายไปยังเบอร์ลิน ซึ่งเป็นเมืองที่เขาเคยอาศัยอยู่ หลังจากที่บิดาของเขาเสียชีวิต เขาได้สร้างผลงานชุด E fai frío no lume ( ไฟแห่งความเย็น) เป็นเรื่องราวการจัดนิทรรศการขนาดใหญ่ในสโลวาเกีย และคริสตจักร คิสเซลลิ ในบุดดาเลส ประเทศฮังการี เขาได้อุทิศตนเองเพื่อสร้างผลงานที่ชื่อ Domus Omnia ต่อมามีการรวบรวมหนังสือสองศิลปินเพิ่มเติมโดย โอโรซา ในชุด Deseo sin trámite และในชุด Un sentimiento ingrávido recorre el ambiente'' ที่เขาให้การสนับสนุนรูปแบบหิน 5 รูปแบบ ในปี
ค.ศ.2008 ผลงานของเขาได้ถูกแสดงในชุด Horizonte sin dueño (Unowned Horizon) ในหอศิลปะแห่งชาติในประเทศจอร์แดน (Ammán) และจากบทกวีนิพนธ์บางส่วน ที่เขาคัดเลือกมาจากหนังสือหลายเล่มของงานกราฟิกใน “สถาบันเซอร์บานเตส ของดามาสคุส” (The Cervantes Institute of Damascus) ประเทศซีเรีย ที่ซึ่งมีการสะสมผลงานของ ทาเออร์ ริยาด ในชุด Cantos de Lamazares รวมถึงผลงานของเขาเอง ในปี ค.ศ.2009 เขาได้จัดแสดงผลงานที่ “สถาบันราชินีโซเฟียของสเปน” รวมทั้งใน “ลอเรนซ์”( สเปน ) ณ ศูนย์วัฒนธรรมของคณะผู้แทน และเขายังเข้าร่วมจัดแสดงนิทรรศการ “การเดินทางของกวี วิเซนต์ อเล็กซานเดร” ทำให้เขาได้รับรางวัล “Laxeiro Prize” ซึ่งเป็นการสร้างชื่อเสียงให้กับทั้งตนเอง และประเทศชาติ ในปี ค.ศ.2010 ผลงานของเขาได้ถูกจัดแสดงอีกครั้งในคริสตจักรของมหาวิทยาลัยใน ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา, และใน Tui เป็นที่ที่เขาจัดทำสารคดี Horizonte sin dueño ได้รับเลือกในเทศการภาพยนตร์นานาชาติ โดยผู้กำกับภาพยนตร์ สองพี่น้อง นายร่า และคาร์เบียร์ ซานซ์ ซึ่งเป็นเรื่องราวการนำเสนอการเดินทางผ่านจักรวาลของจิตรกรรมบทกวี และธรรมชาติจากมุมมองของ อันตอน ลามาซาเรส
สื่อที่สำคัญ

ศิลปะเอ็กซเพรสชันนิสม์
ลัทธิจุลนิยม
บรรณานุกรม

AMÓN, Santiago, "La pintura de Lamazares y la luz crepuscular", Lamazares 1978-1986, La Coruña, Durán, 1986.
CALVO SERRALLER, Francisco, "La musa en cueros", Madrid, Montenegro, 1986; "Casa de la pintura", Domus Omnia, Madrid, Álvaro Alcázar, 2007.
CASTRO, Fernando, "Fragmentos de un texto que no pude escribir", Antón Lamazares. Un saco de pan duro, La Coruña, Ayto. de La Coruña, 2001.
CASTRO, Luisa, "Alma en lunes o la noche de las estrellas que brillan poco", Antón Lamazares. Alma en lunes, Orense, Museo Municipal, 2002.
FUENTES FEO, Javier, "Inventar y divulgar nuevos secretos. En torno a la pintura de Antón 	Lamazares", Lamazares, Madrid, SEACEX, 2005.
GABILONDO, Ángel, "Del verde llover", Antón Lamazares. Gracias do lugar, Santiago de Compostela, CGAC, 1997; "Una conversación entre Ángel Gabilondo y Antón Lamazares" (entrevista), Lamazares, Madrid, SEACEX, 2005.
LOGROÑO, Miguel, "Todos los ojos del mundo", Reconocimientos. Colección Miguel Logroño, Santander, Museo de Bellas Artes, 2007.
MARTÍN GARZO, Gustavo, "Jonás y la calabacera", Antón Lamazares. Iles Quén, Madrid, La Caja Negra, 2000.
MIKUŽ, Jure, "La imagen original bajo las capas del palimpsesto de la conciencia", Lamazares, Madrid, SEACEX, 2005.
MOURE, Gloria, "Antón Lamazares", Artforum, Nueva York, mayo de 1987.
MURADO, Miguel-Anxo, "Hermana carne", Follente Bemil, Madrid, Metta, 2003.
RIVAS, Manuel, "La leyenda de Antón Lamazares", Antón Lamazares, Murcia, Palacio Almudí, 1995.
SANDOVAL, Michael, "Antón Lamazares. The Vagabond Shaman", Antón Lamazares, Nueva York, Queen Sofía Spanish Institute, 2009.
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) Documentary about Lamazares Play-Doc
(อังกฤษ) Lamazares at SEACEX เก็บถาวร 2011-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) Works by Lamazares at the Colección Caixanova เก็บถาวร 2012-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) Lume na fonte. Exhibition for the "Xacobeo 2010" in Santiago de Compostela
(สเปน) La pintura de Lamazares y la luz crepuscular Santiago Amón
(สเปน) Exhibition catalogue of Domus Omnia & E fai frío no lume เก็บถาวร 2011-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) (สเปน) Website of painter Antón Lamazares
ผลงานบางส่วนจาก Sueño e colorao และ Titania e Brao
Mauro, Gracias vagabundas ในหอศิลป์แห่งชาติของจอร์แดน
อันตอน ลามาซาเรส ในสตูดิโอของเขา
นิทรรศการโดย ลามาซาเรส ในนครนิวยอร์ก ค.ศ.2009
อิบัน ดูเก มาร์เกซ

| อิบัน ดูเก |
| --- | --- |
Iván Duque


ประธานาธิบดีโคลอมเบียคนที่ 33
ดำรงตำแหน่ง 7 สิงหาคม 2561 – 7 สิงหาคม 2565
รองประธานาธิบดี: มาร์ตา ลูซิอา รามิเรซ
ก่อนหน้า: ฮวน มานูเอล ซานโตส กัลเดรอน
ถัดไป: กุสตาโบ เปโตร
สมาชิกวุฒิสภาโคลอมเบีย
ดำรงตำแหน่ง 20 กรกฎาคม 2557 – 10 เมษายน 2561
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 สิงหาคม พ.ศ. 2519 (48 ปี) โบโกตา โคลอมเบีย
พรรคการเมือง: ศูนย์กลางประชาธิปไตย
คู่สมรส: มาริอา ฮูเลียนา รุยซ์ (สมรส 2546)
บุตร: 3 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเซร์ฮิโอ อาร์โบเลดา มหาวิทยาลัยอเมริกัน มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์
ลายมือชื่อ: 

อิบัน ดูเก มาร์เกซ (สเปน: Iván Duque Márquez; เกิดวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2519) เป็นนักการเมืองและทนายความชาวโคลอมเบียซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 33 ของโคลอมเบียตั้งแต่วันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ถึงวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2565 เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีที่มีอายุน้อยที่สุดของประเทศในฐานะผู้สมัครจากพรรคศูนย์กลางประชาธิปไตยในการเลือกตั้งประธานาธิบดี พ.ศ. 2561 ดูเกได้รับการสนับสนุนจากอัลบาโร อูริเบ ผู้ให้คำปรึกษาซึ่งเป็นอดีตประธานาธิบดีและสมาชิกวุฒิสภา เขารณรงค์ต่อต้านข้อตกลงสันติภาพฮาวานากับกลุ่มกองโจรฟาร์ก
อิกเนเชียสแห่งโลโยลา

| นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา |
| --- | --- |

บาทหลวง
เกิด: ก่อนวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1491 เมืองโลโยลา ราชอาณาจักรคาสตีล
เสียชีวิต: วันที่ 31 กรกฎาคม 1556 กรุงโรม รัฐสันตะปาปา
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เป็นนักบุญ: 12 มีนาคม ค.ศ. 1662  โดย สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15
วันฉลอง: 31 กรกฎาคม
สัญลักษณ์: ศีลศักดิ์สิทธิ์, เสื้อคลุม (chasuble) , หนังสือ, กางเขน
องค์อุปถัมภ์: ทหาร, คณะแห่งพระเยซูเจ้า และเมืองและประเทศต่าง ๆ
นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา (อังกฤษ: Ignatius of Loyola; สเปน: Ignacio de Loyola) เป็นบาทหลวง และนักบุญในคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก เกิดก่อนวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1491 ที่เมืองโลโยลา  ในประเทศสเปน และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ วันที่ 31 กรกฎาคม 1556  ที่กรุงโรมในประเทศอิตาลี เป็นผู้ก่อตั้ง “คณะแห่งพระเยซูเจ้า” หรือที่นิยมเรียกว่า “คณะเยสุอิต” ซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกซึ่งขึ้นโดยตรงต่อพระสันตะปาปา
อิกเนเชียส หรือ อิกญาซีโอ เกิดในตระกูลขุนนางผู้มั่งคั่งและมีชื่อเสียงของสเปน เป็นอัศวินที่มุทะลุดุดันและชอบผจญภัย หลังจากได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบในการล้อมเมืองปัมโปลนาในปี ค.ศ. 1521 ระหว่างที่พักรักษาตัวอยู่นั้น เนื่องจากว่าหาอ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่องอัศวินที่ตัวเองชอบไม่ได้ จึงได้หยิบหนังสือชีวประวัตินักบุญต่าง ๆ ขึ้นมาอ่าน จนเกิดความประทับใจและต้องการอุทิศตนตามแบบอย่างนักบุญและพระเยซู อิกญาซีโอได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงในปี 1537 ที่เมืองเวนิส ในประเทศอิตาลี
นักบุญอิกเนเชียสเป็นผู้รวบรวมหนังสือชื่อ “Spiritual Exercises of Ignatius of Loyola” และเป็นผู้นำทางศาสนาที่มีพรสวรรค์สูงตามที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 กล่าวว่าเป็นผู้สาวกที่โดดเด่นของพระเป็นเจ้าและสิ่งที่สำคัญที่สุดของอิกเนเชียสคือพระเจ้าและเป็นผู้ที่เคร่งครัด นักบุญอิกเนเชียสมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์โดยการเป็นผู้นำในการปฏิรูปคาทอลิก (Catholic Reformation)
ดูเพิ่ม

เซนต์
การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์
คณะแห่งพระเยซูเจ้า
อิริส ฟอนต์โบนา

| อิริส ฟอนต์โบนา |
| --- | --- |
เกิด: อิริส บัลบินา ฟอนต์โบนา กอนซาเลซ ค.ศ. 1942/1943 (อายุ 81–82 ปี)
พลเมือง: ชิลี
คู่สมรส: อันโดรนิโก ลุกซิช อาบาโรอา (เสียชีวิต)
บุตร: 3 คน รวมทั้งฌ็อง-ปอล ลุกซิช ฟอนต์โบนา
อิริส บัลบินา ฟอนต์โบนา กอนซาเลซ (สเปน: Iris Balbina Fontbona González) เกิดเมื่อ ค.ศ. 1942 เป็นนักธุรกิจชาวชิลีและภรรยาหม้ายของอันโดรนิโก ลุกซิช อาบาโรอา ผู้ก่อตั้งบริษัทอันโตฟากัสตาจำกัดมหาชนที่เคยเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในชิลี เมื่อสามีเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เธอจึงกลายเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดแทนและมีทรัพย์สินมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศลาตินอเมริกา มูลค่าสุทธิ 14.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ตุลาคม ค.ศ. 2019)
อัลเบร์โต ฟูฆิโมริ

| อัลเบร์โต ฟูฆิโมริ |
| --- | --- |
ฟูฆิโมริใน ค.ศ. 1991

 ประธานาธิบดีเปรู คนที่ 54
ดำรงตำแหน่ง 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 – 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000
นายกรัฐมนตรี:  ดูรายชื่อ  ฆวน การ์โลส อูร์ตาโด มีเยร์   การ์โลส โตร์เรส อี โตร์เรส ลารา   อัลฟอนโซ เด โลส เอโรส   โอสการ์ เด ลา ปูเอนเต รัยกาดา   อัลฟอนโซ บุสตามันเต   เอฟราอิน โกลเดนเบร์ก   ดันเต กอร์โดบา บลังโก   อัลเบร์โต ปันโดลฟี   ฆาบิเอร์ บาเย รีเอสตรา   บิกโตร์ ฆอย วัย   อัลเบร์โต บุสตามันเต เบลาอุนเด   เฟเดริโก ซาลัส  
รองประธานาธิบดี:  ดูรายชื่อ  รองประธานาธิบดีคนที่หนึ่ง   มักซิโม ซาน โรมัน (1990–1992)   ว่าง (1992–1995)   ริการ์โด มาร์เกซ ฟลอเรส (1995–2000)   ฟรันซิสโก ตูเดลา (กรกฎาคม–พฤศจิกายน 2000)   รองประธานาธิบดีคนที่สอง   การ์โลส การ์ซิอา อี การ์ซิอา (1990–1992)   ว่าง (1992–1995)   เกซาร์ ปาเรเดส กันโต (1995–2000)   ริการ์โด มาร์เกซ ฟลอเรส (กรกฎาคม–พฤศจิกายน 2000)  
ก่อนหน้า: อาลัน การ์ซิอา
ถัดไป: บาเลนติน ปาเนียกัว
ประธานคณะรัฐบาลฉุกเฉินและบูรณะชาติ
ดำรงตำแหน่ง 5 เมษายน ค.ศ. 1992 – 9 มกราคม ค.ศ. 1993
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: ยุบเลิกตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อัลเบร์โต เกเนีย ฟูฆิโมริ อิโนโมโต 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1938(1938-07-26) ลิมา ประเทศเปรู
เสียชีวิต: 11 กันยายน ค.ศ. 2024(2024-09-11) (86 ปี) ลิมา ประเทศเปรู
ที่ไว้ศพ: สุสาน Campo Fe Huachipa
สัญชาติ: เปรู ญี่ปุ่น
พรรคการเมือง: กัมบิโอ 90 (1990–1998) ซีกุมเปล (1998–2010) ประชาชนใหม่ (2007–2013)  ฟูเอร์ซาโปปูลาร์ (2024)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: นูเอบามาโยริอา (1992–1998, สมาชิกที่ไม่สังกัด) เปรู 2000 (1999–2001) อาลิอันซาโปร์เอลฟูตูโร (2005–2010) กัมบิโอ 21 (2018–2019)
คู่สมรส:   ซูซานา อิกูชิ (สมรส 1974; หย่า 1995)  ซาโตมิ คาตาโอกะ (สมรส 2006) 
บุตร: 4 คน รวมเกย์โกและเกนยิ
ความสัมพันธ์: ซานเตียโก ฟูฆิโมริ (น้องชาย)
ศิษย์เก่า: National Agrarian University (BS) มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน–มิลวอกี (MS)
ลายมือชื่อ: 
ข้อมูลอาชญากรรม
สถานะทางคดี: ต้องโทษ

ข้อหา: การละเมิดสิทธิมนุษยชน, ฆาตกรรม, การลักพาตัว, การยักยอก, การใช้อำนาจในทางที่ผิด, ติดสินบน และทุจริต
บทลงโทษ: จำคุก 25 ปี (คดีละเมิดสิทธิมนุษยชน, ฆาตกรรม และลักพาตัว) จำคุก 6 ปี (คดีใช้อำนาจในทางที่ผิด) จำคุก 7 ปีครึ่ง (คดียักยอก) จำคุก 6 ปี (คดีติดสินบนและทุจริต)
 
 

อัลเบร์โต เกเนีย ฟูฆิโมริ อิโนโมโต (สเปน: Alberto Kenya Fujimori Inomoto, ออกเสียง: [alˈβeɾto fuxiˈmoɾi]) มีชื่อเดิมว่า เค็งยะ ฟูจิโมริ (ญี่ปุ่น: 藤森 謙也; ทับศัพท์: Fujimori Kenya; 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 – 11 กันยายน ค.ศ. 2024) เป็นนักการเมือง ศาสตราจารย์ และวิศวกรชาวเปรูที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเปรูคนที่ 54 ใน ค.ศ. 1990 ถึง 2000
เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "เผด็จการแห่งเปรู" เนื่องจากรัฐบาลของเขาเต็มไปด้วยเครือข่ายการทุจริตที่ก่อการโดยวลาดิมีโร มอนเตซินอสซึ่งเป็นหัวหน้าหน่วยข่าวกรองของเปรูในขณะนั้น อย่างไรก็ตามฟูฆิโมริเป็นผู้ฟื้นฟูเศรษฐกิจเปรูที่ตกอยู่ในภาวะเงินเฟ้อขั้นรุนแรง (hyperinflation) และจัดการกับผู้ก่อการร้ายในประเทศ แต่ภายหลังเขาโดนข้อหาการทุจริตในตำแหน่งหน้าที่และละเมิดสิทธิมนุษยชนจนต้องหลบหนีออกนอกประเทศใน ค.ศ. 2000 ไปอาศัยที่ประเทศญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 2006 ฟูฆิโมริถูกจับหลังเดินทางมาประเทศชิลี เขาถูกนำตัวไปดำเนินคดีและโดนลงโทษจำคุก 6 ปีในข้อหาการใช้อำนาจโดยมิชอบ
ประวัติ > ชีวิตช่วงต้น และการศึกษา

รายงานจากเอกสารรัฐบาล ฟูฆิโมริเกิดใน ค.ศ. 1938 ที่มิราฟลอเรส เขตหนึ่งในลิมา บิดาชื่อ นาโออิจิ ฟูจิโมริ (สกุลเดิม: มินามิ) ผู้ได้รับเลี้ยงจากญาติที่ไม่มีลูก ส่วนมารดาชื่อ มุตสึเอะ อิโนโมโตะ ทั้งสองมาจากคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น และอพยพเข้าเปรูใน ค.ศ. 1934 ทำให้ฟูฆิโมริมีทั้งสัญชาติเปรูและสัญชาติญี่ปุ่น เขาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมการเกษตรจากมหาวิทยาลัยการเกษตรแห่งชาติลาโมลินา และปริญญาโทสาขาคณิตศาสตร์จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน-มิลวอกีในสหรัฐ
ประวัติ > ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยแรก

ฟูฆิโมริลงสมัครประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2533 เศรษฐกิจของประเทศเปรูในขณะนั้นตกอยู่ในภาวะเงินเฟ้อขั้นรุนแรง เขานำเสนอนโยบายแก้ปัญหาโดยการปฏิรูปอย่างค่อยเป็นค่อยไป แตกต่างจากบาร์กัส โยซา คู่แข่งที่เสนอจะใช้นโยบายรุนแรง เขาชนะการเลือกตั้งไปอย่างเหนือความคาดหมาย และกลายเป็นชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับตำแหน่งผู้นำประเทศในทวีปอเมริกาใต้
แต่เมื่อขึ้นดำรงตำแหน่งจริง ฟูฆิโมริได้ทำการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจแตกต่างจากนโยบายที่เขาใช้หาเสียง โดยใช้วิธีเปลี่ยนแปลงนโยบายที่ส่งผลกระทบรุนแรง (ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ฟูฆิช็อก") เช่น ยกเลิกการควบคุมค่าสาธารณูปโภคซึ่งมีผลทำให้ราคาสาธารณูปโภคต่าง ๆ เช่น ค่าน้ำ ค่าไฟ รวมไปถึงน้ำมันถีบตัวสูงขึ้นอย่างมาก ยกเลิกการควบคุมค่าเงิน เปิดเสรีการค้าระหว่างประเทศ ปรับระบบการเก็บภาษี การปรับเปลี่ยนนโยบายเหล่านี้มีจุดประสงค์อย่างหนึ่งคือ เพื่อให้องค์การการเงินระหว่างประเทศยอมยื่นมือช่วยเหลือประเทศเปรูซึ่งในขณะนั้นไม่สามารถแก้ปัญหาเศรษฐกิจด้วยตัวเองได้ หลังจากที่ฟูฆิโมริดำเนินนโยบายดังกล่าว กองทุนการเงินระหว่างประเทศจึงยอมให้เปรูกู้ยืมเงิน เงินเฟ้อลดลงอย่างรวดเร็ว และการลงทุนจากต่างชาติเพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้ เขายังทำการแปรรูปองค์กรรัฐวิสาหกิจจำนวนมาก และเปลี่ยนค่าเงินของเปรูจากอินตีเป็นนวยโบซอล
อย่างไรก็ตาม ฟูฆิโมริไม่สามารถปฏิรูปเศรษฐกิจหรือจัดการกับกบฏลัทธิเหมากลุ่มเซนเดโรลูมิโนโซได้ตามที่เขาต้องการเพราะอำนาจในสภาตกอยู่กับพรรค APRA และ FREDEMO เขาจึงทำรัฐประหารตนเอง (auto-coup) ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2535 การทำรัฐประหารครั้งนี้นอกจากจะเป็นที่ยอมรับของประชาชนแล้วยังทำให้คะแนนความนิยมของรัฐบาลฟูฆิโมริสูงขึ้นด้วย ฟูฆิโมริมักใช้การสนับสนุนของประชาชนเป็นข้อแก้ตัวในการทำรัฐประหารครั้งนี้ว่า “มันไม่ใช่การกระทำที่ขัดแย้งกับประชาธิปไตย แต่เป็นการตามหาการเปลี่ยนแปลงที่จะรับประกันประชาธิปไตยที่ถูกต้องและมีประสิทธิผล”
การทำรัฐประหารของฟูฆิโมริถูกต่อต้านจากนานาชาติ องค์การนานารัฐอเมริกาต่อต้านการทำรัฐประหารและเรียกร้องให้กลับคืนสู่ระบอบระบอบประชาธิปไตย หลังการเจรจาระหว่างองค์การนานารัฐอเมริกา รัฐบาล และกลุ่มผู้คัดค้าน ฟูฆิโมริต้องการให้มีการออกเสียงประชามติเพื่อให้ยอมรับรัฐประหาร แต่องค์การนานารัฐอเมริกาปฏิเสธ ฟูฆิโมริจึงเสนอให้มีการเลือกตั้ง Democratic Constituent Congress (CCD) ซึ่งมีหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญใหม่ และให้มีการทำประชามติรับรอง ข้อเสนอนี้ได้รับยอมรับจากการประชุมเฉพาะกิจขององค์การนานารัฐอเมริกาในช่วงกลางเดือนพฤษภาคม และการเลือกตั้ง CCD ถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 1992
นอกจากนี้ ประเทศต่าง ๆ ก็แสดงท่าทีต่อต้านรัฐประหารครั้งนี้ เวเนซุเอลาตัดความสัมพันธ์ทางการทูตและอาร์เจนตินาถอนทูตออกจากประเทศเปรู ชิลีเข้าร่วมกับอาร์เจนตินาในการเรียกร้องให้เปรูถูกถอดออกจากการเป็นสมาชิกองค์การนานารัฐอเมริกา ประเทศที่ให้ความช่วยเหลือทางการเงินต่างยืดเวลาการส่งความช่วยเหลือออกไป สหรัฐ เยอรมนี และสเปน ยกเลิกการช่วยเหลืออื่นที่ไม่ใช่การช่วยเหลือในด้านมนุษยชน รัฐประหารครั้งนี้จึงส่งผลกระทบต่อแผนการฟื้นฟูทางเศรษฐกิจและสร้างความยุ่งยากต่อการคืนเงินให้แก่ไอเอ็มเอฟ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.) ( ไทย)
แหล่งข้อมูลอื่น

Biography and tenure by CIDOB Foundation (ในภาษาสเปน)
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
แม่แบบ:Charlie Rose view
อัลเบร์โต ฟูฆิโมริ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อัลเบร์โต ฟูฆิโมริ ข่าวสารและความเห็นที่ผ่านการรวบรวมในเดอะนิวยอร์กไทมส์
The Fall of Fujimori on POV at PBS, 2006
State of Fear a documentary of Peru's war on terror based on the findings of the Peruvian Truth and Reconciliation Commission
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  NARA  SNAC  IdRef
อาเลกซิส อาร์เกวโย

| อาเลกซิส อาร์เกวโย |
| --- | --- |
เกิด: อันเดรส อาเลกซิส อาร์เกวโย โบโอร์เกซ 19 เมษายน พ.ศ. 2495
อันเดรส อาเลกซิส อาร์เกวโย โบโอร์เกซ (สเปน: Andrés Alexis Argüello Bohórquez เป็นอดีตนักมวยชาวนิการากัว
ประวัติ

อาร์เกวโยเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 เมื่ออายุได้เพียง 16 ปี และใช้เวลาถึง 6 ปี จึงได้เป็นแชมป์โลกครั้งแรกของสมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ) ในรุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อชนะน็อกรูเบน โอลิบาเรส ยก 13 เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 ซึ่งก่อนหน้านี้อาร์เกวโยเคยชกชิงแชมป์ในรุ่นเดียวกันนี้มาแล้วครั้งนึงกับ เอร์เนสโต มาร์เซล เจ้าของตำแหน่งชาวปานามา แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน
หลังได้เป็นแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวทแล้ว อาร์เกวโยก็ชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง ก่อนที่จะสละเพื่อขึ้นไปชกในรุ่นที่ใหญ่กว่า
อาร์เกวโยขึ้นแชมป์โลกของสภามวยโลก (ดับเบิลยูบีซี) ในรุ่นที่สองคือ ซูเปอร์เฟเธอร์เวท (ขณะนั้นยังเรียกพิกัดนี้ว่า จูเนียร์ไลท์เวท) เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบายามอน ปวยร์โตรีโก และเป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยกที่ 13 ต่ออัลเฟรโด เอสกาเลรา เจ้าของตำแหน่งเดิมซึ่งเป็นนักมวยเจ้าถิ่นด้วย จากนั้นจึงป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ถึง 8 ครั้ง ก่อนที่จะสละตำแหน่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2523 เนื่องจากควบคุมน้ำหนักไม่ไหว
20 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลก ในรุ่นไลท์เวท กับจิม ว็อต เจ้าของตำแหน่งชาวสก็อต ที่สนามเวมบลีย์ ในมหานครลอนดอน สหราชอาณาจักร และเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้อย่างขาวสะอาดเมื่อชกกันครบ 15 ยก
อาเลกซิส อาร์เกวโย กลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาทันทีจากการเป็นแชมป์โลกถึง 3 รุ่น ในรุ่นไลท์เวทนี้เขาสามารถป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ 4 ครั้ง และการชกที่น่าประทับใจก็คือการป้องกันตำแหน่งกับ เรย์ "บูม บูม" แมนซินี นักมวยจอมตะลุยชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน​ ที่กำลังมีฟอร์มการชกร้อนแรงและเป็นขวัญใจชาวอเมริกัน แต่อาร์เกวโยได้แสดงให้เห็นว่าเขามีการชกที่เหนือชั้นกว่า เมื่อเป็นฝ่ายชนะที.เค.โอ.แมนซีนี ไปได้ในยกที่ 14 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2524
อาร์เกวโยป้องกันตำแหน่งครั้งสุดท้ายในรุ่นไลท์เวท เมื่อชนะน็อกยก 5 ต่อแอนดี แกนิกัน เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2525  และข้ามขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นที่ 4 ในรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท ของสมาคมมวยโลก กับแอรอน ไพรเออร์ นักมวยอันตรายชาวอเมริกัน ผู้ยังไม่เคยแพ้ใครในขณะนั้น
ผลการชกไพรเออร์แข็งแกร่งกว่า และสามารถเอาชนะน็อกอาร์เกวโยไปในยกที่ 14 เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 แต่ต่อมาทั้งคู่ได้มีโอกาสล้างตากันอีก ผลการชกก็ออกมาในรูปแบบเดิม คือ อาร์เกวโยเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 10 ชวดตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นที่ 4
อาร์เกวโยวางนวมไปนาน จนหลายฝ่ายคาดว่าเขาคงแขวนนวมไปแล้ว แต่แล้วอาร์เกวโยก็หวนคืนมาชกมวยอีกครั้ง และชกครั้งสุดท้ายชนะน็อกบิลลี คอสเตลโล อดีตแชมป์โลกของสภามวยโลกซูเปอร์ไลท์เวท ไปในยกที่ 4 เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 ก่อนที่จะหยุดชกไป เมื่อถูกตรวจพบว่าเป็นโรคหัวใจ
อาร์เกวโยหยุดไปรักษาตัวนานเกือบ 10 ปี ก่อนที่จะกลับมาชกอีกครั้ง แต่ก็มีสถิติลุ่ม ๆ ดอน ๆ เนื่องจากสภาพชีวิตย่ำแย่ และในครั้งสุดท้ายก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างหมดรูปต่อนักมวยโนเนมอย่างสก็อต วอล์กเกอร์ ในปี พ.ศ. 2538 ก่อนที่จะอำลาชีวิตการชกไปอย่างเป็นทางการในที่สุด
หลังแขวนนวม อาร์เกวโยได้หันไปเล่นการเมือง และได้รับเลือกตั้งให้เป็นนายกเทศมนตรีกรุงมานากัวด้วย เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 แต่ก็มีปัญหารุมเร้าหลายประการ จนในที่สุดอาร์เกวโยได้ทำการฆ่าตัวตายด้วยการยิงเข้าที่ขั้วหัวใจตนเองเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 รวมอายุได้ 57 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2009-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาเดรียน เอร์นันเดซ

นักมวยชาวเม็กซิโก
| อาเดรียน เอร์นันเดซ |
| --- | --- |
เกิด: 10 มกราคม พ.ศ. 2529 (38 ปี) โตลูกา ประเทศเม็กซิโก
สัญชาติ: เม็กซิโก
ชื่ออื่น: เอลกอนเฟซอร์ บิกแบง
สถิติ
น้ำหนัก:   ไลท์ฟลายเวท  ฟลายเวท 
ส่วนสูง: 163 เซนติเมตร (5 ฟุต 4 นิ้ว)
ช่วงชก: 163 เซนติเมตร
รูปแบบการชก: ดั้งเดิม
 
สถิติขึ้นชก
ชกทั้งหมด: 36
ชนะ: 30
ชนะน็อก: 19
แพ้: 5
เสมอ: 1
 
อาเดรียน เอร์นันเดซ (สเปน: Adrián Hernández) เป็นนักมวยสากลชาวเม็กซิโก อดีตแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท 2 สมัย
เกียรติประวัติ

แชมป์ WBC Continental Americas รุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง (ที่ว่าง), 15 ธันวาคม 2550 ชนะทีเคโอ โอสการ์ ซาตูร์นิโน ( เม็กซิโก) ยก 11 ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
ป้องกันครั้งที่ 1 และชิงแชมป์เงา WBC กับ NABF (ที่ว่าง)​ ในรุ่นเดียวกัน, 8 มีนาคม 2551 ชนะทีเคโอ ฆิลเบร์โต เกบ บาอัส ( เม็กซิโก) ยก 4 ที่กังกุน, ประเทศเม็กซิโก
แชมป์ NABF รุ่นฟลายเวท
ชิง (ที่ว่าง), 8 พฤษภาคม 2553 ชนะคะแนน โฆเซ มาร์ติเนซ ( เม็กซิโก) ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
แชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง, 30 เมษายน 2554 ชนะอาร์ทีดี ฆิลเบร์โต เกบ บาอัส ( เม็กซิโก) ยก 10 ที่เตกซ์โกโก เด โมรา, ประเทศเม็กซิโก
ป้องกันครั้งที่ 1, 24 กันยายยน 2554 ชนะทีเคโอ กิเดียน บูเทเลซี ( แอฟริกาใต้) ยก 2 ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
เสียแชมป์, 23 ธันวาคม 2554 แพ้น็อก คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ( ไทย) ยก 10 ที่กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
แชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท (สมัยที่ 2)
ชิง, 6 ตุลาคม 2555 ชนะทีเคโอ คมพยัคฆ์ ป. ประมุข ( ไทย) ยก 6 ที่โตลูกา, ประเทศเม็กซิโก
ป้องกันครั้งที่ 1, 12 มกราคม 2556 ชนะคะแนน ดีร์เซว กาบาร์กา ( ปานามา) ที่โตลูกา, ประเทศเม็กซิโก
ป้องกันครั้งที่ 2, 11 มีนาคม 2556 ชนะคะแนน ยาเดร์ การ์โดซา ( นิการากัว) ที่โตลูกา, ประเทศเม็กซิโก
ป้องกันครั้งที่ 3, 31 สิงหาคม 2556 ชนะทีเคโอ อาสึชิ คากูตานิ ( ญี่ปุ่น) ยก 4 ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
ป้องกันครั้งที่ 4, 8 กุมภาพันธ์ 2557 ชนะทีเคโอ ฮานิเอล ริเบรา ( ปวยร์โตรีโก) ยก 3 ที่อุยซิลูกัน, ประเทศเม็กซิโก
เสียแชมป์, 6 เมษายน 2557 ชนะทีเคโอ นาโอยะ อิโนอูเอะ ( ญี่ปุ่น) ยก 6 ที่มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
เ​คยชิงแชมป์​ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ​
ชิงแชมป์ NABF รุ่นฟลายเวท (ที่ว่าง), 14 มิถุนายน 2551 เสมอโดยเทคนิค เอริก โอติซ ( เม็กซิโก) ยก 5 ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
ชิงแชมป์ NABF รุ่นฟลายเวท (ที่ว่าง), 16 กรกฎาคม 2551 แพ้ทีเคโอ โอสการ์ อิบาร์รา ( เม็กซิโก) ยก 6 ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิดีโอการชกของอาเดรียน เอร์นันเดซ