stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สกายทีม
ประวัติ > ค.ศ. 2011–2014: การขยายตัวครั้งใหญ่ครั้งที่สอง

เมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2011 ซาอุดีอาระเบียนแอร์ไลน์ได้ลงนามข้อตกลงเข้าร่วมสกายทีมในปี 2012 ต่อมาในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ มิดเดิลอีสต์แอร์ไลน์ได้ยืนยันที่จะเข้าร่วมเครือข่าย ในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 (2011-02) เดลตาและแอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็มได้ให้โกลด์แมน แซคส์เป็นที่ปรึกษาในการเสนอซื้อหุ้น 51% ของเซอร์ริชาร์ด แบรนสัน ในเวอร์จินแอตแลนติก ซึ่งอาจนำไปสู่การที่สายการบินดังกล่าวเข้าร่วมเครือข่ายและเป็นขยายฐานที่มั่นของสกายทีมในลอนดอน นอกจากนี้คู่แข่งอย่างสตาร์อัลไลแอนซ์และสายการบินเอทิฮัด ก็ยังพิจารณาทางเลือกอื่น ๆ ในการแข่งขันกับสกายทีมผ่านเวอร์จินแอตแลนติกอีกเช่นกัน ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ เข้าร่วมสกายทีมในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2011 พร้อมกันกับช่างไห่แอร์ไลน์ เป็นสมาชิกลำดับที่ 14 ต่อมาในวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2011 ไชนาแอร์ไลน์ได้เข้าร่วมพันธมิตร ในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกันนั้น เซี่ยเหมินแอร์ไลน์ได้แสดงความตั้งใจที่จะรวมเข้าเป็นสมาชิกแบบเต็มตัวภายในสิ้นปี 2012 โดยได้รับการสนับสนุนจากไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์
เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ซาอุดีอาระเบียนแอร์ไลน์เข้าร่วมสกายทีม นับเป็นสายการบินแรกที่เข้าร่วมพันธมิตรในปี 2012 เป็นสายการบินแรกที่มีฐานอยู่ในตะวันออกกลาง และเป็นสมาชิกลำดับที่ 16 ในวันเดียวกันนั้นซาอุดีอาระเบียนแอร์ไลน์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเซาเดีย ในหนึ่งเดือนต่อมา มิดเดิลอีสต์แอร์ไลน์เข้าร่วมสกายทีมเป็นสมาชิกลำดับที่ 17 ในวันที่ 28 มิถุนายน เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2012 อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสเป็นสายการบินแรกของอเมริกาใต้และสายการบินที่สองของละตินอเมริกาที่เข้าร่วมสกายทีม โดยเป็นสมาชิกลำดับที่ 18 เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 เซี่ยเหมินแอร์ไลน์เข้าร่วมสกายทีมเป็นสมาชิกรายที่ 4 ในจีนแผ่นดินใหญ่ และเป็นลำดับที่ 19 ของเครือข่าย เมื่อช่วงปลายปี 2013 หนังสือพิมพ์รัสเซีย คอมเมรซันต์ ได้ตีพิมพ์บทความที่ระบุว่า แอโรฟลอตกำลังพิจารณาออกจากเครือข่ายเนื่องจากมีความขัดแย้งกับเดลตาในเรื่องราคาสำหรับเส้นทางบินบางเส้นทางไปยังอเมริกาเหนือ นอกจากนี้รายงานยังระบุด้วยว่าสายการบินของรัสเซียกำลังพิจารณาเข้าร่วม สตาร์อัลไลแอนซ์ เพื่อประเมินสิทธิประโยชน์ของการเป็นสมาชิกสกายทีม จึงได้มีการดำเนินการศึกษาวิจัยในเดือนกรกฎาคม จากนั้น คณะกรรมการแอโรฟลอตก็ยืนยันตำแหน่งของตนภายในกลุ่มพันธมิตรอีกครั้งในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 (2013-09)
เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2014 การูดาอินโดนีเซียได้เข้าร่วมสกายทีม เป็นสมาชิกลำดับที่ 20 เดิมการูดามีแผนที่จะได้รับสถานะสมาชิกสกายทีมในปี 2012 แต่กระบวนการเข้าร่วมใช้เวลานานถึง 40 เดือนจึงจะเสร็จสมบูรณ์
ประวัติ > ค.ศ. 2015–ปัจจุบัน: การขยายตัวครั้งใหญ่ครั้งที่สาม

เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2018 ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ได้ออกจากเครือข่าย
เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 อินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์กรุ๊ป (ไอเอจี) ประกาศว่าได้ตกลงเงื่อนไขในการเข้าซื้อแอร์ยูโรปาแล้ว และสายการบินจะออกจากสกายทีมหากข้อตกลงดังกล่าวประสบความสำเร็จ[ต้องการอ้างอิง] ด้วยการระบาดทั่วของโควิด-19 และข้อกังวลด้านการต่อต้านการผูกขาดทำให้การขายล่าช้า การเจรจาได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 เมื่อไอเอจีตกลงที่จะให้เงินกู้ 100 ล้านยูโรที่แปลงสภาพเป็นหุ้น 20% แก่สายการบิน ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 การเจรจาได้สิ้นสุดลง โดยไอเอจีตกลงที่จะซื้อหุ้นที่เหลือ 80% ในแอร์ยูโรปาในราคา 400 ล้านยูโร ซึ่งบริษัทวางแผนที่จะดำเนิการภายใต้ชื่อเดิมแนกออกมา แต่จะได้รับการบริหารจัดการโดยไอบีเรีย การเข้าซื้อนี้ขึ้นอยู่กับการอนุมัติจากหน่วยงานกำกับดูแลของยุโรป ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 ไอเอจีได้ยกเลิกข้อตกลงหลังจากเห็นว่าแนวทางแก้ไขเพิ่มเติมเพื่อแก้ไขเงื่อนไขต่อต้านการผูกขาดของสหภาพยุโรปมีภาระมากเกินไปจนไม่สามารถทำให้ข้อตกลงดังกล่าวสามารถดำเนินการได้
เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2021 อาลีตาเลียได้เลิกดำเนิงานและออกจาเครือข่าย โดยสายการบินที่เข้ามาทดแทนอย่างอิตาแอร์เวย์ ได้เข้าร่วมสกายทีมในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2021 ในปี 2023 ภายหลังการยืนยันการเข้าซื้อหุ้น 41% ในอิตาแอร์เวย์โดยลุฟท์ฮันซ่า สายการบินได้ยืนยันว่าจะเข้าซื้ออิตาแอร์เวย์ทั้งหมดภายในปี 2028 และให้สายการบินออกจากสกายทีมและเข้าร่วมสตาร์อัลไลแอนซ์แทน คณะกรรมาธิการยุโรปได้อนุมัติให้เครือลุฟท์ฮันซ่าซื้อหุ้น 41% ในอิตาแอร์เวย์เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 อิตาจะออกจากสกายทีมและเข้าร่วมสตาร์อัลไลแอนซ์ในปี 2026 หรือ 2027
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2022 เดลตาแอร์ไลน์และเคแอลเอ็มได้ประกาศระงับข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกับแอโรฟลอตอันเกี่ยวข้องกับการรุกรานยูเครนโดยรัสเซียในปี 2022 ต่อมาในวันที่ 27 เมษายน สกายทีมได้ประกาศระวับการเป็นสมาชิกของแอโรฟลอต
เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2023 เวอร์จินแอตแลนติกได้เข้าร่วมสกายทีม นับเป็นสมาชิกลำดับที่ 19 และเป็นสายการบินแห่งแรกในสหราชอาณาจักรในเครือข่าย
เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2024 สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม สมาชิกแรกก่อตั้งสตาร์อัลไลแอนซ์ ได้ออกจากเครือข่ายเพื่อเข้าร่วมสกายทีมภายหลังการเข้าซื้อหุ้นส่วนน้อยของแอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็ม ในวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2024 เช็กแอร์ไลน์จะยุติการดำเนินการจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการดำเนินงาน ส่งผลให้สายการบินต้องออกจากเครือข่ายหลังจากเที่ยวบินสุดท้ายไปยังปารีส
ในเดือนกันยายนและตุลาคม ค.ศ. 2024 ผู้ให้บริการรถไฟความเร็วสูง ยูโรสตาร์และเตรนิตาลิอาได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจเพื่อเข้าร่วมกับสกายทีมในฐานะสมาชิกขนส่งระหว่างรูปแบบ ความร่วมมือนี้จะช่วยให้สามารถบูรณาการการขนส่งผู้โดยสารแบบผสมผสาน (การขนส่งทางอากาศ-ราง) ในสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส และเนเธอร์แลนด์ได้
เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2024 เช็กแอร์ไลน์ได้ออกจากเครือข่ายและเลิกดำเนินหลังการปรับเปลี่ยนกิจการองค์กร โดยเที่ยวบินสุดท้ายได้เดินทางจากปารีสสู่ปรากในช่วงเย็นของวันนั้น
สมาชิกและสมาชิกในเครือ

อาเอโรเมฆิโก แอร์ฟรานซ์ เดลตาแอร์ไลน์ และโคเรียนแอร์ สายการบินผู้ร่วมก่อตั้งสกายทีม
สมาชิกและสมาชิกในเครือ > สายการบินสมาชิกและสมาชิกในเครือปัจจุบัน

ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2024 มีสายการบินเป็นสมาชิกของสกายทีมดังนี้:
| สมาชิก | วันที่เข้าร่วม | สมาชิกในเครือ |
| --- | --- | --- |
|  อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส | 000000002012-08-29-000029 สิงหาคม 2012 |  |
|  อาเอโรเมฆิโก | 000000002000-06-22-000022 มิถุนายน 2000 |  |
|  แอร์ยูโรปา | 000000002007-09-04-00004 กันยายน 2007 |  |
|  แอร์ฟรานซ์ | 000000002000-06-22-000022 มิถุนายน 2000 |  |
|  ไชนาแอร์ไลน์ | 000000002011-09-28-000028 กันยายน 2011 |  |
|  ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ | 000000002011-06-21-000021 มิถุนายน 2011 |  ช่างไห่แอร์ไลน์ |
|  เดลตาแอร์ไลน์ | 000000002000-06-22-000022 มิถุนายน 2000 |  |
|  การูดาอินโดนีเซีย | 000000002014-03-05-00005 มีนาคม 2014 |  |
|  อิตาแอร์เวย์ | 000000002021-10-29-000029 ตุลาคม 2021 |  |
|  เคนยาแอร์เวย์ | 000000002007-09-04-00004 กันยายน 2007 |  |
|  เคแอลเอ็ม | 000000002004-09-13-000013 กันยายน 2004 |  |
|  โคเรียนแอร์ | 000000002000-06-22-000022 มิถุนายน 2000 |  |
|  มิดเดิลอีสต์แอร์ไลน์ | 000000002012-06-28-000028 มิถุนายน 2012 |  |
|  เซาเดีย | 000000002012-05-29-000029 พฤษภาคม 2012 |  |
|  สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม | 000000002024-09-01-00001 กันยายน 2024 |  เอสเอเอสคอนเน็ก   เอสเอเอสลิงก์ |
|  ตารอม | 000000002010-06-25-000025 มิถุนายน 2010 |  |
|  เวียดนามแอร์ไลน์ | 000000002010-06-10-000010 มิถุนายน 2010 |  |
|  เวอร์จินแอตแลนติก | 000000002023-03-02-00002 มีนาคม 2023 |  |
|  เซี่ยเหมินแอร์ | 000000002012-11-21-000021 พฤศจิกายน 2012 |  |

Aสายการบินแรกก่อตั้ง
สมาชิกและสมาชิกในเครือ > สายการบินสมาชิกและสมาชิกในเครือที่ถูกระงับ

| สมาชิก | วันที่เข้าร่วม | วันที่ถูกระงับ | สมาชิกในเครือ |
| --- | --- | --- | --- |
|  แอโรฟลอต | 000000002006-04-14-000014 เมษายน 2006 | 000000002022-04-28-000028 เมษายน 2022 |  |
สมาชิกและสมาชิกในเครือ > สมาชิกในอดีต > สายการบินสมาชิกและสมาชิกในเครือในอดีต

| อดีตสมาชิก | วันที่เข้าร่วม | วันที่ออก | สมาชิกในเครือ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  อาลีตาเลีย | 000000002001-07-27-000027 กรกฎาคม 2001 | 000000002021-10-15-000015 ตุลาคม 2021 |  อาลีตาเลียซิตีไลเนอร์ |  |
|  ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ | 000000002007-11-15-000015 พฤศจิกายน 2007 | 000000002018-12-31-000031 ธันวาคม 2018 |  |  |
|  คอนติเนนตัลแอร์ไลน์ | 000000002004-09-13-000013 กันยายน 2004 | 000000002009-10-24-000024 ตุลาคม 2009 |  | ผนวกกิจการเข้ากับยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสมาชิกของสตาร์อัลไลแอนซ์ในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2012 |
|  เช็กแอร์ไลน์ | 000000002001-03-25-000025 มีนาคม 2001 | 000000002024-10-26-000026 ตุลาคม 2024 |  |  |
|  นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ | 000000002004-09-13-000013 กันยายน 2004 | 000000002010-01-31-000031 มกราคม 2010 |  | ผนวกกิจการเข้ากับเดลตาแอร์ไลน์ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2010 |
สมาชิกและสมาชิกในเครือ > สมาชิกในอดีต > อดีตสมาชิกในเครือของสมาชิกปัจจุบัน

| อดีตสมาชิกในเครือ | ปีที่เข้าร่วม | ปีที่ออก | สมาชิก |
| --- | --- | --- | --- |
|  อาเอโรลิโตรัล | 2000 | 2007 |  อาเอโรเมฆิโก |
|  อาเอโรเมฆิโกตราเบล | 2008 | 2011 |  อาเอโรเมฆิโก |
|  บริตแอร์ | 2000 | 2013 |  แอร์ฟรานซ์ |
|  คอมแอร์ | 2000 | 2012 |  เดลตาแอร์ไลน์ |
|  เดลตาเอกซ์เพรส | 2000 | 2003 |  เดลตาแอร์ไลน์ |
|  โดโบรลิออต | 2013 | 2014 |  แอโรฟลอต |
|  รีเจียนัล | 2001 | 2013 |  แอร์ฟรานซ์ |
|  ซองแอร์ไลน์ | 2003 | 2006 |  เดลตาแอร์ไลน์ |
สมาชิกและสมาชิกในเครือ > สมาชิกในอดีต > สมาชิกที่เกี่ยวข้องในอดีต

| อดีตสมาชิกที่เกี่ยวข้อง | วันที่เข้าร่วม | วันที่ออก | สมาชิกในเครือ |
| --- | --- | --- | --- |
|  โกปาแอร์ไลน์ | 000000002007-09-04-00004 กันยายน 2007 | 000000002009-10-24-000024 ตุลาคม 2009 |  |
สกายทีมคาร์โก

บทความหลัก: สกายทีมคาร์โก
สกายทีมคาร์โกเป็นแผนกขนส่งสินค้าของสกายทีม ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 เครือข่ายมีสมาชิก 9 รายจากกลุ่มพันธมิตรขนส่งสินค้าโดยสาร ได้แก่อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสการ์โก อาเอโรเมฆิโกการ์โก แอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็มคาร์โก (รวมแอร์ฟรานซ์คาร์โกและเคแอลเอ็มคาร์โก) ไชนาคาร์โกแอร์ไลน์ เช็กแอร์ไลน์คาร์โก เดลตาคาร์โก อิตาแอร์เวย์คาร์โก โคเรียนแอร์คาร์โก และเซาเดียคาร์โก อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสการ์โก หน่วยที่ดำเนินขนส่งอากาศยานของอาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส เข้าร่วมเครือข่ายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 (2013-11) เซาเดียคาร์โกเข้าร่วมเครือข่ายในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2019
ดูเพิ่ม

สตาร์อัลไลแอนซ์
วันเวิลด์
สตีฟ เออร์วิน

| สตีฟ เออร์วิน |
| --- | --- |
เออร์วินขณะที่สวนสัตว์ออสเตรเลีย พ.ศ. 2548
เกิด: สตีเฟน โรเบิร์ต เออร์วิน 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962(1962-02-22) เอสเซนดัน รัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย
เสียชีวิต: 4 กันยายน ค.ศ. 2006(2006-09-04) (44 ปี) แบ็ตรีฟ รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย
สาเหตุเสียชีวิต: บาดแผลจากปลากระเบนที่หัวใจ
สัญชาติ: ออสเตรเลีย
ชื่ออื่น: "นักล่าจระเข้"
อาชีพ: นักธรรมชาติวิทยา นักสัตววิทยา นักอนุรักษ์ ดาราทีวี นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2534–2549
ผลงานเด่น: The Crocodile Hunter
คู่สมรส: เทร์รี เออร์วิน
บุตร: บินดี เออร์วิน (เกิด พ.ศ. 2541) โรเบิร์ต ซี. เออร์วิน (เกิด พ.ศ. 2546)
บิดามารดา: บ็อบ เออร์วิน ลิน เออร์วิน
เว็บไซต์: สวนสัตว์ออสเตรีเลีย
ลายมือชื่อ

สตีเฟน โรเบิร์ต "สตีฟ" เออร์วิน (อังกฤษ: Stephen Robert "Steve" Irwin; 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 – 4 กันยายน พ.ศ. 2549) ชื่อเล่นว่า "นักล่าจระเข้" เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์ป่าชาวออสเตรเลีย บุคคลในโทรทัศน์ และนักอนุรักษ์ธรรมชาติ เออร์วินมีชื่อเสียงทั่วโลกจากรายการโทรทัศน์ เดอะคร็อกโคไดล์ฮันเตอร์ (The Crocodile Hunter) สารคดีสัตว์ที่ออกอากาศทั่วโลก จัดรายการร่วมกับภรรยาชื่อ เทร์รี เขาและภรรยาเป็นเจ้าของสวนสัตว์ออสเตรเลียซู ก่อตั้งโดยพ่อแม่ของเออร์วินในเบียร์วาห์ ประมาณ 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) ทางเหนือของบริสเบน เมืองหลวงของรัฐควีนส์แลนด์ เออร์วินเสียชีวิตในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2549 หลังจากถูกเงี่ยงปลากระเบนธงแทงหน้าอกขณะถ่ายทำสารคดีชุดโอเชียนส์เดดลีเอสต์ (Ocean's Deadliest) สมาคมอนุรักษ์ธรรมชาติซีเชปเพิร์ด (Sea Shepherd Conservation Society) ตั้งชื่อเรือเอ็มวาย สตีฟ เออร์วิน (MY Steve Irwin) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ชีวิตส่วนตัว

เขาแต่งงานกับสาวนักล่าจระเข้ชาวอเมริกันที่มีชื่อว่าเทร์รี เออร์วิน มีบุตรด้วยกันสองคนคือบินดี เออร์วิน (บุตรสาวคนโต) และโรเบิร์ต เออร์วิน (บุตรชายคนเล็ก) ปัจจุบันลูกทั้งสองเป็นนักล่าจระเข้เช่นกัน นอกจากจะเป็นสามีภรรยากันแล้วทั้งคู่ยังร่วมถ่ายสารคดีสัตว์โลก หนึ่งในนั้นคือการจับและสู้กับจระเข้ด้วยมือเปล่า สตีฟและภรรยายังดูแลสวนสัตว์ที่มีชื่อว่า Australia Zoo ชื่อเดิมคือ Queenland Reptile Park ก่อตั้งโดยพ่อและแม่ของเขาบ็อบ และลิน เออร์วิน โดยสตีฟ และเทร์รี เริ่มงานนี้ในปี พ.ศ. 2534
การทำงาน > เดอะคร็อกโคไดล์ฮันเตอร์และงานที่เกี่ยวข้อง

สตีฟ และเทร์รี ใช้เวลาฮันนีมูนในการวางกับดักจระเข้ด้วยกัน ภาพยนตร์ของการฮันนีมูนของพวกเขาที่ถ่ายโดยจอห์น สเตนตัน (John Stainton) กลายเป็นตอนแรกของ เดอะคร็อกโคไดล์ฮันเตอร์ ภาพยนตร์ชุดรายการนี้เปิดตัวแพร่ภาพทางโทรทัศน์ของออสเตรเลียในปี พ.ศ. 2539 และเผยแพร่ทางโทรทัศน์ในอเมริกาเหนือในปีถัดมา เดอะคร็อกโคไดล์ฮันเตอร์ ประสบความสำเร็จในสหรัฐ, สหราชอาณาจักร และอีกกว่า 130 ประเทศโดยมีผู้ชมถึง 500 ล้านคน รูปแบบการนำเสนอที่สดใสและกระตือรือร้นของเออร์วิน สำเนียงภาษาแบบออสเตรเลีย กางเกงขาสั้นสีกากีอันเป็นเอกลักษณ์ และวลีที่โดดเด่น "Crikey!" กลายเป็นที่รู้จักทั่วโลก เซอร์เดวิด แอตเทนบะระยกย่องเออร์วินที่แนะนำหลาย ๆ คนให้รู้จักกับโลกธรรมชาติโดยกล่าวว่า "เขาได้สอนผู้อื่นว่าโลกธรรมชาติวิเศษและน่าตื่นเต้นแค่ไหน เขาเป็นนักสื่อสารโดยกำเนิด"
ช่องโทรทัศน์ดาวเทียมและเคเบิลทีวีของสหรัฐ แอนิมอลแพลนเน็ต ปิดท้ายเดอะคร็อกโคไดล์ฮันเตอร์ ตอนจบซีรีส์ด้วยเรื่อง Steve's Last Adventure สารคดีเรื่องสุดท้ายความยาว 3 ชั่วโมงโดยมีภาพการผจญภัยข้ามโลกของเออร์วินในสถานที่ต่าง ๆ เช่นเทือกเขาหิมาลัย, แม่น้ำแยงซี, บอร์เนียว และอุทยานแห่งชาติครูเกอร์ เออร์วินได้ร่วมแสดงในสารคดีของแอนิมอลแพลนเน็ตเรื่องอื่น ๆ เช่น Croc Files, เดอะคร็อกโคไดล์ฮันเตอร์ไดอารีส์ และ New Breed Vets ในระหว่างการให้สัมภาษณ์รายการเดอะทูไนท์โชว์กับเจย์ เลโน ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2549 เออร์วินประกาศว่าช่องรายการดิสคัฟเวอรีคิดส์จะพัฒนารายการสำหรับลูกสาวของเขาบินดี ซู เออร์วิน – ซึ่งรายการเกิดขึ้นหลังจากการเสียชีวิตของเขาในชื่อชุด บินดีเดอะจังเกิลเกิร์ล
การเสียชีวิต

วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2549 เออร์วินเสียชีวิตด้วยอายุได้ในวัยเพียง 44 ปีขณะดำน้ำที่แนวปะการังแบ็ตรีฟ (ส่วนหนึ่งของเกรตแบร์ริเออร์รีฟ) ใกล้ ๆ พอร์ตดักลาส รัฐควีนส์แลนด์ เขากำลังถ่ายทำสารคดีชุด โอเชียนส์เดดลีเอสต์ (Ocean's Deadliest) และในช่วงที่อากาศไม่ดีนัก เขาตัดสินใจถ่ายทำในน้ำตื้นให้รายการโทรทัศน์ของบินดี ลูกสาว (รายการ บินดีเดอะจังเกิลเกิร์ล) เออร์วินเข้าใกล้ปลากระเบนธงขนาดลำตัวกว้าง 8 ฟุตในน้ำลึกระดับอกจากข้างหลังเพื่อถ่ายทำขณะที่มันกำลังว่ายน้ำออกไป จากข้อมูลของพยานเพียงคนเดียวกล่าวว่า ปลาดังกล่าวโจมตีเออร์วินราวกับปลาฉลาม โดยแทงร่างเออร์วินด้วยเงี่ยงหลายร้อยครั้ง ทีแรกเออร์วินเชื่อว่าปอดทะลุ แต่เงี่ยงปลาได้แทงหัวใจและทำให้เขาเลือดออกมาก พฤติกรรมของปลากระเบนดังกล่าวเป็นการป้องกันตัวจากการถูกล้อม คนงานช่วยนำเออร์วินขึ้นเรือและผายปอด และรีบพาเขาขึ้นฝั่ง แต่หน่วยแพทย์กล่าวว่าเขาเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ
การเสียชีวิตของเออร์วินเชื่อกันว่าเป็นการตายที่เกิดจากปลากระเบนธงเพียงครั้งเดียวที่จับภาพวิดีโอได้ ตำรวจรัฐควีนส์แลนด์ได้ดูสำเนาของวิดีโอ แต่ในที่สุดมีรายงานว่า สำเนาทั้งหมดถูกทำลายตามคำขอของครอบครัวเออร์วิน งานสารคดีรายการโอเชียนส์เดดลีเอสต์ถูกถ่ายทำจนเสร็จ ได้ออกอากาศในสหรัฐในช่องดิสคัฟเวอรี แชนแนล ในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2550 สารคดีดังกล่าวถ่ายทำเสร็จด้วยฉากที่ถ่ายทำเพิ่มในหลายสัปดาห์หลังเกิดเหตุ แต่ไม่ได้กล่าวถึงการเสียชีวิตของเออร์วินแต่อย่างใด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สตีฟ เออร์วิน
Australia Zoo's Crocodile Hunter website เก็บถาวร 2011-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Animal Planet website for The Crocodile Hunter
Huge collection of features and photographs from Daily Telegraph concerning the Irwins เก็บถาวร 2007-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Steve Irwin ที่เว็บไซต์ Curlie
Steve Irwin ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Synchronkartei  Deutsche Biographie  Trove 
สตีฟเออร์วินขณะกำลังให้อาหารจระเข้ที่สวนสัตว์ในออสเตรเลีย
Wikiquote
สถานพินิจ

สถานพินิจประจำเมืองอาเมอร์สโฟร์ต ตั้งอยู่ในสวนสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ (Koningin Beatrixplantsoen) จังหวัดยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
สถานพินิจ (อังกฤษ: detention center, youth detention center, juvenile detention center, juvenile hall หรือภาษาปากว่า juvie) เป็นที่ควบคุมตัวเยาวชนที่เรียกว่า เยาวชนผู้กระทำความผิด (juvenile offender หรือ juvenile delinquent) เป็นการชั่วคราวระหว่างศาลไต่สวน หรือเป็นระยะเวลายาวนานเพื่อฝึกอบรมหรือรับการดูแลอย่างอื่นตามกระบวนการยุติธรรมต่างหากจากบุคคลทั่วไป โดยมีศาลซึ่งเรียกว่า ศาลเยาวชน (juvenile court) เป็นผู้สั่งให้ควบคุมตัวเยาวชนไว้ ณ สถานพินิจ
ในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาสำหรับเยาวชนนั้น มีหลายหนทางสำหรับจัดการเยาวชนผู้กระทำความผิด บางกรณีเยาวชนอาจได้รับการปล่อยให้กลับเข้าสู่สังคมหลังจากรับการแก้ไขบำบัดฟื้นฟู แต่บางกรณีเมื่อเยาวชนมีพฤติการณ์จะก่อภัยอันตรายแก่สังคมหรือแก่ตนเอง เยาวชนจะถูกส่งไปควบคุมตัวและพฤติกรรมที่สถานพินิจ ในสถานพินิจนั้น เยาวชนอาจถูกควบคุมตามปรกติ หรืออาจถูกขังได้
การควบคุมตามปรกติอาจเกิดขึ้นเพียงชั่วระยะเวลาหนึ่งในระหว่างรอการพิจารณาหรือรอคำสั่งเพิ่มเติม ส่วนการขังมักเกิดขึ้นเมื่อมีคำสั่งให้ส่งเยาวชนไปอยู่ในความควบคุมดูแลของเจ้าหน้าที่เพื่อเข้ารับการฝึกอบรมเป็นต้น กิจกรรมเช่นนี้อาจมีระยะเวลาไม่กี่เดือนหรือหลายปีก็ได้ แต่สถานพินิจนั้นไม่มีมีจุดมุ่งหมายเพื่อลงโทษเยาวชน หากเพื่อแก้ไขบำบัดฟื้นฟูเยาวชนตามหลักการ "รัฐประดุจพ่อแม่" (parens patriae) กล่าวคือ เมื่อบิดามารดาไม่ปกครองดูแลบุตรให้ดีแล้ว รัฐก็ชอบจะสอดเข้ามายุ่งเกี่ยวเพื่อสวัสดิภาพของเยาวชนได้ กิจกรรมในสถานพินิจนั้น รัฐอาจจัดขึ้นเองทั้งหมด หรืออาศัยความร่วมมือในบางเรื่องจากท้องถิ่นหรือองค์กรเอกชน เช่น ด้านการศึกษา นันทนาการ สุขภาพ การประเมินพฤติกรรม การให้คำปรึกษา เป็นต้น
โดยทั่วไป เยาวชนที่ถูกส่งมาสถานพินิจมักชื่อว่าเป็นภัยคุกคามค่อความปลอดภัยสาธารณะ แต่ในบางกรณี เพราะฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาล หนีออกจากบ้าน บริโภคสุรายาเมา หรือกระทำความผิดลหุโทษ เช่น บรรดาที่ถ้าผู้ใหญ่ทำแล้วก็จะถูกควบคุมตัวไว้เพียงยี่สิบชั่วโมง ก็มี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถานพินิจ
สตีเวน เฟล็ตเชอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  สตีเวน เคนเนท เฟล็ตเชอร์
วันเกิด:   (1987-03-26) 26 มีนาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  ชรูว์สบรี ประเทศอังกฤษ
ส่วนสูง:  6 ft 1 in (1.85 m)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เรกซัม
หมายเลข:  26
สโมสรเยาวชน
2000–2004:  ฮิเบอร์เนียน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2009 |  ฮิเบอร์เนียน |  156 |  (43) |
| 2009–2010 |  เบิร์นลีย์ |  35 |  (8) |
| 2010–2012 |  วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ |  61 |  (22) |
| 2012–2016 |  ซันเดอร์แลนด์ |  94 |  (23) |
| 2016 |  → มาร์แซย์ (ยืม) |  12 |  (2) |
| 2016–2020 |  เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ |  123 |  (36) |
| 2020– |  สโตกซิตี |  71 |  (12) |
ทีมชาติ‡
| 2007 |  สกอตแลนด์ ชุดยู 20 |  6 |  (1) |
| 2006–2008 |  สกอตแลนด์ ชุดยู 21 |  7 |  (5) |
| 2007 |  สกอตแลนด์ ชุดบี |  1 |  (0) |
| 2008– |  สกอตแลนด์ |  33 |  (10) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23 เมษายน 2022 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 21 เมษายน 2019
สตีเวน เคนเนท เฟล็ตเชอร์ (อังกฤษ: Steven Kenneth Fletcher; เกิด 26 กรกฎาคม 1987) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสกอตแลนด์ ปัจจุบันเล่นเป็นกองหน้าให้กับเรกซัมในลีกวัน
เฟล็ตเชอร์เริ่มต้นอาชีพของเขากับสโมสรฟุตบอลฮิเบอร์เนียน โดยลงเล่นในสกอตติชพรีเมียร์ชิปไป 156 นัด ยิงไป 43 ประตู ก่อนที่เฟล็ตเชอร์จะย้ายมาร่วมทีมเบิร์นลีย์ด้วยค่าตัว 3 ล้านปอนด์ ในเดือนมิถุนายน 2009 ซึ่งเป็นสถิติค่าตัวสูงสุดของสโมสร เขาเป็นดาวซัลโวสูงสุดของสโมสรในฤดูกาล 2009–10 ด้วยการยิงประตูในลีกไป 8 ประตู แต่สโมสรกลับต้องตกชั้นจากพรีเมียร์ลีก
ไม่นานหลังจากนั้น เฟล็ตเชอร์ย้ายไปร่วมทีมวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ด้วยค่าตัว 6.5 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นสถิติค่าตัวสูงสุดของสโมสร เขายิงได้ 24 ประตูจาก 68 นัดที่ลงเล่นให้กับวูล์ฟส์ แต่สโมสรก็ต้องตกชั้นจากพรีเมียร์ลีกในปี 2012 เฟล็ตเชอร์ย้ายไปร่วมทีมซันเดอร์แลนด์ในพรีเมียร์ลีกด้วยค่าตัว 12 ล้านปอนด์ เขาลงเล่นให้สโมสรไป 108 นัด ยิงได้ 23 ประตู ในปี 2016 เขาถูกยืมตัวไปเล่นให้กับออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ของฝรั่งเศสครึ่งฤดูกาล หลังจากนั้นเขาเซ็นสัญญาย้ายมาร่วมทีมเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป เขายิงได้ 38 ประตูตลอด 4 ฤดูกาลในถิ่นฮิลส์โบโร เขาลงเล่นให้กับสโตกซิตี 2 ฤดูกาลและดันดียูไนเต็ดอีก 1 ฤดูกาล ก่อนย้ายมาร่วมทีมเรกซัมทีมในลีกทูในปี 2023 โดยเขายิงไป 8 ประตูจาก 33 นัด นำเรกซัมคว้ารองแชมป์และเลื่อนชั้นสู่อีเอฟแอลลีกวันในความพยายามครั้งแรกของพวกเขา
ส่วนผลงานในการเล่นระดับชาติ สตีเวน เฟล็ตเชอร์ เคยลงเล่นให้กับทีมชาติสกอตแลนด์ ในรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ในรายการฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2006 รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ที่ประเทศโปแลนด์ ภายใต้การคุมทีมของ อาร์ชี เกมมิลล์ และพาทีมชาติชุดเล็กคว้าตำแหน่งรองแชมป์ โดยแพ้ให้กับทีมชาติสเปนในรอบชิงชนะเลิศ จากนั้นได้ขึ้นมาเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ โดยในปี ค.ศ. 2015 เขากลายเป็นผู้เล่นทีมชาติสกอตแลนด์คนแรกในรอบ 45 ปี ที่ยิงแฮตทริกได้ในการเล่นให้ทีมชาติ
ประวัติ

เฟล็ตเชอร์เกิดที่เมืองชรูว์สบรี เทศมณฑลชรอปเชอร์ และใช้ชีวิตช่วงแรกในค่ายทหารอังกฤษในประเทศอังกฤษและเยอรมนี ที่ซึ่งพ่อของเขาประจำการอยู่  โดยพ่อของเขา สิบเอก เคนนี เฟล็ตเชอร์ เสียชีวิตจากโรคมะเร็ง เมื่อเขาอายุได้เพียงสิบปี ทำให้แม่ของเขาตัดสินใจพาเขาและน้องสาวย้ายไปยังเมืองแฮมิลตัน มณฑลเซาท์ลานาร์กเชอร์ ในสกอตแลนด์ และผู้ฝึกสอนของสโมสรฟุตบอลฮิเบอร์เนียน ที่มาจากแฮมิลตันได้เห็นความสามารถในการเล่นฟุตบอลของเขาและเขาได้เข้าร่วม Leith club's youth network  ในวัยสิบสามปี
อาชีพ

เฟล็ตเชอร์เริ่มลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลฮิเบอร์เนียน จนจบฤดูกาล 2003–04 เอาชนะคิลมาร์น็อค
ไปด้วยคะแนน 3-0 เค้ากลายเป็น first team regular ในฤดูกาล 2004–05 ลงเล่น 26 ครั้ง ทำไป 5 ประตู ในฤดูกาล 2005–06 season
เฟล็ตเชอร์ทำไป10ประตู
สตีเวน คิง

| สตีเฟน คิง |
| --- | --- |

เกิด:  (1947-09-21) 21 กันยายน ค.ศ. 1947 (77 ปี) พอร์ตแลนด์ ,รัฐเมน, สหรัฐอเมริกา
นามปากกา: ริชาร์ด บาคแมน,  จอห์น สวิเทน
อาชีพ: นักเขียนนวนิยาย, นักเขียนเรื่องสั้น, นักเขียนบทภาพยนตร์, คอลัมนิสต์, นักแสดง, ผู้อำนวยการสร้าง, ผู้กำกับภาพยนตร์
แนว: นิยายวิทยาศาสตร์, สยองขวัญ, แฟนตาซี, ดราม่าชีวิต

ลายมือชื่อ: 
สตีเฟน เอ็ดวิน คิง (อังกฤษ: Stephen Edwin King) เป็นนักเขียนนิยายเขย่าขวัญ ชาวอเมริกัน เกิดวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2490 เคยใช้นามปากกาว่า "ริชาร์ด บาร์คแมน" (Richard Bachman) และ "จอห์น สวิเธน" (John Swithen) เขียนนวนิยายเรื่องแรกคือ Carrie ในปี พ.ศ. 2515 ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Doubleday & Co. มีนิยายของคิงถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์และบทละครโทรทัศน์ เช่น  'Salem' s Lot, It, Misery, Pet Sematary
ในปี พ.ศ. 2546 มูลนิธิหนังสือแห่งชาติ (National Book Foundation) มอบรางวัล "เหรียญสำหรับผู้มีผลงานทางวรรณกรรมอเมริกันอันดีเด่น" ให้แก่สตีเฟน คิง
ประวัติ

สตีเฟน คิง เกิดเมื่อ  21 กันยายน พ.ศ. 2490 ที่เมืองพอร์ตแลนด์ ในรัฐเมน เป็นบุตรคนที่ 2 ของเอ็ดวิน คิง และ เนลลี รูธ พิลส์บูรี เขาเสียพ่อตั้งแต่วัยเด็ก ในปี พ.ศ. 2509 เขาได้เข้าเรียนในภาควิชาภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยเมน ที่เมืองออรอโน หลังจบการศึกษาเขาได้สอนวิชาภาษาอังกฤษในเมืองแฮมปเดน ในรัฐเมน
ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสกับทาบิธา คิง (นามกุลก่อนแต่งงาน: สปรูซ) เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2514 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คนคือ นาโอมิ ราเชล คิง, โจ คิง และ โอเว่น คิง โดย 2 คนสุดท้ายนี้มีอาชีพเป็นนักเขียนเช่นเดียวกับบิดา-มารดาของพวกเขาเอง
ในปี พ.ศ. 2542 สตีเฟน คิงประสบอุบัติเหตุร้ายแรงด้วยการโดนรถชนระหว่างเดินออกกำลังกายตอนเช้าอยู่บนถนนใกล้บ้านในรัฐเมน เขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลและเข้าทำการผ่าตัด ระหว่างการพักฟื้นร่างกาย จึงเขียนหนังสือชื่อ On Writing ซึ่งกล่าวถึงที่มาของการเขียนหนังสือ และแรงบันดาลใจที่ทำให้เขียนหนังสือหลาย ๆ เล่ม
ผลงาน > นวนิยาย

Carrie แปลในชื่อ แครี่
'Salem's Lot
The Shining แปลในชื่อ The Shining คืนนรก (วรรณวิภา) และ โรงแรมนรก (Beat)
The Stand แปลในชื่อ The Stand
The Dead Zone
Firestarter แปลในชื่อ เผามันเลย
Cujo
The Gunslinger
Pet Sematary แปลในชื่อ กลับจากป่าช้า
Christine
Cycle of the Werewolf
The Talisman
The Eyes of the Dragon
It แปลในชื่อ อิท
The Dark Tower II: The Drawing of the Three
Misery แปลในชื่อ คลั่ง ขัง ฆ่า
The Tommyknockers แปลในชื่อ Tommyknockers
The Dark Half
The Dark Tower III: The Waste Lands
Needful Things แปลในชื่อ สู่ฝันสนธยา
Gerald's Game
Dolores Claiborne
Insomnia
Rose Madder
Desperation แปลในชื่อ Desperation
The Green Mile
The Dark Tower IV: Wizard and Glass
Bag of Bones
The Girl Who Loved Tom Gordon
Black House
Dreamcatcher
From a Buick 8
The Dark Tower V: Wolves of the Calla
The Dark Tower VI: The Song of Susannah
The Dark Tower VII: Dark Tower
The Colorado Kid
Lisey's Story
Cell
Duma Key
Under the Dome
11/22/63 แปลในชื่อ 11/22/63 วันสังหาร
The Dark Tower: The Wind Through the Keyhole
Doctor Sleep แปลในชื่อ ลางนรก
Joyland แปลในชื่อ Joyland
Mr. Mercedes แปลในชื่อ มิสเตอร์เมอร์เซเดส
Revival แปลในชื่อ ฟื้นคืน
Finders Keepers แปลในชื่อ ใครดีใครได้
End of Watch แปลในชื่อ อวสาน
The Outsider แปลในชื่อ คนนอก
Elevation แปลในชื่อ น้ำหนักสุดท้ายของสกอตต์ แครีย์
The Institute แปลในชื่อ โค่นล้ม
Later แปลในชื่อ และแล้วมันก็มา
If it beeds แปลในชื่อ เมื่อเลือดไหลหลั่ง
Rage
The Long Walk
Roadwork
The Running Man
Thinner แปลในชื่อ สาปสยองยิปซี
The Regulators
Blaze
Night Shift
Different Season แปลในชื่อ เรื่องเล่าต่างฤดู
The Body
Rita Hayworth and Shawshank Redemption แปลในชื่อ  Shawshank Redemption
Apt Pupil
The Body
The Breathing Method
Skeleton Crew
Four Past Midnight
Nightmares & Dreamscapes
Hearts in Atlantis
Everything's Eventual
Just After Sunset
Stephen King Goes to the Movies
Full Dark, No Stars
The Bazaar of Bad Dreams