stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วาซิล เลฟสกี

| วาซิล เลฟสกี Васил Левски |
| --- | --- |

เกิด: Vasil Ivanov Kunchev 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1837(1837-07-18) คาร์โลโว บัลแกเรียของออตโตมัน
เสียชีวิต: 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1873(1873-02-18) (35 ปี) โซเฟีย บัลแกเรียของออตโตมัน
สาเหตุเสียชีวิต: ถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ
สุสาน: โซเฟีย บัลแกเรีย
อาชีพ: นักปฏิวัติ
มีชื่อเสียงจาก: องค์การปฏิวัติภายใน
ลายมือชื่อ

วาซิล เลฟสกี (บัลแกเรีย: Васил Левски, เดิมสะกด Василъ Лѣвскій; 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1837 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1873) เป็นนักปฏิวัติชาวบัลแกเรียซึ่งถูกยกย่องให้เป็นวีรบุรุษแห่งชาติของบัลแกเรีย เลฟสกียึดถือแนวคิดและการเคลื่อนไหวปฏิวัติเพื่อปลดปล่อยบัลแกเรียจากการปกครองของออตโตมัน เลฟสกีก่อตั้งองค์การปฏิวัติภายในและได้พยายามปลุกระดมให้มีการลุกฮือขึ้นทั่วประเทศผ่านเครือข่ายคณะกรรมการระดับภูมิภาคลับ
ทฤษฎีและแนวคิดปฏิวัติ

ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1860 เลฟสกีพัฒนาทฤษฎีปฏิวัติที่มองขบวนการปลดปล่อยบัลแกเรียว่าเป็นอาวุธจลาจลของบัลแกเรียในจักรวรรดิออตโตมัน โดยการจลาจลจะต้องมีการเตรียมการควบคุมและประสานงานภายในโดยองค์การปฏิวัติกลาง ซึ่งจะรวมถึงคณะกรรมการการปฏิวัติท้องถิ่นในทุกภาคส่วนของบัลแกเรียและดำเนินงานโดยปราศจากการแทรกแซงของต่างประเทศ ทฤษฏีของเลฟสกีเป็นผลมาจากความล้มเหลวที่เกิดขึ้นซ้ำซากในการนำแนวคิดของรารอฟสกีไปใช้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น การใช้อาวุธเหมือนต่างประเทศ (чети, cheti) เพื่อกระตุ้นการปฏิวัติทั่วไป ความคิดของเลฟสกีเกี่ยวกับการปฏิวัติอิสระทั้งหมดไม่ได้รับความเห็นชอบจากประชาชนทั้งหมดเช่นกัน ที่จริงแล้วเขาเป็นเพียงนักปฏิวัติชาวบัลแกเรียที่โดดเด่นเพียงคนเดียวที่สนับสนุนการปฏิวัตินี้
เลฟสกีได้วางแผนให้บัลแกเรียเป็นสาธารณรัฐแบบประชาธิปไตย และบางครั้งก็พบจุดร่วมกับประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมืองของฝรั่งเศส และยังสะท้อนให้เห็นถึงแนวคิดเสรีนิยมของการปฏิวัติฝรั่งเศสและสังคมตะวันตกร่วมสมัย โดยกล่าวว่า "เราจะเป็นอิสระในเสรีภาพอย่างสมบูรณ์ในดินแดนที่ชาวบัลแกเรียอาศัยอยู่ ได้แก่ บัลแกเรีย เทรซ และมาซิโดเนีย ผู้คนที่มีเชื้อสายใดก็ตามที่อาศัยอยู่ในสวรรค์ของเราแห่งนี้ พวกเขาจะมีสิทธิเท่าเทียมกับชาวบัลแกเรียในทุกด้าน เราจะมีธงที่แสดงถึงความเป็นสาธารณรัฐที่บริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์ ถึงเวลาแล้วที่จะกระทำเพื่อให้บรรลุสิ่งที่พี่น้องชาวฝรั่งเศสของเราแสวงหา..." นอกจากนี้เลฟสกียังกล่าวว่าทุกศาสนาในบัลแกเรียที่มีเสรีภาพจะต้องได้รับการอุปถัมภ์อย่างเท่าเทียมกัน
เลฟสกีเตรียมพร้อมที่จะเสียสละชีวิตของเขาเพื่อการปฏิวัติบัลแกเรีย โดยกล่าวว่า "ถ้าข้าชนะ ข้าจะชนะให้กับทุกคน แต่ถ้าข้าแพ้ ข้าก็จะแพ้ให้กับตัวข้าเองคนเดียวเท่านั้น" นอกจากนี้เขายังสนับสนุนให้มีการใช้จ่ายภายในภาครัฐอย่างโปร่งใสและจะไม่ยอมให้มีการทุจริตเกิดขึ้นโดยเด็ดขาด
แหล่งข้อมูลอื่น

Pure and Sacred Republic — Levski's letters and documents (ในภาษาบัลแกเรีย)
Online edition of Vasil Levski's personal notebook (ในภาษาบัลแกเรีย)
Vasil Levski in Haskovo (ในภาษาอังกฤษ)
Vasil Levski Museum in Karlovo (ในภาษาอังกฤษและบัลแกเรีย)
Vasil Levski Foundation (ในภาษาบัลแกเรีย)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef 
รูปนูนของวาซิล เลฟสกีที่สถานทูตบัลแกเรียในปารีส
ภาษากุรุข

| ภาษากุรุข |
| --- | --- |
कुड़ुख़
ประเทศที่มีการพูด: อินเดีย, บังกลาเทศ
ชาติพันธุ์: ชาวกุรุข
จำนวนผู้พูด: 2,053,000 คน (พ.ศ. 2540)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ดราวิเดียน  กลุ่มภาษาดราวิเดียนเหนือภาษากุรุข
ระบบการเขียน: อักษรเทวนาครี
รหัสภาษา
ISO 639-2: kru
ISO 639-3: kru

ภาษากุรุข (Kurukh; อักษรเทวนาครี: कुड़ुख़) เป็นภาษาในตระกูลภาษาดราวิเดียนที่พูดโดยเผ่าโอโรนหรือเผ่ากุรุข ที่อยู่ในรัฐพิหาร ฌารขัณฑ์ โอริศา มัธยประเทศ ฉัตตีสครห์ และเบงกอลตะวันตก ในประเทศอินเดีย และบังกลาเทศภาคเหนือ มีความใกล้เคียงกับภาษาบราฮุอี และภาษามัลโตหรือภาษาปาหาเรีย บางครั้งเรียกภาษาโอโรน
การจัดจำแนก

ภาษากุรุขอยู่ในตระกูลภาษาดราวิเดียน  จัดอยู่ในกลุ่มภาษาดราวิเดียนเหนือ ใกล้เคียงกับภาษาปาหาเรีย เขียนด้วยอักษรเทวนาครี
ผู้พูด

ผู้พูดภาษานี้ที่เป็นเผ่าโอโรนและไกสานรวมกันประมาณ 2,053,000 คน อัตราการรู้หนังสือพบในเผ่าโอโรน 23% เผ่าไกสาน 17% ภาษานี้มีโอกาสที่จะเป็นภาษาตาย รัฐบาลของรัฐฌารขัณฑ์และฉัตติสครีย์ได้สนับสนุนให้สอนภาษากุรุขในโรงเรียนที่มีชนเผ่าทั้งสองเป็นจำนวนมาก
วรรณกรรม

มีการแปลไบเบิลเป็นภาษากุรุขเมื่อ พ.ศ. 2543 มีการสอนภาษาในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยเช่น มหาวิทยาลัยรันชีและมหาวิทยาลัยสิโธ กาโญ วารสารเช่น Nam Kurkhat, Singi Dai และ Jharkhand Dhara ตีพิมพ์บทความที่เขียนด้วยภาษากุรุข มีการตีพิมพ์หนังสือด้วยภาษากุรุขในรัฐฌารขัณฑ์ โอริศา ฉัตติสครีย์ มัธยประเทศและเบงกอลตะวันตก
แหล่งข้อมูลอื่น

Ethnologue report for Kurukh
Entry for Kurukh at Rosetta Project เก็บถาวร 2007-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฝอยทอง

| --- | --- |
ฝอยทองในประเทศไทย
ประเภท: ของหวาน
แหล่งกำเนิด: โปรตุเกส
ส่วนผสมหลัก: ไข่ (ส่วนใหญ่ใช้ ไข่แดง), น้ำเชื่อม
 ตำราอาหาร: ฝอยทอง   สื่อ: ฝอยทอง
ฝอยทอง (โปรตุเกส: fios de ovos, ฟียุชดึโอวุช, "เส้นด้ายที่ทำจากไข่") เป็นขนมโปรตุเกส ลักษณะเป็นเส้นฝอยสีทอง ทำจากไข่แดงของไข่เป็ด เคี่ยวในน้ำเดือดและน้ำตาลทราย ชาวโปรตุเกสใช้รับประทานกับขนมปัง กับอาหารมื้อหลักจำพวกเนื้อสัตว์ และใช้รับประทานกับขนมเค้ก โดยมีกำเนิดจากเมืองอาไวรู (Aveiro) เมืองชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปรตุเกส
ฝอยทองเป็นที่รู้จักในประเทศสเปนว่า อูเอโบอิลาโด (สเปน: huevo hilado "ไข่ที่ปั่นเป็นเส้นด้าย"), ในประเทศญี่ปุ่นว่า เครังโซเม็ง (ญี่ปุ่น: 鶏卵素麺 "เส้นไข่ไก่"), ในประเทศกัมพูชาว่า วาวี ในประเทศมาเลเซียว่า จาลามัซ (มลายู: jala mas "ตาข่ายทอง") และในมาลาบาร์เหนือ รัฐเกรละ ประเทศอินเดียว่า มุตตามาลา (มลยาฬัม: മുട്ടമാല "ฝอยไข่")
ประวัติ > ประเทศไทย

ฝอยทองแพร่เข้ามาในประเทศไทย พร้อมกับทองหยิบและทองหยอด ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยมารีอา กียูมาร์ ดึ ปีญา (ท้าวทองกีบม้า, พ.ศ. 2202-2265) ลูกครึ่งโปรตุเกส-ญี่ปุ่น ภรรยาของเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน)  ท้าวทองกีบม้ามีหน้าที่เป็นหัวหน้าห้องเครื่องต้น เป็นผู้ทำอาหารเลี้ยงต้อนรับคณะราชทูตจากฝรั่งเศสที่มาเยือนกรุงศรีอยุธยาในสมัยนั้น
ทั้งนี้ฝอยทอง ปรากฏอยู่ใน กาพย์เห่ชมเครื่องคาว-หวาน บทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่พระราชนิพนธ์ชมเชยฝีพระหัตถ์ในการแต่งเครื่องเสวยของสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ฝอยทอง เป็นยองใย |  | เหมือนเส้นไหมไข่ของหวาน |
| คิดความยามเยาวมาลย์ |  | เย็บชุนใช้ไหมทองจีนฯ |
นอกจากนี้ในตำรับอาหารของหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ ยังระบุถึงการทำขนมฝอยเงิน โดยมีกรรมวิธีเช่นเดียวกับการทำฝอยทองทุกประการ หากแต่ใข้ไข่ขาวแทนไข่แดง ทำให้มีลักษณะเป็นฝอยรูปรังนกขนาดพอคำ แล้วนำขนมไข่แมงดา (ทองหยอดขนาดเล็ก) ใส่ไว้กลางฝอยเงินรูปรังนก ได้เป็นอาหารหวานอีกชนิด เรียกว่า "ไข่ในรัง"
ประวัติ > ประเทศญี่ปุ่น

เครังโซเม็งเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ (ญี่ปุ่น: 安土桃山時代) ช่วงปี ค.ศ. 1568 – ค.ศ. 1600 (พ.ศ. 2111-2143) ที่จังหวัดนางาซากิ โดยพ่อค้าชาวโปรตุเกส[ต้องการอ้างอิง] หลังจากนั้นจึงแพร่หลายไปยังจังหวัดฟูกูโอกะ และเริ่มทำเพื่อจำหน่ายตามร้านขนมต่าง ๆ ในยุคเมจิ (ญี่ปุ่น: 明治時代; โรมาจิ: Meiji-jidai; ทับศัพท์: เมจิจิได) เมื่อ 342 ปีก่อน ร้านมัตสึยาริเอมงที่จังหวัดฟูกูโอกะได้ทำเครังโซเม็งขึ้นซึ่งเป็นขนมหวานที่เป็นเอกลักษณ์ประจำของร้าน โดยปัจจุบันนั้นได้ดำเนินงานโดยรุ่นที่ 13[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

ทองหยิบ
ทองหยอด
นอเดนส์

นอเดนส์ (Nodens) เป็นหนึ่งในเอลเดอร์ก็อดในงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลูของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ นอเดนส์มีที่มาจากเทพชื่อเดียวกันในตำนานของเคลต์และได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในเรื่องสั้น The Strange High House in the Mist (ประพันธ์ในปีพ.ศ. 2469 และต่อมาก็มีบทบาทเด่นชัดขึ้นในนิยาย เดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธ มีฉายาว่า ผู้ปกครองแห่งห้วงลึก (Lord of the Great Abyss) และ นาวดามือเงิน (Nuada of the Silver Hand)
ลักษณะ

นอเดนส์เป็นชายชราผู้มีผมและหนวดเคราหงอกยาว แต่ยังคงมีร่างกายแข็งแรง นอเดนส์ขี่รถศึกซึ่งเป็นเปลือกหอยขนาดใหญ่ที่ลากโดยสัตว์ประหลาดในตำนานและมีเหล่าไนท์กอนท์เป็นอสูรรับใช้ ใน The Strange High House in the Mist นั้นนอเดนส์นั่งรถศึกที่ว่านี้มาพร้อมกับเทพเนปจูน เทพแห่งท้องทะเลของชาวโรมัน และเหล่าพรายน้ำนิเรียด แต่เรื่องอื่นๆก็ไม่ได้พูดถึงเนปจูนอีก
นอเดนส์เป็นผู้ไล่ล่าเหล่าสัตว์ร้ายในโลกแห่งความฝัน นอเดนส์มักเลือกที่จะตามล่าอสูรที่รับใช้เกรทโอลด์วันและเอาเตอร์ก็อด โดยเฉพาะอย่างยิ่งไนอาลาโธเทป เนื่องจากอสูรเหล่านี้มักเฉลียวฉลาดและสามารถให้ความบันเทิงในการไล่ล่าได้มากกว่า โดยปกติแล้วนอเดนส์จะไม่สนใจมนุษย์ แต่ใน เดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธ นั้น นอเดนส์ได้ช่วยเหลือแรนดอล์ฟ คาเตอร์ ตัวเอกของเรื่องเมื่อทราบว่าถูกไนอาลาโธเทปไล่ตามอยู่ และแม้แต่ไนอาลาโธเทปก็ไม่มีอำนาจเหนือนอเดนส์ในโลกแห่งความฝัน
เลิฟคราฟท์นั้นได้แนวคิดของนอเดนส์มาจากเรื่อง The Great God Pan ของอาเธอร์ แมคเคน (พ.ศ. 2433) ซึ่งในเรื่องนี้แมคเคนได้เขียนถึงจารึกของโรมันที่ระบุว่านอเดนส์ก็คือเทพแพน
วิมตินิยมทางวิทยาศาสตร์

สำหรับบทความทั่วไปเกี่ยวกับวิมตินิยม ดูที่ วิมตินิยม
วิมตินิยมทางวิทยาศาสตร์  (อังกฤษ: Scientific skepticism, Scientific scepticism) เป็นหลักปฏิบัติในการที่จะสืบหาว่า  เรื่องที่อ้างว่าเป็นจริงนั้นมีหลักฐานโดยงานวิจัยเชิงประสบการณ์  (เชิงประจักษ์)  หรือไม่  สามารถทำซ้ำได้หรือไม่  เป็นหลักปฏิบัติที่ใช้เป็นปกติในการ "เพิ่มขยายความรู้ที่ยืนยันได้พิสูจน์ได้" 
ยกตัวอย่างเช่น  ศ. ดร. โรเบิรต์ เมอร์ตัน แห่งมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ผู้เป็นบิดาของสังคมวิทยาของความรู้วิทยาศาสตร์ (Sociology of scientific knowledge) ได้กล่าวยืนยันว่า  ไอเดียทุกอย่างต้องมีการทดสอบ  และต้องผ่านการตรวจสอบของสังคมและชุมชน  ที่เข้มงวด  และทำอย่างเป็นระบบ
ศัพท์

วิมตินิยมทางวิทยาศาตร์บางครั้งก็เรียกว่า  rational skepticism  (วิมตินิยมตามเหตุผล)  และบางครั้งหมายถึง skeptical inquiry (การสอบสวนโดยไม่เชื่อ)
วิมตินิยมทางวิทยาศาสตร์ไม่เหมือนกับวิมตินิยมทางปรัชญา (อังกฤษ: philosophical skepticism)
ซึ่งเป็นการไม่ปักใจว่า  ความรู้ที่เรามีนั้นเป็นความจริงของธรรมชาติ
ส่วนคำว่า  Methodological skepticism  (วิมตินิยมโดยระเบียบวิธี) เป็นการตั้งข้อสงสัยในความเชื่อของบุคคลว่าตรงกับความจริง  เป็นแนวคิดที่คล้าย ๆ กันกับวิมตินิยมทางวิทยาศาสตร์  แต่ไม่ใช่อันเดียวกัน
แต่คำว่า  "New Skepticism" (วิมตินิยมใหม่) ที่อธิบายโดยพอล์ เคิรตส์นั้น  ตรงกับวิมตินิยมทางวิทยาศาสตร์ 
นักเล่นกลผู้เป็นนักวิมตินิยม Jamy Ian Swiss ได้กล่าวไว้ว่า  วิมตินิยมทางวิทยาศาสตร์เป็น "วิธีการคิด  ไม่ใช่เรื่องที่คิด"[ต้องการอ้างอิง]
ศัพท์ > นิยามต่าง ๆ

คำนิยามอื่น ๆ ของ "วิมตินิยมทางวิทยาศาสตร์" รวมทั้ง
นักวิมตินิยมเป็นผู้ชอบใจประเด็นความเชื่อและข้อสรุปที่เชื่อถือได้และเป็นจริง  มากกว่าประเด็นที่ทำให้เบาใจหรือเหมาะกับสถานการณ์
และดังนั้น  จะใช้วิธีทางวิทยาศาสตร์และการคิดด้วยเหตุผล  อย่างเข้มงวดและอย่างเปิดเผย  เพื่อตรวจสอบข้ออ้างความจริงต่าง ๆ  โดยเฉพาะ (ในเรื่องความเชื่อและข้อสรุป)ของตนเอง
นักวิมตินิยมจะยอมรับอย่างมีเงื่อนไขและไม่ปักใจ  ซึ่งข้ออ้างความจริงต่าง ๆ ที่ผ่านการตรวจสอบทางตรรกะที่ถูกต้อง  และที่ผ่านการประเมินหลักฐานที่มีอยู่อย่างถี่ถ้วน
และจะศึกษาข้อบกพร่องของการคิดหาเหตุผล  และกลไกการหลอกลวงของมนุษย์  เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการถูกหลอกทั้งโดยตนเองและโดยผู้อื่น
นักวิมตินิยมให้ความสำคัญกับวิธีการ  (ในการสืบหาความจริง)  มากกว่าข้อสรุปอย่างใดอย่างหนึ่ง
วิมตินิยมเป็นวิธีการปฏิบัติอย่างมีเงื่อนไขและไม่ปักใจ  ต่อข้ออ้างความจริง
เป็นการหาเหตุผลต่อไอเดียทุกอย่างอย่างใดอย่างหนึ่ง  โดยไม่มีไอเดียอะไร ๆ ที่เป็นข้อยกเว้น
กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ  วิมตินิยมเป็นวิธีการ  ไม่ใช่เป็นทัศนคติ
วิมตินิยมเป็นวิธีการตรวจสอบข้ออ้างความจริงเกี่ยวกับโลก
เครื่องมือของนักวิมตินิยมรวมทั้งการหาเหตุผล, การคิดวิเคราะห์ (critical thinking), และความต้องการที่จะได้หลักฐานที่ยืนยันได้  ตรวจสอบได้  เกี่ยวกับข้ออ้างความจริง  (โดยเฉพาะที่พิเศษเหนือมนุษย์)
โดยทั่ว ๆ ไปแล้ว  การคิดหาหลักฐานเหตุผลโดยวิมตินิยม  เป็นวิธีการที่อยู่ในระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์อยู่แล้ว
ตัวอย่าง

ตัวอย่างประเด็นที่วารสารวิมตินิยมทางวิทยาศาสตร์ทำการตรวจสอบรวมทั้ง
การรักษาพยาบาลด้วยอาหารบางประเภท  ด้วยวิธีการบางอย่าง  และด้วยการแพทย์ทางเลือก
ความน่าเชื่อถือและความมีอยู่ของความสามารถเหนือธรรมชาติ (เช่นการพยากรณ์ด้วยไพ่ทาโรต์) ของเทพและภูติต่าง ๆ (เช่นโพลเทอร์ไกสท์ ทูตสวรรค์ พระเจ้า/พระเป็นเจ้า/พระผู้สร้าง)
สัตว์ต่าง ๆ จากวิทยาสัตว์ลึกลับ (เช่นเนสซีหรือสัตว์ประหลาดล็อกเนสส์)
เรื่องอื่น ๆ รวมทั้ง creationism/intelligent design, ดาวซิ่ง, ทฤษฎีสมคบคิดต่าง ๆ (เช่นทฤษฎีสมคบคิดเรื่องเหยียบดวงจันทร์)
และเรื่องอ้างอื่น ๆ ที่นักวิมตินิยมเห็นว่าไม่น่าจะเป็นไปได้ตามหลักวิทยาศาสตร์
มีนักวิมตินิยมเช่นนักมายากลแฮร์รี ฮูดินี (ค.ศ. 1874-1926) และนักมายากลชาวอเมริกันเจมส์ แรนดี้  ที่ได้กลายมาเป็นผู้มีชื่อเสียงในการพิสูจน์เรื่องอ้างที่ไม่น่าเป็นไปได้  ว่าเป็นเรื่องเท็จ
ถึงอย่างนั้น  นักพิสูจน์เรื่องเหนือธรรมชาติบางท่านเตือนว่า  ผู้ทำการเช่นนี้ต้องระวังที่จะติดตามเรื่องอ้างเหนือธรรมชาติเช่นนี้อย่างจริง ๆ จัง ๆ โดยไม่มีความเอนเอียง  เพราะว่า  การพิสูจน์หาเหตุผลที่เปิดใจโปร่งใส  สามารถที่จะเปลี่ยนใจและสอนคนได้ดีกว่าการพิสูจน์ว่าเท็จ
ตัวอย่าง > วิมตินิยมเทียม

มีการกล่าวไว้ว่า  "นักวิมตินิยมเทียมจริง ๆ แล้วก็คือผู้ที่ยึดถือความคิดเห็นของตนโดยปราศจากเหตุผล  ภายใต้คราบ (ของนักวิมตินิยมจริง ๆ) เป็นคนยิ่งอันตรายด้วยการแสดงรูปแบบ  เหมือนกับผู้ทำการสอบสวนที่ไม่มีความเอนเอียงและเปิดใจ"
โดยมีตัวอย่างให้เห็นในกลุ่มบุคคลผู้ยึดถือหลักทางวิชาการที่ต่อมาพบว่าใช้ไม่ได้เช่น  การปฏิเสธโรคเอดส์ การปฏิเสธเหตุการณ์ฮอโลคอสต์  การปฏิเสธปรากฏการณ์โลกร้อน  ผู้เรียกตนเองว่านักวิมตินิยม แต่ความจริงแสดงพฤติกรรมของนักวิมตินิยมเทียม
คือเลือกถือเอาและเลือกแสดงแต่หลักฐานที่เข้ากับความคิดความเชื่อของตน (ดูความเอนเอียงเพื่อยืนยัน)
ลักษณะเฉพาะของวิมตินิยมเทียมก็คือ  "ไม่ได้มีจุดหมายเป็นการสืบหาความจริงอย่างเป็นกลาง ๆ แต่เป็นการพิทักษ์จุดยืนทางความคิดที่มีอยู่แล้ว"
แต่ว่า  แม้นักวิมตินิยมทางวิทยาศาสตร์แท้ ๆ ก็ยังอาจถูกวิจารณ์ด้วยข้อหาเช่นนี้ได้
คือ  มักจะมีการกล่าวหาว่าเป็นวิมตินิยมเทียม  ในประเด็นต่าง ๆ ที่มีการขัดแย้งกันในระดับสูงกับพวกนักวิมตินิยมทางวิทยาศาสตร์
ยกตัวอย่างเช่น  ในปี ค.ศ. 1994 นักจิตวิทยาเหนือธรรมชาติที่ต่อมากลายเป็นผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ  และได้รับเลือกเป็นสมาชิกขององค์กรวิมตินิยม CSICOP ได้กล่าวถึงสิ่งที่เธอคิดว่า  "เป็นวิมตินิยมเทียมประเภทที่แย่ที่สุด"
มีสมาชิกบางพวกในกลุ่มนักวิมตินิยมที่มีความเห็นที่ชัดเจนว่า  ตนรู้คำตอบที่ถูกต้องแม้ก่อนที่จะทำการสอบสวน
พวกเขาไม่ปรากฏว่าสนใจที่จะชั่ง (ตรวจสอบ) แนวคิดที่ต่าง ๆ กัน
ที่จะตรวจสอบเรื่องอ้างที่แปลก ๆ
หรือที่จะลองประสบกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ  หรือที่แปลกไปจากปกติธรรมดา  ด้วยตนเอง (ช่างเป็นไปไม่ได้!)
แต่สนใจแต่จะโปรโหมตความเชื่อและความเห็นของตน
โดยวิจารณ์คำที่สมาชิกจาก "สมาคมการตรวจสอบโดยวิมตินิยม" (Association for Skeptical Investigation) ได้ใช้เรียกนักวิมตินิยมที่วิจารณ์เรื่องเหนือธรรมชาติบางคนว่า  "ยึดถือความคิดของตนโดยปราศจากเหตุผล" และ "เป็นโรค" 
โรเบิรต์ ท็อดด์ คาร์โรลล์  ผู้จัดตั้งเว็บไซต์  Skeptic's Dictionary (พจนานุกรมของนักวิมตินิยม)
ได้กล่าวว่า  สมาคมนั้น
เป็นกลุ่มของนักตรวจสอบเรื่องเหนือธรรมชาติโดยวิมตินิยมเทียม  เป็นพวกที่สนับสนุนเรื่องเหนือธรรมชาติ
ผู้ไม่ชอบใจคำวิจารณ์ต่องานศึกษาเรื่องเหนือธรรมชาติ  ซึ่งเป็นคำวิจารณ์จากนักวิมตินิยมแท้  และจากนักคิดวิเคราะห์
ความไม่เชื่อ (วิมติ) อย่างเดียวที่คนกลุ่มนี้โปรโหมตก็คือ  ความไม่เชื่อในนักวิจารณ์และคำวิจารณ์ต่องานศึกษาเรื่องเหนือธรรมชาติ
อันตรายจากวิทยาศาสตร์เทียม

วิมตินิยมเป็นวิธีการศึกษาเรื่องอ้างที่ไม่ปกติธรรมดาหรือแปลก ๆ ที่โน้มไปทางความไม่เชื่อเหนือกว่าความเชื่อ  เพราะว่าไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนสรุปได้
นักวิมตินิยมโดยทั่ว ๆ ไปพิจารณาว่า  ความเชื่อเกี่ยวกับการมาถึงมนุษยโลกโดยมนุษย์ต่างดาว  และอำนาจรับรู้เหนือธรรมชาติ  เป็นแนวความคิดที่ผิด
เนื่องจากไม่มีหลักฐานโดยประสบการณ์ (empirical evidence) ที่จะสนับสนุนเหตุการณ์เหล่านี้
นักปราชญ์กรีกโบราณเพลโต  คิดว่า  การปลดเปลื้องบุคคลอื่นให้พ้นจากความไม่รู้แม้ว่าจะมีการขัดขืนในเบื้องต้น  เป็นการกระทำที่ยิ่งใหญ่และประเสริฐ
ซึ่งนักวิมตินิยมในปัจจุบันก็ได้พยายามที่จะเดินตามแนวคิดนี้โดยวิธีต่าง ๆ
นักปราชญ์ทรงอิทธิพลชาวอังกฤษเบอร์ทรันด์ รัสเซลล์  เสนอว่า  การกระทำของบุคคล  จะอาศัยความเชื่อของบุคคลนั้น  และถ้าความเชื่อนั้นไม่มีหลักฐานสนับสนุน  ก็อาจจะนำไปสู่การกระทำที่ก่อความเสียหาย
นักมายากลเจมส์ แรนดี้  บ่อยครั้งเขียนบทความเกี่ยวกับกลฉ้อฉลของผู้ที่อ้างว่าตนรับรู้ได้เหนือธรรมชาติ  หรือรักษาโรคได้โดยอำนาจเหนือธรรมชาติ
นักวิจารณ์การแพทย์ทางเลือกบ่อยครั้งชี้คำแนะนำที่ไม่ดีของผู้รักษาผู้ไม่มีคุณสมบัติ  ที่นำไปสู่อาการสาหัสหรือถึงความตาย
ส่วนนักชีววิทยาริชาร์ด ดอว์กินส์  ชี้ว่า  ศาสนาเป็นแหล่งก่อเหตุความรุนแรง  และพิจารณาว่า  ความเชื่อว่าพระผู้สร้างสร้างโลกขึ้น (creationism) เป็นอันตรายต่อการใช้ความรู้จากชีววิทยา (เช่นผู้เชื่อมีความเห็นขัดแย้งต่อหลักความจริงทางชีววิทยา  ทำให้เกิดการกระทำมีผลกระทบต่อสังคมที่ขัดกับหลักความจริง)
และนักวิมตินิยมบางพวกก็ต่อต้านลัทธิศาสนาใหม่ ๆ (New religious movement) เพราะสอนว่า  มีปาฏิหาริย์ (เหนือธรรมชาติ) ที่ไม่จริง  หรือว่าผู้นำลัทธิศาสนาสามารถทำปาฏิหาริย์ได้ 
และบางพวกก็มักวิจารณ์ระบบความเชื่อต่าง ๆ ที่เห็นว่าวิตถาร แปลกประหลาด หรือว่าไม่มีเหตุผล
สื่อวิมตินิยม

มิธบัสเตอร์ส รายการโทรทัศน์พิสูจน์ตำนานเมือง และเรื่องเล่าขานที่เล่าต่อกันปากต่อปาก
ดูเพิ่ม

วิมตินิยม
มนุษยนิยมแบบฆราวาส
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑", ให้ความหมายของ  skepticism  ว่า "วิมตินิยม"
↑  Stemwedel, Janet D. (2008-01-29), "Basic concepts: the norms of science" (blog), ScienceBlogs: Adventures in Ethics and Science, Seed Media Group: quoting Robert K. Merton (1942)
↑  Merton, R. K. (1942). The Normative Structure of Science. in Merton, Robert King (1973). The Sociology of Science: Theoretical and Empirical Investigations. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-52091-9.
↑  "ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑", ให้ความหมายของ  rational  ว่า "ตามเหตุผล"
↑  Kurtz, Paul (1992). The New Skepticism: Inquiry and Reliable Knowledge. Prometheus Books. p. 371. ISBN 0-87975-766-3.
↑  Novella, Steven (2008-11-07). "SKEPTIC – THE NAME THING AGAIN". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-02-20. สืบค้นเมื่อ 2015-02-20.
↑  "A BRIEF INTRODUCTION". สืบค้นเมื่อ 2015-02-20.
↑  "What is skepticism?". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-15. สืบค้นเมื่อ 2015-02-20.
↑  Gardner, Martin (1957). Fads and Fallacies in the Name of Science. Dover. ISBN 0-486-20394-8.
↑  "Skeptics Dictionary Alphabetical Index Abracadabra to Zombies". skepdic.com. 2007. สืบค้นเมื่อ 2007-05-27.
↑  Nickell, Joe, Skeptical inquiry vs debunking
↑  Hansen, George P. (1992). "CSICOP and the Skeptics: An Overview". สืบค้นเมื่อ 2010-05-25.
↑  Wilson, Richard (2008-09-18), "Against the Evidence", New Statesman, Progressive Media International, ISSN 1364-7431
↑  Wilson, Richard C. (2008). Don't get fooled again: the sceptic's guide to life. Icon. ISBN 978-1-84831-014-8.
↑  Kennedy, J. E. (2003). "The capricious, actively evasive, unsustainable nature of psi: A summary and hypotheses". The Journal of Parapsychology. 67: 53–74. See Note 1 p. 64 quoting Blackmore, S. J. (1994). "Women skeptics".  ใน Coly, L.; White, R. (บ.ก.). Women and Parapsychology. New York: Parapsychology Foundation. pp. 234-236).
↑  "Skeptical Investigations". Association for Skeptical Investigation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-04-12. สืบค้นเมื่อ July 6, 2013.
1 2  Carroll, Robert Todd. "Internet Bunk: Skeptical Investigations (or Skeptical About Skeptics)". Skeptic's Dictionary. สืบค้นเมื่อ 2015-02-20.
↑  Plato. "Allegory of the cave". The Republic. translation by Griffith, Tom and Ferrari, G.R.F. into English. New Cambridge University Press. ISBN 0-521-48443-X.
↑  Russell, Bertrand (1928). "On the Value of Scepticism". The Will To Doubt. Positive Atheism. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-25. สืบค้นเมื่อ 2007-05-27.
↑  "Fighting Against Flimflam". นิตยสารไทม์. 2001-06-24. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-02. สืบค้นเมื่อ 2015-02-20.
↑  Dawkins, Richard (2007). The God Delusion. Black Swan. ISBN 9780618918249.
↑  "Better living without God? - Religion is a dangerously irrational mirage, says Dawkins". San Francisco Chronicle. 2006-10-15.
↑  Langone, Michael D. (June 1995). Recovery from Cults: Help for Victims of Psychological and Spiritual Abuse. W. Norton. American Family Foundation. p. 432. ISBN 0-393-31321-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

Carroll, Robert Todd (2003). The Skeptic's Dictionary: A Collection of Strange Beliefs, Amusing Deceptions, and Dangerous Delusions. John Wiley & Sons. ISBN 0-471-27242-6.
Randi, James (June 1982). Flim-Flam! Psychics, ESP, Unicorns, and Other Delusions. Prometheus Books. p. 342. ISBN 0-345-40946-9.
Randi, James; Arthur C. Clarke (1997). An Encyclopedia of Claims, Frauds, and Hoaxes of the Occult and Supernatural. St. Martin's Griffin. p. 336. ISBN 0-312-15119-5.
Sagan, Carl; Ann Druyan (1997). The Demon-Haunted World: Science as a Candle in the Dark. Ballantine Books. p. 349. ISBN 0-345-40946-9.
Gardner, Martin (1957). Fads and Fallacies in the Name of Science. Dover Publications. p. 373. ISBN 0-486-20394-8.
Shermer, Michael (1997). Why People Believe Weird Things. St Martins Griffin and Company. p. 349. ISBN 978-0-8050-7089-7.
Skeptic Links เก็บถาวร 2015-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - A list of links of interest to Scientific Skeptics
The Skeptic's Dictionary - Carroll, Robert Todd, contains many articles on science, alternative medicine, pseudoscience, etc.
A skeptical manifesto, Shermer, Michael, A philosophical analysis of scientific skepticism
Proper Criticism เก็บถาวร 2009-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. (csicop.org) - Hyman, Ray, Suggestions to upgrade the quality of Scientific skepticism
Strategies for dissenting scientists เก็บถาวร 2008-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Martin, Brian, Society for Scientific Exploration. Journal of Scientific Exploration, Volume 12 No 4. 1998. (PDF), Strategies available for dissenting scientists.
Carl Sagan's Baloney Detection Kit. Operation Clambake. 1998. Based on the book "The Demon Haunted World|The Demon Haunted World: Science as a candle in the dark". (ISBN 0-345-40946-9)
New England Skeptical Society Newsletter Articles - Includes articles on such topics as Homeopathy, Intelligent Design, and other pseudoscientific topics
sci.skeptic FAQ
Nonsense (And Why It's So Popular) เก็บถาวร 2010-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A course syllabus from The College of Wooster.
Why Is There A Skeptical Movement? - Loxton, Daniel, Contains an overview of the history (and pre-history) of the skeptical movement as well as the principles underlying scientific skepticism.
วาโก

| วาโก 和光市 |
| --- | --- |
นคร
ศาลาว่าการนครวาโก
   ธง ตรา
ที่ตั้งของวาโก (เน้นสีชมพู) ในจังหวัดไซตามะ
วาโกที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°46′52.4″N 139°36′20.5″E﻿ / ﻿35.781222°N 139.605694°E﻿ / 35.781222; 139.605694
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  ไซตามะ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลนคร
 • นายกเทศมนตรี: มิตสึโกะ ชิบาซากิ (柴﨑 光子) (อิสระ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 11.04 ตร.กม. (4.26 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 84,827 คน
 • ความหนาแน่น: 7,684 คน/ตร.กม. (19,900 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: แปะก๊วย
 • ดอกไม้: ซัตสึกิอาซาเลีย
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 048-464-1111
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 1-5 ฮิโรซาวะ นครวาโก จังหวัดไซตามะ 351-0192
เว็บไซต์: www.city.wako.lg.jp
วาโก (ญี่ปุ่น: 和光市; โรมาจิ: Wakō-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 11.04 ตารางกิโลเมตร (4.26 ตารางไมล์) มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 84,827 คน มีความหนาแน่นของประชากร 7,684 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

นครวาโกตั้งอยู่บนเขตแดนทางใต้ของจังหวัดไซตามะ ทิศใต้ติดกับเขตเนริมะและทิศตะวันออกติดกับเขตอิตาบาชิของโตเกียว ลักษณะภูมิประเทศตั้งอยู่บนที่ราบสูงมูซาชิโนะ โดยมีแม่น้ำชิราโกะไหลตามแนวเขตแดนที่ติดกับเขตอิตาบาชิ และมีแม่น้ำอารากาวะและแม่น้ำชิงงาชิอยู่ทางตอนเหนือสุดของเมือง
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลและเขตข้างเคียง

จังหวัดไซตามะ
นครอาซากะ
นครโทดะ
มหานครโตเกียว
เขตอิตาบาชิ
เขตเนริมะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

นครวาโกมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเด่นคือ ฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกเล็กน้อยถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในวาโกอยู่ที่ 14.4 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,647 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 26.2 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 2.7 °C
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของนครวาโกเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วง 80 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 4,409 | —     |
|  1930  | 4,700 | +6.6% |
|  1940  | 5,572 | +18.6% |
|  1950  | 10,240 | +83.8% |
|  1960  | 17,242 | +68.4% |
|  1970  | 39,512 | +129.2% |
|  1980  | 49,713 | +25.8% |
|  1990  | 56,890 | +14.4% |
|  2000  | 70,170 | +23.3% |
|  2010  | 80,744 | +15.1% |
|  2020  | 83,989 | +4.0% |