stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงเรียนวัดแม่เฉย

| โรงเรียนวัดแม่เฉย Wat Maecheai School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง

หมู่ 5 บ้านแม่เฉย ตำบลบ้านด่านนาขาม อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ม.ฉ.ม.
สถาปนา: พ.ศ. 2496
หน่วยงานกำกับ: กระทรวงศึกษาธิการ (โรงเรียนรัฐ)  สพฐ.อต.เขต 1
รหัส: ศธ 53010037
ผู้อำนวยการ: นายเอกวิทย์  นาคหอม
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโรงเรียนวัดแม่เฉย
โรงเรียนวัดแม่เฉย เป็นโรงเรียนประจำหมู่บ้านแม่เฉย ตั้งอยู่ที่ บ้านแม่เฉย ตำบลด่านนาขาม อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนวัดแม่เฉย เป็นสถานศึกษารางวัลโรงเรียนพระราชทานในระดับประถมศึกษา ปัจจุบันโรงเรียนแบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ระดับประถมศึกษา และระดับก่อนประถมศึกษา
โรงเรียนวัดแม่เฉย แยกมาจาก "โรงเรียนประชาบาลตำบลบ้านด่านนาขาม" เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2475 โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดแม่เฉย เป็นสถานที่เรียน
ปัจจุบันโรงเรียนวัดแม่เฉยเปิดทำการเรียนการสอนเป็น 3 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา ระดับประถมศึกษา และระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีนายภราดร เชียงส่ง ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนวัดแม่เฉยคนปัจจุบัน
ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนวัดแม่เฉย จัดตั้งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ วันที่ 14 กันยายน พ.ศ.  2475 ในพื้นที่บ้านแม่เฉย ตำบลบ้านด่านนาขาม   อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยใช้พื้นที่ของวัดแม่เฉย อันเป็นวัดประจำหมู่บ้านเป็นที่ตั้งโรงเรียน โดยแยกนักเรียนมาจาก โรงเรียนประชาบาลตำบลบ้านด่านนาขาม ในปี พ.ศ. 2484 นายศูนย์ ใจน้อย   และประชาชนได้จัดหาโต๊ะ เก้าอี้ และกระดานดำ พร้อมกับให้นักเรียนย้ายมาเรียนที่ศาลาวัดแม่เฉย มีครูทั้งหมด 4 คน ปัจจุบันโรงเรียนมีเนื้อที่รวมทั้งหมด 6 ไร่ 2 งาน 81 ตารางวา
ปีการศึกษา พ.ศ. 2556 เปิดทำการสอนเป็น 3 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา ระดับประถมศึกษา และระดับมัธยมศึกษา มีนักเรียนรวมทั้งสิ้น 172 คน ห้องเรียน 11 ห้อง
รายนามผู้บริหารสถานศึกษา

โรงเรียนวัดแม่เฉย มีผู้บริหารนับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งใน พ.ศ. 2484 จนถึงปัจจุบัน (พ.ศ. 2556) นับได้ 72 ปี มีรายนามดังต่อไปนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
อาจารย์ใหญ่โรงเรียนวัดแม่เฉย
| รายนามอาจารย์ใหญ่ | ปีที่เข้าดำรงตำแหน่ง | อ้างอิง |
| 1. นายศูนย์   ใจน้อย | พ.ศ. 2484 |  |
| 2. นายราตรี   มณีนิล | พ.ศ. 2500 |  |
| 3. นายเชื้อ  จันดา | พ.ศ. 2500 |  |
| 4. นายจิตต์  มีปิ่น | พ.ศ. 2501 |  |
| 5. นายพยุง   ตันจ่าง | พ.ศ. 2509 |  |
| 6. นายวิเชียร   วรางคณาไพบูรณ์ | พ.ศ. 2511 |  |
| 7. นายณัฏฐสันต์   พาเหมาะ | พ.ศ. 2523 |  |
ผู้อำนวยการโรงเรียนวัดแม่เฉย
| รายนามผู้อำนวยการ | ปีที่เข้าดำรงตำแหน่ง | อ้างอิง |
| 1. นายจงรัก   บัวคำ | พ.ศ. 2545 |  |
| 2. นายจินดา   สว่างภักดิ์ | พ.ศ. 2553 |  |
| 3. นายภราดร   เชียงส่ง | พ.ศ. 2556 |  |
| 4. นายเอกวิทย์ นาคหอม | พ.ศ. 2562 |  |
พื้นที่ของสถานศึกษา > อาณาบริเวณของสถานศึกษา

โรงเรียนวัดแม่เฉย ตั้งอยู่บนเนินเขาภายในวัดแม่เฉย หมู่บ้านแม่เฉย ตำบลบ้านด่านนาขาม อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
การจัดการศึกษา > ระดับอนุบาล

อ.1, อ.2 ระดับละ 1 ห้อง รวมจำนวน 2 ห้อง
การจัดการศึกษา > ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

ป.1, ป.2, ป.3, ป.4, ป.5, ป.6 ระดับละ 1 ห้อง รวมจำนวน 6 ห้อง
การจัดการศึกษา > ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

ม.1, ม.2, ม.3 ระดับละ 1 ห้อง รวมจำนวน 3 ห้อง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการโรงเรียนวัดแม่เฉย เก็บถาวร 2013-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนวัดแม่เฉย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
17°44′41″N 100°08′31″E﻿ / ﻿17.744742°N 100.141861°E﻿ / 17.744742; 100.141861
น้ำดื่มไอโอดีนในโรงเรียนวัดแม่เฉย
โรงเรียนวัดแม่เฉย
นักเรียนโรงเรียนวัดแม่เฉย
จะเข้

ระวังสับสนกับ จระเข้
| --- | --- |
จะเข้ของประเทศไทย
ชื่ออื่น: ตะเข้
ประเภท:  เครื่องดีด
นักดนตรี
 หลวงว่องจะเข้รับ (โต กมลวาทิน)
จะเข้ของมอญ ในวัดพุทธมอญ เมืองฟอร์ตเวย์น, รัฐอินดีแอนา, สหรัฐ
จะเข้ของกัมพูชา
จะเข้ (มอญ: ကျာံ, ออกเสียงไฟล์:Mnw-ကျာံ.wav) เป็นเครื่องดนตรีไทยประเภทเครื่องดีด มี 3 สาย ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากมอญ และได้ปรับปรุงแก้ไขมาจากกระจับปี่ซึ่งมี 4 สาย นำมาวางดีดกับพื้นเพื่อความสะดวก มีประวัติและมีหลักฐานครั้งแรกในสมัยกรุงศรีอยุธยา จะเข้ได้นำเข้าร่วมบรรเลงเป็นเครื่องนำอยู่ในวงมโหรีคู่กับกระจับปี่ในสมัยรัชกาลที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ มีผู้นิยมเล่นจะเข้กันมาก ทำให้กระจับปี่ค่อย ๆ หายไปในปัจจุบัน เนื่องจากหาผู้เล่นเป็นน้อย
ตัวจะเข้ทำเป็นสองตอน คือตอนหัวและตอนหาง โดยลักษณะทางตอนหัวเป็นกระพุ้งใหญ่ ทำด้วยไม้แก่นขนุน หนาประมาณ 12 ซม. ยาวประมาณ 52 ซม. และกว้างประมาณ 11.5 ซม. ท่อนหัวและท่อนหางขุดเป็นโพรงตลอด รวมทั้งสิ้นมีความยาวประมาณ 130 – 132 ซม. ปิดใต้ทองด้วยแผ่นไม้ มีเท้ารองตอนหัว 4 เท้า และตอนปลายปางอีก 1 เท้า วัดจากปลายเท้าถึงตอนบนของตัวจะเข้ สูงประมาณ 19 ซม. ทำหลังนูนตรงกลางให้สองข้างลาดลง โยงสายจากตอนหัวไปทางตอนหางเป็น 3 สาย มีลูกบิดประจำสายละ 1 อัน สาย 1 ใช้เส้นลวดทองเหลือง อีก 2 สายใช้เส้นเอ็น มีหย่องรับสายอยู่ตรงปลายหางก่อนจะถึงลูกบิด ระหว่างตัวจะเข้มีแป้นไม้เรียกว่า นม รองรับสายติดไว้บนหลังจะเข้ รวมทั้งสิ้น 11 อัน เพื่อไว้เป็นที่สำหรับนิ้วกดนมแต่ละอันสูง เรียงลำดับขึ้นไป ตั้งแต่ 2 ซม. จนสูง 3.5 ซม.
เวลาบรรเลงใช้ดีดด้วยไม้ดีดกลมปลายแหลมทำด้วยงาช้างหรือกระดูกสัตว์ เคียนด้วยเส้นด้ายสำหรับพันติดกับปลายนิ้วชี้ข้างขวาของผู้ดีด และใช้นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วกลางช่วยจับให้มีกำลัง เวลาแกว่งมือส่ายไปมา ให้สัมพันธ์ กับมือข้างซ้ายขณะกดสายด้วย ไม้ดีดควรยาวประมาณ 7-8 เซนติเมตร มีสายยาวประมาณ 45 เซนติเมตร
จะเข้ส่วนมากทำหน้าที่เป็นเครื่องนำในวงเครื่องสาย วงมโหรี เดินทำนองหลักคล้ายระนาดเอก แต่ไม่เล่นเก็บถี่เท่าระนาดเอก
สายของจะเข้

สายของจะเข้นั้นจะมีอยู่ 3 สาย ส่วนใหญ่ทำมาจากไหมหรือเอ็น สามารถแบ่งได้ดังนี้
สายที่อยู่ทางด้านนอกสุดของจะเข้ มีชื่อเรียกว่า สายเอก ทำมาจากไหมหรือเอ็น สายเปล่าเป็นเสียงโด ไล่ไปจนถึงนมที่ 11 เป็นเสียงซอลสูง
สายที่อยู่ตรงกลาง มีชื่อเรียกว่า สายทุ้ม ทำมาจากไหมหรือเอ็น สายเปล่าเป็นเสียงซอลต่ำ ไล่ไปจนถึงนมที่ 11 เป็นเสียงเรสูง
สายที่อยู่ติดกับตัวผู้เล่นจะเข้ มีชื่อเรียกว่า สายลวด เป็นสายที่ทำมาจากลวดทองเหลือง สายเปล่าเป็นเสียงโดต่ำ ไล่ไปจนถึงนมที่ 11 เป็นเสียงซอล
ครูจะเข้ ตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบัน

ดนตรีไทยนั้นมีการสืบทอดมาเป็นรุ่นสู่รุ่น เช่นเดียวกับวิชาการด้านอื่น ๆ นั่นคือผู้ที่มีความเชี่ยวชาญในเครื่องดนตรีชนิดใดชนิดหนึ่งโดยเฉพาะ จะเรียกว่า "คน" เครื่องดนตรีนั้น ๆ เช่น สมชายเป็นคนซอด้วง ก็หมายความว่า นายสมชาย เป็นคนที่มีความถนัด หรือมีความเชี่ยวชาญในการเล่นเครื่องดนตรี ซอด้วงมากกว่าเครื่องดนตรีชนิดอื่น ๆ ซึ่งในสมชายอาจจะสามารถเล่นเครื่องดนตรีอื่น ๆ ได้ เช่น เล่นซออู้, เล่นจะเข้ เป็นต้น
ครูจะเข้ หมายถึง ครูที่เป็นคนจะเข้ คือเป็นผู้ที่มีความถนัด มีความรู้ความชำนาญในการเล่นจะเข้โดยเฉพาะ ซึ่งตั้งแต่อดีต อาจกล่าวย้อนไปถึงสมัยรัชกาลที่ 6 คือ "หลวงว่องจะเข้รับ" (โต กมลวาทิน)
กีฬาคนพิการในประเทศไทย

กีฬาคนพิการในประเทศไทย ปัจจุบันอยู่ในการกำกับดูแลของ คณะกรรมการพาราลิมปิกประเทศไทย ซึ่งจัดตั้งขึ้นในรูปของมูลนิธิ โดยแบ่งความรับผิดชอบตามประเภทของความพิการ 5 รูปแบบคือ กีฬาคนตาบอด, กีฬาคนหูหนวก, กีฬาผู้พิการทางปัญญา, กีฬาผู้พิการทางสมอง, กีฬาความพิการแขนขา อัมพาต และโปลิโอ แต่ทั้งหมดยังคงอยู่กับสมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เพียงองค์กรเดียว เพื่อรอการจัดตั้งสมาคมกีฬาขึ้นใหม่ สำหรับรองรับงานในอนาคต
ประวัติ

การแข่งขันกีฬาคนพิการในประเทศไทย เริ่มขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2518 โดยสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ให้การสนับสนุนเงินทุนแก่กรมพลศึกษา เพื่อจัดการแข่งขันระดับชาติขึ้นที่กรีฑาสถานแห่งชาติ ใน 4 ชนิดกีฬาคือ ว่ายน้ำ กรีฑา เทเบิลเทนนิส และยิงธนู โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 191 คน ทว่าหลังจากนั้นก็งดไป 3 ปี แล้วจึงกลับมาจัดใหม่อีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 โดยได้รับการสนับสนุนจากสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยฯ ร่วมกับภาคเอกชนและผู้มีจิตศรัทธา ร่วมบริจาคทุนสำหรับจัดแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬาคือ กรีฑา, ว่ายน้ำ, ยิงธนู, เทเบิลเทนนิส และแบดมินตัน ซึ่งมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 277 คน
โดยเมื่อปี พ.ศ. 2524 ซึ่งสหประชาชาติกำหนดให้เป็นปีคนพิการสากล ด้วยการส่งเสริมให้มีการจัดกิจกรรมต่างๆ ให้แก่คนพิการ รวมถึงการแข่งขันกีฬา เพื่อให้ได้ออกกำลังกาย ซึ่งประเทศไทยก็สนองนโยบายด้วยการขยายการแข่งขัน ออกไปในส่วนภูมิภาค คือภาคเหนือที่จังหวัดเชียงใหม่ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่จังหวัดขอนแก่น ภาคใต้ที่จังหวัดสงขลา และส่วนกลางที่กรุงเทพมหานคร โดยจัดแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬาคือ กรีฑา, ว่ายน้ำ, เทเบิลเทนนิส, แบดมินตัน และเตะบอลเข้าเป้า มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันรวมทั้งหมด 933 คน
ประวัติ > การแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งชาติ

บทความหลัก: กีฬาคนพิการแห่งชาติ (ประเทศไทย)
ยุคต่อมา กรมพลศึกษาส่งเสริมให้มีการจัดแข่งขันกีฬาคนพิการระดับชาติอย่างเป็นทางการ โดยกำหนดให้จังหวัดต่างๆ ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเป็นเจ้าภาพจัดแข่งขัน ซึ่งการกีฬาแห่งประเทศไทย (กกท.) ก็มีมติให้จังหวัดที่เป็นเจ้าภาพ จัดแข่งขันกีฬาแห่งชาติ เป็นผู้ดำเนินงานจัดการแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทย ควบคู่ไปด้วยกัน โดยเริ่มทดลองใช้เป็นครั้งแรก ในการแข่งขันครั้งที่ 17 ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 21 - 24 กันยายน พ.ศ. 2538 ที่จังหวัดสุพรรณบุรี ใน 11 ชนิดกีฬาคือ กรีฑา, ว่ายน้ำ, วอลเลย์บอล, ฟุตบอล, แบดมินตัน เทเบิลเทนนิส ยิงปืน โกลบอล เซปักตะกร้อ เปตอง และเทนนิสบนเก้าอี้ล้อเลื่อน มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่รวม 1,125 คน
โดยจังหวัดระยองเป็นแห่งแรก ที่เป็นเจ้าภาพกีฬาแห่งชาติควบคู่ไปกับ การแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 21 ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 19 - 22 กันยายน พ.ศ. 2542 โดยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร พระราชทานไฟพระฤกษ์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ หม่อมเจ้าหญิงสิริวัณวรี มหิดล (พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์) เสด็จเป็นประธานในพิธีเปิดการแข่งขัน ที่สนามกีฬากลางจังหวัดระยอง และมีการแข่งขันใน 17 ชนิดกีฬาคือ กรีฑา, ฟุตบอล 7 คน, วอลเลย์บอลยืนและนั่ง, เทเบิลเทนนิส, แบดมินตัน, บ็อกเซีย, ยกน้ำหนัก, โกลบอล, ยิงปืน, ว่ายน้ำ, เทนนิสบนเก้าอี้ล้อเลื่อน, บาสเกตบอลบนเก้าอี้ล้อเลื่อน, ยูโด, ยิงธนู, ฟันดาบบนเก้าอี้ล้อเลื่อน, เซปักตะกร้อ และเปตอง มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่รวม 2,536 คน จากสถานศึกษา สมาคม องค์กร และหน่วยงานคนพิการต่างๆ รวม 74 แห่ง
จากนั้นมีการเปลี่ยนชื่อเป็น การแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งชาติ เริ่มใช้เป็นครั้งแรกในการแข่งขันครั้งที่ 28 ประจำปี พ.ศ. 2552 ที่จังหวัดตรัง ดังนั้น การแข่งขันครั้งที่ 27 ประจำปี พ.ศ. 2551 ที่จังหวัดพิษณุโลก จึงเป็นครั้งสุดท้ายที่ใช้ชื่อว่า การแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทย สำหรับการแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งชาติครั้งล่าสุด คือครั้งที่ 36 ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 - 22 มกราคม พ.ศ. 2562 ที่จังหวัดเชียงราย ใน 17 ชนิดกีฬาคือ กรีฑา, โกลบอล, เซปักตะกร้อ, เทเบิลเทนนิส, บ็อกเซีย, แบดมินตัน, เปตอง, ฟุตบอล, ยกน้ำหนัก, ยิงปืน, ยิงธนู, วอลเลย์บอลนั่งและยืน, ว่ายน้ำ, เทนนิสบนเก้าอี้ล้อเลื่อน, บาสเกตบอลบนเก้าอี้ล้อเลื่อน, ฟันดาบบนเก้าอี้ล้อเลื่อน และฟุตซอล มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 2,548 คน สำหรับคำขวัญประจำการแข่งขันมีว่า “มิตรภาพ และความภาคภูมิใจ” และตุ๊กตาสัญลักษณ์ (Mascot) เป็นภาพการ์ตูนแอนิเมชันรูปแมงทัน ชื่อว่า “น้องแมงมันคำ”
ประวัติ > สมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

สมาคมกีฬาคนพิการไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2526 โดยศาสตราจารย์ นายแพทย์ บุญสม มาร์ติน, ธีระ รมยาคม และ สันต์ชัย พูลสวัสดิ์ เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง มีศาสตราจารย์นายแพทย์บุญสม เป็นนายกสมาคมคนแรก และปรีดา รอดโพธิ์ทอง รองอธิบดีกรมพลศึกษาในขณะนั้น เป็นเลขาธิการสมาคม ต่อมาเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2528 คณะรัฐมนตรีมีมติรับรองการก่อตั้งสมาคมอย่างเป็นทางการ และในปี พ.ศ. 2531 กกท.กำหนดให้สมาคมกีฬาต่างๆ ซึ่งทาง กกท.ให้การรับรอง ใช้คำลงท้ายว่า “แห่งประเทศไทย” เช่นเดียวกันทั้งหมด
ปัจจุบัน สมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทย ยังคงเป็นองค์กรเดียวของชาติ ที่เป็นผู้สนับสนุนส่งเสริมให้มีการเล่นกีฬาในหมู่คนพิการ เพื่อฟื้นฟูสมรรถภาพต่างๆ ของคนพิการ ทั้งทางร่างกาย จิตใจ อารมณ์ และสังคมให้ดียิ่งขึ้น ตลอดจนเพื่อเพิ่มขีดความสามารถ และสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ผู้พิการ รวมถึงการเผยแพร่เกียรติคุณของประเทศชาติ ก่อให้เกิดการประสานสามัคคี ทั้งในระหว่างผู้พิการด้วยกัน และระหว่างผู้พิการกับบุคคลปกติด้วย โดยสมาคมเป็นผู้กำกับดูแลการจัดแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งชาติ รวมทั้งกีฬาคนพิการทั้ง 17 ชนิด และเป็นผู้ประสานงานให้นักกีฬา เข้าร่วมแข่งขันในรายการระดับนานาชาติต่างๆ คือกีฬาคนพิการแห่งอาเซียน (อาเซียนพาราเกมส์), กีฬาคนพิการแห่งเอเชียและโอเชียเนีย (เฟสปิกเกมส์) และกีฬาคนพิการโลก (การแข่งขันกีฬาเก้าอี้ล้อเลื่อนและผู้พิการนานาชาติแห่งโลก)
ประวัติ > สมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ > รายนามนายกสมาคม

ศาสตราจารย์นายแพทย์บุญสม มาร์ติน (อดีตอธิบดีกรมพลศึกษา) พ.ศ. 2526 - 2528
ปรีดา รอดโพธิ์ทอง (อดีตอธิบดีกรมพลศึกษา) พ.ศ. 2528 - 2536
สัมพันธ์ ทองสมัคร (อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ) พ.ศ. 2536 - 2537
สมวงศ์ ศรีสมวงศ์ (อดีตรองอธิบดีกรมพลศึกษา) พ.ศ. 2537 - 2539
พลเอก ไพบูลย์ เอมพันธ์ (อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม) พ.ศ. 2539 - 2544
พลเอก พิศาล วัฒนวงษ์คีรี (อดีตกรรมการที่ปรึกษากองทัพบก และอดีตประธานสหพันธ์กีฬาคนพิการแห่งอาเซียน) พ.ศ. 2544 - 2546
พลตรี โอสถ ภาวิไล (รองผู้อำนวยการกองวิเคราะห์และประเมินผล สำนักงานวิจัยและพัฒนาการทหาร กระทรวงกลาโหม) พ.ศ. 2546 - 2552 และ พ.ศ. 2553 - 2559
ชูเกียรติ สิงห์สูง (อดีตอุปนายกสมาคมคนพิการแห่งประเทศไทย นายกสมาคมคนพิการจังหวัดลพบุรี และประธานชมรมกีฬาคนพิการลพบุรี) พ.ศ. 2559-ปัจจุบัน
ประวัติ > มูลนิธิคณะกรรมการพาราลิมปิกประเทศไทย

มูลนิธิคณะกรรมการพาราลิมปิกประเทศไทย จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 เพื่อเป็นองค์กรหลักของการกีฬาคนพิการ และการพลศึกษาเพื่อคนพิการ ตลอดจนเป็นผู้จัดเตรียมและส่งนักกีฬาคนพิการ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาคนพิการระดับนานาชาติ รวมถึงดำเนินการจัดและควบคุม การแข่งขันกีฬาคนพิการที่จัดขึ้นในประเทศไทย และยังเป็นผู้ประสานงานหรือเสนอความเห็น ต่อคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล สหพันธ์กีฬาคนพิการระหว่างประเทศ หรือองค์กรอื่น เพื่อพัฒนาการของมูลนิธิ ทั้งนี้ยังมีหน้าที่ควบคุม การใช้อัตลักษณ์พาราลิมปิก ซึ่งประกอบด้วยสัญลักษณ์, ตราเครื่องหมาย, ธง และคติพจน์ โดยมีสำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 154 กรีฑาสถานแห่งชาติ ถนนพระรามที่ 1 แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
ประวัติ > มูลนิธิคณะกรรมการพาราลิมปิกประเทศไทย > คณะกรรมการพาราลิมปิกประเทศไทย

ที่ปรึกษา
ดร.ณัฐ อินทรปาน (กรรมการโอลิมปิกสากล ผู้แทนประเทศไทย)
ดร.ศศิธารา พิชัยชาญณรงค์ (ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ)
พลเอก นายแพทย์ ชูศิลป์ คุณาไทย (ผู้อำนวยการ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก)
กนกพันธุ์ จุลเกษม (ผู้ว่าการ การกีฬาแห่งประเทศไทย)
สมบัติ คุรุพันธ์ (ผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา)
จุตินันท์ ภิรมย์ภักดี (รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท สิงห์คอร์เปอเรชัน จำกัด) ประธานกรรมการ
พลเอก วิภาส ตันสุหัช - รองประธานกรรมการ
วันชัย สุระกุล (อดีตผู้อำนวยการ สำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล) รองประธานกรรมการ
กรรมการ
พิทักษ์ พลขันธ์
อำนวย กลิ่นอยู่
ชาญวิทย์ มุนิกานนท์
นพดล จิรบุญดิลก
สุรสิทธิ์ ทองจันทร์
อรรถฤทธิ์ ศฤงคไพบูลย์
รวินทร์ ชมพูนุชธานินทร์
ดร.ปรางทิพย์ ยุวานนท์
สมบัติ พิพัฒน์พงษ์
สุชาติ แจสุรภาพ (ผู้ช่วยเลขาธิการสมาคมกรีฑาแห่งประเทศไทย อดีตนักกรีฑาทีมชาติไทย)
มาโนชญ์ มัชฌิมาวรรณ - เหรัญญิก
พลตรี โอสถ ภาวิไล (นายกสมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทยฯ) เลขาธิการ
วิธสิทธิ์ ยังประดิษฐ - รองเลขาธิการ
กิตติพงษ์ โพธิมู - รองเลขาธิการ
ประวัติ > การปรับโครงสร้าง

เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2555 สมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จัดการประชุมใหญ่สามัญประจำปี พ.ศ. 2554 มีมติที่สำคัญให้ปรับโครงสร้างการบริหารจัดการกีฬาคนพิการเสียใหม่ โดยกีฬาความพิการแขนขา อัมพาต และโปลิโอ ยังคงอยู่กับสมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทยฯ ต่อไปตามเดิม ส่วนกีฬาคนตาบอด, กีฬาคนหูหนวก, กีฬาผู้พิการทางปัญญา และกีฬาผู้พิการทางสมอง จะมีการจัดตั้งสมาคมขึ้นใหม่อีก 4 แห่งเพื่อรับผิดชอบตามประเภทของความพิการ และให้ทั้งหมดอยู่ภายใต้การกำกับดูแล ของคณะกรรมการพาราลิมปิกประเทศไทย เช่นเดียวกับรูปแบบในต่างประเทศ ซึ่งเป็นการปฏิบัติตามคำแนะนำของคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล อีกทั้งเพื่อลดภาระของสมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทยฯ ตลอดจนการจัดสรรงบประมาณ ในการปฏิบัติงานกีฬาคนพิการแต่ละชนิด ให้เท่าเทียมกันอีกด้วย
ดูเพิ่ม

ประเทศไทยในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกประเทศไทย
กีฬาคนพิการประเทศไทย
โรงเรียนวัดโปรยฝน

| โรงเรียนวัดโปรยฝน Raingauge School> ที่ตั้ง |
| --- | --- |
ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี 12170
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ป.ฝ.
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล
คำขวัญ: 3
สถาปนา: 1 เมษายน พ.ศ. 2477
ผู้ก่อตั้ง: กระทรวงศึกษาธิการ
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา เขต 2 ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1013270163
ผู้อำนวยการ: นายสมศักดิ์ รอดคง
ระดับปีที่จัดการศึกษา: อนุบาล1-ประถมศึกษา6
สี:    สีเหลือง-สีดำ
เพลง: 4
เว็บไซต์: http://www.pf.siamschool.info/
โรงเรียนวัดโปรยฝน ตั้งอยู่คลองสิบเอ็ด  ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
ประวัติ

โรงเรียนวัดโปรยฝน ตั้งอยู่หมูที่ 11 ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี จัดตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2477 ใช้ชื่อว่า “ โรงเรียนประชาบาลหนองสามวัง 1 (วัดโปรยฝน) “ โดยการดำเนินงานของนายเฉลียว ทะยานศิลป์ ศึกษาธิการอำเภอหนองเสือ มีครู 3 คนคือ นายห่วง เพาะบุญ (ครูใหญ่) นายไล้ แซ่โง้ว และนายพูน เพาะบุญ ซึ่งอยู่ในความอุปการะของพระอธิการเพชร เจ้าอาวาสวัดโปรยฝน ได้อนุญาตให้ใช้ศาลาการเปรียญเป็นสถานที่เรียน
ต่อมาในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2513 คุณสนาน อมาตยกุล ได้มอบที่ดินพร้อมโฉนด จำนวน 6 ไร่ ให้ก่อสร้างอาคารเรียนแบบ ป.1ข จำนวน 4 ห้องเรียน ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ปัจจุบันโรงเรียนวัดโปรยฝน มีครู 9 คน นักการภารโรง 1 คน เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 166 คน มีข้าราชการและลูกจ้าง จำนวน 10 คน อัตราจ้าง จำนวน 3 คน
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน

สีประจำโรงเรียน ส้ม – ดำ
คำขวัญ  เรียนดี กีฬาเด่น เน้นคุณธรรม นำสังคมไทย ไกลยาเสพย์ติด
รายนามผู้อำนวยการโรงเรียน

| รายนามผู้อำนวยการโรงเรียน |
| --- | --- | --- | --- |

| ลำดับ | ชื่อ | ตำแหน่ง | วาระการดำรงตำแหน่ง |
| 1. | นายห่วง เพาะบุญ | ครูใหญ่ | 1 เมษายน พ.ศ. 2477 - |
| 2. | ชัยวัฒน์ จันทัน | ผู้อำนวยการโรงเรียน | พ.ศ. 2544 |
| 3. | นายสมศักดิ์ รอดคง | ผู้อำนวยการโรงเรียน | 08 สิงหาคม พ.ศ. 2555 - 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 |
| 4. | นายปิยราช สืบเชื้อวงค์ | ผู้อำนวยการโรงเรียน | 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน |

ผู้อำนวยก่อนหน้าไม่ทราบนาม
อาคารและสิ่งก่อสร้าง > อาคารเรียน

1) อาคารเรียนแบบป.1ข ขนาด 4 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง
2) อาคารเรียนแบบป.1ข ขนาด 5 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง
3) อาคารเรียนแบบสปช.105/2526 ขนาด 3 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง
อาคารและสิ่งก่อสร้าง > อาคารประกอบ

1) อาคารเอนกประสงค์ แบบ 312 จำนวน 1 หลัง
2) อาคารโรงอาหาร(โรงเรียนจัดสร้างเอง) จำนวน 1 หลัง
3) ส้วมแบบกรมสามัญ 401 ขนาด 5 ที่นั่ง จำนวน 2 หลัง
4) ส้วมแบบสปช.601/26 ขนาด 4 ที่นั่ง จำนวน 1 หลัง
อาคารและสิ่งก่อสร้าง > บ้านพักครู

1) บ้านพักครูแบบกรมสามัญ จำนวน 2 หลัง
2) บ้านพักครูโรงเรียนจัดสร้างเอง จำนวน 1 หลัง
อาคารและสิ่งก่อสร้าง > ลานกีฬาเอนกประสงค์

1) ลานกีฬาเอนกประสงค์แบบกรมพลศึกษา จำนวน 1 สนาม
สถานที่ไกล้เคียง

วัดโปรยฝน
วัดบ้านใหม่ (จังหวัดนครนายก)

| วัดบ้านใหม่ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดบ้านใหม่
ที่ตั้ง: เลขที่ 32 บ้านบ้านใหม่ หมู่ที่ 6 ตำบลสาริกา อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย (เถรวาท)
พระประธาน: พุทธลักษณะ ปางสมาธิ ขนาดพระเพลากว้าง 60 นิ้ว
เจ้าอาวาส: ดร.พระมหาเศกสิทธิ์ รตนโมลี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบ้านใหม่ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 32 บ้านบ้านใหม่ หมู่ที่ 6 ตำบลสาริกา อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
อาณาเขต

ทิศเหนือ	 จดที่ดินของนายบัวเงิน ศิริสนธิ
ทิศใต้	 	จดแม่น้ำนครนายก
ทิศตะวันออก	 	จดที่ดินของนายสงวน นางกิมเฮียง
ทิศตะวันตก	 จดที่ดินของนางทองปีน ทองมี
ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 1966
ประวัติ

วัดบ้านใหม่  มีความเป็นมายาวนานตั้งแต่ครั่งสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงมีพระบัญชาให้เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกและพระยาสุรสีห์ขึ้นไปตีอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทร์เมื่อ พ.ศ. 2321 และกวาดต้อนผู้คนและทรัพย์สินต่างๆมายังเมืองสยาม และมีชาวล้านช้างกลุ่มหนึ่งได้มาตั้งรกลากที่ดินแดนแห่งนี้ร่วมกลุ่มชนดั้งเดิมที่พำนักอยู่ก่อนแล้ว พร้อมกับได้นำปูชนียวัตถุสำคัญที่ตนเคารพบูชาติดมาด้วยนั้นคือ พระเชียงแสนหน้าลาวซึ่งมีอายุประมาณ 700 กว่าปี และได้สร้างศาสนะสถานในชุมชนของตนมาตั้งแต่นั้น ภายหลังได้สร้างถาวรวัตถุหลายอย่างอาทิเช่นกุฏิวิหารและอุโบสถ โดยเฉพาะอุโบสถนั้นเป็นทรงโบราณ คือมีฝาผนังด้านหลังพระประธานด้านเดียว ที่เหลือเปิดโล่งทั้งสามด้านประชาชนสามารถมองเห็นพระสงฆ์ทำสังฆกรรมได้ (ปัจจุบันได้ถูกรื้อถอนไปแล้ว) ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์ในหลวงรัชการที่1 ขึ้นครองราชพระองค์ได้ทรงฟื้นฟูพระพุทธศาสนาเป็นการเร่งด่วน ทรงมีบัญชาให้เจ้าพระยายมราชและคณะยกพลขึ้นไปหัวเมืองฝ่ายเหนือคือเมืองฝางซึ่งเมื่อก่อนเจ้าพระฝางปกครองอยู่ตอนนั้นเหลือแต่วัดร้างเป็นจำนวนมากเนื่องจากพระสงฆ์ยุคเจ้าพระฝางถูกพระเจ้ากรุงธนปราบราบคาบและจับพระทุศีลสึกหมด ทรงให้เก็บรวบรวมเอาพระพุทธรูปตามวัดร้างต่างๆทั้งหมดบรรทุกเรือล่องมาทางแม่น้ำ และให้นำขึ้นไปประดิษฐานไว้ตามวัดที่มีประชาชนให้ความอุปถัมภ์อยู่ นี้จึงเป็นที่มาของหลวงพ่ออู่ทองแห่งวัดบ้านใหม่ซึ่งเป็นพระสกุลช่างศิลปะสมัยอู่ทองหรือหลวงพ่อยืน สูง 169 ซ.ม. และหลวงพ่อพิกุลทอง รวม 2 องค์
ต่อมาสมัยหลวงพ่อดำ (พระครู่สิลธรรมวิมล)เป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2519 มีเขตวิสุงคามสีมา กว้าง 21 เมตร ยาว 26 เมตร
วัดบ้านใหม่ได้ถูกทอดทิ้งให้เป็นวัดร้างอยู่ช่วงระยะหนึ่งอันเนื่องจากภัยธรรมชาติโดยมีบันทึกทางประวัติศาสตร์ไว้ว่าเม่อราวๆปี พ.ศ. ๒๓๘๒ - ๒๓๘๖ ปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวและต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีชาวต่างชาติ ๒ คนคือบาทหลวงปาเลอกัวซ์ และ ดา เวนพอร์ท เดินทางมาถึงนครนายก และได้บันทึกว่า เมืองนครนายก มีพลเมืองประมาณ ๕,๐๐๐ คน ส่วนมากเป็นชาวลาวและมีชาวสยามอยู่ด้วยกัน ราษฏรประกอบอาชีพทำนาปลูกข้าวและหาของป่าส่งขายที่กรุงเทพฯ สมัยนั้นมีไข้ป่าชุกชุมมากผู้คนจึงพากันอพยพไปอยู่ที่อื่นจนเกือบกลายเป็นเมืองร้าง ต่อมาพระมหากษัตริย์ทรงทราบความเดือดร้อนของชาวนครนายกจึงโปรดให้ยกเลิกภาษี ค่านา เพื่อจูงใจให้ชาวเมืองอยู่ที่เดิมและผู้คนที่อพยพออกไปได้กลับมาอยู่ที่เดิมสร้างบ้านเรือนขึ้นมาใหม่จนกลายเป็นชุมชนใหญ่ และได้ปฏิสังขรวัดขึ้นมาใหม่ ตั้งชื่อตามชื่อหมู่บ้านว่าวัดบ้านใหม่ โดยมี พระครูดำ กนฺตสีโล เป็นผู้นำพาชาวบ้านปฏิสังขร์วัด
ศาสนวัตถุ

พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ ปางสมาธิ ขนาดพระเพลากว้าง 60 นิ้ว สูง - นิ้ว  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539
พระประธานในศาลาการเปรียญ พุทธลักษณะ ปางสมาธิ ขนาดพระเพลากว้าง 48 นิ้ว สูง - นิ้ว  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541
พระพุทธรูป ปางสมาธิ ฐานพระอรหันต์ 500 จีวรดอกพิกุลเนื้อทองสัมฤทธิ์(หลวงพ่อพิกุลทอง) ขนาดพระเพลากว้าง 20 นิ้ว หรือนิยมเรียกนามท่านว่า พระรัตนะ สร้างยุคราชวงศ์พลูหลวง อยุธยาตอนปลาย
พระพุทธรูป ปางห้ามสมุทร สูง 169 เซนติเมตร ศิลปอู่ทอง หรือสมัยอู่ทอง สร้างสมัยพระบรมไตรโลกนาถรัชการที่ 8 แห่งกรุงศรีอยุธยา(พ.ศ. 1991-2031)
หลวงพ่อเชียงแสนหน้าลาว หน้าตัก 12 นิ้ว เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ยุคเชียงแสนซึ่งเป็นตระกูลพระบูชาที่มีชื่อระดับต้น ๆ ดังที่นักนิยมพระกล่าวกันว่าถ้าเป็นพระบูชายอดนิยมก็ต้องเป็นพระสามสิงห์ คือ เชียงแสน สุโขทัย อู่ทอง
หลวงพ่อหิน หรือหลวงพ่อศิลาล้านปี ขนาดหน้าตัก 80 นิ้ว นายช่างจำหลักด้วยศิลาแรงปางประธานพร
เสนาสนะ

อุโบสถ ขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 ลักษณะ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก  ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ ปี พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 21 เมตร ยาว 26 เมตร
ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ลักษณะ เป็นอาคาร 2 ชั้น สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
หอสวดมนต์  กว้าง 6 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 ลักษณะ เป็นอาคารไม้
กุฏิสงฆ์ จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารไม้
วิหารตรีมุขประดิษฐานหลวงพ่อศิลาล้านปี (พระพุทธรูปหินศักดิ์สิทธิ์ หนัก 3.5 ตัน)
วิหารจตุรมุขประดิษฐานหลวงพ่ออู่ทอง(หลวงพ่อยืน)
กุฏิทรงยาว 30 เมตร 9 ห้อง
สะพานแขวนโบราณข้ามแม่น้ำนครนายก
ศาลาปฏิบัติธรรม ณ ป่าปริวาส 1 หลัง
ศาลาลายเจ้าแม่ตะเคียนทอง ยาว 25 เมตร 1 หลัง
นอกจากนี้ ยังมี ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง ฌาปนสถาน 1 หลัง
ลำดับเจ้าอาวาส

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ลำดับเจ้าอาวาสวัดลำบัว
| ลำดับที่ | รายนาม | ตำแหน่ง | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |  |  |
| 1 | พระคลี่ | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2321 | พ.ศ. - |  |  |
| 2 | พระดี | เจ้าอาวาส | - | - |  |  |
| 3 | พระสว่าง | เจ้าอาวาส | - | - |  |  |
| 4 | พระอธิการดุม ฐานกโร | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2499 | พ.ศ. 2509 |  |  |
| 5 | พระครูดำ กนฺตสีโล | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2510 | พ.ศ. 2547 |  |  |
| 6 | พระสุวรรณ ฐิติรัตน์ | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2547 | พ.ศ. 2554 |  |  |
| 7 | พระใบฎิกาไพรัตน์ ติกฺขวีโร | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2554 | พ.ศ. 2557 |  |  |
| 8 | พระครูศรีสิทธินายก ดร. | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2558 |  |  |  |
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น

| --- | --- |
Graduate School,   Khon Kaen University

ชื่อย่อ: บว. / GS
สถาปนา: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 (45 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณบดี: รศ.ดร.เกียรติไชย ฟักศรี
ที่อยู่: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น 123 หมู่ 16 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น 40002
เว็บไซต์: gs.kku.ac.th
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น (อังกฤษ: Graduate School, Khon Kaen University) เป็นส่วนราชการไทยระดับวิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น บัณฑิตวิทยาลัยมีฐานะเป็นคณะ/หน่วยงานหนึ่งในมหาวิทยาลัยขอนแก่น อยู่ภายใต้การบริหารงานของคณบดี มีคณะกรรมการประจำบัณฑิตวิทยาลัยทำหน้าที่กำหนดนโยบายเกี่ยวกับการบริหารใน บัณฑิตวิทยาลัยและมีสำนักงานคณบดีบัณฑิตวิทยาลัยเป็นหน่วยงานที่จะปฏิบัติ งาน ด้านธุรการและให้บริการทางการศึกษาและวิชาการ และเพื่อขยายการศึกษาของมหาวิทยาลัยไปสู่ระดับปริญญาที่สูงถึงปริญญาโทและ ปริญญาเอก เปิดรับนักศึกษาในสาขาวิชาต่างๆ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2523 มาจนถึงปัจจุบันนี้