stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไทรอัมส์คิงดอม
แหล่งข้อมูลอื่น

รายชื่อเพลง Triumphs Kingdom (ไทรอัมพ์ส คิงดอม) ทั้งหมด
ชัมการ์

บุคคลที่ปรากฏในหนังสือผู้วินิจฉัย
| ชัมการ์ |
| --- | --- |
ภาพชัมการ์ในยุคกลาง
สัญชาติ: ไม่แน่ชัด อาจเป็นชาวอิสราเอล ชาวคานาอัน หรือเป็นทั้งคู่
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: เอฮูด?
ผู้สืบตำแหน่ง: เดโบราห์?
ชัมการ์ (อังกฤษ: Shamgar; ฮีบรู: שַׁמְגַּר‎ Šamgar) บุตรอานาท เป็นชื่อของบุคคลหนึ่งหรืออาจจะสองคนที่ปรากฏในหนังสือผู้วินิจฉัย ชื่อปรากฏ 2 ครั้ง:
ในการกล่าวถึงครั้งแรก ชัมการ์ได้รับการระบุว่าเป็นผู้ที่ขับไล่การรุกรานของชาวฟีลิสเตียที่เข้าสู่ดินแดนอิสราเอล ชัมการ์สังหารชาวฟีลิสเตีย 600 คนด้วยประตักโค (ผู้วินิจฉัย 3:31)
การกล่าวถึงอีกครั้งอยู่ในบทเพลงของเดโบราห์ ซึ่งระบุว่าชัมการ์เคยเป็นหนึ่งในผู้ปกครองคนก่อน ๆ ซึ่งสมัยนั้นถนนถูกทิ้งร้าง นักเดินทางหลบไปใช้เส้นทางคดเคี้ยว ชีวิตในหมู่บ้านก็หยุดชะงัก (ผู้วินิจฉัย 5:6)
การบรรยายถึงชัมการ์มีความแตกต่างกับผู้วินิจฉัยในคัมภีร์ฮีบรูคนอื่น การกล่าวถึงชัมการ์ครั้งแรกไม่มีการเกริ่นนำ บทสรุป หรือการกล่าวถึงระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งปกครอง และไม่ได้กล่าวว่าชัมการ์เป็นผู้วินิจฉัยของอิสราเอล
ดูเพิ่ม

เกอร์โชม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Shamgar
| ก่อนหน้า |  | ชัมการ์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอฮูด |  | ผู้วินิจฉัยแห่งอิสราเอล   |  | เดโบราห์ |
ตราแผ่นดินของเซอร์เบีย

| ตราอาร์มของเซอร์เบีย |
| --- | --- |

ตราอาร์มรุ่นต่าง ๆ
ตราอาร์มย่อของเซอร์เบีย
รายละเอียด
เริ่มใช้: ค.ศ. 1882 (ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2004)
เครื่องยอด: มงกุฏจักรพรรดิเซอร์เบีย
โล่: พื้นหลังสีแดง นกสองหัว ภายในโล่สีแดงเป็นกางเขนระหว่างเหล็กจุดไฟ ดอกลิลลี 2 ดอก
ตราแผ่นดินของเซอร์เบีย (อังกฤษ: Coat of arms of Serbia) เป็นตราอาร์มของประเทศเซอร์เบียเป็นตราเดียวกับที่ใช้โดยราชวงศ์โอเบเรโนวิช (House of Obrenović) ที่ใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1882 และมาเริ่มใช้เป็นครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 2004) ตัวตราเป็นเหยี่ยวสองหัวสีเงินของราชวงศ์เนมันจิช (House of Nemanjić) (ผู้นำมาจากราชวงศ์พาลาโอโลกอส (Palaiologos) ของจักรวรรดิไบแซนไทน์) รอบและหลังเหยี่ยวเป็นเสื้อคลุมขนเออร์มินซึ่งเดิมสวมโดยกษัตริย์  เหยี่ยวสองหัวใช้มาตั้งแต่สมัยไบแซนไทน์ส่วนกางเขนเซอร์เบียใช้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12
ลักษณะ

สัญลักษณ์ส่วนใหญ่เป็นสัญลักษณ์แทนรัฐเซอร์เบีย ที่เป็นเหยี่ยวสองหัวบนโล่แดง ร่างและปีกเป็นสีเงิน ลิ้น จะงอยปาก ขา และกรงเล็บเป็นสีทอง ระหว่างสัญลักษณ์ดอกลิลลีสองดอก โล่เป็นสัญลักษณ์ของเซอร์เบีย ภายในโล่สีแดงเป็นกางเขนระหว่างเหล็กจุดไฟ (firesteel) สีเงินสี่อันในช่องระหว่างกางเขนสี่ช่อง ทั้งสี่อันหันออกไปทางด้านนอก
แม้ว่าในปัจจุบันเซอร์เบียจะเป็นสาธารณรัฐ แต่ตราอาร์มใหม่ก็ยังคงมีมงกุฎของราชอาณาจักรเดิมของเซอร์เบีย ซึ่งตามปกติแล้วเป็นสัญลักษณ์ของชาติที่มีกษัตริย์
ในปีที่ผ่านมาเมื่อไม่นานมานี้ประเทศในยุโรปตะวันออกหลายชาติใช้มงกุฎในการแสดงถึงการเป็นรัฐที่สืบเนื่องมาจากระบบกษัตริย์เดิมแม้ว่าในปัจจุบันจะเป็นสาธารณรัฐ
ตราอาร์มของ
 ราชรัฐเซอร์เบีย
 (ค.ศ. 1835-ค.ศ. 1882)
ตราอาร์มของ
ราชอาณาจักรเซอร์เบีย (ค.ศ. 1882-ค.ศ. 1918)
เซอร์เบียภายใต้การยึดครองของนาซีเยอรมนี
(ค.ศ. 1941-1944)
ตราอาร์มของ                                                                สาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบีย และ สาธารณรัฐเซอร์เบีย (ค.ศ. 1945-2004)
ตราอาร์มของ                                                                                       สาธารณรัฐเซอร์เบีย (ค.ศ. 2004-2010)
ดูเพิ่ม

รูปแบบและประวัติตราแผ่นดินของเซอร์เบียในสมัยต่างๆ
Serbian Heraldic Society เก็บถาวร 2007-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; its president and board members are also members of the Privy council of HRH Karadjordjevic and advisors for the Serbian state on State heraldry
ประวัติธง และ แบบตราแผ่นดินของเซอร์เบีย
The Society of Heraldic Enthusiasts Milosh Obilich
| ด ค กตราแผ่นดินของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
กรีซ · คอซอวอ · โครเอเชีย · จอร์เจีย1 ·  เช็กเกีย · ซานมารีโน · เซอร์เบีย · ไซปรัส1 · เดนมาร์ก · ตุรกี2 · นครรัฐวาติกัน · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · บัลแกเรีย · เบลเยียม · เบลารุส · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลโดวา · มอลตา · มาซิโดเนีย · โมนาโก · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย2 · โรมาเนีย · ลักเซมเบิร์ก · ลัตเวีย · ลิกเตนสไตน์ · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวาเกีย · สโลวีเนีย · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (นอร์เทิร์นไอร์แลนด์, เวลส์, สกอตแลนด์, อังกฤษ) · ออสเตรีย · อันดอร์รา · อาเซอร์ไบจาน1 · อาร์มีเนีย1 · อิตาลี · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์ · ฮังการี
1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน; 2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
Dictyostelium discoideum

| Dictyostelium discoideum |
| --- | --- |

Fruiting bodies of D. discoideum

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
โดเมน:: Eukarya
อาณาจักร:: Amoebozoa
ไฟลัม:: Mycetozoa
ชั้น:: Dictyostelia
อันดับ:: Dictyosteliida
วงศ์:: Dictyosteliidae
สกุล:: Dictyostelium
สปีชีส์:: D.  discoideum

Dictyostelium discoideum หรือที่เรียกโดยย่อว่า Dicty เป็นอะมีบาที่จัดอยู่ในกลุ่มราเมือก อาศัยอยู่ตามพื้นดิน กินแบคทีเรียเป็นอาหาร
วงจรชีวิต

เมื่อมีอาหารอุดมสมบูรณ์ Dictyostelium discoideum จะมีชีวิตอยู่อย่างสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว ขนาดเล็กในระดับไมครอน ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ในขณะที่เมื่ออาหารหมดลง จะเกิดการรวมกลุ่มกันคล้ายกับสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ (multicellular organism) โดยมีการพัฒนาไปทีละขั้น และในที่สุดจะมีลักษณะคล้ายหนอน คืบคลานไปบนพื้นได้ โดยทิ้งร่องรอยเป็นเมือกไว้ จึงเป็นที่มาของชื่อราเมือก โดยในระยะนี้มีขนาดระดับมิลลิเมตร สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และสามารถแยกส่วนหัว (anterior) และส่วนท้าย (posterior) ได้อย่างชัดเจน ต่อมาเมื่อได้ระยะเวลาหรือพื้นที่ที่เหมาะสม ส่วนหัวก็จะปักลงสู่พื้นและพัฒนาต่อไปเป็นก้าน (stalk) และส่วนที่เหลือก็จะพัฒนาไปเป็นอับสปอร์ (sorus) ซึ่งมีสปอร์สำหรับสืบพันธุ์อยู่ภายในซึ่งจะถูกกระจายออกไปและอยู่รอด ในขณะที่ส่วนที่เหลือจะตาย กระบวนการรวมกลุ่มกันและพัฒนาเป็นอับสปอร์และก้านที่สมบูรณ์นั้น ใช้เวลาเพียง 24 ชั่วโมงเท่านั้น ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สั้นมาก อันเนื่องมาจากการเจริญเติบโตที่รวดเร็วในช่วงที่เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว และเนื่องจากสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวนี้ไม่อาจเคลื่อนที่ไปได้ไกล ทำให้อาหารรอบตัวหมดไปอย่างรวดเร็ว และเข้าสู่การสร้างรวมกลุ่มสร้างสปอร์
กระบวนการสื่อสารระหว่างเซลล์

กระบวนการสื่อสารระหว่างเซลล์ของ Dicty เป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์อย่างยิ่ง เพราะมันมีช่วงชีวิตทั้งที่เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวและหลายเซลล์ การศึกษาเรื่องนี้จะเป็นตัวไขความลับการพัฒนาจากสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวไปสู่สิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่ประกอบด้วยหลายเซลล์ทำหน้าที่แตกต่างกันได้ สารเคมีที่ทำหน้าที่สำคัญในกระบวนการสื่อสารนี้คือ ไซคลิก อะดีโนซีน โมโนฟอสเฟต (cyclic adenosine monophosphate) หรือ cAMP โดยเริ่มต้นจากเซลล์แรก (founder cell) ที่ได้รับความเครียด (stress) จากการอดอาหารจะปลดปล่อย cAMP ออกมาทำให้เซลล์ที่อยู่โดยรอบตอบสนองโดยการเดินทางเข้ามาสู่เซลล์ดังกล่าว และยังถ่ายทอดและขยายสัญญาณ cAMP ออกไปสู่เซลล์โดยรอบอีก ทำให้เกิดลวดลายและมีการรวมตัวกันแน่นหนายิ่งขึ้น จนมีลักษณะคล้ายหนอน (slug) ที่สามารถคืบคลานไปได้พร้อมกันๆ ราวกับว่าเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงตัวเดียว
กลไกระดับโมเลกุลที่เกิดขึ้นในแต่ละเซลล์เพื่อการสื่อสารและการเคลื่อนที่อาจพอสรุปได้ดังนี้
ตัวรับ cAMP (cAMP receptor) รับสัญญาณและสั่งงาน จี โปรตีน (G protein)
จี โปรตีน กระตุ้นอะดีนิเลต ไซเคลส (Adenylate cyclase) เพื่อสร้าง cAMP จากนั้น cAMP ที่ถูกสร้างขึ้นภายในถูกปลดปล่อยออกไป
cAMP ที่อยู่ภายใน ยับยั้งตัวรับ cAMP
จี โปรตีน อีกตัวหนึ่งกระตุ้น ฟอสโฟไลเปส ซี (Phospholipase C)
อิโนซิทอล ไตรฟอสเฟต (Inositol triphosphate; IP3) ที่เกิดขึ้นไปทำให้เกิดการปลอดปล่อยแคลเซียมไอออน
แคลเซียมไอออน บังคับไซโตสเกเลตอน (cytoskeleton) ให้มีการยืดออกของเท้าเทียม (pseudopodia)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.ailab.si/supp/bi-visprog/dicty/dictyExample.htm เก็บถาวร 2007-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.uni-kassel.de/fb19/genetics/projects/dicty.html เก็บถาวร 2007-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วงจรชีวิตของ D. discoideum
การเคลื่อนที่ตามสารเคมีของ D. discoideum
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2564

| --- | --- |

ฤดูกาล: 2564
← 2562 2565 →
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก (Thailand Amateur League) ฤดูกาล 2564 (อังกฤษ: 2021 Thailand Amateur League) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกสมัครเล่นของประเทศไทยที่จัดขึ้นเป็นฤดูกาลที่ 5 ของการแข่งขัน ซึ่งเป็นลีกที่อยู่ในชั้นที่สี่ของระบบลีกฟุตบอลไทย
เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2564 สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยนายวรงค์ ทิวทัศน์ เลขานุการฝ่ายจัดการแข่งขัน บริษัท ไทยลีก จำกัด แจ้งว่าทางสมาคมฯ ต้องยกเลิกการจัดการแข่งขันฟุตบอลไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2564 เนื่องจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ยังมีผู้ติดเชื้อรายวัน​เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และไม่มีแนวโน้มจะลดลง ทำให้ต้องงดจัดการแข่งขันรายการนี้เป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน
ต่อมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2564 ทางสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ได้แจ้งว่าทางสมาคมฯ จะเลื่อนการจัดการแข่งขันออกไปก่อน โดยหากมีความพร้อมจัดการแข่งขันเมื่อใดจะแจ้งให้ทราบต่อไป และในวันที่ 29 กันยายน 2564 สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยได้แจ้งว่าสภากรรมการได้อนุมัติยกเลิกการแข่งขันในปี 2564 โดยฝ่ายจัดการแข่งขันจะทำหนังสือแจ้งกับทางสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน และคืนเงินค่าสมัครและเงินมัดจำให้กับสโมสรที่สมัครเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 179 ทีม
ภาคเหนือ

ภาคเหนือมีสโมสรเข้าแข่งขัน 34 สโมสร แบ่งเป็นภาคเหนือตอนบน 20 สโมสร และภาคเหนือตอนล่าง 14 สโมสร
ภาคเหนือ > ตอนบน

เชียงราย เอฟซี
ซีที กรุ๊ป
ปิยมิตร เอฟซี
เจที ฟุตบอลคลับ
ทุ่งโฮ้ง ยูไนเต็ด
สิงห์เหนือ เชียงใหม่
เวียงพิงค์ เรนเจอร์
ซีเอ็ม สตาร์เลี่ยน เอฟซี
เชียงใหม่คันทรี่ ฟุตบอลคลับ
นอร์ท วชิราลัย เชียงใหม่ ยูไนเต็ด
น่าน ซิตี้
เขลางค์ ยูไนเต็ด
เทพศิรินทร์ เชียงใหม่
ลำพูน เรนเจอร์
อันซีน ลำพูน ยูไนเต็ด
บลูฟินิกซ์ เอฟซี
สตาร์ พาวเวอร์
เชียงรายดราก้อน วีแบค เอฟซี
พีอาร์ซี ซอคเกอร์ คลับ
โกสต์เกท เอฟซี
ภาคเหนือ > ตอนล่าง

ปากน้ำโพ เอฟซี
สวนกุหลาบ9 เอฟซีแอนด์อะคาเดมี
ชาติตระการซิตี้
สมาคมกีฬาแห่งจังหวัดพิษณุโลก
เพชบุระ ยูไนเต็ด
ไฮเทค - เทคโนโลยี
สวรรคโลก ยูไนเต็ด
พิจิตร ยูไนเต็ด
นครสวรรค์ เอฟซี
นเรศวร เอฟซี
สะเดียงอาร์มี่
ศรีนครทาวน์
หล่มสัก ยูไนเต็ด
บึงสามพัน เอฟซี
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีสโมสรเข้าแข่งขัน 54 สโมสร แบ่งเป็นภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 29 สโมสร และภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 25 สโมสร
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > ตอนบน

จัมปาศรี ยูไนเต็ด
ขอนแก่นสามใบเถา เอฟซี
มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ยูเนี่ยนโคราช
จันทรุเบกษา ฟุตบอลคลับ
มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ร้อยเอ็ด 2018
บ้านเชียง พีค-วัน ซิตี้
กระนวน เอฟซี
ชุมแพ เอฟซี
เคดีซี โซลูชั่น ฟุตบอลคลับ
เทคโนสว่าง เอฟซี
สกลนคร ยูไนเต็ด
วิทยาลัยพิชญบัณฑิต
วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
วิทยาลัยเทคโนโลยีพลพณิชยการ
ไทเกอร์คิดส์ มุกดาหาร ยูไนเต็ด
เพื่อนแท้นครพนม ซิตี้
นครดอนเสียด เอฟซี
ลาวรรณพาณิชย์ เอฟซี
ขอนแก่น ซิตี้
น้ำพอง ซิตี้
ฟอลส์ไนน์ ยูไนเต็ด
ไทยแลนด์ ออลสตาร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด ฟุตบอลคลับ
คลองขาม ยูไนเต็ด
น้ำพอง ยูไนเต็ด
ภูเขียว ยูไนเต็ด
กาฬสินธุ์ ซอโรพอด เอฟซี
กาฬสินธุ์ ยูไนเต็ด
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > ตอนล่าง

วารินชำราบ เอฟซี
ณัฐภัทร ทะเลสด เอฟซี
ราษีไศล ยูไนเต็ด
ยูเนี่ยน โคราช
เอสแบค พี.เอส.เค. เอฟซี
อุบลโรเวอร์ส เอฟซี
กะดาดซิตี้ สวัสดีสมุนไพร เอฟซี
วิทยาลัยนครราชสีมา
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด
เอ็กซ์สตาร์ เขื่องใน ยูไนเต็ด
ปักธงชัย ยูไนเต็ด
กันทรลักษ์ ยูไนเต็ด
สุรินทร์ดรา วายเอ็มเอ เอฟซี
ร้อยเอ็ด ฟุตบอลคลับ
อุบลคิดส์ ซิตี้
สุรนารี อาร์มี่ 2 เอฟซี
ปิยะเภสัช เอฟซี
โรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย
ชัยภูมิช้างศึก
หินโคน ยูไนเต็ด
จตุรพักตรพิมาน สปอร์ต คลับ
รัตนบุรี ยูไนเต็ด
ชัยภูมิ ฮิลล์ ยูไนเต็ด
นครราชสีมา โปรคิก ยูไนเต็ด
กรุงเทพและปริมณฑล

กรุงเทพและปริมณฑลมีสโมสรเข้าแข่งขัน 39 สโมสร แบ่งเป็นกรุงเทพ 20 สโมสร และปริมณฑล 19 สโมสร
กรุงเทพและปริมณฑล > กรุงเทพมหานคร

คอนเควสท์ เอฟซี
สโมสรฟุตบอล เมืองมีนบุรี
ที เอ็ม ฟุตบอล คลับ
พิมาย ยูไนเต็ด
โรงแรมเมเปิล บางนา ฟุตบอลคลับ
โรงเรียนจ่าอากาศ
มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เอสพีเอ ทรงพล
ธีรชัยพาเลท สมุทรปราการ เอฟซี
อาม่าแอนด์มาสุข เอฟซี
โรงเรียนนายเรืออากาศ
สมุทรปราการ ยูไนเต็ด
ราชดำเนิน เอฟซี
ไทยสปิริต เอฟซี
ธนบุรี เอสซี
โดม เอฟซี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
ฮิปโป เอฟซี
บีที ยูไนเต็ด
มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี เอฟซี
กรุงเทพและปริมณฑล > ปริมณฑล

วังน้อย ซิตี้
เอพีดี ยูไนเต็ด
อีจี ไทย เอฟซี
ลูกอีสาน เอฟซี
มีนบุรี ยูไนเต็ด
ดีเอ็กซ์ เอฟซี
ยูงทอง ยูไนเต็ด
สาธร ยูทีเค เอฟซี
บางขุนเทียน ยูไนเต็ด
เมืองกรุง เอฟซี
หนองแค โปลิส เอฟซี
ร่มเกล้า ยูไนเต็ด
ดอนตาล พีซีซีเอ็ม เอฟซี
โรสเอเซีย ธัญบุรี เอฟซี
ศิริศักดิ์ สปอร์ต คลับ
ศรีสมาน ฟุตบอลคลับ
ไอดิน สปอร์ตไทยแลนด์
มูฟ ยูไนเต็ด
ธนบุรี ฟอเรสต์ เอฟซี
ภาคตะวันตก

ภาคตะวันตกมีสโมสรเข้าแข่งขัน 29 สโมสร แบ่งเป็นภาคตะวันตกตอนบน 15 สโมสร และภาคตะวันตกตอนล่าง 14 สโมสร
ภาคตะวันตก > ตอนบน

พัฒนานิคม ซิตี้
สิงห์บุรี บางระจัน เอฟซี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ปากช่อง เอส ซี เค
สโมสรฟุตบอลพีทีเอส
โคกกระท้อน ซิตี้
พีเอส บ้านหมอ เอฟซี
โคกสำโรง ซิตี้
สิงห์อุบล เอฟซี
ลพบุรี ซิตี้
ละโว้ ยูไนเต็ด
ตาลเดี่ยว เอฟซี
แอร์พอร์ต สเตเดี้ยม
ลพบุรี ยูไนเต็ด
อุดร บ้านจั่น ยูไนเต็ด
ภาคตะวันตก > ตอนล่าง

ท่าม่วง เอฟซี
เคที ยูไนเต็ด
เอฟซี เขากำแพง
สถานีตำรวจดอนเมือง
เคยู กำแพงแสน เอฟซี
บ้านใหม่ เอฟซี
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา มหาวิทยาลัยมหิดล
เมืองเก่ากำแพงแสน
ไทรโยค ยูไนเต็ด
ธนบุรี​ ซิตี้
ยิ่งเจริญ เอฟซี
ทัพหลวง ยูไนเต็ด
เอสทีเค เมืองนนท์
โบราณ กำแพงแสน ยูไนเต็ด
ภาคตะวันออก

ภาคตะวันออกมีสโมสรเข้าแข่งขัน 18 สโมสร แบ่งเป็นภาคตะวันออกตอนบน 4 สโมสร และภาคตะวันออกตอนล่าง 14 สโมสร
ภาคตะวันออก > ตอนบน

นครนายก เอฟซี
ปราจีนบุรี ซิตี้
ลพบุรี ซิตี้
แปดริ้ว ยูไนเต็ด
ภาคตะวันออก > ตอนล่าง

วิทยาลัยเทคโนโลยี ไฮเทค สระแก้ว
สโมสรกีฬาฟุตบอลเมืองพัทยา
ปุณิกา-มาม๊องต์ เอฟซี
บ้านแก้ง ยูไนเต็ด
บางกอกซิตี้ เอฟซี
นาคร ยูไนเต็ด
พัฒนา เอฟซี
คลองเจ้าบูลเคน เอฟซี
เทศบาลตำบลเขาบายศรี
ฮาร์มอร์นิอัส ยูไนเต็ด
ภาคใต้

ภาคใต้มีสโมสรเข้าแข่งขัน 9 สโมสร แบ่งเป็นภาคใต้ตอนบน 6 สโมสร และภาคใต้ตอนล่าง 3 สโมสร
ภาคใต้ > ตอนบน

เอ็มเอช นครศรี เอฟซี
ภูเก็ต อันดามัน เอฟซี
ศรีวิชัย เอฟซี
พังงา ยูไนเต็ด
โรงเรียนท่านครญาณวโรภาสอุทิศ
แอมวิช ยูนิเทค อันดามันบลูมาลีน ภูเก็ต
ภาคใต้ > ตอนล่าง

ยังสิงห์ ยูไนเต็ด
สลาตันสตูล ซิตี้
สงขลาอัสลาน ทีเอสยู
2012 แอลพีจีเอทัวร์

2012 แอลพีจีเอทัวร์ เป็นฤดูกาลการแข่งขันกอล์ฟของสตรีจากทั่วโลก โดยในปีนี้เริ่มต้นฤดูกาลในการแข่งขันแรกที่ประเทศออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2012 และสิ้นสุดฤดูกาลในรายการสุดท้ายที่ฟลอริดา ในวันที่ 18 พฤศจิกายน 2012
ภาพรวมของฤดูกาล 2012

ในฤดูกาล 2012 ของแอลพีจีเอทัวร์นี้มีรายการแข่งขันอย่างเป็นทางการทั้งหมด 27 รายการ ซึ่งมากขึ้นจากปี 2011 4 รายการ โดย 15 ใน 27 รายการนั้นถูกจัดขึ้นในสหรัฐอเมริกา และอีก 12 รายการได้จัดในประเทศต่าง ๆ ทั้งหมด 11 ประเทศ
สเตซี ลูอิส เป็นผู้ชนะรายการแข่งขันมากที่สุดในปีนี้ โดยชนะไป 4 รายการ ทำให้เธอได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีไปครอง, อินบี ปาร์ค ชนะ 2 รายการ และทำเงินรางวัลสูงสุดของฤดูกาลโดยทำไป $2,266,638 และยังชนะรางวัลถ้วยโทรฟี่โดยที่เธอทำคะแนนต่ำสุดของฤดูกาลอีกด้วย, โซ ยอน รยู เป็นผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จากการชนะ 1 รายการ โดยทำเงินรางวัลเป็นลำดับที่ 6 และทำคะแนนต่ำที่สุดมาเป็นลำดับที่ 2
การเปลี่ยนแปลงสำหรับ 2012 แอลพีจีเอทัวร์ > รายการแข่งขันใหม่ 5 รายการ

ไอเอสพีเอส ฮันดา วีเมนส์ ออสเตรเลียน โอเพ่น ในเดือนกุมภาพันธ์ ที่ ออสเตรเลีย
แอลพีจีเอ ลอตเต้ แชมป์เปียนชิพ ในเดือนเมษายน ที่ ฮาวาย
มานูไลฟ์ ไฟแนนเชียล แอลพีจีเอ คลาสสิค ในเดือนมิถุนายน ที่ แคนาดา
เจมี ฟาร์ โทเลโด คลาสสิค ในเดือนสิงหาคม ที่ โอไฮโอ
คิงส์มิลล์ แชมป์เปียนชิพ ในเดือนกันยายน ที่ เวอร์จิเนีย
ที่มา: LPGA 2012 Schedule
การเปลี่ยนแปลงสำหรับ 2012 แอลพีจีเอทัวร์ > เลื่อนการแข่งขันเมเจอร์

รายการเมเจอร์ ริโคห์ วีเมนส์ บริติช โอเพ่น ได้เลื่อนการแข่งขันจากปกติจัดการแข่งขันในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม เลื่อนไปในช่วงกลางเดือนกันยายน ทั้งนี้เพื่อเอื้อความสะดวกให้กับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ปี 2012 ที่ ลอนดอน
สถิติประจำฤดูกาล

ผู้นำอันดับเงินรางวัล
| อันดับ | ผู้เล่น | ประเทศ | เงินรางวัล ($) | จำนวนรายการ ที่ลงเล่น |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อินบี ปาร์ค |  เกาหลีใต้ | 2,287,080 | 24 |
| 2 | นา ยอน ชเว |  เกาหลีใต้ | 1,981,834 | 22 |
| 3 | สเตซี ลูอิส |  สหรัฐ | 1,872,409 | 26 |
| 4 | เจิ้ง หย่าหนี |  ไต้หวัน | 1,430,159 | 24 |
| 5 | ไอ มิยาซาโตะ |  ญี่ปุ่น | 1,334,977 | 23 |
| 6 | โซ ยอน รยู |  เกาหลีใต้ | 1,282,673 | 24 |
| 7 | จีไย ชิน |  เกาหลีใต้ | 1,234,597 | 18 |
| 8 | อซาฮารา มูนอซ |  สเปน | 1,230,751 | 26 |
| 9 | ซูซาน เพตเตอร์สัน |  นอร์เวย์ | 1,182,860 | 24 |
| 10 | ชานชาน เฟิง |  จีน | 1,101,147 | 19 |
ดูอันดับทั้งหมด เก็บถาวร 2013-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผู้นำอันดับคะแนนเฉลี่ย
| อันดับ | ผู้เล่น | ประเทศ | คะแนนเฉลี่ย |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | อินบี ปาร์ค |  เกาหลีใต้ | 70.21 |
| 2 | โซ ยอน รยู |  เกาหลีใต้ | 70.30 |
| 3 | จีไย ชิน |  เกาหลีใต้ | 70.31 |
| 4 | สเตซี ลูอิส |  สหรัฐ | 70.33 |
| 5 | นา ยอน ชเว |  เกาหลีใต้ | 70.49 |
ดูอันดับทั้งหมด เก็บถาวร 2013-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รางวัลประจำปี

ในทุกๆปี แอลพีจีเอจะมีการมอบรางวัลพิเศษให้แก่ผู้เล่น 3 รางวัล ได้แก่:
รางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปี มอบให้กับผู้เล่นที่ทำคะแนนสะสมตลอดทั้งปีได้สูงที่สุด
ชนะเลิศ:  สเตซี ลูอิส
รองชนะเลิศ:  อินบี ปาร์ค
รางวัลถ้วยโทรฟี่ มอบให้ผู้เล่นที่ทำสกอร์เฉลี่ยต่ำที่สุดในปีนั้น
ชนะเลิศ:  อินบี ปาร์ค
รองชนะเลิศ:  โซ ยอน รยู
รางวัลผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปี มอบให้ผู้เล่นหน้าใหม่ที่ทำคะแนนสะสมตลอดทั้งปีได้สูงที่สุด
ชนะเลิศ:  โซ ยอน รยู
รองชนะเลิศ:  เล็กซี ทอมป์สัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักของแอลพีจีเอ
| ด ค กฤดูกาลของแอลพีจีเอทัวร์ |
| --- | --- |
 1950 | 1951 | 1952 | 1953 | 1954 | 1955 | 1956 | 1957 | 1958 | 1959   1960 | 1961 | 1962 | 1963 | 1964 | 1965 | 1966 | 1967 | 1968 | 1969   1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979   1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989   1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999   2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009   2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019
อาหัสยาห์แห่งยูดาห์

กษัตริย์ลำดับที่ 6 แห่งราชอาณาจักรยูดาห์
ระวังสับสนกับ อาหัสยาห์แห่งอิสราเอล
อาหัสยาห์ (อังกฤษ: Ahaziah; ฮีบรู: אֲחַזְיָהוּ, อักษรโรมัน: ʼĂḥazyāhū; กรีก: Ὀχοζίας Okhozias; ละติน: Ahazia) หรือ  เยโฮอาหาส (อังกฤษ: Jehoahaz; 2 พงศาวดาร 21:17; 2 พงศาวดาร 25:23) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 6 ของราชอาณาจักรยูดาห์ และเป็นพระราชโอรสของเยโฮรัมและอาธาลิยาห์พระราชธิดา (หรืออาจเป็นพระขนิษฐา) ของกษัตริย์อาหับแห่งอิสราเอล อาหัสยาห์ยังเป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์พระองค์แรกที่สืบเชื้อสายมาจากทั้งราชวงศ์ดาวิดและราชวงศ์อม-รีผ่านทางอาธาลิยาห์ผู้เป็นทั้งพระราชมารดาและผู้สืบราชบัลลังก์ถัดจากอาหัสยาห์
ใน 2 พงศ์กษัตริย์ 8:26 อาหัสยาห์มีพระชนมายุ 22 พรรษาเมื่อทรงขึ้นครองราชย์ และครองราชย์ในเยรูซาเล็มเป็นเวลา 1 ปี ส่วน 2 พงศาวดาร 22:2 ระบุว่าพระองค์มีพระชนมายุ 42 พรรษาเมื่อทรงขึ้นครองราชย์ นักวิชาการส่วนใหญ่เห็นว่า 42 พรรษาใน 2 พงศาวดาร 22:2 เป็นการคัดลอกมาผิดจาก 22 พรรษาในความดั้งเดิม พระชนมายุ 22 พรรษายังปรากฏใน 2 พงศาวดาร 22:2 ของฉบับภาษากรีกและซีเรียบางฉบับ
William F. Albright ระบุรัชสมัยของอาหัสยาห์ว่าเป็น 842 ปีก่อนคริสตกาล ส่วน E. R. Thiele ระบุเป็น 841/840 ปีก่อนคริสตกาล
หมู่เกาะฮาโบไม

| กรณีพิพาทเกาะ |
| --- | --- |
ภาพถ่ายทางดาวเทียมของหมู่เกาะ
หมู่เกาะฮาโบไม
ชื่ออื่น: Малые Курилы (รัสเซีย) 歯舞群島 (ญี่ปุ่น)
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแปซิฟิก
พิกัด: 43°30′N 146°8′E﻿ / ﻿43.500°N 146.133°E﻿ / 43.500; 146.133
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะคูริล
เกาะทั้งหมด: หมู่เกาะหินกว่า 10 เกาะขึ้นไป
พื้นที่: 100 ตารางกิโลเมตร (39 ตารางไมล์)
การปกครอง
 รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐ: แคว้นซาฮาลิน
เขต: ยุจโน-คูริลสกี
อ้างสิทธิ์โดย
 ญี่ปุ่น
จังหวัด: ฮกไกโด
กิ่งจังหวัด: เนมูโระ
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 0
หมู่เกาะฮาโบไม (รัสเซีย: Хабомаи, อักษรโรมัน: Khabomai - ญี่ปุ่น: 歯舞群島, อักษรโรมัน: Habomai guntō) เป็นหมู่เกาะเล็กในทางตอนใต้สุดของหมู่เกาะคูริลที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ (แต่มีแค่ทหารรัสเซียประจำการอยู่ที่นั่นเท่านั้น)
หมู่เกาะนี้อยู่ภายใต้การบริหารของสหภาพโซเวียตหรือรัสเซียตั้งแต่การรุกรานของสหภาพโซเวียตในปี 1945 เมื่อใกล้จุดสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่ต่อมาหมู่เกาะนี้รวมทั้งเกาะอีตูรุป คูนาชีร์ และชิโกตันถูกอ้างกรรมสิทธิ์การครอบครองโดยญี่ปุ่นแทน
แหล่งข้อมูลอื่น

เกาะฮาโบไมมีโบสถ์ออร์โธดอกซ์รัสเซีย
หมู่เกาะคูริล
ฟ็อลคส์วาเกิน กอล์ฟ

| โฟล์กสวาเกน กอล์ฟ |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: โฟล์กสวาเกน
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2517–ปัจจุบัน
แหล่งผลิต: Germany: Wolfsburg (Wolfsburg Volkswagen plant) Germany: Zwickau (Volkswagen Sachsen GmbH) China: Changchun (FAW-VW) China: Foshan (FAW-VW) Mexico: Puebla (Volkswagen de México) Brazil: São José dos Pinhais (Fábrica Volkswagen / Audi; from 2015) Indonesia: Jakarta (PT. National Assemblers, Jakarta Plant; 2014-2015) 
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดเล็ก
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู เปิดประทุน 3 ประตู แฮทช์แบ็ก 5 ประตู แฮมช์แบ็ค 5 ประตู เวกอน 5 ประตู เอ็มพีวี (Golf Sportsvan)
แพลตฟอร์ม: Volkswagen Group A platform (Mk1–Mk6) Volkswagen Group MQB platform (Mk7–present)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: โฟล์กสวาเกน บีเทิล
รุ่นต่อไป: โฟล์กสวาเกน ไอดี.3 (สำหรับ e-Golf)
โฟล์กสวาเกน กอล์ฟ เป็นรถรุ่นหนึ่งของรถยนต์ยี่ห้อ โฟล์กสวาเกน มียอดขายสะสมจนถึงปัจจุบันรวมทั้งสิ้น 26 ล้านคัน เป็นรถยนต์รุ่นที่ขายดีที่สุดของโฟล์กสวาเกน และเป็นรุ่นที่ขายดีเป็นอันดับที่ 3 ของโลก รองจาก โตโยต้า โคโรลล่า และ ฟอร์ด เอฟ-ซีรีส์ ซึ่งมียอดขายรวม 37 ล้านคัน และ 32 ล้านคัน ตามลำดับ
โฟล์กสวาเกน กอล์ฟ จะมีรูปทรงท้ายกุด เทียบเท่า ฮอนด้า แจ๊ซ, โตโยต้า ยาริส, มาสด้า 2 ฯลฯ แต่จะมีขนาดที่ใหญ่กว่า (ขนาดของมันจะเปรียบเทียบได้กับ ฮอนด้า ซีวิค, โตโยต้า โคโรลล่า ฯลฯ เริ่มผลิตครั้งแรกในพ.ศ. 2517 จนถึงปัจจุบัน มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องรวม 6 รุ่น (Generation) ดังนี้
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2517-2527)

กอล์ฟ รุ่นที่ 1 ใช้รหัสตัวถังว่า Mk1 รหัสรถ 17 โดยถูกออกแบบเพื่อมาทดแทนรถรุ่น โฟล์กสวาเกน บีเทิล หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในชื่อรถเต่าทอง โดยในอเมริกาและแคนาดา โฟล์กสวาเกนได้ใช้ชื่อ โฟล์กสวาเกน แรบบิท (Volkswagen Rabbit) ในการขาย และในเม็กซิโกได้ใช้ชื่อรุ่น โฟล์กสวาเกน คาริบ (Volkswagen Caribe) แทนชื่อกอล์ฟ
กอล์ฟ Mk1 มีระบบเกียร์ให้เลือกซื้อทั้งสิ้น 3 แบบ คือ เกียร์ธรรมดา 4 สปีด, เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด (สมัยนั้นระบบเกียร์อัตโนมัติยังไม่ก้าวหน้า ทำให้เกียร์อัตโนมัติในยุคนั้นมีราคาแพง และสิ้นเปลืองน้ำมันมาก)
ในยุคนั้น ผู้ใช้รถไม่คุ้นชินกับรถที่มีลักษณะท้ายกุด ไม่มีกระโปรงหลัง และไม่เชื่อมั่นในความปลอดภัย ด้วยเกรงว่าผู้โดยสารที่นั่งแถวหลังจะได้รับอันตรายได้ง่ายหากถูกชนท้าย รถเกือบทุกรุ่นที่มีลักษณะท้ายกุดในช่วงนั้นจึงมักไม่ประสบความสำเร็จ แต่ โฟล์กสวาเกน กอล์ฟ ซึ่งมีลักษณะท้ายกุด กลับสามารถประสบความสำเร็จได้เป็นวงกว้าง จนในภายหลังมีการเพิ่มกระบะบรรทุกของลงไปที่ด้านหลัง กลายเป็นรถโฟล์กกอล์ฟที่มีลักษณะแบบรถกระบะ ซึ่งผลิตอยู่ระยะหนึ่ง ก็ได้แยกตัวไปเป็นรถรุ่นใหม่ คือ โฟล์กสวาเกน เจ็ตตา (Volkswagen Jetta) หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อ โฟล์กสวาเกน เวนโต (Volkswagen Vento) นั่นเอง
ในพ.ศ. 2519 กอล์ฟได้มีการออกรุ่นพิเศษออกมา คือ โฟล์กสวาเกน กอล์ฟ จีทีไอ (Volkswagen Golf GTI) ซึ่งเป็นรถสปอร์ตขนาดเล็ก จีทีไอของMk1ใช้ขนาดลูกสูบใหญ่ที่สุดไม่เกิน 1800 ซีซี แต่แรงจัด ให้แรงได้สูงสุดถึง 110 แรงม้า (โดยที่มีน้ำหนักรถเปล่าเพียง 730 กิโลกรัม) และในช่วงท้ายๆ ก่อนเลิกผลิตMk1 ได้มีการนำระบบหัวฉีดเข้ามาใช้แทนระบบคาร์บูเรเตอร์ ทำให้เครื่องยนต์ให้แรงได้มากขึ้น และประหยัดน้ำมันมากขึ้น นอกจากนี้ กอล์ฟ Mk1 ทุกคัน ขับเคลื่อนล้อหน้าด้วย ซึ่งเป็นความล้ำสมัยมากในยุคนั้น
กอล์ฟ Mk1 ในเกือบทุกตลาดได้เลิกผลิตลงใน พ.ศ. 2527 ยกเว้นรถกอล์ฟรุ่นเปิดประทุน(หลังคารถเปิด-ปิดได้) ที่ขายในชื่อ โฟล์กสวาเกน กอล์ฟ คาบริโอเล็ต(Volkswagen Golf Cabriolet) ที่ได้ผลิตโดยใช้แม่แบบMk1ขายอย่างต่อเนื่องไปจนถึงพ.ศ. 2536 จึงเปลี่ยนไปใช้แม่แบบของรถMk3 และนอกจากนี้ ในประเทศแอฟริกาใต้ ที่กอล์ฟ Mk1 สามารถขายได้อย่างต่อเนื่องไปจนถึงกลางปี พ.ศ. 2552 ที่ผ่านมานี้ จึงได้เลิกผลิตลงอย่างสมบูรณ์ รวมยอดขายรถ โฟล์กสวาเกน กอล์ฟ Mk1 ทั้งสิ้น 6.8 ล้านคัน
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2528-2535)

กอล์ฟ รุ่นที่ 2 หรือ กอล์ฟ Mk2 รหัสรถ 19E มีลักษณะรถใหญ่ขึ้นเล็กน้อย และได้ออกแบบให้เริ่มมีความโค้งมน มีการเพิ่มรุ่นพิเศษขึ้นมากมาย ทำให้มีการใช้งานที่หลากหลาย เช่น รุ่นขับเคลื่อนสี่ล้อ, รุ่นออฟโรด (ลุยป่า ลุยเขา ลุยดิน ฯลฯ) ฯลฯ
รุ่นพิเศษที่มีชื่อเสียงของกอล์ฟ Mk2 คือ รุ่น GTI ซึ่งมีการใช้ระบบ 16 วาล์ว และรุ่นลิมิเต็ด (Limited) ซึ่งมีการผลิตขึ้นเพียง 71 คัน ในช่วงนั้นขายในราคา 41,250 ดอลลาร์สหรัฐ (มูลค่าเงินจำนวนดังกล่าวในสมัยนั้น เทียบเท่า 75,000 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 2.5 ล้านบาทในปัจจุบัน) แต่เครื่องยนต์ให้แรงสูงถึง 150 แรงม้า ทอร์ค 252 นิวตันเมตร สามารถเร่งความเร็วจาก 0-100 กิโลเมตรต่อชั่วโมงได้ใน 7.2 วินาที เป็นเครื่องยนต์ที่มีแรงสูงที่สุดในรุ่นกอล์ฟในขณะนั้น ส่วนรุ่นเปิดประทุน หรือคาบริโอเล็ตนั้น ในช่วงนี้ คาบริโอเล็ตได้ผลิตโดยใช้แม่แบบจากรุ่นที่ 1 ทำให้ไม่มีการผลิตกอล์ฟ Mk2 แบบเปิดประทุน
กอล์ฟ Mk2 ยกเลิกการผลิตใน พ.ศ. 2535 รวมยอดขายทั่วโลกประมาณ 6.3 ล้านคัน