stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน
การครองราชย์

พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 เสด็จพระราชสมภพในอูเอสกา ไม่ชัดเจนว่าเมื่อครั้งสมภพมีพระนามว่าอัลโฟนส์หรือราโมน ทรงขึ้นครองราชบัลลังก์ที่รวมอารากอนเข้ากับบาร์เซโลนาในพระนามพระเจ้าอัลฟอนโซ (ในภาษากาตาลายังคงเรียกว่า "อัลโฟนส์") เพื่อแสดงความเคารพต่อชาวอารากอน และเพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ผู้ประจัญบาน
ตลอดช่วงเวลาส่วนใหญ่ในรัชสมัยของพระองค์ ทรงเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา ทั้งในการต่อกรกับนาวาร์และในการต่อกรกับไตฟาทางตอนใต้ของชาวมัวร์ พระเจ้าอัลฟอนโซทำเรกองกิสตาไปได้ใกลถึงเตรูเอล ทรงพิชิตที่มั่นสำคัญในเส้นทางสู่บาเลนเซียในปี ค.ศ. 1171 ในปีเดียวกันทรงยึดกัสเป
วันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1174 ในซาราโกซา พระเจ้าอัลฟอนโซอภิเษกสมรสกับซันชา พระขนิษฐาของกษัตริย์กัสติยา กษัตริย์ทั้งสองยังสานความเป็นพันธมิตรในสนธิสัญญากาโซลาในปี ค.ศ. 1179 ขีดเส้นแบ่งพิ้นที่ดินแดนในการพิชิตในตอนใต้ตามแนวลุ่มน้ำฆูการ์และเซกูรา พื้นที่ทางใต้ของบาเลนเซียซึ่งรวมถึงเดนิอาจึงอยู่ในสิทธิ์ของอารากอน พระเจ้าอัลฟอนโซยังบรรลุข้อตกลงในสนธิสัญญาซังเกวซาในปี ค.ศ. 1168 กับพระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์ ในการแบ่งดินแดนไตฟามูร์เซีย
ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ อิทธิพลของอารากอนทางตอนเหนือของเทือกเขาพิรินีขึ้นถึงจุดสูงสุด ราชอาณาจักรของพระองค์ไม่ได้มีแค่พรอว็องส์ แต่ยังมีเคาน์ตีซาร์ดัญญา (ค.ศ. 1168) และเคาน์ตีรูซียง (ได้มาใน ค.ศ. 1172) เบอาร์นและบีกอร์ถวายการสวามิภักดิ์ต่อพระองค์ในปี ค.ศ. 1187
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 สิ้นพระชนม์ในแปร์ปีญ็องใน ค.ศ. 1196
การอภิเษกสมรสและทายาท

พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 มีพระโอรสธิดากับซันชาแห่งกัสติยา พระมเหสีซึ่งเป็นพระธิดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งกัสติยา ดังนี้
พระเจ้าเปโดรที่ 2 แห่งอารากอน (ค.ศ. 1174/76 – 14 กันยายน ค.ศ. 1213) กษัตริย์แห่งอารากอนและลอร์ดแห่งมงเปอลีเย
กุนส์ตันซา (ค.ศ. 1179 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 1222) อภิเษกสมรสครั้งแรกกับพระเจ้าอิมแรแห่งฮังการี และครั้งที่สองกับจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
อัลโฟนส์ที่ 2 (ค.ศ. 1180 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1209) เคานต์แห่งพรอว็องส์, มีโย และราแซ็ส
อะลิอูโน (ค.ศ. 1182 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1226) แต่งงานกับแรมงที่ 6 เคานต์แห่งตูลูซ
ราโมน บารังเก (ค.ศ. 1183/85 – สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก)
ซันซา (ค.ศ. 1186 – หลัง ค.ศ. 1241) แต่งงานกับแรมงที่ 7 เคานต์แห่งตูลูซในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1211
ฟาร์รัน (ค.ศ. 1190 – ค.ศ. 1249) พระนิกายซิสเตอร์เชียน พระอธิการแห่งมอนเตอารากอน
ด็อลซา (ค.ศ. 1192 – ไม่ทราบวันสิ้นพระชนม์) แม่ชีแห่งซิเฆนา
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 กับพระมเหสี ซันชา รายล้อมโดยสตรีในราชสำนัก จาก ลิแบร์เฟวดอรูงมายอร์
พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (เดนมาร์ก: Christoffer 2.; 29 กันยายน ค.ศ. 1276 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1332) พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ระหว่างปีค.ศ. 1320 ถึงค.ศ. 1326 และทรงราชย์ครั้งที่สองตั้งแต่ปีค.ศ. 1329 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นจุดตกต่ำของชาติ การปกครองของพระองค์แทบจะทำให้รัฐเดนมาร์กที่สถาปนามาต้องสลายตัวออกจากอาณาจักรเกือบทั้งหมด
พระราชมรดก

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Hans Majestæt  (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Deres Majestæt  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
นักประวัติศาสตร์ตัดสินกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 ในทางประวัติศาสตร์อย่างไม่ไว้หน้า พระองค์มักถูกมองว่าเป็นกษัตริย์ทรราชที่อ่อนแอ ไม่น่าเชื่อถือและไร้ความสามารถ ด้วยคำที่ว่า "กษัตริย์ผู้จำนองเดนมาร์กให้แก่ชาวเยอรมัน" ทั้งๆ ที่พระองค์ทรงปฏิบัติตามนโยบายของกษัตริย์พระองค์ก่อนหน้าในหลายๆ ทาง นโยบายการจำนองแผ่นดินบางส่วนของเดนมาร์กเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับชนชั้นขุนนางและกษัตริย์ในการแสวงหาเงินและทรัพย์ มันเป็นการไม่ถูกต้องนัก ถ้าจะกล่าวหาว่าพระองค์เป็นกษัตริย์ที่ไม่แยแสอะไร ทั้งๆ ที่ต้องทรงรับมือกับอำนาจของขุนนางเดนมาร์กและเยอรมันที่มีมาก ซึ่งพวกเขาร่วมมือกับศาสนจักรในการบ่อนทำลายเสรีภาพในการครองราชย์ของพระองค์
พระโอรสธิดา

กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 อภิเษกสมรสกับยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย ในปีค.ศ. 1300 ทั้งสองมีพระโอรสธิดา 6 พระองค์ ดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา |
| - | เจ้าหญิงมาร์เกรเธอ มาร์เกรฟวีนแห่งบรันเดินบวร์ค | ค.ศ. 1305 | ค.ศ. 1340 | อภิเษกสมรสในปีค.ศ. 1324 กับ ลุดวิกที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย ไม่มีโอรส-ธิดา |

| - | อีริค คริสตอฟเฟอร์เซน กษัตริย์พระองค์รองแห่งเดนมาร์ก | ค.ศ. 1307 | ค.ศ. 1331 | อภิเษกสมรส ค.ศ. 1330 กับ เอลิซาเบธแห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค ไม่มีพระโอรสธิดา |

| - | เจ้าชายอ็อทโท ดยุกแห่งลอลันด์และเอสโตเนีย | ค.ศ. 1310 | หลัง ค.ศ. 1347 | ไม่อภิเษกสมรส |

| - | อักเนสแห่งเดนมาร์ก | ไม่ปรากฏ | ค.ศ. 1312 | สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ |

| - | เฮลวิกแห่งเดนมาร์ก | ค.ศ. 1315 | ไม่ปรากฏ | สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ |

|  | พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก | ค.ศ. 1320 | 24 ตุลาคม ค.ศ. 1375 | อภิเษกสมรส ค.ศ. 1340 กับ เฮลวิกแห่งชเลสวิช มีพระโอรสธิดา 6 พระองค์ ได้แก่ เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ ดยุกแห่งลอลันด์ เจ้าหญิงมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์ก ดัชเชสแห่งเมคเลนบูร์ก เจ้าหญิงคาทารีนาแห่งเดนมาร์ก เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก |
พระเจ้ากอร์มผู้อาวุโส

"กอร์มแห่งเดนมาร์ก" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับเจ้าชายในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ดูที่ เจ้าชายกอร์มแห่งเดนมาร์ก
| พระเจ้ากอร์มผู้อาวุโส |
| --- | --- |
พระเจ้ากอร์มทรงทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระราชโอรส เจ้าชายคนุต วาดโดยออกุสต์ คาร์ล วิลเฮลม์ ทรอม์เซน
พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
ครองราชย์: ป. ค.ศ. 936 – 958/963/964
ก่อนหน้า: พระเจ้าฮาร์ทาคนุตที่ 1 (กึ่งตำนาน) หรือGnupa
ถัดไป: พระเจ้าฮารัลด์ที่ 1

ประสูติ: ก่อน ค.ศ. 900
สวรรคต: ค.ศ. 958/963/964
คู่อภิเษก: ไธรา
พระราชบุตร รายละเอียด: พระเจ้าฮารัลด์ บลูทูท คนุต ดานาอาสต์ กันฮิลด์ มารดาแห่งปวงกษัตริย์ สตรุด์–ฮารัลด์ ทอคเค กอร์มสัน
ราชวงศ์: ราชวงศ์กอร์ม
พระราชบิดา: พระเจ้าฮาร์ทาคนุตที่ 1 (กึ่งตำนาน)
พระราชมารดา: ไม่ทราบ
ศาสนา: เทพยดานอร์ส
พระเจ้ากอร์มผู้อาวุโส (เดนมาร์ก: Gorm den Gamle; นอร์สเก่า: Gormr gamli; ละติน: Gormus Senex) มีการเรียกขานอีกแบบว่า พระเจ้ากอร์มผู้อ่อนเปลี้ย (เดนมาร์ก: Gorm Løge, Gorm den Dvaske) เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กที่ครองราชย์ตั้งแต่ ป. ค.ศ. 936 จนกระทั่งสวรรคต ป. ค.ศ. 958 หรือไม่กี่ปีหลังจากนั้น พระองค์ทรงปกครองจากเยลลิง และทรงสร้างศิลาเยลลิงเพื่อเป็นพระเกียรติแก่ไธรา พระชายาของพระองค์ พระองค์เสด็จพระราชสมภพก่อน ค.ศ. 900 และอาจสวรรคตประมาณ ค.ศ. 958, 963 หรือ 964
บรรพบุรุษและครองราชย์

มีรายงานว่ากอร์มเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฮาร์ทาคนุต กษัตริย์เดนมาร์กกึ่งตำนาน อาดัมแห่งเบรเมิน ผู้บันทึกพงศาวดาร ระบุว่าฮาร์ทาคนุตมาจาก Northmannia ไปยังเดนมาร์กและยึดอำนาจในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10 พระองค์ถอดถอน Sigtrygg Gnupasson ยุวกษัตริย์ที่ปกครองเดนมาร์กตะวันตก เมื่อฮาร์ทาคนุตสวรรคต กอร์มจึงขึ้นครองราชย์ต่อ
สวรรคต ฝั่งพระศพ และฝังใหม่

ทฤษฎีหนึ่งระบุว่าพระเจ้ากอร์มสวรรคตในฤดูหนาว ค.ศ. 958–959 โดยอิงจากกาลานุกรมต้นไม้ที่แสดงให้เห็นว่า โลงพระศพในเนินฝังพระศพตอนเหนือที่เยลลิงทำมาจากไม้ที่หักลงใน ค.ศ. 958
สิ่งสืบทอด

พระเจ้ากอร์มทรงเป็น "ผู้อาวุโส" ในด้านการเป็น "ประมุข" บรรพบุรุษตามธรรมเนียมขงพระมากษัตริย์เดนมาร์ก Saxo Grammaticus ระบุไว้ใน Gesta Danorum ว่า กอร์มทรงอาวุโสกว่ากษัตริย์พระองค์อื่น ๆ และมีชีวิตยืนยาวจนพระเนตรบอดในช่วงที่คนุต พระราชโอรส ถูกปลงพระชนม์
อ่านเพิ่ม

Birkebæk, Frank (2003). Vikingetiden i Danmark. Viborg: Sesam. ISBN 87-11-13718-5
Hybel, Nils (2003). Danmark i Europa: 750–1300. København: Museum Tusculanums forlag. ISBN 87-7289-882-8
Johannessen, Kåre (2001). Politikens bog om Danmarks vikingetid. Politikens håndbøger. København: Politikens forlag. ISBN 87-567-6456-1
Lund, Niels (2020). Jellingkongerne og deres forgængere, Gylling: Vikingeskibsmuseet i Roskilde. ISBN 978-87-85180-75-9
Sawyer, P. H. (1999). The Oxford Illustrated History of the Vikings. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-285365-1
Thiedecke, Arendse, and Thiedecke, Johnny (2003). De danske vikinger: samfund, kongemagt og togter ca. 700–1050. Valby: Pantheon. ISBN 87-90108-21-3
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้ากอร์มผู้อาวุโส |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าฮาร์ทาคนุตที่ 1 (กึ่งตํานาน) |  |   พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก  (ราชวงศ์นีทลินกา)   (ค.ศ. 936 – 958) |  | พระเจ้าฮารัลด์ บลูทูท |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ประชาชน:  Deutsche Biographie
พระแม่อันทาล

| --- | --- |

ด ค ก
พระแม่อาณฑาฬ (สันสกฤต: आण्डाळ्) หรือพระแม่อันทาล (ฮินดี: अंदाल) ถือเป็นอีกรูปหนึ่งแห่งองค์พระแม่ภูเทวี ตามประวัติของนาง ส่วนมากจะกล่าวถึงความซื่อสัตย์และจงรักภักดีแก่องค์พระนารายณ์ และการได้มอบชีวิตและจิตวิญญาณถวายแก่พระนารายณ์
เทวตำนาน

ในหมู่บ้านหนึ่งใกล้กับนครมาดูไรซึ่งอยู่ในรัฐทมิฬนาฑูมีพรามหณ์คนหนึ่ง  นามว่า วิษณุสิทธา มีหน้าที่ในการจัดหาดอกไม้เพื่อไปถวายแก่เหล่าเทพที่วัดศรีเวลิปธุ(อังกฤษ: Srivilliputhur)  วันหนึ่งขณะที่พราหมณ์ผู้นี้ปฏิบัติหน้าที่เหมือนทุกวัน บังเอิญไปพบกับเด็กทารกหญิงผู้หนึ่งอยู่บริเวณใต้ต้น ตุลสี พราหมณ์คนนี้แต่แรกเริ่มเดิมทีไม่มีครอบครัว คือไม่มีบุตร ไม่มีภรรยา พรามหณ์จึงคิดว่า พระเป็นเจ้าทรงเมตตาประทานเด็กผู้นี้มาให้ จึงเลี้ยงดูเด็กหญิงผู้นี้เป็นอย่างดี พราหมณ์ตั้งชื่อให้เด็กทารกนี้ว่า "โกไดย์"(อังกฤษ: Godai) ซึ่งแปลความหมายได้สองอย่าง คือ  สวนที่สวยงาม และอีกความหมายคือ  ของขวัญจากพระเป็นเจ้า ด้วยความที่เด็กน้อยผู้นี้อาศัยกับพราหมณ์ หาดอกไม้ถวายพระเจ้า ขับร้องเพลงถวายแก่พระผู้เป็นเจ้าอยู่เป็นประจำ ด้วยการเลี้ยงดูเช่นนี้ทำให้เด็กมีความผูกพันกับพระเป็นเจ้าเป็นอย่างมาก พรามหณ์ก็ได้สอนวิชาความรู้ทุกอย่างให้กับ Godai นางเริ่มแต่งบทเพลงและขับร้องถวายต่อพระกฤษณะ อันเป็นเทพเจ้าที่เธอรักยิ่ง ยิ่งท่านพรามหณ์สอนเกี่ยวกับองค์พระวิษณุเทพและหลักปรัชญาต่างๆ เกี่ยวกับพระองค์ ซึ่งนางก็มีความสนใจและใส่ใจเป็นพิเศษจนน่าประหลาดใจ เธอจินตนาการต่างๆ นาๆ ว่าตนเป็นคู่รักกับพระเป็นเจ้า จนตัวเธอเองลุ่มหลงว่าจะได้แต่งงานกับพระเป็นเจ้าจริงๆ
และเนื่องจากพรามหณ์คนนี้มีหน้าที่จัดหาดอกไม้ไปถวายแก่พระเป็นเจ้าทุกวัน  นางจึงฝากพราหมณ์นำผ้าไปถวายต่อพระวิษณุทุกวันเช่นกัน จนวันหนึงพราหมณ์สังเกตเห็นเส้นผมของนางติดไปกับผ้าที่ถวาย ซึ่งตามประเพณีถือเป็นการผิดมหันต์ที่นำของใช้แล้ว หรือไม่บริสุทธิ์ถวายต่อพระเป็นเจ้า พราหมณ์จึงได้จัดเครื่องถวายชุดใหม่เพื่อเป็นเครื่องขอขมาในความผิดต่อพระวิษณุเทพ แล้วคืนนั้นเองพรามหณ์ก็ฝันว่า พระวิษณุ มากล่าวกับตนว่า เหตุใดท่านจึงเปลี่ยนเครื่องถวาย ไม่ใช้เครื่องถวายที่บุตรีท่านนำมาถวายเราเช่นดังเดิม พราหมณ์รู้ได้ทันทีถึงความผูกพันระหว่างบุตรที่ตนนำมาเลี้ยงและองค์พระวิษณุเทพ ตั้งแต่นั้นมาจึงให้นางถวายผ้าเหมือนเช่นเดิม และ นางจึงเป็นที่รู้จักในนาม อัลดาล ซึ่งแปลว่า ผู้อยู่เหนือกฏแห่งพระเป็นเจ้า (คือสามารถถวายของที่คนทั่วไปคิดว่าไม่ควรได้)
เมื่อถึงเวลาอันควรที่อัลดาลจะต้องแต่งงาน ท่านพราหมณ์ก็ได้หาคู่และเตรียมพิธีแต่งงานให้ แต่นางก็ยืนยันว่านางจะไม่แต่งงานกับใครนอกจากนอกจากพระเป็นเจ้าเท่านั้น คืนนั้นเองพระนารายณ์  (นามหนึ่งของพระวิษณุ) มาเข้าฝันกับพราหมณ์วิษณุสิทธาว่า ให้ส่งนางไปยังวัดศรีรังครัมซึ่งเป็นที่ๆเราอยู่ ให้นางแต่งภูษาอันงดงามเพื่อเข้าพิธีอภิเสกกับเรา และนางจะอยู่กับเราตลอดกาล พราหมณ์วิษณุสิทธาทั้งดีใจ ทั้งเสียใจ ที่ดีใจก็พระบุตรที่ชุบเลี้ยงมาของตนจะได้ไปรับใช้พระเป็นเจ้าดังที่นางฝันเกือบตลอดทั้งชีวิต และที่เสียใจคือ เค้าต้องเสียบุตรอันเป็นที่รักไปอย่างไม่มีวันกลับแน่นอน การแต่งงานก็เริ่มขึ้นโดยการจัดแต่งขบวนรถเพื่อส่งนางไปยังวัดศรีรังครัมเพื่อถวายนางแก่พระเป็นเจ้า  นางลุกลี้ลุกลนเป็นอย่างยิ่งเมื่อทราบว่าจะได้อยู่กับพระองค์อันเป็นที่รัก เมื่อขบวนถึงวัดนางก็วิ่งเข้าไปในเปลวไฟที่ประกอบพิธียัญญะ จนล่างของเธอเหลือเพียงเถ้าธุลี อายุทั้งสิ้นที่เธอใช้ชีวิตอยู่บนโลกเพียง 15 ปีเท่านั้นจากนั้นมาพระนางก็ได้รับการยกย่องเป็นศักติพระองค์หนึ่งแห่งองค์พระวิษณุเทพตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
พระแม่ชคัทธาตรี

| --- | --- |

จำพวก: เทวี, มหาเทวี, พระทุรคา , พระปารวตี,พระตริปุราสุนทรี
อาวุธ: จักร, สังข์, ลูกศร, คันธนู
สัตว์พาหนะ: สิงโต
ด ค ก
เทวรูปของพระแม่ชคัทธาตรี
เทศกาลชคัทธาตรีบูชา
พระแม่ชคัทธาตรี (สันสกฤต: जगद्धात्री; เบงกอล: জগদ্ধাত্রী) เป็นเทวีในศาสนาฮินดูตามคติลัทธิตันตระและลัทธิศักติ ทรงเป็นอวตารของพระแม่ทุรคา เพื่อสังหารอสูรช้างที่มีนามว่าการินทราสูร คำว่า ชคัทธาตรี หมายถึง ผู้โอบอุ้มโลก พระองค์ทรงเป็นที่นิยมบูชามากในรัฐเบงกอลตะวันตกและรัฐโอฑิสา มีเทศกาลบูชาพระองค์คือเทศกาลชคัทธาตรีบูชา(เบงกอล: জগদ্ধাত্রী পূজা; ฮินดี: जगधात्री पूजा)
เทวตำนาน

ในคราวที่พระแม่ทุรคาเทวีทรงสังหารมหิษาสูร หรืออสูรควายที่รุกรานจักรวาลได้สำเร็จแล้วนั้น พระองค์ได้อันตรธานหายไป แต่ยังคงคอยดำรงรักษาจักรวาลอยู่อย่างเสมอ เหล่าคณะเทวดาเริ่มลืมเลือนถึงการมีอยู่แห่งพระนาง จึงเริ่มพากันช่วงชิงความเป็นใหญ่ในสวรรค์
พระอินทร์ พระพิรุณ พระพาย พระอัคนี และพระจันทร์ ต่างเชื่อมั่นในความยิ่งใหญ่แห่งตนจนกลายเป็นความยโสเย่อหยิ่ง เหล่าเทวดาทั้งหลายต่างเปี่ยมล้นด้วยอัตตาและความอหังการทั้งสิ้น พระทุรคามหาเทวีปรากฏพระองค์ขึ้น และจำแลงพระวรกายให้อยู่ในรูปยักษิณี และได้ประทานบททดสอบแก่เหล่าเทวดา
เทวดาทั้งหลายต่างยอมแพ้ พระเทวีได้กลับสู่รูปเดิมและปรากฏรูปพระชคัทธาตรี เหล่าเทวดายอมรับถึงพลังแห่งพระแม่เจ้าผู้เป็นพระจักรวาลชนนีและเป็นขุมพลังแห่งสรรพสิ่ง อัตตาแห่งเหล่าเทวดาทั้งหลายมารวมและปรากฏขึ้นเป็นช้าง พระเทวีได้ปราบลง และให้สิงหพาหนะคอยเหยียบข่มความอหังการนี้ไว้นั่นเอง
นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่า ช้างตนนี้คือโครินทราสูร หรืออสูรช้างนั่นเอง และมีความเชื่อแยกออกไปอีกว่าช้างตนนี้คือมหิษาสูรในคราวที่มันกำลังสู้รบกับพระแม่ทุรคาในช่วงท้าย ซึ่งก่อนมันจะกลับร่างอสูร มันได้แปลงเป็นอสูรช้างและเข้าต่อสู้กับพระนาง แต่ก็ถูกพระนางสังหารรูปช้างของมันลงอยู่ดีนอกจากนี้ช้างยังเป็นสิ่งแทนสภาวะจิตใจมนุษย์ที่เครียดแค้นและโกรธเกรี้ยวดุจช้างป่าที่ดุร้าย ซึ่งพระแม่ได้อยู่เหนือและกำราบซึ่งอารมณ์นี้เพื่อความสำเร็จแห่งมนุษย์ดุจดั่งพระนางได้ดำรงซึ่งจักรวาลสมพระนาม “ชคัทธาตรี - พระเทวีผู้ทรงไว้ซึ่งจักรวาล” อีกด้วย
พระลักษณะ

พระแม่ได้ปรากฏในรูปแห่งพระทุรคา พระนางทรงจักร สังข์ พร้อมด้วยธนู และคันศร ทรงสิงโตเหยียบช้าง เชื่อกันว่าพระแม่ทุรคาในรูปนี้ดำรงสภาวะสัตตวะคุณ หรือสภาวะแห่งความดีงาม ปัญญา ความเบาสบายอีกด้วย หากนับด้วยคตินี้ พระทุรคา(มหิษาสูรมรรทินี) จะเป็นรชะคุณ  พระกาลีจะเป็นตามสะคุณนอกจากนี้ ยังมีความเชื่ออีกว่า พระเทวีในระบบมหาวิทยา สามารถปรากฏรูปอันยิ่งใหญ่แห่งพระแม่ทุรคาได้ ซึ่งจะมีพระนามต่างกันเล็กน้อยตามสภาวะ โดยพระแม่ชคัทธาตรีถือเป็นรูปปรากฏแห่งพระตริปุราสุนทรี และในรูปนี้พระองค์ถือเป็นพระทุรคาในนาม “พระมหาทุรคาเทวี”
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์นครซามาร์กันต์ แอฟรอซียอบ

| --- | --- |
ทางเดินมุ่งหน้าสู่อาคารพิพิธภัณฑ์
ที่ตั้งในอุซเบกิสถาน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1970
ที่ตั้ง: ซามาร์กันต์ ประเทศอุซเบกิสถาน
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์, แหล่งประวัติศาสตร์
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์นครซามาร์กันต์ แอฟรอซียอบ (อุซเบก: Samarqand shahar tarixi Afrosiyob muzeyi) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่แหล่งโบราณคดีแอฟรอซียอบ นครโบราณที่ถูกมองโกลเข้าโจมตีในคริสต์ศตวรรษที่ 13 อาคารพิพิธภัณฑ์และแหล่งโบราณคดีนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครซามาร์กันต์ ประเทศอุซเบกิสถาน แอฟรอซียอบ (เปอร์เซีย: افراسياب) เป็นชื่อของกษัตริย์ในตำนานและวีรบุรุษแห่งทูรอน นิทรรศการถาวรภายในพิพิธภัณฑ์มุ่งนำเสนอประวัติศาสตร์ของนครแอฟรอซียอบและภูมิภาคโดยรอบ อาคารพิพิธภัณฑ์เป็นผลงานออกแบบโดยบัฆดาซาร์ อาร์ซูมันยัน สถาปนิกชาวอาร์มีเนีย ใน ค.ศ. 1970 (สมัยที่สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบกเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต) พิพิธภัณฑ์เปิดตัวตรงกับการเฉลิมฉลอง 2,500 ปีของการสถาปนานครซามาร์กันต์ พิพิธภัณฑ์แบ่งออกเป็นโถง 5 โถงซึ่งแทนวิถีชีวิตห้าช่วงภายในป้อมปราการแอฟรอซียอบ
นอกจากนิทรรศการซึ่งจัดแสดงโบราณวัตถุที่ขุดพบในซากนครแอฟรอซียอบและในซามาร์กันต์แล้ว พิพิธภัณฑ์ยังมีโบราณวัตถุจากภูมิภาคโดยรอบ และมีนิทรรศการที่บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการสถาปนานครซามาร์กันต์ โบราณวัตถุที่มีจัดแสดงภายในพิพิธภัณฑ์ เช่น ดาบ มีด ผอบ ธนู เหรียญ เครื่องดินเผา เอกสารโบราณ หนังสือ รูปปั้น ประติมากรรม และวัตถุในชีวิตประจำวันของคนในยุคโบราณ ของจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์มีมากกว่า 22,000 ชิ้น โดยชิ้นสำคัญคือจิตรกรรมฝาผนังแอฟรอซียอบจากพระราชวังซามาร์กันต์ สร้างสรรค์ขึ้นในสมัยจักรวรรดิเอฆชีด (คริสต์ศตวรรษที่ 7–8)
ใน ค.ศ. 2015 ภายใต้ความร่วมมือกับประเทศอาเซอร์ไบจาน ได้มีการเปิดตัวศาลาอาเซอร์ไบจานภายในพิพิธภัณฑ์ขึ้น โดยจัดแสดงวัตถุที่นำเสนอประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของอาเซอร์ไบจาน มีตัวอย่างชิ้นงานที่แทนวัฒนธรรมเชิงวัตถุ เครื่องแต่งกายพื้นถิ่นเช่นหมวกและแคลาฆายือ และพรมอาเซอร์ไบจานเป็นต้น
พระแม่มาเหศวรี

| --- | --- |

จำพวก: มาตฤกา
อาวุธ: ตรีศูล
สัตว์พาหนะ: โค
ด ค ก
พระแม่มเหศวรี(สันสกฤต: माहेश्वरी) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู องค์หนึ่งในคณะมาตฤกา โดยถือว่าเป็นพลังของพระศิวะและพระปารวตี และยังปรากฏเทวรูปที่เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ กรุงเทพมหานคร บนบุษบกขนาบข้างร่วมกับพระวิษณุและพระลักษมีในหอพระนารายณ์ ทั้งยังปรากฏในจิตรกรรมฝาผนังวัดบวรสถานสุทธาวาสและสมุดข่อยตำราเทพเจ้าในช่วงต้นของกรุงรัตนโกสินทร์.
ตำนาน

พระแม่มเหศวรี เป็นเทวีในรูปศักติของพระศิวะ ในคราวหนึ่ง มีศึกสงครามของเหล่าเทพกับอสูรศุมภะ (สันสกฤต: शुम्भ) และนิศุมภะ (สันสกฤต: निशुम्भ) นิสุมภะได้ถูกพระแม่เกาศิกีหรืออัมพิกาฆ่าตายไป แต่อสูรศุมภะได้ขอพรต่อพระพรหมว่า ให้ตนตายเพราะฝีมือของสตรีที่เกิดจากบุรุษเท่านั้น พระแม่เกาศิกีหรืออัมพิกาจึงให้เหล่าเทพปลุกพลังสตรีเพศในตัวทุกคนออกมา ได้เหล่าพระแม่มาตฤกาเพื่อรบกับอสูรศุมภะ
ดูเพิ่ม

เทวี
พระเจ้าแฮรัลด์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าแฮรัลด์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก (Harald the Whetstone หรือ "แฮรัลด์ หินลับมีด" เดนมาร์ก: Harald Hen; ราว ค.ศ. 1040 - 17 เมษายน ค.ศ. 1080) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กตั้งแต่ค.ศ. 1076 ถึง ค.ศ. 1080 กษัตริย์แฮรัลด์ที่ 3 เป็นพระโอรสนอกสมรสในพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และทรงชิงมงกุฎกับพระอนุชาบางพระองค์ พระองค์เป็นกษัตริยืที่สร้างความสงบสุขและริเริ่มการปฏิรูปหลายอย่าง พระองค์อภิเษกสมรสกับมาร์กาเรธา ฮัสยอร์นสแด็ทเทอร์ ผู้เป็นพระญาติ แต่ไม่มีทายาท และราชบัลลังก์จึงส่งผ่านไปยังพระเจ้าคนุตที่ 4 แห่งเดนมาร์ก พระอนุชา ต่อมาพระอนุชาต่างมารดา 4 พระองค์ได้ครองราชบัลลังก์เดนมาร์ก
พระราชประวัติ

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าแฮรัลด์ที่ 3 |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Hans Majestæt   (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Deres Majestæt   (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
เจ้าชายแฮรัลด์ประสูติราวปี ค.ศ. 1040 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระองค์ทรงร่วมกับพระราชบิดาในการบุกปล้นสะดมอังกฤษในปี ค.ศ. 1069 ร่วมกับสมเด็จอา คือ ยาร์ลอัสบ์ยอร์น และพระอนุชาคือ เจ้าชายคนุต
หลังจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1076 เจ้าชายแฮรัลด์ได้รับเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์หลังจากแข่งขันกับเจ้าชายคนุต พระอนุชา ในการประชุมสภาขุนนางที่อีซือเรอใกล้โอดเชอร์เรด เพื่อให้ได้รับการเลือกตั้ง พระองค์ทรงให้สัตย์สาบานที่เรียกว่า "กฎหมายของแฮรัลด์" โดยทรงประกาศเจตจำนงในการรักษาหลักนิติธรรมให้ยังคงอยู่ ในรัชกาลของพระองค์ กษัตริย์แฮรัลด์ที่ 3 เผชิญกับการต่อต้านจากเหล่าพระอนุชาทั้งหลาย โดยเฉพาะเจ้าชายคนุตต่อต้านมากที่สุด ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากพระเจ้าโอลาฟที่ 3 แห่งนอร์เวย์ สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ทรงเข้ามาเจรจาไกล่เกลี่ย โดยทรงขอให้กษัตริย์โอลาฟแห่งนอร์เวย์ไม่ให้เลือกข้าง และทรงขอให้กษัตริย์แฮรัลด์แบ่งสรรอำนาจให้แก่เหล่าพระอนุชา
กษัตริย์แฮรัลด์ต้องทรงพึ่งพาเหล่าขุนนางที่มีอิทธิพลในเดนมาร์กที่ช่วยเลือกตั้งให้พระองค์เป็นกษัตริย์ และทรงแทบไม่ได้ต่อต้านพวกเขาเลย ผลที่ได้คือ พระองค์ไม่ต้องรับมือกับสงครามขนาดใหญ่ และทรงใช้ช่วงสงบศึกในการพัฒนาในทางอื่น พระองค์เป็นที่รู้จักจากการยกระดับและทำให้สกุลเงินตราเป็นมาตรฐาน และทรงก่อตั้งโรงกษาปณ์ที่รีเบ วีบอร์ก ลุนด์ และชเลสวิช พระองค์ริเริ่มให้สาธารณชนได้ใช้ประโยชน์จากป่าหลวงของราชวงศ์ กษัตริย์แฮรัลด์ยังทรงเปลี่ยนแปลงธรรมเนียมกฏหมายของเดนมาร์ก จากการพิจารณาคดีด้วยการต่อสู้มาเป็น ยาร์นเบือร์ดหรือ การพิจารณาคดีโดยใช้วิธีทรมานด้วยการถือแท่งเหล็กร้อนจนเหล็กแดง และทรงใช้ระบบที่นำมาจากอังกฤษคือ ให้บุรุษผู้ทรงเกียรติให้สัตย์สาบานในนามของคู่กรณีระหว่างการพิจารณาคดี ว่ากันว่า พระองค์ยังคงดำเนินตามนโยบายของกษัตริย์สเวนที่ 2 ในการขอให้สมเด็จพระสันตะปาปาทรงประทานมุขมณฑลในเดนมาร์ก แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
กษัตริย์แฮรัลด์ที่ 3 เสด็จสวรรคตในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1080 พระบรมศพฝังที่โบสถ์ดาลบีในสคาเนีย ผู้สืบบัลลังก์พระองค์ต่อมาคือ กษัตริย์คนุตที่ 4 พระอนุชา
พระราชมรดก

แซ็กโซ แกรมมาติคัส ดูหมิ่นกษัตริย์แฮรัลด์ว่าทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอและไม่มีประสิทธิภาพ ทรงยอมจำนนต่อเจตจำนงของสามัญชน ในขณะที่ อาลินอธแห่งแคนเทอร์เบอรี ได้บรรยายถึงพระองค์ว่าเป็น "ผู้บัญญัติกฎหมายอันเป็นที่รักของประชาชน" พระองค์ยังทรงได้รับการบรรยายว่าเป็นผู้ที่ปล่อยให้คนอื่นควบคุมการกระทำของพระองค์ ด้วยมีพระอารมณ์ที่ไม่รุนแรง ซึ่งอาจเป็นการบรรยายพระสมัญญาของพระองค์ว่า "หินลับมีด" (ภาษาเดนมาร์ก เรียกพระองค์ว่า แฮรัลด์ เฮ็น) ในหลักฐานบางแหล่งเรียกพระองค์ว่า "แฮรัลด์ ผู้อ่อนโยน"
การปฏิรูปกฏหมายของกษัตริย์แฮรัลด์ไม่ประสบผลสำเร็จอย่างเต็มที่ และมาสำเร็จในรัชสมัยพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 แม้แต่ประวัติศาสตร์การปฏิรูปเงินตราของพระองค์ก็ยังคงเป็นที่สงสัย
เหรียญของกษัตริย์แฮรัลด์ที่ 3
พิพิธภัณฑ์อวกาศ

50°03′35″N 31°28′33″E﻿ / ﻿50.05973°N 31.4758°E﻿ / 50.05973; 31.4758
อาคารพิพิธภัณฑ์ซึ่งเคยเป็นโบสถ์คริสต์มาก่อน
ภายในพิพิธภัณฑ์
พิพิธภัณฑ์อวกาศ (ยูเครน: Музе́й ко́смосу) เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์การสำรวจอวกาศแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในเมืองแปแรยัสเลา แคว้นเคียฟ ประเทศยูเครน พิพิธภัณฑ์นี้เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์จำนวนกว่า 30 แห่งของ "นครพิพิธภัณฑ์" แปแรยัสเลา และเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมพื้นบ้านและวิถีชีวิตภูมิภาคนีเปอร์ตอนกลางแห่งเขตสงวนประวัติศาสตร์และชาติพันธุ์วรรณนาแห่งชาติแปแรยัสเลา (Музе́й наро́дної архітекту́ри та по́буту Сере́дньої Наддніпря́нщини Націона́льного істо́рико-етнографі́чного запові́дника «Перея́слав»)
ในอดีต อาคารพิพิธภัณฑ์นี้เป็นโบสถ์ไม้ประจำหมู่บ้านวิยูนึชแชซึ่งตั้งอยู่ห่างจากแปแรยัสเลาไม่มากนัก โดยเป็นโบสถ์ที่สร้างขึ้นเมื่อปี 1891 เพื่ออุทิศแด่นักบุญปารัสเกวี ต่อมาเมื่อหมู่บ้านวิยูนึชแชถูกน้ำท่วมจากการสร้างอ่างเก็บน้ำเมื่อปี 1971 จึงมีการรื้อถอนโบสถ์มาประกอบสร้างขึ้นใหม่ในที่ปัจจุบันเมื่อปี 1973
พิพิธภัณฑ์เริ่มเปิดทำการในอาคารโบสถ์เมื่อปี 1979 โดยใช้ชื่อว่า พิพิธภัณฑ์ความรู้เรื่องโลกและการสำรวจอวกาศอย่างสันติ (Музе́й світопізна́ння і ми́рного осво́єння ко́смосу) ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อปี 2003 ภายในประกอบด้วยห้องอนุสรณ์ซึ่งจำลองช่วงสมัยของแซร์ฮีย์ กอรอลอว์ และอาเล็กซันเดร์ อิชลินสกี รวมถึงมีการจัดแสดงเครื่องยนต์จรวด RD-219, ระบบคอมพิวเตอร์มินสค์-32, ลูกตุ้มฟูโกขนาด 10 กิโลกรัม (22 ปอนด์) และชุดนักบินอวกาศ SK-II จากภารกิจการบินโซยุซ 23 นอกจากนี้ยังมีการจัดแสดงภาพถ่ายจากยานอวกาศมาร์ส 5, มาร์ส 6 และเวเนรา 9
พระเจ้าโอลาฟที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าโอลาฟที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (ธันวาคม ค.ศ. 1370 - 3 สิงหาคม ค.ศ. 1387) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ในพระนาม กษัตริย์โอลาฟที่ 2 (บางครั้งทรงถูกเรียกเป็น โอลาฟที่ 3)  ตั้งแต่ปีค.ศ. 1376 และทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ ในพระนาม พระเจ้าโอลาฟที่ 4 แห่งนอร์เวย์ จนกระทั่งสวรรคต พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เดียวในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์กและพระเจ้าโฮกุนที่ 6 แห่งนอร์เวย์ และยังเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้ามักนุสที่ 4 แห่งสวีเดนและพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
รัชกาล

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าโอลาฟที่ 2 |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Hans Majestæt  (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Deres Majestæt  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
เมื่อพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก พระอัยกาฝ่ายพระมารดาเสด็จสวรรคต เจ้าชายโอลาฟยังทรงมีพระชนมายุ 5 พรรษา พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กโดยสภาเดนฮอฟที่เมืองสลาเกลเซอในปีถัดมา พระราชมารดาของพระองค์คือ สมเด็จพระราชินีมาร์เกรเธอแห่งนอร์เวย์ ได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงที่ทรงพระเยาว์ พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น "รัชทายาทที่แท้จริงแห่งสวีเดน" ซึ่งเป็นคำยืนกรานของพระราชมารดาของพระองค์ เนื่องจากพระเจ้ามักนุสที่ 4 แห่งสวีเดน พระอัยกาฝ่ายพระบิดาของพระองค์ถูกบีบบังคับให้สละราชสมบัติ กษัตริย์โอลาฟได้รับการสรรเสริญในฐานะกษัตริย์ที่แคว้นสคาเนีย รวมถึงเมืองที่ถูกยึดครองโดยสันนิบาตฮันเซอนับตั้งแต่สนธิสัญญาสตราลซุนด์ (ค.ศ. 1370) สมเด็จพระราชินีมาร์เกรเธอทรงลงพระปรมาภิไธยในกฎบัตรฮานเฟสเนงแทนพระองค์กษัตริย์โอลาฟ ซึ่งยังทรงพระเยาว์เกินกว่าจะบรรลุนิติภาวะด้วยพระชนมายุ 15 พรรษา ในกฎบัตร กษัตริย์โอลาฟต้องทรงร่วมประชุมสภาเดนฮอฟอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง และต้องส่งคืนทรัพย์สินที่กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 สมเด็จตาของพระองค์ทรงยึดจากเหล่าขุนนางไปในช่วงรัชกาลก่อนหน้า
กษัตริย์โอลาฟที่ 2 แห่งเดนมาร์กได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์หลังจากพระราชบิดาเสด็จวรรคตในปีค.ศ. 1380 เมื่อกษัตริย์โอลาฟทรงบรรลุนิติภาวะในปีค.ศ. 1385 พระราชมารดาก็ยังทรงปกครองประเทศผ่านพระองค์ ด้วยพระองค์ทรงครองราชบัลลังก์นอร์เวย์ เดนมาร์กและนอร์เวย์จึงรวมตัวกันเป็นสหภาพร่วมและปกครองโดยเดนมาร์ก เดนมาร์กและนอร์เวย์มีพระมหากษัตริย์พระองค์เดียวกัน มีเพียงสมัยไร้กษัตริย์เป็นช่วงสั้นๆ เท่านั้น จนกระทั่งนอร์เวย์ประกาศเอกราชจากเดนมาร์กในปีค.ศ. 1814
สวรรคตและหลังจากนั้น

กษัตริย์โอลาฟที่ 2 แห่งเดนมาร์กเสด็จสวรรคตอย่างไม่มีใครคาดคิดที่ปราสาทฟาสเตอโบ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1387 ด้วยพระชนมายุเพียง 16 พรรษา พระบรมศพถูกฝังที่โบสถ์ซอรือบนเกาะเชลลันด์ ซึ่งเป็นที่เดียวกับที่ฝังพระบรมศพของพระอัยกา และหลังจากนั้นมีการฝังพระบรมศพของพระราชมารดา ณ ที่แห่งนี้เช่นกัน มีข่าวลือหนาหูว่า กษัตริย์โอลาฟทรงถูกลอบวางยาพิษจนสวรรคต หลังจากนั้น สมเด็จพระราชินีมาร์เกรเธอ พระราชมารดาของพระองค์ได้รวมสามราชอาณาจักรของสแกนดิเนเวียเป็นหนึ่งเดียวในฐานะรัฐร่วมประมุข หลังจากรัชสมัยกษัตริย์โอลาฟ ไม่มีพระมหากษัตริย์นอร์เวย์พระองค์อื่นใดที่ประสูติบนแผ่นดินนอร์เวย์มากว่า 500 ปี จนกระทั่งสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบัน ทรงประสูติบนแผ่นดินนอร์เวย์ในปีค.ศ. 1937 การสวรรคตของกษัตริย์โอลาฟที่ 2 ถือเป็นการสิ้นสุดทายาทสายบุรุษของราชวงศ์ยาลโบในสวีเดน
ในปีค.ศ. 1402 มีเรื่องราวของโอลาฟตัวปลอมเกิดขึ้น ซึ่งอ้างตนว่าเป็นพระองค์ ก่อนที่เขาจะถูกสั่งประหารชีวิตด้วยการเผาทั้งเป็น