เรือประจัญบานนางาโตะ

ระวังสับสนกับ เรือประจัญบานชั้นนางาโตะ
| --- | --- |
นางาโตะ ในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1920
ประวัติ
จักรวรรดิญี่ปุ่น
ชื่อ: นางาโตะ
ตั้งชื่อตาม: แคว้นนางาโตะ
อู่เรือ: อู่ทหารเรือคูเระ
ปล่อยเรือ: 28 สิงหาคม ค.ศ. 1917
เดินเรือแรก: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1919
สนับสนุนโดย: พลเรือเอกคาโต โทโมะซาบูโระ
สร้างเสร็จ: 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920
เข้าประจำการ: 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920
Stricken: 15 กันยายน ค.ศ. 1945
ความเป็นไป: อับปางจากการถูกใช้เป็นเป้าทดสอบอาวุธในปฏิบัติการครอสโรดส์, 29/30 กรกฎาคม ค.ศ. 1946
ลักษณะเฉพาะ (ตามที่สร้างขึ้น)
ชั้น::  เรือประจัญบานชั้นนางาโตะ
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  32,720 ตัน
ความยาว::  215.8 เมตร
ความกว้าง::  29.02 เมตร
กินน้ำลึก::  9.08 เมตร
ระบบพลังงาน::  80,000 แรงม้า
ระบบขับเคลื่อน::  ขับกังหันไอน้ำ 4 กังหัน
ความเร็ว::  26.5 นอต
พิสัยเชื้อเพลิง::  5,500 ไมล์ทะเล ที่ 16 นอต
อัตราเต็มที่::  1,333 นาย
ยุทโธปกรณ์::  4 ปืนใหญ่คู่ ขนาด 41ซม.  20 ปืนใหญ่เดี่ยว ขนาด 14ซม.  4 ปตอ.เดี่ยว ขนาด 76มม.  8 ท่อยิงตอร์ปิโด ขนาด 533มม.
เกราะ::  ข้างลำเรือ 100-305 มม.  กลางดาดฟ้า 75 มม.  หน้าป้อมปืน 190-356 มม.  ขอบดาดฟ้า 305 มม.  หอบังคับการเรือ 369 มม.
ลักษณะเฉพาะ (ค.ศ. 1944)
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  39,130 ตัน
ความยาว::  224.94 เมตร
ความกว้าง::  34.6 เมตร
กินน้ำลึก::  9.49 เมตร
ระบบพลังงาน::  80,000 แรงม้า
ความเร็ว::  25 นอต
พิสัยเชื้อเพลิง::  8,650 ไมล์ทะเล ที่ 16 นอต
อัตราเต็มที่::  1,734 นาย
ยุทโธปกรณ์::  4 ปืนใหญ่คู่ ขนาด 41ซม.  18 ปืนใหญ่เดี่ยว ขนาด 14ซม.  4 ปืน.คู่ ขนาด 127มม.  98 ปตอ ขนาด 25มม.
เกราะ::  กลางดาดฟ้า 100 มม.  หน้าป้อมปืน 280–460 มม.  ขอบดาดฟ้า 457 มม.
อากาศยาน::  เครื่องบินทุ่นลอยน้ำ 3 ลำ
อุปกรณ์สนับสนุนการบิน::  ตัวส่งเครื่องขึ้น 1 เครื่อง
นางาโตะ (ญี่ปุ่น: 長門; โรมาจิ: Nagato) เป็นเรือประจัญบานซูเปอร์เดรดนอตของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ต่อเสร็จในปี ค.ศ. 1920 ในฐานะเรือนำในชั้นเรือ ได้ใช้ขนส่งเสบียงเข้าช่วยเหลือผู้รอดชีวิตจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโตในปี ค.ศ. 1923 ตัวเรือได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ระหว่างปี 1934–1936 โดยมีการเสริมเกราะและเครื่องจักรให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น พร้อมกับปรับเปลี่ยนโครงสร้างส่วนบนให้เป็นแบบ pagoda mast ซึ่งเป็นรูปแบบที่ได้รับความนิยมในสมัยนั้น นางาโตะเข้าร่วมในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองช่วงสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 1937 ต่อมาได้ทำหน้าที่เป็นเรือธงของพลเรือเอกอิโซโรกุ ยามาโมโตะในช่วงระหว่างการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ นางาโตะทำหน้าที่คุ้มกันเรือรบที่ถอยกลับ และไม่ได้เข้าร่วมในการโจมตี
นอกจากการเข้าร่วมในยุทธนาวีที่มิดเวย์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1942 ซึ่งเรือไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้โดยตรงแล้ว เรือประจัญบานนางาโตะใช้เวลาส่วนใหญ่ในช่วงสองปีแรกของสงครามแปซิฟิกในการฝึกซ้อมในน่านน้ำบ้านเกิด กลางปี ค.ศ. 1943 เรือนางาโตะถูกย้ายไปประจำการที่ทรุก แต่ไม่ได้เข้าร่วมปฏิบัติการรบใด ๆ จนกระทั่งถึงกลางปี ค.ศ. 1944 ในยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปิน ซึ่งเป็นที่ที่เรือลำนี้ถูกเครื่องบินของฝ่ายสหรัฐฯ โจมตี เรือประจัญบานนางาโตะ ได้เข้าร่วมในสมรภูมิสำคัญครั้งแรกในยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เต ในเดือนตุลาคม โดยเป็นครั้งแรกที่เรือลำนี้ได้ยิงปืนใหญ่หลักใส่กองเรือข้าศึก ในการรบครั้งนั้น เรือได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย และเดินทางกลับญี่ปุ่นในเดือนต่อมา
เรือถูกโจมตีในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1945 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการทัพสหรัฐเพื่อทำลายเรือหลวงของกองทัพเรือลำสุดท้ายที่เหลืออยู่ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น แต่ได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อยและกลายเป็นเรือประจัญบานญี่ปุ่นเพียงลำเดียวที่รอดชีวิตจากสงครามโลกครั้งที่สอง หลังจากนั้นในกลางปี ​​ค.ศ. 1946 เรือลำดังกล่าวถูกสหรัฐใช้เป็นเป้าทดสอบอาวุธนิวเคลียร์ในช่วงปฏิบัติการครอสโรดส์ เธอรอดจากการทดสอบครั้งแรกโดยได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย แต่กลับอัปปางลงในครั้งที่สอง