stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม่น้ำอามูดาร์ยา
ชื่อ

ในสมัยคลาสสิก แม่น้ำนี้มีชื่อเรียกในภาษาละตินว่า Ōxus และในภาษากรีกโบราณว่า Ὦξος (Ôxos) ซึ่งมีที่มาจากชื่อ Vakhsh ลำน้ำสาขาที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำนี้ ข้อมูลภาษาเปอร์เซียสมัยกลางจากสมัยซาเซเนียนเรียกแม่น้ำนี้ว่า Wehrōd (แปลว่า 'แม่น้ำดี')
ชื่อ Amu กล่าวกันว่ามาจากนครสมัยกลาง Āmul (ภายหลังกลายเป็น Chahar Joy/Charjunow และปัจจุบันคือตืร์กเมนาบัต) ในบริเวณที่ปัจจุบันคือเติร์กเมนิสถาน ส่วน Darya แปลว่า "ทะเลสาบ" ในภาษาเปอร์เซีย ข้อมูลภาษาอาหรับและอิสลามสมัยกลางเรียกแม่น้ำนี้ว่า ญัยฮูน (อาหรับ: جَـيْـحُـوْن, อักษรโรมัน: Jayḥūn) ซึ่งมาจากคำว่า กิโฮน หนึ่งใน 4 แม่น้ำของสวนเอเดนจากคัมภีร์ไบเบิล แม่น้ำอามูดาร์ยาไหลผ่านหนึ่งในทะเลทรายที่สูงที่สุดในโลก
อ่านเพิ่ม

Curzon, George Nathaniel. 1896. The Pamirs and the Source of the Oxus. Royal Geographical Society, London. Reprint: Elibron Classics Series, Adamant Media Corporation. 2005. ISBN 1-4021-5983-8 (pbk; ISBN 1-4021-3090-2 (hbk).
Gordon, T. E. 1876. The Roof of the World: Being the Narrative of a Journey over the high plateau of Tibet to the Russian Frontier and the Oxus sources on Pamir. Edinburgh. Edmonston and Douglas. Reprint by Ch'eng Wen Publishing Company. Taipei. 1971.
Toynbee, Arnold J. 1961. Between Oxus and Jumna. London. Oxford University Press.
Wood, John, 1872. A Journey to the Source of the River Oxus. With an essay on the Geography of the Valley of the Oxus by Colonel Henry Yule. London: John Murray.
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
อื่น ๆ:  İslâm Ansiklopedisi 
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำอามูดาร์ยามองจากอวกาศ
สมาคมฟุตบอลเยอรมัน

| ยูฟ่า |
| --- | --- |

ก่อตั้ง: 28 มกราคม 1900
สำนักงานใหญ่: แฟรงก์เฟิร์ต
สมาชิกฟีฟ่า: ค.ศ. 1904
สมาชิกยูฟ่า: ค.ศ. 1954
ประธาน: Reinhard Grindel
เว็บไซต์: dfb.de
สมาคมฟุตบอลเยอรมัน (เยอรมัน: Deutscher Fußball-Bund) หรือ เดเอ็ฟเบ (DFB) เป็นสมาคมฟุตบอลในประเทศเยอรมนี ดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีก รวมถึงฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีและฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนี มีสำนักงานตั้งอยู่ที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต ก่อตั้งเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1900 เป็นสมาชิกกลุ่มก่อตั้งของฟีฟ่า
| ด ค กสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน  คอซอวอ  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  มาซิโดเนียเหนือ  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน  เวลส์ 
อดีต:  เยอรมนีตะวันออก  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย 
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
สมาคมฟุตบอลเยอรมัน
ลีก:  บุนเดิสลีกา  ซไวเทอบุนเดิสลีกา  ดริทเทอลีกา  Regionalliga  Oberliga  Verbandsliga  Landesliga  Bezirksoberliga  Gruppenliga  Bezirksliga  Kreisliga  Kreisklasse 
ถ้วย:  เดเอ็ฟเบ-โพคาล  เดเอ็ฟเอ็ล-ลีกาโพคาล  เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ  Verbandspokal 
ทีมชาติ:  ทีมชาติ  ทีมบี  ทีมโอลิมปิก  U-21  U-20  U-19  U-18  U-17  U-16  U-15  ผู้จัดการ  สถิติ  ผลงานในฟุตบอลโลก 
เมือง:  เบอร์ลิน  มิวนิก 
 รายชื่อผู้ชนะการแข่งขันฟุตบอลเยอรมัน  สโมสร  สโมสรในยุโรป  สถิติ  เกียรติประวัติ  ประวัติ  คู่แข่ง  สนาม  ผู้เล่น (หมวดหมู่)  ผู้เล่นทีมชาติ ชาย  หญิง  ผู้เล่นทีมชาติ ค.ศ. 1908–1942  นักฟุตบอลแห่งปี 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี |
| --- | --- |
ทั่วไป:  สมาคมฟุตบอลเยอรมัน  ประวัติ  ผู้จัดการทีม  กัปตัน  ชุดแข่ง 
สนาม:  สนามเหย้า 
สถิติ:  สถิติทั่วไป  สถิติประตู  สถิติตลอดกาล  แฮตทริก  ผลการแข่งขัน 1908–1942  1950–1990  1990–1999  2000–2019  2020–ปัจจุบัน 
ผู้เล่น:  ลงเล่นมากกว่า 20 นัด  5–19 นัด  1–4 นัด  เกิดนอกเยอรมนี  กัปตัน  ผู้เล่นชุดก่อนหน้า  หมวดหมู่อื่น ๆ 
ประตู:  มิโรสลาฟ โคลเซ  แกร์ท มึลเลอร์ 
ฟุตบอลโลก:  สรุป  1934  1938  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป:  สรุป  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
รายการแข่งขันอื่น ๆ:  ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ  โอลิมปิกฤดูร้อน  Mundialito  Azteca 2000  สี่เส้า  ยูเอส คัพ  ยูฟ่าเนชันส์ลีก 
คู่ปรับ:  อังกฤษ  ฝรั่งเศส  อิตาลี  เนเธอร์แลนด์  เยอรมนีตะวันตก–เยอรมนีตะวันออก 
วัฒนธรรม:  นัดการแข่งขันที่สำคัญ  หมึกพอล 
ทีมอื่น ๆ:  ทีม เบ  โอลิมปิก  ไม่เกิน 21 ปี  ไม่เกิน 20 ปี  ทีมเยาวชนอื่น ๆ  หญิง  ฟุตบอลชายหาด
ในปฐมกาล

วลีขึ้นต้นที่ใช้ในปฐมกาล 1:1
บทแรกของเบเรชิตหรือหนังสือปฐมกาลเขียนบนไข่ในพิพิธภัณฑ์เยรูซาเลม
"ในปฐมกาล" (อังกฤษ: In the beginning of; ฮีบรู: בראשית Bereshit) เป็นวลีขึ้นต้นที่ใช้ในคัมภีร์ไบเบิลในปฐมกาล 1:1 ส่วนในยอห์น 1:1 ของพันธสัญญาใหม่ คำว่า  Archē ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยด้วยวลีเดียวกันนี้
ศัพทมูล

วลีในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรูคือ เบเรชิต (בְּרֵאשִׁית‎ Bereshit): "ในการเริ่มต้น" ไม่มีคำกำกับนามชี้เฉพาะ (the) แต่โดยนัยแล้วเสมือนมีคำกำกับนาม
Archē (กรีกโบราณ: ἀρχή) เป็นคำต้นฉบับที่ใช้ในยอห์น 1:1
การใช้

คำแปลภาษาไทยของปฐมกาล 1:1 ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน มีความว่า "ในปฐมกาล พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างฟ้าและแผ่นดิน" คำแปลภาษาไทยของยอห์น 1:1 ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน มีความว่า "ในปฐมกาลพระวาทะทรงดำรงอยู่ และพระวาทะทรงอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะทรงเป็นพระเจ้า"
บรรณานุกรม

Blenkinsopp, Joseph (2011). Creation, Un-Creation, Re-Creation: A Discursive Commentary on Genesis 1–11. T&T Clarke International. ISBN 9780567372871.
Jobes, Karen H. (2014). 1, 2, and 3 John (ภาษาอังกฤษ). Zondervan Academic. ISBN 978-0-310-51801-3. สืบค้นเมื่อ 22 July 2020.
สถานีรถไฟวินด์ฮุก

| วินด์ฮุก |
| --- | --- |
ทรานส์นามิบ
ด้านหน้าอาคารสถานีรถไฟ
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ถนนบาห์นฮอฟ วินด์ฮุก ประเทศนามิเบีย
พิกัด:  22°33′34″S 17°04′52″E﻿ / ﻿22.5594°S 17.081°E﻿ / -22.5594; 17.081
สาย: วินด์ฮุก-โกบาบิส   วินด์ฮุก-นาคอป   วินด์ฮุก-ครันซ์แบร์ค
ชานชาลา: 2
ทางวิ่ง: 3
โครงสร้าง
ประเภทโครงสร้าง: ระดับเดียวกัน
ระดับชานชาลา: 1
ที่จอดรถ: มี
ทางเข้าออกสำหรับผู้พิการ: ใช่
ประวัติ
เริ่มเปิดให้บริการ: 1912
ติดตั้งระบบไฟฟ้า: ไม่
สถานีรถไฟวินด์ฮุก (เยอรมัน: Bahnhof Windhuk) เป็นสถานีรถไฟที่ให้บริการพื้นที่นครวินด์ฮุก เมืองหลวงของประเทศนามิเบีย สถานีสำคัญในเครือข่ายรถไฟนามิเบีย ให้บริการโดยทรานส์นามิบ
ประวัติศาสตร์

รถไฟสายแรกที่มาถึงวินด์ฮุกคือสายจากสวาคอปมุนด์ สร้างขึ้นระหว่างปี 1897-1902 ในสมัยจักรวรรดิเยอรมนีเป็นเจ้าอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี ในปี 1914 รถไฟสายนี้ขยายเส้นทางเดินรถไปถึงอ่าววัลฟิส (Walvis Bay) และสายใต้ที่วิ่งจาดลือเดอริทซ์ (Lüderitz, สร้างปี 1906) เชื่อมเข้ากับวินด์ฮุกผ่านคีทมันส์ฮูพ ในปี 1912 และในปี 1930 ได้สร้างสายตะวันออกไปยังโกบาบิสขึ้น
อาคาร

อาคารสถานีสร้างขึ้นด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบเคปดัตช์ อาคารตั้งอยู่บนถนนบาห์นฮอฟ (Bahnhof street) มีการก่อสร้างต่อเติมปีกทิศเหนือโดยการรถไฟแอฟริกาใต้ในปี 1929 ด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมเดียวกัน
ภายในสถานียังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์รถไฟทรานส์นามิบซึ่งมีขนาดเล็ก ๆ และบอกเล่าประวัติศาสตร์คมนาคมในนามิเบีย โดยเฉพาะทางราง พิพิธภัณฑ์สถาปนาขึ้นในปี 1993 และจัดแสดงวัตถุโบราณต่าง ๆ ตั้งแต่สมัยอาณานิคมเยอรมนี มาจนถึงสมัยแอฟริกาใต้เรื่อยมา
ตรงข้ามกับทางเข้าพิพิธภัณฑ์เป็นที่ตั้งของรถไฟ Poor Ole Joe ซึ่งเป็นครึ่งหนึ่งของรถไฟ South West African Zwillinge หมายเลข 154A อันเป็นตัวอย่างชิ้นสุดท้ายของรถไฟจักรกลไอน้ำชนิดนี้ รถไฟนี้เดิมทีขนส่งมาในปี 1899 และประกอบขึ้นเพื่อวิ่งเดินทางมายังวินด์ฮุก
แหล่งข้อมูลอื่น

Windhoek railway station at structurae.net
Google. "Windhoek station" (Map). Google Maps. Google.
First railway lines in Namibia
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  Structurae
สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์

สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์ (เยอรมัน: Fraunhofer-Gesellschaft) เป็นองค์กรวิจัยของประเทศเยอรมนี มีสถาบัน 76 แห่งกระจายทั่วประเทศ แต่ละแห่งเน้นในสาขาวิทยาศาสตร์ "ประยุกต์" ต่าง ๆ กัน (ตรงข้ามกับ สมาคมมัคส์พลังค์ ซึ่งโดยมากจะทำด้านวิทยาศาสตร์พื้นฐาน)
สมาคมจ้างงานประมาณ 30,800 ตำแหน่ง โดยส่วนใหญ่เป็นนักวิทยาศาสตร์และวิศวกร และมีงบวิจัยปีละประมาณ 3.0 พันล้านยูโร งบประมาณพื้นฐานบางส่วนของสมาคมมาจากทางรัฐ แต่ประมาณสองในสามของงบประมาณนั้นได้มาจากสัญญาจ้างงาน ทั้งที่เป็นโครงการที่สนับสนุนโดยรัฐบาล หรือโดยอุตสาหกรรม
สมาคมตั้งชื่อตาม โยเซ็ฟ ฟ็อน เฟราน์โฮเฟอร์ ซึ่งเป็นทั้งนักวิทยาศาสตร์ วิศวกร และนักธุรกิจ เป็นตัวอย่างชั้นเยี่ยมของเป้าหมายของสมาคม
แหล่งข้อมูลอื่น

Fraunhofer-Gesellschaft  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคม (ภาษาเยอรมัน)
Fraunhofer-Gesellschaft  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคม (ภาษาอังกฤษ)
Fraunhofer Japan สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์ ประเทศญี่ปุ่น
Fraunhofer USA สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์ สหรัฐอเมริกา
เฮฟีสเทียน

| เฮฟีสเทียน แฮไพส์ตีออน |
| --- | --- |
รูปสลักของเฮฟีสเทียน
ชื่อเล่น: พะทรอคลัส (ปาโตรโกลส)
เกิด: ปีที่ 356 ก่อนคริสต์กาล เพลลา
เสียชีวิต: ตุลาคม ปีที่ 324 ก่อนคริสต์กาล   (อายุ 32 ปี) เอกแบทานา
รับใช้: อาณาจักรมาเกโดนีอา
ชั้นยศ: คีลีอาร์คอส (จอมพล) บัญชารองจากอเล็กซานเดอร์
บังคับบัญชา: กองทหารม้าเฮไตรอย
เฮฟีสเทียน (อังกฤษ: Hephaestion) หรือ แฮไพส์ตีออน (กรีกโบราณ: Ἡφαιστίων) เป็นแม่ทัพกรีกชาวมาเกโดนีอาของอเล็กซานเดอร์มหาราช ความสัมพันธ์ตลอดช่วงชีวิตของทั้งสองมักถูกนำเปรียบเปรยโดยบุคคนอื่นรวมถึงตัวพวกเขาเองว่าเป็นดั่งอคิลลีสกับพะทรอคลัส
เฮฟีสเทียนเป็นเพื่อนสนิทกับอเล็กซานเดอร์มาตั้งแต่เยาว์วัย จนความสัมพันธ์ของทั้งสองก็พัฒนาเกินเพื่อน อาจกล่าวได้ว่าเขาคือวิญญาณครึ่งหนึ่งของอเล็กซานเดอร์ และเป็นบุคคลที่อเล็กซานเดอร์ไว้ใจมากที่สุด อย่างไรก็ตาม ด้วยการเสื่อมลงของวัฒนธรรมกรีกและการมีอิทธิพลขึ้นมาของศาสนาคริสต์ซึ่งต่อต้านการรักร่วมเพศ ทำให้ประวัติศาสตร์ได้บันทึกเรื่องราวของทั้งสองว่าเป็น "เพื่อนที่ดีที่สุด" แทนเพื่อให้ได้รับการยอมรับ
จริงอยู่ว่าข้อมูลวัยเด็กและการศึกษาของเฮฟีสเทียนมีน้อยมาก แต่สิ่งหลงเหลือก็พอจะยืนยันเรื่องราวในวัยโตของเขา ความสัมพันธ์ของเขากับอเล็กซานเดอร์นั่นเป็นความสัมพันธ์อมตะ ระหว่างอยู่ที่สำนักในเมืองเพลลา เฮฟีสเทียนได้รับการศึกษาบ่มเพาะเช่นเดียวกับมหากษัตริย์แห่งกรีกและเอเชียในอนาคต ไม่แปลกเลยที่ประสบการณ์เช่นนี้จะหล่อหลอมให้เขากลายเป็นชายที่วันหนึ่งมีจะอำนาจเป็นอันดับสองในจักรวรรดิ
เฮฟีสเทียนมีผลงานทางทหารที่โดดเด่น เขาเป็นนายทหารรักษาพระองค์ของอเล็กซานเดอร์ (Somatophylakes) และเป็นผู้บัญชาการหน่วยทหารม้า ตลอดจนและได้รับตำแหน่งสำคัญมากมาย ตลอดระยะเวลาสิบปีของการทัพในทวีปเอเชีย นอกจากเป็นทหารแล้ว ความรู้ด้านวิศวกรรมและการทูตที่ได้รับมาจากปราชญ์อริสโตเติลและเซโนคราแตสก็ล้วนเป็นประโยชน์ต่อแผนของอเล็กซานเดอร์ที่จะเข้ารุกรานอาณาจักรกรีกและเปอร์เซีย อเล็กซานเดอร์แต่งตั้งเฮฟีสเทียนเป็น "คีลีอาร์คอส" (χιλίαρχος) คนแรกในประวัติศาสตร์ ซึ่งก็คือจอมพลผู้มีอำนาจเป็นลำดับสองรองจากตัวเอง อเล็กซานเดอร์ยังรับเฮฟีสเทียนเป็นสมาชิกราชวงศ์ เมื่อเฮฟีสเทียนเสียชีวิตขณะมีอายุ 32 ปี อเล็กซานเดอร์ตกอยู่ในภาวะตรอมใจและสิ้นพระชนม์ในอีกแปดเดือนให้หลัง
วัยเด็กและการศึกษา

เฮฟีสเทียนเป็นบุตรข้าราชการนามว่าอมินทอร์ (Amyntor) วันเกิดที่ชัดเจนของเฮฟีสเทียนนั้นไม่เป็นที่แน่ชัด แทบไม่มีข้อมูลเรื่องประวัติที่มาของเขา แต่นักวิชาการจำนวนมากเชื่อว่า เฮฟีสเทียนซึ่งเป็นเพื่อนตั้งแต่วัยเด็กกับอเล็กซานเดอร์ มีอายุเท่ากับอเล็กซานเดอร์ ทำให้คาดเดาได้ว่า เขาน่าจะเกิดเมื่อ 356 ปีก่อนคริสตกาล และมีเกร็ดเล็กน้อย จากตำนาน Alexander romance ซึ่งได้บันทึกว่า "...วันหนึ่ง เมื่ออเล็กซานเดอร์อายุได้ 15 ชันษา [...] ได้แล่นเรือไปกับสหายเฮฟีสเทียนจนไปถึงปิซา แล้วจึงลงไปเดินเล่นกับเฮฟีสเทียน" ซึ่งอายุของอเล็กซานเดอร์ในบันทึกนี้เอง เป็นเบาะแสที่สำคัญต่อการศึกษาที่มาของเฮฟีสเทียน เพราะขณะอเล็กซานเดอร์อายุ 15 ชันษา เขาต้องกำลังศึกษาอยู่ที่มีเอซา ภายใต้การประสาทวิชาโดยอริสโตเติล และด้วยมิตรภาพของทั้งสองที่แน่นแฟ้น ทำให้รู้ได้ว่า เฮฟีสเทียนเป็นหนึ่งในนักเรียนที่นี่เช่นกัน
ความสัมพันธ์กับอเล็กซานเดอร์

เป็นที่รู้กันว่า ความสัมพันธ์ของเฮฟีสเทียนและอเล็กซานเดอร์นั้นมีมากเกินกว่ามิตรภาพระหว่างเพื่อน ดังที่ อริสโตเติล ครูของทั้งสอง ได้อธิบายความสัมพันธ์ของทั้งคู่ว่าเปรียบดั่ง "...หนึ่งวิญญาณที่ดำรงอยู่ในสองร่าง" ครั้งที่อเล็กซานเดอร์รบชนะเปอร์เซีย เฮฟีสเทียนได้เดินนำอเล็กซานเดอร์ไปยังกระโจมที่คุมตัวสมาชิกราชวงศ์เปอร์เซียไว้ เมื่อพระพันปีแกมบิสแห่งเปอร์เซียทอดพระเนตรเห็นก็รีบเข้าไปคุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิตราชวงศ์เปอร์เซียต่อเฮฟีสเทียนด้วยความเข้าใจผิดคิดว่าเฮฟีสเทียนคืออเล็กซานเดอร์ เนื่องจากเฮฟีสเทียนนั้นตัวสูงกว่าอเล็กซานเดอร์ ประกอบกับทั้งคู่ยังหนุ่มและสวมชุดที่เหมือนกัน ซึ่งเมื่อพระพันปีแกมบิสทรงทราบก็เกิดความอับอาย แต่อเล็กซานเดอร์ก็รับสั่งแก่พระพันปีแกมบิสว่า "ท่านไม่ได้เข้าใจผิดไปหรอกท่านแม่ เขาคนนี้ก็คืออเล็กซานเดอร์เช่นกัน"
ความรักของทั้งคู่ไม่ใช่เรื่องลับ เฮฟีสเทียนเคยเขียนจดหมายตอบพระนางโอลิมพีอัส ผู้เป็นมารดาอเล็กซานเดอร์ว่า "ท่านก็รู้ว่าอเล็กซานเดอร์มีค่าสำหรับข้ามากกว่าสิ่งใด" นักวิชาการพอล คาร์ตเลดจ์ อธิบายความใกล้ชิดของทั้งคู่ว่า "ที่จริงแล้วอเล็กซานเดอร์มักพูดถึงเฮฟีสเทียนว่าเป็นตัวเขาอีกคนหนึ่ง" ศาสตราจารย์แฮมมอนด์สรุปความสัมพันธ์ของทั้งคู่ว่า "ไม่แปลกเลยที่อเล็กซานเดอร์ยึดติดกับเฮฟีสเทียนเหมือนที่อคิลลีสยึดติดกับพะทรอคลัส"
แอร์เรียนเคยกล่าวถึงเหตุการณ์ที่อเล็กซานเดอร์และเฮฟีสเทียนได้แสดงตนเป็นดั่งวีรบุรุษในตำนานอย่างอคิลลีสกับพะทรอคลัส ก่อนที่จะยกทัพบุกทวีปเอเชีย กองทัพของอเล็กซานเดอร์ได้ไปเยือนกรุงทรอย ฉากหนึ่งในตำนานอีเลียดที่อเล็กซานเดอร์โปรดปราน อเล็กซานเดอร์วางพวงหรีดที่วิหารของอคิลลีส เฮฟีสเทียนวางพวงหรีดที่วิหารพะทรอคลัส แล้วทั้งคู่จึงแก้ผ้าวิ่งแข่งกันเพื่อเป็นการสดุดีแก่วีรบุรุษกรุงทรอยทั้งสอง
พลูทาร์กเคยบันทึกเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสอง โดยกล่าวถึงอุปนิสัยของพระพันปีโอลิมพีอัสว่านางชอบส่งจดหมายส่วนตัวมาให้ลูกชายเสมอ: "โอลิมพีอัสมักเขียนจดหมายมาหาพระองค์เสมอ อเล็กซานเดอร์จะเก็บจดหมายพวกนี้ไว้อ่านคนเดียว แต่ยกเว้นคนหนึ่งไว้ เฮฟีสเทียนชอบอ่านจดหมายของกษัตริย์หนุ่มกับท่าน เมื่อสายตาตกกระทบบนจดหมายที่เปิดออก กษัตริย์หนุ่มไม่ได้ห้ามเขาไม่ให้อ่าน กลับกันได้ถอดพระธำมรงค์แล้วเอาหัวแหวนไปแตะที่ริมฝีฝากของเขา เหมือนจะบอกว่าให้เก็บไว้เป็นความลับ"
อะทีแนอุส นักเรียนชาวโรมเคยอ้างถึงปราชญ์ดีแคอาร์ชุส ผู้ร่วมสมัยกับอเล็กซานเดอร์ว่า กษัตริย์หนุ่ม "ชอบพยายามทำให้นี่เป็นกระแสนิยม" (หมายถึงการรักร่วมเพศ) ซึ่งสอดคล้องกับพลูทาร์กที่เคยกล่าวทำนองนี้เช่นกัน นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่บางคนเชื่อว่า อเล็กซานเดอร์ไม่ได้มีสัมพันธ์ทางเพศกับเฮฟีสเทียนแค่ในวัยเยาว์เท่านั้น แต่พวกเขายังดำเนินความสัมพันธ์เช่นนี้ต่อไปในวัยผู้ใหญ่เช่นกัน ขณะนั้นการรักร่วมเพศถือเป็นเรื่องผิดปกติในบางนครรัฐกรีกอย่างเช่นเอเธนส์ นักวิชาการสมัยใหม่บางส่วนเสนอว่าอาณาจักรมาเกโดนีอาอาจอดทนต่อการรักร่วมเพศได้มากกว่า
เสียชีวิต

ในฤดูใบไม้ผลิ 324 ปีก่อนค.ศ. เฮฟีสเทียนพร้อมอเล็กซานเดอร์ได้เคลื่อนพลไปยังเอกแบทานา (ปัจจุบันอยู่ในอิหร่าน) และไปถึงในฤดูใบไม้ร่วง วันหนึ่งเฮฟีสเทียนเดินทางไปยังโรงละคร และทานไก่ต้มและไวน์เย็น แล้วจึงเกิดอาการไข้ เขาป่วยอยู่เจ็ดวัน วันที่เจ็ดนั้นมีอาการหนักมาก จนอเล็กซานเดอร์ต้องรีบละทิ้งการชมการแข่งขันและมาหาเฮฟีสเทียนในทันที แต่ก็มาไม่ทัน เมื่ออเล็กซานเดอร์มาถึงเฮฟีสเทียนได้เสียชีวิตแล้ว มีทฤษฎีว่าเฮฟีสเทียนอาจถูกวางยาพิษหรืออาจป่วยด้วยไข้รากสาดน้อย
แอร์เรียนระบุว่า: "เขาโอบร่างของสหายรักและอยู่เช่นนั้นเกือบทั้งวันด้วยน้ำตา ไม่ยอมแยกจากไปไหนต่อให้ผู้น้อยเข้ามาฉุดก็ตาม...สองวันเต็มหลังความตายของเฮฟีสเทียน อเล็กซานเดอร์มิได้เสวยสิ่งใด ไม่ตอบสนองหรือประสงค์สิ่งใด ได้แต่นอนร้องไห้อยู่บนเตียงเงียบๆด้วยความโทมนัส” อีกส่วนกล่าวว่า "เขากอดศพและอยู่อย่างนั้นทั้งวันและทั้งคืน" และยังกล่าวว่ากลัฟเคียสผู้เป็นหมอ ถูกประหารฐานดูแลไม่ดีพอ ระบุอีกว่า อเล็กซานเดอร์ยังสั่งให้ทำลายวิหารของเทพแอสคลีเพียสในเอกแบทานา กษัตริย์หนุ่มยังตัดผมสั้นเพื่อไว้ทุกข์ และยังระบุว่า "แม่ทัพนายกองจำนวนมากหมดความเคารพอเล็กซานเดอร์ เหมือนว่าพวกเขากำลังอุทิศตนเพื่อชายที่หมดอาลัยตายอยาก" อเล็กซานเดอร์ไม่ได้แต่งตั้งผู้ใดเป็นผู้บัญชาการหน่วยทหารม้าเฮไตรอยแทนที่เฮฟีสเทียน เขาอยากให้ชื่อเฮฟีสเทียนอยู่กับหน่วยทหารม้าเฮไตรอยตลอดกาล
พลูทาร์กระบุว่า: "ความตะลึงพลันตกแก่อเล็กซานเดอร์ที่เอกแบทานา เขาเสียเฮฟีสเทียน รักแรกตั้งแต่วัยเด็ก เฮฟีสเทียนจากไปแล้ว...เพื่อนที่เป็นมากกว่าเพื่อน สนิทยิ่งกว่าพี่น้อง ผู้คอยสร้างความรู้สึกสงบในจิตใจของจอมพิชิตผู้เปล่าเปลี่ยว..."
ในบรรดาเรื่องราวเกี่ยวกับเฮฟีสเทียนที่พอสืบค้นได้ เอกสารโบราณมักจะกล่าวถึงการตายของเขามากที่สุด เนื่องจากมันมีผลโดยตรงต่ออเล็กซานเดอร์ บันทึกของพลูทาร์กระบุว่า: "ความเศร้าโศกต่อการสูญเสียครั้งนี้ของอเล็กซานเดอร์เกินจะควบคุม และเพื่อเป็นการไว้อาลัย ทรงสั่งให้ตัดขนหางและขนแผงคอของม้าทุกตัว สั่งให้รื้อใบเสมาบนกำแพงเมืองข้างเคียงทุกแห่ง สั่งตรึงกางเขนแพทย์ผู้เคราะห์ร้ายและสั่งห้ามเป่าขลุ่ยรวมถึงเครื่องดนตรีอื่นทุกชนิดในค่ายทหารเป็นเวลายาวนาน และเมื่อโหรหลวงเดินทางมาจากอัมโมน ก็ทรงสั่งให้สักการะเฮฟีสเทียนและบรวงสรวงเป็นวีรบุรุษ ยิ่งกว่านั้น อเล็กซานเดอร์มุ่งทำสงครามเพื่อพยายามลืมความโศกเศร้า ถึงขั้นตามล่าและเข้าทำลายชนชาวคอสแซน ประหารชายวัยหนุ่มขึ้นไปทั้งหมดเอาเป็นการบรวงสรวงแก่ดวงวิญญาณของเฮฟีสเทียน" นักประวัติศาสตร์บางรายมองว่าการประหารชายชาวคอสแซนเป็นการทำตามเนื้อหาในมหากาพย์อีเลียดที่ระบุว่าอคิลลีสทำการสังหาร "ชายหนุ่มสูงศักดิ์สิบสองคน" เพื่อไว้อาลัยต่อสหายรักพะทรอคลัส
พิธีการศพ

หลังการตายของเฮฟีสเทียน อเล็กซานเดอร์มัวแต่หมกหมุ่นกับพิธีการศพและการไว้อาลัยสหายรัก อเล็กซานเดอร์ถึงกับต้องการให้มีการบูชาเฮฟีสเทียนเยี่ยงเทพเจ้า แต่ถูกปฏิเสธโดยโหรหลวงว่ามิอาจทำได้แต่สามารถบรวงสรวงในฐานะวีรบุรุษจากสวรรค์ได้ ซึ่งก็ทำให้อเล็กซานเดอร์พอพระทัย การสร้างวิหารและการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องเหล่านี้มีต้นทุนแรงงานช่างกว่า 10,000 ถึง 12,000 ชีวิต เคยมีการคำนวณว่าการพิธีศพทั้งหมดถ้าจัดขึ้นในยุคปัจจุบันจะใช้เงินถึง 1.5 พันล้านยูโร
อเล็กซานเดอร์บังคับรถม้าขนศพกลับกรุงบาบิโลนด้วยองค์เองเป็นช่วง ๆ มีการจัดมหกรรมการแข่งขันขึ้นที่บาบิโลนเพื่อไว้อาลัยเฮฟีสเทียน ตั้งแต่ด้านวรรณกรรมไปจนถึงกีฬา ซึ่งมีผู้เข้าร่วมกว่า 3,000 คน
ภาพโมเสก อเล็กซานเดอร์กับเฮฟีสเทียนกำลังล่ากวาง
พระพันปีแห่งเปอร์เซียคุกเข่าต่อเฮฟีสเทียน (ชุดเกราะดำ) ด้วยเข้าใจผิดว่าเขาคืออเล็กซานเดอร์
อเล็กซานเดอร์ถอดแหวนไปแตะริมฝีปากเฮฟีสเทียนขณะอ่านจดหมายจากพระมารดา
รูปสลักของอเล็กซานเดอร์มหาราชและเฮฟีสเทียน
สภาแห่งชาติ (ออสเตรีย)

| สภาแห่งชาติ  Nationalrat |
| --- | --- |
สมัยที่ 27
ประเภท
ประเภท: สภาล่าง เป็นส่วนหนึ่งของรัฐสภาออสเตรีย 
ประวัติ
ก่อตั้ง: 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 (1920-11-10)
ก่อนหน้า: สภาร่างรัฐธรรมนูญ
ผู้บริหาร
ประธาน: โวล์ฟกัง โซบอทกา, ÖVP  ตั้งแต่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2017 
ประธานคนที่ 2: ดอริส บูเรส, SPÖ  ตั้งแต่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 
ประธานคนที่ 3: นอร์เบิร์ท โฮเฟอร์, FPÖ  ตั้งแต่ 23 ตุลาคน ค.ศ. 2019 
นายกรัฐมนตรี: เซบัสทีอัน ควทซ์, ÖVP 
รองนายกรัฐมนตรี: แวร์เนอร​ โคเกลอร์, AGP 
โครงสร้าง
สมาชิก: 183 คน

กลุ่มการเมืองใน สภาแห่งชาติ: ฝ่ายรัฐบาล (97)   ÖVP (71)    Greens (26) ฝ่ายค้าน (86)   SPÖ (40)    FPÖ (30)    NEOS (15)    อิสระ (1) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้งสภาแห่งชาติ: ระบบสัดส่วน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติครั้งล่าสุด: 29 กันยายน ค.ศ. 2019
ที่ประชุม

ปีกเรอดอเท็น   พระราชวังโฮฟบวร์ค  กรุงเวียนนา  ออสเตรีย
เว็บไซต์
parlament.gv.at
สภาแห่งชาติ (เยอรมัน: Nationalrat, อังกฤษ: National Council) เป็นหนึ่งในสองสภาของรัฐสภาออสเตรียและมักจะถูกจำกัดความว่าเป็นสภาล่างของประเทศออสเตรีย โดยมีอำนาจตามรัฐธรรมนูญมากกว่าสภาแห่งสหพันธ์
สภาแห่งชาติเป็นสภานิติบัญญัติในระดับสหพันธ์ของออสเตรีย ซึ่งการผ่านกฎหมายเพื่อบังคับใช้ในระดับสหพันธ์จะต้องผ่านจากสภาแห่งชาติก่อน โดยจะส่งต่อให้สภาแห่งสหพันธ์เพื่อยืนยันมติ โดยหลังจากผ่านการลงมติในสภาแห่งสหพันธ์หรือหากไม่ทำการพิจารณาภายในแปดสัปดาห์จะถือว่าร่างกฎหมายนี้บังคับใช้ได้อย่างสมบูรณ์ หากในกรณีสภาแห่งสหพันธ์ใช้สิทธิยับยั้งร่างกฎหมายนี้ สภาแห่งชาติสามารถยังบังคับใช้ให้เป็นกฎหมายได้โดยการลงมติซ้ำเพื่อผ่านร่างกฎหมายอีกครั้งหนึ่ง โดยจำเป็นต้องมีคะแนนเสียงเห็นชอบมากกว่าปกติ จึงหมายความได้ว่าสภาแห่งสหพันธ์ไม่มีอำนาจจริงในการระงับยับยั้งการนิติบัญญัติเนื่องจากสภาแห่งชาติสามารถลงมติซ้ำเพื่อบังคับใช้ได้โดยง่าย อย่างไรก็ตามมีข้อยกเว้นสามกรณี
กฎหมายรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายใดๆ ที่จำกัดอำนาจหน้าที่ของรัฐในสหพันธ์
กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสิทธิต่างๆ ของสภาแห่งสหพันธ์
สนธิสัญญาใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับขอบเขตอำนาจของรัฐในสหพันธ์
การรับรองของสภาแห่งชาติเป็นสิ่งที่จำเป็นในการใช้เอกสิทธิของการประชุมร่วมรัฐสภา ตัวอย่างเช่น การเคลื่อนไหวเพื่อการลงประชามติเพื่อถอดถอนประธานาธิบดีออกจากตำแหน่งโดยผู้มีสิทธิเลือกตั้ง หรือการเคลื่อนไหวเพื่อการประกาศสงครามซึ่งจำเป็นต้องมีเสียงข้างมากพิเศษถึงสองในสามในสภาแห่งชาติ มีเพียงกรณีเดียวที่สภาแห่งสหพันธ์สามารถเคลื่อนไหวได้คือการถอดถอนประธานาธิบดีออกจากตำแหน่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอังกฤษ)
National Council Elections Statute, official rules and regulations (ในภาษาเยอรมัน)
| ด ค กสภาล่างในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ |
| --- | --- |
สหพันธรัฐ:  อาร์เจนตินา  ออสเตรเลีย  ออสเตรีย  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บราซิล  แคนาดา  เอธิโอเปีย  เยอรมนี  อินเดีย  มาเลเซีย  เม็กซิโก  เนปาล  ไนจีเรีย  ปากีสถาน  รัสเซีย  โซมาเลีย  เซาท์ซูดาน  ซูดาน  สวิตเซอร์แลนด์  สหรัฐอเมริกา 
รัฐเดี่ยว:  อัฟกานิสถาน  แอลจีเรีย  แอนติกาและบาร์บูดา  บาฮามาส  บาห์เรน  บาร์เบโดส  เบลารุส  เบลีซ  ภูฐาน  โบลิเวีย  บุรุนดี  กัมพูชา  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชิลี  โคลอมเบีย  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐเชก  สาธารณรัฐโดมินิกัน  อียิปต์  อิเควทอเรียลกินี  เอสวาตีนี  ฝรั่งเศส  กาบอง  เกรนาดา  เฮติ  อินโดนีเซีย  ไอร์แลนด์  อิตาลี  ไอวอรีโคสต์  จาเมกา  ญี่ปุ่น  จอร์แดน  คาซักสถาน  เคนยา  เลโซโท  ไลบีเรีย  มาดากัสการ์  มอริเตเนีย  โมร็อกโก  เมียนมาร์  นามิเบีย  เนเธอร์แลนด์  โอมาน  ปาเลา  ปารากวัย  ฟิลิปปินส์  โปแลนด์  โรมาเนีย  รวันดา  เซนต์ลูเชีย  สโลวีเนีย  แอฟริกาใต้  สเปน  ทาจิกิสถาน  ไทย  ตรินิแดดและโตเบโก  สหราชอาณาจักร  อุรุกวัย  อุซเบกิสถาน  ซิมบับเว 
ดินแดนในภาวะพึ่งพิง:  อเมริกันซามัว  เบอร์มิวดา  ไอล์ออฟแมน  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  ปวยร์โตรีโก 
รัฐที่ไม่ได้รับการรับรองอย่างสมบูรณ์:  โซมาลีแลนด์ 
ถูกยุบ:  คิวบา  ฟิจิ  กายอานา  ฮังการี  เกาหลีใต้  นิการากัว  ไอร์แลนด์เหนือ  เปรู  โปรตุเกส  สวีเดน  เวเนซูเอลา 
ดูเพิ่มเติม:  ระบบสองสภา  ระบบสภาเดียว  ระบบสามสภา  ระบบสี่สภา  รายชื่อสภานิติบัญญัติแบ่งตามประเทศ 
 สภาสูงแห่งชาติ  สภานิติบัญญัติระบบสองสภา  สภานิติบัญญัติระบบสภาเดียว
สนธิสัญญาสันติภาพเว็สท์ฟาเลิน

| เยอรมัน: Westfälischer Friede |
| --- | --- |
การทำสัตยาบันในสนธิสัญญามึนสเตอร์
ประเภท: สนธิสัญญาสันติภาพ
วันร่าง: ค.ศ. 1646-ค.ศ. 1648
วันลงนาม: 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1648 (โอสนาบรึค); 24 ตุลาคม ค.ศ. 1648 (มึนสเตอร์)
ที่ลงนาม: ออสนาบรึค และ มึนสเตอร์, เวสท์ฟาเลีย, เยอรมนีปัจจุบัน
ภาคี: 109
ภาษา: ฝรั่งเศส, เยอรมัน
สัญญาสันติภาพเว็สท์ฟาเลิน หรือ สนธิสัญญาโอสนาบรึคและ มึนสเตอร์ (เยอรมัน: Westfälischer Friede, อังกฤษ: Peace of Westphalia หรือ Treaties of Osnabrück and Münster) เป็นสนธิสัญญาที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1648 ที่เมืองออสนาบรึค และต่อมาเมื่อวันที่24 ตุลาคม ค.ศ. 1648 ที่เมืองมึนสเตอร์
สัญญาสันติภาพที่เขียนเป็นฝรั่งเศสเป็นการยุติสงครามสามสิบปีในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ  สงครามแปดสิบปี ระหว่างสเปน และ สาธารณรัฐดัตช์และรัฐทั้งเจ็ด ผู้เข้าร่วมในการสร้างสัญญาสันติภาพก็ได้แก่ สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ฮับส์บวร์ก), ราชอาณาจักรสเปน, ฝรั่งเศส และ สวีเดน, สาธารณรัฐดัตช์ และพันธมิตรของแต่ละฝ่าย
สัญญาสันติภาพเว็สท์ฟาเลินเป็นผลของการประชุมทางการทูตสมัยใหม่ และเป็นการเริ่มวิถีการปฏิบัติสมัยใหม่ (new order) ของยุโรปกลางในบริบทของรัฐเอกราช กฎที่ปฏิบัติของสัญญาสันติภาพกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายรัฐธรรมนูญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สนธิสัญญาพิเรนีสที่ลงนามกันในปี ค.ศ. 1659 ในการยุติสงครามฝรั่งเศส-สเปนของปี ค.ศ. 1635 ก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาสันติภาพ
ดูเพิ่ม

สงครามสามสิบปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Treaty Text (PDF)
Treaty Text เก็บถาวร 2006-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Treaty Text (Yale University)
Texts of the Westphalian Treaties
High Resolution Map of Germany after the Treaty of Westphalia
Peace Treaty of Osnabrück (Full Text) เก็บถาวร 2019-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Peace Treaty of Münster (Full Text)
แม่น้ำเฮลมันด์

| แม่น้ำเฮลมันด์ |
| --- | --- |
แม่น้ำเฮลมันด์กับคลอง Boghraที่อยู่ถัดจากนั้น
แผนที่ลุ่มน้ำเฮลมันด์
ที่ตั้ง
ประเทศ: อัฟกานิสถานและอิหร่าน
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: เทือกเขาฮินดูกูช
 
ปากน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: ทะเลสาบฮอมูน
ความยาว: 1,150 กิโลเมตร (710 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: ลุ่มน้ำซีสทอน
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: แม่น้ำแอร์แฆนดอบ
 • ขวา: แม่น้ำฆอช แม่น้ำ Chagay
แม่น้ำเฮลมันด์ (อังกฤษ: Helmand River; ปาทาน/เปอร์เซีย: هیرمند / هلمند; กรีกโบราณ: Ἐτύμανδρος; ละติน: Erymandrus) เป็นแม่น้ำที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอัฟกานิสถาน และเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในอัฟกานิสถานและเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำสายหลักด้วย
ศัพทมูลวิทยา

แม่น้ำนี้มีชื่อเดิมในภาษาอเวสตะว่า Haētumant (หมายถึงเขื่อนที่เต็ม)