stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อินดีป็อป

| อินดีป็อป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ป็อป พังก์ร็อก กีตาร์ป็อป โพสต์พังก์ แจงเกิลป็อป
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1970, สหราชอาณาจักร
เครื่องบรรเลงสามัญ: กีตาร์ - กีตาร์เบส - กลอง - คีย์บอร์ด
รูปแบบอนุพันธุ์: ชิลล์เวฟ อินดีร็อก ชิบุยะเค
แนวย่อย
แชมเบอร์ป็อป• ทวีป็อป
อินดีป็อป (อังกฤษ: Indie pop) เป็นแนวดนตรีแนวออลเทอร์นาทิฟร็อกเกิดขึ้นในสหราชอาณาจักรในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 กับต้นกำเนิดจากวงโพสต์-พังก์ สกอตแลนด์ของค่ายโพสต์การ์ดเรคคอร์ด ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 อย่างเช่นวงออเรนจ์จูซ โจเซฟเค และศิลปินอินดีที่โดดเด่นในแถบสหราชอาณาจักรอย่างวงเดอะสมิธส์
อินดัสเทรียลฮิปฮอป

| อินดัสเทรียลฮิปฮอป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: อีสต์โคสต์ฮิปฮอป ฮิปฮอป ดนตรีอินดัสเทรียล ดั๊บ
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายยุค-1980s ใน นครนิวยอร์ก และ ลอนดอน
เครื่องบรรเลงสามัญ: เสียงร้อง - กีตาร์ – กีตาร์เบส – กลอง - ซามเพลอ - เทิร์นเทเบิ้ล - เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
รูปแบบอนุพันธุ์: Illbient
หัวข้ออื่น ๆ
ดิจิตัลฮาร์ดคอร์ เบรกคอร์
อินดัสเทรียลฮิปฮอป (อังกฤษ: Industrial hip-hop) เป็นแนวเพลงของ ฮิปฮอป ที่เกิดขึ้นในปลายยุค 1980 จะเป็นแนวดนตรีฮิปฮอป ผสมกับแนวอินดัสเทรียล
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.pastemagazine.com/blogs/festivus/2008/08/soco-music-experience-san-diego.html เก็บถาวร 2009-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อินดินาเวียร์

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J05AE02 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 60944
DrugBank: APRD00069
 สารานุกรมเภสัชกรรม
อินดินาเวียร์ (อังกฤษ: Indinavir)
อินดีสอาร์มส

| "อินดีสอาร์มส"> เพลงโดยบองโจวี.จากอัลบั้มKeep the Faith |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 1993
บันทึกเสียง: 1992
แนวเพลง: ร็อก
ความยาว: 5:18
ค่ายเพลง: Mercury
ผู้ประพันธ์เพลง: Jon Bon Jovi, David Bryan, Richie Sambora
โปรดิวเซอร์: Bob Rock
"อินดีสอาร์มส" (อังกฤษ: In These Arms) เป็นเพลงของศิลปินอเมริกันร็อกบองโจวี เขียนโดยจอน บอง โจวี, เดวิด ไบรอันและริชชี แซมโบรา ออกขายในปี ค.ศ. 1993 เป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้มในปี ค.ศ. 1992 ชุด Keep the Faith
"อินดีสอาร์มส" เป็นซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จที่สุดชุด Keep the Faith ในสหรัฐอเมริกา ติดอันดับ 27 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ติดอันดับ 9 ในยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต ติดอันดับ 10 บนออสเตรเลียนซิงเกิลส์ชาร์ต และอันดับ 14 บนเยอรมันท็อป 40
อินดัสเทรียลเมทัล

| อินดัสเทรียลเมทัล |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ออลเทอร์นาทิฟเมทัล อินดัสเทรียลร็อก อินดัสเทรียลแดนซ์ เฮฟวีเมทัล แทรชเมทัล น็อยส์ร็อก ฮาร์ดคอร์พังก์
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1980 สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เยอรมนี แคนาดา
เครื่องบรรเลงสามัญ: กีตาร์ – กีตาร์เบส – กลองชุด - เครื่องสังเคราะห์เสียง - Found objects - ดรัมแมชชีน - ซีเควนเซอร์ - ซีเควนเซอร์ - ซามเพลอ
อินดัสเทรียลเมทัล (อังกฤษ: Industrial metal)  เป็นแนวเพลงที่พัฒนามาจากแนว อินดัสเทรียล และ เฮฟวีเมทัล และเป็นหนึ่งในแนวเพลงย่อยของ ออลเทอร์นาทิฟเมทัล โดยใช้ท่อนริฟฟ์กีตาร์ซ้ำ ๆ ของเมทัล การใช้แซมพลิง เครื่องสังเคราะห์เสียงและท่อนซับซีเควนเซอร์ และเสียงร้องที่บิดไป วงแนวอินดัสเทรียลเมทัล อย่างเช่น มินิสตรี ก็อตเฟรช และ KMFDM และวงคนเดียวอย่าง ไนน์อินช์เนลส์ ก็ช่วงให้มีฐานกลุ่มคนฟังกว้างขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.industrialrock.net/
อินคลูชัน (เซลล์)

อินคลูชัน (อังกฤษ: inclusion) เป็นสสารไร้ชีวิตที่อยู่ภายในเซลล์ ซึ่งไม่ถูกล้อมรอบด้วยเยื่อหุ้ม อินคลูชันเป็นได้ทั้งสารอาหารสะสม, สารสำหรับหลั่งออกนอกเซลล์, หรือเม็ดรงควัตถุ ตัวอย่างของอินคลูชันเช่น เม็ดไกลโคเจนในเซลล์ตับและเซลล์กล้ามเนื้อ, หยดลิพิดในเซลล์ไขมัน, เม็ดรงควัตถุในเซลล์ผิวหนังและเส้นขนบางเซลล์, และผลึกอื่น ๆ ซึ่งมีอยู่หลายชนิด อินคลูชันในเซลล์ถือเป็นตัวอย่างหนึ่งของสารควบแน่นชีวโมเลกุล (biomolecular condensate) ที่เกิดจากการแยกเฟสของเหลว-ของแข็ง, ของเหลว-เจล, หรือของเหลว-ของเหลว โครงสร้างนี้ถูกสังเกตเป็นครั้งแรกโดย O. F. Müller ในปี ค.ศ. 1786
ตัวอย่าง

ไกลโคเจน: ไกลโคเจนเป็นรูปแบบของกลูโคสที่พบได้มากที่สุดในสัตว์ ซึ่งมีอยู่มากเป็นพิเศษในเซลล์กล้ามเนื้อและเซลล์ตับ โดยปรากฏในภาพถ่ายจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนเป็นก้อน หรือกลุ่มก้อนของอนุภาคบีตาที่มีลักษณะคล้ายไรโบโซม อยู่ใกล้กับร่างแหเอนโดพลาซึมชนิดเรียบ ไกลโคเจนเป็นแหล่งพลังงานสำคัญแหล่งหนึ่งของเซลล์ เมื่อจำเป็นต้องใช้พลังงานจึงจะมีการสลายไกลโคเจน (glycogenolysis) เอนไซม์มีส่วนสำคัญในการสลายไกลโคเจนให้เป็นกลูโคสที่แต่ละอวัยวะในร่างกายสามารถใช้ประโยชน์ได้
ลิพิด: ลิพิดที่เป็นไตรกลีเซอไรด์ในรูปของสารอาหารสะสมเป็นอินคลูชันที่พบได้บ่อยที่สุด ซึ่งไม่เพียงถูกสะสมไว้ในเซลล์ที่ถูกพัฒนามาทำหน้าที่นี้โดยเฉพาะ (เซลล์ไขมัน) แต่ยังพบว่าถูกจัดเก็บเป็นหยดน้ำมันหยดเล็ก ๆ หลายหยดในเซลล์หลายชนิด โดยเฉพาะเซลล์ตับ ลิพิดมีสภาพเป็นของเหลวที่อุณหภูมิร่างกายและปรากฏในเซลล์ที่มีชีวิตในรูปของหยดน้ำมันทรงกลมมันวาว ลิพิดสะสมพลังงาน (แคลอรี) ต่อกรัมมากกว่าคาร์โบไฮเดรต เมื่อต้องการใช้งาน ลิพิดจะทำหน้าที่เป็นแหล่งสะสมพลังงานของเซลล์ และเป็นแหล่งวัตถุดิบของโซ่คาร์บอนสายสั้นซึ่งจะถูกเซลล์นำไปใช้สำหรับการสร้างเยื่อหุ้มและโครงสร้างอื่น ๆ ที่มีลิพิดเป็นองค์ประกอบ หรือถูกสังเคราะห์เป็นสารสำหรับหลั่งออกนอกเซลล์
ผลึก: อินคลูชันในรูปผลึกเป็นที่ทราบกันอย่างยาวนานว่าเป็นส่วนประกอบของเซลล์บางชนิดเช่น เซลล์เซอโทลิ (Sertoli cell) และเซลล์เลย์ดิก (Leydig cell) ในอัณฑะของมนุษย์ และอาจพบได้บางครั้งในเซลล์แมโครฟาจ เชื่อกันว่าโครงสร้างนี้เป็นรูปแบบผลึกของโปรตีนบางชนิด ซึ่งมีอยู่ทุกที่ในเซลล์ ไม่ว่าจะเป็นนิวเคลียส, ไมโทคอนเดรีย, ร่างแหเอนโดพลาซึม, กอลไจแอปพาราตัส, หรืออยู่อย่างอิสระในไซโทพลาซึม
รงควัตถุ: นอกเหนือจากฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดแดง รงควัตถุที่มีมากที่สุดในร่างกายคือเมลานิน ซึ่งสร้างมาจากเมลาโนไซต์ในเส้นขนและผิวหนัง, เซลล์รงควัตถุในเรตินาและเซลล์ประสาทพิเศษในส่วน substantia nigra ของสมอง รงควัตถุเหล่านี้มีส่วนช่วยปกป้องผิวหนังและช่วยในด้านประสาทการมองเห็นของเรตินา สำหรับหน้าที่ของพวกมันในเซลล์ประสาทยังไม่เป็นที่ทราบกันอย่างกระจ่างนัก นอกจากนี้ เนื้อเยื่อหัวใจและเซลล์ประสาทในระบบประสาทส่วนกลางยังมีสีเหลืองไปจนถึงสีน้ำตาลอันเกิดจากสารสีที่เรียกว่าลิโพฟุสซิน (lipofuscin) เชื่อกันว่ารงควัตถุนี้มีการทำหน้าที่คล้ายไลโซโซม
เชิงอรรถ

↑  อนุภาคบีตาในที่นี้เป็นการบอกถึงระดับการรวมโครงสร้างเท่านั้น ไม่มีความเกี่ยวข้องกับอนุภาคบีตาที่เป้นกลุ่มก้อนอิเล็กตรอนแต่อย่างใด
เม็ดไกลโคเจนที่พบในกระบวนการสร้างสเปิร์มของหนอนตัวแบนในวงศ์ Pleurogenidae (คลาส Digenea)
อินดีร็อก

| อินดีร็อก |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ออลเทอร์นาทิฟร็อก พังก์ร็อก โพสต์-พังก์ นิวเวฟ
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1980 สหราชอาณาจักร และ แคนาดา สหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ: กีตาร์ – กีตาร์เบส – กลองชุด - คีย์บอร์ดไฟฟ้า (ในบางครั้ง)
แนวย่อย
บริทป็อป – คอลเลจร็อก – ดรีมป็อป – กอธิกร็อก – กรันจ์ – อินดีป็อป – น็อยส์ป็อป – เพสเลย์อันเดอร์กราวนด์ – โพสต์ร็อก – ชูเกรซิง  – ทวีป็อป
แนวประสาน
ออลเทอร์นาทิฟเมทัล – ไซโคบิลลี – อินดัสเทรียลร็อก – แมดเชสเตอร์ – โพสต์พังก์รีไววัล – Riot Grrrl
ทัศนียภาพในระดับภูมิภาค
รัฐแมสซาชูเซตส์ – ซีแอตเทิล – รัฐอิลลินอย – รัฐแมริแลนด์ – แมนเชสเตอร์
อินดีร็อก (อังกฤษ: indie rock) เป็นแนวเพลงย่อยของร็อก ที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร และในสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นคำที่อธิบายถึงการผลิตและการเผยแพร่โดยค่ายเพลงใต้ดินอิสระ เช่นเดียวกับเป็นลักษณะแนวเพลงที่แรกทีมีลักษณะความหมายการผลิตเช่นนี้
เหตุผลที่ยังคงต้องอยู่กับค่ายอิสระเพื่อต่อต้านระบบทุนของค่ายเพลงใหญ่ ซึ่งค่ายใหญ่เหล่านี้มักจะผูกขาดการทำงานทั้งหมด ตั้งแต่การแต่งเพลง จนทุกขั้นตอน และความจงรักภักดีต่อระบบ DIY นี้เอง ก็ทำให้กิจการของค่ายอิสระเติบโตขึ้นได้ แนวเพลงอินดีร็อกมีอิสระในการค้นหาแนวเพลงใหม่ อารมณ์และสาระเนื้อเพลงที่ไม่ปรากฏทั่วไปกับกลุ่มผู้ฟังกระแสหลัก ที่ไม่คำนึงถึงความชอบของผู้ฟังมากนัก และยังเป็นต้นแบบของเพลงใต้ดินอเมริกันและเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งแนวเพลงอินดีร็อกก็ต่างจากออลเทอร์นาทิฟร็อกในช่วงเวลาต่อมาที่วงอย่างเนอร์วาน่า ก้าวเข้าสู่กระแสหลัก
ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 แนวเพลงอินดีร็อกพัฒนาแนวทางและมีความใกล้ชิดกับแนวเพลงอย่าง อินดีป็อป, ดรีมป็อป, นอยส์-ป็อป, โล-ไฟ, แมธร็อก, โพสต์-ร็อก, สเปซร็อก และอีโม ที่ยังคงก้าวอยู่ในกระแสเพลงใต้ดินเป็นพิเศษ
อินซัมสมอลเวย์

| "อินซัมสมอลเวย์"> เพลงโดยเซลีน ดิออน |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 7 มีนาคม พ.ศ. 2548
แนวเพลง: ป๊อป
ค่ายเพลง: โคลัมเบีย, อีพิก
ผู้ประพันธ์เพลง: ริชาร์ด เพจ, เดวิด ไทพ์ซัน
โปรดิวเซอร์: เดวิด ฟอสเตอร์
"อินซัมสมอลเวย์" (อังกฤษ: In Some Small Way) คือซิงเกิลที่ 4 และซิงเกิลวิทยุสุดท้ายจากอัลบั้มมิราเคิล ของเซลีน ดิออน เผยแพร่เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2548 ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
"อินซัมสมอลเวย์" ประพันธ์โดยริชาร์ด เพจ ผู้ประพันธ์เพลง "สลีปไทต์" ในอัลบั้มนี้
เซลีนแสดงเพลง "อินซัมสมอลเวย์" ในการแสดง อะนิวเดย์... ระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547 และเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 ซึ่งร้องคู่กับนักร้องแบ็กอัพเสียงของเธอ Barnev Valsaint และแสดงเพลงนี้ในรายการ เดอะทูไนต์โชว์วิธเจย์ลีโน (อังกฤษ: The Tonight Show with Jay Leno) ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547 พร้อมกับ  Valsaint และคณะประสานเสียง นอกจานี้การแสดงเพลงนี้ในมหรสพชุด อะนิวเดย์... ยังจัดขึ้นเพื่อหาเงินสมทบช่วยผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
ไม่มีมิวสิกวิดีโอ สำหรับเพลงนี้
"อินซัมสมอลเวย์" ขึ้นชาร์ตอันดับสูงสุดที่ 9 ในชาร์ตควิเบกแอร์เพล และยังเป็นที่นิยมในชาร์ตเพลงร่วมสมัย อันดับสูงสุดที่ 14 ในแคนาดา และ 28 ใน สหรัฐอเมริกา
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลซีดี 1 เพลง (สหรัฐอเมริกา)
"อินซัมสมอลเวย์" (ฉบับวิทยุ) – 5:06
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ 2548) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Canadian Adult Contemporary Chart: 14
Quebec Airplay Chart: 9
U.S. Billboard Hot Adult Contemporary Tracks: 28
อิงฟังตึมีแกล ดยุกแห่งวีเซว

อิงฟังตึมีเกล ดยุกแห่งวีเซว (อังกฤษ: Infante Miguel, Duke of Viseu)
พระประวัติ

อิงฟังตึมีแกล ดยุกแห่งวีเซว ประสูติ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ณ แบร์น สวิตเซอร์แลนด์ เป็นพระโอรสพระองค์รองใน เจ้าชายดูอาร์ตึ นูโน ดยุกแห่งบรากังซา และ เจ้าหญิงมารีอา ฟรังซิชกา ดัชเชสแห่งบรากังซา โดยเมื่อแรกประสูติทรงอยู่ลำดับที่ 2 ถัดจาพระเชษฐา แต่เมื่อพระเชษฐาสมรสและมีพระบุตรพระองค์จึงอยู่ลำดับที่ 4 ในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์ ถัดจาพระภาติยะทั้ง 3 โดยพระองค์ทรงจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยลิสบอน
ในปี พ.ศ. 2493 โปรตุเกสได้ยกเลิกกฎหมายให้ครอบครัวพระองค์ซึ่งประกอบด้วย พระบิดา พระมารดา พระเชษฐา พระองค์และพระอนุชาเดินทางกลับประเทศ ต่อมา พ.ศ. 2495 สามารถกลับมาโปรตุเกสได้ทุกพระองค์ดังเดิม
พระกรณียากิจ

อิงฟังตึมีแกล ดยุกแห่งวีเซว ไม่ทรงสมรส พระองค์ทรงเป็นโสด ทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในฐานะพระราชวงศ์อวุโสแห่งโปรตุเกส โดยในปี พ.ศ. 2554 ทรงจัดนิทรรศกาลงานศิลปะชื่อว่า AldoVist Art Luso-Brazilia ซึ่งงานศิลปะนี้เป็นการเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่าง โปรตุเกส และ บราซิล ซึ่งงานดังกล่าวจัดขึ้นใน รัฐมีนัสเชไรส์ ประเทศบราซิล ทั้งนี้พระองค์ยังทรงเป็นจิตกรที่มีผลงานมากมายอีกด้วย
ที่ประทับ

พระองค์ประทับอยู่ใน คฤหาสน์เมืองเนส ณ วีเซว ซึ่งเป็นคฤหาสน์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14
พระอิสริยยศ

3 ธันวาคม พ.ศ. 2489 - ปัจจุบัน = อิงฟังตึมีแกล ดยุกแห่งวีเซว ( His Highness The Duke of Viseu)
เหรียญในพระองค์

Grand Cross of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa
Bailiff Grand Cross of Honour and Devotion of the Sovereign Military Order of Malta
Bailiff Grand Cross of Justice of the Sacred Military Constantinian Order of Saint George
Knight of the Order of Saint Januarius
Grand Cross of  The Order of the Eagle of Georgia and the Seamless Tunic of Our Lord Jesus Christ
↑  Membership of the Constantinian Order เก็บถาวร 5 มีนาคม 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  Distinguished Members เก็บถาวร 1 กรกฎาคม 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อำเภออาซาจายา

| อำเภออาซาจายา Daerah Asajaya |
| --- | --- |
อำเภอ
แผนที่อำเภออาซาจายา
อำเภออาซาจายาที่ตั้งในมาเลเซียตะวันออกแสดงแผนที่มาเลเซียตะวันออกอำเภออาซาจายาอำเภออาซาจายา (ประเทศมาเลเซีย)แสดงแผนที่ประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 1°34′42″N 110°34′52″E﻿ / ﻿1.57833°N 110.58111°E﻿ / 1.57833; 110.58111
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  ซาราวัก
เขต: ซามาราฮัน
การปกครอง
 • องค์กร: สภาอำเภออาซาจายา (Asajaya District Council; MDA)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 302.81 ตร.กม. (116.92 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 33,606 คน
 • ความหนาแน่น: 110.96 คน/ตร.กม. (287.4 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธ์ุ: มลายู (83.33%), อีบัน (8.9%), จีน (5.95%), บิดายูห์ (0.59%), เมลาเนียว (0.30%) และอื่น ๆ (0.93%)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
รหัสไปรษณีย์: 94600
โทรศัพท์: +60 82-828 200
โทรสาร: +6082-82 8437
อำเภออาซาจายา (อังกฤษ: Asajaya District; จีน: 阿沙再也县)  เป็นอำเภอหนึ่งในสามอำเภอของเขตซามาราฮัน รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย ประชากรโดยส่วนใหญ่เป็นชาวมลายู อีบัน และจีน มีศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่เมืองอาซาจายา หรือที่รู้จักกันในชื่อ เปอกันอาซาจายา (Pekan Asajaya) มีพื้นที่ 302.81 ตารางกิโลเมตร ประชากรประมาณ 33,600 คน  (พ.ศ. 2558) โดยส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์มลายู
ประวัติ

อาซาจายา แต่ก่อนเป็นที่รู้จักกันในชื่อ โนโนะก์ (Nonok) เป็นตำบลเล็ก ๆ ที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1970 ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารของฝ่ายบริหารจัดการแห่งรัฐซาราวัก (Sarawak Administrative Officer; SAO) ซึ่งขณะนั้นมีเจ้าหน้าที่ประจำการในพื้นที่ 2 คน สองปีต่อมา ด้วยเหตุที่ได้มีการสร้างอาคารที่ทำการจากคอนกรีตที่คงทนถาวรกว่าเดิมขึ้น ทำให้มีสถานที่รองรับเจ้าหน้าที่ที่มาปฏิบัติการได้มากขึ้น โดยอาคารที่ทำการดังกล่าวนั้นยังคงถูกใช้งานมาจนถึงทุกวันนี้
ในช่วงแรกเริ่มของการก่อตั้งนั้น ตำบลโนโนะก์จะขึ้นตรงต่อฝ่ายบริการของอำเภอกูชิง ในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1984 ได้มีการเปลี่ยนชื่อมาเป็นตำบลอาซาจายา ต่อมาในปี ค.ศ. 1993 ตำบลซามาราฮัน ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของอำเภอกูชิงเช่นเดียวกัน ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอซามาราฮัน ทำให้ตำบลอาซาจายาได้รับการโอนย้ายไปขึ้นกับอำเภอซามาราฮัน จนได้รับการยกฐานะเป็นอำเภออาซาจายาในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999
การศึกษา

ในอำเภออาซาจายามีโรงเรียนระดับประถมศึกษาอยู่ไม่มากนัก อาทิ โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวอาซาจายา (SJK Chung Hua Asajaya), โรงเรียนประถมศึกษาอาซาจายาอูลู (SK Asajaya Ulu), โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวเซอเมอรา (SJK Chung Hua Semera), โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวเจอมูกัน (SJK Chung Hua Jemukan) มีโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา 3 แห่ง คือ โรงเรียนมัธยมศึกษาเปอซันเตร็น (SMK Pesantren) ซึ่งเปิดรับเฉพาะนักเรียนที่เป็นมุสลิมเท่านั้น, โรงเรียนมัธยมศึกษาอาซาจายา (SMK Asajaya) และโรงเรียนมัธยมศึกษาเซอเมอรา (SMK Semera). นักเรียนชั้นประธมศึกษาปีที่ 6 ที่ผ่านการสอบประเมินผลระดับชาติ (Ujian Permeriksaan Sekolah Rendah; UPSR) จะสามารถเลือกโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาที่จะเข้าเรียนต่อได้ ส่วนนักเรียนที่สอบไม่ผ่านเกณฑ์ดังกล่าวต้องเข้าเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอาซาจายา (SMK Asajaya) ซึ่งเป็นโรงเรียนเดียวในพื้นที่ที่เปิดสอนหลักสูตรเพื่อเตรียมนักเรียนให้พร้อมสำหรับเริ่มเรียนในระดับมัธยมศึกษา (Transition class)
ประชากร

อำเภออาซาจายามีประชากรโดยคาดการณ์ประมาณ 33,600 คน โดยกลุ่มชาติพันธุ์หลักคือ ชาวมลายู จำนวนประชากรแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์และตามเพศสภาพ ดังแสดงในตาราง
ภาษา

ภาษาที่ใช้ในอำเภออาซาจายาจะขึ้นกับกลุ่มชาติพันธุ์นั้น เช่น ภาษามาเลเซีย ภาษาจีน ภาษาอีบัน ภาษาฮักกา ภาษาจีนแต้จิ๋ว ภาษาจีนฮกเกี้ยน เป็นต้น
การปกครอง

อำเภออาซาจายา มีเขตการปกครองย่อยที่ขึ้นตรงกับอำเภออาซาจายา 1 แห่ง คือ ตำบลซาดงจายา (Sadong Jaya Sub-district) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของอำเภอ อำเภออาซาจายามีเมืองใหญ่สุดของอำเภออยู่ 2 เมือง คือ อาซาจายา (Pekan Asajaya) และซาดงจายา (Pekan Sadong Jaya) ส่วนที่เหลือเป็นชุมชนระดับหมู่บ้านจำนวน 54 หมู่บ้าน และหมู่บ้านขนาดเล็ก ๆ อีก 13 หมู่บ้าน หมู่บ้านหลัก ๆ ได้แก่
หมู่บ้านอาซาจายาบากง (Asajaya Bakong)
หมู่บ้านอาซาจายาลาอุต (Asajaya Laut)
หมู่บ้านอาซาจายาอูลู (Asajaya Ulu)
หมู่บ้านเปินดัม (Pendam)
หมู่บ้านโมยัน (Kampung Moyan)
หมู่บ้านเตอราซี (Kampung Terasi)
หมู่บ้านเจอมูกัน (Kampung Jemukan)
หมู่บ้านเติมบีรัต (Kampung Tembirat)
หมู่บ้านจาเย (Kampung Jaie)
หมู่บ้านซัมบีร์ (Kampung Sambir)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.samarahanro.sarawak.gov.my/daerah%20asajaya_mei%202009.htm เก็บถาวร 2009-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Secondary Schools in Asajaya, Sarawak
Official Website of Asajaya District Office เก็บถาวร 2016-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กอำเภอของประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 ★ อำเภอที่มีสถานะเทศบาล  ☆ อำเภอที่มีสถานะนคร 
รัฐกลันตัน:  บาจก  กัวมูซัง  เจอลี  ★โกตาบารู  กัวลาไกร  เขตปกครองตนเองโลจิง (กึ่งอำเภอ)  มาจัง  ปาซีร์มัซ  ปาซีร์ปูเตะฮ์  ตานะฮ์เมระฮ์  ตุมปัต 
รัฐเกอดะฮ์:  บาลิง  บันดาร์บาฮารู  ☆โกตาเซอตาร์  ★กัวลามูดา  ★กูบังปาซู  ★กูลิม  ★ลังกาวี  ปาดังเตอรัป  เปินดัง  ☆โปกกเซอนา  ซิก  ยัน 
รัฐซาบะฮ์:  บิวฟอร์ต  เบอลูรัน  กาลาบากัน  เกอนีเงา  กีนาบาตางัน  โกตาเบอลุด  ☆โกตากีนาบาลู  โกตามารูดู  กัวลาเปอญู  กูดัต  กูนัก  ลาฮัดดาตู  นาบาวัน  ปาปาร์  เปอนัมปัง  ปูตาตัน  ปีตัซ  ราเนา  ★ซันดากัน  เซิมโปร์นา  ซีปีตัง  ตัมบูนัน  ★ตาเวา  เตอลูปิด  เตอนม  โตงด  ตัวรัน 
รัฐซาราวัก:  ★อาซาจายา  เบา  เบอลากา  เบอลูรู  เบอตง  ★บินตูลู  บูกิตมาบง  ดาลัต  ดาโร  เกิดง  จูเลา  กาบง  กาโนวิต  กาปิต  ☆กูจิง  ลาวัซ  ลิมบัง  ลิงกา  ลูบกอันตู  ลุนดู  มารูดี  มาตู  เมอราดง  ☆มีรี  มูกะฮ์  ปากัน  ปันตู  ปูซา  ★ซามาราฮัน  ซาราตก  ซารีเกอี  เซอเบาฮ์  เซอบูเยา  เซอลาเงา  เซอเรียน  ★ซีบู  ซีบูรัน  ซีมุนจัน  ซง  ซรีอามัน  ซูบิซ  ตันจุงมานิซ  ตาเตา  เตอเบอดู  เตอลังอูซัน 
รัฐเซอลาโงร์:  ★กมบัก  ★ฮูลูลางัต  ★ฮูลูเซอลาโงร์  ★☆กลัง  ★กัวลาลางัต  ★กัวลาเซอลาโงร์  ☆เปอตาลิง  ซาบักเบอร์นัม  ★เซอปัง 
รัฐตรังกานู:  เบอซุต  ★ดูงุน  ฮูลูเตอเริงกานู  ★เกอมามัน  ☆กัวลาเนอรุซ  ☆กัวลาเตอเริงกานู  มารัง  เซอตียู 
รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน:  เจอเลอบู  ★เจิมปล  กัวลาปีละฮ์  ★พอร์ทดิกสัน  เริมเบา  ☆เซอเริมบัน  ตัมปิน 
รัฐปะลิส: ไม่มี (★กางาร์)
รัฐปะหัง:  ★เบินตง  เบอรา  ที่สูงแคเมอรอน  เจอรันตุต  ☆กวนตัน  ลีปิซ  มารัน  เปอกัน  เราบ์  รมปิน  ★เตอเมอร์โละฮ์ 
รัฐปีนัง:  ☆เซอเบอรังเปอไรกลาง  ☆เซอเบอรังเปอไรเหนือ  ☆เกาะปีนังตะวันออกเฉียงเหนือ  ☆เซอเบอรังเปอไรใต้  ☆เกาะปีนังตะวันตกเฉียงใต้ 
รัฐเประ:  ★บากันดาตุก  บาตังปาดัง  ★ฮีลีร์เปรัก  ฮูลูเปรัก  กัมปาร์  เกอเรียน  ☆กินตา  ★กัวลากังซาร์  ★ลารุต มาตัง และเซอลามา ((กิ่งอำเภอ))  ★มันจุง  มูอัลลิม  เปรักเตองะฮ์ 
รัฐมะละกา:  ★อาโลร์กาจะฮ์  ★จาซิน  ☆★เมอลากากลาง 
รัฐยะโฮร์:  ★บาตูปาฮัต  ☆โจโฮร์บะฮ์รู  ★กลวง  ★โกตาติงกี  ★กูไล  เมอร์ซิง  ★มัวร์  ★ปนเตียน  ★เซอกามัต  ตังกัก 
☆กัวลาลัมเปอร์ ลาบวน และปูตราจายา เป็นดินแดนสหพันธ์ที่ไม่มีเขตปกครองระดับอำเภอ ตัวเอียง หมายถึงอำเภอที่จัดเป็นอำเภอใหม่ ณ ค.ศ. 2019
ประตูน้ำในอาซาจายา
การตัดหญ้าโดยใช้แทรกเตอร์ที่มีเครื่องตัดที่ด้านข้าง (side trimmer) ในโครงการผันน้ำของอำเภออาซาจายา (Asajaya Drainage Project)
อิท โผล่จากนรก 2

| อิท โผล่จากนรก 2 |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: แอนดี มัสเคียตตี
บทภาพยนตร์: แกรี ดอเบอร์แมน
สร้างจาก: It โดย สตีเฟน คิง
อำนวยการสร้าง:   บาร์บารา มัสเคียตตี  แดน ลิน  รอย ลี 
นักแสดงนำ:   เจมส์ แม็กอะวอย  เจสซิกา แชสเตน  บิล เฮเดอร์  อิไซยาห์ มุสตาฟา  เจ ไรอัน  เจมส์ แรนซัน  แอนดี บีน  บิล สกอชกวด 
กำกับภาพ: เชคโก วารีส
ตัดต่อ: เจสัน บัลแลนไทน์
ดนตรีประกอบ: เบนจามิน วอลฟิสช์
บริษัทผู้สร้าง:   นิวไลน์ซินีมา  ดับเบิลดรีม  เวอร์ติโกเอ็นเตอร์เทนเมนต์  ไรด์แบ็ก  
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอส์พิกเจอส์
วันฉาย: 5 กันยายน ค.ศ. 2019 (ไทย) 6 กันยายน ค.ศ. 2019 (สหรัฐ)
ความยาว: 169 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 60–79 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 473.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
อิท โผล่จากนรก 2 (อังกฤษ: It Chapter Two) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2019 และเป็นภาคต่อจากอิท โผล่จากนรก ในปี ค.ศ. 2017 โดยทั้งสองภาคดัดแปลงมาจากนวนิยายเรื่อง อิท ของสตีเฟน คิง ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1986 กำกับโดยแอนดี มัสเคียตตี เขียนบทโดยแกรี ดอเบอร์แมน นำแสดงโดยเจมส์ แม็กอะวอย, เจสซิกา แชสเตน , บิล เฮเดอร์, อิไซยาห์ มุสตาฟา, เจ ไรอัน, เจมส์ แรนซัน, แอนดี บีน และบิล สกอชกวดกลับมารับบทตัวตลกเพนนีไวส์
อิท โผล่จากนรก 2 มีฉากในปี ค.ศ. 2016 หรือ 27 ปีหลังเหตุการณ์ในภาคแรก โดยกลุ่มตัวเอก "ชมรมคนขี้แพ้" (The Losers' Club) ต้องกลับมาสู้กับ "อิท" พลังเหนือธรรมชาติที่มักปรากฏตัวในรูปตัวตลกเพนนีไวส์อีกครั้งตามคำสาบานที่ให้ไว้ ภาพยนตร์เข้าฉายในสหรัฐ วันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2019
นักแสดง > ชมรมคนขี้แพ้

เจมส์ แม็กอะวอย รับบท วิลเลียม "บิลล์" เดนโบรห์ (เจเดน ลีเบอร์เฮอร์ รับบท บิลล์ เดนโบรห์ วัยเด็ก)
เจสซิกา แชสเตน รับบท เบเวอร์ลี "เบฟ" มาร์ช (โซเฟีย ลิลลิส รับบท เบฟ มาร์ช วัยเด็ก)
บิล เฮเดอร์ รับบท ริชาร์ด "ริชชี" ทอเซียร์ (ฟินน์ วูล์ฟฮาร์ด รับบท ริชชี ทอเซียร์ วัยเด็ก)
อิไซยาห์ มุสตาฟา รับบท ไมเคิล "ไมก์" แฮนลอน (โชเซน จาคอบส์ รับบท ไมก์ แฮนลอน วัยเด็ก)
เจ ไรอัน รับบท เบนจามิน "เบน" แฮนส์คัม (เจเรมี เรย์ เทย์เลอร์ รับบท เบน แฮนส์คัม วัยเด็ก)
เจมส์ แรนซัน รับบท เอดเวิร์ด "เอดดี" แคสป์แบรก (แจ็ก ดีแลน เกรเซอร์ รับบท เอดดี แคสป์แบรก วัยเด็ก)
แอนดี บีน รับบท สแตนลีย์ "สแตน" ยูริส (ไวแอต โอเลฟฟ์ รับบท สแตน ยูริส วัยเด็ก)
นักแสดง > ตัวละครอื่น ๆ

บิล สกอชกวด รับบท อิท / เพนนีไวส์
แจ็กสัน รอเบิร์ต สก็อต รับบท จอร์จี เดนโบรห์ น้องชายของบิลล์ที่เสียชีวิต เป็นร่างหนึ่งของอิท
โจน เกร็กสัน รับบท มิสซิสเคิร์ช หญิงชรา เป็นร่างหนึ่งของอิท
ทีช แกรนต์ รับบท เฮนรี เบาเวอส์ ศัตรูของกลุ่มชมรมคนขี้แพ้ (นิโคลาส แฮมิลตัน รับบท เฮนรี เบาเวอส์ วัยเด็ก)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
อิท โผล่จากนรก 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อิท โผล่จากนรก 2 ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
อิท โผล่จากนรก 2 ที่รอตเทนโทเมโทส์
อิท โผล่จากนรก 2 ในเมทาคริติก
อิท โผล่จากนรก 2 ที่สยามโซน
อินทรีย์

สำหรับอินทรี ดูที่ อินทรี (แก้ความกำกวม)
อินทรีย์ อาจหมายถึง
สิ่งมีชีวิต
อินทรีย์ ในทางพุทธศาสนาหมายถึงความสามารถหลักทางจิตห้าประการ
สำหรับในทางวิทยาศาสตร์ อินทรีย์ (อังกฤษ: organic) มีความหมายว่ามาจากสิ่งมีชีวิตหรือธรรมชาติ ได้แก่
สารประกอบอินทรีย์ สารประกอบคาร์บอนที่สังเคราะห์ขึ้นได้ในสิ่งมีชีวิต (ยกเว้นสารประกอบบางชนิด เช่น คาร์บอนไดออกไซด์)
เกษตรอินทรีย์ การเกษตรที่ไม่ใช้สารเคมีเลย
อำเภอกูจิง

บทความนี้เกี่ยวกับอำเภอในรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย สำหรับเมือง ดูที่ กูจิง สำหรับเขต ดูที่ เขตกูจิง
| อำเภอกูจิง Daerah Kuching |
| --- | --- |
อำเภอ
แผนที่อำเภอกูจิง (สีเขียวอ่อน) ในเขตกูจิง (สีเขียวเข้ม)
อำเภอกูจิงที่ตั้งในมาเลเซียตะวันออกแสดงแผนที่มาเลเซียตะวันออกอำเภอกูจิงอำเภอกูจิง (ประเทศมาเลเซีย)แสดงแผนที่ประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 1°33′40″N 110°20′30″E﻿ / ﻿1.56111°N 110.34167°E﻿ / 1.56111; 110.34167
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  ซาราวัก
เขต: กูจิง
การปกครอง
 • องค์กร:   แบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ:  • กูจิงใต้: สภานายกเทศมนตรี (Kuching South City Council; MBKS)  • กูจิงเหนือ: สภากรรมาธิการผู้จัดการ (Commission of the City of Kuching North; DBKU)  • พื้นที่ส่วนที่เหลือ: สภาเทศบาลปาดาวัน (Padawan Municipal Council; MPP) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,869 ตร.กม. (722 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด: 617,887 คน
 • ความหนาแน่น: 1,541.3 คน/ตร.กม. (3,992 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธ์ุ: จีน (36.56%), มาเลย์ (35.66%), บิดายูห์ (12.37%), อีบัน (10.9%) และอื่น ๆ (4.51%)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
รหัสไปรษณีย์: 93XXX
ที่อยู่สำนักงาน: สำนักงานอำเภอกูจิง ชั้น 6 อาคารไบตุลมาล (Baitulmal), กูจิง, รัฐซาราวัก, ประเทศมาเลเซีย รหัสไปรษณีย์ 93200
โทรศัพท์: +60 82-242 533
อำเภอกูจิง (อังกฤษ: Kuching District) เป็นเขตการบริหารระดับอำเภอภายในเขตกูจิง รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย มีพื้นที่ประมาณ 1,868.83 ตารางกิโลเมตร ประชากรโดยรวมทั้งอำเภอมีประมาณ 617,887 คน (ปี ค.ศ. 2010)
การแบ่งเขตการปกครอง

อำเภอกูจิงแบ่งออกเป็น 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลกูจิง (Kuching) ตำบลปาดาวัน (Padawan) และตำบลซีบูราน (Siburan)
การแบ่งเขตการปกครอง > ตำบลกูจิง

พื้นที่ของตำบลกูจิงนั้นถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ
พื้นที่ในเขตเมือง ซึงเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ นครกูจิง
พื้นที่ชานเมือง และชนบท ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของเทศบาลปาดาวัน โดยก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ อำเภอชนบทกูจิง มีศูนย์กลางการบริหารจัดการอยู่ที่ เมืองโกตาปาดาวัน (Kota Padawan) ซึ่งชื่อเดิม คือ ตลาดไมล์ที่ 10 (10th Mile Bazaar)
การแบ่งเขตการปกครอง > ตำบลปาดาวัน

ระวังสับสนกับ เทศบาลปาดาวัน
ตำบลปาดาวันถูกจัดตั้งเป็นตำบลเมื่อวัน 11 สิงหาคม ค.ศ. 1983 และมีศูนย์กลางการบริหารในขณะนั้นอยู่ที่ เติงบูกาบ (Teng Bukap)
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานอำเภอกูจิง, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2010
แผนที่อำเภอกูจิง
สำนักงานอำเภอกูจิง
อินทูเดอะเวสต์

อินทูเดอะเวสต์ (อังกฤษ: Into the West) เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์: มหาสงครามชิงพิภพ ขับร้องโดย แอนนี่ เลนนิกซ์ นักร้องชาวสก็อต นอกจากนี้เพลง Into the west ยังได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2546 อีกด้วย
อินดีโทรนิกา

| Indietronica |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: Indie rock Electronica Alternative rock New Wave Synthpop
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: 1990s, United Kingdom และ Germany
เครื่องบรรเลงสามัญ: เสียงร้อง - คีย์บอร์ดไฟฟ้า - เครื่องสังเคราะห์เสียง - แซมเพลอร์ - ดรัมแมชชีน
อินดีโทรนิกา (อังกฤษ: Indietronica) หรืออาจเรียกว่า อินดีอิเล็กทรอนิกส์ (อังกฤษ: Indie electronic) เป็นแนวเพลงที่มีส่วนผสมระหว่าง อินดี้, อิเล็กทรอนิกส์, ร็อกและป็อป เครื่องดนตรีของแนวเพลงนี้ที่ใช้กันเช่น คีย์บอร์ดอิเล็กทรอนิกส์, เครื่องสังเคราะห์เสียง, แซมเพลอร์ และดรัมแมชชีน ใกล้เคียงกับแนวเพลงอิเล็กทรอนิกส์ แต่ใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์น้อยกว่า และใช้ดนตรีแบบอคูสติกชิลเวฟ (โกล-ไฟ)