stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สเต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ

| สเต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ |
| --- | --- |
โปสเตอร์หนังเรื่อง สเต็ป อัพ
กำกับ: แอนน์ เฟล็ตเชอร์ (Anne Fletcher)
เขียนบท: Duane Adler  Melissa Rosenberg
อำนวยการสร้าง: Erik Feig  Jennifer Gibgot Adam Shankman Patrick Wachsberger
นักแสดงนำ: Channing Tatum  Jenna Dewan Mario Drew Sidora Alyson Stoner Rachel Griffiths
กำกับภาพ: Michael Seresin
ตัดต่อ: Nancy Richardson
ดนตรีประกอบ: Aaron Zigman
ผู้จัดจำหน่าย: Buena Vista Pictures Distribution (USA)  Touchstone Pictures (USA) Universal Studios (UK, France, Switzerland)
วันฉาย: 11 สิงหาคม พ.ศ. 2549 (อเมริกา)   9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 (ไทย)
ความยาว: 98 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ต่อจากนี้: "สเต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ 2"   พ.ศ. 2551
ข้อมูลจาก IMDb
สเต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ (Step Up) เป็นภาพยนตร์โรแมนติกสไตล์เต้นรำ ที่ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2006 โดย ทัชสโตน พิคเจอร์ส กำกับโดย แอนน์ เฟล็ตเชอร์ นำแสดงโดย แชนนิ่ง เททัม ดาราหนุ่มมาแรงจากซีรีส์ Coach Carter และหนังวัยรุ่น ‘She’s The Man’ ที่ทำให้เขาแจ้งเกิด ด้วยการประกบดาราสาวขวัญใจวัยรุ่นอเมริกันอย่าง เจนน่า เดแวน ร่วมด้วยนักแสดงสมทบอย่าง ราเชล กริฟฟิธส์ (จาก HBO Series ‘Six Feet Under’), ร็อบ บราวน์ (Take The Lead และ Coach Carter) และศิลปินอาร์แอนด์บี มาริโอ ก็มาร่วมแสดงในเรื่องนี้ด้วย
สเต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ เข้าฉายในประเทศไทย เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006
เพลงประกอบภาพยนตร์

อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ สเต็ป อัพ แนวเพลงหลักของอัลบั้มนี้คือ ฮิปฮอป และ อาร์แอนด์บี
เช่น ผลงานจากศิลปินสาวเจ้าของซาวนด์ Crunk n’ B อย่าง เซียร่า เพลง ‘Get Up’ (ขึ้นชาร์ทอันดับ 7 ในบิลบอร์ด)ที่จะรวมอยู่ในอัลบั้มชุดที่ 2 ของเธอที่ออกขายเดือนธันวาคม 2006 นอกจากนั้นเพลงเด่นๆ ก็มี ‘Step Up’ของ ซาแมนธา เจด, ‘Give It Up To Me’ (ฌอน พอล & เคชา โคล) (ขึ้นชาร์ทอันดับ 3 ในบิลบอร์ด) , ‘Say Goodbye’ ของคริส บราวน์ (ขึ้นชาร์ทอันดับ 15 ในบิลบอร์ด)
ในประเทศญี่ปุ่น เพลงประกอบภาพยนตร์คือเพลง BUT ของคุมิ โคดะ (ขึ้นชาร์ทอันดับ 2 ในออริกอนชาร์ท)
รายได้

รายได้ในสัปดาห์แรก 21 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ด้วยต้นทุนหนังเพียง 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
รายได้รวมเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2006 รายได้ 62,519,000 ดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บอย่างเป็นทางการใน myspace.com
Step Up (2006) ที่ สยามโซน.คอม
สมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2500 (67 ปี)
สํานักงานใหญ่: 286 การกีฬาแห่งประเทศไทย   ชั้น 21 ถนนรามคำแหง แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ   กรุงเทพมหานคร
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ :  ไทย
นายกสมาคมฯ: สมชาติ เจริญวัชรวิทย์
สังกัด: สหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก
เว็บไซต์: http://www.wpmfmuaythai.com/pat/
สมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย เป็นองค์กรบริหารหลักระดับประเทศสำหรับกีฬามวยอาชีพในประเทศไทย องค์กรนี้ทำหน้าที่จัดอันดับนักมวยแชมป์ประเทศไทย และส่งเสริมความร่วมมือระหว่างบุคคลในวงการมวยอีกด้วย
ประวัติ

สมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย เกิดจากการรวมตัวของบุคคลในวงการมวยเมื่อปี พ.ศ. 2499 เพื่อการส่งเสริมและร่วมมือกันระหว่างบุคคลในวงการมวย โดยเฉพาะการอำนวยความสะดวกและให้การสนับสนุนหัวหน้าคณะ โดยมีผู้ร่วมก่อตั้งแรกเริ่ม 3 คน ได้แก่ นายมนตรี สุขสะอาด นายฉลาด วงษ์ชีพ และนายสว่าง พินิจศักดิ์ และจดทะเบียนจัดตั้ง เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2500 มีสำนักงานแรกเริ่ม ณ 147 ถนนประชาธิปไตย อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร (เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ในปัจจุบัน) โดยนายสว่าง พินิจศักดิ์ เป็นนายกสมาคมคนแรก
ประวัติ > นายกสมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย

นายสว่าง พินิจศักดิ์ (พ.ศ. 2500 - พ.ศ. 2506)
นายสังเวียน หิรัญเลขา (พ.ศ. 2506 -พ.ศ. 2514)
จ่าสิบตรีชัยวัฒน์ จตุวัฒน์ (พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2519)
นายชัยวัฒน์ พลังวัฒนกิจ (พ.ศ. 2519-2526)
นายแคล้ว ธนิกุล (พ.ศ. 2526 - พ.ศ. 2534)
นายสมชาติ เจริญวัชรวิทย์ (พ.ศ. 2534 - ปัจจุบัน)
ผลงานสำคัญของสมาคมฯ

ผลักดันให้มีการตราพระราชบัญญัติกีฬามวย พ.ศ. 2542 เพื่อใช้บังคับและสร้างหลักประกันสำหรับนักมวยและคนในวงการมวย
จัดตั้ง สหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก เพื่อเป็นองค์กรมวยไทยในระดับโลก
เป็นองค์กรกลางในการจัดอันดับนักมวยแชมป์ประเทศไทย
แหล่งข้อมูล

เว็บไซต์สมาคมฯ
สมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย ที่เฟซบุ๊ก
สนามกีฬาศรีณรงค์

| --- | --- |
 สนามกีฬาศรีณรงค์ อัฒจันทร์ฝั่งทิศตะวันออก  สนามกีฬาศรีณรงค์ อัฒจันทร์ฝั่งทิศตะวันตก

ที่ตั้ง: จังหวัดสุรินทร์ ประเทศไทย
เจ้าของ: การกีฬาแห่งประเทศไทย
ผู้ดำเนินการ: สำนักงาน การกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดสุรินทร์
ความจุ: 7,000 ที่นั่ง 11,000 ที่นั่ง
พื้นผิว: หญ้าพาสพาลัม
เปิดใช้สนาม: พ.ศ. 2537
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลสุรินทร์ ซิตี้ การกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดสุรินทร์ สโมสรฟุตบอลจังหวัดสุรินทร์(อดีต)
สนามกีฬาศรีณรงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 ตั้งอยู่ภายในสนามกีฬาศรีณรงค์ คือ สนามกีฬาการกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดสุรินทร์  เดิมบริเวณนั้นเป็น สนามม้าแห่งจังหวัดสุรินทร์ และ ท่าอากาศยานสุรินทร์ภักดี  เป็นที่ดินราชพัสดุ การดูแลของ กองทัพอากาศ - กองทัพบก และต่อมาจังหวัดได้ขอโอนมาเพื่อใช้ในกิจกรรมกีฬาของจังหวัด มีเนื้อที่ประมาณ 60 ไร่ 2 งาน 55 ตารางวา  กว้างประมาณ 188.08 เมตร ยาวประมาณ 467.54 เมตร ไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดๆ  อยู่ติดกับเขตเทศบาลเมืองสุรินทร์   มีถนนลาดยางตัดผ่านด้านหน้าสนาม กว้าง 10 เมตร  และยังเป็นที่ตั้งของ สโมสรฟุตบอลจังหวัดสุรินทร์ หรือสุรินทร์ เอฟซี และยังเป็นสนามเหย้าอีกด้วย และใช้จัดงานกีฬา เช่น เมืองช้างเกมส์ ฯลฯ และงานประจำปี เช่น งานช้างและงานกาชาดจังหวัดสุรินทร์
สิ่งก่อสร้างภายใน

อาคารสำนักงานการกีฬาแห่งประเทศไทย สำนักงานสุรินทร์
สนามฟุตบอลศรีณรงค์
สระว่ายน้ำมหิธร
โรงยิมเนเซี่ยมเผ่าแผน
สนามฟุตซอล
สนามแบดมินตัน
สนามตะกร้อ
สนามเทนนิส
โครงการต่อเติมอัฒจันทร์

การกีฬาจังหวัดสุรินทร์ องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ และสโมสรฟุตบอลสุรินทร์ FC ได้ร่วมมือที่จะจัดทำโครงการต่อเติมอัฒจันทร์ฝั่งที่ไม่มีหลังคาให้สูงขึ้น และ วางเก้าอี้บนอัฒจันทร์เพื่อความสบายของแฟนบอล และวางเก้าอี้ และยังจะมีการที่จะวางระบบไฟสนามไว้บนหลังคาอัฒจันทร์ฝั่งมีหลังคาเพื่อความสว่างมากขึ้น(คล้ายกับสนามศรีนครลำดวน) และเนื่องด้วยแฟนบอลมีมากจึงจำเป็นต้องเพิ่มที่นั่งให้มากขึ้นจากเดิม 7,000 ที่นั่ง เป็น 11,000 ที่นั่ง
โครงการต่อเติมอัฒจันทร์ > ภายในสนามกีฬาศรีณรงค์

สนามกีฬาศรีณรงค์ ฝั่งทิศเหนือ
สนามกีฬาศรีณรงค์ ฝั่งทิศใต้
สระว่ายน้ำมหิธร
สนามเทนนิส
โรงยิมเนเซี่ยมเผ่าแผน
ศูนย์ส่งเสริมกีฬามวยจังหวัดสุรินทร์
การกีฬาแห่งประเทศไทย
ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว นครชัยบุรินทร์
ประตูสนามกีฬาฝั่งทิศเหนือ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลสนาม เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สายหลักเซกิโฮกุ

รถไฟฮกไกโดสายหลักเซกิโฮกุ (ญี่ปุ่น: 石北本線; โรมาจิ: Sekihoku-honsen) เป็นเส้นทางรถไฟในจังหวัดฮกไกโด ระหว่างสถานีชิงอาซาฮิกาวะ นครอาซาฮิกาวะ ถึงสถานีอาบาชิริ นครอาบาชิริ ดำเนินงานโดย JR ฮกไกโด
สถานี

| สถานี> สายหลักโซยะ | สถานี> สายหลักโซยะ | สถานี> สายหลักโซยะ | หลักทางรถไฟ > สายหลักโซยะ | ด> สายหลักโซยะ | ร> สายหลักโซยะ | เชื่อมต่อกับ> สายหลักโซยะ | ที่ตั้ง> สายหลักโซยะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A28 | อาซาฮิกาวะ | 旭川 | -3.7 | ● | ● |  ■ สายฟูราโนะ ■ สายหลักฮาโกดาเตะ | อาซาฮิกาวะ |
| A29 | อาซาฮิกาวะโยโจ | 旭川四条 | -1.9 | - | - |  | อาซาฮิกาวะ |
| A30 | ชิงอาซาฮิกาวะ | 新旭川 | 0.0 | - | - |  ■ สายหลักเซกิโฮกุ | อาซาฮิกาวะ |
สายหลักเซกิโฮกุ
| A31 | มินามินางายามะ | 南永山 | 2.5 | - | - |  | อาซาฮิกาวะ |
| A32 | ฮิงาชิอาซาฮิกาวะ | 東旭川 | 5.2 | - | - |  | อาซาฮิกาวะ |
| A34 | ซากูราโอกะ | 桜岡 | 10.2 | - | - |  | อาซาฮิกาวะ |
| A35 | โทมะ | 当麻 | 13.9 | - | ● |   | โทมะ |
| A37 | อิกาอูชิ | 伊香牛 | 19.5 | - | - |  | โทมะ |
| A38 | ไอเบ็ตสึ | 愛別 | 25.9 | - | - |   | ไอเบ็ตสึ |
| A39 | นากะไอเบ็ตสึ | 中愛別 | 32.0 | - | - |  | ไอเบ็ตสึ |
| A40 | ไอซัง | 愛山 | 36.0 | - | - |  | ไอเบ็ตสึ |
| A41 | อันตาโรมะ | 安足間 | 38.0 | - | - |  | ไอเบ็ตสึ |
| A43 | คามิกาวะ | 上川 | 44.9 | ● | ● |  | คามิกาวะ |
| A45 | ชิราตากิ | 白滝 | 82.2 | * | ● |  | เอ็งงารุ |
| A48 | มารูเซ็ปปุ | 丸瀬布 | 101.9 | * | ● |  | เอ็งงารุ |
| A49 | เซโตเซะ | 瀬戸瀬 | 109.7 | - | - |  | เอ็งงารุ |
| A50 | เอ็งงารุ | 遠軽 | 120.8 | ● | ● |  | เอ็งงารุ |
| A51 | ยาซูกูนิ | 安国 | 128.8 | - | ● |  | เอ็งงารุ |
| A53 | อิกูตาฮาระ | 生田原 | 137.7 | ● | ● |  | เอ็งงารุ |
| A55 | นิชิรูเบชิเบะ | 西留辺蘂 | 156.2 | - | - |  | คิตามิ |
| A56 | รูเบชิเบะ | 留辺蘂 | 158.2 | ● | ● |  | คิตามิ |
| A57 | ไอโนไน | 相内 | 169.1 | - | ● |  | คิตามิ |
| A58 | ฮิงาชิไอโนไน | 東相内 | 173.7 | - | ● |  | คิตามิ |
| A59 | นิชิคิตามิ | 西北見 | 176.3 | - | ● |  | คิตามิ |
| A60 | คิตามิ | 北見 | 181.0 | ● | ● |  | คิตามิ |
| A61 | ฮากูโย | 柏陽 | 183.7 | - |   |  | คิตามิ |
| A62 | อิโตชิโนะ | 愛し野 | 185.9 | - |   |  | คิตามิ |
| A63 | ทันโนะ | 端野 | 187.3 | - |   |  | คิตามิ |
| A64 | ฮิอูชิไน | 緋牛内 | 194.6 | - |   |  | คิตามิ |
| A65 | บิโฮโระ | 美幌 | 206.1 | ● |   |   | บิโฮโระ |
| A66 | นิชิเมมัมเบ็ตสึ | 西女満別 | 213.1 | - |   |   | โอโซระ |
| A67 | เมมัมเบ็ตสึ | 女満別 | 218.1 | ● |   |  | โอโซระ |
| A68 | โยบิโตะ | 呼人 | 225.9 | - |   |   | อาบาชิริ |
| A69 | อาบาชิริ | 網走 | 234.0 | ● |   |  ■ สายหลักเซ็มโม | อาบาชิริ |
ข้อมูลเพิ่มเติม

(ญี่ปุ่น) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด
(อังกฤษ) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด เก็บถาวร 2006-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กการขนส่งในฮกไกโด |
| --- | --- |
สาย  เจอาร์ฮกไกโด:   ฮกไกโดชิงกันเซ็ง  ■■ สายชิโตเซะ  ■ สายฟูราโนะ  ■■■ สายหลักฮาโกดาเตะ  ■ สายหลักฮิดากะ  ■ สายไคเกียว  ■■ สายหลักมูโรรัง  ■■ สายหลักเนมูโระ  ■ สายหลักรูโมอิ  ■สายซัชโช  ■ สายหลักเซกิโฮกุ  ■สายเซกิโช  ■ สายหลักเซ็มโม  ■ โซยะ 
ขบวนรถโดย    ฮกไกโด:  แคสซิโอเปีย  ฮากูโจ  ซูเปอร์ฮากูโจ  ฮามานาซุ  โฮกูโตะ  ซูเปอร์โฮกูโตะ  โฮกูโตะเซ (อิชิการิ)  คิตามิ (ไลแลค)  โอค็อตสค์  ซาโรเบ็ตสึ  ซูเปอร์คามูอิ  ซูเปอร์โอโซระ  ซูเปอร์โซยะ  ซูเปอร์โทกาจิ (ซูเปอร์ไวท์แอร์โรว์)  ซุซุรัง  ทไวไลท์ เอ็กเพรซ  (ไวท์แอร์โรว์) 
 รถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ:   สายนัมโบกุ   สายโทไซ   สายโทโฮ 
ระบบรางอื่น ๆ:   บริษัทรถไฟฮกไกโดใต้  รถรางฮาโกดาเตะ  รถรางซัปโปโระ  Taiheiyō Coal (เฉพาะสินค้า) 
ท่าอากาศยาน:  อาซาฮิกาวะ  ชินชิโตเซะ  ฮาโกดาเตะ  คูชิโระ  เมมัมเบ็ตสึ  มมเบ็ตสึ  นากะชิเบ็ตสึ  โอกาดามะ  โอกูชิริ  ริชิริ  โทกาจิโอบิฮิโระ  วักกาไน 
ทางด่วน:  ทางด่วนโดโอ
สโมสรฟุตซอลพัทยาอารีนา

สโมสรฟุตซอลพัทยา อารีนา เป็นสโมสรฟุตซอลอาชีพในประเทศไทยจากเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันเล่นอยู่ในไทยแลนด์ฟุตซอลลีก
สายหลักเซ็มโม

สายหลักเซ็มโม (ญี่ปุ่น: 釧網本線; โรมาจิ: Senmō-honsen) เป็นเส้นทางรถไฟสายชนบท ในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างสถานีรถไฟอาบาชิริ ในเมืองอาบาชิริ กับสถานีรถไฟฮิงาชิกูชิโระ ในเมืองคูชิโระ ดำเนินงานโดย JR ฮกไกโด
สถานี

| รหัส | สถานี | สถานี | หลักทางรถไฟ   (กม> ) | ท | ร | เชื่อมต่อกับ | ที่ตั้ง | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A69 | อาบาชิริ | 網走 | 0.0 | ● | ● | สายหลักเซกิโฮกุ | อาบาชิริ | ฮกไกโด |
| B79 | คัตสึราได | 桂台 | 1.4 | ● | - |   | อาบาชิริ | ฮกไกโด |
| B78 | มาซูอูระ | 鱒浦 | 6.2 | ● | - |   | อาบาชิริ | ฮกไกโด |
| B77 | โมโกโตะ | 藻琴 | 8.7 | ● | ● |   | อาบาชิริ | ฮกไกโด |
| B76 | คิตาฮามะ | 北浜 | 11.5 | ● | ● |   | อาบาชิริ | ฮกไกโด |
| B75 | เก็นเซกาเอ็ง (ดำเนินงานตามฤดูกาล) | 原生花園 | 16.9 | * | * |   ※1 | โคชิมิซุ | ฮกไกโด |
| B74 | ฮามะโกชิมิซุ | 浜小清水 | 20.1 | ● | ● |   | โคชิมิซุ | ฮกไกโด |
| B73 | ยามูเบ็ตสึ | 止別 | 25.8 | ● | ● |   | โคชิมิซุ | ฮกไกโด |
| B72 | ชิเรโตโกะ-ชาริ | 知床斜里 | 37.3 | ● | ● |   | ชาริ | ฮกไกโด |
| B71 | นากะชาริ | 中斜里 | 41.9 | ● | ● |   | ชาริ | ฮกไกโด |
| B69 | คิโยซาโตะโจ | 清里町 | 49.2 | ● | ● |   | คิโยซาโตะ | ฮกไกโด |
| B68 | ซัตสึรุ | 札弦 | 57.0 | ● | ● |   | คิโยซาโตะ | ฮกไกโด |
| B67 | มิโดริ | 緑 | 65.3 | ● | ● |   | คิโยซาโตะ | ฮกไกโด |
| B66 | คาวายุอนเซ็ง | 川湯温泉 | 79.8 | ● | ● |   | เทชิกางะ | ฮกไกโด |
| B65 | บิรูวะ | 美留和 | 87.0 | ● | - |   | เทชิกางะ | ฮกไกโด |
| B64 | มาชู | 摩周 | 95.7 | ● | ● |   | เทชิกางะ | ฮกไกโด |
| B62 | อิโซบุนไน | 磯分内 | 110.4 | ● | ● |   | ชิเบชะ | ฮกไกโด |
| B61 | ชิเบชะ | 標茶 | 121.0 | ● | ● |   | ชิเบชะ | ฮกไกโด |
| B59 | คายานูมะ | 茅沼 | 134.9 | ● | ● |   | ชิเบชะ | ฮกไกโด |
| B58 | โทโระ | 塘路 | 141.9 | ● | ● |   | ชิเบชะ | ฮกไกโด |
| B57 | โฮโซกะ | 細岡 | 149.1 | ● | - |   | คูชิโระ | ฮกไกโด |
| B56 | คูชิโระชิตสึเง็ง | 釧路湿原 | 151.5 | * | * |   ※2 | คูชิโระ | ฮกไกโด |
| B55 | โทยะ | 遠矢 | 158.8 | ● | ● |   | คูชิโระ | ฮกไกโด |
| B54 | ฮิงาชิกูชิโระ | 東釧路 | 166.2 | ● | ● | สายหลักเนมูโระ | คูชิโระ | ฮกไกโด |
ข้อมูลเพิ่มเติม

(ญี่ปุ่น) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด
(อังกฤษ) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด เก็บถาวร 2006-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กการขนส่งในฮกไกโด |
| --- | --- |
สาย  เจอาร์ฮกไกโด:   ฮกไกโดชิงกันเซ็ง  ■■ สายชิโตเซะ  ■ สายฟูราโนะ  ■■■ สายหลักฮาโกดาเตะ  ■ สายหลักฮิดากะ  ■ สายไคเกียว  ■■ สายหลักมูโรรัง  ■■ สายหลักเนมูโระ  ■ สายหลักรูโมอิ  ■สายซัชโช  ■ สายหลักเซกิโฮกุ  ■สายเซกิโช  ■ สายหลักเซ็มโม  ■ โซยะ 
ขบวนรถโดย    ฮกไกโด:  แคสซิโอเปีย  ฮากูโจ  ซูเปอร์ฮากูโจ  ฮามานาซุ  โฮกูโตะ  ซูเปอร์โฮกูโตะ  โฮกูโตะเซ (อิชิการิ)  คิตามิ (ไลแลค)  โอค็อตสค์  ซาโรเบ็ตสึ  ซูเปอร์คามูอิ  ซูเปอร์โอโซระ  ซูเปอร์โซยะ  ซูเปอร์โทกาจิ (ซูเปอร์ไวท์แอร์โรว์)  ซุซุรัง  ทไวไลท์ เอ็กเพรซ  (ไวท์แอร์โรว์) 
 รถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ:   สายนัมโบกุ   สายโทไซ   สายโทโฮ 
ระบบรางอื่น ๆ:   บริษัทรถไฟฮกไกโดใต้  รถรางฮาโกดาเตะ  รถรางซัปโปโระ  Taiheiyō Coal (เฉพาะสินค้า) 
ท่าอากาศยาน:  อาซาฮิกาวะ  ชินชิโตเซะ  ฮาโกดาเตะ  คูชิโระ  เมมัมเบ็ตสึ  มมเบ็ตสึ  นากะชิเบ็ตสึ  โอกาดามะ  โอกูชิริ  ริชิริ  โทกาจิโอบิฮิโระ  วักกาไน 
ทางด่วน:  ทางด่วนโดโอ
สราวุธ คำบัว

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  สราวุธ คำบัว
วันเกิด:  21 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 (52 ปี)
สถานที่เกิด:   จังหวัดนราธิวาส ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู (ลาออกแล้ว)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2542–2551 |  ธนาคารกรุงไทย |  179 |  (0) |
| พ.ศ. 2552 |  แบงค็อกยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| พ.ศ. 2553–2554 |  มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ |   |   |
ทีมชาติ
| พ.ศ. 2540-2541 |  ทีมชาติไทย |  ? |  (?) |
จัดการทีม
พ.ศ. 2556:  ทีมชาติไทย (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
พ.ศ. 2559:  พัทยายูไนเต็ด (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
พ.ศ. 2559:  พัทยายูไนเต็ด (หัวหน้าผู้ฝึกสอนชั่วคราว)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2557
สราวุธ คำบัว หรือ โค้ชชาย เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพจากประเทศไทย เขาเคยทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด ในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก
นอกจากนี้ เขายังได้เข้าแข่งขันร่วมกับสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงไทย ในการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2008 รอบแบ่งกลุ่ม รวมถึงเข้าแข่งขันให้แก่ทีมดังกล่าว ในการแข่งขันกีฬารัฐวิสาหกิจ ครั้งที่ 38 ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
ประวัติ

สราวุธ คำบัว เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตบอลทีมชาติไทย ซึ่งเป็นชุดดรีมทีม ในสมัยเดียวกับเกียรติศักดิ์ เสนาเมือง รวมถึงเคยเป็นนักฟุตบอลและเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนสังกัดสโมสรฟุตบอลจังหวัดพังงา ก่อนที่จะย้ายไปร่วมสังกัดสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ นอกจากนี้ ในปี พ.ศ. 2552 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชายให้แก่ทีมมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36
วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 สราวุธได้เข้าแข่งขันรายการศึกฟุตบอลนัดพิเศษมหากุศล 2 ทีมชาติไทย โดยเขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูให้แก่อดีตทีมชาติไทย (ดรีมทีม) เมื่อครั้งที่พบกับทีมรวมดาราช่อง 3 ที่จัดขึ้น ณ สนามราชมังคลากีฬาสถาน โดยทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะที่ 7 ประตูต่อ 2 รวมถึงในปีเดียวกัน สราวุธได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่ฟุตบอลทีมชาติไทย ชุดซีเกมส์ 2013 ที่ซึ่งทีมของเขาชนะรางวัลเหรียญทอง และช่วงปลายปี เขาได้เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลสังกัดสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ในการแข่งขันลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2
ส่วนการแข่งขันของฟุตบอลทีมชาติไทยในปี พ.ศ. 2557 ทางคณะผู้ฝึกสอนได้วางแผนให้กิตติศักดิ์ ระวังป่า เข้าทำหน้าที่แทนสราวุธ โดยในปีดังกล่าว สราวุธได้รับเชิญให้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่สโมสรฟุตบอลจังหวัดพังงา วันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2557 สราวุธได้ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูให้แก่สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลบีอีซี เทโรศาสน ในการแข่งขันลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ทว่าทีมของเขาเป็นฝ่ายแพ้ที่ 2 ประตูต่อ 0
การปรากฏตัวในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก

| # | วันที่ | สถานที่ | คู่แข่งขัน | คะแนน | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | คาชิมะ ประเทศญี่ปุ่น | คาชิมะแอนต์เลอส์ | 1-8 | แพ้ |
| 2. | 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย | ปักกิ่งกั๋วอัน | 5-3 | ชนะ |
ความสำเร็จ > ในฐานะผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู

เหรียญทอง ฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศเมียนมาร์
รางวัลที่ได้รับ

พ.ศ. 2535 - รางวัลนักเตะยอดเยี่ยม โตโยต้าคัพ ครั้งที่ 6
รับพระราชทานโล่เกียรติภูมิทีมชาติไทย ประจำปี 2556 ในฐานะหนึ่งในนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย ชุดบี (ดรีมทีม) ชุดแรกที่สามารถครองถ้วยคิงส์คัพ (ครั้งที่ 25 พ.ศ. 2537) ได้สำเร็จ
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| --- | --- |
อาสนวิหารน็อทร์-ดามและอิลเดอลาซิติระหว่างขบวนพาเหรดแห่งชาติที่ล่องไปตามแม่น้ำแซน
วันที่: 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2567; 2 เดือนก่อน (2567-07-26)
เวลา: 19:30 – 23:15 CEST (UTC+2)
สถานที่: ฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโร แม่น้ำแซน
ที่ตั้ง: ปารีส, ฝรั่งเศส
พิกัด: 48°51′24″N 2°21′8″E﻿ / ﻿48.85667°N 2.35222°E﻿ / 48.85667; 2.35222
ถ่ายทำโดย: หน่วยบริการกระจายเสียงแพร่ภาพโอลิมปิก (โอบีเอส)
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จัดขึ้นในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ที่ ปารีส เริ่มเวลา 19:30 น. CEST (17:30 UTC) ตามที่กำหนดในกฎบัตรโอลิมปิก การดำเนินพิธีการจะรวมถึงการแสดงศิลปวัฒนธรรมของประเทศและเมืองเจ้าภาพ ขบวนพาเหรดของนักกีฬา และการจุดไฟในกระถางคบเพลิงโอลิมปิก โดยแอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส เป็นผู้กล่าวเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการ
พิธีนี้นับเป็นโอลิมปิกครั้งแรกตั้งแต่โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 ที่จัดนอกสนามกีฬา ทั้งนี้ การเดินขบวนพาเหรดนักกีฬา พิธีการ รวมถึงการแสดงส่วนใหญ่ จัดขึ้นในสถานที่สำคัญหลายแห่งในปารีส รวมถึงแม่น้ำแซน ขณะที่พิธีการหลักจัดขึ้นในสนามกีฬาชั่วคราวที่ฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโร พิธีเปิดนี้ประกอบด้วยสิบสองช่วง อันเป็นการฉลอง 130 ปี คณะกรรมการโอลิมปิกสากล, ครบรอบ 100 ปี  โอลิมปิกฤดูร้อน 1924 และครบรอบ 235 ปี การปฏิวัติฝรั่งเศส
การเตรียมการ > การรักษาความปลอดภัย

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2566 หลังความกังวลด้านความปลอดภัยที่เกิดจาก การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย สงครามอิสราเอล–ฮะมาส และการแทงคนในโรงเรียนอาร์ราส ทั้งรัฐบาลฝรั่งเศสและคณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกแห่งปารีส 2024 (COJOP2024) ระบุว่าไม่มีแผนอย่างเป็นทางการที่จะย้ายสถานที่จัดพิธีเปิดโดยระบุว่า "แผน A คำนึงถึงภัยคุกคามทั้งหมด" Oudéa-Castréa ระบุใน BFM TV ว่าพวกเขาให้ความสนใจกับบริบท และรัฐบาลกำลังดำเนินการเกี่ยวกับ "ตัวแปรในการปรับเปลี่ยน" โดยต้องการรักษารูปแบบเดิมไว้  ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 ประธานาธิบดีมาครงกล่าวว่าพิธีนี้มีหลายสถานการณ์ ในกรณีของเหตุการณ์ความมั่นคงที่สำคัญซึ่งอาจบังคับให้พิธีย้ายจากแม่น้ำแซน สำหรับสิ่งนี้ COJOP2024 ระบุว่าพวกเขามี "แผนฉุกเฉินสำหรับสถานการณ์ความเสี่ยงที่ระบุทั้งหมด เช่น คลื่นความร้อน การโจมตีทางไซเบอร์ และพิธีนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น"
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 มีการประกาศว่าทุกอาคารในรัศมีริมฝั่งแม่น้ำแซนต้องเข้าร่วมมาตรการป้องกันการก่อการร้าย มีการปิดสถานที่หลายแห่งใกล้แม่น้ำแซน ซึ่งรวมถึงพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ และพิพิธภัณฑ์ออร์แซ
ฝ่ายจัดพิธีเปิดได้ปิดสะพานข้ามแม่น้ำแซนตั้งแต่วันที่ 8 กรกฎาคม และเริ่มเข้มงวดกฎระเบียบมากขึ้นในอีกสิบวันต่อมา โดยการปิดถนนบางส่วนไม่ให้รถและประชาชนสัญจร และปิดสนามบินในรัศมี 90 ไมล์ (140 กิโลเมตร) ระหว่างพิธีเปิด อีกทั้งยังมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีก 45,000 คน ประจำการด้วย โดยในจำนวนนี้รวมถึงตำรวจต่างชาติ 2,000 คน
ในวันงาน ผู้เข้าชมหลายคนต้องรอคิวยาว ทางเข้าบางจุดเปิดช้ากว่ากำหนดเดิมมากกว่าหนึ่งชั่วโมง เนื่องจากอุปกรณ์ตรวจบัตรเข้าชมมีไม่เพียงพอ
พิธีการและการวิ่งคบเพลิง

ขบวนพาเหรดแห่งชาติ ซึ่งนักกีฬาที่เข้าร่วม 10,500 คนจะเดินขบวนแยกตามคณะผู้แทน กำหนดจัดขึ้นที่ แม่น้ำแซน ส่วนพิธีการอื่น ๆ จะจัดขึ้นที่ฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโร  การแสดงในพิธีเปิดแบ่งเป็น 12 องก์ ตามประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส ทั้งนี้ นับเป็นขบวนในแม่น้ำแซนขนาดใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงเอลีซาเบ็ต–หลุยส์ พระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 กับเฟลีเป ดยุกแห่งปาร์มา ในปี ค.ศ. 1739 ประธานาธิบดีมาครงกล่าวว่านี่คือการแสดงที่สื่อให้เห็นถึง "การปลดปล่อยและความเป็นอิสระ" อันรวมถึงการเล่าเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับการปฏิวัติฝรั่งเศสและปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ซึ่งปฏิญญาดังกล่าวลงนาม ณ ปาแลเดอชาโย ที่อยู่ด้านหลังฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโร
เจราลด์ ดาร์มาแนง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยฝรั่งเศส คาดการณ์ว่าจะต้องมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย 25,000 นาย และเจ้าหน้าที่ตำรวจประมาณ 35,000 นายจะประจำการในสถานที่จัดพิธีเปิด
การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิก สำหรับเปลวไฟโอลิมปิก ใช้เวลาทั้งสิ้น 80 วัน โดยเริ่มจากกรีซ แล้วเดินทางด้วยเรือไปยังเมืองมาร์แซย์ จากนั้นจะเคลื่อนผ่านมง-แซ็ง-มีแชล พระราชวังแวร์ซาย และ แคริบเบียนฝรั่งเศส ก่อน จนถึงพิธีจุดคบเพลิง พิธีจุดเพลิงโอลิมปิกจัดขึ้นที่ เมืองโอลิมเปีย ประเทศกรีซ เมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2567  จากนั้นเดินทางผ่านกรีซอีก 10 วัน และส่งมอบให้กับ COJOP2024 ในวันที่ 26 เมษายน ที่ สนามกีฬาพานาธิเนอิก ใน กรุงเอเธนส์ จากนั้นมีการนำไฟโอลิมปิกบรรทุกเรือใบเบเลม พร้อมกับขบวนเรืออีก 1,000 ลำ เดินทางออกจากไพรีอัสถึงเมืองมาร์แซย์ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
ลำดับพิธี

บทความหลัก: ขบวนพาเหรดแห่งชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ลำดับพิธี > โปรแกรม

th
th
พิธีการเริ่มต้นในเวลา 19.30 น. ตามเวลาออมแสงยุโรปกลาง ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาตลอดพิธี ซึ่งเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ที่เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์
ลำดับพิธี > ปฐมบท

พิธีเปิดเริ่มต้นด้วยการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกช่วงสุดท้ายซึ่งมีการบันทึกวิดีโอไว้ล่วงหน้า โดยญาเมล เดอบุซ นักแสดงตลกได้วิ่งคบเพลิงมายังสตาดเดอฟร็องส์ ก่อนจะพบว่าสนามนั้นไม่มีผู้ชมและพิธีการมิได้จัดในสถานที่ดังกล่าว ซีเนดีน ซีดาน รับคบเพลิงต่อจากเขาและวิ่งผ่านย่านชุมชน ซีดานพบกับเด็กสามคน อันแสดงถึงโอลิมปิกครั้งที่สามของปารีส เขาวิ่งต่อไปยังปารีสเมโทร แต่พบว่ารถไฟฟ้าขัดข้องไม่สามารถเดินทางต่อไปได้ จึงจำต้องส่งคบเพลิงไปให้เด็กทั้งสามนั้นเดินทางโดยเรือผ่านสุสานใต้ดินและใต้โรงอุปรากรปาแลการ์นีเย
เด็กทั้งสามพบกับคนสวมหน้ากากถือคบเพลิงซึ่งเป็นตัวแทนของอาร์แซน ลูแปง, ปีศาจแห่งโรงอุปรากร, จิตวิญญาณโอลิมปิก และรวมถึงเซกวานา เทพธิดาแห่งแม่น้ำแซน คนสวมหน้ากากนี้มียังลักษณะคล้ายกับตัวละครในเกมอัสแซสซินส์ครีด ยูนิตี อันมีฉากหลังอยู่ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งผลิตโดยยูบิซอฟต์ บริษัทสัญชาติฝรั่งเศส เด็กทั้งสามขึ้นเรือเพื่อเดินทางสู่โลกภายนอก ภาพตัดไปยังบรรยากาศสดที่อัฒจันทร์ทรอกาเดโร ซึ่งโทมัส บัค ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล และแอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส รออยู่ก่อนแล้ว ผู้ชมแสดงการปรบมือเพื่อต้อนรับทั้งสอง จากนั้นเรือของเด็กทั้งสามมาถึงแม่น้ำแซน ขณะที่ชายสวมหน้ากากเฝ้ามองพวกเขาจากหลังคาอาคารริมแม่น้ำนั้น อันเป็นการเชื่อมโยงการแสดงและพิธีการต่าง ๆ ตลอดงานนี้
เวลา 19.30 น. มีการแสดงไพโรเทคนิคสีธงชาติฝรั่งเศสและน้ำพุที่ปงเดาเตอลิทซ์ อันเป็นจุดเริ่มต้นของขบวนพาเหรดแห่งชาติทางเรือ โดยเริ่มจากกรีซ ตามด้วยนักกีฬาผู้ลี้ภัย และชาติอื่น ๆ เรียงตามอักษรภาษาฝรั่งเศส จนถึงบาห์เรน เป็นอันจบช่วงปฐมบท ทั้งนี้ นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่มีการผสมผสานขบวนพาเหรดกับการแสดงทั้งริมฝั่งและบนเรือ
ลำดับพิธี > ความยินดี (Enchanté)

เลดีกากาในชุดของดียอร์และนักเต้นแปดคนขึ้นแสดงในโชว์ที่ได้แรงบันดาลใจจากคาบาเรต์ ตามด้วยพาเหรดคณะผู้แทนจากบังคลาเทศจนถึงจีน โดยมีนักเต้นและนักกายกรรมแสดงบนเรือที่ตกแต่งคล้ายกับสวนลอยน้ำล่องขนานไปกับขบวนพาเหรด
ลำดับพิธี > ความบังเอิญ (Synchronicité)

การแสดงในช่วงนี้สื่อให้เห็นถึงการบูรณะอาสนวิหารน็อทร์-ดามจากเหตุเพลิงไหม้เมื่อห้าปีก่อนหน้านั้น และการผลิตเหรียญรางวัลโอลิมปิก รวมถึงการบรรจุลงกล่องที่ทำขึ้นโดยหลุยส์ วิตตอง ทั้งนี้ ไมเคิล เฟ็ลปส์ ได้ร่วมแสดงในส่วนนี้ด้วย
ลำดับพิธี > เสรีภาพ (Liberté)

การแสดงส่วนที่สามมีชื่อว่า "เสรีภาพ" เริ่มต้นที่เปลือกอาคารกงซีแยร์เฌอรี เพื่อระลึกถึงการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งอ้างถึงการสำเร็จโทษมารี อ็องตัวแน็ต ด้วยการบั่นพระเศียรโดยใช้กิโยตีน และวรรณกรรมเลมีเซราบล์ ซึ่งมีการนำเพลง "ดูยูเฮียร์เดอะพีเพิลซิง?" ซึ่งประกอบละครเพลงจากนิยายดังกล่าว มาใช้เปิดช่วงนี้ ในส่วนต่อมาเป็นการเต้นซึ่งสื่อให้เห็นความรักที่หลากหลาย ซึ่งรวมถึงแอลจีบีที และการมีคนรักหลายคน ทั้งนี้ มีการนำกวีนิพนธ์จากนักเขียนชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียง เช่น กี เดอ โมปาซ็อง และมอลีแยร์ เป็นต้น มาใช้ประกอบการแสดงนี้ด้วย
ลำดับพิธี > เสมอภาค (Égalité)

ในส่วนนี้เป็นการแสดงของวงดุริยางค์กองกำลังป้องกันสาธารณรัฐ และอายะ นากามุระ บนสะพานปงเดซาร์
ลำดับพิธี > ภารดรภาพ (Fraternité)

การแสดงในส่วนนี้เริ่มต้นด้วยการบรรเลง "ระบำมรณะ" ผลงานของ กามีย์ แซ็ง-ซ็องส์ ซึ่งอ้างอิงถึงการโจรกรรมโมนาลิซาจากลูฟวร์ ตามด้วยพาเหรดคณะผู้แทนจากไซปรัสจนถึงกาบอง คั่นด้วยการบรรเลงผลงานของมอริส ราแวล ด้วยเปียโน จากนั้นเป็นพาเหรดคณะผู้แทนจากแกมเบียจนถึงจาเมกา
ช่วงต่อมาผู้ถือคบเพลิงปริศนาได้เดินทางต่อไปยังพิพิธภัณฑ์ออร์แซ เพื่อรำลึกถึงพี่น้องลูมิแยร์และฌอร์ฌ เมเลียส รวมถึงวรรณกรรมเจ้าชายน้อย ประกอบการบรรเลงคีตกรรมลาพร็องตีซอร์ซีเย จากนั้นปรากฎภาพกล้องโทรทัศน์สีเหลืองของสถานีอวกาศนานาชาติ ส่องไปยังเรือดำน้ำของเหล่ามินเนี่ยนจากแฟรนไชส์ภาพยนตร์ "มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด" ซึ่งเป็นผลงานของอิลลูมิเนชันเอ็นเตอร์เทนเมนต์ พวกมันกำลังทำท่าทางคล้ายกีฬาที่แข่งในโอลิมปิก และมีการเผยว่าเป็นผู้ขโมยภาพโมนาลิซาจากลูฟวร์ หลังจากเรือดำน้ำระเบิดจากความวุ่นวายของเหล่ามินเนี่ยน วัตถุจำลองของภาพดังกล่าวได้ลอยขึ้นมาบนผิวแม่น้ำแซน จากนั้นบนหลังคากร็องปาแล Axelle Saint-Cirel นักร้องเสียงโซปราโน ผู้สวมชุดจากดียอร์ ซึ่งเป็นตัวแทนของมารียาน บุคลาธิษฐานแห่งฝรั่งเศส ได้ขับร้องเพลงชาติ "ลามาร์แซแยซ"
ลำดับพิธี > ภคินีภาพ (Sororité)

ในส่วนนี้เป็นการยกย่องสตรีที่มีชื่อเสียงของฝรั่งเศส จากนั้น Saint-Cirel ได้ขับร้องท่อนที่หกของเพลงชาติพร้อมกับคณะประสานเสียง