stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดบางจาก (จังหวัดนนทบุรี)

| วัดบางจาก |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบางจาก
ที่ตั้ง: เลขที่ 75 หมู่ที่ 1 ซอยท่าใหม่ ถนนชัยพฤกษ์ ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พ่อหนุนดวง, หลวงพ่อค้ำดวง, พระพุทธรูปหลวงพ่อโต
ความพิเศษ: บ่อน้ำพันปี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางจาก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดบางจาก ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
วัดบางจากสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2365 เดิมตั้งอยู่ใกล้ปากคลองบางภูมิและมีชื่อว่า วัดบางภูมิ แต่บริเวณนั้นเป็นที่ลุ่มมาก ต่อมาจึงได้ย้ายวัดมาสร้างใหม่ในที่ตั้งปัจจุบันและเรียกว่า "วัดบางจาก" เป็นวัดที่ชาวรามัญร่วมกันสร้างขึ้นในสมัยที่ได้อพยพเข้ามาในประเทศไทยและเข้ามาอาศัยอยู่ที่อำเภอปากเกร็ด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2466
ประชาชนมักมาไหว้สักการะหลวงพ่อหนุนดวง หลวงพ่อค้ำดวง และพระพุทธรูปหลวงพ่อโตหรือสมเด็จพระพุทธมงคลชัยซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดหน้าตักกว้าง 19 เมตร และถือว่าเป็นพระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนนทบุรี นอกจากนั้นยังมีบ่อน้ำพันปี  ที่ผู้คนเชื่อว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์และนำน้ำไปดื่มและอาบไปกินกันจำนวนมาก
อุโบสถมีลักษณะทรงไทย สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก มี 2 ชั้น เดิมมีเพียงชั้นเดียว แต่เมื่อถึงฤดูน้ำหลากน้ำจะไหลท่วมอุโบสถ ทางวัดจึงขุดเจาะฐานอุโบสถเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เพื่อต่อเติมเป็น 2 ชั้น ขณะที่เครื่องขุดเจาะไปกระทบวัตถุแข็งอย่างหนึ่งเข้า คนงานช่วยกันขุดดินกับทรายออก จึงพบว่าใต้ฐานอุโบสถเป็นอุโมงค์ แล้วเจาะไปถูกองค์พระโมคคัลลานะ ทำให้บริเวณใบหน้ากับแขนขวาชำรุด ยังขุดพบสิ่งศักดิ์สิทธิ์โบราณมากมาย ชาวบ้านแห่มาปิดทององค์พระและลูกนิมิต พร้อมกับนำน้ำที่ไหลออกข้างอุโมงค์กลับไปกินกันจำนวนมาก เพราะเชื่อว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์ รอบอุโบสถมีกำแพงแก้ว มีกุฏิสงฆ์ สร้างด้วยไม้ทรงปั้นหยา หอสวดมนต์สร้างเป็นลักษณะทรงไทยโบราณ
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์กรีซ

แกรนด์ดัสเชสโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซียทรงดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระราชินีแห่งเฮเลนส์ยาวนานที่สุด เป็นเวลา 45 ปี
ตำแหน่งคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์แห่งเฮเลนส์ เป็นผู้อภิเษกสมรสกับพระประมุขแห่งราชอาณาจักรกรีซในระหว่างรัชกาลของแต่ละพระองค์ ซึ่งพระประมุขจะดำรงพระอิสริยยศ "สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเฮลเลนส์" และคู่อภิเษกสมรสทุกพระองค์จะดำรงพระอิสริยยศ "สมเด็จพระราชินีแห่งเฮลเลนส์" ซึ่งอยู่ในระหว่าง พ.ศ. 2379 ถึง พ.ศ. 2517
สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ (Queen Consort of Greece) > ราชวงศ์วิตเตลส์บาค (พ.ศ. 2375 - พ.ศ. 2405)

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระชาติตระกูล | ประสูติ | เสกสมรส | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ดัสเชสอมาเลียแห่งออลเดนบูร์ก | ราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อตธ็อป | 21 ธันวาคม พ.ศ. 2361 | 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379 | 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379 | 23 ตุลาคม พ.ศ. 2405 พระสวามีถูกขับออกจากราชบัลลังก์ | 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2418 | สมเด็จพระราชาธิบดีออตโตแห่งกรีซ |
สมเด็จพระราชินีแห่งชาวเฮลเลน (Queen Consorts of the Hellenes) > ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก (พ.ศ. 2406 - พ.ศ. 2467) ครั้งที่ 1

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระชาติตระกูล | ประสูติ | เสกสมรส | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | แกรนด์ดัสเชสโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย | ราชวงศ์โรมานอฟ | 3 กันยายน พ.ศ. 2394 | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2410 | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2410 | 18 มีนาคม พ.ศ. 2456 พระสวามีถูกลอบปลงพระชนม์ | 18 มิถุนายน พ.ศ. 2469 | สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ |
|  | เจ้าหญิงโซเฟียแห่งปรัสเซีย | ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น | 14 มิถุนายน พ.ศ. 2413 | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2432 | 18 มีนาคม พ.ศ. 2456 พระสวามีดำรงตำแหน่ง | 11 มิถุนายน พ.ศ. 2460 พระสวามีสละราชบัลลังก์ | 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 | สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ |
|  | อัสปาเซีย มานอส | ตระกูลมานอส | 4 กันยายน พ.ศ. 2439 | 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 | 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 | 25 ตุลาคม พ.ศ. 2463 พระสวามีสวรรคต | 7 สิงหาคม พ.ศ. 2515 | สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซ |
|  | เจ้าหญิงโซเฟียแห่งปรัสเซีย | ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น | 14 มิถุนายน พ.ศ. 2413 | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2432 | 19 ธันวาคม พ.ศ. 2463 พระสวามีกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ | 27 กันยายน พ.ศ. 2465 พระสวามีสละราชบัลลังก์ | 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 | สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ |
|  | เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย | ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น | 12 ตุลาคม พ.ศ. 2437 | 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 | 27 กันยายน พ.ศ. 2465 พระสวามีดำรงตำแหน่ง | 25 มีนาคม พ.ศ. 2467 พระสวามีเสด็จลี้ภัยทางการเมือง | 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 | สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ |
สมเด็จพระราชินีแห่งชาวเฮลเลน (Queen Consorts of the Hellenes) > สมัยสาธารณรัฐเฮเลนที่ 2 (พ.ศ. 2467 - พ.ศ. 2468)

ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้าง
สมเด็จพระราชินีแห่งชาวเฮลเลน (Queen Consorts of the Hellenes) > ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก (พ.ศ. 2468 - พ.ศ. 2516) ครั้งที่ 2

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระชาติตระกูล | ประสูติ | เสกสมรส | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เจ้าหญิงเฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ | ราชวงศ์ฮาโนเวอร์ | 18 เมษายน พ.ศ. 2460 | 9 มกราคม พ.ศ. 2481 | 1 เมษายน พ.ศ. 2490 พระสวามีดำรงตำแหน่ง | 6 มีนาคม พ.ศ. 2507 พระสวามีสวรรคต | 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 | สมเด็จพระราชาธิบดีพอลที่ 1 แห่งกรีซ |
|  | เจ้าหญิงอันเนอ-มารีแห่งเดนมาร์ก | ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก | 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489 | 18 กันยายน พ.ศ. 2507 | 18 กันยายน พ.ศ. 2507 | 1 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้าง | ยังทรงพระชนม์ | สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ |
ผู้อ้างสิทธิในพระอิสริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ > ราชวงศ์วิตเตลส์บาค (ตั้งแต่ พ.ศ. 2405)

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระชาติตระกูล | ประสูติ | เสกสมรส | เริ่มอ้างสิทธิ | สิ้นสุดการอ้างสิทธิ | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ดัสเชสอเมเลียแห่งโอลเดนบูร์ก อดีตสมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ | ราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อตธ็อป | 21 ธันวาคม พ.ศ. 2361 | 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379 | 23 ตุลาคม พ.ศ. 2405 พระสวามีอ้างสิทธิ | 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2410 พระสวามีสิ้นพระชนม์ | 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2418 | อดีตสมเด็จพระราชาธิบดีออตโตแห่งกรีซ |
|  | อาร์ชดัชเชสจิเซลาแห่งออสเตรีย | ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก | 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2399 | 20 เมษายน พ.ศ. 2416 | 12 ธันวาคม พ.ศ. 2455 พระสวามีอ้างสิทธิ | 25 กันยายน พ.ศ. 2473 พระสวามีสิ้นพระชนม์ | 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 | เจ้าชายลีโอโพลด์แห่งบาวาเรีย |
|  | เจ้าหญิงมาเรีย โบนาแห่งซาวอย-เจนัว | ราชวงศ์ซาวอย | 1 สิงหาคม พ.ศ. 2439 | 8 มกราคม พ.ศ. 2464 | 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 พระสวามีอ้างสิทธิ | 6 กันยายน พ.ศ. 2512 พระสวามีสิ้นพระชนม์ | 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 | เจ้าชายคอนราดแห่งบาวาเรีย |
|  | เคานท์เตสเฮเลน ฟาน เคอเวนฮิวเลอ-เม็ทซ์ | เคอเวนฮิวเลอ-เม็ทซ์ | 4 เมษายน พ.ศ. 2464 | 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 | 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 | 1 มกราคม พ.ศ. 2540 พระสวามีสิ้นพระชนม์ | 25 ธันวาคม พ.ศ. 2560 | เจ้าชายอ็อยเกนแห่งบาวาเรีย |

สิ้นสุดผู้อ้างสิทธิในสายราชวงศ์วิตเตลสบาค เนื่องจากไม่มีผู้อ้างสิทธิต่อจากเจ้าชายอ็อยเกนแห่งบาวาเรีย
ผู้อ้างสิทธิในพระอิสริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งเฮลเลนส์ > ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก  (พ.ศ. 2465 - พ.ศ. 2478)

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระชาติตระกูล | ประสูติ | เสกสมรส | เริ่มการอ้างสิทธิ | สิ้นสุดการอ้างสิทธิ | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย  อดีตสมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ | ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น | 12 ตุลาคม พ.ศ. 2437 | 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 | 25 มีนาคม พ.ศ. 2467 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้าง พระสวามีอ้างสิทธิ | 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 ทรงหย่า | 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 | อดีตสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ |
ผู้อ้างสิทธิในพระอิสริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งเฮลเลนส์ > ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก (ตั้งแต่พ.ศ. 2516)

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระชาติตระกูล | ประสูติ | เสกสมรส | เริ่มการอ้างสิทธิ | สิ้นสุดการอ้างสิทธิ | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เจ้าหญิงอันเนอ-มารีแห่งเดนมาร์ก อดีตสมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ | ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก | 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489 | 18 กันยายน พ.ศ. 2507 | 1 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้าง พระสวามีอ้างสิทธิ | 10 มกราคม พ.ศ. 2566 พระราชสวามีเสด็จสวรรคต | ยังทรงพระชนม์ | อดีตสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ |
|  | มารี-แชนทัล แคลร์ มิลเลอร์ | ตระกูลมิลเลอร์ | 17 กันยายน พ.ศ. 2511 | 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 | 10 มกราคม พ.ศ. 2566 พระสวามีอ้างสิทธิ | ยังทรงอ้างสิทธิ | ยังทรงพระชนม์ | เจ้าชายปัฟโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ |
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์กรีซ
วัดประชาราษฎร์บำรุง (จังหวัดนครปฐม)

| วัดประชาราษฎร์บำรุง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดประชาราษฎร์บำรุง, วัดรางหมัน
ที่ตั้ง: ตำบลรางพิกุล อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอธิการสมศักดิ์ อินฺโท
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดประชาราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรางพิกุล อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
วัดประชาราษฎร์บำรุง เดิมชื่อ วัดรางหมัน เพราะว่าที่ตั้งเดิมของวัดเป็นรางน้ำทิ้งและมีต้นหมันขึ้นอยู่บริเวณนั้น ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดรางหมัน และเวลาต่อมาเมื่อมีการขอตั้งเป็นวัด และได้เปลี่ยนเป็น "วัดประชาราษฎร์บำรุง" ตั้งวัดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2494 เป็นวัดที่พระครูสุกิจธรรมสร (หลวงพ่อหว่าง) อดีตเจ้าอาวาสวัดกำแพงแสน ขณะนั้นหลวงพ่อเป็นเจ้าคณะตำบลทุ่งขวาง ได้เป็นผู้ก่อตั้ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2555
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงปู่ดำ เป็นพระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ทรงเครื่อง ที่ประชาชนให้ความเคารพนับถือ ที่ประดิษฐานอยู่หน้าวิหารอายุยืน ซึ่งภายในวิหาร รวมถึงมีรูปหล่อ พระพุทธรูปศักดิ์ อาทิ พระพุทธชินราช หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดไร่ขิง ฯลฯ นอกจากนั้นก็มีพระพุทธรูปภายในอุโบสถและหลวงพ่อทันที่เป็นพระพุทธรูปที่ประชาชนนิยมเข้ากราบอย่างต่อเนื่อง
วัดมีเกจิอาจารย์ คือพระราชมงคลวชิราคม (หลวงปู่แผ้ว ปวโร) ได้รับการขนานนามว่า เทพเจ้าแห่งเมืองกำแพงแสน พระเถระผู้เปี่ยมด้วยเมตตา มากด้วยบารมี เป็นที่เลื่อมใสศรัทธา
รายนามเจ้าอาวาส

พระอาจารย์เชา
พระอาจารย์ชัย
พระอาจารย์นาง
พระอาจารย์ชื้น
พระอาจารย์ชู
พระครูโกมุทประชารักษ์
พระอธิการสมศักดิ์ อินฺโท
วังจักรพงษ์

| วังจักรพงษ์ |
| --- | --- |
ทางเข้าวังจักรพงษ์ ซ้ายมือคือร้านหนังสือริเวอร์บุ๊คส์
th
ชื่ออื่น: บ้านจักรพงษ์
ที่มา: สมเด็จพระเชษฐาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: วัง
ที่ตั้ง: แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร
เมือง:  กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
พิกัด:  13°44′36″N 100°29′34″E﻿ / ﻿13.74333°N 100.49278°E﻿ / 13.74333; 100.49278
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2452
ปรับปรุง: พ.ศ. 2481
เจ้าของ: ราชสกุลจักรพงษ์


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วังพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ (บ้านท่าเตียน)
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0005575
 
 
 
บ้านจักรพงษ์ ตั้งอยู่ที่ถนนมหาราช เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ติดกับโรงเรียนราชินี เคยเป็นตำหนักส่วนพระองค์ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ ต่อมาตกเป็นของทายาทคือ หม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์ ปัจจุบันวังจักรพงษ์เป็นที่ตั้งของสำนักพิมพ์ริเวอร์บุ๊ค จักรพงษ์วิลล่า และมูลนิธิโลกสีเขียว
ประวัติ

จอมพล สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ โปรดให้สร้างวังจักรพงษ์ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2452 เพื่อประทานให้เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ ตลอดจนใช้เป็นที่ประทับพักผ่อนรับรองพระอาคันตุกะ และเป็นท่าเรือส่วนพระองค์ นอกเหนือจากวังที่ประทับ คือ วังปารุสกวัน โดยเจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถฯ จะทรงเรียกบ้านหลังนี้ว่า วังท่าเตียน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ใช้เป็นที่ประทับชั่วคราวของสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ กรมขุนสุโขทัยธรรมราชา เมื่อครั้งทรงสำเร็จการศึกษาจากประเทศอังกฤษ 
รวมถึงช่วงการเปลี่ยนแปลงการปกครอง คณะราษฎรได้ยึดวังปารุสก์เป็นกองบัญชาการ ก็มีการแปรพระราชฐานมาประทับอยู่ที่วังนี้
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2481 เมื่อพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์เสด็จกลับจากการศึกษาที่ประเทศอังกฤษ พร้อมหม่อมอาลิซาเบท ผู้เป็นชายา จึงเปลี่ยนชื่อวังนี้เป็น วังจักรพงษ์ และปรับปรุงเป็นที่ประทับสืบมา
เมื่อพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2506 วังจักรพงษ์จึงตกเป็นของทายาทเพียงคนเดียวของราชสกุลจักรพงษ์ คือ หม่อมราชวงศ์หญิงนริศรา จักรพงษ์
สถาปัตยกรรม

วังจักรพงษ์ สร้างขึ้นตามแบบสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก เป็นอาคารตึกสไตล์อิตาเลียนวิลล่า สร้างโดยสถาปนิกชาวอังกฤษชื่อโปรเฟสเซอร์ เอ็ดเวิร์ด ฮีลี ซึ่งเป็นผู้ออกแบบสถานทูตอังกฤษ ที่ถนนวิทยุ  ตอนหน้ามี 2 ชั้น ปีกซ้ายตอนในก่อสูงขึ้นเป็น 3 ชั้น และมีหอสูงหลังคาทรงโดม อีกชั้นหนึ่ง มีมุขที่ตอนกลางอาคารเพียงมุขเดียว บริเวณผนังมุข ก่อเป็นเสานูนประดับ ลวดลายปูนปั้นบริเวณหัวเสาชั้น 2 และใกล้ฐานชั้นล่าง ส่วนที่เป็นหอสูงเป็นที่บรรจุพระบรมอัฐิของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จอมพล สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ และ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ ด้านล่างตรงห้องนั่งเล่นจะทำเป็นกระจกทรงโค้งเพื่อให้สามารถมองเห็นบรรยากาศริมแม่น้ำเจ้าพระยาได้เต็มตา
ปัจจุบันวังจักรพงษ์ ยังเป็นที่พำนักของ หม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์ ซึ่งใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในประเทศอังกฤษกับบุตรชายคนเล็ก ส่วนบุตรชายคนโต "ฮิวโก้" จุลจักร จักรพงษ์ พักอยู่ที่เรือนไม้สองชั้นใกล้สระน้ำในบริเวณวัง ส่วนหน้าวังที่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา จัดเป็นโรงแรมขนาด 3 ห้องพัก ชื่อว่า "จักรพงษ์วิลล่า"
วัดบางคูวัดใน

| วัดบางคูวัดใน |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบางคูวัดใน, วัดคูทนาราม
ที่ตั้ง: ตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสุธรรมาภิรัต (สุวิทย์)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางคูวัดใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 33 ไร่
วัดบางคูวัดในสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 โดยมีชาวมอญกรุงศรีอยุธยาที่อพยพมาจากกรุงศรีอยุธยา เมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยาแตก ชาวมอญได้สร้างขึ้นและตั้งชื่อวัด "วัดบางคูวัดใน" ตามชื่อหมู่บ้านที่ตั้งขึ้น ชาวบ้านเรียกอีกชื่อว่า วัดคูทนาราม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2313
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงในฤดูน้ำหลาก อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุภายในวัดได้แก่ อุโบสถศิลปกรรมสมัยอยุธยา ภายในประดิษฐานพระประธานปูนปั้น หน้าตักกว้าง 42 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สถูปเจดีย์ที่จำลองแบบมาจากเมืองร่างกุ้ง กุฏิจำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ ธรรมาสน์สวดมนต์ทำจากไม้ ศิลปกรรมสมัยอยุธยา รอยพระพุทธบาท สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467
วัดบางซ้ายนอก

| วัดบางซ้ายนอก |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบางซ้ายนอก, วัดตาฉิม, วัดปลายบาง
ที่ตั้ง: ตำบลเต่าเล่า อำเภอบางซ้าย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวิจิตรธรรมานุรักษ์ (สมจิตร ยสปาโล)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางซ้ายนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเต่าเล่า อำเภอบางซ้าย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินเนื้อที่ตั้งวัด 11 ไร่ 1 งาน 14 ตารางวา ปัจจุบัน พระครูวิจิตรธรรมานุรักษ์ (สมจิตร ยสปาโล) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดบางซ้ายนอกตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2425 ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดมีนามว่าฉิม ชาวบ้านจึงมักเรียกว่า วัดตาฉิม บางคนเรียก วัดปลายบาง เพราะวัดนี้ตั้งอยู่สุดเขตของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ติดต่อกับจังหวัดสุพรรณบุรี ใกล้ ๆ กันเป็นที่ตั้งของวัดบางซ้ายใน วัดนี้อยู่ด้านนอกไกลออกไปจึงได้นามว่า "วัดบางซ้ายนอก" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 สร้างด้วยไม้และคอนกรีต กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาธรรมสังเวชและมีศาลากลางน้ำ ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถ เจดีย์บรรจุพระธรรม 1 องค์ ฐานกว้างด้านละ 6 เมตร สูง 10 เมตร และรูปปั้นหลวงปู่รอด (พระครูอดุลวุฒิกร)
วัดบางช้างเหนือ

| วัดบางช้างเหนือ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบางช้างเหนือ, วัดใหม่
ที่ตั้ง: ตำบลคลองใหม่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางช้างเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองใหม่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมี พระพิพัฒน์ศึกษากร เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางช้างเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2370 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อ วัดใหม่ ต่อมา พ.ศ. 2459 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จตรวจเยี่ยมวัดต่าง ๆ ในเขตอำเภอสามพราน และตรัสให้เรียกใหม่ว่า "วัดบางช้างเหนือ" ได้ประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 ในอดีตพระเถระที่มีชื่อเสียงของวัดนี้ ได้แก่ หลวงปู่จ้อย อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 2 พระครูปลัดผัน (ดิสฺสสุวณฺโณ) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 5 และพระครูวุฒิกรโศภณ (สงัด อุคฺคเสโน) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 6
เสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถหลังเก่ามีขนาดค่อนข้างเล็กตั้งอยู่ด้านหน้าติดริมแม่น้ำนครชัยศรี ภายในมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยประดิษฐานอยู่ 3 องค์ ก่อด้วยอิฐมอญแล้วปั้นปูนพอกทับอีกชั้นหนึ่งศิลปะรัตนโกสินทร์ ต่อมาทางวัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นและทำพิธีเททองพระประธานเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2519 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จฯมาเททอง พระพุทธชินราชจำลองซึ่งประดิษฐานอยู่ในอุโบสถและทรงปลูกต้นศรีมหาโพธิ์ไว้ทางซ้ายของอุโบสถวัดบางช้างเหนือ และมีวิหารหลวงปู่จ้อย
วัดบางชัน

สำหรับวัดบางชันในกรุงเทพมหานคร ดูที่ วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม (เขตคันนายาว)
| วัดบางชัน |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบางชัน, วัดอรัญสมุทธาราม
ที่ตั้ง: ตำบลบางชัน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูรังสรรค์ วิหารคุณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางชัน หรือ วัดอรัญสมุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางชัน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำเวฬุซึ่งอยู่ในเขตป่าสงวน ปัจจุบันมีพระครูรังสรรค์ วิหารคุณ เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางชัน เดิมทีตั้งเป็นสำนักสงฆ์แรกในปี พ.ศ. 2412 จัดตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2441 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2479  ผู้ทูลขอพระราชทานใบวิสุงคามสีมาเป็นชาวจีนที่มีนามว่า เจ๊กลี่เหม็ง ใช้ชื่อวัดว่า "วัดอรัญสมุทธาราม" ซึ่ง อรัญ แปลว่า ป่าและน้ำ ธาราม แปลว่า ที่อยู่สบาย ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อเป็นวัดบางชันเพราะต้องการให้ตรงกับชื่อหมู่บ้านและตำบลบางชัน ต่อมาในปี พ.ศ 2505 ได้มีการออกประกาศเป็นเขตป่าสงวน จึงเป็นที่มาของปัญหาการบุกรุกพื้นที่ป่าสืบเนื่องมาจนทุกวันนี้
บริเวณวัดบางชันมีพิพิธภัณฑ์ของโบราณ เรือเก่า (เรือขุด) มีซากสัตว์ที่เคยพบได้ในบริเวณลุ่มน้ำเวฬุ เช่น โครงกระดูกจระเข้ ปลาโลมา กระดูกวาฬ เขากวาง หอยต่างๆ จัดแสดงไว้ในตู้กระจก นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดบางชัน หรือ โรงเรียนประภากรราษฎร์รังสฤษฏ์ ซึ่งเปิดสอนในระดับอนุบาลจนถึงประถมศึกษาปีที่ 6
รักมันป่วย

| รักมันป่วย |
| --- | --- |
Theatrical release poster
กำกับ: Michael Showalter
เขียนบท:   Emily V. Gordon  Kumail Nanjiani 
อำนวยการสร้าง:   Judd Apatow  Barry Mendel 
นักแสดงนำ:   Kumail Nanjiani  Zoe Kazan  Holly Hunter  Ray Romano  Adeel Akhtar  Anupam Kher 
กำกับภาพ: Brian Burgoyne
ตัดต่อ: Robert Nassau
ดนตรีประกอบ: Michael Andrews
บริษัทผู้สร้าง:   FilmNation Entertainment  Apatow Productions  
ผู้จัดจำหน่าย:   Amazon Studios  Lionsgate 
วันฉาย:   20 มกราคม ค.ศ. 2017 (2017-01-20) (Sundance)  23 มิถุนายน ค.ศ. 2017 (2017-06-23) (United States) 
ความยาว: 124 minutes
ประเทศ: United States
ภาษา: English
ทุนสร้าง: $5 million
ทำเงิน: $51.3 million
รักมันป่วย หรือ รักมันป่วย (ซวยแล้วเราเข้ากันไม่ได้) เป็นภาพยนตร์แนวดราม่า รัก ตลก ของประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2017 กำกับโดย Michael Showalter และเขียนบทโดย Emily V. Gordon และ Kumail Nanjiani นำแสดงโดย Nanjiani เอง, Zoe Kazan, Holly Hunter, Ray Romano, Adeel Akhtar และ Anupam Kher เป็นเรื่องของคู่รักต่างวัฒนธรรมและความพยายามของทั้งสอง เรื่องนี้ดัดแปลงจากวามรักในชีวิตจริงระหว่าง Nanjiani และ Gordon
ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายรอบปฐมทัศน์ในเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์เมื่อ 20 กรกฎาคม 2017 จากนั้นจึงเริ่มออกฉายแบบจำกัดโรงตั้งแต่ 23 มิถุนายน 2017 โดย Amazon Studios และ Lionsgate ก่อนที่จะออกฉายทั่วไปตั้งแต่ 14 กรกฎาคม 2017 ทำรายได้ทั่วโลกกว่า 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากทุนสร้าง 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์อิสระที่ทำรายได้มากที่สุดเรื่องหนึ่งในปี 2017
วัดสะตือ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

| วัดสะตือ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดสะตือ, วัดท่างาม, วัดท่าหลวง, วัดสะตือพุทธไสยาสน์
ที่ตั้ง: ตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธรูปปางไสยาสน์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสะตือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตามหลักฐานเดิมวัดมีพื้นที่ประมาณ 37 ไร่ แต่แม่น้ำกัดเซาะจนเว้าแหว่งเหลือเพียง 15 ไร่เศษ
วัดสะตือสร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 พระอุปัชฌาย์บัตร จันทโชติ อดีตเจ้าอาวาสวัดสะตือชี้แจงไว้ในหนังสือสมุดสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ว่า วัดสะตือเดิมอยู่ทางเหนือขึ้นไปไม่ไกลนัก ที่เรียกว่าวัดสะตือเพราะถือเอาต้นสะตือใหญ่ที่มีอยู่ในวัดเป็นนิมิต ต่อมาเมื่อสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) สร้างพระพุทธไสยาสน์ขึ้นแล้ว วัดสะตือจึงย้ายไปตั้งที่บริเวณพระพุทธไสยาสน์ และเรียกนามใหม่ตามตำบลว่า วัดท่างาม ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จพระราชดำเนินไปทรงนมัสการพระพุทธบาท ได้เสด็จฯ ขึ้นท่าน้ำตำบลนี้ 2 ครั้ง แต่นั้นมาจึงเรียกตำบลใหม่ว่าตำบลท่าหลวง และเรียกนามวัดใหม่ว่า วัดท่าหลวง ต่อมากลับไปเรียก "วัดสะตือ" ตามเดิม
ภายในมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ประดิษฐานทางทิศใต้ของวัด มีขนาดยาว 52 เมตร กว้าง 9 เมตรและสูง 16 เมตร มีศาลาดินหรือวิหารสมเด็จ ซึ่งแต่เดิมเป็นอาคารไม้โปร่งมุงสังกะสีใช้สลักเดือยแทนการตอกตะปูสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลายมีรูปทรงเป็นเรือสำเภา ซึ่งสมเด็จพุฒาจารย์โตได้พักอาศัยเมื่อคราวมาคุมการก่อสร้างองค์พระพุทธไสยาสน์ ต่อมาได้สร้างวิหารคู่เชื่อมต่อกันเป็นศาลาน้ำหรือศาลาริมแม่น้ำป่าสัก และยังมีฌาปนสถานซึ่งใช้เป็นเตาน้ำมันแห่งแรกในอำเภอท่าเรือ ภายในอุโบสถมีพระประธาน ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 64 นิ้ว สูง 126 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 และพระปรางค์นาคปรกศิลปะทวารวดีเนื้อหินทรายซึ่งกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุไว้ รวมทั้งรอยพระพุทธบาทจำลองอายุนับร้อยปี
ยูงาวาระ

| ยูงาวาระ 湯河原町 |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์เมืองยูงาวาระ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของยูงาวาระในจังหวัดคานางาวะ (เน้นสีเหลือง)
ยูงาวาระที่ตั้งของยูงาวาระในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°9′N 139°4′E﻿ / ﻿35.150°N 139.067°E﻿ / 35.150; 139.067
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: คานางาวะ
อำเภอ: อาชิงาราชิโมะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 40.99 ตร.กม. (15.83 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มิถุนายน 2012)
 • ทั้งหมด: 26,424 คน
 • ความหนาแน่น: 646 คน/ตร.กม. (1,670 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
• ต้นไม้: ซากูระ, ดอกคาร์เมเลีย
• ดอกไม้: ส้มมิกัง
• สัตว์ปีก: นกแว่นตาขาวหลังเขียว
หมายเลขโทรศัพท์: 0465-63-2111
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 1-2-1 Chūō, Yugawara-machi, Ashigarashimo-gun, Kanagawa-ken 259-0392
เว็บไซต์: www.town.yugawara.kanagawa.jp
ตัวเมือง
ศาลาว่าการเมืองยูงาวาระ
ถนนใจกลางเมือง
ยูงาวาระ (ญี่ปุ่น: 湯河原町; โรมาจิ: Yugawara-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 26,474 คน ความหนาแน่น 646 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 40.99 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

ยูงาวาระตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้สุดของจังหวัด ติดกับอ่าวซางามิ มหาสมุทรแปซิฟิก
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

โอดาวาระ
มานาซูรุ
ฮาโกเนะ
อาตามิ
คันนามิ
ประวัติศาสตร์

ในยุคคามากูระ พื้นที่บริเวณยูงาวาระถูกเรียกว่า "อำเภอโดอิ" ในแคว้นซางามิ ในยุคเซ็งโงกุ พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลโฮโจยุคหลัง และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอดาวาระในยุคเอโดะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ได้ถูกแบ่งออกเป็นหกหมู่บ้าน โดยเริ่มแรกได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอาชิงาระในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออาชิงาราชิโมะของจังหวัดคานางาวะ ต่อมาในเดือนเมษายน 1889 หมู่บ้านสี่แห่งจากทั้งหมดหกแห่งรวมกันเป็นหมู่บ้านโดอิ ส่วนอีกสองหมู่บ้านที่เหลือรวมกันเป็นหมู่บ้านโยชิฮามะ วันที่ 1 กรกฎาคม 1926 หมู่บ้านโดอิได้รับการยกฐานะเป็นเมืองโดยใช้ชื่อใหม่ว่ายูงาวาระ ส่วนหมู่บ้านโยชิฮามะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1940 และรวมเข้ากับเมืองยูงาวาระเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1955 แผนในการควบรวมเมืองยูงาวาระเข้ากับนครโอดาวาระในปี 2005 ได้รับการปฏิเสธจากการลงประชามติเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2004
เศรษฐกิจ

ยูงาวาระมีรีสอร์ทบ่อน้ำร้อนออนเซ็นหลายแห่ง เศรษฐกิจที่มีบทบาทมากที่สุดในท้องถิ่นคือการท่องเที่ยว รองลงมาคือการเกษตรและการประมงเชิงพาณิชย์
นอกจากนี้ ยังมีภูเขามากูยามะ (ญี่ปุ่น: 幕山) ซึ่งมีเส้นทางปีนเขาสำหรับเล่นกีฬายอดนิยมอยู่มากมายและอยู่ไม่ไกลจากโตเกียว
ประชากรศาสตร์

ประชากรในท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ ยูงาวาระจึงมีชื่อเสียงในเรื่องรีสอร์ทที่รองรับผู้สูงอายุโดยเฉพาะ เมืองนี้มีโรงเรียนประถมของรัฐ 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมของรัฐ 1 แห่ง โรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดแห่งหนึ่งปิดตัวลงในปี 2008 ปัจจุบันนักเรียนมัธยมปลายจึงต้องเดินทางไปศึกษาในนครโอดาวาระที่อยู่ใกล้เคียง ยูงาวาระมีสถานบันเทิงยามค่ำคืนเล็กน้อย เช่น ลานโบว์ลิ่ง ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านอาหาร และผับ บริเวณชานเมืองของยูงาวาระมีโรงแรมและอพาร์ทเมนท์สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการแช่น้ำพุร้อน ทั้งในช่วงวันหยุดพักผ่อนและวันหยุดสุดสัปดาห์
การขนส่ง > ทางรถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก - สายหลักโทไกโด
ยูงาวาระ
การขนส่ง > ทาหลวง

ทางหลวงญี่ปุ่นหมายเลข 135