stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอ็งลิชเชอร์การ์เทิน

| เอ็งลิชเชอร์การ์เทิน |
| --- | --- |
เอ็งลิชเชอร์การ์เทิน กับเมืองมิวนิกเป็นฉากหลัง

ประเภท: สวนสาธารณะของเมือง
ที่ตั้ง: มิวนิก, รัฐไบเอิร์น, เยอรมนี
พื้นที่: 3.7 ตารางกิโลเมตร (1.4 ตารางไมล์)
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1789 (1789)
ผู้ดำเนินการ: Bayerische Verwaltung der staatlichen Schlösser, Gärten und Seen
สถานะ: ทั้งปี
เอ็งลิชเชอร์การ์เทิน (เยอรมัน: Englischer Garten, ภาษาเยอรมัน: [ˈʔɛŋlɪʃɐ ˈɡaʁtn̩]; แปลตรงตัวว่า สวนอังกฤษ) เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ในนครมิวนิก ประเทศเยอรมนี มีพื้นที่กว่า 2,331 ไร่ ภายในสวนมีถนนและทางเดินความยาวรวมกันกว่า 75 กิโลเมตร ถือเป็นหนึ่งในบรรดาสวนสาธารณะกลางเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1789 โดยเซอร์เบนจามิน ทอมป์สัน เพื่อถวายแด่คาร์ล เทโอดอร์ เจ้าผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย สาเหตุที่เรียกว่าสวนอังกฤษเนื่องจากสวนแห่งนี้มีการจัดภูมิทัศน์ธรรมชาติแบบเดียวกับที่กำลังนิยมในประเทศอังกฤษในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 สวนแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของนก 50–60 สายพันธุ์
สถิติ

พื้นที่: 3.73 ตารางกิโลเมตร
ความยาวของเส้นทางและทางเดินทั้งหมด: เกือบ 75 กิโลเมตร (ถนน 26 กิโลเมตร, ทางเดิน 36 กิโลเมตร, เส้นทางสายบังเหียน 13 กิโลเมตร)
ความยาวของสายน้ำ: 8.75 กิโลเมตร
สะพาน: มากกว่า 100 แห่ง
จำนวนชนิดของนกที่ทำรังในสวนนี้: 50–60 ชนิด
วรรณกรรม

C. Bauer, Der Englische Garten in München. Munich: Harbeke, 1964
J. H. Biller and H.-P. Rasp, München, Kunst und Kultur. Munich: Südwest, ed. 18, 2006. ISBN 978-3-517-06977-7
T. Dombart, Der Englische Garten zu München. Munich: Hornung, 1972. ISBN 3-87364-023-6
P. Freiherr von Freyberg (ed.), Der Englische Garten in München. Munich: Knürr, 2000. ISBN 3-928432-29-X
E. D. Schmid (ed.), Englischer Garten München. Munich: Bayerische Verwaltung der staatlichen Schlösser, Gärten und Seen, ed. 2, 1989
แหล่งข้อมูลอื่น

Die Bayerische Verwaltung der staatlichen Schlösser, Gärten und Seen on the English Garten
W. Haller, Der Englische Garten (German)
Englischer Garten - video
Photos of the English Garden, Monopteros, Chinesischer Turm, Seehaus Beergarden, River Surfers in the Eisbach
Englischer Garten at Google Maps
Englischer Garten, Munich - a Gardens Guide review
360° View of Chinese Tower
48°09′10″N 11°35′31″E﻿ / ﻿48.15278°N 11.59194°E﻿ / 48.15278; 11.59194
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
เอ็งเงิลแบร์ท ด็อลฟูส
แหล่งข้อมูลอื่น

Messner, Johannes (2004). Dollfuss: An Austrian Patriot. Norfolk, VA: Gates of Vienna Books. ISBN 9781932528367.
| ก่อนหน้า |  | เอ็งเงิลแบร์ท ด็อลฟูส |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คาร์ล บูเร็ช |  |   นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย  (20 พฤษภาคม ค.ศ. 1932 – 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1934) |  | ตัวเอง (ในฐานะนายกรัฐมนตรีแห่งสหพันธรัฐออสเตรีย) |
| ตัวเอง (ในฐานะนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย) |  |   นายกรัฐมนตรีแห่งสหพันธรัฐออสเตรีย  (1 พฤษภาคม ค.ศ. 1934 – 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1934) |  | ควร์ท ชุชนิค |
| สถาปนาตำแหน่ง |  |   ผู้นำแนวร่วมปิตุภูมิ  (20 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 – 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1934) |  | แอ็นสท์ รือดีเกอร์ ชตาเริมแบร์ค |
| ด ค กนายกรัฐมนตรีออสเตรีย |
| --- | --- | --- |
| สาธารณรัฐที่ 1 |  คาร์ล เร็นเนอร์  Michael Mayr  Johannes Schober  Walter Breisky  Johannes Schober  Ignaz Seipel  Rudolf Ramek  Ignaz Seipel  Ernst Streeruwitz  Johannes Schober  Carl Vaugoin  Otto Ender  Karl Buresch  เอ็งเงิลแบร์ท ด็อลฟูส  ควร์ท ชุชนิค  อาร์ทัวร์ ไซส์-อินควาร์ท  | Coat of arms of Austria |
| สาธารณรัฐที่ 2 |  คาร์ล เร็นเนอร์  Leopold Figl  Julius Raab  Alfons Gorbach  Josef Klaus  Bruno Kreisky  เฟรท ซีโนวัทซ์  ฟรันทซ์ วรานิทซ์คี  Viktor Klima  Wolfgang Schüssel  Alfred Gusenbauer  แวร์เนอร์ ไฟมัน  Reinhold Mitterlehner (รักษาการ)  คริสทีอัน แคร์น  เซบัสทีอัน ควทซ์  Hartwig Löger (รักษาการ)  บรีกิทเทอ เบียร์ไลน์  เซบัสทีอัน ควทซ์  อเล็กซานเดอร์ แชลเลินแบร์ค  คาร์ล เนฮัมเมอร์  | Coat of arms of Austria |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  RISM  SNAC  IdRef
แกร์ท เบราเออร์

แกร์ท เบราเออร์
แกร์ท เบราเออร์: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
แกร์ท เบราเออร์ (เยอรมัน: Gert Brauer; 7 กันยายน ค.ศ. 1955 – 1 มกราคม ค.ศ. 2018) เป็นนักฟุตบอลกองหลังชาวเยอรมัน เคยแข่งขันฟุตบอลลีกเดเดแอร์-โอเบอร์ลีกา 270 นัด ในประเทศเยอรมนีตะวันออก
แหล่งข้อมูลอื่น

แกร์ท เบราเออร์ เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)fussballdaten.deแกร์ท เบราเออร์ เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
แกร์ท เบราเออร์ ที่ National-Football-Teams.com
เฮียโรนีมัส บ็อค

ระวังสับสนกับ ฮีเยโรนีมึส โบส
| เฮียโรนีมัส บ็อค |
| --- | --- |

เกิด: ค.ศ. 1498
เสียชีวิต: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1554 ฮอร์นบัค
สัญชาติ: เยอรมัน
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: พฤกษศาสตร์
ชื่อย่อที่ใช้ทางพฤกษศาสตร์: H.Bock
 
เฮียโรนีมัส บ็อค (เยอรมัน: Hieronymus Bock; ค.ศ. 1498 – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1554) หรือ เจอโรม บ็อค (Jerome Bock) หรือ ทรากัส (Tragus) ในภาษาละติน เป็นนักพฤกษศาสตร์และศาสนาจารย์ชาวเยอรมัน เกิดในปี ค.ศ. 1498 เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยไฮเดลแบร์กเมื่ออายุได้ 21 ปี และทำงานเป็นครูที่เมืองชไวบรึคเคน (Zweibrücken) นาน 9 ปี ต่อมาเขารับตำแหน่งแพทย์ประจำพระองค์ของเจ้าชายและผู้ดูแลสวนสมุนไพร ในปี ค.ศ. 1533 บ็อคได้รับตำแหน่งศาสนาจารย์นิกายลูเทอแรนและอาศัยอยู่ใกล้เมืองฮอร์นบัค จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1554
บ็อคมีผลงานคือหนังสือ Kreutterbuch (ตำราพืช) ซึ่งมีข้อมูลของพืชมากกว่า 700 ชนิด เขาเป็นผู้ริเริ่มการศึกษาความสัมพันธ์ของพืชแต่ละชนิดจากการสังเกตลักษณะต่าง ๆ ของพืช ทำให้ Kreutterbuch เป็นตำราพืชฉบับแรก ๆ ที่มีการจัดหมวดหมู่ของพืชตามลักษณะเฉพาะ
สิ่งสืบเนื่อง

บ็อคได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสามชาวเยอรมันที่เป็นบิดาแห่งวิชาพฤกษศาสตร์ (ร่วมกับฟุคส์และบรูนเฟ็ลส์) ชื่อละตินของเขา (ทรากัส) ถูกนำไปตั้งเป็นชื่อสกุล Tragus และ Tragia
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เฮียโรนีมัส บ็อค
Cincinnati History Library and Archives - Hieronymus Bock เก็บถาวร 2020-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Landmarks of Botanical History, ส่วนที่ 2 โดย Edward Lee Greene
เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอ แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล-เบเวิร์น

| เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอ แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล-เบเวิร์น |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีในปรัสเซีย/แห่งปรัสเซีย พระชายาในเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค
ดำรงพระยศ: 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1740 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1786

พระราชสมภพ: 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1715 ปราสาทเบเวิร์น ดัชชีเบราน์ชไวค์ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สวรรคต: 13 มกราคม ค.ศ. 1797 พระราชวังเบอร์ลิน กรุงเบอร์ลิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย
พระราชสวามี: พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
ราชวงศ์: โฮเอินโซลเลิร์น(เสกสมรส) เวลฟ์(ประสูติ)
พระบิดา: แฟร์ดีนันท์ อัลเบร็ชท์ที่ 2 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล
พระมารดา: เจ้าหญิงอันโทอาเน็ทเทอ อมาเลียแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล
ศาสนา: ลูเทอแรน
เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอ แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล-เบเวิร์น (เยอรมัน: Elisabeth Christine von Braunschweig-Wolfenbüttel-Bevern) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซียในฐานะพระอัครมเหสีของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย เมื่อแรกประสูติพระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นดัชเชสแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล
ครอบครัว

เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอทรงเป็นพระธิดาของดยุกแฟร์ดินันท์ อัลเบร็ชท์ที่ 2 แห่งบราวน์ชไวก์-ว็อลเฟินบึทเทิล และเจ้าหญิงอันโทอาเน็ทเทอ อมาเลียแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล โดยทรงเป็นลำดับที่สามจากพระโอรส-ธิดาทั้ง 16 องค์ พระองค์ทรงเป็นพระขนิษฐาของดยุกคาร์ลที่ 1 แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ดยุกอันทอน อูลริชแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล และทรงเป็นพระเชษฐภคินีของ ดยุกแฟร์ดินันท์แห่งบราวน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ลูอีเซอ อมาเลีย เจ้าหญิงเอากุสท์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โซฟี อมาลี ดัชเชสแห่งซัคเซิน-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์ สมเด็จพระราชินียูลีอาเนอ มารีอาแห่งเดนมาร์ก นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเป็นพระภาคิไนย(หลานป้า)ของเอลีซาเบ็ท คริสทีเนอแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล พระจักรพรรดินีในจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระชนม์ชีพในช่วงเยาว์วัย

พระองค์ทรงได้รับการศึกษาอย่างผิวเผินในด้านการสนทนาภาษาเยอรมันและภาษาฝรั่งเศส และด้านการเต้นรำและการวาดภาพอย่างละเล็กน้อยเท่านั้น ราชวงศ์เวลฟ์สายเบเวิร์นนั้นเป็นพวกเคร่งครัดศาสนาคริสต์นิกายลูเทอแรนมาก การเลี้ยงดูที่เคร่งครัดนี้ทำให้พระองค์ทรงเติบโตเป็นดัชเชสที่เงียบและขี้อาย
เสกสมรส

ในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ.1733 เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอ(18 ปี)และเจ้าชายฟรีดริช มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซียทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรส ณ พระราชวังซัลซ์ดาห์ลุมของพระอัยกาดยุกลูทวิช รูดอล์ฟแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ทั้งพระองค์ไม่มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกันและทรงแยกกันอยู่ตั้งแต่ปีค.ศ.1740
สมเด็จพระราชินี

พระสัสสุระของเอลีซาเบ็ท คริสทีเนอ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียได้เสด็จสวรรคตในปีค.ศ.1740 และพระสวามีของพระองค์ก็ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย ในช่วงเวลาที่พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งพระราชินีอยู่นั้นได้ทรงประทับอยู่อย่างเดียวดายที่พระราชวังโชนเฮาเซ่นโดยที่พระสวามีจะเสด็จมาเยี่ยมเยียนนานๆ ครั้ง และทรงได้รับมอบหมายให้เลี้ยงดูเจ้าหญิงฟรีดริเค่ ชาร์ล็อทเท่แห่งปรัสเซียที่ภายหลังได้อภิเษกกับดยุคแห่งยอร์คและอัลบานี
บั้นปลายพระชนม์ชีพ

หลังจากที่พระเจ้าฟรีดริชมหาราชทรงเสด็จสวรรคตและพระภาคิไนยเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มแห่งปรัสเซียได้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อ พระองค์ก็ยังคงประทับอยู่ที่พระราชวังโชนเฮาเซ่นเช่นเดิม โดยมีพระญาติและสมาชิกราชวงศ์ต่างๆ เสด็จมาเยี่ยมกันอยู่บ่อยๆ พระองค์ทรงเสด็จสวรรคตอย่างสงบในวันที่13 มกราคม ค.ศ.1797 มีพระชนมายุรวมได้ 82 พรรษา
แบร์คโฮฟ

| แบร์คโฮฟ |
| --- | --- |
Berghof
Berchtesgaden "The Berghof" on the Obersalzberg, the house of Adolf Hitler. In the foreground, the main entrance.
Location within Germany
ชื่อเดิม: Haus Wachenfeld
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: ถูกรื้อถอน
ประเภท: Chalet
ที่ตั้ง: Obersalzberg
เมือง: Berchtesgaden
ประเทศ: Germany
พิกัด: 47°38′01″N 13°02′31″E﻿ / ﻿47.63361°N 13.04194°E﻿ / 47.63361; 13.04194
ระดับความสูง: 921 m (3,022 ft)
เริ่มสร้าง: 1916
ปรับปรุง: 1935–1936
รื้อถอน: April 25, 1945
เจ้าของ: Adolf Hitler
การออกแบบและการก่อสร้าง
บริษัทออกแบบ: Hochtief AG
แบร์คโฮฟ (เยอรมัน: Berghof) เป็นบ้านพักตากอากาศส่วนตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในภูเขาโอเบอร์ซัลทซ์แบร์ค (Obersalzberg) ของเทือกเขาไบเอิร์นแอลป์ ใกล้กับแบร์ชเทิสกาเดินในรัฐบาวาเรีย เป็นบ้านพักตากอากาศอีกแหน่งหนึ่งนอกจากรังหมาป่า ถือเป็นฐานบัญชาการของฮิตเลอร์เพื่อรุกรานสหภาพโซเวียต ฮิตเลอร์ได้ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในแบร์คโฮฟมากกว่าที่ใดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่แห่งนี้เป็นฐานบัญชาการของฮิตเลอร์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งในฐานบัญชาการหลายแห่ง
ถูกสร้างขึ้นและปรับปรุงขยายห้องจำนวนมากและเปลี่ยนชื่อในปี 1935,แบร์คโฮฟเป็นบ้านพักที่ฮิตเลอร์ชอบเข้ามาพักผ่อนในช่วงวันหยุดมาเป็นเวลาสิบปี.ในช่วงเดือนเมษายน 1945 บ้านได้รับความเสียหายจากการทิ้งระเบิดของอังกฤษ,ถูกวางเพลิงโดยกองกำลังทหารเอสเอสที่กำลังล่าถอยในช่วงต้นเดือนพฤษภาคมและภายหลังก็ถูกรูทของโดยทหารสัมพันธมิตรที่ได้เข้ามาถึงพื้นที่. รัฐบาลบาวาเรียได้สั่งให้ทำลายเศษซากที่ถูกเผาในปี 1952
แบร์กิชกลัทบัค

| แบร์กิชกลัทบัค   |
| --- | --- |
นคร
ลานด้านหน้าพระราชวังเบนสแบร์ก
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของแบร์กิชกลัทบัค  ในอำเภอไรนิช-แบร์กิชเชอร์ไครส์  
แบร์กิชกลัทบัค  แสดงแผนที่เยอรมนีแบร์กิชกลัทบัค  แสดงแผนที่รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
พิกัด:  51°06′N 07°07′E﻿ / ﻿51.100°N 7.117°E﻿ / 51.100; 7.117
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
จังหวัด: โคโลญ
อำเภอ: ไรนิช-แบร์กิชเชอร์ไครส์
เขตการปกครอง: 6 เขต
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–25) : Frank Stein (SPD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 83.12 ตร.กม. (32.09 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 267 เมตร (876 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 51 เมตร (167 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 111,636 คน
 • ความหนาแน่น: 1,300 คน/ตร.กม. (3,500 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 51401-51469
รหัสโทรศัพท์: 02202, 02204, 02207
ทะเบียนพาหนะ: GL
เว็บไซต์: www.bergischgladbach.de
แบร์กิชกลัทบัค (เยอรมัน: Bergisch Gladbach) เป็นเมืองทางตะวันตกของประเทศเยอรมนี ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำไรน์ ห่างจากเมืองโคโลญทางตะวันออกราว 10 กิโลเมตร มีอุตสาหกรรมผลิตกระดาษ สิ่งพิมพ์
แกร์ฮาร์ท ฟ็อน ชาร์นฮอสท์

| แกร์ฮาร์ท ฟ็อน ชาร์นฮอสท์ Gerhard von Scharnhorst |
| --- | --- |


หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ปรัสเซีย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงคราม
ดำรงตำแหน่ง 1 มีนาคม ค.ศ. 1808 – 17 มิถุนายน ค.ศ. 1810
ก่อนหน้า: ไม่มี (สถาปนาตำแหน่ง)
ถัดไป: คาร์ล ฟ็อน ฮาเคอ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1755(1755-11-12) บอร์เดอเนา แคว้นฮันโนเฟอร์ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เสียชีวิต: 28 มิถุนายน ค.ศ. 1813(1813-06-28) (57 ปี) ปราก ราชอาณาจักรโบฮีเมีย จักรวรรดิออสเตรีย
รางวัล: พัวร์เลอเมรีท
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ฮันโนเฟอร์  ปรัสเซีย
สังกัด: กองทัพฮันโนเฟอร์ กองทัพปรัสเซีย
ประจำการ: ค.ศ. 1778–1813
ยศ: พลโท
ผ่านศึก: สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่ สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หก

แกร์ฮาร์ท โยฮัน ดาวิท ฟ็อน ชาร์นฮอสท์ (เยอรมัน: Gerhard Johann David von Scharnhorst) เป็นนายทหารบกชาวเยอรมันปรัสเซียจากแคว้นฮันโนเฟอร์ ดำรงตำแหน่งเสนาธิการใหญ่และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงครามคนแรกของปรัสเซีย เขามีส่วนคิดทฤษฎีทหารหลายบท เป็นผู้ปฏิรูปกองทัพปรัสเซีย เป็นเสนาธิการและแม่ทัพในสงครามนโปเลียน นายพลชาร์นฮอสท์เป็นผู้ออกกฎควบคุมการลงโทษทางกาย และจัดตั้งระบบเลื่อนชั้นยศทหารตามผลงาน ยกเลิกระบบรับทหารต่างชาติ ริเริ่มจัดตั้งกองกำลังสำรอง จัดระบบระเบียบในกองทัพให้มีความยุ่งเหยิงน้อยลง
ประวัติ

ชาร์นฮอสท์เกิดที่เมืองบอร์เดอเนา (ปัจจุบันอยู่ในเมืองน็อยชตัทในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน) ใกล้กับเมืองฮันโนเฟอร์ ในครอบครัวเจ้าที่ดินขนาดย่อม เขาได้รับการศึกษาวิชาทหารจากวิทยาลัยการทหารของกราฟวิลเฮ็ล์มแห่งช็อมบวร์ค-ลิพเพอ (Wilhelm zu Schaumburg-Lippe) และได้รับการบรรจุเป็นทหารฮันโนเฟอร์เมื่อ ค.ศ. 1778 แกร์ฮาร์ทถูกโอนตัวเป็นทหารปืนใหญ่เมื่อ ค.ศ. 1783 และประจำการอยู่ที่โรงเรียนทหารปืนใหญ่แห่งใหม่ในเมืองฮันโนเฟอร์ เขาตีพิมพ์ คู่มือสำหรับนายทหารว่าด้วยการประยุกต์ศาสตร์สงคราม (Handbuch für Offiziere in den anwendbaren Teilen der Kriegswissenschaften) เมื่อค.ศ. 1788 และตีพิมพ์ ตำราทหารว่าด้วยการปฏิบัติในสนามรบ (Militärisches Taschenbuch für den Gebrauch im Felde) เมื่อ ค.ศ. 1792
ผลผลิตทางการเกษตรที่บ้านเกิดได้ผลไม่ดีนัก แต่งานเขียนตำราทหารก็สร้างรายได้ให้เขาพอจุนเจือตัวเอง การออกรบครั้งแรกของชาร์นฮอสท์เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1793 ในประเทศเนเธอร์แลนด์ เขาปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างเยี่ยมยอดภายใต้บัญชาของดยุกแห่งยอร์ก ต่อมาใน ค.ศ. 1794 เขามีส่วนร่วมในการป้องกันเมืองเมเนินในประเทศเบลเยียม ซึ่งต่อมาเขาได้เขียนหนังสือเรื่อง กำเนิดโชคของชาวฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติ (Die Ursachen des Glücks der Franzosen im Revolutionskrieg) ถือเป็นหนังสือขายดีที่สุดของเขา ไม่นานหลังจากนั้น เขาได้เลื่อนยศเป็นพันตรีและเป็นนายทหารเสนาธิการชั่วคราวของฮันโนเฟอร์
หลัง ค.ศ. 1795 ชาร์นฮอสท์กลายเป็นบุคคลมีชื่อเสียงในกองทัพของแคว้นต่างๆ กองทัพหลายแห่งต้องการตัวเขาไปปฏิบัติหน้าที่ ใน ค.ศ. 1801 พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย เสนอสัญญาบัตรขุนนางและยศพันโทปรัสเซียพร้อมเงินเดือนสองเท่าของที่เขาได้รับจากฮันโนเฟอร์ ชาร์นฮอสท์ได้ปฏิบัติหน้าที่ในโรงเรียนนายร้อยปรัสเซียและเป็นอาจารย์สอนวิชาสำคัญ (หนึ่งในลูกศิษย์ของเขาคือนายพลเคลาเซอวิทซ์) นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมทหารในกรุงเบอร์ลิน
ใน ค.ศ. 1804 ชาร์นฮอสท์ได้รับยศพันเอก ต่อมาใน ค.ศ. 1806 เขาเป็นเสนาธิการของพลเอกรือเชิล และต่อมาเป็นเสนาธิการของจอมพลดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ ชาร์นฮอสท์ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยในยุทธการที่เยนา
แกร์เทินแดร์เวิลท์

ปูราตรีฮีตาการานา โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลีในสวนบาหลีของแกร์เทินแดร์เวิลท์
แกร์เทินแดร์เวิลท์ (เยอรมัน: Gärten der Welt; สวนโลก) เป็นสวนสาธารณะในเขตมาร์ซาฮ์น กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เปิดเป็นครั้งแรกในวันที่ 9 พฤษภาคม 1987 ภายใต้ชื่อ แบร์ลีแนร์การ์เทินเชา (Berliner Gartenschau; งานแสดงพืชสวนเบอร์ลิน) และต่อมาในปี 1991 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น แอร์ฮอลุงส์พาร์คมาร์ซาฮ์น (Erholungspark Marzahn; สวนพักผ่อนหย่อนใจมาร์ซาฮ์น) และเปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันในปี 2017 มีขนาดพื้นที่รวมมากกว่า 100 เฮกตาร์ (250 เอเคอร์)
นับตั้งแต่การเปิดตัวสวนจีนเดือนตุลาคม 2000 ได้มีการเปิดสวนที่แต่งตามแบบต่าง ๆ ทั่วโลกตามมา ได้แก่ สวนตะวันออกไกล, สวนอิตาลี, สวนบาหลี, สวนเกาหลี, สวนญี่ปุ่น และสวนอังกฤษซึ่งเปิดในปี 2018 ข้อมูลในปี 1995 ระบุว่ามียอดผู้เข้าชมสวนอยู่ที่ 132,000 คน และในปี 2007 อยู่ที่ 650,000 คน ในปี 2017 สวนได้รับการคัดเลือกเป็นสถานที่จัดอินเทอนาทีโอนาเลอการ์เทินเนาส์ชเทลลุง 2017 (IGA 2017) ซึ่งเป็นงานจัดแสดงพืชสวนนานาชาติ
ปูราตรีฮีตาการานา (Pura Tri Hita Karana) เป็นโบสถ์พราหมณ์แบบบาหลีที่เปิดใช้งานประกอบศาสนกิจจริง ตั้งอยู่ภายในส่วนสวนบาหลี ที่นี่ถือเป็นโบสถ์พราหมณ์แบบบาหลีเพียงไม่กี่แห่งในโลกที่ตั้งอยู่นอกเกาะบาหลีและนอกประเทศอินโดนีเซีย
สถานีรถไฟใต้ดินที่ใกล้ที่สุดคือสถานีคีนแบร์ต (แกร์เทินแดร์เวิลท์) บนสาย U5 ชื่อเดิมของสถานีคือ "น็อยเออโกรทเคาเออร์ชตรัสเซอ" (Neue Grottkauer Straße) จนถึงปี 2016 ซึ่งเปลี่ยนชื่อสถานีเป็นชื่อปัจจุบัน ส่วนหนึ่งของการเตรียมพร้อมจัดมหกรรม IGA 2017 สถานีนี้ยังเป็นสถานีปลายทางของอีเกอาไซล์บาห์น (เยอรมัน: IGA-Seilbahn) รถรางลอยฟ้าความยาว 1.5-กิโลเมตร-long (0.93-ไมล์) ซึ่งสร้างขึ้นสำหรับมหกรรมดังกล่าว
แฟล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
International Gartenausstellung 2017
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล 
52°32′22″N 13°34′36″E﻿ / ﻿52.53944°N 13.57667°E﻿ / 52.53944; 13.57667
แบร์คอีเซิลชันเซอ

| แบร์คอีเซิลชันเซอ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: อินส์บรุค ออสเตรีย
เปิดเมื่อ: 1930
ขยายเมื่อ: 1964 2003
ขนาด
K–point: K-120
Hill size: HS130
การแข่งขันสูงสุด
โอลิมปิก: โอลิมปิกฤดูหนาว 1964 โอลิมปิกฤดูหนาว 1976 โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012
แบร์คอีเซิลชันเซอ (เยอรมัน: Bergiselschanze) เป็นสนามกีฬากระโดดสกีขนาดใหญ่ในเมืองอินส์บรุค ประเทศออสเตรีย เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1928 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1930
ในปี ค.ศ. 2012 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012 ที่ออสเตรียเป็นเจ้าภาพ
แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน

| แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน |
| --- | --- |
แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน
เกิด: แบร์นาร์ดุส พลาทซีดุส โยฮัน เนโพมุค บ็อลท์ซาโน 5 ตุลาคม ค.ศ. 1781(1781-10-05) ปราก ราชอาณาจักรโบฮีเมีย
เสียชีวิต: 18 ธันวาคม ค.ศ. 1848(1848-12-18) (67 ปี) ปราก ราชอาณาจักรโบฮีเมีย

ยุค: ปรัชญาคริสต์ศตวรรษที่ 19
แนวทาง: ปรัชญาตะวันตก
 
แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน (เยอรมัน: Bernard Bolzano) มีชื่อเกิดว่า แบร์นาร์ดุส พลาทซีดุส โยฮัน เนโพมุค บ็อลท์ซาโน (Bernardus Placidus Johann Nepomuk Bolzano; 5 ตุลาคม ค.ศ. 1781 – 18 ธันวาคม ค.ศ. 1848) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักปรัชญา นักเทววิทยา และนักตรรกวิทยาชาวโบฮีเมียเชื้อสายอิตาลี
บ็อลท์ซาโนเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยปรากเมื่อ ค.ศ. 1796 โดยได้ศึกษาคณิตศาสตร์ ปรัชญา และฟิสิกส์ และนับแต่ ค.ศ. 1800 เขาได้เริ่มต้นศึกษาเทววิทยา และได้รับตำแหน่งในทางศาสนา เมื่อ ค.ศ. 1805 เขาทำงานเป็นครู และมีชื่อเสียงรู้จักกันดีไม่เฉพาะแต่วิชาศาสนาเท่านั้น แต่ยังมีชื่อเสียงในด้านปรัชญาด้วย และได้รับเลือกเป็นหัวหน้าภาควิชาปรัชญาเมื่อ ค.ศ. 1818
บ็อลท์ซาโนเขียนงานเป็นภาษาเยอรมันซึ่งเป็นภาษาแม่ของเขา ผลงานของเขาส่วนใหญ่มีชื่อเสียงหลังจากที่เขาเสียชีวิตไปแล้ว
แบร์ทา ฟ็อน ซุทเนอร์

| แบร์ทา ฟ็อน ซุทเนอร์ |
| --- | --- |
ซุทเนอร์เมื่อประมาณ ค.ศ. 1906
เกิด: 9 มิถุนายน ค.ศ. 1843(1843-06-09) ปราก ราชอาณาจักรโบฮีเมีย จักรวรรดิออสเตรีย
เสียชีวิต: 21 มิถุนายน ค.ศ. 1914(1914-06-21) (71 ปี) เวียนนา ออสเตรีย-ฮังการี
อาชีพ: นักสันตินิยม, นักประพันธ์
คู่สมรส: อาร์ทัวร์ กุนดัคคาร์ ฟ็อน ซุทเนอร์
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ค.ศ. 1905
ลายมือชื่อ

แบร์ทา ฟ็อน ซุทเนอร์   (เยอรมัน: Bertha von Suttner, ออกเสียง: [ˈbɛʁtaː fɔn ˈzʊtnɐ]; 9 มิถุนายน ค.ศ. 1843 – 21 มิถุนายน ค.ศ. 1914) เป็นนักสันตินิยมและนักประพันธ์ชาวออสเตรีย-โบฮีเมีย ใน ค.ศ. 1905 เธอกลายเป็นผู้หญิงคนที่สองที่ได้รับรางวัลโนเบล (หลังจากมารี กูว์รี ใน ค.ศ. 1903)  ผู้หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพและผู้ได้รับรางวัลจากออสเตรียคนแรก
เอริช เค็สท์เนอร์

| เอริช เค็สท์เนอร์ |
| --- | --- |
Erich Kästner, 1961
เกิด: เอมีล เอริช เค็สท์เนอร์ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1899(1899-02-23) เดรสเดิน, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1974(1974-07-29) (75 ปี) มิวนิก, เยอรมนีตะวันตก
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: เยอรมัน 
ช่วงเวลา: ค.ศ. 1928–1969

ลายมือชื่อ: 
เอมีล เอริช เค็สท์เนอร์ (เยอรมัน: Emil Erich Kästner)  เป็นนักเขียนชาวเยอรมัน มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกจากวรรณกรรมเยาวชนเรื่อง เอมีล ยอดนักสืบ (Emil and the Detectives; เยอรมัน: Emil und die Detektive) ที่ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศมากกว่าห้าสิบเก้าภาษาทั่วโลก
ประวัติ > เดรสเดิน 1899-1919

เอริช เค็สท์เนอร์ เป็นบุตรชายคนเดียวของนาย เอมีล กับนางอีดา เค็สท์เนอร์ เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1899 บ้านเลขที่ Königsbrückerstr.66 เมืองเดรสเดิน เมื่อเอริชมีอายุครบได้สามปีครอบครัวของเขาก็ย้ายมาที่บ้านเลขที่ 48 ถนนสายเดิม ครอบครัวของเขาไม่ได้มีฐานะรำรวย พ่อทำงานที่โรงงานทำกระเป๋า ส่วนแม่ต้องช่วยเหลือครอบครัวด้วยการเปิดร้านทำผมในอพาร์ทเม่น แต่รายได้ก็ยังไม่พอเพียง พวกเขาจึงตึดสินใจปล่อยห้องส่วนหนึ่งในอพาร์ทเมนท์ให้เช่าต่อ ซึ่งผู้เช่าส่วนมากมีอาชีพเป็นคุณครู อันเป็นแรงบันดาลใจให้เขาอยากมีอาชีพเป็นครู เขาจึงได้ไปโรงเรียนฝึกอาชีพครู แต่ก็เรียนไม่จบเนื่องจากโรงเรียนต้องปิดเพราะสถานการณ์การทางการเมือง และถึงอย่างไรเขาก็ไม่ได้อยากที่จะเรียนต่ออยู่แล้ว หลังจากนั้นเอริชจึงไปเรียนต่อที่โรงเรียนมัธยม และเขาก็จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมปลายปี ค.ศ. 1919 เนื่องจากเขาเป็นนักเรียนที่ดีมีผลงานทางการเรียนที่ดี เขาจึงได้รับทุนการศึกษาจากเมืองเดรสเดิน หลังจากนั้นเขาก็จึงเดินทางไปยังเมืองไลพ์ซิช (Leipzig) เพื่อไปศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัย
ประวัติ > ไลพ์ซิช 1919-1927

ปี ค.ศ. 1919 เอริชเริ่มการศึกษาที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช เขาศึกษาวิชาภาษาเยอรมัน, ปรัชญา, การละคร และประวัติศาสตร์ เนื่องการเงินที่เขาได้รับการทุนการศึกษาไม่พอเพียงสำหรับดำรงชีพ เขาต้องหาอาชีพเสริมหลาย ๆ งานทำระหว่างเรียน อย่างเช่นขายน้ำหอม นอกจากนั้นระหว่างเรียนเขายังได้มีอาชีพเสริมเป็นนักข่าวและนักวิจารณ์ให้กับหนังสือพิมพ์ Neuen Leipziger Zeitung  ในปี ค.ศ.1925 เขาก็ได้จบการศึกษาระดับด็อกเตอร์ หลังจากนั้นเขาก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นบรรณาธิการประจำ แต่ในปี ค.ศ.1927 เขาก็ได้โดนไล่ออกเนื่องจากบทวิจารณ์เกี่ยวกับการเมืองที่รุนแรงเกินไป
ประวัติ > เบอร์ลิน 1927-1945

หลังจากนั้นเขาก็ได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองเบอร์ลิน ทำงานเป็นนักเขียนอิสระให้กับหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ อย่างเช่น Berliner Tageblatt เป็นต้น
ปี ค.ศ. 1928 หนังสือที่ได้รับการตีพิมพ์เล่มแรกของเขาคือ Herz auf Taille  เป็นหนังสือที่รวมรวบเกี่ยวกับกลอนต่าง ๆ ที่เขาได้เขียนไว้ในสมัยที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองไลพ์ซิช 
หลังจากนั้นในปี 1999 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง เอมีล ยอดนักสืบ (Emil und die Detective)  ก็ได้ออกจำหน่ายที่เยอรมัน ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ทำให้มีแปลเป็นภาษาต่างประเทศมากกว่าห้าสิบเก้าภาษาทั่วโลก รวมทั้งภาษาไทย เอมีลเป็นเรื่องราวที่มีฉากหลังเป็นเมืองเบอร์ลิน
เอมีล ยอดนักสืบได้ถูกนำมาสร้างเป็นหนังครั้งแรกในปี 1937 ซึ่งเป็นที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก หลังจากนั้นก็ได้มีนำมาการสร้างเป็นหนังขึ้นอีกหลายรอบ 
ส่วนวรรณกรรมเยาวชนเรื่องอื่นที่เค็สท์เนอร์ได้เขียนเมื่อใช้ชีวิตอยู่ที่เบอร์ลินอย่างเช่น Pünktchen und Anton (1931) ได้นำมาแปลเป็นภาษาไทยครั้งแรกโดย แววตา หนังสือชื่อว่าคู่หู่จอมซน 
ระหว่างที่เค็สท์เนอร์ใช้ชีวิตอยู่เบอร์ลิน เขาก็ได้เจอปัญหากับระบบนาซี ทำให้หนังสือเขาไม่ได้ตีพิมพ์ออกจำหน่าย และยังเจอปัญหาเรื่องการการเผาหนังสือด้วย เค็สท์เนอร์โดนจับกุมจากตำรวจนาซี แต่ก็โดนปล่อยออกมาได้ตลอด ระหว่างการเมืองวุ่นวายเขาก็ได้ใช้ชีวิตลบไปยังอิตาลี และสวิตเซอร์แลนด์บาง แต่ก็ได้ไม่นาน เพราะเขาบอกว่าเยอรมันเป็นบ้านเกิดของเขา เป็นประเทศที่เขาเติบโตและเขาต้องตายที่นั้น
ประวัติ > มิวนิก 1945 – 1974

หลังจากสงครามโลกครั้งสองได้สิ้นสุดลง เค็สท์เนอร์ก็ได้เดินทางไปยังมิวนิก ซึ่งที่นั้นเขาได้ก่อตั้งนิตยสารเกี่ยวกับเด็กและเยาวชน พิงกวีน (Pinguin)
ในระหว่างช่วงนั้นเขาก็ยังได้เขียนหนังสือ บทความ เนื้อเพลงต่าง ๆ อีกมากมายที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนาซีและสภาพประเทศเยอรมันหลังสงครามโลกครั้งที่สอง 
นอกจากนั้นเขายังได้รับแต่งตั้งเป็นประธาณของสมาคมพีอีเอ็น P.E.N. Zentrum ซึ่งเขาได้รับแต่งตำแหน่งนั้นจนถึงกระทั่งปี ค.ศ. 1962  นอกเหนือจากนั้นเขายังได้เป็นผู้ก่อตั้งห้องสมุดเยาวชนนานาชาติ Internationalen Jugendbibliothek ที่มู่นเช่นอีกด้วย
เค็สท์เนอร์มีภรรยาที่ใช้ชีวิตร่วมด้วยคืน ลุยส์ล็อตเท่ เอ็นเดเล่ แต่เขาไม่ได้มีบุตรกับเธอ เค็สท์เนอร์มีบุตรชายคนเดียวคือโทมัส เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1957 กับนางฟรีเดล ซีแเบรท์ที่คบกันเป็นชู้ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเค็สท์เนอร์ ด้วยเหตุนี้ภรรยาของเค็สท์เนอร์จึงไม่พอใจและขอร้องให้เขาทั้งสองคนเลิกติดต่อกัน
เค็สท์เนอร์เสียชีวิตในวันที่ 29 เดือนกรกฎาคม ปีค.ศ. 1974 โดยโรคมะเร็งในหลอดไส้อาหาร โดยเขาถูกฝังศพไว้ที่สุสาน Bogenhausener Friedhof ที่มู่นเช่น