stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
การคมนาคมที่เกี่ยวข้องกับท่าอากาศยาน > รถ Shuttle Bus ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ท่าอากาศยานดอนเมือง

รถ Shuttle Bus ให้บริการฟรีสำหรับผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางระหว่างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ท่าอากาศยานดอนเมือง เวลาที่ให้บริการตั้งแต่ 05.00-24.00 น. ซึ่งสงวนสิทธิ์เฉพาะผู้โดยสารที่ต้องต่อเครื่องบินเท่านั้น โดยผู้ใช้บริการจะต้องมีตั๋วโดยสารของสายการบินที่จะต้องเชื่อมต่อระหว่างท่าอากาศยานเท่านั้น จึงจะสามารถใช้บริการได้
เส้นทาง : ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ถนนสุวรรณภูมิ 1 - ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 - ทางพิเศษศรีรัช - ทางพิเศษเฉลิมมหานคร - ทางยกระดับอุตราภิมุข - ท่าอากาศยานดอนเมือง
การคมนาคมที่เกี่ยวข้องกับท่าอากาศยาน > รถ Shuttle Bus ภายในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

รถ Shuttle Bus ให้บริการฟรีสำหรับผู้โดยสารที่เดินทางเข้าท่าอากาศยานโดยรถโดยสารประจำทางและรถตู้โดยสารประจำทาง โดยเชื่อมต่อระหว่าง Bus Terminal กับส่วนต่างๆ ภายในท่าอากาศยาน มี 5 เส้นทาง ดังนี้
สาย A
เส้นทาง : Bus Terminal - ลานจอดระยะยาว B,E - ลานจอดระยะยาว A,C - บริษัท BAFS - ตรงข้ามสถานีดับเพลิง - ตึกปฏิบัติการภาคพื้นดิน การบินไทย - ตึกการบินไทย - ตึกฝ่ายช่าง - ช่องทาง 3 - ช่องทาง 2 - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 1 - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 10 - อาคารผู้โดยสารชั้น 2 ประตู 5 - ครัวการบิน บมจ.การบินไทย - สถานีดับเพลิง - Bus Terminal
สาย B
เส้นทาง : Bus Terminal - บริษัท LSG Sky Chefs - ตรงข้ามสถานีดับเพลิง - ตึกปฏิบัติการภาคพื้นดิน การบินไทย - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 1 - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 10 - VIP Room - จุดจอดเพิ่ม 1 ( Free Zone ) - จุดจอดเพิ่ม 2 ( Free Zone ) - จุดจอดเพิ่ม 3 ( Free Zone ) - ประตูทางออกหน้า ( Free Zone ) - แยกไฟแดง Free Zone - ครัวการบิน บมจ.การบินไทย - สถานีดับเพลิง - Bus Terminal
สาย C
เส้นทาง : Bus Terminal - สภ.ราชาเทวะ - ตรงข้าม สภ.ราชาเทวะ - แยกสุขสมาน - Sky Lane - ตรงข้าม ตึก ( AMF ) - กรมอุตุ ฯ - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 3 และ 8 - ทางออกเขตปลอดอากรประตู 2 - Bus Terminal
สาย D
เส้นทาง : Bus Terminal - ตรงข้ามสถานีดับเพลิง - ตึกปฏิบัติการภาคพื้นดิน การบินไทย - สำนักงานท่าอากาศยาน ( AOB ) - โรงแรมโนโวเทล - บริษัท วิทยุการบิน - ครัวการบินไทย - สถานีดับเพลิง - LSG Sky Chefs - Bus Terminal
สายด่วน Express
เส้นทาง : Bus Terminal - อาคารผู้โดยสารชั้น 4 ประตู 5 - อาคารผู้โดยสารชั้น 2 ประตู 5 - Bus Terminal
สาย F
เส้นทาง : Bus Terminal - ตรงข้ามสถานีดับเพลิง - ตึกปฏิบัติการภาคพื้นดิน การบินไทย - ทางออกเขตปลอดอากร ประตู 2 - ลานจอดรถ 6 และ 7 - ช่องทาง 2 - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 3 และ 8 - ห้องรับรองพิเศษ - เขตปลอดอากร ( อาคารจอดรถ P-1 ) - เขตปลอดอากร ( สถานีตรวจสอบสินค้า ) - เขตปลอดอากร ( อาคาร AO-1 ) - เขตปลอดอากร ( อาคารจอดรถ P-2 ) - ทางออกเขตปลอดอากร ประตู 2 - ครัวการบิน บมจ.การบินไทย - สถานีดับเพลิง - Bus Terminal
การคมนาคมที่เกี่ยวข้องกับท่าอากาศยาน > ระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติภายในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

บทความหลัก: ระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติใต้ทางวิ่งเชื่อมอาคารผู้โดยสารหลักกับอาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1 เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2566 โดยมีระยะทางรวม 1 กิโลเมตร ใช้รถไฟฟ้าล้อยางแบบไร้คนขับ (Automated People Mover หรือ APM) ซึ่งตัวรถไฟฟ้าเลือกใช้รถไฟฟ้าจากบริษัท ซีเมนส์ รุ่น Airval มีทั้งหมด 6 ขบวน ขบวนละ 2 ตู้ มีที่นั่งตู้ละ 25 ที่นั่ง รองรับผู้โดยสารได้ประมาณ 210 คนต่อขบวน วิ่งให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง มีความถี่ให้บริการที่ 3 นาทีต่อขบวน ซึ่งจะสามารถขนส่งผู้โดยสารได้มากถึง 3,590 คนต่อชั่วโมงต่อทิศทาง
สนามบินพี่น้อง

บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ได้ลงนามบันทึกสัญญาการทำงานร่วมกันในการลงนามสนามบินพี่น้องกับท่าอากาศยานทั้งหมด 6 แห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานมิวนิก ประเทศเยอรมนี, ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้, ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ ประเทศญี่ปุ่น, ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง ประเทศจีน, ท่าอากาศยานออสติน สหรัฐอเมริกา, ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง ประเทศลาว
แชมป์กีฬา 7HD

ช่อง 7HD มีนโยบายสำคัญประการหนึ่ง ในอันที่จะมีส่วนร่วมพัฒนาวงการกีฬาในประเทศไทยให้ก้าวหน้าไปสู่ระดับสากล พร้อมทั้งให้การสนับสนุนแก่เยาวชนไทย ให้ความสนใจกับการเล่นกีฬา เพื่อส่งเสริมให้รู้จักใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ด้วย
โดยเริ่มจากปี พ.ศ. 2527 ทางสถานีฯ ริเริ่มจัดการแข่งขันกีฬาสำหรับเยาวชนขึ้น ตามโครงการ แชมป์กีฬา 7 สี จนกระทั่งเกิดนักกีฬารุ่นใหม่ ที่ประสบความสำเร็จในระดับประเทศจำนวนมาก เช่น ศิริมงคล สิงห์วังชา อดีตแชมป์สภามวยโลก ในรุ่นแบนตั้มเวทและซูเปอร์เฟเธอร์เวท, เรวดี ศรีท้าว (วัฒนสิน) นักกรีฑา เจ้าของเหรียญทองซีเกมส์หลายสมัย, มนัสนันท์ แพงขะ - รัตนาภรณ์ อาลัยสุข นักกีฬาวอลเลย์บอลชายหาด เจ้าของเหรียญทองเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13, ศรสวรรค์ ภู่วิจิตร - มธุรดา คุโณปการ - ดุลยฤทธิ์ พวงทอง นักกีฬาว่ายน้ำ เจ้าของเหรียญทองซีเกมส์หลายสมัย และยังร่วมจัดการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน 7 คน เป็นรายการแรกของประเทศไทย และยังร่วมสนับสนุนส่งเสริมเยาวชนไทย ให้ก้าวสู่การแข่งขันกีฬาระดับอาชีพ ผ่านการแข่งขันเทนนิส "แชมป์กีฬา 7 สี กรุงศรีฯ สานฝัน ตามรอยภราดร" และ การแข่งขันกอล์ฟ "แชมป์กีฬา 7 สี กรุงศรีฯ สานฝัน ตามรอยวิรดา"
แชมป์กีฬา 7HD วอลเลย์บอลเยาวชนหญิง แชมเปียนคัพ

| ปี (ค> ศ.).ปี (ค.ศ.) | ชิงชนะเลิศ> ชนะเลิศ | ชิงชนะเลิศ> ผลการ แข่งขัน | ชิงชนะเลิศ> รองชนะเลิศ | ทีม> สาย A | ทีม> สาย B | รางวัล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | กีฬานครนนท์วิทยา ๖ | 3–0 | เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา | โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) | โรงเรียนกีฬานครนนท์วิทยา ๖ |   ตบหัวเสายอดเยี่ยม : ดลพร สินโพธิ์ (กีฬานครนนท์วิทยา ๖), อังคณา พาสังข์ (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม : วรัญญา ศรีละออง (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตบกลางหน้ายอดเยี่ยม : วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์ (กีฬานครนนท์วิทยา ๖) , อมลรดา ฤกษ์สว่าง (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  เซ็ตยอดเยี่ยม : ซาเวียตต้า ลือภูเขียว (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม : จิดาภา นาหัวหนอง (กีฬานครนนท์วิทยา ๖)  นักกีฬาทรงคุณค่า : อรอนงค์ ไสยศรี (กีฬานครนนท์วิทยา ๖)  |
| 2019 | กีฬานครนนท์วิทยา ๖ | 3–0 | เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา | โรงเรียนเทศบาล 3 วัดไชนาวาส | โรงเรียนสุรนารีวิทยา |   ตบหัวเสายอดเยี่ยม : ดลพร สินโพธิ์ (กีฬานครนนท์วิทยา ๖), อังคณา พาสังข์ (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม : วรัญญา ศรีละออง (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตบกลางหน้ายอดเยี่ยม : วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์ (กีฬานครนนท์วิทยา ๖) , อมลรดา ฤกษ์สว่าง (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  เซ็ตยอดเยี่ยม : ซาเวียตต้า ลือภูเขียว (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม : จิดาภา นาหัวหนอง (กีฬานครนนท์วิทยา ๖)  นักกีฬาทรงคุณค่า : อรอนงค์ ไสยศรี (กีฬานครนนท์วิทยา ๖)  |
| 2019 | กีฬานครนนท์วิทยา ๖ | 3–0 | เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา | โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี | วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา |   ตบหัวเสายอดเยี่ยม : ดลพร สินโพธิ์ (กีฬานครนนท์วิทยา ๖), อังคณา พาสังข์ (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม : วรัญญา ศรีละออง (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตบกลางหน้ายอดเยี่ยม : วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์ (กีฬานครนนท์วิทยา ๖) , อมลรดา ฤกษ์สว่าง (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  เซ็ตยอดเยี่ยม : ซาเวียตต้า ลือภูเขียว (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม : จิดาภา นาหัวหนอง (กีฬานครนนท์วิทยา ๖)  นักกีฬาทรงคุณค่า : อรอนงค์ ไสยศรี (กีฬานครนนท์วิทยา ๖)  |
| 2019 | กีฬานครนนท์วิทยา ๖ | 3–0 | เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา | โรงเรียนหนองเรือวิทยา | โรงเรียนกีฬาจังหวัดอ่างทอง |   ตบหัวเสายอดเยี่ยม : ดลพร สินโพธิ์ (กีฬานครนนท์วิทยา ๖), อังคณา พาสังข์ (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม : วรัญญา ศรีละออง (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตบกลางหน้ายอดเยี่ยม : วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์ (กีฬานครนนท์วิทยา ๖) , อมลรดา ฤกษ์สว่าง (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  เซ็ตยอดเยี่ยม : ซาเวียตต้า ลือภูเขียว (เทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา)  ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม : จิดาภา นาหัวหนอง (กีฬานครนนท์วิทยา ๖)  นักกีฬาทรงคุณค่า : อรอนงค์ ไสยศรี (กีฬานครนนท์วิทยา ๖)  |
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ฟุตบอลแชมป์กีฬา 7HD
วอลเลย์บอลแชมป์กีฬา 7 สี
แชมป์กีฬา 7 สี เจ้าสระ
รายชื่อตัวละครในขบวนการมือปราบผู้พิทักษ์ เดกะเรนเจอร์

ดูบทความหลักที่ ขบวนการมือปราบผู้พิทักษ์ เดกะเรนเจอร์
ขบวนการมือปราบผู้พิทักษ์ เดกะเรนเจอร์

ชื่อนามสกุลของสมาชิกในเดกะเรนเจอร์มาจากเป็นนักเขียนนิยายแนวลึกลับส่วนชื่อมาจากชื่อของต้นชา
เอเลี่ยนไนเซอร์

กลุ่มก่อการร้ายที่ได้ขนานนามถึงความชั่วร้ายในการก่อคดีต่างๆ ตั้งแต่ การปล้นชิงทรัพย์ จนถึง วางระเบิดดาวต่างๆ และสังหารเจ้าหน้าที่พนักงาน
เอเลี่ยนไนเซอร์ > ดรอยด์

สมาชิกหลักของขบวนการมือปราบผู้พิทักษ์ เดกะเรนเจอร์
แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์

| แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ |
| --- | --- |
ประเภท: วาไรตี้โชว์
สร้างโดย: Lorne Michaels
กำกับโดย:   Dave Wilson (1975–1986, 1989–1995)  ผู้กำกับทั้งหมด:  Paul Miller (1986–1989)  Beth McCarthy-Miller (1995–2006)  Don Roy King (2006–present)   
บรรยายโดย:   Don Pardo (1975–1981, 1982–2014)  Darrell Hammond (2014–ปัจจุบัน)  ผู้บรรยายทั้งหมด:  Bill Hanrahan (1981)  Mel Brandt (1981–1982)   
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 50
จำนวนตอน: 982
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   Lorne Michaels (1975–80, 1985–ปัจจุบัน)  ผู้อำนวยการสร้างทั้งหมด:  Jean Doumanian (1980–81)  Dick Ebersol (1981–85)   
สถานที่ถ่ายทำ: NBC Studios New York, New York
ความยาวตอน: 93 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   Broadway Video (1981-ปัจจุบัน)  บริษัทผู้ผลิตทั้งหมด:  NBC (1975–1982)  NBC Productions (1982–96)  NBC Studios (1996–99)  SNL Studios (1999–ปัจจุบัน)  
ออกอากาศ
เครือข่าย: NBC
ออกอากาศ: 11 ตุลาคม 1975 – ปัจจุบัน
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
TV Funhouse Saturday Night Live Weekend Update Thursday
แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ (อังกฤษ: Saturday Night Live หรือย่อว่า SNL) เป็นรายการสดช่วงดึก ในลักษณะสเกตช์คอเมดีและวาไรตี้โชว์ พัฒนาขึ้นโดยลอร์น ไมเคิลส์และดิก เอเบอร์โซล ออกอากาศปฐมทัศน์ทางช่องเอ็นบีซี ฟรีทีวีในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1975 ภายใต้ชื่อว่า NBC's Saturday Night. รายการมักจะล้อเลียนวัฒนธรรมสมัยนิยมและเรื่องการเมืองของชาวอเมริกัน ผู้แสดงใน แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ แบ่งเป็น 2 พวกคือ สมาชิกแสดงผู้ช่ำชอง ที่เรียกว่า "Not Ready For Prime Time Players"  (เป็นชื่อที่ใช้สำหรับนักแสดงรุ่นดั้งเดิม) และผู้แสดงใหม่ ที่เรียกว่า "Featured Players" โดยในแต่ละสัปดาห์ จะมีพิธีกรนำเข้าการแสดงโชว์เดี่ยวและสเก็ตช์โชว์ นอกจากนี้ยังเชิญนักดนตรี นักร้องมาแสดง
สำหรับทั้งหมดแล้ว ยกเว้น 5 ฤดูกาล (6 ถึง 10)  รายการจะตรวจสอบโดยผู้สร้างและผู้อำนวยการสร้างคนล่าสุดคือ ลอร์น ไมเคิลส์ ส่วนผู้จัดการด้านการผลิตคือบรอดเวย์วิดีโอ, เอสเอ็นแอลสตูดิโอลและเอ็นบีซี แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ถือเป็นหนึ่งในรายการโทรทัศน์ที่มีมายาวนานที่สุด ออกอากาศราว 700 ตอน ใน 35 ฤดูกาล นับถึงปี ค.ศ. 2010 นอกจากนี้มุขสดในรายการยังได้รับการพัฒนามาทำเป็นภาพยนตร์ด้วย
ตลอด 3 ทศวรรษของการออกอากาศ แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ได้รับรางวัลมามากมาย ได้รับ 21 รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี, 1 รางวัลพีบอดี และ 3 รางวัลสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา และในปี ค.ศ. 2010 ยังมีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศสมาคมผู้ออกอากาศแห่งชาติ รายการยังติดอยู่อันดับ 10 ของนิตยสารทีวีไกด์ในหัวข้อ 50 รายการโทรทัศน์ที่ดยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล และในปี 2007 ยังติดอยู่ในรายชื่อของนิตยสารไทม์ในหัวข้อ 100 รายการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดตลอดกาล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของไทย

| รัฐมนตรีว่าการ กระทรวงศึกษาธิการ |
| --- | --- |
ตราราชการ
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน พลตำรวจเอก เพิ่มพูน ชิดชอบ ตั้งแต่ 1 กันยายน พ.ศ. 2566
กระทรวงศึกษาธิการ
สมาชิกของ: คณะรัฐมนตรี
รายงานต่อ: นายกรัฐมนตรี
ผู้เสนอชื่อ: นายกรัฐมนตรี
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์ไทย
วาระ: ตามวาระของคณะรัฐมนตรี
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ ในฐานะเสนาบดีกระทรวงธรรมการ
สถาปนา: 1 เมษายน พ.ศ. 2435
รอง: รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
เว็บไซต์: www.moe.go.th
รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง > เสนาบดีกระทรวงธรรมการ (พ.ศ. 2435 – พ.ศ. 2475)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ (สมัย) | รูป | รายพระนาม/รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) | พ.ศ. 2435 | พ.ศ. 2445 |
| 2 |  | เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร  | พ.ศ. 2445 | พ.ศ. 2454 |
| 3 |  | เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี  | พ.ศ. 2454 | พ.ศ. 2458 |
| 4 (1) |  | เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี  | พ.ศ. 2458 | พ.ศ. 2469 |
| 5 |  | พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร  | 3 สิงหาคม พ.ศ. 2469  | 29 มิถุนายน พ.ศ. 2475 |
| - |  | พระยาประมวญวิชาพูล (วงศ์ บุญ-หลง) (ปลัดทูลฉลอง ทำการแทนเสนาบดี)  | 29 มิถุนายน พ.ศ. 2475 | 1 กันยายน พ.ศ. 2475 |
| 4 (2) |  | เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี  | 1 กันยายน พ.ศ. 2475  | 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 |
รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง > รัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ (พ.ศ. 2475 – พ.ศ. 2484)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ (สมัย) | รูปภาพ | รายพระนาม/รายนาม | ครม. คณะที่ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 (1-3) |  | เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี | 2 | 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 | 1 เมษายน พ.ศ. 2476 |
| 1 (1-3) |  | เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี | 3 | 1 เมษายน พ.ศ. 2476 | 20 มิถุนายน พ.ศ. 2476 |
| 1 (1-3) |  | เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี | 4 | 21 มิถุนายน พ.ศ. 2476 | 16 ธันวาคม พ.ศ. 2476 |
| 2 |  | พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)  | 5 | 16 ธันวาคม พ.ศ. 2476 | 29 มีนาคม พ.ศ. 2477 |
| 3 (1,2) |  | พระสารสาสน์ประพันธ์  | 5 | 29 มีนาคม พ.ศ. 2477 | 22 กันยายน พ.ศ. 2477 |
| 3 (1,2) |  | พระสารสาสน์ประพันธ์  | 6 | 22 กันยายน​ พ.ศ. 2477 | 1 สิงหาคม พ.ศ. 2478 |
| 4 (1-4) |  | นายนาวาเอก หลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน)  | 6 | 1 สิงหาคม พ.ศ. 2478 | 9 สิงหาคม​ พ.ศ. 2480 |
| 4 (1-4) |  | นายนาวาเอก หลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน)  | 7 | 10 สิงหาคม​ พ.ศ. 2480 | 21 ธันวาคม​ พ.ศ. 2480 |
| 4 (1-4) |  | นายนาวาเอก หลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน)  | 8 | 21 ธันวาคม​ พ.ศ. 2480 | 16 ธันวาคม​ พ.ศ. 2481 |
| 4 (1-4) |  | นายนาวาเอก หลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน)  | 9 | 21 ธันวาคม พ.ศ. 2481 | 18 สิงหาคม พ.ศ. 2484 |
ดูเพิ่ม

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการของไทย
แคว้นอาลซัส

| แคว้นอาลซัส แคว้นอาลซัส Alsace |
| --- | --- |
แคว้นของฝรั่งเศส
   ธง

ประเทศ:  ฝรั่งเศส
เมืองหลัก: สทราซบูร์
จังหวัด: บา-แร็ง โอ-แร็ง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8,280 ตร.กม. (3,200 ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
อาลซัส (ฝรั่งเศส: Alsace) หรือ แอลซ็อส (อัลเซเชียน: Elsàss)  เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นกร็องแต็สต์) ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนทางทิศตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส และทางทิศตะวันตกของแม่น้ำไรน์ ติดกับประเทศเยอรมนีและสวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือเมืองสทราซบูร์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 แคว้นอาลซัสถูกปรับปรุงในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และกลายเป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส บ่อยครั้งที่แคว้นอาลซัสได้ถูกกล่าวรวมกับแคว้นลอแรน เนื่องจากการครอบครองดินแดนของแคว้นทั้งสอง (อาลซัส-ลอแรน) เป็นที่เลื่องชื่อในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19-20
จนถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเยอรมนีรวมกับปรัสเซียและไซลีเชียเข้าโจมตีฝรั่งเศสและสามารถยึดอาลซัสและบางส่วนของลอแรนมาได้ระยะหนึ่ง พอเยอรมนีแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝรั่งเศสซึ่งชนะสงครามจึงเอาอาลซัสและบางส่วนของลอแรนคืนมา หลังจากนั้นในสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมันได้เข้ายึดปารีสและขู่ให้ฝรั่งเศสยกอาลซัสและบางส่วนของลอแรนให้เยอรมนี อาลซัสและบางส่วนของลอแรนจึงกลับเป็นของเยอรมนีอีกครั้ง เมื่อเยอรมนีนาซีแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีก็คืนอาลซัสและบางส่วนของลอแรนแก่ฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

(ฝรั่งเศส) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสภาแคว้นอาลซัส เก็บถาวร 2008-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสภาแคว้นอาลซัส เก็บถาวร 2014-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ฝรั่งเศส) ข้อมูลการท่องเที่ยวในแคว้นอาลซัส
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ด ค ก จังหวัดในประวัติศาสตร์ของฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| จังหวัดในปี ค.ศ. 1789 |  กัสกอญ  กุยแยน  คอร์ซิกา  ช็องปาญ  แซ็งตงฌ์  โดฟีเน  ตูแรน  ทรัวเซแวเช  นอร์ม็องดี  นีแวร์แน  บัส-นาวาร์  บูร์กอญ  บูร์บอแน  เบรอตาญ  เบอาร์น  แบรี  โบฌอแล  ปัวตู  ปีการ์ดี  แปร์ช  พรอว็องส์  ฟร็องช์-กงเต  ฟอแร  ฟัว  แฟลนเดอส์และแอโน  มาร์ช  แมน  รูซียง  ลอแรน  ล็องก์ด็อก  ลีมูแซ็ง  ลียอแน  อ็องกูมัว  อ็องฌู  ออร์เลอาแน  อาร์ตัว  อาลซัส  อีล-เดอ-ฟร็องส์  โอนี  โอแวร์ญ  |  |
| หลังจากการปฏิวัติ |  อาวีญง1 และเวอแนแซ็ง1  มงเบลียาร์2  มูว์ลูซ3  นิส4  ซาวอย4  |  |
 1 ค.ศ. 1791  2 ค.ศ. 1793  3 ค.ศ. 1798  4 ค.ศ. 1860
มงคล สุระสัจจะ

| มงคล สุระสัจจะม> ว.ม. ป.ช. |
| --- | --- |

รองประธานรัฐสภาไทย และ  ประธานวุฒิสภา
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  26 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 (227 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
นายกรัฐมนตรี: เศรษฐา ทวีสิน แพทองธาร ชินวัตร
รอง: พลเอก เกรียงไกร ศรีรักษ์ บุญส่ง น้อยโสภณ
ก่อนหน้า: พรเพชร วิชิตชลชัย
สมาชิกวุฒิสภาไทย จากกลุ่มการบริหารรัฐกิจ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  10 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 (243 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 สิงหาคม พ.ศ. 2495 (72 ปี) อำเภอหนองโดน จังหวัดสระบุรี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: อิสระ
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองอาสารักษาดินแดน
ประจำการ: พ.ศ. 2522 – พ.ศ. 2555
ยศ:  นายกองเอก
บังคับบัญชา: กองอาสารักษาดินแดนจังหวัดบุรีรัมย์

มงคล สุระสัจจะ ม.ว.ม. ป.ช. (เกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2495) ชื่อเล่น จ้อน เป็นรองประธานรัฐสภาไทยและประธานวุฒิสภา สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 13 รองประธานสภาสถาบันพระปกเกล้า อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ อดีตอธิบดีกรมการปกครอง
ประวัติ

มงคลเกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ที่ตำบลบ้านกลับ อำเภอหนองโดน จังหวัดสระบุรี เข้าศึกษาในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ที่โรงเรียนการช่างนครนายกในปี พ.ศ. 2511 ก่อนย้ายมาจบการศึกษาที่โรงเรียนพานิชยการพระนครศรีอยุธยาในปี พ.ศ. 2512 - 2515
เดิมที่มงคลไม่ต้องการเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา เนื่องจากเกิดในครอบครัวฐานะยากจน แต่เมื่อปี พ.ศ. 2514 มีการเปิดมหาวิทยาลัยรามคำแหงซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยตลาดวิชา จึงตัดสินใจเข้าเรียนในคณะรัฐศาสตร์เมื่อปี พ.ศ. 2516 ซึ่งในขณะนั้นคิดค่าหน่วยกิต 18 บาท โดยหวังว่าหลังจากจบการศึกษาแล้วจะสมัครเป็นปลัดอำเภอหนองโดนต่อไป โดยระหว่างศึกษาในมหาวิทยาลัยรามคำแหงนั้น ในปี พ.ศ. 2517 มงคลได้ร่วมกิจกรรมกับกลุ่มพัฒนาการศึกษาชนบท และเดินเข้าค่ายฝึกกำลังคน ในหมู่บ้านชาวปกาเกอะญอ (ชาวกะเหรี่ยง) ที่บ้านแม่แฮใต้ อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งมีแกนนำคือ ธงชัย สุวรรณวิหค หรือ สหายช่วง ทิวเขาบรรทัด
ต่อมาในเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 นักศึกษาจำนวนมากในขณะนั้นได้หลบเขาไปใช้ชีวิตในเขตป่าเขา เพื่อร่วมต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย รวมถึงมงคลที่ลี้ภัยไปอยู่ที่ภูบรรทัด จังหวัดสตูลด้วยเช่นกัน เป็นระยะเวลาเกือบ 1 ปี หลังจากเหตุการณ์สงบลงจึงกลับมาศึกษาต่อจนจบ
การทำงาน > รับราชการ

ภายหลังจบการศึกษา มงคลเข้ารับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทยเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2522 ในตำแหน่งปลัดอำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 มงคลย้ายมาเป็นปลัดอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี จึงได้พบกับเสริมศักดิ์ พงษ์พานิช ที่เวลานั้นเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี ต่อมาเสริมศักดิ์ได้สนับสนุนให้มงคลเข้าศึกษาที่วิทยาลัยการปกครอง เพื่อเตรียมความพร้อมในการดำรงตำแหน่งนายอำเภอ หลังเรียนจบแล้ว มงคลเป็นนายอำเภอครั้งแรกที่อำเภอหนองม่วง จังหวัดลพบุรี ต่อมาเสริมศักดิ์ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดนครพนม มงคลจึงตามไปดำรงตำแหน่งนายอำเภอศรีสงคราม ก่อนย้ายมาที่อำเภอธาตุพนม, อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก และอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ก่อนจะได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์และจังหวัดศรีสะเกษตามลำดับ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 มงคลย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ จึงได้รู้จักกับ เนวิน ชิดชอบ ซึ่งเวลานั้นสังกัดพรรคพลังประชาชน ก่อนที่ภายหลังพรรคถูกยุบ จะแยกตัวออกมาก่อตั้งพรรคภูมิใจไทย ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2552 ชวรัตน์ ชาญวีรกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้โยกย้ายมงคลจากผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ มาเป็นอธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน
ต่อมาเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2553 คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 59 มีมติเห็นชอบให้แต่งตั้งมงคลเป็นอธิบดีกรมการปกครอง และปลายปีเดียวกัน มีการเสนอชื่อมงคลเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทย ซึ่งหากได้รับการแต่งตั้ง จะเป็นศิษย์เก่าคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง คนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้ และที่ประชุมมีมติเห็นชอบให้แต่งตั้ง แต่ภายหลังมีประชาชนจากสมาคมข้าราชการบำนาญกระทรวงมหาดไทยทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาคัดค้านการแต่งตั้ง จากกรณีทุจริตการเช่าซื้อคอมพิวเตอร์ มงคลจึงแถลงถอนตัวเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2553 และเกษียณอายุในตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย
ภายหลังเกษียณอายุ มงคลได้กลับไปใช้ชีวิตเกษตรกร โดยก่อตั้งไร่เพื่อนคุณ ที่อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ เมื่อปี พ.ศ. 2558
สมาชิกวุฒิสภา

มงคลได้ลงสมัครรับเลือกสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2567 ในกลุ่มการบริหารราชการแผ่นดินและความมั่นคง โดยได้รับเลือกมาเป็นลำดับที่ 3 และได้รับการสนับสนุนจากกลุ่ม สว.สายสีน้ำเงิน จำนวน 150 คน ให้เป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อเป็นประธานวุฒิสภา
ในการประชุมครั้งแรกของวุฒิสภาชุดที่ 13 เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 มงคลได้รับการเสนอชื่อจาก พลเอก เกรียงไกร ศรีรักษ์ ให้เป็นประธานวุฒิสภา โดยมี นายแพทย์ เปรมศักดิ์ เพียยุระ และรองศาสตราจารย์ ดร.นันทนา นันทวโรภาส เป็นคู่ชิงตำแหน่ง ผลการลงมติปรากฎว่ามงคลชนะด้วยคะแนนเสียง 159–13–19 (งดออกเสียง 4 บัตรเสีย 5)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2525 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2527 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2547 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2552 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2551 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
เพิ่มพูน ชิดชอบ

| พลตำรวจเอกเพิ่มพูน ชิดชอบม> ป.ช. ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  1 กันยายน พ.ศ. 2566 (1 ปี 6 เดือน 8 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เศรษฐา ทวีสิน แพทองธาร ชินวัตร
รัฐมนตรีช่วย: สุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล
ก่อนหน้า: ตรีนุช เทียนทอง
ที่ปรึกษาพิเศษสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 1 เมษายน พ.ศ. 2564 – 30 กันยายน พ.ศ.2564  (5 เดือน 30 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2503 (64 ปี) อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ภูมิใจไทย (2564–ปัจจุบัน)
บุพการี: ชัย ชิดชอบ (บิดา) ละออง ชิดชอบ (มารดา)
ญาติ: เนวิน ชิดชอบ (พี่ชาย) ศักดิ์สยาม ชิดชอบ (น้องชาย)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
อาชีพ: ตำรวจ
ลายมือชื่อ: 
ชื่อเล่น: อุ้ม
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กรมตำรวจ- สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ประจำการ: พ.ศ. 2527–2564
ยศ:  พลตำรวจเอก

พลตำรวจเอก เพิ่มพูน ชิดชอบ ม.ป.ช. ม.ว.ม. (เกิด 5 ตุลาคม พ.ศ. 2503) ชื่อเล่น อุ้ม  เป็นตำรวจและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร และอดีตที่ปรึกษาพิเศษ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ประวัติ

พลตำรวจเอก เพิ่มพูน ชิดชอบ เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2503 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรของ ชัย ชิดชอบ อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎรและประธานรัฐสภา กับ นางละออง ชิดชอบ เป็นพี่ชายของศักดิ์สยาม ชิดชอบ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และเป็นน้องชายของ เนวิน ชิดชอบ ประธานสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง และ นางอุษณีย์ ชิดชอบ อดีตสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 8
พลตำรวจเอก เพิ่มพูน ชิดชอบ สำเร็จศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รุ่น 96 (OSK96) สำเร็จศึกษาปริญญาตรีนิติศาสตร์บัณฑิต จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, เนติบัณฑิตจาก สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่ง เนติบัณฑิตยสภา ในพระบรมราชูปถัมภ์ และ สำเร็จการศึกษาปริญญาโทรัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์(นิด้า)
การทำงาน > ราชการตำรวจ

พล.ต.อ.เพิ่มพูน เริ่มทำงานในอาชีพตำรวจที่สำนักงานเลขานุการ กรมตำรวจ และได้เลื่อนตำแหน่งเรื่อยมาจนกระทั่งเป็นผู้บังคับการกองตรวจราชการ 2 จเรตำรวจ ในช่วงรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช ต่อมาได้เลื่อนเป็นผู้บังคับการตรวจคนเข้าเมือง กทม. ก่อนขยับตำแหน่งเรื่อนมาจนได้มารับตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2562 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2564 พล.ต.อ.เพิ่มพูน เกษียณอายุราชการตำแหน่ง ที่ปรึกษาพิเศษ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ทั้งนี้ พล.ต.อ.เพิ่มพูน เป็นที่รู้จักของสังคมจากกรณีที่อัยการสูงสุดสั่งไม่ฟ้องนายวรยุทธ อยู่วิทยา ในข้อหาเมาแล้วขับ ซึ่งส่งผลให้เขาขับรถชนดาบตำรวจวิเชียร กลั่นประเสริฐ จนเสียชีวิต​ โดย พล.ต.อ.เพิ่มพูน ลงนามแทน ผบ.ตร. ในการไม่เห็นแย้ง ทำให้คดียุติลงทันที
การทำงาน > การเมือง

ในปี พ.ศ. 2566 พล.ต.อ.เพิ่มพูน ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน โดยเป็น 1 ใน 3 อดีตข้าราชการตำรวจ ที่ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีชุดดังกล่าว (อีก 2 คน คือ พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ และ พ.ต.อ.ทวี สอดส่อง)
ในวันที่ 19 ม.ค. พ.ศ. 2567 พล.ต.อ.เพิ่มพูน ได้ให้การต้อนรับนายคิม เช พง เอกอัครทูตประเทศเกาหลีเหนือ และแลกเปลี่ยนประเด็นทางการศึกษา ก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์ในหมู่ผู้ใช้สื่อสังคมออนไลน์
ผมเองเชื่อว่า สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีนอกจากจะมีผู้คนที่มีวินัยแล้ว ยังสามารถรักษาวัฒนธรรมและประเพณีดั้งเดิมไว้ หากมีโอกาส หวังว่าจะได้ไปเยือนสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี เพื่อศึกษาและเรียนรู้วัฒนธรรมรวมถึงแลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่เป็นประโยชน์ทางการศึกษา