stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2 ซามูเอล 1
ดาวิดได้ข่าวการสิ้นพระชนม์ของซาอูล (1:1–16)

บทนี้เป็นบทสรุปเรื่องเล่าระหว่างซาอูลและดาวิด เปิดเรื่องด้วยการที่ชาวอามาเลขมาแจ้งดาวิดเกี่ยวกับการสิ้นพระชนม์ของซาอูล โดยเป็นเรื่องราวที่แตกต่างไปจากใน 1 ซามูเอล 31 ไปอย่างสิ้นเชิง เพราะผู้แจ้งข่าวอ้างว่าตนเป็นผู้ปลงพระชนม์ซาอูลตามที่พระองค์ตรัสขอ แล้วเขาจึงมอบมงกุฎและกำไลพระกรของซาอูลแก่ดาวิดเป็นหลักฐาน คำอธิบายที่เป็นไปได้มากที่สุดของความไม่ลงรอยกันของเรื่องราวก็คือชาวอามาเลขกำลังโกหกเพื่อจะได้เป็นที่โปรดปรานจากดาวิด เขามาพร้อม 'สวมเสื้อผ้าขาดและมีผงคลีดินอยู่บนศีรษะ' เพื่อแสดงอาการโศกเศร้า  สิ่งนี้อาจะเป็นการจงใจทำเพื่อให้เรื่องราวของเขาน่าเชื่อถือ เพราะอาจเป็นไปได้ว่าเขาอาจจะบังเอิญพบพระศพของซาอูลเมื่อเขากำลังเดินเพื่อฉกฉวยของจากศพทหารที่ภูเขากิลโบอา เขาจึงถอดมงกุฎและกำไลพระกรของซาอูลออกและเห็นว่านี่เป็นโอกาสที่จะได้รับรางวัลจากว่าที่กษัตริย์พระองค์ถัดไป อย่างไรก็ตาม ผู้แจ้งข่าวระบุว่าตนเป็น 'คนต่างด้าว' (gēr) ผู้ต้องถูกผูกมัดตามกฎหมายของชุมชมที่เขาอยู่ด้วย (เลวีนิติ 24:22) ดังนั้น การไม่คำนึงถึงความศักดิ์สิทธิ์ของ 'ผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิมไว้' ควรถูกลงโทษด้วยความตาย เรื่องเล่านี้เป็นการยืนยันอีกครั้งถึงความเคารพของดาวิดต่อผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิมไว้ และยังทำให้ดาวิดพ้นจากข้อครหาจากเหตุการณ์ที่นำไปสู่การขึ้นครองราชย์ในเวลาต่อมา นั่นคือดาวิดครอบครองมงกุฎและกำไลพระกรของซาอูลอย่างบริสุทธิ์ใจ
ดาวิดได้ข่าวการสิ้นพระชนม์ของซาอูล (1:1–16) > วรรค 1-2

"ศิกลาก": เมืองในเนเกบ (มีความหมายว่า "ทิศใต้" ซึ่งก็คือพื้นที่ทางใต้ของยูดาห์) ซึ่งพระราชทานแก่ดาวิดโดยอาคีชบุตรมาโอค กษัตริย์ของเมืองกัท ดาวิดใช้เมืองศิกลากเป็นฐานที่มั่นในการรบเป็นเวลามากกว่าหนึ่งปี (1 ซามูเอล 27:5–12) 1 ซามูเอล 30:1–19 ระบุว่าศิกลากถูกชาวอามาเลขทำลายขณะเมื่อซาอูลกำลังรบกับชาวฟีลิสเตีย ดาวิดและคนของเขาจึงไล่ตามตีและสังหารชาวอามาเลขผู้โจมตีตามที่ระบุไว้ในวรรคนี้
"สวมเสื้อผ้าขาดและมีผงคลีดินอยู่บนศีรษะ": เป็นการแสดงออกถึงความโศกเศร้า ซึ่งเป็นการตอบสนองต่อข่าวร้ายในตะวันออกใกล้ยุคโบราณ
ดาวิดคร่ำครวญถึงซาอูลกับโยนาธาน (1:17–27) > วรรค 26

"เหนือกว่าความรักของสตรี": ตาร์คุมถอดความเป็น "เหนือกว่าความรักของสตรีสองคน" ซึ่งหมายถึงภรรยา 2 คนของดาวิดคืออาหิโนอัมและอาบีกายิล
ดูเพิ่ม

ชาวอามาเลข
เผ่ายูดาห์
ยิสเรเอล
หนังสือยาชาร์
อิสราเอล
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: 1 ซามูเอล 27, 1 ซามูเอล 31, 1 ซามูเอล 16, 2 ซามูเอล 2, 1 พงศาวดาร 10
บรรณานุกรม > คำอธิบายของหนังสือซามูเอล

Auld, Graeme (2003). "1 & 2 Samuel".  ใน James D. G. Dunn and John William Rogerson (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 9780802837110.
Bergen, David T. (1996). 1, 2 Samuel. B&H Publishing Group. ISBN 9780805401073.
Chapman, Stephen B. (2016). 1 Samuel as Christian Scripture: A Theological Commentary. Wm. B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 978-1467445160.
Collins, John J. (2014). "Chapter 14: 1 Samuel 12 – 2 Samuel 25". Introduction to the Hebrew Scriptures. Fortress Press. pp. 277–296. ISBN 978-1451469233.
Evans, Paul (2018).  Longman, Tremper (บ.ก.). 1-2 Samuel. The Story of God Bible Commentary. Zondervan Academic. ISBN 978-0310490944.
Gordon, Robert (1986). I & II Samuel, A Commentary. Paternoster Press. ISBN 9780310230229.
Hertzberg, Hans Wilhelm (1964). I & II Samuel, A Commentary (trans. from German 2nd edition 1960 ed.). Westminster John Knox Press. p. 19. ISBN 978-0664223182.
Tsumura, David Toshio (2007). The First Book of Samuel. Eerdmans. ISBN 9780802823595.
บรรณานุกรม > ทั่วไป

Breytenbach, Andries (2000). "Who Is Behind The Samuel Narrative?".  ใน Johannes Cornelis de Moor and H.F. Van Rooy (บ.ก.). Past, Present, Future: the Deuteronomistic History and the Prophets. Brill. ISBN 9789004118713.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0195288810.
Fitzmyer, Joseph A. (2008). A Guide to the Dead Sea Scrolls and Related Literature. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 9780802862419.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0300188271.
Jones, Gwilym H. (2007). "12. 1 and 2 Samuel".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 196–232. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Klein, R.W. (2003). "Samuel, books of".  ใน Bromiley, Geoffrey W (บ.ก.). The International Standard Bible Encyclopedia. Eerdmans. ISBN 9780802837844.
Knight, Douglas A (1995). "Chapter 4 Deuteronomy and the Deuteronomists".  ใน James Luther Mays, David L. Petersen and Kent Harold Richards (บ.ก.). Old Testament Interpretation. T&T Clark. ISBN 9780567292896.
McKane, William (1993). "Samuel, Book of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 409–413. ISBN 978-0195046458.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Samuel II - II Samuel - Chapter 1 (Judaica Press). Hebrew text and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
2 Samuel chapter 1. Bible Gateway
2 ซามูเอล 1. YouVersion
ซิลเบอร์ฮอร์น

ซิลเบอร์ฮอร์นในประเทศสวิสเซอร์แลนด์
ซิลเบอร์ฮอร์น (เยอรมัน: Silberhorn) คือภูเขาทรงพีระมิดบนเทือกเขาแอลป์ในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขายุงเฟราซึ่งเป็นจุดสูงสุด
ผู้พิชิตยอดเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือได้เป็นกลุ่มแรก คือ เจมส์ จอห์น ฮอร์นบี, ทอมัส เฮนรี ฟิลพ็อต, ผู้นำทางคือคริสทีอันและอุลริช อัลเมอร์, โยฮัน บิชช็อฟ และคริสทีอัน เลาเออเนอร์ ใน ค.ศ. 1865
จดหมายของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ฉบับ ค.ศ. 1968 ได้เอ่ยถึงซิลเบอร์ฮอร์นขณะพวกเขาเดินทางไปพักแรมที่นั่นใน ค.ศ. 1911 โดยเรียกยอดเขานี้ว่าเป็น "ซิลเวอร์ไทน์ (เคเล็บดิล) ในฝันของฉัน"
ซาทวน

ซาทวน (เยอรมัน: Saturn) เป็นร้านขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เจ้าของคือบริษัท Metro AG ประเทศเยอรมนี. เน้นสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน ชุดความบันเทิงภายในบ้าน อุปกรณ์ถ่ายภาพ เกม เพลง และภาพยนตร์
ซาทวนมีสาขากระจายอยู่ทั่วประเทศเยอรมนีมากกว่า 100 สาขา และเป็นผู้ค้าปลีกสินค้าอิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ของเยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

Saturn (เยอรมัน)
3ซี 273

| 3C 273 |
| --- | --- |
Quasar 3C 273 ที่ถูกถ่ายได้โดย Hubble Space Telescope.
ข้อมูลการสังเกตการณ์ (ต้นยุคอ้างอิง J2000)
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวหญิงสาว
ไรต์แอสเซนชัน: 12h 29m 06.7s
เดคลิเนชัน: +02° 03′ 09″
การเคลื่อนไปทางแดง: 0.158339 ± 0.000067
ระยะทาง: 2.443 Gly (749 Mpc) (luminosity distance)
ประเภท: เบลซาร์; Sy1
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 12.9
คุณสมบัติโดดเด่น: ควาซาร์ที่สว่างที่สุดเท่าที่มองเห็น, สเปกตรัมแรกของควาซาร์
ชื่ออื่น
PGC 41121 and HIP 60936
ดูเพิ่ม: เควซาร์, รายชื่อของเควซาร์
3ซี 273 (อังกฤษ: 3C 273) เป็นเควซาร์ในกลุ่มดาวหญิงสาว มันเป็นควาซาร์แห่งแรกที่ตรวจสอบได้ มันเป็นควาซาร์ที่สว่างที่สุดในท้องฟ้า (ความส่องสว่างปรากฏ ~ 12.9) นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในควาซาร์ที่ส่องสว่างมากที่สุดซึ่งมีความส่องสว่างสัมบูรณ์เท่ากับ 26.7 หมายความว่าหากอยู่ห่างจากพอลลักซ์เพียงประมาณ 10 พาร์เซกมันก็จะสว่างบนท้องฟ้าเกือบเท่ากับดวงอาทิตย์ เนื่องจากความส่องสว่างสัมบูรณ์ของดวงอาทิตย์คือ 4.83 หมายความว่าควาซาร์นั้นมีความส่องสว่างมากกว่าดวงอาทิตย์ในช่วงความยาวคลื่นที่มองเห็นได้ 4 ล้านล้านเท่า มวลของหลุมดำใจกลางวัดได้เป็น 886 ± 187 ล้านมวลดวงอาทิตย์
23 มินนิทส์อินเฮล

23 มินนิทส์อินเฮล (อังกฤษ: 23 Minutes in Hell) เป็นหนังสือซึ่งมีแก่นของศาสนาคริสต์และเป็นหนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์ เขียนโดย บิล ไวส์ และได้รับการตีพิมพ์โดย คาริสมาเฮาส์ ในปี พ.ศ. 2549 เนื้อหาในหนังสืออ้างว่าเขียนจากเรื่องจริงและเล่าถึงประสบการณ์ที่ผู้เขียนอ้างว่าได้ใช้เวลา 23 นาทีในนรก หนังสือและเนื้อหาที่บรรจุทำให้ไวส์ได้รับเชิญให้ออกไปพูดในหลายโอกาส ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วเป็นโบสถ์หรือองค์การศาสนาคริสต์อื่น ๆ
รายละเอียด

ไวส์กล่าวว่าเขาเป็นคริสเตียนตั้งแต่ พ.ศ. 2513 แต่ไม่เคยศึกษาเรื่องนรกมาก่อนประสบการณ์ดังกล่าว ซึ่งเกิดขึ้นในคืนวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ตามที่ระบุไว้ในหนังสือ ไวส์ ซึ่งในเวลาต่อมากลายมาเป็นนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ พบว่าตนเองอยู่ในห้องขังที่มีความสูงอย่างน้อย 15 ฟุต (4.6 เมตร) และมีพื้นที่ 10 ฟุต (3.0 เมตร) × 15 ฟุต (4.6 เมตร) ที่ซึ่งมีสัตว์ร้ายกลิ่นเน่าเปื่อยสองตัว อันเป็นบุคลาธิษฐานของความชั่วร้ายและความกลัว พูดในภาษาซึ่งดูหมิ่นศาสนา ไวส์กล่าวว่าสิ่งมีชีวิตดังกล่าวมีกำลังมากกว่ามนุษย์อย่างน้อยหนึ่งพันเท่า และตามการระบุของไวส์ สัตว์ร้ายดังกล่าวได้โยนเขาเข้ากับกำแพงหิน ทำให้กระดูกของเขาหัก จากนั้นจึงฉีกเนื้อของเขาออก
ไวส์กล่าวว่า อย่างไรก็ตาม เขาสามารถคลานออกจากห้องขังนั้นได้ ที่ซึ่งเขาได้ยินเสียงคนนับพันล้านคนที่อยู่ในนรก และกล่าวต่อไปว่า จากนั้นเขาได้พบกับพระเยซู ผู้ตรัสแก่เขาให้บอกมนุษย์คนอื่นว่านรกมีอยู่จริง ไวส์กล่าวว่าประสบการณ์นี้สิ้นสุดลงเมื่อพบว่าตนเองกำลังตื่นขณะอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่นของเขา โดยที่กรีดร้องด้วยความกลัว
การตอบรับ

23 มินนิทส์อินเฮล อยู่ในรายชื่อหนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์อย่างน้อยสามสัปดาห์ในประเภทหนังสือสารคดีปกอ่อน
คำกล่าวอ้างในหนังสือของไวส์ได้รับปฏิกิริยาเชิงถากถางจากนักเขียนบางคน ทั้งจากสื่อคริสเตียนและสื่อไม่อิงศาสนา ร็อบ มอล จากคริสติแอนิตีทูเดย์ ได้เขียนถึงคำกล่าวของไวส์ที่ว่านรก "ร้อน - เกินว่าจะเป็นไปได้ที่สิ่งมีชีวิตจะอาศัยอยู่มาก" โดยให้ความเห็นว่า "น่ายินดียิ่งที่มันเป็นนรก ทุกคนยกเว้นไวส์ได้ตายหมดแล้ว" จอห์น ซูเธอร์แลนด์ เขียนถึงหนังสือของไวส์ในเดอะนิวสเตทส์แมน กล่าวว่า ไวส์ "ค่อนข้างง่องแง่ง" และบรรยายเสียงของคนที่กรีดร้องนับพันล้านคนนั้นว่า "น่ารำคาญ"
นักเขียนคนอื่นได้แสดงทัศนะที่ร้ายกาจกว่า สตีเวน เวลส์ ได้เขียนในฟิลาเดลเฟียวีคลีว่า "ไวส์นั้นอาจจะผิดหรือถูกก็ได้ และถ้าเขาถูกจริง เช่นนั้นพระเจ้าก็ทรงเป็นทรราชบ้าคลั่ง" นักเขียนจากนอร์เทิร์นไอโอวัน หนังสือพิมพ์นักเรียนของมหาวิทยาลัยนอร์เทิร์นไอโอวา อธิบายว่าหนังสือเป็น "23 นาทีแห่งความไร้สาระ" และพรรณนาความสำเร็จของหนังสือว่าเป็นสัญลักษณ์ความผิดของศาสนาคริสต์และศาสนาโดยรวม
ในอีกแง่หนึ่ง ลอเรนซ์ หยาง คอลัมนิสต์จากหนังสือพิมพ์ฟิลิปปินส์-อเมริกัน เอเซียนเจอร์นัล ได้อุทิศสองคอลัมน์เขียนถึงหนังสือของไวส์ โดยระบุว่าเป็นการบรรยายถึงนรกอย่างแม่นยำ นักเขียนอิสระ บิลลี บรูซ ได้เขียนในไอร์ออนทอนทริบบิวน์ ว่า "ผมเชื่อมั่นในนิมิตของบิล ไวส์ทั้งหมด และหวังว่าคนอื่น ๆ จำนวนมากจะอ่านหนังสือเล่มนี้ คู่กับพระคัมภีร์ไบเบิล ... อ่านหนังสือของบิล ไวส์ 23 มินนิทส์อินเฮล แล้วคุณจะพบว่าคุณไม่ต้องการใช้เวลาสักวินาทีเดียวในสถานที่แห่งนั้น"
แหล่งข้อมูลอื่น

Soul Choice Ministries – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Bill Wiese
ข้อความตัดตอนจากหนังสือ ที่ Beliefnet.com (พิมพ์ซ้ำโดยได้รับอนุญาตจากผู้จัดพิมพ์)
บทวิจารณ์หนังสือที่สำคัญ
บทวิจารณ์หนังสือเกี่ยวกับพระกิตติคุณที่สำคัญ
ชไปเออร์

| ชไปเออร์   |
| --- | --- |
เมือง
ภาพชไปเออร์มองจากหออัลท์เพอร์เทิลเหนือถนนมัคซีมีลีอานไปทางอาสนวิหารชไปเออร์ฝั่งตะวันตก
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของชไปเออร์ 
ชไปเออร์  แสดงแผนที่เยอรมนีชไปเออร์  แสดงแผนที่รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์
พิกัด:  49°19′10″N 8°25′52″E﻿ / ﻿49.31944°N 8.43111°E﻿ / 49.31944; 8.43111
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไรน์ลันท์-ฟัลทซ์
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
เขตการปกครอง: 4 เขต (Stadtteil)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2018–26) : Stefanie Seiler (SPD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 42.58 ตร.กม. (16.44 ตร.ไมล์)
ความสูง: 92 เมตร (302 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 50,741 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 67346
รหัสโทรศัพท์: 06232
ทะเบียนพาหนะ: SP
เว็บไซต์: www.speyer.de
ชไปเออร์ (เยอรมัน: Speyer, ออกเสียง: [ˈʃpaɪ̯ɐ] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ของประเทศเยอรมนี เป็นเมืองที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมริมฝั่งแม่น้ำไรน์ตอนบน และเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของเยอรมนี ที่มีประชากรทั้งสิ้นประมาณ 50,000 คน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำไรน์ประมาณ 25 กิโลเมตรจากลูทวิชส์ฮาเฟินและมันไฮม์ ครั้งหนึ่งเคยถูกเรียกว่า Civitas Nemetum เป็นเมืองหลวงที่ตั้งขึ้นโดยชนเนเมเทอร์ (Nemeter) ซึ่งเป็นชนในกลุ่มชนทิวทันที่มาตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น ประมาณ ค.ศ. 500 ชื่อ Spira ที่เป็นชื่อเมืองก็เริ่มปรากฏในงานเขียนที่ยังคงถูกใช้แทนชื่อ Speyer ในภาษาฝรั่งเศส อิตาลี และสเปน ในยุคกลางชไปเออร์เป็นเมืองอิสระและเป็นเมืองที่มีความสำคัญของ Heiligen Romischen Reiches Deutscher Nation
ใจกลางของตัวเมืองมีอาสนวิหารชไปเออร์ที่ตั้งเด่นอยู่กลางเมือง และวัดอื่น ๆ และประตูเมืองเก่า (Altpörtel) มหาวิหารเป็นที่ฝังพระบรมศพของพระมหากษัตริย์เยอรมันและพระจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แปดพระองค์ เมืองชไปเออร์ เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกในฐานะที่เป็นโบสถ์ที่มีความงดงาม และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 ก็ได้เป็นมรดกโลกจากยูเนสโก
ดูเพิ่ม

ราชรัฐมุขนายกชไปเออร์
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA
2 ซามูเอล 7

หนังสือซามูเอล ฉบับที่ 2 บทที่ 7
| 2 ซามูเอล 7 |
| --- | --- |
← 2 ซามูเอล 62 ซามูเอล 8 →
หน้าของหนังสือซามูเอล (1 และ 2 ซามูเอล) ใน Leningrad Codex (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือซามูเอล ฉบับที่ 2
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 3
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคต้น
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 10
2 ซามูเอล 7 (อังกฤษ: 2 Samuel 7) เป็นบทที่ 7 ของหนังสือซามูเอล ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่สองของหนังสือซามูเอลในคัมภีร์ฮีบรู ตามธรรมเนียมของศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือซามูเอลเขึยนขึ้นโดยผู้เผยพระวจนะซามูเอลและเพิ่มเติมโดยผู้เผยพระวจนะกาดและนาธัน แต่นักวิชาการยุคปัจจุบันมองว่าหนังสือซามูเอลประกอบขึ้นจากต้นฉบับที่แยกจากกันเป็นอิสระจำนวนหนึ่งของหลายช่วงเวลาตั้งแต่ราว 630–540 ปีก่อนคริสตกาล บทที่ 7 ของ 2 ซามูเอลประกอบด้วยเรื่องราวรัชสมัยดาวิดในเยรูซาเล็ม เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่ประกอบด้วย 2 ซามูเอล 2–8 ซึ่งเล่าถึงยุคทีดาวิดก่อตั้งอาณาจักร
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 29 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูเป็น Masoretic Text ได้แก่ Codex Cairensis (ค.ศ. 895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) and Codex Leningradensis (ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q51 (4QSama; 100–50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 6–7, 22–29
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ Codex Vaticanus (B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และ Codex Alexandrinus (A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

2 ซามูเอล 7:1–17: 1 พงศาวดาร 17:1–15
2 ซามูเอล 7:18-29: 1 พงศาวดาร 17:16-27
วิเคราะห์

บทนี้เกี่ยวข้องกับประเด็นสำคัญ 2 ประเด็นคือการสร้างพระวิหารและผู้สืบราชบัลลังก์ของดาวิด บทนี้เป็นบทนำของเรื่องเล่าที่ดำเนินต่อเนื่องไปใน 2 ซามูเอล 9-10 และ 1 พงศ์กษัตริย์ 1-2 เป็นหนึ่งในส่วนที่สำคัญที่สุดของคัมภีร์ฮีบรู (หรือพันธสัญญาเดิม) และได้รับการวิจัยอย่างมาก
มีเหตุการณ์ 3 เหตุการณ์ในบทนี้:
เหตุการณ์ที่ 2 และเหตุการณ์ที่ 3 เป็นคู่ขนานกัน โดยส่วนแรกของแต่ละเหตุการณ์กล่าวถึงการทรงไถ่ของพระเจ้า (โดยเฉพาะหมายถึงการอพยพจากอียิปต์) ส่วนที่สองขึ้นต้นด้วย wě‘attâ (ซึ่งอาจแปลว่า "เพราะฉะนั้น"; 2 ซามูเอล 7:8, 25)  เป็นความสืบเนื่องตามข้อตั้งในส่วนแรก
พระวจนะเกี่ยวกับ "บ้าน" (พระนิเวศน์) ของพระเจ้าและ "บ้าน" (ราชวงศ์) ของดาวิด (7:1–17)

วรรค 1–17 ปรากฏเป็นเรื่องเดียวกัน แม้ว่าจะประกอบด้วยพระวจนะ 2 ส่วนแยกกันเกี่ยวกับสองประเด็นที่แตกต่างกัน:
ความเหมาะสมของการสร้างพระวิหาร (วรรค 1–7)
ผู้สิบราชบัลลังก์ของดาวิด (วรรค 8–16)
พระวจนะเกี่ยวกับ "บ้าน" (พระนิเวศน์) ของพระเจ้าและ "บ้าน" (ราชวงศ์) ของดาวิด (7:1–17) > วรรค 1-2

"นาธันผู้เผยพระวจนะ" ผู้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในที่นี้ มีบทบาทสำคัญในจุดเปลี่ยนสำคัญ 3 ครั้งในรัชสมัยของดาวิด: การเผยพระวจนะของนาธันในบทนี้่เกี่ยวกับพระนิเวศน์ของพระเจ้าและราชวงศ์ของดาวิด, ต่อมานาธันเผยพระวจนะที่ทรงตำหนิการล่วงประเวณีของดาวิดต่อบัทเชบา (2 ซามูเอล 12) และนาธันสนับสนุนดาวิดที่ทรงชราภาพให้ตั้งซาโลมอนเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ของพระองค์ (1 พงศ์กษัตริย์ 1) ขณะที่เป็นที่ปรึกษาผู้เผยพระวจนะของดาวิด  (2 พงศาวดาร 29:25) และเป็นผู้บันทึกพระราชประวัติของดาวิดและซาโลมอน (1 พงศาวดาร 29:29; 2 พงศาวดาร 9:29).
การสร้างพระราชวังของดาวิดใช้ไม้สนสีดาห์ที่ส่งมาให้โดยฮีรามกษัตริย์เมืองไทระ ตามที่เล่าใน 2 ซามูเอล 5:9-12.
ไม่อาจระบุได้แน่ชัดว่าช่วงเวลาใดในรัชสมัยของดาวิดที่ทรงตั้งปณิธานจะส้รางพระวิหาร
พระวจนะเกี่ยวกับ "บ้าน" (พระนิเวศน์) ของพระเจ้าและ "บ้าน" (ราชวงศ์) ของดาวิด (7:1–17) > วรรค 16

"ต่อหน้าเจ้า": เซปทัวจินต์ว่า "ต่อหน้าเรา"
ดูเพิ่ม

ซาอูล
พระวิหารของซาโลมอน
พลับพลา
วงศ์วานอิสราเอล
สิบสองเผ่าของอิสราเอล
หีบแห่งพันธสัญญา
อิสราเอล
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: 2 ซามูเอล 12, 1 พงศ์กษัตริย์ 1, 1 พงศาวดาร 29, 2 พงศาวดาร 9, สดุดี 89
บรรณานุกรม > คำอธิบายของหนังสือซามูเอล

Auld, Graeme (2003). "1 & 2 Samuel".  ใน James D. G. Dunn and John William Rogerson (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 9780802837110.
Bergen, David T. (1996). 1, 2 Samuel. B&H Publishing Group. ISBN 9780805401073.
Chapman, Stephen B. (2016). 1 Samuel as Christian Scripture: A Theological Commentary. Wm. B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 978-1467445160.
Collins, John J. (2014). "Chapter 14: 1 Samuel 12 – 2 Samuel 25". Introduction to the Hebrew Scriptures. Fortress Press. pp. 277–296. ISBN 978-1451469233.
Evans, Paul (2018).  Longman, Tremper (บ.ก.). 1-2 Samuel. The Story of God Bible Commentary. Zondervan Academic. ISBN 978-0310490944.
Gordon, Robert (1986). I & II Samuel, A Commentary. Paternoster Press. ISBN 9780310230229.
Hertzberg, Hans Wilhelm (1964). I & II Samuel, A Commentary (trans. from German 2nd edition 1960 ed.). Westminster John Knox Press. p. 19. ISBN 978-0664223182.
Morrison, Craig E. (2013). Berit Olam: 2 Samuel. Liturgical Press. ISBN 978-0814682913.
Steinmann, Andrew (2017). 2 Samuel. Concordia commentary: a theological exposition of sacred scripture. Concordia Publishing House. ISBN 9780758650061.
บรรณานุกรม > ทั่วไป

Breytenbach, Andries (2000). "Who Is Behind The Samuel Narrative?".  ใน Johannes Cornelis de Moor and H.F. Van Rooy (บ.ก.). Past, Present, Future: the Deuteronomistic History and the Prophets. Brill. ISBN 9789004118713.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0195288810.
Fitzmyer, Joseph A. (2008). A Guide to the Dead Sea Scrolls and Related Literature. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 9780802862419.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0300188271.
Jones, Gwilym H. (2007). "12. 1 and 2 Samuel".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 196–232. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Klein, R.W. (2003). "Samuel, books of".  ใน Bromiley, Geoffrey W (บ.ก.). The International Standard Bible Encyclopedia. Eerdmans. ISBN 9780802837844.
Knight, Douglas A (1995). "Chapter 4 Deuteronomy and the Deuteronomists".  ใน James Luther Mays, David L. Petersen and Kent Harold Richards (บ.ก.). Old Testament Interpretation. T&T Clark. ISBN 9780567292896.
McKane, William (1993). "Samuel, Book of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 409–413. ISBN 978-0195046458.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Samuel II - II Samuel - Chapter 7 (Judaica Press). Hebrew text and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
2 Samuel chapter 7. Bible Gateway
2 ซามูเอล 7. YouVersion
กษัตริย์ดาวิดและผู้เผยพระวจนะนาธัน (ขวา) ภาพโดย Matthias Scheits
ซาลูต ซาลอน

ซอนยา ลีนา ชมิด กับการแสดงหุ่นกระบอก
ซาลูต ซาลอน (เยอรมัน: Salut Salon) เป็นกลุ่มดนตรีแชมเบอร์มิวสิกหญิงล้วน 4 ชิ้นจากเมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งโดยนักไวโอลินหญิงสองคน คือ อังเงลิกา บัคมานน์ (Angelika Bachmann) และไอริส ซิกฟรีด (Iris Siegfried) ในปี ค.ศ. 2000 ทั้งคู่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ชั้นมัธยม และมีนักดนตรีหญิงอีกสองคนในตำแหน่งเชลโลและเปียโน ปัจจุบันเล่นโดยซอนยา ลีนา ชมิด (Sonja Lena Schmid) และแอนน์-มอนิกา ฟอน ชวาร์ดสกี (Anne-Monika von Twardowski)
ดนตรีของซาลูต ซาลอน เป็นการนำดนตรีคลาสสิกมาเรียบเรียงใหม่ แสดงร่วมกับการแสดงหุ่นกระบอก สลับกับทำนองเพลงฮิตจากภาพยนตร์ เพลงแจ๊ส เพลงป็อป ดนตรีแทงโก และการแสดงความสามารถเฉพาะตัวของนักดนตรีทั้งสี่ในแนวขบขัน ชื่อวงนำมาจากชื่อผลงาน Salut d'Amour ของเอ็ดเวิร์ด เอลการ์
ซาลูต ซาลอนมีชื่อเสียงจากออกตระเวนแสดงสด ในแต่ละปีวงออกแสดงมากกว่า 100 ครั้งในหลายประเทศทั่วโลก รวมถึงเป็นตัวแทนเมืองฮัมบวร์ค ในการแสดงนิทรรศการนานาชาติเอ็กซ์โป 2010 ที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ซิก ซาวเออร์ เอสเอสจี 3000

|  ซิก ซาวเออร์ เอสเอสจี 3000  |
| --- | --- |

ชนิด: ปืนไรเฟิลซุ่มยิง
แหล่งกำเนิด:  เยอรมนี   สวิตเซอร์แลนด์
ประวัติการผลิต
บริษัทผู้ผลิต: Schweizerische Industrie Gesellschaft (SIG)
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 5.44 kg (11.99 lb)
ความยาว: 1,180 mm (46.5 in)
ความยาวลำกล้อง: 600 mm (23.6 in)
ความกว้าง: 95 mm (3.7 in)
ความสูง: 152 mm (6 in)

กระสุน: 7.62x51mm NATO
การทำงาน: Bolt-action
ความเร็วปากกระบอก: 800–830 m/s (2,625–2,723 ft/s)*
ระบบป้อนกระสุน: 5-round detachable internal magazine
ซิก ซาวเออร์ เอสเอสจี 3000 (เยอรมัน: SIG Sauer SSG 3000)  เป็นปืนไรเฟิลที่ขึ้นลำโดยใช้ระบบลูกเลื่อน ป้อนกระสุนด้วยแมกกาซีนขนาด 5 นัด  ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อใช้ในกองทัพสวิสโดย สวิสอาร์มส เอจี ซึ้งปัจจุบันนี้ถูกควบรวมเป็นบริษัทลูกของ Schweizerische Industrie Gesellschaft (SIG) สัญชาติเยอรมนี  และทำการตลาดปืนรุ่นนี้โดย ซิก ซาวเออร์
เอสเอสจี 3000 นิยมใช้งานเป็นปืนซุ่มยิงระยะไกล ในหน่วยงานตำรวจและทหารในยุโรปและสหรัฐอเมริกา เนื่องจากมีน้ำหนักเบา เมื่อติดกล้องเล็งแล้วมีน้ำหนักเพียง 6.2 กิโลกรัม  มีระยะยิงหวังผล 800 - 1,000 เมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website - J. P. Sauer & Sohn เก็บถาวร 2004-12-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซาบีเนอ แบร์คมัน-โพล

| ซาบีเนอ แบร์คมัน-โพล |
| --- | --- |
Sabine Bergmann-Pohl


ประมุขแห่งรัฐเยอรมนีตะวันออก
ดำรงตำแหน่ง 5 เมษายน 1990 – 2 ตุลาคม 1990
นายกรัฐมนตรี: โลทาร์ เดอ เม็ซซีแอร์
ก่อนหน้า: มันเฟรท แกร์ลัค
ถัดไป: ไม่มี (เยอรมนีตะวันออกล่มสลาย)
รัฐมนตรีว่าการกิจการพิเศษ
ดำรงตำแหน่ง 3 ตุลาคม 1990 – 17 ธันวาคม 1990
หัวหน้ารัฐบาล: เฮ็ลมูท โคล
ประธานหอประชาชน
ดำรงตำแหน่ง 5 เมษายน 1990 – 2 ตุลาคม 1990
ก่อนหน้า: กึนเทอร์ มาล็อยดา
ถัดไป: ไม่มี (เยอรมนีตะวันออกล่มสลาย)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1946-04-20) 20 เมษายน ค.ศ. 1946 (78 ปี) ไอเซอนัค, เยอรมนีภายใต้การยึดครองของสัมพันธมิตร  (ตอนนี้ ประเทศเยอรมัน)
พรรคการเมือง: สหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน (1981-1990) พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน (1990–ปัจจุบัน)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน

แพทย์หญิง ดร. ซาบีเนอ แบร์คมัน-โพล (เยอรมัน: Sabine Bergmann-Pohl สกุลเดิม: Schulz) เป็นแพทย์และนักการเมืองชาวเยอรมัน นางเป็นสมาชิกสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียนแห่งเยอรมนี และดำรงตำแหน่งประธานหอประชาชนของประเทศเยอรมนีตะวันออกหลังจากการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนมีนาคม 1990 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งอย่างเปิดกว้างครั้งแรกในประเทศเยอรมนีตะวันออก ซึ่งเคยอยู่ใต้ระบอบคอมมิวนิสต์