stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอหนองใหญ่
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอหนองใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลหนองใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองพลู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองพลูทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเสือช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเสือช้างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้างสูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้างสูงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาซก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาซกทั้งตำบล
วัดฝาง (จังหวัดอ่างทอง)

| วัดฝาง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลไผ่จำศีล อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดฝาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไผ่จำศีล อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง พื้นที่วัด 19 ไร่ ติดริมแม่น้ำน้อย
วัดฝางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ใดเป็นผู้สร้าง มีอุโบสถมหาอุด กว้าง 6 เมตร ยาว 7.5 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2558
สิ่งก่อสร้างในวัด ได้แก่ อุโบสถมหาอุด ทรงเรือสำเภา แกะสลักด้วยหินทรายร่วมสมัยขอมรัตนโกสินทร์ โดย พระครูธรรมรัต อริยวโส อดีตเจ้าอาวาส เป็นผู้เริ่มก่อสร้างใน พ.ศ. 2536 ระยะเวลาก่อสร้างนานประมาณ 24 ปี หอสวดมนต์ไม้สักทองทั้งหลัง ปูชนียวัตถุมีพระศรีอริยเมตไตรยและพระเชียงแสนปางขัดสมาธิเพชร รอยพระพุทธบาทสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ มีเจดีย์เก่าแก่ ยังมีต้นไม้ยืนต้นอายุ 200 ปีขึ้นไปหลากหลายชนิดให้ชม เช่น ต้นโพธิ์ ต้นตะเคียน ต้นมะพลับ ต้นพิกุล ต้นสำโรง ต้นสารภี ต้นปีบ ต้นกรวย และต้นฝางนามเดียวกับชื่อวัด
เขตคันนายาว

| เขตคันนายาว |
| --- | --- |
เขต
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khet Khan Na Yao
บรรยากาศภายในสยามอะเมซิ่งพาร์ค
คำขวัญ: การเกษตรมากมี ของดีชุมชน เที่ยวยลสวนสยาม สนามกอล์ฟเล่นกีฬา ศูนย์การค้าขนาดใหญ่ ขับสบายใจถนนวงแหวน
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตคันนายาว
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 25.980 ตร.กม. (10.031 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 95,201 คน
 • ความหนาแน่น: 3,664.40 คน/ตร.กม. (9,490.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10230
รหัสภูมิศาสตร์: 1043
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 9 ซอย 01 กาญจนาภิเษก 11/5 ถนนกาญจนาภิเษก แขวงคันนายาว เขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร 10230
เว็บไซต์: www.bangkok.go.th/khannayao
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
คันนายาว เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพโดยทั่วไปเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลางและหนาแน่นน้อย โดยมีย่านการค้าหนาแน่นทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของพื้นที่
ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตคันนายาวตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งพระนคร) มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตบางเขนและเขตคลองสามวา มีคลองตาเร่ง คลองลำชะล่า คลองจรเข้บัว (หกขุด) คลองคู้ชุมเห็ด และคลองคู้บอนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตคลองสามวาและเขตมีนบุรี มีคลองคู้บอนและคลองบางชันเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตสะพานสูง มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตบึงกุ่ม มีคลองกุ่ม ถนนเสรีไทยฟากใต้ คลองระหัส คลองลำปลาดุก คลองหนองแขม คลองหลวงวิจิตร คลองบางชวดด้วน และถนนรามอินทราฟากใต้เป็นเส้นแบ่งเขต
ที่มาของชื่อเขต

ประมาณ พ.ศ. 2386 (รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว) เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้ยกทัพไปปราบกบฏที่เมืองนครจำปาศักดิ์และเมืองหลวงพระบางจนได้รับชัยชนะ และได้กวาดต้อนครอบครัวจากหัวเมืองรายทางเข้ามายังกรุงเทพมหานคร โดยให้ตั้งถิ่นฐานอยู่แถบคลองกุ่ม ต่อมามีผู้คนอพยพเข้าไปอยู่อาศัยในย่านนี้และย่านใกล้เคียงมากขึ้น พื้นที่บางส่วนกลายเป็นที่ทำนาผืนใหญ่ ในการทำนาก็จะมีการสร้างแนวดินให้พูนสูงขึ้นจากท้องนาเพื่อกั้นที่นาเป็นส่วน ๆ หรือเพื่อกักเก็บน้ำไว้ใช้สำหรับปลูกข้าว ซึ่งก็คือ "คันนา" มีที่นาอยู่ผืนหนึ่งใกล้กับคลองแสนแสบ กินอาณาเขตตั้งแต่ท้ายหมู่บ้านสุเหร่าแดง (ปัจจุบันคือบริเวณถนนเสรีไทย) ไปสิ้นสุดตรงบริเวณที่เรียกว่า "โรงแดง" เพราะเป็นที่ตั้งของบ้านหลังหนึ่งที่มุงหลังคาสังกะสีเป็นสนิม มองเห็นเป็นสีแดงแต่ไกล (ปัจจุบันคือบริเวณถนนรามอินทรา) เรียกได้ว่าเป็นนาที่มีคันยาวมากที่สุด จึงสันนิษฐานว่าเป็นที่มาของชื่อ "คันนายาว"
ประวัติ

ตำบลคันนายาว ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นท้องที่การปกครองท้องที่หนึ่งของอำเภอบางกะปิ จังหวัดพระนคร โดยใน พ.ศ. 2506 กระทรวงมหาดไทยได้ขยายเขตสุขาภิบาลบางกะปิให้ครอบคลุมถึงตำบลคันนายาวด้วย จนกระทั่งใน พ.ศ. 2514 จังหวัดพระนครถูกรวมเข้ากับจังหวัดธนบุรี เปลี่ยนฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และในปีถัดมา (พ.ศ. 2515) จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนคำเรียกเขตการปกครองใหม่จากอำเภอและตำบลเป็นเขตและแขวงตามลำดับ ตำบลคันนายาวจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงคันนายาว อยู่ในการปกครองของเขตบางกะปิ
ด้วยเหตุที่เขตบางกะปิมีเนื้อที่กว้างขวางมากและมีจำนวนประชากรเพิ่มขึ้น ขณะที่ท้องที่บางแห่งอยู่ไกลจากสำนักงานเขต ใน พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่การปกครองใหม่เพื่อความสะดวกในการบริหารราชการ โดยจัดตั้งเขตบึงกุ่ม ประกอบด้วยแขวงคลองกุ่ม แขวงคันนายาว และแขวงสะพานสูงแยกจากเขตบางกะปิ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 4 กันยายน เป็นต้นไป
อย่างไรก็ตาม หลังจากแบ่งเขตใหม่แล้ว เขตบึงกุ่มยังคงมีท้องที่กว้างขวางและมีประชากรหนาแน่น ประกอบกับความเจริญทางด้านสาธารณูปโภคได้หลั่งไหลเข้าสู่พื้นที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2540 กระทรวงมหาดไทยจึงมีประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตการปกครองใหม่อีกครั้งหนึ่ง โดยแยกแขวงคันนายาว รวมกับหมู่ที่ 3, 11 (บางส่วน) ของแขวงคลองกุ่ม และหมู่ที่ 1, 2, 9, 10 (บางส่วน) ของแขวงจรเข้บัว เขตลาดพร้าว จัดตั้งเป็น เขตคันนายาว และในวันที่ 7 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน กรุงเทพมหานครได้ประกาศตั้งแขวงคันนายาวเต็มพื้นที่เขตคันนายาวอย่างเป็นทางการ เพื่อความชัดเจนและประโยชน์ในด้านการปกครอง การบริหาร และการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน ประกาศทั้ง 2 ฉบับเริ่มมีผลบังคับใช้ในวันเดียวกันคือวันที่ 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่สำนักงานเขตคันนายาวได้เปิดให้บริการเป็นครั้งแรกพร้อมกับสำนักงานเขตแยกใหม่ทางฝั่งพระนครอีก 5 แห่ง ได้แก่ เขตสายไหม เขตสะพานสูง เขตหลักสี่ เขตวังทองหลาง และเขตคลองสามวา โดยใช้พื้นที่ชั้นล่างของศูนย์การค้าแฟชั่นไอส์แลนด์ซึ่งตั้งอยู่หมู่ที่ 7 แขวงคันนายาวเป็นที่ทำการ ต่อมาได้ย้ายมาตั้งสำนักงานเขตถาวรริมคลองครุ ในซอย 01 กาญจนาภิเษก 11/5 เมื่อช่วงสิ้นปี พ.ศ. 2552
การแบ่งเขตการปกครอง

ในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้ลงนามในประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงคันนายาว และตั้งแขวงรามอินทรา เขตคันนายาว โดยมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 21 กันยายน ปีเดียวกัน ส่งผลให้ปัจจุบัน เขตคันนายาวแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง โดยใช้ถนนกาญจนาภิเษกเป็นเส้นแบ่งเขต ได้แก่
| หมาย เลข | อักษรไทย | อักษรโรมัน | พื้นที่  (ตร> กม.) | จำนวนประชากร  (ธันวาคม 2566) | ความหนาแน่นประชากร  (ธันวาคม 2566) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | คันนายาว | Khan Na Yao | 12.917 | 47,151 | 3,650.31 |  |
| 2. | รามอินทรา | Ram Inthra | 13.063 | 48,050 | 3,678.33 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 25.980 | 95,201 | 3,664.40 |  |
ประชากร

| สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตคันนายาว> ปี (พ.ศ.) | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตคันนายาว> ประชากร | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตคันนายาว> การเพิ่มและการลด |
| --- | --- | --- |
| 2540 | 71,377 | แบ่งเขต |
| 2541 | 74,979 | +3,602 |
| 2542 | 76,535 | +1,556 |
| 2543 | 77,610 | +1,075 |
| 2544 | 79,570 | +1,960 |
| 2545 | 81,048 | +1,478 |
| 2546 | 82,573 | +1,525 |
| 2547 | 83,480 | +907 |
| 2548 | 84,080 | +600 |
| 2549 | 84,562 | +482 |
| 2550 | 85,027 | +465 |
| 2551 | 85,586 | +559 |
| 2552 | 85,912 | +326 |
| 2553 | 86,340 | +428 |
| 2554 | 87,169 | +829 |
| 2555 | 88,471 | +1,302 |
| 2556 | 90,437 | +1,966 |
| 2557 | 92,094 | +1,657 |
| 2558 | 94,242 | +2,148 |
| 2559 | 95,369 | +1,127 |
| 2560 | 96,751 | +1,382 |
| 2561 | 97,187 | +436 |
| 2562 | 97,095 | -92 |
| 2563 | 96,330 | -765 |
| 2564 | 95,636 | -694 |
| 2565 | 95,523 | -113 |
| 2566 | 95,201 | -322 |
การคมนาคม

ในพื้นที่เขตคันนายาวมีทางสายหลัก ได้แก่
ถนนกาญจนาภิเษก
ถนนรามอินทรา
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 350 (รัชดาภิเษก–รามอินทรา)
ถนนประเสริฐมนูกิจ (เกษตร–นวมินทร์–กาญจนาภิเษก)
ถนนนวมินทร์
ถนนเสรีไทย
ถนนสวนสยาม
รถไฟฟ้าสายสีชมพู (สถานีรามอินทรา กม. 6, สถานีคู้บอน, สถานีรามอินทรา กม. 9, สถานีวงแหวนรามอินทรา, สถานีนพรัตน์)
ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3901 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านนอก)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3902 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านใน)
ถนนคู้บอน
ถนนปัญญาอินทรา
ซอยรามอินทรา 44 (หมู่บ้านปัฐวิกรณ์ 2)
ซอยรามอินทรา 62 (ยังสว่าง)
ซอยรามอินทรา 77 (มิตรทหาร)
ซอยคู้บอน 6 (คู้บอน 3)
ซอยคู้บอน 27 (สยามธรณี)
ซอยนวมินทร์ 163 (อมรวิวัฒน์)
ทางน้ำมีคลองแสนแสบและคลองบางชัน ใช้สัญจร
สถานที่สำคัญ

สวนสยาม
นิคมอุตสาหกรรมบางชัน (ส่วนเขตคันนายาว)
โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม (วัดบางชัน)
วัดคลองครุ
เทคโนโลยีดุสิต รามอินทรา
โรงเรียนคันนายาว (ธารินเจริญสงเคราะห์)
โรงเรียนจินดาบำรุง
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นพรัตน์วชิระ
แฟชั่นไอส์แลนด์
สนามกอล์ฟนวธานี
สนามกอล์ฟ ปัญญาอินทรากอล์ฟคลับ
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  ศูนย์ข้อมูลกรุงเทพมหานคร. สถิติจำนวนประชากรและบ้านในกรุงเทพมหานคร จำแนกตามรายแขวงและเขต ณ เดือน ธันวาคม 2550. เก็บถาวร 2009-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สืบค้น 24 ตุลาคม 2551.
↑  สำนักบริหารการทะเบียน. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "สถิติประชากรและบ้าน - จำนวนประชากรแยกรายอายุ." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/stat/statnew/upstat_age.php เก็บถาวร 2020-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. สืบค้น 14 กุมภาพันธ์ 2567.
1 2  สำนักงานเขตคันนายาว. "ประวัติความเป็นมาของเขตคันนายาว." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://203.155.220.239/subsite/index.php?strOrgID=001004&strSection=aboutus&intContentID=48 เก็บถาวร 2011-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน [ม.ป.ป.]. สืบค้น 7 มีนาคม 2555.
↑  สุเหร่าแดงมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "มัสยิดยัมอียะตุ้นมุสลีมีน" ตั้งอยู่ในซอยเสรีไทย 46 แขวงคันนายาว
↑  ฝ่ายปกครอง. สำนักงานเขตคันนายาว. "สถานที่ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://office.bangkok.go.th/khannayao/attraction.html เก็บถาวร 2012-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 2554. สืบค้น 18 เมษายน 2555.
↑  สำนักวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว กรุงเทพมหานคร. "พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตคันนายาว." พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://203.155.220.217/localmuseum/kannayao.htm เก็บถาวร 2014-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน [ม.ป.ป.]. สืบค้น 30 มีนาคม 2555.
↑  "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลบางกะปิ อำเภอบางกะปิ จังหวัดพระนคร" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 80 (114 ง): 2628–2629. 26 พฤศจิกายน 2506.
↑  "ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๔" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 88 (พิเศษ 144 ก): 816–824. 21 ธันวาคม 2514. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-04-25. สืบค้นเมื่อ 2008-11-21.
↑  "ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓๓๕" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 89 (พิเศษ 190 ก): 187–201. 13 ธันวาคม 2515.
↑  "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตบางกะปิ และตั้งเขตลาดพร้าวและเขตบึงกุ่ม" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 106 (พิเศษ 155 ง): 18. 16 กันยายน 2532.
↑  ผู้อำนวยการเขตบึงกุ่มชี้แจงการตั้งเขตใหม่. สืบค้น 25 ตุลาคม 2551.
1 2 3  "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตบางเขน เขตลาดพร้าว เขตบึงกุ่ม เขตประเวศ และตั้งเขตสายไหม เขตคันนายาว เขตสะพานสูง" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 114 (พิเศษ 108 ง): 6–19. 18 พฤศจิกายน 2540. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-11-07. สืบค้นเมื่อ 2008-11-21.
↑  "ประกาศกรุงเทพมหานคร เรื่อง เปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงคันนายาว เขตคันนายาว" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 114 (พิเศษ 121 ง): 17–19. 24 ธันวาคม 2540.
↑  "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตดอนเมืองและตั้งเขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 114 (พิเศษ 108 ง): 2–5. 18 พฤศจิกายน 2540.
↑  "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตบางกะปิ และตั้งเขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 114 (พิเศษ 108 ง): 20–24. 18 พฤศจิกายน 2540.
↑  "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตมีนบุรี และตั้งเขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 114 (พิเศษ 108 ง): 25–30. 18 พฤศจิกายน 2540.
↑  http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2552/E/137/71.PDF
↑  สำนักบริหารการทะเบียน. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "จำนวนประชากรและบ้าน." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/xstat/popyear.html 2556. สืบค้น 3 เมษายน 2556.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สำนักงานเขตคันนายาว
| ด ค กเขตในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งธนบุรี |  คลองสาน  จอมทอง  ตลิ่งชัน  ทวีวัฒนา  ทุ่งครุ  ธนบุรี  บางกอกน้อย  บางกอกใหญ่  บางขุนเทียน  บางแค  บางบอน  บางพลัด  ภาษีเจริญ  ราษฎร์บูรณะ  หนองแขม  |  |
| ฝั่งพระนคร |  คลองเตย  คลองสามวา  คันนายาว  จตุจักร  ดอนเมือง  ดินแดง  ดุสิต  บางกะปิ  บางเขน  บางคอแหลม  บางซื่อ  บางนา  บางรัก  บึงกุ่ม  ปทุมวัน  ประเวศ  ป้อมปราบศัตรูพ่าย  พญาไท  พระโขนง  พระนคร  มีนบุรี  ยานนาวา  ราชเทวี  ลาดกระบัง  ลาดพร้าว  วังทองหลาง  วัฒนา  สวนหลวง  สะพานสูง  สัมพันธวงศ์  สาทร  สายไหม  หนองจอก  หลักสี่  ห้วยขวาง  |  |
ถนนกาญจนาภิเษกในแขวงรามอินทรา
สไลเดอร์ยักษ์ในดินแดนวอเตอร์เวิลด์ สวนสยาม
วัดท่าคอย

| วัดท่าคอย |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลท่าคอย อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสิริทัศนียคุณ (เล็ก ปญฺญาวุโธ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่าคอย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเพชรบุรี ในตำบลท่าคอย อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี มีเนื้อที่ 16 ไร่ 1 งาน 14 ตารางวา อยู่ใกล้กับชุมชนใหญ่ ๆ คือชุมชนเขตตลาดอำเภอท่ายางและชุมชนหมู่บ้านท่าคอย
วัดท่าคอยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2313 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 29 เมตร ยาว 47 เมตร และได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2536
เสนาสนะที่มีรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยา ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าซึ่งมีลวดลายการปั้นหน้าบันและซุ้มประตู กุฎิวัดท่าคอยนั้นเดิมสร้างทางทิศใต้ของวัด เป็นกุฎิชั้นเดียวสร้างแบบดาวล้อมเดือน เป็นที่นิยมกันมากในการสร้างวัดในสมัยนั้น เป็นกุฎิหมู่ มีทั้งหมด 7 หลัง แบ่งได้ 15 ห้อง ตรงกลางเป็นหอฉัน ทางขึ้นด้านทิศเหนือ สร้างแต่เมื่อใดไม่ทราบ มีการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2500 แต่จนถึง พ.ศ. 2535 ก็ได้ทรุดโทรมลงอีก ในสมัยพระมหากลีบ วรปณฺโญ จึงได้ย้ายกุฎิไปสร้างด้านทิศเหนือของวัด ติดแม่น้ำเพชรบุรี เป็นกุฎิสองชั้น จำนวน 8 หลัง เหมือนกุฎิหลังเก่าแต่ให้เป็นกุฎิเดี่ยว ซึ่งกุฎิเป็นลักษณะแบบอยู่รวมกันและสามารถเดินถึงกันได้หมด การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2538 เป็นอาคารทรงไทย
เจดีย์มีจำนวน 4 องค์ไม่สามารถระบุได้ว่าสร้างมาตั้งแต่เมื่อใด มียอดแหลม และย่อมุมไม้สิบสอง ชาวบ้านได้บริจาคเงินเพื่อบูรณะเจดีย์เมื่อ พ.ศ. 2534 ใช้เงินในการบูรณะทั้งสิ้น 48,000 บาท และได้นำอัฐิของบรรพบุรุษมาบรรจุไว้ ณ เจดีย์เหล่านี้
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการพลบ รับหน้าที่และพ้นหน้าที่เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานชัด
พระอธิการฉิม สกุโณ มรณภาพ เมื่อ พ.ศ. 2482
พระครูทัศนียคุณ (รวม ทสฺสนีโย) พ.ศ. 2482–2521
พระมหาสุมนัส เขจิตโต พ.ศ. 2522–2528
พระมหากลีบ วรปญโญ พ.ศ. 2529–2542 (ลาออก)
พระครูสิริทัศนียคุณ (เล็ก ปญฺญาวุโธ) ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2542 – ปัจจุบัน
มวยคาดเชือก

| --- | --- |

ประเทศต้นกำเนิด: ไทยในสมัยรัตนโกสินทร์
ผู้มีชื่อเสียง: จา พนม
Descendant arts: มวยไทย, มวยลาว
กีฬาโอลิมปิก: ไม่บรรจุ
มวยคาดเชือก หรือ มวยโบราณ เป็นการชกมวยไทยในสมัยโบราณที่ใช้เชือกพันที่หมัดทั้ง 2 ข้างแทนการใช้นวมเหมือนมวยไทยปัจจุบัน
การแข่งขัน

นักมวยที่จะขึ้นชกจะพันหมัดด้วยเชือกจนแข็ง ผูกเครื่องรางของขลังตามความเชื่อของแต่ละคน ทั้งนี้ขึ้นกับการตกลงกันก่อนชก ก่อนชกกันนักมวยต้องมาซ้อมให้นายสนามดูก่อน ถ้ามีฝีมือใกล้เคียงกัน และทั้งคู่พอใจจะชกกันจึงถือว่าได้คู่ การต่อสู้จะชกกันจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยอมแพ้หรือลุกไม่ขึ้น มิฉะนั้นถือว่าเสมอกัน ซึ่งอาจจะชกกันใหม่ในคราวต่อไปถ้ายังไม่หายข้องใจ การชกมวยแบบนี้จะเน้นชั้นเชิงมากกว่าพละกำลัง
สนามแข่งขันเป็นสนามหญ้าหรือลานวัด มีเชือกกั้น 1 เส้น มีกรรมการห้ามเพื่อจับผู้ล้มขึ้นมาชกใหม่ และห้ามไม่ให้ซ้ำเติมคนล้ม ในงานเผาศพผู้มีฐานะในสมัยก่อน นิยมให้มีมวยชกด้วย 7 - 8 คู่
ในสมัยรัชกาลที่ 6 พระยานนทิเสนสุเรนทรภักดี (แมค เศียรเสวี) เริ่มจัดแข่งขันมวยไทยอาชีพครั้งแรกที่สนามมวยสวนกุหลาบ ต่อมาจึงเกิดสนามมวยอื่นๆอีกมากมาย เช่น สนามมวยท่าช้าง หลักเมือง สวนเจ้าเชตุ เสือป่า สวนสนุก เจ้านายสมัยนั้นโปรดการเลี้ยงนักมวยและเสาะหานักมวยฝีมือดีมาเข้าสังกัด จึงมีนักมวยจากหัวเมืองเข้ามาขกในกรุงเทพฯมาก ตัวอย่างเช่น กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ มีนักมวยเอกคือ หมื่นชงัดเชิงชก กับ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ ม.ร.ว. มานพ ลดาวัลย์ มีนักมวยเอกคือบังสะเล็บ ศรไขว้ ในครั้งนั้นยังมีการคัดเลือกนักมวยเอกขึ้นชกหน้าพระที่นั่งและมีนักมวยได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ เช่น หลวงไชยโชกชกชนะ, หมื่นมวยมีชื่อ, หมื่นมือแม่นหมัด และหมื่นชงัดเชิงชก
เลิกคาดเชือก

การเปลี่ยนจากการคาดเชือกมาเป็นการสวมนวมแทนนั้นเพราะมีการชกกันถึงตาย ครั้งนั้น นายเจียร์ นักมวยชาวเขมรจากพระตะบองซึ่งมีชื่อเสียงในด้านคงกระพันชาตรี เคยชกคนตายมาแล้ว เข้ามาเปรียบมวยในกรุงเทพฯ พระชลัมภ์พิสัยเสนีย์จึงเสนอนายแพ เลี้ยงประเสริฐขึ้นชกด้วย การชกมีขึ้นที่สนามหลักเมืองของพระยาเทพหัสดินทร์เมื่อ24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 เมื่อถึงยกที่ 3 นายแพใช้หมัดคู่หรือแม่ไม้ "หนุมานถวายแหวน"ของสำนักบ้านท่าเสา ชกนายเจียร์จนชะงักและเข้าซ้ำจนนายเจียร์ทรุดลงกับพื้นและไม่ลุกขึ้นมาอีกเลย จนสิ้นใจขณะนำส่งโรงพยาบาล แม้ว่าในครั้งนั้น นายแพไม่มีความผิดตามกฎหมาย เพราะกฎหมายที่ใช้อยู่ในครั้งนั้นระบุว่า การตายที่เกิดขึ้นจากการชกมวยที่ต่างฝ่ายต่างสมัครใจมาชกกันเองนั้น ถือว่าไม่มีความผิด ดังที่เคยทีบัญญัติไว้ในกฎหมายตราสามดวงว่า
ชนทั้งสองเป็นเอกจิตเอกฉันท์ตีมวยด้วยกัน และผู้หนึ่งต้องเจ็บปวดหักโข้นถึงแก่มรณภาพ ท่านว่าหาโทษมิได้ ตลอดจนผู้ยุยงตกรางวัล เพราะเหตุจะได้มีจิตเจตนาให้สิ้นชีวิตก็หามิได้ เป็นกรรมของผู้ถึงมรณภาพเองแล
แต่ก็เป็นเหตุให้กระทรวงมหาดไทยเห็นว่าการชกแบบคาดเชือกรุนแรงเกินไป จึงประกาศห้ามชกมวยคาดเชือกทั่วราชอาณาจักร ให้สวมนวมตามแบบมวยสากลแทน และสวมถุงเท้าด้วย การชกมวยคู่แรกที่ชกแบบสวมนวมคือการชกระหว่างคำเหมย เมืองยศจากลำปางกับนพ ชมศีเมฆนักมวยจากพระนคร แต่การสวมถุงเท้าทำให้เตะไม่สะดวก นักมวยมักลื่นล้ม จึงเลิกไป แต่ยังมีการสวมนวมจนถึงปัจจุบัน
มวยคาดเชือกในปัจจุบัน

ปัจจุบันการชกแบบคาดเชือกยังมีชกกันอยู่ในประเทศพม่า ในประเทศไทยมีเพียงการแสดงและมีการชกในบางเทศกาล เช่น การชกมวยคาดเชือกประเพณีไทย-พม่า ในเทศกาลสงกรานต์ ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก อย่างไรก็ดี ในการชกนั้นใช้กติกาแบบพม่า ไม่ได้ใช้กติกาแบบมวยไทยแต่ประการใด
นักมวยเอกในยุคคาดเชือก

นายทองดี ฟันขาว (พระยาพิชัยดาบหัก)
นายขนมต้ม
ทับ จำเกาะ
บังสะเล็บ ศรไขว้
บัว วัดอิ่ม
ยัง หาญทะเล
สุวรรณ นิวาศวัต
หมื่นชงัดเชิงชก
หมื่นผลาญดัสกร
หมื่นมวยมีชื่อ
หมื่นมือแม่นหมัด
หลวงไชยโชกชกชนะ
หวัง อาหะหมัด แชมป์มวยไทยแห่งสนามคนแรก สมัยเวทีมวยท่าช้าง
ห้าพี่น้องตระกูลเลี้ยงประเสริฐ (โพล้ง แพ โต๊ะ ฤทธิ์ และ พลอย เลี้ยงประเสริฐ)
มวยคาดเชือกในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับภาพยนตร์มวยคาดเชือก เช่น คาดเชือก ออกฉายในปี พ.ศ. 2527 กำกับโดยบัณฑิต ฤทธิ์ถกล และภาพยนตร์เรื่อง ไชยา ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 รวมถึง ธีรวิทย์ โฆคิน กับ อากาศ แจ่มใส จากการ์ตูนญี่ปุ่น เคนอิจิ ลูกแกะพันธุ์เสือ ซึ่งเป็นตัวละครที่ใช้วิชามวยไทยโบราณ
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศไทย
Muay-boran.com เก็บถาวร 2011-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Muay Boran information site
French website on Muay Boran, Krabi Krabong and Muay Thai tpg-nakmuay.com
Ancient Thai Martial Arts เก็บถาวร 2010-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pahuyuth: The Art of Thai Fighting[ลิงก์เสีย]
Muay Boran at USMTA เก็บถาวร 2011-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
International Muay Boran Academy
Dutch Muay Boran Foundation เก็บถาวร 2021-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
IMBA in Belgium เก็บถาวร 2014-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Muaychaiya Baanchangthai เก็บถาวร 2010-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การใช้เข่าโจมตี
อากิโยชิ อูเมกาวะ

| อากิโยชิ อูเมกาวะ |
| --- | --- |
เกิด: 1 มีนาคม ค.ศ. 1948(1948-03-01) โอตาเกะ, จังหวัดฮิโรชิมะ, ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 28 มกราคม ค.ศ. 1979(1979-01-28) (30 ปี) เขตซูมิโยชิ, โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
สาเหตุเสียชีวิต: บาดเจ็บจากกระสุนปืน

รายละเอียด
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ตำแหน่ง: เขตซูมิโยชิ, โอซากะ
: ปืนลูกซอง
 
อากิโยชิ อูเมกาวะ(ญี่ปุ่น: 梅川 昭美; โรมาจิ: Umekawa Akiyoshi) เกิด 1 มีนาคม ค.ศ. 1948 – 28 มกราคม ค.ศ. 1979 เป็นฆาตกรสังหารหมู่และฆาตกรต่อเนื่อง ชาวญี่ปุ่น ซึ่งสังหารผู้หญิง 1 คนเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1963 และยิงคนเสียชีวิต 4 คนในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1979 สื่อยังใช้การอ่านชื่อของเขาที่เป็นไปได้หลายแบบ รวมถึงเทรุโยชิ,เทรุมิ,อากิมิและอาเคมิ เขาเป็นหนึ่งในอาชญากรที่หายากที่ถูกตำรวจญี่ปุ่นยิงเสียชีวิต
ประวัติ

อุเมะกาวะ เกิดที่ โอตาเกะ,จังหวัดฮิโรชิมะ เขาเป็นคนรักการอ่านและชื่นชอบนิยายแนว ฮาร์ดบอยล์ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1963 ขณะที่เขาอายุ 15 ปีและยังเป็น ผู้เยาว์ เขาได้ใช้มีดแทงและฆ่ามิตสึเอะ นาชิ น้องสะใภ้ของผู้รับเหมาก่อสร้างโซทาโร่ นาชิ ซึ่งมีอายุ 21 ปี แม้ว่าเขาจะเป็นฆาตกร แต่เขายังคงได้รับอนุญาตให้ครอบครองปืนได้เนื่องจากกฎหมายเยาวชนของญี่ปุ่นคุ้มครองประวัติอาชญากรรมของเขา เขายังได้ดูภาพยนตร์เรื่อง Salò, or the 120 Days of Sodomด้วย เขาต้องการสร้างเหตุการณ์ใหญ่ 15 ปีหลังจากที่เขาก่อเหตุฆาตกรรมครั้งแรก[ต้องการอ้างอิง]
เหตุการณ์ตัวประกันธนาคารมิตซูบิชิ

อุเมะกาวะยิงพนักงานสองคนเสียชีวิต (ฮิโรชิ ฮากิโอะ พนักงานขายอายุ 20 ปี และโคจิ โมริโอกะ ผู้จัดการสาขาอายุ 47 ปี และตำรวจสองนาย สารวัตรมาซามิ คุซุโมโตะ อายุ 52 ปี และเจ้าหน้าที่คาซุอากิ มาเอบาตะ อายุ 29 ปีเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1979 ที่ธนาคาร มิตซูบิชิ ใน เขตซูมิโยชิ, โอซาก้า เขาจับตัวประกัน 40 คนที่ธนาคาร เขาได้ถามตัวประกันว่า “คุณรู้จัก Sodom no Ichi (ชื่อเรื่องภาษาญี่ปุ่นของ Salò, or the 120 Days of Sodom) ไหม ?”
เขาบังคับให้ผู้หญิงถอดเสื้อผ้าและใช้พวกเธอเป็นโล่มนุษย์รอบตัวเขา พร้อมกับก่อความหวาดกลัวอย่างยาวนานในหมู่พวกเธอและตัวประกันชาย เขาข่มขู่พวกเขาด้วยปืนลูกซองอย่างสม่ำเสมอและปฏิเสธที่จะเจรจากับตำรวจ มีการพิจารณาหรือพยายามใช้วิธีการต่างๆ เพื่อตรวจสอบหรือหยุดยั้งอุเมะกาวะ แต่ก็ล้มเหลวตลอดเวลาเนื่องจากเขาบังคับให้ตัวประกันขัดขวางการทำงานของตำรวจ
ตัวประกันหลายคนได้รับบาดเจ็บระหว่างการปิดล้อม คุนิฮิโกะ โยชิตานิ พนักงานสินเชื่ออายุ 26 ปี ถูกยิงที่หลังศีรษะได้รับบาดเจ็บสาหัส โคอิจิโร่ ฮิราโอะ พนักงานฝ่ายกิจการทั่วไปอายุ 54 ปี ถูกยิงที่ใบหน้า โดยส่วนใหญ่เกิดจากกระสุนลูกซองที่ยิงเพื่อข่มขู่พวกเขา ตัวประกันคนหนึ่งที่แกล้งตายหลังจากถูกยิงโดยอุเมะกาวะ มีใบหูส่วนบนถูกตัดโดยตัวประกันคนอื่นที่อุเมะกาวะบังคับให้ตรวจสอบว่าเขาตายหรือไม่ อย่างไรก็ตาม ตัวประกันคนนั้นคือซาดาโอะ ทาเคอุจิ ที่ปรึกษาอายุ 47 ปี ถูกยิงที่ไหล่ขวา รอดชีวิตมาได้
โรคุโระ โยชิดะ ผู้ที่เข้าร่วมการสืบสวนคดีของ คิโยชิ โอกุโบ และ กองทัพแดงสหรัฐ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการเหตุการณ์ "หน่วยศูนย์" ของหน่วยตำรวจปราบจลาจลที่สองของสำนักงานตำรวจจังหวัดโอซากะ หนึ่งในกลุ่มก่อนหน้าของทีมโจมตีพิเศษ ถูกเรียกตัว ซึ่งเป็นกรณีแรกในประวัติศาสตร์ของหน่วยยุทธวิธีตำรวจญี่ปุ่น หลังจากการปิดล้อมนาน 42 ชั่วโมง ซึ่งอุเมะกาวะและตัวประกันแทบไม่ได้นอน พวกเขาสามารถแทรกซึมเข้าไปในอาคารและยิงอุเมะกาวะเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1979 โยชิดะกล่าวว่าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการใช้กำลังถึงตาย
ทีมจู่โจมนำโดยสารวัตรคาซูฮิโกะ มัตสึบาระ และประกอบด้วยเจ้าหน้าที่หกคน ได้แก่ หัวหน้าเจ้าหน้าที่ฮิโรยูกิ โฮชิโนะ เจ้าหน้าที่มุเนโนริ คันโนะ เจ้าหน้าที่มาซานาโอะ ทานิกาวะ เจ้าหน้าที่โทชิโนริ ไอโกะ และเจ้าหน้าที่โยชิมิ ฟูคาดะ คน 5 คน มัตสึบาระไม่ได้ยิง ยิงไป 8 นัด แต่มีเพียงสามคนเท่านั้นที่โดนอูเมกาวะที่ศีรษะ คอ และหน้าอก
สื่อ

His crime affected Japanese youths. Lyricist Neko Oikawa said that his acts led her to investigate similar brutality, which is why she did not have leftist views. The story of the film Tattoo Ari was inspired by him, but an alternative name was used for him in the film.
แหล่งข้อมูลอื่น

Tattoo Ari ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
(ในภาษาญี่ปุ่น) Mitsubishi Bank Incident
(ในภาษาญี่ปุ่น) Mitsubishi Bank Murders
(ในภาษาญี่ปุ่น) impact! 42 hours of the Mitsubishi Bank hostage crisis
รถหุ้มเกราะของตำรวจเข้าประจำการในที่เกิดเหตุตัวประกันธนาคารมิตซูบิชิ
ชิน ยุน-โจ

| Yoonjo |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ชิน ยุน-โจ(신윤조)
รู้จักในชื่อ: Yoonjo(윤조)
เกิด: 14 ธันวาคม พ.ศ. 2535 (31 ปี 320 วัน) โซล เกาหลีใต้
แนวเพลง: Pop, Dance-pop
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง,ไอดอล
ช่วงปี: 2555– ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Hello Venus Happy PLEDIS

เว็บไซต์: hellovenus.co.kr
นักดนตรี
ชิน ยุนโจ (Korean:신윤조 ; เกิด  14 ธันวาคม 2535 ) เป็นนักร้อง นักแสดง นักแร็ปชาวเกาหลีใต้ รู้จักในสถานะสมาชิกวง Hello Venus , UNI.T
ประวัติ

ชิน ยุนโจ (신윤조) เกิดวันที่ 14 ธันวาคม 2535 นับถือศาสนาคริสต์ เกิดที่ โซล ประเทศเกาหลีใต้ เธอเป็นสมาชิกวงเฮลโลวีนัส ยุนโจเข้าร่วมโรงเรียนมัธยมปลายศิลปะโซลซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศเกาหลีใต้ เธอมีความคล้ายคลึงกับเจสสิก้า และ แทยอน สมาชิกวงวงโซนยอชินแด 
และมีความสามารถของเธอ คือ โอเปร่า (ฝึกมาตั้งแต่ ป.6) แต่งเนื้อเพลง วิชาเอกของเธอคือ ดนตรีและการขับร้อง โดยเฉพาะการร้องเพลงคาสสิค เธอเป็นนักร้อง soprano การเลือกตั้งในวันที่ 19 ธันวา เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกของ ยุนโจ และ อารา เพราะพึ่งบรรลุนิติภาวะ
ในปี พ.ศ. 2554 เข้าสู่สังกัดจากการออดิชั่นร่วมกับยูอารา และ คิมฮเยริม(ราอิม) เพื่อที่จะเป็นสมาชิกวงอาฟเตอร์สกูล แต่สุดท้าย ทางต้นสังกัดก็คัดอียองเป็นสมาชิกวงอาฟเตอร์สกูล จนถึงปัจจุบันนี้
ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2556 ยุนโจและเพื่อนสมาชิกในวง เข้าร่วมกีฬาสีไอดอล อยู่ทีม D ร่วมกับ วงเอพิ้งค์ ซีเครต NU'EST B.A.P และอื่นๆเธอเกิดในโซล ประเทศเกาหลีใต้
อาชีพ > Hello Venus

เธอเปิดตัววง Hello Venus ในปี 2555 กับซิงเกิล Venus แต่เธอมีอาการเจ็บขาทำให้เธอคัมแบ็กไม่ได้ทำให้ทางต้นสังกัดจึงตัดสินใจให้เธอปรากฏในเอ็มวีเพียงไม่กี่ฉาก,