stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดาวตะกร้า
ลักษณะ

มีลักษณะคล้ายดาวเปราะ ทั่วไปอาศัยอยู่ตามพื้นทะเล มีแขนหลายแขน มีอายุยืนเต็มที่ได้ถึง 35 ปี และมีน้ำหนัก 5 กิโลกรัม เหมือนกับสัตว์จำพวกอื่นในไฟลัมเดียวกัน คือ แลกเปลี่ยนแก๊สและระบบไหลเวียนโลหิตตามท่อลำเลียง
เป็นสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในไฟลัมเอไคโนดอร์มาทา ซึ่งชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ Gorgonocephalus stimpsoni มีความยาวได้ถึง 70 เซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางลำตัว 14 เซนติเมตร
วิวัฒนาการชาติพันธุ์

บันทึกฟอสซิสในกลุ่มนี้มีน้อย และสืบต้นตอได้ถึงยุคคอร์บอนิฟอรัส 
ดาวตะกร้าแบ่งออกได้ดังนี้:
วงศ์ Asteronychidae Ljungman, 1867 -- 4 สกุล (11 ชนิด)
วงศ์ Euryalidae Gray, 1840, emended Okanishi et al., 2011 -- 11 สกุล (89 ชนิด)
วงศ์ Gorgonocephalidae Ljungman, 1867 -- 34 สกุล (96 ชนิด)
วงศ์ย่อย Astrocloninae Okanishi & Fujita, 2018
วงศ์ย่อย Astrothamninae Okanishi & Fujita, 2013
วงศ์ย่อย Astrotominae Matsumoto, 1915
วงศ์ย่อย Gorgonocephalinae Döderlein, 1911
Astrodia tenuispina (Asteronychidae)
Astroceras aurantiacum (Euryalidae)
Astrocladus euryale (Gorgonocephalidae)
Squamophis lifouensis (Euryalidae, อดีต Astrocharidae)
แหล่งข้อมูลอื่น

Jo, Yeo Sam (16 ตุลาคม 2014). "Singapore angler catches basket star: 5 things to know about the sea creature". The Straits Times.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q783236  ADW: Euryalina  Fossilworks: 104752  ITIS: 157345  WoRMS: 123115
ตราแห่งความอัปยศ

ตราดาวเหลืองที่นาซีเยอรมันบังคับให้ผู้มีเชื้อสาวยยิวต้องติดเพื่อเป็นแสดงความอดสู
ตราแห่งความอัปยศ หรือ สัญลักษณ์แห่งความอัปยศ (อังกฤษ: Badge of shame หรือ symbol of shame หรือ mark of shame หรือ stigma) มักจะเป็นสัญลักษณ์ที่มีลักษณะเด่นที่กลุ่มชนใดกลุ่มชนหนึ่งถูกบังคับให้ใช้หรือติดเพื่อให้เป็นการเหยียดหยามในที่สาธารณะ (public humiliation) หรือเป็นการทำร้ายจิตใจ เช่นเมื่อชาวยิวต้องติดตราดาวเหลือง (yellow badge) ในบางส่วนของยุโรประหว่างยุคกลาง และต่อมาในนาซีเยอรมนีและในบริเวณที่ยึดครองโดยเยอรมนี โดยมีจุดประสงค์ให้เป็น “ตราแห่งความอัปยศ” ในการประณามและสร้างความเหยียดหยามว่าเป็นชาติพันธุ์ที่ต่ำกว่าชาติพันธุ์อื่น วลีนี้อาจจะหมายถึงสิ่งที่นำมาซึ่งความอดสู เช่นในคัมภีร์ไบเบิลเรื่อง “เครื่องหมายของเคน” ที่มีความหมายเช่นเดียวกับ “ตราแห่งความอัปยศ” นอกจากนั้นก็ยังใช้เป็นอุปมาโดยเฉพาะในทางเหยียดหยามในการบ่งถึงสิ่งหรือสัญลักษณ์ที่เกี่ยวกับบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่นำมาซึ่งความไม่มีศักดิ์ศรีหรือความน่าละอาย
ประวัติ > การถอนขน

การลงโทษโดยการถอนขน (depilation) ของชายโดยเฉพาะโดยการเผาขนหัวหน่าวเป็นการพยายามสร้างความละอายในวัฒนธรรมโบราณที่ถือว่าการมีขนบนร่างกายเป็นสิ่งมีค่า สตรีที่มีชู้ก็อาจจะถูกบังคับให้สวมสัญลักษณ์หรือป้ายประกาศ หรือถูกโกนผมเพื่อให้เป็นที่ละอายแก่ปวงชนตลอดมาในประวัติศาสตร์ สตรีเป็นจำนวนมากในประเทศที่ถูกยึดครองโดยเยอรมนีที่ไปมีความสัมพันธ์กับทหารเยอรมันก็ถูกจับโกนหัวโดยหมู่ชนที่เต็มไปด้วยโทสะหลังจากที่ประเทศได้รับการปลดปล่อยโดยฝ่ายพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างสงคราม นาซีก็ใช้การโกนหัวในการลงโทษผู้ที่ต่อต้านหรือไม่ยอมร่วมมือเช่นในกรณีของผู้ต่อต้านที่เรียกว่าขบวนการยุวชนต่อต้านเอเดลไวส (Edelweißpiraten)
ประวัติ > เครื่องแต่งกาย

ในสมัยโรมันโบราณทั้งชายและหญิงเดิมแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่เรียกว่าโทกา (toga) แต่ต่อมาสตรีสูงศักดิ์ก็หันมานิยมแต่งตัวแบบสโตลา (stola) แต่สตรีที่มีอาชีพเป็นโสเภณียังคงแต่งตัวแบบโทกากันอยู่ ต่อมาตามกฎหมายจูเลีย (Lex Julia) สตรีที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นโสเภณีก็ถูกบังคับให้สวม “toga muliebris” เพื่อเป็นการแสดงความอัปยศ
เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ก็ทรงประกาศห้ามคริสเตียนจากการทำร้ายชาวยิว แต่ทรงสนับสนุนการแยกสังคมออกเป็นกลุ่ม ในโอกาสหนึ่งถึงกับทรงเปรียบชาวยิวกับชะตาของคาอินที่บรรยายในพระธรรมปฐมกาลเมื่อทรงสาส์นถึงเคานท์แห่งนาแวร์สว่า:
“พระเป็นเจ้าทรงทำให้เคนเป็นผู้มีความผิดและต้องเที่ยวเร่ร่อนไปทั่วแผ่นดิน และทรงทำเครื่องหมายแก่เคน… ในฐานะที่[ชาวยิว]ยังคงเป็นผู้เร่ร่อนต่อไปในโลก ก็ต้องรับสถานะที่เต็มไปด้วยความอับยศตลอดไป…”
หลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ทรงเป็นประธานในการประชุมสภาสงฆ์แห่งแลตเตอรันครั้งที่ 4 ในปี ค.ศ. 1215 สภาก็อนุมัติตามมาตรา 68 ที่ระบุให้ชาวยิว และ มุสลิมแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่แสดงความแตกต่างกลุ่มชนอื่น เพื่อป้องกันความสัมพันธ์ระหว่างผู้นับถือศาสนาที่ต่างกัน แต่มาตรานี้ก็ไม่มีรัฐบาลฆราวาสปฏิบัติตามมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1269 เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส (ผู้ต่อมาได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ) ทรงได้รับการหว่านล้อมให้ออกพระราชประกาศบังคับให้ชาวยิวในฝรั่งเศสติดตราเหลืองกลมบนหน้าอกและหลัง
หลังจากสงครามครูเสดอัลบิเจ็นเซียนยุติลงในปี ค.ศ. 1229 และการไต่สวนศรัทธา (Papal inquisition) ของสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ก็ได้มีการออกกฎลงโทษคาธาร์ผู้ถูกกล่าวหาว่านอกรีตให้สวมตราเหลืองคาธาร์
ในสมัยอาณานิคมทั้งสิบสามของนิวอิงแลนด์ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ศาลก็พิพากษาให้ผู้มีความผิดจริยธรรมทางเพศ (sexual immorality)  ให้ติดอักษรบนเสื้อด้วยตัว “A” หรือ “AD” (adultery) สำหรับผู้มีชู้ และอักษร “I” (incest) สำหรับผู้ร่วมประเวณีระหว่างพี่น้อง
เสื้อลายที่นิยมให้นักโทษสวมระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถูกยกเลิกไปแล้วในสหรัฐอเมริกาเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพราะถือกันว่าเป็นเครื่องหมายของความอัปยศซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ
ประวัติ > ผิวหนัง

สังคมบางสังคมอาจจะลงโทษให้อายโดยการทำเครื่องหมายบนร่างกายที่เรียกกันว่า “ตรีตรา” (branded a criminal) ทั้งนักโทษและทาสต่างก็ได้รับการตีตราตลอดมาในประวัติศาสตร์โดยการการสัก ผู้ทำความผิดทางเพศในนิวอิงแลนด์ก็ถูกลงโทษโดยการ “ตรีตรา” ด้วยเหล็กร้อนให้เผาเป็นรอยบนผิวหนังบนหน้าหรือหน้าผากเพื่อให้เป็นที่เห็นกันโดยทั่วไป
การประทับตราให้เห็นบนใบหน้าเป็นวิธีลงโทษอย่างที่ได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ ภายใต้ “พระราชบัญญัติคนจรจัด” ในปี ค.ศ. 1547 ที่ระบุการประทับอักษร “S” บนแก้มหรือหน้าผากสำหรับทาสที่หนีจากนาย และอักษร “F” (fraymaker) บนแก้มสำหรับผู้ที่ทะเลาะกันในวัด เจมส์ เนย์เลอร์เควคเคอร์ชาวอังกฤษผู้ถูกกล่าวหาว่าดูหมิ่นศาสนาในปี ค.ศ. 1656 ถูกประทับตราด้วย และอักษร “B” (Blasphemy) บนหน้าผาก
การประทับตราเลิกทำกันในอังกฤษในปี ค.ศ. 1829 แต่ยังคงปฏิบัติกันในสหรัฐอเมริกามาอย่างน้อยก็จนถึงปี ค.ศ. 1864 ในระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกาเมื่อทหารฝ่ายเหนือถูกประจานด้วยการประทับด้วยอักษร “D” (Deserters) ถ้าหนีทหาร
ประวัติ > เครื่องสวมหัว

ในชั้นเรียนในฝรั่งเศสสมัยก่อนเด็กนักเรียนที่ประพฤติไม่ดีจะถูกส่งไปนั่งสวมหมวกที่มีป้าย “Âne” ที่แปลว่าลาอยู่มุมห้อง หรือสวมหมวกตัวตลกที่เป็นหูลา บางครั้งก็จะเป็นหมวกยอดแหลมที่เรียกว่า “หมวกลา” (cap d'âne) ในชั้นเรียนในอังกฤษและสหรัฐอเมริกาหมวกยอดแหลมเรียกว่า “หมวกคนโง่เง่า” (dunce cap) ที่มักจะมีอักษร “D” ซึ่งก็ใช้ในการทำให้เด็กนักเรียนที่ประพฤติไม่ดีมีความอาย ในสมัยปัจจุบันหมวกเหล่านี้ก็เลิกใช้กันไปแล้วแต่ก็ยังมีวิธีการลงโทษอื่นๆ ที่ใช้ในการลงโทษนักเรียน
ความหมายอื่น

ค่ายกักกันนาซีใช้เครื่องหมายสามเหลี่ยมสีต่างๆ ในการจัดกลุ่มตามความผิดของนักโทษ แต่ชาวยิวต้องติดเครื่องหมายสามเหลี่ยมซ้อนกันเป็นดาวหกมุมเป็นดาวแห่งเดวิด สัญลักษณ์เหล่านี้มีจุดประสงค์เพื่อที่แสดงความอัปยศให้แก่ผู้สวม แต่มามีผลตรงข้ามหลังสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อได้รับการนำมาใช้สำหรับผู้ถูกสังหารในค่ายกักกันระหว่างสงคราม สามเหลี่ยมชมพูสำหรับนักโทษโฮโมเซ็กชวลกลายมาเป็นสัญลักษณ์แห่งความภูมิใจในความเป็นเกย์ (gay pride) 
ดาวแห่งเดวิดของไซออนนิสม์ที่แปลงมาจากดาวเหลืองของนาซิก็กลายมาเป็นสัญลักษณ์เด่นบนธงชาติอิสราเอล
ในทางกลับกันสัญลักษณ์ที่จงใจสร้างความรู้สึกทางบวกก็อาจจะมีผลในทางตรงกันข้ามกับที่ต้องการ หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกระทรวงการสงครามแห่งสหรัฐอเมริกามอบสามเหลี่ยมคว่ำ (Chevron) ทองให้แก่ทหารผู้ต่อสู้ในสงครามในยุโรป สามเหลี่ยมคว่ำเงินให้แก่ผู้ที่ปฏิบัติหน้าที่ในประเทศในการสนับสนุนการสงครามแต่ไม่ได้ออกรบในสงคราม แต่ผู้ได้รับหลายคนกลับถือว่าการได้รับสามเหลี่ยมคว่ำเงินเป็น “ตราแห่งความอัปยศ”
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 รัฐบาลเชโกสโลวะเกียสั่งให้มีการยึดทรัพย์สิน ยึดสัญชาติ และขับชาวเช็กผู้มีเชื้อสายมาจยาร์หรือผู้พูดภาษาเยอรมันเป็นภาษาแม่ และในเดือนต่อมาชาวเชโกสโลวะเกียผู้พูดภาษาเยอรมันเป็นภาษาแม่ก็ถูกบังคับให้สวมปลอกแขนขาวหรือเหลืองที่มีอักษร “N” (Němec - เยอรมัน) ปลอกแขนสวมมาจนกระทั่งเมื่อเชโกสโลวะเกียขับชาวเยอรมันออกจากประเทศได้ทั้งหมดในปี ค.ศ. 1947
วรรณกรรม

ในงานเขียนคลาสสิกเรื่อง “The Scarlet Letter” (ความหมาย: อักษรสีแดง) โดยนักเขียนชาวอเมริกันนาแธเนียล ฮอว์ธอร์น ที่เขียนในปี ค.ศ. 1850 เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในสังคมเพียวริตันของบอสตันคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อเฮสเตอร์ พรินน์ตัวเอกของเรื่องถูกนำตัวจากคุกในเมืองโดยมีอักษร “A” สีแดงก่ำติดอยู่กลางหน้าอก อักษร “A” สีแดงเป็นสัญลักษณ์แสดงว่าเฮสเตอร์ไปทำความผิดโดยการมีชู้ ทางการจึงลงโทษให้เป็นเยี่ยงอย่างโดยการติดป้ายประจานความผิด ความตั้งใจเดิมที่จะให้เป็นสัญลักษณ์ของความอัปยศแก่เฮสเตอร์ มาเปลี่ยนแปลงไปเมื่อเรื่องดำเนินต่อไป
มีเดีย

ในปี ค.ศ. 2008 นิทรรศการสินค้าผู้บริโภคที่ลาสเวกัสออกป้ายสีขาวแก่บล็อกเกอร์ และสีให้แก่ผู้สื่อข่าวและกลุ่มมีเดียอื่น บล็อกเกอร์เรียกว่าป้ายที่ได้รับว่า “ตราขาวแห่งความอัปยศ”
การเมือง

หลังจากการอิมพีชเมนต์ของประธานาธิบดีบิล คลินตันและการได้รับการยกโทษแล้วผู้สื่อข่าวแดน ราเธอร์ก็ทำการสัมภาษณ์ทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1999 ที่คลินตันให้คำตอบว่า “แต่ผมไม่คิดว่าการออกเสียงในการอิมพีชเมนต์เป็น “ตราแห่งความอัปยศ” อันใหญ่แต่อย่างใด….”
ดูเพิ่ม

กฎหมาย
สัญลักษณ์
ระหว่าง ค.ศ. 1814-ค.ศ. 1823 โกยาร่างภาพแปดภาพที่เป็นภาพของผู้ถูกลงโทษโดยคณะผู้ไต่สวนศรัทธา ผู้ที่ถูกลงโทษต้องสวมหมวกที่เป็นกรวยสูงและเสื้อทูนิคที่บนหน้าอกมีคำจารึกถึงเหตุผลที่ถูกลงโทษ
เด็กใส่หมวกเพื่อให้เป็นที่ละอายในชั้นเรียนราวปี ค.ศ. 1906
ต้อกระจก

| ต้อกระจก (cataract) |
| --- | --- |

ภาพขยายของต้อกระจกในดวงตามนุษย์ ที่เห็นได้จากการตรวจตาด้วยแสงจากโคมร่องแสงโดยการใช้การส่องสว่างแบบกระจาย
สาขาวิชา: จักษุวิทยา, ทัศนมาตรศาสตร์
อาการ: Faded colors, blurry vision, halos around light, trouble with bright lights, trouble seeing at night
ภาวะแทรกซ้อน: การพลัดตกหกล้ม, ซึมเศร้า, ตาบอด
การตั้งต้น: ค่อยเป็นค่อยไป
สาเหตุ: ความชรา, การบาดเจ็บ, การรับรังสี, ภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัดตา, พันธุกรรม
ปัจจัยเสี่ยง: โรคเบาหวาน, การสูบบุหรี่, การได้รับแสงแดดต่อเนื่องยาวนาน, การดื่มสุรา
วิธีวินิจฉัย: Eye examination
การป้องกัน: Sunglasses, proper diet, not smoking
การรักษา: Glasses, cataract surgery
ความชุก: 60 ล้าน (2015)
ต้อกระจกเป็นโรคของตาอย่างหนึ่ง คือภาวะที่เกิดความขุ่นขึ้นที่เลนส์ตาหรือปลอกหุ้มเลนส์ตาซึ่งปกติจะมีความใส เมื่อขุ่นแล้วจะทำให้แสงผ่านได้แย่กว่าปกติ มีผลกระทบต่อการมองเห็น ต้อกระจกมักจะเกิดขึ้นอย่างช้า ๆ และอาจเกิดขึ้นในตาเพียงข้างเดียว หรือสองข้าง โดยอาการอาจะประกอบไปด้วยสีภาพที่มองเห็นจางลง ภาพมัวขุ่นหรือมีภาพซ้อน มีปัญหากับแสงจ้า และมองเห็นในที่มืดได้ไม่ดี ซึ่งอาการเหล่านี้อาจส่งผลให้เกิดปัญหาในการขับขี่ การอ่าน หรือการจดจำใบหน้า การมองเห็นที่ไม่ดีที่เกิดจากต้อกระจกอาจส่งผลให้เกิดความเสี่ยงในการล้มเพิ่มขึ้น และความซึมเศร้า ต้อกระจกเป็นสาเหตุของอาการตาบอดร้อยละ 50 และร้อยละ 33 เป็นสาเหตุของความบกพร่องทางสายตาของประชากรมนุษย์ทั่วโลก
ต้อกระจกสว่นมากนั้นมีเหตุมาจากอายุที่มากขึ้น แต่ยังอาจเกิดขึ้นได้จากการบาดเจ็บหรือการสัมผัสรับกัมมันตภาพรังสี ยังสามารถมีมาโดยกำเนิด หรือเกิดขึ้นหลังการผ่าตัดตา โดยต้อกระจกนั้นมีปัจจัยเสี่ยงที่ประกอบไปด้วยโรคเบาหวาน การใช้ยาคอร์ติโคสเตอรอยด์เป็นระยะเวลานาน การสูบบุหรี่ การได้รัยแสงแดดเป็นเวลานาน และการดื่มแอลกอฮอล์ กลไกที่อยู่เบื้องหลังของการเกิดต้อกระจกคือการสะสมของกลุ่มโปรตีน หรือสารสีสีเหลืองน้ำตาลภายในชั้นเลนส์ตาที่มีผลให้ลดการผ่านของแสงไปยังจอประสาทตา ซึ่งอยู่ด้านหลังของดวงตา การวินิฉัยนั้นทำได้ด้วยการตรวจตา
อาการ

ตัวอย่างของทัศนการมองเห็นที่ปกติในทางซ้าย และทัศนการมองเห็นเมื่อเป็นต้อกระจกในด้านขวา
อาการของต้อกระจกนั้นขึ้นอยู่กับชนิดของต้อกระจก แต่ก็ยังมีอาการร่วมที่เหมือนกัน ผู้ป่วยที่เป็นต้อกระจกที่เกิดที่นิวเคลียสของแก้วตา หรือ ต้อกระจกที่นิวเคลียสของแก้วตามีความแข็งเพิ่มขึ้นมักมีอาการการมองเห็นที่ลดลง ต้อกระจกที่เกิดที่นิวเคลียสของแก้วตามักมีผลต่อการมองเห็นในระยะไหลมากกว่าการมองเห็นระยะใกล้ ส่วนผู้ป่วยที่เป็นต้อกระจกในเลนส์ตาที่อยู่รอบนอกสุดติดกับเยื่อหุ้มเลนส์ด้านหลังมักเกิดแสงบาดตาเป็นอาการหลักของต้อกระจกในประเภทดังกล่าว
ความรุนแรงของการเกิดต้อกระจกจะถูกตัดสินจากการทดสอบการมองเห็นเป็นหลัก หากไม่มีโรคตาอื่น ๆ ประกอบ โดยอาการอื่น ๆ อาจะประกอบด้วยการเปลี่ยนแว่นที่บ่อยครั้ง และเกิดภาพหลอกเป็นวงแหวนสีเนื่องมากจากความชื้นที่ลดลงของเลนส์ตา
ต้อกระจกแต่กำเนิดสามารถทำให้เกิดอาการตามัว หากไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที
สาเหตุของการเกิดต้อกระจก

การเกิดต้อกระจกนั้นส่วนใหญ่มีสาเหตุมาการเสื่อมของเลนส์ตา โดยส่วนมากโรคต้อกระจกนี้จะพบกับผู้ทีมีอายุ 65 ปีขึ้นไป บางรายอาจเกิดจากการติดเชื้อไวรัสจากมารดาขณะตั้งครรภ์ หรือการที่กินยาสเตียรอยด์เป็นประจำก็เป็นสาเหตุของการเกิดต้อกระจกได้เช่นกัน
การวินิจฉัย > การจำแนกประเภท

ต้อกระจกอาจเป็นได้บางส่วนหรือเป็นอย่างสมบูรณ์ คงที่หรือเพิ่มความรุนแรง แข็งหรือนิ่ม โดยต้อกระจกชนิดหลักที่เกิดขึ้นจากการเสื่อมของเลนส์ตาที่เกิดจากอายุนั้นจะเป็นต้อกระจกที่เกิดที่นิวเคลียสของแก้วตา เกิดการขุ่นของแก้วตาของสารหรือเนื้อ ส่วนที่เป็นเนื้อแก้วตาชั้นนอก และการขุ่นของชั้นเลนส์ที่อยู่รอบนอกสุดซึ่งติดกับเยื่อหุ้มเลนส์ด้านหลัง
การป้องกัน

ปัจจัยเสี่ยงต่างๆ เช่น การได้รับรังสี UVB และการสูบบุหรี่ สามารถแก้ไข หรือหลีกเลี่ยงได้ แม้ว่าจะยังไม่มีวิธีการป้องกันต้อกระจกที่ได้รับการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ การสวมแว่นตากันแดดที่ป้องกันรังสีอัลตราไวโอเลต อาจช่วยลดความเร็วในการก่อตัวของต้อกระจกได้ ในขณะที่การได้รับสารต้านอนุมูลอิสระในปริมาณที่เหมาะสม (อาทิเช่นวิตามิน ซี เอ และอี)นั้นได้ถูกพิจรณาว่าสามารถป้องกันความเสี่ยงได้ แต่การทดลองทางคลินิกนั้นไม่ได้พบว่าไม่ได้มีผลช่วย แม้ว่าหลักฐานนั้นจะบ่งชี้ไปคนละทาง แต่ยังมีแง่บวกเล็กน้อย สำหรับผลในการป้องกันต้อกระจกด้วยสารอาหารจำวพวกลูทีน และซีอาแซนทิน
ระบาดวิทยา

ต้อกระจกที่มีสาเหตุมาจากอายุที่เพิ่มขึ้นนั้นมีส่วนของการตาบอดร้อยละ 51 ของการตาบอดทั่วโลก นับเป็น 20 ล้านคนโดยไปประมาณ ต้อกระจกเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดความทุพพลภาพระดับปานกลาง ถึงรุนแรงในประชากรจำนวนราว 53.8 ล้านคน (2004), ซึ่งราวกว่า 52.2 ล้านคนนั้นอาศัยอยู่ในประเทศที่มีรายได้ปานกลางถึงต่ำ
ในหลายประเทศ การบริการศัลยกรรมนั้นมีไม่เพียงพอ และทำให้ไม่ได้รับการรักษาจะทำให้เกิดเป็นอาการตาบอด  ในขณะในประเทศที่มีบริการศัลยกรรมเพียงพอ การให้ความสำคัญต่อต้อกระจกนั้นยังอาจต่ำ ซึ่งเป็ฯผลให้เกิดการรอคอยที่นาน เกิดอุปสรรคในการได้รับผ่าตัดศัลยกรรม เช่นค่าใช้จ่ายที่สูง การขาดข้อมูล และปัญหาด้านการขนส่งคมนาคมเป็นต้น
ในประเทศไทย จากการสำรวจภาวะตาบอดแห่งชาติ พ.ศ. 2537 พบว่าต้อกระจกนั้นเป็นสาเหตุของของการตาบอดถึงร้อยละ 74.6 และจากการสำรวจภาวะตาบอดและโรคตาที่เป็นปัญหาสาธารณสุขในประเทศไทย ในระยะพ.ศ. 2549-2550 พบว่าโรคต้อกระจกยังเป็นสาเหตุตาบอดที่พบมากที่สุด โดยมีสาเหตุมาจากการเสื่อมตัวของเลนส์แก้วตาตามวัย
ส่วนในสหรัฐอเมริกามีรายงานการเปลี่ยนเลนส์ตาเนื่องจากสาเหตุเกี่ยวข้องทางด้านอายุว่าในร้อยละ 42 นั้นอยู่ในระหว่างอายุ 52 ถึง 64 60% between the ages 65 and 74, และกว่าร้อยละ 91 นั้นอยู่ในระหว่างอายุ 75 และ 85 ต้อกระจกส่งผลกระทบประชากรชาวอเมริกันที่มีอายุ 40 และมากกว่าราว 22 ล้านคน และมากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรอเมริกันที่มีอายุ 80 ขึ้นไปนั้นเป็นป่วยเป็นโรคต้อกระจก ค่ารักษาพยาบาลโดยตรงสำหรับการรักษาต้อกระจกในสหรัฐนั้นสูงถึง 6.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี
ในพื้นที่บริเวณเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ต้อกระจกนั้นเป็นสาเหตุของการตาบอดกว่าร้อยละ 51 ของการตาบอดทั้งหมดในพื้นที่ดังกล่าว การเข้าถึงการรักษาและการดูแลจักษุเวชในหลายประเทศในพื้นที่นั้นมีอยู่อย่างจำกัด
ต้อกระจกที่มีความเกี่ยวข้องกับวัยเด็กนั้นมีส่วนของการตาบอดในเด็กร้อยละ 5 ถึง 20 ทั่วทั้งโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

ต้อกระจก ที่เว็บไซต์ Curlie
Pictures of different types of cataracts เก็บถาวร 2013-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: H25-H26, H28, Q12.0 ICD-9-CM: 366 MeSH: D002386 DiseasesDB: 2179 SNOMED CT: 128306009
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001001
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภาพตัดขวางที่แสดงถึงตำแหน่งของเลนส์ตาของมนุษย์
ภาพจากการตรวจอัลตราซาวด์ต้อกระจกข้างเดียวของทารกในครรภ์ในสัปดาห์ที่ยี่สิบของการตั้งครรภ์
การสูญเสียปีสุขภาวะของโรคต้อกระจกต่อประชากร 100,000 ในปี 2547




  no data
  <90
  90–180
  180–270
  270–360
  360–450
  450–540

  540–630
  630–720
  720–810
  810–900
  900–990
  >990
เราะฟะห์

บทความนี้เกี่ยวกับนครในฉนวนกาซา ปาเลสไตน์ สำหรับส่วนของเมืองที่อยู่ในฝั่งประเทศอียิปต์ ดูที่ เราะฟะห์ (ประเทศอียิปต์)
| เราะฟะห์ |
| --- | --- |
เทศบาลประเภท A (นคร)
การถอดเสียงภาษาอาหรับ
 • อาหรับ: رَفَح
ภาพถ่ายทางอากาศของเราะฟะห์ใน ค.ศ. 2012
ที่ตั้งของเราะฟะห์ในฉนวนกาซา
เราะฟะห์ที่ตั้งของเราะฟะห์
พิกัด: 31°16′21″N 34°15′31″E﻿ / ﻿31.27250°N 34.25861°E﻿ / 31.27250; 34.25861
ตารางปาเลสไตน์: 77/78
รัฐ:  ปาเลสไตน์
เขตผู้ว่าการ: เราะฟะห์
การปกครอง
 • ประเภท: นคร
 • หัวหน้าเทศบาล: Anwar al-Shaer (2019)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 64,000 ดูนัม (64 ตร.กม. หรือ 25 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2017)
 • ทั้งหมด: 171,899 คน
 • ความหนาแน่น: 2,700 คน/ตร.กม. (7,000 คน/ตร.ไมล์)
เราะฟะห์ (อาหรับ: رفح, ออกเสียง: [rafaħ]) เป็นนครในฉนวนกาซาตอนใต้ของรัฐปาเลสไตน์ที่เป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการเราะฟะห์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครกาซา 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) ใน ค.ศ. 2017 เราะฟะห์มีประชากร 171,889 คน ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 มีประชากรที่เชื่อว่าลี้ภัยอยู่ที่เราะฟะห์ประมาณ 1.4 ล้านคน ซึ่งเป็นผลจากการทิ้งระเบิดครั้งใหญ่และการโจมตีภาคพื้นดินที่นครกาซากับคอนยูนิสโดยอิสราเอลในช่วงสงครามอิสราเอล–ฮะมาส
หลังสงครามปาเลสไตน์ ค.ศ. 1948 อียิปต์ปกครองพื้นที่และจัดตั้งค่ายผู้ลี้ภัยของชาวปาเลสไตน์พลัดถิ่น ในช่วงวิกฤตการณ์คลองสุเอซ กองกำลังป้องกันอิสราเอลสังหารชาวปาเลสไตน์ 111 คน รวมผู้ลี้ภัยในค่ายผู้ลี้ภัยเราะฟะห์ 103 คนในช่วงการสังหารหมู่เราะฟะห์ ค.ศ. 1956 จากนั้นในช่วงสงครามหกวันใน ค.ศ. 1967 กองทัพอิสราเอลเข้าครอบครองคาบสมุทรไซนายและฉนวนกาซาจากอียิปต์ และในปีเดียวกันก็ทำการรื้อทำลายบ้าน 144 แห่งในค่ายผู้ลี้ภัยเราะฟะห์ ทำให้ชาวปาเลสไตน์เสียชีวิต 23 คน
เมื่ออิสราเอลถอนทัพจากไซนายใน ค.ศ. 1982 นครเราะฟะห์จึงถูกแบ่งออกเป็นส่วนกาซากับส่วนอียิปต์ ครอบครัวถูกแบ่งแยกด้วยกำแพงลวดหนาม ใจกลางนครถูกทางอิสราเอล และอียิปต์ทำลาย เพื่อสร้างเขตกันชนขนาดใหญ่
เราะฟะห์เป็นที่ตั้งของด่านชายแดนเราะฟะห์ ด่านชายแดนแห่งเดียวระหว่างอียิปต์กับฉนวนกาซา ท่าอากาศยานนานาชาติยัสเซอร์ อาราฟัต ท่าอากาศยานแห่งเดียวของกาซา ตั้งอยู่ทางใต้ของนครนี้ ท่าอากาศยานนี้เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1998 จนถึง 2001 เมื่อบริเวณนี้ถูกทิ้งระเบิดและรื้อทำลายโดยกองทัพอิสราเอล (ไอดีเอฟ)
ศัพทมูลวิทยา

นครนี้เป็นที่รู้จักด้วยชื่อต่าง ๆ ตามยุคสมัย โดยชาวอียิปต์โบราณรู้จักกันในชื่อ Rpwḥw ชาวอัสซีเรียรู้จักกันในชื่อ 𒊏𒉿𒄭 Rapiḫi หรือ 𒊏𒉿𒄷 Rapiḫu ชาวอิสราเอลโบราณรู้จักกันในชื่อ רפיח Rāphiyaḥ ชาวกรีกรู้จักกันในชื่อ Ῥαφία Rhaphíā ชาวโรมันรู้จักกันในชื่อ Raphia และรัฐเคาะลีฟะฮ์อาหรับรู้จักกันในชื่อ Rafh
บรรณานุกรม

Archduke of Austria, Ludwig Salvator (1881). The Caravan Route between Egypt and Syria. London: Chatto & Windus.
Barron, J. B., บ.ก. (1923). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of 1922. Government of Palestine.
Dauphin, C. (1998). La Palestine byzantine, Peuplement et Populations. BAR International Series 726 (ภาษาฝรั่งเศส). Vol. III : Catalogue. Oxford: Archeopress. ISBN 0-86054-905-4.
Dwyer, Philip (2007). Napoleon -The Path To Power 1769–1799. Bloomsbury. ISBN 978-0-7475-7490-3.
Government of Palestine, Department of Statistics (1945). Village Statistics, April, 1945.
Guérin, V. (1869). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine (ภาษาฝรั่งเศส). Vol. 1: Judee, pt. 2. Paris: L'Imprimerie Nationale.
Hadawi, S. (1970). Village Statistics of 1945: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center.
Hütteroth, Wolf-Dieter; Abdulfattah, Kamal (1977). Historical Geography of Palestine, Transjordan and Southern Syria in the Late 16th Century. Erlanger Geographische Arbeiten, Sonderband 5. Erlangen, Germany: Vorstand der Fränkischen Geographischen Gesellschaft. ISBN 3-920405-41-2.
Mills, E., บ.ก. (1932). Census of Palestine 1931. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Jerusalem: Government of Palestine.
Polybius 18.51.10 and 28.20.9; Livy 33.40.3 and 35.13.4; Appian, Syriaca 3.13 and 5.18.
Strange, le, G. (1890). Palestine Under the Moslems: A Description of Syria and the Holy Land from A.D. 650 to 1500. Committee of the Palestine Exploration Fund.
แหล่งข้อมูลอื่น

United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East
Welcome To The City of Rafah
Rafah Today, pictures by Palestinian journalist Mohammed Omer
Rafah Smuggling Tunnels
Rafah Pundits: Rafah Focused Blog
Raising Yousuf – Blog by Laila el-Hadad who is a reporter for Aljazeera living in Gaza
Reports from Rafah
Interview with Hip Hop Artist Michael Franti เก็บถาวร 2007-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Reporting from Rafah.
Part A Part B Satellite photos comparing 2001 to 2004.
Razing Rafah: Mass Home Demolitions in the Gaza Strip – Human Rights Watch
The Olympia-Rafah Sister City Project – The organization started by people in the communities of Rafah, Gaza, and Olympia, WA
The Madison-Rafah Sister City Project – A sistering project connecting the communities of Rafah, Gaza, and Madison, WI
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล 2  สหรัฐ  ลัตเวีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
อื่น ๆ:  IdRef
โบสถ์พราหมณ์

กันทาริยามหาเทวมนเทียรในกลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย
ศรีมหามาริอัมมันโกยิล กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ทักษิเณศวรกาลีมนเทียร โกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย
ปูราอูลุนดานูบราตัน จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย
ตัวอย่างโบสถ์พราหมณ์รูปแบบต่าง ๆ
โบสถ์พราหมณ์ หรือชื่ออื่น ๆ มนเทียร (mandir), เทวาลัย (devālaya) และ โกยิล (koil) เป็นชื่อเรียกศาสนสถานในศาสนาฮินดู โดยถือว่าเป็นที่ประทับของเทพเจ้าฮินดู โครงสร้างของโบสถ์พราหมณ์สร้างขึ้นเพื่อนำมนุษย์กับเทพเจ้าเข้าหากันผ่านทางสัญลักษณ์ที่แสดงออกถึงแนวคิดและความเชื่อของศาสนาฮินดู สัญัลกษณ์และโครงสร้างของโบสถ์พราหมณ์มีรากฐานในความเชื่อแบบพระเวท ประกอบการใช้วงกลมและสี่เหลี่ยมจัตุรัส มนเทียรหนึ่ง ๆ จะนำเอาองค์ประกอบทั้งปวงของจักรวาลวิทยาฮินดูเข้าด้วยกัน แสดงให้เห็นถึงสวรรค์ (พระเจ้า) มนุษย์ และความชั่วร้าย รวมถึงแนวคิดของเวลาและชีวิตผ่านธรรมะ, กามะ, อรรถะ, โมกษะ และ กรรมะ
หลักสำคัญทางจิตวิญญาณที่ถูกแสดงออกในเชิงสัญลักษณ์ในโบสถ์พราหมณ์นั้นนำมาจากงานเขียนสันสกฤต เช่น พระเวท และอุปนิษัท ในขณะที่กฎเกณฑ์ทางโครงสร้างนั้นมีระบุในเอกสารเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมสันสกฤตโบราณ เช่น พฤหตสังหิตา และวาสตุศาสตร์ มนเทียรต่าง ๆ ถือเป็นจุดหมายปลายทางทางจิตวิญญาณของชาวฮินดู ในขณะเดียวกันยังเป็นเหมือนศูนย์กลางที่ศิลปะโบราณ การเฉลิมฉลองของชุมชน รสมถึงเศรษฐกิจนั้นเฟื่องฟูและเจริญ
มนเทียรนั้นมีลักษณะรูปแบบที่หลากหลาย รูปแบบความเชื่อ สัญลักษณ์ และกรรมวิธีก่อสร้างที่แตกต่างกันไปตามภูมิภาค ชุมชน วัฒนธรรม ความเชื่อ ลัทธิ และเทพเจ้าเฉพาะองค์ มนเทียรสามารถพบได้ในเอเชียใต้โดยเฉพาะประเทศอินเดีย เนปาล ศรีลังกา  และประเทศอื่น ๆ ที่มีประวัติศาสตร์ของฮินดูหรือมีชาวฮินดูอาศัยอยู่เป็นชุมชน
ในภาษาไทยได้นิยามความหมายว่าเป็นเทวสถานที่ใช้ประกอบพิธีกรรมของศาสนาฮินดู มีพราหมณ์เป็นผู้ดูแลและประกอบพิธี
ประวัติคำและการตั้งชื่อ

ในแต่ละภาษามีคำเรียก โบสถ์พราหมณ์ แตกต่างกันไป ดังนี้
ภาษาสันสกฤต ภาษาเนปาล ภาษาปัญจาบ ภาษามราฐี ภาษาคุชราต ภาษาเบงกอล และภาษาฮินดี เรียกว่ามนเทียร
ภาษากันนาดา เรียกว่าเทวสถาน
ภาษาเตลูกู เรียกว่าเทวาลัย หรือ เทวสถาน
ภาษาทมิฬ เรียกว่าโกยิล
ภาษาบาหลี เรียกว่าปูรา คือโบสถ์พราหมณ์ตามศาสนาฮินดูแบบบาหลี
สาธารณรัฐสังคมนิยมมอนเตเนโกร

สาธารณรัฐสังคมนิยมมอนเตเนโกร(บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย: Socijalistička Republika Crna Gora / Социјалистичка Република Црна Гора) เป็นหนึ่งในหกสาธารณรัฐองค์ประกอบของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย รัฐนี้เป็นบรรพบุรุษของประเทศมอนเตเนโกรในยุคปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์

วันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1963 สาธารณรัฐประชาชนมอนเตเนโกร (เซอร์เบีย-โครเอเชีย: Narodna Republika Crna Gora / Народна Република Црна Гора) ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สาธารณรัฐสังคมนิยมมอนเตเนโกร" (การเปลี่ยนแปลงที่รับรองทั้งโดยรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐและรัฐธรรมนูญมอนเตเนโกรที่สร้างขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1963) โดยใช้ภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชียเป็นภาษาราชการ ในปี ค.ศ. 1991 เมื่อสันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งมอนเตเนโกรเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมแห่งมอนเตเนโกรหลังจากการเลือกตั้งแบบหลายพรรคครั้งแรก คำคุณศัพท์ "สังคมนิยม" ถูกลบออกจากชื่อของสาธารณรัฐ (ให้สัตยาบันโดยการแก้ไขรัฐธรรมนูญ LXXXIV เมื่อวันที่ 2 สิงหาคมใน 1991). มีการเปลี่ยนแปลงธงและตราสัญลักษณ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1993