stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขตหนองแขม
ประวัติ

บริเวณหนองแขมซึ่งมีคลองภาษีเจริญตัดผ่านมีความเจริญและมีผู้คนเพิ่มขึ้น ใน พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้ง อำเภอหนองแขม ขึ้นตรงต่อกระทรวงนครบาล เนื่องจากทรงเล็งเห็นว่า พื้นที่บริเวณดังกล่าวน่าจะเป็นศูนย์กลางการพัฒนาในย่านฝั่งตะวันตกของพระนครได้ โดยอำเภอหนองแขมสมัยนั้นแบ่งออกเป็น 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองแขม ตำแหน่งกำนันมีชื่อว่าขุนขจรหนองแขมเขตร์, ตำบลหนองค้างพลู มีขุนประเทศหนองแขมขันธ์เป็นกำนัน, ตำบลหลักหนึ่ง มีขุนหนองแขมกนิษฐศรเป็นกำนัน และตำบลหลักสอง มีขุนภิบาลเขตร์นครเป็นกำนัน ตั้งที่ว่าการอำเภออยู่หน้าโรงจับกัง (บ้านพักคนงาน) ของโรงสีเหลียงเฮงฮวดในปัจจุบัน จนถึง พ.ศ. 2452 จึงย้ายไปตั้งริมคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือ บริเวณปากคลองมหาศร หมู่ที่ 5 ตำบลหนองแขม
ครั้นใน พ.ศ. 2472 ทางการได้ลดฐานะอำเภอหนองแขมลงเป็น กิ่งอำเภอหนองแขม ขึ้นกับอำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี กระทรวงมหาดไทยได้ยกฐานะท้องที่ริมคลองภาษีเจริญ (บางส่วน) ของตำบลหนองแขมขึ้นเป็นสุขาภิบาลหนองแขมใน พ.ศ. 2499 จนถึง พ.ศ. 2501 เมื่อสภาพท้องที่มีความเจริญมากขึ้น จึงมีพระราชกฤษฎีกาให้จัดตั้ง อำเภอหนองแขม ขึ้นอีกครั้ง ประกอบด้วยเขตการปกครองย่อย 3 ตำบล เนื่องจากตำบลหลักหนึ่งซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นตำบลบางแคนั้น ยังคงอยู่ในการปกครองของอำเภอภาษีเจริญ
จนกระทั่งมีประกาศคณะปฏิวัติให้รวมจังหวัดธนบุรีกับจังหวัดพระนครเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรีใน พ.ศ. 2514 และเปลี่ยนรูปแบบเป็นกรุงเทพมหานครใน พ.ศ. 2515 โดยยุบเลิกการปกครองท้องถิ่นแบบสุขาภิบาล รวมทั้งเปลี่ยนคำเรียกเขตการปกครองใหม่ อำเภอหนองแขมจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตหนองแขม และใน พ.ศ. 2521 ได้ย้ายที่ว่าการเขตจากปากคลองมหาศร มาตั้งที่หมู่ที่ 7 แขวงหนองค้างพลู ซึ่งเป็นที่ตั้งสำนักงานเขตปัจจุบัน
ต่อมาใน พ.ศ. 2541 กระทรวงมหาดไทยได้แยกแขวงหลักสอง (เฉพาะทางฟากตะวันออกของซอยเพชรเกษม 69 และถนนบางบอน 3) ไปจัดตั้งเป็นเขตบางแค ส่วนพื้นที่แขวงหลักสองเดิม (ที่อยู่ทางฟากตะวันตก) ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของแขวงหนองค้างพลูและแขวงหนองแขม
การแบ่งเขตการปกครอง

เขตหนองแขมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง ได้แก่
| หมาย เลข | อักษรไทย | อักษรโรมัน | พื้นที่  (ตร> กม.) | จำนวนประชากร  (ธันวาคม 2566) | ความหนาแน่นประชากร  (ธันวาคม 2566) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2. | หนองแขม | Nong Khaem | 18.789 | 80,485 | 4,283.62 |  |
| 3. | หนองค้างพลู | Nong Khang Phlu | 17.036 | 74,639 | 4,381.25 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 35.825 | 155,124 | 4,330.05 |  |
หมายเลขที่หายไปปัจจุบันคือแขวงในเขตบางแค
ประชากร

| สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตหนองแขม> ปี (พ.ศ.) | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตหนองแขม> ประชากร | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตหนองแขม> การเพิ่มและการลด |
| --- | --- | --- |
| 2535 | 96,057 | ไม่ทราบ |
| 2536 | 103,521 | +7,464 |
| 2537 | 110,483 | +6,962 |
| 2538 | 116,891 | +6,408 |
| 2539 | 125,531 | +8,640 |
| 2540 | 133,590 | +8,059 |
| 2541 | 106,202 | โอนแขวงหลักสองออก |
| 2542 | 109,320 | +3,118 |
| 2543 | 112,579 | +3,259 |
| 2544 | 115,560 | +2,981 |
| 2545 | 119,380 | +3,820 |
| 2546 | 123,045 | +3,665 |
| 2547 | 125,493 | +2,448 |
| 2548 | 128,493 | +3,000 |
| 2549 | 131,344 | +2,851 |
| 2550 | 135,554 | +4,210 |
| 2551 | 139,585 | +4,031 |
| 2552 | 142,772 | +3,187 |
| 2553 | 145,361 | +2,589 |
| 2554 | 148,298 | +2,937 |
| 2555 | 150,285 | +1,987 |
| 2556 | 151,877 | +1,592 |
| 2557 | 153,175 | +1,298 |
| 2558 | 154,389 | +1,214 |
| 2559 | 155,229 | +840 |
| 2560 | 155,722 | +493 |
| 2561 | 156,267 | +545 |
| 2562 | 156,354 | +87 |
| 2563 | 156,203 | -151 |
| 2564 | 155,360 | -843 |
| 2565 | 155,243 | -117 |
| 2566 | 155,124 | -119 |
การคมนาคม

ทางสายหลักในพื้นที่เขตหนองแขม ได้แก่
ถนนเพชรเกษม ตั้งแต่คลองทวีวัฒนาจนสุดเขตกรุงเทพมหานคร
ถนนทวีวัฒนา
ถนนพุทธมณฑล สาย 3 (เพชรเกษม 104)
ถนนมาเจริญ และ ถนนบางบอน 5 (เพชรเกษม 81 รวมถนนหนองแขม-บางบอน)
ถนนบางบอน 3
ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือ
ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งใต้
ถนนหนองแขม-วัดศรีนวล
ถนนบางบอน 4
ถนนบางบอนสายเดิม
ซอยเพชรเกษม 69 (อินทาปัจ)
ซอยเพชรเกษม 77 (จัดสรรมหาดไทย)
ซอยเพชรเกษม 114
ซอยพุทธมณฑล สาย 3 ซอย 2
สถานที่ราชการ

สำนักงานเขตหนองแขม
โดยปี พ.ศ. 2521 เขตหนองแขมได้ย้ายที่ทำการเดิมจากปากคลองมหาศรไปอยู่บริเวณริมถนนเพชรเกษม แขวงหนองค้างพลู ซึ่งได้รับการบริจาคที่ดินจำนวน  20  ไร่จากนายล้อม ฟักอุดม เพื่อใช้เป็นสถานที่ก่อสร้างที่ทำการสำนักงานเขตหนองแขมมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน
สถานีตำรวจนครบาลหนองแขม
สถานีตำรวจนครบาลหนองแขมเดิมตั้งอยู่ริมคลองภาษีเจริญฝั่งใต้ เป็นอาคารชั้นเดียว จะสร้างเมื่อใดนั้นไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน เพียงแต่ทราบว่ามีหัวหน้าสถานีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2448 การคมนาคมสมัยก่อนจะใช้คลองเป็นหลัก  ต่อมาเมื่อมีการก่อสร้างถนนมากขึ้น  ประชาชนก็เปลี่ยนไปอยู่ตามหมู่บ้านจัดสรรและตามริมถนนต่าง ๆ  สถานีตำรวจซึ่งตั้งอยู่ริมน้ำเริ่มให้บริการประชาชนไม่สะดวก  สถานที่ราชการก็คับแคบ ต้องต่อเติมอาคารด้านข้างสถานีเก่าเป็นห้องปฏิบัติการเพิ่มเติม และทางด้านหลังสถานี สร้างเป็นห้องแถวสำหรับเป็นที่พักอาศัยของข้าราชการตำรวจ  
ต่อมา ปี พ.ศ. 2520 กรมตำรวจได้จัดซื้อที่ดินริมถนนหนองแขม-บางบอน จำนวน 3 ไร่ จากนายชววุฒิสุข เจ้าของที่ดิน และในเวลาเดียวกัน เจ้าของที่ดินรายนี้ได้บริจาคเพิ่มเติมให้อีก 1 ไร่ โดยไม่คิดมูลค่า รวมที่ดิน 4 ไร่ เพื่อสร้างอาคารที่ทำการหลังใหม่
พ.ศ. 2523 กรมตำรวจได้จัดสรรงบประมาณสร้างอาคารที่พักอาศัย 5 ชั้น  จำนวน 40 หลัง สำหรับเป็นที่พักของข้าราชการตำรวจ
ปี พ.ศ. 2529  ได้จัดสร้างสถานีตำรวจนครบาลหนองแขมหลังใหม่ (อาคารปัจจุบัน)  
1 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 ได้ย้ายที่ทำการจากอาคารหลังเก่า มาดำเนินการในอาคารหลังใหม่จนกระทั่งปัจจุบัน
สถานีตำรวจนครบาลหนองค้างพลู
สถานีตำรวจนครบาลหนองค้างพลู ได้รับการจัดตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดหน่วยงาน เขตอำนาจการรับผิดชอบ และเขตพื้นที่ปกครองของหน่วยงานราชการในกรมตำรวจ (ฉบับที่ 20) พ.ศ. 2539 ณ วันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยให้มีผลใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด 60 วัน นับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบิกษา จึงนับได้ว่าสถานีตำรวจนครบาลหนองค้างพลูเริ่มเปิดบริการประชาชนตั้งแต่วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2539 เป็นต้นมา โดยแยกพื้นที่บางส่วนของสถานีตำรวจนครบาลหนองแขมออกมา เพื่อให้ประชาชนได้รับความสะดวก รวดเร็ว ในการติดต่อราชการ อีกทั้งการแบ่งพื้นที่ดังกล่าวให้เกิดประสิทธิภาพ ในการดูแล ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนให้ได้ทั่วถึง
สถานศึกษา

สังกัดกรุงเทพมหานคร ได้แก่
โรงเรียนคลองบางแวก (มนต์ จรัสสิงห์)
โรงเรียนบ้านขุนประเทศ
โรงเรียนประชาบำรุง
โรงเรียนวัดศรีนวลธรรมวิมล
โรงเรียนวัดหนองแขม (สหราษฎร์บูรณะ)
โรงเรียนวัดอุดมรังสี
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 ได้แก่
โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม
สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (ระดับประถม/มัธยมศึกษา) ได้แก่
โรงเรียนกรพิทักษ์ศึกษา
โรงเรียนจันทศิริวิทยา
โรงเรียนปิยพัฒน์
โรงเรียนเลิศหล้า
โรงเรียนวีรสุนทร
โรงเรียนศึกษาสมบูรณ์อนุสรณ์
โรงเรียนอนุบาลก้องหล้า
โรงเรียนอนุบาลนครธน
โรงเรียนอนุบาลนัยนา
โรงเรียนอนุบาลบัณฑิตวิทย์หนองแขม
โรงเรียนอนุบาลยุวมิตร
สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (ระดับอาชีวศึกษา) ได้แก่
วิทยาลัยเทคโนโลยีหมู่บ้านครู
วิทยาลัยเทคโนโลยีการจัดการเพชรเกษม
โรงเรียนจันทศิริวิทยาและเทคโนโลยีเอเชียบริหารธุรกิจ
สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์
มหาวิทยาลัยธนบุรี
โรงพยาบาล สาธารณสุข

โรงพยาบาลหลวงพ่อทวีศักดิ์ ชุตินฺธโร อุทิศ
ที่อยู่ 6 หมู่ที่ 4 ซอยหนองแขม-วัดศรีนวล 1 ถนนหนองแขม-วัดศรีนวล แขวงหนองแขม (สุดสายรถเมล์ปรับอากาศสาย 80) เป็นโรงพยาบาลที่เกิดจากความศรัทธาและร่วมมือร่วมใจจากประชาชน โดยเฉพาะพระครูสุนทรธรรมวิมล (หลวงพ่อทวีศักดิ์ ชุตินฺธโร อุทิศ) โดยได้รับการสนับสนุนบริจาคที่ดินจำนวน 6 ไร่ 72 ตารางวา จากคุณเสาวนีย์ วิไลจิตต์ รวมทั้งได้รับการสนับสนุนจากผู้มีจิตศรัทธาบริจาคเงิน วัสดุก่อสร้าง และอื่นๆ ให้ตั้งเป็นโรงพยาบาลและเปิดอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2532 จากนั้นเป็นต้นมาโรงพยาบาลก็ได้มีการพัฒนาทั้งทางด้านการแพทย์ สิ่งแวดล้อม เครื่องมืออุปกรณ์ในการให้บริการ รวมทั้งบุคลากรของโรงพยาบาล จนปัจจุบันกำลังพัฒนาไปสู่การเป็นโรงพยาบาลขนาด 200 เตียง เพื่อรองรับการให้บริการแก่ประชาชนเพิ่มมากขึ้น ตามนโยบายด้านเศรษฐกิจและสังคม
โรงพยาบาลวิชัยเวช อินเตอร์เนชั่นแนล หนองแขม (รพ.ศรีวิชัย 2 หนองแขม)
ที่อยู่ 456-456/8 ถนนเพชรเกษม แขวงหนองค้างพลู เป็นโรงพยาบาลเอกชนขนาดกลางในเครือโรงพยาบาลวิชัยเวช อินเตอร์เนชั่นแนล ที่ได้รับการรับรองมาตรฐานโรงพยาบาล (HA) ให้บริการรักษาพยาบาลตลอด 24 ชม. โดยแพทย์และผู้เชี่ยวชาญหลากหลายสาขา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ศูนย์โรคกระดูกและข้อ มีโรงพยาบาลในกลุ่ม คือ โรงพยาบาลวิชัยเวช อินเตอร์เนชั่นแนล หนองแขม โรงพยาบาลวิชัยเวช อินเตอร์เนชั่นแนล อ้อมน้อย และโรงพยาบาลวิชัยเวช อินเตอร์เนชั่นแนล สมุทรสาคร กำลังขยายงานเพื่อรองรับการให้บริการผู้ป่วยทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ
ศูนย์บริการสาธารณสุข 48 นาควัชระ อุทิศ
เลขที่ 40 หมู่ที่ 1 ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือ แขวงหนองแขม เขตหนองแขม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สำนักงานเขตหนองแขม
| ด ค กเขตในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งธนบุรี |  คลองสาน  จอมทอง  ตลิ่งชัน  ทวีวัฒนา  ทุ่งครุ  ธนบุรี  บางกอกน้อย  บางกอกใหญ่  บางขุนเทียน  บางแค  บางบอน  บางพลัด  ภาษีเจริญ  ราษฎร์บูรณะ  หนองแขม  |  |
| ฝั่งพระนคร |  คลองเตย  คลองสามวา  คันนายาว  จตุจักร  ดอนเมือง  ดินแดง  ดุสิต  บางกะปิ  บางเขน  บางคอแหลม  บางซื่อ  บางนา  บางรัก  บึงกุ่ม  ปทุมวัน  ประเวศ  ป้อมปราบศัตรูพ่าย  พญาไท  พระโขนง  พระนคร  มีนบุรี  ยานนาวา  ราชเทวี  ลาดกระบัง  ลาดพร้าว  วังทองหลาง  วัฒนา  สวนหลวง  สะพานสูง  สัมพันธวงศ์  สาทร  สายไหม  หนองจอก  หลักสี่  ห้วยขวาง  |  |
ถนนทวีวัฒนา
สวนยอดแขม
ชุษณะ นัมคณิสร

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ชุษณะ นัมคณิสร
วันเกิด:   (1989-03-31) 31 มีนาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดระยอง ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สอ.รฝ.
หมายเลข:  10
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2554–2564 |  ราชนาวี |  112 |  (14) |
| 2564–2566 |  สอ.รฝ. |  50 |  (17) |
| 2566–2567 |  ราชนาวี |  8 |  (1) |
| 2567– |  สอ.รฝ. |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2566
ชุษณะ นัมคณิสร (ชื่อเล่น ดิว; 31 มีนาคม พ.ศ. 2532 —) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งกองหน้าให้กับสอ.รฝ. ในไทยลีก 3
ชุษณะเกิดที่จังหวัดระยอง ต่อมาเขารับราชการทหารเรือ เนื่องจากเขาชอบเล่นฟุตบอล จึงทำให้มีโอกาสได้ไปคัดตัวนักกีฬาของกองทัพเรือ และได้เข้าร่วมงานกีฬากองทัพไทย เขาได้เซ็นสัญญากับราชนาวีในปี พ.ศ. 2554 และมีส่วนช่วยให้ทีมเลื่อนชั้นสู่ไทยลีกหลังจบฤดูกาล 2557 ได้สำเร็จ
กำลอ

ศักราชของวุยก๊ก
บทความนี้เกี่ยวกับกำลอที่เป็นชื่อศักราชของรัฐวุยก๊ก สำหรับกำลอที่เป็นชื่อวัดในรัฐง่อก๊ก ดูที่ วัดกานลู่ (เจิ้นเจียง)
กำลอ หรือชื่อในภาษาจีนกลางคือ กานลู่ (จีน: 甘露; พินอิน: Gānlù) เป็นชื่อศักราชลำดับที่ 2 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโจมอแห่งวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชกำลอใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 256 ถึง ค.ศ. 260 รวมเวลา 5 ปี ถือเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 8 ของวุยก๊ก
ในเดือน 5 ของศักราชกำลอปีที่ 5 (ค.ศ. 260) จักรพรรดิโจมอถูกสุมาเจียวที่เป็นขุนนางของพระองค์เองปลงพระชนม์ ในเดือน 6 จักรพรรดิโจฮวน (เว่ย์ยฺเหวียนตี้) ขึ้นครองราชย์ เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นจิ่ง-ยฺเหวียนปีที่ 1
การเปลี่ยนชื่อศักราช

ศักราชเจงหงวนปีที่ 3 (ค.ศ. 256) — เดือน 6 วันที่ 1 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นกำลอปีที่ 1
ศักราชกำลอปีที่ 5 (ค.ศ. 260) — เดือน 6 วันที่ 2 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นจิ่ง-ยฺเหวียนปีที่ 1
เหตุการณ์สำคัญ

ศักราชกำลอปีที่ 5 (ค.ศ. 260) — เดือน 5 วันที่ 7 จักรพรรดิโจมอสวรรคต เดือน 6 วันที่ 2 จักรพรรดิโจฮวนขึ้นครองราชย์
ตารางเทียบศักราช

| กำลอ | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. | 256 | 257 | 258 | 259 | 260 |
| จ๊กก๊ก | เหยียนซี 19 | เหยียนซี 20 | จิ่งเย่า 1 | จิ่งเย่า 2 | จิ่งเย่า 3 |
| ง่อก๊ก | อู่เฟิ่ง 3 ไท่ผิง 1 | ไท่ผิง 2 | ไท่ผิง 3 หย่งอาน 1 | หย่งอาน 2 | หย่งอาน 3 |
ดูเพิ่ม

ศักราชของจีน
บรรณานุกรม

李崇智 (December 2004). 中國歷代年號考. 北京: 中華書局. ISBN 7101025129.
| ก่อนหน้า |  | กำลอ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจงหงวน |  | ศักราชของวุยก๊ก  (ค.ศ. 256 - 260) |  | จิ่ง-ยฺเหวียน |
| ด ค กศักราชในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
วุยก๊ก: อ้วยโช่ (หฺวางชู) ค.ศ. 220-226 → ไท่เหอ ค.ศ. 227-233 → ชิงหลง ค.ศ. 233-237 → จิ่งชู ค.ศ. 233-237 → เจิ้งฉื่อ ค.ศ. 240-249 → เจียผิง ค.ศ. 249-254 → เจงหงวน / ไกเจ้ง (เจิ้ง-ยฺเหวียน) ค.ศ. 254-256 → กำลอ (กานลู่) ค.ศ. 256-260 → จิ่ง-ยฺเหวียน ค.ศ. 260-264 → เสียนซี ค.ศ. 264-265
จ๊กก๊ก: เจี๋ยงบู๋ (จางอู่) ค.ศ. 221-223 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 223-237 → เหยียนซี ค.ศ. 238-257 → จิ่งเย่า ค.ศ. 258-263 → เหยียนซิง ค.ศ. 263
ง่อก๊ก: หฺวางอู่ ค.ศ. 222-229 → หฺวางหลง ค.ศ. 229-231 → เจียเหอ ค.ศ. 232-238 → ชื่ออู ค.ศ. 238-251 → ไท่-ยฺเหวียน ค.ศ. 251-252 → เฉินเฟิ่ง ค.ศ. 252 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 252-253 → อู่เฟิ่ง ค.ศ. 254-256 → ไท่ผิง ค.ศ. 256-258 → หย่งอาน ค.ศ. 258-264 → ยฺเหวียนซิง ค.ศ. 264-265 → กานลู่ ค.ศ. 265-266 → เป๋าติ่ง ค.ศ. 266-269 → เจี้ยนเหิง ค.ศ. 269-271 → เฟิ่งหฺวาง ค.ศ. 272-274 → เทียนเช่อ ค.ศ. 275-276 → เทียนสี่ ค.ศ. 276 → เทียนจี้ ค.ศ. 277-280
กองซุนเอี๋ยน: เช่าฮั่น ค.ศ. 237-238
ตังไทฮอ

ต่งชื่อ (จีน: 董氏; สำเนียงฮกเกี้ยนว่า "ตังสี"; แปลว่า "นางต่ง/ตัง"; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 189) เป็นสตรีจากสกุลต่ง (董) ซึ่งเป็นภริยาของขุนนางผู้หนึ่งในราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของประเทศจีน ภายหลังบุตรชายได้ครองราชย์เป็นฮั่นหลิงตี้ (漢靈帝; ฮกเกี้ยนว่า "ฮั่นเลนเต้") ต่งชื่อจึงได้ดำรงตำแหน่งพระมารดา เรียก "หฺวังไท่โฮ่ว" (皇太后; ฮกเกี้ยนว่า "ฮองไทเฮา"; แปลว่า "มหาราชเทวี") ครั้นหฺวังจื่อเปี้ยน (皇子辯; ฮกเกี้ยนว่า "หองจูเปียน"; แปลว่า "ราชบุตรเปี้ยน/เปียน") พระโอรสของฮั่นหลิงตี้ และหลานของนาง ได้ครองราชย์ต่อ ต่งชื่อจึงได้เป็นพระเจ้าย่า เรียกว่า "ไท่หฺวังไท่โฮ่ว" (太皇太后; ฮกเกี้ยนว่า "ไทฮองไทเฮา"; แปลว่า "อัครมหาราชเทวี") ตามลำดับ แต่นิยมเรียกขานว่า "ต่งไท่โฮ่ว" (董太后; ฮกเกี้ยนว่า "ตังไทเฮา/ไทฮอ"; แปลว่า "มหาเทวีต่ง/ตัง")
ต่งไท่โฮ่วถูกดูแคลนอยู่เสมอที่มีที่มาต่ำต้อยแล้วได้ขึ้นสู่ตำแหน่งสูงเพราะโชคช่วย นอกจากนี้ ในรัชกาลฮั่นหลิงตี้ ต่งไท่โฮ่วยังมีปัญหากับลูกสะใภ้ คือ เหอหฺวังโฮ่ว (何皇后; ฮกเกี้ยนว่า "โฮฮองเฮา"; แปลว่า "ราชเทวีเหอ/โฮ") พระมเหสีของฮั่นหลิงตี้ เพราะเหอหฺวังโฮ่วประสงค์ให้หฺวังจื่อเปี้ยน พระโอรสของตน ได้ครองราชย์ต่อ แต่ต่งไท่โฮ่วต้องการให้หลานคนเล็ก คือ หฺวังจื่อเสีย (皇子協; ฮกเกี้ยนว่า "หองจูเหียบ"; แปลว่า "ราชบุตรเสีย/เหียบ") พระโอรสอีกพระองค์ของฮั่นหลิงตี้ซึ่งประสูติแต่หวังชื่อ (王氏; ฮกเกี้ยนว่า "อองสี"; แปลว่า "นางหวัง/ออง") ได้ครองราชย์มากกว่า
ครั้นฮั่นหลิงตี้สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 189 โดยมิได้ทรงกำหนดรัชทายาทไว้ หฺวังจื่อเปี้ยน ในฐานะพระโอรสพระองค์โต ได้ครองราชย์ต่อ และเหอหฺวังโฮ่วก็ได้ดำรงตำแหน่งพระมารดา (หฺวังไท่โฮ่ว) พระนางกับพระเชษฐา คือ เหอ จิ้น (何進; ฮกเกี้ยนว่า "โฮจิ๋น") ซึ่งคุมกองทัพ อาศัยโอกาสนี้ถอดต่งไท่โฮ่วออกจากฐานันดรศักดิ์ทั้งหมด ไม่ช้าหลังจากนั้น ต่งไท่โฮ่วประชวรสิ้นพระชนม์ ซึ่งผู้คนทั่วไปเห็นว่า เป็นฝีมือเหอหฺวังโฮ่ว
บรรณานุกรม

Fan, Ye (5th century). Book of the Later Han (Houhanshu).
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
แดนนี อินวินซิบิเล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  แดนนี่ อินวินซิบิเล
วันเกิด:  31 มีนาคม พ.ศ. 2522 (45 ปี)
สถานที่เกิด:  บริสเบน ออสเตรเลีย
ส่วนสูง:  1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก / ปีกขวา / กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1996:  ควีนส์แลนด์ อาเคเดมี่
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1997–1998 |  บริสเบน สไตรเคอร์ |  5 |  (1) |
| 1998–2000 |  Marconi Stallions |  39 |  (2) |
| 2000–2003 |  สวินดันทาวน์ |  128 |  (22) |
| 2003–2011 |  คิลมาร์นอก |  199 |  (32) |
| 2011 |  เซนต์จอห์นสโตน |  9 |  (1) |
| 2011-2012 |  Ermis Aradippou |  9 |  (0) |
| 2012-2013 |  อาร์มี่ ยูไนเต็ด |  11 |  (2) |
ทีมชาติ
| 1998–1999 |  ออสเตรเลีย U-20 |   |   |
จัดการทีม
2020:  แบงค็อก ยูไนเต็ด (รักษาการ)
2020–2022:  แบงค็อก ยูไนเต็ด (หัวหน้าผู้ฝึกสอน อะคาเดมี่)
2022–2023:  โบลาเวน สมุทรปราการ
2023–2024:  อยุธยา ยูไนเต็ด
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
แดนนี่ อินวินซิบิเล เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1979 ที่เมืองบริสเบน ประเทศออสเตรเลีย เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวออสเตรเลีย เล่นในตำแหน่ง กองกลาง หรือบางครั้งเล่นในตำแหน่งปีกขวา และบางครั้งก็ยังเล่นตำแหน่งกองหน้าได้อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website เก็บถาวร 2007-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kilmarnock FC profile เก็บถาวร 2008-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
OzFootball profile
สถิติของ แดนนี อินวินซิบิเล ที่ Soccerbase
| ด ค กสโมสรฟุตบอลอยุธยา ยูไนเต็ด – ผู้จัดการทีม |
| --- | --- |
 ราชัน (2558–59)  อภิรักษ์1 (2559)  สมบัติ (2559–60)  อภิรักษ์2 (2560)  ณรงค์ธนพร (2560)  มิอูระ (2560–61)  สันติ1 (2561)  เฉลิมวุฒิ (2561–62)  อนุรักษ์ (2562)  พัฒฐนพงศ์ (2562)  สันติ2 (2562–64)  เจษฎา (2564–65)  สันติ3 (2565–66)  ปึไรรา (2566)  อินวินซิบิเล (2566–67)  จักกริช (2567–) 
| ด ค กสโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด – ผู้จัดการทีม |
| --- | --- |
 สมชาย (2549–53)  วรกร (2553)  ทวีรักษ์ (2553)  ประพล (2553–54)  สุวโรจน์ (2554)  สะสม (2554–57)  เบนโต (2557)  ธวัชชัย (2557)  ปอลกิง (2557–63)  อินวินซิบิเล (2563)  ธชตวัน (2563–65)  วิดมาร์ (2565)  ธชตวัน (2565–)
เจ้าหญิงตงเซียง

| เจ้าหญิงตงเซียง (ตงเซียงกงจู่) 東鄉公主 |
| --- | --- |
ประสูติ: หลัง ค.ศ. 207
สวรรคต: ไม่ทราบ
ราชวงศ์: ราชวงศ์โจ (เฉา)
พระราชบิดา: โจผี
พระราชมารดา: เอียนซี
เจ้าหญิงตงเซียง (จีน: 東鄉公主; พินอิน: Dōngxiāng Gōngzhǔ; เกิดหลัง ค.ศ. 207) เป็นเจ้าหญิงของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระธิดาของโจผีจักรพรรดิลำดับแรกของวุยก๊กกับเอียนซี เป็นพระขนิษฐาของโจยอยจักรพรรดิลำดับที่สองของวุยก๊กผู้สืบราชบัลลังก์ถัดจากพระบิดา เจ้าหญิงตงเซียงได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าหญิงเมื่อโจผีโค่นล้มราชวงศ์ฮั่นและสถาปนารัฐวุยก๊ก
ประวัติ

เจ้าหญิงตงเซียงเป็นหลานสาวของโจโฉขุนศึกผู้วางรากฐานของการสถาปนารัฐวุยก๊กกับเปียนซีผู้กลายมาเป็นสมเด็จพระอัยยิกาเจ้าหลังการเสียชีวิตของโจโฉและโจผีบุตรชาย ในปี ค.ศ. 216 โจโฉยกทัพทำศึกโจมตีซุนกวนขุนศึกในภาคตะวันออกเฉียงใต้นำไปสู่ยุทธการที่ยี่สูในปี ค.ศ. 217 เจ้าหญิงตงเซียงติดตามโจโฉผู้ปู่ในการทัพและอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งปีพร้อมด้วยโจยอยพี่ชายและเปียนซีผู้เป็นย่า
เมื่อเจ้าหญิงตงเซียงและครอบครัวกลับไปยังเงียบกุ๋นเมื่อปลายปี ค.ศ. 217 หลังสิ้นสุดการทัพ ผู้ติดตามของเปียนซีแปลกใจที่เห็นว่าเอียนซีร่าเริงมาก จึงถามว่า "นายหญิงไม่ได้พบลูก ๆ ของท่านมาหนึ่งปี พวกเราคิดว่าท่านจะคิดถึงและเป็นห่วงลูก แต่ท่านกลับเบิกบาน ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น" เอียนซีหัวเราะและตอบว่า "เหตุใดข้าต้องกังวลด้วยในเมื่อ (โจ) ยอยและคนอื่น ๆ อยู่กับฮูหยิน (เปียนซี)"
หลังโจโฉเสียชีวิตในปี ค.ศ. 220 โจผีสืบทอดตำแหน่งวุยอ๋อง และภายหลังในปีเดียวกันโจผีบังคับพระเจ้าเหี้ยนเต้ให้สละราชบัลลังก์ให้ตน เป็นการปิดฉากราชวงศ์ฮั่นและก่อตั้งรัฐวุยก๊ก หลังโจผีสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิ ได้พระราชทานตำแหน่งเจ้าหญิงให้กับเจ้าหญิงตงเซียง
บรรณานุกรม

Chen Shou (1977) [429]. "5:后妃傳".  ใน Pei Songzhi (บ.ก.). Annotations to Records of the Three Kingdoms 三國志注. Taipei: Dingwen Printing. pp. 159–164.
Wang Chen; Xun Yi; Ruan Ji (c. 250s). 魏書 [Book of Wei].
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
รายชื่อตอนในบ้านสราญแลนด์

ด้านล่างนี้คือรายชื่อตอนของซิตคอม บ้านสราญแลนด์ ที่สร้างโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ โดยเป็นเรื่องราวความอลวนของ 4 ครอบครัวพร้อมก๊วนเพื่อนบ้านตัวจี๊ดที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่ชื่อว่า “บ้านสราญแลนด์” ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี ทางช่องวัน 31 เวลา 19.00 - 19.55 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันจันทร์ที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2561 เป็นต้นมา และตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน 2561 - 27 กันยายน 2561 ซิตคอมบ้านสราญแลนด์เรื่องที่จะออกอากาศเป็นตอนอวสาน คือ ศึกรักข้ามรั้ว, สุภาพบุรุษสุดซอย ฤดูกาลที่ 1, ชะนีหนีคาน และรักล้น ๆ คนเต็มบ้าน ส่วนสุภาพบุรุษสุดซอย ย้ายวันและเวลาใหม่เป็นทุกวันอาทิตย์ เวลา 17.00 -18.00 น. เริ่ม 7 ตุลาคม 2561 และสุภาพบุรุษสุดซอย 2019 เริ่มวันที่ 13 มกราคม 2562
ดูเพิ่ม: รายชื่อตอนในสุภาพบุรุษสุดซอย