stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา – รอบที่ 2
กลุ่ม > กลุ่ม เอช

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เซเนกัล | 6 | 5 | 1 | 0 | 15 | 4 | +11 | 16 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 2–0 | 4–1 | 2–0 |
| 2 |  โตโก | 6 | 2 | 2 | 2 | 5 | 6 | −1 | 8 |  |  | 1–1 | — | 0–1 | 1–1 |
| 3 |  นามิเบีย | 6 | 1 | 2 | 3 | 5 | 10 | −5 | 5 |  |  | 1–3 | 0–1 | — | 1–1 |
| 4 |  สาธารณรัฐคองโก | 6 | 0 | 3 | 3 | 5 | 10 | −5 | 3 |  |  | 1–3 | 1–2 | 1–1 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
16:00UTC±0
| เซเนกัล  | 2–0 |  โตโก |
| --- | --- | --- |
|  Mané  56'  A. Diallo  81' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 0
ผู้ตัดสิน: Sadok Selmi (Tunisia)
18:00UTC+2
| นามิเบีย  | 1–1 |  สาธารณรัฐคองโก |
| --- | --- | --- |
|  Hambira  24' | รายงาน |  Hambira  57' (o.g.) |
ผู้ชม: 0
ผู้ตัดสิน: Andofetra Rakotojaona (Madagascar)
16:00UTC±0
| โตโก  | 0–1 |  นามิเบีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  Kambindu  53' |
ผู้ชม: 0
ผู้ตัดสิน: Omar Abdulkadir Artan (Somalia)
17:00UTC+1
| สาธารณรัฐคองโก  | 1–3 |  เซเนกัล |
| --- | --- | --- |
|  Ganvoula  45+2' (ลูกโทษ) | รายงาน |  Dia  27'  Sarr  82'  Mané  87' (ลูกโทษ) |
ผู้ชม: 0
ผู้ตัดสิน: Mohamed Ali Moussa (Niger)
16:00UTC±0
| โตโก  | v |  สาธารณรัฐคองโก |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:00UTC±0
| เซเนกัล  | v |  นามิเบีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
15:00UTC+2
| นามิเบีย  | v |  เซเนกัล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
17:00UTC+1
| สาธารณรัฐคองโก  | v |  โตโก |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
| โตโก  | v |  เซเนกัล |
| --- | --- | --- |

| สาธารณรัฐคองโก  | v |  นามิเบีย |
| --- | --- | --- |

| เซเนกัล  | v |  สาธารณรัฐคองโก |
| --- | --- | --- |

| นามิเบีย  | v |  โตโก |
| --- | --- | --- |
กลุ่ม > กลุ่ม ไอ

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โมร็อกโก | 6 | 6 | 0 | 0 | 20 | 1 | +19 | 18 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 5–0 | 3–0 | 2–0 |
| 2 |  กินี-บิสเซา | 6 | 1 | 3 | 2 | 5 | 11 | −6 | 6 |  |  | 0–3 | — | 1–1 | 0–0 |
| 3 |  กินี | 6 | 0 | 4 | 2 | 5 | 11 | −6 | 4 |  |  | 1–4 | 0–0 | — | 2–2 |
| 4 |  ซูดาน | 6 | 0 | 3 | 3 | 5 | 12 | −7 | 3 |  |  | 0–3 | 2–4 | 1–1 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
16:00UTC±0
| กินี-บิสเซา  | 1–1 |  กินี |
| --- | --- | --- |
|  Jos. Mendes  51' | รายงาน |  Kamano  7' |
ผู้ชม: 500
ผู้ตัดสิน: Mutaz Ibrahim (Libya)
20:00UTC+1
| โมร็อกโก  | 2–0 |  ซูดาน |
| --- | --- | --- |
|  Aguerd  10'  A. Abdalla  53' (o.g.) | รายงาน |  |
ผู้ชม: 0
ผู้ตัดสิน: Maguette N'Diaye (Senegal)
21:00UTC+2
| ซูดาน  | 2–4 |  กินี-บิสเซา |
| --- | --- | --- |
|  Abdel Rahman  55', 90+2' | รายงาน |  Piqueti  8', 39'  F. Mendy  11'  Mam. Baldé  82' |
ผู้ชม: 0
ผู้ตัดสิน: Victor Gomes (South Africa)
17:00UTC+1
| ซูดาน  | 1–1 |  กินี |
| --- | --- | --- |
|  Teiri  72' | รายงาน |  Bayo  56' |
ผู้ตัดสิน: Janny Sikazwe (Zambia)
20:00UTC+1
| โมร็อกโก  | 5–0 |  กินี-บิสเซา |
| --- | --- | --- |
|  Hakimi  31'  Louza  45+1' (ลูกโทษ)  Chair  49'  El Kaabi  62'  Munir  82' | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: Boubou Traoré (Mali)
14:00UTC+1
| กินี  | v |  ซูดาน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
20:00UTC+1
| กินี-บิสเซา  | v |  โมร็อกโก |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
20:00UTC+1
| กินี  | v |  โมร็อกโก |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
| ซูดาน  | v |  โมร็อกโก |
| --- | --- | --- |

| กินี  | v |  กินี-บิสเซา |
| --- | --- | --- |

| โมร็อกโก  | v |  กินี |
| --- | --- | --- |

| กินี-บิสเซา  | v |  ซูดาน |
| --- | --- | --- |
กลุ่ม > กลุ่ม เจ

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก | 6 | 3 | 2 | 1 | 9 | 3 | +6 | 11 | ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 |  | — | 2–0 | 1–1 | 2–0 |
| 2 |  เบนิน | 6 | 3 | 1 | 2 | 5 | 4 | +1 | 10 |  |  | 1–1 | — | 0–1 | 2–0 |
| 3 |  แทนซาเนีย | 6 | 2 | 2 | 2 | 6 | 8 | −2 | 8 |  |  | 0–3 | 0–1 | — | 3–2 |
| 4 |  มาดากัสการ์ | 6 | 1 | 1 | 4 | 4 | 9 | −5 | 4 |  |  | 1–0 | 0–1 | 1–1 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า, ซอคเกอร์เวย์
15:00UTC+2
| สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  | 1–1 |  แทนซาเนีย |
| --- | --- | --- |
| Mbokani  23' | รายงาน | Msuva  36' |
ผู้ชม: 0
ผู้ตัดสิน: Kalilou Ibrahim Traore (Ivory Coast)
19:00UTC+3
| มาดากัสการ์  | 0–1 |  เบนิน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  Mounié  22' |
ผู้ชม: 10,000
ผู้ตัดสิน: Brighton Chimene (Zimbabwe)
14:00UTC+1
| เบนิน  | 1–1 |  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก |
| --- | --- | --- |
|  Adéoti  33' | รายงาน |  Mbokani  11' |
ผู้ชม: 5,000
ผู้ตัดสิน: Jean Ouattara (Burkina Faso)
21:00UTC+3
| แทนซาเนีย  | 3–2 |  มาดากัสการ์ |
| --- | --- | --- |
|  Nyoni  2' (ลูกโทษ)  Dismas  26'  Salum  53' | รายงาน |  Rakotoharimalala  36'  Fontaine  45+2' |
ผู้ชม: 0
ผู้ตัดสิน: Mashood Ssali (Uganda)
14:00UTC+1
| สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  | 2–0 |  มาดากัสการ์ |
| --- | --- | --- |
|  Akolo  35'  Mbokani  78' (ลูกโทษ) | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: Antonio Caluassi Dungula (Angola)
16:00UTC+3
| แทนซาเนีย  | 0–1 |  เบนิน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  Mounié  72' |
ผู้ตัดสิน: Celso Alvação (Mozambique)
14:00UTC+1
| เบนิน  | v |  แทนซาเนีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:00UTC+3
| มาดากัสการ์  | v |  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
| แทนซาเนีย  | v |  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก |
| --- | --- | --- |

| เบนิน  | v |  มาดากัสการ์ |
| --- | --- | --- |

| สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  | v |  เบนิน |
| --- | --- | --- |

| มาดากัสการ์  | v |  แทนซาเนีย |
| --- | --- | --- |
ผู้ทำประตู

มีการทำประตูทั้งหมด 100 ประตู จากการแข่งขัน 47 นัด เฉลี่ย 2.13 ประตูต่อนัด
การทำประตู 4 ครั้ง
Islam Slimani
การทำประตู 3 ครั้ง
Dieumerci Mbokani
การทำประตู 2 ครั้ง
Steve Mounié
Sebastien Haller
Piqueti
Victorien Adebayor
Kelechi Iheanacho
Sadio Mané
Mohamed Abdel Rahman
Wahbi Khazri
การทำประตู 1 ครั้ง
Ramy Bensebaini
Baghdad Bounedjah
Sofiane Feghouli
Riyad Mahrez
Ramiz Zerrouki
Jordan Adéoti
Mohamed Konaté
Abdoul Tapsoba
Lassina Traoré
Vincent Aboubakar
Michael Ngadeu-Ngadjui
Nicolas Ngamaleu
Jamiro Monteiro
Garry Rodrigues
Dylan Tavares
Júlio Tavares
Karl Namnganda
Tresór Toropité
Silvère Ganvoula
Anas Farah Ali
Warsama Hassan
Chadrac Akolo
Mohamed Magdy
Mostafa Mohamed
Aschalew Tamene
Fahad Bayo
Emilio Nsue
Iban Salvador
Jim Allevinah
André Biyogo Poko
Mubarak Wakaso
Mohamed Bayo
François Kamano
Mama Baldé
Joseph Mendes
Frédéric Mendy
Michael Olunga
Van-Dave Harmon
Kpah Sherman
Omar Al Khouja
Sanad Al Warfali
Ali Salama
Thomas Fontaine
Njiva Rakotoharimalala
Richard Mbulu
Adama M. Traoré
Mamadou Niass
Nayef Aguerd
Ilias Chair
Munir El Haddadi
Achraf Hakimi
Ayoub El Kaabi
Imran Louza
Charles Hambira
Elmo Kambindu
Amadou Sabo
Mohamed Wonkoye
Victor Osimhen
Abdul Rwatubyaye
Boulaye Dia
Abdou Diallo
Ismaïla Sarr
Bongokuhle Hlongwane
Seif Teiri
Novatus Dismas
Simon Msuva
Erasto Nyoni
Faisal Salum
Anis Ben Slimane
Dylan Bronn
Ellyes Skhiri
Saúl Coco
Enock Mwepu
Prince Mumba
การทำเข้าประตูตัวเอง 1 ครั้ง
Kenny Rocha Santos (ในนัดที่พบกับ ไนจีเรีย)
Charles Hambira (ในนัดที่พบกับ คองโก)
Abuaagla Abdalla (ในนัดที่พบกับ โมร็อกโก)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official FIFA World Cup website
Qualifiers – Africa Matches: Round 2 เก็บถาวร 2021-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, FIFA.com
| ด ค กฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก |
| --- | --- |
เอเอฟซี:  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  รอบที่ 4 (เพลย์ออฟ) 
ซีเอเอฟ:  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3 
คอนคาแคฟ:  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3 
คอนเมบอล:  พบกันหมด 
โอเอฟซี:  มินิทัวร์นาเมนต์ 
ยูฟ่า:  รอบแรก กลุ่ม เอ  กลุ่ม บี  กลุ่ม ซี  กลุ่ม ดี  กลุ่ม อี  กลุ่ม เอฟ  กลุ่ม จี  กลุ่ม เอช  กลุ่ม ไอ  กลุ่ม เจ  รอบที่ 2 (เพลย์ออฟ) เกี่ยวข้องกับ: เนชันส์ลีก 
เพลย์ออฟ:  เอเอฟซี พบ คอนเมบอล  คอนคาแคฟ พบ โอเอฟซี 
| ด ค กฟุตบอลโลก |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า)
การแข่งขัน:  1930 อุรุกวัย   1934 อิตาลี   1938 ฝรั่งเศส   1950 บราซิล   1954 สวิตเซอร์แลนด์   1958 สวีเดน   1962 ชิลี   1966 อังกฤษ   1970 เม็กซิโก   1974 เยอรมนีตะวันตก   1978 อาร์เจนตินา   1982 สเปน   1986 เม็กซิโก   1990 อิตาลี   1994 สหรัฐ   1998 ฝรั่งเศส   2002 เกาหลีใต้–ญี่ปุ่น   2006 เยอรมนี   2010 แอฟริกาใต้   2014 บราซิล   2018 รัสเซีย   2022 กาตาร์   2026 แคนาดา–เม็กซิโก–สหรัฐ   2030 สเปน–โปรตุเกส–โมร็อกโก   2034 ซาอุดีอาระเบีย   2038  
รอบคัดเลือก:  19302  1934  1938  1950  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026 
ชิงชนะเลิศ:  1930  1934  1938  19503  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ผู้เล่น:  1930  1934  1938  1950  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
Final draw:  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ผู้แพร่ภาพกระจายเสียง:  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
การคัดเลือกเจ้าภาพ:  2014  2018  2022  2026  2030  2034 
กรรมการ:  2010  2014  2018  2022 
สถิติ:  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ทีมที่เข้าร่วม:  AFC  CAF  CONCACAF  CONMEBOL  OFC  UEFA 
สถิติรวม:  Player records winners  top appearances  red cards  Goalscorer records top  finals  hat-tricks  own goals  Manager records winners  all appearances  Match records opening  penalty shoot-outs 
เบ็ดเตล็ด:  Awards  Balls  Controversies  Economics  Fan Festival  Films  History  Mascots  Music  Notable matches qualifying  Referees  Stadiums finals  Trophy  Video games  World Champions Cup  รางวัล  Balls  ผู้แพร่ภาพกระจายเสียง  Goalscorers  Hat-tricks  ประวัติศาสตร์  เจ้าภาพ  สัญลักษณ์นำโชค  Milestone goals  Qualification  การบันทึก  ทีมที่ลงแข่งขัน  ถ้วยรางวัล 
 1 อาร์เจนตินา ปารากวัย และอุรุกวัยจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันนัดแรก  2 ไม่มีรอบคัดเลือกสำหรับฟุตบอลโลก 1930 เนื่องจากได้รับคำเชิญเท่านั้น  3 ไม่มีการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ; บทความนี้เกี่ยวกับนัดชี้ขาดของรอบแบ่งกลุ่มรอบสุดท้าย 
↑  The Angola v Gabon match, originally to be played at 17:00 UTC+1, was delayed by 90 minutes because the Gabonese players did not undergo COVID-19 tests when arriving Luanda.
↑  Originally to be played on 6 September 2021 at the General Lansana Conté Stadium in Conakry, the Guinea v Morocco match was postponed and relocated due to security concerns following the 2021 Guinean coup d'état.
ห้องสมุด (ทำเนียบขาว)

ที่ตั้งของห้องสมุด ณ ชั้นระดับพื้นดินของทำเนียบขาว
ห้องสมุดเมื่อมองไปทางทิศตะวันตกและทิศตะวันตกเฉียงเหนือในสมัยประธานาธิบดีบิล คลินตัน
ห้องสมุดทำเนียบขาว ตั้งอยู่ชั้นระดับพื้นดินของทำเนียบขาว ซึ่งเป็นที่พำนักและที่ทำงานอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ห้องมีขนาดความกว้างประมาณ 8.2 เมตร คูณ 7.0 เมตร หรือ 57.4 ตารางเมตร (27 ฟุต คูณ 23 ฟุต หรือ 621 ตารางฟุต) และตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกเฉียงเหนือจองตึก ห้องสมุดถูกใช้เป็นส่วนรับรองแขกสำหรับการจิบน้ำชาหรือการพบปะพูดคุยกับประธานาธิบดีและสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง ในช่วงการบูรณะทำเนียบขาวครั้งใหญ่ในคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ระแนงไม้ของตึกหลังเก่าถูกรื้ออกและนำมาใช้ปูเป็นแนวกำแพงของห้องสมุด ส่วนวัสดุจากตึกหลังเก่าหลายชนิดถูกนำมาใช้ทำกำแพงของห้องในชั้นใต้ดิน
ประวัติ

ประธานาธิบดีจอห์น แอดัมส์ ผู้พำนักอยู่ ณ ทำเนียบขาวเป็นคนแรก ใช้ห้องนี้เป็นห้องซักรีด ซึ่งมีการกล่าวว่าในขณะนั้นเต็มไปด้วย "อ่าง ถัง และของจิปาถะนานาชนิด" ต่อมาในสมัยของประธานาธิบดีมิลลาร์ด ฟิลล์มอร์ (ค.ศ. 1850 - ค.ศ. 1853) จึงได้มีการเสนอของบประมาณจากรัฐสภาสนับสนุนการก่อสร้างห้องสมุดประจำทำเนียบ ดังนั้นห้องสมุดนี้จึงถูกสร้างขึ้นในสมัยประธานาธิบดีฟิลล์มอร์ ซึ่งมีสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งในขณะนั้นอย่าง อบิเกล ฟิลล์มอร์ เป็นแกนนำในการจัดสร้าง แต่เดิมห้องสมุดตั้งอยู่ในห้องรูปไข่สีเหลือง (Yellow Oval Room) จนกระทั่งปี ค.ศ. 1929 ในสมัยประธานาธิบดีเฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ ได้มีการย้ายห้องสมุดมายังตำแหน่งปัจจุบัน ซึ่ง ณ เวลาดังกล่าวแทบจะมีหนังสือหลงเหลืออยู่ในคฤหาสน์เลย ดังนั้นสมาคมผู้ค้าหนังสือแห่งสหรัฐอเมริกาจึงได้ร่วมกันบริจาคหนังสือให้แก่ทำเนียบขาว และทำเช่นนั้นในสมัยประธานาธิบดีอีกหลายคนถัดมา ห้องได้รับการปรับปรุงเล็กน้อย ก่อนที่จะได่รับการรื้อสร้างใหม่หมดในปี ค.ศ. 1952 ซึ่งเป็นช่วงบูรณะทำนเยบขาวครั้งใหญ่โดยประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน โดยนำเอาไม้ซุงจากตึกหลังเก่ามาทำเป็นระแนงกำแพงไม้ จนกระทั่งในสมัยประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ได้มีการปรับปรุงห้องสมุดใหม่ด้วยการทาสีระแนงไม้ที่แต่เดิมไม่ได้ถูกทาสี และเปลี่ยนไปเป็นห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งแบบเฟเดอรัล (Federal style) โดยนักออกแบบภายใน สเตฟาน บูแดง
ต่อมาเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองในวาระที่มากีส์เดอลาฟาแยตมาเยือนสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1824 – ค.ศ. 1825 ไซมอน วิลลาร์ด จึงได้จัดสร้างนาฬิกาแบบประภาคารขึ้นและนำมาไว้ยังห้องสมุดแห่งนี้
นอกจากนี้ห้องสมุดยังสามารถใช้เป็นทางเดินเชื่อมต่อไปยังห้องรับรองของสุภาพบุรุษและห้องน้ำภายในทำเนียบขาวได้อีกด้วย
เนื้อหาเพิ่มเติม

Abbott James A., and Elaine M. Rice. Designing Camelot: The Kennedy White House Restoration. Van Nostrand Reinhold: 1998. ISBN 0-442-02532-7.
Abbott, James A. Jansen. Acanthus Press: 2006. ISBN 0-926494-33-3.
Garrett, Wendell. Our Changing White House. Northeastern University Press: 1995. ISBN 1-55553-222-5.
Leish, Kenneth. The White House. Newsweek Book Division: 1972. ISBN 0-88225-020-5.
McKellar, Kenneth, Douglas W. Orr, Edward Martin, et al. Report of the Commission on the Renovation of the Executive Mansion. Commission on the Renovation of the Executive Mansion, Government Printing Office: 1952.
Monkman, Betty C. The White House: The Historic Furnishing & First Families. Abbeville Press: 2000. ISBN 0-7892-0624-2.
Parisian, Catherine E., ed. The First White House Library: A History and Annotated Catalogue. Pennsylvania State University Press for the Bibliographical Society of America and the National First Ladies' Library, 2010. ISBN 978-0-271-03713-4.
Seale, William. The President's House. White House Historical Association and the National Geographic Society: 1986. ISBN 0-912308-28-1.
Seale, William, The White House: The History of an American Idea. White House Historical Association: 1992, 2001. ISBN 0-912308-85-0.
West, J.B. with Mary Lynn Kotz. Upstairs at the White House: My Life with the First Ladies. Coward, McCann & Geoghegan: 1973. SBN 698-10546-X.
Exhibition Catalogue, Sale 6834: The Estate of Jacqueline Kennedy Onassis April 23–26, 1996. Sothebys, Inc.: 1996.
The White House: An Historic Guide. White House Historical Association and the National Geographic Society: 2001. ISBN 0-912308-79-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

แผ่นเสียงของห้องสมุดทำเนียบขาว ห้องสมุดประธานาธิบดีดไวท์ ดี. ไอเซนฮาวร์ เก็บถาวร 2015-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
หน้าเว็บไซต์พิพิธภัณฑ์ทำเนียบขาว (อังกฤษ)
38°53′51.6″N 77°2′10.8″W﻿ / ﻿38.897667°N 77.036333°W﻿ / 38.897667; -77.036333
สมศรี สุกุมลนันทน์

| สมศรี สุกุมลนันทน์ |
| --- | --- |

เกิด: 8 ตุลาคม พ.ศ. 2462 กรุงเทพมหานคร
เสียชีวิต: 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 (85 ปี) กรุงเทพมหานคร
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: รับราชการครู, ช่างต่างเสื้อ, นักเขียน
คู่สมรส: ชวาลา สุกุมลนันทน์
บิดามารดา: พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) (บิดา) คุณหญิงละไม อนุมานราชธน (มารดา)
ลายมือชื่อ

สมศรี สุกุมลนันทน์ สกุลเดิม อนุมานราชธน (8 ตุลาคม 2462 – 19 พฤษภาคม 2548) เป็นบุตรีของ พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) กับ คุณหญิงละไม เป็น ครู อาจารย์ ในหลายสถาบันการศึกษา เป็นนักออกแบบเสื้อผ้าสตรีไทย นักเขียน นักตอบปัญหาชีวิตทางหนังสือพิมพ์ นักวิชาการที่ออกรายการให้ความรู้ทางโทรทัศน์
บิดาตั้งชื่อว่าสมศรี ซึ่งถือว่าเป็นชื่อทันสมัยในยุคนั้น  เกิดที่บ้าน ถนนเดโช (ซอยอนุมานราชธน) สมัยก่อนเป็นบ้าน ปลูกต้นไม้โดยรอบ บิดาเป็นชาวไทยพุทธ มารดาเป็นชาวคริสต์นิกายคาทอลิก ที่บ้านบิดา สะสมหนังสือต่างๆ ไว้มาก ตั้งแต่เด็กชอบอ่านหนังสือของบิดาในตู้ต่างๆ อาทิ วรรณคดีไทย รวมทั้งหนังสือพระราชนิพนธ์ของรัชกาลที่ 6 ทั้งหมด และยังชอบอ่านสารานุกรมภาษาต่างประเทศ นิยายไทย ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารไทยเขษม
ประวัติ > การศึกษา

อาจารย์ สมศรีเข้าศึกษาในชั้นประถมที่โรงเรียนของครูกิมเหล็ง ใกล้ๆ บ้าน ศึกษาภาษาไทย ส่วนบิดาสอนภาษาอังกฤษให้เองในตอนเย็น ต่อมาไปศึกษาต่อที่โรงเรียน อัสสัมชัญคอนแวนต์ ซึ่งอยู่ใกล้กรมศุลกากร ที่ทำงานของบิดา สมัยนั้นนักเรียนยังไม่มีเครื่องแบบ นุ่งผ้าซิ่นสวมเสื้อไม่มีแขนตัวหลวมๆ สีใดก็ได้ ต่อมาจึงมีเครื่องแบบ เป็นเสื้อขาวแขนยาว นุ่งผ้าถุงสีแดง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นกระโปรงจีบ เสื้อเป็นปกคอบัว ผ้าผูกคอสีแดง มีที่บังคับผ้าผูกคอ ต่อมาไปศึกษาต่อในชั้นมัธยม ๔ ที่ โรงเรียนเบญจมราชาลัย อยู่ 1 ปีกับอีก 1 เทอม ก็ย้ายไปศึกษาต่อ ณ โรงเรียนฝึกหัดครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ (ริมถนนเพชรบุรี) เนื่องจากอาจารย์ใหญ่ย้ายไปที่นั่น ครูและนักเรียนย้ายตามไปกันมาก จนจบมัธยมแปด จึงศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบปริญญาตรีแล้ว ศึกษาต่อประโยคครูมัธยมอีก ๑ ปี ขณะที่เรียนประโยคครูมัธยมอยู่ ได้ไปเป็นครูฝึกสอนที่โรงเรียนหอวัง และโรงเรียนราชินี เมื่อจบการศึกษาใน พ.ศ. 2485
ประวัติ > ครอบครัว

อาจารย์ สมศรี แต่งงานกับ นายชวาลา สุกุมลนันทน์ อดีตข้าราชการ กรมโฆษณาการ เมื่อวันที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. 2485 โดย จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นเจ้าภาพ ทำพิธีรดน้ำ และมีงานเลี้ยงจัดขึ้นที่ทำเนียบรัฐบาล ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันกว่า ๕๐ ปีจนเสียชีวิต ทั้งสอง มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน คือ
นางวัลยา ชาญเลขา
นายปรัชวาล สุกุมลนันทน์
นางมานิดา ฮูปเนอร์
นางสิริชา สุกุมลนันทน์ เกอเบล
ประวัติ > การทำงาน

สมศรี เข้าทำงานเป็นอาจารย์ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ซึ่งยุคนั้นเป็นโรงเรียนสหศึกษาแห่งแรกในประเทศไทย ยุคนั้นอาจารย์ก็มีเครื่องแบบ  ดังที่เขียนไว้ในอัตตชีวประวัติว่า "เครื่องแบบอาจารย์เป็นเสื้อสองชั้น ชั้นในคอแหลมติดกระดุมแป๊บไม่มีแขน ชั้นนอกเป็นเสื้อคอปกแบะ กลัดดุมที่แนวเอวหนึ่งเม็ด ทั้งเสื้อชั้นนอกและในเป็นผ้าชิ้นเดียวกันสีนวล" และ อาจารย์สมัยนั้นมีเลขประจำตัว เช่นเดียวกับนักเรียน
ราว พ.ศ. 2499 สมศรี ย้ายไปทำงานที่ วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ ก่อนย้ายไป ได้รับทุนไปศึกษาด้าน ออกแบบเสื้อผ้า Dress Design ที่ คณะ Home Economics สถาบันเดรกเซลเทคโนโลยี (Drexel) เมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพ็นซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เป็นเวลา 1 ปี (สำหรับคำว่า Home Economics  นี้ ในราว พ.ศ. 2502 พระยาอนุมานราชธน เสนอให้ใช้คำว่า คหกรรมศาสตร์ แทนคำที่มีผู้เคยใช้ว่า คหเศรษฐศาสตร์) ขณะทำงานที่ วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ  ได้รับตำแหน่งเป็น หัวหน้าวิชาผ้าและเครื่องแต่งกาย ต่อมา ได้เป็น หัวหน้าคณะคหกรรมศาสตร์
ก่อนจะมีงานฉลองรัฐธรรมนูญปีหนึ่ง สำนักวัฒนธรรมฝ่ายหญิง โดย ท่านผู้หญิง ดุษฎี มาลากุล มอบหมายให้ สมศรี ไปค้นคว้าเกี่ยวกับเสื้อผ้าสตรีไทยยุคโบราณ ตั้งแต่สุโขทัย เป็นต้นมา และตัดเย็บเสื้อผ้า เพื่อแสดงหุ่นตั้งในงานดังกล่าว ท่านต้องไปศึกษาจากเอกสารประวัติศาสตร์และปรึกษาผู้รู้หลายคน ก่อนจะทำได้เรียบร้อย ต่อมา เครื่องแต่งกายเหล่านี้เคยนำไปตั้งแสดงที่ตึกกลาง กระทรวงศึกษาธิการ ต่อมา บางส่วนย้ายไปแสดงที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ นัยว่าเป็นต้นแบบของชุดไทยในเวลาต่อมา
ที่สำคัญคือ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ โปรดเกล้าฯ ให้เป็นผู้ออกแบบฉลองพระองค์แบบไทย สำหรับการเสด็จพระราชดำเนินไปยังสหรัฐอเมริกาและยุโรป และก่อนการเสด็จประพาส ได้เขียนบทความเรื่อง ประวัติเครื่องแต่งกายไทย ไปลงในนิตยสารแฟชั่น Vogue ของสหรัฐฯ เพื่อแนะนำชาวต่างชาติในเรื่องเครื่องแต่งกายชุดไทยนี้ก่อนด้วย
พ.ศ. 2516 เมื่ออายุได้ 55 ปี มีการประท้วงของนักศึกษาต่อผู้บริหาร จึงถือโอกาสลาออกจากงาน เพื่อมาอยู่เป็นเพื่อนสามีที่เกษียณอายุไปก่อนหน้านั้น
อาจารย์ สมศรี ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2548
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม

วิลลา วิลัยทอง. (2560, ม.ค.-เม.ย.). แต่งตัวให้ผู้หญิงชนชั้นกลางไทย: “นักดีไซน์แบบ” และวัฒนธรรมความงามในสมัย “พัฒนา”. รัฐศาสตร์สาร. 38(1): 109-161.
อภิมันยุ

| อภิมันยุ> ข้อมูลตัวละครในเรื่อง |
| --- | --- |
คู่สมรส: นางอุตตรา (มหาภารตะ) ศศิเรขา (ปรากฏในนิทานมุขปาฐะพื้นบ้านของรัฐอานธระประเทศเรื่องศศิเรขา ปรินายัม)
บุตร: ปรีกษิต
ญาติ: พระกฤษณะ (พระมาตุลา)   พระพลราม (พระมาตุลา)   ศรุตเกียรติ (น้องชายต่างมารดา)   อิราวัต (น้องชายต่างมารดา)   กฤตวรมา (อาจารย์)
อภิมันยุเป็นโอรสของ อรชุน กับ เจ้าหญิงสุภัทรา น้องสาวของ พระกฤษณะ อภิมันยุได้อาศัยอยู่กับพระกฤษณะที่ กรุงทวารกา พระกฤษณะได้สอนอภิมันยุยิงธนูจนเก่งกาจเทียบเท่าอรชุนผู้เป็นพระบิดา เมื่ออภิมันยุเติบโตเป็นหนุ่มก็ได้สมรสกับ นางอุตตรา (มหาภารตะ) ธิดาของท้าววิราฏ กับ พระนางสุเทศนา แห่งแคว้นมัตสยะ อภิมันยุมีลูกกับนางอุตตราคือ ปรีกษิต
ต่อมาได้เกิดศึกมหาภารตะซึ่งเป็นศึกระหว่าง ฝ่ายปาณฑพ ซึ่งเป็นฝ่ายของพระบิดา กับ ฝ่ายเการพของ ทุรโยธน์
ในวันที่ 13 ของการรบ ฝ่ายเการพได้ท้าอรชุนรบไปอีกฟากหนึ่งของสมรภูมิ แต่แล้วยุธิษฐิระก็ต้องตะลึงกับการจัดทัพที่เรียกว่า 
จักรพยุหะ ของฝ่ายเการพ ซึ่งอรชุนเป็นผู้รู้ถึงวิธีเข้าโจมตีและวิธีฝ่าออกมาเพียงผู้เดียว  อภิมันยุผู้เป็นโอรสอรชุนก็รู้แต่
วิธีเข้าโจมตีอย่างเดียว ยุธิษฐิระ จึงให้อภิมันยุเข้าโจมตีขบวนทัพนี้ ส่วนยุธิษฐิระกับภีมจะรีบเคลื่อนทัพตามติดเข้าไป
แต่เมื่ออภิมันยุเข้าไปอยู่ท่ามกลางกองทัพของศัตรู ยุธิษฐิระกับ ภีมะ กลับถูก ชัยทรัถ ขัดขวาง 
ทางด้านอภิมันยุได้บุกผ่านด่านแต่ละชั้น จนอยู่ตรงกลาง โทรณาจารย์ผู้บัญชาการรบจึงออกคำสั่งให้กฤตวรมา กับ อัศวัตถามา ทำลายรถศึกของอภิมันยุ อภิมันยุจึงใช้ล้อรถเป็นอาวุธ แต่ก็ถูกเหล่าแม่ทัพที่รายล้อมอยู่ คือ ศกุนิ ทุรโยธน์ ทุหศาสัน กรรณะ อัศวัตถามา และกฤตวรมา ได้รุมยิงธนูสังหาร ทั้งยังถูกตะบองของทุรมะเสน โอรสของทุหศาสัน ฟาดใส่จนสิ้นใจตาย
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
ส่วนปิดคลุม (วิทยาการคอมพิวเตอร์)

ในภาษาโปรแกรม ส่วนปิดคลุม (closure) คือฟังก์ชันที่อ้างถึงโดยตัวแปรอิสระในบริบทของศัพท์
ส่วนปิดคลุมมักเป็นฟังก์ชันที่สร้างในขณะโปรแกรมทำงาน กรณีที่เห็นได้ชัดคือฟังก์ชันที่ทุกส่วนปรากฏอยู่ในฟังก์ชันอื่น ฟังก์ชันชั้นในมักจะถูกอ้างถึงได้โดยตัวแปรเฉพาะที่ ฟังก์ชันชั้นนอกสร้างตัวตน (instance) ของฟังก์ชันชั้นในขึ้นใหม่ ขณะที่ฟังก์ชันชั้นนอกกำลังทำงาน  ถ้าฟังก์ชันชั้นในอ้างถึงตัวแปรเฉพาะที่บางตัวของฟังก์ชันชั้นนอก ส่วนปิดคลุมจึงจะถูกสร้างขึ้น โดยส่วนปิดคลุมประกอบด้วยรหัสโปรแกรมของฟังก์ชันชั้นในและส่วนอ้างอิงถึงตัวแปรใดๆ ในฟังก์ชันชั้นนอกที่จำเป็นต้องใช้ในส่วนปิดคลุม
อภิญญา

อภิญญา แปลว่า ความรู้ยิ่ง หมายถึงปัญญาความรู้ที่สูงเหนือกว่าปกติ เป็นความรู้พิเศษที่เกิดขึ้นจากการอบรมจิตเจริญปัญญาหรือบำเพ็ญกรรมฐาน
อภิญญาในคำวัดหมายถึงคุณสมบัติพิเศษของพระอริยบุคคลซึ่งเป็นเหตุให้มีอิทธิฤทธิ์ต่าง ๆ มี 6 อย่าง คือ
อิทธิวิธิ แสดงฤทธิ์ได้ เช่น ล่องหนได้ เหาะได้ ดำดินได้
ทิพพโสต มีหูทิพย์
เจโตปริยญาณ กำหนดรู้ใจผู้อื่นได้
ปุพเพนิวาสานุสติญาณ ระลึกชาติได้
ทิพพจักขุ มีตาทิพย์
อาสวักขยญาณ รู้การทำอาสวะให้สิ้นไป
อภิญญา 5 ข้อแรกเป็นของสาธารณะ (โลกียญาณ) ข้อ 6 มีเฉพาะในพระอริยบุคคล
ถ้าพบผู้แสดงฤทธิ์ได้ อย่าพึ่งหมายว่าผู้นั้นจะเป็นอริยบุคคล