stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิวามิซาวะ
ภูมิอากาศ

ตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน นครอิวามิซาวะจะจัดอยู่ในกลุ่ม Dbf หรือเป็นภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป ซึ่งอากาศจะอบอุ่นในฤดูร้อน และหนาวเย็นในฤดูหนาว โดยจะมีหิมะหรือฝนตกตลอดทั้งปี แต่จะตกหนักสุดในช่วงเดือนสิงหาคมถึงเดือนตุลาคม
| ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิวามิซาวะ> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | -2.6 (27.3) | -1.8 (28.8) | 2.5 (36.5) | 10.5 (50.9) | 17.3 (63.1) | 21.2 (70.2) | 24.7 (76.5) | 25.9 (78.6) | 21.6 (70.9) | 15.0 (59) | 7.1 (44.8) | 0.6 (33.1) | 11.83 (53.3) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -6.2 (20.8) | -5.8 (21.6) | -1.5 (29.3) | 5.5 (41.9) | 11.5 (52.7) | 15.7 (60.3) | 19.7 (67.5) | 21.1 (70) | 16.3 (61.3) | 9.8 (49.6) | 3.2 (37.8) | -2.7 (27.1) | 7.22 (44.99) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -10.6 (12.9) | -10.4 (13.3) | -5.8 (21.6) | 0.8 (33.4) | 6.2 (43.2) | 11.3 (52.3) | 16.0 (60.8) | 17.2 (63) | 11.6 (52.9) | 5.0 (41) | -0.6 (30.9) | -6.5 (20.3) | 2.85 (37.13) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 111.5 (4.39) | 86.8 (3.417) | 59.0 (2.323) | 63.4 (2.496) | 70.3 (2.768) | 76.0 (2.992) | 95.3 (3.752) | 156.4 (6.157) | 131.4 (5.173) | 110.2 (4.339) | 116.6 (4.591) | 127.4 (5.016) | 1,204.3 (47.413) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 221 (87) | 162 (63.8) | 72 (28.3) | 8 (3.1) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 2 (0.8) | 81 (31.9) | 211 (83.1) | 757 (298) |
| ความชื้นร้อยละ | 80 | 78 | 75 | 70 | 71 | 78 | 81 | 81 | 78 | 76 | 77 | 80 | 77.1 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 93.0 | 117.0 | 168.4 | 178.4 | 203.0 | 189.0 | 173.5 | 169.5 | 169.3 | 150.3 | 84.0 | 69.7 | 1,765.1 |
แหล่งที่มา: NOAA (1961-1990)
การคมนาคม > ทางรถไฟ

ในอดีตมี มีเพียงสายโฮโรไนและสายมันจิวิ่งผ่านอิวามิซาวะ ปัจจุบันมีทางรถไฟสายหลักซึ่งดำเนินการโดย JR ฮกไกโด วิ่งผ่านถึง 2 สาย ได้แก่
สายหลักฮาโกดาเตะ มีสถานีที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองอิวามิซาวะได้แก่สถานีโฮโรบูอิ คามิโฮโรมูอิ และสถานีอิวามิซาวะ โดยรถไฟขบวนธรรมดาและขบวนรถเร็วพิเศษจะจอดทั้ง 3 สถานี
สายหลักมูโรรัง มีสถานีที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองอิวามิซาวะได้แก่สถานีคูริโอกะ สถานีคูริซาวะ สถานีชิบุง และสถานีอิวามิซาวะ
ซึ่งที่สถานีอิวามิซาวะเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสายหลักทั้ง 2 สาย สามารถลงเพื่อสับเปลี่ยนสายได้ที่สถานีนี้
การคมนาคม > ทางรถยนต์

ทางด่วนฮกไกโด
ทางหลวงหมายเลข 12
ทางหลวงหมายเลข 234
การศึกษา > มหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยการศึกษาฮกไกโด วิทยาเขตอิวามิซาวะ (Hokkaido University of Education (HUE))
การศึกษา > โรงเรียนมัธยมปลาย

โรงเรียนมัธยมปลายฮกไกโด อิวามิซาวะ ตะวันออก (Hokkaido Iwamizawa Higashi High School)
โรงเรียนมัธยมปลายฮกไกโด อิวามิซาวะ ตะวันตก (Hokkaido Iwamizawa Nishi High School)
โรงเรียนมัธยมการเกษตร ฮกไกโด อิวามิซาวะ (Hokkaido Iwamizawa Agricultural High School)
โรงเรียนเทศบาลเรียวคุเรียว ฮกไกโด อิวามิซาวะ (Hokkaido Iwamizawa Ryokuryo High School)
เมืองพี่น้อง

โพคาเทลโล สหรัฐอเมริกา สถาปนาความสัมพันธ์เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1943
แคนบี สหรัฐอเมริกา (ค.ศ.1989)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อิวามิซาวะ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ทิวทัศน์นครอิวามิซาวะ
สถานีรถไฟอิวามิซาวะ
เจ้าฟ้าเสือแสน

สุแสนฟ้า หรือ เจ้าฟ้าเสือแสน หรือ เจ้าหลวงเสือแสนฟ้า เป็นโอรสของสุฟากฟ้ากับเจ้าหญิงแห่งทิปาม ซึ่งขึ้นครองราชย์ต่อมา
ประวัติ

พระองค์บุกตีพวกนาคะเพื่อเป็นการแก้แค้นในการที่ถูกชนกลุ่มนี้เข้าโจมตีหลายครั้ง สุแสนฟ้าทรงนำทัพต่อสู้ด้วยตนเอง และเสียทหารไป ๑๔๐ คน
ในครรวติดต่อกับแคว้นทางตะวันออก มีประมุขแห่งแว่นแคว้นทางตะวันออกของอัสสัมได้ส่งเครื่องบรรณาการมาถวายเพื่อผูกไมตรี และชาวอะขัมปานาคะก็ส่งดาบมาถวายเป็นการสวามิภักดิ์ในรัชกาลนี้
สุแสนฟ้าสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ.๒๐๓๑ พระองค์ทรงครองราชย์ได้ ๔๙ ปี การครองราชย์อยู่นานนี้ แสดงว่าพระองค์เป็นกษัตริย์ที่ดี พลเมืองอยู่เย็นเป็นสุข และบ้านเมืองเจริญรุ่งเรือง
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา : สุฟากฟ้า
พระราชมารดา : เจ้าหญิงแห่งทิปาม
พระราชโอรส : สุเหนฟ้า
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์อาหม
| ก่อนหน้า |  | เจ้าฟ้าเสือแสน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สุฟากฟ้า |  | กษัตริย์อาหม   (พ.ศ. 1982 - พ.ศ. 2031) |  | สุเหนฟ้า |
เพลงใต้ดิน

เพลงใต้ดิน (Underground music) เป็นดนตรีที่ประกอบด้วยหลายแนวเพลงนอกเหนือจากวัฒนธรรมกระแสนิยม เพลงที่ไม่ได้มีขายอย่างถูกต้องการถือได้ว่าเป็นเพลงใต้ดิน
เพลงใต้ดินอาจมีแนวโน้มปลดปล่อยแนวความคิด อย่างเช่น ความบริสุทธิ์ อิสระในการปลดปล่อยความคิดสร้างสรรค์ มักต่อต้านสูตรเดิม ๆ ในการแต่งเพลงตลาด ชื่นชมความเป็นศิลปิน ต่อต้านการทำตาม ๆ กันของเพลงกระแสนิยม ตัวอย่างศิลปินเพลงใต้ดินในประเทศไทย ยกตัวอย่างเช่น ดาจิม เป็นต้น
ดูเพิ่ม

ค่ายเพลงอิสระ
อินดี้ร็อก
เทือกเขาการาโกรัม

| การาโกรัม |
| --- | --- |
ธารน้ำแข็งบัลโตโร อยู่ในการาโกรัมตอนกลาง กิลกิตบัลติสถาน ประเทศปากีสถาน
จุดสูงสุด
ยอด: K2
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 8,611 เมตร (28,251 ฟุต)
พิกัด: 35°52′57″N 76°30′48″E﻿ / ﻿35.88250°N 76.51333°E﻿ / 35.88250; 76.51333 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
thแผ่นที่การาโกรัมแบบอินเทอแรกทีฟ 
ประเทศ: อัฟกานิสถาน, จีน, อินเดีย, ปากีสถาน และ ทาจิกิสถาน
พิกัดเทือกเขา: 36°N 76°E﻿ / ﻿36°N 76°E﻿ / 36; 76
การาโกรัม (อักษรโรมัน: Karakoram) เป็นเทอกเขาในภูมิภาคกัศมีร์ กินพื้นที่ในเขตแดนของปากีสถาน, จีน, อินเดีย และมีส่วนปลายตะวันตกเฉียงเหนือยาวไปถึงอัฟกานิสถานกับทาจิกิสถาน พื้นที่ส่วนใหญ่ของการาโกรัมอยู่ในกิลกิตบัลติสถานของปากีสถาน ยอดเขาสูงสุดของการาโกรัม ซึ่งถือเป็นสูงสุดอันดับสอง คือ K2 อยูในกิลกิตบัลติสถานเช่นกัน การาโกรัมเริ่มต้นที่ระเบียงวาฆัน (อัฟกานิสถาน) ทางตะวันตก ทอดยาวผ่านกิลกิตบัลติสถานและลาดาขในอินเดีย การาโกรัมมียอเขาที่สูงเกิน 7,500 m (24,600 ft) รวมสิบแปดยอด ในจำนวนนี้มีสี่ยอดที่สูงเกิน 8,000 m (26,000 ft) ได้แก่ K2, กาเชอร์บรุมวัน, บรอดพีค และ กาเชอร์บรุมทูว
เทือกเขามีความยาวรวม 500 km (311 mi) และถือเป็นพื้นที่ที่มีธารน้ำแข็งมากที่สุดในโลกที่ไม่ได้อยู่ในเขตขั้วโลก ธารน้ำแข็งเซียะเฉินที่ 76 กิโลเมตร (47 ไมล์) และธารน้ำแข็งบิอาโฟที่ 63 กิโลเมตร (39 ไมล์) ถือเป็นธารน้ำแข็งใหญ่สุดอันดับสองและสามในโลกนอกเชตขั้วโลก
เขตรักษาพันธุ์แห่งชาติตัชกูรฆัน และ ที่ชุ่มน้ำปามีร์ ซึ่งอยู่ในการาโกรัมในจีนล้วนได้รับการเสนอเป็นรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นโดยยูเนสโก
เกาะภูเขาไฟ

โมโอเรอาเป็นเกาะภูเขไฟ
สตรอมโบลีเป็นหนึ่งในแปดของหมู่เกาะเอโอเลียนซึ่งเกาะภูเขาไฟรูปโค้งทางเหนือของซิซิลี
ในทางธรณีวิทยา (รวมถึงในโบราณคดี) เกาะภูเขาไฟ (volcanic island) หรือเกาะสูง (high island) คือเกาะที่เกิดจากภูเขาไฟหรือจุดร้อน คำว่าเกาะสูงใช้คำแยกชนิดกลุ่มเกาะเหล่านี้ออกจากเกาะต่ำ (low island) ซึ่งเกิดจากการตกตะกอนหรือการยกตัวและทับทมของพืดหินปะการังเกาะเหล่านี้สามารถพบได้บริเวณที่มีภูเขาไฟใต้สมุทรหรือบริเวณที่มีจุดร้อน
ความอยู่อาศัยได้ของมนุษย์

ในทางธรณีวิทยานั้นภูมิประเทศของเกาะสูงกับเกาะต่ำนั้นมีผลประทบต่อการดำรงชีพของมนุษย์มากเนื่องจาก ในเกาะสูงมักจะพบน้ำบาดาลใต้พื้นดินของเกาะ แต่ในเกาะต่ำที่เกิดจากการทับทมนั้นจะพบน้อยมาก
ดูเพิ่ม

อะทอลล์
เกาะต่ำ
เกาะภูเขาไฟรูปโค้ง
Micronesian culture: High island and low island cultures at Britannica.com. Retrieved 2011-09-22.
เจ้าฟ้าแสนเมือง

ระวังสับสนกับ พญาแสนเมืองมา, พระเจ้าแสนเมือง, หรือ พญาแสนหลวง
| เจ้าฟ้าแสนเมือง> เจ้าฟ้าเชียงแสน |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 2198/2199 ไทยสากล - พ.ศ. 2215/2216 ไทยสากล
รัชสมัย: 18 ปี
รัชกาลก่อนหน้า: เจ้าฟ้าหมวกคำ
รัชกาลถัดไป: เจ้าฟ้าอินทร์เมือง
ประสูติ: ไม่ปรากฏ
สิ้นพระชนม์: พ.ศ. 2215/2216 ไทยสากล
พระราชบุตร: เจ้าฟ้าอินทร์เมือง
ราชวงศ์: หลวงทิพเนตร
พระราชบิดา: เจ้าฟ้าหมวกคำ
เจ้าฟ้าแสนเมือง หรือพระแสนเมือง ทรงเป็นเจ้าฟ้าเชียงแสนภายใต้การปกครองของพม่าระหว่างปี พ.ศ. 2198/2199 ไทยสากล (จ.ศ. 1017) - พ.ศ. 2215/2216 ไทยสากล (จ.ศ. 1034)
พระราชประวัติ

เจ้าฟ้าแสนเมืองขึ้นครองเมืองเชียงแสนหลังจากเจ้าฟ้าหมวกคำผู้เป็นพระราชบิดาสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2198/2199 ไทยสากล (จ.ศ. 1017) หลังจากนั้นถูกนำตัวไปกรุงอังวะในปีเดียวกัน เจ้าฟ้าแสนเมืองทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าฟ้าและกลับมายังเมืองเชียงแสนในปี พ.ศ. 2200/2201 ไทยสากล (จ.ศ. 1019)
ในปี พ.ศ. 2204 ไทยสากล สมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งกรุงศรีอยุธยาทรงยกทัพขึ้นมาตีเมืองเชียงใหม่ รวมถึงเมืองเชียงแสนในสงครามตองอู–อยุธยา (ค.ศ. 1662–1664) ทำให้ชาวเมืองเชียงแสนต้องอพยพออกจากเมืองไปตั้งเป็นเมืองใหม่ชื่อว่า เวียงเชียงแสนน้อย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2205/2206 ไทยสากล (จ.ศ. 1024) จึงกลับเข้าไปอยู่ในเมืองดังเดิม ตั้งแต่นั้นมาเจ้าฟ้าแสนเมืองทรงตัดขาดจากกรุงอังวะ ดังที่ระบุไว้ในพงศาวดารเงินยางเชียงแสนว่า แต่นั้นมาบ่ได้ไปเฝ้ากษัตริย์เจ้าในเมืองอังวะ ก็ขาดจากราชการในอังวะแต่นั้นมา
เจ้าฟ้าแสนเมืองสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2215/2216 ไทยสากล (จ.ศ. 1034) เจ้าฟ้าอินทร์เมืองผู้เป็นพระโอรสได้ครองเมืองเชียงแสนต่อมา
ดูเพิ่ม

พญาแสนหลวง
ศาลชั้นต้น (ประเทศไทย)

ศาลชั้นต้น เป็นศาลยุติธรรม เป็นศาลที่พิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีในชั้นแรก โดยทั่วไป ผู้ใดที่มีคดีความและประสงค์จะใช้สิทธิฟ้องร้องจะต้องยื่นฟ้องที่ศาลนี้
ประวัติ > สมัยสุโขทัย

ในปากประตูมีกระดิ่งอันหนึ่งแขวนไว้หั้น ไพร่ฟ้าหน้าปก กลางบ้านกลางเมือง มีถ้อยมีความ เจ็บท้องข้องใจ มันจักกล่าวถึงเจ้าถึงขุนบ่ไร้ ไปลั่นกระดิ่งอันท่านแขวนไว้ พ่อขุนรามคำแหงเจ้าเมืองได้ยินเรียก เมื่อถามสวนความแก่มันด้วยซื่อ
ในสมัยสุโขทัย จากข้อความบนหลักศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมหาราชแสดงให้เห็นว่าประชาชนสามารถร้องทุกข์ต่อพระมหากษัตริย์โดยตรง และพระมหากษัตริย์ทรงเป็นผู้ไต่สวนพิจารณาคดีด้วยพระองค์เอง ยังไม่มีการตั้งองค์กรที่มีลักษณะเป็นศาลขึ้นมาตัดสินคดีโดยตรง
ประเภท > ศาลแพ่ง

มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีแพ่งทั้งปวงและคดีอื่นใดที่มิได้อยู่ในอำนาจของศาลยุติธรรมอื่น ได้แก่
ศาลแพ่ง
ศาลแพ่งกรุงเทพใต้
ศาลแพ่งธนบุรี
ศาลแพ่งมีนบุรี
ศาลแพ่งตลิ่งชัน
ศาลแพ่งพระโขนง
ประเภท > ศาลแพ่ง > ศาลแพ่ง

มีเขตอำนาจเหนือคดีแพ่งที่เกิดขึ้นในเขตดอนเมือง เขตดุสิต เขตสายไหม (เฉพาะแขวงคลองถนน) เขตพญาไท เขตหลักสี่ เขตดินแดง เขตบางเขน 
(เฉพาะแขวงอนุสาวรีย์) เขตห้วยขวาง เขตบางซื่อ เขตวังทองหลาง เขตจตุจักร เขตบางกะปิ เขตลาดพร้าว (เฉพาะแขวงลาดพร้าว) เขตราชเทวี เขตบึงกุ่ม และเขตพระนคร
ปัจจุบัน ศาลแพ่งตั้งอยู่ถนนรัชดาภิเษก แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
ประเภท > ศาลแพ่ง > ศาลแพ่งกรุงเทพใต้

จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแพ่งกรุงเทพใต้ และศาลอาญากรุงเทพใต้ พ.ศ. 2532 โดยมีเขตอำนาจเหนือคดีแพ่งที่เกิดขึ้นในเขตบางรัก เขตสาทร เขตยานนาวา เขตบางคอแหลม เขตปทุมวัน เขตสัมพันธวงศ์ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย เขตคลองเตย และเขตวัฒนา
ปัจจุบัน ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ตั้งอยู่ที่ซอยเจริญกรุง 63 ถนนเจริญกรุง แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
ประเภท > ศาลแพ่ง > ศาลแพ่งธนบุรี

จัดตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแพ่งธนบุรีและศาลอาญาธนบุรี พ.ศ. 2520 โดยมีเขตอำนาจเหนือคดีแพ่งที่เกิดขึ้นในเขตจอมทอง เขตบางขุนเทียน เขตบางบอน เขตราษฎร์บูรณะ เขตทุ่งครุ เขตคลองสาน เขตธนบุรี เขตบางแค และเขตภาษีเจริญ
ปัจจุบัน ศาลแพ่งธนบุรีตั้งอยู่ที่ถนนเอกชัย แขวงบางขุนเทียน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
ประเภท > ศาลอาญา

มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาทั้งปวงที่มิได้อยู่ในอำนาจของศาลยุติธรรมอื่น รวมทั้งคดีอื่นใดที่มีกฎหมายบัญญัติให้อยู่ในอำนาจของศาลที่มีอำนาจพิจารณาคดีอาญา แล้วแต่กรณี ได้แก่
ศาลอาญา
ศาลอาญากรุงเทพใต้
ศาลอาญาธนบุรี
ศาลอาญามีนบุรี
ศาลอาญาตลิ่งชัน
ศาลอาญาพระโขนง
ประเภท > ศาลจังหวัด

ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่ ศาลจังหวัด
มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีแพ่งและคดีอาญาทั้งปวง  มีเขตอำนาจตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลนั้น ๆ
ประเภท > ศาลแขวง

ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่ ศาลแขวง
มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีและมีอำนาจทำการไต่สวน หรือมีคำสั่งใด ๆ ซึ่งผู้พิพากษาคนเดียวมีอำนาจตามที่กฎหมายกำหนดไว้
ประเภท > ศาลชำนัญพิเศษ

ศาลชำนัญพิเศษ คือศาลที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีเฉพาะเรื่องเป็นพิเศษ เพื่อให้เกิดความยุติธรรมแก่ทั้งสองฝ่ายมากที่สุด ปัจจุบัน ศาลชำนัญพิเศษ มีดังนี้
ศาลเยาวชนและครอบครัว
ศาลแรงงาน
ศาลภาษีอากร
ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ
ศาลล้มละลาย
ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ พระธรรมนูญศาลยุติธรรม
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสวัสดิโสภณ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ เสนาบดีกระทรวงยุติธรรมคนแรก
เจ้าฟ้าเสือเปี่ยม

สุพิมฟ้า หรือ เจ้าฟ้าเสือเปี่ยม หรือ เจ้าหลวงเสือเปี่ยมฟ้า เป็นพระโอรสของสุเหนฟ้าและครองราชย์สืบมา
ประวัติ

สุพิมฟ้าเมื่อขึ้นเสวยราชย์แล้ว ได้จับตัวผู้ลอบปลงพระชนม์พระชนกมาลงโทษทันที เป็นเหตุให้เกิดความเป็นอริกับบุรฮา โกฮาอิน ซึ่งถูกสงสัยว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
มีเรื่องเล่าว่าพระสนมคนหนึ่งของสุพิมฟ้า ได้เห็นหัวหน้านาคะคนหนึ่งซึ่งมาถวายบรรณาการ นางได้สรรเสริญความสง่าของเขา จนกระทั่งถึงพระกรรณของสุพิมฟ้า และทรงพิโรธมาก รับสั่งให้เนรเทศนางสนมไปยังหมู่บ้านของชาวนาคะผู้นั้น ในขณะนั้นนางกำลังมีครรภ์ และต่อมาได้ให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง ซึ่งจะเรื่องราวจะปรากฏเรื่องราวต่อไปข้างหน้า
สุพิมฟ้าสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ.๒๐๔๐ พระองค์ทรงครองราชย์ได้ ๔ ปี แต่มีบางท่านกล่าวกันว่า สุพิมฟ้าทรงถูกลอบปลงพระชนม์
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา - สุเหนฟ้า
พระราชโอรส :
สุหังเมือง
แสงลุง (ประสูติจากสนมที่ถูกเนรเทศ)
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์อาหม
| ก่อนหน้า |  | เจ้าฟ้าเสือเปี่ยม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สุเหนฟ้า |  | กษัตริย์อาหม   (พ.ศ. 2036 - พ.ศ. 2040) |  | สุหังเมือง(ทิหิงเกียราชา) |
เพลงไทยเดิม

เพลงไทยเดิม หมายถึง เพลงที่มีการขับร้องด้วยวิธีการแบบไทย เช่น การเอื้อน ลงทรวง เป็นต้น พร้อมด้วยการบรรเลงดนตรีไทยไปด้วยในขณะที่กำลังขับร้องหรือบรรเลงเฉพาะดนตรีไม่มีการขับร้อง เครื่องดนตรีที่ใช้เป็นเครื่องดนตรีไทยที่ปรากฏในปัจจุบัน แม้ว่าจะมีการสันนิษฐานถึงที่มาของเครื่องดนตรีไทยในบางเครื่องว่ากำเนิดมาจากต่างชาติ แต่บรรพบุรุษไทยก็ได้เปลี่ยนแปลงและประยุกต์ให้เข้ากับเพลงไทยเดิม
ลักษณะ

คีตกวีหรือนักแต่งเพลงไทยเดิม จะแต่งทำนองขึ้นก่อนแล้วจึงตั้งชื่อเพลงนั้น สำหรับเนื้อร้องบางครั้งจะเอาเนื้อร้องจากคำประพันธ์ที่ไพเราะในวรรณคดีต่างๆ เช่นจากพระอภัยมณี พระลอ ขุนช้างขุนแผน ฯลฯ มาใส่  การแต่งเพลงขึ้นตอนแรกจะมีจังหวะปานกลาง แต่บางครั้งก็เอาทำนองนั้นไปขยายให้ยาวขึ้นและยุบทำนองให้สั้นลง แล้วนำมาบรรเลงติดต่อกันโดยเริ่มทำนองขยายก่อนด้วยจังหวะช้าเรียกว่าจังหวะ 3 ชั้น ต่อด้วยทำนองเดิมจังหวะปานกลางเรียกว่า 2 ชั้น และต่อด้วยทำนองที่ยุบให้สั้นลงด้วยจังหวะเร็วเรียกว่า ชั้นเดียว ซึ่งเรียกว่า เพลงเถา ถ้านำไปบรรเลงเพียงจังหวะเดียวเรียกเพลงเกร็ด และนำเพลงเกร็ดหลายๆ เพลงที่มีอัตราจังหวะเดียวกันมาบรรเลงติดต่อกันเรียกว่า เพลงตับ
การเอื้อน มาจากการที่เพลงไทยอาศัยเนื้อร้องจากคำประพันธ์อื่นมาสวมใส่ทำนองที่แต่งไว้แล้ว ทำนองและเนื้อร้องจึงไม่พอดีกัน โดยใช้เสียง “เออ” หรือ “เอย” และลักษณะนี้เองทำให้เพลงไทยมีเอกลักษณ์และประเทศข้างเคียงก็มีการเอื้อนเช่นเดียวกันกับไทย ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่เด่นและไพเราะ
เพลงไทย

เพลงไทย หมายถึง เพลงที่มีทำนองเป็นเอกลักษณ์แบบไทย การบรรเลง การขับร้องที่เป็นแบบไทย และแต่งตามหลักของดนตรีไทย เพลงไทยที่ได้ยินกันอยู่มีทั้ง เพลงร้อง เพลงบรรเลง เป็นเพลงสั้นบ้าง ยาวบ้าง เป็นชุดบ้าง ช้าบ้าง เร็วบ้าง สำเนียงแปลก ๆ บ้าง ชื่อแปลก ๆ บ้าง เพลงไทยต่าง ๆ ที่บรรเลงกัน แบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ
1.เพลงบรรเลง คือ เพลงที่ใช้ดนตรีบรรเลงล้วน ๆ จะเป็นวงดนตรีชนิดใดก็ตาม เพลงประเภทนี้ ได้แก่ เพลงโหมโรง เพลงหน้าพาทย์ เพลงเรื่อง เพลงหางเครื่อง (ท้ายเครื่อง) เพลงลูกบท และเพลงภาษา
2.เพลงขับร้อง คือ เพลงที่มีการขับร้องและมีดนตรีบรรเลงประกอบไปด้วย ในภาษานักดนตรีเรียกเพลงขับร้องว่า "เพลงรับร้อง" เพราะใช้ดนตรีรับการขับร้อง หรือ "การร้องส่ง" ก็เรียกกัน เพราะร้องแล้วส่งให้ดนตรีรับ เพลงประเภทนี้ ได้แก่ เพลงเถา เพลงตับ เพลงเกล็ด และเพลงเบ็ดเตล็ด
ประเภทของเพลงไทย

1.เพลงบรรเลง แบ่งเป็น
เพลงโหมโรง
เพลงหน้าพาทย์
เพลงเรื่อง
เพลงหางเครื่อง
เพลงภาษา
2.เพลงขับร้อง แบ่งเป็น
เพลงเถา
เพลงตับ
เพลงเกร็ด
เพลงเบ็ดเตล็ด
เพลงตัวอักษรของภาษาอังกฤษ

เพลงตัวอักษรของภาษาอังกฤษ หรือ เพลง A-B-C เป็นเพลงที่นิยมใช้เป็นเครื่องมือช่วยสอนในการสอนเด็ก ในการท่องจำตัวอักษรละติน หรือตัวอักษรในภาษาอังกฤษ เพลงนี้จดลิขสิทธิ์โดย ซี. แบรดลี (C. Bradlee) จากเมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1834 โดยใช้ชื่อว่า "เดอะสคูลมาสเตอร์" (The Schoolmaster)
เนื้อเพลง

(แต่ละจังหวัด แทน 4 บีต และ เครื่องหมาย , แทนการหยุดเสียงสั้น)
สองวรรคสุดท้าย มีเนื้อเพลงหลายแบบซึ่งอาจจะเป็น
หรือ
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟังเพลงตัวอักษรจากเว็บไซต์ เก็บถาวร 2006-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เลือกคำว่า "The Alphabet Song"
เพลงที่ฉันไม่ได้แต่ง

| "เพลงที่ฉันไม่ได้แต่ง"> เพลงโดยโน มอร์ เทียร์.จากอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์  ซักซี้ด ห่วยขั้นเทพ |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 17 มีนาคม พ.ศ. 2554
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2554
แนวเพลง: พังค์ร็อก, โมเดิร์นร็อก
ความยาว: 4:08
ค่ายเพลง: จีทีเอช จีนี่เรคคอร์ดส
ผู้ประพันธ์เพลง: ขจรเดช พรมรักษา (เนื้อร้อง)  อภิชาติ พรมรักษา (ทำนอง)
โปรดิวเซอร์: พูนศักดิ์ จตุระบุล

มิวสิกวิดีโอ
"เพลงที่ฉันไม่ได้แต่ง" ที่ยูทูบ
 
"เพลงที่ฉันไม่ได้แต่ง" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ซักซี้ด ห่วยขั้นเทพ โดยวงโน มอร์ เทียร์ ประพันธ์เนื้อร้องโดย ขจรเดช พรมรักษา (กบ บิ๊กแอส) ทำนองโดย อภิชาติ พรมรักษา (หมู บิ๊กแอส) และเรียบเรียงโดยโน มอร์ เทียร์
การตอบรับ

เพลง "เพลงที่ฉันไม่ได้แต่ง" ได้ติดอันดับสูงสุดที่ 29 ของชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
91.5 FM Hot FM Top 20 Chart: 2
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 29
เลนส์ตา

บทความนี้เกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์ สำหรับทัศนศาสตร์ ดูที่ เลนส์ใกล้ตา
การปรับรูปร่างของเลนส์ตาเพื่อมองภาพใกล้และไกล
องค์ประกอบภายในตาของมนุษย์
เลนส์ตา (crystalline lens) เป็นเนื้อเยื่อในตาของสัตว์มีกระดูกสันหลัง หลากการทำงานคล้ายกับเลนส์นูนในกล้องถ่ายภาพ
เลนส์ตาของมนุษย์

เลนส์ตาของมนุษย์ความหนาประมาณ 4 มม. และเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 9 มม. โปร่งใส ไม่มีสี มีรูปร่างเหมือนเลนส์นูน ทำหน้าที่ 1/4 ถึง 1/3 ของกำลังการหักเหแสงภายในลูกตา
เมื่อมองวัตถุที่อยู่ใกล้ กล้ามเนื้อปรับเลนส์จะหดตัวและส่วนต่าง ๆ จะคลายตัวและหนาขึ้น ในทางกลับกัน เมื่อมองจากระยะไกล กล้ามเนื้อปรับเลนส์จะคลายตัว และส่วนต่าง ๆ จะยืดออกและบางลง นี่คือวิธีที่ทำให้มนุษย์สามารถโฟกัสไปที่ระยะทางต่าง ๆ ที่ต้องการได้
เลนส์ตาจะแข็งตัวขึ้นเปลี่ยนรูปร่างยากขึ้นตามอายุ ทำให้ยิ่งสูงอายุก็ยิ่งยากต่อการโฟกัสภาพ
เมา (พรรณไม้)

สำหรับภาวะทางสรีรวิทยาที่เกิดจากการกินเอทานอล ดูที่ ภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ
บทความนี้เกี่ยวกับพรรณไม้ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เมา
| เมา |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Myrtales
วงศ์:: Myrtaceae
สกุล:: Eugenia
สปีชีส์:: E.  grandis
ชื่อทวินาม
Eugenia grandis 

เมา หรือ หว้าดง, ขะเมา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Eugenia grandis) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Myrtaceae เปลือกลำต้นสีเทาแกมน้ำตาลหรือเทาแกมขาว ขรุขระ แตกเป็นรูปเหลี่ยม หนา  เปลือกชั้นในสีน้ำตาล ใบเดี่ยว ดอกช่อ สีขาว ออกใกล้ปลายกิ่ง ผลเดี่ยว สีเขียว มีเมล็ดเดียว เป็นอาหารของค้างคาว
เพลนนัม

| เพลนนัม |
| --- | --- |
รู้จักในชื่อ: P.L.T
ที่เกิด: โซล , เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป็อป
ช่วงปี: ค.ศ.2019 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: IN MEDIA A&D

สมาชิก: แจส   ฮาจิน   อุนซอบ   แฮกี   ชาบิน   ราเอล   ซอนมิน

เว็บไซต์: cafe.daum.net/P.L.T
เพลนนัม (อังกฤษ:PLATINUM/P.L.T;เกาหลี:플래티넘) เป็นกลุ่มบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดย IN MEDIA A&D เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 มกราคม 2019 กับอัลบั้ม "Mad City"  ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิก 7 คนคือ แจส, ฮาจิน, อุนซอบ, แฮกี, ชาบิน, ราเอล และ ซอนมิน
สมาชิก

| ชื่อในการแสดง> โรมัน | ชื่อในการแสดง> ไทย | ชื่อในการแสดง> ฮันกึล | ชื่อเกิด> โรมัน | ชื่อเกิด> ไทย | ชื่อเกิด> ฮันกึล | วันเกิด | สัญชาติ | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jess | แจส | 제스 | Oh Youngseok | โอ ยองซอก | 오영석 | 23 กันยายน พ.ศ. 2538 (29 ปี) |  เกาหลีใต้ | หัวหน้าวง , นักร้องนำ , นักเต้นหลัก |
| Hajin | ฮาจิน | 하진 | Kim Hobin | คิม โฮบิน | 김호빈 | 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 (28 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องเสริม , ภาพลักษณ์วง |
| Woonsub | อุนซอบ | 운섭 | Kwak Woonsub | กวัก อุนซอบ | 곽운섭 | 04 เมษายน พ.ศ. 2540 (27 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องเสียงหลัก |
| Haegie | แฮกี | 해기 | Lee Sangmin | อี ซังมิน | 이상민 | 07 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 (27 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องนำ , นักเต้นนำ |
| Chabin | ชาบิน | 차빈 | Choi Junsung | ชเว จุนซอง | 최준성 | 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 (26 ปี) |  เกาหลีใต้ | แร็ปเปอร์หลัก , นักเต้นนำ |
| RA.L | ราเอล | 라엘 | Lee Sanghoon | อี ซังฮุน | 이상훈 | 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 (25 ปี) |  เกาหลีใต้ | แร็ปเปอร์นำ |
| Sunmin | ซอนมิน | 선민 | Yoo Sunmin | ยู ซอนมิน | 유선민 | 26 สิงหาคม พ.ศ. 2543 (24 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องเสียงหลัก , นักเต้นนำ |
เมา อายุทธ

| เมา อายุทธ |
| --- | --- |
เกิด: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 จังหวัดกำปงจาม
สัญชาติ: กัมพูชา
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์
ผลงานเด่น: รางวัลซีไรต์
ตำแหน่ง: นักเขียน
เมา อายุทธ นักเขียนรางวัลซีไรต์คนที่สามของกัมพูชา เกิดเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 ที่จังหวัดกำปงจาม เริ่มสนใจงานเขียนตั้งแต่เรียนวิทยาลัยสีสุวัตถิ์ และหันมาศึกษาการเขียนบทภาพยนตร์ในช่วง พ.ศ. 2506 – 2508 หลังจากนั้น เขาเข้าร่วมงานกับ TVRK และได้เป็นผู้กำกับ หลังจากพนมเปญแตกใน พ.ศ. 2518 เขาถูกกวาดต้อนไปอยู่นอกเมืองหลวง และกลับสู่พนมเปญหลังจากระบอบเขมรแดงล่มสลายใน พ.ศ. 2522 และเข้าทำงานในด้านภาพยนตร์ ได้เป็นผู้อำนวยการสร้างโทรทัศน์แห่งชาติของกัมพูชาใน พ.ศ. 2537
นอกจากงานด้านภาพยนตร์ อายุทธยังเขียนนวนิยายเกี่ยวกับสังคมละวิถีชีวิต ได้รับรางวัลวรรณกรรมซีไรต์ของประเทศกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2544
เลนส์มาตรฐาน

เลนส์มาตรฐาน (35 มม.) นิคอน AiAF Nikkor 50mmF1.8D
เลนส์มาตรฐาน (standard lens) หรือ เลนส์ปรกติ (normal lens) คือ เลนส์ถ่ายภาพประเภทหนึ่งจากการจำแนกตามความยาวโฟกัส
ความหมายของเลนส์มาตรฐาน

แม้ว่าจะไม่มีคำจำกัดความอย่างแน่นอน แต่มักใช้เป็นชื่อเรียกเลนส์ถ่ายภาพที่มีมุมรับภาพใกล้เคียงกับขอบเขตภาพของสายตามนุษย์ โดยทั่วไปมุมรับ ภาพจะอยู่ที่ประมาณ 45-50°
โดยทั่วไปขนาดและความยาวโฟกัสโดยทั่วไปของเลนส์มาตรฐานเป็นดังนี้
35 มม. (กล้องไลก้า) - 50 มม.
รุ่น 6x4.5, รุ่น 6x6, รุ่น 6x7 - 80 มม.
รุ่น 4x3 - 25 มม.
เลนส์มุมกว้างเป็นเลนส์ที่มีมุมรับภาพที่กว้างกว่าเลนส์มาตรฐาน ในขณะที่เลนส์ถ่ายไกล จะมีมุมรับภาพแคบกว่า
มีความเห็นหลากหลายมากมายเกี่ยวกับว่าเลนส์แบบไหนถึงจะเรียกว่าเป็นเลนส์มาตรฐาน แต่แนวคิดที่ใช้กว้างขวางที่สุดคือยึดมาตรฐานตามเลนส์ 50 มม. ซึ่งเป็นมาตรฐานโดยพฤตินัยของกล้องไลก้า และคอนแทกซ์ซึ่งเป็น 2 ยี่ห้อกล้องที่โดดเด่นเรื่องกล้องวัดระยะขนาดเล็กระดับสูง ที่ใช้ฟิล์ม 135 มาตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจนถึงประมาณปี 1950
เจ. พี. มอร์แกน (แก้ความกำกวม)

เจ. พี. มอร์แกน อาจหมายถึง:
เจ. พี. มอร์แกน (พ.ศ. 2380-2456) เศรษฐีชาวอเมริกันผู้ร่ำรวยจากธุรกิจธนาคาร
เจพีมอร์แกนเชส บริษัทที่ให้บริการทางการเงินระดับโลกที่เกิดจากการควบรวมของ เจ.พี. มอร์แกน แอนด์ โค และธนาคารเชสแมนฮัตตันใน พ.ศ. 2543
เจ.พี. มอร์แกน แอนด์ โค ธนาคารที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่าเฮาส์ออฟมอร์แกน
เมา

เมา สามารถหมายถึง
เมา (พรรณไม้) ไม้ยืนต้นชนิดหนึ่ง
ภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ หรือ อาการเมาสุรา
เมะ

เมะ เป็นอักษรคะนะในภาษาญี่ปุ่น  เขียนแบบฮิระงะนะว่า め และ แบบคะตะคะนะ メ โดยการเขียนทั้งสองแบบอ่านว่า เมะ
เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง

เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง เป็นอีพีอัลบั้มที่สองของอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข นักร้อง นักแต่งเพลง และสถาปนิกชาวไทย ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอลดาวโหลดผ่านไอทูนส์เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 สังกัดค่ายเลิฟอีส ดูแลการจัดจำหน่ายโดยโซนี่มิวสิค (ประเทศไทย)
ชื่ออัลบั้ม เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง มาจากความรู้สึกของอภิวัชร์เมื่อได้ฟังเพลงที่ไม่ได้ฟังนานแล้ว จะทำให้นึกถึงเหตุผลที่ชอบเพลงนั้น เมื่อผ่านไปอีก 20 ปี กลับมาฟังก็ยังคงภูมิใจ เพลงในอัลบั้มเป็นแนวเพลงโฟล์กร็อกสะท้อนชีวิตเมืองที่ทะเยอทะยานสู่ความเป็นตะวันตก เนื้อหาในบทเพลงเป็นการเล่าเรื่องโดยส่วนใหญ่ ในส่วนของดนตรีได้ใช้นักดนตรีจริงในการบรรเลง มิได้ใช้เสียงสังเคราะห์
เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง มีเพลงที่ได้รับความนิยมหลายเพลง อาทิ "บ้านเล็ก" "ครั้งสุดท้าย" และ "เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลซี้ดอะวอร์ดครั้งที่ 6 ใน 3 สาขา คือ "ศิลปินชายยอดเยี่ยมสุดซี้ดประจำปี" "อัลบั้มยอดเยี่ยมสุดซี้ดประจำปี" และ "เพลงยอดเยี่ยมสุดซี้ดประจำปี" จากเพลง "ครั้งสุดท้าย" และได้รับรางวัลในงานเดียวกันนี้หนึ่งสาขาคือ "โปรดิวเซอร์ยอดเยี่ยมสุดซี้ดประจำปี" จากอัลบั้มนี้เอง นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสีสันอะวอร์ดใน 2 สาขาคือ "เพลงยอดเยี่ยม" จากเพลง "ภาษาไทย" และ "ศิลปินชายเดี่ยวยอดเยี่ยม" จากอัลบั้มนี้เอง