stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬากระโดดน้ำในซีเกมส์ 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กซีเกมส์ 2017 (กัวลาลัมเปอร์) |
| --- | --- | --- |
|  กรีฑา  กอล์ฟ  กระโดดน้ำ  โปโลน้ำ ชาย  หญิง  ระบำใต้น้ำ  ว่ายน้ำ  ขี่ม้า  คริกเกต  คาราเต้  จักรยาน  เซปักตะกร้อ  ไตรกีฬา  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  เนตบอล  บาสเกตบอล ชาย  หญิง  บิลเลียดและสนุกเกอร์  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  ฟันดาบ  ฟุตบอล ชาย  หญิง  ฟุตซอล ชาย  หญิง  มวย  มวยสากล  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  รักบี้ 7 คน ชาย  หญิง  เรือใบ  ลอนโบวล์ส  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  วูซู  สกีน้ำ  วิ่งสเกตลู่สั้น  สควอช  ฮอกกี้ ชาย  หญิง  ฮอกกี้น้ำแข็ง  |  กรีฑา  กอล์ฟ  กระโดดน้ำ  โปโลน้ำ ชาย  หญิง  ระบำใต้น้ำ  ว่ายน้ำ  ขี่ม้า  คริกเกต  คาราเต้  จักรยาน  เซปักตะกร้อ  ไตรกีฬา  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  เนตบอล  บาสเกตบอล ชาย  หญิง  บิลเลียดและสนุกเกอร์  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  ฟันดาบ  ฟุตบอล ชาย  หญิง  ฟุตซอล ชาย  หญิง  มวย  มวยสากล  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  รักบี้ 7 คน ชาย  หญิง  เรือใบ  ลอนโบวล์ส  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  วูซู  สกีน้ำ  วิ่งสเกตลู่สั้น  สควอช  ฮอกกี้ ชาย  หญิง  ฮอกกี้น้ำแข็ง  |  |
กระรอก

| กระรอก ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: อีโอซีน—ปัจจุบัน |
| --- | --- |

กระรอกสามสี (Callosciurus prevosti) เป็นกระรอกชนิดหนึ่งที่มีสีสวย

พญากระรอกดำ (Ratufa bicolor) กระรอกชนิดที่ใหญ่ที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย และเป็นกระรอกชนิดหนึ่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งเมื่อโตขึ้นมาแล้วขนาดลำตัวและน้ำหนักพอ ๆ กับแมวบ้านเลยทีเดียว

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Sciuridae Fischer von Waldheim, 1817
วงศ์ย่อย::  Pteromyinae  Sciurinae  Callosciurinae  Ratufinae  Sciurillinae  Xerinae

สกุล
 มากมาย
กระรอก (ภาษาไทยถิ่นเหนือ, อีสาน: กระฮอก) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีขนาดลำตัวเล็ก ขนปุยปกคลุมทั่วทั้งร่างกาย นัยน์ตากลมดำ หางเป็นพวงฟู จัดอยู่ในประเภทสัตว์ฟันแทะ ในวงศ์ Sciuridae
สายพันธุ์

กระรอกอาจแบ่งได้เป็น 3 พวกใหญ่ ๆ ได้แก่ กระรอกต้นไม้, กระรอกดิน และ กระรอกบิน
วงศ์กระรอกมี วงศ์ย่อย 2 วงศ์ คือ Pteromyinae ได้แก่ กระรอกบิน และวงศ์ Sciurinae ได้แก่ กระรอกต้นไม้, กระรอกดิน, ชิพมังค์  ในขณะที่บางข้อมูลแบ่งเป็น 5 (ดูในตาราง)
ลักษณะ

กระรอกต้นไม้ เป็นกระรอกที่มักพบเห็นได้บ่อยและคุ้นเคยกันดี มีหางยาวเป็นพวงสวยงาม มีกรงเล็บแหลมคม และมีใบหูใหญ่ บางชนิดมีปอยขนที่หู ส่วนกระรอกบินนั้น จะมีพังผืดข้างลำตัว สำหรับกางเพื่อร่อนจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง มักเป็นหากินในตอนกลางคืน มีตาสะท้อนแสงไฟ กระรอกดิน มักจะมีรูปร่างสั้น และล่ำสันกว่ากระรอกต้นไม้ มีขาหน้าแข็งแรงใช้สำหรับการขุดดิน หางของกระรอกดินนั้นจะสั้นกว่าหางของกระรอกต้นไม้ และไม่ฟูเป็นพวงนัก และเช่นเดียวกับสัตว์ฟันกัดแทะชนิดอื่น ๆ กระรอกจะมีนิ้วเท้าหลังข้างละ 5 นิ้ว และ นิ้วเท้าหน้าข้างละ 4 นิ้ว ตรงส่วนที่น่าจะเป็นนิ้วโป้งจะกลายเป็นปุ่มนูน ๆ ซึ่งถูกพัฒนาให้เหมาะสำหรับจับอาหารมาแทะ กระรอกต้นไม้มักมีนิสัยชอบสะสมอาหาร และออกหากินในรัศมีห่างจากรังโดยประมาณ 100-300m เป็นสัตว์ที่จดจำถิ่นที่พักเดิมและมีนิสัยดุเมื่อฤดูผสมพันธ์
กระรอกเป็นสัตว์ที่คล่องแคล่วว่องไวมาก อาหารของกระรอกคือ ผลไม้ และ เมล็ดพืช เป็นหลัก แต่กระรอกก็ยังชอบกินแมลงด้วยเหมือนกัน โดยเฉพาะกระรอกขนาดใหญ่อย่างพญากระรอก นั้นบางครั้งก็ยังกินไข่นกเป็นอาหารอีกด้วย
ด้วยความน่ารักของกระรอก ทำให้กระรอกหลายชนิดนิยมเป็นสัตว์เลี้ยงของมนุษย์ เพื่อความเพลิดเพลิน
กระรอกที่พบในประเทศไทย

กระรอกมีขนาดใหญ่เล็กต่าง ๆ กันไปตามสายพันธุ์ และสามารถแบ่งตามขนาดได้ 3 กลุ่ม คือ ขนาดใหญ่ เช่น พญากระรอก ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในเมืองไทยพบอยู่เพียง 2 ชนิด คือ พญากระรอกดำ (Ratufa bicolor) และพญากระรอกเหลือง (R. affinis) ซึ่งได้ถูกขึ้นบัญชีเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ขนาดกลาง เช่น กระรอกหลากสี (Callosciurus finlaysoni) กระจ้อน (Menetes berdmorei) และ ขนาดเล็ก เช่น กระเล็น (กระถิก) (Tamiops spp.) ซึ่งเป็นกระรอกที่เล็กที่สุดที่พบในประเทศไทย
จำแนกได้ทั้งหมด 30 ชนิด เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง 10 ชนิด
กลุ่มกระรอกต้นไม้ ทั้งหมด 13 ชนิด
พญากระรอกดำ (Ratufa bicolor)
พญากระรอกเหลือง (Ratufa affinis)
กระรอกข้างลายท้องแดง (Callosciurus notatus)
กระรอกข้างลายท้องเทา (Callosciurus nigrovittatus)
กระรอกท้องแดง (Callosciurus erythraeus)
กระรอกหลากสี (Callosciurus finlaysoni) -สัตว์ป่าคุ้มครอง
กระรอกปลายหางดำ (Callosciurus caniceps)
กระรอกสามสี (Callosciurus prevostii) -สัตว์ป่าคุ้มครอง
กระรอกหางม้าใหญ่ (Sundasciurus hippurus) -สัตว์ป่าคุ้มครอง
กระรอกหางม้าเล็ก (Sundasciurus tenuis)
กระรอกหางม้าจิ๋ว (Sundasciurus lowii)
กระเล็นขนปลายหูยาว (Tamiops rodolphei)
กระเล็นขนปลายหูสั้น (Tamiops mcclellandii)
กลุ่มกระรอกดิน มี 4 ชนิด
กระจ้อน (Menetes berdmorei)
กระรอกหน้ากระแต (Rhinosciurus laticaudatus) -สัตว์ป่าคุ้มครอง
กระรอกลายแถบ (Lariscus insignis)
กระรอกดินแก้มแดง (Dremomys rufigenis)
กลุ่มกระรอกบิน มี 13 ชนิด
พญากระรอกบินหูขาว (Petaurista alborufus) -สัตว์ป่าคุ้มครอง
พญากระรอกบินหูดำ (Petaurista elegans)
พญากระรอกบินหูแดง (Petaurista petaurista)
พญากระรอกบินหูดำหางเข้ม (Petaurista philippensis)
พญากระรอกบินสีดำ (Aeromys tephomelas)
กระรอกบินเล็กแก้มขาว (Hylopetes phayrei) -สัตว์ป่าคุ้มครอง
กระรอกบินเล็กเขาสูง (Hylopetes alboniger) -สัตว์ป่าคุ้มครอง
กระรอกบินแก้มสีแดง (Hylopetes spadiceus) -สัตว์ป่าคุ้มครอง
กระรอกบินแก้มเทา (Hylopetes lepidus) -สัตว์ป่าคุ้มครอง
กระรอกบินจิ๋วท้องขาว (Petinomys setosus)
กระรอกบินจิ๋วมลายู (Petinomys vordermanni)
กระรอกบินเท้าขน (Trogopterus pearsoni)
กระรอกบินสีเขม่า (Pteromyscus pulverulentus) -สัตว์ป่าคุ้มครอง
อย่างไรก็ตามการจำแนกชนิดของกระรอกบินนั้นทำได้ยาก เนื่องจากวงศ์ย่อยนี้มีความคล้ายคลึงกันมาก แม้แต่ในกลุ่มนักวิชาการเองก็ยังไม่มีข้อสรุปในเรื่องนี้
คล้ายกัน

นอกจากนี้แล้วยังมีสัตว์อีก 3 ชนิด ที่มีรูปร่างและลักษณะใกล้เคียงกับกระรอก จนอาจทำให้หลายคนเข้าใจว่าเป็นกระรอกชนิดหนึ่งด้วย แต่ความจริงแล้ว ทั้ง 3 ชนิดนี้เป็นสัตว์คนละอันดับกับกระรอกเลย ได้แก่
บ่าง (Cynocephalu variegatus) ซึ่งเป็นสัตว์ในอันดับบ่าง
กระแต (Tupaiidae) เป็นสัตว์ในอันดับกระแต และ
ชูการ์ไกลเดอร์ (Petaurus breviceps) หน้าตาและรูปร่างคล้ายกระรอกบินมาก แต่เป็นสัตว์ในอันดับสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์แม่-แตง เว็บไซต์เกี่ยวกับกระรอก เก็บถาวร 2008-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กุงแน

กุงแน (เกาหลี: 국내성; ฮันจา: 國內城) เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรโคกูรยอของเกาหลีโบราณ ซึ่งตั้งอยู่ในแมนจูเรียและคาบสมุทรเกาหลี ป้อมปราการชั้นนอกมีความยาวทั้งสิ้น 2886 เมตร ตั้งอยู่ในเมืองจี่อัน มณฑลจี๋หลิน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน เนื่องจากมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และสถาปัตยกรรมที่โดดเด่น กุงแนจึงถูกกำหนดให้เป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2004 เป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกเมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณร่วมกับเมืองภูเขาฮวันโดและเมืองอนยอซานที่อยู่ใกล้เคียง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนในปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์

กุงแนได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงโดย พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ ในช่วงเดือนที่ 10 ของปี ค.ศ. 3 เมืองนี้ถูกปล้นสะดมหลายครั้งจนกระทั่งกษัตริย์องค์ที่ 19 พระเจ้าควังแกโทมหาราชซึ่งขยายอาณาเขตของโคกูรยอออกไปอย่างมากและทำให้เมืองนี้เป็นที่น่าเกรงขามในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อพระเจ้าควังแกโทสวรรคตในปี ค.ศ. 413 พระราชโอรสของพระองค์พระเจ้าชังซูแห่งโคกูรยอได้สืบราชบัลลังก์และย้ายเมืองหลวงลงมายังเปียงยางในปี ค.ศ. 427
ก่อนการล่มสลายของอาณาจักรโคกูรยอทำให้เมืองกุงแนตกเป็นของพันธมิตรชิลลา-ถัง เมื่อขุนพล ย็อน นัม-แซ็ง บุตรชายของยอนแกโซมุนยอมจำนนในปี ค.ศ. 666  และอาณาจักรโคกูรยอล่มสลายในปี ค.ศ. 668 เมื่อกองทัพถังเข้ายึดเปียงยางและเข้าควบคุมตัวพระเจ้าโพจังแห่งโคกูรยอและ ย็อน นัม-ก็อน
กะพรุนน้ำจืด

| แมงกะพรุนน้ำจืด |
| --- | --- |

แมงกะพรุนน้ำจืดชนิด C. sowerbyii

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
อาณาจักรย่อย:: Eumetazoa
ไฟลัม:: Cnidaria
ไฟลัมย่อย:: Medusozoa
ชั้น:: Hydrozoa
อันดับ:: Hydroida
อันดับย่อย:: Limnomedusae
วงศ์:: Olindiidae
สกุล:: Craspedacusta Lankester, 1880

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Microhydra Potts, 1885
กะพรุนน้ำจืด หรือ แมงกะพรุนน้ำจืด  เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในพวกแมงกะพรุนที่อยู่ในชั้นไฮโดรซัว ต่างจากแมงกะพรุนที่พบในทะเลที่ส่วนมากจะอยู่ในชั้นไซโฟซัว ใช้ชื่อสกุลว่า Craspedacusta (/คราส-พี-ดา-คัส-ต้า/)
ลักษณะ

มีลักษณะโดยรวมคล้ายกับแมงกะพรุนที่พบในทะเล มีลักษณะโปร่งแสง ใส สีขาว มีเส้นผ่าศูนย์กลางลำตัวเพียง 1-2 เซนติเมตรเท่านั้น เมื่อจับขึ้นมาพ้นน้ำแล้ว จะมองเผิน ๆ เหมือนคอนแทคเลนส์ จัดเป็นแมงกะพรุนขนาดเล็กมาก บริเวณขอบร่างกายมีหนวดเล็ก ๆ ซึ่งมีผิวเป็นปุ่มเล็ก ๆ ซึ่งเป็นเข็มพิษ จำนวนมาก ที่เมื่อจับต้องถูกตัวจะให้เกิดอาการคันหรือปวดแสบปวดร้อนได้ บริเวณกลางลำตัวมีปากที่ยื่นยาวคล้ายแตรที่ขยายออกบริเวณช่องเปิดด้านล่าง บริเวณขอบลักษณะเป็นรอยหยัก 3 แฉก ปากดังกล่าวจะเชื่อต่อถึงกระเพาะอาหารโดยตรง บริเวณด้านในของร่างกายที่มีลักษณะคล้ายร่ม มีเนื้อเยื่อบาง ๆ  ทอดผ่านไปบริเวณขอบในแนวรัศมี 4 ส่วนเท่า ๆ กัน โดยแนวเหล่านี้จะมีอวัยวะสร้างเซลล์สืบพันธุ์ ที่มีลักษณะสีขาวขุ่นหรือสีส้มพาดไปในแนวรัศมีเช่นกัน บริเวณขอบด้านในของร่างกายที่มีลักษณะคล้ายร่ม มีกล้ามเนื้อบาง ๆ เรียงตัวในแนววงแหวนโดยรอบ ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญที่ทำให้แมงกะพรุนน้ำจืดอยู่จัดอยู่ชั้นไฮโดรซัว
วงจรชีวิตและการขยายพันธุ์

มีวงจรชีวิตแบบสลับ โดยเวลาส่วนใหญ่ในรอบปีจะดำรงชีวิตแบบยึดเกาะกับวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ เช่น ขอนไม้ มีลักษณะคล้ายไฮดรา แต่มีหนวดสั้นไม่เกินสองเส้น และมีการแตกแขนงเป็นกลุ่ม การเพิ่มจำนวนใช้วิธีการแบบแตกหน่อ  จัดเป็นการขยายพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ มักขยายพันธุ์ในช่วงฤดูแล้งที่ปริมาณน้ำในแหล่งอาศัยลดลง แมงกะพรุนวัยอ่อนจะเคลื่อนที่ไปมาในน้ำอย่างอิสระ โดยปรกติจะอยู่บริเวณพื้นน้ำโดยหงายส่วนปากขึ้นด้านบนและแผ่นหนวดขึ้นรอบตัวคล้ายดอกไม้ทะเล ใช้หนวดดังกล่าวจับอาหารกิน ได้แก่ ไรน้ำ เป็นต้น เมื่ออายุได้ 1-2 เดือน จะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ และผลิตเซลล์สืบพันธุ์เพื่อปฏิสนธิ โดยในช่วงนี้จะเข้าสู่วงจรชีวิตการขยายพันธุ์แบบอาศัยเพศ
ชนิด

เดิมนั้น ได้มีการจำแนกแมงกะพรุนน้ำจืดไว้ 3 ชนิด คือ
Craspedacusta iseana (Oka & Hara, 1922)
Craspedacusta sinensis Gaw & Kung, 1939
Craspedacusta sowerbyi Lankester, 1880
แต่ปัจจุบันได้มีการศึกษาเพิ่มเติม และประกาศเป็นชนิดใหม่ขึ้นอีก ได้แก่
Craspedacusta brevinema He & Xu, 2002
Craspedacusta chuxiongensis He, Xu & Nie, 2000
Craspedacusta hangzhouensis He, 1980
Craspedacusta kuoi Shieh & Wang, 1959
Craspedacusta sichuanensis He & Kou, 1984
Craspedacusta vovasi Naumov & Stepanjants, 1971
Craspedacusta xinyangensis He, 1980
Craspedacusta ziguiensis He & Xu, 1985
ในชนิด C. sowerbyi สามารถพบได้ในแหล่งน้ำบางแห่งในสหรัฐอเมริกาและที่ราบลุ่มภาคกลางในประเทศไทย และพบเป็นจำนวนมากที่ลำน้ำเข็กภายในอุทยานแห่งชาติเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ ในช่วงฤดูร้อน ระหว่างเดือนมีนาคมถึงเมษายน ซึ่งตรงกับช่วงที่ขยายพันธุ์  ในส่วนของชนิด C. sinensis พบได้ตั้งแต่ทางตอนใต้ของจีน ในประเทศไทยพบรายงานหลายที่ เช่น แม่น้ำป่าสัก, จังหวัดลพบุรี, บึงบอระเพ็ด และหลายแห่งในภาคอีสาน โดยมักพบในแหล่งน้ำที่เป็นน้ำนิ่ง หรือโบก หรือกุมภลักษณ์ (แอ่งน้ำที่เป็นหลุมอยู่บนแก่งหินพบมากที่ภาคอีสาน) รวมถึงมีรายงานพบปนมากับน้ำประปาในเขตอำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี ในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 เพราะเชื่อว่าโดยปกติอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำภูเขาที่อยู่ห่างออกไปราว 3 กิโลเมตร ซึ่งใช้สำหรับผลิตน้ำประปาในท้องที่นี้  ขณะที่ชนิด C. iseana นักวิทยาศาสตร์บางส่วนเชื่อว่าเป็นชนิดเดียวกับ C. sinensis ขณะที่บางส่วนเชื่อว่าทั้ง 3 ชนิดนั้น เป็นชนิดเดียวกันทั้งหมด คือ C. sowerbyi
แมงกะพรุนน้ำจืด มีชื่อเรียกในภาษาอีสานและภาษาลาวว่า "แมงยุ้มแยะ" หรือ "แมงยุ้มวะ" ตามลักษณะตามการเคลื่อนไหวที่หุบเข้าและบานออก
แหล่งข้อมูลอื่น

มหัศจรรย์แห่งผืนป่า หนองแม่นา แมงกะพรุนน้ำจืด
แมงกะพรุนน้ำจืด ปริศนาในสายน้ำ จากสารคดี
เว็บไซต์องค์กรแมงกะพรุนน้ำจืด[ลิงก์เสีย]
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Craspedacusta ที่วิกิสปีชีส์
ขนมปังแฮมกับไข่

| --- | --- |

ประเภท: ขนมอบ
ภูมิภาค: ฮ่องกง, บราซิล
ส่วนผสมหลัก: แป้งประกอบอาหาร, ไข่, แฮม
 ตำราอาหาร: ขนมปังแฮมกับไข่   สื่อ: ขนมปังแฮมกับไข่
| --- | --- |

ขนมปังแฮมกับไข่
อักษรจีนตัวเต็ม: 火腿雞蛋包
อักษรจีนตัวย่อ: 火腿鸡蛋包

ฮั่นยฺหวี่พินอิน: hǔotǔi jīdàn bāo
IPA: [xwòtʰwò tɕítân páu]
ยฺหวิดเพ็ง: fo2teoi2 gai1daan6*2 baau1
 
 
ขนมปังแฮมกับไข่ (จีน: 火腿雞蛋包; พินอิน: hǔotǔi jīdàn bāo) เป็นขนมอบของฮ่องกงชนิดหนึ่ง  เป็นขนมปังที่ใส่ไข่แผ่นและแฮมแผ่น  พบได้ทั่วไปในฮ่องกงรวมถึงร้านขนมในย่านไชนาทาวน์ในต่างประเทศ  ขนมปังกับแฮมยังเป็นอาหารทั่วไปในประเทศบราซิล ที่เรียกอย่างง่าย ๆ ว่า "แซนด์วิช"
ดูเพิ่ม

บั๊ญหมี่
แฮมกับไข่
แหล่งข้อมูลอื่น

Ham and egg bun on Ma Wan
ขนมลา

ขนมลา เป็นขนมหวานพื้นบ้านของทางภาคใต้ ของประเทศไทย ซึ่งทำมาจากแป้งข้าวเจ้า เป็นขนมสำคัญหนึ่งในห้าชนิดที่ใช้สำหรับจัดเพื่อนำไป ถวายพระสงฆ์ในงานประเพณีบุญสารทเดือนสิบ ซึ่งเป็นงานบุญประเพณีที่สำคัญของจังหวัดในภาคใต้ ประจำจังหวัด นครศรีธรรมราช โดยอุทิศส่วนกุศลให้แก่บรรพบุรุษที่ล่วงลับ ขนมลาปรุงขึ้นเพื่อเป็นเสมือนแพรพรรณเสื้อผ้า
ปัจจุบันขนมลามีจำหน่ายตลอด ทั้งปี ไม่ปรุงเฉพาะในเทศกาลอย่างที่เคยปฏิบัติมา ขนมลามี 2 ชนิดคือลาเช็ดและลากรอบ ขนมลาเช็ดจะใช้น้ำมันน้อย โรยแป้งให้หนา เมื่อสุกพับเป็นครึ่งวงกลมหรือสี่เหลี่ยม รูปร่างเหมือนแห ลากรอบ นำลาเช็ดมาโรยน้ำตาลแล้วนำไปตากแดด ในปัจจุบันมีการทำลากรอบแบบใหม่ โดยเพิ่มแป้งข้าวเจ้าให้มากขึ้น ใช้น้ำมันมากขึ้น เมื่อแป้งสุกแล้วม้วนเป็นแท่งกลม พักไว้จนเย็นจึงดึงไม้ออก
คมคาย แครี่บอย

คมคาย แครี่บอย สถิติการชก 3 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 1
เกียรติประวัติ

ชิง 27 พฤษภาคม 2534 ชนะคะแนน เสียงทิพย์ ศิษย์เส่ย
สละแชมป์
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬากระโดดน้ำ
หน่วยงาน: ฟีน่า
รายการ: 8 (ชาย: 4; หญิง: 4)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิก เป็นชนิดกีฬาที่จัดแข่งขันหลักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน กีฬากระโดดน้ำถูกบรรจุในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ในปี 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา มีสองรายการและเป็นประเภทชายทั้งสิ้น ได้แก่
การกระโดดน้ำจากชานกระโดด (Platform)
การแข่งขันดำน้ำระยะไกล (Plunge for distance) เป็นการกระโดดลงไปในน้ำแล้วดำไปให้ไกลกว่าคู่แข่งคนอื่นๆ ซึ่งผู้ชมจะไม่ได้เห็นอะไรเลย เพราะนักกีฬาอยู่ใต้น้ำ ทำให้ถูกถอดออกจากกีฬาโอลิมปิกทันที
การกระโดดน้ำจากกระดานสปริงบอร์ดเข้าสู่โอลิมปิกในครั้งแรกในโอลิมปิกที่กรุงลอนดอน ปี 1908
ประเภทหญิงนั้นเริ่มที่แพล็ตฟอร์มก่อน ในปี 1912 ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน แล้วในโอลิมปิกครั้งที่ 7 ในปี 1920 ที่เมืองแอนท์เวิร์ป ประเทศเบลเยี่ยม จึงมีรายการสปริงบอร์ด ต่อมาการกระโดดน้ำมีการพัฒนาท่าทางต่างๆเพิ่มมากขึ้น ด้วยเทคนิคการพับตัว ม้วนตัว ตลอดจนการตีลังกาหลายตลบ ซึ่งก็เป็นช่วงที่นักกระโดดน้ำจากสหรัฐอเมริกา เริ่มเข้ามาช่วงชิงความเป็นจ้าวในกีฬากระโดดน้ำจากสวีเดนและเยอรมนีไป และครอบครองไว้จนถึงยุคปี 1980 ก่อนที่ดารานักกระโดดน้ำจากจีนจะฉายแสงแทนที่
นับตั้งแต่ปี 1924 จนถึงปัจจุบัน กระโดดน้ำไม่ได้มีการเปลี่ยนรูปแบบในการแข่งขันไปเลย จนกระทั่งโอลิมปิกครั้งที่ 27 ที่ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย มีการเพิ่มรายการกระโดดน้ำคู่เข้าไปด้วย เรียกว่า ซิงโครไนซ์ ไดวิ่ง (Synchronized Diving) เป็นการกระโดดน้ำเป็นคู่ เหมือนกับการกระโดดน้ำประเภทเดี่ยว แต่นักกระโดดน้ำทั้งสองคนต้องทำทุกอย่างให้พร้อมกัน ตั้งแต่ตำแหน่งที่เริ่มต้นจนกระทั่งถึงท่าจบในการลงสู่พื้นน้ำ
นักกีฬาที่โดดเด่น

แพท แม็คคอร์มิค (Pat McCormick) ได้เหรียญทองทั้งสองรายการประเภทหญิงทั้งสปริงบอร์ดและแพล็ตฟอร์มจากกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้งซ้อน ที่เมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ปี 1952 และที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ปี 1956 โดยเฉพาะที่เมลเบิร์นนั้น เธอได้รับชันชนะหลังจากคลอดบุตรได้เพียง 8 เดือนเท่านั้น
เกร๊ก ลูกานิส (Greg Louganis) คว้าเหรียญทองจากทั้งสองรายการ จากโอลิมปิก 2 ครั้ง คือ ครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ปี 1984 และ ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ปี 1988 ซึ่งที่โซลนั้นเขาได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุศีรษะฟาดกับขอบกระดานในระหว่างการแข่งขันรายการสปริงบอร์ด ทำให้ต้องไปทำการเย็บแผลก่อนที่จะกลับมาแข่งต่อรอบแรกจนจบ และในรอบชิงชนะเลิศเขาสามารถทำคะแนนไล่จนทันและในที่สุดก็แซงเอาชนะคู่แข่งไปได้ ในภายหลังมีการเปิดเผยว่าเขาติดเชื้อ HIV
สรุปเหรียญกีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกตลอดกาล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ (USA) | 49 | 42 | 44 | 135 |
| 2 |  จีน (CHN) | 33 | 17 | 9 | 59 |
| 3 |  สวีเดน (SWE) | 6 | 8 | 7 | 21 |
| 4 |  รัสเซีย (RUS) | 4 | 8 | 6 | 18 |
| 5 |  สหภาพโซเวียต (URS) | 4 | 4 | 6 | 14 |
| 6 |  อิตาลี (ITA) | 3 | 4 | 2 | 9 |
| 7 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 3 | 3 | 6 | 12 |
| 8 |  เยอรมนี (EUA) | 3 | 1 | 0 | 4 |
| 9 |  เยอรมนี (GER) | 2 | 8 | 10 | 20 |
| 10 |  เยอรมนีตะวันออก (GDR) | 2 | 2 | 3 | 7 |
| 11 |  เม็กซิโก (MEX) | 1 | 6 | 6 | 13 |
| 12 |  แคนาดา (CAN) | 1 | 4 | 6 | 12 |
| 13 |  เชโกสโลวาเกีย (TCH) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 14 |  เดนมาร์ก (DEN) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 15 |  กรีซ (GRE) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 16 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 0 | 2 | 5 | 7 |
| 17 |  ทีมรวม (EUN) | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 18 |  อียิปต์ (EGY) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 19 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 20 |  ยูเครน (UKR) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 21 |  มาเลเซีย (MAS) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 114 | 114 | 116 | 344 |
ดูเพิ่ม

กีฬากระโดดน้ำ
ความโปร่งใส

ความโปร่งใส อาจหมายถึง
ความโปร่งใส (ฟิสิกส์) - ความสามารถในการให้แสงส่องผ่านได้
ความโปร่งใส (การเมือง) - ความตรวจสอบได้ในเรื่องความสุจริต
การประกาศสงคราม

แฟรงคลิน ดี. รูสเวลต์ ประธานาธิบดีสหรัฐ ลงนามในการประกาศสงครามต่อจักรวรรดิญี่ปุ่นเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 หลังเกิดการโจมตีที่อ่าวเพิร์ลฮาร์เบอร์
การประกาศสงคราม คือคำประกาศอย่างเป็นทางการ กระทำโดยชาติใดชาติหนึ่งเพื่อแสดงว่าสถานะทางกฎหมายของการสู้รบระหว่างประเทศได้เกิดขึ้นแล้ว
ประวัติ

ข้อกำหนดว่าต้องมีการประกาศสงครามเสียก่อนจึงเริ่มรบกันได้ เป็นพันธกรณีระหว่างประเทศซึ่งกำหนดไว้ในอนุสัญญากรุงเฮก (Hague Conventions) เมื่อปี พ.ศ. 2450 (ค.ศ. 1907) บางประเทศก็ให้สัตยาบันในอนุสัญญานี้ ขณะที่อีกหลายประเทศก็ไม่ให้สัตยาบัน การประกาศสงครามนอกจากจะแจ้งให้ประเทศคู่สงครามได้ทราบแล้ว ยังมีจุดมุ่งหมายเพื่อแจ้งต่อประเทศเป็นกลางให้ทราบถึงสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป นอกจากนี้อาจมีการระบุในประกาศสงครามถึงการนำอำนาจสำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินมาใช้ เป็นต้น
การสู้รบของทหารสหรัฐฯ ที่เกิดหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เช่น สงครามเกาหลีและสงครามเวียดนาม ไม่ได้มีการประกาศสงครามแต่อย่างใด โดยหลีกเลี่ยงไปใช้คำอธิบายว่าเป็นปฏิบัติการเชิงรับเพื่อป้องกันตนเองหรือรักษาความสงบ
ประเทศไทยประกาศสงคราม

ในสงครามอังกฤษ-สยาม ประเทศสยาม (อาณาจักรอยุธยา) เคยประกาศสงครามต่อบริษัทอินเดียตะวันออก (อังกฤษ) เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2230
ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ประเทศสยามเคยประกาศสงครามต่อเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการีเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2460
ในสงครามฝรั่งเศส-ไทย (กรณีพิพาทอินโดจีน) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศไทยเคยประกาศสงครามต่อฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2484
ในสงครามมหาเอเชียบูรพา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศไทยเคยประกาศสงครามต่อสหราชอาณาจักรและสหรัฐเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2485 แต่หลังสงครามสิ้นสุด วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ไทยประกาศว่าการประกาศสงครามดังกล่าวเป็นโมฆะโดยจะเห็นได้จากมีขบวนการเสรีไทยได้ร่วมมือกับฝ่ายพันธมิตรเพื่อต่อต้านญี่ปุ่น และการประกาศสงครามดังกล่าวไม่ใช่เจตนาที่แท้จริงของคนไทย
รายชื่อการประกาศสงคราม

การประกาศสงครามต่อเยอรมนีของฝรั่งเศส (ค.ศ. 1939)
การประกาศสงครามต่อเยอรมนีของสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1939)
การประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นของสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1941)
การประกาศสงครามต่อต้านสหรัฐของเยอรมนี (ค.ศ. 1941)
การประกาศสงครามต่อเนเธอร์แลนด์ของเยอรมนี (ค.ศ. 1940)
การประกาศสงครามต่อสหภาพโซเวียตของเยอรมนี (ค.ศ. 1941)
การประกาศสงครามต่อสหรัฐของอิตาลี (ค.ศ. 1941)
การประกาศสงครามต่อสหรัฐและจักรวรรดิบริติชของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1941)
การประกาศสงครามต่อสหราชอาณาจักรและสหรัฐของไทย (ค.ศ. 1942)
การประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นของสหรัฐ (ค.ศ. 1941)
การประกาศสงครามตอบโต้เยอรมนีของสหรัฐ (ค.ศ. 1941)
การประกาศสงครามต่ออิตาลีของสหรัฐ (ค.ศ. 1941)
การประกาศสงครามต่อบัลแกเรียของสหรัฐ (ค.ศ. 1942)
การประกาศสงครามต่อเยอรมนีของแคนาดา (ค.ศ. 1939)
การประกาศสงครามต่อเยอรมนี อิตาลี และญี่ปุ่นของเม็กซิโก (ค.ศ. 1942)
การประกาศสงครามต่อเยอรมนีและญี่ปุ่นของตุรกี (ค.ศ. 1945)
เพื่อประชาชนของฉัน (ค.ศ. 1914)
การประกาศญิฮาดโดยจักรวรรดิออตโตมัน (ค.ศ. 1914)
การประกาศสงครามตอบโต้เยอรมนีของสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1914)
การประกาศสงครามต่อเยอรมนีของสหรัฐ (ค.ศ. 1917)
การประกาศสงครามต่อออสเตรีย-ฮังการีของสหรัฐ (ค.ศ. 1917)
การประกาศสงครามต่อเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการีของสยาม (ค.ศ. 1917)
การประกาศสงครามต่อสเปนของสหรัฐ (ค.ศ. 1898)
การประกาศสงครามต่อเม็กซิโกของสหรัฐ (ค.ศ. 1846)
การประกาศสงครามต่อสหราชอาณาจักรของสหรัฐ (ค.ศ. 1812)
พระราชกฤษฎีกาเกี่ยวกับการประกาศสงครามต่อต้านมหาอำนาจต่างชาติ (ค.ศ. 1900)
ความแค้นยิ่งใหญ่เจ็ดประการ (ค.ศ. 1618)
เริ่มการปฏิบัติการทางทหารพิเศษ (ค.ศ. 2022)
รูปภาพ > สงครามโลกครั้งที่สอง

แฟรงคลิน ดี. รูสเวลต์ ประธานาธิบดีสหรัฐ ลงนามในการประกาศสงครามต่อนาซีเยอรมนีเมื่อ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1941
แฟรงคลิน ดี. รูสเวลต์ ได้ให้สหรัฐประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1941
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้ให้เยอรมนีประกาศสงครามต่อสหภาพโซเวียตในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้ให้เยอรมนีประกาศสงครามต่อสหรัฐในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1941
เบนิโต มุสโสลินี ได้ให้อิตาลีประกาศสงครามต่อฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สองในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1940
ฮิเดกิ โทโจ ได้ให้ญี่ปุ่นประกาศสงครามต่อสหรัฐและจักรวรรดิบริติชในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1941
แปลก พิบูลสงคราม ได้ให้ไทยประกาศสงครามต่อสหราชอาณาจักรและสหรัฐในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1942
เจียง ไคเชก ได้ให้จีนประกาศสงครามต่อเยอรมนี อิตาลี และญี่ปุ่นในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1941
ฝรั่งเศสได้ประกาศสงครามต่อเยอรมนีในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1939
แคนาดาได้ประกาศสงครามต่อเยอรมนีในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1939
รูปภาพ > สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

พระเจ้าจอร์จที่ 5 ได้ให้สหราชอาณาจักรประกาศสงครามต่อเยอรมนีในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1914
ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน กล่าวเสนอให้สภาคองเกรสประกาศสงครามต่อเยอรมนีในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1917
สหรัฐได้ประกาศสงครามต่อออสเตรีย-ฮังการีในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1917
จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 ได้ให้จักรวรรดิรัสเซียประกาศสงครามต่อจักรวรรดิเยอรมันในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1914
อิตาลีได้ประกาศสงครามต่อฝ่ายมหาอำนาจกลางในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1915
บราซิลได้ประกาศสงครามต่อฝ่ายมหาอำนาจกลางในวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1917
เยอรมนีได้ประกาศสงครามต่อฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1914
ออสเตรีย-ฮังการีได้ประกาศสงครามต่อฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1914
จักรวรรดิออตโตมันได้ประกาศสงครามต่อฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1914
ดูเพิ่ม

การประกาศสงครามระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
การประกาศสงครามระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
การประกาศสงครามโดยบริเตนใหญ่และสหราชอาณาจักร
การประกาศสงครามโดยแคนาดา
การประกาศสงครามโดยสหรัฐ
กะบามะเจ

| คำแปล: ตราบโลกแหลกสลาย |
| --- | --- |
ကမ္ဘာမကျေ

เพลงชาติของพม่า
เนื้อร้อง:  สะหย่าติ่นกับทะขิ่น (1930)  U Sein Mya Maung (1947) 
ทำนอง: สะหย่าติ่น, 1930
เผยแพร่:  1930 (ในฐานะเพลงโดบะหม่า)  1947 (ในฐานะเพลงชาติ) 
รับไปใช้:  1 สิงหาคม ค.ศ. 1943 (โดยรัฐพม่า)  22 กันยายน ค.ศ. 1947 (โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพพม่า) 
กะบามะเจ (ကမ္ဘာမကျေ, [ɡəbà mə t͡ɕè]; แปลว่า ตราบโลกแหลกสลาย) มีชื่อทางการว่า เพลงชาติ (နိုင်ငံတော်သီချင်း) เป็นเพลงชาติของประเทศพม่า
ประวัติ

พม่าสมัยก่อนอาณานิคมไม่มีเพลงชาติอย่างเป็นทางการ แต่มีเพลงสรรเสริญพระบารมี หลังการผนวกพม่าเข้ากับบริติชราชใน ค.ศ. 1886 "ก็อดเซฟเดอะคิง" จึงกลายเป็นเพลงชาติของบริติชพม่า
เพลงนี้ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยสะหย่าติ่น (Saya Tin - สะหย่าเป็นคำเรียกนำหน้านาม หมายถึง อาจารย์ ติ่นเป็นชื่อตัว) เพื่อใช้เป็นเพลงประจำสมาคมเราชาวพม่าเมื่อ ค.ศ. 1930 โดยใช้ชื่อเพลงว่า “Dohbama” แปลว่า “พม่าของเรา”
รัฐพม่า รัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่น ใช้เพลงโดบะหม่าเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1943
ในช่วงประกาศเอกราชพม่า อู้นุถาม U Sein Mya Maung ให้แต่งเพลงชาติสำหรับประเทศที่จะเป็นเอกราช U Sein Mya Maung ใช้เพลงโดบะหม่าเป็นแม่แบบ โดยยังคงทำนองเพลง แต่ดัดแปลงเนื้อร้องบางส่วน เพลงชาตินี้จึงนำมาใช้เป็นเพลงชาติพม่าในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1947
ในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1989 สภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (รัฐบาลทหารในเวลานั้น) สั่งให้เปลี่ยนคำว่า ဗမာ (ALA-LC: Bamā) ไปเป็น မြန်မာ (ALA-LC: Mranʻmā) ในเนื้อร้องเพลงชาติ โดยยืนยันว่าคำก่อนหน้าเรียกเฉพาะชาวพม่าเท่านั้น ส่วนคำหลังใช้เรียกตัวแทนทุกชาติพันธุ์
รายงานจากรัฐธรรมนูญพม่า ฉบับ ค.ศ. 2008 เพลงชาติฉบับเต็มต้องประกอบด้วยส่วนเพลงแบบพม่าดั้งเดิมกับเพลงแบบตะวันตก