stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นิคมญี่ปุ่นในประเทศปาเลา
ประวัติศาสตร์ > หลังสงครามโลกครั้งที่สอง (ค.ศ. 1945–ปัจจุบัน)

หลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่นต่อฝ่ายสัมพันธมิตร บุคลากรทางทหารและพลเรือนชาวญี่ปุ่นถูกส่งตัวกลับประเทศญี่ปุ่นระหว่าง ค.ศ. 1945–46 ขณะที่แรงงานและเจ้าหน้าที่เทคนิคจำนวน 350 คน ได้รับอนุญาตให้อยู่ต่อเพื่อดำเนินการซ่อมแซมสาธารณูปโภคของปาเลาให้แล้วเสร็จ นอกจากนี้ทายาทของการสมรสต่างพวกระหว่างชาวญี่ปุ่นและปาเลายังได้รับอนุญาตให้อยู่ต่อไปได้ โดยมีบางส่วนที่ย้ายถิ่นฐานไปญี่ปุ่นติดตามบิดาของตน ใน ค.ศ. 1950 ชาวญี่ปุ่น-ปาเลา ได้ก่อตั้งองค์กร ซากุระ-ไค เพื่อช่วยเหลือเยาวชนชาวญี่ปุ่น-ปาเลาและชาวญี่ปุ่นที่ถูกทอดทิ้งโดยบิดามารดาของพวกเขา องค์กรนี้จะช่วยค้นหาบิดามารดาและญาติที่ต้องแยกจากกันจากผลของการบังคับให้ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวญี่ปุ่นกลับประเทศ ต่อมานับตั้งแต่ทศวรรษ 1980 เป็นต้นไป องค์กรแห่งนี้ได้เปลี่ยนเป็นองค์กรทางวัฒนธรรม จากการที่ชาวญี่ปุ่น-ปาเลาส่วนมากได้กลับไปรวมตัวกับครอบครัวญี่ปุ่นอีกครั้งหรือบางคนสมัครใจเลือกที่จะปล่อยให้การแยกครอบครัวเป็นไปเช่นเดิม
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างปาเลาและญี่ปุ่นอยู่ในระดับน้อยมากในช่วงหลังสงคราม แม้ว่าจะมีชาวประมงโอกินาวะล่องเรือเข้ามาจับปลาในปาเลาเป็นบางครั้งในช่วงทศวรรษ 1960 เป็นต้นไป ชาวญี่ปุ่นจำนวนหนึ่งได้มาตั้งถิ่นฐานในปาเลาช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และสมรสกับหญิงปาเลา ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1980 นักธุรกิจชาวญี่ปุ่นเริ่มประกอบธุรกิจในปาเลา และพบว่ามีชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่ในปาเลาจำนวน 218 คน ใน ค.ศ. 1995 ในจำนวนนี้กว่าครึ่งแสดงความประสงค์ที่จะได้อยู่อาศัยถาวรในปาเลา และมีชาวญี่ปุ่นจำนวนหนึ่งสมรสกับหญิงชาวปาเลาหรือฟิลิปปินส์ อย่างไรก็ตามชาวญี่ปุ่นส่วนมากมักนำครอบครัวมาอยู่ด้วยและยังคงมีการติดต่อกับในประเทศญี่ปุ่นเป็นระยะ ผู้ตั้งถิ่นฐานตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 บางส่วนประกอบด้วยอดีตผู้ตั้งถิ่นฐานที่ถูกส่งตัวกลับญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ อดีตผู้ตั้งถิ่นฐานที่กลับมาสู่ปาเลามักเป็นผู้ที่มีอายุเกิน 60 ปี และมักทำงานเป็นมัคคุเทศก์หรือเจ้าของร้านอาหารในปาเลา
ชาวญี่ปุ่น-ปาเลาหลายคนมีตำแหน่งสำคัญในภาครัฐและการเมือง นักชาติพันธุ์วิทยาอย่างมาร์ก พิตตีเสนอว่าการมีส่วนร่วมอย่างสูงของชาวญี่ปุ่น-ปาเลาในตำแหน่งระดับสูงน่าจะมาจากการศึกษาแบบญี่ปุ่นที่พวกเขาได้รับตั้งแต่เด็ก คูนิโอะ นากามูระ ซึ่งเป็นประธานาธิบดีคนแรกของปาเลาและเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น ได้สนับสนุนให้เกิดความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างญี่ปุ่นและปาเลาขณะที่เขาดำรงตำแหน่ง ระหว่างที่เขาเดินทางเยือนญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1996 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะเสด็จมาต้อนรับด้วยพระองค์เอง ซึ่งชาวญี่ปุ่นและชาวปาเลาต่างชื่นชมการพบปะกันในครั้งนี้ การเดินทางเยือนญี่ปุ่นของนากามูระได้ทำให้ญี่ปุ่นให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่ปาเลาในการซ่อมแซมสะพานคอรอร์-บาเบลดาอบ และยังบรรลุข้อตกลงพิเศษทางการค้ากับญี่ปุ่นอีกด้วย
ประชากร

ในช่วงแรกของการปกครองของรัฐบาลพลเรือน ประชากรชาวญี่ปุ่นมีเพียงไม่กี่ร้อยคนเท่านั้น และมีจำนวนเพิ่มขึ้นกว่า 2,000 คน ในค.ศ. 1930 ประชากรชาวญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นตามอัตราเลขชี้กำลังตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1930 เป็นต้นไป โดยใน ค.ศ. 1938 มีประชากรชาวญี่ปุ่นในปาเลาถึง 15,000 คน ซึ่งส่วนมากอาศัยอยู่ในบริเวณคอรอร์ การเข้ามาของผู้ย้ายถิ่นฐานชาวญี่ปุ่นจำนวนมากมีส่วนกระตุ้นการพัฒนาให้คอรอร์เป็นนครใน ค.ศ. 1939 ในเวลาไม่นานชาวญี่ปุ่นมีจำนวนประชากรสูงกว่าชาวปาเลาอย่างชัดเจน โดยมีประชากรชาวปาเลาเพียงร้อยละ 16 ของประชากรทั้งนครใน ค.ศ. 1937 นอกจากนี้จำนวนชาวญี่ปุ่นบนเกาะยังเกินกึ่งหนึ่งของประชากรทั้งเกาะอีกด้วย คิดเป็นร้อยละ 27 ของประชากรชาวญี่ปุ่นในไมโครนีเซียเมื่อมีการทำสำมะโนใน ค.ศ. 1938 ประชากรชาวญี่ปุ่นกลุ่มเล็กที่ใหญ่ที่สุดประกอบด้วยชาวโอกินาวะและชาวเกาหลีในจำนวนเล็กน้อย หลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่น ประชากรชาวญี่ปุ่นในปาเลาถูกส่งกลับ ทว่าประชากรญี่ปุ่น-ปาเลายังคงอยู่ต่อไป และกลายเป็นประชากรกลุ่มเล็กที่ใหญ่ที่สุดในปาเลา ซาซากาวะแปซิฟิกไอส์แลนด์เนชันส์ฟันด์ (Sasakawa Pacific Island Nations Fund) ได้ทำการศึกษาและประมาณว่าน่าจะมีชาวปาเลาประมาณร้อยละ 10 ที่ถือกำเนิดมาจากบิดาชาวญี่ปุ่น และมารดาชาวปาเลา ซึ่งส่วนมากแล้วมักเกินก่อน ค.ศ. 1945 มูลนิธิการศึกษาขั้นสูงด้านการพัฒนาระหว่างประเทศจากญี่ปุ่นได้ทำการศึกษาในประเด็นนี้เช่นกันใน ค.ศ. 2005 โดยผลของการศึกษาชี้ว่ามีประชากรชาวปาเลาประมาณร้อยละ 25 ที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวญี่ปุ่น
ตารางต่อไปนี้แสดงการเพิ่มขึ้นของประชากรชาวญี่ปุ่นตลอดสมัยอาณานิคมญี่ปุ่น:
| ประชากรชาวญี่ปุ่นและชาวปาเลาในปาเลา ระหว่าง ค> ศ. 1912–43.ค.ศ. | ประชากรชาวญี่ปุ่นและชาวปาเลาในปาเลา ระหว่าง ค> ศ. 1912–43.ชาวญี่ปุ่น | ประชากรชาวญี่ปุ่นและชาวปาเลาในปาเลา ระหว่าง ค> ศ. 1912–43.ชาวปาเลา | ประชากรชาวญี่ปุ่นและชาวปาเลาในปาเลา ระหว่าง ค> ศ. 1912–43. | ประชากรชาวญี่ปุ่นและชาวปาเลาในปาเลา ระหว่าง ค> ศ. 1912–43. |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1912 | 73 | - |  |  |
| 1920 | 592 | 5,700 |  |  |
| 1922 | 206 | 5,700 |  |  |
| 1925 | 1,054 | - |  |  |
| 1930 | 2,078 | 5,794 |  |  |
| 1931 | 2,489 | - |  |  |
| 1932 | 3,346 | - |  |  |
| 1933 | 3,940 | - |  |  |
| 1934 | 5,365 |  |  |  |
| 1935 | 6,553 | 5,851 |  |  |
| 1937 | 11,400 | - |  |  |
| 1940 | 23,700 | 7,000 |  |  |
| 1943 | 27,500 | - |  |  |
ภาษา

ชาวญี่ปุ่นใช้ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาที่ใช้สนทนาในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ภาษาญี่ปุ่นยังเป็นภาษากลางที่ใช้ในการสื่อสารระหว่างชาวญี่ปุ่นและชาวปาเลาสมัยที่ปาเลายังเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่นอีกด้วย ส่วนภาษาอังกฤษได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาราชการร่วมกับภาษาญี่ปุ่น และชาวญี่ปุ่นหลายคนมีความสามารถในระดับหนึ่งที่จะสื่อสารภาษาอังกฤษได้ ลูกครึ่งชาวญี่ปุ่น-ปาเลาจะมีความสามารถในการใช้ภาษาญี่ปุ่นสูงกว่าชาวปาเลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่เข้ารับการศึกษากระแสหลักในโรงประถม นอกจากนี้ญี่ปุ่นยังได้นำตัวอักษรคาตาคานะมาใช้ในภาษาปาเลา ซึ่งมีการใช้อย่างไม่เป็นทางการ หลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่น การใช้ภาษาปาเลาและอังกฤษเข้ามาแทนที่การใช้ภาษาญี่ปุ่น ชาวญี่ปุ่น-ปาเลาส่วนมากจะใช้ภาษาปาเลาในการสนทนาในชีวิตประจำวัน มากกว่าที่จะใช้ภาษาญี่ปุ่นหรืออังกฤษ แม้ว่าชาวญี่ปุ่น-ปาเลาจะเคยสนทนาด้วยภาษาญี่ปุ่นมากกว่ากลุ่มคนที่ไม่ได้มีบรรพบุรุษเป็นชาวญี่ปุ่นก็ตาม ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นเพิ่มจำนวนมากขึ้น ส่งผลให้มีการจัดสอนภาษาญี่ปุ่นอีกครั้งในฐานะวิชาเลือกของโรงเรียนในปาเลาและการจัดการเลือกตั้ง
ธรรมนูญของรัฐอาเงาร์ระบุว่าภาษาอังกฤษ ภาษาปาเลาและภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาราชการของรัฐ ส่งผลให้อาเงาร์เป็นพื้นที่นอกญี่ปุ่นที่เดียวในโลกที่กำหนดให้ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาราชการ
ศาสนา

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 ชินโตแบบรัฐได้รับความสำคัญเป็นอย่างมาก เพื่อใช้ในการส่งเสริมชาตินิยมญี่ปุ่นและผสมผสานทางวัฒนธรรมปาเลาให้เข้ากับบรรทัดฐานแบบญี่ปุ่น โดยมีการก่อสร้างศาลเจ้าขึ้นจำนวนหนึ่งในปาเลา ศาลเจ้าที่ถือว่ามีความสำคัญคือศาลเจ้านันโย ซึ่งสร้างแล้วเสร็จที่คอรอร์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1940 และเป็นศูนย์กลางศาลเจ้าในภูมิภาคไมโครนีเซีย นอกจากนี้การมีส่วนร่วมของพลเรือนในพิธีกรรมชินโตก็ได้รับการให้ความสำคัญเช่นกัน โดยมุ่งเน้นไปที่อุดมคติวัฒนธรรมญี่ปุ่นและการถวายสักการะแด่จักรพรรดิญี่ปุ่น สำหรับคณะผู้สอนศาสนาชินโต, พุทธศาสนาแบบเซ็นและเท็นริเกียวได้รับการสนับสนุนให้จัดตั้งคณะผู้สอนศาสนา โดยพบว่าวัดในพุทธศาสนาแห่งแรกในปาเลาสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1926 โดยมีจุดประสงค์สำคัญเพื่อให้บริการทางจิตวิญญาณแด่ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามมีรายงานว่าผู้ตั้งถิ่นฐานชาวญี่ปุ่นรุ่นแรก ๆ ได้สร้างศาลเจ้าขนาดเล็กในนิคมเกษตรกรรมของพวกเขา ก่อนที่รัฐบาลพลเรือนจะส่งเสริมคณะผู้สอนศาสนาในปาเลา
ในระยะแรก คณะผู้สอนศาสนาคริสต์ยังได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากรัฐบาลพลเรือนญี่ปุ่นและได้รับการส่งเสริมให้ขจัดพิธีกรรมวิญญาณนิยม (Animism) ที่ชาวปาเลาถือปฏิบัติ อย่างไรก็ตามนับตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 มีการคุมขังมิชชันนารีเหล่านี้ เนื่องจากญี่ปุ่นสงสัยว่ามิชชันนารีมีส่วนเกี่ยวข้องกับการจารกรรม หลังสงครามสิ้นสุดลง ศาลเจ้าหลายแห่งถูกทิ้งร้างหรือทำลาย ขณะที่ชาวญี่ปุ่น-ปาเลาเลือกที่จะนับถือศาสนาคริสต์มากกว่าศาสนาพุทธหรือชินโต ในคริสต์ทศวรรษ 1980–90 ได้มีการก่อกสร้างแบบจำลองขนาดเล็กของศาลเจ้าชินโตที่เปเลลิวและอาเงาร์ขึ้นใหม่อีกครั้ง โดยศาลเจ้าที่สร้างขึ้นใหม่นี้มีวัตถุประสงค์ต่างจากสมัยอาณานิคมญี่ปุ่น กล่าวคือมีไว้เพื่อระลึกถึงทหารญี่ปุ่นที่เสียชีวิตช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นและครอบครัวของทหารผู้เสียชีวิตเป็นผู้เข้ามาเยี่ยมชมศาลเจ้าเหล่านี้
สังคม > การแบ่งแยกเชื้อชาติ

รัฐบาลพลเรือนญี่ปุ่นแบ่งแยกผู้ย้ายถิ่นชาวญี่ปุ่นออกจากชาวปาเลา และใช้นโยบายที่มีจุดประสงค์สำคัญในการปกป้องสวัสดิภาพของชาวปาเลา อย่างไรก็ตามนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 เป็นต้นไป จุดเน้นของนโยบายเปลี่ยนแปลงไปโดยให้สิทธิ์แก่ผู้ย้ายถิ่นชาวญี่ปุ่นมากขึ้น เนื่องจากรัฐบาลพลเรือนประสบความยากลำบากในการตอบสนองความต้องการของผู้ย้ายถิ่นที่มีประชากรเพิ่มขึ้น การแบ่งแยกเชื้อชาติถูกปฏิบัติอยู่ในเกือบทุกภาคส่วนของสังคม แต่เห็นได้อย่างชัดเจนในภาคแรงงานและการศึกษา ชาวปาเลาต้องเผชิญกับความยากลำบากในการได้รับตำแหน่งในรัฐบาลอาณานิคม ซึ่งมักอยู่ในการครอบครองของผู้ตั้งถิ่นฐานชาวญี่ปุ่น ส่วนภาคส่วนการศึกษาพบว่าเด็กญี่ปุ่นจะเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษากระแสหลัก (โชกักโก) ซึ่งบทเรียนที่จัดการเรียนการสอนอิงตามหลักสูตรเหมือนกับโรงเรียนอื่นในญี่ปุ่น ขณะที่เด็กปาเลาจะเข้ารับการศึกษาใน "โรงเรียนของรัฐ" (โลกักโก) ซึ่งบทเรียนจะเน้นไปที่การสอนทักษะสำหรับแรงงานระดับล่าง นักเรียนส่วนมากจาก "โรงเรียนของรัฐ" มักออกจากระบบการศึกษาเมื่อสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา นอกจากนี้เด็กที่เกิดจากบิดาชาวญี่ปุ่นและมารดาชาวปาเลาก็ประสบปัญหาการเข้าศึกษาต่อโรงเรียนประถมศึกษาเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเด็กที่เกิดนอกสมรส
สังคม > ลูกครึ่ง

ชาวญี่ปุ่น-ปาเลาในสมัยอาณานิคมญี่ปุ่นเป็นประชากรกลุ่มน้อยที่มีจำนวนมากประมาณหนึ่ง โดยกลุ่มนี้มักถือกำเนิดจากบิดาชาวญี่ปุ่นและมารดาชาวปาเลา ประชากรกลุ่มนี้ส่วนมากอาศัยอยู่ในเขตเมืองและได้รับการเลี้ยงดูตามบรรทัดฐานและค่านิยมแบบญี่ปุ่น รวมถึงใช้ภาษาญี่ปุ่นในชีวิตประจำวัน ชาวญี่ปุ่น-ปาเลาจำนวนหนึ่งศึกษาต่อในประเทศญี่ปุ่น ส่งผลให้คนกลุ่มนี้มีความรู้ด้านประเพณีและภาษาปาเลาที่จำกัด อย่างไรก็ตามมีรายงานว่าเด็กที่เกิดนอกสมรสมีโอกาสสัมผัสกับประเพณีจากฝ่ายมารดามากกว่า และสามารถสื่อสารทั้งภาษาญี่ปุ่นและภาษาปาเลาได้อย่างคล่องแคล่ว แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วเด็กญี่ปุ่น-ปาเลาได้รับการจัดว่าเป็นชาวญี่ปุ่นในสถิติทางการ และเข้าถึงอภิสิทธิ์สังคมของชาวญี่ปุ่น แต่มีรายงานว่าคนกลุ่มนี้จำนวนมากเผชิญกับการเลือกปฏิบัติเมื่ออยู่ในวงของชาวญี่ปุ่นและชาวปาเลา ในพื้นที่ชนบทที่มีชาวปาเลาอยู่เป็นจำนวนมาก คู่สมรสและอนุภรรยาของชายญี่ปุ่นมักถูกรังเกียจ และกลุ่มชาตินิยมปาเลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มโมเด็กเงย์ ที่ไม่เห็นด้วยกับการสมรสต่างพวกระหว่างชายญี่ปุ่นและหญิงปาเลา ขณะที่รัฐบาลญี่ปุ่นสนับสนุนให้เกิดการสมรสต่างพวก และให้สิทธิประโยชน์แก่หญิงที่สมรสกับชายญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามมีเพียงพลเรือนชายเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้สมรสต่างพวก ส่วนทหารไม่สามารถสมรสลักษณะนี้ได้ แต่สามารถมีอนุภรรยาได้ นอกจากนี้รัฐบาลพลเรือนยังระงับการสมรสระหว่างชายปาเลาและหญิงญี่ปุ่น โดยมีเพียงกรณีเดียวเท่านั้นที่มีการสมรสระหว่างชายปาเลาและหญิงญี่ปุ่นเกิดขึ้นในสมัยอาณานิคมญี่ปุ่น
หลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1945 ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวญี่ปุ่นถูกส่งกลับประเทศ และชายญี่ปุ่นที่ดูแลครอบครัวญี่ปุ่น-ปาเลาได้ละทิ้งครอบครัวของพวกเขา และเลือกที่จะถูกส่งตัวกลับ โดยให้เหตุผลว่าลูกของตนน่าจะปรับตัวในปาเลาได้ง่ายกว่าในญี่ปุ่น หญิงปาเลาเหล่านี้จำนวนมากต้องเลี้ยงดูลูกเพียงลำพัง ขณะที่บางคนถูกทอดทิ้งและมีครอบครัวปาเลารับเลี้ยงดูต่อ ครอบครัวญี่ปุ่น-ปาเลาบางส่วนได้อพยพย้ายถิ่นไปอยู่ญี่ปุ่น แต่โดยทั่วไปแล้วมักเผชิญกับความตื่นตระหนกทางวัฒนธรรม และยื่นคำร้องขอกลับปาเลาหลังจากที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่นเป็นระยะเวลาหนึ่ง คำร้องส่วนมากได้รับการอนุมัติ แม้ว่าจะไม่ได้รับอนุญาตให้นำคู่สมรสชาวญี่ปุ่นกลับมาด้วยก็ตาม
ทายาทชาวญี่ปุ่น-ปาเลารุ่นที่สองและสาม ซึ่งสืบเชื้อสายจากผู้ตั้งถิ่นฐานยุคเริ่มแรกมักเลือกที่จะอยู่ปาเลาต่อไป แม้ว่าผู้ที่ได้รับการเลี้ยงดูในครอบครัวที่พูดภาษาญี่ปุ่นเผชิญกับปัญหาการสนทนาภาษาปาเลา คนกลุ่มนี้ยังคงใช้นามสกุลแบบญี่ปุ่นอยู่ เพียงแต่ว่ามักระบุตัวตนว่าเป็นชาวปาเลาหลังจบสงคราม ทายาทรุ่นที่สองมักสมรสกับหญิงชาวปาเลา และกลมกลืนไปกับชาวปาเลาท้องถิ่นในที่สุด คนกลุ่มนี้จะระบุอัตลักษณ์ของตนว่าเป็นญี่ปุ่น เมื่อเข้าสังคมกับชาวญี่ปุ่นคนอื่น เช่น เมื่อเข้าร่วมการระลึกถึงทหารญี่ปุ่นที่เสียชีวิตในช่วงสงครามแปซิฟิก ชาวญี่ปุ่น-ปาเลาบางคนเลือกที่จะฝังศพตนเองในสุสานญี่ปุ่นหลังจากเสียชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่คอรอร์
เศรษฐกิจ

รัฐบาลพลเรือนญี่ปุ่นส่งเสริมให้นักธุรกิจชาวญี่ปุ่นและผู้ตั้งถิ่นฐานขยายการทำเหมืองแร่ฟอสเฟตและการผลิตเนื้อมะพร้าวแห้ง ซึ่งเป็นกิจกรรมทางพาณิชย์ที่ทำกันมาตั้งแต่สมัยอาณานิคมเยอรมนี ในช่วงนี้มีการก่อสร้างสาธารณูปโภคใหม่ระหว่างเมือง เช่น ถนน ท่าเรือ การจ่ายไฟฟ้าและระบบท่อน้ำเสีย โอกาสในการหางานใหม่ทำให้มีผู้ย้ายถิ่นจากญี่ปุ่น โอกินาวะและเกาหลีมายังปาเลาเป็นจำนวนมาก กิจการของรัฐอย่างนันโยโคฮัตสึคาบูชิกิไคชา (บริษัทพัฒนาทะเลใต้) ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1936 เพื่อปรับปรุงกิจกรรมทางเศรษฐกิจของหมู่เกาะให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์ด้านการบริหารจัดการที่จะพัฒนาขีดความสามารถการพึ่งพาตนเองของปาเลา ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 คนเก็บไข่มุกชาวญี่ปุ่นเข้ามายังทะเลอาราฟูราเป็นประจำ และจะหยุดพักที่ปาเลาระหว่างเดือนตุลาคมถึงเมษายน การเข้ามาของคนเก็บไข่มุกกจากญี่ปุ่นทำให้เกิดการพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวของเกาะ และมีผู้ตั้งถิ่นฐานชาวญี่ปุ่นบางคนจากไซปันเปิดร้านกาแฟ สำนักเกอิชาและร้านสุราในคอรอร์ เพื่อรองรับคนเก็บไข่มุกระหว่างที่หยุดพักในเดือนตุลาคมถึงเมษายน
เมื่อญี่ปุ่นยอมจำนนใน ค.ศ. 1945 กิจการแลองค์กรทางเศรษฐกิจของญี่ปุ่นในปาเลาปิดตัวลง นับได้ว่าเป็นการยุติอิทธิพลของญี่ปุ่นต่อเศรษฐกิจของปาเลา ในช่วงสองทศวรรษแรกหลังสงคราม รัฐบาลยึดครองอเมริกันกำหนดการจำกัดทางการค้ากับญี่ปุ่นอย่างเข้มงวด การติดต่อระหว่างปาเลาและญี่ปุ่นเกิดขึ้นอีกครั้งในคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยเริ่มจากการที่ชาวประมงโอกินาวะได้รับสิทธิ์การทำประมง และต่อมาในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 จำนวนนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นที่เข้ามายังปาเลาเพิ่มจำนวนมากขึ้น การเพิ่มขึ้นของนักท่องเที่ยวนำไปสู่การบูรณะแหล่งมรดกทั่วปาเลา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อนุสรณ์สถานและสิ่งปลูกสร้างของรัฐบาลในสมัยญี่ปุ่นปกครอง รวมไปถึงบ้านทรงยาวแบบปาเลาเพื่อรองรับความสนใจของนักท่องเที่ยวญี่ปุ่น ซึ่งมีจำนวนครึ่งหนึ่งของนักท่องเที่ยวทั้งหมด แหล่งท่องเที่ยวในปาเลาหลายแห่งบริหารจัดการโดยประชาชนปาเลาที่มีเชื้อสายญี่ปุ่น-ปาเลา ซึ่งมีความรู้ด้านประเพณีและภาษาทั้งญี่ปุ่นและปาเลา ซึ่งช่วยในการจัดการกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นได้ง่ายยิ่งขึ้น
การศึกษา

มีโรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นในปาเลาที่เปิดสอนเสริมในช่วงสุดสัปดาห์ในคอรอร์
บุคคลสำคัญ

แซนตี อาซานูมะ สมาชิกวุฒิสภา
เอเลียส คัมเซ็ค ชิน อดีตรองประธานาธิบดี
เฮอร์เซย์ เคียวตะ นักการเมืองและนักการทูต
คูนิโอะ นากามูระ อดีตประธานาธิบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ฮารูโอะ เรเมลีก อดีตประธานาธิบดี
ดูเพิ่ม

นิคมญี่ปุ่นในภูมิภาคไมโครนีเซีย
เชิงอรรถ

↑  ประธานศาลสูงสุดคนแรกของปาเลา และเป็นพี่ชายของอดีตประธานาธิบดีคูนิโอะ นากามูระ ถือกำเนิดจากบิดาชาวญี่ปุ่นและมารดาชาวปาเลา
↑  ลุค มาซาฮารุ ทีแมน (1938–2009) เป็นบุตรของเคียวตะ มาซาฮารุ บิดาชาวญี่ปุ่นจากโยโกฮามะ และมารดาชาวปาเลา ต่อมาได้รับการอุปการะโดยเอเลียส ฟีกีร์ ชายชาวแย็ป ขณะที่อายุยังน้อย เขาได้รับการเลี้ยงดูและได้รับชื่อว่า "ทีแมน" ต่อมาเขามีบทบาทกับการเมืองของสหพันธรัฐไมโครนีเซีย (โดยเฉพาะแย็ป) มากกว่าในปาเลา ทีแมนมีความชำนาญในการสนทนาภาษาปาเลาและแย็บ และสามารถสนทนาภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษได้ ชิโระ เคียวตะ ซึ่งเป็นพี่น้องของเขาเคยดำรงตำแหน่งประธานสภาคองเกรสของปาเลา
↑  จำนวนในที่นี้ไม่นับรวมประชากรปาเลาที่เป็นลูกผสมญี่ปุ่น-ปาเลา
↑  ชาวเกาหลีเข้ามาในปาเลาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 เป็นต้นไป
↑  รู้จักกันในชื่อ คนเค็ตสึ ในภาษาญี่ปุ่น
↑  นำโดยมิโนรุ อูเอกิ ซึ่งมีบิดาเป็นชาวญี่ปุ่นและมารดาเป็นชาวปาเลา
↑  ชาวโอกินาวะและชาวเกาหลีได้รับการจัดให้เป็น "ชาวญี่ปุ่น" ในสำมะโนอย่างเป็นทางการที่เกี่ยวข้องกับแปซิฟิกใต้ในอาณัติ
↑  มีบางกรณีที่ได้รับการยกเว้น ครอบครัวหนึ่งได้รับอนุญาตให้นำคู่สมรสกลับมาปาเลาได้ หลังจากที่ภรรยาดั้นด้นเข้าพบดักลาส แมกอาเธอร์ แต่ต่อมาถูกส่งตัวกลับหลังจากที่เหมืองฟอสเฟตในปาเลายุติการทำเหมืองใน ค.ศ. 1955 จนกระทั่งในนาทีสุดท้าย ผู้ว่าการทหารที่กวมอนุญาตให้เขาอยู่ต่อไปได้
ปลาหมอแคระอพิสโตแกรมมา

| ปลาหมอแคระอพิสโตแกรมมา |
| --- | --- |

ปลาหมอแคระอกาสซิสสิอาย (A. agassizii)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Cichlidae
วงศ์ย่อย:: Geophaginae
สกุล:: Apistogramma Regan, 1913

ชนิดต้นแบบ
Mesops taeniatus (♀) Günther, 1862
ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Heterogramma Regan, 1906  Pintoichthys Fowler, 1954
ปลาหมอแคระอพิสโตแกรมมา เป็นปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Apistogramma (/อะ-พิส-โต-แกรม-มา/) จัดเป็นปลาขนาดเล็กในวงศ์นี้ จัดได้เป็นว่าปลาหมอแคระสกุลหนึ่ง
มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ แพร่กระจายพันธุ์และอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่มีค่าความเป็นกรดของน้ำค่อนข้างต่ำ (ต่ำกว่า 6.5 pH) จัดเป็นปลาที่มีความหลากหลายทางพันธุกรรมอย่างมาก สามารถแบ่งออกได้เป็นหลายชนิด มีลักษณะรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวเพรียวยาว สีสันสดใสมากโดยเฉพาะในปลาเพศผู้ ครีบอกเรียวยาวปลายแหลม รวมทั้งครีบหลังที่ดูโดดเด่น ปลายหางแหลม มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างเพศผู้กับเพศเมีย กล่าวคือ เพศผู้มีสีสันที่สดสวยกว่าและมีขนาดลำตัวที่สวยกว่า แต่เมื่อตกใจสีจะซีดได้ ขนาดเมื่อโตเต็มที่แล้วจะมีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 2 นิ้ว
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยง โดยเฉพาะการเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ มีอุปนิสัยเรียบร้อย ไม่ก้าวร้าว และไม่ทำลายต้นไม้ในตู้  มีพฤติกรรมในการขยายพันธุ์ โดยวางไข่ติดกับผนังถ้ำหรือโขดหินในแบบกลับหัว ซึ่งรูปแบบการวางไข่อาจจะแตกต่างไปตามชนิด ซึ่งในฤดูผสมพันธุ์ ปลาเพศผู้จะอวดสีและครีบแข่งกันเพื่อดึงดูดความสนใจจากปลาเพศเมีย ปลาเพศเมียอายุน้อยอาจวางไข่ได้ประมาณ 20 ฟอง ขณะที่ตัวที่มีอายุมากและสมบูรณ์พร้อมจะวางไข่ได้ถึง 100 ฟอง เมื่อฟักออกเป็นตัวแล้ว เพศเมียจะเป็นฝ่ายดูแลลูก โดยไม่ให้ปลาเพศผู้เข้ามายุ่งเกี่ยว ถึงแม้ว่าอาจมีเพศผู้บางตัวสามารถเลี้ยงลูกได้เช่นกัน  ในหลายชนิดสามารถผสมพันธุ์แบบหมู่ คือ เพศผู้หนึ่งตัวต่อเพศเมียหลายตัวได้ ในขณะที่บางชนิดจะผสมพันธุ์กันแบบคู่ต่อคู่
ปลาในสกุลนี้ชนิดที่นิยมเลี้ยงได้แก่ชนิด A. agassizii, A. hongsloi และ A. viejita เป็นต้น
ปลาหมอสีในสกุลนี้ จัดเป็นปลาที่มีวงจรชีวิตสั้น หลายชนิดสามารถผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่มีอายุเพียง 3-4 เดือน
แหล่งข้อมูลอื่น

รายชื่อชนิดปลาหมอสีในสกุล Apistogramma ทั้งหมด จากFishbse.org(อังกฤษ)
http://www.apistogramma.com/forum/ เก็บถาวร 2011-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เปิดโลกปลาหมอแคระ ( Apistogramma )
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Apistogramma ที่วิกิสปีชีส์
พ.ศ. 1328

| --- | --- |
ศตวรรษ::  7  8  9
ปี::  1325  1326  1327  1328  1329  1330  1331
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1328
ปฏิทินกริกอเรียน: 785 DCCLXXXV
Ab urbe condita: 1538
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 234 ԹՎ ՄԼԴ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5535
ปฏิทินบาไฮ: −1059 – −1058
ปฏิทินเบงกอล: 192
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1735
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1329
ปฏิทินพม่า: 147
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6293–6294
ปฏิทินจีน: 甲子年 (ชวดธาตุไม้) 3481 หรือ 3421     — ถึง — 乙丑年 (ฉลูธาตุไม้) 3482 หรือ 3422
ปฏิทินคอปติก: 501–502
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1951
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 777–778
ปฏิทินฮีบรู: 4545–4546
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 841–842
 - ศกสมวัต: 707–708
 - กลียุค: 3886–3887
ปฏิทินโฮโลซีน: 10785
ปฏิทินอิกโบ: −215 – −214
ปฏิทินอิหร่าน: 163–164
ปฏิทินอิสลาม: 168–169
ปฏิทินญี่ปุ่น: Enryaku 4 (延暦４年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 785 DCCLXXXV
ปฏิทินเกาหลี: 3118
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1127 ก่อน ROC 民前1127年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1328 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 785 - มีนาคม ค.ศ. 786
มหาศักราช 707
พ.ศ. 1333

| --- | --- |
ศตวรรษ::  7  8  9
ปี::  1330  1331  1332  1333  1334  1335  1336
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1333
ปฏิทินกริกอเรียน: 790 DCCXC
Ab urbe condita: 1543
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 239 ԹՎ ՄԼԹ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5540
ปฏิทินบาไฮ: −1054 – −1053
ปฏิทินเบงกอล: 197
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1740
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1334
ปฏิทินพม่า: 152
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6298–6299
ปฏิทินจีน: 己巳年 (มะเส็งธาตุดิน) 3486 หรือ 3426     — ถึง — 庚午年 (มะเมียธาตุโลหะ) 3487 หรือ 3427
ปฏิทินคอปติก: 506–507
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1956
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 782–783
ปฏิทินฮีบรู: 4550–4551
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 846–847
 - ศกสมวัต: 712–713
 - กลียุค: 3891–3892
ปฏิทินโฮโลซีน: 10790
ปฏิทินอิกโบ: −210 – −209
ปฏิทินอิหร่าน: 168–169
ปฏิทินอิสลาม: 173–174
ปฏิทินญี่ปุ่น: Enryaku 9 (延暦９年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 790 DCCXC
ปฏิทินเกาหลี: 3123
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1122 ก่อน ROC 民前1122年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1333 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 790 - มีนาคม ค.ศ. 791
มหาศักราช 712
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมขุนธิเบศร์บวร

| พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประยงค์ กรมขุนธิเบศวร์บวร> พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 2 พระองค์เจ้าชั้นโท |
| --- | --- |
ประสูติ: 16 มกราคม พ.ศ. 2334
สิ้นพระชนม์: 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400
ราชวงศ์: จักรี
ราชสกุล: บรรยงกะเสนา
พระบิดา: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาน่วม
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมขุนธิเบศร์บวร (16 มกราคม พ.ศ. 2334 — 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าประยงค์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน่วม
พระประวัติ

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมขุนธิเบศร์บวรประสูติเมื่อวันจันทร์ เดือนยี่ แรม 8 ค่ำ ปีกุน ตรีศก จ.ศ. 1153 ตรงกับวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2334 ในรัชกาลที่ 2 ทรงสถาปนาเป็นกรมหมื่นธิเบศร์บวร ในรัชกาลที่ 4 เลื่อนเป็นพระเจ้าบวรวงศ์เธอ กรมขุนธิเบศร์บวร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 3 แรม 13 ค่ำ ปีมะเส็ง นพศก จ.ศ. 1219 ตรงกับวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400 พระชันษา 66 ปี
พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุลบรรยงกะเสนา ทรงมีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
1.หม่อมเจ้าพยอม บรรยงกะเสนา
2.หม่อมเจ้าหญิงแสงจันทร์ บรรยงกะเสนา (ประสูติ พ.ศ. 2374 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 พระราชทานเพลิง ณ วัดวงษมูลวิหาร เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2466)
3.หม่อมเจ้าหญิงเขียน บรรยงกะเสนา
4.หม่อมเจ้าหญิงประภา บรรยงกะเสนา
5.หม่อมเจ้าหญิงกันแสง บรรยงกะเสนา (ประสูติ พ.ศ. 2388 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2429 พระราชทานเพลิง ณ วัดวงษมูลวิหาร เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2430)
6.หม่อมเจ้าหญิงประไพ บรรยงกะเสนา (ประสูติ พ.ศ. 2391 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 พระราชทานเพลิง ณ วัด จักรวรรดิราชาวาส เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2452)
7.หม่อมเจ้าปรีดา บรรยงกะเสนา (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 พระราชทานเพลิง ณ วัดเครือวัลย์วรวิหาร เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453) สมรสกับหม่อมพริ้ง บรรยงกะเสนา ณ อยุธยา (สกุลเดิม: บุณยรัตพันธุ์) มีธิดา คือ หม่อมราชวงศ์หญิงสุดจิตร บรรยงกะเสนาและหม่อมราชวงศ์หญิงสุดใจ บรรยงกะเสนา
8.หม่อมเจ้าเวียน บรรยงกะเสนา (ประสูติ พ.ศ. 2395 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2454 พระราชทานเพลิง ณ วัดระฆังโฆสิตาราม เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2456)
9.หม่อมเจ้าหรุ่น บรรยงกะเสนา
10.หม่อมเจ้าถมยา บรรยงกะเสนา
11.หม่อมเจ้าอรุณ บรรยงกะเสนา (พระราชทานเพลิงเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2438)
12.หม่อมเจ้าอ้น บรรยงกะเสนา (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2443)
13.หม่อมเจ้าแฉ่ง บรรยงกะเสนา
14.หม่อมเจ้านกเอี้ยง บรรยงกะเสนา
พระกรณียกิจ

ช่วงเวลาที่กรมขุนธิเบศร์บวรประทับอยู่ ณ พระราชวังเดิม ได้ทรงสร้างวัดวงศมูลขึ้น มีการตั้งพระประธานและหมู่กุฏิสงฆ์ต่าง ๆ แต่จะสร้างในปีใดไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างวัดและโบสถ์ นอกจากนี้ทรงมีส่วนร่วมในกองทัพของวังหน้าเพื่อต้านกบฏเจ้าอนุวงศ์ โดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพพระราชบัณฑูรให้กรมขุนธิเบศร์บวร เป็นเจรทัพ
พีซี-บีเอสดี

พีซี-บีเอสดี (PC-BSD) เป็นเหมือนกับ Unix ตัวหนึ่ง เป็นระบบปฏิบัติการแบบ คอมพิวเตอร์แบบตั้งโต๊ะ ที่มีพื้นฐานบน FreeBSD ซึ่งคล้ายกับ DesktopBSD มันมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ง่ายต่อการติดตั้ง โดยใช้กราฟิกในการติดตั้งโปรแกรม และง่ายต่อการใช้งาน โดยมีค่าพื้นฐานมาจากระบบปฏิบัติการ KDE ก่อนการติดตั้งมีการติดต่อกับผู้ใช้เป็นระบบกราฟิก PC-BSD ยังเตรียมไดร์ฟเวอร์ของ nVidia ไว้เพื่อ ความง่ายและรวดเร็วของฮาร์ดแวร์ และมีข้อกำหนดในการติดต่อเป็นแบบ 3D Desktop Project PC-BSD ในปัจจุบันเป็นซอฟต์แวร์ติดตั้งแบบกราฟิกที่กำลังพัฒนา ซึ่งจะติดตั้งเป็นแบบ package ในเดือน สิงหาคม 2006 มันถูกโหวดให้เป็น สุดยอดระบบปฏิบัติการที่เป็นมิตรกับผู้เริ่มต้น โดยเวป OSWeekly.com ตั้งแต่ วันที่ 10 ตุลาคม 2006 iXsystems เป็นผู้สนับสนุน ในเรื่องการแก้ปัญหาฮาร์ดแวร์ให้กับ PC-BSD ในเดือน พฤศจิกายน 2007 iXsystems ได้มีข้อตกลงที่จะให้แจกจ่ายให้ Fry's Electronics ได้มีส่วนร่วมกับ PC-BSD เวอร์ชัน 1.4 ในเดือน มกราคม 2008 iXsystems ได้มีข้อตกลงที่คล้ายๆกัน ให้กับ Micro Center
ประวัติ

FreeBSD ได้รวมรวบเอาระบบปฏิบัติการต่างๆที่มีไว้ใน PC-BSD
| เวอร์ชัน PC-BSD | วันที่ | เวอร์ชัน FreeBSD |
| --- | --- | --- |
| 1.0 | เมษายน 29, 2006 | 6.0 |
| 1.1 | พฤษภาคม 29, 2006 | 6.1 |
| 1.2 | กรกฎาคม 12, 2006 | 6.1 |
| 1.3 | ธันวาคม 31, 2006 | 6.1 |
| 1.4 | กันยายน 24, 2007 | 6.2-STABLE |
| 1.4.1.x | หลากหลาย | 6.3-PRERELEASE |
| 1.5 | มีนาคม 12, 2008 | 6.3-STABLE |
| 1.5.1 | เมษายน 23, 2008 | 6.3-STABLE |
| 7.0 | กันยายน 16, 2008 | 7.0-STABLE |
| 7.0.1 | ตุลาคม 17, 2008 | 7.0-STABLE |
| 7.0.2 | ธันวาคม 10, 2008 | 7.1-PRERELEASE |
| 7.1 | เมษายน 10, 2009 | 7.2-PRERELEASE |
| 7.1.1 | กรกฎาคม 6, 2009 | 7.2-STABLE |
| 8.0 | กุมภาพันธ์ 23, 2010 | 8.0-RELEASE-P2 |
| 8.1 | กรกฎาคม 21, 2010 | 8.1-RELEASE |
| 8.2 | กุมภาพันธ์ 24, 2011 | 8.2 |
| 9.0 | มกราคม 13, 2012 | 9.0 |
| 9.1 | ธันวาคม 18, 2012 | 9.1 |
| 9.2 | ตุลาคม 7, 2013 | 9.2-CURRENT |
| 10.0 | มกราคม 29, 2014 | 10.0 |
| 10.1 | พฤศจิกายน 14, 2014 | 10.1 |
| 10.2 | สิงหาคม 21, 2015 | 10.2 |
| 10.3 | เมษายน 4, 2016 | 10.3 |
| 11.0 | กันยายน 1, 2016 | TrueOS 11.0 |