stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
ธันวาคม

9 ธันวาคม - ธันวา ราศีธนู นักร้อง/นักดนตรี/นักแต่งเพลงชาวไทย (เสียชีวิต 7 กันยายน พ.ศ. 2564)
10 ธันวาคม - การ์โลส มูรีโย แชมป์โลกมวยสากลชาวปานามา
12 ธันวาคม - เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
16 ธันวาคม - นันทกานต์ ฤทธิวงศ์ นักร้องชาวไทย
31 ธันวาคม - พจน์ อานนท์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
ดูเพิ่ม

บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2520
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2519
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2518
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2517
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2516
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2514
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2511
ภาษาโลอาร์กี

| โลอาร์กี |
| --- | --- |
Gade Lohar
ประเทศที่มีการพูด: แคว้นสินธ์, รัฐราชสถาน
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (20,000 อ้างถึง1998)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอินโด-อารยันตะวันตกราชสถาน–มาร์วารีราชสถานโลอาร์กี
รหัสภาษา
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: lrk – Loarki gda – Gade Lohar (รหัสซ้ำ)
โลอาร์กี (ในประเทศปากีสถาน) หรือ Gade Lohar (ในประเทศอินเดีย) เป็นภาษาราชสถานที่มีผู้พูดเป็นชนร่อนเร่ 20,000 คนในแคว้นสินธ์ ประเทศปากีสถาน และ 1,000 คนในรัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย
ตำบลโนนเจริญ

| ตำบลโนนเจริญ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Non Charoen
ทางหลวงชนบท บร.4029
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: บุรีรัมย์
อำเภอ: บ้านกรวด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 21.68 ตร.กม. (8.37 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 8,557 คน
 • ความหนาแน่น: 394.69 คน/ตร.กม. (1,022.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 31180
รหัสภูมิศาสตร์: 310802
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| เทศบาลตำบลโนนเจริญ |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
คำขวัญ: หลวงปู่ซานคู่บ้าน เครื่องเคลือบโบราณเตาสวาย หลากหลายวัฒนธรรม เลิศล้ำลีลารำอีสาน
ทต.โนนเจริญที่ตั้งในจังหวัดบุรีรัมย์
พิกัด: 14°29′05″N 103°11′05″E﻿ / ﻿14.48472°N 103.18472°E﻿ / 14.48472; 103.18472
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: บุรีรัมย์
อำเภอ: บ้านกรวด
จัดตั้ง: 27 ตุลาคม 2552 (ทต.โนนเจริญ)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: นายสมศักดิ์ สุมาลี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 21.68 ตร.กม. (8.37 ตร.ไมล์)
ความสูง: 181.9 เมตร (596.8 ฟุต)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 8,557 คน
 • ความหนาแน่น: 394.69 คน/ตร.กม. (1,022.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05310806
ที่อยู่ สำนักงาน: 95 หมู่ที่ 1 ตำบลโนนเจริญ อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ 31180
โทรศัพท์: 044197227
เว็บไซต์: www.noncharoen.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลโนนเจริญ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดบุรีรัมย์ ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 69 กิโลเมตร อยู่ห่างจากตัวอำเภอไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณ 22 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 21.68 ตารางกิโลเมตร ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของเทศบาลตำบลโนนเจริญ
ประวัติ

ตำบลโนนเจริญเดิมขึ้นอยู่กับตำบลบ้านกรวด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ ต่อมาได้แยกตั้งเป็นตำบลโนนเจริญ เมื่อปี พ.ศ. 2507 โดยมีนายนวล พาชื่นใจ เป็นกำนันคนแรก
เทศบาลตำบลโนนเจริญ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล มีพื้นที่ครอบคลุมทั่วทั้งตำบลโนนเจริญ เดิมเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสภาตำบลเรียกว่า "สภาตำบลโนนเจริญ" จัดตั้งครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537 ต่อมาได้เลื่อนฐานะจากสภาตำบลเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลโนนเจริญ ณ วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552  ตามพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 มีพื้นที่ทั้งหมด 21.679 ตารางกิโลเมตร ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบลโนนเจริญ
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลโนนเจริญมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเขาดินเหนือ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลเขาดินเหนือ และตำบลโคกกลาง อำเภอพนมดงรัก (จังหวัดสุรินทร์)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลสายตะกู และตำบลจันทบเพชร
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหินลาด
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

ลักษณะเป็นพื้นที่ราบลุ่ม โดยลาดเอียงจากทิศใต้ลงไปทิศเหนือ และสภาพทั่วไปเป็นดินร่วนปนทราย พื้นที่ส่วนใหญ่จึงเป็นพื้นที่ทำนา
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ตำบลโนนเจริญ มีสภาพอากาศแบ่งออกเป็น 3 ฤดู ดังนี้
ฤดูร้อน: ปลายเดือนกุมภาพันธ์ ถึงพฤษภาคม
ฤดูฝน: เดือนพฤษภาคม ถึงตุลาคม
ฤดูหนาว: เดือนพฤศจิกายน ถึงกุมภาพันธ์
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลโนนเจริญแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้านคือ
หมู่ที่ 1 บ้านโนนเจริญ
หมู่ที่ 2 บ้านโนนเจริญ
หมู่ที่ 3 บ้านโนนเจริญ
หมู่ที่ 4 บ้านโนนเจริญ
หมู่ที่ 5 บ้านโนนเจริญ
หมู่ที่ 6 บ้านหนองแวง
หมู่ที่ 7 บ้านหัวถนน
หมู่ที่ 8 บ้านสายโท 9 ซอย 3
หมู่ที่ 9 บ้านโคกใหญ่
หมู่ที่ 10 บ้านสามขาพัฒนา
หมู่ที่ 11 บ้านสันติสุข
การคมนาคม

การคมนาคมติดต่อระหว่างตำบลและหมู่บ้านใช้การคมนาคมทางบกโดยทางรถยนต์เป็นหลักในการติดต่อและขนส่งผลิตผลทางการเกษตร โดยมีเส้นทางที่สำคัญ ดังนี้
ทางหลวงชนบท บร.4029 เชื่อมการคมนาคมระหว่างบ้านโนนเจริญกับบ้านพาชี
ทางหลวงชนบท บร.3056 เชื่อมการคมนาคมระหว่างบ้านโคกกระชายกับบ้านกรวด
ทางหลวงชนบท บร.2055 ขึ้นไปทางเหนือออกสู่   ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24
ทางหลวงชนบท บร.3042 เชื่อมการคมนาคมระหว่างบ้านตาปางกับบ้านโคกยาง
โทรคมนาคม

ตำบลโนนเจริญ มีการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่และอินเทอร์เน็ตกันอย่างแพร่หลาย มีเสาส่งสัญาณโทรศัพท์ทุกเครือข่ายครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบล และมีสายโทรศัพท์ผ่าน ทำให้การติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ตเป็นไปอย่างสะดวกรวดเร็ว
เศรษฐกิจ

ราษฎรส่วนใหญ่ประมาณร้อยละ 70 ประกอบอาชีพเกษตรกรรมทำนาข้าว
ด้านพาณิชย์ มีการประกอบกิจการด้านการพาณิชยกรรมและการบริการจำนวนมาก เช่น ร้านค้า ร้านอาหาร สถานีบริการน้ำมัน ทวีกิจโนนเจริญ 2 สาขา
ด้านการเงิน มีธนาคารและบริษัทสินเชื่อเข้ามาลงทุนได้แก่ ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร เมืองไทยลิสซิ่งศรีสวัสดิ์ เงินสดทันใจ
ด้านเกษตร ปัจจุบันราษฎรส่วนใหญ่ยังคงประกอบอาชีพเกษตรกรรม ได้แก่ การทำนาข้าว การทำสวนยาง ปลูกอ้อย
สาธารณสุข

โรงพยาบาลของรัฐ ขนาด 4 เตียง จำนวน 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลโนนเจริญ
สถานพยาบาลเอกชน จำนวน 3 แห่ง
ประชากรศาสตร์

ตำบลโนนเจริญมีประชากรทั้งหมด 8,557 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นคนไทยอีสาน (ลาว) รองลงมาคือ ชาวไทยเชื้อสายเขมร ชาวกูย
ด้านภาษา ภาษาไทยถิ่นอีสานเป็นภาษาที่พูดกันที่มากที่สุดในตำบลโนนเจริญ นอกเหนือจากนั้นจะเป็นภาษาเขมรถิ่นไทย ภาษากูย
วัฒนธรรม

ด้านประเพณีวัฒนธรรม มีงานประจำปี คือ ประเพณีลอยกระทง ซึ่งเป็นประเพณีประจำตำบล ประเพณีวันขึ้นปีใหม่ ประเพณีสงกรานต์ และงานบุญประเพณีในหมู่บ้านที่ยังทำอยู่ คือ บุญเบิกบ้าน บุญกุ้มข้าวใหญ่ บุญผะเหวด ทำบุญเซ่นไหว้บรรพบุรุษตามความเชื่อ (บุญข้าวสาก,แซนโฎนตา)
ด้านการศึกษา

การจัดการศึกษาในตำบลโนนเจริญ มีตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาจนถึงระดับมัธยมศึกษา
ระดับก่อนประถมศึกษา 1 แห่ง คือ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดเทศบาลตำบลโนนเจริญ
ระดับก่อนประถมศึกษาและระดับประถมศึกษา 3 แห่ง ได้แก่ โรงเรียนชุมชนบ้านโนนเจริญ โรงเรียนบ้านถนนโคกใหญ่ โรงเรียนบ้านหนองแวง
ระดับก่อนประถมศึกษา ประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษา (โรงเรียนขยายโอกาส) 1 แห่ง คือ โรงเรียนนิคมสร้างตนเอง 9
ระดับมัธยมศึกษา 1 แห่ง คือ โรงเรียนโนนเจริญพิทยาคม
ศูนย์การเรียนชุมชนประจำตำบล มี 1 แห่ง คือ ศูนย์ กศน.ตำบลโนนเจริญ
วัด

จำนวนวัดในเขตตำบลโนนเจริญ มีทั้งหมด 8 แห่ง คือ
วัดโนนเจริญ (ไตรคงคาราม) (วัดน้อย)
วัดสุภัทรบูรพาราม (วัดใหญ่)
วัดป่าโนนเจริญ
วัดสามขาพัฒนา (ตรีพัฒนาราม)
วัดโคกใหญ่
วัดบ้านหัวถนน
วัดบ้านหนองแวง
วัดใหม่สามัคคีธรรม
สถานที่สำคัญ

ศาลหลวงปู่ซาน เป็นศาลคู่บ้านคู่เมือง เป็นที่นับถือของชาวโนนเจริญ
เตาเผาสวาย
รายชื่อผู้บริหาร

| ลำดับ> นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนเจริญ | รายนาม> นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนเจริญ | เริ่มวาระ> นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนเจริญ | สิ้นสุดวาระ> นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนเจริญ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | นายสาลี ธรรมนาม | พ.ศ. 2540 | พ.ศ. 2544 |
| 2 | นายสมศักดิ์ สุมาลี | พ.ศ. 2544 | พ.ศ. 2548 |
| 3 | นายสมศักดิ์ สุมาลี (สมัยที่ 2)  | พ.ศ. 2548 | พ.ศ. 2552 |
นายกเทศมนตรีตำบลโนนเจริญ
| 1 | นายสมศักดิ์ สุมาลี | พ.ศ. 2552 | พ.ศ. 2556 |
| 2 | นายสมใจ เขมะปัญญา | พ.ศ. 2556 | พ.ศ. 2564 |
| 3 | นายสมศักดิ์ สุมาลี (สมัยที่ 2)  | พ.ศ. 2564 | ปัจจุบัน |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของเทศบาลตำบลโนนเจริญ
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดบุรีรัมย์ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ชุมเห็ด  นางรอง  บุรีรัมย์  |  |
| เทศบาลตำบล |  กระสัง  โกรกแก้ว  เขาคอก  คูเมือง  แคนดง  โคกขมิ้น  โคกม้า  โคกเหล็ก  จันดุม  จันทบเพชร  ชำนิ  ดอนมนต์  ดอนอะราง  ตลาดนิคมปราสาท  ตาจง  ถาวร  ทะเมนชัย  ทุ่งแสงทอง  นาโพธิ์  โนนเจริญ  โนนดินแดง  โนนสุวรรณ  บ้านกรวด  บ้านกรวดปัญญาวัฒน์  บ้านด่าน  บ้านบัว  บ้านใหม่ไชยพจน์  บึงเจริญ  ประโคนชัย  ตำบลปราสาท (อำเภอบ้านกรวด)  ตำบลปราสาท (อำเภอบ้านด่าน)  ปะคำ  พนมรุ้ง  พลับพลาชัย  พุทไธสง  ยายแย้มวัฒนา  ละหานทราย  ลำปลายมาศ  ศรีสตึก  ศาลเจ้าพ่อขุนศรี  สตึก  สองชั้น  สะแก  สามแวง  สำโรงใหม่  แสลงโทน  หนองกี่  หนองตะครอง  หนองตาด  หนองเต็ง  หนองปล่อง  หนองไม้งาม  หนองแวง  หนองหงส์  หลักเขต  ห้วยราช  ห้วยหิน  หินเหล็กไฟ  อิสาณ  อุดมธรรม  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กระสัง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)  กระสัง (อำเภอสตึก)  กลันทา  กันทรารมย์  ก้านเหลือง  กู่สวนแตง  เขาดินเหนือ  คูเมือง  แคนดง  โคกกลาง  โคกตูม  โคกมะขาม  โคกมะม่วง  โคกย่าง  โคกล่าม  โคกว่าน  โคกสนวน  โคกสว่าง  โคกสะอาด  โคกสูง  จรเข้มาก  เจริญสุข  ช่อผกา  ชุมแสง (อำเภอกระสัง)  ชุมแสง (อำเภอนางรอง)  ชุมแสง (อำเภอสตึก)  ดงพลอง  ดงอีจาน  ดอนกอก  แดงใหญ่  ตลาดโพธิ์  ตะโกตาพิ  ตาเสา  ตูมใหญ่  ถนนหัก  ถลุงเหล็ก  ทรัพย์พระยา  ทองหลาง  ทะเมนชัย  ท่าโพธิ์ชัย  ท่าม่วง  ทุ่งกระตาดพัฒนา  ทุ่งกระเต็น  ทุ่งจังหัน  ทุ่งวัง  ไทยเจริญ  ไทยสามัคคี  นางรอง  นาโพธิ์  นิคม  โนนขวาง  โนนดินแดง  โนนสุวรรณ  บัวทอง  บ้านคู  บ้านจาน  บ้านดู่  บ้านตะโก  บ้านไทร  บ้านปรือ  บ้านเป้า  บ้านแพ  บ้านยาง (อำเภอพุทไธสง)  บ้านยาง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)  บ้านยาง (อำเภอลำปลายมาศ)  บ้านแวง  บ้านสิงห์  บุกระสัง  บุโพธิ์  ประโคนชัย  ประทัดบุ  ปะเคียบ  ปังกู  ป่าชัน  ผไทรินทร์  พรสำราญ  พระครู  พุทไธสง  ไพศาล  มะเฟือง  เมืองแก  เมืองไผ่ (อำเภอกระสัง)  เมืองไผ่ (อำเภอหนองกี่)  เมืองฝาง  เมืองฝ้าย  เมืองแฝก  เมืองโพธิ์  เมืองยาง  เย้ยปราสาท  ร่อนทอง  ละลวด  ละเวี้ย  ละหานทราย  ลำดวน  ลำไทรโยง  ลำนางรอง  ลุมปุ๊ก  วังเหนือ  ศรีภูมิ  ศรีสว่าง  สนวน  สนามชัย  ส้มป่อย  สระแก้ว  สระทอง  สระบัว  สวายจีก  สองห้อง  สะแกซำ  สะแกโพรง  สะเดา (อำเภอนางรอง)  สะเดา (อำเภอพลับพลาชัย)  สายตะกู  สำโรง  สี่เหลี่ยม  สูงเนิน  เสม็ด  เสาเดียว  แสลงพัน  หนองกง  หนองกะทิง  หนองขมาร  หนองคู  หนองชัยศรี  หนองโดน  หนองไทร  หนองบอน  หนองบัว  หนองบัวโคก  หนองโบสถ์  หนองยายพิมพ์  หนองเยือง  หนองแวง  หนองโสน  หนองใหญ่  ห้วยราช  ห้วยสำราญ  หัวถนน  หัวฝาย  หายโศก  หินโคน  หินลาด  หินเหล็กไฟ  หูทำนบ  อีสานเขต  |  |
สำนักงานเทศบาลตำบลโนนเจริญ
ฟุตบอลในประเทศอาร์เจนตินา

| ฟุตบอลในประเทศอาร์เจนตินา |
| --- | --- |
ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินาใน ค.ศ. 2009
ประเทศ: อาร์เจนตินา
องค์กรบริหารดูแล: สมาคมฟุตบอลอาร์เจนตินา
ทีมชาติ: อาร์เจนตินา
แข่งขันครั้งแรก: ค.ศ. 1867
นักฟุตบอลจดทะเบียน: 331,811 คน
จำนวนสโมสร: 3,337 สโมสร
การแข่งขันระดับชาติ
 ฟุตบอลโลก   โกปาอาเมริกา
การแข่งขันของสโมสร
 ปริเมราดิบิซิออน   ปริเมรา เบ นาซิโอนัล   ปริเมรา เบ เมโตรโปลิตานา   ปริเมรา เซ   ปริเมรา เด   ตอร์เนโออาร์เฆนติโน อา   ตอร์เนโออาร์เฆนติโน เบ   ตอร์เนโออาร์เฆนติโน เซ   โกปาอาร์เฆนตินา   ลีกภูมิภาคอื่น ๆ
การแข่งขันระดับนานาชาติ
 โกปาบีเบร์ตาโดรีช   โกปาซูดาเมริกานา
ฟุตบอลในประเทศอาร์เจนตินา เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของประเทศ โดยเป็นหนึ่งในประเทศที่มีผู้เล่นมากที่สุด (2,658,811 คน ซึ่งแบ่งเป็น 331,811 คนที่ได้ทำการจดทะเบียน และ 2,327,000 คนที่ไม่ได้ทำการจดทะเบียน; กับ 3,377 สโมสร และเจ้าหน้าที่ 37,161 คน โดยอิงข้อมูลจากฟีฟ่า) และเป็นกีฬาสันทนาการที่ได้รับความนิยมมากที่สุด โดยมีผู้เล่นตั้งแต่วัยเด็กถึงวัยชรา ร้อยละของชาวอาร์เจนตินาประกาศถึงความภักดีต่อสโมสรฟุตบอลอาร์เจนตินาเป็นจำนวนถึง 90 เปอร์เซนต์
ฟุตบอลได้รับการแนะนำให้รู้จักในประเทศอาร์เจนตินาในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยผู้อพยพชาวอังกฤษที่บัวโนสไอเรส และได้มีการจัดการแข่งขันลีกอาร์เจนตินาครั้งแรกขึ้นใน ค.ศ. 1891 นับเป็นลีกที่มีความเก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสามของโลก (นับตั้งแต่บริเตนใหญ่และเนเธอร์แลนด์) ส่วนสมาคมฟุตบอลอาร์เจนตินา (อาฟา) ได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1893 และเป็นสมาคมฟุตบอลแห่งชาติที่มีความเก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับแปดของโลก
ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินาเป็นหนึ่งในแปดทีมชาติที่เคยชนะการแข่งขันฟุตบอลโลก โดยสามารถทำได้ใน ค.ศ. 1978 และ 1986 รวมทั้งได้ตำแหน่งรองชนะเลิศใน ค.ศ. 1930 และ 1990 ทีมนี้ยังชนะการแข่งขันระดับแถวหน้า ดังรายการโกปาอาเมริกาถึงสิบสี่สมัย รวมถึงคอนเฟเดอเรชันส์คัพใน ค.ศ. 1992 ส่วนฟุตบอลโอลิมปิกทีมชาติอาร์เจนตินาเคยได้รับรางวัลสองเหรียญทอง (ใน ค.ศ. 2004 และ 2008) ในขณะที่รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ได้เคยชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี มาแล้วถึงหกสมัย ส่วนการแข่งขันในระดับสโมสร ทีมสโมสรจากอาร์เจนตินายังชนะการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกได้มากที่สุด (9 สมัย) และมากที่สุดในโกปาบีเบร์ตาโดรีช (22 สมัย)
สำหรับฟุตบอลหญิงได้มีการแข่งขันลีกแห่งชาติตั้งแต่ ค.ศ. 1991 ซึ่งคือรายการกัมเปโอนาโตเดฟุตโบลเฟเมนิโน นอกจากนี้ ฟุตบอลหญิงทีมชาติอาร์เจนตินายังได้รับการคัดเลือกเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงครั้งแรกใน ค.ศ. 2007 และชนะการแข่งขันฟุตบอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ (ซึ่งเป็นการแข่งขันระดับสูงสุดของทวีป) ครั้งแรกใน ค.ศ. 2006
ส่วนด้านฟุตซอล ทีมชาติอาร์เจนตินาได้เป็นแชมป์อาเอเมเอเฟ ฟุตซอลเวิลด์คัพ ใน ค.ศ. 1994  รวมถึงได้เข้าแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ โดยได้อันดับสี่ในฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2004 ทีมชาติอาร์เจนตินายังชนะการแข่งขันฟุตซอลโกปาอาเมริกาใน ค.ศ. 2003 นอกจากนี้ ทีมชาติอาร์เจนตินายังได้เป็นแชมป์โลกฟุตซอลสำหรับคนพิการทางสายตาใน ค.ศ. 1998
ทีมชาติอาร์เจนตินายังชนะการแข่งขันฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก โดยมีผลงานที่ดีที่สุดคืออันดับสามใน ค.ศ. 2001
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
แหล่งข้อมูลอื่น

Argentine Football Association website
| ด ค กฟุตบอลในประเทศต่าง ๆ แบ่งตามสมาพันธ์ฟุตบอลระดับทวีป |
| --- | --- |
ยูฟ่า: โครเอเชีย · เนเธอร์แลนด์ · เบลเยียม · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · เยอรมนี · รัสเซีย · สเปน · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (เวลส์ · สกอตแลนด์ · อังกฤษ · ไอร์แลนด์เหนือ) · อิตาลี · ประเทศอื่น ๆ
เอเอฟซี: ญี่ปุ่น · เกาหลีใต้ · จีน · ไทย · ออสเตรเลีย · ลาว · อินโดนีเซีย · อิหร่าน · ซาอุดีอาระเบีย · อิรัก · มาเลเซีย · เกาหลีเหนือ · อินเดีย · อุซเบกิสถาน · ฮ่องกง · มาเก๊า · ไต้หวัน · เวียดนาม · สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ · คูเวต · กาตาร์ · ประเทศอื่น ๆ
คอนคาแคฟ: เม็กซิโก · สหรัฐ · แคนาดา · คอสตาริกา · ฮอนดูรัส · เอลซัลวาดอร์ · ปานามา · จาเมกา · คิวบา · กรีนแลนด์
คอนเมบอล: บราซิล · อาร์เจนตินา · อุรุกวัย · ปารากวัย · ชิลี · โคลอมเบีย · เอกวาดอร์ · เปรู · โบลิเวีย
โอเอฟซี: นิวซีแลนด์ · ปาปัวนิวกินี · ตองงา · ฟีจี · ซามัว · วานูอาตู
ซีเอเอฟ: อียิปต์ · แอฟริกาใต้ · ไนจีเรีย · แอลจีเรีย · กานา · แคเมอรูน · โกตดิวัวร์ · เซเนกัล · โมร็อกโก · ตูนิเซีย · แซนซิบาร์
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936

ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ระหว่างวันที่ 1-16 สิงหาคม พ.ศ. 2479 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบราซิลเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 73 คน ใน 9 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบราซิลไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 11 | 0 | 11 |
| รวม | 67 | 6 | 73 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| José de Almeida | 100 m | 11.1 | 3 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| José de Almeida | 200 m | NT | NT | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Antônio de Carvalho | 400 m | 50.4 | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Oswaldo Domingues | 100 m | NT | NT | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Darcy Guimarães | 110 m hurdles | NT | 4 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Sylvio Padilha | 400 m hurdles | 54.2 | 2 Q | — | — | 53.3 | 3 Q | 54.0 | 5 |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Antônio Lira | Shot put | ? | 16 | Did not advance | Did not advance |
| Ícaro Mello | High jump | 1.80 | 23 | Did not advance | Did not advance |
| Alfredo Mendes | High jump | 1.80 | 23 | Did not advance | Did not advance |
| Assis Naban | Hammer throw | ? | 18 | Did not advance | Did not advance |
| Márcio de Oliveira | Long jump | ? | Q | 7.05 | 15 |
ดูเพิ่ม

ประเทศบราซิลในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติบราซิลในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาบราซิลที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 ที่ เบอร์ลิน นาซีเยอรมนี |
| --- | --- |
แอฟริกา:   อียิปต์   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   เม็กซิโก   เปรู   สหรัฐ   อุรุกวัย 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   ไต้หวัน   อินเดีย   ญี่ปุ่น   ฟิลิปปินส์   ตุรกี 
ยุโรป:   ออสเตรีย   เบลเยียม   บัลแกเรีย   เชโกสโลวาเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   โมนาโก   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ยูโกสลาเวีย 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์
ฟุตบอลในประเทศอาเซอร์ไบจาน

| ฟุตบอลในประเทศอาเซอร์ไบจาน |
| --- | --- |
แฟนของสโมสรคาซาร์ลังการันในช่วงระหว่างเกม
ประเทศ: อาเซอร์ไบจาน
องค์กรบริหารดูแล: สมาคมสหพันธ์ฟุตบอลอาเซอร์ไบจาน
ทีมชาติ: ฟุตบอลทีมชาติอาเซอร์ไบจาน
การแข่งขันระดับนานาชาติ
 แชมเปียนส์ลีก   ยูโรปาลีก   ซูเปอร์คัพ  ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ฟุตบอลโลก (ทีมชาติ)  ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป (ทีมชาติ)  ยูฟ่าเนชันส์ลีก (ทีมชาติ)
ฟุตบอลเป็นหนึ่งในกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศอาเซอร์ไบจาน โดยอยู่ภายใต้การบริหารของสมาคมสหพันธ์ฟุตบอลอาเซอร์ไบจาน หรือ AFFA ซึ่งทำหน้าที่ควบคุมการแข่งขันฟุตบอลลีก, ฟุตบอลถ้วย และฟุตบอลทีมชาติอาเซอร์ไบจาน
ทีมชาติลงแข่งขันในรายการที่รับรองโดยฟีฟ่าและยูฟ่าทั้งชุดใหญ่และชุดเยาวชน เนฟต์ชีเป็นหนึ่งในสโมสรชั้นนำของประเทศนับตั้งแต่ยุคลีกสูงสุดของสหภาพโซเวียต โดยได้เข้าร่วมรายการระดับทวีปยุโรปเป็นบางครั้ง หนึ่งในผู้เล่นที่มีชื่อเสียงของประเทศ คือ อนาตอลี บานิเชฟสกี ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติโซเวียตชุดที่เข้ารอบรองชนะเลิศฟุตบอลโลก 1966
ทีมชาติ

ฟุตบอลทีมชาติอาเซอร์ไบจาน เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศอาเซอร์ไบจาน อยู่ภายใต้การบริหารของสมาคมสหพันธ์ฟุตบอลอาเซอร์ไบจาน ทีมชาติก่อตั้งขึ้นภายหลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต และลงเล่นระดับนานาชาติครั้งแรกในนัดที่พบกับจอร์เจียเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1992
ทีมชาติอาเซอร์ไบจานลงเล่นรอบคัดเลือกของรายการสำคัญนับตั้งแต่ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 แต่ก็ไม่เคยผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปหรือฟุตบอลโลกได้เลย กูร์บัน กูร์บานอฟ เป็นผู้ที่ทำประตูในนามทีมชาติมากที่สุดที่ 14 ประตู จากการลงเล่น 66 นัด
ระบบลีก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ระดับ:  ลีก
 1:  อาเซอร์ไบจานพรีเมียร์ลีก  8 สโมสร 
|  | ↓↑ 1 สโมสร | ↓↑ 1 สโมสร | ↓↑ 1 สโมสร | ↓↑ 1 สโมสร | ↓↑ 1 สโมสร | ↓↑ 1 สโมสร | ↓↑ 1 สโมสร | ↓↑ 1 สโมสร | ↓↑ 1 สโมสร |  |  |  |
 2:  อาเซอร์ไบจานเฟิสต์ดิวิชัน  16 สโมสร
ฟรันท์เช็สคา ฟ็อน ทึสเซิน-โบร์แนมิสซอ

| ฟรันท์เช็สคา>  |
| --- | --- |
ชื่อเต็ม: ฟรันท์เช็สคา อันเนอ ไฟรอิน
เกิด: 7 มิถุนายน พ.ศ. 2501 (66 ปี)
สามี: คาร์ล ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค (สมรส 1993; หย่า 2017)
บุตร: เอเลโอโนเรอ ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน แฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์ ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน โกลเรีย ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน
ราชวงศ์: ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
บิดา: ฮันส์ ไฮน์ริช ทึสเซิน-โบร์แนมิสซอ
มารดา: ฟีโอนา ฟรันเซส เอเลนน์ แคมป์เปล วอลเตอร์
บารอนเนส ฟรันท์เช็สคา ฟ็อน ทึสเซิน-โบร์แนมิสซอ หรือ อดีตฟรันท์เช็สคา ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค (ชื่อเต็ม: ฟรันท์เช็สคา อันเนอ ไฟรอิน; Francesca Anne Freiin von Habsburg-Lothringen, ราชสกุลเดิม ทิสเซน-โบร์แนมิสซอ เดอ คาสซอน; Thyssen-Bornemisza de Kászon) เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2501 ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นอดีตพระชายาของคาร์ล ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค พระโอรสพระองค์โตของออทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์คและเจ้าหญิงเรกีนาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน เป็นหนึ่งในราชนิกุลหญิงที่มีบทบาทมากที่สุดในวงการสังคมออสเตรีย และเป็นนักสะสมผลงานศิลป์ชื่อดัง บางสื่อก็เปรียบเทียบเธอกับเจ้าหญิงไดอาน่าถึงการมีบทบาททางสังคม
ฟรันท์เช็สคาเป็นธิดาของบารอนฮันส์ ไฮน์ริช ทึสเซิน-โบร์แนมิสซอ ซึ่งเป็นนักอุตสาหกรรมและนักสะสมผลงานศิลป์ และฟีโอน่า ฟรานเซส เอเลนน์ แคมป์เปล วอลเตอร์ ภริยาเมื่อเข้าพิธีรับศีลล้างบาป มีแม่ทูนหัวคือ คาร์เมน จี. เซอเวรา ซึ่งเป็นอดีตนางงามสเปน มีน้องชาย 1 คนคือ บารอนลอร์น ทิสเซน (ประสูติเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2506)
ฟรันท์เช็สคาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเลอ โรเซ ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นก็เข้ารับการศึกษาด้านศิลป์ที่ วิทยาลัยศิลป์เซนต์ มาร์ติน ไอซีเอกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยขณะนั้นมีอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น หลังจากสำเร็จการศึกษาในวิทยาลัยเซนต์ มาร์ติน ไอซีเอแล้ว เธอทำงานเป็นนักแสดง นักร้องและพิธีกรโทรทัศน์ในประเทศอังกฤษ หลังจากนั้น 10 ปีต่อมา ก็เข้าศึกษาต่อด้านการแสดงที่รัฐนิวยอร์กและลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2532 หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เธอได้เป็นหัวหน้า ควบคุมดูแลงานนิทรรศการ ทิสเซน-โบร์แนมิสซอ คอเลกชัน (Thyssen-Bornemisza Collection) ที่ วิลล่า เฟเวอริต้า เมืองลูกาโน่ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เมื่อปี พ.ศ. 2534 เธอได้ก่อตั้งมูลนิธิอาร์ช (Arch Foundation) ซึ่งเป็นมูลนิธิที่สงวนและฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรม และเมื่อปีพ.ศ. 2545 ได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยแห่งทิสเซน-โบร์แนมิสซอ (Thyssen-Bornemisza Art Contemporary) ในกรุงเวียนนา โดยมีน้องชายของเธอเป็นผู้ดูแล
การสมรส

ก่อนหน้านี้ ฟรันท์เช็สคาเคยมีความสัมพันธ์กัสตีฟ สเตรนจ์ นักร้องชื่อดังชาวอังกฤษ รวมทั้ง โดดี อัล ฟาเยด พระสหายสนิทของเจ้าหญิงไดอาน่าอีกด้วย ฟรันท์เช็สคาสมรสกับคาร์ล ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2536 ณ มหาวิหารมาเรียเซลล์บาซิลิกา เมืองสตีเรีย ประเทศออสเตรีย หลังพิธีสมรสแล้วออทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์คได้แต่งตั้งเธอเป็น "อาร์ชดัชเชสฟรันท์เช็สคา มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี" (Her Imperial and Royal Highness Archduchess Francesca, Crown Princess of Austria-Hungary)
ทั้งสองมีธิดา 2 พระองค์ และบุตร 1 พระองค์ ดังนี้
เอเลโอโนเรอ ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน เกิดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
แฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์ ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2540 ทายาทอันดับ 2 ของราชบัลลังก์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการี ในราชสกุลฮาพส์บวร์ค-ลอร์เรน
โกลเรีย ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2542
หลังจากสมรสแล้ว ก็ทำงานต่าง ๆ เพื่อแบ่งเบาภาระของพระบิดาและพระมารดาของพระสวามี เธอสนใจเรื่องศิลปะเป็นพิเศษ อย่างเช่น เมื่อเหตุสงครามยูโกสลาฟ เมื่อระหว่างปีพ.ศ. 2534 ถึงพ.ศ. 2544 สงบลง เธอก็ลงพื้นที่ประเทศยูโกสลาเวียเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย หรือผู้บาดเจ็บจากภัยสงคราม นอกจากนี้ด้วยความสนใจในศิลปะแล้ว เธอยังทรงช่วยปกป้องสถานที่ที่เป็นมรดกโลก หรือสถานที่เก่าแก่ต่าง ๆ ของประเทศ โดยทรงบูรณปฏิสังขรณ์โบสถ์ หรือสถานที่เก่าแก่อันเป็นผลงานศิลปะชิ้นเอกที่ถูกทำลายจากภัยสงคราม
เธอได้ใช้ประสบการณ์ของการเคยเป็นนักแสดงที่ประเทศอังกฤษมาก่อน เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2525 ที่ผ่านมา โดยผลงานแรกที่เธอได้แสดงนั้น คือบทของสมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียตแห่งเบลเยียม ในภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ Kronprinz Rudolf เมื่อปี พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมา
เธอกับอาร์ชดยุกคาร์ลแห่งออสเตรียแยกกันอยู่เมื่อ พ.ศ. 2546 จนหลังจากเจ้าหญิงเรกีนา พระมารดาของอาร์ชดยุกสิ้นพระชนม์ลง ทั้งสองก็ทรงหย่ากันเมื่อปี พ.ศ. 2560
แหล่งข้อมูลอื่น

Francesca von Habsburg ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
We Are Not a Muse
Ancestors of Baroness Francesca Anne Thyssen-Bornemisza de Kaszon
Thyssen-Bornemissza de Kászon et Impérfalva Family
Francesca von Habsburg, the woman who became an empress[ลิงก์เสีย]
| ก่อนหน้า |  | ฟรันท์เช็สคา ฟ็อน ทึสเซิน-โบร์แนมิสซอ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าหญิงเรกีนาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน |  | ผู้อ้างสิทธิ์ในตำแหน่งจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย  (4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 - พ.ศ. 2560) |  | ตำแหน่งว่าง |
| เจ้าหญิงเรกีนาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน |  | ผู้อ้างสิทธิ์ในตำแหน่งราชินีแห่งฮังการี   (4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 - พ.ศ. 2560) |  | ตำแหน่งว่าง |
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2514

ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2514
มกราคม

5 มกราคม – ทากาชิ โคริโมโตะ นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
7 มกราคม – เจเรมี เรนเนอร์ นักแสดงชาวอเมริกัน
11 มกราคม – แมรี เจ. ไบลจ์ นักร้องชาวอเมริกัน
14 มกราคม – รัชนีย์ สุทธิธรรม ผู้ประกาศข่าว ช่อง 9 MCOT HD
17 มกราคม – คิด ร็อก นักร้องชาวอเมริกัน
18 มกราคม
แป็ป กวาร์ดิออลา ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสเปน
โจนาธาน เดวิส นักดนตรีชาวอเมริกัน
20 มกราคม – แกรี บาร์โลว์ นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ
21 มกราคม
ก้องธวัช ส.กิตติ นักมวยสากลชาวไทย
แอลัน มักแมนัส นักสนุกเกอร์ชาวสกอตแลนด์
27 มกราคม
ฟั่น เหวินฟาง นักแสดง นางแบบ และนักร้องชาวสิงคโปร์
ลิล จอน แร็ปเปอร์และโปรดิวเซอร์ดนตรีชาวอเมริกัน
28 มกราคม – เปียเชอร์ คริสเตนเซ่น นักแสดงและนางแบบชาวไทย
29 มกราคม – ปราบ ยุทธพิชัย นักแสดงและพิธีกรชาวไทย
31 มกราคม – อี ย็อง-แอ นักแสดงชาวเกาหลีใต้