stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซง โกคู
ระดับของโกคูในช่วงต่าง ๆ > ภาค GT

โกคู ซุปเปอร์ไซย่า = high universe
โกคู ซุปเปอร์ไซย่า3-ลิงทอง = Multiverse
โกคู ซุปเปอร์ไซย่า 4 = hyperversal +
ระดับของโกคูในช่วงต่าง ๆ > Super Level

โกคู ซุปเปอร์ไซย่าก๊อต,god = outerverse
โกคู ซุปเปอร์ไซย่าก๊อตซุปเปอร์ไซย่า,บลู = high outerverse
แก่นแท้ Ultra Instinct = high outerverse + boundless
ท่าไม้ตายของโกคู

หมัดเป่ายิ้งฉุบ (Rock, Scissors 'N' Paper) - ใช้ตอนที่ยังเป็นเด็ก
ท่าแยกร่างภาพลวงตา 3 ชั้น (Afterimage Technique) - ใช้ตอนที่ยังเป็นเด็กในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 21 โดยลอกเลียนท่าจาก แจ๊คกี้ ชุน (ผู้เฒ่าเต่า) ที่ใช้ภาพลวงตา 2 ชั้น โดยเห็นเพียงแค่ครั้งเดียวก็สามารถทำตามได้ โกคูสามารถพัฒนาวิชานี้ และนำมาใช้ในการต่อสู้อยู่บ่อย ๆ
พลังคลื่นเต่า (Kamehameha (かめはめ波) ทั้งญี่ปุ่นและอังกฤษใช้คำๆเดียวกัน) - เป็นท่าที่โกคูเห็นผู้เฒ่าเต่าทำครั้งเดียวก็สามารถทำตามได้ ใช้เป็นท่าหลักของตน
วิชาเหินเวหา หรือ บิน (Flight) - ปูอัลบินได้คนแรกในเรื่อง และเป็นท่าที่ เท็นชิงฮัง และ เจ่าซือ ทำปรากฏให้เห็นในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 22 โกคู สามารถบินได้หลังจากไปฝึกวิชากับพระเจ้า
หมัดเจ้าพิภพ (Kaio-ken) - เรียนมาจากท่านไคโอ เป็นการเพิ่มพลังและความเร็วขึ้นอย่างฉับพลันได้หลายเท่าของพลังร่างกาย โดยจะมีออร่าสีแดงปรากฏขึ้นรอบกาย ใช้ครั้งแรกกับนับป่ะ 1 เท่า เบจิต้า 3 เท่า กินิว 1 เท่า และครั้งสุดท้ายกับฟรีเซอร์ เคยใช้ได้สูงสุด 20 เท่า โดยหลังจากเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้แล้ว ท่านี้ก็มาใช้อีกทีในภาค Dragon Ball Super โดยใช้ร่วมกับ Super Saiyan Blue ซึ่งทำให้ร่างกายได้รับภาระอย่างหนัก ทำให้ควบคุมร่างกายและพลังของตนเองไม่ได้
บอลเก็งกิ (The Spirit Bomb) - จะมีอยู่ 2 แบบ แบบแรก เป็นขนาดเล็กที่โกคูสามารถถือไว้ในมือข้างเดียวได้ กับ แบบที่ 2 เป็นแบบลูกใหญ่ที่ต้องใช้ทั้งสองมือ(เป็นท่าที่ใช้ปราบจอมมารบู(เด็ก)) ท่านี้เป็นท่าที่รวบรวมพลังมาจากสิ่งมีชีวิต กับธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ ใครที่ยกมือไม่ว่ากรณีใดๆสำหรับคนธรรมดาจะถูกสูบพลังไป เป็นท่าที่ต้องรวบรวมพลังนานที่สุดในบรรดาทุกท่าไม้ตายของโกคู
หมัดตะวัน (Solar Flare) - เป็นท่าไม้ตายของเท็นชินฮัง โกคู สามารถลอกเลียนท่าได้ และหยิบยืมมาใช้ในยามคับขันหลายครั้ง แบบทำให้ใครที่มองแสบตาอาศัยจัหวะเล่นทีเผลอหรือหนี
หมัดเทพมังกร (Dragon Fist) - เป็นท่าเฉพาะของซูเปอร์ไซย่าขั้น 3 กับ 4 เท่านั้นใช้กับ ฮิรูดีการ์น และ มังกร 3 ดาว
เคลื่อนย้ายพริบตา (Instantaneous Transmission) - เป็นท่าที่โกคูเรียนมาจาก ชาวดาวยาโดแรต เป็นวิชาที่จะเคลื่อนย้ายตัวเองไปยังสถานที่ใดๆก็ได้ในจักรวาล ตามคลื่นจิตของสิ่งมีชีวิตที่ต้องการจับพลัง ในภาคซูเปอร์ ดาวของบิลล์ กับโลกห่างไกลเกิน จึงต้องให้คนบนโลกเร่งพลังถึงขีดสุด ถึงจะจับสัมผัสเพื่อไปได้
ฟิวชั่น - เรียนมาจากชาวดาวเมตามอร์ในปรโลก เป็นวิชาที่ใช้รวมร่างกับคนที่มีพลังเท่าๆ กัน ร่างที่รวมมีพลังกับความเร็วมหาศาล แต่มีเวลาจำกัด 30 นาที ยังมีการรวมร่างเพื่อเพิ่มพลังอีกวิธีนึง คือ การใช้ตุ้มหูโปตาร่า แต่จะให้พลังมากกว่าการใช้ท่าฟิวชั่นมาก(ตามข้อมูลของอ.โทริยาม่าที่ลงไว้ในออฟฟิสเชี่ยล) และแยกร่างกันไม่ได้อีก(เฉพาะผู้เป็นไคโอชินเท่านั้น)
แก่นแท้แห่งอัตนิยม หรือ ร่างนำใจ กายนำจิต(Ultra Instinct)- เรียนมาจากวิส อาจารย์ของบิลส์ ท่านี้ร่างกายสามารถตอบสนองและเคลื่อนไหวได้เองโดยที่ไม่ต้องคิด
ชื่อภาษาญี่ปุ่น

ในประเทศไทย ได้มีการแปลชื่อของ ซง โกคู ไปหลากหลายชื่อ ซึ่งรวมถึง "ซง โงกุน" และ "ซง หงอคง" ซึ่ง "ซง โงกุน" เป็นการแปลที่ผิดไปจากต้นฉบับดั้งเดิม โดยชื่อจากภาษาญี่ปุ่น เขียนในคันจิว่า 孫悟空 นั้นหากอ่านตาม การอ่านชื่อคนในแบบญี่ปุ่น (เสียงคุง ซึ่งจะอ่านตามตัว) จะอ่านว่า ซง โกคู
สำหรับการแปลชื่อเป็น "ซง หงอคง" แปลตามที่มาของภาษาญี่ปุ่น ให้สอดคล้องกับเจตนาของผู้แต่งที่ต้องการเชื่อมโยงตัวละครเข้ากับ ซง หงอคงในเรื่องไซอิ๋ว โดยในภาษาญี่ปุ่น ซง หงอคง ในเรื่องไซอิ๋ว สะกดว่า 孫悟空 (ซง โกคู) เหมือนกัน
ในภาษาอังกฤษ ผู้แต่งโทริยามะ อากิระ ใช้ชื่อว่า Son Goku ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้อย่างเป็นทางการ แต่ในภาษาญี่ปุ่นกลับเขียนภาษาอังกฤษว่า Son Gokou หรือ Son Gokuh แทน
นักพากย์

มาซาโกะ โนซาวะ
Barbara Goodson (ฮาโมนี โกลด์)
Saffron Henderson (โอเชียน ครืบ) วัยเด็ก
Ian James Corlett (โอเชียน ครืบ) Z ตอนที่ 1-37
Peter Kelamis (โอเชียน ครืบ) Z ตอนที่ 38-53, 108-159
Ceyli Delgadillo (ฝแอนิเมชัน) วัยเด็ก, Dragon Ball Movie 2: Sleeping Princess in Devil's Castle, Movie 3: Mystical Adventure
Stephanie Nadolny (ฝแอนิเมชัน) วัยเด็ก
Sean Schemmel (ฝแอนิเมชัน)
Kirby Morrow (โอเชียน ครืบ) Z ตอนที่ 160-276
Zoe Slusar (บลู วอเตอร์)
Jeffrey Watson (บลู วอเตอร์) ตอนที่ 133-153
Jeremiah Yurk (บลู วอเตอร์) GT
Colleen Clinkenbeard (ฝแอนิเมชัน) วัยเด็ก, Z Kai
Lex Lang (บาง ซุ้ม!)
Dana Hayes (บาง ซุ้ม!) วัยเด็ก
วัยเด็ก
ฉันทนา ธาราจันทร์ (ช่อง 9)
อรุณี นันทิวาส (เดกซ์) ตอนที่ 1 - 132
วิภาดา จตุยศพร (เดกซ์) เฉพาะภาคพิเศษและภาค GT
วัยรุ่น / วัยผู้ใหญ่
นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ รุ่นแรก
ภัทรวุฒิ สมุทรนาวี รุ่นที่สอง
ไกวัล วัฒนไกร (วิดีโอสแควร์) ดราก้อนบอล Z
ชูชาติ อินทร (ไรท์พิคเจอร์) ดราก้อนบอล GT
สิทธิสม มุทธานุกูลวงศ์ (ไรท์พิคเจอร์) ดราก้อนบอล GT
ภัคภูมิ ลิ้มมานะสภาพร (การ์ตูนเน็ตเวิร์ค) ดราก้อนบอล Z
เกร็ดเล็กน้อย

ชื่อของคาคาล็อต มาจากชื่อ แครอท
ดูเพิ่ม

ดราก้อนบอล
ตัวละครในดราก้อนบอล
ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ

| ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์ ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ
กำกับ: กวาก คยุงเต็ก
เขียนบท: กวาก คยุงเต็ก
อำนวยการสร้าง: ยาง จุงยัง ปาร์ก ซุงกุน
นักแสดงนำ: แจง ดองกัน ลี จงแจ ลี มียอน
ดนตรีประกอบ: คิม ฮยังซุก
ผู้จัดจำหน่าย: CJ เอนเตอร์เทนเม้นท์ ดรีมเวิร์กส/โก ฟิช พิกเจอร์ส
วันฉาย: เกาหลีใต้: 14 ธันวาคม ค.ศ. 2005 สหราชอาณาจักร: 27 เมษายน ค.ศ. 2007
ความยาว: 125 นาที
ภาษา: เกาหลี
ทุนสร้าง: 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ (เกาหลี: 태풍; อังกฤษ: Typhoon) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นจากเกาหลี กำกับโดย กวาก คยุงเต็ก และนำแสดงโดย แจง ดองกัน, อี จงแจ และอี มียอน ซึ่งใช้เกาหลี, ไทย และรัสเซีย เป็นสถานที่ถ่ายทำและดำเนินเรื่อง ด้วยงบประมาณในการถ่ายทำสองหมื่นล้านวอน หรือประมาณแปดร้อยล้านบาท และถือเป็นภาพยนตร์ที่ใช้ทุนสูงที่สุดของวงการภาพยนตร์เกาหลีในขณะนั้น
นักแสดง

แจง ดองกัน รับบทเป็น ซิน
ลี จงแจ รับบทเป็น คัง เซจอง
ลี มียอน รับบทเป็น ชเว มยองจู
ฉัฏฐพงศ์ พันธนะอังกูร รับบทเป็น โตโต้
เดวิด ลี แมคอินนิส รับบทเป็น สมชาย
เนื้อเรื่องย่อ

ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงเหตุการณ์ในช่วงสิ้นสุดสงครามเกาหลี (ระหว่างปีค.ศ. 1950-1953) ซึ่งมีคนหนึ่งที่หนีออกมาจากเกาหลีเหนือเขาผู้นั้นมีชื่อว่า "ชิน" ในอดีตที่ผ่านมาเขาเป็นผู้ที่มีความต้องการมาใช้ชีวิตที่เกาหลีใต้แต่ถูกทางการเกาหลีใต้ส่งตัวกลับเพราะเกรงว่าหากรับเขาเข้ามาจะส่งผลกระทบกับความสัมพันธ์ที่มีต่อประเทศจีน และครอบครัวของชินได้ถูกสังหารลง ส่งผลให้เขาเกิดความเคียดแค้นเป็นอย่างมาก ต่อมาชินได้กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกกองโจรสลัดทางทะเล และได้ทำการปล้นเรือที่มีอาวุธนิวเคลียร์อยู่
ทางด้านเกาหลีใต้ได้ตัดสินใจส่งทหารเรือผู้หนึ่งซึ่งมีชื่อว่า "คัง เซจอง" ตามล่าชิน โดยชินได้เดินทางไปที่กรุงเทพและคังได้เริ่มทำการไล่ล่าที่สนามบินดอนเมือง เรื่อยไปจนถึงรัสเซีย จากการไล่ล่านี้เองทำให้คังได้พบกับ"ชเว มยองจู" ซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในมุมมืดของสังคม นั่นได้ทำให้คังทราบถึงเรื่องราวที่มาของชิน ทั้งยังเกิดความเห็นใจต่อชินมากขึ้น และในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายบนเรือบรรทุกอาวุธนิวเคลียร์ ทั้งคู่ต่างปรารถนาว่าหากชาติหน้ามีจริงขอให้เกิดมาเป็นเพื่อนรักกันแทนการเป็นศัตรูที่อยู่คนละฝ่ายจากการแบ่งแยกประเทศดังที่ผ่านมา
เพลงประกอบภาพยนตร์

เพลงลอยกระทง
แหล่งข้อมูลอื่น

Typhoon ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คณะกรรมการจัดเรตสื่อซอฟต์แวร์บันเทิง

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 16 กันยายน 1994; 30 ปีก่อน (1994-09-16)
ประเภท: องค์กรไม่แสวงผลกำไร, องค์กรกำกับดูแลตนเอง
วัตถุประสงค์: การให้คะแนนเนื้อหาวิดีโอเกม
ที่ตั้ง: นครนิวยอร์ก สหรัฐ
พื้นที่ให้บริการ : อเมริกาเหนือ
บุคลากรหลัก: Patricia Vance (ประธาน, ประธานกรรมการบริหาร)
องค์กรปกครอง: สมาคมซอฟต์แวร์บันเทิง
เว็บไซต์: www.esrb.org
คณะกรรมการจัดเรตสื่อซอฟต์แวร์บันเทิง (อังกฤษ: Entertainment Software Rating Board หรือ ESRB) เป็นองค์กรจัดเรทเกมของประเทศสหรัฐอเมริกา ทำหน้าที่จัดและให้เรทของแต่ละเกมก่อนนำวางจำหน่าย ก่อตั้งในปี 1994 ในชื่อ Interactive Digital Software Association องค์กร Entertainment Software Rating Board ถือเป็นองค์กรที่มีบทบาทสำคัญต่อวงการเกมและผู้ค้า เพราะการวางจำหน่ายเกมโดยไม่มีการให้เรทถือว่าผิดกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา
เรท

| --- | --- |
: EC - Early Childhood (เด็กเล็ก): เหมาะสำหรับเด็กอายุ 3-6 ปี เกมที่ได้รับเรทนี้มักจะเป็นเกมที่เน้นการเล่นที่เรียบง่าย และไม่มีเนื้อหารุนแรง การควบคุมง่าย
: E - Everyone (ทุกวัย): เหมาะสำหรับเด็กอายุ 6 ปีขึ้นไป เกมที่ได้เรทนี้จะเริ่มมีความรุนแรงแบบอ่อนๆเพิ่มเข้ามา การควบคุมเริ่มซับซ้อนขึ้น เช่น เกมกีฬา
: E10+ - Everyone 10+ (10 ปีขึ้นไป): เหมาะสำหรับเด็กอายุ 10 ปีขึ้นไป ตัวเกมที่ได้เรทนี้เริ่มจะมีความรุนแรงและภาษาที่สูงขึ้น
: T - Teen (วัยรุ่น): เหมาะสำหรับอายุ 13 ปีขึ้นไป เกมที่ได้เรทนี้จะเริ่มมีเลือดและยาเสพติดประเภทเหล้าและบุหรี่เพิ่มเข้ามา (ซึ่งส่วนมากเป็นแค่มีการวางไว้เฉยๆ) ภาษาและระบบการเล่นเกมเริ่มสูงและซับซ้อนขึ้น
: M - Mature (17 ปีขึ้นไป): เกมที่ได้เรทนี้จะเริ่มมีความรุนแรงที่สูงขึ้น เริ่มมีการใช้ยาเสพติดในเกม และเริ่มมีเรื่องเพศมาเกี่ยวข้อง (เช่น ฉากเปลือย)
: AO - Adults Only (ผู้ใหญ่เท่านั้น): สำหรับผู้ใหญ่เล่นเท่านั้น เกมที่ได้รับเรทนี้จะมีฉากที่มีความรุนแรงสูง และฉากเกี่ยวกับเพศที่รุนแรงขึ้น (เช่น เห็นรายละเอียดร่างกาย, ฉากร่วมเพศ)
: RP - Rating Pending (อยู่ในระหว่างการพิจารณา): เกมที่ได้รับเรทนี้เป็นเกมที่ยังไม่ได้รับเรทอย่างเป็นทางการ เพราะยังไม่สามารถพิจารณาเรทจากตัวเกมที่มีได้ ซึ่งส่วนมากเกมที่ได้รับเรทนี้มักจะเป็นที่กำลังพัฒนาเสียส่วนใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ

คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ (อังกฤษ: National Paralympic Committee; NPC) เป็นองค์ประกอบระดับชาติของกระบวนการพาราลิมปิกทั่วโลก ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC) เอ็นพีซีมีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการมีส่วนร่วมของประชาชนในกีฬาพาราลิมปิก
กีฬาพาราลิมปิกเป็นการแข่งขันกีฬานานาชาติครั้งสำคัญที่นักกีฬาที่มีความบกพร่องทางร่างกายแข่งขันกัน ซึ่งรวมถึงนักกีฬาที่มีความบกพร่องในการเคลื่อนไหว การตัดแขนขา ตาบอด และสมองพิการ มีกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาวและฤดูร้อนซึ่งจัดขึ้นทันทีหลังการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในเมืองเจ้าภาพเดียวกัน
ณ ปี พ.ศ. 2555 มีเอ็นพีซี 174 ประเทศที่เป็นสมาชิกของไอพีซี เฉพาะเอ็นพีซีที่มีสถานะดีเท่านั้นที่สามารถส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาพาราลิมปิกได้ ภายในประเทศเอ็นพีซีบางแห่งทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกำกับดูแลระดับประเทศสำหรับกีฬาอย่างน้อยหนึ่งรายการ ในขณะที่บางประเทศทำหน้าที่เป็นสมาชิกไอพีซีที่มีหน้าที่รับผิดชอบในกีฬาพาราลิมปิกเท่านั้น
รายชื่อ NPC แยกตามทวีป

มีห้าองค์กรระดับภูมิภาค:
| ทวีป | ทวีป | สมาคม | NPCs |
| --- | --- | --- | --- |
|  |   แอฟริกา | คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา | 48 |
|  |   อเมริกา | คณะกรรมการพาราลิมปิกอเมริกา | 33 |
|  |   เอเชีย | คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย | 44 |
|  |   ยุโรป | คณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรป | 48 |
|  |   โอเชียเนีย | คณะกรรมการพาราลิมปิกโอเชียเนีย | 9 |
ก้องบ้อง

Burmese kerchief
| --- | --- |
เด็กชายชาวมอญสองคนสวม ก้องบ้อง ด้วยชุดสีมอญ
ประเภท: เครื่องปกคลุมศีรษะ
วัสดุ: ไหม, ฝ้าย
ถิ่นกำเนิด: ประเทศพม่า
ก้องบ้อง (พม่า: ခေါင်းပေါင်း, [ɡáʊɰ̃ báʊɰ̃]; มอญ: သမိၚ် ဍိုပ်, [həmoiŋ dɒp]; ไทใหญ่: ၶဵၼ်းႁူဝ် [kʰén.hǒ]; ไทยถิ่นเหนือ: เคียนหัว) เป็นผ้าโพกหัวแบบดั้งเดิมของพม่าและแบบดั้งเดิมของกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ในพม่าปัจจุบันและภาคเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่นับถือศาสนาพุทธเป็นส่วนใหญ่ ได้แก่ พม่า, มอญ, ยะไข่, ไทใหญ่, และ ไทยวน รูปแบบจะแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค แต่มีพื้นฐานคล้ายคลึงกัน
ก้องบ้อง ในภาษาพม่าหมายถึง ผ้าโผกศีรษะ เป็นส่วนหนึ่งของชุดพิธีการแบบดั้งเดิม สวมใส่ในงานสังสรรค์และพิธีที่เป็นทางการ ก้องบ้อง มักใช้เป็นเครื่องหมายแสดงยศศักดิ์ แม้ว่าจะไม่มีตราสัญลักษณ์หรือลวดลายใด ๆ ก็ตาม ก้องบ้อง มักพบได้ทั่วไปในกลุ่มชาติพันธุ์ยะไข่และไทใหญ่
รูปแบบและการออกแบบ

การออกแบบ ก้องบ้อง สมัยใหม่ เกิดขึ้นในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 และเรียกว่า หม่องแจะตะเย (မောင့်ကျက်သရေ) เป็น ก้องบ้อง สำเร็จรูปที่ทำจากผ้าห่อในโครงหวายและสามารถสวมใส่ได้เช่นสวมหมวก ในยุคอาณานิคม ก้องบ้อง ผ้าไหม ที่เรียกว่า "B.A. ก้องบ้อง" ซึ่งสวมใส่ในพิธีสำเร็จการศึกษากำลังเป็นที่นิยม
ก้องบ้อง มักทำจากผ้าไหมหรือผ้าฝ้าย ขึ้นอยู่กับยศศักดิ์หรือฐานะของเจ้าของ ผ้าโผกศีรษะแบบเก่ามักมีความยาว 4 ถึง 5 ฟุต (1.2 ถึง 1.5 เมตร) และกว้าง 8 ถึง 12 นิ้ว (20 ถึง 30 เซนติเมตร) พันศีรษะโดยหมุนตามเข็มนาฬิกา โดยให้ชายผ้าอยู่ทางด้านซ้าย ชายผ้าเป็นลักษณะเด่นหลักของ ก้องบ้อง และยังมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละชาติพันธุ์อีกด้วย
ชายผ้า ก้องบ้อง ของชาวพม่าและชาวมอญมีลักษณะลาดลงและโค้งมน ในขณะที่ชายผ้าของชาวยะไข่และไทใหญ่แผ่ออกเป็นรูปพัด
ปัจจุบันคนส่วนใหญ่ไม่สวม ก้องบ้อง แม้แต่ในงานทางการ ก้องบ้อง รวมถึงเครื่องแต่งกายพม่าอื่น ๆ ถูกปรับให้มีความคล่องตัว ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงสวม ก้องบ้อง สำเร็จรูปที่หุ้มด้วยโครงหวายหรือหวายเทียม
การใช้งานร่วมสมัย

การใช้ ก้องบ้อง ลดลงอย่างมากในช่วงอาณานิคมของอังกฤษ จะสวมใส่เฉพาะในพิธีทางการและงานสังคม เช่น งานแต่ง สมาชิกรัฐสภาที่ได้รับการเลือกตั้งจะต้องสวมครั้งหนึ่งเมื่อปฏิบัติหน้าที่ในรัฐสภา
บนพื้นที่ภูเขาทางตอนเหนือ ชาวเขาเผ่าต่าง ๆ เช่น ล่าหู่, อาข่า และ ปะหล่อง ยังคงสวม ก้องบ้อง แต่สวมใส่ในชีวิตประจำวัน และส่วนใหญ่มักทำจากผ้าขนหนู
ระเบียงภาพ

ชายสวมก้องบ้องซึ่งเป็นรูปแบบปลาย ค.ศ. 1890
ก้องบ้องแบบพม่าที่มีรูปแบบโดดเด่นช่วงต้นปี ค.ศ. 1900
เจ้าส่วยแต้ก สวมก้องบ้องแบบไทใหญ่
ดูเพิ่ม

ผ่อโลน
การแต่งกายของพม่า
คณะกรรมการพาราลิมปิกภูฏาน

คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติภูฏาน (อังกฤษ: Bhutan Paralympic Committee, รหัสไอโอซี: BHU) หรือ NPC Bhutan เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศภูฏานสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ทิมพู ประเทศภูฏาน ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2560 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากภูฏานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกเอเชีย (เอพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศภูฏานในพาราลิมปิก
ประเทศภูฏานในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติภูฏาน
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย (APC) |
| --- | --- |
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้:  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  อิหร่าน  โอมาน 
เอเชียกลาง:  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้:  เนปาล  บังคลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก:  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  จีน  ญีปุ่น  ไตหวัน  มองโกเลีย  มาเก๊า  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลียเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  อินโดนีเซีย
คณะกรรมการพาราลิมปิกจอร์เจีย

คณะกรรมการพาราลิมปิกจอร์เจีย (อังกฤษ: Georgian Paralympic Committee, รหัสไอโอซี: GEO) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศจอร์เจียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ทบิลีซี ประเทศจอร์เจีย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2546 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากจอร์เจียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งยุโรป (อีพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศจอร์เจียในพาราลิมปิก
ประเทศจอร์เจียในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกจอร์เจีย
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรป (EPC) |
| --- | --- |
 อันดอร์รา  อาร์เมเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  สหราชอาณาจักร  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  รัสเซีย  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน
คณะกรรมการพาราลิมปิกสเปน

คณะกรรมการพาราลิมปิกสเปน (Comité Paralímpico Español, CPE, อังกฤษ: Spanish Paralympic Committee, รหัสไอโอซี: ESP) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศสเปนสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่มาดริด ประเทศสเปน ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2538 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากสเปนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งยุโรป (อีพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศสเปนในพาราลิมปิก
ประเทศสเปนในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกสเปน
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรป (EPC) |
| --- | --- |
 อันดอร์รา  อาร์เมเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  สหราชอาณาจักร  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  รัสเซีย  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน
คณะกรรมการพาราลิมปิกตูนิเซีย

คณะกรรมการพาราลิมปิกตูนิเซีย (อังกฤษ: Tunisian Paralympic Committee, รหัสไอโอซี: LAO) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศตูนิเซียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศตูนิเซีย  ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2533 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากตูนิเซียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา (เอพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศตูนิเซียในพาราลิมปิก
ประเทศตูนิเซียในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2021-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาฝรั่งเศส)
Home page at IPC web site
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา (APC) |
| --- | --- |
 แอลจีเรีย  แองโกลา  เบนิน  บอตสวานา  บูร์กินาฟาโซ  บุรุนดี  แคเมอรูน  กาบูเวร์ดี  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  สาธารณรัฐคองโก  โกตดิวัวร์  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  จิบูตี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  กาบอง  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  เคนยา  เลโซโท  ไลบีเรีย  ลิเบีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  มอริเตเนีย  มอริเชียส  โมร็อกโก  โมซัมบิก  นามิเบีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  รวันดา  เซาตูแมอีปริงซีป  เซเนกัล  เซเชลส์  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  แอฟริกาใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  โตโก  ตูนิเซีย  ยูกันดา  แซมเบีย  ซิมบับเว
คณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติ

| --- | --- |

ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 1 เมษายน ค.ศ.1967
หน่วยงานก่อนหน้า: Civil Aeronautics Board
เขตอำนาจ: สหรัฐอเมริกา
สำนักงานใหญ่: 490 L'Enfant Plaza SW  วอชิงตัน ดี.ซี.
บุคลากร: 437 (2024)
งบประมาณต่อปี: US$106 million (2013)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: เจนนิเฟอร์ โฮเมนดี, ประธาน บรูซ แลนด์สเบิร์ก, รองประธาน
ต้นสังกัดหน่วยงาน: รัฐบาลกลางสหรัฐ
เว็บไซต์: ntsb.gov
คณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติ (อังกฤษ: National Transportation Safety Board: NTSB) เป็นหน่วยงานสืบสวนอิสระของรัฐบาลสหรัฐฯ ที่รับผิดชอบในการสืบสวนอุบัติเหตุในการคมนาคมของพลเรือน NTSB มีหน้าที่สืบสวนและรายงาน อุบัติเหตุและเหตุการณ์ด้านการบิน อุบัติเหตุบนทางหลวง อุบัติเหตุทางเรือและทางทะเล เหตุการณ์ทางท่อ การพังของสะพาน และ อุบัติเหตุทางรถไฟ นอกจากนี้ NTSB ยังมีหน้าที่รับผิดชอบในการสืบสวนกรณีการรั่วหลุดของวัตถุอันตรายที่เกิดขึ้นระหว่างการขนส่ง หน่วยงานดังกล่าวตั้งอยู่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และมีสำนักงานระดับภูมิภาค 4 แห่งที่ เมืองแองเคอเรจ รัฐอลาสก้า, เดนเวอร์ รัฐโคโลราโด, แอชเบิร์น รัฐเวอร์จิเนีย และ ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน นอกจากนี้หน่วยงานยังดำเนินการศูนย์ฝึกอบรมระดับชาติที่สำนักงานสาขาแอชเบิร์น
สำนักงานใหญ่ NTSB
องค์กร

คณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติ หมายถึงคณะกรรมการสืบสวนที่ประกอบไปด้วยสมาชิกจำนวน 5 คน ซึ่งสมาชิกจะได้รับการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีและได้รับการอนุมัติจากวุฒิสภา โดยมีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี ทั้งนี้สมาชิกไม่เกินสามจากห้าคนสามารถมาจากพรรคการเมืองเดียวกัน สมาชิกหนึ่งในห้าจะได้รับการเสนอชื่อให้เป็นประธานโดยประธานาธิบดี และได้รับอนุมัติจากวุฒิสภาโดยมีวาระคราวละ 2 ปี และสมาชิกอีกคนหนึ่งถูกแต่งตั้งให้เป็นรองประธานและจะเป็นประธานรักษาการเมื่อตำแหน่งประธานว่างลง คณะกรรมการนี้ได้รับอนุญาตจากสภาคองเกรสภายใต้บทที่ 11 หัวข้อ 49 ของ ประมวลกฎหมายสหรัฐอเมริกา เพื่อตรวจสอบอุบัติเหตุและเหตุการณ์การบินพลเรือน ทางหลวง ทางทะเล ท่อส่งน้ำมัน และทางรถไฟ คณะกรรมการทั้งห้าคนนี้ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งและจัดการสำนักงานย่อยแยกต่างหากสำหรับการสืบสวนทางหลวง ทางทะเล การบิน ทางรถไฟ ท่อส่ง และวัตถุอันตราย
นับตั้งแต่ก่อตั้ง ภารกิจหลักของ NTSB คือ เพื่อระบุสาเหตุที่เป็นไปได้ของอุบัติเหตุและเหตุการณ์การขนส่ง และเพื่อกำหนดคำแนะนำด้านความปลอดภัยเพื่อเพิ่มความปลอดภัยในการขนส่ง (ในสหรัฐอเมริกา) NTSB จะออกคำแนะนำด้านความปลอดภัยอย่างเป็นทางการให้กับหน่วยงานและสถาบันที่มีอำนาจในการดำเนินการตามคำแนะนำเหล่านั้นจากผลการสอบสวนภายในเขตอำนาจของตน   NTSB ถือว่าคำแนะนำด้านความปลอดภัยเป็นเครื่องมือหลักในการป้องกันอุบัติเหตุการขนส่งพลเรือนในอนาคต  อย่างไรก็ตาม NTSB ไม่มีอำนาจในการบังคับใช้คำแนะนำด้านความปลอดภัย
องค์กร > สมาชิกคณะกรรมการชุดปัจจุบัน

| ชื่อ | ตำแหน่ง | ได้รับการแต่งตั้งจาก | วันที่ดำรงตำแหน่ง | วันที่หมดวาระ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจนนิเฟอร์ โฮเมินดี | ประธานกรรมการ | โจ ไบเดน (ในฐานะประธาน)  โดนัลด์  ทรัมป์ (ในฐานะสมาชิก) | 000000002021-08-13-000013 สิงหาคม 2021 (ในฐานะประธาน) 000000002018-08-20-000020 สิงหาคม 2018 (ในฐานะสมาชิก) | 000000002024-12-31-000031 ธันวาคม 2024 |
| บรูซ แลนดส์เบิร์ก | รองประธานกรรมการ | โดนัลด์ ทรัมป์ | 000000002018-08-07-00007 สิงหาคม 2018 | 000000002022-12-31-000031 ธันวาคม 2022 |
| ไมเคิล เกรแฮม | กรรมการ | โดนัลด์ ทรัมป์ | 000000002020-01-03-00003 มกราคม 2020 | 000000002025-12-31-000031 ธันวาคม 2025 |
| โธมัส บี. แชปแมน | กรรมการ | โดนัลด์ ทรัมป์ | 000000002020-01-06-00006 มกราคม 2020 | 000000002023-12-31-000031 ธันวาคม 2023 |
| ว่าง | กรรมการ | — | — | 000000002026-12-31-000031 ธันวาคม 2026 |
ประธานาธิบดี โจ ไบเดน เสนอชื่อกรรมการในขณะนั้น เจนนิเฟอร์ โฮเมนดี ให้เข้าดำรงตำแหน่งประธานกรรมการคนต่อไปหลังการเกษียณอายุของ โรเบิร์ต ซัมวอลต์ ในปี ค.ศ. 2021 เธอสาบานตนเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2021 เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2022 ประธานาธิบดี โจ ไบเดน เสนอชื่ออดีตนายกเทศมนตรีเมืองแจ็กสันวิลล์ อัลวิน บราวน์ ให้ดำรงตำแหน่งกรรมการโดยมีวาระสิ้นสุดในวันที่  31 ธันวาคม ค.ศ. 2023และเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 ไบเดนเสนอชื่อ เจ. ท็อดด์ อินแมน แทนที่แลนดส์เบิร์ก สำหรับวาระที่จะสิ้นสุดในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2027
คำแนะนำด้านความปลอดภัย

NTSB ได้ออกคำแนะนำด้านความปลอดภัยมาแล้วมากกว่า 14,000 ข้อแนะนำตั้งแต่ก่อตั้ง  โดย 73 เปอร์เซนต์ของข้อแนะนำได้รับการปฏิบัติทั้งหมดหรือบางส่วนจากหน่วยงานที่ได้รับคำแนะนำ
ตัวอย่างคำแนะนำการปรับปรุงความปลอดภัยที่เกิดขึ้นหรือได้รับแรงบันดาลใจจาก NTSB
การไต่สวนของ NTSB ในปี ค.ศ. 2013 เกี่ยวกับ ปัญหาแบตเตอรี่ของโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์
คณะกรรมการพาราลิมปิกญี่ปุ่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น (อังกฤษ: Japan Paralympic Committee; (JPC), รหัสไอโอซี: JPN) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศญี่ปุ่นสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากญี่ปุ่นเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกเอเชีย (เอพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศญี่ปุ่นในพาราลิมปิก
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย (APC) |
| --- | --- |
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้:  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  อิหร่าน  โอมาน 
เอเชียกลาง:  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้:  เนปาล  บังคลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก:  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  จีน  ญีปุ่น  ไตหวัน  มองโกเลีย  มาเก๊า  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลียเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  อินโดนีเซีย
คณะกรรมการพาราลิมปิกเกาหลี

คณะกรรมการพาราลิมปิกเกาหลี (เกาหลี: 대한장애인체육회; ฮันจา: 大韓障碍人體育會; อาร์อาร์: Daehan Jangaein Cheyughoe; แปล Korea Sports Association for the Disabled, อังกฤษ: Korean Paralympic Committee (KPC), รหัสไอโอซี: KOR) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเกาหลีใต้สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2549 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเกาหลีใต้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกเอเชีย (เอพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศเกาหลีใต้ในพาราลิมปิก
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิก