stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ด

| อักษรไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ด
รูปพยัญชนะ
| ก | ข | ฃ | ค | ฅ | ฆ | ง | จ |
| ฉ | ช | ซ | ฌ | ญ | ฎ | ฏ | ฐ |
| ฑ | ฒ | ณ | ด | ต | ถ | ท | ธ |
| น | บ | ป | ผ | ฝ | พ | ฟ | ภ |
| ม | ย | ร | ล | ว | ศ | ษ | ส |
|  |  | ห | ฬ | อ | ฮ |  |  |
รูปสระ
| ะ | –ั | า | –ํ | –ิ | ' | " |  |
| –ุ | –ู | เ | โ | ใ | ไ | –็ |  |
| อ | ว | ย | ฤ | ฤๅ | ฦ | ฦๅ |  |
รูปวรรณยุกต์
|  |  | –่ | –้ | –๊ | –๋ |  |  |
เครื่องหมายอื่น ๆ
|  |  | –์ | –๎ | –ฺ |  |  |  |
เครื่องหมายวรรคตอน
|  |  | ฯ | ฯลฯ | ฯลฯ | ๆ |  |  |
|  |  | ๏ | ๚ | ๛ | ┼ |  |  |
ด (เด็ก) เป็นพยัญชนะ ตัวที่ 20 จากพยัญชนะทั้งหมด 44 ตัวในอักษรไทย อยู่ในลำดับถัดจาก ณ (เณร) และก่อนหน้า ต (เต่า) จัดอยู่ในกลุ่มอักษรกลางในระบบไตรยางศ์ มีชื่อเรียกกำกับว่า “ด เด็ก” ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กด เป็นเสียงหยุด ปุ่มเหงือก ก้อง (voiced alveolar stop) สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ ⟨d⟩ ให้เสียงเหมือนกับพยัญชนะ ฎ
อักษร ด เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้น ให้เสียง /d/ และพยัญชนะสะกด ให้เสียง /t̚/ กรณีทับศัพท์ภาษาต่างประเทศ ใช้แทนเสียง /d/ หรือ /ð/ ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะสะกด เช่น the เดอะ, ดิ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สามัญ | เอก | โท | ตรี | จัตวา |
| ด | ด่ | ด้ | ด๊ | ด๋ |
จิโงกุ-โซชิ (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาตินาระ)

สำหรับม้วนกระดาษอีกฉบับที่ตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว ดูที่ จิโงกุ-โซชิ (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว)
| จิโงกุ-โซชิ |
| --- | --- |

ศิลปิน: ไม่ทราบ
ปี: ศตวรรษที่ 12
ประเภท: สีบนกระดาษ
มิติ: 26.5 cm × 453.9 cm (10.4 นิ้ว × 178.7 นิ้ว)
สถานที่: พิพิธภัณฑสถานแห่งชาตินาระ นาระ, จังหวัดนะระ, ประเทศญี่ปุ่น
จิโงกุ-โซชิ (ญี่ปุ่น: 地獄草紙; โรมาจิ: jigokuzōji) เป็นม้วนกระดาษที่กล่าวถึง 7 ใน 16 อนุนรกในคิเซเกียว (Kisekyō). มีหกภาพที่ถูกวาดพร้อมกับรายละเอียด ซึ่งทุกประโยคเริ่มต้นด้วย "และมันยังคงมีอีกขุมนรก" ตามมาด้วยรายละเอียดของสิ่งที่พวกคนบาปจะจบลงด้วยการลงขุมนรกในแต่ละขุม. ใน 7 ขุมนรกที่พบในม้วนกระดาษนี้ ได้แก่: ขุมนรกแห่งอุจจาระ, ขุมนรกแห่งแนวถ่านหิน, ขุมนรกแห่งโกร่งเหล็ก, ขุมนรกแห่งไก่เพลิง, ขุมนรกแห่งเมฆทรายดำ, ขุมนรกแห่งหนองและเลือด และขุมนรกแห่งสุนัขจิ้งจอกและหมาป่า. มีการพิจารณาว่าม้วนกระดาษนี้มถูกมอบหมายให้วาดโดยจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะในศตวรรษที่ 12 ตัวจารึกถูกเก็บไว้ที่ไดโช-อิน ที่ฮิงาชิโอกูโบะ, โตเกียว จนกระทั่งยุคเมจิ, เมื่อมันตกไปอยู่ในทรัพย์สินของครอบครัวฮาระแห่งคานางาวะ จากนั้นจึงตกอยู่ภายใต้การดูแลของรัฐบาลญี่ปุ่น
ม้วนทั้งแผ่น

ม้วนกระดาษทั้งแผ่น ยกเว้นส่วนสุดท้ายที่เขียนว่า: "มันยังมีอีกขุมนรก,..."
ดูเพิ่ม

นรกภูมิ
รายชื่อสมบัติของชาติญี่ปุ่น (ภาพวาด)
แหล่งข้อมูลอื่น

Tokyo National Museum's page on the scrolls, with pictures and descriptions of the individual paintings
จังหวัดศรีโสภณ

จังหวัดศรีโสภณ เป็นจังหวัดของประเทศไทยในอดีต พื้นที่ของจังหวัดนี้เดิมอยู่ในมณฑลบูรพาในสมัยรัชกาลที่ 5 และตกอยู่ภายใต้ความปกครองของฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2450
ปัจจุบันพื้นที่ของจังหวัดศรีโสภณ อยู่ในอาณาเขตของจังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา
จังหวัดคอสต์

| คอสต์ خوست |
| --- | --- |
จังหวัด
มัสยิดคอสต์ในคอสต์ เมืองหลักของจังหวัดคอสต์
ที่ตั้งของจังหวัดคอสต์ในประเทศอัฟกานิสถาน
พิกัด (เมืองหลัก): 33°24′N 69°54′E﻿ / ﻿33.4°N 69.9°E﻿ / 33.4; 69.9
ประเทศ:  อัฟกานิสถาน
สถาปนา: 1986 (โดยพฤตินัย)
เมืองหลัก: คอสต์
อำเภอ: 13
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: Mohammad Nabi Omari
 • รองผู้ว่าการ: Mohammad Din Shah Mohabat
 • หัวหน้าตำรวจ: Maulvi Mehboob Shah Qanat
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,151.5 ตร.กม. (1,602.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 647,730 คน
 • อันดับ: 16
 • ความหนาแน่น: 160 คน/ตร.กม. (400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+4:30 (เวลาอัฟกานิสถาน)
รหัสพื้นที่: AF-KHO
ภาษาหลัก: ปาทาน
เอชดีไอ (2019): 0.506 ต่ำ · 3
คอสต์ (ปาทาน: خوست) เป็นจังหวัดทางตะวันออกเฉียงใต้ของอัฟกานิสถาน เมืองหลักคือคอสต์ ในปี ค.ศ. 2021 คาดว่าประชากรของจังหวัดนี้อยู่ที่ 647,730 คน ซึ่งทำให้เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 16 ในอัฟกานิสถาน
ภูมิศาสตร์

จังหวัดคอสต์ตั้งอยู่ในเทือกเขาที่มีพรมแดนติดกับปากีสถาน มีแม่น้ำครัมซึ่งไหลไปสู่ปากีสถาน
จนา มสาลา

| --- | --- |

ชื่ออื่น: โจเล มสาลา (Chole masala)
มื้อ: อาหารจานหลัก หรือ อาหารว่าง
แหล่งกำเนิด: อนุทวีปอินเดีย
ภูมิภาค: ตอนบนของอนุทวีปอินเดีย
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: อาหารอินเดีย, อาหารบังกลาเทศ, อาหารปากีสถาน
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ถั่วลูกไก่, หอมใหญ่, มะเขือเทศ, ผักชี, กระเทียม, พริก, ขิง, น้ำมัน, เครื่องเทศ
รูปแบบอื่น: อลูโจเล (Aloo chole), มูรฆโจเล (murgh cholay), โจเล ภาตูเร (chole bhature )
 ตำราอาหาร: จนา มสาลา (Chana masala)   สื่อ: จนา มสาลา (Chana masala)
จนา มสาลา (Chana masala; [ˈtʃənaː məˈsaːlaː], ตรงตัว: 'ถั่วลูกไก่เม็ดเล็กผสมเครื่องเทศ', บ้างเรียก ชนา มาซาล่า) หรือ จันนย (channay), โจเล มสาลา (chole masala บ้างเรียก โชเล่ มาซาล่า), โจเล (chole บ้างเรียก โชเล่) เป็นอาหารจากอนุทวีปอินเดีย วัตถุดิบหลักคือถั่วลูกไก่ (chickpea) รูปแบบที่เรียกว่า จนา (chana; चना) หรือ กาลจนา (kala chana; 'จนาสีดำ') ในขณะที่ โจเล (Chole) นั้นเป็นชื่อเรียกถั่วลูกไก่ที่มีขนาดใหญ่กว่าและมีสีอ่อนกว่า พบมากทางตะวันตก เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า กาบูลีจนา (kabuli chana; काबुली चना) ในภาษาฮินดูสถาน
วัตถุดิบ

นอกจากถั่วลูกไก่เป็นวัตถุดิบหลักแล้ว ยังประกอบด้วยหอมใหญ่ มะเขือเทศสับ เม็ดผักชี กระเทียม พริก ขิง ผงมะม่วงแห้ง  (อัมจูร์; amchur, หรือ amchoor), เม็ดทับทิมบด (อนรทาน; anardana) และ กะรัมมสาลา
จมื่นศรีเสารักษ์

บทความนี้เกี่ยวกับพระมหาอุปราช สำหรับจมื่นศรีสรรักษ์คนอื่น ดูที่ จมื่นศรีสรรักษ์
| จมื่นศรีเสารักษ์> พระมหาอุปราชกรุงศรีอยุธยา |
| --- | --- |
รัชสมัย: สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม
ก่อนหน้า: เจ้าฟ้าสุทัศน์
ถัดไป: สมเด็จพระนารายณ์

สวรรคต: พ.ศ. 2154 กรงศรีอยุธยา
จมื่นศรีสรรักษ์ ซึ่งเป็นพระมหาอุปราชในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมนั้น ไม่ปรากฏว่ามีพระนามเดิมว่าอย่างไร แต่ปรากฏพระประวัติครั้งแรกในแผ่นดินสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ เป็นบุตรบุญธรรมของสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมเมื่อครั้งยังผนวชมีสมณศักดิ์เป็นพระพิมลธรรมอนันตปรีชา และได้ร่วมสมคบคิดในการชิงพระราชบัลลังก์จากสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ โดยได้ร่วมมือกับผู้เลื่อมใสในพระพิมลธรรมอนันตปรีชานำกำลังเข้าสู่พระราชวัง และจับตัวสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์นำไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
หลังจากนั้น จึงได้เชิญพระพิมลธรรมอนันตปรีชาขึ้นเสวยราชสมบัติทรงพระนามว่าสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม โดยพระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาจมื่นศรีสรรักษ์เป็นพระมหาอุปราช ดำรงตำแหน่งที่พระมหาอุปราชได้ 7 วัน เกิดประชวรลง และอีก 3 วันจึงเสด็จสวรรคต สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แต่งการพระราชทานเพลิงตามอย่างพระมหาอุปราช
ดูเพิ่ม

กรมพระราชวังบวรสถานมงคล
ความสำคัญของศาสนาตามประเทศ

ด้านล่างนี้เป็นชาร์ตแสดงรายชื่อประเทศเรียงตามความสำคัญของศาสนา
แนวคิด

ตารางด้านล่างนี้แสดงถึงความสำคัญของศาสนาตามประเทศ ซึ่งจัดทำโดยกอลอัพ โพล เมื่อปี ค.ศ. 2009 โดยสำรวจว่า "ศาสนามีความสำคัญต่อชีวิตคุณใช่หรือไม่?" ซึ่งมี 2 ตัวเลือกคือ "ใช่" และ "ไม่ใช่"
ประเทศ

| ประเทศ | ใช่, สำคัญ | ไม่ใช่, ไม่สำคัญ |
| --- | --- | --- |
|  ประเทศเอสโตเนีย | 16% | 84% |
|  ประเทศสวีเดน | 17% | 82% |
|  ประเทศเดนมาร์ก | 19% | 80% |
|  ประเทศญี่ปุ่น | 24% | 75% |
|  ฮ่องกง | 24% | 74% |
|  สหราชอาณาจักร | 27% | 73% |
|  ประเทศเวียดนาม | 30% | 69% |
|  ประเทศฝรั่งเศส | 30% | 69% |
|  ประเทศรัสเซีย | 34% | 60% |
|  ประเทศเบลารุส | 34% | 56% |
|  ประเทศลักเซมเบิร์ก | 39% | 59% |
|  ประเทศฮังการี | 39% | 58% |
|  ประเทศแอลเบเนีย | 39% | 53% |
|  ประเทศลัตเวีย | 39% | 58% |
|  ประเทศเยอรมนี | 40% | 59% |
|  ประเทศอุรุกวัย | 41% | 59% |
|   ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ | 41% | 57% |
|  ประเทศคาซัคสถาน | 43% | 48% |
|  ประเทศแคนาดา | 42% | 57% |
|  ประเทศลิทัวเนีย | 42% | 49% |
|  ประเทศเกาหลีใต้ | 43% | 56% |
|  ประเทศยูเครน | 46% | 48% |
|  ประเทศสโลวีเนีย | 47% | 52% |
|  ประเทศสเปน | 49% | 50% |
|  ประเทศอาเซอร์ไบจาน | 50% | 49% |
|  ประเทศอุซเบกิสถาน | 51% | 46% |
|  ประเทศอิสราเอล | 51% | 48% |
|  ประเทศเซอร์เบีย | 54% | 44% |
|  ประเทศไอร์แลนด์ | 54% | 46% |
|  สหรัฐอเมริกา | 65% | 34% |
|  Argentina | 66% | 33% |
|  ประเทศโครเอเชีย | 70% | 28% |
|  ประเทศชิลี | 70% | 29% |
|  ประเทศสิงคโปร์ | 70% | 29% |
|  ประเทศมอนเตเนโกร | 71% | 28% |
|  ประเทศกรีซ | 71% | 28% |
|  ประเทศอิตาลี | 72% | 25% |
|  ประเทศมอลโดวา | 72% | 19% |
|  ประเทศคีร์กีซสถาน | 72% | 25% |
|  ประเทศเม็กซิโก | 73% | 25% |
|  ประเทศอาร์มีเนีย | 73% | 25% |
|  ประเทศโปแลนด์ | 75% | 19% |
|  ประเทศไซปรัส | 75% | 24.5% |
|  ประเทศมาซิโดเนีย | 76% | 22% |
|  ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 77% | 21% |
|  ประเทศเวเนซุเอลา | 79% | 21% |
|  ประเทศคอสตาริกา | 79% | 19.5% |
|  ประเทศเติร์กเมนิสถาน | 80% | 18% |
|  ประเทศจอร์เจีย | 81% | 16% |
|  ประเทศตุรกี | 82% | 15% |
|  เอกกาวาดอร์ | 82% | 17% |
|  โคลอมเบีย | 83% | 16% |
|  เอลซาวาดอร์ | 83% | 16% |
|  เปรู | 84% | 14% |
|  อิรัก | 84% | 11% |
|  นิการากัว | 84% | 15% |
|  โรมาเนีย | 84% | 12% |
|  ปากีสถาน | 92% | 6% |
|  ซาอุดิอาระเบีย | 93% | 4% |
|  สาธารณรัฐประชาชนคองโก | 94% | 5% |
|  กานา | 95% | 5% |
|  แซมเบีย | 95% | 5% |
|  กาตาร์ | 95% | 4% |
|  แอลจีเรีย | 95% | 4% |
|  ชาด | 95% | 5% |
|  รวันดา | 95% | 5% |
|  มาลี | 95% | 3% |
|  แคเมอรูน | 96% | 4% |
|  มาเลเซีย | 96% | 3% |
|  ไนเจอร์ | 96% | 3% |
|  ฟินลิปปินส์ | 96% | 4% |
|  กัมพูชา | 96% | 3% |
|  เซเนกัล | 96% | 4% |
|  อัฟกานิสถาน | 97% | 3% |
|  โมร็อกโก | 97% | 2% |
|  อียิปต์ | 97% | 2% |
|  คอโมโรส | 97% | 2% |
|  ประเทศไทย | 97% | 2% |
|  บุรุนดี | 98% | 2% |
|  จีบูตี | 98% | 2% |
|  มอริเตเนีย | 98% | 2% |
|  โซมาเลีย | 98% | 2% |
|  ศรีลังกา | 99% | 1% |
|  มาลาวี | 99% | 1% |
|  อินโดนีเซีย | 99% | 1% |
|  เยเมน | 99% | 1% |
|  ไนเจอร์ | 100% | 0% |
|  เอธิโอเปีย | 100% | 0% |
ชงโหยวปิ่ง

ชงโหยวปิ่ง
ชงโหยวปิ่ง เป็นโรตีแผ่นไม่บางและไม่หนามาก ห่อด้วยน้ำมันและหอมเขียวสับ นวดให้เข้ากันแล้วเอามาทอดบนกะทะ จนกลายเป็นแผ่นแบน ๆ กรอบ ๆ ต่างจากแพนเค้กที่ทำจากแป้งสาลี อาหารชนิดนี้สามารถหามารับประทานได้ในจีน ไต้หวัน และ พื้นที่อื่น ๆ ของโลกที่มี ประชากรจีนพัมนับ หรือตามร้านอาหารจีน ขายตามท้องถนน และได้มีการทำแบบสำเร็จรูปในรูปแบบของการแช่แข็งบรรจุในพลาสติกที่สามารถตามหาซื้อได้ในซูเปอร์มาร์เก็ตของคนจีน
รูปแบบและการปรุง

ส่วนผสมอื่น ๆ เช่นเม็ดยี่หร่าสับละเอียด และเมล็ดงาดำมีการผสมเพิ่มเป็นบางครั้งกับหอมเขียว ถ้าไม่มีหอมเขียวสามารถสามารถทดแทนด้วยทอปปิ้งอื่นเช่น ข้าวโพดและพริกหยวก มีอีกขนมของจีนที่เรียกว่าแพนเค้กถั่วแดง (豆 沙锅 饼) จากหอมเขียวและเกลือจะถูกแทนที่ด้วยใส่ถั่วแดง
อีกวิธีในการปรุงชงยิ๋วปิ่งก็คือเอาไปชุบไข่เคลือบด้านเดียวแล้วนำไปทอด มีอีกอาหารว่างจีนเรียกว่าตั้นปิ่ง (蛋饼) ซึ่งเกือบเหมือนชงยิ๋วปิ่งยกเว้นว่าแป้งของตั้นปิ่งจะบางและชุ่มกว่าแพนเค้กอีกชนิดนึงจะผสมด้วยกระเทียมแทนหอมเขียว เรียก ว่า jiucai bing (韭菜 饼) หรือ jiucai you bing (韭菜 油饼)
ในอเมริกาเหนือคนส่วนใหญ่มักจะรับประทานแพนเค้กกับซอสถั่วเหลือง ซอสพริกหรือซอสเวียดนาม
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

| --- | --- |
SCHOOL OF ARCHITECTURE, Bangkok University
สถาปนา: 9 มีนาคม 2555
คณบดี: ผศ.ดร.ฤทธิรงค์ จุฑาพฤฒิกร
ที่อยู่: ศูนย์รังสิต  9/1 หมู่ 5 ถนนพหลโยธิน ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี 12120 
สี: สีน้ำตาลเข้ม
เว็บไซต์: https://www.bu.ac.th/th/arch/about
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2555 เป็นคณะที่ 11 ของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาควิชาสถาปัตยกรรมภายในเปิดสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 ในชื่อของภาควิชาการออกแบบภายใน
ศาสตร์และศิลป์ที่สร้างสรรค์จากความเข้าใจบริบทของความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสภาพแวดล้อม ผสมผสานและแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ในระดับนานาชาติ นำไปสู่การสร้างทัศนคติที่เปิดกว้างแก่นักศึกษาสถาปัตยกรรมในฐานะสถาปนิกและนักออกแบบในอนาคต สอดคล้องกับบริบทแวดล้อมทางสังคม และวัฒนธรรม ตลอดจนการเพิ่มพูนองค์ความรู้และคุณภาพในระดับสากล และยังคงภาคภูมิใจในศิลปะและสถาปัตยกรรมไทย
หลักสูตร

ระดับปริญญาบัณฑิตเปิดสอน 2 หลักสูตร ดังนี้
สาขาวิชาสถาปัตยกรรม (หลักสูตร 5 ปี) (Architecture)
สาขาวิชาสถาปัตยกรรมภายใน (Interior Architecture)
และระดับปริญญามหาบัณฑิต 1 หลักสูตร ดังนี้
สาขาวิชาสถาปัตยกรรม (Master of Architecture)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.bu.ac.th/
| ด ค กมหาวิทยาลัยกรุงเทพ |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ |  เพชร  ตึกเพชร  สีม่วง-สีแสด  ต้นชัยพฤกษ์  พระพุทธสุรัตนมุนี (หลวงพ่อเพชร)  |  |
| วิทยาเขต |  รังสิต  กล้วยน้ำไท  |  |
| คณะ |  บัญชี  บริหารธุรกิจ  นิเทศศาสตร์  นิติศาสตร์  มนุษยศาสตร์ และการจัดการการท่องเที่ยว  เศรษฐศาสตร์  เทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม  ศิลปกรรมศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  สถาปัตยกรรมศาสตร์  การสร้างเจ้าของธุรกิจ และการบริหารกิจการ  ดิจิทัลมีเดียและศิลปะภาพยนตร์  |  |
| วิทยาลัย |  บัณฑิตวิทยาลัย  วิทยาลัยนานาชาติ  วิทยาลัยนานาชาติจีน  |  |
| สถาบัน/สำนัก |  สถาบันภาษา  สถาบันส่งเสริมวิจัย  สถาบันพัฒนาผู้ประกอบการเชิงสร้างสรรค์ (CEDI)  สำนักกีฬาฯ  สำนักหอสมุด  สำนักอธิการบดี  สำนักพิมพ์  สถาบันที่ปรึกษาด้านการจัดการความรู้และนวัตกรรม (IKI-SEA)  |  |
| ศูนย์ |  ศูนย์สหกิจศึกษา  ศูนย์กฎหมายเพื่อประชาชน  ศูนย์บริการความรู้  ศูนย์คอมพิวเตอร์  ศูนย์เสริมสร้างทรัพยากรมนุษย์  ศูนย์เทคโนฯการศึกษา  ศูนย์นวัตกรรมฯ  |  |
| โครงการ |  ละครนิเทศศาสตร์  บริษัทจำลอง  |  |
| อื่นๆ |  สโมสรทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด  สมาคมศิษย์เก่า  พิพิธภัณฑสถานเครื่องถ้วยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  หอศิลป์  กรุงเทพโพลล์  สภามหาวิทยาลัย  คลินิกการลงทุนด้านการเงิน  บุคคลจากมหาวิทยาลัย  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย 
↑   สาขาวิชาสถาปัตยกรรม (หลักสูตร 5 ปี)
↑   สาขาวิชาสถาปัตยกรรมภายใน
↑   สาขาวิชาสถาปัตยกรรม
↑   คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
จังหวัดขุขันธ์

ดูเพิ่ม: อำเภอขุขันธ์
จังหวัดขุขันธ์ เป็นชื่อเดิมของจังหวัดศรีสะเกษ ในอดีตมีอาณาเขตกว้างขวางครอบคลุมพื้นที่ที่เป็นอำเภอต่าง ๆ หลายอำเภอของจังหวัดศรีสะเกษในปัจจุบัน โดยก่อนปี พ.ศ 2481 ใช้นามว่า อำเภอห้วยเหนือ ขึ้นต่อการปกครองของเมืองขุขันธ์
จวนผู้ว่าราชการจังหวัดขุขันธ์
ในปี พ.ศ. 2306 ปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ตรงกับรัชสมัยแผ่นดินของสมเด็จพระเจ้าเอกทัศหรือสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ตั้งบ้านปราสาทสี่เหลี่ยมโคกลำดวนขึ้นเป็น เมืองขุขันธ์  ให้มีเจ้าเมืองปกครอง มาจนถึงปลายปี พ.ศ. 2449 ได้มีการย้ายที่ทำการศาลากลางเมืองขุขันธ์ไปตั้งอยู่ที่อำเภอกลางศรีสะเกษ และยังคงใช้นามว่า ศาลากลางเมืองขุขันธ์ พ.ศ. 2459  เมืองขุขันธ์ จึงมีนามว่า จังหวัดขุขันธ์ พ.ศ. 2481 ได้มีการออกพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนนาม จังหวัดขุขันธ์ เป็นนามจังหวัดศรีสะเกษ ประกาศในราชกิจานุเบกษาวันที่ 14 พฤศจิกายน 2481 เล่มที่ 55 หน้า 658
เขตการปกครอง

เขตการปกครองของจังหวัดขุขันธ์ในอดีตมี 7 อำเภอ 1 กิ่งอำเภอ ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2456 และ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่
| ลำดับ | ชื่อเมือง | พื้นที่โดยประมาณ (ตร> กม.) |
| --- | --- | --- |
| 1 | อำเภอเมืองขุขันธ์ (อำเภอห้วยเหนือ) | 2,888.684 |
| 2 | อำเภอเมืองศีร์ษะเกษ (อำเภอกลางศีร์ษะเกษ, อำเภอศีร์ษะเกษ) | 1,288.27 |
| 3 | อำเภอราษีไสล (อำเภอคง) | 636.7 |
| 4 | อำเภอกันทรารักษ์ (อำเภอน้ำอ้อม) | 2,027.684 |
| 5 | กิ่งอำเภอบัวบุณฑริก (กิ่งอำเภอโพนงาม) | 1,402.0 |
| 6 | อำเภออุทุมพรพิไสย (อำเภอปจิมศีร์ษะเกษ) | 859.012 |
| 7 | อำเภอกันทรารมย์ (อำเภออุไทยศีร์ษะเกษ) | 1,178.853 |
| 8 | อำเภอเดชอุดม | 3,576.375 |
รวมจังหวัดขุขันธ์มีพื้นที่ประมาณ 13,857.578 ตร.กม.
แหล่งข้อมูลอื่น

ขุขันธ์
กีฬากรีฑาในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42

"กรีฑา" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
มีการชิงเหรียญทอง 48 เหรียญทอง
เริ่มแข่งขันวันที่ 7-11 มกราคม 2557
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน :สนามกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี
สรุปเหรียญรางวัล กรีฑา

| อันดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | สุพรรณบุรี | 11 | 3 | 4 | 18 |
| 2 | กรุงเทพมหานคร | 3 | 7 | 5 | 15 |
| 3 | นครศรีธรรมราช | 3 | 2 | 1 | 6 |
| 4 | อำนาจเจริญ | 3 | 0 | 1 | 4 |
| 5 | สตูล | 3 | 0 | 0 | 3 |
| 6 | พัทลุง | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 7 | สุรินทร์ | 2 | 2 | 0 | 4 |
| 8 | ปทุมธานี | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 9 | ปราจีนบุรี | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 10 | บุรีรัมย์ | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 11 | กาฬสินธุ์ | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 12 | สุราษฎร์ธานี | 1 | 14 | 5 | 20 |
| 13 | นครราชสีมา | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 14 | พิษณุโลก | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 14 | ลำพูน | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 16 | อ่างทอง | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 17 | ขอนแก่น | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 18 | ชลบุรี | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 18 | ตาก | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 18 | อุบลราชธานี | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 21 | กระบี่ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 21 | กาญจนบุรี | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 21 | ภูเก็ต | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 21 | สุโขทัย | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 25 | จันทบุรี | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 25 | เชียงใหม่ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 25 | นครปฐม | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 25 | ประจวบคีรีขันธ์ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 29 | ชุมพร | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 29 | ตรัง | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 29 | บึงกาฬ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 29 | พระนครศรีอยุธยา | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 29 | มุกดาหาร | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 29 | ร้อยเอ็ด | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 29 | อุดรธานี | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 36 | เพชรบูรณ์ | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 36 | หนองคาย | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 38 | แพร่ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 38 | มหาสารคาม | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 38 | เลย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 38 | ศรีสะเกษ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 38 | สงขลา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 38 | สมุทรปราการ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 38 | สมุทรสาคร | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  | รวม | 48 | 48 | 48 | 144 |
คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

| --- | --- |
Faculty of Environment and Resource Studies, Mahasarakham University

ชื่อย่อ: สวล. / ENV
สถาปนา: 17 กันยายน พ.ศ. 2547 (20 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คณบดี: รศ.ดร.อดิศักดิ์ สิงห์สีโว
ที่อยู่: อาคารวิทยาศาสตร์สุขภาพ เลขที่ 41 หมู่ 20 ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม 44150
สี:   สีเขียวอ่อน
มาสคอต: ช่อประดู่ป่า
เว็บไซต์: env.msu.ac.th

คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (อังกฤษ : Faculty of Environment and Resource Studies, Mahasarakham University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยมหาสารคาม จัดตั้งขึ้นโดยมติสภามหาวิทยาลัยมหาสารคามเมื่อวันที่ 17 เดือน กันยายน พ.ศ. 2547 เป็นคณะลำดับที่ 16 ของมหาวิทยาลัย ปัจจุบันตั้งอยู่ที่เขตพื้นที่ขามเรียง (ม.ใหม่) และได้เปิดหลักสูตรการเรียนการสอนครอบคลุมทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก
ประวัติ

เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2547 สภามหาวิทยาลัยได้อนุมัติให้จัดตั้งคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์โดยสังกัดบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ซึ่งสภามหาวิทยาลัยได้อนุมัติให้เปิดสอนเป็นครั้งแรกใน 3 หลักสูตร ได้แก่ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา, วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา และวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม เมื่อวันที่ 24 เดือน กันยายน พ.ศ. 2547 และได้เปิดทำการเรียนการสอนหลักสูตรดังกล่าวตั้งแต่ภาคเรียนปลาย ปีการศึกษา 2547 เป็นต้นมา โดยการเรียนการสอนในหลักสูตรด้านสิ่งแวดล้อมของคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ จะมุ่งเน้นการแก้ปัญหาและส่งเสริมการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมของภาคอีสาน และอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง ในขณะเดียวกันการศึกษาวิจัย การให้บริการสังคม และการประยุกต์ใช้ศิลปวัฒนธรรมของท้องถิ่นเพื่อการพัฒนาคุณภาพสิ่งแวดล้อมยังคงเป็นภารกิจสำคัญของโครงการฯไปพร้อมกันด้วย
ในภาคเรียนต้นปีการศึกษา 2548 คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ ได้ขยายการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับปริญญาโท ไปที่ศูนย์ฯ อุดรธานีอีกแห่งหนึ่ง เพื่อรองรับการขยายการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อมสำหรับอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง
ในวันที่ 1 พฤษภาคม 2549 ได้รับโอนย้ายสาขาวิชาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม จากคณะเทคโนโลยี มาเป็นหน่วยงานในสังกัดคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์
ปัจจุบัน คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ เป็นหน่วยงานในกำกับของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม แบ่งการบริหารงานเป็นสำนักเลขานุการคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ และสำนักวิชาสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ซึ่งมีฐานะเทียบเท่าภาควิชา และในปีการศึกษา 2560 มีบุคคลากรทั้งหมดรวม 54 คน มีจำนวนนิสิตทั้งหมด 1,011 คน
สัญลักษณ์

สัญลักษณ์ประจำคณะ
สัญลักษณ์ประจำคณสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม คือ ตราโรจนากรประดับด้วยใบประดู่ป่า ด้านล่างเป็นแถบชื่อคณะภาษาอังกฤษเขียนว่า “Faculty of Environment and Resource studies”
สีประจำคณะ
สีเขียวอ่อน
ต้นไม้/ดอกไม้ประจำคณะ
ต้นประดู่ป่า คือต้นไม้ประจำคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
หน่วยงานภายใน

คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม แบ่งการบริหารหน่วยงานภายในดังนี้
|  การบริหารงานภายในคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ด้านการบริหารงาน |  การบริหารงานภายในคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ด้านการเรียนการสอน |  การบริหารงานภายในคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ด้านการวิจัยและพัฒนา |  การบริหารงานภายในคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม>  |
| --- | --- | --- | --- |
|  สำนักงานเลขานุการคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ งานบริหารทั่วไป  งานวิชาการ  งานวิจัยและบริการวิชาการสังคม  งานประกันคุณภาพ  งานพัฒนานิสิตและกิจการพิเศษ |  สำนักวิชาสิ่งแวดล้อมและทรัพยกรศาสตร์ (เทียบเท่าภาควิชา) สาขาวิชาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาการจัดการสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา |  ศูนย์วิจัยด้านสิ่งแวดล้อมศึกษาเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน  ศูนย์วิจัยสิ่งแวดล้อมและความยั่งยืนอนุภาคแม่น้ำโขง  ศูนย์วิจัยและฝึกอบรมสิ่งแวดล้อมศึกษา  ศูนย์วิจัยด้านสิ่งแวดล้อมและพลังงานที่ยั่งยืน  ศูนย์สหวิทยาการการวิจัยเพื่อความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อม  ศูนย์บริการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อม  ศูนย์วิจัยและฝึกอบรมด้านพลังงานและสิ่งแวดล้อมเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน  หน่วยปฏิบัติการวิจัยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การบรรเทา และการปรับตัว |  |
หลักสูตร

คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เปิดทำการเรียนการสอนทั้งระดับปริญญาตรี โทและเอกใน 4 หลักสูตร 10 สาขาวิชา ดังนี้
|  หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ระดับปริญญาบัณฑิต |  หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ระดับปริญญามหาบัณฑิต |  หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต |  หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม>  |
| --- | --- | --- | --- |
| หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาการจัดการสิ่งแวดล้อมและทรัพยากร  สาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา หลักสูตรการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) สาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษาและเกษตรศึกษา | หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.) สาขาวิชาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา | หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาการจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน  สาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา |  |
ทำเนียบคณบดี

|   ทำเนียบคณบดี คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> รายนามคณบดี |   ทำเนียบคณบดี คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> วาระการดำรงตำแหน่ง |   ทำเนียบคณบดี คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม>  |   ทำเนียบคณบดี คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1.  รองศาสตราจารย์ ดร.วินัย วีระวัฒนานนท์ | 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 – 26 ตุลาคม พ.ศ. 2551 |  |  |
| 2.  รองศาสตราจารย์ ดร.ชาลี  นาวานุเคราะห์ | 2 เมษายน พ.ศ. 2552 – 1 เมษายน พ.ศ. 2556 |  |  |
| 3.  รองศาสตราจารย์ ดร.สุนันท์ สายกระสุน | 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 – 10 กันยายน พ.ศ. 2556 |  |  |
| 4.  ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ยรรยงค์ อินทร์ม่วง | 5 มกราคม พ.ศ. 2558 – 4 มกราคม พ.ศ. 2562 |  |  |
| 5.  รองศาสตราจารย์ ดร.อดิศักดิ์ สิงห์สีโว | 5 มกราคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน |  |  |
สถานที่ตั้งและพื้นที่

คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งอยู่เลขที่ 41 หมู่ 20 ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม โดยใช้อาคารปฏิบัติการวิทยาศาสตร์สุขภาพที่แต่เดิมเป็นของคณะสาธารณสุขศาสตร์ (ภายหลังคณะสาธารณสุขศาสตร์ได้ย้ายไปยังอาคารปฏิบัติการวิทยาศาสตร์และปลีคลินิก) ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างคณะเภสัชศาสตร์และคณะพยาบาลศาสตร์
อาคารปฏิบัติการวิทยาศาสตร์สุขภาพ เดิมทีเป็นที่ตั้งของคณะสาธารณสุขศาสตร์ ซึ่งมหาวิทยาลัยมหาสารคามได้ก่อสร้างอาคารเรียนคณะสาธารณสุขศาสตร์ เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2546 ด้วยงบประมาณเงินแผ่นดินปี พ.ศ. 2546 รวมวงเงินงบประมาณที่ก่อสร้างทั้งสิ้น 32,100,000 บาท เลขที่สัญญาจ้าง จ.34/2546 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2547 บริษัทผู้รับจ้าง ห้างหุ้นส่วนจำกัด สุทัศน์วิศวการ โดยใช้เป็นอาคารเรียนคณะสาธารณสุขศาสตร์ ลักษณะของอาคาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 4 ชั้น พื้นที่ใช้สอยทั้งหมด 7,400 ตารางเมตร
จากนั้นได้มีการปรับผังอาคารในมหาวิทยาลัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ได้ย้ายที่ทำการไปอาคารใหม่ข้างคณะวิศวกรรมศาสตร์ ทำให้คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ย้ายจากเขตพื้นที่ในเมืองคณาสวัสดิ์ ตำบลตลาด มาเป็นที่ทำการแทน
ปัจจุบันอาคารคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ ประกอบด้วย
ชั้น 1
ห้องคณบดี
ห้องสำนักงานคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรสาสตร์
ติดต่อ สอบถาม
สโมสรนิสิต
ศูนย์ประกันคุณภาพการศึกษา
ห้องผลิตสื่อสิ่งแวดล้อมศึกษา/ชมรมนักข่าวสิ่งแวดล้อม
ชั้น 2
สำนักงานสาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา
สำนักงานสาขาการจัดการสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรและสาขาวิชาการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม
หน่วยปฏิบัติการวิจัยการเปลี่ยนแปลง สภาพภูมิอากาศและการปรับตัว
ศูนย์ภูมิสารสนเทศเพื่อการจัดการสิ่งแวดล้อมและทรัพยากร
ศูนย์วิจัยการจัดการสิ่งแวดล้อมนานาชาติ
ชั้น 3
ศูนย์บริการตรวจวิเคราะห์คุณภาพสิ่งแวดล้อม
ห้องปฏิบัติการสิ่งแวดล้อมและทรัพยากร
ชั้น 4
สำนักงานสาขาวิชาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม
สำนักงานสาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา
ศูนย์วิจัยด้านสิ่งแวดล้อมและพลังงานที่ยั่งยืน
ศูนย์สหวิทยาการการวิจัยเพื่อความ ยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อม
ห้องค้นคว้าด้วยตนเอง