stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บทจดหมายของเปาโล
บรรณานุกรม

Aland Kurt. "The Problem of Anonymity and Pseudonymity in Christian Literature of the First Two Centuries." Journal of Theological Studies 12 (1961): 39–49.
Bahr, Gordon J. "Paul and Letter Writing in the First Century." Catholic Biblical Quarterly 28 (1966): 465–477. idem, "The Subscriptions in the Pauline Letters." Journal of Biblical Literature 2 (1968): 27–41.
Bauckham, Richard J. "Pseudo-Apostolic Letters." Journal of Biblical Literature 107 (1988): 469–494.
Carson, D.A. "Pseudonymity and Pseudepigraphy." Dictionary of New Testament Background. Eds. Craig A. Evans and Stanley E. Porter. Downers Grove: InterVarsity, 2000. 857–864.
Cousar, Charles B. The Letters of Paul. Interpreting Biblical Texts. Nashville: Abingdon, 1996.
Deissmann, G. Adolf. Bible Studies. Trans. Alexander Grieve. 1901. Peabody: Hendrickson, 1988.
Doty, William G. Letters in Primitive Christianity. Guides to Biblical Scholarship. New Testament. Ed. Dan O. Via, Jr. Philadelphia: Fortress, 1988.
Gamble, Harry Y. "Amanuensis." Anchor Bible Dictionary. Vol. 1. Ed. David Noel Freedman. New York: Doubleday, 1992.
Haines-Eitzen, Kim. "'Girls Trained in Beautiful Writing': Female Scribes in Roman Antiquity and Early Christianity." Journal of Early Christian Studies 6.4 (1998): 629–646.
Hart, David Bentley. "The New Testament." New Haven and London: Yale University Press: 2017. 570–574.
Kim, Yung Suk. A Theological Introduction to Paul's Letters. Eugene, Oregon: Cascade Books, 2011.
Longenecker, Richard N. "Ancient Amanuenses and the Pauline Epistles." New Dimensions in New Testament Study. Eds. Richard N. Longenecker and Merrill C. Tenney. Grand Rapids: Zondervan, 1974. 281–297. idem, "On the Form, Function, and Authority of the New Testament Letters." Scripture and Truth. Eds. D.A. Carson and John D. Woodbridge. Grand Rapids: Zondervan, 1983. 101–114.
Murphy-O'Connor, Jerome. Paul the Letter-Writer: His World, His Options, His Skills. Collegeville, MN: Liturgical, 1995.
Richards, E. Randolph. The Secretary in the Letters of Paul. Tübingen: Mohr, 1991. idem, "The Codex and the Early Collection of Paul's Letters." Bulletin for Bulletin Research 8 (1998): 151–66. idem, Paul and First-Century Letter Writing: Secretaries, Composition, and Collection. Downers Grove: InterVarsity, 2004.
Robson, E. Iliff. "Composition and Dictation in New Testament Books." Journal of Theological Studies 18 (1917): 288–301.
Slaten, Arthur Wakefield (1918) "Qualitative nouns in the Pauline epistles and their translation in the revised version". Chicago, Illonis: The University of Chicago Press. OCLC 1051723498
Stowers, Stanley K. Letter Writing in Greco-Roman Antiquity. Library of Early Christianity. Vol. 8. Ed. Wayne A. Meeks. Philadelphia: Westminster, 1989.
Wall, Robert W. "Introduction to Epistolary Literature." New Interpreter's Bible. Vol. 10. Ed. Leander E. Keck. Nashville: Abingdon, 2002. 369–391.
แหล่งข้อมูลอื่น

The Marcionite Prologues to the Pauline Epistles
Chronological Order of Paul's Letters
Chronology of Paul's Letters เก็บถาวร 2013-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
MS 484/13 Epistolae cum glossis at OPenn
บราซิลเน็กซ์ท็อปโมเดล

| บราซิลเน็กซ์ท็อปโมเดล |
| --- | --- |
ประเภท: เรียลลิตี้โชว์
สร้างโดย: เฟอร์นันดา มอตต้า
แสดงนำ: เฟอร์นันดา มอตต้า   เอลิก้า พาโลมิโก   คาร์รอส พาเซ็ตโต   นามี่ วินบี
ประเทศแหล่งกำเนิด: บราซิล
การผลิต
ความยาวตอน: ประมาณ 42 นาที  (รวมโฆษณาจะเป็น 60 นาที)
ออกอากาศ
เครือข่าย: เซ็ท
ออกอากาศ: 3 ตุลาคม 2550 - ปัจจุบัน
บราซิลเน็กซ์ท็อปโมเดล (อังกฤษ: Brazil's Next Top Model หรือในชื่อย่อว่า BNTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวจากเมืองต่างๆ ของประเทศ บราซิล ที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องขับเคี่ยวกันจากบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถระดับสูงก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของบราซิล โดยมี เฟอร์นันด้า มอตต้า ผู้ตัดสิน และผู้ดำเนินรายการ ซึ่งรายการนี้ได้ ซื้อลิขสิทธิ์ จาก อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล และนอกจากนี้ยังมีกรรมการร่วมตัดสินด้วยกันอีกทั้งสิ้น 4 คนดังนี้ เอลิก้า พาโลมิโก, คาร์รอส พาเซ็ตโต, นามี่ วินบี ซึ่งรายการนี้ได้ถูกออกอากาศทางช่อง เซ็ท ของประเทศบราซิล
สาวๆในบราซิลให้การตอบรับรายการนี้อย่างดีมากทั้งในด้านการประกวดมีสามารถที่มาประหวดมากมาย, ในด้านเลตติ้งของรายการ ก็ออกดีจนทำให้ปัจจุบัน เฟอร์นันด้า ทำออกมาหลายฤดูกาลด้วยกัน
รายวัลที่ผู้ชนะของรายการในแต่ละฤดูกาลมีดังนี้ เซ็นสัญญาเป็นนางแบบกับ ฟอร์ด โมเดล, ได้ถ่ายภาพลงปกนิตยสาร และ อีก6 หน้าในกับ นิตยสาร กรอสส, ได้เข้าร่วมกับ C&A การเรียนรู้ภาษาอังกฤษใน ไอร์แลนด์, และเซ็นสัญญา กับเครื่องสำอาง เอ็กโปร์
ฤดูกาล

| ฤดูกาล | วันที่ออกอากาศ | ผู้ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ผู้ถูกคัดออก (เรียงตามการคัดออก) | จำนวนผู้แข่งขัน | เมืองที่ไป |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ฤดูกาลที่ 1 | 3 ตุลาคม , 2550 | มาเรียน่า เวลโฮ | อนา พอล่า เบอร์โตล่า | เดนดารา โอริวีอิร่า, แดลเนียล ซิมเมอร์แมน, อิซาเบลล่า คาเวส, แอนนี่ วรอเบล, แอนเดรีย มีดิน่า, อีรีคก้า มาตินส์, คาริน คาวาลลิ, ลานา ซาร์ติน, อนา พอล่า คอสต้า, มาเรียน่า ริคฮาร์ดท์, ลิเวีย ซีนาดอร์ | 13 | ประเทศบราซิล   |
| ฤดูกาลที่ 2 | 4 กันยายน , 2551 | มัยร่า วีอิร่า | แอลลี่ โรซ่า | ลูน่า แครอลลิน, อิซาเบล คอรรี, ฟลาเวีย กัสซานิ, แครอลลิน วีอิร่า, ฟลาเวีย คลิชแมนน์, รีบีก้า แซมปัยโอ, เอลีนน์ เกียโคมินิ, มาเรียนน่า ฮีนูด, เดย์ซี่ ลิม่า, พริสซิล่า มอลล์แมนน์, วาเนสซ่า "มาลาน่า" ดี ฟรัยตาส | 13 | ประเทศอาร์เจนตินา   |
| ฤดูกาลที่ 3 | 10 กันยายน , 2552 | คามิลล่า ทรินเดด | บรูน่า บริโต | เจสซีก้า ชามน์, เลียน่า โกส, ราฟา ซาเวียร์, คามิลล่า ชิราโทริ, ราเฟร่า มาชาโด, จิโอวาห์นน่า ซีเกลอร์, ฟาเบียน่า โทโดโร, จูลเลียน่า เอนิซโต, เบีย เฟอร์นันเดส, ทาเทียน่า โดมินเกส, มาเรียน เอรัวโจ | 13 | ประเทศบราซิล   |
| ฤดูกาลที่ 4 | กันยายน, 2553 | ยังไม่ทราบ | ยังไม่ทราบ | ยังไม่ทราบ | 13 | ยังไม่ทราบ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กบราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล |
| --- | --- |
กรรมการปัจจุบัน: เฟอร์นันด้า มอตต้า - อีริก้า พาโลมิโน - ดูดู เบอร์โธลินิ - ดูด้า โมลิโนส - นามี วิห์บี้ - คาร์ลอส พาเซ็ตโต้
ฤดูกาล : กรรมการเก่า: 1 อเล็กซานดรี เฮิร์ชโควิทช์ • 1: พอโล เบอร์เกส •
ฤดูกาล : ผู้ชนะ: 1: มาเรียน่า เวลโฮ • 2: มัยร่า วีอิร่า • 3: คามิลล่า ทรินเดด • 4: ยังไม่ทราบ •
บริคเลน

51°31′19″N 0°4′18″W﻿ / ﻿51.52194°N 0.07167°W﻿ / 51.52194; -0.07167
ป้ายชื่อถนนบริคเลนเป็นภาษาอังกฤษและภาษาเบงกอล
บริคเลน (อังกฤษ: Brick Lane; เบงกอล: ব্রিক লেন) เป็นถนนสายหนึ่งในอีสท์เอนด์ของลอนดอน ตั้งอยู่ในโบโรออฟเทาเวอร์ฮามเลิท ปัจจุบันพื้นที่ย่านบริคเลนเป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวบังกลาเทศโพ้นทะเลของลอนดอน และเป็นที่รู้จักในขื่อ บังกลาทาวน์ (Banglatown) และเป็นที่รู้จักจากร้านขายแกงกะหรี่จำนวนมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

Brick Lane entry at the Survey of London (1957)
Brick Lane through the last two hundred years, including many genealogical pubs.
Virtual e-Tour Brick Lane
Our Brick Lane - Eastside Community Heritage
แม่แบบ:LB Tower Hamlets
บราวน์-วอเตอร์เนวี

เรือปืนแม่น้ำ "บราวน์-วอเตอร์เนวี" ของกองทัพเรือสหรัฐ ใช้นาปาล์มในช่วงสงครามเวียดนาม
บราวน์-วอเตอร์เนวี (อังกฤษ: brown-water navy) หรือ การสงครามแม่น้ำ (อังกฤษ: riverine warfare) อ้างถึงความหมายที่กว้างที่สุดต่อกองกำลังเรือใด ๆ ที่สามารถปฏิบัติการทางทหารในแม่น้ำหรือสภาพแวดล้อมบริเวณฝั่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มีตะกอนมากจากดินไหลบ่าหรือน้ำท่วม ซึ่งมีต้นกำเนิดในกองทัพเรือสหรัฐในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา เมื่ออ้างถึงกองกำลังพันธมิตรลาดตระเวนแม่น้ำมิสซิสซิปปีที่เต็มไปด้วยโคลน และนับแต่นั้นมาได้ใช้อธิบายเรือปืนลำเล็กและเรือตรวจการณ์ที่ใช้กันทั่วไปในแม่น้ำ พร้อมกับ "เรือแม่" ขนาดใหญ่ที่สนับสนุนพวกเขา เรือแม่เหล่านี้รวมถึงเรือแอลซีเอ็มและเรือแอลเอสทีในยุคสงครามโลกครั้งที่สองที่ดัดแปลงแล้ว ท่ามกลางเรือลำอื่น ๆ
บราวน์-วอเตอร์เนวี แตกต่างกับบลู-วอเตอร์เนวี ที่เหมาะกับทะเล ซึ่งสามารถดำเนินการอย่างอิสระในมหาสมุทรเปิด ส่วนกรีน-วอเตอร์เนวี ซึ่งสามารถปฏิบัติการในบริเวณชะวากทะเลน้ำกร่อยและชายฝั่งบริเวณฝั่ง เป็นตัวเชื่อมระหว่างบราวน์-วอเตอร์เนวี กับบลู-วอเตอร์เนวี
บรรณานุกรม

Friedman, Norman. "US SMALL COMBATANTs", 1987, ISBN 0-87021-713-5
Steffes, James, ENC Ret. SWIFT BOAT DOWN, 2006, ISBN 1-59926-612-1
Affield, Wendell. Muddy Jungle Rivers: A river assault boat cox'n's memory journey of his war in Vietnam. 2012, ISBN 0-9847023-0-X
แหล่งข้อมูลอื่น

Riverine Warfare/Brown Water Navy Resources at Texas Tech
Brown Water Enterprises: History, Hobbies & Militaria
บริจิตแห่งสวีเดน

| นักบุญบริจิตแห่งสวีเดน |
| --- | --- |
“นักบุญบริจิตแห่งสวีเดน”
นักบวช
เกิด: ราว ค.ศ. 1302 หรือ 1303 ประเทศสวีเดน
เสียชีวิต: 7 ตุลาคม ค.ศ. 1373 กรุงโรม รัฐสันตะปาปา
นิกาย: โรมันคาทอลิก  ลูเทอแรน
เป็นนักบุญ: 7 ตุลาคม ค.ศ. 1391  โดย สมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 9
วันฉลอง: 23 กรกฎาคม
สัญลักษณ์: หนังสือ, คทา
องค์อุปถัมภ์: ทวีปยุโรป, ประเทศสวีเดน, แม่หม้าย
นักบุญบริจิตแห่งสวีเดน (อังกฤษ: Bridget of Sweden; Saint Birgitta; Santa Brigida; St. Bridgid of Sweden; Birgitta of Vadstena) เมื่อแรกเกิดชื่อ Birgitta Birgersdottir เป็นนักบวชคาทอลิกในคณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิส เกิดราว ค.ศ. 1302 หรือ 1303 ที่ประเทศสวีเดน และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1373   ที่กรุงโรม รัฐสันตะปาปา เป็นรหัสยิกและผู้ก่อตั้ง “คณะบริจิตติน” (Bridgettine Order)
นักบุญบริจิตได้เห็นนิมิตการประสูติของพระเยซู ซึ่งมีอิทธิพลต่อการสร้างงานศิลปะเกี่ยวกับการกำเนิดของพระเยซูเป็นอันมาก
ข้อมูลเพิ่มเติม

Geertgen tot Sint Jans ราวปี ค.ศ.  1490 จากการจัดองค์ประกอบโดยฮูโก ฟาน เดอร์ โกส์ราวปี ค.ศ.  1470 ซึ่งมีอิทธิพลมาจากการมองเห็นของนักบุญบริจิตแห่งสวีเดน แสงส่องออกจากพระเยซู คนเลี้ยงแกะอยูบนเนินพร้อมกับทูตสวรรค์ที่มาปรากฏตัว
บริตทานี อิชิบาชิ

| บริตทานี อิชิบาชิ |
| --- | --- |
เกิด: บริตตานี มาริโกะ อิชิบาชิ  (1980-11-02) 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 (44 ปี) Orange County รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1999–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Jeff Horowitz
บุตร: 2 คน
บริตตานี มาริโกะ อิชิบาชิ (อังกฤษ: Brittany Mariko Ishibashi; เกิด 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523) เธอเคยแสดงละครโทรทัศน์ในเรื่อง โพลิติคอลแอนิมอลส์, ซูเปอร์เนเชอร์รัล, โกสต์เฟเซอร์ และ รันอเวย์ส อิชิบาชิเคยมีบทบาทในภาพยนตร์เช่น เต่านินจา: จากเงาสู่ฮีโร่
บริติชอินเวชัน

เดอะบีเทิลส์เดินทางมายังสหรัฐ ปรากฏตัวในรายการ The Ed Sullivan Show ในปี 1964 ถือเป็นจุดเริ่มต้นของบริติชอินเวชัน
บริติชอินเวชัน (อังกฤษ: British Invasion) เป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ในรูปแบบเพลงร็อกและป็อปในสหราชอาณาจักร และมุมมองด้านอื่นของวัฒนธรรมอังกฤษ ที่ได้รับความนิยมในสหรัฐและถือได้ว่าเป็นขาขึ้นของ "วัฒนธรรมแหกคอก" (counterculture) ทั้งสองฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก กลุ่มดนตรีป็อปและร็อกอย่างเช่น เดอะบีเทิลส์, เดอะเดฟคลากไฟฟ์, เดอะคิงส์, เดอะโรลลิงสโตนส์, เฮอร์แมนส์เฮอร์มิตส์, และ ดิแอนิมอลส์ ถือเป็นแถวหน้าของการโจมตีครั้งนี้
บริซิงเกอร์

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: คริสโตเฟอร์ เปาลินี
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Brisingr
ผู้แปล: สุดจิต ภิญโญยิ่ง
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: กำเนิดนักรบมังกร
ประเภท: นวนิยายแฟนตาซี
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์ Alfred A. Knopf   สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน
วันที่พิมพ์:  20 กันยายน พ.ศ. 2551
เรื่องก่อนหน้า: เอลเดสต์ 
เรื่องถัดไป: อินเฮริแทนซ์ 
บริซิงเกอร์ (อังกฤษ: Brisingr) เป็นนวนิยายแฟนตาซีเรื่องที่สามของนวนินิยายชุดกำเนิดนักรบมังกร เขียนโดย คริสโตเฟอร์ เปาลินีต่อจากเอลเดสต์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 20 กันยายน ปี ค.ศ. 2008
เรื่องย่อ

หลังการสู้รบกับฝ่ายจักรวรรดิบนที่ราบเพลิงผลาญ ซึ่งเอรากอนกับซาเฟียร่ามังกรของเขาเอาชีวิตรอดมาได้อย่างหวุดหวิด ยังมีการผจญภัยอื่น ๆ รอ
ทั้งสองอยู่อีกเริ่มจากการทำตามคำมั่นสัญญาที่เอรากอนให้ไว้กับโรรัน
ญาติผู้พี่ของเขา ด้วยการไปช่วยคาทรีนาคู่รักของโรรันให้รอดพ้นจาก
เงื้อมมือของกษัตริย์กัลบาทอริกซ์
หลังจากนั้นเอรากอนกับโรรันก็ต้องแยกจากกัน โรรันไปสร้างวีรกรรม
และชื่อเสียงในสนามรบหลายครั้งภายใต้การบัญชาของท่านหญิงนาซูอาดา 
ปิดท้ายด้วยการต่อสู้และเอาชนะเออร์กัลอสูรกึ่งมนุษย์กึ่งแกะ ในขณะที่
เอรากอนต้องเดินทางไปร่วมการประชุมเลือกผู้นำคนใหม่ของพวกคนแคระ
เพื่อช่วยรับประกันว่าหัวหน้าสายตระกูลคนแคระที่จะเข้าข้างฝ่ายวาร์เดนใน
การต่อสู้กับฝ่ายจักรวรรดิจะได้ขึ้นครองบัลลังก์ต่อไป
นอกจากนี้เอรากอนยังต้องฝึกวิชาเพิ่มเติมกับออโรมิส และแสวงหาดาบคู่
ใจเล่มใหม่เพื่อมาแทนที่ชาร์รอค ดาบเล่มใหม่ที่มีคุณสมบัติพิเศษคู่ควร
แก่การเป็นดาบของคนขี่มังกร
และในระหว่างการผจญภัยทั้งหมดนี้เอง เอรากอนยังได้พบความจริง
เกี่ยวกับบิดา-มารดาผู้ให้กำเนิด ความจริงที่เหนือความคาดหมาย 
ทว่าสร้างความโล่งใจและพอใจแก่เอรากอนอย่างใหญ่หลวง
บริติชฮอนดูรัส

บริติชฮอนดูรัส (อังกฤษ: British Honduras) หรือ ฮอนดูรัสของบริเตน เป็นคราวน์โคโลนีของบริเตน ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกของทวีปอเมริกากลาง ทางใต้ของเม็กซิโก ตั้งแต่ ค.ศ. 1749 ถึง 1964 หลังจากนั้นได้เลื่อนสถานะเป็นอาณานิคมปกครองตนเอง ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็นเบลีซในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1973, และได้รับเอกราชอย่างสมบรูณ์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1981 กลายเป็นประเทศเบลีซในปัจจุบัน บริติชฮอนดูรัสเป็นดินแดนในปกครองแห่งสุดท้ายของสหราชอาณาจักรบนภาคพื้นทวีปอเมริกา
อาณานิคมบริติชฮอนดูรัสมีที่มาจากข้อตกลงในสนธิสัญญาแวร์ซาย (ค.ศ. 1783) ระหว่างบริเตนและสเปน ซึ่งให้สิทธิ์บริเตนในการตัดไม้ซุ้งระหว่างแม่น้ำฮอนโด (Hondo River) และแม่น้ำเบลีซ อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1786) ขยายสิทธิ์ดังกล่าวให้ครอบคลุมไปถึงบริเวณแม่น้ำเบลีซและไซปัน (Sibun River) ใน ค.ศ. 1862 นิคมเบลีซในอ่าวฮอนดูรัส ถูกประกาศให้เป็นอาณานิคมของบริเตน เรียกกันว่าบริติชฮอนดูรัส และผู้แทนพระองค์ได้รับการเลื่อนสถานะขึ้นเป็นรองข้าหลวง โดยอยู่ภายใต้อำนาจของข้าหลวงแห่งจาไมกา
สมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน

| สมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน  |
| --- | --- |

ชื่อจีน: 马来西亚华人公会 Mǎláixīyà huárén gōnghuì
ชื่อมาเลย์: Persatuan Cina Malaysia
ชื่อย่อ: MCA
ผู้ก่อตั้ง: Tan Cheng Lock
ประธาน: Wee Ka Siong
เลขาธิการ: Chong Sin Woon
ตัวแทนประธาน: Mah Hang Soon
รองประธาน: Lim Ban Hong Tan Teik Cheng Ti Lian Ker Yew Teong Look
หัวหน้าหญิง: Heng Seai Kie
หัวหน้าเยาวชน: Nicole Wong Siaw Ting
ก่อตั้ง: 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949
ก่อนหน้า: สมาคมชาวมาลายาเชื้อสายจีน
ที่ทำการ: ชั้น 8, Wisma MCA, 163, จาลันอัมปัง, 50450 กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย
หนังสือพิมพ์: เดอะสตาร์ Nanyang Siang Pau
ฝ่ายเยาวชน: MCA Youth Section
ฝ่ายสตรี: Wanita MCA
อุดมการณ์: เกี่ยวข้องกับชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน อนุรักษ์นิยมทางสังคม ชาตินิยมจีน (ประวัตื) ลัทธิไตรราษฎร์ (ประวัติ)
จุดยืน: กลาง-ขวา
กลุ่มระดับชาติ: พรรคพันธมิตร (ค.ศ.1952–73) แนวร่วมแห่งชาติ (ค.ศ.1973–)
สี:   น้ำเงินและเหลือง
เพลง: Ma Hua Dang Ge
วุฒิสภามาเลเซีย:: 6 / 70
สภาผู้แทนราษฎรของมาเลเซีย:: 2 / 222
สภานิติบัญญัติของมาเลเซีย:: 8 / 587
เว็บไซต์
www.mca.org.my
ธงประจำพรรค

การเมืองมาเลเซีย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
สมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน
สมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน (อังกฤษ: Malaysian Chinese Association, MCA; จีนตัวย่อ: 马来西亚华人公会; จีนตัวเต็ม: 馬來西亞華人公會; พินยิน: Mǎláixīyà Huárén Gōnghuì; จีนกวางตุ้ง: MaLoiSaiYa WahYen KoongWui; มลายู: Persatuan Cina Malaysia) เป็นพรรคการเมืองเชื้อชาติเดียวในมาเลเซียซึ่งเป็นตัวแทนของชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน เป็นหนึ่งในสามพรรคหลักของแนวร่วมแห่งชาติ เป็นพรรคที่ทรงอิทธิพลพรรคหนึ่งในมาเลเซีย สามารถควบคุมสื่อที่สำคัญในมาเลเซียได้
การก่อตั้ง

การก่อตั้งสหพันธรัฐมลายาไม่ได้เป็นผลดีต่อชาวจีน เพราะสิทธิในการเป็นพลเมืองของกลุ่มที่ไม่ใช่ชาวมลายูถูกเพิกถอน สมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนก่อตั้งขึ้นเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 โดยการนำของนักธุรกิจชาวจีนช่องแคบ ตัน เชงลอก ทำให้เกิดความตึงเครียดระหว่างชาวจีนกับชาวมลายูและโอน จาฟาร์ผู้นำอุมโนพยายามวางระยะห่างจากตัน
ตันเคยเป็นสมาชิกสันนิบาตมลายาต่อต้านญี่ปุ่น สมาชิกแรกต่อตั้งของสมาคมส่วนใหญ่เป็นสมาชิกก๊กมินตั๋งและเข้าร่วมในฐานะเป็นทางเลือกที่เป็นองค์กรฝ่ายตรงข้ามกับพรรคคอมมิวนิสต์มลายา และได้รับการสนับสนุนจากอังกฤษที่กลับมาปกครองมลายาอีกครั้ง สมาชิกจะแบ่งเป็นกลุ่มย่อยตามบ้านเกิดในจีน ผู้นำคนแรกของสมาคมเป็นอดีตผู้นำทางทหารของก๊กมินตั๋ง เลือง ยิวโกห์
หลังเหตุจลาจล พ.ศ. 2512

การเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 3 ของมาเลเซียเกิดขึ้นเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 สมาคมได้ 13 ที่นั่ง แต่สูญเสียการบริหารรัฐปีนัง ใน พ.ศ. 2517 ตัน เซียวซินได้ลาออกจากพรรคด้วยเหตุผลทางสุขภาพ
พ.ศ. 2528 – 2546

ในพ.ศ. 2528 ตัน กุนซวานได้เป็นหัวหน้าพรรค แต่อีกปีต่อมา เขาถูกฟ้องร้องในคดีทุจริตและต้องลาออกไป ลิง เลืองซิกขึ้นมาเป็นหัวหน้าพรรคแทน เขาลาออกใน พ.ศ. 2539 ลิม อาห์เล็กขึ้นมาเป็นหัวหน้าพรรคแทน ลิมได้เรียกร้องความสนใจของชุมชนชาวจีนให้มีมากขึ้น
ใน พ.ศ. 2542 เกิดการแบ่งส่วนภายในพรรค ลิมลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีและเสนอให้ชัน กองชอยเข้าร่วมคณะรัฐมนตรีแทนหลังหารเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 แต่มีกลุ่มที่เสนอให้ อง กาติงขึ้นเป็นรัฐมนตรีแทน ในที่สุด นายกรัฐมนตรี มหาธีร์ โมฮัมหมัดเข้ามาไกล่เกลี่ย
พ.ศ. 2546 – ปัจจุบัน

ใน พ.ศ. 2551 สมาคมได้รับเลือกตั้งน้อยลง และทำให้เกิดความแตกแยกภายในพรรคอีกระหว่างกลุ่มขององ ตีแกต และชิง ชอยเลก ทำให้เกิดวิกฤติผู้นำภายในพรรค จน พ.ศ. 2553 กลุ่มของชิง และผู้สนับสนุนอง ตีแกต ลาออกจากคณะกรรมการบริหารพรรคและเลือกตั้งกันใหม่ ชิงได้เป็นหัวหน้าพรรคและได้พยายามประสานรอยร้าวระหว่างกลุ่ม
แหล่งข้อมูลอื่น

Malaysian Chinese Association – official site, in Chinese
Official party site, in English เก็บถาวร 2013-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  J Denis Derbyshire; Ian Derbyshire (1990). Political Systems Of The World. Allied Publishers. p. 118. ISBN 978-81-7023-307-7.
ตัน เชง ลอก ผู้ก่อตั้งสมาคม
บริตทานี สโนว์

| บริตทานี สโนว์ |
| --- | --- |
สโนว์ ในปี ค.ศ. 2009
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1986-10-09) 9 ตุลาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) บริตทานี แอนน์ สโนว์
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง
ปีที่แสดง: 1998–ปัจจุบัน
บริตทานี แอนน์ สโนว์ (อังกฤษ: Brittany Anne Snow) เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน เธอเริ่มการแสดงครั้งแรกในซีรีส์เรื่อง Susan "Daisy" Lemay
ในเดือนกันยายน ปี 2010 เธอได้ร่วมก่อตั้งขบวนการ เลิฟ อิส ลาวเดอร์ ร่วมกับเอ็มทีวีและมูลนิธิเดอะ เจด ฟาวน์เดชัน เพื่อต่อยอดจากแรงสนับสนุนออนไลน์หลังจากที่มีการฆ่าตัวตายของวัยรุ่นหลายคนในเดือนเดียวกัน ขบวนการนี้ ที่มีอิทธิพลต่อชีวิตคนหลายล้านไปแล้ว ได้เชื้อเชิญให้ทุกคนที่เคยรู้สึกว่าถูกเอารัดเอาเปรียบ ถูกเข้าใจผิดหรือถูกกีดกัน ให้มาพูดคุยกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

บริตทานี สโนว์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ตอกปีซิน

| ตอกปีซิน |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศปาปัวนิวกินี
จำนวนผู้พูด: 120,000  (2004) ผู้พูดภาษาที่สอง 4 ล้านคน (2005)
ตระกูลภาษา: ครีโอลอังกฤษ  แปซิฟิกพิดจินเมลานีเชียตอกปีซิน
ระบบการเขียน: อักษรละติน (ชุดตัวอักษรตอกปีซิน) อักษรเบรลล์พิดจิน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  ปาปัวนิวกินี
รหัสภาษา
ISO 639-2: tpi
ISO 639-3: tpi
Linguasphere: 52-ABB-cc
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ผู้พูดภาษาตอกปีซิน บันทึกในประเทศไต้หวัน
ตอกปีซิน (ตอกปีซิน: Tok Pisin, [ˌtok piˈsin]) เป็นภาษาครีโอลที่พูดในประเทศปาปัวนิวกินี เป็นหนึ่งในภาษาทางการของปาปัวนิวกินี และเป็นภาษาที่ใช้มากที่สุดในประเทศ มีคนพูดเป็นภาษาที่ 2 ประมาณ 2 ล้านคน ตอกปีซินเรียกเป็นชื่ออื่นว่า "ภาษาอังกฤษพิดจินเมลานีเชีย" (Melanesian Pidgin English) หรือ "ภาษานีโอ-เมลานีเชีย" (Neo-Melanesian)
มีการใช้ภาษาตอกปีซินอยู่บ้างในสื่อมวลชนและรัฐบาล อย่างไรก็ดี ภาษาอังกฤษยังคงเป็นที่ใช้มากกว่าในบริบทเหล่านี้ ในโรงเรียนบางแห่ง ภาษาตอกปีซินเป็นภาษาที่ใช้สอนใน 3 ปีแรกของการเรียนชั้นต้น
คำศัพท์ของภาษานี้ 5 ใน 6 มาจากตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน และ 1 ใน 6 มาจากตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน และมีไวยากรณ์ที่มีพื้นฐานจากไวยากรณ์ภาษาพิดจินอย่างง่าย โดยที่มีความไม่สม่ำเสมอต่าง ๆ
ชื่อ

คำว่า tok แปลว่า "คำ" หรือ "ภาษา" มีที่มาจากคำว่า talk ในภาษาอังกฤษ ส่วนคำว่า pisin มาจากคำว่าภาษาอังกฤษว่า pidgin ซึ่งหมายถึงภาษาพิดจิน
ในขณะที่ชื่อของภาษานี้คือ Tok Pisin บางครั้งมีผู้เรียกในภาษาอังกฤษเป็น "ภาษาพิดจินนิวกินี" ชาวปาปัวนิวกินีที่พูดภาษาอังกฤษมักเรียกภาษาตอกปีซินเป็น "พิดจิน" การใช้ศัพท์ "พิดจิน" ในที่นี้มีความแตกต่างจาก "ภาษาพิดจิน" ในภาษาศาสตร์ ภาษาตอกปีซินไม่ใช่ภาษาพิดจินในความหมายหลัง เพราะภาษานี้กลายเป็นภาษาแม่ของผู้คนหลายคน ทำให้ภาษานี้อยู่ในกลุ่มภาษาครีโอลตามศัพท์ภาษาศาสตร์
ชุดตัวอักษร

ชุดตัวอักษรตอกปีซินประกอบด้วย 22 ตัวอักษร ในจำนวนนี้มี 5 ตัวที่เป็นสระ และ 4 ตัวที่เป็นทวิอักษร ตัวอักษรมีดังนี้ (สระอยู่ในอักษรหนา):
ทวิอักษรสี่ตัวเป็นได้ทั้งสระประสมสองเสียง และอักษร:
ตัวอย่าง

ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1 ในภาษาตอกปีซิน:
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1 ในภาษาไทย:
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กภาษาราชการและภาษาที่สำคัญของประเทศสมาชิกอาเซียน |
| --- | --- |
ภาษาราชการ   (ประเทศสมาชิก):  กัมพูชา : ภาษาเขมร •  ไทย : ภาษาไทย •  บรูไน : ภาษามลายู •  พม่า : ภาษาพม่า •  ฟิลิปปินส์ : ภาษาฟิลิปปินส์ • ภาษาอังกฤษ •  มาเลเซีย : ภาษามลายู •  ลาว : ภาษาลาว •  เวียดนาม : ภาษาเวียดนาม •  สิงคโปร์ : ภาษามลายู • ภาษาอังกฤษ • ภาษาจีนมาตรฐาน • ภาษาทมิฬ •  อินโดนีเซีย : ภาษาอินโดนีเซีย
ภาษาราชการของประเทศสังเกตการณ์:  ติมอร์-เลสเต : ภาษาเตตุน • ภาษาโปรตุเกส •  ปาปัวนิวกินี : ภาษาอังกฤษ • ตอกปีซิน • ภาษาฮีรีโมตู
ภาษาเฉพาะถิ่นที่สำคัญ:  กัมพูชา : ภาษาจาม •  ไทย : ภาษามลายูปัตตานี •  บรูไน : ภาษามลายูบรูไน •  พม่า : ภาษากะเหรี่ยง • ภาษากะชีน • ภาษาไทใหญ่ • ภาษามอญ • ภาษายะไข่ • ภาษาโรฮีนจา •  ฟิลิปปินส์ : ภาษาเซบัวโน • ภาษาตากาล็อก • ภาษาอีโลกาโน • ภาษามากินดาเนา •  ลาว : ภาษาม้ง •  เวียดนาม : ภาษาไทดำ •  อินโดนีเซีย : ภาษาชวา • ภาษาซุนดา • ภาษาบาหลี • ภาษาอาเจะฮ์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef 
หนังสืออ้างอิงเกี่ยวกับภาษาตอกปีซินใน ค.ศ. 1971 (ระบุถึงภาษานี้เป็น ภาษาพิดจินเมลานีเชีย)
ป้ายแขวนหน้าประตูโรงแรมในปาปัวนิวกินี
บริตทานี เมอร์ฟี

| บริตทานี เมอร์ฟี |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: บริตทานี เมอร์ฟี แบร์โตลอตตี
เกิด: 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977(1977-11-10) แอตแลนตา, รัฐจอร์เจีย, สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: ธันวาคม 20, 2009(2009-12-20) (32 ปี) ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: ไซม่อน มอนแจ็ค (2007–2009)
อาชีพ: นักแสดง , นักร้อง
ปีที่แสดง: 1991–2009
บริตทานี แอนน์ เมอร์ฟี-มอนแจ็ก (อังกฤษ: Brittany Anne Murphy-Monjack) (นามสกุลเดิม แบร์โตลอตตี;เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 ที่นครแอตแลนตา – เสียชีวิต 20 ธันวาคม ค.ศ. 2009 ที่นครลอสแอนเจลิส) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน เธอเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็นนักแสดงในละครโทรทัศน์แนวซิตคอม และเริ่มมีโอกาสแสดงภาพยนตร์โดยเริ่มเป็นที่รู้จักจากการรับบท "ไท เฟรเซอร์" ในภาพยนตร์เรื่อง ขอเวอร์ให้สะเด็ด (ค.ศ. 1995) จากนั้นได้แสดงบทสมทบใน กระโปรงแดงเลือดเดือด (ค.ศ. 1996), ไดรฟ์ คนระอุ เหยียบระห่ำ (ค.ศ. 1997), วัยคะนอง (ค.ศ. 1999) และได้รับบทเด่นในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง สยิวอำมหิต (ค.ศ. 2000), เธอสร้างรักกลางใจฉัน, ล่าเลขอำมหิต ห้ามบอกเด็ดขาด (ค.ศ. 2001) จนกระทั่งเธอมีชื่อเสียงโด่งดังในวงกว้างจากการแสดงร่วมกับอีมิเน็มในภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลออสการ์เรื่อง 8 ไมล์ (ค.ศ. 2002)
หลังจากที่ประสบความสำเร็จกับเรื่อง 8 ไมล์ เธอได้แสดงนำในภาพยนตร์กระแสหลักอย่างต่อเนื่อง เช่น คู่วิวาห์...หกคะเมนอลเวง (ค.ศ. 2003), สาวเดิร์น...ตกถัง, ซุ่มแผนปราบรักพ่อตัวดี (ค.ศ. 2004), ปลุกตำนานนิทานมหัศจรรย์ (ค.ศ. 2005)  และเป็นส่วนหนึ่งของนักแสดงในเรื่อง ซิน ซิตี้ เมืองคนตายยาก (ค.ศ. 2005) ก่อนจะมีผลงานแสดงนำในภาพยนตร์ที่เธอรับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ด้วยตนเองเรื่อง เสน่ห์สาวราเมน (ค.ศ. 2008), ตามมาด้วยภาพยนตร์สยองขวัญอย่าง อะครอสเดอะฮอลล์ เปิดประตูตาย (ค.ศ. 2009), ภาพยนตร์ภัยพิบัติที่ออกอากาศทางโทรทัศน์เรื่อง มหาวิปโยควันโลกแตก (ค.ศ. 2009) และ เชือดให้ตายทั้งเป็น (ค.ศ. 2010 เผยแพร่หลังจากที่เธอเสียชีวิต) ยังเคยร่วมร้องเพลงแดนซ์กับพอล โอเคนโฟลด์ ซึ่งติดอันดับ 1 เพลงแดนซ์ในสหรัฐอเมริกาในปี 2006
ชีวิตวัยเด็ก

บริตทานี แอนน์ แบร์โตลอตตี เกิดที่นครแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย  โดยเธอเป็นบุตรสาวของ ชารอน แคธลีน เมอร์ฟี และ อังเจโล โจเซฟ แบร์โตลอตตีแม่ของเธอเป็นลูกครึ่งสโลวัก-ไอริช ส่วนพ่อของเธอเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน
บริติชโฮมแชมเปียนชิป

บริติชโฮมแชมเปียนชิป (อังกฤษ: British Home Championship หรือรู้จักในชื่อ Home International Championship, Home Internationals, British Championship, หรือเรียกชื่อสั้น ๆ ทางการว่า International Championship) เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างดินแดนในสหราชอาณาจักร คือประเทศอังกฤษ สก็อตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ จัดขึ้นตั้งแต่ฤดูกาล 1883–84 กระทั่งถึงฤดูกาล 1983-84 โดยมีสมาคมฟุตบอลของทั้ง 4 ประเทศร่วมกันจัด
| ด ค กฟุตบอลในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
สหราชอาณาจักร:  ทีมชาติ  ทีมโอลิมปิก ชาย  ทีมโอลิมปิก หญิง  Nations Cup  บริติชโฮมแชมเปียนชิป  Rous Cup  British League Cup  Empire Exhibition Trophy  Football World Championship  Coronation Cup  Texaco Cup  Anglo-Scottish Cup  List of football matches between British national teams  List of football matches between British clubs in UEFA competitions  International Football Association Board  England–Scotland football rivalry  British clubs tours to South America 
อังกฤษ:  ทีมชาติ  สมาคมฟุตบอล  ประวัติฟุตบอล  ประวัติทีมชาติ  พรีเมียร์ลีก  อิงกลิชฟุตบอลลีก  เอฟเอคัพ  อีเอฟแอลคัพ  FA People's Cup 
สกอตแลนด์:  ทีมชาติ  สมาคมฟุตบอล  ประวัติฟุตบอล  ประวัติทีมชาติ  สกอตติชโปรเฟสชันนัลฟุตบอลลีก  สกอตติชคัพ  สกอตติชลีกคัพ 
เวลส์:  ทีมชาติ  สมาคมฟุตบอล  ประวัติทีมชาติ  คัมรีพรีเมียร์  เวลช์คัพ  เวลช์ลีกคัพ 
ไอร์แลนด์เหนือ:  ทีมชาติ  สมาคมฟุตบอล  ประวัติทีมชาติ  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ฟุตบอลลีก  ไอริชคัพ  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ฟุตบอลลีกคัพ 
สถิติ:  อังกฤษ  ไอร์แลนด์เหนือ  สกอตแลนด์ 
  หมวดหมู่