stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บัญญัติ (ศาสนาพุทธ)
อัตถบัญญัตติ

จิตที่เกิดก่อน ๆ จะประมวลมาเพื่อให้จิตหลัง ๆ รับรู้ โดยอาศัย ปุนสัญชานนปัจจยนิมิตกรณรสา (หน้าที่ทำเครื่องหมายให้จำได้อีกในอนาคตของสัญญาเจตสิก) ของวิถีจิตในวาระก่อนเป็นปกตูปนิสสยปัจจัยแก่วิถีจิตในวาระหลัง ตั้งแต่วาระอตีตัคคหณวิถี และวาระสมูหัคคหณวิถี ไปจนประมวลเป็นบัญญัติวาระอัตถัคคหณวิถี และนามมัคคหณวิถี เช่น จ้องบาตรหาน้ำลาย ที่ตกลงไปจะได้เขี่ยทิ้ง (ถ้ากินอาบัติของไม่ได้ปะเคน) อันนี้ไม่ต้องคิดเป็นคำ ๆ ไม่ต้องคิดชื่อเลยว่าจะเขี่ย "น้ำลาย" หรือแม้คิดแต่เราก็ไม่เขี่ยคำว่า "น้ำลาย" อยู่แล้ว เราก็คิดถึงน้ำลายซึ่งประมวลมาจากรูปที่เกิดในแบบต่าง ๆ แล้วก็รีบเขี่ยทิ้ง
ลำดับวาระดังนี้: วาระที่เห็นสี เป็นวาระจักขุทวารวิถี ทางปัญจทวาร, วาระต่อเนื่องกันที่คิดถึงสี เป็นวาระอตีตัคคหณวิถี ทางมโนทวาร, วาระที่คิดถึงสีโดยไม่จำแนกรายละเอียด เป็นวาระสมูหัคคหณวิถี ทางมโนทวาร, วาระที่คิดถึงกลุ่มก้อนของสี เป็นวาระอัตถัคคหณวิถี ทางมโนทวาร, วาระที่คิดถึงคำเรียกขานของสี หรือของกลุ่มก้อนของสี เป็นวาระนามัคคหณวิถี ทางมโนทวาร อนึ่ง วาระทางมโนทวารทั้งหมดข้างต้น สมัยนี้นิยมเรียกว่า "ตทนุวัตติกะมโนทวาร"
นามบัญญัตติ

จะประมวลมาเพื่อพูดคุยบอกกล่าว อันนี้ต้องคิดเป็นคำ ๆ เป็นชื่อ ๆ ถ้าเป็นการฟังจะต้องคิดถึงชื่อก่อนจึงจะรู้อัตถบัญญัตตินะ เหมือนตอนฟังมาแล้วจำคำแปลไม่ได้หน่ะนึกแทบตายใช่ไหมครับ นั่นแหละชื่อมาก่อนอัตถะ ส่วนทวาร 4 ที่เหลือต้องรู้อรรถะก่อนจึงรู้ชื่อ เช่น เห็นหน้าดาราคุ้น ๆ แต่ก็นึกชื่อไม่ออก ส่วนใจนั้นจะรู้อัตถะหรือรู้ชื่อก่อนแบบไหนก็ได้ทั้งนั้น
การแปลบาลีที่อธิบายเรื่องบัญญัติ

การแปลเรื่องบัญญัติมักมีการแปลที่ผิดหลักความเป็นจริงอยู่บ่อย ๆ คือ แปลให้บัญญัติกลายเป็นปรมัตถ์ เช่น แปลว่า "บัญญัติอาศัยปรมัตถ์เกิดขึ้น" เป็นต้น ซึ่งเป็นการแปลที่ขัดกับข้อเท็จจริงตามหลักปัฏฐานที่ว่า บัญญัติเป็นได้แค่อารัมมณปัจจัยเท่านั้น บัญญัติไม่สามารถเป็นปัจจยุปบันได้เลย แต่เมื่อแปลให้เกิดความเข้าใจไปว่า บัญญัติสามารถอาศัยปรมัตถ์ได้ ก็จะทำให้บัญญัติกลายเป็นธรรมที่มีปัจจัยปรุงแต่ง (สังขตธรรม) ขึ้นมาทันที ทั้ง ๆ ความจริงแล้วบัญญัติเป็นปัจจยุปบันไม่ได้ตามหลักปัฏฐาน
การแปลที่ถูกต้องตรงตามหลักปัฏฐาน จึงควรโยคสภาวะธรรมที่เกี่ยวข้องกันมาใส่ด้วยให้ครบถ้วนตามหลักบาลี เช่น จากที่แปลว่า "บัญญัติอาศัยปรมัตถ์เกิดขึ้น" ก็ควรโยคจิตเข้ามาเป็น "จิตอาศัยปรมัตถ์ รู้บัญญัติ" โดยในคำแปลที่แก้แล้วนั้นมีอธิบายแยกลงไปว่า คำว่า "จิต" นั้น โยคเพิ่มเข้ามาได้เพราะ คำว่า "อาศัยปรมัตถ์" นั้น ต้องการปัจจยุปบันของปรมัตถ์ เมื่อบัญญัติเป็นปัจจยุปบันของปรมัตถ์ไม่ได้ ก็ต้องหาต้นตอของบัญญัติที่เป็นปัจจยุปบันได้แล้วโยคเข้ามาให้ครบตามหลักบาลี, ส่วนคำว่า "รู้" นั้น ก็โยคมาจากความหมายของบัญญัติที่ว่า "ปัญญาปิยตา (อัตถบัญญัติ)" กับ "ปัญญาปนโต (นามบัญญัติ)" คำโยคเหล่านี้ ถ้าคิดไม่ออก ในพระไตรปิฎก อรรถกถา และฏีกาต่าง ๆ ก็มักจะแสดงไว้ให้อยู่แล้ว แต่ต้องรอบคอบ ดูเรื่องปัจจัยปัจจยุปบัน และกฎไวยากรณ์ต่าง ๆ ให้ดี เพื่อไม่ให้โยคผิดพลาด
ไตรลักษณ์ก็เป็นบัญญัติ

ตามคัมภีร์ฝ่ายศาสนา ท่านให้ความหมายของขันธ์ กับ ไตรลักษณ์ไว้คู่กัน เพราะเป็น ลักขณวันตะ และ ลักขณะ ของกันและกัน ดังนี้
อนิจจัง (อนิจฺจํ) - หมายถึง ขันธ์ 5 ทั้งหมด เป็นปรมัตถ์ เป็นสภาวธรรม มีอยู่จริง, คำว่า "อนิจจัง" เป็นคำไวพจน์ชื่อหนึ่งของขันธ์ 5
อนิจจลักษณะ (อนิจฺจตา, อนิจฺจลกฺขณํ) - หมายถึง เครื่องกำหนดขันธ์ 5 ทั้งหมดซึ่งเป็นตัวอนิจจัง
อนิจจลักษณะทำให้เราทราบได้ว่าขันธ์ 5 เป็นของไม่เที่ยง ไม่คงที่ ไม่ยั่งยืน ซึ่งได้แก่ อาการความเปลี่ยนแปลงไปของขันธ์ 5 เช่น อาการที่ขันธ์ 5 เคยเกิดขึ้นแล้วเสื่อมสิ้นไปเป็นขันธ์ 5 อันใหม่, อาการที่ขันธ์ 5 เคยมีขึ้นแล้วก็ไม่มีอีกครั้ง เป็นต้น
แหล่งข้อมูลที่กล่าวว่าไตรลักษณ์เป็นบัญญัติ

สำหรับแหล่งข้อมูลในคัมภีร์ที่กล่าวถึงไตรลักษณ์นัยที่เป็นบัญญัติ เท่าที่ค้นพบมีดังนี้
"วุฏฺฐานคามินี ปน วิปสฺสนา กิมารมฺมณาติ? ลกฺขณารมฺมณาติ ลกฺขณํ นาม ปญฺญตฺติคติกํ น วตฺตพฺพธมฺมภูตํ ก็วุฏฐานคามินีวิปัสสนามีอะไรเล่าเป็นอารมณ์? ตอบว่า มีลักษณะเป็นอารมณ์ ชื่อว่า ลักษณะมีคติเป็นบัญญัตติ เป็นนวัตตัพพธรรม"
"​ตทารัมมณ์ย่อม​ไม่ได้​ใน​วิปัสสนาที่มีอารมณ์​ไตรลักษณ์​ ตทารมณ์ย่อม​ไม่​ได้​ใน​พลวิปัสสนาที่​เป็นวุฏฐานคามินี​"
"อาทิ-คฺคหเณน ขยาทิสภาวํ ตํ ตํ ธมฺมมุปาทาย ปญฺญาปิยมานํ อนิจฺจลกฺขณาทิกํ สงฺคณฺหาติ ด้วยการถือเอาอาทิศัพท์ ท่านได้สงเคราะห์อนิจจลักษณะเป็นต้น อันบุคคลรู้กันได้ โดยอาศัยธรรมะนั้น ๆ อันเป็นสภาวะ ที่สิ้นไปเป็นต้น"
"​รูปนีลาทิอากา​โร​ ​รูปารมฺมณรูปาทานาการปญฺญตฺติ.​ ตชฺชาปญฺญตฺติ​ ​เหสา​ ​ยถา​ ​อนิจฺจตาทิ-อาการคือสีเขียวของรูปเป็นต้นเป็น (อาการ) บัญญัติแห่งอาการแห่งรูป คือ รูปารมณ์ (วัณณรูป) ที่ถูกจิตยึดเอา จริงอยู่นี้เป็นตัชชาบัญญัตติ เช่น อนิจจตาเป็นต้น​"
"​ตานิ​ ​ปน​ ​นิสฺสยานเปกฺขํ​ ​น​ ​ลพฺภนฺตีติ​ ​ปญฺญตฺติสภาวา​เนว​ ​ตชฺชาปญฺญตฺติภาวโตติ สตฺตฆฏาทิ​โต​ ​วิ​เสสทสฺสนตฺถํ​ ​ปน​ ​อฏฺฐกถายํ​ ​วิสุ​ ​วุตฺตานีติ น​ ​หิ​ ​โกจิ​ ​สภา​โว​ ​กุสลตฺติกาสงฺคหิ​โตติ​ ​วตฺตุ​ ​ยุตฺตํ กุสลตฺติกสฺส​ ​นิปฺปเทสตฺตา​ แต่ว่าไตรลักษณ์ทั้งหลายย่อมไม่ได้ที่จะไม่เพ่งถึงที่อาศัยดังนี้ เพราะเป็นตัชชาบัญญัตติแห่งสภาวะที่มีบัญญัตติ ดังนี้ แต่ในอรรถกถาท่านได้กล่าวแยกไตรลักษณ์ทั้งหลายไว้ต่างหาก ก็เพื่อแสดงความแตกต่างจากสัตว์และหม้อ เป็นต้น เป็นการควรที่จะกล่าวว่า จริงอยู่ สภาวะอะไร ๆ ที่จะไม่สงเคราะห์เข้าในกุสลติกะหามีไม่ดังนี้ เพราะกุสลติกะเป็นนิปเทสเทสนา (ทรงแสดงสภาวะไว้ไม่มีส่วนเหลือ)"
"อิเม ตโยปิ อาการา อสภาวธมฺมตฺตา ขนฺธปริยาปนฺนา น โหนฺติฯ ขนฺเธหิ วินา อนุปฺปลพฺภนียโต ขนฺธวินิมุตฺตาปิ น โหนฺติฯ ขนฺเธ ปน อุปาทาย โวหารวเสน ลพฺภมานา ตทาทีนววิภาวนาย วิเสสการณภูตา ตชฺชาปญฺญตฺติวิเสสาติ เวทิตพฺพาฯ พึงทราบว่า อาการทั้ง 3 อย่างไม่นับเข้าในขันธ์ เพราะเป็นธรรมะที่ไม่มีสภาวะ แต่ก็ไม่เป็นทั้งขันธวินิมุตติด้วย เพราะเว้นจากขันธ์เสียแล้วก็จะมีไม่ได้ แต่เป็นตัชชาบัญญัตติต่าง ๆ ที่จิตอาศัยขันธ์ต่าง ๆ แล้วก็จึงได้บัญญัติมาด้วยอำนาจโวหาร เป็นตัชชาบัญญัตติที่เป็นเหตุแห่งความแตกต่างกันของการแสดงโทษของขันธ์นั้น ดังนี้"
พ.ศ. 1166

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1163  1164  1165  1166  1167  1168  1169
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1166
ปฏิทินกริกอเรียน: 623 DCXXIII
Ab urbe condita: 1376
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 72 ԹՎ ՀԲ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5373
ปฏิทินบาไฮ: −1221 – −1220
ปฏิทินเบงกอล: 30
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1573
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1167
ปฏิทินพม่า: −15
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6131–6132
ปฏิทินจีน: 壬午年 (มะเมียธาตุน้ำ) 3319 หรือ 3259     — ถึง — 癸未年 (มะแมธาตุน้ำ) 3320 หรือ 3260
ปฏิทินคอปติก: 339–340
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1789
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 615–616
ปฏิทินฮีบรู: 4383–4384
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 679–680
 - ศกสมวัต: 545–546
 - กลียุค: 3724–3725
ปฏิทินโฮโลซีน: 10623
ปฏิทินอิกโบ: −377 – −376
ปฏิทินอิหร่าน: 1–2
ปฏิทินอิสลาม: 1–2
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 623 DCXXIII
ปฏิทินเกาหลี: 2956
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1289 ก่อน ROC 民前1289年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1166 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 623 - มีนาคม ค.ศ. 624
มหาศักราช 545
พ.ศ. 1172

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1169  1170  1171  1172  1173  1174  1175
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1172
ปฏิทินกริกอเรียน: 629 DCXXIX
Ab urbe condita: 1382
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 78 ԹՎ ՀԸ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5379
ปฏิทินบาไฮ: −1215 – −1214
ปฏิทินเบงกอล: 36
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1579
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1173
ปฏิทินพม่า: −9
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6137–6138
ปฏิทินจีน: 戊子年 (ชวดธาตุดิน) 3325 หรือ 3265     — ถึง — 己丑年 (ฉลูธาตุดิน) 3326 หรือ 3266
ปฏิทินคอปติก: 345–346
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1795
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 621–622
ปฏิทินฮีบรู: 4389–4390
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 685–686
 - ศกสมวัต: 551–552
 - กลียุค: 3730–3731
ปฏิทินโฮโลซีน: 10629
ปฏิทินอิกโบ: −371 – −370
ปฏิทินอิหร่าน: 7–8
ปฏิทินอิสลาม: 7–8
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 629 DCXXIX
ปฏิทินเกาหลี: 2962
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1283 ก่อน ROC 民前1283年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1172 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 629 - มีนาคม ค.ศ. 630
มหาศักราช 551
พ.ศ. 1169

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1166  1167  1168  1169  1170  1171  1172
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1169
ปฏิทินกริกอเรียน: 626 DCXXVI
Ab urbe condita: 1379
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 75 ԹՎ ՀԵ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5376
ปฏิทินบาไฮ: −1218 – −1217
ปฏิทินเบงกอล: 33
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1576
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1170
ปฏิทินพม่า: −12
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6134–6135
ปฏิทินจีน: 乙酉年 (ระกาธาตุไม้) 3322 หรือ 3262     — ถึง — 丙戌年 (จอธาตุไฟ) 3323 หรือ 3263
ปฏิทินคอปติก: 342–343
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1792
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 618–619
ปฏิทินฮีบรู: 4386–4387
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 682–683
 - ศกสมวัต: 548–549
 - กลียุค: 3727–3728
ปฏิทินโฮโลซีน: 10626
ปฏิทินอิกโบ: −374 – −373
ปฏิทินอิหร่าน: 4–5
ปฏิทินอิสลาม: 4–5
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 626 DCXXVI
ปฏิทินเกาหลี: 2959
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1286 ก่อน ROC 民前1286年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1169 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 626 - มีนาคม ค.ศ. 627
มหาศักราช 548
พ.ศ. 1171

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1168  1169  1170  1171  1172  1173  1174
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1171
ปฏิทินกริกอเรียน: 628 DCXXVIII
Ab urbe condita: 1381
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 77 ԹՎ ՀԷ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5378
ปฏิทินบาไฮ: −1216 – −1215
ปฏิทินเบงกอล: 35
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1578
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1172
ปฏิทินพม่า: −10
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6136–6137
ปฏิทินจีน: 丁亥年 (กุนธาตุไฟ) 3324 หรือ 3264     — ถึง — 戊子年 (ชวดธาตุดิน) 3325 หรือ 3265
ปฏิทินคอปติก: 344–345
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1794
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 620–621
ปฏิทินฮีบรู: 4388–4389
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 684–685
 - ศกสมวัต: 550–551
 - กลียุค: 3729–3730
ปฏิทินโฮโลซีน: 10628
ปฏิทินอิกโบ: −372 – −371
ปฏิทินอิหร่าน: 6–7
ปฏิทินอิสลาม: 6–7
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 628 DCXXVIII
ปฏิทินเกาหลี: 2961
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1284 ก่อน ROC 民前1284年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1171 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 628 - มีนาคม ค.ศ. 629
มหาศักราช 550
พ.ศ. 698

| --- | --- |
ศตวรรษ::  1  2  3
ปี::  695  696  697  698  699  700  701
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 698
ปฏิทินกริกอเรียน: 155 CLV
Ab urbe condita: 908
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4905
ปฏิทินบาไฮ: −1689 – −1688
ปฏิทินเบงกอล: −438
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1105
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 699
ปฏิทินพม่า: −483
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5663–5664
ปฏิทินจีน: 甲午年 (มะเมียธาตุไม้) 2851 หรือ 2791     — ถึง — 乙未年 (มะแมธาตุไม้) 2852 หรือ 2792
ปฏิทินคอปติก: −129 – −128
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1321
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 147–148
ปฏิทินฮีบรู: 3915–3916
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 211–212
 - ศกสมวัต: 77–78
 - กลียุค: 3256–3257
ปฏิทินโฮโลซีน: 10155
ปฏิทินอิกโบ: −845 – −844
ปฏิทินอิหร่าน: 467 BP – 466 BP
ปฏิทินอิสลาม: 481 BH – 480 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 155 CLV
ปฏิทินเกาหลี: 2488
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1757 ก่อน ROC 民前1757年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 698 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 155 - มีนาคม ค.ศ. 156
มหาศักราช 77
เหตุการณ์

วันเซ็กส์หมู่ทั่วโลก
วันเกิด

ลิโป้
ตำบลดู่ใต้

| ตำบลดู่ใต้ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Du Tai
ตำบลดู่ใต้
พิกัด: 18°43′34.7″N 100°44′34.1″E﻿ / ﻿18.726306°N 100.742806°E﻿ / 18.726306; 100.742806
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: เมืองน่าน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 25 ตร.กม. (10 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม 2561)
 • ทั้งหมด: 8,486 คน
 • ความหนาแน่น: 339.44 คน/ตร.กม. (879.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55000
รหัสภูมิศาสตร์: 550108
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| เทศบาลตำบลดู่ใต้ |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: เมืองน่าน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ทรงพล อัชวากุล (เลือกตั้งปี 2564)
รหัส อปท.: 05550103
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลตำบลดู่ใต้ ตำบลดู่ใต้ อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน 55000
โทรศัพท์: 0-5460-0711
เว็บไซต์: www.dutai.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ดู่ใต้ เป็นตำบลหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน มีพื้นที่ 25 ตารางกิโลเมตร หรือ 15,625 ไร่ พื้นที่ทั้งหมดของตำบลดู่ใต้บริหารโดยเทศบาลตำบลดู่ใต้
ประวัติ

ตำบลดู่ใต้กำเนิดมาจาก "บ้านดู่" อยู่ทางตอนใต้ของอำเภอเมืองน่าน เริ่มจัดตั้งเป็นตำบลครั้งแรกในปลายรัชกาลที่ 5 โดยมีกำนันคนแรก คือ นายแสนขันฤทธิ์ ดู่จันทร์ศักดิ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2447 ได้เปลี่ยนชื่อบ้านดู่เป็น "บ้านดู่ใต้" และในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ราวปี พ.ศ. 2486 ได้ถูกยุบเข้ากับตำบลกองควายเพื่อความสะดวกในการปกครอง  ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ยุติลง ตำบลดู่ใต้แยกออกจากตำบลกองควายอีกครั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ได้จัดตั้งการปกครองตำบลเป็น "สภาตำบลดู่ใต้" และยกฐานะเป็น "องค์การบริหารส่วนตำบลดู่ใต้" เมื่อ พ.ศ. 2539 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้ยกฐานะขึ้นเป็น "เทศบาลตำบลดู่ใต้" จนถึงปัจจุบัน
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดต่อตำบลในเวียงและตำบลไชยสถาน อำเภอเมืองน่าน
ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลม่วงตึ๊ดและตำบลท่าน้าว อำเภอภูเพียง โดยมีแม่น้ำน่านเป็นแนวแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อตำบลกองควาย อำเภอเมืองน่าน และตำบลนาปัง อำเภอภูเพียง
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลบ่อสวกและตำบลนาซาว อำเภอเมืองน่าน
หมู่บ้าน

ตำบลดู่ใต้แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านดู่เหนือ
หมู่ 2 บ้านดู่ใต้
หมู่ 3 บ้านธงน้อย
หมู่ 4 บ้านเจดีย์
หมู่ 5 บ้านดอนมูล
หมู่ 6 บ้านพญาวัด
หมู่ 7 บ้านสมุน
หมู่ 8 บ้านเชียงราย
หมู่ 9 บ้านคอวัง
หมู่ 10 บ้านดู่ต้นฮ่าง
หมู่ 11 บ้านเขาน้อย
หมู่ 12 บ้านดู่เหนือพัฒนา
หมู่ 13 บ้านดอนมูลพัฒนา
หมู่ 14 บ้านธงใหม่พัฒนา
หมู่ 15 บ้านเจดีย์
ประชากร

จำนวนประชาชนในเขตเทศบาลตำบลดู่ใต้ ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 มีจำนวน 8,456 คน แยกเป็นชาย 4,106 คน หญิง 4,350 คน ความหนาแน่นของประชากร 338 คนต่อตารางกิโลเมตร จำนวนบ้าน 3,356 หลังคาเรือน
การคมนาคม

ทางหลวงแผ่นดินที่ผ่านตำบลดู่ใต้ ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1025
การศึกษา

สถานศึกษาในเขตเทศบาลตำบลดู่ใต้ มีดังนี้
สังกัดสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน
โรงเรียนศรีสวัสดิ์วิทยาคาร
โรงเรียนชุมชนบ้านดู่ใต้
โรงเรียนชุมชนบ้านธงน้อย
สังกัดสำนักงานการศึกษาอุดมศึกษา
วิทยาลัยชุมชนน่าน
สาธารณสุข

มีสถานีอนามัยจำนวน 2 แห่ง คือ สถานีอนามัยบ้านดู่ใต้ และสถานีอนามัยบ้านดอนมูล
สถานที่สำคัญ

สำนักงานพัฒนาที่ดินเขต 7
สำนักงานเทศบาลตำบลดู่ใต้
โรงเรียนศรีสวัสดิ์วิทยาคาร
วิทยาลัยชุมชนน่าน
แขวงการทางน่านที่ 1
สถานีวิทยุกระจายเสียงองค์การสื่อสารมวลชน จังหวัดน่าน
สถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพภาคที่ 3 จังหวัดน่าน
สถานีไฟฟ้าแรงสูงน่าน
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลดู่ใต้ บ้านดอนมูล
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลดู่ใต้ บ้านดู่ใต้
พระตำหนักธงน้อย
วัดพระธาตุเขาน้อย
วัดพญาวัด
แหล่งข้อมูลอื่น

เทศบาลตำบลดู่ใต้
ข้อมูลตำบลดู่ใต้ อำเภอเมืองน่าน น่าน : ไทยตำบล เก็บถาวร 2021-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตำบลในจังหวัดน่าน |
| --- | --- | --- |
| อำเภอเฉลิมพระเกียรติ |  ขุนน่าน  ห้วยโก๋น  |  |
| อำเภอเชียงกลาง |  เชียงกลาง  เชียงคาน  เปือ  พญาแก้ว  พระธาตุ  พระพุทธบาท  |  |
| อำเภอท่าวังผา |  จอมพระ  ตาลชุม  ท่าวังผา  ป่าคา  ผาตอ  ผาทอง  ยม  ริม  ศรีภูมิ  แสนทอง  |  |
| อำเภอทุ่งช้าง |  งอบ  ทุ่งช้าง  ปอน  และ  |  |
| อำเภอนาน้อย |  เชียงของ  นาน้อย  น้ำตก  บัวใหญ่  ศรีษะเกษ  สถาน  สันทะ  |  |
| อำเภอนาหมื่น |  นาทะนุง  บ่อแก้ว  ปิงหลวง  เมืองลี  |  |
| อำเภอบ่อเกลือ |  ดงพญา  บ่อเกลือใต้  บ่อเกลือเหนือ  ภูฟ้า  |  |
| อำเภอบ้านหลวง |  บ้านพี้  บ้านฟ้า  ป่าคาหลวง  สวด  |  |
| อำเภอปัว |  แงง  เจดีย์ชัย  ไชยวัฒนา  ปัว  ป่ากลาง  ภูคา  วรนคร  ศิลาเพชร  ศิลาแลง  สกาด  สถาน  อวน  |  |
| อำเภอภูเพียง |  ท่าน้าว  นาปัง  น้ำเกี๋ยน  น้ำแก่น  ฝายแก้ว  ม่วงตึ๊ด  เมืองจัง  |  |
| อำเภอเมืองน่าน |  กองควาย  ไชยสถาน  ดู่ใต้  ถืมตอง  นาซาว  ในเวียง  บ่อ  ผาสิงห์  เรือง  บ่อสวก  สะเนียน  |  |
| อำเภอแม่จริม |  น้ำปาย  น้ำพาง  แม่จริม  หนองแดง  หมอเมือง  |  |
| อำเภอเวียงสา |  กลางเวียง  ขึ่ง  จอมจันทร์  ตาลชุม  ทุ่งศรีทอง  นาเหลือง  น้ำปั้ว  น้ำมวบ  ปงสนุก  แม่ขะนิง  แม่สา  แม่สาคร  ยาบหัวนา  ส้าน  ส้านนาหนองใหม่  ไหล่น่าน  อ่ายนาไลย  |  |
| อำเภอสองแคว |  ชนแดน  นาไร่หลวง  ยอด  |  |
| อำเภอสันติสุข |  ดู่พงษ์  ป่าแลวหลวง  พงษ์  |  |
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดน่าน |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  น่าน  |  |
| เทศบาลตำบล |  กลางเวียง  กองควาย  ขึ่ง  งอบ  เชียงกลาง  ดู่ใต้  ท่าวังผา  ทุ่งช้าง  นาน้อย  บ่อเกลือใต้  บ่อแก้ว  ปัว  พระพุทธบาทเชียงคาน  ยอด  เวียงสา  ศรีษะเกษ  ศิลาแลง  หนองแดง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  ขุนน่าน  แงง  จอมจันทร์  จอมพระ  เจดีย์ชัย  ชนแดน  เชียงกลางพญาแก้ว  เชียงของ  ไชยวัฒนา  ไชยสถาน  ดงพญา  ดู่พงษ์  ตาลชุม (อำเภอท่าวังผา)  ตาลชุม (อำเภอเวียงสา)  ถืมตอง  ท่าน้าว  ทุ่งช้าง  ทุ่งศรีทอง  นาซาว  นาทะนุง  นาน้อย  นาปัง  นาไร่หลวง  นาเหลือง  น้ำเกี๋ยน  น้ำแก่น  น้ำตก  น้ำปั้ว  น้ำพาง  น้ำมวบ  บ่อ  บ่อเกลือเหนือ  บ่อสวก  บัวใหญ่  บ้านพี้  บ้านฟ้า  ปอน  ป่ากลาง  ป่าคา  ป่าคาหลวง  ป่าแลวหลวง  ปิงหลวง  เปือ  ผาตอ  ผาทอง  ผาสิงห์  ฝายแก้ว  พงษ์  พระธาตุ  ภูคา  ภูฟ้า  ม่วงตึ๊ด  เมืองจัง  เมืองลี  แม่ขะนิง  แม่จริม  แม่สา  แม่สาคร  ยม  ยาบหัวนา  ริม  เรือง  และ  วรนคร  ศรีภูมิ  ศิลาเพชร  สกาด  สถาน (อำเภอนาน้อย)  สถาน (อำเภอปัว)  สวด  สะเนียน  สันทะ  ส้าน  แสนทอง  หนองแดง  หมอเมือง  ห้วยโก๋น  ไหล่น่าน  อวน  อ่ายนาไลย  |  |
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
นักกีฬาแบ่งตามประเภทกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ยิงธนู | 3 | 3 | 6 |
|  กรีฑา | 19 | 19 | 38 |
|  แบดมินตัน | 0 | 1 | 1 |
|  มวยสากลสมัครเล่น | 7 | 0 | 7 |
|  เรือแคนู | 5 | 3 | 8 |
|  จักรยาน | 8 | 5 | 13 |
|  กระโดดน้ำ | 4 | 4 | 8 |
|  ขี่ม้า | 2 | 1 | 3 |
|  ฟันดาบ | 9 | 9 | 18 |
|  ยิมนาสติก | 6 | 12 | 18 |
|  ยูโด | 4 | 5 | 9 |
|  ปัญจกีฬาสมัยใหม่ | 2 | 2 | 4 |
|  เรือพาย | 18 | 2 | 20 |
|  เรือใบ | 7 | 4 | 11 |
|  ยิงปืน | 11 | 4 | 15 |
|  ว่ายน้ำ | 20 | 14 | 34 |
|  ระบำใต้น้ำ | 0 | 2 | 2 |
|  เทเบิลเทนนิส | 1 | 1 | 2 |
|  เทควันโด | 2 | 0 | 2 |
|  เทนนิส | 3 | 4 | 7 |
|  ไตรกีฬา | 2 | 1 | 3 |
|  วอลเลย์บอล | 14 | 14 | 28 |
|  โปโลน้ำ | 13 | 13 | 26 |
|  ยกน้ำหนัก | 1 | 0 | 1 |
|  มวยปล้ำ | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 162 | 123 | 285 |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Italy at the 2012 Summer Olympic
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก

| ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก |
| --- | --- |
เกิด: 16 มีนาคม พ.ศ. 2470 พงษ์จันทร์ กัลย์จาฤก จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 11 เมษายน พ.ศ. 2540 (70 ปี)
บิดา: วีระ กัลย์จาฤก
มารดา: ทองคำ กัลย์จาฤก
คู่สมรส: สมสุข กัลย์จาฤก
อาชีพ: ผู้ก่อตั้งบ.กันตนา,  นักประพันธ์, ผู้กำกับการแสดง,  ผู้อำนวยการผลิต, ผู้อำนวยการแสดง,  ผู้ผลิตละครวิทยุ, โทรทัศน์ และภาพยนตร์,  นักแสดงละครวิทยุและโทรทัศน์  นักร้อง, นักแต่งเพลง นักพากย์
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2486 - พ.ศ. 2540
ผลงานเด่น: ละครวิทยุ: หญิงก็มีหัวใจ(2501) ภาพยนตร์: ผีพยาบาท(2503), เพชรตาแมว(2515), กาเหว่าที่บางเพลง(2537)  ละครโทรทัศน์: บาปบริสุทธิ์(2523)
ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก (16 มีนาคม 2470 - 11 เมษายน 2540) เป็นนักประพันธ์, ผู้กำกับการแสดง ผู้อำนวยการผลิต ผู้อำนวยการแสดง ผู้ผลิตละครวิทยุ โทรทัศน์ และภาพยนตร์ นักแสดงละครวิทยุและโทรทัศน์ นักร้อง นักแต่งเพลงนักพากย์ ชาวไทยและผู้ก่อตั้งบริษัทกันตนา
ประวัติ

ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก เจ้าของฉายา "ราชาโลกบันเทิง" เกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2470 เป็นทายาทคนสุดท้องต่อจากดวงแข จำนง ศศี และเพ็ญแข ของนายวีระและนางทองคำ กัลย์จาฤก และเป็นบุตรบุญธรรมของขุนพิทักษ์และภรรยา เดิมมีชื่อว่า พงษ์จันทร์ เพื่อให้สอดคล้องกับ จำนง ผู้เป็นพี่ชายแต่ในภายหลังได้เป็น ประดิษฐ์ ในปี พ.ศ. 2485 ตามนโยบายของจอมพล ป. พิบูลสงคราม นอกจากจะเป็นที่รู้จักในฐานะ นักพากย์ นักแสดง ผู้กำกับ ผู้อำนวยการแสดง ผู้ผลิตและผู้อำนวยการผลิตละครวิทยุ, โทรทัศน์และภาพยนตร์แล้ว ท่านยังเป็นนักเขียนที่มีผลงานมากมายอาทิ แฝดล่องหน ปะการังสีดำ ห้องหุ่น ปอบผีฟ้า สุสานคนเป็น คนตาทิพย์ และ เพชรตาแมว เป็นต้น  แต่ที่สำคัญท่านเป็นผู้ก่อตั้งกันตนา (บ.กันตนา กรุ๊ปในปัจจุบัน) ร่วมกับภรรยาสมสุข กัลย์จาฤก ซึ่งมีบุตรด้วยกันรวม 5 คนคือ 1.สิทธานต์ กัลย์จาฤก (เสียชีวิต)                              2. จาฤก กัลย์จาฤก​                                       3.ปนัดดา ธนสถิตย์ อธิการบดี ประธานคณะกรรมการสถาบันกันตนา                                         4.นิรัตติศัย กัลย์จาฤก(เสียชีวิต)                5.จิตรลดา ดิษยนันทน์
การเข้าสู่วงการบันเทิง

ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงในปี พ.ศ. 2486 ด้วยการเป็นนักร้องในวง ศิลปจาฤก ที่เริ่มเดินสายเปิดการแสดงต่างจังหวัดของพี่สาวเพ็ญแข ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะศิลปินนักร้องนักแสดงในตอนนั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 เมื่อเพ็ญแข กัลย์จาฤกกลับไปยึดการแสดงละครร้องประจำที่เวิ้งนครเขษมและศาลาเฉลิมไทย ประดิษฐ์ก็ตามไปร้องเพลงสลับฉากและเริ่มเป็นนักแสดงที่นั่นด้วยการรับบท 'ทหารยืนเสา' ต่อมาเขาก้าวไปรับจ้างพากย์หนังกลางแปลงให้บริษัทเอเซียภาพยนตร์ ซึ่งในตอนนั้นมีนายเอิบ กันตถาวรเป็นผู้จัดการอยู่ การได้พบและร่วมงานกับนายเอิบจึงถือเป็นจุดเริ่มต้นของงานละครวิทยุและจุดกำเนิดของชื่อ กันตนา ในเวลาต่อมา หลังจากเป็นนักพากย์ได้ไม่นาน ครูเอิบชอบใจในน้ำเสียงที่กังวานจึงชวนให้ประดิษฐ์มาเล่นละครเป็นพระเอกให้คณะกันตถาวร
บิดาผู้ให้กำเนิดกันตนา

ในขณะที่ประดิษฐ์เล่นละครอยู่กับคณะกันตถาวรนั่นเองที่เขาได้พบรักกับสมสุข อินทรทูต (สินสุข) และทั้งคู่ได้สมรสกันเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2493 และในช่วงเวลานั้นก็เป็นช่วงที่ผงซักฟอกแฟ้บและยาสีฟันคอลเกตเริ่มบุกตลาดเมืองไทยใหม่ๆ ซึ่งทุ่มงบโฆษณาประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อวิทยุอย่างมาก ส่งผลให้กิจการวิทยุไทยเริ่มรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก ครูเอิบจึงสนับสนุนให้ประดิษฐ์ก่อตั้งคณะละครวิทยุขึ้นใหม่อีกคณะหนึ่ง ในปีพ.ศ. 2494 กันตนา จึงได้ถือกำเนิดขึ้นในวงการบันเทิงเมืองไทย