stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี
การเดินทาง > รถประจำทาง

เมืองทองธานีมีท่ารถประจำทาง ขสมก. สาย 166 รวมถึงรถเมล์เอกชนร่วมบริการ สาย 33, 51, 52, 90, 150 และ รถเมล์ชานเมือง สาย 356, ต.356, 359, 367, 646 มีรถสองแถว 3 สาย ได้แก่
สาย 1 คอนโดเมืองทองธานี - แจ้งวัฒนะ
สาย 2 คอนโดเมืองทองธานี - ติวานนท์
สาย 3 คอสโม่ บาซาร์ - MRT ศรีรัช
นอกจากนี้แล้ว เมืองทองธานี ยังมีบริการรถคิวตู้หลายสาย สำหรับให้บริการผู้ที่อยู่อาศัยในเมืองทองธานี โดยเฉพาะในส่วนของป็อปปูล่า คอนโดมีเนียม ซึ่งมีผู้อาศัยอยู่อย่างหนาแน่น และรองรับผู้ที่มาใช้บริการที่ศูนย์แสดงสินค้า อิมแพค เมืองทองธานี ประกอบด้วย
สายเมืองทองธานี - อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
สายเมืองทองธานี - เดอะมอลล์งามวงศ์วาน
สายเมืองทองธานี - มณฑลพิธีท้องสนามหลวง
สายเมืองทองธานี - เมเจอร์ ซินีเพล็กซ์ รังสิต
สายเมืองทองธานี - เดอะมอลล์บางกะปิ
สายเมืองทองธานี - สีลม (เฉพาะช่วงเช้าวันทำงาน)
สายเมืองทองธานี - เซ็นทรัลพลาซ่าปิ่นเกล้า
และยังมีรถโดยสารปรับอากาศสายพิเศษ สายเมืองทองธานี - อิมแพค เมืองทองธานี - สถานีรถไฟฟ้าหมอชิต ซึ่งทางเมืองทอง ดำเนินการบริการด้วยตนเอง โดยจำหน่ายตั๋วโดยสารในรูปแบบคูปองใบละ 32 บาท เชื่อมต่อเส้นทางการเดินทางระหว่างสถานีรถไฟฟ้ามายังศูนย์แสดงสินค้าอิมแพคอีกด้วย
การเดินทาง > รถไฟฟ้าสายสีชมพู

สถานีอิมแพ็ค เมืองทองธานี - เชื่อมต่อกับอาคารอิมแพ็คชาเลนเจอร์
สถานีทะเลสาบเมืองทองธานี - เชื่อมต่อกับอาคารอิมแพ็คฟอรั่มและอิมแพ็คเอ็กซิบิชั่นเซ็นเตอร์
การเดินทาง > ถนนสายหลัก และ ทางด่วน

ถนนติวานนท์
ถนนแจ้งวัฒนะ
ถนนประชาชื่น
ถนนชัยพฤกษ์
ถนนบอนด์สตรีท
ถนนป๊อปปูล่า
ถนนเมืองทองธานี
ทางพิเศษศรีรัช
ทางพิเศษอุดรรัถยา
เหตุการณ์สำคัญ

26 มิถุนายน พ.ศ. 2567 - การเลือกสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2567 ระดับประเทศ (อาคารฟอรั่ม (ฮอลล์ 4))
21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568 - นางงามจักรวาล 2025 (อาคารชาเลนเจอร์ (ฮอลล์ 1–3))
ดูเพิ่ม

เมืองทองธานี
ธันเดอร์โดมสเตเดียม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ปฏิทินการจัดงาน/กิจกรรม เก็บถาวร 2009-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนthaipr.net
สมาคม เมืองทองธานี แหล่งพูดคุยกับลูกบ้าน แผนที่ และ ค้นหาที่อยู่อาศัยในเมืองทองธานี เก็บถาวร 2012-12-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน mtta.or.th
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°54′50″N 100°32′57″E﻿ / ﻿13.913761°N 100.549107°E﻿ / 13.913761; 100.549107
| ด ค กศูนย์ประชุมและศูนย์แสดงสินค้าในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล:  หอประชุมกองทัพเรือ  ไบเทคบุรี  พารากอน ฮอลล์  ศูนย์ประชุมในเครือเซ็นทรัล  ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  อิมแพ็ค เมืองทองธานี  มหิดลสิทธาคาร  ทรู ไอคอน ฮอลล์  ยูโอบีไลฟ์  วัน แบงค็อก ฟอรัม 
ภูมิภาคอื่น:  ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่  ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติขอนแก่น  ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  ศูนย์ประชุมอเนกประสงค์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น  ศูนย์ประชุมเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสฉลองพระชนมายุ 5 รอบ 2 เมษายน 2558 มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  ศูนย์ประชุมพีช
ดองกีคอง (ตัวละคร)

| ดองกีคอง |
| --- | --- |
ตัวละครใน มาริโอ, ดองกีคอง
ภาพดองกีคองในเกมดองกีคองคันทรีรีเทิร์น
ปรากฏครั้งแรก: ดองกีคอง 1981( ค.ศ. ) 2524 (พ.ศ.)
สร้างโดย: ชิเงรุ มิยาโมโตะ
ให้เสียง(ภาษาอังกฤษ): Kevin Bayliss (1994–1996)[citation needed] Charles Martinet (1996–2005) Grant Kirkhope (1999; 2003-2010) Takashi Nagasako (2004–present) Soupy Sales (Saturday Supercade) Garry Chalk (Captain N: The Game Master) Richard Yearwood (Donkey Kong Country) Sterling Jarvis (Donkey Kong Country, singing voice)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: ลิง
เพศ: ชาย
ดองกีคอง(ญี่ปุ่น: ドンキーコング; โรมาจิ:  Donkī Kongu)เป็นกอริลลาที่อาศัยอยู่ในบ้านต้นไม้มีเพื่อนสนิทชื่อดิดดี้ คองเป็นลิงแมงมุมใส่หมวกแก้ปสีแดงจะมีโลโก้นินเท็นโดติดไว้ด้วย เป็นศัตรูของมาริโอและ คิง เครูล ดองกี(อังกฤษ: Donkey) หมายความว่าโง่ในภาษาไทย ดองกีคองโดนสร้างโดยชิเงรุ มานากาโตะ
การปรากฏตัว > ช่วงยุคเริ่มต้น

ดองกีคองได้ปรากฏตัวในเกมดองกีคองเป็นเกมอาร์เคดที่โด่งดังเป็นเกมที่แสดงการปรากฏตัวของมาริโอ และ ดองกีคองในเกมนั้นมาริโอจะเป็นตัวละครฝ่ายดีและดองกีคองจะเป็นตัวละครฝ่ายร้ายแต่ว่าสุดท้ายดองกีคองก็เป็นฝ่ายแพ้และถูกมาริโอลักพาตัวแทนดังนั้นมาริโอจึงได้เป็นตัวละครฝ่ายร้ายแทนส่วนตัวละครฝ่ายดีคือดองกีคองจูเนียร์ในเกมดองกีคองจูเนียร์
การปรากฏตัว > ช่วงยุคกลาง

แรก็ได้เป็นบริษัทที่พัฒนาเกมดองกีคองทำให้เกิดเกมที่มีชื่อว่าดองกีคองคันทรีเป็นเกมที่ได้แสดงการปรากฏตัวของคิง เครูล
การปรากฏตัว > ช่วงยุคล่าสุด

เกมดองกีคองทำให้เกิดเกมที่มีชื่อว่าดองกีคองคันทรีรีเทิร์น
เหยา อี้หลิน

นักการเมืองชาวจีน (ค.ศ. 1917–1994)
| ฯพณฯเหยา อี้หลิน |
| --- | --- |
姚依林


ผู้อำนวยการคณะกรรมการวางแผนแห่งรัฐ คนที่ 4 และ 6
ดำรงตำแหน่ง มิถุนายน ค.ศ. 1987 – ธันวาคม ค.ศ. 1989
หัวหน้ารัฐบาล: จ้าว จื่อหยาง หลี่ เผิง
ก่อนหน้า: ซ่ง ผิง
ถัดไป: โจว เจียหฺวา
ดำรงตำแหน่ง สิงหาคม ค.ศ. 1980 – มิถุนายน ค.ศ. 1983
หัวหน้ารัฐบาล: จ้าว จื่อหยาง
ก่อนหน้า: ยฺหวี ชิวหลี่
ถัดไป: ซ่ง ผิง
รองนายกรัฐมนตรีจีน คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 25 มีนาคม ค.ศ. 1988 – 5 มีนาคม ค.ศ. 1993
หัวหน้ารัฐบาล: หลี่ เผิง
ก่อนหน้า: ว่าน หลี่
ถัดไป: จู หรงจี
ผู้อำนวยการสำนักงานใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1978 – ค.ศ. 1982
ผู้นำ: ฮฺว่า กั๋วเฟิง หู เย่าปัง
ก่อนหน้า: วัง ตงซิง
ถัดไป: หู ฉีลี่
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ 
ดำรงตำแหน่ง 18 สิงหาคม ค.ศ. 1978 – ตุลาคม ค.ศ. 1978
หัวหน้ารัฐบาล: ฮฺว่า กั๋วเฟิง
ก่อนหน้า: หวัง เหล่ย์ [zh]
ถัดไป: จิน หมิง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: วิลเลียม ยิว ฮักกวง 6 กันยายน ค.ศ. 1917(1917-09-06) บริติชฮ่องกง
เสียชีวิต: 11 ธันวาคม ค.ศ. 1994(1994-12-11) (77 ปี) ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์จีน (1935–1994)
คู่สมรส: โจว ปิน หง โช่วจื้อ
บุตร: เหยา หมิงรุ่ย เหยา หมิงชาน เหยา หมิงตวน เหยา หมิงเหว่ย์
ญาติ: หวัง ฉีชาน (ลูกเขย) เมิ่ง สฺเวหนง (ลูกเขย)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยชิงหฺวา
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  จีน
สังกัด:  กองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชน
ประจำการ: 1935–1949
ผ่านศึก: สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง สงครามกลางเมืองจีน

เหยา อี้หลิน (จีน: 姚依林; พินอิน: Yáo Yīlín; 6 กันยายน ค.ศ. 1917 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักการเมืองและทหารชาวจีนผู้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีจีนตั้งแต่ ค.ศ. 1979 ถึง 1988 และรองนายกรัฐมนตรีคนที่ 1 ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 ถึง 1993
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ

เขาเกิดที่ฮ่องกงใน ค.ศ. 1917 และใช้ชีวิตช่วงวัยเด็กที่เมืองกุ้ยฉี อานฮุย เหยาเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ. 1935 ระหว่างขบวนการ 9 ธันวาคม เหยาเป็นเลขาธิการของกลุ่มศึกษาพรรคการเมืองปักกิ่ง ระหว่างสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เขารับตำแหน่งรองผู้อำนวยการสำนักงานการเงินของพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของคอมมิวนิสต์ นับเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาอันยาวนานของการเป็นผู้นำในตำแหน่งทางการเงิน ใน ค.ศ. 1979 เหยาได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองนายกรัฐมนตรีของคณะมนตรีรัฐกิจ ในการประชุมสมัชชาใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 13 ใน ค.ศ. 1987 เหยาได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมธิสามัญปรัจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีนและต่อมาได้ขึ้นดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีนคนที่ 1
บทบาทในการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989

ระหว่างการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 เหยาดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีจีนคนที่ 1 และรับผิดชอบด้านการวางแผนและบริหารเศรษฐกิจ เหยาเกี่ยวข้องกับฝ่ายอนุรักษ์นิยมของพรรคที่ปฏิเสธว่านักศึกษาเป็นผู้รักชาติและสนับสนุนให้ปราบปรามการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ทั้งเหยาและหลี่ เผิงต่างก็สามารถต่อต้านจ้าว จื่อหยางได้อย่างมีประสิทธิภาพเพื่อให้แน่ใจว่าอิทธิพลของฝ่ายอนุรักษ์นิยมจะครอบงำการตัดสินใจของพรรคคอมมิวนิสต์จีน
บทบาทในการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 > การมีส่วนร่วมกับบทบรรณาธิการ 26 เมษายน

บทบรรณาธิการ 26 เมษายนที่ตีพิมพ์ใน เหรินหมินรื่อเป้า ทำให้กลุ่มนักศึกษาโกรธเคืองและส่งผลให้จำนวนผู้คนในจัตุรัสเพิ่มมากขึ้นอย่างมาก รายงานอย่างเป็นทางการของพรรคคอมมิวนิสต์จีนระบุว่าการเคลื่อนไหวดังกล่าวไม่ได้มีเจตนารักชาติและนักศึกษาถูกนำโดยกลุ่มเล็ก ๆ ของผู้สมรู้ร่วมคิดต่อต้านคอมมิวนิสต์เพื่อก่อให้เกิด "ความวุ่นวาย" ความเห็นของเติ้ง เสี่ยวผิงถูกนำไปลงในบทบรรณาธิการเพื่อช่วยสนับสนุนและเพื่อให้แน่ใจว่าชาวจีนจะยอมรับมุมมองของพรรคเกี่ยวกับการประท้วงดังกล่าวอย่างเชื่อฟัง อย่างไรก็ตาม มีฝ่ายที่ขัดแย้งกันสองฝ่ายเกิดขึ้นในพรรค ฝ่ายหนึ่งสนับสนุนให้คงบทบรรณาธิการไว้เช่นเดิม อีกฝ่ายหนึ่งต้องการเปลี่ยนแปลงบทบรรณาธิการเพื่อเอาใจนักศึกษา เหยาปฏิเสธข้อเสนอของจ้าวที่จะรับผิดเรื่องการเปลี่ยนความเห็นของพรรคเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวเพราะประชาชนจะเริ่มสงสัยในความสามัคคีของพรรค เหยาเสนอให้ลดการปรองดองกับนักศึกษาลลง  ตรงกันข้าม เขาต้องการป้องกันไม่ให้ผู้นำทางการเมืองอื่น ๆ สนับสนุนการประท้วง บังคับให้นักศึกษายุติการคว่ำบาตร และรักษาวินัยแรงงานในอุตสาหกรรมและพาณิชย์เพื่อให้การผลิตดำเนินต่อไปได้  เหยาและหลี่ เผิงเป็นผู้นำฝ่ายอนุรักษ์นิยมและได้รับการสนับสนุนโดยเห็นด้วยกับมุมมองของเติ้งต่อการประท้วง เติ้งได้รับเกียรติและความเคารพเป็นอย่างมากในประเทศจีนเนื่องจากเขาเกี่ยวข้องกับพรรคคอมมิวนิสต์มาเป็นเวลานานและมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอดีตผู้นำที่โด่งดังของจีนอย่างเหมา เจ๋อตง เหยาค่อย ๆ ถอนการสนับสนุนจากกลุ่มปฏิรูปของจ้าว จื่อหยางด้วยการทำให้ผู้สนับสนุนของเขาเชื่อว่าจ้าวเข้าข้างนักศึกษาเกินไปเกี่ยวกับการชี้แจงบทบรรณาธิการ เหยาโจมตีจ้าวเพราะเขาตำหนิพรรคที่ปล่อยให้การทุจริตดำเนินไปโดยไม่มีการตรวจสอบและทำให้ประชาธิปไตยและกฎหมายในจีนแย่ลง จ้าวพบว่าตนเองอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากเมื่อเหยาและนักอนุรักษ์นิยมคนอื่น ๆ ทำงานร่วมกันและค้านการตัดสินใจที่เขาทำร่วมกับนักปฏิรูปคนอื่น ๆ เช่น เฉิน อีจือและเป้า ถง
บทบาทในการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 > เหตุผลการออกกฎอัยการศึก

เหยาและหลี่ เผิงคือสองบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับการประกาศกฎอัยการศึกในวันที่ 4 มิถุนายนมากที่สุด ความจำเป็นในการมีกฎอัยการศึกเกิดขึ้นจากความกลัวว่านักศึกษาที่หลั่งไหลเข้ามาในจัตุรัสอย่างต่อเนื่องนั้นถูกบังคับโดยกลุ่มต่อต้านคอมมิวนิสต์อย่างลับ ๆ บรรดาผู้นำพรรคต่างหวั่นเกรงว่าอำนาจเหล่านี้กำลังบังคับให้นักศึกษาและผู้ประท้วงหลั่งไหลเข้ามาในจัตุรัสเทียนอันเหมินอย่างต่อเนื่องซึ่งจะทำหน้าที่เพียงขัดขวางไม่ให้พรรคคอมมิวนิสต์จีนปกครองประชาชนจีน กลุ่มอนุรักษ์นิยมมองว่ากฎอัยการศึกเป็นวิธีเดียวเท่านั้นที่จะสามารถปราบปรามผู้ประท้วงในอนาคตได้อย่างรุนแรงและป้องกันไม่ให้พวกเขาพยายามเข้าถึงจัตุรัสดังกล่าว ตามที่โทนี ไซช์กล่าว เหยาเป็นผู้สนับสนุนกฎอัยการศึกอย่างแข็งขันมากเพราะเขาเห็นว่ามันเป็นทางเลือกสุดท้ายที่จะยุติการประท้วงและฟื้นฟูการดำเนินงานตามปกติของปักกิ่ง ในระหว่างหารือกับผู้นำพรรคคนอื่น ๆ เหยากล่าวว่า "ธรรมชาติของขบวนการนักศึกษาได้เปลี่ยนแปลงไป เริ่มจากการแสดงออกถึงความเศร้าโศกตามธรรมชาติและกลายมาเป็นความวุ่นวายทางสังคม" เขาสนับสนุนให้องค์กรนักศึกษาที่ได้รับการรับรองโดยไม่ได้เป็นทางการทั้งหมดถูกพิจารณาว่าผิดกฎหมายเพราะเขาเกรงว่าองค์กรเหล่านี้จะทำให้เกิดความวุ่นวายนอกปักกิ่งและทั่วทั้งประเทศ นอกจากนี้ เหยายังเป็นสมาชิกเพียงคนเดียวในคณะกรรมาธิการสามัญฯ ที่ปฏิเสธการเจรจากับนักศึกษาเพราะเขาเชื่อว่ากลุ่มผู้สมรู้ร่วมคิดเล็ก ๆ อยู่เบื้องหลังองค์กรนักศึกษาเหล่านี้และการเจรจากับพวกเขาจะยิ่งเสริมสร้างความสามารถของพวกเขาในการโค่นล้มพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในบทความที่ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เซาท์ไชนามอร์นิงโพสต์ โจว จุง-ยาน กล่าวถึงเหตุที่หลี่ เผิงและเหยา อี้หลินสนับสนุนกฎอัยการศึกเนื่องจากกฎดังกล่าวจะช่วยให้กลุ่มหัวรุนแรงสามารถกุมอำนาจที่ตนเคยมีในประเทศได้
เสียชีวิต

เหยาเสียชีวิตด้วยอาการป่วยเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1994 ขณะมีอายุได้ 77 ปี
ครอบครัว

เหยาและหง โช่วจื้อ ภรรยา มีบุตรด้วยกันสี่คน ได้แก่ เหยา หมิงรุ่ย (หญิง), เหมา หมิงชาน (หญิง), เหยา หมิงตวน (หญิง) และเหยา หมิงเหว่ย์ (ชาย) สามีของเหยา หมิงชานคือหวัง ฉีชาน อดีตรองประธานาธิบดีจีน สามีของเหยา หมิงตวนคือเมิ่ง สฺเวหนง อดีตผู้ว่าการมณฑลชานซีและอดีตนายกเทศมนตรีปักกิ่ง
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยจินกู สถาบันการศึกษาที่เหยา อี้หลินเคยศึกษา
โจโคโบะ

| โจโคโบะ |
| --- | --- |
ตัวละครใน ไฟนอลแฟนตาซี''
โจโคโบะ จาก ไฟนอลแฟนตาซี X
ปรากฏครั้งแรก: ไฟนอลแฟนตาซี II (1988)
สร้างโดย: โคอิจิ อิชิอิ
ออกแบบโดย: โคอิจิ อิชิอิ โทชิยูกิ อิตาฮานะ (ซีรีส์ Chocobo)
โจโคโบะ (ญี่ปุ่น: チョコボ; โรมาจิ: Chokobo; อังกฤษ: Chocobo) เป็นสิ่งมีชีวิตในจินตนาการในชุดเกม ไฟนอลแฟนตาซี ของ Square และ Square Enix มีลักษณะเป็นนกขนาดใหญ่สีเหลืองที่บินไม่ได้ สามารถขี่มันเป็นพาหนะหรือจะใช้มันทำอย่างอื่นได้หลายอย่าง โจโคโบะปรากฏครั้งแรกใน Final Fantasy II และให้ถูกให้ความสำคัญในภาคต่อๆมา ทำให้โจโคโบะกลายเป็นตัวละครสัญลักษณ์ประจำเกม Final Fantasy คู่กับโมกลี และด้วยความนิยมทำให้มันยังถูกนำไปสร้างเป็นชุดเกมของตัวเอง
การปรากฏตัว > ในชุดเกม Final Fantasy

โจโคโบะส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในป่า (แม้ว่าใน Final Fantasy VII จะอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าและทุ่งหิมะ) พวกที่อยู่ในป่าจะมีนิสัยดุร้ายเมื่อรู้สึกว่าถูกคุกคาม แต่ก็สามารถทำให้เชื่องเพื่อที่จะมาใช้เป็นพาหนะได้เสมือนทหารม้าที่สามารถเดินทางอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ซึ่งในบทบาทนี้โจโคโบะสามารถที่จะข้ามน้ำตื้นได้ และโดยส่วนมากแล้ว เมื่อผู้เล่นขี่โจโคโบะจะสามารถเดินทางได้โดยปลอดจากการถูกโจมตี และโจโคโบะจะไม่หนีไปไหนถึงแม้ว่าถูกเล่นจะปล่อยมันไว้เพียงลำพังก็ตาม อาหารโปรดของโจโคโบะคือ Gysahl Green ซึ่งตั้งชื่อตามเมืองหนึ่งใน Final Fantasy III
การปรากฏตัว > ในชุดเกม Chocobo

ชุดเกม Chocobo เป็นชุดเกมที่แยกออกจากเกม Final Fantasy โดยมีเนื้อเรื่องแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ถูกพัฒนาขึ้นโดย Square ในตอนแรก และต่อมาด้วย Square Enix
| ชื่อ | วางตลาดเมื่อ | ยอดการส่งมอบ/ยอดขาย    |
| --- | --- | --- |
| Chocobo no Fushigi na Dungeon Dungeon crawler ที่พัฒนาโดย Square สำหรับ PlayStation, พอร์ตเข้ากับ WonderSwan โดย TOSE. | 23 ธันวาคม พ.ศ. 2540 4 มีนาคม พ.ศ. 2542 (WonderSwan) 25 สิงหาคม พ.ศ. 2553 (PSN)   | 1.14 ล้านแผ่นจากทั่วโลก (PlayStation)  (เมื่อ มีนาคม พ.ศ. 2546) |
| Chocobo's Dungeon 2 ภาคต่อจาก Chocobo no Fushigi na Dungeon, สำหรับ PlayStation.  คุณลักษณะ: ตัวละครที่สองที่สามารถบังคับโดย AI หรือผู้เล่นที่สอง  WonderSwan Color ถูกวางแผนไว้แต่ยังไม่ได้เปิดตัว. | 23 ธันวาคม พ.ศ. 2541 27 ตุลาคม พ.ศ. 2553 (PSN)   | 592,730 แผ่นในญี่ปุ่น  (เมื่อ ธันวาคม พ.ศ 2547) |
| Chocobo World มินิเกมของ PocketStation ที่เป็นส่วนเสริมของ Final Fantasy VIII | ส่วนเสริมของ Final Fantasy VIII  | – |
| Chocobo Racing เกมแข่งรถ พัฒนาโดย Square สำหรับ PlayStation. | 18 มีนาคม พ.ศ. 2542 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 (PSN)  | – |
| Chocobo Stallion จำลองการเลี้ยงและแข่งโจโคโบะ ที่พัฒนาโดย ParityBit สำหรับ PlayStation. | 22 ธันวาคม พ.ศ. 2552   23 กันยายน พ.ศ. 2551 (PSN)   | – |
| Dice de Chocobo เกมกระดาน ที่พัฒนาโดย Denyusha Co. สำหรับ PlayStation.  วางตลาดเฉพาะเป็นส่วนเสริมของ Chocobo Collection. | 23 กันยายน พ.ศ. 2551 (PSN)   | – |
| Chocobo Collection ภาครวมของ Chocobo Racing, Chocobo Stallion and Dice de Chocobo | 22 ธันวาคม พ.ศ. 2542   | – |
| Hataraku Chocobo เกมจำลองชีวิต ที่พัฒนาโดย Square สำหรับ WonderSwan. | 20 กันยายน พ.ศ 2543   | 8,930 แผ่น  (เมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2543) |
| Chocobo Land: A Game of Dice ใช้ชื่อว่า Dice de Chocobo สำหรับ เกมบอยแอ็ดวานซ์  ได้ 28 คะแนนจากคะแนนเต็ม 40 โดยนิตยสาร Famitsu  | 13 ธันวาคม พ.ศ. 2545   | – |
| Dokodemo Chocobo เกมโทรศัพท์. | ก่อนปี พ.ศ. 2546   | – |
| Chocobo de Mobile มินิเกมกีฬาที่เป็นแอปพลิเคชันโทรศัพท์ | 14 ธันวาคม พ.ศ. 2549   | – |
| Final Fantasy Fables: Chocobo Tales เกมผจญภัย ที่พัฒนาโดย h.a.n.d. สำหรับ Nintendo DS | 14 ธันวาคม พ.ศ. 2549   | 170,000 แผ่นในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรป  (เมื่อ พฤศจิกายน พ.ศ. 2550) |
| Final Fantasy Fables: Chocobo's Dungeon เกมเล่นตามบทบาท ที่พัฒนาโดย h.a.n.d. สำหรับ Wii | 13 ธันวาคม พ.ศ. 2550   | 160,000 แผ่นในญี่ปุ่นและทวีปอเมริกาเหนือ  (เมื่อ กันยายน พ.ศ. 2551) |
| Cid to Chocobo no Fushigi na Dungeon Toki Wasure no Meikyū DS+ พอร์ตปรับปรุงของ Final Fantasy Fables: Chocobo's Dungeon สำหรับ Nintendo DS, starring Cid | 30 ตุลาคม พ.ศ. 2551  | 46,000 แผ่น  (เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551) |
| Chocobo to Mahō no Ehon: Majo to Shōjo to Gonin no Yūsha ภาคต่อจาก Final Fantasy Fables: Chocobo Tales, สำหรับ Nintendo DS | 11 ธันวาคม พ.ศ. 2551  | – |
| Chocobo Panic เกมสำหรับ iPad | 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2553  | – |
| Chocobo's Crystal Tower เกมสำหรับ Facebook | 25 ตุลาคม พ.ศ. 2553   | – |
| Chocobo’s Chocotto Farm เกมสังคมออนไลน์บนสมาร์ทโฟนจากเครื่อง GREE | 19 ธันวาคม พ.ศ. 2555   | – |
| Chocobo Racing 3D (ชื่ออย่างไม่เป็นทางการ)  ภาคต่อจาก Chocobo Racing, สำหรับ Nintendo 3DS | TBA   | – |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเกมซีรีส์ Chocobo ในญี่ปุ่น (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กไฟนอลแฟนตาซี |
| --- | --- |
เกมหลัก:  ไฟนอลแฟนตาซี  II  III  IV  V  VI  VII (รีเมค, รีเบิร์ธ)  VIII  IX  X  XI  XII  XIII  XIV 1.0  2.0 เฮเวนส์เวิร์ด  สตอร์มบลัด  ชาโดว์บริงเกอส์  เอนด์วอล์คเกอร์  XV  XVI 
เกมอื่น ๆ:  Airborne Brigade  All the Bravest  Artniks  Brave Exvius  Dimensions  Explorers  Mobius  Mystic Quest  Record Keeper  Toki no Suishō  The 4 Heroes of Light  World 
ชุดเกมย่อย:  คริสตัลโครนิเคิลส์  ดิซซิเดีย  แทกติกส์ (เดอะวอร์ออฟเดอะไลออนส์)  แทกติกส์ แอดวานซ์  Theatrhythm Curtain Call  ไทป์-0 HD  Agito  Online 
ภาพยนตร์และแอนิเมชั่น:  Legend of the Crystals  The Spirits Within  อันลิมิตเต็ด  แอดเวนต์ชิลเดรน  บราเธอร์ฮูด  คิงส์เกลฟ 
ตัวละครถาวร:  ซิด  โจโคโบะ  โมกลี
คุปปะ จูเนียร์

| คุปปะ จูเนียร์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน มาริโอ
คุปปะ จูเนียร์ในเกม ซุปเปอร์มารีโอปาร์ตี
ปรากฏครั้งแรก: ซุปเปอร์มาริโอซันไชน์ (29 กรกฎาคม ค.ศ.2002)
สร้างโดย: ชิเงะรุ มิยะโมะโตะ
ให้เสียงโดย: โดโลเรส โรเจอร์ (2002–2007) เคทีย์ ซาโกยอัน (2007–ปัจจุบัน)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: คุปปะ
เพศ: ชาย
ญาติ: โคกุปปะ (พี่น้อง) คุปปะ (พ่อ)
คุปปะ จูเนียร์ (ญี่ปุ่น: クッパJr.; โรมาจิ: Kuppa Junia) เป็นตัวละครในเกมมาริโอของบริษัทนินเทนโด โดยมีบทเป็นตัวร้าย และเขาเป็นลูกชายของคุปปะ และชอบทำในสิ่งที่พ่อทำ (ลักพาตัวเจ้าหญิงพีช และกำจัดมาริโอ)
รายละเอียด

คุปปะ จูเนียร์เป็นคุปปะที่มีผิวสีเหลือง หัวสีเขียว และหางม้าสีส้มแดงเหมือนพ่อ เขามีฟันซี่เล็กๆ หนึ่งซี่ แล้วมีจมูกขนาดใหญ่ กับตาสีดำขนาดเล็ก และมีกระดองสีเขียวพร้อมกับหนาม เขาสามารถพ่นไฟได้ และมีขนาดแตกต่างกันในทุกเกม โดยมีขนาดเล็กที่สุดในเกม ซูเปอร์มาริโอซันไชน์ จนมีขนาดใหญ่กว่าเจ้าหญิงพีชในซุปเปอร์มาริโอกาแล็กซี คุปปะ จูเนียร์จึงเป็นตัวที่ทำให้คนดูไม่สับสนกับ "เบบีคุปปะ" ในเกมซุปเปอร์มาริโอเวิร์ด 2: โยชีส์ไอแลนด์
คนพากย์เสียงคุปปะ จูเนียร์คือโดโลเรส โรเจอร์ตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2007 หลังจากนั้นเคทีย์ ซาโกยอันได้พากย์เสียงต่อมาจนถึงปัจจุบัน
การปรากฏตัว

คุปปะ จูเนียร์ปรากฏตัวครั้งแรกในเกมซูเปอร์มาริโอซันไชน์ โดยเขาได้ทำลายวันพักผ่อนของมาริโอโดยการทาสีทั้งเกาะไอล์ เดลฟิโน และปลอมตัวเป็นมาริโอแล้วลักพาตัวเจ้าหญิงพีชหลังจากที่พ่อได้หลอกเขาว่าเจ้าหญิงพืชคือแม่ของเขา แล้วหลังจากนั้นเขาจึงรู้ว่าเธอไม่ใช่แม่ของเขา แต่ยังคงต้องการแก้แค้นมาริโอ
คุปปะ จูเนียร์ได้ปรากฏตัวกับพ่อของเขาในโฆษณา นินเทนโดสวิทช์ แพเรนทัล คอนโทรล แอป
การตอบรับ

เขาได้อันดับที่ 6 ในรายการของGameDailyภายใต้หัวข้อ 10 อันดับตัวละครของนินเทนโดที่สมควรมีเกมเป็นของตนเอง และอันดับ18 ในหัวข้อศัตรูที่ร้ายที่สุดในเกมมาริโอ Chi Lee ได้เปรียบเทียบเขาเป็นคิม จ็อง-อึน ผู้นำของประเทศเกาหลีเหนือ และเปรียบเทียบความสัมพันธ์ระหว่างสองเกาหลีเป็นอาณาจักรเห็ดและอาณาจักรคุปปะ และทาง Kotaku ได้ให้คุปปะเป็นหนึ่งในพ่อที่แย่ที่สุดในวิดีโอเกมโดยการอนุญาตให้คุปปะ จูเนียร์ และโคกุปปะใช้เรือโจรสลัดกับ "คฑาฟ้าแลบ"
เว็บที่เชื่อมโยง

Bowser Jr. on Super Mario Wiki
ครีม เดอะแรบบิท

| ครีม เดอะแรบบิท |
| --- | --- |
ตัวละครใน โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
ครีมและชีส จากเกมโซนิคฮีโร่ส์
ปรากฏครั้งแรก: โซนิคแอดวานซ์ 2
สร้างโดย: โซนิคทีม
เสียงอังกฤษ: ซาร่าห์ วัลเฟค (2004 วิดีโอเกม) รีเบ็คก้า แฮนด์เลอร์ (2005-ปัจจุบัน และโซนิคเอ็กซ์)
เสียงญี่ปุ่น: ซาโยโกะ อาโอกิ
ข้อมูลตัวละครในเกม

เผ่าพันธุ์: กระต่าย
เพศ: หญิง
ส่วนสูง: 70 ซม. (2 ฟุต 3 นิ้ว)
น้ำหนัก: 12 กก. (26.4 ปอนด์)
อายุ: 6 ปี 
ชอบ: โทรทัศน์, ไอศกรีม
ไม่ชอบ: ความรุนแรง, การทำให้คนอื่นเสียใจ
ทักษะ: บินด้วยหู
 
ครีม เดอะแรบบิท (ญี่ปุ่น: クリーム・ザ・ラビット; โรมาจิ: คุรีมุ ซะ ราบิทโตะ ; อังกฤษ: Cream the Rabbit) เป็นตัวละครจากวิดีโอเกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ปรากฏตัวครั้งแรกในเกมโซนิคแอดวานซ์ 2 ในวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2002
ครีมเป็นตัวละครสัตว์เลียนแบบมนุษย์ เผ่าพันธุ์กระต่ายเพศหญิง ร่างกายมีสีครีมตามชื่อ มีหูยาว และมีเพื่อนสนิทที่ร่วมเดินทางและต่อสู้ไปด้วยชื่อว่าชีส โดยชื่อทั้งสองนำมาจากชื่ออาหารว่า ครีมชีส ครีมเป็นลูกสาวของวานิลา เดอะแรบบิทและเธอกับชาร์มมี่ บี เป็นตัวละครที่อายุน้อยที่สุดในโลกของเกม ด้วยอายุเพียง 6 ปี
อุปนิสัย

ครีมเป็นตัวละครที่มีนิสัยสุภาพมาก เธอใช้สรรนามเรียกตัวละครด้วยคำว่า "คุณ" เสมอๆ (แม้แต่ดร.เอ็กแมนก็ตาม) ชอบที่จะเป็นมิตรกับทุกคนและชอบที่จะออกเดินทางผจญภัย
เมื่ออยู่ข้างนอก เธอชอบที่จะเล่นกับเพื่อนๆ หรือเก็บดอกไม้ แต่ถ้าอยู่ข้างในเธอชอบที่จะดูโทรทัศน์หรือทานไอศกรีม ซึ่งเป็นของโปรดของเธอ
ครีมไม่ชอบความรุนแรงทุกรูปแบบ แต่ในเกมการต่อสู้ของเธอนั้นเพื่อปกป้องผู้อื่น
เหงื่อ

หยดเหงื่อบนใบหน้า
เหงื่อ เป็นของเสียชนิดหนึ่งที่ร่างกายขับออกมาในรูปของเหลว และจะขับออกมาทางผิวหนังหรือตามซอกต่างๆของร่างกาย มักมีรสเค็มเพราะมีเกลือเป็นส่วนประกอบ การออกกำลังกายหรือเวลาอากาศร้อนก็มีเหงื่อได้เช่นกัน
เหงื่อประกอบด้วย น้ำ(H2O) 99% ส่วนอีก 1% ได้แก่ โซเดียมคลอไรด์(NaCl) ยูเรีย (CO(NH2)2) น้ำตาล ไขมัน กรดอะมิโนบางชนิด โพแทสเซียม(K) แมกนีเซียม(Mg) สังกะสี(Zn)
ชนิดของเหงื่อ > เหงื่อที่ผลิตจาก Eccrine Sweat Glands

ต่อมเหงื่อชนิดนี้พบทั่วตามร่างกาย ได้แก่ ผิวหนัง ฝ่ามือ ฝ่าเท้า ซึ่งจะผลิตเหงื่อที่มีลักษณะใสเหมือนน้ำ ไม่มีกลิ่น เพราะร่างกายจะขับเหงื่อชนิดนี้ออกมาเมื่อทำกิจกรรมหนักๆ หรืออยู่ในสภาวะอากาศร้อน
ชนิดของเหงื่อ > เหงื่อที่ผลิตจาก Apocrine Sweat Glands

ต่อมเหงื่อชนิดนี้กระจายตัวอยู่บางแห่งของร่างกาย เช่น รักแร้ ขาหนีบ ทวารหนัก หัวหน่าว ก้น แผ่นหลัง เหงื่อที่ได้จะมีลักษณะเหนียวใสและมีส่วนผสมของไขมันอยู่มากจึงทำให้เหงื่อชนิดนี้มีกลิ่น ซึ่งกลิ่นเหล่านี้ทำหน้าที่ในการกระตุ้นอารมณ์เพศจึงเป็นคนละกลิ่นที่เกิดจากการหมักหมมของขี้ไคล
การขับเหงื่อ

เหงื่อจะเกิดขึ้นเมื่อร่างกายของเราสัมผัสกับสิ่งกระตุ้นกับ "ความร้อน" และ "อารมณ์" ซึ่งทำให้สมองหลั่งสารเคมีชื่อ แอซีทิลโคลีน (Acetylcholine) ที่อยู่บริเวณปลายประสาทออกมากกระตุ้นต่อมเหงื่อให้ผลิตเหงื่อ
ปริมาณเหงื่อของแต่ละคนขึ้นอยู่กับ 3 ปัจจัย คือ อากาศ ความผันผวนของอากาศ ซึ่งอากาศร้อนมีความชื้นในอากาศสูงจะทำให้เหงื่อออกมากกว่าวันที่ฝนตกซึ่งมีความชื้นในอากาศต่ำ
กิจกรรมที่ทำในแต่ละวัน หากต้องออกแรงมากจะทำให้เหงื่อออกมากซึ่งตรงข้ามกับผู้ที่ไม่ค่อยจะออกแรง
โรคบางชนิดสามารถทำให้ปริมาณของเหงื่อเปลี่ยนแปลงได้ เช่น โรคเครียด ต่อมไทรอยด์เป็นพิษหรือคอพอก วัณโรค เบาหวาน โรคหัวใจ ภาวะใกล้หมดประจำเดือน สิ่งเหล่านี้ทำให้เหงื่อออกมาก ส่วนโรคผิวหนังไม่ว่าจะเป็นผด ผื่น สะเก็ดเงิน ผิวหนังแตกหยาบ ไมเกรนจะทำให้เหงื่อออกน้อย
จู หรงจี

จู หรงจี (จีน: 朱镕基; พินอิน: Zhū Róngjī; เกิด 23 ตุลาคม ค.ศ. 1928) เป็นอดีตนักการเมืองชาวจีนผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีนตั้งแต่ ค.ศ. 1998 ถึง 2003 และสมาชิกคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีนตั้งแต่ ค.ศ. 1992 ถึง 2002 ร่วมกับเจียง เจ๋อหมิน เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน
เขาเกิดที่ฉางชา มณฑลหูหนาน เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ. 1949 ตรงกับปีที่ก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาทำงานในคณะกรรมการวางแผนแห่งรัฐระหว่าง ค.ศ. 1952 ถึง 1958 และวิจารณ์นโยบายเศรษฐกิจของเหมา เจ๋อตง ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในช่วงการรณรงค์ร้อยบุปผาใน ค.ศ. 1957 ทำให้เขาถูกตราหน้าว่าเป็น "พวกฝ่ายขวา" ในการรณรงค์ปราบปรามฝ่ายขวาที่ตามมา เป็นผลให้จูถูกปลดและขับออกจากพรรค ต่อมาเขาถูกส่งไปทำงานที่โรงเรียนแกนนำพรรคในพื้นที่ห่างไกล เขาได้อภัยโทษใน ค.ศ. 1962 หลังเกิดภาวะทุพภิกขภัยอันเนื่องมาจากนโยบายก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้า แต่ยังไม่ได้รับการกู้ชื่อเสียงทางการเมืองและถูกส่งกลับไปที่คณะกรรมการวางแผนแห่งรัฐอีกครั้ง เขาถูกกวาดล้างอีกครั้งในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม และถูกส่งตัวไปปรับทัศนคติที่โรงเรียแกนนำ 7 พฤษภาคม
หลังการถึงแก่อสัญกรรมของเหมา เจ๋อตงใน ค.ศ. 1976 และการขึ้นสู่อำนาจของเติ้ง เสี่ยวผิงในเวลาต่อมา จูก็ได้รับการกู้ชื่อเสียงทางการเมืองและได้รับอนุญาตให้กลับมาเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนอีกครั้ง เขาทำงานในกระทรวงปิโตรเลียมตั้งแต่ ค.ศ. 1976 ถึง 1979 และเข้าร่วมคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งรัฐ องค์กรที่สืบทอดจากคณะกรรมการวางแผนแห่งรัฐใน ค.ศ. 1979 และดำรงตำแหน่งรองประธานคณะกรรมการตั้งแต่ ค.ศ. 1983 ถึง 1987 ใน ค.ศ. 1988 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นนายกเทศมนตรีนครเซี่ยงไฮ้ และดำเนินนโยบายปฏิรูปเศรษฐกิจอย่างจริงจัง เขาร่วมงานกับเจียง เจ๋อหมิน เลขาธิการพรรคประจำนครเซี่ยงไฮ้ในขณะนั้น และต่อมาได้สืบทอดตำแหน่งดังกล่าวจากเจียงใน ค.ศ. 1989 เมื่อเจียงได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเลขาธิการใหญ่พรรค
ใน ค.ศ. 1993 จูได้รับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีคนที่ 1 ภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีหลี่ เผิง โดยมีหน้าที่ขับเคลื่อนการปฏิรูปเศรษฐกิจให้เป็นไปอย่างต่อเนื่อง เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีใน ค.ศ. 1998 จูมีชื่อเสียงในฐานะนักบริหารสายแข็งและเน้นปฏิบัติ ในระหว่างดำรงตำแหน่ง เศรษฐกิจของจีนมีอัตราการเติบโตแบบเลขสองหลัก นอกจากนี้จูยังได้รับความนิยมจากประชาชนจีนมากกว่าหลี่ เผิง นายกรัฐมนตรีคนก่อนอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตรงข้ามของจูตั้งข้อสังเกตว่าท่าทีที่แข็งกร้าวและปฏิบัติจริงในนโยบายของเขานั้นไม่เป็นไปได้จริงและไม่จำเป็น และคำสัญญาหลายประการของเขายังคงไม่ได้รับการปฏิบัติ จูเกษียณเมื่อ ค.ศ. 2003 และไม่ได้มีบทบาทในวงสังคมอีกเลยนับจากนั้น