stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผู้ว่าราชการมหานครโตเกียว
รายชื่อ > ผู้ว่าราชการมหานครโตเกียวจากการเลือกตั้ง (ค.ศ. 1947–ปัจจุบัน)

| ลำดับ | ลำดับ | รูป | ชื่อ (เกิด – เสียชีวิต) | วาระดำรงตำแหน่ง | วาระดำรงตำแหน่ง | พรรค | การเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  |  | เซอิจิโร ยาซูอิ (1881–1962) | 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 | 18 เมษายน ค.ศ. 1959 | เสรีประชาธิปไตย (LDP) | 1947  1951  1955 |
| 2 |  |  | เรียวตาโร อาซูมะ (1893–1983) | 27 เมษายน ค.ศ. 1959 | 22 เมษายน ค.ศ. 1967 | อิสระ | 1959  1963 |
| 3 |  |  | เรียวกิจิ มิโนเบะ (1904–1984) | 23 เมษายน ค.ศ. 1967 | 22 เมษายน ค.ศ. 1979 | อิสระ | 1967  1971  1975 |
| 4 |  |  | ชุนอิจิ ซูซูกิ  (1910–2010) | 23 เมษายน ค.ศ. 1979 | 22 เมษายน ค.ศ. 1995 | อิสระ | 1979  1983  1987  1991 |
| 5 |  |  | ยูกิโอะ อาโอชิมะ  (1932–2006) | 23 เมษายน ค.ศ. 1995 | 22 เมษายน ค.ศ. 1999 | อิสระ | 1995 |
| 6 |  |  | ชินตาโร อิชิฮาระ (1932–2022) | 23 เมษายน ค.ศ. 1999 | 31 ตุลาคม ค.ศ. 2012 | อิสระ | 1999  2003  2007  2011 |
| 7 |  |  | นาโอกิ อิโนเซะ  (1946–) | 18 ธันวาคม ค.ศ. 2012 | 24 ธันวาคม ค.ศ. 2013 | อิสระ | 2012 |

| 8 |  |  | โยอิจิ มาซูโซเอะ  (1948–) | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 | 21 มิถุนายน ค.ศ. 2016 | อิสระ | 2014 |

| 9 |  |  | ยูริโกะ โคอิเกะ  (1952–) | 2 สิงหาคม ค.ศ. 2016 | อยู่ในตำแหน่ง | อิสระ | 2016  2020 |
พ.ศ. 1433

| --- | --- |
ศตวรรษ::  8  9  10
ปี::  1430  1431  1432  1433  1434  1435  1436
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1433
ปฏิทินกริกอเรียน: 890 DCCCXC
Ab urbe condita: 1643
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 339 ԹՎ ՅԼԹ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5640
ปฏิทินบาไฮ: −954 – −953
ปฏิทินเบงกอล: 297
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1840
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1434
ปฏิทินพม่า: 252
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6398–6399
ปฏิทินจีน: 己酉年 (ระกาธาตุดิน) 3586 หรือ 3526     — ถึง — 庚戌年 (จอธาตุโลหะ) 3587 หรือ 3527
ปฏิทินคอปติก: 606–607
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2056
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 882–883
ปฏิทินฮีบรู: 4650–4651
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 946–947
 - ศกสมวัต: 812–813
 - กลียุค: 3991–3992
ปฏิทินโฮโลซีน: 10890
ปฏิทินอิกโบ: −110 – −109
ปฏิทินอิหร่าน: 268–269
ปฏิทินอิสลาม: 276–277
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kanpyō 2 (寛平２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 890 DCCCXC
ปฏิทินเกาหลี: 3223
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1022 ก่อน ROC 民前1022年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1433 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 890 - มีนาคม ค.ศ. 891
มหาศักราช 812
พ.ศ. 1430

| --- | --- |
ศตวรรษ::  8  9  10
ปี::  1427  1428  1429  1430  1431  1432  1433
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1430
ปฏิทินกริกอเรียน: 887 DCCCLXXXVII
Ab urbe condita: 1640
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 336 ԹՎ ՅԼԶ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5637
ปฏิทินบาไฮ: −957 – −956
ปฏิทินเบงกอล: 294
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1837
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1431
ปฏิทินพม่า: 249
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6395–6396
ปฏิทินจีน: 丙午年 (มะเมียธาตุไฟ) 3583 หรือ 3523     — ถึง — 丁未年 (มะแมธาตุไฟ) 3584 หรือ 3524
ปฏิทินคอปติก: 603–604
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2053
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 879–880
ปฏิทินฮีบรู: 4647–4648
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 943–944
 - ศกสมวัต: 809–810
 - กลียุค: 3988–3989
ปฏิทินโฮโลซีน: 10887
ปฏิทินอิกโบ: −113 – −112
ปฏิทินอิหร่าน: 265–266
ปฏิทินอิสลาม: 273–274
ปฏิทินญี่ปุ่น: Ninna 3 (仁和３年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 887 DCCCLXXXVII
ปฏิทินเกาหลี: 3220
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1025 ก่อน ROC 民前1025年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1430 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 887 - มีนาคม ค.ศ. 888
มหาศักราช 809
พ.ศ. 1434

| --- | --- |
ศตวรรษ::  8  9  10
ปี::  1431  1432  1433  1434  1435  1436  1437
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1434
ปฏิทินกริกอเรียน: 891 DCCCXCI
Ab urbe condita: 1644
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 340 ԹՎ ՅԽ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5641
ปฏิทินบาไฮ: −953 – −952
ปฏิทินเบงกอล: 298
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1841
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1435
ปฏิทินพม่า: 253
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6399–6400
ปฏิทินจีน: 庚戌年 (จอธาตุโลหะ) 3587 หรือ 3527     — ถึง — 辛亥年 (กุนธาตุโลหะ) 3588 หรือ 3528
ปฏิทินคอปติก: 607–608
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2057
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 883–884
ปฏิทินฮีบรู: 4651–4652
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 947–948
 - ศกสมวัต: 813–814
 - กลียุค: 3992–3993
ปฏิทินโฮโลซีน: 10891
ปฏิทินอิกโบ: −109 – −108
ปฏิทินอิหร่าน: 269–270
ปฏิทินอิสลาม: 277–278
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kanpyō 3 (寛平３年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 891 DCCCXCI
ปฏิทินเกาหลี: 3224
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1021 ก่อน ROC 民前1021年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1434 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 891 - มีนาคม ค.ศ. 892
มหาศักราช 813
พรรคประชาชน (พ.ศ. 2499)

สำหรับชื่อ "พรรคประชาชน" ในประเทศไทยในกรณีต่าง ๆ ดูที่ พรรคประชาชน (ไทย) สำหรับชื่อ "พรรคประชาชน" ในประเทศอื่น ๆ ดูที่ พรรคประชาชน
| พรรคประชาชน  |
| --- | --- |
หัวหน้า: สมภาษก์ อุทยางกูร
เลขาธิการ: ไสว โหประพัฒน์ (เลขาธิการพรรคคนแรก)
ก่อตั้ง: 27 ธันวาคม พ.ศ. 2499
ถูกยุบ: 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 (1 ปี 297 วัน)
การเมืองไทย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคประชาชน พรรคการเมืองของไทยในอดีตที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2499 มีนาย สมภาษก์ อุทยางกูร เป็นหัวหน้าพรรคและนายนาย ไสว โหประพัฒน์ เป็นเลขาธิการพรรค
ประวัติ

พรรคประชาชนได้จดทะเบียนจัดตั้งพรรคตาม พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 ต่อ พระยารามราชภักดี ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองเป็นลำดับที่ ๑๑/๒๔๙๙ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2499 มีนาย สมภาษก์ อุทยางกูร เป็นหัวหน้าพรรคและนาย ไสว โหประพัฒน์ เป็นเลขาธิการพรรคคนแรก
ใน การเลือกตั้งวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 พรรคประชาชนได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งแต่ไม่ได้รับเลือกตั้งแม้แต่ที่นั่งเดียว
กระทั่งวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2500 พรรคประชาชนได้มีการเปลี่ยนแปลงเลขาธิการพรรคจากนาย ไสว โหประพัฒน์ มาเป็นนาย ยัญ คงสมจิตต์
ใน การเลือกตั้งวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 พรรคประชาชนได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งอีกครั้งแต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง
พรรคประชาชนถูกยุบพร้อมกับพรรคการเมืองอื่น ๆ ตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๘ ภายใต้การนำของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารบก และ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
รายนามหัวหน้าพรรค

สมภาษก์ อุทยางกูร (27 ธันวาคม พ.ศ. 2499 — 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501)
รายนามเลขาธิการพรรค

นายไสว โหประพัฒน์ (27 ธันวาคม พ.ศ. 2499 — 13 เมษายน พ.ศ. 2500)
นายยัญ คงสมจิตต์ (13 เมษายน พ.ศ. 2500 — 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501)
การจัดสรรคลื่นความถี่วิทยุสมัครเล่น

การจัดสรรคลื่นความถี่วิทยุสมัครเล่น (อังกฤษ: Amateur radio frequency allocation) ดำเนินการโดยหน่วยงานโทรคมนาคมแห่งชาติของแต่ละชาติ ซึ่งในภาพรวมทั่วโลกจะดูแลโดยสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (ITU) ครอบคลุมคลื่นวิทยุที่จัดสรรไว้สำหรับการส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่น สถานีวิทยุสมัครเล่นแต่ละแห่งสามารถใช้ความถี่ใด ๆ ก็ตามภายในช่วงความถี่ที่ได้รับอนุญาตได้อย่างเสรี คลื่นความถี่ที่ได้รับอนุญาตอาจแตกต่างกันไปตามประเภทของใบอนุญาตสถานี
นักวิทยุสมัครเล่นใช้โหมดการส่งสัญญาณที่หลากหลาย รวมถึงรหัสมอร์ส วิทยุโทรเลข ข้อมูล และเสียง การจัดสรรความถี่เฉพาะจะแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศและระหว่างภูมิภาค ITU ตามที่ระบุไว้ในการจัดสรรความถี่ HF ของ ITU ปัจจุบันสำหรับวิทยุสมัครเล่น รายการช่วงความถี่เรียกว่าการจัดสรรย่านความถี่ ซึ่งอาจกำหนดโดยข้อตกลงระหว่างประเทศและข้อบังคับระดับชาติ โหมดและประเภทของการจัดสรรภายในแต่ละย่านความถี่เรียกว่า แผนความถี่วิทยุ (bandplan) อาจถูกกำหนดโดยกฎระเบียบ แต่โดยทั่วไปแล้วจะถูกกำหนดโดยข้อตกลงระหว่างผู้ประกอบกิจการวิทยุสมัครเล่น
หน่วยงานระดับชาติที่ควบคุมการใช้คลื่นความถี่วิทยุสมัครเล่น ย่านความถี่บางย่านอาจไม่มีใช้งานหรืออาจมีข้อจำกัดในการใช้งานในบางประเทศหรือภูมิภาค ข้อตกลงระหว่างประเทศจะกำหนดคลื่นวิทยุสมัครเล่นที่แตกต่างกันไปตามภูมิภาค
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่ต่ำ

2200 เมตร – 135.7-137.8 kHz
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่ปานกลาง

630 เมตร – 472–479 kHz
160 เมตร – 1 800–2 000 kHz (1.800–2.000 MHz)
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่สูง

ในซีกโลกตะวันตก จริง ๆ แล้วย่านความถี่ 80 เมตร ระบุอยู่ระหว่างประมาณ 85.7–74.9 เมตร และค่าระหว่างประเทศอยู่ระหว่าง 85.7–83.3 เมตร
จริง ๆ แล้วย่านความถี่ "17 เมตร" ที่กำหนดครอบคลุมช่วง 16.6–16.5 เมตร
จริงๆ แล้วย่านความถี่ "15 เมตร" ที่ระบุนั้นอยู่ระหว่าง 14.28–13.98 เมตร ตามสามัญสำนึกแล้ว ย่านความถี่ "15 เมตร" ควรจะเรียกว่า "14 เมตร" แต่ชื่อนั้นถูกใช้กันมานานแล้วสำหรับย่านความถี่ออกอากาศคลื่นสั้น
80 เมตร หรือ 80 / 75 เมตร – 3 500–4 000 kHz – 85.65–74.95 เมตร ในความเป็นจริง
60 เมตร – 5 MHz ภูมิภาค – ประมาณ 56 เมตร
40 เมตร – 7.000–7.300 MHz – 42.83–41.51 เมตร ในความเป็นจริง
30 เมตร – 10.100–10.150 MHz – 29.68–29.54 เมตร ในความเป็นจริง
20 เมตร – 14.000–14.350 MHz – 21.41–20.89 เมตร ในความเป็นจริง
17 เมตร – 18.068–18.168 MHz – 16.6–16.5 เมตร ในความเป็นจริง
15 เมตร – 21.000–21.450 MHz – 14.28–13.98 เมตร ในความเป็นจริง
12 เมตร – 24.890–24.990 MHz – 12.04–12.00 เมตร ในความเป็นจริง
10 เมตร – 28.000–29.700 MHz – 10.71–10.08 เมตร ในความเป็นจริง
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่สูงมาก และความถี่สูงยิ่ง

ความถี่ที่สูงกว่า 30 MHz เรียกว่าความถี่สูงมาก (VHF) และความถี่ที่สูงกว่า 300 MHz เรียกว่าความถี่สูงยิ่ง (UHF) ย่านความถี่ที่จัดสรรสำหรับนักวิทยุสมัครเล่นนั้นมีความกว้างหลายเมกะเฮิรตซ์ ทำให้สามารถใช้โหมดการส่งสัญญาณเสียงความเที่ยงตรงสูง (FM) และโหมดการรับส่งข้อมูลที่รวดเร็วมาก ซึ่งเป็นไปไม่ได้สำหรับการจัดสรรย่านความถี่กว้างกิโลเฮิรตซ์ในย่านความถี่ HF
| ความถี่สูงมาก (VHF) |  |  |
| --- | --- | --- |
| 8 เมตร | 40–45 MHz | ในส่วนของ ITU ภูมิภาค 1 |
| 6 เมตร | 50–54 MHz |  |
|   | 50–52 MHz | ในส่วนของ ITU ภูมิภาค 1 |
| 4 เมตร | 70–70.5 MHz | ในส่วนของ ITU ภูมิภาค 1 |
| 2 เมตร | 144–148 MHz |  |
|   | 144–146 MHz | ITU ภูมิภาค 1 |
| 1.25 เมตร |   219–220 MHz |   ข้อความดิจิทัลแบบคงที่  ระบบการส่งต่อ  |
|   | 222–225 MHz | สหรัฐ และแคนาดา |

ความถี่สูงยิ่ง (UHF): 
| 70 เซนติเมตร | 420–450 MHz |  |
|   | 430–440 MHz | ITU ภูมิภาค 1 |
| 33 เซนติเมตร | 902–928 MHz | ITU ภูมิภาค 2 |
| 23 เซนติเมตร | 1 240–1 300 MHz |  |
|   | 1 240–1 325 MHz | ในสหราชอาณาจักร |
| 13 เซนติเมตร | 2 300–2 310 MHz | ส่วนล่าง |
|   | 2 390–2 450 MHz | ส่วนบน |
แม้ว่าการแพร่กระจายตาม "เส้นสายตา" จะเป็นปัจจัยหลักในการคำนวณช่วง แต่ความสนใจในย่านความถี่ที่สูงกว่า HF ส่วนใหญ่มาจากการใช้โหมดการแพร่กระจายอื่น ๆ โดยทั่วไปสัญญาณที่ส่งผ่าน VHF จากวิทยุแบบมือถือพกพาจะเดินทางประมาณ 5–10 กิโลเมตร (3–6 ไมล์) ขึ้นอยู่กับภูมิประเทศ เมื่อใช้สถานีประจำที่ที่ใช้พลังงานต่ำและสายอากาศแบบธรรมดา ระยะจะอยู่ที่ประมาณ 50 กิโลเมตร (30 ไมล์)
ด้วยระบบสายอากาศขนาดใหญ่ เช่น ยากิยาว และกำลังที่สูงกว่า (โดยทั่วไปคือ 100 วัตต์ขึ้นไป) การติดต่อในระยะทางประมาณ 1,000 กิโลเมตร (600 ไมล์) โดยใช้รหัสมอร์ส (CW) และโหมดแถบข้างเดียว (SSB) เป็นเรื่องปกติ นักวิทยุสมัครเล่นพยายามที่จะใช้ประโยชน์จากขีดจำกัดของคุณลักษณะปกติของความถี่ที่ต้องการเรียนรู้ ทำความเข้าใจ และทดลองกับความเป็นไปได้ของโหมดการแพร่กระจายที่ได้รับการปรับปรุง
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่สูงมาก และความถี่สูงยิ่ง > ช่องเปิดของย่านความถี่แบบประปราย

ในบางครั้ง สภาวะไอโอโนสเฟียร์ที่แตกต่างกันหลายประการจะทำให้สัญญาณเดินทางเกินขีดจำกัดจากแนวสายตาปกติได้ นักวิทยุสมัครเล่นบางคนในย่าน VHF พยายามใช้ประโยชน์จาก "ช่องเปิดของย่านความถี่" ซึ่งการเกิดขึ้นตามธรรมชาติในชั้นบรรยากาศและบรรยากาศรอบนอก จะช่วยขยายระยะการส่งสัญญาณวิทยุให้ไกลกว่าช่วงปกติ นักวิทยุสมัครเล่นจำนวนมากเฝ้าฟังเป็นเวลาหลายชั่วโมงโดยหวังว่าจะใช้ประโยชน์จาก "ช่องเปิด" การขยายระยะส่งสัญญาณที่ขยายออกไปเป็นครั้งคราวเหล่านี้
สภาวะไอโอโนสเฟียร์เรียกว่า การประปรายชั้น E และ การเพิ่มประสิทธิภาพที่ผิดปกติ โหมดความผิดปกติที่ใช้ไม่บ่อยนัก ได้แก่ การกระจัดกระจายในชั้นโทรโพสเฟียร์ และแสงเหนือ (แสงเหนือ) การสะท้อนกลับของดวงจันทร์ และการถ่ายทอดสัญญาณผ่านดาวเทียมก็เป็นไปได้เช่นกัน
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่สูงมาก และความถี่สูงยิ่ง > ช่องเปิดของย่านความถี่แบบประปราย > การประปรายชั้น E

ช่องเปิดบางแห่งเกิดจากการไอออไนเซชันที่รุนแรงของชั้นบรรยากาศชั้นบน ที่เรียกว่าไอโอโนสเฟียร์ ชั้น E เกาะที่มีไอออนไนซ์เข้มข้นเหล่านี้เรียกว่า "การประปรายชั้น E" และส่งผลให้เกิดลักษณะการแพร่กระจายที่ไม่แน่นอนแต่มักจะรุนแรงบนความถี่วิทยุ VHF "ความถี่ต่ำ"
ย่านความถี่สมัครเล่นความยาว 6 เมตรจัดอยู่ในหมวดหมู่นี้ ซึ่งมักเรียกว่า "วงเวทย์" (the magic band) โดยมักจะ "เปิด" จากพื้นที่เล็ก ๆ แห่งหนึ่งไปยังพื้นที่ทางภูมิศาสตร์เล็ก ๆ อีกแห่งที่อยู่ห่างออกไป 1,000–1,700 กิโลเมตร (600–1,000 ไมล์) ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ และช่วงต้นฤดูร้อน ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ร่วง แม้ว่าจะไม่บ่อยนักก็ตาม
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่สูงมาก และความถี่สูงยิ่ง > ช่องเปิดของย่านความถี่แบบประปราย > การหักเหของโทรโพสเฟียร์

ช่องเปิดบางครั้งเกิดจากปรากฏการณ์สภาพอากาศที่เรียกว่า "การผกผัน" ในชั้นบรรยากาศ ซึ่งบริเวณความกดอากาศสูงที่นิ่งทำให้เกิดอากาศอุ่นและเย็นที่แบ่งชั้นสลับกัน โดยทั่วไปจะกักอากาศเย็นไว้ข้างใต้ สิ่งนี้อาจทำให้เกิดวันที่มีหมอกควันหรือมีหมอกหนา แต่ยังส่งผลให้การส่งสัญญาณวิทยุ VHF และ UHF เดินทางหรือท่อไปตามขอบเขตของชั้นบรรยากาศที่อบอุ่น/เย็นเหล่านี้ เป็นที่ทราบกันว่าสัญญาณวิทยุสามารถเดินทางได้หลายร้อยหรือหลายพันกิโลเมตรเนื่องจากสภาพอากาศที่ไม่ซ้ำใครเหล่านี้
ตัวอย่างเช่น: ระยะทางที่ยาวที่สุดที่รายงานการติดต่อเนื่องจากการหักเหของแสงในชั้นบรรยากาศย่านความถี่ 2 เมตร คือ 4,754 กิโลเมตร  (2,954 ไมล์) ระหว่างฮาวายกับเรือทางตอนใต้ของเม็กซิโก มีรายงานการรับสัญญาณเที่ยวเดียวจากเรอูนียงไปยังรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ในระยะทางมากกว่า 6,000 กิโลเมตร (4,000 ไมล์)
การกระจัดกระจายโทรโปสเฟียร์ เกิดขึ้นเมื่อหยดน้ำและอนุภาคฝุ่นหักเหสัญญาณ VHF หรือ UHF เหนือขอบฟ้า การใช้กำลังส่งที่ค่อนข้างสูงและเสาอากาศกำลังขยายสูง การแพร่กระจายนี้จะทำให้การสื่อสาร VHF และ UHF เหนือขอบฟ้าได้รับการปรับปรุงเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเป็นระยะทางหลายร้อยกิโลเมตร (ไมล์) ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ผู้ออกอากาศแบบ "ไซต์กระจาย" เชิงพาณิชย์ที่ใช้เสาอากาศพาราโบลาขนาดใหญ่และมีกำลังสูงใช้โหมดนี้ในกิจการสื่อสารทางโทรศัพท์ในชุมชนห่างไกลทางตอนเหนือของอลาสกาและแคนาดา
การเข้าถึงดาวเทียม ใยแก้วนำแสงแบบฝัง และไมโครเวฟภาคพื้นดินทำให้ลดการใช้การกระจัดกระจายโทรโปสเฟียร์ในเชิงพาณิชย์และหลงเหลือเพียงในหนังสือประวัติศาสตร์ เนื่องจากมีต้นทุนและความซับซ้อนสูง โหมดนี้จึงมักอยู่ไกลเกินเอื้อมสำหรับนักวิทยุสมัครเล่นทั่วไป
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่สูงมาก และความถี่สูงยิ่ง > ช่องเปิดของย่านความถี่แบบประปราย > การเพิ่มประสิทธิภาพทรานส์อิเควทอเรียลที่ผิดปกติ

การเปิดย่านความถี่ F2 และ TE จากโหมดการสะท้อน/การหักเหของแสงไอโอโนสเฟียร์อื่น ๆ หรือการแพร่กระจายของคลื่นท้องฟ้าตามที่ทราบกันดีว่าสามารถเกิดขึ้นเป็นครั้งคราวบนความถี่ VHF ย่านความถี่ต่ำที่ 6 หรือ 4 เมตร และน้อยมากที่ความถี่ 2 เมตร (ย่านความถี่สูง VHF) ในระหว่าง จุดสูงสุดในรอบดวงอาทิตย์ 11 ปี
การติดต่อภาคพื้นดินที่ไกลที่สุดเท่าที่เคยรายงานมาในย่านความถี่ 2 เมตร (146 MHz) อยู่ระหว่างสถานีในอิตาลีและสถานีในแอฟริกาใต้ ระยะทาง 7,784 กม (4,837 ไมล์) โดยใช้การปรับปรุงความผิดปกติเหนือเส้นศูนย์สูตร (TE) ของชั้นบรรยากาศรอบนอก เหนือเส้นศูนย์สูตรแม่เหล็กโลก การเพิ่มประสิทธิภาพนี้เรียกว่า TE หรือการแพร่กระจายข้ามเส้นศูนย์สูตร และ (โดยปกติ) เกิดขึ้นที่ละติจูด 2,500–3,000 กม (1,500–1,900 ไมล์) ภายในด้านใดด้านหนึ่งของเส้นศูนย์สูตร
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่สูงมาก และความถี่สูงยิ่ง > ช่องเปิดของย่านความถี่แบบประปราย > การสะท้อนกลับของแสงออโรร่า

พายุสุริยะที่รุนแรงทำให้เกิดแสงออโรร่า (แสงเหนือ) จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการแพร่กระจายของคลื่นวิทยุความถี่ HF ต่ำ (6 เมตร) เป็นครั้งคราว ออโรร่าส่งผลต่อสัญญาณในย่านความถี่ 2 เมตรเป็นบางครั้งเท่านั้น สัญญาณมักจะผิดเพี้ยน และที่ความถี่ต่ำกว่าจะทำให้เกิด "วอเตอรี่ซาว" ที่น่าสงสัยกับสัญญาณ HF ที่แพร่กระจายตามปกติ สัญญาณสูงสุดมักจะมาจากทิศเหนือ แม้ว่าสัญญาณจะมาจากสถานีทางทิศตะวันออกหรือทิศตะวันตกของเครื่องรับก็ตาม ผลกระทบนี้มีส่งผลมากที่สุดในละติจูดทางตอนเหนือของ 45 องศา
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่สูงมาก และความถี่สูงยิ่ง > ช่องเปิดของย่านความถี่แบบประปราย > สะท้อนผิวดวงจันทร์ (Earth-Moon-Earth)

นักวิทยุสมัครเล่นสามารถสื่อสารได้สำเร็จโดยการสะท้อนสัญญาณออกจากพื้นผิวดวงจันทร์ เรียกว่าการส่งสัญญาณระหว่างโลก-ดวงจันทร์-โลก (EME)
โหมดนี้ต้องใช้กำลังสูงปานกลาง (มากกว่า 500 วัตต์) และสายอากาศขนาดใหญ่พอสมควรและมีกำลังขยายสูง เนื่องจากการสูญเสียระหว่างเส้นทางไป-กลับอยู่ที่ 270 dB สำหรับสัญญาณ 70 เซนติเมตร สัญญาณย้อนกลับอ่อนและบิดเบี้ยวเนื่องจากความเร็วสัมพัทธ์ของสถานีส่งสัญญาณ ดวงจันทร์ และสถานีรับสัญญาณ พื้นผิวดวงจันทร์ยังมีหินมากและไม่สม่ำเสมออีกด้วย
เนื่องจากสัญญาณย้อนกลับที่อ่อนแอและบิดเบี้ยว การติดต่อสื่อสารสะท้อนพื้นผิวดวงจันทร์จึงใช้โหมดดิจิทัล ตัวอย่างเช่น รหัสมอร์สรุ่นเก่าหรือ JT65 สมัยใหม่ที่ออกแบบมาเพื่อทำงานกับสัญญาณอ่อน
ลักษณะคลื่นความถี่ > ความถี่สูงมาก และความถี่สูงยิ่ง > ช่องเปิดของย่านความถี่แบบประปราย > รีเลย์ดาวเทียม

รีเลย์ดาวเทียมไม่ใช่โหมดการแพร่กระจายจริง ๆ แต่เป็นระบบทวนสัญญาณที่ทำงานอยู่ ดาวเทียมประสบความสำเร็จอย่างสูงในการให้ "การแพร่กระจายสัญญาณ" แก่ผู้ใช้ VHF/UHF/SHF นอกเหนือจากขอบฟ้า
กิจการวิทยุสมัครเล่นได้สนับสนุนการปล่อยดาวเทียมสื่อสารหลายสิบดวงนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 ดาวเทียมเหล่านี้มักรู้จักกันในชื่อ OSCAR (Orbiting Satellite Carrying Amateur Radio) นอกจากนี้สถานีอวกาศนานาชาติ (ISS) ยังมีเครื่องกระจายสัญญาณวิทยุสมัครเล่นและบริการระบุตำแหน่งวิทยุบนเครื่องอีกด้วย
ลักษณะคลื่นความถี่ > โทรทัศน์วิทยุสมัครเล่น

โทรทัศน์วิทยุสมัครเล่น (ATV) เป็นงานอดิเรกในการส่งสัญญาณวิดีโอและเสียงที่รองรับการออกอากาศโดยนักวิทยุสมัครเล่น นอกจากนี้ยังรวมถึงการศึกษาและการสร้างเครื่องส่งและเครื่องรับ ดังกล่าวและการแพร่กระจายระหว่างทั้งสองนี้
ในประเทศที่ใช้ระบบ NTSC ในการออกอากาศโทรทัศน์วิทยุสมัครเล่น ต้องใช้ช่องสัญญาณกว้าง 6 MHz ย่านความถี่ทั้งหมดที่ VHF หรือต่ำกว่ามีความกว้างน้อยกว่า 6 MHz ดังนั้นการทำงานของ ATV จึงถูกจำกัดไว้ที่ย่านความถี่ UHF ขึ้นไป ข้อกำหนดแบนด์วิธอาจจะแตกต่างจากนี้สำหรับการส่งสัญญาณในระบบ PAL และ SECAM
การออกอากาศโทรทัศน์วิทยุสมัครเล่นในย่านความถี่ 70 เซนติเมตรเป็นที่นิยมเป็นพิเศษ เนื่องจากสามารถรับสัญญาณได้จากโทรทัศน์ระบบเคเบิลทีวีทุกเครื่อง การทำงานในย่านความถี่ 33 เซนติเมตร และ 23 เซนติเมตร สามารถเสริมได้อย่างง่ายดายด้วยอุปกรณ์วิดีโอไร้สายระดับประชาชนหลากหลายประเภทที่มีอยู่และทำงานในความถี่ที่ไม่มีใบอนุญาตซึ่งตรงกับย่านความถี่เหล่านี้
การทำงานของรีพีทเตอร์โทรทัศน์วิทยุสมัครเล่น ต้องใช้รีพีทเตอร์ที่มีอุปกรณ์พิเศษ
ลักษณะคลื่นความถี่ > ต่ำกว่าย่านความถี่แพร่สัญญาณคลื่นกลาง

ในอดีต สถานีวิทยุสมัครเล่นมักไม่ค่อยได้รับอนุญาตให้ออกอากาศบนความถี่ที่ต่ำกว่าย่านความถี่แพร่สัญญาณคลื่นกลาง แต่ในครั้งล่าสุด เนื่องจากผู้ที่ใช้งานความถี่ต่ำในอดีตได้ละทิ้งคลื่นความถี่ จึงมีการเปิดข้อจำกัดเพื่อรองรับกิจการสมัครเล่นเข้ามา การจัดสรรวิทยุและการทดลองออกอากาศพิเศษ
บางประเทศอนุญาตให้ดำเนินการวิทยุโทรเลขวิทยุสมัครเล่นในย่านความถี่ได้ อย่างไรก็ตาม หลายประเทศยังคงจำกัดความถี่เหล่านี้ ซึ่งในอดีตสงวนไว้สำหรับการโทรแจ้งเหตุฉุกเฉินทางทะเลและการบิน
ย่านความถี่ 2,200 เมตรมีใช้งานในหลายประเทศ และการประชุมวิทยุคมนาคมโลก (WRC-07) ปี พ.ศ. 2550 ได้แนะนำให้ใช้ความถี่ดังกล่าวเป็นการจัดสรรสำหรับวิทยุสมัครเล่นทั่วโลก ก่อนที่จะมีการเปิดตัวย่านความถี่ 2,200 เมตรในสหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2541 ออกอากาศบนความถี่ที่ต่ำกว่า 73 kHz ในย่านความถี่ต่ำสัญญาณเวลานั้นได้รับอนุญาตตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539–2546
ITU ภูมิภาค 1

ITU ภูมิภาค 1 สอดคล้องกับยุโรป รัสเซีย แอฟริกา และตะวันออกกลาง สำหรับ ITU ภูมิภาค 1
ความถี่ต่ำ (LF) (30 to 300 kHz)
2200 เมตร (135.7 to 137.8 kHz)
ความถี่ปานกลาง (MF) (300 to 3 MHz)
630 เมตร (472 to 479 kHz)
ความถี่สูง (HF) (3 to 30 MHz)
ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง
ความถี่สูงมาก (VHF) (30 to 300 MHz)
8 เมตร (39.9 to 40.7 MHz), สาธารณรัฐไอร์แลนด์ สโลวีเนีย และแอฟริกาใต้ บีคอนในสหราชอาณาจักรและเดนมาร์ก
6 เมตร (50 to 52/54 MHz)
5 เมตร (59.5 to 60.1 MHz), สาธารณรัฐไอร์แลนด์ บีคอนในสหราชอาณาจักร
4 เมตร (69.9 to 70.5 MHz), ITU ภูมิภาค 1 บางประเทศ
2 เมตร (144 to 146 MHz)
ความถี่สูงยิ่ง (UHF) (300 MHz to 3 GHz)
70 เซนติเมตร (430 MHz)
23 เซนติเมตร (1.3 GHz)
13 เซนติเมตร (2.3 GHz)
ความถี่ไมโครเวฟ
9 เซนติเมตร (3.4 GHz)
6 เซนติเมตร (5.7 GHz)
3 เซนติเมตร (10 GHz)
12 มิลลิเมตร (24 GHz)
6 มิลลิเมตร (47 GHz)
4 มิลลิเมตร (76 GHz)
<2 มิลลิเมตร (134 และ 247 GHz)
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง

แผนภูมิต่อไปนี้แสดงแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นที่ใช้ใน ITU ภูมิภาค 1 ช่องสำหรับโหมดการส่งสัญญาณต่าง ๆ ไม่ได้ถูกกำหนดโดยใบอนุญาตวิทยุสมัครเล่นซึ่งต่างจากสหรัฐ แต่ผู้ใช้ส่วนใหญ่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์เหล่านี้
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 160 เมตร

ดูเพิ่ม: ย่านความถี่ 160 เมตร
| 160 เมตร |  | 1810 – 1838 | 1838 – 1840 | 1840 – 1843 | 1843 – 2000 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
IARU ภูมิภาค 1:
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 80 เมตร

| 80 เมตร | 3500 – 3570 | 3570 – 3600 | 3600 – 3620 | 3620 – 3800 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
IARU ภูมิภาค 1:
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 60 เมตร

| 60 เมตร | 5258> 5 – 5264 |  | 5276 – 5284 |  | 5288 – 5292 |  | 5298 – 5307 |  | 5313 – 5323 |  | 5333 – 5338 |  | 5351> 5 – 5366.5, UK 5354 – 5358 |  | 5362 – 5374> 5 |  | 5378 – 5382 |  | 5395 – 5401> 5 |  | 5403> 5 – 5406.5 |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| IARU R1 (WRC-15) & สหราชอาณาจักร |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | WRC-15 alloc. |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ช่องเพิ่มเติมที่จัดสรรให้กับย่านความถี่ WRC-15 (หรือช่อง) สำหรับ บาห์เรน*, มาซิโดเนียเหนือ, โปรตุเกส, ไอร์แลนด์ และ อิสราเอล.
| 60 เมตร | 5250 – 5450 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
บัลแกเรีย, เดนมาร์ก: 
5370 – 5450 เอสโตเนีย, 5260 – 5410 นอร์เวย์, 5275 – 5450 เคนยา, 5060 – 5450 โซมาเลีย
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 40 เมตร

| 40 เมตร | 7000 – 7040 | 7040 – 7050 | 7050 – 7060 | 7060 – 7100 | 7100 – 7200 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
IARU ภูมิภาค 1: 
หมายเหตุ: 7000 – 7300 โซมาเลีย
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 30 เมตร

| 30 เมตร | 10100 – 10130 | 10130 – 10150 |
| --- | --- | --- |
IARU ภูมิภาค 1:
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 20 เมตร

| 20 เมตร | 14000 – 14070 | 14070 – 14099 | B | 14101 – 14350 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
IARU ภูมิภาค 1:
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 17 เมตร

| 17 เมตร | 18068 – 18095 | 18095 – 18109 | B | 18111 – 18168 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
IARU ภูมิภาค 1:
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 15 เมตร

| 15 เมตร | 21000 – 21070 | 21070 – 21110 | 21110 – 21120 | 21120 – 21149 | B | 21151 – 21450 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
IARU ภูมิภาค 1:
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 12 เมตร

| 12 เมตร | 24890 – 24915 | 24915 – 24929 | B | 24931 – 24990 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
IARU ภูมิภาค 1:
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 10 เมตร

| 10 เมตร | 28000 – 28070 | 28070 – 28190 | B | 28225 – 29200 | 29200 – 29300 | 29300 – 29510 | 29510 – 29700 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
IARU ภูมิภาค 1:
ITU ภูมิภาค 1 > ตารางแผนความถี่วิทยุสมัครเล่นความถี่ปานกลาง และความถี่สูง > 10 เมตร > คำอธิบาย

CW และ ข้อมูล (≤200Hz แบนด์วิดธ์)
CW, RTTY และข้อมูล (≤500Hz แบนด์วิดธ์)
CW, RTTY, ข้อมูล, ไม่มี SSB (≤2.7kHz).
CW, โทรศัพท์ และ รูปภาพ (≤3kHz แบนด์วิดธ์) กิจการรอง
CW, โทรศัพท์ และรูปภาพ (≤3kHz แบนด์วิดธ์)
CW, ข้อมูล, แพ็คเกจ, FM, โทรศัพท์ และรูปภาพ (≤20kHz แบนด์วิดธ์)
CW, RTTY, ข้อมูล, ทดสอบ, โทรศัพท์ และรูปภาพ
สงวนไว้สำหรับการเชื่อมโยงดาวเทียม
สงวนไว้สำหรับบีคอน