stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระนางสาขา

| พระนางสาขา |
| --- | --- |
 พระนาง(วิ)สาขา
พระชายา พระราชชนนีพันปีหลวงแห่งอาณาจักรสุโขทัย
ประสูติ: นครรัฐน่าน
พระราชสวามี: พระมหาธรรมราชาที่ 2
พระราชบุตร: พระมหาธรรมราชาที่ 4 
ราชวงศ์: ราชวงศ์ภูคา   (ประสูติ)  ราชวงศ์พระร่วง (เสกสมรส)
พระราชบิดา: พญากานเมือง กษัตริย์เมืองน่าน
พระราชมารดา: พระนางเทวี
พระศรีธรรมราชมารดา เป็นพระอัครชายาในพระมหาธรรมราชาที่ 2 และพระราชมารดาในพระมหาธรรมราชาที่ 4
พระราชประวัติ

พระนางสาขา ประสูติ ณ นครรัฐน่าน ทรงเป็นพระราชธิดาในพญากานเมือง กษัตริย์น่าน องค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์ภูคา (ครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1898 - พ.ศ. 1905) เมื่อพระองค์ทรงเจริญวัย พระราชบิดาได้ส่งพระองค์มาเสกสมรสกับพระมหาธรรมราชาที่ 2 เพื่อเชื่อมสายสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์กาวน่านแห่งอาณาจักรน่าน และราชวงศ์พระร่วงแห่งอาณาจักรสุโขทัย ต่อมาเมื่อพระมหาธรรมราชาที่ 3 สวรรคต พระราชโอรสของพระนางได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหาธรรมราชาที่ 4 พระองค์จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น "พระศรีธรรมราชมารดา" ในภายหลัง
พระอิสริยยศ

เจ้าหญิงสาขา
พระนางสาขา
พระศรีธรรมราชมารดา
หลิว เป้า

ผู้นำชนเผ่าซฺยงหนูในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หลิว เป้า (จีน: 劉豹; พินอิน: Liú Bào; ราว ค.ศ. 195–274) เป็นผู้นำของชนเผ่าซฺยงหนูห้ากองพล (五部 อู่ปู้) ผู้มีชีวิตในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและในยุคสามก๊กของจีน บุตรชายหลิว เป้าชื่อหลิว เยฺวียน เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น-จ้าวในยุคสิบหกรัฐ
ประวัติ

ตามบันทึกประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ หลิว เป้าเป็นสมาชิกในตระกูลลฺหวานตี (攣鞮) โดยเป็นบุตรชายของยฺหวีฝูหลัว (於夫羅) ผู้เป็นตันอู (單于 ฉาน-ยฺหวี) แห่งชนเผ่าซฺยงหนูใต้ เมื่อยฺหวีฝูหลัวเสียชีวิตในปี ค.ศ. 195 หูฉูเฉฺวียน (呼廚泉) น้องชายของยฺหวีฝูหลัวขึ้นสืบทอดตำแหน่งตันอูตามลำดับการสืบทอดแบบไปด้านข้าง และแต่งตั้งให้หลิว เป้าเป็นโจเอียนอ้อง (左賢王 จั่วเสียนหวาง; แปลว่า "อ๋องผู้สามารถฝ่ายซ้าย") ในปี ค.ศ. 216 หูฉูเฉฺวียนเดินทางไปเงียบกุ๋น (鄴城 เย่เฉิง; ปัจจุบันคือนครหานตาน มณฑลเหอเป่ย์) เพื่อรับตำแหน่งในนามจากราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นและยังคงพำนักอยู่ในเมือง ชนเผ่าซฺยงหนูใต้ในมณฑลเป๊งจิ๋วถูกแบ่งเป็นห้ากองพล ทั้งหมดอยู่ภายใต้การบัญชาการของชฺวี่เปย์ (	去卑) อาของหูฉูเฉฺวียน และแต่ละกองพลก็มีผู้บัญชาการของตนเอง โดยหลิว เป้าบัญชาการกองพลซ้าย
ในช่วงศักราชเจียผิง (嘉平; ค.ศ. 249-254) ในรัชสมัยของโจฮองแห่งรัฐวุยก๊ก หลิว เป้ารวมห้ากองพลเข้าด้วยกัน ซึ่งดึงดูดความสนใจของเตงงายขุนพลวุยก๊ก เตงงายเสนอต่อสุมาสูผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊กให้แบ่งชนเผ่าซฺยงใต้ออกเป็น 2 ส่วน แม้ว่ายังไม่มีการดำเนินการจนกระทั่งในช่วงศักราชเสียนซี (咸熙; ค.ศ. 264-266) ในรัชสมัยของโจฮวน ซึ่งมีการแบ่งออก 3 ส่วน จากนั้นจึงแบ่งเป็น 4 ส่วน หลิว เป้ายังส่งหลิว เยฺวียน (劉淵) บุตรชายของตนไปยังลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) ในฐานะตัวประกันเพื่อป้องกันไม่ให้หลิว เป้าก่อกบฏ  ต่อมาไม่นาน ชนเผ่าซยฺงหนูใต้ในมณฑลเป๊งจิ๋วก็อยู่ในฐานะห้ากองพลอีกครั้ง หลังการเสียชีวิตของหลิว เป้า บุตรชายคือหลิว เยฺวียนได้สืบทอดตำแหน่ง ซึ่งภายหลังได้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น-จ้าวในปี ค.ศ. 304
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
เจ้าชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ข้าราชการฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ซุนโจย  เซียวค้า  เซียวหลวน  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลิว ฉือ  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน (เว่ย์ กว้าน)  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ข้าราชการฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  คูเกี๋ยน  เคาทู  เคาหงี  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนไค  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตงต๋ง  เตนซก  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกิ๋น  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน (หฺวาง เฉฺวียน)  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  เอียวหัว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาเกียน  เฮาหุน  เฮาเหลก  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียง:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในขณะเริ่มก่อตั้งส่วนงานได้รับการจัดตั้งเป็นภาควิชาในสังกัดคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 และมีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างการบริหามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยปรับสถานะจากภาควิชาเป็นสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ตั้งแต่ วันที่ 26 ตุลาคม 2563  โดยมีนักศึกษารุ่นแรกจำนวน 30 คน ปัจจุบันเปิดรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาเขตหาดใหญ่ แยกออกเป็นหลักสูตรวิศวกรรมคอมพิวเตอร์รุ่นละประมาณ 80 คน และวิศวกรรมปัญญาประดิษฐ์ประมาณ 40 คน และนอกจากมีการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรปริญญาตรีแล้ว สาขาวิชาฯ ยังจัดการเรียนการสอนระดับมหาบัณฑิต ในปี พ.ศ. 2544 และปรัชญาดุษฎีบัณฑิตในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งในระดับบัณฑิตศึกษาเปิดรับนักศึกษาในประเภท Research Program หรือทำวิทยานิพนธ์
ประวัติโดยสังเขป

2532 เริ่มโครงการจัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ โดยเปิดหลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี
2532 ได้รับการจัดตั้งเป็นภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  โดยเปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
2544 เปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
2545 เปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ วิทยาเขตภูเก็ต
2547 เปิดการเรียนการสอนหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
2549 วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ หลักสูตรปรับปรุง
2550 วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ หลักสูตรปรับปรุง
2553 ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ หลักสูตรปรับปรุง
2559 วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ หลักสูตรปรับปรุง 2559
2560 วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ หลักสูตรปรับปรุง 2560
2563 ปรับโครงสร้างบริหารเป็นสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
2564 วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ หลักสูตรปรับปรุง 2564
2564 วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ หลักสูตรปรับปรุง 2564
2564 เปิดสอนหลังสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมปัญญาประดิษฐ์ หลักสูตรใหม่ 2564
ภารกิจหลัก

เน้นความเป็นเลิศ และบูรณาการในแขนงวิชา ต่อไปนี้
แขนงวิชาวิศวกรรมสารสนเทศ
แขนงวิชาวิศวกรรมเครือข่าย
แขนงวิชาวิศวกรรมการออกแบบระบบคอมพิวเตอร์
แขนงวิชาวิศวกรรมระบบควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์
วิสัยทัศน์

"ผลิตบัณฑิตที่มีความรู้คู่คุณธรรม และผลงานทางวิชาการในสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ที่มีคุณภาพระดับสากล"
พันธกิจ

ผลิตบัณฑิตที่คิดเป็นทำเป็น มีคุณภาพ จริยธรรม ทั้งในระดับปริญญาตรี และ บัณฑิตศึกษา
ผลิตและเผยแพร่ผลงานทางวิชาการที่มีคุณภาพในระดับสากล
ยกระดับคุณภาพการเรียนการสอน
ส่งเสริมการบริการวิชาการโดยร่วมมือกับหน่วยงานต่างๆ ทั้งในและนอกองค์กร
เป้าประสงค์

เพื่อเสริมสร้างงานวิจัยในสาขาที่มีศักยภาพไปสู่ความเป็นเลิศ
เพื่อสร้างและถ่ายทอดผลงานวิจัยที่ตอบสนองต่อความต้องการของประเทศ และเชื่อมโยงสู่สากล
เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ ความสามารถ คิดเป็น ทำเป็น  มีคุณธรรม และจิตสำนึกสาธารณะ
เพื่อบูรณาการองค์ความรู้สู่สังคมและชุมชน
เพื่อบริหารจัดการองค์กรเชิงรุกอย่างมีประสิทธิภาพตามหลักธรรมาภิบาล
เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะ และปรับวัฒนธรรมองค์กร สู่องค์กรแห่งการเรียนรู้  โดยมีการจัดการความรู้อย่างเป็นระบ
ผู้บริหาร > หัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์

ผศ.ดร. อำนวย สิทธิเจริญชัย 2541 - 2544
รศ. ดร. สินชัย กมลภิวงศ์
รศ. ดร. พิชญา ตัณฑัยย์
ผศ. ดร. วรรณรัตน์ สันติอมรทัต
ผศ. ดร. ธเนศ เคารพาพงศ์
ผศ. ดร. วรรณรัตน์ สันติอมรทัต
ผศ. ดร. นิคม สุวรรณวร (รักษาการในตำแหน่ง 2560-2563)
ผู้บริหาร > หัวหน้าสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์

ผศ. ดร. นิคม สุวรรณวร (รักษาการในตำแหน่ง 2563-2564)
ผศ. ดร. นิคม สุวรรณวร (2564-ปัจจุบัน)
หัวเหยียนจิงก่านอิ้งลวื่อจี้

หัวเหยียนจิงก่านอิ้งลวื่อจี้ (華嚴經感應略記) หรือ ต้าฟางกว่างฝอหัวเหยียนจิงก่านอิ้งลวื่อจี้ (大方廣佛華嚴經感應略記) รวบรวมโดยพระเถระหยุนชี จู้หง 雲棲祩宏 เกิด 1535 - มรณะ 1615) พระสงฆ์รูปสำคัญในสมัยราชวงศ์หมิง ว่าด้วยเรื่องราวปฏิหาริย์เกี่ยวกับอวตังสกสูตร ชื่อของปกรณ์เล่มนี้มีความหมายว่า "บันทึกสังเขปว่าด้วยอานิสงส์เกี่ยวกับอวตังสกสูตร"
เนื้อหาของ "หัวเหยียนจิงก่านอิ้งลวื่อจี้" เกี่ยวกับผลของการเคารพบูชา การสวดสาธยาย และการปฏิบัติตามอวตังสกสูตร ส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็นเรื่องในทำนองปาฏิหาริย์ช่วนให้ผู้คนเชื่อถือศรัทธาในพระสูตรนี้ รวมถึงสรัทธาในนิกายหัวเหยียน
เนื้อหา

ต่อไปนี้เป็นเนื้อหาบางส่วนจาก "หัวเหยียนจิงก่านอิ้งลวื่อจี้" ซึ่งมีเนื้อความสั้น ๆ ว่าด้วยเหตุการณ์เป็นตอน ๆ ต่างกรรมต่างวาระ กัน เช่น เมื่อครั้งที่พระพุทธภัทระเดินทางจากชมพูทวีปมาแปลพระอวตังสกสูตรจากภาษาสันสกฤตเป็นภาษาจีน ที่อาณาจักรโห้วฉิน ในยุคหนานเป่ยเฉา ราวปี ค.ศ. 418 ท่านพำนักอยู่ที่วัดเซี่ยซือคง  เมืองหยางโจว ในวัดนั้นมีสระบัวอยู่ด้านหน้าห้องทำงานของท่าน ทุก ๆ วันจะมีกุมารในชุดเขียว 2 คน ปรากฏกายจากสระแห่งนั้น แล้วทำความสะอาดห้องของท่าน ช่วยฝนหมึก และคอยปรนนิบัติรับใช้ ครั้นถึงยามสายัณห์ก็หวนคืนสู่สระบัวอีกครา (เรื่อง "สองกุมารมงคลนิมิต" - 双童现瑞)
อีกเรื่องเกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ถัง มีบรรพชิตรูปหนึ่งนามว่า พระฮุ่ยโย่ว อยู่ ณ อารามฉงฝู ในราชธานีฉางอัน มีวัตรปฏิบัติเคร่งครัดแข็งขัน ถวายตัวเป็นศิษย์พระจื้อเหยียนคอยรับใช้อุปัฏฐากท่าน ภาวนาตามแนวทางนิกายอวตังสกะ หรือนิกายฮว๋าเหยียน ท่านเฝ้าสวดภาวนาพระสูตรนี้ทุกวันนับแต่ทิวาจวบราตรี ท่านจะจุดธูปบูชาสาธยายพระสูตร ช่วงตถาคตนิรมิตวรรค (如來出現品) มีอยู่ครั้งหนึ่ง ขณะสาธยายพระสูตรอยู่นั้นพระโพธิสัตว์ถึง 10 องค์ ปรากฏกายขึ้นจากผืนปฐพี ฉวีวรรณสีสุวรรณงามอร่าม ส่องแสงประกายเจิดจ้า แต่ละพระองค์ประทับอยู่บนดอกบัว พระโพธิสัตว์ล้วนประณมกรสดับพระสูตรบรรพนี้ด้วยจิตมั่นคงไม่วอกแวก เมื่อท่านธาธยายจบลง พระโพธิสัตว์ก็อันตรธานหายไป (เรื่อง "โพธิสัตว์ปรากฏ" - 菩萨涌现)
ตัวอย่างเนื้อหา

เรื่อง "พระธาตุปรากฏในปาก" (口获舍利)
"  ... สมัยราชวงศ์ถัง ฝานเสวียนจื้อ ชาวเมืองอันติ้ง ครั้งยังเยาว์วัยถวายตัวเป็นศิษย์พระเถระตู้ซุ่น ท่านตู้ซุ่นสั่งให้สวดอวตังสกสูตรอยู่เป็นนิจ จดจ่อตั้งใจกับพระสูตรนี้ สาธยายบทสมันตภัทรจริยาปณิธานวรรค สวดพระสูตรแต่ละครั้ง มักปรากฏพระธาตุขึ้นในปาก รวมแล้วได้ประมาณหนึ่งร้อยองค์ ... "
หมายเหตุ - ต่อมา ฝานเสวียนจื้อ ไปบำเพ็ญภาวในถ้ำฉื๋อซา เมืองฟางโจว กลางวันสวดอวตังสกสูตร กลางคืนนั่งสมาธิ กล่าวกันว่าเพราะท่านเคารพพระสูตรนี้ จึงปรากฏมงคลลักษณ์ เทพยาดาคุ้มครองท่าน
บรรณานุกรม

大方廣佛華嚴經感應略記 จาก http://read.goodweb.cn/news/news_view.asp?newsid=66376 เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
云栖祩宏 จาก http://baike.baidu.com/view/444180.htm?fromtitle=%E8%8E%B2%E6%B1%A0%E5%A4%A7%E5%B8%88&fromid=924792&type=syn
Hamar, Imre. The Role of Wutaishan in the Religious Practice of Huayan Buddhism. The Mountain of Five Plateaus: Studies of the Wutai cult in Multidisciplinary and Transborder/Cultural Approaches.
Hamar, Imre. Creating Huayan Lineage: Miraculous Stories About the Avatam!saka-sūtra
Jinhua Chen. Philosopher, Practitioner, Politician: the Many Lives of Fazang (643-712)
Robert E. Buswell Jr.,Donald S. Lopez Jr.. The Princeton Dictionary of Buddhism
ชรินทร์ นันทนาคร

| ชรินทร์ นันทนาคร จ> ภ., บ.ม. |
| --- | --- |

เกิด: บุญมัย งามเมือง 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 จังหวัดเชียงใหม่ อาณาจักรสยาม
เสียชีวิต: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2567 (91 ปี) โรงพยาบาลตำรวจ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง, ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2492–2567
คู่สมรส: สปัน เธียรประสิทธิ์ (พ.ศ. 2500–2505) เพชรา เชาวราษฎร์ (พ.ศ. 2512–2567)
บุตร: ปัญญ์ชลี เพ็ญชาติ ปัญชนิตย์ นันทนาคร
บิดามารดา: บุญเกิด งามเมือง (บิดา) จันดี งามเมือง (มารดา)
ญาติ: ปวริศา เพ็ญชาติ (หลาน) ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์ (หลาน)
รางวัล: พ.ศ. 2541 – ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล–ขับร้อง)
ชรินทร์ นันทนาคร (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 – 20 สิงหาคม พ.ศ. 2567) ชื่อเล่น ฉึ่ง หรือ มัย เป็นนักร้อง นักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวไทย ได้รับการยกย่องจากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล-ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2541 สมรสครั้งที่สองกับนางเอกภาพยนตร์ เพชรา เชาวราษฎร์
ชรินทร์ นันทนาคร เป็นผู้ริเริ่มร่วมสร้างสรรค์เพลง สดุดีมหาราชา ซึ่งส่งผลให้ได้รับรางวัลกิตติคุณสัมพันธ์ "สังข์เงิน" สาขาใช้ศิลป์สร้างสรรค์ให้เกิดความรักชาติและสถาบันพระมหากษัตริย์
ชรินทร์ นันทนาคร ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ที่ขับร้องเพลงไทยสากลผสมผสานกับเพลงไทยเดิม มีท่วงทำนองสูงต่ำเอื้อนด้วยน้ำเสียงที่มีเสน่ห์ชวนฟัง ออกเสียงอักขระได้ชัดเจน มีผลงานบันทึกแผ่นเสียงประมาณ 1,500 เพลง
ประวัติ

ชรินทร์ ศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนดาราวิทยาลัย จบมัธยมการศึกษาจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ และโรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ กรุงเทพมหานคร เริ่มฝึกหัดร้องเพลงกับ ไสล ไกรเลิศ และเริ่มร้องเพลงสลับละครเวทีเรื่อง นางไพร เมื่อ พ.ศ. 2492 ด้วยเพลงดวงใจในฝัน และเริ่มบันทึกแผ่นเสียงจำหน่ายเป็นครั้งแรก  และตามด้วยเพลง อิเหนารำพัน เมื่อ พ.ศ. 2494 จากนั้นย้ายกลับไปเชียงใหม่ ทำงานที่บริษัทกมล-สุโกศล สาขาเชียงใหม่  แล้วสำนักงานใหญ่เรียกมาทำงานที่กรุงเทพฯ ทำตำแหน่งแผนกบัญชี แผนกต่างประเทศ ไปจนถึงแผนกแผ่นเสียง จากนั้นทำงานเป็นเลขานุกรมที่องค์การยูซ่อม (USOM)
ผลงานของชรินทร์ นันทนาคร ที่สร้างชื่อเสียงเป็นที่นิยมสูงสุด ได้แก่ เพลงเรือนแพ, มนต์รักดอกคำใต้, หยาดเพชร, อาลัยรัก, ทาษเทวี, เด็ดดอกรัก, ผู้ชนะสิบทิศ, ที่รัก, นกเขาคูรัก, แสนแสบ, ท่าฉลอม, สักขีแม่ปิง, ทุยจ๋าทุย, เพราะขอบฟ้ากั้น ฯลฯ ได้รับรางวัลพระราชทานแผ่นเสียงทองคำจากเพลง อาลัยรัก  ก่อนจะผันตัวไปเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ในนาม นันทนาครภาพยนตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2508 ในเรื่อง เทพบุตรนักเลง จากนั้นจึงเริ่มกำกับภาพยนตร์ด้วยตัวเองเป็นครั้งแรกในเรื่อง สวรรค์วันเพ็ญ ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 4 ของนันทนาครภาพยนตร์เมื่อปี พ.ศ. 2512 มีผลงานในฐานะผู้ผลิตภาพยนตร์ทั้งหมดกว่า 19 เรื่อง โดยมีภาพยนตร์เรื่อง รักข้ามคลอง ที่ทำรายได้สูงที่สุด และภาพยนตร์ แผ่นดินแม่ ถือเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของประเทศไทยที่สร้างในระบบ 70 มม. แต่หลังจากนั้นก็เลิกทำหนังไปเหตุเพราะวงการหนังที่เปลี่ยนไปจึงเกิดความเบื่อ
ชรินทร์ นันทนาคร ได้รับพระราชทานนามสกุลจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ว่า "นันทนาคร" ซึ่งมีความหมายว่า "ผู้ให้ความรื่นรมย์แก่ชาวเมือง" ชรินทร์ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล - ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2541
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

ชรินทร์สมรสครั้งแรกกับสปัน เธียรประสิทธิ์  ซึ่งเป็นน้องสาวของปองทิพย์ ภรรยาของสุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ ชรินทร์และสปันมีบุตรสาวสองคนคือ ปัญญ์ชลี เพ็ญชาติ (สมรสกับ เศรณี เพ็ญชาติเป็นมารดาของ ปวริศา เพ็ญชาติ) และปัญชนิตย์ นันทนาคร (สมรสกับสหัสชัย ชุมรุม เป็นมารดาของ ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์)
ต่อมาชรินทร์ได้หย่าขาดสปัน และได้สมรสใหม่กับ เพชรา เชาวราษฎร์ อดีตนางเอกภาพยนตร์ชื่อดัง มีบุตรด้วยกัน 1 คน แต่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเล็ก
ประวัติ > ถึงแก่กรรม

ชรินทร์ถึงแก่กรรมเมื่อเวลาประมาณ 02:23 น. ของวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ณ โรงพยาบาลตำรวจ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ในการนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ หีบลายก้านแย่ง กับทั้งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ผู้แทนพระองค์อัญเชิญพวงมาลาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว, สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง, สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี วางหน้าหีบศพ ซึ่งตั้ง ณ ศาลา ชูทับทิม(ศาลา 9) วัดธาตุทอง พระอารามหลวง แขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม กำหนดสวดพระอภิธรรมระหว่างวันที่ 21-27 สิงหาคม จากนั้นจะเก็บร่างไว้ 100 วัน เพื่อรอการพระราชทานเพลิงศพต่อไป และเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2567 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพ
ผลงานแสดงภาพยนตร์

สาวน้อย (2501)
สิบสองนักสู้ (2502)
นกน้อย (2507)
เงิน เงิน เงิน (2508)
เพื่อนรัก (2509)
ละครเร่ (2512)
สวรรค์วันเพ็ญ (2512)
เรือมนุษย์ (2513)
รักเธอเสมอ (2513)
หวานใจ (2513)
คนใจบอด (2514)
น้ำผึ้งพระจันทร์ (2515)
ผลงานการสร้างภาพยนตร์ > ผลงานการสร้างภาพยนตร์ในนาม นันทนาครภาพยนตร์

เทพบุตรนักเลง (2508)
ลมหนาว (2509)
แมวไทย (2511)
สวรรค์วันเพ็ญ (2512)
รักเธอเสมอ (2513)
น้ำผึ้งพระจันทร์ (2515)
แผ่นดินแม่ (2518)
ลูกเจ้าพระยา (2520)
ไอ้ขุนทอง (2521)
เพลงรักดอกไม้บาน (2522)
แผ่นดินแห่งความรัก (2523)
รักข้ามคลอง (2524)
รักมหาสนุก (2525)
บ้านน้อยกลางดง (2526)
บ้านสีดอกรัก (2527)
ผู้การเรือเร่ (2528)
ลูกทุ่งฮอลิเดย์ (2529)
ฟ้าสีทอง (2530)
ผู้พันเรือพ่วง (2530)
คุณจ่าเรือแจว (2531)
ผลงานการสร้างภาพยนตร์ > ผลงานกำกับภาพยนตร์

สวรรค์วันเพ็ญ (2512)
รักเธอเสมอ (2513)
น้ำผึ้งพระจันทร์ (2515)
แผ่นดินแม่ (2518)
ลูกเจ้าพระยา (2520)
ไอ้ขุนทอง (2521)
เพลงรักดอกไม้บาน (2522)
แผ่นดินแห่งความรัก (2523)
รักข้ามคลอง (2524)
รักมหาสนุก (2525)
บ้านน้อยกลางดง (2526)
บ้านสีดอกรัก (2527)
ผู้การเรือเร่ (2528)
ลูกทุ่งฮอลิเดย์ (2529)
ฟ้าสีทอง (2530)
ผู้พันเรือพ่วง (2530)
คุณจ่าเรือแจว (2531)
ผลงานเพลง

อัลบั้ม ในฝัน อัศจรรย์แห่งรัก (2546)
อัลบั้ม คู่เคียงสำเนียงรัก (2547)
อัลบั้ม เม็ดทราย สายนํ้า ความรัก (2548)
อัลบั้ม รักษ์เพลงไทย (2551)
อัลบั้ม กล่อมแผ่นดิน (2552)
อัลบั้ม อมตะเพลงหวานกลางกรุง (2554)
อัลบั้ม ที่สุดของชรินทร์ (2555)
คอนเสิร์ต > คอนเสิร์ตเดี่ยว

ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต ตอน คืนฟ้าสวย (2542)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต ตอน เพลงรักดอกไม้บาน (2543)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต ตอน เมื่อเหมันต์เยือน (2544)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต ตอน หยดหนึ่งของกาลเวลา (2545)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต ตอน ในฝัน...อัศจรรย์แห่งรัก (2546)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต ตอน เดียวดาย...ในทะเลดาว (2547)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต ตอน ฤๅ...โลกจะเปลี่ยนไป (2548)
ชรินทร์ & BSO อินคอนเสิร์ต ตอน ด้วยปีกแห่งรัก (2549)
1 ทศวรรษ ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต ตอน กล่อมแผ่นดิน (2552)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต หมายเลข 11 เพชรพร่างกลางกรุง (2553)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต หมายเลข 12 ปาฏิหาริย์รัก (2554)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต หมายเลข 13 โลกนี้คือละคร (2556)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต หมายเลข 14 ขอบฟ้าขลิบทอง (2558)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต หมายเลข 15 คืนจันทร์กระจ่างฟ้า (2559)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต หมายเลข 16 จากฟากฟ้าสุราลัย...สู่แดนดิน (2560)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต หมายเลข 17 รักนั้นคือฉันใด (2561)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต หมายเลข 18 แผ่นดินแห่งความรัก (2562)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต หมายเลข 19 70 ปีที่โลกไม่ลืม (2563)
ชรินทร์ อิน คอนเสิร์ต หมายเลข 20 มหากาพย์แห่งบทเพลง (2565)
คอนเสิร์ต > คอนเสิร์ตอื่น ๆ

คอนเสิร์ต เพลงหวานกลางกรุง ตอน เพลงหวานบางขุนพรหม (2552)
คอนเสิร์ต ชงโคบานในฤดูหนาว (2553)
คอนเสิร์ต ถึงไหนถึงกัน (2554) (แขกรับเชิญ)
คอนเสิร์ต เพชรในเพลง (2554)
คอนเสิร์ต การกุศล ร้อยดวงใจเพื่อรอยยิ้ม (2555)
คอนเสิร์ต The Power Of Love รวมพลังแห่งรัก (2555)
คอนเสิร์ต เพชรในเพลง ครั้งที่ 2 (2555)
คอนเสิร์ต ฉลอง 75 ปี 6 ล้านกรมธรรม์ (2555)
คอนเสิร์ต หีบเพลงชัก...แทนคำรัก สง่า อารัมภีร (2555)
คอนเสิร์ต เพลงทำนอง...สองครู (2556)
คอนเสิร์ต Master of Voices 3 ศิลปินตำนานเพลงรักแห่งสยาม (2557) (ร่วมกับ สุเทพ วงศ์กำแหง และ ธานินทร์ อินทรเทพ)
คอนเสิร์ต รักปักใจ ลินจง (2557)
คอนเสิร์ต 100 ปี กาญจนะผลิน (2557)
คอนเสิร์ต กล่อมกรุง 2 (2558) (ร่วมกับ สวลี ผกาพันธุ์,สุเทพ วงศ์กำแหง,อรวี สัจจานนท์,ธานินทร์ อินทรเทพ,รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส,เศรษฐา ศิระฉายา และ ศรีไศล สุชาตวุฒิ)
คอนเสิร์ต ที่สุดที่ดี เพื่อพี่รี่ สวลี ผกาพันธุ์ 84 ยังแจ๋ว(2558)
คอนเสิร์ต มิตรสมาน (2559)
คอนเสิร์ต สุเทพโชว์ The Unforgettable (2560) (แขกรับเชิญ)
คอนเสิร์ต Master of Voices ตำนานเพลงรัก 3 รุ่น (2561)
คอนเสิร์ต ''สองวัยใจเดียวกัน'' ครั้งที่ 2 (2561)
คอนเสิร์ต เพื่อพี่รี่ สวลี ผกาพันธุ์ เสียงเพลงอมตะ กับชีวิตดีดีมีคุณภาพ (2561)
คอนเสิร์ต Master of Voices เพลงรักจากแม่ (2562) (แขกรับเชิญ)
คอนเสิร์ต เพื่อครู ชาลี อินทรวิจิตร & สุรพล โทณะวณิก (2563)
คอนเสิร์ต 99 ปี ครูชาลี อินทรวิจิตร เพลงคู่แผ่นดิน หนึ่งในจักรวาล (2564)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย (บ.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ส่วนตัว เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชีวประวัติ ชรินทร์ งามเมือง ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ชีวประวัติ ชรินทร์ นันทนาคร ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
"ชรินทร์ นันทนาคร" และ "รวงทอง ทองลั่นธม" ในฉากภาพยนตร์ไทยเรื่อง "สวรรค์วันเพ็ญ" พ.ศ. 2512 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ชรินทร์กำกับการแสดง และเป็นผู้อำนวยการสร้าง
ภาพปกแผ่นเสียงลองเพลย์ไทยตรามงกุฎ ของห้างแผ่นเสียงคาเธ่ย์ ที่ขายดีที่สุดในปี พ.ศ. 2503 - 2504 วาดปกโดย สมบูรณ์สุข นิยมศิริ (ศิลปินแห่งชาติ)
โรงเรียนสตรีพัทลุง

| โรงเรียนสตรีพัทลุง Satri Phatthalung School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
  250 ถนนเทศบำรุง ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ส.พ.ท. (S.P.T)
ประเภท: โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
คำขวัญ: สามัคคี มีวินัย ใจรักเรียน เพียรทำดี
สถาปนา: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2477
ผู้ก่อตั้ง: พระยาโสภณพัทลุงกุล (สว่าง ณ พัทลุง)
หน่วยงานกำกับ: กระทรวงศึกษาธิการ
ผู้อำนวยการ: นันทรัตน์ ไพรัตน์
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่มีการเรียนการสอนในโรงเรียน  ภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ  ภาษาจีน (เลือกเรียน)   ภาษาฝรั่งเศส (เลือกเรียน)    ภาษาญี่ปุ่น (เลือกเรียน)
สี:   น้ำเงิน    ขาว
เพลง: มาร์ชสตรีพัทลุง
เว็บไซต์: www.spt.ac.th
โรงเรียนสตรีพัทลุง (อังกฤษ: Satri Phatthalung School, อักษรย่อ: ส.พ.ท.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหวิทยาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 12 (พัทลุง นครศรีธรรมราช) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 250 ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดพัทลุงคู่กับโรงเรียนพัทลุง
ประวัติ

โรงเรียนสตรีพัทลุงมีรากฐานมาจากโรงเรียนประชาบาลคือโรงเรียนโสภณพัทลุงกุล ก่อตั้งเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2474 จัดตั้งชั้นมัธยมศึกษาปีละชั้น จนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
โรงเรียนโสภณพัทลุงกุล พระยาโสภณพัทลุงกุล (สว่าง ณ พัทลุง) ได้สร้างอุทิศให้เป็นโรงเรียนประชาบาล โดยความเห็นชอบของพระครูกาแก้ว เจ้าอาวาสวัดภูผาภิมุข (สมัยนั้นเรียก วัดต่ำ) ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือหันหน้าไปทางทิศเหนือสู่ถนนราเมศวร์ (เดิม ชื่อถนน พัทลุง-ตรัง) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 ตรงกับเดือนเมษายน นายฝั้นชาวจีนเป็นผู้รับเหมา ก่อสร้างด้วยทุนทรัพย์ของพระยาโสภณพัทลุงกุล สร้างเสร็จเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2474 เป็นเรือนไม้ 2 ชั้น ยกพื้นสูง 4 เมตร 3 ห้องเรียน ทาสีภายนอกด้วยสีเทา ภายในสีเขียวแก่ มีมุขด้านหน้า บันได 2 ข้าง มีนักเรียน 150 คน เริ่มเปิดเรียนวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474
การจัดชั้นเรียน ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มีครูประจำชั้นครบชั้น กระทรวงธรรมการได้สั่งให้จัดชั้นเรียนมัธยมศึกษาสำหรับนักเรียนหญิง ขึ้นตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 4 นับเป็นครั้งแรกที่ชาวจังหวัดพัทลุง ได้ส่งบุตรหญิงเข้าเรียนในชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนนี้เป็นต้นตระกูลของโรงเรียนสตรีพัทลุง รับเฉพาะนักเรียนสตรีทั้งชั้นประถมและชั้นมัธยมศึกษา
กระทรวงธรรมการได้แยกโรงเรียนออกเป็น 2 ฝ่าย คือ ฝ่ายประถมศึกษาเป็นโรงเรียนประชาบาล มีนายจรัล ดิศรา เป็นครูใหญ่ ฝ่ายมัธยมศึกษามีนางสาวปริก เด่นดาวเสือ เป็นครูใหญ่ และทางอำเภอได้ดัดแปลงกั้นฝาอาคารชั้นล่างเป็นห้องเรียนอีก 3 ห้อง
พ.ศ. 2482 กระทรวงธรรมการได้อนุมัติงบประมาณสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำจังหวัดพัทลุง ฝ่ายหญิง ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือตรงกันข้ามกับโรงเรียนหลังนี้ และย้ายนักเรียนมัธยมไปเรียนในอาคารของโรงเรียนสตรีพัทลุงทั้งหมดจนถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2528 โรงเรียนสตรีพัทลุงได้เปลี่ยนฐานะจากโรงเรียนหญิงล้วนมาเป็นสหวิทยา โดยเริ่มรับนักเรียนชายเข้าเรียนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
ข้อมูลพื้นฐาน > ที่ตั้ง

โรงเรียนสตรีพัทลุงตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพัทลุง มีเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน มีอาณาเขตดังนี้
ทิศเหนือ : จรด วิทยาลัยสารพัดช่างพัทลุง
ทิศใต้ : จรด ถนนราเมศวร์และคลอง
ทิศตะวันออก : จรด ถนนเทศบำรุง
ทิศตะวันตก : จรด บริเวณบ้านพักผู้พิพากษาศาลจังหวัดพัทลุง
พิกัดภูมิศาสตร์ จากวิกิเมเปีย 7°37'1"N 100°4'41"E