stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าเซโจ
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา: พระเจ้าเซจงมหาราช (세종 世宗) (September 18, 1418 – May 18, 1450)
พระราชมารดา: พระนางโซฮ็อน สกุลซิม แห่งช็องซง (소헌왕후 심씨 ,昭憲王后 沈氏 September 28, 1395-March 24, 1446)
พระนางช็องฮี สกุลยุน แห่งพาพยอง (정희왕후 윤씨 ,貞熹王后尹氏 November 11, 1418-March 30, 1483)
อี จัง, เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง
อี ฮวัง, พระเจ้าเยจงแห่งโชซ็อน
อี เซซอน, เจ้าหญิงอึยซุก (懿淑公主 ค.ศ. 1441- ค.ศ. 1477)
พระราชธิดาอีกสองพระองค์มีหลักฐานบันทึกไว้ในพงศาวดารน้อยมากและไม่เป็นที่แน่ใจว่าจะมีตัวตน
อี เซฮุย,เจ้าหญิงอึยรยอง
อี เซจอง,เจ้าหญิงอึยฮวา
พระสนมเอกกึนบิน สกุลปาร์ค แห่งซอนซาน (근빈 박씨 ,謹嬪 朴氏)
อี ซอ,เจ้าชายด็อกวอน
อี ซอง,เจ้าชายชางวอน
เจ้าชายไม่ทราบพระนาม
พระสนมโซยอง สกุลปาร์ค (폐소용 박씨 ,昭容朴氏) ภายหลังถูกถอดจากตำแหน่งพระสนม
เจ้าชายไม่ทราบพระนาม
พระสนมซุกวอน สกุลชิน  (숙원 신씨 ,淑媛 辛氏)
พงศาวลี

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าเซโจ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าทันจง |  | กษัตริย์แห่งโชซ็อน   (11 มิถุนายน ค.ศ. 1455 – 23 กันยายน ค.ศ. 1468) |  | พระเจ้าเยจง |
พูคยองโกซอรัส

| พูคยองโกซอรัส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Early Cretaceous |
| --- | --- |

ภาพสเก็ตช์ "พูคยองโกซอรัส"

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
อันดับใหญ่:: Dinosauria
อันดับ:: Saurischia
อันดับย่อย:: Sauropodomorpha
อันดับฐาน:: Sauropoda
ไม่ได้จัดลำดับ:: Titanosauria
สกุล:: Pukyongosaurus Dong et al., 2001

Species
 P. millenniumi Dong et al., 2001 (type)
พูคยองโกซอรัส (เกาหลี: 천년부경용; อังกฤษ: Pukyongosaurus)  เป็นสกุลหนึ่งของไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ ซึ่งอาศัยอยู่ในเกาหลีในยุคครีเทเชียสตอนต้น มันมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับยูเฮโลปัส และเป็นที่รู้จักกันจากชุดกระดูกสันหลังในส่วนของลำคอและหลัง และเคยอาศัยอยู่ในสมัยหนึ่งร้อยสี่สิบล้านปีที่ผ่านมา
พัก ซ็อง-ฮุน

| พัค ซองฮุน |
| --- | --- |
박성훈
ซองฮุนในเดือนเมษายน 2024
เกิด:  (2002-12-08) 8 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (21 ปี) โซล เกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง นักสเกตลีลา พรีเซนเตอร์
ปีปฏิบัติงาน: 2010–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2020–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Belift
สมาชิกของ: เอนไฮเพน

เว็บไซต์: beliftlab.com/enhypen
 นักดนตรี

อาชีพสเกตลีลา
ตัวแทนประเทศ:  South Korea
ส่วนสูง: 181 เซนติเมตร (5 ฟุต 11 1⁄2 นิ้ว)
อดีตผู้ฝึกสอน: ชี ฮยอนจอง รยู นัมฮุน ชิน เฮอาซุก ฮัน ซุงมี
อดีตผู้ออกแบบท่า: สก็อตต์ บราวน์ ชิน ยี-จิ ดรูว์ มีกินส์ อากิโกะ ซูซุกิ เคนจิ มิยาโมโตะ เทซึคาสุ นากาชิมะ
Former training locations: Taereung, เกาหลีใต้
เริ่มสเกตเมื่อ: 2010
วางมือ: 2020
คะแนนดีที่สุดในการแข่งขันเดี่ยวของ ISU
คะแนนรวม: 163.76 2018 CS Asian Open Trophy
โปรแกรมสั้น: 58.62 2018 CS Asian Open Trophy
ฟรีสเกต: 105.14 2018 CS Asian Open Trophy
 


ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 박성훈
อาร์อาร์: Bak Seonghun 
เอ็มอาร์: Pak Sŏnghun 
พัค ซองฮุน (เกาหลี: 박성훈, อักษรโรมัน: Park Sung-hoon; เกิด 8 ธันวาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ อดีตพรีเซนเตอร์และนักสเกตลีลา ปัจจุบันเป็นสมาชิกของเอนไฮเพน ซองฮุนเป็นผู้ชนะเลิศเหรียญเงินรุ่นจูเนียร์ปี 2016, 2017 และเป็นผู้ชนะเลิศเหรียญทองเอเชียนักสเกตลีลาประจำปี 2015 และเป็นผู้ชนะเลิศเหรียญทอง Lombardia Trophy ประจำปี 2015 ซองฮุนยังได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งขันมือใหม่ปี 2013 และในการแข่งขันจูเนียร์ปี 2014 ของการแข่งขันสเกตลีลาเกาหลีใต้
ผลงานการเพลง

สำหรับผลงานของซองฮุนกับเอนไฮเพน ดูที่ เอนไฮเพน § ผลงานการเพลง
ผลงานการแสดง

สำหรับผลงานของซองฮุนกับเอนไฮเพน ดูที่ เอนไฮเพน § ผลงานการแสดง
ผลงานการแสดง > เว็บซีรีส์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 | Mimicus | ตัวเอง | คามีโอ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Park Sung-hoon
Sunghoon PARK at the International Skating Union
| ด ค กเอนไฮเพน |
| --- | --- |
 ฮีซึง  เจย์  เจค  ซ็องฮุน  ซอนอู  จองวอน  นิกิ 
สตูดิโออัลบั้ม:  Dimension: Dilemma  Sadame 
Reissue:  Dimension: Answer 
อีพี:  Border: Day One  Border: Carnival  Manifesto: Day 1 
เกี่ยวข้อง:  I-Land 
 ผลงานเพลง  รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง  หมวดหมู่   Commons 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ศิลปิน :  มิวสิกเบรนซ์
พัก แฮ-ซู

| พัก แฮ-ซู |
| --- | --- |
พักใน ค.ศ. 2020
เกิด:  (1981-11-21) 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 (42 ปี) เกาหลีใต้
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2007–ปัจจุบัน
ตัวแทน: บีเอชเอนเตอร์เทนเมนต์
คู่สมรส: (2019–ปัจจุบัน)
พัก แฮ-ซู (เกาหลี: 박해수, อักษรโรมัน: Park Hae-soo; เกิด 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้
อาชีพ

พักเปิดตัวด้วยละครเพลงเรื่อง มิสเตอร์ล็อบบี (Mister Lobby) ในปี ค.ศ. 2007 นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวในละครเพลงอื่น ๆ เช่น แองเจิลคอลดีแซร์ (Angel Called Desire) และ แอนนาพัวร์นา (Annapurna)
ในปี ค.ศ. 2017 เขาประทับใจกับบทบาทนำในละครชุดเรื่อง ไพนซันเพลย์บุค ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจาก เดอะโซลอวอร์ด
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ชื่อเรื่องภาษาเกาหลี | บทบาท | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | เดอะไพเรตส์ | 해적: 바다로 간 산적 | ฮวัง ชุง-กึน |  |  |
| 2015 | ไมนอริตีออพิเนียน | 소수의견 |  |  |  |
| 2016 | มาสเตอร์ | 마스터 |  |  |  |
| 2019 | By Quantum Physics: A Nightlife Venture | 양자물리학 | อี จาง-วู |  |  |
| 2020 | ไทม์ทูฮันต์ | 사냥의 시간 | ฮัน | ภาพยนตร์เน็ตฟลิกซ์ |  |
| รอประกาศ | ยาชา | 야차 | จี-ฮุน | ภาพยนตร์เน็ตฟลิกซ์ |  |
| รอประกาศ | โกสต์ | 유령 | ไคโตะ |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เกาหลี 
ศิลปิน:  รางวัลเอมมี
พัก ซี-ย็อน

| พัก ซี-ย็อน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1979-03-29) 29 มีนาคม ค.ศ. 1979 (45 ปี) พัก มีซุน ปูซาน, เกาหลีใต้
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: 2000–ปัจจุบัน
| ชื่อในวงการ |
| --- | --- |
ฮันกึล: 박미선
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Park Si-yeon
พัก ซียอน (เกาหลี: 박시연; อักษรโรมัน: Park Si-Yeon) เป็นนางแบบและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ในอดีตเธอเคยได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 2 ในการประกวดมิสเกาหลีปี ค.ศ. 2000
ผลงาน > ละครชุดทางโทรทัศน์

2004: Feng Qiu Huang (CCTV)
2004: Han Xue Bao Ma (CCTV)
2004: Bao Lian Deng (CCTV)
2005: My Girl (SBS)
2006: Yeon Gaesomun (TV series) (SBS)
2006: Hyena
2007: Waiting for Spring Comes (KBS)
2008: On Air (SBS)cameo
2008: La Dolce Vita (MBC)
2009: Story of a Man (KBS)
2009: Family Outing  (SBS)
2010: Coffee House (SBS)
ผลงาน > ภาพยนตร์

2006: The Fox Family
2007: Zigzag Love
2007: A Love
2008: Dachimawa Lee
2008: Marine Boy
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

2005: Woo Soo - "Habit"
2006: Big 4 (SG Wannabe, Kim Jong Kook, M to M) - "Gone With the Wind"
2006: Big 4 (SG Wannabe, Kim Jong Kook, M to M) - "Untouchable"
2007: MC the Max - "My Heart Cannot Go On Like This Any Longer" (가슴아 그만해)
2009: Park Hyo Shin (박효신)- "After Love" (사랑한 후에)
ผลงาน > โฆษณา

Biotherm Cosmetics
Levi's '바이스 레이디 스타일'
Cass Beer
KFC Chicken Salad
Mise En Scene 'Pearl Shining Shampoo'
롯데칠성음료 '2% 부족할 때'
KTF
Enprani
Nate Drive
แหล่งข้อมูลอื่น

Park Shi-yeon ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Eyagi Entertainment เก็บถาวร 2011-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เกาหลี)
Cyworld website[ลิงก์เสีย] (เกาหลี)
พีเนียล ชิน

| พีเนียล ชิน |
| --- | --- |
พีเนียลที่คอนเสิร์ต BTOB Time ในเดือนมกราคม 2017
เกิด:  (1993-03-10) 10 มีนาคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) ชิคาโก, รัฐอิลลินอยส์, สหรัฐอเมริกา
ชื่ออื่น: Shin Dong-geun
อาชีพ: แร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2012–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: คิวบ์
สมาชิกของ: บีทูบี บีทูบีโฟร์ยู ยูไนเต็ดคิวบ์
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 프니엘 신
อาร์อาร์: Peuniel Sin 
เอ็มอาร์: P'ŭniel Sin 
Other name
ฮันกึล: 신동근
ฮันจา: 辛東根
อาร์อาร์: Sin Dong-geun 
เอ็มอาร์: Sin Tong-gŭn 
 
ลายมือชื่อ

พีเนียล ชิน (อังกฤษ: Peniel Shin; เกาหลี: 프니엘신; เกิด 10 มีนาคม ค.ศ. 1993) หรือที่รู้จักกันในชื่อ พีเนียล (อังกฤษ: Peniel; เกาหลี: 프니엘) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลงชาวเกาหลี-อเมริกันที่อาศัยอยู่ในเกาหลีใต้ เขาเดบิวต์ในฐานะสมาชิกของวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ บีทูบี ในปี 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

(เกาหลี) Official website เก็บถาวร 2013-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พัก จี-ฮโย

| จีฮโย |
| --- | --- |
จีฮโยในเดือนพฤษภาคม 2024
เกิด: พัก จี-ซู  (1997-02-01) 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 (27 ปี) คูรี จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เคป็อป  เจป็อป 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2015–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  เจวายพี  วอร์เนอร์เจแปน  รีพับลิก 
สมาชิกของ: ทไวซ์
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 박지효
ฮันจา: 朴志效
อาร์อาร์: Bak Ji-hyo 
เอ็มอาร์: Pak Chihyo 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 박지수
ฮันจา: 朴志秀
อาร์อาร์: Bak Ji-su 
เอ็มอาร์: Pak Chisu 
 
ลายมือชื่อ

พัก จี-ฮโย (เกาหลี: 박지효; เกิด 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997) หรือชื่อในวงการว่า จีฮโย เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นหัวหน้าวงทไวซ์ เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ซึ่งก่อตั้งโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
ประวัติ

พัก จี-ฮโย เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 ที่เมืองคูรี จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ ตอนเกิดเธอมีชื่อจริงว่า พัก จี-ซู ภายหลังได้เปลี่ยนเป็น พัก จี-ฮโย ในปี ค.ศ. 2005 จี-ฮโยได้รับการยอมรับในฐานะเด็กฝึกหัดของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ สิบปีผ่านไปจึงได้เป็นสมาชิกของทไวซ์
การศึกษา

ระดับชั้นประถมศึกษา Suetak Elementary School ได้ย้ายไปเรียนที่ Baekmun Elementary School จนจบการศึกษา
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น Copper girl junior high school
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย Guri Girls High School ได้ย้ายไปเรียนที่ Cheongdam High School จนจบการศึกษา
การมีส่วนร่วม

ในปี ค.ศ. 2016 "Why I'm Pretty" (ร่วมกับเบนและช็อง อึน-จี)
ผลงาน > ผลงานทางโทรทัศน์

| ปี ค> ศ. | รายการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2015 | ซิกซ์ทีน | ผู้เข้าแข่งขัน |
| 2015 | Took the project - Sugar man |  |
| 2016 | Same Bed, Different Dreams | รับเชิญตอนที่ 43 |
| 2016 | Vocal War: God's Voice |  |
| 2016 | Wicked |  |
| 2016 | King of Mask Singer | หน้ากากผีน้อย |
| 2017 | เอ็ม เคานต์ดาวน์ | พิธีกรพิเศษ |
ผลงาน > โฆษณา

Yuhan Kimberly - ในปีค.ศ. 2011 (ร่วมกับนา-ย็อน ทไวซ์)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
พระเจ้าอินโจ

| --- | --- |
พระเจ้าอินโจ
ฮันกึล: 인조
ฮันจา: 仁祖
อาร์อาร์: Injo 
เอ็มอาร์: Injo 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 이종
ฮันจา: 李倧
อาร์อาร์: I Jong 
เอ็มอาร์: Yi Chong 
|  พระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซ็อน |
| --- | --- |
: พระเจ้าแทโจ
: พระเจ้าจองจง
: พระเจ้าแทจง
พระเจ้าเซจงมหาราช
: พระเจ้ามุนจง
: พระเจ้าทันจง
: พระเจ้าเซโจ
: พระเจ้าเยจง
: พระเจ้าซองจง
: องค์ชายยอนซัน
: พระเจ้าจุงจง
: พระเจ้าอินจง
: พระเจ้ามยองจง
: พระเจ้าซอนโจ
: องค์ชายควังแฮ
: พระเจ้าอินโจ
: พระเจ้าฮโยจง
: พระเจ้าฮยอนจง
: พระเจ้าซุกจง
: พระเจ้าคยองจง
: พระเจ้ายองโจ
: พระเจ้าจองโจ
: พระเจ้าซุนโจ
: พระเจ้าฮอนจง
: พระเจ้าชอลจง
: จักรพรรดิโคจง
: จักรพรรดิซุนจง
ด ค ก
พระเจ้าอินโจ (เกาหลี: 인조 仁祖 ค.ศ. 1595 - ค.ศ. 1649) เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 16 (ค.ศ. 1623 - ค.ศ. 1649) แห่งราชวงศ์โชซ็อน ได้รับราชบัลลังก์มาจากการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตก หรือ ซออิน (เกาหลี: 서인 西人) จากเจ้าชายควังแฮในค.ศ. 1623 ในรัชสมัยของพระเจ้าอินโจขุนนางฝ่ายตะวันตกขึ้นมามีอำนาจ และเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่มีความเปลี่ยนแปลงของจีนจากราชวงศ์หมิงสู่ราชวงศ์ชิง พระเจ้าอินโจและขุนนางฝ่ายตะวันตกดำเนินนโยบายสนับสนุนราชวงศ์หมิงและต่อต้านราชวงศ์ชิง จนเป็นเหตุให้เกิดการรุกรานเกาหลีของแมนจูสองครั้งได้แก่ ค.ศ. 1627 และ ค.ศ. 1636-37 ซึ่งผลออกมาอาณาจักรโจซอนพ่ายแพ้ต่อพวกแมนจูและตกเป็นรัฐบรรณาการของราชวงศ์ชิง
รัฐประหารพระเจ้าอินโจ

พระเจ้าอินโจ เดิมพระนามว่า เจ้าชายนึงยาง (เกาหลี: 능양군 綾陽君) เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ของเจ้าชายช็องว็อน (เกาหลี: 정원군 定遠君) ซึ่งเจ้าชายช็องว็อนนั้นเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าซ็อนโจกับพระสนมอินบิน ตระกูลคิม เนื่องจากพระสนมอินบินเป็นพระสนมองค์โปรดของพระเจ้าซอนโจ พระเจ้าซ็อนโจจึงมีพระประสงค์จะให้พระโอรสของสนมอินบินได้ขึ้นเป็นกษัตริย์โชซ็อนต่อจากพระองค์ แต่ทว่าในขณะนั้นมีรัชทายาทอยู่แล้วคือเจ้าชายควังแฮ ดังนั้นในรัชสมัยของเจ้าชายควังแฮ เจ้าชายช็องว็อนและพระโอรสจึงเป็นที่เพ่งเล็งอยู่เสมอ ใน ค.ศ. 1615 พระอนุชาของเจ้าชายนึงยางคือ เจ้าชายนึงชัง (เกาหลี: 능창군 綾昌君) ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อพระเจ้าควังแฮและถูกสำเร็จโทษด้วยยาพิษ
ในรัชสมัยของพระเจ้าควังแฮขุนนางกลุ่มเหนือใหญ่ หรือ แทบุก (เกาหลี: 대북 大北) เรืองอำนาจ ผลักดันให้มีการสำเร็จโทษเจ้าชายยองชัง (เกาหลี: 영창대군 永昌大君) รวมทั้งปลดและกักขังพระพันปีอินมก (เกาหลี: 인목대비 仁穆大妃) ในค.ศ. 1623 กลุ่มขุนนางฝ่ายตะวันตกได้แก่ ลีควี (เกาหลี: 이귀 李貴) คิมยู (เกาหลี: 김유 金瑬) คิมจาจอม (เกาหลี: 김자점 金自點) ฯลฯ กระทำการรัฐประหารล้มอำนาจของพระเจ้าควังแฮและขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่ ในข้อหาที่ว่าพระเจ้าควังแฮทรงเข่นฆ่าพี่น้องและทารุณกรรมพระมารดาเลี้ยง จึงทำการ "ยึดอำนาจเพื่อความถูกต้อง" เรียกว่า รัฐประหารพระเจ้าอินโจ หรือ อินโจ-บันจอง (เกาหลี: 인조반정 仁祖反正) เจ้าชายควังแฮทรงถูกเนรเทศไปยังเกาะคังฮวา และคณะรัฐประหารฝ่ายตะวันตกได้อัญเชิญเจ้าชายนึงยางขึ้นครองราชย์แทนที่ เมื่อขึ้นครองราชย์แล้วพระเจ้าอินโจทรงตั้งพระบิดาคือเจ้าชายจองวอนให้มีสถานะเสมอเหมือนกษัตริย์ พระนามว่า พระเจ้าวอนจง (เกาหลี: 원종 元宗)
กบฏของลีควาล

หลังจากพระเจ้าอินโจเสด็จขึ้นครองราชย์ได้เพียงสิบเดือน ก็เกิดเหตุการณกบฏขึ้นเมื่อ ลีควาล (เกาหลี: 이괄 李适) เป็นขุนพลซึ่งมีบทบาทอย่างมากในการรัฐประหารเมื่อค.ศ. 1623 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังชายแดนทางตอนเหนือ ไว้สำหรับป้องกันการรุกรานของราชวงศ์โฮ่วจิน (ราชวงศ์ชิง) แต่ลีควาลกลับมองว่าตำแหน่งทหารชายแดนนั้นเป็นตำแหน่งที่ต้อยต่ำ ไม่เหมาะสมแก่คุณความดีความชอบของตนเองที่ได้เคยกระทำไว้ จึงเกิดความไม่พอใจและใช้กองกำลังชายแดนเหนืออันมากมายมหาศาลที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของตนเอง บุกไปยังเมืองฮันซองในค.ศ. 1624 พระเจ้าอินโจพร้อมทั้งพระราชวงศ์เสด็จหลบหนีออกมาฝ่าวงล้อมของกบฏไปประทับที่เมืองคงจูทางตอนใต้ของนครฮันซอง ลีควาลสามารถตีนครฮันซองได้และตั้งเจ้าชายฮึงอันพระปิตุลาของพระเจ้าอินโจเป็นกษัตริย์ชั่วคราว ฝ่ายพระเจ้าอินโจนายพล จางมัน (เกาหลี: 장만 張晩) ได้รวบรวมทัพเข้าบุกยึดเมืองหลวงคืนจากลีควาลได้สำเร็จ นายพลลีควาลได้ถูกทหารผู้ทรยศของตนเองสังหาร
บั้นปลายพระชนม์ชีพ

รัชทายาทโซฮยอนขณะประทับเป็นองค์ประกันอยู่ที่เมืองเสิ่นหยาง ได้ทรงสานสัมพันธ์อันดีกับราชสำนักแมนจูทำให้ทรงได้รับการสนับสนุน ซึ่งเป็นสิ่งที่พระเจ้าอินโจกังวลพระทัยเพราะทรงเกรงว่าฝ่ายแมนจูจะยกทัพมากระทำการรัฐประหารปลดพระองค์ลงจากบัลลังก์แล้วให้รัชทายาทโซฮยอนขึ้นเป็นกษัตริย์โชซ็อนแทน ใน ค.ศ. 1644 ทัพราชวงศ์ชิงภายใต้การนำของเจ้าชายดอร์กอน (ตัวเอ่อกุน) เข้ายึดกรุงปักกิ่งและเข้าปกครองจีนแผ่นดินใหญ่ ในระหว่างที่ประทับอยู่เมืองปักกิ่งนั้น เจ้าชายโซฮยอนได้พบกับนายโยฮันน์ อดัม แชล ฟอน เบลล์ (Johann Adam Schall von Bell) มิชชันนารีชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ในกรุงปักกิ่งขณะนั้น นายแชลฟอนเบลล์ได้แนะนำให้เจ้าชายทรงรู้จักกับวิทยาการตะวันตกและคริสต์ศาสนา ในปีเดียวกันเจ้าชายดอร์กอนทรงอนุญาตให้เจ้าชายโซฮยอนเสด็จนิวัติโจซอนเป็นการถาวร
ความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าอินโจและเจ้าชายโซฮยอนนั้นไม่สู้จะดีนักอยู่เดิม และเมื่อเจ้าชายโซฮยอนทรงตรัสถึงโลกตะวันตกและคริสต์ศาสนาทำให้พระเจ้าอินโจทรงเห็นว่าพระโอรสนั้นเสียสติไปเสียแล้ว อีกทั้งยังมีเสนาบดีซ้ายคิมจาจอมและพระสนมควีอิน ตระกูลโจ (เกาหลี: 귀인조씨 貴人趙氏) พระสนมองค์โปรดคอยยุยงให้พระเจ้าอินโจทรงเกลียดชังพระโอรส จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เพียงสามเดือนให้หลังเจ้าชายรัชทายาทโซฮยอนก็สิ้นพระชนม์อย่างกระทันหันและเป็นปริศนา สร้างความพิศวงให้แก่ราชสำนักในสมัยนั้นหรือแม้กระทั่งนักประวัติศาสตร์ในปัจจุบัน มีการบันทึกไว้ในชิลลกหรือพงศาวดารราชวงศ์โจซอนว่าพระศพเจ้าชายโซฮยอนนั้นเน่าเปื่อยสลายลงอย่างรวดเร็วอย่างผิดธรรมชาติ ทำให้เกิดข้อสงสัยว่าเจ้าชายอาจทรงถูกวางยาพิษสิ้นพระชนม์ ชาวเกาหลีในสมัยต่อมาและนักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันมีความเห็นพ้องต้องกันว่ารัชทายาทโซฮยอนสิ้นพระชนม์ด้วยน้ำพระหัตถ์ของพระเจ้าอินโจผู้เป็นพระบิดา
ตามหลักของลัทธิขงจื้อเมื่อรัชทายาทโซฮยอนสวรรคต ตำแหน่งรัชทายาทจะต้องเป็นของพระโอรสองค์โตสุดของรัชทายาทโซฮยอนนั่นคือเจ้าชายลีซอกชอล แต่ทว่าพระเจ้าอินโจประสงค์จะให้พระอนุชาของเจ้าชายโซฮยอนคือเจ้าชายพงนิม ซึ่งเสด็จนิวัติโจซอนตามหลังพระเชษฐามาเป็นรัชทายาทองค์ต่อมา เนื่องจากทรงพอพระทัยนโยบายที่จะยกทัพรุกรานราชวงศ์ชิงเพื่อทำการแก้แค้นให้แก่โจซอนของเจ้าชายพงนิม พระเจ้าอินโจจึงทรงกล่าวหาพระชายาตระกูลคัง (เกาหลี: 민회빈강씨 愍懷嬪姜氏) พระชายาของเจ้าชายโซฮยอนว่าเป็นผู้ปลงพระชนม์พระสวามี ให้สำเร็จโทษโดยการประทานยาพิษ และเนรเทศพระโอรสทั้งหมดของเจ้าชายโซฮยอนไปยังเกาะเชจู และแต่งตั้งเจ้าชายพงนิมเป็นรัชทายาทใน ค.ศ. 1645
พระเจ้าอินโจสวรรคตในปี ค.ศ. 1649 เจ้าชายพงนิมรัชทายาทขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าฮโยจง
พระนามเต็ม

พระเจ้าอินโจ แทโจ แกชอน โจอุน จองกิ ซอนด็อก ฮอนมุน ยอลมู มยองซุก ซุนฮโย แห่งเกาหลี
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา: เจ้าชายช็องว็อน (พระราชโอรสของพระเจ้าซ็อนโจกับพระสนมอินบิน ตระกูลคิม แห่งซูวอน) ภายหลังได้รับการแต่งตั้งเป็นพระเจ้าวอนจง
พระราชมารดา: พระนางอินฮอน พระพันปีหลวง ตระกูลกู แห่งนึงซอง  (인헌왕후 구씨)
พระมเหสี
พระนางอินย็อล ตระกูลฮัน แห่งชองจู (인렬왕후 한씨)
มกุฎราชกุมารโซฮย็อน อี วัง (소현세자 ,昭顯世子 ,1612 - 1645)
พระเจ้าฮโยจง (봉림대군 ,鳳林大君 ,1619 - 1659)
เจ้าชายอินพยอง อี โย (인평대군 ,麟坪大君 ,1622 - 1658)
เจ้าชายยงซอง อีกน (용성대군 ,龍城大君 ,1624 - 1629)
เจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม
พระนางชังรย็อล ตระกูลโจ แห่งยางจู (장렬왕후 조씨)
พระสนม
พระสนมควีอิน ตระกูลโจ (폐귀인 조씨) ภายหลังถูกถอดออกจากตำแหน่งพระสนม
เจ้าชายซุงซอน อี จิง (숭선군 ,崇善君 ,1639 - 1690)
เจ้าชายนักซอน อี ซุก (낙선군 ,樂善君 ,1641 - 1695)
เจ้าหญิงฮโยมยอง (효명옹주 ,孝明翁主 ,1637 - 1700)
พระสนมควีอิน ตระกูลจาง (귀인 장씨)
พระสนมซุกอึย ตระกูลนา (숙의 나씨)
พระสนมซุกอึย ตระกูลปาร์ค (숙의 박씨)
พระสนมซุกวอน ตระกูลจาง (숙원 장씨)
ซังกุง ตระกูลลี (상궁 이씨)
พงศาวลี

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าอินโจ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าชายควังแฮ |  | กษัตริย์แห่งโชซ็อน   (พ.ศ. 2166 - พ.ศ. 2192) |  | พระเจ้าฮโยจง |
| ด ค ก ราชวงศ์โชซ็อน (ราชสกุลอี)  |
| --- | --- |
 ราชอาณาจักรโชซ็อน และ จักรวรรดิเกาหลี (1392–1910) 
พระมหากษัตริย์แห่งโชซ็อน:  แทโจ  ช็องจง  แทจง  เซจง  มุนจง  ทันจง  เซโจ  เยจง  ซองจง  ย็อนซัน  ชุงจง  อินจง  มย็องจง  ซ็อนโจ  ควังแฮ  อินโจ  ฮโยจง  ฮย็องจง  ซุกจง  คย็องจง  ย็องโจ  ช็องโจ  ซุนโจ  ฮ็อนจง  ช็อลจง  โคจง 
จักรพรรดิเกาหลี:  โคจง  ซุนจง 
เฉลิมพระปรมาภิไธย:  มกโจ  อิกโจ  โทโจ  ฮวันโจ  ท็อกจง  ว็อนจง  จินจง  จังโจ  มุนโจ 
 เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น (1910–1945) 
พระมหากษัตริย์สกุลอี:  ซุนจง  อึยมิน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี 
↑  Jae-eun Kang. The Land of Scholars: Two Thousand Years of Korean Confucianism.
↑  James B. Palais. Confucian Statecraft and Korean Institutions: Yu Hyŏngwŏn and the Late Choson dynasty.
↑  JaHyun Kim Haboush, Martina Deuchler. Culture and the State in Late Choson Korea.
พระเจ้าฮโยจง

| --- | --- |
พระเจ้าฮโยจง
ฮันกึล: 효종
ฮันจา: 孝宗
อาร์อาร์: Hyojong 
เอ็มอาร์: Hyojong 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 이호
ฮันจา: 李淏
อาร์อาร์: I Ho 
เอ็มอาร์: Yi Ho 
พระเจ้าฮโยจง (เกาหลี: 효종 ; จีน: 孝宗 พ.ศ. 2162 ถึง พ.ศ. 2202) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 17 (พ.ศ. 2192 ถึง พ.ศ. 2202) แห่งราชวงศ์โชซ็อน ในรัชสมัยของพระองค์โชซ็อนต้องทำสงครามกับรัสเซียตามคำขอของราชวงศ์ชิง และทรงมีแผนการที่จะบุกจีนแก้แค้นสงครามกับแมนจูแต่สวรรคตเสียก่อน
องค์ประกันของราชวงศ์ชิง

เมื่อองค์ชายนึงยางพระบิดาได้รับบัลลังก์ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินโจในพ.ศ. 2166 ด้วยการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตก พระโอรสทั้งสองก็ได้เข้าวังและได้รับแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาทโซฮย็อนและองค์ชายพงนิม แต่นโยบายที่เข้าข้างราชวงศ์หมิงของฝ่ายตะวันตกทำให้โชซ็อนต้องทำสงครามกับราชวงศ์ชิง ในพ.ศ. 2170 ถึง พ.ศ. 2179 ผลคือโชซ็อนตกเป็นเมืองขึ้นของแมนจูต้องส่งบรรณาการให้ และองค์ชายทั้งสองต้องไปเป็นตัวประกันที่เมืองเฉิ่นหยาง บ่อยครั้งที่หวงไท่จี๋สั่งให้องค์ชายทั้งสองช่วยรบกับมองโกล แต่องค์ชายพงนิมทรงเห็นว่าพระชนม์ชีพขององค์ชายโซฮย็อนนั้นสำคัญ เพราะจะต้องทรงเป็นกษัตริย์ต่อไป องค์ชายพงนิมจึงออกรบแทนพระเชษฐาอยู่หลายครั้ง
พ.ศ. 2187 ราชวงศ์ชิงยึดปักกิ่งได้ องค์ชายทั้งสองก็ได้เดินทางไปประทับทับที่ปักกิ่ง ซึ่งองค์ชายโซฮย็อนได้พบกับอดัมส์ แชล มิชชันนารีชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญในการเผยแพร่อารยธรรมตะวันตกในจีน องค์ชายโซฮย็อนทรงประทับใจในวิทยาการตะวันตกต่าง ๆ เมื่อทรงกลับไปยังโชซ็อนในพ.ศ. 2188 ก็ทรงขัดแย้งกับพระเจ้าอินโจ ซึ่งทรงมีความคิดอนุรักษนิยม จนองค์ชายโซฮย็อนสวรรคต พระเจ้าอินโจทรงรับสั่งให้จัดการพิธีศพอย่างรวดเร็วและกล่าวหาชายาขององค์ชายโซฮย็อนว่าเป็นฆาตกรและสั่งประหาร นักประวัติศาสตร์คาดว่าพระเจ้าอินโจน่าจะทรงเป็นผู้สังหารเอง
เมื่อพระเจ้าอินโจสวรรคตในพ.ศ. 2192 องค์ชายพงนิมจึงกลับมาโชซ็อน ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮโยจง
อิทธิพลของซงชียอล

การเป็นองค์ประกันในจีนทำให้พระเจ้าฮโยจงทรงคิดแค้นพวกแมนจู จึงทรงวางแผนที่จะบุกราชวงศ์ชิงโดยเริ่มจากการสะสมกำลังทัพและอาวุธต่าง ๆ สร้างป้อมปราการตามริมแม่น้ำยาลู ทรงเรียงพระอาจารย์ซงชียอลจากฝ่ายตะวันตก ซึ่งเป็นตัวตั้งตัวตีในการบุกราชวงศ์ชิงมารับราชการ ซงชียอลยึดมั่นในหลักการขงจื้อของจูจื่อ ปราชญ์สมัยราชวงศ์ซ่ง ว่าเป็นหลักการที่ถูกต้องเพียงหนึ่งเดียว หากใครกล้าติเตียนหรือขัดแย้งกับหลักการของจูจื่อ จะถูกปลดจากต่ำแหน่งและเนรเทศ อิทธิพลของซงชียอลทำให้จูจื่อเป็นปราชญ์หนึ่งเดียวของโชซ็อนไปหลายร้อยปี และได้รับการนับถือมากกว่าตัวขงจื้อเองเสียอีก
แต่ก็มีขุนนางฝ่ายใต้ที่เห็นว่าซงชียอลงมงายกับหลักการของจูจื่อมากเกินไป ภายใต้การนำของยุนฮยู ต่อต้านอำนาจของซงชียอลและฝ่ายตะวันตก
แฮ็นดริก ฮาเมิล

ในพ.ศ. 2196 แฮ็นดริก ฮาเมิล (Hendrick Hamel) พนักงานบัญชีบริษัทอินเดียตะวันออกของฮอลันดา และลูกเรืออีก 30 กว่าคนถูกพายุพัดมาเกยฝั่งที่เกาะเชจูขณะกำลังเดินทางไปญี่ปุ่น ชาวโชซ็อนที่เห็นชาวตะวันตกเป็นครั้งแรกต่างพากันหวาดกลัว ทั้ง ๆ ที่ฝ่ายฮาเมิลน่าจะเป็นคนที่หวาดกลัวมากกว่า ขณะของฮาเมิลถูกพระเจ้าฮโยจงจับขังเป็นทาส และบังคับให้สร้างปืนเพื่อใช้รบกับแมนจู จนไม่มีวี่แววว่าจะได้รับการปล่อยตัว ในพ.ศ. 2206 หลังจากถูกขังมา 13 ปี ฮาเมิลก็หลบหนีออกมาจากอาณาจักรฤๅษีนี้ได้
สงครามกับรัสเซีย

ในพ.ศ. 2197 ราชวงศ์ชิงขอให้โชซ็อนส่งทัพไปช่วยรบกับรัสเซีย กองทัพผสมจีนโชซ็อนชนะทัพรัสเซียในการรบที่ฮูตง และในพ.ศ. 2201 ชนะรัสเซียที่แม่น้ำซุงการี สงครามกับรัสเซียเป็นสงครามครั้งสุดท้ายที่ใช้กำลังพลเป็นจำนวนมากตลอดช่วงเวลาที่เหลือของราชวงศ์โชซ็อน พระเจ้าฮโยจงทรงวางแผนที่จะบุกจีน เป็นความใฝ่ฝันสูงสุดในพระชนม์ชีพของพระองค์ แต่เสด็จสวรรคตไปเสียก่อนในพ.ศ. 2202 บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารการแพทย์ในมหาวิทยาลัยสตรีอีฮวา ตั้งข้อสังเกตว่าพระเจ้าฮโยจงทรงพระประชวรเป็นโรคเบาหวานและอาจเสด็จสวรรคตจากการติดเชื้อจากโรคเบาหวาน
พระนามเต็ม

สมเด็จพระราชา ฮโยจง แทโจ ฮุมชอน ดัลโด ควางก๊ก ฮงยอล ซอนมุน จางมู ซินซอง ฮโยนิน มยองอึย จองด็อก แห่งเกาหอี
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา: พระเจ้าอินโจ
พระราชมารดา: พระนางอินย็อล ตระกูลฮัน แห่งชองจู (인렬왕후 한씨)
พระมเหสี
พระนางอินซ็อน ตระกูลจาง แห่งท็อกซู (인선왕후 장씨)
พระสนม
พระสนมอันบิน ตระกูลอี แห่งคยองจู (안빈 이씨)
พระสนมซุกอึย ตระกูลคิม(숙의 김씨)
พระสนมซุกวอน ตระกูลจอง (숙원 정씨)
พระราชโอรส
พระเจ้าฮย็องจงแห่งโชซ็อน พระราชโอรสของพระนางอินซ็อน ตระกูลจาง แห่งท็อกซู
พระราชธิดา
องค์หญิงซุกชิน (숙신공주) พระราชธิดาของพระนางอินซ็อน ตระกูลจาง แห่งท็อกซู
องค์หญิงซุกอัน (숙안공주) พระราชธิดาของพระนางอินซ็อน ตระกูลจาง แห่งท็อกซู
องค์หญิงซุกมยอง (숙명공주) พระราชธิดาของพระนางอินซ็อน ตระกูลจาง แห่งท็อกซู
องค์หญิงซุกฮวี (숙휘공주) พระราชธิดาของพระนางอินซ็อน ตระกูลจาง แห่งท็อกซู
องค์หญิงซุกจอง (숙정공주) พระราชธิดาของพระนางอินซ็อน ตระกูลจาง แห่งท็อกซู
องค์หญิงซุกคยอง (숙경공주) พระราชธิดาของพระนางอินซ็อน ตระกูลจาง แห่งท็อกซู
องค์หญิงซุกนยอง (숙녕옹주) พระราชธิดาของพระสนมอันบิน ตระกูลอี แห่งคยองจู
องค์หญิงอึยซุน (의순공주) พระธิดาบุญธรรมของพระนางอินซ็อน ตระกูลจาง แห่งท็อกซู
พงศาวลี

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าฮโยจง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าอินโจ |  | กษัตริย์แห่งโชซ็อน   (พ.ศ. 2192 - พ.ศ. 2202) |  | พระเจ้าฮย็องจง |
| ด ค ก ราชวงศ์โชซ็อน (ราชสกุลอี)  |
| --- | --- |
 ราชอาณาจักรโชซ็อน และ จักรวรรดิเกาหลี (1392–1910) 
พระมหากษัตริย์แห่งโชซ็อน:  แทโจ  ช็องจง  แทจง  เซจง  มุนจง  ทันจง  เซโจ  เยจง  ซองจง  ย็อนซัน  ชุงจง  อินจง  มย็องจง  ซ็อนโจ  ควังแฮ  อินโจ  ฮโยจง  ฮย็องจง  ซุกจง  คย็องจง  ย็องโจ  ช็องโจ  ซุนโจ  ฮ็อนจง  ช็อลจง  โคจง 
จักรพรรดิเกาหลี:  โคจง  ซุนจง 
เฉลิมพระปรมาภิไธย:  มกโจ  อิกโจ  โทโจ  ฮวันโจ  ท็อกจง  ว็อนจง  จินจง  จังโจ  มุนโจ 
 เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น (1910–1945) 
พระมหากษัตริย์สกุลอี:  ซุนจง  อึยมิน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พัก ย็อน-มี

| พัก ย็อน-มี |
| --- | --- |
พัก ย็อน-มี ใน ค.ศ. 2014
เกิด:  (1993-10-04) 4 ตุลาคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) ฮเยซัน จังหวัดรยังกัง  เกาหลีเหนือ
พลเมือง:  เกาหลีใต้  สหรัฐ
อาชีพ: นักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชน นักเขียน นักพูด 

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 박연미
ฮันจา: 朴延美
อาร์อาร์: Bak Yeon-mi 
เอ็มอาร์: Pak Yŏn-mi 
 
พัก ย็อน-มี (เกาหลี: 박연미; อังกฤษ: Park Yeon-mi) เป็นผู้แปรพักตร์ชาวเกาหลีเหนือและนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชนซึ่งหลบหนีออกจากประเทศเกาหลีเหนือเข้าสู่ประเทศจีนใน ค.ศ. 2007 และตั้งถิ่นฐานในประเทศเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 2009 ครอบครัวของเธอเคยทำงานเกี่ยวข้องกับรัฐบาลและกองทัพ แต่ระหว่างทุพภิกขภัยในเกาหลีเหนือช่วงกลางทศวรรษ 1990 ครอบครัวของเธอหันไปค้าขายในตลาดมืด พ่อของพักถูกจับกุมส่งค่ายกักกันผู้ใช้แรงงานในข้อหาลักลอบขนของผิดกฎหมาย ทำให้ครอบครัวของเธอประสบภาวะอดอยากและอพยพเข้าสู่ประเทศจีนและประเทศมองโกเลียในเวลาต่อมา ปัจจุบันเธอเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อช่วยเหลือเหยื่อการค้ามนุษย์ในประเทศจีนและส่งเสริมสิทธิมนุษยชนทั้งในและนอกประเทศเกาหลีเหนือ
พักเป็นที่รู้จักทั่วโลกหลังจากสุนทรพจน์ที่งานประชุมเยาวชน One Young World ค.ศ. 2014 ที่กรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ สุนทรพจน์ของเธอที่บอกเล่าเรื่องราวการลี้ภัยจากประเทศเกาหลีเหนือมีผู้เข้าชมกว่า 50 ล้านครั้งทั้งทางยูทูบและเครือข่ายสังคมออนไลน์ หนังสือบันทึก In Order to Live: A North Korean Girl's Journey to Freedom ของเธอตีพิมพ์เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 โดยสำนักพิมพ์เพนกวิน