stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ต่ง ปี้อู่
ชีวิตช่วงต้น

ตง ปี้อู่ เกิดในหฺวางกัง หูเป่ย์ ในครอบครัวเจ้าของที่ดิน และได้รับการศึกษาแบบดั้งเดิม ใน ค.ศ. 1911 เขาเข้าร่วมถงเหมิงฮุ่ย และมีส่วนร่วมในการก่อการกำเริบอู่ชาง ต่อมาใน ค.ศ. 1913 เขาเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นเพื่อศึกษาด้านกฎหมายที่มหาวิทยาลัยนิฮง ขณะอยู่ที่นั่น เขาได้เข้าร่วมพรรคปฏิวัติจีนที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นของซุน ยัตเซ็น ซึ่งต่อมากลายมาเป็นก๊กมินตั๋ง ใน ค.ศ. 1915 เขากลับมายังประเทศจีนเพื่อจัดตั้งกองกำลังต่อต้านระบอบยฺเหวียน ชื่อไข่ในหูเป่ย์บ้านเกิดของเขา ซึ่งส่งผลให้เขาต้องติดคุกเป็นเวลา 6 เดือน หลังได้รับการปล่อยตัว เขากลับไปยังประเทศญี่ปุ่นเพื่อศึกษาต่อทางด้านกฎหมาย ระหว่าง ค.ศ. 1919 ถึง 1920 เขาอาศัยอยู่ในเซี่ยงไฮ้ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เขาสัมผัสกับลัทธิมากซ์ผ่านกลุ่มปัญญาชนคอมมิวนิสต์ที่มีศูนย์กลางอยู่ที่หลี่ ฮั่นจฺวิ้น เมื่อกลับมายังหูเป่ย์ เขาได้จัดตั้งกลไกคอมมิวนิสต์ในพื้นที่ขึ้น และใน ค.ศ. 1921 เขาได้เข้าร่วมการประชุมสมัชชาใหญ่ครั้งที่ 1 ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน โดยเป็นตัวแทนจากอู่ฮั่นร่วมกับเฉิน ถานชิว[ต้องการอ้างอิง] เป็นเรื่องบังเอิญที่ต่งเป็นบุคคลคนเดียวนอกเหนือจากเหมา เจ๋อตงที่เข้าร่วมทั้งการประชุมก่อตั้งพรรคและพิธีประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในอีก 28 ปีต่อมา
สมัยปฏิวัติ

ตลอดครึ่งแรกของคริสต์ทศวรรษ 1920 ต่งยังคงเป็นสมาชิกของทั้งก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์ อย่างไรก็ตาม เมื่อความตึงเครียดระหว่างทั้งสองฝ่ายเพิ่มมากขึ้น เขาจึงตัดสินใจเข้าข้างคอมมิวนิสต์ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1927 ในท้ายที่สุด หลังการก่อการกำเริบหนานชาง เขาถูกบังคับให้หลบซ่อนตัว โดยเริ่มจากไปหลบภัยที่เกียวโตเป็นเวลา 8 เดือน และจากนั้นจึงเดินทางไปสหภาพโซเวียต ที่นั่นเขาเข้าเรียนที่โรงเรียนนานาชาติเลนินและมหาวิทยาลัยซุน ยัตเซ็น มอสโก ระหว่าง ค.ศ. 1928 ถึง 1931 เมื่อกลับประเทศจีนใน ค.ศ. 1932 เขาก็เริ่มเคลื่อนไหวในโซเวียตเจียงซี โดยทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการฝ่ายการเมืองของสถาบันกองทัพแดงและประธานโรงเรียนพรรค ในช่วงเวลานี้ ต่งเข้าข้างเหมามากกว่าหลี่ ลี่ซานในการต่อสู้เพื่อชิงตำแหน่งผู้นำพรรคของทั้งสองคน ต่อมาเขาได้เข้าร่วมการเดินทัพทางไกล และเมื่อมาถึงเหยียนอาน เขาก็กลับมารับหน้าที่เป็นผู้นำโรงเรียนอีกครั้ง ในช่วงเวลานี้ ต่งเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน "ผู้อาวุโสทั้งห้าแห่งเหยียนอาน" (จีน: 延安五老), ร่วมกับหลิน ปั๋วฉฺวี, สฺวี เท่อลี่, อู๋ ยฺวี่จาง และเซี่ย จฺเว๋ไจ
ในช่วงสงครามกับญี่ปุ่น ต่งแบ่งเวลาของเขาระหว่างอู่ฮั่นกับฉงชิ่งเพื่อประสานงานกับรัฐบาลชาตินิยม เนื่องจากเขาเคยเกี่ยวข้องกับก๊กมินตั๋งมาก่อน ใน ค.ศ. 1945 เขาเดินทางไปซานฟรานซิสโกเพื่อเข้าร่วมการประชุมก่อตั้งองค์การสหประชาชาติ ในฐานะส่วนหนึ่งของคณะผู้แทนที่นำโดยที.วี. ซ่ง เขาเป็นตัวแทนเพียงคนเดียวของพรรคคอมมิวนิสต์ ซึ่งคณะกรรมาธิการกลางพรรคได้ระบุวัตถุประสงค์ของการเดินทางไว้ดังนี้: "เพื่อชนะใจมิตรต่างชาติ ปรับปรุงสถานะพรรคในระดับนานาชาติ และเพื่อพยายามอยู่และทำงานในสหรัฐ" หลังการประชุม ต่งใช้เวลาหลายเดือนเดินทางไปทั่วสหรัฐเพื่อบรรลุเป้าหมายทางการทูตเหล่านี้ เมื่อใกล้จะสิ้นสุดสงครามกลางเมืองใน ค.ศ. 1948 หลังได้รับชัยชนะเด็ดขาดในภาคเหนือ ต่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานรัฐบาลประชาชนจีนเหนือ
สาธารณรัฐประชาชนจีน

ภายหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ต่งดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคณะกรรมาธิการการเงินและเศรษฐกิจของสภารัฐบาล ใน ค.ศ. 1954 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานศาลประชาชนสูงสุด ด้วยประสบการณ์ก่อนหน้านี้ในด้านการทูตระหว่างประเทศจากการเยือนสหรัฐใน ค.ศ. 1945 ต่งได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนเยือนยุโรปตะวันออกและสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1958 ทำให้เขาต้องห่างจากปักกิ่งเป็นเวลาสองเดือน ในระหว่างที่เขาไม่อยู่ งานของศาลประชาชนสูงสุดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาได้รับการตรวจสอบโดยกลุ่มที่นำโดยเผิง เจิน เมื่อกลับมา ต่งต้องพบกับข้อบกพร่องต่าง ๆ ที่ถูกเปิดเผยโดยการตรวจสอบ ซึ่งเขาต้องรับผิดชอบในการประชุมพิเศษของศาล
ในช่วงต้น ค.ศ. 1959 ต่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองประธานาธิบดีจีนร่วมกับซ่ง ชิ่งหลิง ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขาดำรงอยู่กระทั่งเสียชีวิต ในช่วงปลายปีเดียวกันนั้น ต่งได้ปกป้องเผิง เต๋อหวยจากการวิพากษ์วิจารณ์ในการประชุมหลูชาน แต่ก็ยังคงได้รับความโปรดปรานจากเหมา ไม่เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่ยืนหยัดปกป้องนายพลผู้ถูกตำหนิ ในทำนองเดียวกัน ต่งไม่ได้รับผลกระทบจากความวุ่นวายทางการเมืองของการปฏิวัติทางวัฒนธรรมในเวลาต่อมา ถึงแม้เขาจะมาจากภูมิหลังที่มีสิทธิพิเศษค่อนข้างมากก็ตาม กลับกัน เขากลับมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักต่อสาธารณชนมากขึ้นในช่วงหลายปีที่วุ่นวายเหล่านี้ โดยรับหน้าที่ทางการทูตและพิธีการต่าง ๆ มากมายที่ก่อนหน้านี้เคยเป็นของหลิว เช่าฉีผู้ถูกกวาดล้าง นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าข้อเท็จจริงที่น่าสนใจนี้ไม่ได้เกิดจากการเคลื่อนไหวทางการเมืองที่ชาญฉลาด แต่เกิดจากความสัมพันธ์พิเศษระหว่างต่งกับเหมา และทั้งสองก็เข้ากันได้ดีมาตลอด นับตั้งแต่การพบกันครั้งแรกในการก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ใน ค.ศ. 1921
ในช่วงภาวะสุญญากาศทางอำนาจที่เกิดขึ้นหลัlการล่มสลายของหลิน เปียว ต่งได้กลายมาเป็นรักษาการประธานาธิบดีของจีน โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 ถึงมกราคม ค.ศ. 1975 ณ จุดนั้น สำนักงานประธานาธิบดีถูกยุบเลิก และจู เต๋อ ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติในขณะนั้นกลายเป็นประมุขแห่งรัฐอย่างเป็นทางการ ต่งได้รับเลือกให้เป็นรองประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ
ต่งเสียชีวิตที่ปักกิ่งในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1975 ขณะมีอายุได้ 89 ปี ในคำไว้อาลัยอย่างเป็นทางการของเขา เขาได้รับการบรรยายว่าเป็น "หนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีน มาร์กซิสต์ผู้ยิ่งใหญ่ นักปฏิวัติชนชั้นกรรมาชีพที่โดดเด่น บิดาผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน" และ "ผู้ก่อตั้งระบบกฎหมายสังคมนิยมของจีน"
ใน ค.ศ. 1991 มีการสร้างรูปปั้นของต่งขึ้นที่จัตุรัสกลางแห่งหนึ่งของอู่ฮั่น ซึ่งก็คือจัตุรัสหงชาน พิพิธภัณฑ์ประจำมณฑลหูเป่ย์เป็นที่เก็บรวบรวมข้าวของส่วนตัวของต่ง
บรรณานุกรม

ไซช์, โทนี (2020). Finding Allies and Making Revolution: The Early Years of the Chinese Communist Party. บอสตัน: บริลล์.
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาจีน) ชีวประวัติของตง ปี้อู่
| ก่อนหน้า> วาระในพรรคการเมือง  | วาระในพรรคการเมือง  | ต่ง ปี้อู่> วาระในพรรคการเมือง  |  | ถัดไป>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมัยก่อนหน้า หลี่ เหวย์ฮั่น | ประธานโรงเรียนกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน ค.ศ. 1935–1937 | สมัยต่อมา หลี่ เหวย์ฮั่น |  |  |
| ตำแหน่งทางนิติศาสตร์  | ตำแหน่งทางนิติศาสตร์  | ตำแหน่งทางนิติศาสตร์  |  |  |
| สมัยก่อนหน้า เฉิ่น จฺวินรู่ | ประธานศาลประชาชนสูงสุด ค.ศ. 1954–1959 | สมัยต่อมา เซี่ย จฺเว๋ไจ |  |  |
ตำแหน่งทางการเมือง 
| สมัยก่อนหน้า จู เต๋อ | รองประธานสาธารณรัฐประชาชนจีน ค.ศ. 1959–1975         Served alongside: ซ่ง ชิ่งหลิง | สมัยต่อมา โอลางฮู ยุบเลิกตำแหน่งถึง ค.ศ. 1983 |  |  |
| สมัยก่อนหน้า หลิว เช่าฉี | ประธานสาธารณรัฐประชาชนจีน รักษาการ ค.ศ. 1972–1975 | สมัยต่อมา หลี่ เซียนเนี่ยน ยุบเลิกตำแหน่งถึง ค.ศ. 1983 |  |  |
ต่งยืนอยู่ด้านหลังเหมาในพิธีก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949
รูปปั้นตง ปี้อู่ในอู่ฮั่น
กอร์ดานา ซิลยานอฟสกา-ดัฟกอวา

| กอร์ดานา ซิลยานอฟสกา-ดัฟกอวา |
| --- | --- |
Гордана Силјановска-Давкова
ซิลยานอฟสกา-ดัฟกอวาใน พ.ศ. 2568

ประธานาธิบดีมาซิโดเนียเหนือ คนที่ 6
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  12 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
นายกรัฐมนตรี: ทาลัต แชฟารี ฮีสติยาน มิกคอฟสกี
ก่อนหน้า: สแตวอ แปนดารอฟสกี
สมาชิกสมัชชาแห่งชาติมาซิโดเนีย
ดำรงตำแหน่ง 4 สิงหาคม พ.ศ. 2563 – 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
เขตเลือกตั้ง: เขตเลือกตั้งอำเภอที่ 1
รัฐมนตรีลอย
ดำรงตำแหน่ง 17 สิงหาคม พ.ศ. 2535 – 20 ธันวาคม พ.ศ. 2537
นายกรัฐมนตรี: บรังกอ เซอร์แวงกอฟสกี
กรรมาธิการคณะกรรมการรัฐธรรมนูญแห่งสมัชชาแห่งชาติมาซิโดเนีย
ดำรงตำแหน่ง 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 – 17 สิงหาคม พ.ศ. 2535
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 (71 ปี) ออคริต สาธารณรัฐประชาชนมาซิโดเนีย สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย
พรรคการเมือง: องค์การปฏิวัติเพื่อชาติ – พรรคประชาธิปไตยเพื่อเอกภาพแห่งชาติมาซิโดเนีย (VMRO-DPMNE)
บุตร: 2 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเซนต์ไซริสและเมโทดิอัสแห่งสกอเปีย มหาวิทยาลัยลูจ์บียานา (ปร.ด.)
อาชีพ: นักกฎหมาย • อาจารย์ • นักการเมือง

กอร์ดานา ซิลยานอฟสกา-ดัฟกอวา (มาซิโดเนีย: Гордана Силјановска-Давкова; เกิด 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2496) เป็นศาสตราจารย์ภาควิชากฎหมายและนักกฎหมายของมหาวิทยาลัยมาซิโดเนีย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมาซิโดเนียเหนือ คนที่ 6 ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567 เธอเป็นผู้สมัครรับการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อ พ.ศ. 2562 ซึ่งพ่ายให้กับสแตวอ แปนดารอฟสกี โดยสิ้นเชิง เธอลงสมัครอีกครั้งในการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2567 และสามารถชนะแปนดารอฟสกีในการเลือกตั้งแบบชัยชนะอย่างถล่มทลาย เธอเป็นประธานาธิบดีผู้หญิงคนแรกของประเทศมาซิโดเนียเหนือ
วิษณุ เครืองาม

นักกฎหมายและนักการเมืองชาวไทย
| วิษณุ เครืองามม> ป.ช. ม.ว.ม. ป.ภ. ท.จ.ว. ร.ด.ม. (ศ) ร.จ.พ. |
| --- | --- |
วิษณุ ใน พ.ศ. 2563

รองนายกรัฐมนตรีไทย
ดำรงตำแหน่ง 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 – 1 กันยายน พ.ศ. 2566 (9 ปี 2 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ดำรงตำแหน่ง 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2549 (3 ปี 264 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ทักษิณ ชินวัตร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
รักษาราชการแทน
ดำรงตำแหน่ง 21 มีนาคม พ.ศ. 2566 – 1 กันยายน พ.ศ. 2566 (164 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อนหน้า: สมศักดิ์ เทพสุทิน  (รัฐมนตรีว่าการ)
ถัดไป: ทวี สอดส่อง  (รัฐมนตรีว่าการ)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน
รักษาราชการแทน
ดำรงตำแหน่ง 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2563 (14 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อนหน้า: สนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์  (รัฐมนตรีว่าการ)
ถัดไป: สุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์  (รัฐมนตรีว่าการ)
เลขาธิการคณะรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2536 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2545 (9 ปี 0 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย บรรหาร ศิลปอาชา ชวลิต ยงใจยุทธ ทักษิณ ชินวัตร
ก่อนหน้า: บดี จุณณานนท์
ถัดไป: บวรศักดิ์ อุวรรณโณ
ที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรี    (ด้านกฎหมายและระเบียบปฏิบัติราชการ)
ดำรงตำแหน่ง 30 พฤษภาคม 2567 – 16 สิงหาคม 2567 (78 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เศรษฐา ทวีสิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 กันยายน พ.ศ. 2494 (73 ปี) อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
พรรคการเมือง: อิสระ
คู่สมรส: วัชราภรณ์ เครืองาม
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ปร.ด.
วิชาชีพ:  นักการเมือง  นักกฎหมาย  ศาสตราจารย์ 
ลายมือชื่อ: 

ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิษณุ เครืองาม (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2494) เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในรัฐบาลหลายชุดและในหลายหน่วยงาน และเป็นราชบัณฑิตสาขาวิชากฎหมายปกครอง
วิษณุสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2515 แล้วเริ่มรับราชการในปีนั้นด้วยการเป็นอาจารย์กฎหมายที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และที่อื่น ๆ จน พ.ศ. 2534 ได้โอนมาสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรีเพื่อดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ภายหลังยังได้เป็นสมาชิกวุฒิสภาในช่วง พ.ศ. 2535–2543 เลขาธิการคณะรัฐมนตรีในช่วง พ.ศ. 2536–2545 และกรรมการกฤษฎีกาตั้งแต่ พ.ศ. 2535 ถึงปัจจุบัน
วิษณุเคยทำงานด้านการเมืองกับรัฐบาลหลายชุด เช่น ดำรงตำแหน่งโฆษกสำนักนายกรัฐมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2535 ช่วงที่พลเอก สุจินดา คราประยูร ได้เป็นนายกรัฐมนตรีหลังจากที่มีรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2534 ตลอดจนดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2545 ในคณะรัฐมนตรีที่มีทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี และดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติหลังจากที่พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ก่อรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557
ในการทำงานกับพลเอก ประยุทธ์ วิษณุมักถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าหาข้อเบี่ยงเลี่ยงกฎหมายให้ฝ่ายของพลเอก ประยุทธ์ จนฝ่ายอื่นและสื่อสังคมตั้งฉายาให้วิษณุว่า "บิดาแห่งการยกเว้น" หรือ "บิดาแห่งข้อยกเว้น"
นอกจากตำแหน่งหน้าที่ข้างต้นแล้ว วิษณุยังเป็นประธานและกรรมการในคณะกรรมการหลายคณะ เป็นนายกและกรรมการในสภาของสถาบันการศึกษาหลายแห่ง ทั้งยังมีงานเขียนบทความและหนังสืออีกจำนวนหนึ่ง
ประวัติ

วิษณุเกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2494 ที่ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีชื่อเดิมว่า พิธาน เครืองาม เป็นบุตรของบุญทรง และถาวร เครืองาม มีน้องสาวชื่อ ศิริมา นิลรัตน์ น้องชาย 2 คนชื่อ พลอากาศตรี นายแพทย์เฉลิมชัย เครืองาม และศาสตราจารย์ ดร.ดุสิต เครืองาม
วิษณุสมรสกับวัชราภรณ์ เครืองาม (แป้ง) เดิมชื่อ วราภา มีบุตรชาย 1 คนชื่อ วิชญะ เครืองาม บุตรชายสมรสกับนันทนัช ศิรธรานนท์ บุตรีของเจตน์ ศิรธรานนท์
การศึกษา

วิษณุจบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนกอบกาญจน์ศึกษา และโรงเรียนแสงทองวิทยา หาดใหญ่ และมัธยมปีที่ 4-5 จากโรงเรียนพระโขนงพิทยาลัย กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เหรียญทองพระราชทานทุนภูมิพล) จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสำเร็จการศึกษาเป็นเนติบัณฑิตไทย (โดยสอบไล่ได้ลำดับที่ 2) จากสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
วิษณุสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท Master of Laws (LL.M.) และปริญญาเอก Doctor of the Science of Law (J.S.D.) จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ สหรัฐ ด้วยทุนรัฐบาล
การทำงาน > งานราชการ

วิษณุเริ่มรับราชการใน พ.ศ. 2515 เป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ในปีต่อมาได้ย้ายมาประจำที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และที่คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนกระทั่งได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2529
ใน พ.ศ. 2534 วิษณุได้โอนมารับราชการพลเรือนในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี ตำแหน่งรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรี และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา 2 สมัย ในระหว่าง พ.ศ. 2535 – 2543 และได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2536 – 2545
นอกจากนั้น ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2535 ถึงปัจจุบัน และได้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 2, กฎหมายการบริหารราชการแผ่นดิน) ต่อมาในวันที่ 30 ตุลาคม 2566 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งกรรมการกฤษฎีกาพร้อมกับอาคม เติมพิทยาไพสิฐ
การทำงาน > งานการเมือง

วิษณุเคยเป็นสมาชิกวุฒิสภา (2535-2539) เคยรักษาการในตำแหน่งโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ใน พ.ศ. 2535 สมัยรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร และได้เข้าร่วมงานการเมืองอีกครั้งในรัฐบาลพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2545 โดยรับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี (2 สมัย) รับผิดชอบงานเกี่ยวกับกฎหมายของรัฐบาล ต่อมาหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และเป็นศาสตราภิชานคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หลังสิ้นสุดภารกิจของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2551 วิษณุไม่ได้เข้ารับตำแหน่งทางการเมืองใด ๆ แต่ยังรับหน้าที่ในคณะกรรมการของรัฐอีกหลายคณะ กระทั่งในปี พ.ศ. 2557 รับตำแหน่งที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ดูแลด้านกฎหมายยุติธรรม และได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา รับผิดชอบดูแลงานกระทรวงยุติธรรม สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี กรมประชาสัมพันธ์ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ และราชบัณฑิตสภาในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 ได้รับแต่งตั้งเป็น ที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรี(นาย เศรษฐา ทวีสิน) ด้านกฎหมายและระเบียบปฏิบัติราชการ
การทำงาน > งานการศึกษา

นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
นายกสภาสถาบันการพลศึกษา
กรรมการสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่
กรรมการสภามหาวิทยาลัยทักษิณ
กรรมการสภามหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
กรรมการสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กรรมการสภามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
กรรมการสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
กรรมการสภามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
กรรมการสภาสถาบันพระปกเกล้า
นอกจากนี้ วิษณุยังเคยเป็นอาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ ศาสตราจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงาน > งานธุรกิจ

วิษณุเป็นประธานกรรมการบริษัทบางกอกโพสต์ตั้งแต่วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
การทำงาน > งานเขียน

วิษณุมีผลงานหนังสือ เช่น
ครัว ครม.
ภูฏาน วิมานปลายฟ้า
โลกนี้คือละคร
เล่าเรื่องผู้นำ
หลังม่านการเมือง
เดินดินกินข้าวแกง
ลงเรือแป๊ะ
ชีวิตดั่งหาดทรายและทะเล
เลขที่ 1 ถนนพิษณุโลก
รางวัลเกียรติคุณ

พ.ศ. 2534 รับพระราชทานรางวัลตัวอย่างบุคคลผู้พูดภาษาไทยได้ถูกต้อง และเหมาะสม จากมหาวิทยาลัยมหิดลและราชบัณฑิตยสถาน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2534
พ.ศ. 2539 ได้รับรางวัลผลงานวิจัยดีเยี่ยม สาขานิติศาสตร์ ประจำปี 2539 จากสภาวิจัยแห่งชาติ
พ.ศ. 2540 ได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์กิตติคุณ คณะนิติศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2540
พ.ศ. 2540 ได้รับรางวัลผู้บริหารราชการพลเรือนดีเด่น ประจำปี 2540 (รางวัลครุฑทองคำ) ของสมาคมข้าราชการพลเรือนแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 30 กันยายน 2541[ต้องการอ้างอิง]
พ.ศ. 2541 ได้รับรางวัลนักเรียนทุนรัฐบาลไทยดีเด่น ประจำปี 2541 จากสมาคมนักเรียนทุนรัฐบาลไทย
พ.ศ. 2543 ได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ประจำปี 2543
พ.ศ. 2544 ได้รับปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2546 ได้รับแต่งตั้งเป็นราชบัณฑิตทางนิติศาสตร์
พ.ศ. 2547 ได้รับรางวัลบุษบกทองผู้มีผลงานดีเด่นด้านการใช้ภาษาไทย
พ.ศ. 2556 ได้รับปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี[ต้องการอ้างอิง]
พ.ศ. 2556 ได้รับปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต กิตติมศักดิ์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พ.ศ. 2557 ได้รับปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต กิตติมศักดิ์ สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศรีปทุม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ
พ.ศ. 2554 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ)) สาขานิติศาสตร์
พ.ศ. 2540 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2537 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2545 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
กลุ่มขับเคลื่อนวิกิมีเดีย

| --- | --- |

ภาพกลุ่มค.ศ. 2012
ประเภท: อนาธิปไตยของผู้ให้ข้อมูลส่วนบุคคล, คณะ, กลุ่มผู้ใช้ และองค์กรเฉพาะกิจ
พื้นที่ให้บริการ : ทั่วโลก
บริการ: ผู้เขียนและบรรณาธิการวิกิพีเดีย, วิกิพจนานุกรม, วิกิมีเดียคอมมอนส์, วิกิสนเทศ, วิกิคำคม, วิกิตำรา, วิกิซอร์ซ, วิกิสปีชีส์, วิกิข่าว, วิกิวิทยาลัย และวิกิท่องเที่ยว การพัฒนาซอฟต์แวร์มีเดียวิกิ
เว็บไซต์: meta.wikimedia.org
กลุ่มขับเคลื่อนวิกิมีเดีย (อังกฤษ: Wikimedia movement) หรือ วิกิมีเดีย เป็นชุมชนทั่วโลกของผู้ร่วมให้การสนับสนุนโครงการมูลนิธิวิกิมีเดีย การเคลื่อนไหวเกิดขึ้นจากชุมชนของวิกิพีเดีย และได้ขยายไปสู่โครงการวิกิมีเดียอื่น ๆ รวมทั้งโครงการสามัญอย่างวิกิมีเดียคอมมอนส์และวิกิสนเทศ รวมทั้งอาสาพัฒนาซอฟต์แวร์ที่มีส่วนช่วยในมีเดียวิกิ อาสาสมัครเหล่านี้ได้รับการสนับสนุนโดยองค์กรต่าง ๆ ทั่วโลก รวมถึงมูลนิธิวิกิมีเดีย, คณะที่เกี่ยวข้อง, องค์กรเฉพาะกิจ และกลุ่มผู้ใช้
ชื่อ "วิกิมีเดีย" เป็นผสมคำ ของวิกิและมีเดีย ซึ่งได้รับการบัญญัติโดยนักเขียนชาวอเมริกันชื่อเชลดอน แรมพ์ตัน ในโพสต์ในรายชื่อผู้รับจดหมายภาษาอังกฤษในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2003  สามเดือนหลังจากที่วิกิพจนานุกรมกลายเป็นโครงการฐานวิกิที่สองที่จัดโดยแพลตฟอร์มของจิมมี เวลส์ และสามเดือนก่อนมูลนิธิวิกิมีเดียได้รับการประกาศและรวมเข้าด้วยกัน ซึ่ง "วิกิมีเดีย" ยังอาจหมายถึงโครงการวิกิมีเดียเช่นกัน
ชุมชนวิกิพีเดีย

ชุมชนวิกิพีเดียเป็นชุมชนของผู้มีส่วนร่วมในสารานุกรมออนไลน์วิกิพีเดีย ประกอบด้วยผู้แก้ไข (หรือผู้ร่วมให้ข้อมูล) และผู้ดูแลระบบที่รู้จักในฐานะแอดมิน ส่วนคณะอนุญาโตตุลาการเป็นคณะกรรมการของผู้แก้ไขที่รับผิดชอบในการดำเนินการเรื่องอนุญาโตตุลาการเพื่อแก้ไขปัญหาข้อพิพาทสำคัญระหว่างผู้แก้ไขสารานุกรม คณะกรรมการมีอำนาจบังคับใช้บทลงโทษที่มีผลผูกพัน และกำหนดว่าผู้ใช้ใดสามารถเข้าถึงสิทธิพิเศษ
โครงการ

ข้อมูลเพิ่มเติม: มูลนิธิวิกิมีเดีย § โครงการและความคิดริเริ่ม
โครงการวิกิมีเดียรวมถึง:
วิกิพีเดีย เป็นสารานุกรมบนเว็บ
วิกิพจนานุกรม เป็นพจนานุกรม
วิกิตำรา เป็นตำราการศึกษา
วิกิข่าว เป็นบทความข่าว
วิกิคำคม เป็นการรวบรวมคำคม
วิกิซอร์ซ เป็นห้องสมุดข้อความและเอกสารต้นฉบับ
วิกิวิทยาลัย เป็นเนื้อหาการศึกษา
วิกิท่องเที่ยว เป็นคู่มือท่องเที่ยว
วิกิสปีชีส์ เป็นบัญชีรายชื่อการจัดหมวดหมู่ของสายพันธุ์
วิกิมีเดียคอมมอนส์ เป็นที่เก็บข้อมูลของสื่อ เช่น รูปภาพ, วิดีโอ และเสียง ไฟล์เหล่านี้สามารถเข้าถึงได้โดยโครงการอื่น ๆ ทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้น เพราะฉะนั้นจึงเรียกกันในชื่อ "คอมมอนส์"
วิกิสนเทศ เป็นแหล่งข้อมูลทั่วไป นอกจากนี้ยังสามารถเข้าถึงได้โดยโครงการอื่น ๆ
องค์กร > มูลนิธิวิกิมีเดีย

บทความหลัก: มูลนิธิวิกิมีเดีย
มูลนิธิวิกิมีเดีย (WMF) เป็นองค์กรการกุศลไม่แสวงผลกำไรสัญชาติอเมริกัน โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นเจ้าของชื่อโดเมน และดำเนินการเว็บไซต์ของกลุ่มขับเคลื่อนเป็นส่วนใหญ่ เช่น วิกิพีเดีย ซึ่งเป็นโครงการสารานุกรมอินเทอร์เน็ต รวมทั้งวิกิมีเดียคอมมอนส์
มูลนิธิวิกิมีเดียได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2003 โดยจิมมี เวลส์ อันเป็นการหาทุนให้วิกิพีเดียและโครงการพี่น้องผ่านวิธีการที่ไม่แสวงหากำไร วัตถุประสงค์ของมูลนิธิคือ "... เพื่อให้อำนาจและดึงดูดผู้คนทั่วโลกในการรวบรวมและพัฒนาเนื้อหาการศึกษาภายใต้สัญญาอนุญาตเสรีหรือในโดเมนสาธารณะ และเผยแพร่อย่างมีประสิทธิภาพทั่วโลก"
ตามงบการเงินปี ค.ศ. 2015 ของมูลนิธิวิกิมีเดีย ในปี ค.ศ. 2015 มูลนิธิวิกิมีเดียมีงบประมาณ 72 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยมีค่าใช้จ่าย 52 ล้านดอลลาร์สหรัฐในการดำเนินงานดังกล่าว และเพิ่มทุนสำรองไว้ที่ 82 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มูลนิธิวิกิมีเดียได้รับทุนสนับสนุนเป็นจำนวนมากโดยการบริจาค โดยมีการบริจาคเฉลี่ยอยู่ที่ 15 ดอลลาร์
องค์กร > คณะ

คณะเป็นองค์กรที่สนับสนุนโครงการวิกิมีเดียในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่ระบุ ซึ่งเป็นประเทศส่วนใหญ่ โดยมี 41 คณะ
วิกิมีเดียเยอรมนี (WMDE) เป็นคณะที่ใหญ่ที่สุด โดยมีงบประมาณรวมทั้งสิ้น 20 ล้านยูโร วิกิมีเดียเยอรมนีจัดสรรประมาณ 1 ล้านยูโรเพื่อสนับสนุนนิติบุคคลที่รับผิดชอบสำหรับแจกจ่ายเงินบริจาค และ 4 ล้านยูโรสำหรับการโอนสู่มูลนิธิวิกิมีเดีย
เพื่อให้มีกระบวนการเดียวกัน ทุกคณะจะทำตามขั้นตอนเดียวกันและของบประมาณรายปีที่คณะกรรมการแจกจ่ายกองทุน มูลนิธิเป็นเจ้าของโดเมนอินเทอร์เน็ตของหน้าโครงการได้ทำการขอส่วนแบ่งจากการบริจาคผ่านทางเว็บไซต์ในประเทศ (เช่น เยอรมนี, สวิตเซอร์แลนด์) หรือจ่ายในคณะหนึ่ง (หรือคณะอื่น ๆ) ตามที่ตกลงกันไว้ รวมมูลค่าต่ำกว่า 4 ล้านดอลลาร์สหรัฐผ่านทางนี้สู่คณะและองค์กรเฉพาะกิจ โดยฐานตามกฎหมายคือ "ข้อตกลงคณะ" กับมูลนิธิ
องค์กร > องค์กรเฉพาะกิจ

องค์กรเฉพาะกิจก่อตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนโครงการวิกิมีเดียในขอบเขตสำคัญ ซึ่งเป็นองค์กรหนึ่งดังกล่าว
องค์กร > กลุ่มผู้ใช้

กลุ่มผู้ใช้มีข้อกำหนดที่ไม่เป็นทางการมากกว่าคณะและองค์กรเฉพาะกิจ พวกเขาสนับสนุนและส่งเสริมโครงการวิกิมีเดียภายในประเทศหรือในรูปแบบ, หัวเรื่อง, ประเด็น หรือปัญหาที่เฉพาะเจาะจง ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2016 มีกลุ่มผู้ใช้ 55 กลุ่ม เมื่อได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการสังกัดแล้ว พวกเขาจะเข้าสู่ "ข้อตกลงและแนวทางปฏิบัติของกลุ่มผู้ใช้" ร่วมกับมูลนิธิ[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

วิกิพีเดีย:เมทา
ภาพรวมกลุ่มขับเคลื่อนวิกิมีเดีย
คณะวิกิมีเดีย (สีน้ำเงิน)  กลุ่มผู้ใช้วิกิมีเดียกับจุดรวมทางภูมิศาสตร์ (สีเขียว)
ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี

| ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี |
| --- | --- |
IMPACT Arena, Exhibition and Convention Center, Muang Thong Thani
ตราสัญลักษณ์ของอิมแพ็ค
อาคารอิมแพ็ค อารีน่า ของศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: ศูนย์แสดงสินค้า
เมือง: อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ประเทศ:  ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2541
ผู้สร้าง: บริษัท บางกอกแลนด์ จำกัด (มหาชน)
เว็บไซต์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี (อังกฤษ: IMPACT Arena, Exhibition and Convention Center, Muang Thong Thani) เป็นศูนย์จัดแสดงสินค้าและการประชุมที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ภายในพื้นที่ของเมืองทองธานี ในเขตอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี  โดยในแต่ละปีจะมีการจัดงานอีเวนท์ต่าง ๆ มากกว่า 400 งาน และมีผู้เยี่ยมชมมากกว่า 15 ล้านคนต่อปี
ประวัติ

บริษัท บางกอกแลนด์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินการจัดสร้างศูนย์กีฬาเมืองทองธานีขึ้น เพื่อสนับสนุนการแข่งขัน กีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 13 ส่วนมากเป็นกีฬาในร่ม เช่นมวยสากลสมัครเล่น และยิมนาสติก หลังจากนั้น มีการพัฒนาขึ้นเป็นศูนย์แสดงสินค้า และจัดประชุมขนาดใหญ่ โดยตั้งชื่อว่า อิมแพ็ค เมืองทองธานี
พื้นที่จัดแสดง

| สถานที่ | รายละเอียด | ความจุ |
| --- | --- | --- |
| อิมแพ็ค ชาเลนเจอร์ (ฮอลล์ 1–3) | อาคารขนาดใหญ่ที่สร้างแบบไม่มีเสากลางอาคารที่ใหญ่ที่สุดในโลก พื้นที่รวม 60,000 ตารางเมตร | ห้องรอยัล จูบิลี บอลรูม: 3,500 ที่นั่ง (รับรอง), 2,000 ที่นั่ง (จัดเลี้ยง) |
| อิมแพ็ค เอ็กซิบิชั่น เซ็นเตอร์ (ฮอลล์ 5–13) | พื้นที่รวมประมาณ 47,000 ตารางเมตร รองรับงานแสดงสินค้าและคอนเสิร์ต | — |
| อิมแพ็ค ฟอรั่ม (ฮอลล์ 4) | อาคารแสดงสินค้า 4 และ ห้องประชุมย่อยแซฟไฟร์อีก 26 ห้อง | ห้องแกรนด์ไดมอนด์บอลรูม: 2,160 ที่นั่ง ฮอลล์จัดเลี้ยง: 2,891 ที่นั่ง |
| อิมแพ็ค อารีน่า | สำหรับงานแสดงที่ต้องการเวที รวมทั้งใช้เป็นสนามกีฬาในร่ม ตัวอาคารเพดานสูง 24 เมตร | แบบอารีน่า: 11,440 ที่นั่ง แบบโรงละคร: 3,580 ที่นั่ง |
| อิมแพ็ค เลคไซด์ | ลานอเนกประสงค์กลางแจ้งบริเวณริมทะเลสาบ | — |
| อิมแพ็ค เลคฟร้อนท์ | ศูนย์ค้าปลีกกลางแจ้งและสถานที่จัดกิจกรรม | — |
| อิมแพ็ค สปีดพาร์ค | สนามโกคาร์ทกลางแจ้ง | — |
| อิมแพค สปอร์ตสคลับ | ศูนย์ออกกำลังกายและสถานที่ฝึกซ้อมเทนนิส | — |
| บีไฮฟ ไลฟ์สไตล์ มอลล์ | อาคารศูนย์การค้า | — |
| คอสโม บาซาร์ | อาคารศูนย์การค้า | — |
| เอาท์เล็ท สแควร์ | ห้างสรรพสินค้า | — |
| คอสโม ออฟฟิศ พาร์ค | อาคารพาณิชย์และสำนักงาน | — |
| โรงแรมโนโวเทล กรุงเทพ อิมแพ็ค | ห้องพัก 380 ห้อง โรงแรม 4 ดาว บริหารโดยแอคคอร์โฮเทล | — |
| โรงแรมไอบิส กรุงเทพ อิมแพ็ค | ห้องพัก 587 ห้อง โรงแรม 3 ดาว บริหารโดยแอคคอร์โฮเทล | ห้องอาหาร TASTE: 100 ที่นั่ง |
| เดอะ พอร์ทอล ไลฟ์สไตล์ คอมเพล็กซ์ | อาคารศูนย์การค้าและห้องจัดเลี้ยง | เดอะ พอร์ทอลบอลรูม: 1,120 ที่นั่ง |
| แอคทีฟ สแควร์ | ลานอเนกประสงค์ สถานที่จัดแสดงงานและกิจกรรมกลางแจ้ง | 20,000 ที่นั่ง |
| ธันเดอร์โดม | สถานที่แสดงดนตรีในร่ม | 3,500 ที่นั่ง |
| ธันเดอร์โดมสเตเดียม | สนามกีฬากลางแจ้ง สนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด | 15,000 ที่นั่ง |