stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หนังสือเดินทาง

ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: ปกของหนังสือเดินทางของเนเธอร์แลนด์, เนปาล, จีน และโปแลนด์
หนังสือเดินทาง (อังกฤษ: passport) เป็นเอกสารการเดินทางอย่างเป็นทางการที่ออกโดยรัฐบาลซึ่งมีตัวตนของบุคคล  บุคคลที่มีหนังสือเดินทางสามารถเดินทางไปและกลับจากต่างประเทศได้ง่ายขึ้นและเข้าถึงความช่วยเหลือด้านกงสุล หนังสือเดินทางรับรองตัวตนส่วนบุคคลและสัญชาติของผู้ถือ โดยปกติหนังสือเดินทางจะมีชื่อเต็ม รูปถ่าย สถานที่และวันเดือนปีเกิด ลายเซ็น และวันหมดอายุของหนังสือเดินทาง แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วหนังสือเดินทางจะออกโดยรัฐบาลแห่งชาติ รัฐบาลย่อยบางแห่งก็ได้รับอนุญาตให้ออกหนังสือเดินทางให้กับพลเมืองที่อาศัยอยู่ในเขตแดนของตนเช่นกัน
หลายประเทศออก (หรือวางแผนที่จะออก) หนังสือเดินทางไบโอเมตริกซ์ ที่มีไมโครชิปฝังอยู่ ทำให้เครื่องอ่านได้ และปลอมแปลงได้ยาก หนังสือเดินทางที่เครื่องอ่านไม่ได้แบบไบโอเมตริกที่ออกก่อนหน้านี้มักจะใช้ได้จนถึงวันหมดอายุที่เกี่ยวข้อง
การตรวจสอบหนังสือเดินทางที่ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ
โดยปกติแล้ว ผู้ถือหนังสือเดินทางจะมีสิทธิ์เข้าประเทศที่ออกหนังสือเดินทาง แม้ว่าบางคนที่มีสิทธิ์ในหนังสือเดินทางอาจไม่ใช่พลเมืองโดยสมบูรณ์ที่มี สิทธิ์ในการพำนัก (เช่น สัญชาติอเมริกัน หรือ สัญชาติอังกฤษ) หนังสือเดินทางไม่ได้สร้างสิทธิ์ใด ๆ ในประเทศที่เดินทางเยือนหรือผูกมัดประเทศที่ออกหนังสือเดินทางแต่อย่างใด เช่น การให้ความช่วยเหลือด้านกงสุล หนังสือเดินทางบางเล่มเป็นเครื่องประกอบที่ช่วยยืนยันว่าผู้ถือมีสถานะเป็นนักการทูต หรือเจ้าหน้าที่อื่น ๆ ซึ่งอาจะได้รับสิทธิและสิทธิพิเศษต่าง ๆ เช่น การคุ้มกันจากการจับกุม หรือ ถูกดำเนินคดี  ทั้งนี้ ในการอุปโภคสิทธิเช่นว่านั้น หากว่าเป็นนักการทูตของรัฐผู้ส่งที่ส่งไปประจำการอยู่ในรัฐผู้รับ  นักการทูตคนดังกล่าวต้องเป็นนักการทูตที่ได้รับแต่งตั้งจากรัฐผู้ส่งให้ไปประจำการอย่างเป็นทางการในรัฐผู้รับโดยรัฐผู้รับได้รับรองพร้อมกับออกบัตรประจำตัวนักการทูตให้ด้วย จึงจะมีสิทธิสมบูรณ์ในการอุปโภคเอกสิทธิและความคุ้มกันต่าง ๆ ภายใต้ขอบเขตของกฎหมายระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้อง
หนังสือยูดิธ

หนังสือในสารบบที่สอง (อธิกธรรม) ของคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์
ยูดิธกับศีรษะของโฮโลเฟอร์เนส โดยกริสโตฟาโน อัลโลรี เมื่อ ค.ศ. 1613 (งานสะสมศิลปะหลวง กรุงลอนดอน)
ยูดิธกับศีรษะของโฮโลเฟอร์เนส โดย Simon Vouet (อัลเทอพีนาโคเทค นครมิวนิก)
ยูดิธตัดศีรษะโฮโลเฟอร์เนส โดยการาวัจโจ
ยูดิธและโฮโลเฟอร์เนส โดยมีเกลันเจโล (โบสถ์น้อยซิสทีน นครรัฐวาติกัน)
หนังสือยูดิธ (อังกฤษ: Book of Judith) เป็นหนังสือคัมภีร์อธิกธรรมที่รวมอยู่ในเซปทัวจินต์และพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของนิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แต่ไม่ได้รวมอยู่ในสารบบของคัมภีร์ฮีบรู ส่วนนิกายโปรเตสแตนต์ถือว่าเป็นคัมภีร์นอกสารบบ หนังสือยูดิธเล่าเรื่องราวของหญิงม่ายชาวยิวชื่อยูดิธ ผู้ใช้ความงามและเสน่ห์ของตนในการสังหารแม่ทัพของอัสซีเรียผู้นำทัพล้อมเมืองเบธูเลียของเธอ ด้วยวีรกรรมของเธอจึงสามารถช่วยเยรูซาเล็มที่อยู่ใกล้เคียงกันจากการถูกทำลายโดยสิ้นเชิง ชื่อยูดิธ (ฮีบรู: יְהוּדִית‎, ใหม่: Yəhūdīt, ไทบีเรียน: Yŭhūḏīṯ) มีความหมายว่า "ได้รับการสดุดี" หรือ "หญิงชาวยิว" เป็นรูปเพศหญิงของชื่อยูดาห์
สำเนาต้นฉบับที่หลงเหลืออยู่ของฉบับแปลภาษากรีกปรากฏว่ามีรายละเอียดที่ผิดกาละทางประวัติศาสตร์หลายอย่าง จึงเป็นเหตุผลให้นักวิชาการนิกายโปรเตสแตนต์บางคนถือว่าหนังสือยูดิธไม่ใช่หนังสือในหมวดประวัติศาสตร์ แต่อาจเป็นนิทานคติสอนใจ, นวนิยายเทววิทยา หรืออาจเป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องแรก คริสตจักรโรมันคาทอลิกในอดีตคงให้หนังสือยูดิธเป็นหนังสือประวัติศาสตร์อย่างแท้จริงจากรัชสมัยมนัสเสห์ แต่ชื่อต่าง ๆ ในหนังสือถูกเปลี่ยนในภายหลังโดยไม่ทราบสาเหตุ สารานุกรมชาวยิวระบุว่าชื่อจริงของเมือง "เบธูเลีย" คือเชเคม และให้เหตุผลว่าชื่อเมืองถูกเปลี่ยนเพราะความบาดหมางระหว่าวชาวยิวและชาวสะมาริตัน หากเป็นกรณีนี้ก็จะสามารถอธิบายเหตุผลที่ชื่ออื่น ๆ ดูผิดกาละเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

The Book of Judith Full text (also available in Arabic)
Craven, Toni Judith: Apocrypha, The Shalvi/Hyman Encyclopedia of Jewish Women 31 December 1999 at Jewish Women's Archive
Toy, Crawford Howell; Torrey, Charles C.JUDITH, BOOK OF at The Jewish Encyclopedia, 1906
O'Loughlin, Tom; Malcom, Matthew; Talbert, Andrew; Watts, Peter (2010). "Judith". Bibledex - A video about every book in the Bible. Brady Haran for the University of Nottingham.
Book of Judith หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
หนังสือยูดิธ โดยคณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตศาสนธรรม แผนกพระคัมภีร์
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า โทบิต | หนังสือยูดิธ (คัมภีร์อธิกธรรม / คัมภีร์นอกสารบบ)พันธสัญญาเดิม ของโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ | ถัดไป เอสเธอร์ |
Wikisource
ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่

| ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ |
| --- | --- |
العربية الفصحى  al-ʻArabīyah al-Fuṣḥā
อัลอะเราะบียะฮ์ในอักษรอาหรับ (แบบนัสค์)
ออกเสียง: /al ʕaraˈbijja lˈfusˤħaː/
ภูมิภาค: โลกอาหรับ ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ ภาษาในศาสนาอิสลาม
จำนวนผู้พูด: L1: 0  (2022) L2: 270 ล้านคน (2022)
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  เซมิติกเซมิติกกลางอาหรับอาหรับคลาสสิกภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่
รูปแบบก่อนหน้า: ภาษาอาหรับเก่า ภาษาอาหรับคลาสสิกภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ 
ระบบการเขียน: ชุดตัวอักษรอาหรับ
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  26 รัฐ: แอลจีเรีย  บาห์เรน  ชาด  คอโมโรส  จิบูตี  อียิปต์  อิรัก  จอร์แดน  คูเวต  เลบานอน  ลิเบีย  มอริเตเนีย  โมร็อกโก  โอมาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  โซมาเลีย  โซมาลีแลนด์  ซูดาน  ซีเรีย  ตูนิเซีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน  แซนซิบาร์ (แทนซาเนีย)  เวสเทิร์นสะฮารา (ดินแดนพิพาท)    องค์การระหว่างประเทศ: สหภาพแอฟริกา  สันนิบาตอาหรับ  องค์การความร่วมมืออิสลาม  สหประชาชาติ  
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  รายการ อิสราเอล  
ผู้วางระเบียบ:  รายการ  Supreme Council of the Arabic language in Algeria  Academy of the Arabic Language in Cairo  Iraqi Academy of Sciences  Academy of the Arabic Language in Israel  Jordan Academy of Arabic  Academy of the Arabic Language in Libya  Academy of the Arabic Language in Rabat  Arab Academy of Damascus  Bayt al-Hikma Foundation  
รหัสภาษา
ISO 639-3: arb
นักภาษาศาสตร์: arb-mod
  ภาษาราชการภาษาเดียว โดยมีชาวอาหรับเป็นชนกลุ่มใหญ่   ภาษาราชการภาษาเดียว โดยมีชาวอาหรับเป็นชนกลุ่มน้อย   ภาษาราชการร่วม โดยมีชาวอาหรับเป็นชนกลุ่มใหญ่   ภาษาราชการร่วม โดยมีชาวอาหรับเป็นชนกลุ่มน้อย
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ (อังกฤษ: Modern Standard Arabic, MSA) หรือ ภาษาอาหรับรูปเขียนสมัยใหม่ (Modern Written Arabic, MWA) ที่นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ใช้ เป็นภาษาอาหรับรูปแบบมาตรฐานที่พัฒนาในโลกอาหรับเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ภาษาอาหรับรูปแบบนี้ใช้งานในวรรณกรรม, สถาบันการศึกษา, สื่อสิ่งพิมพ์กับสื่อมวลชน, กฎหมายและนิติบัญญัติ แม้ว่าจะไม่พูดเป็นภาษาแม่ ซึ่งคล้ายกับภาษาละตินร่วมสมัย
นักภาษาศาสตร์หลายคนจัดให้ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่มีความแตกต่างจากภาษาอาหรับคลาสสิก ซึ่งเป็นภาษาเขียนก่อนช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 แม้ว่าไม่มีข้อตกลงว่าเมื่อใดที่ภาษาอาหรับคลาสสิกกลายเป็นภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ นอกจากนี้ ยังไม่มีชุดเกณฑ์ทางภาษาที่ตกลงกันซึ่งจะแยกแยะภาษาอาหรับคลาสสิกกับภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่
ผู้พูดภาษาอาหรับเป็นภาษาแม่โดยทั่วไปไม่แยกระหว่าง "ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่" กับ "ภาษาอาหรับคลาสสิก" เป็นภาษาต่างหาก แต่จะเรียกทั้งสองเป็น อัลอะเราะบียะตุลฟุศฮา (العربية الفصحى) หมายถึง "ภาษาอาหรับแบบพูด" โดยถือว่าเป็นภาษาเดียวที่แบ่งออกเป็นสองยุค โดยจะแยกความแตกต่างเป็น فصحى العصر ฟุศฮา อัลอัศร์ (อาหรับมาตรฐานสมัยใหม่) กับ فصحى التراث ฟุศฮา อัตตุรอษ (อาหรับคลาสสิก)
ประวัติ > ภาษาอาหรับคลาสสิก

ภาษาอาหรับคลาสสิกหรือภาษาอาหรับอัลกุรอ่านเป็นภาษาที่ใช้ในอัลกุรอ่านและวรรณกรรมในสมัยราชวงศ์อุมัยยัดและอับบาสิดเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 12 – 14  ภาษานี้ถือเป็นภาษาต้นกำเนิดของภาษาพูดรูปแบบต่าง ๆ ของภาษาอาหรับ แต่บางคนก็มองว่าภาษาอาระเบียเหนือโบราณหลายสำเนียงที่ใช้พูดในพุทธศตวรรษที่ 12 อาจจะเป็นจุดกำเนิดของภาษาพูดด้วย
ประวัติ > ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่

ภาษานี้จัดเป็นมาตรฐานของภาษาเขียนในตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ และเป็นหนึ่งในภาษาราชการ 6 ภาษาของสหประชาชาติ เอกสารในโลกอาหรับเช่น หนังสือ หนังสือพิมพ์ วารสาร เอกสารราชการ และแบบหัดอ่านสำหรับเด็กจะเขียนด้วยภาษามาตรฐานนี้ จัดเป็นภาษาราชการของประเทศอาหรับทุกประเทศ และใช้สอนในโรงเรียนทุกระดับ
สถานะของภาษาเชิงสังคมของภาษาอาหรับในโลกปัจจุบันเป็นตัวอย่างของการใช้สำเนียงที่แตกต่างกันของภาษาเดียวกันสองสำเนียงในสถานะทางสังคมที่แตกต่างกัน  ผู้พูดภาษาอาหรับที่ได้รับการศึกษาจะสามารถสื่อสารด้วยภาษาอาหรับมาตรฐานในสถานการณ์ที่เป็นทางการในต่างแดนได้ ในกรณีที่สื่อสารด้วยภาษาอาหรับต่างสำเนียงแล้วไม่เข้าใจกัน
การเปลี่ยนจากภาษาอาหรับคลาสสิกเป็นภาษามาตรฐานสมัยใหม่

ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่จะมีศัพท์ที่จัดว่าแปลกสำหรับผู้ใช้ภาษาอาหรับคลาสสิก ซึ่งอาจยืมมาจากภาษาอื่นเช่น فيلم ฟิล์ม หรือสร้างจากรากศัพท์เดิมที่มีอยู่แล้วเช่น  هاتف hātif  หมายถึงโทรศัพท์ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่มีโครงสร้างของภาษาที่ได้รับจากภาษาอื่น เช่นในภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่มีโครงสร้าง "X, X, X, และ X" แต่ในภาษาอาหรับคลาสสิกใช้ "X และ X และ X และ X" และพบประโยคที่ขึ้นด้วยประธานในภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่มากกว่า
ในกลุ่มของผู้ที่ไม่ได้พูดภาษาอาหรับจะถือว่าภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่กับภาษาอาหรับคลาสสิกเป็นคนละภาษา โดยต่างกันในด้านรูปแบบ รากศัพท์และการเพิ่มสิ่งใหม่ที่ไม่ได้ถูกควบคุมโดยเข้มงวดตามกฎของภาษาอาหรับคลาสสิก อย่างไรก็ตาม ผู้ใช้ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่จะมีความแตกต่างในแต่ละบริเวณขึ้นกับอิทธิพลของภาษาอาหรับท้องถิ่นและอิทธิพลของภาษาต่างชาติเช่น ภาษาฝรั่งเศสในแอฟริกาเหนือและเลบานอน ภาษาอังกฤษในอียิปต์และจอร์แดนเป็นต้น
ความแตกต่างในแต่ละพื้นที่

ภาษาอาหรับมาตรฐานมีการใช้ในรูปแบบเดียวกันทั่วตะวันออกกลาง แต่จะมีความแตกต่างที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาพูดอยู่บ้าง ตัวอย่างเช่น ในอัลญาซีรา โฆษกที่พูดภาษาอาหรับมาตรฐานจะเปลี่ยนการออกเสียงบางหน่วยเสียงตามแบบสำเนียงอียิปต์ เช่นออกเสียงج เป็น [ɡ]  หรืออาจต่างกันที่การเน้นคำ การออกเสียงสระ และพยัญชนะบางตัว
อ่านเพิ่ม

van Mol, Mark (2003). Variation in Modern Standard Arabic in Radio News Broadcasts: A Synchronic Descriptive Investigation Into the Use of Complementary Particles. Leuven: Peeters Publishers. ISBN 9789042911581.
Holes, Clive (2004). Modern Arabic: Structures, Functions, and Varieties. Georgetown University Press. ISBN 1-58901-022-1
Watson, Janet C. E. (2002), The Phonology and Morphology of Arabic, New York: Oxford University Press
แหล่งข้อมูลอื่น

Modern Standard Arabic เก็บถาวร 2016-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Online Classical Arabic Reader
Learn Arabic WikiBook
Yamli Editor - The Smart Arabic Keyboard (with automatic conversions and dictionary for better selections)
Rule-based analysis and generation of Modern Standard Arabic เก็บถาวร 2021-07-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หนังสือปรีชาญาณ

งานเขียนในศาสนายูดาห์ที่เขียนเป็นภาษากรีกเมื่อช่วงกลางศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
ภาพจาก "หนังสือปรีชาญาณ" ของ Francysk Skaryna 1518
หนังสือปรีชาญาณ (อังกฤษ: Book of Wisdom) หรือ ปรีชาญาณของซาโลมอน (อังกฤษ: Wisdom of Solomon) เป็นหนังสือที่เขียนเป็นภาษากรีกและน่าจะแต่งขึ้นในเมืองอะเล็กซานเดรียในอียิปต์ หนังสือปรีชาญาณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ฮีบรู แต่รวมอยู่ในเซปทัวจินต์ โดยทั่วไประบุช่วงเวลาที่เขียนเป็นในช่วงกลางศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล หรือในรัชสมัยของจักรพรรดิกาลิกุลา (ค.ศ. 37-41) แก่นกลางของหนังสือปรีชาญาณคือเรื่องของ "ปรีชาญาณ" หรือ "ปัญญา" ซึ่งปรากฏในแง่มุมสำคัญสองแง่มุม แง่มุมแรกคือในแง่ของความสัมพันธ์กับมนุษย์ ปรีชาญาณคือความสมบูรณ์แบบแห่งความรู้ของผู้ชอบธรรมในฐานะของประทานจากพระเจ้าที่แสดงออกในทางปฏิบัติ แง่มุมที่สองคือความสัมพันธ์โดยตรงกับพระเจ้า ปรีชาญาณอยู่กับพระเจ้าเป็นนิตย์นิรันดร์ หนังสือปรีชาญาณเป็นหนึ่งในเจ็ดหนังสือปัญญานิพนธ์ในเซปทัวจินต์ หนังสือเล่มอื่น ๆ คือหนังสือเพลงสดุดี หนังสือสุภาษิต หนังสือปัญญาจารย์ หนังสือเพลงซาโลมอน หนังสือโยบ และหนังสือบุตรสิรา หนังสือปรีชาญาณเป็นหนึ่งในคัมภีร์อธิกธรรม กล่าวคือถูกรวมอยู่ในสารบบพระคัมภีร์ของนิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แต่นิกายโปรเตสแตนต์โดยมากถือว่าเป็นส่วนของคัมภีร์นอกสารบบ
บรรณานุกรม

Grabbe, Lester L. (2004). Wisdom of Solomon. A&C Black. ISBN 9780567084446.
Hayman, A. Peter (2003). "The Wisdom of Solomon".  ใน Dunn, James D. G.; Rogerson, John William (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 9780802837110.
Horbury, William (2007). "43. The Wisdom of Solomon".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary. Oxford University Press. ISBN 9780199277186.
Tanzer, Sarah J. (1998). "The Wisdom of Solomon".  ใน Newsom, Carol Ann; Ringe, Sharon H. (บ.ก.). Women's Bible Commentary. Westminster John Knox Press. ISBN 9780664257811.
แหล่งข้อมูลอื่น

Wisdom, THE BOOK OF WISDOM, UNITED STATES CONFERENCE OF CATHOLIC BISHOPS (USCCB)
หนังสือปรีชาญาณ โดยคณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตศาสนธรรม แผนกพระคัมภีร์
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า เพลงซาโลมอน | หนังสือปรีชาญาณ (คัมภีร์อธิกธรรม)พันธสัญญาเดิม ของโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ | ถัดไป บุตรสิรา |
หนังสือนางรูธ

หนังสือนางรูธ (อังกฤษ: Book of Ruth) เป็นหนังสือเล่มที่สั้นที่สุดเล่มหนึ่งทั้งในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมและในคัมภีร์ฮีบรู มาจากภาษาฮีบรูว่า מגילת רות โดยหนังสือนางรูธนี้ มีเพียง 4 บท เท่านั้น หนังสือเล่มนี้ไม่ระบุผู้เขียนที่ชัดเจน มีนักเทววิทยาบางกลุ่มเชื่อว่า ซามูเอล เป็นผู้เรียบเรียงขึ้น แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกัน เนื่องจากนักประวัติศาสตร์ พบว่าเนื้อหาบางส่วนในหนังสือนางรูธได้ระบุช่วงเวลาซึ่งเชื่อได้ว่า น่าจะเกิดขึ้นภายหลังจากซามูเอลได้เสียชีวิตแล้ว
ประวัติ

หนังสือนางรูธเป็นคัมภีร์ที่เขียนเล่าเรื่องของนางรูธ หญิงสาวต่างชนชาติ ที่แต่งงานกับชายชาวอิสราเอลในยุคที่ชนชาติต่าง ๆ พากันกราบไหว้เทพเจ้าต่าง ๆ มากมาย ในขณะที่อิสราเอล มีพระเจ้าเพียงพระองค์เดียวคือพระยาเวห์ ในยุคสมัยของนางรูธ เกิดความแห้งแล้ง พืชผลที่ปลูกได้ไม่สมบูรณ์ อิสราเอลบางส่วนได้หันเหออกจากทางของพระเจ้า ไปนับถือพระอื่น ซึ่งถือว่าผิดพระบัญญัติของพระเจ้าที่ได้ให้ไว้ต่อโมเสส
เนื้อหาพระคัมภีร์โดยย่อ

นางรูธ เป็นหญิงสาวต่างชนชาติ ที่แต่งงานกับชายชาวอิสราเอล และเมื่อแต่งงานแล้ว นางรูธได้หันมานับถือพระเจ้าตามอย่างครอบครัวสามี เนื่องจากยุคสมัยนั้นเกิดการกันดารอาหาร ครอบครัวของนางรูธ ได้เดินทางออกนอกเขตอิสราเอลเพื่อไปสู่ดินแดนที่สมบูรณ์กว่า จนกระทั่งสามีของนางเสียชีวิต ยังคงเหลือนาง และแม่สามีเพียงสองคน แม่สามีของนางตัดสินใจเดินทางกลับอิสราเอลเพื่อไปพำนักกับชาวอิสราเอล และให้โอกาสนางรูธเป็นอิสระจากตระกูลของนาง (เป็นธรรมเนียมของคนในสมัยนั้น) แต่นางรูธกลับยืนยันที่จะอยู่ปรนนิบัติแม่สามี และร่วมเดินทางกลับอิสราเอลกับแม่สามีด้วย รวมทั้งการนับถือพระเจ้าด้วยสุดจิตสุดใจของนางอีกด้วย
นางรูธ เป็นคัมภีร์ที่มีเนื้อหาเบาที่สุด ในบรรดาคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม
หนี้อุปกรณ์

หนี้อุปกรณ์ (อังกฤษ: accessory obligation) เป็นศัพท์กฎหมาย หมายความถึง หนี้ที่พ่วงติดอยู่กับหนี้อีกรายหนึ่งในลักษณะที่หนี้รายแรกมีบ่อเกิดมาจากหนี้รายหลัง โดยหนี้รายหลังนี้เรียก "หนี้ประธาน" (อังกฤษ: principal obligation)
เช่น ในสัญญาซื้อขาย ผู้ซื้อมีหนี้ต้องชำระราคาทรัพย์สินที่ซื้อ และผู้ขายมีหนี้ต้องส่งมอบทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้ซื้อ แต่ผู้ขายเห็นว่าผู้ซื้ออาจไม่ชำระหนี้ได้ จึงเรียกให้ผู้ซื้อส่งมอบรถจักรยานยนต์ไว้คันหนึ่งเพื่อเป็นประกันว่าผู้ซื้อจะชำระราคาทรัพย์สินที่ซื้อจนเรียบร้อย จึงมารับเอาจักรยานยนต์คืนไปได้ เป็นการที่ผู้ขายเรียกให้ผู้ซื้อนำรถจักรยานยนต์มาจำนำไว้ ดังนี้ หนี้ตามสัญญาซื้อขายเรียก "หนี้ประธาน" และหนี้ตามสัญญาจำนำ เรียก "หนี้อุปกรณ์"
ว่ากันตามภาษาทั่วไปแล้ว คำว่า "ประธาน" หมายความว่า หลัก และ "อุปกรณ์" หมายความว่า รอง
หนังสือพงศ์กษัตริย์

หนังสือพงศ์กษัตริย์ (อังกฤษ: Books of Kings, ฮีบรู: ספר מלכים
‎) เป็นหนังสือเล่มที่เก้าของคัมภีร์ฮีบรู หรือหนังสือที่สิบเอ็ดและสิบสองของพันธสัญญาเดิม เล่าถึงประวัติศาสตร์ของอิสราเอลนับแต่การก่อกบฏของอาโดนียาห์ บุตรคนที่สี่ของกษัตริย์ดาวิด (ประมาณ 1015 ปีก่อนคริสตกาล) จนถึงยูดาห์ตกเป็นเชลยครั้งสุดท้าย (ประมาณ 586 ปีก่อนคริสตกาล)
เนื้อหา > พงศ์กษัตริย์ฉบับที่ 1

การสืบราชสมบัติต่อจากกษัตริย์ดาวิด
ความรุ่งเรืองของกษัตริย์ซาโลมอน
การแตกแยกทางการเมืองและศาสนา
ประวัติศาสตร์ของสองอาณาจักรจนถึงสมัยประกาศกเอลียาห์
เรื่องราวเกี่ยวกับประกาศกเอลียาห์
เนื้อหา > พงศ์กษัตริย์ฉบับที่ 2

เรื่องราวเกี่ยวกับประกาศกเอลีชา
เหตุการณ์ของอาณาจักรอิสราเอลและอาณาจักรยูดาห์ - การทำลายกรุงสะมาเรีย
วาระสุดท้ายของอาณาจักรยูดาห์
หนังสือเล่มนี้มีความลับ

| --- | --- |
ปกเวอร์ชันอเมริกัน
ผู้ประพันธ์: Pseudonymous Bosch
ผู้แปล: Dania Al Toma
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ชุด: Secret Series
ประเภท: Mystery / Adventure
สำนักพิมพ์: Little, Brown Books for Young Readers
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 2007
ชนิดสื่อ: ปกแข็ง
หน้า: 384
ISBN: 0316113662
เรื่องถัดไป: If You're Reading This, It's Too Late 
หนังสือเล่มนี้มีความลับ (อังกฤษ: The Name of this Book is Secret) เป็นนิยายแนวแฟนตาซีปี ค.ศ. 2007 เขียนโดย "นามปากกาบอช" (อังกฤษ: Pseudonymous Bosch)
มีภาคต่อมาอีก 3 เล่ม
บทวิจารณ์

เสียงตอบรับต่อหนังสือเป็นไปอย่างหลากหลายค่อนไปทางบวก
แหล่งข้อมูลอื่น

UK Site
Hachette Group Book Site
More About the Book เก็บถาวร 2011-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Allen and Unwin Australian Site
The Secret Fan Forum[ลิงก์เสีย]
Pseudonymous Bosch Official Website เก็บถาวร 2008-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pseudonymous Bosch's Blog
Pseudonymous Bosch's Twitter
The Terces Society (Secret Series Fan Site)
หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว

| หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว |
| --- | --- |

กำกับ: Jason Reitman
เขียนบท: Sheldon Turner
อำนวยการสร้าง: Ivan Reitman
นักแสดงนำ: George Clooney Vera Farmiga Anna Kendrick
วันฉาย: 5 กันยายน พ.ศ. 2552
ความยาว: 109 นาที
ประเทศ:  สหรัฐ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: 25 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 158 ล้านเหรียญ
หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว (อังกฤษ: Up in the Air) เป็นภาพยนตร์ดราม่า กำกับโดยเจสัน ไรท์แมน ออกฉายในวันที่5 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยเนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับ ไรอัน บิงแฮมเจ้าหน้าที่ด้านการลดจำนวนพนักงานองค์กรที่กำลังประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานของเขา ซึ่งเขาต้องเดินทางไปทั่วอเมริกาไปยังบริษัทต่างๆเพื่อลดจำนวนพนักงานของบริษัทนั้นๆลง จนกระทั่งเขาสะสมไมล์บินได้ถึง 10ล้านไมล์แต่เขาเองก็ยังไม่เคยสัมผัสถึงความรักเลย จนกระทั่งเขาตกหลุมรักเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งเข้า ในขณะเดียวกันเขาก็ต้องตัดสินใจระหว่างความรักที่จะลงหลักปักฐานสร้างครอบครัวกับการงานที่จะเจริญรุ่งเรืองต่อไป
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 6สาขารวมถึงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและสาขาผู้กำกับยอดเยี่ยมแต่ไม่ได้รับรางวัล
หนังสือเอสรา

หนังสือในคัมภีรืไบเบิล
หนังสือเอสรา (อังกฤษ: Book of Ezra) เป็นหนังสือในคัมภีร์ฮีบรูซึ่งเดิมอยู่รวมกับหนังสือเนหะมีย์เป็นหนังสือเล่มเดียวกัน ซึ่งนิยมเรียกในทางวิชาการว่า เอสรา–เนหะมีย์ หนังสือสองเล่มนี้ได้แยกออกจากกันโดย rabbinic bibles ฉบับพิมพ์ครั้งแรกเมื่อต้นศตวรรษที่ 16 ตามธรรมเนียมของคริสต์ศาสนิกชนละตินในยุคกลาง เนื้อหาของหนังสือเขียนด้วยภาษาฮีบรูและภาษาแอราเมอิก โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับการกลับสู่ศิโยนหลังสิ้นสุดการตกเป็นเชลยในบาบิโบน หนังสือเอสราร่วมกับหนังสือเนหะมีย์นำเสนอฉากสุดท้ายของเรื่องเล่าประวัติศาสตร์ในคัมภีร์ฮีบรู
หนังสือเอสราแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเล่าเรื่องเกี่ยวกับการกลับจากการตกเป็นเชลยครั้งแรกในปีแรกของรัชสมัยไซรัสมหาราช (538 ปีก่อนคริสตกาล) และการสร้างกับการถวายพระวิหารในเยรูซาเล็มหลังใหม่ในปีที่ 6 ของรัชสมัยดาริอุสที่ 1 (515 ปีก่อนคริสตกาล) ส่วนที่ 2 เล่าเรื่องเกี่ยวกับการเดินทางของเอสรามายังเยรูซาเล็มและความพยายามของเขาที่จะชำระชาวยิวจากการแต่งงานกับผู้ที่ไม่ใช่ชาวยิว
ในรูปแบบของการเล่าเรื่องที่ลักษณะหมุนเวียนของหนังสือ พระเจ้าของอิสราเอลทรงดลใจกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย 3 ครั้งให้มอบหมายผู้นำจากหมู่ชาวยิวในการปฏิบัติภารกิจ ครั้งแรกเพื่อการสร้างพระวิหารขึ้นใหม่ ครั้งที่สองเพื่อชำระชุมชนชาวยิว และครั้งที่สามเพื่อสร้างกำแพงของเมืองศักดิ์สิทธิ์ ภารกิจที่สามนี้เป็นของเนหะมีย์ซึ่งไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือเอสรา
แหล่งข้อมูลอื่น

คำอธิบายของหนังสือเอสรา
Blenkinsopp, Joseph, "Ezra-Nehemiah: A Commentary" (Eerdmans, 1988)
Blenkinsopp, Joseph, "Judaism, the first phase" (Eerdmans, 2009)
Coggins, R.J., "The Books of Ezra and Nehemiah" (Cambridge University Press, 1976)
Eskenazi, Tamara Cohn, "Ezra: A New Translation with Introduction and Commentary" (Yale University Press, 2023)
Fensham, F. Charles, "The books of Ezra and Nehemiah" (Eerdmans, 1982)
Grabbe, L.L., "Ezra-Nehemiah" (Routledge, 1998)
Grabbe, L.L., "A history of the Jews and Judaism in the Second Temple Period, Volume 1" (T&T Clark, 2004)
Pakkala, Juha, "Ezra the scribe: the development of Ezra 7–10 and Nehemiah 8" (Walter de Gryter, 2004)
Throntveit, Mark A., "Ezra-Nehemiah" (John Knox Press, 1992)
คำแปลของหนังสือเอสรา
Ezra (Judaica Press) – translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
Bible Gateway (opens at NIV version)
Ezra – King James Version
Bible: Ezra หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า หนังสือดาเนียล | หนังสือเอสราคัมภีร์ฮีบรู | ถัดไป หนังสือเนหะมีย์ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า 1-2 พงศาวดาร | หนังสือเอสราพันธสัญญาเดิม ของศาสนาคริสต์ตะวันตก | ถัดไป หนังสือเนหะมีย์ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า 1 แอสดราส | หนังสือเอสราพันธสัญญาเดิม ของศาสนาคริสต์ตะวันออก | ถัดไป หนังสือเนหะมีย์ |
| ด ค กหนังสือเอสรา |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  เอสรา 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10 
สถานที่:  ไซดอน  ไทระ  บาบิโลน  เยรูซาเล็ม  อาหะวา  เอกบาทานา 
บุคคล:  ชาวเลวี  เชอัลทิเอล  เซอร์ซีส  ไซรัส  ดาริอัส  ดาวิด  ทัทเธนัย  ยูดาห์  เยชูอา/โยชูวา  เศคาริยาห์  เศรุบบาเบล  อารทาเซอร์ซีส  อาสาฟ  อาหสุเอรัส  อิดโด  เอสรา  ฮักกัย 
วลี:  โขส  บ่าวไพร่ประจำพระวิหาร 
การประพันธ์:  ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร  เอสรา–เนหะมีย์ 
← 2 พงศาวดาร (บทที่ 36)  ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์     หนังสือดาเนียล (บทที่ 12) ในคัมภีร์ฮีบรูหนังสือเนหะมีย์ (บทที่ 1) →
หนูผีช้างหน้าเทา

| หนูผีช้างหน้าเทา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Macroscelidea
วงศ์:: Macroscelididae
สกุล:: Rhynchocyon
สปีชีส์:: R.  udzungwensis
ชื่อทวินาม
Rhynchocyon udzungwensis F. Rovero and G. Rathbun, 2008


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
หนูผีช้างหน้าเทา หรือ เซงกิหน้าเทา (อังกฤษ: Grey-faced sengi, Grey-face elephant shrew) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในอันดับหนูผีช้าง (Macroscelidea) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhynchocyon udzungwensis (/ริน-โค-ไซ-ออน-อุด-ซุง-เวน-ซิส/)
มีรูปร่างโดยรวม คือ มีสีขนเป็นสีเทาและแดงสดบริเวณใบหน้า มีขนที่เบาบางและแหลม ด้านสะโพกมีขนสีดำและสีน้ำตาลอ่อน ด้านท้องและหางเป็นสีอ่อน  มีฟันที่แหลมคม มีความยาวเฉลี่ย 56.4 เซนติเมตร น้ำหนักโดยเฉลี่ย 711 กรัม นับเป็นว่าเป็นหนูผีช้าง หรือ เซงกิชนิดใหญ่ชนิดหนึ่ง ถือว่าเป็นหนูผีช้างที่มีขนาดใหญ่กว่าหนูผีช้างชนิดอื่นประมาณร้อยละ 25
หนูผีช้างหน้าเทา เป็นสัตว์เฉพาะถิ่น กระจายพันธุ์อยู่เฉพาะแถบเทือกเขาอุดซุงก์วา ในประเทศแทนซาเนีย ในแอฟริกาตะวันออกเท่านั้น
โดยเป็นหนูผีช้างชนิดที่ได้รับการค้นพบเป็นครั้งแรกในรอบ 126 ปี โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน 2 คน ในปี ค.ศ. 2005 และอนุกรมวิธานในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008
รายการผลไม้

ผลไม้ที่รับประทานได้ที่พบโดยทั่วไป
ต่อไปนี้เป็นรายการผลไม้
ก

เก๋ากี่
กระจับ
กระท้อน
กล้วย‎
กล้วยหอม
กล้วยหอมทอง
กล้วยน้ำว้า
กล้วยงาช้าง
กล้วยเฟอี
กล้วยฤๅษี
กล้วยหก
กล้วยหอมดอกไม้
กล้วยหักมุก
กล้วยหิน
กล้วยนวล
กล้วยตานี
กะตังใบ
กะทกรก
กัดลิ้น
กีวี
เกรปฟรูต
เกาลัดญี่ปุ่น
เกาลัดไทย
แก้วมังกร
ข

ขนุน
ข่าป่า
ไข่เน่า
ค

ค้อ
คารอบ
คำมอกหลวง
แคนตาลูป
ง

เงาะ
เงาะขนสั้น
เงาะไม่มีขน
ช

ชมพู่
ชมพู่แก้มแหม่ม
ชมพู่น้ำดอกไม้
ชมพู่ป่า
ชมพู่มะเหมี่ยว
ชมพู่ออสเตรเลีย
ชำมะเลียง
ชินชี่
เชอร์รี
ต

ตะโก
ตะขบไทย
ตะขบป่า
ตะขบฝรั่ง
ตะคร้อ
ตะลิงปลิง
ตาล
ตาว
ตูมกาขาว
แตงกวาอาร์มีเนีย
แตงไทย
แตงโม
ท

ทุเรียน
ท้อ
ทับทิม
ทิ้งทวน
ทุเรียนเทศ
โทงเทงฝรั่ง
โทะ
น

น้อยหน่า
น้อยหน่าออสเตรเลีย
น้อยโหน่ง
นารา
น้ำเต้า
บ

เบอรี่
บลูเบอร์รีฟิลิปปินส์
บ๊วย
บาวบาบ
ฝ

ฝรั่ง
พ

พลองเหมือด
พลับ
พลับจีน
พลัม
พลัมยุโรป
พีแคน
พุทราจีน
พุทราทะเล
พุทราอินเดีย
พูมารี
แพร์
ม

มะกอก
มะกอกแดง
มะกอกไทย
มะกอกน้ำ
มะกอกฝรั่ง
มะกอกออลิฟ
มะก่อ
มะขวิด
มะขาม
มะขามเทศ
มะขามป้อม
มะเขือเทศราชินี
มะงั่ว
มะดะหลวง
มะดัน
มะดูก
มะเดื่อ
มะเดื่อชุมพร
มะเดื่อหอม
มะตูม
มะปราง
มะพร้าว
มะไฟ
มะยม
มะยมฝรั่ง
มะม่วง
มะม่วงกะเลิง
มะม่วงขี้ยา
มะม่วงจิ้งหรีด
มะม่วงป่า
มะม่วงหัวแมงวัน
มะม่วงหิมพานต์
มะละกอ
มะละกอภูเขา
มังคุด
มังคุดทะเล
ม่อนไข่
มะนาวไม่รู้โห่
มะปราง
มะปริง
มะปี๊ด
มะพร้าว
มะพร้าวแฝด
มะพลับ
มะพูด
มะเฟือง
มะแฟน
มะไฟ
มะไฟกา
มะไฟควาย
มะไฟจีน
มะเม่า
มะเม่าดง
มะริด
มะสัง
มะหลอด
มะหวด
มะหาด
มามอนซีโย
มารัง
มาลัย
เม่าไข่ปลา
เม่าสร้อย
ร

ระกำ
ล

ลองกอง
ละมุด
ลางสาด
ลำไย
ลิ้นจี่
ส

สตรอเบอร์รี
ส้มเขียวหวาน
ส้มเช้ง
ส้มโอ
สับปะรด
เสาวรส
สละ
สาลี่
ห

หลุมพี
หว้า
หม่อน
อ

องุ่น
อินทผลัม
แอปเปิล
อาโวคาโด
หนังสือโอบาดีห์

หนังสือในคัมภีร์ไบเบิล
หนังสือโอบาดีห์ (อังกฤษ: Book of Obadiah) เป็นหนังสือในคัมภีร์ไบเบิลที่ถือว่าผู้เขียนคือโอบาดีห์ หนังสือโอบาดีห์เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือสิบสองผู้เผยพระวจนะน้อยในสุดท้ายของเนวีอีม ซึ่งเป็นภาคหลักที่ 2 ของคัมภีร์ฮีบรู หนังสือโอบาดีห์มีเนื้อหาเพียงบทเดียว แบ่งได้เป็น 21 วรรคและมีจำนวนคำในภาษาฮีบรู 440 คำ จึงเป็นหนังสือที่สั้นที่สุดในคัมภีร์ฮีบรู แม้ว่าจะมีบทจดหมายในพันธสัญญาใหม่ภาษากรีกที่มีขนาดสั้นกว่า 3 เล่ม (ฟีเลโมนมี 335 คำ, 2 ยอห์นมี 245 คำ และ 3 ยอห์นมี 219 คำ) หนังสือโอบาดีห์เป็นคำเผยพระวจนะเกี่ยวกับการพิพากษาของพระเจ้าเหนือเอโดมและการฟื้นฟูอิสราเอล