stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาวน้อยยอดนักสืบ

| --- | --- |
สาวน้อยยอดนักสืบ

GOSICK -ゴシック-
ชื่อภาษาอังกฤษ: GOSICK
แนว: ลึกลับ , สอบสวน
มังงะ
เขียนโดย: ซากุราบะ คาซุกิ
สำนักพิมพ์:  Fujimi Shobo
มังงะ
สาวน้อยยอดนักสืบ
เขียนโดย: ซากุราบะ คาซุกิ
สำนักพิมพ์: Fujimi Shobo    บงกช คอมมิกส์
อนิเมะ
กำกับโดย: นัมบะ ฮิโตชิ
เขียนบทโดย: โอคาดะ มาริ
สตูดิโอ: Bones
สาวน้อยยอดนักสืบ  (ญี่ปุ่น: GOSICK -ゴシック-; โรมาจิ: Goshikku) คือ นิยายสัญชาติญี่ปุ่นที่เขียนขึ้นโดย ซากุราบะ คาซุกิ และตีพิมพ์โดย ฟุจิมิ โชโบะ  นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องราวในแถบประเทศยุโรปในปี พ.ศ. 2467 (ค.ศ.1924) ที่มีนักเรียนแลกเปลี่ยนจากประเทศญี่ปุ่น ได้พบกับเด็กผู้หญิงลึกลับที่มีผมสีทองประกายนอนหลับอยู่ในห้องสมุดชั้นบนสุดของโรงเรียน และนำพาให้เขาพบกับเรื่องประหลาดมากมายและเธอมีหน้าที่ไขปริศนาทุกสิ่งอย่างที่เขาพบเจอ
เนื้อเรื่อง

หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ในประเทศเซาธ์วิเล่ ที่ห้อมรอบไปด้วยหุบเขา ซึ่งต่อมาได้มีนักเรียนแลกเปลี่ยนชาวญี่ปุ่นนาม คาซุยะ คุโจ ได้ย้ายเข้ามาเรียนที่โรงเรียนเซนต์ มากัวริเต้ และที่นั่นเขาก็ได้พบและรู้จักกับสาวสวยปริศนานาม วิกตอริก้า เด บลัวส์ ที่กำลังงีบหลับอยู่ในห้องสมุด  แถมยังชอบคาบไปป์เหมือนเชอร์ล็อก โฮมส์  โดยที่เธอนั้นมีเบื้องหลังการไขคดีลึกลับยากๆ ช่วยเหลือพี่ชายของเธอที่เป็นตำรวจ  ที่ค่อนข้างไว้วางใจในตัวน้องสาวเป็นอย่างมาก แต่ไม่กล้าแสดงออกว่าไว้ใจเพราะไม่ต้องการแสดงตัวว่าเป็นน้องสาวของตน เพราะแม่ของวิกตอริก้า ถูกใส่ร้ายว่าเป็นฆาตกร ซึ่งคุโจ เมื่อได้รู้จักกับ วิกตอริก้า ก็เลยต้องไปเป็นข้ารับใช้ของเธอ ในการร่วมไขคดีลึกลับต่างๆนานา จากพวกกลุ่มคนลึกลับ
ตัวละครหลัก

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครในสาวน้อยยอดนักสืบ
วันเทก

ภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2563
| วันเทก |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล
นักแสดงนำ: บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต
บริษัทผู้สร้าง: ไอแอม ฟิล์ม 
ผู้จัดจำหน่าย: เน็ตฟลิกซ์
วันฉาย: 18 มิถุนายน 2563 (2563-06-18)
ความยาว: 85 นาที
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ไทย
ก่อนหน้านี้: บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต: เกิร์ลดอนต์คราย
ข้อมูลจาก IMDb
"วันเทก" (อังกฤษ: One Take) เป็นภาพยนตร์สารคดีไทยในปี พ.ศ. 2563 ที่กำกับโดย มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล โดยเป็นเรื่องราวของกลุ่มไอดอลบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต กับบันทึกเหตุการณ์งานเลือกตั้งเซ็มบัตสึประจำซิงเกิลที่ 6
เพลงประกอบ

เพลงรองจากซิงเกิลที่ 7 ของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต "77 ดินแดนแสนวิเศษ ไทป์ A"
It's Life (อิตส์ ไลฟ์) - เฌอปราง อารีย์กุล
It's Me (อิตส์ มี) - สุชญา แสนโคต
การเผยแพร่

วันเทก เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2563 บนเน็ตฟลิกซ์ โดยแต่เดิมนั้นกำหนดฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2563 แต่เนื่องจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา 2019 ทำให้ตัดสินใจเลื่อนออกฉาย และกำหนดเผยแพร่ทั่วโลกผ่านเน็ตฟลิกซ์ในที่สุด นับถือเป็นภาพยนตร์สารคดีไทยเรื่องแรกที่เป็นภาพยนตร์ต้นฉบับ (Original Movie) ของเน็ตฟลิกซ์อีกด้วย
ดูเพิ่ม

บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต: เกิร์ลดอนต์คราย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
วันเทก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กันดั้ม: G โนะ เรคอนกิสต้า

แม่แบบ:กล่องข้อมูลการ์ตูน/อนิเมะ
| --- | --- |
กันดั้ม: G โนะ เรคอนกิสต้า

ガンダム Gのレコンギスタ
ชื่อภาษาอังกฤษ: Gundam Reconguista in G
แนว: แอคชั่น, หุ่นยนต์, ไซไฟ
กันดั้ม: G โนะ เรคอนกิสต้า (Gundam Reconguista in G) เป็นผลงานซีรีส์ กันดั้ม ของบริษัท ซันไรส์ เป็นผลงานที่ถูกสร้างเพื่อฉลองครอบรอบ 35 ปีของซีรีส์ และเป็นผลงานทีวีซีรีส์ในรอบหลายปีซึ่งกำกับและเขียนบทโดย โทะมิโนะ โยะชิยุกิ บิดาผู้ให้กำเนิด กันดั้ม นับตั้งแต่ผลงาน∀กันดั้มในปี พ.ศ. 2542 โดยจะเริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2558 รวมทั้งสิ้น 26 ตอน
เนื้อเรื่องย่อ

ซีรีส์นี้ถูกเซ็ตเวลาอยู่ในช่วงต่อจาก ศักราชอวกาศ เรียกว่า Regild Century (R.C.), ในปี R.C. 1014 เรื่องราวของเด็กหนุ่มผู้เป็นนักบินและสมาชิกของ "แคพพิทอลการ์ด", เบอร์ลิ เซนัม ในขณะที่กำลังถูกสลัดอวกาศจู่โจม เบอร์ลิ ก็ได้ออกไปขัดขวางพร้อมกับโมบิลด์สูทประสิทธิภาพสูงรุ่นใหม่ G-Self และนักบินของหุ่นเครื่องนี้ ไอด้า เรฮันตั้น และการขับเคลื่อนหุ่นที่จะทำได้ภายใต้เงื่อนไขพิเศษที่ไม่ซ้ำกัน ซึ่งจะกลายเป็นการสั่นคลอนยุค Rigirudo Century
รายชื่อตอน

| # | ชื่อตอน | วันที่ฉาย |
| --- | --- | --- |

| 1 | "โมบิลสูทปริศนา"   (謎のモビルスーツ)  | 2 ตุลาคม 2557 |
| 2 | "G-Self ออกตัว!!"   (G-セルフ起動!)  | 2 ตุลาคม 2557 |
| 3 | "แรงกดกันของมอนเทโร"   (モンテーロの圧力)  | 9 ตุลาคม 2557 |
| 4 | "ระบำของแคทซิส"   (カットシー乱舞))  | 16 ตุลาคม 2557 |
| 5 | "ศัตรูคือแคพพิทอลอาร์มี่"   (敵はキャピタル・アーミィ)  | 23 ตุลาคม 2557 |
| 6 | "ศัตรูที่น่ากลัว เดเลนเซน!!"   (強敵、デレンセン!)  | 30 ตุลาคม 2557 |
| 7 | "การจู่โจมของหน่วยมาส์ก"   (マスク部隊の強襲)  | 7 พฤศจิกายน 2557 |
| 8 | "พ่อ,แม่ และมาส์ก"   (父と母とマスクと)  | 14 พฤศจิกายน 2557 |
เพลงประกอบ

"BLAZING"ขับร้องโดย Garnidelia
"G โนะ เซนโกะ" (ญี่ปุ่น: Gの閃光; ทับศัพท์: lit. "Flash of G") ขับร้องโดย ฮาเซคาว่า ไดสีเกะ
จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย

จักรพรรดิแห่งรัสเซีย, พระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ และแกรนด์ดยุกแห่งฟินแลนด์ ตั้งแต่ 1881 ถึง 1894
| ธรรมเนียมพระยศของ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: His Imperial Majesty (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Imperial Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 (รัสเซีย: Алекса́ндр III Алекса́ндрович Романов, อักษรโรมัน: Aleksandr III Aleksandrovich Romanov; 10 มีนาคม ค.ศ. 1845 – 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1894) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งรัสเซียเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1881 และเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1894 เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 และ เจ้าหญิงมารีแห่งเฮ็สเซิน ทรงเข้าอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1866 เป็นพระราชบิดาของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2
ในรัชสมัยของพระองค์ รัสเซียไม่มีสงครามครั้งใหญ่ ทำให้พระองค์เป็นที่รู้จักในสมญานาม "ผู้สร้างสันติภาพ" (รัสเซีย: Миротворец, อักษรโรมัน: Mirotvorets, สัทอักษรสากล: [mʲɪrɐˈtvorʲɪt͡s]) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เหล่านักประวัติศาสตร์ยกย่องที่ยืนยาวมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 21
ทากัตสึกาซะ ฟูซาโกะ

| ทากัตสึกาซะ ฟูซาโกะ> จักรพรรดินีญี่ปุ่น |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1683–1687

ประสูติ: 12 ตุลาคม ค.ศ. 1653(1653-10-12)
สวรรคต: 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1712(1712-05-19) (58 ปี)
ฝังพระศพ: สึกิ โนะ วะ โนะ มิซาซางิ
คู่อภิเษก: จักรพรรดิเรเง็ง (สมรส 1670)
ราชสกุล: ราชวงศ์ญี่ปุ่น
พระราชบิดา: ทากัตสึกาซะ โนริฮิระ
ทากัตสึกาซะ ฟูซาโกะ (ญี่ปุ่น: 鷹司房子 ; 12 ตุลาคม 2196 – 19 พฤษภาคม 2255) จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็น ชูงู หรือจักรพรรดินีใน จักรพรรดิเรเง็ง ซึ่งพระองค์มีพระธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงมาซาโกะ
เมื่อจักรพรรดิเรเง็งผู้เป็นพระสวามีได้สละราชบัลลังก์ให้พระราชโอรสขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิฮิงาชิยามะ ในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2230 พระองค์ก็ปลงพระเกศาออกผนวชเป็นแม่ชีโดยมีฉายาทางธรรมว่า ชินโจไซมง (Shinjōsaimon-in) ก่อนจะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2255 ขณะพระชนมายุได้ 58 พรรษา
นิรันดร์ราตรี

| นิรันดร์ราตรี |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: วรรจธนภูมิ ลายสุวรรณชัย
อำนวยการสร้าง: ดรสะรณ โกวิทวณิชชา โสรยา นาคะสุวรรณ
กำกับภาพ: วรรจธนภูมิ ลายสุวรรณชัย กอบบุญ ฉัตรไกรเสรี
ตัดต่อ: วรรจธนภูมิ ลายสุวรรณชัย ภาคภูมิ นันตาลิตร
บริษัทผู้สร้าง: อายดร็อปเปอร์ฟิลล์ 
วันฉาย: 23 มีนาคม พ.ศ. 2560
ความยาว: 69 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
นิรันดร์ราตรี คือ ภาพยนตร์สารคดีเชิงทดลองปี พ.ศ. 2560 กำกับโดยวรรจธนภูมิ ลายสุวรรณชัย เล่าเรื่องของสัมฤทธิ์ ชายผู้ทำหน้าที่ควบคุมการฉายภาพยนตร์ประจำโรงภาพยนตร์สแตนด์อโลนแห่งสุดท้ายในกรุงเทพฯ ที่ต้องเผชิญหน้ากับความเปลี่ยนแปลงและความสิ้นหวังในการดำเนินชีวิตหลังจากที่โรงภาพยนตร์ดังกล่าวปิดตัวลง
ที่มาของภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากความผูกพันและความทรงจำที่ตัววรรจธนภูมิมีต่อประสบการณ์การชมภาพยนตร์ในวัยเด็กและพื้นที่โรงภาพยนตร์เก่า รวมถึงความต้องการที่จะบันทึกภาพโรงภาพยนตร์สแตนด์อโลนในประเทศไทยเพื่อเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์สำหรับคนรุ่นต่อไป โดยในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาได้ใช้เวลา 3 ปีในการติดตามชีวิตของสัมฤทธิ์และอีก 1 ปีในการตัดต่อภาพยนตร์
ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2560 ในเทศกาลภาพยนตร์สารคดีนานาชาติโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก โดยได้รับรางวัลสเปเชียลเมนชัน จากสายประกวดเน็กซ์:เวฟอวอร์ด ประจำเทศกาลดังกล่าว และเข้าฉายอย่างเป็นทางการในประเทศไทยเมื่อวันที่ 17 สิงหาคมของปีเดียวกัน
เนื้อเรื่องย่อ

ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าเรื่องของสัมฤทธิ์ ชายผู้ใช้เวลา 25 ปีทำหน้าที่เป็นผู้ฉายภาพยนตร์ประจำโรงภาพยนตร์ธนบุรีรามา ซึ่งเป็นโรงภาพยนตร์สแตนด์อโลนแห่งสุดท้ายของกรุงเทพมหานครฯ เมื่อโรงภาพยนตร์แห่งนี้ปิดตัวลง เขาได้ผันตัวไปเป็นผู้ดูแลอาคารของโรงภาพยนตร์ร้างและใช้เวลาว่างไปกับหนังสือธรรมะ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจเดินทางกลับบ้านเพื่อไปช่วยทำสวนยางร่วมกับครอบครัว และพบว่าความเชี่ยวชาญด้านการฉายภาพยนตร์ที่สั่งสมมา แทบไม่มีประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิตรูปแบบอื่นเลย
การผลิต

ภาพยนตร์สารคดีเรื่องนี้เกิดขึ้นจากความผูกพันและความทรงจำที่วรรจธนภูมิ (ผู้กำกับภาพยนตร์) มีต่อการชมภาพยนตร์ร่วมกับครอบครัวในวัยเด็กและพื้นที่ของโรงภาพยนตร์เก่าที่เขาได้สัมผัส และความต้องการที่จะบันทึกภาพบรรยากาศของโรงภาพยนตร์สแตนอโลนในประเทศไทย รวมถึงชีวิตและชะตากรรมของคนที่แวดล้อมโรงภาพยนตร์เหล่านั้นที่ค่อย ๆ จางหายไป เพื่อเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์แก่คนรุ่นต่อไป
วรรจธนภูมิพัฒนาเนื้อหาของภาพยนตร์เรื่องนี้จากภาพยนตร์สารคดีขนาดสั้นปี พ.ศ. 2558 ที่กำกับโดยตัวเขาเอง เรื่อง ยามเมื่อแสงดับลา ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับความทรงจำต่อโรงภาพยนตร์สแตนอโลนในกรุงเทพฯ ที่กำลังล่มสลาย โดยในเบื้องต้น วรรจธนภูมิต้องการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ในรูปแบบของภาพยนตร์ทดลองขนาดสั้น ที่เล่าเรื่องโดยใช้เรื่องที่แต่งขึ้นมาจากความทรงจำเกี่ยวกับพ่อและแม่ของเขาเป็นหลัก แต่เมื่อเขาได้ลงพื้นที่เพื่อเก็บข้อมูลตามโรงภาพยนตร์ทั่วกรุงเทพฯ เขาก็ได้พบกับสัมฤทธิ์ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่โรงภาพยนตร์ธนบุรีรามากำลังจะปิดกิจการพอดี ด้วยความสนิทสนมและความสนใจในตัวตนของสัมฤทธิ์ วรรจธนภูมิจึงตัดสินใจเปลี่ยนวิธีเล่าเรื่องของภาพยนตร์ให้กลายเป็นแบบสารคดี โดยมีสัมฤทธิ์เป็นซับเจกต์หลักของเรื่องแทน โดยใช้เวลาติดตามถ่ายทำชีวิตของสัมฤทธิ์เป็นเวลา 3 ปี และตัดต่ออีก 1 ปี
สำหรับวิธีการนำเสนอภาพยนตร์เรื่องนี้ วรรจธนภูมิเลือกใช้การทดลองด้านภาพด้วยการผสมผสานระหว่างฟุตเตจภาพยนตร์เก่ากับฟุตเตจที่ถ่ายทำขึ้นมาใหม่เพื่อเล่าเรื่องและสื่อถึงความผูกพันที่บุคคลหนึ่งมีต่อภาพยนตร์และโรงภาพยนตร์
การเข้าฉาย

นิรันดร์ราตรีเข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2560 ในสายประกวดรางวัลเน็กซ์:เวฟ ของเทศกาลภาพยนตร์สารคดีนานาชาติโคเปนเฮเกน ณ ประเทศเดนมาร์ก และเข้าฉายอย่างเป็นทางการในประเทศไทยเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ณ โรงภาพยนตร์เอส เอฟ เวิลด์ ซีเนม่า เซ็นทรัลเวิลด์ และวันที่ 31 สิงหาคมปีเดียวกัน ณ โรงภาพยนตร์เฮาส์ นอกจากนี้ ยังได้รับเชิญให้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์สารคดีนานาชาติศาลายา ครั้งที่ 7 เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2560 และเทศกาลภาพยนตร์ไทเป ครั้งที่ 19 ณ ประเทศไต้หวัน เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560
ปี พ.ศ. 2563 นิรันดร์ราตรีได้รับเลือกจากหอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน) ให้ฉายในโปรแกรม "La Scala ลา สกาลา" ร่วมกับภาพยนตร์เรื่อง Blowup (มิเคลันเจโล อันโตนิโอนี, 1966) The Scala (อาทิตย์ อัสสรัตน์, 2559) และ Cinema Paradiso (จูเซปเป ตอร์นาโตเร, 1988) เมื่อวันที่ 4-5 กรกฎาคม 2563 ณ โรงภาพยนตร์สกาลา กรุงเทพฯ เพื่อส่งท้ายโรงภาพยนตร์สกาลาก่อนปิดกิจการอย่างเป็นทางการ
รางวัลและคำวิจารณ์

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลสเปเชียลเมนชัน จากสายประกวดเน็กซ์:เวฟอวอร์ด ประจำเทศกาลภาพยนตร์สารคดีนานาชาติโคเปนเฮเกน ประจำปี ค.ศ. 2017 เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 ณ ประเทศเดนมาร์ก โดยเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเทศกาลดังกล่าวกล่าวถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า ด้วยการนำเสนอบางสิ่งที่อยู่เหนือธรรมชาติไปพร้อมกับปรัชญาพุทธศาสนาว่าด้วยการเสื่อมสลายและการเปลี่ยนแปลง ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่พูดถึงเรื่องของ "ภาพยนตร์" ได้อย่างไม่ธรรมดา
นอกจากนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ในประเทศไทย เช่น ในงานวิจารณ์ของผู้ใช้นามปากกาว่า "คนมองหนัง" ได้กล่าวถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า เป็นภาพยนตร์ที่ถ่ายทอดและเล่าเรื่องราวชีวิตของซับเจกต์ (สัมฤทธิ์) ได้อย่าง "สนุก มีอารมณ์ขัน น่าติดตาม แฝงอารมณ์เศร้าหม่นอยู่ลึก ๆ และละเอียดลออมากพอสมควร" โดยตัวภาพยนตร์มีองค์ประกอบที่น่าสนใจสองส่วน ได้แก่ 1) ความสามารถในการใช้ "แสง" ร่วมกับภาพเคลื่อนไหวได้อย่างยอดเยี่ยมของวรรจธนภูมิ จนทำให้เกิด "ภาวะภาพฝันอันแปลกประหลาดและเป็นปริศนา" ปรากฏอยู่ตลอดทั้งเรื่อง และ 2) การเล่าเรื่องของซับเจกต์ด้วยวิธีการที่ไม่สลับซับซ้อนจนเกินไป ทำให้ผู้ชมสามารถติดตามเรื่องราวได้อย่างง่ายดาย อย่างไรก็ตาม "คนมองหนัง" ก็มองว่า องค์ประกอบที่สองนี้เองที่ทำให้ภาพยนตร์ลดทอนเสน่ห์รวมถึงความซับซ้อนในชีวิตและการมองโลกของซับเจกต์ลงไป
รางวัลและคำวิจารณ์ > รางวัลที่ได้รับการเสนอชื่อ

| ปี | รายการ | รางวัล/สาขา | ผู้ได้รับการเสนอชื่อ | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2561 | รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 26 | ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม | อายดร็อปเปอร์ฟิลล์ | ได้รับการเสนอชื่อ |
| พ.ศ. 2561 | รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 26 | กำกับภาพยอดเยี่ยม | วรรจธนภูมิ ลายสุวรรณชัย และกอบบุญ ฉัตรไกรเสรี | ได้รับการเสนอชื่อ |
| พ.ศ. 2561 | รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 26 | นักทำหนังหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | วรรจธนภูมิ ลายสุวรรณชัย | ได้รับการเสนอชื่อ |
| พ.ศ. 2560 | เทศกาลภาพยนตร์สารคดีนานาชาติโคเปนเฮเกน ประจำปี ค.ศ. 2017 | สเปเชียลเมนชัน/สายประกวดเน็กซ์:เวฟอวอร์ด |  | ได้รับรางวัล |
แหล่งข้อมูลอื่น

นิรันดร์ราตรี/Phantom of Illumination ที่เฟซบุ๊ก
Phantom of Illumination ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
นิรันดร์ราตรี (2017) ที่สยามโซน
จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย

| ธรรมเนียมพระยศของ จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Her Imperial Majesty (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Imperial Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันดรอฟนา (รัสเซีย: Мария Александровна) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงมารีแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ (8 สิงหาคม ค.ศ. 1824 – 3 มิถุนายน ค.ศ. 1880) เป็นจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย ในฐานะพระมเหสีองค์แรกและที่ปรึกษาทางการเมืองในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 พระองค์เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสภากาชาดรัสเซีย
พระชนม์ชีพช่วงแรก

มารีเป็นพระธิดาองค์สุดท้องในจำนวนพระโอรส-ธิดาเจ็ดองค์ใน ลูทวิชที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน กับเจ้าหญิงวิลเฮ็ลมีเนอแห่งบาเดิน แต่มีผู้เชื่อกันว่าบิดาที่แท้จริงของพระโอรส-ธิดาสี่องค์สุดท้ายคือ บารอนเอากุสท์ ฟ็อน เซนาร์เซลนส์ เดอ การ์ซี แต่เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องเอื้อฉาว แกรนด์ดยุกลูทวิชจึงทรงรับเลี้ยงดูพระองค์และพระเชษฐาคือเจ้าชายอเล็คซันเดอร์ ส่วนพระโอรส-ธิดาอีก 2 องค์นั้นสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
การอภิเสกสมรส

ในปี ค.ศ. 1839 ซาเรวิชอะเลคซันดร์ นีโคลาเยวิชทรงสเด็จท่องเที่ยวยุโรปเพื่อทรงหาพระชายา และทรงตกหลุมรักเจ้าหญิงมารีซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุ 14 พรรษา พระองค์ทรงอภิเสกสมรสในวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1941 ถึงแม้พระองค์จะทรงตระหนักถึงความ "ผิดปกติ" ที่เกิดขึ้นของพระชายา พระราชมารดา จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ชาร์ล็อทเทอแห่งปรัสเซีย)  ทรงคัดค้าน แต่ซาเรวิชก็ทรงยืนยันในความต้องการของพระองค์
เจ้าหญิงมารีทรงเป็นคนขี้อาย เข้มงวด ไม่มีรสนิยมในการแต่งพระองค์ ทรงไม่โปรดการสนทนา และไร้ซึ่งเสน่ห์ สภาพอากาศของเซนต์ปีเตอส์เบิร์กนั้นไม่ดีต่อสุขภาพของพระองค์ มารีได้รับการถ่ายทอดจากพระมารดาเรื่องการไอและการเป็นไข้ที่เกิดขึ้นเป็นประจำ พระองค์เป็นพระมารดาของพระโอรส-ธิดาแปดพระองค์ ซึ่งการทรงครรภ์นั้นก็มาพร้อมกับพระพลานามัยที่ไม่สู้ดีนักของพระองค์
อะเลคซันดร์มีพระสนมลับๆ เป็นจำนวนมาก ทรงมีโอรส-ธิดาสามคนกับพระสนมที่ทรงโปรดปรานอย่าง เจ้าหญิงเยกาเจรีนา ดอลกูรูโควา ซึ่งพระองค์ได้แต่งงานกับเธอหลังจากเวลาไม่ถึงเดือนหลังการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสี
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.mariagessen.narod.ru/
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนา (ชาร์ล็อทเทอแห่งปรัสเซีย) |  | จักรพรรดินีแห่งรัสเซีย  (2 มีนาคม ค.ศ. 1855 – 3 มิถุนายน ค.ศ. 1880) |  | มาเรีย เฟโอโดรอฟนา (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก) |
| ด ค กซารีนาและจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย |
| --- | --- |
ซารีนา:   มารียา วลาดีมีรอฟนา ดอลโกรูโควา (1624–1625) · เยฟโคคิยา ลุคยานอฟนา สเตรชโนวา (1626–1645) · มารียา อิลยินิชนา มิโลสลาฟสกายา (1648–1669) · นาตาลยา คิริลลอฟนา นาริชกีนา (1671–1676) ·  อากาฟิยา เซมิโยนอฟนา กรุสเชตสกายา (1680–1681) · มาร์ฟา มัตวีฟนา อาปรัคซินา (1682) · ปราสโกเวีย เฟโอโดรอฟนา ซัลตีโควา (1684–1696) · เยฟโดคิยา เฟโอโดรอฟนา ลูโพคินา (1689–1698) · มาร์ฟา ซามูลอฟนา สการอนสกายา (1712–1721) 
จักรพรรดินี:   มาร์ฟา ซามูลอฟนา สการอนสกายา (1721–1725) · เยกาเจรีนา อเล็กเซฟเยฟนา (1762) · มาเรีย เฟโอโดรอฟนา (โซฟี โดโรเทอา) (1796–1801) · เอลิซาเบธ อเล็กเซเยฟนา (หลุยส์) (1801–1825) · อเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนา (ชาร์ล็อต) (1825–1855) ·  มาเรีย อเล็กซานดรอฟนา (มารี) (1855–1880) · มาเรีย เฟโอโดรอฟนา (ดักมาร์) (1881–1894) · อเล็กซานดรา ฟอโดรอฟนา (อลิกซ์) (1894–1917)
Freesia

| Freesia |
| --- | --- |

Cultivated freesias

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช 
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง 
เคลด:: พืชดอก 
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว 
อันดับ:: หน่อไม้ฝรั่ง 
วงศ์:: วงศ์ว่านแม่ยับ 
วงศ์ย่อย:: Crocoideae 
เผ่า:: Freesieae 
สกุล:: Freesia  Eckl.  ex Klatt

ชนิดต้นแบบ
Freesia refracta (Jacquin) Klatt
ชื่อพ้อง
 Anomatheca Ker Gawl.  Nymanina Kuntze
Freesia เป็นสกุลของพืชดอกไม้ล้มลุกยืนต้นในวงศ์ว่านแม่ยับ (Iridaceae) บันทึกเป็นสกุลแรกในปี ค.ศ. 1866 โดย Christian Friedrich Ecklon (1886) และได้รับการตั้งชื่อตามนักพฤกษศาสตร์และแพทย์ชาวเยอรมัน Friedrich Freese (1795-1876) มีถิ่นกำเนิดทางด้านตะวันออกของส่วนใต้ของแอฟริกา จากเคนยาใต้ไปยังแอฟริกาใต้ สปีชีส์ส่วนใหญ่ที่พบในจังหวัดเคป สกุลในอดีต Anomatheca ตอนนี้รวมอยู่ใน Freesia พืชชนิดนี้ที่รู้จักกันทั่วไปว่า "ฟรีเซีย" ด้วยดอกไม้ที่มีรูปทรงกรวยมีกลิ่นหอม ซึ่งเป็นลูกผสมจากสปีชีส์ของฟรีเซียหลายสปีชีส์ บางสปีชีส์ก็ปลูกเป็นไม้ประดับด้วยเช่นกัน
สปีชีส์

มีรายชื่อสปีชีส์ดังนี้
Freesia andersoniae L.Bolus  - the Cape Provinces, Free State
Freesia caryophyllacea (Burm.f.) N.E.Br. (syn. F. elimensis L.Bolus, F. parva N.E.Br., F. xanthospila (DC.) Klatt) - Heuningrug region in the Cape Provinces
Freesia corymbosa (Burm.f.) N.E.Br. (syn. F. armstrongii W.Watson, F. brevis N.E.Br.)  - the Cape Provinces
Freesia fergusoniae L.Bolus  - the Cape Provinces
Freesia fucata J.C.Manning & Goldblatt - Hoeks River Valley in the Cape Provinces
Freesia grandiflora (Baker) Klatt - Zaire, Tanzania, Malawi, Mozambique, Zambia, Zimbabwe, Swaziland, northeastern South Africa
Freesia laxa (Thunb.) Goldblatt & J.C.Manning (syn. F. cruenta (Lindl.) Klatt) - from Rwanda + Kenya south to the Cape Provinces; naturalized in Madeira, Mauritius, Réunion, Australia, Florida, Argentina
Freesia leichtlinii Klatt (syn. F. middlemostii F.Barker, F. muirii N.E.Br.) - the Cape Provinces; naturalized in Corsica, California, Florida, Argentina
Freesia marginata J.C.Manning & Goldblatt  - the Cape Provinces
Freesia occidentalis L.Bolus (syn. F. framesii L.Bolus)  - the Cape Provinces
Freesia praecox J.C.Manning & Goldblatt - the Cape Provinces
Freesia refracta (Jacq.) Klatt (syn. F. hurlingii L.Bolus) - the Cape Provinces; naturalized in France, Canary Islands, Madeira, Bermuda, St. Helena
Freesia sparrmanii (Thunb.) N.E.Br. - Langeberg in the Cape Provinces
Freesia speciosa L.Bolus (syn. F. flava (E.Phillips & N.E.Br.) N.E.Br.)  - the Cape Provinces
Freesia verrucosa (B.Vogel) Goldblatt & J.C.Manning (syn. F. juncea (Pourr.) Klatt) - the Cape Provinces
Freesia viridis (Aiton) Goldblatt & J.C.Manning  - Namibia, the Cape Provinces
สกุลในอดีต Anomatheca ที่ตอนนี้รวมอยู่ใน Freesia:
Anomatheca cruenta Lindl. = Freesia laxa subsp. laxa
Anomatheca grandiflora Baker = Freesia grandiflora
Anomatheca juncea (Pourr.) Ker Gawl. = Freesia verrucosa
Anomatheca laxa (Thunb.) Goldblatt = Freesia laxa
Anomatheca verrucosa (B.Vogel) Goldblatt = Freesia verrucosa
Anomatheca viridis (Aiton) Goldblatt = Freesia viridis
Anomatheca xanthospila (DC.) Ker Gawl. = Freesia caryophyllacea
เบียร์ช้าง

ขวดเบียร์ช้าง
เบียร์ช้าง เป็นเครื่องดื่มประเภทเบียร์ยี่ห้อหนึ่ง ภายใต้การผลิตของบริษัท เบียร์ไทย (1991) จำกัด (มหาชน) ได้รับการก่อตั้งเพื่อดำเนินตามนโยบายการค้าเสรี ของอุตสาหกรรมเบียร์ในประเทศ ผลิตเบียร์ช้างที่โดยเด่นด้วยรูปลักษณ์ โดยใช้วัตถุดิบอาทิ มอลท์, ข้าวไทย และฮ็อพ เพื่อให้ได้เบียร์ไทยระดับสากล  เบียร์ช้างวางจำหน่ายในตลาดเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ด้วยความร่วมมือจากบริษัทคาร์ลสเบอร์ก บริวเวอรี่ (ประเทศไทย) จำกัด ที่มีความชำนาญการผลิตเบียร์
การผลิต

โรงงานเบียร์ช้าง เป็นโรงงานเบียร์ที่มีกำลังการผลิตสูงสุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ที่ถนนพหลโยธิน อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีกำลังการผลิต 600 ล้านลิตรต่อปี โดยมีบุคคลสำคัญคือเจริญ สิริวัฒนภักดี เป็นเจ้าของในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่ บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) ซึ่งปัจจุบันเป็นบริษัทมหาชนที่จดทะเบียนอยู่ในตลาดหลักทรัพย์สิงคโปร์
การต่อต้าน

บริษัท ไทยเบฟเวอร์เรจ จำกัด (มหาชน) (ในเวลานั้น) ถูกต่อต้านไม่ให้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไทยอย่างหนักในปี พ.ศ. 2548 โดยมี พล.ต.จำลอง ศรีเมือง เป็นแกนนำในการต่อต้าน ทำให้บริษัทได้ขอถอนตัวจากวาระการพิจารณาของสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) และได้ไปจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์สิงค์โปร์แทน ทั้งนี้เพื่อรอ พ.ร.บ.ธุรกิจแอลกอฮอล์ ที่คาดว่าจะมีผลบังคับใช้ในปี พ.ศ. 2550 ซึ่งหลังจากนั้นบริษัทจะได้ดำเนินเรื่องการจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไทยต่อไป
วัดพระธาตุช้างค้ำวรวิหาร
งานประจำปี

ประเพณีถวายสลากภัต หรือ ประเพณีตานก๋วยสลาก จะจัดขึ้นในวันเพ็ญ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 เหนือ ซึ่งเป็นประเพณีเก่าแก่ของคนน่านควบคู่ไปกับประเพณีแข่งเรือ
เติ้ง ตุน

ขุนพลของรัฐวุยก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 263)
| เติ้ง ตุน |
| --- | --- |
鄧敦

ขุนพล (將軍 เจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 263 (263)
กษัตริย์: โจฮวน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ค.ศ. 263
อาชีพ: ขุนพล

เติ้ง ตุน (จีน: 鄧敦; พินอิน: Dèng Dūn; เสียชีวิต ค.ศ. 263) เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 263 สุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งรัฐวุยก๊กตัดสินใจเปิดศึกเพื่อพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก เติ้ง ตุ้นคัดค้านความคิดที่จะทำศึก สุมาเจียวจึงสั่งให้นำตัวเติ้ง ตุ้นไปประหารชีวิต
ในนิยายสามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ระบุว่าเติ้ง ตุนมีตำแหน่งเป็นขุนพลทัพหน้า (前將軍 เฉียนเจียงจฺวิน)
เติ้ง ตุ้นไม่ถูกกล่าวถึงในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
เจ้าชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ข้าราชการฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ซุนโจย  เซียวค้า  เซียวหลวน  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลิว ฉือ  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน (เว่ย์ กว้าน)  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ข้าราชการฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  คูเกี๋ยน  เคาทู  เคาหงี  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนไค  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตงต๋ง  เตนซก  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกิ๋น  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน (หฺวาง เฉฺวียน)  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  เอียวหัว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาเกียน  เฮาหุน  เฮาเหลก  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียง:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  จู เจี้ยนผิง  เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่  โจว เซฺวียน  โจวุนซก  ตู้ ขุย  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  สฺวิน ช่าน  หลิว เป้า  หลิว ฮุย  หวาง ปี้  หฺวางฝู่ มี่  ห่อปี  หูฉูเฉฺวียน  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา