stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไหโข่ว

| ไหโข่ว 海口市 Hoihow |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
สถานที่ต่าง ๆ ในนครไหโข่ว
สมญา: เมืองมะพร้าว (椰城)
th
ที่ตั้งของนครไหโข่วในมณฑลไหหลำ
ไหโข่วที่ตั้งของใจกลางเมืองในมณฑลไหหลำ
พิกัด (หน่วยงานบริหารมณฑลไหหลำ): 20°01′07″N 110°20′56″E﻿ / ﻿20.0186°N 110.3488°E﻿ / 20.0186; 110.3488
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: ไหหลำ
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: เฉิน ฉือ (陈辞)
 • นายกเทศมนตรี: หนี เฉียง (倪强)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 2,237 ตร.กม. (864 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2018): 427 ตร.กม. (165 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,280 ตร.กม. (880 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนปี 2010)
 • นครระดับจังหวัด: 2,046,189 คน
 • ความหนาแน่น: 910 คน/ตร.กม. (2,400 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2018): 2,250,000 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 5,300 คน/ตร.กม. (14,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,046,189 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 900 คน/ตร.กม. (2,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+08:00 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 570000
รหัสพื้นที่: 898
รหัส ISO 3166: CN-HI-01
เว็บไซต์: haikou.gov.cn
ไหโข่ว (จีน: 海口; พินอิน: Hǎikǒu) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของมณฑลไหหลำ สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางเหนือของเกาะไหหลำ ข้างปากแม่น้ำหนานตู้ ในด้านการบริหาร ไหโข่วมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด ที่ประกอบไปด้วยเขตต่าง ๆ มีพื้นที่รวม 2,280 ตารางกิโลเมตร มีผู้อยู่อาศัย 2,046,189 คน
เขตการปกครอง

ไหโข่วแบ่งการปกครองออกเป็น 4 เขต ดังนี้
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  เขตหลงหฺวา เขตซิ่วอิง เขตฉฺยงชาน เขตเหม่ย์หลาน 
| เขต | อักษรจีนตัวย่อ | พินอิน | พื้นที่ (ตร.กม.) | ประชากรปี 2010 (คน) | ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.) |
| เขตหลงหฺวา | 龙华区 | Lónghuá Qū | 275 | 593,018 | 2,156 |
| เขตซิ่วอิง | 秀英区 | Xiùyīng Qū | 512 | 349,544 | 683 |
| เขตฉฺยงชาน | 琼山区 | Qióngshān Qū | 940 | 479,960 | 511 |
| เขตเหม่ย์หลาน | 美兰区 | Měilán Qū | 553 | 623,667 | 1128 |
แหล่งข้อมูลอื่น

หน่วยงานบริหารนครไหโข่ว เก็บถาวร 2013-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาอังกฤษ)
หน่วยงานบริหารนครไหโข่ว (ภาษาจีน)
โรงเรียนวารินชำราบ

| โรงเรียนวารินชำราบ Warinchamrap School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
บ้านท่าข้องเหล็ก  ถนนศรีสะเกษ  ตำบลคำน้ำแซบ  อำเภอวารินชำราบ  จังหวัดอุบลราชธานี 34190
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ว.ร. / W.R.
ประเภท: รัฐ
คำขวัญ: สุวิชาโน  ภวํ  โหติ  (ผู้รู้ดี  คือผู้เจริญ)
สถาปนา: พ.ศ. 2499
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 711146
ผู้อำนวยการ: นางสุนีรัตน์  พวงพั่ว
ระดับปีที่จัดการศึกษา: ม.1 - ม.6
สี:   เหลือง     ดำ
เพลง: มาร์ชวารินชำราบ
เว็บไซต์: http://www.warin.ac.th
โรงเรียนวารินชำราบ  เป็นโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ในอำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2499 เดิมนั้นโรงเรียนตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตลาดเทศบาลวารินชำราบ  โดยเปิดสอนระดับประถมศึกษาตอนปลาย  จนกระทั่ง พ.ศ. 2520 กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งให้โรงเรียนวารินชำราบ เป็น "โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น"  แต่เนื่องจากสถานที่เดิมนั้นคับแคบจนเกินไป  ไม่สามารถขยายโรงเรียนได้  ดังนั้นในปี พ.ศ. 2521  โรงเรียนได้จัดหาที่ดินสาธารณประโยชน์  หมู่บ้านท่าข้องเหล็ก  ตำบลคำน้ำแซบ  มีเนื้อที่ประมาณ 28 ไร่เศษ  และได้รับที่ดินเพิ่มเติมจาก  คุณแม่ประมัย  สุกะวัฒน์   จำนวน 4 ไร่  รวมเนื้อที่ประมาณ 32 ไร่เศษ
เหตุการณ์สำคัญ

พ.ศ. 2499 เดิมนั้น โรงเรียนตั้งอยู่ทางด้านทิศเหนือของตลาดสดเทศบาลเมืองวารินชำราบ (ในปัจจุบัน) ในสมัยนั้นเปิดสอนแค่เพียง ระดับ ม.ต้น
พ.ศ. 2504 เปิดสอนใน ระดับประถมศึกษาตอนปลาย
พ.ศ. 2520 กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งให้โรงเรียนวารินชำราบ เป็น "โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น"
พ.ศ. 2521 ย้ายจากที่ตั้งเดิม(ทางด้านทิศเหนือของตลาดสดเทศบาลเมืองวารินชำราบ)  ไปอยู่ที่ ที่ดินสาธารณประโยชน์  หมู่บ้านท่าข้องเหล็ก  ตำบลคำน้ำแซบ
พ.ศ. 2522 ได้สร้างอาคารเรียนชั่วคราวและย้ายนักเรียนบางส่วนมาเรียนที่แห่งใหม่ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2522
พ.ศ. 2524 ได้ย้ายนักเรียนทุกระดับชั้นมาเรียน ณ โรงเรียนแห่งใหม่ทั้งหมด
พ.ศ. 2530 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษาให้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
พ.ศ. 2535 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษาให้เปิดโรงเรียนวารินชำราบ (สาขา)  ที่ตำบลสว่าง  อำเภอวารินชำราบ  จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบัน คือ โรงสว่างวีระวงศ์)
พ.ศ. 2540 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งโรงเรียนวารินชำราบ (สาขา) ตำบลสว่าง เป็น  โรงเรียนสว่างวีระวงศ์ กิ่งอำเภอสว่างวีระวงศ์ จังหวัดอุบลราชธานี
ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียน

| ลำดับที่ | ชื่อ-สุกล | ตำแหน่ง | วันที่ดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | นายเจริญ  นามเรืองศรี | ครูใหญ่ | 17 พ.ค. 2499 - 1 ต.ค. 2509 |
| 2 | นายชาย  ดรุณพันธ์ | ครูใหญ่ | 1 ต.ค. 2509 - 1 ต.ค. 2517 |
| 3 | นายสนั่น  ร่วมสุข | ครูใหญ่, อาจารย์ใหญ่, ผู้อำนวยการ | 1 ต.ค. 2517 - 29 ธ.ค. 2530 |
| 4 | นายพิชัย  พิทยาธรพิทักษ์ | ผู้อำนวยการ | 29 ต.ค. 2530 - 9 เม.ย. 2532 |
| 5 | นางกฤษณา  สหวัฒน์ | ผู้อำนวยการ | 9 เม.ย. 2534 - 8 ส.ค. 2534 |
| 6 | นายพิชัย  พิทยาธรพิทักษ์ | ผู้อำนวยการ | 8 ส.ค. 2534 - 6 ม.ค. 2537 |
| 7 | นายพงษ์ศักดิ์  คูณเรือง | ผู้อำนวยการ | 6 ม.ค. 2537 - 9 พ.ย. 2537 |
| 8 | นายอิทธิพล  ทองปน | ผู้อำนวยการ | 9 พ.ย. 2537 - 10 พ.ย. 2540 |
| 9 | นายอรุณ  ธานี | ผู้อำนวยการ | 6 ธ.ค. 2540 - 4 ธ.ค. 2547 |
| 10 | นายพิทยา  รักพรหม | ผู้อำนวยการ | 5 ต.ค. 2547 - 18 ธ.ค. 2554 |
| 11 | นายศิวฤทธิ์  สุตะพันธ์ | ผู้อำนวยการ | 19 ธ.ค. 2554 - 2560 |
| 12 | นางสาวพชิรา  บุญปัญญา | รองผู้อำนวยการโรงเรียน | 2560 - 2561 รก. |
| 13 | นายพิศาล  จันทป | ผู้อำนวยการโรงเรียน | 2561 - 2562 |
| 14 | นายทรงยุทธ ด้ามทอง | ผู้อำนวยการโรงเรียน | 2563 - 2566 |
| 15 | นางสุนีรัตน์  พวงพั่ว | ผู้อำนวยการโรงเรียน | 2566 - ปัจจุบัน |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของโรงเรียนวารินชำราบ
ที่พักวารินชําราบ
| ด ค กสถานศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี |
| --- | --- | --- |
| สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษา |  โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช  โรงเรียนนารีนุกูล  โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ อุบลราชธานี  โรงเรียนม่วงสามสิบอัมพวันวิทยา  โรงเรียนเขมราฐพิทยาคม  โรงเรียนวารินชำราบ  โรงเรียนเชียงแก้วพิทยาคม  |  |
| สังกัดองค์การบริหาร ส่วนจังหวัดอุบลราชธานี |  โรงเรียนพิบูลมังสาหาร  โรงเรียนบัวงามวิทยา  |  |
| สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน |  โรงเรียนเทศบาล 2 หนองบัว  โรงเรียนเทศบาล 3 สามัคคีวิทยาคาร  โรงเรียนบ้านเหล่าแดง  |  |
| โรงเรียนสาธิต |  โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี  |  |
| สังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาเอกชน |  โรงเรียนอัสสัมชัญอุบลราชธานี  โรงเรียนเบญจธัญพิทยา  |  |
| สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา |  วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีอุบลราชธานี  วิทยาลัยเทคโนโลยีธัญลักษณ์  |  |
| สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา |  มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยราชธานี  มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น  มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ศูนย์วิทยพัฒนา จังหวัดอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ศูนย์การศึกษาอุบลราชธานี  วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์ สถาบันพระบรมราชชนก  วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี  |  |
 รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุบลราชธานี  รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี
โรงเรียนเดมอน

โรงเรียนเดมอน เป็นโรงเรียนที่ปรากฏในการ์ตูนเรื่อง อายชีลด์ 21 ไอ้หนูไต้ฝุ่นมะกันบอล ซึ่งเขียนโดย ริอิจิโร่ อินางากิ และวาดโดย ยูสึเกะ มุราตะ โรงเรียนนี้มีนักเรียนจำนวน 719 คน มีคลังแสงเก็บอาวุธหลายคลัง นักเรียนที่จบจากโรงเรียนนี้จะเรียนต่อ, ทำงาน, ตกเป็นลิ่วล้อของนาย H และ อื่นๆ
ทีมอเมริกันฟุตบอล เดมอน เดวิลแบ็ทส์

ทีมอเมริกันฟุตบอล เดมอน เดวิลแบ็ทส์ เป็นทีมกีฬาที่สังกัดชมรมอเมริกันฟุตบอล ประกอบด้วย
โคบายาคาว่า เซนะ หรือ อายชีลด์ 21
คุริตะ เรียวคัน
ไรมอน ทาโร่ หรือ มอนตะ
ทาคิ นัตสึฮิโกะ
ฮิรุม่า โยอิจิ
โคะมุสึบิ ไดคิจิ
จูมอนจิ คาซึกิ
คุโรกิ โคจิ
โทงาโน่ โชโซ
ทาเคคุระ เก็น หรือ มุซาชิ ฉายา แม็กนั่ม 60 หลา
ยูคิมิตสึ มานาบุ
อิชิมารุ เท็ตสึโอะ
กัปตันทีมเชียร์
ทาคิ สึซึนะ (น้องสาวของ ทาคิ นัตสึฮิโกะ)
ตัวช่วย ประกอบด้วย
ยามาโอกะ
ซาทาเกะ โยเฮ [ชมรมบาสเดมอน]
โอโมสะดะเกะ ฟุโตชิ [ชมรมซูโม่เดมอน]
และกรรมการชมรม ประกบด้วย
อาเนซาคิ มาโมริ ผู้จัดการและ ผู้ดูแลชมรม
ซาคากิ โดบุโรคุ เทรนเนอร์
ชมรมของโรงเรียนเดมอน

ชมรมกรีฑา
ชมรมหุ่นจำลอง
ชมรมอเมริกันฟุตบอล
ชมรมชมรมชงชา
ชมรมดนตรีเครื่องเป่า
ชมรมวอลเลย์บอล
ชมรมเทนนิส
ชมรมหมากรุกจีน
ชมรมคาราเต้
ชมรมว่ายน้ำ
ชมรมฟันดาบ
ชมรมเบสบอล
ชมรมปีนเขา
ชมรมศึกษารถไฟ
ชมรมการแสดง
ชมรมถ่ายภาพ
ชมรมฟุตบอล
และอื่นๆอีกมากมาย
ดูเพิ่ม

ตัวละครในทีมเดมอน เดวิลแบ๊ทส์
หลักการของเฮยเคินส์

การหักเหของคลื่นตามหลักของเฮยเคินส์
หลักการของเฮยเคินส์–แฟรแนล (Huygens–Fresnel principle) หรือ หลักการของเฮยเคินส์ (Huygens' principle) ตั้งชื่อตามชื่อของนักฟิสิกส์ชาวดัตช์ คริสตียาน เฮยเคินส์ และนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส โอกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนล เป็นวิธีการวิเคราะห์ปัญหาหน้าคลื่นของการแผ่ของคลื่น หลักการนี้ได้กล่าวว่า ที่แต่ละจุดของหน้าคลื่นที่กำลังเคลื่อนตัว จะกระทำตัวเสมือนเป็นจุดศูนย์กลางกำเนิดคลื่นใหม่  และหน้าคลื่นที่เคลื่อนตัวออกไปจะเสมือนกับเป็นผลรวมของคลื่นย่อย ซึ่งกำเนิดขึ้นจากจุดที่หน้าคลื่นเดิมได้วิ่งผ่าน  มุมมองนี้มีส่วนช่วยให้สามารถทำความเข้าใจถึงปรากฏการณ์ต่าง ๆ ของคลื่น เช่น การเลี้ยวเบนของคลื่น
ตัวอย่างเช่น ถ้าห้องสองห้องนั้นเชื่อมต่อด้วยทางเดิน และมีการกำเนิดเสียงที่มุมหนึ่งของห้องหนึ่ง ผู้ที่อยู่ในอีกห้องหนึ่งจะสามารถได้ยินเสียงนี้ ราวกับว่าเสียงนี้มีจุดกำเนิดอยู่ที่ทางเดิน ซึ่งในความเป็นจริงการสั่นไหวของอากาศที่ทางเดินนี้เป็นแหล่งกำเนิดเสียงนี้นั่นเอง  ในทำนองเดียวกันกับแสงวิ่งผ่านมุมของสิ่งกีดขวาง แต่ปรากฏการณ์นี้ยากที่จะสังเกตได้เนื่องมาจากแสงนั้นมีความยาวคลื่นที่สั้น
ปรากฏการณ์การแทรกสอดของแสง จากหน้าคลื่นของแสงจากจุดกำเนิดที่อยู่ห่างกัน ทำให้เกิดเป็นรูปแบบแถบสว่าง-มืดของการกระเจิง ดูตัวอย่างได้จากการทดลองช่องคู่ (double-slit experiment)
ไหลอู๋

ไหลอู๋ (จีนตัวย่อ: 莱芜; จีนตัวเต็ม: 萊蕪; พินอิน: Láiwú) เป็นนครระดับจังหวัดทางตอนกลางของมณฑลซานตง ประเทศจีน ตั้งอยู่ทางเหนือของนครจี่หนาน ทางตะวันออกติดจือปั๋ว และทางตะวันตกเฉียงใต้ติดไท่อัน ไหลอู๋เป็นนครระดับจังหวัดที่เล็กที่สุดในมณฑลซานตง จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากรทั้งหมด 1,298,529 คน และเป็นส่วนหนึ่งของนครจี่หนาน ในปี ค.ศ. 2019
เขตการปกครอง

นครไหลอู๋มีการแบ่งเขตการปกครองเป็น 2 นครระดับอำเภอ ได้แก่
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  ไหลอู๋ กางฉิง 
| ชื่อ | อักษรจีน | พินอิน | ประชากร (ค.ศ. 2010) | พื้นที่ (ตร.กม.) | ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.) |
| เขตไหลอู๋ | 莱城区 | Láichéng qū | 989,535 คน | 1,910 | 520 |
| เขตกางฉิง | 钢城区 | Gāngchéng qū | 308,994 คน | 336 | 920 |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ไหลอู๋
Labicolidae

| Labicolidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: Platyhelminthes Platyhelminthes
อันดับ:: Plagiorchiida Plagiorchiida
วงศ์:: Labicolidae Labicolidae
สปีชีส์:: Labicolidae
ชื่อทวินาม
Labicolidae 

Labicolidae เป็นสกุลของ Trematodes ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorchiida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Labicola Blair, 1979
โรงพยาบาลปราสาท

| โรงพยาบาลปราสาท |
| --- | --- |
Prasat Hospital
ประเภท: โรงพยาบาลทั่วไป (M1)
ที่ตั้ง: 602 หมู่ที่ 2 ถนนโชคชัย-เดชอุดม ตำบลกังแอน อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์
ข้อมูลทั่วไป
ก่อตั้ง: 15 มกราคม พ.ศ. 2525
สังกัด: กระทรวงสาธารณสุข
ผู้อำนวยการ: พญ.ชูหงส์ มหรรทัศนพงศ์
จำนวนเตียง: 215
เว็บไซต์: http://www.prasathsp.com/
โรงพยาบาลปราสาท เป็นโรงพยาบาลทั่วไปขนาด 265 เตียง (ให้บริการจริง 215 เตียง) ตั้งอยู่ที่ถนนโชคชัย-เดชอุดม หมู่ที่ 2 ตำบลกังแอน อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์  เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2525
โรงพยาบาลปราสาท นับเป็นโรงพยาบาลของรัฐที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของจังหวัดรองจากโรงพยาบาลสุรินทร์
ประวัติ

โรงพยาบาลปราสาท เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2525 เดิมเป็นโรงพยาบาลขนาด 10 เตียง เนื่องจากมีประชาชนไปรับบริการจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้ป่วยที่รับไว้นอนรักษาในโรงพยาบาลโดยเฉลี่ยจะเกินอัตราเตียง 3-4 เท่า ทำให้มีผู้ป่วยนอนอยู่ระเบียงทางเดิน หน้าห้องตรวจและส่วนหนึ่งต้องย้ายไปนอนอยู่ที่โรงซักฟอกด้านล่าง ดังนั้น กระทรวงสาธารณสุขจึงจัดสรรงบประมาณปี พ.ศ. 2527 ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลขนาด 30 เตียง สร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2528 และเพิ่มข้าราชการรวมกว่า 127 คน หลังจากนั้น ได้ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลขนาด 60 เตียงเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2539 ปัจจุบัน โรงพยาบาลปราสาทได้ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลทั่วไปขนาด 150 เตียง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลทั่วไป M1 เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2558 จำนวนเตียงขึ้นทะเบียน 265 เตียง ให้บริการจริง 215 เตียง
แหล่งข้อมูลอื่น

โรงพยาบาลปราสาท
โธมัส เฮิร์นส์

| โธมัส เฮิร์นส์ |
| --- | --- |
เกิด: โธมัส เฮิร์นส์ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2501
โธมัส เฮิร์นส์ (Thomas Hearns) หรือ ทอมมี เฮิร์นส์ (Tommy Hearns) แชมป์โลก 4 รุ่น และ 5 รุ่นคนแรกของโลก เจ้าของฉายา "The Hit Man" หรือ "Detroit Cobra"
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2011-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รวมไฮไลต์การชก
วิดีโอคลิปการชกระหว่าง โธมัส เฮิร์นส์ กับ แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์
โรงพยาบาลผู้สูงอายุบางขุนเทียน

| โรงพยาบาลผู้สูงอายุบางขุนเทียน |
| --- | --- |
ผู้อำนวยการ นพ.สุรินทร์ นัมคณิสรณ์


ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: เลขที่ 1075/1 ถนนบางขุนเทียนชายทะเล แขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร 10150, ไทย
หน่วยงาน
ประเภท: โรงพยาบาลทุติยภูมิระดับสูงและศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ
สังกัด: สำนักการเเพทย์
บริการสุขภาพ
แผนกฉุกเฉิน: มี
จำนวนเตียง: 64 เตียง
ประวัติ
เปิดให้บริการ: 3 ธันวาคม พ.ศ. 2555
ลิงก์
เว็บไซต์: webportal.bangkok.go.th/BKT_hospital/
โทร 02-452-7990
โรงพยาบาลผู้สูงอายุบางขุนเทียน เป็นโรงพยาบาลทุติยภูมิระดับสูงและศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ขนาด 100 เตียง สังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร บนพื้นที่ขนาด 34 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา รวมพื้นที่ใช้สอยประมาณ 103,900 ตารางเมตร ยังมีคลินิกเฉพาะทาง เช่น คลินิกศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ คลินิกทันตกรรม คลินิกเบาหวาน คลินิกอายุกรรม คลินิกศัลยกรรมกระดูก คลินิกทางเดินหายใจ คลินิกฉีดวัคซีน คลินิกเวชกรรมฟื้นฟู คลินิกแพทย์แผนไทย และคลินิกแพทย์แผนจีนซึ่งปัจจุบันสามารถจองคิวได้ผ่าน แอป หมอ กทม.
ประวัติ

ที่ดินของโรงพยาบาลมีคุณยายจินดาวัน และ คุณยายอุไรศรี ท่านหนึ่ง เป็นผู้บริจาคให้กรุงเทพมหานคร ได้แสดงความจำนงเพื่อให้กรุงเทพมหานครใช้ก่อสร้างโรงพยาบาล ในระยะแรกให้บริการประชาชนแบบผู้ป่วยนอกและอุบัติเหตุฉุกเฉินในอาคารผู้ป่วยนอกชั่วคราว พื้นที่ให้บริการในอาคาร 864 ตารางเมตร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2555  ภายหลังได้เริ่มก่อสร้างเพิ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 จนถึงสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2563 จนถึง ปัจจุบัน ได้เปิดรับกับผู้มารับบริการได้ทุกเพศ ทุกวัย โดยแผนกผู้ป่วยนอก เปิดทำการตามเวลาราชการ และมีแผนกฉุกเฉินเปิดตลอด 24 ชั่วโมง
การออกแบบ > พื้นที่ใช้สอย

อาคารหลักของโรงพยาบาล เป็นศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุขนาด 60 เตียง และจะเพิ่มในอนาคตเป็น 300 เตียง ก่อสร้างโดยบริษัท อีเอ็มซี จำกัด (มหาชน) ได้ดำเนินการก่อสร้างทั้งหมด 6 อาคาร ได้แก่ อาคารโรงพยาบาลและศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ (5 ชั้น) รวมถึงชั้นใต้ดิน พื้นที่ใช้สอย 71,944 ตารางเมตร อาคารหอพักผู้ป่วย (7 ชั้น) รวมถึงชั้นใต้ดิน พื้นที่ใช้สอย 17,356 ตารางเมตร อาคารสถานพักฟื้นผู้สูงอายุ พื้นที่ใช้สอย 2,545 ตารางเมตร อาคารหอพักบุคลากร (7 ชั้น) รวมถึงชั้นใต้ดิน พื้นที่ใช้สอย 9,956 ตารางเมตร อาคารสถานที่ซ่อมบำรุง พื้นที่ใช้สอย 1,161 ตารางเมตร และหอพระ
การออกแบบ > แนวคิด

งานออกแบบสถาปัตยกรรมของโรงพยาบาล เริ่มร่างแบบโดยสุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา จากนั้นปฤษฐ ชุมสาย ณ อยุธยามารับหน้าที่ดูแลเเละรับช่วงต่อจากงานออกแบบของคุณพ่อ เดิมทีออกแบบเป็นสถานพักฟื้นผู้สูงอายุขนาดประมาณ 35,000 ตารางเมตร แต่ในภายหลังได้มีการขยายโครงการออกเป็น 150,000 ตารางเมตร รวมได้ถึง 300+100 เตียง เพื่อให้สามารถทำหน้าที่เป็นโรงพยาบาลของเขตบางขุนเทียนไปในคราวเดียวกัน
แนวคิดการออกแบบใช้ประโยชน์จากลมทะเลโดยให้มีการระบายอากาศได้ดี และการที่พื้นที่ป่าชายเลนนั้นเป็นพื้นที่น้ำท่วมอยู่แล้ว จึงออกแบบให้โรงพยาบาลตั้งอยู่บนผืนน้ำ พื้นที่ของโรงพยาบาลจึงทำหน้าที่เป็นแก้มลิงไปด้วย อาคารส่วนพักฟื้นจึงเป็นเหมือนกับเรือนแพ ในการวางผังอาคารทำเป็นนรูปโค้งรับกับความที่เป็นเวิ้งน้ำ มีทางเดินหลักเชื่อมต่อทุกส่วนของโรงพยาบาลเข้าไปด้วยกัน
กลุ่มอาคารแบ่งออกเป็น 3 ก้อน คือ อาคารโรงพยาบาลและศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ซึ่งเป็นก้อนใหญ่ที่สุดวางตัวเป็นแนวโค้ง ถัดมาคือ อาคารหอพักผู้ป่วย และกลุ่มบ้านพักเล็ก ๆ ทรงจั่วคือ อาคารสถานพักฟื้นผู้สูงอายุ ทุกส่วนของอาคารมีการเชื่อมโยงกับผืนน้ำอยู่ตลอด อาคารที่โดดเด่นออกมีอีกอาคารคือ หอพระ
การออกแบบรายละเอียดคำนึงถึงการออกแบบเพื่อทุกคน ช่วยอำนวยความสะดวกให้ทั้งผู้สูงอายุ ผู้พิการ และคนทุกประเภทในสังคมสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสะดวกสบาย
ปริพันธ์แฟรแนล

กราฟแสดงค่า S(x) และ C(x) โดยค่าสูงสุดของ C(x) คือประมาณ 0.977451424
เส้นโค้งกลอทอยด์ (x, y) = (C(t), S(t))
ปริพันธ์แฟรแนล (Fresnel integral) คือ ฟังก์ชันอดิศัยสองฟังก์ชัน S (x) และ C(x) ซึ่งนำมาใช้ในทางทัศนศาสตร์ ตั้งชื่อตามโอกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนล โดยปรากฏเมื่ออธิบายปรากฏการณ์การเลี้ยวเบนแฟรแนล
นิยาม

ปริพันธ์แฟรแนลถูกนิยามโดยการคำนวณปริพันธ์ดังต่อไปนี้
หากวาด S(x) และ C(x) ในรูปสมการอิงตัวแปรเสริมก็จะได้เป็นเส้นโค้งกลอทอยด์
เส้นเมริเดียนที่ 95 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 95 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 95 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 85 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 95 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 95°0′E﻿ / ﻿90.000°N 95.000°E﻿ / 90.000; 95.000﻿ (มหาสมุทรอาร์กติก) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 81°8′N 95°0′E﻿ / ﻿81.133°N 95.000°E﻿ / 81.133; 95.000﻿ (รัสเซีย) |  รัสเซีย | ครัสโนยาสกีไคร — เกาะคอมซาโมเลส และ เกาะอ็อกโตเบอร์รีโวลูชัน, เซเวียร์นายาเซมเลีย |
| 79°2′N 95°0′E﻿ / ﻿79.033°N 95.000°E﻿ / 79.033; 95.000﻿ (ทะเลคารา) | ทะเลคารา |  |
| 76°40′N 95°0′E﻿ / ﻿76.667°N 95.000°E﻿ / 76.667; 95.000﻿ (รัสเซีย) |  รัสเซีย | ครัสโนยาสกีไคร — หมู่เกาะนอร์เดนเชลดา และแผ่นดินหลัก  ตูวา — จากพิกัด 53°22′N 95°0′E﻿ / ﻿53.367°N 95.000°E﻿ / 53.367; 95.000﻿ (ตูวา) |
| 50°3′N 95°0′E﻿ / ﻿50.050°N 95.000°E﻿ / 50.050; 95.000﻿ (มองโกเลีย) |  มองโกเลีย |  |
| 44°15′N 95°0′E﻿ / ﻿44.250°N 95.000°E﻿ / 44.250; 95.000﻿ (จีน) |  สาธารณรัฐประชาชนจีน | มณฑลซินเจียง  มณฑลกานซู — จากพิกัด 41°45′N 95°0′E﻿ / ﻿41.750°N 95.000°E﻿ / 41.750; 95.000﻿ (มณฑลกานซู)  มณฑลชิงไห่ — จากพิกัด 38°25′N 95°0′E﻿ / ﻿38.417°N 95.000°E﻿ / 38.417; 95.000﻿ (มณฑลชิงไห่)  ทิเบต — จากพิกัด 32°19′N 95°0′E﻿ / ﻿32.317°N 95.000°E﻿ / 32.317; 95.000﻿ (ทิเบต) |
| 29°8′N 95°0′E﻿ / ﻿29.133°N 95.000°E﻿ / 29.133; 95.000﻿ (อินเดีย) |  อินเดีย | รัฐอรุณาจัลประเทศ — อ้างสิทธิ์บางส่วนโดย  สาธารณรัฐประชาชนจีน  รัฐอัสสัม — จากพิกัด 27°46′N 95°0′E﻿ / ﻿27.767°N 95.000°E﻿ / 27.767; 95.000﻿ (รัฐอัสสัม)  รัฐนาคาแลนด์ — จากพิกัด 26°55′N 95°0′E﻿ / ﻿26.917°N 95.000°E﻿ / 26.917; 95.000﻿ (รัฐนาคาแลนด์) |
| 25°43′N 95°0′E﻿ / ﻿25.717°N 95.000°E﻿ / 25.717; 95.000﻿ (พม่า) |  พม่า |  |
| 15°47′N 95°0′E﻿ / ﻿15.783°N 95.000°E﻿ / 15.783; 95.000﻿ (มหาสมุทรอินเดีย) | มหาสมุทรอินเดีย | ผ่านทางตะวันตกของเกาะบราแว และ เกาะสุมาตรา,  อินโดนีเซีย |
| 60°0′S 95°0′E﻿ / ﻿60.000°S 95.000°E﻿ / -60.000; 95.000﻿ (มหาสมุทรใต้) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 66°14′S 95°0′E﻿ / ﻿66.233°S 95.000°E﻿ / -66.233; 95.000﻿ (แอนตาร์กติกา) | แอนตาร์กติกา | ออสเตรเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี, อ้างสิทธิ์ โดย  ออสเตรเลีย |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 94 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 96 องศาตะวันออก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
Lachnoloma

| Lachnoloma |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับผักกาด Brassicales
วงศ์:: วงศ์ผักกาด Brassicaceae
สกุล:: Lachnoloma Lachnoloma Bunge
สปีชีส์:: Lachnoloma
ชื่อทวินาม
Lachnoloma Bunge

Lachnoloma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อิหร่านถึง ซินเจียง
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Lachnoloma lehmannii Bunge
เอบียูโรบอตคอนเทสต์

เอบียูโรบอตคอนเทสต์ (อังกฤษ: ABU Robot Contest หรือที่เรียกสั้นๆ ว่า ABU Robocon) เป็นการการแข่งขันหุ่นยนต์ของนักเรียน นักศึกษาในระดับอาชีวศึกษา และอุดมศึกษา ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยจะมีประเทศที่เป็นสมาชิกของสหภาพสื่อสารมวลชนแปซิฟิค (ABU) หมุนเวียนจัดเปลี่ยนกันเป็นเจ้าภาพในทุกปี ซึ่งยังคงจัดการแข่งขันอยู่จนถึงปัจจุบัน
ประวัติของ เอบียูโรบอตคอนเทสต์

การแข่งขันหุ่นยนต์เอบียูโรบอตคอนเทสต์ มีพื้นฐานมาจากการแข่งขันหุ่นยนต์ เอ็นเอชเค โรโบคอน (NHK Robocon) ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในตอนแรกได้จัดให้มีการแข่งขันเฉพาะนักเรียน นักศึกษาในระดับอาชีวศึกษา และอุดมศึกษาในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น ต่อมาได้ขยายขอบเขตให้เป็นการแข่งขันในระดับนานาชาติ ทำให้สมาชิกของเอบียูเริ่มเล็งเห็นความสำคัญ และมีแนวคิดที่จะขยายขอบเขตของการแข่งขันให้เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป จึงได้เริ่มจัดการแข่งขัน เอบียูโรบอตคอนเทสต์ ครั้งแรกขึ้นในปี พ.ศ. 2545 โดยให้ประเทศญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ และมีการกำหนดว่า สมาชิกของเอบียูจะหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันเป็นเจ้าภาพทุกๆ ปี
รูปแบบพื้นฐานของการแข่งขัน

รูปแบบพื้นฐานของการแข่งขันนั้น ในแต่ละทีมจะมีหุ่นยนต์อยู่ 2 ประเภท คือ หุ่นยนต์บังคับด้วยมือ และ หุ่นยนต์อัตโนมัติ โดยในแต่ละทีมนั้นจะต้องทำให้หุ่นยนต์ทั้ง 2 ประเภท ทำภารกิจให้สำเร็จก่อนหุ่นยนต์ของคู่ต่อสู้ หรือทำคะแนนให้ได้มากที่สุด ภายในเวลา 3 นาที ซึ่งรูปแบบกติกา ภารกิจ และการทำคะแนนจะมีการเปลี่ยนแปลงไปในทุกๆปี
รายชื่อเจ้าภาพ ชื่อของการแข่งขัน และผู้ชนะ

| ปี | เจ้าภาพ | ชื่อของการแข่งขัน และ โลโก้ของการแข่งขัน | ที่มาของกติกาการแข่งขัน | ทีมและประเทศที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002 |  ญี่ปุ่น |  Reach for The Top of Mt.Fuji  (พิชิตยอดภูเขาไฟฟูจิ) | ยอดเขาฟูจิ |  TELEMATIC   (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีโฮจิมินซิตี) |
| 2003 |  ไทย | Takraw Space Conqueror  (ตะกร้อพิชิตจักรวาล) | การละเล่นตะกร้อลอดห่วง |  นายฮ้อยทมิฬ 2002 V.2 (วิทยาลัยการอาชีพสว่างแดนดิน) |
| 2004 |  เกาหลีใต้ | Reunion of Separated Lovers, Gyeonwoo & Jiknyeo  (โอแจ็ค สะพานตำนานแห่งความรัก) | ตำนานความรักของประเทศเกาหลี |  FXR (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีโฮจิมินซิตี้) |
| 2005 |  จีน | Climb on the Great Wall Light the Holy Fire  (จุดไฟศักดิ์สิทธิ์ พิชิตกำแพงเมืองจีน) | กำแพงเมืองจีน |  Robo Tech (มหาวิทยาลัยโตเกียว) |
| 2006 |  มาเลเซีย | Building the World’s Tallest Twin Tower  (ตึกแฝดเสียดฟ้า ท้าพิชิต) | ตึกแฝดปิโตรนาส |  BKPro (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีโฮจิมินซิตี) |
| 2007 |  เวียดนาม | Halong Bay Discovery  (มหัศจรรย์ ฮาลองเบ) | ตำนานของเมืองฮาลอง |  Inspire (มหาวิทยาลัยเซียอานเจียวทง) |
| 2008 |  อินเดีย | Touch The Sky  (เหินฟ้าท้าพิชิต) | การละเล่นของชาวอินเดีย |  Inspire  (มหาวิทยาลัยเซียอานเจียวทง) |
| 2009 |  ญี่ปุ่น | Travel Together for the Victory Drums  (ร่วมตะลุย ลั่นกลองชัย) | การเดินทางในสมัยโบราณของชาวญี่ปุ่น |  Dragon (สถาบันเทคโนโลยีฮาร์บิน) |
| 2010 |  อียิปต์ | Robocon Pharaoh  (บุกอารยธรรมอียิปต์ พิชิตมหาพีระมิดแห่งกิซา) | การก่อสร้างพีระมิด |  Fighters.UESTC (มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีประเทศจีน) |
| 2011 |  ไทย | Loy Krathong, Lighting Happiness with Friendship  (ลอยกระทง จุดประกายแห่งความสุขด้วยมิตรภาพ) | ประเพณีลอยกระทง | ลูกเจ้าแม่คลองประปา THE LIMITED (มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์) |
| 2012 |  ฮ่องกง | In pursuit of peace and prosperity  (พิชิตยอดเขา คว้าซาลาเปา มุ่งสู่สันติ) | ประเพณีเก็บซาลาเปา | ไม่ทราบ (มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีประเทศจีน) |
| 2013 |  เวียดนาม | The Green Planet  (หุ่นยนต์พิทักษ์ รักโลกสีเขียว) | การอนุรักษ์ป่าไม้ | HISHO (สถาบันเทคโนโลยีคานาซาวา) |
| 2014 |  อินเดีย | A Salute to Parenthood  (อุ่นไอรัก) | ความสำคัญของครอบครัวและสนามเด็กเล่น | LH-NVN (มหาวิทยาลัยลาคฮอง) |
| 2015 |  อินโดนีเซีย | Robominton (หุ่นยนต์แบดมินตัน) | กีฬาแบดมินตัน | Hungyen Techedu (มหาวิทยาลัยครุศาสตร์และเทคโนโลยีฮึงเอียน) |
| 2016 |  ไทย | Clean Energy Recharging the World (พลังงานบริสุทธิ์ จุดประกายโลก) | การอนุรักษ์พลังงาน |  UTM (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมาเลเซีย) |
| 2017 |  ญี่ปุ่น | The Landing Disc (ยุทธการ จานร่อน) | การละเล่นโยนพัด | LH - NICESHOT (มหาวิทยาลัยลาคฮอง) |
| 2018 |  เวียดนาม | The Festival Wishing Happiness & Prosperity (ลูกช่วงมังกรบิน พิชิตถ้วยทองคำ) | การละเล่นโยนลูกช่วงเข้าห่วง | LH-GALAXY (มหาวิทยาลัยลาคฮอง) |
| 2019 |  มองโกเลีย | Share the knowledge |  |  Chinese University of Hong Kong |
| 2020 |  ฟีจี | Robo Rugby 7s |  |  มหาวิทยาลัยโตเกียว |
| 2021 |  จีน | Throwing arrows into pots |  |  Sepuluh Nopember Institute of Technology |
| 2022 |  อินเดีย | Lagori |  |  |
| 2023 |  กัมพูชา | Casting Flowers over Angkor Wat |  |  |

^ แข่งขันออนไลน์เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19