stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เลอมงด์
การโต้เถียงและการเมือง

มิเชล เลกริส ผู้เขียนหนังสือ เลอมงด์แตลกิลเลต์ (ฝรั่งเศส: Le monde tel qu'il est) ผู้ซึ่งอดีตเป็นนักข่าวให้กับเลอมงด์ ภายในได้เขียนเนื้อหาซึ่งลดความโหดร้ายป่าเถื่อนของเขมรแดงในกัมพูชา และในหนังสือ ลาฟาซกาเชดูมงด์ (ฝรั่งเศส: La face cachée du Monde, "ใบหน้าอันซ่อนเร้นของเลอมงด์") เขียนโดย ปิแอร์ ปอง และ ฟิลิปป์ โคเฮน ที่ออกมาเปิดโปง โคลอมบานิ และเอ็ดวี เพลเนล บรรณาธิการของเลอมงด์ เกี่ยวกับเรื่องที่กลุ่มการเมืองได้ทำข้อตกลงอย่างลับ ๆ กับทางเลอมงด์เพื่อจะลดทอนการนำเสนอข่าวอย่างอิสระของหนังสือพิมพ์ ทั้งนี้เลอมงด์ ยังถูกกล่าวหาว่าสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้กับหน่วยงานและองกรณ์ภาครัฐของฝรั่งเศสจากการที่เปิดโปงเรื่องอื้อฉาวทางการเมืองมากมาย (ส่วนมากมีชื่อเสียงจากการเปิดโปงเรื่องอื้อฉาวต่าง ๆ นานาของประธานาธิบดีฌัก ชีรัก โดยเฉพาะการที่หน่วยราชการลับฝรั่งเศสในช่วงของประธานาธิบดีฟร็องซัว มีแตร็องจมเรือเรนโบว์วอริเออร์) นอกจากนี้ทางผู้เขียนยังได้กล่าวถึงโคลอมบานิ และเอ็ดวี เพลเนล ว่าเป็น "พวกนิยมชาวต่างชาติ" และ "พวกเกลียดชังฝรั่งเศส" หนังสือเล่มดังกล่าวได้ทำให้เกิดการโต้เถียงกันเป็นวงกว้าง แต่ก่อให้เกิดความสนใจเกี่ยวกับการรายงานข่าวของสื่อสารมวลชนทั้งในฝรั่งเศสและทั่วโลกในช่วงที่หนังสือถูกตีพิมพ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 เลอมงด์ชนะคดีในการฟ้องร้องต่อผู้เขียน โดยศาลตัดสินให้ผู้เขียนยินยอมที่จะไม่ตีพิมพ์หนังสือเล่มดังกล่าวอีก นอกจากนี้เลอมงด์ยังถูกตัดสินว่ามีความผิดในการนำเสนอข่าวว่านักฟุตบอลภายในสโมสรบาร์เซโลนาเอฟซีมีการใช้สารสเตียร์รอยด์ ทางเลอมงด์จึงต้องจ่ายค่าเสียหายเป็นเงิน 450,000 ดอลลาร์สหรัฐและต้องตีพิมพ์เผยแพร่คำตัดสินของศาลทั้งในหนังสือพิมพ์และบนอินเทอร์เน็ต
เลอเปอตีปารีเซียง

| --- | --- |

ประเภท: หนังสือพิมพ์รายวัน
รูปแบบ: หนังสือพิมพ์แผ่นใหญ่
ก่อตั้งเมื่อ: ค.ศ. 1876
ฉบับสุดท้าย: ค.ศ. 1944
สำนักงานใหญ่: ปารีส
ยอดจำหน่าย: มากกว่า 2,000,000 ฉบับ (คริสต์ทศวรรษ 1920)
หน้า 1 ฉบับวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1939 พาดหัวข่าวการประกาศสงครามต่อเยอรมนีของฝรั่งเศส 3 วันหลังเริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่ 2
เลอเปอตีปารีเซียง (ฝรั่งเศส: Le Petit Parisien) เป็นหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงในช่วงสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ตีพิมพ์ระหว่าง ค.ศ. 1876 ถึง ค.ศ. 1944 และมียอดจำหน่ายมากกว่า 2 ล้านฉบับหลังสงครามโลกครั้งที่ 1
การตีพิมพ์

หนังสือพิมพ์ เลอเปอตีปารีเซียง ได้รับการเผยแพร่ไปทั่วฝรั่งเศส และมีบันทึกระบุว่ามียอดจำหน่ายมากที่สุดในโลกในเวลานั้น ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1927 เลอเปอตีปารีเซียง ตกเป็นเหยื่อการแกล้งสื่อที่ฌ็อง-ปอล ซาทร์ และเพื่อน ๆ ของเขาจัดฉากขึ้น โดยพวกเขาประกาศว่าชาลส์ ลินด์เบิร์ก จะได้รับรางวัลนักศึกษาเกียรตินิยมจากเอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เลอเปอตีปารีเซียง ซึ่งมีโกลด ฌ็องแต เป็นบรรณาธิการใหญ่ ได้กลายเป็นกระบอกเสียงอย่างเป็นทางการของระบอบวีชี และใน ค.ศ. 1944 ก็ได้รับการตีพิมพ์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในเยอรมนีนาซีก่อนปิดตัวลง
ภูมิหลัง

ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20 หนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่เน้นเนื้อหาการเมือง เช่น ลาแพร็ส ของปารีส เป็นหนังสือพิมพ์ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพรรคการเมืองเพื่อที่จะทำกำไร อย่างไรก็ตาม สถานการณ์นี้นำไปสู่การวางแผนสร้างความสนใจเพื่อเพิ่มยอดขาย การก่อตั้งหนังสือพิมพ์ เลอมาแต็ง ของโจเซฟ พูลิตเซอร์ เป็นแรงบันดาลใจให้แก่วงการหนังสือพิมพ์รูปแบบใหม่ เป็นจุดเริ่มต้นของ เลอเปอตีฌูร์นาล และ เลอเปอตีปารีเซียง ซึ่งผลักดันวงการหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสไปสู่สื่อมวลชน หนังสือพิมพ์เหล่านี้นำเสนอข่าวที่น่าตื่นเต้นมากกว่าที่จะอาศัยการโฆษณาชวนเชื่อทางการเมือง หมายความว่าพวกเขายังสามารถเลี่ยงภาษีที่จัดเก็บจากหนังสือพิมพ์การเมืองส่วนใหญ่ ตามรูปแบบใหม่นี้ การรายงานในหัวข้อต่าง ๆ เช่น การเงิน แฟชั่น กำหนดเป้าหมายผู้อ่านไว้ที่ชนชั้นกลางถึงชนชั้นล่าง การดึงดูดประชากรกลุ่มนี้ส่งผลให้ เลอเปอตีปารีเซียง เข้าถึงผู้คนนับล้าน
เศเดคียาห์

กษัตริย์ลำดับสุดท้ายแห่งยูดาห์
| เศเดคียาห์ |
| --- | --- |
เศเดคียาห์จากหนังสือโปรมป์ตูอาริอูงอีโกนูงอีงซิงนิออรูงโดยกีโยม รูเย (ค.ศ. 1553)
กษัตริย์แห่งยูดาห์
ครองราชย์: 597–586 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: เยโคนิยาห์
ถัดไป: ระบอบราชาธิปไตยถูกยกเลิก

ประสูติ: ป. 618 ปีก่อนคริสตกาล เยรูซาเล็ม ราชอาณาจักรยูดาห์ มัทธานิยาห์
สวรรคต: หลัง 586 ปีก่อนคริสตกาล บาบิโลน จักรวรรดิบาบิโลนใหม่
ราชสกุล: ราชวงศ์ดาวิด
พระราชบิดา: โยสิยาห์
พระราชมารดา: ฮามุทาล
เศเดคียาห์ (อังกฤษ: Zedekiah, /zɛdɪˈkaɪə/; ฮีบรู: צִדְקִיָּהוּ‎, ใหม่: Ṣīdqīyahū, ไทบีเรียน: Ṣīḏqīyyāhū, "ความชอบธรรมของเราคือพระยาเวห์"; กรีก: Σεδεκίας, Sedekías; ละติน: Sedecias) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 20 และลำดับสุดท้ายของราชอาณาจักรยูดาห์ ก่อนการทำลายเยรูซาเล็มโดยกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 แห่งบาบิโลน พระนามเมื่อประสูติของพระองค์คือ มัทธานิยาห์ (อังกฤษ: Mattaniah/Mattanyahu; ฮีบรู: מַתַּנְיָהוּ, Mattanyāhū, "ของขวัญแห่งพระเจ้า"; กรีก: Μαθθανίας; ละติน: Matthanias)
หลังการล้อมเยรูซาเล็มเมื่อ 597 ปีก่อนคริสตกาล กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 ทรงปลดกษัตริย์เยโคนิยาห์และตั้งมัทธานิยาห์พระปิตุลา (อา) ของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทน โดยเปลี่ยนพระนามเป็นเศเดคียาห์ (2 พงศ์กษัตริย์ 24:17) ผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์เป็นที่ปรึกษาของพระองค์ แต่พระองค์ไม่ทรงฟังคำของผู้เผยพระวจนะ คัมภีร์ฮีบรูบันทึกถึงพระองค์ว่า "พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์" (2 พงศ์กษัตริย์ 24:19–20, เยเรมีย์ 52:2 -3)
วิลเลียม เอฟ. ออลไบรต์ (William F. Albright) ระบุว่ารัชสมัยของเศเดคียาห์เริ่มต้นเมื่อ 598 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุว่าเริ่มเมื่อ 597 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อคำนวณแล้ว เศเดคียาห์จึงประสูติเมื่อประมาณ 617 หรือ 618 ปีก่อนคริสตกาล ขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 21 พรรษา รัชสมัยของเศเดคียาห์สิ้นสุดด้วยการล้อมและการล่มสลายของเยรูซาเล็มให้กับกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ 587 หรือ 586 ปีก่อนคริสตกาล
เหล้าส้ม

เหล้าส้ม
เหล้าส้ม (ฝรั่งเศส: cointreau กวงโทร) เป็นเหล้าไร้สีที่ทำจากส้มของฝรั่งเศส นิยมนำมาทำค็อกเทล และใส่ในขนมเค้ก พุดดิง เยลลี่ของญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.cointreau.com/
เอดัวร์ ลูว์กา

| เอดัวร์ ลูว์กา Édouard Lucas |
| --- | --- |

เกิด: 4 เมษายน ค.ศ. 1842(1842-04-04) อาเมียง ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 3 ตุลาคม ค.ศ. 1891(1891-10-03) (49 ปี) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
มีชื่อเสียงจาก: จำนวนฟีโบนัชชี ลำดับฟีโบนัชชี Lucas primality test Lucas-Lehmer test Lucas prime ทฤษฎีบทของลูว์กา Genaille–Lucas rulers Ménage problem หอคอยฮานอย
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์
 
ฟร็องซัว เอดัวร์ อานาตอล ลูว์กา (ฝรั่งเศส: François Édouard Anatole Lucas) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการศึกษาลำดับฟีโบนัชชี และเป็นผู้คิดค้นเกมหอคอยฮานอย เขาจบการศึกษาจาก เอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์ และทำงานที่หอดูดาวปารีส และต่อมาเป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยแซ็ง-ลูยกับวิทยาลัยชาร์เลอมาญในกรุงปารีส นอกจากนี้เขายังเคยเป็นนายทหารปืนใหญ่ในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย โดยทำหน้าที่คำนวณวิถีกระสุนปืนใหญ่
เลเพรอมีแยร์ซาเน

เลเพรอมีแยร์ซาเน (ฝรั่งเศส: Les premières années, "ปีแรก ๆ") เป็นอัลบั้มรวบรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสช่วงแรกของเซลีน ดิออน จำหน่ายในฝรั่งเศสและบางประเทศ
รายชื่อเพลง

| # | ชื่อเพลง | ผู้ประพันธ์ | ความยาว |
| --- | --- | --- | --- |

| 1. | "D'amour ou d'amitié" | E. Marnay, R. Vincent, J.P. Lang | 4:05 |
| 2. | "Visa pour les beaux jours" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:28 |
| 3. | "En amour" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:20 |
| 4. | "Les oiseaux du bonheur" | E. Marnay, A. Popp | 3:28 |
| 5. | "Tellement j'ai d'amour pour toi" | E. Marnay, H. Giraud | 3:01 |
| 6. | "La religieuse" | D. Barbelivien | 3:32 |
| 7. | "C'est pour toi" | E. Marnay, F. Orenn | 4:07 |
| 8. | "Ne partez pas sans moi" | N. Martinetti, A. Sereftug | 3:07 |
| 9. | "Mon ami m'a quittée" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:05 |
| 10. | "Avec toi" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:18 |
| 11. | "Mon rêve de toujours" | E. Marnay, J. P. Goussaud | 4:23 |
| 12. | "Du soleil au cœur" | A. Popp, J.C. Massoulier | 2:46 |
| 13. | "À quatre pas d'ici" | E. Marnay, A. Hill, P. Sinfield | 4:00 |
| 14. | "Un amour pour moi" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:23 |
| 15. | "Billy" | E. Marnay, P. Lemaitre | 3:09 |
| 16. | "Comment t'aimer" | E. Marnay, R. Musumarra | 4:00 |
| 17. | "Je ne veux pas" | E. Marnay, R. Musumarra | 4:06 |
| 18. | "Ce n'était qu'un rêve" | E. Marnay, A. Popp | 4:04 |
ชาร์ต

| ประเทศ | อันดับ สูงสุด | จำนวน สัปดาห์ | สถานะ | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เบลเยี่ยมวอลโลนี | 12 | 24 | n/a | n/a |
| ฝรั่งเศส | 30 | 3 | โกลด์ | 100,000 |
| สหราชอาณาจักร | 135 | 2 | - | n/a |
เนื้อแดง

บทความนี้เกี่ยวกับเนื้อสัตว์ที่จัดเป็น "เนื้อแดง" ไม่ใช่ "เนื้อขาว" ตามแนวคิดการทำอาหาร/โภชนศาสตร์ของชาวตะวันตก สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เนื้อสัตว์
เนื้อวัวสดหั่นเป็นชิ้นบาง ๆ
เนื้อวัวย่าง (roast beef)
ในเรื่องการทำอาหารของชาวตะวันตก เนื้อแดง (อังกฤษ: red meat) ปกติจะแดงเมื่อยังสด และมีสีเข้มขึ้นเมื่อสุก เทียบกับกับ "เนื้อขาว" ที่มีสีออกซีด ๆ ทั้งสดทั้งสุก
เนื้อจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือสัตว์ปีกเท่านั้น (ไม่รวมปลา) จะจัดเป็นเนื้อแดงเนื้อขาว
ในโภชนศาสตร์ เนื้อแดงหมายถึงเนื้อใดก็ได้ที่มีโปรตีนไมโยโกลบินมากกว่า "เนื้อขาว" ที่นิยามว่า เป็นเนื้อสีไม่เข้มจากไก่ (ไม่รวมน่องหรือขา) หรือจากปลา
เนื้อบางอย่าง เช่น เนื้อหมู จัดเป็นเนื้อแดงตามโภชนศาสตร์ แต่จัดเป็นเนื้อขาวตามการทำอาหาร
นิยาม

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| ชื่อ 	 | ไมโยโกลบิน 	 | หมวดตามกระทรวงเกษตรสหรัฐ |
| อกไก่  	 | 0.005%  | เนื้อขาว |
| ขาไก่  	 | 0.18 - 0.20%  | เนื้อเข้ม (Dark Meat) |
| ขาไก่งวง  | 0.25 - 0.30%  | เนื้อเข้ม |
| หมู  	 | 0.10 - 0.30%  | เนื้อแดง |
| เนื้อลูกวัว 	 | 0.10 - 0.30%  | เนื้อแดง |
| เนื้อวัว 	 | 0.40 - 1.00%  | เนื้อแดง |
| เนื้อวัวแก่ 	 | 1.50 - 2.00%  | เนื้อแดง |
ตามกระทรวงเกษตรสหรัฐ (USDA) เนื้อที่ได้มาจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นส่วนไหนหรืออายุเท่าไร เป็นเนื้อแดงเพราะมีไมโยโกลบินมากกว่าปลาหรือเนื้อขาว
จากไก่ (แต่อาจไม่มากกว่าเนื้อเข้ม)
ตามนิยามของการทำอาหาร เนื้อจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่โตแล้ว หรือเนื้อป่า รวมทั้งเนื้อวัว เนื้อม้า เนื้อแกะ เนื้อกวาง เนื้อหมูป่า เนื้อกระต่ายเป็นต้น เป็นเนื้อแดง แต่เนื้อจากสัตว์ที่ยังไม่โต (รวมทั้งลูกกระต่าย ลูกวัว และลูกแกะ) เป็นเนื้อขาว
เนื้อสัตว์ปีกโดยมากเป็นเนื้อขาว แต่เป็ดและห่านเป็นเนื้อแดง
เนื้อส่วนต่าง ๆ จากหมูโดยมากเป็นเนื้อแดง แต่ส่วนอื่น ๆ จัดเป็นเนื้อขาว
เนื้อป่าบางครั้งจัดเป็นหมวดต่างหาก (ฝรั่งเศส: viandes noires = dark meats)
นักเขียนอื่น ๆ จัดเนื้อบางอย่าง (เช่น แกะ หมู) ในหมู่อื่น ๆ
เนื้อหมูบางส่วนจัดเป็นเนื้อขาวตามหลักการทำอาหาร แต่ในโภชนาการ นี้จัดเป็นเนื้อแดง 
องค์กรโปรโหมตเนื้อหมูบางองค์กร (เช่น National Pork Board) อาจโฆษณาหมูว่าเป็นเนื้อขาวอีกอย่างหนึ่ง โดยถือเอาประโยชน์จากความคลุมเครือแล้วกล่าวโดยนัยว่า มีคุณลักษณะเหมือนเนื้อขาวและถูกสุขภาพมากกว่า
โภชนาการ

เนื้อแดงมีแร่ธาตุและวิตามินต่าง ๆ รวมทั้งธาตุเหล็ก, creatine, สังกะสีและฟอสฟอรัส, วิตามินบี (รวมทั้งไนอาซิน วิตามินบี12 ไทอามีน และไรโบเฟลวิน )
เป็นแหล่งหนึ่งของ alpha lipoic acid
เนื้อแดงมีวิตามินดีเล็กน้อย
โดยตับจะมีจำนวนมากที่สุดในบรรดาส่วนต่าง ๆ
ในปี 2011 กระทรวงเกษตรสหรัฐเริ่มโครงการอาหาร MyPlate ซึ่งไม่ได้จำแนกเนื้อเป็นชนิดต่าง ๆ แต่ก็แนะนำให้ทานปลาอย่างน้อย 227 กรัมต่อสัปดาห์
ในปีเดียวกันคณะสาธารณสุขศาสตร์ของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดก็ได้เริ่มโครงการ Healthy Eating Plate ส่วนหนึ่งก็เพราะมองว่า คำแนะนำของกระทรวงเกษตรไม่ดีพอ
โครงการแนะนำให้ผู้บริโภคเลี่ยงเนื้อแปรรูปและจำกัดการทานเนื้อเพียงแค่ 2 ครั้งต่ออาทิตย์เพราะสัมพันธ์กับโรคหัวใจ โรคเบาหวาน และมะเร็งลำไส้ใหญ่
โดนแนะนำให้ทานปลา ไก่ พืชถั่วหรือเมล็ดถั่วแทน
สุขภาพมนุษย์

เนื้อแดงไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ที่เหมือนกันทั้งหมด
ผลต่อสุขภาพจะขึ้นอยู่กับไขมันที่มีและกระบวนการแปรรูป
เนื้อแดงแปรรูปสัมพันธ์กับอัตราการตายที่สูงกว่า โดยหลักเนื่องกับโรคหัวใจร่วมหลอดเลือดและมะเร็ง
แต่ก็มีหลักฐานด้วยว่าการบริโภคเนื้อแดงที่ไม่ได้แปรรูปก็อาจมีผลลบต่อสุขภาพของมนุษย์
อันตราย > เนื้อแปรรูป

ข้อมูลเพิ่มเติม: เนื้อแปรรูป
เนื้อแปรรูปโดยมากมีเนื้อแดงอย่างน้อยก็เป็นบางส่วน
เพื่อเพิ่มรสชาติหรือเพื่อให้อยู่ได้นาน เนื้อจะหมักเกลือ หมักเกลือ+ไนเตรต (nitrate)+ไนไตรต์ (nitrite)/น้ำตาล ผ่านกระบวนการหมัก รมควัน หรือผ่านกระบวนการอื่น ๆ กลายเป็นเนื้อแปรรูป
แต่ไนเตรตและไนไตรต์ที่พบในเนื้อเช่นนี้ (เช่น เบคอน แฮม ไส้กรอกอิตาลี/ซาลามิ ไส้กรอกอเมริกัน/เป็บเปอโรนี ฮอตดอก) อาจเปลี่ยนในร่างกายมนุษย์เป็นไนโตรซามีน (nitrosamine) ที่เป็นสารก่อมะเร็ง ทำให้เซลล์ในลำไส้ใหญ่/ไส้ตรงกลายพันธุ์ โดยก่อเนื้องอกแล้วในที่สุดก็กลายเป็นมะเร็ง
สำนักงานวิจัยมะเร็งนานาชาติ (IARC) ได้แถลงข่าวในปี 2015 อาศัยการทบทวนงานศึกษากว่า 800 งานที่ทำในช่วง 20 ปี แล้วสรุปว่า เนื้อแปรรูปเป็นสารก่อมะเร็ง (กลุ่ม 1) อย่างชัดเจน และพบว่า เนื้อแปรรูปที่ทานเพิ่มขึ้น 50 กรัมในแต่ละวัน จะเพิ่มความเสี่ยงมะเร็งลำไส้ใหญ่ขึ้น 18% (จนถึงขนาดมากสุดคือ 140 ก.)
องค์กรยังพบว่ามันเพิ่มความเสี่ยงมะเร็งกระเพาะอาหารอีกด้วยแต่ยังไม่ชัดเจนเท่า
งานทบทวนวรรณกรรมปี 2016 พบว่า การทานเนื้อแปรรูปเพิ่มขึ้น 50 กรัมแต่ละวัน (เช่น เบคอน แฮม ฮอตดอก และไส้กรอก) จะเพิ่มความเสี่ยงมะเร็งต่อมลูกหมาก 4%, ความเสี่ยงตายเพราะมะเร็ง 8%, มะเร็งเต้านม 9%, มะเร็งลำไส้ใหญ่ 18%, มะเร็งตับอ่อน 19%, โรคหลอดเลือดสมอง 13%, ความเสี่ยงตายเพราะโรคหัวใจร่วมหลอดเลือด 24% และเบาหวาน 32%
อันตราย > การทำอาหาร

การทำเนื้อด้วยความร้อนสูง หรือการรมควันเนื้อ จะสร้างสารประกอบ polycyclic aromatic hydrocarbon (PAH) และ heterocyclic amine (HCA) ที่ก่อมะเร็ง
กลุ่มย่อยของ HCA รวมทั้ง amino-dimethylimidazo-quinoxaline (MelQx), amino-dimethylimidazo-quinoxaline (DiMelQx) และ amino-methyl-phenylimidazo-pyridine (PhIP) ซึ่งเกิดโดยมากเพราะทำเนื้อด้วยความร้อนสูง
ยังพบสารประกอบ Benzo[a]pyrene (B[a]P) ในเนื้อที่ทำด้วยความร้อนสูงมากอีกด้วย
ดังนั้น การหมักเนื้อแดงสดมีไขมันน้อยในซอสแล้วหุงต้มที่ความร้อนต่ำ จึงน่าจะช่วยลดการสร้างสารประกอบซึ่งก่อมะเร็ง และลดความเสี่ยงมะเร็งลำไส้ใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

International Association for Research on Cancer, press release 240, 26. October 2015
IARC Monographs Q&A เก็บถาวร 2018-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
IARC Monographs Q&A on the carcinogenicity of the consumption of red meat and processed meat. เก็บถาวร 2018-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เป็ดกับมันฝรั่ง แสดงสีแดงของเนื้อ
เนื้อไหม้ที่ผิวเพราะทำอาหารด้วยความร้อนสูง
เลอา แซดู

| เลอา แซดู |
| --- | --- |
แซดูในปีค.ศ. 2016
เกิด:  (1985-07-01) 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 (39 ปี) ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
อาชีพ: นักแสดงหญิง, นางแบบ
ปีปฏิบัติงาน: 2005–ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 168 ซม. (5 ft 6 in)
คู่รัก: André Meyer
บุตร: 1
เลอา แซดู (ฝรั่งเศส: Léa Seydoux) ชื่อแรกเกิด นาตาลี มารี-เลอา แซดู เกิดวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 เป็นทั้งนักแสดงหญิงและนางแบบชาวฝรั่งเศส เธอเป็นหลานสาวของ เฌโรม แซดู ผู้เป็นประธานของพาเท และเป็นหลานสาวคนโปรดของ นีกอลา แซดู ซึ่งเป็นประธานและซีอีโอของโกมงต์
ใน ค.ศ. 2009 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ซีซาร์อะวอร์ดสาขานักแสดงหญิงจรัสแสง สำหรับการแสดงของเธอในภาพยนตร์ ลาแบลแปร์ซอน เธอยังได้รับการแสดงในภาพยนตร์อเมริกันที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง ดังเช่น จอมโจรกู้แผ่นดินเดือด ของ ริดลี่ย์ สก็อตต์, คืนบ่มรักที่ปารีส ของวูดดี อัลเลน รวมถึง มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ปฏิบัติการไร้เงา ของแบรด เบิร์ด
แซดู ได้รับการถ่ายภาพโดยช่างภาพแฟชั่นชั้นนำ ประกอบด้วย สตีเวน ไมเซล, มาริโอ โซเรนตี, เอเลน ฟอน อุนวอร์ธ และฌอง-เบ็บติสเตอ มองดีโน สำหรับนิตยสารต่างๆ ซึ่งได้แก่ โฟคปารี, นือเมโร, ดุบเบลอเว, โลฟีเซล และอนาเธอร์แมกกาซีน
ในปี ค.ศ. 2015 แซดูได้รับบทเป็นสาวบอนด์ใน Spectre ภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ ลำดับที่ 24
แหล่งข้อมูลอื่น

เลอา แซดู ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เรอเน เดการ์ต

| เรอเน เดการ์ต |
| --- | --- |

เกิด: 31 มีนาคม, พ.ศ. 2139 ลาแอย็องตูแรน (ปัจจุบันคือเดการ์ต), จังหวัดแอ็งเดรลัวร์, ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 11 กุมภาพันธ์, พ.ศ. 2193 สต็อกโฮล์ม, ประเทศสวีเดน

ยุค: ปรัชญาศตวรรษที่ 17
แนวทาง: ปรัชญาตะวันตก
สำนัก: Cartesianism, Rationalism, Foundationalism
ความสนใจหลัก: อภิปรัชญา, ญาณวิทยา, วิทยาศาสตร์, คณิตศาสตร์
แนวคิดเด่น: Cogito ergo sum, method of doubt, Mathesis Universalis, ระบบพิกัดคาร์ทีเชียน, Cartesian dualism, ontological argument for God's existence; ได้รับยกย่องว่าเป็นผู้วางรากฐานปรัชญายุคใหม่
 ได้รับอิทธิพลจาก เพลโต, อริสโตเติล, อิบุน อัล-ฮัยษาม, อิบุน รัชด์, อวิเซนนา, แอนเซล์ม, อควีนาส, Ockham, Suarez, Mersenne, Sextus Empiricus, มีแชล เดอ มงตาญ 
 เป็นอิทธิพลต่อ บารุค สปิโนซา, โทมัส ฮอบส์, Arnauld, Malebranche, ปัสกาล, จอห์น ล็อก, ไลบ์นิซ, More, คานต์, ฮุสเซิร์ล, โนม ชัมสกี, อีมิล เดอร์ไคหม์ 
 
ลายมือชื่อ

เรอเน เดการ์ต (ฝรั่งเศส: René Descartes) เป็นนักปรัชญา และนักคณิตศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงในต้นยุคสมัยใหม่ของอารยธรรมตะวันตก โดยนอกจากจะเป็นผู้ที่บุกเบิกปรัชญาสมัยใหม่แล้ว เดการ์ตยังเป็นผู้บุกเบิกวิชาเรขาคณิตวิเคราะห์ โดยเป็นผู้คิดค้นระบบพิกัดแบบคาร์ทีเซียนซึ่งเป็นรากฐานของการพัฒนาด้านแคลคูลัสต่อมา
เดการ์ตได้รับการยกย่องให้เป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ตะวันตกสมัยใหม่ แนวคิดของเขามีผลต่อนักคิดร่วมสมัยไปถึงนักปรัชญารุ่นต่อ ๆ มา โดยรวมเรียกว่าปรัชญากลุ่มเหตุผลนิยม (rationalism) ซึ่งเป็นแนวคิดปรัชญาหลักในยุโรปสมัยศตวรรษที่ 17 และ 18
ประวัติ

เดการ์ตเกิดที่ประเทศฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1619(พ.ศ. 2162)เขาได้เดินทางไปยังประเทศเยอรมนีและในวันที่ 10 พฤศจิกายน ในปีนี้เองที่เขาได้มองเห็นแนวคิดใหมของคณิตศาสตร์และระบบทางวิทยาศาสตร์ จากนั้นในปี ค.ศ. 1622 เขาได้เดินทางกลับไปยังฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1627 เดการ์ตได้อยู่ในเหตุการณ์ยึดเมืองลาโรแชล (La Rochelle) ที่นำโดยบาทหลวงรีชลีเยอ (Richelieu)
เรอเน เดการ์ตเสียชีวิตเนื่องจากปอดบวมในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1650 (พ.ศ. 2193) ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เนื่องจากเขาเป็นชาวแคทอลิกในประเทศโปรเตสแตนต์ ศพของเขาจึงถูกฝังที่สุสานสำหรับทารกที่ไม่ได้ผ่านพิธีรับศีล หลังจากนั้นศพของเขาบางส่วนถูกนำไปประกอบพิธีที่ฝรั่งเศส และในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศสศพของเขาก็ถูกย้ายไปฝังที่พาเทนอลในปารีส ร่วมกับนักคิดชาวฝรั่งเศสผู้ยิ่งใหญ่ท่านอื่น ๆ เมืองเกิดของเขาได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น La Haye - Descartes
ผลงานที่สำคัญ

เดการ์ตได้รับการยกย่องว่าเป็นนักคิด "แห่งยุคสมัยใหม่" คนแรก เนื่องจากเป็นผู้วางรากฐานทางปรัชญาให้กับวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ในหนังสือ การครุ่นคิดเกี่ยวกับปรัชญาที่หนึ่ง (Meditations on First Philosophy) เดการ์ตพยายามหากลุ่มของหลักการที่สามารถเชื่อถือได้ว่าจริง โดยปราศจากข้อสงสัย  เขาได้ใช้วิธีการที่เรียกว่า กังขาคติเชิงวิธีวิทยา (Methodological Skepticism) กล่าวคือ เขาจะสงสัยกับทุก ๆ ความคิดที่สามารถจะสงสัยได้
เขายกตัวอย่างของการฝัน:
ในความฝัน ประสาทสัมผัสต่าง ๆ ของเราอาจรับรู้อะไรได้เหมือนจริง แต่สิ่งที่เรารับรู้นั้นล้วนไม่มีอยู่จริง  ดังนั้น เราจึงไม่สามารถรับประกันได้ว่าข้อมูลที่ได้จากประสาทสัมผัสนั้น เป็นสิ่งที่ต้องเป็นความจริง  ไม่แน่ว่าอาจมี "ผู้จ้องทำลายที่ร้ายกาจ" ที่สามารถปิดบังเราจากการรับรู้ธรรมชาติที่แท้จริงของสรรพสิ่งได้  เมื่ออาจมีความเป็นไปได้เหล่านี้แล้ว จะเหลืออะไรบ้างที่เราสามารถเชื่อได้อย่างแท้จริง?
เดการ์ตพบความเป็นไปได้เพียงข้อเดียว:
ถ้าฉันถูกหลอกได้ นั่นแปลว่า "ฉัน" จะต้องมีอยู่จริง  วาทะที่โด่งดังของความคิดนี้คือ "je pense donc je suis" (หรือ "เพราะฉันคิด ฉันจึงมีอยู่")
(คำพูดนี้ไม่ได้ถูกเขียนไว้ใน การครุ่นคิด แต่เขาได้เขียนไว้ในงานชิ้นก่อน Discourse on Method)
ดังนั้น เขาจึงสรุปว่าเขาสามารถแน่ใจได้ว่าเขามีอยู่จริง แต่คำถามก็คือเขานั้นมีอยู่ในรูปแบบใด?  การที่ประสาทสัมผัสบอกว่าเรามีร่างกายอยู่นั้น ก็ไม่ใช่สิ่งที่จริงแท้ดังที่เขาได้พิสูจน์มาแล้ว เดการ์ตส์สรุปที่จุดนี้ว่า เขาสามารถกล่าวได้แค่ว่าเขาเป็น 'อะไรบางสิ่งที่กำลังคิด' เท่านั้น การกำลังคิดนั้นเป็นแก่นสารที่แท้ของเขา เนื่องจากว่าเป็นสิ่งเดียวเท่านั้นที่อยู่เหนือการสงสัยใด ๆ ทั้งสิ้น
เขาอธิบายเพิ่มเติมเพื่อแสดงขีดจำกัดของประสาทสัมผัส โดยยกตัวอย่างของขี้ผึ้ง เขาพิจารณาชิ้นขี้ผึ้งชิ้นหนึ่ง ประสาทสัมผัสของเขาบอกให้ทราบถึงลักษณะต่าง ๆ ของขี้ผึ้งก้อนนั้น เช่นรูปร่าง ผิว ขนาด สี กลิ่น และอื่น ๆ อย่างไรก็ตามเมื่อเขานำขี้ผึ้งนั้นเข้าใกล้ไฟ ลักษณะต่าง ๆ เหล่านี้ก็เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง แต่ก้อนขี้ผึ้งก้อนนี้อย่างไรก็เป็นก้อนเดิม แต่ว่าประสาทสัมผัสของเขานั้นบอกว่าลักษณะของมันไม่เหมือนเดิมแล้ว ดังนั้นการจะเข้าใจธรรมชาติของขี้ผึ้งได้นั้น เขาไม่สามารถใช้ประสาทสัมผัสได้ เขาจะต้องใช้จิต เขาสรุปว่า:
ดังนั้น สิ่งที่ฉันคิดว่าฉันเห็นด้วยตานั้น จริงแล้วฉันรู้มันโดยผ่านทางเครื่องมือสำหรับตัดสินใจ นั่นก็คือจิตของฉัน
เขาใช้วิธีในลักษณะนี้ในการสร้างระบบความรู้ โดยละทิ้งสัญชาน (ข้อมูลที่ได้จากการรับรู้ผ่านทางประสาทสัมผัสทั้งห้า) เนื่องจากเชื่อถือไม่ได้ และยอมรับความรู้ที่สร้างผ่านทางการนิรนัยเท่านั้น  ในช่วงกลางของ การครุ่นคิด เขายังได้อ้างว่าได้พิสูจน์การมีอยู่ของพระเจ้าที่มีเจตนาดี ผู้มอบจิตที่สามารถทำงานได้ให้กับเขารวมถึงระบบรับรู้ และจะไม่หลอกลวงเขา  ดังนั้นเขาจึงสามารถแสดงความเป็นไปได้ในการสร้างความรู้เกี่ยวกับโลก โดยใช้การนิรนัย ร่วมกับ ข้อมูลที่ได้จากการรับรู้ผ่านทางประสาทสัมผัส
นักคณิตศาสตร์ยกย่องเดการ์ตจากการค้นพบเรขาคณิตวิเคราะห์ ในยุคสมัยของเดการ์ตนั้น เรขาคณิตซึ่งศึกษาเกี่ยวกับเส้นและรูปร่าง กับพีชคณิตที่ศึกษาเกี่ยวกับตัวเลข ถูกจัดว่าเป็นสาขาย่อยของคณิตศาสตร์ที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลย เดการ์ตส์แสดงวิธีการแปลงปัญหาในเรขาคณิตมากมาย ให้เป็นปัญหาทางพีชคณิต โดยใช้ระบบพิกัดคาร์ทีเซียนในการอธิบายปัญหา
ทฤษฎีของเดการ์ตเป็นพื้นฐานของแคลคูลัสของนิวตันและไลบ์นิซ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของคณิตศาสตร์สมัยใหม่  ทั้ง ๆ ที่งานในส่วนนี้เดการ์ตตั้งใจจะใช้เพื่อเป็นเพียงแค่ตัวอย่าง ในหนังสือ Discourse on Method เท่านั้น
ผลงานเขียน

Discourse on Method (ค.ศ. 1637, พ.ศ. 2180) : เขียนด้วยภาษาฝรั่งเศส
La Géométrie (ค.ศ. 1637, พ.ศ. 2180)
การครุ่นคิดทางปรัชญาที่หนึ่ง (Meditations on First Philosophy) (ค.ศ. 1641, พ.ศ. 2184) , หรือที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า 'Metaphysic meditations' เป็นงานเขียนด้วยภาษาละติน
Les Principes de la philosophie (ค.ศ. 1644, พ.ศ. 2187) งานที่เขียนสำหรับนักเรียน
ดูเพิ่ม

บารุค สปิโนซา
ความสัมพันธ์แบบทวิภาค (en:Dualistic interactionism)
ดาวเคราะห์น้อย 3587 เดการ์ต (en:3587 Descartes )
en:Defect (geometry)
เหตุการณ์ 12-3

เหตุการณ์ 12-3 (จีน: 一二·三事件) หรือในโปรตุเกสเรียก การจลาจล 1-2-3 (โปรตุเกส: Motim 1-2-3) เป็นการจลาจลในมาเก๊า เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1966 โดยได้รับอิทธิพลจากการปฏิวัติทางวัฒนธรรมในประเทศจีน ชื่อเหตุการณ์ดังกล่าวมาจากวันที่เกิดเหตุ
ในปี ค.ศ. 1966 ชาวเมืองบนเกาะไทปาพยายามขออนุญาตเปิดโรงเรียนเอกชนที่สนับสนุนโดยองค์กรฝ่ายซ้าย ถึงแม้จะได้รับการจัดสรรที่ดินจากเจ้าหน้าที่ แต่กระบวนการจัดตั้งโรงเรียนที่ล่าช้าและไม่ได้รับคำตอบจากเจ้าหน้าที่ ทำให้ชาวเมืองตั้งโรงเรียนขึ้นเองโดยที่ยังไม่ได้รับอนุญาต ในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน เจ้าหน้าที่สั่งระงับการก่อสร้างโรงเรียน นำไปสู่การปะทะกันระหว่างชาวเมืองกับตำรวจมาเก๊า มีผู้บาดเจ็บกว่า 40 คน
ต่อมามีกลุ่มนักศึกษาและคนงานเดินขบวนที่ทำเนียบรัฐบาลมาเก๊า จนถึงวันที่ 3 ธันวาคม ปีเดียวกัน กลุ่มยุวชนแดงเริ่มก่อการจลาจล ด้านรัฐบาลประกาศจับกลุ่มผู้ชุมนุม ทำให้สถานการณ์ยิ่งรุนแรงขึ้น มีการทำลายสถานที่ต่าง ๆ เช่น อนุสาวรีย์วีเซ็งตือ นีกูเลา ดือ มึชกีตา ที่จัตุรัสซือนาดู, ทำลายภาพเหมือนของอดีตผู้ว่าการที่ศาลากลางและเผาหนังสือและบันทึกของทางการ ภายหลังมีการประกาศกฎอัยการศึก จากเหตุดังกล่าวทำให้มีผู้เสียชีวิต 8 คน บาดเจ็บ 212 คน
หลังเหตุการณ์ดังกล่าว ชาวจีนในมาเก๊าประกาศ "3 ไม่" เพื่อต่อต้านรัฐบาล ได้แก่ ไม่จ่ายภาษี, ไม่ให้บริการ และไม่ขายสินค้าให้ชาวโปรตุเกส ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1967 ผู้ว่าการมาเก๊าแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ดังกล่าวที่สภาหอการค้าจีน เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้อำนาจของโปรตุเกสในมาเก๊าเสื่อมลงและจีนแผ่นดินใหญ่ขึ้นมามีอำนาจแทน อิทธิพลของจีนแผ่นดินใหญ่ทำให้กิจกรรมของพรรคก๊กมินตั๋งบนเกาะมาเก๊าถูกสั่งห้าม
แหล่งข้อมูลอื่น

The 12-3 Incident entry in Macau Encyclopedia เก็บถาวร 2021-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Macau Foundation [zh; pt] (translated from Chinese)
Beitler, Daniel (2016-12-05). "1-2-3 Incident – 50th anniversary | Panelists describe riots, call for remembrance". Macau Daily Times.
เลอเรอตูร์เดแพร็งส์ฟร็องแซอาปารี

| คำแปล: การเสด็จนิวัติปารีสของเหล่าเจ้าชายฝรั่งเศส |
| --- | --- |
Le Retour des Princes français à Paris
เลอเรอตูร์เดแพร็งส์ฟร็องแซอาปารี (ฝรั่งเศส: Le Retour des Princes français à Paris) เป็นเพลงชาติโดยพฤตินัย ของฝรั่งเศสในรัชสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง โดยยืมทำนองมาจากเพลง วีว็องรีกัทร์
บทร้อง

| Le Retour des Princes français à Paris> ภาษาฝรั่งเศส.บทที่ 1 | Le Retour des Princes français à Paris> คำแปล.บทที่ 1 |
| --- | --- |
La paix ramène  Tous les Princes Français  Chantons l’antienne,  Aujourd’hui désormais  Que ce bonheur tienne  Vive le Roi !  Vive la Paix!: สันติหวนคืนมา  เหล่าเจ้าฝรั่งเศสเอย  จงขับร้องทำนอง  ในวันนี้และสืบไป  ให้สำราญสืบไป  ขอจงทรงพระเจริญ! สันติภาพจงเจริญ!
บทที่ 2
Vive la France  Et les sages Bourbons  Plein de clémence,  Dont tous les cœurs sont bons!  La Paix, l’abondance  Viendront dans nos cantons.: ฝรั่งเศสจงเจริญ  และเหล่าเจ้าบูร์บงผู้ปรีชา  ผู้กรุณายิ่ง  ซึ่งมีหัวใจอันดีงาม  โอ้ สันติภาพอันนองเนือง  จักเสด็จมาเยือนอำเภอเรา
บทที่ 3
Quelle joie extrême  Vive, vive d’Artois!  Duc d’Angoulême!  Chantons tous à la fois  Louis dix-huitième,  Descendant de nos rois!: ช่างเป็นความผาสุกยิ่ง  ทรงพระเจริญ! เคานต์แห่งอาร์ตัว!  ดยุคแห่งอองกูแลม!  จงถวายพระพรอย่างพร้อมเพรียงกันแด่พระเจ้าหลุยส์  ผู้สืบสายเลือดขัตติยะของกษัตริย์แห่งผองเรา!
บทที่ 4
Le diadème  De France est pour un Roi,  Notre vœu même  Est la raison pourquoi,  Oui, Louis nous aime,  Vive, vive le Roi!: มงกุฎช่อมะกอก  แห่งฝรั่งเศสนั้นคู่ควรแก่กษัตริย์  เราสาบานเช่นนั้น  นั้นคือเหตุผล  ที่เรารักพระเจ้าหลุยส์  ขอจงทรงพระเจริญ!
บทที่ 5
Plus de tristesse,  Vive, vive Louis!   Princes, princesses,   Nous sommes réjouis,  Que les allégresses  Règnent dans tous pays !: ไม่มีความทุกข์อีกแล้ว  ขอพระเจ้าหลุยส์ทรงพระเจริญ!  เจ้าชาย เจ้าหญิง  เราต่างปิติยินดี  ความปิตินั้น  กระจายไปทั้งแผ่นดิน!
แหล่งข้อมูลอื่น

The anthem on youtube