stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษาคริมชาก

| ภาษาคริมชาก |
| --- | --- |
кърымчах тыльы
ประเทศที่มีการพูด: ไครเมีย, อิสราเอล, ตุรกี
ชาติพันธุ์: ชาวคริมชาก 1,800 คน (2007)
จำนวนผู้พูด: 200 คน  (2007)
ตระกูลภาษา: เตอร์กิก  เตอร์กิกทั่วไปคิปชากคิปชาก–คูมันภาษาคริมชาก
ระบบการเขียน: อักษรซีริลลิก, อักษรละติน, อักษรฮีบรู
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ยูเครน
รหัสภาษา
ISO 639-3: jct
Linguasphere: ส่วนหนึ่งของ 44-AAB-a
ภาษาคริมชาก (кърымчах тыльы, Qrımçah tılyı) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกที่ใช้พูดในไครเมียโดยชาวคริมชาก บางครั้งจัดเป็นสำเนียงของภาษาตาตาร์ไครเมียเรียกภาษาตาตาร์ไครเมียของชาวยิว
ภาษานี้มีคำยืมจากภาษาฮีบรูมาก ก่อนยุคสหภาพโซเวียต เคยเขียนด้วยอักษรฮีบรู จนถึงยุคของสหภาพโซเวียตเมื่อราวคริสต์ทศวรรษ 1930 จึงเปลี่ยนมาเขียนมาเขียนด้วยอักษรละติน แบบที่ใช้เขียนภาษาตุรกี ปัจจุบันเขียนด้วยอักษรซีริลลิก
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ภาษานี้ได้หายไปและถูกแทนที่ด้วยภาษารัสเซีย โดยประชากรประมาณ 70% หายสาบสูญจากฮอโลคอสต์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1944 ชาวตาตาร์ไครเมียเกือบทั้งหมดถูกอพยพไปอุซเบกิสถาน ทำให้มีผู้พูดภาษานี้ในอุซเบกิสถานด้วย
ปัจจุบัน ภาษานี้อยู่ในภาวะวิกฤตใกล้สูญ โดยข้อมูลจากสำมะโนยูเครนประจำปี 2001 บันทึกว่ามีชาวคริมชากในไครเมีย 785 คน โดยมีประมาณการว่ามีชาวคริมชากประมาณ 1,500-2,000 คนทั่วโลก ส่วนใหญ่อยู่ในอิสราเอล, ไครเมีย, รัสเซีย และสหรัฐ มีผู้พูดภาษาแม่เพียง 5-7 คน
คำศัพท์

ภาษาคริมชากยืมคำจากภาษาฮีบรูมากถึง 5% งานวิจัยหนึ่งระบุว่าข้อความคริมชากมีคำยืมจากโอคุซและคิปชาก ตัวบทในยุคหลังแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของภาษารัสเซียอย่างสูง ในขณะที่ตัวบทยุคก่อนมีคำยืมจากภาษาอาหรับและเปอร์เซียจำนวนมาก
| คริมชาก | ตุรกี | ไทย |
| --- | --- | --- |
| kılıç | kılıç | ดาบ |
| arıslan | arslan | สิงโต |
| yaka | yaka | ปลอกคอ |
| yulduz | yıldız | ดาว |
| yaş | yaş | อายุ |
| yol | yol | ถนน |
| kalkan | kalkan | โล่ |
| yanhı | yeni | ใหม่ |
| yel | yel | ลม |
| tülkü | tilki | สุนัขจิ้งจอก |
| sıçan | sıçan | หนู |
| i̇mırtha | yumurta | ไข่ |
| taş | taş | หิน |
| altın | altın | ทอง |
| tengiz | deniz | ทะเล |
| kumuş | gümüş | เงิน |
| ögüz | öküz | โค |
| koy | koyun | แกะ |
| suv | su | น้ำ |
| at | at | ม้า |
| agaç | ağaç | ต้นไม้ |
| yeşil | yeşil | เขียว |
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
ประกายเพชร สรหงษ์

ประกายเพชร สรหงษ์ หรือ สุชาติ สรหงษ์ (9 มิถุนายน พ.ศ. 2490 – 9 พฤศจิกายน พ.ศ.2558)​ นักร้องลูกทุ่งชาวไทย
ประวัติ > ชีวิตช่วงต้น

ประกายเพชร สรหงษ์ มีชื่อจริงว่า สุชาติ สรหงษ์ (ชื่อเล่น: ชาติ) เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2490 ที่ อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของเสถียร และชิ้น สรหงษ์
ประกายเพชร จบการศึกษาจากโรงเรียนบ้านเกิด หลังจากนั้นจึงบวชเป็นสามเณร ที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สุพรรณบุรี ในขณะที่บวชได้รับหน้าที่เปิดเพลงตามเครื่องขยายเสียงในวันพระ ทำให้เกิดความซึมซับกับเพลงลูกทุ่งเป็นอย่างมาก ในปี พ.ศ. 2503 ทูล ทองใจ ได้ทำการแสดงที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ประกายเพชรรู้สึกประทับใจการแสดงนั้นเป็นอย่างยิ่ง จึงตั้งใจว่าตนเองจะต้องเป็นนักร้องลูกทุ่งให้ได้
หลังจากลาสิกขา ประกายเพชรได้ออกมามาช่วยครอบครัวทำนาอยู่ระยะหนึ่ง แล้วจึงตัดสินใจเข้ากรุงเทพฯ เพื่อทำตามความตั้งใจของตน เริ่มต้นงานแรกด้วยการเป็นเซลล์แมนขายเครื่องสำอางกับ "สมศักดิ์เครื่องสำอาง" ทำให้มีโอกาสได้เดินทางไปตามต่างจังหวัด ครั้งหนึ่งประกายเพชรได้รับชมการแสดงของวงของสุรพล สมบัติเจริญ ประชันกับไวพจน์ เพชรสุพรรณ ทำให้ประกายเพชรมั่นใจในความตั้งใจของตนเองมากยิ่งขึ้น หลังจากขายเครื่องสำอางได้ระยะหนึ่ง ประกายเพชรก็ลาออก กลับไปบวชอีกครั้ง นาน 1 พรรษา และสอบได้นักธรรมเอก
หลังจากลาสิกขาอีกครั้ง ประกายเพชรเข้ารับการเกณฑ์ทหาร จับได้ใบแดง จึงได้เป็นทหาร ไปประจำการที่ ร.พัน 1 รอ. สนามเป้า ในช่วงใกล้ปลดประจำการ ได้สมัครไปช่วยรบที่เวียดนาม และได้รับบรรจุในตำแหน่งพลยิงลูกระเบิดเอ็ม 79 ประกายเพชรอยู่ที่เวียดนาม 1 ปี ก็เดินทางกลับประเทศไทย หลังจากนั้นเป็นบรรณารักษ์ประจำห้องสมุดอยู่ 2 ปี และต่อมาเป็นบุรุษไปรษณีย์ ประจำแถวสี่แยกคอกวัว
ประวัติ > เข้าสู่วงการ

ขณะที่ประกอบอาชีพบุรุษไปรษณีย์ ประกายเพชรมีโอกาสไปชมการแสดงของวงดนตรีต่าง ๆ ในช่วงวันหยุด และได้พบกับ แดง แดนทอง (เจ้าของเพลง "พ่อพี่ไม่ได้เป็นนายก") ประกายเพชรจึงสมัครเข้าร่วมวงดนตรีของแดง แดนทอง
ระหว่างที่อยู่ในวงดนตรีของแดง แดนทอง ประกายเพชรก็ได้พบกับ อ.โผผิน เมืองสุพรรณ นักแต่งเพลงชื่อดัง ซึ่งต่อมาได้แต่งเพลงให้ประกายเพชรได้บันทึกแผ่นเสียง ชื่อเพลงว่า "หลงป่า" เป็นเพลงแรก ซึ่งกลายเป็นผลงานเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับประกายเพชรเป็นอย่างมาก
เมื่อมีชื่อเสียงมากขึ้น ประกายเพชรจึงได้ลาออกจากอาชีพบุรุษไปรษณีย์ หลังจากนั้นมีโอกาสได้ตั้งวงดนตรีลูกทุ่งเป็นของตนเอง โดยเปิดทำการแสดงครั้งแรกแถวภาคเหนือ รอบปฐมทัศน์ที่โรงภาพยนตร์ทิพย์ราม่า ประกายเพชรทำวงต่ออยู่ระยะหนึ่งจนเริ่มซบเซา และยุบวงในที่สุด
ประวัติ > การเสียชีวิต

ประกายเพชรป่วยด้วยโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง รักษาตัวมาเป็นระยะเวลา 8 ปี จนกระทั่งเสียชีวิตอย่างสงบในวัย 68 ปี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ผลงาน > ผลงานเพลง

ตัวอย่างผลงานเพลงที่บันทึกแผ่นเสียงของประกายเพชร สรหงษ์ มีดังนี้
หลงป่า
หัวใจคนจน
รุ่งแจ้งแสงทอง
รักกันหนาพากันหนี
อย่าถือสา
ย่ำค่ำสนธยา
จำจากนาง
นักเพลงขาดรัก
ผลงาน > ผลงานภาพยนตร์

เจ้าชายห่อหมก (พ.ศ. 2516)
พระพุทธสัมฤทธิ์นิรโรคันตราย

| พระพุทธสัมฤทธิ์นิรโรคันตราย |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระพุทธสัมฤทธิ์นิรโรคันตราย หลวงพ่อองค์ดำ-ซุ่มเย็น
ชื่อสามัญ: หลวงพ่อองค์ดำ
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ศิลปะล้านช้าง
ความกว้าง: 41 ซม.
ความสูง: 75 ซม.
วัสดุ: คำแดง (ตัมพะโลหะ)
สถานที่ประดิษฐาน: พระวิหาร วัดกลาง กาฬสินธุ์
ความสำคัญ: พระพุทธรูปสำคัญ ของจังหวัดกาฬสินธุ์
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
พระพุทธสัมฤทธิ์นิโรคันตราย หรือหลวงพ่อองค์ดำ หรือหลวงพ่อองค์ดำ-ซุ่มเย็น เป็นพระพุทธรูปคู่บ้าน คู่เมืองจังหวัดกาฬสินธุ์ หล่อด้วยคำแดง (ตัมพะโลหะ) ราวจุลศักราช 172 เป็นพระพุทธรูปประทับขัดสมาธิราบ (วีราสนะ) ปางมารวิชัย (ภูมิสปารสมุทรา) ศิลปะล้านช้าง หน้าตักกว้าง 41 เซนติเมตร ความสูงจากฐานถึงยอดพระเมาลี 75 เซนติเมตร ใต้ฐานพระพุทธรูปมีจารึกอักษรธรรมล้านช้าง กล่าวถึงประวัติศาสตร์และตำนานการสร้าง โดยมีเจ้าครูนาขาม (กิว) เป็นประธานในการหล่อพระพุทธรูปองค์นี้ขึ้น
ประวัติ

เดิมอยู่ที่โบสถ์วัดนาขาม ตำบลนาคู อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ ญาคูนาขามหรือญาคูกิว ร่วมกับอุบาสก อุบาสิกา จัดสร้างขึ้นในปีมะเมีย เดือน 2 ขึ้น 15 ค่ำ วันพฤหัสบดี จ.ศ. 172 ต่อมาพระยาชัยสุนทร (เก)ได้อัญเชิญมาจากบ้านนาขามโดยใส่หลังช้างมาประดิษฐานในโฮงเจ้าเมือง และต่อมาได้อัญเชิญมาประดิษฐานในวิหารวัดกลาง (ปัจจุบันเป็นหอพระ) สมัยนั้น ญาคูอ้มเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาพระครูสุขุมวาทวรคุณ (สุข สุขโณ)(สมณศักดิ์ขณะนั้น) เป็นเจ้าอาวาสได้อัญเชิญมาประดิษฐานบนกุฎีของท่าน ทุกปีในวันสงกรานต์ ชาวเมืองกาฬสินธุ์ได้อัญเชิญหลวงพ่อองค์ดำแห่รอบเมืองเพื่อให้ชาวเมืองกาฬสินธุ์ได้สรงน้ำ ปรากฏว่ามีฝนตกทุกครั้งไป ชาวเมืองกาฬสินธุ์จึงเรียกชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า หลวงพ่อชุ่มเย็น
ต่อมา พระวิเชียรกวี (ปราชญ์ อกฺกโชโต)(สมณศักดิ์ขณะนั้น) เจ้าคณะจังหวัดกาฬสินธุ์และคณะกรรมการวัดพร้อมด้วยผู้มีจิตศรัทธา บริจาคเงินสมทบทุนในการก่อสร้างพระวิหารฯ ได้วางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2546 โดยมีพระธรรมปริยัติโมลี เจ้าคณะภาค 9 วัดทินกรนิมิต เป็นประธาน และได้อัญเชิญหลวงพ่อองค์ดำขึ้นประดิษฐาน ณ พระวิหารนี้ เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2546 ขึ้น 10 ค่ำ เดือน 12 ปีมะแม จ.ศ. 1365 ซึ่งมีสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) กรรมการมหาเถรสมาคมเจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก วัดสระเกศ เป็นประธานในพิธีเปิดพระวิหารนี้
มาซาฮิโระ ฮิงาชิเดะ

| มาซาฮิโระ ฮิงาชิเดะ |
| --- | --- |
東出昌大
ฮิงาชิเดะในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว 2016
เกิด:  (1988-02-01) 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 (36 ปี) ไซตามะ, ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2011–ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 1.89 m (6 ft 2 1⁄2 in)
คู่สมรส: แอนน์ วาตานาเบะ (สมรส 2015; หย่า 2020)
บุตร: 3
มาซาฮิโระ ฮิงาชิเดะ (ญี่ปุ่น: 東出 昌大; โรมาจิ: Higashide Masahiro; ทับศัพท์: เกิด 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 ในจังหวัดไซตามะ, ประเทศญี่ปุ่น) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2012 เขาเปิดตัวในฐานะนักแสดงในเรื่อง เดอะคิริชิมะธิง
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี ค> ศ. | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012 | เดอะคิริชิมะธิง | ฮิโรกิ คิคุจิ |  |  |
| 2013 | ทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อฉันพบคุณ | ทาคูมิ สึมูระ | สตอรี 2: "ความสัมพันธ์ทางไกล" |  |
| 2014 | โครว์สเอ็ดพลอด | คาเซโอะ คาบุรางิ | บทบาทนำ |  |
| 2014 | บลูสปริงไรด์ | โค มาบุจิ | บทบาทนำ |  |
| 2014 | 0.5 มม. | เสมียนคาราโอเกะ |  |  |
| 2014 | Pปรสิต: ตอนที่ 1 | ฮิเดโอะ ชิมาดะ |  |  |
| 2015 | ปรสิต: ตอนที่ 2 | ฮิเดโอะ ชิมาดะ |  |  |
| 2015 | โกนินซากะ | ฮายาโตะ ฮิซามัตสึ | บทบาทนำ |  |
| 2016 | ครีปปี | โนกามิ |  |  |
| 2016 | โมนิแอคฮีโร่ | ฮิเดโตชิ นาคัตสึ | บทบาทนำ |  |
| 2016 | เดธโน้ต: จุดประกายโลกใหม่ | สึคุรุ มิชิมะ | บทนำ |  |
| 2016 | ซาโตชิ: การเคลื่อนไหวเพื่อวันพรุ่งนี้ | โยชิฮารุ ฮาบุ |  |  |
| 2016 | พรุ่งนี้ของฉัน เมื่อวานของคุณ | โชอิจิ อุเอยามะ |  |  |
| 2017 | เซกิงาฮาระ | โคบายากาวะ ฮิเดอากิ |  |  |
| 2017 | ก่อนที่เราจะหายไป | บาทหลวง |  |  |
| 2017 | ลางสังหรณ์ | ชิโร่ มาคาเบะ | บทบาทนำ |  |
| 2018 | อาซาโกะ I & II | บาคุและเรียวเฮ | บทนำ |  |
| 2018 | ดอกเบญจมาศและกิโยติน | เท็ตสึ นาคาฮามะ | บทบาทนำ |  |
| 2018 | โอเวอร์ไดร์ฟ | อัตสึฮิโระ ฮิยามะ | บทบาทนำ |  |
| 2018 | พังค์ ซามูไร เฉือน | คุโรเอะ นาโอฮิโตะ |  |  |
| 2018 | ของเก่า | โยชิโอะ ทานากะ |  |  |
| 2019 | ดอะคอนฟิเดนซ์แมนเจพี: เดอะมูฟวี | โบคุจัง |  |  |
| 2020 | เดอะคอนฟิเดนซ์แมนเจพี: เอพิโซดออฟเดอะปรินเซส | โบคุจัง |  |  |
| 2020 | มิชิมะ: การโต้วาทีครั้งสุดท้าย | เนวิเกเตอร์ | ภาพยนตร์สารคดี |  |
| 2020 | โอรา โอรา ไปคนเดียว | ชูโซ |  |  |
| 2020 | ภรรยาของสายลับ | ยาสุฮารุ สึโมริ |  |  |
| 2021 | บลู | คาซึกิ โอกาวะ |  |  |
| 2021 | เดอะซาวด์ออฟแกรส | คาซึโอะ คูโด | บทนำ |  |
| 2021 | เราไม่สามารถเป็นผู้ใหญ่ได้ | เคนตะ เซกิกุจิ |  |  |
| 2022 | เดอะแพส: วันสุดท้ายของซามูไร | โทคุกาวะ โยชิโนบุ |  |  |
| 2022 | เดอะคอนฟิเดนซ์แมนเจพี: เอพิโซดออฟเดอะฮีโร่ | โบคุจัง |  |  |
| 2022 | เท็นโจ โนะ ฮานะ | ทัตสึจิ มิโยชิ | บทนำ |  |
| 2023 | ลูกโป่งติดกับดัก | เคนจิ | แสดงนำ |  |
| 2023 | ฟุคุดะมุระ จิเก็น |  |  |  |
| 2023 | วินนี่ | อิซามุ คาเนโกะ | บทบาทนำ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

มาซาฮิโระ ฮิงาชิเดะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef 
พิธีเปิดเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว 2016
พระพรหมวชิรวิมล (แสวง ธมฺเมสโก)

| พระพรหมวชิรวิมล (แสวง ธมฺเมสโก) |
| --- | --- |
คำนำหน้าชื่อ: พระเดชพระคุณ
ส่วนบุคคล
เกิด: 7 เมษายน พ.ศ. 2494 (73 ปี)
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: ป.ธ.5
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
อุปสมบท: 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2515
พรรษา: 52
ตำแหน่ง: ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เจ้าคณะภาค 10 (ธรรมยุต) กรรมการมหาเถรสมาคม
พระพรหมวชิรวิมล นามเดิม แสวง ลูกอินทร์ ฉายา ธมฺเมสโก พระราชาคณะเจ้าคณะรองฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศวิหารและเจ้าคณะภาค 10 (ธรรมยุต) อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
ประวัติ

พระพรหมวชิรวิมล นามเดิม แสวง นามสกุล ลูกอินทร์ ฉายา ธมฺเมสโก เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2494  ณ บ้านเลขที่ 13 หมู่ที่ 3 บ้านน้ำตาล ตำบลน้ำตาล อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี เป็นบุตรของนายเชื่อม และนางเสมอ ลูกอินทร์
เมื่ออายุได้ 10 ปี บรรพชาเป็นสามเณรครั้งแรก ณ วัดศรีสำราญ ตำบลน้ำตาล อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี และบรรพชาอีกครั้ง เมื่ออายุ 15 ปี ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร และได้อุปสมบท เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร โดยมี สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร เป็นพระอุปัชฌาย์
การศึกษา

สอบไล่ได้เปรียญธรรม 5 ประโยค
ปริญญาตรี ศาสนศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบันนารัสฮินดู ประเทศอินเดีย
การปกครองคณะสงฆ์

ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศวิหาร
อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
เจ้าคณะภาค 10 (ธรรมยุต)
กรรมการมหาเถรสมาคม
สมณศักดิ์

5 ธันวาคม พ.ศ. 2532 เป็นพระราชาคณะปลัดซ้ายที่ พระจุลนายก ธรรมนีติสาธกมหาเถราธิการ คณะกิจบรรหารธุรการี สมุหบดีศรีธรรมภาณกาจารย์
5 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เป็นพระราชาคณะปลัดขวาที่ พระมหานายก พุทธปาพจนดิลกโลกยปสาทาภิบาล สลกสังฆประธานมหาเถรกิจการี คณาธิปดีศรีรัตนคมกาจารย์
5 ธันวาคม พ.ศ. 2544 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชเมธาภรณ์ บวรปริยัติกิจ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพปริยัติวิมล โสภณสิกขวิธาน ศาสนภารธุราทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 มิถุนายน พ.ศ. 2564 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมวิสุทธาจารย์ ปริยัติวิธานโกศล วิมลธรรมปยุต วิสุทธศาสนกิจจาทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
13 มิถุนายน พ.ศ. 2567 เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่ พระพรหมวชิรวิมล โสภณสีลาจารนิวิฐ ปริยัติกิจสุพิธาน พิศาลธรรมโกศล มงคลศาสนธุราทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
พระพุทธอุทาน

พระพุทธอุทาน หรือ พุทธอุทาน คือคำอุทานของพระพุทธเจ้า ที่เปล่งออกจากพระโอษฐ์ด้วยความปีติโสมนัสด้วยมหากิริยาจิต (จิตที่ไม่ประกอบด้วยกิเลส ทั้งกุศลและอกุศล) พระพุทธเจ้าทรงเปล่งพระพุทธอุทานหลายครั้งตลอดพระชนมชีพของพระองค์ ซึ่งบางครั้งเป็นบทประพันธ์คาถา บางครั้งเป็นคำตรัสร้อยแก้วแบบธรรมดา ซึ่งคาถาอุทานที่พระองค์ตรัสไว้มีจำนวนมากต่างกรรมต่างวาระกัน ทำให้การปฐมสังคายนาพระธรรมวินัยของพระพุทธเจ้าหลังพุทธปรินิพพาน ต้องมีการแยกหมวดหมู่สำหรับรวบรวมพระพุทธพจน์ที่เป็นพระพุทธอุทานไว้โดยเฉพาะ
ตัวอย่างพระพุทธอุทาน

ตัวอย่างพระพุทธอุทาน "ปฐมพุทธอุทาน" เป็นพระพุทธอุทานที่ทรงเปล่งออกเป็นคำประพันธ์ ที่โคนต้นโพธิ์เป็นที่ตรัสรู้ หลังการตรัสรู้ได้ 7 วัน
หมายความว่า บุคคลจะหลุดพ้นความสงสัยทั้งปวงได้ เพราะรู้ที่มาของสาเหตุของปัญหา (ทุกข์ สมุทัย) หรือ บุคคลจะหลุดพ้นได้เพราะมองทุกสิ่งโดยความเป็นจริง คือเพ่งพินิจอารมณ์ภายในจิตใจด้วยความเป็นจริง ซึ่งจะทำให้ผู้เพ่งพินิจเข้าใจได้เองโดยธรรมชาติของจิตว่าความคิดทั้งปวงตกอยู่ในสามัญญลักษณะ คือมีการแปรเปลี่ยนไปตลอด เมื่อรู้ได้เช่นนี้แล้ว ผู้เพ่งพินิจจะได้เข้าใจและไม่ยึดติดกับจิตใจอันหวั่นไหวต่อกิเลส และสามารถหลุดพ้นจากความต้องการอันเป็นสาเหตุแห่งทุกข์ทั้งปวงได้
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4 พระองค์เจ้าชั้นเอก

ประสูติ: 13 มกราคม พ.ศ. 2401
สิ้นพระชนม์: 26 สิงหาคม พ.ศ. 2476 (75 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาหรุ่น ในรัชกาลที่ 4
ลายพระอภิไธย: 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี (13 มกราคม พ.ศ. 2401 – 26 สิงหาคม พ.ศ. 2476) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหรุ่น
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 38 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหรุ่น (เจ้าจอมมารดาหรุ่นเป็นหลานปู่ของ เจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุญมา) พี่ชายของเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) ต้นราชนิกุล บุนนาค) ประสูติเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2400 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2401) พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์กุลเชษฐ์แห่งพระบรมวงศานุวงศ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ตราบจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2476 สิริพระชันษา 75 ปี
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระองค์เจ้าอรุณวดี |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

13 มกราคม พ.ศ. 2401 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี
23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 26 สิงหาคม พ.ศ. 2476 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2447 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 3 (ม.ป.ร.3)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2456 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 2 (ป.ป.ร.2)
พระพรหมวชิรมงคล (ลือชัย คุณวุฑฺโฒ)

| พระพรหมวชิรมงคล (ลือชัย คุณวุฑฺโฒ) |
| --- | --- |

คำนำหน้าชื่อ: พระเดชพระคุณ
ส่วนบุคคล
เกิด: วันจันทร์ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 (94 ปี)
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: น.ธ.เอก, ป.ธ.7
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
อุปสมบท: 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2493
พรรษา: 74
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดราชาธิวาสราชวรวิหาร
พระพรหมวชิรมงคล นามเดิม ลือชัย ไสยวรรณโณ ฉายา คุณวุฑฺโฒ เป็นเจ้าอาวาสวัดราชาธิวาสราชวรวิหาร
ประวัติ

พระพรหมวชิรมงคล นามเดิม ลือชัย นามสกุล ไสยวรรณโณ ฉายา คุณวุฑฺโฒ เป็นบุตรของนายหวาน กับนางยก ไสยวรรณโณ เกิดเมื่อวันอังคารที่ 7 กรกฎาคม พุทธศักราช 2473 ที่อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา บรรพชาอุปสมบทเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พุทธศักราช 2493 วัดห้วยพุด อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา โดยมีพระครูโสภณศีลาจารย์ (แดง โสภณเถร) วัดภูตบรรพต อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูจันทวิมล (คิ่น จนฺทคุตฺโต) วัดห้วยพุด อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา เป็นพระกรรมวาจาจารย์
การศึกษา/วิทยฐานะ

พ.ศ. 2493 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นตรี
พ.ศ. 2494 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นโท
พ.ศ. 2495 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นเอก
พ.ศ. 2497 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 3 ประโยค
พ.ศ. 2498 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 4 ประโยค
พ.ศ. 2499 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 5 ประโยค
พ.ศ. 2500 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 6 ประโยค
พ.ศ. 2502 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 7 ประโยค
การปกครองคณะสงฆ์

พ.ศ. 2512 เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดราชาธิวาสราชวรวิหาร
พ.ศ. 2539 เป็นพระอุปัชฌาย์
พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าคณะแขวงวชิรพยาบาล
พ.ศ. 2542 เป็นเจ้าอาวาสวัดราชาธิวาสราชวรวิหาร
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระวิสุทธิคณาภรณ์
พ.ศ. 2530 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชธรรมานุวัตร ภัทรธรรมคุณาภรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2537 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพปัญญามุนี ศรีปริยัตินายก ตรีปิฎกวราลงกรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2543 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมกวี ศรีธรรมประยุต วิสุทธิญาณนายก ตรีปิฎกวราลงกรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
7 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 โปรดเกล้าสถาปนาสมณศักดิ์ขึ้นเป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่ พระพรหมวชิรมงคล โสภณปริยัติวิธาน วิสุทธิญาณวิสิฐ ไพศาลศาสนกิจดิลก ตรีปิฎกวราลงกรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
ภูเขาคิตะ

| ภูเขาคิตะ |
| --- | --- |
北岳
ภูเขาคิตะมองจากภูเขานากะชิราเนะ
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 3,193 เมตร (10,476 ฟุต) 
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 2,239 เมตร (7,346 ฟุต) 
รายชื่อ: 100 Famous Japanese Mountains Ultra
พิกัด: 35°40′27″N 138°14′12″E﻿ / ﻿35.67417°N 138.23667°E﻿ / 35.67417; 138.23667 
ชื่อ
ความหมาย: northern peak (Japanese)
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ภูเขาคิตะJapan 
ที่ตั้ง: มินามิแอลป์, ยามานาชิ, ญี่ปุ่น
เทือกเขา: ภูเขาอากาอิชิ
แผนที่ภูมิประเทศ: ญี่ปุ่น: Geographical Survey Institute; โรมาจิ: 国土地理院; ทับศัพท์: Kokudochiriin 25000:1 仙丈ヶ岳, 50000:1 市野瀬
การพิชิต
เส้นทางง่ายสุด: เดินเท้า
ภูเขาคิตะ (ญี่ปุ่น: 北岳; โรมาจิ: Kita-dake) เป็นภูเขาหนึ่งในแนวภูเขาอากาอิชิ ในจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น เป็นภูเขาที่สูงอันดับสองของญี่ปุ่นรองจากภูเขาฟูจิ
แหล่งข้อมูลอื่น

Topographic map (1:25,000)
มาริโกะ นางาอิ

| มาริโกะ นางาอิ |
| --- | --- |
永井 真里子
เกิด: 3 มกราคม จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2017 – ปัจจุบัน
องค์การ: เค็นโปรดักชัน
มาริโกะ นางาอิ (ญี่ปุ่น: 永井 真里子; โรมาจิ: Nagai Mariko, เกิด 3 มกราคม) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัดเค็นโปรดักชัน มีชื่อเล่นว่า นางาดง (ながどん)
พฤกษ์

| พฤกษ์ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: ถั่ว Fabales
วงศ์:: ถั่ว Fabaceae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยราชพฤกษ์ Caesalpinioideae
เคลด:: Mimosoid clade Mimosoid clade
สกุล:: สกุลถ่อน Albizia (L.) Benth.
สปีชีส์:: Albizia lebbeck
ชื่อทวินาม
Albizia lebbeck (L.) Benth.

ชื่อพ้อง
 See Taxonomy
พฤกษ์, ซึก, มะรุมป่า หรือ จามจุรีทอง (พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เรียกว่า จามจุรี; ชื่อวิทยาศาสตร์: Albizia lebbeck) พฤกษ์มีถิ่นกำเนิดอยู่ในเขตร้อนชื้นของทวีปเอเชีย ซึ่งรวมทั้งประเทศไทยด้วยจึงพบว่าเป็นต้นไม้ พื้นบ้านที่พบขึ้นเองตามธรรมชาติอยู่ทุกภาคของประเทศไทย ภาษาอังกฤษ เรียกว่า Indian Walnut หรือ Siris น่าสังเกตว่า พฤกษ์ มีชื่อซ้ำกับพืชชนิดอื่นที่เรารู้จักกันดีด้วย คือ จามจุรี และก้ามปู อันเป็นต้นไม้อยู่ในวงศ์เดียวกัน มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Samanea saman (Jacq.) Merr. มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Rain Tree ความจริงจามจุรี (ก้ามปู, ฉำฉา) เป็นต้นไม้มาจากทวีปอเมริกาใต้ นำเข้ามาปลูกในประเทศไทยสมัยรัชกาลที่ ๕ ชื่อจามจุรี หรือก้ามปูก็นำไปจากชื่อของต้นพฤกษ์นี้เอง เพราะมีลักษณะคล้ายคลึงกัน โดยเฉพาะลักษณะดอกที่มีเกสรยาวเป็นฝอย ต่างกันที่สีดอกพฤกษ์มี  สีขาวเหลือง แต่ดอกจามจุรี(ใหม่) สีออกชมพูแดง จึงเรียกในสมัยแรกๆ ว่าจามจุรีแดง เพื่อให้เห็นความแตกต่างจากจามจุรีเดิม(พฤกษ์) ซึ่งมี ดอกสีขาวเหลือง ต่อมาเรียกสั้น  ลงว่าจามจุรี (เฉยๆ) ไม่มีคำว่าแดง ตามหลัง และไม่มีเรียกต้นพฤกษ์ ว่าจามจุรีหรือก้ามปูอีกมาจนถึงปัจจุบัน
ในอดีตที่คนไทยภาคกลางเรียกพฤกษ์ว่าจามจุรีหรือจามรี น่าจะเป็นเพราะลักษณะดอกเป็นฝอย และมีสีออกเหลืองคล้ายแส้ขนจามรี (จามจุรี) ที่ใช้ในพิธีมงคลนั่นเอง ส่วนที่ได้ชื่อว่าก้ามปู ก็เพราะลักษณะตอนปลายช่อใบคล้ายก้ามปูทะเล จึงเรียกว่า ต้นก้ามปู ลักษณะพิเศษอย่างหนึ่งของต้นพฤกษ์ ก็คือ กลางคืนใบจะหุบลีบติดกัน เหมือนนอนหลับและแผ่ออกจากกันตอนเช้าไปจนตลอดวัน
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

พฤกษ์เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูง 15-25 เมตร ทรงพุ่มกว้างพอสมควร ด้านบนพุ่มค่อนข้างแบน เปลือกสีเทาเข้มหรือน้ำตาลอมเหลือง ผิวเปลือกขรุขระมักแตกเป็นร่องยาว เปลือกด้านในมีสีแสดแดง ใบเป็นรูปขนนก สองชั้นเรียงสลับกัน ก้านช่อใบยาวประมาณ 20 เซนติเมตร มีขนละเอียดปกคลุม ช่อใบแขนงยาวประมาณ 5-10 เซนติเมตร ใบย่อยทรงยาวรี กว้างประมาณ 1-2.5 เซนติเมตร ยาว 2-4 เซนติเมตร ใบร่วงในช่วงเดือนธันวาคมและมกราคม (ผลัดใบ) แตกยอดอ่อนราวปลายเดือนมกราคมถึงต้นเดือนมีนาคม ดอกเกิดที่ปลายกิ่งและโคนก้านใบ ออกเป็นช่อยาวประมาณ 30 เซนติเมตร เป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีเกสรยาวเป็นฝอยมีสีขาวอมเขียว และเปลี่ยนเป็นสีเหลืองนวล มีกลิ่นหอม มักออกดอกในเดือนมีนาคมถึงเมษายน ฝักแบนโตคล้ายฝักกระถิน สีขาวอมเหลือง กว้างประมาณ 3-5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 10 ถึง 30 เซนติเมตร มีเมล็ด 4-12 เมล็ดต่อฝัก
การใช้ประโยชน์

พฤกษ์มีการนำมาปลูกเป็นไม้ให้ร่มเงาในอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้  ในอินเดียและปากีสถานใช้ประโยชน์จากเนื้อไม้ เนื้อไม้ของพฤกษ์มีความหนาแน่น  0.55-0.66 g/cm3 หรือสูงกว่า
พฤกษ์เป็นพืชพื้นบ้านดั้งเดิมของไทย อยู่คู่คนไทยมาเนิ่นนานจึง ย่อมถูกนำมาใช้ประโยชน์อย่างรอบด้าน เช่น ด้านสมุนไพรรักษาโรค โดยใช้ส่วนต่างๆของพฤกษ์ ดังนี้
เมล็ดและเปลือก : มีรสฝาด เป็นยาสมาน เช่น รักษาแผลในปาก, ในลำคอ, เหงือกหรือฟันผุ, ริดสีดวงทวารหนัก, แก้ท้องร่วง, ห้ามเลือดตกใน
เมล็ด : รักษากลากเกลื้อน, โรคเรื้อน, ทำยารักษาเยื่อตาอักเสบ
ใบ : ใช้ดับพิษร้อน ทำให้เย็น
พฤกษ์เป็นต้นไม้โตเร็วและทนทาน เหมาะสำหรับปลูกในที่เสื่อมโทรมและแห้งแล้งสามารถปรับปรุงสภาพดินให้สมบูรณ์ขึ้นได้ เนื่องจากเป็นพืชตะกูลถั่วจึงสามารถจับไนโตรเจนจากอากาศมาเปลี่ยนเป็นปุ๋ยไนเตรตได้ดี เนื้อไม้พฤกษ์เหนียว แข็งแรง ทนทานปานกลาง เลื่อยไสกบได้ง่าย มีสีน้ำตาลอ่อนถึงแก่ เป็นมัน เป็นไม้ที่ใช้ค้าขายระหว่างประเทศด้วยชื่อทางการค้าคือ Indian Walnut Siris และ Kokko
เนื่องจากพฤกษ์เป็นต้นไม้ที่มีประโยชน์และผูกพันกับคนไทยมากชนิดหนึ่ง จึงได้รับการพิจารณาให้เป็นต้นไม้ประจำจังหวัดมหาสารคาม โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงได้ทรงโปรดพระราชทานกล้าไม้มงคลให้ผู้ว่าราชการจังหวัดทุกจังหวัดนำไปปลูกเพื่อเป็นสิริมงคล เป็นไม้มงคลประจำจังหวัดทั้ง 76 จังหวัด โดยจังหวัดมหาสารคาม ได้รับพระราชทานต้นพฤกษ์เป็นไม้มงคลประจำจังหวัด ดังนั้นต่อไปนี้คนไทยที่ปลูกต้นพฤกษ์นอกจากจะได้ประโยชน์ด้านต่างๆ เช่น ผัก, สมุนไพร, ร่มเงา, เนื้อไม้ ฯลฯ แล้วยังจะเป็นสิริมงคลแก่ตนเองและครอบครัวอีกด้วย
ความเป็นพิษ

ฝุ่นจากไม้มีกลิ่นหอมและเผ็ดร้อน อาจทำให้เกิดการระคายเคืองต่อจมูกและลำคอของคนงานโรงเลื่อย เปลือกใช้เป็นยาเบื่อปลา สีย้อมสีแดงจากเปลือกไม้ทำให้เกิดการระคายเคืองผิวหนัง ฝักมีซาโปนินและกินไม่ได้มาก
ดูเพิ่ม

รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด