stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บายาโดลิด
ความเป็นมาของชื่อเมือง

ต้นกำเนิดของชื่อเมืองที่เป็นไปได้ประการหนึ่งคือคำในภาษาละตินว่า วัลลิส (VALLIS) หมายถึง "หุบเขา" กับคำในภาษาเคลติกว่า โตลีตุม (TOLITUM) หมายถึง "ที่บรรจบของสายน้ำ" หรือ "เมืองในเมฆ" นอกจากนี้ ชื่อเมืองนี้ยังเชื่อมโยงกับชื่อภาษาอาหรับของเมือง بلد الوليد (ออกเสียงว่า บะละดัลวะลีด) หมายถึง "เมืองของวะลีด" โดยอัลวะลีดที่ 1 (Al-Walid I, 668 - 715) เป็นชื่อกาหลิบแห่งราชวงศ์อุไมยัดซึ่งเป็นผู้ปกครองอัลอันดะลุส (สเปนสมัยมุสลิมมีอำนาจ) ระหว่างปี ค.ศ. 705 - 715
อีกประการหนึ่ง เมืองนี้มีชื่อเล่นที่นิยมเรียกว่า ปูเซลา (Pucela) รากศัพท์ของชื่อนี้ยังไม่เป็นที่ชัดเจน แต่อาจจะมาจากคำที่ใช้เรียกอัศวินกลุ่มเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่งที่ติดตาม "คัวนา เด อาร์โก"
อาหารท้องถิ่น

ปลาเป็นอาหารที่นิยมรับประทานกันทั่วไป แม้ว่าจะเมืองนี้จะอยู่ลึกเข้ามาในแผ่นดินก็ตาม ปลาหลายชนิด เช่น ปลาเรดบรีม ปลาเฮก ปลาค็อด ซึ่งจับมาจากทะเลกันตาเบรียเป็นส่วนประกอบหนึ่งในอาหารของชาวบายาโดลิด มีการรับประทานขากบอีกด้วย ทั้งในตัวเมืองและบริเวณอื่น ๆ ในแคว้นกัสติยาและเลออน นอกจากนี้ บายาโดลิดยังมีเห็ดป่าหลากชนิด รวมทั้งหน่อไม้ฝรั่ง ใบเอนไดฟ์ และถั่วต่าง ๆ (เช่น ถั่วขาว ถั่วเลนทิล) ส่วนลูกสนก็นิยมนำปรุงอาหารประเภทสตูว์ ขนมอบต่าง ๆ จากเมืองบายาโดลิดก็เป็นที่รู้จักกันดีเช่นกัน โดยเฉพาะขนมเพสทรีของ St. Mary's รวมทั้งสปันจ์เค้ก ไพน์นัตบอล และครีมทอดของ St. Claire's
เมืองพี่น้อง

ลีล (ประเทศฝรั่งเศส)
โมเรเลีย (ประเทศเม็กซิโก)
ออร์แลนโด (สหรัฐอเมริกา)
ฟลอเรนซ์ (ประเทศอิตาลี)
| ด ค กเมืองหลักของจังหวัดในประเทศสเปน |
| --- | --- | --- |
|  กาดิซ  กรานาดา  กัสเตยอนเดลาปลานา  กาเซเรส  กอร์โดบา  กูเองกา  กัวดาลาฆารา  ฆาเอน  เฆโรนา  ซิวดัดเรอัล  ซานเซบัสเตียน  ซันตันเดร์  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  บาดาโฆซ  บาร์เซโลนา  บายาโดลิด  บาเลนเซีย  บิลบาโอ  บูร์โกส  บิโตเรีย-กัสเตอิซ  ปัมโปลนา  ปัลมาเดมายอร์กา  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  เลออน  โลโกรโญ  ลัสปัลมัส  ลูโก  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลิกันเต  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อูเอสกา  อูเอลบา  โอเบียโด  โอว์แรนเซ  อูเอสกา   |  กาดิซ  กรานาดา  กัสเตยอนเดลาปลานา  กาเซเรส  กอร์โดบา  กูเองกา  กัวดาลาฆารา  ฆาเอน  เฆโรนา  ซิวดัดเรอัล  ซานเซบัสเตียน  ซันตันเดร์  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  บาดาโฆซ  บาร์เซโลนา  บายาโดลิด  บาเลนเซีย  บิลบาโอ  บูร์โกส  บิโตเรีย-กัสเตอิซ  ปัมโปลนา  ปัลมาเดมายอร์กา  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  เลออน  โลโกรโญ  ลัสปัลมัส  ลูโก  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลิกันเต  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อูเอสกา  อูเอลบา  โอเบียโด  โอว์แรนเซ  อูเอสกา   |  |
ฟุตบอลทีมชาติสิงคโปร์

ฟุตบอลทีมชาติสิงคโปร์ เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศสิงคโปร์ ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลสิงคโปร์ ซึ่งเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย และสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน สีประจำทีมคือสีแดงและสีขาว มีฉายาที่เป็นที่รู้จักคือ "The Lions" (สิงโต) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์อันโดดเด่นประจำชาติ ทีมชาติสิงคโปร์เป็นทีมฟุตบอลที่เก่าแก่ทีมหนึ่งในทวีปเอเชีย โดยสมาคมฟุตบอลสิงคโปร์ถือเป็นสมาคมที่เก่าแก่ที่สุดในทวีป
สิงคโปร์ถือเป็นหนึ่งในชาติที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในภูมิภาคอาเซียน โดยชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 4 สมัยใน ค.ศ. 1998, 2004, 2007 และ 2012 ซึ่งเป็นสถิติอันดับสอง มีสีประจำทีมคือสีแดงและสีขาว แม้จะมีประชากรน้อย แต่พวกเขามีนโยบายการสร้างทีมที่แข็งแกร่งและสามารถแข่งขันกับทีมอื่นในภูมิภาคอาเซียนได้อย่างมั่นคง โดยเน้นการใช้นักเตะโอนสัญชาติ สิงคโปร์เป็นชาติแรกที่เป็นเจ้าภาพฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน และเป็นทีมเดียวในรายการดังกล่าวที่ชนะในรอบชิงชนะเลิศทุกครั้งที่ตนเองเข้าชิง โดยคว้าแชมป์สมัยแรกใน ค.ศ. 1998 จากการชนะเวียดนาม ตามด้วยการชนะอินโดนีเซียใน ค.ศ. 2004 และชนะไทยใน ค.ศ. 2007 และ 2012
สิงคโปร์ยังเคยทำผลงานได้ดีในการแข่งระดับทวีป ในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2007 รอบคัดเลือก พวกเขาเป็นทีมเดียวในที่เอาชนะอิรักได้ ซึ่งอิรักเป็นทีมแชมป์ในการแข่งขันรอบสุดท้าย รวมทั้งสามารถเสมอกับทีมที่มีอันดับโลกเหนือกว่าพวกเขาอย่างจีน (ค.ศ. 2006, 2009 และ 2024) และออสเตรเลีย (ค.ศ. 2008) ได้ รวมถึงเสมอกับออสเตรเลียในปี 2008 และในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก สิงคโปร์บุกไปยันเสมอญี่ปุ่นได้ถึงสนามกีฬาไซตามะ 2002 ด้วยผลประตู 0–0 ซึ่งถือเป็นเกมเดียวที่ญี่ปุ่นไม่สามารถเอาชนะคู่แข่งได้ในรอบคัดเลือกดังกล่าว สิงคโปร์ยังเคยทำผลงานได้ในบางนัดที่แข่งขันกับทีมจากทวีปยุโรปด้วยการเสมอคาซัคสถานในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ด้วยผลประตู 0–0 และเสมออาเซอร์ไบจาน 2–2 เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012
ประวัติ > ยุคแรก (1892–1994)

สมาคมฟุตบอลสิงคโปร์ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1892 ถือเป็นองค์กรทางด้านฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดในสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย การแข่งขันครั้งแรกของทีมชาติสิงโปร์เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1921 ในรายการ มาลายา คัพ (มาเลเซีย คัพ ในปัจจุบัน) ซึ่งจัดการแข่งขันโดยทหารเรือจากบริติชมาลายา สิงคโปร์เป็นหนึ่งในหกชาติที่ได้ร่วมแข่งขันในปีแรก สิงคโปร์ยังคงร่วมแข่งขันรายการนี้อย่างต่อเนื่อง และไม่เคยทำผลงานที่แย่กว่าตำแหน่งแชมป์หรือรองแชมป์เลย กระทั่งการแข่งขันได้ยุติลงชั่วคราวใน ค.ศ. 1941 เนื่องจากสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงเวลานั้นสิงคโปร์ยังได้ร่วมแข่งขันมาเลเซียนลีก
สิงคโปร์ชนะเลิศมาเลเซีย คัพ 24 สมัย และมาเลเซียนลีก 2 สมัย และหลังจากคว้าแชมป์ลีกและมาเลเซีย คัพ ได้ทั้งสองรายการใน ค.ศ. 1994 สมาคมฟุตบอลสิงคโปร์ได้ถอนตัวจากการแข่งขันทุกรายการในประเทศมาเลเซีย ภายหลังเกิดข้อพิพาทกับสมาคมฟุตบอลมาเลเซียในเรื่องการจัดสรรจำนวนเงินในการจำหน่ายบัตรเข้าชม สิงคโปร์จึงไปก่อตั้งลีกของตนเองในนาม สิงคโปร์พรีเมียร์ลีก ใน ค.ศ. 1996 และสมาคมฟุตบอลสิงคโปร์ได้เริ่มมีการพัฒนาทีมชาติให้แข็งแกร่งในการแข่งขันระดับนานาชาติ
สิงคโปร์เป็นเจ้าภาพการแข่งขันเอเชียนคัพ 1984 ซึ่งเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวจนถึงปัจจุบันที่พวกเขาได้ร่วมแข่งขันรายการนี้ โดยตกรอบแบ่งกลุ่มจากการมี 4 คะแนน แม้จะเอาชนะอินเดียและเสมอกับทีมใหญ่อย่างอิหร่านได้ และพวกเขามีอันดับโลกฟีฟ่าที่ดีที่สุดคืออันดับ 73 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1993
ประวัติ > เริ่มพัฒนาทีม (1995–2003)

สิงคโปร์คว้าเหรียญทองแดงในซีเกมส์ 1995 ที่จังหวัดเชียงใหม่ หลังจากแพ้เจ้าภาพและทีมแชมป์ในครั้งนั้นอย่างทีมชาติไทย 0–1 ในรอบรองชนะเลิศ ต่อมา สิงคโปร์เป็นเจ้าภาพฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 1996 ซึ่งจัดขึ้นเป็นปีแรก แต่พวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่มโดยแพ้ไทยในนัดสุดท้าย ตามด้วยการตกรอบรองชนะเลิศซีเกมส์ 1997 โดยแพ้อินโดนีเซีย และแพ้เวียดนามในนัดชิงเหรียญทองแดง
สิงคโปร์คว้าแชมป์รายการแรกได้ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 1998 ภายใต้การนำของ แบร์รี วิทเบรด ผู้ฝึกสอนชาวอังกฤษโดยไม่แพ้ทีมใดในรอบแบ่งกลุ่มรวมถึงเอาชนะมาเลเซียและลาว และเอาชนะอินโดนีเซียในรอบรองชนะเลิศ 2–1 ก่อนจะชนะเวียดนามในรอบชิงชนะเลิศ 1–0 แยน บอร์ก โพลเซน ชาวเดนมาร์กได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของสมาคมใน ค.ศ. 1999 ก่อนจะรับตำแหน่งเป็นผู้ฝึกสอนแทนที่ วินเซนต์ สุบรามาเนียม ซึ่งลาออกใน ค.ศ. 2000 จากผลงานย่ำแย่ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2000 ซึ่งพวกเขาตกรอบแรก โดยต่อมาสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพร่วมรายการดังกล่าวอีกครั้งใน ค.ศ. 2002 แต่ก็ตกรอบแรกอีกครั้ง โดยแพ้คู่ปรับสำคัญอย่างมาเลเซียในนัดแรก 0–4 และการเอาชนะลาวรวมถึงเสมอทีมไทยในนัดสุดท้ายนั้นไม่เพียงพอต่อการเข้ารอบ โพลเซนถูกปลดหลังจบการแข่งขัน
ประวัติ > ประสบความสำเร็จในภูมิภาค (2004–2012)

ราดอยโก อัฟราโมวิช เข้ามารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนต่อในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2004 พวกเขาผ่านรอบแบ่งกลุ่มโดยไม่แพ้ทีมใด ตามด้วยการชนะพม่าไปอย่างสนุกด้วยผลประตูรวมสองนัด 8–5 ซึ่งต้องเล่นกันถึงช่วงต่อเวลา และพวกเขาคว้าแชมป์สมัยที่สองได้จากการชนะอินโดนีเซียในรอบชิงชนะเลิศด้วยผลประตูรวม 5–2 โดยบุกไปชนะถึงกรุงจาการ์ตาได้ 3–1 ในเลกแรก และกลับมาชนะได้อีก 2–1 ต่อหน้าแฟน ๆ 55,000 คนที่สิงคโปร์
สิงคโปร์ตกรอบเอเชียนคัพ 2007 รอบคัดเลือกโดยชนะได้เพียงหนึ่งนัดจากห้านัด และอัฟราโมวิชนำทีมลงแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2007 ในฐานะแชมป์เก่าและเป็นเจ้าภาพร่วมกับทีมชาติไทย พวกเขาเริ่มต้นด้วยการเสมอเวียดนาม แต่ในนัดที่สองพวกเขาชนะลาว 11–0 นับเป็นสถิติการชนะด้วยผลประตูที่มากที่สุดตลอดกาลของทีม และเสมออินโดนีเซียในนัดสุดท้าย ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศเอาชนะจุดโทษมาเลเซีย ภายหลังจากเสมอกัน 1–1 ทั้งสองนัด และเข้าไปป้องกันแชมป์ได้โดยชนะไทยด้วยผลประตูรวม 3–2  โดยชนะในบ้านได้ 2–1 และบุกไปเสมอ 1–1 ที่กรีฑาสถานแห่งชาติ จากประตูท้ายเกมของไครูล อัมรี คว้าแชมป์สมัยที่สาม
อย่างไรก็ตาม สิงคโปร์ล้มเหลวในการแข่งขัน ค.ศ. 2008 แม้พวกเขาจะชนะสามนัดรวดในรอบแบ่งกลุ่มที่พบกับอินโดนีเซีย, พม่า และกัมพูชา โดยทำประตูไปได้ถึง 10 ประตู ทว่าพวกเขาแพ้เวียดนามแชมป์ในปีนั้นในรอบรองชนะเลิศด้วยผลประตูรวม 0–1
ในฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก สิงคโปร์ผ่านปาเลสไตน์ และ ทาจิกิสถาน เข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มก่อนจะตกรอบเมื่อแพ้ต่อคู่แข่งที่แข็งแกร่งจากตะวันออกกลางอย่างซาอุดีอาระเบีย ต่อมาใน เอเชียนคัพ 2011 รอบคัดเลือก สิงคโปร์ตกรอบโดยชนะได้สองจากหกนัด จบอันดับสุดท้าย รวมถึงแพ้ทีมดังอย่างอิหร่าน 0–6 และแพ้ในบ้านต่อทีมชาติไทย 1–3 แต่พวกเขาก็เล่นได้ยอดเยี่ยมโดยบุกไปชนะไทยได้ 1–0 เช่นกัน และสิงคโปร์ยังมีผลงานย่ำแย่ต่อเนื่องจากการตกรอบแบ่งกลุ่ม ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2010 โดยชนะเพียงนัดเดียว และแพ้เวียดนามในนัดสุดท้าย และจากผลงานดังกล่าวทำให้แฟนบอลวิจารณ์อย่างหนัก สมาคมฟุตบอลตัดสินใจพักการแข่งขันทุกรายการเป็นเวลา 6 เดือนเพื่อวางแผนและปรับปรุงทีมใหม่ และกลับมาเอาชนะมัลดีฟส์ในเกมกระชับมิตร 4–0 ณ สนามกีฬาจาลันเบอซาร์ และเสมอไทย 0–0 ตามด้วยการลงแข่งขันสุลต่านออฟสลังงอร์ รายการพิเศษที่จัดขึ้นระหว่างสองสโมสรฟุตบอลคู่แข่ง ได้แก่ สโมสรสลังงอร์และสิงคโปร์ และสิงคโปร์ชนะ 1–0 คว้าแชมป์สมัยที่หก
สิงคโปร์ตกรอบในฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก แต่คว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2012 ได้เป็นสมัยที่สี่ เอาชนะฟิลิปปินส์ในรอบรองชนะเลิศ และชนะไทยในรอบชิงชนะเลิศด้วยผลประตูรวม 3–2 โดยชนะในเลกแรกที่บ้าน 3–1 และแพ้ที่กรุงเทพมหานคร 0–1 ราดอยโก อัฟราโมวิช ลาทีมหลังจบการแข่งขัน เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ฝึกสอนที่ดีที่สุดของทีมชาติสิงคโปร์มาถึงปัจจุบัน ถัดมาในเอเชียนคัพ 2015 รอบคัดเลือก สิงคโปร์ตกรอบโดยแพ้ทีมร่วมกลุ่มอย่างจอร์แดน และซีเรีย
ประวัติ > 2013–ปัจจุบัน

เบิร์นด์ ชตังเงอ เข้ามารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนใน ค.ศ. 2013 พาทีมชนะในเกมกระชับมิตรสองนัดที่พบกับพม่าและลาว และชตังเงอเป็นผู้เข้ามาเปลี่ยนรูปแบบการเล่นของทีม ให้เคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็ว เน้นการวิ่งและการจ่ายลูกบอลแบบจังหวะเดียว และยังเพิ่มความฟิตให้นักเตะ พวกเขาเป็นเจ้าภาพฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2014 ร่วมกับเวียดนาม แต่ไม่สามารถป้องกันแชมป์ได้ และย่ำแย่ถึงขั้นตกรอบแบ่งกลุ่มโดยชนะพม่าได้เพียงนัดเดียว แต่แพ้คู่ปรับอย่างไทย (1–2) และ มาเลเซีย (1–3) และตกรอบฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก รอบที่ 2 แต่ก็เก็บได้ถึง 10 คะแนน และได้รับเสียงชื่นชมจากการบุกไปเสมอทีมใหญ่อย่างญี่ปุ่นได้ถึงสนามกีฬาไซตามะ 2002 รวมทั้งเอาชนะชาติตะวันออกกลางอย่างอัฟกานิสถาน 1–0 และแพ้ซีเรียไปเพียงหนึ่งประตู
ชตังเงอไม่ได้รับการขยายสัญญา และเขาถูกแทนที่โดย วี. ซุนดรามูร์ธี พาทีมลงแข่งฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 แต่พวกเขาตกรอบแรกอีกครั้ง โดยเสมอหนึ่งนัด แพ้สองนัด และในเอเชียนคัพ 2019 รอบคัดเลือก – รอบที่ 3 สิงคโปร์ตกรอบโดยไม่ชนะทีมใด ต่อมา ทัตสึมะ โยชิดะ ผู้ฝึกสอนชาวญี่ปุ่นเข้ามาทำหน้าที่ต่อ แต่ทีมก็ตกรอบในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 2 โดยชนะได้ 2 นัดจาก 8 นัด และประเทศสิงคโปร์ได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 พวกเขาอยู่ในกลุ่มเอร่วมกับไทย, ฟิลิปปินส์, พม่า, และติมอร์-เลสเต และสิงคโปร์ผ่านรอบแบ่งกลุ่มในฐานะรองแชมป์กลุ่มด้วยผลงานชนะ 3 นัด และแพ้ 1 นัด โดยแพ้ทีมชาติไทยในนัดสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่ม 0–2 และแพ้อินโดนีเซียในรอบรองชนะเลิศด้วยผลประตูรวมสองนัด 3–5 ซึ่งในนัดที่สองต้องเล่นกันถึงช่วงต่อเวลา เป็นผลให้โยชิดะอำลาตำแหน่งผู้ฝึกสอน และ ทากายูกิ นิชิงายะ เข้ามารับตำแหน่งต่อ
การคุมทีมนัดแรกของนิชิกายะคือเกมกระชับมิตรซึ่งพวกเขาแพ้คูเวต 0–2 ณ สนามกีฬาอัลนะฮ์ยาน ถัดมาในเอเชียนคัพ 2023 รอบคัดเลือก – รอบที่ 3 สิงคโปร์ตกรอบจากผลงานชนะ 1 และแพ้ 2 นัด ต่อมาในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 1 สิงคโปร์เอาชนะกวมด้วยผลประตูรวม 2 นัด 3–1 แต่การแข่งขันครั้งนี้ไม่เป็นที่พึงพอใจของผู้สนับสนุน เนื่องจากผลงานโดยรวมไม่ดีนัก โดยสิงคโปร์มีโอกาสมากมายในการทำประตูเพิ่ม แต่ชนะด้วยผลประตูที่น้อยกว่าที่คาดไว้ สิงคโปร์ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือก – รอบที่ 2 แต่จบในอันดับสุดท้ายของกลุ่มเริ่มต้นด้วยการบุกไปแพ้เกาหลีใต้ 0–5, แพ้ไทย 1–3, เสมอจีน 2–2, บุกไปแพ้จีน 1–4, แพ้เกาหลีใต้ 0–7 ปิดท้ายด้วยการบุกไปแพ้ไทย 1–3 สิงคโปรลงแข่งขันกระชับมิตรในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024 โดยชนะพม่า 3–2 และแพ้ไทเป 2–3 ต่อมาในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2024 กลุ่มเอ สิงคโปร์เอาชนะกัมพูชาในนัดแรก 2–1 จากนั้น เอาชนะติมอร์-เลสเต 3–0 และแพ้ไทย 2–4 พวกเขาเข้ารอบเป็นอันดับ 2 ของกลุ่มจากการเสมอมาเลเซีย 0–0 แต่แพ้เวียดนามในรอบรองชนะเลิศด้วยผลประตูรวมสองนัด 1–5
สนามแข่งขัน

| สนามเหย้าของทีมชาติสิงคโปร์>  | สนามเหย้าของทีมชาติสิงคโปร์> สนาม | สนามเหย้าของทีมชาติสิงคโปร์> ความจุ | สนามเหย้าของทีมชาติสิงคโปร์> ที่ตั้ง | สนามเหย้าของทีมชาติสิงคโปร์> ใข้งานล่าสุด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สนามกีฬาแห่งชาติสิงคโปร์ | 55,000 | กัลลัง | v   ไทย (17 ธันวาคม 2024; ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2024) |
|  | สนามกีฬาจาลันเบอซาร์ | 8,000 | กัลลัง | v   เติร์กเมนิสถาน (5 กันยายน 2017; เอเชียนคัพ 2019 รอบคัดเลือก – รอบที่ 3) |
|  | Bishan Stadium | 3,500 | Bishan | v   มองโกเลีย (12 ตุลาคม 2018; กระชับมิตร) |
|  | Choa Chu Kang Stadium | 4,268 | Choa Chu Kang | v   อินเดีย (16 ตุลาคม 2012; กระชับมิตร) |
|  | Jurong West Stadium | 4,200 | Jurong West | v   ปากีสถาน (19 พฤศจิกายน 2012; กระชับมิตร) |
|  | Jurong East Stadium | 2,700 | Jurong East | v   บรูไน (6 มิถุนายน 2015; กระชับมิตร) |
|  | Hougang Stadium | 3,800 | Hougang | v   ฮ่องกง (9 กันยายน 2014; กระชับมิตร) |
|  | Yishun Stadium | 3,400 | Yishun | v   กัมพูชา (17 พฤศจิกายน 2014; กระชับมิตร) |
ผลงาน > ฟุตบอลโลก

1998 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2002 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2006 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2010 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2014 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2018 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2022 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2026 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
ผลงาน > เอเชียนคัพ

1956-2023 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
ผลงาน > อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ

ชนะเลิศ (4) - 1998, 2004, 2007, 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สมาคมฟุตบอลสิงคโปร์
| ก่อนหน้า |  | ฟุตบอลทีมชาติสิงคโปร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1996 ไทย  |  | อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ  (1998 (สมัยที่ 1)) |  | 2000 ไทย  |
| 2002 ไทย  |  | อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ  (2004 (สมัยที่ 2)   2007 (สมัยที่ 3)) |  | 2008 เวียดนาม  |
| 2010 มาเลเซีย  |  | อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ  (2012 (สมัยที่ 4)) |  | 2014 ไทย  |
| ด ค กสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน |
| --- | --- | --- |
| ทีมชาติ | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน ·  ฟุตซอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน ·  ฟุตบอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน |  |
| สโมสร | ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน ·  อาเซียนซูเปอร์ลีก ·  แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ ·  ฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน |  |
| เยาวชน | ชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี ·  ชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี ·  ชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี ·  ชิงแชมป์เยาวชนหญิงอายุไม่เกิน 19 ปี ·  ชิงแชมป์เยาวชนหญิงอายุไม่เกิน 16 ปี |  |
| ชาติสมาชิก |  กัมพูชา ·  ติมอร์-เลสเต ·  ไทย ·  บรูไน ·  พม่า ·  ฟิลิปปินส์ ·  มาเลเซีย  ·  ลาว ·  เวียดนาม ·  สิงคโปร์ ·  อินโดนีเซีย ·  ออสเตรเลีย |  |
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียนคัพ
เอเชียตะวันตก (WAFF):  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  โอมาน 
เอเชียกลาง (CAFA):  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  เนปาล  บังกลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  กวม  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน  จีนไทเป  ญี่ปุ่น  มองโกเลีย  มาเก๊า  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา1  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  ออสเตรเลีย  อินโดนีเซีย 
ทีมชาติที่ถูกยุบ:  มาลายา  เยเมนใต้  เวียดนามใต้  เวียดนามเหนือ 
ทีมชาติในอดีต:  อิสราเอล (ย้ายไปยูฟ่าในปี 1994)  คาซัคสถาน (ย้ายไปยูฟ่าในปี 2002)  นิวซีแลนด์ (ก่อตั้งโอเอฟซีในปี 1966) 
1 ไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า
| ด ค กแชมเปียนฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 7 สมัย |  ไทย (1996, 2000, 2002, 2014, 2016, 2020, 2022) |  |
| แชมป์ 4 สมัย |  สิงคโปร์ (1998, 2004, 2007, 2012) |  |
| แชมป์ 3 สมัย |  เวียดนาม (2008, 2018, 2024) |  |
| แชมป์สมัยเดียว |  มาเลเซีย (2010) |  |
ราดอยโก อัฟราโมวิช ผู้ฝึกสอนชาวเซอร์เบีย ได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ฝึกสอนที่ดีที่สุดของทีมชาติสิงคโปร์ ด้วยผลงานชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 3 สมัย
ซาลามังกา

สำหรับความหมายอื่นของ "ซาลามังกา" ดูที่ ซาลามังกา (แก้ความกำกวม)
| ซาลามังกา |
| --- | --- |
เทศบาล

   ธง ตราอาร์ม
ซาลามังกาที่ตั้งเมืองซาลามังกาแสดงแผนที่สเปนซาลามังกาซาลามังกา (ยุโรป)แสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด: 40°58′N 5°40′W﻿ / ﻿40.967°N 5.667°W﻿ / 40.967; -5.667
ประเทศ:  สเปน
แคว้นปกครองตนเอง:  แคว้นกัสติยาและเลออน
จังหวัด: ซาลามังกา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 38.6 ตร.กม. (14.9 ตร.ไมล์)
ความสูง: 802 เมตร (2,631 ฟุต)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 144,825 คน
 • ความหนาแน่น: 3,800 คน/ตร.กม. (9,700 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสพื้นที่: 34 (สเปน) + 923 (ซาลามังกา)
เว็บไซต์: www.salamanca.es
| เมืองเก่าซาลามังกา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
อาสนวิหารซาลามังกา
พิกัด: 40°57′38.8″N 5°39′57.6″W﻿ / ﻿40.960778°N 5.666000°W﻿ / 40.960778; -5.666000
ประเทศ:  สเปน
ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i), (ii), (iv)
อ้างอิง: 381
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1988 (คณะกรรมการสมัยที่ 12)
พื้นที่: 50.78 เฮกตาร์ (125.5 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 130.3 เฮกตาร์ (322 เอเคอร์)
ที่ตั้งเมืองเก่าซาลามังกาในประเทศสเปน
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ซาลามังกา (สเปน: Salamanca) เป็นเมืองหลักของจังหวัดซาลามังกาในแคว้นกัสติยาและเลออน ทางภาคตะวันตกของประเทศสเปน ตั้งอยู่บนที่ราบสูงริมแม่น้ำตอร์เมส ซึ่งมีสะพานข้ามแห่งหนึ่งสูง 150 เมตร สร้างบนส่วนโค้ง (arch) 26 ชิ้นส่วน โดย 15 ชิ้นส่วนนั้นสร้างขึ้นในสมัยโรมัน ส่วนที่เหลือสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ปัจจุบัน (ค.ศ. 2005) ซาลามังกามีประชากร 160,331 คน
ซาลามังกาตั้งขึ้นก่อนสมัยโรมโบราณโดยชาวเคลติเบเรียนเผ่าหนึ่งชื่อ วักไกอี (Vaccaei) โดยเป็นหนึ่งในสองป้อมปราการที่สร้างขึ้นเพื่อป้องกันดินแดนของพวกเขาใกล้แม่น้ำดูเอโร ต่อมาในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช ชาวคาร์เทจซึ่งนำโดยฮันนิบาลได้เข้าจู่โจมและยึดครองเมืองนี้ จนกระทั่งคาร์เทจสูญเสียอำนาจในคาบสมุทรไอบีเรียให้กับสาธารณรัฐโรมัน เมืองนี้จึงเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นในฐานะศูนย์กลางการค้า ในสมัยโรมัน ซาลามังกามีชื่อเรียกว่า "ซัลมันตีกา" (Salmantica)
หนึ่งในช่วงที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมืองนี้คือ ค.ศ. 1218 เมื่อพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออนทรงก่อตั้งมหาวิทยาลัยซาลามังกาขึ้นที่เมืองนี้ และหลังจากนั้นไม่นานนัก มหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็กลายเป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางวิชาการที่สำคัญและมีชื่อเสียงมากที่สุดในยุโรป
ในช่วงสงครามคาบสมุทร (ซึ่งนโปเลียนเข้ามาเกี่ยวข้อง) นั้น ยุทธการที่ซาลามังกาเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1812 เป็นความปราชัยครั้งสำคัญของกองทัพฝรั่งเศส และยังเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของซาลามังกาด้วย เนื่องจากซีกตะวันตกของเมืองถูกโจมตีเสียหายอย่างหนัก
เมืองฝาแฝด

กูอิงบรา ประเทศโปรตุเกส
เวือทซ์บวร์ค ประเทศเยอรมนี
เหอเฝย์ ประเทศจีน
ห้องภาพ

โดมของมหาวิหารซาลามังกา
ด้านหน้าของมหาวิทยาลัยซาลามังกา
ปลาซามายอร์ (จัตุรัสหลัก) ของเมืองซาลามังกา
บิโตเรีย

| บิโตเรีย-กัสเตอิซ Vitoria  Gasteiz |
| --- | --- |
เทศบาล
จัตุรัสบิโตเรีย-กัสเตอิซ
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Haec est Victoria quae vincit (This is Victoria which triumphs)
ตำแหน่งที่ตั้งเมืองบิโตเรียในประเทศสเปน
พิกัด: 42°51′N 2°41′W﻿ / ﻿42.850°N 2.683°W﻿ / 42.850; -2.683
ประเทศ:  สเปน
แคว้นปกครองตนเอง:  แคว้นประเทศบาสก์
จังหวัด: อาลาบา
ก่อตั้ง: 1181
การปกครอง
 • ผู้พิพากษาเทศบาล: Gorka Urtaran (พรรคชาตินิยมบาสก์)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 276.81 ตร.กม. (106.88 ตร.ไมล์)
ความสูง: 525 เมตร (1,722 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 249,176 คน
 • ความหนาแน่น: 900 คน/ตร.กม. (2,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 01001–01015
เว็บไซต์: www.vitoria-gasteiz.org
บิโตเรีย (สเปน: Vitoria), กัสเตอิซ (บาสก์: Gasteiz) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า บิโตเรีย-กัสเตอิซ (Vitoria-Gasteiz) ตั้งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศสเปน เป็นเมืองหลักของจังหวัดอาลาบาและของแคว้นปกครองตนเองประเทศบาสก์ ในปี ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) เมืองบิโตเรียมีประชากรประมาณ 226,490 คน เมืองนี้จึงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคว้น หากใช้จำนวนประชากรเป็นเกณฑ์
เมืองนี้ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 1724 (ค.ศ. 1181) เมื่อพระเจ้าซานโชที่ 6 "นักปราชญ์" กษัตริย์แห่งนาวาร์ ได้ทรงตั้งเมืองนูเอบาบิกโตเรีย (Nueva Victoria) เป็นด่านป้องกันอาณาจักรขึ้นบนยอดเนินเขาแห่งหนึ่งในบริเวณที่ตั้งถิ่นฐานเก่าแก่ของเมืองกัสเตอิซปัจจุบัน  ต่อมาในปี ค.ศ. 1200 (พ.ศ. 1743) เมืองนี้ถูกยึดครองโดยกองทัพของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งราชอาณาจักรกัสติยา ผู้ทรงผนวกเมืองนี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักร จากนั้นเมืองนี้ก็ขยายตัวขึ้นเรื่อย ๆ
เมืองพี่น้อง

แอนะไฮม์ รัฐแคลิฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา)
อองกูแลม (ฝรั่งเศส)
เวสเทิร์นสะฮารา ดาอีรา (สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี)
โกโก (อิเควทอเรียลกินี)
คูตาอีซี (จอร์เจีย)
วิกตอเรีย รัฐเท็กซัส (สหรัฐอเมริกา)
วีตอเรีย (บราซิล)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของเมืองบิโตเรีย
42°50′47″N 2°40′21″W﻿ / ﻿42.8464°N 2.6725°W﻿ / 42.8464; -2.6725
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ บิโตเรีย
แผนที่ จาก มัลติแมป โกลบอลไกด์ หรือ กูเกิลแผนที่
ภาพถ่ายทางอากาศ จาก เทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
ภาพถ่ายดาวเทียม จาก วิกิแมเปีย
| ด ค กเมืองหลักของจังหวัดในประเทศสเปน |
| --- | --- | --- |
|  กาดิซ  กรานาดา  กัสเตยอนเดลาปลานา  กาเซเรส  กอร์โดบา  กูเองกา  กัวดาลาฆารา  ฆาเอน  เฆโรนา  ซิวดัดเรอัล  ซานเซบัสเตียน  ซันตันเดร์  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  บาดาโฆซ  บาร์เซโลนา  บายาโดลิด  บาเลนเซีย  บิลบาโอ  บูร์โกส  บิโตเรีย-กัสเตอิซ  ปัมโปลนา  ปัลมาเดมายอร์กา  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  เลออน  โลโกรโญ  ลัสปัลมัส  ลูโก  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลิกันเต  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อูเอสกา  อูเอลบา  โอเบียโด  โอว์แรนเซ  อูเอสกา   |  กาดิซ  กรานาดา  กัสเตยอนเดลาปลานา  กาเซเรส  กอร์โดบา  กูเองกา  กัวดาลาฆารา  ฆาเอน  เฆโรนา  ซิวดัดเรอัล  ซานเซบัสเตียน  ซันตันเดร์  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  บาดาโฆซ  บาร์เซโลนา  บายาโดลิด  บาเลนเซีย  บิลบาโอ  บูร์โกส  บิโตเรีย-กัสเตอิซ  ปัมโปลนา  ปัลมาเดมายอร์กา  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  เลออน  โลโกรโญ  ลัสปัลมัส  ลูโก  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลิกันเต  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อูเอสกา  อูเอลบา  โอเบียโด  โอว์แรนเซ  อูเอสกา   |  |
↑  Municipal Register of Spain 2018. National Statistics Institute.
แขวงพญาไท

ระวังสับสนกับ แขวงทุ่งพญาไท
| แขวงพญาไท |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Phaya Thai
ซอยพหลโยธิน 7 (อารีย์)
แผนที่เขตพญาไท เน้นแขวงพญาไท
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: พญาไท
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4.672 ตร.กม. (1.804 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 34,558 คน
 • ความหนาแน่น: 7,396.83 คน/ตร.กม. (19,157.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10400
รหัสภูมิศาสตร์: 101406
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พญาไท เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร เป็น 1 ใน 13 แขวงที่ตั้งขึ้นใหม่ล่าสุดตามประกาศการเปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงของกรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงพญาไทตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตพญาไท มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงจตุจักร (เขตจตุจักร) มีคลองบางซื่อเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงสามเสนใน (เขตพญาไท) มีถนนพหลโยธินเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงถนนพญาไทและแขวงทุ่งพญาไท (เขตราชเทวี) มีคลองสามเสนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงถนนนครไชยศรี (เขตดุสิต) มีทางรถไฟสายเหนือเป็นเส้นแบ่งเขต
บูร์โกส
เมืองพี่น้อง

ลูเดิง, ประเทศฝรั่งเศส
เปซัก, ประเทศฝรั่งเศส
ซานฮวนเดโลสลาโกส, ประเทศเม็กซิโก
บรูช, ประเทศเบลเยียม
บาเลนเซีย, ประเทศสเปน
วีเชนซา, ประเทศอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

เส้นทางนักบุญเจมส์ (Camino de Santiago)
เทศบาลเมืองบูร์โกส เก็บถาวร 2010-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มหาวิทยาลัยบูร์โกส
ข่าวเกี่ยวกับเมืองบูร์โกส[ลิงก์เสีย]
พิพิธภัณฑ์การทหารบูร์โกส เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพถ่ายเมืองบูร์โกส
ข้อมูลเมืองบูร์โกส เก็บถาวร 2007-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
42°21′N 3°42′W﻿ / ﻿42.350°N 3.700°W﻿ / 42.350; -3.700
| ด ค กเมืองหลักของจังหวัดในประเทศสเปน |
| --- | --- | --- |
|  กาดิซ  กรานาดา  กัสเตยอนเดลาปลานา  กาเซเรส  กอร์โดบา  กูเองกา  กัวดาลาฆารา  ฆาเอน  เฆโรนา  ซิวดัดเรอัล  ซานเซบัสเตียน  ซันตันเดร์  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  บาดาโฆซ  บาร์เซโลนา  บายาโดลิด  บาเลนเซีย  บิลบาโอ  บูร์โกส  บิโตเรีย-กัสเตอิซ  ปัมโปลนา  ปัลมาเดมายอร์กา  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  เลออน  โลโกรโญ  ลัสปัลมัส  ลูโก  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลิกันเต  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อูเอสกา  อูเอลบา  โอเบียโด  โอว์แรนเซ  อูเอสกา   |  กาดิซ  กรานาดา  กัสเตยอนเดลาปลานา  กาเซเรส  กอร์โดบา  กูเองกา  กัวดาลาฆารา  ฆาเอน  เฆโรนา  ซิวดัดเรอัล  ซานเซบัสเตียน  ซันตันเดร์  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  บาดาโฆซ  บาร์เซโลนา  บายาโดลิด  บาเลนเซีย  บิลบาโอ  บูร์โกส  บิโตเรีย-กัสเตอิซ  ปัมโปลนา  ปัลมาเดมายอร์กา  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  เลออน  โลโกรโญ  ลัสปัลมัส  ลูโก  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลิกันเต  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อูเอสกา  อูเอลบา  โอเบียโด  โอว์แรนเซ  อูเอสกา   |  |