stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สภานิติบัญญัติเซนต์เฮเลนา

| สภานิติบัญญัติเซนต์เฮเลนา  Legislative Council  of Saint Helena (อังกฤษ) |
| --- | --- |

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธาน: จอห์น แครนฟีลด์  ตั้งแต่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2019 
ประธานสภา: โมรีน ธอมป์สัน  ตั้งแต่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2019 
โครงสร้าง
สมาชิก: 15 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: สภา เลือกตั้ง (12)   อิสระ (12) โดยตำแหน่ง (3)   สมาชิกโดยตำแหน่ง (3) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบคะแนนเสียงเหนือกว่ายกเขต
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2017
ที่ประชุม
 เจมส์ทาวน์
เว็บไซต์
www.sainthelena.gov.sh/government/legislative-council/
สภานิติบัญญัติเซนต์เฮเลนา (อังกฤษ: Legislative Council of Saint Helena) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของเซนต์เฮเลนาซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 15 คน โดย 12 คนมาจากการเลือกตั้งในระบบคะแนนเสียงเหนือกว่ายกเขต (block voting) จากแปดเขตเลือกตั้งทั่วทั้งเกาะ  และอีก 3 คนเป็นสมาชิกโดยตำแหน่ง (ex-officio) ซึ่งแต่งตั้งโดยผู้ว่าการ
สปริงเบรก

สปริงเบรกที่ปานามาซิตีบีช รัฐฟลอริดา
สปริงเบรก (อังกฤษ: Spring break, March break, Study Week หรือ Reading Week ในบางส่วนของแคนาดา) เป็นสัปดาห์หยุดยาวจากการเรียนในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ของมหาวิทยาลัยและโรงเรียนในสหรัฐอเมริกา แคนาดา จีนแผ่นดินใหญ่ เกาหลี ญี่ปุ่น ไต้หวัน เยอรมนี เม็กซิโก และอีกหลายประเทศ
เวลาหยุด

ในสหรัฐอเมริกา ช่วงสปริงเบรกของสถาบันต่าง ๆ อาจมีช่วงตั้งแต่กลางเดือนมีนาคม ถึงปลายเดือนเมษายน แต่โรงเรียนหลายแห่งจะหยุดอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ของเดือนมีนาคม บางโรงเรียนจะเรียก "March break" หรือ "ช่วงหยุดเดือนมีนาคม" แต่ถ้าเริ่มหยุดตั้งแต่ช่วงกลางเดือนมีนาคม จะเรียก "หยุดช่วงฤดูใบไม้ผลิ" หลายสถาบันในระดับ เค-12 (ถ้าประเทศไทย เทียบประมาณเป็นสถานศึกษาเปิดถึงชั้น ม.6) ในสหรัฐอเมริกาจะรวมสปริงเบรกเข้ากับอีสเตอร์และปัสกา ในนิวยอร์กและคอนเนตทิคัต นักเรียนส่วนใหญ่จะมีสปริงเบรกในเดือนเมษายนกัน
ในแคนาดาจะมีวันหยุดยาวกับโรงเรียนประถมและโรงเรียนมัธยม ในเดือนมีนาคม เวลาของสปริงเบรกจริงมีความแตกต่างกันไปตามเขตต่าง ๆ อย่างเช่นออนแทรีโอ โนวาสโกเชียและบริติชโคลัมเบีย จะเกิดขึ้นในช่วงสัปดาห์ที่ 2 หรือ 3 ของเดือนมีนาคม ขณะที่ช่วงหยุดในแอลเบอร์ตา จะมักเริ่มสัปดาห์สุดท้ายของเดือนมีนาคม ส่วนในสหราชอาณาจักร การหยุดยาว 2 สัปดาห์ จะเรียกว่า "วันหยุดอีสเตอร์" ("Easter break" หรือ "Easter holidays") หยุดต่อเนื่องก่อนถึงเทศกาลอีสเตอร์ มักหยุดในเดือนเมษายน
ในมหาวิทยาลัยของแคนาดา ช่วงหยุดคล้าย ๆ กันนี้จะหยุดปลายเดือนกุมภาพันธ์หรือต้นมีนาคม จะเรียก "สัปดาห์อ่านหนังสือ" (Reading Week) ที่มีไว้ให้นักเรียนพักผ่อนจากความตึงเครียดจากการเรียน ในญี่ปุ่นสปริงเบรกจะเริ่มเมื่อจบปีการศึกษา ในเดือนมีนาคมและปลายเดือนเมษายน เพื่อเริ่มปีการศึกษาใหม่
ประเทศในแอฟริกาใต้อย่าง บอตสวานา แอฟริกาใต้ เลโซโท วันหยุดจะมีในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์หรือต้นเดือนมีนาคม
ประวัติ

หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง จนในคริสต์ทศวรรษ 1980 เมืองฟอร์ตลอเดอร์เดล รัฐฟลอริดา ดังกระฉ่อนเรื่องเป็นจุดหมายปลายทางของสปริงเบรกในสหรัฐอเมริกา โดยมีชายคนหนึ่งที่ชื่อ จอร์จ วอร์เรน "บ็อบ" กิลล์ จูเนียร์ ที่ถูกเรียกว่า "บิดาแห่งสปริงเบรกเมืองฟอร์ตลอเดอร์เดล" ทำให้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง  ก่อนหน้านั้นจะมีผู้แถบนี้เพื่อหยุดพักความหนาวเย็นในฤดูหนาว เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2006 นิวยอร์กไทมส์ รายงานว่า สปริงเบรกในฟอร์ตลอเดอร์เดล มีกิตติศัพท์ในเรื่องจุดหมายปลายทางของเหล่าบรรดานักศึกษามหาวิทยาลัย เริ่มจากทีมว่ายน้ำชายมหาวิทยาลัยคอลเกต เข้ามาฝึกที่นี่ หยุดพักผ่อนในปี 1935 ฟอร์ตลอเดอร์เดล ก็มีชื่อเสียงมากขึ้นเนื่องจากภาพยนตร์ในปี 1960 เรื่อง Where the Boys Are ที่นักศึกษาหนุ่มสาวพบปะกันขณะสปริงเบรกที่นี่
การปฏิบัติทั่วไป

ในสถานที่อย่าง แคนคูน คาโบแซนลูคัส เม็กซิโก กิจกรรมในช่วงสปริงเบรก โดยทั่วไปเช่น การดื่มเมา การใช้ยาเสพติดและการมีเพศสัมพันธ์กัน ในอดีตที่พักในฟอร์ตลอเดอร์เดนจะเสียหายจากกิจกรรมการเข้าพักในช่วงนี้จนฝ่ายปกครองท้องถิ่นห้ามปาร์ตี้ในปี 1985 ในปีเดียวกันรัฐบาลปรับอายุคนที่ดื่มเหล้าได้โดยในฟลอริด้า ปรับเป็นที่อายุ 21 ปี เป็นเหตุให้นักศึกษาที่มีอายุต่ำกว่าเกณฑ์ออกเดินทางไปสปริงเบรกนอกประเทศสหรัฐอเมริกา โดยในปี 1989 จำนวนผู้มาของนักศึกษามหาวิทยาลัยตกราว 20,000 จากที่เคยมีผู้คน 350,000 ที่มาฟอร์ตลอเดอร์เดล ใน 4 ปีก่อนหน้านั้น
สถานที่ที่นักปาร์ตี้ไปในช่วงสปริงเบรก ย้ายไปในที่สังคมที่อนุญาตอย่าง เดย์โทนาบีช ในฟลอริดา (มีนักเรียนมากกว่า 200,000 เดินทางเข้ามาในช่วงเวลาสูงสุดของสปริงเบรก) แต่หลังจากที่ฝ่ายปกครองได้เข้ามาดูเรื่องจำนวนผู้คนแล้ว จำนวนผู้คนในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 และต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ตกลงไป "ยังมีกลุ่มนักศึกษาที่ยังคงมา แต่ก็ไม่มาก" ส่วนทางด้านปานามาซิตีบีช ยังคงได้รับความนิยมในการเป็นจุดหมายปลายทางของสปริงเบรก เนื่องจากใกล้กับวิทยาลัยทางตอนใต้และการขับรถที่ไม่ไกล คนท้องถิ่นในปานามาซิตีบีชก็ยังต้อนรับชาวสปริงเบรกทุก ๆ ปี และยังเป็นปัจจัยหลักของเศรษฐกิจของเมืองด้วย เซาธ์พาดรีไอร์แลนด์ รัฐเท็กซัส และฟอร์ตไมเออร์บีช รัฐฟลอริดา ก็ยังเป็นจุดหมายปลายทางที่ได้รับความนิยมในบรรดานักเรียน นักศึกษา จากทางภาคใต้ตอนกลางและตอนกลางของตะวันตกของประเทศ เช่นเดียวกับตะวันออกเฉียงเหนือ หนึ่งในสถานที่สปริงเบรกที่ใหญ่ที่สุดทางใต้ของตะวันตก คือเลกฮาวาสุซิตี จัดโดยเอ็มทีวี ในรัฐแอริโซนา
จุดหมายปลายทางนอกสหรัฐอเมริกาเช่น แคนคูน คาโบแซนลูคัส อคาปุลโก บาร์เบโดส มาซาตลัน เปอร์โต้วาลลาร์ต้า จาเมกา บาฮามัส และหมู่เกาะเติร์กและไคคอส ทัวร์เอเยนซีไม่ได้เพียงระบุอายุน้อยที่สุดที่สามารถดื่มได้ในสถานที่นั้น ๆ แต่ความจริงแล้วเรื่องอายุการดื่มก็ไม่ถูกบังคับใช้นัก บางบริษัททัวร์เพิ่มตารางพิเศษของสปริงเบรกไว้ในราคาลดด้วย
นอกจากนั้นยังมีการทำการตลาดในช่วงสปริงเบรก โดยบริษัทใหญ่อย่าง โคคา-โคลา จิลเลตต์ เอ็มทีวี และกองทัพอเมริกัน
สภานิติบัญญัติมาเก๊า

| สภานิติบัญญัติ แห่งเขตบริหารพิเศษมาเก๊า  澳門特別行政區立法會 Assembleia Legislativa da  R> A.E.M. |
| --- | --- |
สมัยที่ 6

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: Kou Hoi In  ตั้งแต่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 
รองประธาน: Chui Sai Cheong  ตั้งแต่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2017 
เลขานุการเอก: Kou Hoi In  ตั้งแต่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2017 
เลขานุการโท: Chan Hong  ตั้งแต่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2017 
โครงสร้าง
สมาชิก: 33 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลจีน (29)   ACUM (3)    UMG (2)    UPP (2)    MUDM (1)    UPD (1)    Mudar (1)    OMKC (4)    OMCY (3)    CCCAE (2)    União Excelente (2)    APSSE (1)    CE Appointments (7) ฝ่ายสนับสนุนประชาธิบไตย (4)   AMN (2)    NE (2) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อโดยมีเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำ 5%
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 17 กันยายน ค.ศ. 2017
ที่ประชุม

อาคารสภานิติบัญญัติมาเก๊า  1 Praça da Assembleia Legislativa   เขตบริหารพิเศษมาเก๊า
เว็บไซต์
al.gov.mo
สภานิติบัญญัติแห่งเขตบริหารพิเศษมาเก๊า (จีน: 澳門特別行政區立法會, Assembleia Legislativa da R.A.E.M., อังกฤษ: Legislative Assembly of Macau) คือสภานิติบัญญัติแห่งเขตบริหารพิเศษมาเก๊า ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 33 คน โดย 14 คนมาจากการเลือกตั้ง และอีก 12 คนมาจากการเลือกตั้งทางอ้อมผ่านตัวแทนกลุ่มอาชีพ และอีก 7 คนมาจากการแต่งตั้งโดยหัวหน้าฝ่ายบริหาร
บทบาทของสภานิติบัญญัติ ได้แก่ การผ่านกฎหมาย แก้ไข ระงับ และยกเลิกกฎหมาย ตรวจสอบและรับรองงบประมาณ และตรวจสอบรายงาน นโยบายด้านภาษี และอนุมัติการกู้เงินของรัฐบาล อภิปรายด้านนโยบายต่างๆ ที่เสนอโดยหัวหน้าฝ่ายบริหาร อภิปรายเรื่องเกี่ยวกับปัญหาต่างๆ ที่อยู่ในความสนใจของสาธารณชน และเพื่อรับและพิจารณาข้อร้องเรียนต่างๆ จากประชาชนมาเก๊า
สภาพนอกอาณาเขต

ในกฎหมายระหว่างประเทศ สภาพนอกอาณาเขต (อังกฤษ: extraterritoriality) หมายถึง สภาพที่ได้รับยกเว้นจากเขตอำนาจของกฎหมายท้องถิ่น มักเป็นผลมาจากการเจรจาทางการทูต
ตามประวัติศาสตร์ สภาพนอกอาณาเขตเกิดแก่ปัจเจกบุคคลเป็นหลัก เพราะมักมีการอ้างเขตอำนาจเหนือตัวบุคคลมากกว่าพื้นที่ สภาพนอกอาณาเขตยังนำไปใช้บางส่วนได้กับสถานที่ เช่น ความคุ้มกันที่ให้แก่คณะผู้แทนทางทูต ฐานทัพของต่างชาติ หรือสำนักงานต่าง ๆ ของสหประชาชาติ กรณีที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุด 3 กรณี ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รับรู้กันในระดับระหว่างประเทศนั้น ว่าด้วยตัวบุคคลและทรัพย์สินของประมุขแห่งรัฐและหัวรัฐบาลต่างประเทศ ตัวบุคคลและทรัพย์สินของเอกอัครราชทูตและนักการทูตอื่น ๆ และเรือในน่านน้ำสากล
สฟาลบาร์และยานไมเอน

สฟาลบาร์และยานไมเอน
สฟาลบาร์และยานไมเอน (อังกฤษ: Svalbard and Jan Mayen) เป็นดินแดนของประเทศนอร์เวย์ มีศูนย์กลางการบริหารดินแดนอยู่ที่ลองเยียร์เบียน ประกอบไปด้วยหมู่เกาะสฟาลบาร์และเกาะยานไมเอน ดินแดนนี้ถือเป็นดินแดนพิเศษของนอร์เวย์ภายใต้สนธิสัญญาสฟาลบาร์ และถือว่าที่นี่เป็นเขตปลอดทหาร
บรรณานุกรม

Stange, Rolf (2011). Spitsbergen. Cold Beauty (Photo book) (ภาษาอังกฤษ, เยอรมัน, ดัตช์ และ นอร์เวย์). Rolf Stange. ISBN 978-3-937903-10-1.
Stange, Rolf (2012). Spitsbergen – Svalbard. A complete guide around the arctic archipelago (ภาษาอังกฤษ). Rolf Stange. ISBN 978-3-937903-14-9.
แหล่งข้อมูลอื่น

Spitsbergen-svalbard.com - Information and more than 10.000 beautiful photos from Spitsbergen in triplogs
สภานิติบัญญัติฮ่องกง

| สภานิติบัญญัติแห่ง เขตบริหารพิเศษฮ่องกง  香港特別行政區立法會 |
| --- | --- |
สมัยที่ 6

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: แอนดรูว์ เหลียง, BPA  ตั้งแต่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2016 
โครงสร้าง
สมาชิก: 70 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลจีน (41)   DAB (13)    BPA (8)    FTU (4)    Liberal (4)    NPP (2)    New Forum (1)    FLU (1)    Roundtable (1)    อิสระ (7) ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (2)   Civic Passion (1)    อิสระ (1) ว่าง (27)
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบจัดลำดับตัวเลือกและระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดโดยใช้วิธีเหลือเศษสูงสุด
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 4 กันยายน ค.ศ. 2016
ที่ประชุม

สำนักงานสภานิติบัญญัติฮ่องกง  ฮ่องกง
เว็บไซต์
www.legco.gov.hk
สภานิติบัญญัติแห่งเขตบริหารพิเศษฮ่องกง หรือ LegCo (อังกฤษ: Legislative Council of the Hong Kong Special Administration Region, จีน: 香港特別行政區立法會) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวแห่งเขตบริหารพิเศษฮ่องกงแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
สภานิติบัญญัติฮ่องกงประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 70 คน โดย 35 คนมาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนในเขตเลือกตั้งทั้งห้าเขตโดยใช้การเลือกตั้งระบบสัดส่วนและวิธีการคำนวณแบบเหลือเศษสูงสุดและโควตาแฮร์ ในขณะที่อีก 35 คนนั้นมาจากการเลือกตั้งทางอ้อมโดยกลุ่มสาขาอาชีพต่าง ๆ   จากการปฏิรูปรัฐธรรมนูญซึ่งผ่านเป็นกฎหมายใน ค.ศ. 2010 นั้นสมาชิกในกลุ่มสาขาอาชีพ มีสมาชิกจำนวน 5 คนมาจากสมาชิกสภาเขต
สภานิติบัญญัติฮ่องกงก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1843 ภายใต้กฎบัตรแห่งอาณานิคมบริเตนใหญ่แห่งฮ่องกงเพื่อทำหน้าที่เป็นสภาที่ปรึกษาแก่ผู้ว่าการ โดยอำนาจและหน้าที่ของสภานั้นเริ่มขยับขยายมากขึ้นตามเวลา  ในปัจจุบันบทบาทหน้าที่ของสภานิติบัญญัติฮ่องกงคือการผ่านกฎหมาย แก้ไขและยกเลิกกฎหมาย ตรวจสอบและรับรองงบประมาณ นโยบายภาษีและการใช้จ่ายสาธารณะ และกำกับดูแลการทำงานของรัฐบาลฮ่องกง นอกจากนี้ยังมีอำนาจในการรับรองหรือถอดถอนองค์คณะผู้พิพากษาในศาลอุทธรณ์สูงสุด และประธานผู้พิพากษาศาลสูงฮ่องกง รวมทั้งอำนาจในการถอดถอนผู้บริหารสูงสุดของฮ่องกง
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 ฮ่องกงได้ผ่านกฎหมายปฎิรูประบบการเลือกตั้งของสภานิติบัญญัติ โดยเพิ่มจำนวนผู้แทนจาก 70 คน เป็น 90 คน แต่ลดสัดส่วนของผู้แทนที่มาจากการเลือกตั้งทางตรงโดยประชาชนจาก 35 คน เหลือเพียง 20 คน และจัดตั้งคณะกรรมการสรรหาผู้แทนในสภานิติบัญญัติ และยังให้อำนาจคณะกรรมการการเลือกตั้งซึ่งเป็นฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลจีนในการสรรหาถึง 40 คน
สภานิติบัญญัติหมู่เกาะเวอร์จิน

| สภานิติบัญญัติแห่ง หมู่เกาะวอร์จินของสหรัฐ  Legislature of the United States Virgin Islands (อังกฤษ) |
| --- | --- |
ชุดที่ 34
ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: ดอนนา เฟรต-เกรกอรี, เดโมแครต  ตั้งแต่ 11 มกราคม ค.ศ. 2021 
รองประธานสภา: โนแวลล์ อี ฟรานซิส จูเนียร์, เดโมแครต  
ผู้นำฝ่ายเสียงข้างมาก: มาร์วิน เอ บลีเดน, เดโมแครต  
โครงสร้าง
สมาชิก: 15 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายเสียงข้างมาก   เดโมแครต: (9) ฝ่ายเสียงข้างน้อย   อิสระ: (6) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบคะแนนเสียงเหนือกว่ายกเขต (block voting)
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020
ที่ประชุม

ทำเนียบรัฐบาล ชาร์ลอตต์อะมาลี  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ
เว็บไซต์
www.legvi.org
สภานิติบัญญัติแห่งหมู่เกาะวอร์จินของสหรัฐ (อังกฤษ: Legislature of the Virgin Islands) คือสภานิติบัญญัติของรัฐของหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ โดยเป็นฝ่ายนิติบัญญัติของดินแดนที่ยังไม่ปกครองตนเองมีลักษณะเป็นสภาเดี่ยว ประกอบด้วยวุฒิสมาชิกจำนวน 15 คนที่มาจากการเลือกตั้งคราวละ 2 ปี โดยไม่จำกัดวาระ สภามีที่ทำการอยู่ที่ชาร์ลอตต์อะมาลี บนเกาะเซนต์ทอมัส
สภานิติบัญญัติซึ่งเรียกว่าเป็นวุฒิสภานั้นเป็นสภาระบบสภาเดี่ยว ซึ่งในสหรัฐอเมริกามีเพียงแค่ในสี่แห่ง ได้แก่ รัฐเนแบรสกา กวม และดีซี
สภานิติบัญญัติเนแบรสกา

| สภานิติบัญญัติแห่งรัฐเนแบรสกา  Nebraska Legislature (อังกฤษ) |
| --- | --- |

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานวุฒิสภา(รองผู้ว่าการ): ไมค์ โฟลีย์, รีพับลิกัน  ตั้งแต่ 8 มกราคม ค.ศ. 2015 
ประธานสภา: ไมค์ ฮิลเกอร์ส, รีพับลิกัน  ตั้งแต่ 6 มกราคม ค.ศ. 2021 
โครงสร้าง
สมาชิก: 49 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ตามกฎหมายจะไม่สังกัดพรรคการเมือง   Republican (32)   Democratic (17)
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 6 เมษายน ค.ศ. 2021
ที่ประชุม

แคปปิตอลแห่งเนแบรสกา  ลินคอล์น รัฐเนแบรสกา
เว็บไซต์
www.nebraskalegislature.gov
สภานิติบัญญัติแห่งรัฐเนแบรสกา (อังกฤษ: Nebraska Legislature) คือสภานิติบัญญัติสูงสุดแห่งรัฐเนแบรสกา โดยประกอบด้วยสมาชิกซึ่งได้แก่ "วุฒิสมาชิก" เนื่องจากในอดีตสภานี้เคยเป็นวุฒิสภาซึ่งเป็นสภาสูงในระบบสองสภาก่อนการยกเลิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐเนแบรสกาเมื่อ ค.ศ. 1937 สภานิติบัญญัติแห่งนี้ใช้ระบบสภาเดี่ยวและตามกฎหมายจะไม่มีการแบ่งพรรคการเมืองในสภาจึงทำให้รัฐเนแบรสกาแตกต่างจากรัฐอื่นๆ ในสหรัฐอเมริกา สภานิติบัญญัติแห่งรัฐเนแบรสกาประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 49 คน ซึ่งเป็นสภานิติบัญญัติที่เล็กที่สุดในสหรัฐ มีที่ทำการอยู่ที่อาคารแคปปิตอลแห่งรัฐเนแบรสกา
สภานิติบัญญัติมีบทบาทในการตรากฎหมายและผ่านงบประมาณของรัฐ โดยผู้ว่าการรัฐมีอำนาจยับยั้งทุกร่างกฎหมายได้ แต่สภานิติบัญญัติสามารถยืนยันได้ด้วยการลงมติด้วยเสียงข้างมากจำนวนสามในห้าส่วนของสมาชิก (30 คน) นอกจากนี้สภานิติบัญญัติสามารถเสนอให้แก้ไขรัฐธรรมนูญได้โดยมีมติเห็นชอบจำนวนสามในห้าส่วนของสมาชิก (30 คน) เพื่อทำการเปิดให้มีการลงประชามติเพื่อเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญนั้นๆ
สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน

| --- | --- |
Pathumwan Institute of Technology
ที่ทำการสถาบัน
ชื่อเดิม: วิทยาลัยช่างกลปทุมวัน
ชื่อย่อ: สทป. / PIT
คติพจน์: รักเรียน เพียรงาน สร้างสรรค์สังคม
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541; 26 ปีก่อน (2541-11-02)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชา  2 ดูในบทความ  สมาคมศิษย์เก่า/บัณฑิตศึกษา  2 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 323,105,300 บาท (พ.ศ. 2567)
นายกสภาสถาบัน: จรูญ ชูลาภ
อธิการบดี: รองศาสตราจารย์ เสถียร ธัญญศรีรัตน์
อาจารย์: 97 คน (พ.ศ. 2565)
บุคลากรทั้งหมด: 211 คน (พ.ศ.  2565)
ที่ตั้ง: ถนนพระรามที่ 1 แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
สัญลักษณ์: เฟืองทองแดง
สี: ████ สีเหลือง สีเลือดหมู
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสถาบัน

สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน (อังกฤษ: Pathumwan Institute of Technology; ชื่อย่อ: สปท. - PIT) เป็นสถาบันการศึกษาในประเทศไทย ยกฐานะขึ้นมาจาก "วิทยาลัยช่างกลปทุมวัน" เป็นสถาบันการศึกษาที่เน้นด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเป็นหลัก โดยมุ่งเน้นให้ผู้สำเร็จการศึกษาด้านอาชีวศึกษาเข้ามาศึกษาต่อเฉพาะทางในระดับปริญญา
ประวัติ

โรงเรียนช่างกลแห่งแรกของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ในนาม "โรงเรียนอาชีพช่างกล" ณ ตึกพระคลังข้างที่ ตรอกกัปตันบุช ถนนสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร โดยคณะนายทหารเรือ นำโดย น.อ. พระประกอบกลกิจ ร.น. และพลเรือตรีสงบ จรูญพร ร.น. พลเรือตรีพระยาวิจารณ์จักรกิจ นามเดิมบุญรอด สวาทะสุข(อดีตผู้บัญชาการทหารเรือ)กับเรือเอกทิพย์ ประสานสุข ร.น. เป็นผู้ช่วยเหลือในการก่อกำเนิดโรงเรียน ด้วยเหตุผลที่ต้องการให้ปลูกฝังอาชีพช่างให้กับเยาวชนไทย 
อีกสองปีต่อมาคือในปี พ.ศ. 2477  โรงเรียนอาชีพช่างกลจึงย้ายไปตั้งแทนที่กรมแผนที่ทหารบก ซึ่งได้ย้ายไปจากบริเวณท่าเรือ โรงเรียนราชินีล่าง จนปีต่อมาได้โอนโรงเรียนอาชีพช่างกลมาอยู่ในสังกัดกระทรวงธรรมการ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พร้อมชื่อโรงเรียนใหม่ว่า โรงเรียนมัธยมอาชีพช่างกล 
ในปี พ.ศ. 2480 ได้มีการดำเนินการเช่าที่ดินตรงข้ามสนามกีฬาแห่งชาติของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นวังของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ เดิม มีเนื้อที่ประมาณ 18 ไร่ ได้จัดสร้างอาคารเรียน 1 หลัง โรงฝึกงานอีก 8 หลัง แล้วย้ายโรงเรียนมัธยมอาชีพช่างกลมาอยู่ที่โรงเรียนใหม่นี้
ถนนพระราม 1 ด้านหน้าสถาบัน (ตรงข้ามกับสนามกีฬาแห่งชาติ)
อาคารสถาบัน
ในระหว่างเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา ทหารญี่ปุ่นประมาณร้อยนาย ได้เข้ายึดโรงเรียนช่างกลปทุมวัน เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2485 เวลา 19.00 น. ปีการศึกษา 2484 ทางโรงเรียนจึงได้อพยพนักเรียนไปอาศัยเรียนที่โรงเรียนมัธยมวัดเทพศิรินทร์ จนจบปีการศึกษา 2484
ต่อมาในวันที่ 4 มิถุนายน 2485 ได้ย้ายไปทำการสอนที่เชิงสะพานเฉลิมโลก ประตูน้ำปทุมวัน ซึ่งเป็นโรงเรียนการช่างอินทราชัยในขณะนั้น 
และในระหว่างเกิดสงครามนั้น โรงเรียนช่างกลปทุมวันได้ส่งนักเรียนแผนกช่างยนต์ปีสุดท้ายจำนวน 32 คนและคุณครูอีกสองท่านไปช่วยงานด้านการซ่อมพาหนะที่แนวหน้ากองทัพสนามภาคพายัพของกระทรวงกลาโหม 
เมื่อสงครามสงบ กองทัพทหารสหประชาชาติ ได้เข้ายึดโรงเรียนช่างกลปทุมวันคืนจากญี่ปุ่นได้ นักเรียนจึงได้กลับมาเรียนที่ช่างกลปทุมวันดังเดิม
ในปี พ.ศ. 2511 โรงเรียนช่างกลปทุมวัน ได้อยู่ในการพัฒนาอาชีวศึกษา ตามแผนโครงการเงินกู้เพื่อปรับปรุงโรงงาน เครื่องมือ เครื่องจักร และส่งครูอาจารย์ฝึกงานและดูงานต่างประเทศ 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นวิทยาลัยช่างกลปทุมวัน เปิดสอนหลักสูตร ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) 
ในปี พ.ศ. 2533 เริ่มเปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรครูเทคนิคชั้นสูง (ปทส.) 
และ พ.ศ. 2537 เปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรวิศวกรรมศาสตร์ (ป.วศ.) สาขาวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์ 
ในปี พ.ศ. 2540 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อวิทยาลัยช่างกลปทุมวัน ว่า "ปทุมวัน" (ที่ รล. 0003/12644 สำนักราชเลขาธิการ พระบรมมหาราชวัง กทม. 10200 24 กรกฎาคม 2540. เรื่อง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อวิทยาลัยช่างกลปทุมวัน ว่า "ปทุมวัน")
ต่อมาเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 วิทยาลัยช่างกลปทุมวัน ได้ยกฐานะเป็นสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน ตามพระราชบัญญัติการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรีในสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน พ.ศ. 2541 และเปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) เป็นครั้งแรกในปีเดียวกัน
โครงการจัดตั้งวิทยาเขตพิจิตร

ในปี 2557 สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน ได้วางแนวทางการขยายพื้นที่การศึกษา สู่ภูมิภาคต่างๆ ภายในประเทศ จึงได้ทำความร่วมมือกับจังหวัดพิจิตรที่มีความสนใจที่จะจัดการศึกษาของจังหวัดไปสู่ระดับอุดมศึกษาเช่นกัน โดยเฉพาะด้านวิศวกรรมศาสตร์ ด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี และสาขาที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิตของในพื้นที่ บนเนื้อที่กว่า 600 ไร่  คาดน่าจะเริ่มดำเนินการได้ในปีงบประมาณ 2559  แต่ท้ายที่สุดโครงการดังกล่าวไม่ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการการอุดมศึกษา เมื่อปี 2559
ศูนย์การเรียนกาญจนบุรี

ศูนย์การเรียนกาญจนบุรี สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน ตำบลวังด้ง อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี  เป็นพื้นที่ให้บริการจัดการสอนในรูปแบบเดียวกับโรงเรียนพระดาบส โดยจัดการเรียนการสอนร่วมกับโรงเรียนกองทุนการศึกษาและโรงเรียนในพื้นที่ มุ่งเน้นจัดการสอนให้เยาวชนในพื้นที่ที่ห่างไกล เข้าไม่ถึงทางการศึกษาของเด็กชายขอบ ในรูปแบบของ กศน. วิชาชีพ เพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา พัฒนาคนเพื่อเพิ่มขีดความสามารถ ให้นำความรู้ไปทำงานหารายได้เลี้ยงตนเองและครอบครัวได้
หน่วยงาน

คณะวิศวกรรมศาสตร์
สาขาวิชาวิศวกรรมการวัดคุม
สาขาวิชาวิศวกรรมปิโตรเคมีและสิ่งแวดล้อม
สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล[ลิงก์เสีย]
สาขาวิชาวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์
สาขาวิชาวิศวกรรมการผลิต
สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้ากำลัง
สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้าพลังงาน
สาขาวิชาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์และโทรคมนาคม
สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ศึกษาทั่วไป
สาขาวิชาวิศวกรรมซอร์ฟแวร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม
สาขาวิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
พื้นฐานวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์
สมาคมศิษย์เก่าฯ
สมาคมศิษย์เก่าสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน เก็บถาวร 2011-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บัณฑิตศึกษา(เว็บไซด์บัณฑิตศึกษา[ลิงก์เสีย])
ได้เริ่มเปิดการเรียนการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.)  และหลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต(วศ.ด.) ในปีการศึกษา 2556 โดยเริ่มเปิดสาขาวิชาดังนี้
สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า
สาขาวิชาปิโตรเคมีและการจัดการสิ่งแวดล้อม
สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตขั้นสูง
รายนามนายกสภาสถาบัน และผู้บริหาร > นายกสภาสถาบัน

| ลำดับ | ชื่อ-สกุล | วาระ |
| --- | --- | --- |
| 1. | นักสิทธิ์ คูวัฒนาชัย | 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 - 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 |
| 2. | วีรวร สิทธิธรรม | 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 - 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 |
| 3. | ว่าที่ร้อยตรี จรูญ ชูลาภ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2555 - 30 กันยายน พ.ศ. 2558 (วาระที่ 1) |
|  |  | 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 - 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 (วาระที่ 2) |
| 4. | พลตำรวจเอก เหมราช ธารีไทย | 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 - 22 กันยายน พ.ศ. 2564 |
| 5. | ว่าที่ร้อยตรี จรูญ ชูลาภ | 23 กุมภาพันธ์ 2565 - ปัจจุบัน |
รายนามนายกสภาสถาบัน และผู้บริหาร > ผู้บริหาร > ครูใหญ่ อาจารย์ใหญ่ ผู้อำนวยการ

นาวาเอก พระประกอบกลกิจ ร.น. (ผู้อำนวยการ) พ.ศ. 2475 - พ.ศ. 2478
เรือเอก หลวงสุรภัฎพิศิษฐ์ ร.น. (อาจารย์ใหญ่) พ.ศ. 2475 - พ.ศ. 2478
เรือโท สมบุญ กายสุต ร.น. (อาจารย์ใหญ่) พ.ศ. 2478 - พ.ศ. 2479
พลเรือโท พระวิจิตรนาวี  (ผู้อำนวยการ) พ.ศ. 2479
นาวาตรี หลวงกลกิจกำจร ร.น (อาจารย์ใหญ่) พ.ศ. 2479 - พ.ศ. 2483
นาวาตรี หลวงประจักรกิจ ร.น. (อาจารย์ใหญ่) พ.ศ. 2483 - พ.ศ. 2485
นาวาตรี หลวงประพรรดิ์จักรกิจ ร.น. (อาจารย์ใหญ่) พ.ศ. 2485 - พ.ศ. 2497
นายสิทธิผล พลาชีวิน (อาจารย์ใหญ่) พ.ศ. 2497 - พ.ศ. 2503
นายปัญญัติ สูญสิ้นภัย (อาจารย์ใหญ่) พ.ศ. 2503 - พ.ศ. 2504
นายพิชัย อังค์จันทร์เพ็ญ (อาจารย์ใหญ่) พ.ศ. 2504 - พ.ศ. 2508
นายอรรณพ ประชัยรณรงค์ (ผู้อำนวยการ) พ.ศ. 2508 - พ.ศ. 2522
นายอาทร จันทวิมล (ผู้อำนวยการ) พ.ศ. 2522 - พ.ศ. 2527
นายจรูญ ชูลาภ (ผู้อำนวยการ) พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2530
นายสงวน บุญปิยทัศน์ (ผู้อำนวยการ) พ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2538
นายเดชา ศิริรัตน์ (ผู้อำนวยการ) พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2539
นายวิจิตร ติจันทึก (ผู้อำนวยการ) พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2541
นายโชค อ่อนพรม (ผู้อำนวยการ) พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2543
รายนามนายกสภาสถาบัน และผู้บริหาร > ผู้บริหาร > อธิการบดี

| ลำดับ | ชื่อ-สกุล | วาระ |
| --- | --- | --- |
| 1. | อาจารย์ โชค อ่อนพรม | พ.ศ. 2541 -  พ.ศ. 2543 (รักษาการ) |
| 2. | อาจารย์ สงวน บุญปิยทัศน์ | พ.ศ. 2543 -  พ.ศ. 2545 |
| 3. | รองศาสตราจารย์ ดร. สุธีร์ อักษรกิตติ์ | พ.ศ. 2545 -  พ.ศ. 2549 |
| 4. | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สมศักดิ์ ทองงอก | 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 - 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 |
| 5. | ดร.อาทร จันทวิมล | 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 - 9 มิถุนายน พ.ศ. 2551 (รักษาการ) |
| 6. | รองศาสตราจารย์สมเกียรติ จงประสิทธิ์พร | 10 มิถุนายน พ.ศ. 2551 - 31 มกราคม พ.ศ. 2552 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2552 (รักษาการ) |
| 7. | ผู้ช่วยศาสตราจารย์วิศิษฏ์ ประทุมสุวรรณ | 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 - 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 (รักษาการ) 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 - พ.ศ. 2553 |
| 8. | อาจารย์ สมศักดิ์ เบญจาทิกุล | พ.ศ. 2553 (รักษาการ) |
| 9. | ศาสตราจารย์ ดร.ถวิล พึ่งมา | พ.ศ. 2553 - 28  กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 (รักษาการ) |
| 10. | รองศาสตราจารย์ ดร.ปัญญา มินยง | 1 มีนาคม - 31 พฤษภาคม 2555 (รักษาราชการแทนอธิการบดี) 1 มิถุนายน พ.ศ. 2555 - 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 |
| 11. | รองศาสตราจารย์ กฤษฏา ประศาสน์วุฒิ | 6 มิถุนายน พ.ศ. 2559 - พ.ศ. 2560 (รักษาราชการแทนอธิการบดี) |
| 12. | รองศาสตราจารย์ ดร.เสถียร ธัญญศรีรัตน์ | พ.ศ. 2560 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 (รักษาราชการแทนอธิการบดี) 28 เมษายน พ.ศ. 2564 - 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565(รักษาราชการแทนอธิการบดี) |
| 13. | รองศาสตราจารย์ ดร.ประยูร สุรินทร์ | พ.ศ. 2563 - 27 เมษายน พ.ศ. 2564 (รักษาราชการแทนอธิการบดี) |
| 14. | รองศาสตราจารย์ ดร.เสถียร ธัญญศรีรัตน์ | 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน |
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

รองศาสตราจารย์ ดร.อิสสรีย์ หรรษาจรูญโรจน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
มนตรี พงษ์พานิช อดีตรองนายกรัฐมนตรี
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.นพพร ลีปรีชานนท์ ประธานสภาอาจารย์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และประธานที่ประชุมประธานสภาอาจารย์มหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย (ปอมท.)
ร้อยตำรวจเอก อดุลย์ สุขสำราญ นักมวยไทยหรือ อดุลย์ ศรีโสธร อดีตนักมวยไทยที่มีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศของเวทีราชดำเนิน(แชมป์มงกุฏเพชร)
สมภพ เบญจาธิกุล อาชีพนักแสดงปีที่แสดง พ.ศ. 2516 - ปัจจุบันมีผลงานเด่นในบทพระเจ้าบุเรงนอง ใน ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช (พ.ศ. 2550)
โดม สิงห์โมฬี อดีตนักแสดง
ทศพร สิทธิวัจน์ หรือ มาสเตอร์ทอดดี้ (อังกฤษ: Master Toddy) เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทย โปรโมเตอร์มวยไทยระดับโลกมีค่ายมวยในสังกัดในสหรัฐอเมริกา 55  ค่าย
แหล่งข้อมูลอื่น

สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′50″N 100°31′31″E﻿ / ﻿13.747180°N 100.525384°E﻿ / 13.747180; 100.525384
สปาย vs. สปาย

| สปาย vs>  สปาย |
| --- | --- |
สปาย ไวท์ และ แบล็ค จากการ์ตูนใน แมดแมกกาซีน ของ อันโตนิโอ โปรญัส
ผู้เขียน:  อันโตนิโอ โปรญัส (ผู้สร้าง: ค.ศ. 1961-1987)  ดัค เอ็ดวิง (ค.ศ. 1987-2000; ค.ศ. 2002)  บ๊อบ คลาร์ค (ค.ศ. 1987-1993)  จอร์จ วูดบริดจ์ (ค.ศ. 1993)  เดฟ แมแนค (ค.ศ. 1993-1997; ค.ศ. 2002)  ปีเตอร์ คูเปอร์ (ค.ศ. 1997-ปัจจุบัน) 
สถานะปัจจุบัน / กำหนด: ต่อเนื่อง
วันเปิดตัว: แมดแมกกาซีน #60 (มกราคม ค.ศ. 1961)
ผู้พิมพ์: อีซีคอมิคส์; ไทม์วอร์เนอร์
ประเภท: ขบขัน, ตลกเสียดสี
สปาย vs. สปาย (อังกฤษ: Spy vs. Spy) เป็นการ์ตูนขาวดำที่ได้รับการเปิดตัวในแมดแมกกาซีน #60 ฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1961 และได้รับการตีพิมพ์ในฉบับออริจินอลโดยอีซีคอมิคส์ การ์ตูนดังกล่าวสร้างขึ้นโดย อันโตนิโอ โปรญัส
ตัวละคร สปาย vs. สปาย ได้ปรากฏตามสื่อ เช่น รายการโทรทัศน์แอนิเมชัน ตลอดจนสินค้าต่างๆ ดังเช่น แอ็คชั่นฟิกเกอร์, เทรดดิ้งการ์ด และ วิดีโอเกม
ภาพยนตร์

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 การ์ตูนชุดนี้ได้รับการประกาศว่าจะมีในฉบับภาพยนตร์คนแสดงโดยอิงจากต้นฉบับซึ่งกำลังอยู่ในช่วงระหว่างการอภิปราย ซึ่งทาง รอน โฮเวิร์ด ได้ให้ความสนใจต่อการกำกับภาพยนตร์ชุดนี้