stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองทัพบรูไน

| กองทัพแห่งชาติบรูไน |
| --- | --- |
Angkatan Bersenjata Diraja Brunei
ตรากองทัพบรูไน
ธงประจำตำแหน่ง
ก่อตั้ง: 31 พฤษภาคม 1961; 63 ปีก่อน (1961-05-31), ในฐานะ กองทหารมลายูบรูไน
รูปแบบปัจจุบัน: 1 มกราคม 1984; 40 ปีก่อน (1984-01-01)
เหล่า:  กองทัพบกบรูไน  กองทัพเรือบรูไน  กองทัพอากาศบรูไน
กองบัญชาการ: ฐานทัพโบลเกียห์ บันดาร์เซอรีเบอกาวัน ประเทศบรูไน
เว็บไซต์: MinDef.gov.bn
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด: จอมพล ฮัสซานัล โบลเกียห์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม: จอมพล ฮัสซานัล โบลเกียห์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนที่ 2: ฮัลบี บิน โมฮัมมัด ยุซซฟ
ผู้บัญชาการ: พลตรี ฮัซไซมี โบล ฮัซซัน
กำลังพล
อายุเริ่มบรรจุ: 18 ปีขึ้นไป
การเกณฑ์: ไม่, อาสาสมัคร
ประชากร วัยบรรจุ: 108,356 ชาย, อายุ 16 ถึง 49,  110,153 หญิง, อายุ 16 ถึง 49
ประชากร ฉกรรจ์: 92,543 ชาย, อายุ 16 ถึง 49,  95,301 หญิง, อายุ 16 ถึง 49
ประชากรวัยถึงขั้น ประจำการทุกปี: 3,460 ชาย,  3,399 หญิง
ยอดประจำการ: 7,200 (อันดับที่ 138)
ยอดสำรอง: 700
รายจ่าย
งบประมาณ: 436.76 ล้านดอลลาร์บรูไน
ร้อยละต่อจีดีพี: 4.5% (2006)
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตนอกประเทศ:  ออสเตรเลีย  บราซิล  แคนาดา  จีน  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  อินโดนีเซีย  อิตาลี  ญี่ปุ่น  เกาหลีใต้  เนเธอร์แลนด์  สิงคโปร์  แอฟริกาใต้  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ไต้หวัน  สหราชอาณาจักร  สหรัฐ
บทความที่เกี่ยวข้อง
ยศ: ยศทหาร
กองทัพบรูไน (มลายู: Angkatan Bersenjata Diraja Brunei, (ABDB)) คือกองกำลังติดอาวุธของราชอาณาจักรบรูไนดารุสซาราม ก่อตั้งเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 กองทัพบรูไนประกอบด้วยสามเหล่าทัพคือ กองทัพบก, กองทัพอากาศ และ กองทัพเรือ
บทบาท

บทบาทของกองทัพบรูไนคือ
ยับยังและป้องกันอำนาจจากภายนอกใด ๆ ที่ประสงค์จะทำลายทางตรงและทางอ้อมในอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนและความสมบูรณ์ของบรูไนเพื่อป้องกันการล้มล้างองค์ประกอบใด ๆ ที่เกิดขึ้นจริงและดำเนินงานที่มีศักยภาพในบรูไน
ดำเนินการเพื่อตอบโต้การรุกราน การก่อการร้าย และการก่อความไม่สงบ
รักษาความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างกองทัพและประชาชนของประเทศบรูไน
โครงสร้าง > กองทัพบก

กองทัพบกบรูไนประกอบด้วย 4 กองพันและกองพันสนันสนุนอีก 700 นาย บทบาทของกองทัพบกคือรักษาความปลอดภัยของประเทศและปกป้องอธิปไตยของชาติ ความรับผิดชอบหลักคือคือการต่อต้านภัยคุกคามจากภายในและน้อกประเทศ และรักษาความมั่นคงในประเทศ
อ่านเพิ่ม

Hussainmiya, B.A. (Bachamiya Abdul); Waleed Mahdini (2013).  Sarimah Haji Umar (บ.ก.). Pencapaian aan aspirasi : ABDB 1961–2011 dan seterusnya [Journey of accomplishments and aspirations : RBAF 1961-2011 and beyond] (ภาษามาเลย์). Bandar Seri Begawan, Brunei Darussalam: Brunei Press / Angkatan Bersenjata Diraja Brunei. OCLC 973874229.
แหล่งข้อมูลอื่น

กระทรวงกลาโหมบรูไน — เว็บไซต์ทางการ
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  ISNI
ซารีนะฮ์ อับดุลละฮ์

ซารีนะฮ์ อับดุลละฮ์
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
ความทรงจำ
:
ซารีนะฮ์ อับดุลละฮ์ (มลายู: Zarinah Abdullah; เกิด ค.ศ. 1971) เป็นนักแบดมินตันชาวสิงคโปร์. โดยเริ่มแข่งขันแบตมินตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 และเป็นตัวแทนระดับประเทศในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
ซากะนา

| ซากะนา |
| --- | --- |
เกิด: 27 มกราคม พ.ศ. 2504 (63 ปี) ตูระ
คู่สมรส: ลวีน-มาอู้ (လွင်မာဦး)
อาชีพ: นักแสดง ผู้กำกับ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2524–ปัจจุบัน
ซากะนา (พม่า: ဇာဂနာ) มีชื่อจริงว่า ตูระ (သူရ; 27 มกราคม พ.ศ. 2504 –) เป็นนักแสดงตลกที่มีชื่อเสียงชาวพม่า นอกจากนั้นยังเป็นนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ และนักเคลื่อนไหวทางการเมือง โดยจะแสดงมุกตลกเสียดสีรัฐบาลทหารของพม่า
ในปี พ.ศ. 2549 ซากะนาถูกรัฐบาลกลางสั่งห้ามไม่ให้ออกแสดงในที่สาธารณะหรือยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจบันเทิง อันเนื่องมาจากการให้ความเห็นทางการเมืองกับสำนักข่าวต่างประเทศ
เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ซากะนาถูกจับกุมตัวด้วยข้อหาฝ่าฝืนคำสั่งของรัฐบาลทหาร ภายหลังเหตุการณ์พายุหมุนนาร์กิส พ.ศ. 2551 ที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตและสูญหายหลายหมื่นคน ทางการพม่าต้องการให้ความช่วยเหลือทุกอย่างผ่านไปจากทางรัฐบาล แต่ซากะนาได้เปิดเผยกับสำนักข่าวต่างประเทศว่า การช่วยเหลือของรัฐบาลไม่มีประสิทธิภาพและมีผู้เดือดร้อนจำนวนมากที่ยังไม่ได้รับความช่วยเหลือ และได้ลงมือเป็นผู้ประสานงานรวมกลุ่มบุคคลในธุรกิจบันเทิงกว่า 400 คน เพื่อจัดส่งความช่วยเหลือตรงไปยังผู้ประสบภัยด้วยตัวเอง
ซากะนาถูกศาลตัดสินเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ว่ามีความผิดใน 3 ข้อกล่าวหา ถูกตัดสินจำคุก 45 ปี จากการทำงานเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย โดยผู้ต้องหาอีก 2 คนในคดีเดียวกัน ถูกพิพากษาจำคุก 29 ปี และ 15 ปี ตามลำดับ ในขณะที่ยังมีอีก 4 ข้อกล่าวหาที่อยู่ระหว่างการพิจารณา การตัดสินคดีนี้เกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกับการตัดสินคดีเนื่องจากการประท้วงต่อต้านรัฐบาลในพม่า พ.ศ. 2550 ที่พระสงฆ์ที่เป็นแกนนำถูกตัดสินจำคุกสูงสุด 68 ปี และนักศึกษาพม่าจำนวน 23 คน ถูกตัดสินจำคุกคนละ 65 ปี
ชีน-มโย่เมียะ

| ชีน-มโย่เมียะ |
| --- | --- |
ประสูติ: ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1490 ตองอู
สวรรคต: คริสต์ทศวรรษ 1520 ตองอู
คู่อภิเษก: เมงเยสีหตู
พระราชบุตร: พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู   พระเจ้าบุเรงนอง   เมงเยสีตูแห่งเมาะตะมะ   ตะโดธรรมราชาที่ 2
ราชวงศ์: ตองอู
พระราชบิดา: Kywe Sit Min
ศาสนา: พุทธเถรวาท
ชีน-มโย่เมียะ (พม่า: ရှင်မျိုးမြတ်, ออกเสียง: [ʃɪ̀ɰ̃ mjó mjaʔ]; ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1490 – ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1520) เป็นพระนมของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้แห่งราชวงศ์ตองอู และพระราชมารดาของพระเจ้าบุเรงนอง ใน ค.ศ. 1516 พระนางและพระสวามีคือเมงเยสีหตูได้เข้ามาเป็นข้าราชสำนักตองอูตั้งแต่พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ยังเป็นทารก ตามพระราชพงศาวดารกล่าวว่าพระนางเป็นทายาทรุ่นที่ 5 ของพระเจ้าสีหตู ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรปี้นยะ (ครองราชย์; 1310–1325) กับพระอัครมเหสีมีสออูจากราชวงศ์พุกาม แต่จากประวัติที่เล่าต่อกันมากล่าวว่าพระนางและพระสวามีเป็นคนธรรมดาสามัญจากพุกามหรือตองอู
ในพงศาวดารกล่าวไว้อีกว่าได้มีการสถาปนาพระนางเป็นพระราชวงศ์ ภายหลังจากพระนางสิ้นพระชนม์เมื่อประมาณคริสต์ทศวรรษ 1520 ในฐานะข้าราชสำนัก และพระนางไม่ทันได้เห็นพระโอรส-ธิดาทั้ง 4 ได้เป็นพระราชวงศ์ชั้นสูงของราชวงศ์ตองอู ตั้งแต่พระราชบุตรองค์ใหญ่ ขิ่นโปนสอ ได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1530 และพระราชบุตรองค์ที่ 2 จะเด็ด ได้อภิเษกกับตะขิ่นจี พระขนิษฐาต่างพระราชมารดาของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1534 พระสวามีของพระนางได้อภิเษกอีกครั้งหลังจากที่พระนางสิ้นพระชนม์แล้วกับพระขนิษฐาของพระนางพร้อมกับได้รับการสถาปนาเป็นอุปราชแห่งตองอู ระหว่าง ค.ศ. 1540–1549 และในระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าบุเรงนองพระโอรสอีก 2 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นอุปราชแห่งเมาะตะมะและแปร พร้อมกับได้รับพระอิสริยยศเป็นเมงเยสีตูและตะโดธรรมราชาที่ 2 ใน ค.ศ. 1552 และสีตู พระเชษฐาหรือพระอนุชาของพระนางได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองพุกามใน ค.ศ. 1551
บรรณานุกรม

Harvey, G. E. (1925). History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824. London: Frank Cass & Co. Ltd.
Royal Historical Commission of Burma (1832). Hmannan Yazawin (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.
Sein Lwin Lay, Kahtika U (1968). Mintaya Shwe Hti and Bayinnaung: Ketumadi Taungoo Yazawin (ภาษาพม่า) (2006, 2nd printing ed.). Yangon: Yan Aung Sarpay.
Thaw Kaung, U (2010). Aspects of Myanmar History and Culture. Yangon: Gangaw Myaing.
กัวลากังซาร์

| กัวลากังซาร์ Kuale كوالا كڠسر |
| --- | --- |
กัวลากังซาร์
พิกัด: 4°46′N 100°56′E﻿ / ﻿4.767°N 100.933°E﻿ / 4.767; 100.933
Country: มาเลเซีย
State: รัฐเประ
District: Kuala Kangsar
การปกครอง
 • ประเภท: Municipality
 • Mayor: Shafie Arifin
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 204.94 ตร.กม. (79.13 ตร.ไมล์)
ประชากร (2000)
 • ทั้งหมด: 39,300 คน
 • ความหนาแน่น: 752 คน/ตร.กม. (1,950 คน/ตร.ไมล์)
ดอกไม้: Canna generalis
เว็บไซต์: www.mpkkpk.gov.my
กัวลากังซาร์ (มลายู: Kuala Kangsar) เป็นเมืองที่สุลต่านเประประทับอยู่ มีประชากร39,000คน ตั้งอยู่ปลายแม่น้ำกังซาร์ก่อนไหลลงสู่แม่น้ำเประ ดอกไม้ประจำเขตคือดอกพุทธรักษา
กัวลากังซาร์มีพื้นที่ทั้งหมด 204.94 ตารางกิโลเมตร
สถานที่น่าสนใจ

สะพาน อับดุล จาลิลและ
มัสยิด อบูเดีย มัสยิดหลักของรัฐเประ
กองทัพอากาศมาเลเซีย

| กองทัพอากาศมาเลเซีย |
| --- | --- |
Tentera Udara Diraja Malaysia
ตราประจำเหล่าทัพ
ประเทศ:  มาเลเซีย
รูปแบบ: กองทัพอากาศ
คำขวัญ: Sentiasa di angkasa raya
สีหน่วย:   
วันสถาปนา: 2 มิถุนายน พ.ศ. 2501
ปฏิบัติการสำคัญ: วิกฤตการณ์มลายู   การเผชิญหน้า อินโดนีเซีย-มาเลเซีย   สงครามจลาจลคอมมิวนิสต์
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการ ทหารอากาศ: General Tan Sri Dato' Sri Mohd Asghar Khan bin Goriman Khan
เครื่องหมายสังกัด
ธงประจำ กองทัพ: 
เครื่องหมายอากาศยาน: 
เครื่องหมายปีกหาง: 
กองทัพอากาศมาเลเซีย (มลายู: Tentera Udara Diraja Malaysia) มีประวัติความเป็นมาคล้ายกับกองทัพอากาศของประเทศที่เคยเป็นอาณานิคมของอังกฤษประเทศอื่น ๆ คือในช่วงแรกจะเป็นกองทัพอากาศอังกฤษที่ดูแลน่านฟ้าให้ก่อน ซึ่งต่อมาอังกฤษถอนตัวออกไปในปี พ.ศ. 2514 และได้มีการลงนามสัญญาความมั่นคงร่วมกันระหว่างมาเลเซีย, สิงคโปร์, นิวซีแลนด์, ออสเตรเลีย และสหราชอาณาจักรในการร่วมกันป้องกันน่านฟ้า โดยในช่วงแรกกองทัพอากาศออสเตรเลียนำเครื่องบินมิเรจ (Mirage IIIO) มาประจำการที่ฐานทัพอากาศบัตเตอร์เวิร์ทตามสนธิสัญญา
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา กองทัพอากาศมาเลเซียมีการพัฒนาแบบก้าวกระโดด โดยในช่วงแรกได้จัดซื้อเครื่องบิน F-5E จำนวน 1 ฝูง (16 ลำ) และ A-4C Skyhawks จำนวน 88 ลำซึ่งเป็นเครื่องบินส่วนเกินจากกองทัพอากาศสหรัฐ กองทัพอากาศมาเลเซียยังจัดหาอากาศยานจากต่างค่ายกัน โดยส่วนใหญ่มีอากาศยานจากสหรัฐอเมริกา, รัสเซีย และอังกฤษประจำการ
ปัจจุบันกองทัพอากาศมาเลเซียถือเป็นกองทัพอากาศอันดับต้น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีอากาศยานประจำการเกือบ 100 เครื่อง
เครื่องบินที่เข้าประจำการ > เครื่องบินขับไล่/โจมตี

รัสเซียSu-30MKM (จำนวน 18 เครื่อง)
ประจำการอยู่ที่ฝูงบินที่ 11 ฐานทัพอากาศกองเคคัก
ระบบอาวุธ
อากาศสู่อากาศ
จรวดนำวิถีอากาศสู่อากาศพิสัยกลางแบบ Active Radar รุ่น R-77 (เทียบเท่า AIM-120C)
จรวดนำวิถีอากาศสู่อากาศพิสัยกลางแบบ Semi-Active Radar รุ่น R-27R1 (เทียบเท่า AIM-7)
จรวดนำวิถีอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้แบบ R-73E (เทียบเท่า AIM-9X)
อากาศสู่พื้น
จรวดนำวิถีด้วยกล้องทีวี Kh-29T/TE (เทียบเท่า AGM-65D)
จรวดนำวิถีด้วยเลเซอร์ Kh-29L (เทียบเท่า AGM-65E)
จรวดนำวิถีต่อต้านเรือรบ Kh-31A (เทียบเท่า AGM-84 Harpoon)
จรวดนำวิถีต่อต้านการแพร่คลื่นเรด้าร์ Kh-31P (เทียบเท่า AGM-88 HARM)
จรวดนำวิถีด้วยกล้องทีวีพิสัยไกล Kh-59ME เทียบเท่า AGM-130)
ระเบิดนำวิถีด้วยกล้องทีวี KAB-500KR ขนาด 500 กก. (คล้าย GBU-15)
ระเบิดนำวิถีด้วยกล้องทีวี KAB-500KR ขนาด 1500 กก. (คล้าย GBU-15)
ระเบิดอนกประสงค์ OFAB ขนาด 100 กก. - 250 กก. (เทียบเท่า Mk.82 - 83)
ระเบิดอนกประสงค์ FAB ขนาด 500 กก. (เทียบเท่า Mk.84)
รัสเซียMiG-29N/NUB (จำนวน 14 เครื่อง)
ประจำการอยู่ที่ฝูงบินที่ 19 ฐานทัพอากาศกวนตัน
ระบบอาวุธ
ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่อากาศพิสัยกลางแบบ R-77
ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้แบบ R-73
ระเบิด
สหรัฐ F/A-18D (จำนวน 8 ลำ)
ประจำการอยู่ที่ฝูงบินที่ 18 ฐานทัพอากาศบัตเตอร์เวิร์ท
ระบบอาวุธ
ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่อากาศพิสัยกลางแบบ AIM-7 Sparrow
ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้แบบ AIM-9 Sidwinder
ระเบิดนำวิถี GBU-16
จรวดต่อต้านเรือรบ Harpoon
สหราชอาณาจักร Hawk 208 (จำนวน 16 ลำ)
ประจำการที่ฝูงบิน 15 ฐานทัพอากาศบัตเตอร์เวิร์ท
ระบบอาวุธ
ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้แบบ AIM-9 Sidwinder
ระเบิด
สหราชอาณาจักร Hawk 108 (จำนวน 6 ลำ)
ประจำการที่ฝูงบิน 15 ฐานทัพอากาศบัตเตอร์เวิร์ท
ระบบอาวุธ
ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้แบบ AIM-9 Sidwinder
ระเบิด
สหรัฐ F-5E/F และ RF-5E (จำนวน 10 ลำ)
ประจำการอยู่ที่ฝูงบินที่ 12 ฐานทัพอากาศบัตเตอร์เวิร์ท
ระบบอาวุธ
ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้แบบ AIM-9 Sidwinder
ระเบิด
การจัดหาอากาศยานในอนาคต

ขณะนี้กองทัพอากาศมาเลเซียกำลังคัดเลือกเครื่องบินรบรุ่นใหม่เพื่อมาแทน MIG-29N โดยเครื่องบินที่กำลังคัดเลือกมี F/A-18F  Dassault Rafale JAS-39 GRIPEN EurofighterTyphoon โดยคาดว่าจะประกาศผลได้ในปี  พศ 2557
จูน โรส เบลลามี

| จูน โรส เบลลามี |
| --- | --- |
ရတနာနတ်မယ်


สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของพม่า
ดำรงตำแหน่ง 24 ธันวาคม ค.ศ. 1976 – พฤษภาคม ค.ศ. 1977
ประธานาธิบดี: เนวี่น
ก่อนหน้า: Ni Ni Myint
ถัดไป: Ni Ni Myint (แต่งงานใหม่)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ยะดะหน่านะเม 1 มิถุนายน ค.ศ. 1932(1932-06-01) ย่างกุ้ง บริติชพม่า
เสียชีวิต: 1 ธันวาคม ค.ศ. 2020(2020-12-01) (88 ปี) ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี
คู่สมรส:   มารีโอ ปอสตีลยีโอเน (หย่า 1954)  เนวี่น (สมรส 1976–1977) 
บุตร: ไมเคิล เบลลามี ปอสตีลยีโอเน มอริซ ปอสตีลยีโอเน
บุพการี: Herbert Bellamy (orchid collector)   Hteiktin Ma Lat
เป็นที่รู้จักจาก: พระราชปนัดดาในเจ้าชายกะนอง อดีตภรรยาของเนวี่น
ชื่อเล่น: June Rose Babo Yadana MariaLucia

จูน โรส เบลลามี (อังกฤษ: June Rose Bellamy) หรือชื่อพม่า ยะดะหน่านะเม (พม่า: ရတနာနတ်မယ် "เทพีแห่งนพรัตน์"; 1 มิถุนายน ค.ศ. 1931 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 2020) เป็นภริยาคนที่สี่ของนายพล เน วิน ผู้นำเผด็จการทหารชาวพม่า
ประวัติ

จูน โรส เป็นธิดาของเฮอร์เบิร์ต เบลลามี (Herbert Bellamy) นักสะสมกล้วยไม้ชาวออสเตรเลีย กับมารดาคือเจ้าหญิงเทะตินมะละ (ထိပ်တင်မလတ် Hteiktin Ma Lat) พระนัดดาในเจ้าชายกะนอง (ကနောင်မင်းသား Kanaung Mintha) แห่งราชวงศ์อลองพญา
จูน โรสสมรสครั้งแรกกับมารีโอ ปอสตีลยีโอเน (Mario Postiglione) แพทย์และที่ปรึกษาโรคมาเลเรียขององค์การอนามัยโลกในร่างกุ้ง, ดามัสกัส, เจนีวา และมะนิลา มีบุตรชายด้วยกันสองคน ก่อนหย่าจากกันในปี ค.ศ. 1954
ต่อมาเธอพบกับนายพลเน วินครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1963 ที่ยุโรปซึ่งเธอพำนักอยู่ในขณะนั้น เน วินได้ชี้ชวนให้เธอกลับประเทศมาตุภูมิ แม้จะไม่เต็มใจนักแต่เธอก็ทำตามข้อเสนอของเขาแล้วออกมาจากอิตาลี จูน โรสสมรสกับเน วินเมื่อปี ค.ศ. 1976 แต่ชีวิตสมรสรื่นรมย์อยู่เพียงห้าเดือนและลงเอยด้วยการหย่า
หลังจากนั้นจูน โรสย้ายกลับไปอยู่ที่อิตาลี ซึ่งเธอสอนภาษาพม่า และสอนทำอาหารอิตาลีที่เมืองฟลอเรนซ์ และร่วมองค์กรการกุศลบริจาคทรัพย์แก่นักศึกษาแพทย์ผ่านสถาบันศึกษาด้านการแพทย์ที่ย่างกุ้ง จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2020 ด้วยวัย 88 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Studio June Bellamy, Oriental and Italian cuisine school
เบลลามีและเจ้าหญิงเทะตินมะละ
ซิต้อง

| ซิต้อง ซิตอ |
| --- | --- |
เมือง
ซิต้องที่ตั้งเมืองซิต้องในประเทศพม่า
พิกัด: 24°10′N 94°35′E﻿ / ﻿24.167°N 94.583°E﻿ / 24.167; 94.583
ประเทศ:  พม่า
เขต:  ภาคซะไกง์
จังหวัด: มอไล
อำเภอ: พ่อง-บยีน
เขตเวลา: UTC+ 6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
ซิต้อง (พม่า: စစ်တောင်း) เป็นเมืองเล็ก ๆ ในภาคซะไกง์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำชี่น-ดวี่น มีทางหลวงลาดไปทางตะวันตกสู่พรมแดนประเทศอินเดีย ถนนเส้นนี้สร้างในปี ค.ศ. 1887 โดยกองทัพของพลตรี เจ. เจ. เอช. กอร์ดอน (J. J. H. Gordon) เพื่อเชื่อมโยงรัฐมณีปุระของอินเดียกับพม่าตอนบน
ซะเลงะคเว่

| ซะเลงะคเว่> กษัตริย์แห่งพุกาม |
| --- | --- |
ครองราชย์: ค.ศ. 904–934
ก่อนหน้า: ตานแนะ
ถัดไป: เต้นโค

ประสูติ: ค.ศ. 875 ซะเล
สวรรคต: ค.ศ. 934 (59 พรรษา) พุกาม
พระราชบุตร: เต้นโค
ศาสนา: พุทธอะยี
ซะเลงะคเว่ (พม่า: စလေငခွေး; ประมาณ ค.ศ. 875–934) เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกามของพม่าจากประมาณ ค.ศ. 905 ถึงประมาณ ค.ศ. 934 พงศาวดารพม่ากล่าวว่าพระองค์สืบเชื้อสายจากสิงหราชา กษัตริย์แห่งพุกาม แต่พระองค์มาเจริญพระชนม์ที่ซะเล ต่อมาพระองค์เสด็จมารับราชการกับตานแนะ (กษัตริย์แห่งพุกาม) ในฐานะคนเลี้ยงม้า จากนั้นงะคเว่ได้ปลงพระชนม์กษัตริย์ตานแนะและยึดครองราชบัลลังก์
ซีนมี่นทู่น

ซีนมี่นทู่น (พม่า: ဇင်မင်းထွန်း; เกิด 12 มิถุนายน 2536) นักฟุตบอลอาชีพจากพม่า เขาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลชานยูไนเต็ดและฟุตบอลทีมชาติพม่า เขาประเดิมสนามในนามทีมชาตินัดแรกของเขาเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2558 ในนัดที่พบกับอินโดนีเซีย
ซีตูจอทีนแห่งตองอู

บทความนี้เกี่ยวกับอุปราชแห่งตองอู สำหรับกษัตริย์อังวะ ดูที่ ซีตูจอทีน
| ซีตูจอทีนแห่งตองอู> อุปราชแห่งตองอู |
| --- | --- |
ครองราชย์: ค.ศ. 1470–1481
ถัดไป: เมงสีตูแห่งตองอู

สวรรคต: 1481
พระราชบุตร: เมงสีตูแห่งตองอู
ศาสนา: พุทธเถรวาท
ซีตูจอทีนแห่งตองอู (พม่า: တောင်ငူ စည်သူကျော်ထင်; สวรรคต ค.ศ. 1481) เป็นนายพลแห่งอาณาจักรอังวะและอุปราชแห่งตองอูระหว่าง ค.ศ. 1470–1481 พระองค์เป็นพระอัยกา (ตา) ของพระเจ้าเมงจีโย ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ตองอู และพระองค์ยังเป็นพระราชบุตรเขยขององค์รัชทายาทมังรายกะยอชวาที่มีชื่อเสียงในสงครามสี่สิบปี
เตี๊ยงก่อยกงเซิน

| คำแปล: เสียงเรียกถึงปวงชน |
| --- | --- |
โน้ตเพลงชาติเวียดนามใต้ "Tiếng Gọi Công Dân"
ชื่ออื่น: Tiếng gọi thanh niên  (เสียงเรียกถึงยุวชน)  Thanh niên hành khúc  (มาร์ชเยาวชน)  Công dân hành khúc  (มาร์ชประชาชน)  Quốc Ca Việt Nam Cộng Hòa  (เพลงชาติสาธารณรัฐเวียดนาม) 
เนื้อร้อง: ลืว หืว เฟื้อก, พ.ศ. 2482
ทำนอง: ลืว หืว เฟื้อก, พ.ศ. 2482
รับไปใช้: พ.ศ. 2491
เลิกใช้: พ.ศ. 2518

ตัวอย่างเสียง
เพลงชาติสาธารณรัฐเวียดนาม (ร้อง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เพลงชาติสาธารณรัฐเวียดนาม (บรรเลง)
เตี๊ยงก่อยกงเซิน (เวียดนาม: Tiếng Gọi Công Dân) หมายถึง "เสียงเรียกถึงปวงชน" เป็นชื่อบทเพลงซึ่งประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนองโดยลืว หืว เฟื้อก (Lưu Hữu Phước) ในอดีตเพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติของประเทศเวียดนามใต้ (เวียดนาม: Quốc Ca Việt Nam Cộng Hòa) ระหว่าง พ.ศ. 2491 - 2518
ประวัติ

ต้นกำเนิดของเพลงนี้ มีที่มาจากเพลง "La Marche des Étudiants" (แปลว่า "มาร์ชนักศึกษา") ซึ่งเป็นเพลงปลุกใจที่ลืว หืว เฟื้อก แต่งขึ้นเป็นภาษาฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2482 ขณะยังเป็นนักศึกษา เพื่อใช้เป็นประจำสมาคมนักเรียนแห่งหนึ่งในเมืองไซง่อน (ภายหลังผู้แต่งได้ยอมรับอุดมการณ์คอมมิวนิสต์และเข้าร่วมการปฏิวัติกับฝ่ายเวียดนามเหนือ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 สมัชชานักศึกษาแห่งอินโดจีน (Tổng hội Sinh viên Đông Dương) ได้เลือกใช้เป็นเพลงประจำองค์กร โดยลืว หืว เฟื้อก ได้แต่งบทร้องขึ้นใหม่เป็นภาษาเวียดนามในชื่อ "Sinh Viên Hành Khúc" มีความยาวทั้งหมด 3 บท  แต่บทร้องที่ได้รับความนิยมทั่วไปคือบทร้องบทแรก ต่อมาได้มีการปรับปรุงเพิ่มเติมเพลงนี้ในปี พ.ศ. 2488 และเรียกชื่อใหม่ว่า "เตี๊ยงก่อยทัญเนียน" ("Tiếng gọi thanh niên" - "เสียงเรียกถึงยุวชน") หรือเรียกอีกชื่อว่า "ทัญเนียนหั่ญคุก" ("Thanh niên hành khúc" - "มาร์ชเยาวชน") และเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมโดยทั่วไปในหมู่ประชาชน
ต่อมาใน พ.ศ. 2491 รัฐบาลกลางเฉพาะกาลแห่งเวียดนามของประธานาธิบดีเหงียน วาน ซวน ได้เลือกเอาเพลง "ทัญเนียนหั่ญคุก" มาปรับปรุงเล็กน้อย และประกาศใช้เป็นเพลงชาติเวียดนามใต้เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2491 และได้กลายเป็นเพลงชาติของเวียดนามใต้สืบต่อมาจนกระทั่งเวียดนามใต้พ่ายแพ้ต่อเวียดนามเหนือจากสงครามเวียดนามใน พ.ศ. 2518  ทั้งนี้ เนื้อร้องของเพลง "ทัญเนียนหั่ญคุก" ได้ถูกปรับแก้เล็กน้อยและเปลี่ยนชื่อเป็น "เตี๊ยงก่อยกงเซิน" ("Tiếng gọi công dân" เรียกอีกชื่อว่า "กงเซินหั่ญคุก" ("Công dân hành khúc") หมายถึง "มาร์ชประชาชน") โดยอดีตประธานาธิบดี โง ดิ่ญ เสี่ยม เมื่อ พ.ศ. 2499
สถานะปัจจุบัน

ปัจจุบันเพลงเตี๊ยงก่อยกงเซินยังคงเป็นที่นิยมขับร้องในหมู่ชาวเวียดนามที่ตกเป็นผู้ลี้ภัยสงครามเวียดนามในประเทศสหรัฐอเมริกา (และในประเทศอื่นๆ ที่เป็นถิ่นพำนักของผู้ลี้ภัย) โดยถือว่าเป็นเพลงของประเทศเวียดนามเสรี (Anthem of Free Vietnam) ส่วนในประเทศเวียดนามนั้น แม้ทำนองของเพลงดังกล่าวจะเคยเป็นเพลงชาติเวียดนามใต้มาก่อน แต่ก็ยังคงมีการขับร้องด้วยบทร้องที่เป็นต้นฉบับแรกสุดในภาษาเวียดนาม ("Sinh Viên Hành Khúc") โดยถือว่าบทเพลงพร้อมเนื้อร้องแรกสุดนั้นเป็นบทเพลงปฏิวัติ
บทร้อง > La Marche des Étudiants – มาร์ชนักศึกษา (1939)

Refain:
บทร้อง > Tiếng Gọi Thanh Niên – เสียงเรียกถึงยุวชน

I.
(Điệp khúc)
II.
(Điệp khúc)
III.
(Điệp khúc)
บทร้อง > Thanh Niên Hành Khúc – มาร์ชเยาวชน (ค.ศ. 1948-1956)

| --- | --- |
ภาษาเวียดนาม: คำแปล
  Này thanh niên ơi! Tiến lên đến ngày giải phóng. Đồng lòng cùng đi đi đi mở đường khai lối. Vì non sông nước xưa truyền muôn năm chớ quên. Nào anh em Bắc Nam cùng nhau ta kết đoàn. Hồn thanh xuân như gương trong sáng. Đừng tiếc máu nóng tài xỉn ráng. Thời khó thế khó khó làm yếu ta. Dầu muôn chông gai vững lòng chi sá. Đường mới kiếp phóng mắt nhìn xa bốn phương. Tung cánh hồn thiếu niên ai đó can trường. Thanh niên ơi! Ta quyết đi đến cùng. Thanh niên ơi! Ta nguyền đem hết lòng. Tiến lên, đồng tiến, vẻ vang đời sống. Chớ quên rằng ta là giống Lạc Hồng. :   เยาวชนเวียดนามเอย! จงลุกขึ้นตามที่แผ่นดินเรียกร้อง ด้วยใจเด็ดเดี่ยวสู่หนทางที่จดจำเอาไว้ ประวัติศาสตร์นับพันปี จากพี่น้องทางเหนือสู่ทางใต้ ขอให้เราสามัคคีกันด้วยหัวใจที่อ่อนเยาว์และบริสุทธิ์ เลือดที่ร้อนรนของเราโดยไม่หวาดเกรง จงมุ่งมั่นในความพยาม ไม่มีอันตรายหรืออุปสรรคใดที่จะฉุดรั้งเราไว้ได้ แม้จะทุกข์ทรมานนับพันครั้ง ความกล้าของเราก็ไม่หวั่นไหว บนเส้นทางใหม่นี้ดวงตาของเราโอบกอดขอบฟ้า จิตวิญญาณแห่งความอ่อนเยาว์ที่ทะยานสูงของเรานั้นไม่อาจสะทกสะท้าน เยาวชนเวียดนามสู้ให้ถึงที่สุด! เพื่อให้ผองข้าสมบูรณ์เราปฏิญาณ! เดินหน้าเพื่อชีวิตที่รุ่งโรจน์ ให้โลกลือว่าเราคือลูกหลานแห่งหลักห่ง (Lạc Hồng) เถิด! 
หมายเหตุ: National Anthems of the World (2nd and revised ed.), 1963.
บทร้อง > Tiếng Gọi Công Dân – เสียงเรียกถึงยุวชน (ค.ศ. 1956-1975)

| --- | --- |
ภาษาเวียดนาม: คำแปล
  Này Công Dân ơi! Quốc gia đến ngày giải phóng. Đồng lòng cùng đi hy sinh tiếc gì thân sống. Vì tương lai Quốc Dân, cùng xông pha khói tên, Làm sao cho núi sông từ nay luôn vững bền. Dù cho thây phơi trên gươm giáo, Thù nước, lấy máu đào đem báo. Nòi giống lúc biến phải cần giải nguy, Người Công Dân luôn vững bền tâm trí. Hùng tráng quyết chiến đấu làm cho khắp nơi Vang tiếng người nước Nam cho đến muôn đời! Công Dân ơi! Mau hiến thân dưới cờ! Công Dân ơi! Mau làm cho cõi bờ Thoát cơn tàn phá, vẻ vang nòi giống Xứng danh nghìn năm giòng giống Lạc Hồng! :   ประชาชนเอ๋ย! ประเทศของเรามาถึงวันแห่งการปลดปล่อยแล้ว จงมุ่งหน้าไปด้วยจิตใจเดียว เสียสละตนโดยไม่เสียดาย ก้าวไปสู่การต่อสู้ เพื่ออนาคตของประชาชนทั้งหลาย เราจงสร้างแผ่นดินนี้ให้เข้มแข็งตลอดกาล ขอให้กายเราจงทอดทับลงบนสมรภูมิ เพื่อให้เลือดสีแดงของเราจักได้ล้างแค้นทดแทนชาติ เพื่อให้เผ่าพันธุ์จักได้รอดพ้นกาลอันวิกฤต เราเหล่าประชาชนมีน้ำใจเด็ดเดี่ยวมั่นคง สู้รบอย่างอาจหาญเช่นนั้นในทุกแห่งหน ให้เกียรติภูมิแห่งชนเวียดนามยั่งยืนชั่วนิรันดร์ ประชาชนเอย! เร่งมาอยู่ใต้ร่มธงเดียวกัน! ประชาชนเอย! เร่งมาปกป้องแผ่นดินนี้ จงหลีกลี้การทำลายล้าง ยินดีในเกียรติแห่งเผ่าพันธุ์ของเรา และทำตนให้สมกับเป็นลูกหลานแห่งหลักห่ง เถิด !
ดูเพิ่ม

Đăng đàn cung - เพลงชาติราชวงศ์เหงียน
เตี๊ยนเกวินกา - เพลงชาติเวียดนามเหนือ และ เพลงชาติเวียดนามหลังการรวมชาติใน พ.ศ. 2519
สายฟ้องเหมี่ยนนาม - เพลงชาติเวียดนามใต้ภายใต้การปกครองของเวียดกง ก่อนการรวมชาติโดยสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2519
แหล่งข้อมูลอื่น

"Ethnic Music" Room เก็บถาวร 2004-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (“Words” is Japanese version only.)
Quốc kỳ, Quốc ca (Vietnamese language only.)
Thanh niên Hành Khúc, First Version
Committee for Protection of the Flag of the Republic of Vietnam เก็บถาวร 2004-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Thanh niên Hành Khúc, Second Version
Vietnamese Canadian Federation เก็บถาวร 2008-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Tải xuống bài hát
แม่แบบ:สัญลักษณ์ประจำชาติเวียดนาม
| ด ค กเพลงชาติเวียดนาม |
| --- | --- | --- |
|  ดังด่านกุง (ค.ศ. 1922–1945)  เหวียตนามมิญเจิวเจ่ยดง (มีนาคม–สิงหาคม ค.ศ. 1945)  เตี๊ยนเกวินกา (ตั้งแต่ ค.ศ. 1945)  เตี๊ยงก่อยกงเซิน (ค.ศ. 1948–1975)   สายฟ้องเหมี่ยนนาม (ค.ศ. 1975–1976)  |  ดังด่านกุง (ค.ศ. 1922–1945)  เหวียตนามมิญเจิวเจ่ยดง (มีนาคม–สิงหาคม ค.ศ. 1945)  เตี๊ยนเกวินกา (ตั้งแต่ ค.ศ. 1945)  เตี๊ยงก่อยกงเซิน (ค.ศ. 1948–1975)   สายฟ้องเหมี่ยนนาม (ค.ศ. 1975–1976)  |  |
ซ่านไนง์

| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 5 มีนาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี)
ส่วนสูง: 1.70 เมตร (5 ฟุต 7 นิ้ว)
น้ำหนัก: 57 กิโลกรัม (126 ปอนด์)
กีฬา
ประเทศ: ประเทศพม่า
ประเภท: 5,000 เมตร
ซ่านไนง์ (พม่า: ဆန်းနိုင်; เกิดเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักกรีฑาวิ่งทางไกลชาวพม่า เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 กีฬากรีฑา ประเภทชาย 5,000 เมตร ด้วยเวลา 15:51.05 แต่ไม่ได้เข้ารอบ
คณะกรรมการผู้แทนสมัชชาแห่งสหภาพ

| --- | --- |
ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် ကိုယ်စားပြုကော်မတီ

ภาพรวมคณะกรรมการ
ก่อตั้ง: 5 กุมภาพันธ์ 2021; 3 ปีก่อน (2021-02-05)
คณะกรรมการก่อนหน้า: สมัชชาแห่งสหภาพ
เขตอำนาจ: ประเทศพม่า (ในนาม)
เว็บไซต์: crphmyanmar.org
คณะกรรมการผู้แทนสมัชชาแห่งสหภาพ (พม่า: ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် ကိုယ်စားပြုကော်မတီ; อังกฤษ: Committee Representing Pyidaungsu Hluttaw, อักษรย่อ CRPH) เป็นรัฐบาลพลัดถิ่นของประเทศพม่า ประกอบด้วยกรรมการ 17 คนซึ่งเป็นสมาชิกสมัชชาแห่งสหภาพ สภานิติบัญญัติของพม่าที่ถูกคณะทหารของมี่นอองไลง์โค่นล้มในรัฐประหารเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
ประวัติ

ผู้แทนราษฎรซึ่งได้รับเลือกตั้งมาเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ไม่รับรองความชอบธรรมของรัฐประหารที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 โดยในวันที่ 4 เดือนดังกล่าว ผู้ได้รับเลือกเป็นผู้แทนราษฎรราว 70 คนจากพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (เอ็นแอลดี) สาบานตนรับตำแหน่งที่กรุงเนปยีดอ พร้อมให้คำมั่นว่า จะปฏิบัติตามอาณัติที่ได้รับจากประชาชน และจะดำรงตำแหน่งฝ่ายนิติบัญญัติเป็นเวลา 5 ปี วันต่อมา สมาชิกพรรคเอ็นแอลดี 15 คน นำโดย พยูพยูที่น ผู้แทนราษฎรจากอำเภอมีนกะลาตองหญุ่น เขตย่างกุ้ง ก่อตั้งคณะกรรมการนี้ขึ้นเพื่อดำเนินกิจการทางรัฐสภา โดยจัดประชุมครั้งแรกผ่านโปรแกรมซูม
วันที่ 7 กุมภาพันธ์ คณะกรรมการนี้ประณามความพยายามของกองทัพในการโค่นล้มรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งโดยพลเรือนว่าเป็นการกระทำทางอาญา ซึ่งละเมิดหมวด 6 ของประมวลกฎหมายอาญาพม่า และยกเลิกความชอบธรรมของคณะรัฐมนตรีทหารของมี่นอองไลง์ คณะกรรมการผู้แทนสมัชชาแห่งสหภาพยังแนะนำให้นักการทูตของสหประชาชาติและประชาคมระหว่างประเทศมาทำงานโดยตรงกับคณะกรรมการในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับราชการของรัฐบาล
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ คณะกรรมการออกกฎหมายว่าด้วยที่ปรึกษาแห่งรัฐ โดยขยายเวลาดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาแห่งรัฐออกไปอีก 5 ปีจนถึงวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2569 ในวันเดียวกันนั้น ได้ออกแถลงการณ์ประณามการที่กองทัพปราบปรามการประท้วงของประชาชนอย่างรุนแรง โดยเรียกร้องให้รักษาเสรีภาพในการพูดและสนับสนุนการเคลื่อนไหวแบบอารยะขัดขืน
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ คณะกรรมการประกาศเพิ่มกรรมการจากพรรคการเมืองกลุ่มชาติพันธุ์อีก 2 พรรค ได้แก่ พรรคชาติปะหล่องและพรรคประชาธิปไตยแห่งรัฐกะยา
วันที่ 15 กุมภาพันธ์ รัฐบาลทหารตั้งข้อหากรรมการ 17 คนว่ายุยงปลุกปั่นตามมาตรา 505ข ของประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งมีโทษจำคุกสูงสุดสองปี
วันที่ 22 กุมภาพันธ์ คณะกรรมการแต่งตั้ง ดร.ซาซา เป็นทูตพิเศษประจำสหประชาชาติ และแต่งตั้งทีนลี่นอองเป็นผู้แทนพิเศษของสำนักงานความสัมพันธ์ระหว่างประเทศซึ่งตั้งอยู่ในรัฐแมริแลนด์ สหรัฐ
วันที่ 1 มีนาคม คณะกรรมการประกาศให้สภาบริหารแห่งรัฐเป็นกลุ่มก่อการร้ายเนื่องจาก "การกระทำอันโหดร้าย" ต่อพลเรือนไร้อาวุธ ในวันรุ่งขึ้น คณะกรรมการแต่งตั้งซีนมาออง, ลวีนโก-ละ, ทินทู่นไนง์, และซอเวโซ่ ให้รักษาการตำแหน่งรัฐมนตรีสหภาพในคณะรัฐมนตรีที่คณะกรรมการจัดตั้งขึ้น