stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระอาทิตย์

บทความนี้เกี่ยวกับเทวดา สำหรับดาวฤกษ์ ดูที่ ดวงอาทิตย์ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อาทิตย์
| พระอาทิตย์ |
| --- | --- |
เทพผู้เป็นใหญ่ในบรรดาดาวนพเคราะห์ เทพแห่งดวงอาทิตย์ แสงสว่าง ความร้อน กลางวัน การเกษตร
พระอาทิตย์ ในคติอินเดีย ทรงจักร, สังข์, คทา ทรงราชรถเทียมม้า 7 ตัว มีพระอรุณเป็นสารถี
ชื่อในอักษรเทวนาครี: सूर्य
ส่วนเกี่ยวข้อง: เทวดานพเคราะห์ เทพโลกบาล เทพคณะอาทิตย์ และเทพคณะวสุ
ดาวพระเคราะห์: สูรยโลก (ดวงอาทิตย์) 
อาวุธ: ศรสูรยาสตร์, พระขรรค์, ตรีศูล, คทา, จักร, สังข์, ดอกบัว, ขวาน, หม้อน้ำ, ไม้เท้า ฯลฯ
พาหนะ: ราชสีห์, ราชรถสีแดงเทียมม้า 7 ตัว มีพระอรุณเป็นสารถี
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: พระนางศรัณยา, พระนางฉายา ฯลฯ
บุตร - ธิดา: พระไววัสวัตมนู, พระยม,พระยมี, พระสวรรณีมนู, พระเสาร์, พระนางตัปตี, พระนางภัทรา,พระอัศวิน, พระเรวันต์, สุครีพ, กรรณะ
บิดา-มารดา: พระกัศยปเทพบิดร (บิดา) พระแม่อทิติ (มารดา)
พระอาทิตย์ (เทวนาครี: सूर्य สูรฺย), พระสุริยะ หรือ พระสูรยะ เป็นเทวดานพเคราะห์องค์หนึ่ง มีอำนาจเหนือกว่าเทวดานพเคราะห์ทั้งหลาย ในคติไทย พระอาทิตย์ถูกสร้างขึ้นมาจากพระศิวะทรงนำไกรสรราชสีห์ 6 ตัว มาบดป่นเป็นผง ห่อผ้าสีแดง ประพรมด้วยน้ำอมฤต แล้วเสก ได้เป็นพระอาทิตย์ มีพระวรกายสีแดง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำและแก้วปัทมราช (ทับทิม) ทรงราชสีห์เป็นพาหนะ ประจำอยู่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ (ทิศอิสาน) และแสดงถึงอักษร อ และสระทั้งหมดในภาษาบาลี-สันสกฤต (อ อะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ) เรียกว่า ครุฑนาม ในฤคเวท พระอาทิตย์เป็นหนึ่งในสามเทพสูงสุด อันได้แก่ พระอัคนี เทพแห่งไฟ พระอินทร์ เทพแห่งสายฟ้า และพระอาทิตย์ เทพแห่งแสงสว่าง บางตำราก็ให้พระอาทิตย์ทรงเป็นเทพโลกบาล ประจำทิศตะวันตกเฉียงใต้ แทนที่พระนิรฤติ
ในพุทธศาสนา

ในพุทธศาสนาแบบเถรวาท พระอาทิตย์ หรือ สุริยเทพบุตร เป็นเทพบุตร 1 ในเทพ 33 องค์ ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มีวิมานกว้าง 150 โยชน์ ใหญ่ 50 โยชน์ มีราชรถเทียมม้า 100 ตัว เป็นผู้ขับเคลื่อนดวงอาทิตย์ ให้โคจรในทางทั้ง 3 ทำให้เกิดฤดูกาล ทางนอกสุดเรียกว่า โคณวิถี ก่อให้เกิดเหมันตฤดู (ฤดูหนาว) ทางกลางเรียกว่า อัชวิถี ก่อให้เกิดคิมหันตฤดู (ฤดูร้อน) ทางในสุดเรียกว่า นาควิถี ก่อให้เกิดวสันตฤดู (ฤดูฝน) ในสมัยพุทธกาลได้เป็นพระโสดาบัน
ในพุทธศาสนาแบบมหายานของภูมิภาคเอเชียตะวันออก พระอาทิตย์เป็น 1 ใน 12 เทพธรรมบาลที่พบได้รอบ ๆ ศาลเจ้า
ในญี่ปุ่นเรียกพระอาทิตย์ว่า ญี่ปุ่น: 十二天; Jūniten
พระอาทิตย์เป็นเทพร่วมกับเทวดาองค์อื่น ๆ รวมถึงเทวดาตามความเชื่อของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ พระอินทร์, พระอัคนี, พระยม, พระนิรฤติ, พระพาย, พระอีศาณ (พระนามหนึ่งของพระศิวะ), พระกุเวร, พระพิรุณ, พระพรหม, พระปฤถวี, พระจันทร์
พระสูรยเทพ
พระยมราชพาวิญญาณบริสุทธิ์ มานมัสการพระสูรยเทพ
กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น

| กองทัพบกมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น 大日本帝國陸軍 ไดนิปปง เทโกะกุ ริกุงุง |
| --- | --- |
ธงของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ: 1867–1945
ประเทศ:  จักรวรรดิญี่ปุ่น
ขึ้นต่อ: สมเด็จพระจักรพรรดิ
เหล่า: กองทัพบก
รูปแบบ: กองทัพบก
บทบาท: กองกำลังต่อสู้
กำลังรบ: 6,095,000 นาย
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง สงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง สงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: ยามางาตะ อาริโตโมะ, โอยามะ อิวาโอะ, เจ้าชายโคโตฮิโตะ คังอินโนะมิยะ, ฮะจิเมะ ซุงิยะมะ, ฮิเดกิ โทโจ
กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJA) (Kyūjitai: 大日本帝國陸軍, Shinjitai: 大日本帝国陸軍, Romaji: Dai-Nippon Teikoku Rikugun) หรือ กองทัพแห่งสมเด็จพระจักรพรรดิ หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ กองทัพบกมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น เป็นกองทัพบกของจักรวรรดิญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871 จนถึง ค.ศ. 1945 เมื่อถูกยุบตามรัฐธรรมนูญแห่งประเทศญี่ปุ่นที่จะสละการใช้กองกำลังเป็นวิธีของการยุติข้อขัดแย้งระหว่างประเทศ กองกำลังป้องกันตนเองทางบกแห่งญี่ปุ่น (JGSDF) จึงได้มีการจัดตั้งหลังจากการสลายของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นได้แสดงแสนยานุภาพในสงครามต่าง ๆ เช่น กบฏนักมวยและสงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น จนประเทศตะวันตกต่างก็เกรงใจยอมยกเลิกสนธิสัญญาที่ไม่เป็นธรรมกับจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยกองทัพบกได้รับการสนับสนุนจากกองการบินทหารบกมหาจักรวรรดิญี่ปุ่นสำหรับอากาศยานและปฏิบัติการโจมตีทางอากาศจากฐานทัพบนบก กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นเป็นคู่ต่อสู้หลักของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามแปซิฟิก
บรรณานุกรม

Drea, Edward J. (2009). Japan's Imperial Army: Its Rise and Fall, 1853–1945. Lawrence, Kansas: University Press of Kansas. ISBN 9780803217089.
Drea, Edward J. (2003). "The Imperial Japanese Army (1868–1945): Origins, Evolution, Legacy". War in the Modern World Since 1815. Routledge. ISBN 0415251400.
Gilmore, Allison B. (1998). You Can't Fight Tanks with Bayonets: Psychological Warfare against the Japanese Army in the South West Pacific. Lincoln, Nebraska: University of Nebraska Press. ISBN 0803221673.
Harries, Meirion; Harries, Susie (1994). Soldiers of the Sun: The Rise and Fall of the Imperial Japanese Army. New York: Random House. ISBN 0679753036.
Humphreys, Leonard A. (1996). The Way of the Heavenly Sword: The Japanese Army in the 1920s. Stanford University Press. ISBN 0804723753.
Jansen, Marius B. (2002). The Making of Modern Japan. Harvard University Press. ISBN 0674003349.
Jaundrill, Colin D. (2016).  Benjamin A. Haynes (บ.ก.). Samurai to Soldier: Remaking Military Service in Nineteenth-Century Japan. Melissa Haynes. Cornell University Press. ISBN 9781501706646.
Jowett, Philip (2002). The Japanese Army 1931–45 (1). Botley, Oxford: Osprey Publishing. ISBN 1841763535.
Olender, Piotr (2014). Sino-Japanese Naval War 1894–1895. MMPBooks. ISBN 9788363678302.
Orbach, Danny (2017). Curse on This Country: The Rebellious Army of Imperial Japan. Cornell University Press. ISBN 978-1501708336.
Ravina, Mark (2004). The Last Samurai : The Life and Battles of Saigō Takamori. John Wiley & Sons. ISBN 0471089702.
แหล่งข้อมูลอื่น

Overview of Imperial Japanese Army weapons and armaments in World War II
Army of the Land of the Rising Sun 100 years ago. Part 1. Leap from the Middle Ages into the XX century (ในภาษารัสเซีย) (part 1 of 4)
Japanese war posters
The PBS program Victory in the Pacific เก็บถาวร 2010-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Imperial Japanese Army 3rd Platoon reenactor's resource เก็บถาวร 2012-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น |
| --- | --- |
 กองทัพบก ·  กองทัพเรือ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SKN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกเซนต์คิตส์และเนวิส
เว็บไซต์: www.sknoc.org
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 8 ติดต่อกันในโอลิมปิกฤดูร้อนนับตั้งแต่เปิดตัว
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 1 | 0 | 1 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 2 | 0 | 2 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และ กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้
| นักกีฬา | รายการ | ฮีต> ผล | ฮีต> อันดับ | รอบแก้ตัว> ผล | รอบแก้ตัว> อันดับ | รอบรองชนะเลิศ> ผล | รอบรองชนะเลิศ> อันดับ | รอบชิงชนะเลิศ> ผล | รอบชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นากิลล์ แฮร์ริส | วิ่ง 100 เมตร ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |
กระจุกดาวลูกไก่

| กระจุกดาวลูกไก่ |
| --- | --- |
ภาพกระจุกดาวลูกไก่ผ่านการปรับแต่งสี จากโครงสำรวจท้องฟ้าแบบดิจิตอล (Digitized Sky Survey)  โดย: NASA/ESA/AURA/Caltech
ข้อมูลสังเกตการณ์ (ต้นยุคอ้างอิง J2000)
กลุ่มดาว: กลุ่มดาววัว
ไรต์แอสเซนชัน: 3h 47m 24s
เดคลิเนชัน: +24° 7′
ระยะห่าง: 440 ปีแสง (135 พาร์เซก)
ชื่ออื่น: M45, เจ็ดพี่น้อง
ดูเพิ่ม: กระจุกดาวเปิด, รายชื่อกระจุกดาวเปิด
กระจุกดาวลูกไก่ หรือ กระจุกดาวไพลยาดีส (อังกฤษ: Pleiades) หรือวัตถุเมสสิเยร์ M45 หรือ ดาวพี่น้องทั้งเจ็ด เป็นกระจุกดาวเปิดในกลุ่มดาววัว ประกอบด้วยดาวฤกษ์ระดับ B ที่มีประวัติการสังเกตมาตั้งแต่สมัยกลาง นับเป็นหนึ่งในกระจุกดาวที่อยู่ใกล้โลกมากที่สุด และอาจเป็นกระจุกดาวที่มีชื่อเสียงมากที่สุดและสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนด้วยตาเปล่า
กระจุกดาวนี้ประกอบด้วยดาวฤกษ์สีน้ำเงินที่มีอายุราว 100 ล้านปี แต่เดิมเคยเชื่อว่าเศษฝุ่นที่ทำให้เกิดการสะท้อนแสงจาง ๆ เรืองรองรอบดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดน่าจะเป็นเศษที่หลงเหลือจากการก่อตัวของกระจุกดาว (จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เนบิวลามายา ตามชื่อดาวมายา) แต่ปัจจุบันเป็นที่ประจักษ์แล้วว่าไม่มีความเกี่ยวข้องกัน เป็นเพียงฝุ่นเมฆในสสารระหว่างดาวที่ดาวฤกษ์กำลังเคลื่อนผ่านเท่านั้น นักดาราศาสตร์คาดการณ์ว่ากระจุกดาวนี้จะมีอายุต่อไปอีกอย่างน้อย 250 ล้านปี หลังจากนั้นก็จะกระจัดกระจายออกไปเนื่องจากปฏิกิริยาแรงโน้มถ่วงที่เกิดจากดาราจักรเพื่อนบ้านใกล้เคียง
ประวัติการสังเกตการณ์

กระจุกดาวลูกไก่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนในฤดูหนาวของซีกโลกเหนือและในฤดูร้อนของซีกโลกใต้ โดยเป็นที่รู้จักอย่างดีในตำนานปรัมปราแทบทุกวัฒนธรรมทั่วโลก เช่นชาวมาวรี ชาวอะบอริจินในออสเตรเลีย ชาวจีน ชาวมายา (เรียกกระจุกดาวนี้ว่า Tzab-ek) ชาวแอซเท็กและชาวซิอุคซ์ในทวีปอเมริกาเหนือ นักดาราศาสตร์ชาวกรีกจำนวนหนึ่งจัดว่ากระจุกดาวนี้เป็นกลุ่มดาวเอกเทศเลยทีเดียว มีการอ้างถึงกลุ่มดาวนี้โดยเฮสิออด และปรากฏในมหากาพย์อีเลียดและโอดิสซีย์ของโฮเมอร์ด้วย ในพระคัมภีร์ไบเบิลมีการกล่าวถึงกระจุกดาวนี้ 3 ครั้ง (ใน โยบ 9:9, 38:31 และอามอส 5:8) ในตำนานเทพปกรณัมฮินดู นางกฤติกา (เทียบได้กับนางไพลยาดีส) มีความสำคัญในฐานะเป็นมารดาทั้งหกแห่งเทพสงคราม สกันทะ ผู้มีหกพักตร์สำหรับพวกนาง ส่วนเหล่าบัณฑิตชาวอิสลามเรียกกระจุกดาวนี้ว่า อัท-ธุไรยา (At-thuraiya) และว่าเป็นดวงดาวใน Najm ซึ่งมีกล่าวถึงอยู่ในพระคัมภีร์กุรอาน
เป็นที่ทราบมานานแล้วว่า กลุ่มของดาวที่อยู่ใกล้เคียงกันจะต้องมีความสัมพันธ์ทางกายภาพต่อกัน มิใช่เพียงบังเอิญเรียงตัวอยู่ในแนวเดียวกัน หลวงพ่อจอห์น มิเชลล์ ได้ทำการคำนวณเมื่อ ค.ศ. 1767 ระบุว่า ความเป็นไปได้ที่ดาวสว่างหลายดวงจะบังเอิญมาเรียงตัวในแนวเดียวกับที่เรามองเห็นนั้นมีเพียง 1 ใน 500,000 หลวงพ่อยังได้ทำนายว่ากระจุกดาวลูกไก่และกระจุกดาวอื่นๆ จะต้องมีความเกี่ยวพันกันในทางกายภาพ เมื่อเริ่มมีการศึกษาการเคลื่อนที่เฉพาะของดาวฤกษ์ จึงได้ตรวจพบว่าดาวในกระจุกดาวล้วนเคลื่อนที่ไปในทิศทางเดียวกันและด้วยความเร็วพอๆ กัน เป็นหลักฐานอีกอย่างหนึ่งว่าดาวเหล่านั้นมีความเกี่ยวพันกัน
ชาลส์ เมสสิเยร์ ตรวจวัดตำแหน่งของกระจุกดาวลูกไก่และบันทึกเอาไว้ในรายการวัตถุท้องฟ้าของเมสสิเยร์ลำดับที่ M45 ซึ่งเป็นบันทึกรายการวัตถุท้องฟ้าที่ดูคล้ายดาวหาง ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1771 นอกเหนือจากเนบิวลานายพรานและกระจุกดาวรวงผึ้งแล้ว เมสสิเยร์ได้บันทึกกระจุกดาวลูกไก่ไว้เป็นหมายเหตุวัตถุท้องฟ้าที่น่าสนใจมาก เพราะวัตถุท้องฟ้าของเมสสิเยร์ส่วนใหญ่จะค่อนข้างจางและมีแนวโน้มที่จะสับสนกับดาวหางได้ง่าย แม้กระจุกดาวลูกไก่จะไม่มีความใกล้เคียงกับดาวหางเลย แต่เมสสิเยร์ก็ทำบันทึกรายการวัตถุท้องฟ้าที่สว่างโดดเด่นเข้าไปด้วยเพื่อให้มีจำนวนรายการของตนมากกว่าของคู่แข่ง คือนิโคลาส์ หลุยส์ เดอ ลาซายล์
ชื่อและข้อมูลทางวิทยาศาสตร์

กระจุกดาวลูกไก่มีดาวสว่างที่สุดจำนวน 9 ดวง แต่ละดวงตั้งชื่อตามไพลยาดีส (Pleiades) หญิงสาวพี่น้องเจ็ดคนในเทพปกรณัมกรีก ได้แก่ Asterope, Merope, Electra, Maia, Taygete, Celaeno, Alcyone และชื่อพ่อแม่ของพวกนางคือ แอตลัสกับนางไพลยานี เนื่องจากนางทั้งเจ็ดเป็นบุตรีของแอตลัส ดังนั้น ไฮยาดีส (กระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัว) จึงเป็นพี่น้องกับพวกนาง
ชื่อและข้อมูลของดาวสว่างในกระจุกดาวลูกไก่ เป็นดังนี้
| ชื่อ | เสียงโดยอักษรไทย | รหัส | ความส่องสว่างปรากฏ | ประเภทดาวฤกษ์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Alcyone | อัลไซโอนี | Eta (25) Tauri | 2.86 | B7IIIe |
| Atlas | แอตลัส | 27 Tauri | 3.62 | B8III |
| Electra | อิเลกตรา | 17 Tauri | 3.70 | B6IIIe |
| Maia | มายา | 20 Tauri | 3.86 | B7III |
| Merope | ไมโรพี | 23 Tauri | 4.17 | B6IVev |
| Taygeta | ไทยิตตา | 19 Tauri | 4.29 | B6V |
| Pleione | ไพลยานี | 28 (BU) Tauri | 5.09  (แปรแสง) | B8IVep |
| Celaeno | เซลีโน | 16 Tauri | 5.44 | B7IV |
| Asterope | แอสไตโรพี | 21 and 22 Tauri | 5.64;6.41 | B8Ve/B9V |
| — | — | 18 Tauri | 5.65 | B8V |
ระยะห่าง

การตรวจวัดระยะห่างของกระจุกดาวลูกไก่เป็นก้าวแรกที่สำคัญมากในกระบวนการที่เรียกว่า บันไดระยะห่างของจักรวาล คือลำดับของขนาดระยะห่างระหว่างวัตถุต่างๆ ในเอกภพทั้งมวล ขนาดของบันไดขั้นแรกจึงสำคัญมากเพราะใช้ในการปรับค่าในบันไดทั้งหมด และการวัดขนาดของบันไดขั้นแรกนี้ได้ผ่านการประเมินด้วยวิธีการมากมาย เนื่องจากกระจุกดาวนี้อยู่ใกล้โลกมาก การวัดระยะห่างของมันจึงทำได้ค่อนข้างง่าย จากความรู้เกี่ยวกับระยะห่างที่ค่อนข้างแม่นยำทำให้นักดาราศาสตร์สามารถสร้างแผนภาพไดอะแกรมของเฮิร์ตสปรัง-รัสเซลล์ขึ้นสำหรับกระจุกดาวนี้ได้ ซึ่งเมื่อนำมาเปรียบเทียบกับการพล็อตตำแหน่งกระจุกดาวอื่น ๆ บนไดอะแกรมที่ไม่ทราบระยะห่าง ทำให้สามารถประเมินระยะห่างของกระจุกดาวเหล่านั้นออกมาได้ วิธีการอื่นๆ ก็สามารถขยายผลต่อไปได้โดยใช้อันดับระยะห่างจากกระจุกดาวไปสู่ดาราจักรและกระจุกดาราจักร จากนั้นจึงสามารถสร้างบันไดระยะห่างของจักรวาลขึ้นมาได้ ความรู้ความเข้าใจของนักดาราศาสตร์เกือบทั้งหมดเกี่ยวกับอายุและวิวัฒนาการในอนาคตของเอกภพล้วนเป็นผลจากความรู้เกี่ยวกับระยะห่างของกระจุกดาวลูกไก่นี้เอง
ก่อนที่ดาวเทียมฮิปปาร์คอสจะถูกนำส่งขึ้น ผลการตรวจวัดบอกว่ากระจุกดาวลูกไก่อยู่ห่างจากโลกประมาณ 135 พาร์เซก แต่ผลที่ได้จากฮิปปาร์คอสทำให้นักดาราศาสตร์ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่ากระจุกดาวลูกไก่อยู่ห่างไปเพียง 118 พาร์เซกเมื่อคำนวณผลจากพารัลแลกซ์ของดาวในกระจุก ซึ่งเป็นเทคนิคที่ควรจะได้ผลลัพธ์แม่นยำกว่า งานวิจัยในชั้นหลังพบว่าระยะทางที่ตรวจวัดจากฮิปปาร์คอสมีความผิดพลาด แต่ยังหาสาเหตุแห่งความผิดพลาดนั้นไม่ได้. ในปัจจุบันเชื่อว่ากระจุกดาวลูกไก่อยู่ห่างไปประมาณ 135 พาร์เซก (ประมาณ 440 ปีแสง)
องค์ประกอบ

รัศมีแกนกลางของกระจุกดาวมีขนาดประมาณ 8 ปีแสง และรัศมีไทดัลอยู่ที่ประมาณ 43 ปีแสง สมาชิกของกระจุกดาวมีอยู่มากกว่า 1,000 ดวงเท่าที่มีการตรวจยืนยันแล้ว โดยยังไม่นับรวมดาวคู่ที่ยังระบุแน่ชัดไม่ได้ มีดาวสมาชิกในกระจุกที่เป็นดาวฤกษ์สีน้ำเงินอายุเยาว์ที่ร้อนจัดอย่างน้อย 14 ดวงที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าขึ้นกับเงื่อนไขการสังเกตการณ์ในแต่ละท้องถิ่น โครงสร้างการเรียงตัวของดาวฤกษ์สว่างที่สุดมีลักษณะคล้ายคลึงกับกลุ่มดาวหมีใหญ่ และกลุ่มดาวหมีเล็ก มวลรวมทั้งหมดในกระจุกดาวมีค่าประมาณ 800 เท่าของมวลดวงอาทิตย์
ในกระจุกดาวมีดาวแคระน้ำตาลอยู่หลายดวง ซึ่งเป็นวัตถุที่มีมวลน้อยกว่า 8% ของมวลของดวงอาทิตย์ ไม่มีน้ำหนักมากพอจะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันในแกนกลางเพื่อกลายเป็นดาวฤกษ์ตามปกติได้ จำนวนดาวแบบนี้อาจมีอยู่ประมาณ 25% ของจำนวนสมาชิกทั้งหมดในกระจุก แม้จะมีมวลรวมเพียงไม่ถึง 2% ของมวลรวมของกระจุกดาว นักดาราศาสตร์ทุ่มเทในการค้นหาและวิเคราะห์ดาวแคระน้ำตาลในกระจุกดาวลูกไก่ รวมถึงกระจุกดาวอายุน้อยอื่นๆ เพราะมันจะยังค่อนข้างสว่างและสามารถสังเกตได้ ขณะที่ดาวแคระน้ำตาลในกระจุกดาวที่มีอายุมากจะจางลงไปมากแล้วและทำการศึกษาได้ยากกว่ามาก
นอกจากนี้ในกระจุกดาวยังมีดาวแคระขาวอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อคำนึงว่าดาวฤกษ์ปกติในกระจุกดาวอายุน้อยไม่น่าจะวิวัฒนาการไปจนกลายเป็นดาวแคระขาวได้ เพราะเป็นกระบวนการที่ต้องใช้เวลาหลายพันล้านปี จึงเชื่อว่าดาวพวกนี้ไม่น่าจะเป็นดาวฤกษ์มวลน้อยหรือมวลปานกลาง แต่ดั้งเดิมน่าจะเป็นดาวฤกษ์มวลมากในระบบดาวคู่ การเคลื่อนย้ายมวลจากดาวฤกษ์มวลมากไปยังดาวคู่ของมันระหว่างการวิวัฒนาการอย่างรวดเร็วน่าจะทำให้ดาวกลายไปเป็นดาวแคระขาวได้เร็วขึ้น แม้รายละเอียดของการเคลื่อนย้ายมวลจากแรงโน้มถ่วงสูงไปยังแรงโน้มถ่วงน้อยในสมมุติฐานนี้ยังไม่อาจอธิบายได้
อายุและวิวัฒนาการในอนาคต

อายุของกระจุกดาวสามารถประเมินได้จากไดอะแกรมของแฮร์ทสชปรุง-รัสเซลล์ โดยเปรียบเทียบระหว่างกระจุกดาวกับแบบจำลองการวิวัฒนาการของดวงดาว ด้วยวิธีนี้ ประเมินได้ว่ากระจุกดาวลูกไก่มีอายุระหว่าง 75 ถึง 150 ล้านปี ช่วงกว้างของอายุที่ประเมินออกมาเกิดจากความไม่แน่นอนของแบบจำลองการวิวัฒนาการของดวงดาว เพราะแบบจำลองได้รวมเอาปรากฏการณ์ที่รู้จักกันว่า convective overshoot ซึ่งพื้นที่นำความร้อนภายในดาวอาจแทรกไปในพื้นที่อื่นที่ไม่ได้นำความร้อนด้วย และทำให้อายุที่คำนวณได้สูงเกินไป
การประเมินอายุของกระจุกดาวอีกวิธีหนึ่งคือการพิเคราะห์วัตถุที่มีมวลน้อยที่สุด ตามแถบลำดับหลักของดาวฤกษ์ปกติ ลิเทียมจะถูกทำลายไปอย่างรวดเร็วในปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น แต่ดาวแคระน้ำตาลจะยังคงลิเทียมในตัวเอาไว้ได้ ลิเทียมนี้มีอุณหภูมิจุดเดือดต่ำเพียง 2.5 ล้านเคลวิน ดังนั้นดาวแคระน้ำตาลที่มีมวลมากที่สุดจะลุกไหม้ได้ในบางคราว การระบุมวลมากที่สุดของดาวแคระน้ำตาลที่ยังคงมีลิเทียมอยู่ทำให้สามารถคาดการณ์อายุของมันได้ ด้วยการประเมินวิธีนี้จะได้อายุของกระจุกดาวลูกไก่ที่ประมาณ 115 ล้านปี
การพิจารณาการเคลื่อนที่สัมพัทธ์ของกระจุกดาวก็เป็นหลักฐานช่วงบ่งบอกตำแหน่งของดาวที่สามารถมองเห็นจากโลกได้ในช่วงหลายพันปีข้างหน้า โดยจะผ่านลงไปทางด้านเท้าของกลุ่มดาวนายพรานในปัจจุบัน สำหรับกระจุกดาวเปิดแล้ว ดาวต่างๆ ในกระจุกดาวลูกไก่จะไม่สามารถดำรงระดับแรงดึงดูดระหว่างกันได้ตลอดไป ดาวสมาชิกบางดวงจึงอาจหลุดออกไปจากขอบเขตของกระจุกดาวขณะที่บางดวงถูกดึงเข้าใกล้กันมากขึ้น ผลจากการคำนวณแสดงให้เห็นว่า กระจุกดาวจะแยกออกจากกันไปภายในเวลาประมาณ 250 ล้านปี โดยที่ปฏิกิริยาแรงโน้มถ่วงกับเมฆโมเลกุลยักษ์และแขนกังหันของดาราจักรจะช่วยเร่งให้มันแยกออกจากกันเร็วขึ้น
กลุ่มก๊าซสะท้อนแสง

จากการสังเกตการณ์ภายใต้สภาวะควบคุมอันยิ่งยวด พบร่องรอยของกลุ่มก๊าซเรืองรองรอบ ๆ กระจุกดาว กลุ่มแก๊สนี้เรียกว่า เนบิวลาสะท้อนแสง ซึ่งเกิดขึ้นจากการสะท้อนแสงของฝุ่นในอวกาศกับแสงสีน้ำเงินของดาวฤกษ์อายุเยาว์ที่ร้อนจัด
แต่เดิมนักดาราศาสตร์เคยเชื่อว่า ฝุ่นเหล่านี้เป็นเศษที่หลงเหลืออยู่จากการก่อตัวของกระจุกดาว แต่เนื่องจากการประเมินอายุของกระจุกดาวนี้ที่ประมาณ 100 ล้านปี ฝุ่นส่วนใหญ่น่าจะกระจัดกระจายออกไปเสียหมดแล้วจากผลของแรงดันการแผ่รังสี ดังนั้นอาจเป็นไปได้ว่ากระจุกดาวนี้เคยเคลื่อนผ่านย่านที่มีฝุ่นมากในสสารระหว่างดาว
ผลจากการศึกษาพบว่าฝุ่นเหล่านี้เป็นต้นเหตุของเนบิวลาสะท้อนแสงซึ่งมีการกระจายตัวอย่างไม่สม่ำเสมอ ลักษณะค่อนข้างหนาแน่นเป็น 2 ระดับชั้นตามแนวของการมองเห็นกระจุกดาว ชั้นของฝุ่นนี้อาจเกิดขึ้นจากการชะลอความเร็วเนื่องมาจากแรงดันการแผ่รังสีเมื่อฝุ่นเคลื่อนผ่านดาวฤกษ์ต่างๆ
เรื่องเล่าในตำนานและวัฒนธรรมพื้นบ้าน

การที่กระจุกดาวลูกไก่สามารถมองเห็นในท้องฟ้ายามค่ำคืนได้อย่างเด่นชัด จึงเป็นที่รู้จักในแทบทุกวัฒนธรรมทั่วโลกนับแต่อดีตกาล ชาวไทยเราเรียกว่า ดาวลูกไก่ หรือ ดาวกฤติกา ชาวญี่ปุ่นเรียก ซุบารุ ชาวจีนเรียก เหม่าซิ่ว (昴宿; หรือกลุ่มดาวคนผมดก) ส่วนชาวพื้นเมืองในหมู่เกาะบอร์เนียวเรียกว่า บิตังสโกระ ในพระคัมภีร์ไบเบิลยังมีการเอ่ยถึงดาวกลุ่มนี้โดยเรียกชื่อว่า คิมา (Khima) ในวัฒนธรรมอาหรับซึ่งเป็นนักดูดาวมาแต่โบราณ เรียกชื่อดาวกลุ่มนี้ว่า อัล-ทูเรย์ยา (الثريا; al-Thurayya)
แต่ชื่อของกระจุกดาวในทางดาราศาสตร์จะเรียกชื่อในภาษาอังกฤษ ซึ่งตั้งชื่อกลุ่มดาวนี้ตามตำนานกรีก กล่าวคือ ดาวเหล่านี้เป็นตัวแทนของหญิงสาวเจ็ดพี่น้องแห่งไพลยาดีส ขณะที่ตำนานชาวไวกิงบอกว่าดาวเหล่านั้นคือแม่ไก่ทั้งเจ็ดตัวของเฟรย์ยา ชื่อของกระจุกดาวในภาษาโบราณของทางยุโรปหลายๆ แห่งจะมีความหมายว่า แม่ไก่กับลูกไก่ ซึ่งคล้ายคลึงกับตำนานของไทย
นิทานดาวลูกไก่ในตำนานไทยเล่าว่า มีตายายคู่หนึ่งอาศัยอยู่ในป่า วันหนึ่งมีพระธุดงค์ผ่านมา คิดจะหาอาหารไปถวาย แต่เนื่องจากอยู่ในป่าไม่มีอาหารดีๆ จึงหารือกันจะฆ่าไก่ที่เลี้ยงไว้เพื่อไปทำอาหารถวาย แม่ไก่ได้ยินก็สั่งเสียลูกไก่ทั้งหกตัวให้รักษาตัวให้ดี ตัวเองต้องแทนคุณตายายที่เลี้ยงดูมา เมื่อถึงเวลาตายายฆ่าแม่ไก่ ลูกไก่ก็กระโดดเข้าเตาไฟตายตามแม่ไปด้วย เทพยดาเห็นแก่ความกตัญญู จึงให้แม่ไก่และลูกไก่ทั้งหมดขึ้นไปเป็นดาวอยู่บนฟ้าเพื่อเตือนใจคน
ในยุคสำริดของยุโรป ชาวยุโรปบางส่วนเช่นชาวเคลต์หรือวัฒนธรรมอื่นก่อนหน้านั้น เชื่อว่ากระจุกดาวนี้เกี่ยวข้องกับความอาลัยและงานศพ ในอดีตจะมีงานเทศกาลช่วงวันระหว่างวันศารทวิษุวัตจนถึงวันเหมายัน (ดู วันฮัลโลวีน หรือวันแห่งจิตวิญญาณ) เป็นเทศกาลเพื่อระลึกถึงผู้วายชนม์ กระจุกดาวนี้จะเริ่มปรากฏบนท้องฟ้าด้านตะวันออกหลังจากตะวันลับขอบฟ้า เหตุนี้กระจุกดาวลูกไก่จึงมักให้ความรู้สึกถึงน้ำตาและความเศร้าโศก
การปรากฏของดวงดาวบนฟ้ามักใช้เป็นจุดสำคัญเพื่อกำหนดระยะเวลาตามปฏิทินของมนุษย์ในสมัยก่อน การปรากฏบนฟ้าของกระจุกดาวลูกไก่ (ประมาณเดือนมิถุนายน) ถือเป็นการขึ้นปีใหม่สำหรับชาวมาวรีในนิวซีแลนด์ ซึ่งเรียกกระจุกดาวนี้ว่า มาตาริกิ (แปลว่าดวงตาดวงเล็ก ๆ) มีวันหยุดลักษณะคล้ายกันนี้สำหรับชาวฮาวายด้วย เรียกว่าวัน Makaliʻi ชาวแอสแตคโบราณในเม็กซิโกและอเมริกากลางมีปฏิทินของพวกเขาที่อ้างอิงตามกระจุกดาวลูกไก่ โดยเริ่มนับปีใหม่เมื่อพวกนักบวชมองเห็นดาวเรียงเด่นปรากฏขึ้นบนฟากฟ้าตะวันออก ก่อนที่แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์จะลับหายไป ชาวแอสแตคเรียกกระจุกดาวนี้ว่า Tianquiztli (แปลว่า "ตลาด")
ดูเพิ่ม

กระจุกดาวเปิด
วัตถุท้องฟ้าของเมสสิเยร์
แหล่งข้อมูลอื่น

กระจุกดาวลูกไก่ จากเว็บไซต์สมาคมดาราศาสตร์ไทย (ไทย)
กระจุกดาวลูกไก่ จาก SEDS.ORG (อังกฤษ)
ข้อมูลและภาพจากหอดูดาวอังโกล-ออสเตรเลียน เก็บถาวร 2005-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
รวมภาพกระจุกดาวลูกไก่จากกล้องโทรทรรศน์สมัครเล่น เก็บถาวร 2008-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
NightSkyInfo.com: The Pleiades (อังกฤษ)
พิกัด:  03h 47m 24s, +24° 07′ 00″
| ด ค กวัตถุท้องฟ้าของเมซีเย |
| --- | --- | --- |
| รายชื่อ |  M1  M2  M3  M4  M5  M6  M7  M8  M9  M10  M11  M12  M13  M14  M15  M16  M17  M18  M19  M20  M21  M22  M23  M24  M25  M26  M27  M28  M29  M30  M31  M32  M33  M34  M35  M36  M37  M38  M39  M40  M41  M42  M43  M44  M45  M46  M47  M48  M49  M50  M51  M52  M53  M54  M55  M56  M57  M58  M59  M60  M61  M62  M63  M64  M65  M66  M67  M68  M69  M70  M71  M72  M73  M74  M75  M76  M77  M78  M79  M80  M81  M82  M83  M84  M85  M86  M87  M88  M89  M90  M91  M92  M93  M94  M95  M96  M97  M98  M99  M100  M101  M102  M103  M104  M105  M106  M107  M108  M109  M110  |  |
| ดูเพิ่ม |  สารบัญแฟ้มทั่วไปของเนบิวลาและกระจุกดาว  วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย  สารบัญแฟ้มดัชนี  สารบัญแฟ้มทั่วไปใหม่  สาร์บัญแฟ้มเฮอร์เชล 400  สารบัญแฟ้มคอลด์เวลล์  |  |
  หมวดหมู่   คอมมอนส์   สถานีย่อย 
จานท้องฟ้าเนบรา ประมาณ 1600 ปีก่อนคริสตกาล กระจุกของจุดใกล้กับส่วนบนขวาของจานเชื่อกันว่าเป็นกระจุกดาวลูกไก่
ภาพถ่ายกระจุกดาวลูกไก่ในแสงอินฟราเรด โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์
ภาพจากกล้องฮับเบิลแสดงให้เห็นกลุ่มก๊าซสะท้อนแสงใกล้ดาวไมโรพี
นางไพลยาดีส ในตำนานกรีก
เจ้าแม่วัดดุสิต
ดูเพิ่ม

พระปฐมวงศ์ในราชวงศ์จักรี
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5

| เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5 |
| --- | --- |
สร้างโดย: ไทรา แบงส์
ประเทศแหล่งกำเนิด: Singapore  ! สิงคโปร์
จำนวนตอน: 13
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: แคเรน แซห์, แซม โกเลสตานี
ออกอากาศ
เครือข่าย: STAR World
ออกอากาศ: 5 เมษายน พ.ศ. 2560 – 28 มิถุนายน พ.ศ. 2560
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5 เป็นฤดูกาลที่ 5 ของ เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ที่ต้องการค้นหาสุดยอดนางแบบ เพื่อทำงานในวงการนางแบบ ในระดับมืออาชีพ โดยสาวๆ ที่เข้าแข่งขัน จะต้องมีเชื้อสายของเอเชียเท่านั้น โดยส่วนมากจะมาจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งในฤดูกาลนี้จะถ่ายทำรายการ ใน ประเทศสิงคโปร์ เริ่มออกอากาศ 5 เมษายน 2560 โดยในฤดูกาลนี้จะยังคงตัดสินโดยการให้คะแนนจากการแข่งขันประจำสัปดาห์และคะแนนจากคณะกรรมการในห้องตัดสินเช่นเดียวกันกับ ฤดูกาลที่ผ่านมา โดยธีมของฤดูกาลนี้ คือ "คาดหวังในสิ่งที่ไม่คาดคิด" (Expect The Unexpected)
ผู้ชนะในฤดูกาลนี้ คือ มอรีน ว็อบเบลวิทซ์ จาก ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเธอจะได้รับรถยนต์ ซูบารุ อิมเปรซ่า หนึ่งคัน, ถ่ายภาพแฟชั่นเซ็ทและขึ้นหน้าปกให้กับ นิตยสาร ไนล่อน แม็กกาซีน สิงคโปร์ และเซ็นสัญญานางแบบกับเอเจนซี่ สตอร์ม โมเดล แมเนจเมนท์ ที่ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
การรับสมัคร

การรับสมัครมีทั้งหมด 3 ประเทศ, ตามรายการข้างล่าง:
22 ตุลาคม ที่  House Manila Club, Resorts World Manila มะนิลา
29 ตุลาคม ที่ Grand Caymans, Sunway Resort Hotel and Spa, กัวลาลัมเปอร์
5 พฤศจิกายน ที่ The Hermitage, A Tribute Portfolio Hotel จาการ์ตา
ผู้เข้าแข่งขันได้รับการสนับสนุนนอกจากนี้ยังจะนำไปใช้สำหรับการแข่งขันออนไลน์ถ้าพวกเขาไม่สามารถที่จะทำให้การปรากฏตัวที่ออดิชั่นสด
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 10 : The Girls Who Became Friends (and Foes)

ต่อเนื่องจากสัปดาห์ที่แล้ว หลังจากที่ ซินดี้ แนะนำให้สาวๆรู้จักกับ จาง เสี่ยวฉิง ซึ่งจะมาเป็นผู้เข้าแข่งขันคนใหม่ในครึ่งหลังของการแข่งขัน เธอจึงได้แจ้งให้สาวๆทราบอีกด้วยว่า พวกเธอจะได้เก็บกระเป๋าเพื่อเดินทางไปยัง กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย อย่างไรก็ตาม เสี่ยวฉิง นั้นไม่ได้เป็นผู้เข้าแข่งขันแต่อย่างใด แต่เธอคือ กรรมการลับ ที่จะมาทำให้สาวๆที่เหลืออยู่ห้าคนสุดท้าย ได้ผลักดันตัวเองให้มากขึ้นในการแข่งขัน
ต่อมา สาวๆทั้งหมด รวมถึง คณะกรรมการ ซินดี้, ยู ไซ และคาร่า ได้เดินทางมาถึง ประเทศมาเลเซีย และได้มุ่งหน้าไปที่ โรงแรมซันเวย์ รีสอร์ท แอนด์สปา โดยสาวๆจะได้พักผ่อนกับการทำสปา และในตอนนี้ คณะกรรมการได้ร่วมกันพูดคุยถึงช่วงเวลาต่างๆในการแข่งขันที่ผ่านมา ตั้งแต่ในตอนที่1 อาทิเช่น การเข้าบ้านพักครั้งแรกของสาวๆทั้งหมดสิบสี่คน, การแบ่งห้องพักระหว่างห้องของสาวดี และสาวร้าย, การถูกคัดออกของสาวๆจากห้องสาวร้ายทีละคน, ความรู้สึกของสาวๆเมื่อได้รับแจ้งผลคะแนนจาการแข่งขันชิงรางวัล, การโต้เถียงและเรื่องราวความขัดแย้งกันของ คลาร่าและมิญ ตู้ เจนนิก้าและมอรีน นามีธาและคู่แฝด, การให้คำวิจารณ์ของคณะกรรมการทั้งสามคน, การทำงานร่วมกันของสาวๆที่ไม่สนิทกันของ มิญ ตู้ และมอรีน นามีธาและคลาร่า โดโรธีและวาเลรี่, ความตกใจของสาวๆเมื่อต้องไปคัดตัวกับ พาวาน ซิงห์, การแปลงโฉมของชิคิน ที่เปลี่ยนให้เธอกลายเป็นสาวเปรี้ยว, พัฒนาการในการแข่งขันของมอรีน, ความเป็นเด็กขี้แยของคลาร่า และการสารภาพความในใจผ่านกล้องของสาวๆแต่ละคน