ออนส์ เฮเมนส์
เนื้อเพลง

ภาษาลักเซมเบิร์ก



Wou d'Uelzecht durech d'Wisen zéit,

Duerch d'Fielsen d'Sauer brécht,

Wou d'Rief laanscht d'Musel dofteg bléit,

Den Himmel Wäin ons mécht:

Dat as onst Land, fir dat mer géif

Hei nidden alles won,

Ons Heemechtsland dat mir so déif

An onsen Hierzer dron.



An sengem donkle Bëscherkranz,

Vum Fridde stëll bewaacht,

Sou ouni Pronk an deire Glanz

Gemittlech léif et laacht;

Säi Vollek frou sech soë kann,

An 't si keng eidel Dreem:

Wéi wunnt et sech sou heemlech dran,

Wéi as 't sou gutt doheem!



Gesank, Gesank vu Bierg an Dall

Der Äärd, déi äis gedron;

D'Léift huet en treie Widderhall

A jidder Broschts gedon;

Fir, d'Hemecht ass keng Weis

—ze schéin;

All Wuert, dat vun er klénkt,

Gräift äis an d' Séil wéi Himmelstéin

An d'A wéi Feier blénkt.



O Du do uewen, deen seng Hand

Duerch d'Welt d'Natioune leet,

Behitt Du d'Lëtzebuerger Land

Vru friemem Joch a Leed;

Du hues ons all als Kanner schon

De fräie Geescht jo ginn,

Looss viru blénken d'Fräiheetssonn,

Déi mir sou laang gesinn!
ภาษาฝรั่งเศส|



Où l'Alzette arrose champs et prés

La Sûre baigne les rochers;

Où la Moselle, riante et belle

Nous fait cadeau du vin

C'est notre pays pour lequel

Nous risquons tout sur terre;

Notr'chère et adorable patrie

Dont notr'âme est remplie.



Dans sa couronne bois sombre

toujours gardée par la paix,

Donc, sans faste et la splendeur cher,

Confortable à l'amour en riant.

Son peuple puisse dire est heureux

Et il n'ya pas de rêves vides:

Comment est agréable mais voici la vie,

dans quelle mesure est-il de la maison.



Chant, chant, de la montagne et la vallée

La terre, qui nous portait,

Les «amoureux a un écho fidèle»

effectué dans chaque sein.

Pour le pays quelque façon que ce

—soit trop beau

Chaque mot qui sonne hors de lui,

Prendre l'âme comme Himmelstön

Et nos yeux brillants comme le feu.



Ô Toi aux cieux qui nuit et jour

Diriges les nations du monde;

Écarte du pays de Luxembourg

L'oppression étrangère

Enfants nous avons reçu de Toi

L'esprit de la liberté;

Permets au soleil de liberté

De luire à tout jamais.
ภาษาเยอรมัน



Wo die Alzette durch die Wiesen zieht,

Durch die Felsen die Sauer bricht,

Die Rebe längs der Mosel blüht,

Der Himmel Wein verspricht:

Dort ist das Land, für dessen Ehr

Kein Opfer uns zu schwer,

Die Heimat, die als teures Gut

In unseren Herzen ruht.



In seinem dunklen Wälderkranz,

vom Frieden still bewacht,

So ohne Prunk und teuren Glanz,

Gemütlich lieb es lacht.

Sein Volk sich glücklich sagen kann,

Und es sind keine leeren Träume:

Wie heimelig sich's doch hier wohnt,

wie gut ist's doch daheim.



Gesang, Gesang, von Berg und Tal

Die Erd', die uns getragen,

Die Lieb' hat einen treuen Widerhall

In jeder Brust getan.

Für die Heimat ist keine Weise

—zu schön,

Jedes Wort, das aus ihr klingt,

Ergreift die Seel' wie Himmelstön'

Und unser Auge wie Feuer blinkt.



O Du dort droben, dessen Hand

Den Völkern gibt Geleit,

Behüt das Luxemburger Land

Vor fremdem Joch, vor Leid!

Als Kind empfingen wir von Dir

Den freiheitlichen Sinn,

Die Freiheitssonne, unsre Zier,

Lass leuchten fernerhin!
ภาษาไทย



(บทที่ 1)

สายนทีอัลเซ็ตท์ไหลกลางทุ่งหญ้า

ผ่านผาลำธารซาเออร์

ณ ริมฝั่งโมเซลซึ่งบานสะพรั่ง

ขององุ่นเสาวคันธ์

ภูมิแผ่นดินซึ่งปรารถนา

มรดกหาญวีรชน 

มาตุภูมิปิติของข้า

สถิตในศรัทธาแรงกล้า!



(บทที่ 4)

พระผู้ทรงอานุภาพ

ทรงชี้แนะการสร้างชาติ

พิทักษ์แดนลักเซมเบิร์กเรา

มิให้เขาเข้ารุกราน

จิตวิญญาณแห่งอิสรภาพ

เป็นเอกราชมั่นคง

สุริยาสาดแสงทั่วหล้า

ทั้งวันนี้ตราบวันหน้า!