stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อประเทศในทวีปเอเชียเรียงตามพื้นที่

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศในทวีปเอเชียเรียงตามจำนวนพื้นที่ ซึ่งทวีปเอเชียมีพื้นที่ทั้งสิ้น 44,579,000 ตารางกิโลเมตร
ประเทศข้ามทวีปจะกำกับด้วยดอกจัน
| อันดับ | ประเทศ | พื้นที่ (ก> ม²) | หมายเหตุ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  รัสเซีย* | 13,100,000 | 17,125,200 ถ้านับรวมพื้นที่ในทวีปยุโรป |  |
| 2 |  จีน | 9,596,961 | ไม่รวม ฮ่องกง, มาเก๊า, ไต้หวันและพื้นที่พิพาท |  |
| 3 |  อินเดีย | 3,287,263 |  |  |
| 4 |  คาซัคสถาน* | 2,455,034 | 2,724,902 ก.ม² ถ้านับรวมพื้นที่ในทวีปยุโรป |  |
| 5 |  ซาอุดีอาระเบีย | 2,149,690 |  |  |
| 6 |  อิหร่าน | 1,648,195 |  |  |
| 7 |  มองโกเลีย | 1,564,110 |  |  |
| 8 |  อินโดนีเซีย* | 1,472,639 | 1,904,569 ก.ม² ถ้านับรวมพื้นที่ในโอเชียเนีย |  |
| 9 |  ปากีสถาน | 796,095 | 882,363 ก.ม² ถ้านับรวมกิลกิต-บัลติสถานและอาซาดแคชเมียร์ |  |
| 10 |  ตุรกี* | 747,272 | 783,562 ก.ม² ถ้านับรวมพื้นที่ในทวีปยุโรป |  |
| 11 |  พม่า | 676,578 |  |  |
| 12 |  อัฟกานิสถาน | 652,230 |  |  |
| 13 |  เยเมน | 527,968 |  |  |
| 14 |  ไทย | 513,120 |  |  |
| 15 |  เติร์กเมนิสถาน | 488,100 |  |  |
| 16 |  อุซเบกิสถาน | 447,400 |  |  |
| 17 |  อิรัก | 438,317 |  |  |
| 18 |  ญี่ปุ่น | 377,930 |  |  |
| 19 |  เวียดนาม | 331,212 |  |  |
| 20 |  มาเลเซีย | 330,803 |  |  |
| 21 |  โอมาน | 309,500 |  |  |
| 22 |  ฟิลิปปินส์ | 300,000 |  |  |
| 23 |  ลาว | 236,800 |  |  |
| 24 |  คีร์กีซสถาน | 199,951 |  |  |
| 25 |  ซีเรีย | 185,180 | นับรวมรามัตตะ โกลัน |  |
| 26 |  กัมพูชา | 181,035 |  |  |
| 27 |  บังกลาเทศ | 147,570 |  |  |
| 28 |  เนปาล | 147,181 |  |  |
| 29 |  ทาจิกิสถาน | 143,100 |  |  |
| 30 |  เกาหลีเหนือ | 120,538 |  |  |
| 31 |  เกาหลีใต้ | 100,210 |  |  |
| 32 |  จอร์แดน | 89,342 |  |  |
| 33 |  อาเซอร์ไบจาน* | 86,600 | บางครั้งถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของทวีปยุโรป |  |
| 34 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 83,600 |  |  |
| 35 |  จอร์เจีย* | 69,000 | บางครั้งถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของทวีปยุโรป |  |
| 36 |  ศรีลังกา | 65,610 |  |  |
| 37 |  อียิปต์* | 60,000 | 1,002,450 ก.ม² ถ้านับรวมพื้นที่ในทวีปแอฟริกา |  |
| 38 |  ภูฏาน | 38,394 |  |  |
| 39 |  ไต้หวัน | 36,193 | ไม่รวม ฮ่องกง, มาเก๊า, จีนแผ่นดินใหญ่และพื้นที่พิพาท |  |
| 40 |  อาร์มีเนีย* | 29,843 | บางครั้งถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของทวีปยุโรป |  |
| 41 |  อิสราเอล | 20,273 |  |  |
| 42 |  คูเวต | 17,818 |  |  |
| 43 |  ติมอร์-เลสเต | 14,874 |  |  |
| 44 |  กาตาร์ | 11,586 |  |  |
| 45 |  เลบานอน | 10,452 |  |  |
| 46 |  ไซปรัส | 9,251 | 5,896  ก.ม² ไม่รวมนอร์เทิร์นไซปรัส บางครั้งถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของทวีปยุโรปในทางการเมือง |  |
| 47 |  ปาเลสไตน์ | 6,220 |  |  |
| 48 |  บรูไน | 5,765 |  |  |
| 49 |  บาห์เรน | 765 |  |  |
| 50 |  สิงคโปร์ | 716 |  |  |
| 51 |  มัลดีฟส์ | 300 |  |  |
|  | ทั้งหมด | 44,579,000 |  |  |
ดูเพิ่ม

รายชื่อประเทศในทวีปแอฟริกาเรียงตามพื้นที่
รายชื่อประเทศในทวีปยุโรปตามขนาดพื้นที่
รายชื่อประเทศในโอเชียเนียเรียงตามพื้นที่
รายชื่อประเทศในทวีปอเมริกาใต้เรียงตามพื้นที่
รายชื่อประเทศในทวีปอเมริกาเหนือเรียงตามพื้นที่
ซุคฮอย

| --- | --- |


ประเภท: บริษัทหุ้นส่วน
อุตสาหกรรม: อากาศยานและการป้องกัน
ก่อตั้ง: เป็นโอเคบี-51 ในปีพ.ศ. 2482
ผู้ก่อตั้ง: Pavel Sukhoi 
สำนักงานใหญ่: มอสโก ประเทศรัสเซีย
บุคลากรหลัก: พาเวล ซุคฮอยเป็นผู้ก่อตั้ง
ผลิตภัณฑ์: อากาศยานทางการทหาร อากาศยานพลเรือน
รายได้: 108,016,999,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2559) 
รายได้จากการดำเนินงาน: 5,095,317,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2559) 
รายได้สุทธิ: 2,352,957,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2559) 
สินทรัพย์: 412,517,107,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2559) 
พนักงาน: 26,000 
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
Sukhoi Superjet 100 (Campeche, Mexico) 2015
ซุคฮอย (อังกฤษ: Sukhoi, รัสเซีย: Сухой) เป็นผู้ผลิตเครื่องบินรายใหญ่ของรัสเซียมีที่มีชื่อเสียงจากเครื่องบินขับไล่ ถูกก่อตั้งโดยพาเวล ซุคฮอยเมื่อปีพ.ศ. 2482 โดยใช้ชื่อว่าสำนักงานออกแบบซุคฮอย (Sukhoi Design Bureau, OKB-51 ใช้ชื่อย่อว่าซู) มันได้กลายมาเป็นบริษัทหุ้นประกอบด้วยสำนักงานออกแบบซุคฮอยในมอสโคว์ สมาคมผลิตการบินโนโวซิเบิร์สกหรือเอ็นเอพีโอ (Novosibirsk Aviation Production Association, NAPO) สมาคมผลิตการบินคอมโซมอล์สกหรือเคเอ็นเอเอพีโอ (Komsomolsk-on-Amur Aircraft Production Association, KnAAPO) และอิรคุท สำนักงานใหญ่ของซุคฮอยตั้งอยู่ในมอสโคว์ ฟินเมกคานิก้าเป็นเจ้าของ 25% ของซุคฮอย รัฐบาลรัสเซียกำลังวางแผนที่จะรวมซุคฮอยเข้ากับมิโคยัน อิลยูชิน อิรคุท ตูโปเลฟ และยาโกเลฟเพื่อสร้างบริษัทใหม่ชื่อยูไนเต็ด แอร์คราฟท์ บิลดิง คอร์เปอร์เรชั่น
ในปัจจุบันซู-24 ซู-25 ซู-27 ซู-30 ซู-34 และซู-33 เข้าประจำการในกองทัพเรือและกองทัพเรือรัสเซีย เครื่องบินโจมตีซุคฮอยหรือเครื่องบินขับไล่ถูกใช้โดยอาร์มาเนีย อินเดีย จีน โปแลนด์ สาธารณรัฐเช็ก สโลวะเกีย ฮังการี จอร์เจีย เยอรมนีตะวันออก ซีเรีย แอลจีเรีย เกาหลีเหนือ เวียดนาม มาเลเซีย อัฟกานิสถาน เยเมน อียิปต์ ลิเบีย อิหร่าน แองโกลา เอธิโอเปีย เปรู และอินโดนีเซีย เวเนซุเอลาได้ทำสัญญาในการซื้อซู-30 สามสิบลำในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 เครื่องบินของซุคฮอยอีกกว่า 2,000 ลำถูกใช้โดยประเทศอื่นๆ ในการส่งออก ด้วยซู-26 ซู-29 และซู-31 ทำให้มันเป็นบริษัทผู้ผลิตที่มีเครื่องบินผาดโผนในแนวหน้า
สำนักงานออกแบบซุคฮอย
ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2549 กระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ ได้หมายโทษของซุคฮอยในการกล่าวอ้างที่ว่ามันได้ส่งเสริมให้อิหร่านเข้าแสดงความรุนแรงต่อสหรัฐฯ ซุคฮอยจึงถูกห้ามให้ทำธุรกิจกับรัฐบาลกลางสหรัฐฯ
น้ำผึ้ง

น้ำผึ้ง
น้ำผึ้ง เป็นอาหารหวานที่ผึ้งผลิตโดยใช้น้ำหวานจากดอกไม้ พืชพันธุ์ชนิดต่างๆ น้ำผึ้งมักหมายถึงชนิดที่ผลิตโดยผึ้งน้ำหวานในสายพันธุ์ Apis เนื่องจาก เป็นผึ้งเก็บน้ำหวานให้คุณภาพสูง และสามารถเลี้ยงระบบกล่องได้ น้ำผึ้งมีประวัติการบริโภคของมนุษย์มายาวนาน และถูกใช้เป็นสารให้ความหวานในอาหารและเครื่องดื่มหลายชนิด น้ำผึ้งยังมีบทบาทในศาสนาและสัญลักษณ์นิยม รสชาติของน้ำผึ้งแตกต่างกันตามน้ำหวานที่ได้มา และมีน้ำผึ้งหลายชนิดและเกรดที่สามารถหาได้
กระบวนการผลิต

ผึ้งน้ำหวานเปลี่ยนน้ำต้อยเป็นน้ำผึ้งด้วยขบวนการการขย้อน และเก็บไว้เป็นแหล่งอาหารหลักในรังผึ้ง honeycomb โดยผึ้งจะสร้าง ขี้ผึ้งจากเศษเกสรดอกไม้และน้ำเมือก โดยจะเก็บของเหลว จากการขย้อนลงใน ฐานหกเหลียม และปิดไว้ด้วย ขี้ผึ้งอ่อน
คุณค่าทางโภชนาการ

น้ำผึ้งได้ความหวานจากมอโนแซ็กคาไรด์ ฟรุกโทสและกลูโคส และมีความหวานประมาณเทียบได้กับน้ำตาลเม็ด น้ำผึ้งมีคุณสมบัติทางเคมีที่ดึงดูดในการอบ และมีรสชาติพิเศษซึ่งทำให้บางคนชอบน้ำผึ้งมากกว่าน้ำตาลและสารให้ความหวานอื่น ๆ  จุลินทรีย์ส่วนมากไม่เจริญเติบโตในน้ำผึ้งเพราะมีค่าแอกติวิตีของน้ำต่ำที่ 0.6 อย่างไรก็ดี บางครั้งน้ำผึ้งก็มีเอนโดสปอร์ในระยะพักตัวของแบคทีเรีย Clostridium botulinum ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อทารก เพราะเอนโดสปอร์สามารถแปลงเป็นแบคทีเรียที่ผลิตชีวพิษในทางเดินอาหารที่ยังไม่เจริญเต็มที่ของทารก ซึ่งทำให้เกิดความเจ็บป่วยและอาจถึงแก่ชีวิต
ส่วนประกอบทางเคมี

| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |
พลังงาน: 1,272 กิโลจูล (304 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 82.4 g
น้ำตาล: 82.12 g
ใยอาหาร: 0.2 g
 

ไขมัน: 0 g
 

โปรตีน: 0.3 g
 

วิตามิน
ไรโบเฟลวิน (บี2): (3%) 0.038 มก.
ไนอาซิน (บี3): (1%) 0.121 มก.
กรดแพนโทเทนิก (บี5  ) : (1%) 0.068 มก.
วิตามินบี6: (2%) 0.024 มก.
โฟเลต (บี9): (1%) 2 μg
วิตามินซี: (1%) 0.5 มก.
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (1%) 6 มก.
เหล็ก: (3%) 0.42 มก.
แมกนีเซียม: (1%) 2 มก.
ฟอสฟอรัส: (1%) 4 มก.
โพแทสเซียม: (1%) 52 มก.
โซเดียม: (0%) 4 มก.
สังกะสี: (2%) 0.22 มก.
 

องค์ประกอบอื่น
น้ำ: 17.10 g
 
Shown is for 100 g, roughly 5 tbsp.
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่  แหล่งที่มา: USDA FoodData Central
น้ำผึ้งเป็นสารผสมของน้ำตาลกับสารประกอบอื่น น้ำผึ้งส่วนใหญ่เป็นฟรุกโทส (ราว 38.5%) และกลูโคส (ราว 31.0%)  ทำให้น้ำผึ้งคล้ายกับน้ำเชื่อมน้ำตาลอินเวิร์ท (inverted sugar syrup) ที่ผลิตเชิงสังเคราะห์ ซึ่งมีปริมาณฟรุกโทส 48% กลูโคส 47% และซูโครส 5% คาร์โบไฮเดรตที่เหลือในน้ำผึ้งมีมอลโทสและคาร์โบไฮเดรตซับซ้อนอื่น ๆ  เช่นเดียวกับสารให้ความหวานที่บำรุงสุขภาพทุกชนิด น้ำผึ้งส่วนใหญ่เป็นน้ำตาลและมีวิตามินหรือแร่ธาตุอยู่เล็กน้อย น้ำผึ้งยังมีสารประกอบหลายชนิดในปริมาณน้อยซึ่งคาดกันว่าทำหน้าที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ รวมถึงไครซิน พิโนแบค์ซิน วิตามินซี คาตาเลสและพิโนเซมบริน องค์ประกอบที่เจาะจงของน้ำผึ้งแต่ละกลุ่มนั้นขึ้นอยู่กับดอกไม้ที่ผึ้งใช้ผลิตน้ำผึ้ง
ผลการวิเคราะห์น้ำผึ้งตามแบบ มีสารดังต่อไปนี้
ฟรุกโทส 38.2%
กลูโคส 31.3%
มอลโทส 7.1%
ซูโครส 1.3%
น้ำ 17.2%
น้ำตาลที่สูงกว่า 1.5%
เถ้า 0.2%
อื่น ๆ /ไม่กำหนด 3.2%
ค่าดัชนีน้ำตาลอยู่ระหว่าง 31 ถึง 78 แล้วแต่ชนิด น้ำผึ้งมีความหนาแน่นราว 1.36 กิโลกรัมต่อลิตร (หนาแน่นกว่าน้ำ 36%)
โภชนาการทางการรักษา > ในประเทศไทย

น้ำผึ้ง ตามแบบแผนการรักษา ตำรับยาโบราณของไทย ได้มีการสืบทอดกันมา ตามสูตรยาสมุนไพรโบราณ มักนำมาใช้แต่งกลิ่นเจือรส ชูความง่ายในการรับประทาน เพราะส่วนมากสมุนไพรมักมีรสฝาดและขม โดยน้ำผึ้งใช้ทั้งแต่รส ขึ้นรูป และเป็นส่วนประกบในยาแผนโบราณหลายชนิด ตามสรรพคุณ บำรุงกำลัง บำรุงธาตุ แก้ปวดหลัง ปวดเอว ทำให้แห้ง ใช้ทำยาอายุวัฒนะ
แต่งรส น้ำผึ้งมีรสหวานฝาด ร้อนเล็กน้อยเราใช้น้ำผึ้งแต่งรสยาบางชนิด เช่น ยาแก้ไข้ที่มีรสขมมาก จนคนไข้กินไม่ได้ เราต้องใช้น้ำผึ้งผสมและช่วยชูกำลัง
ปรุงยา เป็นส่วนประกอบในการนำไปใช้ โดยน้ำผึ้งมาผสมกับยาผงให้เหนียว เพื่อปั้นเป็นลูกกลอน แต่ผู้ปรุงยาควรนำน้ำผึ้งไปเคี่ยวให้เดือดเพื่อฆ่าเชื้อโรค มิฉะนั้น ยาลูกกลอนจะขึ้นราภายหลัง
ตามความเชื่อโบราณ น้ำผึ้งเดือน 5 เป็นน้ำผึ้งที่ดีที่สุด เนื่องด้วยอากาศที่แห้ง จึ้งทำให้น้ำผึ้งมีความเข้มข้นสูง
ตามหลักการแพทย์แผนไทยแล้ว น้ำผึ้งมีประโยชน์มากมายก็จริง แต่สำหรับผู้ป่วยบางราย แนะนำว่าไม่ควรกินน้ำผึ้งแบบเข้มข้นโดยไม่ผสมอะไรเลย เช่น คนที่ดีพิการ คือ มีอาการตัวเหลืองตาเหลือง นอนสะดุ้งผวา สอง เสมหะพิการ คือมีเสมหะมากและมีภาวะโรคปอดแทรก สาม คนที่น้ำเหลืองเสีย มีฝีพุพอง ตุ่มหนอง หรือโรคครุฑราชต่าง ๆ
โภชนาการทางการรักษา > ในประเทศจีน

ภาษาจีน แต้จิ๋ว เรียกน้ำผึ้งว่า "พังบิ๊ก" เป็นยาบำรุงร่างกาย โดยเฉพาะบำรุงลำไส้ ช่วยให้ระบบขับถ่ายดี ลดความร้อนในร่างกาย บรรเทาอาการอ่อนเพลีย และยังช่วยขับสารพิษออกจากร่างกาย น้ำผึ้งมีรสชาติหวาน ชุ่มคอ สามารถใช้ได้ทั้งเดี่ยว และนำไปเป็นส่วนผสมของยา กรณีที่ใช้เดี่ยวโดยมากใช้ในกรณีลำไส้ไม่ดี
ถ้าร่างกายแข็งแรงอยู่แล้ว กินน้ำผึ้งประจำจะไปช่วยเคลือบลำไส้ ช่วยระบบขับถ่าย แต่สำหรับคนที่มีปัญหาท้องผูกบ่อย ๆ กากอาหารที่ค้างอยู่ในลำไส้จะแข็งตัว ถ้าปล่อยให้ท้องผูกนาน ๆ กากอาหารจะขูดผนังลำไส้ อาจทำให้เป็นแผล และมีปัญหาสุขภาพตามมา ซึ่งถ้าเรากินน้ำผึ้งเพื่อช่วยเคลือบลำไส้จะช่วยลดปัญหาลงได้
ดูเพิ่ม

นมผึ้ง
เกสรผึ้ง หรือขนมปังผึ้ง
| ด ค กผลผลิตจากป่าที่ไม่ใช่เนื้อไม้ |
| --- | --- |
ผลผลิตจากสัตว์:  การล่าสัตว์ป่า [en]  ขนสัตว์  น้ำผึ้ง 
เบอร์รี ผลไม้:  กล้วย  ขนุน  จูนิเปอร์เบอร์รี [en]  ทุเรียน  บลูเบอร์รี  บิลเบอร์รี [en]  แบล็กเบอร์รี  มะขาม  มะพร้าว  เมล็ดโกโก้ [en]  ราสป์เบอร์รี  ลินกอนเบอร์รี [en]  สตรอว์เบอร์รี  ส้มแขก [en]  สาเก  ฮัคเคิลเบอร์รี [en] 
ใบพืช รากพืช:  ซาสซาฟราส [en] กัมโบ ฟิเล [en]  รูตเบียร์  ปาล์มเลื้อย  ใบพลู  เฟิร์นฟิเดิลเฮด [en] ผักกูด  มะธูกะ [en]  ยอดปาล์ม [en] ยอดมะพร้าวอ่อน  สาคู ปรงทะเล [en]  โสม [en]  หอมใหญ่ 
เห็ด:  Bare-toothed russula  Bay bolete  Birch bolete  พอร์ชินี  Chanterelle  Honey mushroom  หลินจือ  มัตสึตาเกะ  Meadow mushroom  Morel  นางรม  Parasol mushroom  Red cap  Saffron milk cap  Slippery jack  ทรัฟเฟิล  Yellow knight 
ถั่ว เครื่องเทศ:  กานพลู  จันทน์เทศ  บราซิลนัต  ใบกระวาน  พริกไทย  เมล็ดสน [en]  ลูกสำรอง [en]  วานิลลา  หมาก [en]  อบเชย  ออลสไปซ์  เฮเซลนัต 
น้ำมันพืช ไข:  คาร์นอบา  Chaulmoogra (Hydnocarpus wightiana)  เนยโกโก้  ยูคาลิปทอล  น้ำมันยูคาลิปตัส  Japan wax  Kokum  Kusum  Mahuwa  Nagkesar  น้ำมันปาล์ม (kernel)  Pongamia  Phulwara  Pilu  Sal-seed (Shorea robusta)  น้ำมันจันทน์  เนยเชีย  Tea-seed  Tea-tree  Vateria indica 
ยางไม้:  Benzoin  Birch-tar  การบูร  Creosote  กำยาน  รง  Kauri  แลคเกอร์  แมสติก  มดยอบ  Pine tar  Pitch  ยางสน  น้ำมันสน  ครั่ง  ยางรัก 
น้ำเลี้ยง / ยาง และอื่น ๆ:  Birch syrup  หมากฝรั่ง  น้ำตาลจาก  น้ำตาลมะพร้าว  น้ำตาลอินทผลัม  น้ำเชื่อมผลไม้  Gum arabic  Gutta-percha  Kino  น้ำยาง  น้ำเชื่อมเมเปิล  น้ำตาลปึก  Palm wine (akpeteshie  ogogoro)  ยาง  Spruce gum 
อื่น ๆ:  ไผ่ (หน่อไม้)  Birch bark  Birch beer  ไม้ก๊อก  เฟิร์น  Forage  Gambier  มอสส์  สีธรรมชาติ (เทียนกิ่งขาว)  พีต  ควินิน  หวาย  เชลแล็ก  Tanbark (แทนนิน)  Thatching  Tendu leaves  Willow bark
การถ่ายโอนมวล

การถ่ายโอนมวลสาร (อังกฤษ: Mass Transfer) เกิดจากการถ่ายโอนมวลสารในระบบของสารตั้งแต่ 2 องค์ประกอบขึ้นไป ที่มีความเข้มข้นแตกต่างกัน โดยที่โมเลกุลจะเคลื่อนที่จากความเข้มข้นมากไปยังความเข้มข้นน้อย เพื่อให้เกิดความสมดุลของโมเลกุลในระบบ ซึ่งกลไกลนี้ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนของมวลสาร
นอกจากนี้ ความแตกต่างกันของอุณหภูมิ ความดันหรือแรงจากภายนอก ก็สามารถเกิดการถ่ายเทมวลสารได้เช่นกัน ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อการถ่ายโอนมวลสาร 
เช่น ความดันและปริมาณของสารละลาย ซึ่งแปรผันตรงกับอัตราการถ่ายเทมวล เมื่อเพิ่มความดันและเพิ่มปริมาณของสารละลายจะทำให้อัตราการถ่ายเทมวลเพิ่มขึ้น แรงจากภายนอก เช่น แรงแม่เหล็กไฟฟ้า เป็นต้น และความหนาแน่น
การโอนมวลสารเกิดขึ้นได้ 2 แบบ ได้แก่ การถ่ายโอนมวลสารโดยการแพร่ของโมเลกุล และการถ่ายโอนมวลสารโดยการพา ซึ่งในหนึ่งกระบวนการอาจเกิดการถ่ายเทมวลทั้ง 2 แบบพร้อมกันก็ได้
ถ้าการไหลเป็นแบบ laminar การถ่ายเทมวลมักเป็นแบบการแพร่
ถ้าการไหลเป็นแบบ turbulent การถ่ายเทมวลมักเป็นแบบการพามากกว่า
กลไกการถ่ายโอนมวลสาร > การถ่ายโอนมวลโดยการแพร่ของโมเลกุล (molecular diffusion)

การถ่ายเทมวลโดยการแพร่ของโมเลกุล เป็นการเคลื่อนที่ของโมเลกุลแต่ละโมเลกุลผ่านสสารด้วยพลังงานความร้อน (thermal energy) 
ที่มีอยู่ในโมเลกุลที่มีอุณหภูมิสูงกว่าศูนย์สัมบูรณ์ (absolute zero) โดยที่โมเลกุลแต่ละโมเลกุลจะเคลื่อนที่เป็นเส้นตรงแบบไม่เป็นระเบียบ (random motion) ด้วยความเร็วคงที่
เมื่อมีการชนกันของโมเลกุล ความเร็วและทิศทางการเคลื่อนที่จะเปลี่ยนไป ระยะทางเฉลี่ยของการเคลื่อนที่ของโมเลกุลโดยที่ไม่มีการชนกับโมเลกุลอื่นเรียกว่าเส้นทางอิสระเฉลี่ย (mean free path) และความเร็วเฉลี่ยในการเคลื่อนที่จะขึ้นกับอุณหภูมิ การถ่ายเทมวล สารแบบนี้จึงเป็นการแพร่อย่างช้า ๆ ถึงแม้จะมีการเพิ่มอัตราการแพร่ได้ถ้าความดันระบบลดลง(ลดอัตราการชนกันของโมเลกุล) และเพิ่มอุณหภูมิ (เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่) ซึ่งโดยส่วนใหญ่จะเกิดในของไหลที่หยุดนิ่ง (stagnant fluid) เมื่อเทียบกับการถ่ายโอนความร้อนแล้ว การถ่ายเทมวลสารระดับโมเลกุลจะเปรียบเสมือนการนำความร้อน
กระบวนการแพร่สามารถอธิบายได้ด้วยสมการทางคณิตศาสตร์จากกฎของฟิค (Fick’s law) ที่กล่าวไว้ว่า “ฟลักซ์เชิงมวลต่อหน่วยพื้นที่ขององค์ประกอบหนึ่ง เป็นสัดส่วนกับความแตกต่างของความเข้มข้น“
กลไกการถ่ายโอนมวลสาร > การถ่ายโอนมวลโดยการแพร่ของโมเลกุล (molecular diffusion) > ลักษณะของการแพร่

การแพร่ของโมเลกุลเดียว (Unimolecular Diffusion) เป็นการแพร่ของโมเลกุล A ในของผสมเท่าน้ันที่มีการเคลื่อนที่ไปสู่หรือเคลื่อนที่จากพื้นผิว ทำให้การไหลสุทธิ (total flow) ของของผสมมีค่าเท่ากับการไหลของโมเลกุล A ตัวอย่างเช่น การดูดซับก๊าซลงในของเหลว
การแพร่ของโมลที่เท่ากันในทิศตรงกันข้าม (Equimolar Counterdiffusion) เป็นการแพร่ของโมเลกุล A ที่เท่ากับและตรงกันข้ามกับการแพร่ของโมเลกุล B ทำให้การไหลสุทธิเป็นศูนย์ ตัวอย่างเช่น การกลั่นซึ่งไม่มีการเปลี่ยนแปลงการไหลโดยปริมาตรของก๊าซ แต่มีการเปลี่ยนแปลงในของเหลวเนื่องจากความแตกต่างของความเข้มข้น
การแพร่ที่มีปฏิกิริยาเคมีเกี่ยวข้อง (Molecular Diffusion With Chemical Reaction) เป็นการแพร่ของโมเลกุล A และโมเลกุล B ในทางตรงกันข้ามแต่ไม่เท่ากัน
เมื่อกล่าวถึงทฤษฎีการแพร่ มีตัวแปร 5 ตัวที่ต้องคำนึง ดังนี้
ความเข้มข้นเชิงมวลและเชิงโมล ซึ่งนิยามว่ามวลหรือโมลต่อปริมาตร ในระบบของผสมความเข้มข้นรวมจะเท่ากับผลรวมของความเข้มข้นของแต่ละสารในระบบ
ความแตกต่างของความเข้มข้น (concentration gradient)
ความเร็ว ในระบบของผสมความเร็วของสารแต่ละชนิดจะไม่เท่ากัน
ฟลักซ์ (flux) ซึ่งนิยามว่าเป็นปริมาณเวคเตอร์ของมวลหรือโมลที่เคลื่อนผ่านพื้นที่หน้าตัดหนึ่ง ๆ ที่ตั้งฉากกับทิศทางการแพร่ในช่วงเวลาหนึ่ง
ดังนั้น ฟลักซ์จึงมีทั้งฟลักซ์เชิงมวล (mass flux) และฟลักซ์เชิงโมล (molar flux) โดยฟลักซ์สามารถเทียบกับระนาบนิ่งและระนาบเคลื่อนที่
สมการแสดงฟลักซ์ของการพามวล คือ
NA = ฟลักซ์เชิงโมลของโมเลกุล A เทียบกับพิกัดคงที่
ΔCA = ผลต่างของความเข้มข้นของ A ระหว่างค่าที่พื้นผิวกับค่าเฉลี่ยในของไหลหรือระหว่างค่าเฉลี่ยในของไหลสองชนิด
kc = สัมประสิทธิ์การพามวล (convective mass transfer coefficient)
ฟลักซ์ (flux) เมื่อเทียบกับระนาบที่เคลื่อนที่ ตามทฤษฎีของฟิคของสารนั้น ๆ จะมีความเร็วสัมพัทธ์กับความเร็วเฉลี่ยเชิงมวลหรือเชิงโมล ได้ก็ต่อเมื่อมีความแตกต่างของความเข้มข้นเท่านั้น
กลไกการถ่ายโอนมวลสาร > การถ่ายโอนมวลโดยการแพร่ของโมเลกุล (molecular diffusion) > สัมประสิทธิ์การแพร่ (Diffusivity or Diffusion Coefficient)

สัมประสิทธ์การแพร่ คือ ค่าที่บ่งบอกถึงอัตราการแพร่ของสารนั้น ๆ ในตัวกลาง ซึ่งมีหน่วยเป็น (m2/s) ค่านี้สามารถเปรียบเทียบได้กับค่าสัมประสิทธิ์การนำความร้อน (thermal  diffusivity) โดยขึ้นกับชนิดและส่วนผสมของระบบ รวมท้ังสภาพแวดล้อม เช่น ความดันและอุณหภูมิ โมเลกุลของก๊าซสามารถเคลื่อนที่ได้ง่ายเมื่อเทียบกับของเหลวซึ่งสามารถเคลื่อนที่ได้ง่ายกว่าของแข็ง ดังนั้น สัมประสิทธิ์การแพร่ของก๊าซจึงมีค่าสูงสุด โดยทั่วไปอยู่ในช่วง 5×10-6 ถึง 10-5 m2/s 
สัมประสิทธิ์การแพร่ของของเหลวอยู่ในช่วงปานกลาง คือ 10-10 ถึง 10-9 m2/s ส่วนสัมประสิทธิ์การแพร่ของของแข็งมี
ค่าต่ำสุดอยู่ที่ 10-14 ถึง 10-10 m2/s โดยทั่วไปแล้วสำหรับระบบที่ความเข้มข้นหรือความหนาแน่นน้อย ๆ
สัมประสิทธิ์การแพร่จะมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น เนื่องจากพลังงานความร้อนของโมเลกุลสูงขึ้น ทำให้เกิดการเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น
สัมประสิทธิ์การแพร่ของก๊าซ (Diffusivity of Gases)
สัมประสิทธิ์การแพร่ของของเหลว (Diffusivity of Liquids)
สัมประสิทธิ์การแพร่ของของแข็ง (Diffusivity of Solids)
เมื่อขนาดรูพรุนมีขนาดใหญ่และแก๊สมีความหนาแน่นค่อนข้างสูง การถ่ายเทมวลจะเป็นแบบการแพร่ของฟิค ภายในตัวเร่งปฏิกิริยา ช่องทางการแพร่ (diffusion path) ของก๊าซจะมีรูปร่างที่ไม่ปกติและคดเคี้ยวไปมาทำให้ฟลักซ์มีค่าน้อยกว่าการแพร่ในช่องทางที่มีระเบียบแน่นอน ดังน้ัน มวลฟลักซ์จึงอธิบายได้โดย สัมประสิทธ์การแพร่จริง (effective diffusion coefficient, DA, eff) ซึ่งขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ ความดัน และคุณสมบัติของตัวเร่งปฏิกิริยา เช่น สัดส่วนช่องว่าง แฟกเตอร์ความยาวมุม และแฟคเตอร์รูปร่าง
เมื่อขนาดรูพรุนมีขนาดเล็กและแก๊สมีความหนาแน่นต่ำ การถ่ายเทมวลจะเป็นแบบการแพร่แบบนูเซ็น (Knudsen diffusion)
เมื่อมีความแตกต่างของความเข้มข้นของโมเลกุลที่ถูกดูดซับบนผิว จะมีการแพร่ของโมเลกุลในสองทิศทาง ซึ่งเรียกว่าการแพร่บนพื้นผิว (surface diffusion)
กลไกการถ่ายโอนมวลสาร > การถ่ายโอนมวลสารโดยการพา (Convective Mass Transfer)

การถ่ายโอนมวลสารโดยการพา เป็นกระบวนการถ่ายโอนมวลสารที่ต้องอาศัยตัวกลางของสารในการเคลื่อนที่ และเกี่ยวข้องกับการไหลของของไหล เช่นการไหลของของไหลผ่านพื้นผิว หรือระหว่างการไหลของของไหล 2 ชนิดที่ไม่ละลายกัน (immiscible moving fluids) ส่วนใหญ่เกิดขึ้นจากการรบกวน หรือการไหลแบบปั่นป่วน (turbulent flow) 
ที่เรียกว่าการแพร่แบบคลื่น (eddy diffusion) หรือการแพร่แบบปั่นป่วน (turbulent diffusion) เช่นเดียวกับการถ่ายโอนความร้อน 
ซึ่งการถ่ายเทมวลสารโดยการพา (Convective Mass Transfer) แบ่งได้เป็น 2 ประเภท
การพามวลแบบบังคับ (force convection)  เป็นกระบวนการการเคลื่อนที่ของมวลโดยมีกลไกการใช้แรงภายนอกมาควบคุมการเคลื่อนที่ของมวลสารหรือทำให้เกิดการพา เช่น ปั๊มขับเคลื่อนของเหลว เครื่องดันอากาศ หรืออุปกรณ์ต่าง ๆ
การพามวลแบบธรรมชาติ (natural convection) หรือการพามวลแบบอิสระ (Free convection) เป็นกระบวนการเคลื่อนที่ของมวลโดยไม่อาศัยกลไกใด ๆ ในการเคลื่อนที่ แต่การเคลื่อนที่ของสารจะเกิดขึ้นโดยความแตกต่างของอุณหภูมิ ความแตกต่างของความหนาแน่น หรือความแตกต่างของความเข้มข้น เป็นต้น
กลไกการถ่ายโอนมวลสาร > สัมประสิทธ์การถ่ายโอนมวล

Km คือ อัตราการถ่ายโอนมวลต่อหน่วยพื้นที่ต่อหน่วยความแตกต่างของความเข้มข้น การถ่ายโอนมวลนี้หมายความรวมไปถึงทั้งการแพร่ และการพา
ปัจจัยที่มีความเกี่ยวข้องกับสัมประสิทธ์การถ่ายโอนมวลคือ สัมประสิทธิ์การแพร่ ความเร็วของของไหล (u)  ความหนาแน่นของของไหล (ρ) ความหนืดของของไหล (μ) และ ขนาดของระยะทาง (d)
กลไกการถ่ายโอนมวลสาร > สัมประสิทธ์การถ่ายโอนมวล > การถ่ายโอนมวลระหว่างเฟส

เฟส (phase) คือ ส่วนหนึ่งของระบบที่มีความเป็นเนื้อเดียวกัน (homogeneous) และแยกออกจากเฟสอื่น ๆ ของระบบ ซึ่งจะมีรอยต่อระหว่างเฟสเรียกว่า interface
การถ่ายเทมวลภายในเฟสเกิดขึ้นได้จากความ แตกต่างของความเข้มข้นภายในเฟส ตัวอย่างเช่น (ระบบปิด) การถ่ายเทแอมโมเนียระหว่างเฟสก๊าซ (อากาศ) และเฟสของเหลว (น้ำ)
แอมโมเนียซึ่งละลายน้ำได้ดีก็จะถูกถ่ายเทไปยังน้ำ ในขณะเดียวกันน้ำก็ระเหยไปยังก๊าซเฟส เมื่อระบบอยู่ในสถาวะที่อุณหภูมิและความดันคงที่ ในที่สุดระบบก็จะเข้าสู่สมดุล นั้นคือ โมเลกุลของน้ำกลายเป็นไอด้วยอัตราเร็วเท่ากับการกลั่นตัวของไอน้ำ
ในทำนองเดียวกันอัตราที่โมเลกุลของแอมโมเนียละลายน้ำ เท่ากับอัตราที่แอมโมเนียกลับเข้าสู่ก๊าซเฟส   
อัตรานี้จะขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของแอมโมเนียในน้ำและความดันไอของแอมโมเนียที่ภาวะสมดุล ความเข้มข้นของแอมโมเนียในน้ำและก๊าซเฟสจะมีค่าคงที่  
ถ้ามีการเติมก๊าซแอมโมเนียเพิ่มขึ้นเข้าไปในระบบ  สมดุลของระบบจะเลื่อนไป แล้วเข้าสู่สมดุลอีกครั้ง โดยความดันไอย่อยของแอมโมเนียในก๊าซเฟสจะเปลี่ยนไปจากค่าเดิม
ดังนั้น ในสภาวะที่เกิดความสมดุลว่างเฟส สิ่งที่เกิดขึ้นคือ "อัตราการถ่ายเทมวลสุทธิเท่ากับศูนย์" กลไกการถ่ายเทมวลสารระหว่างเฟส สามารถอธิบายได้โดย ทฤษฎีสองความต้านทาน (Two-resistance theory) ซึ่งประกอบไปด้วย 3 ขั้นตอน คือ
การถ่ายเทมวลจากภายในเฟสที่หนึ่งไปยัง interface
การถ่ายเทข้าม interface
การถ่ายเทจาก interface ไปยังภายในของเฟสที่สอง
จากทฤษฎีสองความต้านทาน ตัวอย่างในกรณี การขนส่งออกซิเจนจากอากาศลงไปในน้ำมีทั้งสามขั้นตอนคือ
การถ่ายโอนออกซิเจนจากอากาศจำนวนมากไปยังพื้นผิวของน้ำ
การถ่ายโอนออกซิเจนผ่านอินเตอร์เฟส
การถ่ายโอนออกซิเจนจากพื้นผิวของอากาศไปยังน้ำจำนวนมาก
วิทแมน (1923) ได้นำเสนอ "ทฤษฎีสองต้านทาน" เป็นครั้งแรก ซึ่งได้รับการแสดงให้เห็นว่ามีความเหมาะสมสำหรับปัญหาการถ่ายเทมวลระหว่างเฟส ทฤษฎีทั่วไปมีสองสมมติฐานซึ่งสำหรับกรณีของการขนส่งออกซิเจนจากอากาศลงไปในน้ำ มีดังนี้
อัตราการถ่ายเทออกซิเจนระหว่างเฟสถูกควบคุมโดยอัตราของการแพร่กระจายผ่านเฟสในแต่ละด้านของอินเตอร์เฟส
อัตราการแพร่กระจายของออกซิเจนผ่านอินเตอร์เฟสที่เป็น instantaneous และอินเตอร์เฟสจะคงที่ตลอดเวลา ดังนั้น จึงเกิดสมดุลที่อินเตอร์เฟส
ตัวอย่างกระบวนการถ่ายเทมวลสารระหว่างสองเฟส
ตัวถูกละลายถ่ายเทจาก gas phase ไปยัง liquid phase เช่น การดูดซับก๊าซ (gas absorption) การลดความชื้น (dehumidification) การกลั่น (distillation)
ตัวถูกละลายถ่ายเทจาก liquid phase ไปยัง gas phase เช่น การเพิ่มความชื้น (humidification)
ตัวถูกละลายถ่ายเทจากของเหลวหนึ่งไปอีกของเหลวหนึ่งที่ไม่ละลายกัน ได้แก่ การสกัดของเหลวด้วยของเหลว (liquid-liquid extraction)
ตัวถูกละลายถ่ายเทจากของแข็งไปยังของเหลว ได้แก่ การอบแห้ง การชะ (leaching)
ตัวถูกละลายถ่ายเทจากของไหลไปยังพื้นผิวของของแข็ง ได้แก่ การดูดซับ การแลกเปลี่ยนไอออน
รัตติกร ขุนโสม

| รัตติกร ขุนโสม |
| --- | --- |

เกิด: 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 (32 ปี) จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
ชื่ออื่น: ปอไหม
การศึกษา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
อาชีพ: นางงาม นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน
ตัวแทน: ช่อง 7 เอชดี (2559–ปัจจุบัน)
มีชื่อเสียงจาก: มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015
ส่วนสูง: 1.72 m (5 ft 7 1⁄2 in)
รางวัล: ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2013   (10 คนสุดท้าย)   มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015   (ชนะเลิศ)   มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015  (รองอันดับ 4)
รัตติกร ขุนโสม (เกิด 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น ปอไหม เป็นนางงามและนักแสดงชาวไทย ผู้ดำรงตำแหน่ง มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015
ประวัติ

รัตติกร ขุนโสม (ชื่อเล่น: ปอไหม) เป็นคนอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา จบการศึกษาปริญญาตรี สาขาฟิสิกส์อุตสาหกรรมและอุปกรณ์การแพทย์ คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ได้รับตำแหน่ง มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015
การประกวด > ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2013

ปอไหมได้เข้าร่วมประกวดเวทีไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2013 และผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย
การประกวด > มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015

ปอไหม รัตติกร ได้เข้าร่วมประกวดเวทีมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015 ตั้งแต่เธอเข้าสมัครการประกวด เธอก็ถูกยกให้เป็น 1 ในสาวงามตัวเก็งที่จะคว้ามงกุฎมิสแกรนด์ไทยแลนด์ในปีนั้น และเมือวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เธอก็สามารถชนะการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ปี 2015 ไปครอง พร้อมคว้ารางวัลพิเศษอีกมา 1 รางวัลคือ ขวัญใจช่างภาพ
การประกวด > มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015

ปอไหม รัตติกร เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015 ณ ประเทศไทย โดยเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ปอไหมก็สามารถเข้ารอบ 5 คนสุดท้ายได้สำเร็จ โดยได้ตำแหน่งรองอันดับ 4 ไปครอง ผู้ชนะการประกวดในปีนั้นคือ อาเนอา การ์ซิอา จากประเทศสาธารณรัฐโดมินิกัน แต่ต่อมาอาเนีย การ์เซียโดนปลดจากตำแหน่ง ทำให้แคลร์ เอลิซาเบธ พาร์กเกอร์ รองอันดับ 1 จากประเทศออสเตรเลีย ขึ้นครองตำแหน่งแทน
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2560 | นักรบตาปีศาจ | ซาร่า |
| 2560 | มหาหิน | หล้า |
| 2561 | มือปราบเหยี่ยวดำ | ปรารถนา |
| 2561 | จ้าวสมิง | เจนจิต |
| 2562 | เจ้าสาวแก้ขัด | เปรี้ยว |
| 2563 | วิมานมนตรา | ขวัญตา (อดีต) / รสริน (ปัจจุบัน) |
| 2563 | มังกรเจ้าพระยา | ดารณี |
| 2563 | คนเหนือฅน | แคทเธอรีน |
| 2564 | ธิดาวานร | นาถยา |
| 2566 | พิภพ​มัจจุราช​ ตอน คดีผีร้องทุกข์​​ | แอร์​ (รับเชิญ)​ |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 3
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2563 | ผมอาถรรพ์ | เเขไข(รับเชิญ) |
ผลงาน > ละครสั้น

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2560 | ฟ้ามีตา ตอน รักกันวันละนิด |  |
| 2561 | ฟ้ามีตา ตอน คนเห็นผี | หวาน |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน | แสดงร่วม |
| --- | --- | --- | --- |
| 2560 | ชุดใหญ่ | แจ๊ส ชวนชื่น | เฟิร์ส - ภัทราพร หวัง, โบว์ - บุญญาณี สังข์ภิรมย์, เฟิร์น - ณัฐชยกานต์ ปากหวาน, พลอยทราย - รวิสรา สวยสมเรียม |
| 2560 | เจ็บไปให้ชิน | บีอี โปรเจกท์ |  |