stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
FIVB profile
| ด ค กวอลเลย์บอลหญิงชาติในทวีปยุโรป (ซีอีวี) |
| --- | --- |
สมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  สหราชอาณาจักร อังกฤษ  ไอร์แลนด์เหนือ  สกอตแลนด์  เวลส์  กรีซ  กรีนแลนด์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา  โมนาโก  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9

| สมเด็จพระสันตะปาปา บุญราศี ปิอุสที่ 9 Pius IX |
| --- | --- |
บิชอปเเห่งโรม

สมณนาม: Papa Pius Nonus (ละติน)
เริ่มวาระ: 16 มิถุนายน 1846
สิ้นสุดวาระ: 7 กุมภาพันธ์ 1878
องค์ก่อน: เกรกอริอุสที่ 16
องค์ถัดไป: เลโอที่ 8
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระนามเดิม: จีโอวันนี มารีอา มัสตาอี แฟร์เร็ตติ
ประสูติ: 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1792   เซนิญกาลีอา รัฐสันตะปาปา
สิ้นพระชนม์: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1878
ข้อมูลอื่น
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 พระนามเดิม จีโอวันนี มารีอา มัสตาอี แฟร์เร็ตติ (อิตาลี: Giovanni Maria Mastai Ferretti) เป็นประมุขแห่งคริสตจักรคาทอลิกระหว่างปี 1846 ถึง 1878 รวมระยะเวลาถึงสามสิบเอ็ดปีเจ็ดเดือน ถือเป็นพระสันตะปาปาที่อยู่ในสมณสมัยยาวนานเป็นลำดับสองรองจากซีโมนเปโตร พระสันตะปาปาองค์แรก
พระองค์มีเป็นที่จดจำจากการเรียกประชุมคณะสังฆมนตรีแห่งวาติกันครั้งแรกในปี 1868 นอกจากนี้ ในสมัยของพระองค์ วาติกันยังสูญเสียอำนาจเหนือดินแดนของรัฐสันตะปาปาให้แก่ประเทศอิตาลีอย่างถาวรในปี 1870 ซึ่งนับแต่นั้น พระองค์ก็ไม่ยอมเสด็จออกจากวาติกันอีกเลย และประกาศว่าพระองค์เป็น "นักโทษแห่งวาติกัน"
ในช่วงที่พึ่งได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์ถูกมองว่าเป็นนักอิสรนิยมและนักปฏิรูป แต่แล้วการปฏิวัติในปี 1848 โดยกลุ่มหัวใหม่และผู้เรียกร้องประชาธิปไตย ก็ทำให้พระองค์เปลี่ยนนโยบายเป็นแนวอนุรักษนิยม ในเหตุการณ์นั้น นายกรัฐมนตรีของวาติกันถูกลอบสังหาร ทหารสวิสถูกปลดอาวุธ  พระองค์จึงเหมือนถูกคุมขังในวาติกัน แต่แล้วก็สามารถลักลอบเสด็จหนีจากกรุงโรมและประกาศคว่ำบาตรผู้เข้าร่วมสาธารณรัฐโรมัน ต่อมาเมื่อสาธารณรัฐโรมันถูกปราบลงโดยกองทัพฝรั่งเศส พระองค์จึงเสด็จกลับกรุงโรมในปี 1850 นับแต่นั้น นโยบายของพระองค์ก็ยิ่งทวีความเป็นอนุรักษนิยม เพื่อต้านทานกระแสปฏิวัติที่กำลังแพร่ทั่วยุโรป
ในปี 1857 พระองค์รู้สึกว่าองคชาติของรูปสลักผู้ชายจำนวนมากในกรุงโรมเป็นสิ่งปลุกเจ้ากามตัณหา จึงทรงบัญชาให้ทำลายองคชาติของรูปสลักทั่วกรุงโรม และนำประติมากรรมใบมะเดื่อปิดไว้แทนที่
วาติกันมีเดีย

เครือข่ายโทรทัศน์
| --- | --- |
ประเทศ:  นครรัฐวาติกัน
ก่อตั้ง: 1983
สำนักงานใหญ่: นครรัฐวาติกัน
เจ้าของ: สันตะสำนัก
บุคคลการหลัก: Stefano D'Agostini  (ผู้อำนวยการ)
จัดก่อตั้ง: 1983
ชื่อเดิม: ศูนย์โทรทัศน์วาติกัน  (1983 – 2017)
วาติกันมีเดีย (อังกฤษ: Vatican Media) หรือเดิมเรียก ศูนย์โทรทัศน์วาติกัน (อิตาลี: Centro Televisivo Vaticano) เป็นเครือข่ายโทรทัศน์แห่งชาติของสันตะสำนักซึ่งตั้งอยู่ในนครรัฐวาติกัน ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1983 โดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 และออกอากาศครั้งแรกในปี ค.ศ. 1983
การแพร่ภาพกระจายเสียง (ศูนย์โทรทัศน์วาติกัน)

มีการถ่ายทอดสดทางเว็บไซต์ของนครรัฐวาติกัน ทางช่องโทรทัศน์คาทอลิกอื่น ๆ ของอิตาลี เช่น เตเลปาเชหรือตีวี2000 และทางช่องโทรทัศน์ต่างประเทศ เช่น กาเตโอ นครรัฐวาติกันไม่มีสถานีโทรทัศน์เป็นของตนเอง หากได้รับการร้องขอ วาติกันมีเดียยังสามารถส่งภาพไปยังช่องโทรทัศน์อื่น ๆ เพื่อแพร่ภาพเหตุการณ์ในนครรัฐวาติกันหรือระหว่างการเสด็จเยือนต่างประเทศของสมเด็จพระสันตะปาปา โดยภายในนครรัฐวาติกัน ทางการสามารถให้ความช่วยเหลือในการจัดตั้งศูนย์แถลงข่าวและงานแถลงข่าว และยังมีบริการสำหรับผู้สื่อข่าวพิเศษและให้ความช่วยเหลือด้านภาพและเสียงสำหรับช่องโทรทัศน์ต่างประเทศ ศูนย์โทรทัศน์วาติกันดำเนินการถ่ายทอดสดประมาณ 130 ครั้งต่อปี ผลิตสารคดี สร้างรายการนิตยสารรายสัปดาห์ชื่อ ออกตาวาดีเอส ซึ่งเผยแพร่ไปทั่วโลก
การผลิต

วาติกันมีเดียผลิตสารคดีมากมายในรัชสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 และสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 สารคดีส่วนใหญ่ว่าด้วยพระชนม์ชีพของสมเด็จพระสันตะปาปา นครรัฐวาติกัน และโบสถ์หลักของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เครือข่ายนี้ออกอากาศเป็นภาษาอิตาลีเป็นหลัก แต่ยังออกอากาศเป็นภาษาอื่น ๆ ด้วย เช่น ภาษาอังกฤษ ภาษาสเปน ภาษาฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Livestream Vatican Media ในยูทูบ
หมวกไอ้โม่ง

การใส่หมวกแบบต่างๆ
หมวกไอ้โม่ง (ภาษาอังกฤษ : Balaclava)​ เป็นหมวกที่คลุมทั้งหัวโดยสามารถใส่ได้หลายแบบ เช่น
มีช่อง 3 ช่องด้านหน้า สำหรับ ตาและปาก ส่วนมากจะทำจากไหมพรม โดยนิยมทำสีดำและสีเขียวขี้ม้าเท่านั้น สวมใส่แล้วจะกระชับกับใบหน้าใส่สบาย
หมวกไอ้โม่งแบบกรรมกรมีจุกอยู่ด้านบน ส่วนมากทำจากไหมพรม นิยมทำหลายสีเช่น ดำ แดง มีทั้งอย่างหนา และอย่างบาง แต่ส่วนใหญ่นิยมใช้ชนิดบาง และมักจะเย็บรั้งช่วงระหว่างตาเป็นลักษณะสองรู ทำให้กระชับกับใบหน้ามากขึ้น ซึ่งทำจากไหมพรมเส้นเล็ก เวลาสวมใส่แล้วทำให้หายใจสะดวกกว่า ทำให้สามารถสวมใส่ได้ทั้งวัน
หมวกไอ้โม่งแบบนักแข่งรถหรือหน่วยงานราชการ(หมวกซัพพอร์ท) ทำจากผ้ายืด เจาะช่องเฉพาะดวงตา พวกมอเตอร์ไซค์รับจ้างในปัจจุบันมักนิยมใช้หมวกไอ้โม่งแบบนี้เช่นกัน
หมวกไอ้โม่งที่ทำจากผ้า เช่น ลายผ้าขาวม้า (นิยมใช้ในกรรมกร, ชาวนา) หรือแบบสีพื้น เช่น สีดำ สีกรมท่า เจาะช่องสำหรับตาและรูจมูก (นิยมใช้ในชาวประมง)
หมวกไอ้โม่งแบบใหม่ คือมีลวดลายต่างๆอยู่บนผืนหน้า เช่นรูปผี ฯ มักใช้ในการแสดงละครหรือการยกพวกตีกันในละคร
หมวกไอ้โม่งที่ใช้ผ้าที่เป็นผืนมาพันใบหน้า เช่น ใช้เสื้อคลุมหัวเป็นไอ้โม่ง (นิยมใช้ในกรรมกร)หรือใช้ผ้าขาวม้าทั้งผืนโพกหน้าเป็นหมวกไอ้โม่งเป็นต้น
บุคคลที่นิยมใส่ได้แก่ กรรมกร ชาวประมง โจร นักแข่งรถ หน่วยคอมมานโด หน่วยนเรศวร มอเตอร์ไซค์รับจ้าง
มาร์โก มาเตรัซซี

มาร์โก มาเตรัซซี Ufficiale OMRI (อิตาลี: Marco Materazzi; เกิดวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1973) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลีในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก 2006 เขาเคยเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลในช่วงเวลาสั้น ๆ
ในช่วงต้นของอาชีพ มาเตรัซซีเล่นให้กับหลายสโมสรในเซเรียบีและเซเรียซี อีกทั้งยังเล่นให้กับเอฟเวอร์ตันในพรีเมียร์ลีก ต่อมาเขาได้เล่นให้กับเปรูจาในช่วง ค.ศ. 1995–98 และ 1999–2001 ต่อมาใน ค.ศ. 2001 เขาได้เซ็นสัญญากับอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโนด้วยค่าตัว 10 ล้านยูโร ในระดับสโมสร เขาพาอินเตอร์คว้าแชมป์หลายรายการ ได้แก่ เซเรียอาห้าสมัย ซึ่งเป็นการคว้าแชมป์ติดต่อกันตั้งแต่ ค.ศ. 2006–2010 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกหนึ่งสมัย ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกหนึ่งสมัย โกปปาอีตาเลียสี่สมัย และซูแปร์โกปปาอีตาเลียนาสี่สมัย
มาเตรัซซีลงเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีทั้งหมด 41 นัดตั้งแต่ ค.ศ. 2001–2008 และได้ลงเล่นในฟุตบอลโลกและฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปอย่างละสองครั้ง เขาเป็นผู้เล่นคนสำคัญที่มีส่วนช่วยให้อิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2006 เหนือฝรั่งเศส โดยในนัดชิงชนะเลิศ เขาทำประตูตีเสมอให้กับอิตาลี ต่อมาในช่วงต่อเวลาพิเศษ เขาถูกซีเนดีน ซีดาน โขกศีรษะใส่ ทำให้ซีดานได้รับใบแดงไล่ออกจากสนาม และในช่วงการยิงลูกโทษ เขาเป็นผู้ยิงจุดโทษจนทำให้ทีมคว้าแชมป์ได้สำเร็จ
มาเตรัซซีเป็นผู้เล่นในตำแหน่งกองหลังที่มีสไตล์การเล่นอันแข็งแกร่งและดุดัน จนทำให้เขาได้รับใบเหลือง 60 ใบ และใบแดง 25 ใบตลอดอาชีพการค้าแข้ง เนื่องด้วยอารมณ์ร้อนและการเข้าสกัดที่หนักหน่วงของเขา ทำให้เขามีข้อพิพาทกับผู้เล่นคนอื่นในการแข่งขันหลายนัด เมื่อเปรียบเทียบกับกองหลังที่เลิกเล่นฟุตบอลไปแล้วอย่างปัสกวาเล บรูโน สิ่งนี้ทำให้ เดอะไทมส์ จัดอันดับให้เขาอยู่อันดับที่ 45 จาก 50 นักฟุตบอลที่โหดที่สุดในประวัติศาสตร์
สถิติอาชีพ > สโมสร

แหล่งข้อมูล:
| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เมสซีนา | 1990–91 | เซเรียบี | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 1 | 0 |
| ตอร์ดีกวินโต | 1991–92 | เซเรียดี | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 0 | 0 |
| ตอร์ดีกวินโต | 1992–93 | เซเรียดี | 12 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 12 | 0 |
| ตอร์ดีกวินโต | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 12 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 12 | 0 |
| มาร์ซาลา | 1993–94 | เซเรียดี | 25 | 4 | 0 | 0 | — | — | — | — | 25 | 4 |
| ตราปานี | 1994–95 | เซเรียซี | 13 | 2 | 0 | 0 | — | — | — | — | 13 | 2 |
| เปรูจา | 1995–96 | เซเรียบี | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 1 | 0 |
| เปรูจา | 1996–97 | เซเรียอา | 14 | 2 | 0 | 0 | — | — | — | — | 14 | 2 |
| เปรูจา | 1997–98 | เซเรียบี | 33 | 5 | 2 | 0 | — | — | — | — | 35 | 5 |
| เปรูจา | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 47 | 7 | 2 | 0 | — | — | — | — | 49 | 7 |
| การ์ปี (ยืม) | 1996–97 | เซเรียซี | 18 | 7 | 0 | 0 | — | — | — | — | 18 | 7 |
| เอฟเวอร์ตัน | 1998–99 | พรีเมียร์ลีก | 27 | 1 | 6 | 1 | — | — | — | — | 33 | 2 |
| เปรูจา | 1999–2000 | เซเรียอา | 21 | 3 | 2 | 0 | 1 | 0 | — | — | 24 | 3 |
| เปรูจา | 2000–01 | เซเรียอา | 30 | 12 | 2 | 0 | 1 | 0 | — | — | 33 | 12 |
| เปรูจา | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 51 | 15 | 4 | 0 | 2 | 0 | — | — | 57 | 15 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | 2001–02 | เซเรียอา | 23 | 1 | 1 | 0 | 8 | 1 | — | — | 32 | 2 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | 2002–03 | เซเรียอา | 20 | 1 | 0 | 0 | 13 | 0 | — | — | 33 | 1 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | 2003–04 | เซเรียอา | 14 | 3 | 0 | 0 | 4 | 0 | — | — | 18 | 3 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | 2004–05 | เซเรียอา | 26 | 0 | 5 | 0 | 9 | 0 | — | — | 40 | 0 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | 2005–06 | เซเรียอา | 22 | 2 | 6 | 0 | 10 | 0 | 1 | 0 | 39 | 2 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | 2006–07 | เซเรียอา | 28 | 10 | 2 | 0 | 6 | 0 | 1 | 0 | 39 | 10 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | 2007–08 | เซเรียอา | 23 | 1 | 4 | 0 | 3 | 0 | 1 | 0 | 33 | 1 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | 2008–09 | เซเรียอา | 8 | 0 | 2 | 0 | 5 | 1 | 0 | 0 | 15 | 1 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | 2009–10 | เซเรียอา | 12 | 0 | 4 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 20 | 0 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | 2010–11 | เซเรียอา | 8 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 11 | 0 |
| อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 184 | 18 | 25 | 0 | 63 | 2 | 4 | 0 | 276 | 20 |
| เจนไนยิน | 2014 | อินเดียนซูเปอร์ลีก | 7 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 7 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 385 | 55 | 37 | 1 | 65 | 2 | 4 | 0 | 491 | 58 |
↑  2 นัดในเอฟเอคัพ
4 นัดและ 1 ประตูในอีเอฟแอลคัพ
1 2  ลงเล่นในยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ
↑  ลงเล่นในยูฟ่าคัพ
1 2 3 4 5 6 7 8 9  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
1 2 3 4  ลงเล่นในซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

แหล่งข้อมูล:
| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| อิตาลี | 2001 | 4 | 0 |
| อิตาลี | 2002 | 5 | 0 |
| อิตาลี | 2003 | 1 | 0 |
| อิตาลี | 2004 | 8 | 0 |
| อิตาลี | 2005 | 7 | 0 |
| อิตาลี | 2006 | 10 | 2 |
| อิตาลี | 2007 | 4 | 0 |
| อิตาลี | 2008 | 2 | 0 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 41 | 2 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

อ้างอิง:
| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดที่ | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 22 มิถุนายน 2006 | ฟ็อลคส์พาร์คชตาดีอ็อน ฮัมบวร์ค เยอรมนี | 29 |  เช็กเกีย | 1–0 | 2–0 | ฟุตบอลโลก 2006 |
| 2 | 9 กรกฎาคม 2006 | โอลึมเพียชตาดิโยน เบอร์ลิน เยอรมนี | 32 |  ฝรั่งเศส | 1–1 | 1–1 (5–3 ลูกโทษ) | ฟุตบอลโลก 2006 รอบชิงชนะเลิศ |
สถิติอาชีพ > ผู้จัดการ

| ทีม | สัญชาติ | ปี | สถิติ> แข่ง | สถิติ> ชนะ | สถิติ> เสมอ | สถิติ> แพ้ | สถิติ> ร้อยละชนะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Chennaiyin |  | 2014–2016 | 47 | 19 | 12 | 16 | 040.43 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 47 | 19 | 12 | 16 | 040.43 |
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น

เซเรียอา: 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10
โกปปาอีตาเลีย: 2004–05, 2005–06, 2009–10, 2010–11
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2005, 2006, 2008, 2010
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2009–10
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2010
ฟุตบอลโลก: 2006
กองหลังยอดเยี่ยมแห่งปี เซเรียอา: 2007
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปี สื่อกีฬายุโรป: 2006–07
เสนอชื่อติดทีมยอดเยี่ยม FIFPro World XI: 2006, 2007
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการ

อินเดียนซูเปอร์ลีก: 2015
เกียรติประวัติ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

CONI: Golden Collar of Sports Merit: 2006
4th Class / Officer: Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana: (2006)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Official Inter profile เก็บถาวร 2011-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Profile and stats from Football Database
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 2006 (สมัยที่ 4) |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน  2 Zaccardo  3 Grosso  4 เด รอสซี  5 กันนาวาโร (c)  6 บาร์ซัลยี  7 เดล ปีเอโร  8 กัตตูโซ  9 Toni  10 ตอตตี  11 Gilardino  12 Peruzzi  13 เนสตา  14 Amelia  15 Iaquinta  16 Camoranesi  17 Barone  18 อินซากี  19 ซัมบรอตตา  20 Perrotta  21 ปีร์โล  22 ออดโด  23 มาเตรัซซี  ผู้ฝึกสอน: ลิปปี  |  1 บุฟฟอน  2 Zaccardo  3 Grosso  4 เด รอสซี  5 กันนาวาโร (c)  6 บาร์ซัลยี  7 เดล ปีเอโร  8 กัตตูโซ  9 Toni  10 ตอตตี  11 Gilardino  12 Peruzzi  13 เนสตา  14 Amelia  15 Iaquinta  16 Camoranesi  17 Barone  18 อินซากี  19 ซัมบรอตตา  20 Perrotta  21 ปีร์โล  22 ออดโด  23 มาเตรัซซี  ผู้ฝึกสอน: ลิปปี  |  |
สตาดีโอโอลิมปีโก

| --- | --- |
ยูฟ่า 

ที่ตั้ง: โฟโร อิตาลีโก,  โรม, อิตาลี
เจ้าของ: คณะกรรมการโอลิมปิกอิตาลี
ความจุ: 72,698
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 1928
เปิดใช้สนาม: 1937
การใช้งาน
โรม่า (ค.ศ. 1953–ปัจจุบัน) ลาซิโอ (ค.ศ. 1953–ปัจจุบัน) โอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สตาดีโอโอลิมปีโก (อิตาลี: Stadio Olimpico) คือสนามกีฬาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ภายในบริเวณศูนย์กีฬา โฟโร อิตาลีโก กรุงโรม ประเทศอิตาลี เป็นสนามเหย้าของทีม สโมสรฟุตบอลลาซิโอ และทีม สโมสรฟุตบอลโรม่า รวมถึงใช้เป็นสนามแข่งฟุตบอลถ้วยประจำปี โคปป้า อิตาเลีย รอบชิงชนะเลิศ สนามแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ.1936 และได้รับเลือกให้เป็นสนามแข่งขันกีฬาสำคัญของโลกหลายครั้ง เช่น กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปี ค.ศ. 1960, ฟุตบอลโลก นัดชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ.1990, ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป นัดชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ.1968 และ 1980 และฟุตบอลยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (ยูโรเปี้ยนคัพ) นัดชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ.1977, 1984, 1996 และ 2009 สนามแห่งนี้เคยมีความจุมากถึง 82,922 ที่นั่ง ก่อนจะมีการปรับปรุงครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2007 โดยปรับที่นั่งใหม่ลดลงมาเหลือ 72,698 ที่นั่ง
โอลิมปีโก ถูกจัดระดับจาก UEFA ให้เป็นสนามฟุตบอลระดับ 5 ดาว ปัจจุบันสนามแห่งนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลมีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
สตัฟฟัน เด มิสตูรา

| สตัฟฟัน เด มิสตูรา |
| --- | --- |
สตัฟฟัน เด มิสตูรา ในปี ค.ศ. 2016

ทูตสหประชาชาติและสันนิบาตอาหรับต่อประเทศซีเรีย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  กรกฎาคม ค.ศ. 2014
เลขาธิการใหญ่: พัน กี-มุน (ยูเอ็น) (ค.ศ. 2014–2016) อังตอนียู กูแตรึช (ยูเอ็น) (ตั้งแต่ ค.ศ. 2017) นาบิล เอลาราบี (เอแอล) (ค.ศ. 2014–2016) อาห์เหม็ด อาบูล เกอิต (เอแอล) (ตั้งแต่ ค.ศ. 2016)
ก่อนหน้า: ลักห์ดาร์ บราฮีมี
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 27 มีนาคม ค.ศ. 2013 – 28 เมษายน ค.ศ. 2013
นายกรัฐมนตรี: มารีโอ มอนตี
รัฐมนตรี: มารีโอ มอนตี (ทำหน้าที่แทน)
ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 – 27 มีนาคม ค.ศ. 2013
นายกรัฐมนตรี: มารีโอ มอนตี
รัฐมนตรี: จีอูลีโอ เตร์ซี ดี ซันต์อากาตา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1947-01-25) 25 มกราคม ค.ศ. 1947 (77 ปี) สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน
เชื้อชาติ: อิตาลี-สวีเดน
อาชีพ: นักการทูต

สตัฟฟัน เด มิสตูรา (อิตาลี: Staffan de Mistura) เป็นนักการทูตอิตาลี-สวีเดนที่มีประสบการณ์ยาวนานและอดีตสมาชิกของรัฐบาลอิตาลี หลังจากอาชีพ 40 ปีในหลายหน่วยงานของสหประชาชาติ เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวง (รัฐมนตรีชั้นรอง) สำหรับการต่างประเทศในรัฐมนตรีอิตาลีที่นำโดยมารีโอ มอนตี ปัจจุบัน เขาเป็นผู้อำนวยการวิลลาซันมีเกเลในกาปรี และทูตพิเศษแห่งสหประชาชาติเพื่อรับมือวิกฤติซีเรีย
ตำแหน่งสหประชาชาติของเด มิสตูรา ก่อนหน้าประกอบด้วยผู้แทนพิเศษของเลขาธิการสหประชาชาติในประเทศอิรัก (ค.ศ. 2007–2009) และประเทศอัฟกานิสถาน (ค.ศ. 2010–2011), ผู้แทนส่วนบุคคลของเลขาธิการสหประชาชาติสำหรับเลบานอนตอนใต้ (ค.ศ. 2001–2004) และผู้อำนวยการศูนย์ข้อมูลสหประชาชาติในกรุงโรม (ค.ศ. 2000–2001) งานของเขาได้พาเขาไปสู่จุดที่มีปัญหามากที่สุดในโลกรวมถึงอัฟกานิสถาน, อิรัก, รวันดา, โซมาเลีย, ซูดาน และอดีตยูโกสลาเวีย
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2021 โมร็อกโกตกลงที่จะแต่งตั้งสตัฟฟัน เด มิสตูรา ทูตส่วนตัวของสหประชาชาติประจำทะเลทรายซาฮาราตะวันตก
อ้างอิงและหมายเหตุ

↑   เก็บถาวร 2012-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน page says 35 years, but it was written in 2006 before the Iraq appointment
↑  "Anacapri, Staffan de Mistura  a Villa San Michele - Napoli - Repubblica.it". Napoli - La Repubblica. สืบค้นเมื่อ 8 February 2016.
↑  "UN chief appoints Staffan de Mistura as special envoy for Syria crisis". UN News Service Section. 10 July 2014. สืบค้นเมื่อ 8 February 2016.
↑  "194554". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-07. สืบค้นเมื่อ 8 February 2016.
แหล่งข้อมูลอื่น

UN Biography Staffan de Mistura
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
สวิสคัพ

| --- | --- |
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1925
ภูมิภาค: สวิตเซอร์แลนด์
จำนวนทีม: 64
ผ่านเข้าไปเล่นใน: ยูฟ่ายูโรปาลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: บาเซิล (สมัยที่ 13)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: กราสฮอปเปอร์ (19 สมัย)
เว็บไซต์: football.ch
สวิสคัพ (เยอรมัน: Schweizer Cup; ฝรั่งเศส: Coupe de Suisse; อิตาลี: Coppa Svizzera; รูมันช์: Cuppa Svizra) เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยของสมาคมฟุตบอลสวิสซึ่งจัดขึ้นทุกปีนับตั้งแต่ ค.ศ. 1926 สโมสรที่ชนะเลิศถ้วยนี้จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก
สโมสรที่ชนะเลิศถ้วยนี้มากที่สุดคือกราสฮอปเปอร์ซึ่งชนะเลิศ 19 สมัย รองลงมาคือบาเซิลซึ่งชนะเลิศ 13 สมัย
แหล่งข้อมูลอื่น

SFV Swiss Cup homepage
Switzerland Cup Finals, RSSSF.com
| ด ค กฟุตบอลคัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยอรมนีตะวันออก  ยูโกสลาเวีย  สหภาพโซเวียต 
ไม่รับรอง:  นครรัฐวาติกัน
สนามกีฬาดิเอโก อาร์มันโด มาราโดนา

| --- | --- |
ยูฟ่า 

ชื่อเต็ม: สนามกีฬาดิเอโก อาร์มันโด มาราโดนา
ที่ตั้ง: นาโปลี อิตาลี
เจ้าของ: เทศบาลนครนาโปลี
ความจุ: 87,500 ที่นั่ง (อดีต)   60,240 ที่นั่ง (ปัจจุบัน)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 1948
เปิดใช้สนาม: 6 ธันวาคม ค.ศ. 1959 (1959-12-06)
ปรับปรุง: ค.ศ. 1990
สถาปนิก: การ์โล กอกเกีย, ลุยจี กอร์ราดี
การใช้งาน
นาโปลี (1959-ปัจจุบัน)
สนามกีฬาดิเอโก อาร์มันโด มาราโดนา (อิตาลี: Stadio Diego Armando Maradona) หรือชื่อเดิม สนามกีฬาซันปาโอโล (Stadio San Paolo) เป็นสนามฟุตบอลในเขตฟูโอรีกรอตตา ชานเมืองด้านตะวันตกของนครนาโปลี ประเทศอิตาลี เป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ รองจากซานซีโรในมิลาน และสตาดีโอโอลิมปีโกในโรม สนามฟุตบอลแห่งนี้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลรอบคัดเลือกในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่กรุงโรม ปัจจุบันมักใช้สำหรับการแข่งขันฟุตบอลและเป็นสนามเหย้าของสโมสรกีฬาฟุตบอลนาโปลี สนามฟุตบอลแห่งนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1959 ได้รับการปรับปรุงใน ค.ศ. 1989 สำหรับฟุตบอลโลก 1990 และอีกครั้งใน ค.ศ. 2018 สนามฟุตบอลแห่งนี้รองรับผู้ชมได้ 60,240 คน แต่ในอดีตมีผู้ชมเกือบ 90,000 คน
ประวัติศาสตร์

แม้ว่านาโปลีจะอยู่ในเซเรีย ซี 1 ในฤดูกาล 2005-06 นาโปลีก็ประสบความสำเร็จในการมีผู้ชมในบ้านเฉลี่ยสูงสุดเป็นอันดับ 3 ของประเทศสำหรับฤดูกาลนั้น โดยมีเพียงเอซีมิลานและอินเตอร์มิลานเท่านั้นที่มีผู้ชมมากกว่า เกมสุดท้ายของนาโปลีในฤดูกาลนั้นดึงดูดผู้ชมถึง 51,000 คน ซึ่งตอนนี้ถือเป็นสถิติตลอดกาลของเซเรีย ซี 1
สนามฟุตบอลแห่งนี้ยังเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลยูโร 2008 รอบคัดเลือกระหว่างอิตาลีกับลิทัวเนียอีกด้วย
สนามแห่งนี้ได้รับการปรับปรุงใหม่เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2019 รวมถึงการเปลี่ยนรั้วโลหะเป็นกระจกกั้นและเปลี่ยนที่นั่ง ซึ่งหมายความว่าความจุของสนามลดลงจาก 60,240 เหลือ 54,726 ที่นั่ง ทางสนามได้เป็นเจ้าภาพในพิธีเปิดและการแข่งขันกรีฑา
หลังจากการเสียชีวิตของดิเอโก มาราโดนา อดีตตำนานนักเตะของนาโปลีในวันอังคารที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 นายกเทศมนตรีเมืองคือ ลุยจิ เด มาจิสทริส และประธานสโมสรนาโปลี ออเรลิโอ เด ลอเรนติส เสนอให้เปลี่ยนชื่อสนามเป็น "สนามกีฬาดิเอโก อาร์มันโด มาราโดนา" และในวันศุกร์ที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2020  ข้อเสนอก็ได้ผ่านความเห็นชอบจากสภาเทศบาลเมือง
พิธีเปิดกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2019
สหพันธ์ฟุตบอลซานมารีโน

| ยูฟ่า |
| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1931
สมาชิกฟีฟ่า: ค.ศ. 1988
สมาชิกยูฟ่า: ค.ศ. 1988
ประธาน: จอร์โจ เกรสเซนตินี
เว็บไซต์: https://www.fsgc.sm
สหพันธ์ฟุตบอลซานมารีโน (FSGC) (อิตาลี: Federazione Sammarinese Giuoco Calcio) เป็นหน่วยงานบริหารฟุตบอลในประเทศซานมารีโน โดยทำหน้าที่ควบคุมลีกฟุตบอล (กัมโปนาโตซัมมาริเนเซ), ฟุตบอลคัพ (โกปปาติตาโน), ซูเปอร์คัพ (ซูแปร์โกปปาซัมมาริเนเซ) และฟุตบอลทีมชาติซานมารีโน สำนักงานใหญ่ของสหพันธ์ตั้งอยู่ที่นครซานมารีโน
สหพันธ์ฟุตบอลซานมารีโนมีส่วนช่วยในการสร้างสโมสรซานมารีโนกัลโช ซึ่งปัจจุบันลงแข่งขันในเซเรียดี ลีกฟุตบอลระดับที่ 4 ของอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site
San Marino เก็บถาวร 2018-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FIFA site
San Marino at UEFA site
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศซานมารีโน |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลซานมารีโน
ทีมชาติ:  ซานมารีโน ผลการแข่งขัน  ทีมบี  ยู-21  ยู-19  ยู-17  หญิง 
ลีก:  กัมโปนาโตซัมมาริเนเซดิกัลโช 
ถ้วย:  โกปปาติตาโน  ซูแปร์โกปปาซัมมาริเนเซ 
การแข่งขันที่ถูกยุบ:  โทรฟีโอเฟเดราเล 
 รายชื่อสโมสร  สนาม  การแข่งขัน 
| ด ค กสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน  คอซอวอ  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  มาซิโดเนียเหนือ  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน  เวลส์ 
อดีต:  เยอรมนีตะวันออก  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
วอลโด

| วอลโด (Voldo) |
| --- | --- |
ตัวละครใน โซล ซีรีส์
วอลโด ตัวละครจากเกม โซล คาลิเบอร์ IV
ปรากฏครั้งแรก: โซล เอดจ์
ออกแบบโดย: อายะ ทาเคมูระ (โซลคาลิเบอร์ II-IV) ทาคุจิ คาวาโนะ (โซลคาลิเบอร์ II-IV)
ข้อมูลตัวละครในเกม
อาวุธ: กาตาร์
ครอบครัว: Parents, deceased Four brothers, killed through warfare Master, Vercci (deceased)
วอลโด (อิตาลี: Voldo; ญี่ปุ่น: ヴォルド) เป็นตัวละครจากเกมชุดโซลเอดจ์ และในภายหลังเขาได้ปรากฏตัวในโซลคาลิเบอร์ทุกภาค วอลโดเป็นนักฆ่าผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้แบบฟรีสไตล์จากราชอาณาจักรเนเปิลส์ มีอาวุธประจำกายคือกาตาร์
เนื้อเรื่องย่อ

วอลโด เป็นผู้ใช้อาวุธประจำกายที่ต่างจากนักสู้รายอื่น นั่นคือกาตาร์ และมีการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาด เขาเป็นมือขวาให้กับพ่อค้าอาวุธชาวอิตาลีซึ่งมีชื่อว่าเวอร์คซี่ หรือที่รู้จักกันในชื่อของพ่อค้าแห่งความตาย เวอร์คซี่มีความต้องการนำโซลเอดจ์มาครอบครองในฐานะอาวุธสะสมที่หายาก วอลโดจึงรีบออกค้นหาอาวุธดังกล่าวมาให้
ในโซลคาลิเบอร์ วอลโดล้มเหลวในการค้นหาโซลเอจด์ แต่เขาได้กลับไปรับเงินค่าจ้างเนื่องจากพายุพัดพามาให้ ภายหลังจากที่เขาได้รับเงินแล้ว เขาก็ซ่อนตัวอยู่ในอุโมงค์ ส่วนโซลคาลิเบอร์ II เขาได้นำดาบคาตานะของโยชิมิตสึมารับค่าจ้าง โดยวอลโดเข้าใจผิดคิดว่าดาบเล่มนี้เป็นโซลเอดจ์เนื่องจากมีกลิ่นไอของความชั่วร้ายอยู่ วอลโดเพิ่งรู้ในภายหลังว่าดาบเล่มนี้ไม่ใช่โซลเอดจ์ จึงเริ่มออกเดินทางเพื่อค้นหาโซลเอดจ์อีกครั้งหนึ่ง
ข้อมูลจำเพาะ

ชื่อ : วอลโด (Voldo)
สัญชาติ :  ราชอาณาจักรเนเปิลส์
วันเดือนปีเกิด : 25 สิงหาคม ค.ศ. 1541
ส่วนสูง : 183 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 84 กิโลกรัม
ดูเพิ่ม

โซลเอดจ์
แหล่งข้อมูลอื่น

"Dance, Voldo, Dance" video at Machinima.com.
สาธารณรัฐปีเยมอนเต

สาธารณรัฐปีเยมอนเต (อิตาลี: Repubblica Piemontese; ฝรั่งเศส: République piémontaise) หรือ สาธารณรัฐพีดมอนต์ (อังกฤษ: Piedmontese Republic) เป็นสาธารณรัฐพี่น้องของฝรั่งเศสที่มีระยะเวลาสั้น มีอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1798 ถึง ค.ศ. 1799 ในดินแดนของปีเยมอนเต ระหว่างการปกครองทางทหารโดยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่ง