stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 4
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 12 : Atomic Blonde

ออกอากาศ 5 พฤษภาคม 2561
ผู้ชนะมาสเตอร์คลาสประจำสัปดาห์: จีน่า วิรายา
เมนเทอร์ที่เข้ามาดูแลทีมประจำสัปดาห์:  คริส หอวัง, พิม ซอนย่า, บี น้ำทิพย์ และ ริต้า ศรีริต้า
ผู้ที่ถูกคัดออกในตอนที่ 9-11 ที่ได้กลับเข้ามาอีกครั้ง: เติร์ท ธนาภพ, โจเซฟ แอนจิโล และ ฟ้า ภีมสินี
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกเลือกจากเมนเทอร์: อติล่า อาร์เธอร์, ปริม กรวรรณ, สกาย มาเรีย, เทีย ทวีพาณิชย์พันธุ์, ดารัญ เศรษฐิณิช และ จีน่า วิรายา
ผู้ที่ชนะแคมเปญ: เทีย ทวีพาณิชย์พันธุ์
ผู้เข้าแข่งขันคนที่เจ็ดที่ถูกเลือกโดยเมนเทอร์จากทีมที่ชนะแคมเปญ: โจเซฟ แอนจิโล
ผู้ที่ถูกคัดออก: นิคกี้ นิกิ, น้ำหวาน รักษ์ณภัค, เติร์ท ธนาภพ, ทราย จิตติมา และ ฟ้า ภีมสินี
แขกรับเชิญพิเศษ: อุรัสยา เสปอร์บันด์ (ญาญ่า)
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 13 : Final Walk

ออกอากาศ 12 พฤษภาคม 2561
เดอะเฟซไทยแลนด์: "จีน่า" วิรายา ภัทรโชคชัย
เมนเทอร์ของเดอะเฟซไทยแลนด์: คริส หอวัง และ "ลูกเกด" เมทินี กิ่งโพยม
พิธีกรร่วมพิเศษ: ปาณิสรา อารยะสกุล (โอปอล์)
แขกรับเชิญพิเศษ: ปิยะรัฐ กัลย์จาฤก (เต้), เจนิซ ดิกคินสัน (เจนิซ), อจิรภา ไมซิงเกอร์ (ซาบีน่า), กันติชา ชุมมะ (ติช่า), ณัฐธยาน์ บุญชมไพศาล (เกรซ), ณัทธนพล ทินโรจน์ (ฟิลลิปส์), มาช่า วัฒนพานิช (มาช่า), พลพัฒน์ อัศวะประภา (หมู), พชร จิราธิวัฒน์ (พีช)
ข้อมูลการแข่งขัน > แคมเปญ

ตอนที่ 1 : ทดสอบการเดินแบบโชว์สัดส่วนรูปร่าง และถ่ายภาพเพื่อคัดเลือกเข้าทีม (รอบคัดเลือก)
ตอนที่ 2 : เดินแฟชั่นโชว์ ร่วมกับ งู และปีกจุดไฟ เพื่อนำเสนอผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม TRESemmé
ตอนที่ 3 : ถ่ายภาพกลุ่ม ร่วมกับ ผู้เข้าแข่งขันจาก แดร็ก เรซ ไทยแลนด์ ซีซัน 1
ตอนที่ 4 : ถ่ายแฟชั่นวิดีโอเป็นกลุ่ม ถ่ายทอดเรื่องราวการต่อสู้ของนักรบ
ตอนที่ 5 : ถ่ายภาพกลุ่ม ด้วยแนวคิดเพื่อนเจ้าสาว เพื่อนำเสนอผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร 18Eighteen
ตอนที่ 6 : ถ่ายโฆษณาใต้น้ำ ด้วยแนวคิดความรักระหว่าง มนุษย์ กับ เงือก เพื่อนำเสนอผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง Maybelline Newyork
ตอนที่ 7 : เดินแบบปิดแฟชั่นโชว์ บนเวทีแคทวอล์คแบบขั้นบันได ให้กับธนาคาร TMB
ตอนที่ 8 : ถ่ายโฆษณาบนลูกพรุนที่แกว่งได้ ให้กับผลิตภัณฑ์เครื่องดื่ม สก๊อต เพียวเร่
ตอนที่ 9 : ถ่ายแฟชั่นวิดีโอพร้อมเดินแบบ โดยเป็นการถ่ายทำแบบ Long Shot ให้กับรองเท้า SHU
ตอนที่ 10 : ถ่ายแฟชั่นวิดีโอ ด้วยแนวคิดการผ่านอุปสรรคต่างๆในชีวิตประจำวัน โดยเป็นการถ่ายทำแบบ Long Shot เพื่อนำเสนอผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม TRESemmé
ตอนที่ 11 : ถ่ายแฟชั่นวิดีโอ ด้วยแนวคิด"ความสมบูรณ์แบบที่ยากเกินต้านทาน" ให้กับรถยนต์โตโยต้า ซีเอชอาร์ ไฮบริด
ตอนที่ 12 : ถ่ายทำภาพยนตร์โฆษณาแนวโลดโผน ให้กับผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง Maybelline Newyork
ตอนที่ 13 : ถ่ายทำภาพยนตร์โฆษณาสั้นแนวโลดโผน โดยสวมบทเป็นคนขี่รถบิ๊กไบค์ช่วยคนที่ติดอยู่ในรถ เพื่อนำเสนอผลิตภัณฑ์เครื่องดื่ม Giffarine Sea Min Drink
พอล อับเบต

เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายชาวอเมริกัน
| พอล อับเบต |
| --- | --- |


ผู้อำนวยการสำนักงานสอบสวนกลาง
รักษาการ
ดำรงตำแหน่ง 19 มกราคม ค.ศ. 2025 – 20 มกราคม ค.ศ. 2025
ประธานาธิบดี: โจ ไบเดิน
ก่อนหน้า: คริสโตเฟอร์ เอ. เรย์
ถัดไป: ไบรอัน ดริสคอล (รักษาการ)
รองผู้อำนวยการสำนักงานสอบสวนกลาง
ดำรงตำแหน่ง 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 – 20 มกราคม ค.ศ. 2025
ประธานาธิบดี: โจ ไบเดิน
ก่อนหน้า: เดวิด เบาดิช
ถัดไป: รอเบิร์ต คิสซัน (รักษาการ)
รองผู้อำนวยการสมทบสำนักงานสอบสวนกลาง
ดำรงตำแหน่ง 13 เมษายน ค.ศ. 2018 – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021
ประธานาธิบดี: ดอนัลด์ ทรัมป์
ก่อนหน้า: เดวิด เบาดิช
ถัดไป: เจฟฟรีย์ ซาลเลต
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
การศึกษา: มหาวิทยาลัยคอนเนทิคัต (เจดี)

พอล เอ็ม. อับเบต (อังกฤษ: Paul M. Abbate; /ˈɑːbeɪt/ ah-beɪt) เป็นเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายชาวอเมริกันซึ่งดำรงตำแหน่งรักษาการผู้อำนวยการสำนักงานสอบสวนกลางตั้งแต่วันที่ 19 มกราคมถึง 20 มกราคม ค.ศ. 2025 ต่อจากคริสโตเฟอร์ เอ. เรย์ ที่ลาออก เขาทำหน้าที่เป็นรองผู้อำนวยการสำนักงานสอบสวนกลางจาก ค.ศ. 2021 จนกระทั่งเกษียณอายุในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2025 ซึ่งก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการสมทบตั้งแต่ ค.ศ. 2018 ถึง ค.ศ. 2021
อับเบตได้รับปริญญาจูริสดอกเตอร์จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยคอนเนทิคัต เขาได้เริ่มงานที่สำนักงานสอบสวนกลาง (เอฟบีไอ) ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1996 รวมถึงได้รับมอบหมายให้ไปที่สำนักงานภาคสนามนครนิวยอร์ก ซึ่งเขาทำงานในแผนกอาชญากรรม และทำหน้าที่เป็นสมาชิกของทีมสวาต ครั้นใน ค.ศ. 2012 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าหน้าที่พิเศษประจำกองบังคับการต่อต้านการก่อการร้าย นอกจากนี้ อับเบตยังเคยเป็นหัวหน้าปฏิบัติการภาคสนามของเอฟบีไอในระหว่างประจำการที่ประเทศอิรัก, ประเทศอัฟกานิสถาน และประเทศลิเบีย
ใน ค.ศ. 2017 หลังจากที่ประธานาธิบดีทรัมป์ปลดเจมส์ โคมี อับเบตก็อยู่ในรายชื่อเจ้าหน้าที่ที่ได้รับการพิจารณาให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการเอฟบีไอ ครั้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 อับเบตได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้อำนวยการเอฟบีไอ และได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยเจฟฟรีย์ ซาลเลต หลังจากได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นรองผู้อำนวยการเอฟบีไอในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขาเกษียณอายุราชการในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2025 โดยอยู่ในตำแหน่งเพียงช่วงสั้น ๆ ซึ่งได้รับอนุญาตจากคริส เรย์ ผู้อำนวยการเอฟบีไอในขณะนั้น เมื่อถึงอายุเกณฑ์ 57 ปีบริบูรณ์แล้ว ต่อจากเรย์ที่เพิ่งเกษียณอายุไปเมื่อสี่วันก่อน ส่วนเจมส์ แมกเฮนรี ที่รักษาการอัยการสูงสุด ได้แต่งตั้งโรเบิร์ต คิสซาน ผู้เป็นเจ้าหน้าที่พิเศษที่รับผิดชอบด้านการต่อต้านการก่อการร้ายในนิวยอร์ก ให้ดำรงตำแหน่งรักษาการรองผู้อำนวยการเอฟบีไอ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พอล อับเบต
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
สียามา

| สียามา |
| --- | --- |

กำกับ: ปรีชา ส่งสกุล
นักแสดงนำ: ธัญญ์ ธนากร   ฐิติมา มะลิวัลย์   ณัฐนันท์ จันทรเวช   บริบูรณ์ จันทร์เรือง   หรรษพลณ์ คงสิบ   มานพ อัศวเทพ   สมภพ  เบญจาธิกุล  อมรพรรณ กองตระการ
ผู้จัดจำหน่าย: โมโน ฟิล์ม
วันฉาย: 31 มกราคม พ.ศ. 2551
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
สียามา (อังกฤษ: Village Of Warriors) เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 กำกับโดย ปรีชา ส่งสกุล นำแสดงโดย ธัญญ์ ธนากร, ฐิติมา มะลิวัลย์, ณัฐนันท์ จันทรเวช, บริบูรณ์ จันทร์เรือง, หรรษพลณ์ คงสิบ, มานพ อัศวเทพ, สมภพ  เบญจาธิกุล และ อมรพรรณ กองตระการ ทำรายได้รวม 4.6 ล้านบาท
เรื่องย่อ

พ.ศ. 2307 ในสมัยกรมขุนอนุรักษ์มนตรี แห่งบ้านพูลหลวง ในช่วงปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา  เป็นข่วงภาวะสงครามไทยและพม่า ผู้รุกรานยกทัพ มุ่งตัดกำลังกรุงศรีอยุธยาจากทุกด้าน ด้านหนึ่ง มังมหานรธา เป็นแม่ทัพ ตีหัวเมืองทางทวาย กาญจนบุรี สุพรรณบุรี เข้าล้อมกรุงศรีอยุธยา อีกด้านหนึ่ง เนเมียวสีหบดี เป็นแม่ทัพ ตีหัวเมืองทางเหนือ เรื่อยมาทางใต้เพื่อเข้าตีโอบล้อมกรุงศรีอยุธยา
บ้าน สียามา ที่เคยสงบสุข จึงอยู่ในภาวะสงครามเช่นกัน ผู้กล้าแห่งบ้านสียามา ต่อสู้กับผู้รุกรานที่เดินทัพหลงออกนอกเส้นทาง แต่ในระหว่างการต่อสู้ จู่ ๆ รถยนต์ของ อาณา, โบ๊ต และ กิ๊ฟ นั่งอยู่ในรถยนต์ หลงเข้ามาในระหว่างการต่อสู้ ทั้งหมดตกใจกับสิ่งที่เกิด จึงขับรถยนต์หนีเข้าไปหมู่บ้านสียามา พวกเขานำความสามารถเข้าช่วยเหลือหมู่บ้านสียามา
รายชื่อนักแสดง

ธัญญ์ ธนากร  รับบท ปราย
ฐิติมา มะลิวัลย์ (แนน) รับบท อาณา
ณัฐนันท์ จันทรเวช (ม็อด) รับบท กิ๊ฟ
บริบูรณ์ จันทร์เรือง (ตั๊ก) รับบท โบ๊ต (โบสถ์)
สมภพ เบญจาธิกุล รับบท ครูจอม
มานพ อัศวเทพ รับบท ลุงทับ
ณฐกร คงสิบ (จิว) รับบท ยันตรา
นักรบ ไตรโพธิ์ (กอล์ฟ) รับบท กลอง
ฉัตรมงคล บำเพ็ญ (ติ๊ก) รับบท ข่อย
สุเทพ สายรัตน์ รับบท ดิ่ง
ชัยวิทย์ โชคชุติพินิจ (ปอนด์) รับบท ก้อน
กิตินันท์ เสี่ยงสะอาด (โอม) รับบท ฟาง
วีระศักดิ์ ศักดาบดี  (วีระศักดิ์ มะสะอาว /ดี) รับบท กก
กมนทรรศน์ กอแก้ว (วุฒิชัย กอแก้ว /วู้ดดี้) รับบท ก้าน
จำเริญ สมบูรณ์ (แฮมเมอร์) รับบท หวาน
พิพรรษพร โพธิพิภัทรกุล (ดลยา โพธิพิภัทรกุล / โบกี้) รับบท ขิ่นยา
สิริลภัส กองตระการ (หมิว) รับบท กอย
แหล่งข้อมูลอื่น

สียามา (2008) ที่สยามโซน
วิมานไฟ

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: กฤษณา อโศกสิน
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ประเภท: ชีวิต, โศกนาฏกรรม
วันที่พิมพ์: พ.ศ. 2510-2511 (พิมพ์เป็นตอน ๆ)
ชนิดสื่อ: สิ่งพิมพ์
วิมานไฟ เป็นบทประพันธ์ของ กัญญ์ชลา หรือคุณกฤษณา อโศกสิน ศิลปินแห่งชาติเจ้าของบทประพันธ์ชื่อดัง เมียหลวง และ สวรรค์เบี่ยง ตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ลงในนิตยสารสตรีสาร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510-2511 เป็นเรื่องราวของสามพี่น้อง ทาทอง, โรยทองและรินทอง สามพี่น้องตระกูลวรทิพย์ที่เคยปรองดองรักใคร่กัน ต้องมาห้ำหั่นกันเองเพื่อครอบครองผู้ชายคนเดียวนั้นก็คือภุมเรศ เพราะความร้าวฉานที่เกิดขึ้นภายในบ้านวรทิพย์ได้เปลี่ยนวิมานที่แสนสุขของบ้านวรทิพย์ให้แปรเปลี่ยนเป็นวิมานไฟ เพราะชายหนุ่มเพียงคนเดียวนั้นคือ "ภุมเรศ" และบทประพันธ์ถูกนำมาทำเป็นภาพยนตร์ละครโทรทัศน์หลายครั้งเลยทีเดียว
ภาพยนตร์

| วิมานไฟ |
| --- | --- |
แนว: ภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์
บทประพันธ์: กฤษณา อโศกสิน (บทประพันธ์)
แสดงนำ: ละคร พ.ศ. 2511 สะอาด เปี่ยมพงษ์ศานต์ นันทวัน เมฆใหญ่ อาพันธ์ชนิตร สุวรรณกร กนกวรรณ ด่านอุดม ภาพยนตร์ พ.ศ. 2512 มิตร ชัยบัญชา เพชรา เชาวราษฎร์ เมตตา รุ่งรัตน์ ศศิธร เพชรรุ่ง  ละคร พ.ศ. 2515 นิรุตติ์ ศิริจรรยา กนกวรรณ ด่านอุดม นันทวัน เมฆใหญ่ ศันสนีย์ สมานวรวงศ์ ภาพยนตร์ พ.ศ. 2522 สรพงศ์ ชาตรี เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ อรัญญา นามวงศ์ พรพรรณ เกษมมัสสุ ละคร พ.ศ. 2523 พิศาล อัครเศรณี เดือนเต็ม สาลิตุล พิราวรรณ ประสพศาสตร์ ศรีอาภา บางนารถ ละคร พ.ศ. 2533 ฉัตรชัย เปล่งพานิช จริยา สรณะคม ชุดาภา จันทเขตต์ รัชนก พูลผลิน ละคร พ.ศ. 2548 ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร นุสบา ปุณณกันต์ อรจิรา แหลมวิไล ละคร พ.ศ. 2567 ธนภัทร กาวิละ เดียร์น่า ฟลีโป ศวรรยา ไพศาลพยัคฆ์ พิจิตตรา สิริเวชชะพันธ์
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: พ.ศ. 2511 - ช่อง 4 บางขุนพรหม   พ.ศ. 2515 - ช่อง 4 บางขุนพรหม   พ.ศ. 2523 - ช่อง 9   พ.ศ. 2533 - ช่อง 3   พ.ศ. 2548 - ช่อง 5   พ.ศ. 2567 - ช่องวัน 31
พ.ศ. 2512 ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ 16 มม. กำกับโดย "ครูเนรมิต" สร้างโดย นพรัตน์ภาพยนตร์ ของ นพรัตน์ ศศิวิมลรักษ์ เป็นผู้อำนวยการสร้าง ออกฉายเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2512 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง นำแสดงโดย
มิตร ชัยบัญชา รับบท ภุมเรศ
เมตตา รุ่งรัตน์ รับบท ทาทอง
เพชรา เชาวราษฎร์ รับบท โรยทอง
ศศิธร เพชรรุ่ง รับบท รินทอง
พ.ศ. 2522 ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ 35 มม. กำกับโดย วินิจ ภักดีวิจิตร สร้างโดย เอแพ็กซ์โปรดักชั่น ของ นันทา ตันสัจจา เป็นผู้อำนวยการสร้าง ออกฉายเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2522 ที่โรงหนังโคลีเซียม, วอชิงตัน, ออสการ์, อินทรา นำแสดงโดย
สรพงศ์ ชาตรี รับบท ภุมเรศ
อรัญญา นามวงศ์ รับบท ทาทอง
เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ รับบท โรยทอง
พรพรรณ เกษมมัสสุ รับบท รินทอง
แหล่งข้อมูลอื่น

ชวนอ่าน "วิมานไฟ" ที่สร้างเป็นละคร "วิมานสีทอง"
"วิมานไฟ" ความคั่งแค้นในใจ 'ภุมเรศ'
จังหวัดฟูกูชิมะ

จังหวัดฟูกูชิมะ (ญี่ปุ่น: 福島県; โรมาจิ: Fukushima-ken) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคโทโฮกุบนเกาะฮนชู เมืองหลวงอยู่ที่นครฟูกูชิมะ
เศรษฐกิจและอุตสาหกรรมที่สำคัญคือ บริเวณตามชายฝั่งทะเลมีการตกปลาและมีอาหารทะเล มีการผลิตพลังงานเกี่ยวกับไฟฟ้าและเจาะจงที่อุตสาหกรรมที่กำเนิดพลังปรมาณู มีอุตสาหกรรมหนักอยู่หลายแห่ง จังหวัดฟูกูชิมะเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์และซอฟต์แวร์ และเด่นในด้านอาหารทะเล
จากเหตุแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ในจังหวัดมิยางิทางตอนเหนือ จังหวัดฟูกูชิมะได้รับความเสียหายใหญ่หลวงและได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากผลของการประกาศ "ภาวะฉุกเฉินพลังงานนิวเคลียร์" และการอพยพผู้อยู่อาศัยหลายพันคนซึ่งอาศัยอยู่ใกล้กับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง บางส่วนของโรงไฟฟ้าเกิดระเบิดขึ้นเมื่อเวลา 8.30 น. GMT เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2554 และประชาชนอีก 45,000 คนได้รับผลกระทบจากคำสั่งอพยพเพิ่มเติม โรงไฟฟ้าดังกล่าวดำเนินการโดยบริษัทผลิตไฟฟ้าโตเกียว ตั้งอยู่ในเมืองโอกูมะ อำเภอฟูตาบะ
ประวัติศาสตร์ > ยุคก่อนประวัติศาสตร์

โอยาซูบะโคฟุง ซึ่งเป็นเนินสุสานรูปร่างรูกุญแจ เป็นโคฟุงที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคโทโฮกุ ได้รับการกำหนดให้เป็นแหล่งประวัติศาสตร์แห่งชาติของญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 2000
ประวัติศาสตร์ > ยุคโบราณและยุคศักดินา

พื้นที่ของจังหวัดฟูกูชิมะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นในอดีตที่ชื่อว่า แคว้นมุตสึ เรื่อยมาจนกระถึงการปฏิรูปเมจิ
กำแพงชิรากาวะและกำแพงนาโกโซะถูกสร้างขึ้นประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 5 เพื่อป้องกันกลุ่มชนทางเหนือ พื้นที่บริเวณฟูกูชิมะได้กลายเป็นแคว้นมุตสึหลังจากการปฏิรูปปีไทกะที่เกิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 646 ต่อมาใน ค.ศ. 718 ได้ก่อตั้งแคว้นอิวาเซะและแคว้นอิวากิขึ้น แต่พื้นที่เหล่านี้ได้เปลี่ยนกลับไปเป็นของแคว้นมุตสึในช่วงระหว่าง ค.ศ. 722 ถึง 724
ชิรามิซุอามิดาโดเป็นโบสถ์ในวัดกันโจจิ ซึ่งเป็นวัดพุทธที่ตั้งอยู่ในอิวากิ ถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1160 นับเป็นสมบัติของชาติ โดยวัดนี้รวมทั้งอุทยานสวรรค์ได้รับการกำหนดให้เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์ > ยุคร่วมสมัย

ภูมิภาคนี้ของญี่ปุ่นเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า มิจิโนกุ และโอชู
เมื่อ ค.ศ. 1882 ได้เกิดเหตุการณ์ความวุ่นวายทางการเมืองฟูกูชิมะ หลังจากที่มิชิมะ มิจิตสึเนะ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดฟูกูชิมะในปีเดียวกัน
ประวัติศาสตร์ > ยุคร่วมสมัย > วิกฤตการณ์นิวเคลียร์

ดูเพิ่ม: แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 และ ภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง
หลังจากแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 เครื่องปฏิกรณ์สองเครื่องจากทั้งหมดหกเครื่องที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่งเกิดระเบิดขึ้น ภายหลังแกนเชื้อเพลิงหลอมละลายและเกิดเพลิงไหม้ขึ้นที่เครื่องปฏิกรณ์อีกสามเครื่อง ถึงแม้ว่าโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่เสียหายนี้ในโอกูมะ จะอยู่ห่างจากนครฟูกูชิมะไปราว 50 ไมล์ จากการขยายพื้นที่อพยพขนาดใหญ่โดยรอบโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ราษฎรจำนวนมากถึงอพยพไปยังละแวกใกล้เคียง รวมทั้งนครฟูกูชิมะด้วย ระดับกัมมันตรังสีใกล้กับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์สูงสุดที่ 400 มิลลิซีเวิร์ต/ชั่วโมง ซึ่งเป็นระดับกัมมันตรังสีที่สูงที่สุดเท่าที่เคยตรวจวัดในประเทศญี่ปุ่น องค์การระหว่างประเทศได้แสดงความกังวลว่าวิกฤตการณ์ที่ยังคงดำเนินอยู่ในญี่ปุ่นอาจไล่เลี่ยกับอุบัติเหตุที่เชียร์โนบีล ซึ่งส่งผลกระทบต่อพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ถึง 200 ไมล์จากการประมาณครั้งล่าสุด มีคนงานอย่างน้อย 5 คนเสียชีวิตแล้ว และความพยายามช่วยเหลือถูกขัดขวางโดยระดับกัมมันตรังสีที่เพิ่มสูงขึ้น
ภูมิศาสตร์

จังหวัดฟูกูชิมะเป็นทั้งจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางใต้สุดของภูมิภาคโทโฮกุและเป็นจังหวัดของภูมิภาคโทโฮกุที่อยู่ใกล้กับโตเกียวมากที่สุด ด้วยพื้นที่ 13,784 ตารางกิโลเมตร (5,322 ตารางไมล์) ทำให้เป็นจังหวัดที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสามของญี่ปุ่น รองจากฮกไกโดและจังหวัดอิวาเตะ จังหวัดนี้แบ่งตามแนวเทือกเขาออกเป็นสามภูมิภาค ได้แก่ (จากตะวันตกไปตะวันออก) ไอซุ นากาโดริ และฮามาโดริ จังหวัดฟูกูชิมะมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดยามางาตะและจังหวัดมิยางิทางทิศเหนือ และมีอาณาเขตติดต่อกับภูมิภาคอื่นของญี่ปุ่นอีกสองภูมิภาคได้แก่ชูบุ (จังหวัดนีงาตะ) ทางทิศตะวันตก และคันโต (จังหวัดกุมมะ จังหวัดโทจิงิ และจังหวัดอิบารากิ) ทางทิศใต้ ชายฝั่งด้านตะวันออกติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิก
นครฟูกูชิมะตั้งอยู่ในพื้นที่ตะวันตกเฉียงใต้ของแอ่งฟูกูชิมะและภูเขาใกล้เคียง เนื่องด้วยที่ตั้งของจังหวัดฟูกูชิมะที่ตั้งอยู่บนตอนกลางของชายฝั่งตะวันออกริมมหาสมุทรแปซิฟิก ทำให้เป็นภูมิภาคที่มีกิจกรรมทางธรณีวิทยาสูงเนื่องจากตั้งอยู่ในจุดที่แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิกและยูเรเซียชนกัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวงแหวนแห่งไฟ นครไอซูวากามัตสึตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของจังหวัดฟูกูชิมะ ในส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของแอ่งไอซุ มีเขาบันไดเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดด้วยความสูง 1,819 เมตร (5,968 ฟุต) มีเขาอาซูมะโคฟูจิ ซึ่งเป็นภูเขาไฟสลับชั้นมีพลัง สูง 1,705 เมตร (5,594 ฟุต) และมีบ่อน้ำพุร้อนอยู่ใกล้เคียง มีทะเลสาบอินาวาชิโระ ซึ่งเป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของญี่ปุ่น ด้วยขนาดพื้นที่ 103.3 ตารางกิโลเมตร (39.9 ตารางไมล์) ตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางของจังหวัด
ภูมิภาคฮามาโดริตั้งอยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นภูมิภาคที่มีพื้นที่ราบเรียบที่สุด และมีอากาศอบอุ่นที่สุด ในขณะที่ภูมิภาคนากาโดริเป็นศูนย์กลางด้านการเกษตรของจังหวัด และมีเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดซึ่งก็คือนครฟูกูชิมะตั้งอยู่ และภูมิภาคไอซุมีภูมิประเทศเป็นภูเขาสูง มีทะเลสาบที่สวยงาม ป่าไม้เขียวชอุ่ม และฤดูหนาวที่มีหิมะปกคลุม
ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2012 พื้นที่ร้อยละ 13 ของพื้นที่ทั้งหมดของจังหวัดได้รับการกำหนดให้เป็นอุทยานทางธรรมชาติ ได้แก่ อุทยานแห่งชาติบันได-อาซาฮิ อุทยานแห่งชาตินิกโก อุทยานแห่งชาติโอเซะ กึ่งอุทยานแห่งชาติเอจิโงะ-ซันซัง-ทาดามิ และอุทยานธรรมชาติของจังหวัดอีก 11 แห่ง
เขตการปกครอง

จังหวัดฟูกูชิมะประกอบด้วย 13 นคร 13 อำเภอ 31 เมือง และ 15 หมู่บ้าน พื้นที่ที่แสดงในตารางมาจากรายงานของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2560 และจำนวนประชากรที่แสดงในตารางมาจากรายงานสำมะโนประชากรประจำ พ.ศ. 2558 ของสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร โดยนครทั้ง 13 แห่งในจังหวัดฟูกูชิมะมีพื้นที่รวมกัน 6,031.54 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 43.76 ของพื้นที่จังหวัด และมีประชากรรวม 1,579,063 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 82.50 ของประชากรทั้งจังหวัด
ประชากรศาสตร์

จังหวัดฟูกูชิมะมีประชากรรวม 1,833,152 คน
โอยาซูบะโคฟุง
โบสถ์ชิรามิซุอามิดาโด
แผนที่ภูมิประเทศของจังหวัดฟูกูชิมะ
แผนที่ภูมิประเทศของแอ่งฟูกูชิมะ ด้านซ้ายล่างคือเขาอาซูมะโคฟูจิ และเขาชิโนบุที่จะเห็นเป็นพื้นที่สูงที่อยู่โดดเดี่ยวทางตะวันออกเฉียงใต้ของแอ่ง
พีระมิดประชากรจังหวัดฟูกูชิมะ ค.ศ. 2020
วัดเกาะลันตา

| วัดเกาะลันตา |
| --- | --- |
พระอุโบสถวัดเกาะลันตา

ชื่อสามัญ: วัดเกาะลันตา
ที่ตั้ง: เลขที่ 7 หมู่ 2 ตำบลเกาะลันตาใหญ่ อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ 81150 โทร. 075-697-027
ประเภท: วัดราษฏร์
นิกาย: มหานิกาย
ความพิเศษ: เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเพียงแห่งเดียวบนเกาะลันตา
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเกาะลันตา  ตั้งอยู่บริเวณสีแยกเทศบาลตำบลเกาะลันตาใหญ่ หมู่ที่ 2 ตำบลเกาะลันตาใหญ่   อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ ห่างจากเทศบาลตำบลเกาะลันตาใหญ่ ประมาณ 200 เมตร วัดเกาะลันตาเป็นวัดเก่าแก่ แห่งแรกเพียงแห่งเดียวของเกาะลันตาที่มีวิสุคามสีมา และลานสำหรับนั่งวิปัสสนาปฏิบัติกรรมฐาน วัดเกาะลันตา ตั้งอยู่เลขที่ 7 หมู่ 2 ตำบลเกาะลันตาใหญ่ อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ เป็นวัดในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ถือเป็นวัดพุทธแห่งเดียวบนเกาะลันตา
วัดนี้เริ่มต้นจากการจัดตั้งสำนักสงฆ์ในปี พ.ศ. 2475 (สมัยรัชกาลที่ 7) โดยมีพระกลัน พินธุกำนันเต็งฮั้ว ตุลารักษ์ ผู้ใหญ่เชวง ตุลารักษ์ นายวิลาส โปตะการักษ์ ศึกษาธิการอำเภอ และประชาชนชาวไทยพุทธและชาวจีนในย่านชุมชนเก่าศรีรายา ร่วมกันสร้างขึ้นเพื่อเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของชาวพุทธ
หลังจากการก่อสร้างเสร็จสิ้น เจ้าคณะจังหวัดได้ส่งพระภิกษุ 4 รูปมาจำพรรษา ต่อมา นายฮ่องเสี่ย ซึ่งเคยอาศัยอยู่ที่ปีนัง ได้กลับมาบวชที่วัดเกาะลันตา และได้สร้างกุฏิถวายวัด รวมถึงมีบทบาทสำคัญในการทำนุบำรุงวัด ชาวเลและชาวมุสลิมบางส่วนก็มีส่วนร่วมในการก่อสร้างวัดด้วย
วัดเกาะลันตาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ปัจจุบันมีการสร้างโบสถ์และศาลาการเปรียญหลังใหม่แทนที่อาคารเก่าที่ชำรุด นอกจากนี้ วัดยังมีลานปริวาสกรรมสำหรับพระภิกษุสงฆ์ใช้ประกอบพิธีปริวาสประจำปี ซึ่งมีพระภิกษุสงฆ์จากทั่วประเทศมาร่วมพิธีจำนวนมาก เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระอธิการทรงชัย ตปสีโล ซึ่งเป็นลูกหลานชาวจีนสายตระกูลไหวพริบที่อาศัยในย่านชุมชนเก่าศรีรายา
วัดเกาะลันตาไม่เพียงแต่เป็นศูนย์กลางทางศาสนาของชาวพุทธบนเกาะลันตา แต่ยังเป็นสถานที่ที่สะท้อนถึงความร่วมมือและความสามัคคีระหว่างชุมชนต่าง ๆ บนเกาะ
ประเทศกัมพูชา
นิรุกติศาสตร์

คำว่า เขมร คมาย (ขะแมร์/ขแมร์) ในภาษาเขมร
Cambodia และ Kâmpŭchéa  (កម្ពុជា ) เป็นชื่อประเทศในภาษาอังกฤษและภาษาเขมรซึ่งทั้งสองคำมาจากการแผลงคำในภาษาฝรั่งเศส Cambodge ซึ่งชาวฝรั่งเศสใช้เรียกดินแดนจักรวรรดิจักรเขมรในยุคโบราณ และชาติตะวันตกอื่น ๆ เริ่มมีการกล่าวถึงชื่อประเทศกัมพูชาตั้งแต่ ค.ศ. 1524 เมื่ออันโตนิโอ พิกาเฟตตา (นักสำรวจชาวอิตาลีที่ติดตามเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน ในการแล่นเรือรอบโลก) มีการอ้างถึงชื่อประเทศกัมพูชาในบันทึกการเดินทางของเขาในชื่อ Camogia และเมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนได้เรียกคำนี้ว่า Cambodia
ชาวกัมพูชาส่วนมากนิยมเรียกประเทศตนเองว่า Srok Khmer (ស្រុកខ្មែរ Srŏk Khmêr, ออกเสียงว่า [srok kʰmae]; หมายถึง "ดินแดนแห่งเขมร") และนับตั้งแต่ยุคล่าอาณานิคมเป็นต้นมา ชื่อ Cambodia เป็นที่นิยมใช้โดยทั่วไปในกลุ่มประเทศโลกตะวันตก ในขณะที่ Kampuchea เป็นที่นิยมมากกว่าในกลุ่มชาติตะวันออก
ประวัติศาสตร์

บทความหลัก: ประวัติศาสตร์กัมพูชา
ประวัติศาสตร์ > ประวัติศาสตร์ยุคแรกของกัมพูชา

บทความหลัก: ประวัติศาสตร์ยุคแรกของกัมพูชา
ความรู้เกี่ยวกับยุคก่อนประวัติศาสตร์ของกัมพูชานั้นมีอยู่น้อยมาก แหล่งโบราณคดีเก่าแก่ที่สุดของกัมพูชาที่ค้นพบในปัจจุบัน คือ ถ้ำ แลง สแปน (Laang Spean) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ซึ่งเชื่อว่าผู้คนเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานกันเมื่อประมาณ 7,000 ปีก่อนคริสตกาล และแหล่งโบราณคดีสำโรง เซน (Samrong Sen) ซึ่งเชื่อว่าเริ่มมีผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานเมื่อราว 230 ถึง 500 ปีก่อนคริสตกาล
ชาวกัมพูชาเริ่มรู้จักการเลี้ยงสัตว์และเพาะปลูกข้าวได้ตั้งแต่เมื่อราว 2,000 ก่อนคริสตกาล สามารถทำเครื่องมือจากเหล็กได้ตั้งแต่ราว 600 ปีก่อนคริสตกาล ก่อนหน้าที่อิทธิพลจากวัฒนธรรมอินเดียจะแผ่นเข้ามาถึงดินแดนแถบนี้ ในราวปีที่ 100 ก่อนคริสตกาล
หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าพื้นที่หลายส่วนของดินแดนประเทศกัมพูชาในปัจจุบันเริ่มมีผู้คนอาศัยอยู่ตั้งแต่เมื่อราวสหัสวรรษแรกและสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล โดยจัดเป็นวัฒนธรรมยุคหินใหม่ ซึ่งผู้คนกลุ่มนี้อาจอพยพมาจากทางพื้นที่ตะวันออกเฉียงใต้ของจีน ในก่อนช่วงคริสต์ศตวรรษแรก ผู้คนในแถบได้มีวิวัฒนาการสู่การตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่ง มีการจัดโครงสร้างของสังคมอย่างเป็นระบบ ซึ่งทำให้สามารถพัฒนาทักษะวิทยาการต่าง ๆ ได้ก้าวหน้ากว่ายุคก่อน ๆ เป็นอย่างมาก กลุ่มที่มีพัฒนาการก้าวหน้าที่สุดอาศัยอยู่ในบริเวณชายฝั่ง ที่ราบลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง และบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง สามารถเพาะปลูกข้าวและเลี้ยงปศุสัตว์ได้ นักประวัติศาสตร์หลายคนมีความเห็นว่า ผู้คนกลุ่มนี้ได้ตั้งหลักแหล่งอาศัยก่อนหน้าผู้คนในประเทศเพื่อนบ้าน คือ เวียดนาม ไทย และลาว
ผู้คนกลุ่มนี้อาจจัดอยู่ในกลุ่มออสโตรเอเชียติก (Austroasiatic) หรืออย่างน้อยก็มีความสัมพันธ์กับบรรพบุรุษของมนุษย์กลุ่มดังกล่าว ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่อาศัยอยู่ทั่วไปในดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเกาะแก่งต่าง ๆ ของมหาสมุทรแปซิฟิกในปัจจุบัน ผู้คนเหล่านี้มีความรู้ในงานโลหะ เช่นเหล็กและสำริด โดยเป็นเป็นทักษะที่คิดค้นขึ้นเอง งานวิจัยในปัจจุบันได้ค้นว่า ชาวกัมพูชาในยุคนี้สามารถปรับปรุงสภาพภูมิประเทศมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ โดยปรากฏรูปแบบเป็นพื้นที่รูปวงกลมขนาดใหญ่
ประวัติศาสตร์ > อาณาจักรฟูนัน

บทความหลัก: อาณาจักรฟูนาน
อาณาจักรฟูนันเป็นรัฐที่รุ่งเรืองอยู่ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 – 6 ที่ตั้งของรัฐอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง ปัจจุบันเป็นที่ตั้งประเทศกัมพูชา เวียดนามตอนใต้ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย บางตอนของลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา และภาคใต้ของไทย ลงมาถึงแหลมมลายู ฟูนานรวมตัวกันเป็นรัฐแรกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นรัฐชลประทานภายในแผ่นดินที่ประชาชนดำรงชีพด้วยการเกษตร โดยใช้น้ำจากระบบชลประทานที่พัฒนาเป็นอย่างดี นอกจากนั้น ฟูนานยังมีเมืองท่าสำหรับจอดเรือและค้าขายต่างประเทศ ฟูนาน จึงมีรายได้จากการค้าขาย การเดินเรืออีกด้วย
เรื่องราวของรัฐฟูนาน ทราบจากบันทึกของชาวจีนที่เดินทางมาแถบนี้ ได้เขียนเล่าถึงความมั่งคั่ง ความเป็นอยู่ในชุมชนที่มีระเบียบ มีคุณธรรม มีการปกครองระบอบกษัตริย์ มีเมืองต่าง ๆ มาขึ้นด้วยหลายเมือง มีวัฒนธรรมแท้ ๆ ของตนเอง มีการติดต่อกับชาวต่างประเทศ ทั้งในทวีปเอเชียด้วยกัน และโลกตะวันตก ชนชั้นสูงเป็นพวกมาลาโยโพลีนีเซียน ชาวจีนว่าพวกชนชั้นพื้นเมืองของฟูนันหน้าตาน่าเกลียด ตัวเล็ก ผมหยิก สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นพวกเนกริโตและเมลานีเซียน ฟูนานมีประวัติความเป็นมา เริ่มจากการรวมตัวกันของผู้คน เป็นชุมชนเล็กขนาดหมู่บ้าน จากหมู่บ้านพัฒนาขึ้นมาเป็นรัฐ วิธีการพัฒนาจากสังคมเผ่าเป็นสังคมรัฐมีปัจจัยและขั้นตอนหลายประการ
ประวัติศาสตร์ > จักรวรรดิเขมร

บทความหลัก: จักรวรรดิขแมร์
นครวัด
ใบหน้าของพระโพธิสัตว์ พระอวโลกิเตศวร ที่ ปราสาทบายน
จักรวรรดิขแมร์ หรือ อาณาจักรเขมรโบราณ หรือบางแหล่งเรียกว่า อาณาจักรขอม เป็นหนึ่งในอาณาจักรโบราณ เริ่มต้นขึ้น ราวพุทธศตวรรษที่ 6 โดยเริ่มจากอาณาจักรฟูนัน มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณประเทศกัมพูชา โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ ประเทศไทย ลาว และบางส่วนของเวียดนามในปัจจุบัน นับเป็นอาณาจักรที่มีแสนยานุภาพมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาได้อ่อนกำลังลงจนเสียดินแดนบางส่วนให้กับอาณาจักรสุโขทัยและแตกสลายในที่สุดเมื่อตกเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรอยุธยา
อาณาจักรเขมรสืบทอดอำนาจจากอาณาจักรเจนฬา มีสงครามผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะกับอาณาจักรข้างเคียง เช่น อาณาจักรล้านช้าง อาณาจักรอยุธยา และอาณาจักรจามปา มรดกที่สำคัญที่สุดของอาณาจักรเขมรคือ นครวัด และ นครธม ซึ่งเคยเป็นนครหลวงเมื่อครั้งอาณาจักรแห่งนี้มีความเจริญรุ่งเรืองที่สุด และยังมีลัทธิความเชื่อต่าง ๆ อย่างหลากหลาย ศาสนาหลักของอาณาจักรนี้ได้แก่ ศาสนาฮินดู พุทธศาสนามหายาน และพุทธศาสนาเถรวาทซึ่งได้รับจากศรีลังกา เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13
ประวัติศาสตร์ > ยุคมืดของกัมพูชา

บทความหลัก: ยุคมืดของกัมพูชา, อาณาจักรเขมรจตุรมุข, อาณาจักรเขมรละแวก, อาณาจักรเขมรศรีสุนทร, และ อาณาจักรเขมรอุดง
ยุคมืดของกัมพูชา เริ่มตั้งแต่อาณาจักรอยุธยาได้โจมตีอาณาจักรเขมร และ ได้เผา พระนคร เมืองหลวงของอาณาจักรเขมร ราบเป็นหน้ากลอง ทำให้อาณาจักรเขมรเป็นส่วนหนึ่งของสยามประเทศตั้งแต่บัดนั้นมา เขมรเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยาในฐานะดินแดนประเทศราช อาณาจักรอยุธยาปกครองเขมรเป็นเวลาเกือบ 400 ปี ต่อมาในสมัยกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์เขมรตกอยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิสยามอย่างเข้มงวด ในสมัยรัชกาลที่3 ได้เกิด สงครามอานามสยามยุทธทำให้กัมพูชาเป็นรัฐอารักขาระหว่างสยามกับญวณ ก่อนที่จะตกเป็นของฝรั่งเศสในเวลาต่อมา