stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักเกิน 78 กิโลกรัม บุคคลหญิง

| กีฬายูโด ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- | --- |

นักกีฬา  รอบคัดเลือก
|  | ชาย | ผสม | หญิง |
|  | 60 กิโลกรัม |  | 48 กิโลกรัม |
|  | 66 กิโลกรัม |  | 52 กิโลกรัม |
|  | 73 กิโลกรัม |  | 57 กิโลกรัม |
|  | 81 กิโลกรัม |  | 63 กิโลกรัม |
|  | 90 กิโลกรัม |  | 70 กิโลกรัม |
|  | 100 กิโลกรัม |  | 78 กิโลกรัม |
|  | +100 กิโลกรัม |  | +78 กิโลกรัม |
|  |  | ทีม |  |
ด ค ก
การแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักเกิน 78 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 15 รายการแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬานิปปงบุโดกัง การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักเกิน 78 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 27 คน จาก 27 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง

การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 8 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1992
การคัดเลือก

บทความหลัก: กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
ปฏิทินการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Q | Elimination & Quarterfinal | F | Repechage, Semifinal, Bronze medal & Gold medal |
| รายการ↓/วันที่ → | Sat 25 | Sat 25 | Sun 26 | Sun 26 | Mon 27 | Mon 27 | Tue 28 | Tue 28 | Wed 29 | Wed 29 | Thu 30 | Thu 30 | Fri 31 | Fri 31 | Sat 1 | Sat 1 |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย | ประเภทชาย |  |  |
| 60 ก.ก. ชาย | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 66 ก.ก. ชาย |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 73 ก.ก. ชาย |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 81 ก.ก. ชาย |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 90 kg ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 100 ก.ก. ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |
| +100 ก.ก. ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |
| ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง | ประเภทหญิง |  |  |
| 48 ก.ก. หญิง | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 52 ก.ก. หญิง |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 57 ก.ก. หญิง |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 63 ก.ก. หญิง |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 70 ก.ก. หญิง |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 78 ก.ก. หญิง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |
| +78 ก.ก. หญิง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |
Mixed team
| Mixed team |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |
ผลการแข่งขัน > ชิงชนะเลิศ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | เหรียญทอง | เหรียญทอง |
 
|   |   |   |  |  |  |  |
|   |   |   |  |  |  |  |
|   |   |  |  |  |  |  |
|   |   |  |  |  |   |   |
|   |   |  |  |  |   |   |
|   |   |  |  |  |   |  |
|   |   |   |  |  |   |  |
|   |   |   |  |  |   |  |
|   |   |  |  |  |   |  |
|   |   |  |  |  |  |  |
|   |   |  |  |  |  |  |
|   |   |  |  |  |  |  |
ผลการแข่งขัน > Repechage

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Repechage | Repechage |  |  | เหรียญทองแดง | เหรียญทองแดง |
:  


|  |   |  |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |   |  |
|  |  |  |  |  |   |  |
|  |  |  |  |  |   |  |
|  |  |  |  |  |   |  |



| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Repechage | Repechage |  |  | เหรียญทองแดง | เหรียญทองแดง |
:  


|  |   |  |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |   |  |
|  |  |  |  |  |   |  |
|  |  |  |  |  |   |  |
|  |  |  |  |  |   |  |
ผลการแข่งขัน > Pool D

||
Tahani Alqahtani (KSA)||
Raz Hershko (ISR)|
||
6
Kayra Sayit (TUR)||
Hortence Vanessa Mballa Atangana (CMR)|
||
Yelyzaveta Kalanina (UKR)||
Sonia Asselah (ALG)|

||
3
Akira Sone (JPN)||
|
||
||
|

||
||
|
}}
การ์ตูน

การ์ตูนเป็นรูปแบบหนึ่งของการวาดภาพประกอบซึ่งโดยทั่วไปเกิดจากการวาด หรือบางครั้งในรูปแบบแอนิเมชั่น ในรูปแบบไม่เหมือนจริงหรือกึ่งสมจริง ความหมายของการ์ตูนมีการเปลี่ยนแปลงมาตลอดยุคของประวัติศาสตร์ แต่ความหมายร่วมสมัยของการ์ตูนคือ ภาพหรือชุดของภาพที่มีเป้าหมายเพื่อเหน็บแนม, ล้อเลียน หรือ ความตลก หรืออาจหมายถึงภาพเคลื่อนไหวที่เกิดจากชุดต่อเนื่องของภาพเขียนเพื่อให้เกิดแอนิเมชั่น คำเรียกผู้สร้างสรรค์การ์ตูนคือ การ์ตูนนิสต์, หรือ แอะนิเมเตอร์
แนวคิดของการ์ตูนปรากฏครั้งแรกในยุคกลาง ซึ่งปรากฏอธิบายครั้งแรกว่าเป็นการวาดเบื้องต้นเพื่อเตรียมการสำหรับสร้างสรรค์งานศิลปะ เช่นจิตรกรรม, เฟรสโก, ทาเปสตรี หรือ กระจกสี ในศตวรรษที่ 19 นับตั้งแต่นิตยสาร พันช์ ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1843 การ์ตูนเริ่มกลายมาเป็นคำเรียกแบบภาพวาดประกอบในนิตยสารและหนังสือพิมพ์ที่มีความตลกขบขัน ซึ่งในระยะแรกเป็นคำเรียกอย่างเหน็บแนม จากนั้นจึงปรากฏใช้กับ การ์ตูนล้อการเมือง และ การ์ตูนช่อง และในศตวรรษที่ 20 ซึ่งมีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงสื่อกลาง การ์ตูนเริ่มนำมาใช้รวมถึงแอนิเมชั่นเช่นกัน
ปริญญาตรี

ปริญญาตรี หรือ ปริญญาบัณฑิต เป็นระดับการศึกษาย่อยในการอุดมศึกษา ต่อเนื่องจากชั้นมัธยมศึกษา คำว่า ตรี หมายถึง ชั้นที่สาม (ใช้เกี่ยวกับลำดับชั้นหรือขั้นของยศตำแหน่ง คุณภาพ หรือ วิทยฐานะ ต่ำกว่า โท สูงกว่า จัตวา)
ระดับปริญญาตรี โดยทั่วไปเวลาสี่ปี แต่สามารถช่วง 2-6 ปีขึ้นอยู่กับภูมิภาคของโลก
ปริญญาตรีในประเทศไทย

การจัดการศึกษาปริญญาตรีในประเทศไทย โดยส่วนใหญ่จะกำหนดระยะเวลาของหลักสูตรไว้ 4 หรือ 5 ปี และ 2 หรือ 3 ปี ในหลักสูตรต่อเนื่องจากอนุปริญญา มีจุดมุ่งหมายที่จะพัฒนาให้บุคคลมีความรู้ ความสามารถ ดังนี้
มีความรู้และทักษะพื้นฐานในการประกอบอาชีพได้เป็นอย่างดี
มีความรู้ทันสมัย ใฝ่รู้ และพัฒนาตนเอง
มีความสามารถในการจัดระบบความคิด คิดวิเคราะห์ สังเคราะห์และประเมินผล
มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ ประยุกต์ใช้ความรู้และสร้างผลงานใหม่ได้
มีความสามารถในการบริหารจัดการและการทำงานเป็นทีม
มีความสามารถในการใช้ภาษาในการสื่อสารและใช้เทคโนโลยีได้ดี
มีคุณธรรมจริยธรรมในการดำรงชีวิตและประกอบวิชาชีพ
สำหรับผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในประเทศไทย จะมีคำเรียกว่า “บัณฑิต” หมายถึง ผู้ทรงความรู้ ผู้มีปัญญา นักปราชญ์  เช่น วิทยาศาสตรบัณฑิต แพทยศาสตรบัณฑิต บัญชีบัณฑิต เป็นต้น
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
รายชื่อวิทยาเขตของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
| ด ค กระดับปริญญาทางวิชาการ |
| --- | --- |
ปริญญาตรี:  ปริญญาบัณฑิต (ปรัชญา  ศิลปศาสตร์/อักษรศาสตร์  วิทยาศาสตร์  รัฐศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  กายภาพบําบัด  บัญชี  การแพทย์แผนไทย/ไทยประยุกต์/จีน  เทคนิคการแพทย์  นิติศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  ศึกษาศาสตร์  สถาปัตยกรรม/ภูมิสถาปัตยกรรม  สาธารณสุขศาสตร์  ทันตแพทยศาสตร์  ทัศนมาตรศาสตร์  แพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  สัตวแพทยศาสตร์  กายอุปกรณ์  การจัดการ  ดุริยางค์  นิเทศศาสตร์  บริหารธุรกิจ  รัฐประศาสนศาสตร์  ศิลปะ/ศิลปกรรม  สังคมสงเคราะห์  สารสนเทศศาสตร์  เทคโนโลยี  อุตสาหกรรม)  ปริญญาเกียรตินิยม 
ปริญญาโท:  ปริญญามหาบัณฑิต (ปรัชญา  ศิลปศาสตร์/อักษรศาสตร์  วิทยาศาสตร์  รัฐศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  กายภาพบําบัด  บัญชี  การแพทย์แผนไทย/ไทยประยุกต์/จีน  เทคนิคการแพทย์  นิติศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  ศึกษาศาสตร์  สถาปัตยกรรม/ภูมิสถาปัตยกรรม  สาธารณสุขศาสตร์  กายอุปกรณ์  การจัดการ  ดุริยางค์  นิเทศศาสตร์  บริหารธุรกิจ  รัฐประศาสนศาสตร์  ศิลปะ/ศิลปกรรม  สังคมสงเคราะห์  สารสนเทศศาสตร์  เทคโนโลยี  อุตสาหกรรม) 
ปริญญาเอก:  ปริญญาดุษฎีบัณฑิต (ปรัชญา  ศิลปศาสตร์/อักษรศาสตร์  วิทยาศาสตร์  รัฐศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  กายภาพบําบัด  บัญชี  การแพทย์แผนไทย/ไทยประยุกต์/จีน  เทคนิคการแพทย์  นิติศาสตร์ (จูริสดอกเตอร์)  พยาบาลศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  ศึกษาศาสตร์  สถาปัตยกรรม/ภูมิสถาปัตยกรรม  สาธารณสุขศาสตร์  กายอุปกรณ์  การจัดการ  ดุริยางค์  นิเทศศาสตร์  บริหารธุรกิจ  รัฐประศาสนศาสตร์  ศิลปะ/ศิลปกรรม  สังคมสงเคราะห์  สารสนเทศศาสตร์  เทคโนโลยี) 
อื่น ๆ:  อนุปริญญา  ประกาศนียบัตรบัณฑิต  ประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง  ปริญญากิตติมศักดิ์
ฟอร์ชูน

ฟอร์ชูน (Fortune) เป็นนิตยสารธุรกิจจัดพิมพ์โดยไทม์ ก่อตั้งโดยเฮนรี ลูซ (Henry Luce) ในปีค.ศ. 1930 ปัจจุบันมีเว็บไซต์อยู่ที่ CNNMoney.com
ฟอร์ชูนมีคู่แข่งหลักคือนิตยสารฟอบส์ และบิซิเนสวีก ฟอร์ชูนยังเป็นที่รู้จักที่มีการจัดทำรายชื่อบริษัทประจำปี ได้แก่
Fortune 500
Fortune 1000
Fortune Global 500
Fortune 100 Best Companies To Work For
Fortune America's Most Admired Companies
Fortune Global Most Admired Company
ขนมน้ำตาลทรายขาว

| --- | --- |

ชื่ออื่น: ไป๋ถางเกา, ปากถ่องโก๊ว, แปะถึ่งกอ, ปาท่องโก๋
ประเภท: เค้ก
แหล่งกำเนิด: ประเทศจีน
ส่วนผสมหลัก: ข้าว, น้ำตาล, น้ำ
 ตำราอาหาร: ขนมน้ำตาลทรายขาว   สื่อ: ขนมน้ำตาลทรายขาว
ขนมน้ำตาลทรายขาว หรือ ไป๋ถางเกา หรือ ปากถ่องโก๊ว (จีน: 白糖糕; พินอิน: bái táng gāo; ยฺหวิดเพ็ง: baak6 tong4 gou1) หรือ หลุนเจี้ยวเกา (伦教糕) เป็นขนมแบบดั้งเดิมของจีนที่ทำจากข้าว และ น้ำตาลทรายขาว ในฮ่องกง มาเก๊า และ มณฑลกวางตุ้ง ที่มาแรกเริ่มก่อตั้งโดยพ่อค้าหาบเร่ชื่อว่า อีเหลียง (一梁) ในตำบลหลุนเจี้ยวซึ่งปัจจุบันอยู่ในเมืองฝัวซาน มณฑลกวางตุ้ง ในสมัยราชวงศ์หมิง ว่ากันว่าเกิดจากการที่ผู้ขายทำผิดพลาดโดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อนึ่งขนม ทำให้แป้งหลุดออกมา อย่างไรก็ตาม ทุกคนที่ลองชิมก็รู้สึกว่าขนมใหม่นี้มีเนื้อสัมผัสที่เนียน ต่อมาพ่อค้าหาบเร่เปลี่ยนมาใช้น้ำตาลทรายขาวในการทำเค้ก ซึ่งทำให้เค้กนึ่งมีสีใสและมีสีขาวมากขึ้น นักชิมเรียกขนมนี้ว่า "หลุนเจี้ยวเกา" ตามชื่อสถานที่แหล่งกำเนิด และต่อมายังเรียกว่า "ไป๋ถางเกา" ซึ่งแปลว่า "ขนมน้ำตาลทรายขาว"
ความสัมพันธ์กับปาท่องโก๋

ว่ากันว่าเดิมทีในไทยเคยเรียกขนมชนิดนี้ว่า "ปาท่องโก๋" ซึ่งแผลงมาจาก "ปากถ่องโก๊ว" ในภาษากวางตุ้ง โดยสมัยก่อนนิยมขายร่วมกับขนมอีกชนิดหนึ่งคือ อิ่วจาก้วย แต่เนื่องจากอิ่วจาก้วยได้รับความนิยมมากกว่า ผู้คนจึงซื้อกันแต่อิ่วจาก้วย แล้วก็เริ่มเกิดการสับสนเรียกอิ่วจาก้วยผิดเป็น "ปาท่องโก๋" จึงทำให้ในไทยเรียกอิ่วจาก้วยว่า "ปาท่องโก๋"
ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล

| ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล |
| --- | --- |
เกิด: 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 (24 ปี) วชิรวิชญ์ ซำทองไหล เลย ประเทศไทย
ส่วนสูง: 183 เซนติเมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
บิดา: อิทธิพล ซำทองไหล
มารดา: หนูคิด ซำทองไหล
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ตี๋ - อาตี๋ของผม   บรรทัด - Blacklist นักเรียนลับ บัญชีดำ   ผู้กอง -เพราะเราคู่กัน 2gether The Series    เติ้ลไม้ - หน่าฮ่าน The  Series   นาวิน - ธี่หยด2
สังกัด: จีเอ็มเอ็มทีวี (2561-2564)    นักแสดงอิสระ (2565-ปัจจุบัน)
ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล (ชื่อเดิม วชิรวิชญ์ ซำทองไหล) มีชื่อเล่นว่า แฟรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 แจ้งเกิดจากการเป็นนักแสดงนำในเรื่อง อาตี๋ของผม โดยรับบทเป็น “ตี๋”
ประวัติ

ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล หรือชื่อเดิม วชิรวิชญ์ ซำทองไหล มีชื่อเล่นว่า แฟรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ที่จังหวัดเลย ปัจจุบันสำเร็จการศึกษา ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) วิทยาลัยเทคโนโลยีช่างฝีมือปัญจวิทยา ซึ่งในขณะที่ศึกษาอยู่นั้นเขาถือว่าเป็นนักกิจกรรมแข่งขันกีฬาฟุตบอลให้กับสถาบัน แจ้งเกิดจากการเป็นนักแสดงนำในเรื่อง อาตี๋ของผม โดยก่อนหน้านั้นมีผลงานการเล่นมิวสิวิดีโอและการถ่ายแบบ
ปัจจุบัน ธนัตถ์ศรันย์ได้รับการตรวจเลือกให้เข้ารับราชการทหารบกในผลัดที่ 2 ปี 2564 โดยมีกำหนดเข้ารายงานตัวและเข้ารับการฝึกทหาร ที่ค่ายอดิศร จังหวัดสระบุรี ในวันที่ 28 ตุลาคม 2564
ผลงาน > ละคร/ซีรีส์

| พ> ศ. | เรื่อง | บท | ช่อง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2561 | อาตี๋ของผม | ตี๋ | ช่องวัน 31 |
| 2561 | Our Skyy อยากเห็นท้องฟ้าเป็นอย่างวันนั้น ตอน ตี๋หมอก | ตี๋ | ไลน์ทีวี |
| 2562 | Blacklist นักเรียนลับ บัญชีดำ | บรรทัด | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2563 | เพราะเราคู่กัน 2gether The Series | ผู้กอง | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2563 | เพราะเรา(ยัง)คู่กัน | ผู้กอง | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2566 | บ้านชายมอง Crazy Handsome Rich | เลิฟ/ชายแทน | ช่อง5 |
| 2567 | The Rebound Series เกมนี้เพื่อนาย | อะตอม | Viu |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| พ> ศ. | เรื่อง | รับบท |
| --- | --- | --- |
| 2564 | เพราะเราคู่กัน The Movie | ผู้กอง |
| 2567 | ธี่หยด2 | นาวิน |
ผลงาน > มิวสิควีดีโอ

เพลง ปาใส่หน้า - จิรากร สมพิทักษ์ (2560)
ภาพยนตร์สั้นและเพลง กลับมาได้ไหม - เอส.ดี.เอฟ (2560)
สู้ซ่า - หฤษฎ์ ชีวการุณ พัทธดนย์ จันทร์เงิน ภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน (2561)
เพลง 2 ปีแพ้ 2 นาที - เบลล์ นิภาดา (2565)
ผลงาน > โฆษณา

ไอศกรีม Glico Ice (2018)
แหล่งข้อมูลอื่น

ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล ที่อินสตาแกรม
ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล ที่เฟซบุ๊ก
อองกี๋

ขุนพลของรัฐวุยก๊ก (ค.ศ. 190-261)
| อองกี๋ (หวาง จี) |
| --- | --- |
王基
ศิลาป้ายสุสานอองกี๋

ขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南將軍 เจิงหนานเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 259 (259) – ค.ศ. 261 (261)
กษัตริย์: โจมอ / โจฮวน
ขุนพลโจมตีภาคตะวันออก (征東將軍 เจิงตงเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 258 (258) – ค.ศ. 259 (259)
กษัตริย์: โจมอ
ขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันออก (鎮東將軍 เจิ้นตงเจียงจฺวิน) (รักษาการ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 257 (257) – ค.ศ. 258 (258)
กษัตริย์: โจมอ
ข้าหลวงมณฑลอิจิ๋ว (豫州刺史 ยฺวี่โจวชื่อฉื่อ) (รักษาการ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 255 (255) – ค.ศ. 257 (257)
กษัตริย์: โจมอ
ขุนพลพิทักษ์ภาคใต้ (鎮南將軍 เจิ้นหนานเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 255 (255) – ค.ศ. 257 (257)
กษัตริย์: โจมอ
ขุนพลเชิดชูความดุดัน (揚烈將軍 หยางเลี่ยเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 250 (250) – ค.ศ. 255 (255)
กษัตริย์: โจฮอง
ข้าหลวงมณฑลเกงจิ๋ว (荊州刺史 จิงโจวชื่อฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 250 (250) – ค.ศ. 255 (255)
กษัตริย์: โจฮอง
ขุนพลโจมตีกบฏ (討寇將軍 เถ่าโค่วเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 249 (249)
กษัตริย์: โจฮอง
เจ้าเมืองตันฉอง (安豐太守 อานเฟิงเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 249 (249)
กษัตริย์: โจฮอง
เจ้าเมืองอันเป๋ง (安平太守 อานผิงเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจยอย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 190 นครเจา-ยฺเหวียน มณฑลชานตง
เสียชีวิต: 9 มิถุนายน ค.ศ. 261 (71 ปี)
ที่ไว้ศพ: นครลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน
บุตร: หวาง ฮุย หวาง ช่าน
บุพการี: หวาง เป้า (บิดา)
ความสัมพันธ์: หวาง เวิง (อา) หวาง เฉียว (ลูกพี่ลูกน้อง)
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: ปั๋ว-ยฺหวี (伯輿)
สมัญญานาม: จิ่งโหว (景侯)
บรรดาศักดิ์: อานเล่อเซียงโหว (安樂鄉侯)

อองกี๋, อองตี๋ หรืออองกิ๋ม (ค.ศ. 190 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 261) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หวาง จี (จีน: 王基; พินอิน: Wáng Jī) ชื่อรอง ปั๋ว-ยฺหวี (จีน: 伯輿; พินอิน: Bóyú) เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เริ่มรับราชการในฐานะข้าราชการชั้นผู้น้อยภายใต้หวาง หลิง (王淩) ข้าหลวงมณฑลเฉงจิ๋ว ในเวลานั้นอองกี๋ได้รับการยกย่องว่าเป็นข้าราชการตัวอย่างที่ปฏิบัติหน้าที่ได้ดี ภายหลังได้ย้ายไปรับราชการในราชสำนักที่นครลกเอี๋ยง  ต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง แต่ถูกปลดออกจากตำแหน่งเป็นเวลาสั้น ๆ เมื่อสุมาอี้ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊กยึดอำนาจจากโจซองที่เป็นผู้สำเร็จราชการร่วมในรัฐประหารเมื่อปี ค.ศ. 249 อย่างไรก็ตาม อองกี๋ได้รับการเรียกตัวกลับเข้ารับราชการอย่างรวดเร็ว และได้เลื่อนขึ้นเป็นข้าหลวงมณฑลเกงจิ๋วและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นขุนพล ในช่วงตั้งแต่ปี ค.ศ. 251 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 261 อองกี๋ยังคงรักษาความสัมพันธ์ในการทำงานอย่างใกล้ชิดแต่ด้วยความเชี่ยวชาญกับผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาสูและสุมาเจียว ในช่วงเวลานี้ อองกี๋ได้ดูแลราชการทหารในมณฑลเกงจิ๋ว อิจิ๋ว และยังจิ๋ว และป้องกันชายแดนด้านตะวันออกและด้านใต้ของวุยก๊กจากง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก อองกี๋ยังช่วยสุมาสูและสุมาเจียวในการปราบปราบสองในสามกบฏในฉิวฉุนในปี ค.ศ. 255 และ ค.ศ. 257-258 ตามลำดับ ในปี ค.ศ. 261 ในช่วงเวลาไม่กี่เดือนก่อนเสียชีวิต อองกี๋ได้คาดการณ์ได้อย่างถูกต้องว่านายทหารง่อก๊กสองนายแสร้งแปรพักตร์เข้าด้วยวุยก๊ก และสามารถป้องกันทัพวุยก๊กจากการตกเข้าสู่กลอุบายของง่อก๊ก
ประวัติช่วงต้น

อองกี๋เป็นชาวอำเภอชฺวีเฉิง (曲城縣 ชฺวีเฉิงเซี่ยน) เมืองตงไหล (東萊郡 ตงไหลจฺวิ้น) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครเจา-ยฺเหวียน มณฑลชานตงในปัจจุบัน อองกี๋เกิดในปี ค.ศ. 190 ในช่วงปลายของยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก อองกี๋เสียบิดาตั้งแต่อยู่ในวัยเยาว์จึงได้รับการเลี้ยงดูเป็นอย่างดีจากหวาง เวิง (王翁) ผู้เป็นอา อองกี๋จึงกตัญญูต่ออาเป็นอย่างสูง
เมื่ออองกี๋อายุ 16 ปี ที่ว่าการเมืองได้รับอองกี๋มารับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วย อองกี๋ลาออกในเวลาต่อมาหลังตระหนักว่าตนไม่สนใจในราชการ จากนั้นจึงเดินทางไปยังเมืองลองเอี๋ย (琅邪郡 หลางหยาจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครหลินอี๋ มณฑลชานตงในปัจจุบัน) เพื่อศึกษาเพิ่มเติมกับเต้เหี้ยน (鄭玄 เจิ้ง เสฺวียน) ผู้เป็นบัณฑิตลัทธิขงจื๊อ
ในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาของหวาง หลิง

ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 220 และ ค.ศ. 226 ที่ว่าการเมืองตงไหลเสนอชื่ออองกี๋เป็นเซี่ยวเหลียน (孝廉; คำเรียกผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้ารับราชการ) มายังราชสำนักของรัฐวุยก๊ก อองกี๋จึงได้รับการตั้งเป็นมหาดเล็กกลาง (郎中 หลางจง) เวลานั้น หวาง หลิง (王淩) ซึ่งเพิ่งขึ้นรับตำแหน่งเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลเฉงจิ๋วได้รับอองกี๋มารับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วย (別駕 เปี๋ยเจี้ย) ของตน ภายหลังอองกี๋ถูกเรียกตัวมายังราชธานีลกเอี๋ยงเพื่อรับราชการเป็นขุนนางห้องสมุดหลวง (秘書郎 มี่ชูหลาง)  หวาง หลิงส่งคำร้องมายังราชสำนักกลางเพื่อขอให้อองกี๋ยังคงรับราชการในมณฑลเฉงจิ๋วและได้รับการอนุมัติ
ครั้งหนึ่งอองลองผู้เป็นเสนาบดีมหาไทย (司徒 ซือถู)  เคยขอให้หวาง หลิงย้ายอองกี๋มายังสำนักของตนในลกเอี๋ยง แต่หวาง หลิงปฏิเสธ อองลองจึงเขียนฎีกาถวายราชสำนักกล่าวหาว่าหวาง หลิงกีดกันผู้มีความสามารถ "ข้าราชการระดับท้องถนนที่ทำงานได้ดีเป็นพิเศษก็ควรจะเลื่อนขั้นเป็นระดับเมือง ข้าราชการระดับเมืองที่ทำงานได้ดีก็ควรได้รับการแนะนำไปยังราชสำนักกลาง แนวปฏิบัตินี้มีต้นกำเนิดมาจากธรรมเนียมโบราณของขุนนางที่เสนอผู้มีความสามารถในท้องถิ่นให้กับผู้ปกครองของตน ข้าพระพุทธเจ้าไม่เคยได้ยินว่ามีเจ้าหน้าที่ส่วนภูมิภาคคนใดปฏิเสธที่จะให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของตนได้รับราชการในราชสำนักกลาง" แม้จะมีข้อกล่าวหาของอองลอง แต่หวาง หลิงก็ยังคงปฏิเสธที่จะให้อองกี๋ไป ตลอดช่วงเวลาที่หวาง หลิงดำรงตำแหน่งในเฉงจิ๋ว ผลงานส่วนใหญ่ของหวาง หลิงแท้จริงแล้วมาจากความพยายามของอองกี๋
รับราชการในราชสำนัก

ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 230 และ ค.ศ. 235 สุมาอี้ผู้ดำรงตำแหน่งมหาขุนพล (大將軍 ต้าเจียงจฺวิน) ของวุยก๊กเรียกตัวอองกี๋มารับราชการกับตน หวาง หลิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมให้อองกี๋ไป ก่อนที่อองกี๋จะไปถึงสำนักของสุมาอี้ ก็ได้รับการตั้งให้เป็นขุนนางสำนักราชเลขาธิการราชวัง (中書侍郎 จงชูชื่อหลาง)
ในรัชสมัยของโจยอยจักรพรรดิแห่งวุยก๊กระหว่างปี ค.ศ. 226 ถึง ค.ศ. 239 โจยอยทรงเริ่มโครงการก่อสร้างพระราชวังที่หรูหราและฟุ่มเฟือย เนื่องจากโครงการนี้ใช้แรงงานมหาศาล จึงส่งผลกระทบอย่างหนักต่อราษฎรที่ถูกเกณฑ์มาเป็นคนงานในโครงการ อองกี๋เขียนฎีกาถึงโจยอยทูลแนะนำพระองค์ให้หยุดโครงการ:
"ข้าพระพุทธเจ้าได้ยินว่าคนโบราณใช้น้ำเป็นอุปมาในการกล่าวถึงราษฎร 'น้ำอาจทำให้เรือลอย แต่ก็ทำให้เรือจมได้เช่นกัน' ผู้ปกครองที่ทรงปัญญาที่สุดเอาใจใส่คำเตือนนี้อยู่เสมอ ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีเมื่อราษฎรมีชีวิตที่มีความสุขสงบ แต่หากชีวิตยากเข็ญ ราษฎรก็จะคิดถึงการก่อกบฏ นั่นเป็นสาเหตุที่จักรพรรดิองค์ก่อนทรงสนับสนุนความประหยัดและความเรียบง่าย พระองค์มีพระประสงค์จะป้องกันการลุกฮือของประชาราษฎร์  งันเอี๋ยน (顏淵 เหยียน เยฺวียน หรือ 顏回 เหยียน หุย) เคยกล่าวว่าเมื่อตงเหยฺจื่อ (東野子) ยังคงบังคับม้าให้เดินจนหมดแรงขณะขับรถม้าจึงเพิ่งรู้ตัวว่าตนจะล้มเหลว บัดนี้โครงการก่อสร้างพระราชวังใช้ทุนทรัพย์สูงและมีภาระหนักจนทำให้หลายครอบครัวพังทลาย ก่อความไม่พอใจอย่างมากจากเหล่าราษฎร ข้าพระพุทธเจ้าหวังว่าฝ่าบาทจะทรงเรียนรู้จะความผิดพลาดของตงเหยฺจื่อ ขอทรงตรึกตรองเกี่ยวกับอุปมาเรื่องน้ำและราษฎร ให้เวลาม้าที่อ่อนล้าได้พักฟื้น และลดภาระให้กับราษฎร ในช่วงต้นยุคราชวงศ์ฮั่น ตั้งแต่รัชสมัยของจักรพรรดิเซี่ยวเหวิน (孝文) เป็นต้นมา มีเพียงสมาชิกของราชวงศ์เท่านั้นที่สามารถเป็นขุนนางได้ เจี่ย อี้ (賈誼) รู้สึกกังวลจึงกล่าวว่า 'พวกท่านยังคิดว่าตนปลอดภัยขณะพวกท่านกำลังนอนอยู่บนกองฟืนที่ลุกเป็นไฟ' ทุกวันนี้ศัตรูของเรายังไม่ถูกกำจัด ในขณะที่ขุนพลที่น่าเกรงขามของเราบัญชาการทัพใหญ่ จะยิ่งเป็นการยุ่งยากที่จะรับมือพวกเขาหากพวกเขาร่วมกำลังกันต่อต้านเรา ในระยะยาวก็จะเป็นการยากยิ่งที่ราชวงศ์นี้จะคงอยู่ไปยาวนาน หากผู้ใดไม่ระแวดระวังและมุ่งเน้นไปที่การกำจัดภัยคุกคามในยุคแห่งความเจริญรุ่งเรือง ลูกหลานก็จะอยู่อย่างพออกพอใจได้ไม่นานก่อนหายนะจะเกิดแก่รัฐนี้ หากเจี่ย อี้ฟื้นขึ้นจากตายและเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในบัดนี้ เขาก็จะยิ่งเป็นกังวล"
อองซกมีชื่อเสียงจากการเขียนบทวิจารณ์และอรรถาธิบายของคัมภีร์ในลัทธิขงจื๊อ รวมถึงการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับระเบียบ จรรยา และขนบธรรมเนียม ทัศนะของอองซกแตกต่างไปอย่างมากจากทัศนะของเต้เหี้ยนบัณฑิตลัทธิขงจื๊อ อองกี๋มักจะท้าทายและไม่เห็นด้วยกับอองซกเพราะอองกี๋ศึกษาและปฏิบัติตามคำสอนของเต้เหี้ยน
ต่อมาอองกี๋ได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองอันเป๋ง (安平郡 อานผิงจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครเหิงฉุ่ย มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) ต่อมาอองกี๋ลาออกจากตำแหน่งด้วยเหตุผลทางราชการ
ในฐานะเจ้าเมืองตันฉอง

ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 239 และ ค.ศ. 249 โจซองมหาขุนพล (大將軍 ต้าเจียงจฺวิน)  แห่งวุยก๊กเรียกตัวอองกี๋มารับราชการเป็นขุนนางผู้ช่วย (從事中郎 ฉงชื่อจงหลาง) ของตน ภายหลังอองกี๋ได้เลื่อนขั้นเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองตันฉอง (安豐郡 อานเฟิงจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครลู่อาน มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน)
ในช่วงที่ดำรงตำแหน่ง อองกี๋ปกครองเมืองอย่างเคร่งครัดแต่ยุติธรรม อองกี๋ยังปฏิบัติด้วยความเมตตาเป็นครั้งคราวเพื่อให้ได้รับการสนับสนุนจากมวลชน เมืองตันฉองนั้นตั้งอยู่ใกล้ชายแดนระหว่างวุยก๊กและง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก อองกี๋จึงจัดตั้งและเสริมการป้องกันเพื่อยับยั้งข้าศึก ต่อมาอองกี๋ได้รับยศเพิ่มเติมเป็นขุนพลโจมตีกบฏ (討寇將軍 เถ่าโค่วเจียงจฺวิน)
ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 245 และ ค.ศ. 252 มีรายงานว่าทัพของง่อก๊กระดมพลที่เกี๋ยนเงียบ (建業 เจี้ยนเย่; ปัจจุบันคือนครหนานจิง มณฑลเจียงซู) นครหลวงของง่อก๊ก ทัพง่อก๊กยังประกาศว่ากำลังเตรียมการจะบุกอาณาเขตของวุยก๊กในมณฑลยังจิ๋ว จูกัดเอี๋ยนข้าหลวงมณฑลยังจิ๋วขอความเห็นของอองกี๋เกี่ยวกับการโต้ตอบการบุกของง่อก๊ก อองกี๋ตอบว่า:
"ในอดีต ซุนกวนโจมตีหับป๋า (合肥 เหอเฝย์) และกังแฮ (江夏 เจียงเซี่ย) จวนจ๋องโจมตีโลกั๋ง (廬江 หลูเจียง) จูเหียนโจมตีซงหยง (襄陽 เซียงหยาง) แต่พวกเขาไม่ได้อะไรกลับไปเลยจากยุทธการเหล่านี้ บัดนี้ลกซุนและคนอื่น ๆ ตายไปแล้ว ด้านซุนกวนก็อยู่ในวัยชราและไม่มีทายาทที่มีสติปัญญาหรือหัวหน้านักยุทธศาสตร์ที่เก่งกาจพอจะให้พึ่งพาได้ หากซุนกวนนำทัพด้วยตนเองเพื่อโจมตีเรา ก็จะต้องเป็นกังวลว่าอาจเกิดความขัดแย้งภายในที่เกิดขึ้นจากการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายระหว่างข้าราชบริพารของตนเองในช่วงที่ตนกำลังออกมาโจมตีฝ่ายเราอยู่ หากซุนกวนยอมให้ขุนพลของตนนำทัพมาโจมตีเรา ก็จะไม่มีขุนพลผ่านศึกเหลืออยู่กับตนให้พึ่งพา และเขายังไม่ไว้วางใจขุนพลใหม่อย่างเต็มที่ สิ่งที่ซุนกวนพยายามจะทำจริง ๆ คือการสับเปลี่ยนตำแหน่งในราชสำนักและตั้งคนที่ตนไว้วางใจในตำแหน่งสำคัญ เพื่อให้มั่นใจว่าการปกครองของตนจะอยู่ได้ในระยะยาว"
อองกี๋วิเคราะห์ได้อย่างถูกต้อง ซุนกวนไม่ได้ยกทัพโจมตีวุยก๊กในช่วงเวลานั้น
เมื่อโจซองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของวุยก๊กระหว่างปี ค.ศ. 239 ถึง ค.ศ. 249 ได้ผูกขาดอำนาจและเอิื้อประโยชน์ต่อพวกพ้อง ทำให้เกิดการทุจริตทางการเมืองและความเสื่อมโทรมทางวัฒนธรรม อองกี๋ได้เขียนตำรา "ฉือเย่าหลุน" (時要論; "ข้อเขียนว่าด้วยความต้องการของยุคสมัย") เพื่อแสดงทัศนะของตนเกี่ยวกับการเมืองร่วมสมัย จากนั้นอองกี๋ลาออกจากตำแหน่งเจ้าเมืองตันฉองโดยอ้างว่าสุขภาพไม่ดี ต่อมาไม่นานอองกี๋ก็ได้รับการเรียกตัวจากราชสำนักวุยก๊กให้มารับราชการเป็นเจ้าเมืองโห้หล้ำ (河南尹 เหอหนานอิ่น) แต่ก่อนที่อองกี๋จะเข้ารับตำแหน่ง โจซองก็ถูกโค่นล้มจากอำนาจในรัฐประหารที่ก่อการโดยสุมาอี้ที่เป็นผู้สำเร็จราชการร่วม แล้วโจซองก็ถูกประหารชีวิตพร้อมด้วยครอบครัวและพรรคพวก อองกี๋เคยเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของโจซอง จึงพลอยถูกดึงเข้าไปพัวพันในเรื่องนี้และถูกปลดจากตำแหน่ง