stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณากร เพียรชนะ
ข้อวิจารณ์

วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2562 อธิชัย บุญประสิทธิ์ หนึ่งในทีมนักเขียนเรื่องสั้นจากหนังสือขายหัวเราะ ได้แสดงความคิดเห็นต่อกรณีนี้อย่างดุเดือดบนเฟซบุ๊กของตนว่า "ไม่เห็นด้วยกับอธิบดีก็ลาออกมาเล่นการเมือง หาความยุติธรรมให้เขา บอกให้โลกรู้ ถึงจะเรียกว่านักสู้ตัวจริง สมตำแหน่งอันทรงเกียรติ ยิงตัวเอง ถ้าอยากตายจริงๆ ให้จ่อขมับนะ ถ้ารอด คราวนี้ล่ะตายทั้งเป็น บอกไว้เลย" และ "ใช้ปืนไรเฟิลM4 เป็น แสดงว่ารู้เรื่องปืนเป็นอย่างดี การยิงท้องฆ่าตัวตายจึงเป็นการแสดงละครแน่นอน ตอนนี้ชาวโซเชี่ยลกำลังขุดประวัติกันอย่างคร่ำเคร่ง ทุกแง่ทุกมุม ในขณะที่พวกหนักแผ่นดินก็เร่งโหมไฟ เดี๋ยวเจอศาลประชาชนพิพากษา แล้วจะพูดว่า รู้งี้ กูยิงกรอกปากตั้งแต่แรกดีกว่าว่ะ" และ "ยิงตัวแต่ไม่ตาย !!! เทรนด์ใหม่ของพวกหนักแผ่นดิน" และ "อ้าว ไหงตอนนี้กองเชียร์อยากให้ท่านตายมากกว่ารอดล่ะครับ แต่ฝ่ายสมน้ำหน้า กลับอยากให้รอด เอ๊ะยังไง?" เป็นต้น ทำให้เกิดกระแสต่อต้านและแบนหนังสือขายหัวเราะอย่างรุนแรง เป็นเหตุให้ในวันเดียวกันนั้น ตัวแทนจากกองบรรณาธิการขายหัวเราะได้ออกมาชี้แจงต่อสื่อมวลชนว่าอธิชัย เป็นเพียงนักเขียนที่เคยส่งเรื่องมาลงขายหัวเราะ แต่ไม่ได้เป็นนักเขียนในสังกัดของขายหัวเราะ และไม่ได้ลงงานในขายหัวเราะมากว่า 10 ปีแล้ว
วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2562 เวลา 17:25 น. ปารีณา ไกรคุปต์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี ได้เผยแพร่ข้อความบนเฟซบุ๊กส่วนตัวมีข้อความช่วงหนึ่งกล่าวว่า "เมื่อมี #คนพยายามเปลี่ยน #แต่เปลี่ยนไม่ได้ เพราะ #สังคมมีความฉลาด คนหนึ่ง #จัดฉากยิงตัวตาย ไม่ตาย ไม่เนียน เพราะเป็นคนมีความชำนาญเรื่องปืน ต้องการทำลายความน่าเชื่อถือ ต้องการทำลายสถาบันศาล โกหก ใส่ร้าย จัดฉาก แต่ไม่เนียน สังคมฉลาดพอ มันไม่ง่ายหรอกที่จะทำลายล้างสถาบันที่มีความเข้มแข็ง" และ "ประเทศไทยเรามีสถาบันสำคัญ โดยเฉพาะสถาบันศาลมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คอยปกป้องคุ้มครอง หากผู้ใดคิดทำลายสถาบันศาล ก็จะมีอันเป็นไป #ผีผลัก" ทั้งนี้เชื่อว่าเป็นการพาดพิงถึงการยิงตัวเองของคณากร  เป็นเหตุให้ นฤมล ภิญโญสินวัฒน์ โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี  ต้องชี้แจงว่ากรณีดังกล่าวถือเป็นความคิดเห็นส่วนตัว และเรื่องนี้เป็นเรื่องของทางพรรคพลังประชารัฐ มิได้เกี่ยวข้องกับรัฐบาลแต่อย่างใด
วันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2562 กนก รัตน์วงศ์สกุล ได้โพสต์ถึงการที่คณากร เพียรชนะ ผู้พิพากษายิงตัวเอง มีรายละเอียดโดยคร่าวว่า "ถึงไม่เสียชีวิต แต่อย่าคิดเป็นผู้พิพากษาอีกเลย..ในชาตินี้ " " ปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบหรือเปล่า" ..ยังไม่รู้ ? แต่ดูจากนักสืบโซเชียล ช่วยกันกะเทาะเปลือกผู้พิพากษาแล้ว..หมดสภาพจริงๆ  ไม่เหมาะสมหลายประการ... ข้อความที่โพสต์ กับ คนที่ได้ทำหน้าที่ 1 ใน 3 สถาบันหลักของชาติ .. เหมือนคนละคน! ไม่รู้ตัวตนจริง..อยู่ตรงไหน?  หรือไม่ใช่ทั้งคู่? ต้องขอบคุณ ด๊อกเตอร์อองตวน ที่รีบลนลานออกมารับลูก.. โลกจึงได้รู้กันว่า ปิยบุตรได้รับข้อมูลจากนายคณากร กับจำเลย !! ข้อมูลที่รั่วไปถึงคนนอกนั้น อาจเป็นคุณเป็นโทษกับฝ่ายโจทก์และจำเลยในคดีได้  ในคดีอาญา..ฝ่ายโจทย์ ทหาร ตำรวจ อัยการ ทำคดีกันแทบตาย สุดท้ายคนตัดสิน ดันเอาไปบอกอีกฝ่ายเฉยเลย ก็ขอให้เราท่านที่ติดตามข่าวนี้  กรุณาแยกนายคณากร เพียรชนะ ออกจากผู้พิพากษาท่านอื่น  อย่าไปปนเปื้อนกัน ช่วยกัน ... คืนความน่าเชื่อถือให้ผู้พิพากษา (คนอื่น) คืนความยุติธรรมให้ประชาชน ขุดอีแอบออกจากกระบวนการยุติธรรม ยันตรงทรวงอกซ้ายด้านล่าง ให้หัวทิ่มคะมำไปอยู่กับพรรคโน้น"
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2555 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
ตลาดเสรี

ตลาดเสรี คือตลาดในอุดมคติ ที่การตัดสินใจและกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมดของปัจเจกบุคคล ที่เกี่ยวข้องกับการแลกเปลี่ยนเงินตรา สินค้า และบริการ กระทำด้วยความ สมัครใจ นั่นคือไม่มีการบีบบังคับและการลักทรัพย์ (บางครั้งนิยามของ "การบีบบังคับ" จะครอบคลุมถึง "การลักทรัพย์" ด้วย)  เมื่อกล่าวโดยทั่วไป เศรษฐกิจตลาดเสรี หมายถึงระบบเศรษฐกิจที่มีตลาดที่ ค่อนข้าง เสรี เช่นในระบบเศรษฐกิจเมื่อรัฐบาลใช้นโยบายปล่อยให้ทำไป ซึ่งจะแตกต่างกับระบบ แบบผสม หรือ แบบนิยมอำนาจรัฐ  ในทางเศรษฐศาสตร์มักใช้คำว่า "ตลาด" หรือ "กลไกตลาด" เพื่อหมายถึงการจัดสรรการผลิตโดยผ่านทางอุปสงค์และอุปทาน
ตลาดเสรีได้รับการสนับสนุนโดยผู้นิยมในเศรษฐศาสตร์แนวเสรีนิยม
พระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต)

| พระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) |
| --- | --- |

ชื่ออื่น: พระอาจารย์พัก, หลวงปู่พัก
ส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2419 (82 ปี)
มรณภาพ: 14 สิงหาคม พ.ศ. 2501
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบึงทองหลาง กรุงเทพมหานคร
อุปสมบท: พ.ศ. 2439
พรรษา: 62
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดบึงทองหลาง
หลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต อดีตเจ้าอาวาสวัดบึงทองหลาง ระหว่าง พ.ศ. 2445-2501  เป็นเถราจารย์ที่คนเคารพศรัทธาแห่งบางกะปิ มี สมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) แห่ง วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร เป็นพระอุปัชฌาย์ทั้งขณะเป็นสามเณรและพระภิกษุ มีสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทโว) {พ.ศ. 2399-2487} ที่กาลต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราช) เป็นพระกรรมวาจาจารย์  เป็นผู้ที่ได้เรียนวิปัสสนากรรมฐานจากสำนักของสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (สา ปุสฺสเทโว) วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหารด้วย เป็นผู้ที่ได้รับวิชาพุทธาคมจากพระอุปัชฌาย์อาจารย์ จนเป็นพระเกจิคณาจารย์ที่ได้รับความศรัทธาจนกระทั่งปัจจุบัน เมื่อมาดำตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบึงทองหลางแล้ว ได้ฝากตัวเป็นศิษย์หลวงปู่ทอง อายะนะ วัดลาดบัวขาว (ราชโยธา) พระโขนง กทม. รวมทั้งเป็นสหายธรรมกับ  หลวงพ่อคง ธัมมโชโต วัดบางกะพ้อม อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี (แช่ม) วัดฉลอง จ.ภูเก็ต พระภาวนาโกศลเถระ (เอี่ยม สุวณฺณสโร) วัดหนัง กทม. พระครูกรุณาวิหารี (เผือก ปัญญาธโร) วัดกิ่งแก้ว จ.สมุทรปราการ  พระปลัดหุ่น สุวณฺณสโร เก็บถาวร 2016-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  (ชาตกาล พ.ศ. 2436 - มรณะ พ.ศ. 2511 อายุ 75 ปี) วัดนวลจันทร์ (วัดบางขวด ระหว่าง พ.ศ. 2473-2511) กทม. หลวงพ่อเผือก (วัดลาดพร้าว) กทม. เป็นต้น
ประวัติ > ชาติภูมิ

พระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) สกุลเดิม แย้มพิทักษ์ = พ.ศ. 2419-2501 หรือที่รู้จักกันอย่างดีในนามหลวงปู่พัก และ หลวงพ่อภักตร์ พื้นเพเดิมท่านเป็นคนอำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย ท่านเกิดเมื่อวันเสาร์ เดือน 6 พ.ศ. 2419 เหตุที่ท่านมีชื่อ “พัก” นั้น เล่ากันว่า เพราะว่าโยมมารดาได้เดินทางกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมเพื่อที่จะฝากครรภ์ ไว้ที่บ้านคุณตาคุณยาย ขณะที่หยุดพักใต้ร่มไม้ใหญ่ชายป่า เกิดเจ็บท้องกะทันหัน และได้คลอดบุตรชายออกมา จึงได้ตั้งชื่อว่า “เด็กชายพัก”
ประวัติ > สมณศักดิ์ ตำแหน่ง

พ.ศ. 2445 เจ้าอาวาสวัดบึงทองหลาง
พ.ศ. 2465 เป็นพระอุป้ชฌาย์
พ.ศ. 2496 เป็นพระครูชั้นสัญญาบัตร์ ที่พระครูธรรมสมาจารย์
พ.ศ. 2496 เป็นเจ้าคณะหมวดตำบล
ประวัติ > งานหลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต

1.ริเริ่มจัดสร้างโรงเรียนวัดบึงทองหลางในที่ธรณีสงฆ์ของวัดบึงทองหลาง ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ทั้งอุปถัมภ์ และสนับสนุนงบประมาณ
2.วางรากฐานวัดบึงทองหลาง จัดหาที่ดินอันเป็นที่ธรณีสงฆ์ให้เป็นสมบัติของวัดบึงทองหลาง ประมาณ 300 ไร่ ในปัจจุบัน
3.สร้างศาสนทายาท ผ่านการศึกษาอบรมที่วัดบึงทองหลาง จนมีผู้เคารพนับถือหลวงปู่พัก จนกระทั่งปัจจุบัน
4.พัฒนาคนผ่านสถาบันการศึกษาหลายสิบรุ่น หลายพันคน ผ่านโรงเรียนวัดบึงทองหลาง
5.สร้างเสนาสนะภายในวัดบึงทองหลางให้เป็นสมบัติของวัดและพระพุทธศาสนา ตั้งแต่มาอยู่วัดบึงทองหลางตั้งแต่ พ.ศ. 2445 จนกระทั่งมรณภาพ เมื่อ พ.ศ. 2501 เช่น อุโบสถ 100 ปี สร้าง พ.ศ. 2463 ที่ยังหลงเหลืออยู่ที่วัดบึงทองหลาง ศาลาการเปรียญ วิหาร และกุฏิที่พักสงฆ์ เป็นต้น
- สร้างอุโบสถและตัดลูกนิมิตร พ.ศ. 2463
-สร้างศาลาการเปรียญหลังเก่าแล้วเสร็จ พ.ศ. 2469 สิ้นค่าก่อสร้าง จำนวน 30,000.-บาท (สามหมื่นบาท)
- ก่อสร้างโรงเรียนวัดบึงทองหลางมอบให้ทางราชการ เริ่มสร้าง พ.ศ. 2477 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2484 (ตึกเหลือง) สินค่าก่อสร้างประมาณ 20,000.- บาท (สองหมื่นบาท)
- ที่ธรณีสงฆ์ที่จัดหาในสมัยหลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต  ได้รับการอนุญาตให้เป็นที่ตั้งโรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง ในปี ๒๕๒๒
- ที่ธรณีสงฆ์ที่จัดหาในสมัยหลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต  ได้รับการอนุญาตให้เป็นที่ตั้งวิทยาลัยศิลปหัตถกรรมกรุงเทพ ฯ ในปี ๒๕๓๕
ประวัติ > จัดหาที่ดินที่ธรณีสงฆ์ให้วัดบึงทองหลาง

หลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต นับได้ว่าเป็นพระเถระที่มาบุกเบิกวัดบึงทองหลาง อย่างแท้จริง ด้วยในช่วงสมัยที่ท่านดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ท่านได้จัดหาที่ดินอันเป็นที่ธรณีสงฆ์ ไว้เป็นสมบัติของวัดบึงทองหลางจำนวนมาก ร่วมประมาณ 300 ไร่ ในปัจจุบัน และได้มีการจัดมอบให้เป็นที่อยู่อาศัย แก่ประชาชนในนามวัดบึงทองหลาง ทำหน้าที่สงเคราะห์ประชาชน ให้เป็นสถานศึกษาโรงเรียนจำนวน 3 โรงเรียนอันประกอบด้วย โรงเรียนวัดบึงทองหลาง (ประถมศึกษา) โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง (ระดับมัธยมศึกษา 1-6) และวิทยาลัยศิลปหัตถกรรมกรุงเทพ ฯ (ระดับอาชีวะ ปวช. / ปวส.)  และจัดมอบให้เป็นที่ทำธสาธารณะประโยชน์ เช่น จัดทำถนนเส้นเชื่อมระหว่างวัดบึงทองหลาง กับถนนลาดพร้าว หรือถนนเส้นหน้าวัดบึงทองหลาง ซอย 101 ในปัจจุบัน เป็นต้น  โดยที่ดินที่ปรากฏหลักฐานเป็นสินทรัพย์ของวัดบึงทองหลางในปัจจุบัน ประกอบด้วย
1.ที่ดินแปลงตั้งวัดเรียกว่าที่ตั้งวัดในปัจจุบัน ประมาณ 60 ไร่  อันเป็นสถานที่จัดสร้างศาสนวัตถุที่พัฒนามาพร้อมกับเวลา เช่น อุโบสถ 1 หลัง วิหาร 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาสวดศพกว่าประมาณ 16 หลัง กุฎิที่พำนักสงฆ์กว่า 30 หลัง ที่จอดรถ เมรุเผาศพ 4 เตาเผา เป็นต้น
2.ที่ดินแปลงตั้งโรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง ประมาณ 30 ไร่
3.ที่ดินแปลงตั้งโรงเรียนวัดบึงทองหลาง ประมาณ 30 ไร่
4.ที่ดินแปลงตั้งวิทยาลัยศิลปหัตถกรรมกรุงเทพ ประมาณ 30 ไร่
5.ที่ธรณีสงฆ์แปลงถนนลาดพร้าว 101 ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ ชุมชน 101 บึงทองหลาง (หน้าวัด) ที่ตั้ง..ถนนลาดพร้าว ซอย 101 เขตบางกะปิ มีพื้นที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 27 ไร่ ทางวัดได้จัดสรรให้ประชาชนเข้าอยู่อาศัยประมาณ พ.ศ. 2518 ? และได้รับการจดทะเบียนเป็นชุมชนโดยสำนักพัฒนาชุมชน กรุงเทพมหานคร เมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2535 (1992) ปัจจุบันมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 210+  ครอบครัว 798+  คน
6.ที่ธรณีสงฆ์แปลง ลาดพร้าว 87 ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ ชุมชนจันทราสุข ตั้งอยู่ถนนลาดพร้าว ซอย ๘๗ เขตวังทองหลาง มีพื้นที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 24.07 ไร่ เข้าอยู่อาศัยประมาณ พ.ศ. 2518 และได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นชุมชน โดยสำนักพัฒนาชุมชน กรุงเทพมหานคร เมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2535 ปัจจุบันมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 218+ ครอบครัว 766+ คน
7. ที่ธรณีสงฆ์แปลงรามอินทรา ซอยวัชรพล (ท่าแร้ง) มีเนื้อที่ จำนวน 25 ไร่ จัดสรรค์ให้ประชาชนได้อยู่อาศัย เรียก ชุมชนวัชรปราณี (ท่าแร้ง)   ถนนรามอินทรา ซอยวัชรพล (ห้าแยกวัชรพล) แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน ทางวัดได้จัดสรรให้ประชาชนเข้าอยู่อาศัยเมื่อประมาณ พ.ศ. 2520? และได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นชุมชนโดยสำนักพัฒนาชุมชน กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ปัจจุบันมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 225+ ครอบครัว 804+ คน
8. ที่ธรณีสงฆ์แปลงเรียบถนนเกษตร-นวมินทร์ แปลงถนนเกษตรศาสตร์-นวมินทร์ ประมาณ 65 ไร่  จำนวน 2 โฉนด คือ 1125 เนื้อที่ทั้งหมด 43 ไร่ 1 งาน 72 วา (ถูกเวนจำนวน 4 ไร่ 1 งาน 21.7 วา คงเหลือ 39 ไร่ 50.3 วา) และโฉนดเลขที่ 1126 จำนวน 27 ไร่  1 งาน 96 วา (ถูกเวนคืน 2 ไร่ 6.6 วา คงเหลือ 25 ไร่ 1 งาน 89.4 วา) ปัจจุบันให้เอกชนเช่า [บุญถาวร สาขาเกษตรนวมินทร์]
ประวัติ > วัตถุมงคลที่จัดสร้างในนามวัดบึงทองหลางหลาง

1.สมเด็จดำ หลวงปู่พัก ประวัติการสร้างอาจไม่ชัดเจนนักแต่จากข้อมูลมีว่ามวลสารที่หลวงปู่นำมาสร้างสมเด็จนี้  ได้มาจากผงในสมเด็จพระสังฆราชแพ ซึ่งเป็นครูบาอาจารย์สายตรงของท่านที่ท่านบวชและเคยอยู่ที่วัดสุทัศนวรารามมาก่อน  นอกจากนี้ยังมีผงวัดระฆัง บางขุนพรม ผงหลวงพ่อพริ้ง ผงวัดสามปลื้ม ผงวัดพลับ ซึ่งปลุกเสกเดียวโดยหลวงปู่พักเอง จัดสร้างใน พ.ศ.ใดนั้นไม่แน่ชัด แต่น่าจะก่อน พ.ศ. ๒๕๐๐ ซึ่งก็เป็นของนักสะสมที่นิยมสะสมกันพอสมควร โดยลักษณะเป็นรูปพระปางสมาธิมีฐานรอง ๓ ชั้น ลักษณะมวลสารอาจดูไม่ละเอียดเมื่อเทียบกับสมเด็จในรุ่นเดียวกันแต่ก็น่าหามาสะสมไว้แล
ประวัติ > วาระสุดท้ายของหลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต

ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ตั้ง แต่ พ.ศ. 2445 จนถึง 14 สิงหาคม  พ.ศ. 2501 ได้ถึงแก่มรณภาพด้วยชราภาพ ในเวลาพลบค่ำ เวลาประมาณ   19:00 น   จากนั้นได้มีพระครูพิศาลวิริยคุณ (สิงห์โต ติสฺโส) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสสืบต่อมา และวางรากฐาน และพัฒนาวัดบึงทองหลางจนเจริญก้าวหน้า เช่น การริเริ่มและจัดสร้างสถาบันการศึกษาโรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง วิทยาลัยศิลปหัตถกรรมกรุงเทพ ซึ่งตั้งอยู่ในที่ธรณีสงฆ์ของวัดบึงทองหลาง การริเร่มจัดสร้างถนนที่เชื่อมระหว่างถนนลาดพร้าว กับวัดบึงทองหลาง รวมทางยาวประมาณ 3 กิโลเมตร โดยขอบริจาคที่ดินจากชาวบ้านเมื่อ พ.ศ. 2508 ความกว้างรวม 20 เมตร เมื่อทางการมาขยายถนนไม่ต้องเวนคืนให้เสียงบประมาณแผ่น และถนนเป็น 4 เลน กว้างขวางเชื่อมระหว่างวัดบึงทองหลาง และถนนลาดพร้าว ถนนนวมินทร์ เป็นต้น หลวงพ่อสิงห์โต พัฒนาวัดเป็นระยะเวลา 46 ปี และมรณภาพเมื่อ 27 มิถุนายน 2561
ปางคำ

| ปางคำ ปางซาง |
| --- | --- |
ปางคำที่ตั้งในประเทศพม่า
พิกัด: 22°10′N 99°11′E﻿ / ﻿22.167°N 99.183°E﻿ / 22.167; 99.183
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐฉาน (นิตินัย)  รัฐว้า (พฤตินัย)
ประชากร (2545)
 • ทั้งหมด: 15,000 คน
 • ชาติพันธุ์: ว้า ไทใหญ่ จีน
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+6.30 (MST)
ปางคำ (จีน: 邦康; พินอิน: Bāngkāng, ว้า: Bangkum) หรือชื่อเดิมว่า ปางซาง (จีน: 邦桑; พินอิน: Bāngsāng)  เป็นเมืองหลักของอำเภอปางซาง จังหวัดหมากหมัง รัฐฉาน ประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของรัฐฉานบริเวณโค้งน้ำข่า (Nam Hka) ตรงข้ามอำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ลาหู่ และว้า เมืองแลม จังหวัดผูเอ่อร์ มณฑลยูนนาน ประเทศจีน
ปางคำเป็นแหล่งผลิตยาเสพติดแหล่งใหญ่ มีโรงแรม ร้านค้า ร้านสะดวกซื้อ ร้านคาราโอเกะ ลานโบว์ลิง และกาสิโนที่คอยให้บริการ 24 ชั่วโมง อาหารส่วนใหญ่นำเข้าจากประเทศจีน รถยนต์ส่วนใหญ่เป็นรถแลนด์โรเวอร์และรถกระบะญี่ปุ่นที่ลักลอบมาจากประเทศไทย
ประวัติ

ปางคำหรือเดิมชื่อว่าปางซางเป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยของว้าแดง เป็นเขตพิเศษหมายเลขสองหลังจากที่โหป่างที่เป็นเมืองหลวงเดิมถูกรัฐบาลพม่ายึดครอง ปางคำถูกปกครองโดยกองทัพผสมรัฐว้าที่จัดตั้งขึ้นหลังการล่มสลายของพรรคคอมมิวนิสต์พม่าเมื่อปี พ.ศ. 2532
วันที่ 17 เมษายน 2552 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 20 ปีการรัฐประหารโดยพรรคคอมมิวนิสต์พม่าได้มีงานเฉลิมฉลองที่ปางคำ โดยมีตัวแทนจากรัฐบาลทหารพม่า โกก้าง องค์กรกะฉิ่นอิสระ กองทัพรัฐฉานเหนือ และอดีตสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์พม่าเข้าร่วมในพิธีดังกล่าว และในวันต่อมาได้เกิดเหตุเพลิงไหม้สถานีบริการน้ำมันและคลังสินค้าที่เก็บไม้สักกว่าหมื่นตันในปางคำ ซึ่งเป็นของเหว่ย์ เสฺวกัง (จีนตัวย่อ: 魏学刚; จีนตัวเต็ม: 魏學剛; พินอิน: Wèi Xuégāng) หนึ่งในผู้นำพรรคว้า
ประชากร

ปางคำมีประชากรส่วนใหญ่เป็นว้าซึ่งอยู่ในตระกูลภาษามอญ-เขมร ส่วนใหญ่นับถือผี และไทใหญ่ที่จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ซึ่งอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขทั้งว้าและไทใหญ่เองต่างมีการสมรสข้ามเชื้อสาย จนกล่าวกันว่าในชาวว้าร้อยคนจะมีว้าแท้เพียงร้อยละห้า นอกนั้นผสมไทใหญ่เสียหมด นอกจากนี้ยังมีชาวจีนเข้ามาตั้งรกราก ซึ่งบางส่วนเป็นจีนฮ่อมุสลิม และจากการผสมปนเปทางเชื้อสายทำให้ชาวว้าพูดได้ทั้งภาษาว้าและไทใหญ่ ส่วนผู้นำว้าระดับสูงจะใช้ภาษาจีนในการติดต่อสื่อสารกัน และตามร้านรวงต่าง ๆ ในเมืองก็ติดป้ายอักษรจีน
ในเมืองปางคำ มีโบสถ์คริสต์ วัด และมัสยิดอย่างละแห่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Satellite map GeoNames
Panghsang area map เก็บถาวร 2009-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนShan Herald Agency for News (S.H.A.N.)
Myanmar's Wa: Likely Losers in the Opium War  Pierre-Arnaud Chouvy, Asia Times, January 24, 2004
Photo: Panghsang - bridge to the hidden city เก็บถาวร 2020-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Something about Myanmar, February 28, 2006
Photo: UWSA on parade at Panghsang เก็บถาวร 2010-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The Irrawaddy, May 4, 2009
22°10′N 99°11′E﻿ / ﻿22.167°N 99.183°E﻿ / 22.167; 99.183
การเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติของฝรั่งเศส ค.ศ. 2024

การเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติของฝรั่งเศส ค.ศ. 2024 จัดขึ้นรอบแรกในวันอาทิตย์ที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2024 และรอบที่ 2 ในวันอาทิตย์ที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 เพื่อเลือกตั้งทั้ง 577 ที่นั่งของสมัชชาแห่งชาติของฝรั่งเศส
การเลือกตั้งครั้งนี้ได้จัดขึ้นหลังจากแอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดี ประกาศยุบสภาชุดที่แล้วในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2024 ซึ้งเกิดขึ้นจากพ่ายแพ้อย่างหนักของพันธมิตรฝ่ายประธานาธิบดีในการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภายุโรปในวันเดียวกัน
นับเป็นครั้งที่ 6 ในสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ที่มีกฤษฎีกายุบสภาล่างโดยใช้มาตรา 12 ของรัฐธรรมนูญฝรั่งเศส การยุบสภาล่าสุดเกิดขึ้นในปีค.ศ. 1997 ในช่วงสมัยแรกของประธานาธิบดีฌัก ชีรัก ซึ้งผลการเลือกตั้งครั้งนั้นปรากฎว่าพันธมิตรฝ่ายซ้ายหลายพรรคที่นำโดย ลียอแนล ฌ็อสแป็ง เลขาธิการแรกพรรคสังคมนิยมในขณะนั้น ได้ชัยชนะที่นั่งส่วนใหญ่จึงกลายเป็นฝ่ายข้างมาก และต่อจากนั้น ฌ็อสแป็งก็ได้เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีดังกล่าว
ในรอบแรกของการเลือกตั้ง พรรคฝ่ายขวาจัด พรรคแนวร่วมแห่งชาติ (Rassemblement national, RN) และพันธมิตรนำด้วยคะแนนเสียง 33.21% ตามมาด้วยพันธมิตรฝ่ายซ้าย แนวร่วมประชาชนใหม่ (Nouveau Front populaire, NFP) ด้วยคะแนนเสียง 28.14% ส่วนพันธมิตรฝ่ายสนับสนุนประธานาธิบดี ร่วมกันเพื่อสาธารณรัฐ (Ensemble pour la République, ENS) ได้รับคะแนนเสียง 21.28% และพรรคเลเรปูว์บลีแก็งและผู้สมัครฝ่ายขวาต่าง ๆ ด้วยคะแนนเสียง 10.17% ในรอบนี้มีผู้ออกมาใช้สิทธิ์โดยรวม 66.71% ซึ่งสูงที่สุดนับตั้งแต่ค.ศ. 1997
ในรอบที่ 2 ของการเลือกตั้ง พันธมิตรแนวร่วมประชาชนใหม่ได้ครองอันดับหนึ่งเนื่องจากได้รับที่นั่งมากกว่าคาดหวัง ต่อจากพันธมิตรร่วมกันเพื่อสาธารณรัฐที่ครอบอันดับสอง ส่วนพรรคแนวร่วมแห่งชาติและพันธมิตรครองแค่อันดับที่สามเท่านั้น
หลังจากการเลือกตั้งสิ้นสุด กาบรีแยล อาตาล นายกรัฐมนตรี ประกาศว่าจะยืนหนังสือลาออกจากตำแหน่งในวันที่ต่อมาซึ้งมาครงปฎิเสธในขั้นต้นแต่มีผลในวันที่ 16 กรกฎาคม ทำให้รัฐบาลกลายเป็นรักษาการและรัฐมนตรีได้มีสิทธิ์ลงคะแนนเสียงโหวดให้ประธานสมัชชาแห่งชาติ
หลังจากนั้น พันธมิตรแนวร่วมประชาชนใหม่เสนอชื่อนางลูซี กัสแตทซ์ ผู้อำนวยงานด้านการเงินและการจัดซื้อของกรุงปารีส แต่มาครงกลับไม่ได้ส่งความตั้งใจที่จะแต่งตั้งเธอเป็นนายกรัฐมนตรีด้วยอ้างว่าต้องรอแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นในกรุงปารีสให้สิ้นสุดลง จากนั้น มาครงก็เริ่มมีการปรึกษาหารือมากมายจากฝ่ายการเมืองต่าง ๆ แล้วในที่สุดก็ได้แต่งตั้งนายมีแชล บาร์เนียร์ สมาชิกพรรคเลเรปูว์บลีแก็งและอดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง เป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไป
เบื้องหลัง

บทความหลัก: การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2022 และ การเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติของฝรั่งเศส ค.ศ. 2022
เบื้องหลัง > การเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ ค.ศ. 2022

หลังจากแอมานุแอล มาครง ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีฝรั่งเศสเป็นสมัยที่ 2 การเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติก็ตามมาในเดือนมิถุนายนของปีเดียวกัน ผลการเลือกตั้งครั้งนั้นปรากฎว่าพันธมิตร อ็องซ็องบล์ (Ensemble) ซึ้งเป็นพันธมิตรฝ่ายสนับสนุนเสียงข้างมากของประธานาธิบดีและนำโดยพรรคของประธานาธิบดี พรรคลาเรปูว์บลีก็องมาร์ช (LREM) (ต่อมาพรรคได้เปลี่ยนชื่อเป็น เรอแนซ็องส์) ได้สูญเสียเสียงข้างมากในสภาล่าง ซึ้งนับเป็นครั้งแรกตั้งแต่ค.ศ. 1997 ที่ประธานาธิบดีอยู่ในตำแหน่งไม่สามารถครองเสียงข้างมากโดยสมบูรณ์ในสมัชชาแห่งชาติได้
ในขณะเดียวกัน กลุ่มฝ่ายค้านหลัก 2 กลุ่ม ได้แก่ พันธมิตรทางฝ่ายซ้าย สหภาพประชาชนนิเวศน์วิทยาและสังคมใหม่ (Nouvelle Union Populaire écologique et sociale, นูแวลยูนียงโป๊บปูแลร์เอโกโลชีกเอโซเซียล หรือย่อเป็น NUPES, นูเพส) ซึ้งนำโดยพรรคลาฟร็องแซ็งซูมีซ (LFI) และทางฝ่ายขวาจัด พรรคแนวร่วมแห่งชาติ (RN) ซึ้งนำโดยมารีน เลอ แปน ก็ได้มีนั่งเพิ่มขึ้นอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม ไม่มีกลุ่มใดที่ได้รับเสียงข้างมากโดยสมบูรณ์
เบื้องหลัง > การเลือกตั้งสมาชิกฝรั่งเศสในรัฐสภายุโรป ค.ศ. 2024

ฝรั่งเศสมีการเลือกตั้งสมาชิกฝรั่งเศสเป็นผู้แทนราษฎรในรัฐสภายุโรปในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2024 เพื่อเลือก 81 คนจากทั้งหมด 720 สมาชิกในรัฐสภานั้น
ผลการเลือกตั้งอย่างไม่เป็นทางการปรากฎว่าพรรคแนวร่วมแห่งชาตินำโดยจอร์ดัน บาร์เดลลา ได้รับ 30 ที่นั่งในการเลือกตั้งครั้งนี้ หรือคะแนนกว่า 31.3% ขณะที่ทางฝ่ายประธานาธิบดีด้วยพันธมิตรเบอซวงโดโรป (Besoin d'Europe) ซึ้งนำโดยพรรคของประธานาธิบดี พรรคเรอแนซ็องส์ (RE) นั้น ได้รับ 13 ที่นั่งเท่านั้น ซึ้งเป็นความพ่ายแพ้อย่างหนักจากฝ่ายนั้น
ผลการเลือกตั้งยังไม่ได้มีการรับรองจากกระทรวงมหาดไทยของฝรั่งเศส อย่างไรก็ตาม แอมานุแอล มาครง ออกแถลงการในทีวีประกาศยุบสมัชชาแห่งชาติชุดที่ได้รับเลือกตั้งในปีค.ศ. 2022 และจัดขึ้นการเลือกตั้งครั้งใหม่ด้วยรอบที่หนึ่งในวันที่ 30 มิถุนายน และรอบที่สองในวันที่ 7 กรกฎาคม ที่จะถึงนี้
เบื้องหลัง > ระบบการเลือกตั้ง

บทความหลัก: การเลือกตั้งในฝรั่งเศสสมัยสาธารณรัฐที่ 5
สมาชิกสมัชชาแห่งชาติจำนวน 577 คน ซึ้งเทียบกับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ ได้รับการเลือกตั้งเป็นเวลา 5 ปี โดยระบบสองรอบในเขตเลือกตั้งที่มีสมาชิกเดียว
ผู้สมัครที่ได้รับคะแนนเสียงส่วนใหญ่คะแนนเสียงรวมมากกว่า 25% ของผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่ลงทะเบียนจะได้รับการเลือกตั้งในรอบแรก แต่หากไม่มีผู้สมัครคนใดได้รับเสียงข้างมากก็จัดขึ้นรอบที่สองระหว่างผู้สมัครสองคนอันดับต้น ๆ บวกกับผู้สมัครคนอื่นที่ได้รับคะแนนเสียงรวมมากกว่า 12.5% ของผู้ลงคะแนนที่ลงทะเบียน
อย่างไรก็ตาม ผู้สมัครที่ได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดในรอบที่สองจะได้รับเลือก
ผลการเลือกตั้ง > ภาพร่วม

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
↓
| 180 | 12 | 9 | 1 | 6 | 159 | 1 | 39 | 27 | 142 | 1 |
| NFP | DVG | REG | ECO | DVC | ENS | อื่น ๆ | LR | DVD | RN-UXD | DVXD |
| พรรค/พันธมิตร | พรรค/พันธมิตร | รอบที่ 1> คะแนนเสียง | รอบที่ 1> % | รอบที่ 1> ที่นั่ง | รอบที่ 2> คะแนนเสียง | รอบที่ 2> % | รอบที่ 2> ที่นั่ง | รวมที่นั่ง | +/- |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | แนวร่วมประชาชนใหม่ | 9,042,485 | 28.21 | 32 | 7,040,232 | 25.81 | 148 | 180 / 577 |  49 |
|  | ร่วมกันเพื่อสาธารณรัฐ | 6,820,446 | 21.28 | 2 | 6,692,365 | 24.53 | 157 | 159 / 577 |  86 |
|  | แนวร่วมแห่งชาติ | 9,379,092 | 29.26 | 37 | 8,745,063 | 32.05 | 88 | 125 / 577 |  36 |
|  | เลเรปูว์บลีแก็ง | 2,106,166 | 6.57 | 1 | 1,474,723 | 5.41 | 38 | 39 / 577 |  25 |
|  | ผู้สมัครพรรคขวาต่าง ๆ | 1,154,785 | 3.60 | 2 | 980,548 | 3.59 | 25 | 27 / 577 |  17 |
|  | สหภาพขวาจัด | 1,268,822 | 3.96 | 1 | 1,364,950 | 5.00 | 16 | 17 / 577 | ใหม่ |
|  | ผู้สมัครพรรคซ้ายต่าง ๆ | 490,898 | 1.53 | 0 | 401,063 | 1.47 | 12 | 12 / 577 |  9 |
|  | ผู้สมัครฝ่ายลัทธิภูมิภาค | 310,727 | 0.97 | 0 | 288,201 | 1.06 | 9 | 9 / 577 |  1 |
|  | ผู้สมัครพรรคกลางต่าง ๆ | 391,423 | 1.22 | 0 | 177,164 | 0.65 | 6 | 6 / 577 |  2 |
| อื่น ๆ | อื่น ๆ | 142,871 | 0.45 | 0 | 38,025 | 0.14 | 1 | 1 / 577 |  |
|  | ผู้สมัครนักนิเวศวิทยา | 182,478 | 0.57 | 0 | 37,808 | 0.14 | 1 | 1 / 577 |  |
|  | ผู้สมัครพรรคขวาจัดต่าง ๆ | 59,679 | 0.19 | 1 | 23,216 | 0.09 | 0 | 1 / 577 |  1 |
|  | ผู้สมัครขวาสิทธิอธิปไตย | 90,110 | 0.28 | 0 | 18,672 | 0.07 | 0 | 0 / 577 |  1 |
|  | ผู้สมัครพรรคซ้ายจัดต่าง ๆ | 366,594 | 1.14 | 0 |  |  |  | 0 / 577 |  |
|  | พิชิตชัยอีกครั้ง | 238,934 | 0.75 | 0 |  |  |  | 0 / 577 |  |
|  | พรรคซ้ายหัวรุนแรง | 12,434 | 0.04 | 0 |  |  |  | 0 / 577 |  1 |

| คะแนนสมบูรณ์ | คะแนนสมบูรณ์ | 32,057,944 | 97.41 | 76 | 27,282,030 | 94.50 | 501 | 577 |  |
| คะแนนเสีย | คะแนนเสีย | 267,803 | 0.81 |  | 395,302 | 1.37 |  |  |  |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 582,908 | 1.77 |  | 1,193,011 | 4.13 |  |  |  |
| จำนวนผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | จำนวนผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 32,908,655 | 66.71 |  | 28,870,343 | 66.63 |  |  |  |
| จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 49,332,709 | 100.00 |  | 43,328,540 | 100.00 |  |  |  |

ที่มา : กระทรวงมหาดไทย (Ministère de l'Intérieur)
หลังการเลือกตั้ง

หลังจากการเลือกตั้งสิ้นสุด กาบรีแยล อาตาล นายกรัฐมนตรี ประกาศว่าจะยืนหนังสือลาออกจากตำแหน่งในวันที่ต่อมา แต่มาครงกลับให้อยู่ในตำแหน่งต่อเพื่อ"เสถียรภาพประเทศ"
ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 ประธานาธิบดี แอมานุแอล มาครง ได้กล่าวภายในจดหมายที่ถูกเผยแพร่ในสื่อว่า "ไม่มีกองกำลังทางการเมืองใดที่ได้รับเสียงข้างมากเพียงพอด้วยของตัวเองและกลุ่มหรือแนวร่วมที่เกิดจากการเลือกตั้งเหล่านี้ล้วนแต่เสียงข้างน้อย" และขอให้มี "เจรจาอย่างจริงใจและด้วยความภักดี" ระหว่างพรรคและแนวรวมการเมืองเพื่อ "สร้างเสียงข้างมากที่มั่นคง ซึ่งจำเป็นต้องมีพหูพจน์เพื่อประเทศ" ต่อมา บุคคลสำคัญทางฝ่ายซ้ายประณามจดหมายดังกล่าวว่าเป็นการ "ปฎิเสธที่จะรับรองผลการเลือกตั้ง" ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามาครง "ไม่ยอมรับความจริง" และพยายามส่งสัญญาณว่าเขาไม่อนุญาติให้แนวร่วมประชาชนใหม่เป็นผู้นำรัฐบาลหากมีสมาชิกพรรคลาฟร็องแซ็งซูมีซเข้าร่วม
ในวันที่ 16 กรกฎาคม มาครงรับหนังสือลาออกของรัฐบาลของอาตาลและรักษาการตำแหน่งจนถึงมีนายกรัฐมนตรีคนใหม่ ทำให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีดังกล่าวไปลงคะแนนเสียงเลือกประธานสมัชชาแห่งชาติได้ ในขณะที่ยังคงดำรงตำแหน่งเป็นรัฐบาลรักษาการ
ในวันที่ 25 กรกฎาคม วันก่อนที่จะมีการเปิดแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นในกรุงปารีส พันธมิตรแนวร่วมประชาชนใหม่ได้ตกลงกันในชื่อบุคคลคนหนึ่งที่จะเสนอให้เป็นนายกรัฐมนตรี ซึ้งเป็นนางลูซี กัสแตทซ์ ผู้อำนวยงานด้านการเงินและการจัดซื้อของกรุงปารีส แต่มาครงกลับปฎิเสธการเสนอชื่อนี้ในครั้งแรก โดยอ้างว่า "ไม่มีใครชนะ" การเลือกตั้งในครั้งนี้ และจะจัดขี้นการปรึกษาและหารือระหว่างฝ่ายต่าง ๆ เพื่อจัดตั้งรัฐบาล
ในวันที่ 23 สิงหาคม หลังจากการหารือกับผู้นำพรรคต่าง ๆ มาครงประกาศอีกครั้งใน 3 วันต่อมาว่าจะไม่แต่งตั้งลูซี กัสแตทซ์ เป็นนายกรัฐมนตรีเนื่องจากมีความเสี่ยงจากการลงมติไม่ไว้วางใจของรัฐบาลจากพันธมิตรฝ่ายซ้าย
ต่อมา ในวันที่ 2 กันยายน แอมานุแอล มาครงได้รับการเสนอชื่อของแบร์นาร์ กาซเนิฟว์ อดีตนายกรัฐมนตรีจากพรรคสังคมนิยม และซาเวียร์ เบอร์ทรองด์ ประธานสภาแคว้นโอดฟร็องส์ แต่สองบุคคลนี้มีการเสี่ยงจากมติไม่ไว้วางใจจากสมาชิกสมัชชาแห่งชาติเช่นกัน จึงหันมาที่มีแชล บาร์เนียร์ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวงภายใต้การนำของอดีตประธานาธิบดีนีกอลา ซาร์กอซี ฌัก ชีรัก และฟร็องซัว มีแตร็องเป็นต้น ซึ่งได้มีความสนใจเป็นอย่างมากจากมาครงในวันที่ 4 กันยายน
ในที่สุด ในวันที่ 5 กันยายน มาครงตัดสิ้นใจแต่งตั้งมีแชล บาร์เนียร์ เป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไป
กราฟแสดงคะแนนความนิยมในพันธมิตรหรือพรรคการเมือง
ปฎิกริยาประชาชนต่อผลการเลือกตั้ง ณ Place de la République (ปารีส) ในวันที่ 7 กรกฎาคม