stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่ออำเภอ เทศบาล และเขตของประเทศกัมพูชา
จังหวัดไพลิน

จังหวัดไพลิน ประกอบด้วย 1 เทศบาล, 1 อำเภอ และ 92 หมู่บ้าน
| # | รหัส | ชื่อ | อักษรเขมร | อักษรไทย (ปริวรรต) | อักษรโรมัน | ประเภท |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2401 | ไพลิน | ប៉ៃលិន | ไป៉ลิน | Pailin | เทศบาล |
| 2 | 2402 | สาลาเกรา | សាលាក្រៅ | สาลาเกฺรา | Sala Krau | อำเภอ |
จังหวัดมณฑลคีรี

จังหวัดมณฑลคีรี ประกอบด้วย 4 อำเภอ, 1 เทศบาล และ 92 หมู่บ้าน
| # | รหัส | ชื่อ | อักษรเขมร | อักษรไทย (ปริวรรต) | อักษรโรมัน | ประเภท |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1101 | แก้วสีมา | កែវសីមា | แกวสีมา | Kaev Seima | อำเภอ |
| 2 | 1102 | เกาะเญียก | កោះញែក | เกาะแญก | Kaoh Nheaek | อำเภอ |
| 3 | 1103 | โอนรัง | អូររាំង | อูรราํง | Ou Reang | อำเภอ |
| 4 | 1104 | เพชรเจรียดา | ពេជ្រាដា | เพชฺราฎา | Pech Chreada | อำเภอ |
| 5 | 1105 | แสนมโนรมย์ | សែនមនោរម្យ | แสนมโนรมฺย | Saen Monourom | เทศบาล |
จังหวัดรัตนคีรี

จังหวัดรัตนคีรี ประกอบด้วย 8 อำเภอ, 1 เทศบาล และ 243 หมู่บ้าน
| # | รหัส | ชื่อ | อักษรเขมร | อักษรไทย (ปริวรรต) | อักษรโรมัน | ประเภท |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1601 | อ็อนโดงเมียะฮ์ | អណ្ដូងមាស | อณฺฎูงมาส | Andoung Meas | อำเภอ |
| 2 | 1602 | บานลุง | បានលុង | บานลุง | Ban Lung | เทศบาล |
| 3 | 1603 | บาเกียว | បរកែវ | บรแกว | Bar Kaev | อำเภอ |
| 4 | 1604 | โกนมอม | កូនមុំ | กูนมุํ | Koun Mom | อำเภอ |
| 5 | 1605 | ลุมพัด | លំផាត់ | ลํผาต่ | Lumphat | อำเภอ |
| 6 | 1606 | โอจุม | អូរជុំ | อูรชุํ | Ou Chum | อำเภอ |
| 7 | 1607 | โอยาดาว | អូរយ៉ាដាវ | อูรย̎าฎาว | Ou Ya Dav | อำเภอ |
| 8 | 1608 | ตาแวง | តាវែង | ตาแวง | Ta Veaeng | อำเภอ |
| 9 | 1609 | เวินไซ | វើនសៃ | เวินไส | Veun Sai | อำเภอ |
จังหวัดสตึงแตรง

จังหวัดสตึงแตรง ประกอบด้วย 5 อำเภอ, 1 เทศบาล และ 137 หมู่บ้าน
| # | รหัส | ชื่อ | อักษรเขมร | อักษรไทย (ปริวรรต) | อักษรโรมัน | ประเภท |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1901 | เซซาน | សេសាន | เสสาน | Sesan | อำเภอ |
| 2 | 1902 | เซียมโบก | សៀមបូក | เสียมบูก | Siem Bouk | อำเภอ |
| 3 | 1903 | แสนปาง | សៀមប៉ាង | เสียมบ̎าง | Siem Pang | อำเภอ |
| 4 | 1904 | สตึงแตรง (เชียงแตง) | ស្ទឹងត្រែង | สฺทึงแตฺรง | Stueng Traeng | เทศบาล |
| 5 | 1905 | ธาราบริวัตร | ថាឡាបរិវ៉ាត់ | ถาฬาบริว̎าต่ | Thala Barivat | อำเภอ |
| 6 | 1906 | บอเร็ยโอร์ซวายแซนเจ็ย | បុរីអូរស្វាយសែនជ័យ | บุรีอูรสฺวายแสนชัย | Borei Ou Svay Senchey | อำเภอ |
จังหวัดสวายเรียง

จังหวัดสวายเรียง ประกอบด้วย 6 อำเภอ, 2 เทศบาล และ 690 หมู่บ้าน
| # | รหัส | ชื่อ | อักษรเขมร | อักษรไทย (ปริวรรต) | อักษรโรมัน | ประเภท |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2001 | จันเตรีย | ចន្រ្ទា | จนฺทฺรา | Chantrea | อำเภอ |
| 2 | 2002 | กำปงโร | កំពង់រោទ៍ | กํพง่โรท์ | Kampong Rou | อำเภอ |
| 3 | 2003 | รุมโดล | រំដួល | รํฎวล | Rumduol | อำเภอ |
| 4 | 2004 | โรเมียสแฮก | រមាសហែក | รมาสแหก | Romeas Haek | อำเภอ |
| 5 | 2005 | สวายจรุม | ស្វាយជ្រុំ | สฺวายชฺรุํ | Svay Chrum | อำเภอ |
| 6 | 2006 | สวายเรียง | ស្វាយរៀង | สฺวายเรียง | Svay Rieng | เทศบาล |
| 7 | 2007 | สวายเตียบ | ស្វាយទៀប | สฺวายเทียบ | Svay Teab | อำเภอ |
| 8 | 2008 | บาเวต | បាវិត | บาวิต | Bavet | เทศบาล |
จังหวัดเสียมราฐ

จังหวัดเสียมราฐ ประกอบด้วย 11 อำเภอ, 2 เทศบาล และ 909 หมู่บ้าน
| # | รหัส | ชื่อ | อักษรเขมร | อักษรไทย (ปริวรรต) | อักษรโรมัน | ประเภท |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1701 | อังกอร์ชุม (นครชุม) | អង្គរជុំ | องฺครชุํ | Angkor Chum | อำเภอ |
| 2 | 1702 | นครธม | អង្គរធំ | องฺครธํ | Angkor Thum | อำเภอ |
| 3 | 1703 | บันทายศรี | បន្ទាយស្រី | บนฺทายสฺรี | Banteay Srei | อำเภอ |
| 4 | 1704 | จีแกรง | ជីក្រែង | ชีแกฺรง | Chi Kraeng | อำเภอ |
| 5 | 1706 | กระลัญ | ក្រឡាញ់ | กฺรฬาญ่ | Kralanh | อำเภอ |
| 6 | 1707 | ปวก | ពួក | พวก | Puok | อำเภอ |
| 7 | 1709 | ปราสาทบากอง | ប្រាសាទបាគង | ปฺราสาทบาคง | Prasat Bakong | อำเภอ |
| 8 | 1710 | เสียมราฐ | សៀមរាប | เสียมราบ | Siem Reap | เทศบาล |
| 9 | 1711 | สูทรนิคม | សូទ្រនិគម | สูทฺรนิคม | Soutr Nikom | อำเภอ |
| 10 | 1712 | เสร็ยสนำ | ស្រីស្នំ | สฺรีสฺนํ | Srei Snam | อำเภอ |
| 11 | 1713 | สวายเลอ | ស្វាយលើ | สฺวายเลิ | Svay Leu | อำเภอ |
| 12 | 1714 | วาริน | វ៉ារិន | ว̎าริน | Varin | อำเภอ |
| 13 | 1715 | รุนตาเอกเตโชแซน | រុនតាឯកតេជោសែន | รุนตาเอกเตโชแสน | Run Ta Aek Techo Sen | เทศบาล |
จังหวัดอุดรมีชัย

จังหวัดอุดรมีชัย ประกอบด้วย 4 อำเภอ, 1 เทศบาล และ 308 หมู่บ้าน
| # | รหัส | ชื่อ | อักษรเขมร | อักษรไทย (ปริวรรต) | อักษรโรมัน | ประเภท |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2201 | อ็อนลวงแวง | អន្លង់វែង | อนฺลง่แวง | Anlong Veaeng | อำเภอ |
| 2 | 2202 | บ็อนเตียย์อ็อมปึล | បន្ទាយអំពិល | บนฺทายอํพิล | Banteay Ampil | อำเภอ |
| 3 | 2203 | จงกาล | ចុងកាល់ | จุงกาล่ | Chong Kal | อำเภอ |
| 4 | 2204 | สำโรง | សំរោង | สํโรง | Samraong | เทศบาล |
| 5 | 2205 | ตอเปรียงปราสาท | ត្រពាំងប្រាសាទ | ตฺรพาํงปฺราสาท | Trapeang Prasat | อำเภอ |
จู่ชือ

จู่ซือ (จีน: 祖師) บางตำราแปลว่า "ปรมาจารย์" หมายถึง ผู้ก่อตั้งหรือเจ้าสำนักองค์การศาสนาในประเทศจีน ใช้ในศาสนาพุทธ ลัทธิเต๋า ลัทธิเซียนเทียนเต้า ลัทธิอนุตตรธรรม เป็นต้น
ศาสนาพุทธ

คำว่า จู่ ในศาสนาพุทธในประเทศจีนหมายถึง "สังฆปริณายก" โดยแต่ละนิกายจะมีสายสังฆปริณายกแตกต่างกันไป
ศาสนาพุทธ > นิกายสุขาวดี

นิกายสุขาวดี มีสังฆปริณายก 13 องค์ ดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เกิด | มรณภาพ |
| 1 | ฮุ่ยเยฺวี่ยน | ค.ศ. 334 | ค.ศ. 416 |
| 2 | ซั่นเต้า | ค.ศ. 613 | ค.ศ. 681 |
| 3 | เฉิงหยวน | ค.ศ. 712 | ค.ศ. 802 |
| 4 | ฝ่าเจ้า |  ? |  ? |
| 5 | เซ่าคัง | ค.ศ. 770 | ค.ศ. 805 |
| 6 | เหยียนโซ่ว | ค.ศ. 904 | ค.ศ. 975 |
| 7 | เสิ่งฉัง | ค.ศ. 959 | ค.ศ. 1020 |
| 8 | เหลียนฉือ | ค.ศ. 1532 | ค.ศ. 1612 |
| 9 | จื้อซฺวี่ | ค.ศ. 1598 | ค.ศ. 1655 |
| 10 | สิงเช่อ | ค.ศ. 1627 | ค.ศ. 1682 |
| 11 | สือเสียน | ค.ศ. 1686 | ค.ศ. 1734 |
| 12 | จี้สิ่ง | ค.ศ. 1741 | ค.ศ. 1810 |
| 13 | เซิ่งเลี่ยง | ค.ศ. 1861 | ค.ศ. 1941 |
ศาสนาพุทธ > นิกายอวตังสกะ

นิกายหัวเหยียน หรือนิกายอวตังสกะ มีสังฆปริณายก 5 องค์ ดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เกิด | มรณภาพ |
| 1 | ตูซุน | ค.ศ. 557 | ค.ศ. 640 |
| 2 | จี้เหยี่ยน | ค.ศ. 602 | ค.ศ. 668 |
| 3 | ฝ่าจั้ง | ค.ศ. 643 | ค.ศ. 712 |
| 4 | ชิงเหลียง | ค.ศ. 738 | ค.ศ. 839 |
| 5 | จงมี่ | ค.ศ. 780 | ค.ศ. 841 |
ศาสนาพุทธ > นิกายฉาน

นิกายฉานในประเทศจีนมีสังฆปริณายก 6 องค์ ซึ่งเชื่อว่าได้รับสืบทอดบาตรและจีวรจากพระโคตมพุทธเจ้า สังฆปริณายกทั้ง 6 มีลำดับดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เกิด | มรณภาพ |
| 1 | พระโพธิธรรม | ค.ศ. 440 | ค.ศ. 528 |
| 2 | ฮุ่ยเข่อ | ค.ศ. 487 | ค.ศ. 593 |
| 3 | เซิงชั่น | ไม่ปรากฏ | ค.ศ. 606 |
| 4 | เต้าซิ่น | ค.ศ. 580 | ค.ศ. 651 |
| 5 | หงเหริ่น | ค.ศ. 601 | ค.ศ. 674 |
| 6 | ฮุ่ยเหนิง | ค.ศ. 638 | ค.ศ. 713 |
ลัทธิเซียนเทียนเต้า

ลัทธิเซียนเทียนเต้าซึ่งหวง เต่อฮุย ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้กำหนดสายจู่ซือโดยถือเอาสังฆปริณายกทั้ง 6 องค์ของนิกายฉานเป็นปรมาจารย์ของเซียนเทียนเต้าด้วย ต่อด้วยนักพรตเต๋าอีก 2 รูป แล้วหวง เต๋อฮุย ถือว่าตนเองเป็นจู่ซือลำดับที่ 9 ต่อจากเต๋อฮุยแล้วยังมีจู่ซือสืบมาอีกดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เกิด | เสียชีวิต |
| 7. | ไป๋ อวี้ฉัน และหม่า ตวนหยัง | ค.ศ. 1194/1123 | ค.ศ. 1229/1183 |
| 8. | หลัว เว่ยฉวิน |  ? |  ? |
| 9. | หวง เต๋อฮุย | ค.ศ. 1684 | ค.ศ. 1750 |
| 10. | อู๋ จื่อเสียง | ค.ศ. 1715 | ค.ศ. 1784 |
| 11. | เหอ รั่ว |  ? |  ? |
| 12. | หยวน จื้อเชียน | ค.ศ. 1760 | ค.ศ. 1834 |
| 13. | สวี กู่หนัน และหยาง โส่วอี |  ? |  ? |
| 14. | เผิง อีฝ่า |  ? |  ? |
| 15. | หลิน จินจู่ |  ? |  ? |
หลังจู่ซือรุ่นที่ 15 แล้ว ลัทธิเซียนเทียนเต้าก็แตกออกเป็นหลายสายย่อย
ลัทธิอนุตตรธรรม

หวัง เจฺว๋อี ต่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรมขึ้นในปี พ.ศ. 2420 เดิมเป็นสาวกลัทธิเซียนเทียนเต้า จึงรับแนวคิดสายจู่ซือจากเซียนเทียนเต้ามาด้วย โดยยอมรับสังฆปริณายกทั้ง 6 องค์ในนิกายเซน ต่อด้วยจู่ซือรุ่นที่ 7–11 ของเซียนเทียนเต้า นับอาจารย์รุ่นก่อนตนเป็นรุ่นที่ 12–14 นับตนเองเป็นรุ่นที่ 15 และยังมีจู่ซือต่อมาอีกจนถึงรุ่นที่ 18
ลัทธิอนุตตรธรรมเรียกจู่ซือว่าพระธรรมาจารย์ และถือว่าพระธรรมาจารย์เป็นพระวิสุทธิอาจารย์ (จีน: 明師 หมิงซือ) ผู้มีอาณัติสวรรค์สามารถถ่ายทอดเต๋าได้ หากนับต่อจากเหอ รั่ว (เหลียวขู่) ธรรมาจารย์รุ่นที่ 11 แล้ว มีธรรมาจารย์ต่อมาอีกดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เกิด | เสียชีวิต |
| 12 | เอวี๋ยน ทุ่ยอัน | ค.ศ. 1760 | ค.ศ. 1834 |
| 13 | หยัง หวนซฺวี และฉวี หวนอู๋ |  ? |  ? |
| 14 | เหยา เฮ่อเทียน |  ? | ค.ศ. 1984 |
| 15 | หวัง เจฺว๋อี | ค.ศ. 1821 | ค.ศ. 1884 |
| 16 | หลิว ชิงซฺวี |  ? | ค.ศ. 1886 |
| 17 | ลู่ จงอี | ค.ศ. 1849 | ค.ศ. 1925 |
| 18 | จาง เทียนหรัน และซุน ฮุ่ยหมิง | ค.ศ. 1889/1895 | ค.ศ. 1947/1975 |
พระฮุ่ยเยฺวี่ยน ปฐมสังฆปริณายกแห่งนิกายสุขาวดี
พระโพธิธรรม ปฐมสังฆปริณายกแห่งนิกายเซน
จาง เทียนหรัน พระธรรมาจารย์รุ่นสุดท้ายของลัทธิอนุตตรธรรม
พระตำหนักดาราภิรมย์

| พระตำหนักดาราภิรมย์ |
| --- | --- |
พระตำหนักดาราภิรมย์ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พระตำหนัก
เมือง: อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
ประเทศ: ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2457
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: เรือนไม้
การออกแบบและการก่อสร้าง
รางวัล: อาคารอนุรักษ์ดีเด่น พ.ศ. 2543
เว็บไซต์
พระตำหนักดาราภิรมย์
พระตำหนักดาราภิรมย์ มุมมองจากทางเข้าในทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ตำหนักดาราภิรมย์ เป็นตำหนักของเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  โดยเจ้าดารารัศมี พระราชชายาโปรดให้ก่อสร้างขึ้นประมาณช่วงปี พ.ศ. 2470-2472 หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เจ้าดารารัศมี พระราชชายาทรงย้ายกลับมาประทับที่เชียงใหม่เป็นการถาวร หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว​เสด็จสวรรคต
ตัวตำหนักเป็นเรือนไม้สองชั้น ปัจจุบันอยู่ในการดูแลของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งได้ปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์พระตำหนักดาราภิรมย์ จัดแสดงพระราชประวัติและพระราชวงศ์ฝ่ายเหนือ เครื่องใช้ส่วนพระองค์ ของที่ทรงได้รับพระราชทาน รวมทั้งพระราชหัตถเลขาระหว่างพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความรักระหว่างพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ฝ่ายเหนือ ที่ได้ทรงดำรงพระอิสริยยศพระราชชายา อันเป็นพระฐานันดรศักดิ์พระมเหสีเทวีพระองค์เดียวในประวัติศาสตร์ไทย
ตำหนักดาราภิรมย์ ยังเป็นสถานที่จัดงานวันพระราชชายาเจ้าดารารัศมี ตรงกับวันที่ 9 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งเป็นวันสิ้นพระชนม์ของเจ้าดารารัศมี พระราชชายา โดยจะมีการประกอบพิธีบวงสรวงถวายสักการะ พิธีบำเพ็ญกุศลอุทิศถวาย และพิธีวางพวงมาลาถวายราชสักการะบริเวณหน้าพระอนุสาวรีย์เจ้าดารารัศมี พระราชชายา
รูปแบบอาคาร

ตำหนักดาราภิรมย์เป็นอาคารสองชั้นครึ่งตึกครึ่งไม้ ใต้ถุนโล่ง หลังคาทรงปั้นหยาซ้อนกัน ทรงสูง ซึ่งได้รับ อิทธิพลจากต่างประเทศในยุคนั้น ชั้นบนกั้นเป็น ห้องต่าง ๆ มีช่องเปิดลายฉลุบริเวณคอสอง เพื่อใช้ระบายอากาศ มีระเบียงร้านไม้ด้านหลัง และซุ้มเทียบ รถยนต์ด้านหน้า
สวนเจ้าสบาย

เจ้าดารารัศมี พระราชชายา ทรงสนพระทัยในการเกษตรและทรงหวังจะช่วยการกสิกรรมของภาคเหนือ ทรงสร้างสวนทดลองการเกษตรชื่อ "สวนเจ้าสบาย" ทรงทดลองปลูกดอกกุหลาบพันธุ์ใหม่ๆ ที่ได้มาจากสมาคมกุหลาบแห่งอังกฤษ และทรงโปรดกุหลาบดอกใหญ่สีชมพู จึงทรงตั้งชื่อถวายเป็นพระบรมราชานุสรณ์แด่พระบรมราชสวามีว่า "จุฬาลงกรณ์"
การดูแล

เจ้าดารารัศมี พระราชชายา ทรงทำพินัยกรรมประทานที่ดินและตำหนักดาราภิรมย์ ให้เป็นมรดกแก่เจ้าแก้วมงคล ณ เชียงใหม่ ราชบุตรในเจ้าราชวงศ์ (เลาแก้ว ณ เชียงใหม่) เจ้าราชวงศ์แห่งนครเชียงใหม่ ซึ่งเป็นมรดก 1 ใน 4 ส่วนของเจ้าดารารัศมี พระราชชายาต่อมาในปี พ.ศ. 2492 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ขอซื้อที่ดินและตำหนักดาราภิรมย์ เพื่อเตรียมการขยายการศึกษาระดับอุดมศึกษาสู่ภูมิภาค แต่ต่อมาก็ไม่ได้ดำเนินการแต่อย่างใด กระทั่งได้บูรณะและจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์อันเป็นมรดกล้ำค่าของแผ่นดินแทน ปัจจุบันพระตำหนักอยู่ในความดูแลของศูนย์ส่งเสริมวัฒนธรรม ร่วมกับสำนักงานจัดการทรัพย์สิน เป็นผู้พัฒนาพื้นที่
เชฟโรเลต เบลแอร์

| เชฟโรเลต เบลแอร์ |
| --- | --- |
เชฟโรเลต เบลแอร์ เปิดประทุน รุ่นปี 1957
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: เชฟโรเลตในเครือเจเนรัลมอเตอร์
เริ่มผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1949–1975
รุ่นปี: ค.ศ. 1950–1975
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดใหญ่
โครงสร้าง: เครื่องยนต์วางหน้า ขับเคลื่อนล้อหลัง
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: เชฟโรเลต ดีลักซ์
รุ่นต่อไป: เชฟโรเลต อิมพาลา (ในปี 1975)
เชฟโรเลต เบลแอร์ (อังกฤษ: Chevrolet Bel Air) เป็นรถนั่งขนาดใหญ่ที่ผลิตโดยเชฟโรเลต ในเครือเจเนรัลมอเตอร์ ระหว่างรุ่นปี ค.ศ. 1950 จนถึง ค.ศ. 1975 ในช่วงแรก ชื่อ "เบลแอร์" ถูกใช้ในเพียงรถหลังคาแข็งสองประตูของเชฟโรเลตเท่านั้น เพื่อให้แยกออกจากรุ่นสไตล์ไลน์และฟลีตไลน์อย่างชัดเจน จนในปี 1953 ชื่อเบลแอร์ได้แยกตัวออกมาเป็นรุ่นของตัวเอง และได้ฐานะเป็นรถธง หรือรถที่หรูหราที่สุดของเชฟโรเลต รวมถึงมีตัวถังให้เลือกหลายแบบมากขึ้น แต่ภายหลังจากที่เชฟโรเลต อิมพาลาเปิดตัวในในปี 1958 เบลแอร์จึงถูกลดระดับความหรูหราลงเป็นอันดับสอง และถูกลดระดับลงมาเรื่อย ๆ กระทั่งกลายเป็นเพียงรถระดับเริ่มต้นของเชฟโรเลตในปี 1973 แต่เบลแอร์ก็ยังคงถูกผลิตอย่างต่อเนื่อง จนยุติการผลิตในสหรัฐอเมริกาในปี 1975 ส่วนในแคนาดามีการผลิตเพื่อขายภายในประเทศเท่านั้นจนถึงปี 1981
รุ่นที่ 1 (ค.ศ. 1950–1955)

| รุ่นแรก |
| --- | --- |
1951 Chevrolet Bel Air
ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อ: 1949–1954
รุ่นปี: 1950–1954
แหล่งผลิต: (main factory) Flint, Michigan, (Flint Assembly) (branch assembly) South Gate, California, (South Gate Assembly) Tarrytown, New York, (North Tarrytown Assembly) Lakewood Heights, Georgia, (Lakewood Assembly) St. Louis, Missouri, (St. Louis Assembly) Oakland, California, (Oakland Assembly) Norwood, Ohio, (Norwood Assembly)
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: 2-door hardtop 2-door coupe (1953–54) 4-door sedan (1953–54) 2-door convertible (1953–54) 4-door station wagon (1954)
แพลตฟอร์ม: GM A Body
รุ่นที่คล้ายกัน: Pontiac Star Chief
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 215.5 cu in (3.5 L) "Thriftmaster" 1-bbl. valve-in-head 92 hp I6 235.5 cu in (3.9 L) Blue Flame I6
ระบบเกียร์: 3-speed manual 2-speed powerglide auto.
มิติ
ระยะฐานล้อ: 115"
ความยาว: 197.5"(1950–1952); 15"(1954)
น้ำหนัก: 3,345
รุ่นที่ 2 (ค.ศ. 1955–1958)

| Second generation |
| --- | --- |
1955 Chevrolet Bel Air convertible
ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อ: 1954–1957
รุ่นปี: 1955–1957
แหล่งผลิต: (main plant) Flint, Michigan, (Flint Assembly) (branch assembly) Caracas, Venezuela Oshawa, Ontario, Canada (Oshawa Car Assembly) Arlington, Texas, (Arlington Assembly) South Gate, California, (South Gate Assembly)  Baltimore, Maryland, (Baltimore Assembly)
ผู้ออกแบบ: Bill Mitchell
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: Full-size
รูปแบบตัวถัง: 2-door hardtop 4-door hardtop (1956–57) 4-door sedan 2-door convertible 2-door Station wagon 4-door station wagon
โครงสร้าง: FR layout
แพลตฟอร์ม: GM A Body
รุ่นที่คล้ายกัน: Chevrolet 210 Chevrolet 150 Chevrolet Nomad Pontiac Chieftain
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 215.5 cu in (3.5 L) Thriftmaster I6 235.5 cu in (3.9 L) Blue Flame I6 265 cu in (4.3 L) Small-Block V8 283 cu in (4.6 L) Small-Block V8 (1957)
ระบบเกียร์: 3-speed manual 2-speed Powerglide auto. 3-speed Turboglide auto.
มิติ
ระยะฐานล้อ: 115"
ความยาว: 195.6"
รุ่นที่ 3 (ค.ศ. 1958)

| Third generation |
| --- | --- |
1958 Chevrolet Bel Air Coupe
ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อ: 1957–1958
รุ่นปี: 1958
แหล่งผลิต: (main plant) Flint, Michigan, (Flint Assembly (branch assembly) Arlington, Texas, U.S.) South Gate, California, (South Gate Assembly)  Baltimore, Maryland, (Baltimore Assembly) Oshawa, Ontario, Canada (Oshawa Car Assembly)
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: 2-door sedan 2-door hardtop 4-door sedan 4-door hardtop 2-door convertible
แพลตฟอร์ม: GM B platform
รุ่นที่คล้ายกัน: 1958 Chevrolet Delray 1958 Chevrolet Biscayne 1958 Chevrolet Impala 1958 Chevrolet Yeoman 1958 Chevrolet Brookwood 1958 Chevrolet Nomad
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 235.5 cu in (3.9 L) 145 hp Blue Flame I6 283 cu in (4.6 L) Small-Block V8 348 cu in (5.7 L) Big-Block 250–315 hp V8
ระบบเกียร์: 3-speed manual 2-speed Powerglide auto.
มิติ
ระยะฐานล้อ: 117.5"  
ความยาว: 209.1"
ความสูง: 57.1"
รุ่นที่ 4 (ค.ศ. 1959–1960)

| Fourth generation |
| --- | --- |
1959 Chevrolet Bel Air 4-Door Sedan
ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อ: 1958–1960
รุ่นปี: 1959–1960
แหล่งผลิต: (main plant) Flint, Michigan, (Flint Assembly) (branch assembly) Arlington, Texas, U.S. South Gate, California, (South Gate Assembly)  Baltimore, Maryland, (Baltimore Assembly)  Oshawa, Ontario, Canada (Oshawa Car Assembly)
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: 2-door sedan 2-door hardtop (1960) 4-door sedan 4-door hardtop
แพลตฟอร์ม: GM B platform
รุ่นที่คล้ายกัน: 1959–1960 Chevrolet Biscayne 1959–1960 Chevrolet Impala 1959–1960 Chevrolet Brookwood 1959–1960 Chevrolet Parkwood 1959–1960 Chevrolet Kingswood 1959–1960 Chevrolet Nomad 1959–1960 Chevrolet El Camino
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 235.5 cu in (3.9 L) Blue Flame I6 283 cu in (4.6 L) Small-Block V8 348 cu in (5.7 L) Big-Block V8
ระบบเกียร์: 3-speed manual 4-speed manual 2-speed Powerglide auto.
มิติ
ระยะฐานล้อ: 119"
ความยาว: 210.9"
รุ่นที่ 5 (ค.ศ. 1960–1964)

| Fifth generation |
| --- | --- |
1961 Chevrolet Bel Air 4-Door Sedan
ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อ: 1960–1964
รุ่นปี: 1961–1964
แหล่งผลิต: (main plant) Flint, Michigan, (Flint Assembly) (branch assembly) Arlington, Texas, U.S. South Gate, California, (South Gate Assembly)  Baltimore, Maryland, (Baltimore Assembly)  Oshawa, Ontario, Canada (Oshawa Car Assembly)
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: 2-door sedan 2-door Hardtop (1961–62) 4-door sedan 4-door wagon (1962–64)  4-door Hardtop (61)
แพลตฟอร์ม: GM B platform
รุ่นที่คล้ายกัน: Chevrolet Biscayne Chevrolet Impala
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 230 cu in (3.8 L) Chevrolet I6 235.5 cu in (3.9 L) Chevrolet I6 283 cu in (4.6 L) Small-Block V8 327 cu in (5.4 L) Small-Block V8 348 cu in (5.7 L) Big-Block V8 409 cu in (6.7 L) Big-Block V8
ระบบเกียร์: 3-speed manual 4-speed manual 2-speed Powerglide auto.
รุ่นที่ 6 (ค.ศ. 1964–1971)

| Sixth generation |
| --- | --- |
1965 Chevrolet Bel Air 2-door Sedan
ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อ: 1964–1970
รุ่นปี: 1965–1970
แหล่งผลิต: (main plant) Flint, Michigan, (Flint Assembly) (branch assembly) Arlington, Texas  Doraville, Georgia, (Doraville Assembly) South Gate, California, (South Gate Assembly) U.S.  Baltimore, Maryland, (Baltimore Assembly) U.S. Oshawa, Ontario, Canada (Oshawa Car Assembly)
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: 2-door sedan (1965–69) 4-door sedan 4-door wagon (1965–69)
แพลตฟอร์ม: GM B platform
รุ่นที่คล้ายกัน: Chevrolet Biscayne Chevrolet Impala Chevrolet Caprice
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 230 cu in (3.8 L) Chevrolet I6 250 cu in (4.1 L) Chevrolet I6  283 cu in (4.6 L) Small-Block V8 307 cu in (5.0 L) Small-Block V8 327 cu in (5.4 L) Small-Block V8 350 cu in (5.7 L) Small-Block V8 396 cu in (6.5 L) Big-Block V8 400 cu in (6.6 L) Small-Block V8  409 cu in (6.7 L) Big-Block V8 427 cu in (7.0 L) Big-Block V8
ระบบเกียร์: 3-speed manual 4-speed manual 2-speed Powerglide auto. 3-speed Turbo Hydramatic auto.
รุ่นที่ 7 (ค.ศ. 1971–1975)

| Seventh generation |
| --- | --- |
1975 Chevrolet Bel Air Sedan
ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อ: 1970–1975
รุ่นปี: 1971–1975
แหล่งผลิต: (main plant) Flint, Michigan, (Flint Assembly) (branch assembly) Arlington, Texas South Gate, California, (South Gate Assembly) U.S.  Baltimore, Maryland, (Baltimore Assembly) U.S. Oshawa, Ontario, Canada (Oshawa Car Assembly)
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: 4-door sedan 2-door coupe 4-door wagon
แพลตฟอร์ม: B-body
รุ่นที่คล้ายกัน: Chevrolet Biscayne Chevrolet Impala Chevrolet Caprice
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 250 cu in (4.1 L) Chevrolet I6 350 cu in (5.7 L) Small-Block V8 400 cu in (6.6 L) Small-Block V8 454 cu in (7.4 L) Big-Block V8
ระบบเกียร์: 3-speed manual (standard, 1971–73 on six-cylinder cars) 3-speed Turbo-Hydramatic auto. (optional 1971–73 on six-cylinder cars; standard on V-8 powered cars from mid-1971 on)
1 2 3 4 5 6 7 8 9  Flory, Jr., J. "Kelly" (2008). American Cars, 1946–1959 Every Model Every Year. McFarland & Company, Inc., Publishers. ISBN 978-0-7864-3229-5.
↑  "Directory Index: Chevrolet/1951_Chevrolet/1951_Chevrolet_Foldout". Oldcarbrochures.com. สืบค้นเมื่อ 2011-11-20.
↑  "Directory Index: Chevrolet/1952_Chevrolet/1952_Chevrolet_Specs". Oldcarbrochures.com. สืบค้นเมื่อ 2011-11-20.
↑  "Gm En Venezuela Y El Mundo - Historia". Gm.com.ve. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-23. สืบค้นเมื่อ 2010-09-30.
↑  "1956 Chevrolet (U.S.) Bel Air 2-Door Sedan performance data, specs & photo". Automobile-catalog.com. สืบค้นเมื่อ 2011-11-20.
↑  Gunnell, John A., บ.ก. (1982). Standard Catalog of American Cars 1946–1975. krause. ISBN 0-87341-027-0.
↑  "Popular Mechanics". Hearst Magazines. January 1958.
↑  "Directory Index: Chevrolet/1958_Chevrolet/1958_Chevrolet_Owners_Manual". Oldcarbrochures.com. สืบค้นเมื่อ 2011-11-20.
อากา ข่านที่ 4

| กะรีม อัล ฮุสซีนี ชาห์ |
| --- | --- |
อากา ข่านที่ 4

อิหม่ามแห่งลัทธิอิสมาอีลียะฮ์
ช่วงวาระ: 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 (67 ปี 208 วัน)
สถาปนา: 19 ตุลาคม พ.ศ. 2500
ก่อนหน้า: อากา ข่าน ที่ 3

ประสูติ: 13 ธันวาคม พ.ศ. 2479 เจนีวา, สวิตเซอร์แลนด์ กะรีม อัล ฮุสซีนี ชาห์
สิ้นพระชนม์: 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 (88 ปี) ลิสบอน , ประเทศโปรตุเกส
เบกุม: ซาราห์ โครเกอร์-พูล (สมรส 1969; หย่า 1995) กาเบรียล รีเนต ทีสเซน (สมรส 1998; หย่า 2011)
พระบุตร: ซาห์รา อากา ข่าน ราฮิม อากา ข่าน ฮุสเซน อากา ข่าน อาลี มุฮัมหมัด อากา ข่าน
ราชวงศ์: ฟาติมียะห์ บานู ฮาซิม อาลิด รัฐนิซารี อิสมาอีลียะฮ์
พระบิดา: เจ้าชายอาลี ข่าน
พระมารดา: เจ้าหญิง ทาจุดดาวละหฺ อากา ข่าน
ศาสนา: นิซารี-อิสมาอีลียะฮ์ ชีอะฮ์
อาชีพ: อิหม่าม, นักธุรกิจ
เจ้าชายกะรีม อัล ฮุสซีนี รู้จักกันในพระนาม เจ้าชายอากา ข่าน ภายนอกชุมชนมุสลิมอิสมาอีลียะฮ์, และตำแหน่งทางศาสนา มาวลานา ฮาซาร์ อิหม่ามในชุุมชนอิสมาอีลียะฮ์, (อาหรับ: شاه كريم الحسيني، الآقاخان الرابع; เปอร์เซีย: شاه کریم حسینی، آقاخان چهارم; อูรดู: شاه کریم حسینی، آقاخان چهارم; Aga Khan สามารถสะกดได้ว่า Aqa Khan หรือ Agha Khan; ประสูติเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2479) เป็นอิหม่ามพระองค์ที่ 49 และพระองค์ปัจจุบันของนิซารี อิสมาอีลียะฮ์ นิกายในศาสนาอิสลามของอิสมาอีลียะฮ์ ชีอะฮ์ ซึ่งมีประชากรประมาณ 15 ล้านคน (ประมาณ 10—12 % ของนิกายชีอะฮ์) ทรงเป็นนักธุรกิจสัญชาติอังกฤษและโปรตุเกส และทรงเป็นเจ้าของคอกม้าพันธ์ดี ทรงดำรงตำแหน่งอิหม่ามภายพระยศอากา ข่านที่ 4 ตั้งแต่ 11 กรกฏาคม พ.ศ. 2500 ขณะพระชนมายุ 20 พรรษา ต่อจากพระอัยกาเซอร์ สุลต่าน ชาห์ อากา ข่านที่ 3 เชื่อกันว่าพระองค์เป็นทายาทสายตรงของศาสดามุฮัมมัด ผ่านทางลูกพี่ลูกน้องและลูกเขยอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ อิมามที่ 1 ตามทัศนะชีอะฮ์ และภรรยาของอะลี ฟาฏิมะฮ์ บุตรสาวของมุฮัมหมัดซึ่งเกิดจากการแต่งงานครั้งแรก
อากา ข่านทรงมีทรัพย์สินประมาณ 13.3 พันล้านเหรียญสหรัฐในปี 2556Forbes อธิบายว่าอากา ข่าน เป็นหนึ่งในสิบราชวงศ์ที่ร่ำรวยที่สุดในโลก นอกจากนี้พระองค์ยังมีความโดดเด่นในหมู่พระราชวงศ์ที่ร่ำรวยที่สุดเนื่องจากพระองค์ไม่ได้ปกครองดินแดนทางภูมิศาสตร์ ท่ามกลางเป้าหมายที่พระองค์เคยมีพระดำรัสว่า จะทรงงานเพื่อขจัดความยากจนทั่วโลก  และจะทรงส่งเสริมและดำเนินการตามหลักพหุนิยมทางศาสนา ความก้าวหน้าของสิทธิสตรี และการยกย่องศิลปะและสถาปัตยกรรมอิสลาม พระองค์เป็นผู้ก่อตั้งและองค์ประธานของเครือข่ายการพัฒนาอากา ข่าน หนึ่งในเครือข่ายการพัฒนาเอกชนที่ใหญ่ที่สุดในโลก องค์กรที่ทำงานเพื่อปรับปรุงและพัฒนา สิ่งแวดล้อม, สุขภาพ, การศึกษา, สถาปัตยกรรม, วัฒนธรรม, การเงินรายย่อย, การพัฒนาชนบท, การลดภัยพิบัติ, การส่งเสริมองค์กรเอกชนและการฟื้นฟูเมืองประวัติศาสตร์
นับตั้งแต่พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งอิหม่ามแห่งนิซารี-อิสมาอีลียะฮ์ ในปีพ. ศ. 2507 พระองค์มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและเศรษฐกิจที่ซับซ้อนซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้สนับสนุนของพระองค์ รวมถึงความเป็นเอกราชของประเทศแอฟริกาจากการปกครองอาณานิคม การขับไล่ชาวเอเชียจากยูกันดา การเป็นเอกราชของประเทศในเอเชียกลางเช่นทาจิกิสถานจากอดี สหภาพโซเวียต และความวุ่นวายอย่างต่อเนื่องในอัฟกานิสถานและปากีสถาน อากา ข่านที่ 4 ทรงเป็นเป็นผู้นำทางศาสนาพระองค์แรกที่กล่าวปราศรัยในการประชุมร่วมของรัฐสภาแคนาดาเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
เดอะช็อค

| สถานีวิทยุ "เดอะช็อค" เอฟเอ็ม 104> 5 (2565 - ปัจจุบัน) |
| --- | --- |
พื้นที่กระจายเสียง: กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล  ต่างจังหวัด (เฉพาะบางพื้นที่)
ความถี่: เอฟเอ็ม 104.5 เมกะเฮิร์ตซ์ (2565 - ปัจจุบัน)
สัญลักษณ์: ฟังแล้ว สิ่งไหนดี..ก็เก็บเอาไว้   สิ่งไหนไม่ดี..ฟังแล้วก็ไม่ต้องไปจดไปจำมัน ปล่อยให้มันผ่านเลยไป..   ดูแลตัวเอง ดูแลคนใกล้ชิด ดูแลคนรอบข้าง  และก็ดูแลโลกใบนี้..
แบบรายการ
ภาษา:  ไทย
รูปแบบ: เรื่องผี ประสบการณ์สยองขวัญ
การเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: กพล ทองพลับ  (กพล ทองพลับ)
ประวัติ
เริ่มกระจายเสียง: 2535
ข้อมูลทางเทคนิค
พิกัดสถานีส่ง: THESHOCK RADIO STUDIO
เดอะช็อค (ภาษาอังกฤษ : THE SHOCK) เป็นรายการวิทยุในรูปแบบ รายการ ผี วิญญาณ เรื่องราวเล้นลับ โดยจะเปิดสายสดหน้าไมค์ ให้ผู้ฟังทางบ้าน มาเล่าถึงประสบการ์ณอันน่าตื่นเต้นสยองขวัญ โดย มี "ป๋อง" กพล ทองพลับ และทีมงาน ดำเนินรายการ.
ปัจจุบัน "เดอะช็อค" จัดรายการอยู่คลื่น Flex 104.5 ตั้งแต่เวลา 22:00 น.– 03.00น ทุกวัน จันทร์-ศุกร์