stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศชาดในโอลิมปิก
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  โตเกียว 1964 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มิวนิก 1972 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มอนทรีอัล 1976 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  มอสโก 1980 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โซล 1988 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  แอตแลนตา 1996 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ซิดนีย์ 2000 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เอเธนส์ 2004 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปักกิ่ง 2008 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอนดอน 2012 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โตเกียว 2020 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
ดูเพิ่ม

ประเทศชาดในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศสวีเดน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| เหรียญแยกตามชนิดกีฬา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬา | 1 ! | 2 ! | 3 ! | รวม |  |  |
| เรือใบ | 1 | 0 | 1 | 2 |  |  |
| ขี่ม้า | 0 | 1 | 0 | 1 |  |  |
| แฮนด์บอล | 0 | 1 | 0 | 1 |  |  |
| ยิงปืน | 0 | 1 | 0 | 1 |  |  |
| ไตรกีฬา | 0 | 1 | 0 | 1 |  |  |
| มวยปล้ำ | 0 | 0 | 2 | 2 |  |  |
| รวม | 1 | 4 | 3 | 8 |  |  |
ปลาซิวใบไผ่

| ปลาซิวใบไผ่ |
| --- | --- |

ปลาซิวกาแล็คซี่ (Danio margaritatus) เป็นปลาที่สวยงามมากชนิดหนึ่งในสกุลนี้ พบเฉพาะในประเทศพม่าเท่านั้น

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
วงศ์ย่อย:: Danioninae
สกุล:: Danio Hamilton, 1822

ชนิดต้นแบบ
Cyprinus (Danio) dangila Hamilton, 1822
ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Allodanio Hamilton, 1822  Brachydanio Weber & de Beaufort, 1916 
ปลาซิวใบไผ่ หรือ ปลาจุกกี (Danio, /แดน-อิ-โอ/) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) สกุลหนึ่ง และยังจัดเป็นปลาซิว
ปลาในสกุลนี้ มีลักษณะสำคัญ คือ เป็นปลาขนาดเล็กที่มักอาศัยอยู่ตามน้ำตกและลำธารที่มีกระแสน้ำไหลแรง มีลำตัวที่สั้นและแบนข้าง เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ช่วงท้องกลม บริเวณหน้านัยน์ตามีกระดูกที่เป็นเงี่ยงแหลม 1 ชิ้น ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 11-15 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 11-18 ก้าน มีหนวดสั้นหรือบางชนิดไม่มี
มีด้วยกันหลายชนิด  พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, ภูมิภาคอินโดจีน, แหลมมลายู จนถึงเกาะต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย
ชนิด

Danio aesculapii S. O. Kullander & F. Fang, 2009
Danio albolineatus (Blyth, 1860)
Danio choprae Hora, 1928
Danio dangila (F. Hamilton, 1822)
Danio erythromicron (Annandale, 1918)
Danio feegradei Hora, 1937
Danio jaintianensis (N. Sen, 2007)
Danio kerri H. M. Smith, 1931
Danio kyathit F. Fang, 1998
Danio kysonensis V. H. Nguyễn, T. H. Nguyễn & B. C. Mùa, 2010
Danio margaritatus (T. R. Roberts, 2007)
Danio meghalayensis N. Sen & Dey, 1985
Danio muongthanhensis V. H. Nguyễn, 2001
Danio nigrofasciatus (F. Day, 1870)
Danio quagga S. O. Kullander, T. Y. Liao & F. Fang, 2009
Danio quangbinhensis (T. T. Nguyen, V. T. Le & X. K. Nguyen, 1999)
Danio rerio (F. Hamilton, 1822)
Danio roseus F. Fang & Kottelat, 2000
Danio tinwini S. O. Kullander & F. Fang, 2009
Danio trangi S. V. Ngô, 2003
ป่าหิมพานต์

กินรีและนาค หนึ่งในสัตว์หิมพานต์
ป่าหิมพานต์ หรือ หิมวันต์ เป็นป่าในวรรณคดีและความเชื่อในเรื่องไตรภูมิตามคติศาสนาพุทธและฮินดู มีความเชื่อว่า ป่าหิมพานต์ตั้งอยู่บนเชิงเขาพระสุเมรุ ป่าหิมพานต์มีเนื้อที่ประมาณ 3,000 โยชน์ (1 โยชน์ เท่ากับ 10 ไมล์ หรือ 16 กิโลเมตร) วัดโดยรอบได้ 9,000 โยชน์ ประดับด้วยยอด 84,000 ยอด มีสระใหญ่ 7 สระคือ
สระอโนดาต
สระกัณณมุณฑะ
สระรถการะ
สระฉัททันตะ
สระกุณาละ
สระมัณฑากิณี
สระสีหัปปาตะ
บรรดาสระใหญ่ทั้ง 7 นั้น สระอโนดาตแวดล้อมไปด้วยภูเขาทั้ง 5 ที่จัดเป็นยอดเขาหิมพานต์ ยอดเขาทุกยอดมีส่วนสูงและสัณฐาน 200 โยชน์ กว้างและยาวได้ 50 โยชน์
ในป่าหิมพานต์นี้เต็มไปด้วยสัตว์นานาชนิด ซึ่งล้วนแปลกประหลาดต่างจากสัตว์ที่มนุษย์ทั่วไปรู้จัก เป็นสัตว์หลายอย่างผสมกันแล้วตั้งชื่อขึ้นใหม่ สัตว์เหล่านี้เกิดจากจินตนาการของจิตรกรไทยโบราณที่ได้สรรค์สร้างภาพจากเอกสารเก่าต่าง ๆ บรรดาสัตว์ทั้งหมดที่อ้างถึงนี้เป็นที่รู้จักในนามของสัตว์หิมพานต์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ป่าหิมพานต์ (อังกฤษ)
ป่านรามี

| ป่านรามี |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Urticaceae
สกุล:: Boehmeria
สปีชีส์:: B.  nivea
ชื่อทวินาม
Boehmeria nivea (L.) Gaudich.

ป่านรามี (Ramie; ชื่อวิทยาศาสตร์: Boehmeria nivea) เป็นพืชในวงศ์ Urticaceae เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออก เป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี ใบมีขนสีเงิน ทำให้บางครั้งเรียกว่าป่านรามีขาว ซึ่งจะต่างจากป่านรามีอีกสปีชีส์หนึ่ง ซึ่งมีต้นกำเนิดในคาบสมุทรมลายู ใบจะมีขนาดเล็กกว่าและมีสีเขียวทั้งสองด้านเรียกป่านรามีเขียว คำว่ารามีมาจากภาษามลายูโบราณ
ป่านรามีเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ เป็นพืชให้เส้นใย ในเวียดนามมีขนมที่ทำจากแป้งข้าวเหนียว เนื้อขนมเป็นสีดำเพราะใส่น้ำคั้นจากใบป่านรามี ทำให้มีสีและกลิ่นเฉพาะ
ขนมที่ทำจากแป้งข้าวเหนียวในเวียดนาม เรียก  Bánh gai แป้งชั้นนอกสีเข้มเพราะใส่น้ำคั้นจากใบป่านรามี
แหล่งข้อมูลอื่น

Nikon MicroscopyU, Phase Contrast Image Gallery
Ian Wood Ramie: the different bast fibre crop Australian New Crops Newsletter
บิ๊ก แวน เวเดอร์

| Big Van Vader |
| --- | --- |

เกิด: Leon Allen White 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1955(1955-05-14) Lynwood, California, U.S.
เสียชีวิต: 18 มิถุนายน ค.ศ. 2018(2018-06-18) (63 ปี) Denver, Colorado, U.S.
ศิษย์เก่า: University of Colorado
คู่สมรส: Grace Connelly (สมรส 1979; หย่า 2007)
บุตร: Jake Carter
นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Baby Bull  Big Van Vader Leon White Vader
ส่วนสูง: 6 ฟุต 5 นิ้ว (196 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 450 ปอนด์ (204 กิโลกรัม)
มาจาก: Boulder, Colorado the Rocky Mountains
ฝึกหัดโดย: Brad Rheingans
เปิดตัว: 1985
รีไทร์: May 25, 2017
 
อเมริกันฟุตบอลอาชีพ
หมายเลข 75
ตำแหน่ง:: Center
ข้อมูลอเมริกันฟุตบอลอาชีพ
มัธยมปลาย:: Bell (Los Angeles, California)
วิทยาลัย:: Colorado
เอ็นเอฟแอลดราฟต์:: 1978 / Round: 3 / Pick: 80
ประวัติอเมริกันฟุตบอลอาชีพ  
 Los Angeles Rams (แม่แบบ:NFL Year–แม่แบบ:NFL Year) 
 
ไฮไลต์อเมริกันฟุตบอลอาชีพและรางวัล  
 Second-team All-American (1977) 
 
 
ลีออน อัลเลน ไวท์ (Leon Allen White; 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1955(1955-05-14) - 18 มิถุนายน พ.ศ. 2018) หรือที่รู้จักกันดีในนาม บิ๊ก แวน เวเดอร์ (Big Van Vader) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน, นักแสดงและอดีตนักฟุตบอลอาชีพ ของNJPW, WCW, WWF และAJPW เป็นอดีตแชมป์โลก WCW 3 สมัย ,แชมป์เฮฟวี่เวท AJPW 2 สมัย และแชมป์โลก IWGP 3 สมัย
ประวัติ

หลายคนอาจรู้จักเขาในนาม Big Van Vader นักมวยปล้ำร่างยักษ์ที่มาจากรัสเซียในช่วงสงครามเย็น เขาเป็นเครื่องจักรสังหารที่เถื่อนมากในสมัยนั้น เขาเข้าวงการในปี 1985 พร้อมด้วยหน้ากากครอบสุนัข และการทำสัญลักษณ์นิ้วแฉกรูปตัววีโดยใช้สี่นิ้วยกเว้นนิ้วโป้งแล้วแยกออกจากกันเป็นคู่ นิ้วชี้ติดกับนิ้วกลาง และนิ้วนางติดกับนิ้วก้อย โดยมีความหมายว่าเขาคว้าแชมป์มาแล้วทั้ง 4 ทวีป
จริงๆ แล้วชื่อ Big Van Vader เป็นชื่อในวงการเท่านั้น และตัวจริงเขาก็เป็นชาวอเมริกัน เขามีชื่อจริงว่า Leon Allen White เค้าเป็นนักมวยปล้ำอาชีพและเป็นนักบอลอาชีพเช่นเดียวกัน
"เขาคือหนึ่งในนักมวยปล้ำที่แข็งแกร่งที่ผมเคยปล้ำด้วย" ฮิตแมน เบรต ฮาร์ต กล่าวถึง Vader ว่าเขาเป็นนักมวยปล้ำทุ่มเทให้กับวงการและความสมจริงมากจนบางครั้งก็รุนแรงมากไปจนคนเจ็บไปหมด
ในการแข่งขัน WWF เมื่อเมษายน 1997 Big Van Vader ปรากฏตัวขึ้นในรายการโทรทัศน์ในคูเวตพร้อมด้วย The Undertaker ซึ่งเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWF ในเวลานั้น ในระหว่างการสัมภาษณ์ พิธีกรถาม Taker และ Vader ว่าการต่อสู้เป็นของปลอมหรือไม่ Vader พลิกโต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่และคว้าเนคไทของพิธีกรขึ้นมาว่าแล้วนี่ล่ะ มันเหมือนของปลอมมั้ย
Vader ได้เข้าร่วมการแข่งขัน New Japan Pro-Wrestling (NJPW), World Championship Wrestling (WCW), World Wrestling Federation (WWF) และ All Japan Pro Wrestling (AJPW) ในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 เขาถือว่าเป็นตำนานในญี่ปุ่น ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักมวยปล้ำที่ประสบความสำเร็จอย่างมากที่สุดคนหนึ่งในวงการนี้
ปัจจุบัน Big Van Vader ได้เสียชีวิตลงแล้วด้วยวัย 63 ปีด้วยอาการหัวใจวายหลังจากปอดบวม
ในปี 2022 Vader ได้รับการบรรจุชื่อเข้าหอเกียรติยศ WWE Hall of Fame
แชมป์และรางวัล

All Japan Pro Wrestling
Triple Crown Heavyweight Championship (2 times)
World Tag Team Championship (1 time) – with Steve Williams
Champion Carnival (1999)
Catch Wrestling Association
CWA Intercontinental Heavyweight Championship (1 time)
CWA World Heavyweight Championship (3 times)
CWA Bremen Catch Cup (1987)
Impact Zone Wrestling
IZW Heavyweight Championship (1 time)
New Japan Pro-Wrestling
IWGP Heavyweight Championship (3 times)
IWGP Tag Team Championship (1 time) – with Bam Bam Bigelow
Super Grade Tag League (1991) – with Tatsumi Fujinami
IWGP Title Tournament (1989)
Pro Wrestling Illustrated
Wrestler of the Year (1993)
Ranked No. 2 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1993
Ranked No. 27 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003
Ranked No. 36 of the top 100 tag teams of the "PWI Years" with Bam Bam Bigelow in 2003
Pro Wrestling Noah
GHC Tag Team Championship (1 time) – with Scorpio
GHC Tag Team Title Tournament (2001) - with Scorpio
Tokyo Sports
Best Tag Team Award (1998) with Stan Hansen
Universal Wrestling Association
UWA World Heavyweight Championship (1 time)
Union of Wrestling Forces International
Pro-Wrestling World Heavyweight Championship (1 time)
Best of the World Tournament (1994)
World Championship Wrestling
WCW United States Heavyweight Championship (1 time)
WCW World Heavyweight Championship (3 times)
BattleBowl (1993)
World Wrestling Federation/WWE
WWE Hall of Fame (class of 2022)
Slammy Award (1 time)
Crime of the Century (1996) – Assault on WWF President Gorilla Monsoon
Wrestling Observer Newsletter
Best Heel (1993)
Best Wrestling Maneuver (1993) Moonsault
Most Improved Wrestler (1999)
Wrestler of the Year (1993)
Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1996)
แชมป์และรางวัล > นัดที่เดิมพัน

| Winner (wager) | Loser (wager) | Location | Event | Date | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kane (mask) | Vader (mask) | Milwaukee, Wisconsin | Over the Edge | 000000001998-05-31-000031 พฤษภาคม 1998 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Big Van Vader ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Vader ที่ WWE.com
Leon White ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  เวิลด์แคต
ปลาซิวแคระ

| ปลาซิวแคระ |
| --- | --- |

ปลาซิวหนู (B. urophthalmoides)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Boraras Kottelat & Vidthayanon, 1993

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ปลาซิวแคระ เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Boraras (/บอรารัส/) อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
สกุลปลาซิวแคระนั้นถูกแยกออกมาจากสกุล Rasbora ในปี ค.ศ. 1993 โดยมอริส ก็อตลา นักมีนวิทยาชาวสวิส และชวลิต วิทยานนท์ นักมีนวิทยาชาวไทย โดยมีทั้งหมด 6 ชนิดในปัจจุบัน พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงหมู่เกาะต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย
เป็นปลาที่มีขนาดลำตัวเล็กมาก โดยมีความยาวเฉลี่ยเพียง 1.3 เซนติเมตรเท่านั้น นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูงเหมือนปลาซิวสกุลอื่น ๆ และบางครั้งอาจปะปนไปกับปลาซิวสกุลอื่นหรือสกุลเดียวกันแต่ต่างชนิดกันได้ มีลักษณะเด่น คือ ทุกชนิดจะมีสีบริเวณช่องท้อง และสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ กลุ่มที่มีลายจุดบนลำตัวและกลุ่มที่มีลายเส้นบนลำตัว ทุกชนิดนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ และสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้
การจำแนก

กลุ่มที่มีลายจุด
Boraras naevus Conway & Kottelat, 2011
Boraras maculatus (Duncker, 1904)
Boraras micros Kottelat & Vidthayanon, 1993
กลุ่มที่มีลายเส้น
Boraras brigittae (Vogt, 1978)
Boraras merah (Kottelat, 1991)
Boraras urophthalmoides (Kottelat, 1991)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Boraras ที่วิกิสปีชีส์
พระเจ้าอีจงแห่งโครยอ

พระเจ้าอีจงแห่งโครยอ (เกาหลี: 의종; ฮันจา: 毅宗; อาร์อาร์: Uijong; เอ็มอาร์: Ŭijong ค.ศ. 1127-ค.ศ. 1173) จักรพรรดิองค์ที่ 18 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1146-ค.ศ. 1170) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอินจง กับสมเด็จพระราชินีคงเย เมื่อพระเจ้าอินจงสวรรคตในค.ศ. 1146 องค์ชายวังฮย็อนจึงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา
พระเจ้าอึยจงทรงสนพระทัยในศิลปะและสถาปัตยกรรม มีพระราชโองการให้สร้างพระตำหนักขุดอุทยานในวังอันงดงาม ทำให้ทรงละเลยราชกิจ หลังจากที่โครยอสงบสุขปลอดการรุกรานจากราชวงศ์เหลียว ทำให้สถานะของขุนนางฝ่ายทหารตกต่ำลง พระเจ้าอึยจงทรงสนับสนุนขุนนางฝ่ายพลเรือนมากกว่าฝ่ายทหารเพราะทรงเห็นว่าขุนนางฝ่ายทหารนั้นป่าเถื่อนขณะที่ขุนนางฝ่ายพลเรือนนั้นสามารถสัมผัสความงามของสิ่งรอบข้างได้ ขุนนางฝ่ายทหารถูกดูแคลนว่ามีศักดิ์ศรีตำกว่าขุนนางฝ่ายพลเรือน ทำให้เกิดเหตุการณ์ลบหลู่ขุนนางฝ่ายทหารผู้ใหญ่ เช่น คิมทนจุงบุตรชายของคิมบูชิกขุนนางฝ่ายพลเรือนจุดไฟเผาหนวดของจองจุงบูขุนนางฝ่ายทหารชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่ง และมีขุนนางฝ่ายทหารชั้นผู้ใหญ่อีกคนถูกขุนนางฝ่ายพลเรือนชั้นผู้น้อยตบใบหน้า สร้างความอัปยศและความคับแค้นแก่บรรดาขุนนางฝ่ายทหารเป็นอย่างมาก
ในค.ศ. 1170 พระเจ้าอึยจงเสด็จออกไปยังวัดโพฮย็อน (보현원, 普賢院) นอกเมืองแคซอง นายพลจองจุงบู (정중부, 鄭中夫) ลีอีบัง (이의방, 李義方) และลีโค (이고, 李高) ที่อารักขาขบวนเสด็จนั้น ใด้ก่อกบฏขึ้นและประกาศว่า ให้ขุนนางฝ่ายพลเรือนทุกคนจงตายเสียเถอด แล้วขุนนางฝ่ายทหารก็เข้าสังหารหมู่ขุนนางฝ่ายพลเรือนไปทั้งราชสำนัก เหลือเพียงพระเจ้าอึยจงซึ่งทรงถูกปลดลงจากราชบัลลังก์เนรเทศพระองค์ไปยังเกาะโคเจ (거제도, 巨濟島) และองค์ชายรัชทายาทพระโอรสก็ถูกเนรเทศไปเกาะจินโด คณะปฏิวัติตั้งองค์ชายอิกยาง (익양후, 翼陽侯) พระอนุชาของพระเจ้าอึยจง เป็นพระเจ้ามยองจง เป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองแบบเผด็จการทหาร (무신정변, 武臣政變) ของเกาหลีไปอีกร้อยกว่าปี
ในค.ศ. 1173 ขุนนางที่สนับสนุนพระเจ้าอึยจงได้ก่อกบฏเพื่อคืนบัลลังก์แก่พระเจ้าอึยจงแต่ไม่สำเร็จ จองจุงบูจึงเดินทางมายังเกาะโคเจ ร่วมดื่มน้ำจันท์กับพระเจ้าอึยจงอดีตจักรพรรดิ เมื่อพระเจ้าอึยจงทรงเมาแล้ว ก็จับพระองค์มัดไว้ห่อด้วยเสื่อ จับโยนลงน้ำจนพระเจ้าอึยจงสวรรคต
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้าอินจง (인종)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีคงเย ตระกูล ลิม (공예왕후 임씨, 恭睿王后 任氏)
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินีจางคยอง ตระกูลคิม (장경왕후 김씨, 莊敬王后)
สมเด็จพระราชินีจางซอน ตระกูลแช (장선왕후 최씨, 莊宣王后)
พระสนม
พระสนมคองอิน ตระกูล อู 궁인 우씨 (宮人 武比)
พระโอรส
องค์ชายโฮรยาง (효령태자, 孝靈太子) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีจางคยอง ตระกูลคิม
พระธิดา
องค์หญิงคยองด๊อก (경덕궁주, 敬德宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีจางคยอง ตระกูลคิม
องค์หญิงอันจอง (안정궁주, 安貞宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีจางคยอง ตระกูลคิม
องค์หญิงฮวาซอน (화순옹주, 和順翁主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีจางคยอง ตระกูลคิม
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกเยาวชน

| ประเทศสวีเดน ในโอลิมปิกเยาวชน |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SWE
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศสวีเดน
เหรียญ:  ทอง 17 เงิน 12 ทองแดง 14 รวม 43 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
2010 2014 2018
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
2012 2016 2020
2010 →
ประเทศสวีเดนเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศสวีเดน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ SWE
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศสวีเดนส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติสวีเดนได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 43 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 17 เหรียญทอง 12 เหรียญเงิน 14 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชนตลอดกาล
พระเจ้าอิลซ็องแห่งชิลลา

พระเจ้าอิลซ็องแห่งชิลลา (สวรรคต 154, ครองราชย์ 134 – 154) เป็นพระราชาลำดับที่ 7 แห่งอาณาจักรชิลลาหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์มีพระนามสามัญที่เรียกกัน อิลซ็องอิซากึม อิซากึม เป็นพระอิสริยยศของเชื้อพระวงศ์ในช่วงชิลลายุคต้น โดยพระองค์สืบสายพระโลหิตจากปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรชิลลา พระเจ้าฮย็อกกอเซแห่งซิลลา โดยพระองค์มาจากสายราชสกุลพัก
พงศาวลี

| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยชิลลา |
| --- | --- |
ชิลลายุคต้น (57 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 654):  ฮยอกกอเซ  นัมแฮ  ยูรี  ทัลแฮ  พาซา  จีมา  อิลซ็อง  อาดัลลา  พ็อลฮยู  แนแฮ  โจบอน  ช็อมแฮ  มีชู  ยูรเย  คีริม  ฮึลแฮ  แนมุล  ซิลซ็อง  นุลจี  จาบี  โซจี  จีจึง  พ็อบฮึง  จินฮึง  จินจี  จินพย็อง  ช็อนด็อก  ชินด็อก 
ชิลลายุคกลาง (ค.ศ. 654 - 780):  มูยอล  มุนมู  ซินมุน  ฮโยโซ  ซองด๊อก  ฮโยซอง  คยองด๊อก  ฮเยคง 
ซิลลายุคปลาย (ค.ศ. 780 - 935):  ซอนด๊อก  วอนซอง  โซซอง  แอจาง  ฮอนด๊อก  ฮึงด๊อก  ฮุยคัง  มินแอ  ซินมู  มุนซอง  ฮอนอัน  คยองมุน  ฮอนคัง  จองคัง  ชินซ็อง  ฮโยคง  ซินด๊อก  คยองมยอง  คยองแค  คยองซุน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
ปรากฏการณ์นํ้ากลิ้งบนใบบัว

น้ำกลิ้งบนใบบัว เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เราสามารถพบเห็นได้เมื่อเรานำน้ำหยดลงไปที่บริเวณพื้นผิวของใบบัวจะพบว่าน้ำจะไม่มีการซึมผ่านหรือตกค้างให้ใบบัวเปียก และนอกจากนี้หยดน้ำที่สังเกตเห็นยังไม่ไหลกระจายไปทั่วพื้นผิวของใบบัวแต่หยดน้ำจะมีรูปร่างกลมและกลิ้งไปบริเวณตรงกลางของใบบัวหรือเราจะเรียกได้ว่าปรากฏการณ์นํ้ากลิ้งบนใบบัว (Lotus effect) ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น? นักวิทยาศาสตร์ได้ศึกษาใบบัวโดยการใช้กล้อง Scanning Electron Microscope (SEM) ส่องที่ผิวของใบบัวพบว่า ผิวหน้าของใบบัวประกอบด้วยโครงสร้างขนาดเล็ก คล้ายหนามเป็นปุ่มแท่งเล็กๆ(micropapilla) จำนวนมหาศาลและมีการกระจายตัวอย่างเป็นระเบียบ โดยปุ่มแท่งเล็กๆ (papilla) แต่ละอันมีความเล็กขนาดนาโนเมตร papilla เหล่านี้ส่งผลให้ผิวด้านหน้าของใบบัวมีลักษณะขรุขระเมื่อหยดน้ำตกลงมากระทบใบบัว ทำให้พื้นที่ผิวสัมผัสระหว่างน้ำกับใบบัวนั้นน้อยมาก จึงทำให้หยดน้ำบนใบบัวมีการกลิ้งเป็นลักษณะดังกล่าว นอกจากโครงสร้างของใบบัวที่นักวิทยาศาสตร์ได้ทำการศึกษาแล้วยังมีสมบัติอื่นๆของใบบัวที่สามารถนำมาอธิบายปรากฏการณ์ดังกล่าวโดยสามารถนำความรู้ที่ได้มาศึกษาและต่อยอดในการประยุกต์ใช้ให้เข้ากับการพัฒนาคุณสมบัติของวัสดุ,ประยุกต์ใช้ในเทคโนโลยีชีวภาพโดยการเลียนแบบพฤติกรรมของธรรมชาติ
The leaf surface is water-repellent, and water beads up on the surface. The ability of the leaf to self-clean by the repelled water droplets traveling over leaf surfaces to pick up dust particles is termed the "lotus effect" and is due to the leaf's nanostructure, which minimizes adhesion. The leaves and stalks contain air ducts of various sizes.
โครงสร้างของใบบัว

การศึกษาโครงสร้างของใบบัวเริ่มจากการที่นักพฤกษศาสตร์ชื่อ Barthlott และNeinhuis แห่ง University of Bonn ประเทศเยอรมันศึกษาโครงสร้างใบพืชหลากหลายชนิดรวมถึงลักษณะทางกายภาพและเคมีที่เกี่ยวข้องกับพื้นผิวที่มีลักษณะมันเหมือนแว๊กซ์โดยเฉพาะใบบัว เนื่องจากเกิดการไม่เกาะติดของน้ำที่ผิวใบและเกิดการกลิ้งของหยดน้ำไปตามใบ (Blossey, 2003; Forbes, 2008, Kochet al., 2008) ซึ่งเป็นใบบัวหรือชื่อทางพฤกษศาสตร์คือ Nelumbo Nucifera โดย Barthlott และNeinhuis ได้ใช้การสังเกตที่มีค่านี้ในการค้นพบปรากฏการณ์ที่ให้ชื่อว่า lotus effect หรือน้ำกลิ้งบนใบบัว (Barthlott andNeinhuis, 1997; Roach et al., 2008) โดยในปี ค.ศ. 1970 Barthlott เริ่มทำการศึกษาพื้นผิวของใบบัวโดยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (Scanning Electron Microscope) ที่ได้มีการพัฒนาออกสู่ท้องตลาดราวปี ค.ศ. 1965 ทำให้ทราบว่าโครงสร้างของใบบัวมีลักษณะโครงสร้างลำดับขั้น (hierarchical structure) โดยพบว่าพื้นผิวประกอบไปด้วยความขรุขระระดับไมโครเมตรเป็นปุ่มแท่งเล็กๆ(micropapillar) โดยที่แท่งเหล่านี้ถูกปกคลุมด้วยโครงสร้างแตกกิ่งแบบละเอียดระดับนาโนเมตรโดยมีเส้นผ่าศูนย์กลางเฉลี่ยประมาณ 125 นาโนเมตร ทำให้พื้นผิวมีลักษณะที่สังเกตด้วยตาเปล่าเหมือนแว็กซ์ มุมสัมผัส (contact angle) กับน้ำมีค่ามากว่า 150 ซึ่งทำให้เกิดลักษณะที่เรียกว่าความไม่ชอบน้ำยิ่งยวดการmicropapilla เป็นจำนวนมากจะเกิดอากาศที่บริเวณช่องว่างระหว่างปุ่มทำให้เกิดการเพิ่มของมุมสัมผัส จึงทำให้น้ำที่ตกลงมาบนใบบัวมีพื้นที่สัมผัสน้อยมาก และไม่สามารถซึมผ่าน หรือกระจายตัวแผ่ขยายออกในแนวกว้างบนใบบัวได้ ดังนั้นน้ำจึงต้องม้วนตัวเป็นหยดน้ำขนาดเล็กกลิ้งไปรวมกันอยู่ที่บริเวณที่ต่ำที่สุดบนใบบัว นอกจากนี้สิ่งสกปรกทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นผงฝุ่น เชื้อแบคทีเรีย และเชื้อรา ก็ไม่สามารถเกาะติดแน่นอยู่กับใบบัวได้เช่นเดียวกัน เพราะว่ามีพื้นที่สัมผัสกับใบบัวได้แค่เพียงบริเวณปลายยอดของหนามเล็ก ๆ แต่ละอันเท่านั้น ดังนั้นเมื่อเวลาที่มีน้ำตกลงมาสิ่งสกปรกที่ เกาะอยู่บนใบบัวก็จะหลุดติดไปกับหยดน้ำอย่างง่ายดายจึงทำให้ใบบัวสะอาดอยู่ตลอดเวลา
Superhydrophobic

พื้นผิวใบบัวมีสมบัติไม่ชอบนํ้ายิ่งยวด (superhydrophobic) เป็นลักษณะพิเศษของพื้นผิวเพื่อขับไล่หรือป้องกันหยดน้ำ พื้นผิวมีคุณสมบัติเป็นพื้นผิว superhydrophobic เฉพาะในกรณีที่พื้นผิวมีมุมสัมผัสสูงhigh apparent contact angle (> 150 °) ฮิสเตอร์ริซิสของมุมสัมผัสต่ำ low contact angle hysteresis (<10 °) มุมเลื่อนต่ำ low sliding angle (<5 °) และความเสถียรสูงของสถานะตามแบบจำลองแคสซี่เนื่องจากโมเดลของ Cassie-Baxter จะอธิบายสภาวะการเปียกพื้นผิวแบบไม่เป็นเนื้อเดียวกัน นั่นคือ น้ำจะกักอากาศอยู่ในช่องว่างของพื้นผิว ผิวสัมผัสระหว่างพื้นผิวของของเหลวและของแข็ง และระหว่างของเหลวกับอากาศจะลดลงส่งผลให้เกิดการก่อตัวของหยดน้ำเป็นทรงกลมโดยทำให้มี contact angle hysteresis มีค่าน้อยลงและสามารถลดลงได้อีกโดยการเพิ่มความขรุขระของพื้นผิวซึ่งทำให้มุมสัมผัสสูงขึ้น (higher contact angle) ความพยายามที่จะเลียนแบบ superhydrophobicity ที่พบในธรรมชาติ (เช่นใบบัว) จากองค์ความรู้ในระดับนาโน นักวิทยาศาสตร์นำหลักการนํ้ากลิ้งบนใบบัว มาใช้ในการสังเคราะห์พื้นผิวไม่เปียกนํ้า โดยการผลิตสารเคลือบผิวจากวัสดุนาโนที่มีสมบัติไม่ชอบนํ้าอย่างยิ่งยวด เพื่อใช้เคลือบพื้นผิวชนิดต่างๆ เช่น เคลือบผิวเซรามิค กระดาษ ผ้า และไม้ เป็นต้น