stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลิลิธ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Lilith
| ด ค กอาดัมกับเอวา |
| --- | --- |
ต้นกำเนิด:  เรื่องเล่าการสร้างในปฐมกาลในหนังสือปฐมกาล  อาดัม  เอวา 
บุตร:  คาอินและอาเบล คาอิน  อาเบล  Aclima Luluwa  เสท  Awan  Azura  Jumella 
เทววิทยาที่เกี่ยวข้อง:  การตกในบาป  บาปกำเนิด  สวนเอเดน  ต้นไม้แห่งการรู้ถึงความดีและความชั่ว  งูในคัมภีร์ไบเบิล  ผลไม้ต้องห้าม แอปเปิล  ใบมะเดื่อ  มะเดื่อในคัมภีร์ไบเบิล  เอลของอาดัม  ภาษาอาดัม  ลิลิธ 
วัฒนธรรมอื่น ๆ:  อาดัมในทัศนะของศาสนาอิสลาม
ลิบอง

ลิบอง (จีน: 吕蒙; อังกฤษ: Lu Meng) เป็นหนึ่งในแม่ทัพคนสำคัญยิ่งของง่อก๊ก มีความเก่งกาจ และเฉลียวฉลาดอย่างมาก
ลิบองมีฐานะยากจน เกิดที่เมืองยีหลำแห่งอิจิ๋ว เริ่มต้นโดยไต่เต้าจากการเป็นทหารเลวพร้อมกับตันเติ้ง ผู้เป็นพี่เขย ตั้งแต่อายุเพียง 16 ปี แต่ได้แสดงความสามารถบ่อยครั้งรวมถึงความใจถึงจนถึงขั้นบ้าระห่ำ จนพี่เขยตกใจ ครั้งหนึ่งได้หุนหันพลันแล่นจนตัดหัวของทหารรุ่นพี่คนหนึ่งที่พูดจาดูถูกปรามาสซึ่งหน้า แล้วหนีคดีความไปซ่อนตัว แต่ถูกซุนเซ็กเกลี้ยกล่อม หลังจากพูดกันไม่กี่คำ ลิบองก็ยอมเข้ากับซุนเซ็ก เมื่อพี่เขยสิ้น ลิบองก็ได้ขึ้นครองตำแหน่งแทน จนกระทั่งหมดยุคของซุนเซ็ก มาถึงซุนกวนและจิวยี่ รวมถึงโลซก  ลิบองได้แสดงฝีมือจนกระทั่งซุนกวนไว้ใจ ให้นำทัพจัดการเรื่องสำคัญต่าง ๆ เมื่อยังหนุ่ม ลิบองแทบไม่มีความรู้ในเรื่องตำรา เนื่องจากเป็นผู้ไม่มีการศึกษา จนซุนกวนสั่งให้ลิบองศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม ซึ่งลิบองได้หันมาศึกษาเล่าเรียน ครั้งหนึ่งโลซกได้ดูหมิ่นความรู้ของลิบอง แต่เมื่อได้เจรจาแล้วพบว่าลิบองมีความคิดที่ลึกซึ้ง มีกลศึกที่แยบคาย  จนโลซกต้องเปลี่ยนความคิด สิ่งที่สร้างชื่อเสียงให้กับลิบอง คือการวางแผนยึดเกงจิ๋วกลับคืน และจับตัวกวนอูได้ จนทำให้กวนอูถูกประหารชีวิตในที่สุด โดยที่แทบจะไม่ต้องสูญเสียไพร่พลเลย ทำให้ซุนกวนชื่นชมในตัวลิบองมาก แต่ลิบองกลับเสียชีวิต จากโรคภัยหลังจากยึดเกงจิ๋วได้ไม่นาน ในวรรณกรรมเล่าว่าลิบองเสียชีวิตจากการถูกวิญญาณกวนอูเข้าสิง กลางงานเลี้ยงที่ซุนกวนจัดให้เพื่อฉลองชัยชนะ แต่แท้จริงแล้วลิบองเสียชีวิตด้วยอาการที่ไม่ทราบสาเหตุ ขณะอายุได้ 42 ปี โดยซุนกวนยกตำแหน่งเจ้าเมืองลำกุ๋นและฉานเหลิง พร้อมเงินหนึ่งแสน ทองคำห้าร้อยชั่ง แต่ทว่ายังไม่ทันได้รับก็เสียชีวิตไปเสียก่อน ก่อนเสีย ลิบองได้ยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้แก่ทางการ
แหล่งข้อมูลอื่น

สามวันจากลิบองเป็นอื่น
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
ลิลเบบี

| ลิลเบบี |
| --- | --- |
ลิลเบบีในปี 2020
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ดอมีนิก อาร์มานี โจนส์
เกิด:  (1994-12-03) 3 ธันวาคม ค.ศ. 1994 (29 ปี) แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐ
แนวเพลง: ฮิปฮอป ดนตรีแทร็ป
อาชีพ: แร็ปเปอร์
ช่วงปี: 2016–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: แคปิตอล โมทาวน์ ควอลิตีคอนโทร 4 พีเอฟ วูล์ฟแพก วายเอสแอล

เว็บไซต์: iamlilbaby.com 
บุตร: 2 

 
 
ดอมีนิก อาร์มานี โจนส์ (อังกฤษ: Dominique Armani Jones; เกิด 3 ธันวาคม ค.ศ. 1994) หรือชื่อในวงการคือ ลิลเบบี (Lil Baby) เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน เขาก้าวสู่กระแสนิยมหลักเมื่อปี 2017 หลังจากปล่อยมิกซ์เทปชุด เพอร์เฟ็กต์ทิมมิง
สตูดิโออัลบัมแรกของลิลเบบี ชุด ฮาร์ดเดอร์แดนเอเวอร์ (2018) ได้รับการรับรองระดับทองคำขาวจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) เพลงในอัลบัม "เอสอินดีด" (กับเดรก) ขึ้นอันดับที่หกบนบิลบอร์ด ฮอต 100 เขายังออกมิกซ์เทปตามมาอีกสองชุดในปี 2018 ได้แก่ ดริปฮาร์ดเดอร์ และ สตรีตกอสซิป มีเพลงที่ประสบความสำเร็จอย่าง "ดริปทูฮาร์ด" (กับกันนา) ขึ้นอันดับที่สี่บนบิลบอร์ด ฮอต 100 อัลบัมหลังยังขึ้นอันดับที่สองบนบิลบอร์ด 200 สตูดิโออัลบัมชุดที่สอง มายเทิร์น ขึ้นถึงอันดับที่หนึ่งบนบิลบอร์ด 200 และได้รับการรับรองระดับทองคำขาวอีกสามครั้งจากอาร์ไอเอเอ เพลง "วีเพด" (กับ 42 ดักก์) ติดอันดับสิบบนฮอต 100 ในเดือนมิถุนายน 2020 เขาออกซิงเกิล "เดอะบิกเกอร์พิกเจอร์" ขึ้นอันดับสามบนฮอต 100 กลายเป็นอันดับที่สูงที่สุดของเขาบนชาร์ตนี้ ในปี 2021 ลิลเบบีและลิลเดิร์ก แร็ปเปอร์จากชิคาโก ได้ออกอัลบัมร่วมมือ ชุด เดอะวอยซ์ออฟเดอะฮีโรส์ กลายเป็นอัลบัมที่สองของเขาที่ติดอันดับหนึ่งบนบิลบอร์ด 200
ตลอดอาชีพของเขา ลิลเบบีได้เสนอเข้าชิงรางวัลแกรมมีสามครั้ง อเมริกันมิวสิกอะวอดส์ และเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์อย่างละสองครั้ง และเบตอะวอดส์อีกเจ็ดครั้ง เขายังถูกขนานนามให้เป็น "ศิลปินแห่งปี" ที่งานแอปเปิลมิวสิกอะวอดส์ 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

ลิลเบบี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ลิลเบบี ผลงานเพลงที่ดิสคอกส์
ลิโอเนล แบร์รีมัวร์

| ลิโอเนล แบร์รีมัวร์ |
| --- | --- |
จากเรื่อง Camille (1936)
เกิด: Lionel Herbert Blythe 28 เมษายน ค.ศ. 1878(1878-04-28) Philadelphia, Pennsylvania, U.S.
เสียชีวิต: 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954(1954-11-15) (76 ปี) Beverly Hills, California, U.S.
อาชีพ: Actor, director, screenwriter
ปีปฏิบัติงาน: 1893–1954
คู่สมรส: Doris Rankin (สมรส 1904–1923)(หย่า) ลูก 2 คน Irene Fenwick (สมรส 1923–1936) (ภรรยาเสียชีวิต)
ลิโอเนล แบร์รีมัวร์ (อังกฤษ: Lionel Barrymore) (28 เมษายน ค.ศ. 1878 - 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ ละครเวที ละครวิทยุ ชาวอเมริกัน เขาได้รับรางวัลออสการ์จากบทตัวร้าย ในบทเฮนรี พอตเตอร์ ในภาพยนตร์ของแฟรงก์ คาปรา เรื่อง It's a Wonderful Life ในปี ค.ศ. 1946
ลิลี ออลดริดจ์

| ลิลี ออลดริดจ์ |
| --- | --- |
ออลดริดจ์ในปี ค.ศ.2014
เกิด: ลิลี ม้อด ออลดริดจ์  (1985-11-15) 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 (39 ปี) แซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
อาชีพ: นางแบบ
ปีปฏิบัติงาน: 2003–ปัจจุบัน
คู่สมรส: เคเล็บ ฟอลโลวิลล์ (สมรส 2011)
บุตร: 1
นักเดินแบบ
ส่วนสูง: 175 ซม.
สีผม: น้ำตาล
สีตา: น้ำตาล
หน่วยงาน: IMG Models (ทั่วโลก) Iconic Management (ฮัมบวร์ค) Stockholmsgruppen (สต็อกโฮล์ม)
 
ลิลี ม้อด ออลดริดจ์ (อังกฤษ: Lily Maud Aldridge) เป็นนางแบบชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ อดีตหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต และนางแบบของสปอตส์อิลลัสเตรตทิด ปรากฏบนหน้าปกครบรอบห้าสิบปีของนิตยสารดังกล่าวร่วมกับคริสซี ทีเกน และนีนา อักดาล
แหล่งข้อมูลอื่น

ลิลี ออลดริดจ์ at the Fashion Model Directory
Lily Aldridge เก็บถาวร 2017-05-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at The Fashion Styles
| ด ค กนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต |
| --- | --- |
อดีต:  กันดิส สวาเนปุล  แจสมิน ทุกส์  โจเซฟีน สไครเวอร์  ซารา ซังไปยู  เทย์เลอร์ ฮิลล์  โรเม สไตรด์  ไลส์ รีเบย์รู  สเตลลา แม็กซ์เวลล์  บอร์บอรอ ป็อลวิน  อเลซินา แกรแฮม  เกรซ เอลิซาเบธ  ลีโอมี แอนเดอร์สัน  เอลซา ฮอสค์  ลิลี ออลดริดจ์  มาร์ธา ฮันต์  เบฮาตี ปรินส์ลัว  อาดรียานา ลีมา  อาเลซังดรา อังบรอซียู  กาเริน มึลเดอร์  กาโรลีนา กูร์โกวา  คาร์ลี คลอสส์  เคต กรีโกเรียวา  จิเซล บุนเชน  แชนดรา นอร์ท  แชเนล อีมาน  เซลิตา อีแบงส์  ดานิแอลา แป็ชโตวา  เดาต์เซิน กรุส  ไทรา แบงส์  มอญีกา ยากาชัก  มาริซา มิลเลอร์  มิแรนดา เคอร์  ยัสมีน เการี  โรซี ฮันทิงตัน-ไวต์ลีย์  ลินด์ซีย์ เอลลิงสัน  เลตีซียา กัสตา  สเตฟานี ซีมอร์  อิซาเบล โกลาร์ท  อิเนส ริเบโร  เอริน ฮีเทอร์ตัน  เฮเลนา คริสเตนเซน  ไฮดี คลุม 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เอ็ดเวิร์ด ราเซค  ลิมิเต็ลแบรนด์  รายชื่อนักเดินแบบวิกตอเรียส์ซีเคร็ต  พิงก์  วิกตอเรียส์ซีเคร็ต  วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์  วิกตอเรียส์ซีเคร็ตสวิมสเปเชียล
ลิ้นลายแผนที่

| ลิ้นลายแผนที่  (Geographic tongue)  |
| --- | --- |
Geographic Tongue
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: K14.1
ICD-9: 529.1
OMIM: 137400
DiseasesDB: 29512
MedlinePlus: 001049
eMedicine: derm/664
MeSH: D005929
ลิ้นลายแผนที่ (อังกฤษ: geographic tongue) เป็นภาวะหนึ่งของลิ้น พบได้ใน 3% ของประชากร มีลักษณะคือมีบริเวณของตุ่มรับรสที่มีสีผิดปกติและเจ็บ ภาวะนี้ส่วนใหญ่เป็นเรื้อรัง แต่จะมีอาการเฉพาะเมื่อกินอาหารบางชนิดเท่านั้น บางครั้งเรียก benign migratory glossitis (ลิ้นอักเสบย้ายที่ชนิดไม่ร้าย), benign migratory stomatitis (ช่องปากอักเสบย้ายที่ชนิดไม่ร้าย), glossitis areata migrans, lingua geographica, stomatitis areata migrans และ transitory benign plaques of the tongue
แหล่งข้อมูลอื่น

Dr Greene
Maxillofacial center เก็บถาวร 2005-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Notes etymology
Geographic tongue at NIH's Office of Rare Diseases
ลี แวน คลีฟ

| ลี แวน คลีฟ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 9 มกราคม ค.ศ. 1925(1925-01-09) Clarence LeRoy Van Cleef, Jr. โซเมอร์วิลล์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 16 ธันวาคม ค.ศ. 1989(1989-12-16) (64 ปี) ออกซ์นาร์ด รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: Barbara Havelone (1976–1989) (จนเขาเสียชีวิต)  Joanie (1960 – ?)  Patsy Ruth (1943 – ?) (หย่า)
ปีที่แสดง: 1952-1989
ลี แวน คลีฟ (อังกฤษ: Lee Van Cleef) (9 มกราคม ค.ศ. 1925 - 16 ธันวาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เจ้าของฉายา "ไอ้หน้าผี" โดยมากแสดงในภาพยนตร์ตะวันตกและภาพยนตร์แอ็กชัน ด้วยรูปหน้าคมและตาคมทำให้เขารับบทเป็นตัวร้ายในภาพยนตร์ ถึงแม้ต่อมาระยะหลังเขาจะได้รับบทเป็นตัวเอง อย่างเช่นรับบทนำร่วมในบทอดีตพันเอก ในเรื่อง For a Few Dollars More
นายกรัฐมนตรีกัมพูชา

สำหรับรายชื่อ ดูที่ รายชื่อนายกรัฐมนตรีกัมพูชา
| นายกรัฐมนตรี แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ธงชาติ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน ฮุน มาแณต ตั้งแต่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2023 (2023-08-22)
สำนักงานคณะรัฐมนตรี รัฐบาลกัมพูชา สำนักนายกรัฐมนตรี
การเรียกขาน: ท่านนายกรัฐมนตรี (ไม่เป็นทางการ) ฯพณฯ (ทางการ, การทูตระหว่างประเทศ)
สมาชิกของ: คณะรัฐมนตรี กรมปรึกษาราชบัลลังก์
รายงานต่อ: รัฐสภา
จวน: วิมานสันติภาพ
ที่ว่าการ: พนมเปญ
ผู้เสนอชื่อ: พรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐสภา
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์โดยพระราชกฤษฎีกา
วาระ: 5 ปี ต่ออายุได้; ไม่จำกัดวาระ
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญแห่งกัมพูชา
สถาปนา: 18 มีนาคม 1945 (79 ปีก่อน) (1945-03-18)
คนแรก: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
เงินตอบแทน: 10,000,000 เรียล หรือ 2,465 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อเดือน
เว็บไซต์: samdechhunsen.gov.kh
นายกรัฐมนตรีกัมพูชา (เขมร: នាយករដ្ឋមន្ត្រីកម្ពុជា, นายกรฎฺฐมนฺตฺรีกมฺพุชา) เรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา (เขมร: នាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា, นายกรฎฺฐมนฺตฺรีไนพฺระราชาณาจกฺรกมฺพุชา) เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศกัมพูชา นายกรัฐมนตรียังเป็นประธานของคณะรัฐมนตรีและเป็นผู้นำฝ่ายบริหารของรัฐบาลกัมพูชา นายกรัฐมนตรีจะต้องเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและจะได้รับการแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ นายกรัฐมนตรีได้รับการเลือกตั้งมีระยะเวลาการดำรงตำแหน่งห้าปี ตั้งแต่ปี 1945 มีนายกรัฐมนตรี 36 คน
นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ ฮุน มาแณต จากพรรคประชาชนกัมพูชา ซึ่งดำรงตำแหน่งต่อจาก ฮุน เซน บิดาของเขา
ดูเพิ่ม

รายชื่อนายกรัฐมนตรีกัมพูชา
ลินคอล์น ทาวน์ คาร์

| ลินคอล์น ทาวน์ คาร์ |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ลินคอล์น (ฟอร์ดมอเตอร์)
เริ่มผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1981 - 2011
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดใหญ่ (Full-size Luxury Car)
รูปแบบตัวถัง: ซีดาน 4 ประตู คูเป้ 2 ประตู
รุ่นที่คล้ายกัน: เอาดี้ เอ8 เล็กซัส แอลเอส อินฟินิที คิว45 บีเอ็มดับเบิลยู 7 ซีรีส์ ลินคอล์น คอนติเนนทัล จากัวร์ เอ็กซ์เจ มาเซราตี ควอตโตรปอร์เต โตโยต้า คราวน์ มาเจสตา นิสสัน ซิมา เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอส-คลาส
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 4.6-5.0 ลิตร V8
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ลินคอล์น คอนติเนนทัล (1980)
รุ่นต่อไป: ลินคอล์น มาร์คเอส (2008 - 2016) ลินคอล์น คอนติเนนทัล (2017 - 2020; indirect)
ลินคอล์น ทาวน์ คาร์ (อังกฤษ: Lincoln Town Car) เป็นรถธง ของบริษัทรถยนต์ลินคอล์น (เป็นบริษัทรถยนต์ในสังกัดของ ฟอร์ดมอเตอร์) เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดใหญ่ (อังกฤษ: Full-size Luxury Sedan)
ชื่อของลินคอล์น ทาวน์ คาร์ ปรากฏขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1922 โดยเป็นรถส่วนบุคคลที่ผลิตเป็นกรณีพิเศษให้กับ เฮนรี ฟอร์ด ผู้ก่อตั้งและประธานคนแรกของฟอร์ดมอเตอร์ ไม่มีการออกจำหน่าย แล้วชื่อทาวน์คาร์ก็หายไปพักหนึ่ง จนชื่อ ทาวน์ คาร์ มาปรากฏอีกครั้งโดยเป็นชื่อของทริมของรถรุ่น ลินคอล์น คอนติเนนทัล ในปี ค.ศ. 1959 แต่ชื่อทาวน์ คาร์ยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก
ต่อมาในปี ค.ศ. 1974 ชื่อของทาวน์ คาร์ เด่นชัดขึ้นเมื่อลินคอล์น คอนติเนนทัล รุ่นที่ 4 มีการแบ่งประเภทของรุ่นรถออกเป็น 2 ประเภทอย่างชัดเจน โดยรถคูเป้ 2 ประตู ใช้ชื่อว่า "คอนติเนนทัล ทาวน์ คูเป้" ส่วนรถซีดาน 4 ประตู จะใช้ชื่อว่า "คอนติเนนทัล ทาวน์ คาร์"
ต่อมา ใน ค.ศ. 1981 ทาวน์ คาร์ ได้แยกตัวออกมาเป็นรถรุ่นใหม่ เป็นอิสระ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของคอนติเนนทัลอีกต่อไป โดยหลังจากแยกรถทาวน์คาร์ออกมาจากรุ่นคอนติเนนทัล ทาวน์ คาร์ จูกจัดเกรดว่าเป็นรถหรูหราขนาดใหญ่ และคอนติเนนทัลถูกลดเกรดลงจากรถหรูหราขนาดใหญ่เป็นรถหรูหราขนาดกลาง (อังกฤษ: Mid-size Luxury Car)
ปัจจุบัน ทาวน์ คาร์ เป็นรถลีมูซีนยอดนิยมในแถบอเมริกาเหนือ มีราคาที่ถูกกว่ารถเกรดเดียวกันของยี่ห้ออื่นๆ ที่ขายในเฉพาะในแถบยุโรป แต่มีราคาแพงที่สุดเมื่อเทียบกับรถเกรดเดียวกันของยี่ห้ออื่นๆ ในสหรัฐอเมริกา โดยมีราคาของรุ่นมาตรฐานประมาณ 46,000 ดอลลาร์สหรัฐ และรุ่นเกรดสูงๆ ขึ้นไปก็มีราคาแพงขึ้น และมีชุดอุปกรณ์เสริมให้เลือกมากมาย หนึ่งในนั้นคือ ชุดแต่งแบบเกราะกันกระสุน ทำให้รถมีความปลอดภัยได้เทียบเท่ารถระดับประธานาธิบดี มีราคาเกือบ 100,000 ดอลลาร์ (เฉพาะชุดแต่ง ยังไม่รวมราคารถ)
กระแสตอบรับจากผู้ใช้ได้บอกว่า ทาวน์ คาร์ มีตัวถังใหญ่ ภายในที่กว้างขวาง หรูหราสะดวกสบาย วัสดุภายใน คุณภาพในการขับขี่ และระบบเบรกที่มีเสถียรภาพแม้บรรทุกน้ำหนักมาก เป็นที่น่าพอใจอย่างมาก แต่ยังต้องการให้ปรับปรุงในเรื่องของอัตราเร่ง(การเร่งแซง)
ปัจจุบัน ลินคอล์น ทาวน์ คาร์ มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาแบ่งได้ 3 รุ่น ดังนี้
รุ่นที่ 1 (ค.ศ. 1981 - 1989)

ทาวน์ คาร์ รุ่นที่ 1 มีรูปทรงเหลี่ยม ห้องโดยสารครึ่งหลังคบุลุด้วยหลังคาไวนิล ซึ่งดูภายนอกแล้วถือว่าตกยุคเล็กน้อย แต่ภายในรถเต็มไปด้วยอุปกรณ์ตกแต่งหรูหราล้ำสมัย เช่น หน้าปัทม์รถแสดงข้อมูลด้วยหน้าจอดิจิทัลแทนเข็มชี้ และสามารถคำนวณและแสดงผลให้ผู้ขับขี่ทราบได้ว่า ด้วยปริมาณเชื้อเพลิงคงเหลือในถัง สามารถใช้วิ่งต่อไปได้อีกกี่ไมล์ก่อนจะหมด และเมื่อผู้ขับขี่ใส่ระยะทางจากจุดเริ่มต้นถึงเป้าหมายเข้าไป ระบบของรถจะเก็บข้อมูลความเร็วของการขับขี่ แล้วประเมินและแสดงผลให้ผู้ขับขี่ทราบว่าจะใช้เวลาอีกเท่าไรจะถึงที่หมาย หากใช้ความเร็วเฉลี่ยดังที่ขับมา
นอกจากนี้ยังมีระบบคีย์แพด หากเจ้าของต้องการ จะสามารถเปลี่ยนระบบการล็อก ปลดล็อกประตู และกระโปรงหลังจากระบบกุญแจเป็นระบบกดรหัสผ่าน 5 หลัก จากแผงปุ่มที่ถูกติดตั้งไว้ในรถ รวมทั้งเก้าอี้ด้านหน้าที่ปรับตำแหน่งด้วยระบบไฟฟ้า (กดปุ่ม แล้วมอเตอร์จะเลื่อนตำแหน่งเก้าอี้) ซึ่งแทบจะหาไม่ได้เลยในรถในยุคเมื่อ 30 ปีก่อน หรือแม้แต่ยุคปัจจุบัน ใน ค.ศ. 1985 ได้มีการปรับโฉมแบบไมเนอร์เชนจ์ (การปรับโฉมเล็กน้อย) และในช่วงดังกล่าวราคาน้ำมันในตลาดโลกปรับตัวลดลงค่อนข้างมาก จึงได้ใช้โอกาสนี้โฆษณาประชาสัมพันธ์เพื่อเพิ่มยอดขาย ซึ่งค่อนข้างประสบความสำเร็จดีพอสมควร
ในช่วงนี้ ทาวน์ คาร์ ที่ขาย มี 3 ทริม คือ Base เป็นรุ่นมาตรฐาน, Signature เป็นรุ่นกลาง และ Cartier เป็นรุ่นท็อป เครื่องยนต์ที่ใช้เป็นเครื่องยนต์รุ่นวินเซอร์ วี8 ขนาด 5000 ซีซี ส่งกำลังด้วยเกียร์อัตโนมัติ AOD 4สปีด พร้อมโอเวอร์ไดรฟ์
รุ่นที่ 2 (ค.ศ. 1990 - 1997)

ทาวน์ คาร์ รุ่นที่ 2 ในช่วงปีแรกหลังเปิดตัว ใช้เครื่องยนต์วินด์เซอร์ 5,000 ซีซี วี8 มี 3 ทริมแบบเดิม คือ Base, Signature และ Cartier รูปทรงลูกเล่นใหม่ที่ถูกติดตั้งเข้าไปคือ ระบบกระจกแบบ Electrochromic Dimming Mirror เมื่อแดดจัด กระจกจะเปลี่ยนสีเป็นสีดำ มีคุณสมบัติคล้ายฟีล์มกันแดดกันความร้อน และเมื่อแดดน้อยลง กระจกจะเปลี่ยนกลับเป็นกระจกใสมองเห็นทัศนัยภาพได้ชัดเจน, ระบบจดจำพฤติกรรมการขับรถ 2 คน จดจำลักษณะการขับรถของผู้ขับขี่ได้ สามารถบอกได้ว่าผู้ที่กำลังขับขี่เป็นใคร (หรือไม่ใช่ 2 คนที่สั่งให้ระบบจดจำไว้), เวลาปรับเบาะให้เอนนอนไปข้างหลัง จะมีเบาะสำรองที่อยู่บริเวณเอวพองขึ้นมาเพื่อลดมุมระหว่างเบาะนั่งกับเบาะหลัง
ใน ค.ศ. 1991 ทาวน์ คาร์ เปลี่ยนไปใช้เครื่องยนต์รุ่นโมดูลาร์ 4,600 ซีซี วี 8 กำลังสูงสุด 190 แรงม้า แรงบิด 352.5 นิวตัน-เมตร และชื่อทริม ถูกเปลี่ยน โดยทริมมาตรฐาน คือ Executive ตามด้วย Signature และ Cartier ตามลำดับ ต่อมาในปี 1993 ได้ปรับปรุงเครื่องยนต์ให้มีสมรรถนะเพิ่ม โดยกำลังสูงสุดเพิ่มเป็น 210 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 366.1 นิวตัน-เมตร อัตราการใช้เชื่อเพลิงเฉลี่ย 7.65 กิโลเมตรต่อลิตร ในเมือง และ 10.6 กิโลเมตรต่อลิตรบนถนนโล่ง
รุ่นที่ 3 (ค.ศ. 1998 - 2011)

ทาวน์ คาร์ รุ่นที่ 3 มีการออกแบบใหม่โดยเปลี่ยนจากรถทรงเหลี่ยมเป็นแบบโค้งมน ตัวถังสั้นลง 3 นิ้ว แต่กว้างขึ้น 2 นิ้ว สูงขึ้น 1 นิ้ว และหนักขึ้น 270 กิโลกรัม
จากกระแสตอบรับจากผู้ใช้ พบว่า ทาวน์ คาร์ ยังต้องปรับปรุงในรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูตกยุคเมื่อเทียบกับช่วงเวลาของแต่ละรุ่น ตั้งแต่รุ่นแรกถึงรุ่นปัจจุบัน อีกทั้งยังมีอัตราเร่งต่ำ สมรรถนะของเครื่องน้อยเกินไป(เมื่อเทียบกับน้ำหนักรถ) และระบบการเลี้ยวรถยังไม่ดีนัก แต่ถึงกระนั้น ทาวน์ คาร์ ก็มีการแสตอบรับว่าเป็นรถที่กว้างขวาง ให้ความสะดวกสบายแก่ผู้โดยสารได้อย่างที่ยี่ห้ออื่นทำไม่ได้ และเครื่องยนต์เดินเงียบ แทบไม่มีเสียงรบกวนในห้องโดยสารขณะวิ่งรถ และเป็นรถลีมูซีนที่พบเห็นได้มากที่สุดในสหรัฐอเมริกา
ใน ค.ศ. 2003 เป็นต้นมา มีการเปลี่ยนแปลงการจัดระบบทริมไปๆ มาๆ จนในปัจจุบัน ทริมที่เป็นปัจจุบัน คือ Signature แทนรุ่น Executive, Signature Limited แทน Signature, Designer เป็นทริมใหม่ แทรกระหว่าง Signature เก่า กับ Cartier เก่า, Signature L แทน Cartier และ L Series เป็นทริมใหม่ มีระยะฐานล้อยาวกว่ารุ่นอื่นๆ 6 นิ้ว
ลินคอล์น วางแผนที่จะพัฒนาในเรื่องภาพลักษณ์ภายนอกและสมรรถนะของเครื่องยนต์ แต่ทว่า ทาวน์ คาร์ ก็มีภาพลักษณ์ในเรื่องดังกล่าวในแง่ลบมาเกือบ 30 ปีแล้ว เมื่อพูดถึงชื่อทาวน์คาร์ ผู้ที่รู้จักแม้จะนึกถึงรถที่สะดวกสบาย แต่ก็จะนึกถังรถที่เชื่องช้า สมรรถนะต่ำ รูปทรงตกยุคด้วย หากจะออกแบบรถรุ่นใหม่โดยที่ปรับปรุงข้อเสียดังกล่าวได้ ชื่อของทาวน์ คาร์ ก็จะเป็นตัวถ่วงความมั่นใจของผู้ซื้อ ดังนั้น ฟอร์ดมอเตอร์ จึงตัดสินใจหยุดสายการผลิตทาวน์ คาร์ ในปี 2011 นี้
ลินคอล์น ทาวน์ คาร์ รุ่นที่ 1
ลินคอล์น ทาวน์ คาร์ รุ่นที่ 2
ลินคอล์น ทาวน์ คาร์ รุ่นที่ 3
ลิฟแอนด์มัดดี

| ลิฟแอนด์มัดดี |
| --- | --- |

ประเภท: ตลก
สร้างโดย: John D. Beck & Ron Hart
แสดงนำ:   โดฟ คาเมรอน  Joey Bragg  Tenzing Norgay Trainor  Kali Rocha  Benjamin King  Lauren Lindsey Donzis 
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง:   Bardur Haberg  Oli Jogvansson  Molly Kaye  Paula Winger 
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Better in Stereo", performed by โดฟ คาเมรอน
ผู้ประพันธ์เพลง: Eric Goldman & Ken Lofkoll
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 4
จำนวนตอน: 80 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   John D. Beck & Ron Hart  Andy Fickman  Betsy Sullenger  John Peaslee 
ผู้อำนวยการสร้าง: Greg A. Hampson
กล้อง: Multi-camera
ความยาวตอน: 22–24 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   Beck & Hart Productions  Oops Doughnuts Productions  It's a Laugh Productions 
ออกอากาศ
เครือข่าย: ดิสนีย์แชนแนล
ออกอากาศ: 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 (2013-07-19) – 24 มีนาคม ค.ศ. 2017 (2017-03-24)
ลิฟแอนด์มัดดี (อังกฤษ: Liv and Maddie, ชื่อเต็ม: Liv and Maddie: Cali Style สำหรับฤดูการที่ 4) เป็นซีรีส์โทรทัศน์แนวตลกของสหรัฐอเมริกา ที่สร้างโดย John D. Beck และ Ron Hart โดยออกอากาศทางช่องดิสนีย์แชนแนล ในวันที่ 19 กรกฎาคม 2013 และจบลงในวันที่ 24 มีนาคม 2017 ซีรีส์นำแสดงโดย โดฟ คาเมรอน, Joey Bragg, Tenzing Norgay Trainor, Kali Rocha, Benjamin King และ Lauren Lindsey Donzis
นักแสดง

โดฟ คาเมรอน รับบท Liv กับ Maddie Rooney
Joey Bragg รับบท Joey Rooney
Tenzing Norgay Trainor รับบท Parker Rooney
Kali Rocha รับบท Karen Rooney
Benjamin King รับบท Pete Rooney (ฤดูการที่ 1–3)
Lauren Lindsey Donzis รับบท Ruby (ฤดูการที่ 4)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ลิฟแอนด์มัดดี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ลี มาร์วิน

| ลี มาร์วิน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924(1924-02-19) นิวยอร์กซิตี รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: สิงหาคม 29, 1987(1987-08-29) (63 ปี) ทักซัน รัฐอาริโซนา สหรัฐอเมริกา ฝังที่หลุมฝังศพแห่งชาติอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย
คู่สมรส: Betty Ebeling (1951-1967) (หย่า) Pamela Feeley (1970-1987) (เขาเสียชีวิต)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1950-1986
ลี มาร์วิน (อังกฤษ: Lee Marvin) (19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924 - 29 สิงหาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกับเสียงแหบห้าว ผมสีขาว ด้วยส่วนสูง 6 ฟุต 2 นิ้ว เดิมทีมาร์วินรับบทสมทบ ส่วนมากเป็นบทตัวร้าย ทหารและบทตัวละครโหดร้าย แต่เมื่อเขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จาก 2 บทบาทในภาพยนตร์เรื่อง Cat Ballou (1965) ก็ทำให้เขาได้รับบทคนดีและเห็นอกเห็นใจมากขึ้น
ลิงลม

| ลิงลม ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ต้นยุคอีโอซีน-ปัจจุบัน, 50> 0–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ลิงลมเบงกอล หรือ ลิงลมเหนือ (Nycticebus bengalensis)

ใบหน้าของลิงลมแต่ละชนิดที่มีลายเส้นขีดไม่เหมือนกัน
สถานะการอนุรักษ์
CITES Appendix I (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์:: Lorisidae
วงศ์ย่อย:: Lorisinae
สกุล:: Nycticebus E. Geoffroy, 1812

ชนิดต้นแบบ
Tardigradus coucang Boddaert, 1785
ชนิด
 N. bancanus (Lyon, 1906)  N. bengalensis (Lacépède, 1800)  N. borneanus (Lyon, 1906)  N. coucang (Boddaert, 1785)  †? N. linglom Mein & Ginsburg, 1997  N. javanicus É. Geoffroy, 1812  N. kayan Munds, Nekaris & Ford, 2012  N. menagensis (Lydekker, 1893)  N. pygmaeus Bonhote, 1907

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของลิงลมแต่ละชนิด (สีแดง: N. pygmaeus, สีน้ำเงิน: N. bengalensis, สีน้ำตาล: N. coucang, N. javanicus, N. menagensis)
ชื่อพ้อง
 Tardigradus Boddaert 1784: (สับสน)  Loris É. Geoffroy 1796  Lori Lacépède 1799  Stenops Illiger 1811  Bradycebus É. Geoffroy & F. Cuvier 1820: (ชื่อตั้งไร้คำอธิบาย)  Bradylemur de Blainville 1839
ลิงลม หรือ นางอาย หรือ ลิงจุ่น (อังกฤษ: Slow lorises, Lorises; อินโดนีเซีย: Kukang) เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสกุลหนึ่ง ในวงศ์ Lorisidae ในอันดับไพรเมต (Primates) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Nycticebus (/นิค-ติ-ซี-บัส/)
ศัพทมูลวิทยา

ลิงลม โดยปกติแล้วที่เคลื่อนไหวได้เชื่องช้ามาก แต่จะว่องไวในเวลากลางคืน เมื่อหาอาหาร และเวลาที่โดนลมพัด อันเป็นที่มาของชื่อ เมื่อตกใจจะเอาแขนซุกใบหน้าไว้ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาไทยอีกเช่นกัน
โดยคำว่า "Loris" (/ลอ-ริส/) ในภาษาอังกฤษนั้น มาจากภาษาดัตช์คำว่า "Loeris" อันหมายถึง "ตัวตลกในละครสัตว์" ในขณะที่ภาษาจีนจะเรียกลิงลมว่า "懒猴" (พินอิน: Lǎn hóu) หมายถึง "ลิงขี้เกียจ" อันเนื่องจากการเคลื่อนไหวที่เชื่องช้า
ลักษณะ

ลิงลมมีรูปร่างโดยรวม คือ มีขนนุ่มสั้นเหมือนกำมะหยี่ ลำตัวป้อมกลมอ้วน รูปร่างหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตา มีตากลมโต มีจำนวนฟันและเขี้ยวที่เขียนเป็นสูตรได้ว่า  {\tfrac {2.1.3.3}{2.1.3.3}}\times 2=36  สีขนมีความหลากหลายแตกต่างกันตามสภาพพื้นที่ที่อยู่อาศัย และแต่ละชนิด บางชนิดจะมีรอยขีดคาดตามใบหน้า, ส่วนหัว, ดวงตา และเส้นกลางหลัง อันเป็นลักษณะสำคัญในการแบ่งแยกชนิด มีส่วนหางที่สั้นมากจนดูเหมือนไม่มีหาง น้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 1 กิโลกรัม
นอกจากนี้แล้ว ลิงลมยังเป็นสัตว์ที่มีลิ้น 2 ลิ้น คือ ลิ้นสั้น กับ ลิ้นยาว ใช้ประโยชน์ในการกินอาหารแตกต่างกัน รวมถึงมีกระดูกสันหลังที่มีลักษณะพิเศษที่สามารถบิดตัวได้คล้ายงูอีกด้วย จึงใช้ในการปีนป่ายต้นไม้ได้เป็นอย่างดี อีกทั้งสภาพของขนและสียังสามารถแฝงตัวให้กลมกลืนกับธรรมชาติได้ด้วย
ซึ่งลิงลมเป็นสัตว์ที่มีวิวัฒนาการเช่นนี้มานานกว่า 50 ล้านปีมาแล้ว
การจำแนก

ปัจจุบัน แบ่งออกเป็น 8 ชนิด ได้แก่ (ในอดีตถูกแบ่งเพียง 2 หรือ 3 หรือเคยเชื่อว่ามีเพียงชนิดเดียว แต่จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์พบว่าอาจมีได้ถึง 12 ชนิด)
Nycticebus bancanus
Nycticebus bengalensis
Nycticebus borneanus
Nycticebus coucang
Nycticebus kayan
Nycticebus javanicus
Nycticebus menagensis