stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เยฟเกนี ปรีโกจีน

| เยฟเกนี ปรีโกจีน |
| --- | --- |
ปรีโกจีนเมื่อปี 2023
ชื่อพื้นเมือง: Евгений Пригожин
ชื่อเล่น: "หัวหน้าคนครัวของปูติน"
เกิด: 1 มิถุนายน ค.ศ. 1961 เลนินกราด รัสเซียโซเวียต สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 23 สิงหาคม ค.ศ. 2023(2023-08-23) (62 ปี) คูเจียนคีโน, เขตโบโลกอฟสกี, แคว้นตเวียร์, ประเทศรัสเซีย
รับใช้: รัสเซีย
บังคับบัญชา: กลุ่มวากเนอร์
การยุทธ์:  สงครามรัสเซีย-ยูเครน การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย ยุทธการที่บัคมุต  ยุทธการที่ซอเลดาร์  กบฏกลุ่มวากเนอร์ 
บำเหน็จ: วีรชนแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย วีรชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ วีรชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์
คู่สมรส: Lyubov Valentinovna Prigozhina
บุตร: 3
ข้อมูลธุรกิจ
องค์การ: วากเนอร์กรุ๊ป หน่วยวิจัยอินเทอร์เน็ต คองคอร์ดแมเนจเมนต์แอนด์คอนซัลติง
 Criminal information
สถานะทางคดี: ต้องหาโดยเอฟบีไอ ฐานยุแยงการเลือกตั้ง

บทลงโทษ:   ถูกเลื่อนออกไป (1979)  จำคุก 12 ปี (1981–1990) 
 
 
เยฟเกนี วิคโตโรวิช ปรีโกจีน (รัสเซีย: Евге́ний Ви́кторович Приго́жин; สัทอักษรสากล: [prʲɪˈɡoʐɨn]; 1 มิถุนายน 1961 – 23 สิงหาคม 2023) เป็นออลิการ์กรัสเซียและผู้นำบริษัททหารเอกชนที่ชื่อว่า วากเนอร์ เขาเป็นคนสนิทใกล้ชิดของวลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย จนกระทั่งเขาได้เริ่มก่อการกบฏในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 ปรีโกจีนบางครั้งถูกขนามนามว่าเป็น "หัวหน้าคนครัวของปูติน" ("Putin's chef") เพราะเขาเป็นเจ้าของร้านอาหารและบริษัทประกอบอาหารจำนวนหนึ่งที่มีให้บริการแก่เครมลิน ครั้งหนึ่งเคยเป็นนักโทษในสหภาพโซเวียต ปรีโกจีนได้ควบคุมเครื่อข่ายของบริษัทที่ทรงอิทธิพลของเขาเอง ซึ่งได้ดำเนินการตามข้อมูลการตรวจสอบ ค.ศ. 2022 "ได้ประสานกันอย่างแนบแน่นกับกระทรวงกลาโหมรัสเซียและหน่วยจีอาร์ยู หน่วยข่าวกรองหลักของรัสเซีย"
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา

ปริโกจีนเกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 1961 ณ เมือง เลนินกราด สหภาพโซเวียต ซึ่งปัจจุบันคือเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กประเทศรัสเซีย แม่เป็นพยาบาล พ่อของเขาเป็นวิศวกรเหมืองแร่ชาวยิว ซึ่งเสียชีวิตตอนที่เขาอายุ 9 ขวบ  ปู่ของเค้าเป็นทหารในกองทัพแดงสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับเหรียญกล้าหาญจากการรบในสมรภูมิรซเฮฟ (Rhzev)  ซึ่งต่อมาเขาได้ออกทุนสนับสนุนหนังสงคราม Rhzev ที่ฉายเมื่อปี 2020 ซึ่งเนื้อเรื่องได้มีการเชิดชูเกียรติปู่ของเขา
ปริโกจีนเป็นญาติกับ เยฟิล์ม อิลยิช ปริโกจีน  ซึ่งเขาได้อาศัยอยู่ด้วยเป็นเวลาหลายปี โดยทำงานในเหมืองยูเรเนียม ในเมือง โซฟติ โวดี้ ประเทศยูเครน
พ่อเลี้ยงของปริโกจีนชื่อ ซามูอิล ฟริดมาโนวิช ซาคอย เป็นครูสอนสกีเชื้อสายยิวซึ่งครั้งหนึ่งได้จุดประกายให้เขาสนใจและเข้าสู่เส้นทางการเป็นนักสกีมืออาชีพ เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนกีฬาเมื่อปี 1977  ก่อนจะล้มเลิกเส้นทางนักกีฬาภายหลังการบาดเจ็บ และหันมาทำงานเป็นเทรนเนอร์ฟิตเนสที่โรงเรียนกีฬาเด็ก
อาชญากรรมและถูกจำคุก

ในปี ค.ศ. 1979 เขาถูกจับในข้อหาลักขโมยและถูกตัดสินจำคุก 2 ปี 6 เดือน โดยได้รอลงอาญา และต้องทำงานชดใช้โทษในโรงงานเคมีใน เวลิกี้ โนโวโกรอด
ในปี ค.ศ. 1980 เขาได้กลับมาเข้ากลุ่มแก๊งอาชญากรรมตระเวรขโมยทั่วเมืองเลนินกราด ก่อนจะถูกจับหลังจากที่ได้การปล้นและทำร้ายร่างกายผู้หญิงบนถนน เข้าถูกตัดสินจำคุก ค.ศ.1981 เป็นเวลา 12 ปีในคุกสำหรับนักโทษคดีอาชญากรรม
ในปี 1985 ปริโจกินได้ถูกย้ายไปจำคุกกับนักโทษทั่วไป และ ณ ตอนนั้นเขาได้อ่านหนังสืออย่างมาก และได้เรียนงานช่าง ได้ทำงานเป็นช่างกลึง คนขับรถแทรกเตอร์ และ ช่างทำตู้
ในปี 1988 ศาลฎีกาได้มีการลดโทษเหลือ 10 ปี จากความประพฤที่ดีระหว่างอยู่ในเรือนจำ และย้ายมาอยู่เรือนจำทั่วไป ในที่สุดเมื่อปี 1990 เข้าได้พ้นโทษ ทันทีเมือเขาพ้นโทษออกมาก็ได้สมัครเรียนต่อที่สถาบันเคมีและเภสัชกรรมเลนินกราดแต่เรียนไม่จบการศึกษา  ในภายหลังปริโกจีนใช้ภูมิหลังในการเป็นนักโทษในการโน้มนาวนักโทษเพื่อเข้่าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างวากเนอร์
เส้นทางนักธุรกิจ

ภายหลังจากการพ้นโทษเขาได้ออกมาขายฮอตดอกกับแม่และพ่อเลี้ยงของเขาในตลาด เมืองเลนินกราด  หลังจากที่โซเวียตล่มสลาย เขาได้เริ่มประกอบธุรกิจหลายอย่าง ในช่วงปี 1991 ถึงปี 1997 เขาได้ธุรกิจค้าปลีก และเป็นหุ้นส่วน 15% ของเชนธุรกิจค้าปลีก Contrast ในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กซึ่งก่อตั้งโดยเพื่อนร่วมชั้นของเขานามว่าบอริส สเกปเตอร์
ในช่วงเวลาเดียวกันเขาได้ทำธุรกิจเกี่ยวกับการพนัน ปริโจกิน บอริส และ อิกอร์ โกเบนโก ได้สร้างคาสิโนแห่งแรกในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก  และอีกหลากหลายธุรกิจ เช่น ธุรกิจก่อสร้าง วิจัยการตลาด การค้าขายกับต่างประเทศ  เป็นไปได้ว่าช่วงเวลาตรงนี้อาจจะเป็นช่วงที่ปริโจกินได้พบปูตินที่กำลังดำรงตำแหน่งเลขาธิการกรรมการว่าด้วยกิจการและธุรกิจการพนันตั้งแต่ปี 1991
ในปี 1995 หลังจากที่รายได้จากธุรกิจต่างเริ่มลดลง เขาได้ชักชวน คิริล ซิมินอฟซึ่งทำงานอยู่ที่เชนธุรกิจค้าปลีก Contrast มาร่วมเปิดร้านอาหาร โดยร้านอาหารแรกของปริโจกินมีชื่อว่า Old Custom House (Старая Таможня) ที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก หลังจากนั้นเมือปี 1997 เขาและหุ่นส่วนได้บูรณะเรือเก่าโดยใช้เงินกว่า 400,000 ดอลลาร์สหรัฐ ให้กลายเป็นร้านอาหารลอยน้ำที่มีชื่อว่า New Island ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก
ในปี 2001 เขาได้เสริฟอาหารให้ประธานาธิบดีปูตินและฝรั่งเศสในขณะนั้นด้วยตัวเอง นอกจาก ปริโจกินยังเป็นเจ้าภาพต้อนรับประธานาธิบดีจอร์จดับเบิ้ลยูบุชเมื่อปี 2002 และ ในปี 2003 ปูตินได้เฉลิมฉลองวันเกิดตัวเองที่ร้าน New Island อีกด้วย
ในปี 2000 เขาเริ่มมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกลับปูตินมากขึ้นเรื่อย ในปี 2003 เขาได้แยกเปิดบริษัทใหม่อันโด่งดังชื่อว่า คอนคอรด แคเทอริ่ง บริษัทอาหารที่ชนะการประมูลของภาครัฐมากมาย ไม่ว่าจะเป็นประมูลอาหารกลางสำหรับโรงเรียนและพนักงานรัฐ  ในปี 2012 เขาได้ชนะประมูลในการผลิตอาหารสำหรับกองทัพรัสเซียมูลค่ากว่า 1.2 ล้านล้านบาทต่อปี เงินที่ได้ส่วนนี้เขาได้เอามาใช้ในการสร้างบริษัทเทคโนโลยีที่ชื่อ สำนักการวิจัยอินเทอร์เน็ต  ซึ่งถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังการแทรกแซงการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐเมื่อปี 2016
ในปี 2018 บริษัท Msk LLC ได้รับจัดงานเลี้ยงประจำปี “วีรบุรุษแห่งปิตุภูมิ” ณ วังเครมลินเป็นมูลค่ากว่า 2.5 ล้านรูเบิล โดยบริษัทดังกล่าวได้อ้างว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง กับ คอนคอร์ด แคเทอริ่ง ของปริโกจีน แต่กลับมีเบอร์โทรศัพท์บริษัทเหมือนกัน ในปีต่อมาบริษัทก็ยังได้รับการจ้างจัดเลี้ยงจากทางการเป็นมูลค่ากว่า 4.1 ล้านรูเบิล
ในปี ค.ศ. 2021 ปริโกจีนได้ย้ายครอบครัวไปยังคฤหาศน์ในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก โดยภายในมีสนามบาสเก็ตบอล ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ เขายังครอบครับเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว และ เรือยอร์ชขนาด 115 ฟุต  อเล็กซี่ นาวาลนี่ได้กล่าวหาปริโจกินว่ามีความเชื่อมโยงกับบริษัท โมกอฟสกี้ ชโกลนิก หรือ มอสโกว สคูลบอย  ที่เคยขายอาหารแก่โรงเรียนในคุณภาพต่ำและเป็นต้นเหตุให้เกิดการระบาดของโรคบิดในปี 2019   เครือข่ายผู้สื่อข่าวที่รายงานเกี่ยวกับองค์กรอาชญากรรมและการทุจริตเคยประกาศให้ปริโจกินเป็นผู้ทุจริตคอรัปชั่นแห่งปี
วากเนอร์

ใน ค.ศ. 2014 เขาได้ก่อตั้งบริษัททหารเอกชนที่เรียกว่า วากเนอร์กรุ๊ป เพื่อสนับสนุนกองกำลังกึ่งทหารที่สนับสนุนรัสเซียในยูเครน ได้รับทุนจากรัฐรัสเซีย มันได้ดำเนินบทบาทที่สำคัญในการบุกครองยูเครนของรัสเซีย และสนับสนุนผลประโยชน์ของรัสเซียในตะวันออกกลางและในแอฟริกา ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022 ปรีโกจีนยังได้ยอมรับถึงการแทรกแซงของบริษัทของเขาในการเลือกตั้งสหรัฐ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 เขาได้ยืนยันว่าเขาเป็นผู้ก่อตั้งและเป็นผู้จัดการมาเป็นเวลายาวนานของสำนักการวิจัยอินเทอร์เน็ต บริษัทรัสเซียถูกตะวันตกกล่าวหาว่าได้ดำเนินการโฆษณาชวนเชื่อทางออนไลน์และการรณรงค์ที่บิดเบือนข้อมูล
บริษัทของปรีโกจีนและผู้ร่วมงาน และแต่เดิมปรีโกจีนเองตกอยู่ภายใต้การคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจและข้อหาทางอาญาในสหรัฐ และสหราชอาณาจักร ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 สหภาพยุโรป (EU) ได้กำหนดการคว่ำบาตรต่อปรีโกจีน เนื่องจากเขาได้จัดหาเงินทุนในกิจกรรมของวากเนอร์กรุ๊ปในลิเบีย ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2022 อียูได้กำหนดการคว่ำบาตรเพิ่มเติมต่อเขาสำหรับบทบาทของเขาในรัสเซียบุกครองยูเครน เอฟบีไอได้เสนอเงินรางวัลสูงถึง 250,000 ดอลลาร์สหรัฐสำหรับข้อมูลที่นำไปสู่การจับกุมปรีโกจีน
ปรีโกจีนได้วิพากษ์วิจารณ์อย่างเปิดเผยต่อกระทรวงกลาโหมรัสเซียด้วยเรื่องการคอร์รัปชั่นและการจัดการที่ผิดพลาดในสงครามกับยูเครน ในที่สุด เขาได้กล่าวว่าเหตุผลที่พวกเขาได้ให้ไว้สำหรับการรุกรานเป็นความเท็จ วันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2023 เขาได้ริเริ่มก่อการกบฏต่อผู้นำกองทัพรัสเซีย กองกำลังวากเนอร์ได้เข้ายึดรอสตอฟ-ออน-ดอนและรุกคืบไปยังมอสโก การก่อกบฏได้ถูกล้มเลิกในวันถัดมา และข้อกล่าวหาทางอาญาของปรีโกจีนได้ถูกยกเลิก ภายหลังจากได้ตกลงที่จะย้ายกองกำลังของเขาไปยังเบลารุส
การเสียชีวิต

วันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2023 สองเดือนภายหลังการก่อกบฎ ปรีโกจีนถูกสันนิษฐานว่าเสียชีวิตจากเครื่องบินตกในแคว้นตเวียร์ ทางเหนือของมอสโก พร้อมกับคนอื่น ๆ อีกเก้าคน การเสียชีวิตของเขาได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2023 หลังจากการวิเคราะห์ทางพันธุกรรมที่ดำเนินการกับศพที่เก็บมาจากซากเครื่องบิน ปูตินกล่าวในถ้อยแถลงต่อสาธารณะครั้งแรกเกือบ 24 ชั่วโมงหลังเหตุการณ์ดังกล่าว กล่าวถึงปริโกจีนว่าเป็น “บุคคลที่มีความสามารถ” ซึ่ง “เคยทำผิดพลาดร้ายแรงในชีวิตแต่กลับประสบความสำเร็จ”
Whiteleggiidae

| Whiteleggiidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับใหญ่:: Peracarida Peracarida
อันดับ:: Tanaidacea Tanaidacea
วงศ์:: Whiteleggiidae Whiteleggiidae

Whiteleggiidae เป็นวงศ์ของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในอันดับ Tanaidacea
สกุลในวงศ์ ได้แก่:
Pseudowhiteleggia Lang, 1970
Whiteleggia Lang, 1970
Xiphocaris

| Xiphocaris |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับ:: Decapoda Decapoda
วงศ์:: Xiphocarididae Xiphocarididae
สกุล:: Xiphocaris Xiphocaris von Martens, 1872

Xiphocaris เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Xiphocarididae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบได้ในแคริบเบียน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Xiphocaris elongata (Guérin-Méneville, 1855)
Xiphocaris gomezi Juarrero de Varona, 1993
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 40 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"

| เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 40 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค> ศ. 1941-ค.ศ. 1945" |
| --- | --- |

ประเภท: เหรียญที่ระลึก
วันสถาปนา: 12 เมษายน ค.ศ. 1985
ประเทศ:  สหภาพโซเวียต
ผู้สมควรได้รับ: ทหารที่เข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่สอง
มอบเพื่อ: "ครบรอบ 40 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ"
สถานะ: ไม่มีการมอบ
ผู้สถาปนา: คณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต
ประธาน: ประชาชนในสหภาพโซเวียต
สถิติการมอบ
ทั้งหมด: 11,268,980
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 40 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945" (รัสเซีย: Юбилейная медаль «Сорок лет Победы в Великой Отечественной войне 1941–1945 гг.») เป็นเหรียญที่ระลึกครบรอบ 40 ปี สำหรับชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ เหรียญได้รับการประกาศจากคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1985
สมุดภาพ

แพรแถบ
ด้านหลัง
เหรียญที่ระลึก "ในพิธีฉลองครบรอบ 100 ปีชาตกาลวลาดีมีร์ อิลลิช เลนิน"

| เหรียญที่ระลึก "ในพิธีฉลองครบรอบ 100 ปีชาตกาลวลาดีมีร์ อิลลิช เลนิน" |
| --- | --- |

ประเภท: เหรียญที่ระลึก
วันสถาปนา: 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969
ประเทศ:  สหภาพโซเวียต
ผู้สมควรได้รับ: พลเมืองของสหภาพโซเวียตและชาวต่างชาติ
มอบเพื่อ: "สำหรับความเป็นเลิศในการรับราชการพลเรือนหรือการทหารแก่รัฐสังคมนิยม"
สถานะ: ไม่มีการมอบ
ผู้สถาปนา: คณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต
สถิติการมอบ
ทั้งหมด: พลเรือน – 9,000,000 ทหาร – 2,000,000  ชาวต่างชาติ – 5,000
เหรียญที่ระลึก "ในพิธีฉลองครบรอบ 100 ปีชาตกาลวลาดีมีร์ อิลลิช เลนิน" (รัสเซีย: Юбилейная медаль В ознаменование 100-летия со дня рождения Владимира Ильича Ленина») เป็นเหรียญที่ระลึกรัฐของสหภาพโซเวียต สถาปนาโดยกฤษฎีกาขอคณะกรรมการบริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีวันเกิดของวลาดีมีร์ เลนิน ระเบียบการมอบเหรียญได้รับการแก้ไขเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1980 ตามประกาศจากคณะกรรมการบริหารสูงสุดของสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต เหรียญที่ระลึกมอบให้แก่สมาชิกที่มีชื่อเสียงของสังคมโซเวียต ผู้นำทางทหาร และสมาชิกชาวต่างชาติของขบวนการคอมมิวนิสต์และขบวนการแรงงานระหว่างประเทศ
ระเบียงภาพ

แพรแถบ
เบื้องหลังของเหรียญ
เบื้องหลังของเหรียญสำหรับทหาร
เบื้องหลังของเหรียญสำหรับชาวต่างชาติ
Xenograpsus

| Xenograpsus |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับ:: Decapoda Decapoda
วงศ์:: Xenograpsidae Xenograpsidae
สกุล:: Xenograpsus Xenograpsus Takeda & Kurata, 1977

Xenograpsus เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Xenograpsidae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และนิวซีแลนด์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Xenograpsus ngatama McLay, 2007
Xenograpsus novaeinsularis Takeda & Kurata, 1977
Xenograpsus testudinatus N.K.Ng, J.-F.Huang & Ho, 2000
Xenophthalmidae

| Xenophthalmidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับ:: Decapoda Decapoda
วงศ์:: Xenophthalmidae Xenophthalmidae

Xenophthalmidae เป็นวงศ์ของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในอันดับ Decapoda
สกุลในวงศ์ ได้แก่:
Anomalifrons Rathbun, 1931
Neoxenophthalmus Serène & Umali, 1972
Xenophthalmus White, 1846
เอเชียเหนือ

| --- | --- |

พื้นที่: 13,100,000 km2 (5,100,000 sq mi)
ประชากร: 37 ล้านคน (สำมะโนปี 2021)
ความหนาแน่น: 2.6 ต่อตารางกิโลเมตร (7.4 ต่อตารางไมล์)
จีดีพี (อำนาจซื้อ): 1.3 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ (2022)
จีดีพี (ราคาตลาด): 6 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ (2022)
จีดีพีต่อหัว: 16,000 ดอลลาร์สหรัฐ (2022)
กลุ่มชาติพันธุ์: ชาวสลาฟ   กลุ่มชนตุนกู   กลุ่มชนมองโกล   กลุ่มชนเตอร์กิก
ศาสนา: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
เดมะนิม: ชาวไซบีเรีย
ประเทศ:  รัสเซีย
ภาษา:  ภาษาทางการ  รัสเซีย  ภาษาอื่น  ไอนุ   Chukotko-Kamchatkan   เอสกิโม–อะลิวต์   มองโกล   ตุงกูซิก   เตอร์กิก   ยูรัล   เยนีเซย์   ยูคาเกียร์   อื่น ๆ 
เขตเวลา:  8 เขตเวลา  UTC+5 / MSK+2   UTC+6 / MSK+3   UTC+7 / MSK+4   UTC+8 / MSK+5   UTC+9 / MSK+6   UTC+10 / MSK+7   UTC+11 / MSK+8   UTC+12 / MSK+9 
โดเมนระดับบนสุด: .ru
รหัสโทรศัพท์: พื้นที่ 7
เมืองใหญ่:  รายชื่อ  บาร์นาอุล   เชเลียบินสค์   อีร์คุตสค์   เคเมโรโว   ฮาบารอฟสค์   ครัสโนยาสค์   โนโวคซเนทส์   โนโวซีบีสค์ (ใหญ่สุด)   ออมสค์   ตอมสค์   ตูย์เมน   วลาดีวอสตอค   ยาคุตสค์   เยคาเตรินบุร์ก 
รหัส UN M49: 151 – ยุโรปตะวันออก 150 – ทวีปยุโรป 001 – โลก
เอเชียเหนือ (อังกฤษ: North Asia หรือ Northern Asia; รัสเซีย: Северная Азия) หรือเรียกอีกอย่างว่า ไซบีเรีย เป็นภูมิภาคทางเหนือของทวีปเอเชีย ซึ่งกำหนดไว้เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่ประกอบด้วยประเทศรัสเซียทางฝั่งเอเชียเพียงอย่างเดียว และประกอบด้วยภูมิภาครัสเซียสามแห่งทางตะวันออกของเทือกเขาอูราล ได้แก่ อูราล ไซบีเรีย และรัสเซียตะวันออกไกล เอเชียเหนือล้อมรอบด้วยมหาสมุทรอาร์กติกไปทางทิศเหนือ ติดกับยุโรปตะวันออกไปทางทิศตะวันตก ติดกับเอเชียกลางและตะวันออกไปทางทิศใต้ และมีมหาสมุทรแปซิฟิกและอเมริกาเหนืออยู่ทางทางทิศตะวันออก ครอบคลุมพื้นที่ 13,100,000 ตารางกิโลเมตร (5,100,000 ตารางไมล์) หรือ 8.8% ของพื้นที่แผ่นดินทั้งหมดของโลก และเป็นอนุภูมิภาคที่ใหญ่ที่สุดของเอเชียตามพื้นที่ แต่ก็มีประชากรน้อยที่สุดด้วย มีประชากรประมาณ 33 ล้านคน คิดเป็นเพียง 0.74% ของประชากรทวีปเอเชีย
คำ ๆ นี้มักไม่ค่อยได้ใช้กันอย่างกว้างขวาง ในบางครั้งเอเชียเหนือจะใช้เรียกส่วนของเอเชียตะวันออก หนังสือ Phillips Illustrated Atlas of the World 1988 แบ่งแยกเอเชียเหนือไว้ว่าเป็นส่วนมากของอดีต สหภาพโซเวียต ในส่วนตะวันออกของเทือกเขายูรัล
เฟลิกซ์ ยูซ์ป็อป

เจ้าชายเฟลิกซ์ เฟลิกโซวิช ยูซูปอฟ เคานต์ซูมาโรคอฟ-เอลส์ตัน (รัสเซีย: Князь Фе́ликс Фе́ликсович Юсу́пов, Граф Сумаро́ков-Эльстон, อักษรโรมัน: Knyaz' Féliks Féliksovich Yusúpov, Graf Sumarókov-El'ston; 23 มีนาคม [ตามปฎิทินเก่า: 11 มีนาคม] 1887 – 27 กันยายน ค.ศ. 1967) เป็นขุนนางชาวรัสเซียจากตระกูลยูซูปอฟที่เป็นที่รู้จักจากการมีส่วนร่วมในการลอบสังหารกริกอรี รัสปูติน และสมรสกับเจ้าหญิงอีรีนา อเล็กซานดราอฟนา พระราชนัดดาในจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย
ประวัติ

เฟลิกซ์ ยูซูป๊อป เกิดในเซนต์ปีเตอส์เบิร์กเมื่อ 23 มีนาคม 1886 ครอบครัวที่เป็นเจ้าของเหมืองแร่ขนาดใหญ่มีผลกำไรและรายการซื้อขายจากลูกค้าชนชั้นสูงจากสินค้าจำพวกที่ทำจากขนสัตว์ของเขาเป็นอย่างมาก ในปี 1909 เขาย้ายไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟอร์ดวิทยาลัย เขายังเป็นสมาชิกของคลับ Bullingdon และเป็นที่ยอมรับใน Oxford University สำหรับสังคมคนรัสเซีย      เมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 1914 ยูซูป๊อปอภิเสกสมรสกับ เจ้าหญิง ไอริน่า อเล็กซานโดรว่า หลานสาวของนิโคลัสที่สองในพระราชวังอนิคอฟ (Anichkov) ในฐานะที่เป็นผู้วางแผนสังหารรัสปูติน  "ครอบครัว ยูซูป๊อป ถูกกล่าวหาว่าร่ำรวยที่สุดในรัสเซีย เขาเป็นเพียงคนเดียวที่เป็นทายาทผู้ชายที่รอดตายของครอบครัวยูซูป๊อป พี่ชายเขาที่แก่กว่าห้าปี นิโคไลถูกฆ่าตาย ในการต่อสู้ทางสงครามกลางเมืองโดยกลุ่มทหารแดงมานานหลายปีก่อนหน้านี้. "
ประวัติ > ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1

ในช่วงแรกของช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เจ้าชายยูซูป๊อป แปลงปีกของพระราชวัง มอยเกียร์ ของเขาเป็นโรงพยาบาลสำหรับทหารที่ได้รับบาดเจ็บ ในฐานะที่เป็นลูกชายคนเดียวของตระกูล ก็สามารถที่จะหลีกเลี่ยงการเข้าร่วมกองกำลังติดอาวุธ เขาได้เข้าไปในโรงเรียนนายร้อยทหารและเอาหลักสูตรการฝึกอบรมของเจ้าหน้าที่ แต่เขาไม่มีความตั้งใจในการเข้าร่วมรัฐบาล พฤติกรรมของเขาถูกวิพากษ์วิจารณ์จากสมาชิกคนอื่นๆของราชสำนัก แกรนด์ดัชเชสโอลก้า  ให้ความเห็นว่า "เขาแทบไม่ได้ทำอะไร; ไม่เต็มใจที่จะทำงานใดๆเพื่อรัฐบาลจักรวรรดิรัสเซีย"
ในปี 1915 มอริซ เพเลโลกูล (Paléologue) เอกอัครราชทูตฝรั่งเศสในมอสโกแสดงความคิดเห็น: "เจ้าชายเฟลิคส์ ยูซูป๊อปมีพรสวรรค์ที่มีปัญญารวดเร็วและรสนิยมความงาม แต่เขาค่อนข้างที่จะจินตนาการขี้อ้อนเกินไปมีแนวโน้มเป็นพวกรักร่วมเพศ"  ในขณะเดียวกันเขาคัดค้านอิทธิพลที่กริกอรัสปูตินมีอำนาจชี้นำซาร์และซาร์รีน่าเหมือนกับสมาชิกของราชสำนัก
แต่แกรนด์ดุ๊วลาดิมีร์  แนะนำในสมุดบันทึกของเขาว่า ยูซูป๊อปได้มีความสัมพันธ์กับรัสปูติน: "เฟลิกซ์ ยูซูป๊อป ออกมาวางแผนเรื่องราวทั้งหมดกับฉันเพื่อนตบตารัสปูติน  เขาได้รับความชื่นชอบภายในครั้งเดียวที่พบเจอ ... และหลังจากนั้นไม่นานรัสปูตินก็จะไว้วางใจเขาอย่างสมบูรณ์  พวกเขาเห็นพบเจอกัน เกือบทุกวันๆ และพูดคุยเกี่ยวกับทุกอย่าง  รัสปูตินเริ่มเข้าไปในแผนการของเขา พวกเขาเพียงแค่พูดคุยหลักทรัพย์ในระหว่างการสนทนาของพวกเขาไม่มีที่สิ้นสุดก็เกินพอสำหรับหัวข้อการพูดคุยกันในแต่ละวัน และในที่สุดรัสปูตินก็ถูกวางยาพิษ ณ วังของยูซูปป๊อป แทงด้วยมีด ยิงด้วยปืนและโยนลงแม่น้ำเนวาร์ "
ประวัติ > การลี้ภัยทางการเมือง

เจ้าชายยูซูป๊อปพยายามที่จะกอบกู้ราชวงค์จากความอ่อนแอของราชสำนักอันมีเหตุมาจากความงมงายในตัวรัสปูติน แต่ทว่า ทุกอย่างสายเกินไป ในช่วงการปฏิวัติกุมภาพันธ์ปี 1917 เขาได้หลบหนีออกจากรัสเซียผ่านทางเรือไปยังปารีส กองทัพคอมมิวนิสต์ไล่หลังมา เขาหนึออกไปได้อย่างจวนเจียน สิ่งของที่นำติดไม้ติดมือมาได้จึงมีเพียงเสื้อผ้าและเครื่องเพชร เขาต้องลี้ภัยและหลบหนีอย่างทุลักทุเลไปพร้อมกับครอบครัวเขาและผู้ติดตามอีกเล็กน้อย ภรรยา ลูกสาว คู่ขา และคนรับใช้ ระหว่างการลี้ภัยสิ่งที่เขาจะภาคภูมิใจที่จะเล่าให้ผู้อื่นฟังมีเพียงเรื่องการสังหารรัสปูติน หลังจากลงเรือที่อิตาลี เขาก็นั่งรถไฟต่อไปยังฝรังเศส พำนักในปารีสโดยใช้เครื่องเพชรแลกและต่อมาไปยังอังกฤษและที่พำนักสุดท้ายคือ อเมริกา
ผลงาน

Youssoupoff, Félix (1927). La Fin de Raspoutine (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Librairie Plon. OCLC 422228302.
Youssoupoff, Felix (1927). Rasputin: his Malignant Influence and his Assassination. แปลโดย Rayner, Oswald. London: Jonathan Cape.
Youssoupoff, Felix (1927). Rasputin. แปลโดย MacVeagh, Lincoln. Dial Press. OCLC 1224674476.
Youssoupoff, Félix (1952). Avant l'Exil: 1887-1919 (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Plon. OCLC 422228302.
Youssoupoff, Felix (1954). Lost Splendor. แปลโดย Green, Ann; Katkoff, Nicholas. New York: G. P. Putnam's Sons.
Youssoupoff, Félix (1954). En Exil (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Plon. OCLC 7254183.
บรรณานุกรม

Ferrand, Jacques (1991). Les princes Youssoupoff & les comtes Soumarokoff-Elston: Chronique et photographies. Paris: Ferrand. OCLC 26077940.
ข้อมูล

Fuhrmann, Joseph T. (2013). Rasputin, the untold story (illustrated ed.). Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons, Inc. p. 314. ISBN 978-1-118-17276-6.
Greg King (1994) The Last Empress. The Life & Times of Alexandra Feodorovna, tsarina of Russia. A Birch Lane Press Book.
Margarita Nelipa (2010) The Murder of Grigorii Rasputin. A Conspiracy That Brought Down the Russian Empire, Gilbert's Books. ISBN 978-0-9865310-1-9.
Bernard Pares (1939) The Fall of the Russian Monarchy. A Study of the Evidence. Jonathan Cape. London.
Vladimir Pourichkevitch (1924) Comment j'ai tué Raspoutine. Pages de Journal. J. Povolozky & Cie. Paris
หล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Felix Yusupov
The Yusupovs' Palace on Moika, Saint Petersburg – Family nest until 1919 เก็บถาวร 2018-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Lost Splendour – Yusupov's self-biography until 1919 (online). Printed in 1952, ISBN 1-885586-58-2.
เฟลิกซ์ ยูซ์ป็อป ที่ไฟน์อะเกรฟ
Читать онлайн "The Last Tsar: Emperor Michael II" автора Crawford Donald - RuLIT.Net - Страница 26
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  RKD Artists  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef 
ยูซูป๊อปและครอบครัวของเขา เจ้าชายเฟเลกซ์, เจ้าชายนิโคลัส, เคาท์ เฟเลกซ์ ฟิโลวิส ซูมานอฟ และเจ้าหญิงซาเนียดาร์
เจ้าชายยูซูป๊อปและคู่สมรส, Princess Irina Alexandrovna of Russia, 1913
เอดูอาร์ด เชวาร์ดนัดเซ

| เอดูอาร์ด เชวาร์ดนัดเซ |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีคนที่ 2 ของจอร์เจีย
ดำรงตำแหน่ง 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003
ก่อนหน้า: เรื่มตำแหน่ง; ใช้คำว่า ประมุขแห่งรัฐจอร์เจีย
ถัดไป: นีนอ บูร์จานาดเซ (รักษาการ)
ประธานรัฐสภา
ดำรงตำแหน่ง 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 – 26 พฤศจิกายน 1995 (เริ่มดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 4 พฤศจิกายน 1992)
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง; ตัวเขาเอง ในฐานะประธานสภาแห่งรัฐ
ถัดไป: ตำแหน่งถูกยกเลิก
ประธานสภาแห่งรัฐจอร์เจีย
ดำรงตำแหน่ง 10 มีนาคม ค.ศ. 1992 – 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: ตำแหน่งถูกยกเลิก; ตัวเขาเอง ในฐานะประธานรัฐสภาจอร์เจีย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงความสัมพันธ์ภายนอกแห่งสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 19 พฤษจิกายน ค.ศ. 1991 – 26 ธันวาคม ค.ศ. 1991
หัวหน้ารัฐบาล: อีวาน ซีลาเยฟ
ก่อนหน้า: Boris Pankin
ถัดไป: ตำแหน่งถูกยกเลิก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 – 20 ธันวาคม ค.ศ. 1990
หัวหน้ารัฐบาล: Nikolai Tikhonov Nikolai Ryzhkov
ก่อนหน้า: Andrei Gromyko
ถัดไป: Aleksandr Bessmertnykh
เลขาธิการกลางที่หนึ่งแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จอร์เจีย
ดำรงตำแหน่ง 29 ธันวาคม 1972 – 6 กรกฎาคม 1985
ก่อนหน้า: Vasil Mzhavanadze
ถัดไป: Jumber Patiashvili
สมาชิกโปลิตบูโรสมัยที่ 26 และ สมัยที่ 27
ดำรงตำแหน่ง 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 – 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1990
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 มกราคม ค.ศ. 1928(1928-01-25) มามาที, กูรีอา, จอร์เจีย, สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2014(2014-07-07) (86 ปี) ทบิลิซี, จอร์เจีย
เชื้อชาติ: ชาวโซเวียต (ค.ศ. 1928–1991) และชาวจอร์เจีย (ค.ศ. 1991–2014)
ศาสนา: ออร์ทอดอกซ์จอร์เจีย
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (ค.ศ. 1948–1991) อิสระ (ค.ศ. 1991–1995) สหภาพพลเมืองจอร์เจีย (ค.ศ. 1995–2003)
คู่สมรส: นานูลี เชวาร์ดนัดเซ
บุตร: 2
รางวัล:            
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด: MVD
ประจำการ: ค.ศ. 1964–1972
ยศ:  พลตรี
บังคับบัญชา: กระทรวงความสงบเรียบร้อยของประชาชนแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย (ค.ศ. 1965–1968) กระทรวงมหาดไทยแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย (ค.ศ. 1968–1972)

เอดูอาร์ด อัมบรอซิส ดเซ เชวาร์ดนัดเซ (จอร์เจีย: ედუარდ ამბროსის ძე შევარდნაძე) หรือ เอดูอาร์ด อัมวโรซีเยวิช เชวาร์ดนัดเซ (รัสเซีย: Эдуа́рд Амвро́сиевич Шевардна́дзе; 25 มกราคม ค.ศ. 1928 – 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2014) เป็นนักการเมืองชาวจอร์เจียและอดีตเลขาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จอร์เจียซึ่งเป็นตำแหน่งประมุขแห่งรัฐที่ปกครองจอร์เจียโดยพฤตินัยในปี ค.ศ. 1972 กระทังลาออกไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1985 หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตเขาเป็นประธานาธิบดีของจอร์เจียในปี ค.ศ. 1995 จนกระทั่งลาออกในช่วงการปฏิวัติดอกกุหลาบในปี ค.ศ. 2003 และไม่เล่นการเมืองอิกเลยจนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2014
หนังสือเพื่มเติม

Ekedahl, Carolyn; Goodman, Melvin Allan (2001). The wars of Eduard Shevardnadze. Brassey's. ISBN 1-57488-404-2.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Hough, Jerry F. (1997). Democratization and revolution in the USSR, 1985-1991. Brookings Institution Press. ISBN 0-8157-3748-3.
Als der Eiserne Vorhang zerriss - Begegnungen und Erinnerungen. Peter W. Metzler Verlag, Duisburg 2007 (German: revised, re-designed and expanded edition. Georgian "Pikri Tsarsulsa da Momawalze - Memuarebi", Tbilisi 2006). The German edition is the basis for all translations and editions. ISBN 978-3-936283-10-5
Когда рухнул железный занавес. Встречи и воспоминания.Эдуард Шеварднадзе, экс-президент Грузии, бывший министр Иностранных дел СССР. Предисловие Александра Бессмертных. Translation from German to Russian. Russian license ("Als der Eiserne Vorhang zerriss", Peter W. Metzler Verlag, Duisburg 2007).
М.: Издательство "Европа", 2009, 428 с. ISBN 978-5-9739-0188-2
Kui raudne eesriie rebenes. Translation from German to Estonian. Estonian license ("Als der Eiserne Vorhang zerriss", Peter W. Metzler Verlag, Duisburg 2007). Olion, Tallinn, 2009. ISBN 978-9985-66-606-7
The Future Belongs To Freedom, by Edvard Shevardnadze, translated by Catherine A. Fitzpatrick