stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สาม
ภาค 4: ความสิ้นสุดแห่งการคุมขัง

ภาคนี้ถูกแยกเป็นหลายหมวด
หมวด 1 (ข้อ 109-117) ครอบคลุมการส่งตัวกลับประเทศเดิมโดยตรงและการพักอาศัยในประเทศที่เป็นกลาง
หมวด 2 (ข้อ 118-119) ครอบคลุมการปล่อยตัวและการส่งตัวเชลยศึกกลับประเทศเดิมเมื่อยุติการสู้รบแล้ว
หมวด 3 (ข้อ 120-121) ครอบคลุมการตายของเชลยศึก
ภาค 5: สำนักงานสนเทศ และสมาคมบรรเทาทุกข์เชลยศึก

สำนักงานสนเทศเป็นองค์กรที่ต้องถูกตั้งขึ้นในอำนาจของภาคีคู่พิพาทแต่ละฝ่าย เพื่ออำนวยความสะดวกในการแบ่งปันข้อมูลโดยภาคีคู่สงครามและฝ่ายกลางตามที่บทบัญญัติแห่งอนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สามได้บัญญัติไว้ ซึ่งจะสอดคล้องกับ "ให้จัดตั้งสำนักตัวแทนสนเทศกลาง ... ในประเทศที่เป็นกลาง" เพื่อทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมให้แก่ฝ่ายอำนาจที่เชลยศึกได้เป็นพันธมิตรไว้ โดยบทบัญญัติในส่วนข้างต้นอยู่ในข้อ 122 ถึง 125
สำนักตัวแทนสนเทศกลางสำหรับเชลยศึกถูกตั้งขึ้นภายใต้กาชาด
ภาค 6: การปฏิบัติตามอนุสัญญา

ประกอบด้วยสองหมวด
หมวด 1 (ข้อ 126-132) บททั่วไป
หมวด 2 (ข้อ 133-143) บทสุดท้าย
ดูเพิ่ม

อาชญากรรมสงคราม
อนุสัญญาเจนีวา
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ Commentaries on the Convention (III) relative to the Treatment of Prisoners of War (ภาษาอังกฤษ)
คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ อนุสัญญาเจนีวาลงวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1949 (ภาษาไทย)
รายชื่อประเทศที่ได้ให้สัตยาบันแก่อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สาม
ภาคีของอนุสัญญา 4 ฉบับ และพิธีสาร 1–3  ภาคีของอนุสัญญา 4 ฉบับ และพิธีสาร 1-2

  ภาคีของอนุสัญญา 4 ฉบับ และพิธีสาร 1, 3  ภาคีของอนุสัญญา 4 ฉบับ และพิธีสาร 1

  ภาคีของอนุสัญญา 4 ฉบับ และพิธีสาร 3  ภาคีของอนุสัญญา 4 ฉบับ ไม่เป็นภาคีพิธีสาร
อลิซ แบรดี

| อลิซ แบรดี |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1892(1892-11-02) แมรี โรส แบรดี
เสียชีวิต: 28 ตุลาคม ค.ศ. 1939(1939-10-28) (46 ปี) นิวยอร์กซิตี นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1914–1939
อลิซ แบรดี (อังกฤษ: Alice Brady) (2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1892 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1939) เป็นนักแสดงอเมริกัน เริ่มอาชีพในยุคหนังเงียบต่อมาเข้าสู่วงการหนังพูด เธอเริ่มทำงานมากขึ้นจน 6 เดือนก่อนที่เธอจะเสียชีวิตจากโรคมะเร็งในปี ค.ศ. 1939 ผลงานที่เป็นที่รู้จักคือบทแม่ไม่เต็มบาท ที่ชื่อ แคโรล ลอมบาร์ด ในภาพยนตร์ My Man Godfrey ออกฉายในปี ค.ศ. 1936
La Vie de Bohême, 1916
Miss Petticoats, 1916
Bought and Paid For, 1916
The Gilded Cage, 1916
The Hungry Heart, 1918
The Dancer's Peril, 1917
A Self-Made Widow, 1917
Her Silent Sacrifice, 1917
Woman and Wife, 1918
Woman and Wife, 1918
The Whirlpool, 1919
The World To Live In, 1919
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  เกล ซันเดอร์การ์ด (1936)  อลิซ แบรดี (1937)  เฟย์ เบนเตอร์ (1938)  แฮตตี แม็กแดเนียล (1939)  เจน ดาร์เวล (1940) 
1941–1960:  แมรี แอสเตอร์ (1941)  เทเรซา ไรต์ (1942)  Katina Paxinou (1943)  เอเธล แบร์รีมอร์ (1944)  แอนน์ เรเวอร์ (1945)  แอน แบกซ์เตอร์ (1946)  เซเลสต์ โฮล์ม (1947)  แคลร์ ทรีเวอร์ (1948)  Mercedes McCambridge (1949)  โจเซฟิน ฮูล (1950)  คิม ฮันเตอร์ (1951)  กลอเรีย เกรแฮม (1952)  ดอนนา รีด (1953)  อีว่า มารี เซนต์ (1954)  โจ ฟาน ฟลีต (1955)  โดโรธี มาโลน (1956)  Miyoshi Umeki (1957)  เวนดี ฮิลเลอร์ (1958)  เชลลีย์ วินเตอส์ (1959)  เชอร์ลีย์ โจนส์ (1960) 
1961–1980:  ริตา โมรีโน (1961)  แพตตี้ ดยุกที่ (1962)  มาร์กาเร็ต รูเทอร์ฟอร์ด (1963)  Lila Kedrova (1964)  เชลลีย์ วินเตอส์ (1965)  แซนดี้ เดนนิส (1966)  เอสเตลล์ พาร์สันส์ (1967)  รูธ กอร์ดอน (1968)  โกลดี ฮอว์น (1969)  เฮเลน เฮส์ (1970)  คลอริส ลีชแมน (1971)  ไอลีน เฮ็คคาร์ต (1972)  เททัม โอนีล (1973)  อิงกริด เบิร์กแมน (1974)  ลี แกรนต์ (1975)  บีทรีซ สเตรท์ (1976)  วาเนสซา เรดเกรฟ (1977)  แมกกี สมิธ (1978)  เมริล สตรีป (1979)  แมรี สตีนเบอร์เกน (1980) 
1981–2000:  มอรีน สเตเปิลตัน (1981)  เจสซิกา แลงจ์ (1982)  ลินดา ฮันต์ (1983)  เพกกี แอชครอฟต์ (1984)  อันเจลิกา ฮัสตัน (1985)  ไดแอน ไวสต์ (1986)  โอลิมเปีย ดูคาคิส (1987)  กีนา เดวิส (1988)  เบรนดา ฟริกเกอร์ (1989)  วูปี โกลด์เบิร์ก (1990)  เมอร์ซิดีส รูห์ล (1991)  เมริซา โทเม (1992)  แอนนา แพควิน (1993)  ไดแอน ไวสต์ (1994)  มีรา ซอร์วีโน (1995)  จูเลียต บิโนช (1996)  คิม เบซิงเงอร์ (1997)  จูดี เดนช์ (1998)  แอนเจลีนา โจลี (1999)  มาร์เชอ เกย์ ฮาร์เดน (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี (2001)  แคเธอรีน ซีตา-โจนส์ (2002)  เรเน เซลเวเกอร์ (2003)  เคต แบลนเชตต์ (2004)  เรเชล ไวสซ์ (2005)  เจนนิเฟอร์ ฮัดสัน (2006)  ทิลดา สวินตัน (2007)  เปเนโลเป กรุซ (2008)  โม'นิก (2009)  เมลิสซา ลีโอ (2010)  ออคตาเวีย สเปนเซอร์ (2011)  แอนน์ แฮททาเวย์ (2012)  ลูพีตา ญองอ (2013)  แพทริเชีย อาร์เคตต์ (2014)  อาลีเซีย วิคันเดอร์ (2015)  ไวโอลา เดวิส (2016)  แอลลิสัน แจนนีย์ (2017)  เรจินา คิง (2018)  ลอรา เดิร์น (2019)  ยุน ยอ-จ็อง (2020)  อารีอานา เดโบซ (2021)  เจมี ลี เคอร์ติส (2022)
ออซเฟสต์

ออซเฟสต์ (อังกฤษ: Ozzfest) เป็นเทศกาลทัวร์ประจำปีของสหรัฐอเมริกา (ในบางปี มีในยุโรปบ้าง) ที่รวมการแสดงศิลปินวงเฮฟวีเมทัลและฮาร์ดร็อกหลายวง คิดขึ้นโดยออซซี ออสบอร์น และภรรยาของเขา แชรอน ออสบอร์น ทั้งคู่ได้ร่วมจัดงานในปีแรก ๆ ของทัวร์ร่วมกับแจ็ก ออสบอร์น ลูกชายของทั้งคู่ ทัวร์ออสเฟสต์รวบรวมวงหลากหลายแนวดนตรี ในเครือเฮฟวีเมทัลและฮาร์ดร็อก รวมไปถึงอัลเทอร์เนทีฟเมทัล, แทรชเมทัล, อินดัสเทรียลเมทัล, เมทัลคอร์, ฮาร์ดคอร์พังก์, นูเมทัล, เดธเมทัล, กอธิกเมทัลและแบล็กเมทัล ออสซี ออสบอร์นและแบล็กซับบาธได้ร่วมแสดงในทัวร์หลายครั้งในหลายปี
ออกัสตัส ฟิทซ์รอย ดยุกที่ 3 แห่งกราฟตัน

| ฮิสเกรซดยุกแห่งกราฟตัน |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีแห่งบริเตนใหญ่
ดำรงตำแหน่ง 14 ตุลาคม 1768 – 28 มกราคม 1770
กษัตริย์: พระเจ้าจอร์จที่ 3
ก่อนหน้า: เอิร์ลแห่งแชทแฮม
ถัดไป: ลอร์ดนอร์ท
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 กันยายน ค.ศ. 1735(1735-09-28)
เสียชีวิต: 14 มีนาคม ค.ศ. 1811(1811-03-14) (75 ปี) ซัฟฟอล์ก, อังกฤษ
พรรคการเมือง: พรรควิก
ลายมือชื่อ: 

ออกัสตัส ฟิทซ์รอย ดยุกที่ 3 แห่งกราฟตัน (อังกฤษ: Augustus FitzRoy, 3rd Duke of Grafton) หรือฐานันดรเดิมคือ เอิร์ลแห่งอุสตัน (ค.ศ. 1747 ถึง 1757) เป็นนักการเมืองและรัฐบุรุษชาวอังกฤษ ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งบริเตนใหญ่คนที่ 10 ซึ่งเริ่มดำรงตำแหน่งในปี 1763 ด้วยวัย 33 ปี ถือว่าเป็นนายกรัฐมนตรีที่มีอายุน้อยที่สุดที่เข้ารับตำแหน่ง แต่ภายหลังจากนั้นสิบห้าปี วิลเลียม พิตต์ ก็เข้ารับตำแหน่งด้วยวัยที่น้อยกว่า ด้วยวัยเพียง 24 ปี ซึ่งในช่วงที่ดยุกแห่งกราฟตันเป็นนายกรัฐมนตรีนี้ ได้ทำสงครามย่อมๆกับฝรั่งเศสเพื่อแย่งชิงคอร์ซิกา นอกจากนี้เขายังเป็นผู้นำสภาขุนนางระหว่างปี 1766–1770
แหล่งข้อมูลอื่น

The Third Duke of Grafton เก็บถาวร 2004-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
More about Augustus Henry Fitzroy, Duke of Grafton เก็บถาวร 2012-05-26 ที่ archive.today on the 10 Downing Street website.
Hansard 1803–2005: ส่วนร่วมในรัฐสภาสหราชอาณาจักรของ the Duke of Grafton
| ด ค กนายกรัฐมนตรีแห่งบริเตนใหญ่และสหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| บริเตนใหญ่ |  วอลโพล ·  เอิร์ลแห่งวิลมิงตัน ·  เพแลม ·  ดยุกแห่งนิวคาสเซิล ·  ดยุกแห่งเดวอนเชอร์ ·  ดยุกแห่งนิวคาสเซิล ·  เอิร์ลแห่งบิวต์ ·  เกรนวิลล์ ·  มาร์ควิสแห่งร็อกกิงแฮม ·  เอิร์ลแห่งแชแทม ·  ดยุกแห่งกราฟตัน ·  ลอร์ดนอร์ท ·  มาร์ควิสแห่งร็อกกิงแฮม ·  เอิร์ลแห่งเชลเบิร์น ·  ดยุกแห่งพอร์ตแลนด์ ·  พิตต์ ผู้เยาว์ |  |
| สหราชอาณาจักร | พิตต์ ผู้เยาว์ · แอดดิงตัน · พิตต์ ผู้เยาว์ · ลอร์ดเกรนวิลล์ · ดยุกแห่งพอร์ตแลนด์ · เพอร์ซิวัล · เอิร์ลแห่งลิเวอร์พูล · แคนนิง · ไวเคานต์โกดริช · ดยุกแห่งเวลลิงตัน · เอิร์ลเกรย์ · ไวเคานต์เมลเบิร์น · ดยุกแห่งเวลลิงตัน · พีล · ไวเคานต์เมลเบิร์น · พีล · เอิร์ลรัสเซล · เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ · เอิร์ลแห่งแอเบอร์ดีน · ไวเคานต์พาเมอร์สตัน · เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ · ไวเคานต์พาเมอร์สตัน · เอิร์ลรัสเซล · เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ · ดิสราเอลี · แกลดสตัน · เอิร์ลแห่งเบคอนสฟิลด์ · แกลดสตัน · มาร์ควิสแห่งซอลสบรี · แกลดสตัน · มาร์ควิสแห่งซอลส์บรี · แกลดสตัน · เอิร์ลแห่งโรสเบรี · มาร์ควิสแห่งซอลสบรี · บัลโฟร์ · แคมพ์เบลล์-แบนเนอร์มัน · แอสควิธ · จอร์จ · ลอว์ · บอลดวิน · แมกดอนัลด์ · บอลดวิน · แมกดอนัลด์ · บอลดวิน · เชมเบอร์ลิน · เชอร์ชิล · แอตต์ลี · เชอร์ชิล · อีเดน · แมคมิลแลน · ฮิวม์ · วิลสัน · ฮีธ · วิลสัน · คัลลาฮาน · แทตเชอร์ · เมเจอร์ · แบลร์ · บราวน์ · แคเมอรอน · เมย์ · จอห์นสัน · ทรัสส์ · ซูแน็ก · สตาร์เมอร์ |  |
รายนาม
อสังหาริมทรัพย์

อสังหาริมทรัพย์ (อังกฤษ: immovable (คอมมอนลอว์); realty (ซีวิลลอว์)) ในทางกฎหมาย ในทางกฎหมาย หมายถึง ที่ดิน และทรัพย์สินอื่นที่ติดอยู่กับที่ดินอย่างถาวร เช่น อาคาร บ้านเรือน
การซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ต้องทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร เช่น โฉนดหรือทะเบียนที่ดิน เนื่องจากอสังหาริมทรัพย์เป็นทรัพย์สินที่มีมูลค่าสูง กฎหมายจึงกำหนดให้มีเอกสารแสดงความเป็นเจ้าของเพื่อป้องกันปัญหาทางกฎหมาย
ประเภท

ที่ดิน: หมายถึง พื้นดินทั่วไป รวมถึงภูเขา ห้วย หนอง คลอง บึง บาง ลำน้ำ ทะเลสาบ เกาะ และที่ชายทะเล
ทรัพย์ที่ติดกับที่ดิน: ไม้ยืนต้น อาคาร บ้านเรือน โรงงาน และสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ
บ้าน: สิ่งก่อสร้างที่ปลูกอยู่หลังเดียวโดด ๆ พร้อมทั้งเรือนครัว โรงรถ และเป็นที่อยู่อาศัยของบุคคลในครัวเรือนเดียวกัน หรือบ้านที่ปลูกอยู่หลายหลังภายในบริเวณรั้วเดียวกัน และเป็นที่อยู่อาศัยของบุคคลภายในครัวเรือนเดียวกัน
ทาวน์เฮาส์: ตึกที่ปลูกติดต่อกันตั้งแต่ 2 หน่วยขึ้นไป โดยมีฝาร่วมกันด้านหนึ่งหรือสองด้านขึ้นไป อาจเป็นชั้นเดียวหรือหลายชั้นก็ได้ ตัวตึกอยู่ลึกเข้ามาจากริมถนน มีบริเวณที่ว่างหน้าบ้านอาจใช้เป็นที่จอดรถหรือทำประโยชน์อย่างอื่น
คอนโดมีเนียม: กลุ่มห้องอันเป็นส่วนหนึ่งของอาคาร ซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัยของครัวเรือน โดยกลุ่มห้องนี้จะต้องมีห้องครัว ห้องน้ำ ตลอดจนทางเข้าออกห้องชุดเป็นของตนเอง ซึ่งสามารถแยกการถือกรรมสิทธิ์ออกเป็นส่วน ๆ โดยแต่ละส่วนประกอบด้วยกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ส่วนบุคคลและกรรมสิทธิ์ร่วมในทรัพย์ส่วนกลาง
โรงงาน: โรงงานสำหรับประกอบกิจการอุตสาหกรรมโดยใช้เครื่องจักร ซึ่งเทียบได้เกิน 5 แรงม้าเป็นปัจจัย
โกดัง: สิ่งก่อสร้างที่ใช้เพื่อเก็บสินค้า
อาคารพาณิชย์: อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์แห่งการค้า หรือโรงงานที่ใช้เครื่องจักรซึ่งเทียบได้ไม่เกิน 5 แรงม้า หรืออาคารที่ก่อสร้างห่างแนวทางสาธารณะ หรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะไม่เกิน 20 เมตร ซึ่งอาจใช้เป็นอาคารเพื่อประโยชน์แห่งการค้าได้
หอพัก: ห้องชุดตามปกติประกอบด้วยห้องนอน ห้องรับแขก ห้องครัว ห้องน้ำพร้อมอยู่ในชั้นเดียวกัน และรวมอยู่ในตึกหลังใหญ่สำหรับอยู่อาศัยหรือให้เช่า
ทรัพย์ที่ประกอบเป็นอันเดียวกับที่ดิน: แม่น้ำ ลำคลอง แร่ธาตุ กรวด ทราย ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ หรือซึ่งมนุษย์นำมารวมไว้กับที่ดินจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของพื้นดินตามธรรมชาติ
สิทธิที่เกี่ยวกับที่ดิน: กรรมสิทธิ์ในที่ดินที่มีโฉนด สิทธิครอบครองในที่ดินที่ไม่มีโฉนด ภาระจำยอม สิทธิอาศัย สิทธิเหนือพื้นดิน
แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม

อดิศร หมวกพิมาย. “‘ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์’: พัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงในพื้นที่เขตปริมณฑลกรุงเทพฯ พ.ศ. 2513-2537.” ใน จันทิมา อังคพณิชกิจ (บก.), รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการ โครงการประชุมวิชาการบัณฑิตศึกษาระดับชาติ สรรพศาสตร์ สรรพศิลป์ ประจำปี 2562. น. 549-62. กรุงเทพฯ: คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2562.
อองของ

อองของ (อังกฤษ: Wang Kuang; จีน: 王匡) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก แต่เดิมอยู่ใต้สังกัด โฮจิ๋น ต่อมาได้เป็นเจ้าเมืองโห้ลาย เป็นหนึ่งในเจ้าเมืองที่ร่วมกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองเพื่อปราบตั๋งโต๊ะ และเป็นหนึ่งในแปดเจ้าเมืองที่อ้วนเสี้ยวออกคำสั่งให้ไปตีด่านเฮาโลก๋วน
ทัพของอองของเป็นทัพแรกที่มาถึงด่านเฮาโลก๋วน อองของสั่งให้ขุนพลของตนเอง หองหยก ออกไปสู้กับลิโป้ แต่ก็ถูกลิโป้สังหารอย่างรวดเร็ว สุดท้ายทัพอองของก็ถูกลิโป้ตีแตกพ่าย ยังดีได้ทัพของเตียวเมา และอ้วนอุ๋ยได้ยกทัพมาช่วยได้ทันเวลา ลิโป้จึงถอนทัพกลับไปตั้งในด่านเฮาโลก๋วน
รูปอองของจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI ของค่ายเกม KOEI
อรินทราช 26

| อรินทราช 26 |
| --- | --- |
กองกำกับการต่อต้านการก่อการร้าย กองบังคับการสายตรวจและปฏิบัติการพิเศษ กองบัญชาการตำรวจนครบาล
 เครื่องหมายหลักสูตรการต่อต้านการก่อการร้าย  อาร์มหน่วยอรินทราช 26
ประจำการ: พ.ศ. 2526 – ปัจจุบัน
ประเทศ:  ไทย
หน่วยงาน: สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
รูปแบบ: หน่วยยุทธวิธีตำรวจ
บทบาท:   ชิงตัวประกัน  รักษาความสงบในพื้นที่เสี่ยง  ต่อต้านการจลาจล, อาชญากรรม และการก่อการร้าย  ให้การอารักขาบุคคลสำคัญ 
ขึ้นกับ: กองบัญชาการตำรวจนครบาล  ทางยุทธการ ศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายสากล กองบัญชาการกองทัพไทย
กองบัญชาการ: เขตหลักสี่, กรุงเทพมหานคร
โครงสร้างหน่วย
กำลังปฏิบัติการ: กองร้อย
ความสำคัญ
ปฏิบัติการสำคัญ: เหตุการณ์ก๊อด'ส อาร์มี่บุกยึดสถานทูตพม่า พ.ศ. 2542 และโรงพยาบาลศูนย์ราชบุรี พ.ศ. 2543 เหตุกราดยิงที่จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2563 เหตุกราดยิงที่จังหวัดหนองบัวลำภู พ.ศ. 2565
วันสถาปนา: 25 เมษายน
อรินทราช 26 เป็นหน่วยตำรวจที่มีความเชี่ยวชาญการใช้อาวุธและยุทธวิธีพิเศษ (อังกฤษ: Special Weapons And Tactics: S.W.A.T.) สังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีขีดความสามารถในการปฏิบัติการพิเศษต่อภัยคุกคามที่เป็นอาชญากรรม และการก่อการร้าย ด้วยการแย่งชิงตัวประกัน การจับกุม ฯลฯ ตามแนว "การบริหารวิกฤตการณ์" (อังกฤษ: Crisis Management) โดยมีพื้นที่รับผิดชอบในเมืองหลวงคือ กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล เป็นหน่วยระดับกองร้อย มีอุปกรณ์ครบมือ เช่น ปืนยิงแห, ปืนไฟฟ้า, ปืนพก, ปืนลูกซอง, ปืนกลเบา, ปืนกลมือ, ปืนเล็กยาว, ปืนเล็กสั้น, ระเบิดมือ, ระเบิดแก๊สน้ำตา, ปืนไรเฟิลซุ่มยิง, อุปกรณ์ต่อต้านการจลาจล ฯลฯ
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2520 เกิดเหตุการณ์ความไม่สงบขึ้นในไทย ทั้งจากก่ออาชญากรรมร้ายแรงและการก่อการร้ายสากลที่มีรูปแบบเปลี่ยน พันตำรวจเอก ชุมพล อัตถศาสตร์ ผู้กำกับการ กองกำกับการป้องกันและปราบปรามจราจล จึงได้จัดตั้งหน่วยปฏิบัติการพิเศษขึ้นซึ่งมีชื่อว่า "Anti-Hijacker" โดยคัดเลือกตำรวจในหน่วยที่มีความพร้อมทั้งร่างกาย,จิตใจและสติปัญญา ตามคุณสมบัติที่กำหนดมาทำการฝึกเพื่อรองรับภารกิจที่รูปแบบสากลในการฝึกครั้งนั้นยังไม่มีงบสนับสนุนที่ไม่เพียงพอ ต่อมาเมื่อ พันตำรวจเอก ชุมพล อัตถศาสตร์ ได้การแต่งตั้งไปยังหน่วยงานอื่น และหน่วยนี้ซึ่งเปลี่ยนแปลงไป
พ.ศ. 2526 เกิดเหตุการณ์การก่อการร้ายสากลและการก่อความสงบขึ้นในไทย โดยเฉพาะพื้นที่ในกรุงเทพฯ พลตำรวจตรี ทิพย์ อัศวรักษ์ ผู้บังคับการกองบังคับการสายตรวจและปฏิบัติการพิเศษ ซึ่งได้ฟื้นหน่วยนี้ขึ้นมาใหม่ โดยเสนอขออนุมัติแผนการฝึกหน่วยนี้ ซึ่งเป็นรูปแบบสากล
ต่อมาในปี พ.ศ. 2527 กรมตำรวจได้มีคำสั่งจัดตั้งหน่วยนี้ขึ้น ในสวนของกองบัญชาการตำรวจนครบาล ในนามว่าอรินทราช 26
โดยความหมายของ"อรินทราช 26"
อริ = ข้าศึก, ศัตรู
อินท = จอม, ผู้เป็นใหญ่
ราช = พระเจ้าแผ่นดิน
26 = ปีที่ก่อตั้ง (พ.ศ. 2526)
ซึ่งมีความหมายว่า พระราชาผู้เป็นใหญ่เหนือข้าศึกศัตรูทั้งหลาย
ปัจจุบัน อรินทราช 26 อยู่ในสังกัด กองกำกับการต่อต้านการก่อการร้าย กองบังคับการสายตรวจและปฏิบัติการพิเศษ (191) และขึ้นตรงกับ กองบัญชาการตำรวจนครบาล (บช.น.)
ภารกิจของหน่วย

ช่วยเหลือตัวประกัน
ควบคุมการก่อจลาจล
ต่อต้านการก่อการร้าย
ให้ความปลอดภัยบุคคลสำคัญในประเทศและต่างประเทศ
เพิ่มการรักษาความปลอดภัยในจุดสำคัญ ในเวลาปกติ และเมื่อมีกิจกรรมพิเศษ
การก่อความสงบในประเทศ
การก่อวินาศกรรมสถานที่ราชการหรือสถานที่สำคัญ
การปราบปรามจี้ยึดอากาศยาน
การรีดค่าไถ
การฝึก

อรินทราช 26 มาจากผู้ที่เรียนจบจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ หรือนายสิบตำรวจ การฝึกในครั้งแรกไม่มีรูปแบบที่แน่นอน โดยได้รับการสนับสนุนครูฝึกจากตำรวจ และยึดรูปแบบการปฏิบัติการเป็นทีม 5 คน เหมือนหน่วยปฏิบัติการพิเศษ GSG 9 ของประเทศเยอรมนี มีการฝึกการยิงปืนทางยุทธวิธี การฝึกพลแม่นปืน การปฏิบัติการทางน้ำ การต่อสู้ป้องกันตัว การขับขี่ยานพาหนะในรูปแบบต่าง ๆ เมื่อการฝึกรุ่นแรกสำเร็จ ก็มีการถ่ายทอดให้กับกำลังพลที่เข้าประจำการในกองร้อยปฏิบัติการพิเศษเรื่อยมา อีกทั้งมีการจัดส่งกำลังพลไปฝึกในหลักสูตรต่าง ๆ ของต่างประเทศและนำวิชาความรู้กลับมาถ่ายทอดให้กับกำลังพลที่อยู่ในหน่วย โดยจะทำการฝึกกันเองถ่ายทอดกันต่อ ๆ มา และได้มีการจัดแบ่งหลักสูตร ออกเป็น 5 หลักสูตร คือ
หลักสูตรการต่อต้านการก่อการร้ายสากล 24 สัปดาห์ สำหรับกำลังพลที่บรรจุใหม่
หลักสูตรทบทวนการต่อต้านการก่อการร้ายสากล 6 สัปดาห์ สำหรับกำลังพลที่ประจำการอยู่ในหน่วย และฝึกทดสอบแผนปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้าย 1 สัปดาห์
หลักสูตรการทำลายระเบิด 12 สัปดาห์ สำหรับกำลังพลที่บรรจุในตำแหน่ง "พลเก็บกู้ทำลายระเบิด"
หลักสูตรพลแม่นปืน 4 สัปดาห์ สำหรับกำลังพลที่บรรจุในตำแหน่ง "พลซุ่มยิง"
หลักสูตรผู้ชำนาญการอิเล็กทรอนิคส์ 12 สัปดาห์ สำหรับกำลังพลที่บรรจุในตำแหน่ง "ผู้ชำนาญการอิเล็กทรอนิคส์"
นอกจากนี้ยังมีการฝึกต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง เช่น "แผนกรกฎ 48" การฝึกในสถานการณ์สมมุติ และการฝึกร่วมกับหน่วยงานอื่น
อุปกรณ์ > ชุดสำหรับปฏิบัติหน้าที่

ในการแต่งกายจะไม่สามารถเปิดเผยใบหน้าได้ ที่ชุดบริเวณไหล่ซ้าย มีอาร์มสีบานเย็น รูปสี่เหลี่ยมคางหมู ตรงกลางมีรูปอักขระยันต์ มีตัวหนังสือบอกหน่วยสังกัดว่า "ตำรวจนครบาล ปฏิบัติการพิเศษ" นั่นคือ "ตำรวจ 191" เนื้ออาร์มมีคำว่า "อรินทราช 26" บริเวณหน้าอก มีรูปโล่อยู่ตรงกลาง พื้นโล่สีดำแดง กลางโล่มีสายฟ้าสีขาว มีดอกชัยพฤกษ์สีทองพุ่งเข้าหาโล่จากด้านข้าง ข้างละ 6 ดอก สีพื้นของชุดจะเป็นสีน้ำเงิน ซึ่งเป็นสีสำหรับหน่วยงานที่ทำหน้าที่บริเวณกรุงเทพฯ และปริมณฑล โดยชุดแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่
ชุดทำงานปกติ สามารถเห็นได้ทั่วไปตามจุดสำคัญ
ชุดเวสสีน้ำเงิน ใช้สำหรับฝึกและเตรียมพร้อมก่อนปฏิบัติงาน
ชุดเวสพร้อมอุปกรณ์ โดยจะมีอุปกรณ์ครบมือ ตั้งแต่หมวกกันกระสุน, เสื้อกันกระสุน, อาวุธอื่น ๆ ที่เพิ่มขึ้น
ชุดปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้าย โดยชุดนี้จะเหมือนแบบที่ 3 เว้นแต่สีชุดที่เป็นสีดำ จะใส่ชุดนี้เมื่อต้องทำงานกับหน่วยงานอื่น (การสนธิกำลัง)
อุปกรณ์ > อาวุธประจำกาย

ในหน่วยงานราชการมีการเปลี่ยนแปลงแทนที่ยุทธภัณฑ์อยู่เสมอ สำหรับปืนสั้น เคยมีการใช้ Browning ปัจจุบันมีการใช้ Glock 19 และ HK P7M8 ส่วนอาวุธประจำกายคือ MP5 สำหรับบางคนจะใช้ปืนเล็กยาว หรือปืนลูกซองแทน ในการปราบจลาจลอาจมีการใช้โล่ และกระบอง หรือใช้กระสุนซ้อมมาแทนที่
ดูเพิ่ม

หน่วยปฏิบัติการพิเศษ – หน่วยตำรวจที่มีความเชี่ยวชาญการใช้อาวุธและยุทธวิธีพิเศษระดับตำรวจภูธร สังกัดตำรวจภูธรภาค 1 – 9 และในระดับหน่วยปฏิบัติการภายใต้ตำรวจภูธรจังหวัด 76 จังหวัด
นเรศวร 261 – หน่วยตำรวจที่มีความเชี่ยวชาญการใช้อาวุธและยุทธวิธีพิเศษระดับประเทศไทย สังกัดกองกำกับการ 3 กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน
อสูรร้ายโลกล้านปี

| อสูรร้ายโลกล้านปี |
| --- | --- |
ประเภท: Documentary
พัฒนาโดย: Andrew Wilks
บรรยายโดย: Kenneth Branagh
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: Ben Bartlett
ประเทศแหล่งกำเนิด: UK
ภาษาต้นฉบับ: English
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Tim Haines
ผู้อำนวยการสร้าง: Chloe Leland
ความยาวตอน: 90 minutes
ออกอากาศ
เครือข่าย: BBC
ออกอากาศ: 5 November 2005
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
Other shows in the Walking with... series
อสูรร้ายโลกล้านปี (อังกฤษ: Walking with Monsters) เป็นสารคดีอังกฤษชุด 3 ตอนของบีบีซี ออกอากาศครั้งแรกเมื่อ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตในมหายุคพาลีโอโซอิก ได้แก่ตั้งแต่นักล่าตัวแรกของโลก ไปจนถึงยูปาเกอเรียบรรพบุรุษของไดโนเสาร์ สารคดีเรื่องนี้บรรยายโดยเคนเนธ แบรนา เขียนบทและกำกับโดยทิม เฮนส์ ได้รับรางวัลเอ็มมีในงานประกาศรางวัลเอ็มมีครั้งที่ 58 (ค.ศ. 2006) ในสาขารายการแอนิเมชันยอดเยี่ยม ประเภทความยาวเกินกว่าหนึ่งชั่วโมง
ตอนที่ 1 กำเนิดอสูรร้าย

ฉากเริ่มต้นของ สารคดีเรื่องนี้ คือ โลก เมื่อ 4,400 ล้านปีก่อน โดยมีดาวเคราะที่ชื่อว่า "เทียร์"มาชนทำให้โลกและเทียร์ระเบิด เศษซากดาวทั้งสองดวงเริ่มก่อร่างสร้างดาวเคราะดวงใหม่ขึ้นซึ่งก็คือโลกของเรา เทียร์ในปัจจุบัน คือแกนโลก ส่วนบางส่วนของเทียร์ แยกตัวออกมากลายเป็นดวงจันทร์ สิ่งมีชีวิตเริ่มต้นโดยกำเนิดขึ้นในทะเลยุคแคมเบรียน และวิวัฒนาการต่อมาแสดง ถึงความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต สัตว์จำพวกอาร์โทปอดคือนักล่าตัวแรกของโลก มันถูกเรียกว่า"อโนมาโลคาริส"พวกมันต่อสู้กันจนบาดเจ็บ ตัวที่พ่ายแพ้ว่ายน้ำหนีไปแต่เลือดของมันไหลไม่หยุดทำให้ฝูงปลายุคแรก ชื่อ ไฮคูดิกทิส มากัดกินมัน และเจ้าไฮดูดิกทิสนี่เองที่อาจจะเป็นสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังตัวแรกของโลก
อโนมาโลคาริส
ไฮคูดิกทิส
ไทรโลไบต์
แมงกะพรุน
ไฮคูดิกทิส ได้วิวัฒนาการเป็นปลาหัวหุ้มเกราะเต็มตัวขึ้น มันมีชื่อว่า เคพาลาสพิส ในยุคนี้ยังมีออร์โธโคน และแมงป่องยักษ์หลายหลายชนิดๆ แต่ศัตรูที่อันตรายที่สุดของเคพาลาสพิส คือแมงป่องยักษ์ชื่อ บรอนโตสกอร์พิโอ ที่ยาว 1 เมตร ขณะที่มันกำลังไล่ล่าเคพาลาสพิส อยู่นั้นแมงป่องทะเลยักษ์ที่ยาว 3 เมตร อีกชนิดคือเทอรีโกทัสมันใช้ก้ามของมันจับบอรนโตสกอร์พิโอ และแบ่งซากบรอนโตสกอร์พิโอให้ลูกๆของมันกิน ส่วนเคพาลาสพิสฝูงหนึ่งที่ใกล้ฝักลูกแล้ว พากันไปที่แหล่งน้ำจืดบนบก บนบกตอนนี้พืชชนิดแรกกำเนิดขึ้นมันชื่อว่า คุกโซเนีย มีขนาดเพียงหัวแม่มือของคนเราเท่านั้น  ในขณะที่แมงป่องทะเลยักษ์ส่วนหนึ่งพากันขึ้นบก เพื่อหาที่อยู่ใหม่ เคพาลาสพิสต้องข้ามก่อนหิน เพื่อจะไปในแหล่งวางไข่ ในขณะที่มันกำลังข้ามก้อนหินอยู่นั้นบรอนโตสกอร์พิโอกลุ่มหนึ่ง ก็ขึ้นมาบนหินก้อนนั้นเช่นกัน มันจับเคพาลาสพิสกินทีละตัว แต่ยังมีอีกหลายตัวที่รอดชีวิต
เคพาลาสพิส
บรอนโตสกอร์พิโอ
เทอรีโกทัส
ออร์โธโคน
คุกโซเนีย
เคพาลาสพิส ได้วิวัฒนาการเป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ชนิดแรกของโลก ที่ชื่อไฮโนเพทอน ในยุคนี้พืชต้นเล็กๆอย่างคุกโซเนีย ได้วิวัฒนาการเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ปกคลุม ไปทั่วแผ่นดินช่วยสร้างออกซิเจนให้แก่โลก ในยุคนี้สัตว์ที่เป็นศัตรูของมันคือ ปลาฉลายหุ้มเกราะ สเตธาแคนทัส และปลายักษ์ไฮโนเรีย ไฮโนเพทอนตัวนั้นลงน้ำมันพบกับสเตธาแคนทัส ทันใดนั้นปลายักษ์ตัวหนึ่งก็ปรากฏตัว มันคือไฮโนเรีย ที่ยาว 4 เมตร มันกินสเตธาแคนทัส แล้วว่ายกลับเข้าไปในทะเลสาบ ตอนกลางคืนมันต่อสู้แย่งตัวเมียกัน ในที่สุดก็มีตัวหนึ่งยอมแพ้ ตอนเช้ามันได้ผสมพันธุ์กับตัวเมียตัวหนึ่ง ขณะที่มันกำลังผสมพันธุ์อยู่นั้น ไฮโนเรียได้ว่ายเข้ามา เพื่อจะจับไฮโนเพทอน มันใช้คลีบที่แข็งแรงของมันพยายามคลานเข้ามาบนบก จนมันจับไฮโนเพทอนตัวหนึ่งได้ แต่มันยังมีทาญาติเป็นไข่อยู่ พวกมันจะสืบสายพันธุ์และวิวัฒนาการเป็นสัตว์ชนิดใหม่คือ
สัตว์เลื้อยคลาน
ไฮโนเพทอน
ปลาไฮโนเรีย
สเตธาแคนทัส
แมงป่อง
ตอนที่ 2 คืบคลานสู่พืนพิภพ

การวิวัฒนาการเริ่มต้นขึ้นต่อในยุคคาร์บอนนิฟเฟอร์รัส ยุคของแมลงและก่อเกิดสัตวชนิดใหม่คือ
สัตว์เลื้อยคลาน ตอนนั้นพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าชายเลน ที่ชุ่มชื่น และออกซิเจน มีมากกว่า 1 ใน 3 ของโลกในปัจจุบัน เนื่องจากมีออกซิเจนเยอะ ทำให้พวกอาร์โทปอด ตัวใหญ่ขึ้นหลายเท่า อาร์โทปอด ที่อันตรายที่สุดในยุคนี้คือ แมงมุมยักษ์ ซึ่งจะซุ่มโจมตีจากรังของมัน โดยในเรื่องมันไล่ล่าพีโทรลาโคซอรัส โดยล่อให้มันไปอยู่ในท่อนซุ่ง และถูกมันจับกิน เมื่อแมงมุมยักษ์กลับรัง มันพบว่าน้ำท่วมรังของมัน มันจึงต้องอพยกหนีน้ำ ทันใดนั้นขณะที่มันกำลังหารังใหม่อยู่ ก็มีตะขาบยักษ์ โผล่มา ตะขาบยักษ์ชนิดนี้ชื่ออาร์โทเพร่า หลังจากนั้นอาร์โทเพร่า ก็ถูกสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ชื่อว่าโพเทโรกายรินัส จับมันกิน
และฟ้าก็ผ่าลงมาทำให้ไฟไหม้ป่า แมงมุมยักษ์จึงถูกเผาไปพร้อมกับไฟ และกลายเป็นอาหารสเลิศของพีโทรลาโคซอรัส
แมงมุมยักษ์ (เมโสทีเลอ์)
พีโทรลาโคซอรัส
เมกานิวร่า
อาร์เทเพร่า
โพเทโรกายรินัส
ออกซฟอร์ดเชอร์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ออกซฟอร์ด (แก้ความกำกวม)
ออกซฟอร์ดเชอร์ (อังกฤษ: Oxfordshire) หรือมีชื่อย่อว่า “Oxon” ที่มาจากภาษาละติน “Oxonia” เป็นเทศมณฑลที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ ที่มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 635,600 คน  เทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์มีเขตแดนติดกับเทศมณฑลต่าง ๆ ได้แก่ นอร์ทแธมป์ตันเชอร์, บัคคิงแฮมเชอร์, บาร์คเชอร์, วิลท์เชอร์, กลอสเตอร์เชอร์ และวอริคเชอร์
เทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์แบ่งการปกครองเป็นห้าอำเภอ ได้แก่ ออกซฟอร์ด, เชอร์เวลล์, เวลแห่งไวท์ฮอร์ส, เซาท์ออกซฟอร์ดเชอร์ และเวสต์ออกซฟอร์ดเชอร์
ดูเพิ่ม

ออกซฟอร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ออกซฟอร์ดเชอร์
| ด ค กค> ศ. 1974 – ค.ศ. 1996 ←    เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ   → ปัจจุบัน |
| --- | --- |
 กลอสเตอร์เชอร์  เกรเทอร์แมนเชสเตอร์  เกรเทอร์ลอนดอน  คอร์นวอลล์  คัมเบรีย  เคนต์  เคมบริดจ์เชอร์  ชรอปเชอร์  เชชเชอร์  ซัฟฟอล์ก  ซัมเมอร์เซต  เซอร์รีย์  เซาท์ยอร์กเชอร์  ดอร์เซต  ดาร์บิเชอร์  เดวอน  เดอรัม  ไทน์และเวียร์  นครลอนดอน  นอตทิงแฮมเชอร์  นอร์ทยอร์กเชอร์  นอร์แทมป์ตันเชอร์  นอร์ฟอล์ก  บริสตอล  บักกิงแฮมเชอร์  บาร์กเชอร์  เบดฟอร์ดเชอร์  เมอร์ซีย์ไซด์  รัตแลนด์  ลิงคอล์นเชอร์  เลสเตอร์เชอร์  แลงคาเชอร์  วอริกเชอร์  วิลต์เชอร์  วุร์สเตอร์เชอร์  เวสต์ซัสเซกซ์  เวสต์มิดแลนส์  เวสต์ยอร์กเชอร์  สแตฟฟอร์ดเชอร์  ออกซฟอร์ดเชอร์  อีสต์ซัสเซกซ์  อีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์  เอสเซกซ์  ไอล์ออฟไวต์  ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์  เฮริฟอร์ดเชอร์  แฮมป์เชอร์
ออด

ออดขนาดเล็ก เบอร์ KS-3206 สำหรับไฟ 6 โวลต์ กระแสตรง
ออด (อังกฤษ: buzzer หรือ beeper) คืออุปกรณ์ไฟฟ้าซึ่งทำหน้าที่ส่งเสียงสัญญาณเตือน
ติดตั้งใช้งานบนแผงควบคุม, ตัวตั้งเวลา, อุปกรณ์รับ/ส่งสัญญาณเตือน, หรืออุปกรณ์ไฟฟ้าทั่วไป
โดยทั่วไป ภายในออดจะประกอบด้วยขดลวด ต่ออนุกรมกับแผ่นสั่นสะเทือนซึ่งทำหน้าที่เป็นหน้าสัมผัสตัดต่อวงจร (คล้ายกับกริ่งไฟฟ้า) เมื่อจ่ายไฟ หน้าสัมผัสที่ต่อวงจรอยู่ จะทำให้ไฟฟ้าไหลครบวงจร เกิดสนามแม่เหล็กที่ขดลวด ดึงแผ่นสั่นสะเทือนเข้าหาขดลวด เมื่อแผ่นสั่นสะเทือนถูกดึง หน้าสัมผัสจะแยกออกจากกัน ทำให้วงจรขาด และแผ่นสั่นสะเทือนดีดกลับเข้าที่เดิม ต่อวงจรให้กระแสไฟฟ้าไหลได้อีกครั้ง ซ้ำไปเรื่อย ๆ ทำให้กลายเป็นการสั่นสะเทือนต่อเนื่อง เกิดเป็นเสียงดัง "ออด" ขึ้น
อวสานเซลส์แมน

บทความนี้เกี่ยวกับบทละคร สำหรับวงดนตรี ดูที่ เดธ ออฟ อะ เซลส์แมน
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ มิลเลอร์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Death of a Salesman
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: โศกนาฏกรรม
อวสานเซลส์แมน (อังกฤษ: Death of a Salesman) เป็นบทละคร ผลงานประพันธ์ของอาร์เธอร์ มิลเลอร์ เมื่อปี พ.ศ. 2492 และได้รางวัลพูลิตเซอร์ และรางวัลโทนี ในปีนั้น
บทละครกล่าวถึงชีวิตของวิลลี่ โลแมน เซลส์แมนที่ต้องวิ่งหาลูกค้า เพื่อความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ยอมทำทุกอย่างแม้กระทั่งการโกหกพกลม แต่แล้วในที่สุดก็ต้องยอมพ่ายแพ้ต่อโชคชะตาด้วยความขมขื่น โลแมนกอบกู้ศักดิ์ศรีของตัวเองโดยการฆ่าตัวตาย เพื่อการยอมรับจากลูกเมียของตัวเอง
อวสานเซลส์แมน ได้รับการยกย่องว่าเป็นละครแห่งยุค มิลเลอร์สามารถสะท้อนสภาพสังคม และความฝันของคนอเมริกันชนได้อย่างถึงแก่น และเป็นผลงานชิ้นเอกของมิลเลอร์ ถูกนำมาแสดงเป็นละครเวที และภาพยนตร์หลายครั้ง