stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ธีระชาติ ธีระวิทยากุล
ผลงาน > ภาพยนตร์

อนุบาลเด็กโข่ง
ดรีมทีม (แสดงเป็นผู้บรรยายการแข่งขันชักเย่อของช่วงท้ายของภาพยนตร์)
หมากเตะ รีเทิร์น
เงา กรรมใครกรรมมัน
สาระแนเห็นผี
รักเลี้ยวเฟี้ยวว!! (อ่ะ)
ก่อนบ่ายเดอะมูฟวี ตอนรักนะ...พ่อต๊ะติ๊งโหน่ง
ผลงาน > หนังสือ

ผมอัจฉริยะหรือปัญญาอ่อน ? พี่น้องคร้าบบบ... (เปิดบันทึกลับที่พับไว้นานถึง 35 ปี เล่าประสบการณ์ชีวิตตั้งแต่แรกคลอดยันวันนี้ วันที่ชีวิตเป็นต่อ โดย สำนักพิมพ์ "บายัญชาน่า")
ผลงาน > ละครเวที

แม่นาคพระโขนง เดอะมิวสิคัล รับบท เตี้ย : เพื่อนพ่อมาก
รักจับใจ เดอะโรแมนติกมิวสิคัล รับบท หนุ่ย
ผลงาน > พิธีกร

โชว์ไทยไชโย (พิธีกร) ร่วมกับ เจี๊ยบ เชิญยิ้ม, กิตติ เชี่ยววงศ์กุล ช่องวัน
พ่อบ้านปากเก่ง (พิธีกร) ร่วมกับ เจี๊ยบ เชิญยิ้ม, กิตติ เชี่ยววงศ์กุล ช่องวัน
Davinci เกมถอดรหัส (พิธีกร) ร่วมกับ ชาคริต แย้มนาม ช่อง3
ผลงาน > ผลงานอื่น ๆ

เป็นแขกรับเชิญ BIE LOVE ATTACK CONCERT ของ บี้ เดอะสตาร์
เป็นแขกรับเชิญ คอนเสิร์ต แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ 2008 ตอน MAGIC MEMORIES ความสุข ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด ของ เบิร์ด ธงไชย
เป็นแขกรับเชิญ คอนเสิร์ต พลพล รวมพลคนน่ากอด ของ พลพล
ผู้บรรยายรายการ Takeshi's Castle Original Classic  (พากย์ภาษาไทย) ช่อง Disney XD
ซีรีส์ชุมชนสมหวัง หมู่ 8 ของสมหวัง เงินสั่งได้ รับบท พี่ชัย
พระเจ้าชีเตซงแจ็น

| พระเจ้าชีเตซงแจ็น> ทิเบต |
| --- | --- |
สวรรคต: พ.ศ. 1358
งานสำคัญ: สนับสนุนพุทธศาสนาต่อจากพระเจ้าชีซงเตแจ็น
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ทิเบต
พระเจ้าชีเตซงแจ็น (ทิเบต: ཁྲི་ལྡེ་སྲོང་བཙན་, ไวลี: khri lde srong btsan, พินอินทิเบต: Chidê Songzän) เป็นพระโอรสของพระเจ้าชีซงเตแจ็นและเป็นน้องชายของพระเจ้ามุนีสันโป ทรงทำนุบำรุงพุทธศาสนาด้วยดีตลอดรัชกาล มีพระโอรส 3 พระองค์ องค์แรกสละสิทธิในราชบัลลังก์ออกบวชเป็นพระภิกษุ ราชสมบัติจึงเป็นของพระเจ้ารัลปาแจ็น ราชโอรสองค์ที่ 2 และพระเจ้าลังทาร์มา พระโอรสองค์ที่ 3 ตามลำดับ
พุงแก

| พุงแก |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Brassicales
วงศ์:: Capparaceae
สกุล:: Capparis
สปีชีส์:: C.  siamensis
ชื่อทวินาม
Capparis siamensis 

พุงแก ชื่อวิทยาศาสตร์:  Capparis siamensis เป็นพืชในสกุลชิงชี่ วงศ์ Capparaceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้พุ่มรอเลื้อย มีหนาม กิ่งอ่อนมีขนนุ่ม ใบเดี่ยว มีติ่งที่ปลายใบ ดอกเดี่ยว ออกตามซอกใบ ผลกลมรี สุกแล้วเป็นสีแดง ออกดอกช่วงธันวาคม – เมษายน พบครั้งแรกในประเทศไทย โดย J.E. Teijsmann ในเขาหินปูนที่จังหวัดราชบุรี ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐวรการ

| พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐวรการ |
| --- | --- |
พระวรวงศ์เธอ ชั้น 1 พระองค์เจ้าชั้นตรี

ประสูติ: พ.ศ. 2361
สิ้นพระชนม์: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2428
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐวรการ (พ.ศ. 2361 — 9 ตุลาคม พ.ศ. 2428) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าดิศ เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์ เป็นผู้ปั้นหล่อพระสยามเทวาธิราช และพระบรมรูปรัชกาลที่ 1 - 4 ที่ประดิษฐานอยู่ในปราสาทพระเทพบิดร
ผลงานที่สำคัญ

เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริสร้างรูปเทพยดาที่ศักดิ์สิทธิ์คอยอภิบาลรักษาสยามประเทศให้รอดพ้นภยันตรายต่าง ๆ และเป็นที่เคารพสักการะของชนชาวสยาม จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระองค์เจ้าประดิษฐวรการ ซึ่งเป็นช่างเอกในสมัยนั้นปั้นหล่อขึ้น ถวายพระนามว่าพระสยามเทวาธิราช ประดิษฐาน ณ พระที่นั่งทรงธรรมในหมู่พระมหามณเฑียร ในพระอภิเนาว์นิเวศน์
ในตอนต้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้พระองค์เจ้าประดิษฐ์วรการ ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมช่างสิบหมู่ โดยมีผลงานสำคัญคือเป็นช่างปั้นหล่อ พระบรมรูปรัชกาลที่ 1 - 3 ส่วนพระบรมรูปรัชกาลที่ 4 นั้น มีแบบมาแต่ครั้งรัชกาลที่ 4 อยู่แล้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ช่างปั้น คือ พระองค์เจ้าประดิษฐวรการ แก้ไขส่วนบกพร่อง แล้วหล่อในบริเวณวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ตามความตอนหนึ่งในหนังสือ 'ความทรงจำ' พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ตอนที่ 4 เรื่องเริ่มรัชกาลที่ 5 พ.ศ. 2412 – 2413 ว่า
.....พระบรมรูป ๔ พระองค์นั้นโปรดฯ ให้พระองค์เจ้าประดิษฐ์วรการอธิบดีกรมช่างสิบหมู่ และเป็นช่างอย่างดีในพระองค์เองด้วย เป็นผู้อำนวยการเมื่อปั้นหุ่นนั้นรู้พระลักษณะแน่ชัดแต่ขนาดพระองค์ว่าสูงเท่าใด เพราะมีพระพุทธรูปฉลองพระองค์อยู่เป็นหลัก แต่ส่วนพระรูปโฉมนั้นนอกจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งมีพระบรมรูปปั้นอยู่แล้ว ต้องอาศัยไต่ถามผู้ที่เคยได้เห็นพระองค์ให้บอกพระลักษณะและคอยติให้ช่างแก้ไขไปแต่แรกจนแล้ว ก็ในเวลานั้นผู้ที่เคยเห็นพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวยังมีอยู่มาก แต่ผู้เคยเห็นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก หาได้แต่ ๔ คน คือ พระองค์เจ้าหญิงปุก พระราชธิดาในรัชกาลที่ ๒ พระองค์ ๑ , สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) วัดระฆัง องค์ ๑ , เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (บุญศรี) คน ๑ , กับเจ้าพระยาธรรมาฯ (ลมั่ง สนธิรัตน) คน ๑ ปั้นพระบรมรูปสำเร็จได้หล่อเมื่อเดือนอ้าย ปีมะแม พ.ศ. ๒๔๑๔ แล้วโปรดฯ ให้ประดิษฐานไว้ที่ในพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทในชั้นแรก.....
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หล่อจากสำริด โดยสั่งทำจากประเทศฝรั่งเศส และให้ย้ายพระบรมรูปทั้ง 5 รัชกาลมาประดิษฐานในปราสาทพระเทพบิดร และโปรดเกล้าฯให้มีการถวายสักการะเป็นประจำทุกปี
นอกจากนี้พระองค์เจ้าประดิษฐวรการยังเป็นผู้ออกแบบ "พระพุทธนฤมลธรรโมภาส" ซึ่งเป็นพระประธานภายในพระอุโบสถของวัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร อีกด้วย
พระองค์เจ้าประดิษฐวรการเริ่มประชวรมาตั้งแต่วันที่ 19 – 20 สิงหาคม พ.ศ. 2427 หมอวินิจฉัยว่าเป็นพระโรคคันธสูตปลายปัตฆาฏ อาการทรุดลงจนสิ้นพระชนม์ในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2428 สิริพระชันษา 68 ปี วันต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์ เสด็จแทนพระองค์ไปพระราชทานน้ำสรงพระศพ แล้วเจ้าพนักงานเชิญพระศพลงพระโกศลังกา ตั้งบนแว่นฟ้า 2 ชั้น พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมทุกคืนจนกว่าจะพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2417 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
ประเทศบาห์เรนในโอลิมปิก

ประเทศบาห์เรน ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 10 ครั้ง พวกเขาไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
เหรียญโอลิมปิกของบาห์เรนทั้งหมดได้รับรางวัลจากนักวิ่งระยะไกลชาวแอฟริกันที่ได้รับสัญชาติ เหรียญรางวัลแรกของประเทศเป็นเหรียญทองแดงในการวิ่ง 1,500 เมตรหญิง โดย มัรยัม ยูซุฟ จามาล อดีตชาวเอธิโอเปียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน ไอโอซีจัดสรรเหรียญรางวัลใหม่ในการแข่งขันวิ่ง 1,500 เมตรหญิง เนื่องจากผู้ชนะเลิศเหรียญทองและเงิน อัสลี กาเคียร์ อัลพเทกิ้น และ กัมเซ บูลุต ถูกตัดสิทธิ์ และผู้ชนะเลิศเหรียญทองแดง จามาลได้ขึ้นสู่ตำแหน่งเหรียญทอง สี่ปีต่อมาในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ริโอ ค.ศ. 2016 ผู้หญิงชาวเคนยาสองคนได้รับเหรียญทองและเงินเหรียญแรกของบาห์เรน รูธ เจเบต ในการวิบากระยะทาง 3000 เมตร และ ยูนีซ เคิร์วา ในการวิ่งมาราธอน ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ราชิด รามซี อดีตชาวโมร็อกโก เดิมเคยได้รับรางวัลเหรียญทองประเภทกรีฑาประเภทชาย 1,500 เมตร แต่ต่อมาถูกถอดออกเนื่องจากละเมิดการใช้สารกระตุ้น
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 10 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โซล 1988 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 10 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  แอตแลนตา 1996 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ซิดนีย์ 2000 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เอเธนส์ 2004 | 10 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปักกิ่ง 2008 | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอนดอน 2012 | 12 | 1 | 0 | 0 | 1 | 51 |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 35 | 1 | 1 | 0 | 2 | 48 |
|  โตเกียว 2020 | 32 | 0 | 1 | 0 | 1 | 77 |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 2 | 2 | 0 | 4 | 93 |
ดูเพิ่ม

ประเทศบาห์เรนในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
พรรคแห่งชาติอินโดนีเซียลัทธิมาร์แฮน

พรรคแห่งชาติอินโดนีเซียลัทธิมาร์แฮน (Indonesian National Party Marhaenism; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Nasional Indonesia Marhaenisme) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย โดยในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ซูเปอนี อดีตสมาชิกพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียได้ก่อตั้งสหภาพแห่งชาติอินโดนีเซียขึ้น เมื่อซูฮาร์โตหมดอำนาจใน พ.ศ. 2541 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียโดยได้ประกาศตั้งพรรคในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ทำให้นิยมเรียกพรรคนี้ว่าพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียซูเปนีเพื่อให้ต่างจากพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียพรรคอื่นๆที่ต่างกล่าวอ้างว่าสืบทอดมาจากพรรคเดิม
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2541 พรรคแห่งชาติอินโดนีเซียซูเปนีเข้ารวมกับพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียมาซา มาร์แฮนและเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 ได้คะแนนเสียง 0.33% ได้ 1 ที่นั่ง หลังการเลือกตั้ง พรรคเปลี่ยนมาใช้ชื่อพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียมาร์แฮนเพื่อเตรียมเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 สุขมวตี ซูการ์โนปุตรี ลูกสาวอีกคนหนึ่งของซูการ์โนได้เข้าร่วมกับพรรคและได้เป็นหัวหน้าพรรค พรรคได้คะแนน 0.8% และได้ 1 ที่นั่ง พรรคเข้าร่วมในการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2552 และได้คะแนนเพียง 0.3% ไม่ได้รับเลือกตั้ง
พรรคโคโลราโด

พรรคโคโลราโด สามารถหมายถึง
พรรคโคโลราโด (ประเทศปารากวัย) - พรรคการเมืองในประเทศปารากวัย
พรรคโคโลราโด (ประเทศอุรุกวัย) - พรรคการเมืองในประเทศอุรุกวัย
ประเทศคูเวตในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศคูเวต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคูเวตเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศคูเวตไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
| รวม |  |  | 5 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Meshaal Almutairi | 100 m | 10.82 | 7 Q | 10.80 | 5 |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mobarak Qambar | Long jump | 6.71 | 11 qB | 6.50 | 11 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Waleed Abdulrazzaq | 50 m butterfly | 26.62 | 38 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศคูเวตในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติคูเวตในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาคูเวตที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
พระเจ้าชุงจอง

พระเจ้าชุงจอง (เกาหลี: 충절; ฮันจา: 忠定; อาร์อาร์: Chungjeong; เอ็มอาร์: Ch'ungjeong ค.ศ. 1348-1351) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 30 ของ ราชวงศ์โครยอ แห่ง เกาหลี และขึ้นครองราชย์โดยพระบรมราชโองการเมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษา บางครั้งพระองค์เป็นที่รู้จักในพระนาม ภาษามองโกเลีย ของพระองค์ว่า Chosgen Dorji ซึ่งแปลเป็นภาษาฮันจาว่า Misagamtaaji  (เกาหลี: 미사감타아지; ฮันจา: 迷思監朶兒只)
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้าชุงฮเย (충혜)
พระราชมารดา พระสนมฮุยบิน ตระกูล ยุน 희비 윤씨 - 파평 윤계종의 딸
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินี ไม่ทราบพระนาม องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน
พระราชโอรส
องค์ชายซิจอง 시중공(侍中公)  พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินี ไม่ทราบพระนาม
ประวัติศาสตร์หมู่เกาะอังกฤษ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร
ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: History of the British Isles) เป็นประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวกับความขัดแย้งและความเป็นพันธมิตรระหว่างผู้ที่อาศัยอยู่ในบริเวณต่างๆ ของบริเตนใหญ่, ไอร์แลนด์ และเกาะต่างๆ ที่รวมเป็นเกาะอังกฤษที่รวมทั้งฝรั่งเศส, เยอรมนี, เนเธอร์แลนด์, เดนมาร์ก และ สแกนดิเนเวีย
ในปัจจุบันเกาะอังกฤษประกอบด้วยรัฐอิสระสองรัฐ: สาธารณรัฐไอร์แลนด์ และ สหราชอาณาจักร นอกจากนั้นยังมีรัฐที่ขึ้นกับสหราชอาณาจักร: เกิร์นซีย์, เจอร์ซีย์ และ ไอล์ออฟแมน.  สหราชอาณาจักรแบ่งออกเป็นสี่ส่วน: อังกฤษ, ไอร์แลนด์เหนือ, สกอตแลนด์, และ เวลส์ แต่ละชาติต่างก็มีประวัติศาสตร์ที่เป็นของตนเองและทุกชาติยกเว้นไอร์แลนด์เหนือต่างก็เคยเป็นรัฐอิสระมาก่อนครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์
พระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ เป็นประมุขของทุกประเทศในหมู่เกาะอังกฤษตั้งแต่การรวมราชบัลลังก์อังกฤษและสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1603 จนกระทั่งเมื่อออกพระราชบัญญัติก่อตั้งสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ค.ศ. 1949 ตั้งแต่สาธารณรัฐไอร์แลนด์แยกตัวจากอังกฤษนักประวัติศาสตร์มักจะเลี่ยงการใช้คำว่า “หมู่เกาะอังกฤษ” เพราะความซับซ้อนของความสัมพันธ์ของผู้อยู่อาศัยในดินแดนทางภูมิศาสตร์ที่กล่าว
ยุค

บริเตนยุคก่อนประวัติศาสตร์ (ก่อนประวัติศาสตร์ - ค.ศ. 43)
สกอตแลนด์ยุคก่อนประวัติศาสตร์
เวลส์ยุคก่อนประวัติศาสตร์
บริเตนสมัยโรมัน (ค.ศ. 44 - ค.ศ. 407)
บริเตนสมัยหลังโรมัน (ค.ศ. 407 - ค.ศ. 597)
บริเตนในยุคกลาง (ค.ศ. 597 - ค.ศ. 1485)
อังกฤษสมัยแองโกล-แซ็กซอน; เจ็ดอาณาจักร (ค.ศ. 597 - 1066)
ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ (ค.ศ. 1066)
สกอตแลนด์ในยุคกลางตอนกลาง (ค.ศ. 900 - ค.ศ. 1286)
สกอตแลนด์ในยุคกลางตอนปลาย (ค.ศ. 1286 - ค.ศ. 1513)
สงครามอิสรภาพสกอตแลนด์ (ค.ศ. 1296 - ค.ศ. 1357)
บริเตนสมัยใหม่ตอนต้น
สมัยทิวดอร์ (ค.ศ. 1485 - ค.ศ. 1603)
ชัยชนะของทิวดอร์ในไอร์แลนด์
ยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยาในบริเตน
สมัยเอลิซาเบธ (ค.ศ. 1558 - ค.ศ. 1603)
จักรวรรดิอังกฤษที่ 1 (ค.ศ. 1583 - ค.ศ. 1783)
การรวมราชบัลลังก์สกอตแลนด์และอังกฤษ (ค.ศ. 1603)
สมัยจาโคเบียน (ค.ศ. 1603 - ค.ศ. 1625)
สมัยคาโรไลน์ (ค.ศ. 1625 - ค.ศ. 1642)
สงครามกลางเมืองอังกฤษ (ค.ศ. 1642–1651)
สมัยไร้กษัตริย์ (ค.ศ. 1651–1660)
สมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ (ค.ศ. 1660)
การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์  (ค.ศ. 1688)
ยุคภูมิปัญญาในสกอตแลนด์
ประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1707 - ค.ศ. 1922)
จักรวรรดิอังกฤษที่ 2 (ค.ศ. 1783 - ค.ศ. 1815)
สมัยจอร์เจียน (ค.ศ. 1714 - ค.ศ. 1830)
สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ (ค.ศ. 1801 - ค.ศ. 1922)
Britain's Imperial Century (ค.ศ. 1815 - ค.ศ. 1914)
สมัยรีเจนซี (ค.ศ. 1811 - ค.ศ. 1820)
สมัยวิกตอเรีย (ค.ศ. 1837 - ค.ศ. 1901)
สมัยเอ็ดเวิร์ด (ค.ศ. 1901 - ค.ศ. 1910)
บริเตนในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1914 - ค.ศ. 1918)
รัฐบาลร่วม ค.ศ. 1916 - ค.ศ. 1922
สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ (ค.ศ. 1922 to present)
รัฐบาลพรรคคอนเซอร์เวทีฟ ค.ศ. 1922 - ค.ศ. 1924
รัฐบาลพรรคคอนเซอร์เวทีฟ ค.ศ. 1924 - ค.ศ. 1929
รัฐบาลพรรคแรงงาน ค.ศ. 1929 - ค.ศ. 1931
รัฐบาลแห่งชาติ ค.ศ. 1931 - ค.ศ. 1935
รัฐบาลแห่งชาติ  ค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1940
บริเตนในสงครามโลกครั้งที่สอง (ค.ศ. 1939 - ค.ศ. 1945)
ประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1945–present)
สมัยนายกรัฐมนตรีมาร์กาเรต แทตเชอร์ (ค.ศ. 1979 - ค.ศ. 1990)
สมัยนายกรัฐมนตรีโทนี แบลร์ (ค.ศ. 1997-2007)
สมัยนายกรัฐมนตรีกอร์ดอน บราวน์
ประวัติศาสตร์

ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ประวัติศาสตร์คอร์วอลล์
ประวัติศาสตร์ลอนดอน
ประวัติศาสตร์สกอตแลนด์
ประวัติศาสตร์เวลส์
ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์
ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์เหนือ
ประวัติศาสตร์สาธารณรัฐไอร์แลนด์
ประวัติศาสตร์ไอล์ออฟแมน
ประวัติศาสตร์เจอร์ซีย์
ประวัติศาสตร์ > อาณาจักร

อาณาจักรในบริเตนในยุคกลาง
ราชอาณาจักรอังกฤษ (to 1707)
ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ (to 1707)
ราชอาณาจักรไอร์แลนด์ (1541 – 1801)
ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ (1707 – 1801)
สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ (1801 – 1927)
สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ (1927 – )
จักรวรรดิอังกฤษ และ เครือจักรภพแห่งชาติ
ไอล์ออฟแมน
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร
พระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ
สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ
ราชอาณาจักรอังกฤษ
ราชอาณาจักรสกอตแลนด์
ราชอาณาจักรไอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติศาสตร์อังกฤษ
สารานุกรมประวัติศาสตร์อังกฤษ เก็บถาวร 2008-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1000 ปีของประวัติศาสตร์อังกฤษ
ประวัติศาสตร์อังกฤษออนไลน์
บีบีซี ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ลำดับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์อังกฤษ
ห้องสมุดมหาวิทยาลัยรัทเกอร์ส - ประวัติศาสตร์อเมริกันและอังกฤษ
ประวัติศาสตร์อังกฤษที่ about.com
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
Mytimemachine.co.uk
พระเจ้าชิมนยู

| พระเจ้าชิมนยู |
| --- | --- |
ฮันกึล: 침류왕
ฮันจา: 枕流王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Chimnyu-wang
พระเจ้าชิมนยู (Chimnyu-wang)  (?-385, r. 384-385) กษัตริย์องค์ที่ 15 แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้ากึนกูซูกับพระมเหสีอาอี พระองค์เป็นกษัตริย์ที่นับถือพระพุทธศาสนาอย่างมาก
ในปี ค.ศ. 384 หลังจากพระราชบิดาของพระองค์พระเจ้ากึนกูซูเสด็จสวรรคต เจ้าชายมกุฎราชกุมารชิมนยูจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชิมนยูแห่งอาณาจักรแพ็กเจ พระองค์ทรงส่งบรรณาการไปยังอาณาจักรจินที่ปกครองประเทศจีน
ในปี ค.ศ. 384 พระสงฆ์องค์หนึ่งซึ่งเดินทางมาจากประเทศอินเดีย นามว่า มาลัยนันทะ ซึ่งเดินทางมาจากอาณาจักรจิน ขอเข้าเฝ้าพระเจ้าชิมนยูที่พระราชวังฮันซาน พระเจ้าชิมยูทรงต้อนรับอย่างดีแล้วพระองค์ก็ทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาอย่างมากทรงประกาศให้เป็นศาสนาประจำอาณาจักร  ในปี ค.ศ. 385 พระองค์ทรงสั่งให้สร้างวัดขึ้นในเมืองฮันซานจำนวน 10 วัด  และให้มีการบวชเป็นพระภิกษุครั้งแรกในอาณาจักรแพ็กเจ
พงศาวลี

| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรแพ็กเจ |
| --- | --- |
  อนโจ  ·  ดารู  ·  กีรู  ·  แกรู  ·  โชโก  ·  กูซู  ·  ซาบาน  ·  โกอี  ·  แช็กกเย  ·  บุนซอ  ·  บีรยู  ·  กเย  ·  กึนโชโก  ·  กึนกูซู  ·  ชิมนยู  ·  จินซา  ·  อาซิน  ·  จอนจี  ·  กูอีซิน  ·  บียู  ·  แกโร  ·  มุนจู  ·  ซัมกึน  ·  ดงซอง  ·  มูรยอง  ·  ซอง  ·  วีด๊อก  ·  ฮเย  ·  บอบ  ·  มู  ·  อึยจา  
ดูเพิ่ม: โชซ็อนโบราณ • พูยอ • โคกูรยอ • แพ็กเจ • ชิลลา • พัลแฮ • โครยอ • โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้าชุงช็อนแห่งโคกูรยอ

| --- | --- |
พระเจ้าชุงช็อนแห่งโคกูรยอ
ฮันกึล: 중천왕 หรือ 중양왕
ฮันจา: 中川王 หรือ 中壤王
อาร์อาร์: Jungcheon-wang หรือ Jungyang-wang 
เอ็มอาร์: Chungch'ŏn-wang หรือ Chungyang-wang 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 고연불
ฮันจา: 高然弗
อาร์อาร์: Go Yeon-bul 
เอ็มอาร์: Ko Yŏnbul 
พระเจ้าชุงช็อนแห่งโคกูรยอ (ค.ศ. 224-270) หรือ โค ย็อน-บุล จักรพรรดิลำดับที่ 12 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าทงช็อน เมื่อพระราชบิดาได้สวรรคตลงในปี ค.ศ. 248 องค์ชายโค ย็อน-บุล รัชทายาทพระชนม์ 24 พรรษา จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น พระเจ้าชุงช็อน ภารกิจแรกของพระองค์คือการปราบปรามกบฏที่มีผู้นำคือพระอนุชาของพระองค์นั่นเอง และในปี ค.ศ. 259 ตรงกับปีที่ 11 ในรัชสมัยขณะพระชนม์ 35 พรรษา วุยก๊กได้ส่งทหารเข้ามารุกรานมณฑลยังมัก พระองค์จึงส่งทหารม้าจำนวน 5,000 นายออกไปต่อต้าน ปรากฏว่าทหารวุยก๊กสู้ไม่ได้แตกพ่ายหนีไปและมีทหารฝั่งวุยก๊กล้มตายไปจำนวนถึง 8,000 นาย พระเจ้าชุงช็อนเสด็จสวรรคตลงเมื่อ ค.ศ. 270 ขณะพระชนม์ 46 พรรษาครองราชย์ได้ 22 ปี องค์ชายชอซอนพระราชโอรสขึ้นสืบราชสมบัติเป็นพระเจ้าชอซ็อน
พงศาวลี

| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโคกูรยอ |
| --- | --- |
 ทงมย็องซ็อง  ยูรี  แทมูชิน  มินจุง  โมบน  แทโจ  ชาแด  ชินแด  โคกุกช็อน  ซันซัง  ทงช็อน  ชุงช็อน  ซอช็อน  พงซัง  มีช็อน  โคกุกว็อน  โซซูริม  โคกุกยัง  ควังแกโท  ชังซู  มุนจามย็อง  อันจัง  อันว็อน  ยังว็อน  พย็องว็อน  ย็องยัง  ย็องนยู  โพจัง 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
ภาษากอน

| ภาษากอน |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ลาว
จำนวนผู้พูด: 1,000 คน (พ.ศ. 2524)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรภาษากลุ่มมอญ-เขมรเหนือภาษากลุ่มปะหล่องภาษากอน
รหัสภาษา
ISO 639-3: cno
ภาษากอน (Con) มีผู้พูดในลาว 1,000 คน (พ.ศ. 2524) พบในหลวงน้ำทา จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยปะหล่อง