stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บลูแบนิสเตอส์
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | Producer(s) | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Text Book" | Lana Del Rey Gabe Simon | Del Rey Simon Zachary Dawes Dean Reid | 5:04 |
| 2. | "Blue Banisters" | Del Rey Simon | Del Rey Simon | 4:52 |
| 3. | "Arcadia" | Del Rey Drew Erickson | Del Rey Erickson | 4:24 |
| 4. | "Interlude - The Trio" | Ennio Morricone | Clayton Johnson Chantry Johnson | 1:16 |
| 5. | "Black Bathing Suit" | Del Rey Erickson Dawes | Del Rey Dawes Reid | 5:18 |
| 6. | "If You Lie Down with Me" | Del Rey Barrie-James O'Neill Erickson | Del Rey Erickson O'Neill | 4:25 |
| 7. | "Beautiful" | Del Rey Erickson | Del Rey Erickson | 3:36 |
| 8. | "Violets for Roses" | Del Rey Erickson | Del Rey Erickson | 4:15 |
| 9. | "Dealer" | Del Rey Loren Humphrey Miles Kane Tyler Parkford Dawes | Del Rey Humphrey Dawes | 4:34 |
| 10. | "Thunder" | Del Rey Dawes | Del Rey Dawes Reid Kieron Menzies | 4:19 |
| 11. | "Wildflower Wildfire" | Del Rey Mike Dean Sean Solymar Sage Skolfield | Del Rey Dean | 4:46 |
| 12. | "Nectar of the Gods" | Del Rey O'Neill | Del Rey O'Neill | 4:20 |
| 13. | "Living Legend" | Del Rey O'Neill | Del Rey O'Neill | 4:00 |
| 14. | "Cherry Blossom" | Del Rey Rick Nowels | Del Rey O'Neill Nowels | 3:18 |
| 15. | "Sweet Carolina" | Del Rey Alana Champion Caroline Grant Robert Grant Jr. | Del Rey Erickson | 3:22 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 61:54 |
^[a]  ผู้ผลิตเพิ่มเติม
"Interlude - The Trio" มีท่อนแซมเปิลมาจาก "The Trio", ที่เป็นเพลงจากอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ The Good, the Bad and the Ugly (1966) ที่ถูกแต่งโดยเอนนิโอ มอริโคเน่
"Dealer" มีเสียงร้องที่ไม่ได้ระเครดิตจาก ไมลส์ เคน
บลู บีเทิล (ภาพยนตร์)

| บลู บีเทิล |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: อังเฆล มานูเอล โซโต
เขียนบท: แกเร็ธ ดันเน็ต-อัลโคเซอร์
สร้างจาก: ตัวละคร จาก ดีซี
อำนวยการสร้าง:   จอห์น ริกการ์ด  เซฟ โฟร์แมน 
นักแสดงนำ:   โชโล มาริดูเอญญา  แอดรีอานา บาร์ราซา  ดามิอัน อัลคาซาร์  ราอูล ตรูฮีโย  ซูเซิน ซาแรนดอน  จอร์จ โลเปซ 
กำกับภาพ: พาเวล พอกอร์เซลสกี
ตัดต่อ: เครก อัลเพิร์จต
ดนตรีประกอบ: บ็อบบี เครลิก
บริษัทผู้สร้าง:   ดีซีสตูดิโอส์  เดอะซานฟรานคอมปานี  
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอส์พิคเจอส์
วันฉาย:   18 สิงหาคม ค.ศ. 2023 (2023-08-18)    17 สิงหาคม 2566 (ประเทศไทย)
ความยาว: 127 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา:   อังกฤษ  สเปน 
ทุนสร้าง: 104 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 130.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
บลู บีเทิล (อังกฤษ: Blue Beetle) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่อเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2023 สร้างจากตัวละคร บลูบีเทิล/ไฆเม เรเยส ของดีซีคอมิกส์ ผลิตโดยดีซีสตูดิโอส์ และ บริษัทซาฟราน กำกับโดยอังเฆล มานูแอล โซโต จากบทภาพยนตร์ของแกเร็ธ ดันเน็ต-อัลโคเซอร์ เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 14 ในจักรวาลขยายดีซี ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดยโชโล มาริดูเอญญา ในบท ไฆเม เรเยส/บลู บีเทิล ร่วมกับ แอดรีอานา บาร์ราซา, ดามิอัน อัลคาซาร์, ราอูล ตรูฮีโย, ซูเซิน ซาแรนดอน และจอร์จ โลเปซ
การพัฒนาภาพยนตร์เริ่มขึ้นในปลายเดือนพฤศจิกายน 2018 โดยมี ดันเน็ต-อัลโคเซอร์ รับหน้าที่เขียนบทภาพยนตร์ โซโตได้รับการว่าจ้างให้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ในเดือนกุมภาพันธ์ 2021 สำหรับบริการสตรีมมิ่งเอชบีโอ แม็กซ์ มาริดูเอญญาได้รับคัดเลือกในเดือนสิงหาคมและภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเปลี่ยนให้ฉายในโรงภาพยนตร์ในเดือนธันวาคม การคัดเลือกนักแสดงเพิ่มเติมมีขึ้นในช่วงต้นปี 2022 ก่อนที่การถ่ายทำจะเริ่มขึ้นตั้งแต่ปลายเดือนพฤษภาคมถึงกลางเดือนกรกฎาคมในเขตมหานครแอตแลนตาที่ Wilder Studios ในดีเคเตอร์ รัฐจอร์เจีย รวมถึงในเอลปาโซ รัฐเท็กซัส และปวยร์โตรีโก
บลู บีเทิล ออกฉายในอเมริกาวันศุกร์ที่ 18 สิงหาคม 2023 โดยวอร์เนอร์บราเธอส์พิคเจอส์ สำหรับในไทยออกฉายในวันพฤหัสบดีที่ 17 สิงหาคม 2566 ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่บวก แต่ทำรายได้เพียง 130 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้น้อยที่สุดในจักรวาลขยายดีซี
เนื้อเรื่อง

หลังจาก ไฆเม เรเยส จบการศึกษาจากวิทยาลัยและกลับไปยังเมืองพัลเมรา บ้านเกิดของเขา เขาได้รับเลือกให้เป็นพาหะของ ซแคแร็บ ซึ่งทำให้เขาได้รับชุดเกราะที่ทรงพลัง ซึ่งเปลี่ยนให้เขากลายเป็นซูเปอร์ฮีโร่นาม บลู บีเทิล
นักแสดง

โชโล มาริดูเอญญา รับบท ไฆเม เรเยส/บลู บีเทิล
บลานช์แห่งแลงคัสเตอร์

| บลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ |
| --- | --- |
ดัชเชสแห่งแลงคัสเตอร์
พระรูปจากผ้าทอ "เลดีกับยูนิคอร์น" ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งคล้ายคลึงกับ "เลดีบลานช์" ที่เจฟฟรีย์ ชอเซอร์กล่าวถึงในหนังสือว่าด้วยดัชเชส
ประสูติ: 25 มีนาคม ค.ศ. 1342 ปราสาทโบลิงโบรกในลิงคอล์นเชอร์ ประเทศอังกฤษ
สิ้นพระชนม์: 12 กันยายน ค.ศ. 1368 (26 ปี) ปราสาททัตบรีในสแตฟฟอร์ดเชอร์
คู่อภิเษก: จอห์นแห่งกอนต์ ดยุกที่ 1 แห่งแลงแคสเตอร์
พระราชบุตร: ฟิลิปปาแห่งแลงคาสเตอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส เอลิซาเบธแห่งแลงคัสเตอร์ ดัชเชสแห่งเอ็กซิเตอร์ พระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ
พระบิดา: เฮนรีแห่งกรอสมอนต์ ดยุคแห่งแลงคัสเตอร์
พระมารดา: อิซาเบล เด โบมงต์
บลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ (อังกฤษ: Blanche of Lancaster) เป็นธิดาของเฮนรีแห่งกรอสมอนต์ ดยุคแห่งแลงคัสเตอร์กับอิซาเบล เดอ โบมงต์ และพระชายาในจอห์นแห่งกอนต์ พระโอรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 กับพระราชินีฟิลิปปาแห่งแอโนต์ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันหลายพระองค์ หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ และฟิลิปปาแห่งแลงคัสเตอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส
ชาติตระกูล

บลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ (คาดว่า) ประสูติเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1345 ที่ปราสาทโบลิงโบรกในลิงคอล์นเชอร์ ทรงเป็นธิดาคนที่สองซึ่งเป็นธิดาคนสุดท้องของเฮนรีแห่งกรอสมอนต์ ดยุคแห่งแลงคัสเตอร์กับอิซาเบล เดอ โบมงต์ เฮนรีแห่งกรอสมอนต์เป็นหลานชายของเอ็ดมุนด์หลังกางเขน พระโอรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 และเป็นลูกพี่ลูกน้องชั้นที่สองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ส่วนอิซาเบลเป็นธิดาของอ็องรี (เฮนรี) บารอนที่ 1 เดอ โบมงต์และเอิร์ลแห่งบูชานกับอาลิซ โคมีน บลานช์ถูกตั้งพระนามตามทวดทางฝั่งพระบิดาคือบล็องช์แห่งอาร์ตัว (บล็องช์ในภาษาฝรั่งเศส = บลานช์ในภาษาอังกฤษ) พระราชินีคู่สมรสแห่งนาวาร์
บลานช์มีพระภคินีชื่อว่ามาทิลดาซึ่งสมรสครั้งแรกตั้งแต่อายุยังน้อยกับราล์ฟ เดอ สแตฟฟอร์ด เธอกลายเป็นม่ายตอนอายุ 8 ปีและได้สมรสใหม่กับวิลเฮล์มที่ 5 ดยุคแห่งบาวาเรีย, แอโนต์ และซีลันด์ ในวัยเด็กบลานช์ได้ถูกจับหมั้นหมายกับจอห์น เดอ เซเกรฟ แต่ดูเหมือนจะถูกล้มเลิกไปในเวลาต่อมา
ดัชเชสแห่งแลงคัสเตอร์

ปลายคริสตทศวรรษ 1350 บลานช์ทรงได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในแผนการที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 วางไว้ให้พระโอรส เนื่องจากทรงเป็นทายาทในดินแดนที่ร่ำรวยที่สุดแห่งหนึ่ง บลานช์จึงถูกเลือกให้เป็นเจ้าสาวของจอห์นแห่งกอนต์ พระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่คนที่สามของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด จอห์นกับบลานช์ทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องกันในชั้นที่สาม ทั้งคู่ต่างเป็นบุตรของพระปนัดดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ทั้งคู่เสกสมรสกันเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1359 ที่วิหารเรดิงในบาร์กเชอร์ บลานช์เพิ่งมีพระชนมายุได้ 14 พรรษา ส่วนจอห์นมีพระชนมายุ 19 พรรษา เชื่อกันว่าการเสกสมรสขอทั้งคู่เป็นการสมรสที่มีความสุข
ปี ค.ศ. 1361 บลานช์ทรงประสบกับโศกนาฏกรรมสองครั้งสองคราเมื่อพระบิดาของพระองค์เสียชีวิตด้วยโรคกาฬโรคต่อมน้ำเหลืองที่เมืองเลสเตอร์ในเดือนมีนาคม และพระมารดาได้ป่วยด้วยโรคเดียวกันก่อนเสียชีวิตในช่วงปลายปี พระภคินีของพระองค์ได้สืบทอดตำแหน่งเอิร์ลแห่งเลสเตอร์และเอิร์ลแห่งลิงคอล์น ขณะที่จอห์นแห่งกอนต์ทรงได้สืบทอดตำแหน่งเอิร์ลแห่งเดอร์บีและเอิร์ลแห่งแลงคัสเตอร์ตามสิทธิ์ของพระชายา ทว่าตำแหน่งดยุคแห่งแลงคัสเตอร์ได้สิ้นสุดลงพร้อมกับการเสียชีวิตของเฮนรีแห่งกรอสมอนต์
เดือนเมษายน ค.ศ. 1362 พระภคินีของบลานช์เองก็ติดเชื้อกาฬโรคเช่นกัน แม้จะมีข่าวลือว่าเธอถูกวางยาพิษแต่ก็ไม่น่าจะใช่ มาทิลดาเสียชีวิตโดยไร้ซึ่งบุตรธิดาทำให้ดินแดนส่วนที่เหลือของพระบิดาตกเป็นของบลานช์ จอห์นจึงทรงได้ตำแหน่งเอิร์ลแห่งเลสเตอร์และเอิร์ลแห่งลิงคอล์นมาเพิ่ม วันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1362 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 พระบิดาของจอห์นได้แต่งตั้งจอห์นเป็นดยุคแห่งแลงคัสเตอร์ ทำให้ทรงกลายเป็นบุคคลสำคัญที่ทรงอำนาจที่สุดในอังกฤษ ทรงมีปราสาทในครอบครองมากกว่า 30 แห่ง ที่ดินในการครอบครองของพระองค์เป็นรองเพียงกษัตริย์คนเดียว
ดัชเชสแห่งแลงคัสเตอร์ทรงใช้ชีวิตเสกสมรสส่วนใหญ่ไปกับการทรงครรภ์ พระองค์ได้ให้กำเนิดพระบุตร 7 คนในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1360 ถึง ค.ศ. 1368 พระโอรสทั้งสามคน คือ จอห์น, เอ็ดเวิร์ด และจอห์นคนที่สอง กับพระธิดาหนึ่งคน คือ อิซาเบลลา เสียชีวิตในวัยเด็ก มีพระธิดาหนึ่งพระองค์และหนึ่งคนกับพระโอรสอีกหนึ่งพระองค์ที่เหลือมีชีวิตอยู่จนถึงวัยผู้ใหญ่ ได้แก่
ฟิลิปปา (เกิด ค.ศ. 1360) สมรสกับพระเจ้าฌูเอาที่ 1 แห่งโปรตุเกสและเป็นมารดาของพระโอรสธิดา 8 คนที่ถูกเรียกว่า "รุ่นแห่งความรุ่งโรจน์" หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าดูวาร์ตึแห่งโปรตุเกส, อิงฟังตึเอ็งรีกึนักสำรวจ และอิงฟังตึฟือร์นังดู เจ้าชายนักบุญ
เอลิซาเบธ (เกิด ค.ศ. 1363) สมรสครั้งแรกกับจอห์น เฮสติงส์ เอิร์ลที่ 3 แห่งเพมโบรก, ครั้งที่สองกับจอห์น ฮอลแลนด์ ดยุคที่ 1 แห่งเอ็กซิเตอร์ และครั้งที่สามกับจอห์น คอร์นวอลล์ บารอนแฟนโฮปที่ 1
เฮนรี โบลิงโบรก (เกิด ค.ศ. 1367) ต่อมาขึ้นครองบัลลังก์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์แลงคัสเตอร์
ปี ค.ศ. 1365 ดัชเชสแห่งแลงคัสเตอร์ได้ทรงรับแคทเธอรีน สวีนฟอร์ดเข้ามาอยู่ในครัวเรือน แคทเธอรีนเป็นภรรยาของอัศวินในลิงคอล์นเชอร์ของจอห์นแห่งกอนต์ อีกทั้งจอห์นยังเป็นพ่อทูนหัวให้กับบลานช์ บุตรสาวของแคทเธอรีนที่ถูกตั้งชื่อตามดัชเชสบลานช์ บลานช์ สวีนฟอร์ดน้อยพักอยู่ในห้องเดียวกับฟิลิปปาและเอลิซาเบธ ธิดาของดัชเชส และมีของใช้ฟุ่มเฟือยไม่ต่างกับเจ้าหญิง
การสิ้นพระชนม์

การสูญเสียพระบิดาพระมารดาและพระภคินีไปด้วยโรคกาฬโรคทำให้ดัชเชสแห่งแลงคัสเตอร์ทรงหวาดกลัวโรคร้ายดังกล่าว ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1368 ทรงย้ายครอบครัวออกจากเมืองใหญ่ไปอยู่ที่ปราสาทโบลิงโบรกเพื่อหนีจากโรคติดต่อร้ายแรง
ปี ค.ศ. 1368 ระหว่างที่พระสวามีของพระองค์กำลังสู้รบอยู่ในปิการ์ดี ดัชเชสแห่งแลงคัสเตอร์ทรงติดเชื้อกาฬโรคต่อมน้ำเหลือง โรคร้ายที่ทรงหวาดกลัว และสิ้นพระชนม์ด้วยพระชนมายุเพียง 23 พรรษาในวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1368 แต่เนื่องจากอิซาเบลลา พระธิดาที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1368 จึงมีอีกทฤษฎีหนึ่งที่สันนิษฐานว่าอาจสิ้นพระชนม์จากการคลอดพระบุตร พระสวามีของพระองค์อยู่เคียงข้างพระองค์ในตอนที่เธอสิ้นพระชนม์ มีบันทึกว่าจอห์นได้ทรงจัดทำบทสวดเพื่อสวดมนต์ให้แก่ดัชเชสผู้ล่วงลับของพระองค์
พระศพของดัชเชสแห่งแลงคัสเตอร์ถูกฝังที่อาสนวิหารเซนต์ปอลเก่าในกรุงลอนดอน โดยจอห์นได้ทรงจัดทำหลุมฝังพระศพหินอะลาบาสเตอร์อันวิจิตรงดงามให้พระชายาและจัดพิธีรำลึกการจากไปของพระองค์ในทุกๆ ปีตลอดชีวิตของพระองค์ แม้พระองค์จะสมรสอีกสองครั้งแต่เมื่อทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1399 ร่างของพระองค์ผู้ฝังเคียงข้างกับบลานช์ หลุมฝังพระศพของทั้งคู่ถูกสูญหายไปในช่วงที่อาสนวิหารถูกทำลายในเหตุการณ์มหาอัคคีภัยแห่งลอนดอนในปี ค.ศ. 1666
ภาพเฮนรีแห่งกรอสมอนต์ ดยุคแห่งแลงคัสเตอร์ พระบิดาของบลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ โดยวิลเลียม บรูช ปี ค.ศ. 1430
ภาพการเสกสมรสของจอห์นแห่งกอนต์กับบลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ที่วิหารเรดิง โดยโฮเรซ ไรจ์ ปี ค.ศ. 1914 (พิพิธภัณฑ์เรดิง)
ภาพหลุมฝังพระศพของบลานช์กับจอห์นแห่งกอนต์ในอาสนวิหารเซนต์ปอล โดยวัตสลัฟ ฮอลลาร์ ปี ค.ศ. 1658
ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 3

ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 3 เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างประเทศของทวีปเอเชียเพื่อคัดเลือกทีมฟุตบอลเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบสุดท้ายที่ประเทศรัสเซีย ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย เริ่มแข่งในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2559 ถึง 5 กันยายน พ.ศ. 2560 โดยมีทีมแข่งขันในรอบนี้ทั้งสิ้น 12 ทีม ซึ่งจะได้รับสิทธิ์เข้าแข่งรอบสุดท้ายของเอเชียนคัพ 2019 โดยอัตโนมัติอีกด้วย
รูปแบบการแข่งขัน

ในรอบที่ 3 นี้ 12 ทีมที่ผ่าน รอบที่ 2 มาจะถูกแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 6 ทีม แข่งแบบพบกันหมด เหย้า - เยือน โดยจะคัดอันดับ 1 และอันดับ 2 ของแต่ละกลุ่มผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซียทันที ส่วนอันดับที่ 3 ของแต่ละกลุ่มจะผ่านเข้าสู่รอบที่ 4
ทีมที่ผ่านเข้ารอบ

| กลุ่ม | แชมป์กลุ่ม | รองแชมป์กลุ่ม (4 ทีมที่ดีที่สุดที่ผ่านเข้ารอบ) |
| --- | --- | --- |
| เอ |  ซาอุดีอาระเบีย |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |
| บี |  ออสเตรเลีย | — |
| ซี |  กาตาร์ |  จีน |
| ดี |  อิหร่าน | — |
| อี |  ญี่ปุ่น |  ซีเรีย |
| เอฟ |  ไทย |  อิรัก |
| จี |  เกาหลีใต้ | — |
| เอช |  อุซเบกิสถาน | — |
ทีมวางในการจับสลาก

การจับสลากการแข่งขันในรอบที่สามจะมีขึ้นในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2559 ที่ โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล ในกรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
การจับสลากแบ่งสายจะใช้ อันดับโลกฟีฟ่า ของเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 เป็นหลักในการแบ่งโถ โดยทั้ง 12 ทีมจะอยู่ใน 6 โถดังต่อไปนี้
โถที่ 1 ประกอบไปด้วยทีมอันดับที่ 1–2
โถที่ 2 ประกอบไปด้วยทีมอันดับที่ 3–4
โถที่ 3 ประกอบไปด้วยทีมอันดับที่ 5–6
โถที่ 4 ประกอบไปด้วยทีมอันดับที่ 7–8
โถที่ 5 ประกอบไปด้วยทีมอันดับที่ 9-10
โถที่ 6 ประกอบไปด้วยทีมอันดับที่ 11-12
แต่ละกลุ่มจะมีหนึ่งทีมจากแต่ละโถ การแข่งขันของแต่ละกลุ่มได้รับการตัดสินโดยอัตโนมัติตามลำดับของแต่ละทีม
หมายเหตุ: ตัวหนา คือทีมที่ผ่านเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลก ตัวเอน คือทีมที่ผ่านเข้าสู่รอบที่ 4
| โถ 1 | โถ 2 | โถ 3 | โถ 4 | โถ 5 | โถ 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   อิหร่าน (42)   ออสเตรเลีย (50) |   เกาหลีใต้ (56)   ญี่ปุ่น (57) |   ซาอุดีอาระเบีย (60)   อุซเบกิสถาน (66) |   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (68)   จีน (81) |   กาตาร์ (83)   อิรัก (105) |   ซีเรีย (110)   ไทย (119) |
ผู้ทำประตูสูงสุด

การแข่งขันทั้งหมดมี 129 ประตูจากการแข่งขัน 60 นัด มีค่าเฉลี่ย 2.15 ประตูต่อนัด
โทมี จูริช
โมฮันหนัด อับดุล-ราฮีม
นาวาฟ อัล อาเบด
อาห์เหม็ด คาลิล
ซาร์ดาร์ อัซมูน
เกนกิ ฮะระกุชิ
ฮัสซัน อัล-ไฮดอส
อาลี มับคฮูต
มิเล เจดินัค
แมทธิว เลคกี
เมห์ดี ทาเรมี
มาห์มูด อัล-มาวาส
โอมาร์ คาร์บิน
เกา หลิน
ซาอัด อับดุล-อามีร์
ทะคุมะ อะซะโนะ
ยุยะ คุโบะ
อัครัม อาฟิฟ
ฟาฮัด อัล-มูวัลลัด
โมฮัมหมัด อัล-ซาห์ลาวี
ยาห์ยา อัล-เชห์รี
คี ซ็อง-ยง
คู จา-ช็อล
ธีรศิลป์ แดงดา
มารัต บิคมาเอฟ
ทิม เคฮิลล์
แจ็คสัน เออร์ไวน์
มัสซิโม ลูออนโก
ทอม โรกิช
เทรนท์ ซาอินส์บิวรี
เฮา จฺวินหมิ่น
หวู เล่ย
หวู ซี
เซียว จือ
หยู ต้าเปา
หยู ไห่
เรซา กูชันเนจฮัด
จาลาล ฮอสไซนี
อาลีเรซา จาฮันบัคห์ช
มาห์ดี คาเมล
จัสติน เมรัม
อาห์เหม็ด ยาซิน
เคซุเกะ ฮนดะ
โยะสุเกะ ไอเดะกุชิ
ชินจิ คะงะวะ
ฮิโระชิ คิโยะตะเกะ
ยะสุยุกิ คอนโนะ
ชินจิ โอะกะซะกิ
ยุยะ โอะซะโกะ
โฮะตะรุ ยะมะกุชิ
มะยะ โยะชิดะ
อาลี อัสซาดายา
เซบัสตีอัน โซเรีย
ซาเล็ม อัล-ดอว์ซารี
ไตเซอร์ อัล-จัสซิม
ซัลมัน อัล-โมอาเชอร์
นาศิร อัชชัมรอนี
โอมาร์ ฮอว์ซาวี
ฮ็อง จ็อง-โฮ
ฮวัง ฮี-ชาน
จี ดอง-วอน
ลี ชุง-ย็อง
นัม แต-ฮี
ซน ฮึง-มิน
อาห์หมัด อัล ซาลิห์
โอมาร์ อัล โซมาห์
ทาเมอร์ ฮัจ โมฮาหมัด
ปกเกล้า อนันต์
ธนา ชะนะบุตร
มงคล ทศไกร
อิสมาอิล มาตาร์
โอดิล อาห์เมดอฟ
อเล็กซานเดอร์ กีย์นริคห์
อีกอร์ คริเมตส์
โอตาเบค ชูคูรอฟ
เจิ้ง จื้อ (ในนัดที่พบกับ เกาหลีใต้)
อาห์เหม็ด อิบราฮีม คาลัฟ (ในนัดที่พบกับ ไทย)
ธนบูรณ์ เกษารัตน์ (ในนัดที่พบกับ ซาอุดีอาระเบีย)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟุตบอลโลก 2018 รัสเซีย เก็บถาวร 2013-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฟุตบอลโลก (เอเอฟซี)
โปรแกรมและผลการแข่งขัน, the-AFC.com
เอเอฟซี เอเชียน คัพ, the-AFC.com
| ด ค กฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| --- | --- | --- |
| เอเอฟซี |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  รอบที่ 4  |  |
| ซีเอเอฟ |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  |  |
| คอนคาแคฟ |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  รอบที่ 4  รอบที่ 5  |  |
| คอนเมบอล |  พบกันหมด  |  |
| โอเอฟซี |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  |  |
| ยูฟ่า |  รอบแรก กลุ่ม เอ  กลุ่ม บี  กลุ่ม ซี  กลุ่ม ดี  กลุ่ม อี  กลุ่ม เอฟ  กลุ่ม จี  กลุ่ม เอช  กลุ่ม ไอ  รอบที่ 2 (เพลย์ออฟ)  |  |
| เพลย์ออฟ |  คอนคาแคฟ พบ เอเอฟซี  โอเอฟซี พบ คอนเมบอล  |  |
โทมี จูริช กองหน้าทีมชาติออสเตรเลีย 1 ใน 4 ผู้ทำประตูสูงสุดในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 3
โมฮันหนัด อับดุล-ราฮีม กองหน้าทีมชาติอิรัก 1 ใน 4 ผู้ทำประตูสูงสุดในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 3
บริเวณกลางโบสถ์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ช่องทางเดิน
บริเวณกลางโบสถ์แบบกอธิคมองไปสู่บริเวณพิธีทางมุขตะวันออกภายในมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์และเซนต์พอลแห่งนองซ์ในประเทศฝรั่งเศส
แผนผังแสดงส่วนที่เป็น “บริเวณกลางโบสถ์” ที่เป็นสีชมพู
บริเวณกลางโบสถ์ยุคต้นเรอเนสซองซ์ในบาซิลิกาซานโลเร็นโซโดยฟีลิปโป บรูเนลเลสกี - คริสต์ทศวรรษ 1420
บริเวณกลางโบสถ์ (อังกฤษ: nave) คือช่องทางเดิน (aisle) ที่ตั้งอยู่กลางคริสต์ศาสนสถานที่เริ่มตั้งแต่จากประตูทางเข้าไปสู่บริเวณพิธีและแท่นบูชาเอก ที่บางครั้งก็อาจจะขนาบด้วยช่องทางเดินข้างซ้ายขวาข้างละช่องหรืออาจจะมากกว่าก็ได้ถ้าเป็นวัดใหญ่ๆ เช่นมหาวิหารแซงต์เอเตียนน์แห่งบูร์กที่มีช่องทางเดินทั้งหมดห้าช่องที่ประกอบด้วยบริเวณกลางโบสถ์ที่ขนาบด้วยช่องทางเดินข้างๆ ละสองช่อง
ที่มาของคำ

ที่มาของคำว่า “บริเวณกลางโบสถ์” มาจากภาษาอังกฤษว่า “Nave” ซึ่งมาจากภาษาละติน  “navis” ที่แปลว่า  “เรือ” ที่อาจเป็นนัยยะถึงรูปทรงท้องเรือคว่ำของเพดานโค้งที่ตั้งอยู่เหนือบริเวณกลางโบสถ์ ซึ่งอาจจะเป็นการเปรียบเหมือนว่าคริสต์ศาสนสถานคือเรือสำหรับบรรทุกผู้ศรัทธาในพระเจ้าฝ่าอุปสรรคต่างๆในชีวิต  นอกจากนั้นเพดานไม้ของวัดใหญ่ๆจะมีลักษณะเหมือนท้องเรือ
บริเวณกลางโบสถ์ที่น่าสนใจ

บริเวณกลางโบสถ์ที่ยาวที่สุดในอังกฤษ: มหาวิหารเซนต์อัลบัน ยาว 106 เมตร
บริเวณกลางโบสถ์ที่ยาวที่สุดในฝรั่งเศส: มหาวิหารแซงต์เอเตียนน์แห่งบูร์ก ยาว 91 เมตรที่รวมบริเวณร้องเพลงสวดด้วย
บริเวณกลางโบสถ์ที่ยาวที่สุดในเยอรมนี: มหาวิหารโคโลญ ยาว 58 เมตร
บริเวณกลางโบสถ์ที่ยาวที่สุดในอิตาลี: มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ในกรุงโรม ยาว 91 เมตร แบ่งเป็น 4 ช่วง
บริเวณกลางโบสถ์ที่ยาวที่สุดในสเปน: มหาวิหารเซวิลล์ ยาว 60 เมตร แบ่งเป็น 5 ช่วง
บริเวณกลางโบสถ์ที่ที่ยาวสุดในสหรัฐอเมริกา: มหาวิหารเซนต์จอห์นเดอะดิไวน์ในนครนิวยอร์ก ยาว 70 เมตร
บริเวณกลางโบสถ์ที่สูงที่สุด: มหาวิหารโบเวส์ในฝรั่งเศส สูง  48 เมตร แต่เพียงสร้างได้เพียงช่วงเดียว บริเวณคริสต์ศาสนพิธีและบริเวณร้องเพลงสวดก็สร้างให้สูงเท่ากันกับทางเดินกลาง
บริเวณกลางโบสถ์ที่สูงที่สุดตลอดแนว: มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ในกรุงโรม สูง  46 เมตร
บริเวณกลางโบสถ์ที่สูงที่สุดตลอดแนวที่คลุมด้วยเพดานโค้ง: มหาวิหารมิลานในประเทศอิตาลี สูง  45 เมตร
ดูเพิ่ม

เพดานโค้ง
แผนผังมหาวิหาร
สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
สถาปัตยกรรมกอธิค
สถาปัตยกรรมบาโรก
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บริเวณกลางโบสถ์
พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
ระเบียงภาพ

เพดานทรงประทุนที่วัดเซนต์โพรบัสและเซนต์ไฮยาซินธ์ในคอร์นวอลล์ ที่ยังคงมีฉากกางเขนให้เห็น
บริเวณกลางโบสถ์แบบโรมาเนสก์ผสมกอธิค--เสาเป็นแบบโรมาเนสก์แต่เพดานเป็นแบบกอธิค--ภายในมหาวิหารกลอสเตอร์ในอังกฤษ
บริเวณกลางโบสถ์แบบปลายกอธิคที่เป็นเพดานพัดในมหาวิหารบาธในอังกฤษที่กำจัดหน้าต่างชั้นบนเพื่อสร้างบานหน้าต่างที่กว้างและสูงขึ้น
เพดานโค้งตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังเหนือบริเวณกลางโบสถ์แบบบาโรกที่สำนักสงฆ์อ็อคเซ็นเฮาเซ็นในเยอรมนี
บริเวณกลางโบสถ์ของวัดวีส์ในเยอรมนีซึ่งเป็นวัดแบบสถาปัตยกรรมบาโรกที่เป็นทรงรีและแทบจะไม่มีบริเวณกลางโบสถ์เหลือ
บอนชอนชิกเกน

| --- | --- |


ประเภท: บริษัทเอกชน
อุตสาหกรรม: อาหาร (ไก่ทอดเกาหลี อาหารเกาหลี)
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2545 ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้   พ.ศ. 2550 (ในประเทศไทย)
สำนักงานใหญ่: (ไทย) บริษัท มาชิสโสะ จำกัด 75 หมู่ 5 ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี นนทบุรี 11000
บุคลากรหลัก: (ไทย) ธัญญา ศรีพัฒนาสกุล
ผลิตภัณฑ์: ร้านอาหาร
รายได้สุทธิ: 975 ล้านบาท (พ.ศ. 2559)
เว็บไซต์: บอนชอนชิกเกน ประเทศไทย
บอนชอนชิกเกน (อังกฤษ: Bonchon Chicken, เกาหลี: 본촌치킨; ฮันจา: 本村치킨) เป็นภัตตาคารอาหารเกาหลีรูปแบบแฟรนไชส์ที่เน้นอาหารประเภทไก่ทอด โดยมีสาขารวม 282 แห่ง ใน 9 ประเทศ รวมถึงในประเทศไทย
บล็อกบัสเตอร์ (สื่อบันเทิง)

คำว่า บล็อกบัสเตอร์ (อังกฤษ: blockbuster) หรือ ภาพยนตร์เงินล้าน เป็นคำที่เรียกใช้สื่อบันเทิง ซึ่งใช้เพื่ออธิบายถึงภาพยนตร์ที่ผลิตโดยบริษัทสร้างภาพยนตร์รายใหญ่ แต่ยังรวมถึงสื่ออื่นๆ ที่ได้รับความนิยมและได้รับความสำเร็จทางการเงินเช่นกัน นอกจากนี้ คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" ยังมีความหมายที่อ้างถึงงานสร้างที่ใช้งบประมาณสูงโดยมีเป้าหมายเป็น "บล็อกบัสเตอร์" โดยจะเน้นตลาดมวลชนและมีการผลิตสินค้าที่เกี่ยวข้อง บางครั้งอาจถึงขนาดที่บริษัทสร้างภาพยนตร์หรือผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ต้องพึ่งพาความสำเร็จทางการเงินของงานสร้างนี้
ประวัติคำ

คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" เริ่มปรากฏในสื่อของอเมริกาตั้งแต่ช่วงต้นของปี 1940เป็นการอ้างอิงถึงระเบิดบล็อกบัสเตอร์ (blockbuster bombs) ที่สามารถทำลายอาคารบ้านทั้งชุดได้ ในช่วงเวลาที่สหรัฐอยู่ในสงครามโลกครั้งที่สอง ครั้งแรกที่เรียกใช้คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" เพื่ออธิบายภาพยนตร์เกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤษภาคม 1943 โฆษณาในนิตยสาร วาไรตี และ โมชันพิกเชอร์เฮรัลด์ อธิบายภาพยนตร์เรื่อง บอมบ์บาร์ดิเออร์ ว่า "เป็นภาพยนตร์ที่สุดแห่งความมันส์และตื่นเต้นที่ไม่เหมือนใคร!" (The block-buster of all action-thrill-service shows!) โฆษณาอีกเรื่องในปี 1944 ยังโฆษณาว่าหนังสารคดีเกี่ยวกับสงครามชื่อ วิตเดอะมารีนส์แอตทาราวา มีผลตอบรับจากผู้ชมในระดับ "บล็อกบัสเตอร์สองตัน"
บลูดีมอนจูเนียร์

| บลูดีมอนจูเนียร์ |
| --- | --- |
บลูดีมอนจูเนียร์ หลังแมทช์การปล้ำ
เกิด:  (1966-07-19) กรกฎาคม 19, 1966 (58 ปี) เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Blue Demon, Jr.
ส่วนสูง: 5 ft 9 in (1.75 m)
น้ำหนัก: 207 lb (94 kg)
ฝึกหัดโดย: บลูดีมอน Rolando Vera Rafael Salamanca Pepe Mendieta
เปิดตัว: 000000001985-07-11-000011 กรกฎาคม 1985
บลูดีมอนจูเนียร์ (อังกฤษ: Blue Demon, Jr.) เป็นนักมวยปล้ำสวมหน้ากากอาชีพชาวเม็กซิกัน เขาเป็นลูกบุญธรรมของตำนานดั้งเดิม บลูดีมอน เขาเป็นนักมวยปล้ำเม๊กซิกันคนแรกและนักมวยปล้ำสวมหน้ากากคนที่ 2 ที่ได้แชมป์โลก NWA ส่วนชื่อจริงของเขาไม่เปิดเผย
ผลงานทั้งหมด

Asistencia Asesoría y Administración
AAA Latin American Championship (1 สมัย)
Mexican National Atómicos Championship (1 สมัย) - with La Parka, Jr., Perro Aguayo, Jr. and Máscara Sagrada, Jr.
Mexican National Cruiserweight Championship (1 สมัย)
International Wrestling All Stars
IWAS World Light Heavyweight Championship (1 สมัย)
NWA SOUTHWEST/World of Wrestling
WOW Heavyweight Championship (1 สมัย)
National Wrestling Alliance
NWA World Heavyweight Championship (1 สมัย)
Pro Wrestling Revolution
PWR Heavyweight Championship (2 สมัย)
PWR Tag team Chapionship (1 สมัย) - with El Hijo del Santo
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him #25 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2010
Universal Wrestling Association
UWA World Junior Heavyweight Championship (1 สมัย)
World Wrestling Association
WWA Light Heavyweight Championship (1 สมัย)
WWA Middleweight Championship (1 สมัย)
WWA World Welterweight Championship (1 สมัย)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Site
Mil Mascaras vs. the Aztec Mummy Official Page เก็บถาวร 2018-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
PopMatters review of Mil Mascaras vs. the Aztec Mummy"is a son to blue demon in las momias de guanajuato"
| ด ค กรายชื่อแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA |
| --- | --- |
ยุค1940:  ออร์วิลล์ บราวน์  ลู เทซ 
ยุค1950:  วิปเปอร์ บิลลี่ วัตสัน  ดิก ฮัตตัน  แพต โอคอนเนอร์ 
ยุค1960:  บัดดี โรเจอส์  เจน คินิสสกี  ดอรี ฟังก์ จูเนียร์ 
ยุค1970:  ฮาร์ลีย์ เรซ  แจ็ก บริสโก  ไจแอนท์ บาบะ  เทร์รี ฟังก์  ดัสตี โรดส์ 
ยุค1980:  ทอมมี ริช  ริก แฟลร์  เคอร์รี วอน เอริช  รอน การ์วิน  ริกกี สตีมโบต 
ยุค1990:  สติง  ทัตสึมิ ฟูจินามิ  มาซาฮิโระ โชโนะ  เดอะเกรทมูตา  แบร์รี วินแดม  เชน ดักลัส  คริส แคนดิโด  แดน เซเวิร์น  นาโอยะ โอกาวะ  การี สตีเล 
ยุค2000:  ไมค์ ราปาดา  ซาบู  สตีฟ โคริโน  ชินยะ ฮาชิโมโตะ  เคน แชมร็อก  รอน คิลลิงส์  เจฟ จาเรต  เอเจ สไตลส์  เรเวน  ไรโน  คริสเตียน เคจ  อาบิส  อดัม เพียร์ซ  เบรนท์ อัลไบรท์  บลูดีมอนจูเนียร์ 
ยุค2010:  โคล์ต คาบานา  เดอะชิค  คาฮากัส  ร็อบ คอนเวย์  ซาโตชิ โคจิมะ  ฮิโรโยชิ เทนซัง  แจ๊ค แดน  ทิม สตรอม  นิก อัลดิส  โคดี 
ยุค2020:  เทรเวอร์ เมอร์ดอช  แมต คาร์โดนา  ไทรัส  อีซีทรี (ปัจจุบัน) 
เป็นนักมวยปล้ำสวมหน้ากากประเภทลูชาลิเบร คนแรกที่ได้ แชมป์โลก NWA
ซาโลมอน

| ซาโลมอน שְׁלֹמֹה‎ |
| --- | --- |
พระเจ้าซาโลมอน (1872) ภาพวาดโดย Simeon Solomon
กษัตริย์แห่งอิสราเอล
ครองราชย์: ป. 970–931 ปีก่อน ค.ศ. (สันนิษฐาน)
ก่อนหน้า: ดาวิด
ถัดไป: เรโหโบอัม

ฝังพระศพ: เยรูซาเลม
คู่อภิเษก: นาอามาห์ ธิดาของฟาโรห์ มเหสี 700 องค์และนางสนม 300 องค์
พระราชบุตร:  พระราชโอรสที่มีการบันทึก 3 พระองค์: เรโหโบอัม  ทาฟัท   บาเสมัท 
ราชสกุล: ราชวงศ์ดาวิด
พระราชบิดา: ดาวิด
พระราชมารดา: บัทเชบา
ซาโลมอน (ศัพท์คริสต์ศาสนา) หรือ โซโลมอน (ศัพท์ประวัติศาสตร์) หรืออีกพระนามหนึ่งคือ เยดีดิยาห์ เป็นกษัตริย์ชาวยิวแห่งอิสราเอลโบราณและพระราชโอรสกับผู้สืบทอดในพระเจ้าดาวิด ตามที่ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเก่า พระองค์ได้รับการอธิบายเป็นผู้ปกครององค์สุดท้ายของอิสราเอลและยูดาห์ที่รวมกันเป็นหนึ่ง รัชสมัยของซาโลมอนได้รับการสันนิษฐานว่าอยู่ในช่วง 970 ถึง 931 ปีก่อน ค.ศ. ตามพระคัมภีร์ หลังพระองค์สวรรคต เรโหโบอัม พระราชโอรสและผู้สืบทอด ใช้นโยบายที่โหดร้ายต่อชนเผ่าทางเหนือ ซึ่งนำไปสู่การแบ่งแยกวงศ์วานอิสราเอลระหว่างราชอาณาจักรอิสราเอลทางเหนือกับราชอาณาจักรยูดาห์ทางใต้ หลังจากการแตกประเทศ รายงานพระคัมภีร์ระบุถึงผู้ที่สืบเชื้อสายซาโลมอนปกครองเหนือยูดาห์เท่านั้น
พระคัมภีร์กล่าวว่าพระเจ้าซาโลมอนเป็นผู้สร้างวิหารแห่งแรกในเยรูซาเลม ที่อุทิศแด่พระยาห์เวห์หรือพระผู้เป็นเจ้า ซาโลมอนได้รับการพรรณาว่าเป็นผู้มีความฉลาด มั่งคั่ง และมีอำนาจมาก และเป็นหนึ่งใน 48 ศาสดาชาวยิว
ความเป็นประวัติศาสตร์ของซาโลมอนเป็นประเด็นถกเถียงกันอย่างร้อนแรง โดยความเห็นพ้องในปัจจุบันยอมรับความเป็นประวัติศาสตร์ของซาโลมอน แต่ในเรื่องการเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลและยูดาห์ในศตวรรษที่ 10 ก่อน ค.ศ. ถือว่าไม่ชัดเจน และรายละเอียดเกี่ยวกับความฟุ่มเฟือยของราชอาณาจักรที่ชัดเจนของพระองค์ในพระคัมภีร์มีความเป็นไปได้มากที่สุดว่าเป็นการพูดเกินจริงแบบไม่เข้ากับยุคสมัย
ในพันธสัญญาใหม่ พระองค์ได้รับการพรรณาเป็นสติปัญญาของโซโลมอนโดยเยซูแห่งนาซาเรธผู้ยิ่งใหญ่กว่า และมีความโอ่อ่า แต่กลับไม่งามสง่าเท่า "ดอกไม้ในท้องทุ่ง" ในอัลกุรอาน พระองค์ถือเป็นศาสดาหลัก ในวงการนอกพระคัมภีร์ส่วนใหญ่ ซาโลมอนเป็นที่รู้จักในฐานะจอมเวทและหมอผีที่มีเครื่องรางและเหรียญตราที่ระบุพระนามของพระองค์จากสมัยเฮลเลนิสต์
ในพระคัมภีร์

ช่วงชีวิตของซาโลมอนโดยหลักอธิบายใน 2 ซามูเอล, 1 พงศ์กษัตริย์ และ 2 พงศาวดาร พระนามทั้งสองของพระองค์ตามธรรมเนียมหมายถึง "ความสงบ" และ "พระสหายของพระเจ้า" ทั้งสองพระนามถือเป็นการ "ทำนายลักษณะการครองราชย์ของพระองค์"