stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลโนนแดง (อำเภอโนนศิลา)
ประวัติ

โนนแดง แต่เดิมนั้นเป็นหมู่บ้าน ได้แก่ บ้านโนนแดงใหญ่ หมู่ 10 และบ้านโนนแดงน้อยหมู่ 8 ตำบลโนนศิลา อำเภอบ้านไผ่ ซึ่งตั้งอยู่ทางด้านทิศเหนือของตำบลโนนศิลา ต่อมามีชุมชนทางด้านทิศเหนือของตำบลโนนศิลามีความหนาแน่นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2532 ทางราชการจึงตั้งตำบลเพิ่มเป็น ตำบลโนนแดง อำเภอบ้านไผ่ โดยโอนหมู่บ้านของตำบลโนนศิลา จำนวน 7 หมู่บ้าน เมื่อต่อมาอำเภอบ้านไผ่มีประชากรหนาแน่นและพื้นที่กว้างขวาง จึงยากต่อการต่อติดราชการ ทางกระทรวงมหาดไทยจึงได้จัดตั้ง "กิ่งอำเภอโนนศิลา" จึงทำให้ตำบลโนนแดงย้ายมาขึ้นตรงต่ออำเภอโนนศิลาจนถึงปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 16 ธันวาม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้เปลี่ยนแปลงฐานะจาก "สภาตำบลโนนแดง" เป็น "องค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง" จนถึงปัจจุบัน
ที่ตังและอาณาเขต

ตำบลโนนแดงมีอาณาเขตติดต่อดังนี้ (ติดกับพื้นที่ภายในจังหวัดขอนแก่นทุกทิศทาง)
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหัวหนอง อำเภอบ้านไผ่
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านหัน (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน) อำเภอบ้านไผ่
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลโนนศิลา (เขตเทศบาลตำบลโนนศิลา) อำเภอโนนศิลา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเปือยใหญ่ ตำบลหนองปลาหมอ อำเภอโนนศิลา
ภูมิประเทศ

ตำบลโนนแดงมีลักษณะเป็นพื้นที่ราบลุ่ม ส่วนใหญ่จะแห้งแล้ง พืชที่ปลูกและทนทานต่อสภาพอากาศได้ดีคือ ต้นหม่อน ผักที่ทำรายได้ให้แก่ตำบล คือ ผักชีหอม ขึ้นฉ่าย
การปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลโนนแดง อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ประกอบด้วย
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บ้านโนนแดงใหญ่ |  | (Ban Non Dangyai) |  |  |  |  |  |  |  | 5. | บ้านหนองหว้า |  | (Ban Nong Wa) |  |  |  |
| 2. | บ้านโนนแดงน้อย |  | (Ban Non Dangnoi) |  |  |  |  |  |  |  | 6. | บ้านสระบัว |  | (Ban Sra Buo) |  |  |  |
| 3. | บ้านหนองทุ่ม |  | (Ban Nong Thum) |  |  |  |  |  |  |  | 7. | บ้านดู่น้อย |  | (Ban Duu Noi) |  |  |  |
| 4. | บ้านโนนรัง |  | (Ban Non Rung) |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
รอจัดตั้งเป็นหมู่บ้าน
ชุมชนบ่อกะถิน หมู่ที่ 7
การปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลโนนแดง อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนแดงทั้งตำบล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ตำบลโนนแดง (อำเภอโนนศิลา)
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
16°00′11″N 102°41′08″E﻿ / ﻿16.003056°N 102.685556°E﻿ / 16.003056; 102.685556
| ด ค กอำเภอโนนศิลา |
| --- | --- | --- |
| ตำบล |  โนนศิลา  หนองปลาหมอ  บ้านหัน  โนนแดง  เปือยใหญ่  |  |
| องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น |  ทต.โนนศิลา  อบต.หนองปลาหมอ  อบต.บ้านหัน  อบต.โนนแดง  อบต.เปือยใหญ่  |  |
| โรงเรียนมัธยมศึกษา |  โนนศิลาวิทยาคม  สันติพัฒนกิจวิทยา  เปือยใหญ่ชาติหนองบ่อ  หนองกุงห้วยเสียววิทยา  หนองไฮประชาสรรค์  วังยาวสามัคคี  เบญจคามสามัคคี  ไตรมิตรพัฒนศึกษา  |  |
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดขอนแก่น |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  ขอนแก่น  |  |
| เทศบาลเมือง |  กระนวน  ชุมแพ  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  เมืองพล  ศิลา  |  |
| เทศบาลตำบล |  ก้านเหลือง  กุดกว้าง  กุดน้ำใส  แก่นฝาง  ขนวน  เขาสวนกวาง  เขื่อนอุบลรัตน์  โคกงาม  โคกสำราญ  โคกสูง  โคกสูงสัมพันธ์  ชนบท  ชลบถวิบูลย์  ซำสูง  ดอนโมง  ท่าพระ  นาข่า  นาคำ  นาจาน  นาเพียง  นาแพง  น้ำพอง  น้ำอ้อม  โนนคอม  โนนฆ้อง  โนนทอง  โนนท่อน  โนนศิลา  โนนสมบูรณ์  โนนสะอาด (อำเภอชุมแพ)  โนนสะอาด (อำเภอหนองเรือ)  โนนหัน  ในเมือง (อำเภอบ้านไผ่)  ในเมือง (อำเภอเวียงเก่า)  บ้านค้อ  บ้านโคก  บ้านโต้น  บ้านเป็ด  บ้านผือ  บ้านฝาง  บ้านแฮด  บึงเนียม  ป่ามะนาว  เปือยน้อย  พระบุ  พระยืน  พระยืนมิ่งมงคล  พระลับ  โพธิ์ไชย  ภูผาแดง  ภูผาม่าน  ภูเวียง  ม่วงหวาน  มัญจาคีรี  เมืองเก่า  ยางคำ  ลำน้ำพอง  วังชัย  วังเพิ่ม  วังสวรรค์  แวงน้อย  แวงใหญ่  สระแก้ว  สะอาด  สาวะถี  สำราญ  สีชมพู  หนองแก  หนองตูม  หนองนาคำ  หนองโน  หนองบัว  หนองไผ่  หนองเรือ  หนองสองห้อง  หนองเสาเล้า  ห้วยยาง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กุดขอนแก่น  กุดเค้า  กุดธาตุ  กุดเพียขอม  เก่างิ้ว  ขัวเรียง  ขามป้อม (อำเภอเปือยน้อย)  ขามป้อม (อำเภอพระยืน)  เขาน้อย  เขาสวนกวาง  เขื่อนอุบลรัตน์  คอนฉิม  คำแคน  คำม่วง  คำแมด  คึมชาด  คูคำ  แคนเหนือ  โคกสง่า  โคกสี  จระเข้  โจดหนองแก  ชุมแพ  ไชยสอ  ซับสมบูรณ์  ซำยาง  ดงเค็ง  ดงเมืองแอม  ดงลาน  ดอนช้าง  ดอนดั่ง  ดอนดู่  ดอนหัน  ดินดำ  ดูนสาด  แดงใหญ่  ตะกั่วป่า  ทรายมูล  ท่ากระเสริม  ทางขวาง  ท่านางแนว  ท่าพระ  ท่าวัด  ท่าศาลา  ทุ่งชมพู  ทุ่งโป่ง  นางาม  นางิ้ว  นาชุมแสง  นาฝาย  นาหนองทุ่ม  นาหว้า  โนนข่า  โนนแดง  โนนทอง  โนนทัน  โนนธาตุ  โนนพะยอม  โนนสมบูรณ์  โนนสะอาด  โนนหัน  โนนอุดม  บริบูรณ์  บัวเงิน  บัวใหญ่  บ้านกง  บ้านขาม  บ้านดง  บ้านแท่น  บ้านโนน  บ้านไผ่  บ้านฝาง  บ้านเม็ง  บ้านเรือ  บ้านลาน  บ้านหว้า  บ้านหัน  บ้านเหล่า  บ้านใหม่  ปอแดง  ป่าปอ  ป่าหวายนั่ง  เปือยใหญ่  พังทุย  เพ็กใหญ่  โพนเพ็ก  ภูผาม่าน  ภูเวียง  ภูห่าน  ภูเหล็ก  เมืองเก่าพัฒนา  เมืองพล  เมืองเพีย  ลอมคอม  ละหานนา  วังชัย  วังม่วง  วังสวาบ  วังแสง  วังหิน  วังหินลาด  แวงน้อย  ศรีบุญเรือง  ศรีสุข  ศรีสุขสำราญ  สงเปือย  สวนหม่อน  สำโรง  สีชมพู  โสกนกเต็น  หนองกุง  หนองกุงเซิน  หนองกุงธนสาร  หนองกุงใหญ่  หนองโก  หนองเขียด  หนองแซง  หนองแดง  หนองน้ำใส  หนองปลาหมอ  หนองแปน  หนองไผ่ล้อม  หนองมะเขือ  หนองเม็ก  หนองเรือ  หนองแวง  หนองแวงนางเบ้า  หนองแวงโสกพระ  หนองสองห้อง  ห้วยแก  ห้วยโจด  ห้วยเตย  ห้วยม่วง  หว้าทอง  หันโจด  หัวทุ่ง  หัวนาคำ  หัวหนอง  หินตั้ง  ใหม่นาเพียง  |  |
นางสาวสยาม (แก้ความกำกวม)

นางสาวสยาม สามารถหมายถึง
เครื่องบินนางสาวสยาม เครื่องบินพลเรือนลำแรกของประเทศไทย
นางสาวไทย การประกวดนางสาวไทย ระหว่าง พ.ศ. 2477 - พ.ศ. 2481 ใช้ชื่อว่า การประกวดนางสาวสยาม
ทฤษฎีบทห้าสี

ทฤษฎีบทห้าสี (five color theorem) ในทางทฤษฎีกราฟ กล่าวว่า แผนที่สามารถระบายสีได้ด้วยสีไม่เกินห้าสี ที่จริงแล้วมันเป็นจริงโดยอัตโนมัติตามทฤษฎีบทสี่สีอยู่แล้ว แต่ทฤษฎีบทนี้มีความน่าสนใจตรงที่มันสามารถพิสูจน์ได้ง่ายกว่ามาก
บทพิสูจน์โดยสังเขป

เนื่องจากแผนที่ทุก ๆ อัน สามารถนำมาเขียนใหม่เป็นกราฟเชิงระนาบได้ จึงเพียงพอที่จะพิสูจน์ว่า กราฟเชิงระนาบ G ทุกกราฟสามารถระบายจุดยอดได้ด้วยสีไม่เกิน 5 สี โดยจุดยอดที่มีเส้นเชื่อมถึงกัน จะต้องไม่เป็นสีเดียวกัน
ทฤษฎีนี้ใช้ความจริงที่ว่า กราฟเชิงระนาบทุกกราฟต้องมีอย่างน้อย 1 จุดยอด ที่มีดีกรีไม่เกิน 5 (วิธีการพิสูจน์วิธีหนึ่ง คือ การใช้ลักษณะเฉพาะของออยเลอร์)
ให้ v คือ จุดยอดที่มีดีกรีไม่เกิน 5 นี้ เราสามารถลบ v ออกจาก G และอ้างโดยอุปนัยว่า G−{v} สามารถระบายได้ด้วยสีไม่เกิน 5 สี จากนั้นนำ  v ใส่กลับเข้ามาแล้วระบายสีให้กับมัน ถ้าเราไม่สามารถระบายสี  v ได้ด้วยสีใดสีหนึ่ง แสดงว่า v เชื่อมอยู่กับจุดยอด 5 จุด ที่มีสีต่างๆกัน ให้จุด 5 จุดนี้ชื่อ v1, v2, v3, v4, v5 ตามลำดับเข็มนาฬิกา (ลำดับนี้สามารถขึ้นอยู่กับวิธีการที่เราวาดรูปกราฟ G) และสมมติให้จุดยอดเหล่านี้มีสี 1, 2, 3, 4, 5 ตามลำดับ
เปลี่ยนสี v1 ให้เป็น 3 แล้วเปลี่ยนสีจุดยอดทุกอันที่ชน (การชนในที่นี้ คือ มีสีซ้ำกันและมีเส้นเชื่อมต่อถึงกันอยู่) ให้มีสี 1 จากนั้นเปลี่ยนจุดยอดทุกอันที่ชนกับสี 1 นี้ ให้เป็นสี 3 ทำลักษณะเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งไม่มีการชนเกิดขึ้นอีก หากการทำเช่นนี้ไม่ได้ไปเปลี่ยนสี v3 เราจะสามารถระบายสี 1 ลงบน v ได้ แต่หาก v3 ถูกเปลี่ยนสี แสดงว่ามีวิถีที่ประกอบด้วยจุดยอดที่มีสี 1 และ 3 เท่านั้น เชื่อม  v1 กับ v3 อยู่ (ดูรูปประกอบ)
เปลี่ยนสีของ v2 ให้เป็น 4 โดยใช้วิธีการเดียวกับการเปลี่ยนสีของ v1 เราแน่ใจว่า v4 จะไม่ถูกเปลี่ยนสีเป็น 2 มิฉะนั้นแล้ววิถีที่มีจุดยอดสี 2 และ 4 เท่านั้น ที่เชื่อมระหว่าง v2 กับ v4 จะตัดกับวิถีที่เชื่อม v1 กับ v3 ที่ได้กล่าวก่อนหน้านี้ ซึ่งขัดกับความเป็นระนาบของ G (ดูรูปประกอบ) ดังนั้น เราสามารถระบาย v ด้วยสี 2 ได้
ดูเพิ่ม

ทฤษฎีบทสี่สี
จุดยอด v, จุดยอดโดยรอบ และวิถีสองวิถีที่มีเส้นทับกัน ซึ่งทำให้ขัดกับความเป็นระนาบของ G
พ.ศ. 1090

| --- | --- |
ศตวรรษ::  5  6  7
ปี::  1087  1088  1089  1090  1091  1092  1093
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1090
ปฏิทินกริกอเรียน: 547 DXLVII
Ab urbe condita: 1300
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5297
ปฏิทินบาไฮ: −1297 – −1296
ปฏิทินเบงกอล: −46
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1497
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1091
ปฏิทินพม่า: −91
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6055–6056
ปฏิทินจีน: 丙寅年 (ขาลธาตุไฟ) 3243 หรือ 3183     — ถึง — 丁卯年 (เถาะธาตุไฟ) 3244 หรือ 3184
ปฏิทินคอปติก: 263–264
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1713
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 539–540
ปฏิทินฮีบรู: 4307–4308
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 603–604
 - ศกสมวัต: 469–470
 - กลียุค: 3648–3649
ปฏิทินโฮโลซีน: 10547
ปฏิทินอิกโบ: −453 – −452
ปฏิทินอิหร่าน: 75 BP – 74 BP
ปฏิทินอิสลาม: 77 BH – 76 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 547 DXLVII
ปฏิทินเกาหลี: 2880
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1365 ก่อน ROC 民前1365年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1090 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 547 - มีนาคม ค.ศ. 548
มหาศักราช 469
ตำบลหนองรี (อำเภอเมืองชลบุรี)

| ตำบลหนองรี |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Nong Ri
ตำบลหนองรีที่ตั้งของตำบลหนองรี
พิกัด: 13°19′35.9″N 101°01′35.6″E﻿ / ﻿13.326639°N 101.026556°E﻿ / 13.326639; 101.026556
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ชลบุรี
อำเภอ: เมืองชลบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 37 ตร.กม. (14 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 18,037 คน
 • ความหนาแน่น: 487.48 คน/ตร.กม. (1,262.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 20000
รหัสภูมิศาสตร์: 200106
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หนองรี เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 5 กิโลเมตร พื้นที่ตำบลอยู่ในความรับผิดชอบขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลเมืองบ้านสวนและองค์การบริหารส่วนตำบลหนองรี ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองรี
ประวัติ

ตำบลหนองรีเป็นตำบลที่อยู่ชายเขตระหว่างอำเภอเมืองชลบุรีกับอำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี เดิมหมู่บ้านแห่งนี้เป็นดงทึบ มีต้นไม้ที่มีค่าอยู่มากมาย ซึ่งชาวบ้านได้เข้าไปตัดไม้ทำซุง เพื่อใช้ในการปลูกบ้าน สร้างบ้านเรือนกลางป่าแห่งนี้มีหนองน้ำลึกอยู่หนองหนึ่ง มีน้ำขังอยู่ตลอดปี ผู้ที่มาตัดไม้มักใช้ริมหนองแห่งนี้เป็นที่พักอาศัยของ เกวียน โค กระบือ เพื่ออาศัยน้ำอยู่เป็นประจำ
ลักษณะของหนองน้ำเป็นรูปไม่กลมและไม่เป็นเหลี่ยม แต่มีลักษณะยาวรี จึงขนานนามหนองน้ำนี้ว่า หนองรี ปัจจุบันหนองตื้นเขินยังปรากฎอยู่ให้เห็นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของโรงเรียนวัดหนองรีห่างประมาณ 500–600 เมตร
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลหนองรีมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดกับตำบลนาป่า (อำเภอเมืองชลบุรี)
ทิศใต้ ติดกับตำบลหนองข้างคอก (อำเภอเมืองชลบุรี) และตำบลบางพระ (อำเภอศรีราชา)
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลหนองซ้ำซาก (อำเภอบ้านบึง)
ทิศตะวันตก ติดกับตำบลหนองข้างคอกและตำบลบ้านสวน (อำเภอเมืองชลบุรี)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลหนองรีแบ่งออกเป็น 14 หมู่บ้าน และ 3 ชุมชน ดังนี้
| --- | --- |
 หมู่ที่ 1 หนองไข่เน่า อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี และทม.บ้านสวน  หมู่ที่ 2 เขาดิน อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 3 หนองปีกนก อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี และทม.บ้านสวน  หมู่ที่ 4 ทุ่งตีนเป็ด อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 5 หัวโกรก อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 6 หัวโกรกบน อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 7 หนองรี อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 8 หนองแพงพวย อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 9 หนองฉนาก อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 10  หนองกลางดง อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 11 เขาหินถ่าง อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 12 ช่องมะเฟือง อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 13 หนองค้อ อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี  หมู่ที่ 14 หนองหญ้าแห้ง อยู่ในเขตอบต.ตำบลหนองรี:  ชุมชนอยู่สบาย (ทม.บ้านสวน)  ชุมชนเพชรวิลล่า (ทม.บ้านสวน)  ชุมชนวัดใหม่บ้านสวน (ทม.บ้านสวน)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลหนองรี ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองบ้านสวน
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองรี
ประชากร

จากการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2566 ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองรีมีประชากร 16,123 คน และตำบลหนองรีในเขตเทศบาลเมืองบ้านสวน 1,914 คน รายละเอียดตามตารางมีดังนี้
| ส่วน | ชาย | หญิง | รวม | จำนวนบ้าน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ตำบลหนองรี | 7,750 | 8,373 | 16,123 | 9,854 |
| ตำบลหนองรีในเขตเทศบาลเมืองบ้านสวน | 892 | 1,022 | 1,914 | 977 |
| รวม | 8,642 | 9,395 | 18,037 | 10,831 |
ที่มา: สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง
การคมนาคม

ถนนสายหลักในตำบลหนองรี มีดังนี้
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 (ถนนกรุงเทพ–บ้านฉาง)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 344 (ถนนเศรษฐกิจ)
สถานที่สำคัญ

วัดสมานราษฎร์
วัดป่าอัมพวัน
วัดหนองรี
วัดช่องมะเฟือง
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศชลบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลหนองรี
| ด ค กตำบลในจังหวัดชลบุรี |
| --- | --- | --- |
| อำเภอเมืองชลบุรี |  คลองตำหรุ  ดอนหัวฬ่อ  นาป่า  บางทราย  บางปลาสร้อย  บ้านโขด  บ้านปึก  บ้านสวน  มะขามหย่ง  สำนักบก  เสม็ด  แสนสุข  หนองข้างคอก  หนองไม้แดง  หนองรี  ห้วยกะปิ  เหมือง  อ่างศิลา  |  |
| อำเภอบ้านบึง |  คลองกิ่ว  บ้านบึง  มาบไผ่  หนองชาก  หนองซ้ำซาก  หนองบอนแดง  หนองไผ่แก้ว  หนองอิรุณ  |  |
| อำเภอหนองใหญ่ |  เขาซก  คลองพลู  หนองเสือช้าง  หนองใหญ่  ห้างสูง  |  |
| อำเภอบางละมุง |  เขาไม้แก้ว  ตะเคียนเตี้ย  นาเกลือ  บางละมุง  โป่ง  ตำบลหนองปรือ  หนองปลาไหล  ห้วยใหญ่  |  |
| อำเภอพานทอง |  โคกขี้หนอน  บ้านเก่า  พานทอง  มาบโป่ง  หนองกะขะ  หนองตำลึง  หนองหงษ์  หน้าประดู่  |  |
| อำเภอพนัสนิคม |  กุฎโง้ง  โคกเพลาะ  ท่าข้าม  ทุ่งขวาง  นามะตูม  หมอนนาง  นาวังหิน  บ้านช้าง  บ้านเซิด  พนัสนิคม  ไร่หลักทอง  วัดโบสถ์  วัดหลวง  สระสี่เหลี่ยม  หนองขยาด  หนองปรือ  หนองเหียง  หน้าพระธาตุ  หัวถนน  |  |
| อำเภอศรีราชา |  เขาคันทรง  ทุ่งสุขลา  บ่อวิน  บางพระ  บึง  ศรีราชา  สุรศักดิ์  หนองขาม  |  |
| อำเภอเกาะสีชัง |  ท่าเทววงษ์  |  |
| อำเภอสัตหีบ |  นาจอมเทียน  บางเสร่  พลูตาหลวง  สัตหีบ  แสมสาร  |  |
| อำเภอบ่อทอง |  เกษตรสุวรรณ  ธาตุทอง  บ่อกวางทอง  บ่อทอง  พลวงทอง  วัดสุวรรณ  |  |
| อำเภอเกาะจันทร์ |  เกาะจันทร์  ท่าบุญมี  |  |
ฝน

ฝนกำลังตก
ฝน เป็นการตกของน้ำจากฟ้าแบบหนึ่ง นอกจากฝนแล้ว น้ำยังตกในรูปหิมะ เกล็ดน้ำแข็ง ลูกเห็บ น้ำค้าง ฝนอยู่ในรูปหยดน้ำซึ่งตกมายังพื้นผิวโลกจากเมฆ ฝนบางส่วนระเหยเป็นไอก่อนตกลงถึงผิวโลก ฝนชนิดนี้เรียกว่า "virga"
ฝนที่ตกเป็นส่วนสำคัญหนึ่งของวัฏจักรของน้ำ ซึ่งน้ำจากผิวน้ำในมหาสมุทรระเหยกลายเป็นไอ ควบแน่นเป็นละอองน้ำในอากาศ ซึ่งรวมตัวกันเป็นเมฆ และในที่สุดตกเป็นฝน ไหลลงแม่น้ำ ลำคลอง ไปทะเล มหาสมุทร
ปริมาณน้ำฝนนั้นวัดโดยใช้มาตรวัดน้ำฝน โดยวัดความลึกของน้ำที่ตกสะสมบนพื้นผิวเรียบ สามารถวัดได้ละเอียดถึง 0.25 มิลลิเมตร บางครั้งใช้หน่วย ลิตรต่อตารางเมตร (1 L/m² = 1 mm)
ฝนเม็ดเล็กจะมีรูปเกือบเป็นทรงกลม ส่วนเม็ดฝนที่ใหญ่ขึ้นจะมีรูปร่างที่ค่อนข้างแบนคล้ายแฮมเบอร์เกอร์ ส่วนเม็ดที่ใหญ่มาก ๆ นั้นจะมีรูปร่างคล้ายร่มชูชีพ[ต้องการอ้างอิง] เม็ดฝนเฉลี่ยมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 ถึง 2 มิลลิเมตร เม็ดฝนใหญ่ที่สุดที่ตกลงถึงผิวโลก ตกที่ประเทศบราซิล และหมู่เกาะมาร์แชลล์ ใน ค.ศ. 2004 โดยมีขนาดใหญ่ถึง 10 มิลลิเมตร[ต้องการอ้างอิง] เม็ดฝนมีขนาดใหญ่เนื่องจากละอองน้ำในอากาศมีขนาดใหญ่ หรือเกิดการรวมตัวกันของเม็ดฝนหลายเม็ด จากความหนาแน่นฝนที่ตกลงมา[ต้องการอ้างอิง]
ปกติฝนมีค่า pH ต่ำกว่า 6 เล็กน้อย เพราะรับคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศเข้ามาซึ่งเกิดเป็นกรดคาร์บอนิก[ต้องการอ้างอิง] ในพื้นที่ทะเลทราย ฝุ่นในอากาศมีปริมาณแคลเซียมคาร์บอเนตสูง ซึ่งส่งผลต่อต้านความเป็นกรด ทำให้ฝนนั้นมีค่าเป็นกลางหรือเบส[ต้องการอ้างอิง] ฝนที่ค่า pH ต่ำกว่า 5.6 ถือเป็น ฝนกรด
วัฒนธรรมกับฝน

สังคมมนุษย์พัฒนาเครื่องมือที่เกี่ยวข้องกับฝนหลายอย่าง เช่น ร่ม เสื้อกันฝน ที่เก็บน้ำฝน ฯลฯ ปัจจุบันการเก็บน้ำฝนเพื่อบริโภคไม่เป็นที่นิยม เนื่องจากมีสิ่งสกปรกมากมาย อยู่ในอากาศ ทำให้น้ำฝนนั้นมีฝุ่นละอองต่าง ๆ ด้วย
ผลกระทบต่อเกษตรกรรม

ฝนเป็นปัจจัยส่งผลต่อเกษตรกรรมมากทั้งด้านบวกและลบ โดยที่ฝนตกจะเป็นการรดน้ำที่มีประสิทธิภาพสูงสุดทางธรรมชาติ[ต้องการอ้างอิง] ฝนตกมากเกินไปอาจทำให้เกิดน้ำท่วมและส่งผลให้พืชบางชนิดล้มตายจากการเน่าเปื่อยอันเกิดจากเชื้อราได้ นอกจากนี้ หากฝนไม่ตกตามฤดูกาลและเกิดภัยแล้งตามธรรมชาติยังสามารถทำลายพืชผลการเกษตรได้ด้วย
ทตสึกาวะ

| ทตสึกาวะ 十津川村 |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: น้ำตกจิวนิ, พื้นที่สปาทตสึกาวะ, พื้นที่สปาคามิยุ, เขื่อนคาเซยะ, เขาชากะ
   ธง ตรา

ที่ตั้งของทตสึกาวะในจังหวัดนาระ
ทตสึกาวะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด:  33°59′18″N 135°47′35″E﻿ / ﻿33.98833°N 135.79306°E﻿ / 33.98833; 135.79306
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันไซ
จังหวัด: นาระ
อำเภอ: โยชิโนะ
บันทึกทางการครั้งแรก: 37 ปีก่อน ค.ศ.
ตั้งหมู่บ้าน: 18 มิถุนายน 1890
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โยชิกิ ซาราตานิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 672.35 ตร.กม. (259.60 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม 2017)
 • ทั้งหมด: 3,488 คน
 • ความหนาแน่น: 5.2 คน/ตร.กม. (13 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+09:00 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
- ต้นไม้: Cryptomeria
- ดอกไม้: กุหลาบพันปี
- สัตว์ปีก: นกกระจ้อยญี่ปุ่น
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 225-1 Ōaza Ohara, Totsukawa-mura, Yoshino-gun, Nara-ken 637-1333
เว็บไซต์: www.vill.totsukawa.lg.jp
ทตสึกาวะ (ญี่ปุ่น: 十津川村; โรมาจิ: Totsukawa-mura) เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในอำเภอโยชิโนะ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น เป็นหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่นในแง่ของขนาดพื้นที่
ณ เดือนมกราคม 2017 หมู่บ้านนี้มีประชากรประมาณ 3,488 คน ความหนาแน่น 5.2 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 672.35 ตารางกิโลเมตร
ประวัติศาสตร์

ในปี 1889 เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ในทตสึกาวะ ทำให้เกิดความเสียหายอย่างกว้างขวาง ส่งผลให้ประชาชนจำนวนมากย้ายไปอยู่ที่ฮกไกโดและพัฒนาหมู่บ้านใหม่ที่นั่น โดยมีชื่อว่า “ชินตตสึกาวะ” ซึ่งหมายถึง “ทตสึกาวะใหม่”[ต้องการอ้างอิง]
ภูมิอากาศ

ทตสึกาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เขตภูมิอากาศเคิพเพิน Cfa) ซึ่งร้อนและชื้นในฤดูร้อน โดยมีอุณหภูมิสูงกว่า 30 องศาเซลเซียส (86 องศาฟาเรนไฮต์) และค่อนข้างหนาวเย็นในฤดูหนาว โดยมีอุณหภูมิลดลงถึงประมาณจุดเยือกแข็ง 0 องศาเซลเซียส (32 องศาฟาเรนไฮต์)
| ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาเซยะ (คาเซยะ ทตสึกาวะ ระดับความสูง 301 m (988 ft))> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 16.3 (61.3) | 20.9 (69.6) | 25.5 (77.9) | 31.6 (88.9) | 34.5 (94.1) | 35.8 (96.4) | 38.0 (100.4) | 39.4 (102.9) | 36.0 (96.8) | 30.4 (86.7) | 23.6 (74.5) | 21.7 (71.1) | 39.4 (102.9) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 7.7 (45.9) | 8.9 (48) | 12.7 (54.9) | 18.8 (65.8) | 23.1 (73.6) | 25.9 (78.6) | 29.7 (85.5) | 30.8 (87.4) | 27.0 (80.6) | 21.0 (69.8) | 15.5 (59.9) | 10.2 (50.4) | 19.3 (66.7) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 3.2 (37.8) | 3.8 (38.8) | 7.0 (44.6) | 12.3 (54.1) | 16.7 (62.1) | 20.3 (68.5) | 24.0 (75.2) | 24.6 (76.3) | 21.4 (70.5) | 15.6 (60.1) | 10.2 (50.4) | 5.3 (41.5) | 13.7 (56.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −0.4 (31.3) | −0.2 (31.6) | 2.2 (36) | 6.8 (44.2) | 11.5 (52.7) | 16.1 (61) | 20.2 (68.4) | 20.7 (69.3) | 17.7 (63.9) | 11.6 (52.9) | 6.0 (42.8) | 1.3 (34.3) | 9.4 (48.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −6.0 (21) | −7.2 (19) | −4.4 (24.1) | −1.9 (28.6) | 2.1 (35.8) | 8.2 (46.8) | 13.0 (55.4) | 13.8 (56.8) | 8.9 (48) | 1.6 (34.9) | −1.6 (29.1) | −4.8 (23.4) | −7.2 (19) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 78.6 (3.094) | 98.5 (3.878) | 166.2 (6.543) | 160.4 (6.315) | 219.1 (8.626) | 321.7 (12.665) | 356.8 (14.047) | 270.5 (10.65) | 282.7 (11.13) | 167.9 (6.61) | 111.1 (4.374) | 69.4 (2.732) | 2,314.0 (91.102) |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 96.2 | 98.0 | 122.8 | 145.1 | 142.0 | 108.1 | 130.6 | 147.9 | 112.9 | 114.6 | 109.6 | 105.6 | 1,429.5 |
แหล่งที่มา 1: กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (1981–2010)
แหล่งที่มา 2: กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (1976–)
สถานที่สำคัญ

สะพานแขวนทานิเซะ (谷瀬の吊り橋): สะพานแขวนที่เป็นที่รู้จักจากเทศกาล ยูเรไดโกะ ซึ่งเป็นเทศกาลตีกลองบนสะพานประจำปี
ซาซะโนะทากิ (笹の滝): น้ำตกที่ติดอันดับ 100 น้ำตกที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น
ศาลเจ้าทามากิ (玉置神社): ศาลเจ้าชินโตที่ตั้งอยู่บนเขาทามากิ สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิซูจิงเมื่อ 37 ปีก่อนคริสตกาล เป็นศาลเจ้าที่ล้อมรอบด้วยต้นสนซีดาร์ขนาดใหญ่จำนวนมาก ศาลเจ้าทามากิได้รับการขึ้นทะเบียนกับศูนย์มรดกโลกของยูเนสโก โดยเป็นส่วนหนึ่งของ "แหล่งศักดิ์สิทธิ์และเส้นทางจาริกแสวงบุญในทิวเขาคิอิ"
โทเซ็นจิ อนเซ็ง (湯泉地温泉): บ่อน้ำร้อนที่ติดอันดับ 100 บ่อน้ำร้อนที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น
การขนส่ง

ทางหลวงแห่งชาติที่ผ่านทตสึกาวะ ได้แก่ ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 168 และ 425 และสถานีรถไฟหลักที่ใกล้ที่สุดคือ สถานีรถไฟฮาชิโมโตะ ในจังหวัดวากายามะ
เมืองพี่น้อง

ยัตสึชิโระ จังหวัดคูมาโมโตะ
มิโยชิ จังหวัดโทกูชิมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Totsukawa, Nara
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ทตสึกาวะ ที่โอเพินสตรีตแมป
เว็บไซต์หมู่บ้านทตสึกาวะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดนาระ |
| --- | --- | --- |
นาระ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  นาระ  |  |
| นคร |  โกโจ  โกเซะ  คัตสึรางิ  คาชิบะ  คาชิฮาระ  ซากูราอิ  เท็นริ  ยามาโตโกริยามะ  ยามาโตตากาดะ  อิโกมะ  อูดะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภออิโกมะ อันโดะ  อิการูงะ  เฮงูริ  ซังโง  อำเภอคิตากัตสึรางิ โอจิ  คาวาอิ  คัมมากิ  โคเรียว  อำเภอชิกิ คาวานิชิ  มิยาเกะ  โทวาราโมโตะ  อำเภอทากาอิจิ อาซูกะ  ทากาโตริ  อำเภออูดะ มิตสึเอะ  โซนิ  อำเภอยามาเบะ ยามาโซเอะ  อำเภอโยชิโนะ ฮิงาชิโยชิโนะ  คามิกิตายามะ  คาวากามิ  คูโรตากิ  โนเซงาวะ  โอโยโดะ  ชิโมอิจิ  ชิโมกิตายามะ  เท็งกาวะ  ทตสึกาวะ  โยชิโนะ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
สะพานแขวนทานิเซะ
ประเทศเอลซัลวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศเอลซัลวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอลซัลวาดอร์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 8 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเอลซัลวาดอร์ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 1 | 1 | 2 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| Luis Menjivar | Men's 50 km walk | DSQ | DSQ |
| Yesenia Miranda | Women's 20 km walk | DNF | DNF |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศเอลซัลวาดอร์ในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเอลซัลวาดอร์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเอลซัลวาดอร์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก