stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปลาฉลามหางยาว

| ปลาฉลามหางยาว ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 49–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      ลูทีเทียน -ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ปลาฉลามหางยาวธรรมดา (A. vulpinus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับ:: Lamniformes
วงศ์:: Alopiidae Bonaparte, 1838
สกุล:: Alopias Rafinesque, 1810

ชนิดต้นแบบ
Alopias macrourus Rafinesque, 1810
ชื่อพ้อง
 Alopecias Müller & Henle, 1837  Alopius Swainson, 1838  Vulpecula Jarocki, 1822
ปลาฉลามหางยาว (อังกฤษ: Thresher shark, Long-tailed shark) เป็นปลากระดูกอ่อนประเภทปลาฉลามวงศ์หนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Alopiidae ในอันดับปลาฉลามขาว (Lamniformes) โดยมีเพียงสกุลเดียว คือ Alopias
แม้ว่าปลาฉลามหางยาวจะอยู่ในอันดับเดียวกันกับปลาฉลามขาว แต่ปลาฉลามหางยาวมีอุปนิสัยที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง โดยเป็นปลาที่ขี้อาย หาตัวพบเห็นได้ยากมาก แม้ว่าจะพบได้ในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก แต่สถานที่ ๆ พบเห็นตัวได้มีเพียงไม่กี่แห่ง
ปลาฉลามหางยาว มีลักษณะเด่น คือ ลำตัวเพรียวยาวทรงกระสวย ดวงตากลมโตมีขนาดใหญ่ แต่มีปากขนาดเล็กและส่วนหัวที่กลมเล็ก ลำตัวเป็นสีเงินแวววาว ครีบหางตอนบนยาวมากอันเป็นลักษณะเด่นและเป็นที่มาของชื่อ ยามเมื่อว่ายน้ำครีบหางส่วนนี้สามารถขยับขึ้นลงได้ด้วย ครีบอกมีขนาดใหญ่
ปลาฉลามหางยาว มีประสาทรับกลิ่นที่ไวมากเช่นเดียวกับปลาฉลามทั่วไป เป็นปลาที่ล่าปลาชนิดอื่นในแนวปะการังกินเป็นอาหาร สามารถพบได้ในระดับความลึกกว่า 150 เมตร จัดเป็นปลาที่พบเห็นได้ยาก โดยแหล่งที่ขึ้นชื่อที่พบเห็นได้บ่อย คือ เกาะมาลาปัสกัว ที่อยู่ทางเหนือของเกาะเซบู ของทะเลฟิลิปปิน จนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวดำน้ำดูปลาฉลามหางยาวจนขึ้นชื่อ
การจำแนก

ปลาฉลามหางยาวสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด
Alopias pelagicus Nakamura, 1935
Alopias superciliosus  (Lowe, 1841)
Alopias vulpinus  (Bonnaterre, 1788)
โดยปลาฉลามหางยาวนั้นได้ถูกคุกคามจนเกือบสูญพันธุ์จากมนุษย์เหมือนปลาฉลามชนิดอื่น ๆ จากการประมง และถูกนำไปทำเป็นหูฉลาม จนถูกจัดให้อยู่หนึ่งใน 10 ชนิดของปลาฉลามที่ใกล้สูญพันธุ์
ปลากัดป่ามหาชัย

| ปลากัดป่ามหาชัย |
| --- | --- |

ปลากัดป่ามหาชัยเพศผู้ (♂)
สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: Anabantiformes Anabantiformes
วงศ์:: วงศ์ปลากัด ปลากระดี่ Osphronemidae
สกุล:: ปลากัด (สกุล) Betta Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Sriwattanarothai, 2012
สปีชีส์:: Betta mahachaiensis
ชื่อทวินาม
Betta mahachaiensis Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Sriwattanarothai, 2012

ปลากัดป่ามหาชัย หรือ ปลากัดมหาชัย (อังกฤษ: Mahachai betta; ชื่อวิทยาศาสตร์: Betta mahachaiensis) เป็นปลาน้ำจืดจำพวกปลากัดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)
ลักษณะและถิ่นที่อยู่อาศัย

มีลักษณะและรูปร่างคล้ายคลึงกับปลากัดภาคกลาง (B. splendens) มาก อีกทั้งยังมีที่อยู่อาศัยทับซ้อนกัน  แต่มีความแตกต่างกันที่สีและรายละเอียดบางประการ เช่น สีของเกล็ดเป็นสีฟ้าอมเขียวหรือสีเขียวอย่างเดียวแวววาวทั้งตัว ลักษณะเกล็ดไล่เรียงตัวกันเหมือนฝักข้าวโพด บนพื้นลำตัวที่มีสีเข้มตั้งแต่น้ำตาลจนถึงดำสนิท บริเวณแก้มหรือแผ่นปิดเหงือกเป็นขีดสีฟ้า 2 ขีด ครีบอกคู่แรกที่เรียกว่า "ตะเกียบ" เส้นหน้ามีสีฟ้า ครีบหางมีทั้งกลมและปลายแหลมเหมือนใบโพมีสีฟ้า ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 4-5 เซนติเมตร อีกทั้งยังเป็นปลากัดในกลุ่มก่อหวอดที่สามารถพบในประเทศไทยได้เพียงที่เดียวเท่านั้น ที่เยื่อใต้แผ่นปิดเหงือกเป็นสีดำสนิทโดยไม่มีขีดหรือแถบสีแดงมาแซมเหมือนปลากัดในกลุ่มก่อหวอดชนิดอื่น ๆ
เป็นปลาที่มีถิ่นที่อยู่อาศัยจำกัด โดยพบแค่เพียงเขตจังหวัดสมุทรสาคร, สมุทรสงคราม, สมุทรปราการ และเขตบางขุนเทียน ของกรุงเทพมหานคร เท่านั้น จากการศึกษาในระดับดีเอ็นเอ พบว่ามีสายการวิวัฒนาการแยกตัวมาจากปลากัดภาคกลางเมื่อราว 3-4 ล้านปีก่อน และจากการลงพื้นที่ศึกษาของคณะนักวิทยาศาสตร์ชาวไทยพบว่าแหล่งที่อยู่อาศัยของปลากัดมหาชัย เป็นแหล่งน้ำจืดที่มีน้ำเค็มเข้ามาปนเล็กน้อย โดยมากเป็นป่าจาก และยังพบว่ามีน้ำจากแหล่งอุตสาหกรรมบางส่วนปนเปื้อนเข้ามาด้วย เมื่อมีขนาดเล็กจะกินแมลงเป็นอาหาร เมื่อโตขึ้นจะเริ่มกินแมลงผิวน้ำ และโตขึ้นอีกจะเป็นอาหารที่มีขนาดใหญ่ขึ้น รวมทั้งยังเศษซากพืชเข้าไปปนด้วย ปลากัดป่ามหาชัย ถือว่าเป็นปลากัดอีกชนิดหนึ่งได้รับความนิยมในหมู่นักเลี้ยงปลาสวยงาม
การตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์

ปลากัดป่ามหาชัย ได้เป็นที่รู้จักกันมาอย่างยาวนานแล้ว แต่ยังไม่มีชื่อวิทยาศาสตร์อย่างเป็นทางการ จนกระทั่งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 จึงได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ โดยถือเป็นปลากัดชนิดแรกที่ได้รับการพิสูจน์ทั้งยืนยันโดยชาวไทยเอง ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์โดยใช้ชื่อไทยอ้างอิงถึง "มหาชัย" (จังหวัดสมุทรสาคร) ที่เป็นแหล่งของปลากัดป่ามหาชัยให้เป็นที่รู้จัก และเพื่อให้ผู้คนในจังหวัดสมุทรสาครและชาวไทยเกิดความภาคภูมิใจ และกระตุ้นให้เกิดการอนุรักษ์ปลากัดป่ามหาชัยมากยิ่งขึ้นก่อนที่จะสูญพันธุ์ไป สำหรับงานวิจัยที่พิสูจน์ยืนยันชนิดพันธุ์ของปลากัดป่ามหาชัยนี้ ได้ศึกษาโดยทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งมีหัวข้อบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารนานาชาติ Zootaxa ว่า "Betta mahachaiensis (ปลากัดป่ามหาชัย) ปลากัดก่อหวอดชนิดใหม่จากจังหวัดสมุทรสาคร ประเทศไทย)"  โดยมีผู้วิจัยคือ นายชานนทร์ โควสุภัทร, รศ.ดร.ภิญโญ พานิชพันธ์, รศ.ดร.พิณทิพ รื่นวงษา, และดร.น้ำค้าง ศรีวัฒนาโรทัย
ปลากัดที่พบในประเทศไทย > กลุ่ม B. picta:

ปลากัดอมไข่กระบี่ Betta simplex Kottelat, 1994
ปลากัดที่พบในประเทศไทย > กลุ่ม B. pugnax:

ปลากัดปีนัง Betta pugnax Cantor, 1849
ปลากัดหัวโม่งจันทบุรี Betta prima Kottelat, 1994
ปลากัดอมไข่สงขลา Betta ferox I. Schindler & J. Schmidt, 2006
ปลากัดที่พบในประเทศไทย > กลุ่ม B. splendens:

ปลากัดภาคกลาง (Siamese fighting fish) Betta splendens Regan, 1910
ปลากัดอีสาน Betta smaragdina Ladiges, 1972
ปลากัดภาคใต้ Betta imbellis Ladiges, 1975
ปลากัดตะวันออก Betta siamorientalis Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Jeenthong, 2012
ปลากัดมหาชัย Betta mahachaiensis Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Sriwattanarothai, 2012
ปลากัดที่พบในประเทศไทย > กลุ่ม B. waseri:

ปลากัดช้าง Betta pi H. H. Tan, 1998
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Betta mahachaiensis ที่วิกิสปีชีส์
Betta mahachaiensis (อังกฤษ)
“ปลากัดป่ามหาชัย” หนึ่งเดียวในไทย...สายพันธุ์ใหม่ของโลก จากเดลินิวส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q5614281  Wikispecies: Betta mahachaiensis  BOLD: 669668  FishBase: 66633  GBIF: 7193203  iNaturalist: 618868  NCBI: 697946  WoRMS: 1007635
ปลาฉลามหางยาวธรรมดา

| ปลาฉลามหางยาวธรรมดา |
| --- | --- |


สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับ:: Lamniformes
วงศ์:: Alopiidae
สกุล:: Alopias
สปีชีส์:: A.  vulpinus
ชื่อทวินาม
Alopias vulpinus (Bonnaterre, 1788)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ทั่วโลก (สีฟ้า-สถานที่เป็นไปได้ว่าอาจพบ, สีน้ำเงินเข้ม-สถานที่ยืนยันว่าพบได้แน่นอน)
ชื่อพ้อง
 ชื่อพ้อง Alopecias barrae Perez Canto, 1886   Alopecias chilensis Philippi, 1902   Alopecias longimana Philippi, 1902   Alopias caudatus Phillipps, 1932   Alopias greyi Whitley, 1937   Alopias macrourus Rafinesque, 1810   Galeus vulpecula Rafinesque, 1810   Squalus alopecias Gronow, 1854   Squalus vulpes Gmelin, 1789   Squalus vulpinus Bonnaterre, 1788   Vulpecula marina Garman, 1913 
ปลาฉลามหางยาวธรรมดา หรือ ปลาฉลามเทรเชอร์ (อังกฤษ: Common thresher shark, Thresher shark, Long-tailed thresher shark; ชื่อวิทยาศาสตร์: Alopias vulpinus) ปลากระดูกอ่อนชนิดหนึ่ง จำพวกปลาฉลาม อยู่ในวงศ์ปลาฉลามหางยาว (Alopiidae)
โดยที่คำว่า vulpinus นั้นแปลงมาจากภาษาละตินคำว่า vulpes หมายถึง "หมาจิ้งจอก" ซึ่งในบางแหล่งข้อมูลที่มีข้อมูลเก่าอาจจะใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Alopias vulpes
จัดเป็นปลาฉลามกินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง โดยมีความยาวเฉลี่ยเต็มที่ประมาณ 5.5-6.1 เมตร น้ำหนักตัวหนักได้ถึง 499 กิโลกรัม มีลักษณะเด่น คือ ครีบหางส่วนบนที่ยาวมาก คิดเป็นร้อยละ 50 ของขนาดตัว และมีน้ำหนักส่วนหางมากถึงร้อยละ 33 ของน้ำหนักตัวทั้งหมด ซึ่งครีบหางนี้ยามว่ายน้ำสามารถโบกขึ้นลงไปในแนวตั้งได้ด้วย ส่วนหัวมีขนาดกลมเล็ก ปากเล็ก ขากรรไกรเล็ก ภายในปากมีฟันแหลม ๆ คมซี่เล็ก ๆ จำนวนมาก ดวงตากลมโตมีขนาดใหญ่ ลำตัวสีขาวปลอดหรือขาวเงินแวววาวทั้งตัว ครีบอกแหลมยาว ครีบหลังตอนที่ 2 มีขนาดเล็ก
ปลาฉลามหางยาวธรรมดา เป็นปลาฉลามที่มีนิสัยขี้อาย มักพบเห็นตัวได้ยากมาก เป็นปลาที่หากินและอาศัยอยู่ตามลำพัง โดยล่าปลาขนาดเล็กรวมถึงสัตว์น้ำอื่น ๆ กินเป็นอาหาร โดยมีวิธีการล่าเหยื่อด้วยการตีวนรอบฝูงเหยื่อให้เกิดน้ำวน เพื่อให้เหยื่อเกิดอาการตื่นตระหนกและจับทิศทางไม่ถูก จากนั้นปลาฉลามหางยาวธรรมดาก็จะว่ายผ่าตรงกลางวงไปงับกินเหยื่อทันที จัดเป็นปลาฉลามอีกชนิดหนึ่งที่ว่ายน้ำได้ว่องไวมาก
เป็นปลาที่พบได้ทั่วโลกในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่น แต่ก็ถือว่าเป็นปลาที่พบเห็นได้ยากมาก สามารถพบเห็นได้ในที่ลึกถึง 500 เมตร แต่ปลาฉลามหางยาวธรรมดาก็สามารถว่ายเข้าชายฝั่งและเขตที่น้ำตื้นได้ด้วยเช่นกัน รวมถึงสามารถกระโดดได้สูงขึ้นเหนือน้ำได้ด้วย
เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว โดยลูกปลาจะกินกันเองตั้งแต่อยู่ในท้องแม่เหมือนปลาฉลามชนิดอื่นอีกหลายชนิด ลูกปลาแรกเกิดมีความยาวประมาณ 1.5 เมตร โดยออกลูกครั้งละ 2-6 ตัว
เป็นปลาฉลามอีกชนิดหนึ่ง ที่ถูกคุกคามจนใกล้สูญพันธุ์จากการทำประมง จนถูกจัดให้เป็นหนึ่งใน 10 ชนิดของปลาฉลามที่ใกล้สูญพันธุ์ที่สุดของโลก โดยนำชิ้นส่วนต่าง ๆ ไปแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ หรือบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ ที่เกาะมาลาปาสกัว ทางตอนเหนือของเกาะเซบู ในทะเลฟิลิปปิน เป็นสถานที่แห่งหนึ่งที่พบปลาฉลามหางยาวธรรมดาได้บ่อย จนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวดำน้ำดูปลาฉลามหางยาวจนขึ้นชื่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Alopias vulpinus ที่วิกิสปีชีส์
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ปลาฉลามหิน

| ปลาฉลามหิน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับ:: Orectolobiformes
วงศ์:: Hemiscylliidae
สกุล:: Chiloscyllium
สปีชีส์:: C.  griseum
ชื่อทวินาม
Chiloscyllium griseum J. P. Müller & Henle, 1838


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Chiloscyllium indicum var. obscurum* Ogilby, 1888  Chiloscyllium obscurum* Gray, 1851  Scyliorhinus unicolor* Blainville, 1816  * ชื่อพ้องคลุมเครือ
ปลาฉลามหิน หรือ ปลาฉลามกบ (อังกฤษ: Grey bamboo shark, Bamboo cat shark, ชื่อวิทยาศาสตร์: Chiloscyllium griseum) เป็นปลาทะเลกระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลาม
อยู่ในวงศ์ Hemiscylliidae มีลักษณะคล้ายกับปลาฉลามกบ (C.  punctatum) ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน
มีขนาดยาวเต็มที่ไม่เกิน 1 เมตร พบได้ทั่วไปในพื้นทะเลทุกสภาพ ไม่ว่าจะเป็นพื้นทราย, พื้นโคลน หรือทรายปนโคลน กระจายพันธุ์อย่างกว้างไกลตั้งแต่ทะเลอาหรับ, ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลตะวันออก, ทะเลฟิลิปปิน, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย
เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน จะมีสีสันและลวดลายสวยงาม โดยจะมีสีขาวเป็นสีพื้น และมีสีดำสลับเป็นปล้อง ๆ จึงมีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า "ปลาฉลามปล้องอ้อย" แต่เมื่อโตขึ้นแล้วลวดลายเหล่านี้จะหายไป เหลือเพียงแค่ลำตัวสีเขียวหรือเทาตลอดทั้งลำตัว และมีจุดกระสีดำเป็นจุด ๆ ทั้งลำตัวไปจรดปลายหาง
เป็นปลาฉลามที่ออกลูกเป็นไข่ โดยลักษณะไข่เป็นกระเปาะคล้ายแคปซูลรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเปลือกเหนียวและมีเส้นใยไว้ยึดติดกับวัสดุใต้น้ำ ลูกปลาจะใช้เวลาในการพัฒนาตัวในกระเปาะไข่ประมาณ 12 สัปดาห์ โดยกินอาหารจากถุงไข่แดง และเมื่อฟักออกมาแล้วจะสามารถหาอาหารกินได้เองเลย ซึ่งได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่หน้าดินพื้นทะเล
จัดเป็นปลาฉลามที่มีขนาดเล็ก และมีสีสันสวยงามโดยเฉพาะเมื่อยังเล็ก จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง ซึ่งการขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงเมื่อแม่ปลาออกไข่มาแล้ว จะเก็บขึ้นมาอนุบาลในบ่อที่มีกระแสน้ำไหลเวียนและมีคุณภาพดี จนกว่าลูกปลาจะฟักออกมาเป็นตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ปลาฉลามเมกาเมาท์

| ปลาฉลามเมกาเมาท์ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1) 
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับ:: Lamniformes
วงศ์:: Megachasmidae Taylor, Compagno & Struhsaker, 1983
สกุล:: Megachasma Taylor, Compagno & Struhsaker, 1983
สปีชีส์:: M.  pelagios
ชื่อทวินาม
Megachasma pelagios Taylor, Compagno & Struhsaker, 1983


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ทั่วโลก (สีน้ำเงิน)
ปลาฉลามเมกาเมาท์ (อังกฤษ: Megamouth shark; ชื่อวิทยาศาสตร์: Megachasma pelagios)   เป็นปลาฉลามน้ำลึกขนาดใหญ่ที่พบได้ยากมาก หลังจากพบครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1976 จากการติดกับสมอของเรือรบ AFB 14 ของกองทัพเรือสหรัฐ  เมื่อกว้านขึ้นมา พบเป็นซากปลาฉลามขนาดใหญ่ที่ไม่มีใครรู้จักเหมือนสัตว์ประหลาดขนาดความยาวประมาณ 4.5 เมตร น้ำหนักราว 3-4 ตัน มีจุดเด่น คือ ปากที่กว้างใหญ่มากและฟันซี่แหลม ๆ เหมือนเข็มอยู่ทั้งหมด 7 แถว ซึ่งมีความยาวไม่เกิน 5 มิลลิเมตร นักวิทยาศาสตร์เมื่อได้ศึกษาแล้วพบว่าเป็นปลาชนิดใหม่ และมีจุดที่แตกต่างไปจากปลาฉลามทั่วไป จึงจัดให้อยู่ในสกุล Megachasma และวงศ์ Megachasmidae ซึ่งยังมีเพียงชนิดนี้ชนิดเดียวเท่านั้น
ปัจจุบัน เป็นปลาที่ยังพบได้น้อย โดยมีรายงานการพบเห็นและเก็บตัวอย่าง 39 ครั้ง และมีการบันทึกภาพไว้ได้ 3 ครั้ง (ตามข้อมูลเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007) โดย 1 ใน 3 ของการพบตัวอย่างปรากฏในเขตน่านน้ำญี่ปุ่น
ปลาฉลามชนิดนี้กินแพลงก์ตอนเป็นอาหารเหมือนปลาฉลามบาสกิ้น และปลาฉลามวาฬ โดยมีปากกว้างใหญ่เพื่อกลืนเอาน้ำเข้าไปมาก ๆ แล้วกรองน้ำออกให้เหลือแต่แพลงก์ตอนและแมงกะพรุน ส่วนหัวขนาดใหญ่และริมฝีปากเป็นผิวหนังเหนียวจัดเป็นลักษณะเด่นของปลาฉลามชนิดนี้
นอกจากนี้แล้ว จากการสังเกตของนักวิทยาศาสตร์ ดร.ลีห์ตัน อาร์. เทย์เลอร์ ซึ่งเป็นผู้ตรวจซากของปลาฉลามเมกาเมาท์ครั้งแรกที่ถูกพบในปี ค.ศ. 1976 พบว่าในเพดานปากกรามบนจะมีพื้นผิวสีเงินแวววาวและจะสะท้อนแสงให้สว่างได้มากยิ่งขึ้นเมื่อต้องกับแสง สันนิษฐานว่ามีไว้สำหรับเรืองแสงในน้ำลึกเพื่อล่อเหยื่อ ซึ่งได้แก่ แพลงก์ตอน และเคยชนิดต่าง ๆ ให้เข้ามาเล่นกับแสงและอ้าปากกินเป็นอาหาร ในเวลากลางคืนที่เมื่อเคยขึ้นมาใกล้ผิวน้ำในระดับความลึกไม่เกิน 20 เมตร เพื่อกินอาหาร ปลาฉลามเมกาเมาท์ก็จะว่ายตามขึ้นมาเพื่อกินเคยด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Megamouth Shark, Megachasma pelagios Taylor, Compagno & Struhsaker, 1983 (อังกฤษ)
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Megachasma pelagios ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
ปลาฉนากจะงอยปากกว้าง

| ปลาฉนากจะงอยปากกว้าง |
| --- | --- |

ปลาขนาดตัวโตเต็มที่ถูกเลี้ยงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเซี่ยงไฮ้
สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับ:: Pristiformes
วงศ์:: Pristidae
สกุล:: Pristis
สปีชีส์:: P.  pristis]
ชื่อทวินาม
Pristis pristis Latham, 1794

ชื่อพ้อง
 Pristis microdon Latham,  1794  Pristis perotteti J. P. Müller & Henle, 1841
ปลาฉนากจะงอยปากกว้าง  หรือ ปลาฉนากน้ำจืด (อังกฤษ: Largetooth sawfish, Freshwater sawfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: Pristis pristis; ชื่อพ้อง P. microdon และ P. perotteti) เป็นปลากระดูกอ่อน ในวงศ์ปลาฉนาก (Pristidae)
ลักษณะ

เป็นปลากระดูกอ่อน รูปร่างคล้ายปลาฉลาม มีลักษณะเด่นคือ จะงอยปากที่แหลมยาว มีกระดูกแข็งรอบ ๆ จะงอยแลดูคล้ายฟันเลื่อย มีความยาวได้ถึง 2 นิ้ว มีความคม มีจำนวนประมาณ 14–24 แถว  ขนาดเมื่อโตเต็มที่ราว 6 เมตร หนักได้ถึง 600 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง โดยพบได้ตั้งแต่แอฟริกาตะวันออก, อินเดียทางตอนเหนือ, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อิเรียนจายา, ปาปัวนิวกินี ไปจนถึงออสเตรเลียทางตอนเหนือบริเวณรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย
ปลาฉนากจะงอยปากกว้าง เป็นปลาทะเลที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดได้ สามารถพบในเขตน้ำจืดได้ เช่นที่ ปากแม่น้ำคงคา, ปากแม่น้ำโขง, แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำฟริซต์รอย สำหรับในประเทศไทยเคยมีผู้พบไกลถึงบึงบอระเพ็ด จังหวัดนครสวรรค์ ในปี ค.ศ. 1957
การเข้ามาในน้ำจืดของปลาฉนากจะงอยปากกว้าง นักวิทยาศาสตร์ที่ทำการวิจัยด้วยการติดแทคที่ตัวปลาเชื่อว่า ปลาเข้ามาเพื่อขยายพันธุ์ เพราะในน้ำจืดมีสัตว์นักล่าและอันตรายน้อยกว่าในทะเล จนกระทั่งปลามีความยาวได้ 8–9 ฟุต หรืออายุราว 5 ปี จึงจะค่อยว่ายออกทะเลไป ในออสเตรเลียทางตอนเหนือ  ปลาฉนากจะงอยปากกว้างจะว่ายน้ำเข้ามาในแม่น้ำที่เป็นน้ำจืดไกลถึง 200 ไมล์ ในถิ่นที่เป็นแดนทุรกันดาร และถึงแม้จะเป็นช่วงฤดูแล้งที่ระดับน้ำลดลงอย่างมากก็ตาม
พฤติกรรมของปลาชนิดนี้ คือ มักหากินบริเวณหน้าดินที่มีดินเลนค่อนข้างขุ่นในเวลากลางคืน โดยอาหารได้แก่สัตว์น้ำมีกระดอง เช่น กุ้ง, ปู และหอย เป็นต้น โดยใช้จะงอยปากที่เหมือนใบเลื่อยนั้นไล่ตามและตัดเป็นชิ้นเล็ก ๆ  และถึงแม้จะมีจะงอยปากยาวเหมือนเลื่อย แต่ปลาฉนากจะงอยปากกว้างก็ยังมีศัตรูตามธรรมชาติ โดยเฉพาะในออสเตรเลียทางตอนเหนือ ปลาฉนากที่นั่นพบว่ามีบาดแผลจากการถูกโจมตีโดยสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ เช่น ปลาฉลามหัวบาตร หรือจระเข้น้ำจืดออสเตรเลีย โดยปลาที่พบในแม่น้ำฟริซต์รอยจำนวนร้อยละ 60 ที่มีบาดแผลเช่นนี้
จำนวนประชากรไม่มีข้อมูลที่ทราบแน่นอน เนื่องจากเป็นปลาใกล้สูญพันธุ์ ประชากรในธรรมชาติมีน้อยมาก ปลาชนิดนี้ใช้เวลาในการเพิ่มจำนวนประชากรเป็น 2 เท่า นานกว่า 14 ปี ปัจจุบันมีชื่ออยู่ในบัญชีหมายเลข 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ CITES
ในปัจจุบัน จากการศึกษาด้านพันธุกรรม พบว่ามีความเป็นไปได้ว่า ปลาฉนากจะงอยปากกว้างอาจจะเป็นชนิดเดียวกับปลาฉนากธรรมดา (P. pristis)
รูปภาพ

ลำตัวด้านล่าง
ภาพวาด
ตัวอย่างสตั๊ฟฟ์ที่พิพิธภัณฑ์ ประเทศเยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพเคลื่อนไหวปลาฉนากจะงอยปากกว้าง
รูปและข้อมูลปลาฉนากจะงอยปากกว้าง
เปรียบเทียบลักษณะความกว้างของจะงอยปาก ฟัน ลักษณะและขนาดของหางและครีบอก และตำแหน่งของครีบหลังเทียบกับครีบเอว ในปลาฉนากจะงอยปากกว้าง (P. pristis - บน) ปลาฉนากเขียว (P. zijsron - กลาง) และ ปลาฉนากจะงอยปากแคบ (Anoxypristis cuspidata - ล่าง)
ปลาฉลามมาโก

| ปลาฉลามมาโก ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ครีเตเชียส - ปัจจุบัน  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

[[ปลาฉลามมาโกครีบสั้น (อังกฤษ: Shortfin mako shark) (I. oxyrinchus)]]

[[ปลาฉลามมาโกครีบยาว (อังกฤษ: Longfin mako shark) (I. paucus)]]

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับใหญ่:: Selachimorpha
อันดับ:: Lamniformes
วงศ์:: Lamnidae
สกุล:: Isurus Rafinesque, 1810

ชนิดต้นแบบ
Isurus oxyrinchus Rafinesque, 1810
ชื่อพ้อง
 Isuropsis Gill, 1862  Lamiostoma Glikman, 1964  Oxyrhina Agassiz, 1838  Oxyrrhina Bonaparte, 1846  Plectrostoma Gistel, 1848
ปลาฉลามมาโก (อังกฤษ: Mako shark) ปลากระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลามในสกุล Isurus (/อิ-ซัว-รัส/) ในวงศ์ Lamnidae อันเป็นวงศ์เดียวกับปลาฉลามขาว ซึ่งเป็นปลากินเนื้อและสัตว์กินเนื้อที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ยังคงสืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน
ปลาฉลามมาโก จัดเป็นปลาฉลามที่มีความปราดเปรียวว่องไว เป็นปลาฉลามที่ว่ายน้ำได้เร็วที่สุดในโลก โดยทำความเร็วได้ถึง 50-70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ทั้งนี้เป็นผลมาจากการขยับหางที่เว้าเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวขนาดใหญ่ ซึ่งสามารถเพิ่มความเร็วได้ในช่วงระยะเวลาเสี้ยววินาที เพื่อใช้ในการล่าเหยื่อประเภทต่าง ๆ เช่น โลมา, แมวน้ำ หรือเต่าทะล จากการจู่โจมจากด้านล่าง อีกทั้งยังสามารถกระโดดได้พ้นน้ำได้สูงถึง 9 เมตรอีกด้วย เป็นปลาที่มีดวงตากลมโตสีดำสนิท ภายในปากมีฟันแหลมคมจำนวนมากจนล้นออกนอกปาก จัดเป็นปลาฉลามอีกจำพวกหนึ่งที่ทำอันตรายมนุษย์ได้
เป็นปลาที่ถือกำเนิดมาจากตั้งแต่ยุคครีเตเชียสจนถึงควอเทอนารี (ประมาณ: 99.7 ถึง 0.781 ล้านปีก่อน)
จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด ที่ยังคงสืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน มีความยาวประมาณ 2.5 ถึง 4.5 เมตร (8.2 ถึง 14.8 ฟุต) และน้ำหนักมากที่สุดถึง 800 กิโลกรัม (1,800 ปอนด์)
โดยคำว่า "มาโก" มาจากภาษามาวรี หมายถึง ปลาฉลามหรือฟันปลาฉลาม
การจำแนก

Isurus oxyrinchus (Rafinesque, 1810) (ปลาฉลามมาโกครีบสั้น)
Isurus paucus (Guitart-Manday, 1966) (ปลาฉลามมาโกครีบยาว)
†Isurus desori (Agassiz, 1843)
†Isurus escheri  Agassiz 1843
†Isurus flandricus (Leriche, 1910)
†Isurus hastalis  Agassiz, 1843
†Isurus minutus (Agassiz, 1843)
†Isurus nakaminatoensis (Saito, 1961)
†Isurus oxyrhinchus  Rafinesque 1810
†Isurus planus (Agassiz, 1856)
†Isurus praecursor (Leriche, 1905)
†Isurus rameshi (Mehrotra, Mishra & Srivastava, 1973)
†Isurus spallanzani  Rafinesque 1810
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Isurus ที่วิกิสปีชีส์
ฟอสซิลฟันของปลาฉลามมาโกชนิด I. hastalis
ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์

| ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Sisoridae
สกุล:: Oreoglanis
สปีชีส์:: O.  siamensis
ชื่อทวินาม
Oreoglanis siamensis Smith, 1933

ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์ (อังกฤษ: Siamese freshwater batfish, Siamese bat catfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: Oreoglanis siamensis) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กในอันดับปลาหนังชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)
ลักษณะ

มีลักษณะที่แตกต่างไปจากปลาหนังชนิดอื่น ๆ ตรงที่ครีบหลังและครีบอกไม่มีก้านแข็ง ลำตัวเรียวยาว หัวและอกแบนราบ มีหนวด 4 คู่ ปากมีขนาดเล็กอยู่ด้านล่าง ครีบอกและริมฝีปากมีลักษณะคล้ายถ้วยดูด ใช้สำหรับดูดเกาะติดกับกรวดหินในน้ำ ครีบหางปลายมนกลม ครีบอกใหญ่ ครีบก้นมีขนาดเล็ก ลำตัวมีสีน้ำตาลอมเขียว หลังมีแต้มสีจาง ๆ กินอาหารจำพวก แมลงน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก  มีพฤติกรรมวางไข่ใต้ก้อนหิน ไข่มีขนาดเล็ก และคอยดูแลไข่
มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร
ที่อยู่

พบได้เพียงแห่งเดียวเท่านั้นในโลก  ที่ลำธารน้ำไหลแรงบนทิวเขาอินทนนท์ และอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ โดยจะพบที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 1,200 เมตร
การค้นพบ

ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์ ถูกค้นพบและทำการศึกษาโดย ดร.ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกันที่เข้ามาศึกษาพันธุ์สัตว์น้ำในประเทศไทย โดยได้ตัวอย่างมาจากชาวกะเหรี่ยง ที่จับได้จากลำธารบนดอยอ่างกาหรือดอยอินทนนท์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1928 ต่อมาได้มีการสำรวจพบอีกหลายแห่งตามลำธารที่เป็นสาขาของแม่น้ำปิงในจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งได้ถือเป็นชนิดต้นแบบของปลาสกุลนี้ด้วย
ชื่ออื่น

เป็นปลาที่ถูกใช้ทำเป็นอาหารบริโภคของชาวเขาในท้องถิ่น  โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า "แต๊กหิน" หรือ "แม๊ะหิน" เป็นต้น ปัจจุบันมีสถานะใกล้สูญพันธุ์แล้ว เพราะสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงและการที่ถูกจับเป็นจำนวนมาก และถือเป็นปลาน้ำจืดคุ้มครองชนิดหนึ่งของกรมประมงร่วมกับปลาชนิดอื่นอีก 3 ชนิด (ปลาตะพัด (Scleropages formosus), ปลาเสือตอลายใหญ่ (Datnioides pulcher) และ ปลาหมูอารีย์ (Yasuhikotakia sidthimunki))
ปัจจุบันมีความพยายามจากภาครัฐโดย กรมประมง ในการเพาะขยายพันธุ์ ซึ่งจะกระทำได้เฉพาะบนภูเขาสูงเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาค้างคาวดอยอินทนนท์[ลิงก์เสีย]
ปลาฉลามหลังหนาม

| ปลาฉลามหลังหนาม ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: คอมปาเนียน ถึง ปัจจุบัน  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ปลาฉลามหลังหนามหนามสั้น (S. mitsukuri)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับ:: Squaliformes
วงศ์:: Squalidae
สกุล:: Squalus Linnaeus, 1758

ชนิด
 ดูเนื้อหา
ปลาฉลามหลังหนาม (อังกฤษ: Spurdog) เป็นสกุลของปลาฉลามสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในสกุล 	Squalus ในวงศ์ปลาฉลามน้ำลึก (Squalidae)
โดยที่คำว่า Squalus นั้นมาจากภาษาละตินหมายถึง "ปลาฉลาม" ซึ่งคำนี้ยังเป็นรากศัพท์ของปลาฉลามอีกจำนวนมาก
มีลักษณะเด่นคือ ครีบหลังบริเวณก้านครีบที่เป็นหนามแหลม อันเป็นที่มาของชื่อ
การจำแนก

Squalus acanthias Linnaeus, 1758
Squalus albifrons Last, W. T. White & Stevens, 2007
Squalus altipinnis Last, W. T. White & Stevens, 2007
Squalus blainville (A. Risso, 1827)
Squalus brevirostris Tanaka, 1917
Squalus bucephalus Last, Séret & Pogonoski, 2007
Squalus chloroculus Last, W. T. White & Motomura, 2007
Squalus crassispinus Last, Edmunds & Yearsley, 2007
Squalus cubensis Howell-Rivero, 1936
Squalus edmundsi W. T. White, Last & Stevens, 2007
Squalus formosus W. T. White & Iglésias, 2011
Squalus grahami W. T. White, Last & Stevens, 2007
Squalus griffini Phillipps, 1931
Squalus hemipinnis W. T. White, Last & Yearsley, 2007
Squalus japonicus Ishikawa, 1908
Squalus lalannei Baranes, 2003
Squalus megalops (W. J. Macleay, 1881)
Squalus melanurus Fourmanoir & Rivaton, 1979
Squalus mitsukurii Jordan & Snyder, 1903 (ปลาฉลามหลังหนามหนามสั้น)
Squalus montalbani Whitley, 1931
Squalus nasutus Last, L. J. Marshall & W. T. White, 2007
Squalus notocaudatus Last, W. T. White & Stevens, 2007
Squalus rancureli  Fourmanoir & Rivaton, 1979
Squalus raoulensis Duffy & Last, 2007
Squalus suckleyi (Girard, 1854)
Squalus sp.ยังไม่ได้ระบุ
Squalus sp. ยังไม่ได้ระบุ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Squalus ที่วิกิสปีชีส์
ปลาช่อนพัลชรา

| ปลาช่อนพัลชรา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มีข้อมูล  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Anabantiformes
วงศ์:: Channidae
สกุล:: Channa
สปีชีส์:: C.  pulchra
ชื่อทวินาม
Channa pulchra Britz, 2007

ปลาช่อนพัลชรา หรือ ปลาช่อนพม่าจุดส้ม หรือ ปลาช่อนพม่าจุดแดง (อังกฤษ: Burmese peacock snakehead; ชื่อวิทยาศาสตร์: Channa pulchra) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
เป็นปลาช่อนที่มีความสวยงามมากอีกชนิดหนึ่ง มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร พบในต้นน้ำของรัฐยะไข่ ประเทศพม่า เป็นปลาช่อนที่ถูกบรรยายลักษณะทางวิทยาศาสตร์หรืออนุกรมวิธานพร้อม ๆ กับปลาช่อนออนาติพินนิส (C. ornatipinnis) ซึ่งพบในพม่าและมีลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่ทว่า ปลาช่อนพัลชราไม่มีจุดสีดำขนาดใหญ่กระจายทั่วตัวเหมือนปลาช่อนออนาติพินนิส โดยมีเพียงจุดประสีดำเล็ก ๆ จาง ๆ กระจายอยู่เพียงเล็กน้อย ครีบอกมีลายสีจางไม่ชัดเจน จุดสีดำบนครีบหลังสีจาง และมีจำนวนน้อยกว่าปลาช่อนออนาติพินนิส
ด้วยความสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาช่อนที่ไม่มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าว เป็นปลาที่เลี้ยงง่าย สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้กระจก หรือในบ่อคอนกรีต วางไข่แบบไข่ลอย พ่อปลาและแม่ปลาช่วยกันเลี้ยงดูแลลูก กินอาหารได้หลากหลาย