stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศตูวาลูในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่ สิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมผสม   นักกีฬาจากคูเวต
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

| สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: UAE
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ณ หนานจิง
นักกีฬา: 4 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา   5 รายการ
ผู้เชิญธงชาติ: Yassuin TAHLEK
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน
2010 2014 2018
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
รวม:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Fatma Alhosani | Discus throw | 37.20 | 13 qB | 32.36 | 15 |
ยิงปืน

บทความหลัก: กีฬายิงปืนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> คะแนน | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> คะแนน | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yasmin Tahlak | Girls' 10m Air Rifle | 404.8 | 15 | Did not advance | Did not advance |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> คะแนน | รอบคัดเลือก> อันดับ | รอบ 16 ทีม> Opposition Result | รอบก่อนรองฯ> Opposition Result | รอบรองฯ> Opposition Result | ชิงชนะเลิศ / BM> Opposition Result | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Yasmin Tahlak (UAE)  Marco Suppini (ITA) | Mixed Team 10m Air Rifle | 817.2 | 8 Q |  J Budde (GER)  L Decicilia (ARG) L 4 – 10 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | 12 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ali Alkaabi | 50 m butterfly | 26.61 | 37 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
พระศรีศากยะทศพลญาณ ประธานพุทธมณฑลสุทรรศน์

| พระศรีศากยะทศพลญาณ ประธานพุทธมณฑลสุทรรศน์ |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระศรีศากยะทศพลญาณ ประธานพุทธมณฑลสุทรรศน์
ชื่อสามัญ: พระศรีศากยะทศพลญาณ   พระประธานพุทธมณฑล  หลวงพ่อพุทธมณฑล
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ศิลปะสุโขทัยประยุกต์
ความสูง: 15.875 เมตร
วัสดุ: สัมฤทธิ์
สถานที่ประดิษฐาน: พุทธมณฑล อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม
ความสำคัญ: พระพุทธรูปประธานพุทธมณฑล
หมายเหตุ: สร้างในโอกาสงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระศรีศากยะทศพลญาณ ประธานพุทธมณฑลสุทรรศน์ เป็นพระพุทธรูปยืนปางลีลาขนาดใหญ่ ประดิษฐานเป็นองค์พระประธาน ณ พุทธมณฑล อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม
การก่อสร้าง

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินไปทรงประกอบพิธีก่อฤกษ์พุทธมณฑล ณ บริเวณใต้ฐานองค์พระประธาน เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 และได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างในปี พ.ศ. 2500 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2525 และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปประกอบพิธีสมโภช เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม
พุทธลักษณะ

"พระศรีศากยะทศพลญาณ ประธานพุทธมณฑลสุทรรศน์" เป็นพระพุทธรูปยืนปางลีลาขนาดใหญ่ พุทธลักษณะทรงยกพระบาทขวาจะก้าว ห้อยพระหัตถ์ขวาท่าไกว พระหัตถ์ซ้ายยกเสมอพระอุระป้องไปเบื้องหน้าเป็นกิริยาเดิน หล่อด้วยทองสำริดหนัก 17,543 กิโลกรัม โดยแบ่งหล่อเป็นชิ้นต่างๆ ขององค์พระ รวม 137 ชิ้น แล้วจึงนำไปประกอบกับโครงเหล็กบนฐานพระพุทธรูป เพื่อเชื่อมรอยต่อ และปรับแต่งให้เป็นเนื้อเดียวกัน เป็นพระพุทธรูปสูง 15.875 เมตร ถือเป็นพระพุทธรูปลีลา หล่อด้วยทองสำริดที่มีลักษณะงดงาม และมีขนาดใหญ่ที่สุดในสมัยรัตนโกสินทร์
โดยประยุกต์พุทธลักษณะ มาจากพระพุทธรูปปางลีลาสมัยสุโขทัย โดยศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ชาวอิตาลี เป็นผู้ออกแบบ ซึ่งในตอนแรกที่ออกแบบไว้นั้น พระพุทธรูปมีความสูงเพียง 2.14 เมตร แต่เพื่อให้สอดคล้องกับโอกาสที่พระพุทธศาสนาอายุครบ 2,500 ปี จึงได้มีการขยายขนาดเพื่อให้ได้เป็น 2,500 กระเบียด (1 กระเบียดเท่ากับ 1/4 นิ้ว) ดังนั้นพระศรีศากยะทศพลญาณฯ ในปัจจุบัน จึงมีความสูงถึง 15.875 เมตร ใหญ่กว่าขนาดต้นแบบ 7.5 เท่า
ความเป็นมาของพระพุทธรูปปางนี้มีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับพุทธประวัติ ตอนที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปจำพรรษา ณ ปัณฑุกัมพลศิลาอาสน์ ภายใต้ไม้ปาริฉัตตกะ ณ ดาวดึงส์เทวปโลก เมื่อออกพรรษามหาปวารณาแล้ว จึงเสด็จลงจากเทวโลก ในการเสด็จลงจากเทวโลกนั้นเรียกกันว่า "เทโวโรหณสมาคม"
ระเบียงภาพ

พระศรีศากยะทศพลญาณ
ด้านหน้าองค์พระศรีศากยะทศพลญาณ
ด้านหลังองค์พระศรีศากยะทศพลญาณ
ดูเพิ่ม

พุทธมณฑล
รายชื่อรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย
ประเทศยูกันดาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

| ประเทศยูกันดา ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: UGA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกยูกันดา
เว็บไซต์: www.nocuganda.com
ณ ประเทศสิงคโปร์
นักกีฬา: 6 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: Halima Nakayi
เหรียญ อันดับ 84:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 1 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน
2010 2014 2018
ประเทศยูกันดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติยูกันดาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 6 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ ประเทศยูกันดาได้รับเหรียญทองแดงเพียงเหรียญเดียว
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 ! ทองแดง | Kiprotich, ZakariaZakaria Kiprotich | Athletics | Boys' 2000m Steeplechase | 23 สิงหาคม |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ดูเพิ่ม

ประเทศยูกันดาในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติยูกันดาในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬายูกันดาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่ สิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมผสม   นักกีฬาจากคูเวต
โย่ดะย่าไนง์มอกู้น

โย่ดะย่าไนง์มอกู้น (พม่า: ယိုးဒယားနိုင်မော်ကွန်း) หรือ โยธยาพ่าย เป็นวรรณกรรมภาษาพม่า ประเภทวรรณกรรมเฉลิมพระเกียรติแบบเดียวกับลิลิตตะเลงพ่ายและลิลิตยวนพ่ายของไทย เขียนโดยและแวนอยะทา (လက်ဝဲနော်ရထာ) เพื่อสรรเสริญพระเกียรติของพระเจ้ามังระ (และแวนอยะทาเป็นนายทหารที่เข้าร่วมในกองทัพที่มาตีอยุธยาในครั้งนั้นด้วย) เนื้อหาโดยย่อของเรื่องแบ่งเป็น 5 ภาคคือ
ภาคที่ 1 กล่าวว่าการตีกรุงศรีอยุธยาเป็นพันธกิจที่พระเจ้ามังระจะต้องสืบสานจากงานที่พระเจ้าอลองพญาทำค้างไว้ คือตีกรุงศรีอยุธยาไม่สำเร็จ กล่าวถึงการรวบรวมกองทัพของพม่าเพื่อไปตีล้านนาและล้านช้าง และระบุชื่อนายทัพนายกองที่สำคัญ
ภาคที่ 2 บรรยายการยกทัพจากภาคเหนือลงมาตีกรุงศรีอยุธยา การรบกับทหารไทยตามแนวแม่น้ำเจ้าพระยาในสภาพที่เกิดน้ำหลากนอง
ภาคที่ 3 บรรยายถึงการตั้งรับอย่างเข้มแข็งของอยุธยา การรบกับทหารไทยที่ปากโมก และการรบเพื่อหาทางเข้าล้อมกำแพงเมืองกรุงศรีอยุธยา
ภาคที่ 4 สภาพความระส่ำระสายในกรุงศรีอยุธยาเมื่อพม่าล้มเมืองได้  จนกษัตริย์แต่งสารนอบน้อมขอยอมเป็นประเทศราช แต่ข้อเสนอไม่เป็นที่พอใจของฝ่ายพม่าจึงรบกันต่อไป สุดท้ายพม่าต้องใช้วิธีลอบขุดอุโมงค์เข้าไปเผาฐานรากกำแพงจนพังจึงเข้าเมืองได้
ภาคที่ 5 การให้บำเหน็จรางวัลแก่นายทัพนายกอง สรรเสริญเกียรติคุณของพระเจ้ามังระ และบรรยายความสูญเสียที่เกิดขึ้นกับทั้งสองฝ่าย
ไออาร์พีซี

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: SET:IRPC
อุตสาหกรรม: ทรัพยากร
รูปแบบ: พลังงานและสาธารณูปโภค
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2521; 47 ปีที่แล้ว (2521)
ผู้ก่อตั้ง: ประชัย เลี่ยวไพรัตน์
สำนักงานใหญ่: 555/2 ศูนย์เอนเนอร์ยี่คอมเพล็กซ์ อาคาร บี ชั้น 6 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
บริษัทแม่: ปตท.
เว็บไซต์: www.irpc.co.th
โรงกลั่นน้ำมัน บมจ.ไออาร์พีซี
บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) เดิมชื่อ บริษัท อุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด (มหาชน)  หรือ ทีพีไอ ก่อตั้งโดยตระกูลเลี่ยวไพรัตน์ เป็นเจ้าของกลุ่มโรงงานปิโตรเลียมและปิโตรเคมี (Petoleum-Petrochemical complex) ตั้งอยู่ที่ตำบลเชิงเนิน อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ซึ่งเป็นเขตประกอบอุตสาหกรรมภายใต้การจัดการของบริษัทฯ พร้อมด้วยสาธารณูปโภคพื้นฐานที่สนับสนุนการผลิต ได้แก่ ท่าเรือน้ำลึก คลังเก็บน้ำมัน และโรงไฟฟ้า  ปัจจุบัน (1 ตุลาคม พ.ศ. 2567) บัณฑิต เอื้ออาภรณ์ ประธานกรรมการ นาย เทอดเกียรติ พร้อมมูล ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่บริษัท ไออาร์พีซี จํากัด (มหาชน)
สายการผลิต

กลุ่มโรงงานปิโตรเลียมและปิโตรเคมีของไออาร์พีซีประกอบด้วย 3 ส่วนหลัก ได้แก่
โรงกลั่นน้ำมัน มีกำลังการกลั่น 215,000 บาร์เรลต่อวัน ผลิตผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมได้หลากหลายชนิด เช่น ก๊าซปิโตรเลียมเหลว (LPG) แนฟทา น้ำมันเบนซิน น้ำมันดีเซล น้ำมันเตา สารละลาย และยางมะตอย
โรงกลั่นน้ำมันหล่อลื่นพื้นฐาน ผลิตผลิตภัณฑ์หล่อลื่นพื้นฐานและลองเรสซิดิว ตามลักษณะและความเหมาะสมในการนำไปใช้งาน ดังนี้
60 SN ใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตน้ำมันหล่อลื่นประเภทน้ำมันส่งกำลัง เช่นหม้อแปลงไฟฟ้า
150 SN ใช้เป็นวัตถุดิบผลิตน้ำมันหล่อลื่นสำหรับอุตสาหกรรมการผลิต เช่น อุตสาหกรรมรถยนต์
500 SN ใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมนำมันหล่อลื่นสำหรับรถยนต์เกือบทุกชนิด
150 BS ใช้ในอุตสาหกรรมและเครื่องจักรที่มีแรงเสียดทานมาก เช่น เครื่องยนต์รถบรรทุก รถไฟ เป็นต้น
กลุ่มโรงงานปิโตรเคมี ประกอบด้วยโรงงานปิโตรเคมีขั้นต้นถึงขั้นปลาย ซึ่งนำแนฟทาและก๊าซปิโตรเลียมเหลวจากโรงกลั่นน้ำมัน ไปใช้เป็นวัตถุดิบตั้งต้น (Feedstock) สำหรับผลิตเป็นผลิตภัณฑ์ปิโตรเคมีขั้นต้น คือ สารโอเลฟินส์และสารอะโรเมติกส์ ซึ่งใช้ผลิตเป็นผลิตภัณฑ์ปิโตรเคมีขั้นปลาย ได้แก่ เม็ดพลาสติกชนิดต่างๆ เพื่อจำหน่ายให้ผู้ประกอบการขึ้นรูปพลาสติกและอุตสาหกรรมต่อเนื่อง
เหตุการณ์สำคัญ

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2525 เปิดโรงงานผลิตเม็ดพลาสติก โรงงานแรกของประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียอาคเนย์
พ.ศ. 2537 เริ่มธุรกิจกลั่นน้ำมันด้วยโรงกลั่นน้ำมันดิบหน่วยแรก กำลังกลั่น 26,000 บาร์เรลต่อวัน
พ.ศ. 2539 เพิ่มกำลังกลั่นของโรงกลั่นน้ำมันดิบหน่วยแรก เป็น 65,000 บาร์เรลต่อวัน
พ.ศ. 2540 เดินเครื่องโรงผลิตสารอะโรมาติก (Aromatic plant) โรงผลิตก๊าซเอทิลลีน (Ethylene plant) โรงกลั่นน้ำมันหล่อพื้นฐาน (Lube base oil plant) และโรงแตกสลายโมเลกุลด้วยแคทตาลิส (Deep catatytic cracking plant)
พ.ศ. 2542 บริษัทฯ เริ่มเกิดปัญหาการล้มละลาย จนมีการนำมาซึ่งการฟื้นฟูกิจการ
พ.ศ. 2543 เดินเครื่องโรงกลั่นน้ำมันดิบหน่วยที่2 กำลังกลั่น 150,000 บาร์เรลต่อวัน ทำให้กำลังกลั่นรวมเป็น 215,000 บาร์เรลต่อวัน
พ.ศ. 2549 ทีพีไอ เปลี่ยนชื่อเป็น ไออาร์พีซี
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 9 มกราคม 2556
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) | 7,869,694,600 | 38.51% |
| 2 | ธนาคารออมสิน | 1,950,000,000 | 9.54% |
| 3 | กองทุน บำเหน็จบำนาญข้าราชการ (SI) | 1,183,796,970 | 5.79% |
| 4 | บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด | 644,825,754 | 3.16% |
| 5 | ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด (มหาชน) | 504,906,708 | 2.47% |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ทิเบตันแมสติฟฟ์

ทิเบตันแมสติฟฟ์ (อังกฤษ: Tibetan Mastiff) เป็นสุนัขบ้านพันธุ์โบราณในวงศ์ Canis lupus familiaris ซึ่งกำเนิดในหมู่ชนร่อนเร่ทางเอเชียกลาง
ชื่อ

ทิเบตันแมสติฟฟ์มีชื่อภาษาถิ่นว่า "โทชี" (Do-khyi) ซึ่งมีผู้แปลไว้ต่าง ๆ กัน เช่น ผู้เฝ้าเรือน (home guard), ทวารบาล (door guard), สุนัขที่พึงล่ามไว้ (doc which may be tied) และสุนัขที่พึงคุมขังไว้ (doc which may be kept) ทั้งนี้ เพราะสุนัขชนิดนี้นิยมผูกหรือล่ามไว้กับสถานที่ต่าง ๆ เพื่อให้รักษาสถานที่เหล่านั้น
ส่วนชื่อ ทิเบตันแมสติฟฟ์ นั้นความจริงแล้วสุนัขนี้มิใช่พันธุ์แมสติฟฟ์ แต่ที่เรียกแมสติฟฟ์เพราะคำแมสติฟฟ์เดิมมีความหมายเพียงว่า "หมาใหญ่" อนึ่ง ยังมีสุนัขอื่น ๆ ที่ชาวตะวันตกตั้งชื่อให้ผิดจากความจริงในทำนองเดียวกันอีก เช่น ทิเบตันเทร์เรียร์ (Tibetan Terrier) ซึ่งมิใช่พันธุ์เทร์เรียร์ และทิเบตันสแปเนียล (Tibetan Spaniel) ซึ่งมิใช่พันธุ์สแปเนียล
ลักษณะ

ปัจจุบัน ผู้เพาะพันธุ์แบ่งทิเบตันแมสติฟฟ์ออกเป็นสองประเภท คือ โทชี (Do-khyi) กับซังชี (Tsang-khyi) ประเภทหลังซึ่งชื่อมีความหมายว่า สุนัขจากซัง (dog from Tsang) นั้นบางทีก็เรียกว่า หมาวัด (monastery dog) มีกายสูงและหนักกว่าประเภทแรก ทิเบตันแมสติฟฟ์สูงราว 61 ถึง 72 เซนติเมตร แต่เพศผู้สามารถสูงได้ถึง 81.28 เซนติเมตร ส่วนน้ำหนักนั้นผู้เพาะพันธุ์ในตะวันตกวัดไว้ว่าประมาณ 47.6272 กิโลกรัมถึง 82 กิโลกรัม แต่ยิ่งตัวใหญ่ก็ยิ่งเลี้ยงยากเพราะค่าใช้จ่ายสูงและไม่รับกับความต้องการใช้งานเพียงในฐานะผู้รักษาปศุสัตว์
ส่วนลักษณะทางกายภาพนั้น ทิเบตันแมสติฟฟ์มีขนสองชั้นหลายสี ตั้งแต่สีดำ สีแทน สีแดง สีทองแดง ไปจนถึงสีเทา ทั้งขนยังไม่มีกลิ่นสาบสุนัขดังที่สุนัขพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชนิดอื่น ๆ มักมี และโดยปรกติแล้ว ทิเบตันแมสติฟฟ์ผลัดขนในราวปลายฤดูหนาวหรือต้นฤดูใบไม้ผลิ แต่บางทีในปลายฤดูร้อนหรือต้นฤดูใบไม้ร่วงก็มี
ทิเบตันแมสติฟฟ์นั้นถือกันว่าเป็นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชั้นต้น เพราะอดทนอยู่รอดในสภาพภูมิประเทศทิเบต เนปาล อินเดีย และภูฏาน ที่เป็นแต่เขาสูงชันได้ นอกจากนี้ ทิเบตันแมสติฟฟ์ยังเป็นสุนัขพันธุ์เพียงไม่กี่ชนิดที่ติดสัดปีละครั้ง ต่างจากชนิดอื่น ๆ ที่เป็นปีละสองครั้ง โดยทิเบตันแมสติฟฟ์นั้นถึงฤดูผสมพันธุ์ในปลายหน้าใบไม้ร่วง เป็นเหตุให้มักตกลูกระหว่างเดือนธันวาคมถึงมกราคม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทิเบตันแมสติฟฟ์
| ด ค กสุนัขที่กำเนิดขึ้นในประเทศจีนและไต้หวัน |
| --- | --- |
 จีน:  Chongqing Dog  Chinese Crested Dog  เชาเชา  Kunming dog  Laizhou Hong  Liangshan Dog  ปักกิ่ง  ปั๊ก  ชาผี  Tang Dog  Tugou  Xiasi Dog 
 ทิเบต:  Lhasa Apso  ซือจื่อ  Tibetan Kyi Apso  ทิเบตันแมสติฟฟ์  Tibetan Spaniel  Tibetan Terrier 
 ไต้หวัน:  Taiwan Dog
พงศาวดารมอญฉบับปากลัด

| --- | --- |

ภาษา: มอญ
ชุด: พงศาวดารมอญ
ประเภท: บันทึกเหตุการณ์, ประวัติศาสตร์
วันที่พิมพ์: พ.ศ. 2453 และ 2455
หน้า: 2 เล่ม
พงศาวดารมอญฉบับปากลัด เป็นบันทึกเหตุการณ์มอญที่พิมพ์ที่โรงพิมพ์วัดแค อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเป็นโรงพิมพ์ภาษามอญแห่งแรกในประเทศไทย พิมพ์เป็นชุด 2 เล่มต่อเนื่องกัน พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2453 และ 2455 ตามลำดับ เนื้อหาประกอบด้วยพงศาวดารมอญหลายช่วงเวลา รวมถึงในสมัยพระเจ้าฟ้ารั่วถึงพระเจ้าธรรมเจดีย์ อันเป็นช่วงเวลาใน ราชาธิราช ซึ่งเนื้อเรื่องราชาธิราชในฉบับนี้นักวิชาการพม่า-มอญศึกษา นิยมอ้างถึงกันมากเช่น จี.อี. ฮาร์วีย์ (G.E. Harvey), วิกเตอร์ ลีเบอร์แมน (Victor Lieberman) และนายปัน ฮละ (Nai Pan Hla) เป็นต้น อย่างไรก็ดีราชาธิราชในฉบับนี้สันนิษฐานว่าได้รับอิทธิพลราชาธิราชฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ที่ได้รับความนิยมในหมู่คนไทย
บุษบา ตระกูลสัจจาวัตรให้ข้อมูลว่าต้นฉบับของพงศาวดารมอญฉบับนี้อยู่ที่หอสมุดแห่งชาติ เป็นเอกสารกระดาษฝรั่ง รหัสหอสมุดแห่งชาติ 45–46 แต่เมื่อบุษบาได้ไปสำรวจที่หอสมุดแห่งชาติกลับพบว่าปัจจุบันเอกสารได้พลัดจากทะเบียนทำให้ไม่สามารถเข้าถึงต้นฉบับได้
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง

| เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง |
| --- | --- |
กำกับโดย: อนุวัฒน์ ถนอมรอด
แสดงนำ: เคลลี่ ธนะพัฒน์ วงศกร ปรมัตถากร ทิสานาฏ ศรศึก ณัฐชา นวลแจ่ม
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 22
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: บริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 7
ออกอากาศ: 30 มกราคม 2556 (2556-01-30) – 11 เมษายน 2556 (2556-04-11)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
เสือสั่งฟ้า สัจจะในชุมโจร (เสือสั่งฟ้า 3)
เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง (อังกฤษ: Legend of Tiger II - the invicible) เป็นละครโทรทัศน์ไทย พ.ศ. 2556 ออกอากาศทางช่อง 7 ตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม ถึง 11 เมษายน พ.ศ. 2556 ในวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.25 น. (เวลามาตรฐานไทย) จำนวน 22 ตอน  เป็นภาคต่อของ เสือสั่งฟ้า ในปี พ.ศ. 2554
เรื่องย่อ

ในปี พ.ศ. 2525 กรุงเทพมหานครฉลองครบรอบ 200 ปี กลุ่มโจรที่มีชื่อเสียงในสมัยรัชกาลที่ 5 นำโดยขุนโชติ (วินัย ไกรบุตร) ได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา ทำให้ เสือหาญ พันธุ์สิงห์ (เคลลี่ ธนะพัฒน์) ที่บวชเป็นพระต้องสึกออกมาและต้องทำพิธีชุบตัวให้กลับเป็นหนุ่มอีกครั้ง และได้พบกับ กล้า ไพรีพ่าย (วงศกร ปรมัตถากร) หลานชาย (ลูกชายคนเดียวของพลตำรวจตรีเพชรซึ่งเป็นลูกชายของเสือหาญ) และทั้งคู่ต้องร่วมมือกันต่อสู้กับขุนโชติจนทำให้กล้าได้เรียนวิชาอาคมและรับรู้ที่มาของตน