stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิว-มาสเตอร์
โปรเจกต์เตอร์ (Projectors) > เครื่องฉายสไลด์ออกจอภายนอก > ไทโค โชว์บีม

(Tyco Show Beam Cartoon Projector 1990)
รูปร่างเหมือนกระบอกไฟฉาย ต้องใช้ตลับฟิล์มภาพยนตร์ทำขึ้นเฉพาะ มีสีแดง-ดำ, เหลือง-ฟ้า, สีแสด ชื่อนักประดิษฐ์บนสิทธิบัตรคือ Vitolds Laizans, John J. Richardson
โปรเจกต์เตอร์ (Projectors) > เครื่องฉายสไลด์ออกจอภายนอก > ไทโค ซุเปอร์-โชว์

(Tyco Super-Show Battery Projector) ผลิตในปี พ.ศ. 2535-2538(1992-1995)
รูปร่างเหมือนกระบอกไฟฉาย สีฟ้า-เหลือง ใส่แผ่นรีลวิวมาสเตอร์มาตรฐาน ภาพไม่เป็น 3 มิติ, หมุนปรับโฟกัสที่ปลายกระบอก ใส่ถ่านขนาด "D" 2 ก้อน ถ้าเป็นห้องมืดฉายภาพใหญ่ 25x25 ซม. ก็ยังดูชัด
มี บอดี้สีน้ำเงิน ปุ่มเลื่อนภาพสีเหลือง, บอดี้สีฟ้า ปุ่มเลื่อนภาพสีเหลือง และ บอดี้สีม่วง ปุ่มเลื่อนภาพสีขาว พ.ศ. 2538(1995)
โปรเจกต์เตอร์ (Projectors) > เครื่องฉายสไลด์ออกจอภายนอก > Show & Tell Projector (1998-2003)

หน้าตาเหมือนเตารีดรีดผ้า
รุ่นบอดี้สีน้ำเงิน ปุ่มเลื่อนสไลด์สีแดง ปีพ.ศ. 2541(1998) ผลิตในเม็กซิโก พิมพ์อักษร แมทเทล, บอดี้สีฟ้า ปุ่มเลื่อนสไลด์สีส้ม ปีพ.ศ. 2546(2003)
Show & Tell Projector with remote control ปี 2003 (ดูคู่มือการใช้งาน) ผลิตโดยฟิชเชอร์-ไพร้ซ์
โปรเจกต์เตอร์ (Projectors) > เครื่องฉายสไลด์ออกจอภายนอก > Telescope and Lighted Projector 1999

ร่วมกับ ดิสคัฟเวอรี่แชนแนล ทำกล้องดูดาวแบบตาเดียว (ลำกล้องยาว 15 นิ้ว) สีเหลือง และใช้ฉายสไลด์ได้ด้วย ใส่ถ่านไซส์ C 4 ก้อน (ภาพไม่สามมิติ)
โปรเจกต์เตอร์ (Projectors) > เครื่องฉายสไลด์ออกจอภายนอก > Discovery Learning projector with sounds

ปี พ.ศ. 2548(2005) จากเทคโนโลยีชิปเสียง ซุปเปอร์ซาวด์ ถูกนำมาใส่ในโปรเจกต์เตอร์ รุ่นนี้ใช้แผ่นรีลร่วมกับตลับคาร์ทริดจ์เสียง เลิร์นนิ่งซาวด์ (Learning Sounds) หรือ ซุปเปอร์ซาวด์ (Super Sounds) จึงจะมีเสียงเอฟเฟค หรือคำบรรยายประกอบภาพ (ภาพไม่สามมิติ), ตัวกระบอกเลนส์ฉายภาพมีลักษณะเป็นลูกทรงกลม หมุนได้หลายทิศทาง ปรับโฟกัสได้ ฉายภาพขึ้นบนเพดานก็ได้, ช่องใส่ถ่าน AA สี่ก้อน อยู่ใต้ล่าง ต้องใช้ไขควงไข  โปรเจกต์เตอร์รุ่นนี้สีม่วง-ฟ้า-เหลือง-เงิน เป็นการร่วมกับ ดิสคัฟเวอรี่ ผลิตสื่อภาพ-เสียงแนวสารคดี มีแผ่นตัวอย่างหนึ่งแผ่นมาในชุดแพ็คเกจ พร้อมมีไฟล์เสียงฝังอยู่ในตัวโดยไม่ต้องเสียบตลับคาร์ทริดจ์เสียง ผลิตโดย ฟิชเชอร์-ไพร้ซ์
Super Sounds FX Talking View-Master Projector with Remote Control
มีรีโมทคอนโทรล เครื่องสีส้ม-แดง-ม่วง-เงิน  ผลิตโดย ฟิชเชอร์-ไพร้ซ์
โปรเจกต์เตอร์ (Projectors) > เครื่องฉายสไลด์ออกจอหลัง

ช่วงต้นทศวรรษ 1970 (~พ.ศ. 2513)
เครื่องฉายสไลด์ภาพออกจอหลัง (GAF Rear Screen Projector) ภาพที่ฉายออกจอเป็นเพียงภาพสองมิติ ตัวเครื่องเป็นแบบตั้งโต๊ะ  ผลิตโดย GAF
กล้องถ่ายรูปวิว-มาสเตอร์

เป็นกล้องถ่ายรูประบบสามมิติ (Stereo Camera) เมื่อกดชัตเตอร์จะได้ภาพสองภาพ มีเลนส์รับภาพ2ชุด บันทึกลงฟิล์มสไลด์35 สำหรับคนที่ต้องการถ่ายทำภาพสามมิติด้วยตัวเอง ซอว์เยอร์สจ้าง Stereocraft Engineering Co. ผลิต
มีเพียงสองรุ่น
กล้องถ่ายรูปวิว-มาสเตอร์ > วิว-มาสเตอร์ เพอซันนอล สเตอริโอ

(View-Master Personal Stereo Camera) พ.ศ. 2495 (1952)
กล้องถ่ายรูปวิว-มาสเตอร์ > วิว-มาสเตอร์ มาร์ค ทู

(VM MKII camera) พ.ศ. 2505 (1962) ใช้เลนส์ของ โรเด็นสต็อก (Rodenstock Trinar 1:2.8/20mm)
กล้องถ่ายรูปวิว-มาสเตอร์ > ซอว์เยอร์ส ฟิล์ม คัตเตอร์

ใช้สำหรับตัดฟิล์ม พร้อมคู่มือวิธีการสอดแผ่นสไลด์เข้าไปในรีล
กล้องดูภาพเคลื่อนไหว (Movie Viewer) > GAF Movie Viewer

(Double-Vue Movie Player)
ตัวเครื่องสีฟ้า พิมพ์คำว่า GAF View-master Movie Viewer ใส่ถ่าน AA หนึ่งก้อน, เล่นฟิล์มภาพเคลื่อนไหวหนังใบ้ไม่มีเสียง ด้วยการเสียบ คาร์ทริดจ์-ตลับฟิล์ม (cartridge) ตลับนึงมีสองด้าน ด้านละเรื่อง  ชื่อนักประดิษฐ์บนสิทธิบัตรคือ Alan G. Lewis บนแพ็คเกจเวอร์ชันฝรั่งเศส มีพิมพ์คำว่า CineMaster
ดูเพิ่ม

กล้องดูภาพสามมิติ
ระบบภาพสามมิติ
กล้องสองตา
ฟิล์ม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ตัวอย่าง กล้องดูภาพสามมิติโบราณ ใช้ดูภาพคู่
แผ่นรีลวิว-มาสเตอร์ เส้นผ่าศูนย์กลางยาว 3.5 นิ้ว หรือ 9 ซม. บรรจุสไลด์ได้ 7 คู่ภาพ ไม่เคยเปลี่ยนแปลงรูปแบบเลยตั้งแต่เริ่มผลิต
กล้องถ่ายรูป 3 มิติ รุ่น เพอซันนอล สเตอริโอ
กาฟ วิว-มาสเตอร์ โมเดล จี(G) กับแผ่นรีล
เครื่องเล่นเกม วิวมาสเตอร์ อินเตอร์แอคทีฟ วิชั่น ผลิตโดย วิว-มาสเตอร์ ไอดีล กรุ๊ป
วิว-มาสเตอร์ โมเดล เอ (A) สีดำ วัสดุ โกดัก เทไนต์
วิว-มาสเตอร์ โมเดล เอ (A) เปิดฝาเพือใส่แผ่นรีล
กล้องวิวมาสเตอร์ โมเดล ซี(C) พ.ศ. 2489(1946) ปรับโฉมและกลไกภายในใหม่หมด ดีไซน์เป็นสี่เหลี่ยมตัดมุม ชิ้นส่วนหน้า-หลังประกบติดตาย แกะดูกลไกภายในไม่ได้ วัสดุแบ็กกะไลต์ (เบคิไลต์) ทนทานมาก
วิว-มาสเตอร์ โมเดล อี สีน้ำตาล ด้านที่เห็นเลนส์ตา
วิว-มาสเตอร์ โมเดล เอฟ สีน้ำตาลเข้ม รับแสงจากภายนอกไม่ได้ สวิชเปิด-ปิดไฟเป็นแผ่นพลาสติกสีงาช้างอยู่ด้านบน
โมเดล จี สีขาวครึ่งแดงครึ่ง (ทูโทน) โลโก้ กาฟ
โมเดล จี รุ่นสุดท้ายภายใต้แบรนด์ ซอว์เยอร์ส
วิว-มาสเตอร์ โมเดล เค (K) หรือ โมเดล 11 ฝาหลัง(แผ่นรับแสง)ตีโป่งโค้งเหมือนหมวกมนุษย์อวกาศ โดย กาฟ ทำในเบลเยี่ยมเท่านั้น
กล้องวิว-มาสเตอร์ โมเดล แอล หลากรุ่น
วิว-มาสเตอร์ โมเดล เอ็ม (M) เป็นรุ่นเดียวที่ใช้ระบบเปลี่ยนภาพด้วยการกดปุ่มสีเหลือง ฝาหลังใสมองเห็นแผ่นรีล และกลไกภายใน
วิว-มาสเตอร์ โมเดล เอ็น(N) สีส้มสด คล้ายฟักทอง หรือหัวกระโหลก 1991 View-Master Ideal Group Inc., a subsidiary of Tyco industries, inc., Made in China
วิว-มาสเตอร์ รุ่นเวอร์ชวลวิวเวอร์ สีชมพูใส ผลิตในเม็กซิโก Mattel 1998
เวอร์ชวล วิวเวอร์ สีชมพูใส มองจากด้านบน
เครื่องฉายสไลด์ รุ่นสแตนดาร์ด
เครื่องฉายสไลด์ วิว-มาสเตอร์ สเตอริโอเมติก 500 รุ่นนี้รุ่นเดียวที่ฉายภาพ 3 มิติ จากแผ่นรีล
กล้องถ่ายรูป 3 มิติ วิว-มาสเตอร์ เพอซันนอล สเตอริโอ
ศูนย์รักษาความปลอดภัย

| ภาพรวมหน่วยงาน |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2500; 67 ปีก่อน (2500-06-15)
สำนักงานใหญ่: 17 รามอินทรา ถนนรามอินทรา แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: พลโท ณัฐวุฒิ สบายรูป, ผู้บัญชาการศูนย์รักษาความปลอดภัย พลตรี ธีรเดช กลัมพสุต, รองผู้บัญชาการศูนย์รักษาความปลอดภัย
ต้นสังกัดหน่วยงาน: กองบัญชาการกองทัพไทย
เว็บไซต์: https://afsc.rtarf.mi.th/
ศูนย์รักษาความปลอดภัย (อักษรย่อ: ศรภ.) (อังกฤษ: Armed Forces Security Center: AFSC RTARF) เป็นหน่วยงานราชการทหาร ภายใต้สังกัดกองบัญชาการกองทัพไทย กระทรวงกลาโหม เป็นหน่วยข่าวทางทหาร มีผู้บัญชาการเป็นหัวหน้าส่วนราชการ
ศรภ. มีภารกิจหลักด้านกิจการข่าวกรองทางทหาร และการรักษาความปลอดภัย สถาบัน และบุคคลสำคัญ การปฏิบัติการข่าวกรอง และต่อต้านการข่าวกรอง ข่าวกรองทางการสื่อสาร และการรักษาความปลอดภัย รวมทั้งประสานความร่วมมือด้านการข่าว กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และมิตรประเทศ ตลอดจนพัฒนายุทโธปกรณ์ที่สนับสนุนการปฏิบัติการข่าว และการรักษาความปลอดภัยให้มีความทันสมัย
โรงเรียนรักษาความปลอดภัย

โรงเรียนรักษาความปลอดภัย เป็นหน่วยงานขึ้นตรงของ ศูนย์รักษาความปลอดภัยกองบัญชาการกองทัพไทย มีภารกิจจัดการดำเนินการด้านการศึกษา อบรมเฉพาะทางเพื่อพัฒนางานและกองทัพอากาศ ตลอดจนถึงข้าราชการตำรวจ และข้าราชการพลเรือน ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในด้านที่เกี่ยวข้องกับงานด้านข่าวเพื่อให้งานการข่าว มีประสิทธิภาพ และประสิทธิผล ทันต่อเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงทั้งในโลกปัจจุบันและอนาคต
โรงเรียนรักษาความปลอดภัย ศูนย์รักษาความปลอดภัยเดิมมีที่ตั้งที่ทำการอยู่ภายในศูนย์รักษาความปลอดภัย ณ 17 รามอินทรา บางเขน กทม. แต่เพื่อให้เกิดเอกภาพในการบังคับบัญชาและรวมการปฏิบัติงานข่าวภายในประเทศและต่างประเทศไว้ด้วยกัน ได้มีการเปลี่ยนแปลงโดย บก.ทหารสูงสุด มีคำสั่ง บก.ทหารสูงสุด (ณ 242 ถนนพระราม 5 ดุสิต กทม.)ไปขึ้นอยู่กับ ศรภ.สน.ผบ.ทหารสูงสุด ผู้บังคับบัญชาศูนย์รักษาความปลอดภัยในขณะนั้น จึงได้พิจารณาให้ย้ายสถานที่ตั้งทำการของโรงเรียนรักษาความปลอดภัย มาอยู่แทน ณ 242 พระราม 5 ดุสิต กทม. ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน ผู้บัญชาการศูนย์รักษาความปลอดภัยได้แก่ พลโท ทวีศักดิ์ มณีวงศ์
โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)

| โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ |
| --- | --- |
Bodindecha  (Sing Singhaseni) 4 School

ที่ตั้ง
87 หมู่ 1 ซอยสุวินทวงศ์ 96 ถนนสุวินทวงศ์ แขวงลำต้อยติ่ง เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร 10530
ข้อมูล
ชื่ออื่น: บ.ด.๔ (B.D.4)
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่
คติพจน์: ลูกบดินทรเป็นผู้ประพฤติดีและมีความรู้
สถาปนา: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2538 (29 ปีก่อน) (2538-06-27)
ผู้ก่อตั้ง: คุณหญิงลักขณา แสงสนิท
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2
จำนวนนักเรียน: 1,663 คน (ปีการศึกษา 2564)
พื้นที่: 13 ไร่
สี:   สีน้ำเงิน
เพลง: มาร์ชบดินทรเดชาสี่
เว็บไซต์: http://www.bodin4.ac.th
(กรุงเทพมหานคร)
โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ เป็นโรงเรียนในเครือบดินทรเดชา ลำดับที่สี่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2889 ประกาศจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2538 เพื่อเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และรองรับนักเรียนในเขตพื้นที่กรุงเทพตะวันออกและพื้นที่ใกล้เคียง โดยการริเริ่มของคุณหญิงลักขณา แสงสนิท ผู้อำนวยการโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ในขณะนั้น
หลักสูตรและกลุ่มการเรียนที่เปิดสอน > ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

ห้องเรียนทั่วไป
ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
ห้องเรียนพิเศษ Mini English Program (MEP.)
หลักสูตรและกลุ่มการเรียนที่เปิดสอน > ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

กลุ่มการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
กลุ่มการเรียนคณิตศาสตร์-ภาษาอังกฤษ
กลุ่มการเรียนภาษาญี่ปุ่น-ภาษาอังกฤษ
กลุ่มการเรียนภาษาจีน-ภาษาอังกฤษ
กลุ่มการเรียนทวิศึกษา (เรียนร่วมสองหลักสูตร) (จัดการเรียนร่วมกับวิทยาลัยเทคนิคกาญจนาภิเษก มหานคร)
กลุ่มการเรียนภาษา สังคมและเทคโนโลยี
อาคารเรียน

อาคาร ๑ ชั้น 1: สำนักงานผู้อำนวยการ, สำนักงานกลุ่มบริหารงบประมาณ, ห้องสมุด ชั้น 2: สำนักงานกลุ่มบริหารวิชาการ, ห้องคอมพิวเตอร์, ห้องประชุมนิลุบล  ชั้น 3: ห้องกลุ่มสาระฯ วิทยาศาสตร์, ห้องเรียน, ห้องคอมพิวเตอร์, ชั้น 4: ห้องละหมาด, ห้องเรียน ชั้น 5: ห้องกลุ่มสาระฯ สังคมศึกษา, ห้องเรียน
อาคาร ๒ ชั้น 1: สำนักงานกลุ่มบริหารงานบุคคล, ห้องโสตทัศนศึกษา, ธนาคารโรงเรียน, ศูนย์ ICT, สำนักงานกลุ่มบริหารทั่วไป, ห้องประชาสัมพันธ์ ชั้น 2: สำนักงานห้องเรียนพิเศษ, ห้องเรียน ชั้น 3: ห้องภาษาจีน, ห้องงานแนะแนว, ห้องเรียน ชั้น 4: ห้องกลุ่มสาระฯ ภาษาต่างประเทศ, ห้องเรียน
อาคาร ๓ ชั้น 1: สำนักงานกิจการนักเรียน, ห้องพยาบาล ชั้น 2: ห้องทวิศึกษา, ห้องเรียน ชั้น 3: ห้องนาฏศิลป์, ห้องกลุ่มสาระฯ ภาษาไทย, ห้องเรียน  ชั้น 4: ห้องกลุ่มสาระฯคณิตศาสตร์, ห้องเรียน
อาคาร ๔ ชั้น 1: ห้องดนตรีสากล, ห้องเรียน
อาคาร ๕ ชั้น 1: ห้องการงานอาชีพ, ห้องเรียน
อาคารเรือนน้ำใจไมตรี ชั้น 1: ห้องกลุ่มสาระฯ ศิลปะ, ห้องกลุ่มสาระฯ สุขศึกษาและพลศึกษา, ห้องบันทึกเสียง, ห้องเรียน, ห้องเก็บอุปกรณ์กีฬา
อาคารศาลาไทยกลางน้ำ
อาคารศูนย์เศรษฐกิจพอเพียง
ลานอนุสาวรีย์เจ้าพระยาบดินทรเดชา
พระพุทธสัมฤทธิ์ศรีบดินทร
หอประชุม-โรงยิม
โรงอาหาร และสถานที่อื่น ๆ
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน

พระเกี้ยว เป็นศิราภรณ์ประดับพระเกศาหรือพระเศียรของพระราชโอรสและพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์ และเป็นพิจิตรเลขาประจำรัชกาลในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โรงเรียนได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระมหากษัตริย์ ให้อัญเชิญพระเกี้ยวมาเป็นตราประจำโรงเรียน
พระพุทธสัมฤทธิ์ศรีบดินทร พระพุทธรูปประจำโรงเรียน
พญาสัตบรรณ, นิลุบล ต้นไม้และดอกไม้ประจำโรงเรียน
สีน้ำเงิน สีประจำโรงเรียนในเครือบดินทรเดชา
คณะสี ได้แก่ ฉัตรบดินทร, ปิ่นขัตติยะ, เตชะสิงหราช, ภูวนารถรัตนะ และภัทรพระเกี้ยว
ทำเนียบผู้บริหาร

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | สิ้นสุดวาระ |
|      1.  |    |  คุณหญิงลักขณา แสงสนิท  ผู้ก่อตั้งและปฏิบัติราชการแทนครูใหญ่  |  พ.ศ. 2537  |   |  |
|      2.  |    |  นายสมชาย เทพแสง  ครูใหญ่  |  พ.ศ. 2539  |   |  |
|      3.  |    |  นายอัศวิน วรรณวินเวศร์  รักษาการแทนครูใหญ่  |  พ.ศ. 2541  |   |  |
|      4.  |    |  นายจำลอง เชยอักษร  ครูใหญ่และผู้อำนวยการ  |  พ.ศ. 2542   |  พ.ศ. 2549  |  |
|      5.  |    |  นายวิสิทธิ์ ใจเถิง  ผู้อำนวยการ  |  พ.ศ. 2550  |  พ.ศ. 2551  |  |
|      6.  |    |  นายสหชัย สาสวน  ผู้อำนวยการ  |  พ.ศ. 2551  |  พ.ศ. 2554  |  |
|      7.  |    |  นายมงคล ชูวงษ์วัฒนา  ผู้อำนวยการ  |  พ.ศ. 2554  |  พ.ศ. 2557  |  |
|      8.  |    |  ว่าที่ร้อยตรี ทวีศักดิ์ ยศถา  ผู้อำนวยการ  |  พ.ศ. 2557  |  พ.ศ. 2558  |  |
|      9.  |    |  นายประทีป ไชยเมือง  ผู้อำนวยการ  |  พ.ศ. 2558  |  พ.ศ. 2562  |  |
|    10.  |    |  นายพีรศุษม์ ปีตธวัชชัย  ผู้อำนวยการ  |  พ.ศ. 2562  |  พ.ศ. 2564  |  |
|    11.  |    |  นายธงชัย อินทรพาณิชย์  ผู้อำนวยการ  |  พ.ศ. 2564  |  พ.ศ. 2567  |  |
|    12.  |    |  นายอภิชา นิลวัฒน์  ผู้อำนวยการ  |  พ.ศ. 2567  |  ปัจจุบัน  |  |
เกียรติประวัติ

รางวัลโรงเรียนดีเด่น พ.ศ. 2542
รางวัลโครงการการอ่านเฉลิมพระเกียรติ จากกรมสามัญศึกษา พ.ศ. 2542
รางวัลพระราชทานชมเชย จากการเข้าประกวดโรงเรียนและนักเรียน ของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2543
ได้รับคัดเลือกเป็นโรงเรียนนำร่องการประกันคุณภาพสถานศึกษา ของกรมสามัญศึกษา พ.ศ. 2543
ได้รับโล่รางวัลโรงเรียนที่มีเยาวชนผู้มีความประพฤติและบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมเป็นจำนวนมาก จากกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2544
ครูได้รับรางวัลครูดีเด่นด้านการดูแลนักเรียน จากกรมสามัญศึกษา พ.ศ. 2545
โรงเรียนรางวัล 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน พ.ศ. 2547
โรงเรียนผ่านการประเมินเป็นโรงเรียนต้นแบบในโครงการ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน พ.ศ. 2549
รางวัลโรงเรียนระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนดีเด่น ระดับเหรียญทอง พ.ศ. 2549
ได้รับเกียรติบัตรการสนับสนุนกิจกรรมส่งเสริมพระพุทธศาสนา จากสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก พ.ศ. 2550
โรงเรียนผ่านการประเมินเพื่อรองรับคุณภาพทางการศึกษา รอบสาม จาก สมศ. พ.ศ. 2555
ผ่านการประเมินสถานศึกษาพอเพียง พ.ศ. 2555
รางวัลโรงเรียนส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน ระดับยอดเยี่ยม และห้องสมุด 3 ดี ระดับดีเด่น จาก สพม.๒ พ.ศ. 2555
รางวัลระดับเหรียญเงินรางวัล 1 โรงเรียน 1 นวัตกรรม หลักสูตรกอล์ฟ จากคุรุสภา พ.ศ. 2556
รางวัลโรงเรียนดีเด่นด้านคุณธรรม จริยธรรม ของ สพม.๒ พ.ศ. 2557
ได้รับการคัดเลือกจาก สพม.๒ ให้เป็นศูนย์พัฒนาคุณภาพวิชาการ เศรษฐกิจพอเพียง พ.ศ. 2557
รางวัลเหรียญเงิน 1 โรงเรียน 1 นวัตกรรม หลักสูตรข้าวพืชเศรษฐกิจในเขตหนองจอก จากคุรุสภา พ.ศ. 2557
รางวัล MOE AWARD ประเภทสถานศึกษาดีเด่น สาขาหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง พ.ศ. 2558
ได้รับคัดเลือกจาก สพฐ. ให้การต้อนรับคณะรัฐมนตรีจากสาธารณรัฐกัมพูชา ในการศึกษาดูงานการศึกษาไทยด้านการจัดการเรียนการสอนหลักสูตรทวิศึกษา (เรียนร่วมสองหลักสูตร) และเยี่ยมชมศูนย์เศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียน พ.ศ. 2558
รางวัล MOE AWARD ประเภทสถานศึกษาดีเด่น สาขาหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง พ.ศ. 2559
รางวัลเชิดชูเกียรติสถานศึกษาดีเด่นด้านวัฒนธรรม ด้านดนตรีไทยและดนตรีพื้นบ้าน จากกระทรวงวัฒนธรรม พ.ศ. 2559
ได้เข้าร่วมโครงการ NIHONGO Partner (ผู้ช่วยครูสอนภาษาญี่ปุ่น) รุ่นที่ 4 จากกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2560
รางวัลมาตรฐานสถานศึกษาดีเด่นด้านหลังงาน ในฐานะที่เป็นสถานศึกษาด้านการอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อม  จากการไฟฟ้านครหลวง พ.ศ. 2560
ผ่านการรับรองผลการประเมินคุณภาพภายนอกรอบที่สี่ในระดับดีเยี่ยม จากสำนักงานรับรองคุณภาพการศึกษา (องค์กรมหาชน)
อาคาร ๓ ของโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ ดำเนินการก่อสร้างเสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2558
ป้ายชื่อสถานศึกษาบริเวณด้านหน้าประตูโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔
แผนผังโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔
หมู่เกาะรีวกีว

| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลจีนตะวันออก
พิกัด: 26°19′58″N 127°44′56″E﻿ / ﻿26.33278°N 127.74889°E﻿ / 26.33278; 127.74889
การปกครอง
ประเทศญี่ปุ่น
ประชากรศาสตร์
เดมะนิม: Ryukyuans
หมู่เกาะรีวกีว (ญี่ปุ่น: 琉球列島; โรมาจิ: Ryūkyū-shotō; โอกินาวะ: ルーチュー รูชู) หรือ หมู่เกาะนันเซ (ญี่ปุ่น: 南西諸島; โรมาจิ: Nansei-shotō; ทับศัพท์: แปลตามตัวอักษรคือ หมู่เกาะตะวันตกเฉียงใต้) เป็นหมู่เกาะยาวรูปโซ่ในแปซิฟิกตะวันตก อยู่สุดขอบทางตะวันออกของทะเลจีนตะวันออก และอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชูในประเทศญี่ปุ่น จากประมาณปี ค.ศ. 1829 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 หมู่เกาะรีวกีวมีชื่อเรียกอื่นอีกในภาษาอังกฤษคือ Luchu Loochoo หรือ Lewchew ซึ่งภาษาจีนกลางออกเสียงว่า หลิวฉิว (จีน: 琉球; พินอิน: Liúqiú) หมู่เกาะวางทอดตัวยาวไปทางตะวันตกเฉียงใต้จากเกาะคีวชูของญี่ปุ่นไปถึงเกาะไต้หวัน
หมู่เกาะแบ่งการปกครองออกเป็นหมู่เกาะซัตสึนัง (Satsunan Islands) ที่อยู่ทางเหนือเป็นของจังหวัดคาโงชิมะ และรีวกีวโชโต (Ryūkyū Shotō) ที่อยู่ทางใต้เป็นของจังหวัดโอกินาวะของประเทศญี่ปุ่น เกาะโยรง (Yoron) เป็นเกาะใต้สุดของหมู่เกาะซัตสึนัง และโยนางูนิ (Yonaguni) เป็นเกาะใต้สุดของหมู่เกาะรีวกีว เกาะขนาดใหญ่ที่สุดคือเกาะโอกินาวะ (ญี่ปุ่น: 沖縄本島; โรมาจิ: Okinawa-hontō)
สภาพภูมิอากาศของหมู่เกาะรีวกีวมีความหลากหลายตามตำแหน่งที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ โดยเมื่อจำแนกตามลักษณะการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน หมู่เกาะตอนบนมีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Cfa) ในขณะที่หมู่เกาะตอนล่างมีลักษณะภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af) นอกจากนี้ หมู่เกาะรีวกีวมีอัตราหยาดน้ำฟ้าในปริมาณสูงมาก โดยเป็นผลมาจากปัจจัยแวดล้อม ได้แก่ ฤดูฝนและไต้ฝุ่น
มีภาษาท้องถิ่นคือภาษารีวกีว ซึ่งแตกต่างจากเกาะอื่น ๆ และภาษาอื่น
บรรณานุกรม

This article incorporates text from the 1878 edition of the Globe Encyclopaedia of Universal Information, a work in the public domain
แหล่งข้อมูลอื่น

Nansei Islands subtropical evergreen forests (World Wildlife Fund)
A Brief History of the Uchinanchu (Okinawans) เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
National Archives of Japan: Ryukyu Chuzano ryoshisha tojogyoretsu, scroll illustrating procession of Ryuku emissary to Edo, Hōei 7 (1710) เก็บถาวร 2008-04-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซอฮย็อน

| ซอฮย็อน |
| --- | --- |
ซอฮย็อนในปี 2022
เกิด: ซอ จู-ฮย็อน  (1991-06-28) 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991 (33 ปี) โซล เกาหลีใต้
การศึกษา: มหาวิทยาลัยทงกุก
อาชีพ:  นักร้อง  นักแสดง 
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เคป็อป  อาร์แอนด์บีร่วมสมัย 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2007–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  เอสเอ็ม  กาเกาเอ็ม  โคลัมเบียเรเคิดส์ 
สมาชิกของ:  เกิลส์เจเนอเรชัน  เกิลส์เจเนอเรชันแททีซอ  เอสเอ็มทาวน์ 
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 서주현
ฮันจา: 徐朱玄
อาร์อาร์: Seo Ju-hyeon 
เอ็มอาร์: Sŏ Chuhyŏn 
ชื่อในวงการ
ฮันกึล: 서현
ฮันจา: 徐玄
อาร์อาร์: Seohyeon 
เอ็มอาร์: Sŏhyŏn 
 
ลายมือชื่อ

ซอ จู-ฮย็อน (เกาหลี: 서주현; อักษรโรมัน: Seo Ju-hyeon หรือ Seo Joo-hyun; เกิด 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991) ชื่อในการแสดงว่า ซอฮย็อน (เกาหลี: 서현; อักษรโรมัน: Seohyun) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน ในตำแหน่งนักร้องเสียงหลัก
ประวัติ

ซอ จู-ฮย็อน เกิดวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991 ซึ่งนับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมปลายแทย็อง (대영고등학교) จากนั้นได้เทียบโอนย้ายไปยัง โรงเรียนศิลปะมัธยมปลายช็อนจู (전주예술고등학교) และปัจจุบันจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาในสาขาการแสดง มหาวิทยาลัยทงกุก
ผลงาน > อัลบั้มเพลง

เกิลส์เจเนอเรชัน
จี
จีนี
โอ!
ฮุต
เกิลส์เจเนอเรชัน เจแปน เฟิร์ส อัลบั้ม
เดอะ บอยส์
Twinkle
Holler
Don't Say No (2017)
ผลงาน > รายการ

เข้าร่วมรายการ วีก็อทแมร์รี่ ร่วมกับ จอง ยงฮวา วง ซีเอ็นบลู ตั้งแต่ต้น ค.ศ. 2010 จนถึงเดือนมีนาคม 2011 เป็นระยะเวลา 1 ปี 1 เดือนพอดีโดยเหตุจากเวลาไม่ตรงกัน
ผลงาน > โฆษณา

โฆษณาเครื่องดื่ม Sunkist Sweetest (2008)
โฆษณาไก่ยี่ห้อ “กุบเน” (2008)
โฆษณาโซล แอนีคอล (2008)
พรีเซนเตอร์ของ Nexon (2008)
พรีเซนเตอร์ LG ช็อคโกแล็ตโมบาย (2009)
พรีเซนเตอร์ คลีนแอนด์เคลียร์ (2010)
พรีเซนเตอร์ แคริบเบียนเบย์ (2010)
โฆษณาแพนทีน (ประเทศไทย) (2016-2017) (ร่วมกับ ควอน ยูริ)
ผลงาน > ผลงานอื่น

ซิงเกิล อินทูเดอะนิวเวิลด์
อัลบั้มภาพชุดที่ 2 ...นักเรียนมัธยมสุดเจ๋ง ร่วมกับแทย็อนและฮโยย็อน
พรีเซนเตอร์เครื่องดื่ม Sunkist กับสมาชิกวงซูเปอร์จูเนียร์ และสมาชิกในวงโซนยอชีแด
ร้องเพลง “Bad Oppa (오빠 나빠) ” ร่วมกับเจสสิก้าและทิฟฟานี่
ร่วมร้องเพลงประกอบเกมออนไลน์ มาบิโนกิ (마비노기) เพลง อิทส์แฟนทาสติค กับเจสสิกา และทิฟฟานี่ เพื่อนร่วมวง
เพลงประกอบละครเรื่อง Beethoven Virus “Sarangeun Sunyuleun Tago/Day By Day” ร่วมกับ ทิฟฟานี่ แทย็อน ซันนี่ เจสสิก้า (ค.ศ. 2008)
ร้องเพลงพิเศษสำหรับงาน “กรีนคอนเสิร์ท” ในชื่อเพลง “I Can’t Bear Anymore” ร่วมกับ เจสสิก้า แทย็อน
มีผลงานเพลง trot ร่วมกับนักร้องคุณภาพอย่าง จู-ฮย็อนมี (Joo hyun-mi) โดยมีชื่อเพลงว่า “จา-รา-จา-จา” “짜라자짜” (Jjarajajja)
ร่วมร้องเพลงประกอบละคร Kim Soo Ro ชื่อเพลง “아파도 괜찮아요 (Even if it Hurts, I'm Fine) ”
ร่วมดูเอทเพลงคู่กับกยูฮย็อนสมาชิกวงซุปเปอร์จูเนียร์ 'Maknae Duet' ในคอนเสิร์ต SM ทาวน์ไลฟ์ '10 ที่ โซล (สิงหาคม 2010), LA (กันยาน 2010), เซี่ยงไฮ้, โตเกียว ชื่อเพลง "마음을 다해 부르면" "อีฟยูคอลวิธออลออฟมายฮาร์ท"
ร่วมรายการ WGM คู่กับ จองยงฮวา แห่งวง Cnblue
เล่นมิวสิกวิดีโอให้วง TRAX ในเพลง โอ้มายก็อดเดรส
ร้องเพลงพิเศษ เล็ทส์โก (ฉบับภาษาเกาหลีและอังกฤษ) ภายใต้แคมเปญ G20
พากย์เสียงภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง 슈퍼배드 (Despicable Me - มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด) ร่วมกับแทย็อน
ร่วมดูเอทเพลงคู่กับกยูฮย็อนสมาชิกวงซูเปอร์จูเนียร์ 'Maknae Duet' ในคอนเสิร์ต SM ทาวน์ไลฟ์ '10 ที่ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส (มิถุนายน 2011) ชื่อเพลง "Way back into love"
ได้รับการแต่งตัวเป็นทูตยูนิเซฟ ร่วมกับดงแฮสมาชิกวงซูเปอร์จูเนียร์ และร่วมร้องเพลงธีมสำหรับงาน '2011 เอเชียนซองเฟสติวอล'
ได้รับเลือกให้เป็นพรีเซนเตอร์คนใหม่ของ เดอะเฟซช็อพ ร่วมกับฮย็อนจุง, วอนบิน, ปาร์ค มินยอง เป็นเวลาหนึ่งปี
ได้รับเลือกให้ร้องเพลง It's okay even If It hurts ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครเรื่อง Kim Soo Ro นับเป็น solo เดี่ยวของซอฮย็อนครั้งแรก
ได้ร้องเพลง เจอร์นีย์ ซึ่งร้องร่วมกับ ทงบังชินกี
ได้ร้องเพลงประกอบโฆษณาของ เดอะเฟซช็อพ ร่วมกับ Kim Hyun Joong ชื่อเพลงว่า เดอะเมจิคออฟเดอะเยลโลริบบอน
ได้ร้องเพลงประกอบละครเรื่อง Fashion King ชื่อเพลงว่า I'll be waiting ที่มีสมาชิกในวง ยูริ ร่วมนำแสดง
ได้แสดงละครเรื่อง Passionate Love ตอนที่ 1-4 รับบทเป็น ฮัน ยูริม
ได้แสดงนำละครเวที The Moon Embraces The Sun Musical รับบทเป็น ฮอยอนอู / วอล
ได้แสดงนำละครเวที Gone With The Wind รับบทเป็น สการ์เร็ตต์ โอฮาร่า
ได้แสดงละครเรื่อง Warm and Cozy รับเชิญ ตอนที่ 13 รับบทเป็น ฮวังยูรา
ได้แสดงภาพยนตร์จีนเรื่อง So I married an anti-fan ร่วมกับชานยอล exo รับบทเป็น Irene
ได้ออกอัลบั้มเดี่ยว Don't Say No
ได้แสดงละครเรื่อง Thief Mr. Thief รับบทเป็น คังโซจู
แหล่งข้อมูลอื่น

ซอฮย็อน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ซอฮย็อน ที่อินสตาแกรม
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

บทความนี้เกี่ยวกับสถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่สถาปนาขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2505 สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |
Bangkok Unversity
เพชร   สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
ชื่อเดิม: โรงเรียนไทยเทคนิค (Thai Polytechnic School) วิทยาลัยไทยเทคนิค (Thai Polytechnic Institute) วิทยาลัยกรุงเทพ (Bangkok College)
ชื่อย่อ: มกท. / BU
คติพจน์: ความรู้คู่ความดี (ทางการ)   มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มหาวิทยาลัยสร้างสรรค์  (ไม่เป็นทางการ)
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
สถาปนา: 25 ธันวาคม ค.ศ. 1962 (1962-12-25)
ผู้สถาปนา: สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์
นายกสภาฯ: ศ.(พิเศษ)ดร. กิตติพงษ์ กิตยารักษ์
อธิการบดี: ภูรัตน์ โอสถานุเคราะห์
นายกสโมสรฯ: นฤเบศน์ รักษ์วิจิตร
อาจารย์: 551 คน (ปีการศึกษา 2561)
ผู้ศึกษา: 27,868 คน (ปีการศึกษา 2561)
ที่ตั้ง: เลขที่ 9/1 หมู่ที่ 5 ถนนพหลโยธิน ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
เพลง: มาร์ชมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ความรู้คู่ความดี
ต้นไม้: ชัยพฤกษ์
สี:   สีแสด และ สีม่วง
ฉายา: มอกรุงเทพ • ม.กรุงเทพ
เครือข่าย: ASAIHL
เว็บไซต์: http://www.bu.ac.th

มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (อังกฤษ: Bangkok University; อักษรย่อ: มกท. – BU) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน 1 ใน 5 แห่งแรกในประเทศไทยถูกสถาปนาขึ้นพร้อมกับ วิทยาลัยเกริก วิทยาลัยไทยสุริยะ วิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และวิทยาลัยพัฒนา เริ่มแรกนั้นได้รับการก่อตั้งในชื่อ “วิทยาลัยไทยเทคนิค” เมื่อปี พ.ศ. 2505 ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น “วิทยาลัยกรุงเทพ” และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น “มหาวิทยาลัยกรุงเทพ” เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2527 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2527  โดยจัดการเรียนการสอนใน 11 คณะ รวมทั้ง วิทยาลัยนานาชาติ และบัณฑิตวิทยาลัย ครอบคลุมสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และสถาปัตยกรรมศาสตร์ ปัจจุบัน เปิดดำเนินการสอน ใน 2 วิทยาเขต ได้แก่ วิทยาเขตกล้วยน้ำไท กรุงเทพมหานคร และวิทยาเขตรังสิต จังหวัดปทุมธานี
ประวัติ

มหาวิทยาลัยกรุงเทพถือกำเนิดขึ้น จากการก่อตั้ง "วิทยาลัยไทยเทคนิค" (อังกฤษ: Thai Polytechnic Institute) ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2505 โดยสุรัตน์ และปองทิพย์ โอสถานุเคราะห์ (เจ้าของกิจการกลุ่มโอสถสภา) ซึ่งตั้งอยู่บนที่ดินของทั้งสอง ภายในซอยบ้านกล้วยใต้ ริมถนนพระรามที่ 4 (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของวิทยาเขตกล้วยน้ำไท) ซึ่งในสมัยนั้นยังเป็นถนนลูกรังอยู่ แต่เป็นย่านค้าขายของเหล่าบรรดานายห้างต่างชาติ รวมถึงท่าเรือสินค้าที่คลองเตยด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 ผู้บริหารได้ทำการเปลี่ยนชื่อสถาบันแห่งนี้เป็น "วิทยาลัยกรุงเทพ" (อังกฤษ: Bangkok College) เนื่องจากชื่อเดิมสร้างความสับสนต่อประชาชนทั่วไป ที่คิดว่าเป็นโรงเรียนอาชีวศึกษา โดยในสมัยเริ่มแรก กระทรวงศึกษาธิการมิได้รับรองการจัดการศึกษาของโรงเรียน[ต้องการอ้างอิง] แต่เนื่องจากเป็นวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกที่เปิดสอนในระดับปริญญา ผู้บริหารจึงขอความร่วมมือทางวิชาการ จากมหาวิทยาลัยแฟรลีดิกคินสัน (Fairleigh Dickinson University) ประเทศสหรัฐอเมริกา ให้เป็นผู้รับรองวิทยฐานะของปริญญา โดยในสมัยนั้น ผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยกรุงเทพ จะมีปริญญาสองใบคือ จากวิทยาลัยกรุงเทพ และมหาวิทยาลัยแฟรลีดิกคินสัน
ในระยะต่อมา วิทยาลัยกรุงเทพขยายตัวขึ้นเป็นลำดับ ขณะเดียวกัน มีการก่อตั้งวิทยาลัยเอกชน เพิ่มเติมขึ้นอีกหลายแห่ง เช่นวิทยาลัยการค้าหรือวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ส่งผลให้การแข่งขันของสถาบันการศึกษาเอกชนสูงขึ้น ผู้บริหารวิทยาลัยกรุงเทพ จึงวางโครงการขยายการศึกษา เพื่อยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยมาโดยตลอด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2527 ทบวงมหาวิทยาลัยจึงยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยกรุงเทพ" (พร้อมกับมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย)
มหาวิทยาลัยกรุงเทพมีการขยายตัวอย่างรวดเร็ว นำมาซึ่งการเปิดวิทยาเขตแห่งใหม่ บริเวณย่านรังสิต จังหวัดปทุมธานี ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากท่าอากาศยานดอนเมือง ไปตามถนนพหลโยธินเป็นระยะทาง 14 กิโลเมตร ภายในพื้นที่กว่า 400 ไร่ ซึ่งผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยมีความคาดหวัง ที่จะสร้างวิทยาเขตรังสิต ให้เป็นมหาวิทยาลัยที่มีบรรยากาศ เช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยชั้นนำ ในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา ซึ่งตั้งอยู่ในย่านชานเมือง อาคารเรียนต่างๆ มีความโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ ประกอบด้วยสวนหย่อม ซึ่งปลูกต้นไม้ไว้มาก รวมถึงขุดทะเลสาบ แต่เนื่องจากในยุคแรกที่ขยายวิทยาเขตนั้น ย่านรังสิตยังคงห่างไกลจากความเจริญของเมือง นักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพ จึงพากันขนานนามวิทยาเขตรังสิตว่าเป็น กระท่อมปลายนา