stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์

| Cannonball Adderley |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: จูเลียน เอ็ดวิน แอดเดอร์ลีย์
เกิด: 15 กันยายน ค.ศ. 1928 แทมปา ฟลอริดา
ที่เกิด: นิวยอร์ก
เสียชีวิต: 8 สิงหาคม ค.ศ. 1975 (46 ปี) แกรี อินดีแอนา
แนวเพลง: แจ๊ส บีบ็อพ ฮาร์ดบ็อพ
อาชีพ: นักดนตรี
เครื่องดนตรี: อัลโตแซกโซโฟน
ช่วงปี: 1955 - 1975
จูเลียน เอ็ดวิน "แคนนอนบอล" แอดเดอร์ลีย์ (อังกฤษ: Julian Edwin Adderley) หรือ แคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์ นักอัลโตแซกโซโฟนแจ๊สชาวอเมริกัน เป็นหัวหน้าวง เดอะแคนนอนแอดเดอร์ลีย์ควินเทท ในตำแหน่งแซกโซโฟน ร่วมกับน้องชาย คือ แนท แอดเดอร์ลีย์ นักคอร์เน็ตและทรัมเป็ต
จูเลียนและแนแทเนียล น้องชาย เกิดที่เมืองแทมปา รัฐฟลอริดา บิดามารดาเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยฟลอริดา เอแอนด์เอ็ม  ทั้งคู่เคยเล่นดนตรีร่วมกับเรย์ ชาร์ลส ในช่วงทศวรรษ 1940  ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่นิวยอร์กในปี ค.ศ. 1955 และร่วมวงดนตรีของไมล์ส เดวิส ตั้งแต่ปี 1957 ถึง 1959 ก่อนจะออกมาตั้งวงดนตรีของตัวเอง
นอกเหนือจากการเล่นดนตรีแล้ว วงเดอะแคนนอนแอดเดอร์ลีย์ควินเทท ยังปรากฏตัวเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่นใน Play Misty for Me (1971) ภาพยนตร์ระทึกขวัญของคลินต์ อีสต์วูด และในบางตอนของซีรีส์ Kung Fu ของเดวิด คาร์ราดีน ในปี 1975
แคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์ได้รับการบรรจุชื่อในหอเกียรติยศของนิตยสารดาวน์บีท ในปี ค.ศ. 1975 หลังการเสียชีวิตไม่นาน
เอ็มไอเอ็ม-104 แพทริออต

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แพทริออต
จรวดแพทริออตขณะยิงจากรถบรรทุก TEL ขนาดบรรจุ 4 ลูก
MIM-104 แพทริออต หรือ จรวดแพทริออต (อังกฤษ: PATRIOT, ย่อมาจาก Phased Array Tracking Radar to Intercept Of Target) เป็นระบบขีปนาวุธจากพื้นสู่อากาศ ของกองทัพเรือสหรัฐ และประเทศพันธมิตร
ระบบแพทริออต ออกแบบโดยเรธีออน  ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969 เพื่อใช้เป็นระบบป้องกันขีปนาวุธ เริ่มผลิตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 และประจำการในกองทัพสหรัฐตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981  และจำหน่ายให้ประจำการในกองทัพของมิตรประเทศที่ประกอบด้วย โปแลนด์ ไต้หวัน อียิปต์ เยอรมนี กรีซ อิสราเอล ญี่ปุ่น คูเวต เนเธอร์แลนด์ ซาอุดิอาระเบีย จอร์แดน และสเปน  และอยู่ระหว่างการจัดซื้อโดยเกาหลีใต้
จรวดแพทริออตเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในสงครามอ่าวเปอร์เซีย เมื่อ พ.ศ. 2533 จากบทบาทการป้องกันกรุงเยรูซาเล็ม ของอิสราเอล จากการระดมยิงขีปนาวุธสกั๊ด โดยอิรัก
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Army PATRIOT web site เก็บถาวร 2004-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Raytheon (missile contractor) PATRIOT web site เก็บถาวร 2005-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แขนกล คนแปรธาตุ (อนิเมะ)

บทความนี้เกี่ยวกับอนิเมะปี 2003 สำหรับอนิเมะปี 2009 ดูที่ แขนกล คนแปรธาตุ: บราเธอร์ฮูด
| --- | --- |
แขนกล คนแปรธาตุ
鋼の錬金術師 (Hagane no Renkinjutsushi)
แนว: Adventure Dark fantasy Steampunk
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Seiji Mizushima
อำนวยการสร้างโดย: Masahiko Minami Hirō Maruyama Ryo Ōyama
เขียนบทโดย: Shō Aikawa
ดนตรีโดย: Michiru Ōshima
สตูดิโอ: Bones
ถือสิทธิ์โดย: ออสตราเลเชีย Madman Entertainmentอเมริกาเหนือ Aniplex of Americaเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ Odexสหราชอาณาจักร Anime Limited
เครือข่าย: JNN (MBS, TBS)
เครือข่ายภาษาอังกฤษ: ออสตราเลเชีย Adult Swimแคนาดา YTV (Bionix)อินเดีย Animaxฟิลิปปินส์ GMAเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ Animaxสหราชอาณาจักร Rapture TV, AnimeCentralสหรัฐ Adult Swimแอฟริกาใต้ Animax
ฉาย:  October 4, 2003  –  October 2, 2004
ตอน: 51 (รายชื่อตอน)
Anime film
 Fullmetal Alchemist the Movie: Conqueror of Shamballa (2005) 
โอวีเอ
Fullmetal Alchemist: Premium Collection
กำกับโดย: Seiji Mizushima
ดนตรีโดย: Michiru Ōshima
สตูดิโอ: Bones
ถือสิทธิ์โดย: ออสตราเลเชีย Madman Entertainmentอเมริกาเหนือ Aniplex of America
ฉาย: March 29, 2006
ความยาว: 1-6 minutes
ตอน: 4 (รายชื่อตอน)
แขนกล คนแปรธาตุ (อังกฤษ: Fullmetal Alchemist, ญี่ปุ่น: 鋼の錬金術師; โรมาจิ: Hagane no Renkinjutsushi) เป็นซีรีส์อนิเมะฉายทางโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่น ดัดแปลงจากฉบับมังงะชื่อเดียวกันโดยฮิโรมุ อารากาวะ มีทั้งหมด 51 ตอน เป็นผลงานร่วมผลิตโดยสตูดิโอแอนิเมชัน Bones, สถานีโทรทัศน์ MBS, และ Aniplex กำกับโดย เซย์จิ มิซุชิมะ ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ MBS ประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2003 ถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2004
เช่นเดียวกับฉบับมังงะ อนิเมะเรื่องนี้เล่าเรื่องราวการผจญภัยของสองพี่น้องเอ็ดเวิร์ด และ อัลฟองเซ เอลริค ซึ่งตามหาศิลานักปราชญ์ เพื่อกู้คืนร่างกายที่ทั้งสองสูญเสียไปในตอนที่พยายามชุบชีวิตมารดา ระหว่างการสร้างซีรีส์อนิเมะเรื่องนี้ อารากาวะได้ขอให้ทีมงานทำตอนจบใหม่ให้กับฉบับอนิเมะ เพื่อไม่ให้เหมือนกับในฉบับมังงะ ซึ่งยังเขียนไม่จบในตอนนั้น ทำให้เนื้อเรื่องของฉบับอนิเมะในช่วงครึ่งหลังแตกต่างจากเนื้อเรื่องดั้งเดิมอย่างแทบจะสิ้นเชิง ตอนจบของซีรีส์อนิเมะฉบับนี้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์อนิเมะสำหรับฉายในโรงภาพยนตร์ ชื่อตอนว่า แขนกลคนแปรธาตุ เดอะมูฟวี่ ฝ่ามิติพิชิตแดนสวรรค์ ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2005
ซีรีส์อนิเมะฉบับสร้างใหม่แบบซื่อตรงต่อฉบับมังงะ ได้ชื่อว่า แขนกล คนแปรธาตุ: บราเธอร์ฮูด ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2009
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

| --- | --- |
Faculty of Engineering Naresuan University

ชื่อย่อ: วศ. / ENG
สถาปนา: 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2537; 30 ปีก่อน (2537-05-21)
คณบดี: รศ.ดร.สุชาติ แย้มเม่น
ที่อยู่: 99 หมู่ 9 ถนนพิษณุโลก-นครสวรรค์ ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 65000
สี:   สีเลือดหมู
มาสคอต: เจ้าพระยาไชยานุภาพช้างทรงศึกในสมเด็จพระนเรศวรมหาราชบนเกียร์
เว็บไซต์: eng.nu.ac.th
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (อังกฤษ : Faculty of Engineering, Naresuan University) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2537 ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ประวัติ

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้เริ่มจัดตั้งขึ้นโดยกำหนดเป็นโครงการในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ระยะที่ 7
เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ได้จัดตั้งเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ พร้อมกับการจัดตั้งสำนักงานเลขานุการคณะ ฯ ภาควิชาวิศวกรรมโยธาและวิศวกรรมอุตสาหการ ทั้งนี้ได้เปิดทำการสอน 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโยธาและหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
ในปี พ.ศ. 2538 ได้จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลและเปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล
ในปี พ.ศ. 2539 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตร์ขึ้น โดยขึ้นอยู่กับภาควิชาวิศวกรรมโยธา
ในปี พ.ศ. 2540 ได้จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์ขึ้นและเปิดทำการสอนวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมไฟฟ้าและหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
ในปี พ.ศ. 2541 ได้จัดตั้งโครงการปริญญาตรีภาคพิเศษ เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาอุตสาหการ และหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาคอมพิวเตอร์
ในปี พ.ศ. 2543 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม (แผน ก)
ในปี พ.ศ. 2544 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา (แผน ก) และหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรได้แยกออกไปเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2545 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมการผลิตและอัตโนมัติ (นานาชาติ) (แผน ก)
ในปี พ.ศ. 2547 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารงานก่อสร้าง (แผน ข)
ในปี พ.ศ. 2548 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมการจัดการ (แผน ก) วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล (แผน ก) วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า (แผน ก) หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาสิ่งแวดล้อม และหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาวัสดุ
ในปี พ.ศ. 2550 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิศกรรมการจัดการ (แผน ก)
ในปี พ.ศ. 2551 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการโครงสร้างและการพัฒนาผังเมือง  (แผน ข) และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโยธา (แผนก)
ในปี พ.ศ. 2552 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมเคมี
ในปี พ.ศ. 2556 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
ในปี พ.ศ. 2558 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการภับพิบัติ (หลักสูตรนานาชาติ)
ในปี พ.ศ. 2560 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์มหาบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมเคมี และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล
ภาควิชา

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วย 4 ภาควิชา ได้แก่
ภาควิชาวิศวกรรมโยธา
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล
ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์
หลักสูตรการศึกษา

ปัจจุบัน คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรและสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
| ปริญญาตรี | ปริญญาโท | ปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา  สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล  สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า  สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  สาขาวิชาวิศวกรรมวัสดุ  สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต  สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม   สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา   สาขาวิชาการบริหารงานก่อสร้าง   สาขาวิชาการจัดการภัยพิบัติ  สาขาวิชาวิศวกรรมการจัดการ  สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล   สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า  สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมการจัดการ  สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา  สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า  สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล |
ศูนย์

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วยศูนย์ต่าง ๆ ดังนี้
ศูนย์ทดสอบวิศวกรรมโยธา เก็บถาวร 2019-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยนเรศวร
รายชื่อคณะวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เก็บถาวร 2019-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กระดานสนทนาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เก็บถาวร 2008-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:โครงสถานศึกกษา
1 2  "2022 New Faculty of Engineering NU". www.eng.nu.ac.th.
↑  "2022 New Faculty of Engineering NU". www.eng.nu.ac.th.
↑  "2022 New Faculty of Engineering NU". www.eng.nu.ac.th.
↑  "2022 New Faculty of Engineering NU". www.eng.nu.ac.th.
อาคารภาควิชาวิศวกรรมโยธา
เอ็มไพร์ทาวเวอร์ (กรุงเทพมหานคร)

| เอ็มไพร์ทาวเวอร์ |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: เขตสาทร กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2539
เปิดตัว: พ.ศ. 2542
การใช้งาน: สำนักงาน
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: 227 เมตร
หลังคา: 227 เมตร
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 62 ชั้นเหนือพื้นดิน
จำนวนลิฟต์: 52 ตัว(ความเร็วสูงสุด 3.1เมตร/วินาที)
บริษัท
สถาปนิก: ACT Consultants
เอ็มไพร์ทาวเวอร์ (อังกฤษ: Empire Tower) เป็นกลุ่มอาคารสำนักงานในประเทศไทย ตั้งอยู่บนมุมถนนสาทรใต้ตัดถนนนราธิวาสราชนครินทร์ เชื่อมต่อกับสกายวอล์กช่องนนทรี แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร โดยอาคารที่ 1 มีความสูง 227 เมตร เป็นอันดับที่ 18 ของอาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เอ็มไพร์ทาวเวอร์ (กรุงเทพมหานคร)
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°43′14″N 100°31′49″E﻿ / ﻿13.720583°N 100.530231°E﻿ / 13.720583; 100.530231
| ด ค กตึกระฟ้าในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งพระนคร |  ตึกใบหยก 2  สเตท ทาวเวอร์  โรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ และบางกอก คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์  เดอะเม็ท  เอ็มไพร์ทาวเวอร์  จิวเวอร์รี่ เทรด เซ็นเตอร์  เดอะ พาโน  ไชน่า รีซอร์สเซส ทาวเวอร์  มิลเลนเนียม เรสซิเดนซ์  เซ็นทรัลเวิลด์ ออฟฟิสเศส  แกรนด์ เซ็นเตอร์ พอยท์ ราชดำริ  อับดุลราฮิม เพลส  สาทรสแควร์  เทอร์มินอล 21 อโศก  จัตุรัสจามจุรี  ตึกช้าง  โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล กรุงเทพ  อมันตา ลุมพินี  เอ็ม สีลม  คิง เพาเวอร์ มหานคร  โฟร์ซีซันส์ ไพรเวท เรสซิเด้นซ์ กรุงเทพฯ  วันซิตี้เซ็นเตอร์  วัน แบงค็อก ทาวเวอร์  เดอะ เรสซิเดนเซส แอท ดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค  |  |
| ฝั่งธนบุรี |  เดอะ ริเวอร์ ทาวเวอร์ เอ  สินสาธร ทาวเวอร์  โรงแรมเพนนินซูล่า  ไอคอนสยาม  ธนาคารกสิกรไทย สำนักถนนราษฎร์บูรณะ  |  |
| ดูเพิ่ม |  รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย  รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในโลก  รายชื่อตึกที่ใหญ่ที่สุดในโลก  รายชื่อเมืองที่มีตึกระฟ้ามากที่สุดในโลก  |  |
 ตัวเอียง หมายถึงตึกระฟ้าที่อยู่ในระหว่างก่อสร้างหรือระหว่างการเตรียมการก่อสร้าง
แถบรังสีแวนอัลเลน

This video illustrates changes in the shape and intensity of a cross section of the Van Allen belts.
A cross section of Van Allen radiation belts
เข็มขัดกัมมันตรังสีแวนอัลเลน (อังกฤษ: Van Allen radiation belt) เป็นโซนของอนุภาคที่มีพลังซึ่งส่วนใหญ่มาจากลมสุริยะซึ่งถูกจับโดยและยึดรอบดาวเคราะห์ด้วยสนามแม่เหล็กของดาวเคราะห์นั้น โลกมีเข็มขัดสองเส้นและบางครั้งเข็มขัดอื่น ๆ อาจถูกสร้างขึ้นชั่วคราว การค้นพบเข็มขัดนั้นให้เครดิตกับ James Van Allen และด้วยเหตุนี้สายพานของโลกจึงเป็นที่รู้จักในนามสายพาน Van Allen เข็มขัดหลักสองเส้นของโลกขยายจากระดับความสูงประมาณ 640 ถึง 58,000 กม. (400 ถึง 36,040 ไมล์)}  เหนือพื้นผิวซึ่งระดับรังสีในภูมิภาคแตกต่างกันไป อนุภาคส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นกับเข็มขัดคาดว่ามาจากลมสุริยะและอนุภาคอื่น ๆ โดยรังสีคอสมิก  โดยการดักลมสุริยะสนามแม่เหล็กจะเบี่ยงเบนอนุภาคที่มีพลังเหล่านั้นและปกป้องชั้นบรรยากาศจากการถูกทำลาย
'เข็มขัดกัมมันตรังสีแวนอัลเลนตั้งอยู่ในภูมิภาคด้านในของสนามแม่เหล็กโลก เข็มขัดนี้ดักจับอิเล็กตรอนและโปรตอนที่มีพลัง ส่วนนิวเคลียสอื่น ๆ เช่นอนุภาคอัลฟาจะแพร่หลายน้อยกว่า ภายในโซนของเข็มขัดจึงเป็นอันตรายต่อดาวเทียมซึ่งจะต้องมีส่วนประกอบที่ให้การป้องกันที่เพียงพอหากพวกมันจะใช้เวลาอยู่ใกล้กับโซนนั้นนานพอสมควร ในปี 2013 องค์การนาซ่ารายงานว่า Van Allen Probes ได้ค้นพบเข็มขัดรังสีชนิดที่สามซึ่งตรวจพบเป็นเวลาสี่สัปดาห์จนกระทั่งมันถูกทำลายโดยคลื่นกระแทกอันทรงพลังจากดวงอาทิตย์
เฮ็งก์ นูเรน

นักกีฬาขี่ม้าชาวดัตช์
| --- | --- |
เฮ็งก์ นูเรน ใน ค.ศ. 1980
ข้อมูลส่วนบุคคล
สัญชาติ: ดัตช์
เกิด:  (1954-08-23) 23 สิงหาคม ค.ศ. 1954 (70 ปี) เบร์เกน ประเทศเนเธอร์แลนด์
กีฬา
กีฬา: ขี่ม้า
เฮ็งก์ นูเรน (ดัตช์: Henk Nooren; 23 สิงหาคม ค.ศ. 1954 – ) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวดัตช์ เขาเข้าแข่งสองรายการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ซึ่งต่อมาได้เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ไทโซ ซูงิตานิ นักกีฬาขี่ม้าโอลิมปิกทีมชาติญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เฮ็งก์ นูเรน
เอ็มมา บันตัน

| เอ็มมา บันตัน |
| --- | --- |
บันตันในปี ค.ศ. 2014
เกิด: เอ็มมา ลี บันตัน  (1976-01-21) 21 มกราคม ค.ศ. 1976 (48 ปี) ฟินช์ลีย์, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
ชื่ออื่น: เบบี้ สไปซ์ (Baby Spice)
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง พิธีกร
ปีปฏิบัติงาน: 1994–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Jade Jones (2021)
บุตร: 2
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ป๊อป บอสซาโนวา
ค่ายเพลง: Virgin 19 BMG
 นักดนตรี
เอ็มมา ลี บันตัน (อังกฤษ: Emma Lee Bunton; 21 มกราคม ค.ศ.1976) เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง, พิธีกร และ นักแสดงชาวอังกฤษ
บันตันได้เข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็นหนึ่งในสมาชิกวงสไปซ์เกิลส์ ซึ่งเธอมีฉายาในวงว่า  เบบี้ สไปซ์ (อังกฤษ: Baby Spice) โดยตัววงสามารถทำยอดขายได้มากกว่า 100 ล้าน เป็นเป็นหนึ่งวงเกิร์ลกรุปที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดอีกหนึ่งวง
หลังจากที่สไปซ์เกิลส์ได้หยุดพักงานวง บันตันได้ออกสตูดิโออัลบั้มแรกของเธอที่มีชื่อว่า A Girl Like Me ในปีค.ศ. 2001 ซึ่งสามารถไต่ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรในสัปดาห์แรกในอันดับ 4 และได้การรับรองยอดขายในระดับทองโดย British Phonographic Industry จากยอดขายมากกว่า 100,000 แผ่น ภายในอัลบั้มมีเพลง"What Took You So Long?" ซึ่งเป็นเพลงของบันตันที่ขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร รวมถึงเพลง "What I Am" และ "Take My Breath Away" ที่ติด 5 อันดับในชาร์ต และเพลง "We're Not Gonna Sleep Tonight" ที่ติดอันดับ 20 ในชาร์ต บันตันได้ปล่อยสตูดิโออัลบั้มที่สองที่มีชื่อว่า Free Me ในปีค.ศ. 2004 โดยมีทั้งเพลง "Free Me", "Maybe", "I'll Be There" และ "Crickets Sing for Anamaria" ในอัลบั้ม ก่อนที่เธอจะปล่อยสตูดิโออัลบั้มที่สามที่มีชื่อว่า Life in Mono ในปีค.ศ. 2006 บันตันหลังจากรวมตัวกับสไปซ์เกิลส์ในปี ค.ศ. 2007 และได้ออกทัวร์คอนเสิร์ตร่วมกับวง และในปีค.ศ.2018 เธอก็ได้กลับมารวมตัวในนามสไปซ์เกิลส์พร้อมกับเพื่อนร่วมวงอีกครั้ง และในปี ค.ศ. 2019 เธอได้ปล่อยสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ที่มีชื่อว่าMy Happy Place
ในด้านการแสดงและการปรากฏตัวทางโทรทัศน์บันตันได้มีโอกาสแสดงในซีรีส์  Absolutely Fabulous ทางช่อง BBC One นอกจากนี้บันตันได้มีโอกาสเป็นหนึ่งผู้เข้าแข่งขันในรายการ Strictly Come Dancing ซีซัน 4 ซึ่งเป็นรายการแข่งเต้นทางช่อง BBC และเธอได้เป็นกรรมการตัดสินในรายการ  Dancing on Ice ในปีค.ศ.2010 - 2011
ตั้งแต่ปีค.ศ. 2013 ถึง ค.ศ. 2018 เธอได้เป็นดีเจในรายการ  Heart Breakfast Show โดยร่วมกับ Jamie Theakston และรายการวิทยุเดี่ยวของเธอในตอนเย็นทุกวันอาทิตย์ในอังกฤษ
สตูดิโออัลบั้ม

A Girl Like Me (2001)
Free Me (2004)
Life in Mono (2006)
My Happy Place (2019)
ทัวร์คอนเสิร์ต

Live in Concert (2001)
Free Me Tour (2004)
Emma Bunton’s Christmas Party - Live at the Royal Albert Hall (2019)
รางวัลที่ได้รับ

| ปี | รางวัล | สาขา | ผลงาน | ผลรางวัล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1999 | Kids' Choice Awards | Favorite Movie Actress | Spice World | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 1999 | Blockbuster Entertainment Awards | Favorite Actress: Comedy | Spice World | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2001 | Smash Hits Poll Awards | Best Female Solo Artist | Herself | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2004 | Meteor Awards | Best Female Singer | Herself | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2004 | Popjustice £20 Music Prize | Best Song | "Maybe" | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2008 | Foxy Bingo Awards | Celebrity Mum of the Year | Herself | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2010 | Glamour Awards | Radio Personality | The Saturday Show | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2010 | Arqiva Commercial Radio Awards | Newcomer | The Saturday Show | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2011 | Glamour Awards | Radio Personality | The Saturday Show | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2012 | TRIC Awards | Radio Personality | The Saturday Show | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2013 | Glamour Awards | Radio Personality | Heart Breakfast | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2013 | Radio Academy Awards | Listeners Choice Award | Heart Breakfast | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2013 | Foxy Bingo Awards | Celebrity Mum of the Year | Herself | ชนะ | [ต้องการอ้างอิง] |
| 2014 | Radio Times | Best Strictly Come Dancing Contestant of All Time | Strictly Come Dancing | ชนะ |  |
| 2014 | TRIC Awards | Radio Personality | Heart Breakfast | ชนะ |  |
| 2014 | TRIC Awards | Radio Programme | Heart Breakfast | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2016 | Glamour Awards | Radio Personality | Heart Breakfast | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2017 | TRIC Awards | Radio Personality | Herself | ชนะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Emma Bunton ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กสไปซ์เกิลส์ |
| --- | --- |
 เมล บี  เมลานี ซี  เอ็มมา บันตัน  เจรี ฮัลลิเวลล์  วิกทอเรีย เบคแคม 
สตูดิโออัลบั้ม:  สไปซ์  สไปซ์เวิลด์  ฟอร์เอเวอร์ 
ซิงเกิล:  "วันนาบี"  "เซย์ยูลล์บีแดร์"  "ทูบีคัมวัน"  "มามา"  "ฮูดูยูทิงยูอาร์"  "สไปซ์อัพยัวร์ไลฟ์"  "ทูมัช"  "สต็อป"  "วีวาฟอร์เอเวอร์"  "กูดบาย"  "ฮอล์เลอร์"  "เล็ตเลิฟลีดเดอะเวย์"  "เฮดไลน์ (เฟรนด์ชิปเนเวอร์เอ็น)" 
อัลบั้มรวม:  Greatest Hits 
วิดีโออัลบั้ม:  One Hour of Girl Power  Girl Power! Live in Istanbul  Live at Wembley Stadium 
ซิงเกิลร่วม:  "(How Does It Feel to Be) On Top of the World"  "It's Only Rock 'n Roll (But I Like It)" 
ซิงเกิลโปรโมท:  "Step to Me"  "Move Over"  "Tell Me Why" 
ทัวร์คอนเสิร์ต:  Girl Power! Live in Istanbul  Spiceworld Tour  Christmas in Spiceworld Tour  The Return of the Spice Girls Tour  Spice World – 2019 Tour 
ภาพยนตร์:  Spice World  Spice Girls in America: A Tour Story  Giving You Everything 
เบ็ดเตล็ด:  Merchandise and sponsorship deals  Dolls  Spice Cam  Spice World (video game) 
รายการ:  Discography  Songs recorded  Awards and nominations  Filmography 
ผลงานที่เกี่ยวกับสไปซ์เกิลส์:  Raw Spice  Seven Days That Shook the Spice Girls  Wannabe: How the Spice Girls Reinvented Pop Fame  Spiceworld: The Exhibition  Viva Forever! musical 
บุคคลที่เกี่ยวข้อง:  Michelle Stephenson  Simon Fuller  Simon Ellis 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  Girl power  Union Jack dress  Spice Girls Present... The Best Girl Power Album... Ever!  Spice Girls Ltd v Aprilia World Service BV  "Spicy" 
  หมวดหมู่:สไปซ์เกิลส์
แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ

แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ (อังกฤษ: asymptotic giant branch; AGB) เป็นย่านหนึ่งในแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิลซึ่งแสดงถึงดาวฤกษ์มวลต่ำถึงมวลปานกลางที่กำลังวิวัฒนาการ เป็นช่วงเวลาหนึ่งของวิวัฒนาการของดาวฤกษ์ที่เกิดขึ้นในช่วงปลายอายุของดาวฤกษ์ที่มีมวลต่ำถึงมวลปานกลาง (0.6-10 เท่าของมวลดวงอาทิตย์) ทุกดวง
จากการสังเกตการณ์ ดาวฤกษ์ชนิดแขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ (AGB) จะปรากฏในลักษณะดาวยักษ์แดง โครงสร้างภายในของมันประกอบด้วยแกนกลางอันเฉื่อยชาของคาร์บอนและออกซิเจน เปลือกเป็นฮีเลียมที่กำลังทำปฏิกิริยาฟิวชันเพื่อสร้างคาร์บอน (เรียกว่า การเผาตัวของฮีเลียม) เหลืออีกชั้นเป็นไฮโดรเจนที่กำลังทำปฏิกิริยาฟิวชันเพื่อสร้างฮีเลียม (เรียกว่า การเผาตัวของไฮโดรเจน) และมีเปลือกขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยสารประกอบคล้ายคลึงกับดาวฤกษ์ธรรมดาทั่วไป
ช่วงเวลาของ AGB แบ่งออกเป็น 2 ระยะ คือ AGB ระยะต้น (E-AGB) กับระยะ thermally pulsing AGB (TP-AGB) ในระหว่างระยะ E-AGB แหล่งกำเนิดพลังงานหลักมาจากฟิวชันของฮีเลียมในชั้นเปลือกดาวรอบแกนกลางที่มีคาร์บอนกับออกซิเจนเป็นส่วนใหญ่ ระหว่างระยะนี้ ดาวฤกษ์จะขยายตัวออกไปมากจนกลายเป็นดาวยักษ์แดงอีกครั้งหนึ่ง รัศมีของดาวฤกษ์อาจใหญ่มากถึงหนึ่งหน่วยดาราศาสตร์ หลังจากที่ชั้นเปลือกฮีเลียมใช้เชื้อเพลิงไปจนหมด ก็จะเริ่มเข้าสู่ระยะ TP-AGB ในระยะนี้ ดาวฤกษ์จะใช้พลังงานจากฟิวชั่นของไฮโดรเจนในชั้นเปลือกบางๆ ซึ่งห่อหุ้มชั้นเหลือฮีเลียมที่หมดพลังงานไปแล้ว อย่างไรก็ดี เมื่อเวลาผ่านไป 10,000 ถึง 100,000 ปี ชั้นเปลือกฮีเลียมอาจจุดติดขึ้นมาอีก ส่วนชั้นเปลือกไฮโดรเจนก็ดับไป กระบวนการนี้เรียกว่า helium shell flash หรือ "thermal pulse" นั่นเอง
โดยทั่วไป ดาวฤกษ์ชนิด AGB จะเป็นดาวแปรแสงคาบยาว และต้องสูญเสียมวลจำนวนมหาศาลไปในรูปของลมดาวฤกษ์ ดาวฤกษ์อาจสูญเสียมวลถึง 50-70% ไปในระหว่างระยะ AGB นี้
ดูเพิ่ม

ดาวคาร์บอน
ไมรา
ดาวแปรแสงชนิดไมรา
เนบิวลาดาวเคราะห์
ดาวยักษ์แดง
| ด ค กดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด:  เมฆโมเลกุล บริเวณเอช 2  กลุ่มเมฆบอก  วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย  วัตถุเฮอร์บิก–อาโร  รอยฮายาชิ  ขีดจำกัดฮายาชิ  รอยเฮนเยย์  ดาวฤกษ์ก่อนเกิด  ที วัว  เอฟยู นายพราน  ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี 
วิวัฒนาการ:  กำเนิด  ก่อนลำดับหลัก  แถบลำดับหลัก  วิวัฒนาการหลังดาวยักษ์แดง  แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ  แผ่นยาวดาวแปรขนาดและแปรแสง  เนบิวลาดาวเคราะห์ก่อนเกิด  เนบิวลาดาวเคราะห์  ดาววอลฟ์–ราแย  นวดารา  มหานวดารา  ไฮเปอร์โนวา  แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล 
ประเภท:  ดาวแคระ น้ำเงิน  ส้ม  แดง  เหลือง  เหลือง-ขาว  ดาวยักษ์เล็ก  ดาวยักษ์ น้ำเงิน  แดง  ดาวยักษ์สว่าง  ดาวยักษ์ใหญ่ น้ำเงิน  แดง  เหลือง  ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง เหลือง  ดาวแปลกพวกน้ำเงิน  ดาวแปรแสงแกมมาแคสซิโอเปีย  ดาวคาร์บอน ซีเอช  แบเรียม  เอส  ดาวฤกษ์ประหลาด  ดาวเทคเนเทียม  ดาวปรอท-มังกานีส  ดาวแปรแสง 
คุณสมบัติ:  การจัดประเภท  ดัชนีสียูบี-วี  การสังเคราะห์นิวเคลียส  อุณหภูมิยังผล  ความเป็นโลหะ  การหมุน  สนามแม่เหล็ก  การเคลื่อนไหวผิดปกติของบรรยากาศแบบไมโคร  ระบบดาวเคราะห์  ความเร็วแนวเล็ง  การเคลื่อนที่เฉพาะ  พารัลแลกซ์  ความเร็วของอวกาศ ดาวฤกษ์ความเร็วสูง - ดาวฤกษ์ความเร็วสูงยิ่งยวด 
โครงสร้าง:  แกน  เขตพาความร้อน  เขตแผ่รังสี  โฟโตสเฟียร์  โครโมสเฟียร์  โคโรนา  ลมดาวฤกษ์  โพรงลมดาวฤกษ์ 
ซากดาว:  ดาวแคระขาว  ดาวนิวตรอน  พัลซาร์  แมกนีทาร์  ดาวควาร์ก  ดาวส่วนประกอบประหลาด  หลุมดำ  หลุมดำดาวฤกษ์ 
รายชื่อดาวฤกษ์:  เรียงตามมวล  เรียงตามขนาด  เรียงตามโชติมาตรปรากฏ  เรียงตามโชติมาตรสัมบูรณ์  เรียงตามระยะห่าง
เอ๋อเหมยซอรัส

| เอ๋อเหมยซอรัส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Bathonian–Callovian  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |

Skull of Omeisaurus tianfuensis Beijing Museum of Natural History.

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
อันดับใหญ่:: Dinosauria
อันดับ:: Saurischia
อันดับย่อย:: Sauropodomorpha
อันดับฐาน:: Sauropoda
สกุล:: Omeisaurus Young, 1939

ชนิดต้นแบบ
†Omeisaurus junghsiensis Young, 1939
Species
 †O. junghsiensis Young, 1939  †O. changshouensis Young, 1958  †O. fuxiensis Dong, Zhou & Zhang, 1983  †O. tianfuensis He et al., 1984  †O. luoquanensis He, Li & Cai, 1988  †O. maoianus Tang et al., 2001  †O. jiaoi Jiang et al., 2011  †O. puxiani Tan et al., 2020
เอ๋อเหมยซอรัส (อังกฤษ: Omeisaurus; จีน: 峨嵋龙) เป็นไดโนเสาร์ซอโรพอดขนาดเล็ก ค้นพบฟอสซิลที่ภูเขาเอ๋อเหมย ประเทศจีน ขนาดประมาณ 10-21เมตร ค้นพบในปี ค.ศ. 1939 อาศัยอยู่ในยุคจูแรสซิกตอนปลาย