stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มด (บุคคล)

ลักษณะการแต่งกายของแม่มด ในแฟนตาซีตะวันตก
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มด (แก้ความกำกวม)
แม่มด หมายถึง หมอเวทมนตร์หรือหมอผี ถ้าเป็นชายเรียก พ่อมด ถ้าเป็นหญิงเรียก แม่มด หรือหญิงแก่เรียก ยายมด คำว่า "มด" นี้ ยังใช้เป็นคำประกอบกับคำ "หมอ" เป็น "มดหมอ" หมายความว่า หมอทั่ว ๆ ไป อีกด้วย
ศัพทมูลวิทยา

คำว่า "มด" นั้น เท่าที่ปรากฏเก่าแก่ที่สุด มีในวรรณกรรมลิลิตพระลออันสันนิษฐานกันว่าแต่งขึ้นในกรุงศรีอยุธยาตอนต้น ราวในระหว่าง พ.ศ. 1991−2026 โดยในตอนที่พระเพื่อนและพระแพงได้สดับคำร่ำลือเกี่ยวกับรูปโฉมของพระลอก็เกิดหลงรัก นางรื่นและนางโรยพระพี่เลี้ยงจึงอาสาไปติดต่อหายายมดมาทำเสน่ห์ให้พระลอหลงรักเจ้านายของตนบ้าง ซึ่งยายมดได้ปฏิเสธ อ้างว่าตนเคยทำใส่แต่สามัญชน ไม่เคยและไม่อาจหาญไปทำเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน แต่ก็ได้แนะนำให้ไปหาปู่เจ้าสมิงพรายซึ่งเป็นผู้มีวิชาอาคมแกร่งกล้ากว่าตน
ทั้งนี้ มีข้อสังเกตจากลิลิตพระลอว่า สมัยนั้นคำว่า "หมอ" ยังใช้ในความหมายเดียวกับ "มด" คือ ผู้มีเวทมนตร์คาถาด้วย ซึ่งในปัจจุบันคำว่า "มดหมอ" มีความหมายถึง หมอทั่ว ๆ ไปเท่านั้น
ลิลิตพระลอตอนดังกล่าวว่า
"จึงแสวงหายายมด ไปจรดผู้ยายำ จำเอาแต่ผู้สิทธิ์ รู้ชิดใช้กลคล่อง บอกทำนองทุกสิ่งอัน ครั้น ธ ช่วยลุไสร้ ตูจะให้ลาภจงครัน จะให้รางวัลจงพอ ครั้นพระลอสมสองแล้ว อยู่ช่างยายมดแก้ว อะคร้าวใดปาน เปรียบเลย ฯ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ ยายฟังสารยายสั่นหัว |  | ยายเคยลองแต่ตัวชั่วตัวช้า |
| ยายจักลองเจ้าหล้า |  | บ่ได้หลานเอย ฯ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ ยายเคยใครอย่าไสร้ |  | ยายช่วยยายชักให้ |
ถ่องแท้ จักไป ฯ: 
หมอว่าในใต้ฟ้า ทั่วแหล่งหล้าผู้ใด ใครจักเทียมจับคู่ ปู่เจ้าปู่สมิงพราย ธ ว่าให้ตายก็ตายทันเห็น ธ ว่าให้เป็นก็เป็นทันใจ จะลองใครใครก็มา จะหาใครใครก็ บ อยู่ จะไปสู่ท่านไสร้ ไว้ตูจะนำไป เฒ่าว่าทางไกลจรล่ำ วันนี้ค่ำสองนางเมือ พรุ่งเช้าเขือเขียวมา สองนางลาสองเฒ่า ไปบอกแก่สองเจ้า สองอ่อนท้าวยินดี ยิ่งนา ฯ"
ในข่าวเผยแพร่ของสำนักงานราชบัณฑิตยสภา สันนิษฐานว่า คำว่า "มด" น่าจะมาจากคำภาษาบาลีคือ "มต" หรือ "มตะ" ซึ่งแปลว่า "ตายแล้ว" หรือ "ผี" ที่เป็นคำเดียวกันกับ "มรณ" หรือ "มรณะ" ในภาษาสันสกฤต ซึ่งข้างต้นสอดคล้องกับสำนวน "พ่อมดหมอผี" (คือ พ่อ"ผี"หมอผี) หมายถึงผู้ทำหน้าที่ติดต่อ (หรือผู้เชี่ยวชาญ — หมอ) กับผู้ตายหรือผีต่าง ๆ ได้
แม่มดร่วมสมัย

แม่มดในยุคปัจจุบัน ก็ยังคงมีการสืบทอดกันอยู่ แม้จะเป็นเพียงกลุ่มบุคคลเล็ก ๆ ก็ตาม โดยมดในยุคปัจจุบันเรียกว่า "วิคคา" (Wicca) เป็นกลุ่มบุคคลที่นับถือศาสนาเพแกน โดยกลุ่มวิคคานี้มีประวัติมาอย่างยาวนานแล้ว แต่ทว่าเพิ่งมีชื่อเรียกในยุคทศวรรษที่ 50 โดยแรกเริ่มเรียกว่า "กลุ่มการ์ดนอเรียน" (Gardnerian group) ตามชื่อของเจอราร์ด การ์ดเนอร์ ผู้นำกลุ่ม ซึ่งผู้นับถือศาสนาเพแกนมีด้วยกันหลายกลุ่ม หลายสาย แต่ผู้ที่จะเป็นมด จะเป็นผู้ที่นับถือธรรมชาติ โดยใช้สัญลักษณ์ดาวห้าแฉก (Pentagram) เป็นตัวแทนของธาตุพื้นฐานทั้งห้า และมดก็แบ่งออกด้วยกันได้หลายสาย เช่น กลุ่มที่เคร่งครัด, กลุ่มที่เป็นหมอปรุงยา, กลุ่มที่ระลึกชาติได้ หรือกลุ่มที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ
แม่มด ในยุคปัจจุบันนั้นมิได้มีภาพลักษณ์ที่น่ากลัวเหมือนอย่างภาพลักษณ์ที่คุ้นเคยกันในอดีต ที่เป็นหญิงแก่จมูกงุ้มยาว คางแหลม ผมยาวรุงรังดูน่ากลัว แต่งกายด้วยชุดผ้าคลุมยาวและหมวกทรงสูงแหลม หากแต่จะเป็นกลุ่มบุคคลที่เป็นวัยหนุ่มสาวที่แต่งตัวตามยุคสมัย บางคนอาจแต่งตัวโฉบเฉี่ยวตามแฟชั่นด้วยซ้ำ และจะมีวิถีชีวิตเป็นของตนเอง แต่จะประกอบพิธีกรรมตามความเชื่อของตนเอง เช่น การขี่ไม้กวาด แท้จริงแล้วมิได้ใช้เป็นพาหนะในการเหาะไปในอากาศ หากแต่เป็นเพียงการกระโดดข้ามเพื่อที่จะเป็นการประกาศแต่งงาน และมีความเข้าใจผิดว่ามดนั้นนับถือปิศาจ เช่น ซาตาน แต่แท้ที่จริงนับถือเทพแพน เทพเจ้าองค์หนึ่งตามเทพปกรณัมกรีก ซึ่งเป็นเทพเจ้าที่เป็นตัวแทนของธรรมชาติ ที่มีรูปลักษณ์เป็นกึ่งมนุษย์เพศชายกึ่งแพะ จึงทำให้ดูรูปลักษณ์คล้ายซาตานไป เป็นต้น โดยมดจะมีเครื่องมือของอุปกรณ์ที่เป็นของตนเองหลัก ๆ ใช้สำหรับประกอบพิธีกรรม ได้แก่ ไม้คทา, มีดปลายทื่อ, ตัวแทนธาตุทั้งสี่ ซึ่งมดบางตนอาจสร้างวงกลมเวทมนตร์ของตนเองขึ้นมาได้โดยการใช้การโรยเกลือเป็นตัวช่วยแทนธาตุทั้งสี่ได้  และสมุนไพร ที่ได้แก่ พืช ตลอดจนเปลือกหอยหรือกระดูกสัตว์ต่าง ๆ ใช้สำหรับปรุงยา
รดมยศ มาตเจือ

รดมยศ มาตเจือ เป็นนักว่ายน้ำชาวไทย ได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันซีเกมส์ 2013 ในการว่ายน้ำท่ากบ 100 เมตร ปัจจุบันเขาได้รับการบันทึกการว่ายน้ำในน้ำท่าผีเสื้อ 100 เมตร, ท่าผสม 100 เมตร , 200 เมตรและ 4 × 50 เมตรรดมยศ ยังได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันว่ายน้ำ 200 เมตรที่ซีเกมส์ 2015ในประเทศสิงคโปร์
รถโรงเรียน

รถโรงเรียน อาจหมายถึง
รถโรงเรียน (รายการโทรทัศน์) - รายการโทรทัศน์ทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25
รถโรงเรียน (ยานพาหนะ) - ยานพาหนะรับและส่งนักเรียน
รณชีต สิงห์

| รณชีต สิงห์ |
| --- | --- |
มหาราชาแห่งปัญจาบ มหาราชาแห่งละฮอร์ Sher-e-Punjab (สิงห์แห่งปัญจาบ) Sarkar-i-Wallah (ประมุข) Sarkar Khalsaji (ประมุข) จ้าวแห่งแม่น้ำทั้งห้าสาย สิงห์ สาหิบ
มหาราชา รันจิต สิงห์
มหาราชาองค์แรก แห่ง จักรวรรดิซิกข์
ครองราชย์: 1792 – 1801 หัวหน้า Sukerchakia Misl                        1801 - 1839 จักรพรรดิ จักรวรรดิซิกข์
ราชาภิเษก: 12 เมษายน 1801 at ป้อมละฮอร์
ถัดไป: มหาราชา ขารัข สิงห์

ประสูติ: 1780 Gujranwala, ภูมิภาคปัญจาบ, Sukerchakia Misl สมาพันธรัฐซิกข์ (ปากีสถานในปัจจุบัน) บุดะ สิงห์
สวรรคต: 27 มิถุนายน ค.ศ. 1839(1839-06-27) (58 ปี) ละฮอร์, ภูมิภาคปัญจาบ, จักรวรรดิซิกข์ (ประเทศปากีสถานในปัจจุบัน)
ฝังพระศพ: สมาธิของรณชีต สิงห์, ละฮอร์, ปากีสถาน
คู่อภิเษก: ดูรายชื่อด้านล่าง
พระราชบุตร: มหาราชา ขารัข สิงห์ อิศาร สิงห์ มหาราชา เศอระ สิงห์ ทรา สิงห์ กัศมีรา สิงห์ เปเศวรา สิงห์ มูลทนา สิงห์ มหาราชา ทุลีป สิงห์
พระราชบิดา: มหา สิงห์
พระราชมารดา: Raj Kaur
ศาสนา: ศาสนาซิกข์
มหาราชา รณชีต สิงห์ เป็นผู้นำของจักรวรรดิซิกข์ ซึ่งปกครองอนุทวีปอินเดียตะวันตกเฉียงเหนือ ราวศตวรรศที่ 19 ท่านเกือบเสียชีวิตด้วยโรคฝีดาษตั้งแต่ยังเป็นทารก แต่ท่านสามารถรอดมาได้แต่ด้วยพิษฝีดาษทำให้ท่านเสียตาข้างซ้ายไป ท่านเข้าสู่สนามรบตั้งแต่อายุเพียง 10 ปี รบเคียงข้างกับบิดาของท่าน มหา สิงห์ หลังมหา สิงห์ เสียชีวิตลง ท่านได้ยืนหยัดต่อสู้ต่อไปจนสามารถไล่ชาวอัฟกันออกจากบริเวณปัญจาบ และสถาปนาตนเองขึ้นเป็น "มหาราชาแห่งปัญจาบ" ด้วยวัยเพียง 21 ปี
สภาพสังคมของปัญจาบในขณะนั้นประกอบด้วยแว่นแคว้น (misl; สมาพันธรัฐ) มากมาย 12 misl เป็นของซิกข์ และ 1 misl เป็นของมุสลิม ท่านสามารถรวบรวมแว่นแคว้นทั้ง 13 เข้าด้วยกันและก่อตั้งจักรวรรดิซิกข์อันยิ่งใหญ่ขึ้น และยังสามารถรบชนะผู้รุกรานจากอัฟกานิสถานหลายต่อหลายครั้งในสงครามซิกข์-อัฟกันหลายครั้ง หลังการเข้ามาของบริทิชอินเดีย ท่านตกลงผูกมิตรกับชาวบริเทนและกลายมาเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกัน
ท่านนำพาการลงทุน ฟื้นฟูเศรษฐกิจ และปฏิรูปกิจการหลายอย่าง รวมทั้งนำสาธารณูปโภคมาสู่ปัญจาบ กองทัพซิกข์ขาลสาของท่านนั้นขึ้นชื่อว่าแข็งแกร่ง และท่านยังจัดตั้งรัฐบาลที่ประกอบด้วยทั้งชาวซิกข์ ฮินดู มุสลิม และยุโรป นอกจากความเจริญทางด้านการปกครองและสังคมแล้ว สมัยของท่านยังถือเป็นยุคทองของศิลปะและวัฒนธรรม ท่านมีคำสั่งให้สร้างหริมันทิรสาหิบในอมฤตสระ ขึ้นใหม่หลังถูกทำลายในสมัยจักรวรรดิมุสลิมและจากชาวอัฟกัน และยังให้มีการสร้างคุรุทวารามากมาย รวมถึงคุรุทวาราสำคัญหลายแห่ง ประกอบด้วย ตัขตะทั้งห้า จำนวน 2 แห่ง คือ ตัขตะศรีปัฏนาสาหิบ ใน พิหาร และ หซูระสาหิบ ใน มหาราษฏระ ทั้งหมดล้วนได้รับการสนับสนุนด้านการเงงินอย่างดีจากท่าน ทำให้เศรษฐกิจของปัญจาบมีการหมุนเวียนและเจริญขึ้นตามลำดับ
ยู-คาร์เมน เอ คาเยลีทชา

| ยู-คาร์เมน เอ คาเยลีทชา |
| --- | --- |
กำกับ: มาร์ก ดอร์นฟอร์ด-เมย์
เขียนบท: มาร์ก ดอร์นฟอร์ด-เมย์ อันดิชวา เคดามา
อำนวยการสร้าง: มาร์ก ดอร์นฟอร์ด-เมย์
นักแสดงนำ: พอลีน มาเลเฟน อันดิชวา เคดามา
ดนตรีประกอบ: ฌอร์ฌ บีแซ
บริษัทผู้สร้าง: Koch-Lorber Films  
วันฉาย:  13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005
ความยาว: 120 นาที
ประเทศ: แอฟริกาใต้
ภาษา: ภาษาโคซา
ยู-คาร์เมน เอ คาเยลีทชา (U-Carmen eKhayelitsha แปลว่า คาร์เมน ที่ คาเยลีทชา) หรือ U-Carmen เป็นภาพยนตร์เพลงอุปรากรที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2005 อำนวยการสร้างและกำกับโดยมาร์ก ดอร์นฟอร์ด-เมย์ ผู้กำกับชาวอังกฤษเชื้อสายแอฟริกาใต้ เป็นภาพยนตร์ร่วมสมัยที่ดัดแปลงมาจากเนื้อเรื่องจากอุปรากรการ์เมนของฌอร์ฌ บีแซโดยใช้คำร้องต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสผสมผสานกับดนตรีพื้นเมืองแอฟริกันในภาษาโคซา
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำที่ย่านคาเยลีทชา (Khayelitsha) นอกเมืองเคปทาวน์ แอฟริกาใต้ โดยใช้นักแสดงสมัครเล่นผิวดำที่ไม่เคยแสดงภาพยนตร์มาก่อน บทการ์เมน รับบทโดย พอลีน มาเลเฟน ซึ่งเป็นภรรยาของผู้กำกับ และเป็นผู้แปลบทร้องบางส่วนจากต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาโคซา นักแสดงทั้งหมดใช้เวลาฝึกซ้อมเป็นเวลา 4 สัปดาห์ แล้วถ่ายทำจริงโดยไม่มีการบันทึกเสียงทับ
ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่ประเทศเยอรมนี ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลินประจำปี ค.ศ. 2005 และได้รับรางวัลหมีทองคำประจำปีนั้น
ดูเพิ่ม

คาร์เมน: อะฮิปโฮเปรา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ โดยทาง Archive.org (ในภาษาโคซาและอังกฤษ)
Cape Town Magazine Article about U-Carmen with sound (ในภาษาอังกฤษ)
U-Carmen eKhayelitsha ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
"U-Carmen eKhayelitsha". pradt.co. 17 มีนาคม 2006.
มักซ์ ฮิลเลอร์

มักซ์ ฮิลเลอร์ (? - 18 ธันวาคม ค.ศ. 1948) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน ซึ่งมักซ์เคยเล่นภาพยนตร์มากกว่า 20 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1917 ถึง ค.ศ. 1948
ภาพยนตร์ที่ได้รับการคัดเลือก

| ปี | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1944 | The Buchholz Family |  |  |
| 1938 | The Blue Fox |  |  |
| 1938 | Nanon |  |  |
| 1937 | Unternehmen Michael |  |  |
| 1930 | The Last Company |  |  |
| 1926 | The Sweet Girl |  |  |
| 1925 | Fire of Love |  |  |
| 1924 | The Last Laugh |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

มักซ์ ฮิลเลอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มะนิลาไลต์เรล

มะนิลาไลต์เรล หรือรู้จักกันในชื่อ LRT เป็นระบบขนส่งมวลชนประเภทหนึ่งในเมโทรมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา ดำเนินการโดย Light Rail Transit Authority (LRTA) ซึ่งดำเนินการพร้อมกันกับมะนิลาเมโทร (MRT-3 หรือสายสีน้ำเงิน) และการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ (PNR) เป็นส่วนหนึ่งของระบบขนส่งมวลชนแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (SRTS)
รถไฟฟ้ารางเบาในกรุงมะนิลาเป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงที่เก่าแก่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1984 ตามด้วยการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในสิงคโปร์ที่ได้เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1987
สถิติผู้โดยสาร 2.1 ล้านคนต่อวัน มีจำนวน 31 สถานี ระยะทาง 31 กิโลเมตร (19 ไมล์) เป็นทางยกระดับ 2 ทางวิ่ง สำหรับสาย 1 หรือสายสีเหลือง เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1984 มีแนวเส้นทางเหนือ-ใต้ ส่วนสาย 2 หรือสายสีม่วง เปิดให้บริการใน ค.ศ. 2004 แนวเส้นทางตะวันออก-ตะวันตก
ระบบรถไฟฟ้า > สาย 1

บทความหลัก: มะนิลาไลต์เรล สาย 1
| ตัวรถ | รุ่นแรก | รุ่นแรก (ปรับปรุงแล้ว) | รุ่นที่สอง | รุนที่สาม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
ภาพ: 
| ปี | 1984 | 2004 | 1999 | 2007 |
| หมายเลขรถ | 1000's | 1000's | 1100's | 1200's |
| ประเภทรถ | 8-axle (4 bogie) rigid body | 8-axle (4 bogie) rigid body | 6-axle (3 bogie) rigid body | 6-axle (3 bogie) rigid body |
| ขนาด | 2.5 m (8 ft 2 in) wide; 29.28 m (96.1 ft) long | 2.5 m (8 ft 2 in) wide; 29.28 m (96.1 ft) long | 2.59 m (8 ft 6 in) wide; 26–26.5 m (85–87 ft) long | 2.59 m (8 ft 6 in) wide; 26–26.5 m (85–87 ft) long |
| ความยาว | 59.59 m or 195.5 ft (2-car) | 89.37 m or 293.2 ft (3-car) | 105.7 m or 347 ft (4-car) | 105.7 m or 347 ft (4-car) |
| การพ่วง | Double | Double | Single | Single |
| ความจุ | 748 passengers | 1,122 passengers | 1,350 passengers | 1,350 passengers |
| ประตู | Plug-type; 5-doors/side | Plug-type; 5-doors/side | Interior sliding type; 4-doors/side | Interior sliding type; 4-doors/side |
| ระบบรถไฟฟ้า | DC induction mono-motor | DC induction mono-motor | AC induction mono-motor | AC induction mono-motor |
ระบบพลังไฟฟ้า: 750 V DC OCS; pantograph power connection
| วัสดุ | BI sheet | BI sheet | Stainless steel | Stainless steel |
| การระบายอากาศ | Forced ventilation; 12 units/car | Air-conditioned; roof-mounted duct type; 5 units/car | Air-conditioned; roof-mounted duct type; 2 units/car | Air-conditioned; roof-mounted duct type; 2 units/car |
| สถานะ | Refurbished | In Service | In Service | In Service |
ระบบรถไฟฟ้า > สาย 2

บทความหลัก: มะนิลาไลต์เรล สาย 2
ความปลอดภัย

| การเตือนภัย | เครื่องหมาย |
| --- | --- |
สีน้ำเงิน: Increased interval time between train arrivals
สีเหลือง: Slight delay in the departure and arrival of trains from stations
สีแดง: Temporary suspension of all LRT services due to technical problems
ดูเพิ่ม

มะนิลาเมโทร
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนเร็ว
บรรณานุกรม

Allport, R. J. (1986). Appropriate mass transit for developing cities. Transport Reviews: A Transnational Transdisciplinary Journal, 6(4), 365–384. doi:10.1080/01441648608716636
Asia Pacific Energy Research Centre (APERC). Institute of Energy Economics, Japan. (2008). Urban Transport Energy Use in the APEC Region – Benefits and Costs (PDF). Tokyo: Author. ISBN 978-4-931482-39-5. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-07-22. สืบค้นเมื่อ 2013-08-24.
Dans, Jose P. Jr. (1990). "The Metro Manila LRT system: its future".  ใน Institution of Civil Engineers (บ.ก.). Rail Mass Transit Systems for Developing Countries. London: Thomas Telford. ISBN 0-7277-1560-7.
Midgley, Peter. (1994-03-31). Urban Transport in Asia : An Operational Agenda for the 1990s (World Bank technical paper no. 224). Washington D.C.: World Bank. ISBN 0-8213-2624-4.
Thomson, J.M., R.J. Allport and P.R. Fouracre. (1990). "Rail mass transit in developing cities – the Transport and Road Research Laboratory study".  ใน Institution of Civil Engineers (บ.ก.). Rail Mass Transit Systems for Developing Countries. London: Thomas Telford. ISBN 0-7277-1560-7.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
United States Agency for International Development. (June 2005). Integrated Environmental Strategies – Philippines Project Report – Metropolitan Manila. Author. (With United States Environmental Protection Agency, NREL, and the Manila Observatory).
Uranza, Rogelio. (2002). The Role of Traffic Engineering and Management in Metro Manila เก็บถาวร 2009-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Workshop paper presented in the Regional Workshop: Transport Planning, Demand Management and Air Quality, February 2002, Manila, Philippines. Asian Development Bank (ADB).
World Bank. (2001-05-23). "Project Appraisal Document for the Metro Manila Urban Transport Integration Project" (PDF). Author. {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)
แหล่งข้อมูลอื่น

Light Rail Transit Authority
ผังเส้นทาง
รถไฟฟ้าในสาย 2
แผนที่เส้นทางในอนาคต
ริวกิว

ริวกิว อาจหมายถึง
หมู่เกาะริวกิว หมู่เกาะทางตะวันตกเฉียงใต้ของแผ่นดินญี่ปุ่น
เกาะริวกิว ปัจจุบันเรียกว่าเกาะโอะกินะวะ
อาณาจักรริวกิว ปัจจุบันเป็นจังหวัดโอะกินะวะของญี่ปุ่น
มหาวิทยาลัยริวกิว ในจังหวัดโอะนิกะวะ
ริวกิวอินุ สุนัขที่กำเนิดขึ้นที่เกาะโอะกินะวะ
ปลาริวกิว ชื่อวิทยาศาสตร์  Arius thalassinus  เก็บถาวร 2008-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มะจอเต๊ะ

บทความนี้เกี่ยวกับต้นไม้ สำหรับนก ดูที่ สาลิกาลิ้นทอง (นก)
| มะจอเต๊ะ |
| --- | --- |

มะจอเต๊ะใบกว้างที่ Olbrich Botanical Gardens, แมดิสัน

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: กุหลาบ Rosales
วงศ์:: วงศ์ขนุน Moraceae
สกุล:: โพ Ficus
สกุลย่อย:: F. subg. Ficus Ficus subg. Ficus Jack
สปีชีส์:: Ficus deltoidea
ชื่อทวินาม
Ficus deltoidea Jack

มะจอเต๊ะ หรือ ไทรไข่มุก หรือ สาริกาลิ้นทอง เป็นไม้ทรงพุ่มขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ขนุน (Moraceae) โดยที่ชื่อ "มะจอเต๊ะ" เป็นภาษามลายูปัตตานี ทั้งนี้เนื่องจากยังไม่มีการกำหนดชื่ออย่างเป็นทางการในภาษาไทย
ลักษณะ

มะจอเต๊ะ เป็นไม้พื้นเมืองที่พบอยู่ทางตอนใต้ของประเทศไทย แถบจังหวัดนราธิวาส จึงทำให้มีชื่อเป็นภาษามลายูถิ่น ลักษณะเป็นไม้พุ่มอิงอาศัยเกาะตามต้นไม้ใหญ่ ลำต้น กิ่งและใบ มีน้ำยางสีขาวขุ่น ผลแบบมะเดื่อออกตามซอกใบ แบ่งออกเป็น 2 ชนิดย่อย (F. d. deltoidea, F. d. motleyana) คือชนิดใบแคบ ที่ใบรูปขอบไข่กลับ ขนาดใบ กว้าง 2 – 2.5 เซนติเมตร ยาว 4 – 5 เซนติเมตร กับชนิดใบกว้าง ใบรูปไข่กลับกว้าง ๆ จนเกือบกลม ขนาดใบ กว้าง 4 – 7 เซนติเมตร ยาว 5 – 9 เซนติเมตร ทั้งสองพันธุ์  สามารถพบได้ในป่าในแถบจังหวัดนราธิวาส
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q406938  Wikispecies: Ficus deltoidea  BOLD: 595011  EoL: 2885998  EPPO: FIUDI  FNA: 250083275  GBIF: 7262889  GRIN: 16826  iNaturalist: 344879  IPNI: 852727-1  IUCN: 163458901  NCBI: 182111  Plant List: kew-2810169  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:852727-1  Tropicos: 21302108
มะซะรุ โอะคิตะ

มะซะรุ โอะคิตะ (ญี่ปุ่น: 沖田 優, อังกฤษ: Masaru Okita) เป็นโค้ชฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 1978 ที่จังหวัดชิบะ ปัจจุบันเป็นโค้ชให้กับสโมสรฟุตบอลคอนซาโดเล ซัปโปะโระ
ประวัติการค้าแข้ง

โรงเรียนมัธยมปลายนะริตะ
มหาวิทยาลัยสึคุบะ
ประวัติการเป็นโค้ช

2002-2003 โค้ชทีมมหาวิทยาลัยสึคุบะ
2004 โค้ชกิจกรรมสโมสรโอมิยะ อาร์ดิยา
2005-2007 โค้ชสโมสรโอมิยะ อาร์ดิยา
2008-2012 โค้ชสโมสรคอนซาโดเล ซัปโปะโระ
2013-2014 โค้ชสโมสรเวลกัลตะ เซนได
2015- โค้ชสโมสรคอนซาโดเล ซัปโปะโระ
ยุ่งชะมัด เป็นสัตวแพทย์

ยุ่งชะมัด เป็นสัตวแพทย์ (ญี่ปุ่น: 動物のお医者さん; โรมาจิ: Doubutsu no Oisha-san) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ โนริโกะ ซาซากิ เรื่องราวเกี่ยวกับเหล่านักศึกษาสัตวแพทย์ และสัตว์เลี้ยงน้อยใหญ่หลายชนิด เคยลงตีพิมพ์ในนิตยสาร ฮานะ โตะ ยูเมะ ตั้งแต่ พ.ศ. 2530 ถึง 2536 รวมความยาวทั้งสิ้น 119 ตอน ส่วนฉบับรวมเล่มมี 12 เล่มจบ ซึ่งได้รับความนิยมมาก จนมียอดขายมากกว่า 20 ล้านเล่ม ในประเทศญี่ปุ่น ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทางสถานี ทีวีอาซาฮี ด้วย
ในประเทศไทย ยุ่งชะมัด เป็นสัตวแพทย์ ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยสยามอินเตอร์คอมิกส์ ส่วนฉบับละครโทรทัศน์เคยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี
เรื่องย่อ

คืนวันหนึ่งในฮอกไกโด สองหนุ่มนักเรียนไฮสคูล นิชิเนะ มาซากิ (ทุกคนเรียกเขาว่า ฮามึเทรึ) และ นิไคโด อาคิโอะ ที่กำลังจะเอ็นทรานซ์ กลับบ้านโดยใช้เส้นทางที่ผ่านคณะสัตวแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัย H พวกเขาได้เดินผ่านห้องที่นักศึกษากำลังทำการผ่าศพสัตว์ พวกเขาถึงกับวิ่งเตลิดไป ซึ่งตอนนั้นเองฮามึเทรึได้เจอกับลูกสุนัขพันธ์ไซบีเรียนฮัสกี้ หน้าตาดุตัวหนึ่งที่ตรงป้ายหลุมศพ ติดตามมาด้วยโปรเฟสเซอร์อุรุชิฮาระที่แต่งตัวเป็นอินเดียนแดงเพื่อตามจับเจ้าลูกสุนัข เมื่อโปรเฟสเซอร์เห็นฮามึเทรึก็รีบยัดเยียดลูกสุนัขตัวนั้นให้ทันที และบอกว่าเขาจะต้องเป็นสัตวแพทย์แน่นอน
หลังจากนั้นเขาก็เลี้ยงเจ้าลูกหมาตัวเมียตัวนั้น โดยมีนิไคโดตั้งชื่อให้แบบมั่วๆ ว่า "โจบิ" ฮามึเทรึอาศัยอยู่กับคุณยายของเขา เพราะพ่อแม่ของเขาอาศัยอยู่ที่ยุโรป และในบ้านของฮามึเทรึนั้นมีสัตว์เลี้ยงเจ้าถิ่นอยู่แล้วหลายตัว เช่น มิเกะ แมวตัวเมียของคุณยาย และ ฮิโยะ เจ้าไก่ขาลุย เป็นต้น ดังนั้น โจบิจึงเติบโตขึ้นมาเป็นหมาที่มีระเบียบมาก เพราะได้รับการอบรมจากมิเกะ เจ้าแม่แมวในย่านนั้น
ทั้งฮามึเทรึและนิไคโดสอบติดที่มหาลัย H ตามที่คาดหวัง เขาได้เข้าเป็นนักเรียนสัตวแพทย์ โดยมีนิไคโดตามไปด้วย ทั้งๆ ที่นิไคโดเป็นคนที่เกลียดหนูมาก เห็นเมื่อไหร่จะต้องสลบทุกที แต่เขาก็ยังเลือกคณะสัตวแพทย์ พวกเขาได้เจอโปรเฟสเซอร์อุรุชิฮาระจอมเพี้ยนอีกครั้ง ซึ่งทุกครั้งพวกเขาก็ต้องโดนโปรเฟสเซอร์ปั่นหัวตลอด นอกจากนี้ยังมีรุ่นพี่เซโกะ ที่พูดยานคางมากและมีร่างกายอึดเหนือมนุษย์ รวมถึงเพื่อนๆ จอมป่วนในคณะที่คอยมาสร้างความป่วนตลอดเวลา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฉบับละครโทรทัศน์ เก็บถาวร 2003-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
ยูเลิฟอัส

| ULUVUS |
| --- | --- |
ที่เกิด: ประเทศลาว
แนวเพลง: ป็อป-ร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2551 - ปัจจุบัน

สมาชิก: คริส แครช โรเจอร์ ร็อก มี วาห์ วาห์ ด็อกเตอร์เลิฟ ทอม โอ ฮอค ดาตา เบส
ยูเลิฟอัส (ULUVUS, อ่านว่า You Love Us) เป็นกลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติลาว ที่มีสมาชิกประกอบด้วยชาวต่างชาติที่ทำงานกับองค์การสาธารณประโยชน์อยู่ในประเทศลาว สมาชิกทั้งหมดชื่นชอบวัฒนธรรมลาว จึงรวมกลุ่มกันทำดนตรีและร้องเพลงภาษาลาว
สมาชิกวงรุ่นก่อตั้งประกอบด้วยสมาชิก 4 คน
คริส ฮัลลัม (Chris Hallam) หรือ คริส แครช (Chris Crash) ชาวออสเตรเลีย  - กีตาร์, ร้องนำ
โรเจอร์ ร็อก (Roger Rock) ชาวแคนาดา - กีตาร์, ร้องนำ
ทอม มอร์แกน (Tome Morgan) หรือ ทอม โอ ฮอค (Tom O' Hawk) ชาวอังกฤษ - กลอง
ทิม ฮาเวิร์ด (Tim Howard) หรือ ดาตาเบส (Data Bass) ชาวออสเตรเลีย - กีตาร์เบส
ปัจจุบันมีสมาชิกสมทบอีกสองคน คือ
มี วาห์ วาห์ (Mee Wah Wah) - กีตาร์
ด็อกเตอร์เลิฟ (Dr. LUV) - คีย์บอร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ระบาดนรกสาปสยองโลก

| ระบาดนรกสาปสยองโลก |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ
กำกับ: สตีเฟ่น ฮ้อปกิ้นส์
เขียนบท: แครีย์ เฮย์ส แชด เฮย์ส
อำนวยการสร้าง: ริชาร์ด เมอริช ซูซาน เลอวี โจเอล ซิลเวอร์ โรเบิร์ต เซเม็กคิส
นักแสดงนำ: ฮิลารี สแวงก์ เดวิด มอร์ริสซี่ย์ ไอดริส เอลบา แอนนาโซเฟีย ร็อบ สตีเฟ่น รี
กำกับภาพ: ปีเตอร์ เลวีย์
ดนตรีประกอบ: จอห์น ฟริซเซล
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอร์ส
วันฉาย: สหรัฐอเมริกา: 5 เมษายน, พ.ศ. 2550 ไทย: 12 เมษายน, พ.ศ. 2550
ความยาว: 99 นาที.
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $40 ล้านเหรียญ (โดยประมาณ)
ทำเงิน: ภายในประเทศ:  $25,126,214 ทั่วโลก:  $62,771,059 
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เดอะ ริปปิ้ง ระบาดนรกสาปสยองโลก ออกฉายในปี ค.ศ. 2007 กำกับโดย Stephen Hopkins ประเทศที่ผลิตโดย ประเทศสหรัฐอเมริกา ความยาวประมาณ  99 นาที
เรื่องย่อ

แคทเธอรีน (ฮิลารี สแวงก์)อดีตมิชชันนารีคริสเตียน ผู้สูญเสียศรัทธาหลังจากครอบครัวของเธอต้องตายอย่างทารุณ และตั้งแต่นั้นมาก็กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญซึ่งเป็นที่รู้จักของโลกด้านปรากฏการณ์ท้าทายความเชื่อในศาสนา ในระหว่างสอบสวนเมืองเล็กๆ 
แห่งในหลุยเซียน่าที่ถูกคุกคามจากสิ่งที่ดูเหมือนโรคระบาดในไบเบิล เธอตระหนักว่าวิทยาศาสตร์ไม่มีคำอธิบายต่อสิ่งที่เกิดขึ้น และเธอจะต้องเรียกศรัทธาคืนมาเพื่อต่อสู้กับพลังมืดที่กำลังเข้าครอบงำเมืองนี้
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์ทางการ[ลิงก์เสีย]
The Reaping ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฮิลารี สแวงก์ กับ แอนนาโซเฟีย ร็อบ ในภาพยนตร์
มะซะกิ ซะกิ

มะซะกิ ซะกิ (ญี่ปุ่น:正木正明) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นชาวโอซาก้า จบจากโรงเรียนกฎหมาย เป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่า หรือ โซคา งัคไก ปัจจุบันเป็นผู้แทนนายกสมาคมโซคา งัคไก
ประวัติ

เกิดในปี พ.ศ. 2497
พ.ศ. 2504 ได้เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่า ได้ปฏิบัติศรัทธาในพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน และในเวลาต่อมาได้เป็นประธานกรรมการบริหารการศึกษาของสมาคม
พ.ศ. 2550 ได้เป็นผู้แทนนายกสมาคมโซคา งัคไก
ตำแหน่งต่างๆ

หัวหน้าระดับสูงสมาคมสร้างคุณค่า
ประธานกลุ่มสมาคมสร้างคุณค่า
หัวหน้ายุวชนสมาคมสร้างคุณค่า
กรรมการยุวชนสมาคมสร้างคุณค่า
หัวหน้าสมาคมสร้างคุณค่า โตเกียว
หัวหน้าเจ้าหน้าที่ประสานงานสมาคมสร้างคุณค่า สำนักงานใหญ่
กรรมการสมาคมสร้างคุณค่าฝ่ายมหาวิทยาลัย
รองประธานหนังสือพิมพ์เซเคียว
ผู้แทนนายกสมาคมโซคา งัคไก
มีแทมพิซิลลิน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J01CA14 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 31073
DrugBank: ?
ECHA InfoCard: 100.026.696 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
มีแทมพิซิลลิน(Metampicillin)
มะซะชิ เอ็นโด

มะซะชิ เอ็นโด (2 เมษายน ค.ศ. 1974) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น แสดงภาพยนตร์มากถึง 10 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1993: A Touch of Fever
1995: All Night Long 2
2001: 19
2009: Sawako Decides
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
2002: Toshiie and Matsu
แหล่งข้อมูลอื่น

มะซะชิ เอ็นโด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ระบบสองสภา

ระบบสองสภา (อังกฤษ: bicameralism -bi + Latin camera หรือ chamber) เป็นระบบการปกครองที่มีองค์นิติบัญญัติสององค์ หรือมีรัฐสภาสองสภา ดังนั้น ระบบสองสภา หรือ สององค์นิติบัญญัติจึงประกอบด้วย 2 องค์ประชุม คือ สภาสูง และสภาล่าง ระบบสองสภานับเป็นหัวใจสำคัญของรูปแบบคลาสสิกของรัฐบาลผสม องค์นิติบัญญัติแบบสองสภาจึงจำเป็นต้องมีเสียงข้างมากในการผ่านกฎหมาย
ทฤษฎีของระบบสองสภา

ถึงแม้ว่าแนวคิดพื้นฐานของระบบสองสภาสามารถสืบย้อนไปได้ถึงทฤษฎีที่มีมาตั้งแต่สมัยซูเมอร์โบราณ และต่อมาถึงกรีกโบราณ อินเดียโบราณและโรม แต่สถาบันที่เป็นรูปเป็นร่างของระบบสองสภาปรากฏเห็นได้ชัดเจนในยุโรปยุคกลางซึ่งได้โยงให้เห็นความสัมพันธ์ที่ที่มีองค์อาณาจักรแตกต่างกัน เช่น สภาหนึ่งเป็นผู้แทนของอภิชนาธิปไตย (aristocracy) และอีกสภาหนึ่งเป็นผู้แทนสามัญชน
ประเภทของระบบสองสภา > ระบอบสหพันธรัฐ

สหพันธรัฐ (อังกฤษ: Federation) คือการรวมกันของรัฐมากกว่า 2 รัฐขึ้นไป มีรัฐบาล 2 ระดับ คือรัฐบาลของแต่ละรัฐ เรียกว่า รัฐบาลท้องถิ่น และรัฐบาลกลาง คือ รัฐบาลที่รัฐตกลงมอบอำนาจไปส่วนหนึ่งตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ
รูปแบบของรัฐบาลหรือโครงสร้างรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐนั้นมีรากฐานมาจากแนวคิดระบอบสหพันธรัฐ (Federalism) ซึ่งจัดว่าเป็นแนวคิดต่างขั้วโดยสิ้นเชิงกับอีกระบอบหนึ่ง คือการปกครองแบบรัฐเดียว
สหพันธรัฐนั้นอาจประกอบไปด้วยประชาชนที่มีหลากหลายเชื้อชาติ หรืออาจมีพื้นที่ขนาดใหญ่ (แปดในสิบของประเทศที่ใหญ่ที่สุดในโลก ล้วนเป็นสาธารณรัฐ) แต่องค์ประกอบเหล่านั้นไม่ใช่ส่วนสำคัญ อย่างไรก็ดี ส่วนใหญ่แล้ว สหพันธรัฐนั้นเกิดขึ้นจากข้อตกลงระหว่างรัฐอธิปไตยที่มีมาก่อนแล้ว องค์กรระหว่างประเทศสำหรับกลุ่มประเทศสหพันธรัฐคือ องค์ประชุมกลุ่มประเทศสหพันธรัฐ (Forum of Federations) ถูกจัดตั้งขึ้นและมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงออตตาวา รัฐออนตาริโอ ประเทศแคนาดา ซึ่งมีจุดประสงค์ในการแบ่งปันแนวคิดและแนวปฏิบัติในการจัดการระบบรัฐบาลกลางและรัฐบาลท้องถิ่น ปัจจุบันมีประเทศสมาชิกทั้งหมด 9 ประเทศ
ประเภทของระบบสองสภา > ระบอบอภิชนาธิปไตย

อภิชนาธิปไตย มาจากศัพท์ภาษากรีกโบราณว่า aristocracy ซึ่งหมายถึง รัฐบาลที่ "ปกครองโดยคนที่ดีที่สุด" คำจำกัดความนี้เป็นคำจำกัดความอันดับแรกในพจนานุกรมส่วนมาก ศัพท์ว่า aristocracy มาจากคำสองคำ ได้แก่ "aristos" หมายถึง "ดีที่สุด" และ "kratein" หมายถึง "การปกครอง" อภิชนาธิปไตยมักจะมีลักษณะใกล้เคียงเศรษฐยาธิปไตย หรือคือการปกครองโดยคนส่วนน้อยที่มีฐานะสูงกว่าคนทั่วไป ถือเป็นกลุ่มขุนนาง ผู้ดี กลุ่มเศรษฐี เป็นต้น ตัวอย่างของการปกครองเช่นนี้คือ ยุคโชกุนของญี่ปุ่น
ตัวอย่าง

ประเทศที่มีสภานิติบัญญัติระบบสองสภา
ประเทศที่มีสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยว และมีคณะที่ปรึกษาด้วย
ประเทศที่มีสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยว
ประเทศที่ไม่มีสภานิติบัญญัติ
ไม่มีข้อมูล
ดูเพิ่ม

ระบบสภาเดี่ยว
ระบบสามสภา
ระบบสี่สภา
รายชื่อองค์การนิติบัญญัติแห่งชาติของชาติต่างๆ (List of national legislatures)
ระบบสองสภานิติบัญญัติของสหรัฐฯ อยู่ในตึกรัฐสภาทั้งคู่ โดยมีสองปีก ปีกด้านเหนือคือวุฒิสภา ส่วนปีกด้านใต้คือสภาผู้แทนราษฎร