stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เต่ารัศมีดารา
การจำแนก

เต่ายูนิฟอร่า (A. yniphora)
เต่าราเดียตา (A. radiata)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Astrochelys ที่วิกิสปีชีส์
เจ้าชายทะกะโอะกะ

ภาพของเจ้าชายทะกะโอะกะในฉลองพระองค์ชุดนักบวช
เจดีย์สถูปที่ระลึกของเจ้าชายทะกะโอะกะ
เจ้าชายทะกะโอะกะ (ญี่ปุ่น: Imperial Prince Takaoka; โรมาจิ: 'Takaoka-shinnō' ; 1342 – 1408) พระราชโอรสใน จักรพรรดิเฮเซ จักรพรรดิองค์ที่ 51 ที่ประสูติแต่ อิเสะ โนะ สึงิโกะ ซึ่งเป็นนางสนองพระโอษฐ์และเป็นรัชทายาทใน จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52
เจ้าชายทะกะโอะกะถูกปลดจากตำแหน่งรัชทายาทเมื่อ พ.ศ. 1353 เนื่องจากถูกกล่าวหาว่าเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับการก่อกบฏของ ฟุจิวะระ โนะ คุซุโกะ อดีตพระสนมในอดีตจักรพรรดิเฮเซ
เจ้าชายดูวาร์ตึ ปียู ดยุกแห่งบรากังซา

เจ้าชายดูวาร์ตึ ปียู ดยุกแห่งบรากังซา เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายดูอาร์ตึ นูโน ดยุกแห่งบรากังซา กับ เจ้าหญิงมารีอา ฟรังซิชกาแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา ทรงเป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้ามีเกลแห่งโปรตุเกส พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงอิซาเบล ดัชเชสแห่งบรากันซา มีพระโอรส 3 พระองค์ พระองค์ทรงสืบพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งบรากันซา ภายหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์
อายาเซะงาวะ ยูมิจิกะ

| ตัวละคร เทพมรณะ> อายาเซะงาวะ ยูมิจิกะ |
| --- | --- |
อาชีพ: ยมทูต นักสู้ลำดับ 5  แห่งหน่วยที่ 11
วันเกิด: 19 กันยายน
สีผม: สีม่วง
สีตา: สีเหลือง
ส่วนสูง: 169 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 56 กิโลกรัม
ดาบฟันวิญญาณ: ฟูจิ คุจากุ
พากย์เสียงโดย: จุน ฟุคุยามะ
อายาเซะงาวะ ยูมิจิกะ (ญี่ปุ่น: 綾瀬川 弓親; โรมาจิ: Ayasegawa Yumichika) ตัวการ์ตูนจากเรื่องเทพมรณะ เป็นยมทูตนักสู้ลำดับที่ 5 ในหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
ลักษณะ/อุปนิสัย

ยูมิจิกะ เป็นชายผู้มีผมบ๊อบสีม่วง  มีจะงอยขนสีแดงที่คิ้วและสีเหลืองที่ขนตา  เป็นคนรักสวยรักงาม  หลงตัวเอง  และมักจะทำเป็นไม่รู้จักคนที่หน้าตาแย่กว่าตัวเอง
ประวัติ

ยูมิจิกะเป็นเพื่อนสนิทของอิกคาคุ  ทั้งคู่ได้เข้ามาเป็นยมทูตหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์  ยูมิจิกะเป็นนักสู้ลำดับที่ 5 โดยบอกว่าเลข 4 ไม่สวย  ส่วนเลข 3 ก็เป็นของอิกคาคุไปแล้วจึงเลือกเลข 5 แทน  โดยยูมิจิกะได้ปกปิดความสามารถตัวเอง  ซึ่งดาบฟันวิญญาณของยูมิจิกะเป็นสายวิถีมารซึ่งขัดกับวิถีการต่อสู้ของหน่วยที่ 11
บทบาท > ภาคโซลโซไซตี้

ยูมิจิกะและอิกคาคุได้พบกับอิจิโกะและกันจู  โดยยูมิจิกะได้สู้กับกันจู  แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับดอกไม้ไฟของกันจูจนทำให้หัวฟู  ต่อมาเขากับพวกหัวหน้าซาราคิได้พาโอริฮิเมะตามหาอิจิโกะ แต่ถูกหัวหน้าโคมามูระและหัวหน้าโทเซ็นขัดขวาง  โดยยูมิจิกะได้ต่อสู้กับรองหัวหน้าฮิซากิ  แต่แล้วรองหัวหน้าฮิซากิกลับพลาดท่าให้กับยูมิจิกะจนหมดแรงต่อสู้
บทบาท > ภาคเบาท์

ยูมิจิกะได้รับคำสั่งให้มาช่วยพวกอิจิโกะต่อสู้ดับเบาท์ที่โลกมนุษย์  โดยยูมิจิกะได้สืบหาที่อยู่ของเบาท์จนพบ  จึงได้ลักลอบเข้าไป  แต่เขาก็ถูกพวกเบาท์เล่นงานจนบาดเจ็บ  แต่โชคดีที่พวกอิจิโกะเข้ามาช่วยไว้ทัน  แต่พวกเบาท์ก็หนีไปยังโซลโซไซตี้ได้ในที่สุด
บทบาท > ภาคอารันคาร์

ยูมิจิกะ ได้มาที่โลกมนุษย์เพื่อเตรียมศึกต่อสู้กับอารันคาร์  โดยเขาได้พักอยู่ที่ห้องของอาซาโนะ เคย์โกะ เพื่อนของอิจิโกะที่สามารถมองเห็นวิญญาณได้  และเขาเองคอยติดต่อกับโซลโซไซตี้ระหว่างที่อิกคาคุกำลังต่อสู้  ต่อมาเขาและรองหัวหน้ามัตสึโมโตะได้ฝึกฝนการต่อสู้เพื่อปลดปล่อยสวัสดิกะ  แต่ก็มีอารันคาร์บุกเข้ามา  นำโดยเอสปาด้าหมายเลข 6 คนใหม่ "ลูปี"
บทบาท > ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์

ยูมิจิกะได้รับหน้าให้ปกป้องเสาทั้ง4ที่ล้อมเมืองคาราคุระไว้ และได้ต่อสู้กับคูลฮอร์นคนสนิทของบารันการ์และได้รับชัยชนะมา
ดาบฟันวิญญาณ > ขั้นต้น (ชิไค)

ชื่อ(ปลอม) : ฟูจิ คุจากุ (ญี่ปุ่น: 藤孔雀; โรมาจิ: Wisteria Peacock, นกยูงบุปผาม่วง)
ชื่อที่แท้จริง : รูริอิโระ คุจากุ (ญี่ปุ่น: 瑠璃色孔雀; โรมาจิ: นกยูงบุศราคัม/นกยูงสีไพฑูรย์)
คำปลดปล่อยดาบ(ตอนใช้ชื่อ "ฟูจิ คุจากุ") : จงเบ่งบาน
คำปลดปล่อยดาบ(ตอนใช้ชื่อ "รูริอิโระ คุจากุ") : จงฉีกกระชากคลุ้มคลั่ง
ลักษณะ : ดาบจะกลายสภาพคล้ายเคียวเกี่ยวข้าว  โดยแบ่งเป็น 4 แฉก
ลักษณะ(ที่แท้จริง) :ดาบจะสลายเป็นหางนกยูงซึ่งมีดอกฟุจิงอกออกมาตลอดทั่วทั้งหาง และจะผลิบานเมื่อได้รับพลังวิญญาณ
ความสามารถ :ปล่อยเป็นหางนกยูงรัดตัวศัตรูแล้วดูดพลังวิญญาณ โดยจะมีสัญญาณแสดงเป็นดอกฟุจิซึ่งจะงอกออกมาจากส่วนหางนกยูง ซึ่งเมื่อตัวดอกบานออกเมื่อไหร่ก็หมายถึงการสิ้นชีพของคู่ต่อสู้
ดาบฟันวิญญาณ > ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)

ไม่มี
เจ้าชายต็อก-โอชิริน นามนานซือเหริน

| เจ้าชายต็อก-โอชิริน นามนานซือเหริน |
| --- | --- |
ภาพถ่ายนามนานซือเหรินอย่างเป็นทางการในรัฐสภา

นายกรัฐมนตรีมองโกเลีย คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง พฤศจิกายน ค.ศ. 1912 – เมษายน ค.ศ. 1919 (6 ปี 151 วัน)
กษัตริย์: บอจด์ ข่าน
ก่อนหน้า: ดา ลัม ทเซเรนชิเมด (ในฐานะนายกรัฐมนตรีโดยพฤตินัย)
ถัดไป: กอนชิกจาลซานกิน บาดัมดอร์จ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 1878 เขตอูยังกา จังหวัดเออเวอร์ฮังไก มองโกเลียภายใต้ราชวงศ์ชิง
เสียชีวิต: เมษายน ค.ศ. 1919 (41 ปี) อูลานบาตาร์, ราชอาณาจักรมองโกเลีย

ต็อก-โอชิริน นามนานซือเหริน (มองโกเลีย: Төгс-Очирын Намнансүрэн; จีน: 那木囊蘇倫; ทิเบต: རྣམ་སྣང་སྲུང་།; ค.ศ. 1878 - เมษายน ค.ศ. 1919) ตำแหน่งเต็มคือ เซนโนโยนข่าน นามนานซือเหริน (Сайн ноён хан Намнансүрэн, Good Noyan Khan Namnansuren) เป็นเจ้าชายผู้สืบทอดตำแหน่งมาตั้งแต่โบราณของมองโกลและทรงอำนาจมาก และเป็นผู้ที่มีความโดดเด่นในช่วงยุคต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเป็นผู้นำในการเรียกร้องเอกราชของมองโกเลีย พระองค์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรกของราชอาณาจักรมองโกเลียในคณะรัฐบาลของพระมหากษัตริย์ซึ่งก็คือ บอจด์ ข่าน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1912 จนถึง ค.ศ. 1915 บอจด์ ข่านทรงโปรดเกล้าให้ยุบเลิกตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และเปลี่ยนให้นามนานซือเหรินมาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงสงคราม แต่ถึงกระนั้นอำนาจยังคงเทียบเท่านายกรัฐมนตรีอยู่ดี
เลขนำ

เลขนำ (guide number, GN) เป็นหน่วยในการวัดความสว่างจากไฟวาบ หรือแฟลช (Flash) ในการถ่ายภาพ โดยอาศัยปัจจัยหลักที่มีผลกับความสว่างที่จะผ่านเข้ากล้อง 2 ปัจจัย คือ ค่าเอฟ (F-Number) และระยะทาง (Distance) ด้วยค่านี้ทำให้ผู้ผลิตไฟวาบใช้เป็นเกณฑ์ในการกำหนดมาตรฐานสินค้า ให้มีคุณสมบัติตรงกัน และทำให้ผู้ใช้เลือกซื้อตามความสว่างของแต่ละรุ่น นอกจากนี้ การถ่ายภาพกลางคืนด้วยไฟวาบที่ปรับค่าเอง ก็ต้องอาศัยค่านี้ หรือตารางเลขนำ (Guide Number Table) ในการคำนวณเพื่อปรับหน้ากล้อง หรือระยะทางให้ได้ความสว่างที่เหมาะสม ค่า GN ที่คำนวณจากปัจจัยหลักทั้ง ๒ ตัวจะคำนวณด้วยสูตรนี้
เลขนำ = ระยะทาง × ค่าเอฟ
GN  = Distance × f-number
ดังตัวอย่างในตาราง
| หน้ากล้อง | f-16 | f-11 | f-8 | f-5> 6 | f-4 | f-2> 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ระยะทาง เมตร | 1.2 | 1.8 | 2.5 | 3.6 | 5 | 7 |

จากตาราง เมื่อเอาระยะทางคูณด้วยขนาดหน้ากล้องในแต่ละค่าจะได้ผลลัพธ์เท่ากับ ๒๐ หรือใกล้เคียง นั่นคือไฟวาบตัวนี้มีเลขนำเป็น ๒๐ นั่นเอง
แต่ปัจจัยที่มีผลกับความสว่างของภาพที่จะถ่าย ไม่ได้มีแต่ปัจจัยที่ทำให้แสงเข้ากล้องได้มากน้อยต่างกันเท่านั้น ยังมีผลจากความไวของฟิล์ม
หรือตัวเซนเซอร์รูปภาพ (CCD หรือ CMOS) และความยาวโฟกัส หรือเลนส์ซูมด้วย ดังนั้นตารางที่สมบูรณ์จึงมักจะระบุ ISO และ Focus Length
ด้วยเสมอ
เผ่าไผ่

| เผ่าไผ่ |
| --- | --- |

Bambusa textilis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
เคลด:: Commelinids Commelinids
อันดับ:: อันดับหญ้า Poales
วงศ์:: หญ้า Poaceae
วงศ์ย่อย:: ไผ่ Bambusoideae
เผ่า:: เผ่าไผ่ Bambuseae Kunth ex Dumort. (1829)

Genera
 68, see text
ชื่อพ้อง
  Arthrostylidieae E. Camus (1913)  Baccifereae E. Camus (1913, nom. inval.)  Chusqueae E. Camus (1913)  Hickelieae A. Camus (1935, nom. inval.)  Oxytenanthereae Tzvelev (1987) 
เผ่าไผ่ เป็นเผ่าของไผ่ที่มีความหลากหลายที่สุดในวงศ์หญ้า ประกอบด้วยพันธุ์ไม้จากเขตร้อน รวมทั้งไผ่ยักษ์บางชนิด กลุ่มน้องสาวอนุกรมวิธานของเผ่าไผ่คือไผ่ล้มลุกขนาดเล็กจากเขตร้อนในเผ่า Olyreae ในขณะที่ไผ่เมืองหนาว (Arundinarieae) มีความสัมพันธ์กันอย่างห่างไกลกันมากกว่าๆ เผ่าไผ่แบ่งออกเป็นสองเคลดซึ่งสอดคล้องกับสปีชีส์จาก Neotropics (เผ่าย่อย Arthrostylidiinae, Chusqueinae และ Guaduinae) และจาก Paleotropics (เผ่าย่อย Bambusinae, Hickeliinae, Melocanninae และ Racemobambosinae)
เผ่าย่อยและสกุล

73 สกุล ที่อยู่ใน 11 เผ่าย่อย
เผ่าย่อย Arthrostylidiinae: 
Actinocladum, Alvimia, Arthrostylidium, Athroostachys, Atractantha, Aulonemia, Cambajuva, Colanthelia, Didymogonyx, Elytrostachys, Filgueirasia, Glaziophyton, Merostachys, Myriocladus, Rhipidocladum
เผ่าย่อย Bambusinae: 
Bambusa, Bonia, Cochinchinochloa, Dendrocalamus, Fimbribambusa, Gigantochloa,  Maclurochloa, Melocalamus, Neomicrocalamus, Oreobambos, Oxytenanthera, Phuphanochloa, Pseudobambusa, Pseudoxytenanthera, Soejatmia,  Thyrsostachys, Vietnamosasa, Yersinochloa
เผ่าย่อย Chusqueinae:
Chusquea
เผ่าย่อย Dinochloinae: 
Cyrtochloa, Dinochloa, Mullerochloa, Neololeba, Pinga, Parabambusa, Sphaerobambos
เผ่าย่อย Greslaniinae:
Greslania
เผ่าย่อย Guaduinae: 
Apoclada, Eremocaulon, Guadua, Olmeca, Otatea
เผ่าย่อย Hickeliinae:
Cathariostachys, Decaryochloa, Hickelia, Hitchcockella, Nastus, Perrierbambus, Sirochloa, Sokinochloa, Valiha
เผ่าย่อย Holttumochloinae:
Holttumochloa, Kinabaluchloa, Nianhochloa
เผ่าย่อย Melocanninae: 
Annamocalamus, Cephalostachyum, Davidsea, Melocanna, Neohouzeaua, Ochlandra, Pseudostachyum, Schizostachyum, Stapletonia
เผ่าย่อย Racemobambosinae: 
Chloothamnus, Racemobambos, Widjajachloa
เผ่าย่อย Temburongiinae:
Temburongia
incertae sedis
Ruhooglandia, Temochloa
เดอะทูว์มิสซิสนหสปีมเปติโลนส์

| "เดอะทูว์มิสซิสนหสปีมเปติโลนส์ (The Two Mrs>  Nahasapeemapetilons)" |
| --- | --- |
ตอนของ เดอะซิมป์สันส์
เขียนโดย: ริชาร์ด แอพเพล
กำกับโดย: สตีเวน ดีน มัวร์
"เดอะทูว์มิสซิสนหสมีปเตติโลนส์" (The Two Mrs. Nahasapeemapetilons; คุณนายสกุลนหสปีมเปติโลนทั้งสอง) เป็นตอนที่เจ็ดของเดอะซิมป์สันส์' ซีซันที่เก้า ออกอากาศครั้งแรกบนช่องฟอกซ์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 16 พฤษจิกายน 1997 เขียนโดยริชาร์ด แอพเพล กำกับโดยสตีเวน ดีน มัวร์ เนื้อหาสำคัญของตอนนั้นเป็นตอนที่อาปู นหสปีมเปเตติโลน (Apu Nahasapeemapetilon) แต่งงานกับมนชุลา (Manjula) และประกอบด้วยด้านมุมต่าง ๆ ของงานแต่งงานแบบฮินดู ซึ่งทีมผลิตได้ค้นคว้ามาในขณะการผลิต แอพเพลเสนอแนวคิดของตอน (pitched the episode) เป็นเวลาหลายปีก่อนซีซันที่เก้า แต่ไม่ถูกนำไปใช้จนกระทั่งไมก์ สกูลลีได้ขึ้นมาดูแลตำแหน่งโชว์รันเนอร์ พล็อตย่อยของตอนประกอบด้วยตอนที่โฮเมอร์เข้ามาอยู่อาศัยที่บ้านพักคนชราสปริงฟีลด์รีไทร์เมนท์แคสเซิล (Springfield Retirement Castle) ที่ซึ่งพ่อของเขา แกรมปา อาศัยอยู่ เดิมทีแล้วพล็อตย่อยนี้ถูกคิดเพื่อนำไปสร้างเป็นอีกตอนแยก แต่ไม่สามารถลงเนื้อหาได้มากพอ
ตอนนี้ได้รับคำวิจารณ์ออกไปทางบวก
อรนุช ลาดพันนา

| อรนุช ลาดพันนา |
| --- | --- |
เกิด: 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 (60 ปี) อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: 2533–ปัจจุบัน
อรนุช ลาดพันนา (ชื่อเล่น: นุช) เป็นนักพากย์หญิงชาวไทย มักพากย์ทั้งนางเอกและนางร้ายในทีมพากย์พันธมิตร รวมทั้งยังเป็นน้องสาวของผู้กำกับชื่อดัง พันนา ฤทธิไกร
ประวัติ

แต่เดิมเธอชื่นชอบเสียงพากย์ของภาพยนตร์ในบริษัท ซีวีดี อินเตอร์เนชั่นแนลเป็นอย่างมาก และใฝ่ฝันว่าอยากจะพากย์อย่างนั้นบ้าง ต่อมา เธอได้เริ่มต้นงานพากย์จากการฝึกพากย์กับ นัยนา ทิพย์ศรี จนกระทั่งวันนึงทีมพันธมิตรขาดคน ปริภัณฑ์ วัชรานนท์ได้โทรชวนมาร่วมงานพากย์ด้วยกัน เธอจึงได้เข้ามาพากย์กับทีมพากย์พันธมิตรตั้งแต่ปี 2542 จนถึงปัจจุบัน
ผลงานการพากย์ > การ์ตูนอินเดีย

Bal Ganesh พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา พากย์เป็น พระแม่ปารวตี
Ramayana: The Epic รามเกียรติ์ 3D Animation พากย์เป็น นางค่อมกุจจี, พระนางเกาสุริยา, นางสำมนักขา
ผลงานการพากย์ > พากย์ในนามทีมพากย์พันธมิตร > ภาพยนตร์เอเชีย

ยาจกซู ไม้เท้าประกาศิต
ถังไป่หู่ ใหญ่ไม่ต้องประกาศ
ตี๋เหรินเจี๋ย ดาบทะลุคนไฟ พากย์เป็น พระนางบูเช็คเทียน (หลิว เจียหลิง)
ตี๋เหรินเจี๋ย ผจญกับดักเทพมังกร พากย์เป็น พระนางบูเช็คเทียน (หลิว เจียหลิง)
ใหญ่ทับใหญ่
สายไม่ลับคังคังโป้ย
มังกรน่ำปั๊ก
สมุดโน้ตกระชากวิญญาณ / อวสานสมุดมรณะ
ยิปมัน เจ้ากังฟูสู้ยิบตา / ยิปมัน 2 อาจารย์บรู๊ซ ลี / ยิปมัน 3
นักเตะเซี้ยวลิ้มยี่
คนเล็กหมัดเทวดา
ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม / ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม 2/ ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม 3
สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ พากย์เป็น กำฮูหยิน, ซุนฮูหยิน,
มู่หลาน วีรสตรีโลกจารึก
ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 1 / 2
ไซอิ๋ว 3D ตอน กำเนิดราชาวานร พากย์เป็น แม่มด
ไซอิ๋ว 2 ตอน ศึกราชาวานรพิชิตมาร พากย์เป็น ปีศาจกระดูกขาว (กงลี่) ภาพยนตร์ค่ายมงคลเมเจอร์ทุกเรื่อง และเอ็มพิคเจอร์ (บางเรื่อง)
ผลงานการพากย์ > ภาพยนตร์ต่างประเทศ

โคตรคนทีมมหากาฬ , โคตรคนทีมเอ็กซ์เพนเดเบิ้ล, โคตรคนทีมมหากาฬ 3
นายอำเภอคนพันธุ์เหล็ก
คนอึดต้องกลับมาอึด ภาค 1 และภาค 2
สามทหารเสือ ดาบทะลุจอ
เมืองคนตายยาก
ขบวนโหดนครโฉด
สตอร์มเบรกเกอร์ ยอดจารชนดับแผนล้างโลก
ยำหนังจี้หวีดดีไหมหว่า
คัมภีร์หยุดกระสุน
คู่ใหญ่ฟัดเต็มสปีด
วิ่งโขยงฟัด
เกรียนโคตร มหาประลัย
ผีชีวะ ภาค 1, 2, 3, 4, 5, และ ภาค 6 พากย์เป็น อลิซ (มิลลา โยโววิช)
แวมไพร์ ทไวไลท์ , 2 นิวมูน , 3 อีคลิปส์
จอห์นวิค แรงกว่านรก ภาค 1, 2
เร็ว...แรงทะลุนรก ซิ่งแหกพิกัดโตเกียว
ภาพยนตร์ค่ายมงคลเมเจอร์ทุกเรื่อง และเอ็มพิคเจอร์ (บางเรื่อง)
ผลงานการพากย์ > ซีรีส์อินเดีย

พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก พากย์เป็น พระนางมหาปชาบดีโคตมี (กุนกุน ยุปการี), พระนางมังคลา, นางอมราปาลี, นางจิญจมานวิกา
พระศิวะ
ทศกัณฐ์
นาคิน
อัคบาร์ จอมจักรพรรดิอินเดีย
โปรุส ศึกสองราชันย์ พากย์เป็น ราชินีอนุสยา, เจ้าหญิงบาร์ซิน (ริยา ทิปสี), ราชินีมหานันดานี, ราชินีกติกะ
ผลงานกำกับภาพยนตร์

เกิดมาลุย 3 อัดเต็มพิกัด (2533)
สู้ลุยแหลก (2533)
เพชฌฆาตดำ (2533)
ลิงลากหาง ไอ้ช้างถีบ (2535)
โป้ง โป้ง ชึ่ง (2535)
กวนโอ้ย (2536)
ปีนเกลียว (2536)
ควงเธอมาปล้น (2537)
มนต์เพลงนักเลงบ้านนอก (2537)
ปีนเกลียว 2 (2538)
ปีนเกลียว 3 (2540)
ผลงานการแสดงภาพยนตร์

รักสุดทีน
นายไข่เจียวเสี่ยวตอร์ปิโด
หม่ำ เดียว หัวเหลี่ยม หัวแหลม
ตั๊ดสู้ฟุด
เดอะนัทแครกเกอร์กับสี่อาณาจักรมหัศจรรย์

| เดอะนัทแครกเกอร์กับสี่อาณาจักรมหัศจรรย์ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ:   Lasse Hallström  โจ จอห์นสตัน 
เขียนบท: Ashleigh Powell
สร้างจาก:   "The Nutcracker and the Mouse King" โดย E. T. A. Hoffmann  เดอะนัทแครกเกอร์ โดย Marius Petipa 
อำนวยการสร้าง:   Mark Gordon  Larry Franco 
นักแสดงนำ:   เคียรา ไนต์ลีย์  Mackenzie Foy  Eugenio Derbez  Matthew Macfadyen  ริชาร์ด อี. แกรนต์  Misty Copeland  เฮเลน เมียร์เรน  มอร์แกน ฟรีแมน 
กำกับภาพ: Linus Sandgren
ตัดต่อ: Stuart Levy
ดนตรีประกอบ: James Newton Howard
บริษัทผู้สร้าง:   วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์  The Mark Gordon Company  
ผู้จัดจำหน่าย: วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์
วันฉาย:   29 ตุลาคม ค.ศ. 2018 (2018-10-29) (Dolby Theatre)  2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 (2018-11-02) (สหรัฐ) 
ความยาว: 99 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: $120–133 ล้าน
ทำเงิน: $174 ล้าน
เดอะนัทแครกเกอร์กับสี่อาณาจักรมหัศจรรย์ เป็นภาพยนตร์แนวแฟนตาซีดราม่าจากประเทศสหรัฐอเมริกา มีกำหนดออกฉาย พ.ศ. 2561 กำกับโดย Lasse Hallström และโจ จอห์นสตัน เขียนบทโดย Ashleigh Powell และ Tom McCarthy ดัดแปลงจากนิทานเรื่อง The Nutcracker and the Mouse King แต่งโดย E. T. A. Hoffmann และละครบัลเลต์เรื่อง เดอะนัทแครกเกอร์ ของปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี เล่าเรื่องของเด็กสาวที่ค้นพบตุ๊กตา Nutcracker ในของขวัญของครอบครัว และได้รับคำสั่งให้ดูแลมันเป็นอย่างดี นำแสดงโดยเคียรา ไนต์ลีย์, Mackenzie Foy, Eugenio Derbez, Matthew Macfadyen, ริชาร์ด อี. แกรนต์, Misty Copeland, เฮเลน เมียร์เรน และมอร์แกน ฟรีแมน
เดอะโรส

| เดอะโรส |
| --- | --- |
เดอะโรสในเดือนเมษายน ปี2018
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: โซล, เกาหลีใต้
แนวเพลง: ป็อป , ร็อค
ช่วงปี: พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: J&Star Company

สมาชิก: อูซอง   โดจุน   ฮาจุน   แจฮยอง

เว็บไซต์: cafe.daum.net/TheRose
เดอะโรส (อังกฤษ:The Rose;เกาหลี:더로즈) เป็นวงดนตรีของเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดย J&Star Company ประกอบด้วยสมาชิกสี่คนคือ คิม อูซอง, พัค โดจุน, อี ฮาจุน และ อี แจฮยอง เปิดตัวอย่างเป็นทางการด้วยซิงเกิ้ลเพลง "Sorry" เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2017
สมาชิก

อูซอง (Woosung, 우성) – หัวหน้าวง, ร้องนำ, กีตาร์ไฟฟ้า
โดจุน (Dojoon, 도준) – ร้องหลัก, คีย์บอร์ด, กีตาร์โปร่ง
ฮาจุน (Hajoon, 하준) – กลอง, ร้องเสริม
แจฮย็อง (Jaehyeong, 재형) – เบส, ร้องเสริม
อัลบั้มเดี่ยว

| เพลงไตเติ้ล | รายละเอียด | ชาร์ต | ยอดขาย (Gaon) |
| --- | --- | --- | --- |
| Sorry | วันวางจำหน่าย : 3 สิงหาคม 2017 บริษัท : เจแอนด์สตาร์คอมเพนี รูปแบบ : อัลบั้ม / อัลบั้มดิจิทัล | - | - |
| Like We Used To | วันวางจำหน่าย : 2 พฤศจิกายน 2017  บริษัท : เจแอนด์สตาร์คอมเพนี รูปแบบ : อัลบั้ม / อัลบั้มดิจิทัล | - | - |
| Red | วันวางจำหน่าย : 13 สิงหาคม 2019  บริษัท : เจแอนด์สตาร์คอมเพนี รูปแบบ : อัลบั้ม / อัลบั้มดิจิทัล | 8 | เกาหลี : (9,192) |
เฝิง ยฺเวี่ยนเจิน

เฝิง ยฺเวี่ยนเจิน เมื่อปี ค.ศ. 2008
เฝิง ยฺเวี่ยนเจิน (จีน: 馮媛甄; พินอิน: Féng Yuànzhēn) (เกิด 30 ตุลาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงหญิงชาวไต้หวัน
ผลงาน

รักหวานแหววกับเจ้าหญิงโรแมนติก (2007)
Justice for Love (zh) (2008–2009)
K.O.3an Guo (2009–2010)
Knock Knock Loving You (2009)
My Sassy Girl 2 (2010)
My Sassy Girl (zh) (2012)
แหล่งข้อมูลอื่น

เฝิง ยฺเวี่ยนเจิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เฝิง คุน

เฝิง คุน (จีนตัวย่อ: 冯坤; จีนตัวเต็ม: 馮坤; พินอิน: Féng Kūn) เกิดวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1978 ที่กรุงปักกิ่ง เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งมือเซต รวมถึงเคยเป็นกัปตันทีม โดยเธอได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าและมือเซตยอดเยี่ยมในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ที่ซึ่งทีมชาติจีนได้ชนะการแข่งขันวอลเลย์บอล
ชีวิตส่วนตัว

ช่วงปลายปี ค.ศ. 2014 ได้มีการประกาศถึงมงคลสมรสระหว่างเฝิง คุน กับเกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย โดยทั้งคู่จะเข้ารับพระราชทานน้ำสังข์จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในวันที่ 4 ธันวาคม ของปีดังกล่าว
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB profile
เจ้าชายทะกะชิแห่งโคะโนะเอะ

| เจ้าชายทะกะชิแห่งโคะโนะเอะ> เจ้าชาย |
| --- | --- |
ประสูติ: พ.ศ. 2458
เจ้าชายทะกะชิแห่งโคะโนะเอะ
ราชวงศ์: ราชวงศ์ญี่ปุ่น
พระราชบิดา: เจ้าชายโคโนเอะ ฟุมิมาโระ
พระราชมารดา: เจ้าหญิงโคโนเอะ ชิโยโกะ
เจ้าชายทะกะชิแห่งโคะโนะเอะ (พ.ศ. 2458 - ปัจจุบัน) เป็นนักประวัติศาสตร์ เป็นโอรสในเจ้าชายโคโนเอะ ฟุมิมาโระ และเจ้าหญิงโคโนเอะ ชิโยโกะ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโตเกียว สาขาประวัติศาสตร์ ปัจจุบันเป็นอาจาร์ยอยู่ที่ มหาวิทยาลัยโตเกียว สาขาประวัติศาสตร์ และเป็นประธานบริษัทโคดะมะ และเป็นคนที่เปิดเผยข้อความสุดท้ายที่ เจ้าชายฟุมิมะโระ พระบิดาทิ้งเอาไว้ก่อนจะดื่มยาพิษว่า
"ฉันได้ทำความผิดพลาดมากมาย คงไม่อาจยืนต่อไปและยอมรับการเป็นอาชญากรสงครามได้........."
ดูเพิ่ม

ตระกูลโคโนเอะ
เจ้าชายโคโนเอะ ฟุมิมาโระ
มหาวิทยาลัยโตเกียว
อั้งยี่ ลูกผู้ชายพันธุ์มังกร

สำหรับความหมายอื่น ดู อั้งยี่
| อั้งยี่ ลูกผู้ชายพันธุ์มังกร |
| --- | --- |
กำกับ: นพพร วาทิน
นักแสดงนำ: อำพล ลำพูน  หลินจื้ออิง  ฌัชฌา รุจินานนท์  เมธี อมรวุฒิกุล  อู๋เฉินจวิน  อภิชาติ ชูสกุล  ทองขาว ภัทรโชคชัย
ตัดต่อ: สุนิตย์ อัศวินิกุล
วันฉาย: 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
อั้งยี่ ลูกผู้ชายพันธุ์มังกร ภาพยนตร์แอ็คชั่นทุ่มทุนสร้างระหว่างไทย - ไต้หวัน พ.ศ. 2543 นำแสดงโดย อำพล ลำพูน, หลินจื้ออิง, ฌัชชา รุจินานนท์, เมธี อมรวุฒิกุล, อู๋เฉินจวิน, อภิชาติ ชูสกุล, ทองขาว ภัทรโชคชัย กำกับโดย นพพร วาทิน
เรื่องย่อ

ในปี พ.ศ. 2480  ได้มีกลุ่มอิทธิพลชาวจีนที่เรียกตัวเองว่า อั้งยี่ รวมตัวกันก่อตั้งเป็นสมาคมลับเพื่อปกครองชาวจีนที่อาศัยอยู่ในเมืองไทย ซึ่งในเวลานั้น 2 สมาคมที่มีอิทธิพลมากและเป็นที่รู้จักกันดี คือ  สมาคมตั้งกงสีกับสมาคมซานเตี้ยม ซึ่งต่างมีข้อขัดแย้งและทะเลาะกันเรื่อยมา แค่ต้องรับมือกับฝ่ายตรงข้ามก็อ่วมอรทัยแล้วว  หากแต่ว่าภายในสมาคมยังมีทั้งการเมืองและการหักหลังกันอีก โดย เล้ง (อำพล) หลักแดงของสมาคมซานเตี้ยมถูกคนในสมาคมโดยเฉพาะซานจู๊ (อภิชาติ) หักหลังจึงต้องย้ายสมาคมมาอยู่กับสมาคมตั้งกงสีเพื่อล้างแค้นซานจู๊ ซึ่งสุดท้าย แม้อั้งยี่จะเก่งกล้าแค่ไหนก็ตายเหมือนกับสามัญชนทั่วไป ปัจจุบันภาพยนตร์เรื่อง "อั้งยี่"เป็นอีกเรื่องในตำนานหนังกลางใจของโปรเจกต์ The Legend Collection หนังไทยน่าสะสม
รางวัล

นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 10 ประจำปี พ.ศ. 2543 - อำพล ลำพูน
รางวัลการลำดับภาพยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 10 ประจำปี พ.ศ. 2543 - สุนิตย์ อัศวินิกุล
เข้าชิง รางวัลผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 32 ประจำปี พ.ศ. 2543 - นพพร วาทิน
แหล่งข้อมูลอื่น

อั้งยี่ ลูกผู้ชายพันธุ์มังกร (2000) ที่สยามโซน
เฝิง หย่วนเจิง

| เฝิง หย่วนเจิง Feng Yuanzheng |
| --- | --- |
เกิด:  (1962-11-16) 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962 (61 ปี) ปักกิ่ง, จีน
สัญชาติ: จีน
อาชีพ: นักแสดง
เฝิง หย่วนเจิง (จีน: 冯远征) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962 ที่ปักกิ่ง เป็นนักแสดงชายชาวจีน
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

1995: Postman
1998: Records of Kangxi's Travel Incognito
2003: Purple Butterfly
2004: A World Without Thieves
2004: Shanghai Story
2008: If You Are the One
2009: The Founding of a Republic
2011: The Founding of a Party
2011: Legend of a Rabbit (voice)
2012: Back to 1942
2012: The Next 11 Days
2013: Fall of Ming
2014: Red Amnesia
2016: The Bombing
แหล่งข้อมูลอื่น

เฝิง หย่วนเจิง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อักเนสแห่งเดนมาร์ก

อักเนสแห่งเดนมาร์ก (ค.ศ. 1249 - หลัง ค.ศ. 1290) ทรงเป็นเจ้าหญิงเดนมาร์ก และเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในพระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับจัตตาแห่งแซกโซนี เจ้าหญิงเป็นผู้ทรงจัดตั้งอารามนักบุญอักเนส, รอสคิลด์ อย่างเป็นทางการ
พระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงอักเนสทรงสูญเสียพระราชบิดาขณะมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษา และพระราชมารดาได้เสกสมรสใหม่และเสด็จกลับเยอรมนี พระนางและพระเชษฐภคินีทั้งสามได้แก่ เจ้าหญิงโซเฟีย เจ้าหญิงอิงเงอบอร์กและเจ้าหญิงจัตตา ได้รับการอภิบาลในราชสำนักของสมเด็จอาคือ พระเจ้าอเบลแห่งเดนมาร์กและต่อมา คือ พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงทั้งสี่มีสิทธิในที่ดินจำนวนมากของพระราชบิดา แต่ทั้งสี่พระองค์ก็ไม่สามารถต่อต้านสมเด็จอาทั้งสองที่ทำการโค่นราชบัลลังก์พระราชบิดาได้
พระชนม์ชีพ > พระชนม์ในอารามวาสี

พระเชษฐภคินีทั้งสองคือ เจ้าหญิงโซเฟียและเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กได้อภิเษกสมรสกับกษัตริย์สวีเดนและกษัตริย์นอร์เวย์ตามลำดับ และเสด็จออกจากเดนมาร์กพร้อมมรดกส่วนของพวกพระนาง แต่สำหรับเจ้าหญิงจัตตาและเจ้าหญิงอักเนสไม่ทรงได้รับสิทธินั้น ในค.ศ. 1264 มีการก่อตั้งสำนักชีคณะดอมินิกัน ชื่อ อารามนักบุญอักเนส, รอสคิลด์ ซึ่งตั้งตามพระนามของเจ้าหญิงอักเนส เอกสารจัดตั้งถูกส่งไปยังสมเด็จพระสันตะปาปา ในพระนามของเจ้าหญิงอักเนสและผู้ที่สนับสนุนความปรารถนาของพระนางที่จะอุทิศพระองค์เองและมรดกของพระนางให้แก่คอนแวนต์ มาร์เกเรเธ ซัมบีเรีย สมเด็จพระพันปีหลวงและผู้สำเร็จราชการเดนมาร์ก ทรงถูกบีบให้พิจารณาที่จะปล่อยเจ้าหญิงอักเนสออกจากพันธะ ก่อนที่จะทรงอนุมัติตามคำทูลขอของเจ้าหญิง ในความเป็นจริงแล้ว ผู้สำเร็จราชการเดนมาร์กไม่ประสงค์ที่จะให้พระราชธิดาในกษัตริย์อีริคที่ 4 รับมรดกจำนวนมากและนำออกจากเดนมาร์ก ดังนั้นหากเจ้าหญิงอักเนส หรือ เจ้าหญิงจัตตา ได้เสกสมรสกับเจ้าชายต่างชาติและเสด็จออกจากเดนมาร์ก มรดกเหล่านั้นก็จะสูญเสียไปดังเช่นที่เกิดมาแล้วในคราวของเจ้าหญิงโซเฟียและเจ้าหญิงอิงเงอบอร์ก
หลังจากทรงก่อตั้งอารามนักบุญอักเนส ผู้สำเร็จราชการสมเด็จพระพันปีหลวงมาร์กาเรเธก็ทรงแต่งตั้งเจ้าหญิงอักเนสในฐานะอธิการิณีของอาราม ใน ค.ศ. 1266 ผู้สำเร็จราชการทรงให้เจ้าหญิงจัตตาดำรงเป็นอธิการิณีของอารามแทนพระขนิษฐา
พระชนม์ชีพ > บั้นปลายพระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงทั้งสองไม่ทรงโปรดพระชนม์ชีพในฐานะนางชี และทรงลาออกจากคอนแวนต์ใน ค.ศ. 1270 เจ้าหญิงอักเนสทรงสามารถครอบครองที่ดินของพระราชบิดาได้อย่างน้อยบางส่วน พระนางทรงดำรงพระชนม์ชีพที่เหลือในการบริหารจัดการที่ดินในเกาะเชลลันด์ และในหลักฐานหลายฉบับกล่าวถึงพระนางในฐานะเจ้าของที่ดิน มีการระบุครั้งสุดท้ายว่าพระนางยังทรงพระชนม์จนถึง ค.ศ. 1290 โดยปีที่สิ้นพระชนม์นั้นไม่ปรากฏหลักฐาน และบางหลักฐานระบุว่า เจ้าหญิงอักเนสอาจจะได้เสกสมรสกับอีริค ลอร์ดแห่งลังก์เอลันด์ พระญาติ
ในช่วงการปฏิรูปศาสนาในเดนมาร์ก-นอร์เวย์ และฮ็อลชไตน์ ราชสำนักเดนมาร์กและอารามนักบุญอักเนส เมืองรอสคิลด์ ได้ทำการต่อสู้กันเพื่อแย่งครอบครองสิทธิในการครองที่ดินของเจ้าหญิงอักเนส
หวังเต๊ะ

| หวังเต๊ะ จ> ม. |
| --- | --- |
หวังเต๊ะในช่วงบั้นปลายชีวิต
เกิด: 2 มีนาคม พ.ศ. 2468 จังหวัดปทุมธานี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2555 (87 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
สาเหตุเสียชีวิต: มะเร็งตับ
การศึกษา: 
มีชื่อเสียงจาก: เผยแผ่ลำตัดให้เป็นที่รู้จักแพร่หลายเป็นวงกว้าง
คู่สมรส: ประยูร ยมเยี่ยม (หย่า)   ศรีนวล ขำอาจ (2508 - 2555)
บุตร: นวลจันทร์ นิมา (ตุ่ม)   ประพาส นิมา (ต๋อย)   วิทยา นิมา (ตู๋)   ต่อต้าน นิมา (ต่อ)   นิรามัย นิมา (ปุ๊ก)
รางวัล: ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน) ประจำปี 2531
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ลำตัด
เครื่องดนตรี: ร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2480 - พ.ศ. 2554
 นักดนตรี
หวังเต๊ะ มีชื่อจริงคือ หวังดี นิมา ศิลปินเพลงพื้นบ้านชาวไทย
ประวัติ

เกิดเมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2468 ที่จังหวัดปทุมธานี เป็นชาวมุสลิม ที่มีความเชี่ยวชาญเพลงลำตัดเป็นพิเศษ ได้ตั้งคณะลำตัดชื่อ “คณะหวังเต๊ะ” รับงานแสดงมานานกว่า 60 ปี จนชื่อ หวังเต๊ะ กลายเป็นสัญลักษณ์ของลำตัด เป็นศิลปินผู้สร้างสรรค์และสืบทอดการแสดงพื้นบ้านได้อย่างน่าภาคภูมิใจยิ่ง ท่านมีความสามารถมีปฏิภาณไหวพริบ มีคารมคมคาย สามารถด้นกลอนสดและแต่งคำร้องได้อย่างยอดเยี่ยมโดยจะเน้นในด้านสุนทรียภาพ ความไพเราะงดงามทางภาษา ท่านใช้ความสามารถและศิลปะการแสดงประกอบสัมมาชีพอย่างซื่อสัตย์มาโดยตลอด ท่านมีความมุ่งมั่นที่จะอนุรักษ์ ถ่ายทอด เผยแพร่ศิลปะการแสดงลำตัดแก่อนุชนรุ่นหลัง เพื่อเป็นการสืบสานมรดกไทยไว้เป็นเอกลักษณ์ของชาติสืบไป หวังเต๊ะได้รับการเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน) ประจำปี 2531
ในบั้นปลายชีวิต ได้ป่วยเป็นโรคมะเร็งตับ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ จนกระทั่งถึงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ก็ถึงแก่กรรม สิริอายุได้ 87 ปี
ประวัติ > ผลงานภาพยนตร์

เสือภูพาน (2512)
ไอ้หนุ่มบ้านนา (2514)
ไกรทอง (2528)
ประวัติ > ผลงานละครโทรทัศน์

ละอองเทศ (2534) ช่อง 9
ละครเร่ (2535) ช่อง 7
ดาวกลางดง (2542) ช่อง 7
สุรพล (คนจริง) สมบัติเจริญ (2541) ช่อง 3
แม่นาค (2542) (ช่อง 7) รับเชิญ
รอยไถ (2545) (ช่อง 7)
รักข้ามคลอง (2546) (ช่อง 7)
ประวัติ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)