stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาเมียร์ ข่าน

| อาเมียร์ ข่าน |
| --- | --- |
เกิด: อาเมียร์ อิคบอล ข่าน  (1986-12-08) 8 ธันวาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี)
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.โอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
|  |  เอเธนส์  2004  | ไลท์เวท |
อาเมียร์ ข่าน (อังกฤษ: Amir Khan) นักมวยสากลชาวอังกฤษเชื้อสายปากีสถาน  มีชื่อเต็มว่า อาเมียร์ อิคบอล ข่าน (อูรดู: امیر اقبال خان, Amir Iqbal Khan) เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1986 ที่เมืองโบลตัน ในเกรท แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ โดยครอบครัวนั้นเป็นชาวปากีสถานที่มาตั้งรกรากอยู่ที่ประเทศอังกฤษ โดยมีต้นตระกูลมาจากเมืองราวัลปินดี
ข่าน เริ่มต้นการชกมวยจากการชกมวยสากลสมัครเล่นก่อน จนกระทั่งติดทีมชาติ ได้ไปแข่งกีฬาโอลิมปิก 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ และได้รับเหรียญเงินในรุ่นไลท์เวท เนื่องจากในรอบชิงชนะเลิศเป็นฝ่ายแพ้ต่อ มาริโอ คินเดลาน ยอดนักมวยสากลสมัครเล่นในรุ่นนี้ชาวคิวบา ไป 22-30 หมัด  จากนั้นจึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ ในสังกัดของแฟรงก์ วอร์เรน โปรโมเตอร์ชาวอังกฤษ
อาเมียร์ ข่าน ถือได้ว่าเป็นนักมวยดาวรุ่งชาวอังกฤษคนใหม่ ที่ได้รับการจับตามอง เนื่องจากเป็นนักมวยที่ความไวในการออกหมัด มีจุดเด่นคือ การออกหมัดแย็บได้แม่นยำและหนักหน่วง  ประกอบกับมีเชื้อสายของชาวเอเชียและหน้าตาดี จึงได้รับการโปรโมตและสร้างสรรค์ ถือได้ว่าเป็นนักมวยชาวอังกฤษที่จะก้าวขึ้นสู่การเป็นนักมวยระดับโลกเป็นคนต่อไป นับจาก นาซีม ฮาเหม็ด ที่ได้แขวนนวมไปก่อนหน้านี้
โดย  ข่าน ได้ถูกประกบคู่พบกับ มาร์โก อันโตนิโอ บาร์เรรา ยอดนักมวยชาวเม็กซิกัน ผู้ซึ่งทำให้ฮาเหม็ดพ่ายแพ้ได้และทำให้ต้องแขวนนวมไปในที่สุด เมื่อปี ค.ศ. 2009 ผลการชกปรากฏว่าข่านสามารถเอาชนะบาร์เรราเป็นฝ่ายแพ้แตกไปในยกที่ 5 เท่านั้น โดยที่ข่านแพ้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อก ต่อ เบรติส เพรสคอตต์ นักมวยชาวโคลอมเบีย ไปในยกที่ 2 เท่านั้น เมื่อปี ค.ศ. 2008 แต่หลังจากนั้นแล้วก็สามารถโชว์ฟอร์มได้ดีเรื่อย ๆ มา
อาเมียร์ ข่าน ได้ตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทของสมาคมมวยโลก (WBA) และเป็นแชมป์โลกรุ่นเดียวกันนี้ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ด้วย โดยได้แชมป์มาจากการชกล้มแชมป์ในกลางปี ค.ศ. 2011 โดยชนะน็อกยก 5 ซาบ จูดาห์ นักมวยชาวอเมริกันไปได้
โดยเสียแชมป์โลกทั้ง 2 สถาบันนี้ให้แก่ ลามอนต์ ปีเตอร์สัน นักมวยชาวอเมริกันไปในปลายปี ค.ศ. 2011 โดยแพ้คะแนนไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ โดยในการข่านถูกตัดคะแนนไป 2 คะแนนด้วย แต่ต่อมาทางสมาคมมวยโลกได้มีมติคืนเข็มขัดแชมป์โลกให้แก่ข่าน เนื่องจากปีเตอร์สันไม่ผ่านการตรวจการใช้สารกระตุ้น ก่อนที่ข่านจะชกเดิมพันตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันนี้ กับ แดนนี่ การ์เซีย แชมป์ของสภามวยโลก (WBC) ซึ่งผลการชก ข่านเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ การ์เซีย ไปในยกที่ 4 ในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ชนิดที่ข่านโดนกรรมการนับถึง 3 ครั้งด้วยกัน
ข่านมีเทรนเนอร์ คือ เฟรดดี โรช เทรนเนอร์คนเดียวกับของ แมนนี่ ปาเกียว ยอดนักมวยชาวฟิลิปปินส์ ผู้ซึ่งเป็นแชมป์โลก 8 รุ่นคนแรกของโลก และชกอยู่ในสังกัด "โกลเด้นบอย โปรโมชั่น" ของ ออสการ์ เดอ ลา โฮยา โดยที่เดอ ลา โฮยา มีเป้าหมายที่จะประกบคู่ให้พบกับ ปาเกียว หรือ ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ ต่อไปในอนาคต ซึ่งสำหรับปาเกียวแล้ว ทั้งคู่เคยชกด้วยกันขณะที่ซ้อม ปรากฏว่าข่านเป็นฝ่ายไล่ชกปาเกียวอยู่เพียงฝ่ายเดียว
แหล่งข้อมูลอื่น

เทปการชก อาเมียร์ ข่าน กับ มาร์โก อันโตนิโอ บาร์เรรา
เว็บไซต์ของแฟนคลับ เก็บถาวร 2011-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาหารค่ำมื้อสุดท้าย

“อาหารค่ำมื้อสุดท้าย” โดย ไซมอน อูชาคอฟ (Simon Ushakov) ราว ค.ศ. 1685
อาหารค่ำมื้อสุดท้าย (อังกฤษ: Last Supper, Lord's Supper, Mystical Supper) ตามพระคัมภีร์ไบเบิลคือพระกระยาหารมื้อสุดท้ายที่พระเยซูทรงเสวยร่วมกับสาวกของพระองค์ ก่อนจะมีการตรึงพระเยซูที่กางเขน และเป็นการตั้งพิธีศีลมหาสนิทของพระเยซู
เมื่อถึงเวลา พระองค์ประทับลงและเสวยพร้อมกับพวกอัครทูต พระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เรามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรับประทานปัสกานี้กับท่านก่อนที่เราจะต้องทนทุกข์ เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่รับประทานปัสกานี้อีกจนกว่าจะสำเร็จความหมายของปัสกานั้นในแผ่นดินของพระเจ้า” พระองค์ทรงหยิบถ้วย เมื่อขอบพระคุณแล้วตรัสว่า “จงรับเหล้าองุ่นถ้วยนี้ไปดื่มให้ทั่วกัน  เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่ดื่มจากผลของเถาองุ่นอีกต่อไปจนกว่าแผ่นดินของพระเจ้าจะมา” พระองค์ทรงหยิบขนมปัง เมื่อขอบพระคุณแล้วก็ทรงหักส่งให้พวกเขา ตรัสว่า "จงรับแผ่นปังนี้ไปทานให้ทั่วกัน เพราะนี้คือกายของเรา” เมื่อรับประทานแล้ว จึงทรงหยิบถ้วยและทรงทำเหมือนกันตรัสว่า “ถ้วยนี้ที่เทออกเพื่อท่านทั้งหลาย เป็นพันธสัญญาใหม่โดยโลหิตของเรา] ลูกา 22:14-20
ตามคำกล่าวของนักบุญเปาโลอัครทูตในหนังสือ 1 โครินธ์ 11:23–26
ระหว่างเสวยพระกระยาหารที่มีขนมปังและเหล้าองุ่น พระเยซูตรัสต่อสาวกว่า “จงดื่มเป็นที่ระลึกถึงเรา” เหตุการณ์อื่นและบทสนทนาบันทึกในพระวรสารสหทรรศน์และพระวรสารนักบุญยอห์น คริสต์ศาสนิกชนบางคนถือว่าเป็นรากฐานของศีลมหาสนิท
ถ้วยที่ใช้ใส่ไวน์บางทีก็เรียกว่าจอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Chalice) และเป็นหนึ่งในวรรณกรรมเกี่ยวกับเรื่องถ้วยศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) ในปรัมปราวิทยาในศาสนาคริสต์
ดูเพิ่ม

ชีวิตของพระเยซู
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาหารค่ำมื้อสุดท้าย
อำนาจ แก้วเขียว

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อำนาจ แก้วเขียว
วันเกิด:   (1975-01-11) 11 มกราคม ค.ศ. 1975 (49 ปี)
สถานที่เกิด:  พิษณุโลก, ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.74 m (5 ft 8 1⁄2 in)
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด (ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1996–2014 |  บางกอกกล๊าส |  231 |  (18) |
| 2015 |  รังสิต |  6 |  (0) |
| รวม |   |  237 |  (18) |
จัดการทีม
2015:  รังสิต
2016–2019:  บางกอกกล๊าส (ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน)
2018:  บางกอกกล๊าส (รักษาการ)
2020–2021:  เชียงใหม่
2021–2022:  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด (ผู้ช่วยผู้จัดการทีม)
2022–:  ราชประชา
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 14 มิถุนายน 2008
อำนาจ แก้วเขียว (อังกฤษ: Amnaj Kaewkiew) เกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2518 เป็นอดีตนักฟุตบอลมืออาชีพชาวไทย เคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนชั่วคราวของบางกอกกล๊าส อำนาจสร้างสถิติลงเล่นในไทยลีกมากที่สุด (19 ฤดูกาล) ระหว่างฤดูกาล 2540-2557 โดยสโมสรได้ประกาศรีไทร์เบอร์ 6 เพื่อเป็นเกียรติให้กับเขา  ปัจจุบันเป็นเป็นผู้ช่วยผู้ฝีกสอนกับบีจี ปทุม ยูไนเต็ด ในไทยลีก
เกียรติประวัติ > นักฟุตบอล

แชมป์ไทยพรีเมียร์ลีก 2 สมัย ปี 2003,2004
ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอล สิงคโปร์ คัพ 2010
รองชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอล สิงคโปร์ คัพ 2009
ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอล ควีนส์คัพ คัพ 2010
รองชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอล ควีนส์ คัพ 2006
รองชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอล ไทย ซุปเปอร์ คัพ 2009
รองชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอล ไทยคม เอฟเอคัพ 2013
อำเภอกุสินารา

| อำเภอกุสินารา ปัทราวนะ (Padrauna) |
| --- | --- |
อำเภอในรัฐอุตตรประเทศ
ที่ตั้งในรัฐอุตตรประเทศ
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: อุตตรประเทศ
มณฑล: โกรัขปุระ
ก่อตั้งในชื่อ Padrauna: 13 พฤศภาคม 1994
เปลี่ยนชื่อจาก Padrauna เป็นกุศินคร: 19 มิถุนายน 1997
สำนักงานอำเภอ: Padrauna
เตหสิล: Padrauna Sadar, Khadda, Kushinagar/Kasia, Hata, Tamkuhiraj, Captanganj
การปกครอง
 • สมาชิกรัฐสภา: วิชัย กุมาร ดูเบย์ (Vijay Kumar Dubey)
 • โลกสภา: กุศินคร
 • วิธนสภา: Padrauna Sadar, Khadda, Ramkola, Hata, Fazilnagar, Tamkuhiraj, Kushinagar
พื้นที่
 • รวม: 2,873.5 ตร.กม. (1,109.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • รวม: 3,564,544 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,200 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 4.87 % คน
ประชาชน
 • การรู้หนังสือ: 67.66 %
 • อัตราส่วนเพศ: 955
เขตเวลา: UTC+05:30 (IST)
ทะเบียนพาหนะ: UP 57
ทางหลวงสำคัญ: NH 27 และ NH 727
เว็บไซต์: kushinagar.nic.in
อำเภอกุสินารา หรือ อำเภอกุศินคร (อังกฤษ: Kushinagar District) เป็นอำเภอของรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ในจุดตะวันออกสุดของรัฐ มีสำนักงานอำเภออยู่ที่รวินทรนคร ธูส ในปัทราวนะ (Ravindra Nagar Dhoos, Padrauna) อำเภอนี้ตั้งชื่อตามเมืองกุสินารา หรือกุศินคร สถานที่สำคัญในศาสนาพุทธ ที่ซึ่งพระโคตมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธ์ปรินิพพาน เมื่อ 500 ปีก่อนคริสต์กาล นับตั้งแต่อินเดียได้รับเอกราช อำเภอกุสินารากลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเดโอเรีย (Deoria District) และจัดตั้งขึ้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 1994 แยกออกมาเป็นอำเภออีกอำเภอ ชื่อเดิมของอำเภอคือปัทราวนะ (Padrauna) และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นกุศินคร หรือกุสินาราในภาษาไทยเมื่อปี 19 มิถุนายน 1997
อาร์เอชเอ็น (รถดีเซลราง)

| Diesel-Railcar Hitachi-Nippon Sharyo / RHN |
| --- | --- |
รถดีเซลรางอาร์เอชเอ็น ที่สถานีรถไฟท่านาแล้ง
ประจำการ: พ.ศ. 2513 - ปัจจุบัน
ผู้ผลิต: ฮิตาชิ และ นิปปอน ชาเรียว
เข้าประจำการ: พ.ศ. 2513 - 2514
จำนวนที่ผลิต: 56 คัน (รถกำลัง 28 คัน / รถพ่วง 28 คัน)
รูปแบบการจัดขบวน: [พซข.]+[กซข.]
หมายเลขตัวรถ: พซข.21 - 48 , กซข.1021 - 1048
ความจุผู้โดยสาร: 80 ที่นั่ง/คัน (พซข.21 - 48) 74 ที่นั่ง/คัน (กซข.1021 - 1048)
ผู้ให้บริการ: การรถไฟแห่งประเทศไทย
โรงซ่อมบำรุง: โรงรถจักรนครราชสีมา
สายที่ให้บริการ: สายตะวันออกเฉียงเหนือ
คุณลักษณะ
วัสดุตัวถัง: เหล็กกล้า
ความยาว: 20.800 เมตร
ความกว้าง: 2.763 เมตร
ความสูง: 3.596 เมตร
ความสูงชานชาลา: 0.50 เมตร / 1.10 เมตร
จำนวนประตู: 4 (ข้างละ 2)
รูปแบบการจัดวางล้อ: 1A-A1
ความเร็วสูงสุด: 90 กม./ชม.
น้ำหนัก: 31.80 ตัน (รถพ่วง) 38.45 ตัน (รถกำลัง)
น้ำหนักกดเพลา: 7.95ตัน (รถพ่วง) 9.61 ตัน (รถกำลัง)
ระบบส่งกำลัง: ไฮดรอลิก
เครื่องยนต์: Cummins NHH 220 B1 (เดิม) Cummins N855-R2
กำลังขับเคลื่อน: 220 x 2 แรงม้า ที่ 2,100 รอบ/นาที (เดิม) 235 x 2 แรงม้า ที่ 2,100 รอบ/นาที (ปัจจุบัน)
ระบบปรับอากาศ: พัดลม
ระบบเบรก: ลมอัด (2 สูบ)
มาตรฐานทางกว้าง: 1.000 เมตร
อาร์เอชเอ็น (RHN) หรือ รถดีเซลรางฮิตาชิ-นิปปอน ชาเรียว(อังกฤษ: Hitachi-Nippon Sharyo Diesel Railcar)เป็นรถดีเซลรางของการรถไฟแห่งประเทศไทย ใช้สำหรับการทำขบวนรถโดยสาร และ ขบวนรถท้องถิ่น สั่งซื้อจากบริษัทฮิตาชิ และนิปปอน ชาเรียว, ประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 - 2514 มีต้นแบบมาจาก รถดีเซลรางอาร์เอช (RH) ที่สั่งซื้อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510
ประวัติ

หลังจากการใช้งานรถดีเซลรางอาร์เอช (RH) ที่สั่งซื้อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 มีผลเป็นที่น่าพอใจ การรถไฟแห่งประเทศไทยจึงมีการสั่งซื้อ อาร์เอชเอ็น (RHN) มาใช้งานเพิ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 - 2514
เดิมการรถไฟแห่งประเทศไทยได้ใช้รถดีเซลรางทั้งสองรุ่นนี้ทำขบวนรถชานเมือง และ รถธรรมดา เนื่องจากมีความคล่องตัวในการใช้งานมากกว่าการใช้รถจักรลากตู้โดยสาร โดยประจำการที่โรงรถดีเซลรางกรุงเทพ แต่ภายหลังจากการสั่งซื้อ ทีเอชเอ็น (THN) และ เอ็นเคเอฟ (NKF) ช่วงปี พ.ศ.2526 - 2528 อาร์เอชเอ็น (RHN) ก็ได้ถูกลดบทบาทลง และมีการถยอยย้ายไปประจำการที่โรงรถจักรนครราชสีมา และ ทางรถไฟสายชานเมืองแม่กลอง
โดยปัจจุบันอาร์เอชเอ็น (RHN) ได้ประจำการที่โรงรถจักรนครราชสีมา โดยทำขบวนรถท้องถิ่นสายตะวันออกเฉียงเหนือเป็นหลัก ทำขบวนร่วมกับ อาร์เอช (RH)  เช่น เส้นทาง นครราชสีมา-หนองคาย, นครราชสีมา-อุบลราชธานี, แก่งคอย-บัวใหญ่, แก่งคอย-ขอนแก่น และ มักจะมีการนำไปเสริมขบวนรถด่วนในช่วงเทศกาลโดยทำขบวนร่วมกับ ทีเอชเอ็น (THN) และ เอ็นเคเอฟ (NKF)
ข้อมูลทั่วไป

ประเภท : รถดีเซลราง
ชื่อรุ่น : RHN (Diesel-Railcar Hitachi-Nippon Sharyo)
รุ่นเลขที่ :
พซข.21 - 48 (รถพ่วงดีเซลราง) จำนวน 28 คัน
กซข.1021 - 1048 (รถกำลังดีเซลราง) จำนวน 28 คัน
เครื่องยนต์  : Cummins NHH 220 B1 (เดิม)
Cummins N855-R2 (ปัจจุบัน)
กำลังขับเคลื่อน : 220 x 2 แรงม้า ที่ 2,100 รอบ/นาที (เดิม)
235 x 2 แรงม้า ที่ 2,100 รอบ/นาที (ปัจจุบัน)
ระบบขับเคลื่อน : ใช้เครื่องถ่ายทอดกำลังแบบไฮดรอลิค (Hydraulic Torque Converter)
ความเร็วสูงสุด : 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
น้ำหนักตัวรถ : 31.80 ตัน (รถพ่วง)38.45 ตัน (รถกำลัง)
มีห้องขับ : 37.090 ตัน (น้ำหนักรถเปล่า) 38.906 ตัน (น้ำหนักขณะทำขบวน)
ไม่มีห้องขับ : 35.960 ตัน (น้ำหนักรถเปล่า) 37.730 ตัน (น้ำหนักขณะทำขบวน)
น้ำหนักกดเพลา : 7.95ตัน (รถพ่วง)
9.61 ตัน (รถกำลัง)
ประตูขึ้น-ลงรถ : ประตูอัตโนมัติ 4 ประตู ข้างละ 2 ประตู
จำนวนที่นั่ง : 80 ที่นั่ง/คัน (พซข.21 - 48)
74 ที่นั่ง/คัน (กซข.1021 - 1048)
ผู้ผลิต :  Hitachi, Ltd. / Nippon Sharyo, Ltd. , ประเทศญี่ปุ่น
ปีที่เข้าประจำการ: ตุลาคม 2513 - กุมภาพันธ์ 2514
การใช้งาน

อาร์เอชเอ็น (RHN) เป็นรถดีเซลรางที่มีรูปแบบการใช้งานเป็นชุด โดยใน 1 ชุดจะมีรถ 2 คัน เป็นรถกำลังดีเซลรางแบบมี2เครื่องยนต์ และ รถพ่วงดีเซลรางแบบไม่มีเครื่องยนต์ ใช้วิธีฉุดลากและดันกลับ โดยมีห้องขับควบคุมทั้ง 2 คัน
การใช้งาน > รถกำลังดีเซลรางมีห้องขับ

รุ่นเลขที่ กซข.1021 – 1048
มีเครื่องยนต์ในตัว 2 เครื่องยนต์ ความจุผู้โดยสาร 74 ที่นั่ง ไม่มีห้องน้ำในตัวรถ
การใช้งาน > รถพ่วงดีเซลรางมีห้องขับ

รุ่นเลขที่ พซข.21 – 48
ไม่มีเครื่องยนต์ แต่มีถังน้ำในตัว ความจุผู้โดยสาร 80 ที่นั่ง มีห้องน้ำในตัวรถ
การใช้งาน > ด้านการใช้งาน

โดยทั่วไปจะสามารถใช้งานร่วมกับ รถดีเซลรางอาร์เอช (RH) เนื่องจากใช้ระบบเดียวกัน แต่ก็ได้มีการดัดแปลงระบบให้สามารถใช้ร่วมกับ ทีเอชเอ็น (THN), เอ็นเคเอฟ (NKF)  และ เอทีอาร์ (ATR) ได้อีกด้วย
ติดเครื่องปรับอากาศ

ช่วงปี พ.ศ.2555 - 2556 การรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ทดลองนำ  พซข.21 และ พซข.25 นำมาติดตั้งเครื่องปรับอากาศ เปลี่ยนเบาะที่นั่งใหม่และได้ทดสอบหลายครั้ง แต่ติดปัญหาทางวิศวกรรม ปัจจุบันยังไม่มีการนำออกมาใช้งาน
สายแม่กลอง

อาร์เอชเอ็น (RHN) เคยถูกนำไปใช้ในทางรถไฟสายชานเมืองแม่กลองในช่วงสั้น ๆ ช่วงปี พ.ศ.2531 ถึงช่วงปี พ.ศ.2540 โดยใช้ร่วมกับ รถดีเซลรางอาร์เอช (RH)
พซข.30, กซข.1030, กซข.1044 สายบ้านแหลม-แม่กลอง
พซข.27, กซข.1025 สายวงเวียนใหญ่-มหาชัย
บริจาคให้กัมพูชา

22 เมษายน พ.ศ.2562 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้มอบ อาร์เอชเอ็น (RHN) ให้กับกัมพูชาที่สถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก
โดยได้มอบจำนวน 2 ชุด รวม 4 คัน ได้แก่ พซข.40, พซข.45, กซข.1035  และ กซข.1038
ขบวนรถที่ให้บริการ

ขบวนรถท้องถิ่นที่ 415/418 นครราชสีมา - หนองคาย - นครราชสีมา
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 417/416 นครราชสีมา - อุดรธานี - นครราชสีมา
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 419/420 นครราชสีมา - อุบลราชธานี - ลำชี
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 421/422 นครราชสีมา - อุบลราชธานี - ลำชี
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 425/426 ลำชี - อุบลราชธานี - นครราชสีมา
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 427/428 นครราชสีมา - อุบลราชธานี - นครราชสีมา
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 429/430 นครราชสีมา - บัวใหญ่ - นครราชสีมา
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 431/432 ชุมทางแก่งคอย - ขอนแก่น - ชุมทางแก่งคอย
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 433/434 ชุมทางแก่งคอย - ชุมทางบัวใหญ่ - ชุมทางแก่งคอย
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 437/438 ชุมทางแก่งคอย - ลำนารายณ์ - ชุมทางแก่งคอย (ปัจจุบันงดให้บริการชั่วคราว)
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 439/440 ชุมทางแก่งคอย - ชุมทางบัวใหญ่ - ชุมทางแก่งคอย
ขบวนรถด่วนที่ 71/72 กรุงเทพอภิวัฒน์ - อุบลราชธานี - กรุงเทพอภิวัฒน์ (เสริมเฉพาะช่วงเทศกาล)
ขบวนรถด่วนที่ 75/76 กรุงเทพอภิวัฒน์ - หนองคาย - กรุงเทพอภิวัฒน์ (เสริมเฉพาะช่วงเทศกาล)
รถดีเซลรางอาร์เอชเอ็น ลายสีเก่าในปี 2554
รถดีเซลรางอาร์เอชเอ็น ลายสีพิเศษสำหรับสายหนองคาย–ท่านาแล้ง
รถดีเซลรางRHN 1 ชุด
รถดีเซลรางRHN 1 ชุด
พซข.27 ที่เคยใช้ในสายวงเวียนใหญ่-มหาชัย
อาโลฟี

| อาโลฟี |
| --- | --- |
เมือง
ถนนในอาโลฟี
สถานที่ตั้งของอาโลฟี (ดาว)
เขตการปกครองของนีวเว อาโลฟีอยู่ด้านตะวันตกของเกาะ
พิกัด: 19°03′14″S 169°55′12″W﻿ / ﻿19.054°S 169.920°W﻿ / -19.054; -169.920
ประเทศ: นีวเว
หมู่บ้าน: อาโลฟีนอร์ทและอาโลฟีเซาท์
การปกครอง
 • สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของอาโลฟีนอร์ท: Vaiga Tukuitoga
 • สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของอาโลฟีเซาท์: Dalton Tagelagi
พื้นที่
 • พื้นที่ของทั้งสองอาโลฟีนอร์ทและอาโลฟีเซาท์: 46.48 ตร.กม. (17.95 ตร.ไมล์)
ความสูง: 21 เมตร (69 ฟุต)
ประชากร (2006)
 • ทั้งหมด: 581 คน
 • ความหนาแน่น: 12.5 คน/ตร.กม. (32.46 คน/ตร.ไมล์)
 • อาโลฟีนอร์ท: 147
 • อาโลฟีเซาท์: 434
Resident Population
 • Residents (Alofi North): 143
 • Visitors (Alofi North): 4
 • Resident (Alofi South): 411
 • Visitor (Alofi South): 23
เขตเวลา: UTC-11 (UTC−11)
รหัสพื้นที่: +683
อาโลฟี (อังกฤษ: Alofi) เป็นเมืองหลวงของนีวเว ซึ่งตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก มีประชากร 581 คน (จากการสำรวจสำมะโนประชากร ปี 2006) อาโลฟีมีความโดดเด่นตรงที่เป็นเมืองหลวงที่เล็กที่สุดในแง่ของประชากร อาโลฟีประกอบด้วยสองหมู่บ้าน คือ หมู่บ้านอาโลฟีนอร์ท (ประชากร 147 คน) และหมู่บ้านอาโลฟีเซาท์ที่ที่ทำการรัฐบาลตั้งอยู่ (ประชากร 434 คน)
แหล่งข้อมูลอื่น

History of Niue
Cyclone aftermath pictures
อาเซียนซูเปอร์ลีก

อาเซียนซูเปอร์ลีก (อังกฤษ: ASEAN Super League) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างสโมสรต่าง ๆ ในภูมิภาคอาเซียน ซึ่งจัดโดย สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน (เอเอฟเอฟ) และจะเริ่มแข่งขันในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 ผู้ชนะจะได้สิทธิ์ไปเล่นเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม
ทีมสโมสรที่ร่วมแข่งขัน

ออสเตรเลีย  (2 สโมสร)
มาเลเซีย (2 สโมสร)
สิงคโปร์ (2 สโมสร)
ไทย (2 สโมสร)
เวียดนาม (2 สโมสร)
อินโดนีเซีย (2 สโมสร)
ฟิลิปปินส์ (2 สโมสร)
พม่า (2 สโมสร)
ทีมชนะเลิศ

| ปี | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
2559:
ดูเพิ่ม

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
เอเอฟซีคัพ
เพรซิเดนต์คัพ
อำเภอคาซีปุระ

| อำเภอคาซีปุระ |
| --- | --- |
อำเภอ
ที่ตั้งในรัฐอุตตรประเทศ
พิกัด (Ghazipur): 25°37′N 83°34′E﻿ / ﻿25.61°N 83.57°E﻿ / 25.61; 83.57
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: อุตตรประเทศ
มณฑล: พาราณสี
สำนักงานอำเภอ: คาซีปุระ
เตหสิล: 6
การปกครอง
 • โลกสภา: คาซีปุระ
พื้นที่
 • รวม: 3,377 ตร.กม. (1,304 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • รวม: 3,620,268 คน
 • ความหนาแน่น: 1,100 คน/ตร.กม. (2,800 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 273,872 คน
ประชากร
 • การรู้หนังสือ: 74.27%.
 • อัตรส่วนเพศ: 951
เขตเวลา: UTC+05:30 (IST)
ทางหลวงสำคัญ: NH 29, NH 19, NH 97, SH 36, SH 67, SH 69, SH 99
เว็บไซต์: http://ghazipur.nic.in/
อำเภอคาซีปุระ (อังกฤษ: Ghazipur District) เป็นอำเภอในรัฐอุตตรประเทศของประเทศอินเดีย โดยีสำนักงานอำเภออยู่ที่คาซีปุระ ภูมิภาคคานซีปุระนี้มีชื่อเสียงในเรื่องของการผลิตสเปรย์กลิ่นกุหลาบที่มีกลิ่นเฉพาะของตนอันเรียกว่า "กุหลาบชล" (Gulab Jal) และมีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญคือสุสานของลอร์ดคอร์นวาลเลส นายพลรัฐมนตรีประจำบริติชอินเดีย ผู้เสียชีวิตที่นี่
อำนาจอธิปไตยของปวงชน

อำนาจอธิปไตยของปวงชน (อังกฤษ: popular sovereignty) เป็นหลักการที่ว่า รัฐและรัฐบาลก่อตั้งขึ้นและดำรงอยู่ด้วยความยินยอมของประชาชนในรัฐ ผู้ซึ่งเป็นบ่อเกิดของอำนาจทั้งปวงในทางการเมือง เบนจามิน แฟรงคลิน ปรัชญาเมธีชาวอเมริกัน เขียนถึงแนวคิดของหลักการนี้ไว่ว่า "ในรัฐบาลเสรีนิยม ผู้ปกครองคือผู้รับใช้ และประชาชนเป็นนายของผู้ปกครองและเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุด"
อรรถาธิบาย

ในศตวรรษที่ 17 ที่มาของอำนาจอธิปไตยยังต้องอ้างอิงจากพระผู้เป็นเจ้าตามอิทธิพลของแนวคิดเทวสิทธิ์ (divine rights) แต่เมื่อแนวคิดทฤษฎีสัญญาประชาคมเริ่มเข้ามามีอิทธิพลในการอธิบายที่มาของอำนาจรัฐ และการกำเนิดรัฐจึงเริ่มทำให้แหล่งที่มาของอำนาจอธิปไตยได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม คือ จากพระเป็นเจ้ามาเป็นมหาชน ผ่านข้อตกลงร่วมกันของคนในสังคม และสัญญาประชาคมนั่นเองที่ทำให้ประชาชนได้กลายมาเป็นองค์อธิปัตย์แทนที่พระเป็นเจ้า โดยนักคิดคนสำคัญ เช่น โทมัส ฮอบส์, จอห์น ล็อก และฌ็อง-ฌัก รูโซ
โดยนักคิดในสำนักทฤษฎีสัญญาประชาคมที่ได้รับการกล่าวขาน และอ้างอิงมากที่สุดถึงแนวคิดที่เกี่ยวกับเรื่องอำนาจอธิปไตยของปวงชนนั้นก็คือ ฌอง ฌากส์ รุสโซ ผ่านแนวคิดเรื่องเจตจำนงร่วม (general will) อำนาจอธิปไตยของปวงชนมีแนวคิดแกนกลางคือความชอบธรรมของอำนาจหน้าที่และกฎหมายของรัฐบาลหนึ่ง ๆ ขึ้นอยู่กับความยินยอมของผู้ใต้ปกครอง โดยปัจเจกบุคคลในรัฐเข้ามาทำสัญญาประชาคมเป็นการยอมสละอิสรภาพตามธรรมชาติโดยสมัครใจเพื่อแสวงหาความคุ้มครองจากภยันตรายที่อยู่ในอิสรภาพของผู้อื่น
สาธารณรัฐและราชาธิปไตยของปวงชน (popular monarchy) ในทางทฤษฎีตั้งอยู่บนแนวคิดอำนาจอธิปไตยของปวงชน ทั้งนี้แนวคิดอำนาจอธิปไตยของปวงชนไม่ได้หมายความถึงระบอบประชาธิปไตยที่มีประสิทธิภาพหรือใช้การได้เสมอไป เพราะพรรคการเมืองหรือผู้เผด็จการอาจอ้างตนว่าเป็นผู้แทนเจตจำนงของประชาชนและปกครองแทนประชาชนได้ ซึ่งสอดรับกับแนวคิดของโทมัส ฮอบส์ อย่างไรก็ตาม คำนิยามสมัยใหม่ส่วนใหญ่บอกว่าประชาธิปไตยเป็นเงื่อนไขจำเป็นของอำนาจอธิปไตยของปวงชน
อำเภอนาคปุระ

| อำเภอนาคปุระ |
| --- | --- |
อำเภอในรัฐมหาราษฏระ
ที่ตั้งในรัฐมหาราษฏระ
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: มหาราษฏระ
มณฑล: มณฑลนาคปุระ
สำนักงานอำเภอ: นาคปุระ
เตห์สิล (Tehsil): 1. รัมเตก, 2. อุมเรท, 3. กลเมศวร, 4. กาโตล, 5. กัมปตี, 6. กูหิ, 7. นรรเขท, 8. นาคปุระ, 9. นาคปุระ (ชนบท), 10. ปรเสโอนี, 11. ภิวปุระ, 12. มูวดา, 13. สวเนร์, 14. หิงนา
การปกครอง
 • โลกสภา: 1. นาคปุระ   2. รัมเตก (SC) (ตาม Election Commission website)
 • วิธนสภา: 1. Nagpur South West   2. Nagpur South   3. Nagpur East   4. Nagpur Central   5. Nagpur West   6. Nagpur North   7. Katol   8. Savner   9. Hingna   10. Umred   11. Kamthi   12. Ramtek
พื้นที่
 • รวม: 8,253 ตร.กม. (3,187 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • รวม: 4,653,570 คน
 • ความหนาแน่น: 560 คน/ตร.กม. (1,500 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 64.26% คน
ประชากร
 • การรู้หนังสือ: 89.5%
 • อัตราส่วนเพศ: 948
เขตเวลา: UTC+05:30 (IST)
ทางหลวงสำคัญ: NH44, NH47, NH53, NH353I, NH361, NH547, MSH9, SH3.
ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 1205 mm
เว็บไซต์: http://nagpur.nic.in/
อำเภอนาคปุระ (อังกฤษ: Nagpur district) เป็นอำเภอในภูมิภาควิธรรภ (Vidarbha) ของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย โดยมีเมืองนาคปุระเป็นศูนย์กลางการบริหาร อำเภอนาคปุระเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลนาคปุระ (Nagpur Division)
อาณาอำเภอของอำเภอนาคปุระติดต่อกับอำเภอภานทรทางตะวันออก, อำเภอจันทรปุระ ทางตะวันออกเฉียงใต้, อำเภอวารธา ทางตะวันตกเฉียงใต้, อำเภออมราวตีทางตะวันตกเฉียงเหนือ และอำเภอฉินทวารของรัฐมัธยประเทศทางเหนือ
อำเภอพาราณสี

| อำเภอพาราณสี |
| --- | --- |
อำเภอ
ที่ตั้งของอำเภอพาราณสีในรัฐอุตตรประเทศ
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: อุตตรประเทศ
มณฑล: พาราณสี
สำนักงานอำเภอ: พาราณสี
การปกครอง
 • โลกสภา: พาราณสี
พื้นที่
 • รวม: 1,535 ตร.กม. (593 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • รวม: 3,676,841 คน
เขตเวลา: UTC+05:30 (IST)
เว็บไซต์: http://varanasi.nic.in/
อำเภอพาราณสี (อังกฤษ: Varanasi District) เป็นอำเภอในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย โดยมีเมืองพาราณสีเป็นที่ตั้งสำนักงานอำเภอ พาราณสีเป็นสถานที่สำคัญทางศาสนาของทั้งชาวฮินดูและชาวพุทธ เชื่อกันว่าพระศิวะและพระปารวตีประทับอยู่ที่นี่เพื่อให้พรแก่ผู้ที่เดินทางมาสักการะบูชา ที่ตั้งของอำเภอติดกับอำเภอมีรซาปุระ อำเภอชะอุนปุระ อำเภอคาซีปุระ และอำเภอจันทาวลี อำเภอมีแม่น้ำคงคาเป็นแม่น้ำสายหลักไหลผ่าน อำเภอมีพื้นที่ 1,535 ตารางกิโลเมตร (593 ตารางไมล์) และมีประชากรมากกว่า 3,600,000 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2011)
อำเภอปุเณ

| อำเภอปุเณ |
| --- | --- |
อำเภอของรัฐมหาราษฏระ
ที่ตั้งในรัฐมหาราษฏระ
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: มหาราษฏระ
มณฑล: มณฑลปุเณ (Pune Division)
สำนักงานอำเภอ: ปุเณ
การปกครอง
 • โลกสภา: 1. ปุเณ   2. พรมตี (Baramati)   3. ศิรูร์ (Shirur)  4. มะวัล (Maval) (ร่วมกับอำเภอ Raigad district) based on (Election Commission website)
 • วิธันสภา: 21
พื้นที่
 • Total: 15,642 ตร.กม. (6,039 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • Total: 9,429,408 คน
 • ความหนาแน่น: 600 คน/ตร.กม. (1,600 คน/ตร.ไมล์)
ประชากร
 • การรู้หนังสือ: 87.19%
 • สัดส่วนเพศ: 919
เขตเวลา: UTC+05:30 (IST)
ทางหลวงสำคัญ: NH-48, NH-65, NH-60
เว็บไซต์: http://www.pune.nic.in
ปุเณ (อังกฤษ: Pune District) เป็นอำเภอในรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ปุเณซิตี อำเภอนี้ประกอบด้วยประชากร 9,429,408 คนในปี 2011 หนานแน่นเป็นอันดับที่สี่ในบรรดา 640 อำเภอของประเทศอินเดีย อัตราส่วนประชากรในอำเภอเมืองของอำเภอปุเณอยู่ที่ 58.08 เปอร์เซ็นต์ อำเภอปุเณเป็นหนึ่งในอำเภอที่มีการปรับเป็นอุตสาหกรรมสูงที่สุดในอินเดีย และกำลังจะกลายเป็นศูนย์กลางด้านไอทีต่อไป
อาเคเชีย

| อาเคเชีย |
| --- | --- |

Acacia dealbata

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: พืชดอก
ชั้น:: พืชใบเลี้ยงคู่
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: วงศ์ถั่ว
วงศ์ย่อย:: Mimosoideae
เผ่า:: Acacieae
สกุล:: Acacia Gerrit Smith Miller

สปีชีส์
 ประมาณ 1,300 ชนิด
Acacia drepanolobium
Acacia sp.
อาเคเชีย (อังกฤษ: Acacia) เป็นไม้สกุลของไม้พุ่มหรือไม้ต้นที่อยู่ในวงศ์ย่อย Mimosoideae ของวงศ์ถั่ว บันทึกเป็นครั้งแรกในแอฟริกาโดยนักชีววิทยาชาวสวีเดน คาโรลัส ลินเนียส ในปี ค.ศ. 1773 มักจะเป็นไม้ที่มีหนามและฝัก ชื่อมาจากคำว่า ภาษากรีก “ακις” (อาคิส) ที่แปลว่าปลายแหลมเพราะเป็นพืชที่มีหนามแหลมของสปีชีส์ Acacia nilotica (อาเคเชียไนล์) ของอียิปต์
ชื่ออื่นที่รู้จักคือ “ต้นหนาม” หรือ “ต้นวัตเติลส์” หรือ “อาเคเชียไข้เหลือง” และ “อาเคเชียร่ม”
อาเคเชียมีด้วยกัน 1,300 สปีชีส์ทั่วโลก ในจำนวนนั้น 960 สปีชีส์อยู่ในออสเตรเลีย นอกจากนั้นก็อยู่ในบริเวณที่มีอากาศอุ่นของทั้งสองซีกโลกที่รวมทั้งทวีปยุโรป, ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้ และ ทวีปอเมริกา
ชื่อ

ชื่อทางวิทยาศาสตร์ของพืชสกุลนี้มาจากภาษากรีก ἀκακία เป็นชื่อของต้นไม้มีหนามชนิดหนึ่ง ซึ่งน่าจะเป็นต้นอาเคเซียบิด (Acacia tortilis) โดยธีโอฟรัสทัสและไดออสโคไรด์
อาเคเซียเรียกอีกอย่างว่า โรส (ที่เรียกว่า อาเคเซียขาว") และ คารากานะ ("อาเคเซียเหลือง") แม้ว่าพวกมันจะอยู่ในตระกูลถั่วสกุลอื่น
ศัตรูพืช

ศัตรูพืชอะคาเซียบนชายฝั่งทะเลดำของเทือกเขาคอเคซัส พบได้ดังต่อไปนี้คือ เพลี้ยหอยนวมฝ้าย (Icerya purchasi), เพลี้ยแป้งรสเปรี้ยว (Pseudococcus Gahani) และเพลี้ยเสื้อหนอนปลอกคล้าน้ำ (Acaniopsyce junodi)
ทำลายใบ ยอดอ่อน กิ่งก้าน ลำต้น เพื่อต่อสู้กับพวกเขา ดำเนินมาตรการต่อไปนี้
ทางชีวภาพ (ใช้ ผู้ฆ่าเพลี้ยแป้ง และ โรโดเลีย หรือ โนเวียส ต่อสู้กับเวิร์ม),
เชิงกล (การทำลายเพลี้ยแป้งและไข่ของพวกมันอย่างสม่ำเสมอ การสะสมของหนอนผีเสื้อ)
ทางสารเคมี (การรมพืชด้วยกรดไฮโดรไซยานิก)
ดูเพิ่ม

วงศ์ถั่ว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาเคเชีย