stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551
สรุปคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ

เวลา 12.00-13.32 น. วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ศาลรัฐธรรมนูญอ่านคำวินิจฉัยกรณีอัยการสูงสุดมีคำร้องให้ยุบพรรคพลังประชาชน พรรคชาติไทย และพรรคมัชฌิมาธิปไตยโดยมีคำสั่งให้ยุบพรรคทั้ง 3 พรรค รวมทั้งเพิกถอนสิทธิการเลือกตั้งต่อกรรมการบริหารพรรคเป็นจำนวน 37 คน, 43 คน, และ 29 คน ตามลำดับ มีกำหนด 5 ปี นับตั้งแต่วันที่ศาลรัฐธรรมนูญคำสั่งให้ยุบพรรคสามารถสรุปได้ดังนี้
สำหรับกรณีของพรรคพลังประชาชน นั้น ศาลรัฐธรรมนูญ ระบุว่ากรณีที่นายยงยุทธ ติยะไพรัช อดีตรองหัวหน้าพรรคกระทำการฝ่าฝืนและขัดต่อ พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 ที่มีผลทำให้การเลือกตั้งไม่เป็นไปโดยสุจริต และได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองที่ไม่เป็นไปตามวิถีทางของรัฐธรรมนูญ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่พรรคและคณะกรรมการบริหารพรรคคนอื่นๆ ต้องร่วมรับผิดชอบ
ศาลวินิจฉัยแล้วเห็นว่าคำแก้ข้อกล่าวหาของผู้ถูกร้องฟังไม่ขึ้น เนื่องจากนายยงยุทธ เป็นนักการเมืองหลายสมัย มีฐานะเป็นถึงรองหัวหน้าพรรค และอดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร ย่อมต้องเพิ่มความเข้มงวดที่จะไม่กระทำการใดๆ อันฝ่าฝืนกฎหมาย แต่นายยงยุทธ ติยะไพรัช กลับกระทำผิดเสียเอง
นอกจากนี้กรณีที่พรรคพลังประชาชนโต้แย้งว่าได้จัดการประชุมชี้แจงเพื่อกำชับไม่ให้ผู้สมัครของพรรคกระทำการฝ่าฝืนกฎหมายเลือกตั้งแล้วก็ตามนั้น ศาลเห็นว่าแม้พรรคจะมีการกระทำดังกล่าวจริง แต่ไม่ได้เป็นข้อยกเว้นความรับผิดในการที่กรรมการบริหารพรรคจะไปกระทำผิดเอง เพราะทำให้เห็นว่ามาตรการดังกล่าวไม่ได้มีผลบังคับใช้
ส่วนที่มีข้อโต้แย้งว่าผลการสืบสวนของคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ละเมิดสิทธิและไม่เป็นไปตามหลักนิติธรรมนั้น ศาลวินิจฉัยแล้วเห็นว่า กกต.มีหน้าที่ยื่นคำร้องต่อศาล และได้ดำเนินการตามขั้นตอนของกฎหมายมาอย่างถูกต้องแล้ว
สำหรับกรณีของพรรคมัชฌิมาธิปไตย และพรรคชาติไทย ในการกระทำผิดกฎหมายเลือกตั้งของนายสุนทร วิลาวัลย์ รองหัวหน้าพรรค และกรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตยและนายมณเฑียร สงฆ์ประชา รองเลขาธิการพรรคชาติไทยนั้น ศาลรัฐธรรมนูญได้ตัดสินไปในทิศทางเดียวกันคือวินิจฉัยให้ยุบพรรคและตัดสิทธิเลือกตั้งแก่กรรมการบริหารพรรคคนละ 5 ปี
อย่างไรก็ดี ในส่วนข้อโต้แย้งของพรรคมัชฌิมาธิปไตยเกี่ยวกับสถานะภาพการเป็นกรรมการบริหารพรรคนั้น ศาลวินิจฉัยแล้วเห็นว่าแม้นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ จะได้ลาออกจากการเป็นหัวหน้าพรรคไปตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2550 อันจะมีผลให้กรรมการบริหารพรรคต้องพ้นสภาพไปด้วยก็ตาม แต่ยังมีข้อกำหนดที่ให้กรรมการบริหารพรรคต้องทำหน้าที่รักษาการต่อไปจนกว่านายทะเบียนพรรคการเมืองจะตอบรับการเปลี่ยนแปลง
ดังนั้น จึงถือว่านายสุนทร ยังคงทำหน้าที่เป็นกรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตย อยู่ในขณะเกิดเหตุ แม้จะมีสถานะภาพเป็นเพียงผู้รักษาการณ์ก็ตาม อันเป็นเหตุให้การกระทำใดๆ ของกรรมการบริหารพรรคที่ขัดต่อพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 มีเหตุให้ต้องยุบพรรคและตัดสิทธิกรรมการบริหารพรรคดังกล่าว
พรรคที่สืบเนื่อง

พรรคพลังประชาชน → พรรคเพื่อไทย (ส่วนใหญ่), พรรคภูมิใจไทย (กลุ่มเพื่อนเนวิน)
พรรคชาติไทย → พรรคชาติไทยพัฒนา
พรรคมัชฌิมาธิปไตย → พรรคภูมิใจไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

คำตัดสินยุบพรรคพลังประชาชน เก็บถาวร 2009-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คำตัดสินยุบพรรคชาติไทย เก็บถาวร 2009-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คำตัดสินยุบพรรคมัชฌิมาธิปไตย เก็บถาวร 2009-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โนเวย์เอาท์ออฟเท็กซัส: อินยัวร์เฮ้าส์

โนเวย์เอาท์ออฟเท็กซัส: อินยัวร์เฮ้าส์ (อังกฤษ: No Way Out of Texas: In Your House) เป็นรายการมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น จัดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 ในสนาม  Compaq Center ในเมืองHouston, Texas สหรัฐอเมริกา โดยเป็นครั้งที่ 20
ผลการปล้ำ/แมทช์การปล้ำ

| No>  | แมทช์การปล้ำ  | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |

| 1 | The Headbangers (Mosh และ Thrasher) ชนะ The Artist Formerly Known As Goldust และ Marc Mero (พร้อมด้วย Luna) | แมทช์การปล้ำแทกทีม | 13:27 |
| 2 | Taka Michinoku (c) ชนะ Pantera | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWF Light Heavyweight Championship | 10:09 |
| 3 | The Godwinns (Henry และ Phineas) ชนะ The Quebecers (Jacques Rougeau และ Pierre Ouellet) | แมทช์การปล้ำแทกทีม | 11:15 |
| 4 | Justin Bradshaw ชนะ Jeff Jarrett (c) (พร้อมด้วย Jim Cornette) โดยการทำฟาล์ว | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์NWA North American Heavyweight Championship | 08:33 |
| 5 | Ken Shamrock, Ahmed Johnson, และ The Disciples of Apocalypse (Chainz, Skull, และ 8-Ball) ชนะ The Nation of Domination (The Rock, Faarooq, D'Lo Brown, Kama Mustafa, และ Mark Henry) | แมทช์การปล้ำสงครามล้างผลาญ | 13:44 |
| 6 | Kane ชนะ Vader | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 10:57 |
| 7 | Stone Cold Steve Austin, Owen Hart, Cactus Jack, และ Chainsaw Charlie ชนะ Triple H,  Savio Vega, และ The New Age Outlaws (Billy Gunn และ Road Dogg) (พร้อมด้วย Chyna) | แมทช์การปล้ำแทกทีมปลอดอำนาจ 8 คน | 17:37 |
(c) – หมายความว่ายังเป็นแชมป์อยู่ในขณะนั้น
ดูเพิ่ม

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี โนเวย์เอาท์
ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ อินยัวร์เฮ้าส์
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2008-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
โนเวย์เอาท์:  โนเวย์เอาท์ออฟเท็กซัส  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2012 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022)
โนเวย์เอาท์ (2006)

โนเวย์เอาท์ (2006) (อังกฤษ: No Way Out (2006)) เป็นรายการมวยปล้ำของดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ในสนามเฟิร์สมาริเนอร์อารีนา ในเมืองบอลทิมอร์ ,รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา โดยเป็นครั้งที่ 8 ที่จัดขึ้นในปี ค.ศ.2006 และเป็นการปล้ำทั้ง 2 ค่าย ได้แก่ รอว์ และสแมคดาวน์
ผลการปล้ำ/แมทช์การปล้ำ

| No>  | แมทช์การปล้ำ | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |

| ฮีท | เดอะ บูกี้แมน ชนะ ซิมอน ดีน | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 01:55 |
| 1 | เกรกอรี เฮมส์ (c) ชนะ ไบรอัน เคนดิก, ฟูนากิ, คิด แคช, นูนซิโอ, พอล ลอนดอน, ไซโคซิส, สก็อตต์ ทู ฮ็อตตี และซูเปอร์ เครซี | แมทช์การปล้ำ 9 เส้า เพื่อชิงแชมป์WWE Cruiserweight Championship | 10:03 |
| 2 | จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ (พร้อมด้วย จิลเลียน ฮอลล์) ชนะ บ็อบบี แลชลี | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 10:58 |
| 3 | แมทท์ ฮาร์ดี และ ทาแทนก้า ชนะ เอ็มเอ็นเอ็ม (โจอี เมอร์คิวรี และ จอห์นนี่ ไนโตร) (พร้อมด้วย เมลิน่า) | แมทช์การปล้ำแทกทีม | 10:28 |
| 4 | คริส เบนวา ชนะ บูเกอร์ ที (c) โดยซับมิสชั่น | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWE United States Championship | 18:13 |
| 5 | แรนดี ออร์ตัน ชนะ เรย์ มิสเตริโอ | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 17:28 |
| 6 | เคิร์ต แองเกิล (c) ชนะ ดิอันเดอร์เทเกอร์ | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์World Heavyweight Championship | 29:38 |
(c) – หมายความว่ายังเป็นแชมป์อยู่ในขณะนั้น
ดูเพิ่ม

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี โนเวย์เอาท์
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

[http://www.wwe.com/shows/nowayout/history/2006 เก็บถาวร 2007-12-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Official No Way Out 2006 sit
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
โนเวย์เอาท์:  โนเวย์เอาท์ออฟเท็กซัส  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2012 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022) 
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอีในปี 2006 |
| --- | --- |
 นิวเยียร์สเรโวลูชั่น  รอยัลรัมเบิล  โนเวย์เอาท์  เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22  แบคแลช  จัดจ์เมนท์เดย์  อีซีดับเบิลยู วันไนท์สแตนด์  เวนเจินส์  เดอะเกรทอเมริกันแบช  ซัมเมอร์สแลม  อันฟอร์กิฟเว่น  โนเมอร์ซี่  ไซเบอร์ซันเดย์  เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์  อาร์มาเกดดอน
โบรมาซีน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: R06AA01 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 2444
DrugBank: APRD00710
ECHA InfoCard: 100.003.854 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
โบรมาซีน  (อังกฤษ: Bromazine) เป็นยาแก้แพ้ หรือ สารต้านฮิสทามีน
D04AA32
D04AA33
R06AA02
| ด ค กสารต้านฮิสตามีน (R06) |
| --- | --- |
Aminoalkyl ethers:  โบรมาซีน  คาร์บิน็อกซามีน  คลีมาสทีน  คลอร์เพน็อกซามีน  ไดเฟนิลพิราลีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ด็อกซิลามีน  Orphenadrine  Phenyltoloxamine 
ทดแทน Alkylamine:  บรอมเฟนิรามีน  คลอร์เฟนามีน  เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (+pseudoephedrine)  เดกซ์คลอเฟนิรามีน (+betamethasone)  ไดเมตินดีน  เฟนิรามีน  ทาลาสทีน 
ทดแทน Ethylenediamine:  คลอโรพิรามีน  ฮีสตาไพร์โรดีน  เมพิรามีน  เมทาพิริลีน  ไตรเพเลนนามีน 
Phenothiazine derivatives:  อะลิเมมาซีน  Fenethazine  ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน  ไอโซไทเพนดิล  มีควิตาซีน  เมทไดลาซีน  โอโซเมมาซีน  โปรเมทาซีน 
Piperazine derivatives:  บิวคลิซีน  เซทิไรซีน เลโวเซทิริซีน  คลอร์ไซคลิซีน  Cinnarizine  ไซคลิซีน  Hydroxyzine  เมคลิซีน  ออกซาโตไมด์ 
ใช้งานทั่วกาย:  แอนตาโซลีน  Azanator  อะซาตาดีน  ไซโปรเฮปตาดีน  เดปโตรพีน  อีบาสทีน  Emedastine  อีพินาสทีน  คีโตติเฟน  Latrepirdine  เมบไฮโดรลิน  ไมโซลาสทีน  Olopatadine  เฟนินดามีน  ไพเมตไทซีน  ปิร์โรบิวตามีน  Quifenadine  รูปาตาดีน  ไตรโพรลิดีน  เฉพาะจุด (อะคริวาสทีน  แอสเทมมีโซล  อะเซลาสทีน  Bilastine  เดสลอร์อาตาดีน  เฟกโซเฟนาดีน  ลอราตาดีน  เทอร์เฟนาดีน) 
ใช้งานเฉพาะจุด:  บามิพีน  คลอโรพิรามีน  คลอร์เพน็อกซามีน  คลีมาสทีน  ไดเมตินดีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ไอโซไทเพนดิล  เมพิรามีน  โปรเมทาซีน  ทีนาลิดีน
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาใต้

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  อาร์เจนตินา
วันที่: 6–10 มกราคม
ทีม: 5
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
← ก่อนหน้าถัดไป →
บทความหลัก: วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้ (อังกฤษ: 2016 Women's South America Olympic Qualification Tournament) มีกำหนดจัดขึ้นในบาริโลเช, ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6–10 มกราคม ค.ศ. 2016 โดยผู้ชนะจะผ่านเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ส่วนทีมอันดับที่ 2 จะเข้าแข่งขันในโอลิมปิกรอบคัดเลือกระดับโลก และทีมอันดับที่ 3 จะเข้าแข่งขันในโอลิมปิกรอบคัดเลือกระดับทวีป
ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน

มีทั้งหมด 5 ทีมที่ได้รับการยืนยันจะเข้าร่วมแข่งขัน โดยบราซิลไม่มีส่วนร่วมในการคัดเลือกเนื่องจากได้สิทธิเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 จึงผ่านการคัดเลือกโดยอัตโนมัติ
อาร์เจนตินา (เจ้าภาพ)
ชิลี
โคลอมเบีย
เปรู
เวเนซุเอลา
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน

สำหรับการแข่งขันรอบคัดเลือก
จำนวนแมทช์ที่ชนะ
คะแนน
อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้
อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในแมชท์ต่อคะแนนที่เสีย
ผลการแข่งขันของทีมที่อัตราส่วนคะแนนเท่ากัน
สนามแข่งขัน

Bomberos Voluntarios Stadium  บารีโลเช, ประเทศอาร์เจนตินา
ผลการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อาร์เจนตินา | 4 | 0 | 12 | 12 | 1 | 12.000 | 318 | 231 | 1.377  |
| 2 |  เปรู | 3 | 1 | 9 | 9 | 3 | 3.000 | 284 | 247 | 1.150  |
| 3 |  โคลอมเบีย | 2 | 2 | 5 | 6 | 9 | 0.667 | 332 | 329 | 1.009  |
| 4 |  เวเนซุเอลา | 1 | 3 | 4 | 6 | 9 | 0.667 | 315 | 314 | 1.003  |
| 5 |  ชิลี | 0 | 4 | 0 | 1 | 12 | 0.083 | 193 | 321 | 0.601 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 6 ม.ค. | 15:00 | โคลอมเบีย  | 3–2 |  เวเนซุเอลา | 25–14 | 15–25 | 21–25 | 25–17 | 17–15 | 103–96 | Report  |
| 6 ม.ค. | 19:00 | ชิลี  | 0–3 |  อาร์เจนตินา | 10–25 | 15–25 | 14–25 |   |   | 39–75 | Report  |
| 7 ม.ค. | 16:00 | ชิลี  | 0–3 |  เปรู | 10–25 | 13–25 | 10–25 |   |   | 33–75 | Report  |
| 7 ม.ค. | 19:00 | เวเนซุเอลา  | 1–3 |  อาร์เจนตินา | 18–25 | 16–25 | 25–17 | 18–25 |   | 77–92 | Report  |
| 8 ม.ค. | 16:00 | เวเนซุเอลา  | 3–0 |  ชิลี | 25–22 | 25–13 | 25–9 |   |   | 75–44 | Result  |
| 8 ม.ค. | 19:00 | เปรู  | 3–0 |  โคลอมเบีย | 30–28 | 25–22 | 25–22 |   |   | 80–72 | Report  |
| 9 ม.ค. | 14:00 | เปรู  | 3–0 |  เวเนซุเอลา | 25–23 | 25–22 | 25–22 |   |   | 75–67 | Report  |
| 9 ม.ค. | 17:00 | อาร์เจนตินา  | 3–0 |  โคลอมเบีย | 25–20 | 26–24 | 25–17 |   |   | 76–61 | Report  |
| 10 ม.ค. | 14:00 | โคลอมเบีย  | 3–1 |  ชิลี | 25–17 | 21–25 | 25–19 | 25–16 |   | 96–77 | Report  |
| 10 ม.ค. | 17:00 | อาร์เจนตินา  | 3–0 |  เปรู | 25–20 | 25–20 | 25–14 |   |   | 75–54 | Report |
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1:  อาร์เจนตินา
2:  เปรู
3:  โคลอมเบีย
4:  เวเนซุเอลา
5:  ชิลี
| --- | --- |
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขัน รอบคัดเลือกโอลิมปิกระดับโลก
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขัน รอบคัดเลือกโอลิมปิกระดับทวีป
รางวัล

ผู้เล่นทรงคุณค่า:  ยามิลา นิเซติช
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:  อันเกลา เลย์วา /  ยามิลา นิเซติช
ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:  เอมิลเซ โซซา /  มีร์ตา อูริเบ
ตัวเซตยอดเยี่ยม:  ยาเอล กัสตีลโยเน
ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม:  มาเดเลย์เน มอนตาโญ
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:  กามีลา โกเมซ
การแปลงฟูรีเย

การแปลงฟูรีเย (อังกฤษ: Fourier transform) ตั้งชื่อตาม โฌแซ็ฟ ฟูรีเย หมายถึงการแปลงเชิงปริพันธ์ โดยเป็นการเขียนแทนฟังก์ชันใด ๆ ในรูปผลบวก หรือปริพันธ์ ของฐาน ที่เป็นฟังก์ชันรูปคลื่น ไซน์หรือ โคไซน์
รูปแบบต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแปลงฟูรีเย > การแปลงฟูรีเยแบบต่อเนื่อง

โดยปกติแล้วคำ "การแปลงฟูรีเย" จะใช้หมายถึง การแปลงฟูรีเยต่อเนื่อง ซึ่งเป็นการเขียนแทน ฟังก์ชัน f (t) ที่สามารถหาปริพันธ์ของกำลังสองได้ ด้วยผลบวกของ ฟังก์ชัน เอกซ์โปเนนเชียลเชิงซ้อน ซึ่งมี ความถี่เชิงมุม ω และ ขนาด (หรือ แอมปลิจูด) เป็นจำนวนเชิงซ้อน F (ω) ;
ความสัมพันธ์ด้านบนคือ การแปลงกลับของ การแปลงฟูรีเยแบบต่อเนื่อง (Inverse Fourier transform) ส่วนการแปลงฟูรีเยนั้นปกติจะเขียน F (ω) ในรูปของ f (t) คู่ของ ฟังก์ชันดั้งเดิม และ ผลของการแปลงของฟังก์ชันนั้น บางครั้งก็เรียก คู่ของการแปลง (transform pair) ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่ การแปลงฟูรีเยต่อเนื่อง ภาคขยายของการแปลงนี้คือ การแปลงฟูรีเยแบบไม่เป็นจำนวนเต็ม (fractional Fourier transform) ซึ่งค่ายกกำลังของการแปลง (จำนวนการแปลงซ้ำ) นั้นไม่จำเป็นจะต้องเป็นจำนวนเต็ม สามารถเป็นค่าจำนวนจริงใด ๆ
เมื่อ f (t) เป็น ฟังก์ชันคู่ (ฟังก์ชันคี่) เทอม ไซน์ (โคไซน์) จะไม่ปรากฏ ซึ่งคงเหลือไว้แต่ การแปลงโคไซน์ และ การแปลงไซน์ ตามลำดับ อีกกรณีหนึ่งคือ เมื่อ f (t) เป็นฟังก์ชันค่าจริง จะทำให้ F (−ω)  = F (ω) *
รูปแบบต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแปลงฟูรีเย > อนุกรมฟูรีเย

การแปลงฟูรีเยต่อเนื่องนั้นเป็นภาคขยาย ของแนวความคิดที่เกิดก่อนหน้านั้น คือ อนุกรมฟูรีเย ซึ่งเป็นการเขียนแทน ฟังก์ชันคาบ (หรือฟังก์ชัน ในโดเมนจำกัด) f (x) (มีคาบ 2π) ด้วย อนุกรม ของฟังก์ชันรูปคลื่น:
ซึ่ง  F_{n} เป็น ค่าจำนวนเชิงซ้อนของขนาด หรือ ค่าจริงของขนาดเมื่อ ฟังก์ชันเป็นฟังก์ชันค่าจริง อนุกรมฟูรีเยยังอาจเขียนในรูป:
โดย an และ bn เป็นค่าจำนวนจริงของขนาด ของอนุกรมฟูรีเย
รูปแบบต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแปลงฟูรีเย > การแปลงฟูรีเยไม่ต่อเนื่อง

สำหรับการคำนวณด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ ค่าสัญญาณในทั้งสองโดเมนจำเป็นต้องมีค่าเป็นดิจิทัล ซึ่งคือฟังก์ชันค่าไม่ต่อเนื่อง  x[n] บนโดเมนไม่ต่อเนื่อง แทนที่จะเป็นโดเมนต่อเนื่อง ในช่วงจำกัด หรือ เป็นคาบ ในกรณีนี้เราจะใช้ การแปลงฟูรีเยไม่ต่อเนื่อง (discrete Fourier transform-DFT) ซึ่งเขียนแทน  x[n] ด้วยผลบวกของฟังก์ชันคาบ
โดยที่  X[k] คือ ค่าขนาดบนโดเมนการแปลง การคำนวณจากสมการข้างต้นจะใช้ความซับซ้อนในการคำนวณ O (N2) ซึ่งสามารถลดลงเหลือเพียง O (N log N) โดยการใช้ขั้นตอนวิธี การแปลงฟูรีเยอย่างเร็ว (fast Fourier transform-FFT)
รูปแบบต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแปลงฟูรีเย > รูปแบบอื่น ๆ

DFT เป็นกรณีที่เป็นฟังก์ชันไม่ต่อเนื่องบนทั้งสองโดเมน ซึ่งบางครั้งใช้ในการประมาณค่าของ การแปลงฟูรีเยเวลาไม่ต่อเนื่อง (discrete-time Fourier transform-DTFT) ซึ่ง  x[n] เป็นค่าไม่ต่อเนื่องบนโดเมนที่ไม่จำกัด ดังนั้นจึงมีสเปกตรัมเป็นค่าต่อเนื่อง และเป็นคาบ DTFTเป็นความสัมพันธ์ตรงข้ามกับ อนุกรมฟูรีเย
การแปลงฟูรีเย สามารถขยายความการแปลงบน อาบีเลียนโทโพโลยีกรุ๊ปใด ๆ ที่คอมแพคเฉพาะที่ (locally compact abelian topological group) เป็นการแปลงจากกรุ๊ปหนึ่งไปยังกรุ๊ปคู่ของมัน ซึ่งเป็นหัวข้อใน การวิเคราะห์ฮาร์โมนิก (harmonic analysis) ภายใต้การขยายความนี้ทำให้สามารถ สร้างความสัมพันธ์ทั่วไปของ ทฤษฎีการคอนโวลูชัน (en:convolution theorem) ซึ่งเป็นทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่าง การแปลงฟูรีเย และ การคอนโวลูชัน ดู ความเป็นคู่ของพอนเทรียกิน (en:Pontryagin duality) สำหรับพื้นฐานภาคขยายความของการแปลงฟูรีเย
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีภาคขยายเพื่อการวิเคราะห์ข้อมูลความถี่ ณ จุดเวลาใด ๆ คือ การแปลง เวลา-ความถี่ (Time-frequency transform) เช่น การแปลงฟูรีเยช่วงเวลาสั้น (short-time Fourier transform) การแปลงเวฟเลท (wavelet transform) การแปลงเชิพเลท (chirplet transform) และ การแปลงฟูรีเยแบบไม่เป็นจำนวนเต็ม (fractional Fourier transform) เป็นการแปลงซึ่งมีจุดมุ่งหมายในการคำนวณ ข้อมูลความถี่ ของสัญญาณ ในรูปฟังก์ชันของเวลา ความสามารถในการคำนวณหาข้อมูลบนทั้งโดเมนเวลา และ ความถี่พร้อม ๆ กันนั้นจะถูกจำกัดโดย กฎความไม่แน่นอน (uncertainty principle)
รูปแบบต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแปลงฟูรีเย > การแปลงในตระกูลการแปลงฟูรีเย

ตารางด้านล่างสรุปการแปลงทั้งหมดที่อยู่ในตระกูลเดียวกับการแปลงฟูรีเย จะสังเกตเห็นว่าความต่อเนื่องหรือความไม่ต่อเนื่องในโดเมนหนึ่ง จะส่งผลให้เกิดความเป็นคาบหรือความไม่เป็นคาบในอีกโดเมนหนึ่ง นอกจากนั้นแล้วการมีค่าเป็นจำนวนจริงในโดเมนหนึ่ง จะส่งผลให้เกิดความสมมาตรในอีกโดเมน
| การแปลง | เวลา | ความถี่ |
| --- | --- | --- |
การแปลงฟูรีเยต่อเนื่อง: ต่อเนื่อง, ไม่เป็นคาบ
| อนุกรมฟูรีเย | ต่อเนื่อง, เป็นคาบ | ไม่ต่อเนื่อง, ไม่เป็นคาบ |
| การแปลงฟูรีเยเวลาไม่ต่อเนื่อง | ไม่ต่อเนื่อง, ไม่เป็นคาบ | ต่อเนื่อง, เป็นคาบ |
การแปลงฟูรีเยไม่ต่อเนื่อง: ไม่ต่อเนื่อง, เป็นคาบ
ประวัติศาสตร์ การพัฒนา อุปสรรค และความขัดแย้ง

หมายเหตุ : เนื้อหาส่วนใหญ่ในส่วนนี้ถือตาม ซึ่งมีการอ้างอิงถึงเอกสารดั้งเดิมอย่างละเอียด และเนื้อหาอาจมีความแตกต่างจากแหล่งอื่น
ประวัติศาสตร์ การพัฒนา อุปสรรค และความขัดแย้ง > อนุกรมฟูรีเย และบทความปี ค.ศ. 1807

ทฤษฎีการแปลงฟูรีเย มีจุดเริ่มต้นจากบทความของ ฟูรีเย ที่เขียนในปี ค.ศ. 1807 (ถูกปฏิเสธ) กับ ค.ศ. 1811 (ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1824 และ ค.ศ. 1826) และ หนังสือ ทฤษฎีการวิเคราะห์ความร้อน ในปีค.ศ. 1822
เริ่มต้นจาก ฟูรีเย ได้ส่งบทความวิชาการของเขาในหัวข้อการแพร่กระจายความร้อน ไปยัง สถาบันแห่งชาติฝรั่งเศส ในวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1807 ซึ่งในขณะนั้น เดอลอมเบรอ  เป็นเลขาธิการถาวร ในสาขาวิทยาศาสตร์กายภาพ และ คณิตศาสตร์ เดอลอมเบรอมอบหมายให้ลากรองจ์ ลาปลาส ลาครัวซ์  และมงจ์ เป็นกรรมการตรวจสอบบทความ โดยที่มงจ์ให้การสนับสนุน ส่วนลาปลาสและลาครัวซ์ก็ให้ความเห็นชอบ แต่ลากรองจ์ไม่ยอมรับแนวความคิดของฟูรีเย เป็นผลให้บทความของฟูรีเยนั้นถูกปฏิเสธรับเพื่อตีพิมพ์ มีเพียงแต่บทวิจารณ์ในงานของฟูรีเยโดย ปัวซง เท่านั้นที่ตีพิมพ์ออกเผยแพร่ ซึ่งบทวิจารณ์ของปัวซงก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับแนวความคิดของฟูรีเยแต่อย่างใด
หมายเหตุ : (ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล)  ฟูรีเยนั้นเคยเรียนกับ ลากรองจ์ ลาปลาส และมงจ์ ที่ เอกอล นอร์มาล (วิทยาลัยครู) ในปี ค.ศ. 1795 ซึ่งเปิดสอนได้ไม่กี่เดือนก็ต้องปิดไป ฟูรีเยย้ายไปที่ เอกอล โปลีเทคนีค (วิทยาลัยโปลีเทคนิค) ซึ่งมงจ์เป็นผู้อำนวยการ แต่ไม่สามารถเข้าเป็นนักเรียนได้เนื่องจากมีอายุมากกว่าเกณฑ์คือ 20 ปี มงจ์จึงช่วยเหลือให้ฟูรีเยได้เป็นผู้ช่วยสอน