stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีลียาน
ประวัติ

เกิดในปี 1938 ลูกชายของคนทำขนมปัง Sint-Niklaas และ Guy Foubert พัฒนาทักษะของเขาที่โรงเรียนแอนต์เวิร์ป โรงเรียนทำขนมและเค้กในเบลเยี่ยม ในระหว่างที่เขาศึกษาอยู่ที่นั้น Guy Foubert ก็ขายช็อคโกแลตทรัฟเฟิลทำมือในตลาดท้องถิ่น 
ช็อคโกแลต Guylian ก่อตั้งขึ้นในปี 1960 และชื่อ "Guylian" มาจากการรวมชื่อของสามีภรรรยาคู่หนึ่ง (Guy และ Liliane) พวกเขาเริ่มต้นด้วยการผลิตที่บ้าน ผลิต พราลีน (pralines) ซึ่งเป็นถั่วที่เคลือบด้วยน้ำเชื่อมหรือคาราเมล และช็อคโกแลตทรัฟเฟิล โดยขายให้กับร้านค้าช็อคโกแลตในท้องถิ่น
ประวัติ > บันทึกสถิติโลกกินเนสส์

ใน เดือนมีนาคม ปี 2005 Guylian ได้ลงในเนสส์เวิลด์เร็กคอร์ด โดยเขาได้สร้างประติมากรรมช็อคโกแลตที่ใหญ่ที่สุดของโลกรูปไข่อีสเตอร์ในใจกลางตลาดที่ Sint-Niklaas (เบลเยี่ยม) โดย 26 คน ทำงานอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาแปดวันในการสร้างไข่ช็อคโกแลตยักษ์ ประติมากรรมนี้มีความสูง 8.32 เมตรและกว้าง 6.39 เมตร น้ำหนักของช็อคโกแลตหนักรวม 1,950 กิโลกรัม หรือประมาณ 50,000 ช็อคโกแลตซีเชลล์บาร์
ไอคอนบริษัท

ม้าน้ำ ถูกนำมาใช้เป็นไอคอนของ บริษัท และได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายลิขสิทธิ์ทั่วโลก หางของมันม้วนรอบ ๆ ม้าน้ำตัวอื่น ๆ ทุกไอคอนของ Guylian จะมีแสตมป์ G ที่บ่งชี้ว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำโดย Guylian
ผลิตภัณฑ์

Guylian ขาย พรา-ลีน (ถั่วที่เคลือบด้วยน้ำเชื่อมหรือคาราเมล)ในกล่องของขวัญ ซึ่งช็อคโกแลตแต่ละชิ้นจะถูกห่อเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็น ช็อคโกแลตแท่ง ช็อคโกแลตทรัฟเฟิล และ นาโพลิเทียน (napolitains)  Guylian เป็นที่รู้จักกันดีจากช็อคโกแลต รูปเปลือกหอย นอกจากนี้ออริจิเนลพราลีนรสเฮเซลนัทถูกคิดค้นโดย Guy Foubert ในปี 1960 แต่ในปัจจุบันมีรสชาติอื่น ๆ ให้เลือกมากมาย
โคลด์ สโตน ครีมเมอรี่

| --- | --- |
ประเภท: Wholly owned subsidiary
อุตสาหกรรม: Ice cream parlor
ก่อตั้ง: Tempe, Arizona (1988)
ผู้ก่อตั้ง: Susan and Donald Sutherland
สำนักงานใหญ่: Scottsdale, Arizona, US
จำนวนที่ตั้ง: 1100 (2011)
บริษัทแม่: Kahala
เว็บไซต์: coldstonecreamery.com
A neon sign for the Cold Stone Creamery at Irvine Spectrum in Irvine, California
Cold Stone Creamery at Serendra Plaza in Bonifacio Global City, Metro Manila, Philippines
Cold Stone Creamery in Hudson, Ohio
Cold Stone Creamery in Springboro, Ohio
โคลด์ สโตน ครีมเมอรี่ (อังกฤษ: Cold Stone Creamery) คือ ร้านไอศกรีมสาขาเครือข่ายสัญชาติอเมริกันชื่อดัง โคลด์ สโตนเริ่มต้นธุรกิจเป็นครั้งแรกที่เมืองสก๊อตเดล รัฐอริโซนา โดยมีบริษัท Kahala, L.L.C. เป็นผู้ดำเนินการและถือกรรมสิทธิ์ สินค้าหลักของบริษัท คือ ไอศกรีมระดับพรีเมี่ยม หรือไอศกรีมที่ทำจากไขมันนม 12-14 เปอร์เซ็นต์โดยประมาณ ซึ่งไอศกรีมโคลด์ สโตนจะทำขึ้นและเสิร์ฟแก่ลูกค้าตามออเดอร์เมื่อลูกค้าสั่งซื้อ ทั้งนี้ โคลด์ สโตนได้ขยายเมนูด้วยการเพิ่มสินค้าซึ่งมีไอศกรีมเป็นส่วนประกอบอีกเป็นจำนวนมาก เช่น ไอศกรีมเค้ก, พาย, แซนวิซคุกกี้, สมูทตี้, เชค และกาแฟทั้งแบบเย็นและปั่น
ตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา บริษัท โคลด์ สโตน ได้จับมือร่วมธุรกิจกับสินค้าสาขาเครือข่ายประเภทอื่น ๆ ในความพยายามที่จะขยายตลาดนอกสหรัฐอเมริกา และเปิดตัวรูปแบบการค้าใหม่จากแบบดั้งเดิมที่เป็นธุรกิจสินค้าช่วงฤดูร้อนเป็นแบบที่สามารถดึงดูดลูกค้าได้ตลอดทั้งปี
ประวัติ

ในปี 1988 บริษัทโคลด์ สโตนก่อตั้งชึ้นเป็นครั้งแรกโดยซูซานและโดนัล ซูเทอร์แลนด์ จากความพยายามคิดค้นไอศกรีมซึ่งไม่แข็งจนเกินไป หรืออ่อนนุ่มแบบไอศกรีมซอฟท์เสิร์ฟ ประกาศประชาสัมพันธ์ของโคลด์ สโตนได้บรรยายลักษณะไอศกรีมไว้ว่าเป็น “ไอศกรีมเนื้อนุ่มเนียนละเอียดระดับซูเปอร์พรีเมี่ยม”
ชื่อโคลด์ สโตนได้มาจากหินแกรนิตแช่แข็ง ซึ่งทางร้านจะใช้เป็นแท่นผัดไอศกรีมหลากหลายรสชาติของทางร้านให้เข้ากันกับมิกซ์อิน เช่น ลูกกวาด, ถั่วชนิดต่าง ๆ เพื่อสรรค์สร้างไอศกรีมรสชาติใหม่ ๆ
ร้านไอศกรีมโคลด์ สโตนเปิดตัวขึ้นเป็นครั้งแรกในปีเดียวกันที่เมือง เทมเป รัฐอริโซนา ซึ่งในปัจจุบันสาขาดังกล่าวยังคงเปิดให้บริการอยู่ที่สถานที่เดิม 
ในปี 1995 โคลด์สโตนเปิดร้านแฟรนไชส์สาขาแรกในเมืองทูซอน ต่อมาไม่นาน ร้านไอศกรีมโคลด์สโตนก็เปิดตัวขึ้นอีกที่เมือง คามาริลโล รัฐแคลิฟอร์เนีย นับเป็นสาขาแรกที่เปิดนอกรัฐอริโซนา
ปัจจุบันร้านไอศกรีมโคลด์ สโตนมีสาขาที่เปิดให้บริการอยู่เป็นจำนวน 1,400 สาขา และถือเป็นร้านไอศกรีมที่ขายดีที่สุดติดอันดับหกในสหรัฐอเมริกา และมีสาขาตั้งอยู่ในหลากหลายประเทศ เช่น ญี่ปุ่น ไต้หวัน เกาหลีใต้ ประเทศไทย บราซิล เปอร์โตริโก้ อินโดนีเซีย กวม จีน เม็กซิโก บาห์เรน อาหรับเอมิเรต ซาอุดิอาระเบีย ตรินิแดด โทบาโก กาตา ไนจีเรีย คูเวต และฟิลิปปินส์
ในปี 2008 โคลด์ สโตนเปิดร้านสาขาแฟรนไชส์สาขาแรกในทวีปยุโรป ที่เมืองโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก ต่อมาในภายหลัง ร้านไอศกรีมอีกสามร้านก็ได้เปิดตัวขึ้นในเขตต่าง ๆ ของประเทศเดนมาร์ก 
นอกจากนี้ ในเดือนมกราคม ปี 2006 นิตยสาร Entrepreneur ยังจัดให้บริษัทโคลด์ สโตนเป็นบริษัทแฟรนไชส์ที่เติบโตเร็วที่สุดแห่งหนึ่ง
ในปี 2009 โคลด์ สโตนเปิดสาขาแรกในประเทศแคนาดา ที่เมืองมิสซิสซอก้า ออนโทริโอ ขณะที่ในปี 2011 อีกสองร้านได้เปิดตัวขึ้นที่สิงคโปร์ และตามมาด้วยสาขาที่สามในปี 2012
เดือนพฤษภาคม ปี 2007 บริษัทโคลด์ สโตน ครีมเมอรี่ได้รวมตัวกับ คาลาล่า คอร์ป เพื่อก่อตั้งบริษัท คาลาล่า-โคลด์ สโตน บริษัทซึ่งเมื่อนับโดยรวมแล้ว เป็นเจ้าของกรรมสิทธิแบรนด์สินค้าต่าง ๆ ทั้งสิ้น 13 แบรนด์ ดัก ดูเช่ อดีตประธานและซีอีโอ บริษัท โคลด์ สโตนครีมเมอรี่ได้ถูกเสนอชื่อ ให้เป็นซีอีโอคนใหม่ของบริษัท ขณะที่เควิน แบล็คเวล อดีตซีอีโอบริษัทคาลาล่าดำรงตำแหน่งประธานบอร์ด และกรรมการบริหารกลยุทธ์ ต่อมาในเดือนกันยายนปี 2007 ดูเช่ประกาศลาออก แบล็คเวลจึงขึ้นดำรงตำแหน่งซีอีโอแต่นั้นมา
ประวัติ > กลยุทธ์ Co-branding

ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 2009 บริษัทคาลาล่าซึ่งเป็นบริษัทแม่ของโคลด์ สโตน ครีมเมอรี่ได้ประกาศร่วมมือกับพันธมิตรทางธุรกิจ ซึ่งก็คือร้านกาแฟสาขาเครือข่ายสัญชาติแคนาดา “ทิม ฮอร์ตันส์” ในการเปิดสาขาร่วมกันกว่า 100 สาขาในประเทศสหรัฐอเมริกา ภายหลังประสบความสำเร็จจากสาขาทดลองสองสาขาที่เมืองโรดไอร์แลนด์
กลยุทธ์การร่วมมือดังกล่าวอำนวยให้ร้านกาแฟทิม ฮอร์ตันส์ ได้บริหารจัดการสาขาในสหรัฐมากยิ่งขึ้น ขณะที่โคลด์ สโตนเองก็ได้โอกาสในการขยายสาขาออกไปยังประเทศแคนาดา ร้านร่วมที่ถือว่าเป็นสาขาที่โดดเด่นมากที่สุดสาขาหนึ่งได้เปิดตัวขึ้นในเดือนสิงหาคมปี 2009 เมื่อร้านกาแฟทิม ฮอร์ตันส์ ผนึกรวมกันกับร้านไอศกรีมโคลด์ สโตนทั้งสามสาขาในรัฐนิวยอร์ก ซึ่งรวมไปถึงโคลด์ สโตนสาขาบุกเบิกที่ตั้งอยู่ในไทม์ สแควร์ด้วย
เดือนมิถุนายนปี 2009 โคลด์ สโตนครีมเมอรี่เริ่มทำการทดสอบตลาดในประเทศแคนาดา โดยการเปิดร้านร่วมกับทิม ฮอร์ตันถึง 7 สาขาซึ่งจะตั้งอยู่ในเมือง โทรอนโต, โอ๊ควิลล์, มิสซิสซอกา, แฮมิลตัน, พิคเกอริ่ง, ซัดบิวรี่, ฮาลิแฟกซ์, และโนวาสโกเชีย ปัจจุบันพันธมิตรทางธุรกิจทั้งสองมีร้านที่เปิดร่วมกันในทุกจังหวัดทั่วประเทศแคนาดา เว้นเพียงแต่ นิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์
การร่วมธุรกิจกับบริษัททิม ฮอร์ตันส์ ดำเนินต่อไปตามความมุ่งมั่นแรกเริ่มในปี 2007 และปี 2008 แต่สิ้นสุดลงในปี 2014 ในช่วงปลายปี 2007 แฟรนไชส์ร้านไอศกรีมโคลด์ สโตนในเมืองนิวยอร์ก ซิตี้ เริ่มจับมือกับคู่ค้าอีกรายซึ่งก็คือ ซุป คิทเช่น อินเตอร์เนชันเนล เพื่อเริ่มขายซุปในร้านโคลด์ สโตน และในปี 2008 บริษัทโคลด์ สโตนก็ได้ลงนามในข้อตกลงร่วมกับ ร็อคกี้เมาน์เท่น ช็อกโกแลต แฟคทอรี่ ในการเปิด 7 สาขาที่เขตตะวันตกของสหรัฐ
การร่วมมือในครั้งนี้ก็เพื่อให้การดึงดูดลูกค้าเกิดขึ้นได้ตลอดทั้งปี เนื่องจากทั้งสองบริษัทมีประสบการณ์ในการจูงใจลูกค้าได้เพียงตามแต่ฤดูกาลเท่านั้น การผนึกกำลังของโคลด์ สโตน และร็อคกี้ เมาน์เท่น ช็อคโกแลต แฟคทอรี่ได้นำไปสู่ยอดขายที่ร้านร็อคกี้ เมาน์เท่า ช็อคโกแลต แฟคทอรี่ ซึ่งเพิ่มขึ้นกว่า 10 เปอร์เซ็นต์ในแต่ละสัปดาห์
สินค้าและผลิตภัณฑ์

ไอศกรีมของโคลด์ สโตนจะถูกวางขายใน 4 ขนาดมาตรฐาน ได้แก่ ขนาดสำหรับเด็ก (น้ำหนัก 3 ออนซ์ หรือราว 85 กรัม) ขนาด Like it (น้ำหนัก 5 ออนซ์ หรือ 140 กรัม) ขนาด Love it (น้ำหนัก 8 ออนซ์ หรือ 230 กรัม) และขนาด Gotta have it (น้ำหนัก 12 ออนซ์ หรือ 340 กรัม)
นอกจากนั้น โคลด์ สโตนยังจำหน่ายมิลค์เชค และ สมู้ทตี้ ซึ่งในจำนวนเมนูเครื่องดื่มทั้งหมด โคลด์ สโตน PB&C ในขนาดใหญ่ ได้ถูกจัดให้เป็นเครื่องดื่มที่มีผลเสียต่อสุขภาพมากที่สุดเป็นเวลาสองปีซ้อน โดยนิตยสาร Men’s Health โดยเครื่องดื่มชนิดนี้ให้พลังงานโดยประมาณ 2,010 แคลอรี่ ไขมัน 131 กรัม ซึ่งเป็นไขมันอิ่มตัว 68 กรัม และยังประกอบไปด้วยน้ำตาลอีกประมาณ 153 กรัม
ไอศกรีมทั้งหมดของโคลด์ สโตนทำจากส่วนผสมจากธรรมชาติ ส่วนโคนและถ้วยวาฟเฟิลนั้นจะถูกอบสดใหม่ทุกวัน นอกจากโคนแบบปกติแล้ว โคลด์ สโตนยังจำหน่ายถ้วยวาฟเฟิลเคลือบช็อคโกแลต, ไอศกรีมเค้ก, พาย, ไอศกรีมคัพเค้ก, และแซนวิชคุกกี้ไอศกรีม
ร้านไอศกรีมโคลด์ สโตนเปิดโอกาสให้ลูกค้าออกแบบเมนูของหวานของตนเองได้ เสมือนเป็นไอศกรีมพวกเขาสร้างสรรค์ขึ้นเอง และเมื่อไม่นานมานี้ โคลด์ สโตนครีมเมอรี่ก็ได้ปล่อยเมนูของหวานออกมาอีกหลายชนิดตั้งแต่ บราวนี่อบร้อน ไปจนถึงชูโรส หรือปาท่องโก๋สเปน
สินค้าและผลิตภัณฑ์ > ใบอนุญาต

บริษัทโคลด์ สโตนได้ร่วมเป็นพันธมิตรทางธุรกิจกับหลากหลายบริษัทเพื่อประชาสัมพันธ์สินค้าของแบรนด์เหล่านั้นในร้านไอศกรีมของโคลด์ สโตนเอง 
การร่วมมือครั้งใหญ่ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 2009 เมื่อโคลด์ สโตนจับมือกับคราฟท์ ฟู้ดส์ เพื่อใช้เครื่องหมายการค้า Jell-o หลังจากนั้นโคลด์ สโตนก็ได้สรรค์สร้างไอศกรีมรสชาติต่าง ๆ บนพื้นฐานของรสชาติพุดดิ้ง Jell-o ที่ได้รับความนิยม เช่น รสช็อคโกแลต, รสบัตเตอร์สก็อตช์, รสกล้วย และรสวานิลลา และเนื่องจากส่วนผสมของพุดดิ้งที่เพิ่มเข้าไปในไอศกรีมส่งผลให้ตัวไอศกรีมมีลักษณะเป็นเจล เมื่อไม่นานมานี้ ไอศกรีมดังกล่าวจึงได้ถูกบันทึกว่าเป็นไอศกรีมที่ไม่ละลาย
ในปี 2008 ภายใต้ข้อตกลงใบอนุญาตกับบริษัท Jelly Belly ผู้ผลิตลูกกวาดชื่อดังในสหรัฐ ได้ออกสินค้าเป็นลูกกวาด Jelly Beans ซึ่งมีรสชาติตามแบบไอศกรีมโคลสโตนรสยอดนิยม
ความบันเทิง

เพื่อสร้างความบันเทิงและจูงใจให้ลูกค้าให้เงินเศษกับพนักงาน โคลด์ สโตนจึงให้พนักงานร้องเพลงพิเศษซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับบริษัท และมักจะเป็นเพลงที่มีจังหวะที่จดจำได้ง่าย เช่น “Taken me out to the ball game”, “I’ve been working on the railroad”, และ “Bingo” เมื่อเวลาที่ลูกค้าใส่เงินลงในกล่องทิป โดยเนื้อร้องของเพลงมักจะรวมไปถึงประโยควลีที่ดึงดูดใจอย่างเช่น “This is our Cold Stone song, it is not very long” เป็นต้น
ประเด็นด้านกฎหมาย

ได้มีการกล่าวหาจากผู้ซื้อแฟรนไชส์โคลด์ สโตนว่าวิธีการทำธุรกิจของบริษัทโคลด์ สโตน ทำให้เกิดการแข่งขันอย่างสูงในหมู่ร้านสาขาแฟรนไชส์ด้วยกัน อดีตผู้ประกอบธุรกิจแฟรนไชส์อ้างว่าบริษัทแม่ของโคลด์ สโตนเปิดสาขาใกล้กันมากเกินไป และต้องการให้มีการปรับปรุงซ่อมแซมที่ต้องใช้เงินเป็นจำนวนมาก นอกจากนั้นยังต้องการรายได้ที่สูงเกินจริง ขณะเดียวกันผู้ประกอบธุรกิจแฟรนไชส์รายอื่น ๆ ได้แย้งว่าเรื่องดังกล่าวไม่ใช่ปัญหา กลับกันพวกเขาพบว่าธุรกิจเติบโตขึ้นท่ามกลางความไม่มั่นคงทางการเงินและค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้นจากราคาแก๊สและพลังงาน
ในเดือนมิถุนายน ปี 2008 หนังสือพิมพ์ The WallStreet Journal ได้ทำการตรวจสอบในประเด็นนี้ โดยรายงานว่า จำนวนสาขาร้านไอศกรีมที่มีมากมายโดยประมาณ ร้อยละ 16-20 นั้นได้ปิดตัวลง ขณะที่บางสาขาก็ถูกประกาศขายโดยเจ้าของเดิม ซึ่งเป็นเพราะพวกเขาหลายคนประสบกับปัญหาขาดทุนจากการลงทุนดังกล่าว รายงานดังกล่าวยังอ้างถึงโฆษกหญิงของบริษัทโคลด์ สโตนซึ่งกล่าวว่า จำนวนร้านไอศกรีมโคลด์ สโตนที่ประกาศขายนั้นถือว่าอยู่ในเกณฑ์ปกติ ในภาวะที่เศรษฐกิจที่ท้าทายและมีการแข่งขันสูง
ประเด็นด้านกฎหมาย > ประเด็นคดีความกับสารคดีสถานีโทรทัศน์ CNBC

ในเดือนธันวาคมปี 2010 ทนายความของบริษัทโคลด์สโตน ครีมเมอรี่ได้ขู่ฟ้องร้องคดีความต่อเนื้อหาในสารคดีที่กำลังจะออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ CNBC ในขณะนั้น
Behind the counter: The Untold Story of Franchising คือ สารคดีที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรุ่งโรจน์และความล้มเหลวในการประกอบธุรกิจแฟรนไชส์ โดยมี Dunkin Donuts และ Five Guys เป็นแบรนด์ที่ถูกกล่าวถึงในรายการว่าเป็นธุรกิจแฟรนไชส์ซึ่งประสบความสำเร็จ ขณะที่ทางด้านผู้บริหารและทนายความของบริษัทโคลด์ สโตนครีมเมอรี่เองก็ถูกสัมภาษณ์ในรายการสารคดีนี้เช่นเดียวกัน ภายหลังการแก้ไข้สองถึงสามครั้ง รายการสารคดีดังกล่าวก็ได้ออกอากาศทางช่อง CNBC ในวันที่ 21 มีนาคม ปี 2011
ท้ายสุดทั้งฝ่ายโคลด์ สโตนและอดีตผู้ประกอบธุรกิจแฟรนไชส์ต่างทำการพูดคุยกันในเรื่องคดีความ รวมถึงมีการฟ้องร้องทางสถานีโทรทัศน์ CNBC และในภายหลัง ความสำเร็จในการเป็นร้านเครือข่ายแฟรนไชส์ของบริษัทโคลสโตนก็ถูกนำออกอากาศอย่างชัดเจนเช่นกัน
สำนักงานใหญ่

แต่เดิมสำนักงานใหญ่ของบริษัทโคลด์ สโตนตั้งอยู่ที่เมืองเทมเป รัฐอริโซนา ในเวลาต่อมาจึงได้ย้ายไปยังเมืองสก็อตเดล ซึ่งอยู่ในมลรัฐเดียวกัน กระทั่งในเดือนมกราคม ปี 2005 โคล สโตนได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปยังที่อยู่ปัจจุบันซึ่งเป็นอาคารสองขั้น ที่มีพื้นที่เป็นห้องเรียน แลปพัฒนาสินค้าและร้านขายปลีกที่ใช้สำหรับการเทรนนิ่ง
ประเทศซิมบับเว
ชื่อประเทศ

ชื่อซิมบับเวมาจากคำว่า "Dzimba dza mabwe" ซึ่งแปลว่าบ้านหินใหญ่ในภาษาโชนา ชื่อนี้ถูกนำมาจากเกรตซิมบับเวซึ่งเป็นอดีตเมืองหลวงของอาณาจักรเกรตซิมบับเว
ภูมิศาสตร์

ซิมบับเวเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ถูกล้อมรอบด้วยประเทศแอฟริกาใต้ทางใต้โดยมีแม่น้ำลิมโปโปกั้นอยู่ บอตสวานาทางตะวันตก แซมเบียทางตะวันตกเฉียงเหนือ และโมซัมบิคทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือ ซิมบับเวยังมีจุดที่ติดต่อกับประเทศนามิเบียทางตะวันตกอีกด้วย จุดที่สูงที่สุดของประเทศคือภูเขาเนียนกานี ซึ่งสูง 2,592 เมตร
ประวัติศาสตร์ > ยุคก่อนประวัติศาสตร์

มีหลักฐานว่ามีผู้คนอาศัยอยู่ในของซิมบับเวตั้งแต่ห้าแสนปีก่อน ช่วงสองร้อยปีหลังคริสตกาล ชาวกอยเซียนได้เข้ามาตั้งรกรากที่พื้นที่แถบนี้ นอกจากนั้นมีชาวบันตู ชาวโชนา ชาวงูนี และชาวซูลู
ประวัติศาสตร์ > อาณานิคมสหราชอาณาจักร

บทความหลัก: บริษัทแอฟริกาใต้ของอังกฤษ, โรดีเซียใต้, และ โรดีเชีย
นักสำรวจชาวอังกฤษได้เข้ามาในซิมบับเวช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และเริ่มการล่าอาณานิคมขึ้น ดินแดนแซมเบเซียต่อมาได้เป็นที่รู้จักกันในนามโรดีเซียในพ.ศ. 2435 หลังจากนั้นได้แบ่งเป็นโรดีเซียเหนือและในที่สุดได้กลายมาเป็นแซมเบีย ใน พ.ศ. 2441 ตอนใต้ของพื้นที่ แซมเบเซีย ถูกเรียกว่าโรดีเซียใต้ ต่อมาได้กลายมาเป็นซิมบับเวในอีกหลายปีหลังจากนั้น
ประวัติศาสตร์ > หลังการประกาศเอกราช

หลังจากผ่านการขัดแย้งกันทางสีผิว รวมไปถึงบทบาทจากสหประชาชาติ และการต่อสู้ของกองโจรในช่วง พ.ศ. 2503 ในที่สุดซิมบับเวได้รับอิสรภาพในพ.ศ. 2523 ในปีเดียวกันนั้น รอเบิร์ต มูกาบี ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศ และเป็นประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2530 จนกระทั่งถูกกดดันให้ลาออกใน พ.ศ. 2560
การเมืองการปกครอง

ซิมบับเวเป็นสาธารณรัฐที่มีระบบประธานาธิบดี ระบบกึ่งประธานาธิบดีถูกยกเลิกพร้อมกับการนำรัฐธรรมนูญใหม่มาใช้หลังจากการลงประชามติในปี พ.ศ. 2556 ภายใต้การเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญในปี พ.ศ. 2548 สภาสูงซึ่งก็คือวุฒิสภาก็ได้รับการฟื้นฟู สภาผู้แทนราษฎรเป็นสภาล่าง
ในปี พ.ศ. 2530 มูกาเบได้แก้ไขรัฐธรรมนูญ โดยยกเลิกตำแหน่งประธานาธิบดีในพิธีการและตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เพื่อจัดตั้งประธานาธิบดีที่เป็นผู้บริหาร ซึ่งเป็นระบบประธานาธิบดี พรรค ZANU-PF ของเขาชนะการเลือกตั้งทุกครั้งนับตั้งแต่ได้รับเอกราช - ในการเลือกตั้งปี 1990 พรรคที่ได้อันดับสองคือ Zimbabwe Unity Movement (ZUM) ของ Edgar Tekere ได้รับคะแนนเสียง 20%
การเมืองการปกครอง > การแบ่งเขตการปกครอง

ซิมบับเวมีรัฐบาลแบบรวมศูนย์และแบ่งออกเป็นแปดจังหวัดและสองเมืองที่มีสถานะเป็นจังหวัดเพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหาร แต่ละจังหวัดมีเมืองหลวงของจังหวัดซึ่งโดยปกติจะบริหารงานของรัฐ
| จังหวัด | เมืองหลัก |
| --- | --- |
บูลาวาโย
ฮาราเร
มานิคาแลนด์: มูตาเร
มาโชนาแลนด์กลาง: บินดูรา
มาโชนาแลนด์ตะวันออก: มาโรนเดรา
มาโชนาแลนด์ตะวันตก: ชิโนยิ
มาสวินโก: เมืองมาสวินโก
มาทาเบเลแลนด์เหนือ: ลูแปง
มาทาเบเลแลนด์ใต้: กวอนดา
มิดแลนด์: เกวรู
การเมืองการปกครอง > กองทัพ

กองกำลังป้องกันซิมบับเวได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยการรวมกองกำลังกบฏสามกองกำลังเข้าด้วยกัน ได้แก่ กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติซิมบับเวแห่งแอฟริกา (ZANLA) กองทัพปฏิวัติประชาชนซิมบับเว (ZIPRA) และกองกำลังความมั่นคงโรดีเซียน (RSF) - ภายหลังได้รับเอกราชซิมบับเวในปี พ.ศ. 2523 ช่วงเวลาบูรณาการมีการจัดตั้งกองทัพแห่งชาติซิมบับเว (ZNA) และกองทัพอากาศซิมบับเว (AFZ) เป็นหน่วยงานที่แยกจากกันภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลโซโลมอน มูจูรูและพลอากาศเอกนอร์มัน วอลช์ ซึ่งเกษียณอายุในปี พ.ศ. 2525 และถูกแทนที่โดยพลอากาศเอกอาซิม เดาโปตา ซึ่งส่งต่อคำสั่งให้กับพลอากาศเอก Josiah Tungamirai ในปี 1985 ในปี 2003 นายพล Constantine Chiwenga ได้รับการเลื่อนตำแหน่งและแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังป้องกันประเทศซิมบับเว พลโท พี.วี. ซีบันดา ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกแทน
ZNA มีกำลังประจำการอยู่ที่ 30,000 นาย กองทัพอากาศมีกำลังพลประจำการประมาณ 5,139 นายตำรวจสาธารณรัฐซิมบับเว (รวมถึงหน่วยสนับสนุนตำรวจ ตำรวจกึ่งทหาร) เป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังป้องกันซิมบับเว
เศรษฐกิจ > โครงสร้างเศรษฐกิจ

การส่งออกแร่ธาตุ การเกษตร และการท่องเที่ยว เป็นธุรกิจที่นำเงินตราต่างประเทศเข้าสู่ซิมบับเว การทำเหมืองแร่ยังคงเป็นธุรกิจที่ให้กำไรมาก ซิมบับเวมีแหล่งทรัพยากรแพลทินัมที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก ซิมบับเวเป็นประเทศคู่ค้าที่ใหญ่ที่สุดในทวีปของแอฟริกาใต้
ซิมบับเวมีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่ดีตลอดคริสต์ทศวรรษ 1980 (อัตราการเติบโตของจีดีพีร้อยละ 5.0 ต่อปี) และ 1990 (ร้อยละ 4.3 ต่อปี) อย่างไรก็ตามเศรษฐกิจเริ่มถดถอยลงตั้งแต่ปี 2000 โดยลดลงร้อยละ 5 ในปี 2000, ร้อยละ 8 ในปี 2001, ร้อยละ 12 ในปี 2002, และร้อยละ 18 ในปี 2003 รัฐบาลซิมบับเวประสบปัญหาทางเศรษฐกิจหลายอย่างหลังจากล้มเลิกความตั้งใจที่จะพัฒนาเศรษฐกิจแบบตลาด เช่นปัญหาการขาดแคลนเงินตราต่างประเทศ อัตราเงินเฟ้อที่เพิ่มขึ้นสูงมาก และการขาดแคลนอุปทานของสินค้าต่าง ๆ การที่ซิมบับเวมีส่วนร่วมกับสงครามในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ระหว่างปี 1998 ถึง 2002 ทำให้ต้องสูญเสียหลายร้อยล้านดอลลาร์ออกจากระบบเศรษฐกิจ
เศรษฐกิจที่ดิ่งลงเหวนี้มีสาเหตุหลักมาจากการบริหารที่ล้มเหลวและการคอร์รัปชันของรัฐบาลมูกาเบ และการขับไล่ชาวไร่ผิวขาวกว่า 4,000 คนในระหว่างการจัดสรรที่ดินที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งในปี 2000 ซึ่งทำให้ซิมบับเวซึ่งเคยเป็นผู้ส่งออกข้าวโพดกลับกลายเป็นผู้นำเข้าแทน ปริมาณการส่งออกยาสูบก็ลดลงอย่างมาก จากรายงานในเดือนมิถุนายน 2007 ของหน่วยปฏิบัติการเพื่อการอนุรักษ์ซิมบับเว ประมาณว่าซิมบับเวสูญเสียสัตว์ป่าไปถึงร้อยละ 60 ตั้งแต่ปี 2000 ในรายงานยังได้กล่าวเตือนอีกว่าการสูญเสียพันธุ์สัตว์ป่าและการทำลายป่าไม้อย่างกว้างขวางนั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่งต่อธุรกิจท่องเที่ยว
ปลายปี 2006 ท่ามกลางสถานการณ์เศรษฐกิจที่เลวร้าย รัฐบาลเริ่มประกาศอนุญาตให้ชาวไร่ผิวขาวกลับมาสู่ที่ดินของตนอีกครั้ง มีชาวไร่ผิวขาวเหลืออยู่ในประเทศประมาณ 400-600 คน แต่ที่ดินที่ถูกยึดคืนส่วนใหญ่นั้นกลายเป็นที่ดินเสื่อมสภาพและไม่สามารถทำการเพาะปลูกได้อีกต่อไป ในเดือนมกราคม 2007 รัฐบาลยอมให้ชาวไร่ผิวขาวเซ็นสัญญาเช่าที่ดินระยะยาว แต่แล้วในปีเดียวกันรัฐบาลก็กลับขับไล่ชาวไร่ผิวขาวออกจากประเทศอีกครั้ง
อัตราเงินเฟ้อเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 32 ต่อปีในปี 1998 จนถึงร้อยละ 231,000,000 ตามสถิติของทางการในเดือนกรกฎาคม 2008 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงภาวะเงินเฟ้อรุนแรง และทำให้ธนาคารต้องออกธนบัตรใบละ 1 แสนล้านดอลลาร์มาใช้  ในเดือนพฤศจิกายน 2008 ตัวเลขอย่างไม่เป็นทางการรายงานว่าอัตราเงินเฟ้อของซิมบับเวพุ่งขึ้นสูงถึงร้อยละ 516 ล้านล้านล้านต่อปี และราคาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าทุก ๆ 1.3 วัน และนับเป็นภาวะเงินเฟ้อรุนแรงที่เลวร้ายเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์โลก รองจากวิกฤติเงินเฟ้อในฮังการีในปี 1946 ซึ่งราคาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าทุก ๆ 15.6 ชั่วโมง
ประชากรศาสตร์

ในปี 2008 ซิมบับเวมีประชากรประมาณ 11.4 ล้านคน จากรายงานขององค์การอนามัยโลก อายุคาดหมายเฉลี่ยสำหรับผู้ชายชาวซิมบับเวคือ 37 ปี และสำหรับผู้หญิงคือ 34 ปี ซึ่งเป็นสถิติต่ำสุดของปี 2004 อัตราการติดเชื้อเอดส์
ในประชากรระหว่างอายุ 15-49 ปี ถูกประมาณไว้ที่ร้อยละ 20.1 ในปี 2006
ประชากรศาสตร์ > เชื้อชาติ

ประชากรประมาณร้อยละ 98 เป็นชาวพื้นเมืองผิวดำ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวโชนา (ประมาณร้อยละ 80-84) รองลงมาคือชาวเดเบเล (ประมาณร้อยละ 10-15) ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากซูลูที่อพยพมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 นอกจากนี้ยังมีคนผิวขาวซึ่งส่วนใหญ่สืบเชื้อสายมาจากชาวอังกฤษ
ประชากรศาสตร์ > ภาษา

ภาษาทางการคือภาษาอังกฤษ แต่ภาษาที่ใช้มากได้แก่ภาษาโชนา และภาษาเดเบเล
วัฒนธรรม

ภาษาที่ใช้ ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ และมีภาษาพื้นเมืองอื่น ๆ คือ Shona Sindebele ศาสนา ลัทธิผสม (ระหว่างศาสนาคริสต์และความเชื่อดั้งเดิม) 50% ศาสนาคริสต์ 25% ความเชื่อดั้งเดิม 24% ศาสนาอิสลามและอื่น ๆ 1%
แหล่งข้อมูลอื่น

Zimbabwe entry at The World Factbook
Humanitarian information coverage on ReliefWeb
Zimbabwe เก็บถาวร 2008-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from UCB Libraries GovPubs
Global Integrity Report: Zimbabwe[ลิงก์เสีย]—anti-corruption policy scorecard
Key Development Forecasts for Zimbabwe from International Futures
Voice of Witness – Narratives of Zimbabweans whose lives have been affected by the country's
รัฐสภาซิมบับเว เก็บถาวร 2016-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รัฐบาลซิมบับเว
Chief of State and Cabinet Members เก็บถาวร 2013-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสหภาพแอฟริกา |
| --- | --- |
 แอลจีเรีย  แองโกลา  เบนิน  บอตสวานา  บูร์กินาฟาโซ  บุรุนดี  กาบูเวร์ดี  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คอโมโรส  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐคองโก  โกตดิวัวร์  จิบูตี  อียิปต์  อิเควทอเรียลกินี  เอริเทรีย  เอสวาตีนี  เอธิโอเปีย  กาบอง  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  เคนยา  เลโซโท  ไลบีเรีย  ลิเบีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  มอริเตเนีย  มอริเชียส  โมร็อกโก  โมซัมบิก  นามิเบีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  รวันดา  ซาห์ราวี เวสเทิร์นสะฮารา  เซาตูเมและปรินซีปี  เซเนกัล  เซเชลส์  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  แอฟริกาใต้  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  โตโก  ตูนิเซีย  ยูกันดา  แซมเบีย  ซิมบับเว 
รัฐสภาแห่งซิมบับเวในฮาราเร
เขตการปกครองในประเทศซิมบับเว
ธงของกองกำลังป้องกันประเทศซิมบับเว
การส่งออกของประเทศซิมบับเวในปี 2549
ผลผลิตทางการเกษตรในซิมบับเวลดลงอย่างมาในระยะหลายปีที่ผ่านมา
นักเล่นคีย์บอร์ด

ภาพนักเปียโนเล่นเปียโน
นักเล่นคีย์บอร์ด หรือ ผู้เล่นคีย์บอร์ด (อังกฤษ: Keyboardist) คือ นักดนตรีที่เล่นเครื่องดนตรี ประเภทคีย์บอร์ด ต้นทศวรรษ 1960 นักดนตรีที่เล่นคีย์บอร์ดโดยทั่วไปถูกจัดประเภทว่าเป็นนักเปียโนหรือนักเล่นออร์แกนตั้งแต่กลางทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา เครื่องดนตรีใหม่ ๆ มากมายที่มีคีย์บอร์ดได้ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลาย เช่น นำซินธิไซเซอร์ และเปียโนดิจิตอล ซึ่งต้องใช้คำที่กว้างกว่าสำหรับผู้ที่เล่นเครื่องดนตรีเหล่านั้น ในช่วงปี 2010 นักคีย์บอร์ดมืออาชีพในเพลงยอดนิยมมักจะเล่นเครื่องดนตรีคีย์บอร์ดหลากหลายชนิด รวมถึงเปียโนโทนวีลออร์แกนซินธิไซเซอร์ และคลาวิเน็ต นักเล่นคีย์บอร์ดบางคนอาจเล่นเครื่องดนตรีที่เกี่ยวข้อง เช่น หีบเพลง เปียโน เมโลดิกา แป้นเหยียบ หรือแป้นเหยียบเบส ที่มีรูปแบบแป้นพิมพ์
ดูเพิ่ม

นักเปียโน
ออแกนิก
รายชื่อผู้เล่นออร์แกนแฮมมอนด์
รายชื่อนักฮาร์ปซิคอร์
นักเปียโนคลาสสิก (บันทึก)
แหล่งข้อมูลอื่น

Keyboard magazine (US)
Keyboard Player magazine
Harmony Central resource for keyboard/synth players เก็บถาวร 2010-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Vintage Synth Explorer
ธันวา ราศีธนู

| ธันวา ราศีธนู |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ธันวา กวีศิลปะ
เกิด: 9 ธันวาคม พ.ศ. 2513 อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู
เสียชีวิต: 7 กันยายน พ.ศ. 2564 (50 ปี) โรงพยาบาลสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย
แนวเพลง: เพลงลูกทุ่ง  ·  เพื่อชีวิต  ·  ร็อก
อาชีพ: นักร้อง  ·  นักดนตรี  ·  นักแต่งเพลง
ช่วงปี: พ.ศ. 2544–2564
ค่ายเพลง: ไลท์มีเดียบางกอก อาร์สยาม คาวาบูม มิวสิค
นักดนตรี
ธันวา กวีศิลปะ เป็นที่รู้จักในชื่อ ธันวา ราศีธนู (9 ธันวาคม พ.ศ. 2513 – 7 กันยายน พ.ศ. 2564) เป็นนักร้องลูกทุ่งและเพื่อชีวิตชายชาวไทย และเป็นศิลปินในสังกัดอาร์สยาม มีผลงานเป็นที่รู้จัก เช่น "ไก่ตาฟาง", "กิ้งก่าทอง", "กบเฒ่า" และ "11 ร.ด." เป็นต้น
ประวัติ

ธันวาเกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดอุดรธานี (ปัจจุบันขึ้นกับจังหวัดหนองบัวลำภู) เขาเป็นคนสุดท้องจากพี่น้องทั้งหมด 3 คน มารดาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เป็นเหตุให้เขาจบการศึกษาแค่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และไม่มีโอกาสได้ศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้นไป เขาจึงไปทำงานเป็นเด็กท้ายรถสายศรีบุญเรือง - ขอนแก่น เป็นเวลา 2 ปี ต่อมาบิดามีภรรยาใหม่ เขาและพี่น้องได้ย้ายไปอาศัยอยู่จังหวัดเพชรบูรณ์ตามบิดา แต่เขาไม่สามารถเข้ากับครอบครัวใหม่ของบิดาได้ จึงตัดสินใจเข้าสู่กรุงเทพมหานครเพื่อสู้ชีวิตและเดินตามความฝัน เขาไปทำงานเป็นลูกจ้างทั่วไป จนกระทั่งได้พบกับเพื่อนเก่าที่เคยเป็นนักดนตรี เขาและเพื่อนจึงร่วมก่อตั้งวงทานตะวันขึ้นมา ต่อมาสมาชิกวงต่างแยกย้ายกันไป ส่วนธันวานั้นยังคงเดินตามฝันในฐานะอาชีพนักร้องและนักดนตรี
วงการบันเทิง

เขาออกผลงานสตูดิโออัลบั้มถึง 3 ชุด โดยใน พ.ศ. 2544 เขาได้ออกอัลบั้มชุด แผ่ราศี มีเพลง หัวอกแม่ ที่บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับมารดาของเขา หลังจากนั้นใน พ.ศ. 2545 เขาได้ออกอัลบั้ม นักสู้ของแม่ และ พ.ศ. 2547 ได้ออกอัลบั้ม วันที่ฉันรอ จัดจำหน่ายโดยไลท์มีเดียบางกอก
พ.ศ. 2549 ธันวาประสบความสำเร็จจากผลงานเพลง ไก่ตาฟาง โดยได้รับความนิยมจากทางภาคใต้มาก่อน จนกระทั่งสถานีวิทยุลูกทุ่งมหานครได้เปิดเพลงดังกล่าว ทำให้เพลงของเขาเป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศรวมถึงประเทศเพื่อนบ้าน
ต่อมาได้เป็นศิลปินสังกัดอาร์สยาม มีผลงานเพลงเป็นที่รู้จักเป็นจำนวนมาก อาทิ กิ้งก่าทอง, ฉันไม่ใช่ยกทรง, ลาโง่, กบเฒ่า, ปลาไหล, 11 ร.ด., ควาย เป็นต้น นอกจากนี้ เขาได้ร่วมหุ้นกับพี่สาวเปิดธุรกิจเย็นตาโฟที่จังหวัดปทุมธานีเมื่อ พ.ศ. 2560
การเสียชีวิต

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 เขาติดเชื้อโรคโควิด-19 และเสียชีวิตในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2564 เวลา 23:00 น. ที่ โรงพยาบาลคามิลเลียน กรุงเทพมหานคร สิริอายุได้ 50 ปี โดยการเสียชีวิตของเขานั้นมีคนในวงการรวมถึงแฟนเพลงร่วมแสดงความอาลัยเป็นจำนวนมาก เช่น บ่าววี, ภัควรรธน์ ลีละเมฆินทร์ มีพิธีฌาปนกิจศพในวันเดียวกันที่วัดท่าซุงทักษินาราม อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ผลงานเพลง > สังกัด มีเดียบางกอก > ชุดที่ 1 แผ่ราศี (20 เมษายน 2544)

หัวอกแม่
กระต่ายหมายจันทร์
อับดุล
วอนสาวสารคาม
คิดถึงบ้าน
หนึ่งก็พอ
เดินตามฝัน
คืนเหงา
แทงใจ
กำลังใจของเพื่อน                                                *ทุกชุดทุกเพลงแก้ไขและเพิ่มเติมข้อมูลโดยดาว
ผลงานเพลง > สังกัด มีเดียบางกอก > ชุดที่ 2 นักสู้ของแม่ (ตุลาคม 2545)

เธอยังมีฉัน
ดอกไม้ไร้เดียงสา
จ้าวแห่งฝัน
หมาจนตรอก
นักสู้ของแม่
เกินใจจะทน
ใจจน คนเชย
ช้ำรักลงใต้
แรกพบก็อกหัก
จากใจ ชายผู้แพ้
มะลิลา
ผลงานเพลง > สังกัด มีเดียบางกอก > ชุดที่ 3 วันที่ฉันรอ (ตุลาคม 2547)

คลีนิครองเท้า
อ้อมกอดอีสาน
คำของแม่
ฉันคนเลว ver 1
วันที่ฉันรอ
น้ำตากาดำ
หนุ่มใต้สาวอีสาน
บทเพลงถึงเธอ
ข้าวก้นบาตร
ชายชรากับกองขยะ
น้ำตาเพื่อน
ฉันคือกำลังใจ
ผลงานเพลง > สังกัด มีเดียบางกอก > ชุดที่ 4 ตำนานนักสู้ (กุมภาพันธ์ 2549)

ตำนานนักสู้
สหาย
เมียชาวบ้าน
วายร้ายหัวใจ
กาในกรุง
เดินตามฝัน
แม่คอย
ลูกอีสาน
ผลงานเพลง > สังกัด มีเดียบางกอก > แรงใจจากแม่ (มีนาคม 2550)

รักไซร์ทำพันนี้
ไก่ตาฟาง
จากใจสู่ใจ
คนดนตรีบนเขาใหญ่
แรงใจจากแม่
แค่นี้ก็สุขใจ
แห่นางแมว
หนึ่งในดวงใจ
ขอแค่ได้รัก
ใครซักคนบนเส้นทางฝัน
เสียงจากคนไกล
รอยน้ำตา