stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หน่วยเฝ้าตรวจระยะไกล
การฝึก

หลักสูตรหน่วยเฝ้าตรวจระยะไกล ดำเนินการฝึกโดยกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 44 ค่ายพญาลิไท โดยหลักสูตรการฝึกใช้ระยะเวลาประมาณ 60 - 65 วัน ทั้งภาคทฤษฏีและภาคปฏิบัติ โดยในภาคปฏิบัติส่วนหนี่งจะมีการฝึกในพื้นที่จริงคือป่าฮาลา-บาลา อำเภอเบตก จังหวัดยะลา พร้อมด้วยอาวุธประจำกาย เป็นระยะเวลา 7 วัน
สำหรับคุณสมบัติของผู้เข้ารับการฝึก จะต้องเป็นข้าราชการตำรวจ ทั้งภายในกองบัญชการตำรวจตระเวนชายแดนเอง และสังกัดอื่น อาทิ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษของตำรวจภูธร กองบัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด ที่มีสภาพร่างกายและจิตใจที่พร้อม มีความคุ้นเคยกับอุปกรณ์พิเศษในการปฏิบัติงานทั้ง 3 มิติ คือ ภาคพื้นดิน ภาคน้ำ และภาคอากาศ มีความชำนาญในการปฏิบัติการในพื้นที่ป่าภูเขา การปฏิบัติการทางน้ำ การส่งกำลังทางอากาศ และการบรรเทาสาธารณภัยทางน้ำ
เมื่อผ่านการฝึกแล้วจะถูกส่งตัวกลับต้นสังกัด ทั้งของหน่วยเฝ้าตรวจระยะไกลเอง และหน่วยงานสังกัดอื่นที่เข้าร่วมฝึก โดยเจ้าหน้าที่ในพื้นที่จะมีหน้าที่ในการสนับสนุนการปฏิบัติงานของกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 44 และตำรวจภูธรภาค 9 ในการรักษาความสงบในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งบางส่วนของหน่วยเฝ้าตรวจระยะไกลจะถูกส่งเข้าไปประจำการที่ฐานนางนวล (ฐานฮาลา 2) กองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ 445 อำเภอเบตง จังหวัดยะลา ซึ่งอยู่ลึกเข้าไปในพื้นที่สีแดงที่กลุ่มผู้ก่อความไม่สงบเคลื่อนไหวอยู่
เมื่อสำเร็จการฝึกจะได้รับเครื่องหมายแสดงความสามารถ โดยความหมายของเครื่องหมาย ประกอบไปด้วย
ฟ้า ภูเขา น้ำ หมายถึง ศักยภาพในการปฏิบัติการในทั้ง 3 มิติ คือการลาดตระเวนระยะไกลในสภาพภูมิประเทศป่า ภูเขา และน้ำ สามารถปฏิบัติการการยุทธเคลื่อนที่ทางอากาศ การปฏิบัติการภายในเมือง รวมถึงการกู้ภัยและช่วยเหลือผู้ประสบภัย เกลียวเชือกหมายถึงความกลมเกลียวสามัคคีของชุดปฏิบัติการ
สายฟ้า หมายถึง ความรวดเร็วเหมือนสายฟ้าฟาดในการปฏิบัติการ
กรอบอาร์ม หมายถึง เป็นรูปหัวลูกศรแสดงถึงความกล้าแข็ง แม่นยำ เฉียบขาด พื้นสีเขียวหมายถึงสีของธรรมชาติ ความอุดมสมบูรณ์ของป่าต้นน้ำที่ตำรวจตระเวนชายแดนต้องรักษาไว้
เกลียวคลื่น หมายถึง ความเชี่ยวชาญในการปฏิบัติการทางทะเล การดำน้ำ การว่ายน้ำ รวมถึงการค้นหาและกู้ภัยผู้ประสบภัยทางทะเล
การปฏิบัติงาน > อุปกรณ์ประจำกายพื้นฐาน

อุปกรณ์ประจำกายพื้นฐานของหน่วยเฝ้าตรวจระยะไกล ประกอบไปด้วย
ไรเฟิลจู่โจม เอ็ม 16 / เครื่องยิงลูกระเบิด เอ็ม 203
ปืนพกขนาด 9 มม.
ระเบิดมือ
มีดพก
วิทยุสื่อสาร
กระสุนสำรอง จำนวน 180 นัด
การปฏิบัติงาน > พาหนะ

เฮลิคอปเตอร์ จากกองบินตำรวจ
เรือยาง
เรือท้องแบน
รถจักรยานยนต์วิบาก
การปฏิบัติงาน > รักษาความสงบ

บทความหลัก: ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
หน่วยเฝ้าตรวจระยะไกล มีขอบเขตการปฏิบัติการหลักภายใต้เขตพื้นที่ของกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 44 คือพื้นที่จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี โดยปฏิบัติงานกับหน่วยงานอื่น ๆ ในพื้นที่ อาทิ ร่วมกับชุดสลาตัน กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนหน้า ที่ประกอบกำลังจาก กรมทหารพรานที่ 43 หน่วยเฉพาะกิจนราธิวาส 30 ในการปิดล้อมตรวจค้น และจับกุมผู้ก่อความไม่สงบ จนเป็นที่ยอมรับในผลการปฏิบัติงาน
การนำกำลังร่วมปฏิบัติการคุ้มกันพื้นที่เพื่อให้เจ้าหน้าที่ตำรวจชุดพิสูจน์หลักฐาน และชุดเก็บกู้วัตถุระเบิด เข้าพิสูจน์ทราบวัตถุระเบิดหรือพยานวัตถุต่าง ๆ หลังเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบ เพื่อป้องกันการสร้างสถานการณ์เพื่อลวงให้เจ้าหน้าที่เข้าปฏิบัติการและก่อเหตุซ้ำ และอำนวยความสะดวกให้กับเจ้าหน้าที่ชุดเก็บกู้ และชุดพิสูจน์หลักฐาน โดยปฏิบัติการร่วมกันกับตำรวจท้องที่ และร่วมกับชุดปฏิบัติการอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

เฟสบุ๊กแฟนเพจ ชุดปฎิบัติการพิเศษลาซู
เฟสบุ๊กแฟนเพจ ชุดปฏิบัติการพิเศษลาซู ตชด.447
เครื่องหมายแสดงความสามารถหน่วยเฝ้าตรวจระยะไกล
หมู่เกาะรูปโค้ง

หมู่เกาะรูปโค้ง (อังกฤษ: island arc) เป็นหมู่เกาะประเภทหนึ่งเกิดขึ้นจากการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาคด้วยแผ่นเปลือกโลกใต้มหาสมุทรมุดตัวลงใต้แผ่นเปลือกโลกอีกแผ่นหนึ่งทำให้เกิดหินหนืด (magma) หมู่เกาะรูปโค้งที่เกิดขึ้นตามขอบของแผ่นเปลือกทวีป (เช่น ส่วนใหญ่ของแอนดีส อเมริกากลาง แนวเทือกเขาแคนา) อาจเรียกว่า volcanic arc
การสูญเสียของสารระเหยของแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวในเขตมุดตัวของเปลือกโลกทำให้สิ่งหลอมเหลวบางส่วนของเนื้อโลกด้านบนเกิดเป็นหินหนืดของแคลซ์-อัลคาไลน์ที่มีความหนาแน่นต่ำจึงเบาตัวดันแทรกซอนขึ้นมาผ่านแผ่นชั้นธรณีภาคที่อยู่ด้านบน ผลได้ทำให้เกิดเป็นแนวภูเขาไฟเรียงรายยาวขนานไปกับขอบเขตรอยต่อของแผ่นเปลือกโลก 2 แผ่นที่กำลังเคลื่อนที่ลู่เข้าหากันและโค้งออกด้านนอกเข้าหาแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัว ลักษณะนี้เป็นผลเนื่องมาจากหลักเรขาคณิตของการย่นตัวของแผ่นเปลือกโลกเป็นรูปทรงกลมไปตามแนวบนผิวทรงกลมหนึ่งๆ
ด้านที่กำลังมุดตัวของหมู่เกาะรูปโค้งจะเป็นร่องลึกก้นสมุทรที่แคบและลึกซึ่งเป็นร่องรอยบนพื้นผิวโลกที่แสดงถึงขอบเขตรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวกับแผ่นเปลือกโลกที่วางขี่ทับอยู่ด้านบน แนวร่องลึกนี้เกิดขึ้นจากการดึงโดยแรงโน้มถ่วงของแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวซึ่งมีความหนาแน่นมากกว่าลากดึงลงไป มีการเกิดแผ่นดินไหวตามแนวขอบเขตการมุดตัวนี้โดยมีจุดไฮโปเซนเตอร์ของการไหวสะเทือนอยู่ที่ระดับที่ลึกลงไปใต้แนวหมู่เกาะรูปโค้งนี้ เรียกแนวการเกิดไหวสะเทือนนี้ว่าแนววาดาติ-เบนนิออฟ (Wadati-Benioff)
แอ่งมหาสมุทรที่กำลังลดขนาดลงด้วยการมุดตัวนี้เรียกว่า ‘มหาสมุทรส่วนที่เหลือ’ (remnant ocean) ด้วยมันกำลังหดตัวลงอย่างช้าๆและบดขยี้จากการชนกันของแผ่นเปลือกโลก กระบวนการนี้เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดประวัติทางธรณีวิทยาของโลกใบนี้
ตัวอย่าง

| หมู่เกาะรูปโค้ง | ประเทศ | ร่องลึกก้นสมุทร | แอ่ง หรือ ขอบทะเล | แผ่นเปลือกโลก | แผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่เกาะอะลูเชียน | สหรัฐอเมริกา | ร่องลึกก้นสมุทรอะลูเชียน | ทะเลเบริง | แผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือ | แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก |
| หมู่เกาะคูริล | รัสเซีย | ร่องลึกก้นสมุทรคูริล-คัมชัตคา | ทะเลโอคอตสค์ | แผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือ | แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก |
| หมู่เกาะญี่ปุ่น | ญี่ปุ่น | ร่องลึกก้นสมุทรญี่ปุ่น, ร่องรอยเลื่อนนังไก | ทะเลญี่ปุ่น | แผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือ, แผ่นเปลือกโลกยูเรเซีย | แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก, แผ่นเปลือกโลกทะเลฟิลิปปินส์ |
| หมู่เกาะรีวกีว | ญี่ปุ่น | ร่องลึกก้นสมุทรรีวกีว | ทะเลจีนตะวันออก (ร่องรอยเลื่อนโอกินาวะ) | แผ่นเปลือกโลกยูเรเซีย | แผ่นเปลือกโลกทะเลฟิลิปปินส์ |
| หมู่เกาะฟิลิปปินส์ | ฟิลิปปินส์ | ร่องรอยเลื่อนฟิลิปปินส์ | ทะเลจีนใต้, ทะเลเซเลบีส | แผ่นเปลือกโลกยูเรเซีย | แผ่นเปลือกโลกทะเลฟิลิปปินส์ |
| หมู่เกาะซุนดา | อินโดนีเซีย | ร่องลึกก้นสมุทรชวา | ทะเลชวา, ทะเลโฟลเร็ซ | แผ่นเปลือกโลกยูเรเซีย | แผ่นเปลือกโลกออสเตรเลีย |
| หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ | อินเดีย | ร่องลึกก้นสมุทรชวาเหนือ | ทะเลอันดามัน | แผ่นเปลือกโลกยูเรเซีย | แผ่นเปลือกโลกอินโด-ออสเตรเลีย |
| หมู่เกาะอิซุและหมู่เกาะโบนิน (หมู่เกาะโองาซาวาระ) | ญี่ปุ่น | ร่องลึกก้นสมุทรอิซุ-โองาซาวาระ |  | แผ่นเปลือกโลกทะเลฟิลิปปินส์ | แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก |
| หมู่เกาะมาเรียนา | สหรัฐอเมริกา | ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา |  | แผ่นเปลือกโลกทะเลฟิลิปปิน | แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก |
| หมู่เกาะบิสมาร์ก | ปาปัวนิวกินี | ร่องลึกก้นสมุทรนิวบริเตน |  | แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก | แผ่นเปลือกโลกออสเตรเลีย |
| หมู่เกาะโซโลมอน | หมู่เกาะโซโลมอน | ร่องลึกก้นสมุทรแซนคริสโตบัล |  | แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก | แผ่นเปลือกโลกออสเตรเลีย |
| นิวเฮบริดีส | วานูอาตู | ร่องลึกก้นสมุทรนิวเฮบริดีส |  | แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก | แผ่นเปลือกโลกออสเตรเลีย |
| ตองงา | ตองงา | ร่องลึกก้นสมุทรตองก้า |  | แผ่นเปลือกโลกออสเตรเลีย | แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก |
| แอนทิลลีส |  | ร่องลึกก้นสมุทรปวยร์โตรีโก | ทะเลแคริบเบียน | แผ่นเปลือกโลกแคริบเบียน | แผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือ แผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือ |
| หมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช | สหราชอาณาจักร | ร่องลึกก้นสมุทรเซาท์แซนด์วิช | ทะเลสโกเชีย | แผ่นเปลือกโลกสโกเชีย | แผ่นเปลือกโลกอเมริกาใต้ |
ตัวอย่าง > หมู่เกาะรูปโค้งโบราณ

หมู่เกาะอินซูลาร์
หมู่เกาะอินเตอร์มอนเทน
หม่า จิงเทา

หม่า จิงเทา (อังกฤษ: Steve Ma, Steve Ma Jingtao; จีนตัวเต็ม: 馬景濤; จีนตัวย่อ: 马景涛; พินอิน: Mǎ Jǐngtāo; เกิด 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 ที่เทศมณฑลไถจง ประเทศไต้หวัน) ดารานักแสดงชาวไต้หวัน มีผลงานและชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีจากผลงานภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เรื่องต่าง ๆ โดยเฉพาะในยุทศวรรษที่ 90 เช่น ดาบมังกรหยก  ในปี ค.ศ. 1994, เปาบุ้นจิ้น ฉบับฮ่องกง  ตอน หมอดูใจเพชร ในปี ค.ศ. 1995, เซี่ยงไฮ้ 1930 สู้เพื่อรัก คู่กับ หลิว เจียหลิง,  กระบี่เย้ยยุทธจักร ในปี ค.ศ. 1999 คู่กับ ฟั่น เหวินฟาง หรือ เดชเซียวฮื่อยี้ ในปี ค.ศ. 2001 ในบทรับเชิญ เป็นต้น
ชีวิตส่วนตัว หม่า จิงเทา ผ่านการสมรส 2 ครั้ง โดยกับภรรยาคนแรกทั้งคู่มีบุตรสาวที่เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1991 ชื่อ หม่า ซือหยวน (Ma Shiyuan; 馬世媛)  และครั้งที่ 2 กับนักแสดงหญิงชาวจีน อู๋ เจียหนี้ (Wu Jia'ni; 吳佳妮) ในปี ค.ศ. 2007 ทั้งคู่มีบุตรชาย 2 คน คือ หม่า ซือเทียน (Ma Shitian; 馬世天) และ หม่า ซือฉิน (Ma Shixin; 馬世心)
แหล่งข้อมูลอื่น

หม่า จิงเทา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ประเทศอียิปต์

26°N 30°E﻿ / ﻿26°N 30°E﻿ / 26; 30
อียิปต์ (อังกฤษ: Egypt; อาหรับ: مصر) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ (อังกฤษ: Arab Republic of Egypt; อาหรับ: جمهورية مصر العربية) เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือที่มีประชากรมากที่สุด
ประเทศอียิปต์มีพื้นที่ประมาณ 1,010,408 ตารางกิโลเมตร ซึ่งรวมถึงคาบสมุทรไซนาย (เป็นส่วนหนึ่งของเอเชียตะวันตกเฉียงใต้) ในขณะที่พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศตั้งอยู่ในแอฟริกาเหนือ มีพรมแดนด้านตะวันตกติดกับประเทศลิเบีย ด้านใต้ติดกับประเทศซูดาน ด้านตะวันออกเฉียงเหนือติดกับประเทศอิสราเอล ชายฝั่งทางเหนือติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และทางตะวันออกติดกับทะเลแดง
ประชากรอียิปต์ส่วนใหญ่อาศัยบนทั้งสองฝั่งของแม่น้ำไนล์ (ประมาณ 40,000 ตารางกิโลเมตร) และคลองสุเอซ พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศอยู่ในพื้นที่ของทะเลทรายสะฮารา ซึ่งมีผู้คนอาศัยอยู่เบาบาง
ประเทศนี้มีชื่อเสียงในด้านอารยธรรมโบราณ รวมถึงสิ่งก่อสร้างโบราณที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดในโลก ได้แก่ พีระมิด อารามคาร์นัค และหุบเขากษัตริย์ (Valley of the Kings) ในปัจจุบัน อียิปต์ถือว่าเป็นศูนย์กลางทางการเมืองและวัฒนธรรมของโลกอาหรับ
ชื่อ "อียิปต์" (Egypt) มาจากชื่อภาษาละตินว่า "ไอกิปตุส" (Aegyptus) และชื่อภาษากรีกว่า "ไอกึปตอส" (Αιγυπτος) [นิยมใช้ในภาษาไทยว่า ไอยคุปต์] ทั้งสองรูปมีที่มาอีกทอดหนึ่งจากภาษาอียิปต์ว่า "ฮิ-คุ-ปตาห์" (Hi-ku-ptah) ซึ่งเป็นชื่ออารามที่เมืองเมืองทีบส์
ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง อียิปต์ตั้งอยู่บนมุมสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา และบริเวณเหนือข้ามคลองสุเอซไปในคาบสมุทรไซนาย
ภาคเหนือมีอาณาเขตติดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ติดอิสราเอล
ภาคตะวันออก ติดทะเลแดง
ภาคใต้ ติดซูดาน
และติดลิเบียทางภาคตะวันตก
อียิปต์เป็นประเทศที่มีแผ่นดินเชื่อมต่อระหว่างทวีปแอฟริกากับเอเชีย ผ่านตะวันออกกลาง ซึ่งจะเป็นจุดเชื่อมต่อที่มีความสำคัญมาแต่โบราณ หลังจากได้มีการขุดและเปิดใช้คลองสุเอซ เมื่อปี พ.ศ. 2412 (ค.ศ. 1869) เส้นทางผ่านคลองสุเอซของอียิปต์ได้กลายเป็นเส้นทางเดินเรือที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก
ประวัติศาสตร์ > ก่อนประวัติศาสตร์

บทความหลัก: อียิปต์โบราณ
ประเทศอียิปต์เป็นประเทศทีมีประวัติศาสตร์ยาวนาน ถึง 5,000 กว่าปี
ประวัติศาสตร์ > ศตวรรษที่ 19-20

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1882 อังกฤษส่งเรือรบไปยังเมืองท่าอเล็กซานเดรีย และยึดครองอียิปต์ได้สำเร็จ ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 อังกฤษได้ประกาศว่าอียิปต์เป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ แต่หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 ชาวอียิปต์ที่รักชาติได้เคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องเอกราช ใน ค.ศ. 1922 อังกฤษได้ให้เอกราชแก่อียิปต์ โดยเมื่อแรกรับเอกราช ได้สถาปนาเป็นราชอาณาจักรอียิปต์ ปกครองโดยราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี ที่สืบเชื้อสายจากสุลต่านแห่งอียิปต์ โดยสุลต่านฟูอัด ได้สถาปนาพระองค์เป็น พระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ และปกครองต่อมาอีกสองพระองค์คือ พระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ และพระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ ก็เป็นอันสิ้นสุดราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี และระบอบกษัตริย์แห่งอียิปต์ โดยได้มีการทำรัฐประหารเป็นระบอบสาธารณรัฐจนถึงปัจจุบัน
การเมืองการปกครอง > บริหาร

อียิปต์ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ โดยมีประธานาธิบดีเป็นประมุข การเลือกตั้งประธานาธิบดีกระทำโดยการลงประชามติ และจะต้องได้รับเสียงสนับสนุนอย่างน้อย 2 ใน 3 ของจำนวนสมาชิกสภาประชาชน มีวาระการดำรงตำแหน่ง 6 ปี ปัจจุบันนาย Mohamed Hosni Mubarak เป็นประธานาธิบดี ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี 4 โดยเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2542 สมัชชาประชาชน (People’s Assembly) ของอียิปต์ ซึ่งมีสมาชิกทั้งหมด 454 คน ได้ลงคะแนนเสียง (445 เสียง) สนับสนุนให้ประธานาธิบดี Hosni Mubarak ดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่ปี 2524 ให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อไปอีกเป็นสมัยที่ 4 (ดำรงตำแหน่งคราวละ 6 ปี) โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม 2542 ภายหลังที่ได้รับเลือกตั้ง ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี และคณะรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ นาย Ahmad Nazif ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 2004 อียิปต์มีพรรคการเมือง 13 พรรคที่สำคัญ ได้แก่ National Democratic Party (NDP) ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลมีประธานาธิบดีมูบารัคเป็นประธานพรรค Labour Party, New Wafq Party, Liberal Party (Ahrar), Tabammu (Progressive Unionist Party) และ Democratic Nasserite Party พรรค NDP ของรัฐบาล จัดตั้งขึ้นตั้งแต่ปี 2521 ในสมัยประธานาธิบดีซาดัต และได้รับเลือกตั้งเข้าบริหารประเทศตลอดมา  จนกระทั่งต้องพ้นจากตำแหน่งในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ.  2554 เนื่องจากเกิดเหตุการณ์การปฏิวัติอียิปต์ พ.ศ. 2554
การเมืองการปกครอง > นิติบัญญัติ

รัฐสภาอียิปต์มี 2 สภา คือ 
- สภาประชาชน (People’s Assembly) มีสมาชิก 454 คน มาจากการเลือกตั้ง 444 คน และประธานาธิบดีแต่งตั้ง 10 คน มีวาระ 5 ปี ประธานรัฐสภา คือ Dr. Ahmed Fathi Sorour
- สภาที่ปรึกษา (Shura Council) มีสมาชิก 285 คน ประธานาธิบดีจะเป็นผู้แต่งตั้งจากบุคคลสาขาอาชีพต่าง ๆ จำนวน 2 ใน 3 (190 คน) อีก 95 คน ประชาชนเป็นผู้เลือก มีวาระ 3 ปี
การเมืองการปกครอง > นโยบายต่างประเทศ

ช่วงปี พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) สมัยประธานาธิบดีนัสเซอร์ อียิปต์เน้นความเป็นปึกแผ่นในกลุ่มประเทศอาหรับ และพยายามเข้าไปมีบทบาทสำคัญในขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด ซึ่งในช่วงนี้ อียิปต์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหภาพโซเวียต ได้รับความช่วยเหลือทั้งทางด้านเศรษฐกิจและการทหารจากสหภาพโซเวียต และเข้ายึดคลองสุเอซเป็นของรัฐ เมื่อปี พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) เพื่อหารายได้จากการเก็บค่าธรรมเนียมจากคลองสุเอซเป็นทุนสร้างเขื่อนอัสวาน
ปี พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) อียิปต์ส่งทหารไปยึดเมือง ชาร์ม เอล-เชห์ค บริเวณตอนใต้ของแหลมไซนาย หลังจากได้เจรจาให้กองทหารนานาชาติถอนออกไปจากไซนายแล้ว พร้อมกับได้ทำการปิดช่องแคบไทราน เพื่อมิให้อิสราเอลเดินเรือผ่าน การปฏิบัติการเช่นนี้ส่งผลให้เกิดสงครามหกวัน กับอิสราเอล ฝ่ายอิสราเอลได้รับชัยชนะ อียิปต์และพันธมิตรอาหรับได้สูญเสียดินแดน ได้แก่ ฉนวนกาซาและแหลมไซนายให้แก่อิสราเอล นับตั้งแต่ประธานาธิบดีอัลวาร์ ซาดัตเข้าดำรงตำแหน่งในปี พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970) ความสัมพันธ์บางประเทศในอาหรับ อาทิ ลิเบีย และซีเรีย เย็นชาลง อียิปต์หันไปพึ่งพาสหรัฐอเมริกา ให้ช่วยไกล่เกลี่ยในการเจรจาสันติภาพกับอิสราเอล
เมื่อเกิดสงคราม 18 วันจากกรณีอียิปต์ส่งทหารข้ามคลองสุเอซไปยึดครองดินแดนที่สูญเสียคืนการสู้รบได้ยุติลงโดยสหรัฐฯ เป็นผู้ไกล่เกลี่ย โดยได้ตกลงให้มีเขตปลอดทหารระหว่างเขตแดนของอียิปต์และอิสราเอล ภายใต้การควบคุมของกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติซึ่งยังคงมีอยู่จนถึงปัจจุบัน อียิปต์หันไปพึ่งพาสหรัฐฯ มากขึ้น ยังผลให้ความสัมพันธ์ระหว่างอียิปต์กับสหภาพโซเวียตถดถอยลง ในปี พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) อียิปต์ได้ยกเลิกสนธิสัญญามิตรภาพกับสหภาพโซเวียต และให้ที่ปรึกษาด้านการทหารของโซเวียตออกจากประเทศ ในขณะเดียวกันสหรัฐฯ ได้ให้ความช่วยเหลือแก่อียิปต์เพิ่มมากขึ้นจนถึงปัจจุบันปีละประมาณ 2.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ประธานาธิบดีซาดัตได้เดินทางไปเยือนอิสราเอล เมื่อปี พ.ศ. 2520 (ค.ศ. 1977) เพื่อเจรจาสันติภาพ และอียิปต์ได้มีการลงนามในข้อตกลงสันติภาพที่แคมป์เดวิดเมื่อปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) มีผลให้อียิปต์สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับอิสราเอล อิสราเอลยินยอมคืนดินแดนไซนายทั้งหมด (ยกเว้นทาบา) ให้แก่อียิปต์เมื่อปี พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) แต่ผลจากการลงนามดังกล่าวทำให้ประเทศอาหรับส่วนใหญ่ตัดความสัมพันธ์กับอียิปต์ และอียิปต์ถูกขับออกจากสันนิบาตอาหรับเมื่อประธานาธิบดีมูบารัคเข้าบริหารประเทศ
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) ได้พยายามดำเนินนโยบายที่จะนำอียิปต์กลับสู่เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับกลุ่มประเทศอาหรับ ด้วยการดำเนินการในด้านต่าง ๆ อาทิ สนับสนุนขบวนการปาเลสไตน์ สนับสนุนอิรักในสงครามระหว่างอิรักกับอิหร่าน สนับสนุนคูเวตในกรณีอิรักเข้ายึดครองคูเวต หลังจากนั้น ประเทศอาหรับต่าง ๆ ได้ปรับความสัมพันธ์ทางการทูตตามปกติกับอียิปต์ ในขณะเดียวกัน อียิปต์ได้รับการสนับสนุนอย่างแข็งขันจากสหรัฐฯ และชาติตะวันตกในการแสวงหาลู่ทางแก้ไขปัญหาตะวันออกกลาง ประธานาธิบดีมูบารัค ดำเนินบทบาทสำคัญในการประสานระหว่างกลุ่มอาหรับและ เป็นตัวเชื่อมในการเจรจากับอิสราเอลในปัญหาตะวันออกกลาง และพยายามแสดงบทบาทนำในกลุ่มประเทศอาหรับและแอฟริกา
การแบ่งเขตการปกครอง

ประเทศอียิปต์แบ่งเขตการปกครองระดับบนสุดออกเป็น 27 เขตผู้ว่าการ (governorate) ได้แก่
เศรษฐกิจ > สถานการณ์สำคัญ

รัฐบาลอียิปต์ปัจจุบันต้องเผชิญภาระที่หนักหน่วงในการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจของประเทศ ซึ่งมีหนี้สินอยู่ประมาณ 3 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ อียิปต์ประสบปัญหาด้านระบบราชการและรัฐวิสาหกิจซึ่งมีขนาด ใหญ่และเป็นอุปสรรคในการพัฒนาเศรษฐกิจ อัตราการเพิ่มของประชากรค่อนข้างสูง รัฐบาลอียิปต์ได้ใช้ความพยายามที่จะปฏิรูปเศรษฐกิจ ให้มีการค้าเสรี การแปรรูปกิจการของรัฐไปสู่ภาคเอกชน ส่งเสริมการลงทุน กระตุ้นรัฐวิสาหกิจให้เพิ่มผลผลิต ผลเลิกการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ อียิปต์ได้ขอความช่วยเหลือจากสถาบันการเงินระหว่างประเทศ อาทิ กองทุนการเงินระหว่างประเทศ ธนาคารโลก Paris Club รวมทั้งจากประเทศกลุ่มอาหรับอียิปต์ได้ทำการปฏิรูปทางเศรษฐกิจตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 โดยใช้นโยบายเศรษฐกิจการตลาดให้มีการค้าเสรี การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ยกเลิกควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศสะดวกขึ้น
ผลจากการปฏิรูปดังกล่าวทำให้เศรษฐกิจของอียิปต์กระเตื้องดีขึ้นสามารถ แก้ไขปัญหาการขาดดุลงบประมาณลดลงมาก ลดปัญหาเงินเฟ้อลงได้ในระดับหนึ่งรายได้หลักของอียิปต์จากน้ำมันซึ่งผลิตได้วันละ 950,000 บาร์เรลและส่งออกขายครึ่งหนึ่ง ในแต่ละปีมีรายได้ประมาณ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากการท่องเที่ยว ประมาณปีละ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากค่าผ่านคลองสุเอซปีละประมาณ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จากแรงงานอียิปต์ในต่างประเทศ ประมาณ 5 ล้านคน ส่วนใหญ่ทำงานในตะวันออกกลางในซาอุดีอาระเบียประมาณ 1 ล้านคน ในลิเบียประมาณ 1.5 ล้านคน ส่งเงินเข้าอียิปต์ประมาณปีละ 4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
(ภายหลังการก่อวินาศกรรมในสหรัฐ ฯ เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ทำให้อียิปต์ต้องสูญเสียรายได้ ประมาณ 1.5 – 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ รัฐบาลอียิปต์ คาดว่า รายได้จากการท่องเที่ยวจะลดลงประมาณ ร้อยละ 20 และการส่งออก ร้อยละ 10
เศรษฐกิจ > ด้านการค้าระหว่างไทยกับอียิปต์

มูลค่าการค้าไทย – อียิปต์อยู่ในระดับปานกลาง ในปี 2544 มูลค่าการค้ารวม 151.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มูลค่าสินค้าออก 103.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นำเข้า 7.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ไทยได้เปรียบดุลการค้า 96.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สำหรับปี พ.ศ. 2545 ตั้งแต่เดือน มกราคม – กันยายน มูลค่าการค้าไทย-อียิปต์รวม 96.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มูลค่าสินค้าออก 88.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นำเข้า 8.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ-ไทยได้เปรียบดุลการค้า 80.0 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สินค้าที่ไทยส่งออกไปอียิปต์ ที่สำคัญได้แก่ ได้แก่ อาหารทะเลกระป๋อง เสื้อผ้าสำเร็จรูป ใบยาสูบ ตู้เย็น ตู้แช่แข็งและส่วนประกอบ (สำหรับเสื้อผ้าสำเร็จรูป อียิปต์ระบุให้เป็นสินค้าห้ามเข้า แต่ก็มีการลักลอบนำเข้าโดยจะทำในลักษณะการค้านอก
รูปแบบ)
สินค้าที่ไทยนำเข้าจากอียิปต์ ได้แก่ เส้นใยใช้ในการทอ น้ำมันหล่อลื่นและน้ำมันเบรก หนังดิบและหนังฟอก เครื่องตกแต่งบ้านเรือน ดินสอ ปากกา หมึกพิมพ์ และอุปกรณ์เกี่ยวกับการพิมพ์ สบู่ ผงซักฟอก และเครื่องสำอาง แก้วและผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา
ในปัจจุบันอียิปต์มีเสถียรภาพทางเศรษฐกิจมากขึ้น มีการผลิตสินค้าที่มีคุณภาพดีขึ้น และมีการลงทุนจากนักลงทุนต่างชาติเพิ่มขึ้น โดยเข้าไปประกอบอุตสาหกรรมและลงทุนสาขาต่าง ๆ รวมทั้งอุตสาหกรรมประเภทที่ไทยผลิตและส่งออกด้วย ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อการส่งออกของไทยไปยังอียิปต์ในอนาคต อย่างไรก็ตามในปัจจุบันอียิปต์ได้เข้าไปร่วมเป็นสมาชิกตลาดร่วมแอฟริกาตะวันออกและใต้ (Common Market of Eastern and Southern Africa – COMESA) ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) โดยมีจุดมุ่งหมายขยายตลาดสินค้าอียิปต์เข้าไปยังประเทศต่าง ๆ ในแอฟริกา ฝ่ายไทยจึงอาจพิจารณาสนับสนุนให้นักลงทุนไปลงทุน/ร่วมลงทุนในอียิปต์เพื่อการ ส่งออกไปยังตลาดร่วมแอฟริกาในอนาคต หรือมุ่งใช้อียิปต์เป็นประตูสู่ประเทศต่าง ๆ ในแอฟริกา เมื่อเดือน มิ.ย. 44 อียิปต์ได้ลงนามร่วมกับสหภาพยุโรป (อียู) ในความตกลง Euro-Mediterranean Association Agreement ซึ่งจะมีผลตต่อความสัมพันธ์กับอียูในด้านการเมืองความมั่นคง เศรษฐกิจ การเงิน สังคม วัฒนธรรมและการกงสุล
ประชากร > เชื้อชาติ

มีจำนวนประชากร 78 ล้านคน (ปี 2549) อยู่ในเขตเมืองร้อนและ 45 ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ตามบริเวณ 2 ฝั้งและที่ราบลุ่มแม่น้ำไนท์ ประกอบด้วย 3 เชื้อชาติ คือ แฮมิติก แซมิติก 99.8% เบดูอินและนูเบียน 0.2% อัตราเพิ่มของประชากร ประมาณปีละ 1.9% อายุเฉลี่ย 65 ปี  ความหนาแน่นประชากรโดยเฉลี่ยทั่วประเทศ ประมาณ 75.68 คน/ตร.กม กรุงไคไรและปริมฑล มีประชากรประมาณ 16 ล้านคน จะมีความหนาแน่นมากที่สุดเฉลี่ย 34.000-35.000 คน/ตร.กม. รองลงมาคือเมืองอเล็กซานเดรีย มีประชากรประมาณ 4 ล้านคน ความหนาแน่นเฉลี่ย 13.000-9.000 คน/ตร.กม
ประชากร > ศาสนา

ในอดีตชาวอียิปต์นับถือเทพเจ้าและมีกษัตริย์ที่เรียกว่า ฟาโรห์ และในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราชแห่งอินเดีย พระเจ้าอโศกได้ทูตมาเจริญสัมพันธไมตรีกับอียิปต์และได้เผยแพร่พระพุทธศาสนาในเขตเมืองอเล็กซานเดรีย (ดูเพิ่มได้ใน พุทธศาสนาในประเทศอียิปต์) แต่ในปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่ 94% นับถือศาสนาอิสลาม นิกายสุหนี่ อีก 6% นับถือศาสนาคริสต์ นิกายคอปติก
วัฒนธรรม > อาหาร

การกินอาหารของคนในตะวันออกกลางจะมีความแตกต่างมากกับคนในเอเชียเราและอาหารหลักของทุกชนชั้นของคนอียิปต์ นั้น คือ ขนมปัง หัวหอม พวกผักต่าง ๆ แล้วก็ปลาแห้ง นอกจากนี้ คนอียิปต์จะมีน้ำเชื่อมซึ่งทำจากผลไม้ อาทิเช่นพวก องุ่น เพื่อให้ได้รสหวานและจะกินกับขนปังซึ่งจะใช้ขนมปังจิ้มกับน้ำเชื่อม และนอกจากนั้นยังมีการใช้ในน้ำผึ้ง เกลือ กระเทียม หัวหอม ในการปรุงรสให้อร่อยด้วย และนอกจากขนมปังแล้วเขาจะกินโยเกิตย์พร้อม ๆ กับเมนูอาหารหลักอีกด้วย ส่วนอาหารประเภทเนื้อสัตว์นี้ก็มี สัตว์ที่นิยมรับประทานก็คือพวก เนื้อแกะ แพะ และเนื้อวัว
อาหารประเภทกะบาบ (Kabab) ก็เป็นเนื้อ หรือ แพะ ย่างโดยมีเหล็กแหลม เสียบชิ้นเนื้อโดยหมุนชิ้นเนื้อให้ไฟเลียไปทั่ว ๆ กินกับผักทั้งผักสดเช่น แตงกวา มะเขือเทศ ต้นหอม กับผักดองเช่น แตงกวา มะเขือเปาะ หัวหอม แครอท
แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐบาล
Egypt Information Portal (Arabic, English)
Egypt Information and Decision Support Center (Arabic, English)
Egypt State Information Services (Arabic, English, French)
Egyptian Tourist Authority เก็บถาวร 2012-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทั่วไป
Country Profile from the BBC News
Egypt. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Egypt profile from Africa.com
ประเทศอียิปต์ แหล่งข้อมูลบนเครือข่ายเว็บจัดทำโดย GovPubs ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์
Egypt news เก็บถาวร 2018-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:ArabDecision
ประเทศอียิปต์ ที่เว็บไซต์ Curlie
Wikimedia Atlas of Egypt
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศอียิปต์ ที่โอเพินสตรีตแมป
Egypt Maps – Perry–Castañeda Library Map Collection, University of Texas at Austin
การค้า
World Bank Summary Trade Statistics Egypt
อื่น ๆ
History of Egypt, Chaldea, Syria, Babylonia, and Assyria in the Light of Recent Discovery by Leonard William King, at Project Gutenberg.
Egyptian History (urdu) เก็บถาวร 2018-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
By Nile and Tigris – a narrative of journeys in Egypt and Mesopotamia on behalf of the British museum between 1886 and 1913, by Sir E. A. Wallis Budge, 1920 (DjVu and layered PDF formats)
Napoleon on the Nile: Soldiers, Artists, and the Rediscovery of Egypt.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI 2  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส 2  3  BnF data 2  3  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โปรตุเกส 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  Trove  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่ 2  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
เขตผู้ว่าการของประเทศอียิปต์
หมู่เกาะคูริล

แผนที่แสดงเห็นทะเลโอค็อตสค์
หมู่เกาะคูริล (อังกฤษ: Kuril Islands หรือ Kurile Islands  /ˈkʊərɪl, ˈkjʊərɪl, kjʊˈriːl/; ญี่ปุ่น: 千島列島; รัสเซีย: Кури́льские острова́, อักษรโรมัน: Kurilskiye ostrova, สัทอักษรสากล: [kʊˈrʲilʲskʲɪjə ɐstrɐˈva] หรือ รัสเซีย: островá Тисима, อักษรโรมัน: ostrova Tisima; ญี่ปุ่น: Kuriru rettō (クリル列島?, "หมู่เกาะคูริล") หรือ Chishima rettō (千島列島?, "หมู่เกาะชิชิมะ")) เป็นกลุ่มเกาะในแคว้นซาฮาลิน ของประเทศรัสเซีย มีความยาวราว 1,300 กิโลเมตร (810 ไมล์) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ยาวจนไปถึงคาบสมุทรคัมชัตคาของรัสเซีย เกาะได้คั่นกลางระหว่างทะเลโอค็อตสค์กับมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ หมู่เกาะมีอยู่ 56 เกาะ และมีเกาะหินเล็กน้อยอีกหลายเกาะ หมู่เกาะประกอบด้วยห่วงโซ่เกรเตอร์คูริล (Greater Kuril Chain) และห่วงโซ่เลสเซอร์คูริล (Lesser Kuril Chain) มีพื้นที่รวม 10,503.2 กม² และมีประชากรรวม 19,434 คน
เกาะทั้งหมดตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัสเซีย แต่มีสี่เกาะใต้สุดทีญี่ปุ่นอ้างสิทธิ์ รวมถึงสองในสามเกาะใหญ่ที่สุด คือ เกาะอีตูรุป และเกาะคูนาชีร์ รวมถึงเกาะชิโกตัน และหมู่เกาะฮาโบไม ในปี ค.ศ. 2018 รัสเซียและญี่ปุ่นได้กลับมาเจรจาเรื่องจะให้หมู่เกาะดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม

กรณีพิพาทหมู่เกาะคูริล
อ่านเพิ่ม

Gorshkov, G. S. Volcanism and the Upper Mantle Investigations in the Kurile Island Arc. Monographs in geoscience. New York: Plenum Press, 1970. ISBN 0-306-30407-4
Krasheninnikov, Stepan Petrovich, and James Greive. The History of Kamtschatka and the Kurilski Islands, with the Countries Adjacent. Chicago: Quadrangle Books, 1963.
Rees, David. The Soviet Seizure of the Kuriles. New York: Praeger, 1985. ISBN 0-03-002552-4
Takahashi, Hideki, and Masahiro Ōhara. Biodiversity and Biogeography of the Kuril Islands and Sakhalin. Bulletin of the Hokkaido University Museum, no. 2-. Sapporo, Japan: Hokkaido University Museum, 2004.
Hasegawa, Tsuyoshi. Racing the Enemy: Stalin, Truman, and the Surrender of Japan. 2006. ISBN 978-0-674-02241-6.
Alan Catharine and Denis Cleary. Unwelcome Company. A fiction thriller novel set in 1984 Tokyo and the Kuriles featuring a light aircraft crash and escape from Russian-held territory. On Kindle.