stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 3

เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยอำเภอกงหรา อำเภอตะโหมด อำเภอป่าบอน อำเภอปากพะยูน และอำเภอบางแก้ว
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพัทลุง> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพัทลุง> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพัทลุง> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพัทลุง> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพัทลุง> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพัทลุง> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | นริศ ขำนุรักษ์ (10)* | 83,243 | 90.88 |  |
|  | เพื่อไทย   | ส่อดีกิ่น สมุหเสนีโต (1) | 7,543 | 8.24 |  |
|  | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน  | ศุภชัย สานีเวช (2) | 358 | 0.39 |  |
|  | มาตุภูมิ  | ธีระวิทย์ ติ้งเพ็ง (26) | 341 | 0.37 |  |
|  | พลังคนกีฬา  | ไชยา ศิริรักษ์ (36) | 112 | 0.12 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 91,597 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 91,597 | 85.45 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 4,327 | 4.04 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 11,264 | 10.51 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 107,188 | 80.22 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 133,611 | 100.00 | — |
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
ดูเพิ่ม

จังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
จังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดพัทลุง เก็บถาวร 2012-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก(พ> ศ. 2550 ←)    การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554   (→ พ.ศ. 2562) |
| --- | --- |
 กรุงเทพมหานคร  กระบี่  กาญจนบุรี  กาฬสินธุ์  กำแพงเพชร  ขอนแก่น  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ชัยนาท  ชัยภูมิ  ชุมพร  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  ตราด  ตาก  นครนายก  นครปฐม  นครพนม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  นราธิวาส  น่าน  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปทุมธานี  ประจวบคีรีขันธ์  ปราจีนบุรี  ปัตตานี  พระนครศรีอยุธยา  พะเยา  พังงา  พัทลุง  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  แพร่  ภูเก็ต  มหาสารคาม  มุกดาหาร  แม่ฮ่องสอน  ยโสธร  ยะลา  ร้อยเอ็ด  ระนอง  ระยอง  ราชบุรี  ลพบุรี  ลำปาง  ลำพูน  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สตูล  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระแก้ว  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  สุราษฎร์ธานี  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อ่างทอง  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุทัยธานี  อุบลราชธานี 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
| ด ค กจังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย |
| --- | --- |
เลือกตั้งทั่วไป:  กุมภาพันธ์ 2500  ธันวาคม 2500  2512  2518  2519  2522  2526  2529  2531  มีนาคม 2535  กันยายน 2535  2538  2539  2544  2548  2550  2554  2562  2566 
เลือกตั้งซ่อม:  เขต 1 2523  เขต 1 2524
ปลาส้ม

ปลาตะเพียนส้ม
ปลาส้ม เป็นการแปรรูปอาหารจากปลาชนิดหนึ่งที่แพร่หลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เครื่องปรุงหลักประกอบด้วย ปลา  เกลือ กระเทียม ข้าวสุก ผสมกัน หมักจนมีรสเปรี้ยว มีทั้งแบบที่ใช้ปลาทั้งตัว และแบบที่ใช้เฉพาะเนื้อปลา ซึ่งแบบที่ใช้เนื้อปลาอย่างเดียวอาจเรียกปลาส้มฟักหรือแหนมปลา สัดส่วนต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น เช่น ชาวไทญ้อมีสูตรปลาส้มเป็นของตนเอง โดยเครื่องปรุง ใช้พริก เกลือ กระเทียม น้ำซาวข้าว ข้าวเหนี่ยวใหม่นึ่ง 
จะต้องคั่วเกลือให้แห้งและตำให้ละเอียดก่อนนำมาคลุกกับส่วนผสมอื่น
ปลาส้มของภาคใต้มีเอกลักษณ์เฉพาะที่ต่างไป โดยจะนำปลา เช่น ปลากระดี่ ปลาตะเพียน มาผ่าท้องเอาไส้ออก หมักเกลือไว้ 2-3 วัน แล้วจึงล้างจากนั้น นำไปชุบในน้ำตาลโตนด ที่เคี่ยวกับข้าวคั่วจนข้น เรียงใส่ไห ปิดปากไหให้แน่น ทิ้งไว้ 7-10 วัน ถ้าใช้กุ้งแทนเรียกกุ้งส้ม
อย่างไรก็ตามการบริโภคปลาส้มควรปรุงให้สุกก่อน ไม่ควรบริโภคเมื่อยังดิบเพราะอาจมีพยาธิใบไม้ในตับอยู่ ทำให้เสี่ยงต่อการเป็นโรคมะเร็งลำไส้
ปลาส้มฟัก

ปลาส้มฟัก เป็นภาษาท้องถิ่นของคนไทยพวน หมายถึง การถนอมอาหารโดยการทำปลาให้เปรี้ยว เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า แหนมปลา มีปริมาณโปรตีนจากเนื้อปลาสูง มีเกลือแร่ และสมุนไพรจากกระเทียม
นิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร

นิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร (ชื่อเล่น: ต้นน้ำ; 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 — ) เป็นนักกีฬาแบดมินตันชายชาวไทย ผู้เข้าแข่งขันรายการโยเน็กซ์เจแปนโอเพนซูเปอร์ซีรีส์ 2012  และเป็นผู้ชนะการแข่งขันแคนาดาโอเพนกรังด์ปรีซ์ 2013 ร่วมกับมณีพงศ์ จงจิตร ในประเภทชายคู่
ประวัติ

นิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร เริ่มเข้าสู่วงการแบดมินตันตั้งแต่อายุ 8 ปี จากการได้รับการสนับสนุนจากบิดาชื่อนิพัธ กับมารดาชื่อนวลอนงค์ โดยเข้ารับการฝึกที่สโมสรแบดมินตันเสนานิคม ซึ่งเริ่มในประเภทชายเดี่ยว แล้วจึงเปลี่ยนมาเป็นประเภทชายคู่ตามคำแนะนำของผู้ฝึกสอน ในภายหลังเขาได้มาอยู่กับเอสซีจีอคาเดมีเมื่ออายุ 15 ปี ที่ซึ่งเขาได้เป็นแชมป์รายการเอสซีจีจูเนียร์ เมื่อทางสมาคมเห็นแวว นิพิฐพนธ์จึงได้มาเป็นนักกีฬาทีมชาติและร่วมฝึกซ้อมที่สมาคมแบดมินตันแห่งประเทศไทย
ในเบื้องต้น เขาได้จับคู่กับปฏิพัทธ์ ฉลาดแฉลม โดยได้รองแชมป์จากแบดมินตันชิงแชมป์ประเทศไทยใน พ.ศ. 2554 ก่อนที่จะมาจับคู่กับมณีพงศ์ จงจิตร ในปี พ.ศ. 2556
ปัจจุบัน นิพิฐพนธ์เป็นนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
ผลงานในระดับอาชีพ

นิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร ชนะการแข่งขันรายการลาวอินเตอร์เนชันแนล 2010 ประเภทชายคู่ร่วมกับปฏิพัทธ์ ฉลาดแฉลม ปีถัดมา นิพิฐพนธ์ชนะการแข่งขันซีเกมส์ 2011 โดยได้รับเหรียญทองแดงในประเภทชายคู่
ความสำเร็จ

| ฤดูกาล | รายการ | ประเภท | อันดับ | ชื่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009   | เยาวชนชิงแชมป์โลก  | ทีม   | 3   | ทีมชาติไทย |
| 2009   | เยาวชนชิงแชมป์โลก  | ชายคู่   | 3   | ติณห์ ดีคาบาเลส / นิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร |
| 2010   | ลาวอินเตอร์เนชันแนล  | ชายคู่   | 1   | ปฏิพัทธ์ ฉลาดแฉลม / นิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร |
| 2011   | ซีเกมส์  | ชายคู่   | 3   | ปฏิพัทธ์ ฉลาดแฉลม / นิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร
นิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ)
ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย และนิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร (ขวา)
นิสสัน ซิลฟี่

| นิสสัน ซิลฟี่ |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: นิสสัน
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2543–ปัจจุบัน
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดเล็ก
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: นิสสัน พัลซาร์ นิสสัน พรีเซีย
นิสสัน ซิลฟี (Nissan Sylphy) หรือในอดีตเรียกว่า นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี (Nissan Bluebird Sylphy) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) ผลิตโดยนิสสัน เริ่มการผลิตใน พ.ศ. 2543 เพื่อทดแทนรถยนต์รุ่นก่อนหน้าคือ นิสสัน ซันนี่ และ นิสสัน บลูเบิร์ด ซึ่งทั้ง 2 รุ่นนี้ได้ยุติการผลิตและการทำตลาดแล้ว
ในความจริงแล้ว บลูเบิร์ด และบลูเบิร์ด ซิลฟี เป็นรถต่างประเภทกัน โดยนิสสัน บลูเบิร์ด เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง ส่วนบลูเบิร์ด ซิลฟี เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก ผลิตมาแล้วถึง 3 เจนเนอเรชั่นด้วยกัน โดยรุ่นปัจจุบันได้ตัดคำว่า บลูเบิร์ด ออกไป คงเหลือเพียงคำว่าซิลฟีเท่านั้น
ในประเทศไทย เคยนำบลูเบิร์ด ซิลฟี Generation ที่ 1 มาผลิตและจำหน่ายในช่วง พ.ศ. 2543-2549 โดยบริษัท นิสสัน มอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด และยังมีให้เห็นทั่วไป จนมาถึง Generation ที่ 2 รุ่นนี้ไม่มีขายในไทย จนในปี พ.ศ. 2555 ได้นำกลับมาผลิตและจำหน่ายในประเทศไทยอีกครั้ง ใน Generation ที่ 3
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2543-2549)

นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 1 ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 ใช้รหัสคือ G10 มีเครื่องยนต์ให้เลือก 4 แบบ มีเครื่องยนต์ 1.5 1.6 1.8 และ 2.0 ลิตร มีชื่อในการส่งออกคือ นิสสัน พัลซาร์ (ประเทศออสเตรเลีย) นิสสัน ซันนี่ (ประเทศไทย, สิงคโปร์, ฮ่องกง และในแถบตะวันออกกลาง)  นิสสัน เซนทรา (ประเทศไต้หวัน, ฟิลิปปินส์, มาเลเซีย และ อินโดนีเซีย) นิสสัน อัลเมร่า (ประเทศบรูไน)
มีการไมเนอร์เชนจ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2547 โดยปรับกระจังหน้าให้คล้าย นิสสัน เทียน่า และเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2549
โฉมนี้ เคยนำมาขายในไทยอย่างเป็นทางการ โดยเป็นที่รู้จักของคนไทยในชื่อ นิสสัน ซันนี่ นีโอ ช่วงปี พ.ศ. 2543-2549 เป็นตลาดที่ 2 ต่อจากญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2543 และถูกนำไปดัดแปลงเป็น Almera Sedan สำหรับตลาดยุโรป Pulsar Sedan ในออสเตรเลีย และ Sunny Almera ในประเทศไทย เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2545 ใช้เครื่องยนต์ 1.8 ลิตร แต่มียอดขายไปได้เรื่อยๆ ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก เนื่องจากการเปิดตัว Toyota Corolla Altis สำหรับตลาดเอเชีย เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2544 ในตลาดไต้หวัน และเปิดตัวในไทยในงาน Bangkok Motor Show 2001 เริ่มขายจริงเมื่อเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน ทำให้ตลาดกลุ่มนี้มีการแข่งขันกันอย่างลุกเป็นไฟ และทำให้รถยนต์ทุกรุ่น ทุกยี่ห้อที่อยู่ในตลาดช่วงนั้น รวมถึง Sunny Neo กลายเป็นรถยนต์ที่เชย และล้าสมัยไปเพียงชั่วข้ามคืน มียอดขายพอประคองตัวให้อยู่รอดได้เท่านั้น และยังทำให้ยอดขายของนิสสันในไทยในช่วงนั้นเริ่มถดถอย เนื่องจากบริษัทแม่ต้องการเข้ามาทำตลาดเอง แต่สยามกลการ ในฐานะผู้ถือสิทธิ์การผลิต นำเข้าและจำหน่ายนิสสันไม่ยอม ทำให้บริษัทแม่ตัดการช่วยเหลือ และสนับสนุนรถรุ่นใหม่ๆ มาทำตลาด ทั้ง X-Trail รุ่นแรกและ Navara สูญเสียโอกาสในการทำตลาดช้าไปหลายปี ในที่สุด หลังจากเจ้าสัวถาวร พรประภาถึงแก่อนิจกรรมไปได้พักใหญ่ การเจรจากับทางญี่ปุ่นลงตัว นิสสันจึงเข้ามาเพิ่มทุนในสยามกลการ 7.6 พันล้านบาท พร้อมก่อตั้ง Siam Nissan Automobile ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น Nissan Motors Thailand ในปี พ.ศ. 2552 จนถึงปัจจุบัน
โฉมนี้มีการผลิตเกียร์ 2 รูปแบบ คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด (โฉมนี้ยังไม่มีการผลิตเกียร์ CVT)
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2549-2555)

นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 2 ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2549 รหัสคือ G11 มีเครื่องยนต์ให้เลือก 3 แบบ คือ 1.5 1.6 และ 2.0 ลิตร โดยได้เลิกผลิตรุ่นเครื่องยนต์ 1.8 ลิตร มีชื่อในการส่งออกชื่อเดียวคือ นิสสัน ซิลฟี (ประเทศจีน) โดยโฉมนี้ไม่มีจำหน่ายในประเทศไทย ทั้งที่เหมาะจะนำมาประกอบขายในไทยมากกว่า เพราะถูกออกแบบให้มีห้องโดยสารที่หรูหรากว่า เอาใจชาวเอเชียอย่างชัดเจน ต่างจาก Tiida ที่ถูกออกแบบมาเพื่อชาวญี่ปุ่น ซึ่งชอบรถขนาดเล็ก แต่มีภายในใหญ่โตเท่าที่จะทำได้ แต่เนื่องจากความต้องการที่แตกต่างกันในแต่ละภูมิภาค ทำให้แนวทางการพัฒนาไม่ชัดเจน ส่งผลให้ไม่สามารถทำต้นทุนให้ต่ำลงได้ โดยเฉพาะในประเทศไทยที่มีอำนาจการต่อรองไม่สูงเท่าาสหรัฐอเมริกาและจีน ทำให้ราคาขายปลีกสูงกว่าที่ตั้งใจไว้ ทำให้ Tiida ถูกนำมาผลิตและจำหน่ายในประเทศไทยแทน แม้จะไม่สามารถบอกว่าเป็นรุ่นที่ทดแทน Sunny NEO ได้อย่างเต็มปาก หากแต่ว่าต้องทำตลาดแทน Sunny Neo ที่ยุติบทบาทไปแล้วเท่านั้น
โฉมนี้เป็นโฉมสุดท้ายที่มีการผลิตเครื่องยนต์ 1.5 และ 2.0 ลิตรขายอีกด้วย
มีเกียร์ 3 แบบให้เลือก คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และเกียร์ CVT โดยโฉมนี้เป็นโฉมสุดท้ายที่มีการผลิตเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีดขาย และโฉมต่อไปนี้จะไม่มีอีก หลังจากนั้นนิสสันที่ประเทศรัสเซียก็นำมาผลิตหลังจากตกรุ่นแล้วโดยใช้ชื่อว่านิสสัน อัลเมราโดยออกแบบภายในหลายๆอย่างใหม่อีกด้วย
รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2555-2563)

นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 3 ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2555 โดยเปิดตัวครั้งแรกที่ประเทศจีน และมีการเข้าไปเปิดตัวแล้วถึง 5 ประเทศ คือ ประเทศจีน ไทย อเมริกาเหนือ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ โดยมีแผนส่งเข้าไปตลาดในอีก 120 ประเทศทั่วโลกในปี ค.ศ. 2014 รหัสคือ B17 มีเครื่องยนต์เพียง 2 ขนาด คือ 1.6 และ 1.8 ลิตร โดยได้นำรุ่น 1.8 ลิตร กลับมาผลิตอีกครั้ง มีเกียร์ 2 แบบให้เลือกซื้อ คือเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์ CVT
โฉมนี้ ทางนิสสัน มอเตอร์ (ประเทศไทย) ได้นำกลับมาผลิตและจำหน่ายอีกครั้ง ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 โดยมี อารยา เอ ฮาร์เก็ต และ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ เป็นพรีเซนเตอร์อีกด้วย
รุ่นที่ 4 B18 (พ.ศ. 2562-ปัจจุบัน)

นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 4 ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 โดยเปิดตัวครั้งแรกที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ต่อจากรุ่นน้องอย่าง Nissan Versa นิสสันเผยโฉมคอมแพคท์คาร์ Nissan Sylphy รุ่นใหม่เจนเนอเรชั่น 4 (Nissan Sentra ในสหรัฐฯ) ต่อเนื่องที่งาน 2019 Shanghai Auto Show แน่นอนว่างานออกแบบยังคงเป็นไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นภายนอกหรือภายใน ซึ่งช่วยให้รถในกลุ่มซีดานของนิสสันยุคใหม่มีภาพลักษณ์ของความสปอร์ตเพิ่มขึ้นในทุกคลาสตั้งแต่ออกมาจากโรงงาน
โฉมนี้ ทางนิสสัน มอเตอร์ (ประเทศไทย) ได้นำกลับมาผลิตและจำหน่ายอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2563 แต่มีข่าวแจ้งมาว่า นิสสัน มอเตอร์ ประเทศไทย ร่อนจดหมายถึงตัวแทนจำหน่ายทั่วประเทศ โดยมีใจความสำคัญที่ระบุว่า “ยุติการทำตลาดรถ 3 รุ่น ได้แก่ X-Trail, Teana และ Sylphy อย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน เป็นต้นไป”
Nissan มีแผนที่จะเปิดตัวรถยนต์ที่ใช้ขุมพลัง e-POWER (ไฮบริดแบบอนุกรม) หลากหลายรุ่นที่จีนในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ล่าสุด มีภาพมาให้ชมกันแล้วหนึ่งรุ่น ก่อนถึงกำหนดเปิดตัวกับ Nissan Sylphy e-POWER ซึ่งมาพร้อมขุมพลัง e-POWER แบบ generation ที่ 2 แรงบิดสูงสุด 300 นิวตันเมตร และ มีรูปแบบการขับขี่ให้เลือก 5 รูปแบบ
เบื้องต้น มีการระบุแค่ว่า Nissan Sylphy e-POWER มีเครื่องยนต์เบนซินไว้ชาร์จไฟเข้าแบตเตอรี่ ขับเคลื่อนล้อคู่หน้า ส่วนอัตราสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงโดยเฉลี่ย ตามมาตรฐานของประเทศจีนอยู่ที่ 25.6 กิโลเมตร/ลิตร พร้อมให้อัตราเร่งที่ฉับไว, ลดความเร็วอย่างนุ่มนวล และห้องโดยสารเงียบ ตามสไตล์รถยนต์ไฟฟ้า EV
พร้อมแบตเตอรี่และมอเตอร์ไฟฟ้า กำลังสูงสุดทั้งระบบ 187 แรงม้า แรงบิดสูงสุดทั้งระบบ 300 นิวตันเมตร ขับเคลื่อนล้อคู่หน้า
Nissan Sylphy e-POWER เป็นส่วนหนึ่งของแผนการเป็นกลางทางคาร์บอนที่ Nissan ตั้งเป้าให้บรรลุภายในปี 2050 พร้อมเล็งให้รถยนต์รุ่นใหม่ทุกรุ่นที่ออกจำหน่ายในตลาดหลัก มาพร้อมกับขุมพลังพ่วงระบบไฟฟ้า ภายในต้นทศวรรษ 2030 ส่วน Nissan ประเทศจีน ตั้งเป้าเปิดตัวรถยนต์ที่ใช้ขุมพลัง e-POWER ให้ครบ 6 รุ่น ภายในปี 2025
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์นิสสันประเทศไทย
คลับของผู้ใช้รถ นิสสัน ซิลฟี เก็บถาวร 2014-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 1
นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 2
นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 3
นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 4
ปูเยติ

| Kiwa hirsuta |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea
ชั้น:: Malacostraca
อันดับ:: Decapoda
อันดับฐาน:: Anomura
วงศ์:: Kiwaidae
สกุล:: Kiwa
สปีชีส์:: K.  hirsuta
ชื่อทวินาม
Kiwa hirsuta Macpherson, Jones & Segonzac, 2006
บทนำ

ปูเยติ (Kiwa hirsuta) ปูชนิดนี้ถูกค้นพบในทะเลลึกแถบมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างออกไปทางใต้จากเกาะอิสเตอร์ราว 1,500 กิโลเมตรในเขตน่านน้ำของประเทศชิลี การค้นพบนี้เป็นการค้นพบโดยบังเอิญจากการที่มีเรือดำน้ำลงไปสำรวจทะเลที่ความลึก 2,200 เมตร (7,200 ft) และพบว่ามีตัวแปลกๆ เกาะอยู่ที่รอยแยกตรงพื้นทะเล ด้วยลักษณะที่มีขนปกคลุมจึงถูกเรียกว่า เยติ มาเรื่อย ปูเยติ มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Kiwa hirsuta
ลักษณะ

ปูเยติ จัดอยู่ในไฟลัม	Arthropoda  ไฟลัมย่อย	Crustacea ชั้น	Malacostraca วงศ์:	Kiwaidae สกุล:	Kiwa ชนิด:	K. hirsuta 
โดยมีที่มาของชื่อจากลักษณะของขนสีขาวบนตัวและก้ามที่มีความคล้ายคลึงกับขนของเยติ(Yeti) มนุษย์หิมะ 
แห่งเทือกเขาหิมาลัยตามความเชื่อของชาวเชอร์ปา นักวิทยาศาสตร์และนักวิจัยแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหน้าที่ขนบนลำตัวของปูเยติออกเป็นสองแนวความคิด 
คือ ฝ่ายแรกเห็นว่าขนเหล่านี้น่าจะมีเพื่อเป็นกับดักแบตทีเรีย ที่ปูเยติใช้เป็นอาหาร แต่อีกฝ่ายแย้งว่าขนมากมายเหล่านั้นน่าจะมีหน้าที่ในการกรองธาตุที่มีพิษ 
ที่พ่นออกมาจากช่องใต้ทะเลมากกว่า นอกจากนี้ปูเยติ ยังมีก้ามที่มีลักษณะสีสันสวยงามโดยมักจะยื่นก้ามเข้าไปในน้ำแร่ร้อนที่พ่นออกตามรอบแยกของพื้นทะเล
ทั้งนี้ก็ยังปริศนาอีกประการว่าการกระทำเช่นนี้ทำไปเพื่ออะไร
ถิ่นที่อยู่และการค้นพบปูเยติ

ปูเยติเริ่มเป็นที่รู้จักโดยบุคคลภายนอกจากนักบุกเบิก ในปลายยุค 1950 และ 1960 
การค้นพบนี้เกิดขึ้นขณะที่กำลังทำการสำรวจโดยใช้เรือดำน้ำ ( submersible vehicles ) ที่ความลึกกว่า 1250 กิโลเมตร 
ขณะนั้นกับพบว่ามีอะไรบางอย่างเกาะอยู่บริเวณใกล้รอยแยกที่พื้นทะเล ที่มีน้ำแร่ร้อน เรียกว่า hydrothermal vents 
มันเป็นสิ่งที่ไม่เคยพบมาก่อน และจากรูปลักษณ์ที่มีขนสีขาวปกคลุม คล้ายกับตัว เยติ ทำให้มันได้รับชื่อว่า ปูเยติ 
และมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า ” Kiwa hirsuta “ หลังจากการค้นพบหนึ่งปีนักวิทยาศาสตร์ที่ศึกษา ปูเยติ ต่างลงความเห็นว่า
“มีอีกหลายอย่างเกี่ยวกับ ปูเยติ ที่พวกเรายังไม่เข้าใจมัน” โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน้าที่ของขนบนลำตัวของมันนั้นเอง
ปริศนาที่ยังรอการพิสูจน์ค้นคว้า

เนื่องจากปูเยติถูกค้นพบได้ไม่นานนักข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับปูชนิดนี้จึงมีอยู่อย่างจำกัด โดยนักวิทยาศาสตร์ นักสำรวจ นักวิจัย
ล้วนแล้วแต่ตั้งคำถามเกี่ยวกับปูชนิดนี้ค่อนข้างมากไม่ว่าจะเป็น
ปูเยติมีการวิวัฒนาการตัวเองให้มีขนตามตัวเพื่อสาเหตุใด
อาหารและการดำรงชีวิตของปูเยติเป็นไปในลักษณะใด
แหล่งที่อยู่อื่นที่ปูชนิดนี้อาศัยอยู่ สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตของปูชนิดนี้
หน้าที่ของอวัยวะและพฤติกรรมของปูเยติ
อย่างไรก็ดีในปัจจุบันได้มีการสำรวจเพิ่มเติมมากขึ้น และมีแนวโน้มว่าในอนาคต ประเด็นปัญหาในช้างต้นจะได้รับการหาคำตอบอย่างแน่นอน
นฤพนธ์ ไชยยศ

| นฤพนธ์ ไชยยศ |
| --- | --- |
ถ่ายที่บาหลี
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) นฤพนธ์ ไชยยศ
อาชีพ: อาจารย์, พิธีกร, นักแสดง
นฤพนธ์ ไชยยศ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นฤพนธ์ ไชยยศ ชื่อเล่น เถิน รองอธิการบดีฝ่ายแผนและพัฒนามหาวิทยาลัยรังสิต อดีตคณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ที่มีอายุน้อยที่สุด นับแต่ก่อตั้งคณะ กรรมมาธิการสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ นอกจากงานด้านวิชาการแล้ว ยังมีผลงานด้านพิธีกรรายการโทรทัศน์ และงานบันเทิง โดยเป็นที่รู้จักจากบท "คุณเฉื่อย" ในภาพยนตร์ไทยเรื่อง "บุญชู ผู้น่ารัก"
ประวัติ

ดร.นฤพนธ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ที่ตำบลพิบูล อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นบ้านเกิดของคุณพ่อ แต่กลับมีชื่อเล่นว่า เถิน เพราะต่อมาได้ย้ายมาอยู่ที่ อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง อันเป็นบ้านเดิมของแม่  ต่อมา ย้ายภูมิลำเนามาอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่
การศึกษา

จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ และเข้าศึกษาต่อที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังจากนั้น ได้รับทุนรัฐบาลออสเตรีย ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโท สาขาสถาปัตยกรรม (Master of Architecture) ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งเวียนนา (Vienna University of Technology) ประเทศออสเตรีย และปริญญาเอก สาขาการผังเมือง จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งเวียนนาเช่นกัน
การทำงาน

นฤพนธ์ ไชยยศ ทำงานเป็นอาจารย์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต และได้ดำรงตำแหน่งคณบดีที่มีอายุน้อยที่สุดของคณะอีกด้วย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีฝ่ายแผนและพัฒนา มหาวิทยาลัยรังสิต
นอกจากการสอนประจำมหาวิทยาลัยแล้วยังมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์อีกจำนวนหนึ่ง
การทำงาน > ผลงานด้านสถาปัตยกรรม

ดร.นฤพนธ์ มีผลงานโดดเด่นในด้านงานอาคาร ที่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันกีฬาครั้งสำคัญหลายครั้ง โดยเริ่มจากการเป็นที่ปรึกษา โครงการก่อสร้างหมู่บ้านนักกีฬา สำหรับการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่ประเทศไทย และต่อมา เป็นหัวหน้าทีมสถาปนิกออกแบบหมู่บ้านนักกีฬา สำหรับการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 15 ที่ประเทศกาตาร์
การทำงาน > ผลงานด้านบันเทิง

ดร.นฤพนธ์ เป็นนักแสดงละครโทรทัศน์ ในบทรองๆ มาหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น ฝันกลางฤดูฝน กลิ่นร่ำ และ สุดแต่ใจจะไขว่คว้า แต่เป็นที่รู้จักมากที่สุด จากภาพยนตร์ไทยแนวตลก เรื่อง "บุญชู ผู้น่ารัก" โดยรับบท "คุณเฉื่อย" เพื่อนของบุญชู ตัวละครเอก ที่นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ โดยคุณเฉื่อยปรากฏตัวในภาค 2 7 8 9 และ 10
นอกจากนี้ ดร.นฤพนธ์ เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์หลายรายการ เช่น รายการโฮมไกด์ ทาง ทีเอ็นเอ็น 24 ทรูวิชั่นส์ ช่อง 7 รายการตลาดสดสนามเป้า ทาง ททบ.5 ในช่วง "โค้กซ่าส์ ท้าแต่งร้าน" คู่กับ สราวุฒิ พุ่มทอง รายการดีไอวายแอดโฮม ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี คู่กับ อริสรา วงศ์ชาลี และรายการเสาร์รังสิตอาทิตย์รังสรรค์ ที่มหาวิทยาลัยรังสิต ร่วมผลิตกับ สถานีโทรทัศน์เอเอสทีวี ช่อง นิวส์วัน เป็นต้น
การทำงาน > ผลงานภาพยนตร์

บุญชู 2 น้องใหม่ (2533)
บุญชู 7 รักเธอคนเดียวตลอดกาลใครอย่าแตะ (2536)
บุญชู 8 เพื่อเธอ (2538)
บุญชู ไอ-เลิฟ-สระ-อู (2551)
บุญชู จะอยู่ในใจเสมอ (2553)
ภาพยนตร์เรื่องบุญชู (ดร.นฤพนธ์คือคนที่สองจากซ้าย)
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 1 คน แข่งขัน 1 ชนิดกีฬา
ตำบลเมาะมาวี

| ตำบลเมาะมาวี |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Momawi
คลองชลประทานเปาะดอฆอ-พงกูวิง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ปัตตานี
อำเภอ: ยะรัง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.84 ตร.กม. (7.66 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 11,258 คน
 • ความหนาแน่น: 567.43 คน/ตร.กม. (1,469.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 94160
รหัสภูมิศาสตร์: 941010
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลเมาะมาวี |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.เมาะมาวีที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลเมาะมาวี
พิกัด: 6°41′53.7″N 101°17′35.3″E﻿ / ﻿6.698250°N 101.293139°E﻿ / 6.698250; 101.293139
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปัตตานี
อำเภอ: ยะรัง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.84 ตร.กม. (7.66 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 11,258 คน
 • ความหนาแน่น: 567.43 คน/ตร.กม. (1,469.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06941004
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 1 ถนนปัตตานี–เบตง ตำบลเมาะมาวี อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี 94160
เว็บไซต์: www.mohmavee.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมาะมาวี เป็นตำบลของอำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี มีพื้นที่ 19.84 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็น 12,400.3 ไร่) และมีเขตการปกครองทั้งหมด 6 หมู่บ้าน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลเมาะมาวีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลกระโด
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลกอลำ
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเขาตูม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลตาเซะ (อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา) และตำบลม่วงเตี้ย (อำเภอแม่ลาน)
ประวัติ

เมาะมาวี มีที่มาจากภาษามลายูท้องถิ่น คำว่า เมาะ เป็นคำสรรพนาม หมายถึง แม่หรือยาย ส่วนคำว่า มาวี เป็นชื่อคน (ผู้ชาย) ดังนั้นคำว่า เมาะมาวี จึงหมายถึง "แม่ของคนชื่อมาวี" หรือ "ยายของคนที่ชื่อมาวี" สาเหตุที่ได้ชื่อว่าตำบลเมาะมาวีมาจนบัดนี้ เพราะว่าสมัยก่อนในตำบลเมาะมาวีมีสภาพการคมนาคมยังไม่สะดวกนัก พาหนะในการเดินทางส่วนใหญ่จะเป็นเกวียนหรือการสัญจรด้วยการเดินเท้า บ้านเรือนแต่ละหลังปลูกอยู่ในระยะห่างกันมาก หนึ่งในนั้นมีบ้านของเมาะมาวีตั้งอยู่ และเมื่อผู้คนสัญจรมาถึงบริเวณนี้มักจะแวะพักเหนื่อยที่บ้านของเมาะมาวี เป็นประจำจนมีชื่อเรียกติดปากและเป็นชื่อเรียกของหมู่บ้านและเป็นที่มาของชื่อตำบลเมาะมาวีมาจวบจนกระทั่งปัจจุบัน
ใน พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกหมู่ 3 บ้านพงสาฆอ, หมู่ 4 บ้านดุซงปาเย ของตำบลกระโด รวมกับพื้นที่หมู่ 1 บ้านเมาะมาวี, หมู่ 2 บ้านต้นมะขาม และหมู่ 8 บ้านเกาะบาตอ ของตำบลกอลำ รวมทั้งหมด 5 หมู่บ้าน จัดตั้งเป็น ตำบลเมาะมาวี โดยตั้งเป็นหมู่ที่ 1–5 ตำบลเมาะมาวี ตามลำดับ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองท้องที่

ตำบลเมาะมาวีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ 1 |  | บ้านพงสาฆอ |  | (Ban Phong Sakho) |  |  | หมู่ 3 (เดิม) โอนมาจากตำบลกระโด |
| หมู่ 2 |  | บ้านดุซงปาเย |  | (Ban Dusong Paye) |  |  | หมู่ 4 (เดิม) โอนมาจากตำบลกระโด |
| หมู่ 3 |  | บ้านเมาะมาวี |  | (Ban Momawi) |  |  | หมู่ 1 (เดิม) โอนมาจากตำบลกอลำ |
| หมู่ 4 |  | บ้านต้นมะขาม |  | (Ban Ton Makham) |  |  | หมู่ 2 (เดิม) โอนมาจากตำบลกอลำ |
| หมู่ 5 |  | บ้านเกาะบาตอ |  | (Ban Ko Bato) |  |  | หมู่ 8 (เดิม) โอนมาจากตำบลกอลำ |
| หมู่ 6 |  | บ้านดารุสสลาม |  | (Ban Darussalam) |  |  | – |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลเมาะมาวี มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลเมาะมาวี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมาะมาวีทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลเมาะมาวี ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517
ใน พ.ศ. 2538 สภาตำบลเมาะมาวีมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 19.84 ตารางกิโลเมตร ประชากร 9,520 คน และ 1,589 ครัวเรือน พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลเมาะมาวีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเมาะมาวีใน พ.ศ. 2540
ประชากร

พื้นที่ตำบลเมาะมาวีประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 6 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 11,258 คน แบ่งเป็นชาย 5,612 คน หญิง 5,646 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นลำดับที่ 3 ในอำเภอยะรัง
* พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ต้นมะขาม | 3,437 | 3,388 | 3,346 | 3,295 | 3,233 | 3,232 | 3,177 |
| เกาะบาตอ | 2,073 | 2,072 | 2,039 | 2,015 | 1,986 | 1,975 | 1,934 |
| พงสาฆอ | 1,829 | 1,807 | 1,805 | 1,805 | 1,784 | 1,747 | 1,733 |
| เมาะมาวี | 1,816 | 1,792 | 1,771 | 1,757 | 1,733 | 1,717 | 1,713 |
| ดารุสสลาม | 1,089 | 1,065 | 1,052 | 1,043 | 1,045 | 1,024 | 1,008 |
| ดุซงปาเย | 1,014 | 1,004 | 998 | 986 | 968 | 959 | 947 |
| รวม | 11,258 | 11,128 | 11,011 | 10,901 | 10,749 | 10,654 | 10,512 |
พระราชวังหลวงเฮอัง

แผนผังของพระราชวังหลวงเฮอัง
พระที่นั่งไดโงกุที่ได้รับการปรับปรุงแล้ว
พระราชวังหลวงเฮอัง (平安宮) เป็นพระราชวังเดิมของ เฮอังเกียว (ปัจจุบันคือ  เกียวโต) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของ ญี่ปุ่น ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 1337 ถึงปี พ.ศ. 1770 วังซึ่งทำหน้าที่เป็นที่ประทับของจักรพรรดิและศูนย์กลางการบริหารของ ยุคเฮอัง (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1337 ถึงปี พ.ศ. 1728) ตั้งอยู่บนทำเลใจกลางเมืองตอนเหนือ ตามแบบ จีน ที่ใช้ออกแบบเมืองหลวง
พระราชวังประกอบด้วยกำแพงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ซึ่งมีอาคารประกอบพิธีและธุรการหลายแห่ง รวมทั้งกรมต่างๆ ของราชสำนัก ภายในพระราชวังนี้เป็นที่ประทับที่มีกำแพงแยกกันของ จักรพรรดิ กับ พระราชฐานชั้นใน นอกจากเป็นที่ประทับของจักรพรรดิแล้ว พระราชฐานชั้นในยังเป็นที่ประทับของพระราชวงศ์และบาทบริจาริกา ตลอดจนขุนนางบางคน
รูปแบบดั้งเดิมของพระราชวังคือการแสดงให้เห็นรูปแบบการปกครองแบบรวมศูนย์ที่รับมาจากจีนแล้วญี่ปุ่นนำมาดัดแปลงใน คริสต์ศตวรรษที่ 7 พระราชวังได้รับการออกแบบเพื่อให้มีการใช้งานที่เหมาะสมสำหรับการเป็นที่ประทับขององค์จักรพรรดิ การบริหารราชการแผ่นดิน และประกอบพระราชพิธี ในขณะที่การดำรงอยู่ของพระราชวังดำเนินมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 สิ่งอำนวยความสะดวกที่สร้างขึ้นสำหรับพิธีใหญ่ของราชสำนักเริ่มไม่ได้ใช้งานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 ทั้งนี้เกิดจากการละทิ้งพิธีการทางกฎหมายหลายพิธีนำไปสู่การลดขนาดเขตพระราชฐานชั้นใน
จากกลางยุคเฮอัง พระราชวังประสบไฟไหม้และภัยพิบัติอื่น ๆ หลายครั้ง ระหว่างการก่อสร้างใหม่จักรพรรดิและหน่วยงานบางส่วนไปอยู่นอกพระราชวัง ควบคู่ไปกับการสูญเสียอำนาจทางการเมืองของราชสำนัก