stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สภาคริสตจักรในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของสภาคริสตจักรในประเทศไทย เก็บถาวร 2012-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กศาสนาในประเทศไทย |
| --- | --- |
พุทธ:  องค์กร: มหาเถรสมาคม  สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ; นิกาย: มหานิกาย - ธรรมยุติกนิกาย - จีนนิกาย - อนัมนิกาย 
อิสลาม:  องค์กร: คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย; นิกาย: ซุนนี  ชีอะฮ์ 
คริสต์:  องค์กร: สภาประมุขบาทหลวง  สภาคริสตจักร  สหกิจคริสเตียน  สหคริสตจักรแบ๊บติสต์  แอดเวนทิสต์; นิกาย: คาทอลิก  โปรเตสแตนต์  ออร์ทอดอกซ์ 
ฮินดู:  องค์กร: สำนักพราหมณ์พระราชครู  สมาคมฮินดูสมาช  สมาคมฮินดูธรรมสภา; นิกาย: ไศวะ  ไวษณพ  ศักติ 
ซิกข์:  องค์กร: สมาคมศรีคุรุสิงห์สภา; นิกาย: นานักปันณิ  นิลิมเล 
ศาสนาอื่น:  ยูดาห์  บาไฮ  พื้นบ้านจีน 
หัวข้ออื่น:  กรมการศาสนา  เสรีภาพทางศาสนา 
| ด ค กสถาบันการศึกษาและสถาบันการแพทย์ในเครือมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| มหาวิทยาลัย | คริสเตียน • พายัพ |  |
| โรงเรียน | กุญแจคริสเตียนวิทยา • คริสเตียนเยอรมันเชียงใหม่ • เคนเน็ตแม็คเคนซี • เจริญราษฎร์ • เชียงรายวิทยาคม • เชียงใหม่คริสเตียน • ดาราวิทยาลัย • ตรังคริสเตียนศึกษา • น่านคริสเตียนศึกษา • นานาชาติเชียงใหม่ • บำรุงวิทยา • ปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย • ปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัยเวียงป่าเป้า • ผดุงราษฎร์ • รังษีวิทยา • วัฒนาวิทยาลัย • วิชชานารี • ศรีธรรมราชศึกษา • ศรีธรรมราชศึกษา สุราษฎร์ธานี • สว่างวิทยา • สหคริสเตียนศึกษา • สัจจพิทยา • สืบนทีธรรม • สุริยวงศ์ • อรุณประดิษฐ • อุดรคริสเตียนวิทยา • คริสเตียนบึงกาฬ |  |
| โรงพยาบาล | กรุงเทพคริสเตียน • กรุงเทพคริสเตียนนครปฐม • แพร่คริสเตียน • แมคคอร์มิค • โอเวอร์บรุ๊ค • คริสเตียนแม่นํ้าแควน้อย • แวนแซนต์วูร์ด • ผู้สูงอายุแมคเคน |  |
หมวดหมู่
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก

| --- | --- |
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก
あさきゆめみし
ชื่อภาษาอังกฤษ: Tale of Genji
แนว: ดราม่า, โรแมนติก
มังงะ
เขียนโดย: มุราซากิ ชิคิบุ (เรื่อง)  ยามาโตะ วากิ (ภาพ)
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ    เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)
กลุ่มเป้าหมาย: โชโจะ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 1980 – 1993
จำนวนเล่ม: 13 เล่ม
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก (ญี่ปุ่น: あさきゆめみし; โรมาจิ: Asaki Yumemishi) ดัดแปลงจาก "Genji Monogatari" หรือ "ตำนานเก็นจิ" วรรณกรรมคลาสสิกของญี่ปุ่นจากยุคเฮอัน (ราว ค.ศ. 794-1192) ว่าด้วยเรื่องราวชีวิตรักของท่านฮิคารุ เกนจิ ผู้สูงส่งทั้งชาติสมบัติและรูปสมบัติ วรรณกรรมเรื่องนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นสุดยอดวรรณกรรมญี่ปุ่นและเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก แม้แต่ในหนังสือ Lifetime Reading Plan ของ Clifton Fadiman ก็ยังยกให้เป็นหนึ่งในวรรณกรรมเอกของโลกที่ทุกคนควรจะได้อ่านสักครั้งหนึ่งในชีวิต
"ตำนานเกนจิ" ฉบับนิยายภาพนี้ เขียนโดย ยามาโตะ วากิ (Yamato Waki) ผู้ซึ่งใช้เวลาเนิ่นนานหลายปีกับงานชิ้นนี้ทั้งในการศึกษาเตรียมงานและการดัดแปลงถ่ายทอดเป็นภาคการ์ตูน ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Mimi ระหว่างปี ค.ศ. 1979-1993 ก่อนจะรวมพิมพ์เป็นเล่มจำนวน 13 เล่มจบ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ โคดันฉะ ในประเทศญี่ปุ่นเป็นภาษาญี่ปุ่น โดยเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 ถึง 1993 มีจำนวนทั้งหมด 13 เล่ม ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษเป็นบางเล่ม ในชื่อ The Tale of Genji โดย สจ๊วร์ต  แอทคิน และ โยโกะ โทโยซะกิ (Stuart Atkin and Yoko Toyosaki) โดยแปลเป็นนิยายภาพ 2 ภาษา พิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะเช่นกัน ได้รับการแปลไทยในฉบับไม่มีลิขสิทธิ์ ในชื่อ ฟ้าใต้แสงจันทร์ โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ  และฉบับลิขสิทธิ์ แปลโดย บัณธิต ประสิษฐานุวงษ์ จัดพิมพ์โดย จัดพิมพ์โดย บริษัท เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)
เนื้อหาภายในเรื่องช่วง 10 เล่มแรก เป็นเรื่องราวชีวิตของเกนจิ ส่วน 3 เล่มหลังเป็นเรื่องราวหลังเกนจิเสียชีวิตไปแล้ว โดยตัวละครเด่นคือคาโอรุและองค์ชายนิโออุ
ที่มาของชื่อ อะซะกิยุเมะมิชิ

มาจากท่อนหนึ่งของกลอนอิโระฮะ
อิโระ ฮะ นิโอะเฮะโตะ ( いろはにほへと)
จิรินุรุ โวะ วะกะโยะ ( ちりぬるを)
วะกะโยะตะเระโซะ ( わかよたれそ)
ซึเนะนะระมุ ( つねならむ)
อุอวิโนะโอะคุยะมะ ( うゐのおくやま)
เคะบุโคะเอะเตะ ( けふこえて)
อะซะกิยุเมะมิชิ ( あさきゆめみし)
เวะฮิโมะเสะสุ ( ゑひもせす)
และในฉากสุดท้ายของเล่ม 10 ตอนจบภาค 1 มีการกล่าวถึงกลอนอิโระฮะบทนี้ โดยแปลเป็นไทยไว้ว่า
สีสันส่งกลิ่นหอมกระจายไปหลากหลาย
โลกมนุษย์ล้วนอนิจจัง
ตัณหาความทะยานอยากดั่งภูผายากยิ่งจะหลุดพ้น
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก
ตัวอักษร ゐ นั้นจัดอยู่ในหมวด わ (วะ)
ซึ่งในรูปแบบฮิรากานะ ประกอบด้วยอักษรดังนี้ : わ (อะ) ゐ (อิ) ゑ (เอะ) を (โอะ)
ส่วนในรูปแบบคาตะคานะ ประกอบด้วย : ワ (อะ) ヰ (อิ) ヱ (เอะ) ヲ (โอะ)
โดยในอักษรหมวดนี้ไม่มี อักษรเสียงสระ อุ (ว. + อุ) เหมือนอย่างอักษรหมวดอื่น 
ตัวอักษร ゐ นั้น ในยุคอดีตกาลนานเกินพันปีมาแล้ว มักใช้อยู่ 2 แบบคือ 
1. ใช้ในอักษรคันจิหลายตัว (ซึ่งปัจจุบันนั้นเปลี่ยนมาใช้ อิ แทนไปหมดแล้ว)
2. ใช้ร่วมกับอักษรตัวอื่น เพื่อให้การแทนเสียงภาษาจีนเป็นไปอย่างสมบูรณ์ เช่น ควี่ กวี้ ซวี่ สวี้
ซึ่งลักษณะเสียงของมันจะต่างจาก อิ แต่ก็ไม่ใช่ วิ เสียทีเดียว
โดยทางญี่ปุ่นนั้นได้ระบุลักษณะการออกเสียงของมันว่า ใกล้เคียงกับ ウィ (อฺวิ)
ส่วนในแง่ของโฟเนติคนั้นเทียบเสียงได้เท่ากับ ɰi
ด้วยความที่มันพูดออกเสียงก็ยาก ฟังแยกเสียงก็ยากนี้เอง ที่ทำให้เกิดความสับสนว่ามันคือ อิ หรือ วิ กันแน่ 
ยิ่งในภายหลังได้เกิดปัญหาเรื่องการออกเสียงที่ทำให้สับสน ระหว่าง อิ ฮิ และ อฺวิ
ในที่สุด ก็มีการประกาศในปี 1946 ให้ตัวอักษร อฺวิ นั้น ถูกแทนที่ด้วยอักษร อิ ไปเสียให้หมด
ทำให้ไม่ค่อยพบว่ามีการนำมาใช้งานในปัจจุบัน
เรื่องย่อ > 10 เล่มแรก

ฮิคารุ เก็นจิ พระเอกของเรื่อง เป็นพระโอรสของจักรพรรดิคิริซึโบะกับนางฉลองพระองค์เรือนคิริที่ทรงโปรดปรานยิ่ง หมอดูชาวเกาหลีทำนายอนาคตของเกนจิว่าจะรุ่งโรจน์ยิ่ง ทว่า มารดาของเขา ถูกอิจฉาริษยาจากสนมกำนัลต่าง ๆ ในวัง จนกระทั่งล้มป่วยและตายในที่สุด พระจักรพรรดิผู้โศกเศร้าจ่อมจมอยู่กับเรื่องเศร้าในตำนานจีน พระสนมหยางกุ้ยเฟย แต่ในที่สุดก็พบกับพระชายาเรือนฟุจิ สนมคนใหม่ที่หน้าตาคล้ายนางฉลองพระองค์เรือนคิริ
เก็นจิไร้ผู้สนับสนุนที่ทรงอำนาจในราชวัง จักรพรรดิจึงลดชั้นในเขากลายเป็นสามัญชน สกุลมินาโมโตะ พระโอรสองค์โตของจักรพรรดิกับพระชายาโคกิเด็ง ขึ้นเป็นมกุฎราชกุมาร เก็นจิเติบโตขึ้นมาเป็นหนุ่มรูปงามและเปี่ยมพรสวรรค์ในด้านต่าง ๆ อย่างไม่เคยมีมาก่อน ได้รับการชื่นชมจากทุกคนยกเว้นพระชายาโคกิเด็งและตระกูลของนาง เรื่องราวในช่วงแรก ๆ นั้นบอกเล่าถึงความรักของเก็นจิกับหญิงสาวหลายคนที่มีลักษณะต่าง ๆ กันไป เขาแต่งงานกับอาโออิ น้องสาวของโทโนะจูโจผู้เป็นเพื่อนสนิท อาโออิมีลูกชายกับเขาชื่อยูงิริ  ระหว่างนั้นเก็นจิบ่มเพาะความรักกับสาวน้อยนามมุราซากิที่เขาพบที่คิตะยามะ และนำเธอมาเลี้ยงดูให้เติบโตขึ้นเป็นหญิงสาวตามอุดมคติของเขาเอง
ต่อมา จักรพรรดิคิริซึโบะสวรรคต บุตรชายที่เกิดกับพระชายาโคกิเด็งขึ้นเป็นจักรพรรดิซุซาคุ เก็นจิไปมีความสัมพันธ์อื้อฉาวกับโอโบโรซึคิโยะ คู่หมายของจักรพรรดิซุซาคุ จนต้องอัปเปหิตัวเองไปยังหาดซึมะที่รกร้างเป็นเวลาหลายปี ระหว่างนี้เก็นจิได้พบกับบุตรีของนักบวชแห่งอาคาชิ  มีความสัมพันธ์กันจนนางตั้งครรภ์
เก็นจิได้รับอภัยโทษเรียกตัวกลับเมืองหลวง จักรพรรดิซุซาคุ ทรงสละราชสมบัติ บุตรของพระชายาเรือนฟุจิ (ลูกลับ ๆ ของเกนจิกับนาง) ขึ้นเป็นจักรพรรดิเรเซ  อำนาจของเก็นจิในราชสำนักเริ่มฟื้นฟูขึ้น ท่านหญิงแห่งอาคาชิคลอดบุตรีให้เขา 1 คน ต่อมาเก็นจิไปสักการะศาลเจ้าเทพสุมิโยชิเพื่อขอบคุณที่เทพปกป้องคุ้มครองเขาจากคลื่นพายุใหญ่ตอนที่เขาอยู่ที่หาดซึมะ หลังจากนั้น เขาก็เดินทางกลับเมืองหลวง ใช้ชีวิตคู่กับมุราซากิและภรรยาคนอื่น ๆ ที่คฤหาสน์โรคุโจ
ชีวิตของเก็นจิรุ่งเรืองถึงขีดสุด จนกระทั่งอดีตจักรพรรดิซุซาคุขอให้เขาอภิเษกกับพระธิดาซันโนะมิยะ และซันโนะมิยะคลอดบุตรที่เกิดมาอย่างผิดศีลธรรมของคาชิวางิ  หลังคลอดนางก็ออกบวชเพราะสำนึกผิด ส่วนคาชิวางิเสียชีวิต ต่อมามุราซากิภรรยาสุดที่รักของเขาก็เสียชีวิตลง ทำให้เก็นจิเศร้าโศกเสียใจมาก ต่อมาเขาก็ออกบวช
เรื่องย่อ > 3 เล่มสุดท้าย > ภาค 2 อุจิจูโจ

คาโอรุ บุตรที่เกิดความความสัมพันธ์อันผิดศีลธรรมของพระธิดาซังโนะมิยะกับคาชิวางิ ใช้วิตในฐานะบุตรของเก็นจิ เป็นหนุ่มหนุ่มรูปงามที่มีความสุขุม และฝักใฝ่ในศาสนา เขาสนิทสนมกับองคฺชายนิโออุ มักจะอยู่ด้วยกันเสมอ ๆ คราหนึ่งคาโอรุได้ยินข่าวองค์ชายแปด ฆราวาส ผู้ทรงศีล ที่อยู่ อุจิ เขาเกิดเลื่อมใสอยากไปร่วมศึกษาพระธรรม จึงเดินทางไปอุจิ ทั้งสองถูกอัธยาศัยกับดี คาโอรุเดินทางไปหาองค์ชายแปดบ่อยครั้ง มีอยู่วันหนึ่ง องค์ชายแปดออกไปถือศีลไม่อยู่บ้าน  คาโอรุมีโอกาสได้พบกับบุตรสาว 2 คนขององค์ชายแปด เขาหลงรัก โองิมิ แต่โองิมิต้องการให้เขาลงเอยกับ นาคาโนะคิมิผู้เป็นน้องสาวมากกว่า คาโอรุเล่าเรื่องสาวงามแห่งอุจิให้องค์ชายนิโออุฟัง ต่อมาองค์ชายนิโออุได้กับนาคาโนะคิมิ ส่วนโองิมิได้ป่วยและเสียชีวิตไป  ทำให้คาโอรุเศร้าเสียใจ มักจะมาปรับทุกข์กับนาคาโนะคิมิบ่อย ๆ จนองค์ชายนิโออุระแวง นาคาโนะคิมิรับดูแลน้องสาวต่างมารดาที่หน้าคล้ายโองิมิ ชื่อ อุกิฟุเนะ นิโออุเห็นอุกิฟุเนะก็เกิดความสนใจ นาคาโนะคิมิยกอุกิฟุเนะให้คาโอรุ คาโอรุพานางไปอยู่ที่อุจิ แม้นางจะหน้าคล้ายโองิมิหญิงที่เขารัก แต่กิริยากับไม่ใช่  ทำให้เขารู้สึกขัดใจ ระหว่างที่คาโอรุไม่อยู่ที่อุจิ องค์ชายนิโออุลักลอบไปมีสัมพันธ์กับอุกิฟุเนะ เมื่อคาโอรุรู้จึงวางเวรยามไม่ให้องค์ชายนิโออุเข้าใกล้อุกิฟุเนะได้  อุกิฟุเนะรู้สึกทุกข์ระทมใจจนกระโดดแม่น้ำอุจิฆ่าตัวตาย  คาโอรุรู้สึกสำนึกรักอุกิฟุเนะเมื่อสายไปแล้ว อุกิฟุเนะรอดชีวิตและออกบวชเป็นชีเพื่อหนีความวุ่นวายของเรื่องทางโลก
ตัวละครหลัก > ตัวละครชาย

ฮิคารุ เก็นจิ
พระเอกของเรื่อง เกิดจากจักรพรรดิคิริซึโบะกับนางฉลองพระองค์เรือนคิริ ตามหาเงาของแม่ตน จนมีความสัมพันธ์กับสตรีมากมาย
โทโนะจูโจ
บุตรชายคนโตของสะไดจินและองค์หญิงโอมิยะ (พี่หรือน้องสาวของจักรพรรดิคิริสึโบะ) เป็นพี่ของอาโออิ  เป็นคู่แข่งของเก็นจิทั้งในแง่ของความรักและงาน เป็นบิดาของคาชิวางิ และ นกเป็ดฟ้าคุโมอิ
จักรพรรดิคิริซึโบะ
พระราชบิดาของเก็นจิ
โคเรมิซึ
คนสนิทและพี่น้องร่วมแม่นมเดียวกันกับเก็นจิ
สะไดจิน
บิดาของโทโนะจูโจ โคไบ อาโออิ และ ทามะคาซึระ และเป็นพ่อตาของเก็นจิ
อุไดจิน
บิดาของพระชายาโคกิเด็ง โอโบโรซึกิโยะ และเป็นพ่อตาของโทโนะจูโจ
จักรพรรดิสุซาคุ
เป็นพี่ชายของเกนจิ เป็นพระราชบิดาของ พระธิดาใบไม้ร่วง (นิโนมิยะ) และ พระธิดาซันโนะมิยะ
จักรพรรดิเรเซ
เสด็จพ่อคือจักรพรรดิคิริซึโบะ แต่ความจริงเป็นบุตรของเก็นจิ พระมารดาคือเรือนฟุจิ
ยูงิริ
บุตรคนโตของเก็นจิกับอาโออิ เพื่อนสนิทของคาชิวางิ และยังเป็นคู่แข่งที่ดีของกันและกัน แม้จะเป็นคนที่ไม่วอกแวก แต่หลังคาชิวางิเสียชีวิต กลับไปหลงรักและสับสนไปกับพระธิดานิโนมิยะ ภรรยาม่ายชองคาชิวางิ
คาชิวางิ
เป็นบุตรคนโตของโทโนะจูโจ และเป็นเพื่อนกับยูงิริมาตั้งแต่เล็ก มีทั้งวิชาความรู้และมีรสนิยม เป็นคนที่ทุกคนคาดหวังไว้ว่าจะมีอนาคตไกล แต่กลับไปลุ่มหลงพระธิดาซันโนะมิยะ จนได้ลูกด้วยกันอย่างผิดศีลธรรม จนต้องเสียชีวิตเพราะความทุขทรมานใจ
โคไบ
บุตรคนรองของโทโนะจูโจ น้องชายของคาชิวางิ
องค์ชายโฮตารุ
พระราชบิดาคือจักรพรรดิคิริซึโบะ เป็นน้องชายของเก็นจิ
คาโอรุ
บุตรคนที่ 3 ของเก็นจิ แต่ความจริงแล้ว เป็นลูกที่ผิดศีลธรรมของพระธิดาซันโนะมิยะกับคาชิวางิ ด้วยความน่ารักและมีลักษณะผู้ดี ทำให้เป็นที่รักของทุกคน และใช้ชีวิตในฐานะเป็นลูกชายของเก็นจิไปตลอดชีวิต
อุไดโช เคราดำ
เป็นบิดาของมาคิบาชิระ (มารดาคือพี่สาวต่างมารดาของมุราซากิ) ซึ่งต่อมาเป็นภรรยาขององค์ชายโฮตารุ และโคไบ เป็นสามีของทามะคาซึระ
องค์ชายนิโออุ
เป็นพระโอรสองค์ที่ 3 ของจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน (พระโอรสของอดีตจักรพรรดิสุซาคุ) กับองค์หญิงอาคาชิ (บุตรีของเก็นจิกับท่านหญิงแห่งอาคาชิ) เป็นหลานยายที่มุราซากิรักมาก เพื่อนสนิทของคาโอรุ และยังเป็นคู่แข่งของกันและกัน ต่อมาผิดใจกัน จากการแย่งชิง อุกิฟุเนะ
ฮะจิโนะมิยะ
ฮะจิโนะมิยะ หรือ องค์ชายแปด เป็นพี่น้องต่างมารดากับเก็นจิ ช่วงที่เก็นจิเนรเทศตัวเองไป หาดสุมะ อุไดจินและพระราชมารดาตำหนักโคคิ วางแผนจะยกเขาเป็นมกุฎราชกุมารแทนพระโอรสองค์สุดท้อง (ต่อมาคือจักรพรรดิเรเซ) ของอดีตจักรพรรดคิริซึโบะอิน เมื่อการเมืองพลิกผัน เก็นจิกลับมาสู่เมืองหลวงและเรืองอำนาจ องค์ชายแปดจึงตกอับ ปลงชีวิตที่ไม่แน่นอน จึงได้หลบมาพำนักศึกษาธรรมะอย่างเงียบ ๆ ที่อุจิ กับพระชายาที่ท่านรักมาก เมื่อพระชายาตายจากไป องค์ชายแปดอยากจะออกบวช แต่ติดที่ต้องเลี้ยงดู ธิดาทั้ง 2 คือ โออิงิมิ คนโต และ นาคาโนะ คิมิ คนเล็ก
ด้วยเมฆหมอกแห่งรักกับคณะละครหญิงล้วนทากะระซึกะ

ได้รับการดัดแปลงเป็นละครเพลง โดยคณะละครหญิงล้วนชื่อ ทากะระซึกะในประเทศญี่ปุ่น
Lived in A Dream: The Tale of Genji / The Beauties! ( あさきゆめみし -源氏物語- / ザ・ビューティーズ！) Year: 2000 (Flower,+2000)
The Tale of Genji - Lived in a Dream II - ( 源氏物語　あさきゆめみしII ) Year: 2007
ด้วยเมฆหมอกแห่งรักถูกยกเลิกการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูน

ซีรีส์ Asakiyumemishi (ชื่อไทย “ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก” โดย Nation Edutaiment) การ์ตูนผู้หญิงอิงวรรณคดีเก่าแก่ “ตำนานเก็นจิ” มีการประกาศยกเลิกแผนการทำอนิเมะเดิมที่จะเริ่มฉายในเดือนมกราคมปี 2009 ในไทม์สล็อต Noitamina ของ Fuji TV โดยประกาศอย่างเป็นทางการในเว็บไซต์หลักของอนิเมะดังกล่าว ซึ่งจะถูกแทนด้วยผลงานอนิเมะออริจินัลในชื่อเรื่องว่า Genji Monogatari Sennenki: Genji (“เกนจิตำนานพันปี Genji”) แทนในฐานะอนิเมะครบรอบสหัสวรรษของวรรณคดีต้นฉบับ
อนิเมะ Genji Monogatari Sennenki: Genji นั้นจะใช้ทีมงานเดียวกันกับที่ถูกวางแผนให้มาดูแลอนิเมะ Asakiyumemishi แทบทุกประการ โดยอนิเมะจะกำกับโดยผู้กำกับ Desaki Osamu (Ultraviolet Code:044, The Rose of Versaille, CLANNAD Movie) เขียนบทโดย Konparu Tomoko (Nodame Cantabile, Chi’s Sweet Home) ออกแบบตัวละครโดย Sugino Akio (Ultraviolet Code:044, Ashita no Joe) และดูแลด้านเพลงโดย Suzuki Seiji (CLANNAD Movie, Lupin III) ทำโดย TMS Entertainment (The Rose of Versaille, Lupin III, Detective Conan) และ Tezuka Productions (Black Jack, Ultraviolet Code:044)
ดูเพิ่ม

ตำนานเก็นจิ
อุจิจูโจ
แคลเซียมออกไซด์

| --- | --- |
 Ionic crystal structure of calcium oxide   Ca2+   O2-
 Powder sample of white calcium oxide
ชื่อ
IUPAC name Calcium oxide
ชื่ออื่น Lime Quicklime Burnt lime Unslaked lime Free lime (building) Caustic lime Pebble lime Calcia Oxide of calcium
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 1305-78-8
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:31344
ChEMBL: ChEMBL2104397
เคมสไปเดอร์: 14095
ECHA InfoCard: 100.013.763 
EC Number: 215-138-9
เลขอี: E529 (acidity regulators, ...)
Gmelin Reference: 485425
KEGG: C13140
ผับเคม CID: 14778
RTECS number: EW3100000
UNII: C7X2M0VVNH
UN number: 1910
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID5029631 
 InChI InChI=1S/Ca.OKey: ODINCKMPIJJUCX-UHFFFAOYSA-N InChI=1/Ca.O/rCaO/c1-2Key: ODINCKMPIJJUCX-BFMVISLHAU 
 SMILES O=[Ca] 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: CaO 
มวลโมเลกุล: 56.0774 g/mol   
ลักษณะทางกายภาพ: ผงสีขาวถึงสีเหลืองอ่อน/สีน้ำตาล
กลิ่น: ไม่มีกลิ่น
ความหนาแน่น: 3.34 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 2,613 องศาเซลเซียส (4,735 องศาฟาเรนไฮต์; 2,886 เคลวิน)
จุดเดือด: 2,850 องศาเซลเซียส (5,160 องศาฟาเรนไฮต์; 3,120 เคลวิน) (100 hPa)
ละลายในน้ำ: ทำปฏิกิริยาให้เกิดแคลเซียมไฮดรอกไซด์
ความสามารถละลายได้ ใน เมทานอล: ไม่ละลาย (เช่นใน อีเทอร์, ออกทานอล)
pKa: 12.8
Magnetic susceptibility (χ): −15.0×10−6 cm3/mol
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: Cubic, cF8
อุณหเคมี
Std molarentropy (S⦵298) : 40 J·mol−1·K−1
Std enthalpy offormation (ΔfH⦵298) : −635 kJ·mol−1
เภสัชวิทยา
ATCvet code: QP53AX18 (WHO) 
ความอันตราย
GHS labelling:
Pictograms: 
Signal word: อันตราย
Hazard statements: H302, H314, H315, H335
Precautionary statements: P260, P261, P264, P270, P271, P280, P301+P312, P301+P330+P331, P302+P352, P303+P361+P353, P304+P340, P305+P351+P338, P310, P312, P321, P330, P332+P313, P362, P363, P403+P233, P405, P501
NFPA 704 (fire diamond):   3 0 2W
จุดวาบไฟ: ไม่ติดไฟ
NIOSH (US health exposure limits):
PEL (Permissible): TWA 5 mg/m3
REL (Recommended): TWA 2 mg/m3
IDLH (Immediate danger): 25 mg/m3
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS): ICSC 0409
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ: แคลเซียมซัลไฟด์ แคลเซียมไฮดรอกไซด์ แคลเซียมซีลีไนด์ แคลเซียมเทลลูไลด์
แคทไอออนอื่น ๆ: เบริลเลียมออกไซด์ แมกนีเซียมออกไซด์ สตรอนเชียมออกไซด์ แบเรียมออกไซด์ เรเดียมออกไซด์
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
แคลเซียมออกไซด์ (อังกฤษ: Calcium oxide) เป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่า ปูนขาว หรือ ปูนเผา หรือในรูปของหินตะกอนว่า หินปูน เป็นสารเคมีที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย มันเป็นสีขาว ,กัดกร่อน ,ผลึกของแข็งอัลคาไล ในอุณหภูมิห้อง
แหล่งข้อมูลอื่น

Lime Statistics & Information เก็บถาวร 2013-05-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from the United States Geological Survey
Factors Affecting the Quality of Quicklime
American Scientist (discussion of 14C dating of mortar)
Chemical of the Week – Lime
Material Safety Data Sheet
CDC – NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
เอ็มพ็อกซ์

| เอ็มพ็อกซ์ |
| --- | --- |

ผื่นฝีดาษลิงในเด็กหญิงวัย 4 ขวบใน ค.ศ. 1971
การออกเสียง: /ˈɛmpɒks/, em-poks 
สาขาวิชา: โรคติดเชื้อ
อาการ: เป็นไข้, ปวดศีรษะ, ปวดกล้ามเนื้อ, ผื่นพุพอง, ต่อมน้ำเหลืองโต
การตั้งต้น: 5–21 วันหลังรับเชื้อ
ระยะดำเนินโรค: 2–4 สัปดาห์
สาเหตุ: ไวรัสฝีดาษลิง
วิธีวินิจฉัย: การทดสอบเชื้อพันธุกรรมของไวรัส
โรคอื่นที่คล้ายกัน: อีสุกอีใส, ฝีดาษ
การป้องกัน: วัคซีนโรคฝีดาษ
ยา: Tecovirimat
ความชุก: หายาก
การเสียชีวิต: น้อยกว่า 1% (สายพันธุ์แอฟริกาตะวันตก), ไปจนถึง 10% (สายพันธุ์ลุ่มแม่น้ำคองโก, ในรายที่ไม่ได้รับการรักษา)
เอ็มพ็อกซ์ (Mpox) หรือชื่อเดิม โรคฝีดาษลิง (อังกฤษ: monkeypox) เป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากไวรัสฝีดาษลิง (MPXV) ที่พบว่าเกิดขึ้นในสัตว์บางชนิด รวมถึงมนุษย์ อาการเบื้องต้นคือมีไข้ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ ต่อมน้ำเหลืองบวม และรู้สึกเหนื่อย ตามมาด้วยผื่นที่ก่อให้เกิดตุ่มพองและสะเก็ดตามผิวหนัง ระยะเวลาตั้งแต่รับเชื้อจนถึงเริ่มมีอาการมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 12 วัน โดยอาจสั้นสุด 5 วัน และนานสุด 21 วัน ระยะเวลาของอาการโดยทั่วไปคือ 2-4 สัปดาห์ ผู้ป่วยบางรายอาจมีอาการรุนแรง เช่น ในเด็ก ผู้ตั้งครรภ์ หรือผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง
ฝีดาษลิงอาจติดต่อกันได้ผ่านทางการสัมผัสเนื้อสัตว์ป่า การถูกสัตว์กัดหรือข่วน สารคัดหลั่ง สิ่งของที่ปนเปื้อน หรือการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ป่วย เชื้อไวรัสที่เป็นสาเหตุของโรคนี้โดยทั่วไปแล้วจะติดต่อกันภายในกลุ่มสัตว์ฟันแทะบางชนิด การวินิจฉัยทำได้โดยการตรวจหาดีเอ็นเอของไวรัสในรอยโรค อาการของผู้ป่วยโรคนี้มีบางส่วนที่คล้ายคลึงกับโรคอีสุกอีใส
วัคซีนโรคฝีดาษสามารถป้องกันการติดเชื้อฝีดาษลิงได้โดยมีประสิทธิผลอยู่ที่ 85% มีวัคซีนโรคฝีดาษลิงได้รับอนุมัติเมื่อ ค.ศ. 2019 ในสหรัฐให้ใช้ได้ในผู้ใหญ่โดยมีชื่อการค้าว่า Jynneos ยาที่ใช้ในการรักษาคือยาต้านไวรัส tecovirimat ซึ่งใช้รักษาการติดเชื้อไวรัสในกลุ่มออร์โธพ็อกซ์ไวรัส เช่น ฝีดาษ และฝีดาษลิง ยานี้ได้รับอนุมัติให้ใช้ได้โดยสหภาพยุโรปและสหรัฐ ยาอื่นที่อาจใช้ได้ ได้แก่ cidofovir และ brincidofovir โอกาสเสียชีวิตหากไม่ได้รับการรักษามีรายงานว่าสูงสุดอยู่ที่ 10-11% โดยเป็นรายงานจากการติดเชื้อพันธุ์สาขาที่ระบาดในแอฟริกากลาง (ลุ่มแม่น้ำคองโก)
โรคนี้ค้นพบครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1958 ในลิงสำหรับทดลองในโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก ทั้งนี้ลิงไม่ใช่แหล่งรังโรคตามธรรมชาติของโรคนี้แต่อย่างใด การติดเชื้อในมนุษย์พบครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1970 ในประเทศคองโก เคยมีการระบาดในสหรัฐเมื่อ ค.ศ. 2003 ซึ่งมีต้นตอมาจากร้านขายสัตว์เลี้ยงที่นำหนูจากประเทศกานามาขาย การระบาดใน ค.ศ. 2022 ถือเป็นครั้งแรกที่พบการระบาดนอกทวีปแอฟริกาที่เป็นการระบาดในชุมชน โดยพบครั้งแรกที่ประเทศอังกฤษเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 และต่อมาพบในอีกกว่า 20 ประเทศ โดยพบทั้งในทวีปยุโรป อเมริกาเหนือ เอเชีย และออสเตรเลีย
ในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 องค์การอนามัยโลก (WHO) ได้ประกาศเปลี่ยนชื่อโรคฝีดาษลิงเป็น เอ็มพ็อกซ์ (MPOX) เพื่อป้องกันการเลือกปฏิบัติหรือการเหยียดเชื้อชาติในอนาคต โดยเริ่มใช้ในปี ค.ศ. 2023
อาการและอาการแสดง

อาการในระยะแรกของผู้ป่วยได้แก่ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ มีไข้ อ่อนเพลีย โดยอาจเป็นอาการคล้ายคลึงกับที่พบในผู้ป่วยติดเชื้อไข้หวัดใหญ่ โรคที่มีอาการคล้ายคลึงกันได้แก่ อีสุกอีใส หัด และฝีดาษ แต่จะมีความแตกต่างตรงที่ผู้ป่วยโรคฝีดาษลิงมักมีต่อมน้ำเหลืองโตร่วมด้วย โดยจะพบที่ต่อมน้ำเหลืองหลังหู ใต้ขากรรไกร คอ หรือขาหนีบ โดยจะพบก่อนที่จะมีผื่น หลังมีไข้ได้ 2-3 วัน ผู้ป่วยจะมีผื่นที่มีลักษณะเฉพาะ มักขึ้นที่ใบหน้าก่อนบริเวณอื่นๆ ของร่างกาย เช่น ฝ่ามือ ฝ่าเท้า โดยมักพบที่ส่วนนอกของร่างกายมากกว่าตำแหน่งอื่น
ผู้ป่วยประมาณสามในสี่จะมีรอยโรคที่ฝ่ามือฝ่าเท้า สองในสามจะมีในปาก หนึ่งในสามจะมีที่อวัยวะเพศ และหนึ่งในห้าจะมีที่ตา รอยโรคในระยะแรกเริ่มจะเป็นผื่นจุดแบน (macule) จากนั้นจึงเปลี่ยนเป็นตุ่มนูน (papule) เป็นตุ่มน้ำใส (vesicle) เป็นตุ่มหนอง (pustule) ตามลำดับ ก่อนที่จะกลายเป็นสะเก็ดและหลุดลอกออกไปในที่สุด ผู้ป่วยอาจมีรอยโรคได้ตั้งแต่มีเล็กน้อย 2-3 จุด ไปจนถึงมีมากหลายพันจุด ซึ่งหากมีมากๆ บางครั้งรอยโรคหลายๆ อันอาจรวมกันเป็นรอยโรคขนาดใหญ่ได้
ผื่นในตำแหน่งต่างๆ ของร่างกายจะมีการเปลี่ยนแปลงไปตามระยะที่ตรงกัน และมีลักษณะเหมือนผื่นที่พบในโรคฝีดาษ ระยะที่มีผื่นมักเป็นอยู่ประมาณ 10 วัน โดยผู้ป่วยอาจยังคงรู้สึกไม่สบายตัวอยู่ 2-4 สัปดาห์ หลังจากหายแล้วบริเวณที่เคยเป็นผื่นจะมีรอยจางอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนที่จะกลายเป็นแผลเป็นสีเข้ม
สาเหตุ

โรคฝีดาษลิงที่พบในมนุษย์และสัตว์เกิดจากการติดเชื้อไวรัสฝีดาษลิง ซึ่งเป็นไวรัสที่มีสารพันธุกรรมเป็นดีเอ็นเอสายคู่ อยู่ในจีนัสออร์โธพ็อกซ์ไวรัส แฟมีลีพอกซ์ไวริดี ไวรัสนี้ส่วนใหญ่แล้วจะพบได้ในป่าดิบชื้นในทวีปแอฟริกาตอนกลางและตะวันตก โดยเชื้อนี้มีการแบ่งแยกเป็นพันธุ์สาขา (clade) ลุ่มแม่น้ำคองโก และพันธุ์สาขาแอฟริกาตะวันตก ซึ่งการกระจายของเชื้อและตำแหน่งทางภูมิศาสตร์มีความสอดคล้องกันพอดี
สาเหตุ > แหล่งรังโรค

ปัจจุบันยังไม่พบสัตว์ที่เป็นแหล่งรังโรคตามธรรมชาติของโรคนี้ โดยลิงก็ไม่ใช่แหล่งรังโรคเช่นกัน แม้โรคนี้จะได้ชื่อว่าฝีดาษลิงก็ตาม โดยเชื่อกันว่าสัตว์ฟันแทะที่มีถิ่นที่อยู่ในแอฟริกาเป็นแหล่งรังโรคที่แท้จริง
การวินิจฉัย

การวินิจฉัยแยกโรคทางคลินิกในผู้ป่วยที่มีผื่นลักษณะคล้ายคลึงกันนี้ต้องนึกถึงโรคอื่นๆ เช่น อีสุกอีใส โรคหัด การติดเชื้อแบคทีเรียที่ผิวหนัง หิด ซิฟิลิส และผื่นแพ้ยาไว้ด้วย การมีต่อมน้ำเหลืองโตในระยะมีอาการก่อนเป็นผื่นเป็นข้อมูลสำคัญที่ใช้แยกระหว่างฝีดาษลิงกับอีสุกอีใสและฝีดาษออกจากกันได้ โดยการวินิจฉัยยืนยันทำได้โดยการตรวจหาเชื้อไวรัส
การป้องกัน

การให้วัคซีนเพื่อป้องกันโรคฝีดาษน่าจะสามารถลดโอกาสติดเชื้อที่นำไปสู่โรคฝีดาษลิงในมนุษย์ได้ เนื่องจากไวรัสสองชนิดนี้มีความใกล้เคียงกันมาก และยังสามารถป้องกันสัตว์ทดลองไม่ให้ติดเชื้อนี้แล้วมีอาการรุนแรงจนเสียชีวิตได้ ทั้งนี้ที่ผ่านมายังไม่มีการทดลองต่อยอดเพื่อยืนยันสมมติฐานนี้ในมนุษย์ เนื่องจากเมื่อโรคฝีดาษถูกกำจัดหมดไปจากโลก การให้วัคซีนฝีดาษเป็นการทั่วไปก็ยุติลงตามไปด้วย
การรักษา

ในสหภาพยุโรปและสหรัฐได้อนุมัติให้ใช้ยา tecovirimat ในการรักษาโรคติดเชื้อไวรัสในกลุ่มพ็อกซ์ไวรัสหลายชนิด รวมไปถึงฝีดาษลิงด้วย วารสาร BMJ Best Practice แนะนำให้ใช้ tecovirimat หรือ brincidofovir ซึ่งเป็นยารักษาโรคฝีดาษ เป็นยาลำดับแรกในการรักษาผู้ป่วยฝีดาษลิง ควบคู่ไปกับการรักษาประคับประคองต่างๆ ได้แก่ ยาลดไข้ การให้สารน้ำ และการให้ออกซิเจนตามความจำเป็น ยาต้านแบคทีเรียหรือยาต้านไวรัสอื่นอย่างอะไซโคลเวียร์อาจนำมาใช้ได้หากสงสัยว่ามีการติดเชื้อแบคทีเรียซ้ำซ้อนหรืออยู่ระหว่างการแยกจากการติดเชื้อไวรัสอีสุกอีใส
ประวัติศาสตร์

โรคฝีดาษลิงถูกพบครั้งแรกโดย Preben von Magnus เมื่อ ค.ศ. 1958 ในประเทศเดนมาร์ก โดยพบการระบาดสองครั้งของโรคที่คล้ายฝีดาษในกลุ่มของลิงแสมที่ถูกจับมาจากมาเลเซียและขนส่งผ่านสิงคโปร์
แหล่งข้อมูลอื่น

CDC – Mpox
WHO – Monkeypox Fact Sheet
"Could Monkeypox Take Over Where Smallpox Left Off?". Scientific American, 4 March 2013.
MonkeypoxTracker เก็บถาวร 2024-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Monkeypox statistics visualization site
PoxApp – the mpox app – Assesses skin lesions and symptoms with artificial intelligence developed by Stanford University
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-11: 1E71 ICD-10: B04 ICD-9-CM: 059.01 MeSH: D045908 SNOMED CT: 359811007
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ลัตเวีย 
การเปลี่ยนแปลงตามระยะของรอยโรคที่พบในผู้ป่วยฝีดาษลิง
อาการของผู้ป่วยฝีดาษลิง
ลิงแสม
มิวสิคครีม

| มิวสิคครีม |
| --- | --- |
บริษัทแม่: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ก่อตั้ง: 1 มกราคม 2541 (2541-01-01)
ผู้ก่อตั้ง: วิเชียร ฤกษ์ไพศาล (กรรมการผู้จัดการ)
ปิดกิจการ: 23 สิงหาคม 2565 (2565-08-23)
สถานะ: เลิกกิจการแล้ว
จัดจำหน่าย: เอ็มจีเอ
แนวเพลง: ป็อป
ประเทศต้นกำเนิด: ไทย
ที่ตั้ง: อาคารจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่เพลส เลขที่ 50 ถนนอโศกมนตรี  แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
มิวสิคครีม (อังกฤษ: MusicCream) เป็นอดีตค่ายเพลงย่อยในเครือบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมีฉันทนา ศรีอนุชาตเป็นผู้บริหาร ผลิตผลงานแนวเพลงหลากหลายจากนักร้องเสียงคุณภาพ โดยมีแนวคิด "ถ้าครีมคือส่วนที่ดีที่สุด เข้มข้นที่สุด นักร้องของมิวสิคครีม ก็เป็นนักร้องที่เสียงเข้มข้นไม่แพ้คุณภาพเพลง" ปัจจุบันได้ปิดทำการเมื่อเดือน สิงหาคม 2565 และรวมถึงช่องยูทูบ ของมิวสิคครีม ก็ถูกลบในวันเดียวกัน
ในปี 2544 มิวสิคครีมเปิดตัวศิลปินเบอร์แรกของค่ายด้วย บัวชมพู ฟอร์ด กับอัลบั้ม Buachompoo
ศิลปินสังกัดมิวสิคครีมในอดีต

บัวชมพู ฟอร์ด
ดาวโอเกะ
นาตาลี สตีเบิร์ท (อัลบั้ม Episode II อาคันตุก๊ะ)
โปเตโต้ (อัลบั้ม Go On, Life, Sense) (ปัจจุบันเป็นศิลปินสังกัด จีนี่ เรคคอร์ด และ วีเรคคอร์ดส หรือ เวิร์คแก๊งค์)
แคทรียา อิงลิช (อัลบั้ม Siamese Kat, Lucky Girl, Sassy K)
แคล
ลานนา คัมมินส์
ปาล์มมี่ (อัลบั้ม Beautiful Ride)
Ozone (อัลบั้ม Ozone)
โอ๊ค สมิทธิ์
โบ สุนิตา (ปัจจุบันเป็นศิลปินสังกัด เอ็กแซ็กท์ มิวสิก)
เอ็ม อรรถพล
กิ่ง เหมือนแพร
พั้นช์ วรกาญจน์
คณิศ ปิยะปภากรกูล
ณัฐ ศักดาทร
อรุณพงศ์ ชัยวินิตย์
นิว-จิ๋ว
วรันธร เปานิล
ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ (อ๊อฟ)
ไบรโอนี่ รอดโพธิ์ทอง สไมท์ (เคท)
รฐา โพธิ์งาม (หญิง)
นนทนันท์ อัญชุลีประดิษฐ์ (คชา)
พัดชา เอนกอายุวัฒน์
Ampersand
ธนษิต จตุรภุช (ต้น)
บางแก้ว
แคว้นซาราตอฟ

| แคว้นซาราตอฟ |
| --- | --- |
แคว้น
Саратовская область
ทิวทัศน์ของเมืองซาราตอฟ ศูนย์กลางการบริหารของแคว้น
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 51°47′N 46°44′E﻿ / ﻿51.783°N 46.733°E﻿ / 51.783; 46.733
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: วอลกา
เขตเศรษฐกิจ: วอลกา
สถาปนา: 5 ธันวาคม 2479
ศูนย์กลางการบริหาร: ซาราตอฟ
การปกครอง
 • องค์กร: Oblast Duma
 • ผู้ว่าการแคว้น: Roman Busargin
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 101,240 ตร.กม. (39,090 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 36
ประชากร
 • ประมาณ (2018): 2,462,950 คน
 • อันดับ: 19
เขตเวลา: UTC+4 ()
รหัส ISO 3166: RU-SAR
ทะเบียนรถ: 64, 164
รหัส OKTMO: 63000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://saratov.gov.ru/
แคว้นซาราตอฟ (รัสเซีย: Сара́товская о́бласть, Saratovskaya oblast) เป็นหน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย (แคว้น) ตั้งอยู่ในเขตสหพันธ์วอลกา ศูนย์กลางการบริหารคือเมืองซาราตอฟ มีประชากร 2,521,892 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553