stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อักโซโนเบิล

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ของอักโซโนเบิลในกรุงอัมสเตอร์ดัม
ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: ยูโรเน็กซต์อัมสเตอร์ดัม: AKZA
ISIN: NL0013267909 
อุตสาหกรรม: เคมิคอล
ก่อตั้ง: 1994; 30 ปีที่แล้ว (1994)
สำนักงานใหญ่: อัมสเตอร์ดัม เนเธอร์แลนด์
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: เธียร์รี ฟันลันเกอร์(CEO) นิลส์ สเมเดการ์ด อันเดอร์เซินsmall>(ประธานคณะกรรมการที่ปรึกษา)
ผลิตภัณฑ์: เคมิคอลพื้นฐานและอุตสาหกรรม สีตกแต่ง ผลิตภัณฑ์ตกแต่งยานยนต์ สารเคลือบอุตสาหกรรม
รายได้: 9.61 พันล้านยูโร (2018)
รายได้จากการดำเนินงาน: 5.157 ล้านยูโร (2018)
รายได้สุทธิ: 6.674 ล้านยูโร (2018)
สินทรัพย์: 19.128 ล้านยูโร (ปลายปี 2018)
ส่วนของผู้ถือหุ้น: 11.834 ล้านยูโร (ปลายปี 2018)
พนักงาน: 34,500 (ปลายปี 2018)
เว็บไซต์: www.akzonobel.com
อักโซโนเบิล (ดัตช์: Akzo Nobel N.V.) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติดัตช์ที่ผลิตสีและสารเคลือบสำหรับลูกค้ารายย่อยและอุตสาหกรรม มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ดำเนินธุรกิจในกว่า 80 ประเทศ มีพนักงานราว 46,000 คน มียอดขายในปี ค.ศ. 2016 ประมาณ 14.2 พันล้านยูโร จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์อัมสเตอร์ดัม
หุบเขากาฐมาณฑุ

| หุบเขากาฐมาณฑุ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ปศุปตินาถมนเทียร
พิกัด: 27°42′37.8″N 85°20′55.2″E﻿ / ﻿27.710500°N 85.348667°E﻿ / 27.710500; 85.348667
ประเทศ:  เนปาล
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii), (iv), (vi)
อ้างอิง: 121
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2522 (คณะกรรมการสมัยที่ 3)
ในภาวะอันตราย: 2546–2550
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
หุบเขากาฐมาณฑุ (เนปาล: काठमाडौं उपत्यका) คือแหล่งมรดกโลกของประเทศเนปาล โดยมรดกทางวัฒนธรรมของหุบเขากาฐมาณฑุแบ่งออกเป็นอนุสรณ์สถานและอาคารต่าง ๆ รวม 7 กลุ่มซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำเร็จอย่างสูงทางประวัติศาสตร์และศิลปะที่ทำให้หุบเขากาฐมาณฑุมีชื่อเสียงในโลก
แหล่งมรดกโลกทั้ง 7 แห่งของหุบเขากาฐมาณฑุ ได้แก่ จัตุรัสทรวารแห่งพระราชวังหนุมานโฒกา (กาฐมาณฑุ), จัตุรัสทรวารแห่งปาฏัน, จัตุรัสทรวารแห่งภักตปุระ, เจดีย์พุทธสวยัมภู, เจดีย์โพธินาถ, วัดฮินดูปศุปติ และวัดฮินดูจางคุนารายณ์
แหล่งมรดกโลก

หุบเขากาฐมาณฑุได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2522 ที่ประเทศอียิปต์ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
สเตฟัน เดอ ไฟร

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เดอ ไฟรขณะเล่นให้กับลาซีโอในปี ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  สเตฟัน เดอ ไฟร
วันเกิด:   (1992-02-05) 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  เอาเดอร์แกร์กอานเดินไอส์เซิล เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.89 m (6 ft 2 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อินแตร์นาซีโอนาเล
หมายเลข:  6
สโมสรเยาวชน
1997–2002:  เฟเฟ สปิริต
2002–2009:  ไฟเยอโนร์ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2014 |  ไฟเยอโนร์ด |  135 |  (7) |
| 2014–2018 |  ลาซีโอ |  95 |  (8) |
| 2018– |  อินแตร์นาซีโอนาเล |  121 |  (5) |
ทีมชาติ‡
| 2007–2008 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 16 ปี |  3 |  (0) |
| 2008–2009 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 17 ปี |  20 |  (0) |
| 2010–2011 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 19 ปี |  9 |  (0) |
| 2012 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 20 ปี |  1 |  (0) |
| 2011–2013 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 21 ปี |  12 |  (0) |
| 2012– |  เนเธอร์แลนด์ |  72 |  (4) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018
สเตฟัน เดอ เฟร (ดัตช์: Stefan de Vrij; เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับอินแตร์นาซีโอนาเลในเซเรียอา และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
เดอ เฟร เริ่มต้นการเป็นนักฟุตบอลกับเฟเฟ สปิริต (VV Spirit) ซึ่งเป็นสโมสรสมัครเล่นในบ้านเกิดของเขา ต่อมาได้ลงเล่นฟุตบอลอาชีพเป็นครั้งแรกกับไฟเยอโนร์ดขณะมีอายุได้ 17 ปี เขาเล่นในลีกเอเรอดีวีซีกับสโมสรนี้อยู่ห้าฤดูกาลโดยได้ทำหน้าที่กัปตันทีมในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนจะย้ายไปยังลาซีโอในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014
ในฐานะผู้เล่นทีมชาติชุดใหญ่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 เดอ เฟร ได้ลงเล่นให้กับเนเธอร์แลนด์มาแล้วกว่ายี่สิบนัด โดยมีส่วนร่วมในทีมชาติดัตช์ซึ่งได้อันดับที่ 3 ในฟุตบอลโลก 2014 และได้รับการคัดเลือกจากนักวิจารณ์หลายคนให้อยู่ในทีมยอดเยี่ยมประจำการแข่งขันดังกล่าว
แหล่งข้อมูลอื่น

Voetbal International profile (ดัตช์)
สเตฟัน เดอ ไฟร – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
Netherlands U16 stats เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at OnsOranje (ดัตช์)
Netherlands U17 stats เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at OnsOranje (ดัตช์)
Netherlands U19 stats เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at OnsOranje (ดัตช์)
Netherlands U20 stats เก็บถาวร 2014-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at OnsOranje (ดัตช์)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของอินเตอร์มิลาน  |
| --- | --- |
 1 ซ็อมเมอร์  2 ดึมฟรีส  6 เดอ ไฟร  8 โกเซินส์  9 เจกอ  10 มาร์ติเนซ  11 กอลาร็อฟ  12 Sensi  13 Ranocchia  14 เพรีชิช  18 Asamoah  19 Lazaro  22 มะคีทาเรียน  23 Barella  24 โอนานา  27 Padelli  29 Dalbert  33 D'Ambrosio  36 ดาร์มีอัน(c)  37 Škriniar  46 Berni  77 บรอซอวิช  87 กันเดรวา  90 ลูกากู  93 Di Gennaro  95 Bastoni  ผู้จัดการ: อินซากี
อนุสรณ์ไซซัง

47°53′3″N 106°54′57″E﻿ / ﻿47.88417°N 106.91583°E﻿ / 47.88417; 106.91583
ด้านนอกของอนุสรณ์เขาไซซัง
จิตรกรรมภายในอนุสรณ์
อนุสรณ์ไซซัง (มองโกเลีย: Зайсан; Zaisan Memorial) เป็นอนุสรณ์สถานในทางตอนใต้ของอูลานบาตาร์ เมืองหลวงของประเทศมองโกเลีย ใน ดอเร็ก (เขต) ข่านออล อนุสรณ์นี้ระลึกถึงทหารพันธมิตรของมองโกเลียและโซเวียตที่ถูกสังหารในสงครามโลกครั้งที่สอง อนุสรณ์ตั้งอยู่บนยอดเขาเล็ก ๆ และมีลักษณะเป็นรูปวงกลมมีภาพเขียนวงกลมภายในซึ่งแสดงภาพความสัมพนัธ์อันดีระหว่างโซเวียตกับมองโกเลีย เช่น ภาพฉากแสดงการสนับสนุนโดยโซเวียตให้มองโกเลียได้รับเอกราชในปี 1921, การรบชนะกองทัพควันทุงของญี่ปุ่นที่ยุทธการฮัลฮินกอลบนพรมแดนมองโกเลียในปี 1939, การรบชนะนาซีเยอรมนี ไปจนถึงความสำเร็จที่ไม่ใช่การทหาร อย่างการส่งจรวดซอยูซ 39 ซึ่งพานักบินอวกาศมองโกเลียคนแรก จุกเดร์เดมิดีน กอร์รักชา ไปสู่ห้วงอวกาศ
ในปี 2003 มีการเคลื่อนย้ายอนุสรณ์รถถังซึ่งเดิมทีตั้งอยู่บนจุดตัดของถนนจากไซซังเข้าตัวเมือง ย้ายมายังบริเวณเชิงเขา รถถังนี้เป็นรถถังโซเวียตที่ชาวมองโกเลียเป็นผู้ซื้อ ภายใต้รถถังมีแผนที่แสดงเส้นทางการเดินทางของรถถังนี้จากมอสโกในปี 1943 ไปยังการร่วมรบในยุทธการที่แบร์ลีนเมื่อปี 1945
ไซซังยังเป็นจุดนัดพบยอดนิยมสำหรับวัยรุ่น กิจกรรมทัศนศึกษา และกิจกรรมจบการศึกษา พื้นที่โดยรอบในปัจจุบันยังรายล้อมไปด้วยอาคารบ้านเรือนหรูหรา ทำให้ไซซังในปัจจุบันพัฒนาขึ้นมาเป็นย่านที่อยู่อาศัยมีระดับของออูลานบาตาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Large photo of the Zaisan Memorial
สมเด็จพระราชินีเซ็นดีง ด็อนด็อกโดลัม

สมเด็จพระราชินีเซ็นดีง ด็อนด็อกโดลัม (Цэндийн Дондогдулам; 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1876 - ค.ศ. 1923) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีของมองโกเลีย และเป็นพระอัครมเหสีในบ็อกด์ ข่าน
พระประวัติ

ด็อนด็อกโดลัม ประสูติในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1876 (บางแหล่งข้อมูลระบุว่าประสูติในปี ค.ศ. 1874) ประสูติที่จังหวัดเฮ็นตี เขตบายัน-อดาร์กา ทรงพบกับบ็อกด์ ข่าน ซึ่งขณะนั้นถูกเรียกว่า "บ็อกด์ กาเกน" ในปีค.ศ. 1895 โดยยังไม่ได้ทรงครองราชย์ บ็อกด์ กาเกนเดินทางไปเยือนอารามเออเดอนีซู และทั้งคู่พบกันอีกครั้งในปีค.ศ. 1900 ที่อารามอามาร์บายัสการันต์ ด็อนด็อกโดลัมขณะนั้นทำงานเป็นคนรับใช้ในภรรยาเอกของ จูง วัน ทซ็อกบาดรัช ซึ่งเป็นหนึ่งในคนที่ติดตามบ็อกด์ กาเกนมาถึงมองโกเลีย ที่ถูกเรียกว่าบ็อกด์ กาเกน เพราะมีความเชื่อตามศาสนาพุทธนิกายมหายานทิเบต ที่ว่า บอดจ์ กาเกน คือ ร่าวอวตารองค์ที่ 8 ของจอว์ซาน ดัมบา คูทักต์ (Jebtsundamba Khutuktu) โดยการยอมรับของทะไลลามะที่ 13 กับเท็นไป วังชุก ปันเชนลามะที่ 8 และทรงส่งมาให้ปกครองพุทธศาสนาในมองโกเลีย
ในปีค.ศ. 1902 ด็อนด็อกโดลัมได้เสกสมรสกับบ็อกด์ กาเกน, จอว์ซาน ดัมบา คูทักต์ องค์ที่ 8 ทั้งสองได้รับเลี้ยงโอรสบุญธรรม 1 พระองค์ ที่มีการระบุชื่อว่า คูบิลกัน ยัลกูซาน-ฮูทักต์ (ไม่ปรากฏชะตากรรมของโอรสคนนี้หลังการปฏิวัติมองโกเลีย) ทั้งสองพระองค์บูชาเทพฑากิณีและพระโพธิสัตว์ตารา (มองโกเลีย: Цагаан Дарь Эх) ในปี ค.ศ. 1903 ได้มีการจัดสรรระบบ อัยมัก (Aimag) ซึ่งเป็นระบบจังหวัดของมองโกเลีย ได้มีการสร้างวัดเออรค์-ฑากินิน-อายกิม-คูรัล ขึ้นที่ศูนย์กลางของเมืองหลวง หลังจากมีการประกาศเอกราชมองโกเลียในปี ค.ศ. 1911 ด็อนด็อกโดลัมได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็น "อูล์ซิน เออร์ ฑากิณ" แปลว่า "พระมารดาแห่งฑากิณีรัฐ" ซึ่งก็คือ ตำแหน่งสมเด็จพระราชินี ตามพระสวามีที่ครองราชย์เป็นบอดจ์ ข่านแห่งมองโกเลีย
สมเด็จพระราชินีเซ็นดีง ด็อนด็อกโดลัมและพระสวามีทรงมีความคิดสร้างสรรค์และทรงร่วมสร้างตำหนักที่ประทับด้วยพระองค์เอง และทรงใช้ตำหนักเป็นศูนย์กลางที่ตั้งของคณะช่างศิลปการ พระนางด็อนด็อกโดลัมทรงทำตามธรรมเนียมโบราณของชนชั้นสูงในการรับอุปการะเด็กอีกเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นเด็กที่ครองครัวไม่มีความสามารถในการเลี้ยงดูหรือบิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่วัยเยาว์ หนึ่งในนั้นคือ แอล.มอร์ดอร์ซ ซึ่งพระนางรับอุปการะ โดยต่อมาจะเป็นนักประพันธ์เพลงที่มีชื่อเสียงของมองโกเลีย
สมเด็จพระราชินีทเซ็นดีง ด็อนด็อกโดลัมสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1923 หนึ่งปีก่อนที่พระสวามีจะสวรรคต ซึ่งเป็นวันที่ 15 ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงสุดท้าย พระบรมศพได้ถูกเผาที่ต้นทางของแม่น้ำซาลเบ ใกล้อูลานบาตาร์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระนางและพระสวามีประทับในช่วงฤดูร้อน หุบเขาต้นแม่น้ำถูกเรียกว่า "ซาร์กามอริต"
พระบุคลิกอุปนิสัย

สมเด็จพระราชินีด็อนด็อกโดลัมทรงเป็นผู้ที่มีความรู้ มีความสามารถในการอ่านอักษรมองโกเลียและภาษาทิเบตได้อย่างดีเยี่ยม ประชาชนชาวมองโกลเคารพพระองค์อันเนื่องมาจากความทรงปัญญาของพระองค์ รวมถึงทรงมีการศึกษาและมีสามารถอ่านพระไตรปิฎก ตำราธรรม บทกลอนในทำนองสรภัญญะที่ไพเราะ พระอาจารย์ส่วนพระองค์ของพระนางด็อนด็อกโดลัม คือ ทซอร์ซิ ลูซานดอนด็อบ ได้ถวายพระอักษรให้พระนางทรงมีความรู้ในด้านวัตรปฏิบัติและพิธีกรรมของพระพุทธศาสนา และพระนางทรงเข้าไปมีบทบาทในรัฐสภาคูรัลของมองโกเลียด้วย สมเด็จพระราชินีทรงเป็นผู้ที่มีอารมณ์อ่อนไหว ร่าเริง เฉลียวฉลาด กระตือรือร้นและมีลักษณะเป็นสตรีผู้ทรงอำนาจ จากการบันทึกในแหล่งข้อมูลบางแหล่งระบุว่า สมเด็จพระราชินีด็อนด็อกโดลัมทรงปฏิเสธที่จะเข้าร่วมพิธีต้อนรับเพื่อเป็นเกียรติแก่ซันโดโม ราชทูตจากราชวงศ์ชิง ที่เขตมองโกเลียส่วนนอก แม้ว่าเขาจะถูกส่งมาในฐานะตัวแทนของจักรพรรดิชาวแมนจูของราชวงศ์ชิงก็ตาม พระราชินีเป็นแกนนำในการสนับสนุน ขอดจ์ กาเกน พระสวามีในการต่อสู้เพื่อสร้างเอกราชของราชอาณาจักรมองโกเลีย ตามบันทึกของปีเตอร์ คอสลอฟ นักสำรวจชาวรัสเซีย บันทึกว่า พระนาง "...เสด็จประพาสพร้อมพระราชสวามีทั่วทุกหนแห่ง ทรงร่วมเก็บเกี่ยวหัวหอม ตกปลา แต่ไม่ทรงเสวยน้ำจัณฑ์สุรา" ฟรานส์ ออกัสต์ ลาร์สัน มิชชันนารีชาวสวีเดน ซึ่งเคยเข้าเฝ้าทั้งสองพระองค์บ่อยครั้ง ได้บันทึกว่า "ชาวมองโกลไม่เคยพูดคุยกับพระนางอย่างคนธรรมดา แต่พูดคุยในฐานะที่พระนางเป็นเทพี ทรงเป็นสตรีนักปฏิบัติและยึดหลักเหตุผล และทำหน้าที่ภรรยาอย่างสง่างาม พระนางเป็นเหมือนผู้ปัดเป่าความมืดมิดในอารามของพระพุทธองค์ที่มีมาแต่ก่อนให้มลายสิ้นไป พระนางเป็นมิตรสหายที่สนุกสนาน เป็นผู้แนะแนวทางที่ดีและชี้จุดประเด็นอย่างดีเยี่ยม บ็อกด์ ข่านคงจะทรงยินดีปรีดาภาคภูมิใจในตัวพระนาง"
ที่ระลึกถึงพระนาง

พระราชวังฤดูหนาวของบอดจ์ ข่าน ที่อูลานบาตาร์ ซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ ได้มีการจัดนิทรรศการเพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชินีเซ็นดีง ด็อนด็อกโดลัม โดยมีการจัดแสดงของใช้ส่วนพระองค์ของพระราชินี และมีรูปหล่อหุ่นขี้ผึ้งของพระนางจัดแสดงด้วย
นับตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 ที่สถานที่ประสูติของสมเด็จพระราชินีด็อนด็อกโดลัมในจังหวัดเฮ็นตี มีอนุสรณ์สถาน "Монголын их хатдын өргөө" เป็นการสร้างเพื่ออุทิศแด่องค์คาตุน หรือพระราชินีของชาวมองโกลที่มีพระราชประวัติอันโดดเด่น
พระบรมสาทิสลักษณ์ ด็อนด็อกโดลัม "อูล์ซิน เออร์ ฑากิณ" หรือ "พระมารดาแห่งฑากิณีรัฐ" วาดโดยมาร์ซาน ชาราฟ จิตรกรชาวมองโกเลีย
อันดรีส โนปเปิร์ต

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อันดรีส โนปเปิร์ต
วันเกิด:   (1994-04-07) 7 เมษายน ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  เฮเรินเฟน เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  2.03 เมตร (6 ฟุต 8 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เฮเรินเฟน
หมายเลข:  44
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2013–2014 |  เฮเรินเฟน |  0 |  (0) |
| 2014–2018 |  นักเบรดา |  6 |  (0) |
| 2018–2019 |  ฟอจจา |  8 |  (0) |
| 2019–2020 |  ดอร์เดรคต์ |  2 |  (0) |
| 2021–2022 |  โกอะเฮดอีเกิลส์ |  15 |  (0) |
| 2022– |  เฮเรินเฟน |  14 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2022– |  เนเธอร์แลนด์ |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 15:50, 13 พฤศจิกายน 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 16:22, 25 พฤศจิกายน 2022 (UTC)
อันดรีส โนปเปิร์ต (ดัตช์: Andries Noppert; เกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่สโมสรกีฬาเฮเรินเฟนและทีมชาติเนเธอร์แลนด์
โนปเปิร์ตมีชื่อติดทีมชาติเนเธอร์แลนด์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน เขามีชื่ออยู่ในรายชื่อผู้เล่นรอบสุดท้าย 26 คนสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 ที่กาตาร์ โนปเปิร์ตเปิดตัวในระดับนานาชาติในนัดแรกของเนเธอร์แลนด์ซึ่งพบกับเซเนกัลและชนะไป 2–0
สโตรปวาเฟิล

| --- | --- |
สโตรปวาเฟิล
ชื่ออื่น: ขนมรังผึ้งน้ำเชื่อม, ขนมรังผึ้งน้ำเชื่อมข้น, ขนมรังผึ้งกรอบน้ำตาลเคี่ยว
ประเภท: รังผึ้ง
แหล่งกำเนิด: เนเธอร์แลนด์
ภูมิภาค: เคาดา
ผู้สร้างสรรค์: เคราร์ด กัมป์เฮยเซิน
ส่วนผสมหลัก: แผ่นแป้ง : แป้ง, เนย, น้ำตาลแดง, ยีสต์, นม, ไข่ ไส้ : น้ำเชื่อมข้น (treacle), น้ำตาลทรายแดง, เนย, อบเชย
 ตำราอาหาร: สโตรปวาเฟิล   สื่อ: สโตรปวาเฟิล
สโตรปวาเฟิล (ดัตช์: stroopwafel, แปลตรงตัวว่า ขนมรังผึ้งน้ำเชื่อม) เป็นขนมชนิดหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ ทำจากแผ่นแป้งกลมบางประกบกัน ตรงกลางสอดไส้น้ำเชื่อมข้นหนืดเหมือนน้ำตาลเคี่ยว ขนมชนิดนี้เป็นที่นิยมในเนเธอร์แลนด์ ได้รับการคิดค้นขึ้นครั้งแรกที่เมืองเคาดา ตั้งแต่ปี 2016 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ได้เสริฟสโตรปวาเฟิลเป็นของว่างอาหารเช้าฟรีสำหรับเที่ยวบินในประเทศ
ส่วนประกอบและการอบ

แป้งสำหรับทำขนมรังผึ้งประกอบด้วย แป้งประกอบอาหาร เนย น้ำตาลแดง ยีสต์ นม และไข่ โดยนำแป้งกลม ๆ ขนาดกลางไปวางบนเตาวาเฟิลและกดเพื่อให้ได้แผ่นทรงกลมขนาดเท่า ๆ กัน หลังถูกอบขนมรังผึ้งถูกแบ่งครึ่งขณะยังอุ่นอยู่ จากนั้นจึงใส่ใส้ทำด้วยน้ำเชื่อม น้ำตาลแดง เนย และอบเชย ระหว่างสองครึ่งเพื่อติดมันเข้าด้วยกัน
ความเป็นมา

สโตรปวาเฟิลถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกที่เมืองเคาดาในสมัยปลายตวรรษที่ 18 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 คนอบขนมปังใช้ของเหลือจากการทำเบเกอรี่เช่นเศษขนมปัง ทำให้หวานด้วยน้ำเชื่อม บ้างก็ว่าเคราร์ด กัมป์เฮยเซินเป็นผู้คิดค้นในระหว่าง ค.ศ. 1810 ปีที่เขาเปิดร้านถึง ค.ศ. 1840 นับว่าเป็นสูตรที่เก่าแก่ที่สุดของขนมรังผึ้งน้ำเชื่อม มีประมาณ 100 คนที่ขายขนมรังผึ้งน้ำเชื่อมในศตวรรษที่ 19 ที่เมืองเมืองเคาดา และในศตวรรษที่ 20 เริ่มมีโรงงานผลตเกิดขึ้น ในปี1960 มีทั้งหมด 17 โรงงานเฉพาะในเกาดาและ 4 แห่งยังดำเนินการอยู่จนถึงทุกวันนี้
อัมสเติลเวน

| Amstelveen |
| --- | --- |
เทศบาล
Apartment buildings in Amstelveen
   ธง ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์
พิกัด: 52°18′N 4°51′E﻿ / ﻿52.300°N 4.850°E﻿ / 52.300; 4.850
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด: จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์
การปกครอง
 • องค์กร: Municipal council
 • นายกเทศมนตรี: Bas Eenhoorn (Acting, VVD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 44.08 ตร.กม. (17.02 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 41.45 ตร.กม. (16.00 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 2.63 ตร.กม. (1.02 ตร.ไมล์)
ความสูง: −1 เมตร (−3 ฟุต)
ประชากร (มกราคม 2019)
 • ทั้งหมด: 90,838 คน
 • ความหนาแน่น: 2,192 คน/ตร.กม. (5,680 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Amstelvener
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postcode: 1180–1189
Area code: 020
เว็บไซต์: www.amstelveen.nl
อัมสเติลเวน (ดัตช์: Amstelveen) เป็นเทศบาลในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์, เนเธอร์แลนด์ มีประชากรทั้งหมด 89,918 อัมสเติลเวนเป็นหนึ่งในเขตชานเมืองของอัมสเตอร์ดัม ชื่ออัมสเติลเวนมาจากแม่น้ำอัมสเติล (เช่นเดียวกับในชื่อของอัมเตอร์ดัม) และ veen แปลว่าหนองหรือทุ่งโล่ง เคแอลเอ็มมีศูนย์หลักอยู่ที่อัมสเติลเวน รวมถึงหนึ่งในบิกโฟร์ เคพีเอ็มจีด้วย ปัจจุบันอัมสเติลเวนมีชื่อเสียงในเรื่องพิพิธภัณฑ์ศิลปะโมเดิร์นของเมือง
ศิวสมารัก

| --- | --- |
ภาพเรนเดอร์ของโครงการ
th
พิกัด: 18°55′39″N 72°47′28″E﻿ / ﻿18.9274°N 72.7910°E﻿ / 18.9274; 72.7910
ที่ตั้ง: ทะเลอาหรับนอกชายฝั่งมุมไบ ประเทศอินเดีย
ผู้ออกแบบ: ราม วี. สุตาร์
ประเภท: รูปปั้น
วัสดุ: โครงเหล็กกล้า, คอนกรีตเสริมเหล็ก
ความสูง: 212 เมตร (696 ฟุต) ความสูงรวมฐาน
เริ่มก่อสร้าง: 24 ธันวาคม 2016; 7 ปีก่อน (2016-12-24)
การเปิด: 2021 (ตามแผน)
อุทิศแด่: ฉัตรปตี ศิวาจี มหาราช
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ฉัตรปตี ศิวาจี มหาราช สมารัก หรือเรียกโดยสั้นว่า ศิวสมารัก (มราฐี: शिव स्मारक; Shiv Smarak) เป็นโครงการก่อสร้างอนุสรณ์สถานระลึกถึงฉัตรปตี ศิวาจี มหาราช กษัตริย์นักรบและผู้ก่อตั้งจักรวรรดิมราฐา โดยจะก่อสร้างในทะเลอาหรับนอกชายฝั่งมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย โดยรูปปั้นจะหันหน้าเข้ายังชายฝั่งคีรคาวมจาวปตี ห่างไปราว 1.5 km บนเกาะที่ถมขึ้นจากหิน รูปปั้นจะมีความสูง 210 m (690 ft) รวมจากฐานถึงปลายยอดของดาบ โดยฐานสูง 88.8 m (291 ft) แรกเริ่มวางแผนก่อสร้างรูปปั้นอยู่ที่ความสูง 192 เมตร และต่อมาเพิ่มเป็น 212 เนื่องจากรัฐบาลต้องการเพิ่มความสูงไว้แข่ขันเป็นรูปปั้นที่สูงที่สุดในโลกกับพระพุทธรูปจงหยวนต้าฝูในประเทศจีน พื้นที่ของอนุสรณ์สถานตามแผนอยู่ที่ 130,000 ตารางเมตร (1,400,000 ตารางฟุต) และคาดการณ์ว่าจะเสร็จในปี 2021 ด้วยมูลค่าก่อสร้างประมาณอยู่ที่ ₹3,826 โคร (16.3 หมื่นล้านบาท)
แผนโดยรวมของโครงการยังประกอบด้วยอาคารศูนย์ข้อมูลนักท่องเที่ยว, สวนอนุสรณ์, สวนอาหาร และศูนย์ประชุมที่สามารถจุปริมาณได้ 10,000 คน นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์, หอศิลป์, ศูนย์จัดแสดงนิทรรศการ, แอมฟิเทียรเตอร์, ลานจอดเฮลิคอปเตอร์, แบบจำลองป้อมของศิวาจี ไปจนถึงโรงพยาบาล
สถานะ

น้ำจากแม่น้ำหลายสายในรัฐและดินจากป้อมต่าง ๆ ของจักรพรรดิศิวาจีถูกรวบรวมโดยอาสาสมัครเพื่อนำมาประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 24 ธันวาคม 2016 โดยนายกรัฐมนตรี นเรนทระ โมที
และมีบริษัท Egis in India เป็นที่ปรึกษาการบริหารโครงการ บริษัท Egis in India เป็นบริษัทลูกสาขาอินเดียของเครือ Egis group จากฝรั่งเศส
โครงการได้รับการต่อต้านและคัดค้านโดยชุมชนชาวประมงชาวโกลีซึ่งเชื่อว่าโครงการก่อสร้างจะมีผลกระทบและทำลายวิถีชีวิตของตน ในขณะที่ประธานใหญ่ของมหาราษฏระ นวนิรมาณ เสนา ราช ตัจเกราย แย้งว่างบประมาณนี้ควรนำไปใช้พัฒนาและทำนุบำรุงป้อมปราการต่าง ๆ ทั่วรัฐมหาราษฏระที่จักรพรรดิศิวาจีสร้างไว้จะเป็นการเหมาะสมกว่า
แผนเริ่มแรกตั้งใจจะใช้หินในการถมเกาะจากหินที่ได้จากการเจาะอุโมงค์รถไฟใต้ดินมุมไบสายสาม อย่างไรก็ตาม โครงการถูกเลื่อนออกไปนานและหินเหล่านี้ได้ถูกนำไปใช้งานอย่างอื่นแทนแล้ว
ดูเพิ่ม

รูปปั้นแห่งความเท่าเทียม
รูปปั้นแห่งอหิงสา
รูปปั้นแห่งความสามัคคี
นายกรัฐมนตรีนเรนทระ โมที เดินทางไปทำพิธี "ชลปูชัน" (ชลบูชา) เพื่อขอพรจากเทพเจ้าและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในทะเลให้คุ้มครองบริเวณพื้นที่ที่วางแผนจะสร้างโครงการ พิธีจัดขึ้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2016
อนันยา ปานเฑ

| อนันยา ปานเฑ |
| --- | --- |
ปานเฑในงานเปิดตัวภาพยนตร์ Gehraiyaan ในปี ค.ศ. 2022
เกิด:  (1998-10-30) 30 ตุลาคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) มุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ.2019 – ปัจจุบัน
บิดามารดา: ชัคกี้ ปานเฑ (พ่อ)
ญาติ: ศารท ปานเฑ (ปู่) ชิคกี้ ปานเฑ (ลุง) ดีแอนน์ ปานเฑ (อาสะใภ้)
อนันยา ปานเฑ (มราฐี: अनन्या पांडे) (เกิดวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดงชาวอินเดียที่ทำงานในภาพยนตร์ฮินดีเป็นหลัก เธอเป็นลูกสาวของชัคกี้ ปานเฑ เธอเริ่มอาชีพนักแสดงในปี ค.ศ. 2019 ด้วยบทบาทในภาพยนตร์วัยรุ่นเรื่อง Student of the Year 2 และภาพยนตร์ตลกเรื่อง Pati Patni Aur Woh การแสดงเหล่านี้ทำให้เธอได้รับรางวัล Filmfare Award สาขานักแสดงหญิงเปิดตัวยอดเยี่ยม
ภาพยนตร์สองเรื่องต่อมาของปานเฑได้รับการตอบรับไม่ดีนัก แต่เธอประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์จากบทบาทสั้น ๆ ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง Dream Girl 2 (ค.ศ. 2023) การแสดงของเธอในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง Gehraiyaan (ค.ศ. 2022) และ Kho Gaye Hum Kahan (ค.ศ. 2023) และซีรีส์ตลกเรื่อง Call Me Bae (ค.ศ. 2024) ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี
ชีวิตช่วงต้นและครอบครัว

ปานเฑเกิดวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1998  เป็นบุตรของ ชัคกี้ ปานเฑ และ ภาวนา ปานเฑ นักออกแบบเครื่องแต่งกาย ในเมืองมุมไบ รัฐมหาราษฏระ เธอมีน้องสาวชื่อ ริซา คุณปู่ของเธอ ศารท ปานเฑ เป็นศัลยแพทย์หัวใจชาวอินเดีย อาของเธอ ชิคกี้ ปานเฑ เป็นนักธุรกิจ และอาสะใภ้ของเธอ ดีแอนน์ ปานเฑ เป็นโค้ชด้านสุขภาพ  เธออธิบายวัยเด็กของเธอว่า "เป็นช่วงที่มีสิทธิพิเศษและมีความสะดวกสบายมาก" และเธอยังได้กล่าวว่าเธอใฝ่ฝันที่จะเป็นนักแสดงตั้งแต่ยังเด็ก
ปานเฑศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติ Dhirubhai Ambani จนถึงปี ค.ศ. 2017 เธอเข้าร่วมงาน Le Bal des débutantes ของ Vanity Fair ในปารีสเมื่อปี ค.ศ. 2017  เมื่อถูกถามว่าเธอพลาดการศึกษาระดับสูงหรือไม่ ปานเฑอธิบายว่ากองถ่ายภาพยนตร์คือโรงเรียนภาพยนตร์ของเธอ
แหล่งอ้างอิง

↑  "Presenting the winners of the 65th Amazon Filmfare Awards 2020". Filmfare (ภาษาอังกฤษ). 6 November 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 February 2020. สืบค้นเมื่อ 6 November 2021.
↑  Nahaar, Rohan (28 December 2023). "Kho Gaye Hum Kahan: Ananya Panday is the best thing about the Netflix movie, so why does Bollywood insist on miscasting her?". The Indian Express. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 December 2023. สืบค้นเมื่อ 7 January 2024.
↑  Maru, Vibha (30 October 2020). "Deepika Padukone wishes Baby Girl Ananya Panday a happy birthday. See post". India Today (ภาษาอังกฤษ). Mumbai. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 May 2021. สืบค้นเมื่อ 8 May 2021.
↑  "Ananya Panday: This has been the most special year. I got to live my dream of becoming an actor". India Today. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 November 2019. สืบค้นเมื่อ 8 December 2019.
↑  "Ananya Panday Twinning With Mom Bhavana And Sister Rysa Is The Cutest Of All Throwbacks". NDTV. July 17, 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 May 2022. สืบค้นเมื่อ 21 May 2022.
↑  "Junction was named after him". The Times of India. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-11-09. สืบค้นเมื่อ 2017-09-25.
1 2  "Ananya Panday says she inherited the thick skin from her dad Chunky Panday". The Week. 7 July 2024. สืบค้นเมื่อ 26 September 2024.
↑  "Who is Ananya Panday?'". The Indian Express. 11 April 2018. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 April 2019. สืบค้นเมื่อ 6 December 2019.
↑  "Must-see! Chunky Panday's gorgeous daughter at Le Bal". Rediff. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 April 2019. สืบค้นเมื่อ 1 May 2019.
↑  "Ananya Panday steals the show in a Jean Paul Gaultier gown at le Bal in Paris". The Indian Express (ภาษาIndian English). 28 November 2017. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 April 2019. สืบค้นเมื่อ 1 May 2019.
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเนเธอร์แลนด์

| เหรียญรางวัล> กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
|  | 1996 แอตแลนตา | ทีม |
|  | 1992 บาร์เซโลนา | ทีม |
ชิงแชมป์โลก
|  | 1994 กรีซ | ทีม |
เวิลด์คัพ
|  |  1995 ญี่ปุ่น | ทีม |
เวิลด์ลีก
|  |  1996 รอตเทอร์ดาม | ทีม |
|  |  1990 โอซะกะ | ทีม |
|  |  1998 มิลาน | ทีม |
ชิงแชมป์ยุโรป
|  |  1997 ไอนด์โฮเวน | ทีม |
|  |  1993 ตุรกุ | ทีม |
|  |  1995 เอเธนส์ | ทีม |
|  |  1989 สต็อกโฮล์ม | ทีม |
|  |  1991 เบอร์ลิน | ทีม |
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเนเธอร์แลนด์ (ดัตช์: Nederlandse herenvolleybalteam) เป็นทีมวอลเลย์บอลชายของประเทศเนเธอร์แลนด์ ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลเนเธอร์แลนด์ และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
ทีมนี้เคยได้รับเหรียญทองจากแข่งขันวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่ แอตแลนตา และ วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1996 ที่ รอตเทอร์ดาม
รางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

บทความหลัก: กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิก
| ปี | อันดับ |
| --- | --- |
 1964: 8
 1988: 5
 1992: 2 !
 1996: 1 !
 2000: 5
 2004: 9
 2008: ไม่ผ่านการคัดเลือก
 2012: ไม่ผ่านการคัดเลือก
 2016: ไม่ผ่านการคัดเลือก
รางวัล > วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก

บทความหลัก: วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก
| ปี | อันดับ |
| --- | --- |
 1949: 10
 1952: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1956: 13
 1960: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1962: 12
 1966: 12
 1970: 14
 1974: 11
 1978: 16
 1982: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1986: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1990: 7
 1994: 2 !
 1998: 6
 2002: 9
 2006: ไม่ผ่านการคัดเลือก
 2010: ไม่ผ่านการคัดเลือก
 2014: ไม่ผ่านการคัดเลือก
รางวัล > เวิลด์คัพ

บทความหลัก: วอลเลย์บอลเวิลด์คัพ
| ปี | อันดับ |
| --- | --- |
 1965: 10
 1995: 2 !
รางวัล > เวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ

บทความหลัก: วอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ
| ปี | อันดับ |
| --- | --- |
 1993: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1997: 2 !
 2001: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2005: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2009: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2013: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
รางวัล > วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก

บทความหลัก: วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก
รางวัล > วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป

บทความหลัก: วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป
รางวัล > วอลเลย์บอลยูโรเปียนลีก

| ปี | อันดับ |
| --- | --- |
 2004: 3 !
 2005: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2006: 1 !
 2007: 7
 2008: 2 !
 2009: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2010: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2011: 5
 2012: 1 !