stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศาลาว่าการกรุงบรัสเซลส์
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > หอแขวนระฆัง

หอแขวนระฆัง (beffroi) ที่สูงตระหง่านอยู่บนยอดอาคารนั้นถูกสร้างในรูปแบบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่กลับกลายเป็นความลงตัวกันอย่างอัศจรรย์ โดยมีส่วนฐานเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสในช่วงระยะแรกของการก่อสร้าง และบริเวณยอดเป็นแบบหอส่องสว่าง (tour-lanterne) ซึ่งสร้างเสร็จในอีกกว่าห้าสิบปีต่อมาโดยฝีมือของสถาปนิกยัน ฟัน เรยส์บรุก
บริเวณฐานทรงสี่เหลี่ยมนั้นประดับด้วยซุ้มประตูทรงแหลมแบบกอทิก บริเวณชั้นบนถัดไปนั้นตกแต่งในแบบเดียวกันกับปีกซ้ายทั้งหมด คือ มีหน้าต่างแบ่งซีกบริเวณชั้นสอง เหนือขึ้นไปเป็นรูปปั้นเรียงกันเป็นแถว และชั้นถัดไปบริเวณชั้นสามเป็นหน้าต่างแบ่งซีกซึ่งด้านบนมียอดหน้าบันทรงแหลมและสลักเป็นลายดอกสามใบอย่างกอทิก เหนือขึ้นไปบริเวณชั้นที่สี่และห้านั้นยังอยู่ในโครงแบบสี่เหลี่ยมจัตุรัส โดยในแต่ละชั้นประกอบด้วยซุ้มหน้าต่างสูงปลายแหลมสองบานหันหน้าไปทางจัตุรัส
ด้านบนซึ่งเป็นส่วนที่สองนั้นออกแบบเป็นทรงแปดเหลี่ยมด้านเท่า ซึ่งรับน้ำหนักโดยครีบยันจำนวนสี่ด้าน ซึ่งแต่ละด้านนั้นก็เป็นทรงแปดเหลี่ยมเช่นกัน บริเวณส่วนยอดนี้แบ่งเป็นสามระดับชั้น ในแต่ละชั้นตกแต่งด้วยซุ้มหน้าต่างสูงปลายแหลมฉลุเป็นลวดลายสวยงาม ซึ่งด้านบนประดับด้วยงานแกะสลักนูนต่ำเป็นซุ้มหน้าต่างแบบตัน และกำแพงเตี้ย ๆ (parapets) แกะสลักประดับด้วยปนาลี ส่วนบริเวณยอดแหลมนั้นประดับด้วยลายประดับทอง บริเวณยอดประดับด้วยรูปหล่อของนักบุญมีคาเอล ผู้เป็นนักบุญผู้อุปถัมภ์แห่งนครบรัสเซลส์
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ทัศนียภาพโดยรวม ของหอแขวนระฆัง | หอส่องสว่าง โดยยัน ฟัน เรยส์บรุก | ยอดแหลมและ รูปปั้นนักบุญมีคาเอล | หอแขวนระฆัง จากฝั่งตรงข้าม |
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > รูปปั้นนักบุญมีคาเอล

อนุเสาวรีย์นักบุญมีคาเอล (อัครทูตสวรรค์) นักบุญผู้อุปถัมภ์แห่งบรัสเซลส์ ซึ่งประดับอยู่บนปลายยอดแหลมของหอแขวนระฆังนั้น เป็นอิริยาบถที่กำลังสังหารมังกร เป็นผลงานการปั้นของประติมากร มาร์ติน แวน โรด ซึ่งเสร็จสมบูรณ์และติดตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1454
อนุเสาวรีย์นี้สร้างจากโลหะแผ่น (มิใช่ทองเหลืองอย่างที่เข้าใจกัน) โดยหากมองด้วยตาเปล่าจากบริเวณใกล้ ๆ แล้ว จะมีความรู้สึกเหมือนรูปหล่อนี้ไม่ได้สัดส่วนและไม่สวยงาม แต่เมื่อมองจากเบื้องล่างบริเวณจัตุรัสแล้วจะดูสวยงามและลงตัวกว่ามาก
อนึ่ง จากพระคัมภีร์นั้น มังกรถือเป็นสัญลักษณ์ของซาตานหรือปีศาจ หลังจากวันพิพากษา
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > ซุ้มประตู

บริเวณฐานของหอแขวนระฆังนั้นเป็นซุ้มประตูหลักทรงโค้งสัน เหนือขึ้นไปคือหน้าบัน โดยมีรูปปั้นของนักบุญมีคาเอลล้อมรอบด้วยนักบุญเซบาสเตียง, นักบุญคริสโตเฟอร์, นักบุญจอร์จ, นักบุญเฌรี (กอเกอริกุส มุขนายกแห่งก็องเบร) ผู้ที่ตามตำนานกล่าวไว้ว่าเป็นผู้ที่สร้างหอสวดมนต์ซึ่งกลายมาเป็นต้นกำเนิดของนครบรัสเซลส์
นอกจากนี้บริเวณหน้าบันยังตกแต่งด้วยรูปปั้นคุณธรรมหลัก 4 ประการ (cardinal virtues) ได้แก่ พรูเดนเชีย (ความรอบคอบ) และจุสติเตีย (ความยุติธรรม) อยู่ทางด้านขวามือ ฟอร์ติตูโด (ความกล้าหาญ) และ เทมเปอรานเชีย (ความพอประมาณ) อยู่บริเวณด้านขวามือ โดยแต่ละรูปนั้นจะรองรับด้วยคันทวยสลักเสลาอย่างสวยงาม
บริเวณส่วนของหน้าบัน รูปปั้นประดับต่างๆ รวมทั้งคันทวยนั้นมิได้สร้างในยุคสมัยสถาปัตยกรรมกอทิก แต่ล้วนสร้างขึ้นภายหลังในการปรับปรุงในคริสต์ศตวรรษที่ 19
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| พรูเดนเชีย | หน้าบันซุ้มประตู | นักบุญมีคาเอล | นักบุญเฌรี |
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > ผนังด้านหน้า

บริเวณด้านหน้าของอาคารนั้นแบ่งเป็นสองฝั่งโดยไม่เท่ากันทั้งสองข้างขนาบหอแขวนระฆัง และบริเวณปลายสุดทั้งสองฝั่งเป็นป้อมมุม
ในแต่ละฝั่ง (ปีก) นั้นประกอบด้วยซุ้มทางเดิน (arcade), ระเบียง, และชั้นบนจำนวนสองชั้นโดยแต่ละชั้นมีหน้าต่างบานใหญ่แบบแบ่งซีกเรียงกันอย่างสวยงาม และบนสุดเป็นหลังคามุงด้วยแผ่นไม้ขนาดเล็ก และยังมีหน้าต่างหลังคา ประดับอยู่มากมาย
บริเวณด้านหน้าอาคารนั้นประกอบด้วยรูปปั้นประดับมากมาย ส่วนมากเป็นรูปปั้นของดยุกและดัชเชสแห่งบราบันต์ โดยแต่ละรูปนั้นจะรองรับโดยคันทวย และด้านบนจะเป็นบุษบก (dais) ทำจากหินแกะสลักอย่างวิจิตรซึ่งมีด้านบนเป็นยอดทรงพิรามิดประดับด้วยหินแกะเป็นใบไม้เรียงกันขึ้นไปบนปลายยอดที่เป็นสลักเป็นช่อดอกไม้แบบกอทิก "เฟลอรง" (fleuron)
ส่วนประกอบของทั้งสองฝั่งนั้นไม่สมมาตรในหลายองค์ประกอบด้วยกัน ได้แก่:
ปีกซ้าย (ซึ่งเก่ากว่า) ประกอบด้วยช่วงเสาจำนวน 10 ช่วง ในขณะที่ปีกขวานั้นมีเพียง 7 ช่วงเท่านั้น
ปีกซ้ายนั้นมีซุ้มทางเดินจำนวน 11 ช่อง อีกฝั่งมีเพียง 6 ช่อง
หน้าต่างบริเวณชั้นบน (ชั้นสอง) นั้นเป็นเพียงหน้าต่างธรรมดาแบบแบ่งซีก ในขณะที่ปีกขวานั้นเป็นหน้าต่างสูงปลายแหลมซึ่งด้านบนสลักเป็นดอกสามดอกแบบกอทิก
หน้าต่างบริเวณชั้นบน (ชั้นสอง) นั้นเหนือขึ้นไปจะประดับด้วยรูปปั้นเรียงรายกันเป็นแถว ยกเว้นปีกขวาทั้งหมด
บานหน้าต่างบริเวณชั้นสามนั้นเป็นแบบสี่เหลี่ยมแต่งยอดโค้งสันเป็นลายดอกแบบกอทิกที่ตัน (สลักแบบนูนต่ำ) แต่ปีกขวานั้นฉลุเป็นหน้าต่างแทน
ได้มีตำนานเก่าแก่เล่าไว้ว่าสถาปนิกผู้สร้างอาคารหลังนี้ได้ทำการฆ่าตัวตายโดยการกระโดดลงมาจากยอดของหอแขวนระฆังภายหลังจากที่เขาได้เห็นถึงความไม่เท่ากันของทั้งสองฝั่ง แต่ในความเป็นจริงแล้ว ทั้งสองฝั่งมิได้ถูกสร้างขึ้นพร้อมกัน และก็มิได้สร้างโดยสถาปนิกคนเดียวกันด้วย
หอมุมทรงแปดเหลี่ยมที่ประดับอยู่บริเวณหัวมุมอาคารทั้งสองฝั่งนั้นมีด้านหน้าประดับด้วยลายดอกแบบกอทิกนูนต่ำ ในแต่ละชั้นความสูงนั้นจะตกแต่งด้วยปนาลีจำนวน 8 ตนยื่นออกมาอยู่บริเวณฐานของกำแพงระเบียงด้านนอกซึ่งฉลุเป็นลวดลายสวยงาม บริเวณชั้นบนสุดนั้นประดับยอดแบบโคนตกแต่งด้วยหินสลักเป็นใบไม้ บนสุดบริเวณปลายยอดแหลมเป็นกังหันลม
| --- | --- |
รูปปั้นของดยุกและดัชเชสแห่งบราบันต์ ซึ่งอยู่ด้านบนของหน้าต่างบริเวณชั้นสองฝั่งซ้ายมือ: หน้าต่างบริเวณชั้นสามฝั่งขวามือ
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม > ซุ้มทางเดิน

บริเวณชั้นล่างสุดของอาคารจะมีลักษณะเป็นซุ้มทางเดิน ซึ่งที่กล่าวมาแล้วจะมีลักษณะที่ไม่สมมาตร โดยฝั่งซ้ายมือมีจำนวน 11 ช่อง (หนึ่งช่องเป็นแบบตันอยู่บริเวณฐานของหอมุม) และขวามือเพียง 6 ช่อง
ซุ้มทางเดินนั้นมีลักษณะเป็นช่องโค้งสัน บริเวณสันโค้งด้านบนตกแต่งด้วยหินสลักเป็นลวดลายใบกะหล่ำ ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสถาปัตยกรรมกอทิกแบบบราบองซง บริเวณยอดสันตกแต่งด้วยหินแกะเป็นช่อดอกไม้แบบกอทิก "เฟลอรง" ตกแต่งด้วยลายใบกะหล่ำ อยู่ภายในช่องโค้งสันแบบตัน
บริเวณฐานของช่องโค้งนั้นตกแต่งเป็นรูปปั้นของเหล่าอัศวินจากเจ็ดตระกูลขุนนางแห่งบรัสเซลส์ (Lignages de Bruxelles) ซึ่งรองรับรูปปั้นด้วยคันทวยที่สลักเป็นลวดลายบอกเล่าเรื่องราวต่างๆอย่างชัดเจน ที่เห็นได้ชัดคือนักดนตรีกำลังสีเครื่องเล่นอย่างสนุกสนาน
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ซุ้มทางเดินฝั่งปีกซ้าย | อัศวินจาก "เจ็ดตระกูลขุนนางแห่งบรัสเซลส์" | เฟลอรง, ลายใบกะหล่ำ และซุ้มโค้งสันแบบตันตกแต่งด้วยลายดอกสามดอก |
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมกอทิก
รายละเอียดของหน้าบันบริเวณเหนือซุ้มทางเข้า ประกอบด้วย (ซ้ายไปขวา); นักบุญเซบาสเตียน, นักบุญคริสโตเฟอร์, นักบุญมีคาเอล, นักบุญจอร์จ และนักบุญเฌรี
จิตรกรรมสมัยยุคกลางเกี่ยวกับอัครทูตสวรรค์มีคาเอลสังหารมังกร
คันทวยประดับ
บริเวณหอมุมฝั่งขวามือ
คันทวยสลักเป็นนักดนตรีสีเครื่องเล่น
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2551

การชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 227 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 63 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยในช่วงส่วนใหญ่ของปีนั้น จะมีเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องภายใต้วิกฤตการณ์ทางการเมืองในปี พ.ศ. 2551 เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งจะเห็นได้ว่ามีการประท้วงทางการเมืองเกิดขึ้น นำไปสู่การยุบพรรคพลังประชาชนโดยศาลรัฐธรรมนูญ
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์ : พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
สยามมกุฎราชกุมาร: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ในขณะนั้น)
นายกรัฐมนตรี :
สุรยุทธ์ จุลานนท์ (รัฐประหาร) (จนถึง 29 มกราคม)
สมัคร สุนทรเวช (พลังประชาชน) (29 มกราคม – 9 กันยายน)
สมชาย วงศ์สวัสดิ์ (พลังประชาชน, รักษาการ) (9 – 18 กันยายน)
สมชาย วงศ์สวัสดิ์ (พลังประชาชน) (18 กันยายน – 2 ธันวาคม)
ชวรัตน์ ชาญวีรกูล (อิสระ, รักษาการ) (3 – 17 ธันวาคม)
อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (ประชาธิปัตย์) (ตั้งแต่ 17 ธันวาคม)
คณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง: คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (ถึง 7 กุมภาพันธ์)
ประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ: ชลิต พุกผาสุข (รักษาการ) (จนถึง 7 กุมภาพันธ์)
รัฐสภา: สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ถึง 28 มกราคม)
ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ: มีชัย ฤชุพันธุ์ (แต่งตั้ง) (จนถึง 28 มกราคม)
สภาผู้แทนราษฎร: ชุดที่ 23
ประธานสภาผู้แทนราษฎร :
ยงยุทธ ติยะไพรัช (พลังประชาชน) (24 มกราคม – 30 เมษายน)
ชัย ชิดชอบ (ภูมิใจไทย) (ตั้งแต่ 15 พฤษภาคม)
วุฒิสภา: ชุดที่ 10 (เริ่ม 2 มีนาคม)
ประธานวุฒิสภา: ประสพสุข บุญเดช (สรรหา) (ตั้งแต่ 18 มีนาคม)
ประธานศาลฎีกา:  วิรัช ลิ้มวิชัย
เหตุการณ์ > มกราคม

2 มกราคม – สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการผิดปกติเกี่ยวกับพระนาภี (ท้อง) ในเวลา 02:54 น. ที่โรงพยาบาลศิริราช สิริพระชนมมายุได้ 84 ปี
15 มกราคม – สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี ยุติการออกอากาศในเวลา 00:08 น. โดยกรมประชาสัมพันธ์และสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ได้โอนกิจการสถานีโทรทัศน์ รวมไปถึงภารกิจที่เกี่ยวข้องทั้งหมดไปให้แก่องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย สถานีฯ จึงออกอากาศในชื่อใหม่เป็นสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ก่อนจะออกอากาศอย่างเป็นทางการในอีก 1 เดือนต่อมา
28 มกราคม –​ มีการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย มกราคม พ.ศ. 2551 ผลปรากฏ​ว่า สมัคร สุนทร​เวช​ ได้รับเลือกจากสภาผู้แทนราษฎรให้เป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ของประเทศไทย นับเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของประเทศ ด้วยคะแนนโหวต 310 เสียง​
29 มกราคม – พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ พ้นจากดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และมีสมัคร สุนทรเวช ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน
เหตุการณ์ > กุมภาพันธ์

28 กุมภาพันธ์ - ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีเดินทากลับมาประเทศไทยครั้งแรก ที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
เหตุการณ์ > มีนาคม

2 มีนาคม – จัดการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาทั่วประเทศ เพื่อหาชุดผู้ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาใหม่แทนชุดเดิมที่ถูกยกเลิกอันเนื่องมาจากเหตุการณ์รัฐประหาร ในปี 2549
เหตุการณ์ > เมษายน

30 เมษายน – บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด ได้ยุติการให้บริการโทรเลขทั่วประเทศเมื่อเวลา 20:00 น. รวมเวลาในการให้บริการยาวนานถึง 125 ปี
เหตุการณ์ > พฤษภาคม

25 พฤษภาคม – การชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551
เหตุการณ์ > กันยายน

4 กันยายน – วันคล้ายวันพระบวรราชสมภพ พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ครบ 200 ปี
9 กันยายน – ศาลรัฐธรรมนูญพิพากษาให้สมัคร สุนทรเวชพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี
17​ กันยายน​ –​ มีการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย กันยายน พ.ศ. 2551 ผลปรากฏ​ว่า      สมชาย วงศ์สวัสดิ์ ได้รับเลือกจากรัฐสภาให้เป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ของประเทศไทย นับเป็นนายกรัฐมนตรี คนที่ 26 ของประเทศ ด้วยคะแนนโหวต 298 เสียง​
18​ กันยายน​ –​ มีพระบรมราชโองการ​โปรด​เกล้า​ฯ  ให้ สมชาย ​วงศ์​สวัสดิ์                                      เป็น​นายกรัฐมนตรี​คนที่  26 ของประเทศไทย​
เหตุการณ์ > พฤศจิกายน

14 - 19 พฤศจิกายน – พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง
เหตุการณ์ > ธันวาคม

2 ธันวาคม – ศาลรัฐธรรมนูญมีคำพิพากษาให้ยุบพรรคพลังประชาชน, พรรคชาติไทย และพรรคมัชฌิมาธิปไตย พร้อมทั้งให้กรรมการบริหารพรรคทั้ง 3 พรรค ยุติบทบาททางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี และ ทำให้​สมชาย วงศ์​สวัสดิ์​ ต้องพ้นจาก​ตำแหน่ง​นายกรัฐมนตรี​         เนื่องจากเป็นกรรมการ​บริหาร​ของ                       พรรค​พลัง​ประชาชนจึงถูก​ตัดสิทธิ์​ทางการเมือง​เป็นเวลา 5​ ปี​
3 ธันวาคม​  –​  พันธมิตร​ประชาชน​เพื่อประชาธิปไตย​ยุติการชุมนุมหลังศาลรัฐธรรมนูญมีคำพิพากษายุบพรรคพลังประชาชน,          พรรคชาติไทย และพรรคมัชฌิมาธิปไตย
15 ธันวาคม  –​ มี​การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ธันวาคม พ.ศ. 2551 ผลปรากฏ​ว่า​ที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรสมัยวิสามัญ มีมติเลือก นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ เป็นนายกรัฐมนตรี ด้วยคะแนน 235 เสียง ส่วนพล.ต.อ.ประชา พรหมนอก                          หัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้ 198 เสียง งดออกเสียง 3 เสียง​
17 ธันวาคม  –​                                                      มีพระบรมราชโองการ​โปรด​เกล้าฯ​ให้​        อภิสิทธิ์​ เวชชาชีวะ​ เป็นนายกรัฐมนตรี​คนที่ 27      ของประเทศไทย​
ผู้เสียชีวิต > มกราคม

2 มกราคม – สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ (ประสูติ พ.ศ. 2466)
3 มกราคม – กู้น้อย วิถีชัย นักมวยสากลชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2475)
13 มกราคม – สมควร กระจ่างศาสตร์ ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2463)
18 มกราคม – สงวน นิตยารัมภ์พงศ์ แพทย์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2495)
26 มกราคม – ละเมียน บุณยะมาน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา (เกิด พ.ศ. 2462)
ผู้เสียชีวิต > กุมภาพันธ์

1 กุมภาพันธ์
วิโรฒ ศรีสุโร สถาปนิกชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2482)
พิเศษ สังข์สุวรรณ นักประพันธ์เพลง (เกิด พ.ศ. 2491)
11 กุมภาพันธ์ – จรูญ กุวานนท์ อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (เกิด พ.ศ. 2467)
13 กุมภาพันธ์ – พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินฺทปญฺโญ) พระราชาคณะชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2465)
16 กุมภาพันธ์ – สำราญทอง เกียรติบ้านช่อง นักมวยไทยชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2514)
ไม่ทราบวัน – ชอุ่ม ประเสริฐสกุล นักถ่ายภาพชาวไทย (ไม่ทราบปีเกิด)
ผู้เสียชีวิต > มีนาคม

10 มีนาคม – หะริน หงสกุล อดีตประธานรัฐสภา (เกิด พ.ศ. 2457)
29 มีนาคม – หม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล (ประสูติ พ.ศ. 2467)
ผู้เสียชีวิต > เมษายน

2 เมษายน – เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ แพทย์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2495)
ผู้เสียชีวิต > พฤษภาคม

8 พฤษภาคม – สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง (เกิด พ.ศ. 2473)
19 พฤษภาคม – หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา (เกิด พ.ศ. 2451)
25 พฤษภาคม – สง่า วัชราภรณ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ (เกิด พ.ศ. 2459)
ผู้เสียชีวิต > มิถุนายน

9 มิถุนายน – บุญสม มาร์ติน อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง (เกิด พ.ศ. 2465)
20 มิถุนายน – กฤตติกุล บุญลือ ตำรวจชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2527)
29 มิถุนายน – ไสว จารุเสถียร ภริยาของประภาส จารุเสถียร (เกิด พ.ศ. 2461)
ผู้เสียชีวิต > กรกฎาคม

11 กรกฎาคม
พระพุทธพจนวราภรณ์ (จันทร์ กุสโล) พระราชาคณะชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2460)
จำรูญ ไชยลังการณ์ ครูชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2473)
22 กรกฎาคม – แร่ม พรหโมบล บุณยประสพ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต (เกิด พ.ศ. 2454)
28 กรกฎาคม – พระมงคลวุฒ (เครื่อง สุภทฺโท) พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2453)
ผู้เสียชีวิต > สิงหาคม

9 สิงหาคม – ยอดรัก สลักใจ นักร้องชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2499)
12 สิงหาคม – สมพร ยกตรี นักวิชาการชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2479)
13 สิงหาคม
ไพศาล มาลาพันธ์ นักเขียนชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2457)
ดีพร้อม ไชยวงศ์เกียรติ นักวิชาการชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2487)
22 สิงหาคม – ศุลี มหาสันทนะ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (เกิด พ.ศ. 2462)
24 สิงหาคม – เถลิง ธำรงนาวาสวัสดิ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (เกิด พ.ศ. 2473)
ผู้เสียชีวิต > กันยายน

7 กันยายน – พระสิทธิสารมุนี (ชวรัชต์ มุนิจโร) พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2482)
12 กันยายน – จารุจินต์ นภีตะภัฏ นักชีววิทยาชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2493)
15 กันยายน
หม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้ง ทองใหญ่ อดีตคู่สมรสนายกรัฐมนตรีไทย (เกิด พ.ศ. 2459)
อภิชาติ หาลำเจียก นักแสดงชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2497)
29 กันยายน – อรุณ กิติยากร ณ อยุธยา ภริยาของหม่อมราชวงศ์กัลยาณกิติ์ กิติยากร (เกิด พ.ศ. 2470)
ผู้เสียชีวิต > ตุลาคม

4 ตุลาคม – พรรณชื่น รื่นศิริ ครูชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2472)
7 ตุลาคม
เมธี ชาติมนตรี นักเคลื่อนไหวชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2512)
อังคณา ระดับปัญญาวุฒิ นักเคลื่อนไหวชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2523)
12 ตุลาคม – เย็น แก้วมะณี ศตวรรษิกชนชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2443)
25 ตุลาคม – พยอม สีนะวัฒน์ ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2452)
ผู้เสียชีวิต > พฤศจิกายน

10 พฤศจิกายน – พระปัญญาพิศาลเถร (ทูล ขิปฺปปญฺโญ) พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2468)
23 พฤศจิกายน – หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เกษมสันต์ (ประสูติ พ.ศ. 2442)
30 พฤศจิกายน – มานิตย์ ภู่อารีย์ ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2478)
ไม่ทราบวัน – สมศักดิ์ ชัยสงคราม นักแสดงชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2481)
ผู้เสียชีวิต > ธันวาคม

3 ธันวาคม – พระครูนิภาวิหารกิจ (ดำ จนฺทสโร) พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2484)
8 ธันวาคม – ปรีดา กรรณสูต อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง (เกิด พ.ศ. 2463)
14 ธันวาคม – สายัณห์ ดอกสะเดา นักแสดงตลกชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2503)
24 ธันวาคม – เจี่ย ก๊กผล อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ (เกิด พ.ศ. 2479)
ดูเพิ่ม

คดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย มกราคม พ.ศ. 2551
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย กันยายน พ.ศ. 2551
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ธันวาคม พ.ศ. 2551
การชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551
พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
สารัช อยู่เย็น

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:  30 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.68 m (5 ft 6 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมายเลข:  6
สโมสรเยาวชน
2008-2010:  โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี
2010:  เมืองทอง ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2010–2020 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  162 |  (9) |
| 2012 |  → ภูเก็ต (ยืมตัว) |  26 |  (6) |
| 2013 |  → นครราชสีมา มาสด้า (ยืมตัว) |  13 |  (2) |
| 2020– |  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด |  107 |  (6) |
| 2024 |  → รีโนฟา ยามางูจิ (ยืมตัว) |  10 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2007–2009 |  ไทย รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |  18 |  (2) |
| 2009–2010 |  ไทย รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  15 |  (5) |
| 2011–2015 |  ไทย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี |  15 |  (1) |
| 2013– |  ไทย |  83 |  (6) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17 สิงหาคม 2024 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 16 พฤศจิกายน 2023
สิบตำรวจตรี สารัช อยู่เย็น (ชื่อเล่น ตัง)เป็นนักฟุตบอลชาวไทยในตำแหน่งกองกลาง และเป็นรองกัปตันทีมให้กับสโมสร บีจี ปทุม ยูไนเต็ด ในไทยลีก และทีมชาติไทย
ประวัติ

สารัช อยู่เย็น (ชื่อเล่น: ตังค์) เกิดวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 ที่จังหวัดสงขลา เริ่มเข้าเรียนชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลเจริญพงษ์ สมุทรปราการ ก่อนที่จะย้ายเข้าไปเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญสมุทรปราการในระดับชั้นประถมศึกษา จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนอัสสัมชัญนครราชสีมา และศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี ก่อนจะศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สารัชเริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่อายุ 7 ปี โดยเล่นเพื่อความสนุกสนานกับพ่อและเพื่อน ๆ และได้ตามไปดูพ่อเล่นฟุตบอลบ่อยครั้งจนทำให้เขาเริ่มลงสนามฝึกซ้อมอย่างจริงจังตอนอายุ 10 ปี ขณะเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่โรงเรียนอัสสัมชัญสมุทรปราการ โดยมีมาสเซอร์ นฤพล มาฬมงคล เป็นผู้ฝึกสอนคนแรก
สโมสรอาชีพ

เส้นทางฟุตบอลอาชีพของเขานั้นเริ่มต้นขึ้นขณะที่เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ช่วงใกล้ที่จะเรียนจะจบได้มีโอกาสเข้ามาเป็นนักเตะเยาวชนของเมืองทอง ยูไนเต็ด เงินเดือนที่ได้รับครั้งแรกกับอาชีพนักฟุตบอลคือ 15,000 บาท ซึ่งในช่วงระยะเวลาที่เขาเป็นเด็กเยาวชนของสโมสรเมืองทองนั้นได้ถูกคาดหวังจากทางผู้ฝึกสอนว่าจะได้เป็นกำลังหลักของสโมสรเมืองทองในภายภาคหน้าด้วยเหตุผลนี้ทำให้ทางเมืองทอง ยูไนเต็ด ส่งตัวเขาไปเก็บประสบการณ์กับทีมต่าง ๆ อาทิเช่น ภูเก็ต และ นครราชสีมา ในที่สุดเขาก็กลับมาเป็นตัวหลักให้เมืองทอง ยูไนเต็ด ได้อย่างดีเยี่ยม
สารัชมาจากทีมเยาวชนของเมืองทอง ยูไนเต็ด โดยก่อนหน้านี้เคยเล่นให้กับโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี ต่อมาเขาได้เริ่มต้นระดับอาชีพกับเมืองทอง หลังจากนั้นเขาได้กลับสู่ต้นสังกัด เขามีส่วนช่วยให้เมืองทองคว้าแชมป์ไทยลีกในฤดูกาล 2559 ต่อมาในฤดูกาล 2561 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นกัปตันของสโมสร
ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ในเกมไทยลีก ฤดูกาล 2560 พบกับสุโขทัย สารัชได้รับอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้า ซึ่งกระดูกด้านนอกหัก ทำให้ต้องพักรักษาตัวเป็นเวลา 8 เดือน ต่อมาในฤดูกาล 2561 สารัชได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันของสโมสร แทนที่ธีรศิลป์ แดงดา ที่ย้ายไปเล่นให้กับซานเฟรชเช ฮิโรชิมะ แบบยืมตัว ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 สารัชได้ลงเล่นให้กับสโมสรครบ 100 นัดในนัดที่เมืองทองเปิดบ้านพ่ายแพ้ต่อพีที ประจวบ 1–2
สารัชย้ายไปเล่นให้กับรีโนฟา ยามางูจิ ในเจลีก ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2024 โดยเป็นยืมตัวจาก บีจี ปทุม ยูไนเต็ด
ทีมชาติ

สารัชเคยเล่นให้กับทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 17, 19 และ 23 ปี เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกใน พ.ศ. 2556 และเป็นตัวแทนของชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนในปี 2014, 2016, 
2020
และ 2022 ตามลำดับ
ในนามทีมชาติ สารัชได้ติดทีมชาติไทยในชุดเยาวชนทุกชุด และเข้าสู่อายุ 19 ปี สารัชก็ติดทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ครั้งที่ 26 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ในขณะที่ถูกยืมตัวไปเป็นผู้เล่นให้กับภูเก็ต โดยมีประพล พงษ์พานิช เป็นผู้ควบคุมทีมชาติในขณะนั้น ผลงานของสารัชในนามทีมชาติไทยมีชื่อติดเรื่อยมา จนปี พ.ศ. 2556 ก็สามารถคว้าแชมป์ฟุตบอล แม่โขง คัพ แต่สารัชไม่มีชื่อติดในทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศเมียนมาร์ และในปีนั้นสารัชได้สร้างผลงานให้กับนครราชสีมา ได้อย่างยอดเยี่ยมจนเป็นที่รักใคร่ของแฟนบอลชาวนครราชสีมา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 สารัชเข้าสู่ทีมชาติไทยชุดเอเชียนเกมส์ 2014 ที่เมืองอินชอน ประเทศเกาหลีใต้ หลังจากมีผลงานที่ดีกับเมืองทอง ยูไนเต็ด จน เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง เรียกเข้าไปติดทีมชาติและได้พาทีมชาติไทยสร้างประวัติศาสตร์เข้าสู่รอบสี่ทีมสุดท้ายอีกครั้ง ในปลายปีเดียวกัน ในการแข่งขันเอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 สารัชก็ร่วมเป็นหนึ่งในทีมชาติสามารถคว้ารางวัลชนะเลิศมาได้
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| ไทย | 2556 | 1 | 0 |
| ไทย | 2557 | 10 | 0 |
| ไทย | 2558 | 9 | 0 |
| ไทย | 2559 | 15 | 0 |
| ไทย | 2561 | 1 | 0 |
| ไทย | 2562 | 9 | 0 |
| ไทย | ชุดใหญ่หมด | 45 | 0 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| # | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 4 มิถุนายน 2558 | บิชาน สิงคโปร์ |  มาเลเซีย | 1–0 | 1–0 | ซีเกมส์ 2015 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ > ชุดใหญ่

| # | วันที่ | สนาม | พบ | ประตู | ผล | รายการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 1 มกราคม 2565 | สนามกีฬาแห่งชาติสิงคโปร์, กัลลัง,  สิงค์โปร์ |  อินโดนีเซีย | 2–1 | 2–2 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 |
| 2. | 8 มิถุนายน 2565 | สนามกีฬามาร์กาซีย์, นามังแกน,  อุซเบกิสถาน |  มัลดีฟส์ | 1–0 | 3–0 | เอเชียนคัพ 2023 รอบคัดเลือก – รอบที่ 3 |
| 3. | 11 ธันวาคม 2565 | สนามกีฬาธรรมศาสตร์ รังสิต, ปทุมธานี,  ไทย |  พม่า | 4–0 | 6–0 | กระชับมิตร |
| 4. | 29 ธันวาคม 2565 | สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน, จาการ์ตา, อินโดนีเซีย |  อินโดนีเซีย | 1–1 | 1–1 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2022 |
| 5. | 13 มกราคม 2566 | สนามกีฬาแห่งชาติหมีดิ่ญ, ฮานอย, เวียดนาม |  เวียดนาม | 2–1 | 2–2 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2022 |
| 6. | 16 พฤศจิกายน 2566 | ราชมังคลากีฬาสถาน, กรุงเทพ, ไทย |  จีน | 1–0 | 1–2 | ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 2  |
เกียรติประวัติ > สโมสร

ไทยลีก (2): 2555, 2559
ไทยลีกคัพ (2): 2559, 2560
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ (1): 2560
แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ (1): 2560
ไทยลีก (1): 2563–64
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ (1): 2565
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี (1): 2550
ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี (1): 2552
ซีเกมส์  เหรียญทอง (1): 2558
บีไอดีซีคัพ (กัมพูชา) (1): 2556
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน (4): 2557, 2559, 2563, 2565
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ (1): 2559
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

กองกลางยอดเยี่ยม ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน: 2559
ลูกยิงยอดเยี่ยมในไทยลีก: 2564–65 (ในนัดที่พบกับ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด)
ชีวิตส่วนตัวและวงการบันเทิง

ในปี 2558 สารัชได้รับบทแสดงในมิวสิควีดิโอ "เชือกวิเศษ" ของวงลาบานูน คู่กับพัทธ์ธีรา ศรุติพงศ์โภคิน ในด้านครอบครัว เขาสมรสกับทราภรณ์ เพ็ญประทุม หลังจากที่คบหาดูใจมาเป็นระยะเวลา 10 ปี โดยมีบุตรชาย 1 คนมีชื่อเล่นว่าน้องตุลย์
ขวัญแก้ว วัชโรทัย

| ขวัญแก้ว วัชโรทัยป> จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม., ป.ภ. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 กันยายน พ.ศ. 2471 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 28 มกราคม พ.ศ. 2560 (88 ปี) โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: พลตรีหญิง แพทย์หญิง ดร.ท่านผู้หญิงวัฒนา วัชโรทัย
บุตร: 2 คน
บุพการี: พระยาอนุรักษ์ราชมณเฑียร (ก๊าด วัชโรทัย) (บิดา) พัว อนุรักษ์ราชมณเฑียร (มารดา)

แก้วขวัญ วัชโรทัย (ซ้าย) และขวัญแก้ว วัชโรทัย (ขวา)
ศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ ขวัญแก้ว วัชโรทัย (3 กันยายน พ.ศ. 2471 - 28 มกราคม พ.ศ. 2560) อดีตรองเลขาธิการพระราชวัง และเป็นฝาแฝดกับแก้วขวัญ วัชโรทัย อดีตเลขาธิการพระราชวัง
ประวัติ

ขวัญแก้ว วัชโรทัย เป็นบุตรของพระยาอนุรักษ์ราชมณเฑียร (ก๊าด วัชโรทัย) กับท่านผู้หญิงพัว อนุรักษ์ราชมณเฑียร เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2471 มีฝาแฝดหนึ่งคน คือแก้วขวัญ วัชโรทัย ทั้งสองมีศักดิ์เป็นพระภาคิไนย (ลูกของพี่สาว) ในสมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายา และเป็นหลานน้าของพระสุจริตสุดา (เปรื่อง สุจริตกุล) “แก้วขวัญ” และ “ขวัญแก้ว” เป็นชื่อที่ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ขวัญแก้วสมรสกับพลตรีหญิง แพทย์หญิง ท่านผู้หญิงวัฒนา วัชโรทัย ท.จ.ว. (เป็นคู่สมรสพระราชทานคู่แรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร) ทั้งสองมีบุตรชาย 2 คน คือ
ฐานิสร์ วัชโรทัย (อดีตวิทยากรพิเศษ สำนักราชเลขาธิการ)(กรมราชเลขานุการในพระองค์ ในปัจจุบัน)
ดร.ดิสธร วัชโรทัย (อดีตรองเลขาธิการพระราชวัง)
การศึกษา

โรงเรียนเซนต์คาเบรียล
โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา
วิชาการบริหารโรงแรมจากโรงเรียนสอนวิชาการโรงแรม โลซาน โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณเป็นนักเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์ ตามเสด็จฯ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ไปศึกษาที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อ พ.ศ. 2546
การทำงาน

เริ่มรับราชการที่สำนักพระราชวัง ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2493
พ.ศ. 2495 ทำหน้าที่นายสถานีวิทยุ อ.ส. พระราชวัง ทำหน้าที่แจ้งเหตุสำคัญ เช่น การเกิดโรคโปลีโอระบาดในปี พ.ศ. 2495 อหิวาตกโรคในปี พ.ศ. 2501 และวาตภัยที่แหลมตะลุมพุกในปี พ.ศ. 2505 ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ในพระบรมราชูปถัมภ์ ในเวลาต่อมา
รองเลขาธิการพระราชวัง ฝ่ายกิจกรรมพิเศษ
นายกมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ในพระบรมราชูปถัมภ์
ประธานกรรมการบริหารมูลนิธิการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียมในพระบรมราชูปถัมภ์
ประธานกรรมการบริหารและผู้จัดการโรงเรียนวังไกลกังวล