stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม็กซ์เวลล์ ฟรอสต์
อาชีพช่วงแรก

ฟรอสต์ออกตัวสู่สาธารณะเมื่อประมาณ ค.ศ. 2012 เมื่อเขามีส่วนร่วมกับแคมเปญหาเสียงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐของ บารัค โอบามา ใน ค.ศ. 2012 นอกจากนี้เขายังเป็นอาสาสมัครกับ นิวทาวน์ แอคชั่น อัลไลแอนซ์ ซึ่งเป็นองค์กรที่ก่อตั้งขึ้นหลังเหตุยิงกันในโรงเรียนประถมแซนดีฮุก เขาระบุว่าการยึดวอลล์สตรีท การสังหารหมู่ที่โรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์ การสังหารเทรวอน มาร์ติน และเหตุกราดยิงไนต์คลับในออร์แลนโด เป็นเหตุการณ์ที่ส่งผลต่อความคิดของเขา ต่อมาเขาได้เป็นอาสาสมัครให้กับ เบอร์นี แซนเดอร์ส ฮิลลารี คลินตัน และ มาร์กาเร็ต กู้ด
ฟรอสต์รอดชีวิตจากเหตุกราดยิงในงานฮาโลวีนที่ดาวน์ทาวน์ออร์แลนโด ใน ค.ศ. 2016
ฟรอสต์เป็นผู้จัดงานสหภาพเสรีภาพพลเรือนอเมริกัน และเป็นผู้อำนวยการจัดงานของมาร์ชฟอร์เอาเออร์ไลฟ์
สภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ > การเลือกตั้ง > 2022

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 ฟรอสต์ได้ประกาศตัวเป็นผู้รับการเสนอชื่อจากพรรคเดโมแครตเพื่อชิงเก้าอี้ สส. เขต 10 รัฐฟลอริดา
ฟรอสต์เอาชนะ วุฒิสมาชิกของรัฐ แรนดอล์ฟ เบรซี และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ อลัน เกรย์สัน และ คอร์รีน บราวน์ รวมถึงคนอื่น ๆ ในการโต้วาทีเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2022 ฟรอสต์คาดว่าจะชนะการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022  และสามารถเอาชนะ คาลวิน วิมบิช จากพรรครีพับลิกัน ฟรอสต์เป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในสภาคองเกรส เขาได้รับการยอมรับจากบุคคลสำคัญทางการเมืองระดับชาติและระดับท้องถิ่นจำนวนมาก เช่น โดโลเรส เวร์ตา นักเคลื่อนไหวด้านสิทธิพลเมือง รวมถึงสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ เบอร์นี แซนเดอร์ส และ เอลิซาเบธ วอร์เรน
ชีวิตส่วนตัว

ฟรอสต์พูดภาษาสเปนและภาษาอังกฤษ เขาเป็นมือกลองแจ๊สและเล่นกลองทิมบาเลส เขามีวงดนตรีในโรงเรียนมัธยมปลายของเขาซึ่งมีสมาชิก 9 คน แสดงในขบวนพาเหรดระหว่างการเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยที่ 2 ของ บารัก โอบามา ใน ค.ศ. 2013
ฟรอสต์นับถือแบปทิสต์
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 ฟรอสต์กล่าวว่าเขาถูกปฏิเสธไม่ให้เช่าอพาร์ตเมนต์ในวอชิงตัน ดี.ซี. เนื่องจากมีประวัติหนี้สินที่ "แย่มาก" เขากล่าวว่าอันดับหนี้สินของเขาไม่ดีเพราะเขา "มีหนี้สินจำนวนมากในสภาคองเกรสมาเป็นเวลาหนึ่งปีครึ่งแล้ว"
ฟรอสต์เป็นหนึ่งในสมาชิกพรรคเดโมแครตเพียงไม่กี่คนที่ได้รับการสนับสนุนจากอดีตมหาเศรษฐี แซม แบงก์แมน-ฟรีด ด้วยเงินประมาณ 1 ล้านดอลลาร์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 รัฐบาลสหรัฐได้ฟ้องร้อง แบงก์แมน-ฟรีด หลังจากกล่าวหาว่าเขาให้เงินนักลงทุนที่หาผลประโยชน์ทางการเมือง ท่ามกลางอาชญากรรมฉ้อโกงอื่น ๆ หลังจากการฟ้องร้อง ฟรอสต์ได้บริจาคเงินบริจาคส่วนบุคคลให้กับองค์กรการกุศลของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์แคมเปญ
แม็กซ์เวลล์ ฟรอสต์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
แม่พระแห่งเหล่าเครูบ

บทความหลัก: พระแม่มารีและพระบุตร
| แม่พระแห่งเหล่าเครูบ |
| --- | --- |

ศิลปิน: อันเดรอา มันเตญญา
ปี: ราว ค.ศ. 1485
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์เบรรา, มิลาน
แม่พระแห่งเหล่าเครูบ (อังกฤษ: The Madonna of the Cherubim) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันเดรอา มันเตญญาจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” ที่เขียนโดยอันเดรีย มานเทนยาราวปี ค.ศ. 1485 เป็นภาพที่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1808 อยู่ในคอนแวนต์ซานตามาเรียมายอเรที่เวนิสที่จาโคโป ซานโซวิโนไปเห็น  ในปัจจุบันภาพนี้ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เบรราที่เมืองมิลานในประเทศอิตาลี
ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” เป็นภาพของพระแม่มารีย์ประคองพระกุมารเยซูอยู่บนพระเพลาบนฉากหลังที่เป็นฟ้าที่เต็มไปด้วยก้อนเมฆและเหล่าเครูบ ที่แสดงถึงอิทธิพลของงานเขียนของโจวันนี เบลลีนี และอันที่จริงแล้วเป็นภาพที่ระบุว่าเขียนโดยเบลลินีมาจนกระทั่งคาเวนากีซ่อมแซมภาพในปี ค.ศ. 1885 ด้านข้างของภาพดูเหมือนจะถูกตัดออกไปจึงเป็นไปได้ยากที่จะบ่งลักษณะขององค์ประกอบของภาพทั้งภาพได้ ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” อาจจะเป็นภาพที่ดัชเชสแห่งเฟอร์รารา ลักษณะการเขียนใบหน้าของพระแม่มารีย์เชิงมนุษย์แทนที่จะเป็นเชิงเทพทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นภาพสำหรับการสักการะส่วนตัว
ดูเพิ่ม

อันเดรอา มันเตญญา
เครูบ
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2024

| แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2024 |
| --- | --- |
วันที่: 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
สถานที่จัด: เดอะฮอลล์ อยุธยาซิตี้พาร์ค พระนครศรีอยุธยา  ไทย
เข้าร่วมประกวด: 37
ผ่านเข้ารอบ: 20
ผู้ชนะเลิศ: เควิน ดาโสม  ไทย
← 20222025 →
แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2024 (อังกฤษ: Manhunt International 2024) เป็นการประกวดแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล ครั้งที่ 22 โดยจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นเจ้าภาพจัดการประกวด และเป็นการฉลองครบรอบ 30 ปี ของแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล โดยเป็นการประกวดความงามระดับนานาชาติครั้งแรกในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
การประกวดรอบชุดกีฬาจัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 ณ โรงแรมเอสซีปาร์ค กรุงเทพมหานคร, รอบชุดว่ายน้ำในวันที่ 22 พฤษภาคม ณ โรงแรมเซ็นทารา อยุธยา และประกวดรอบตัดสินในวันที่ 26 พฤษภาคม ณ เดอะฮอลล์ อยุธยาซิตี้พาร์ค มีตัวแทนจาก 37 ชาติเข้าร่วมประกวด ทั้งนี้ ในช่วงสุดท้ายของการประกวด ล็อกกี แครี ผู้ชนะการประกวดครั้งก่อนหน้าจากออสเตรเลีย ได้ส่งมอบตำแหน่งให้แก่ เควิน ดาโสม ซึ่งเป็นผู้ชนะในการประกวดครั้งนี้
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2024:   ไทย – Kevin Dasom£
รองอันดับ 1:   ฝรั่งเศส – Lucas Schlachter
รองอันดับ 2:   ฟิลิปปินส์ – Kenneth Stromsnes
รองอันดับ 3:   เวเนซุเอลา – Víctor Michele Battista Infante
รองอันดับ 4:   อิตาลี – Vincenzo Melisi
รองอันดับ 5:   สเปน – Daniel Lorente
รองอันดับ 6:   แคนาดา – Matt Dixon
รองอันดับ 7:   สวิตเซอร์แลนด์ – Marcel Riera
รองอันดับ 8:   บราซิล – Ruan Mendes
รองอันดับ 9:   แอฟริกาใต้ – Luke Van
20 คนสุดท้าย:   อินโดนีเซีย – Stefan Yogi¥   คอสตาริกา – José Roberto Mena Araya₤   แองโกลา – Felipe Salvador Maria   สาธารณรัฐโดมินิกัน – Juan Starlyn Terrero   เนเธอร์แลนด์ – Ilyas Chaouki   เลบานอน – Abed El Wahab Semaan   ฮ่องกง – Song Yunye   นิการากัว – Jeril Antonio Vado Quintero   เซียร์ราลีโอน – Daniel Jamal Fatoma   ออสเตรเลีย – Tim Gamlin
£ ได้รับรางวัลบีเอ็มดับเบิลยู อมร เพรสทีจ โหวตเข้ามาอยู่ใน 20 คนสุดท้าย
¥ ได้รับรางวัลพีเพิลช้อยส์ โหวตเข้ามาอยู่ใน 20 คนสุดท้าย
₤ ได้รับรางวับดิจิทัลชาเลนจ์ โหวตเข้ามาอยู่ใน 20 คนสุดท้าย
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| --- | --- |
 20 คนสุดท้าย  ไทย   อินโดนีเซีย   คอสตาริกา   แองโกลา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   ฝรั่งเศส   แคนาดา   เนเธอร์แลนด์   เลบานอน   เวเนซุเอลา   อิตาลี   สวิตเซอร์แลนด์   บราซิล   แอฟริกาใต้   ฮ่องกง   สเปน   นิการากัว   เซียร์ราลีโอน   ออสเตรเลีย   ฟิลิปปินส์:  10 คนสุดท้าย  สวิตเซอร์แลนด์   บราซิล   ฟิลิปปินส์   ฝรั่งเศส   แอฟริกาใต้   แคนาดา   สเปน   อิตาลี   เวเนซุเอลา   ไทย
ผลการประกวด > นายแบบยอดนิยมแบ่งตามทวีป

| ภูมิภาค | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
เอเชีย:   เวียดนาม – Huỳnh Võ Hoàng Sơn
แอฟริกา:   เซียร์ราลีโอน – Daniel Jamal Fatoma
โอเชียเนีย:   นิวซีแลนด์ – Raven Henry
ยุโรป:   มอลตา – Ilyan Seychell
อเมริกา:   โคลอมเบีย – Luis González Gómez
ผลการประกวด > รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
Best Photogenic:   ฝรั่งเศส – Lucas Schlachter
Best Personality by Hanuman:   ฟิลิปปินส์ – Kenneth Stromsnes
Digital Challenge Awardee:   คอสตาริกา – José Roberto Mena Araya
People's Choice Awardee:   อินโดนีเซีย – Stefan Yogi
BMW Amorn Prestige Awardee:   ไทย – Kevin Dasom
Best Haute Couture Awardee:   แคนาดา – Matt Dixon
CHAT Influencer:   ฝรั่งเศส – Lucas Schlachter   คอสตาริกา – José Roberto Mena Araya   ฟิลิปปินส์ – Kenneth Stromsnes   มาเก๊า – Yue Yu   เอลซัลวาดอร์ – Andre Ticas   มาเลเซีย – Joash Choo   สเปน – Daniel Lorente   ไทย – Kevin Dasom
Best Runway Model:   มาเก๊า – Yue Yu
Best in Formal Award:   ศรีลังกา – Janitha Liyanage Don
Face of the Year:   เกาหลี – Yoon Sung
Friendship Award:   ปวยร์โตรีโก – Edgar Gabriel Rivera Ortiz
Best Swimwear Model:   เปรู – Francisco Javier Dall'Orso Cáceres
Best Fashion Model:   สิงคโปร์ – Damon Chua
Best Commercial Model:   สหรัฐ – Kevin Sooraj Puri
Best Body Award:   มาเลเซีย – Joash Choo
Digital Challenge Award - Best Casting:   เวเนซุเอลา – Víctor Michele Battista Infante
Digital Challenge Award - Best Runway:   ไทย – Kevin Dasom
Digital Challenge Award - Best Physique:   คอสตาริกา – José Roberto Mena Araya
DIWA Rooftop Bar & Restaurant Challenge:   คอสตาริกา – José Roberto Mena Araya   สาธารณรัฐโดมินิกัน – Juan Starlyn Terrero   เลบานอน – Abed El Wahab Semaan   ฟิลิปปินส์ – Kenneth Stromsnes
ผลการประกวด > People's Choice Online Voting

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ผู้ชนะ:   อินโดนีเซีย – Stefan Yogi
5 คนสุดท้าย:   บราซิล – Ruan Mendes   ฝรั่งเศส – Lucas Schlachter   ไทย – Kevin Dasom   เวเนซุเอลา – Víctor Michele Battista Infante
ผลการประกวด > Physique Digital Challenge Online Voting

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ผู้ชนะ:   คอสตาริกา – José Roberto Mena Araya
5 คนสุดท้าย:   แคนาดา – Matt Dixon   ออสเตรเลีย – Tim Gamlin   บราซิล – Ruan Mendes   ไทย – Kevin Dasom
ผลการประกวด > Runway Digital Challenge Online Voting

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ผู้ชนะ:   ไทย – Kevin Dasom
5 คนสุดท้าย:   คอสตาริกา – José Roberto Mena Araya   ฟิลิปปินส์ – Kenneth Stromsnes   เวเนซุเอลา – Víctor Michele Battista Infante   เวียดนาม – Huỳnh Võ Hoàng Sơn
ผลการประกวด > Casting Digital Challenge Online Voting

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ผู้ชนะ:   เวเนซุเอลา – Víctor Michele Battista Infante
5 คนสุดท้าย:   คอสตาริกา – José Roberto Mena Araya   เฟร์นันดูจีนอโรนยา – Hudson Malagutti   เกาหลี – Yoon Sung   ไทย – Kevin Dasom
ผู้เข้าประกวด

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าประกวดทั้ง 37 คน:
| ประเทศ/ดินแดน | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
 แองโกลา: Felipe Salvador Maria
 ออสเตรเลีย: Tim Gamlin
 บราซิล: Ruan Mendes
 แคนาดา: Matt Dixon
 โคลอมเบีย: Luis González Gómez
 คอสตาริกา: José Roberto Mena Araya
 สาธารณรัฐโดมินิกัน: Juan Starlyn Terrero
 เอลซัลวาดอร์: Andre Ticas
 ฝรั่งเศส: Lucas Schlachter
 เฟร์นันดูจีนอโรนยา: Hudson Malagutti
 ฮ่องกง: Song Yunye
 อินโดนีเซีย: Stefan Yogi
 อิตาลี: Vincenzo Melisi
 เกาหลี: Yoon Sung
 เลบานอน: Abed El Wahab Semaan
 มาเก๊า: Yue Yu
 มาเลเซีย: Joash Choo
 มอลตา: Ilyan Seychell
 เม็กซิโก: Jesús Adrián Barajas Villela
 เนปาล: Abhinav Thapa
 เนเธอร์แลนด์: Ilyas Chaouki
 นิวซีแลนด์: Raven Henry
 นิการากัว: Jeril Antonio Vado Quintero
 ปากีสถาน: Ahmad Aziz Khan
 เปรู: Francisco Javier Dall'Orso Cáceres
 ฟิลิปปินส์: Kenneth Stromsnes
 ปวยร์โตรีโก: Edgar Gabriel Rivera Ortiz
 เซียร์ราลีโอน: Daniel Jamal Fatoma
 สิงคโปร์: Damon Chua
 แอฟริกาใต้: Luke Van Greuning
 สเปน: Daniel Lorente Alonso
 ศรีลังกา: Janitha Liyanage Don
 สวิตเซอร์แลนด์: Marcel Ignacio Riera
 ไทย: Kevin Dasom
 สหรัฐ: Kevin Sooraj Puri
 เวเนซุเอลา: Víctor Michele Battista Infante
 เวียดนาม: Huỳnh Võ Hoàng Sơn
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โมดูลห้องทดลองของญี่ปุ่น

โมดูล JEM ขององค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น บนสถานีอวกาศนานาชาติ

โมดูลห้องทดลองของญี่ปุ่น (อังกฤษ: Japanese Experiment Module หรือ JEM) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อเรียกว่า โมดูลคิโบ (ญี่ปุ่น: きぼう; โรมาจิ: Kibō; ความหวัง) เป็นโมดูลด้านวิทยาศาสตร์ของประเทศญี่ปุ่นบนสถานีอวกาศนานาชาติ พัฒนาขึ้นโดยองค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น (JAXA) เป็นโมดูลของสถานีอวกาศนานาชาติแบบโมดูลเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ชิ้นส่วน 2 ชิ้นแรกของโมดูลนำส่งขึ้นโดยกระสวยอวกาศเที่ยวบิน STS-123 และ STS-124 ชิ้นที่ 3 ซึ่งเป็นชิ้นสุดท้ายนำขึ้นโดยเที่ยวบิน STS-127
โมดูลคิโบมีส่วนประกอบหลัก 4 ส่วนได้แก่
โมดูลปรับความดัน (Pressurized Module หรือ PM)
โมดูลอำนวยบริการภายนอก (Exposed Facility หรือ EF)
Experiment Logistics Module (ELM)
Remote Manipulator System (JEMRMS)
แหล่งข้อมูลอื่น

nasa.gov: ISS facilitie catalog
nasa.gov: Expedition 21/22 Press Kit (PDF)
The Future of Hope - Kibo Prologue to the Future - STS-127 2J/A Mission on JAXA Channel
สถานีอวกาศนานาชาติ ที่เว็บไซต์ JAXA เก็บถาวร 2007-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
KIBO ที่เว็บไซต์ JAXA เก็บถาวร 2007-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
KIBO Handbook (JAXA) เก็บถาวร 2009-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่พระและพระกุมารและทูตสวรรค์สององค์ (บอตตีเชลลี)

บทความหลัก: พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ
| แม่พระและพระกุมาร และทูตสวรรค์สององค์ |
| --- | --- |

ศิลปิน: ซันโดร บอตตีเชลลี
ปี: ค.ศ. 1468 - ค.ศ. 1469
ประเภท: สีฝุ่นบนแผง
สถานที่: พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเน, เนเปิลส์
แม่พระและพระกุมารและทูตสวรรค์สององค์ (อังกฤษ: Madonna and Child and Two Angels) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซันโดร บอตตีเชลลี จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเนในเนเปิลส์ในประเทศอิตาลี
ภาพ “แม่พระและพระกุมารและทูตสวรรค์สององค์” ที่เขียนโดยซันโดร บอตตีเชลลีราวระหว่างปี ค.ศ. 1468  ถึงปี ค.ศ. 1469 เป็นภาพที่เดิมเชื่อกันว่าเขียนโดยฟีลิปปีโน ลิปปีผู้เป็นครูของบอตตีเชลลี จากการศึกษารายละเอียดสันนิษฐานว่าเป็นภาพที่เขียนในช่วงเดียวกับภาพ “ความอดทน”
แม่น้ำเอ็กซ์

| แม่น้ำเอ็กซ์ River Exe |
| --- | --- |
ทิวทัศน์ปากแม่น้ำเอ็กซ์จากบนบอลลูนเหนือเมืองเอ็กซิเตอร์ ด้านหน้าคือมอเตอร์เวย์ M5 ฝั่งซ้ายคือทอปชัม และเอ็กซ์มัทตั้งอยู่ปากน้ำตรงข้ามกับดอว์ลิชวอร์เรน
ที่ตั้ง
ประเทศ: สหราชอาณาจักร (อังกฤษ)
เทศมณฑล: ซัมเมอร์เซตและเดวอน
เมือง: เอ็กซิเตอร์
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: เอ็กซ์เฮด
 • ตำแหน่ง: ใกล้กับไซมอนส์บาท ซัมเมอร์เซต ประเทศอังกฤษ
 • พิกัด: 51°09′33″N 3°47′12″W﻿ / ﻿51.15917°N 3.78667°W﻿ / 51.15917; -3.78667
 • ระดับความสูง: 440 เมตร
 
ปากน้ำ: อ่าวไลม์
 • ตำแหน่ง: ช่องแคบอังกฤษ
 • พิกัด: 50°36′53″N 3°25′30″W﻿ / ﻿50.61472°N 3.42500°W﻿ / 50.61472; -3.42500
 • ระดับความสูง: ระดับน้ำทะเล

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: ทอร์เวอร์ตัน
 • เฉลี่ย: 15.89 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที
 • ต่ำสุด: 0.44 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (27 สิงหาคม ค.ศ. 1976)
 • สูงสุด: 492.6 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (4 ธันวาคม ค.ศ. 1960)
 
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: แม่น้ำฮัดเดโอ แม่น้ำคูล์ม แม่น้ำคลิสต์
 • ขวา: แม่น้ำบาร์ล แม่น้ำเครดี
ปากแม่น้ำเอ็กซ์
ต้นแม่น้ำเอ็กซ์
แผนที่แสดงตำแหน่งของต้นน้ำในซัมเมอร์เซตและปากน้ำในเดวอน
ปากแม่น้ำเอ็กซ์ และมีปราสาทพาวเดอรัมอยู่ด้านหลัง
แม่น้ำเอ็กซ์ (อังกฤษ: River Exe, /ˈɛks/ eks) เป็นแม่น้ำในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ มีต้นน้ำอยู่ที่เอ็กซ์เฮด (Exe Head) ใกล้กับหมู่บ้านไซมอนส์บาธ (Simonsbath) ในเทศมณฑลซัมเมอร์เซต ห่างจากช่องแคบบริสตอลที่อยู่ทางทิศเหนือประมาณ 8.4 กิโลเมตร แต่ไหลลงไปทางทิศใต้ โดยความยาวส่วนใหญ่ของแม่น้ำเอ็กซ์อยู่ในเทศมณฑลเดวอน แม่น้ำเอ็กซ์มีความยาว 96 กิโลเมตร และไหลลงช่องแคบอังกฤษที่ปากแม่น้ำเอ็กซ์บนชายฝั่งด้านใต้ของเดวอน สะพานที่อยู่ใกล้ปลายน้ำที่สุดเคยอยู่ที่นครเอ็กซิเตอร์ ซึ่งเป็นชุมชนขนาดใหญ่ที่สุดริมแม่น้ำนี้ แต่ในปัจจุบัน มอเตอร์เวย์ M5 ตัดผ่านทางใต้ของเดวอน และข้ามแม่น้ำเอ็กซ์ถัดลงไปทางใต้ 3 กิโลเมตรจากตัวเมือง
ลักษณะทั่วไป

ชื่อแม่น้ำมีที่มาจากคำว่า *Iska ซึ่งเป็นรากศัพท์ในภาษาบริตโตนิกดั้งเดิมหมายถึง "น้ำ" หรือ "ที่ที่มีปลาอาศัย" ซึ่งเป็นรากศัพท์ร่วมกับคำว่า pysg ในภาษาเวลส์ซึ่งเป็นรูปพหูพจน์ของปลา คำเดียวกันนี้ยังเป็นที่มาของชื่อแม่น้ำอีกหลายสายเช่นแม่น้ำแอกซ์ (River Axe) และแม่น้ำเอสก์ (River Esk) ในอังกฤษ และแม่น้ำอัสก์ (River Usk) ในเวลส์ เป็นต้น ชื่อแม่น้ำนี้เป็นที่มาของชื่อนครเอ็กซิเตอร์ ("ป้อมบนแม่น้ำเอ็กซ์") และชุมชนอื่น ๆ ที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง รวมทั้งหมู่บ้านเอ็กซ์บริดจ์ (Exebridge) ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำบาร์ล (River Barle) ไหลมาบรรจบ เมืองชายฝั่งสองเมืองตั้งอยู่คนละฟากของปากแม่น้ำเอ็กซ์ โดยเมืองเอ็กซ์มัท (Exmouth) ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออก และเมืองดอว์ลิชวอร์เรน (Dawlish Warren) ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตก โดยมีสันดอนทรายเชื่อมระหว่างสองเมืองทอดขวางปากแม่น้ำ
แม่น้ำสายนี้ส่งผลทำให้เอ็กซิเตอร์เจริญก้าวหน้าขึ้นอย่างมากในยุคกลาง อุตสาหกรรมในเอ็กซิเตอร์เริ่มมีขึ้นในบริเวณเกาะเอ็กซ์ ซึ่งสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 จากการขุดคลองส่งน้ำเข้าไปในบริเวณหาดทรายและที่ลุ่มริมแม่น้ำ ก่อนที่เกาะเอ็กซ์จะกลายเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตกระดาษและสิ่งทอโดยใช้พลังงานจากน้ำ
ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 อิซาเบล เด ฟอร์ซ เคาน์เตสที่ 8 แห่งเดวอนได้สั่งให้สร้างฝายกั้นแม่น้ำในนครเอ็กซิเตอร์ ฝายดังกล่าวต่อมาจึงมีชื่อเรียกว่าเคาน์เตสแวร์ (Countess Wear) อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันเคาน์เตสแวร์ได้กลายเป็นชื่อชุมชนหนึ่งในนครเอ็กซิเตอร์ ส่วนฝายแห่งใหม่ได้แก่ทรูส์แวร์ (Trews Weir) สร้างย้อนขึ้นไปทางต้นน้ำจากเคาน์เตสแวร์เดิม 2 กิโลเมตร คลองเอ็กซิเตอร์ถูกขุดขึ้นเพื่อเป็นทางเลี่ยงให้เรือสามารถเดินทางเข้ามาในตัวเมืองได้ เนื่องจากปากแม่น้ำกว้าง ช่วงน้ำขึ้นผู้คนจึงนิยมเล่นกีฬาทางน้ำโดยเฉพาะเรือใบ วินด์เซิร์ฟ และสกีน้ำในบริเวณปากแม่น้ำ
ทั้งสองฝั่งของบริเวณปากแม่น้ำมีทางรถไฟตัดผ่าน โดยฝั่งตะวันออกมีทางรถไฟสายอาโวเซ็ตจากเอ็กซิเตอร์ไปยังเอ็กซ์มัท และฝั่งตะวันตกมีทางรถไฟสายหลักเซาท์เดวอน โดยสายหลักเซาท์เดวอนตัดเลียบชายฝั่งทะเล และช่วงระหว่างพาวเดอรัม (Powderham) และดอว์ลิชวอร์เรนนั้นตัดผ่านแนวกำแพงกันคลื่น นอกจากนี้ยังมีเรือโดยสารข้ามฟากระหว่างเอ็กซ์มัทและสตาร์ครอสในช่วงฤดูร้อน เชื่อมระหว่างเอ็กซ์มัทและสถานีรถไฟสตาร์ครอสที่อยู่ในสายหลักเซาท์เดวอน บริเวณปากแม่น้ำเอ็กซ์ยังเป็นแหล่งอาหารสำหรับนกอพยพในช่วงฤดูหนาว ทำให้ดอว์ลิชวอร์เรนเป็นที่นิยมสำหรับนักดูนก นอกจากนี้แม่น้ำเอ็กซ์ยังมีปลาเทราต์สีน้ำตาลและปลาชนิดอื่น ๆ ชุกชุม
แหล่งข้อมูลอื่น

RSPB reserves: Exminster & Powderham Marshes
Dawlish Warren Nature Reserve
แม่น้ำเอ็กซ์ช่วงที่ไหลผ่านเอ็กซิเตอร์คีย์
แม่พระและพระกุมารกับนักบุญยอห์นแบปติสต์

| พระแม่มารีและพระบุตรในสวน |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1507
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีส
พระแม่มารีและพระบุตรในสวน หรือ พระแม่มารีและพระบุตรและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (อังกฤษ: La belle jardinière หรือ Madonna and Child with Saint John the Baptist)  เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้ที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส
“พระแม่มารีและพระบุตรในสวน” เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1507 ที่ได้รับจ้างโดยฟาบริซิโอ แซร์การ์ดิชาวเซียนา เป็นภาพของพระแม่มารี, พระบุตร และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เมื่อยังเด็ก ภาพนี้เป็นภาพพระแม่มารีที่มีความสำคัญที่สุดในบรรดาจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี ราฟาเอลศึกษางานของเลโอนาร์โด ดา วินชีและนำเทคนิคการเขียนของดา วินชีมาใช้ในงานเขียนของตนเอง ลักษณะเด่นของภาพนี้อยู่ที่การใช้ความตัดกันของแสงเงาและ ความดูสบายๆ ของตัวแบบในฉากที่เป็นสวนที่เห็นได้ชัดว่าเป็นอิทธิพลของดา วินชี
แม่พระแห่งลูกประคำ

"แม่พระแห่งลูกประคำ" วาดโดยโลเรนโซ ลอตโต
แม่พระแห่งลูกประคำ (อังกฤษ: Our Lady of the Rosary) หรือเดิมคือ แม่พระแห่งชัยชนะ (อังกฤษ: Our Lady of Victory) เป็นสมัญญาที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกถวายแด่พระนางมารีย์พรหมจารี ในฐานะที่ท่านเป็นผู้ส่งเสริมให้คริสต์ศาสนิกชนสวดสายประคำ
ประวัติ

ตำนานระบุว่าเมื่อนักบุญดอมินิกได้ประกาศคริสต์ศาสนาแก่สาวกลัทธิอัลบิเจนเซียน แต่ไม่ประสบความสำเร็จจนรู้สึกท้อแท้ ท่านจึงไปจำศีลภาวนาสวดอ้อนวอนพระเจ้านานถึง 40 วัน ในที่สุดพระแม่มารีย์และทูตสวรรค์ 3 องค์ได้มาประจักษ์และประทานสายประคำแก่นักบุญดอมินิกในปี ค.ศ. 1214 และแนะนำให้ท่านใช้สายประคำเป็นเครื่องมือในการอธิษฐานเพื่อให้พวกนอกรีตเหล่านั้นกลับใจ ผลปรากฏว่ามีคนกลับใจมาเข้าคริสต์ศาสนาจำนวนมาก ทำให้การสวดสายประคำแพร่ไปทั่วคริสตจักรตะวันตก โดยมีพระแม่มารีย์เป็นองค์อุปถัมภ์ อย่างไรก็ตามความเชื่อนี้เป็นเพียงตำนาน ไม่ปรากฏหลักฐานใด ๆ ยืนยัน
การฉลอง

กองทัพเรือฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ได้ปะทะกับกองทัพเรือจักรวรรดิออตโตมัน สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 จึงเรียกร้องให้คริสตชนสวดสายประคำต่อพระแม่มารีย์เพื่อให้พระเจ้าประทานชัยชนะแก่กองกำลังฝ่ายคริสตชน เมื่อกองทัพฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ได้รับชัยชนะเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1571 สมเด็จพระสันตะปาปาจึงกำหนดให้วันอาทิตย์แรกของเดือนตุลาคมของทุกปี เป็นวันฉลองแม่พระแห่งชัยชนะ ต่อมาในปี ค.ศ. 1573 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13 ทรงเปลี่ยนชื่อวันเป็นวันฉลองแม่พระแห่งลูกประคำ และสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 11 ได้ทรงกำหนดวันนี้เป็นวันฉลองของทั้งสกลคริสตจักรในปี ค.ศ. 1913  สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10 ได้เลื่อนวันฉลองมาเป็นวันที่ 7 ตุลาคมของทุกปีจวบจนปัจจุบัน
แม่พระแห่งลูกประคำ (การาวัจโจ)

| แม่พระแห่งลูกประคำ |
| --- | --- |

ศิลปิน: การาวัจโจ
ปี: ค.ศ. 1607
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลป์ กรุงเวียนนา
แม่พระแห่งลูกประคำ (อังกฤษ: Madonna of the Rosary) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนขึ้นโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลี ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลป์ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
ภาพ “แม่พระแห่งลูกประคำ” ที่เขียนเสร็จราวปี ค.ศ. 1607 เป็นภาพเขียนขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยบุคคลเป็นจำนวนมากในภาพ ผู้ว่าจ้างเขียนภาพอาจเป็นเซซาเร เดสเต ดยุกแห่งโมเดนา ในปี ค.ศ. 1605 และเขียนที่เนเปิลส์ ภาพถูกมอบให้แก่วินเชนโซที่ 1 กอนซากา ดยุกแห่งมันโตวา ในปี ค.ศ. 1607 และต่อมาซื้อโดลกลุ่มศิลปินเฟลมมิชที่รวมทั้งปีเตอร์ พอล รูเบนส์ เพื่อมอบให้แก่โบสถ์คณะดอมินิกันในแอนต์เวิร์ป
ในภาพพระนางมารีย์พรหมจารีประทับบนบัลลังก์ ยื่นหัตถ์ประทานไปทางนักบุญดอมินิกที่ยืนถือโรซารีอยู่ทางขวาของพระนาง และทางขวาของภาพมีนักบุญปีเอโตรแห่งโมเดนา ข้างนักบุญปีเอโตรเป็นภาพนักบุญทอมัส อไควนัส นักเทววิทยาคนสำคัญของคณะดอมินิกัน
แม่พระและพระกุมาร และนักบุญยืนรวมกันเป็นโครงรูปสามเหลี่ยมจากผู้ที่แต่งตัวแบบคลาสสิกที่คุกเข่ายื่นมือออกไปยังนักบุญดอมินิกอยู่ด้านหน้าของภาพ ขณะที่ผู้อุทิศทางด้านซ้ายของภาพสวมเสื่อคอจีบหันมาทางผู้ชมภาพ เสาทางด้านซ้ายและม่านเพิ่มความขึงขังเป็นทางการให้แก่ภาพ ความสำเร็จของภาพนี้อยู่ที่การประสานรูปทรงอันซับซ้อนเข้าด้วยกันอย่างมีประสิทธิภาพตามหลักการเขียนภาพแบบบาโรก
แม่พระเหรียญอัศจรรย์

รูปปั้นแม่พระเหรียญอัศจรรย์
แม่พระเหรียญอัศจรรย์ (อังกฤษ: Miraculous Medal) เป็นลักษณะ (ปาง) หนึ่งของพระนางมารีย์พรหมจารีในนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งทำให้เกิดเหรียญแม่พระอัศจรรย์ในปัจจุบัน
ประวัติ > แม่พระมาประจักษ์ครั้งที่1

ในคืนวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ.1830 นักบุญคัทรีน ลาบูเร ได้ยินเสียงเรียกชื่อถึงสามครั้ง เธอจึงแหวกผ้าม่านห้องนอนออก เห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง มีผมสีทองอร่าม ชุดสีขาว เด็กคนนั้นบอกกับนักบุญคัธรินว่า เชิญมาครับ เชิญมาที่โบสถ์น้อย แม่พระกำลังรอคุณอยู่ครับ นักบุญคัธรินไปที่โบสถ์น้อย เด็กคนนั้นเอามือแตะที่ประตูโบสถ์น้อยเพียงนิดเดียว ประตูนั้นก็เปิดออก และเวลาเที่ยงคืน นักบุญคัธรีนเห็นพระนางมารีย์อยู่ที่ข้างพระแท่น นักบุญคัธรินจึงรีบเข้าไปกราบที่เท้าของพระนางทันที และเด็กนั้นบอกว่า แม่พระไปแล้วครับซิสเตอร์ คัธรินจึงกลับบ้านไป
ประวัติ > แม่พระมาประจักษ์ครั้งที่2

ต่อมาวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ.1830 เวลา 17.30 น.  นักบุญคัธรินเห็นพระนางมารีย์มาในลักษณะเท้าเหยียบลูกกลมอันหนึ่ง และมือถือลูกกลม ๆ ระดับอกอยู่อีกอันหนึ่ง ดูเหมือนแม่พระกำลังสวดอ้อนวอนภาวนาต่อพระเยซูอยู่ และหลังจากนั้นก็มีแหวนเงินทองเพชรพลอยงดงามยิ่งเต็มไปหมดที่มือของพระนาง แหวนนั้นสว่างจนมองไม่เห็นเท้าและเสื้อคลุมของพระนาง แม่พระบอกกับนักบุญคัธรินว่า ลูกกลมที่เธอเห็นนี้ คือโลกทั้งใบ และแต่ละคนโดยเฉพาะ และแม่พระตรัสอีกว่า ต่อไปนี้จะเป็นสัญลักษณ์ หมายถึง พระหรรษทานต่าง ๆ ที่แม่แจกจ่ายต่อผู้ที่ทูลขอ ต่อจากนั้นก็มีวงรีรูปไข่อยู่รอบตัวแม่พระ และบนภาพนั้นเขียนเป็นอักษรทองว่า "ข้าแต่แม่พระปฏิสนธินิรมล โปรดภาวนาเพื่อข้าพเจ้าทั้งหลายที่มาขอพึ่งท่านด้วยเทอญ" ไม่ช้ามือของแม่พระก็มีพระหรรษทาน (แสงรังสีพระพร) แผ่ออกมา มือของพระนางลดลงและผายออก แม่พระตรัสว่า ให้เขาทำเหรียญแบบที่เห็นนี้มา ให้ห้อยเหรียญนี้ไว้ที่คอ จะได้รับพระพรอันยิ่งใหญ่ และภาพนั้นเหมือนพลิกกลับ มีตัวอักษร M อยู่และมีไม้กางเขนอยู่บนนั้น ล้อมรอบด้วยดาวสิบสองดวง ด้านล่างมีหัวใจ2ดวง ดวงหนึ่งมีหนามล้อมรอบ (พระหทัยของพระเยซูเจ้า) ดวงหนึ่งมีดาบแทงทะลุอยู่ (พระหทัยของพระนางมารีย์)มีหัวใจ2ดวง ดวงหนึ่งมีหนามล้อมรอบ ดวงหนึ่งมีดาบแทงทะลุอยู่
หลังจากเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นสองปี เหรียญนี้ก็ถูกทำขึ้นมาจริง ๆ และเหรียญนี้สร้างความอัศจรรย์ให้กับผู้คนมากมาย
นักบุญคัธริน ลาบูเร ผู้พบแม่พระเหรียญอัศจรรย์
เหรียญแม่พระอัศจรรย์
โมนีก แกนเดอร์ตัน

| โมนีก แกนเดอร์ตัน |
| --- | --- |
เกิด:  (1980-08-06) 6 สิงหาคม ค.ศ. 1980 (44 ปี) เอดมันตัน รัฐแอลเบอร์ตา แคนาดา
ปีปฏิบัติงาน: 2000–ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 1.8 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
โมนีก แกนเดอร์ตัน (อังกฤษ: Monique Ganderton; เกิด 6 สิงหาคม พ.ศ. 2523) เป็นนักแสดงและนักแสดงผาดโผนชาวแคนาดาที่ทำงานในโทรทัศน์และภาพยนตร์
แกนเดอร์ตันเกิดที่เมืองเอดมันตัน รัฐแอลเบอร์ตา เธอเริ่มจากการเป็นนางแบบก่อนที่จะย้ายไปทำงานผาดโผน ด้วยความสูง 5 ฟุต 11 นิ้ว (1.8 เมตร) ทำให้เธอสูงเป็นสองเท่าของนักแสดงหญิง เช่น Tricia Helfer, Rachel Nichols, Leelee Sobieski, Bridget Moynahan, Daryl Hannah, Rebecca Romijn และ Famke Janssen. ในปี ค.ศ. 2009 เธอได้รับบทเป็น เอเลีย ซึ่งมีบทบาทสมทบในซีซั่นที่ 9 ของ Smallville ในภาพยนตร์เรื่อง Avengers: Endgame ปี 2019 แกนเดอร์ตันได้แสดงและประสานงานฉากสตันท์