stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การสังหารหมู่ที่กะล่าโก้น

| การสังหารหมู่ที่กะล่าโก้น |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ การทัพพม่า ในสงครามโลกครั้งที่ 2
นักโทษชาวญี่ปุ่นบนคอกจำเลยในการพิจารณาคดีอาชญากรรมสงครามครั้งแรกที่จัดขึ้นในย่างกุ้ง ประเทศพม่า
สถานที่: กะล่าโก้น ประเทศพม่า
พิกัด: 16°32′57″N 97°43′46″E﻿ / ﻿16.54917°N 97.72944°E﻿ / 16.54917; 97.72944
วันที่: 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1945
เป้าหมาย: ประชาชนในหมู่บ้าน
ประเภท: การสังหารหมู่, การข่มขืนในสงคราม, การทรมาน
ตาย: 600–1,000 คน
ผู้ก่อเหตุ: กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น พันตรี อิจิกาวะ เซงิ 
เหตุจูงใจ: ลงโทษจากการช่วยเหลือหน่วยจู่โจมของอังกฤษ
การสังหารหมู่ที่กะล่าโก้น (Kalagong massacre) เกิดขึ้นเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 ที่กะล่าโก้น ประเทศพม่า โดยสมาชิกของกองพันที่ 3 กรมทหารที่ 215 และหน่วยโอซี เค็มเปไตแห่งมะละแหม่ง ของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น หน่วยเหล่านี้ได้รับคำสั่งจากนายพลเซเอ ยามาโมโตะ เสนาธิการกองทัพที่ 33 ให้เข้ามากวาดล้างกองโจรตามที่มีข่าวว่ามีทหารอังกฤษโดดร่มเข้ามา
ทหารญี่ปุ่นได้เข้าปิดล้อมหมู่บ้านและจับกุมชาวบ้านทั้งหมด บางคนถูกพาไปที่มัสยิดในท้องถิ่น และบางคนถูกพาไปที่อาคารต่าง ๆ เพื่อสอบปากคำ ผู้หญิงและเด็กถูกข่มขืนและทุบตี หลังจากได้รับการยืนยันว่าพวกเขาช่วยเหลือหน่วยคอมมานโดของอังกฤษ พันตรีอิชิกาวะ เซอิจิ จึงสั่งให้สังหารหมู่ชาวบ้านทั้งหมด ชาวบ้านถูกพาเป็นกลุ่มละ 4 ถึง 10 คนไปที่บ่อน้ำใกล้เคียง ปิดตาและแทงด้วยดาบปลายปืน จากนั้นศพของพวกเขาถูกทิ้งลงในบ่อน้ำ หมู่บ้านถูกเผาจนวอดวาย ชาวบ้านประมาณ 600 ถึง 1,000 คนเสียชีวิตจากการสังหารหมู่ครั้งนี้
ชาวญี่ปุ่นกลุ่มนั้นลักพาตัวผู้รอดชีวิตหญิง 10 คนที่ยอมทำหน้าที่เป็น "สายลับ" แม้ว่าจะมีคนเชื่อว่าพวกเธอถูกใช้เป็นนางบำเรอ โดยมีสองคนที่หลบหนีได้ ส่วนที่เหลือหายตัวไป
แหล่งข้อมูลอื่น

Burma Star Association | The Massacre of Kalagon Village
IMTFE: Judgement (English Translation) | Chapter VIII: Conventional War Crimes (Atrocities)
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี

| --- | --- |
Phetchaburi Rajabhat University
ตราพระราชลัญจกร สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
ชื่อเดิม: สถาบันราชภัฏเพชรบุรี
ชื่อย่อ: มรภ.พบ. / PBRU
คติพจน์: คุณธรรมนำความรู้ มุ่งสู่สากล
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547; 20 ปีก่อน (2547-06-15)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชา  8 ดูในบทความ  โรงเรียน  1 ดูในบทความ  หน่วยงานสนับสนุน  17 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 719,513,300 บาท (พ.ศ. 2568)
นายกสภาฯ: พลอากาศเอก ชลิต พุกผาสุข
อธิการบดี: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ เสนาะ กลิ่นงาม
อาจารย์: 408 คน (พ.ศ. 2565)
บุคลากรทั้งหมด: 698 คน (พ.ศ. 2565)
ผู้ศึกษา: 6,620 คน (พ.ศ. 2565)
ที่ตั้ง: เลขที่ 38 หมู่ 8 ถนนหาดเจ้าสำราญ ตำบลนาวุ้ง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี 76000
เพลง: มาร์ชมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
ต้นไม้: ตาลโตนด
สี: ████ สีเขียว สีเหลือง
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย
บทความหลัก: มหาวิทยาลัยราชภัฏ
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี  (อังกฤษ: Phetchaburi  Rajabhat University) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐในกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏ ตั้งอยู่ในจังหวัดเพชรบุรี เดิมตั้งอยู่ที่จังหวัดราชบุรี มีชื่อว่า "โรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรม" ต่อมาในปี พ.ศ. 2470 จึงย้ายมาตั้งในจังหวัดเพชรบุรี
ประวัติ > สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย

ราชภัฏสัญลักษณ์  :  ได้หลอมรวมมาจากสัญลักษณ์เดิมของวิทยาลัยครูจำนวน 36 สถาบัน ให้คงเหลือความเป็นหนึ่งในรูปแบบสัญลักษณ์ใหม่เพียงรูปแบบเดียว โดยคำนึงถึงประโยชน์ในการนำไปใช้เพื่อการสื่อความหมายง่ายต่อการจดจำ  มีจุดเด่นและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของสถาบัน
การกำหนดรูปแบบสัญลักษณ์ของสถาบันราชภัฏ
รูปแบบที่เกี่ยวข้องกับสถาบันพระมหากษัตริย์ผู้ทรงให้กำเนิดสถาบันราชภัฏ
รูปแบบที่เป็นกลาง เกี่ยวข้องกับถิ่นที่ตั้ง ธรรมชาติและความสอดคล้องกับชื่อสถาบันราชภัฏที่ได้รับพระราชทาน
สีของสัญลักษณ์ ประกอบด้วยสีต่าง ๆ จำนวน 5 สี ดังต่อไปนี้
สีน้ำเงิน แทนค่าสถาบันพระมหากษัตริย์ผู้ให้กำเนิด และพระราชทาน “สถาบันราชภัฏ”
สีเขียว แทนค่าแหล่งที่ตั้งของสถาบันฯ ในแหล่งธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่สวยงาม
สีทอง แทนค่าความเจริญรุ่งเรืองทางภูมิปัญญา
สีส้ม แทนค่าความรุ่งเรืองทางศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น ที่ก้าวไกล
สีขาว แทนค่าความคิดอันบริสุทธิ์ของนักปราชญ์แห่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
ประวัติ > สีประจำมหาวิทยาลัย

สีประจำสถาบัน เขียว-เหลือง
หน่วยงานในสังกัด > คณะวิชา

คณะครุศาสตร์ (Faculty of Education)
คณะวิทยาการจัดการ (Faculty of Management Science)
คณะพยาบาลศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ (Faculty of Nursing and Allied Health Scienes)
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ (Faculty of Information Technology)
คณะเทคโนโลยีการเกษตร (Faculty of Agricultural Technology)
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (Faculty of Science and Technology)
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (Faculty of Humanities and Social Sciences)
คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม (Faculty of Engineering and Industrial Technology)
หน่วยงานในสังกัด > โรงเรียน

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
หน่วยงานในสังกัด > หน่วยงานสนับสนุน

สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ
สถาบันวิจัยและส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม
สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน
สำนักงานอธิการบดี
กลุ่มงานพัฒนากายภาพ ภูมิสถาปัตย์และสิ่งแวดล้อม
กลุ่มงานสื่อสารองค์กร
กองกลาง
กองนโยบายและแผน
กองพัฒนานักศึกษา
ศูนย์กีฬาและนันทนาการ
ศูนย์บ่มเพาะวิสาหกิจ
ศูนย์ปฏิบัติการอาคารเพชรน้ำหนึ่ง
ศูนย์ฝึกอบรมและทดสอบทักษะอาชีพ
ศูนย์พัฒนาภาษาและวิเทศสัมพันธ์
ศูนย์เทคโนโลยีดิจิทัล
สมาคมศิษย์เก่า
หน่วยตรวจสอบภายใน
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
ระบบจัดการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี เก็บถาวร 2012-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
KM@มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี เก็บถาวร 2012-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Blog@มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี เก็บถาวร 2013-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Digital Collection@PBRU.[ลิงก์เสีย]
PBRU@FB
PBRU@twitter
PBRU@Youtube
ราชภัฏสัญลักษณ์ :  ได้หลอมรวมมาจากสัญลักษณ์เดิมของวิทยาลัยครูจำนวน 36 สถาบัน ให้คงเหลือความเป็นหนึ่งในรูปแบบสัญลักษณ์ใหม่เพียงรูปแบบเดียว โดยคำนึงถึงประโยชน์ในการนำไปใช้เพื่อการสื่อความหมายง่ายต่อการจดจำ  มีจุดเด่นและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของสถาบัน
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้หมู่เกาะบริติชเวอร์จินไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |
|  กรีฑา | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 1 | 2 | 3 |
ดูเพิ่ม

หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาหมู่เกาะบริติชเวอร์จินที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 ที่ บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตินี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   ทีมผสม  |  |
บันไดเลื่อน

บันไดเลื่อนในเมืองโคเปนเฮเกน
การทำงานของบันไดเลื่อน
บันไดเลื่อน (อังกฤษ: Escalator) เป็นบันไดที่สามารถเคลื่อนไหว ขนส่งผู้คนจากชั้นหนึ่งไปยังอีกชั้นหนึ่งของสิ่งก่อสร้างได้ ซึ่งใช้ระบบไฟฟ้าในทำงาน เคลื่อนที่ในแนวตั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Worlds shortest escalator
Moving Stairways/Escalators at www.theelevatormuseum.org เก็บถาวร 2011-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Elevator Escalator Safety Foundation
Escalator troubles rooted in Metro's original design
http://www.lrb.co.uk/v24/n05/peter-campbell/why-does-it-take-so-long-to-mend-an-escalator, London Review of Books
A "self starting" escalator. Escalators may consume energy and incur extra "wear and tear", both of which add to the operating costs. This may be ameliorated by use of a "self-starting" escalator.  This feature can be seen in action in this 13-second handheld video clip named 'Essen-self-starting-escalator320.mpg'.
A videoclip: escalators with transparent sides showing the mechanism in operation.
Escalator safety hazard alerts.
Photos of a very early "cleat type" escalator based on the design of Jesse W. Reno.
Simulation escalator by Xkrouhn
| ด ค กการขนส่งสาธารณะ |
| --- | --- |
รถโดยสารประจำทาง:  รายชื่อรถโดยสารประจำทาง  รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ  คาราบานซ์  รถโดยสารประจำทางด่วน  รถโดยสารประจำทางนำทาง  รถโดยสารประจำทางระหว่างเมือง  รถโดยสารประจำทางหลังคาเปิด  รถโดยสารประจำทางเบา  ซัตเทิลบัส  Train-replacement bus  รถโดยสารประจำทางในเขตเมือง  รถโดยสารประจำทางไฟฟ้า 
ราง:  Cable car  รถไฟชานเมือง  Funicular  รถไฟมรดก  รถรางมรดก  รถไฟความเร็วสูง  รถรางม้า  รถไฟระหว่างเมือง  Interurban  รถไฟรางเบา  แม็กเลฟ  รถไฟรางเดี่ยว  ระบบขนส่งผู้โดยสาร  Railbus  ระบบขนส่งมวลชนเร็ว ระบบขนส่งทางรางขนาดกลาง  รถไฟฟ้าล้อยาง  รถไฟใต้ดิน  รถไฟภูมิภาค  รถราง  รถไฟราง 
พาหนะรับจ้าง:  Paratransit  Personal rapid transit  Auto rickshaw  Boda-boda  Cycle rickshaw  Hackney carriage  แท็กซี่  Vehicle for hire  มอเตอร์ไซค์รับจ้าง  Limousine  Rickshaw  Share taxi  Gondola  รถรับจ้างไม่ประจำทาง 
Carpooling:  Slugging  Flexible carpooling  Real-time ridesharing  Car jockey 
เรือ:  เคเบิลเฟอรี  เฟอร์รี  เรือโฮเวอร์คราฟต์  Hydrofoil  Ocean liner  แท็กซีน้ำ  เรือสำราญ 
อื่น ๆ:  Aerial tramway  สายการบิน  เครื่องบินพาณิชย์  ระบบแชร์จักรยาน  Carsharing  ลิฟต์  บันไดเลื่อน  ลิฟต์กอนโดลา  Horse-drawn vehicle  ไฮเปอร์ลูป  ทางเลื่อน  Trackless train 
สถานที่:  Bus bulb  โรงรถโดยสารประจำทาง  เลนรถโดยสารประจำทาง  Bus stand  สถานีขนส่งผู้โดยสาร  จุดจอดผู้โดยสาร  สถานีขนส่งผู้โดยสารปลายทาง  Bus turnout  เส้นทางวงกลม  เส้นทางตัดผ่านเมือง  Hub  สถานีเปลี่ยนเส้นทาง  Kassel kerb  Layover  สถานีรถไฟใต้ดิน  จุดจอดแล้วจร  Queue jump  Radial route  Taxicab stand  สถานีรถไฟ  จุดจอดรถราง  ท่าอากาศยาน  ท่าเรือ  ท่าน้ำ 
อัตราโดยสาร:  Automated fare collection  Bus advertising  Contract of carriage  Dead mileage  Farebox recovery ratio  Free travel pass  Free public transport  Manual fare collection  Money train  Proof-of-payment  Smart cards  เครื่องจำหน่ายบัตรโดยสาร  บัตรโดยสาร  Exit fare  Fare evasion 
สิ่งอำนวยความสะดวก:  ทราเวลคลาส  เฟิร์สคลาส  สลีปเปอร์  สแตนดิงแพสเวนเจอร์  Prohibited activities  Checked baggage 
กำหนดเวลา:  กำหนดเวลาระบบขนส่งสาธารณะ  On-time performance  Short turn  บัสบันชิง  Clock-face scheduling 
อื่น ๆ:  บอร์ดดิง  Destination sign  Hail and ride  ความปลอดภัยของระบบขนส่งสาธารณะ  ความปลอดภัยของท่าอากาศยาน  Request stop  ตำรวจระบบขนส่งสาธารณะ  Transit-oriented development (TOD)
การเร็นเดอร์

การใช้เทคนิคเรนเดอร์ฉากให้เป็นสามมิติ
การเร็นเดอร์ (อังกฤษ: rendering) หรือ การสร้างภาพกราฟิก บางครั้งเรียกว่า "การสร้างภาพจากแบบจำลอง" หรือ "การสร้างเป็นภาพสุดท้าย" คือกระบวนการสร้างภาพสองมิติจากแบบจำลองกราฟิกในระบบ โดยเริ่มจากการนำเข้าแบบจำลองกราฟิกซึ่งจะบรรยายวัตถุสองมิติ หรือสามมิติโดยบอกโครงสร้างข้อมูลของวัตถุสามมิติ อันประกอบด้วยข้อมูลเชิงเรขาคณิต ได้แก่ พิกัด มุมมอง พื้นผิวลวดลาย และข้อมูลเกี่ยวกับความสว่าง และคำนวณเพื่อแสดงผลลัพธ์เป็นภาพสองมิติบนจอ ซึ่งจะเป็นภาพแบบดิจิทัล (ภาพเชิงเลข) หรือภาพแบบจุดภาพ (ภาพแรสเตอร์) ทั้งนี้การเร็นเดอร์ภาพไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะการให้แสงและเงา ในบางกรณีก็หมายถึงการให้สีหรือการให้เส้น โดยไม่ต้องมีการให้แสงเงาก็ได้
หลักการทำงาน

ในการเร็นเดอร์จะทำการคำนวณค่าสีและความสว่าง ณ ตำแหน่งต่าง ๆ บนแบบจำลอง โดยใช้หลักการคำนวณหาจุดตกกระทบของแสงจากแหล่งกำเนิด หลังจากนั้นจึงเข้าสู่กระบวนการสร้างให้เป็นจุดภาพ (rasterization) ซึ่งจะเป็นการฉาย (project) แบบจำลองลงบนระนาบสองมิติ ก่อนส่งค่าไปแสดงบนจอภาพ กระบวนการนี้เป็นขั้นตอนสุดท้ายในสายท่อกราฟิกส์ (graphics pipeline) โดยจะให้ผลลัพธ์เป็นการแสดงรูปหรือการเคลื่อนไหวที่สร้างขึ้น
ความเป็นมา

ในทางคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ กระบวนการสร้างภาพจากแบบจำลองเริ่มเป็นประเด็นสำคัญในการศึกษาตั้งแต่ยุค 1970 เนื่องจากความซับซ้อนของเรขภาพคอมพิวเตอร์ โดยกระบวนการนี้มีความสำคัญในแง่ต่าง ๆ เช่น คอมพิวเตอร์เกม การจำลอง เทคนิคพิเศษทางภาพยนตร์หรือโทรทัศน์ และการออกแบบการสร้างภาพมโนทัศน์ ส่วนซอฟต์แวร์สำเร็จรูปบ้างก็รวมเข้ากระบวนการนี้กับซอฟต์แวร์สำหรับสร้างแบบจำลอง และสร้างแอนิเมชัน บ้างก็แยกเป็นซอฟต์แวร์เฉพาะต่างหาก อีกทั้งยังสามารถหาได้ในรูปแบบของซอฟต์แวร์ไม่จำกัดลิขสิทธิ์ ซึ่งขั้นตอนของการสร้างตัวเร็นเดอร์ หรือ ตัวสร้างภาพจากแบบจำลองนั้นอาศัยการรวมศาสตร์ต่าง ๆ หลายแขนงเช่น ฟิสิกส์ของแสง การรับรู้ด้านการมองเห็น คณิตศาสตร์ และวิศวกรรมซอฟต์แวร์
กรณีของกราฟิกสามมิติ การสร้างภาพจากแบบจำลองนั้นเป็นกระบวนการที่ทำได้ช้า และกินเวลาในการคำนวณมาก (เช่นขั้นตอนการสร้างภาพยนตร์) ซึ่งสามารถใช้กราฟิกฮาร์ดแวร์เร่งความเร็วการประมวลผลสามมิติแบบทันกาลเข้าช่วยได้ (เช่นการเพิ่มความเร็วของเกม) ซึ่งคำภาษาอังกฤษว่า "เร็นเดอร์" ได้มาจากศัพท์ที่หมายถึงขั้นตอนการลงแสงและเงาภาพทางศิลปะ (artistic rendering) แต่ในทางคอมพิวเตอร์กราฟิกขั้นตอนนี้กินความกว้างกว่าดังที่ได้อธิบายไว้
การเร็นเดอร์แบบไบแอสและอันไบแอส

โดยทั่วไปซอฟต์แวร์ที่ใช้ในงานเร็นเดอร์จะแบ่งเป็นสองกลุ่มหลัก ได้แก่กลุ่มที่ใช้เทคนิคการเร็นเดอร์แบบไบแอส (biased) และแบบอันไบแอส (unbiased) โดยในกลุ่มที่เรียกว่า unbiased จะมีการคำนวณแสงที่ซับซ้อนและใช้เวลานานกว่ากลุ่ม biased และเป็นที่นิยมในการใช้เร็นเดอร์ภาพนิ่ง ลักษณะของซอฟต์แวร์ในกลุ่มนี้คือยิ่งให้เวลามาก ภาพก็ยิ่งออกมาดูสมจริง ส่วนกลุ่ม biased นิยมใช้สำหรับการเร็นเดอร์ภาพเคลื่อนไหวเพราะกินเวลาน้อยกว่ามากในแต่ละเฟรม และให้ผลที่ค่อนข้างดี เทคนิคที่สำคัญในกลุ่มนี้เช่น photon mapping นอกจากนี้ การเร็นเดอร์แบบ biased ยังอาจเปิดช่องให้ผู้สร้างงานบิดเบือนความจริงเพื่อประโยชน์ในเชิงศิลปะได้ง่ายกว่าแบบ unbiased ที่กระบวนการต่าง ๆ ล้วนมีเพื่อสร้างภาพให้สมจริงถึงที่สุด อย่างไรก็ดี ซอฟต์แวร์สำหรับเร็นเดอร์บางตัวก็มีคุณลักษณะจากทั้งสองกลุ่มเทคนิค ดังนั้นการทำความเข้าใจลักษณะเฉพาะของเทคนิคต่าง ๆ จะช่วยให้ผู้สร้างงานสามารถเลือกปรับแต่งคุณลักษณะของซอฟต์แวร์ให้ทำงานตรงตามความต้องการและตรงต่อเวลาได้มากที่สุด และอยู่เหนือแนวคิดที่ว่าจะต้องเลือกใช้การเร็นเดอร์ภาพแบบ biased หรือ unbiased
เร็นเดอร์ฟาร์ม

การเร็นเดอร์ภาพที่ซับซ้อนมาก ๆ หรือภาพเคลื่อนไหวจะกินเวลานานกว่าภาพที่มีองค์ประกอบง่าย ๆ หรือภาพเดี่ยว ๆ ซอฟต์แวร์ที่ใช้ในการเร็นเดอร์จึงอาจได้รับการออกแบบเพิ่มเติมมาเพื่อให้สามารถแบ่งงานให้กับคอมพิวเตอร์หลายเครื่องหรือเครื่องเดียวแต่หลายหน่วยประมวลผลกลาง (CPU) ช่วยกันเร็นเดอร์เพื่อให้งานเสร็จเร็วยิ่งขึ้น การแบ่งงานนี้อาจเป็นการแบ่งภาพเดียวออกเป็นภาพเล็ก ๆ แล้วกระจายงานให้แต่ละหน่วยประมวลผลซึ่งเหมาะกับการเร็นเดอร์ภาพนิ่ง หรืออาจแบ่งออกเป็นช่วงเวลาหรือเฟรมสำหรับงานแอนิเมชัน มักเรียกกลุ่มของคอมพิวเตอร์หลาย ๆ เครื่องที่ช่วยกันเร็นเดอร์ภาพว่าเร็นเดอร์ฟาร์ม (render farm)
rendering equation

ในตำแหน่งและทิศทางหนึ่ง ๆ แสงขาออก หรือ outgoing light (Lo) จะเท่ากับผลรวมของแสงที่ถูกปล่อย หรือ emit (Le) กับที่ถูกสะท้อนออกมา โดยแสงที่ถูกสะท้อนออกมาคือผลรวมของผลคูณแสงขาเข้า หรือ incoming light (Li) จากทุกทิศทางกับการสะท้อนของพื้นผิว (bidirectional reflectance distribution function) และมุมขาเข้า
ดูเพิ่ม

โกลบอลอิลลูมิเนชัน
การสะท้อนแสงพร่า
การสะท้อนแบบกระจกเงา
rendering equation อธิบายถึงจำนวนของแสงที่ออกจากจุด x ไปยังมุมมองหนึ่งๆ
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อาล ซะอีด

| ฮัยษัม บิน ฏอริก อาล ซะอีด |
| --- | --- |

สุลต่านโอมาน
ครองราชย์: 11 มกราคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
ก่อนหน้า: กอบูส บิน ซะอีด 

พระราชสมภพ: 11 ตุลาคม พ.ศ. 2497 (70 ปี) มัสกัต รัฐสุลต่านมัสกัตและโอมาน
คู่อภิเษก: ไซยิดดา อาฮัด บินต์ อับดุลลาห์ อัลบูไซดิยาห์
ราชวงศ์: อาล ซะอีด
พระราชบิดา: ฏอริก บิน ตัยมูร
พระราชมารดา: Shawana bint Hamud bin Ahmad Al-Busaidiyah
ศาสนา: อิสลามนิกายอิบาดี
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อาล ซะอีด (อาหรับ: هيثم بن طارق آل سعيد; เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1954) เป็นสุลต่านแห่งรัฐโอมาน สืบต่อราชบัลลังก์จากสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านกอบูส บิน ซะอีด อาล ซะอีด เมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2020 โดยก่อนหน้านี้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมรดกและวัฒนธรรมแห่งรัฐสุลต่านโอมาน
ประวัติ

สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อาล ซะอีด เป็นสมาชิกแห่งราชวงศ์อาล ซะอีด และในปี ค.ศ. 1979 จบการศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในโปรแกรมการบริการต่างประเทศ (FSP)
บทบาท

ในช่วงคริสตทศวรรษที่ 1980 สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อาล ซะอีดเป็นประธานสมาคมกีฬาแห่งประเทศโอมาน นอกจากนี้พระองค์ทรงเคยเป็นปลัดกระทรวงการต่างประเทศ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 จนถึงปี ค.ศ. 1994 ก่อนที่ภายหลังจะดำรงตำแหน่งเลขาธิการกระทรวงการต่างประเทศ (ค.ศ. 1994–ค.ศ. 2002) และช่วงกลางปี คริสตทศวรรษที่ 1990 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมรดกและวัฒนธรรม
นอกจากนี้สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อาล ซะอีด ยังเป็นประธานกรรมาธิการเพื่อกำหนดวิสัยทัศน์ประเทศในอนาคต ผ่านชื่อ "โอมาน 2040″ พร้อมกับเป็นกิตตมศักดิ์ประธานสมาคมมิตรภาพโอมาน-ญี่ปุ่น
หมู่เกาะโซโลมอนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| หมู่เกาะโซโลมอน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SOL
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกหมู่เกาะโซโลมอน
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 2 คน (ชาย 1 คน / หญิง 1 คน) ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
2012 2016 2020 2024
หมู่เกาะโซโลมอน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งหมู่เกาะโซโลมอนได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  เทควันโด | 1 | 1 | 2 |

| รวม | 1 | 1 | 2 |
เทควันโด

| นักกีฬา | รายการ | รอบแรก> คู่แข่ง ผล | รอบก่อนรองฯ> คู่แข่ง ผล | รอบรองฯ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โซโลมอน จากิริ | Men's –61 kg |  |  |  |  |  |
| เจมินาห์ โอโต | Women's –58 kg |  |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

หมู่เกาะโซโลมอนในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติหมู่เกาะโซโลมอนในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาหมู่เกาะโซโลมอนที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตินี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
สุลต่านมูอัดซัม ชะฮ์

| มูอัดซัม ชะฮ์  معظم شاه‎ |
| --- | --- |
สุลต่านเกอดะฮ์
ครองราชย์: 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1179 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1202
ก่อนหน้า: มุดซัฟฟาร์ ชะฮ์ที่ 1
ถัดไป: มูฮัมมัด ชะฮ์
สวรรคต: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1202 โกตาบูกิตมาเรียม
พระราชบุตร: สุลต่านมูฮัมมัด ชะฮ์ ตุนกู มาเฮอรัน ตุนกู ปูตรี
ราชวงศ์: เกอดะฮ์
พระราชบิดา: มุดซัฟฟาร์ ชะฮ์ที่ 1
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
ปาดูกา ซรี สุลต่านมูอัดซัม ชะฮ์ อิบนี อัล-มาร์ฮุม สุลต่าน มุดซัฟฟาร์ ชะฮ์ที่ 1 (มลายู: Paduka Sri Sultan Mu'adzam Shah ibni al-Marhum Sultan Mudzaffar Shah I,ڤدوك سري سلطان معظم شاه ابن المرحوم سلطان مظفر شاه ١; สวรรคต 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1202; บางครั้งระกดเป็น สุลต่านมูอัซซัม ชะฮ์ (Sultan Mu'azzam Shah)) เป็นสุลต่านเกอดะฮ์องค์ที่ 2 ผู้ครองราชย์ใน ค.ศ. 1179 ถึง 1202
แหล่งข้อมูลอื่น

List of Sultans of Kedah
หมู่เกาะมาร์แชลล์ในโอลิมปิก

หมู่เกาะมาร์แชลล์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของหมู่เกาะมาร์แชลล์ คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ MHL
นับตั้งแต่หมู่เกาะมาร์แชลล์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาหมู่เกาะมาร์แชลล์ยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ปักกิ่ง 2008 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ลอนดอน 2012 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
 โตเกียว 2020: เหตุการณ์ในอนาคต
 ปารีส 2024: เหตุการณ์ในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | รวม | 0 | 0 | 0 | 0 | - |