stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นิวเวฟ

| นิวเวฟ |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: พังก์ร็อก อาร์ตร็อก การาจร็อก แกลมร็อก ผับร็อก สกา เร็กเก ฟังก์ ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ บับเบิลกัมป็อป ดิสโก้
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: กลางถึงปลายทศวรรษที่ 1970 สหราชอาณาจักร และ สหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ: เสียงร้อง - กีตาร์ - กีตาร์เบส - กลอง - คีย์บอร์ด
รูปแบบอนุพันธุ์: Neue Deutsche Welle
แนวย่อย
ซินธ์ป็อป – อิเล็กโทรแคลช – อิเล็กโทรป็อป – ม็อดรีไววอล – แดนซ์พังก์ - ดาร์กเวฟ
แนวประสาน
ซินธ์พังก์ – ทูโทน
หัวข้ออื่น ๆ
โพสต์-พังก์ ออลเทอร์เนทิฟร็อก
บลอนดี (Blondie) ในปี ค.ศ. 1976 จากซ้ายไปขวา: แกรี วาเลนไทน์, เคล็ม เบิร์ก, เดโบราห์ แฮร์รี, คริส สไตน์ และ จิมมี เดสทรี
นิวเวฟ (อังกฤษ: new wave music) เป็นแนวเพลงป็อปร็อกที่เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่ผูกพันกับพังก์ร็อก โดยทั่วไปคำนี้มีความหมายเดียวกับพังก์ร็อก ก่อนที่จะรวมกับอิเล็กทรอนิกส์ ดนตรีทดลอง ม็อด ดิสโก้ และป็อป ต่อมานิวเวฟได้มีแนวเพลงย่อยได้แก่ นิวโรแมนติกและกอทิกร็อก
ในฐานะที่เป็นแนวเพลงที่ได้รวมเอามากจากเสียงของพังก์ร็อกที่เป็นต้นฉบับ และอุปนิสัยของชนกลุ่มน้อย เช่นเน้นเพลงในเวลาสั้นและเราะรานแต่มันเป็นลักษณะซับซ้อนมากขึ้นในเพลงและเนื้อเพลงทั้ง ลักษณะทั่วไปของดนตรีนิวเวฟ นอกเหนือจากอิทธิพลของพังก์รวมถึงการใช้เครื่องสังเคราะห์เสียง และการผลิตแบบอิเล็กทรอนิกส์ รวมถึงการจัดแต่งทรงผมและศิลปะหลากหลายขึ้น ในฐานะที่คำว่านิวเวฟมักจะใช้เพื่ออธิบายเพลงซึ่งเป็นที่เล่นโวหารและพิสดาร ลวงและปรากฏที่หัวใจ ผสมผสานในการติดท่อนแบบไพเราะชัดเจน ในลักษณะรูปแบบของแนวเพลงนี้แตกต่างกันอย่างมากตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ที่ช่วงเพลงร็อกกำลังฟื้นฟูในคริสต์ทศวรรษ 1960 รวมทั้งสกาและเร็กเก ไปยังถึงแนวเพลงซินธ์ป็อปซึ่งเน้นในเชิงเพลงแดนซ์
นิวเวฟถูกมองว่าเป็นหนึ่งในแนวเพลงที่ชัดเจนที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในเวลานั้นมันได้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ต่อหลายศิลปินและกลุ่มวงดนตรีในเวลานั้นที่ถูกเรียกว่าเป็นวงนิวเวฟ แนวเพลงได้อยู่ประจำช่องเอ็มทีวี และความนิยมมากของศิลปินนิวเวฟที่ได้รับการบันทึกเพียงบางส่วนต่อการเปิดเผยในช่องโทรทัศน์ แม้จะมีความสำเร็จเชิงพาณิชย์ในช่วงปี ค.ศ. 1980 ก็ได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ แนวเพลงเริ่มที่จะหายไปในราวปี ค.ศ. 1984 แต่ก็ไม่เคยหายไปจริง ๆ และได้รับการฟื้นตัวอย่างดีตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 หลังจากที่ "มีความรู้สึกโหยหา" ต่อนิวเวฟที่ได้ถูกข้ามไปอย่างรวดเร็วและส่งผลให้มีอิทธิพลต่อหลายศิลปิน แนวเพลงได้รับการฟื้นฟูในปี ค.ศ. 1990 และต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 เล็กน้อย และกลายเป็นที่นิยมอีกครั้งในปี ค.ศ. 2004 ต่อมาแนวเพลงมีอิทธิพลต่อความหลากหลายแนวเพลงอื่น
นิวคาสเซิลอะพอนไทน์
ความสัมพันธ์กับนานาชาติ > เมืองพี่น้อง

นิวคาสเซิลอะพอนไทน์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
นิวคาสเซิล ประเทศออสเตรเลีย
แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐ (1977)
โกรนิงเงิน ประเทศเนเธอร์แลนด์
บาร์เกิน ประเทศนอร์เวย์ (1968)
เก็ลเซินเคียร์เชิน ประเทศเยอรมนี (1948)
ไฮฟา ประเทศอิสราเอล
น็องซี ประเทศฝรั่งเศส (1954)
ไท่หยวน ประเทศจีน (1985, นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ถอนความสัมพันธ์เพียงฝ่ายเดียวใน ค.ศ. 2022)
ความสัมพันธ์กับนานาชาติ > สถานกงสุลต่างชาติ

ประเทศที่มีในข้อความนี้มีสถานกงสุลอยู่ในนิวคาสเซิล: เดนมาร์ก, ฟินแลนด์, โรมาเนีย,
เบลเยียม, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, ไอซ์แลนด์, อิตาลี, นอร์เวย์, และสวีเดน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์นครนิวคาสเซิลอะพอนไทน์ (สภานครนิวคาสเซิล)
เว็บไซต์การท่องเที่ยวนิวคาสเซิล
BBC Tyne BBC Local website
| ด ค กนครในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
อังกฤษ:  กลอสเตอร์  คอเวนทรี  คาร์ไลล์  คิงส์ตันอะพอนฮัลล์  เคมบริดจ์  แคนเทอร์บรี  โคลเชสเตอร์  ชิชิสเตอร์  เชฟฟีลด์  เชสเตอร์  ซอลฟอร์ด  ซอลส์บรี  ซันเดอร์แลนด์  เซนต์ออลบันส์  เซาท์เอนด์-ออน-ซี  เซาแทมป์ตัน  ดองคัสเตอร์  ดาร์บี  เดอรัม  ทรูโร  นครเวสต์มินสเตอร์  นครหลวงลอนดอน  นอตทิงแฮม  นอริช  นิวคาสเซิลอะพอนไทน์  บริสตอล  บาธ  เบอร์มิงแฮม  แบรดฟอร์ด  ไบรตันและโฮฟ  พลิมัธ  พีเทอร์เบรอห์  เพรสตัน  มิลตันคีนส์  แมนเชสเตอร์  ยอร์ก  ริพพอน  ลิงคอล์น  ลิชฟีลด์  ลิเวอร์พูล  ลีดส์  เลสเตอร์  แลงคาสเตอร์  วินเชสเตอร์  วุร์สเตอร์  วุลเวอร์แฮมป์ตัน  เวกฟีลด์  เวลล์ส  สโตก-ออน-เทรนต์  ออกซฟอร์ด  อีลี  เอ็กซิเตอร์  เฮริฟอร์ด 
สกอตแลนด์:  กลาสโกว์  ดันดี  ดันเฟิร์มลีน  เพิร์ท  สเตอร์ลิง  อินเวอร์เนสส์  เอดินบะระ  แอเบอร์ดีน 
เวลส์:  คาร์ดิฟฟ์  เซนต์เดวิดส์  เซนต์แอซัฟ  นิวพอร์ต  แบงกอร์  เรกซัม  สวอนซี 
ไอร์แลนด์เหนือ:  เดร์รี  นิวรี  เบลฟาสต์  แบงเกอร์  ลิสเบิร์น  อาร์มา 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA 2  IdRef
นิวเฮเวน

| นิวเฮเวน |
| --- | --- |
เมือง
เส้นขอบฟ้าเมืองนิวเฮเวน
สมญา: The Elm City
สถานที่ตั้งในนิวเฮเวนเคาน์ตี
พิกัด: 41°18′36″N 72°55′25″W﻿ / ﻿41.31000°N 72.92361°W﻿ / 41.31000; -72.92361
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: รัฐคอนเนทิคัต
NECTA: New Haven
Region: South Central Region
Settled (town): 1638
Incorporated (city): 1784
Consolidated: 2010
การปกครอง
 • ประเภท: Mayor-board of aldermen
 • Mayor: John DeStefano, Jr. (D)
พื้นที่
 • เมือง: 20.1 ตร.ไมล์ (52.1 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 18.7 ตร.ไมล์ (48.4 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 1.4 ตร.ไมล์ (3.7 ตร.กม.)
ความสูง: 59 ฟุต (18 เมตร)
ประชากร (2010)
 • เมือง: 129,779 คน
 • ความหนาแน่น: 6,500 คน/ตร.ไมล์ (2,500 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 862,477 คน
 • Demonym: New Havener
 : Metro area refers to New Haven County
เขตเวลา: UTC-5 (Eastern)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-4 (Eastern)
ZIP code: 06501-06540
รหัสพื้นที่: 203
FIPS code: 09-52000
GNIS feature ID: 0209231 
Airport: Tweed-New Haven Regional Airport – HVN (County)
เว็บไซต์: www.cityofnewhaven.com
นิวเฮเวน (อังกฤษ: New Haven) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของรัฐคอนเนทิคัต สหรัฐอเมริกา เป็นรองเมืองบริดจ์พอร์ต และใหญ่เป็นอันดับ 6 ของนิวอิงแลนด์ มีประชากร 129,779 คน (ค.ศ. 2010) เมืองตั้งอยู่ริมอ่าวนิวเฮเวน ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1638 โดยพวกเพียวริตัน และตั้งชื่อว่า ควินนิพิแอก ภายใต้การนำของจอห์น แดเวนพอร์ตและทีโอฟิลัส อีตัน เมืองได้รับชื่อปัจจุบันเมื่อ ค.ศ. 1640 รวมเข้ากับอาณานิคมคอนเนทิคัตใน ค.ศ. 1664 เป็นเมืองหลวงของคอนเนทิคัตร่วมกับเมืองฮาร์ตเฟิร์ดระหว่าง ค.ศ. 1701-1875 ในสงครามปฏิวัติอเมริกาถูกพวกจงรักภักดีอังกฤษบุกเข้าทำลายเมื่อ ค.ศ. 1779 สถาปนาเป็นเมืองเมื่อ ค.ศ. 1784 ต่อมาในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมที่สำคัญ
นิวเคลียส (ระบบประสาท)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ นิวเคลียส
ในทางประสาทกายวิภาคศาสตร์ นิวเคลียส (อังกฤษ: nucleus) หมายถึงกลุ่มของเซลล์ประสาทที่อยู่กันอย่างหนาแน่นภายในสมอง ในภาพตัดกายวิภาคบริเวณนิวเคลียสจะเป็นส่วนเนื้อเทา (gray matter) ที่ถูกรายล้อมด้วยเนื้อขาว (white matter) ซึ่งเป็นส่วนใยประสาท นิวเคลียสมีลักษณะโครงสร้างซับซ้อนประกอบด้วยเซลล์ประสาทหลายชนิดเรียงตัวกันเป็นกลุ่มหรือเป็นชั้นๆ เพื่อทำหน้าที่ร่วมกัน ในสมองของสัตว์มีกระดูกสันหลังประกอบด้วยนิวเคลียสต่างๆ มากนับร้อยนิวเคลียส
คำว่านิวเคลียสในบางครั้งอาจอนุโลมหมายถึงกลุ่มของเซลล์ประสาทที่กระจายตัวเป็นบริเวณกว้างแต่สามารถระบุแยกได้ อาทิ เรติคิวลาร์นิวเคลียสของทาลามัส (reticular nucleus of the thalamus) ซึ่งเป็นชั้นบางๆ ของเซลล์ประสาทชนิดยับยั้ง (inhibitory neuron) ที่อยู่ล้อมรอบทาลามัส
ส่วนของสมองที่สำคัญบางตำแหน่งมีลักษณะเป็นกลุ่มของนิวเคลียสที่ทำงานประสาทกันระหว่างโครงสร้าง ได้แก่ ทาลามัสและไฮโปทาลามัสซึ่งประกอบด้วยโครงสร้างย่อยลงไปอีกมากมาย เมดัลลา ออบลองกาตาและพอนส์ก็ประกอบด้วยนิวเคลียสเล็กๆ จำนวนมากทำหน้าที่ทั้งรับความรู้สึก สั่งการ และการควบคุมการทำงานของร่างกาย
ในระบบประสาทนอกส่วนกลางจะเรียกกลุ่มของเซลล์ประสาทว่า ปมประสาท (ganglion) แทน
ตัวอย่างของนิวเคลียส

ก้านสมอง (brainstem) ได้แก่ เรด นิวเคลียส (red nucleus), เวสทิบิวลาร์ นิวเคลียส (vestibular nucleus), อินฟีเรียร์ โอลีฟ (inferior olive)
ซีรีเบลลัม (cerebellum) ได้แก่ เดนเตต นิวเคลียส (dentate nucleus), เอ็มโบลิฟอร์ม นิวเคลียส (emboliform nucleus), โกลโบส นิวเคลียส (globose nucleus), แฟสทิเจียล นิวเคลียส (fastigial nucleus)
เบซัลแกงเกลีย (basal ganglia) ได้แก่ สไตรเอตัม (striatum) (ได้แก่ คอเดต (caudate) และพิวตาเมน (putamen)), พาลลิดัม (pallidum) (โกลบัส พาลลิดัส (globus pallidus)), ซับสแตนเชีย ไนกรา (substantia nigra), ซับทาลามิก นิวเคลียส (subthalamic nucleus)
นิวเคลียสของเส้นประสาทสมองต่างๆ
ดูเพิ่ม

สมอง
ระบบประสาท
นิวเซียม

ตัวอาคารนิวเซียม
นิวเซียม (อังกฤษ: Newseum) เป็นพิพิธภัณฑสถานแสดงผลงานที่เกี่ยวข้องกับกับข่าว และหนังสือพิมพ์ ตัวพิพิธภัณฑสถานตั้งอยู่บนถนนเพนซิลเวเนีย ในวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา เป็นลักษณะอาคารสูง 7 ชั้น พื้นที่ 250,000 ตารางฟุต และประกอบด้วยแกลเลอรี 14 ห้อง
นิวเซียมเดิมนั้นตั้งอยู่ในอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย ที่เริ่มเปิดให้บริการเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2540 หลังจากการเสนอแนะการย้ายพิพิธภัณฑ์มาอยู่ในวอชิงตัน ดี.ซี. พิพิธภัณฑ์เดิมในอาร์ลิงตันได้ปิดตัวลงวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 และต่อมาวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2551 พิพิธภัณฑ์นิวเซียมในวอชิงตัน ดี.ซี. ได้เปิดให้บริการ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์พิพิธภัณฑ์สถานนิวเซียม
นิม

ไม้ขีดไฟถูกตั้งไว้เล่นเกมนี้ ผู้เล่นจะนำไม้ขีดออกเท่าใดก็ได้
นิม (อังกฤษ: Nim) คือ เกมวางแผนทางคณิตศาสตร์เกมหนึ่ง ซึ่งมีผู้เล่น 2 คน และมีกติกาในการเล่นดังนี้
มีกองหินอยู่หลายกอง แต่ละกองมีก้อนหินอยู่
ผู้เล่นจะผลัดกันหยิบก้อนหิน
ในการหยิบแต่ละครั้ง ผู้เล่นจะต้องหยิบก้อนหินออกจากกองหินกองใดกองหนึ่ง และต้องหยิบอย่างน้อย 1 ก้อน
ผู้เล่นที่หยิบก้อนหิน ก้อนหินก้อนสุดท้าย จะเป็นผู้ชนะ (ผู้ที่หยิบหินก่อนสุดท้ายจะเป็นผู้แพ้)
มีการเล่นนิมมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว บางคนกล่าวว่านิมมีต้นกำเนิดจากจีน แต่ความจริงแล้ว ยังไม่มีใครรู้ได้ จากหลักฐานของชาวยุโรป พบว่า นิมมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 Charles L. Bouton แห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเป็นผู้ตั้งชื่อเกมนี้ว่า นิม และได้พัฒนาทฤษฎีเกี่ยวกับเกมนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1901 แต่ชื่อเดิมของเกมนี้ยังไม่มีใครรู้ บางทีมันอาจมาจากภาษาเยอรมันคำว่า nimm! ซึ่งแปลว่า take! หรืออาจจะมาจากภาษาอังกฤษเก่า ซึ่งก็แปลว่า take เหมือนกัน มีการตั้งข้อสังเกตว่าเมื่อเราหมุนคำว่า NIM เราจะได้คำว่า WIN ซึ่งอาจเป็นเพียงความบังเอิญ
นอกจากนี้ ยังมีผู้นิยมเล่นเกมนิมในแบบตรงกันข้ามคือ ผู้เล่นที่หยิบก้อนหินก้อนสุดท้าย จะเป็นผู้แพ้ แต่โดยทั่วไป เรานิยมเล่นโดยใช้กติกาแบบแรกมากกว่า
ตัวอย่างการเล่น

ตัวอย่างการเล่นนิมด้วยกติกาปกติ สมมติว่าเริ่มต้นด้วยกองหิน 3 กอง แต่ละกองมีก้อนหินอยู่ 3, 4, 5 ก้อน ตามลำดับ
จำนวนก้อนหินในกอง     การหยิบ
A B C
 
3 4 5           เราหยิบก้อนหิน 2 ก้อน ออกจาก A
1 4 5           คุณหยิบก้อนหิน 3 ก้อน ออกจาก C
1 4 2           เราหยิบก้อนหิน 1 ก้อน ออกจาก B
1 3 2           คุณหยิบก้อนหิน 1 ก้อน ออกจาก B
1 2 2           เราหยิบก้อนหิน ออกจาก A
0 2 2           คุณหยิบก้อนหิน 1 ก้อน ออกจาก B
0 1 2           เราหยิบก้อนหิน 1 ก้อน ออกจาก C (แต่ถ้าใช้กติกาแบบที่สอง เราจะหยิบก้อนหิน 2 ก้อนออกจาก C ทำให้เหลือ (0, 1, 0)  )
0 1 1           คุณหยิบก้อนหิน 1 ก้อน ออกจาก B
0 0 1           เราหยิบก้อนหิน ออกจาก C ดังนั้น เราจึงเป็นผู้ชนะ
การพิสูจน์

C. Bouton เป็นผู้อธิบายกลยุทธ์ในการเล่นให้ชนะเสมอ และให้บทพิสูจน์ดังนี้
ทฤษฎีบท. ในเกมนิมแบบปกติ ผู้เล่นคนแรกจะมีกลยุทธ์ในการเล่นให้ชนะเสมอ ก็ต่อเมื่อ ผลบวกนิมของจำนวนก้อนหินทุกกองไม่เท่ากับ 0. มิฉะนั้นแล้ว ผู้เล่นคนที่สองจะมีกลยุทธ์ในการเล่นให้ชนะเสมอ
พิสูจน์: ผลบวกนิม (⊕) มีสมบัติการเปลี่ยนหมู่ และการสลับที่ และยังมีสมบัติ x = 0 ด้วย
ให้ x1, ..., xn คือ จำนวนก้อนหินในแต่ละกองก่อนการหยิบ และ y1, ..., yn คือ จำนวนก้อนหินในแต่ละกองหลังการหยิบ ให้ s = x1 ⊕ ... ⊕ xn และ t = y1 ⊕ ... ⊕ yn. ถ้าเราหยิบกองที่ k, เราจะได้ xi = yi สำหรับ i ≠ k, และ xk > yk. จากสมบัติของ ⊕ เราจะได้
t = 0 ⊕ t
      = s ⊕ s ⊕ t
      = s ⊕ (x1 ⊕ ... ⊕ xn) ⊕ (y1 ⊕ ... ⊕ yn)
      = s ⊕ (x1 ⊕ y1) ⊕ ... ⊕ (xn ⊕ yn)
      = s ⊕ 0 ⊕ ... ⊕ 0 ⊕ (xk ⊕ yk) ⊕ 0 ⊕ ... ⊕ 0
      = s ⊕ xk ⊕ yk
 
(*) t = s ⊕ xk ⊕ yk
เราจะพิสูจน์ทฤษฎีบทนี้ ด้วยการอุปนัยจากบทตั้งทั้ง 2 ข้อต่อไปนี้
บทตั้งที่ 1. ถ้า s = 0 แล้ว t ≠ 0 เสมอ ไม่ขึ้นอยู่กับว่าจะหยิบแบบใด
พิสูจน์: ถ้าไม่มีก้อนหินเหลืออยู่ บทตั้งนี้จะถือว่าเป็นจริง (และผู้เล่นคนแรกก็จะเป็นผู้แพ้ตามนิยามของเกม)
แต่ถ้ามีก้อนหินเหลืออยู่ การหยิบก้อนหินออกจากกองที่ k จะทำให้ t = xk ⊕ yk จาก (*) ซึ่งค่านี้จะไม่เท่ากับศูนย์เพราะ xk ≠ yk
บทตั้งที่ 2. ถ้า s ≠ 0 แล้ว จะมีวิธีหยิบที่ทำให้ t = 0 เสมอ
พิสูจน์: ให้ d เป็นบิตที่ไม่เป็นศูนย์ที่อยู่ซ้ายสุดของ s, เลือก k ที่ xk บิตที่ d ไม่เป็นศูนย์ (ต้องมี k อยู่ มิฉะนั้นแล้ว s บิตที่ d จะเป็น 0)
ให้ yk = s ⊕ xk
เรารับประกันได้ว่า yk < xk
เพราะว่า xk กับ yk จะมีบิตที่อยู่ทางซ้ายบิตที่ d เหมือนกัน
แต่ yk บิตที่ d จะเปลี่ยนจาก 1 เป็น 0 (ค่าลดไป 2k) และ
การเปลี่ยนแปลงในบิตที่เหลือ จะมีค่าไม่เกิน 2k−1
ดังนั้น ผู้เล่นคนแรกจึงสามารถหยิบก้อนหิน xk − yk ก้อน ออกจากกองที่ k ได้
จะได้
t = s ⊕ xk ⊕ yk           (จาก (*))
  = s ⊕ xk ⊕ (s ⊕ xk)
  = 0
การเล่นแบบอื่น ๆ

มีการเล่นนิมในอีกลักษณะหนึ่งคือ แทนที่จะหยิบก้อนหินจำนวนเท่าใดก็ได้ ให้เปลี่ยนเป็นหยิบก้อนหินได้จำกัด นั่นคือ ผู้เล่นจะหยิบก้อนหินออกได้ 1 หรือ 2 หรือ ... หรือ k ก้อนต่อการหยิบหนึ่งครั้งเท่านั้น (ซึ่งควรเรียกว่า เกมการลบ S (1,2,...,k) มากกว่า) โดยทั่วไป เกมนี้จะเล่นแค่กองหินกองเดียว
กลยุทธ์ในการเล่นจะไม่แตกต่างจากการเล่นแบบเดิม ยกเว้น ก่อนที่เราจะหาค่าผลบวกนิม เราจะต้องลดขนาดของกองหิน ด้วยการมอดุโลกับ k + 1 ก่อน. ถ้าทุกกองมอดุโลแล้วได้ 0 (สำหรับกติกาแบบที่สอง) ให้หยิบก้อนหิน k ก้อน ออกจากกองใดกองหนึ่งก็ได้ ถ้าเล่นจนเหลือกองเดียวและมีก้อนหินเหลือ n ก้อน ผู้เล่นคนที่สองจะชนะได้ ก็ต่อเมื่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

The hot game of Nim เก็บถาวร 2008-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เล่นนิมออนไลน์
นิวอัมสเตอร์ดัม (จังหวัดสมุทรปราการ)

นิวอัมสเตอร์ดัม (อังกฤษ: New Amsterdam) ในอดีตเคยเป็นสถานีการค้าของชาวฮอลันดาที่ปากแม่น้ำเจ้าพระยาในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีลักษณะเป็นคลังสินค้าและท่าเรือขนถ่ายสินค้า ปัจจุบันตั้งอยู่ใน หมู่ 1 ซอยสุขสวัสดิ์ 55 ถนนสุขสวัสดิ์ ตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ สภาพในปัจจุบันไม่หลงเหลือสิ่งก่อสร้าง เป็นที่อยู่อาศัย
ประวัติ

ชาวฮอลันดาได้เข้ามาค้าขายกับไทยในสมัยของสมเด็จพระเอกาทศรถ พ่อค้าที่มีความดีความชอบกับทางราชการแผ่นดินหลายอย่าง สมเด็จพระเอกาทศรถจึงได้ทรงพระราชทานที่ดินบริเวณเหนือคลองปลากด ใช้เป็นที่ตั้งคลังสินค้าและเป็นที่อาศัยของเจ้าหน้าที่เป็นสถานที่งดงามและมีเครื่องใช้ที่จําเป็นและทันสมัย จนถึงกับมีการยกย่องในหมู่ชาวฮอลันดาว่าเป็นเมือง "นิวอัมสเตอร์ดัม" (New Amsterdam)
มีบันทึกที่กล่าวถึงนิวอัมสเตอร์ดัมของชาวต่างประเทศหลายรายที่เดินทางเข้ามาตามลำน้ำเจ้าพระยา อย่างเช่น
โยส เซาเตน กล่าวว่า
ค.ศ. 1634 (พ.ศ.2167) ข้าหลวงใหญ่และที่ปรึกษา ทางการค้าของฮอลันดาประจำ อินเดียได้อนุมัติให้ข้าพเจ้า (โยส เซาเตน) จัดสร้างที่พักอาศัยและโกดังสินค้าเป็นตึกทำให้เป็นสถานที่น่าอยู่และสะดวกสบายเป็นอย่างยิ่งตรงบริเวณฝั่งแม่น้ำ ซึ่งเป็นสถานที่เหมาะสมและมีทำเลที่ดีที่สุดยิ่งกว่าสถานที่ก่อสร้างอื่น ๆ ทั้งหมดในกรุงศรีอยุธยา
เอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ นายแพทย์ชาวเยอรมัน ซึ่งเข้ามากรุงศรีอยุธยากับคณะทูตฮอลันดาใน พ.ศ. 2223 ในสมัยพระเพทราชา ได้บันทึกถึงช่วงมาถึงปากแม่น้ำเจ้าพระยาไว้ว่า
...ปากแม่น้ำนั้นบานออกเป็นทะเล ในระหว่างที่ดินอันเป็นดอนเตี้ย ๆ ขนาบทั้งสองข้าง ซึ่งไม่มีอะไรเลยนอกจากกองโคลน ไม่ไกลออกไปเท่าไรนัก เราเห็นรังดินปืนทิ้งอยู่กับปืนใหญ่ทั้งสองฟากแม่น้ำ ตั้งแต่คราวเกิดเหตุยุ่งยากกับฝรั่งเศสที่แล้วมา... ตกเที่ยงเราก็มาถึงหมู่บ้านและโรงสินค้าของเนเธอร์แลนด์ ชื่อ อัมสเตอร์ดัม ตั้งอยู่ห่างปากแม่น้ำมาเกือบ 2 ลีก นายบ้านตำบลนี้ชื่อคอเร เป็นชาวสวีเดนโดยกำเนิด วันที่ 8 มิถุนายน ตอนเช้า ข้าพเจ้าไปเดินเลียบเลาะป่าละเมาะใกล้หมู่บ้าน แต่ไม่ได้ผลอะไรมากนัก ด้วยว่าบริเวณป่านั้นน้ำท่วมเสียเป็นส่วนมาก ส่วนบริเวณที่น้ำมิได้ท่วมก็เป็นที่อยู่ของเสือและสัตว์ร้ายอื่น ๆ...
บันทึกการเดินทางของเรือดีไลต์ โดย กัปตันจอห์น สมิท ในภารกิจของบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ ซึ่งเดินทางมาจากประเทศจีนว่า
...วันอาทิตย์ที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1683 (พ.ศ. 2226) เราได้มาถึงก้นอ่าวสยามและพบแม่น้ำ ได้ส่งนายอับร. นาวาโรขึ้นฝั่งไป...ในตอนเย็นนายนาวาโรได้กลับมายังเรือ และได้นำตัวคนนำร่องชาวฮอลันดาจากสำนักงานของนายท่าที่อยู่ปากแม่น้ำมาด้วย เพื่อนำเรือของเราข้ามสันดอน และได้มาทอดสมอในแม่น้ำประมาณ 1 ลีกเหนือที่ทำการท่าเรือของฮอลันดา ซึ่งเรียกว่า อัมสเตอร์ดัม...
บันทึกของคณะสงฆ์ไทยที่เดินทางจากกรุงศรีอยุธยาไปลังกาทวีปใน พ.ศ. 2294 สมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ได้บันทึกไว้ว่า
...ลงไปถึงเมืองธนบุรีเพลาบ่าย 5 โมงเย็นมีเศษ ครั้นรุ่งขึ้น ณ วันจันทร์ เดือนยี่ ขึ้น 5 ค่ำ เพลาเช้า กรมการนิมนต์พระสงฆ์ขึ้นไปฉัน ณ ศาลากลาง แล้วมาเวียนเทียนสมโภชพระราชสาส์น แล้วลงไปที่ตึกวิลันดา ณ บางปลากด นายกำปั่นได้ทอดสมอบรรทุกฝาง 6 วัน.. ถึงเมืองพระประแดงรุ่งขึ้นวันพุธ เดือนยี่ เวียนเทียนสมโภชพระราชสาส์นแล้ว ออกไปถึงน้ำเขียวปากน้ำบางเจ้าพระยา...
หลังการเสียกรุงศรีอยุธยา ทั้งเมืองสมุทรปราการและเมืองนิวอัมส์เตอร์ดัมได้ถูกกองทัพพม่าทำลาย จนไม่มีผู้อาศัย ในสมัยกรุงธนบุรีมีการรื้ออิฐจากนิวอัมสเตอร์ดัมที่ถูกทิ้งร้างมาสร้างกรุงธนบุรี อีกทั้งบริเวณนั้นก็เป็นคุ้งน้ำเจ้าพระยาที่ถูกน้ำพุ่งเซาะ ตลิ่งพังลงน้ำไปทุกปี ตึกวิลันดาและนิวอัมสเตอร์ดัมก็คงจมลงไปอยู่ก้นแม่น้ำเจ้าพระยาทั้งหมด ไม่เหลือร่องรอยไว้ให้คนรุ่นหลังได้เห็นแล้ว เฮนรี เบอร์นี ทูตอังกฤษที่เข้ามาในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้กล่าวว่า ตึกวิลันดาที่บางปลากดได้พังทลายลงน้ำ
จากการสำรวจบ้างก็คาดว่าคงอยู่แถวบริษัทกระจกไทยอาซาฮี ที่ปากคลองบางปลากด
อาคาร

จากการศึกษาเปรียบเทียบกับสภาพของสถานีการค้าของฮอลันดาที่พระนครศรีอยุธยาที่สร้างในสมัยพระเจ้าปราสาททอง อาคารเหล่านี้ประกอบด้วยโรงเก็บสินค้า ห้องอยู่อาศัย ห้องโถงต่าง ๆ และหอสังเกตการณ์เดินเรือ สภาพของสถานีสินค้าของฮอลันดาบริเวณปากน้ำจึงไม่น่าจะต่างกันมากมายนัก จนถึงสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระยาวิไชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน) อัครมหาเสนาบดีผู้รับใช้พระเจ้ากรุงฝรั่งเศสอย่างเต็มที่ ได้กีดกันการค้าของฮอลันดาจนต้องย้ายฐานออกไปจากกรุงสยามไปพักหนึ่ง ภายหลังเมื่อการค้ากับเมืองสยามลดน้อยลงจึงทอดทิ้งคลังสินค้าและชุมชนบริเวณนี้ไป จนปัจจุบันไม่พบร่องรอยหลักฐานหลงเหลืออยู่
จากบันทึกของเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ บันทึกไว้ด้วยว่า โกดังสินค้าและสำนักงานของนิวอัมสเตอร์ดัมนี้สร้างด้วยไม้ไผ่ แต่ในบันทึกของคณะสงฆ์ในอีก 61 ปีต่อมา บอกว่าเป็นตึกวิลันดา จึงสันนิษฐานว่าคงสร้างเป็นอาคารถาวรภายหลัง
นิทานเวตาล (ละครโทรทัศน์)

| นิทานเวตาล Vikram Betaal Ki Rahasya Gatha |
| --- | --- |
ประเภท: เรื่องปรัมปรา
สร้างโดย: Peninsula Pictures
เค้าโครงจาก: นิทานเวตาล
เขียนโดย: ซี.แอล.ไซนี, Dialogue- ศิเวนทรา
กำกับโดย: ไวพับ มุธา
แสดงนำ: อะหัม ชาร์มา อายัม เมห์ตา
ประเทศแหล่งกำเนิด: อินเดีย
ภาษาต้นฉบับ: ฮินดี
จำนวนตอน: 157
ออกอากาศ
เครือข่าย: &TV
ออกอากาศ: 16 ตุลาคม ค.ศ. 2018 (2018-10-16) – 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 (2019-05-24)
นิทานเวตาล (อังกฤษ: Vikram Betaal Ki Rahasya Gatha) เป็นละครโทรทัศน์อินเดียสร้างโดย Peninsula Pictures มีเค้าโครงเรืองมาจาก เวตาลปัญจวิงศติ ออกอากาศทางช่อง &TV นำแสดงโดย อะหัม ชาร์มา และอายัม เมห์ตา
เนื้อเรื่อง

พระวิกรมาทิตย์หรือพระวิกรมเสน กษัตริย์ในตำนานของอินเดียโบราณ ได้รับปากกับโยคีชื่อ "ศานติศีล" จะไปนำตัวเวตาล อมนุษย์ที่มีลักษณะคล้ายศพมนุษย์ผสมค้างคาว ซึ่งห้อยหัวอยู่กับต้นอโศก มาให้แก่ฤๅษีเพื่อใช้ในพิธีบูชาเจ้าแม่กาลี โดยมีพระธรรมธวัชผู้เป็นโอรสติดตามไปด้วย  เมื่อพระองค์จับตัวเวตาลได้แล้ว เวตาลก็จะพยายามยั่วให้พระวิกรมาทิตย์ตรัสออกมาอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่เสมอ โดยการการเล่านิทานอุทาหรณ์ต่าง ๆ แล้วให้พระวิกรมาทิตย์ตัดสินเรื่องราวในนิทานเหล่านั้น ด้วยขัตติยะมานะของกษัตริย์ทำให้พระวิกรมาทิตย์อดไม่ได้ที่จะตรัสพระราชวิจารณ์เกี่ยวกับเรื่องราวในนิทานอยู่เสมอ ผลก็คือเวตาลได้ลอยกลับไปอยู่ที่ต้นอโศกอันเป็นที่อยู่ของตน ทำให้พระวิกรมาทิตย์จำต้องกลับไปจับเอาเวตาลกลับมาใหม่ทุกครั้ง เป็นเช่นนี้อยู่ถึง 24 ครั้ง ในครั้งที่ 25 พระธรรมธวัชได้สะกิดเตือนมิให้พระวิกรมาทิตย์ตรัสคำใด ๆ ออกมา พระวิกรมาทิตย์ก็ระงับใจไม่เอื้อนพระโอษฐ์ตรัสพระกระแสใด ๆ ออกมา เวตาลจึงยอมให้พระองค์พาตนไปให้โยคีศานติศีลนั้นได้
ท้ายเรื่องของนิทานเวตาลมีอยู่ว่า ระหว่างทางที่พระวิกรมาทิตย์พาเวตาลไปหาโยคีนั้นเอง เวตาลก็ได้เปิดเผยว่าแท้จริงแล้วโยคีศานติศีลมีความแค้นกับพระวิกรมาทิตย์อยู่ ซึ่งเป็นความแค้นที่ก่อโดยพระบิดาของพระวิกรมาทิตย์ จึงหวังที่จะปลงพระชนม์ของพระองค์เสีย พร้อมกันนี้เวตาลก็แนะนำให้พระองค์ทำเป็นเชื่อฟังคำของโยคีนั้นแล้วหาทางฆ่าเสีย พระวิกรมาทิตย์ก็ได้ทำตามคำแนะนำดังกล่าว และรอดพ้นจากการทำร้ายของโยคีนั้นไ
นักแสดง > นักแสดงนำ

อะหัม ชาร์มา รับบท พระวิกรมาทิตย์ (2018-2019)
มาการันต์ เดชเพนเดอ / อายัม เมห์ตา รับบท เวตาล (2018-2019)
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

สุราษ ธาปาร์ รับบท ภัทรากาล (2018–2019)
อิสิตะ กังกุลีย์ รับบท รานีปัตมินี (2018–2019)
โซเนีย ซิงห์ รับบท ปิงลา (2018–2019)
กุลทีป ซิงห์ รับบท ภาร์มาล (2018–2019)
โรมานช์ เมห์ตา รับบท กาลิทาส (2018–2019)
ราม อวานา รับบท เสนาบดี วิราฏเซน (2018–2019)
อมิตร เบห์ล รับบท วราหมิตร (2018–2019)
สปาร์ช กันชันตานี รับบท ปรีช ปารี (2018)
การิมา ปาริฮาร์ รับบท มาดันเสนา (2019)
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

ปราธีก ปาริฮาร์ รับบท ภวันเทพ (2019)
อาทิตยา บัจพยี รับบท ราชกุมาร จันทรกานต์ (2018)
โรหิต ชาร์มา รับบท ราชกุมารสุริยะกานต์ (2018)
ปูจา บาเนอร์จี รับบท ราชกุมารี ศรประภา(2018)
ซูเบอร์ เค. ข่าน รับบท กษัตริย์วีรภัทร (2018)
ซานวี ทาลวาร์ รับบท อิรวตี (2018)
อรุณ ซิงห์ รานา รับบท กษัตริย์สุริยะภัณ (2018) / พระราม (2019)
สรีกา ดิลลอน รับบท สุนันทา (2018) / พระแม่ปารวตี (2019)
มันซี ชาร์มา รับบท รานีภานุมาตี (2018)
มาโนช กลหัตการ์ รับบท ราชครู ราชโยคี (2018)
ทรารเกต เจ้าฮาน รับบท เสนาบดีของนีภานุมาตี (2018)
ทิพยังกณะ เกน รับบท ราชกุมารี สะตากซี (2018) / มหามายา
ศานตนุ มองกะ รับบท โยคิทัต (2018)
อาลี เมอร์ชานต์ รับบท มัลคาน ซิงห์ (2018)
อุรวาสี ชาร์มา รับบท ภรรยาของมัลคาน (2018)
ไศเลซ กุลาบานี รับบท บุจัง (2018)
อธิติ อสิจะ รับบท ประภาวิติ (2018)
อรตี ซิงห์ รับบท พระศจี / พระนางเทราปตี (2018)
ปูนีต วศิษฏ์ รับบท กาฬไภรวะ (2018) / มหาเทพ (2018 ; 2019)
ปรีต กัวร์ มาธาน รับบท นางเรณุกา / สุเทหา (2018)
ยาซ เกรา รับบท พญานาคราช (2018)
ชาห์หาน ซิงห์ รับบท ภคยันเทพ (2018)
ทัลเจียต กัวร์ รับบท อนาสุยะ (2018)
พูนิต ทาลเรจา รับบท ฤๅษีอาตรี (2018)
อภิเษก คุปตะ รับบท พระราม (2018)
จารุ เมห์ตา รับบท นางสีดา (2018)
ดิเนซ เมห์ตา รับบท พญาทศกัณฐ์ (2018)
บราวน์นี พาราชาร์ รับบท ฤาษีวสิษฐ์ (2018)
ราวนีต กัวร์ รับบท นางสีดา (2019)
ทีราช มิกลานี รับบท ฤๅษีนารทมุนี (2018)
ริยังกา จันทา รับบท พระแม่ปารวตี (2018)
ราวิช เดไซ รับบท พระกฤษณะ (2019) / พระวิษณุ (2019)
ซากุน ชาร์มา รับบท พระแม่รุกมินี (2019) / กาสี (2019)
กบิล อารยา รับบท เทวราชอินทรา (2018 ; 2019) / อรชุน (2019)
กีรติดา มิสตรี้ รับบท นางจิตรางคทะ (2019)
โมนิก้า ชาร์มา รับบท อุลูปี (2019)
โรหิต จันเทล รับบท Babruvahana (2019)
ศักติ ซิงห์ รับบท ยุธิษฐิระ (2019)
การิมา เจน รับบท โลปามุทรา / รักตมันจาลี (2019)
สิมรัน กัวร์ รับบท พระแม่ปารวตี (2019)
อรุนิม จี มิชหรา รับบท พระขันทกุมาร (2019)
โมนา วาสุ รับบท จุดาลี (2019)
รุทระ โซนิ รับบท เอกลัพย์ (2019)
ซูเดียร์ เนมะ รับบท โทรณาจารย์ (2019)
ราวี กอสเซน รับบท ฤๅษีวศิษฎ์ (2019)
สิทธัตถ์ วาสุเทพ รับบท ฤษีวิศวามิตร (2019)
ฮันส์ เทพ ชาร์มา รับบท ท้าวชนก(2019)
อริสฟา ข่าน รับบท โมหนา (2019)
สิวยา ปะธาเนีย รับบท พระแม่ลักษมี (2019)
โครัล ภัมรา รับบท พระแม่อธิศักติ (2019)
ซาฟาค นาซ รับบท อหัลยา (2019)
ราชีพ ภารทวาช รับบท โคตมะ มหาฤๅษี (2019)
สิทธัตถะ ดูเบย์ รับบท หนุมาน (2019)
ดอลฟิน ทวิเวที รับบท นางอัญชนา (2019)
ปูจา กันวาล รับบท แม่น้ำนรรมทา (2019)
สิกันดาร์ การ์บันดา รับบท คาเมซวาร (2019)
หิมานี ชาร์มา รับบท สวาปนะสุนทรี (2019)
จารู อโสปา รับบท นายันธารา (2019)
อันตระ บาเนอร์จี รับบท กาปาลิกา(2019)
วินธยา ทิวารี รับบท กาลิกะ / โยคนี (2019)
เปรอร์นา ชาร์มา รับบท กาโมทินี (2019)
อันชาล คุรานา รับบท สุกันธา (2019)
วิเรน ซิงห์ รับบท กษัตริย์โสมเทพ (2019)
ปตรารี ชัตโตปัทยัย รับบท ปัตลี (2019)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Live Episodes เก็บถาวร 2019-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นิวยอร์กเร็ดบุลส์

นิวยอร์ก เรดบูลส์ (อังกฤษ: New York Red Bulls) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพอเมริกัน จากเมืองแฮร์ริสัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นตัวแทนของมหานครนิวยอร์ก ทีมแข่งขันในอีสเทิร์นคอนฟีเรนซ์ ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ภูมิภาคตะวันออก สโมสรเป็นสมาชิกก่อตั้งของเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ในปี ค.ศ. 1996 แต่ก็เปลี่ยนชื่อทีมหลายครั้ง โดยเริ่มแรกใช้ชื่อ นิวยอร์ก/นิวเจอร์ซีย์ เมโทรสตาส์ ใช้ถึงปี ค.ศ. 1997 จากนั้นตั้งแต่ฤดูกาล 1998 ถึง 2005 ใช้ชื่อทีมสั้น ๆ ว่า เมโทรสตาส์ จนเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2006 ได้ขายทีมต่อให้กับเรดบูลล์จีเอ็มบีเอช (Red Bull GmbH) จึงเป็นที่ของชื่อทีมในปัจจุบัน
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

เบอร์ 2 วิลลิแมน คอนเด ตำแหน่ง กองหลัง สัญชาติ โคลอมเบีย
เบอร์ 3 ฮีท เพียซ ตำแหน่ง กองหลัง สัญชาติ อเมริกา
ดูเพิ่ม

แอร์เบ ไลพ์ซิช
สโมสรฟุตบอลเร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค
แหล่งข้อมูลอื่น

นิวยอร์กเร็ดบุลส์ ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ |
| --- | --- |
ฝั่งตะวันออก:  แอตแลนตายูไนเต็ด  ชาร์ลอตต์  ชิคาโกไฟร์  เอฟซี ซินซินแนติ  โคลัมบัสครูว์  ดี.ซี. ยูไนเต็ด  อินเตอร์ไมแอมี  มอนทรีออล  นิวอิงแลนด์เรโวลูชัน  นิวยอร์กซิตี  นิวยอร์กเร็ดบุลส์  ออร์แลนโดซิตี  ฟิลาเดลเฟียยูเนียน  โทรอนโต 
ฝั่งตะวันตก:  ออสติน  โคโลราโดแรพิดส์  เอฟซี ดัลลัส  ฮิวสตัน ไดนาโม  สปอร์ติงแคนซัสซิตี  แอลเอ แกลักซี  ลอสแอนเจลิส  มินนิโซตายูไนเต็ด  แนชวิลล์  พอร์ตแลนด์ทิมเบอส์  เรอัลซอล์ตเลก  แซนโฮเซเอิร์ทเควกส์  ซีแอตเทิลซาวน์เดอส์  St. Louis City SC  แวนคูเวอร์ไวต์แคปส์ 
ทีมในอนาคต:  San Diego (2025) 
ทีมในอดีต:  Tampa Bay Mutiny (1996–2001)  Miami Fusion (1998–2001)  Chivas USA (2005–2014) 
การแข่งขัน:  เอ็มแอลเอสคัพ Playoffs  Champions  SuperDraft  Stadiums  Attendance  Television Broadcasters  MLS Cup 
เรดบูลส์ อารีนา
นิวส์ (อัลบั้มลาบานูน)

นิวส์ (อังกฤษ: N.E.W.S., เหนือ ออก ตก ใต้) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 8 ของวงร็อค ลาบานูน และเป็นสตูดิโออัลบั้มชุดแรกที่ออกกับค่ายจีนี่เรคอร์ดส ใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มนี้มี พงศศรัณย์ พุ่มทิพย์ เป็นโปรดิวเซอร์ ออกจำหน่ายในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2559  ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ได้ทำมาสเตอร์ริ่งที่นิวยอร์ก
โดยชื่ออัลบั้มมาจากแนวคิดที่ว่า แฟนเพลงลาบานูนมีอยู่ทั่วทุกภาคของประเทศ ในอัลบั้มนี้มีซิงเกิ้ลฮิตที่ได้รับความนิยมสูง เช่น เชือกวิเศษ, แพ้ทาง, พลังงานจน และศึกษานารี
อัลบั้มชุดนี้ได้เล่าถึงเรื่องราว 7-8 ปีที่หายไปของวงลาบานูนที่มาจาก เหนือ ใต้ ออก ตก ที่สั่งสมประสบการณ์ชีวิต และได้ไปเล่นคอนเสิร์ตมา ใครจะรู้ว่าร้องเพลงแล้วอยู่ดี ๆ วันนึงเราก็หยุด