stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
Bain, Robert Nisbet (1911). "Valdemar II." . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 27 (11 ed.). pp. 841–842.
เก็บถาวร 2012-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Valdemar II garden in Tallinn, Estonia
http://www.kingsofdenmark.dk/king21.htm เก็บถาวร 2008-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าคนุดที่ 6 |  |   พระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ร่วมกับ ยุวกษัตริย์วัลเดมาร์ (1218-1231) พระเจ้าอีริคที่ 4 (1232-1241)  (ค.ศ. 1202 - ค.ศ. 1241) |  | พระเจ้าอีริคที่ 4 |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  สวีเดน  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
พระราชลัญจกรกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2
ราชอาณาจักรเดนมาร์กในรัชสมัยกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2
ธงแดนเนอบรอกล่องลอยลงมาจากท้องฟ้าในยุทธการลินดานีส 
วาดโดยคริสเตียน ออกุสต์ ลอเร็นท์เซน วาดปีค.ศ. 1809
ก่อนการรับรองประมวลกฎหมายเดนมาร์ก แต่ละดินแดนของเดนมาร์กมีกฎหมายของตัวเอง ยกเวนแถบอูทลันเดอ (สีม่วง) ที่ใช้ประมวลกฎหมายฟรีเชีย
อูนไบเฮกเซียม

Chemical element, symbol Ubh and atomic number 126
อูนไบเฮกเซียม (ละติน: Unbihexium , อังกฤษ: Unbihexium ) เป็นธาตุที่มีเลขอะตอมเท่ากับ 126 และมีสัญลักษณ์ Ubh
"อูนไบเฮกเซียม" เป็นชื่อชั่วคราวในระบบ IUPAC 
และมีชื่อชั่วคราวอีกชื่อตามพยากรณ์ของดมีตรี เมนเดเลเยฟว่า "เอกา-พลูโทเนียม" (eka-plutonium)
อูนไบเฮกเซียมเป็นธาตุในหมู่ซูเปอร์แอกทิไนด์
ดูเพิ่ม

หมู่เกาะแห่งเสถียรภาพ
↑  Pyykkö, Pekka (2011). "A suggested periodic table up to Z ≤ 172, based on Dirac–Fock calculations on atoms and ions". Physical Chemistry Chemical Physics. 13 (1): 161–8. Bibcode:2011PCCP...13..161P. doi:10.1039/c0cp01575j. PMID 20967377.
เอกสารอันนุสมิราบิลิส

เอกสารอันนุสมิราบิลิส (ละติน: annus mīrābilis, หมายถึง "ปีมหัศจรรย์") เป็นเอกสารสี่ฉบับที่อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์จัดพิมฑืในวารสารวิทยาศาสตร์ อันนาเลนแดร์ฟิสิก (หนังสือฟิสิกส์รายปี) ในปี 1905 เอกสารสี่ฉบับนี่มีคุณูปการสำคัญต่อรากฐานของวิชาฟิสิกส์สมัยใหม่ โดยได้ปฏิวัติความเข้าใจในวงวิทยาศาสตร์ต่อมโนทัศน์มูลฐานเรื่องปริภูมิ เวลา มวลและพลังงาน เนื่องจากไอน์สไตน์สามารถจัดพิมพ์เอกสารน่าทึ่งสี่เรื่องนี้สำเร็จในปีเดียวกัน จึงเป็นที่มาของชื่อเอกสารดังกล่าว
เอกสารฉบับแรกอธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก ซึ่งเป็นการค้นพบจำเพาะที่ทำให้ไอน์สไตน์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ เอกสารที่สองอธิบายการเคลื่อนที่แบบบราวน์ ซึ่งทำให้นักฟิสิกส์ต้องยอมรับการมีอยู่ของอะตอม ฉบับที่สามเป็นการเสนอทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษของไอน์สไตน์ ฉบับที่สี่ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องของสัมพัทธภาพพิเศษ พัฒนาหลักความสมมูลมวล–พลังงาน ซึ่งแสดงด้วยสมการอันมีชื่อเสียง  E=mc^{2} ทำให้นำไปสู่การค้นพบและใช้พลังงานอะตอม เอกสารสี่ฉบับนี้ ร่วมกับกลศาสตร์ควอนตัมและทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของไอน์สไตน์ในเวลาต่อมา รวมกันเป็นรากฐานของฟิสิกส์สมัยใหม่
อาเวซาตานี

1976 เพลงโดยเจอร์รี โกลด์สมิธ
| "อาเวซาตานี"> เพลงโดยเจอร์รี โกลด์สมิธ.จากอัลบั้มอาถรรพ์หมายเลข 6: ซาวด์แทร็ก |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 1976
แนวเพลง: ซาวด์แทร็กภาพยนตร์, ประสานเสียง
ความยาว: 2:32
ผู้ประพันธ์เพลง: เจอร์รี โกลด์สมิธ
"อาเวซาตานี" (ละติน: Ave Satani) เป็นเพลงประจำของภาพยนตร์ อาถรรพ์หมายเลข 6 (ค.ศ. 1976) โดยเจอร์รี โกลด์สมิธ อาถรรพ์หมายเลข 6 ชนะรางวัลออสการ์ สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ส่วน อาเวซาตานี เข้าชิงสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ประวัติ

ชื่อภาษาลาตินของ อาเวซาตานี (ชื่อที่ถูกตามหลักภาษาคือ อาเวซาตานา (Ave Satana)) มีความหมายว่า "ซาตานจงเจริญ" ในการให้สัมภาษณ์ โกลด์สมิธกล่าวว่า แนวคิดของเขาคือการสร้างเพลงสวดเกรกอเรียนแบบซาตาน และทำให้เหมือนกับมิสซาดำ ซึ่งตรงกันข้ามกับมิสซาลาติน
เนื้อร้อง

เนื้อร้องเพลงในภาษาลาตินมีข้อผิดพลาดจำนวนมาก ด้านล่างนี้คือประโยคภาษาลาตินที่เล่นซ้ำตลอดทั้งเพลง พร้อมกับความหมายและภาษาลาตินที่ถูกตามหลักอักษร:
| ภาษาลาติน (ในซาวน์แทร็ก) | ภาษาลาตินตามหลักภาษา | แปลภาษาอังกฤษ | แปลภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- |
| sanguis bibimus | sanguinem bibimus | We drink the blood | เราดื่มเลือด |
| corpus edimus | corpus edimus | We eat the body | เรากินร่างกาย |
| tolle corpus Satani | tolle corpus Satanae | Raise the body of Satan | จงลุกขึ้น ร่างกายของซาตาน |
| ave, ave Versus Christus! | avē, avē Antichriste! | Hail, Hail Antichrist! | เฮ ศัตรูของพระคริสต์จงเจริญ |
| ave Satani! | avē Satana! | Hail Satan! | ซาตานจงเจริญ! |
ดูเพิ่ม

อาถรรพ์หมายเลข 6
สยองขวัญ
ลัทธิซาตาน
มิสซาดำ
อาเวซาตานาส
แคมเล็ก

| แคมเล็ก (Labia minora)> รายละเอียด |
| --- | --- |
คัพภกรรม: สันอวัยวะเพศและทางเดินปัสสาวะ (Urogenital folds)
ตัวระบุ
ภาษาละติน: labium minus pudendi
TA98: A09.2.01.007
TA2: 3553
FMA: 20374
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
แคมเล็กหรือกลีบเล็ก (ละติน: labia minora) เป็นผิวหนังที่สองด้านของทางเปิดช่องคลอดของมนุษย์ อยู่ระหว่างแคมใหญ่ แคมเล็กในหญิงแต่ละคนมีขนาด สีและรูปทรงต่างกัน มีกำเนิดเดียวกันกับท่อปัสสาวะและหนังองคชาติของชาย
อันล่วงละเมิดมิได้

| --- | --- |
ปกต้นฉบับ Noli me Tangere
ผู้ประพันธ์: โฮเซ รีซัล
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Noli Me Tangere
ผู้แปล: จิตราภรณ์ ตันรัตนกุล
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
ภาษา: สเปน
ประเภท: นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
วันที่พิมพ์: พ.ศ. 2430
อันล่วงละเมิดมิได้ (อังกฤษ: Touch Me Not; ละติน: Noli Me Tangere) เป็นนวนิยายอมตะเรื่องหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประพันธ์โดยโฮเซ รีซัล นักเขียนและนักปฏิวัติในยุคเรียกร้องเอกราชจากประเทศสเปน เขาเขียนนวนิยายเรื่องนี้ด้วยภาษาสเปนขณะที่อาศัยอยู่ในยุโรป และเป็นหนังสือต้องห้ามเล่มหนึ่งในอาณานิคมฟิลิปปินส์สมัยนั้น นิยายเรื่องนี้แปลเป็นภาษาไทยโดยจิตราภรณ์ ตันรัตนกุล
ที่มาของชื่อเรื่อง

Noli Me Tangere (ออกเสียงว่า "โนลีเมตังเกเร" แปลตรงตัวว่า "อย่าแตะต้องเรา") เป็นวลีสำคัญในศาสนาคริสต์ เป็นคำพูดของพระเยซูหลังจากฟื้นคืนพระชนม์ มีอยู่ในพระวรสาร (Gospel) ของนักบุญมัทธิว, นักบุญมาระโก, นักบุญลูกา และนักบุญยอห์น โดยวลีนี้พระเยซูตรัสกับแมรี แมกเดเลน เพื่อไม่ให้แตะต้องพระองค์ คาดกันว่ารีซัลใช้วลีนี้ในเชิงเสียดสีรัฐบาลเจ้าอาณานิคมและบาทหลวงทั้งหลายที่ขัดขวางไม่ให้เขาแตะต้องประเทศของเขาที่มีปัญหาจากการเป็นอาณานิคม
เนื้อเรื่อง

เนื้อหาโดยรวมกล่าวถึงสภาพสังคมของฟิลิปปินส์ในสมัยที่เป็นอาณานิคมของสเปนซึ่งคนพื้นเมืองถูกกดขี่จากชาวสเปน อิบาร์ร่า (ตัวเอกของเรื่อง) กลับจากศึกษาต่อในยุโรปและพบว่าบิดาของเขาที่เสียชีวิตไปก่อนหน้านี้ เสียชีวิตในคุกเพราะถูกบาทหลวงดามาโซใส่ร้ายและศพถูกนำไปทิ้งในทะเลสาบ ไม่ได้ถูกฝังตามประเพณีของชาวคริสต์ แม้แต่ต้นตระกูลของอิบาร์ร่าเองก็มีความชั่วร้ายอยู่เบื้องหลัง ปู่ของเขาเป็นชาวสเปนที่เข้ามาขูดรีดชาวพื้นเมือง และจบชีวิตด้วยการแขวนคอตาย มาเรีย คลารา คนรักของอิบาร์ร่า ก็เป็นบุตรีลับ ๆ ของบาทหลวงดามาโซ และยังเป็นที่หมายปองของบาทหลวงซัลวี ความขัดแย้งระหว่างอิบาร์ร่ากับบาทหลวงทำให้ความฝันที่จะเปิดโรงเรียนเพื่อเด็ก ๆ ของเขาไม่สำเร็จ ตัวเขาเองถูกจับและต้องหลบหนีไปเป็น “คนนอกกฎหมาย” ส่วนคลาราไปบวชชีในอาราม
อิทธิพล

รีซัลเขียนนิยายเรื่องนี้เมื่อ พ.ศ. 2430 ด้วยภาษาสเปน ต่อมาได้แปลเป็นภาษาอื่นหลายภาษารวมทั้งภาษาไทย เป็นนิยายที่มีอิทธิพลต่อแนวคิดทางการเมืองของชาวฟิลิปปินส์ในสมัยนั้น และมีส่วนทำให้รีซัลถูกตัดสินประหารชีวิต เพราะเขาเปิดโปงความเลวร้ายของระบอบอาณานิคมและความเหลวแหลกของศาสนจักรไว้ในนิยายเรื่องนี้ ซึ่งทำให้ฝ่ายศาสนจักรในสมัยนั้นมองเขาเป็นศัตรูคนสำคัญ
แหล่งข้อมูลอื่น

โฮเซ รีซัล. (2548) อันล่วงละเมิดมิได้. เก็บถาวร 2012-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จิตราภรณ์ ตันรัตนกุล, แปล. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
แซตเทิร์น

| แซตเทิร์น |
| --- | --- |
ไททันแห่งศาลากลาง, ความมั่งคั่ง, เกษตรกรรม, การปลดปล่อย และเวลา
แซตเทิร์นโดยคาราวัจจิโอ
สัญลักษณ์: เคียว, ของ้าว
วัด: วิหารแห่งแซดเทิร์น
เทศกาล: แซตเทอร์นาเลีย
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: โอปส์
บุตร - ธิดา: จูปิเตอร์, [เนปจูน, พลูโต, จูโน, เซเรส และเวสตา
บิดา-มารดา: เซลุสกับเทอรา
พี่น้อง: จานุส, โอปส์
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในกรีก: โครนัส
แซตเทิร์น (อังกฤษ: Saturn, ละติน: Saturnus) เป็นเทพในตำนานเทพปกรณัมโรมันที่เทียบเท่ากับเทพโครนัสในตำนานเทพปกรณัมกรีก เทพแซตเทิร์นเป็นเทพแห่งการเกษตรกรรมและการเก็บเกี่ยวและพลัง มือซ้ายถือเคียวและมือขวาถือฟ่อนข้าวสาลี แซตเทิร์นเป็นลูกของเฮเลนหรือเฮล ตำนานของแซตเทิร์นและโครนัสบางครั้งก็มักจะผสมเผสกัน
ภรรยาของแซตเทิร์นคืออ็อปส์ (Ops) แซตเทิร์นเป็นพ่อของเซเรส, จูปิเตอร์, เวริทาส, พลูโต และเนปจูน
เนบิวลานายพราน

| เนบิวลานายพราน |
| --- | --- |
ภาพเนบิวลานายพรานทั้งหมดในแสงที่ตามองเห็น Credit: NASA/ESA
ข้อมูลสังเกตการณ์: ต้นยุคอ้างอิง J2000
ประเภท: เนบิวลาเปล่งแสงและสะท้อนแสง
ไรต์แอสเซนชัน: 05h 35m 17.3s
เดคลิเนชัน: -05° 23′ 28″
ระยะห่าง: 1,270±76 ly (389 pc)
โชติมาตรปรากฏ (V): +3.0
ขนาดปรากฏ (V): 65×60 ลิปดา
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวนายพราน
ลักษณะทางกายภาพ
รัศมี: 12 ly
โชติมาตรสัมบูรณ์ (V): —
จุดสังเกต: กระจุกดาวทราเปเซียม
ชื่ออื่น: NGC 1976, M42, LBN 974, Sharpless 281
ดูเพิ่ม: เนบิวลา, รายการเนบิวลา
ด ค ก
เนบิวลานายพราน (อังกฤษ: Orion Nebula) หรือที่รู้จักในชื่อ วัตถุเมสสิเยร์ M42 หรือ NGC 1976) เป็นเนบิวลาแห่งหนึ่งอยู่ทางใต้ของเข็มขัดนายพรานในกลุ่มดาวนายพราน ถือเป็นหนึ่งในเนบิวลาสว่างที่สุดและสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เนบิวลานี้อยู่ห่างออกไปประมาณ 1,270±76 ปีแสง ถือเป็นย่านกำเนิดดาวฤกษ์มวลมากที่อยู่ใกล้กับโลกมากที่สุด เนบิวลานายพรานมีขนาดกว้างประมาณ 24 ปีแสง, บันทึกที่เก่าแก่ที่สุดที่อ้างถึงเนบิวลาแห่งนี้เรียกมันว่า เนบิวลาใหญ่ ในกลุ่มดาวนายพราน หรือ เนบิวลานายพรานใหญ่ อย่างไรก็ดียังมีบันทึกทางดาราศาสตร์ที่เก่าแก่กว่าเรียกมันว่า เอนสิส (ละติน: Ensis; หมายถึง "ดาบ") อันเป็นชื่อเดียวกันกับดาวเอตาโอไรออนิส ซึ่งเมื่อมองจากโลกจะเห็นอยู่ใกล้กันกับเนบิวลา
แหล่งข้อมูลอื่น

เนบิวลานายพราน ข้อมูลสังเกตการณ์จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศจันทรา
เนบิวลานายพราน ข้อมูลสังเกตการณ์จากหอดูดาวเจมินี
เนบิวลานายพราน เก็บถาวร 2009-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลสังเกตการณ์จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
| ด ค กวัตถุท้องฟ้าของเมซีเย |
| --- | --- | --- |
| รายชื่อ |  M1  M2  M3  M4  M5  M6  M7  M8  M9  M10  M11  M12  M13  M14  M15  M16  M17  M18  M19  M20  M21  M22  M23  M24  M25  M26  M27  M28  M29  M30  M31  M32  M33  M34  M35  M36  M37  M38  M39  M40  M41  M42  M43  M44  M45  M46  M47  M48  M49  M50  M51  M52  M53  M54  M55  M56  M57  M58  M59  M60  M61  M62  M63  M64  M65  M66  M67  M68  M69  M70  M71  M72  M73  M74  M75  M76  M77  M78  M79  M80  M81  M82  M83  M84  M85  M86  M87  M88  M89  M90  M91  M92  M93  M94  M95  M96  M97  M98  M99  M100  M101  M102  M103  M104  M105  M106  M107  M108  M109  M110  |  |
| ดูเพิ่ม |  สารบัญแฟ้มทั่วไปของเนบิวลาและกระจุกดาว  วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย  สารบัญแฟ้มดัชนี  สารบัญแฟ้มทั่วไปใหม่  สาร์บัญแฟ้มเฮอร์เชล 400  สารบัญแฟ้มคอลด์เวลล์  |  |
  หมวดหมู่   คอมมอนส์   สถานีย่อย
อูนเฮกซ์เพนเทียม

Chemical element, symbol Uhp and atomic number
อูนเฮกซ์เพนเทียม (ละติน: Unhexpentium , อังกฤษ: Unhexpentium) เป็นธาตุที่มีเลขอะตอมเท่ากับ 165 และมีสัญลักษณ์ Uhp
"อูนเฮกซ์เพนเทียม" เป็นชื่อชั่วคราวในระบบ IUPAC 
และมีชื่อชั่วคราวอีกชื่อตามพยากรณ์ของดมีตรี เมนเดเลเยฟว่า "เอกา-อูนอูนเอนเนียม" (eka-ununennium) หรือ ดีวิ-แฟรนเซียม (dvi-francium)
การปรากฏ สมบัติ และปฏิกิริยาทางเคมี

คาดว่าอูนเฮกซ์เพนเทียมจะทำปฏิกิริยาที่รุนแรงมากกับน้ำ คาดว่ามีสมบัติเป็นของเหลวที่อุณหภูมิห้อง สืบเนื่องจากแฟรนเซียม มีจุดหลอมเหลวใกล้เคียงกับอุณหภูมิห้อง คือ 27 °C ดังนั้นอูนอูนเอนเนียมและอูนเฮกซ์เพนเทียมควรจะเป็นของเหลวที่อุณหภูมิห้อง
การปรากฏ สมบัติ และปฏิกิริยาทางเคมี > สารประกอบ

สารประกอบของอูนเฮกซ์เพนเทียมยังไม่มีใครค้นพบ แต่มันถูกคาดเดาบนพื้นฐานของสารประกอบในหมู่เดียวกัน
อูนเฮกซ์เพนเทียมออกไซด์ (Uhp2O)
อูนเฮกซ์เพนเทียมฟลูออไรด์ (UhpF)
อูนเฮกซ์เพนเทียมคลอไรด์ (UhpCl)
อูนเฮกซ์เพนเทียมโบรไมด์ (UhpBr)
อูนเฮกซ์เพนเทียมไอโอไดต์ (UhpI)
อูนเฮกซ์เพนเทียมแอสทาไทด์ (UhpAt) สารประกอบนี้อาจจะไม่สามารถเกิดขึ้นด้วยความไม่เสถียรของธาตุแอสทาทีน
อูนเฮกซ์เพนเทียมคาร์บอเนต (Uhp2CO3)
อูนเฮกซ์เพนเทียมซัลไฟด์ (Uhp2S)
อูนเฮกซ์เพนเทียมไนเตรต (UhpNO3)
อูนเฮกซ์เพนเทียมไฮดรอกไซด์ (UhpOH)
ธาตุนี้ยังไม่ถูกค้นพบ
1 2 3 4
↑
↑
แก้ม

| แก้ม |
| --- | --- |

รายละเอียด
หลอดเลือดแดง: หลอดเลือดแดงแก้ม
ประสาท: เส้นประสาทแก้ม, แขนงแก้มของประสาทเฟเชียล
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Bucca
MeSH: D002610
TA98: A01.1.00.008  A05.1.01.014
TA2: 116
FMA: 46476
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
แก้ม (อังกฤษ: cheek, ละติน: buccae) เป็นส่วนประกอบของหน้าอยู่ใต้ตาและอยู่ระหว่างจมูกกับหู มีทั้งข้างซ้ายและขวา
ลิเวอร์พูล
กีฬา

ทีมฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่และมีชื่อเสียงในเรื่องแชมป์ของเมืองลิเวอร์พูล คือ ลิเวอร์พูล และ เอฟเวอร์ตัน สนามที่ใช้ในการแข่งขันของทีมทั้งสอง คือ แอนฟิลด์ และ กูดิสันพาร์ก ตามลำดับ
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > เมืองพี่น้องและเมืองแฝด

ลิเวอร์พูลได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองแฝดกับ:
เบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมา สหรัฐ (ตั้งแต่ ค.ศ.2015)
โคโลญ ประเทศเยอรมนี (ค.ศ. 1952)
ดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ (ค.ศ. 1997)
เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน (ค.ศ.1999)
รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล (ค.ศ.2003)
เมดัน ประเทศอินโดนีเซีย
ปีนัง ประเทศมาเลเซีย
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > เมืองมิตรภาพ

ลิเวอร์พูลได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองมิตรภาพอย่างไม่เป็นทางการกับ:
ฌีว็องชี-แล-ลา-บาเซ ประเทศฝรั่งเศส
แฮลิแฟกซ์ ประเทศแคนาดา
อาบานา ประเทศคิวบา
ลาปลาตา ประเทศอาร์เจนตินา
เมมฟิส รัฐเทนเนสซี ประเทศสหรัฐอเมริกา
มินามิตาเนะ คาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
เนเปิลส์ ประเทศอิตาลี
นิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ประเทศสหรัฐอเมริกา
โอเดสซา ประเทศยูเครน
ปอนซักโก ประเทศอิตาลี
รึมนีกูวึลเชอา ประเทศโรมาเนีย
บัลปาราอิโซ ประเทศชิลี
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > สถานกงสุล

สถานกงสุลโพ้นทะเลแห่งแรกของสหรัฐอเมริกาเปิดที่ลิเวอร์พูลใน ค.ศ.1790 และยังคงเปิดดำเนินการมากว่าสองศตวรรษ ในปัจจุบันมีสถานกงสุลตั้งอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นสถานกงสุลสำหรับประเทศชิลี เดนมาร์ก ไทย นอร์เวย์ เนเธอร์แลนด์ ฝรั่งเศส ฟินแลนด์ เยอรมนี โรมาเนีย สวีเดน อิตาลี เอสโตเนีย ไอซ์แลนด์ และฮังการี สถานกงสุลของประเทศตูนิเซียและโกตดิวัวร์นั้นตั้งอยู่ในเขตเซฟตันซึ่งอยู่ใกล้เคียง
ระเบียงภาพ

มหาวิหารลิเวอร์พูล
ท่าอัลเบิร์ต
ตึกรอยัลลิเวอร์
ตึกเซนต์จอร์จ
สุสานอัลเลอร์ตัน
สนามบินจอห์น เล็นนอน
ตึกคูนาร์ด
ถนนวิคตอเรีย
Superlambananas, 2010
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลิเวอร์พูล
| ด ค กนครในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
อังกฤษ:  กลอสเตอร์  คอเวนทรี  คาร์ไลล์  คิงส์ตันอะพอนฮัลล์  เคมบริดจ์  แคนเทอร์บรี  โคลเชสเตอร์  ชิชิสเตอร์  เชฟฟีลด์  เชสเตอร์  ซอลฟอร์ด  ซอลส์บรี  ซันเดอร์แลนด์  เซนต์ออลบันส์  เซาท์เอนด์-ออน-ซี  เซาแทมป์ตัน  ดองคัสเตอร์  ดาร์บี  เดอรัม  ทรูโร  นครเวสต์มินสเตอร์  นครหลวงลอนดอน  นอตทิงแฮม  นอริช  นิวคาสเซิลอะพอนไทน์  บริสตอล  บาธ  เบอร์มิงแฮม  แบรดฟอร์ด  ไบรตันและโฮฟ  พลิมัธ  พีเทอร์เบรอห์  เพรสตัน  มิลตันคีนส์  แมนเชสเตอร์  ยอร์ก  ริพพอน  ลิงคอล์น  ลิชฟีลด์  ลิเวอร์พูล  ลีดส์  เลสเตอร์  แลงคาสเตอร์  วินเชสเตอร์  วุร์สเตอร์  วุลเวอร์แฮมป์ตัน  เวกฟีลด์  เวลล์ส  สโตก-ออน-เทรนต์  ออกซฟอร์ด  อีลี  เอ็กซิเตอร์  เฮริฟอร์ด 
สกอตแลนด์:  กลาสโกว์  ดันดี  ดันเฟิร์มลีน  เพิร์ท  สเตอร์ลิง  อินเวอร์เนสส์  เอดินบะระ  แอเบอร์ดีน 
เวลส์:  คาร์ดิฟฟ์  เซนต์เดวิดส์  เซนต์แอซัฟ  นิวพอร์ต  แบงกอร์  เรกซัม  สวอนซี 
ไอร์แลนด์เหนือ:  เดร์รี  นิวรี  เบลฟาสต์  แบงเกอร์  ลิสเบิร์น  อาร์มา 
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป |
| --- | --- |
 1985 เอเธนส์ 1986 ฟลอเรนซ์ 1987 อัมสเตอร์ดัม 1988 เบอร์ลินตะวันตก 1989 ปารีส 1990 กลาสโกว์ 1991 ดับลิน 1992 มาดริด 1993 แอนต์เวิร์ป 1994 ลิสบอน 1995 นครลักเซมเบิร์ก 1996 โคเปนเฮเกน 1997 เทสซาโลนีกี 1998 สต็อกโฮล์ม 1999 ไวมาร์ 2000 เรคยาวิก บาร์เกิน เฮลซิงกิ บรัสเซลส์ ปราก กรากุฟ ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา อาวีญง โบโลญญา 2001 รอตเทอร์ดาม โปร์ตู 2002 บรูช ซาลามังกา 2003 กราทซ์ ปลอฟดิฟ 2004 เจนัว ลีล 2005 คอร์ก 2006 แพทรัส 2007 นครลักเซมเบิร์ก ซีบิว 2008 ลิเวอร์พูล สตาวังเงอร์ 2009 ลินทซ์ วิลนีอัส 2010 เอ็สเซิน อิสตันบูล เปช 2011 ตุรกุ ทาลลินน์ 2012 มารีบอร์ กีมาไรช์ 2013 กอชิตเซ มาร์แซย์ 2014 อือมิยอ รีกา 2015 มงส์ เปิลแซ็ญ 2016 ซานเซบัสเตียน วรอตสวัฟ 2017 ออร์ฮูส แพฟอส 2018 วัลเลตตา เลวาร์เดิน 2019 ปลอฟดิฟ มาเตรา 2020–เมษายน 2021 ริเยกา กอลเวย์ 2022 เกานัส แอฌวลต์เซิชท์ นอวีซาด 2023 แว็สเปรม ตีมีชออารา เอเลฟซีนา 2024 ตาร์ตู บาทอิชเชิล บูเดอ 2025 นอวากอรีตซา / โกริตเซีย เค็มนิทซ์ 2026 โอวลุ เตรนชีน 2027 เลียปายา
เหตุแห่งสงคราม

เหตุแห่งสงคราม (ละติน: casus belli) เป็นสำนวนภาษาละติน หมายถึง เหตุผลสำหรับการปฏิบัติแห่งสงคราม Casus หมายถึง "เหตุการณ์", "แตกแยก" หรือโดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ "เหตุ" ขณะที่ belli แปลว่าการต่อสู้ ("แห่งสงคราม")  casus belli นั้นต่างจาก casus foederis ด้วย casus belli ถูกใช้เพื่ออ้างถึงการโจมตีหรือภัยคุกคามโดยตรงต่อประเทศชาติ และ casus foederis อ้างถึงการโจมตีหรือภัยคุกคามอื่น พันธมิตรชาติ ประเทศที่ลงนามในสนธิสัญญาการป้องกันร่วมกัน เช่น  NATO
ดูเพิ่ม

Jus ad bellum
Casus foederis
Status quo
แม่น้ำดรีนา

| --- | --- |
ดรีนา

River




ต้นกำเนิด: 
 - ตำแหน่ง: ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, between the slopes of the Maglić and Pivska planina mountains
ปากแม่น้ำ: 
 - ตำแหน่ง: แม่น้ำซาวา ที่บริเวณเซอร์เบียและบอสเนีย


ความยาว: 346 km (215 mi) km (ข้อผิดพลาดนิพจน์: "&" เป็นอักขระเครื่องหมายวรรคตอนที่ไม่รู้จัก mi)


       
แม่น้ำดรีนา (อักษรซีริลลิก: Дрина, ออกเสียง: [drǐːna]; อังกฤษ: Drina) เป็นแม่น้ำนานาชาติ มีความยาว 346 km (215 mi) ทำหน้าที่เป็นเส้นเขตแดนระหว่างประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนากับประเทศเซอร์เบีย เป็นแควแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดของแม่น้ำซาวา และเป็นแม่น้ำลักษณะคาสต์ที่ยาวที่สุดของไดนาริกแอลป์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของลุ่มแม่น้ำดานูบ ชื่อแม่น้ำมาจากชื่อโรมัน ดรินุส (ละติน: Drinus) ซึ่งมาจากภาษากรีก ดรีนอส (ภาษากรีกโบราณ: Dreinos)
แฟ็สตีนาแล็นเต (สะพาน)

แฟ็สตีนาแล็นเตและสถาบันวิจิตรศิลป์ซาราเยโว
แฟ็สตีนาแล็นเต (ละติน: Festina lente; แปลว่า จงรีบอย่างช้า ๆ, ยิ่งเร่งยิ่งช้า) เป็นสะพานทางเท้าข้ามแม่น้ำมิลยัตสกาในซาราเยโว สะพานมีความยาว 38 เมตร และตรงกลางประดับด้วยรูปวงวนซึ่งสื่อถึงการเดินให้ช้าลงและชื่นชมทิวทัศน์ การออกแบบเชิงแนวคิดของสะพานเป็นผลงานของนักศึกษาสามคนจากสถาบันวิจิตรศิลป์ซาราเยโว ได้แก่ Adnan Alagić, Amila Hrustić และ Bojana Kanlić และเปิดใช้งานในวันที่ 22 สิงหาคม 2012
เทวสถานเวสตา

| --- | --- |
ซากเทวสถานแห่งเวสตา
เทวสถานแห่งเวสตาแสดงที่ตั้งภายในโรม
ที่ตั้ง: บริเวณที่ 8 ของจตุรัสโรมัน
ประเภท: เทวสถานโรมัน
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: ไม่ทราบชื่อ
สร้าง: ไม่ทราบเวลา
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
สถาปัตยกรรมโรมัน
เทวสถานแห่งเวสตา (อังกฤษ: En:Temple of Vesta; ละติน: Aedes Vestae) เป็นเทวสถานโรมัน (Roman temple) ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณจตุรัสโรมันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี เทวสถานแห่งเวสตาตั้งอยู่ระหว่างเทวสถานแห่งคาสเตอร์และโพลลักซ์, เทวสถานแห่งซีซาร์, เรเจีย และ ที่พำนักเทพีพรหมจารีย์ (House of the Vestals) สิ่งที่เด่นที่สุดในเทวสถานคือ รอยเท้ากลมที่อาจจะเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจากสถานที่สักการะของละตินหรืออีทรัสคัน สิ่งก่อสร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ โดยมีการใช้คอลัมน์โครินเธียน, หินอ่อน และครรภมณฑล (cella) โครงสร้างที่ยังมองเห็นอยู่บ้างทำให้ทราบว่าเป็นคอลัมน์โครินเธียนยี่สิบคอลัมน์ที่สร้างบนฐานที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางสิบห้าเมตร หลังคาของสิ่งก่อสร้างอาจจะมีปล่องด้านบนเพื่อให้มีการถ่ายเทควันอากาศจากภายในตัวอาคาร
ดูเพิ่ม

จตุรัสโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทวสถานแห่งเวสตา
| ด ค กจุดหมายตาในกรุงโรม |
| --- | --- |
คริสต์ศาสนสถานและอื่น ๆ:  สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม  ซันการ์โลอัลเลกวัตโตรฟอนตาเน  บาซิลิกาซานเคลเมนเต  มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร  มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง  อัครมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน  โบสถ์เจซู  เก็ตโตโรมัน  วัดซานตาโครเชอินเจรูซาเล็มเม  วัดซานตามาเรียเดกลิอันเจลิเอเดอิมาร์ติริ  วัดซานตามาเรียอินอราโคเอลิ  วัดซานตามาเรียอินคอสเมดิน  วัดซานตามาเรียอินทราสเตเวเร  วัดซานตาพราสเซเด  วัดซานตาซาบีนา  มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์  วัดซานอิโวอัลลาซาปิเอ็นซา  โบสถ์น้อยซิสทีน 
สวน อุทยาน และธรรมชาติ:  เกาะไทเบอร์  คฤหาสน์อาดา  คฤหาสน์บอร์เกเซ  คฤหาสน์ดอเรียพามฟิลิ  คฤหาสน์เมดิชิ 
เทวสถานโบราณ  อนุสาวรีย์ และสนามกีฬา:  แท่นบูชาแห่งสันติ  ปราสาทซันตันเจโล  กีร์กุสมักซิมุส  โคลอสเซียม  เสามาร์กุส เอาเรลิอุส  ศูนย์กลางการปกครองของโรมัน  จัตุรัสลาร์โกดิทอร์เรอาร์เจนตินา  อนุสาวรีย์วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2  โอบิลิสค์ในกรุงโรม  คฤหาสน์บาร์แบรินิ  วิหารแพนธีอัน  ปิรามิดเซสติอัส  ลานประชาคมโรมัน  เทวสถานคาสเตอร์และโพลลักซ์  เทวสถานเฮอร์คิวลีสวิคเตอร์  เทวสถานจูปิเตอร์ (เนินคาปิโตลิเน)  เทวสถานแซเทิร์น  เทวสถานเวสตา  โรงละครมาร์เซลลัส  โรงละครปอมเปย์  เทวสถานพอร์ทูนัส  เสาตรายานุส  ตลาดตรายานุส  ที่บรรจุศพออกัสตัส 
สะพานส่งน้ำ จัตุรัส  น้ำพุ หอ และกำแพง:  น้ำพุเตรวี  โรงอาบน้ำการากัลลา  กำแพงออเรเลียน  กำแพงเซอร์เวียน  วังฟาร์เนเซ  จัตุรัสนาโวนา  บันไดสเปน  หอมิลิซิเอ 
ประติมากรรม:  อพอลโลเบลเวเดียร์  เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา  สัตยโอฐ  เลอาโคอันและบุตร 
เนินเจ็ดยอด:  เนินอเว็นติเน  เนินเคเลียน  เนินคาปิโตลิเน  เนินเอสควิลิเน  เนินปาลาตีนุส  เนินควิรินาล  เนินวิมินาล
โพลิเซียโน

| โพลิเซียโน |
| --- | --- |
โพลิเซียโน
เกิด: 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1454
เสียชีวิต: 24 กันยายน ค.ศ. 1494
อาชีพ: นักเขียน, กวี
สัญชาติ: อิตาลี
โพลิเซียโน หรือ โพลิเชียน หรือ อันเจโล อัมโบรจินิ หรือ อักโนโล โพลิเซียโน (อังกฤษ: Poliziano หรือ Angelo Ambrogini หรือ Agnolo Poliziano, ละติน: Politianus) (14 กรกฎาคม ค.ศ. 1454 – 24 กันยายน ค.ศ. 1494) ชื่อ “โพลิเซียโน” มาจากชื่อเมืองเกิดมอนเตพุลเชียโน (ละติน: Mons Politianus) โพลิเซียโนเป็นนักปราชญ์สาขาคลาสสิก กวี และนักประพันธ์ชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยา และเป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทในการรื้อฟื้นภาษาละติน โพลิเซียโนเขียนโคลง “Manto” ในคริสต์ทศวรรษ 1480 สำหรับเป็นบทนำในการให้คำสอนเกี่ยวกับ “เวอร์จิล”
แกร์มานิอาซูแปริออร์

จักรวรรดิโรมันในรัชสมัยจักรพรรดิฮาดริอานุส (ปกครอง ค.ศ. 117–138) แสดงภาพมณฑลแกร์มานิอาซูแปริออร์ (ฟร็องช์-กงเต, อาลซัส-ลอแรน, บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค) และที่ตั้งกองทหารอีก 2 กองที่ถูกส่งไปใน ค.ศ. 125
แกร์มานิอาซูแปริออร์ (ละติน: Germania Superior) เป็นหนึ่งในมณฑลของจักรวรรดิโรมัน ตั้งอยู่ทางเหนือน้ำของแกร์มานิอาอีงแฟริออร์ ประกอบด้วยดินแดนทางตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์ บริเวณเทือกเขาฌูว์รา และแคว้นอาลซัสของฝรั่งเศส และทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนีในปัจจุบัน เมืองสำคัญได้แก่ เบอซ็องซง (ในสมัยโรมันเรียกว่าแวซ็อนติโอ), สทราซบูร์ (อาร์แก็นตอราตูง) และวีสบาเดิน (อาไกวมัตติอาไก) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ไมนทซ์ (มอก็อนติอากูง) อาณาบริเวณของมณฑลยังครอบคลุมตอนกลางของแม่น้ำไรน์ที่ติดกับพรมแดนเยอรมัน และมณฑลไรติอาในเทือกเขาแอลป์ทางตะวันออกเฉียงใต้
ราวปี ค.ศ. 300 เมื่อโรมเริ่มสูญเสียอำนาจในบริเวณตอนใต้สุดของมณฑล ส่วนที่อยู่ทางตอนใต้ (ปัจจุบันอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์) ก็ถูกผนวกเข้ากับมณฑลมักซิมาเซกวาโนรูง ก่อนจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของบูร์กอญในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมัน
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ประวัติศาสตร์สวิตเซอร์แลนด์
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
สะใภ้ไม่ไร้ศักดินา

| สะใภ้ไม่ไร้ศักดินา |
| --- | --- |

สร้างโดย: บริษัท ทีวีซีน จำกัด
แสดงนำ: อเล็กซ์ เรนเดลล์ ณปภา ตันตระกูล ดนัย จารุจินดา กิจเกษม แมคแฟดเดน  สุมณทิพย์ เหลืองอุทัย
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
การผลิต
ความยาวตอน: 1.30 ชั่วโมง
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 18 กุมภาพันธ์  – 21 มีนาคม พ.ศ. 2554
สะใภ้ไม่ไร้ศักดินา เป็นบทประพันธ์ของ ปิ่นเพชร เป็นภาคต่อของละครเรื่อง สะใภ้ไร้ศักดินา บทโทรทัศน์โดย ภควดี แสงเพชร กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน จำกัด นำแสดงโดย อเล็กซ์ เรนเดลล์, ณปภา ตันตระกูล, ดนัย จารุจินดา, ดวง อัทธเสรี ออกอากาศทุกวันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 18.30 - 20.00 น. เริ่มวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 - 21 มีนาคม พ.ศ. 2554 ต่อจากละคร ผมไม่อยากเป็นสายลับ และออกอากาศซ้ำทุกวันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 11.00 - 12.00 น. เริ่มวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2559 - 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 ทางช่อง3 SD (28)
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์ | พ> ศ. 2554 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 3
ผู้สร้าง: ทีวีซีน
บทโทรทัศน์: ภควดี แสงเพชร
ผู้กำกับการแสดง: อดุลย์ บุญบุตร
บทบาท: นักแสดงหลัก
ปณาลี กิจจาลักษณ์ (น้ำแข็ง): ณปภา ตันตระกูล
เก่ง: อเล็กซ์ เรนเดลล์
บทบาท: นักแสดงสมทบ
ยายปรุงใจ บ้านนาแกลบ (ปรุง) (แม่ขวัญข้าว): ปวีณา ชารีฟสกุล
คุณนายศรีสอางค์ กิจจาลักษณ์ (แม่อาชา): ปิยะมาศ โมนยะกุล
นพ.กล้าหาญ คงสวัสดิ์ (กล้า): ดนัย จารุจินดา
พลอย (เพื่อนปณาลี): ธาริดา อัทธเสรี
แป๋ม (เพื่อนปณาลี): พิมพ์อักษิพร วินโกมินทร์
กุ้งเต้น (หลานสาวบุญธรรมยายปรุงใจ): สุมณทิพย์ เหลืองอุทัย
ห้าว (ลูกน้องนายเก่ง): เอ เชิญยิ้ม
อ่าง (ลูกน้องนายเก่ง): วิชัย จงประสิทธิ์พร
แหล่ม (ลูกน้องกำนันแผน): พวง เชิญยิ้ม
กำนันแผน (พ่อกล้าและเก่ง): เวนย์ ฟอลโคเนอร์
อ๋อย: หนูเล็ก ก่อนบ่าย
โอเว่น (แฟนเก่าปณาลี): กิจเกษม แมคแฟดเดน
บทบาท: นักแสดงรับเชิญ
ขวัญข้าว สาวสยาม (ขวัญ) / ปลิวลม บ้านนาแกลบ (ปลิว) (แม่ปณาลี): พรชิตา ณ สงขลา
ไฮโซ กิ่งแก้ว นฤบดี (แก้ว) (พิธีกรและรายการอาหารเชฟชื่อดัง): ลลิตา วิทเมอร์ (เจนนี่ จานดารา)
อาชา กิจจาลักษณ์ (ชา) (พ่อปณาลี): ศุกล ศศิจุลกะ
ภูพลอย​ กิจจาลักษณ์​ (น้องมิ้งค์) (ลูกบุญธรรมปณาลี)​: ด.ญ.ชวัลรัตน์ เจนจิตรานนท์
รลิน​ คงสวัสดิ์​ (น้องเกด)​ (หลานสาวของกล้า)​: ด.ญ.ชินารดี อนุพงษ์ภิชาติ
ภูแพร​ กิจจาลักษณ์​ (น้องมิ้นค์)​ (ฝาแฝดน้องมิ้งค์) (ลูกบุญธรรมปณาลี)​: ด.ญ.นภัสธนันท์ นิมจิรวัฒน์
เชิด​ (ลูกชายของแป๋ม)​: ด.ช.พีรัชชัย​ รุมพล
ปณาลี​ (วัยเด็ก)​: ด.ญ.สุพัณณิตา​ ก่อเกษมวงศ์
กลุ่มนักเลงบ้านดอนโขก: ธนกฤต กันหา
แม่ค้าขายเครื่องปรุงอาหารในตลาด: เข็มพร ศรศิริวงศ์
เฮียร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า: สหภูมิ โตตรึงทรัพย์
ชาวบ้านนาแกลบ: สนธ์ไชย แป้นประจุน
ชาวบ้านนาแกลบ: มาลี ถาวร
ชาวบ้านนาแกลบ: จินดา เกษม
แม่กิ่งแก้ว: 
ลูกมือพี่ยักษ์: สุภัสสรา นุ่มน้อย
แม่ค้าขายปลาในตลาด: ยุพา กิ่งจันทร์
นายอำเภอ: ศิวกรณ์ วิโรจน์ดุลย์
แขกในงานการ่าดินเนอร์: โอภาส สุทธิเพียร
แขกในงานการ่าดินเนอร์: ชินธันย์ เธียรกิตติพงษ์
นักข่าวในงานการ่าดินเนอร์: มณียานันท์ ลิ้มสวัสดิ์
ลีลองคุก: ชัยนนท์ จันทร์เต็ม
ผู้ใหญ่บ้านนาดอน: อมต บันเทิงเทพ
ผู้อำนวยการโรงพยาบาล: ธัญชนก ตวงมุกดา
หมอหญิง: วันทนีย์ ชนะชัยยั่งยืน
น้องส้ม: 
ชาวบ้าน: จีรภัทร์ สว่างแจ้ง
กรรมการการงานประกวดนักร้องเสียงทองบ้านาแกลบ: รชต สิงห์จันทร์
หมอ: กฤตภาส จันทนะโพธิ
แท่งทอง:  รอน ภัทรภณ