stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
พระราชประวัติ > ความสัมพันธ์กับศาสนจักร

กษัตริย์สเวนที่ 2 ทรงกลัวว่าอาร์กบิชอปอาดัลแบร์ทแห่งฮัมบูร์กจะเป็นชาวเยอรมันที่เข้ามาปกครองคริสตจักรเดนมาร์ก ดังนั้นพระองค์จึงนำชาวแองโกล-เดนส์ออกจากอังกฤษเพื่อให้คริสตจักรเดนมาร์กมีสถานะอิสระ ด้วยอิทธิพลของกษัตริย์สเวน ทำให้เดนมาร์กมีการแบ่งเขตออกเป็นแปดสังฆมณฑลในช่วง ค.ศ. 1060 พระองค์ทรงตั้งสังฆมณฑลด้วยการบริจาคที่ดินผืนใหญ่ให้ โดยสังฆมณฑลรอสคิลด์เป็นแห่งที่พระองค์ทรงโปรดมากที่สุด เนื่องจากทรงมีความสัมพันธ์อันดีกับบิชอปวิลเฮล์มแห่งรอสคิลด์  เมื่ออาร์กบิชอปอาดัลแบร์ทมรณภาพใน ค.ศ. 1072 กษัตริย์สเวนจึงทรงสามารถติดต่อกับสันตะสำนักได้โดยตรง
พระองค์ทรงนำเหล่านักวิชาการมาที่เดนมาร์กเพื่อสอนพระองค์และคนของพระองค์เกี่ยวกับภาษาละติน เพื่อให้พระองค์สามารถสนทนากับกลุ่มชาติยุโรปได้อย่างทัดเทียม อดัมแห่งเบรเมินเดินทางไปเข้าเฝ้าฯ กษัตริย์ผู้รอบรู้พระองค์นี้และเขาเคารพพระองค์อย่างมากในด้านของอดทนและสติปัญญกาของกษัตริย์ กษัตริย์สเวนทรงสนับสนุนให้สร้างโบสถ์ทั่วเดนมาร์ก และอดัมแห่งเบรเมินรู้สึกประหลาดใจที่มีโบสถ์ 300 แห่งในแคว้นสคาเนียที่เดียว ซึ่งมากกว่าประเทศทางตอนเหนืออื่นๆ รวมกันเสียอีก
พระราชประวัติ > สวรรคต

กษัตริย์สเวนที่ 2 เสด็จสวรรคตในพระตำหนักที่ซือเดอรัป อยู่ทางตะวันตกของโอเบินโรราว 10 กิโลเมตรที่ช่องแคบลิตเติลเบลท์ พงศาวดารเดนมาร์กระบุปีที่สวรรคตของพระองค์คือ ค.ศ. 1074 ซึ่งไม่ถูกต้อง เนื่องจากเป็นที่ทราบว่าพระองค์ทรงได้รับและตอบจดหมายอยู่เลยใน ค.ศ. 1075 และพระองค์สวรรคต ค.ศ. 1076 พระบรมศพได้รับการฝังในมหาวิหารรอสคิลด์ โดยถูกฝังที่เสาฝ่ายคณะร้องประสานเสียงถัดจากศพของบิชอปวิลเฮล์ม (ซึ่งมรณภาพใน ค.ศ. 1074) ต่อมาพระองค์ได้รับสมัญญานามว่า "พระบิดาของเหล่ากษัตริย์" เนื่องจากพระโอรส 5 พระองค์ จาก 15 พระองค์ ได้ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
พระองค์เป็นผู้ปกครองชาวไวกิงคนสุดท้ายของเดนมาร์กและเป็นบรรพบุรุษของกษัตริย์เดนมาร์กทั้งมวล พระบรมศพของกษัตริย์เดนมาร์กองค์อื่นๆ ก็ถูกฝังในวิหารรอสคิลด์ด้วย ตามพงศาวดารระบุว่า พระศพพระชนนีของกษัตริย์สเวนได้ถูกฝังตรงเสาที่อยู่ตรงข้ามแท่นบูชา แต่การวิเคราะห์ของดีเอ็นเอไมโทคอนเดรียพิสูจน์ว่าร่างนี้ไม่ใช่พระชนนีของกษัตริย์ เนื่องจากดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรียบ่งชี้ว่าเป็นกลุ่ม Haplogroup H ที่ HVR1 7028C
พระราชมรดก

หนึงในพระราชมรดกของกษัตริย์สเวน คือ การเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานของสังคมเดนมาร์ก ซึ่งขึ้นอยู่กับว่าบุคคลนั้นเป็นอิสระหรือเป็นทาส กษัตริย์สเวนมักจะทรงถูกมองว่าเป็นกษัตริย์ยุคไวกิงพระองค์สุดท้ายและเป็นกษัตริย์ยุคกลางพระองค์แรก คริสตจักรที่มีความเข้มแข็งขึ้นกอปรกับตระกูลขุนนางผู้ครองที่ดินเริ่มเข้มแข็งได้เริ่มบ่อนทำลายอำนาจของราชวงศ์ เหล่าชาวนาถูกละทิ้งให้ดูแลตนเอง
กษัตริย์สเวนทรงสร้างรากฐานอำนาจที่แข็งแกร่งสำหรับอำนาจของราชวงศ์ผ่านความร่วมมือกับคริสตจักร พระองค์ประสบความสำเร็จในการแบ่งพื้นที่เดนมาร์กเป็นสังฆมณฑล โดยทรงร่วมมือกับสมเด็จพระสันตะปาปาโดยตรง และข้ามอำนาจของอาร์คบิชอปแห่งฮัมบูร์ก-เบรเมิน ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ โบสถ์ไม้เล็กๆ หลายร้อยแห่งถูกสร้างขึ้นทั่วราชอาณาจักร หลายแห่งถูกสร้างด้วยหินในศตวรรษที่ 12 กษัตริย์สเวนทรงพยายามสถาปนาตำแหน่งอาร์คบิชอปของเขตนอร์ดิกให้อยู่ภายใต้ชาวเดนมาร์ก และสุดท้ายพระโอรสของพระองค์คือ กษัตริย์อีริคที่ 1 ทรงสามารถบรรลุงานนี้อย่างสำเร็จ
ดูเหมือนกษัตริย์สเวนที่ 2 จะทรงสามารถอ่านออกและเขียนได้ และทรงได้รับการบรรยายว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีการศึกษา เป็นคำบรรยายจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 พระสหายของพระองค์ พระองค์เป็นต้นกำเนิดองค์ความรู้ที่ทำให้ให้ผู้คนในปัจจุบันรับรู้ประวัติศาสตร์เดนมาร์กและสวีเดนในศตวรรษที่ 9 และ 10 โดยเป็นเรื่องราวบรรพบุรุษของพระองค์ที่มีการบอกเล่าผ่านอดัมแห่งเบรเมินในช่วงค.ศ. 1070
พระราชวงศ์

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Hans Majestæt  (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Deres Majestæt  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
กษัตริย์สเวนอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเจ้าหญิงกูดาแห่งสวีเดน พระราชธิดาในพระเจ้าอานุนด์ ยาค็อบแห่งสวีเดน ทรงอภิเษกสมรสครั้งที่สองกับสมเด็จพระพันปีหลวงกุนน์ฮิลด์ สเวนสด็อททีร์แห่งสวีเดน พระมารดาเลี้ยงของพระราชินีกูดา หรือบางหลักฐานกล่าวว่าทรงเป็นพระมารดาแท้ๆ แต่การอภิเษกสมรสครั้งที่สองนี้ อาร์กบิชอปแห่งฮัมบูร์ก-เบรเมินมีคำสั่งให้การเสกสมรสเป็นโมฆะ ซึ่งได้รับการอนุมัติโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 หลังจากกษัตริย์ฮารัลด์ ฮาร์ดราดาแห่งนอร์เวย์สวรรคต พระองค์ได้อภิเษกสมรสกับทอรา ทอร์เบรกสแด็ทเทอร์ พระสนมม่ายในกษัตริย์นอร์เวย์ แต่ไม่มีหลักฐานปรากฏชัดว่ามีการสถาปนาพระนางขึ้นเป็นพระราชินีหรือไม่ พระองค์ทรงมีพระสนมคนหนึ่งที่ให้กำเนิดโอรสธิดาอย่างน้อย 20 คน และมีพระโอรส 1 พระองค์ประสูติแต่พระราชินีกุนน์ฮิลด์
ประสูติแต่พระราชินีกุนน์ฮิลด์ สเวนสด็อททีร์
เจ้าชายสเวน สเวนเซน ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์
ประสูติแต่พระสนมหลายพระองค์
เจ้าชายคนุต มักนุส
พระเจ้าฮารัลด์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก (สวรรคต ค.ศ. 1080)
พระเจ้าคนุตที่ 4 แห่งเดนมาร์ก (สวรรคต ค.ศ. 1086)
เจ้าชายสเวน นักรบครูเสด (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1094)
พระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (สวรรคต ค.ศ. 1095)
พระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (สวรรคต ค.ศ. 1103)
เจ้าชายสเวน โทรนเครเวอร์ (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1104)
เจ้าชายอูล์ฟ สเวนเซน (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1104)
เจ้าชายเบเนดิกต์ สเวนเซน (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1086)
เจ้าชายบียอร์น สเวนเซน ดยุกแห่งนอร์ดัลบิงเกียน ตั้งแต่ค.ศ. 1099 (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1100)
พระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก (สวรรคต ค.ศ. 1134)
เจ้าหญิงซิกริด สเวนสแด็ทเทอร์ (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1066) เสกสมรสกับเจ้าชายก็อตส์ชอล์คแห่งโอบอทริเทส
เจ้าหญิงอิงเงอริด สเวนสแด็ทเทอร์ อภิเษกสมรสกับพระเจ้าโอลาฟที่ 3 แห่งนอร์เวย์
เจ้าชายทอร์กิลส์ สเวนเซน
เจ้าชายซิเกิร์ด สเวนเซน สิ้นพระชนม์ในสงครามกับชาวเวนด์
เจ้าชายกุททอร์ม สเวนเซน
เจ้าชายอือมุนด์ สเวนเซน
เจ้าหญิงกุนน์ฮิลด์ สเวนสแด็ทเทอร์ (เฮเลนา)
เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์ สเวนสแด็ทเทอร์ เสกสมรสกับสเวน อัสลัคสัน
เหรียญกษัตริย์สเวนที่ 2
จี้เหรียญสเวน แอสตริดสัน ค้นพบในมิลเดนฮอล, ซัฟฟอล์ก ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริติช
เหรียญของสเวน แอสตริดสัน ที่พิพิธภัณฑ์บริติช
ภาษาเดนมาร์ก

| ภาษาเดนมาร์ก |
| --- | --- |
dansk
ออกเสียง: [ˈtænˀsk]
ประเทศที่มีการพูด: เดนมาร์ก กรีนแลนด์ หมู่เกาะแฟโร
ชาติพันธุ์: ชาวเดนมาร์ก
จำนวนผู้พูด: 6 ล้านคนอักษรละติน  (2019)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  เจอร์แมนิกเจอร์แมนิกเหนือสแกนดิเนเวียตะวันออกภาษาเดนมาร์ก
รูปแบบก่อนหน้า: ภาษานอร์สเก่า ภาษานอร์สเก่าตะวันออกภาษาเดนมาร์กเก่าภาษาเดนมาร์ก 
ระบบการเขียน: อักษรละติน (อักษรเดนมาร์กและนอร์เวย์)
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  เดนมาร์ก  หมู่เกาะแฟโร   สหภาพยุโรป คณะมนตรีนอร์ดิก
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  กรีนแลนด์  เยอรมนี
ผู้วางระเบียบ: Dansk Sprognævn
รหัสภาษา
ISO 639-1: da
ISO 639-2: dan
ISO 639-3: dan

คีย์บอร์ดภาษาเดนมาร์กมีอักษร Æ, Ø, และ Å
ภาษาเดนมาร์ก (เดนมาร์ก: dansk, ออกเสียง: [ˈtænˀsk]) เป็นภาษาในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกเหนือ (หรือภาษาสแกนดิเนเวีย) ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเจอร์แมนิก สาขาของภาษาตระกูลอินโด-ยูโรเปียน ภาษาเดนมาร์กเป็นภาษาราชการภาษาเดียวของเดนมาร์ก และเป็นภาษาราชการหนึ่งในสองภาษาของเกาะกรีนแลนด์และหมู่เกาะแฟโร ซึ่งมีฐานะเป็นดินแดนปกครองตนเองของเดนมาร์ก นอกจากนี้ภาษาเดนมาร์กยังพูดกันในหมู่ชนกลุ่มน้อยทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี ในประเทศไอซ์แลนด์ ภาษาเดนมาร์กเป็นภาษาต่างประเทศภาษาที่สอง(ต่อจากภาษาอังกฤษ)ที่มีการเรียนการสอนกันในสถาบันการศึกษาแพร่หลายที่สุด
สัทวิทยา > ระบบเสียงพยัญชนะ

|  | ริมฝีปาก | ริมฝีปาก | ริมฝีปากกับฟัน | ริมฝีปากกับฟัน | ปุ่มเหงือก | ปุ่มเหงือก | ปุ่มเหงือก-เพดานแข็ง | ปุ่มเหงือก-เพดานแข็ง | เพดานแข็ง | เพดานแข็ง | เพดานอ่อน | เพดานอ่อน | ช่องคอ | ช่องคอ | เส้นเสียง | เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงระเบิด | pʰ | b |  |  | tˢ | d |  |  |  |  | kʰ | g |  |  |  |  |
| เสียงนาสิก | m | m |  |  | n | n |  |  |  |  | ŋ | ŋ |  |  |  |  |
| เสียงเสียดแทรก |  |  | f |  | s |  | ( ɕ ) | ( ɕ ) |  |  |  |  |  |  | h |  |
| เสียงเปิด |  |  | v | v | ð | ð |  |  | j | j |  |  | r | r |  |  |
| เสียงเปิดข้างลิ้น |  |  |  |  | l | l |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
สัทวิทยา > ระบบเสียงสระ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สระหน้า | สระหน้า | สระกลาง | สระหลัง | สระหลัง |
|  | unrounded | rounded | สระกลาง | unrounded | rounded |
| Close (high) | i | y |  |  | u |
| Close-mid | e | ø |  |  | o |
| Mid |  |  | ə |  |  |
| Open-mid | ɛ | œ | ɐ |  | ɔ |
| Open (low) |  |  | a | ɑ | ɒ |
| ด ค กภาษาราชการในสหภาพยุโรป |
| --- | --- |
 กรีก  โครเอเชีย  เช็ก  ดัตช์  เดนมาร์ก  บัลแกเรีย  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลตา  เยอรมัน  โรมาเนีย   ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวัก  สโลวีเนีย  สวีเดน  อังกฤษ  อิตาลี  เอสโตเนีย  ไอริช  ฮังการี
มหาโจฬมนเทียร

| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |
บางส่วนของหมู่มหาโจฬมนเทียร
ที่ตั้ง: รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย
รวมถึง:  พฤหทีศวรมนเทียร ตันชาวุร  พฤหทีสวรมนเทียร คงไคโกนฑะ โจฬปุรัม  ไอรวเตศวรมนเทียร ทรสุรัม 
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (ii), (iii)
อ้างอิง: 250bis
ขึ้นทะเบียน: 1987 (สมัยที่ 11th)
เพิ่มเติม: 2004
พื้นที่: 21.88 ha (54.1 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 16.715 ha (41.30 เอเคอร์)
พิกัด: 10°46′59″N 79°07′57″E﻿ / ﻿10.78306°N 79.13250°E﻿ / 10.78306; 79.13250
ที่ตั้งมหาโจฬมนเทียร ในประเทศอินเดียแสดงแผนที่ประเทศอินเดียมหาโจฬมนเทียร (รัฐทมิฬนาฑู)แสดงแผนที่รัฐทมิฬนาฑู
หมู่มหาโจฬมนเทียร (สันสกฤต: महाचोळमन्दिराणि มหาโจฬมนฺทิราณิ) เป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก ประกอบด้วยเทวสถานฮินดูที่สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิโจฬะ ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่รัฐทมิฬนาฑู เทวสถานเหล่านี้สร้างขึ้นระหว่างศตวรรษที่ 11 ถึง 12 ประกอบไปด้วยหมู่มนเทียรสามหมู่ คือ พฤหทีสวรมนเทียร ตันชาวุร, พฤหทีสวรมนเทียร คงไคโกนฑะ โจฬปุรัม, ไอรวเตสวรมนเทียร ทรสุรัม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Great living Chola temples
UNESCO's World Heritage Site listing the Chola temples
Chola Temple Architecture at come2india.org
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ป้อมอาครา  ถ้ำอชันตา  ทัชมาฮาล  ถ้ำเอลโลรา  กลุ่มโบราณสถานแห่งมหาพลิปุรัม  เทวาลัยพระอาทิตย์ โกณารัก  โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว  กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห  กลุ่มศาสนสถานแห่งหัมปี  ฟเตหปุระสีกรี  ถ้ำเอลิฟันตา  หมู่มหาเทวสถานโจฬะที่มีชีวิต  กลุ่มโบราณสถานแห่งปัฏฏทกัล  พุทธสถานที่สาญจี  ที่ไว้พระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง  กุตุบมีนาร์และโบราณสถาน เดลี  ทางรถไฟสายภูเขาแห่งอินเดีย  กลุ่มวัดมหาโพธิที่พุทธคยา  เพิงหินภีมเพฏกา  สถานีปลายทางฉัตรปติศิวาจี (สถานีปลายทางวิกตอเรียเดิม)  อุทยานโบราณคดีจัมปาเนร์-ปาวาครห์  ป้อมแดง  ชันตรมันตระ ชัยปุระ  หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน  รานี-กี-วาว (บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี) ที่ปาฏัณ รัฐคุชราต  แหล่งโบราณคดีนาลันทามหาวิหาร (มหาวิทยาลัยนาลันทา) นาลันทา พิหาร  จัณฑีครห์แคปิตอลคอมเพล็กซ์ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  นครประวัติศาสตร์อะหมดาบาด  กลุ่มอาคารกอทิกวิกตอเรียและอลังการศิลป์แห่งมุมไบ  เมืองชัยปุระ ราชสถาน  กากติยารุทเรศวรมนเทียร (รามัปปามนเทียร) เตลังคานา  โธฬาวีรา นครอารยธรรมฮารัปปา  ศานตินิเกตัน  กลุ่มปูชนียสถานของชาวโหยสฬะ  ไมดาม – ระบบเนินดินฝังศพของราชวงศ์อาหม  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา  อุทยานแห่งชาติเกวลาเทวะ  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามานสะ  อุทยานแห่งชาติสุนทรวัน  อุทยานแห่งชาตินันทาเทวีและพนมบุปผา  เทือกเขาฆาฏตะวันตก  อุทยานแห่งชาติหิมาลัยใหญ่  |  |
| ผสม |  อุทยานแห่งชาติคังเซนซุงกา  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
มัสยิดสุลต่านอาเหม็ด

| มัสยิดสุลต่านอาเหม็ด |
| --- | --- |
th
ศาสนา
ศาสนา: ซุนนี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: อิสตันบูล, ตุรกี
พิกัดภูมิศาสตร์: 41°00′19″N 28°58′37″E﻿ / ﻿41.0053851°N 28.9768247°E﻿ / 41.0053851; 28.9768247
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: Sedefkâr Mehmed Agha
ประเภท: มัสยิด
รูปแบบ: อิสลาม, คลาสสิกออตโตมันตอนปลาย
เสร็จสมบูรณ์: 1616
ลักษณะจำเพาะ
ความจุ: 10,000
ความยาว: 73 m (240 ft)
ความกว้าง: 65 m (213 ft)
ความสูงโดม (ภายนอก): 43 m (141 ft)
ขนาดโดม (ภายใน): 23.50 m (77.1 ft)
หอคอย: 6
ความสูงหอคอย: 64 m (210 ft)
วัสดุ: 
 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
บางส่วน: Historic Areas of Istanbul
เกณฑ์พิจารณา: Cultural: i, ii, iii, iv
อ้างอิง: 356
ขึ้นทะเบียน: 1985 (สมัยที่ 9th)
 
เว็บไซต์
เว็บไซต์ทางการ
มัสยิดสุลต่านอาเหม็ด หรือ มัสยิดสีฟ้า (อังกฤษ: Sultan Ahmed Mosque;ตุรกี: Sultan Ahmet Camii) เป็นมัสยิดสมัยออตโตมันที่ตั้งอยู่ในอิสตันบูล, ประเทศตุรกี ซึ่งสามารถรับนักท่องเที่ยวได้จำนวนมาก ตัวมัสยิดถูกสร้างระหว่าง ค.ศ. 1609 ถึง 1616 ในรัชสมัยของสุลต่านอาเหม็ดที่ 1 ในตัวกืลลีเย (Külliye) มีพระศพของสุชต่านอาเหม็ดที่ 1, มัดดารอซะฮ์ และบ้านพักรับรอง มีกระเบื้องสีน้ำเงินอยู่ด้านในกำแพงมัสยิด และตอนกลางคืนตัวมัสยิดกลายเป็นสีน้ำเงินจากแสงบนโดมหลัก 5 อัน, เสามินาเร็ต 6 อันและโดมรอง 8 อัน ตัวมัสยิดอยู่ถัดจากฮายาโซฟีอา
มัสยิดยูฆารือเกิฟแฮร์อาฆา

| มัสยิดยูฆารือเกิฟแฮร์อาฆา |
| --- | --- |
ด้านหน้าของมัสยิดในปี 2021
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาอิสลาม
นิกาย: ชีอะฮ์
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ชูชา ประเทศอาเซอร์ไบจาน
พิกัดภูมิศาสตร์: 39°45′36″N 46°45′09″E﻿ / ﻿39.7600°N 46.7526°E﻿ / 39.7600; 46.7526
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: แคร์แบลายี แซฟีฆัน การาบาฆี
ประเภท: มัสยิด
รูปแบบ: สถาปัตยกรรมอิสลาม
ผู้ก่อตั้ง: อิบราฮิมแฆลิล ฆัน
เริ่มก่อตั้ง: 1768–1885
หอคอย: 2
มัสยิดยูฆารือเกิฟแฮร์อาฆา (อาเซอร์ไบจาน: Yuxarı Gövhər ağa məscidi; Yukhari Govhar Agha Mosque) เป็นมัสยิดในชูชา ประเทศอาเซอร์ไบจาน มัสยิดตั้งอยู่ที่จัตุรัสถนนยูซิฟ แวซีร์ แชแมนแซมินลี ซึ่งอยู่กลางเมือง และเป็นหนึ่งในหมู่อาคารในพื้นที่ที่ออกแบบโดยสถาปนิกคนเดียวกัน ชื่อของมัสยิดแปลว่า "มัสยิดเกิฟแฮร์อาฆาบน" อันสื่อถึงที่ตั้งที่อยู่ตอนบนของเมืองชูชา เพื่อไม่ให้สับสนกับมัสยิดอาชาฆือเกิฟแฮร์อาฆาซึ่งตั้งอยู่ตอนล่างของเมือง ทั้งสองมัสยิดถือเป็นมัสยิดสำคัญของเมืองชูชา
ในสมัยโซเวียต มัสยิดถูกปิดและใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์ และเปิดใช้งานใหม่เป็นมัสยิดอีกครั้งในปี 1988 ภายหลังการยึดเมืองชูชาของกองกำลังคาราบัค-อาร์มีเนียในปี 1992 มัสยิดไม่ได้ถูกใช้งานอีก หลังการบูรณะเล็กน้อยโดยซ่อมแซมหลังคาของมัสยิดในช่วงปี 2008–2009  รัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐกิจของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคมีคำสั่งให้บูรณะซ่อมแซมโดยจ้างช่างชาวอิหร่านเข้ามาช่วยในงานบูรณะ ในขณะที่ทางการอาเซอร์ไบจานแสดงความไม่พอใจอย่างมากต่อโครงการบูรณะมัสยิดนี้ รองผู้ว่าการคณะกรรมาธิการแห่งรัฐว่าด้วยกิจการองค์การศาสนา (State Committee for Work with Religious Organizations) ระบุว่า "จุดมุ่งหมายของชาวอาร์มีเนียที่จะบูรณะมัสยิดเก่าแก่ในชูชานี้ เป็นความพยายามกลบเกลื่อนร่องรอยความเสียหายที่พวกเขาทำต่ออนุสรณ์ทางศาสนาและวัฒนธรรมของอาเซอร์ไบจานในดินแดนที่พวกเขายึดครองไป"
หลังโครงการบูรณะหลายปี มัสยิดรวมถึงหมู่อาคารโดยรอบที่เป็นผลงานของสถาปนิกคนเดียวกันได้เปิดต่อสาธารณชนอีกครั้งเพื่อการท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 ตุลาคม 2019 มัสยิดได้รับการใช้งานในฐานะศูนย์วัฒนธรรมอาร์มีเนีย-อิหร่าน และที่สำคัญคือไม่ปรากฏการระบุความเกี่ยวข้องของมัสยิดกับอาเซอร์ไบจาน แต่กลับนำเสนอมัสยิดนี้ในฐานะมัสยิดของอิหร่านแทน มีการจัดละหมาดวันศุกร์ขึ้นครั้งแรกในมัสยิดเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2020 โดยทหารอาเซอร์ไบจาน เป็นครั้งแรกที่มีการละหมาดวันศุกร์ในมัสยิดนี้ในรอบ 28 ปี
ฟุตบอลโลก 1982

| Spanish: Copa Mundial de Fútbol   España 1982 Catalan: Copa del Món de Futbol   Espanya 1982 Basque: Munduko Futbol Txapelketa   Espainia 1982  Galician: Mundial de Fútbol   España 1982   Occitan: Copa deu Monde de fotbòl de 1978  Espanha 1982 |
| --- | --- |
สัญลักษณ์ประจำการแข่งขัน
รายละเอียดการแข่งขัน
ประเทศเจ้าภาพ: สเปน
วันที่: 13 มิถุนายน – 11 กรกฎาคม
ทีม: 24 (จาก 6 สมาพันธ์)
สถานที่: 17 (ใน 14 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  อิตาลี (สมัยที่ 3)
รองชนะเลิศ:  เยอรมนีตะวันตก
อันดับที่ 3:  โปแลนด์
อันดับที่ 4:  ฝรั่งเศส
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 52
จำนวนประตู: 146 (2.81 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 2,109,723 (40,572 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  เปาโล รอสซี (6 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  เปาโล รอสซี
ผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยม:  มานูเอล อาโมรอส
รางวัลแฟร์เพลย์:  บราซิล
← 1978 1986 → 
ฟุตบอลโลก 1982 (สเปน: Copa del Mundo de Fútbol - España 82) เป็นการเป็นกำหนดการแข่งขันฟุตบอลโลก ครั้งที่ 12 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลชายทีมชาติของทุกชาติสมาชิกฟีฟ่าที่จะจัดขึ้นทุกสี่ปี ครั้งนี้จัดขึ้นที่ประเทศสเปน ระหว่างวันที่ 13 มิถุนายน ถึง 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1982 ผู้ชนะการแข่งขันคืออิตาลี หลังจากชนะเยอรมนีตะวันตก 3–1 ในรอบชิงชนะเลิศ ที่สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว ในมาดริด นับเป็นการชนะเลิศฟุตบอลโลกครั้งที่สาม และเป็นสถิติเทียบเท่าบราซิล แต่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี  1938 อาร์เจนตินา คือแชมป์เก่าจากแข่งขันครั้งก่อน แต่ครั้งนี้พวกเขาตกรอบที่สองด้วยการจบลำดับที่สามซึ่งเป็นลำดับสุดท้ายในกลุ่มนั้น ยังเป็นครั้งแรกที่เพิ่มจำนวนทีมในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายมากขึ้นจาก 16 เป็น 24 ทีม โดยแอลจีเรีย แคเมอรูน ฮอนดูรัส นิวซีแลนด์ คูเวต ได้ลงเล่นฟุตบอลโลกเป็นครั้งแรก
รายชื่อประเทศที่เข้ารอบ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  เอเอฟซี (1)  คูเวต  ซีเอเอฟ (2)  แอลจีเรีย    แคเมอรูน  โอเอฟซี (1)  นิวซีแลนด์  |  คอนคาแคฟ (2)  ฮอนดูรัส    เอลซัลวาดอร์  คอนเมบอล (4)  อาร์เจนตินา    บราซิล    ชิลี    เปรู  |  ยูฟ่า (14)  ออสเตรีย    เบลเยียม    เชโกสโลวาเกีย    อังกฤษ    ฝรั่งเศส    ฮังการี   [[Image:{{{flag alias-1946}}}|22x20px|border |ธงชาติอิตาลี]] อิตาลี    ไอร์แลนด์เหนือ    โปแลนด์    สกอตแลนด์    สหภาพโซเวียต    สเปน  (เจ้าภาพ)   เยอรมนีตะวันตก    ยูโกสลาเวีย  |    ผ่านรอบคัดเลือก   ตกรอบคัดเลือก  ไม่ได้เข้าร่วม   ไม่ได้เป็นสมาชิกฟีฟ่า   |
ภาพถ่ายครัวสีเหลืองในยูเครน

| ภาพถ่ายครัวสีเหลืองในยูเครน |
| --- | --- |

ศิลปิน: ยัน ดอบรอนอซอว์
ปีที่เสร็จ: 15 มกราคม พ.ศ. 2566
สื่อ: ภาพถ่าย
หัวเรื่อง: ครัวในบ้านของมือคัยลอ กอแรนอว์สกึย ซึ่งถูกทำลายจากเหตุโจมตีทางอากาศใส่อาคารอยู่อาศัยในดนีปรอ พ.ศ. 2566
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 ยัน ดอบรอนอซอว์ ช่างภาพนักข่าวชาวยูเครน ได้ถ่ายภาพที่แสดงให้เห็นถึงผลของการโจมตีทางอากาศของรัสเซียใส่บ้านของมือคัยลอ กอแรนอว์สกึย ผู้ฝึกสอนมวยชาวยูเครนในเมืองดนีปรอ ภาพถ่ายดังกล่าวได้รับการแชร์ออนไลน์อย่างกว้างขวางในชื่อ ภาพถ่ายครัวสีเหลืองในยูเครน
ภูมิหลัง

ออลฮาและมือคัยลอ กอแรนอว์สกึย กับลูกสาวสองคนอาศัยอยู่ในอาคารสูง 9 ชั้นในเมืองดนีปรอ ประเทศยูเครน มือคัยลอ (ยูเครน: Михайло Кореновський) เป็นผู้ฝึกสอนนักมวยของแคว้นดนีปรอแปตร็อวสก์
เหตุการณ์

ภาพถ่ายครัวสีเหลืองในยูเครน เป็นภาพที่ยัน ดอบรอนอซอว์ ถ่ายจากโดรนเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2566 ในตอนแรกดอบรอนอซอว์ถ่ายภาพครัวนี้โดยไม่ใช้โดรน แต่หลังจากที่ตรวจดูผลงานของตัวเองในวันนั้นแล้ว เขาก็กลับไปยังสถานที่ดังกล่าวเพื่อถ่ายภาพใหม่ด้วยโดรน ภาพถ่ายนี้บันทึกสภาพความเสียหายที่เกิดจากการโจมตีทางอากาศอย่างรุนแรงใส่ห้องครัวของครอบครัวกอแรนอว์สกึย กองทัพยูเครนระบุว่าอาวุธที่ใช้ในการโจมตีครั้งนี้คือขีปนาวุธประเภท Kh-22 จากรัสเซีย ภาพถ่ายดังกล่าวได้รับการแชร์ออนไลน์อย่างกว้างขวางในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
มือคัยลอเสียชีวิตจากการถูกโจมตี ส่วนออลฮาและลูก ๆ ของทั้งสองออกไปซื้อของในเวลานั้นและไม่ได้รับอันตราย
การตอบรับเชิงวิจารณ์

ภาพถ่ายครัวสีเหลืองในยูเครน ดึงดูดความสนใจและกระตุ้นการสะท้อนคิดจากบรรดาผู้ใช้สื่อสังคม เนื่องจากความเปรียบต่างอย่างเห็นได้ชัดระหว่างสิ่งปกติกับสิ่งผิดปกติ กล่าวคือ ชีวิตประจำวันในครัวที่ดูสบาย ๆ ถูกล้อมกรอบด้วยหายนะอย่างฉับพลันและสิ้นเชิงอันเกิดจากการโจมตีของรัสเซีย ซอยา ยารอช สมาชิกรัฐสภายูเครน แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพถ่ายนี้ว่า "ที่นี่ผู้คนทำกับข้าว พูดคุย ฉลองวันหยุด หัวเราะ ถกเถียง ... นี่คือบาดแผลบนร่างกายของยูเครนและลูกหลานยูเครน บาดแผลในบ้านของพวกเรา"
มหาปรัสถานิกบรรพ

มหาปรัสถานิกบรรพบรยายถึงการท่องเที่ยวของพระนางเทราปตี และพี่น้องปาณฑพ ซึ่งพระนางเทราปตีตายก่อนเป็นคนแรก
มหาปรัสถานิกบรรพ (อักษรโรมัน: Mahaprasthanika Parva, สันสกฤต: महाप्रस्थानिक पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งการผจญภัย" เป็นหนังสือบรรพที่ 17 ของ มหาภารตะ มีเนื้อหาทั้งหมด 3 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดในมหาภารตะ เป็นเรื่องราวของยุธิษฐิระสละราชสมบัติและออกผนวชพร้อมเหล่าพี่น้องปาณฑพและนางเทราปตี ทั้งหมดออกจาริกแสวงบุญไปยังที่ต่าง ๆ จนกระทั่งทั้งหมดได้พยายามไต่เขาหิมาลัยเพื่อไปสู่สวรรค์ นอกจากยุธิษฐิระแล้ว ทุกคนล้วนสิ้นชีวิตระหว่างการปีนเขา บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก เมาสลบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ สวรรคโรหณบรรพ
เนื้อเรื่องและบรรพย่อย

มหาปรัสถานิกบรรพ มีเนื้อหาทั้งหมด 3 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดในมหาภารตะ
เมื่อได้เวลาอันสมควรพวกพี่น้องปาณฑพทั้งห้าก็เลิกยุ่งเกี่ยวกับความเป็นไปทางโลก ท้าวยุธิษฐิระสละราชสมบัติยกให้หลานชายของอรชุน คือ เจ้าชายปริกษิตลูกของเจ้าชายอภิมันยุและเจ้าหญิงอุตตระ ซึ่งเป็นเชื้อสายพวกปาณฑพเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตรอดอยู่ขึ้นครองราชย์เป็นพระราชแคว้นกุรุสืบต่อไป
พี่น้องปาณฑพออกเดินทางไป โดยมีหมาที่ร่วมเดินทางไปด้วยอีกหนึ่งตัว และในที่สุดหมาที่ร่วมเดินทางไปก็ปรากฏตัวจริงให้เห็น นั่นคือธรรมเทพหรือเทพเจ้าแห่งความยุติธรรมแปลงกายมานั่นเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Mahaprasthanika Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli
Mahaprasthanika Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt
Mahaprasthanika Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link
Mahaprasthanika Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
PDF and eBook of Ganguli’s translation, with Sanskrit PDF.
“Yudhishthira and His Dog”, A4 PDF, tablet version (Ganguli’s version annotated) and Sanskrit text links.
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
ฟุตบอลทีมชาติอาเซอร์ไบจาน

ฟุตบอลทีมชาติอาเซอร์ไบจาน (อาเซอร์ไบจาน: Azərbaycan milli futbol komandası) เป็นทีมฟุตบอลประจำประเทศอาเซอร์ไบจาน อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมสหพันธ์ฟุตบอลอาเซอร์ไบจาน สนามเหย้าของทีมชาติส่วนใหญ่ใช้สนามกีฬาโอลิมปิกบากู
อาเซอร์ไบจานเข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือกรายการสำคัญนับตั้งแต่ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 จนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม อาเซอร์ไบจานยังไม่เคยผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกหรือฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปเลย
สนาม

บทความหลัก: สนามกีฬาตอฟิก บาห์รามอฟ และ สนามกีฬาโอลิมปิกบากู
อาเซอร์ไบจานลงเล่นนัดเหย้าส่วนใหญ่ที่สนามกีฬาโอลิมปิกบากูแห่งใหม่ในบากู โดยย้ายมาจากสนามกีฬาตอฟิก บาห์รามอฟ ในปี ค.ศ. 2015 แต่สนามแห่งเก่าก็ยังคงใช้จัดการแข่งขันกระชับมิตรอยู่บ้าง สนามแห่งอื่น ๆ ที่ผ่านเกณฑ์ของยูฟ่า ได้แก่ สนามกีฬานครลังการาน, บักเซลล์อารีนา และดัลกาอารีนา
สถิติผู้เล่น

ล่าสุดเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2018 (ตัวหนา หมายถึง ผู้เล่นที่ยังคงเล่นให้กับทีมชาติ)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ชื่อ | ชื่อ | ช่วงปี | ลงเล่น | ประตู |
| 1 | คุรบาน คุรบานอฟ | 1992–2005 | 68 | 14 |
| 2 | Vagif Javadov | 2006–ปัจจุบัน | 58 | 9 |
| 3 | Elvin Mammadov | 2008–ปัจจุบัน | 37 | 7 |
| 4 | Branimir Subašić | 2007–2013 | 40 | 7 |
| 5 | รุฟ อาลีเยฟ | 2010–ปัจจุบัน | 45 | 7 |
| 6 | Dimitrij Nazarov | 2014–ปัจจุบัน | 27 | 6 |
| 7 | Zaur Tagizade | 1997–2008 | 40 | 6 |
| 8 | Nazim Suleymanov | 1992–1998 | 24 | 5 |
| 9 | Farrukh Ismayilov | 1998–2007 | 34 | 5 |
| 10 | Afran Ismayilov | 2010–ปัจจุบัน | 39 | 5 |

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ชื่อ | ชื่อ | ช่วงปี | ลงเล่น | ประตู |
| 1 | เรชาด ซาดีกอฟ | 2001–2017 | 111 | 5 |
| 2 | Aslan Kerimov | 1994–2008 | 80 | 0 |
| 3 | Mahir Shukurov | 2004–2015 | 76 | 4 |
| 4 | Mahmud Gurbanov | 1994–2008 | 75 | 1 |
| 5 | Tarlan Ahmadov | 1992–2005 | 75 | 0 |
| 6 | Kamran Aghayev | 2008–ปัจจุบัน | 72 | 0 |
| 7 | Gurban Gurbanov | 1992–2005 | 68 | 14 |
| 8 | Emin Agayev | 1992–2005 | 65 | 1 |
| 9 | Vüqar Nadirov | 2004–ปัจจุบัน | 61 | 4 |
| 10 | Rahid Amirguliyev | 2007–ปัจจุบัน | 60 | 3 |