stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประตูจงหฺวา (ปักกิ่ง)

ขบวนเสด็จของจักรพรรดิกำลังเข้าสู่นครจักรพรรดิผ่านประตูต้าชิง (ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นประตูจงหฺวา) ใน ค.ศ. 1902
ประตูจงหฺวา หรือ จงหฺวาเหมิน (จีนตัวเต็ม: 中華門; จีนตัวย่อ: 中华门; พินอิน: Zhōnghuámén) เป็นประตูทางพิธีการในอดีตของปักกิ่ง ประเทศจีน ตั้งอยู่ใกล้ใจกลางของจัตุรัสเทียนอันเหมินในปัจจุบัน ถูกทำลายใน ค.ศ. 1954 ประตูนี้เป็นประตูทิศใต้ของนครจักรพรรดิในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ตั้งอยู่บนแนวแกนกลางเมืองปักกิ่ง ทางทิศเหนือของประตูเจิ้งหยาง และทางทิศใต้ของประตูเทียนอัน ต่างจากประตูทั้งสองที่ใช้สำหรับป้องกัน ประตูจงหฺวาเป็นเพียงประตูที่ใช้สำหรับพิธีการเท่านั้น จึงไม่มีเชิงเทิน แต่เป็นโครงสร้างที่สร้างจากอิฐและหินที่มีประตูสามช่อง
ประวัติ

ประตูนี้สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง เนื่องจากประตูแห่งนี้เป็นประตูทิศใต้ของนครจักรพรรดิ และในสมัยโบราณของจีน ทิศใต้ถือเป็นทิศสำคัญสูงสุด ประตูนี้จึงมีสถานะเป็น "ประตูแห่งชาติ" ประตูนี้มีความสำคัญเชิงสัญลักษณ์อย่างมาก โดยชื่อของประตูดังกล่าวถูกเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของราชวงศ์ที่ครองราชย์ในปัจจุบัน ในรัชสมัยราชวงศ์หมิง ประตูนี้มีชื่อเรียกว่า "ประตูต้าหมิง" และมีคำจารึกคู่หนึ่งว่า "สุริยันและจันทราส่องคุณธรรมแห่งสวรรค์ ภูเขาและแม่น้ำสร้างความงามแก่แดนที่ประทับของจักรพรรดิ" (「日月光天德，山河壯帝居。」) เมื่อราชวงศ์ชิงเข้ามาแทนที่ราชวงศ์หมิงใน ค.ศ. 1644 ชื่อประตูจึงถูกเปลี่ยนแปลงตามไปด้วยเป็น "ประตูต้าชิง" (จีน: Dàqīngmén, 大清門; แมนจู: Daicing dukaᡩᠠᡳ᠌ᠴᡳᠩ
ᡩᡠᡴᠠ) หลังการล่มสลายของราชวงศ์ชิงใน ค.ศ. 1912 ชื่อประตูดังกล่าวก็ได้เปลี่ยนเป็น "ประตูจงหฺวา" ใน ค.ศ. 1952 ด้วยการขยายพื้นที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ที่ปรึกษาจากสหภาพโซเวียตได้เสนอแนะให้รื้อถอนประตูนี้ สองปีต่อมาประตูดังกล่าวก็ถูกทำลายลง ใน ค.ศ. 1976 หลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของประธานเหมา เจ๋อตง ทางการได้ดำเนินการก่อสร้างสุสานสำหรับเขา ณ สถานที่ตั้งเดิมของประตูแห่งนี้
สถาปัตยกรรม

ในฐานะเขตแดนกั้นระหว่างนครจักรพรรดิและเมืองสามัญชน ประตูจงหฺวาจึงถูกสร้างขึ้นให้มีความเป็นทางการและสง่างาม ตามพระราชกำหนดราชวงศ์ชิง บัญญัติไว้ว่า "ประตูต้าชิง มีประตูสามช่องชายคาโค้ง เบื้องหน้ามีลานจัตุรัสสมบูรณ์ ล้อมด้วยรั้วหิน เบื้องซ้ายและขวามีสิงโตประดับข้างละตัว และมีแผ่นจารึกอักษรลงจากหลังม้าข้างละแผ่น" (「大清門，三闕上爲飛簷崇脊，門前地正方，繞以石欄，左右獅各一，下馬石碑各一。」) ประตูนี้มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมคล้ายกับประตูต้าหงที่สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง
ในสมัยราชวงศ์ชิง บริเวณระหว่างประตูต้าชิงและประตูเจิ้งหยาง เป็นลานกว้างรูปสี่เหลี่ยมล้อมรอบด้วยรั้วหิน ในสมัยราชวงศ์หมิง บริเวณนี้เคยเป็นตลาดที่คึกคักซึ่งมีชื่อเรียกว่า "ถนนหมากรุก" เพราะมีตรอกซอกซอยแคบ ๆ ระหว่างแผงค้า
แผ่นศิลาบริเวณนอกประตูนี้ถูกกำหนดไว้เป็นจุดที่ขุนนางต้องลงจากเกี้ยวหรือม้า เฉพาะจักรพรรดิ พระมเหสี และพระพันปีหลวงเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้โดยเสด็จในเกี้ยวผ่านประตูนี้ ในสมัยราชวงศ์ชิง พระมเหสีสามารถเสด็จเข้าสู่พระราชวังต้องห้ามผ่านประตูต้าชิงได้เพียงแค่ในโอกาสพิธีอภิเษกสมรสเท่านั้น พระสนมเอกและสนมชั้นรองทั้งหมดจะต้องผ่านประตูทิศเหนือหรือประตูเฉินอู่เพื่อเข้ามาในพระราชวัง
ป้ายชื่อ

ป้ายชื่อที่แขวนอยู่เหนือประตูถูกแกะสลักจากหิน ตัวอักษรแต่ละตัวทำจากแลพิสแลซูลีและติดไว้บนป้าย วันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1912 ซึ่งเป็นวันก่อนวันครบรอบหนึ่งปีของการปฏิวัติซินไฮ่ รัฐบาลสาธารณรัฐจีนได้มีมติเปลี่ยนชื่อเป็น "ประตูจงหฺวา" เพื่อเป็นการฉลองการโค่นล้มระบอบกษัตริย์ มีสมมติฐานว่าพวกเขาสามารถถอดป้ายนั้นลงมา พลิกกลับ และแกะสลักชื่อใหม่ลงไปได้อย่างง่ายดาย เมื่อช่างได้รื้อถอนป้ายออกกลับพบว่ามีการจารึกคำว่า "ประตูต้าหมิง" ไว้ภายใน ซึ่งบ่งชี้ว่าช่างฝีมือในสมัยราชวงศ์ชิงได้ริเริ่มแนวคิดนี้ไว้แล้วเมื่อกว่าสองร้อยปีก่อน ดังนั้นจึงได้มีการรุดเร่งจัดทำป้ายไม้ขึ้น และนายกเทศมนตรีปักกิ่งได้จารึกอักษรจีนสามตัวลงบนป้ายดังกล่าวคือ "中華門" ซึ่งมีความหมายว่า "ประตูจีน" ปัจจุบันป้ายหินดั้งเดิมถูกเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์เมืองหลวงในกรุงปักกิ่ง
ประตูจงหฺวามองจากประตูเจิ้งหยาง ด้านหลังประตู (ทางทิศเหนือ) จะเห็นประตูเทียนอันและพระราชวังต้องห้าม
ประตูจงหฺวาใน ค.ศ. 1900 มองจากประตูเจิ้งหยาง (ประตูเฉียน) โดยมีประตูเทียนอันและพระราชวังต้องห้ามเป็นฉากหลัง
ประตูจงหฺวาในยุคสาธารณรัฐ เมื่อป้ายชื่อประตูจารึกตัวอักษร "จงหฺวาเหมิน" จากขวาไปซ้าย
อนุสรณ์สถานประธานเหมา สร้างขึ้นบนที่ตั้งของประตูจงหฺวา
ถึงเป็นแค่นักฆ่า แต่ดูยังไงข้าก็เทพกว่าผู้กล้าซะอีก

ซีรีส์ไลต์โนเวลของญี่ปุ่น
| --- | --- |
ถึงเป็นแค่นักฆ่า แต่ดูยังไงข้าก็เทพกว่าผู้กล้าซะอีก
暗殺者である俺のステータスが勇者よりも明らかに強いのだが (Asashin de Aru no Sutētasu ga Yūsha Yori mo Akiraka ni Tsuyoi Nodaga)
แนว: จินตนิมิต, ต่างโลก
นวนิยายชุด
เขียนโดย: มัตสึริ อาไค
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 26 มกราคม พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: มัตสึริ อาไค
วาดภาพโดย: โทไซ
สำนักพิมพ์: โอเวอร์แลป
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: เฟิร์ส เพจ โปร
ในเครือ: โอเวอร์แลป บุนโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: ผู้ชาย
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 4
มังงะ
เขียนโดย: มัตสึริ อาไค
วาดภาพโดย: ฮิโรยูกิ ไอกาโมะ
สำนักพิมพ์: โอเวอร์แลป
ในเครือ: การ์โด คอมมิค
นิตยสาร: คอมมิค การ์โด
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 5
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โนบุโยชิ ฮาบาระ
เขียนบทโดย: คูนิฮิโกะ โอกาดะ
ดนตรีโดย: ซาโตชิ อิการาชิ
สตูดิโอ: ซันไรส์ (แอนิเมชัน) ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (การผลิตและการวางแผน)
ฉาย:  ตุลาคม พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
ถึงเป็นแค่นักฆ่า แต่ดูยังไง ข้าก็เทพกว่าผู้กล้าซะอีก (ญี่ปุ่น: 暗殺者である俺のステータスが勇者よりも明らかに強いのだが, โรมาจิ: Asashin de Aru no Sutētasu ga Yūsha Yori mo Akiraka ni Tsuyoi Nodaga) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลของญี่ปุ่นที่เขียนโดยมัตสึริ อาไค และวาดภาพโดยโทไซ ได้เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยโอเวอร์แลป ซึ่งได้เริ่มตีพิมพ์ซีรีส์นี้ภายใต้สำนักพิมพ์โอเวอร์แลป บุนโกะในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพโดยฮิโรยูกิ ไอกาโมะ เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์คอมมิค การ์โดของโอเวอร์แลปในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และสร้างเป็นแอนิเมชันโดยสตูดิโอซันไรส์ มีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568
สื่อ > ไลต์โนเวล

ถึงเป็นแค่นักฆ่า แต่ดูยังไงข้าก็เทพกว่าผู้กล้าซะอีกเขียนโดยมัตสึริ อาไค ได้เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2560 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยโอเวอร์แลป ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ซีรีส์นี้พร้อมภาพประกอบโดยโทไซ ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวลโอเวอร์แลป บุนโกะ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ได้รับการวางจำหน่ายแล้วจำนวน 4 เล่ม ณ วันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 | 978-4-86554-280-6 | 11 มีนาคม พ.ศ. 2563 | 978-616-489-057-2 |
| 2 |  25 มีนาคม พ.ศ. 2561 | 978-4-86554-327-8 | 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564 | 978-616-489-110-4 |
| 3 |  25 มกราคม พ.ศ. 2562 | 978-4-86554-376-6 | 11 ตุลาคม 2566 | 978-616-489-306-1 |
| 4 |  25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 | 978-4-86554-845-7 | — | — |
สื่อ > มังงะ

การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพโดยฮิโรยูกิ ไอกาโมะ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์ Comic Gardo ของโอเวอร์แลปเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 เนื้อหาในมังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 5 เล่ม ณ วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2566
| # | วันที่ออกจำหน่ายภาษาญี่ปุ่น | ISBN ภาษาญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| 1 |  25 มกราคม พ.ศ. 2562 | 978-4-86554-443-5 |
| 2 |  25 สิงหาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-86554-537-1 |
| 3 |  25 มีนาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-86554-669-9 |
| 4 |  25 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-8240-0033-0 |
| 5 |  25 กันยายน พ.ศ. 2566 | 978-4-8240-0615-8 |
| 6 |  25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 | 978-4-8240-1096-4 |
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ซีรีส์เรื่องนี้จะผลิตโดยทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ สร้างเป็นแอนิเมชันโดยสตูดิโอซันไรส์ (ซึ่งเป็นแผนกสตูดิโอของบันไดนัมโคฟิล์มเวิร์กส) และกำกับโดยโนบุโยชิ ฮาบาระ โดยมีคุนิฮิโกะ โอกาดะเป็นผู้ควบคุมการเขียนบทของซีรีส์ ฮิโรนะ โอกาดะและคาโอริ ไซโตะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร มาซาฮิโระ ยามาเนะเป็นผู้ออกแบบสัตว์ประหลาด และซาโตชิ อิการาชิเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ มีกำหนดการออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568
สื่อ > เว็บเกม

เว็บเกมในชื่อ Asashin de Aru no Sutētasu ga Yūsha Yori mo Akiraka ni Tsuyoi Nodaga Shadow Break (暗殺者である俺のステータスが勇者よりも明らかに強いのだが シャドウブレイク) พัฒนาและเผยแพร่โดย CTW ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 พร้อมกับการประกาศของอนิเมะ
ผลตอบรับ

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 มีการจำหน่ายไปแล้วมากกว่า 1.2 ล้านเล่ม
ดูเพิ่ม

เก็บเงินต่างโลก 8 หมื่นเหรียญ ไว้ใช้ยามเกษียณไงคะ ซีรีส์ไลต์โนเวลอีกเรื่องหนึ่งที่วาดภาพประกอบโดยโทไซ
ชีวิตไม่ต้องเด่น ขอแค่เป็นเทพในเงา ซีรีส์ไลต์โนเวลอีกเรื่องหนึ่งที่วาดภาพประกอบโดยโทไซ
แอกเซลเวิลด์ ซีรีส์ไลต์โนเวลอีกเรื่องหนึ่งที่ได้ดัดแปลงเป็นมังงะและวาดภาพโดยฮิโรยูกิ ไอกาโมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโนเวล ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวลที่ เฟิร์ส เพจ โปร (ในภาษาไทย)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ถึงเป็นแค่นักฆ่า แต่ดูยังไงข้าก็เทพกว่าผู้กล้าซะอีก (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ดยุกลุดวิก วิลเฮ็ล์มในบาวาเรีย (พ.ศ. 2427 - พ.ศ. 2511)

| ดยุกลุดวิก วิลเฮ็ล์มในบาวาเรีย (พ> ศ. 2427 - พ.ศ. 2511) |
| --- | --- |
ดยุกในบาวาเรีย

ประสูติ: ดยุกลุดวิก วิลเฮ็ล์ม คาร์ล นอร์แบร์ท ธีโอดอร์ โจฮันน์  17 มกราคม พ.ศ. 2427 รัฐไบเอิร์น , ประเทศเยอรมนี
สิ้นพระชนม์: 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 (84 ปี) ประเทศเยอรมนี
พระชายา: เจ้าหญิงเอเลนอราแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค
ราชวงศ์: ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
พระบิดา: คาร์ล ธีโอดอร์ ดยุกในบาวาเรีย
พระมารดา: อินฟันตามารีอา ฌูเซแห่งโปรตุเกส
ดยุกลุดวิก วิลเฮ็ล์มในบาวาเรีย (พ.ศ. 2427 - พ.ศ. 2511) (อังกฤษ: Duke Ludwig Wilhelm in Bavaria (1884–1968) ประสูติเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2427 เป็นพระโอรสใน คาร์ล ธีโอดอร์ ดยุกในบาวาเรีย กับ อินฟันตามารีอา ฌูเซแห่งโปรตุเกส เป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในพระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส พระอนุชาในเอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม พระราชมาตุลา (น้าชาย) ในพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม กับ สมเด็จพระราขินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี นอกจากนี้ ทางสายพระโลหิตทางพระมารดา ยังมีความเกี่ยวเนื่องกับ สมเด็จพระจักพรรดินีซิตาแห่งออสเตรีย , แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก , แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าชายเฟลิกซ์ พระราชสวามีแห่งลักเซมเบิร์ก ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นพระราชนัดดา (หลานตา , ยาย) ใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส กับ พระนางอาเดิลไฮท์แห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์ค ทั้งสิ้น ทั้งนี้พระองค์ยังเป็นพระภาติยะ (หลานป้าฝ่ายพ่อ) ในจักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย
พระประวัติ

พระองค์ประสูติในปี พ.ศ. 2427 พระบิดาคือ คาร์ล ธีโอดอร์ ดยุกในบาวาเรีย พระอนุชาใน จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย กับ อินฟันตามารีอา ฌูเซแห่งโปรตุเกส พระราชธิดาใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส โดยภายใต้พระบรมราชโองการใน สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม พระองค์เป็น แกรนด์ คอร์คอนส์ แห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งเลออปอล ที่พระชันษาน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ผู้ที่ได้รับเครื่องราชฯ นี้ ด้วยวัยเพียง 14 ปี
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงเยอรมันนามว่า เจ้าหญิงเอเลนอราแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2460 โดยงานเสกสมรส จัดขึ้น ณ เมืองคร็อยส์ โดยที่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน
หลังจากพระชายาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2508 พระองค์ทรงรับ เจ้าชายมัคส์ ดยุกในบาวาเรีย พระนัดดาใน ดัชเชสมารีอา แกเบรียลในบาวาเรีย ผู้เป็นพระภคินีของพระองค์เอง มาเป็นพระโอรสบุญธรรม
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 สิริพระชันษา 84 ปี โดยพระองค์ทรงมีสปา เป็นธุรกิจส่วนพระองค์ ต่อมาได้ดัดแปลงเป็นสถานพยาบาลที่ทันสมัยที่สุดในเมืองในขณะนั้น เมื่อปี พ.ศ. 2500
บรรณานุกรม

von Witzleben, Hermann; von Vignau, Ilka (1976). Die Herzöge in Bayern. Von der Pfalz zum Tegernsee [The dukes in Bavaria. From the Palatinate to Tegernsee] (ภาษาเยอรมัน). Munich. ISBN 3-7913-0394-5.
การทดสอบการลู่เข้า

ในทาง คณิตศาสตร์ การทดสอบการลู่เข้าเป็นวิธีการทดสอบหาการลู่เข้า การลู่เข้าแบบมีเงื่อนไข การลู่เข้าแบบสัมบูรณ์ ช่วงลู่เข้า หรือลู่ออกของอนุกรมอนันต์  \sum _{n=1}^{\infty }a_{n}
รายการการทดสอบ > ลิมิตของส่วนของผลบวก

ถ้าลิมิตของส่วนของผลบวกหาค่าไม่ได้หรือไม่ใช่ศูนย์ นั่นคือ  \lim _{n\to \infty }a_{n}\neq 0 แล้วอนุกรมจะลู่ออก ในแง่นี้ ผลบวกย่อยจะเป็นแบบโคชี เฉพาะในกรณีที่ลิมิตหาค่าได้และมีค่าเท่ากับศูนย์เท่านั้น การทดสอบจะสรุปไม่ได้ ถ้าลิมิตของส่วนของผลบวกเป็นศูนย์ สามารถเรียกอีกอย่างได้ว่า การทดสอบด้วยพจน์ที่ n การทดสอบการลู่ออก หรือ การทดสอบอนุกรมลู่ออก
รายการการทดสอบ > การทดสอบด้วยอัตราส่วน

สามารถเรียกอีกอย่างได้ว่า เกณฑ์ของดาล็องแบร์
รายการการทดสอบ > การทดสอบโดยราก

สามารถเรียกอีกอย่างได้ว่า การทดสอบโดยรากที่ n หรือ เกณฑ์ของโคชี
การทดสอบรากจะเข้มกว่าการทดสอบอัตราส่วน เมื่อใดที่การทดสอบด้วยอัตราส่วนกำหนดการลู่เข้าหรือลู่ออกของอนุกรมอนันต์ การทดสอบรากก็จะกำหนดการลู่เช่นกัน แต่บทกลับอาจไม่เป็นจริงเสมอไป
รายการการทดสอบ > การทดสอบด้วยปริพันธ์

อนุกรมสามารถเปรียบเทียบกับปริพันธ์เพื่อกำหนดการลู่เข้าหรือลู่ออก ให้  f:[1,\infty )\to \mathbb {R} _{+} เป็น ฟังก์ชันไม่เป็นลบและลดลงทางเดียว โดยที่  f(n)=a_{n} ถ้าให้  \int _{1}^{\infty }f(x)\,dx=\lim _{t\to \infty }\int _{1}^{t}f(x)\,dx<\infty , แล้วอนุกรมนี้ก็จะลู่เข้า แต่ถ้าปริพันธ์ลู่ออก อนุกรมก็จะลุ่ออกด้วย กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คืออนุกรมของ  {a_{n}} ลุ่เข้าก็ต่อเมื่อปริพันธ์ลู่เข้า
รายการการทดสอบ > การทดสอบด้วยปริพันธ์ > การทดสอบโดยใช้อนุกรมพี

บทย่อยที่ใช้กันบ่อยของการทดสอบด้วยปริพันธ์คือการทดสอบโดยใช้อนุกรมพี ให้  k>0 แล้ว  \sum _{n=k}^{\infty }{\bigg (}{\frac {1}{n^{p}}}{\bigg )} จะลู่เข้า ถ้า  p>1
กรณีที่  p=1,k=1 จะได้อนุกรมฮาร์มอนิกที่ลู่ออก กรณีที่  p=2,k=1 คือปัญหาบาเซิล และอนุกรมจะลู่เข้าหา  {\frac {\pi ^{2}}{6}} โดยทั่วไปแล้ว สำหรับ  p>1,k=1 อนุกรมนี้จะเท่ากับฟังก์ชันซีตาของรีมันน์ที่นำไปใช้กับ  p นั่นก็คือ  \zeta (p)
รายการการทดสอบ > การทดสอบด้วยการเปรียบเทียบโดยตรง

ถ้าอนุกรม  \sum _{n=1}^{\infty }b_{n} เป็นอนุกรมลู่เข้าแบบสัมบูรณ์ และ  |a_{n}|\leq |b_{n}| สำหรับ n ที่มากพอ แล้อนุกรม  \sum _{n=1}^{\infty }a_{n} จะลู่เข้าแบบสัมบูรณ์
รายการการทดสอบ > การทดสอบด้วยการเปรียบเทียบโดยใช้ลิมิต

ถ้า  \{a_{n}\},\{b_{n}\}>0 (นั่นคือทุกสมาชิกของลำดับทั้งสองเป็นค่าบวก) และลิมิต  \lim _{n\to \infty }{\frac {a_{n}}{b_{n}}} หาค่าได้ เป็นจำนวนจำกัดและไม่เป็นศูนย์ ดังนั้นอนุกรมทั้งสองจะลู่เข้าหรือลู่ออกทั้งคู่
รายการการทดสอบ > การทดสอบด้วยการควบแน่นโคชี

ให้  \left\{a_{n}\right\} เป็นลำดับที่ไม่เป็นลบและไม่เพิ่ม แล้วผลรวม  A=\sum _{n=1}^{\infty }a_{n} จะลู่เข้า ก็ต่อเมื่อผลรวม  A^{*}=\sum _{n=0}^{\infty }2^{n}a_{2^{n}} ลู่เข้า ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าลู่เข้าแล้ว  A\leq A^{*}\leq 2A จะเป็นจริง
รายการการทดสอบ > การทดสอบของอาเบล

สมมุติให้ข้อความต่อไปนี้เป็นจริง
\sum a_{n} เป็นอนุกรมที่ลู่เข้า
\left\{b_{n}\right\} เป็นลำดับทางเดียวและ
\left\{b_{n}\right\} มีขอบเขตจำกัด
แล้ว  \sum a_{n}b_{n} ก็จะลู่เข้าด้วย
รายการการทดสอบ > การทดสอบการลู่เข้าแบบสัมบูรณ์

อนุกรมลู่เข้าแบบสัมบูรณ์ทุกอนุกรมจะลู่เข้า
รายการการทดสอบ > การทดสอบอนุกรมสลับ

สมมุติให้ข้อความต่อไปนี้เป็นจริง
(a_{n})_{n=1}^{\infty } เป็นลำดับทางเดียว
\lim _{n\to \infty }a_{n}=0
แล้ว  \sum _{n=1}^{\infty }(-1)^{n}a_{n} และ  \sum _{n=1}^{\infty }(-1)^{n+1}a_{n} เป็นอนุกรมลู่เข้า การทดสอบนี้เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า เกณฑ์ของไลบ์นิทซ์
รายการการทดสอบ > การทดสอบของดิริชเลต์

ถ้า  \{a_{n}\} เป็นลำดับของจำนวนจริง และ  \{b_{n}\} ลำดับของจำนวนเชิงซ้อนที่สอดคล้องกับ
a_{n}\geq a_{n+1}
\lim _{n\rightarrow \infty }a_{n}=0
\left|\sum _{n=1}^{N}b_{n}\right|\leq M สำหรับทุกจำนวนเต็มบวก N
โดยที่ M เป็นค่าคงที่ ดังนั้นอนุกรม
ลู่เข้า
รายการการทดสอบ > การทดสอบการลู่เข้าของโคชี

อนุกรม  \sum _{i=0}^{\infty }a_{i} จะลู่เข้าก็ต่อเมื่อสำหรับทุก  \varepsilon >0 มีจำนวนนับ N ที่
เป็นจริงสำหรับทุก n > N และทุก p ≥ 1
รายการการทดสอบ > ทฤษฎีบทสโตลซ์–เชซาโร

ให้  (a_{n})_{n\geq 1} และ  (b_{n})_{n\geq 1} เป็นลำดับของจำนวนจริงสองลำดับ สมมติว่า  (b_{n})_{n\geq 1} เป็นลำดับลู่ออกทางเดียวโดยแท้ และลิมิตต่อไปนี้หาค่าได้
แล้วลิมิต
รายการการทดสอบ > การทดสอบแบบเอ็มของไวเออร์ชตราสส์

สมมติให้ (fn) เป็นลำดับของฟังก์ชันค่าจริงหรือค่าเชิงซ้อนที่ถูกกำหนดบนเซต A และมีลำดับของจำนวนไม่เป็นลบ (Mn) ที่สอดคล้องเงื่อนไข
|f_{n}(x)|\leq M_{n} สำหรับทุก  n\geq 1 และทุก  x\in A, และ
\sum _{n=1}^{\infty }M_{n} ลู่เข้า
แล้วอนุกรม
ลู่เข้าแบบสัมบูรณ์และเอกรูปบน A
รายการการทดสอบ > ส่วนขยายของการทดสอบด้วยอัตราส่วน

การทดสอบด้วยอัตราส่วนอาจไม่ชัดเจนเมื่อลิมิตของอัตราส่วนเท่ากับ 1  อย่างไรก็ตาม ส่วนขยายของการทดสอบด้วยอัตราส่วนบางครั้งช่วยให้สามารถจัดการกับกรณีนี้ได้
รายการการทดสอบ > ส่วนขยายของการทดสอบด้วยอัตราส่วน > การทดสอบของราเบ-ดูอาแมล

ให้ {an} เป็นลำดับของจำนวนบวก
กำหนดให้
ถ้า
มีความเป็นไปได้สามทาง
ถ้า L > 1 อนุกรมลู่เข้า (รวมถึงกรณี L = ∞)
ถ้า L < 1 อนุกรมจะลู่ออก
และถ้า L = 1 การทดสอบไม่สามารถสรุปผลได้
สูตรทางเลือกสำหรับการทดสอบนี้สามรถเขียนได้ดังนี้ ให้ an เป็นลำดับของจำนวนจริง แล้วถ้า b > 1 และ K (จำนวนธรรมชาติ) มีอยู่ได้ว่า
สำหรับทุก n > K ดังนั้นอนุกรม {an} จะลู่เข้า
รายการการทดสอบ > ส่วนขยายของการทดสอบด้วยอัตราส่วน > การทดสอบของเบอร์ทรานด์

ให้ {an} เป็นลำดับของจำนวนบวก นิยามให้
ถ้า
มีอยู่สามความเป็นไปได้
ถ้า L > 1 อนุกรมจะลู่เข้า (รวมถึงกรณี L = ∞)
ถ้า L < 1 อนุกรมจะลู่ออก
และถ้า L = 1 การทดสอบนั้นไม่สามารถสรุปผลได้
รายการการทดสอบ > ส่วนขยายของการทดสอบด้วยอัตราส่วน > การทดสอบของเกาส์

ให้ {an} เป็นลำดับของจำนวนบวก ถ้า  {\frac {a_{n}}{a_{n+1}}}=1+{\frac {\alpha }{n}}+O(1/n^{\beta }) สำหรับบาง β > 1 แล้ว  \sum a_{n} ลู่เข้าถ้า α > 1 และลู่ออกถ้า α ≤ 1
รายการการทดสอบ > ส่วนขยายของการทดสอบด้วยอัตราส่วน > การทดสอบของคุมเมอร์

ให้ {an} เป็นลำดับของจำนวนบวกแล้ว
(1)  \sum a_{n} ลู่เข้าก็ต่อเมื่อมีลำดับ  b_{n} ของจำนวนบวกและจำนวนจริง c > 0 โดยที่  b_{k}(a_{k}/a_{k+1})-b_{k+1}\geq c -
(2)  \sum a_{n} จะลู่ออกก็ต่อเมื่อมีลำดับ  b_{n} ของจำนวนบวกที่ทำให้  b_{k}(a_{k}/a_{k+1})-b_{k+1}\leq 0
และ  \sum 1/b_{n} ลู่ออก
รายการการทดสอบ > การทดสอบของอาบู-มุสตาฟา

ให้  \sum _{n=1}^{\infty }a_{n} เป็นอนุกรมอนันต์ที่มีพจน์จริงและให้  f:\mathbb {R} \to \mathbb {R}  เป็นฟังก์ชันจริงใด ๆ ที่  f(1/n)=a_{n} สำหรับทุกจำนวนเต็มบวก n และอนุพันธ์อันดับสอง  f'' หาค่าได้ที่  x=0 แล้ว  \sum _{n=1}^{\infty }a_{n} ลู่เข้าแบบสัมบูรณ์ถ้า  f(0)=f'(0)=0 และลู่ออกในกรณีอื่น
ตัวอย่าง

พิจารณาอนุกรม
<a href="./การทดสอบด้วยการควบแน่นโคชี" rel="mw:WikiLink" data-cx="{&amp;quot;userAdded&amp;quot;:true,&amp;quot;adapted&amp;quot;:true}" data-linkid="undefined">การทดสอบด้วยการควบแน่นโคชี</a>บอกว่า (i) ลู่เข้าแบบจำกัดถ้า
เป็นลู่เข้าแบบจำกัด เนื่องจาก
(ii) เป็นอนุกรมเรขาคณิตที่มีอัตราส่วน  2^{(1-\alpha )} (ii) จะลู่เข้าแบบจำกัดถ้าอัตราส่วนน้อยกว่าหนึ่ง (กล่าวคือ  \alpha >1). ดังนั้น (i) จะลู่เข้าแบบจำกัดก็ต่อเมื่อ  \alpha >1.
การลู่เข้าของผลคูณ

แม้ว่าการทดสอบส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับการลู่เข้าของอนุกรมอนันต์ แต่ก็สามารถใช้แสดงการลู่เข้าหรือการลู่ออกจากกันของผลคูณอนันต์ ได้เช่นกันสามารถทำได้โดยใช้ทฤษฎีบทต่อไปนี้ ให้  \left\{a_{n}\right\}_{n=1}^{\infty } เป็นลำดับของจำนวนบวก แล้วผลคูณอนันต์  \prod _{n=1}^{\infty }(1+a_{n}) จะลู่เข้าก็ต่อเมื่ออนุกรมนี้  \sum _{n=1}^{\infty }a_{n} ลู่เข้า ในทำนองเดียวกัน ถ้า  0<a_{n}<1เป็นจริง แล้ว  \prod _{n=1}^{\infty }(1-a_{n}) จะเข้าใกล้ลิมิตที่ไม่เป็นศูนย์ก็ต่อเมื่ออนุกรม  \sum _{n=1}^{\infty }a_{n} ลู่เข้า
สามารถพิสูจน์ได้โดยการใช้ลอการิทึมของผลคูณและใช้การทดสอบด้วยการเปรียบเทียบโดยใช้ลิมิตต
สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ หรือเดิมชื่อ สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็นสมาคมสื่อสารมวลชนแห่งหนึ่งของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2484
การแยกตัวของสมาชิก พ.ศ. 2498

ในปี พ.ศ. 2498 สมาชิกของสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยกลุ่มหนึ่ง รู้สึกว่าสมาคมหนังสือพิมพ์ฯ นั้นถูกครอบงำโดยอำนาจทางการเมือง
อีกทั้งไม่พึงพอใจในการแถลงงบดุลอย่างคลุมเครือในการประชุมสามัญประจำปี จนถึงขั้นประท้วงเดินออกจากห้องประชุมจนเกือบหมด
ไม่กี่วันหลังจากนั้น นักข่าวนักหนังสือพิมพ์ส่วนหนึ่งได้จับกลุ่มกันคิดที่จะก่อตั้งสมาคมใหม่ ที่มีวัตถุประสงค์ตรงกับ อุดมการณ์ของตน และใช้ชื่อว่า "สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย"
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เก็บถาวร 2008-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทอร์นาโด

ทอร์นาโดที่เกิดขึ้นในอนาดาร์โก รัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม  ค.ศ. 1999
ทอร์นาโด หรือ ทอร์เนโด (อังกฤษ: tornado) หรือ ลมงวง (ช้าง) เป็นพายุที่เกิดจากการหมุนของอากาศ สามารถเกิดขึ้นได้ในหลายลักษณะ โดยลักษณะที่พบได้บ่อยที่สุดคือลักษณะรูปทรงกรวย โดยส่วนปลายโคนชี้ลงที่พื้น ทอร์นาโดสามารถก่อพลังทำลายได้สูง โดยความเร็วลมสามารถสูงมากถึง 500 กม/ชม (300 ไมล์/ชม) ซึ่งก่อให้เกิดการพังทลายของสิ่งปลูกสร้างได้
ถึงแม้ว่าทอร์นาโดส่วนใหญ่เกิดในสหรัฐอเมริกา ทอร์นาโดยังสามารถเกิดขึ้นได้ในทุกทวีปและในหลายประเทศ อาทิเช่น ประเทศญี่ปุ่นมีการเกิดประมาณปีละ 20 ครั้ง
ในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 เกิดพายุทอร์นาโดที่เมืองอู๋ฮั่นและเมืองซูโจวมีผู้เสียชีวิตรวม 12 ราย
ที่มาของคำ (ศัพทมูลวิทยา)

ยืมคำมาจากศัพท์ภาษาอังกฤษว่า "tornado" ซึ่งน่าจะแผลงมาจากคำว่า tronada จากภาษาสเปน ซึ่งหมายถึง พายุฝนฟ้าคะนอง
รูปแบบการเกิด

ทอร์นาโดเกิดขึ้นจากลมร้อนและลมเย็นมาเจอกันและก่อตัวให้เกิดลมหมุน และเมื่อลมหมุนในระดับที่ไม่คงที่ ทำให้ปลายข้างหนึ่งลงมาสัมผัสที่พื้นก่อให้เกิดทอร์นาโดได้ โดยทอร์นาโดส่วนใหญ่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา บริเวณร่องทอร์นาโดเนื่องจากมีสภาพภูมิประเทศที่สามารถก่อให้เกิดลมร้อนและไอเย็นปะทะกันบริเวณทุ่งราบ
ทอร์นาโดแบ่งออกเป็นหลายระดับตามกำลังทำลายและความเร็วลม โดยแบ่งเป็น F0 - F5 โดย F0 เป็นทอร์นาโดที่อ่อนกำลังสุด และ F5 เป็นทอร์นาโดที่กำลังแรงสุด
การจำแนกระดับของทอร์นาโด จะยึดตาม Fujita scale (มาตรวัดฟูจิตะ) ซึ่งกำหนดให้พายุในแต่ละระดับมีความแรงดังนี้
พายุ F0 ความเร็วลม 64-116 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พายุ F1 ความเร็วลม 117-180 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พายุ F2 ความเร็วลม 181-253 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พายุ F3 ความเร็วลม 254-332 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พายุ F4 ความเร็วลม 333-418 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พายุ F5 ความเร็วลม 419-512 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
จากการสำรวจเก็บสถิติ พบว่า ทุกๆ การเกิดพายุทอร์นาโด 1,000 ครั้ง จะเป็นระดับ F0 จำนวนประมาณ 389 ครั้ง , ระดับ F1 จำนวนประมาณ 356 ครั้ง , ระดับ F2 จำนวนประมาณ 194 ครั้ง , ระดับ F3 จำนวนประมาณ 49 ครั้ง , ระดับ F4 จำนวนประมาณ 11 ครั้ง และระดับ F5 จำนวนประมาณ 1 ครั้ง
ความแรงของพายุ ส่งผลกับขนาด และการสลายตัวของพายุด้วย พายุระดับ F0-F1 อาจมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกิน 100 เมตร และเคลื่อนตัวไปได้ไม่กี่กิโลเมตรก็สลายตัวไป ในขณะที่พายุ F5 อาจมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวกว่า 1,600 เมตร และเคลื่อนตัวไปได้มากกว่า 100 กิโลเมตรก่อนจะสลายตัว ซึ่งการที่พายุที่ระดับสูงกว่าจะทำให้พายุมีขนาดใหญ่และสลายตัวช้าด้วย
ในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1925 ในสหรัฐอเมริกา เกิดพายุทอร์นาโดขึ้นพร้อมกัน 9 ลูก เป็น F2 จำนวน 2 ลูก, F3 จำนวน 4 ลูก, F4 จำนวน 2 ลูก และ F5 จำนวน 1 ลูก เคลื่อนตัวถล่มรัฐมิสซูรี, อิลลินอยส์, อินดีแอนา, เคนทักกี, เทนเนสซี, แอละแบมา และแคนซัส มีผู้เสียชีวิตไปกว่า 747 คน ซึ่งในจำนวนนั้น เฉพาะพายุ F5 เพียงลูกเดียวนั้น คร่าชีวิตผู้คนไป 695 คน ส่วนยอดผู้เสียชีวิตจากพายุลูกอื่นๆ อีก 8 ลูก รวมกัน ได้เพียง 50 กว่าคนเท่านั้น ทำให้พายุ F5 ลูกนั้นที่เกิดขึ้นเป็นพายุทอร์นาโดที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา ความเสียหายทางชีวิตและทรัพย์สินมีมูลค่าเทียบเป็นปัจจุบันได้มากกว่า 1862 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สาเหตุการเกิด

เกิดจากการที่กลุ่มของอากาศที่อุ่นกว่าลอยผ่านเข้าไปใต้กลุ่มของอากาศที่เย็นกว่าจึงทำให้เกิด  การถ่ายเทอากาศหมุนเวียนกันขึ้นในเขตจำกัด และใกล้ ๆ จุดศูนย์กลางจะมีกระแสลม หมุนเร็วมากจนทำให้เกิดลำอากาศเป็นเกลียวตั้งสูงขึ้นไปในท้องฟ้า ถัดออกมาทางขอบนอกอัตราเร็วของการหมุนจะค่อยๆ ช้าลง แต่กระนั้นขอบนอกก็ยังมีความแรงพอที่จะพัดบ้านทั้งหลังให้พังได้อย่างง่ายดาย
ทอร์นาโดเกิดขึ้นจากลมร้อนและลมเย็นมาเจอกันและก่อตัวให้เกิดลมหมุน และเมื่อ ลมหมุนในระดับไม่คงที่ ทำให้ปลายข้างหนึ่งลงมาสัมผัสที่พื้นก่อให้เกิดทอร์นาโดได้โดยทอร์นาโดส่วนใหญ่เกิดในสหรัฐอเมริกาเนื่องจากสภาพภูมิประเทศที่ สามารถก่อให้เกิดลมร้อนและไอเย็นปะทะกัน   และมีขนาดใหญ่ขึ้นแล้วเล็กลง
อ่านเพิ่ม

Bluestein, Howard B. (1999). Tornado Alley: Monster Storms of the Great Plains. New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-510552-4.
Bradford, Marlene (2001). Scanning the Skies: A History of Tornado Forecasting. Norman, OK: University of Oklahoma Press. ISBN 0-8061-3302-3.
Grazulis, Thomas P. (January 1997). Significant Tornadoes Update, 1992–1995. St. Johnsbury, VT: Environmental Films. ISBN 1-879362-04-X.
Pybus, Nani (Spring 2016). "'Cyclone' Jones: Dr. Herbert L. Jones and the Origins of Tornado Research in Oklahoma". Chronicles of Oklahoma. 94: 4–31. สืบค้นเมื่อ May 5, 2022. Heavily illustrated.