stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คิม แช-ว็อน
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา

คิม แช-ว็อน เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2000 ในเขตคังนัม โซล ประเทศเกาหลีใต้ ครอบครัวของเธอประกอบด้วยพ่อแม่และพี่สาว แม่ของเธอเป็นนักแสดงละครเวที อี รัน-ฮี เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนประถม Seoul Poi โรงเรียนมัธยมต้น Guryong และโรงเรียนมัธยมปลาย Gaepo ต่อมาเธอย้ายไปเรียนที่โรงเรียนพหุศิลป์ฮันลิม ซึ่งสำเร็จการศึกษาในปี 2019 ในปี 2012 เธอได้แสดงในการประกวดเพลงเด็กเกาหลีของเคบีเอส
ประวัติ > 2018–2021: พรอดิวซ์โฟร์ตีเอตและไอซ์วัน

บทความหลัก: พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต และ ไอซ์วัน
ในปี 2018 แชว็อนได้เข้าร่วมในรายการเซอร์ไววัลโชว์ของเกาหลีใต้ พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต โดยเอ็มเน็ต ซึ่งเป็นตัวแทนของอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ ร่วมกับคว็อน อึน-บี ซูยุน และโซฮี วงร็อกเก็ตพันช์ ก่อนที่จะเข้าร่วมรายการเซอร์ไวเวอร์ เธอฝึกภายใต้อุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์เป็นเวลา 11 เดือน เธอจบอันดับที่ 10 ด้วยคะแนน 238,192 โหวต ทำให้เธอได้เปิดตัวกับไอซ์วัน ร่วมกับคว็อน อึน-บี แชว็อนเปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะสมาชิกของไอซ์วันเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2018 ด้วยอีพี คัลเลอร์ไรซ์ และเพลงไตเติล "ลาวีอ็องโรซ"
ในปี 2020 แชว็อนได้รับเครดิตเป็นครั้งแรกในการแต่งเพลงในอีพีโอไนริกไดอะรี สำหรับเพลง "With*One" เธอยังมีส่วนในการเขียนเนื้อเพลงสำหรับเพลง "Slow Journey" ในอีพีสุดท้าย วัน-รีลเลอร์ / แอ็กต์โฟร์ ของไอซ์วัน
ในเดือนมีนาคม 2021 แชว็อนเข้าแข่งขันใน King of Mask Singer ภายใต้ชื่อ "Formosan Deer" วันที่ 13 และ 14 มีนาคม ไอซ์วันได้จัดคอนเสิร์ตสุดท้ายของพวกเขา "One, The Story" และวงก็หมดสัญญาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 เมษายน 2021
หลังจากหมดสัญญาของไอซ์วัน แชว็อนกลับไปที่อุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ เธอกับคว็อน อึน-บี ได้ร่วมงานถ่ายแบบนิตยสารสามฉบับสำหรับ Esquire Magazine, Indeed Magazine และ Singles Magazine
ประวัติ > 2022–ปัจจุบัน: เปิดตัวกับเลเซราฟิม

วันที่ 14 มีนาคม 2022 ซอร์ซมิวสิกได้ประกาศว่า แชว็อนร่วมกับอดีตสมาชิกไอซ์วัน ซากูระ มิยาวากิ ได้เซ็นสัญญาพิเศษกับพวกเขา และได้รับการยืนยันว่าจะเปิดตัวกับเกิร์ลกรุปวงใหม่ เลเซราฟิม
เธอถูกเปิดเผยว่าเป็นสมาชิกคนที่สี่และหัวหน้าวงในวันที่ 7 เมษายน แชว็อนเปิดตัวในฐานะสมาชิกของเลเซราฟิม เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 ด้วยอีพีเฟียร์เลส
ผลงานเพลง

สำหรับผลงานเพลงของแชว็อนกับไอซ์วันและเลเซราฟิม ดูที่ ผลงานเพลงของไอซ์วัน และ ผลงานเพลงของเลเซราฟิม
ผลงานเพลง > แต่งเพลง

เครดิตเพลงทั้งหมดดัดแปลงมาจากฐานข้อมูลของ Korea Music Copyright Association เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น
| ปี | ศิลปิน | เพลง | อัลบั้ม | เนื้อร้อง | แต่งเพลง | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2020 | ไอซ์วัน | "With*One" | โอไนริกไดอะรี |  |  |  |
| 2020 | ไอซ์วัน | "Slow Journey" | วัน-รีลเลอร์ / แอ็กต์โฟร์ |  |  | — |
| 2022 | เลเซราฟิม | "Blue Flame" | เฟียร์เลส |  |  | — |
| 2023 | เลเซราฟิม | "피어나 (Between you, me and the lamppost)" | อันฟอร์กิฟเวน |  |  | — |
ผลงานการแสดง

สำหรับผลงานการแสดงของแชว็อนกับไอซ์วันและเลเซราฟิม ดูที่ ผลงานการแสดงของไอซ์วัน และ ผลงานการแสดงของเลเซราฟิม
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2020 | Eyes on Me: The Movie | ตัวเอง | ภาพยนตร์คอนเสิร์ต |  |
ผลงานการแสดง > รายการโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Korea Children’s Song Contest | นักแสดง | แสดง '말의 향기' |  |
| 2018 | พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต | ผู้เข้าแข่งขัน | จบอันดับที่ 10 |  |
| 2021 | King of Mask Singer | ผู้เข้าแข่งขัน | ในฐานะ "Formosan Deer" |  |
| 2023 | HMLYCP | สมาชิกนักแสดง |  |  |
ผลงานการแสดง > เว็บซีรีส์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2023 | Fill in the Next Blank | นักแสดงหลัก | สารคดี |  |
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ชื่อ | ศิลปิน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2018 | Let Me | โกลเดนไชลด์ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คิม แช-ว็อน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
แชว็อนในเดือนเมษายน ค.ศ. 2022
วิทยาลัยเทคนิคสุรนารี สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๕

| --- | --- |

ชื่อย่อ: SRNR
คติพจน์: ความรู้ คู่คุณธรรม ล้ำเลิศฝีมือ
ประเภท: รัฐบาล - วิทยาลัย สังกัด สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๕ สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
สถาปนา: 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 (29 ปี) (สถาปนาวิทยาลัยเทคนิคสุรนารี)
ที่ตั้ง: เลขที่ 113 ถนนเฉลิมพระเกียรติ  ตำบลท่าอ่าง  อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา 30190
สี:   สีน้ำเงิน   สีเหลือง
เว็บไซต์: วิทยาลัยเทคนิคสุรนารี
วิทยาลัยเทคนิคสุรนารี  (อังกฤษ : Suranaree Technical College ) เป็นวิทยาลัยด้านช่างอุตสาหกรรม สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๕ ตั้งอยู่ในอำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา โดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปวส. ต่อเนื่อง 5 ปี
ประวัติ

วิทยาลัยเทคนิคสุรนารี ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 มีเนื้อที่ทั้งหมด 83 ไร่ ตั้งอยู่ เลขที่ 113 หมู่ 7 บ้านหนองเสาเดียว ถนนเฉลิมพระเกียรติ  ตำบลท่าอ่าง อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา 30190
สืบเนื่องมาจากกระทรวงศึกษาธิการ ได้พิจารณาเห็นควรให้ขยายการศึกษาให้กว้างขวางและสอดคล้องกับความต้องการของท้องถิ่นตลาดแรงงานและผู้ที่สนใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จังหวัดนครราชสีมา เป็นจังหวัดที่มีประชากรหนาแน่น และมีโรงงานอุตสาหกรรมเป็นจำนวนมาก การขยายการศึกษาด้านอาชีวศึกษาเป็นการแก้ปัญหาขาดแคลนกำลังคน พร้อมกับเป็นการเสริมสร้าง และพัฒนากำลังคนของประเทศ ให้มีคุณภาพในการประกอบอาชีพตามนโยบายของรัฐบาล ดังนั้น กระทรวงศึกษาธิการจึงได้ประกาศจัดตั้งวิทยาลัยเทคนิคสุรนารี เดิมสังกัดกองวิทยาลัยเทคนิค กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดทำการเรียนการสอน เมื่อปีการศึกษา 2537 จัดการเรียนการสอนใน 2 แผนกวิชา คือ ช่างไฟฟ้า และช่างอิเล็กทรอนิกส์ ที่วิทยาลัยเทคนิคนครราชสีมา ต่อมาปีการศึกษา 2538 ได้จัดการเรียนการสอนเพิ่มขึ้นอีก 2 แผนกวิชา คือ ช่างก่อสร้างและช่างยนต์ ปี 2539 วันพฤหัสบดีที่ 9 แรม 9 ค่ำ เดือน 3 ได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ อาคารอำนวยการ อาคารเรียน 1 และอาคารช่างอุตสาหกรรม และในปีการศึกษา 2540 ได้รับสมัครนักเรียน-นักศึกษาที่วิทยาลัยเทคนิคสุรนารี บ้านหนองเสาเดียว ตำบลท่าอ่าง อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา ในปี 2542 ได้เปิดแผนกวิชาการบัญชี ในปี 2543 ได้เปิดแผนกวิชาช่างเชื่อมโลหะและแผนกวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ ในปี 2546 ได้เปิดแผนกวิชาช่างกลโรงงาน ปัจจุบันสังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดนครราชสีมา สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
ปีการศึกษา 2553 ได้เข้าร่วมโครงการวิทยาลัยเทคโนโลยีฐานวิทยาศาสตร์ (Science - Based Technology College) จัดการเรียนการสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) สาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมฐานวิทยาศาสตร์ซึ่งเป็นความร่วมมือในการจัดการเรียนการศึกษารูปแบบใหม่ เพื่อผลิตกำลังคนด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระหว่างสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.) สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) และ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรมแห่งชาติ (สวทน) สังกัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในขณะนั้น
หลักสูตรที่เปิดสอน

วิทยาลัยเทคนิคสุรนารี ปัจจุบันมีการเรียนการสอนในหลักสูตรปวช. ปวส. และหลักสูตรปวส.ต่อเนื่อง 5 ปี
หลักสูตรที่เปิดสอน > หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ ( ปวช.)

ประเภทวิชาอุตสาหกรรม
1. สาขาวิชาช่างยนต์
1.1 สาขางานยานยนต์
2. สาขาวิชาช่างกลโรงงาน
2.1 สาขางานเครื่องมือกล
2.2 สาขางานผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
3. สาขาช่างเชื่อมโลหะ
3.1 สาขางานโครงสร้าง
4.สาขาวิชาช่างไฟฟ้ากำลัง
4.1 สาขางานไฟฟ้ากำลัง
5. สาขาวิชาช่างอิเล็กทรอนิกส์
5.1 สาขางานอิเล็กทรอนิกส์
6. สาขาวิชาช่างก่อสร้าง
6.1 สาขางานก่อสร้าง
7. สาขาวิชาเมคคาทรอนิกส์
7.1 สาขางานเมคคาทรอนิกส์
8. สาขาวิชาเทคนิคคอมพิวเตอร์
8.1 สาขางานเทคนิคคอมพิวเตอร์
ประเภทวิชาพาณิชยกรรม
1. สาขาวิชาการบัญชี
1.1 สาขางานการบัญชี
2. สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
2.1 สาขางานคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
ประเภทวิชาศิลปกรรม
1. สาขาวิชาเครื่องประดับอัญมณี
1.1 สาขางานเครื่องประดับอัญมณี (ทวิภาคี)
ประเภทวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
1. สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
1.1 สาขางานเทคโนโลยีสารสนเทศ
หลักสูตรที่เปิดสอน > หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ ( ปวช.) โครงการวิทยาลัยเทคโนโลยีฐานวิทยาศาสตร์

1. สาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมฐานวิทยาศาสตร์
1.1 สาขางานเทคโนโลยียานยนต์
1.2 สาขางานเทคโนโลยีเครื่องมือกล
1.3 สาขางานเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์
1.4 สาขางานเทคโนโลยีเมคคาทรอนิกส์
1.5 สาขางานเทคโนโลยีก่อสร้าง
1.6 สาขาเทคโนโลยีไฟฟ้า
สาขาพาณิชยกรรมและบริการฐานวิทยาศาสตร์
1.1 สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ
หลักสูตรที่เปิดสอน > หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ( ปวส.)

ประเภทวิชาอุตสาหกรรม
1. สาขาวิชาเทคนิคเครื่องกล
1.1 สาขางานเทคนิคยานยนต์
1.2 สาขางานเทคนิคเครื่องกลระบบขนส่งทางราง
2. สาขาวิชาเทคนิคการผลิต
2.1 สาขางานเครื่องมือกล
2.2 สาขางานผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ (ทวิภาคี)
3. สาขาวิชาเทคนิคโลหะ
3.1 สาขางานเทคโนโลยีงานเชื่อมโครงสร้างโลหะ (ทวิภาคี)
4. สาขาวิชาไฟฟ้า
4.1 สาขางานไฟฟ้ากำลัง
4.2 สาขางานบำรุงรักษาระบบไฟฟ้าในระบบขนส่งทางราง
5. สาขาวิชาช่างอิเล็กทรอนิกส์
5.1 สาขางานอิเล็กทรอนิกส์อุตสาหกรรม
6. สาขาวิชาช่างก่อสร้าง
6.1 สาขางานก่อสร้าง
7. สาขาวิชาช่างเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์
7.1 สาขางานคอมพิวเตอร์ระบบเครือข่าย
8. สาขาวิชาเมคคาทรอนิกส์
8.1 สาขางานเมคคาทรอนิกส์
8.2 สาขางานเมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์
ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ
1. สาขาวิชาการบัญชี
1.1 สาขางานการบัญชี
ประเภทวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
1. สาขางานเทคโนโลยีสารสนเทศ
1.1 สาขางานนักพัฒนาระบบสมองกลไอโอที
หลักสูตรที่เปิดสอน > หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ต่อเนื่อง 5 ปี

1. สาขาวิชาวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์
1.1 สาขางานเมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์
ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว

ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว หรือ ท่าอากาศยานหงเฉียว (IATA: SHA, ICAO: ZSSS) เป็นหนึ่งในสองท่าอากาศยานนานาชาติของเซี่ยงไฮ้ และเป็นศูนย์กลางการบินที่สำคัญของจีน ท่าอากาศยานหงเฉียวให้บริการส่วนใหญ่เป็นเที่ยวบินภายในประเทศ สนามบินนี้ตั้งอยู่ใกล้กับย่านหงเฉียวในเขตฉางหนิง และเขตหมิ่นหัง อยู่ห่าง 13 กิโลเมตร (8.1 ไมล์) ทางทิศตะวันตกของตัวเมือง และเป็นท่าอากาศยานที่อยู่ใกล้กับใจกลางเมืองมากกว่าท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง
ท่าอากาศยานหงเฉียวเป็นศูนย์กลางการบินของ สายการบินไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์, เซี่ยงไฮ้แอร์ไลน์, จูนเยาแอร์ไลน์ และ สปริงแอร์ไลน์ ในปี 2559 สนามบินหงเฉียวให้บริการผู้โดยสาร 40,460,135 คน นับเป็นสนามบินที่พลุกพล่านอันดับ 7 ในประเทศจีน และเป็นอันดับที่ 45 ของโลก ในปลายปี 2554 ท่าอากาศยานหงเฉียวให้บริการ 22 สายการบินที่ให้บริการผู้โดยสาร 82 เส้นทางการบิน ในปี 2562 ท่าอากาศยานหงเฉียวได้รับการรับรองด้วยคะแนนสนามบินระดับ 5 ดาวของสกายแทรกซ์ (Skytrax) ในด้านการให้การอำนวยความสะดวก ความสะดวกสบายของอาคารผู้โดยสาร ความสะอาด การช็อปปิ้ง การให้บริการอาหารเครื่องดื่ม และการบริการพนักงาน
สายการบินและจุดหมายปลายทาง > สายการบินพาณิชย์

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง   |
| --- | --- |
แอร์ไชน่า: Beijing–Capital, Chengdu, Chongqing, Guangzhou, Taipei–Songshan, Tianjin
แอร์มาเก๊า: Macau
ออลนิปปอนแอร์ไลน์: Tokyo–Haneda
เอเชียน่าแอร์ไลน์: Seoul–Gimpo
คาเธ่ย์ดรากอน: Hong Kong
เฉิงตูแอร์ไลน์: Chengdu, Yueyang
ไชน่าแอร์ไลน์: Taipei–Songshan
ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์: Anqing, Beijing–Capital, Changsha, Chengdu, Chongqing, Dali, Daqing, Diqing, Dunhuang, Enshi, Fuzhou, Ganzhou, Guangzhou, Guilin, Guiyang, Harbin, Hohhot, Hong Kong, Jiayuguan, Jieyang, Jinan, Kunming, Lanzhou, Lijiang, Lincang, Linyi, Liuzhou, Luoyang, Macau, Mangshi, Mudanjiang, Nanchang, Nanning, Pu'er, Qingdao, Seoul–Gimpo, Shenyang, Shenzhen, Taipei–Songshan, Taiyuan, Tengchong, Tianjin, Tokyo–Haneda, Ulanhot, Urumqi, Weihai, Wenshan, Wuhai, Wuhan, Wuyishan, Xiamen, Xi'an, Xining, Xinyang, Yan'an, Yancheng, Yanji, Yantai, Yinchuan, Yulin, Zhengzhou, Zhuhai
ไชน่าเซ้าเทิร์นแอร์ไลน์: Beijing–Capital, Beijing–Daxing, Chengdu, Guangzhou, Guiyang, Nanning, Ordos, Shenzhen, Urumqi, Yining, Zhengzhou
ไชน่ายูไนเต็ดแอร์ไลน์: Beijing–Daxing, Shijiazhuang, Tianjin
อีวาแอร์: Taipei–Songshan
ไห่หนานแอร์ไลน์: Beijing–Capital, Guangzhou, Urumqi
เหอเป่ย์แอร์ไลน์: Shijiazhuang
ฮ่องกงแอร์ไลน์: Hong Kong
เจแปนแอร์ไลน์: Tokyo–Haneda
จุนเยาแอร์ไลน์: Beijing–Daxing, Bijie, Changsha, Chengdu, Chizhou, Chongqing, Guangzhou, Guiyang, Kunming, Lanzhou, Nanning, Sanya, Seoul–Gimpo, Shenzhen, Taiyuan, Tokyo–Haneda, Urumqi, Wuhan, Xi'an, Zhuhai, Zunyi–Maotai
โคเรียนแอร์: Seoul–Gimpo
ลัคกี้แอร์: Kunming, Yichun
ชานตงแอร์ไลน์: Chongqing, Jinan, Qingdao, Xiamen, Yantai
ซ่างไห่แอร์ไลน์: Beijing–Capital, Changsha, Chengdu, Chongqing, Fuyang, Fuzhou, Guangzhou, Guilin, Guiyang, Haikou, Hailar, Hohhot, Hong Kong, Jiamusi, Jieyang, Jinggangshan, Jixi, Kunming, Lanzhou, Lianyungang, Macau, Nanchang, Nanning, Ordos, Qingdao, Qiqihar, Sanya, Seoul–Gimpo, Shenyang, Shenzhen, Taipei–Songshan, Taiyuan, Tianjin, Tokyo–Haneda, Urumqi, Wenzhou, Wuhan, Xiamen, Xi'an, Xishuangbanna, Yantai, Zhanjiang, Zhengzhou, Zhuhai
เซินเจิ้นแอร์ไลน์: Guangzhou, Jingdezhen, Shenzhen
สปริงแอร์ไลน์: Changde, Changsha, Chengde, Chengdu, Chongqing, Dongying, Enshi, Guangzhou, Guiyang, Hohhot, Huaihua, Jieyang, Kunming, Lanzhou, Qianjiang, Qingdao, Qingyang, Quanzhou, Shenzhen, Shijiazhuang, Urumqi, Xiamen, Xi'an, Xishuangbanna, Yinchuan, Zhangjiakou, Zhanjiang, Zhuhai, Zunyi–Xinzhou
เทียนจินแอร์ไลน์: Tianjin
ทิเบตแอร์ไลน์: Chengdu, Lhasa
ซ่าเหมินแอร์ไลน์: Beijing–Daxing, Chongqing, Fuzhou, Quanzhou, Shenzhen, Xiamen
อาคารรับส่งผู้โดยสาร > อาคารรับส่งผู้โดยสารที่ 1

ถนนทางเข้าอาคารผู้โดยสารที่ 1 ขาเข้า ระดับพื้นดิน
ทางเข้า 3 อาคารผู้โดยสารที่ 1
ส่วนพื้นที่ขาออกระหว่างประเทศของอาคารผู้โดยสาร 1 ส่วน A
เครื่องเช็คอินด้วยตนเองในอาคารผู้โดยสารที่ 1 ส่วน B
พื้นที่รอรับผู้โดยสารขาเข้าระหว่างประเทศ
อาคารรับส่งผู้โดยสาร > อาคารรับส่งผู้โดยสารที่ 2

พื้นที่เช็คอิน
(มุมมองจากชั้น M2) ภาพประตูทางออกชั้น 3
ประตูทางออกขึ้นเครื่องที่ 46-50 ใกล้กับพื้นที่การตรวจสอบความปลอดภัย
ชั้นผู้โดยสารขาเข้า
ประตูทางออกขึ้นเครื่องที่ 41-45 สำหรับเส้นทางบินระยะไกล
สิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ

สนามบินมีสำนักงานใหญ่ของไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ ซึ่งตั้งอยู่ในอาคาร China Eastern Airlines,   และเป็นสำนักงานใหญ่ของ สายการบิน China Airlines
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์

เมื่อวันที่ 15 เมษายน 2542 Korean Air Lines Flight 6316 เครื่องบิน MD-11F ขึ้นทะเบียนเส้นทางการบิน HL7373 ได้รับความเสียหายหลังจากบินขึ้นจากท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียวไปยัง กรุงโซล หลังจากขึ้นเครื่องบินเจ้าหน้าที่หอบังคับการบินได้ติดต่อไปที่ Shanghai Departure ซึ่งได้ทำการเคลียร์เที่ยวบินให้ไต่ระดับที่ 1,500 เมตร (4,900 ฟุต)  เมื่อเครื่องบินไต่ระดับลงไปถึง 4,500 ฟุต (1,400 เมตร) กัปตันหลังจากได้รับคำตอบที่ผิดสองครั้งจากเจ้าหน้าที่ว่าความสูงที่ต้องการควรเป็น 1,500 ft (460 m) จึงคิดว่าเครื่องบินที่ระดับ 3,000 ft (910 m) สูงเกินไป กัปตันจึงผลักคันบังคับควบคุมไปข้างหน้าอย่างฉับพลันและทำให้เครื่องบินเข้าสู่การลดระดับลงมาอย่างรวดเร็ว กัปตันและลูกเรือทั้งคู่พยายามที่จะกู้คืนจากการดำดิ่งแต่ก็ไม่สามารถทำได้ ทำให้ผู้โดยสารทั้งสามคนบนเครื่องและห้าคนบนพื้นดินเสียชีวิต
เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2554 กาตาร์แอร์เวย์ส เที่ยวบินที่ 888 โบอิ้ง 777-300ER เดินทางจาก สนามบินนานาชาติโดฮา ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติอื่นแทนท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง เนื่องจากการแจ้งสถานการณ์ฉุกเฉินเชื้อเพลิงต่ำและเลือกที่จะเปลี่ยนเส้นทางไปท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว หอควบคุมการจราจรทางอากาศที่หงเฉียวสั่งให้ Juneyao Airlines เที่ยวบินที่ 112 เดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติเป่าอันเซินเจิ้นไปยังหงเฉียวเพื่อยกเลิกการลงจอด และอนุญาตให้ Qatar Airways Boeing 777-300ER ลงจอดแทน นักบินของสายการบิน Juneyao Airlines 1112 ไม่สนใจคำสั่งเพื่อยกเลิกการลงจอดและไม่ให้ความสำคัญกับเที่ยวบิน 888 ในที่สุดบังคับให้เที่ยวบินของสายการบินกาตาร์แอร์เวย์ต้องทำการบินวน เครื่องบินทั้งสองลงจอดอย่างปลอดภัยโดยไม่มีการบาดเจ็บหรือความเสียหายต่อเครื่องบิน เหตุการณ์ดังกล่าวนำไปสู่บทลงโทษสำหรับ Juneyao Airlines และลูกเรือของเครื่องบิน Juneyao โดยการบินพลเรือนของจีน รวมถึงการเพิกถอนใบอนุญาตนักบินอย่างถาวรในประเทศจีน
เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2013 ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 2947 เอ็มบราเยอร์ EMB-145LI บินจาก สนามบิน Huai'an Lianshui ไปยัง ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว เลี้ยวออกจากรันเวย์ 18L ในระหว่างการลงจอด เครื่องบินหยุดจอดบนทางรถแท็กซี่ที่อยู่ติดกันโดยล้อหน้าของเครื่องบินยุบ ไม่มีผู้โดยสารหรือลูกเรือได้รับบาดเจ็บ แต่เครื่องบินได้รับความเสียหายอย่างมาก
เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2559 ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ เที่ยวบิน MU5643 แอร์บัส A320 (ลงทะเบียน B-2337) เกือบชนกับเที่ยวบิน MU5106 ของสายการบินเดียวกันซึ่งเป็น แอร์บัส A330 เมื่อเครื่องแรกต้องการขึ้นบินบนรันเวย์ 36L ในขณะที่เครื่องหลังต้องการตัดข้ามรันเวย์เดียวกันภายใต้คำแนะนำที่ผิดพลาด เครื่องลำแรกจึงทำTOGA เพื่อขึ้นบินก่อนอย่างรวดเร็วและสามารถหลีกเลี่ยงการปะทะกัน
การขนส่งติดต่อทางบก

อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2 ของท่าอากาศยานหงเฉียว ( 31°11′46″N 121°19′18″E﻿ / ﻿31.19611°N 121.32167°E﻿ / 31.19611; 121.32167 ) เป็นอาคารที่เชื่อมต่อกับ สถานีรถไฟ Shanghai Hongqiao ( 31°11′46″N 121°18′58″E﻿ / ﻿31.19611°N 121.31611°E﻿ / 31.19611; 121.31611 ) ซึ่งเป็นศูนย์กลางรถไฟที่สำคัญ ให้บริการ เส้นทางรถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ ที่ เส้นทางรถไฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้-หางโจว และ เส้นทางรถใฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้-หนานจิง อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 ( 31°11′50″N 121°20′32″E﻿ / ﻿31.19722°N 121.34222°E﻿ / 31.19722; 121.34222 ) อยู่ฝั่งตรงข้ามอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2 โดยมีรันเวย์คั้นกลาง
สถานีรถไฟใต้ดิน ภายในท่าอากาศยานและสถานีรถไฟหงเฉียว 3 สถานี คือ
สถานีรถไฟหงเฉียว : สาย 2, สาย 10, สาย 17
สถานีท่าอากาศยานหงเฉียวอาคาร 2 : สาย 2, สาย 10
สถานีท่าอากาศยานหงเฉียวอาคาร 1 : สาย 10
ข้อเสนอในการขยายรถไฟแม็กเลฟเซี่ยงไฮ้  จากสถานีถนนหลงหยาง ผ่านสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้สายใต้ ไปยังท่าอากาศยานหงเฉียว ที่จะเชื่อมต่อสนามบินทั้งสองด้วยความเร็วสูงสุดจะใช้เวลาเพียง 15 นาทีในการเดินทาง 55 กม. แผนเดิมกำหนดให้แล้วเสร็จการขยายเชื่อมต่อในปี 2553 (ปี 2010) ให้ทันสำหรับงานเอ็กซ์โป 2010 อย่างไรก็ตามข้อเสนอการขยายนี้ ถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนดเนื่องจากการประท้วง
ภายในศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียวซึ่งเป็นศูนย์การขนส่งภาคตะวันออกของประเทศจีน
สถานีท่าอากาศยานหงเฉียวอาคาร 2 (Hongqiao Terminal 2 station) เชื่อมต่อโดยตรงกับศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียว
รถบัสรับส่งสนามบิน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Shanghai Hongqiao International Airport
Shanghai Airport Authority
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  Structurae 
โถงเช็คอินส่วนผู้โดยสารภายในประเทศของอาคารผู้โดยสารหลังที่ 1 ส่วน B
ร้าน Jimmy Choo ในอาคารผู้โดยสาร 2
โถงเช็คอินของอาคารผู้โดยสารหลังที่ 2
ทางยกระดับของท่าอากาศยานหงเฉียวอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2
ทางเข้าโรงแรมสนามบิน
มิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024

| มิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 |
| --- | --- |
วันที่: 12 กันยายน พ.ศ. 2567
พิธีกร: อาทิตย์ เมฆอากาศ   ฐิติมา กัลยาวาณิชย์
สถานที่จัด: เชียงใหม่ฮอลล์, เซ็นทรัล เชียงใหม่ แอร์พอร์ต, จังหวัดเชียงใหม่, ราชอาณาจักรไทย
ถ่ายทอดทาง: Facebook Youtube
เข้าร่วมประกวด: 19
ผ่านเข้ารอบ: 12
ผู้ชนะเลิศ: อภิสรา ธาดาดลทิพย์
← 20232025 →
มิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 เป็นการประกวดมิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งที่ 5 การประกวดรอบตัดสินจัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2567. ณ เชียงใหม่ฮอลล์, ศูนย์การค้าเซ็นทรัล เชียงใหม่ แอร์พอร์ต ตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการจัดการประกวดรอบตัดสินนอกกรุงเทพมหานคร ครั้งแรก ผู้ชนะจะได้เป็นตัวแทนราชอาณาจักรไทยเข้าร่วมประกวดนางงามนานาชาติ 2024 ณ มหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ

ตารางกิจกรรม
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| วันที่ | กิจกรรม | สถานที่ |
| 15 สิงหาคม      | ปิดรับสมัครผู้เข้าประกวด | ออนไลน์ |
| 17 สิงหาคม      | ประกาศผลผู้ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย | เพจกองประกวด |
| 24 สิงหาคม      | แถลงข่าวเปิดตัวผู้เข้าประกวด | เชียงใหม่ |
| 25 สิงหาคม      | กิจกรรมกองประกวด | เชียงใหม่ |
| 6-10 กันยายน    | กิจกรรมเก็บตัว และทัศนศึกษา | เชียงใหม่, ลำพูน |
| 12 กันยายน    | รอบตัดสิน     | เชียงใหม่ฮอลล์, เซ็นทรัล เชียงใหม่ แอร์พอร์ต, เชียงใหม่ |
ผลการประกวด > ลำดับ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด | การประกวดระดับนานาชาติ | รางวัลพิเศษ |
| มิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2024 |  MTI01 – อภิสรา ธาดาดลทิพย์ | ไม่ผ่านเข้ารอบ – นางงามนานาชาติ 2024 |  |
| รองอันดับ 1 |  MTI15 – อักษรภัค ชัยอำมาตย์ |  |  |
| รองอันดับ 2 |  MTI16 – ศรัจจันทร์ พลอยบุศต์ |  |  |
| รองอันดับ 3 |  MTI06 – ศิริกัญญา ค้ำคูณ  MTI08 – ซาลีน่า แคมฟาร์ช §  MTI09 – สุกณา ปาปวน |  |  |
| 12 คนสุดท้าย |  MTI02 – ณัฏฐณิชา ปาตุ้ย  MTI03 – ศศิยาพัชร จิรภัทธ์กุลชัย  MTI05 – สุชาวดี ฤกษนันทน์  MTI11 – สวิชญา จอยศิริ $  MTI14 – อารีย์ยา สุริยะมณี  MTI19 – ศิรินทิพย์ อ้ายล้อม |  |  |
§ ได้รับรางวัล Miss Aura Bright Facial Skin By Kealyn ได้เข้ารอบ 6 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ
$ ได้รับรางวัล Miss Prople's Choice ได้เข้ารอบ 12 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ
รางวัลพิเศษ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| รางวัล | ผู้เข้าประกวด | เงินรางวัล |
| Miss Prople's Choice |  MTI11 – สวิชญา จอยศิริ | ไม่มีเงินรางวัล |
| Chat Influencer |  MTI01 – อภิสรา ธาดาดลทิพย์  MTI16 – ศรัจจันทร์ พลอยบุศต์  MTI19 – ศิรินทิพย์ อ้ายล้อม | จำนวนท่านละ 10,000 บาท |
| Night Safari Brand Ambassador |  MTI04 – รุ่งลาวัลย์ ใชแล | จำนวน 10,000 บาท |
| Kaelyn Key Opinion Leader (Kols) |  MTI05 – สุชาวดี ฤกษนันทน์ | จำนวน 5,000 บาท |
| Miss Favorite By Yum E-Aoie |  MTI03 – ศศิยาพัชร จิรภัทธ์กุลชัย  MTI06 – ศิริกัญญา ค้ำคูณ | จำนวนท่านละ 5,000 บาท |
| Miss Aura Bright Facial Skin By Kealyn |  MTI08 – ซาลีน่า แคมฟาร์ช | จำนวน 10,000 บาท |
ผู้เข้าประกวด

19 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
| หมายเลข | ผู้เข้าประกวด | ชื่อเล่น | อายุ | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| MTI01 | อภิสรา ธาดาดลทิพย์ | จีน |  |  |
| MTI02 | ณัฏฐณิชา ปาตุ้ย | แจม |  |  |
| MTI03 | ศศิยาพัชร จิรภัทธ์กุลชัย | เกรซ |  |  |
| MTI04 | รุ่งลาวัลย์ ใชแล | ริด้า |  |  |
| MTI05 | สุชาวดี ฤกษนันทน์ | พิงค์ |  |  |
| MIT06 | ศิริกัญญา ค้ำคูณ | กัญญา |  |  |
| MTI07 | ภัทรธีรา โรเชนเบิร์ก | ฮาน่า |  |  |
| MTI08 | ซาลีน่า แคมฟาร์ช | ซาลีน่า |  |  |
| MTI09 | สุกณา ปาปวน | นก |  |  |
| MTI10 | ณญารมณ มโนณรัณธกร | นัน |  |  |
| MTI11 | สวิชญา จอยศิริ | ฟลอย |  |  |
| MTI12 | แพรวา ตั้งประเสริฐ | แพร |  |  |
| MTI13 | เทพวี สังข์อ่อง | จีด้า |  |  |
| MTI15 | อารีย์ยา สุริยะมณี | เนย |  |  |
| MTI15 | อักษรภัค ชัยอำมาตย์ | สปาย |  |  |
| MTI16 | ศรัจจันทร์ พลอยบุศต์ | ลูกจันทร์ |  |  |
| MTI17 | สุพิชชา ฟังอารมณ์ | ชินมัย |  |  |
| MTI18 | อาทิตยา เพิ่มผล | ลูกนก |  |  |
| MTI19 | ศิรินทิพย์ อ้ายล้อม | ฝันฝ้าย |  |  |
ประเทศแมนจู

ประเทศแมนจู หรือเรียกอย่างทับศัพท์ว่า หมั่นโจวกั๋ว (จีน: 滿洲國; พินอิน: Mǎnzhōuguó; เวด-ไจลส์: Manchukuo) หรือชื่ออย่างเป็นทางการภายหลังปี ค.ศ. 1934 คือ จักรวรรดิแมนจูเรีย (จีน: 滿洲帝國; พินอิน: Mǎnzhōu Dìguó) เป็นรัฐหุ่นเชิดของจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ในดินแดนแมนจูเรียและมองโกเลียในฝั่งทิศตะวันออกปัจจุบัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง ค.ศ. 1945 ประเทศแมนจูเป็นรัฐที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลอย่างจำกัดและอยู่ภายใต้การควบคุมของญี่ปุ่นโดยพฤตินัย
ดินแดนแห่งนี้นับเป็นรากเหง้าทางประวัติศาสตร์ของชนชาติแมนจูผู้สถาปนาราชวงศ์ชิงปกครองประเทศจีนในอดีต  กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองดินแดนดังกล่าวจากสาธารณรัฐจีนในปี ค.ศ. 1931 จากกรณีมุกเดน และในปีถัดมา (ค.ศ. 1932) ก็ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดขึ้นปกครอง โดยมีอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่อี๋ อดีตจักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ชิง เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินและจักรพรรดิแต่เพียงในนาม  รัฐบาลแมนจูถูกล้มล้างในปี ค.ศ. 1945 หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิญี่ปุ่น  ดินแดนซึ่งประเทศแมนจูได้ประกาศอ้างสิทธิอย่างเป็นทางการนั้น ในชั้นแรกถูกยึดครองโดยสหภาพโซเวียต หลังจากนั้นจึงได้มีการส่งมอบให้อยู่ภายใต้การปกครองของจีนต่อไป
กลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในแมนจูกัวคือ ชาวฮั่น ไม่ใช่ชาวแมนจูซึ่งเป็นที่มาของชื่อประเทศและจัดเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยในประเทศแมนจู นอกจากนี้ยังมีชาวเกาหลี ชาวญี่ปุ่น ชาวมองโกล ชาวรัสเซีย และกลุ่มชาติพันธุ์ขนาดเล็กอื่น ๆ ภูมิภาคมองโกลในทางตะวันตกของแมนจูกัวอยู่ภายใต้ระบบการปกครองที่แตกต่างกันเล็กน้อยจากส่วนกลาง โดยจัดการปกครองตามธรรมเนียมชาวมองโกลแทน ส่วนทางด้านทิศใต้ของคาบสมุทรเหลียวตงถูกปกครองโดยญี่ปุ่น โดยจัดพื้นที่ให้เป็นเขตเช่าของกองทัพคันโต