stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เวอร์ชวลยูทูบเบอร์
ภาพรวม

เวอร์ชวลยูทูบเบอร์ หรือ วีทูบเบอร์ เป็นผู้ให้ความบันเทิงออนไลน์ซึ่งมักเป็นยูทูบเบอร์หรือไลฟ์สตรีมเมอร์ พวกเขาใช้อวตารที่สร้างด้วยโปรแกรมเช่นไลฟ์ทูดี (Live2D) เป็นตัวละครที่ออกแบบโดยศิลปินออนไลน์ วีทูบเบอร์ไม่มีข้อจำกัดทางกายภาพ และหลายคนมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ไม่ถูกจำกัดด้วยตัวตนในโลกแห่งความเป็นจริงของพวกเขา วีทูบเบอร์มีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมสมัยนิยมและสุนทรียศาสตร์ของญี่ปุ่นเช่น อนิเมะและมังงะ และมานุษยรูปนิยมแบบโมเอะ วีทูบเบอร์บางคนเป็นมานุษยรูปนิยม ซึ่งเป็นตัวละครที่ไม่ใช่มนุษย์เช่นสัตว์
วีทูบเบอร์มักจะวาดภาพตัวเองเป็นตัวละครเคย์ฟาเบ ไม่ต่างจากมวยปล้ำอาชีพอย่างเช่น เมซ นักมวยปล้ำดับเบิลยูดับเบิลยูอีที่เริ่มสตรีมเองบนทวิตช์เป็นวีทูบเบอร์เมื่อปี พ.ศ. 2564 ตั้งข้อสังเกตว่าทั้งสองอาชีพเป็น "สิ่งเดียวกันอย่างแท้จริง"
ตามที่บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ รายงานว่า วีทูบเบอร์มีความพิเศษตรงที่เนื้อหาของพวกเขาว่า "ไม่โยงโดยตรงกับปัญหาของบุคคลหรือตัวตนที่แท้จริง" และความนิยมของวีทูบเบอร์ทั่วโลกเป็นเพราะว่า "ฐานผู้ชมขนาดใหญ่นอกประเทศญี่ปุ่นที่รักวัฒนธรรมญี่ปุ่นและอนิเมะ"
วีทูบเบอร์มีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมสมัยนิยมและสุนทรียภาพของญี่ปุ่น เช่น อนิเมะและมังงะ และมานุษยรูปนิยมแบบโมเอะ ตัวละครที่ไม่ใช่มนุษย์ เช่น สัตว์
วีทูบเบอร์ จะมีความแตกต่างจาก ไลฟ์สตรีมเมอร์ ปกติ ที่จะไม่มีการเปิดตัวตนที่แท้จริง และ หากว่า วีทูบเบอร์ มีการเปิดเผยตนที่แท้จริงก็จะไม่ต่างจาก ไลฟ์สตรีมเมอร์ ที่มีอวาตาร์มาแทน
ภาพรวม > เทคโนโลยี

อวตารของวีทูบเบอร์โดยทั่วไปจะเป็นภาพเคลื่อนไหวโดยใช้เว็บแคมและซอฟต์แวร์ ซึ่งบันทึกการเคลื่อนไหว การแสดงสีหน้า และการเคลื่อนไหวของปากของสตรีมเมอร์ และแมปพวกมันเข้ากับโมเดล 2 มิติหรือ 3 มิติ ทั้งโปรแกรมฟรีและจ่ายเงินได้รับการพัฒนาสำหรับการโหลดโมเดลและการจับภาพเคลื่อนไหว โดยบางตัวสามารถใช้งานได้โดยไม่ต้องใช้เว็บแคม (แม้ว่าจะมีภาพเคลื่อนไหวที่กำหนดไว้ล่วงหน้าก็ตาม) และบางส่วนยังรองรับฮาร์ดแวร์ความเป็นจริงเสมือนด้วย หรืออุปกรณ์ติดตามมือ เช่น ลีพโมชันคอนโทรลเลอร์ บางโปรแกรมใช้สมาร์ทโฟนไอโฟนโดยเฉพาะ ผู้ที่มีเฟสไอดีเป็นเว็บแคมภายนอก โดยใช้เซ็นเซอร์เรืองแสงอินฟราเรดเพื่อการจับการเคลื่อนไหวที่แม่นยำยิ่งขึ้น
โดยทั่วไปแล้วซอฟต์แวร์แอนิเมชันไลฟ์ทูดีที่เป็นกรรมสิทธิ์จะใช้ในการสร้างแบบจำลองสองมิติที่สร้างจากพื้นผิวที่วาดไว้ ในขณะที่โปรแกรมเช่นวีรอยด์สตูดิโอ (VRoid Studio) สามารถใช้สร้างแบบจำลองสามมิติได้ โมเดลที่ได้รับคอมมิชชันอาจมีราคาสูงถึง 2,000 เหรียญสหรัฐ ขึ้นอยู่กับระดับรายละเอียด ในทางตรงกันข้าม วีทูปเบอร์บางคนเรียกขานว่า "PNGTubers" (โดยอ้างอิงถึงรูปแบบภาพ PNG) ใช้สไปรต์แบบคงที่ซึ่งต่างจากโมเดลแบบหัวเรือใหญ่
มีการแนะนำซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สทางเลือก เช่น อิโนจิทูดี (Inochi2D) ซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อตอบสนองวัตถุประสงค์เดียวกันของไลฟ์ทูดีในลักษณะโอเพนซอร์ส ซอฟต์แวร์ดังกล่าวเข้ากันไม่ได้กับมาตรฐาน Live2D แบบย้อนหลัง เนื่องจากต่อต้านความเข้ากันได้ของลิขสิทธิ์การแข่งขันของไลฟ์ทูดี นอกจากนี้ยังมีซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สทรีดีวีทูบิง เช่น เวอร์ชวลพัพเพ็ทโปรเจกต์ เก็บถาวร 2023-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่เข้ากันได้กับซอฟต์แวร์ทรีดีวีทูบิงที่เป็นกรรมสิทธิ์ในอดีตเนื่องจากลักษณะโอเพนซอร์สของรูปแบบโมเดล
เมื่อเร็ว ๆ นี้ วีทูบเบอร์บางคนได้นำปัญญาประดิษฐ์มาใช้ในการออกแบบตัวละครโดยใช้งานศิลปะที่สร้างโดยปัญญาประดิษฐ์ และยังได้รวมปัญญาประดิษฐ์เข้ากับบุคลิกภาพหลัก เกมเพลย์ และการโต้ตอบการแชทของพวกเขาด้วย[ต้องการอ้างอิง]
ภาพรวม > หน่วยงานและการพาณิชย์

วีทูบเบอร์หลัก ๆ มักถูกจ้างโดยเอเจนซีที่มีความสามารถ ด้วยโมเดลธุรกิจที่ได้รับอิทธิพลจากเอเจนซีไอดอลญี่ปุ่น สตรีมเมอร์ได้รับการว่าจ้างจากเอเจนซี่ให้แสดงตัวละครที่พัฒนาโดยบริษัท ซึ่งจากนั้นจึงทำการค้าผ่านการขายสินค้าและการส่งเสริมการขายอื่นๆ เช่นเดียวกับแหล่งรายได้แบบดั้งเดิม เช่น การสร้างรายได้จากวิดีโอของพวกเขา และการบริจาคของผู้ชม การใช้คำว่า "การสำเร็จการศึกษา" หรือ "จบการศึกษา" เพื่อหมายถึงสตรีมเมอร์ที่อำลาบทบาทหรือออกจากต้นสังกัด ยังเป็นสิ่งที่หลงเหลือจากวงการไอดอลอีกด้วย
ประวัติ > รุ่นก่อน

เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ไนโตรพลัส ผู้สร้างวิชวลโนเวลเริ่มอัปโหลดวิดีโอไปยังช่องยูทูบประกอบเวอร์ชันภาพเคลื่อนไหว 3 มิติของมาสคอตซูเปอร์โซนิโค ซึ่งมักจะพูดคุยกับผู้ชมเกี่ยวกับตัวเธอเองหรือเกี่ยวกับผลงานที่เกี่ยวข้องกับบริษัท เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2011 อามิ ยามาโตะ วิดีโอบล็อกเกอร์ชาวญี่ปุ่นจากสหราชอาณาจักรได้อัปโหลดวิดีโอแรกของเธอ ซึ่งมีภาพเคลื่อนไหว อวตารเสมือนพูดกับกล้อง ในปี ค.ศ. 2012 บริษัทวีเธอร์นิวส์ของญี่ปุ่นได้เปิดตัวตัวละครสไตล์โวคาลอยด์เรียกว่า วีเธอร์รอยด์ ไทป์เอ ไอริ บน SOLiVE24 ถ่ายทอดสดสภาพอากาศตลอด 24 ชั่วโมงบนนิโคนิโคโดงะ ยูทูป และเว็บไซต์ของพวกเขา ในปี ค.ศ. 2014 ไอริมีรายการเดี่ยวของตัวเองทุกวันพฤหัสบดีและเริ่มถ่ายทอดสดด้วยการจับภาพเคลื่อนไหว[ต้องการอ้างอิง]
ประวัติ > ที่เป็นกระแสอย่างล้นหลาม

หลังปี ค.ศ. 2016 คิสึนะ ไอ เป็นวีทูบเบอร์คนแรกที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม ทำให้เธอเปิดตัวยูทูบ เธอเป็นคนแรกที่หยอดเหรียญและใช้คำนี้ว่า "เวอร์ชวลยูทูบเบอร์" สร้างโดย Activ8 บริษัทผลิตดิจิทัล และผู้ให้เสียงโดย โนโซมิ คาซูงะ คิสึนะ ไอ สร้างความรู้สึกใกล้ชิดกับแฟนๆ อย่างแท้จริง ขณะที่เธอกำลังตอบคำถามของพวกเขา ภายในสิบเดือน เธอมีผู้ติดตามมากกว่าสองล้านคนและต่อมาได้เป็นทูตวัฒนธรรมขององค์การการท่องเที่ยวแห่งชาติญี่ปุ่น ความนิยมของคิสึนะ ไอนั้นเกิดจากการที่ยูทูปเบอร์ที่ใช้เว็บแคมแบบดั้งเดิมมีจำนวนมากเกินไปและสำหรับแง่มุมของตัวละครที่ผู้ชมไม่คาดคิด ตัวอย่างเช่น แม้จะมีรูปลักษณ์ที่เป็นมิตรก็ตาม คิสึนะ ไอ มักจะสบถในวิดีโอของเธอเมื่อเธอหงุดหงิดขณะเล่นเกม
รามาซาน รามาซานอฟ

| รามาซาน รามาซานอฟ |
| --- | --- |
เกิด: รามาซาน รามาซานอฟ  (1984-06-22) 22 มิถุนายน ค.ศ. 1984 (40 ปี)  รัสเซีย
ชื่ออื่น: เดอะพันนิชเชอร์
สถิติขึ้นชก
ชกทั้งหมด: 62 (อาชีพ) 64 (สมัครเล่น)
ชนะ: 49 (อาชีพ) 54 (สมัครเล่น)
ชนะน็อก: 30 (อาชีพ) 44 (สมัครเล่น)
แพ้: 12 (อาชีพ) 8 (สมัครเล่น)
เสมอ: 1 (อาชีพ) 2 (สมัครเล่น)
 
รามาซาน รามาซานอฟ (รัสเซีย: Рамазан Рамазанов; อังกฤษ: Ramazan Ramazanov) เจ้าของฉายา เดอะพันนิชเชอร์ เกิดวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1984 เป็นนักมวยไทยและเป็นนักสู้ป้องกันตัวชาวรัสเซีย ปัจจุบัน เขาเป็นแชมป์รายการ WPMF มวยไทยโลกรุ่นเฮฟวีเวท ตลอดจนเป็นแชมป์ WMC มวยไทยนานาชาติ เขาได้เข้ามาอาศัยอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่ ค.ศ. 2004
ประวัติ

รามาซาน รามาซานอฟ เกิดที่เมืองมาคัชกาลา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐดาเกสถาน ในประเทศรัสเซีย และเริ่มชกมวยสากลเมื่ออายุได้ 13 ปี ต่อมาเมื่อเขามีอายุ 15 ปี ได้เกิดความรักในกีฬามวยไทย เขาย้ายมาอยู่ที่เมืองไทยพร้อมกับญาติของเขา ได้แก่ อาร์สลาน และมาโกเหม็ด มาโกเมดอฟ เพื่อตามเป้าหมายในการเข้าสู่สายอาชีพมวยไทย รามาซานได้เข้าประจำอยู่ที่ร่มโพธิ์ยิมในกรุงเทพ ภายในระยะเวลาเพียงไม่กี่ปี เขาได้ไต่ระดับจากรุ่นซุปเปอร์มิดเดิลเวทขึ้นสู่รุ่นครุยเซอร์เวท
เขาทำการชกไฟท์แรกเมื่ออายุได้ 19 ปีในประเทศไทย และเป็นแชมป์รายการแข่งระดับโลกในปี ค.ศ. 2004 ต่อมาในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2006 รามาซานได้เข้าร่วมในรายการ S1 เวิลด์เฮฟวี่เวททัวร์นาเมนท์ ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงเทพ ประเทศไทย เนื่องในวันพ่อแห่งชาติ และสามารถเอาชนะเอมมานูเอล พาเยท กับจาฟาร์ อาหมัดฮี โดยกรรมการเป็นผู้ตัดสินทั้งสองรายการ และได้ส่งเขาเข้าสู่รอบไฟนอล ที่ซึ่งเขาได้พบกับมาเรค ดิมิทริออฟ จากประเทศเบลารุส และรามาซานเป็นฝ่ายเอาชนะได้ด้วยการเตะต่ำในยกที่สอง
หนึ่งเดือนต่อมา ซึ่งตรงกับวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2007 มีการจัดการแข่งขันที่ดูไบ ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ รามาซานได้เข้าสู่สังเวียนอีกครั้งและสามารถน็อคเอเวอร์ท ฟยีท นักชกชาวดัตช์ ในยกที่สี่ ของรายการ WMC มิดเดิลอีสท์
19 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันเค-วัน เป็นครั้งแรก ในรายการ เค-วัน สแกดิเนเวีย จีพี 2007 แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ด้วยการถูกธีโอดอร์ ซารีเยฟ ชนะน็อคในยกที่สอง
8 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ในซิดนีย์ ออสเตรเลีย รามาซานสามารถหยุดสตีฟ แมคคินนอน ในยกที่สี่ของรายการ WMC อินเตอร์คอนติเนนทอล มวยไทยเฮฟวีเวท
19 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ในเคปทาวน์ แอฟริกาใต้ รามาซานได้กลายเป็นแชมเปี้ยนคนใหม่ของรายการ WPMF เฮฟวีเวทเวิลด์ โดยเอาชนะปีเตอ โมตอง ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของชาวแอฟริกาใต้ โดยชนะทีเคโอในยกที่สอง
รายการที่ชนะ

ค.ศ. 2008 WPMF เวิลด์เฮฟวีเวท แชมเปียน (เคปทาวน์)
ค.ศ. 2007 แชมเปียน WMC มวยไทยนานาชาติ รุ่นเฮฟวีเวท (ซิดนีย์)
ค.ศ. 2007 WMC มิดเดิลอีสท์ มวยไทยเฮฟวีเวทแชมเปียน (ดูไบ)
ค.ศ. 2006 ชนะรายการ S-1 เฮฟวีเวท ทัวร์นาเมนท์ (กรุงเทพ)
ค.ศ. 2006 PK-1 เวิลด์แชมเปียน (ภูเก็ต)
ค.ศ. 2005 WMC เวิลด์แชมเปียน (กรุงเทพ)
ค.ศ. 2004 การแข่งขันเทิดพระเกียรติวันพระราชสมภพพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รุ่น 83 กิโลกรัม รอบไฟนอล (กรุงเทพ)
ค.ศ. 2004 WPMF เวิลด์แชมเปียน (กรุงเทพ)
ค.ศ. 2003 IFMA รัสเซียนแชมเปียน
แหล่งข้อมูลอื่น

Ramazan Ramazanov Official Website เก็บถาวร 2010-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Ramazan Interview เก็บถาวร 2010-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Everlast Fight Team[ลิงก์เสีย] (อังกฤษ)
ยามาโตะ มิตานิ

| ยามาโตะ มิตานิ |
| --- | --- |
เกิด: 16 มกราคม พ.ศ. 2514 คูราชิกิ จังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น
สถิติ
รุ่น: จูเนียร์ไลท์เวท
เทรนเนอร์: {{{trainer}}}
 
สถิติขึ้นชก
ชกทั้งหมด: 16
ชนะ: 12
ชนะน็อก: 9
แพ้: 4
เสมอ: 0
 
ยามาโตะ มิตานิ (ญี่ปุ่น: 三谷 大和; โรมาจิ: Mitani Yamato) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2514 ที่เมืองคูราชิกิ จังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 9) แพ้ 4
เกียรติประวัติ

แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเฟเธอร์เวท (2538)
แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
ชิง 9 ตุลาคม 2538 ชนะน็อค โนรี จ๊อกกี้ยิม ยก 8 ที่ โตเกียว
แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
ชิง 8 พฤศจิกายน 2540 ชนะน็อค โฮเซลิโต ริเวร่า ยก 12 ที่ โอกลาโฮมา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 มีนาคม 2541 ชนะคะแนน โนบูโตชิ ฮิรานากะ ที่ โตเกียว
เสียแชมป์ 8 มิถุนายน 2541  แพ้คะแนน เค็งโงะ นางาชิมะ ที่ โตเกียว
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท เมื่อ 27 มกราคม 2539 แพ้คะแนน ชเว ยง-ซู ที่ โตเกียว
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท เมื่อ 13 ตุลาคม 2539 แพ้คะแนน ชเว ยง-ซู ที่ โตเกียว
ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี

| --- | --- |

กระบวนทัศน์: สมบัติการสะท้อน, การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ
ผู้ออกแบบ: Brad Cox และ Tom Love
ผู้พัฒนา: ปัจจุบัน บริษัทแอปเปิล, มูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี, llvm
เริ่มเมื่อ: พ.ศ. 2529

รุ่นเสถียร: Objective-C 2.0 
 
ระบบชนิดตัวแปร: duck, static, weak
เว็บไซต์: developer.apple.com/library/archive/documentation/Cocoa/Conceptual/ProgrammingWithObjectiveC/Introduction/Introduction.html
ตัวแปลภาษาหลัก
gcc, Clang
ได้รับอิทธิพลจาก
ภาษาสมอลทอล์ค, ภาษาซี
ส่งอิทธิพลต่อ
TOM, Java, Objective-J, Swift
ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี (อังกฤษ: Objective-C หรือ ObjC) เป็นภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุและมีสมบัติการสะท้อน โดยแรกเริ่ม ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี พัฒนาขึ้นจากภาษาซีโดยยังคงคุณลักษณะของภาษาซีไว้ครบทุกประการเพียงแต่เพิ่มระบบส่งข้อความ (messaging) แบบเดียวกับภาษาสมอลล์ทอล์กเข้าไปเท่านั้น (Objective-C runtime) ปัจจุบันภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีมีคุณสมบัติอื่น ๆ เพิ่มเติมจากการพัฒนาภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี 2.0 โดยบริษัทแอปเปิล
ปัจจุบันภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีถูกใช้มากใน Cocoa (API) ใน Mac OS X, GNUstep (API) และ Cocotron (API) เป็นต้น ซึ่งระบบเหล่านี้ได้รับการพัฒนาขึ้นโดยมีพื้นฐานจากมาตรฐาน OpenStep (API) ใน Nextstep (Operating system) โดยมีภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีเป็นภาษาหลัก ปัจจุบัน Mac OS X ใช้ Cocoa เป็นเฟรมเวิร์กสำหรับสร้างโปรแกรมประยุกต์ โดย ไลบรารีและ/หรือ API เหล่านี้เป็นเพียงส่วนเพิ่มขยาย (Software extension) เท่านั้น โปรแกรมที่ใช้ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีทั่วไปที่ไม่ได้ใช้ส่วนเพิ่มขยายเหล่านี้ก็ยังสามารถคอมไพล์ได้ เช่นอาจใช้แต่ gcc ซึ่งรองรับภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี
ประวัติ

ในช่วงต้นของปี 1980s วิศวกรรมซอฟต์แวร์นิยมออกแบบโปรแกรมแบบโครงสร้าง เรานิยามการออกแบบโปรแกรมแบบโครงสร้างขึ้นเพื่อแยกย่อยโปรแกรมขนาดใหญ่ลงเป็นส่วนเล็ก ๆ เพื่อให้ง่ายต่อการจัดการเมื่อโปรแกรมมีขนาดใหญ่ขึ้น อย่างไรก็ดี โปรแกรมแบบโครงสร้างก็มีประโยชน์น้อยลงเมื่อขนาดของปัญหาใหญ่ขึ้น เพราะต้องเขียน procedure จำนวนมากเพื่อรองรับปัญหาที่ใหญ่ขึ้น และทำให้รหัสคำสั่งมีความซับซ้อนและยุ่งเหยิง
ทางเลือกหนึ่งสำหรับแก้ปัญหาดังกล่าวคือการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ ที่จริงแล้วภาษาสมอลล์ทอล์กก็ได้แก้ไขข้อบกพร่องในกระบวนการวิศวกรรมซอฟต์แวร์เหล่านี้ แต่ในอดีตสมอลทอล์คก็มีปัญหาในแง่ของความเร็วและการใช้หน่วยความจำมากเนื่องจากคอมพิวเตอร์ในสมัยก่อนมีข้อจำกัดมากกว่าในปัจจุบัน
ในต้นยุค 80 Brad Cox และ Tom Love ได้ให้พัฒนาภาษาอ็อบเจ็กทีฟ-ซีขึ้นที่บริษัท Stepstone ของพวกเขา โดยพวกเขาได้เรียนรู้ภาษาสมอลล์ทอล์กจาก Programming Technology Center ของบริษัท ITT Corporation ในปี ค.ศ. 1981 Cox ให้ความสนใจกับปัญหาเรื่องการนำรหัสมาใช้ซ้ำ (reusability) ในกระบวนการวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เขาคิดว่าภาษาสมอลล์ทอล์กไม่เหมาะจะใช้พัฒนา development environment สำหรับนักพัฒนาซอฟต์แวร์ระบบที่ ITT Cox เริ่มแก้ไขคอมไพเลอร์ภาษาซี โดยเพิ่มความสามารถด้านการจัดการเชิงวัตถุของภาษาสมอลล์ทอล์กเข้าไป โดยเขาเรียกมันว่า "OOPC" หมายถึง Object-Oriented Programming in C ในขณะนั้น Love ซึ่งทำงานให้กับ Schlumberger Research ในปี 1982 ก็ได้มีโอกาสใช้งาน Smalltalk-80 ซอฟต์แวร์ซึ่งส่งอิทธิพลต่อการพัฒนาภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีในเวลาต่อมา
และเพื่อแสดงประสิทธิภาพ Cox ได้แสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงเครื่องมือที่มีอยู่แล้วเพียงเล็กน้อยก็สามารถทำ software component ให้ปรับเปลี่ยนได้ง่าย ๆ โดยการทำ object ให้ยืดหยุ่นและสนับสนุนด้วยชุดไลบรารีซึ่งประกอบด้วยรหัสและรีซอร์ส ที่รวมกันอยู่ในรูปแบบที่สามารถนำไปใช้ข้าม platform ได้
Cox และ Love ได้ก่อตั้ง Productivity Products International (PPI) เพื่อขายคอมไพเลอร์ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีและคลาสไลบรารีในเวลาต่อมา
ในปี ค.ศ. 1986 Cox ได้ตีพิมพ์หนังสือที่อธิบายถึงภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีชื่อ Object-Oriented Programming, An Evolutionary Approach ซึ่งแม้ว่า Cox จะได้พยายามชี้ให้ว่าปัญหาหลักคือการนำรหัสมาใช้ซ้ำ (reusability) มากกว่าจะเป็นการแก้ปัญหาด้วยภาษา แต่กระนั้น Objective-C ก็ยังถูกนำไปเรียบเทียบแบบฟีเจอร์ต่อฟีเจอร์กับภาษาอื่น ๆ อยู่ดี
ประวัติ > แพร่หลายเพราะ NeXT

ในปี ค.ศ. 1988 บริษัท NeXT ซึ่งตั้งขึ้นโดย Steve Jobs ได้ลิขสิทธิ์จาก StepStone (เจ้าของเครื่องหมายการค้าภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีในขณะนั้น) โดยได้พัฒนาคอมไพเลอร์ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีและชุดไลบรารี ของตัวเองโดยนำมาใช้พัฒนาระบบติดต่อผู้ใช้และระบบพัฒนาซอฟต์แวร์ชื่อ NEXTSTEP ถึงแม้ว่าเครื่อง NeXT จะขายไม่ดี แต่เครื่องมือพัฒนาของมันกลับได้รับความนิยมพอสมควร และในที่สุด NeXT ก็เลิกขายฮาร์ดแวร์ และหันมาขายซอฟต์แวร์แทน ภายใต้ชื่อ NeXTstep และ OpenStep
โครงการกนู ได้พัฒนาระบบพัฒนาซอฟต์แวร์หนึ่งตามมาตรฐาน OpenStep ในรูปแบบซอฟต์แวร์เสรี โดย Dennis Glatting ได้พัฒนา gnu-objc runtime ตัวหนึ่งขึ้นในปี 1992 โดย Richard Stallman ได้เขียนอีกตัวขึ้นแทนในเวลาไล่เลี่ยกัน ส่วน GNU Objective-C runtime ตัวที่ถูกใช้งานตั้งแต่ 1993 พัฒนาโดย Kresten Krab Thorup เมื่อเขาเป็นนักเรียนมหาวิทยาลัยในเดนมาร์ค
หลังจากที่ซื้อกิจการของ NeXT ในปี 1996 Apple ได้ใช้ OpenStep ในระบบปฏิบัติการของตนเองหรือ Mac OS X โดยได้รวมเอาภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีและระบบพัฒนาซอฟต์แวร์จาก NeXT ชื่อ Project Builder ซึ่งถูกแทนที่โดย Xcode ในเวลาต่อมา รวมถึงระบบออกแบบระบบการติดต่อผู้ใช้แบบ object ชื่อ Interface Builder และ Apple เรียกไลบรารีซึ่งพัฒนาต่อจาก OpenStep ว่า Cocoa
วากยสัมพันธ์

ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี เป็นชั้นบาง ๆ บน C และเป็น สตริกต์ superset ของ C ดังนั้นคอมไพเลอร์ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีจึงสามารถคอมไพล์โปรแกรมภาษา C ใด ๆ ก็ได้ ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี ได้รับรูปแบบการเขียนมาจากภาษาซีและภาษาสมอลล์ทอล์ก โดยรูปแบบส่วนใหญ่ (preprocessing, expressions, การประกาศฟังค์ชัน และการเรียกฟังค์ชัน) มาจากภาษาซี ขณะที่ส่วนที่เป็นการจัดการเชิงวัตถุมาจากสมอลทอล์ค
วากยสัมพันธ์ > Messages

ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีได้เพิ่มเติมรูปแบบการเขียนโปรแกรม เพื่อรองรับการออกแบบโปรแกรมเชิงวัตถุ โดยจะใช้การส่ง message ไปยัง object ต่าง ๆ เช่นเดียวกับสมอลทอล์ค ซึ่งแตกต่างจากภาษาในตระกูล Simula (เช่น C++) ข้อแตกต่างมีมีความสำคัญ เพราะภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีจะไม่เรียก method แต่จะส่ง message
ในภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี ถ้ามี object หนึ่งชื่อ obj โดย class มี method ชื่อ doSomething หมายความว่า obj respond หรือตอบสนองต่อ message doSomething และถ้าเราต้องการจะส่ง message doSomething ไปยัง obj เราจะเขียนคำสั่งดังนี้
[obj doSomething];
ขณะที่ถ้าเป็น C++ เราจะเขียนว่า
obj.doSomething () ;
วากยสัมพันธ์ > Messages > Forwarding

ในภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีจะยอมให้มีการส่ง message ไปยัง object ใด ๆ แม้ว่าจะไม่มีการเตรียม method เอาไว้รองรับ (คือไม่ respond) ต่างจากภาษาอื่น ๆ เช่น C++ หรือ Java ที่การเรียกใช้ method ต้องมีการระบุไว้ล่วงหน้า หาก object ได้รับ message ที่ไม่รู้จัก object จะผ่านต่อ message ที่ได้รับไปยัง method เหล่านี้
- (retval_t) forward:(SEL) sel :(arglist_t) args; // with GCC
- (id) forward:(SEL) sel :(marg_list) args; // with NeXT/Apple systems
method เหล่านี้อาจแตกต่างกันไปตามชนิดของ runtime และมักนิยมผ่านต่อไปยัง method อื่นๆในระดับของ framework เช่น forwardInvocation:  ใน OpenStep
วากยสัมพันธ์ > อินเตอร์เฟซ และ อิมพลีเมนเทชัน

ในภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี ส่วนอินเตอร์เฟซ (@interface) และอิมพลีเมนเทชัน (@implementation) จะถูกแยกออกจากกัน ในทางปฏิบัติ เรามักเก็บส่วนอินเตอร์เฟซไว้ในแฟ้ม .h และส่วนอิมพลีเมนเทชันใน .m
วากยสัมพันธ์ > อินเตอร์เฟซ และ อิมพลีเมนเทชัน > @interface

เรามักนิยามส่วนอินเตอร์เฟซของคลาสในแฟ้ม .h โดยทั่วไปเรามักตั้งชื่อแฟ้มนี้ให้ตรงหรือสอดคล้องกับชื่อของคลาส เช่น ถ้าคลาสเราชื่อ Thing เราก็มักจะประกาศอินเตอร์เฟซของคลาส Thing ในแฟ้ม Thing.h
รูปแบบของการประกาศอินเตอร์เฟซมีลักษณะดังนี้:
@interface classname : superclass name
{
    instance variables
}
+ classMethod1;
+(return_type) classMethod2;
+(return_type) classMethod3: (param1_type) parameter_varName;

-(return_type) instanceMethod1: (param1_type) param1_varName : (param2_type) param2_varName;
-(return_type) instanceMethod2WithParameter: (param1_type) param1_varName andOtherParameter: (param2_type) param2_varName;
@end
method แบบ instance จะถูกนำหน้าด้วยเครื่องหมายลบ "-" ส่วน method แบบ class จะถูกนำหน้าโดยเครื่องหมายบวก "+" ตรงนี้จะแตกต่างจาก UML diagrams ซึ่งใช้ในแสดงว่า method เป็นแบบ private หรือ public
ค่าที่ถูก return จาก method มีลักษณะเช่นเดียวกับในภาษาซี เช่น void, int, ฯลฯ โดยจะมีการประกาศ type ชื่อ id ไว้แทน instance อ็อบเจกอะไรก็ได้
เราประกาศพารามิเตอร์ของ method ด้วยเครื่องหมายทวิภาคหรือโคลอน ":" ตามด้วย type ของพารามิเตอร์ในวงเล็บ แล้วตามด้วยชื่อของพารามิเตอร์ เรามักใส่ชื่อที่มีความสอดคล้องกับพารามิเตอร์หน้าเครื่องหมายทวิภาค เพื่อบอกว่าพารามิเตอร์แต่ละตัวมีบทบาทอย่างไร
-(void) setRange: (int) start : (int) end;
-(void) importDocumentWithName: (NSString *) name withSpecifiedPreferences: (Preferences *) prefs beforePage: (int) insertPage;
วากยสัมพันธ์ > อินเตอร์เฟซ และ อิมพลีเมนเทชัน > @implementation

ส่วนอินเตอร์เฟซจะประกาศแต่ต้นแบบของ method เท่านั้น โดยไม่รวมถึงการกำหนดว่า method นั้นจะต้องทำอะไรบ้าง การกำหนดว่า method นั้นจะต้องทำอะไรจะทำในส่วนอิมพลีเมนเทชัน ตามปรกติ ส่วนอิมพลีเมนเทชันจะอยู่ในไฟล์นามสกุล .m ตัวอย่างเช่น Thing.m ที่มีการกำหนดส่วนอิมพลีเมนเทชันไว้ดังนี้
@implementation classname
+ classMethod
{
    // implementation
}
 
- instanceMethod
{
    // implementation
}
@end
method มีหน้าตาแตกต่างจากฟังค์ชันในภาษา C เช่นถ้าในภาษาซีเป็นอย่างนี้
int do_something (int i)
{
    return square_root (i) ;
}
โดยมี int do_something (int)  เป็นต้นแบบ
เมื่อมาประกาศเป็น method ในภาษาอ็อบเจ็กทีฟ-ซี จะมีหน้าตาอย่างนี้
- (int) do_something: (int) i
{
    return [self square_root: i];
}
ถ้าให้ถูกธรรมเนียมเราจะกำหนดชื่อ method ข้างต้นใหม่ โดยเราจะตั้งชื่อ method ให้สอดคล้องกับ argument ตัวแรกดังนี้
- (int) doSomethingWithInt: (int) i
{
    return [self squareRootOfInt:i];
}
แม้ว่าอาจจะดูยุ่งยากแต่ก็ช่วยให้เราจำ argument ได้ง่ายขึ้น ตัวอย่างเช่น
- (int) changeColorWithRed: (int) r  green: (int) g  blue: (int) b
โดยเราจะเรียก method แบบนี้:
[myColor changeColorWithRed:5 green:2 blue:6];
คอมไพเลอร์ภาษาอ็อพเจ็กทีฟ-ซีแต่ละตัวก็จะกำหนดชื่อ method เป็นการภายในแตกต่างกันไป เช่นถ้า method -changeColorWithRed:green:blue: เป็น method แบบ instance ของ class Color คอมไพเลอร์ก็อาจจำ method นี้ในชื่อ _i_Color_changeColorWithRed_green_blue เป็นต้น โดยตัว i จะบอกว่าจุดนี้คืออิมพลีเมนเทชัน method แบบ instance และตามด้วยชื่อคลาสและชื่อ method และมีการเปลี่ยนเครื่องหมาย : เป็น _ ดังนี้แล้ว เมื่อพารามิเตอร์เป็นส่วนหนึ่งของชื่อ method ลำดับของพารามิเตอร์ในภาษาอ็อบเจ็กทีฟ-ซีจึงสลับที่กันไม่ได้
อย่างไรก็ตาม เราแทบไม่ได้ใช้ชื่อภายในของฟังชั่นโดยตรง โดยทั่วไป การส่ง message จะถูกเปลี่ยนให้อยู่ในรูปแบบของการเรียกฟังค์ชั่นที่กำหนดไว้ในไลบราลีส่วน run-time และปรกติเวลาเราส่ง message เราก็จะไม่คำนึงถึง class ที่แท้จริงของส่วน receiver (myColor) อยู่แล้ว นั่นคือการจัดการหา method จะเป็นหน้าที่ของ run-time
Objective-C 2.0

เป็นส่วนเพิ่มเติมวากยสัมพันธ์จากภาษา Objective-C โดยบริษัท Apple เป็นผู้พัฒนาเพิ่ม เช่น
Garbage collection (computer science) (ทั้งนี้ ใน Objective-C runtime ของ GNU สามารถใช้งาน Boehm-Demers-Weiser conservative garbage collector ได้ก่อนหน้า Objective-C 2.0 แล้ว)
Properties (@property) ช่วยจัดการการประกาศ instance variable
Fast enumeration การเพิ่มประสิทธิภาพในส่วน runtime
for (int i=0; i<[thePeople count]; i++) {
    Person *p = [thePeople objectAtIndex:i];
    NSLog (@"%@ is %i years old.", [p getName], [p getAge]) ;
}

for (Person *p in thePeople)
    NSLog (@"%@ is %i years old.", [p getName], [p getAge]) ;
Objective-C++

เป็นส่วนเพิ่มภาษาที่ช่วยให้รวม code Objective-C และ C++ เข้าด้วยกันง่ายขึ้น
คอมไพเลอร์

gcc
clang (llvm)
POC มีจุดเด่นเช่นการรองรับ block แบบ smalltalk
หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล

| พลเรือเอก หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุลป> จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


สมุหราชองครักษ์
ดำรงตำแหน่ง 2507–2517
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ก่อนหน้า: พลเอก หลวงสุรณรงค์
ถัดไป: พลเอก จำเป็น จารุเสถียร
สมาชิกวุฒิสภา
ดำรงตำแหน่ง 4 กรกฎาคม 2511 – 17 พฤศจิกายน 2514
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 16 ธันวาคม 2515 – 16 ธันวาคม 2516
สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ
ดำรงตำแหน่ง 5 กุมภาพันธ์ 2502 – 21 มิถุนายน 2511
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 มีนาคม พ.ศ. 2454 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 25 มกราคม พ.ศ. 2527 (72 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: หม่อมฉวีทิพย์ ดิศกุล ณ อยุธยา
บุตร: 3 คน
บุพการี: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ (บิดา) หม่อมอบ ดิศกุล ณ อยุธยา (มารดา)
ชื่อเล่น: ดำ
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กรมราชองครักษ์ กองทัพเรือไทย
ประจำการ: 2483 – 2527
ยศ:  พลเอก  พลเรือเอก  พลอากาศเอก

พลเรือเอก หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล (5 มีนาคม พ.ศ. 2454 – 25 มกราคม พ.ศ. 2527) เป็นทหารเรือและนักการเมืองชาวไทย อดีตสมุหราชองครักษ์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ อดีตราชองครักษ์เวร อดีตผู้บัญชาการกรมนาวิกโยธิน
พระประวัติ

พล.ร.อ. ม.จ.กาฬวรรณดิศ ดิศกุล ประสูติเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2453 ที่วังวรดิศ เป็นโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ที่ประสูติแต่หม่อมอบ ดิศกุล ณ อยุธยา พระองค์มีพระนามลำลองว่า ท่านชายดำ
หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ สมรสกับหม่อมฉวีทิพย์ ดิศกุล มีบุตร-ธิดาทั้งสิ้น 3 คนคือ
หม่อมราชวงศ์ฉัตรแก้ว นันทาภิวัฒน์ สมรสกับ นายสืบกุล นันทาภิวัฒน์
ฉัตรเบญจา นันทาภิวัฒน์
หม่อมราชวงศ์ชื่นกมล ดิศกุล
หม่อมราชวงศ์ดำรงดิศ ดิศกุล
พลเรือเอก หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล สิ้นชีพิตักษัยด้วยพระโรคพระหทัยวาย ณ โรงพยาบาลศิริราช เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2527 สิริพระชันษาได้ 72 ปี 10 เดือน ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ ให้ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปวางพวงมาลาและพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ และในการนี้ยังได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศมณฑป ฉัตรเครื่องสูงทองแผ่ลวด เป็นเครื่องประดับพระเกียรติยศ
ต่อมาในวันอังคารที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2527 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ และ นาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน ไปยังเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ในการพระราชทานเพลิงศพ พลเรือเอก หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล
พระประวัติ > การศึกษา

โรงเรียนเทพศิรินทร์ สอบได้ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เมื่อปี พ.ศ. 2467
โรงเรียนมัธยมกาเมลเฮเลอรุมยิมเนซีอุม ณ กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก สำเร็จชั้น 3 ก (มัธยม 8) เมื่อ พ.ศ. 2475
สอบเข้าโรงเรียนนายเรือราชนาวีเดนมาร์ก ณ กรุงโคเปนเฮเกน เมื่อปี พ.ศ. 2475
ได้รับประกาศนียบัตรเดินเรืออย่างต้นหน เมื่อ พ.ศ. 2478
ได้รับประกาศนียบัตรเดินเรืออย่างกัปตัน เมื่อ พ.ศ. 2479
ได้เป็นว่าที่เรือตรี เมื่อปี พ.ศ. 2480
ได้เป็นว่าที่เรือโท เมื่อปี พ.ศ. 2481
เข้าศึกษาชั้นเสนาธิการแผนกกรมทหารรักษาฝั่ง (ป้อม) ณ โรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ ณ กรุงสตอคโฮล์ม ประเทศสวีเดน เมื่อ พ.ศ. 2481
ตำแหน่ง > ตำแหน่งราชการทหาร

18 กันยายน พ.ศ. 2496 - ราชองครักษ์เวร
พ.ศ. 2498 - ทูตทหารเรือประจำกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวีย
1 สิงหาคม พ.ศ. 2502 - ผู้บัญชาการ กรมนาวิกโยธิน
1 ตุลาคม พ.ศ. 2505 - ที่ปรึกษากองทัพเรือ
26 มิถุนายน พ.ศ. 2507 - สมุหราชองครักษ์
1 ธันวาคม พ.ศ. 2507 - นายทหารพิเศษประจำ กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์
ตำแหน่ง > ตำแหน่งทางการเมือง

23 มีนาคม พ.ศ. 2504 - สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ
4 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 - สมาชิกวุฒิสภา
พระเกียรติยศ

พลเรือเอก หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล ทรงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้