stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศอิเควทอเรียลกินีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
ประเทศเซเนกัลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศเซเนกัล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเซเนกัลเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 6 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเซเนกัลไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
รวม:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Lansana Marico | Triple jump | 13.48 | 17 qB | 13.96 | 12 |
เทควันโด

บทความหลัก: กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบ 16 คน> Opposition Result | รอบก่อนรองฯ> Opposition Result | รอบรองฯ> Opposition Result | ชิงชนะเลิศ> Opposition Result | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mame Dieng | +63 kg |  C Munave (SWZ) L 5 – 6 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | 9 |
ดูเพิ่ม

ประเทศเซเนกัลในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเซเนกัลในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาเซเนกัลที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
เสียงเสียดแทรกข้างลิ้น ปุ่มเหงือก ก้อง

เสียงเสียดแทรกข้างลิ้น ปุ่มเหงือก ก้อง (voiced alveolar lateral fricative) เป็นเสียงพยัญชนะชนิดหนึ่ง ในระบบสัทอักษรสากลจะเขียนแทนด้วย [ɮ] ออกเสียงโดยสร้างเสียงเสียดสีโดยปิดตรงกลางลิ้นด้วยปลายลิ้นและเหงือกแล้วปล่อยให้อากาศผ่านช่องว่างด้านใดด้านหนึ่งของลิ้น
คุณสมบัติ

สร้างกระแสลมหายใจออกจากพยัญชนะพัลโมนิก
เปล่งเสียงด้วยการสั่นสะเทือนสายเสียง
โทนเสียง
ตำแหน่งเกิดเสียง - พยัญชนะถุงลมที่ปลายลิ้นและเหงือก
วิธีการออกเสียง
การไหลของอากาศในช่องปาก - เสียงจากการไหลของอากาศผ่านด้านข้างของลิ้น
เสียงเสียดสีของอวัยวะประกอบเสียง - สร้างช่องว่างที่ให้อากาศผ่านได้ยากและมีเสียงเสียดแทรกเกิดขึ้นเมื่อกระแสลมไหลผ่าน
ตำแหน่งของเพดานปาก - ยกเพดานปากขึ้นให้ไปปิดกั้นช่องทางไปยังโพรงจมูก
ตัวอย่างภาษา

ตัวอย่างภาษาที่มีเสียงพยัญชนะนี้อยู่ ได้แก่
อะดีเกยา
คาบาร์เดีย мыл [məɮ]
ซูลู- dlala [ˈɮaːla]
นเดเบเล
มองโกล долоо [tɔɮɔː]
อาหม

| আহোম (อัสสัม) 𑜒𑜑𑜪𑜨 (อาหม) |
| --- | --- |
ชาวอาหมในพิธีกรรมตามลัทธิฟ้าหลวง
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
ภาษา
ภาษาอัสสัม อดีตใช้ ภาษาอาหม
ศาสนา
ลัทธิฟ้าหลวงควบคู่กับฮินดู, ศาสนาพุทธ
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ไทใหญ่, อ่ายตน, คำตี่, คำยัง
อาหม (อัสสัม: আহোম; อาโหมะ) หรือ ไทอาหม  กลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มหนึ่งซึ่งอาศัยในรัฐอัสสัมของประเทศอินเดีย เดิมใช้ภาษาอาหม ในกลุ่มภาษาย่อยไท-พายัพ ซึงเป็นภาษาในกลุ่มภาษากัม-ไท ตระกูลภาษาขร้า-ไท แต่ชาวอาหมในปัจจุบันนั้นหันไปใช้ภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียนแล้ว จนเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 21 ชาวอาหมได้เกิดความสนใจในวัฒนธรรมดั้งเดิมของตน จึงเกิดความพยายามที่จะศึกษาและฟื้นฟูวัฒนธรรมดั้งเดิมมากยิ่งขึ้น
ชาวอาหมในปัจจุบันมีจำนวนมากกว่าชาวไทกลุ่มอื่นที่อพยพมายังอัสสัม ซึ่งในปี ค.ศ. 1990 ชาวอาหมมีจำนวนประชากรราว 2 ล้านคนในรัฐอัสสัม และรัฐอรุณาจัลประเทศ และมีชาวอัสสัมราว 8 ล้านคนที่อ้างว่ามีบรรพบุรุษหรือสืบเชื้อสายมาจากชาวอาหม
ประวัติ

ราว พ.ศ. 1763 ใกล้เคียงกับสมัยที่ตั้งอาณาจักรสุโขทัย ชาวไทพวกหนึ่ง ชื่อว่า "อาหม" ได้อพยพเข้ามาในดินแดนนี้ โดยข้ามภูเขาปาดไก่ทางเหนือของพม่า ไทพวกนี้มาจากอาณาจักรไทโบราณอาณาจักรหนึ่ง เรียกว่า "ปง" คือโมกอง (เมืองกอง) ในพม่าทางเหนือ และเริ่มประวัติศาสตร์อาหมเมื่อ พ.ศ. 1796 เมื่อเสือก่าฟ้า ปฐมบรมราชวงศ์อาหมได้วางรากฐานในอาณาจักรของพระองค์ ช่วงแรกของชาวอาหมนั้นอพยพมาตามตำนานกล่าวไว้ว่ามีกษัตริย์ 1 พระองค์ ขุนนาง 8 คน ช้าง 2 เชือก และม้าอีก 300 ตัว  ประชากร 9,000 คน รวมทั้งสตรี และเด็ก
อาหมเป็นไทพวกเดียวกับไทใหญ่ เมื่อแรกเข้าไป ได้ตั้งภูมิลำเนาลงที่ นามรูป และได้พบชนเจ้าของถิ่นสองข้างข้างหนึ่งคือ ชุติยะซึ่งครองทางตะวันออกของแม่น้ำสุพรรณสิริ อีกข้างหนึ่งมาจากโมราน ยึดครองพื้นที่แม่น้ำทิขุ และแม่น้ำทิหิง พวกอาหมต้องพิพาทกับพวกโมราน และราว พ.ศ. 1779 อาหมจึงตั้งเมืองหลวงที่อภัยปุระ ต่อมาอีก 20 ปีก็ขยายตัวออกไปตั้งเมืองใหม่ชื่อ เมืองเจ้รายดอย เป็นเมืองหลวงแรกแห่งอาณาจักรอาหม เมื่อย้ายเมืองหลวงไปที่อื่น ก็ยังให้ความสำคัญแก่เมืองเจ้รายดอย พระศพของกษัตริย์จะถูกฝังที่เมืองนี้ เวลาอาหมรบชนะ ก็จะตัดหัวของข้าศึกมาฝังที่เจ้รายดอย
พงศาวดาร

ชาวไทอาหมเป็นพวกที่รู้หนังสือ จึงมีตำนานพงศาวดารเป็นของตนเอง ตำนานเล่มนี้เรียกว่าบุราณจี (Ahom Buranji อ่านว่า อาหม บุราณจี ) เป็นเอกสารที่ช่วยให้ศึกษาประวัติศาสตร์ของไทอาหมได้ดี และส่วนใหญ่บุราณจีนั้นจะเขียนด้วยภาษา และอักษรอาหม ซึ่งคาดว่าชาวอาหมอ่านออกตั้งแต่ 200-400 ปีที่แล้ว ในพงศาวดารนี้ก็จะมีเรื่องเกี่ยวกับนิยายการสร้างโลก ประวัติต้นตระกูลกษัตริย์อาหม ประเพณี และวัฒนธรรม รวมไปถึงพระราชประวัติของกษัตริย์อาหมในแต่ละพระองค์
ประเพณี

ก่อนได้รับอิทธิพลจากพราหมณ์-ฮินดู ชาวอาหมนับถือผี พิธีกรรมมักปรากฏให้เห็นถึงการบูชาผี, ผีธรรมชาติ และผีบรรพบุรุษ เพราะชาวอาหมเชื่อว่าผีสามารถดลบรรดาลให้ชีวิตเป็นอย่างไรก็ได้ ในภาษาอาหมจะเรียกการบูชาผีว่า เมด้ำเมผี, แขกผี, นอกผี, ไหว้ผีไหว้สาง เป็นต้น โดยในอาหมบุราณจีได้ปรากฏเรื่องเกี่ยวกับผี ในรัชสมัยของเสือเปิงเมืองฟ้า (ครองราชย์ 1663-1669) ที่เสียเมืองเจ้หุงแก่จักรวรรดิโมกุล ว่าเป็นเพราะ "ผีสางให้เป็นดังนี้กอย" โดยการบูชาผีจะมีในทุกพิธีที่สำคัญของชาวอาหมอย่างพิธีราชาภิเษก (เฮ็ดเจ้า หรือ เฮ็ดขุนนั่งเมือง), พิธีแต่งงาน (ปลงสาวปลงชู้), ปีที่ดาวให้โทษต่อเมือง (หลักนีค่ำเมือง) หรือเวลาเจ็บไข้ได้ป่วย (ล้มไข้ หรือ หลอนหนาว) โดยในพิธีเรียกขวัญเจ้าฟ้าวันราชาภิเษกทั้งหมดจะเป็นการเรียกผีเฉพาะผีชั้นฟ้าให้ช่วยในการปกครองบ้านเมืองของเจ้าฟ้า เจ้าฟ้าจะอ้างตนเป็นหลานของผีชั้นฟ้า
สิ่งของที่ใช้ในการบูชาผี ได้แก่ ข้าว ผัก ดอกไม้ อ้อย หมากพลู ไข่ ไก่ เป็ด หมู และควาย เป็นต้น สำหรับสิ่งมีชีวิตมีการฆ่าภายในพิธีนั้นเลยในบางครั้ง อย่างเช่นในพิธีราชาภิเษกจะมีการฆ่าควาย ส่วนการฆ่าคนสังเวยผีปรากฏในอาหมบุราณจีเพียงครั้งเดียวในรัชสมัยของเสือปาดฟ้า (ครองราชย์ ค.ศ. 1681-1696) กล่าวว่า "สองขานี้ให้ผีหลวง" และอีกตอนหนึ่งว่า "ชื่อมันเลบา ผู้ 1 หัวปาก (หัวร้อย หรือ นายร้อย)... ผู้ 1 พ้อยเสาแก่โล ผู้ 1 นี้สามตัวว่าจำให้ที่ผีใส่เหล็กขื่อแขวนไว้" ขณะที่กรุงศรีอยุธยาเองก็มีการสังเวยคนเช่นกัน ด้วยการใส่หลุมก่อนลงเสาสร้างเมือง
การฝังคนตายเป็นประเพณีของชาวอาหม ในอาหมบุราณจีมีการกล่าวถึงการฝังศพ เนื่องจากในรัชสมัยของเสือใหญ่ฟ้าคำเมือง (ครองราชย์ ค.ศ. 1769-1780) ได้เกิดปัญหาเกี่ยวกับพิธีปลงพระศพ ว่าจะฝังหรือเผาพระศพกษัตริ์องค์ก่อน เนื่องจากอิทธิพลของศาสนาฮินดูแพร่เข้ามา ทำให้เกิดเป็นประเพณีใหม่ขึ้น จากคริสต์ศตวรรษที่ 18 หมอหลวงของลัทธิฟ้าหลวงของอาหม 2 คน จึง "นั่งต่างผีเล่ากอย แย้มเมื่อแก่นไข่ฟ้า ลงมาชั่วปู่ชั่วพ่อ ปู่เหลนปู่เถ้า ร่างตายฝังไว้" โดยชิฮาบุดดีน ทาลิส (Shihabuddin Talish) ได้ระบุว่า ศพของเจ้าฟ้าและคนธรรมดา จะถูกฝังและใส่สิ่งของโดยเอาหัวหันไปทางทิศตะวันออก แต่สำหรับเจ้าฟ้าจะมีการฝังภรรยาและคนใช้ไปด้วย พร้อมกับตะเกียงและน้ำมันปริมาณมากและคนถือตะเกียง และเขายังอ้างต่อไปว่า พวกโมกุลที่ขุดที่ฝังพระศพกษัตริย์อาหม 10 แห่ง ค้นพบสมบัติมากมาย โดยชาวอาหมจะเรียกสถานที่ฝังศพว่า ป่าเห้ว หรือ สวนผี ปัจจุบันพวกที่สืบเชื้อสายมาจากชั้นพระและตระกูลบางตระกูลยังคงมีการฝังคนตายอยู่
ภาษา

บทความหลัก: ภาษาอาหม
ภาษาอาหมถือเป็นภาษาไทยุคเก่า  โดย อ.วิไลวรรณ ขนิษฐานันท์ ได้แสดงความเห็นเกี่ยวกับภาษาอาหมและภาษาในจารึกสุโขทัยที่คล้ายคลึงกันมาก และมากกว่าภาษาถิ่นไทในปัจจุบัน ในภาษาอาหมจะไม่มีการใช้คำราชาศัพท์ คำที่ใช้พูดอยู่ก็สามารถกับกษัตริย์หรือเจ้าได้ การแสดงออกถึงความเป็นเจ้านายทางภาษาจึงไม่มีมากนัก
เมื่อเสือก่าฟ้าได้นำผู้คนอพยพเข้ามายังอัสสัม ก็พบชาวไทเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่แล้ว โดยในอาหมบุราณจีได้เรียกคนกลุ่มดังกล่าวว่า ผู้เขาอันเก่า และในรัชกาลของเสือก่าฟ้าก็ยังมีการแลกเปลี่ยนทูตระหว่างอาหมกับเมืองเมา จนในรัชสมัยของเสือดังฟ้าทรงปรารภในปี ค.ศ. 1382 ว่านับเวลา 8 ปีแล้วที่ไม่ได้มีสัมพันธ์ทางการทูตกับเมืองเมา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการติดต่อกันระหว่างอาหมกับรัฐไทกลุ่มอื่นตลอดมา แม้แต่ในรัชสมัยของเสือห่มเมืองและเสือคำฟ้า ก็ทรงอภิเษกกับสตรีชาวเมืองกอง ซึ่งเป็นเหตุให้มีชาวไทอพยพเข้ามายังเมืองนุนสุนคำมากขึ้น  แต่หลังปี ค.ศ. 1638 เมืองกองได้ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า การติดต่อจากยุติลง ประกอบการเกิดสงครามกลางเมืองของอาหม รวมทั้งการสูญเสียอำนาจของนักบวชเทวไทกับราชสำนัก ทำให้ภาษาอาหมเริ่มถูกละเลย แม้จะมีชาวไทกลุ่มอื่นที่นำภาษาไท และศาสนาพุทธเข้าไป แต่ชาวอาหมก็มิได้ให้ความสนใจ โดยในรัชกาลของเสือใหญ่ฟ้างำเมือง ได้มีการทะเลาะวิวาทระหว่างเทวไทอาหมกับนักบวชฮินดู เกี่ยวกับการปลงพระศพอดีตกษัตริย์ เนื่องจากประเพณีอาหมเดิมให้มีการฝัง กับประเพณีฮินดูที่ให้มีการเผาพระศพ
เซอร์จอร์จ อับราฮัม กรีเออร์สัน (Sir George Abraham Grierson) ได้ระบุว่าภาษาอัสสัมเริ่มเข้ามามีอิทธิพลและเข้ามาแทนที่ภาษาอาหมประมาณต้นศตวรรษที่ 18 จาก ค.ศ. 1720 เป็นต้นมา โดยข้าราชการฮินดูที่มีตำแหน่งทางฮินดูไม่จำเป็นต้องเรียนภาษาอาหม แต่ภาษาอาหมยังถูกใช้เป็นภาษาพูดจนถึงปลายศตวรรษที่ 18 และชนชั้นพระชาวอาหมหรือเทวไท ยังคงใช้พูดระหว่างกันอีก 50 ปีต่อมา หรือจนถึงประมาณ ค.ศ. 1850 ส่วน S.K. Bhuyan ได้เขียนไว้เมื่อปี ค.ศ. 1930 ได้กล่าวถึงว่าในขณะนั้นมีบัณฑิตนามว่า ราย สาหิบ โคลัป จันทรา พารัว (Rai Sahib Golap Chandra Barua) เพียงคนเดียวที่รู้ภาษาอาหมจริง และไม่มีผู้ที่จะสืบความรู้นั้นได้ในระยะใกล้นั้น โดย Bhuyan ได้พยากรณ์ไว้ว่าอย่างช้าอีก 20 ปีข้างหน้า (คือในปี ค.ศ. 1950) จะไม่มีคนรู้ภาษาอาหมเลย และภาษาของผู้ปกครองอัสสัมจะกลายเป็นภาษาลึกลับที่ไม่มีนักโบราณคดีและนักภาษาผู้ใดจะไขความหมายได้
ปัจจุบันแม้ชาวอาหมจะใช้ภาษาอัสสัมในการพูดและเขียนไปแล้ว แต่เหล่านักบวชและชาวอาหมทั่วไปยังคงใช้ภาษาอาหมในการสวดในพิธีกรรมทางศาสนาแบบดั้งเดิมต่าง ๆ มาจนถึงทุกวันนี้ซึ่งปัจจุบันมีเทวไทที่รู้ภาษาอาหมในพิธีกรรมทางศาสนาประมาณ 100-200 คน
ภาษา > การฟื้นฟูภาษา

มีการฟื้นฟูภาษาอาหมโดยขบวนการฟื้นฟูภาษาวัฒนธรรมอาหม โดยมีการตั้งโรงเรียนภาษาไทขึ้นที่หมู่บ้านปัตซากุ เมืองศิวสาคร เมื่อ ดร. บรรจบ พันธุเมธา นักนิรุกติศาสตร์ชาวไทย ได้เดินทางไปยังหมู่บ้านดังกล่าวในปี ค.ศ. 1955 โรงเรียนดังกล่าวก็ได้ล้มเลิกการสอนไปแล้ว เนื่องจากขาดผู้สอน ในช่วงที่ผ่านมาชนชั้นพระโดยเฉพาะท่านทัมพารุธาร เทวไธ ผู้การ (Dambarudhar Deodhai Phukan, 1912-1993) หมออาวุโสแห่งหมู่บ้านปัตซากุได้เสนอให้ชาวอาหมก่อตั้งสมาคมฟื้นฟูวัฒนธรรมไทขึ้นมา ชื่อ วันออกพับลิกเมืองไท (Ban Ok Pop Lik Mioung Tai) ที่เมืองเธมชี (Dhemaji) เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1981 โดยสมาคมได้รื้อฟื้นโรงเรียนภาษาไทที่บ้านปัตซากุ และอีก 350 หมู่บ้านทั่วรัฐอัสสัม มีการผลักดันให้รัฐอัสสัมเริ่มให้การศึกษาภาษาไทระดับประถมศึกษา โดยมีการจ้างครูผู้สอนภาษาไทจำนวน 200 คน เริ่มในปี ค.ศ. 1993 ที่เมืองเธมชี โดยมีปัญญาชนอาหมคนหนึ่งชื่อ เสือดอยฟ้า เถ้าเมือง (Nagen Bargohain) ได้รวบรวมทำตำราภาษาอาหมเล่มหนึ่งเพื่อใช้เป็นบทเรียน โดยสมาคมดังกล่าวได้ออกสิ่งพิมพ์และหนังสือทางวัฒนธรรมวิชาการอย่างสม่ำเสมอ แต่จุดหมายระยะยาวขององค์กรคือการจัดตั้งรัฐอาหม หรือเมืองนุนสุนคำขึ้นใหม่โดยยังเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอินเดีย รวมทั้งมีความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมที่ใกล้ชิดกับประเทศไทย, รัฐฉานในพม่า และเขตปกครองตนเองเต๋อหงของจีน
นอกจากนี้ยังมีการจัดตั้งสมาคมวรรณกรรมไทตะวันออก (Eastern Tai Literary Association) ที่เมืองกูวาฮาติ โดยสมคมมุ่งมั่นปฏิบัติให้พัฒนาการเรียน เขียนอ่านภาษาอาหม พร้อมกันนี้ให้สนับสนุนให้ค้นคว้าศึกษาเอกสารโบราณของชาวอาหมอย่างจริงจัง การฟื้นฟูภาษาอาหมนั้นอาศัยสัทวิทยาของภาษาพี่น้อง เช่น ภาษาอ่ายตน และภาษาพ่าเก โดยภาษาดังกล่าวจะถูกเรียกว่า ภาษาไทในอัสสัม เนื่องจากประกอบไปด้วยคำไททุกกลุ่มในรัฐอัสสัม หากการฟื้นฟูดังกล่าวได้ผลภาษาเขียนในรัฐอัสสัมจะใช้อักษรอาหมเป็นหลักแทนอักษรไทอื่นๆ ในรัฐอัสสัม โดยอาศัยพื้นฐานภาษาอ่ายตนในรัฐอัสสัม เนื่องจากใกล้เคียงกับภาษาอาหมมากที่สุด ชาวอาหมอาจอาศัยชาวอ่ายตนในการรื้อฟื้นภาษา
คำบรรยายเกี่ยวกับชาวอาหม

บุคลิกลักษณะของชาวอาหมนั้น ตามพงศาวดารของยุคราชวงศ์โมกุล แห่งอินเดียในยุคนั้น โดยฟาติยะ อิบริยะ ซึ่งติดตามไปกับกองทัพอิสลามซึ่งรบกับอาหม เมื่อปี พ.ศ. 2200 ได้บรรยายลักษณะของชาวอาหมไว้ว่า
"ชาวอาหมมีรูปร่างล่ำสัน ชอบทะเลาะวิวาท กระหายเลือด ปราศจากความเมตตา ชั่วช้า ทรยศ ในเรื่องความโกหกหลอกลวง ไม่มีใครใต้ดวงอาทิตย์จะสู้พวกอาหมได้ สตรีอาหมมีรูปร่างเล็กแบบบาง ผมยาว ผิวละเอียดอ่อนเกลี้ยงเกลา มือเท้าเล็กเรียว ดูไกล ๆ สวย แต่ช่วงขาไม่ได้ส่วนสัด ถ้าดูใกล้ยิ่งน่าเกลียด ชาวอาหมโกนศีรษะ โกนหนวดเครา ภาษาที่พูดคือภาษาพื้นเมืองไทใหญ่"
ผู้เขียนตำนานอีกคนหนึ่งนามว่า อาลัมกิรนามะ ก็เขียนไว้ว่า
"ชาวอาหมไม่มีศีลธรรม ไม่มีศาสนาประจำชาติ ทำอะไรตามใจตนเองโดยไม่มีกฎเกณฑ์ เห็นว่าการกระทำของตนถูกต้องเสมอ ลักษณะท่าทางของชาวอาหมส่อให้เห็นพลกำลัง และความทรหดอดทน ซ่อนกิริยา และอารมณ์อันโหดร้ายทารุณเอาไว้ข้างใน ชาวอาหมอยู่เหนือชนชาติอื่นๆในด้านกำลังกาย และความทนทาน เป็นชาติขยันขันแข็ง ชอบสงคราม อาฆาตจองเวร ตลบแตลง และหลอกลวง ปราศจากคุณธรรม ความเมตตากรุณา ความเป็นมิตร ความสุภาพ เมล็ดพืชแห่งความอ่อนโยน และมนุษยธรรมไม่ได้หว่านลงในดินแดนของชนชาตินี้เลย"
ชาวอาหมที่มีชื่อเสียง

โปรบิน โกกอย (Probin Gogoi)  รัฐมนตรีรัฐบาลแห่งรัฐอัสสัม
โจเกนดรา เอ็น พูคาน (Jogendra N. Phukan)  นักวิชาการอิสระ และอาจารย์มหาวิทยาลัยกูวาฮาติ
บุษบา โกกอย (Busba Gogoi)  นักวิชาการอิสระ และเลขาธิการสมาคม Ban OK Pub Lik Mioung Tai.
นาเกน ฮาซาริกา (Naken Harzarika) นักวิชาการอิสระ
ทนุราม โกกอย  ชาวอาหมพุทธคนแรก และผู้นำชาวพุทธอัสสัม
ดูเพิ่ม

ภาษาอาหม
ราชวงศ์อาหม
อาณาจักรอาหม
แหล่งข้อมูลอื่น

วารสารเมืองโบราณ
อาณาจักรอาหม
กลุ่มสุสานในเมืองเจ้รายดอย
อนุสาวรีย์ทหารอาหมใกล้เมืองศิวสาคร รัฐอัสสัม
จักรวาลเธอ

| จักรวาลเธอ |
| --- | --- |

สร้างโดย: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเอ็มเอ็มทีวี
กำกับโดย: ภาวิส เสาร์ศรีอ่อน
แสดงนำ: กรภัทร์ เกิดพันธุ์ วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์ พลอยชมพู ศุภทรัพย์ อภิชญา แซ่จัง
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: YOUniverse (จักรวาลเธอ) กรภัทร์ เกิดพันธุ์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: จักรวาลเธอ - กรภัทร์ เกิดพันธุ์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: จักรวาลเธอ - กรภัทร์ เกิดพันธุ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 4 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: สถาพร พานิชรักษาพงศ์ ดารภา เชยสงวน ณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์
ผู้อำนวยการสร้าง: สถาพร พานิชรักษาพงศ์
ความยาวตอน: 8-11 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: เฟซบุ๊ก ไลน์ทีวี ยูทูบ จีเอ็มเอ็ม 25 (รีรันทางโทรทัศน์)
ออกอากาศ: 24 เมษายน – 3 พฤษภาคม 2561 (เฟซบุ๊ก, ไลน์ทีวี และยูทูบ) 6 พฤษภาคม 2561 (จีเอ็มเอ็ม 25)
YOUniverse จักรวาลเธอ เป็นละครเว็บซีรีส์ 4 ตอนจบ ผลิตโดย จีเอ็มเอ็มทีวี ออกอากาศทางเฟซบุ๊ก, ไลน์ทีวี และยูทูบ : GMMTV เวลา 18:00 น. โดยเริ่มตอนแรกวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2561 และออกอากาศตอนจบในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 และออกอากาศซ้ำทางโทรทัศน์ (รีรัน) ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 เมื่อวันอาทิตย์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 เวลา 11:00 - 12:00 น.
เรื่องย่อ

เรื่องราวของ 4 คน 4 ทฤษฎีความรัก ที่จะพากันโคจรในจักรวาลเธอ
ไนต์ (กรภัทร์ เกิดพันธุ์) และซัน (พลอยชมพู ศุภทรัพย์) ความรักของคนแปลกหน้าที่โลกหมุนเขาสองคนมาเจอกัน ทำให้ไนต์ได้ออกไปสำรวจดินแดนใหม่ ๆ ที่เขาไม่เคยพบเจอมาก่อนในจักรวาลของซัน
เอิร์ธ (วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์) และนิก (อภิชญา แซ่จัง) เพื่อนสนิท...ที่ทำให้ใจเต้นแรง ทั้งสองได้หมุนอยู่ในวงโคจรซึ่งกันและกันมานาน จนวันหนึ่งทั้งสองพบว่าวงโคจรนั้นได้มีการเปลี่ยนแปลง
มาดูว่า คน 4 คน- 2 คู่ จะอยู่ในวงโคจรของกันและกันได้ยังไง  และทฤษฎีไหนที่จะทำให้เขาได้เข้าไปในจักรวาลของเธอ
รายชื่อนักแสดง

กรภัทร์ เกิดพันธุ์  รับบท  ไนต์
พลอยชมพู ศุภทรัพย์  รับบท  ซัน
วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์  รับบท  เอิร์ธ
อภิชญา แซ่จัง  รับบท นิก
วีรยุทธ จันทร์สุข  รับบท  เจ้าของร้านไอศกรีม (รับเชิญ)
รายชื่อตอน

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศ | ชื่อตอน | เรื่องย่อ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 24 เมษายน 2560 | ทฤษฎีการจ้องตา เราจะตกหลุมรักใครสักคน จากการจ้องตา 8.2 วินาที? | ไนต์ และ ซัน ความรักของคนแปลกหน้าที่โลกหมุนเขาสองคนมาเจอกัน ทำให้ไนต์ได้ออกไปสำรวจดินแดนใหม่ ๆ ที่เขาไม่เคยพบเจอมาก่อนในจักรวาลของซัน เอิร์ธ และ นิก เพื่อนสนิท...ที่ทำให้ใจเต้นแรง ทั้งสองได้หมุนอยู่ในวงโคจรซึ่งกันและกันมานาน จนวันหนึ่งทั้งสองพบว่าวงโคจรนั้นได้มีการเปลี่ยนแปลง  |
| 2 | 26 เมษายน 2560 | ทฤษฎีความเหมือน ความเหมือนกัน... ทำให้เราเข้ากันได้ง่ายขึ้น? | เมื่อไนต์ได้เจอหน้าซัน ผู้หญิงที่ซื้อ Soundtrack หนัง My Girl ตัดหน้าเค้าไป และได้รู้ว่าสิ่งที่ชอบเหมือนกันไม่ได้มีแค่การสะสมแผ่น Soundtrack ส่วนเอิร์ธกับนิก คู่เพื่อนสนิทที่มีไลฟ์สไตล์เหมือนกันทุกอย่าง เริ่มไม่แน่ใจว่าความเหมือนกัน จะเวิร์กกับความสัมพันธ์ที่มากกว่าเพื่อนไหม  |
| 3 | 1 พฤษภาคม 2560 | ทฤษฎีสะพานแขวน เรื่องน่าตื่นเต้น...จะทำให้เรา “ใจเต้น” กับคนที่อยู่ใกล้ ๆ? | เมื่อเอิร์ธกับนิกต้องมาเจอกับเรื่องบ้า ๆ ในตอนกลางวัน และไนต์กับซันต้องมาเจอกับเรื่องประหลาดในตอนกลางคืน เรื่องตื่นเต้นที่เจอ จะทำให้ทั้ง 4 คนใจเต้นกับคนที่อยู่ใกล้ ๆ หรือไม่ มาพิสูจน์ทฤษฎีนี้ใน YOUniverse จักรวาลเธอ |
| 4 | 3 พฤษภาคม 2560 | 21 Days | “ผมเคยอ่านทฤษฎี 21 วัน ของ Maxwell Maltz ถ้าคนเราทำอะไรซ้ำ ๆ กัน 21 วัน มันจะติดเป็นนิสัย ถ้าเอามันมาโยงกับความรัก เราคุยกันมาตลอด 21 วัน ถ้าผมหายไป... เธอจะทักผมมาไหม?”  เมื่อทั้ง 4 คนต้องเผชิญกับความรู้สึกที่ “ไม่ไกล” แต่ก็ ”ไม่ใกล้” ไปกว่านี้ เอิร์ธจะทำยังไงกับนิก เพื่อนที่กำลังจะหลุดวงโคจรไป... สิ่งที่เป็นอยู่คือการที่ไนต์ได้เข้าไปในจักรวาลของซันรึยัง... ทฤษฎี 21 วัน จะใช้กับความรักได้ไหม...  |
เบสบอลทีมชาติฝรั่งเศส

| --- | --- |
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
สหพันธ์: FFBS
สมาพันธ์: CEB
ผู้จัดการ: Kieran Mattison
อันดับโลกสหพันธ์เบสบอลระหว่างประเทศ: 25
เครื่องแบบ
           '            ' 
เวิลด์คัพ
จำนวนครั้งที่แข่ง: 3 (ครั้งแรกในปี 1994)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด: 15th
อินเตอร์คอนติเนนทอลคัพ
จำนวนครั้งที่แข่ง: 3 (ครั้งแรกในปี 1991)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด: 7th
ชิงแชมป์ยุโรป
จำนวนครั้งที่แข่ง: 24 (ครั้งแรกในปี 1955)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 3 (1 สมัย, ในปี 1999)
เบสบอลทีมชาติฝรั่งเศส เป็นทีมเบสบอลระดับทีมชาติของประเทศฝรั่งเศส เป็นตัวแทนของประเทศฝรั่งเศสในการแข่งขันเบสบอลระดับนานาชาติเช่น เวิลด์เบสบอลคลาสสิก, the ยูโรเปียนเบสบอลแชมเปียนชิป และ World Cup of Baseball เป็นต้น และอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์เบสบอลและซอพต์บอลแห่งเป็นต้น และอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์เบสบอลแห่งรัสเซีย โดยอันดับโลกปัจจุบันของสหพันธ์เบสบอลระหว่างประเทศอยู่ที่อันดับที่ 25
รายการที่เข้าร่วม

เบสบอลเวิลด์คัพ
1994 : อันดับที่ 16
2001 : อันดับที่ 15
2003 : อันดับที่ 15
อินเตอร์คอนติเนนทอลคัพ
1991 : อันดับที่  10
1993 : อันดับที่  10
1997 : อันดับที่  7
ยูโรเปียนเบสบอลแชมเปียนชิป
1954 : ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1955 : อันดับที่  5
1956 : ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1957 : ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1958 : อันดับที่  6
1960 :ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1962 : อันดับที่  6
1964 : อันดับที่  5
1965 : ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1967 : ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1969 : อันดับที่  7
1971 : อันดับที่  9
1973 : อันดับที่  6
1975 : อันดับที่  6
1977 : ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1979 : ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1981 : ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1983 : อันดับที่  6
1985 : ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1987 : อันดับที่  4
1989 : อันดับที่  5
1991 : อันดับที่  4
1993 : อันดับที่  4
1995 : อันดับที่ 5
1997 : อันดับที่ 5
1999 :  อันดับที่ 3
2001 : อันดับที่ 4
2003 : อันดับที่ 7
2005 : อันดับที่ 6
2007 : อันดับที่ 5
2010 : อันดับที่ 6
2012 : อันดับที่ 8
2014 : อันดับที่ 6
2016 : อันดับที่ 7
แหล่งข้อมูลอื่น

France Baseball-Softball Federation official Website
| ด ค กเบสบอลทีมชาติในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ทีมระดับ A:  เบลเยียม  โครเอเชีย  เช็กเกีย  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  กรีซ  อิตาลี  เนเธอร์แลนด์  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  ยูเครน 
ทีมระดับ B:  ออสเตรีย  เบลารุส  บัลแกเรีย  เกรตบริเตน  ฮังการี  ไอร์แลนด์  อิสราเอล  ลิทัวเนีย  โปแลนด์  รัสเซีย  สโลวาเกีย  สวิตเซอร์แลนด์ 
ทีมระดับ C:  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ฟินแลนด์  จอร์เจีย  ลัตเวีย  มอลตา  มอลโดวา  โปรตุเกส  นอร์เวย์  โรมาเนีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ตุรกี 
สมาชิกชั่วคราว:  เอสโตเนีย  ไอซ์แลนด์ 
อดีตสมาชิก:  อาร์มีเนีย  เชโกสโลวาเกีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ตูนิเซีย  ยูโกสลาเวีย 
สมาพันธ์เบสบอลยุโรป