stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลหญิงเอเชียนชาเลนจ์คัพ 2018
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่มบี

| อันดับ | ทีม | แข่ง | ชนะ | แพ้ | คะแนน | เซตชนะ | เซตแพ้ | อัตราส่วน | แต้มชนะ | แต้มแพ้ | อัตราส่วน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  มองโกเลีย | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | 0 | 0 | — | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 2 |  มาเก๊า | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | 0 | 0 | — | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 3 |  มาเลเซีย | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | 0 | 0 | — | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 4 |  นิวซีแลนด์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | 0 | 0 | — | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดในนัดการแข่งขันที่ลงเล่นในวันที่ unknown. แหล่งข้อมูล: 
กฏการจัดอันดับ: การจัดอันดับตารางคะแนน
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 ก.ค. |   | มาเก๊า   | 0–0 |   มาเลเซีย  | – | – | – | – | – | – |   |
| 30 ก.ค. |   | มองโกเลีย   | 0–0 |   นิวซีแลนด์  | – | – | – | – | – | – |   |
| 31 ก.ค. |   | มาเลเซีย   | 0–0 |   นิวซีแลนด์  | – | – | – | – | – | – |   |
| 31 ก.ค. |   | มาเก๊า   | 0–0 |   มองโกเลีย  | – | – | – | – | – | – |   |
| 1 ส.ค. |   | มองโกเลีย   | 0–0 |   มาเลเซีย  | – | – | – | – | – | – |   |
| 1 ส.ค. |   | นิวซีแลนด์   | 0–0 |   มาเก๊า  | – | – | – | – | – | – |   |
รอบจัดอันดับ > สายการแข่งขัน > รอบจัดอันดับ 5–8

ทีมที่ชนะจะได้เข้ารอบชิงอันดับ 5
ทีมที่แพ้จะถูกคัดออก แต่ได้เล่นในรอบชิงอันดับ 7
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
รอบจัดอันดับ > สายการแข่งขัน > รอบชิงอันดับ 7

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
รอบจัดอันดับ > สายการแข่งขัน > รอบชิงอันดับ 5

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
รอบคัดออก > สายการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | รอบก่อนรองชนะเลิศ | รอบก่อนรองชนะเลิศ |  |  | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |
:  
|  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |   |  |  |  |  |  |
|  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |   |  |  |  |  |  |
|  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |   |  |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |   |  |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |  |  |  |  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |
|  |   |  |  |  |  |  |  |  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |
|  |   |  |  |  |  |  |  |  |   |  |
|  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |  |  |  |  |   |  |
|  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |  |  |  |  |   |  |
|  |   |  |  |  |  |  |  |  |   |  |
|  |   |  |  |  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |  |  |
|  |   |  |  |  |   |  |  |  |  |  |
|  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |   |  |  |  |  |  |
|  | สิงหาคม – ฮ่องกง | สิงหาคม – ฮ่องกง |  |  |   |  |  |  | รอบชิงอันดับ 3 | รอบชิงอันดับ 3 |
|  |   |  |  |  |   |  |  |  | รอบชิงอันดับ 3 | รอบชิงอันดับ 3 |
|  |   |  |  |  |  |  |  |  |  กันยายน – ฮ่องกง |  กันยายน – ฮ่องกง |
|  |   |  |  |  |  |  |  |  |  กันยายน – ฮ่องกง |  กันยายน – ฮ่องกง |
|  |   |  |  |  |  |  |  |  |   |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |   |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |   |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |   |  |
รอบคัดออก > สายการแข่งขัน > รอบก่อนรองชนะเลิศ

ทีมที่ชนะจะได้เข้ารอบรองชนะเลิศ
ทีมที่แพ้จะถูกคัดออก แต่ได้เล่นในรอบจัดอันดับ
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
รอบคัดออก > สายการแข่งขัน > รอบรองชนะเลิศ

ทีมที่ชนะจะได้เข้ารอบชิงชนะเลิศ
ทีมที่แพ้จะถูกคัดออก แต่ได้เล่นในรอบชิงอันดับ 3
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
รอบคัดออก > สายการแข่งขัน > รอบชิงอันดับ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
รอบคัดออก > สายการแข่งขัน > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |    | 0–0 |     | – | – | – | – | – | – |   |
ทีมชนะเลิศ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ทอง |  เงิน |  ทองแดง |
ผู้ที่ได้รับรางวัล

| --- | --- |
 ผู้เล่นทรงคุณค่า:  ตัวเซ็ตยอดเยี่ยม:  ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:  :  ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:   ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม:  ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาพันธ์วอลเลย์บอลแห่งเอเชีย เก็บถาวร 2018-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชียนชาเลนจ์คัพ
เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน

| เพื่อนเฮี้ยน> .โรงเรียนหลอน |
| --- | --- |
ประเภท: สยองขวัญเหนือธรรมชาติ ดราม่า ฟิล์มนัวร์
สร้างโดย: จีทีเอช
พัฒนาโดย: จีทีเอช
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Dead Air Time
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: หนังสือรุ่น โดย ค็อกเทล
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 13 ตอน (+ 2 ตอนพิเศษ)
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: จุฑามาส แก้วชาติ
สถานที่ถ่ายทำ: ประเทศไทย
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: จีเอ็มเอ็มแชนแนล จีทีเอชออนแอร์
ออกอากาศ: 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
เรต: น18+
เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน (อังกฤษ: ThirTEEN Terrors) เป็นละครโทรทัศน์แนวสยองขวัญ ประเภทละครสั้นจบในตอน ผลิตโดยจีทีเอช สร้างเรื่อง-เขียนบทและกำกับโดย 13 ผู้กำกับรุ่นใหม่ไฟแรงของจีทีเอช โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความลับของโรงเรียนที่กำลังรอวันเปิดเผย โดยที่ความลับเหล่านั้น ล้วนเป็นความลับที่แต่ละโรงเรียนอยากปิดเอาไว้ไม่ให้นักเรียนรู้ ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบดาวเทียม จีทีเอชออนแอร์ และสถานีโทรทัศน์จีเอ็มเอ็ม 25
เพลงประกอบ

หนังสือรุ่น (Cover Version) - COCKTAIL (ต้นฉบับ ร้องโดย นครินทร์ กิ่งศักดิ์)
Dead Air Time
เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย - PARADOX (ตอน แช่ง)
บอกตรงๆ รักจังเลย - ณัฐจารี หรเวชกุล (ตอน คืนแหกกฏ)
คืนนี้อยากได้กี่ครั้ง - ชินวุฒ อินทรคูสิน (ตอน คืนแหกกฏ)
ดนตรีประกอบเพลง ลาวดวงเดือน - กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม (ตอน อจินไตย)
แหล่งข้อมูลอื่น

เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน ที่ยูทูบ
| ด ค กจีเอ็มเอ็ม ไท หับ (GTH) |
| --- | --- |
บุคคลสำคัญ:  วิสูตร พูลวรลักษณ์  จินา โอสถศิลป์  จิระ มะลิกุล  ยงยุทธ ทองกองทุน  ประเสริฐ วิวัฒนานนท์พงศ์  เช่นชนนี สุนทรศารทูล  365 ฟิล์ม 
ภาพยนตร์:  ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ (2547)  แจ๋ว (2547)  สายล่อฟ้า (2547)  วัยอลวน 4 : ตั้ม-โอ๋ รีเทิร์น (2548)  มหา'ลัย เหมืองแร่ (2548)  เพื่อนสนิท (2548)  เด็กหอ (2549)  แก๊งชะนีกับอีแอบ (2549)  โกยเถอะโยม (2549)  Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย (2549)  หมากเตะรีเทิร์นส (2549)  เก๋า..เก๋า (2549)  บอดี้ ศพ19 (2550)  แฝด (2550)  365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ (2550)  สายลับจับบ้านเล็ก (2550)  ตั๊ดสู้ฟุด (2550)  กอด (2551)  ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น (2551)  สี่แพร่ง (2551)  รัก/สาม/เศร้า (2551)  โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต (2551)  ความจำสั้น แต่รักฉันยาว (2552)  หนีตามกาลิเลโอ (2552)  ห้าแพร่ง (2552)  รถไฟฟ้า มาหานะเธอ (2552)  บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้) (2553)  กวน มึน โฮ (2553)  กระดึ๊บ (2553)  Suck Seed ห่วยขั้นเทพ (2554)  ลัดดาแลนด์ (2554)  Top Secret วัยรุ่นพันล้าน (2554)  ATM เออรัก..เออเร่อ (2555)  รัก 7 ปี ดี 7 หน (2555)  เคาท์ดาวน์ (2555)  พี่มาก..พระโขนง (2556)  คิดถึงวิทยา (2557)  ฝากไว้..ในกายเธอ (2557)  ไอฟาย..แต๊งกิ้ว..เลิฟยู้ (2557)  ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ (2558)  เมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อ (2558) 
ละคร:  เนื้อคู่ (ประตูถัดไป) (2551)  สายลับเดอะซีรีส์ (2552)  เนื้อคู่ (อยากรู้ว่าใคร) (2553)  หมวดโอภาส (2554)  ATM 2 คู่เวอร์..เออเร่อเออรัก (2555)  จีทีเอช ไซด์ สตอรี่ (2556)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 1) (2556)  เนื้อคู่ (The Final Answer) (2557)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 2) (2557)  เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน (2557)  STAY ซากะ..ฉันจะคิดถึงเธอ (2558)  น้ำตากามเทพ (2558)  มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร (2558)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 3) (2558) 
ผลงานอื่น:  จีทีเอชออนแอร์  ช่องวัน 31  จีเอ็มเอ็ม 25 
คอนเสิร์ต:  Feel Good Music & Movie Concert (2550)  GTH Fun Face (2555)  ไทยประกันชีวิต Present GTH Day : Play It Forward (2555)  ลำซิ่งซิงเกอร์  STAR THEQUE GTH 11 ปีแสงคอนเสิร์ต  บริษัทและกลุ่มธุรกิจในเครือ 
ดูเพิ่มเติม:  แกรมมี่ภาพยนตร์  จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์  ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์  หับ โห้ หิ้น ฟิล์ม  จีดีเอช  ที โมเมนต์
ฟัลโรท

แผนที่แสดงถึงฟัลโรท
ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฟัลโรท (แผนปกแดง) เป็นแผนการสำหรับขั้นตอนที่สองของการพิชิตฝรั่งเศสโดยกองทัพเยอรมันและได้เริ่มต้นเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1940 แผนนี้ดำเนินไปได้เพราะความสำเร็จของฟัลเก็ลพ์ (แผนปกเหลือง) การรุกรานประเทศเบเนลักซ์และทางตอนเหนือของฝรั่งเศสในยุทธการที่ฝรั่งเศสและการโอบล้อมกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในทางตอนเหนือของฝั่งช่องแคบ กองกำลังที่แข็งแกร่งก็ได้เคลื่อนทัพเข้าสู่ฝรั่งเศส
ฟัลโรทประกอบด้วยปฏิบัติการย่อยสองปฏิบัติการ การโจมตีเบื้องต้นในทางทิศตะวันตกซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน เหนือแม่น้ำซอมในทิศทางของแม่น้ำแซน และการโจมตีหลักโดยกองทัพกลุ่มเอได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ในส่วนกลางเหนือแม่น้ำแอน
สามฝ่ายเจ้าแห่งพระราชอาณาจักรลาว

(จากซ้ายไปขวา): เจ้าบุญอุ้ม เจ้าสุวรรณภูมา และ เจ้าสุภานุวงศ์
สามฝ่ายเจ้า (ลาว: ສາມຝ່າຍເຈົ້າ) เป็นพระนามที่ถูกมอบให้กับเจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์ เจ้าสุวรรณภูมา และเจ้าสุภานุวงศ์ ผู้เป็นตัวแทนของฝ่ายกษัตริยนิยม กลุ่มสายกลาง และฝ่ายคอมมิวนิสต์แห่งพระราชอาณาจักรลาวตามลำดับ โดยพระนามดังกล่าวได้รับการเรียกขานมานับตั้งแต่ยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสงครามกลางเมืองลาว ซึ่งทั้งสามพระองค์ได้รับพระบรมราชโองการจากสมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวัฒนาให้ร่วมกันจัดตั้งรัฐบาลผสมหลังจากที่ลาวได้รับเอกราช
ทั้งนี้ เจ้าสุวรรณภูมาและเจ้าสุภานุวงศ์เป็นพี่น้องกัน โดยทรงเป็นพระโอรสต่างพระมารดาในเจ้ามหาอุปราชบุญคง ประมุขเจ้านายฝ่ายวังหน้าในรัชกาลพระเจ้าศักรินทรฤทธิธำรงแห่งราชอาณาจักรหลวงพระบาง (ลาวภาคเหนือ) ส่วนเจ้าบุญอุ้มเป็นเจ้ารัชทายาทแห่งอดีตราชอาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์ (ลาวภาคใต้) ในช่วงก่อนรวบรวมแผ่นดินลาวเหนือ ลาวกลาง และลาวใต้ เข้าเป็นประเทศเดียวกันภายใต้ชื่อ "พระราชอาณาจักรลาว"
ความเป็นมาและผู้แทน

ทั้งสามฝ่ายเจ้าต่างก็เป็นตัวแทนของมุมมองทางการเมืองที่แตกต่างกันถึงสามรูปแบบในช่วงสงครามกลางเมืองลาว (พ.ศ. 2502–2518) ซึ่งเป็นการสู้รบระหว่างฝ่ายคอมมิวนิสต์ขบวนการปะเทดลาว (รวมถึงประเทศเวียดนามเหนือและกลุ่มชาวลาวจำนวนมาก) กับรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาว โดยทั้งสองฝ่ายต่างก็ได้รับการสนับสนุนอย่างหนักทั้งจากภายนอกและภายในประเทศในฐานะของสงครามตัวแทน ระหว่างกลุ่มชาติมหาอำนาจในช่วงสงครามเย็น สงครามดังกล่าวถูกเรียกว่า สงครามลับ เป็นปฏิบัติการระหว่างแผนกกิจการพิเศษแห่งซีไอเอกับกลุ่มกองกำลังทหารชาวม้ง
ความเป็นมาและผู้แทน > เจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์

เจ้าบุญอุ้ม (หรือ เสด็จเจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์ (12 ธันวาคม พ.ศ. 2454 – 17 มีนาคม พ.ศ. 2523) เป็นพระราชโอรสในเจ้าราชดนัย และเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่ง จำปาสัก และเป็น นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรลาว ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491-2493 และอีกครั้งหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2503–2505[ต้องการอ้างอิง] พระองค์มีแนวคิดนิยมการเมืองฝ่ายขวาและสนับสนุนการแทรกแซงทางการเมืองในลาวโดยสหรัฐอเมริกา ทรงโค่นล้มรัฐบาลเจ้าสุวรรณภูมา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากผู้นำลาวกลุ่มของผุย ชนะนิกร และพลตรีภูมี หน่อสวรรค์ และพลเอกวังเปา ผู้นำชาวม้ง ในปี พ.ศ. 2503[ต้องการอ้างอิง]
ความเป็นมาและผู้แทน > เจ้าสุวรรณภูมา

เจ้าสุวรรณภูมา (7 ตุลาคม พ.ศ. 2444 – 10 มกราคม พ.ศ. 2527) ทรงเป็นผู้นำฝ่ายเป็นกลางและเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งพระราชอาณาจักรลาว หลายครั้ง (พ.ศ. 2494–2497, พ.ศ. 2499–2501, พ.ศ. 2503 และ พ.ศ. 2505–2518) พระองค์ได้รับการสนับสนุนจากนายพลกองแลและรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาว
ความเป็นมาและผู้แทน > เจ้าสุภานุวงศ์

เจ้าสุภานุวงศ์ (13 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 – 9 มกราคม พ.ศ. 2538) มีพระมารดาเป็นสามัญชนชื่อหม่อมคำอ้วน ต่างจากเจ้าสุวรรณภูมาและเจ้าเพชรราช รัตนวงศา ผู้เป็นพระเชษฐาและพระอนุชาต่างพระมารดา ซึ่งมีพระมารดาเป็นเจ้านายในราชวงศ์  พระองค์ทรงเป็นประธานาธิบดีหุ่นเชิดของลาวตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2518 ถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2534 เป็นผู้นิยมลัทธิคอมมิวนิสต์อย่างแข็งขันและเป็นผู้นำของฝ่ายปะเทดลาว ทรงได้รับการสนับสนุนจากไกรสร พรหมวิหาร (ต่อมาเป็นนายกรัฐมนตรีและประธานาธิบดีของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว) และชาวเวียดนามเหนือ ภายในปี พ.ศ. 2515 กลุ่มปะเทศลาวพบว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะจัดตั้งแนวร่วมกับสมาชิกฝ่ายขวา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนายพลทหาร เจ้านายจากราชสกุล ณ จำปาศักดิ์ และนักการเมืองจากตระกูลชนะนิกร ซึ่งร่ำรวยและทรงอำนาจอย่างยิ่ง
รัชทายาทที่ได้รับสมมุติ

เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต รัชทายาทที่ได้รับสมมุติแห่งอังกฤษและสกอตแลนด์
ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ (อังกฤษ: pretender) คือ ผู้อ้างการมีสิทธิ์ในตำแหน่งเกียรติหรือยศที่ไม่มีอยู่แล้ว ใช้กับอดีตพระมหากษัตริย์ หรือผู้สืบเชื้อสายอดีตพระมหากษัตริย์ซึ่งราชบัลลังก์มีผู้ครองแล้วหรือมีคู่แข่งอ้าง หรือถูกเลิกไปแล้วมากที่สุด
ภาษาอังกฤษคำว่า “Pretend” มาจากภาษาฝรั่งเศส “prétendre” ที่แปลว่า ยื่นเสนอ เสนอ หรืออ้าง นอกจากนั้นคำว่า “รัชทายาทที่ได้รับสมมุติ” ยังใช้กับกลุ่มผู้ที่พยายามอ้างสิทธิในนามของผู้อื่นไม่ว่าผู้นั้นจะทราบหรือทำการอ้างเองหรือไม่ และเป็นคำที่ใช้ได้ทั้งสำหรับผู้อ้างที่มีสิทธิที่แท้จริงในราชบัลลังก์ เช่น กรณีผู้อ้างหลายคนระหว่างสงครามดอกกุหลาบ หรือผู้ประดิษฐ์ข้ออ้างขึ้นเองในกรณีของแลมเบิร์ต ซิมเนล (Lambert Simnel) ผู้อ้างว่ามีสิทธิในราชบัลลังก์ของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ บุคคลในกลุ่มหลังนี้มักจะอ้างใช้ชื่อของบุคคลที่เสียชีวิตไปแล้วหรือพระญาติพระวงศ์ที่หายสาบสูญไป ซึ่งบางที่ก็จะเรียกว่า “รัชทายาทที่ได้รับสมมุติเท็จ” (false pretender) รัชทายาทที่ได้รับสมมุติของพระสันตะปาปา เรียก “พระสันตะปาปาเท็จ” (antipope)
ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ > เยอรมนี

| ประเทศ | ประเทศ | รูป | ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์' | เกิด | ปีที่เริ่มอ้างสิทธิ | ราชวงศ์ | ความสัมพันธ์กับบูรพกษัตริย์ | ผู้สืบทอดลำดับถัดไป | เกิด | รูป |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | จักรวรรดิเยอรมัน |  | เจ้าชายกียอร์ก ฟรีดริช เจ้าชายแห่งปรัสเซีย | พ.ศ. 2519 | พ.ศ. 2537 | ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น | เป็นลื่อ (ลูกของเหลน) ในสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี จักรพรรดิเยอรมนีตั้งแต่ พ.ศ. 2431 ถึง พ.ศ. 2461 ทรงถูกล้มล้างราชบัลลังก์หลังจากทรงพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยสาธารณรัฐ | เจ้าชายคาร์ล ฟรีดริชแห่งปรัสเซีย | พ.ศ. 2556 |  |
|  | ราชอาณาจักรบาวาเรีย |  | ดยุคฟรานซ์แห่งบาวาเรีย | พ.ศ. 2476 | พ.ศ. 2539 | ราชวงศ์วิตเตลส์บาค | เป็นพระปนัดดาในพระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย กษัตริย์บาวาเรียตั้งแต่พ.ศ. 2456 ถึง พ.ศ. 2461 โดยระบอบกษัตริย์ได้ถูกล้มล้างในการปฏิวัติเยอรมัน | เจ้าชายแม็กซ์ ดยุคในบาวาเรีย | พ.ศ. 2480 |  |
|  | ราชอาณาจักรฮาโนเวอร์ |  | เจ้าชายเอิร์นส์ ออกัสที่ 5 แห่งฮาโนเวอร์ | พ.ศ. 2497 | พ.ศ. 2530 | ราชวงศ์ฮาโนเวอร์ | เป็นลื่อ (ลูกของเหลน) ในพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งฮาโนเวอร์ กษัตริย์ฮาโนเวอร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2394 ถึง พ.ศ. 2421 ระบอบกษัตริย์สิ้นสุดลงโดยยอมเข้ารวมกับเยอรมนี | เจ้าชายเอิร์นส์ ออกัสแห่งฮาโนเวอร์ | พ.ศ. 2526 |  |
|  | ราชอาณาจักรปรัสเซีย |  | เจ้าชายจอร์จ ฟรีดิชแห่งปรัสเซีย | พ.ศ. 2519 | พ.ศ. 2537 | ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น | เป็นลื่อ (ลูกของเหลน) ในสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี กษัตริย์ปรัสเซียตั้งแต่ พ.ศ. 2431 ถึง พ.ศ. 2461 โดยเปลี่ยนพระอิศริยยศเป็นจักรพรรดิ จากนั้นทรงถูกล้มล้างราชบัลลังก์หลังจากทรงพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยสาธารณรัฐ | เจ้าชายคาร์ล ฟรีดริชแห่งปรัสเซีย | พ.ศ. 2556 |  |
|  | ราชอาณาจักรแซกโซนี |  | มาเรีย เอ็มมานูเอล มาร์เกรฟแห่งเมสเซน | พ.ศ. 2469 | พ.ศ. 2511 | ราชวงศ์เวททิน | เป็นพระปนัดดาในพระเจ้าเฟรเดอริค ออกุสตัสที่ 3 แห่งแซกโซนี กษัตริย์แซกโซนีตั้งแต่ พ.ศ. 2447 ถึง พ.ศ. 2461 ทรงถูกล้มล้างราชบัลลังก์จากการปฏิวัติเยอรมัน | เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซกโซนี | พ.ศ. 2477 |  |
|  | ราชอาณาจักรเวสต์ฟาเลีย |  | เจ้าชายชาร์ลส์ นโปเลียนแห่งฝรั่งเศส | พ.ศ. 2493 | พ.ศ. 2540 | ราชวงศ์โบนาปาร์ต | ทรงมีศักดิ์เป็นลื่อ (ลูกของเหลน) ของพระเจ้าเจโรมที่ 1 แห่งเวสต์ฟาเลีย กษัตริย์เวสต์ฟาเรียในปีพ.ศ. 2350 ถึงพ.ศ. 2356 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยถูกผนวกเข้ากับราชอาณาจักรฮาโนเวอร์และรัฐเฮสส์ | เจ้าชายฌอง คริสตอฟ นโปเลียน | พ.ศ. 2529 |  |
|  | ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค |  | คาร์ล ดยุคแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค | พ.ศ. 2479 | พ.ศ. 2518 | ราชวงศ์เวือร์ทเทิมแบร์ค | เป็นพระนัดดาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค กษัตริย์เวือร์ทเทิมแบร์คในปีพ.ศ. 2434 ถึงพ.ศ. 2461 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยการปฏิวัติเยอรมัน | ฟรีดิช ดยุครัชทายาทแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค | พ.ศ. 2504 |  |
ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ > อิตาลี

| ประเทศ | ประเทศ | รูป | ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ | เกิด | ปีที่เริ่มอ้างสิทธิ | ราชวงศ์ | ความสัมพันธ์กับบูรพกษัตริย์ | ผู้สืบทอดลำดับถัดไป | เกิด | รูป |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ราชอาณาจักรอิตาลี |    | เจ้าชายวิกเตอริโอ เอ็มมานูเอลแห่งเนเปิลส์  เจ้าชายไอมอน ดยุคแห่งอะพิวลา | พ.ศ. 2480      พ.ศ. 2510 | พ.ศ. 2526      พ.ศ. 2564 | ราชวงศ์ซาวอย | เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี กษัตริย์แห่งอิตาลีในพ.ศ. 2489 จากนั้นประชาชนมีประชามติให้ล้มล้างระบอบกษัตริย์  พระญาติในสมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี กษัตริย์แห่งอิตาลีในพ.ศ. 2489 | เจ้าชายเอ็มมานูเอล ฟิลิแบร์โตแห่งเวนิซและเพียดมอนท์  เจ้าชายอุมแบร์โต้แห่งซาวอย โอสตา | พ.ศ. 2515  พ.ศ. 2552 |           |
|  | ราชอาณาจักรเนเปิลส์ |  | โจอาคิม เจ้าชายมูราท์ที่ 8 | พ.ศ. 2487 | พ.ศ. 2487 | ราชวงศ์มูราท์ | เชื้อสายในโจอาคิม มูราท์ กษัตริย์แห่งเนเปิลส์ตั้งแต่พ.ศ. 2351 ถึงพ.ศ. 2358 | โจอาคิม เจ้าชายแห่งปอร์เตโคร์โว | พ.ศ. 2516 |  |
|  | ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง |    | เจ้าชายคาร์ลอส ดยุคแห่งคาลาเบรีย  เจ้าชายคาร์โล ดยุคแห่งคัสโตร | พ.ศ. 2481  พ.ศ. 2506 | พ.ศ. 2507  พ.ศ. 2551 | ราชวงศ์บูร์บง | เชื้อสายในพระเจ้าแฟร์ดีนันด์ที่ 2 แห่งซิซิลีทั้งสอง กษัตริย์แห่งซิซิลีทั้งสองในพ.ศ. 2373 ถึงพ.ศ. 2402 จากนั้นในรัชสมัยของพระเจ้าฟรานซิสที่ 2 แห่งซิซิลีทั้งสอง ทรงถูกล้มล้างระบอบกษัตริย์โดยการรวมชาติอิตาลีภายใต้ราชวงศ์ซาวอย | เจ้าชายเปโดร ดยุคแห่งโนโต  เจ้าชายแอนโตนแห่งบูร์บง ซิซิลีทั้งสอง | พ.ศ. 2511  พ.ศ. 2472 |    |
ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ > ทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้

| ประเทศ | ประเทศ | รูป | ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์' | เกิด | ปีที่เริ่มอ้างสิทธิ | ราชวงศ์ | ความสัมพันธ์กับบูรพกษัตริย์ | ผู้สืบทอดลำดับถัดไป | เกิด | รูป |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ราชอาณาจักรอาเรากาเนียและปาตาโกเนีย |  | เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งอาเรากาเนียและปาตาโกเนีย | พ.ศ. 2507 | พ.ศ. 2561 | ราชวงศ์ลูซ (Boiry) | ผู้สืบทอดของพระเจ้าโอเลลี อองตวน แห่งตูแนนส์ (ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1860-1878) | อองรี ลูซ | ? | ? |
|  | จักรวรรดิบราซิล |  | เจ้าชายหลุยส์แห่งออร์เลอองส์-บราแกนซา | ค.ศ. 1938 | ค.ศ. 1981 | ราชวงศ์ออร์เลอองส์-บรากันซา | สืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระจักรพรรดิเปโดรที่ 2 แห่งบราซิล (ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1831-1889) | เจ้าชายเบอร์แทรนด์แห่งออร์เลอองส์และบรากันซา | ค.ศ. 1941 |  |
|  | จักรวรรดิบราซิล |  | เจ้าชายเปโดร กาโลส แห่งออร์เลอองส์และบรากันซา | ค.ศ. 1945 | ค.ศ. 2007 | ราชวงศ์ออร์เลอองส์-บรากันซา | สืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระจักรพรรดิเปโดรที่ 2 แห่งบราซิล (ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1831-1889) | เจ้าชายเปโดร ติเอโก แห่งออร์เลอองส์และบรากันซา | ค.ศ. 1979 |  |
|  | จักรวรรดิเม็กซิโก | ? | เจ้าชายแม็กซิมิเลียนแห่งเกิตเซนและอีตูร์ไบด์ | ค.ศ. 1944 | ค.ศ. 1949 | ราชวงศ์อีตูร์ไบด์ | สืบเชื้อสายมาจากเจ้าชายซัลวาดอร์แห่งอีตูร์ไบด์พระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกุสติงที่ 1 แห่งแม็กซิโก (ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1822-1823) | เจ้าชายเฟอร์นันโดแห่งเกิตเซนและอีตูร์ไบด์ | ค.ศ. 1992 |  |
|  | ชาติมีสกีโต |  | นอร์ตัน คุธเบิร์ก กราเรนซ์ | ? | ค.ศ. 1978 | ? | ในช่วงปี ค.ศ. 1978 เขาได้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อาณาจักรมีสกีโตโดยตั้งตนเป็นผู้นำของชนชาติมีสกีโต | ? | ? | ? |
ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ > ทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย

| ประเทศ | ประเทศ | รูป | รัชทายาทที่ได้รับสมมุติ | เกิด | ปีที่เริ่มอ้างสิทธิ | ราชวงศ์ | ความสัมพันธ์กับบูรพกษัตริย์ | ผู้สืบทอดลำดับถัดไป | เกิด | รูป |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | หมู่เกาะโคโคส |  | จอห์น เซซิล คลูนีส์-รอสส์ (รอสส์ที่ 5) | ค.ศ. 1928 | ค.ศ. 1978 | ตระกูลคลูนีส์-รอสส์ | อ้างตนเป็นกษัตริย์อย่างเป็นทางการในช่วงปี ค.ศ. 1944-1978 | จอห์น จอร์จ คลูนีย์-รอสส์ | ค.ศ. 1957 |  |
|  | ราชอาณาจักรฮาวาย |  | เจ้าชายเควนติน คาวานานาโกอา | ค.ศ. 1961 | ค.ศ. 1998 | ราชวงศ์คาวามานาโกอา | สืบเชื้อสายจากสมเด็จพระราชินีนาถลีลีอูโอกาลานี (ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1891-1893) | คินเควด คาวานานาโกอา | ค.ศ. 1996 |  |
|  | ราชอาณาจักรฮาวาย |  | โอวานา ซาลาซาร์ | ค.ศ. 1953 | ค.ศ. 1988 | ราชวงศ์เคโออูอา | สืบเชื้อสายมาจากคาโลคูโอคาไมอีเล พระเชษฐาในพระเจ้าคาเมฮาเมฮา (ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1795-1819) | โนอา คาโอคูโอคาไมเล เดกีเล | ค.ศ. 1981 |  |
|  | ราชอาณาจักรเมารีนิวซีแลนด์ |  | สมเด็จพระราชาธิบดีตูเฮอิเตีย ปากี | ค.ศ. 1955 | ค.ศ. 2006 | ราชวงศ์เมารีนิวซีแลนด์ | เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถเต อาตาอิรันกิคาอาฮูทรงเป็นพระมหากษัตริย์ของชาวเมารีนิวซีแลนด์(เพียงในนาม)ซึ่งรัฐธรรมนูญนั้นยังไม่รับรอง ปัจจุบัน พำนัก ณ เกาะเหนือซึ่งบางพวกนั้นกำหนดว่าพระองค์ทรงเป็นผู้นำของชาวเมารีส่วนสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรทรงเป็นผู้นำของชาวอังกฤษ | Whatumoana | ? |  |
ดูเพิ่ม

บรรดาศักดิ์
มกุฎราชกุมาร
ราชาธิปไตยที่ถูกล้มล้าง
รายพระนามรัชทายาท​
นัคเคิลส์ ดิอีคิดนา

| นัคเคิลส์ ดิอีคิดนา |
| --- | --- |
ตัวละครใน โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
ภาพของนัคเคิลส์ในปัจจุบัน
ปรากฏครั้งแรก: โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก 3 (ควบคุมไม่ได้) โซนิคแอนด์นัคเคิลส์ (ควบคุมได้)
สร้างโดย: ทาคาชิ ยูดะ
เสียงอังกฤษ: เอียน เจมส์ โคเล็ทท์(โซนิคอันเดอร์กราวนด์) บิล ไวซ์(โอวีเอ) ไมเคิล แมคกาแฮม (เกมปี 1999) ไรอัน ดรัมมอนด์(เกมปี 2000) สก็อตต์ เดรเรียร์(เกมปี 2001-2004) แดน กรีน(โทรทัศน์และเกมปี 2005-ปัจจุบัน) อิดริส เอลบา (จักรวาลภาพยนตร์โซนิค 2022-ปัจจุบัน)
เสียงญี่ปุ่น: ยาสุโนริ มัตสึโมโตะ(โอวีเอ) โนบุโทชิ คันนะ (อนิเมะะและเกม)
ข้อมูลตัวละครในเกม

เผ่าพันธุ์: อีคิดนา
เพศ: ชาย
ส่วนสูง: 110 ซม.
น้ำหนัก: 40 กก.
อายุ: 17 ปี 
ชอบ: องุ่น, การต่อสู้, มาสเตอร์เอเมอรัลด์
ไม่ชอบ: ผู้หญิง
ทักษะ: ศิลปะการต่อสู้, ร่อน, ขุดดิน, ไต่กำแพง
 
นัคเคิลส์ ดิ อีคิดนา (ญี่ปุ่น: ナックルズ・ザ・エキドゥナ; โรมาจิ:  Nakkuruzu za Ekiduna ; ทับศัพท์:  นัคคูรุซุ ซา เอคิดุนะ; อังกฤษ: Knuckle the Echidna) เป็นตัวละครจากเกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมจากเกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ซึ่งเป็นตัวละครที่ปรากฏตัวทั้งในวิดีโอเกม, การ์ตูนและอนิเมะ
ปรากฏตัวครั้งแรกในเกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก 3 แต่ในฐานะตัวละครฝ่ายตัวร้าย แล้วปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะฝ่ายดีในเกมโซนิคแอนด์นัคเคิลส์บนเครื่องเมก้าไดรฟว์ ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 2 กุมภาพันธ์และถือเป็นวันเกิดของเขาด้วย
นัคเคิลส์เป็นอีคิดนาสีแดง มีความสามารถในการต่อยด้วยกำปั้นที่มีหนามทั้งสองข้าง, ขุดดิน, ลอยตัวกลางอากาศและยังไต่กำแพงได้ด้วย ถ้าโซนิคคือเจ้าแห่งความเร็วแล้ว นัคเคิลส์เปรียบได้กับเจ้าแห่งพลัง เขามีทักษะการต่อสู้จนเรียกว่าเป็นตัวละครที่แข็งแกร่งมากที่สุดในเกม นอกจากนั้นแล้วเขาก็ชอบกินองุ่นมาก (อ้างอิงจากคู่มือในเกม)
ประวัติ

ทาคาชิ โทมัส ยูดะ ผู้ออกแบบนัคเคิลส์ได้รับโจทย์ให้ออกแบบตัวละครที่จะมาเป็นคู่กัดกับโซนิค (หลังจากได้เทลส์มาเป็นคู่หูในภาคก่อนหน้า) ซึ่งแบบของนัคเคิลส์ได้มาจากการสอบถามเด็กๆกลุ่มหนึ่ง ในตอนแรกนัคเคิลส์ตัวสีเขียวแต่ภายหลังถูกเปลี่ยนเป็นสีแดง ส่วนสัญลักษณ์ที่อกของนัคเคิลส์ได้รับแรงบันดาลใจมากจากยี่ห้อรองเท้าไนกี้