stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความสัมพันธ์ไทย–พม่า

| --- | --- |


 พม่า:  ไทย
สถานทูตพม่าประจำประเทศไทย กรุงเทพมหานคร
ความสัมพันธ์ไทย–พม่า หมายถึงความสัมพันธ์ของสองประเทศตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน พม่ามีสถานทูตประจำประเทศไทยที่กรุงเทพมหานคร ส่วนประเทศไทยมีสถานทูตประจำประเทศพม่าที่ย่างกุ้ง ความสัมพันธ์พม่า–ไทยมักดำเนินไปในเรื่องของเศรษฐกิจและการค้า นอกจากนี้ก็มีความขัดแย้งเป็นระยะ ๆ เช่นกรณีพิพาทเกาะหลาม เกาะคัน และเกาะขี้นก
การเปรียบเทียบ

|  |  สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา |  ราชอาณาจักรไทย |
| --- | --- | --- |
ตราแผ่นดิน: 
ธงชาติ: 
| ประชากร | 53,582,855 คน | 68,863,514 คน |
| พื้นที่ | 676,578 ตร.กม. (261,228 ตร.ไมล์) | 513,120 ตร.กม. (198,120 ตร.ไมล์) |
| ความหนาแน่น | 76 คน/ตร.กม. (196.8 คน/ตร.ไมล์) | 132.1 คน/ตร.กม. (342.1 คน/ตร.ไมล์) |
| เมืองหลวง | เนปยีดอ | กรุงเทพมหานคร |
| เมืองที่ใหญ่ที่สุด | ย่างกุ้ง​ – 5,160,512 คน (เขตปริมณฑล 7,360,703 คน) | กรุงเทพมหานคร – 8,305,218 คน (เขตปริมณฑล 10,624,700 คน) |
| การปกครอง | เผด็จการทหาร | ประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข |
| ประมุขแห่งรัฐ | ประธานาธิบดี: มหยิ่นซเว (รักษาการ) | พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​ |
| หัวหน้ารัฐบาล | นายกรัฐมนตรี: มี่นอองไลง์​ | นายกรัฐมนตรี: แพทองธาร ชินวัตร |
| ภาษาราชการ | ภาษาพม่า | ภาษาไทย |
| ศาสนาหลัก |  พุทธ​ 87.9%,  คริสต์​ 6.2%,  อิสลาม ​4.3%,  อื่น ๆ 1.6% |  พุทธ 94.6%,  อิสลาม​ 4.2%,  คริสต์ ​1.1%,  อื่น ๆ 0.1% |
| กลุ่มชาติพันธุ์ |  พม่า 68%,  ไทใหญ่ 9%,  อื่น ๆ 23% |  ไทย 76.4%,  จีน 14%,  อื่น ๆ 12% |
| จีดีพี (ราคาตลาด) | 71.543 พันล้านดอลลาร์ (ต่อหัว 1,354 ดอลลาร์) | 516 พันล้านดอลลาร์ (ต่อหัว 7,607 ดอลลาร์) |
| ค่าใช้จ่ายทางทหาร | 2.43 พันล้านดอลลาร์ | 5.69 พันล้านดอลลาร์ |
ประวัติศาสตร์ > สมัยอยุธยา

บทความหลัก: อาณาจักรอยุธยา
สมัยอยุธยาการความสัมพันธ์เต็มไปด้วยความขัดแย้งจากสงครามนับแต่ครั้งอดีต โดยทั้งไทยและพม่าต่างชิงความเป็นใหญ่ในภูมิภาคเพื่อขยายอำนาจทางการเมือง การปกครอง และเป็นการควบคุมจุดยุทธศาสตร์ทางการค้าภายในแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังพม่าได้เป็นใหญ่เหนือดินแดนมอญและไทใหญ่แล้ว พยายามขยายอำนาจเข้ามายังอาณาจักรอยุธยา โดยเดินทัพผ่านดินแดนมอญทางด้านตะวันตกหรือผ่านลงมาทางล้านนาทางด้านเหนือ การที่พม่ายกทัพมารบกับอยุธยาหลายครั้งแสดงให้เห็นถึงความต้องการเป็นใหญ่ในดินแดนแถบนี้ และพม่าต้องการสร้างความเป็นเอกภาพในดินแดนพม่าโดยการรวบรวมชนกลุ่มน้อยให้เป็นหนึ่งอันเดียวกัน แต่อุปสรรคสำคัญของพม่าคืออาณาจักรอยุธยาซึ่งมักสนับสนุนชนกลุ่มน้อยให้ต่อต้านอำนาจของพม่าเสมอ การยึดครองอยุธยาจึงเป็นส่วนสำคัญในการสร้างความเป็นเอกภาพของพม่าด้วย ซึ่ง นำไปสู้การสูญเสียเอกราชของอยุธยา 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2112 และปี พ.ศ. 2310 ซึ่งอาณาจักรอยุธยาก็สามารถกอบกู้อิสรภาพได้ทั้งสองครั้ง
ประวัติศาสตร์ > สมัยธนบุรี

บทความหลัก: อาณาจักรธนบุรี
ส่วนใหญ่ไทยกับพม่าจะทำสงครามกันเกือบตลอดรัชกาลในสมัยกรุงธนบุรี ทั้งในด้านการต่อสู้เพื่อกอบกู้อิสรภาพจากพม่าของพระเจ้าตากสิน โดยไทยเป็นฝ่ายตั้งรับการรุกรานของพม่า หลังจากได้รับเอกราช ต้องทำสงครามกับพม่าถึง 9 ครั้ง และแย่งชิงความเป็นใหญ่ในอาณาจักรล้านนา บริเวณภาคเหนือของประเทศไทยในปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์ > สมัยรัตนโกสินทร์ > สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น

อยู่ในลักษณะทำสงครามสู้รบกัน โดยไทยทำสงครามกับพม่ารวมทั้งสิ้น 10 ครั้ง สงครามครั้งที่มีความสำคัญที่สุดคือ สงครามเก้าทัพ ใน พ.ศ. 2328 แต่เมื่อพม่าเผชิญหน้ากับการคุกคามของลัทธิจักรวรรดินิยมตะวันตก คือ สหราชอาณาจักร ในเวลาต่อมาก็ไม่ได้ยกทัพมาสู้รบกับไทยอีก
ประวัติศาสตร์ > สมัยรัตนโกสินทร์ > สมัยใหม่

ในปี พ.ศ. 2415 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงได้เสด็จเยือนประเทศอาณานิคมอังกฤษ 2 ประเทศ คือประเทศอินเดีย และประเทศพม่า (บริติชราช) ทำให้ทรงได้ทอดพระเนตรความเจริญที่อังกฤษนำมาพัฒนาอาณานิคมทั้งสอง สิ่งเหล่านี้พระองค์ท่านได้นำมาพัฒนาบ้านเมืองให้เกิดความเจริญขึ้น
ในปี พ.ศ. 2478 หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เมื่อครั้งที่ทรงลี้ภัยการเมืองไปประทับอยู่ที่ปีนัง ได้ทรงเสด็จไปเยือนพม่าและได้ทรงบันทึกเรื่องราวขณะเสด็จเยือน ได้ทรงนำมานิพนธ์เป็นหนังสือเรื่องเที่ยวเมืองพม่า
วันที่ 2-5 มีนาคม พ.ศ. 2503 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินเยือนสหภาพพม่า เพิ่มพูนสัมพันธไมตรีกับพม่า การเสด็จเยือนครั้งดังกล่าวทำให้ความสัมพันธ์ไทยกับพม่าดีขึ้นอย่างมาก
ประวัติศาสตร์ > ปัญหาความไม่สงบด้านชายแดน

วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ทหารพม่ารบกับกะเหรี่ยงดีเคบีเอโดยได้มีระเบิดจากพม่าตกที่จังหวัดตากจำนวน 2 ลูก ส่งผลให้คนไทยได้รับบาดเจ็บจำนวน 8 ราย
วันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 ทหารหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารราบที่ 4 อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ได้ปิดเส้นทางถนนบ้านห้วยน้ำนัก , บ้านห้วยแห้ง ตำบลช่องแคบ อำเภอพบพระ ไปยังบ้านช่องแคบ เนื่องจากการสู้รบระหว่างทหารรัฐบาลพม่ากับฝ่ายกะเหรี่ยงดีเคบีเอและกองกำลังสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง เคเอ็นยูเกิดขึ้นบริเวณตรงข้ามบ้านห้วยน้ำนัก และก่อนหน้านี้มีลูกกระสุนปืนล้ำเข้ามาตกในเขตไทย
วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ถึง 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 พลตรีนะคะมวย ผู้บัญชาการทหารกองกำลังติดอาวุธชาวกะเหรี่ยงกองพลน้อยโกะทูบลอ สั่งทหารปิดช่องทางเข้าออกตามแนวชายแดนไทย-พม่า เพื่อตอบโต้ทางการไทยที่ขึ้นบัญชีดำเป็นพ่อค้ายาเสพติด และตอบโต้ที่ถูก ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง รองนายกรัฐมนตรี ประกาศว่าเป็นหนึ่งใน 25 คนที่มีหมายจับคดีค้ายาเสพติดมีค่าหัว 1 ล้านบาท
ความร่วมมือในด้านต่าง ๆ > ด้านการค้า

ในปี พ.ศ. 2558 การค้ารวมคิดเป็นมูลค่า 261,975.12 ล้านบาท (ลดลงร้อยละ 0.6 จากปี พ.ศ. 2557) ไทยส่งออก 140,789.55 ล้านบาท (เพิ่มขึ้นร้อยละ 3.32) นำเข้า 121,185 ล้านบาท (ลดลงร้อยละ 4.79 เนื่องจากมูลค่าการนำก๊าซธรรมชาติจากพม่าเข้าประเทศไทยลดลงจากการลดลงของราคาเชื้อเพลิงธรรมชาติในตลาดโลก) ได้ดุลการค้า 19,603.97 ล้านบาท เป็นการค้าชายแดนมูลค่า 214,694.38 ล้านบาท หรือร้อยละ 81.95 ของมูลค่าการค้ารวม
ความร่วมมือในด้านต่าง ๆ > ด้านการลงทุน

ไทยมีการลงทุนสะสมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532  – มกราคม พ.ศ. 2559 มูลค่า 114,804.37 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 6.54 ของการลงทุนจากต่างชาติ เป็นอันดับ 6 รองจากจีน สิงคโปร์ ฮ่องกง สหราชอาณาจักร และเกาหลีใต้ สาขาการลงทุนที่สำคัญ ได้แก่ พลังงาน การผลิต ประมง และปศุสัตว์ ผู้ลงทุนรายใหญ่ อาทิ ปตท.สผ. การไฟฟ้าฝ่ายผลิต แห่งประเทศไทย (กฟผ.) อิตาเลียนไทย ซีพี และเครือซิเมนต์ไทย ทั้งนี้ รัฐบาลไทยส่งเสริมการลงทุนและกิจกรรมทางเศรษฐกิจของภาคเอกชนไทยในพม่าอย่างมีความรับผิดชอบ
ดูเพิ่ม

ชาวไทยในพม่า
ชาวพม่าในไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ศูนย์ข้อมูลธุรกิจไทยในพม่า เก็บถาวร 2017-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ กับ เต็ง เส่ง
ตำบลหนองราชวัตร

| ตำบลหนองราชวัตร |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Nong Ratchawat
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: หนองหญ้าไซ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 69.00 ตร.กม. (26.64 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 5,365 คน
 • ความหนาแน่น: 77.75 คน/ตร.กม. (201.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72240
รหัสภูมิศาสตร์: 721002
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลหนองราชวัตร |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.หนองราชวัตรที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหนองราชวัตร
พิกัด: 14°44′01.8″N 99°55′44.8″E﻿ / ﻿14.733833°N 99.929111°E﻿ / 14.733833; 99.929111
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: หนองหญ้าไซ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 69.00 ตร.กม. (26.64 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 5,365 คน
 • ความหนาแน่น: 77.75 คน/ตร.กม. (201.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06721007
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 200 หมู่ 8 ตำบลหนองราชวัตร อำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี 72240
เว็บไซต์: nongratchawat.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หนองราชวัตร เป็นตำบลในอำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นที่ตั้งของแหล่งโบราณคดีหนองราชวัตร ค้นพบในปี พ.ศ. 2546 ถือเป็นแหล่งโบราณคดียุคหินใหม่ที่เก่าแก่และสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย ซึ่งพบหลักฐานหลุมฝังมนุษย์ยุคหินใหม่ (กำหนดอายุราว 3,500–4,000 ปีมาเเล้ว) จำนวนมากถึง 250 หลุม
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลหนองราชวัตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองหญ้าไซ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองผักนาก และตำบลบ้านสระ (อำเภอสามชุก)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองสาหร่าย และตำบลทะเลบก (อำเภอดอนเจดีย์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลทัพหลวง
ประวัติ

หนองราชวัตร เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 6 ของตำบลหนองหญ้าไซ อำเภอสามชุก ปี พ.ศ. 2519 ด้านใต้ของตำบลหนองหญ้าไซมีพื้นที่กว้างขวาง และมีพื้นที่กว่า 5 หมู่บ้าน ดังนั้นนายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี จึงได้ประกาศแยกหมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านหนองทราย, หมู่ 6 บ้านหนองราชวัตร, หมู่ 10 บ้านหนองคาง, หมู่ 12 บ้านมาบพะยอม และหมู่ 13 บ้านหนองเต่าทอง ออกมาตั้งเป็นตำบลหนองราชวัตร โดยอนุมัติจากนายคนึง ฦาไชย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย
ปี พ.ศ. 2526 นายจรินทร์ กาญจโนมัย ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ทิศตะวันตกของอำเภอสามชุก 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลหนองราชวัตร ตำบลหนองโพธิ์ และตำบลแจงงาม เป็น กิ่งอำเภอหนองหญ้าไซ และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533 ตำบลหนองราชวัตรจึงมีฐานะเป็นตำบลของอำเภอหนองหญ้าไซจนถึงปัจจุบัน
ปี พ.ศ. 2550 นายสมศักย์ ภูรีศรีศักดิ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้แบ่งพื้นที่หมู่ 5 บ้านมาบพะยอม แยกตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ เป็น หมู่ 8 บ้านหนองเสือทับหมี
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลหนองราชวัตรแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านหนองเต่าทอง
หมู่ที่ 2 บ้านหนองคาง
หมู่ที่ 3 บ้านหนองทราย
หมู่ที่ 4 บ้านหนองราชวัตร
หมู่ที่ 5 บ้านมาบพะยอม
หมู่ที่ 6 บ้านทับมะเขือ
หมู่ที่ 7 บ้านหนองกระทุ่ม
หมู่ที่ 8 บ้านหนองเสือทับหมี
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลหนองราชวัตรเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองราชวัตรหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหนองราชวัตรมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 69.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,482 คน และ 1,169 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองราชวัตรอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองราชวัตร
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2384

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2384 (ค.ศ. 1841) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 60 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ แห่งราชวงศ์จักรี และเป็นปีที่ 18 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี จ.ศ. 1202 (1 มกราคม - 22 มีนาคม) และ 1203 (23 มีนาคม - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว
สมุหนายก: เจ้าพระยาบดินทรเดชา
สมุหพระกลาโหม: เจ้าพระยาพระคลัง
ผู้เกิด > มกราคม

11 มกราคม – ท้าววรจันทร์ (เจ้าจอมมารดาวาด) พระสนมในรัชกาลที่ 4 (อนิจกรรม พ.ศ. 2482)
ผู้เกิด > สิงหาคม

15 สิงหาคม – พระปรีชากลการ (สำอาง อมาตยกุล) เจ้าเมืองปราจีนบุรีคนที่ 4 (อนิจกรรม พ.ศ. 2422)
ผู้เกิด > ไม่ทราบวัน

เจ้าทิพเกสร พระเทวีในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ (พิราลัย พ.ศ. 2427)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ พระบรมวงศ์ (สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 2449)
เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) ข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลราชบุรีคนที่ 1 (อสัญกรรม พ.ศ. 2449)
เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช (เวก บุณยรัตพันธุ์) ผู้ช่วยราชการกระทรวงวัง (อสัญกรรม พ.ศ. 2452)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบงกช พระอนุวงศ์ (สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 2457)
เจ้าจอมมารดาหรุ่น พระสนมในรัชกาลที่ 4 (อนิจกรรม พ.ศ. 2472)
ผู้เสียชีวิต > ไม่ทราบวัน

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุบล พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2334)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอำไพ พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2342)
ช่องแคบเดวิส

ช่องแคบเดวิส อยู่ระหว่างเกาะกรีนแลนด์กับดินแดนนูนาวุตของแคนาดา  นูนาวุต  ควิเบก  นิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์  ภูมิภาคนอกแคนาดา (กรีนแลนด์, ไอซ์แลนด์)
ช่องแคบเดวิส (อังกฤษ: Davis Strait; ฝรั่งเศส: Détroit de Davis) เป็นช่องแคบทางทิศเหนือของทะเลแลบราดอร์ อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะกรีนแลนด์และเกาะแบฟฟิน ในนูนาวุตของประเทศแคนาดา ทางทิศเหนือของช่องแคบคืออ่าวแบฟฟิน ช่องแคบตั้งชื่อตามนักสำรวจชาวอังกฤษ จอห์น เดวิส (ค.ศ. 1550–1605) ที่เดินทางมาบริเวณนี้เพื่อหาเส้นทางผ่านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1650 เป็นบริเวณล่าวาฬ
บิฮูหยิน

| บิฮูหยิน 麋夫人 |
| --- | --- |

เกิด: ไม่ทราบ เหลียง-อฺวิ๋นก่าง มณฑลเจียงซู
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
คู่สมรส: เล่าปี่
ญาติ: บิต๊ก (พี่/น้องชาย) บิฮอง (พี่/น้องชาย)
บิฮูหยิน (จีน: 麋夫人) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ภรรยาคนที่สองของเล่าปี่ เป็นน้องสาวของบิต๊กและบิฮอง ขุนนางของโตเกี๋ยม ซึ่งต่อมาก็ได้รับใช้เล่าปี่หลังจากโตเกี๋ยมเสียชีวิตแล้ว
ประวัติ

ในศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว กองทัพโจโฉได้กองคาราวานของเล่าปี่ที่กำลังอพยพไปเมืองกังเหลง ทำให้บิฮูหยิน และกำฮูหยิน ภรรยาคนแรกของเล่าปี่ต้องลงจากรถหนีไปปะปนกับฝูงชน โดยบิฮูหยินได้อุ้มทารกอาเต๊า บุตรชายของเล่าปี่ (ซึ่งต่อมาคือพระเจ้าเล่าเสี้ยน) พาหนีไปด้วย ต่อมาจูล่งได้พบกับกำฮูหยินและพานางกลับไปหาเล่าปี่ ส่วนบิฮูหยินถูกอาวุธของข้าศึกได้รับบาดเจ็บหนีไปหลบที่ข้างบ่อน้ำ จูล่งตามมาจนพบจึงได้เชิญนางขึ้นม้าเพื่อจะพาไปหาเล่าปี่ แต่บิฮูหยินเห็นว่านางบาดเจ็บจะเป็นตัวถ่วงให้จูล่ง จึงฝากอาเต๊าให้จูล่ง และกระโดดลงบ่อน้ำฆ่าตัวตาย จูล่งเห็นดังนั้นก็ร้องไห้อาลัยบิฮูหยินและกลบปากบ่อน้ำมิให้ทหารโจโฉพบศพ แล้วพาอาเต๊าฝ่าทัพโจโฉไปหาเล่าปี่ได้สำเร็จ
ดูเพิ่ม

บีฮูหยิน - ร.อ.ขุนสถิตวิทยาศาสตร์ : สามก๊กวิทยา
สามก๊ก
รายชื่อตัวละครในสามก๊ก
พระเจ้าเล่าปี่
พระเจ้าเล่าเสี้ยน
ศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว
เตียงปัน
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
ตำบลไร่รถ

| ตำบลไร่รถ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Rai Rot
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: ดอนเจดีย์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 60.29 ตร.กม. (23.28 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 7,267 คน
 • ความหนาแน่น: 120.53 คน/ตร.กม. (312.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72170
รหัสภูมิศาสตร์: 720603
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลไร่รถ |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.ไร่รถที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลไร่รถ
พิกัด: 14°35′24.8″N 99°59′29.3″E﻿ / ﻿14.590222°N 99.991472°E﻿ / 14.590222; 99.991472
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: ดอนเจดีย์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 60.29 ตร.กม. (23.28 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 7,267 คน
 • ความหนาแน่น: 120.53 คน/ตร.กม. (312.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06720604
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ 4 ตำบลไร่รถ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี 72170
เว็บไซต์: rairot.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ไร่รถ เป็นตำบลในอำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลไร่รถ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลดอนเจดีย์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางงาม และตำบลมดแดง (อำเภอศรีประจันต์)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบ้านโพธิ์ และตำบลตลิ่งชัน (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลสระกระโจม
ประวัติ

ไร่รถ เดิมเป็นตำบลของอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ปี พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่ด้านทิศใต้ของตำบลไร่รถ 4 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 1 บ้านสามทอง, หมู่ 2 บ้านตลิ่งชัน, หมู่ 3 บ้านหนองศาลา, หมู่ 4 บ้านหนองแต้ ออกไปตั้งเป็น ตำบลตลิ่งชัน และลำดับหมู่บ้านในตำบลไร่รถใหม่
ปี พ.ศ. 2504 ทางอำเภอศรีประจันต์ ได้แยกพื้นที่ออกไปเป็นกิ่งอำเภอดอนเจดีย์ ปี พ.ศ. 2505 ตำบลไร่รถแจ้งแก่ทางราชการว่าประชาชนไปติดต่อราชการกับกิ่งอำเภอดอนเจดีย์ที่ตั้งขึ้นใหม่ สะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จึงโอนพื้นที่ตำบลไร่รถเข้าไปสมทบในการปกครองของทางกิ่งอำเภอ
ปี พ.ศ. 2549 นายสมศักย์ ภูรีศรีศักดิ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้แบ่งพื้นที่หมู่ 7 บ้านสำนักโก แยกตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ เป็น หมู่ 10 บ้านหนองระกำ
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลไร่รถแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านไร่รถ
หมู่ที่ 2 บ้านหนองนา
หมู่ที่ 3 บ้านจิกรากข่า
หมู่ที่ 4 บ้านหนองแจง
หมู่ที่ 5 บ้านช่องพิกุล
หมู่ที่ 6 บ้านดงกระเชา
หมู่ที่ 7 บ้านสำนักโก
หมู่ที่ 8 บ้านทุ่งนาทอง
หมู่ที่ 9 บ้านดงตาพา
หมู่ที่ 10 บ้านหนองระกำ
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลไร่รถเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลไร่รถ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลไร่รถมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 60.29 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,287 คน และ 1,671 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลไร่รถอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไร่รถ
วีลฟรีด ซาอา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซาอาขณะเล่นให้กับคริสตัลพาเลซใน ค.ศ. 2016
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ดาเซ วีลฟรีด อาร์แมล ซาอา
วันเกิด:   (1992-11-10) 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  อาบีจาน ประเทศโกตดิวัวร์
ส่วนสูง:  6 ft 0 in (1.82 m)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ลียง (ยืมจากกาลาทาซาไร)
หมายเลข:  12
สโมสรเยาวชน
2004–2010:  คริสตัลพาเลซ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2010–2013 |  คริสตัลพาเลซ |  110 |  (12) |
| 2013–2015 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  2 |  (0) |
| 2013 |  → คริสตัลพาเลซ (ยืม) |  16 |  (1) |
| 2014 |  → คาร์ดิฟฟ์ซิตี (ยืม) |  12 |  (0) |
| 2014–2015 |  → คริสตัลพาเลซ (ยืม) |  16 |  (1) |
| 2015–2023 |  คริสตัลพาเลซ |  291 |  (68) |
| 2023– |  กาลาทาซาไร |  30 |  (9) |
| 2024– |  → ลียง (ยืม) |  3 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2011 |  อังกฤษ ไม่เกิน 19 ปี |  2 |  (0) |
| 2012–2013 |  อังกฤษ ไม่เกิน 21 ปี |  13 |  (2) |
| 2012–2013 |  อังกฤษ |  2 |  (0) |
| 2017– |  โกตดิวัวร์ |  33 |  (5) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:15, 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 23:19, 17 ตุลาคม ค.ศ. 2023 (UTC)
ดาเซ วีลฟรีด อาร์แมล ซาอา (ฝรั่งเศส: Dazet Wilfried Armel Zaha; เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992)​ เป็นนักฟุตบอลที่ลงเล่นเป็นปีกให้กับลียงในลีกเอิง (ยืมจากกาลาทาซาไรในซือเปร์ลีก) และทีมชาติโกตดิวัวร์
ชีวิตช่วงต้น

ซาอาเกิดที่อาบีจาน ประเทศโกตดิวัวร์ เขากับครอบครัว (รวมพี่น้อง 8 คน) ย้ายไปที่ธอร์นตันฮีธในบะระลอนดอนแห่งครอยดันตอนอายุ 4 ขวบ เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นไวธ์ฮอร์สแมเนอร์ ธอร์นตันฮีธ และเซลส์ดันไฮสกูล เซลส์ดัน
เขาเล่นฟุตบอลที่โรงเรียน และเข้าร่วมคริสตัลพาเลซอากาเดมีตอนอายุ 8 ขวบ
อาชีพนานาชาติ

ซาอาสามารถเล่นเป็นตัวแทนทั้งโกตดิวัวร์ ประเทศบ้านเกิด และอังกฤษ ประเทศที่เขาโต
ชีวิตส่วนตัว

ซาอาแต่งงานกับ Paige Bannister ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023
เกียรติประวัติ > สโมสร

Football League Championship play-offs: 2012–13
เอฟเอคอมมูนิตีชีลด์: 2013
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

Crystal Palace Young Player of the Year: 2010–11, 2011–12
Football League Young Player of the Year: 2011–12
Football League Championship PFA Team of the Year: 2012–13
แหล่งข้อมูลอื่น

Wilfried Zaha at the Galatasaray S.K. website
แม่แบบ:TFF player
สถิติของ วีลฟรีด ซาอา ที่ Soccerbase
วีลฟรีด ซาอา – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของกาลาทาซาไรสปอร์คูลือบือ  |
| --- | --- |
 1 มุสเลรา  2 Özbayraklı  5 Çalık  6 Seri  7 Büyük  8 İnan (c)  9 ฟัลกาโอ  10 Belhanda  11 บาเบิล  12 Şen  14 Linnes  15 Donk  19 Bayram  20 Akbaba  21 Durmaz  22 Mariano  27 Luyindama  30 Babacan  33 Taşdemir  34 Kocuk  35 Akgün  40 Güney  41 Kapı  45 Marcão  47 Karnuçu  52 Yüksel  55 นากาโตโมะ  66 Ozornwafor  88 Mitroglou  89 ฟีฆูลี  91 Diagne  97 Mor  Nzonzi  ผู้จัดการ: เทริม 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโกตดิวัวร์ – แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 |
| --- | --- | --- |
|  1 Eliezer  2 Coulibaly  3 Doumbia  4 Gbamin  5 Kanon  6 Traoré  7 Angban  8 Kessié  9 ซาอา  10 Seri  11 Cornet  12 Bony  13 Assalé  14 Kodjia  15 Gradel  16 Gbohouo  17 Aurier  18 I. Sangaré  19 เปเป  20 Dié  21 Comara  22 Bagayoko  23 B. Sangaré  ผู้ฝึกสอน: Kamara  |  1 Eliezer  2 Coulibaly  3 Doumbia  4 Gbamin  5 Kanon  6 Traoré  7 Angban  8 Kessié  9 ซาอา  10 Seri  11 Cornet  12 Bony  13 Assalé  14 Kodjia  15 Gradel  16 Gbohouo  17 Aurier  18 I. Sangaré  19 เปเป  20 Dié  21 Comara  22 Bagayoko  23 B. Sangaré  ผู้ฝึกสอน: Kamara  |  |
เล่าเอ๋ง

เล่าเอ๋ง หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว หย่ง (จีนตัวย่อ: 刘永; จีนตัวเต็ม: 劉永; พินอิน: Liú Yǒng) มีชื่อรองว่า กงโช่ว (จีนตัวย่อ: 公寿; จีนตัวเต็ม: 公壽; พินอิน: Gōngshòu) เป็นอ๋องแห่งรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายของเล่าปี่ จักรพรรดิผู้ก่อตั้งจ๊กก๊ก เป็นน้องชายต่างมารดาของเล่าเสี้ยน จักรพรรดิองค์ที่สองของจ๊กก๊ก
ประวัติ

เล่าเอ๋งเกิดในปีใดไม่ทราบแน่ชัด บิดาของเล่าเอ๋งคือเล่าปี่ ขุนศึกในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ซึ่งขึ้นเป็นจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก มารดาของเล่าเอ๋งเป็นภรรยาน้อยคนหนึ่งของเล่าปี่ เล่าเอ๋งเป็นน้องชายต่างมารดาของเล่าเสี้ยน รัชทายาทของเล่าปี่และจักรพรรดิองค์ที่สองของจ๊กก๊ก
ราวเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 221 หลังจากเล่าปี่ขึ้นเป็นจักรพรรดิได้สามเดือน เล่าปี่ได้ส่งเคาเจ้งผู้ดำรงตำแหน่งซือถู ไปเป็นทูตอ่านพระราชโองการแต่งตั้งให้เล่าเอ๋งมีบรรดาศักดิ์เป็น "หลู่อ๋อง" (魯王).
ในปี ค.ศ. 230 ในรัชสมัยพระเจ้าเล่าเสี้ยน บรรดาศักดิ์ของเล่าเอ๋งได้เปลี่ยนเป็น "กานหลิงอ๋อง" (甘陵王) เล่าเอ๋งเกลียดขันทีฮุยโฮซึ่งพระเจ้าเล่าเสี้ยนทรงโปรดและไว้วางใจเป็นอย่างสูง หลังจากฮุยโฮขึ้นมามีอำนาจได้ทูลว่าร้ายเล่าเอ๋งต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าเล่าเสี้ยน ทำให้พระเจ้าเสี้ยนเหินห่างกับเล่าเอ๋ง และทรงปฏิเสธที่จะพบกับเล่าเอ๋งเป็นเวลามากกว่าสิบปี
ในปี ค.ศ. 264 หลังจ๊กก๊กถูกพิชิตโดยรัฐวุยก๊ก เล่าเอ๋งได้ย้ายไปพำนักที่เมืองลกเอี๋ยงอันเป็นเมืองหลวงของวุยก๊ก ราชสำนักวุยก๊กแต่งตั้งให้เล่าเอ๋งดำรงตำแหน่งเฟิ่งเชอตูเว่ย์ (奉車都尉) มีบรรดาศักดิ์เป็นเซียงโหว (鄉侯) ไม่ปรากฏแน่ชัดว่าเล่าเอ๋งเสียชีวิตในปีใด
เล่าเอ๋งมีหลานชายชื่อเล่าเสฺวียน (劉玄 หลิว เสฺวียน) ซึ่งรอดชีวิตจากวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
พงศาวลีจ๊กก๊ก
อ่าวแบฟฟิน

| อ่าวแบฟฟิน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: แคนาดา / กรีนแลนด์
พิกัด: 74°N 68°W﻿ / ﻿74°N 68°W﻿ / 74; -68﻿ (Baffin Bay)
ประเทศในลุ่มน้ำ: Canada and Greenland

ช่วงยาวที่สุด: 1,450 km (900 mi)
ช่วงกว้างที่สุด: 110–650 km (68–404 mi)
พื้นที่พื้นน้ำ: 689,000 km2 (266,000 sq mi)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 861 m (2,825 ft)
ความลึกสูงสุด: 2,136 m (7,008 ft)
ปริมาณน้ำ: 593,000 km3 (142,000 cu mi)

อ้างอิง: 
อ่าวแบฟฟิน (อังกฤษ: Baffin Bay) เป็นอ่าวที่ตั้งอยูระหว่างเกาะแบฟฟินและชายฝั่งตะวันตกของกรีนแลนด์ องค์การอุทกศาสตร์สากล (International Hydrographic Organization) ระบุให้เป็นทะเลชายขอบทวีปของมหาสมุทรอาร์กติก บางครั้งถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ เชื่อมต่อกับมหาสมุทรแอตแลนติกผ่านช่องแคบเดวิสและทะเลลาบราดอร์ ช่องแคบนาเรสที่แคบกว่าอ่าวแบฟฟินเป็นตัวกับมหาสมุทรอาร์กติก อ่าวนี้ไม่สามารถเดินเรือได้เกือบทั้งปี เนื่องจากมีน้ำแข็งปกคลุมและมีน้ำแข็งลอยและภูเขาน้ำแข็งหนาแน่นมากในพื้นที่เปิดโล่ง อย่างไรก็ตามโพลีเนียประมาณ 80,000 ตารางกิโลเมตร  ที่เรียกว่า นอร์ทวอเตอร์ เปิดในช่วงฤดูร้อนทางตอนเหนือใกล้กับสมิทซาวนด์ สิ่งมีชีวิตในน้ำในอ่าวส่วนใหญ่จะกระจุกตัวอยู่บริเวณใกล้บริเวณดังกล่าว