stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุ้มรัก
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 21 ประจำปี 2549
รางวัลผู้กำกับละครดีเด่น ได้แก่ อำไพพร จิตต์ไม่งง จากละครเรื่อง อุ้มรัก
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2006 ครั้งที่ 5
บทละครยอดเยี่ยม ได้แก่ เอกลิขิต จากละคร อุ้มรัก
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ได้แก่ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ จากละคร อุ้มรัก
นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ได้แก่ แอน ทองประสม จากละคร อุ้มรัก
IN Young Generation Choice 2006
จอมขโมยซีน ได้แก่ ภัคจีรา วรรณสุทธิ์จากละครเรื่อง อุ้มรัก
พระเอกในดวงใจ ได้แก่ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์  จากละครเรื่อง อุ้มรัก
ละครรักแห่งปี ได้แก่ ละครเรื่อง  อุ้มรัก
คู่รักในละครแห่งปี ได้แก่ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ และ แอน ทองประสม จากละครเรื่อง  อุ้มรัก
ท็อปอวอร์ด 2006 ครั้งที่ 7
ดารานำชายยอดเยี่ยม ได้แก่ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ จากละครเรื่อง อุ้มรัก
ดารานำหญิงยอดเยี่ยม ได้แก่ แอน ทองประสม จากละครเรื่อง อุ้มรัก
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 4 ประจำปี 2549
นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ได้แก่	แอน ทองประสม จากละคร อุ้มรัก
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ได้แก่ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ จากละคร อุ้มรัก
ผู้กำกับละครยอดเยี่ยม ได้แก่ อำไพพร จิตต์ไม่งง จากละคร อุ้มรัก
ละครยอดนิยม ได้แก่ อุ้มรัก โดย บริษัท ละครไท จำกัด
MAYA POPULAR VOTE 2006 จากนิตยสารมายาแชนเนล
พระเอกขวัญใจมหาชน ได้แก่ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ จาก อุ้มรัก
เพลงประกอบละคร

พ.ศ. 2549
เพลง กว่าจะรัก - ขับร้องโดย วิเชียร ตันติพิมลพันธ์
เพลง สารภาพ - ขับร้องโดย วิเชียร ตันติพิมลพันธ์ , แอน ทองประสม
แหล่งข้อมูลอื่น

อุ้มรัก ที่ สยามโซน.คอม
อุ้ยเสี่ยวป้อ

| อุ้ยเสี่ยวป้อ   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: กิมย้ง
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: (จีนตัวย่อ: 鹿鼎记; จีนตัวเต็ม: 鹿鼎記)
ผู้แปล: น.นพรัตน์, ฉบับอื่น ๆ ไม่ทราบแน่ชัด
ภาษา: จีน
ประเภท: นิยายกำลังภายใน
ชนิดสื่อ: นิยาย
อุ้ยเสี่ยวป้อ (จีนตัวย่อ: 韦小宝; จีนตัวเต็ม: 韋小寶; พินอิน: Wéi Xiǎobǎo เหวยเสียวเป่า) เริ่มนำลงในหนังสือพิมพ์หมิงเป้า เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ.1969 จวบกระทั่ง วันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1972 ค่อยนำลงจบเรื่อง ใช้เวลานำลงสองปีกับอีกสิบเอ็ดเดือน เป็นนิยายเรื่องสุดท้ายของ กิมย้ง ซึ่ง เหง่ยคัง ถือว่าเรื่องนี้เป็นสุดยอดพัฒนาการทางการประพันธ์ของกิมย้ง และเป็นเรื่องที่แสดงให้เห็นถึงฝีมือกิมย้งว่า "ไม่มีใครเป็นคู่แข่งได้" ความเป็นยอดของเรื่องนี้อยู่ที่เป็นนิยายกำลังภายในที่ไม่ใช่นิยายกำลังภายใน นิยายกำลังภายในโดยทั่วไปมีขนบในการแต่งที่เห็นได้ง่ายอยู่สองประการคือ ตัวเอกต้องเป็นจอมยุทธหรืออย่างน้อยต้องมีวิทยายุทธ และตัวเอกต้องเป็นคนดีในแง่ของคุณธรรม แต่อุ้ยเสี่ยวป้อในเรื่องนี้มีลักษณะตรงข้ามกับขนบดังกล่าวทุกประการ ลักษณะดังกล่าวไม่เคยปรากฏในนิยายกำลังภายในเรื่องใดมาก่อน และเหง่ยคังว่าไม่มีเรื่องอื่นอีกต่อไป เรื่องนี้กิมย้งหันกลับไปใช้ประวัติศาสตร์จีนสมัยจักรพรรดิคังซี แห่ง ราชวงศ์ชิง มีส่วนสะท้อนการเมืองในจีนแผ่นดินใหญ่หลังปฏิวัติวัฒนธรรมอยู่ไม่น้อย แต่ความเด่นอยู่ที่สะท้อนธรรมชาติวิสัยมนุษย์ในสังคมปัจจุบันที่ต้องลดมาตรฐานศีลธรรมลงเพื่อความอยู่รอด เป็นนิยายที่มุ่งสะท้อนความจริงมากกว่าจะชี้นำผู้อ่านอย่างที่กิมย้งเคยสอดแทรกไว้ในแทบทุกเรื่อง นับเป็นการแหวกวงล้อมครั้งยิ่งใหญ่ของนักประพันธ์เอกผู้นี้
ในด้านศิลปะการประพันธ์นั้น งานของกิมย้งมีความประณีตแยบยลทุกด้าน ที่เห็นได้ชัดคือ ด้านสำนวนภาษา กิมย้งมีทัศนะว่านิยายกำลังภายในเป็นวรรณกรรมแบบจีนแท้ แม้จะใช้ศิลปะการประพันธ์นวนิยายช่วยในการแต่ง แต่ไม่ควรใช้สำนวนภาษาแบบนวนิยายของตะวันตก ควรใช้สำนวนภาษาแบบนิยายรุ่นเก่าเช่น สามก๊กของจีน เป็นแนวทางพัฒนาให้เหมาะแก่ยุคสมัย
ฮูหยินทั้งเจ็ดของอุ้ยเสี่ยวป้อ

ซวงเอ๋อร์ (双儿) เป็นสาวใช้ในบ้านขุนนาง อุ้ยเสี่ยวป้ออยู่กับสาวคนนี้แล้วรู้สึกสบายใจเป็นที่สุด เพราะเธอทั้งช่างเอาอกเอาใจ และแสนดี
อาเคอ (阿珂) ได้ชื่อว่างามที่สุดในบรรดาเมียทั้ง 7 เป็นลูกสาวที่เกิดจากหลี่จื้อเฉิงและเฉินหยวนหยวน
ฟางอี๋ (方怡) เมียหลวงของอุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธหญิงแห่งจวนอ๋องมู่
มู่เจี้ยนผิง (沐剑屏) ท่านหญิงน้อยจวนอ๋องมู่ อายุน้อยที่สุด
ซูเฉวียน (苏荃) เป็นฮูหยินเจ้าลัทธิมังกรเทพ อายุมากที่สุดในบรรดาเมียอุ้ยเสี่ยวป้อ
องค์หญิงเจี้ยนหนิง (建宁) เป็นพระขนิษฐาฮ่องเต้คังซี สุดแสนจะเอาแต่ใจ
เจิงโหยว (曾柔) เป็นลูกสาวโจรภูเขา
การดัดแปลงในสื่ออื่น > ภาพยนตร์

| ปี | ผู้สร้าง | นักแสดงหลัก | ดูที่ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1983 | Shaw Brothers Studio (Hong Kong) | Wong Yue, Gordon Liu | See Tale of a Eunuch |
| 1992 | Hong Kong | Stephen Chow, Sharla Cheung, Ng Man-tat, Natalis Chan, Sandra Ng, Chingmy Yau, Damian Lau, Brigitte Lin, Deric Wan | See Royal Tramp |
| 1992 | Hong Kong | Stephen Chow, Sharla Cheung, Ng Man-tat, Natalis Chan, Sandra Ng, Chingmy Yau, Damian Lau, Brigitte Lin, Deric Wan | See Royal Tramp II |
| 1993 | Hong Kong | Tony Leung, Veronica Yip, Dicky Cheung, Kent Tong | See Hero – Beyond the Boundary of Time |
| 2011 | Chinese Entertainment Shanghai (Mainland China) | Hu Ge, Nicky Wu, Cecilia Liu, Lin Gengxin, Annie Liu | An online short film, Chinese title 夢迴鹿鼎記. |
การดัดแปลงในสื่ออื่น > ละครโทรทัศน์

| ปี | ผู้สร้าง | นักแสดงหลัก | ดูที่ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1978 | CTV (Hong Kong) | Wen Hsueh-erh, Cheng Si-chun |  |
| 1984 | TVB (Hong Kong) | Tony Leung, Andy Lau, Carina Lau, Sandra Ng, Kiki Sheung, Teresa Mo | See The Duke of Mount Deer (1984 Hong Kong TV series) |
| 1984 | CTV (Taiwan) | Li Hsiao-fei, Chou Shao-tung, Chen Yu-mei, Chou Ming-hui, Ying Hsiao-wei, Lam Sau-kwan, Pei Hsin-yu, Cheng Hsueh-lin | See The Duke of Mount Deer (1984 Taiwanese TV series) |
| 1998 | TVB (Hong Kong) | Jordan Chan, Steven Ma, Rain Lau, Cherie Chan, Vivien Leung, Michelle Fung, Hilary Tsui, Chan On-kei, May Kwong | See The Duke of Mount Deer (1998 TV series) |
| 2001 | TVB (Hong Kong) | Dicky Cheung, Patrick Tam, Ruby Lin, Annie Wu, Athena Chu, Teresa Mak, Monica Chan, Shu Qi, Jess Zhang | See The Duke of Mount Deer (2000 TV series) |
| 2008 | Huayi Brothers Film Investment Company Beijing Cathay Media Ltd. (Mainland China) | Huang Xiaoming, Wallace Chung, Cherrie Ying, He Zhuoyan, Shu Chang, Liu Zi, Liu Yun, Hu Ke, Li Fei'er | See Royal Tramp (TV series) |
| 2014 | Zhejiang Huace Film & TV Production (Mainland China) | Han Dong, Wei Qianxiang, Zhang Meng, Jia Qing, Zhao Yuanyuan, Viann Zhang, Lou Yixiao | See The Deer and the Cauldron (2014 TV series) |
ฮูหยินของอุ้ยเสี่ยวป้อ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ที่ | จีนแต้จิ๋ว | สำเนียงจีนกลาง | บท |
| 1 | ซังยี้ | ซวงเอ๋อร์ (双儿) | สาวรับใช้ของอุ้ยเสี่ยวป้อ |
| 2 | อาคอ | อาเคอ (阿珂) | ลูกสาวหลี่จื้อเฉิง และ เฉินหยวนหยวน |
| 3 | ปึงอี่ | ฟางอี๋ (方怡) | ศิษย์พี่ของมู่เจี้ยนผิง |
| 4 | มกเกี่ยมพิ้ง | มู่เจี้ยนผิง (沐剑屏) | บุตรีสุดท้องของตระกูลมู่ |
| 5 | โซวช้วน | ซูเฉวียน (苏荃) | ภรรยาของประมุขพรรคเทพมังกร |
| 6 | เกี่ยงเล้งกงจู้ | องค์หญิงเจี้ยนหนิง (建宁) | น้องสาวของจักรพรรดิคังซี |
| 7 | เจ็งยิ้ว | เจิงโหยว (曾柔) | ลูกสาวของโจรภูเขา |
ชื่อตัวละคร ภาษาจีนแต้จิ๋ว จีนกลาง

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ที่ | จีนแต้จิ๋ว | สำเนียงจีนกลาง | บท |
| 1 | อุ้ยเสี่ยวป้อ | เหวย เสี่ยว เป่า [韋小寶 Wéi Xiǎobǎo] |  |
| 2 | ฮ่องเต้คังฮี | จักรพรรดิคังซี [康熙帝 Kāngxīdì] |  |
| 3 | ฮ่องเต้ซุ่นตี่ | จักรพรรดิซุ่นจื้อ | บิดาของจักรพรรดิคังซี |
| 4 | ไฮ้ไต้ปู้ | ขันที ไห่ ต้า ฟู่ | ขันทีชราตาบอด ที่จับอุ้ยเสี่ยวป้อเข้าวัง |
| 5 | เมี่ยงไป่ | เอ๋าไป้ [鳌拜] | แม่ทัพแมนจู |
| 6 | โง้วซำกุ่ย | อู๋ ซาน กุ้ย [吳三桂 Wú Sānguì] | เจ้าพิชิตประจิม |
| 7 | ลี้จื่อเซ้ง | หลี่ จื้อ เฉิง [李自成 Lǐ Zìchéng] | บิดาของอาเคอ |
| 8 | ตั้งกึงน้ำ | เฉิน จิ้น หนาน | หัวหน้าพรรคฟ้าดิน |
| 9 | ตั้งอี่อี้ | เฉิน หยวน หยวน | มารดาของอาเคอ |
แหล่งข้อมูลอื่น

韦小宝（武侠小说《鹿鼎记》人物）
http://baike.baidu.com/item/%E9%9F%A6%E5%B0%8F%E5%AE%9D/1448539
| ด ค กจักรวาลของกิมย้ง |
| --- | --- |
นิยายขนาดยาว:  แปดเทพอสูรมังกรฟ้า  มังกรหยก  มังกรหยก ภาค 2  ดาบมังกรหยก  กระบี่ใจพิสุทธิ์  กระบี่เย้ยยุทธจักร   มังกรทลายฟ้า  เพ็กฮวยเกี่ยม  อุ้ยเสี่ยวป้อ  จอมใจจอมยุทธ  จิ้งจอกภูเขาหิมะ 
เรื่องสั้น:  กระบี่นางพญา  เทพธิดาม้าขาว  ดาบนกเป็ดน้ำ  จิ้งจอกอหังการ 
สุดยอดฝีมือที่ปรากฏ:  อาแช  หลวงจีนหอไตร  ลิ้มเซียวเอ็ง  เฮ้งเต็งเอี้ยง  อาวเอี๊ยงฮง  จิวแป๊ะทง  เตียซำฮง  ฟงชิงหยาง  อู๋หยาจื่อ  ตังฮึงปุ๊กป้าย  เซียซิหยี  เจี๊ยะพั่วเทียน  จอมยุทธหญิงชุดเหลือง  โอ้วเจ่กตอ 
ยอดฝีมือไม่ปรากฏ:  ต๊กโกวคิ้วป้าย  อึ้งเซียะ  โจ้วซือเอี้ย  เซียวเหยาจื่อ  ขันทีวังหลวง  ลิ้มเอี่ยงโต่ว 
ค่ายสำนัก:  บู๊ตึ๊ง  ง้อไบ๊  ช้วนจินก่า  เส้าหลิน  พรรคกระยาจก  สำนักคุนลุ้น  สำนักคงท้ง  สำนักหัวซาน  นิกายเม้งก่า  ห้าขุนเขากระบี่  สุสานโบราณ  วังคฤธรศักดิ์สิทธิ์  สราญรมณ์  พรรคตะวันจันทรา  พรรคฟ้าดิน  สำนักดาวดึงส์  สำนักกระบี่เหล็ก  สำนักฝ่ามือเหล็ก  สำนักเบญจพิษ(พรรคห้าพิษ)  หุบเขาไร้รัก  ตระกูลต้วน  ตระกูลมู่  ตระกูลเหวิน 
สุดยอดวิชา:  เคล็ดวิชาเพลงไม้ตีสุนัข  ดรรชนีกระบี่หกชีพจร  กระบี่แคว้นเวียด  คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น  เก้าเอี้ยง  สิบเจ็ดฝ่ามือวิญญาณสลาย  เก้าอิม  เก้ากระบี่เดียวดาย  เพลงกระบี่ปราบมาร  คัมภีร์ทานตะวัน  ซิ้นเจี่ยวเก็ง  คัมภีร์งูทอง  เพลงดาบตระกูลโอ้ว  สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร  เคลื่อนย้ายจักรวาล  มหาเวทดูดดาว  พลังคางคก  ฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ  ดรรชนีเอกสุริยัน  ดรรชนีศักด์สิทธ์  เจ็ดหมัดพิการ  ยันต์เป็นตาย 
↑  刘诗诗再度牵手胡歌 《鹿鼎记》饰俄女皇 (จีน)
↑  "电影《鹿鼎记》颠覆原著 三主角陷三角恋情 _新浪河南娱乐_新浪河南". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-17. สืบค้นเมื่อ 13 March 2016.
ส้วมในประเทศญี่ปุ่น

สายน้ำที่ถูกออกแบบให้ทำความสะอาดทวารหนักของผู้ใช้ส้วมแบบบิเดต์
ปุ่มควบคุมส้วมญี่ปุ่นสมัยใหม่
ส้วมที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่นมี 2 แบบ ส้วมประเภทที่เก่าแก่ที่สุดเป็นส้วมแบบนั่งยอง ซึ่งปัจจุบันยังพบเห็นทั่วไปในห้องน้ำสาธารณะ ส่วนส้วมชักโครกและโถฉี่แบบตะวันตกเริ่มแพร่หลายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เทคโนโลยีปัจจุบันนิยมสำหรับส้วมแบบตะวันตกคือส้วมแบบบิเดต์ ซึ่งมีติดตั้งถึงร้อยละ 69 ของครัวเรือนญี่ปุ่น  ในญี่ปุ่น ส้วมแบบบิเดต์นี้มักถูกเรียกว่าวอชเลต ซึ่งเป็นยี่ห้อผลิตภัณฑ์ของบริษัท โตโต้ จำกัด และมีความสามารถหลายอย่างเช่น การล้างทวารหนัก การล้างแบบบิเดต์ การอุ่นที่นั่ง และการกำจัดกลิ่น
ชื่อเรียก

ในสมัยโบราณส้วมถูกเรียกว่า "ฮะบะกะริ (はばかり)", "เซตชิง (雪隠)", "โชซุ (手水)" แต่ตั้งแต่สมัยโชวะเป็นต้นมาศัพท์ที่ใช้เรียกส้วมก็ถูกเปลี่ยนเป็นคำที่ใช้ในปัจจุบันเช่น "โอะเตะอะระอิ　 (お手洗い)", "เคะโชชิสุ (化粧室)" รวมทั้งเริ่มมีการใช้คำทับศัพท์เช่น "โทะอิเระ (トイレ)" ด้วย
คำว่า “โทะอิเระ” (トイレ) เป็นศัพท์ที่ย่อมาจากคำว่า "toilet" ในภาษาอังกฤษ และสามารถหมายถึงทั้งโถส้วมและห้องที่มีโถส้วมอยู่ คำศัพท์ที่ใกล้เคียงกันคือ “โอะเตะอะระอิ” (お手洗い แปลว่าการล้างมือ) ซึ่งในความหมายอย่างแคบหมายถึงอ่างล้างมือ และเป็นคำแปลที่ยืมมาจากคำว่า "lavatory" ในภาษาอังกฤษ การใช้คำศัพท์นี้คล้ายคลึงกับคำว่า "bathroom" ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันที่ใช้หมายถึงห้องที่มีอ่างอาบน้ำ และ "toilet" ซึ่งหมายถึงการทำความสะอาดตนเอง นอกจากนี้มักพบคำว่า เคะโชชิสุ (化粧室 แปลว่าห้องแต่งหน้า) ซึ่งยืมมาจากคำว่า powder room ตามป้ายในห้างสรรพสินค้าและซูเปอร์มาร์เก็ต คำศัพท์พื้น ๆ อีกคำที่หมายถึงส้วมคือคำว่า "เบ็นโจะ" (便所 แปลว่าสถานที่เพื่อความสะดวก หรือสถานที่เพื่อถ่าย) ซึ่งมาจากคำว่า "เบ็น" (便) ซึ่งแปลว่า "ความสะดวก" หรือ "การขับถ่าย" ศัพท์คำนี้ถูกใช้โดยทั่วไป มักใช้ในโรงเรียนประถม สระน้ำสาธารณะ และในสถานที่สาธารณะอื่น ๆ ศัพท์คำนี้ไม่ถือว่าเป็นคำไม่สุภาพ แต่คนส่วนมากนิยมใช้ศัพท์คำอื่นที่ฟังไพเราะกว่า
ส้วมในความหมายของเครื่องสุขภัณฑ์จะถูกเรียกว่า "เบ็งกิ" (便器) ที่นั่งเรียกว่า "เบ็นซะ" (便座) กระโถนสำหรับเด็ก คนชรา หรือผู้ป่วยเรียกว่า "โอะมะรุ" (บางครั้งเขียนว่า 御虎子)
ประเภทของส้วม > ส้วมแบบญี่ปุ่น

ส้วมแบบญี่ปุ่นดั้งเดิม (和式, วะชิกิ) คือส้วมแบบนั่งยอง ซึ่งรู้จักในอีกชื่อคือ ส้วมเอเชีย เพราะส้วมแบบนั่งยองเป็นแบบที่พบเห็นได้ทั่วทวีปเอเชีย ส้วมแบบนั่งยองแตกต่างจากส้วมแบบตะวันตกทั้งวิธีสร้างและวิธีใช้ ส้วมนั่งยองมีลักษณะคล้ายโถฉี่ขนาดเล็กซึ่งถูกหมุน 90 องศาและติดตั้งบนพื้น ส้วมแบบญี่ปุ่นส่วนใหญ่ทำจากเครื่องเคลือบดินเผา และในบางแห่ง (เช่นบนรถไฟ) ทำด้วยสเตนเลส ผู้ใช้ต้องนั่งยองบนส้วมโดยหันหน้าเข้าหาด้านที่มีฝาโค้งครึ่งทรงกลม (หรือหันหน้าเข้าหากำแพงด้านหลังส้วมในภาพด้านขวามือ) แอ่งตื้น ๆ ของส้วมจะทำหน้าที่เป็นที่เก็บสิ่งปฏิกูลแทนโถที่มีน้ำของส้วมแบบตะวันตก แต่ส่วนอื่น ๆ เช่นถังกักน้ำ ท่อ และกลไกการปล่อยน้ำเหมือนกันกับส้วมตะวันตก การกดชักโครกจะทำให้น้ำที่ถูกปล่อยออกมากวาดเอาสิ่งปฏิกูลในแอ่งไหลลงไปในหลุมอีกด้านหนึ่ง และทำให้สิ่งปฏิกูลถูกทิ้งไปในระบบน้ำเสีย การกดชักโครกมักใช้วิธีชักคันโยกเช่นเดียวกับส้วมตะวันตก แต่บางครั้งใช้วิธีดึงมือจับหรือเหยียบปุ่มบนพื้นแทน ส้วมญี่ปุ่นจำนวนมากมีการปล่อยน้ำสองแบบคือ “เล็ก” (小) กับ “ใหญ่” (大) ซึ่งแตกต่างกันที่ปริมาณน้ำที่ถูกปล่อยออก แบบแรกสำหรับการถ่ายเบา (ในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า “การถ่ายเล็ก”) และแบบหลังสำหรับการถ่ายหนัก (“การถ่ายใหญ่”) บางครั้งผู้ใช้จะเปิดน้ำแบบ “เล็ก” ให้เกิดเสียงขณะปัสสาวะเพื่อสร้างความเป็นส่วนตัว ส้วมแบบนั่งยองนี้มีทั้งแบบที่ติดตั้งในระดับเดียวกับพื้น และอีกแบบติดตั้งบนพื้นที่ยกสูงขึ้นประมาณ 30 ซม. เพื่อให้ง่ายสำหรับผู้ชายเวลายืนปัสสาวะ แต่ทั้งสองแบบก็ใช้สำหรับยืนปัสสาวะได้เหมือนกัน ในห้องน้ำสาธารณะมักมีป้ายบอกให้ “กรุณาก้าวเข้ามาอีกก้าว” เพราะบางครั้งถ้าผู้ใช้นั่งยองห่างจากฝาโค้งมากเกินไปจะทำให้สิ่งปฏิกูลตกนอกส้วม
ประเภทของส้วม > ส้วมแบบตะวันตก

ในญี่ปุ่น ส้วมชักโครกแบบที่ใช้กันทั่วโลกถูกเรียกว่าส้วมแบบตะวันตก (洋式, โยชิกิ) ปัจจุบันส้วมแบบตะวันตกเป็นที่นิยมใช้ในบ้านชาวญี่ปุ่นมากกว่าส้วมแบบญี่ปุ่น แม้ว่าในห้องน้ำสาธารณะ เช่นในโรงเรียน วัด หรือสถานีรถไฟ จะติดตั้งแต่ส้วมแบบญี่ปุ่น แต่ชาวญี่ปุ่นชอบที่จะนั่งในบ้าน โดยเฉพาะผู้สูงอายุและคนพิการซึ่งไม่สามารถนั่งยองนาน ๆ ได้
ส้วมแบบตะวันตกในญี่ปุ่นมักจะมีระบบประหยัดน้ำ เช่นสามารถเลือกปล่อยน้ำแบบ "ใหญ่" กับ "เล็ก" และส่วนใหญ่มักจะเติมน้ำโดยต่อท่อเหนือแทงก์เก็บน้ำ เพื่อให้ผู้ใช้สามารถล้างมือได้
ประเภทของส้วม > ส้วมแบบตะวันตก > บิเดต์แบบญี่ปุ่น

ส้วมแบบสมัยใหม่ในญี่ปุ่น ซึ่งมักถูกเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่าวอชเลต (ウォシュレット) หรือ อนซุอิเซ็นโจเบ็นซะ (温水洗浄便座 แปลว่าที่นั่งแบบมีน้ำอุ่นล้าง) เป็นหนึ่งในส้วมที่ก้าวหน้าที่สุดในโลกและมีความสามารถที่น่าทึ่งต่าง ๆ มากมาย Washlet Zoe หนึ่งในผลิตภัณฑ์ของโตโต้ถูกบันทึกไว้ในกินเนสส์บุ๊ค ว่าเป็นส้วมที่ซับซ้อนที่สุดในโลกด้วยความสามารถถึง 7 อย่าง แต่เนื่องจากเป็นรุ่นที่เปิดตัวใน พ.ศ. 2540 ความสามารถจึงอาจจะด้อยกว่ารุ่นล่าสุดอย่าง Neorest
แนวความคิดของส้วมแบบที่มีบิเดต์นั้นมาจากต่างประเทศ และส้วมแบบมีบิเดต์สร้างขึ้นครั้งแรกนอกประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2507 ส่วนยุคสมัยของส้วมไฮเทคที่มีความสามารถต่าง ๆ ในญี่ปุ่นเริ่มขึ้นในทศวรรษที่ 2520 โดยการที่โตโต้เปิดตัว วอชเลต รุ่นจีซีรีส์ และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาชื่อวอชเลตก็ถูกใช้เรียกแทนส้วมไฮเทคในญี่ปุ่น ใน พ.ศ. 2545 ร้อยละ 51.7 ของบ้านในประเทศญี่ปุ่นมีส้วมแบบดังกล่าว และมากกว่าจำนวนบ้านที่มีคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ส้วมไฮเทคนี้มีลักษณะคล้ายส้วมชักโครกแบบตะวันตกธรรมดา แต่จะมีความสามารถอื่น ๆ มากมาย เช่น พัดลมเป่า การอุ่นที่นั่ง การนวดด้วยกระแสน้ำ การปรับสายน้ำ ฝาที่นั่งซึ่งเปิดโดยอัตโนมัติ การชักโครกอัตโนมัติ และปุ่มควบคุมแบบไร้สาย การควบคุมความสามารถพิเศษเหล่านี้สามารถทำได้โดยใช้แผงควบคุมด้านข้างของที่นั่ง หรือที่ถูกติดตั้งบนผนังใกล้ ๆ
ประเภทของส้วม > ส้วมแบบตะวันตก > บิเดต์แบบญี่ปุ่น > ความสามารถพื้นฐาน

ความสามารถพื้นฐานที่พบเห็นบ่อยที่สุดคือบิเดต์ซึ่งมีลักษณะเป็นแท่งขนาดเท่าดินสอที่สามารถยื่นออกมาจากใต้ฝารองนั่งและฉีดน้ำได้ ท่อนี้จะไม่สัมผัสถูกร่างกายของผู้ใช้ และสามารถทำความสะอาดตัวเองหลังการใช้งาน ผู้ใช้สามารถเลือกให้ล้างทวารหนักหรือล้างอวัยวะเพศหญิงก็ได้ โดยกดปุ่มคำสั่งนั้น ๆ บนแผงควบคุม ปกติการล้างทั้งสองแบบจะใช้ท่อเดียวกันแต่ตำแหน่งท่อต่างกัน และใช้การฉีดน้ำคนละมุมเพื่อให้ถูกตำแหน่งที่จะล้าง ในบางครั้งจะมีการใช้ท่อสองท่อสำหรับแต่ละตำแหน่ง การควบคุมท่อฉีดน้ำนี้ถูกกำหนดให้ขึ้นอยู่กับปุ่มรับแรงบนที่นั่งด้วย โดยจะทำงานเฉพาะเวลาที่มีแรงกดลงบนที่นั่ง ซึ่งหมายความว่ามีผู้ใช้นั่งอยู่บนส้วม เพราะในรุ่นแรก ๆ ไม่มีระบบป้องกันนี้ ทำให้ผู้ใช้ที่สงสัยจำนวนมากกดปุ่มเพื่อดูการทำงาน และถูกน้ำอุ่นฉีดใส่หน้า
ประเภทของส้วม > ส้วมแบบตะวันตก > บิเดต์แบบญี่ปุ่น > การปรับค่า

ส้วมไฮเทคส่วนมากมักสามารถให้ผู้ใช้ปรับความแรงและอุณหภูมิของน้ำได้ตามความพึงพอใจ ค่าเริ่มต้นจะตั้งไว้ให้น้ำที่ฉีดอวัยวะเพศหญิงเบากว่าน้ำที่ฉีดทวารหนัก นักวิจัยในญี่ปุ่นพบว่าผู้ใช้ส่วนใหญ่ชอบน้ำที่อุ่นกว่าอุณหภูมิร่างกาย และค่าที่เหมาะสมที่สุดคือ 38 องศาเซลเซียส ตำแหน่งของหัวฉีดน้ำก็สามารถปรับหน้า-หลังด้วยมือ วอชเลตระดับสูงสามารถปรับการสั่นของกระแสน้ำ ซึ่งผู้ผลิตอ้างว่าจะมีผลดีต่ออาการท้องผูกและริดสีดวงทวาร วอชเลตล่าสุดสามารถผสมน้ำที่ฉีดกับสบู่เพื่อปรับปรุงขั้นตอนการชำระล้างให้ดียิ่งขึ้น ลมร้อนที่ใช้สำหรับเป่าหลังฉีดน้ำโดยมากสามารถปรับอุณภูมิระหว่าง 40-60 องศาเซลเซียส
ส้วมสาธารณะ

ส้วมสาธารณะมีอยู่ทั่วไปในญี่ปุ่น เช่นในห้างสรรพสินค้า ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านหนังสือ ร้านซีดี สวนสาธารณะ ร้านสะดวกซื้อส่วนใหญ่ และสถานที่สาธารณะทั่วไป ยกเว้นสถานีรถไฟในท้องถิ่นห่างไกล ส้วมสาธารณะแบบเก่าบางแห่งไม่มีประตู ทำให้ผู้ที่เดินผ่านไปมาสามารถมองเห็นผู้ชายยืนปัสสาวะได้อย่างชัดเจน ในช่วงพุทธทศวรรษที่ 2530 เริ่มมีการรณรงค์ให้รักษาความสะอาดและทำให้ส้วมสาธารณะน่าใช้มากขึ้น
จำนวนห้องน้ำสาธารณะที่มีทั้งส้วมแบบตะวันตกและส้วมนั่งยองมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ห้องน้ำที่มีแต่ส้วมนั่งยองก็ยังคงมีอยู่ตามสถานีรถไฟหลายแห่งในโตเกียว โรงเรียน ที่จอดรถ วัด ร้านอาหารญี่ปุ่นดั้งเดิม และอาคารเก่า ๆ เป็นต้น ส้วมแบบตะวันตกมักมีป้ายคันจิเขียนไว้ว่า 洋式 (โยชิกิ) หรือป้ายภาษาอังกฤษว่า "Western-style" หรือรูปสัญลักษณ์ชนิดของส้วม หรือใช้ป้ายเหล่านี้รวมกัน ส้วมสำหรับคนพิการเป็นแบบตะวันตกเสมอ
ห้องน้ำสาธารณะจำนวนมากไม่มีสบู่ล้างมือหรือผ้าเช็ดมือ บางคนจึงต้องพกผ้าเช็ดหน้าไว้เช็ดมือ บางคนถึงกับพกสบู่ติดตัว ห้องน้ำสาธารณะบางแห่งติดตั้งเครื่องเป่ามือไว้เพื่อลดจำนวนขยะจากกระดาษเช็ดมือ เครื่องเป่ามือและก๊อกน้ำในบางแห่งเป็นแบบมีเซนเซอร์จับการเคลื่อนไหวเพื่อช่วยประหยัดทรัพยากร
ดูเพิ่ม

ส้วมในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

Article from The Japan Times Tokyo residents, foreigners on vacation, professors, and celebrities are interviewed about Japanese toilet use
Tokyo Toilet Map with pictures of public toilets in Japan
ToiletZone Picture of private toilets in Japan
ส้วมแบบญี่ปุ่นที่ใช้ในปัจจุบัน มีรองเท้าแตะที่ใช้ในห้องน้ำ ป้ายด้านซ้ายของท่อแนวตั้งเขียนว่า “กรุณานั่งยองใกล้เข้ามาอีกหน่อย”
ท่อด้านบนของแทงก์ของส้วมแบบตะวันตกสามารถช่วยประหยัดน้ำ เพราะผู้ใช้สามารถล้างมือด้วยน้ำที่ไหลไปเติมแทงก์
แผงควบคุมส้วมแบบไร้สายซึ่งมีปุ่มถึง 38 ปุ่มและจอภาพผลึกเหลว
เงินนิกเกิล

บทความนี้เกี่ยวกับโลหะผสม สำหรับสัตว์เลี้ยง ดูที่ อัลปากา
หวีเงินเยอรมัน จากชาวพาวนี
เงินนิกเกิล หรือในชื่ออื่นเช่น อัลปากา, เงินเยอรมัน อาร์เจนตัน เงินใหม่ ทองเหลืองนิกเกิล คือ โลหะผสมของทองแดงกับนิกเกิลและสังกะสีรวมอยู่ โดยส่วนผสมพื้นฐานจะอยู่ที่ ทองแดง 60% นิกเกิล 20% และสังกะสี 20% เงินนิกเกิลในสมัยใหม่ที่มีระบุไว้ในมาตรฐาน ASTM B122 ที่มีส่วนผสมของสังกะสีจำนวนมาก จะถูกจัดอยู่ในประเภทย่อยของทองเหลือง
ในเมืองไทย เงินนิกเกิล (มักรู้จักในชื่ออัลปากา) นิยมนำมาหล่อทำพระเครื่อง
เงินตรา

"เงิน" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เงิน (แก้ความกำกวม)  และ สกุลเงินตรา
ธนบัตร และเหรียญที่แตกต่างกันจากประเทศต่าง ๆ
เงินตรา หมายถึง วัตถุหรือเอกสารใด ๆ ที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปในการแลกเปลี่ยนกับสินค้าและบริการและใช้ชำระหนี้ในประเทศหรือในบริษัทสังคมเศรษฐกิจหนึ่งๆตามตัวบทกฎหมาย หน้าที่หลักของเงินจำแนกได้ว่า (1) เป็นสื่อกลางการแลกเปลี่ยน (2) เป็นหน่วยวัดมูลค่า (3) เป็นเครื่องเก็บรักษามูลค่า และ (4) บางครั้งในอดีต เป็นมาตรฐานการชำระหนี้ภายหน้า วัตถุหรือเอกสารที่ตรวจสอบได้และปลอดภัยใด ๆ ซึ่งสามารถทำหน้าที่เหล่านี้ล้วนเป็นเงินทั้งสิ้น
เงินถือกำเนิดขึ้นเป็นเงินที่เป็นสิ่งของ (commodity money) แต่ระบบเงินร่วมสมัยแทบทั้งหมดเป็นแบบเงินกระดาษ (fiat money) เงินกระดาษนั้นปราศจากมูลค่าใช้สอยแท้จริงเฉกเช่นสินค้าทางกายภาพ และค่าของเงินกระดาษมาจากการประกาศของรัฐบาลให้เป็นเงินตราที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย นั่นคือ เงินนั้นจะต้องได้รับการยอมรับให้เป็นรูปแบบการแลกเปลี่ยนภายในอาณาเขตของประเทศ กับ "หนี้สินทั้งหมด ทั้งหนี้สาธารณะและเอกชน"
เจ้าจอมมารดาเอม

เจ้าจอมมารดาเอม อาจหมายถึง
เจ้าจอมมารดาเอม ในรัชกาลที่ 1 พระมารดาใน พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าหญิงธิดา
เจ้าจอมมารดาเอม ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท พระมารดาใน พระองค์เจ้าชายสุก
เจ้าจอมมารดาเอม ในรัชกาลที่ 2 พระมารดาใน กรมหลวงวรศักดาพิศาล
เจ้าจอมมารดาเอมน้อย ในรัชกาลที่ 3 พระมารดาใน กรมหมื่นภูมินทรภักดี
เจ้าจอมมารดาเอมใหญ่ ในรัชกาลที่ 3 พระมารดาใน กรมขุนราชสีหวิกรม
เจ้าจอมมารดาเอม ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ พระมารดาใน พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเริงคนอง
เจ้าจอมมารดาเอม ในรัชกาลที่ 4 พระมารดาใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนงค์นพคุณ
เจ้าคุณจอมมารดาเอม ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมารดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ และกรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์
เจ้าจอมเอม ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดาแพ

เจ้าจอมมารดาแพ สามารถหมายถึง
เจ้าจอมมารดาแพ ธรรมสโรช ในรัชกาลที่ 4 ธิดาพระสำราญหฤทัย (อ้าว ธรรมสโรช)
เจ้าคุณจอมมารดาแพ บุนนาค (เจ้าคุณพระประยูรวงศ์) ในรัชกาลที่ 5 ธิดาเจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค)
เจ้าจอมมารดาแสง (แก้ความกำกวม)

เจ้าจอมมารดาแสง สามารถหมายถึง
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์แสง ปาลกะวงศ์ ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาแสง กัลยาณมิตร ในรัชกาลที่ 5
เขตปกครองและมณฑลของบริติชอินเดีย

แผนที่ของบริติชราชในปี 1909 สีชมพูคือมณฑลของบริติชอินเดีย (ปกครองโดยอังกฤษ) สีเหลืองคือรัฐพื้นเมือง (ปกครองโดยเหล่ามหาราชา)
มณฑลของอินเดีย (Provinces of India) หรือเดิมคือ เขตปกครอง (Presidency) เป็นหน่วยบริหารราชการในสมัยที่อังกฤษเข้าไปปกครองในอนุทวีปอินเดีย สามารถแบ่งเป็นสามช่วงเวลาได้แก่
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1612 บริษัทอินเดียตะวันออกได้ตั้งบริษัททำการค้าในหลายๆ แห่งบริเวณชายฝั่งทางตะวันออกของอินเดียโดยได้รับการยินยอมจากเหล่ามหาราชา ซึ่งเป็นเจ้าผู้ครองรัฐพื้นเมืองในอินเดีย อย่างไรก็ตาม อังกฤษไม่ใช่ชาติเดียวที่เข้ามาทำประโยชน์ในอินเดีย แต่ยังมีชาติอื่นอย่างฮอลแลนด์ และฝรั่งเศส ในช่วงกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมืองในปกครอง (Presidency towns) ของอังกฤษทั้งสิ้น 3 แห่งคือ มัทราส, บอมเบย์ และกัลกัตตา เริ่มเติบโตมากขึ้น
ในปี ค.ศ. 1757 แคว้นเบงกอลขัดแย้งกับบริษัทฯจนเกิดเป็นยุทธการที่ปลาศี อังกฤษได้รับชัยชนะและเริ่มยุคการปกครองของบริษัทในอินเดีย บริษัทประสบความสำเร็จในการมีอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนส่วนมากในอนุทวีปอินเดีย ดินแดนเหล่านี้ถูกเรียกว่า เขตปกครอง (Presidency) บริหารโดยบริษัทภายใต้การกำกับของรัฐสภาอังกฤษ
หลังจากเกิดเหตุกบฏซีปอยในปี ค.ศ. 1857 รัฐสภาอังกฤษได้ตราพระราชบัญญัติรัฐบาลอินเดีย ค.ศ. 1858 อำนาจการปกครองในอินเดียถูกโอนจากบริษัทไปขึ้นตรงกับสมเด็จพระราชินีนาถ ซึ่งได้ทรงตั้งข้าหลวงต่างพระองค์ไปปกครองอินเดียโดยมีที่ทำการรัฐบาลอยู่ในกัลกัตตา เขตปกครองทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็น มณฑล
เจน เฟลโลวส์

| เจน บารอนเนสเฟลโลวส์ |
| --- | --- |
เกิด: ดิออนูเรเบิล ซินเธีย เจน สเปนเซอร์  (1957-02-11) 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1957 (67 ปี)
สัญชาติ: อังกฤษ
การศึกษา: โรงเรียนสตรีเวสต์ฮีธ เมืองเซเว่นโอ๊กส์  เคนท์ ประเทศอังกฤษ
ตำแหน่ง: บารอนเนสเฟลโลวส์
คู่สมรส: โรเบิร์ต เฟลโลวส์  (สมรส 2521–ปัจจุบัน)
บุตร: ลอรา เจน เฟลโลวส์ (เกิด 2523) อเล็กซานเดอร์ โรเบิร์ต เฟลโลวส์ (เกิด 2526) เอลีนอร์ รูธ เฟลโลวส์ (เกิด 2528)
บิดามารดา: จอห์น เอิร์ลสเปนเซอร์ที่ 8 ฟรานเซส ชานด์ คิดด์
ญาติ: ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ (น้องสาว)
ซินเธีย เจน สเปนเซอร์ บารอนเนสเฟลโลวส์ (เกิด 11 กุมภาพันธ์ 2500) เป็นลูกสาวคนที่สองของ จอห์น สเปนเซอร์ เอิร์ลสเปนเซอร์ที่ 8 กับ ดิออนูเรเบิล ฟรานเซส ร็อฌ และเป็นพี่สาวคนที่สองของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์
อุทยานแห่งชาติผาแดง

| อุทยานแห่งชาติผาแดง |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)

ที่ตั้งในประเทศไทย
ที่ตั้ง: อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
พิกัด: 19°37′43.025″N 98°57′21.772″E﻿ / ﻿19.62861806°N 98.95604778°E﻿ / 19.62861806; 98.95604778
พื้นที่: 1,123 ตารางกิโลเมตร
จัดตั้ง: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
อุทยานแห่งชาติผาแดง หรือชื่อเดิม อุทยานแห่งชาติเชียงดาว เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ถูกจัดตั้งขึ้นเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 ครอบคลุมพื้นที่ 1,123 ตารางกิโลเมตรของพื้นที่ภูเขาผาแดงในทิวเขาแดนลาวใกล้กับชายแดนพม่า โดยตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเชียงดาว จุดที่สูงที่สุดในอุทยานคือ ดอยปุกผักกา สูง 1,794 เมตร
ระเบียงภาพ

อุทยานแห่งชาติผาแดงในอำเภอเชียงดาว
อุทยานแห่งชาติผาแดงในอำเภอเชียงดาว
ดูเพิ่ม

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเชียงดาว