stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดาบมังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2521)
นักแสดง (บางส่วน)

นักแสดงนำหลัก
เจิ้งเส้าชิว รับบท เตียบ่อกี้
วังหมิงฉวน รับบท เตี๋ยเมี่ยง
เจ้าหย่าจือ รับบท จิวจี้เยียก
นักแสดงนำ
เฉินอวี้เหลียน รับบท เสี่ยวเจี่ยว
เฉินฟู่เซิง รับบท จูเก้าจิน
จวงจิ้งเหวิน รับบท ฮึงลี้
เซี่ยอวี่ รับบท จอมยุทธ์ห้า เตียชุ่ยซัว
หวงซู่อี้ รับบท ฮึงซู่ซู่
หวงอิ่นไฉ รับบท ทูตซ้ายเอี้ยเซียว
หยางพ่านพ่าน รับ 2 บท คือ กีเฮียวพู้ (แม่) กับ เอี้ยปุ๊กหุ่ย (ลูก)
หลินเหว่ยถู รับบท จอมยุทธ์หก ฮึงหลีเต๊ง
เจียงอี้ รับบท เซ่งคุน
จวงเหวินชิง รับบท ฮึงลี้
กวานชง รับบท ซ่งแชจือ
ซือหมิง รับบท มังกรเสื้อม่วง ไดอีซี
ซ่างกวนอวี้ รับบท แม่ชีมิกจ้อ
ไป่เหวินเปียว รับบท พญาเหยี่ยวคิ้วขาว ฮึงเทียนเจี่ย
สือเจียน รับบท ราชสีห์
ไป่เหวินเปียว รับบท พญาเหยี่ยวคิ้วขาว ฮึงเทียนเจี่ย
กวนไห่ซัน รับบท เตียซำฮง เจ้าสำนักบู๊ตึ้ง
เรตติ้ง

ได้สร้างสถิติเป็นละครฮ่องกงเรื่องแรกที่สามารถทำเรตติ้งเฉลี่ยได้ถึง 60 จุดเปิด ซึ่งเทียบเท่ากับคนดูเฉลี่ยต่อตอนเกือบ 3 ล้านคนในฮ่องกงขณะนั้น (กลายเป็นหนึ่งในละครฮ่องกงที่มีเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอนสูงสุดตลอดกาล) ส่งให้นักแสดงนำทั้งสามคน คือ เจิ้งเส้าชิว (พระเอก), วังหมิงฉวน (นางเอก) และ เจ้าหย่าจือ (นางร้าย) ต่างได้รับการยกย่องอย่างสูงในช่วงเวลานั้น
รีรันในฮ่องกง

2 ครั้งทางช่องทีวีบี เจด
ในช่วงปีพ.ศ. 2523 (1980)
ในช่วงปีพ.ศ. 2530 (1987)
เกร็ดเล็ก เกร็ดน้อย

ก่อนละครชุดนี้จะออกอากาศหน้านั้น คือ พ.ศ. 2520 (1977) ละครสากลเรื่อง บ้านแตก (A House Is Not A Home 1977)  ที่ วังหมิงฉวน รับบทนำเป็นนางเอกได้สร้างสถิติเรตติ้ง%สูงสุด 95% ทำให้ วังหมิงฉวน กลายเป็นนักแสดงหญิงจอแก้วเบอร์หนึ่งของฮ่องกงในช่วงนั้นทันที (1977-1982) เนื่องจากช่วงเวลานั้นไม่มีละครเรื่องไหนทำ%เรตติ้ง ได้ถึง 95% มาก่อน (6ปีต่อมา มังกรหยก ภาค1 (1983) ฉบับ องเหม่ยหลิง ทำลาย%เรตติ้ง ด้วย 99% และครองแชมป์เรตติ้ง % สูงสุดมาจนถึงปัจจุบันเป็นเวลา 40 ปี)
ถัดมาในปีพ.ศ. 2521 (1978) ดาบมังกรหยก 1978 ที่ วังหมิงฉวน รับบทนางเอกเตี่ยเมี่ยง ทำเรตติ้งเฉลี่ยได้ 60 จุดเปิดเรื่องแรกในฮ่องกง (เนื่องจากละครเรื่องอื่นไม่มีการรายงานว่า ทำเรตติ้งเฉลี่ยได้สูงถึง 60 จุดเปิดมาก่อน) ส่งให้เธอถึงจุดสูงสุดในอาชีพการเป็นนักแสดงยอดนิยมของเธอทันที หลังจากนั้นเธอก็มีผลงานที่ได้รับความนิยมตามมาอีกหลายเรื่อง เช่น คมเฉือนคมภาค 1 และ ฟ้ามิอาจกั้น เป็นต้น
ความสำเร็จทางด้านเรตติ้งในฮ่องกง ของดาบมังกรหยก 1978 ชุดนี้ ได้สร้างแรงกดดันให้กับ ดาบมังกรหยก 1986 เวอร์ชัน เหลียงเฉาเหว่ย ในยุคถัดมาเป็นอย่างมาก
ดาบมังกรหยก (1978) ไม่ได้ออกอากาศในจีนเนื่องจาก ทีวีบี ตัดสินใจเลือก ดาบมังกรหยก (1986) ไปออกอากาศที่จีนแทน เพราะมีเทคนิคการถ่ายทำที่ดีกว่า
ออกอากาศในไทยทางช่อง 3

2 ครั้ง ทางช่อง 3
ครั้งแรกกลางปีพ.ศ. 2522 (1979) นำมาออกอากาศเวลา 21.25-22.25 น. สัปดาห์ละวัน
รีรันครั้งสอง จันทร์-ศุกร์ ช่วงเย็นในปีพ.ศ. 2523 (1980) เวลา 16:55-17.55 น
แหล่งข้อมูลอื่น

(จีน)
ดาบมังกรหยก 1978 on Baidu Baike
ทันต์อมานิ

ทันต์อมานิ (อียิปต์โบราณ: tnwt-jmn, อัสซีเรียใหม่:  tanṭammanē, กรีกโบราณ: Τεμένθης Teménthēs) หรือที่รู้จักกันในพระนาม ทานุตอมานิ หรือ ทันเวตอมานิ (สวรรคตเมื่อ 653 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นผู้ปกครองแห่งราชอาณาจักรคุช ซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณซูดานเหนือ และเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์ พระนามครองราชย์ของพระองค์ คือ บาคาเร ซึ่งแปลว่า "ความรุ่งโรจน์คือวิญญาณแห่งเทพรา"
พระราชโอรสแห่งกษัตริย์

พระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ชาบาคา และเป็นพระราชนัดดาของผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์นามว่า ทาฮาร์กา ในบางแหล่งข้อมูลกล่าวว่า พระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์เชบิตคู บันทึกของชาวอัสซีเรียได้บันทึกว่าเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ชาบาคา และกล่าวถึงพระนางกัลฮาตา ซึ่งเป็นพระราชมารดาของพระองค์ว่าเป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์ทาฮาร์กา นักไอยคุปต์วิทยาบางคนตีความข้อมูลจากอัสซีเรียว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์เชบิตคู แต่ปัจจุบันถือว่าฟาโรห์ทันต์อมานิน่าจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ชาบากามากกว่า
การปกครองในหลัง

การพิชิตของอัสซีเรียได้ยุติการควบคุมของนิวเบียเหนือดินแดนอียิปต์ได้อย่างเบ็ดเสร็จ ถึงแม้ว่าพระราชอำนาจของฟาโณห์ทันต์อมานิยังคงได้รับการยอมรับในอียิปต์บนจนถึงปีที่ 8 แห่งการครองราชย์ ในช่วง 656 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อกองทัพเรือของฟาโรห์พซัมติกที่ 1 ได้เข้าควบคุมเมืองธีบส์อย่างสันติและรวมอียิปต์ทั้งหมดเป็นปึกแผ่น เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นจุดเริ่มต้นของราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์
หลังจากนั้น ฟาโรห์ทันต์อมานิทรงปกครองเพียงเฉพาะบริเวณนิวเบีย (ราชอาณาจักรคุช) พระองค์เสด็จสวรรคตในช่วง 653 ปีก่อนคริสตกาล และพระราชบัลลังก์ได้ถูกสืบทอดต่อโดยกษัตริย์อัตลาเนอร์ซา ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ทาฮาร์กา พระองค์ทรงถูกฝังพระบรมศพอยู่ในสุสานหลวงที่อัล-คุรรุ ชาร์ลส์ บอนเน็ต นักโบราณคดีได้ค้นพบรูปสลักของฟาโรห์ทันต์อมานิที่เคอร์มา (ปัจจุบันเรียกว่า ดูกกิ เกล) ในปี ค.ศ. 2003
หลุมฝังพระบรมศพ

หลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ทันต์อมานิตั้งอยู่ใต้พีระมิด ซึ่งปัจจุบันได้หายไปแล้ว ณ ที่ตั้งในสุสานหลวงที่อัล-คุรรุ ปัจจุบันเหลือแค่ประตูทางเข้าและห้องหับ ซึ่งประดับด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังอย่างสวยงาม
ด้านนอกของสุสานนิวเบียแห่งทันต์อมานิ
ภาพฟาโรห์ทันต์อมานิในหลุมฝังพระบรมศพของพระองค์ในอัล-คุรรุ
หลุมฝังพระบรมศพของพีระมิดแห่งทันต์อมานิที่บริเวณอัล-คุรรุ
ห้องฝังพระบรมศพของฟาโรห์ทันต์อมานิ
หลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ทันต์อมานิ
ห้องฝังพระบรมศพของฟาโรห์ทันต์อมานิ
หลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ทันต์อมานิ
แคงผู้พิชิต

แคงผู้พิชิต (อังกฤษ: Kang the Conqueror) เป็นตัวละครที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่ตีพิมพ์โดย Marvel Comics ตัวละครนี้มักแสดงให้เห็นว่าเป็นคู่ต่อสู้ของอเวนเจอร์สและแฟนทาสติกโฟร์ หน่วยเดินทางข้ามเวลา ซึ่งเป็นรุ่นอื่น ๆ ของแคงได้ปรากฏตัวในหนังสือของมาร์เวลตลอดหลายปีที่ผ่านมา รวมถึงตัวตนในอนาคตและตัวตนที่เป็นวีรบุรุษในอดีตของเขา อันได้แก่ อิมมอร์ตัส และไอรอนแลด ในปี ค.ศ. 2009 แคงได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนังสือการ์ตูนวายร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลอันดับ 65 ของ IGN
แคงได้ปรากฏตัวทางสื่อหลายรายการในโทรทัศน์แอนิเมชันและวิดีโอเกม ทั้งนี้ ในจักรวาลมาร์เวล มีการเปิดตัวแคงในภาพยนตร์ แอนท์-แมน และ เดอะ วอสพ์: ตะลุยมิติควอนตัม ซึ่ง จอนาทัน เมเจอส์ เป็นผู้รับบทนี้ เมเจอส์ยังรับบทตัวแปรของเขา "รามา-ทุต", " อิมมอร์ตัส", "สการ์เล็ต เซ็นจูเรียน", "วิกเตอร์ ไทม์ลี", "โครโนมอนิเตอร์ #616" และสมาชิกทั้งหมดของสภาแห่งแคงในภาพยนตร์ดังกล่าวด้วย
วิกเตอร์ ไทม์ลี หนึ่งในตัวแปรของแคง จะปรากฏตัวอีกครั้งในฤดูกาลที่สองของซีรีส์ "โลกิ" ซึ่งมีกำหนดฉายในปลายปี ค.ศ. 2023 อีกทั้งตัวแคงเองเคยจะเป็นตัวละครหลักของ "อเวนเจอร์ส: เดอะ แคง ไดนาสตี" และ "อเวนเจอร์ส: ซีเคร็ต วอร์ส" ซึ่งมีกำหนดฉายในปี ค.ศ. 2026 และ 2027 ตามลำดับ แต่แผนการถูกเปลี่ยน เนื่องจากกรณีคดีของเมเจอส์ ทำให้ล้มเลิกและเน้นไปที่ ด็อกเตอร์ดูม ที่นำแสดงโดย รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ แทนในภาพยนตร์ "อเวนเจอร์ส: ดูมส์เดย์" และ "อเวนเจอร์: ซีเครตวอส์"
ประวัติการตีพิมพ์

แคงปรากฏตัวครั้งแรกใน The Avengers #8 (กันยายน 1964) และสร้างโดยนักเขียน สแตน ลี และศิลปิน แจ็ก เคอร์บี  Rama-Tut ปรากฏตัวครั้งแรกใน Fantastic Four #19 (ต.ค. 2506)
ความสามารถ

ถึงแม้ว่าแคง จะไม่มีพลังวิเศษใด ๆ ก็ตาม แต่เขาก็มีมันสมองที่เป็นเลิศ เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ชำนาญในด้านฟิสิกส์(โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา) รวมทั้งยังด้านการประดิษฐ์และเทคโนโลยี โดยอุปกรณ์ที่เขาสวมใส่นั้นยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของเขาในด้านต่าง ๆ ซึ่งเมื่อรวมเข้ากับสติปัญญาอันชาญฉลาดแล้ว ทำให้แคงเป็นศัตรูที่ยากจะต่อกรได้
หมิงรุ่ย

| หมิงรุ่ย   จีน: 明瑞 |
| --- | --- |
เสียชีวิต: มีนาคม พ.ศ. 2311
รับใช้: ราชวงศ์ชิง
ชั้นยศ: ขั้น "กง" สูงที่สุดในตำแหน่งขุนนาง   เสนาบดีกรมกลาโหม  ผู้ช่วยเสนาบดีกรมคลัง  ผู้บัญชาการแห่งอีหลี  ข้าหลวงใหญ่แห่งยูนนาน และกุ้ยโจว
หน่วย: กองธงเหลือง ขึ้นตรงต่อฮ่องเต้
บังคับบัญชา: สงครามต้าชิง-มองโกล สงครามต้าชิง-ซินเจียง(พ.ศ. 2299–2302) สงครามต้าชิง-พม่า (พ.ศ. 2310–2311)
หมิงรุ่ย (จีน: 明瑞, พม่า: မင်းယွီ) เป็นทหารที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของราชวงค์ชิงในยุคนั้น ตลอดเวลาที่เขาทำสงคราม เขามักจะมองหาจุดอ่อนในกองทัพของศัตรูก่อนเสมอ เมื่อเจอแล้วก็จะทำการโจมตีอย่างรวดเร็วและรุนแรง ทำให้ตลอดเวลาที่เขาเป็นผู้บัญชาการทหารนั้น แทบไม่เคยพ่ายแพ้แก่ผู้ใดเลย ไม่ว่าจะมองโกลหรือพวกอุยเกอร์ในซินเจียง หมิงรุ่ยนับได้ว่าเป็นขุนศึกคู่พระทัยคนหนึ่งของจักรพรรดิเฉียนหลง ซึ่งพระองค์โปรดปรานเป็นอย่างยิ่ง ทั้งเรื่องความสามารถและอายุที่ยังไม่มากนัก นับได้ว่าเป็นตัวเต็งเสาหลักอีกคนหนึ่งของราชวงค์ชิง แต่จุดเปลี่ยนสำคัญก็มาถึงเมื่อครั้งจักรพรรดิเฉียนหลงตัดสินใจ ทำสงครามกับพระเจ้ามังระ ซึ่งก็พ่ายแพ้ถึงสองครั้ง พระองค์จึงตัดสินใจส่งหมิงรุ่ย ขุนพลเอกของราชวงค์ชิงลงมาเพื่อหวังจะปราบปรามอาณาจักรทางใต้ให้ราบคาบ โดยได้ส่งกองทหารที่ดีที่สุดของราชวงค์ชิงในยุคนั้นอย่างกองทัพแปดกองธง 50,000 นาย ลงมาทำศึก แต่การณ์ก็ไม่ได้เป็นดังนั้นเมื่อหมิงรุ่ยต้องมาพบกับ นักการทหารที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของพม่าอย่างอะแซหวุ่นกี้
การศึกกับอะแซหวุ่นกี้

บทความหลัก: สงครามจีน-พม่า
หมิงรุ่ยได้ทำการแบ่งทหารออกเป็นสองส่วน
ทัพแรกมีกำลังพล 20000 นายบุกเข้าโจมตีเมืองกองตนซึ่งมีทหารรักษาเมือง 7,000 นาย มีบาลามินดินเป็นแม่ทัพ เพื่อไม่ให้พม่านำทัพกลับมาตลบหลังกองทัพหลักของหมิงรุ่ย เมื่อพิชิตได้แล้วให้มาบรรจบกันที่กรุงอังวะคอยเป็นกำลังเสริม
ส่วนทัพหลักของหมิงรุ่ย 30000 นาย ยกมาเผชิญหน้ากับอะแซหวุ่นกี้ซึ่งคุมทหาร 20,000 นาย การรบเป็นไปอย่างรุนแรงทั้ง 2 ฝ่ายต่างใช้กลยุทธ์รบพุ่งใส่กัน สุดท้ายหมิงรุ่ยสามารถขับไล่อะแซหวุ่นกี้จนถอยร่นออกไปได้ จากนั้นหมิงรุ่ยจึงค่อยๆพิชิตไปทีละเมืองอย่างรอบคอบเพื่อรักษาเส้นทางเสบียงและเส้นทางกองหนุนเอาไว้ โดยตลอดทางหมิงรุ่ยไม่พ่ายแพ้แก่ผู้ใดเลยจนลึกเข้ามาถึงชานเมืองอังวะห่างออกไปไม่ถึง 50 กิโลเมตร ในขณะนั้นพระเจ้ามังระ ยกกองทัพออกไปรับศึกด้วยพระองค์เอง  แต่ยังไม่ทันได้รบพุ่งถึงขั้นแตกหักข่าวก็แจ้งมาถึงหมิงรุ่ยว่า อะแซหวุ่นกี้ได้นำทัพที่ซุ่มเอาไว้ย้อนกลับไปตีเมืองต่างๆคืนได้หมดแล้วและกำลังใกล้บุกมาถึงที่นี่แล้ว ส่วนกองทัพอีกเส้นหนึ่งก็พ่ายแพ้ไม่สามารถตีเมืองกองตนได้และถอนกำลังกลับต้าชิงไปแล้ว
ในตอนนี้ทัพรองแตกพ่าย ทัพหนุนถูกทำลาย เส้นทางเสบียงถูกตัดขาด หมิงรุ่ยรู้ถึงจุดจบของศึกครั้งนี้ทันที แต่เขาก็เลือกที่จะตายอย่างสมศักดิ์ศรีในฐานะนักรบ ดีกว่าถูกจับในฐานะเชลย รวมถึงกองทัพแปดกองธงที่พร้อมจะติดตามเขา หมิงรุ่ยตัดสินใจทำศึกสุดท้ายแต่แล้วกองทัพของพระเจ้ามังระและอะแซหวุ่นกี้ ก็สามารถพิชิตกองทัพของหมิงรุ่ยลงได้ในยุทธการณ์เมเมียว โดยหมิงรุ่ยได้สั่งให้ทหารที่เหลือไม่ถึง 1000 คนยอมแพ้ ส่วนตัวเองเลือกจะผูกคอตายเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อความพ่ายแพ้ในครั้งนี้ เป็นการจบสงครามจีน-พม่าครั้งที่ 3 ลงอย่างสิ้นเชิง
หมิงรุ่ยยังมีศักดิ์เป็นพระญาติกับเสี้ยวเสียนฮองเฮา และเป็นหลานของฟู่เหิงองค์มนตรีแห่งจักรพรรดิเฉียนหลงอีกด้วย
ดูเพิ่ม

สิบการทัพใหญ่
หม้อแปลงอัตโนมัติ

หม้อแปลงอัตโนมัติแบบเฟสเดียวที่มีช่วงแรงดันไฟฟ้าขาออก 40–115% ของแรงดันไฟฟ้าขาเข้า
หม้อแปลงอัตโนมัติ (Autotransformer) ในวิศวกรรมไฟฟ้าคือหม้อแปลงไฟฟ้าที่มีเพียง ขดลวด เดียว คำว่า "auto" (มาจากภาษากรีก แปลว่า "ตัวเอง") หมายถึงการที่ขดลวดเดียวทำงานเอง โดยในหม้อแปลงอัตโนมัติ ส่วนหนึ่งของขดลวดเดียวกันจะทำหน้าที่เป็นทั้ง ขดลวดปฐมภูมิ และ ขดลวดทุติยภูมิ แตกต่างจากหม้อแปลงไฟฟ้าทั่วไปที่มีขดลวดปฐมภูมิและทุติยภูมิแยกจากกัน โดยไม่มีเส้นทางการนำไฟฟ้าที่เชื่อมต่อระหว่างกัน
ขดลวดของหม้อแปลงอัตโนมัติจะมีจุดเชื่อมต่อทางไฟฟ้าอย่างน้อยสามจุด เนื่องจากส่วนหนึ่งของขดลวดทำหน้าที่สองอย่างพร้อมกัน หม้อแปลงอัตโนมัติจึงมีข้อได้เปรียบในเรื่องขนาดที่เล็กกว่า น้ำหนักเบากว่า และราคาถูกกว่าหม้อแปลงที่ใช้ขดลวดสองชุดทั่วไป อย่างไรก็ตาม หม้อแปลงอัตโนมัติไม่มีข้อได้เปรียบในการให้ การแยกไฟฟ้า ระหว่างวงจรปฐมภูมิและทุติยภูมิ ข้อได้เปรียบอื่นๆ ได้แก่ ความเหนี่ยวนำรั่วไหลที่ต่ำกว่า การสูญเสียที่น้อยกว่า กระแสกระตุ้นที่ต่ำกว่า และความสามารถ VA ที่เพิ่มขึ้นสำหรับขนาดและน้ำหนักที่กำหนด
ตัวอย่างการใช้งานหม้อแปลงอัตโนมัติ ได้แก่ ตัวแปลงแรงดันไฟฟ้าสำหรับนักเดินทาง ซึ่งช่วยให้สามารถใช้อุปกรณ์ 230 โวลต์กับวงจรจ่ายไฟ 120 โวลต์ หรือในทางกลับกัน หม้อแปลงอัตโนมัติที่มีจุดแตะหลายตำแหน่งยังสามารถใช้ปรับแรงดันไฟฟ้าที่ปลายวงจรจำหน่ายยาวๆ เพื่อแก้ไขแรงดันที่ลดลงเกินไป และเมื่อควบคุมอัตโนมัติ ตัวอย่างนี้จะเป็นหนึ่งในรูปแบบของ ตัวควบคุมแรงดันไฟฟ้า
การทำงาน

หม้อแปลงอัตโนมัติ (Autotransformer) มีขดลวดเดียวที่มีปลายขั้วสองจุด และจุดเชื่อมต่อเพิ่มเติมที่ตำแหน่งแตะกลางบางจุด โดยหม้อแปลงนี้มีขดลวดปฐมภูมิและทุติยภูมิที่มีจำนวนรอบบางส่วนร่วมกัน ส่วนของขดลวดที่ใช้ร่วมกันทั้งปฐมภูมิและทุติยภูมิเรียกว่า "ส่วนร่วม" (common section) ในขณะที่ส่วนของขดลวดที่ไม่ได้ใช้ร่วมกันเรียกว่า "ส่วนอนุกรม" (series section) แรงดันไฟฟ้าปฐมภูมิจะถูกจ่ายผ่านสองขั้ว ขณะที่แรงดันไฟฟ้าทุติยภูมิจะถูกนำออกผ่านสองขั้ว โดยหนึ่งในนั้นมักเป็นขั้วร่วมกับแรงดันปฐมภูมิ
เนื่องจากแรงดันไฟฟ้าต่อรอบ (volts-per-turn) ในขดลวดทั้งสองเหมือนกัน แรงดันไฟฟ้าจึงถูกพัฒนาในสัดส่วนกับจำนวนรอบของขดลวด ในหม้อแปลงอัตโนมัติ กระแสบางส่วนจากอินพุตจะไหลตรงไปยังเอาต์พุต (ผ่านส่วนอนุกรม) และบางส่วนจะถูกถ่ายโอนแบบเหนี่ยวนำ (ผ่านส่วนร่วม) ซึ่งช่วยลดขนาดและน้ำหนักของแกน และต้องการเพียงขดลวดเดียว
อัตราส่วนแรงดันไฟฟ้าและกระแสของหม้อแปลงอัตโนมัติสามารถคำนวณได้เหมือนกับหม้อแปลงสองขดลวดทั่วไป:
แรงดันแอมแปร์ในส่วนอนุกรม:
แรงดันแอมแปร์ในส่วนร่วม:
เมื่อ  F_{S}=F_{C} เพื่อสมดุลแอมแปร์-รอบ:
ปลายขดลวดด้านหนึ่งมักจะเชื่อมต่อร่วมกันกับทั้ง แหล่งจ่ายไฟ และ โหลดไฟฟ้า ส่วนปลายอีกด้านของแหล่งจ่ายและโหลดจะเชื่อมต่อกับจุดแตะบนขดลวด โดยแต่ละจุดแตะให้แรงดันที่ต่างกันตามระยะจากขั้วร่วม
ในหม้อแปลงลดแรงดัน แหล่งจ่ายจะเชื่อมต่อผ่านขดลวดทั้งหมด ในขณะที่โหลดเชื่อมต่อกับจุดแตะบางส่วนของขดลวด ในขณะที่หม้อแปลงเพิ่มแรงดัน โหลดจะเชื่อมต่อผ่านขดลวดทั้งหมด และแหล่งจ่ายจะเชื่อมต่อกับจุดแตะบางส่วน
หากจุดแตะกลางถูกใช้เป็นกราวด์ หม้อแปลงอัตโนมัติสามารถใช้เป็น บาลัน (balun) เพื่อแปลงสายแบบ สมดุล เป็นสายแบบ ไม่สมดุล ได้
หม้อแปลงอัตโนมัติไม่มีการแยกทางไฟฟ้าระหว่างขดลวดเหมือนหม้อแปลงทั่วไป ดังนั้นหาก สายศูนย์ ด้านอินพุตไม่เชื่อมต่อกับกราวด์ สายศูนย์ด้านเอาต์พุตจะไม่เชื่อมต่อกับกราวด์เช่นกัน ความล้มเหลวของการแยกขดลวดอาจส่งผลให้แรงดันไฟฟ้าทั้งหมดของอินพุตถูกนำไปยังเอาต์พุต ซึ่งเป็นปัจจัยด้านความปลอดภัยที่สำคัญในการเลือกใช้หม้อแปลงอัตโนมัติในแอปพลิเคชันต่างๆ
การใช้งาน > การส่งและจ่ายพลังงานไฟฟ้า

หม้อแปลงอัตโนมัติถูกใช้บ่อยในงานด้านการส่งพลังงานเพื่อเชื่อมต่อระบบที่ทำงานในแรงดันไฟฟ้าต่างระดับกัน เช่น จาก 132 kV เป็น 66 kV ในระบบส่งพลังงาน ตัวอย่างการใช้งานในอุตสาหกรรมคือการปรับเครื่องจักรที่ออกแบบมาสำหรับแหล่งจ่ายไฟ 480 V ให้สามารถทำงานบนแหล่งจ่ายไฟ 600 V ได้ นอกจากนี้ยังใช้กันอย่างแพร่หลายในงานเปลี่ยนแปลงแรงดันไฟฟ้าสำหรับระบบไฟฟ้าบ้านที่ใช้งานแรงดันไฟฟ้าสองกลุ่มหลักของโลก (100 V–130 V และ 200 V–250 V)
สำหรับเครือข่ายไฟฟ้าแรงสูงในสหราชอาณาจักร เช่น เครือข่าย "Super Grid" ที่เชื่อมต่อแรงดันไฟฟ้า 400 kV และ 275 kV จะใช้หม้อแปลงอัตโนมัติสามเฟสที่มีขั้วแตะที่ปลายศูนย์กลางร่วม
บนสายส่งไฟฟ้าในพื้นที่ชนบทที่มีระยะยาว หม้อแปลงอัตโนมัติที่ติดตั้งอุปกรณ์เปลี่ยนแตะแบบอัตโนมัติจะถูกใช้เป็นตัวควบคุมแรงดันไฟฟ้า (voltage regulator) เพื่อให้แรงดันไฟฟ้าเฉลี่ยที่ผู้ใช้งานปลายสายได้รับเท่ากับผู้ใช้งานที่ใกล้กับแหล่งจ่ายไฟ อัตราส่วนที่เปลี่ยนแปลงได้ของหม้อแปลงอัตโนมัติช่วยชดเชยการตกคร่อมแรงดันไฟฟ้าตามสายส่ง
รูปแบบพิเศษของหม้อแปลงอัตโนมัติที่เรียกว่า หม้อแปลงซิกแซก (zig-zag transformer) ถูกใช้เพื่อสร้างระบบ กราวด์ บนระบบไฟฟ้าสามเฟสที่ไม่มีการเชื่อมต่อกับกราวด์ หม้อแปลงนี้จะให้เส้นทางสำหรับกระแสไฟฟ้าที่เป็นศูนย์เฟส (zero sequence current)
การใช้งาน > ระบบเสียง

ในงานระบบเสียง หม้อแปลงอัตโนมัติแบบแตะจะถูกใช้เพื่อปรับลำโพงให้เข้ากับระบบจ่ายเสียงแบบแรงดันคงที่ และสำหรับ การปรับอิมพีแดนซ์ (impedance matching) เช่น การเชื่อมต่อไมโครโฟนอิมพีแดนซ์ต่ำเข้ากับอินพุตของเครื่องขยายเสียงที่มีอิมพีแดนซ์สูง
การใช้งาน > การใช้งานในระบบรถไฟ

ในงานรถไฟ หม้อแปลงอัตโนมัติมักถูกใช้ในระบบจ่ายไฟที่ใช้ไฟฟ้า 25 kV AC เพื่อลดระยะห่างระหว่างจุดจ่ายไฟฟ้าในกริด โดยจะถูกจัดให้อยู่ในระบบแบบสองเฟส (split-phase) 25-0-25 kV โดยสายตัวนำเฟสที่สามจะอยู่ไกลเกินกว่าที่เพนโทกราฟ (pantograph) ของรถไฟจะเข้าถึง จุดศูนย์ของระบบถูกเชื่อมต่อกับราง และจุด 25 kV จุดหนึ่งจะเชื่อมต่อกับสายไฟเหนือศีรษะ
หม้อแปลงอัตโนมัติถูกติดตั้งทุก ๆ 10 กิโลเมตรเพื่อลิงก์สายไฟเหนือศีรษะเข้ากับรางและตัวนำเฟสตรงข้าม ระบบนี้ช่วยเพิ่มระยะการส่งกำลังไฟฟ้าที่ใช้ได้ ลดการรบกวนที่เกิดขึ้นกับอุปกรณ์ภายนอก และลดต้นทุน ในบางครั้ง อาจมีการปรับเปลี่ยนให้ตัวนำจ่ายไฟอยู่ที่แรงดันไฟฟ้าที่ต่างจากสายไฟเหนือศีรษะ และปรับอัตราส่วนหม้อแปลงอัตโนมัติเพื่อให้เหมาะสม
การใช้งาน > ตัวช่วยสตาร์ทหม้อแปลงอัตโนมัติ

หม้อแปลงอัตโนมัติสามารถใช้เป็นวิธี ซอฟต์สตาร์ท (soft start) สำหรับ มอเตอร์เหนี่ยวนำ (induction motor) ตัวอย่างการออกแบบที่เป็นที่รู้จักคือ Korndörfer starter ถือเป็นสตาร์ทเตอร์ที่มีชื่อเสียง
ประวัติ

ตัวช่วยสตาร์ทหม้อแปลงอัตโนมัติ ถูกคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1908 โดย แม็กซ์ คอร์นดอร์เฟอร์ (Max Korndorfer) จากกรุง เบอร์ลิน เขายื่นคำขอต่อสำนักงานสิทธิบัตรของสหรัฐฯ ในเดือน พฤษภาคม ค.ศ. 1908 และได้รับการอนุมัติสิทธิบัตร หมายเลข US 1,096,922 ในเดือน พฤษภาคม ค.ศ. 1914 ทั้งนี้ แม็กซ์ คอร์นดอร์เฟอร์ ได้มอบสิทธิบัตรของเขาให้กับบริษัท General Electric Company
มอเตอร์เหนี่ยวนำ (induction motor) จะดึงกระแสไฟฟ้าสูงมากในช่วงเริ่มต้นการทำงานจนถึงความเร็วเต็มที่ โดยทั่วไปประมาณ 6 ถึง 10 เท่าของกระแสโหลดเต็ม ความต้องการลดกระแสเริ่มต้นมีความสำคัญในกรณีที่กริดไฟฟ้ามีกำลังการรองรับไม่เพียงพอ หรือโหลดที่ถูกขับเคลื่อนอาจไม่สามารถทนต่อแรงบิดเริ่มต้นที่สูงได้
วิธีพื้นฐานในการลดกระแสเริ่มต้นคือการใช้หม้อแปลงอัตโนมัติแบบลดแรงดันที่มีขั้วแตะที่ 50%, 65% และ 80% ของแรงดันสาย เมื่อมอเตอร์เริ่มทำงานแล้ว หม้อแปลงอัตโนมัติจะถูกตัดออกจากวงจร
หม้อแปลงอัตโนมัติชนิดปรับค่าได้

โดยการเปิดเผยบางส่วนของขดลวดและทำการเชื่อมต่อขดลวดรองผ่านแปรงเลื่อน (brush) สามารถสร้างอัตราส่วนรอบแบบปรับค่าได้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งช่วยให้สามารถควบคุมแรงดันไฟฟ้าขาออกได้อย่างราบรื่น แรงดันไฟฟ้าขาออกไม่ได้จำกัดเพียงแค่แรงดันไฟฟ้าของรอบขดลวดเฉพาะ แต่สามารถปรับค่าได้อย่างราบรื่นระหว่างรอบ เนื่องจากแปรงมีความต้านทานสูงเมื่อเทียบกับการเชื่อมต่อโลหะ และแรงดันไฟฟ้าขาออกจริงขึ้นอยู่กับพื้นที่สัมผัสของแปรงกับขดลวดที่อยู่ติดกัน ความต้านทานที่สูงของแปรงยังช่วยป้องกันไม่ให้มันทำหน้าที่เป็นรอบขดลวดลัดวงจรเมื่อสัมผัสกับขดลวดสองรอบที่อยู่ติดกัน โดยปกติการเชื่อมต่อขดลวดหลักจะเชื่อมต่อเฉพาะส่วนหนึ่งของขดลวด ซึ่งช่วยให้สามารถปรับแรงดันไฟฟ้าขาออกได้อย่างราบรื่นตั้งแต่ศูนย์จนถึงเกินแรงดันไฟฟ้าขาเข้า และสามารถใช้สำหรับทดสอบอุปกรณ์ไฟฟ้าที่ขีดจำกัดของช่วงแรงดันไฟฟ้าที่กำหนด
การปรับแรงดันไฟฟ้าขาออกสามารถทำได้ทั้งแบบด้วยมือหรือแบบอัตโนมัติ ประเภทปรับด้วยมือเหมาะสำหรับแรงดันไฟฟ้าต่ำ และมักเรียกว่า หม้อแปลงไฟฟ้ากระแสสลับชนิดปรับค่าได้ (มักเป็นที่รู้จักภายใต้ชื่อทางการค้า Variac) มักใช้ในร้านซ่อมเพื่อทดสอบอุปกรณ์ในแรงดันไฟฟ้าต่าง ๆ หรือเพื่อจำลองแรงดันไฟฟ้าสายผิดปกติ
หม้อแปลงแบบปรับแรงดันไฟฟ้าอัตโนมัติสามารถใช้เป็น ตัวควบคุมแรงดันไฟฟ้า อัตโนมัติ เพื่อรักษาแรงดันไฟฟ้าคงที่ในช่วงกว้างของสภาพสายและโหลด นอกจากนี้ยังสามารถใช้ในระบบลดแสงไฟ (dimmer) ที่ไม่ก่อให้เกิด การรบกวนแม่เหล็กไฟฟ้า (EMI) เช่นที่พบใน thyristor dimmers
หม้อแปลงอัตโนมัติชนิดปรับค่าได้ > เครื่องหมายการค้า Variac

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934 ถึง 2002 Variac เป็นเครื่องหมายการค้าของ General Radio ในสหรัฐอเมริกาสำหรับหม้อแปลงอัตโนมัติชนิดปรับค่าได้ ที่ออกแบบมาเพื่อปรับแรงดันไฟฟ้าขาออกได้สะดวกจากแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับขาเข้าคงที่ ในปี ค.ศ. 2004 Instrument Service Equipment ได้ยื่นขอและได้รับเครื่องหมายการค้า Variac สำหรับผลิตภัณฑ์ชนิดเดียวกัน อย่างไรก็ตาม คำว่า variac ได้กลายเป็นชื่อสามัญ (genericised trademark) ซึ่งใช้เรียกหม้อแปลงอัตโนมัติชนิดปรับค่าได้[ต้องการอ้างอิง]
หม้อแปลงอัตโนมัติชนิดปรับค่าได้ พร้อมการเชื่อมต่อรองผ่านแปรงเลื่อนและแกนแบบวงแหวน โดยได้ถอดฝาครอบออกเพื่อแสดงขดลวดทองแดงและแปรง
หม้อแปลงชนิดปรับค่าได้ แม่แบบ:Dash ส่วนหนึ่งของ Tektronix 576 Curve Tracer
เบตชิอัน

ถนนโรมันในอุทยานแห่งชาติเบตชิอัน
เบตชิอัน (ฮีบรู: בֵּית שְׁאָן
‎ Beth Šəān; อาหรับ: بيسان, Beesānไฟล์:Ar-Bisan.ogg, Beisan or Bisan) เป็นนครในเขตนอร์เทิร์นดิสตริกต์ ในประเทศอิสราเอล ทางตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน มีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ยุคสัมฤทธิ์ (3,000-2,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นพื้นที่ที่พบโบราณวัตถุก่อนยุคอิสราเอไลต์จำนวนมาก มีความสำคัญตั้งแต่สมัยชนเผ่าฮิตไทต์ อียิปต์ยุคต้น และโรมันโบราณ ตกอยู่ใต้การปกครองของอาหรับใน ค.ศ. 636
วูกัช ฟาเบียญสกี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฟาเบียญสกีกับโปแลนด์ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วูกัช ฟาเบียญสกี
วันเกิด:   (1985-04-18) 18 เมษายน ค.ศ. 1985 (39 ปี)
สถานที่เกิด:  กอสต์ชึนนัดออดร็อง โปแลนด์
ส่วนสูง:  1.90 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เวสต์แฮมยูไนเต็ด
หมายเลข:  1
สโมสรเยาวชน
1999–2000:  ปอลอญาสวูบิตแซ
2000–2001:  แอมแอสแป ชามอตูวือ
2001–2002:  ลูบูชาญินแดรซแดงกอ
2002–2003:  สปาร์ตาบรอดญิตซา
2003–2004:  มีแยชกอ-กแญซนอ
2004–2005:  แลคปอซนัญ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2005 |  แลคปอซนัญ |  0 |  (0) |
| 2005–2007 |  แลเกียวาร์ชาวา |  53 |  (0) |
| 2007–2014 |  อาร์เซนอล |  32 |  (0) |
| 2014–2018 |  สวอนซีซิตี |  149 |  (0) |
| 2018– |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |  133 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2006–2021 |  โปแลนด์ |  121 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 11:36, 8 พฤษภาคม 2022 (UTC)
วูกัช ฟาเบียญสกี (โปแลนด์: Łukasz Marek Fabiański; เกิดวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวโปแลนด์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ด และทีมชาติโปแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile เก็บถาวร 2018-06-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at swanseacity.com
สถิติของ วูกัช ฟาเบียญสกี ที่ Soccerbase
Premier League profile
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 ฟาเบียญสกี  2 จอห์นสัน  3 เครสส์เวลล์  4 ซูมา (c)  5 โซวฟาล  7 วอร์ด-พราวส์  8 ฟอร์นัลส์  9 อันโตนิโอ  10 ปาเกตา  14 คูดุส  15 มัฟโรปาโนส  17 คอร์เน็ต  18 อิงส์  19 อัลบาเรซ  20 โบเวน  21 อ็อกบอนนา  22 เบนรามา  23 อาเรออลา  24 เคเรอร์  27 อะกัรด์  28 โซว์แช็ก  35 แรนดอล์ฟ  33 แอแมร์ซง  49 แอแนง  ผู้จัดการ: มอยส์ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโปแลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 ชแชนส์นือ  2 ปัซดัน  3 แยนด์แชย์ตชึก  4 ชอแนก  5 ม็อญตชึญสกี  6 ยอดวอวีแยตส์  7 มีลิก  8 ลีแนตตือ  9 แลวันดอฟสกี (c)  10 กรือคอเวียก  11 กรอชิตสกี  12 บอรุค  13 สแตมปิญสกี  14 วัฟชือญัก  15 กลิก  16 บวัชต์ชือกอฟสกี  17 แปชกอ  18 ซาลามอน  19 แชลิญสกี  20 ปิชต์แชก  21 กาปุสต์กา  22 ฟาเบียญสกี  23 สตาชึญสกี  ผู้ฝึกสอน: นาเวากา  |  1 ชแชนส์นือ  2 ปัซดัน  3 แยนด์แชย์ตชึก  4 ชอแนก  5 ม็อญตชึญสกี  6 ยอดวอวีแยตส์  7 มีลิก  8 ลีแนตตือ  9 แลวันดอฟสกี (c)  10 กรือคอเวียก  11 กรอชิตสกี  12 บอรุค  13 สแตมปิญสกี  14 วัฟชือญัก  15 กลิก  16 บวัชต์ชือกอฟสกี  17 แปชกอ  18 ซาลามอน  19 แชลิญสกี  20 ปิชต์แชก  21 กาปุสต์กา  22 ฟาเบียญสกี  23 สตาชึญสกี  ผู้ฝึกสอน: นาเวากา  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโปแลนด์ – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 ชแชนส์นือ  2 ปัซดัน  3 แยนด์แชย์ตชึก  4 ชอแนก  5 แบดนาแร็ก  6 กูรัลสกี  7 มีลิก  8 ลีแนตตือ  9 แลวันดอฟสกี (c)  10 กรือคอเวียก  11 กรอชิตสกี  12 เบียวกอฟสกี  13 รือบุส  14 แตออดอร์ตชึก  15 กลิก  16 บวัชต์ชือกอฟสกี  17 แปชกอ  18 แบแรชึญสกี  19 แชลิญสกี  20 ปิชต์แชก  21 กูชาวา  22 ฟาเบียญสกี  23 กอฟนัตสกี  ผู้ฝึกสอน: นาเวากา  |  1 ชแชนส์นือ  2 ปัซดัน  3 แยนด์แชย์ตชึก  4 ชอแนก  5 แบดนาแร็ก  6 กูรัลสกี  7 มีลิก  8 ลีแนตตือ  9 แลวันดอฟสกี (c)  10 กรือคอเวียก  11 กรอชิตสกี  12 เบียวกอฟสกี  13 รือบุส  14 แตออดอร์ตชึก  15 กลิก  16 บวัชต์ชือกอฟสกี  17 แปชกอ  18 แบแรชึญสกี  19 แชลิญสกี  20 ปิชต์แชก  21 กูชาวา  22 ฟาเบียญสกี  23 กอฟนัตสกี  ผู้ฝึกสอน: นาเวากา  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโปแลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 ชแชนส์นือ  2 ปียอนต์กอฟสกี  3 ดาวีดอวิตช์  4 แกญจอรา  5 แบดนาแร็ก  6 กอซวอฟสกี  8 ลีแนตตือ  9 แลวันดอฟสกี (c)  10 กรือคอเวียก  11 ชฟีแดร์สกี  12 สกอรุปสกี  13 รือบุส  14 กลิค  15 กลิก  16 มอแดร์  17 ปวาแคตา  18 แบแรชึญสกี  19 ฟรังกอฟสกี  20 แชลิญสกี  21 ยุชเวียก  22 ฟาเบียญสกี  23 กอฟนัตสกี  24 ชฟีแยร์ตช็อก  25 แฮลิก  26 ปูคัตช์  ผู้ฝึกสอน: โซซา  |  1 ชแชนส์นือ  2 ปียอนต์กอฟสกี  3 ดาวีดอวิตช์  4 แกญจอรา  5 แบดนาแร็ก  6 กอซวอฟสกี  8 ลีแนตตือ  9 แลวันดอฟสกี (c)  10 กรือคอเวียก  11 ชฟีแดร์สกี  12 สกอรุปสกี  13 รือบุส  14 กลิค  15 กลิก  16 มอแดร์  17 ปวาแคตา  18 แบแรชึญสกี  19 ฟรังกอฟสกี  20 แชลิญสกี  21 ยุชเวียก  22 ฟาเบียญสกี  23 กอฟนัตสกี  24 ชฟีแยร์ตช็อก  25 แฮลิก  26 ปูคัตช์  ผู้ฝึกสอน: โซซา  |  |