stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกรซ เคลลี

| เจ้าหญิงเกรซ |
| --- | --- |

เจ้าหญิงพระชายาแห่งโมนาโก
ดำรงพระยศ: 18 เมษายน 1956 – 14 กันยายน 1982   (26 ปี 149 วัน)
ก่อนหน้า: กีแลน ดอม็องแฌ
ถัดไป: ชาร์ลีน วิตต์สท็อก

ประสูติ: 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929(1929-11-12) โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแฮเนอมันน์ ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐ
สิ้นพระชนม์: 14 กันยายน ค.ศ. 1982(1982-09-14) (52 ปี) โรงพยาบาลโมนาโก ประเทศโมนาโก
ฝังพระศพ: 18 กันยายน ค.ศ. 1982 อาสนวิหารแม่พระปฏิสนธินิรมล มอนาโก-วีล ประเทศโมนาโก
พระสวามี: เจ้าชายแรนีเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก (1956–1982)
พระบุตร:   เจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์  เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก  เจ้าหญิงสเตฟานี เคาน์เตสแห่งโพลีญัก 
ราชวงศ์: กรีมัลดี (เสกสมรส)
พระบิดา: จอห์น บี. เคลลี ซีเนียร์
พระมารดา: มาร์กาเรต แคเทอริน เมเจอร์
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
อาชีพ: นักแสดง (1950–1956)
ลายพระอภิไธย: 
| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าหญิงเกรซ |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Serene Highness  (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Serene Highness (พระพุทธเจ้าค่ะ/เพคะ)
เจ้าหญิงเกรซแห่งโมนาโก หรือ เกรซ แพทริเซีย เคลลี (อังกฤษ: Grace Patricia Kelly; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929 – 14 กันยายน ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลอะแคเดมี ได้เสกสมรสกับเจ้าชายเรนิเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1956 เจ้าหญิงเกรซเป็นพระมารดาของเจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก
หลังการอภิเษกสมรสแล้ว เจ้าหญิงเกรซถือสัญชาติพร้อมกันสองสัญชาติ คือทั้งอเมริกันและโมนาโก ชีวิตที่เป็นดัง “เทพนิยาย” ทำให้พระองค์เป็นชาวอเมริกันผู้เลื่องลือและเป็นที่รักมากที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20[ต้องการอ้างอิง]
ครอบครัว

เกรซ เคลลีเกิดที่ย่านอีสฟอลล์ในเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวน 4 คนของนายแจ็คและนางมากาเร็ต เคลลี บิดาของเกรซเป็นบุตร 1 ใน 10 คนของครอบครัวชาวอเมริกันคาทอลิกที่อพยพมาจากสาธารณรัฐไอร์แลนด์ แจ็คผู้เป็นบิดาเคยเป็นวีรบุรุษของชาวอเมริกันมาแล้วจากการได้เหรียญทองโอลิมปิกมากถึง 3 เหรียญในแข่งขันเรือกรรเชียงคู่ในขณะที่กีฬาชนิดนี้กำลังเป็นที่นิยมสูงสุด แจ็คทำธุรกิจการค้าอิฐที่ใหญ่ที่สุดในฝั่งตะวันออกของสหรัฐฯ และประสบความสำเร็จในระดับมหาเศรษฐีคนหนึ่ง พี่น้องของแจ็คหลายคนประสบความสำเร็จในชีวิตด้านศิลปะ คนหนึ่งเป็นนักเขียนบทละครย่อยที่โด่งดัง อีกคนหนึ่งได้รับรางวัลพูลิตเซอร์
เมื่อ ค.ศ. 1935 แจ็ก หรือที่เรียกกันอย่างว่า จอห์น เคลลี ได้ลงสมัครรับการเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีในนามของพรรคเดโมแครตแต่ก็แพ้อย่างหวุดหวิด ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์ได้แต่งตั้งแจ็กเป็นประธานกรรมการพลศึกษาแห่งชาติซึ่งเป็นตำแหน่งทางประชาสัมพันธ์ที่ใช้ความมีชื่อเสียงด้านกีฬาของเขามาช่วยโน้มน้าวให้ชาวอเมริกันหันมาออกกำลังกายเพื่อสุขภาพมากขึ้น
มากาเร็ต มารดาของเกรซมีเชื้อสายเยอรมันที่เข้ารีตเป็นคาทอลิก เธอเองก็เก่งด้านกีฬา จบสาขาพลศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทมเพิลซึ่งต่อมาได้เป็นหัวหน้าภาควิชาพลศึกษาคนแรกของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
จอห์น บี เคลลี จูเนียร์พี่ชายของเกรซก็มีเชื้อไม่ทิ้งแถวของครอบครัว โดยเป็นนักกีฬาที่ชนะเลิศรางวัล “เจมส์ อี ซุลลิแวน” ซึ่งเป็นรางวัลสูงสุดสำหรับกีฬาสมัครเล่นของสหรัฐฯ เมื่อ ค.ศ. 1947 ในปี 1956 จอห์น จูเนียร์ยังได้รางวัลเหรียญทองแดงโอลิมปิกฤดูร้อนจากการแข่งขันเรือกรรเชียง และได้มอบเหรียญนี้เป็นของขวัญแต่งงานของน้องสาว
ชีวิตการแสดง

ตั้งแต่เด็ก เกรซก็มีเค้าลางว่าจะได้ทำงานในสายอาชีพการแสดง เกรซได้เป็นนางแบบเดินแฟชั่นในงานสังคมสาธารณะกุศลร่วมกับแม่และพี่สาว การแสดงครั้งแรกของเกรซมีขึ้นเมื่อเธอมีอายุเพียง 12 ขวบโดยการแสดงละครเรื่องหนึ่ง ในระหว่างการเรียนชั้นมัธยมปลาย เกรซได้แสดงทั้งละครและระบำ ในหนังสือรุ่น เพื่อน ๆ เธอเขียนทำนายไว้ว่าเธอจะได้เป็น “ดาราที่มีชื่อเสียงทั้งในจอเงินและทางวิทยุ”
เมื่อจบชั้นมัธยมปลาย เกรซตัดสินใจมุ่งสู่อาชีพการแสดง และได้เข้าศึกษาใน สถาบันศิลปะการแสดงอเมริกันในนิวยอร์ก ซึ่งเป็นสถานศึกษาที่ได้ผลิตดาราที่มีชื่อเสียงในวงการมาแล้วหลายคน เช่น แคทารีน เฮปเบิร์นและสเปนเซอร์ เทรซีเป็นต้น เกรซหารายได้มาจุนเจือค่าเล่าเรียนจากเป็นนางแบบ ระหว่างการศึกษา เกรซเป็นนักศึกษาที่ขยันมาก ใช้เครื่องอัดเสียงมาช่วยในการฝึกพูดจนได้ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ เธอได้เริ่มงานแสดงละครบรอดเวย์เป็นครั้งปฐมฤกษ์ และเมื่ออายุ 19 ปี เกรซจบการศึกษาด้วยการแสดงละครเรื่อง “เดอะฟิลาเดลเฟียสตอรี” ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในชีวิตการแสดงภาพยนตร์ของเธอ
ต่อมาเกรซได้เข้าสู่วงการโทรทัศน์และประสบความสำเร็จซึ่งนำไปสู่วงการจอเงินเป็นครั้งแรกโดยการเป็นตัวแสดงประกอบในภาพยนตร์เรื่อง “14 ชั่วโมง” (ค.ศ. 1951) เมื่ออายุ 22 ปี ภาพยนตร์เรื่องนี้เองที่ทำให้เกรซได้รับข้อเสนอมากหลายรายแต่เธอก็ปฏิเสธด้วยเกรงว่าจะขาดอิสรภาพในวงการละคร
แต่อย่างไรก็ดี เมื่อเกรซได้รับโทรเลขจากผู้กำกับภาพยนตร์ฮอลลีวูดให้มาแสดงนำคู่กับแกรี คูเปอร์ ในเรื่อง “ไฮนูน” ซึ่งได้แม้จะได้รับรางวัลออสการ์ 2 ถึงรางวัล แต่เกรซก็ยังไม่พอใจและสมัครเข้ารับการฝึกจากครูฝึกสอนการแสดง ซึ่งมีผลให้ได้รับบทบาทเป็นผู้แสดงประกอบในภาพยนตร์ที่แสดงโดยคล๊าก เกเบิลและเอวา การ์ดเนอร์ในเรื่อง “โมแกมโบ” (ค.ศ. 1953) ที่ถ่ายทำในป่าประเทศเคนยา การฝึกฝนต่อดังกล่าว มีผลให้เกรซได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ส่งให้เกรซขึ้นชั้นในระดับดารา
ผู้กำกับชื่อดังคือ อัลเฟรด ฮิชค็อก ได้ให้เกรซสวมบทบาทนางเอกในภาพยนตร์ประเภทลึกลับตื่นเต้นหลายเรื่อง รวมทั้งเรื่อง “เรียร์ วินโดว์” คู่กับเจมส์ สจ๊วตซึ่งทำให้เกรซเป็นที่เลื่องลือไปทั่วประเทศ ฮิชค็อกได้ให้เกรซแสดงอีกหลายเรื่องจนที่เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก ใน ค.ศ. 1955 เคลลีได้รับรางวัลอะแคเดมีในฐานะนักแสดงยอดเยี่ยมในเรื่อง “เด็กบ้านนอก” (The Country Girl)
เรื่องสุดท้ายที่เกรซนำแสดงได้แก่เรื่อง “สังคมชั้นสูง” (High Society – ค.ศ. 1956) ภาพยนตร์เพลงที่ดัดแปลงจากเรื่อง “เดอะฟิลาเดลเฟียสตอรี” ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับเรื่องที่เกรซใช้แสดงเพื่อจบการศึกษาดังกล่าวในตอนต้น
แม้ชีวิตการเป็นนักแสดงภาพยนตร์ของเกรซ เคลลีจะมีช่วงเวลาเพียง 5 ปี และแสดงไปเพียง 11 เรื่อง ความสวยและเสน่ห์ของเกรซได้ประทับลงไปในความทรงจำของคนอมเริกันและนักชมภาพยนตร์ในยุคนั้นอย่างไม่มีวันลืมเลือน
การสิ้นพระชนม์

เจ้าหญิงเกรซสิ้นพระชนม์ในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1982 ด้วยพระชนมายุ 52 พรรษา เจ้าหญิงเกรซและเจ้าหญิงสเตฟานีพระราชธิดาได้ขับรถมุ่งสู่โมนาโกจากที่ประทับในชนบท พระองค์ประชวรกะทันหันด้วยโรคเส้นพระโลหิตแตกในพระมัตถลุงค์ ทำให้รถโรเวอร์ที่ทรงขับอยู่พลิกคว่ำตกจากไหล่เนินที่สูงหลายตลบ และสิ้นพระชนม์ในวันรุ่งขึ้น มีการโจษจันกันว่าจุดเกิดเป็นถนนช่วงโค้งที่เดียวกันกับที่ใช้เป็นฉากภาพยนตร์ แต่พระโอรสทรงปฏิเสธ เจ้าหญิงสเตฟานีได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย
พระศพของเจ้าหญิงเกรซได้รับการฝังไว้ในโบสถ์เซนต์นิโคลาส ประเทศโมนาโก และต่อมาพระศพเจ้าชายเรนีเยก็ถูกฝังไว้เคียงของเจ้าหญิงเกรซหลังจากสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 2005 มีประชาชนมากกว่า 100 ล้านคนที่ชมการถ่ายทอดพิธีฝังพระศพเจ้าหญิงเคลลี
หลังการสิ้นพระชนม์

ชีวิตในราชวงศ์เริ่มเปลี่ยนไป สิ่งที่ทุกคนเป็นห่วงคือพระพลานามัยของเจ้าชายเรนิเย นับตั้งแต่การจากไปของเจ้าหญิงเกรซ เคลลี่ อีกทั้งความประพฤติของพระราชธิดาทั้งสองพระองค์ ที่ไม่เคยนำความชื่นใจมาเลย โดยเฉพาะเจ้าหญิงสเตฟานีที่มีความประพฤติ ไปในทางลบด้านชู้สาวเสียมากกว่า ส่วนเจ้าชายอัลแบร์ก็คงตำแหน่งเจ้าชายเพลย์บอยไม่เสื่อมคลาย
ทั้งนี้เจ้าชายเรนิเยทรงรับการรักษาในโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2005 หลังจากทรงพระประชวรจากพระอาการของพระปัปผาสะติดเชื้อ เมื่อวันที่ 22 มีนาคม อาการทรุดลง เมื่อวันที่ 1 เมษายน สำนักพระราชวังโมนาโกก็แถลงว่า เจ้าชายอัลแบร์จะทรงขึ้นสำเร็จราชการแทนพระองค์ สำนักพระราชวังโมนาโกแถลงว่าเจ้าชายเรนิเยสิ้นพระชนม์แล้วเมื่อเวลา 04.35 น. ด้วยพระชันษา 81 ปี โดยมีเจ้าชายอัลแบร์ประทับอยู่เคียงข้าง
แหล่งข้อมูลอื่น

เกรซ เคลลี ในข้อมูลอินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แผนภูมิการสืบราชวงศ์ของเจ้าชายอัลแบร์  เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายชื่อเครือญาติเจ้าหญิงเกรซ  เก็บถาวร 2007-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | เกรซ เคลลี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีแลน มารี ฟร็องซัว ดอม็องแฌ |  | เจ้าหญิงพระชายาแห่งโมนาโก   (19 เมษายน พ.ศ. 2499 – 14 กันยายน พ.ศ. 2525) |  | ชาร์ลีน ไลเน็ตต์ วิตต์สท็อก |
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เจเน็ต เกย์เนอร์ (1928)  แมรี พิกฟอร์ด (1929)  นอร์มา เชียเรอร์ (1930)  มารี เดรสส์เลอร์ (1931)  เฮเลน เฮส์ (1932)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1933)  โกลแด็ต กอลแบร์ (1934)  เบตตี เดวิส (1935)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1936)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1937)  เบตตี เดวิส (1938)  วิเวียน ลีห์ (1939)  จิงเจอร์ รอเจอส์ (1940) 
1941–1960:  โจน ฟอนเทน (1941)  เกรียร์ การ์สัน (1942)  เจนนิเฟอร์ โจนส์ (1943)  อิงกริด เบิร์กแมน (1944)  โจน ครอว์ฟอร์ด (1945)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1946)  โลเรตตา ยัง (1947)  เจน ไวแมน (1948)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1949)  จูดี ฮอลิเดย์ (1950)  วิเวียน ลีห์ (1951)  เชอร์ลีย์ บูท (1952)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953)  เกรซ เคลลี (1954)  อันนา มัญญานี (1955)  อิงกริด เบิร์กแมน (1956)  โจแอนน์ วูดเวิร์ด (1957)  ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (1958)  ซีมอน ซีญอแร (1959)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1960) 
1961–1980:  โซเฟีย ลอเรน (1961)  แอนน์ แบนครอฟต์ (1962)  แพตทริเซีย นีล (1963)  จูลี แอนดรูส์ (1964)  จูลี คริสตี (1965)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1966)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1967)  แคทารีน เฮปเบิร์น/บาร์บรา สไตรแซนด์ (1968)  แมกกี สมิธ (1969)  เกลนดา แจ็กสัน (1970)  เจน ฟอนดา (1971)  ไลซา มินเนลลิ (1972)  เกลนดา แจ็กสัน (1973)  เอลเลน เบอร์สติน (1974)  หลุยส์ เฟลตเชอร์ (1975)  เฟย์ ดันนาเวย์ (1976)  ไดแอน คีตัน (1977)  เจน ฟอนดา (1978)  แซลลี ฟิลด์ (1979)  ซิสซี สเปเซก (1980) 
1981–2000:  แคทารีน เฮปเบิร์น (1981)  เมริล สตรีป (1982)  เชอร์ลีย์ แม็กเลน (1983)  แซลลี ฟิลด์ (1984)  เจอรัลดีน เพจ (1985)  มาร์ลี แมตลิน (1986)  แชร์ (1987)  โจดี ฟอสเตอร์ (1988)  เจสซิกา แทนดี้ (1989)  เคที เบตส์ (1990)  โจดี ฟอสเตอร์ (1991)  เอ็มมา ทอมสัน (1992)  ฮอลลี ฮันเตอร์ (1993)  เจสซิกา แลงจ์ (1994)  ซูเซิน ซาแรนดอน (1995)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)  เฮเลน ฮันต์ (1997)  กวินเน็ธ พัลโทรว์ (1998)  ฮิลารี สแวงก์ (1999)  จูเลีย โรเบิตส์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  แฮลลี เบร์รี (2001)  นิโคล คิดแมน (2002)  ชาร์ลิส โตรน (2003)  ฮิลารี สแวงก์ (2004)  รีส วิเธอร์สปูน (2005)  เฮเลน เมียร์เรน (2006)  มารียง กอตียาร์ (2007)  เคต วินสเล็ต (2008)  ซานดรา บุลล็อก (2009)  นาตาลี พอร์ตแมน (2010)  เมริล สตรีป (2011)  เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)  เคต แบลนเชตต์ (2013)  จูลีแอนน์ มัวร์ (2014)  บรี ลาร์สัน (2015)  เอมมา สโตน (2016)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)  โอลิเวีย โคลแมน (2018)  เรเน เซลเวเกอร์ (2019)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2020)  เจสซิกา แชสเตน (2021)  มิเชล โหย่ว (2022)  เอมมา สโตน (2023) 
↑  "The Philadelphia Inquirer from Philadelphia, Pennsylvania on May 7, 1955 · Page 1". Newspapers.com (ภาษาอังกฤษ).
↑  "1982: Hollywood princess dead" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 1982-09-14. สืบค้นเมื่อ 2021-07-06.
เกรซ เคลลีในการแสดงแบบชุดกลางคืนในภาพยนตร์เรื่อง High Noon
หลุมพระศพของเกรซ เคลลี ที่โบสถ์เซนต์นิโคลาส
ปูนซีเมนต์เอเซีย

| --- | --- |

ประเภท: วัสดุก่อสร้าง
อุตสาหกรรม: การก่อสร้าง
รูปแบบ: บริษัทมหาชน
ก่อนหน้า: บริษัท ปูนซีเมนต์เอเซีย จำกัด 23 สิงหาคม พ.ศ.2532-1 กรกฎาคม พ.ศ.2539
ก่อตั้ง: 23 สิงหาคม พ.ศ. 2532
สำนักงานใหญ่: 23/124 รอยัลซิตี้อเวนิว ถนนพระราม 9 แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง  กรุงเทพมหานคร 10310
บุคลากรหลัก: นาย ชอง โท ประธานกรรมการ
ผลิตภัณฑ์: ปูนซีเมนต์
เว็บไซต์: https://www.asiacement.co.th/th
บริษัท ปูนซีเมนต์เอเซีย จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: ASIA CEMENT PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ: ACC)   บริษัทดำเนินธุรกิจเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายปูนซีเมนต์ รายใหญ่แห่งหนึ่งในประเทศไทย จดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัดมหาชนตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม 2539 ปัจจุบันปูนซีเมนต์เอเชีย มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ เลขที่ 23/124-128 ซอยศูนย์วิจัย ถนนพระราม 9 แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 10310 โดยผลิตและจัดจำหน่ายปูนซีเมนต์ภายใต้ชื่อ "ปูนดอกบัว" และมีบริษัทผลิตและจำหน่ายคอนกรีตผสมเสร็จ คือบริษัท เอเซียผลิตภัณฑ์ซีเมนต์ จำกัด เป็นบริษัทในเครือ
ประวัติ

บริษัทได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นบริษัทจำกัด และถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2532 ประกอบธุรกิจผลิตและจัดจำหน่ายปูนซีเมนต์ โดยได้ทำการก่อสร้างโรงงานปูนซีเมนต์ขึ้นบนเนื้อที่กว่า 1,000 ไร่ ที่ตำบลพุกร่าง อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี และได้จัดตั้งเป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทมหาชนจำกัด ด้วยทุนจดทะเบียน 4,670,523,072 บาท ในวันที่ 2 กรกฎาคม 2539 ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 บริษัท ปูนซีเมนต์เอซีย จำกัด (มหาชน) ควบรวมกิจการกับบริษัทชลประทานซีเมนต์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งจดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2499 รัฐบาลสมัยนั้นได้มีมติให้สร้างเขื่อนอเนกประสงค์เพื่อใช้ผลิตกระแสไฟฟ้า และ เพื่อประโยชน์ในด้านการชลประทานขึ้นเป็นแห่งแรกในประเทศไทยที่ อำเภอสามเงา จังหวัดตาก โดยได้รับพระราชทานพระปรมาภิไธยให้เป็นชื่อของเขื่อนแห่งนี้ว่า เขื่อนภูมิพล    บริษัทชลประทานซีเมนต์ จำกัด (มหาชน) มีโรงงานปูนซีเมนต์ 2 แห่ง ที่อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ และอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
การประกอบธุรกิจ

ปูนตราดอกบัว
ปูนสำเร็จรูป บัวมอร์ตาร์
บัวคอนกรีต
ข่าวสารและอ้างอิง

ข่าวปูนซีเมนต์เอเซียเปิด “โรงไฟฟ้าลมร้อน” จ.สระบุรี
สมาชิกสมาคมอุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ไทย
โครงการเขื่อนภูมิพล
ข่าวปูนเอเซีย ผลิตปูนฟอกอากาศ
2ยักษ์ปูนซีเมนต์แข่งดุ ชิงเมกะโปรเจ็กต์รัฐฯ-ปักฐานต่างแดน
1 2  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-25. สืบค้นเมื่อ 2019-04-26.
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-25. สืบค้นเมื่อ 2019-04-25.
1 2  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-07-17. สืบค้นเมื่อ 2019-04-25.
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-25. สืบค้นเมื่อ 2019-04-25.
↑  https://www.home.co.th/hometips/detail/75892-%E2%80%98%E0%B8%9B%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E2%80%99%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%8B%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%9B%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%9F%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8-%E0%B9%81%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%8A%E0%B8%B2
↑  http://www.thansettakij.com/content/134322
แลบราดอร์

| แลบราดอร์ |
| --- | --- |
   ธง
สมญา: "The Big Land"
คำขวัญ: Munus splendidum mox explebitur สำหรับ'Our splendid task will soon be fulfilled'
เพลง: "Ode to Labrador"
แลบราดอร์ (สีแดง)
พิกัด: 54°N 62°W﻿ / ﻿54°N 62°W﻿ / 54; -62
ประเทศ: แคนาดา
รัฐ: รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์
ถูกยกให้แก่บริเตนใหญ่โดยสนธิสัญญาปารีส: 1763
เป็นส่วนหนึ่งของรัฐโลเออร์แคนาดา: 1791
ย้ายมาอยู่ในอาณานิคมนิวฟันด์แลนด์: 1809
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 294,330 ตร.กม. (113,640 ตร.ไมล์)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 26,655 คน
 • ความหนาแน่น: 0.091 คน/ตร.กม. (0.23 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC−4 (AST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−3 (ADT)
: UTC−3:30 (NST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−2:30 (NDT)
MP: 1
MHA: 4
Ethnic groups: อังกฤษ, Innu, Inuit, Métis
แลบราดอร์ (อังกฤษ: Labrador) เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมในรัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ของประเทศแคนาดา เป็นพื้นที่หลักบนแผ่นดินใหญ่ของรัฐและครอบคลุมพื้นที่ 71% ของรัฐ แต่มีประชากรเพียง 6% เท่านั้น แลบราดอร์มีช่องแคบเบลล์ไอล์คั่นกับเกาะนิวฟันด์แลนด์ แลบราดอร์เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดและอยู่เหนือสุดในสี่รัฐทางมหาสมุทรแอตแลนติก
แลบราดอร์ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ทางทิศตะวันออกของคาบสมุทรแลบราดอร์ มีอาณาเขตติดกับรัฐเกแบ็ก ทางทิศตะวันตกและทิศใต้ แลบราดอร์มีพรมแดนทางบกไม่มากที่ติดกับดินแดนนูนาวุต บนเกาะคิลลินิก
ไดนาสตี้เซรามิค

| --- | --- |

ประเภท: วัสดุก่อสร้าง
อุตสาหกรรม: อสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง
รูปแบบ: บริษัทมหาชน SET:DCC
ก่อตั้ง: 1 สิงหาคม พ.ศ. 2532
สำนักงานใหญ่: 37/7 ถนนสุทธิสารวินิจฉัย แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง กทม.
บุคลากรหลัก: นาย รุ่งโรจน์ แสงศาสตรา  (ประธานกรรมการและประธานกรรมการบริหาร)  พลเอก ยุทธศักดิ์ ศศิประภา (ประธานกรรมการตรวจสอบ)
ผลิตภัณฑ์: กระเบื้องเซรามิค
เว็บไซต์: http://www.dynastyceramic.com
บริษัท ไดนาสตี้เซรามิค จำกัด (มหาชน)  (อังกฤษ: DYNASTY CERAMIC PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:DCC)  บริษัทประกอบธุรกิจหลักเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายกระเบื้องเซรามิค กาวยาแนว รวมทั้งผลิตภัณฑ์ที่ซื้อมาจากบริษัทย่อย โดยเป็นผู้จัดจำหน่ายกระเบื้องเซรามิคทั้งหมด
ประวัติ

บริษัทเริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2532 ใช้ชื่อว่าบริษัท โรแยลฟลอร์ไทล์จำกัด ประกอบธุรกิจหลักเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายกระเบื้องเซรามิคภายใต้เครื่องหมายการค้า ไดนาสตี้ ไทล์ท้อป  โทมาฮ็อค  จากัวร์ นาวาร์ และเข้าเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 3 มกราคม 2535 และได้จดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชน เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2537
การประกอบธุรกิจ

บริษัทประกอบธุรกิจหลักเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายกระเบื้องเซรามิค และเริ่มเป็นผู้ผลิตกาวยาแนวในปี 2553 โดยรับซื้อสินค้าทั้งหมดที่ผลิตจากบริษัท ไทล์ ท้อป อินดัสตรี้ จำกัด (มหาชน) ซึ่งผลิตกระเบื้องปูพื้นและบุผนังในราคาขายส่งมาจัดจำหน่าย รวมทั้งสั่งซื้อผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับกระเบื้อง เช่น กาวซีเมนต์,บัวกาบกล้วยและกาวยาแนว มาจัดจำหน่ายผ่านบริษัทย่อย 3 บริษัท คือ บริษัท พิค แอนด์ เปย์ จำกัด บริษัท เมืองทองเซรามิค จำกัด และ บริษัท เวิลด์ไวด์ เซรามิค จำกัด ที่บริษัทได้เข้าไปลงทุนถือหุ้นมากกว่า 96% เมื่อปลายปี 2548 เพื่อทำตลาดขายปลีกเองในรูปตลาดนัดกระเบื้องฯ  มีผลทำให้บริษัทสามารถขายสินค้าได้มากขึ้น
ณ.สิ้นปี 2555 บริษัทมีคลังสาขาทั่วประเทศรวมประมาณ 192 แห่งนอกจากนั้นยังจำหน่ายให้ผู้แทนจำหน่ายในประเทศอีกประมาณ 179 ราย และส่งไปขายยังต่างประเทศ เช่น ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย แอฟริกาใต้ บรูไน มัลดิฟ อินโด จีน ศรีลังกา พม่า ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ เกาหลี ญี่ปุ่น แคนาดา ฟิจิ ลาว กัมพูชา
กระเบื้องที่บริษัทและบริษัทย่อยผลิตประกอบด้วย
กระเบื้องเซรามิคปูพื้นและบุผนัง ภายใต้เครื่องหมายการค้า“ไดนาสตี้” (Dynasty)
กระเบื้องเซรามิคปูพื้นและบุผนัง ภายใต้เครื่องหมายการค้า“ไทล์ ท้อป” (Tiletop)
กระเบื้องเซรามิคปูพื้นและบุผนัง ภายใต้เครื่องหมายการค้า“โทมาฮอก” (Tomahawk)
กระเบื้องเซรามิคปูพื้นและบุผนัง ภายใต้เครื่องหมายการค้า“จากัวร์ ” (Jaguar)
กระเบื้องเซรามิคปูพื้นและบุผนัง ภายใต้เครื่องหมายการค้า“แอนนา” (Anna)
กระเบื้องเซรามิคปูพื้นและบุผนัง ภายใต้เครื่องหมายการค้า“แวลู่” (Value)
กระเบื้องเซรามิคปูพื้นและบุผนัง ภายใต้เครื่องหมายการค้า“มัสแตง” (Mustang
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 5 เมษายน 2556
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | นาย รุ่งโรจน์ แสงศาสตรา | 100,000,000 | 24.51% |
| 2 | นาย วิบูลย์ วัชรสุรังค์ | 35,034,010 | 8.59% |
| 3 | นาย ชัยสิทธิ์ วิริยะเมตตากุล | 21,540,000 | 5.28% |
| 4 | นาย มนต์รัก แสงศาสตรา | 20,000,000 | 4.90% |
| 5 | นาย มารุต แสงศาสตรา | 20,000,000 | 4.90% |
ชาวพม่าในประเทศไทย

| ထိုင်းနိုင်ငံရှိမြန်မာမျာ |
| --- | --- |
ชาวไทใหญ่เฉลิมฉลองงานประเพณีปอยส่างลองที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ประชากรทั้งหมด
1,418,472 (พ.ศ. 2557)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
สมุทรสาคร แม่ฮ่องสอน ตาก กรุงเทพมหานคร เชียงใหม่ ระนอง เชียงราย
ภาษา
ภาษาพม่า, ภาษามอญ, ภาษาไทใหญ่, ภาษาไทยถิ่นเหนือและภาษาพื้นเมืองต่างๆ ของประเทศพม่า ภาษาไทย
ศาสนา
พุทธนิกายเถรวาท ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวพม่าพลัดถิ่น พม่า กะเหรี่ยง มอญ ไทใหญ่ 
ชาวพม่าในไทย (พม่า: ထိုင်းနိုင်ငံရှိမြန်မာများ) เป็นชาวต่างชาติที่มาอาศัยอยู่ในประเทศไทยมากที่สุด จากการสำรวจใน พ.ศ. 2557 พบว่ามีชาวพม่ากว่า 1,418,472 ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย แบ่งเป็น ชาย 812,798 คน และหญิง 605,674 คน หรือคิดเป็น 70% ของชาวพม่าที่อาศัยอยู่นอกประเทศ ชาวพม่าในไทยส่วนใหญ่แบ่งเป็น 3 กลุ่มคือ แรงงานมีฝีมือ แรงงานไร้ฝีมือ และ ผู้อพยพหนีความขัดแย้ง
ชาวพม่าส่วนใหญ่จะเป็นแรงงานไร้ฝีมือในอุตสหกรรมการประมง โรงงานอาหารทะเลแปรรูป แรงงานก่อสร้าง อุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม และงานบริการต่าง ๆ ในประเทศไทย มหาวิทยาลัยแมคควอรี่ประเมินว่ามีการส่งเงินจากไทยไปพม่าเฉลี่ยมากกว่า 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี การย้ายถิ่นฐานเข้ามาในไทยของชาวพม่าเริ่มขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังการรัฐประหารของนายพลเนวี่นที่ทำให้พม่ากลายเป็นสังคมนิยมและการพัฒนาเศรษฐกิจหยุดชะงัก แรงงานชาวพม่ามีส่วนช่วยในการสร้างเศรษฐกิจไทยเป็นอย่างมาก โดยมีส่วนร่วมประมาณ 5 ถึง 6.2% ของจีดีพีประเทศไทย
จังหวัดสมุทรสาครเป็นจังหวัดที่ชาวพม่าเข้ามาอาศัยอยู่มากที่สุดในประเทศไทย คาดว่ามีชาวพม่าราว 200,000 คนในจังหวัด ส่วนพื้นที่ ๆ มีชาวพม่าอาศัยอยู่มากที่สุดรองลงมาคือ แม่สอด และ ระนอง
ใน พ.ศ. 2546 รัฐบาลไทยและพม่าได้ร่วมลงนามในหนังสือบันทึกข้อตกลง เพื่อให้แรงงานที่หลั่งไหลเข้ามานี้เป็นแรงงานถูกกฎหมายและแก้ปัญหาการลักลองเข้าเมืองผิดกฎหมาย มีการใช้กระบวนการพิสูจน์สัญชาติโดยแรงงานข้ามชาติจะได้รับหนังสือเดินทางชั่วคราวและใบรับรองให้ทำงานในประเทศไทยได้เป็นเวลา 2 ปี พร้อมสิทธิคุ้มครองแรงงาน
ชาวพม่าอพยพราว 150,000 คน อาศัยอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยทางการ 9 แห่งบริเวณชายแดนไทย–พม่า ค่ายที่ใหญ่ที่สุดคือค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาที่ก่อตั้งขึ้นมาตั้งแต่ พ.ศ. 2527 ใน พ.ศ. 2557 รัฐบาลไทยประกาศแผนการส่งกลับผู้ลี้ภัย ที่อาศัยอยู่ในค่ายลี้ภัยช่วง 2 ทศวรรษที่ผ่านมากลับประเทศ
ดูเพิ่ม

ความสัมพันธ์พม่า–ไทย
ชาวไทยในพม่า
แหล่งข้อมูลอื่น

Myanmar Migrants to Thailand: Economic Analysis and Implications for the Development of Myanmar
| ด ค กกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย แยกตามตระกูลภาษา |
| --- | --- |
ออสโตรเอเชียติก:  กะซอง  กะเลิง  กันซิว  กินตัก  กูย (ส่วย)  ขมุ  เขมร  ชอง  ซะโอจ  ซำเร (สำเหร่)  โซ่ (ทะวึง)  ญวน (เวียดนาม)  ญัฮกุร (ชาวบน)  บรู  ปรัย  ปลัง  ปะหล่อง (ดาระอั้ง)  พะล็อก  มลาบรี (ผีตองเหลือง)  ม็อก  มอญ (รามัญ)  มัล  มานิ  เยอ  ลเวือะ  ละเม็ด  ลัวะ  โส้ 
ขร้า-ไท:  กาว  กุลา  เขิน  คำตี้  ซัมซัม  ญ้อ  ไทดำ (ไทโซ่ง)  ไทยใต้  ไทยเบิ้ง  ไทยสยาม  ไทยอีสาน  ไทหย่า  ไทเหนือ  ไทใหญ่ (เงี้ยว)  ผู้ไท  พวน  ยวน  ยอง  ยั้ง  โย้ย  ลาว เขมรลาวเดิม  ลาวกา  ลาวจิ่ว  ลาวเวียง  ลาวครั่ง  ลาวตี้  ลาวแง้ว  ลาวหล่ม  ลื้อ  แสก 
จีน-ทิเบต:  กระแซ  ก่อ (อึมปี้)  กฺ๋อง  กะชีน  กะยัน (กะเหรี่ยงคอยาว)  กะเหรี่ยง สะกอ  โป  กะยา  จีน กวางตุ้ง  แคะ  แต้จิ๋ว  เปอรานากัน  ไหหลำ  ฮกเกี้ยน  ฮ่อ  ทวาย  บีซู  ปะโอ  ผู้น้อย  พม่า  ลาหู่ (มูเซอ)  ลีซู (ลีซอ)  อ่าข่า (อีก้อ)  อาเค๊อะ 
ออสโตรนีเซียน:  จาม  ชวา  ฟิลิปปินส์  มลายู  มอแกน  มอแกลน  มักกะสัน  อูรักลาโวยจ 
ม้ง-เมี่ยน:  ม้ง (แม้ว)  อิ้วเมี่ยน (เย้า) 
อื่น ๆ:  เกาหลี  ญี่ปุ่น  เนปาล  ปากีสถาน  เปอร์เซีย  โปรตุเกส  ฝรั่ง  โรฮีนจา  ยิว  ออสเตรเลีย  อาหรับ  อินเดีย
ศุภาลัย

| --- | --- |

ประเภท: พัฒนาอสังหาริมทรัพย์
อุตสาหกรรม: อสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง
รูปแบบ: บริษัทมหาชน SET:SPALI
ก่อตั้ง: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2532
สำนักงานใหญ่: อาคารศุภาลัยแกรนด์ทาวเวอร์ 1011 ถนนพระราม 3 แขวงช่องนนทรี เขตยานนาวา กทม.
บุคลากรหลัก: ดร. ประทีป ตั้งมติธรรม (ประธานกรรมการ) นาย ไตรเตชะ ตั้งมติธรรม (กรรมการผู้จัดการ)
เว็บไซต์: https://www.supalai.com/
บริษัท ศุภาลัย จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: SUPALAI PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:SPALI) บริษัทและบริษัทย่อยประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและเพื่อการพาณิชย์ เป็นผู้ดำเนินการและเป็นเจ้าของโครงการบ้านอยู่อาศัยประเภท บ้านเดี่ยว บ้านแฝด ทาวน์เฮ้าส์ และอาคารชุด ในหลากหลายทำเลทั่วเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลรวมถึงต่างจังหวัด
ประวัติ

บริษัทเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2532 โดยเริ่มประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในลักษณะเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและเพื่อการพาณิชย์ ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 บริษัทได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนโดยใช้ชื่อว่า บริษัท ศุภาลัย จำกัด (มหาชน) บริษัทได้นำหุ้นสามัญเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ.2536 โดยหุ้นของบริษัท ศุภาลัย จำกัด (มหาชน) มีตัวอักษรย่อของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยว่า “SUPALI” แต่ในปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อย่อเป็น “SPALI”
การประกอบธุรกิจ

บริษัทย่อยจะเป็นผู้ดำเนินการและเป็นเจ้าของโครงการบ้านอยู่อาศัยประเภท บ้านเดี่ยว บ้านแฝด ทาวน์เฮ้าส์ และอาคารชุด ในหลากหลายทำเลทั่วเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลรวมถึงต่างจังหวัด จะเน้นตลาดกลุ่มลูกค้าผู้มีรายได้ปานกลางถึงผู้มีรายได้ระดับสูง โดยมุ่งเน้นที่จะพัฒนาโครงการปัจจุบันและก่อสร้างบ้านที่อยู่ระหว่างดำเนินการให้แล้วเสร็จ และส่งมอบให้แก่ลูกค้าตามกำหนด นอกจากนี้บริษัทยังเป็นผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประเภทอาคารสำนักงานให้เช่า คือ อาคารศุภาลัย แกรนด์ ทาวเวอร์ อาคารสำนักงานสูง 33 ชั้น บนถนนพระรามที่ 3 ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของบริษัท นอกจากนี้บริษัทยังดำเนินธุรกิจบริหารโครงการอสังหาริมทรัพย์รวมทั้งบริหารจัดการโรงแรม และสถานพักตากอากาศอีกด้วย
ปัจจุบันบริษัทมีบริษัทย่อยทั้งสิ้น 4 บริษัท ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์
บริษัท ศุภาลัย พรอพเพอร์ตี้ แมเนจเม้นท์ จำกัด (“SPM”)
บริษัท หาดใหญ่นครินทร์ จำกัด (“HN”)
การดำเนินงานร่วมกันและบริษัทย่อยในประเทศออสเตรเลีย (“AUS”)
บริษัท ศุภาลัยอิสาน จำกัด (“SPN”)
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 18 กรกฎาคม 2567
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | ดร. ประทีป ตั้งมติธรรม | 577,742,855 | 29.58% |
| 2 | บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด | 200,288,731 | 10.26% |
| 3 | นาง อัจฉรา ตั้งมติธรรม | 124,433,850 | 6.37% |
| 4 | SOUTH EAST ASIA UK (TYPE C) NOMINEES LIMITED | 52,479,626 | 2.69% |
| 5 | ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน) | 40,320,900 | 2.06% |