stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองทัพกัมพูชา

| กองยุทธพลเขมรภูมินท์   (กองทัพพระราชาณาจักรกัมพูชา) |
| --- | --- |
កងយោធពលខេមរភូមិន្ទ

ก่อตั้ง: พ.ศ. 2496  คำขวัญประจำกองทัพ ปกป้องพระราชาอาณาจักรกัมพูชา เทิดพระเกียรติองค์พระมหากษัตริย์
เหล่า:  กองทัพบกกัมพูชา    กองทัพเรือกัมพูชา    กองทัพอากาศกัมพูชา    กองราชอาวุธหัตถ์
กองบัญชาการ:  ราชธานีพนมเปญ, พระราชอาณาจักรกัมพูชา
ผู้บังคับบัญชา
จอมทัพ: พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี
ผบ. สูงสุด: สมเด็จมหาบวรธิบดี ฮุน มาแณต
รมว.กลาโหม: พลเอก เตีย เซ็ยฮา
กำลังพล
อายุเริ่มบรรจุ: 18-60
ประชากร วัยบรรจุ: 3,980,995 ชาย, อายุ 18–49 (2010 est.), 3,970,244 หญิง, อายุ 18–49 (2010 est.)
ประชากร ฉกรรจ์: 2,751,618 ชาย, อายุ 18–49 (2010 est.), 2,835,807 หญิง, อายุ 18–49 (2010 est.)
ประชากรวัยถึงขั้น ประจำการทุกปี: 175,497 ชาย (2010 est.), 172,788 หญิง (2010 est.)
ยอดประจำการ: 124,000
ยอดสำรอง: 192,000
รายจ่าย
งบประมาณ: 445 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (FY01 est.)
ร้อยละต่อจีดีพี: 3% (2010)
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตนอกประเทศ:  จีน    รัสเซีย   บัลแกเรีย  อินเดีย  เช็กเกีย  โปแลนด์  เกาหลีใต้  สหรัฐอเมริกา  เบลเยียม  อิสราเอล  อินโดนีเซีย  มาเลเซีย  ฟิลิปปินส์
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ: ประวัติศาสตร์การทหารของกัมพูชา สงครามกลางเมืองกัมพูชา  กรณีพิพาทพรมแดนไทย–กัมพูชา 
ยศ: ยศทหารกองทัพกัมพูชา
กองทัพพระราชาณาจักรกัมพูชา มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า กองยุทธพลเขมรภูมินท์ (เขมร: កងយោធធពលខេមរភូមិន្ទ; กงโยธพลเขมรภูมินฺท, ฝรั่งเศส: Forces armées royales khmères; FARK) เป็นกำลังทหารแห่งชาติของประเทศกัมพูชา มีองค์พระมหากษัตริย์กัมพูชา พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนีทรงเป็นจอมทัพ (เทียบเท่าผู้บัญชาการทหาร) และ สมเด็ต ฮุน เซ็น เป็นจอมพล กองทัพกัมพูชาประกอบด้วยกองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศและกองกำลังพิเศษ
ประวัติ > กองทัพเขมร (2496-2513)

กองทัพพระราชอาณาจักรกัมพูชาก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 ภายใต้สนธิสัญญาฝรั่งเศส - เขมร สนธิสัญญานี้ทำให้เกิดการสิ้นสุดของสถานะรัฐในอารักขาของฝรั่งเศสและทำให้กัมพูชาได้รับสิทธิในการบริหารจัดการกิจการทหารของตนเป็นครั้งแรก ในช่วงเริ่มแรกบทบาทของกองทัพมีดังต่อไปนี้:
เพื่อรักษาอธิปไตยของชาติและปกป้ององค์พระมหากษัตริย์
เพื่อความมั่นคงความมั่นคงทางสังคมและการเคารพในกฎหมาย และเพื่อปกป้องราชอาณาจักรกัมพูชา
มีกองกำลัง 50,000 นาย กองทัพเขมร ได้จัดขึ้นที่ระดับกองพันภายใต้ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพบกประมุขแห่งรัฐ ในช่วงเริ่มต้นของกองทัพนี้ไม่มีอาวุธอะไรมากกว่าปืนเล็กยาวปลอมที่ทำด้วยไม้เพื่อลวงกองทหารเวียดมิญ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้กษัตริย์นโรดมสีหนุทรงจำใจลงนามในสนธิสัญญากับเวียดนามซึ่งไม่เป็นผลดีต่อกัมพูชาอย่างมาก ส่งผลให้กัมพูชาเสียดินแดนจำนวนมากให้แก่เวียดนามเหนือ
บุคลากร > กำลังพลประจำการ

| --- | --- |
กองทัพ: กำลังพล
 กองทัพบก: 115,000
กองทัพเรือ: 10,400
 กองทัพอากาศ: 1,200
 กองกำลังปฏิบัติการพิเศษ: 3,200
 กองราชอาวุธหัตถ์: 2,000
รวม: 131,800'
ภาค

กองยุทธพลเขมรภูมินทร์แบ่งเขตทหารตามสภาพภูมิศาสตร์ออกเป็น 5 ภูมิภาคทหารและ 1 ภูมิภาคทหารพิเศษ แต่ละภูมิภาคดูแลขึ้นตรงต่างๆ ที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาตามเมืองและจังหวัดต่าง ๆ ดังนี้:
ภาคที่ 1: มีกองบัญชาการอยู่ที่จังหวัดสตึงแตรง รับผิดชอบดูแลจังหวัดสตึงแตรง จังหวัดรัตนคีรี และจังหวัดมณฑลคีรี
ภาคที่ 2: มีกองบัญชาการอยู่ที่จังหวัดกำปงจาม รับผิดชอบดูแลจังหวัดกำปงจาม จังหวัดไพรแวง จังหวัดสวายเรียง และจังหวัดกำปงธม
ภาคที่ 3: มีกองบัญชาการอยู่ที่จังหวัดกำปงสปือ รับผิดชอบดูแลจังหวัดกำปงสปือ จังหวัดตาแก้ว จังหวัดกำปอต จังหวัดพระสีหนุ จังหวัดเกาะกง และจังหวัดแกบ
ภาคที่ 4: มีกองบัญชาการอยู่ที่จังหวัดเสียมราฐ รับผิดชอบดูแลจังหวัดเสียมราฐ จังหวัดอุดรมีชัย และจังหวัดพระวิหาร
ภาคที่ 5: มีกองบัญชาการอยู่ที่จังหวัดพระตะบอง รับผิดชอบดูแลจังหวัดพระตะบอง จังหวัดโพธิสัตว์ จังหวัดบันทายมีชัย และจังหวัดไพลิน
ภาคพิเศษ: มีกองบัญชาการอยู่ที่กรุงพนมเปญ รับผิดชอบดูแลจังหวัดกำปงชนัง จังหวัดกันดาล และเขตราชธานีกรุงพนมเปญ
ค่ายที่มีชื่อเสียง: ค่ายฝึกหน่วยพลร่มแห่งกองทัพกัมพูชา ค่ายถอกดอว์พนมชัย จังหวัดกันดาล
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา

กองทัพบกกัมพูชาเป็นเหล่าทัพที่สำคัญที่สุดในจำนวน 3 เหล่าทัพ อาวุธส่วนมากของกัมพูชาจะเป็นอาวุธที่ได้รับการบริจาคหรือซื้อมาจากค่ายสังคมนิยมเดิมอย่างรัสเซียและจีน
กองทัพกัมพูชาประกอบด้วย กรมทหารราบ 9 กรม, กองพันยานเกราะ 3 กองพัน, กรมทหารช่าง 4 กรม, และกองพลน้อยต่อต้านการก่อการร้าย 3 กองพล มีกำลังทหาร 124,000 นาย งบประมาณกลาโหม 120 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปีโดยประมาณ
อาวุธส่วนมากเป็นอาวุธในยุคสงครามเย็น เช่น ที-54/55 ที่เคยใช้ในสงครามกลางเมือง ในปัจจุบันอาวุธหลายรายการได้รับการบริจาคจากจีน รัสเซีย และสหรัฐ สำหรับอาวุธหลักของกองทัพบกกัมพูชาประกอบไปด้วย
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > ปืนเล็ก

| จำนวน | รายการ |
| --- | --- |
N/A: ปืนเล็กสั้น China North Industries Corporation QBZ-95 (ขนาด 5.56 x 45 มม.)
N/A: ปืนเล็กยาว Izhmash AK-47 (ขนาด 7.62 x 39 มม.)
N/A: ปืนเล็กสั้น China North Industries Corporation QBZ-95 (ขนาด 5.56 x 45 มม.)
N/A: ปืนเล็กยาว Colt M16A1 (ขนาด 5.56 x 45 มม)
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > อาวุธต่อสู้รถถัง

| จำนวน | รายการ |
| --- | --- |
N/A: เครื่องยิงจรวด China North Industries Type 56 RPG (RPG-2) (ขนาด 82 มม. หัวรบ HEAT)
N/A: เครื่องยิงจรวด China North Industries Type 69 RPG (RPG-7) (ขนาด 85 มม. หัวรบ HEAT)
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > ปืนใหญ่

| จำนวน | รายการ |
| --- | --- |
100: ปืนใหญ่สนามลากจูงแบบ Type 59-1 ขนาด 130 มม. (จีน)
100: ปืนใหญ่สนามลากจูงแบบ Petrov Artillery Design Bureau 2A18 (D-30) ขนาด 120 มม.
100: ปืนใหญ่สนามลากจูงแบบ Design bureau of Motovilikha Plants M1938 ขนาด 122 มม.
100: ปืนใหญ่สนามลากจูงแบบ design bureau of No. 92 Artillery Factory M1942 (ZiS-3) ขนาด 76 มม.
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > จรวด

| จำนวน | รายการ |
| --- | --- |
50: ระบบจรวดหลายลำกล้อง อัตราจร China North Industries Type 81 (ขนาด 122 มม. 40 ท่อยิงต่อแท่นยิง)
100: ระบบจรวดหลายลำกล้อง อัตราจร Motovilikha Plants BM-21 (ขนาด 122 มม. 40 ท่อยิงต่อแท่นยิง)
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > ปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน

ปืนกลต่อสู้อากาศยาน Soviet Army ZU-23-2 (ขนาด 23 มม. 4 ลำกล้อง) 

ปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน Bofors 40L60 (M1) (ขนาด 40 มม. แท่นเดี่ยว) 

ปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน Soviet Army AZP S-60 (ขนาด 57 มม. แท่นเดี่ยว)
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > อาวุธปล่อยนำวิถีต่อสู้อากาศยาน

อาวุธปล่อยนำวิถีต่อสู้อากาศยานระดับต่ำ ประทับบ่ายิง Kolomna Strela 2 หรือ SA-7 (นำวิถีด้วยอินฟราเรด) 

แท่นยิงอาวุธปล่อยนำวิถีต่อสู้อากาศยาน Almaz Central Design Bureau S-125 Neva/Pechora หรือ SA-3 (นำวิถีด้วยเรดาร์แบบเซมิ-แอ็คทีฟ อวป. 4 นัดต่อแท่นยิง)
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > รถถัง

100 x รถถังหลักแบบ Morozov T-54 (ติดตั้ง ป. 100 มม. ปก. 7.62 มม. 2 กระบอก) 

250 x รถถังหลักแบบ OKB-520 T-55 (ติดตั้ง ป. 100 มม. ปก. 7.62 มม. 2 กระบอก) 

200 x รถถังหลักแบบ Norinco Type-59 (ติดตั้ง ป. 100 มม. ปก.ร่วมแกน 7.62 มม. 2 กระบอก และ ปกตอ. 12.7 มม. 1 กระบอก) 

100 x รถถังเบาแบบ N. Shashmurin and Zh.Y. Kotin PT-76 (ติดตั้ง ป. 76 มม. ปก. 7.62 มม. 1 กระบอก)
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > รถสายพานสนับสนุนการรบ

50 x รถรบทหารราบแบบ Kurganmashzavod BMP-3 (ติดตั้ง ป. 100 มม.)
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > รถสายพาน

70 x รถรบทหารราบแบบ Pavel Isakov BMP-1 (ติดตั้ง ปก. 7.62 มม. 3 กระบอก)
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > รถเกราะ

204 x รถเกราะลำเลียงพล Gorkovsky Avtomobilny Zavod BTR-60 

100 x รถเกราะลำเลียงพล Automotive Factory No. 2 Zavod imeni Likhacheva BTR-152 

160 x รถเกราะลำเลียงพล Fabryka Samochodów Ciężarowych OT-64
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพบกกัมพูชา > อากาศยาน

1 x เฮลิคอปเตอร์ใช้งานทั่วไปแบบ Eurocopter SA 365 Dauphin 

4 x เฮลิคอปเตอร์ลำเลียงขนาดกลางแบบ Mil Moscow Helicopter Plant Mi-8 

5 x เฮลิคอปเตอร์ลำเลียงขนาดกลางแบบ Mil Moscow Helicopter Plant Mi-17
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพเรือกัมพูชา

กองทัพเรือกัมพูชายังมีสถานการณ์เป็นกองทัพเรือใกล้ฝั่ง (Green Navy) โดยกัมพูชามีเรือตรวจการณ์ลำน้ำชั้น Kaoh จำนวน 2 ลำ และเรือเร็วโจมตี (ปืน) อีก 2 ลำ
กองทัพเรือกัมพูชาไม่มีเรือฟริเกตประจำการ
ในปี 2548 รัฐบาลจีนได้บริจาคเรือตรวจการณ์ขนาด 46 เมตรจำนวน 4 ลำ เรือตรวจการณ์ขนาด 20 เมตรจำนวน 3 ลำ และเรือลำเลียงสัมภาระอีก 1 ลำให้กองทัพเรือกัมพูชาเพื่อช่วยเหลือในการป้องกันการกระทำผิดกฎหมายทางทะเลและลาดตระเวนปราบโจรสลัด
ทั้งนี้หลังจากการค้นพบแหล่งน้ำมันของกัมพูชาในบริเวณอ่าวไทย ทำให้เชื่อได้ว่ากองทัพเรือกัมพูชาอาจจำเป็นต้องจัดหาเรือตรวจการณ์ที่มีขนาดใหญ่เพิ่มเติมเพื่อลาดตระเวนคุ้มกันแหล่งผลิตน้ำมันในอ่าวไทย
อาวุธและยุทโธปกรณ์ > กองทัพอากาศกัมพูชา

กองทัพอากาศกัมพูชามีฐานบินอยู่สองฐานคือ ฐานทัพอากาศพระตะบองและฐานทัพอากาศพนมเปญ แต่มีเครื่องบินประจำการที่ฐานทัพอากาศพนมเปญเพียงที่เดียว
กัมพูชาเคยจัดหาเครื่องบินขับไล่แบบ MiG-21 จำนวน 22 ลำจากรัสเซียในปี 2529 แต่เครื่องบินถูกสั่งกราวน์ทั้งหมดในปี 2535 เนื่องจากขาดงบประมาณ ต่อมาในปี 2539 กองทัพอากาศกัมพูชาว่าจ้างบริษัท Israel Aircraft Industry ให้ทำการปรับปรุง MiG-21 จำนวน 12 ลำ และจัดหา L-39C มือสองที่ได้รับการปรับปรุงอีก 6 ลำ โดยกองทัพอากาศกัมพูชาได้รับมอบ L-39C ทั้งหมดในปี 2540 แต่จากการที่สมเด็จฮุนเซ็นขับเจ้านโรดมรณฤทธิ์ออกจากการร่วมรัฐบาล ทำให้ธนาคารโลกและสหรัฐตัดความช่วยเหลือต่อกัมพูชา ซึ่งส่งผลกระทบกับโครงการปรับปรุง MiG-21 อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทำให้อิสราเอลส่งมอบ MiG-21 คืนให้กับพูชา 2 ลำ ปัจจุบันเราไม่ทราบสถานะของเครื่องบินทั้ง 2 ลำนี้ แต่คาดว่าไม่สามารถทำการบินได้เนื่องจากขาดงบประมาณและขาดนักบินที่มีความชำนาญ
กองทัพอากาศกัมพูชามีอากาศยานดังต่อไปนี้
- เครื่องบินขับไล่ MiG-21 Bis และ MiG-21UM จากรัสเซียอย่างละ 1 ลำ (ใช้งานหรือทำการบินไม่ได้)
- เครื่องบินขับไล่ฝึก L-39C จากสาธารณรัฐเช็กจำนวน 6 ลำ (
- เครื่องบินลำเลียง Y-12 จากจีนจำนวน 2 ลำ
- เครื่องบินลำเลียง An-24RV จากรัสเซียจำนวน 2 ลำ (รับโอนจากกัมพูชาแอร์ไลน์)
- เครื่องบินลำเลียงเบา BN-2A Islander จากอังกฤษจำนวน 2 ลำ
- เครื่องบินรับส่งบุคคลสำคัญ Falcon 20E จากฝรั่งเศสจำนวน 1 ลำ (ได้รับบริจาคจากฝรั่งเศส)
- เฮลิคอปเตอร์ AS350 Ecureuil จำนวน 2 ลำ (ได้รับบริจาคจากฝรั่งเศส)
- เฮลิคอปเตอร์ SA365 Dauphin จำนวน 1 ลำ (ได้รับบริจาคจากฝรั่งเศส)
- เฮลิคอปเตอร์ Mi-8/Mi-17 จำนวน 6 ลำ
- เฮลิคอปเตอร์ Mi-26 จำนวน 2 ลำ
- เฮลิคอปเตอร์ Zhi-9 จากสาธารณรัฐประชาชนจีนจำนวน 20 ลำ
อ่านเพิ่ม

Dylan Hendrickson, 'Cambodia's security-sector reforms: limits of a downsizing strategy,' Conflict, Security, and Development, Volume 1, Issue 1.
Gerald Segal and Mats Berdal, 'The Cambodia Dilemma,' Jane's Intelligence Review, March 1993, p. 131-2. Includes listing of formations and equipment of the various factions.
Robert Karniol, 'Confined to local waters,' Naval Forces Update, Jane's Defence Weekly, 20 June 1992, p. 1097. Status of Cambodian navy.
แหล่งข้อมูลอื่น

High Command Badge
Homepage - in Khmer
กองทัพพระราชอาณาจักรกัมพูชาสมัยราชอาณาจักรกัมพูชา (พ.ศ. 2497–2513) (ภายใต้สังคมราษฎรนิยม)
กองทัพพระราชอาณาจักรกัมพูชาเข้าทำการปฏิบัติการใกล้พรมแดนประเทศไทย บริเวณจังหวัดตราด, จันทบุรีและสระแก้ว
พลเอก ฮุน มาเนต ในเครื่องแบบกองทัพบกพระราชอาณาจักรกัมพูชา ในพระบาทสมเด็จพระเจ้ากรุงกัมพูชาธิบดี
เจ้าหน้าที่ทหารกองทัพพระราชอาณาจักรกัมพูชา ขณะปฎิบัติหน้าที่
ผู้บัญชาการทหารระดับสูงของกองทัพพระราชอาณาจักรกัมพูชา ขณะวางแผนซ้อมรบ
จังหวัดกระแจะ

| จังหวัดกระแจะ ខេត្តក្រចេះ |
| --- | --- |
จังหวัด
สะพานแห่งหนึ่งในจังหวัดกระแจะ
แผนที่ประเทศกัมพูชาเน้นจังหวัดกระแจะ
พิกัด: 12°29′N 106°1′E﻿ / ﻿12.483°N 106.017°E﻿ / 12.483; 106.017
ประเทศ:  กัมพูชา
ยกฐานะเป็นจังหวัด: พ.ศ. 2450
เมืองหลัก: กระแจะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 11,094 ตร.กม. (4,283 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 7
ประชากร (พ.ศ. 2551)
 • ทั้งหมด: 318,523 คน
 • อันดับ: ที่ 16
 • ความหนาแน่น: 29 คน/ตร.กม. (74 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 20
เขตเวลา: UTC+07
รหัสโทรศัพท์: +855
รหัส ISO 3166: KH-10
อำเภอ: 5
กระแจะ หรือ กรอแจะฮ์ (เขมร: ក្រចេះ) เป็นจังหวัดหนึ่งทางตะวันออกของประเทศกัมพูชา มีเมืองกระแจะเป็นเมืองหลักของจังหวัด
การแบ่งเขตการปกครอง

จังหวัดกระแจะประกอบด้วย 5 อำเภอ (ស្រុក srok)
| # | ชื่อ | อังกฤษ | เขมร | หน่วยการปกครอง | Geocode |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | โฉลง (ฉฺลูง) | Chhloung | ឆ្លូង | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1001 |
| 2 | กระแจะ (กฺรเจะ) | Kracheh | ក្រចេះ | เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង) | 1002 |
| 3 | แพรกประสพ (แพฺรกปฺรสพฺว) | Prek Prasab | ព្រែកប្រសព្វ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1003 |
| 4 | สมโบร์ (สํบูร) | Sambour | សំបូរ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1004 |
| 5 | สนูล (สฺนูล) | Snuol | ស្នួល | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1005 |
| 6 | เชษฐ์บุรี | Chetr Borei | ចិត្របុរី | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1006 |
| 7 | โอเกรียงเสนเจย | Ou Krieng Saenchey | អូរគ្រៀងសែនជ័យ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1007 |
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่จังหวัดกระแจะ เก็บถาวร 2005-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก จังหวัดกระแจะ |
| --- | --- | --- |
เมืองหลัก: กระแจะ
| อำเภอ |  โฉลง  เทศบาลกระแจะ นคร  แพรกประสพ  สมโบร์  สนูล  เชษฐ์บุรี  |  |
| ด ค กเมืองหลวงและจังหวัดของประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| เมืองหลวง |  พนมเปญ  |  |
| จังหวัด |  กระแจะ  กันดาล  กำปงจาม  กำปงฉนัง  กำปงธม  กำปงสปือ  กำปอด  เกาะกง  แกบ  ตะโบงคมุม  ตาแก้ว  บันทายมีชัย  พระตะบอง  พระวิหาร  พระสีหนุ  โพธิสัตว์  ไพรแวง  ไพลิน  มณฑลคีรี  รัตนคีรี  สตึงแตรง  สวายเรียง  เสียมราฐ  อุดรมีชัย  |  |
เขตของประเทศเบลเยียม

เขต (ดัตช์และฝรั่งเศส: arrondissement) เป็นหน่วยย่อยของจังหวัดในประเทศเบลเยียม เขตยังสามารถจำแนกได้เป็นสามประเภทได้แก่เขตบริหาร เขตตุลาการ และเขตเลือกตั้ง ซึ่งอาจจะมีเขตแดนเหมือนหรือต่างกันก็ได้
ประเทศเบลเยียมมีลักษณะเป็นสหพันธรัฐประกอบด้วยสามแคว้น สองในสามแคว้นได้แก่แคว้นเฟลมิชและแคว้นวอลลูนจะแบ่งย่อยลงไปอีกเป็นแคว้นละห้าจังหวัด ในขณะที่แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ไม่มีสถานะจังหวัดและไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดใด
เขตบริหาร

เขตบริหารเป็นหน่วยการบริหารระดับที่สามระหว่างจังหวัดและเทศบาลซึ่งมีทั้งหมด 43 เขต
| ชื่อภาษาไทย | ชื่อภาษาดัตช์ | ชื่อภาษาฝรั่งเศส | รหัส NUTS | จังหวัดที่ตั้ง | จำนวนเทศบาล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เกนต์ | Gent | Gand | BE234 | อีสต์ฟลานเดอส์ | 17 |
| คอร์ทไรค์ | Kortrijk | Courtrai | BE254 | เวสต์ฟลานเดอส์ | 12 |
| ชาร์เลอรัว | – | Charleroi | BE322 | แอโน | 14 |
| ซัวญี | Zinnik | Soignies | BE325 | แอโน | 8 |
| ซินต์-นีกลาส | Sint-Niklaas | Saint-Nicolas | BE236 | อีสต์ฟลานเดอส์ | 7 |
| ดิกส์เมยเดอ | Diksmuide | Dixmude | BE252 | เวสต์ฟลานเดอส์ | 5 |
| ดีน็อง | – | Dinant | BE351 | นามูร์ | 15 |
| แด็นเดอร์โมนเดอ | Dendermonde | Termonde | BE232 | อีสต์ฟลานเดอส์ | 10 |
| ตีลต์ | Tielt | – | BE257 | เวสต์ฟลานเดอส์ | 9 |
| ตืร์นเฮาต์ | Turnhout | – | BE213 | แอนต์เวิร์ป | 27 |
| ตุแอ็ง | – | Thuin | BE326 | แอโน | 14 |
| ตูร์แน | Doornik | Tournai | BE327 | แอโน | 10 |
| โตงเงอเริน | Tongeren | Tongres | BE223 | ลิมบืร์ค | 13 |
| นครหลวงบรัสเซลส์ | Brussel-Hoofdstad | Bruxelles-Capitale | BE100 | – | 19 |
| นามูร์ | Namen | Namur | BE352 | นามูร์ | 16 |
| นีแวล | Nijvel | Nivelles | BE310 | วอลลูนบราบันต์ | 27 |
| เนอชาโต | – | Neufchâteau | BE344 | ลักเซมเบิร์ก | 12 |
| บรูช | Brugge | Bruges | BE251 | เวสต์ฟลานเดอส์ | 10 |
| บัสตอญ | Bastenaken | Bastogne | BE342 | ลักเซมเบิร์ก | 8 |
| ฟีลิปวีล | – | Philippeville | BE353 | นามูร์ | 7 |
| เฟอร์เนอ | Veurne | Furnes | BE258 | เวสต์ฟลานเดอส์ | 5 |
| มงส์ | Bergen | Mons | BE323 | แอโน | 13 |
| มาไซก์ | Maaseik | – | BE222 | ลิมบืร์ค | 12 |
| มาร์ช็องฟาแมน | – | Marche-en-Famenne | BE343 | ลักเซมเบิร์ก | 9 |
| มูครง | Moeskroen | Mouscron | BE324 | แอโน | 2 |
| เมเคอเลิน | Mechelen | Malines | BE212 | แอนต์เวิร์ป | 12 |
| รูเซอลาเรอ | Roeselare | Roulers | BE256 | เวสต์ฟลานเดอส์ | 8 |
| ลีแยฌ | Luik | Liège | BE332 | ลีแยฌ | 24 |
| เลอเฟิน | Leuven | Louvain | BE242 | เฟลมิชบราบันต์ | 30 |
| วาแรม | Borgworm | Waremme | BE334 | ลีแยฌ | 64 |
| วีร์ตง | – | Virton | BE345 | ลักเซมเบิร์ก | 10 |
| แวร์วีเย | – | Verviers | BE335, BE336 | ลีแยฌ | 29 |
| อัต | Aat | Ath | BE321 | แอโน | 8 |
| อาร์ลง | Aarlen | Arlon | BE341 | ลักเซมเบิร์ก | 5 |
| อาลสต์ | Aalst | Alost | BE231 | อีสต์ฟลานเดอส์ | 10 |
| อีเปอร์ | Ieper | Ypres | BE253 | เวสต์ฟลานเดอส์ | 8 |
| อุย | Hoei | Huy | BE331 | ลีแยฌ | 17 |
| เอโกล | Eeklo | – | BE233 | อีสต์ฟลานเดอส์ | 6 |
| เอาเดอนาร์เดอ | Oudenaarde | Audenarde | BE235 | อีสต์ฟลานเดอส์ | 10 |
| แอนต์เวิร์ป | Antwerpen | Anvers | BE211 | แอนต์เวิร์ป | 30 |
| โอสเตนเดอ | Oostende | Ostende | BE255 | เวสต์ฟลานเดอส์ | 7 |
| ฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอ | Halle-Vilvoorde | Hal-Vilvorde | BE241 | เฟลมิชบราบันต์ | 35 |
| ฮัสเซิลต์ | Hasselt | – | BE221 | ลิมบืร์ค | 17 |
เขตตุลาการ

ในปัจจุบันประเทศเบลเยียมมีเขตตุลาการ 12 เขต ได้แก่
เขตตุลาการลีแยฌ รับผิดชอบพื้นที่จังหวัดลีแยฌที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส
เขตตุลาการอ็อยเพิน รับผิดชอบพื้นที่จังหวัดลีแยฌที่ใช้ภาษาเยอรมัน
เขตตุลาการบรัสเซลส์ รับผิดชอบพื้นที่แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์และเขตฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอในจังหวัดเฟลมิชบราบันต์
เขตตุลาการเลอเฟิน รับผิดชอบพื้นที่เขตเลอเฟินในจังหวัดเฟลมิชบราบันต์
เขตตุลาการอื่น ๆ อีก 8 เขตซึ่งมีพื้นที่รับผิดชอบเช่นเดียวกับเขตจังหวัด
ในอดีตประเทศเบลเยียมเคยมีเขตตุลาการ 27 เขต แต่หลังจากการปฏิรูปเขตตุลาการซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ 1 เมษายน ค.ศ. 2014 เขตตุลาการดังกล่าวได้ลดฐานะลงเป็นแขวงตุลาการขึ้นกับเขตตุลาการ 12 เขตในปัจจุบัน
| เขตตุลาการ | แขวงตุลาการ |
| --- | --- |
เขตตุลาการนามูร์: 2 (ดีน็องและนามูร์)
เขตตุลาการบรัสเซลส์: 2 (บรัสเซลส์และฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอ)
เขตตุลาการลักเซมเบิร์ก: 3 (เนอชาโต มาร์ช็องฟาแมน และอาร์ลง)
เขตตุลาการลิมบืร์ค: 2 (โตงเงอเรินและฮัสเซิลต์)
เขตตุลาการลีแยฌ: 3 (ลีแยฌ แวร์วีเย และอุย)
เขตตุลาการเลอเฟิน: 1 (เลอเฟิน)
เขตตุลาการวอลลูนบราบันต์: 1 (นีแวล)
เขตตุลาการเวสต์ฟลานเดอส์: 4 (คอร์ทไรค์ บรูช เฟอร์เนอ และอีเปอร์)
เขตตุลาการอ็อยเพิน: 1 (อ็อยเพิน)
เขตตุลาการอีสต์ฟลานเดอส์: 3 (เกนต์ แด็นเดอร์โมนเดอ และเอาเดอนาร์เดอ)
เขตตุลาการแอนต์เวิร์ป: 3 (ตืร์นเฮาต์ เมเคอเลิน และแอนต์เวิร์ป)
เขตตุลาการแอโน: 3 (ชาร์เลอรัว ตูร์แน และมงส์)
ดูเพิ่ม

เขตการปกครองของประเทศเบลเยียม
เขตบริหารในประเทศเบลเยียม
เขตตุลาการในประเทศเบลเยียม
จังหวัดกันดาล

| จังหวัดกันดาล ខេត្តកណ្ដាល |
| --- | --- |
จังหวัด
จากบนลงล่าง ซ้ายไปขวา: พระนครกรุงเก่าอุดงมีชัย, วัดตูลราชา อำเภอเกาะธม, วัดจรอยอัมปิล, ทิวทัศน์ในเกียนสวาย, แม่น้ำโขง ฝั่งจังหวัดกันดาล, ตลาดเกียนสวาย, ตลาดเกียนสวาย, ถนนในจังหวัดกันดาล
แผนที่ประเทศกัมพูชาเน้นจังหวัดกันดาล
ประเทศ:  กัมพูชา
ยกฐานะเป็นจังหวัด: พ.ศ. 2450
เมืองหลัก: ตาเขมา
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ: Phay Bunchheun (พรรคประชาชนกัมพูชา)
 • ที่นั่งรัฐสภาในพระราชอาณาจักร: 11 / 125 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,568 ตร.กม. (1,378 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 19
ความสูง: 10 เมตร (30 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2551)
 • ทั้งหมด: 1,265,805 คน
 • อันดับ: ที่ 2
 • ความหนาแน่น: 350 คน/ตร.กม. (920 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 2
ดัชนีการพัฒนามนุษย์
 • (พ.ศ. 2552):  0.653 (กลาง)
เขตเวลา: UTC+07
รหัส ISO 3166: KH-8
อำเภอ: 11
ตำบล: 146
หมู่บ้าน: 1087
กันดาล หรือ ก็อนฎาล (เขมร: កណ្ដាល) เป็นจังหวัดหนึ่งทางภาคใต้ของประเทศกัมพูชา มีตาเขมาเป็นเมืองหลักของจังหวัด พื้นที่ของจังหวัดนี้โอบล้อมกรุงพนมเปญซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ
ประวัติ

จังหวัดกันดาล เป็นชื่อของจังหวัดหนึ่งของประเทศกัมพูชา ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร (พ.ศ. 2403-2447) และในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ (พ.ศ. 2447-2470) พระราชอาณาจักรกัมพูชาแบ่งจังหวัดกันดาลออกเป็นหลายจังหวัด ได้แก่ จังหวัดเลวียแอม (ลฺวาเอม), จังหวัดสอาง (สฺอาง), จังหวัดเกาะธม (เกาะธํ), จังหวัดก็อนดาลสตึง (กณฺฏาลสทึง) ปัจจุบันจังหวัดเหล่านี้ได้กลายไปเป็นอำเภอของจังหวัดกันดาล เช่น อำเภอเลวียแอม (ลฺวาเอม), อำเภอสอาง (สฺอาง), อำเภอเกาะธม (เกาะธํ), อำเภอก็อนดาลสตึง (กณฺฏาลสทึง) เป็นต้น (ปรากฎตามเอกสารมหาบุรุษเขมร) ตามจารึกที่สถูปสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดีและสถูปโบราณอื่นๆ อีกมากมายบนพนมพระราชทรัพย์ที่อุดงมีชัย อําเภอโป็นเญียลือ (พญาฦๅ) ในรัชสมัยของพระนโรดม และพระสีสุวัตถิ์ บริเวณเขาพนมราชทรัพย์นี้เคยเป็นอำเภอสําโรงทอง (ต่อมาภายได้ย้ายไปขึ้นกับจังหวัดกำปงสปือ)
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร (พ.ศ. 2403-2447) ได้มีการย้ายเมืองหลวงจากกรุงอุดงมีชัยไปที่กรุงพนมเปญ ทำให้อุดงมีชัยถูกยุบกลายเป็นจังหวัดอุดงมีชัย ทำให้เกิดจังหวัดย่อยๆจำนวนมากในบริเวณจังหวัดกันดาล
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ (พ.ศ. 2470-2484) ได้มีการปรับปรุงการบริหารจังหวัดขึ้นใหม่ ได้มีการยุบจังหวัดย่อยๆรวมเข้ากับจังหวัดกันดาลกลายเป็นอำเภอ เช่น จังหวัดอุดงมีชัยได้ถูกยุบรวมถึงบริเวณเขาพนมพระราชทรัพย์ได้ย้ายมาอยู่ขึ้นกับอำเภอโป็นเญียลือ (พญาฦๅ) จังหวัดกันดาล (จารึกพระสถูปพระสีสุวัตถิ์) ทำให้จังหวัดกันดาลได้มีโครงสร้างการปกครองมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ในสมัยที่ฝรั่งเศสปกครองอาณานิคม
การแบ่งเขตการปกครอง

จังหวัดกันดาลประกอบด้วย 11 อำเภอ (ស្រុក) ได้แก่
| # | ชื่อ | อังกฤษ | เขมร | หน่วยการปกครอง | Geocode |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | กันดาลสตึง (กณฺฏาลสทึง) | Kandal Stueng | កណ្ដាលស្ទឹង | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0801 |
| 2 | เกียนซวาย (เกียนสฺวาย) | Kien Svay | កៀនស្វាយ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0802 |
| 3 | ขสัจกันดาล (ขสาจ่กณฺฏาล) | Khsach Kandal | ខ្សាច់កណ្ដាល | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0803 |
| 4 | เกาะธม (เกาะธํ) | Kaoh Thum | កោះធំ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0804 |
| 5 | เลิกแด็ก (เลีกแฏก) | Leuk Daek | លើកដែក | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0805 |
| 6 | เลวียแอม (ลฺวาเอม) | Lvea Aem | ល្វាឯម | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0806 |
| 7 | มุขก็อมปูล (มุขกํพูล) | Mukh Kampul | មុខកំពូល | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0807 |
| 8 | อังค์สนูล (องฺคสนูล) | Angk Snuol | អង្គស្នួល | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0808 |
| 9 | โป็นเญียลือ (พญาฦๅ) | Ponhea Lueu | ពញាឮ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0809 |
| 10 | สอาง (สฺอาง) | S'ang | ស្អាង | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0810 |
| 11 | ตาเขมา (ตาเขฺมา) | Ta Khmau | តាខ្មៅ | เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង) | 0811 |
| 12 | ซ็อมเปาปูน | Sampeou Poun | សំពៅពូន | เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង) | 0812 |
| 13 | อริย์กซัตร์ | Akreiy Ksatr | អរិយក្សត្រ | เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង) | 0813 |
วัฒนธรรมกัมพูชา

วัฒนธรรมกัมพูชาที่เป็นเอกลักษณ์ของชาติมีพื้นฐานมาจากศาสนาทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู กัมพูชาได้รับอิทธิพลจากอินเดียทั้งทางด้านภาษาและศิลปะผ่านทางแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมทั้งจากการค้าทางทะเลทางไกลกับอินเดียและจีนจนเกิดอาณาจักรฟูนันขึ้นเป็นครั้งแรก
ประวัติศาสตร์

ยุคทองของกัมพูชาอยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 14 – 19 ในยุคพระนครซึ่งมีอำนาจครอบคลุมพื้นที่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ระดับหนึ่ง แต่ก็ต้องทำสงครามกับเพื่อนบ้านที่แข็งแกร่งคือสยามกับไดเวียด สิ่งก่อสร้างทางศาสนาที่สำคัญในสมัยนี้คือนครวัดและนครธม และยังมีปราสาทหินที่พบได้ทั่วไปในเขตแดนของกัมพูชา ไทย ลาว และเวียดนามในปัจจุบัน อิทธิพลทางศิลปะของกัมพูชาทั้งสถาปัตยกรรม ดนตรี และนาฏศิลป์ได้ส่งผลต่อศิลปะของประเทศเพื่อนบ้านทั้งไทยและลาว
สถาปัตยกรรมและบ้านเรือน

สิ่งก่อสร้างในสมัยพระนครมักสร้างด้วยหิน ได้รับแรงบันดาลใจทางศาสนา ทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู โดยสลักเรื่องเล่าทางศาสนาเหล่านี้ไว้บนผนัง รวมทั้งใช้สัญลักษณ์ทางศาสนาในการตกแต่ง ตัวอย่างเช่น พระราชวังในพนมเปญใช้รูปครุฑซึ่งเป็นเทพกึ่งนกศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดูในการตกแต่ง
ชนบทสมัยใหม่ในกัมพูชา ชาวบ้านมักอาศัยในบ้านทรงสี่เหลี่ยมที่มีขนาดผันแปรไปตามจำนวนสมาชิกในครัวเรือน สร้างด้วยไม้หรือไม้ไผ่ นิยมยกพื้นสูงเพื่อให้พ้นจากน้ำท่วมที่เกิดขึ้นทุกปี มีบันไดไม้สำหรับขึ้นบ้าน โดยทั่วไปจะแบ่งเป็นสามห้องที่กั้นด้วยฟากไม้ไผ่ การสร้างบ้านจะอาศัยความ ร่วมมือกันระหว่างครอบครัวนั้นและเพื่อนบ้าน ครัวจะแยกออกจากบ้านอยู่ใกล้ๆหรืออยู่ข้างหลัง  ห้องน้ำจะอยู่แยกต่างหากจากบ้าน ส่วนบ้านของชาวจีนและชาวเวียดนามจะสร้างบนพื้น ในเขตเมืองมักเป็นอาคารพาณิชย์
ศาสนา

บทความหลัก: ศาสนาในประเทศกัมพูชา
ชาวกัมพูชา 90% นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท มี 1% นับถือศาสนาคริสต์ นอกจากนั้นเป็นผู้นับถือศาสนาอิสลามและศาสนาดั้งเดิม ศาสนาพุทธเข้ามาสู่กัมพูชาตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 10 และศาสนาพุทธนิกายเถรวาทได้เป็นศาสนาประจำรัฐตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 18 ยกเว้นสมัยเขมรแดงครองอำนาจ
ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาของชาวจามหรือเขมรมุสลิมและชนกลุ่มน้อยชาวมลายูในกัมพูชา ในช่วง พ.ศ. 2518 มีมุสลิมในกัมพูชาราว 150,000 - 200,000 คน และลดลงหลังจากที่เขมรแดงมีอำนาจในกัมพูชา ชาวจามนับถือทั้งนิกายสุหนี่และชีอะห์ ในกลุ่มชาวจามด้วยกันเองนั้นจะแบ่งเป็นมุสลิมแบบดั้งเดิมและแบบพื้นบ้าน
ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเข้ามาสู่กัมพูชาเมื่อราว พ.ศ. 2203 การเผยแพร่เป็นไปอย่างช้าๆ ใน พ.ศ. 2515 คาดว่ามีผู้นับถือศาสนาคริสต์ในกัมพูชาราว 20,000 คน ส่วนใหญ่เป็นนิกายโรมันคาทอลิก ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2513 ก่อนจะมีการขับไล่ชาวเวียดนาม มีขาวคริสต์ในกัมพูชาที่เป็นชาวเวียดนามประมาณ 50,000 คน แต่หลังจากนั้น ชาวคริสต์ที่เหลืออยู่ในเวียดนามมักมีเชื้อสายยุโรป โดยเฉพาะฝรั่งเศส ในขณะที่การเผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายโปรแตสแตนท์ของมิชชันนารีจากสหรัฐเพิ่มมากขึ้นหลังจากจัดตั้งสาธารณรัฐเขมร โดยเฉพาะการเผยแพร่ในหมู่ชาวเขมรบนและชาวจาม
ชนเผ่าบนที่สูงในกัมพูชามีระบบความเชื่อดั้งเดิมเป็นของตนเอง มีผู้นับถือราว 100,000 คน โดยเป็นการนับถือสิ่งต่างๆในธรรมชาติ  ผู้นำศาสนาคือหมอผี โดยในบรรดาชาวเขมรบน ชาวราเดและชาวจรายมีระบบความเชื่อที่พัฒนาดีที่สุด
การดำเนินชีวิต > การเกิดและการตาย

การเกิดของเด็กเป็นสิ่งที่น่าภูมิใจในครอบครัว การเกิดถือว่าเป็นอันตรายทั้งต่อแม่และเด็ก สตรีที่ตายเพราะการคลอดบุตรจะเชื่อว่าเกิดจากการกระทำของปีศาจ ดังนั้น หญิงที่ตั้งครรภ์จึงมีข้อห้ามต่างๆมากมาย ซึ่งข้อห้ามเหล่านี้ยังนิยมอยู่ในชนบท แต่น้อยลงแล้วในเขตเมือง
ในมุมมองของชาวกัมพูชา การตายคือการสิ้นสุดของชีวิตหนึ่งและเป็นการเริ่มต้นของอีกชีวิตหนึ่ง ชาวพุทธในกัมพูชานิยมเผาศพและนำเถ้ามาเก็บในสถูปเจดีย์ในวัด