stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แดนนี เวลเบก

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เวลเบกกับทีมชาติอังกฤษในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  แดเนียล นีอี แทกคี เมนซาห์ เวลเบก
วันเกิด:   (1990-11-26) 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  ลองไซต์ แมนเชสเตอร์ อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.85 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
หมายเลข:  18
สโมสรเยาวชน
2001–2008:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2014 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  92 |  (20) |
| 2010 |  → เพรสตันนอร์ทเอนด์ (ยืมตัว) |  8 |  (2) |
| 2010–2011 |  → ซันเดอร์แลนด์ (ยืมตัว) |  26 |  (6) |
| 2014–2019 |  อาร์เซนอล |  88 |  (16) |
| 2019–2020 |  วอตฟอร์ด |  18 |  (2) |
| 2020– |  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน |  109 |  (23) |
ทีมชาติ‡
| 2006–2007 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 17 ปี |  11 |  (2) |
| 2007–2008 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี |  2 |  (2) |
| 2008–2009 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  8 |  (2) |
| 2009–2011 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  14 |  (5) |
| 2011–2018 |  อังกฤษ |  42 |  (16) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 19 พฤษภาคม 2024 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 7 ตุลาคม 2018 (UTC)
แดเนียล นีอี แทกคี เมนซาห์ เวลเบก (อังกฤษ: Daniel Nii Tackie Mensah Welbeck; เกิด 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนในพรีเมียร์ลีก
สโมสรอาชีพ > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

เวลเบก เริ่มเล่นฟุตบอลในทีมเยาวชนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ตั้งแต่อายุเพียง 8 ขวบ ก่อนที่จะก้าวสู่ทีมรุ่นใหญ่ เปิดตัวในปี ค.ศ. 2008 ถูกยืมตัวไปเพรสตันนอร์ทเอนด์ จากนั้นเป็นซันเดอร์แลนด์
สโมสรอาชีพ > อาร์เซนอล

ในต้นฤดูกาล 2014–2015 เวลเบกย้ายจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด มาร่วมทีมอาร์เซนอล ในราคาค่าตัว 16 ล้านปอนด์ ด้วยสัญญา 5 ปี หลังจากไม่อยู่ในแผนการทำทีมของลูวี ฟัน คาล ผู้จัดการทีมคนใหม่ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งการย้ายทีมครั้งนี้ทำให้นักฟุตบอลและบุคลากรเก่า ๆ ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดรู้สึกเสียดาย
เวลเบกลงเล่นให้กับอาร์เซนอลครั้งแรก ในพรีเมียร์ลีกนัดที่ 4 ของฤดูกาล โดยพบกับ แมนเชสเตอร์ซิตี ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ถึงแม้ว่าจะยิงประตูไม่ได้ แต่ก็สามารถเล่นได้ดีและเกือบยิงประตูได้ถึง 2 ครั้งในช่วงต้นครึ่งแรก โดยเฉพาะลูกที่ 2 ในนาทีที่ 12 ที่ยกลูกฟุตบอลกระดกข้ามศีรษะของโจ ฮาร์ท ผู้รักษาประตูของแมนเชสเตอร์ซิตีไปแล้ว แต่ทว่าลูกฟุตบอลชนเสากระเด็นออกไป
เวลเบกยิงประตูแรกให้กับอาร์เซนอลได้ ในพรีเมียร์ลีกนัดที่ 5 ของฤดูกาล เมื่อเป็นฝ่ายบุกไปเยือน แอสตันวิลลา ที่สนามวิลลาพาร์ค ในนาทีที่ 34 และเป็นประตูที่ 2 ของอาร์เซนอลในนัดนี้ และยิงแฮตทริกได้ ในรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ที่อาร์เซนอลพบกับ กาลาตาซาราย จากตุรกี ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม โดยอาร์เซนอลเป็นฝ่ายชนะไป 4–1 และถือเป็นแฮตริกแรกในชีวิตของเวลเบกอีกด้วย
เวลเบกยิงทีมเก่าตัวเอง คือ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้เป็นลูกแรก ในรายการเอฟเอคัพรอบ 8 ทีม ในนาทีที่ 62 และเป็นประตูที่ทำให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ตกรอบ ซึ่งผลการแข่งขัน คือ อาร์เซนอลชนะไป 1–2 ประตู ที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ด
ในฤดูกาล 2015–16 เวลเบก ได้รับบาดเจ็บตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2015 ในนัดที่พบกับ เชลซี ทำให้ไม่ได้ลงเล่นตลอดฤดูกาลในปี ค.ศ. 2015 และหายบาดเจ็บกลับมาในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2016 ในฐานะตัวสำรองที่ถูกเปลี่ยนลงมาในนาทีที่ 83 แทนที่อเล็กซ์ ออกซ์เลด-เชมเบอร์ลิน ในนัดที่ 26 ที่พบกับ เลสเตอร์ซิตี ซึ่งมีคะแนนนำเป็นทีมอันดับหนึ่งในตารางคะแนน ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ผลปรากฏว่าอาร์เซนอลสามารถเอาชนะไปได้ 2–1 จากลูกโหม่งของเวลเบกจากลูกเปิดฟรีคิกของเมซุท เออซิล ในช่วงทดเวลาบาดเจ็บนาทีสุดท้าย ซึ่งเป็นการสัมผัสลูกฟุตบอลเป็นครั้งที่สองเท่านั้นในนัดนี้ ทำให้อาร์เซนอลชนะไปได้อย่างน่าเหลือเชื่อ
แต่ในช่วงท้ายฤดูกาล เวลเบกได้รับบาดเจ็บจากการลงเล่นในนัดที่เสมอไปกับแมนเชสเตอร์ซิตี 2–2 ที่สนามเอติฮัดสเตเดียม ซึ่งคาดว่าต้องใช้เวลารักษาตัวประมาณ 9 เดือน และทำให้พลาดการติดทีมชาติไปเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016  เวลเบกหายเจ็บกลับมาในช่วงต้นปี ค.ศ. 2017 โดยลงเป็นตัวสำรองที่เปลี่ยนลงมาแทนอเล็กซ์ ออกซ์เลด-เชมเบอร์ลิน ในนาทีที่ 83 ในเอฟเอคัพรอบ 3 ในนัดที่พบกับเพรสตันนอร์ทเอนด์ และลงเป็นตัวจริงในรอบ 4 ที่พบกับเซาแทมป์ตัน ที่สนามเซนต์แมรีส์ ซึ่งเวลเบกสามารถยิงได้ถึง 2 ประตู ในนาทีที่ 15 และ 22 และยังเป็นผู้ที่ส่งลูกให้ทีโอ วอลคอตต์ ทำประตูที่ 3 ในนาทีที่ 35 อีกด้วย ซึ่งอาร์เซนอลชนะไปอย่างท่วมท้นถึง 0–5
สโมสรอาชีพ > วอตฟอร์ด

เวลเบกเซ็นสัญญากับวอตฟอร์ดในพรีเมียร์ลีกเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2019 โดยระยะของสัญญานั้นไม่เปิดเผย
ทีมชาติอังกฤษ

เวลเบกเป็นตัวแทนนักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ อายุไม่เกิน 16 ปี, อายุไม่เกิน 17 ปี, อายุไม่เกิน 18 ปี, อายุไม่เกิน 19 ปี, อายุไม่เกิน 21 ปี และทีมรุ่นใหญ่ ลงเล่นในฐานะนักฟุตบอลทีมชาติรุ่นใหญ่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2011 ในนัดกระชับมิตรที่เจอกับกานา เสมอ 1–1
เกียรติประวัติ > สโมสร

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
พรีเมียร์ลีก: 2012–13
ฟุตบอลลีกคัพ: 2008–09, 2009–10
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2011, 2013
ชิงแชมป์สโมสรโลก: 2008
อาร์เซนอล
เอฟเอคัพ: 2016–17
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2017
อีเอฟแอลคัพ รองชนะเลิศ: 2017–18
ยูฟ่ายูโรปาลีก รองชนะเลิศ: 2018–19
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

รางวัลผู้เล่นเยาวชนแห่งปี : 2007–08
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน  |
| --- | --- |
 1 ไรอัน  2 Lamptey  4 ดัฟฟี  5 ดังก์  6 Stephens  7 โมแป  8 Bissouma  10 Mac Allister  11 Trossard  13 Groß  14 ลัลลานา  15 Webster  16 แจฮอนแบฆช์  17 Murray  18 เวลเบก  19 Izquierdo  20 March  21 อันดอเน  22 มิโตมะ  23 Steele  24 Pröpper  27 Button  30 Bernardo  33 Burn  34 แฟ็ลต์มัน  44 Connolly  46 Alzate  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: เด แซร์บี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอังกฤษ – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 ฮาร์ต  2 จอห์นสัน  3 เบนส์  4 เจอร์ราร์ด (c)  5 เคฮิลล์  6 แจกีเอลกา  7 วิลเชียร์  8 แลมพาร์ด  9 สเตอร์ริดจ์  10 รูนีย์  11 เวลเบก  12 สมอลลิง  13 ฟอสเตอร์  14 เฮนเดอร์สัน  15 ออกซ์เลด-เชมเบอร์ลิน  16 โจนส์  17 มิลเนอร์  18 แลมเบิร์ต  19 สเตอร์ลิง  20 ลัลลานา  21 บาร์กลีย์  22 ฟอร์สเตอร์  23 ชอว์  ผู้ฝึกสอน: ฮอดจ์สัน  |  1 ฮาร์ต  2 จอห์นสัน  3 เบนส์  4 เจอร์ราร์ด (c)  5 เคฮิลล์  6 แจกีเอลกา  7 วิลเชียร์  8 แลมพาร์ด  9 สเตอร์ริดจ์  10 รูนีย์  11 เวลเบก  12 สมอลลิง  13 ฟอสเตอร์  14 เฮนเดอร์สัน  15 ออกซ์เลด-เชมเบอร์ลิน  16 โจนส์  17 มิลเนอร์  18 แลมเบิร์ต  19 สเตอร์ลิง  20 ลัลลานา  21 บาร์กลีย์  22 ฟอร์สเตอร์  23 ชอว์  ผู้ฝึกสอน: ฮอดจ์สัน  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอังกฤษ – อันดับที่สี่ ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 โรส  4 ไดเออร์  5 สโตนส์  6 แมไกวร์  7 ลินการ์ด  8 เฮนเดอร์สัน  9 เคน (c)  10 สเตอร์ลิง  11 วาร์ดี   12 ทริปเปียร์  13 บัตแลนด์  14 เวลเบก  15 เคฮิลล์  16 โจนส์  17 เดลฟ์  18 ยัง  19 แรชฟอร์ด  20 แอลลี  21 ลอฟตัส-ชีก   22 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  23 โพป  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 โรส  4 ไดเออร์  5 สโตนส์  6 แมไกวร์  7 ลินการ์ด  8 เฮนเดอร์สัน  9 เคน (c)  10 สเตอร์ลิง  11 วาร์ดี   12 ทริปเปียร์  13 บัตแลนด์  14 เวลเบก  15 เคฮิลล์  16 โจนส์  17 เดลฟ์  18 ยัง  19 แรชฟอร์ด  20 แอลลี  21 ลอฟตัส-ชีก   22 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  23 โพป  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  |
ดินแดนใต้การปกครองร่วมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

ดินแดนใต้การปกครองร่วมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (อังกฤษ: Condominium of Bosnia and Herzegovina) อยู่ในการควบคุมของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ในปี 1908 และ ก่อนหน้านั้นตั้งแต่ปี 1878 ก็เป็นดินแดนในการอารักขารักษาความสงบแทนจักรวรรดิออตโตมันในช่วงที่ชาวบอสเนียก่อกำเริบต่ออออตโตมัน เวลาต่อมาในปี1908  ราชอาณาจักรบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  ถูกสถาปนาเพื่อเป็นตำแหน่งพระราชาธิบดีของจักรพรรดิออสเตรียอีกตำแหน่งหนึง โดยจัดตั้งรัฐบาลที่ปกครองโดยชาวบอสนีแอก ชาวโครแอตและชาวสโลวีน และในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ก็เกิดการลอบปลงพระชนม์มงกุฎราชกุฎมารของออสเตรียในดินแดนแห่งนี้ เนื่องจากชาวเซิร์บและชาวมุสลิมบอสเนียบางกลุ่มต้องการแยกบอสเนียไปรวมกับเซอร์เบียเป็น ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
ประมุขแห่งบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

| № | รูป | พระนาม  (ประสูติ-สวรรคต) | ระยะเวลาครองราชย์ | ระยะเวลาครองราชย์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ  (1830-1916 ) | 13 กรกฎาคม 1908 | 21 พฤศจิกายน 1916 |
| 2 |  | จักรพรรดิคาร์ลที่ 1  (1887-1922) | 21 พฤศจิกายน 1916 | 12 พฤศจิกายน 1918 |
มุขมนตรีแห่งบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

| № | รูป | ชื่อ  (วันเกิดและเสียชีวิต) | เวลาดำรงตำแหน่ง | เวลาดำรงตำแหน่ง | ชาติพันธ์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | Josip Filipović  (1818–1889) | 13 กรกฎาคม 1878 | 18 พฤศจิกายน 1878 | บอสโน-โครแอท |
| 2 |  | Wilhelm von Württemberg  (1828–1896) | 18 พฤศจิกายน 1878 | 6 เมษายน 1881 | เยอรมัน |
| 3 |  | Hermann Dahlen von Orlaburg  (1828–1887) | 6 เมษายน 1881 | 9 สิงหาคม 1882 | เยอรมัน |
| 4 |  | Johann von Appel  (1826–1906) | 9 สิงหาคม 1882 | 8 ธันวาคม 1903 | เยอรมัน |
| 5 |  | Eugen von Albori  (1838–1915) | 8 ธันวาคม 1903 | 25 มิถุนายน 1907 | เยอรมัน |
| 6 |  | Anton von Winzor  (1844–1910) | 30 มิถุนายน 1907 | 7 มีนาคม 1909 | เยอรมัน |
| 7 |  | Marijan Varešanin  (1847–1917) | 7 มีนาคม 1909 | 10 พฤษภาคม 1911 | บอสโน-โครแอท |
| 8 |  | Oskar Potiorek  (1853–1933) | 10 พฤษภาคม 1911 | 22 ธันวาคม 1914 | สโลวีน |
| 9 |  | Stjepan Sarkotić  (1858–1939) | 22 ธันวาคม 1914 | 3 พฤศจิกายน 1918 | บอสโน-โครแอท |
ธงชาติ

ธงปฏิวัติชาติบอสเนียปี1875-79 (ใช้ในช่วงวิกฤตตะวันออกที่ทำสงครามกับออตโตมัน)
ธงทางการบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ธงราชสำนักบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ธงดินแดนบอสเนีย
ธงดินแดนเฮอร์เซโกวีนา
ธงพลเรือนบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ตราแผ่นดิน

ตราแผ่นดินและราชสำนักบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ตราแผ่นดินบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ตราแผ่นดินอิลลีเรีย(ใช้เชิงสัญลักษณ์สำหรับ อาณาจักรอิลลีเรียที่เป็นบรรพบุรุษของชาวบอสเนีย)
ตราแผ่นดินและราชสำนักบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาสำหรับธงชาติออสเตรีย-ฮังการี
เชิงอรรถ

Banac, Ivo (1988). The National Question in Yugoslavia: Origins, History, Politics. Cornell University Press. ISBN 0-8014-9493-1.
Bataković, Dušan T. (1996). The Serbs of Bosnia & Herzegovina: History and Politics. Dialogue Association. ISBN 9782911527104.
Džaja, Srećko M. (1994). Bosnien-Herzegowina in der österreichisch-ungarischen Epoche 1878–1918 (ภาษาเยอรมัน). Oldenbourg Wissenschaftsverlag. ISBN 3-486-56079-4.
Europa Publications, บ.ก. (2003). Central and South-Eastern Europe 2004. ISBN 978-1-85743-186-5.
Hajdarpasic, Edin (2015). Whose Bosnia? Nationalism and Political Imagination in the Balkans, 1840-1914. Cornell University Press. ISBN 978-0801453717.
Holbach, Maude M. (1910). Bosnia and Herzegovina: Some Wayside Wanderings. J. Lane.
Jayne, Kingsley Garland (1911). "Bosnia and Herzegovina" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 4 (11 ed.). pp. 279–286.
Krišto, Jure (November 2006). "Ivo Pilar's Role in the Organization of Croats in Bosnia and Hercegovina". PILAR - Croatian Journal of Social Sciences and Humanities. Croatian History Institute. I (2): 57–68. ISSN 1846-3010.
Okey, Robert (1992). "State, Church and Nation in the Serbo-Croat Speaking Lands of the Habsburg Monarchy, 1850–1914". Religion, State and Ethnic Groups. New York University Press. ISBN 1-85521-089-4.
Oršolić, Tado (June 2000). "Sudjelovanje dalmatinskih postrojbi u zaposjedanju Bosne i Hercegovine 1878" (PDF). Radovi / Institute for Historical Sciences in Zadar (ภาษาโครเอเชีย). Croatian Academy of Sciences and Arts (42): 287–308. ISSN 1330-0474. สืบค้นเมื่อ 2011-01-13.
Ramet, Sabrina P. (2008). "Nationalism and the 'Idiocy' of the Countryside: The Case of Serbia". Serbia, Croatia and Slovenia at Peace and at War: Selected Writings, 1983–2007. LIT Verlag Münster. ISBN 978-3-03735-912-9.
Rothenberg, Gunther E. (1976). The Army of Francis Joseph. Purdue University Press. ISBN 978-1-55753-145-2.
Sugar, Peter F. (1963). Industrialization of Bosnia-Hercegovina: 1878–1918. University of Washington Press. p. 201. ISBN 978-0295738147.
Velikonja, Mitja (2003). Religious Separation and Political Intolerance in Bosnia-Herzegovina. Texas A&M University Press. p. 130. ISBN 1-58544-226-7.
Zovko, Ljubomir (2007). Studije iz pravne povijesti Bosne i Hercegovine: 1878–1941 (ภาษาโครเอเชีย). University of Mostar. ISBN 978-9958-9271-2-6.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
วัวโค่ว

วัวโค่ว (จีน: 倭寇; พินอิน: Wōkòu; ญี่ปุ่น: 倭寇; เฮปเบิร์น: Wakō; เกาหลี: 왜구; ฮันจา: 倭寇; อาร์อาร์: Waegu) แปลว่า "โจรสลัดญี่ปุ่น" เป็นโจรสลัดที่รุกรานพื้นที่ชายฝั่งประเทศจีนและประเทศเกาหลีในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 วัวโค่วมาจากกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวเอเชียตะวันออก ซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละช่วงเวลา และรุกรานแผ่นดินใหญ่จากหมู่เกาะในทะเลญี่ปุ่นและทะเลจีนตะวันออก กิจกรรมของวัวโค่วในเกาหลีเสื่อมถอยลงหลังสนธิสัญญากเยแฮใน ค.ศ. 1443 แต่ยังคงปรากฏในจีนสมัยราชวงศ์หมิงและพุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุดในการรุกรานของเจียจิ้งวัวโค่วช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 การตอบโต้ของจีนและการปราบปรามโจรสลัดที่เข้มงวดโดยเจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นทำให้วัวโค่วหายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 17
ประวัติ

ยุคโจรสลัดของวัวโค่วที่โดดเด่นมี 2 ช่วง วัวโค่วยุคแรกส่วนใหญ่ตั้งค่ายในหมู่เกาะรอบนอกของหมู่เกาะญี่ปุ่นในทะเลญี่ปุ่น ซึ่งต่างจากวัวโค่วในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ประชากรส่วนใหญ่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่น วัวโค่วยุคแรกนอกจากรุกรานจีนและเกาหลีแล้ว ยังรุกรานญี่ปุ่นด้วย
คำว่าวัวโค่ว (倭寇) ปรากฏการใช้งานครั้งแรกสุดอยู่บนศิลาจารึกควังแกโทที่ประดิษฐานในบริเวณจี๋อาน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีนในปัจจุบัน เพื่อฉลองการแสวงหาประโยชน์ของพระเจ้าควังแกโทมหาราชแห่งโคกูรยอ (ค. 391 – 413) จารึกนี้ระบุว่า "วัวโค่ว" ("หัวขโมยญี่ปุ่น") ข้ามทะเลและถูกพระองค์ปราบจนพ่ายแพ้ใน ค.ศ. 404 วัวโค่ว เป็นคำประสมจากศัพท์ภาษาจีนสองคำ คือ วัว (倭) ที่อาจหมายถึงความแคระหรือคำที่ใช้เรียกชาวญี่ปุ่นในเชิงลบ และ โค่ว (寇) "โจร"
ดูเพิ่ม

การกระทำอันเป็นโจรสลัดในช่องแคบมะละกา
ต้างโค่วเฟิงอฺวิ๋น (ภาพยนตร์)
ลิ้มอาฮอง
ลิ้มโต๊ะเคี่ยม
ข้อมูล

ข้อมูลปฐมภูมิ:
Hŭi-gyŏng Song, Shōsuke Murai. Rōshōdō Nihon kōroku : Chōsen shisetsu no mita chūsei Nihon (老松堂日本行錄 : 朝鮮使節の見た中世日本) Iwanami Shoten, Tōkyō, 1987. ISBN 978-4-00-334541-2
Zheng Ruohui, Zhouhai Tubian (籌海図編)
ข้อมูลทุติยภูมิ:
Boxer, C.R. "Piracy in the South China Sea", History Today, XXX, 12 (December), pp. 40–44.
Boxer, Charles Ralph; Pereira, Galeote; Cruz, Gaspar da; Rada, Martín de (1953), South China in the sixteenth century: being the narratives of Galeote Pereira, Fr. Gaspar da Cruz, O.P. [and] Fr. Martín de Rada, O.E.S.A. (1550–1575), Issue 106 of Works issued by the Hakluyt Society, Printed for the Hakluyt Society (Includes an English translation of Galeote Pereira's report and Gaspar da Cruz' book, with C.R. Boxer's comments)
Elisonas, Jurgis (1991). "6 – The inseparable trinity: Japan's relations with China and Korea".  ใน Hall, John Whitney; McClain, James L. (บ.ก.). The Cambridge History of Japan. Vol. 4. Cambridge Eng. New York: Cambridge University Press. pp. 235–300. ISBN 9780521223553.
Higgins, Roland L. (1981). Piracy and coastal defense in the Ming period, government response to coastal disturbances, 1523–1549 (Ph.D.). University of Minnesota.
So, Kwan-wai. Japanese Piracy in Ming China During the sixteenth Century. Michigan State University Press, East Lansing, 1975. ISBN 0-87013-179-6
Turnbull, Stephen "Samurai: The World of the Warrior" Osprey Publishing, Oxford, 2003, pp. 155–57. ISBN 1-84176-740-9
Mann, C. C. (2011). 1493: Uncovering the new world Columbus created. Vintage.161-163
แหล่งข้อมูลอื่น

"Tribute and Trade", KoreanHistoryProject.org
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ญี่ปุ่น
นายหน้าขู่กิน

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| --- | --- |
ชาร์ลส์ ออกัสติน มิลเวอร์ตัน ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตในนิตยสารสแตรนด์ปี ค.ศ. 1904
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Adventure of Charles Augustus Milverton
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดคืนชีพ
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: มีนาคม ค.ศ. 1904
เรื่องก่อนหน้า: ปีเตอร์ดำ 
เรื่องถัดไป: อาฆาตนโปเลียน 
ข้อความ: นายหน้าขู่กิน ที่ วิกิซอร์ซ
"นายหน้าขู่กิน" (อังกฤษ: The Adventure of Charles Augustus Milverton) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารคอลเลียร์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนเมษายน ค.ศ. 1904 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 7 จากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ในปี ค.ศ. 1905
ประวัติการตีพิมพ์

"นายหน้าขู่กิน" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารคอลเลียร์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1904 ในนิตยสารคอลเลียร์มีภาพวาดประกอบ 6 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905
อ้างอิงและบรรณานุกรม

1 2  Smith (2014), p. 128.
1 2  Cawthorne (2011), p. 124.
↑  Cawthorne (2011), p. 110.
Angeli, Helen (1971). Pre-Raphaelite twilight: The story of Charles Augustus Howell Scholarly Press, 1971, ISBN 978-0-403-01312-8.
Basbanes, Nicholas A. (1999-03-15). A Gentle Madness: Bibliophiles, Bibliomanes, and the Eternal Passion for Books Holt Paperbacks, 15 March 1999, ISBN 978-0-8050-6176-5.
Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ นายหน้าขู่กิน ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นายหน้าขู่กิน
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดคืนชีพ รวมถึงเรื่อง นายหน้าขู่กิน ที่ Standard Ebooks
The Adventure of Charles Augustus Milverton หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "บ้านร้าง"  "ช่างก่อสร้างเจ้าเล่ห์"  "รหัสตุ๊กตาเต้นรำ"  "นักจักรยานผู้เดียวดาย"  "โรงเรียนสำนักอธิการ"  "ปีเตอร์ดำ"  "นายหน้าขู่กิน"  "อาฆาตนโปเลียน"  "สามนิสิต"  "แว่นตากรอบทอง"  "นักรักบี้หาย"  "ชู้รักของเลดี"  "รอยเปื้อนที่สอง" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี
การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่สอง

| --- | --- |
การผนวกดินแดนของฮังการีในช่วง ค.ศ. 1938-1941 โดยดินแดนที่ได้จากการอนุญาโตตุลาการจะแสดงเป็นสีเขียวอ่อนทางด้านขวามือ
วันลงนาม: 30 สิงหาคม ค.ศ. 1940
ที่ลงนาม: เวียนนา
ผู้ลงนาม:  ไรช์เยอรมัน  อิตาลี  ฮังการี  โรมาเนีย
การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่สอง เป็นการระงับข้อพิพาททางดินแดนระหว่างฮังการีและโรมาเนียในการแบ่งภูมิภาคทรานซิลเวเนีย ซึ่งฮังการีสูญเสียไปภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งตามสนธิสัญญาทรียานง โดยมีนาซีเยอรมนีและฟาสซิสต์อิตาลีเป็นประเทศผู้ไกล่เกลี่ย จากผลลัพธ์ของคำตัดสินนี้ บังคับให้โรมาเนียส่งคืนดินแดนทางตอนเหนือของทรานซิลเวเนียแก่ฮังการีในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1940 และทำให้ข้อพิพาททางดินแดนระหว่างสองประเทศดำเนินต่อไปตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทำให้ฮังการีสูญเสียดินแดนส่วนใหญ่ในสมัยจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งหนึ่งในนั้นคือทรานซิลเวเนียที่เสียไปให้กับโรมาเนีย ตามการสนับสนุนการแบ่งดินแดนของข้อตกลงในสนธิสัญญาแวร์ซาย การขยายอาณาเขตของโรมาเนียนำไปสู่ความกังวลในการรักษาบูรณภาพแห่งดินแดนในช่วงระหว่างสงครามและการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรมาเนียกับมหาอำนาจผู้ชนะสงครามโลก ซึ่งล้วนเป็นประเทศยุโรปที่สนับสนุนสนธิสัญญาแวร์ซายทั้งสิ้น ในทางกลับกัน ฮังการียังคงยืนหยัดในจุดยืนของการแก้ไขสนธิสัญญาอย่างเข้มข้น เพื่อฟื้นฟูทั้งหมดหรือบางส่วนของภูมิภาคที่สูญเสียไป
การขึ้นสู่อำนาจของฮิตเลอร์ใน ค.ศ. 1933 และการเติบโตของอำนาจฟาสซิสต์ในทวีปยุโรป สร้างแรงกระตุ้นที่มากขึ้นให้กับประเทศต่าง ๆ ที่ไม่พอใจกับบทบัญญัติหลังสงคราม โดยการฟื้นฟูดินแดนของประเทศผู้แพ้สงครามเริ่มต้นขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1930 จากการแบ่งเชโกสโลวาเกียตั้งแต่ ค.ศ. 1938 จนถึง ค.ศ. 1939 ซึ่งทำให้ฮังการีสามารถกู้คืนดินแดนบางส่วนของสโลวาเกียและรูทีเนียกลับมาได้ อย่างไรก็ตามประเทศยังคงไม่สามารถฟื้นฟูดินแดนทรานซิลเวเนียได้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ความตึงเครียดภายในคาบสมุทรบอลข่านเริ่มก่อตัวขึ้น
ระหว่างวิกฤตการณ์โรมาเนีย-โซเวียตในช่วงต้นฤดูร้อน ค.ศ. 1940 สตาลินได้ใช้ประโยชน์จากการทัพของเยอรมนีในทวีปยุโรป เพื่อยึดครองสาธารณรัฐบอลติกและภูมิภาคเบสซาเรเบียกับบูโควีนา สำหรับฮังการีซึ่งปรารถนากู้คืนดินแดนที่เสียไป จึงฉวยโอกาสอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนต่าง ๆ ของโรมาเนียในช่วงวิกฤตการณ์ครั้งนี้เช่นกัน ทั้งสองประเทศพยายามร้องขอการไกล่เกลี่ยจากประเทศอักษะ แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ การเจรจาทวิภาคีระหว่างฮังการีและโรมาเนียที่มีขึ้นในกลางเดือนสิงหาคมไม่บรรลุผลลัพธ์ใด ๆ ในช่วงปลายเดือนเดียวกัน เยอรมนีได้เสนอการเจรจาทางดินแดนระหว่างสองประเทศ เนื่องจากความกังวลในการถูกกีดกันแหล่งน้ำมันและทรัพยากรในโรมาเนียและคาบสมุทรบอลข่าน สำหรับการสงครามและการรุกรานสหภาพโซเวียตในอนาคต
เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ณ พระราชวังเบลเวเดียร์ในกรุงเวียนนา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของเยอรมนีและอิตาลีได้กำหนดผลลัพธ์ของการอนุญาโตตุลาการ โดยแบ่งพื้นที่พิพาทออกเป็นสองส่วนเท่า ๆ กัน ทำให้ต่อมาทั้งสองประเทศพยายามแข่งขันเพื่อเอาใจนาซีเยอรมนีเพื่อแก้ไขข้อตกลง และก่อให้เกิดปัญหาชนกลุ่มน้อยในทรานซิลเวเนียตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อย่างไรก็ตาม ภายหลังความพ่ายแพ้ของฝ่ายอักษะ ทำให้พรมแดนถูกเปลี่ยนกลับเป็นสภาพเดิมก่อนสงคราม และโรมาเนียได้ครอบครองทรานซิลเวเนียอย่างสมบูรณ์อีกครั้ง
บริบท > การเจรจากับบัลแกเรีย

กษัตริย์คาโรลล้มเลิกแผนการจัดการกับประเทศเพื่อนบ้านโดยปราศจากการสนับสนุนจากเยอรมนี การเจรจากับบัลแกเรียเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม และนำไปสู่การลงนามในสนธิสัญญาที่กรายอวาเมื่อวันที่ 7 กันยายน ทำให้โรมาเนียสูญเสียดอบรูจาใต้ (7,412 ตารางกิโลเมตร) ซึ่งเป็นดินแดนที่ได้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1912 ก่อนการลงนามในสนธิสัญญาบูคาเรสต์และการแลกเปลี่ยนประชากรของทั้งสองประเทศ โดยชาวบัลแกเรีย 65,000 คน ได้รับการอพยพไปทางใต้ และชาวโรมาเนีย 110,000 คน ไปทางเหนือ ภูมิภาคนี้ไม่ได้รับความสนใจจากประชาชนเท่าใดนัก จึงทำให้เหตุการณ์นี้ถูกมองว่าไม่ใช่การสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่
บรรณานุกรม

Dreisziger, Nándor F. (1968). Hungary's way to World War II (ภาษาอังกฤษ). Hungarian Helicon Society. p. 239. OCLC 601083308.
Haynes, Rebecca (2000). Romanian policy towards Germany, 1936-40 (ภาษาอังกฤษ). Palgrave Macmillan. ISBN 9780312232603.
Hitchins, Keith (1994). Rumania 1866-1947 (ภาษาอังกฤษ). Oxford University Press. p. 579. ISBN 9780198221265.
Nekrich, Aleksandr Moiseevich; Ulam, Adam Bruno; Freeze, Gregory L. (1997). Pariahs, Partners, Predators: German-Soviet Relations, 1922-1941 (ภาษาอังกฤษ). Columbia University Press. ISBN 0231106769.
Presseisen, Ernst L. (1960). "Prelude to "Barbarossa": Germany and the Balkans, 1940–1941". The Journal of Modern History (ภาษาอังกฤษ). 32 (4): 359-370.
Rothschild, Joseph (1990). East Central Europe Between the Two World Wars (ภาษาอังกฤษ). University of Washington Press. ISBN 9780295953571.
Shirer, William L. (1990). The Rise and Fall of the Third Reich : A History of Nazi Germany (ภาษาอังกฤษ). 1st Touchstone. ISBN 9780671728687.
Vágo, Béla (1969). "Le Second Diktat de Vienne: Les Préliminaires". East European Quarterly (ภาษาฝรั่งเศส). 2 (4): 415--37.
Vágo, Béla (1971). "Le Second Diktat de Vienne: Le Partage de la Transylvanie". East European Quarterly (ภาษาฝรั่งเศส). 5 (1): 47-73.
การสูญเสียดินแดนของฮังการีตามสนธิสัญญาทรียานงใน ค.ศ. 1920 รัฐบาลฮังการีหลายชุดในสมัยระหว่างสงครามได้เน้นนโยบายต่างประเทศไปที่การฟื้นฟูดินแดนเหล่านี้เป็นหลัก
เกรตเทอร์โรมาเนียที่เกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยชนกลุ่มน้อยจำนวนมาก รวมทั้งชาวฮังการีและชนกลุ่มน้อยเยอรมันในทรานซิลเวเนีย
วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของโซเวียต ยื่นคำขาดต่อโรมาเนียโดยการบังคับให้มอบเบสซาเรเบียและบูโควีนาตอนเหนือ เนื่องจากขาดการสนับสนุนจากเยอรมนี
กาลีซโซ ชิอาโน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของอิตาลี ผู้สนับสนุนการแก้ไขสนธิสัญญาสันติภาพและเป็นพันธมิตรที่แน่นแฟ้นกับฮังการี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศฮังการีกำลังลงนามในข้อตกลงของการอนุญาโตตุลาการเวียนนา
กษัตริย์คาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย จำต้องสละราชสมบัติเมื่อเผชิญกับคำตัดสินของการอนุญาโตตุลาการ ซึ่งเน้นยำถึงความล้มเหลวของนโยบายความเป็นกลางต่อมหาอํานาจ
ฟาโรห์อพริส

"วาอิบเร " เปลี่ยนทางที่นี่ ระวังสับสนกับวาอิบเร ไอบิอาอูและวาอิบเร พซัมติกที่ 1
อพริส (กรีกโบราณ: Ἁπρίης) เป็นพระนามที่เฮโรโดตัส (ii. 161) และดิโอโอรัส (i. 68) ใช้ระบุฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระนามว่า วาอิบเร ฮาอาอิบเร (ปกครองระหว่าง 589 - 570 ปีก่อนคริสตกาล) พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สี่ (โดยนับจากฟาโรห์พซัมติกที่ 1) แห่งราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์ พระองค์เป็นบุคคลพระองค์เดียวกันกับ วาเฟรสแห่งแมนิโธ ซึ่งบันทึกอย่างถูกต้องว่า พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 19 ปี ฟาโรห์อพริสยังทรงมีพระนามเรียกอีกพระนามว่า โฮฟรา ในเยเรมีย์ 44:30 (ฮีบรู: חָפְרַע‎, ใหม่: Ḥofra', ไทบีเรียน: H̱op̄ra'; กรีก: Ουαφρη[ς], อักษรโรมัน: Ouafri[s])