stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
ภูมิหลังและการก่อตั้ง > เรื่องอื้อฉาวปานามา

เรื่องอื้อฉาวปานามา ในปี ค.ศ. 1892 ถือเป็นการฉ้อโกงทางการเงินครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเกี่ยวข้องกับความล้มเหลวในการสร้างคลองปานามา เนื่องด้วยปัญหาโรคภัยไข้เจ็บ ความไม่มีประสิทธิภาพ และการฉ้อราษฎร์บังหลวงในวงกว้าง แต่ปัญหาดังกล่าวถูกปกปิดโดยเจ้าหน้าที่ชาวฝรั่งเศสที่ติดสินบน จึงทำให้บริษัทคลองปานามาล้มละลาย หุ้นของบริษัทไร้คุณค่า โดยนักลงทุนทั่วไปต้องสูญเสียเงินเกือบหนึ่งพันล้านฟรังก์
ภูมิหลังและการก่อตั้ง > รัฐสวัสดิการและสาธารณสุข

ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รัฐบาลฝรั่งเศสถือว่ามีบทบาทด้านรัฐสวัสดิการน้อยมาก เมื่อเทียบกับเยอรมนี แต่ชาวฝรั่งเศสกลับมีระดับรายได้ที่สูงกว่าชาวเยอรมันเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าฝรั่งเศสจะมีทรัพยากรธรรมชาติที่น้อยกว่าก็ตาม ในขณะที่การจัดเก็บภาษีอากรและการใช้จ่ายของรัฐบาลฝรั่งเศสอยู่ในปริมาณที่ต่ำกว่า เมื่อเทียบกับรัฐบาลของเยอรมนี
ฝรั่งเศสมีความล้าหลังกว่าเยอรมนีเป็นอย่างมาก เช่นเดียวกับสหราชอาณาจักร ที่ยังตามหลังในเรื่องการพัฒนารัฐสวัสดิการที่มีการสาธารณสุข การประกันภัยคุ้มครองการว่างงาน และแผนบำเหน็จบำนาญแห่งชาติ มีการประกาศใช้กฎหมายประกันอุบัติเหตุสำหรับกรรมกร ในปี ค.ศ. 1898 และในปี ค.ศ. 1910 ฝรั่งเศสได้ก่อตั้งโครงการแผนบำเหน็จบำนาญแห่งชาติ ต่างจากเยอรมนีหรือบริเตนที่ดำเนินโครงการนี้เล็กกว่ามาก ยกตัวอย่างเช่น แผนเงินบำนาญโดยความสมัครใจ เป็นต้น นักประวัติศาสตร์ ทิโมธี สมิธ พบว่าความหวาดกลัวของชาวฝรั่งเศสที่มีต่อโครงการความช่วยเหลือสาธารณะแห่งชาตินั้น มีสาเหตุมาจากการดูหมิ่นเหยียดหยามคนจนตามกฎหมายประชาสงเคราะห์ของอังกฤษ การแพร่ระบาดของวัณโรค ซึ่งเป็นโรคที่น่ากลัวที่สุดในยุคนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนหนุ่มสาวอายุ 20 ปี ทำให้เยอรมนีกำหนดมาตรการด้านสุขอนามัยสาธารณะและสถานพยาบาลสาธารณะอย่างเข้มงวด ต่างจากฝรั่งเศสที่ปล่อยให้แพทย์เอกชนจัดการปัญหากันเอง วิชาชีพแพทย์ของฝรั่งเศสจึงมีเพื่ออภิสิทธิ์ชนเท่านั้น และนักปฏิรูปสาธารณสุขไม่ได้รับการจัดระเบียบหรือมีอิทธิพลอย่างในเยอรมนี บริเตน หรือสหรัฐอเมริกา ยกตัวอย่างเช่น เมื่อช่วงทศวรรษที่ 1880 มีการต่อสู้กันอย่างยาวนาน เพื่อให้มีการออกกฎหมายว่าด้วยเรื่องสาธารณสุข รณรงค์ให้มีการจัดระเบียบบริการสุขภาพของประเทศใหม่ กำหนดให้มีการขึ้นทะเบียนโรคติดเชื้อ กำหนดให้มีการกักกัน และปรับปรุงกฎหมายด้านสุขภาพและการเคหะของปี ค.ศ. 1850
อย่างไรก็ตาม นักปฏิรูปต้องเผชิญกับการต่อต้านจากเหล่าข้าราชการ นักการเมือง และแพทย์ เนื่องจากเป็นการคุกคามต่อผลประโยชน์ของพวกเขาอย่างมากมาย ข้อเสนอดังกล่าวได้รับการถกเถียงและล่าช้าเป็นเวลากว่า 20 ปี ก่อนที่จะมีการออกกฎหมายซึ่งมีผลบังคับใช้ในปี ค.ศ. 1902 เพราะรัฐบาลตระหนักว่าโรคติดต่อมีผลกระทบต่อความมั่นคงของชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทำให้กำลังทหารของประเทศอ่อนแอลงอย่างมาก และอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรชาวฝรั่งเศสต่ำกว่า เมื่อเทียบกับเยอรมนี แต่อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่า ที่อัตราการเติบโตของประชากรฝรั่งเศสต่ำกว่าเยอรมนีนั้น มีสาเหตุมาจากอัตราการเกิดของจำนวนประชากรฝรั่งเศสที่ต่ำ อันเป็นผลมาจากข้อกำหนดภายใต้กฎหมายปฏิวัติฝรั่งเศสว่าด้วยเรื่องที่ดินจะต้องแบ่งระหว่างบุตรชายทั้งหมด (หรือการแบ่งมรดกจำนวนมาก) จากข้อกำหนดนี้ ทำให้ชาวนาไม่ต้องการมีลูกชายมากกว่าหนึ่งคน และไม่มีหลักฐานบ่งชี้ว่าชาวฝรั่งเศสมีอายุขัยมากกว่าชาวเยอรมัน
เหตุการณ์แดรฟุส

บทความหลัก: เหตุการณ์แดรฟุส
เหตุการณ์แดรฟุสเป็นวิกฤตการณ์ทางการเมืองครั้งสำคัญที่สั่นสะเทือนไปทั่วฝรั่งเศส ซึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1894 จนกระทั่งการตัดสินของศาลอุทธรณ์ในปี ค.ศ. 1906 ทำให้เหตุการณ์นี้เป็นที่พูดถึงกันอย่างยาวนานหลายทศวรรษ การดำเนินเหตุการณ์ได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความอยุติธรรมสมัยใหม่ โดยยังคงเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ตัวอย่างที่โดดเด่นที่สุดของกระบวนการยุติธรรมที่ผิดพลาดซับซ้อน ซึ่งแสดงถึงบทบาทสำคัญของแรงกดดันและความคิดเห็นของสาธารณชน และแสดงถึงการต่อต้านชาวยิวอย่างโจ่งแจ้งภายในกองทัพฝรั่งเศส ที่ได้รับการปกป้องโดยกลุ่มอนุรักษนิยมและนักอนุรักษนิยมคาทอลิกที่ต่อต้านฝ่ายฆราวาสกลาง-ซ้าย, ฝ่ายซ้าย และกองกำลังสาธารณรัฐ รวมทั้งชาวยิวส่วนใหญ่ด้วย ในท้ายที่สุด ฝ่ายสาธารณรัฐก็ได้รับชัยชนะในเหตุการณ์นี้
โดยเหตุการณ์นี้เริ่มต้นขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1894 เมื่อศาลทหารทำการพิพากษาลงโทษต่อข้อหาขายชาติของร้อยเอก อาลแฟรด แดรฟุส นายทหารประจำกรมเสนาธิการชาวฝรั่งเศสเชื้อสายยิวซึ่งอพยพมาจากแคว้นอาลซัส เขาถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิตในข้อหาทรยศต่อชาติ เพราะขายความลับทางการทหารให้แก่ผู้ช่วยทูตทหารบกเยอรมันประจำกรุงปารีส และถูกเนรเทศไปอยู่ที่เกาะเดวิลส์ในแคว้นเฟรนช์เกียนา (หรือที่รู้จักกันในนาม la guillotine sèche หรือเกาะกิโยตีนแห้ง) ซึ่งเขาได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเป็นเวลานานกว่าห้าปี
สองปีต่อมา ได้มีการค้นพบหลักฐานชิ้นใหม่ที่ระบุว่าพันตรี แฟร์ดีน็อง วาลแซ็ง แอ็สแตราซี เป็นผู้ขายความรับที่แท้จริง แต่ภายหลังจากที่นายทหารระดับสูงของกองทัพพยายามระงับหลักฐานชิ้นใหม่นี้ ศาลทหารจึงมีมติเป็นเอกฉันท์ว่าแอ็สแตราซีไม่มีความผิด ในการไต่สวน ทางกองทัพได้เพิ่มข้อกล่าวหาเพิ่มเติมต่อแดรฟุส โดยอิงจากเอกสารเท็จที่พวกเขาได้สร้างขึ้น คำวินิจฉัยของศาลทหารที่พยายามใส่ร้ายแดรฟุสเริ่มแพร่กระจายไปทั่ว โดยส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการโต้เถียง J'accuse ซึ่งเป็นจดหมายเปิดผนึกถึงประธานาธิบดีด้วยความแค้นเคืองที่ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ลอรอร์ของกรุงปารีสในเดือนมกราคม ค.ศ. 1898 โดยนักเขียนนวนิยายชื่อดัง เอมีล ซอลา ซึ่งได้เคลื่อนไหวกดดันรัฐบาลให้มีการพิจารณาคดีใหม่อีกครั้ง
ในปี ค.ศ. 1899 แดรฟุสถูกส่งตัวกลับประเทศฝรั่งเศสเพื่อพิจารณาคดีใหม่อีกครั้ง เหตุการณ์ทางการเมืองและตุลาการเริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้น ซึ่งทำให้เกิดการแบ่งฝ่ายกันภายในสังคมฝรั่งเศส ระหว่างบรรดาผู้สนับสนุนแดรฟุส (Dreyfusards) อาทิ อานาตอล ฟร็องส์, อ็องรี ปวงกาเร และฌอร์ฌ เกลม็องโซ และบรรดาผู้ที่ต่อต้านเขา (anti-Dreyfusards) อาทิ เอดัวร์ ดรูมงท์ ผู้อำนวยการและบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ต่อต้านชาวยิว La Libre Parole การพิจารณาคดีครั้งใหม่นี้ส่งผลให้เกิดการพิพากษาอีกครั้งหนึ่ง และถูกตัดสินให้จำคุก 10 ปี แต่แดรฟุสได้รับการอภัยโทษและปล่อยตัวให้เป็นอิสระ ในท้ายที่สุด ข้อกล่าวหาทั้งหมดของเขาได้รับการพิสูจน์ว่าไม่มีมูลความจริงเลยแม้แต่น้อย และในปี ค.ศ. 1906 แดรฟุสได้กลับเข้ารับตำแหน่งในกองทัพฝรั่งเศสและได้เลื่อนยศเป็นนายพันเอก
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1894 จนถึง ค.ศ. 1906 วิกฤตการณ์ได้แบ่งฝ่ายสังคมภายในฝรั่งเศสเป็นสองฝ่าย: ฝ่ายสนับสนุนกองทัพ (anti-Dreyfusards) ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มอนุรักษนิยม, นักอนุรักษนิยมคาทอลิก และฝ่ายสนับสนุนกษัตริย์ ซึ่งพ่ายแพ้ต่อฝ่ายต่อต้านนักบวช, ฝ่ายสนับสนุนสาธารณรัฐ (Dreyfusards) ที่ได้รับการสนับสนุนอย่างมั่นคงจากเหล่าปัญญาชนและครูบาอาจารย์ นอกจากนี้ยังทำให้การเมืองภายในฝรั่งเศสขมขื่นและยังช่วยเสริมอิทธิพลของกลุ่มนักการเมืองหัวรุนแรงอย่างทวีคูณ
ประวัติศาสตร์สังคม

บทความหลัก: ยุคสวยงาม
ประวัติศาสตร์สังคม > ความทันสมัยของชนบท

ประเทศฝรั่งเศสในช่วงเวลานั้นเป็นประเทศเกษตรกรรม และเกษตรกรเป็นเอกลักษณ์แห่งพลเมืองฝรั่งเศส ตามหนังสือ Peasants into Frenchmen (1976) นักประวัติศาสตร์ ยูจีน เวเบอร์ ได้กล่าวถึงความทันสมัยของชนบทในฝรั่งเศสและได้ใหเหตุผลไว้ว่า พื้นที่ชนบทของฝรั่งเศสได้เปลี่ยนจากความล้าหลังและโดดเดี่ยวไปสู่ความทันสมัยด้วยความรู้สึกถึงเอกลักษณ์ประจำชาติในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 เขาเน้นย้ำถึงบทบาทของระบบทางรถไฟ, โรงเรียนของรัฐบาลสาธารณรัฐ, และระบบการเกณฑ์ทหารสากล ตามการค้นพบของเขาที่มาจากบันทึกของโรงเรียน, รูปแบบการย้ายถิ่นฐาน, เอกสารการรับราชการทหารและแนวโน้มทางเศรษฐกิจ เวเบอร์แย้งว่าจนถึงราวปี ค.ศ. 1900 ความตระหนังถึงความเป็นชาติฝรั่งเศสเริ่มอ่อนแอลงในต่างจังหวัด จากนั้นเวเบอร์ได้ศึกษาต่อไปว่านโยบายของสาธารณรัฐที่สามสามารถสร้างความตระหนักถึงความเป็นชาติฝรั่งเศสในพื้นที่ชนบทได้อย่างไร การศึกษาของเวเบอร์ได้รับการยกย่องเป็นอย่างยิ่ง แต่ก็ยังถูกวิพากษ์วิจารณ์จากบางคนที่โต้แย้งว่า ความตระหนักถึงความเป็นชาติฝรั่งเศสยังคงมีอยู่ในต่างจังหวัดก่อนถึงปี ค.ศ. 1870
การประกาศล้มเลิกราชาธิปไตยบริเวณด้านหน้าปาแลบูร์บง ซึ่งเป็นสภานิติบัญญัติในขณะนั้น เมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1870
โครงสร้างของสมัชชาแห่งชาติใน ค.ศ. 1871
มหาวิหารซาเคร-เกอร์ถูกกำหนดให้เป็นสัญลักษณ์แห่งระเบียบทางศีลธรรม
ในฝรั่งเศส เด็กนักเรียนได้รับการสอนว่าพื้นที่ อาลซัส-ลอแรน เป็นพื้นที่ของฝรั่งเศส ซึ่งถูกทาด้วยสีดำบนแผนที่
รูปภาพของนายพลฌอร์ฌ เออร์เนสต์ บูลอนจีร์
ร้อยเอก อาลแฟรด แดรฟุส
อาคอร์ดา, การ์ลู!

| อาคอร์ดา, การ์ลู! |
| --- | --- |
ประเภท: ตลก
สร้างโดย: จูเลียนู เอ็นริกู
กำกับโดย: จูเลียนู เอ็นริกู
เสียงของ: กุสตาวู เปเรย์รา อันเดรย์ ดูวาร์ตึ จูเลีย คาร์เทียร์ เบรสซัน เมลิสซา การ์ซีย อีฟลีน กัชตรู อาเลชังดรี โมเรนู
ประเทศแหล่งกำเนิด:  บราซิล
ภาษาต้นฉบับ: โปรตุเกส
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 13
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: วิวียน อมาดียู
ผู้อำนวยการสร้าง: ซี บรันเดา
ความยาวตอน: 22 นาที
บริษัทผู้ผลิต: ทีวี ควอส โคปา สตูดิโอ
ออกอากาศ
เครือข่าย: เน็ตฟลิกซ์
ออกอากาศ: 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2566 – ปัจจุบัน
อาคอร์ดา, การ์ลู! (โปรตุเกส: Acorda, Carlo!) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล สร้างโดย จูเลียนู เอ็นริกู วางจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 โดยเน็ตฟลิกซ์
ตัวละครและเสียงพากย์

กุสตาวู เปเรย์รา รับบท การ์ลู (Carlo)
อันเดรย์ ดูวาร์ตึ รับบท อัลแบร์ตู (Alberto)
จูเลีย คาร์เทียร์ เบรสซัน รับบท ปอมบา ตาตียนา (Pomba Tatiana)
อาเลชังดรี โมเรนู รับบท เรย์ เบลาส์ (Rei Blaus)
อีฟลีน กัชตรู รับบท มอนทานญา โซลองจ์ (Montanha Solange)
เอ็ด กามา รับบท เซอู จาลมา (Seu Djalma)
ร็อบสัน นูนึช รับบท ฟลอยด์ (Floyd), แจ๊บสตัน (Jabston), ดักลาส (Douglas) และ ฟลอเบอร์ (Flauber)
เจฟเฟอร์สัน ชโรเดอร์ รับบท โดนา ฟาฏิมะ (Dona Fátima), โทนี่ โมริบักกี้ (Tony Moribuggy) และ โดนา ตีกรา ดู เปดาจียู (Dona Tigra do Pedágio)
การตอบรับ

ในอะโดโรซีนีม่า (AdoroCinema) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 3,7 จาก 5
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของโคปา สตูดิโอ (ในภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล)
อาคอร์ดา, การ์ลู! ที่เน็ตฟลิกซ์
อาคอร์ดา, การ์ลู! ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อาคอร์ดา, การ์ลู! ที่รอตเทนโทเมโทส์
อาคอร์ดา, การ์ลู! ที่ฟิล์มอะฟินนีตี
อาคอร์ดา, การ์ลู! ที่เดอะทีวีดีบี
อาบีจาน

| อาบีจาน |
| --- | --- |
นครและอำเภอปกครองตนเอง
อำเภอปกครองตนเองอาบีจาน District Autonome d'Abidjan (ฝรั่งเศส)
ตามเข็มนาฬิกาจากบน: ตึกระฟ้าของ Plateau commune, ทางเข้าป่า Banco, สระน้ำของ Hotel Ivoire, ท่าเรือ, ถนนสายหลักที่ Koumassi, แอวะนิวสายหลัก, อาสนวิหารนักบุญพอลแห่งอาบีจาน, Université Félix Houphouët-Boigny, มัสยิด"ซะลาม"ใหญ่อาบีจาน
   ธง ตรา
สมญา: "Babi"
คำขวัญ: "อาบีจาน เมืองด้านการพัฒนา"

อาบีจานที่ตั้งในประเทศโกตดิวัวร์แสดงแผนที่ประเทศโกตดิวัวร์อาบีจานอาบีจาน (แอฟริกา)แสดงแผนที่แอฟริกา
พิกัด: 5°19′N 4°2′W﻿ / ﻿5.317°N 4.033°W﻿ / 5.317; -4.033
ประเทศ:  โกตดิวัวร์
อำเภอ: อาบีจาน
Department: อาบีจาน
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: Robert Beugré Mambé
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,119 ตร.กม. (818 ตร.ไมล์)
 • นคร: 422 ตร.กม. (163 ตร.ไมล์)
ความสูง: 18 เมตร (59 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน 14 ธ.ค. 2021)
 • ทั้งหมด: 6,321,017 คน
 • ความหนาแน่น: 3,000 คน/ตร.กม. (7,700 คน/ตร.ไมล์)
 • นคร: 5,616,633
 • ความหนาแน่นนคร: 13,000 คน/ตร.กม. (34,000 คน/ตร.ไมล์)
เอชดีไอ
 • เอชดีไอ (2018): 0.619 (ปานกลาง)
เขตเวลา: UTC+0 (GMT)
รหัสพื้นที่: +225
เว็บไซต์: abidjan.district.ci (ในภาษาฝรั่งเศส)
อาบีจาน หรือ อาบิดจาน (อังกฤษและฝรั่งเศส: Abidjan, ภาษาฝรั่งเศส: [abidʒɑ̃]; อักษรอึนโก: ߊߓߌߖߊ߲߬) เป็นเมืองใหญ่สุดและเมืองหลวงทางเศรษฐกิจของประเทศโกตดิวัวร์ จากสำมะโน ค.ศ. 2021 อาบีจานมีประชากร 6.3 ล้านคน เทียบเท่ากับประชากรร้อยละ 21.5 จากประชากรทั้งหมด ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของทวีปแอฟริกา เป็นรองเพียงเลกอส, ไคโร, กินชาซา, ดาร์-เอส-ซาลาม และโจฮันเนสเบิร์ก
นครนี้ขยายตัวอย่างรวดเร็วหลังสร้างท่าเทียบเรือใหม่ใน ค.ศ. 1931 จากนั้นจึงกลายเป็นเมืองหลวงของโกตดิวัวร์สมัยอาณานิคฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1933 หลังเป็นเอกราชจากฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1960 อาบีจานยังคงเป็นเมืองหลวงของประเทศ จนกระทั่งใน ค.ศ. 1983 เมื่อนครยามูซูโกรได้รับสถานะเมืองหลวงทางการเมืองอย่างเป็นทางการของโกตดิวัวร์
อย่างไรก็ตาม อาบีจานได้รับสถานะ "เมืองหลวงทางเศรษฐกิจ" ของประเทศ เนื่องจากเป็นเมืองใหญ่สุดของประเทศ และเป็นศูนย์กลางของกิจกรรมทางเศรษฐกิจ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Abidjan
Site officiel du District d'Abidjan (archived 17 February 2007)
TEDxAbidjan, The Premier Intellectual Gathering of Côte d'Ivoire – Le Principal Forum Intellectuel qui réunit les esprits les plus brillants sous licence de TED (archived 14 October 2010)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
อาร์มาญัก

อาร์มาญัก
อาร์มาญัก (ฝรั่งเศส: armagnac, ออกเสียง: [aʁmaɲak])  เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ประเภทบรั่นดีชนิดพิเศษที่ถูกผลิตขึ้นในภูมิภาคอาร์มาญักในเมืองกัสกอญ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส มันถูกกลั่นจากไวน์ที่มักจะทำมาจากการผสมผสานองุ่นพันธุ์ต่าง ๆ รวมทั้ง Baco 22A, Colombard, Folle blanche และ Ugni blanc ตามแบบแผนโดยการใช้การกลั่นอย่างต่อเนื่องภายในครั้งเดียว (column still) มากกว่าหม้อกลั่นที่ใช้ในการผลิตคอนญัก ซึ่งทำมาจากองุ่นพันธุ์ Ugni blanc เท่านั้น สุราที่ได้จะถูกบ่มเอาไว้ในถังไม้โอ๊คก่อนที่จะถูกปล่อยออกไป การผลิตนั้นอยู่ภายใต้การดูแลของ the Institut national de l'origine et de la qualité (INAO) และ the Bureau National Interprofessionel de l'Armagnac (BNIA)
อาร์มาญักเป็นหนึ่งในพื้นที่แรกในฝรั่งเศสที่เริ่มกลั่นสุรา แต่ปริมาณการผลิตโดยรวมนั้นน้อยกว่าการผลิตคอนญัก และเป็นที่รู้จักกันน้อยจากภายนอกยุโรป นอกจากนี้ ส่วนใหญ่การผลิตและจำหน่ายโดยผู้ผลิตรายย่อย ในขณะที่การผลิตคอนญักถูกครอบงำโดยยี่ห้อดัง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ได้แก่ Courvoisier (มี Beam Suntory เป็นเจ้าของ) Hennessy (LVMH) Martell (Pernod Ricard) และ Rémy Martin (Rémy Cointreau)
อานักซาโกรัส

| แอแนกแซเกอเริส Anaxagoras |
| --- | --- |
แอแนกแซเกอเริสบนส่วนหนึ่งของจิตรกรรมฝาผนังที่มหาวิทยาลัยเอเธนส์
เกิด: ราวปี 500 ปีก่อนคริสตกาล Clazomenae
เสียชีวิต: ราวปี 428 ปีก่อนคริสตกาล Lampsacus
สัญชาติ: ชาวกรีก
อาชีพ: นักปรัชญายุคก่อนโสกราตีส
ยุคสมัย: ปรัชญาโบราณ
ผลงานเด่น: “Cosmic mind”
แบบแผนการกล่าวถึง: Pluralist school
ตำแหน่ง: นักปรัชญา
นักปรัชญาชาวกรีก
อานักซาโกรัส (กรีก: Ἀναξαγόρας, Anaxagórās, [a.nak.sa.ɡó.raːs]; ราวปี 500 - ราวปี 428 ปีก่อนคริสตกาล) อานักซาโกรัสเป็นนักปรัชญายุคก่อนโสกราตีสชาวกรีกผู้ที่เกิดที่คลาโซเมแนในอานาโตเลีย  อานักซาโกรัสเป็นนักปรัชญาคนแรกที่นำหลักปรัชญาจากไอโอเนียมายังเอเธนส์ อานักซาโกรัสพยายามให้คำอธิบายทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับอุปราคา, สะเก็ดดาว, รุ้งกินน้ำและดวงอาทิตย์ ที่อานักซาโกรัสบรรยายว่าเป็นก้อนเพลิงที่มีขนาดใหญ่กว่าคาบสมุทรเพโลพอนนีส อานักซาโกรัสถูกกล่าวหาว่ามีความคิดที่ขัดกับศาสนาทางการจนถูกบังคับให้หนีไปยังลัมปซาโกส
ดูเพิ่ม

Bakalis Nikolaos (2005) Handbook of Greek Philosophy: From Thales to the Stoics Analysis and Fragments, Trafford Publishing, Victoria, BC., ISBN 1-4120-4843-5
Barnes J. (1979) The Presocratic Philosophers, Routledge, London, ISBN 0-7100-8860-4, and editions of 1982, 1996 and 2006
Burnet J. (1892) Early Greek Philosophy A. & C. Black, London, OCLC 4365382, and subsequent editions, 2003 edition published by Kessinger, Whitefish, Montana, ISBN 0-7661-2826-1
Cleve, Felix M. (1949) The Philosophy of Anaxagoras: An attempt at reconstruction  King's Crown Press, New York OCLC 2692674; republished in 1973 by Nijhoff, The Hague, as The Philosophy of Anaxagoras: As reconstructed ISBN 90-247-1573-3
Curd, Patricia (2007) Anaxagoras of Clazomenae : Fragments and Testimonia : a text and translation with notes and essays University of Toronto Press, Toronto, Ontario, ISBN 978-0-8020-9325-7
Gershenson, Daniel E. and Greenberg, Daniel A. (1964) Anaxagoras and the birth of physics Blaisdell Publishing Co., New York, OCLC 899834
Graham, Daniel W. (1999) "Empedocles and Anaxagoras: Responses to Parmenides" Chapter 8 of Long, A. A. (1999) The Cambridge Companion to Early Greek Philosophy Cambridge University Press, Cambridge, pp. 159–180, ISBN 0-521-44667-8
Guthrie, W. K. C. (1965) "The Presocratic tradition from Parmenides to Democritus" volume 2 of A History of Greek Philosophy Cambridge University Press, Cambridge OCLC 4679552; 1978 edition ISBN 0-521-29421-5
Kirk G. S.; Raven, J. E. and Schofield, M. (1983) The Presocratic Philosophers: a critical history with a selection of texts (2nd ed.) Cambridge University Press, Cambridge, ISBN 0-521-25444-2; originally authored by Kirk and Raven and published in 1957 OCLC 870519
Taylor, C. C. W. (ed.), Routledge History of Philosophy: From the Beginning to Plato, Vol. I, pp. 192 – 225, ISBN 0-203-02721-3 Master e-book ISBN, ISBN 0-203-05752-X (Adobe eReader Format) and ISBN 0-415-06272-1 (Print Edition).
Teodorsson, Sven-Tage (1982) Anaxagoras' theory of matter Acta Universitatis Gothoburgensis, Göteborg, Sweden, ISBN 91-7346-111-3, in English
Zeller, A. (1881) A History of Greek Philosophy: From the Earliest Period to the Time of Socrates, Vol. II, translated by S. F. Alleyne, pp. 321 – 394
แหล่งข้อมูลอื่น

Anaxagoras in English and Greek, Select Online Resources
Translation and Commentary เก็บถาวร 2010-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from John Burnet's Early Greek Philosophy.
อารากาจู

| อารากาจู |
| --- | --- |
เทศบาล
เทศบาลอารากาจู
จากบนตามเข็มนาฬิกา: อารากาจูมองจากสะพาน Imperador; ประภาคารกองทัพเรือบราซิล; อาสนวิหารเขตมหานครอารากาจู; ตึกระฟ้าอารากาจูและแม่น้ำแซร์จีปี; สะพาน Aracaju-Barra dos Coqueiros ในเวลากลางคืน และชายฝั่ง Atalaia
   ธง ตรา
ที่ตั้งอารากาจูในรัฐแซร์จีปี

ประเทศ:  บราซิล
ภูมิภาค: ตะวันออกเฉียงเหนือ
รัฐ:  รัฐแซร์จีปี
สถาปนา: 1592
Incorporated (ในฐานะเมืองหลัก): 17 มีนาคม ค.ศ. 1855
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Edvaldo Nogueira (PDT)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 181.857 ตร.กม. (70.215 ตร.ไมล์)
ความสูง: 4 เมตร (13 ฟุต)
ประชากร (2022)
 • ทั้งหมด: 602,757 คน
 • ความหนาแน่น: 3,300 คน/ตร.กม. (8,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC−3 (BRT)
รหัสไปรษณีย์: 49000-001 a 49099-999
รหัสพื้นที่: +55 79
เอชดีไอ (2010): 0.770  – สูง
เว็บไซต์: www.aracaju.se.gov.br
อารากาจู (โปรตุเกส: Aracaju) เป็นเมืองหลวงของรัฐแซร์จีปี ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ห่างจากเมืองซัลวาดอร์ทางทิศเหนือราว 350 กม. (217 ไมล์) เมืองมีประชากร 570,937 คน หรือราว 33% ของประชากรของรัฐ เป็นเมืองติดทะเล มีมากไปด้วยจัตุรัส สนามเด็กเล่น สนามฟุตบอล สนามวอลเลย์บอล คอร์ตบาสเกตบอล อาคารที่พักอาศัย บาร์ ไนต์คลับ ร้านอาหาร ธนาคารและโรงแรม เมืองอารากาจูเป็นหนึ่งในเมืองแรก ๆ ของบราซิลที่มีการออกแบบผังเมือง เป็นเมืองหลวงของรัฐแซร์จีปีในปี ค.ศ. 1855
แหล่งข้อมูลอื่น

Pictures of the city
10°55′00″S 37°03′00″W﻿ / ﻿10.9167°S 37.05°W﻿ / -10.9167; -37.05
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA
อาร์ตูร์ แมลู

อาร์ตูร์ เอ็งรีกี รามุส จี โอลีเวย์รา แมลู (โปรตุเกส: Arthur Henrique Ramos de Oliveira Melo; เกิด 12 สิงหาคม ค.ศ. 1996) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อาร์ตูร์ เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่ฟีออเรนตีนา (ผ่านการยืมตัวจากยูเวนตุส) และทีมชาติบราซิล
อาร์ตูร์เกิดในโกยาเนีย เขาเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับเกรมียู และพาทีมชนะเลิศโกปาลีเบร์ตาโดเรส 2017 และกัมเปโอนาตูกาอูชู 2018 หลังจาก 3 ปีของเขากับเกรมียู อาร์ตูร์เซ็นสัญญากับบาร์เซโลนาใน ค.ศ. 2018 ด้วยค่าตัว 31 ล้านยูโร เขาร่วมทีมกับทีมจากกาตาลัน 2 ฤดูกาล ก่อนที่ในปี ค.ศ. 2020 ตัวเขาได้ย้ายเข้าร่วมทีมยูเวนตุสในราคา 72 ล้านยูโร โดยเป็นข้อตกลงการสลับตัวกันกับมิราเล็ม ปิยานิช ที่จะย้ายร่วมทีมบาร์เซโลนาแทน ทั้งหมดมีผลหลังจบฤดูกาล 2019–20
อาร์ตูร์ลงเล่นให้ทีมชาติบราซิลชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2018 หลังจากก่อนหน้านี้ได้ลงเล่นให้รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ต่อมาเขาได้ติดทีมชาติบราซิลชุดชนะเลิศการแข่งขันโกปาอาเมริกา 2019 ที่บราซิลเป็นเจ้าภาพ
อาชีกูร์

| อาชีกูร์ |
| --- | --- |
   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: โอดฟร็องส์
จังหวัด: ปาดกาแล
เขต: Arras
อำเภอ: Arras-Sud
สหเทศบาล: Arras
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2008-2014) : Pascal Lachambre
พื้นที่1: 5.94 ตร.กม. (2.29 ตร.ไมล์)
ประชากร (1999)2: 7,695 คน
 • ความหนาแน่น: 1,300 คน/ตร.กม. (3,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 62004 /62217
สูงจากระดับน้ำทะเล: 60–101 m (197–331 ft)  (avg. 72 m หรือ 236 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
อาชีกูร์ (ฝรั่งเศส: Achicourt) เป็นเมืองที่อยู่ในจังหวัดปาดกาแล ซึ่งอยู่ทางเหนือของประเทศฝรั่งเศส
ประชากร

| ปี | 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ประชากร | 5186 | 5188 | 7433 | 7795 | 7959 | 7659 |
ตั้งแต่ปี 1962: ไม่มีการนับเกิน — นับผู้ที่อยู่ในกลุ่มสังคมหลากหลาย (เช่นนักเรียนหรือทหาร) เพียงแค่ครั้งเดียว
ดูเพิ่ม

รายชื่อเมืองในจังหวัดปาดกาแล
แหล่งข้อมูลอื่น

The World War I cemetery
Official website of the commune
Achicourt – a personal website เก็บถาวร 2008-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Achicourt on the Quid website เก็บถาวร 2009-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ฝรั่งเศส)
กังหันลมเก่า สร้างขึ้นเมื่อปี 1944
อาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ

| ซิญญอร์อาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ |
| --- | --- |


กัปตัน-เจ้าแห่งทะเลอาหรับผู้ว่าการอินเดียของโปรตุเกส
ดำรงตำแหน่ง 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1509 – กันยายน ค.ศ. 1515
กษัตริย์: พระเจ้ามานูแวลที่ 1
ก่อนหน้า: Francisco de Almeida
ถัดไป: Lopo Soares de Albergaria
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ ประมาณ ค.ศ. 1453 Alhandra, ราชอาณาจักรโปรตุเกส
เสียชีวิต: 16 ธันวาคม ค.ศ. 1515 (อายุประมาณ 62 ปี) กัว อินเดียของโปรตุเกส
เชื้อชาติ: โปรตุเกส
บุตร: Brás de Albuquerque [pt]
บุพการี: Gonçalo de Albuquerque (บิดา) Leonor de Menezes (มารดา)
อาชีพ: นายพล ผู้ว่าการอินเดีย
ลายมือชื่อ: 

อาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ (โปรตุเกส: Afonso de Albuquerque, เสียงอ่านภาษาโปรตุเกส: [ɐˈfõsu ði aɫβuˈkɛɾk(ɨ)]; ประมาณ ค.ศ. 1453 — 16 ธันวาคม ค.ศ. 1515) เป็นนายพล พลเรือเอก และรัฐบุรุษชาวโปรตุเกส เขารับตำแหน่ง อุปราชของโปรตุเกสประจำอินเดีย จากปี ค.ศ. 1509 ถึงปี ค.ศ. 1515 ระหว่างนั้นเขาได้ขยายอิทธิพลของโปรตุเกสไปทั่ว มหาสมุทรอินเดีย และสร้างชื่อเสียงในฐานะแม่ทัพที่ดุร้ายและเก่งกาจ
แหล่งข้อมูลอื่น

Paul Lunde, The coming of the Portuguese, 2006, Saudi Aramco World
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI 2  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน 2  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
อาร์ม็อง โอกุสแต็ง หลุยส์ เดอ โกแล็งกูร์

| อาร์ม็อง โอกุสแต็ง หลุยส์ เดอ โกแล็งกูร์ Armand Augustin Louis de Caulaincourt |
| --- | --- |

เกิด: 9 ธันวาคม ค.ศ. 1773(1773-12-09) โกแล็งกูร์ ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1827(1827-02-19) (53 ปี) ปารีส ฝรั่งเศส
รับใช้:  ราชอาณาจักรฝรั่งเศส  สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1  จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1  ฝรั่งเศสราชวงศ์บูร์บง
แผนก/สังกัด: กองทัพบก
ประจำการ: 1788–1815
ชั้นยศ: พลเอก (Général de division)
การยุทธ์: สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส สงครามนโปเลียน
อาร์ม็อง โอกุสแต็ง หลุยส์ เดอ โกแล็งกูร์ (ฝรั่งเศส: Armand Augustin Louis de Caulaincourt)  เป็นนายทหาร นักการทูตชาวฝรั่งเศส โกแล็งกูร์เป็นที่ปรึกษาคนสนิทจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เขามีบรรดาศักดิ์สืบตระกูลเป็น มาร์ควิสที่ 5 แห่งโกแล็งกูร์ (Marquis de Caulaincourt) และมีบรรดาศักดิ์ที่ได้รับสถาปนาใหม่คือ ดยุกแห่งวีเซนซา (Duc de Vicence)
เขาเกิดในครอบครัวขุนนางในหมู่บ้านที่ชื่อว่าโกแล็งกูร์ แคว้นปีการ์ดี ทางภาคเหนือของฝรั่งเศส บิดาของเขาเป็นนายทหารซึ่งรับราชการตั้งแต่สมัยระบอบเก่าสู่สมัยระบอบสาธารณรัฐ และได้รับการแต่งตั้งจากนโปเลียนให้เป็นเคานต์แห่งจักรวรรดิไม่นานก่อนเสียชีวิตในปี 1808
โกแล็งกูร์เริ่มรับราชการทหารในกรมทหารม้าเมื่อปี 1788 ขณะมีอายุ 14 ปี เขาพูดได้หลายภาษารวมถึงภาษารัสเซีย ด้วยเหตุนี้เขาจึงถูกส่งตัวโดยกงสุลเอกนโปเลียน โบนาปาร์ต ไปยังกรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์กของรัสเซียในปี 1801 เพื่อประเมินอิทธิพลของอังกฤษในราชสำนักรัสเซีย
อาร์ม็องเดอบรีญัก

อาร์ม็องเดอบรีญัก (ฝรั่งเศส: Armand de Brignac) หรือที่นิยมเรียกว่า แชมเปญหนึ่งโพดำ เป็นชื่อของแชมเปญแต็ตเดอกูว์เว (tête de cuvée) ซึ่งเป็นแชมเปญชั้นหรูของประเทศฝรั่งเศส ผลิตโดยโรงแชมเปญกาตีเย (Cattier) และวางจำหน่ายในขวดโลหะ แชมเปญอาร์ม็องเดอบรีญักสามารถแบ่งออกเป็น 5 ระดับ ได้แก่ Brut Gold, Rosé, Demi Sec, Blanc de Blancs และ Blanc de Noirs
อาร์ม็อง ทราออเร

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Armand Mohamed Traoré
สูง:  1,84 m e 74 kg
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  คาร์ดิฟฟ์ ซิตี้
หมายเลข:  13
ชุดเยาวชน
1996–1999:  Suresnes
1999–2004:  Racing Paris
2004–2005:  โมนาโก
2005–2006:  อาร์เซนอล
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2006–2011 |  อาร์เซนอล |  13 |  (0) |
| 2008–2009 |  → พอร์ตสมัท (ยืมตัว) |  19 |  (1) |
| 2010–2011 |  → ยูเวนตุส (ยืมตัว) |  10 |  (0) |
| 2011– |  ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ |  87 |  (2) |
| 2016–2018 |  นอตทิงแฮมฟอเรสต์ |  30 |  (0) |
| 2018 |  → คาร์ดิฟฟ์ ซิตี้ (ยืมตัว) |  4 |  (1) |
| 2018– |  เคย์เคอร์ ริเซสปอร์ |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2007–2008 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 19 ปี |  4 |  (0) |
| 2008–2010 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 21 ปี |  5 |  (0) |
| 2011–2013 |  เซเนกัล |  4 |  (0) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 18:00, 28 August 2011 (UTC)
อาร์ม็อง ทราออเร (ฝรั่งเศส: Armand Traoré) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายเซเนกัล เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1989 ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์ในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ ในตำแหน่งแบ็กซ้าย