stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชาห์
การปฏิวัติรัฐธรรมนูญอิหร่าน > ราชวงศ์กอญัร

บทความหลัก: ราชวงศ์กอญัร
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | พระบรมรูป | พระอิสริยยศ | ช่วงพระชนม์ชีพ | เริ่มการครองราชย์ | สิ้นสุดการครองราชย์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด ข่าน กอญัร |  | ชาฮันชาห์ | 1742–1797 | 1789 | 17 มิถุนายน 1797 |
| 2 | พระเจ้าชาห์ ฟาตห์ แอลี ชาห์ กอญัร |  | ชาฮันชาห์ | 1772–1834 | 17 มิถุนายน 1797 | 23 ตุลาคม 1834 |
| 3 | พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด ชาห์ กอญัร |  | ชาห์ | 1808–1848 | 23 ตุลาคม 1834 | 5 กันยายน 1848 |
| 4 | พระเจ้าชาห์ นัสเซอร์ อัลดิน ชาห์ กอญัร |  | ชาฮันชาห์ | 1831–1896 | 5 กันยายน 1848 | 1 พฤษภาคม 1896 |
| 5 | พระเจ้าชาห์ โมซัฟฟาร์ อัลดิน ชาห์ กอญัร |  | ชาฮันชาห์ และ สุลต่าน | 1853–1907 | 1 พฤษภาคม 1896 | 3 มกราคม 1907 |
| 6 | พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด แอลี ชาห์ กอญัร |  | ชาฮันชาห์ | 1872–1925 | 3 มกราคม 1907 | 16 กรกฎาคม 1909 |
| 7 | พระเจ้าชาห์ อะห์หมัด ชาห์ กอญัร |  | สุลต่าน | 1898–1930 | 16 กรกฎาคม 1909 | 15 ธันวาคม 1925 |
การปฏิวัติรัฐธรรมนูญอิหร่าน > ราชวงศ์ปาห์ลาวี

บทความหลัก: ราชวงศ์ปาห์ลาวี
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | พระฉายาลักษณ์ | ความสัมพันธ์ | ดำรงพระชนม์ชีพ | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระจักรพรรดิ | สมเด็จพระจักรพรรดิ | สมเด็จพระจักรพรรดิ | สมเด็จพระจักรพรรดิ | สมเด็จพระจักรพรรดิ | สมเด็จพระจักรพรรดิ | สมเด็จพระจักรพรรดิ |  |
| 1 | พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี |  | พระราชโอรสของอับบาส อาลี | ค.ศ. 1878–1944 | 15 ธันวาคม ค.ศ. 1925 | 16 กันยายน ค.ศ. 1941 | ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ปาห์ลาวี |
| 2 | พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี |  | พระราชโอรสของพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี | ค.ศ. 1919–1980 | 16 กันยายน ค.ศ. 1941 | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 | สิ้นสุดการปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในประเทศอิหร่าน |
| สมัยเปลี่ยนผ่าน | สมัยเปลี่ยนผ่าน | สมัยเปลี่ยนผ่าน | สมัยเปลี่ยนผ่าน | สมัยเปลี่ยนผ่าน | สมัยเปลี่ยนผ่าน | สมัยเปลี่ยนผ่าน |  |
| 1 | พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี |  | พระราชโอรสของพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี | ค.ศ. 1919–1980 | 11 กุมภาพันธ์ 1979 | 27 กรกฎาคม ค.ศ.1980 |  |
| 2 | จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี |  | พระอัครมเหสี | ค.ศ. 1938– | 27 กรกฎาคม 1980 | 27 กรกฎาคม 1981 |  |
| 3 | เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน |  | พระราชโอรสของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี | 1960– | 27 กรกฎาคม 1981 | ปัจจุบัน |  |
การปฏิวัติรัฐธรรมนูญอิหร่าน > พระบรมราชินี

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง | พระราชสวามี |
|  | สมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก  | ค.ศ. 1925  | ค.ศ. 1941  พระราชสวามีสละราชสมบัติ | พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี |
|  | เจ้าหญิงเฟาซียะห์  | 16 กันยายน ค.ศ. 1941   | 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948 ทรงหย่า | พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี |
|  | เจ้าหญิงโซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี  | 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951   | 6 เมษายน ค.ศ. 1956  ทรงหย่า | พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี |
|  | จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี  | 21 ธันวาคม ค.ศ. 1959   | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979  พระราชสวามีสละราชสมบัติ | พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี |
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ > ราชวงศ์ปาห์ลาวี

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | เริ่มการอ้างสิทธิ | สิ้นสุดการอ้างสิทธิ | หมายเหตุ |
|  | พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี  | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979  | 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1980   | ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ชาห์แห่งอิหร่าน |
|  | จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี  | 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1980   | 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1982  | ผู้อ้างสิทธิตำแหน่งจักรพรรดินีนาถผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ |
|  | มกุฎราชกุมารเรซา ปาห์ลาวี  | 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1982   | ปัจจุบัน   | ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อิหร่านองค์ปัจจุบัน |
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ > ผู้อ้างสิทธิในตำแหน่งจักรพรรดินี

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | เริ่มการอ้างสิทธิ | สิ้นสุดการอ้างสิทธิ์ | คู่สมรส |
|  | จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี  | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979  | 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1980  พระราชสวามีสวรรคต | พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี |
|  | เจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารี  | 12 มิถุนายน ค.ศ. 1986  | ปัจจุบัน | เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมาร |
ฐานันดรศักดิ์

ฐานันดรศักดิ์หรือคำนำหน้าพระนามของพระราชวงศ์ปาห์ลาวี ได้แก่
ชาห์ (شاه, Shah) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระเจ้าแผ่นดินของอิหร่าน โดยใช้นำหน้าพระนาม และตามด้วยคำว่า ชาฮันชาห์แห่งอิหร่าน (Shahanshah of Iran) โดยมีความหมายเทียบเท่ากับคำว่าสมเด็จพระจักรพรรดิ (HIM) ได้แก่ พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี และพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
ชาห์บานู (شاهبانو, Shabanou หรือ Shahbanou) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระจักรพรรดินีแห่งอิหร่าน โดยใช้นำหน้าพระนาม และลงท้ายพระนามด้วยคำว่าแห่งอิหร่าน มีความหมายเทียบเท่าสมเด็จพระจักรพรรดินี (HIM) มีผู้ใช้คำนำหน้าพระนามนี้เพียงพระองค์เดียวคือ จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
มาเลเก (ملکه, Maleke) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกสมเด็จพระราชินีแห่งอิหร่าน โดยมาจากรากศัพท์อาหรับคำว่า มาลิก (ملك‎) ที่มีความหมายว่ากษัตริย์ และเป็นพระนามหนึ่งของอัลลอหฺ ปัจจุบันตำแหน่งนี้ถูกยกเลิก และใช้คำนำหน้าเป็นจักรพรรดินีหรือชาห์บานูแทน มีผู้ใช้คำนำหน้าพระนามนี้ 3 พระองค์คือ สมเด็จพระราชินีทัดจ์ อัล-โมลุก, สมเด็จพระราชินีเฟาซียะห์ และสมเด็จพระราชินีโซรยา
มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระราชโอรสพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โดยจะรับสืบทอดตำแหน่งพระเจ้าชาห์ต่อจากพระราชบิดา ผู้ดำรงตำแหน่งนี้มีเพียง 2 พระองค์ได้แก่ มกุฎราชกุมารโมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และมกุฎราชกุมารเรซา ปาห์ลาวี
ชาห์ปูร์ (شاهپور, Shahpur) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระราชโอรสองค์รองลงไป โดยใช้นำหน้าพระนาม และตามด้วยพระราชสกุล เช่น เจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 1, เจ้าชายกอลัม เรซา ปาห์ลาวี เป็นต้น
ชาห์ดอคต์ (شاهدخت, Shahdokht) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระราชธิดา ใช้นำหน้าพระนาม และตามด้วยพระราชสกุลเช่นเดียวกับชาห์ปูร์ เช่น เจ้าหญิงชามส์ ปาห์ลาวี และเจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี เป็นต้น
วาลา กอฮัร และวาลา กอฮารี (Vala Gohar และ Vala Gohari) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระเจ้าหลานเธอในพระเจ้าชาห์ โดยหากพระราชโอรสได้เสกสมรสกับสตรีใดก็ตามบุตรที่เกิดมาจะต้องใช้คำนำหน้านี้และตามด้วยพระราชสกุล ส่วนพระราชธิดาของพระเจ้าชาห์ได้เสกสมรสกับชายใดก็ตาม บุตรหรือธิดาจะมีพระนามและตามด้วยสกุลของผู้เป็นบิดา เช่น เจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี และเจ้าหญิงฟอเซห์ จาฮันบานีเป็นต้น
อย่างไรก็ตามหากเจ้าหญิงในพระราชวงศ์ได้เสกสมรสกับชาวต่างชาติ ในกรณีของเจ้าหญิงฟาติเมห์ ปาห์ลาวี พระขนิษฐาต่างพระมารดาในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ได้เสกสมรสกับนักธุรกิจชาวอเมริกันเป็นสวามี พระโอรส-ธิดาที่ประสูติออกมา จะไม่มีคำนำหน้าพระนาม โดยใช้ราชสกุลปาห์ลาวีและตามด้วยนามสกุลของบิดา เป็น Pahlavi Hillyer
ดูเพิ่ม

พระมหากษัตริย์เปอร์เซีย
ประวัติศาสตร์อิหร่าน
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
พระราชวงศ์ปาห์ลาวี ใน ค.ศ. 1967
พระสันตะปาปาหญิงโจน

พระสันตะปาปาหญิงโจน
พระสันตะปาปาหญิงโจน (อังกฤษ: Pope Joan) เป็นพระสันตะปาปาหญิงในตำนานผู้ซึ่งมีการอ้างว่าดำรงตำแหน่งอยู่ช่วงหนึ่งในยุคกลาง เรื่องเล่านี้ปรากฏครั้งแรกในจดหมายเหตุคริสต์ศตวรรษที่ 13 และภายหลังได้แพร่หลายและมีการเล่าต่อเติมทั่วทวีปยุโรป เรื่องนี้เป็นที่เชื่อกันอย่างกว้างขวางอยู่หลายศตวรรษ แม้นักวิชาการศาสนาสมัยใหม่มองว่าเป็นเรื่องแต่ง ซึ่งบางทีอาจกลายมาจากคติชาวบ้านที่ถูกบันทึกอย่างประวัติศาสตร์เกี่ยวข้องกับอนุสาวรีย์โรมันหรือจากการเสียดสีต่อต้านพระสันตะปาปา
การกล่าวถึงพระสันตะปาปาหญิงครั้งแรกปรากฏในจดหมายเหตุของ Jean Pierier de Mailly แต่ฉบับที่ได้รับความนิยมและมีอิทธิพลสูงสุด คือ ฉบับที่แทรกเข้าไปใน Chronicon Pontificum et Imperatorum ของ  Martin of Troppau ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 เรื่องเล่าส่วนใหญ่อธิบายเธอว่าเป็นหญิงมีความสามารถและมีการศึกษาที่ปลอมแปลงตนเป็นชาย ซึ่งบ่อยครั้งด้วยคำขอของคนรัก ในเรื่องที่เล่ากันมากที่สุด เนื่องจากความสามารถของเธอ เธอจึงไต่เต้าขึ้นผ่านลำดับชั้นของศาสนจักร กระทั่งได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาในท้ายที่สุด อย่างไรก็ดี ระหว่างขี่บนหลังม้า เธอได้ให้กำเนิดลูก และได้เปิดเผยเพศของเธอ ในเรื่องส่วนใหญ่เธอเสียชีวิตไม่นานหลังจากนั้น โดยอาจถูกสังหารโดยฝูงชนโกรธแค้นหรือจากสาเหตุธรรมชาติ ความทรงจำเกี่ยวกับเธอถูกบ่ายเบี่ยงไปโดยพระสันตะปาปาคนต่อ ๆ มา
การประสูติของพระเยซู

บทความนี้เกี่ยวกับศาสนาคริสต์ สำหรับศิลปะ ดูที่ การประสูติของพระเยซู (ศิลปะ)
Adoration of the Shepherds โดยจิตรกรชาวดัตช์ Matthias Stomer, ค.ศ. 1632
การประสูติของพระเยซู (อังกฤษ: The Nativity of Jesus; the Nativity) หรือพระคริสตสมภพ ถูกกล่าวถึงในพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูกาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ส่วนพระวรสารนักบุญมาระโกและพระวรสารนักบุญยอห์นมิได้กล่าวถึงการประสูติของพระเยซูไว้ แหล่งข้อมูลอื่นเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ก็มีแต่มิได้รวมอยู่ในสารบบคัมภีร์ไบเบิล
คำบรรยายของพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูกากล่าวว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธเป็นบุตรของนางมารีย์ ขณะมีตั้งครรภ์ได้หมั้นอยู่กับโยเซฟจากตระกูลเดวิด เรื่องนี้คริสตชนเชื่อว่าพระเยซูประสูติจากหญิงพรหมจารีเพราะเป็นการกำเนิดโดยอำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์โดยมารดามิได้ร่วมประเวณีกับโยเซฟเลย คริสตชนจึงถือว่าโยเซฟเป็นเพียงบิดาบุญธรรม ทูตสวรรค์ได้ประกาศถึงการประสูติพระเยซูต่อคนเลี้ยงแกะ โหราจารย์สามคนก็ทราบเพราะได้เห็นดวงดาว พระวรสารกล่าวว่าการกำเนิดของพระเยซูเป็นไปตามคำพยากรณ์ของเหล่าผู้เผยพระวจนะชาวอิสราเอล
การระลึกถึง การแสดง หรือการสร้างสัญลักษณ์เกี่ยวกับการกำเนิดของพระเยซูถือเป็นหัวใจของการฉลองเทศกาลคริสต์มาส เพื่อแสดงความเชื่อว่าพระเยซูชาวนาซาเรธเป็น “พระคริสต์” หรือ “พระเมสสิยาห์” ตามที่ทำนายไว้คัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม ในบางคริสตจักร เช่น โรมันคาทอลิก ถือว่าจุดยอดของการฉลองอยู่ที่พิธีมิสซาเที่ยงคืน หรือเช้าวันคริสต์มาสซึ่งจะเป็นวันที่ 25 ธันวาคมเสมอ ทางอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์จะอดอาหารก่อนวันคริสต์มาส 40 วัน และวันอาทิตย์สี่วันก่อนคริสต์มาสคริสต์ศาสนิกชนทั้งนิกายโรมันคาทอลิกและแองกลิคันก็จะฉลองเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระเยซู เพื่อเป็นการเตรียมตัวทางใจเพื่อความพร้อมที่จะฉลองวันประสูติของพระเยซู
ดูเพิ่ม

คริสต์มาส
การประสูติของพระเยซู (ศิลปะ)
แหล่งข้อมูลอื่น

ตำนานการประสูติของพระเยซู (Jewish Encyclopedia)
| ด ค กเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระเยซูจากพระวรสาร |
| --- | --- | --- |
|  ประสูติ  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  เสด็จหนีไปอียิปต์  รับบัพติศมา  ถูกทดลอง  เรียกอัครทูต  เทศนาบนภูเขา  ปาฏิหาริย์  ถูกปฏิเสธ  จำแลงพระกาย  เสด็จเข้ากรุงเยรุซาเลม  สรงน้ำมันหอมและเสวยอาหารค่ำมื้อสุดท้าย  ทรงถูกจับ  พิพากษา  ให้การกับปอนติอุส ปิลาตุส  ถูกทรมาน  ถูกตรึงกางเขน  อัญเชิญลงจากกางเขน  บรรจุพระศพ  คืนพระชนม์แล้วขึ้นสวรรค์  เสด็จมาครั้งที่สอง  การพิพากษาครั้งสุดท้าย  |  ประสูติ  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  เสด็จหนีไปอียิปต์  รับบัพติศมา  ถูกทดลอง  เรียกอัครทูต  เทศนาบนภูเขา  ปาฏิหาริย์  ถูกปฏิเสธ  จำแลงพระกาย  เสด็จเข้ากรุงเยรุซาเลม  สรงน้ำมันหอมและเสวยอาหารค่ำมื้อสุดท้าย  ทรงถูกจับ  พิพากษา  ให้การกับปอนติอุส ปิลาตุส  ถูกทรมาน  ถูกตรึงกางเขน  อัญเชิญลงจากกางเขน  บรรจุพระศพ  คืนพระชนม์แล้วขึ้นสวรรค์  เสด็จมาครั้งที่สอง  การพิพากษาครั้งสุดท้าย  |  |
“การประสูติ” โดยเปตรุส คริสตุส (Petrus Christus) ราว ค.ศ. 1445
เพนนี-ฟาร์ธิง

ส่วนประกอบของจักรยานล้อสูง
ภาพจากหนังสือในปี 1904 แสดงการเปรียบเทียบจักรยานเพนนี-ฟาร์ธิง (ปี 1880) กับจักรยานรุ่นหลัง (ปี 1886)
เพนนี-ฟาร์ธิง (อังกฤษ: penny-farthing) หรือ จักรยานล้อสูง (high wheel, high wheeler)  หรือ จักรยานออร์ดิแนรี (ordinary)  เป็นชื่อที่ใช้เรียกจักรยานที่มีล้อหน้าใหญ่ และล้อหลังขนาดเล็กกว่า ขับเคลื่อนโดยการหมุนแกนล้อหน้า ผู้ขับขี่นั่งบนเบาะที่ยกสูงกว่าล้อหน้า ซึ่งอาจมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 1.50 เมตร (60 นิ้ว)  เป็นจักรยานที่พัฒนามาจากโบนเชกเกอร์ ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1870 ถึง 1880 ก่อนจะพัฒนามาเป็นจักรยานที่มีโครงเป็นรูปสามเหลี่ยม และใช้โซ่ขับเคลื่อนล้อหลังแบบในปัจจุบัน
จักรยานแบบนี้นิยมเรียกว่า "เพนนี-ฟาร์ธิง"  มีหลักฐานการใช้ชื่อนี้ในวารสารข่าว Bicycle News ฉบับปี ค.ศ. 1891 โดยมาจากการเทียบลักษณะของเหรียญเพนนี และเหรียญฟาร์ธิง (1/4 เพนนี) ของอังกฤษ
ถึงแม้เพนนี-ฟาร์ธิงจะได้รับความนิยมเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ก็มักถูกอ้างถึงว่าเป็นสัญลักษณ์ของยุควิคตอเรียตอนปลาย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Penny-farthings
หีบสามกษัตริย์

| หีบสามกษัตริย์ |
| --- | --- |
หีบสามกษัตริย์ในอาสนวิหารโคโลญ
ศิลปิน: นีกอลาแห่งแวร์เดิง
ปี: ค.ศ. 1180 – 1225
หมวดหมู่: ศิลปะโมซัน
สื่อ: หีบวัตถุมงคล
มิติ: 153 cm × 110 cm × 220 cm (60 นิ้ว × 43 นิ้ว × 87 นิ้ว)
สถานที่: อาสนวิหารโคโลญ โคโลญ
หีบสามกษัตริย์ (เยอรมัน: Dreikönigsschrein, อังกฤษ: Shrine of the Three Kings) เป็นหีบวัตถุมงคลที่เชื่อกันว่าเป็นหีบที่บรรจุกระดูกของโหราจารย์หรือที่บางครั้งเรียกกันว่า “สามกษัตริย์” หรือ “สามนักปราชญ์” หีบดังกล่าวเป็นหีบปิดทองขนาดใหญ่ที่ตกแต่งเป็นทรงโลงศพสามโลงซ้อนกัน “หีบสามกษัตริย์” ที่ในปัจจุบันตั้งอยู่หลังแท่นบูชาเอกภายในมหาวิหารโคโลญในเยอรมนีถือกันว่าเป็นงานฝีมือชิ้นเอกของศิลปะโมซันและเป็นหีบวัตถุมงคลที่ใหญ่ที่สุดในโลกตะวันตก
ประวัติ

“เรลิกของโหราจารย์” ที่เชื่อกันเดิมอยู่ที่คอนสแตนติโนเปิล แต่ถูกอัญเชิญมายังมิลาน โดยยูสทอร์เจียสที่ 1 บิชอปแห่งมิลาน ในปี ค.ศ. 344 ต่อมาเรลิกดังกล่าวก็ได้รับการอัญเชิญจากมิลานโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มาถวายแก่ไรนัลด์แห่งดัสเซิล อาร์ชบิชอปแห่งโคโลญในปี ค.ศ. 1164 ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา “หีบสามกษัตริย์” ก็เป็นสิ่งดึงดูดนักแสวงบุญมายังโคโลญ
ในสมัยของฟีลิปป์ที่ 1 อาร์ชบิชอปแห่งโคโลญ หีบสามกษัตริย์ก็ถูกสร้างขึ้น เรื่องนี้ข้าได้รับการบอกเล่าโดยพยานผู้เห็นเหตุการณ์ ผู้ที่เข้าร่วมในพิธีการบรรจุกษัตริย์ทั้งสามในหีบ
บางส่วนของหีบออกแบบโดยช่างทองผู้มีชื่อเสียงของยุคกลางนีกอลาแห่งแวร์เดิง ผู้เริ่มสร้างในราวปี ค.ศ. 1180/1181 เป็นงานที่สร้างอย่างวิจิตรเป็นภาพผู้เผยพระวจนะและอัครทูต และฉากชีวิตของพระเยซู หีบสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1225
ราวปี ค.ศ. 1199 จักรพรรดิออทโทที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์พระราชทานมงกุฎทองสามองค์ที่สร้างสำหรับกษัตริย์ทั้งสามเป็นของขวัญแก่มหาวิหารโคโลญ เนื่องจากความสำคัญของ “หีบสามกษัตริย์” และ มหาวิหารต่อการพัฒนาของเมืองโคโลญต่อมา ตราอาร์มของเมืองโคโลญจึงยังคงมีภาพมงกุฎสามองค์ที่เป็นสัญลักษณ์ของกษัตริย์ทั้งสามองค์
การก่อสร้างมหาวิหารโคโลญปัจจุบันเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1248 เพื่อเป็นสถานที่สำหรับการรักษา “หีบสามกษัตริย์” การก่อสร้างใช้เวลา 632 ปีจึงสร้างเสร็จ และในปัจจุบันเป็นคริสต์ศาสนสถานแบบกอธิคที่ใหญ่ที่สุดของตอนเหนือของยุโรป
เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1864 ก็ได้มีการเปิด “หีบสามกษัตริย์” และภายในพบว่ามีซากของกษัตริย์ทั้งสามองค์ และเหรียญของฟีลิปป์ที่ 1 อาร์ชบิชอปแห่งโคโลญ พยานผู้เห็นเหตุการณ์บันทึกว่า:
ในช่องที่สร้างพิเศษในหีบมี - พร้อมกับซากผ้าห่อศพที่เก่าแก่เป็นราที่อาจจะเป็นผ้าบิสซัส ข้างๆ ชิ้นเรซินและชิ้นส่วนประเภทเดียวกัน - แล้วก็เป็นกระดูกหลายชิ้นของบุคคลสามคน ที่จากการแนะนำของผู้เชี่ยวชาญหลายคนในสมัยนั้นสามารถประกอบกันขึ้นเกือบเป็นรูปร่างที่สมบูรณ์ได้: ร่างหนึ่งเป็นชายที่ยังหนุ่ม, ร่างที่สองเป็นชายวัยฉกรรจ์ และ ร่างที่สามเป็นชายสูงอายุ เหรียญบางสองเหรียญทำด้วยเงินและตีตราเพียงด้านเดียวที่ติดกัน: เหรียญหนึ่งอาจจะมาจากสมัยฟีลิปป์ที่ 1 อาร์ชบิชอปแห่งโคโลญที่เป็นภาพคริสต์ศาสนสถาน อีกเหรียญหนึ่งเป็นภาพกางเขนพร้อมด้วยดาบอานุภาพประกบด้วยคทาสังฆราชสองข้าง
ส่วนที่เป็นกระดูกได้รับการห่อด้วยผ้าไหมสีขาวและบรรจุลงไปในหีบตามเดิม
ลักษณะของหีบ > ขนาดและการสร้าง

“หีบสามกษัตริย์” มีขนาดกว้าง 110 เซนติเมตร สูง 153 เซนติเมตร และ ยาว 87 เซนติเมตร ทรงของหีบเป็นทรงเหมือนบาซิลิกา เป็นโลงหินสองโลงข้างเคียงกันโดยมีโลงที่สามตั้งอยู่บนหลังคาระหว่างโลงสองโลงด้านล่าง ตอนปลายหีบปิดทำให้ไม่สามารถมองเห็นได้ว่ามีช่องระหว่างโลงสามโลง โครงสร้างหลักทำด้วยไม้หุ้มด้วยทองและเงินตกแต่งด้วยลวดลายทองถัก, เครื่องเคลือบลงยา และ อัญมณีกว่าหนึ่งพันชิ้น และ ลูกปัด ส่วนหลังนี้เป็นลูกปัดที่นูนและเว้าที่บางชิ้นมาจากสมัยก่อนคริสเตียน
ลักษณะของหีบ > การตกแต่ง

ด้านนอกของหีบทั้งหมดหุ้มด้วยงานตกแต่งอันวิจิตร เป็นภาพนูนสูงของตัวแบบ 74 ตัวที่เป็นงานเคลือบเงินที่ไม่นับจุลประติมากรรมของตัวแบบที่ตกแต่งในฉากหลังอีก ด้านข้างเป็นภาพประกาศกด้านล่าง และอัครสาวก และ อีแวนเจลลิสทั้งสี่ ด้านบน
ปลายด้านหนึ่งเป็นภาพ (จากด้านล่าง, จากซ้ายไปขวา) การนมัสการของโหราจารย์ แม่พระและพระกุมารบนบัลลังก์ และพระเยซูทรงรับบัพติศมา ตอนบนเป็นภาพพระเยซูบนบัลลังก์ในภาพการพิพากษาครั้งสุดท้าย ปลายอีกด้านหนึ่งเป็นฉากพระทรมานของพระเยซู: พระเยซูถูกเฆี่ยน, ตรึงกางเขน และการคืนพระชนม์ของพระเยซู และ ตรงกลางเป็นภาพครึ่งตัวของไรนัลด์แห่งดัสเซิล
ดูเพิ่ม

หีบวัตถุมงคล
ชีวิตของพระเยซู
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หีบสามกษัตริย์
Information concerning the relics of the three kings (in German)
Images of the shrine เก็บถาวร 2005-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Requires some navigation: go to "image database", click "simple search", type "dreikoenigenschrein" in "text" field, and click "search".
Find A Grave: Shrine images
Mark Rose, "The Three Kings & the Star" เก็บถาวร 2010-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เดอะเฟมมอนสเตอร์

|  การจัดอันดับจากผู้เชี่ยวชาญ> คะแนนวิจารณ์.แหล่งข้อมูล |  การจัดอันดับจากผู้เชี่ยวชาญ> คะแนนวิจารณ์.การจัดอันดับ |
| --- | --- |
Allmusic: 
BBC Online: (เป็นที่นิยม) 
Robert Christgau: (A-) 
The Independent: (เป็นที่นิยม) 
Los Angeles Times: 
NME: (8/10) 
The Observer: 
Pitchfork Media: (7.8/10) 
Rolling Stone: 
Slant Magazine: 
เดอะเฟมมอนสเตอร์ (อังกฤษ: The Fame Monster) เป็นอีพีลำดับที่สามของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน เลดี้ กาก้า วางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2009 ในตอนแรก 8 แทร็คจากอัลบั้มนี้ตั้งใจที่จะเป็นเพิ่มลงในอัลบั้มชุดแรก The Fame แต่ต่อมาเธอประกาศว่าเพลงใหม่ทั้งหมดนี้จะถูกวางจำหน่ายแบบอัลบั้มเดี่ยว เนื่องจากการทำเพิ่มเพลงลงอัลบั้มเดิมมีค่าใช้จ่ายที่สูงเกินไป และเนื้อหาในอัลบั้มใหม่มีเนื้อหาที่แตกต่างจากอัลบั้ม The Fame และไม่มีความจำเป็นต้องใช้เพลงจากอัลบั้มแรกมาสนับสนุน  5 สัปดาห์ต่อมาในวันที่ 15 ธันวาคม 2009 ได้มีการวางจำหน่ายอัลบั้มเดอะเฟมมอนสเตอร์ รุ่นดีลักซ์ที่มี 2 ซีดีจากเดอะเฟมมอนสเตอร์และ The Fame ที่มาในรูปแบบโบนัสดิสก์
เดอะเฟมมอนสเตอร์มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับด้านมืดของความโด่งดังที่เลดี้กาก้าพบเจอจากประสบการณ์จริงระหว่างทัวร์คอนเสิร์ตปี 2008-2009 ผ่านคำเปรียบเทียบ "Monster-ปีศาจ" และเปรียบเทียบความรู้สึกต่อเดอะเฟมมอนสเตอร์กับ The Fame ว่าต่างกันเหมือนกับหยินหยาง เธอรบเร้าให้ต้นสังกัดอนุญาตให้เธอถ่ายภาพปกอัลบั้มในสไตล์โกธิคที่มืดหม่น  โดยมีเฮดิ ซลิมาน เป็นช่างภาพ เพลงในอัลบั้มได้รับอิทธิพลจากเพลงโกธิคและแฟชั่นโชว์ เพลง Bad Romance, Telephone และ Dance in the Dark ต่างเป็นเพลงที่ได้รับคำวิจารณ์ในทางบวก บางประเทศอีพีนี้ขึ้นชาร์ตคู่กับอัลบั้ม The Fame ยกเว้นสหรัฐอเมริกา, แคนาดา และญี่ปุ่นที่ขึ้นชาร์ตเป็นอัลบั้มเดี่ยวเท่านั้น เดอะเฟมมอนสเตอร์ขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในออสเตรเลีย เยอรมนี ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ โปแลนด์ และสหราชอาณาจักร
Bad Romance ถูกปล่อยเป็นซิงเกิลแรก และสามารถขึ้นชาร์ตอัลบั้มขายดีที่อันดับหนึ่งในประเทศแคนาดา สหราชอาณาจักร และไอร์แลนด์ ติดชาร์ตอันดับที่ 2 ของออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา และสวีเดน  ซิงเกิลต่อมาคือ Telephone และ Alejandro ก็สามารถติดชาร์ตหนึ่งในสิบอันดับแรกของสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา  ในวันที่ 22 พฤศจิกายน 2009 4 วันหลังประกาศจำหน่ายอัลบั้มใหม่ เลดี้กาก้าประกาศทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่สองของเธอในชื่อว่า The Monster Ball Tour และจะสิ้นสุดในเดือนพฤษภาคม 2011 นี้
เดอะเฟมมอนสเตอร์ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่อวอร์ดทั้งสิ้น 6 สาขารางวัล 2 ใน 6 รางวัลที่เข้าชิง ได้แก่รางวัลอัลบั้มแห่งปีและรางวัลอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม
เบื้องหลังและการพัฒนา

กาก้าอธิบายถึงเบื้องหลังของอัลบั้มนี้ว่ามีที่มาจากความหลงใหลในภาพยนตร์ปีศาจสยองขวัญ และเป็นคนที่สนใจความเสื่อมเสียของคนดังและความโด่งดังถือเป็นปีศาจร้ายในสังคม ซึ่งเป็นความลงตัวที่สมบูรณ์แบบระหว่างแนวคิดกับตัวอัลบั้ม
เลดี้กาก้าระบุว่า 8 เพลงในอัลบั้มใหม่ของเธอ จะถูกจำหน่ายพร้อมกับอัลบั้ม The Fame ที่เป็นอัลบั้มเปิดตัว เดอะเฟมมอนสเตอร์ กล่าวถึงด้านมืดของความโด่งดังที่ถูกปิดบัง ซ่อนเร้นผ่านประสบการณ์ของเธอเองระหว่างปี 2008-2009  เธออธิบายเพิ่มเติมว่า "ในอัลบั้ม The Fame Monster เธอจะเขียนทุกอย่างที่ไม่ได้เขียนลงไปใน The Fame ช่วงเวลา 2 ปีที่ฉันเดินทางไปทั่วโลกฉันได้พบเจอปีศาจหลายตัว ที่ถูกถ่ายทอดผ่านเพลงในแผ่นบันทึกเสียงนี้ เช่นความหวาดกลัวต่อปีศาจแห่งเซ็กส์, ปีศาจแอลกอฮอล์, ปีศาจแห่งความรัก, ปีศาจแห่งความตาย และปีศาจแห่งความโดดเดี่ยวของฉันเอง "ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ที่ยุโรปตะวันออกยามค่ำคืน และได้ทดลองดนตรีจังหวะอิสดัสเทรียล, โกธิค, เพลงแด๊นซ์ในยุค 90 ความหลงใหลในลักษณะพิเศษของเพลงป็อบมีลานโคลิก และรันเวย์ ฉันเขียนเพลงขณะที่กำลังชมแฟชั่นโชว์เงียบ และรู้สึกอัดอั้นตันใจที่จะกล่าวว่า เพลงของฉันได้รับความสำเร็จของสิ่งที่กล่าวมา" กาก้าเปรียบเทียบอารมณ์ของอัลบั้ม The Fame กับ The Fame Monster ว่าเป็นสิ่งที่แตกต่างกันราวกับหยินหยาง และรู้สึกแปลกๆ ในตัวเองขณะที่กำลังทำอัลบั้ม
เพลง Speechless เป็นเพลงบัลลาดที่แต่งขึ้นเพื่อโจเซฟ พ่อของเธอที่ป่วยเป็นโรคลิ้นหัวใจและไม่ยอมเข้ารับการรักษา กาก้าได้รับข่าวนี้ขณะที่กำลังทัวร์คอนเสิร์ตและแวะเขียนเพลงนี้ที่สตูดิโอแห่งหนึ่งเพื่ออ้อนวอนต่อพ่อของเธอ เพราะไม่อยากเสียพ่อไป และเหตุการณ์นี้ทำให้เธอพูดอะไรไม่ออก จนกลายเป็นชื่อเพลง Speechless ในท่อนสุดท้ายของเพลง If I promise to you boy/That I’ll never talk again/And I’ll never love again/I’ll never write a song /Won’t even sing along มีความนัยว่าหากว่าพ่อของเธอเป็นอะไรไป เธอจะยุติอาชีพการเป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงทันที
เดอะเฟมมอนสเตอร์ถูกวางจำหน่ายครั้งแรกที่อเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักรในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2009  เว็บไซต์ของกาก้ายืนยันว่าอัลบั้ม The Fame Monster จะวางจำหน่ายในรุ่นดีลักซ์เท่านั้น ซึ่งจะได้โบนัสดิสก์จาก The Fame แต่เนื่องจากปัญหาด้านค่าใช้จ่ายทำให้ต้องเลื่อนการจำหน่ายรุ่นดีลักซ์ออกไป และจำหน่ายเวอร์ชันอัลบั้มเดี่ยวก่อน
ลักษณะการประพันธ์

The Independent รู้สึกได้ว่า Bad Romance ถูกครอบงำและได้รับงดงามจากปกอัลบั้มขาวดำ และเครื่องหมายไม้กางเขนบนปกนั้นได้รับอิทธิพลตามแบบโกธิค บทร้องรับใน Bad Romance คล้ายกับเพลงของ โบนี่ย์เอ็ม และอัลบั้ม Black Celebration (1986) ของวงเดเพเช่ส์โมด มีความเป็นซอมบี้ในเพลง Monster ในท่อนร้อง "He ate my heart - เขากินหัวใจของฉัน"  เหมือนชาวคอสแซ็คในเพลง Teeth ในเนื้อร้อง "Take a bite of my bad girl-กัดเนื้อนังเด็กสาวชั่วสักหน่อย" และเพลง Dance in the Dark "Silicon, saline, poison inject me - ซิลิโคน น้ำเกลือ ยาพิษ ฉีดใส่ฉันซิ"  เนื้อร้องสุดท้ายของเพลงมีชื่อของคนดังที่สิ้นชีวิตอย่างสลดใจปรากฏอยู่หลายชื่ออย่าง มาริลีน มอนโรล  (นักแสดงเซ็กส์ซิมโบลยุค 50-60 ที่เสียชีวิตอย่างลึกลับ) , จูดี้ การ์แลนด์  (นักแสดงหญิงระดับตำนานของฮอลลีวู้ดที่เสียชีวิตจากการเสพยาเกินขนาด) , ซิลเวีย พลาธ  (นักเขียนและกวีสตรีชาวอเมริกันที่จบลงชีวิตลงด้วยการฆ่าตัวตายด้วยเพียง 32 ปี) , ไดอาน่า-เจ้าหญิงแห่งเวลส์  (เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์จากการหลบหนีช่างภาพในวัย 36 ปี) , ลิเบอราซี (นักเปียโน และศิลปินการแสดงสดชาวเกย์ที่เสียชีวิตอย่างกะทันหัน) และโจน เบเน่ แรมซีย์ (นางงามเด็กชาวอเมริกันปี 2539 ที่ถูกฆาตกรรมอำพราง ขณะอายุได้เพียง 6 ขวบ) เพลง Monster มีเสียงร้องซ้ำๆ กันจากซินธ์และใช้กลองเฮฟวี่เป็นเครื่องดนตรีในเพลง
เพลง Speechless ได้รับแรงบันดาลใจจากดนตรีใยยุค 1970 ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่ก้าวร้าวจากเนื้อเพลง "I can't believe how you slurred at me with  your half wired broken jaw - ฉันไม่เชื่อเลยเธอยังจะพูดจาอู้อี้กับในสภาพที่ยับเยินอย่างนั้นได้อีก"  เพลงนี้ผสมผสานเสียงร้องประสานและกีตาร์ Pop Matters เปรียบเทียบผลงานนี้กับงานของเฟรดดี้ เมอร์คิวรี่ และควีน Speechless ได้ รอน แฟร์ มาเป็นโปรดิวเซอร์ และใช้เครื่องดนตรีจริงๆ บรรเลงเพลงอย่าง กลอง กีตาร์ และเบสส์ ส่วนกาก้าเป็นผู้บรรเลงเปียโนเอง
Dance in the Dark เป็นแทร็กที่ห้าจากอัลบั้ม ที่พรรณาถึงหญิงสาวที่รู้สึกอึดอัดใจเมื่อต้องมีเซ็กส์ กาก้าพูดถึงเพลงนี้ว่า "หล่อนไม่อยากให้ผู้ชายเห็นเธอเปลือยกาย เธอจะเป็นอิสระและปลดปล่อยความเป็นสัตว์ในตัวก็ต่อเมื่อปิดไฟให้มืดเท่านั้น" So happy I could die  เป็นเพลงที่นำเสนอความรู้สึกทางเพศผ่านเนื้อร้องท่อนที่ว่า "I love that lavender blonde/the way she moves the way she walks/I touch myself can't get enough -ฉันชอบผมสีบลอนด์สาเวนเดอร์นั่น/การเคลื่อนไหวการเดินของเธอ/ฉันสัมผัสร่างกายตัวเองแต่มันไม่พอดี" เพลงนี้จริงๆ แล้วเป็นเพลงรักและบ่งบอกความเป็นตัวเธอที่เล่าถึงภาพลักษณ์, การดื่ม, เต้นรำ และสัมผัสตัวเอง เสียงร้องเพลงนี้แสดงอารมณ์ท่เยือกเย็น และใช้โปรแกรมออโต้ทูนส์ปรับแต่งเสียง    เพลง Alejandro ผสมผสานทำนองดนตรีของ ABBA และ Ace of Base  เล่าเรื่องราวของกาก้าที่กำลังหลบหนีออกจากฮาเร็มของชายชาวละติน Telephone กล่าวถึงกาก้าที่เลือกเวทีแด้นซ์มากกว่ารับโทรศัพท์จากคนรักของเธอ ท่อน Verse ถูกร้องอย่างรวดเร็วในทำนองดับเบิ้ลบีต  กาก้าอธิบายถึงเพลงนี้ว่าเป็นความกลัวต่ออาการหายใจไม่ออกและความกลัวที่เธอไม่สามารถให้ความสุขกับตัวเองได้ เพราะเป็นคนบ้างาน และไม่ได้ออกไปเที่ยวสนุกที่ไหน  โทรศัพท์ในเพลงไม่ได้หมายถึงโทรศัพท์ที่เห็นเท่านั้น แต่หมายถึงเสียงในสมองเธอที่สั่งให้เธอให้มุ่งทำงานหนักมากกว่าเดิม   Teeth เป็นเพลงสุดท้ายจากอัลบั้มได้ทำนองจากเพลงสวดและเนื้อร้องในแบบ S&M พูดถึงการทำทารุณทรมานและกินเนื้อมนุษย์เพื่อจะได้รับความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกว่า
การวางจำหน่ายและอาร์ตเวิร์ก

แต่เดิมอัลบั้มเดอะเฟมมอนสเตอร์มีแผนจะวางจำหน่ายในรูปแบบใหม่แทนอัลบั้ม The Fame แต่กาก้าให้สัมภาษณ์ผ่าน MTV เมื่อ 12 พฤศจิกายน 2009 ว่าอัลบั้มจะขายอัลบั้มเดี่ยวไปก่อนและจะมีรุ่นดีลักซ์และซุเปอร์ดีลักซ์จะวางจำหน่ายในวันที่ 15 ธันวาคม 2009 และรุ่นซุเปอร์ดีลักซ์จะมาในรูปแบบกล่องที่บรรจุโปสการ์ด, อัลบั้มภาพ, ผลงานอาร์ตเวิร์กทางทีมงานเฮ้าส์ออฟกาก้า รวมทั้งล็อกเก็ตบรรจุเส้นผมของเลดี้กาก้า
3 พฤษภาคม 2010 เว็บไซต์ของกาก้าประกาศวางจำหน่ายเดอะเฟมมอนสเตอร์รุ่น USB ไดรว์ที่ผลิตจำนวนจำกัด ซึ่งมี 8 แทร็กจากเดอะเฟมมอนสเตอร์ มิวสิกวีดีโอฉบับโจ่งแจ้ง, เพลงรีมิกซ์, ดิจิทัลบุ๊คเล็ต, ปกอัลบั้ม และอัลบั้มภาพ
ภาพปกอัลบั้มเดอะเฟมมอนสเตอร์ได้เฮดิ ซลิมานเป็นผู้ถ่ายภาพ ในภาพแรก กาก้าใส่วิกสีบลอนด์พองฟู สวมแจ็กเก็ตสีดำ และอีกภาพใส่วิกผมสีดำที่กระเซอะกระเซิง มีอายไลเนอร์ไหลจากตาข้างซ้าย เพื่อให้หน้าปกของอัลบั้มออกมาน่ากลัวและมืดหม่นกว่าที่เคยทำมาและสอดคล้องกับธีมอัลบั้มนี้ ต้นสังกัดของกาก้ารู้สึกงุนงงต่อปกอัลบั้มขาวดำสไตล์โกธิคนี้ และคิดว่าจะทำให้ความเป็นป็อบลดลง แต่กาก้าให้เหตุผลต่อหน้าปกนี้ว่าต้องการนำเสนอหลักหยินหยาง ไม่ต้องการเห็นตัวเองทำตามแบบสาวบลอนด์คนอื่นๆ และอยากให้แฟนเพลงของเธอรับรู้ถึงความรู้สึกเดียวกับเธอเมื่อเห็นภาพนี้