stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เชลบี ลีนน์

เชลบี ลีนน์ (อังกฤษ: Shelby Lynne) เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1968 ในควอนติโก รัฐเวอร์จิเนีย เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอเมริกัน เธอเคยได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2001 (ทั้งๆ ที่เธออยู่ในวงการเพลงคันทรีมาแล้วกว่าสิบปี) ผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักของเธอ คือเพลง "Wall in your heart" ใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ Shallow Hal นำแสดงโดยกวินเน็ธ พัลโทรว์ และแจ็ก แบล็ก
| ด ค กรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1950s:  ไม่มีรางวัล (1958)  บ็อบบี ดาริน (1959) 
1960s:  บ็อบ นิวฮาร์ต (1960)  ปีเตอร์ เนโร (1961)  โรเบิร์ต กูเล็ต (1962)  เดอะสวิงเกิลซิงเกอรส์ (1963)  เดอะบีเทิลส์ (1964)  ทอม โจนส์ (1965)  ไม่มีรางวัล (1966)  บ็อบบี เจนทรี (1967)  โจเซ เฟลิเซียโน (1968)  ครอสบี, สติลส์ แอนด์แนช (1969) 
1970s:  เดอะคาร์เพนเทอส์ (1970)  คาร์ลี ไซมอน (1971)  อเมริกา (1972)  เบ็ตต์ มิดเลอร์ (1973)  มาร์วิน แฮมลิช (1974)  นาตาลี โคล (1975)  สตาร์แลนด์โวคอลแบนด์ (1976)  เดบบี บูน (1977)  อะเทสต์ออฟฮันนี (1978)  ริคกี ลี โจนส์ (1979) 
1980s:  คริสโตเฟอร์ ครอสส์ (1980)  ชีนา อีสตัน (1981)  เมนแอตเวิร์ก (1982)  คัลเจอร์คลับ (1983)  ซินดี ลอเปอร์ (1984)  ซาเด (1985)  บรูซ ฮอร์นสบี & เดอะแรนก์ (1986)  โจดี วัตลีย์ (1987)  เทรซี แชปแมน (1988)  มิลลี วานิลลี (1989) 
1990s:  มารายห์ แครี (1990)  มาร์ก คอห์น (1991)  อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์ (1992)  โทนี แบรกซ์ตัน (1993)  เชอรีล โครว์ (1994)  ฮูตีแอรด์เดอะโบลว์ฟิช (1995)  ลีแอน ไรมส์ (1996)  พอลลา โคล (1997)  ลอรีน ฮิลล์ (1998)  คริสตินา อากีเลรา (1999) 
2000s:  เชลบี ลีนน์ (2000)  อลิเชีย คีส์ (2001)  นอราห์ โจนส์ (2002)  อีวาเนสเซนซ์ (2003)  มารูนไฟฟ์ (2004)  จอห์น เลเจนด์ (2005)  แคร์รี อันเดอร์วูด (2006)  เอมี ไวน์เฮาส์ (2007)  อะเดล (2008)  แซกบราวน์แบนด์ (2009) 
2010s:  เอสเปรันซา สปอลดิง (2010)  บอนอีแวร์ (2011)  ฟัน (2012)  แมคเคิลมอร์ แอนด์ไรอัน ลูอิส (2013)  แซม สมิธ (2014)  เมแกน เทรนเนอร์ (2015)  เชนจ์เดอะแร็ปเปอร์ (2016)  อเลสเซีย คารา (2017)  ดัว ลีปา (2018)  บิลลี ไอลิช (2019) 
2020s:  เมแกนเดอะสตัลเลียน (2020)  โอลิเวีย โรดริโก (2021)  ซามารา จอย (2022)  วิกตอเรีย มอเนต์ (2023)
เชมัน

เชมัน
หมอผี หรือ แชมัน หรือ เชมัน (อังกฤษ: shaman) เป็นชื่อเรียกของกลุ่มบุคคลที่เชื่อว่ามีความสามารถในทางวิญญาณ มีความสามารถในการรักษาโรคด้วยวิญญาณ ในบางวัฒนธรรมจะเชื่อว่าสามารถควบคุมสภาพอากาศ สามารถเดินทางไประหว่างโลกมนุษย์ โลกวิญญาณ นรก และสวรรค์ พบได้มากในทางตอนเหนือและตอนกลางของทวีปเอเชีย เชมันแบ่งออกได้หลากหลายประเภท หลัก ๆ ก็คือ คนทรง (medium) ผู้เผยพระวจนะ (prophet) ผู้เห็นสิ่งต่าง ๆ (seer) และผู้ร่ายคาถา (sorcerer)
เชมันมีชื่อเรียกแตกต่างไปตามแต่ภาษา วัฒนธรรม และลักษณะของความสามารถ เช่น คนทรง มิโกะ องเมียว บ้างเรียก พ่อมด หรือแม่มด ส่วนในประเทศญี่ปุ่น ก็มีผู้ใช้คาถาสาปแช่งเรียกชื่อว่า พระนางฮิมิโกะ ถือเป็นส่วนหนึ่งของเชมันเช่นกัน
ประเภทของเชมัน

คนทรง (medium) คือ ผู้ที่ใช้ร่างของตนเองเป็นตัวกลางเพื่อสื่อสารระหว่างภพ เชื่อว่ามีความสามารถแต่โดยกำเนิด แบ่งเป็น
คนทรงวิญญาณ ใช้ร่างของตนเป็นสื่อให้วิญญาณต่าง ๆ
คนทรงเจ้า ใช้ร่างของตนเป็นสื่อให้เทพเจ้าต่าง ๆ
ผู้ร่ายคาถา (sorcerer) คือ ผู้ที่เรียนรู้ฝึกฝนวิชาในด้านมืดโดยเฉพาะเพื่อนำมาใช้ในเรื่องต่าง ๆ อาทิเช่นทำให้ผู้อื่นโชคร้าย เจ็บป่วย หรือควบคุมตนเองไม่ได้ ใช้คาถาควบคุมวิญญาณเพื่อนำมาใช้เป็นทาส หรือใช้คาถาเพื่อทำอันตรายแก่เป้าหมายโดยตรง
ผู้เผยพระวจนะ (prophet) คือ ผู้ที่สามารถติดต่อสื่อสารกับพระเจ้า ความสามารถหลัก คือ การทำนายอนาคต รับความรู้มาเพื่อใช้เป็นคำสอนต่อไป บ้างสามารถรับพลังจากพระเจ้าได้ และสามารถแจ้งเตือนภัยแก่ผู้คน
ผู้เห็นสิ่งต่าง ๆ (seer) คือ ผู้ที่มีความสามารถในการล่วงรู้สิ่งต่าง ๆ สามารถล่วงรู้อนาคต สามารถล่วงรู้ภัยพิบัติล่วงหน้าได้ แม้จะมีความสามารถคล้ายคลึงกับผู้เผยพระวจนะ (prophet) แต่วิธีและลักษณะการรับรู้จะต่างกันมาก โดยผู้เห็นสิ่งต่าง ๆ (seer) จะรับรู้ได้โดยตรงผ่านสัมผัสของตนเอง
เชชเชอร์

เชชเชอร์ (อังกฤษ: Cheshire) เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักร ที่ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษโดยมีเมืองหลวงอยู่ที่นครเชสเตอร์ แม้ว่าเมืองใหญ่ที่สุดจะเป็นวอร์ริงตัน
เชชเชอร์มีเขตแดนติดกับมณฑลเมอร์ซีย์ไซด์และนครแมนเชสเตอร์และปริมณฑลทางตอนเหนือ, ดาร์บีเชอร์ทางด้านตะวันออก, สแตฟฟอร์ดเชอร์และชร็อปเชอร์ทางด้านใต้ ฟลินท์เชอร์และเร็กแซมในเวลส์ทางตะวันตก
เชชเชอร์มีเนื้อที่ 2,343 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 1,003,600 คน ถัวเฉลี่ย 428 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มณฑลเชชเชอร์
| ด ค กค> ศ. 1974 – ค.ศ. 1996 ←    เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ   → ปัจจุบัน |
| --- | --- |
 กลอสเตอร์เชอร์  เกรเทอร์แมนเชสเตอร์  เกรเทอร์ลอนดอน  คอร์นวอลล์  คัมเบรีย  เคนต์  เคมบริดจ์เชอร์  ชรอปเชอร์  เชชเชอร์  ซัฟฟอล์ก  ซัมเมอร์เซต  เซอร์รีย์  เซาท์ยอร์กเชอร์  ดอร์เซต  ดาร์บิเชอร์  เดวอน  เดอรัม  ไทน์และเวียร์  นครลอนดอน  นอตทิงแฮมเชอร์  นอร์ทยอร์กเชอร์  นอร์แทมป์ตันเชอร์  นอร์ฟอล์ก  บริสตอล  บักกิงแฮมเชอร์  บาร์กเชอร์  เบดฟอร์ดเชอร์  เมอร์ซีย์ไซด์  รัตแลนด์  ลิงคอล์นเชอร์  เลสเตอร์เชอร์  แลงคาเชอร์  วอริกเชอร์  วิลต์เชอร์  วุร์สเตอร์เชอร์  เวสต์ซัสเซกซ์  เวสต์มิดแลนส์  เวสต์ยอร์กเชอร์  สแตฟฟอร์ดเชอร์  ออกซฟอร์ดเชอร์  อีสต์ซัสเซกซ์  อีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์  เอสเซกซ์  ไอล์ออฟไวต์  ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์  เฮริฟอร์ดเชอร์  แฮมป์เชอร์
เชริ่ง

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทมหาชน
อุตสาหกรรม: เภสัชอุตสาหกรรม
ก่อนหน้า: Chemische Werke Essener Steinkohle 
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1851
ผู้ก่อตั้ง: Ernst Christian Friedrich Schering 
เลิกกิจการ: ค.ศ. 2006
สาเหตุ: ถูกควบกิจการ
สำนักงานใหญ่: เบอร์ลิน-เวดดิง, เยอรมนี
บุคลากรหลัก: ฮูเบอร์ตัส เออร์เลน (CEO คนสุดท้าย)
ผลิตภัณฑ์: นรีเวชศาสตร์และบุรุษเวชศาสตร์ เครื่องมือวินิจฉัยโรค  วิทยามะเร็ง
รายได้: 5 พันล้านยูโร (ค.ศ. 2003)
พนักงาน: 26,000 คน (ค.ศ. 2004)
เว็บไซต์: www.schering.xyz 
เชริ่ง เอจี (อังกฤษ: Schering AG - FWB: SCH, NYSE: SHR
) เป็นศูนย์วิจัยและบริษัทยา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1851 โดย แอนสต์ เชริ่ง (Ernst Schering) ในปี ค.ศ. 2004 บริษัทมีพนักงานมากกว่า 26,000 คน ใน 140 สาขาทั่วโลก สำนักงานใหญ่อยู่ที่เบอร์ลิน-เวดดิง ประเทศเยอรมนี มียอดขายประมาณ 5 พันล้านยูโร (ค.ศ. 2003)
เชริ่ง มีความเชี่ยวชาญทาง:
นรีเวชศาสตร์และบุรุษเวชศาสตร์
เครื่องมือวินิจฉัยโรค
วิทยามะเร็ง
ยาคุมกำเนิด
ในปี ค.ศ. 2006 บริษัทเชริ่งรวมกิจการเข้ากับบริษัทไบเออร์ กลายเป็น ไบเออร์ เชริ่ง ฟาร์มา อีเก (Bayer Schering Pharma AG) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ไบเออร์ เฮลท์แคร์ ฟาร์มาซูทิคอลส์ (Bayer HealthCare Pharmaceuticals) ในปี ค.ศ. 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

Schering AG
เชลล์แบ็ก (โปรดิวเซอร์เพลง)

| เชลล์แบ็ก |
| --- | --- |
เชลล์แบ็กในปี ค.ศ. 2015
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: คาร์ล โยฮัน ชุสเตอร์
เกิด:  (1985-02-01) 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 (39 ปี)
ที่เกิด: Karlshamn, สวีเดน
แนวเพลง: ป็อป, อิเล็กโทรป็อป, แดนซ์ป็อป, ป็อปร็อก
อาชีพ: นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง นักดนตรี
เครื่องดนตรี: กีตาร์, กลอง, กีตาร์เบส, คีย์บอร์ด, ร้องนำ
ช่วงปี: 2006–ปัจจุบัน

เว็บไซต์: http://www.maratone.se
นักดนตรี
คาร์ล โยฮัน ชุสเตอร์ (อังกฤษ: Karl Johan Schuster เกิด 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985) หรือเชลล์แบ็ก (อังกฤษ: Shellback) เป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง และนักดนตรีชาวสวีเดน เชลลแบ็กถูกจัดให้เป็นโปรดิวเซอร์เพลงอันดับหนึ่งแห่งปี ค.ศ. 2012 จากการจัดอันดับประจำปีของนิตยสารบิลบอร์ด เขายังติดอันดับหนึ่งบน "ชาร์ต 10 อันดับแอร์เพลย์นักแต่งเพลงยอดเยี่ยม" เขามักจะร่วมงานกับนักแต่งเพลงชื่อ แมกซ์ มาร์ติน และผลิตเพลง เขียนเพลงร่วมกัน โดยเขียนให้กับพิงก์ ("โซว้อต", "เรสยัวร์กลาส", "ฟักกินเพอร์เฟกต์") เทย์เลอร์ สวิฟต์ ("วีอาร์เนเวอร์เอเวอร์เกตติงแบ็กทูเกเตอร์", "ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล", "22", "เชกอิตออฟ", "แบลงก์สเปซ") อดัม แลมเบิร์ต ("ว้อตอะยาวอนต์ฟรอมมี", "อิฟไอแฮดยู") บริตนีย์ สเปียส์ ("อิฟยูซีกเอมี", "3", "ไอวอนนาโก") อัชเชอร์ ("ดีเจก็อตอัสฟอลลินอินเลิฟ", "สกรีม") แอวริล ลาวีน ("ว้อตเดอะเฮลล์", "วิชยูเวอร์เฮียร์") มารูนไฟฟ์ ("วันมอร์ไนต์") และคริสตินา อากีเลรา ("ยัวร์บอดี") เชลล์แบ็กยังร่วมงานกับโปรดิวเซอร์เพลงชื่อ เบนนี บลังโก ในเพลง "เพย์โฟน" และ "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ของมารูนไฟฟ์ และ "ชีดาสซึนต์มายด์" ของฌอน พอล เขายังผลิตเพลงด้วยตัวเองอีกหลายเพลง เช่น "วอนต์ยูแบ็ก" ของเชอร์ ลอยด์
โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์

ระวังสับสนกับ โรงเรียนอัสสัมชัญ หรือ โรงเรียนอัสสัมชัญศึกษา
| โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ Assumption Convent> ที่ตั้ง |
| --- | --- |

ข้อมูล
ชื่ออื่น: อสค ASC
ประเภท: เอกชน
คำขวัญ: ศึกษาดี มีวินัย ใจเมตตา ใฝ่หาคุณธรรม เลิศล้ำการงาน
สถาปนา: 2 มีนาคม พ.ศ. 2447 (120 ปี)
ผู้ก่อตั้ง: บาทหลวงเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่มีการเรียนการสอนในโรงเรียน  ภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาจีน
สี: แดง-ขาว
เพลง: อัสสัมชัญคอนแวนต์,ในรั้วคอนแวนต์, ร่มพิกุล
ต้นไม้: พิกุล
เว็บไซต์: www.asc.ac.th
บาทหลวงเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์ บาทหลวงผู้ยิ่งใหญ่ที่ก่อตั้งโรงเรียนอัสสัมชัญและโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ ที่มีประวัติเก่าแก่มายาวนาน
โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ (อังกฤษ: Assumption Convent, ฝรั่งเศส: Couvent De l'Assomption) (อักษรย่อ: อสค, ASC) เป็นโรงเรียนโรมันคาทอลิกหญิงแห่งแรกของประเทศ และเป็นโรงเรียนแรกในเครือคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตรแห่งประเทศไทย ก่อตั้งโดยคุณพ่อหลุยส์ โชเวต์ บาทหลวงชาวฝรั่งเศส ณ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อปี ค.ศ. 1696
ประวัติโดยย่อ

โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์เริ่มเปิดทำการสอนโดยคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ในวันที่ 2 มีนาคม 2447 มีเซอร์แซงต์ ซาเวียร์ เป็นอธิการิณีท่านแรก เนื่องจากดำริของ มุขนายกฌอง หลุยส์ เวย์ (Jean Louis Vey) ที่จะสร้างสถานศึกษาสำหรับเด็กหญิง จึงมอบหมายให้คุณพ่อเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์ ผู้ก่อตั้งโรงเรียนอัสสัมชัญเป็นผู้ดำเนินงาน มีคุณพ่อ เรอมิเออ (Romier) เหรัญญิกของมิสซังเป็นผู้อำนวยการก่อสร้างตึกเรียน จากนั้นจึงได้มอบหมายหน้าที่ด้านการบริหารให้แก่ภคินีคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ซี่งขณะนั้นดำเนินงานอยู่ที่โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ดังนั้นโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์จึงถือเป็นโรงเรียนแห่งแรกของเครือเซนต์ปอล เดอ ชาร์ต
เมื่อเริ่มเปิดทำการสอนนั้นมีนักเรียน 37 คน โดยมีท่านอธิการิณีและภคินีอีก 7 คน และครูฆราวาสอีก 2 - 3 คน เป็นผู้สอน โดยจะเน้นการใช้ภาษาต่างประเทศเป็นหลัก ได้แก่ วิชาภาษาอังกฤษ ภาษาโปรตุเกส ภาษาเยอรมัน ภาษาไทย และดนตรี นอกจากนี้นักเรียนทุกคนต้องได้รับการอบรมด้านจริยธรรม สังคมสงเคราะห์ และกิริยามารยาท อันถือเป็นลักษณะเฉพาะของโรงเรียนซึ่งยังคงสืบทอดมาถึงปัจจุบันโรงเรียนตั้งอยู่บนที่ดินขนาด 3 ไร่ 2 งาน ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ในพื้นที่ของอาสนวิหารอัสสัมชัญ โดยได้มีการเสกอาคารเรียนหลังแรกในวันที่ 18 มิถุนายน 2448 ดังน้นจึงถือว่าวันนี้เป็นวันเปิดเรียนอย่างเป็นทางการ
2495 ด้วยจำนวนนักเรียนที่เพิ่มขึ้นทุกปี ๆ ในที่สุดจึงได้ก่อตั้งโรงเรียนอัสสัมชัญศึกษาขึ้น ซึ่งอยู่ในความดูแลของอาสนวิหารอัสสัมชัญ 2538 ได้แยกแผนกประถมไปที่โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ สีลม บน ถ.ประมวญ กรุงเทพฯ2541 ได้ขยายโรงเรียน โดยเปิดโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ ลำนารายณ์ ขึ้นที่ อ.ชัยบาดาล จ.ลพบุรี ทำการสอนตั้งแต่ระดับประถมศึกษาปีที่ 1 - 6 (ปัจจุบันสอนถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6) ปัจจุบันโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ทำการสอนตั้งแต่ระดับประถมศึกษาปีที่ 1 - มัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยมีจำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 3,658 คน ครู 203 คน
ชื่อโรงเรียน

ชื่ออัสสัมชัญคอนแวนต์ เดิมเขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "COUVENT DE L'ASSOMPTION" ภายหลังเปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษว่า "ASSUMPTION CONVENT" คำว่า ASSUMPTION (AS+SUMP+TION) มีรากศัพท์มาจากภาษาละติน แปลว่าการยกขึ้น ส่วนคำว่า COUVENT หมายถึงสถานที่ซึ่งภคินีพำนักอยู่รวมกัน การใช้ชื่อโรงเรียนว่าอัสสัมชัญคอนแวนต์เพราะสถานที่ตั้งของโรงเรียนอยู่ในบริเวณอาสนวิหารอัสสัมชัญ (Assumption Catherdral) แห่งมิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นการถวายเกียรติแด่การที่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ เป็นการขอความคุ้มครองอารักขาและพระพรจากพระนางมารีพรหมจารีพระมารดาของพระเยซู นอกจากนี้ เจษฎาจารย์ ฟ. ฮีแลร์ ยังได้อธิบายคำ "อัสสัมชัญ" ไว้ในอีกลักษณะหนึ่ง โดยการอ้างอิงภาษาบาลีและสันสกฤตว่า "อัสสัม" แผลงเป็นไทยว่า "อาศรม" ซึ่งแปลว่า ที่อยู่ ส่วน "ชัญ" แผลงมาจาก "ชญญ" แปลว่า ความรู้ เมื่อนำมารวมกันจะได้ความหมายว่า "สถานที่อยู่ของความรู้" หรือ "สถานที่ก่อให้เกิดความรู้" ดังนั้นชื่ออัสสัมชัญคอนแวนต์จึงเป็นชื่อที่มีความหมายพิเศษ
เครื่องหมายของโรงเรียน

โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์มีเครื่องหมายที่สำคัญ 3 รูปสัญลักษณ์ ดังนี้
เครื่องหมายของโรงเรียน > ตราของคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร

เนื่องจากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์เป็นโรงเรียนแรกที่คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้จัดตั้งขึ้นในเมืองไทย ตราของคณะจึงได้จารึกไว้เพื่อให้ทุกคนได้รู้จักและจดจำไว้ในดวงใจของศิษย์ตั้งแต่แรกเริ่มมาจนถึงทุกวันนี้ ความหมายของตรามีดังนี้รวงข้าวสีเขียวสดตั้งตรง 4 รวง หมายถึง ความซื่อสัตย์ ความราบเรียบและความเท่าเทียมของภคินี 4 คนแรก แม้พวกเธอจะเยาว์วัย แต่ก็อาจหาญรับงานหนักเกินกำลังเพื่อเป็นการพลีชีพประดุจเมล็ดพืชเล็กๆที่จะตกลงสู่พื้นดินพื้นที่สีทอง หมายถึง ความสว่างเจิดจ้าหลังวันแห่งความืดมนแห่งท้องทุ่งที่ราบโบซแห่งฝรั่งเศส ที่คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้ถือกำเนิดมาสีฟ้า เป็นสีของพระนางมารีอา มารดาแห่งพระเยซูที่ภคินีรัก เธอพิสูจน์ความรักนี้ด้วยการสวดสายประคำ และเลียนแบบพระมารดาด้านความสุภาพอ่อนโยนเดอ ชาร์ตร เป็นชื่อที่ 2 บอกถึงแม่บ้าน ซึ่งเป็นหัวใจและศูนย์รวมเอกภาพของคณะภคินี ตั้งอยู่ใกล้อาสนวิหารแม่พระแห่งชาทร์ ประเทศฝรั่งเศส
สีแดง สีแห่งความรัก เลือดแห่งความตาย และความกล้าหาญของนักบุญเปาโลอัครทูตและมรณสักขี องค์อุปถัมภ์ของภคินีผู้ถือดาบแห่งพระวาจาของพระเจ้า พร้อมจะประกาศข่าวดีแห่งความจริงแก่ทุกคนที่ได้พบหนังสือที่เปิดอยู่ มีคำจารึกว่า "จงเป็นทุกอย่างสำหรับทุกคน" บ่งบอกถึงฐานะ ผู้รับใช้ ของภคินี ในการนำมนุษย์ให้รอด เพื่อเทิดเกียรติพระเจ้า
เครื่องหมายของโรงเรียน > สัญลักษณ์ของโรงเรียน

ประกอบด้วยปริมณฑล ภายในวงกลมมีเส้นขอบ และมีเส้นโค้งลงประดับรอบนอก บังเกิดเป็นกลีบกลางปริมณฑล มีโล่ป้องกันศัสตราวุธ ภายในโล่แบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนบนมีอักษร อ.ส.ค อยู่หน้าเส้นตรงตั้ง ส่วนกลางเว้นว่าง ส่วนล่างมีตะเกียงเปล่งประทีปวางอยู่บนหนังสือซ้อนกัน 2 เล่ม มีเส้นนอกเป็นฐาน มีดาบขัดอยู่หลังโล่ ปลายดาบปรากฏที่ด้านบนซ้าย ด้ามดาบปรากฏที่ด้านล่างขวา มอฝเห็บใบไม้ทอดปลายด้านบนขวา และด้านล่างซ้ายวงกลม หมายถึงความมุ่งหมายร่วมกันในการพัฒนาเยาวชน ให้เป็นบุคคลผู้มีคุณสมบัติครบถ้วนตามคุณค่าแห่งศาสนธรรม วัฒนธรรม และวิชาความรู้ ขณะเดียวกันก็หมายถึงการรวมศรัทธาธรรมของนักบวชเข้ากับความรักของผู้ปกครอง เมตตาธรรมของครู และการแสวงหาความรู้ความเจริญของนักเรียนเส้นประดับเจ็ดกลีบ แทนพระคุณ 7 ประการ ของพระจิตเจ้า อันได้แก่ พระดำริ สติ ปัญญา ความคิดอ่าน กำลังความรู้ ความศรัทธา ความยำเกรงโล่ แสดงนัยของคุณธรรม ความรู้เป็นเครื่องป้องกันภัยดาบคม คือ ปัญญา ด้าม คือ สติ ดาบนี้จึงเป็นเครื่องประหารความเขลาและความไม่ชอบธรรมทั้งหลาย และป้องกันตนเอง จึงต้องใช้ด้วยความสุขุม คัมภีรภาพอย่างองอาจกล้าหาญใบไม้ แทน ใบมะกอก ใบของพืชเป็นส่วนที่ทำหน้าที่หายใจ ใบมะกอกจึงแทนการดำรงชีวิตในสันติสุขเพื่อสันติสุข
เครื่องหมายของโรงเรียน > สัญลักษณ์ดอกลิลลี่ (Fleur De Lis)

คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้เลือกดอกลิลลี่เป็นสัญลักษณ์ของตราประจำโรงเรียน เพราะดอกลิลลี่มีสีขาวเปรียบเสมือนความบริสุทธิ์ ซื่อสัตย์ จงรักภักดี และเที่ยงตรง ดอกลิลลี่ผุดขึ้นจากดินชูก้านตรงสู่ความไพศาลและความสว่าง ความงดงามของดอกลิลลี่สีขาวเป็นที่ชื่นชมเปรียบได้กับปรัชญาชีวิตว่า เจ้าของชีวิตพึงพัฒนาตนเองด้วยความตรง 2 ประการ คือ ซื่อตรงและเที่ยงตรง มีความถ่อมตน สุภาพ หนักแน่นอยู่เป็นเนืองนิตย์ ดุจดังแผ่นพื้นพสุธา มีความบริสุทธิ์เป็นความงามประจำตนและเป็นต้นฉบับ แม้ต้นกำเนิดจะอยู่ในที่อับก็พึงเจริญชีวิตสู่ความสว่าง ให้เป็นฉบับที่ดีงามเป็นที่ประจักษ์
สีของโรงเรียน

สัญลักษณ์สีประจำโรงเรียน คือ แดง ขาว ประกอบขึ้นเป็นความเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงไว้ด้วยความบริสุทธิ์อ่อนโยนอยู่ภายในสีแดง เป็นสีแห่งความรัก ความกล้าหาญ และเสียสละ เป็นพลังสำคัญในการต่อสู้เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย เพื่อความถูกต้องยุติธรรม ไมหวาดหวั่นต่อภยันตรายทั้งปวง แม้จะเสียสละเลือดเพื่อให้คุณธรรมความดีคงอยู่ ก็จะยอมรักษาไว้แหนือสิ่งใดสีขาว เป็นสีแห่งความซื่อสัตย์ จงรักภักดี มั่นอยู่ในหลักธรรม ไม่ยอมให้สิ่งใดเข้ามาเจือปน เป็นความบริสุทธิ์พร้อมที่จะพัฒนาตนสู่ความดีเรื่อยไปอย่างไม่หยุดยั้ง
ต้นไม้ประจำโรงเรียน

ต้นพิกุล เป็นพุ่มไม้ขนาดเล็กถึงกลาง ความสูง 5 - 15 เมตร ใบเป็บใบเดี่ยวรูปหอกแคบๆ โคนใบแหลม ปลายใบมนหรือแหลม ใบเกลี้ยง ขอบเรียบเป็นคลื่น ดอกออกเป็นกระจุกใหญ่ตามปลายกิ่งหรือตามง่ามใบ ดอกสีขาวมีกลิ่นหอมเย็น นิยมใช้บูชาพระ ออกระหว่างเดือนตุลาคม - ธันวาคม ผลกลมรี หัวท้ายแหลม ผลสุกมีสีเหลือง ส้ม หรือแดง มี 1 - 2 เมล็ด เป็นไม้ที่ให้ร่มเงา เปรียบเสมือนโรงเรียนที่เป็นที่พักพิงให้แก่เด็กนักเรียน ดอกมีกลิ่นหอมเย็นๆเปรียบเสมือนชื่อเสียงของโรงเรียนที่ขจรขจายไปไกล มีชื่อเสียงมายาวนานและจะยั่งยืนตลอดไป
เพลงโรงเรียน > เพลงประจำโรงเรียน

St.Paul Hymn เป็นเพลงที่ใช้ในพิธีจบการศึกษาของนักเรียนของโรงเรียนในเครือเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตรทั่วโลก สำหรับโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์จะใช้แพลงนี้ในพิธีรับ Diploma ของนักเรียนที่จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6
อัสสัมชัญคอนแวนต์ ประพันธ์คำร้องโดยลมูล พูลวิทยกิจ ทำนองโดยพีระ ตรีบุปผา
ในรั้วคอนแวนต์ ประพันธ์คำร้องและทำนองโดยร้อยแก้ว รักไทย
เพลงโรงเรียน > เพลงในงานฉลองศตพรรษภัชรสมโภช

100 ปี อัสสัมชัญคอนแวนต์ ประพันธ์คำร้องโดยศรีสุภางค์ อินทร์ไทร ทำนองโดยนคร ถนอมทรัพย์"เพลงร่มพิกุล""เพลงDaughter of Assumption Convent""เพลงปะแตง" ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล ศิษย์เก่า ควบคุมการผลิตโดยม.นาฎยา งามเสงี่ยม ครูนาฏศิลป์และดนตรีไทยของโรงเรียน
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อทิตยา ศิริภิญญานนท์ นักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ ประจำปี 2550
รำไพ สุวรรณสาร ศรีโสภาค นักเขียนเจ้าของนามปากกา โสภาค สุวรรณ
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร
คุณหญิงพัชรี ว่องไพฑูรย์ อดีตประธานกรรมการโรงแรมอโนมาสวิสโฮเต็ล กรุงเทพฯ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ สมาชิกวุฒิสภาไทย
อรอนงค์ กาญจนชูศักดิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 กรุงเทพมหานคร ปี พ.ศ. 2550 และ เขต 2 กรุงเทพมหานคร ปี พ.ศ. 2554
บุษบา ดาวเรือง ประธานกรรมการบริหาร บริษัทจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน)
ท่านผู้หญิงจงกล กิตติขจร ภริยาจอมพลถนอม กิตติขจรอดีตนายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 10
ทักษิณา สวนานนท์ สมาชิกวุฒิสภาไทย
ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย ประธานกิตติมศักดิ์โรงแรมดุสิตธานี สมาชิกวุฒิสภาไทย
พัศชนันท์ เจียจิรโชติ สมาชิกวงBNK48
นภัสธนันท์ นิมจิรวัฒน์ นักแสดงหญิงชาวไทย
วีริณฐ์ศรา ตั้งกิจสุวานิช นักแสดงหญิงชาวไทย
ปณิตา พัฒนาหิรัญ นักแสดงหญิงและผู้จัดละคร
ไดอาน่า จงจินตนาการ พิธีกรชื่อดัง
แหล่งข้อมูลอื่น

โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ สีลม
สมาคมศิษย์อัสสัมชัญคอนแวนต์ เก็บถาวร 2008-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หนังสือศตพรรษภัชรสมโภชอัสสัมชัญคอนแวนต์ 100th Anniversary Assumption Convent
ศิษยจารี คู่มือนักเรียนและผู้ปกครองโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
http://www.ascnet.th.edu/hisschool.htm เก็บถาวร 2008-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสถานศึกษาในเครือคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร |
| --- | --- | --- |
| โรงเรียนของคณะฯ |  อัสสัมชัญคอนแวนต์  ซางตาครู้สคอนแวนท์  เซนต์โยเซฟคอนเวนต์  เซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์  เซนต์โยเซฟ นครสวรรค์  เซนต์ปอลคอนแวนต์  เซนต์โยเซฟ ระยอง  เซนต์โยเซฟ บางนา  เซนต์โยเซฟ ศรีเพชรบูรณ์  เซนต์โยเซฟ ทิพวัล  เซนต์โยเซฟ เกาะสมุย  เซนต์ปอล หนองคาย  โรซารีโอวิทยา  เซนต์โยเซฟ เพชรบุรี  เซนต์โยเซฟ ท่าแร่  อัสสัมชัญคอนแวนต์ สีลม  เจ้าฟ้าอุบลรัตน์  เซนต์โยเซฟ แม่ระมาด  เซนต์ฟรังซีสเซเวียร์ เมืองทองธานี  อัสสัมชัญคอนแวนต์ ลำนารายณ์  เซนต์โยเซฟ แม่แจ่ม  อัสสัมชัญคอนแวนต์ ลพบุรี  |  |
| บริหารโดยคณะฯ |  เซนต์แอนโทนี  มารดานฤมล  มารีย์วิทยา  พระแม่สกลสงเคราะห์  ภัทรวิทยา  เซนต์หลุยส์ศึกษา  อนุบาลนิจจานุเคราะห์  ซางตาครู้สศึกษา  วิทยาลัยเซนต์หลุยส์  พระมารดานิจจานุเคราะห์  ศีลรวี  สันติวิทยา  ยอแซฟอุปถัมภ์ แผนกหญิง  ปรีชาญาณศึกษา  โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์  โรงพยาบาลเซนต์เมรี่  |  |
| ด ค กโรงเรียนสตรีในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร |  เขมะสิริอนุสสรณ์  ซางตาครู้สคอนแวนท์  เซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์  เซนต์โยเซฟคอนเวนต์  เบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์  พระหฤทัยคอนแวนต์  มาแตร์เดอีวิทยาลัย  ราชินี‡  ราชินีบน‡  วัฒนาวิทยาลัย‡  วาสุเทวี  ศึกษานารี  สตรีวรนาถบางเขน‡  สตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์  สตรีวัดระฆัง  สตรีวัดอัปสรสวรรค์  สตรีวิทยา  สตรีศรีสุริโยทัย  สตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ  สายน้ำผึ้ง ในพระอุปถัมภ์ฯ  สายปัญญา ในพระบรมราชินูปถัมภ์  อัสสัมชัญคอนแวนต์  อัสสัมชัญศึกษา  |  |
| ภาคกลาง |  คณะราษฎร์บำรุงปทุมธานี†  จอมสุรางค์อุปถัมภ์  เฉลิมขวัญสตรี†  เซนต์โยเซฟ บางนา  เซนต์โยเซฟทิพวัล  มารีย์อุปถัมภ์  ราชินีบูรณะ  สงวนหญิง†  สตรีนนทบุรี  |  |
| ภาคเหนือ |  เฉลิมพระเกียรติ 48 พรรษา ในพระราชูปถัมภ์ฯ  เรยีนาเชลีวิทยาลัย  อุดมดรุณี  อุตรดิตถ์ดรุณี†  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  เซนต์เมรี่  มหาไถ่ศึกษาขอนแก่น  สตรีชัยภูมิ†  สตรีราชินูทิศ  สตรีศึกษา†*  สุรนารีวิทยา*  |  |
| ภาคตะวันออก |  ชลกันยานุกูล†  เซนต์ปอลคอนแวนต์  เซนต์โยเซฟระยอง  ดัดดรุณี  ราชินีวิวัฒน์  ศรียานุสรณ์†  สตรีประเสริฐศิลป์  |  |
| ภาคตะวันตก |  กาญจนานุเคราะห์*  ธรรมจารินีวิทยา  นารีวิทยา  นารีวุฒิ  |  |
| ภาคใต้ |  ธิดานุเคราะห์  ธิดาแม่พระ‡*  |  |
†เฉพาะระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ‡เฉพาะระดับมัธยมศึกษา *ยกเว้นห้องเรียนพิเศษ
อาคารศตพรรษภัชรสมโภชอัสสัมชัญคอนแวนต์ หรือ ตึก 1 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
เชนลองกันดั้ม

| XXXG-01S เฉินหลงกันดั้ม > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูท
ความสูง: 16.4 เมตร
น้ำหนัก: 7.4 ตัน
เกราะ: โลหะผสมกันดาเนียม
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน ดราก้อนแฟงก์ (ปืนไฟ) ง้าวบีม โล่
นักบินสำคัญ: จาง อู๋เฟย
ด ค ก
XXXG-01S เฉินหลงกันดั้ม หรือ เฉียนหลงกันดั้ม (ญี่ปุ่น: シェンロンガンダム; อังกฤษ: Shenlong Gundam) เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อนิเมะ บันทึกการยุทธ์บทใหม่ กันดั้มวิง  ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
เฉินหลงกันดั้มมเป็นหนึ่งในกันดั้มทั้งห้าเครื่องซึ่งมีต้นแบบมาจาก XXXG-00W0 วิงกันดั้มซีโร่ที่นักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าได้ร่วมกันพัฒนาเพื่อใช้ต่อสู้กับองค์กรลับ OZ (Organization of Zodiac) แต่เนื่องจากพลังในการต่อสู้ของวิงกันดั้มซีโร่นั้นสูงเกินไปจนเป็นอันตราย นักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าจึงได้ยกเลิกแผนการสร้างวิงกันดั้มซีโร่และได้แยกย้ายกันไปสร้างกันดั้มของตัวเอง เชนลองกันดั้มได้รับการพัฒนาโดยอาจารย์ O
เฉินหลงกันดั้มเป็นโมบิลสูทที่เน้นการต่อสู้ในระยะประชิดตัว แขนขวาของเชนลองกันดั้มมีกลไกให้สามารถยืดออกไปโจมตีศัตรูในระยะไกลได้ แขนข้างนี้ยังติดตั้งดราก้อนแฟงก์ซึ่งคล้ายหัวมังกรสำหรับสวมที่หมัดและมีปืนไฟติดอยู่ด้วย ซึ่งลักษณะนี้จะคล้ายกับดราก้อนกันดั้มในภาคจีกันดั้ม นอกจากดราก้อนแฟงก์แล้วเชนลองกันดั้มจะใช้ง้าวบีมเป็นอาวุธหลัก โล่ของเชนลองกันดั้มสามารถใช้เป็นอาวุธขว้างได้ด้วย นักบินของเชนลองกันดั้มก็คือ จาง อู๋เฟย รหัสที่ OZ ใช้เรียกเชนลองกันดั้มก็คือกันดั้ม 05
เนื้อเรื่องของภาคกันดั้มวิง เอนด์เลสวอลซ์ได้เปิดเผยว่าเดิมทีนั้นกลุ่มตระกูลบาร์ตันได้เตรียมใช้กันดั้มทั้งห้าในปฏิบัติการเมเทโอโดยใช้กันดั้มในการกวาดล้างกำลังของศัตรูที่ยังเหลืออยู่หลังจากทิ้งโคโลนีลงไปบนโลก แต่นักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าไม่เห็นด้วยกับแผนการนี้จึงส่งกันดั้มไปยังโลกเพื่อต่อสู้กับ OZ ด้วยสงครามกองโจร ในมังงะ เอพิโซด ซีโร่ ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องก่อนหน้าภาคอนิเมะนั้น หลง เหมยหลันหรือนาทาคุ (ในภาษาจีนคือ เทพนาจา) ซึ่งเป็นภรรยาของอู๋เฟยได้รับเลือกเป็นนักบินของเฉินหลงกันดั้ม แต่ได้เสียชีวิตขณะใช้โมบิลสูททอลกีสต่อสู้กับกองกำลังของ OZ เพื่อปกป้องเชนลองกันดั้มที่ยังไม่สมบูรณ์ อู๋เฟยจึงเรียกเชนลองกันดั้มว่านาทาคุเพื่อเป็นที่ระลึกถึงเหมยหลันเสมอ
เชนลองกันดั้มได้รับความเสียหายอย่างหนักและถูกจับได้ในการต่อสู้กับ OZ เพียงคนเดียวในอวกาศ เชนลองกันดั้มถูกนักวิทยาศาสตร์ทั้งห้านำไปปรับปรุงใหม่เป็น XXXG-01S2 อัลทรอนกันดั้ม
หลังจากที่ภาคเอนด์เลสวอลซ์ออกฉาย ฮาจิเมะ คาโทกิก็ได้ออกแบบเชนลองกันดั้มใหม่อีกครั้งและเรียกว่ารุ่นแรกเริ่ม (early type)ให้มีรูปร่างที่ใกล้เคียงกับอัลทรอนกันดั้มในภาคเอนด์เลสวอลซ์มากกว่าเดิม โดยเปลี่ยนโครงสร้างให้เพรียวกว่าเดิมและใช้กลไกของดราก้อนแฟงก์แบบเดียวกับอัลทรอนกันดั้มในภาคเอนด์เลสวอลซ์ รวมถึงเปลี่ยนง้าวบีมเป็นสามง่ามบีม
อัลทรอนกันดั้ม

| XXXG-01S2 อัลทรอนกันดั้ม > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูท
ความสูง: 16.4 เมตร
น้ำหนัก: 7.5 ตัน
เกราะ: โลหะผสมกันดาเนียม
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน ดราก้อนแฟงก์ (ปืนไฟ) สามง่ามบีมสองปลาย บีมแคนน่อนสองลำกล้อง โล่
นักบินสำคัญ: จาง อู๋เฟย
ด ค ก
XXXG-01S2 อัลทรอนกันดั้ม (ญี่ปุ่น: アルトロンガンダム; อังกฤษ: Altron Gundam) เป็นโมบิลสูทซึ่งเป็นรุ่นปรับปรุงของเชนลองกันดั้มในช่วงหลังของบันทึกการยุทธ์บทใหม่ กันดั้มวิง  ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
อัลทรอนกันดั้มเป็นเชนลองกันดั้มที่ได้รับการปรับปรุงอย่างลับ ๆ โดยนักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าซึ่งถูก OZควบคุมตัวไว้ โดยติดตั้งดราก้อนแฟงก์ไว้ที่แขนทั้งสองข้างและเปลี่ยนง้าวบีมเป็นสามง่ามบีมสองปลายเพื่อเพิ่มพลังในการต่อสู้ขึ้นอีก และยังเพิ่มบีมแคนน่อนสองลำกล้องที่ดัดแปลงมาจากบีมแคนน่อนของโมบิลสูท OZ-13MSX1 ไวย์เอตซึ่งติดกับแขนกลที่อยู่ด้านหลังของอัลทรอนกันดั้ม ทำให้สามารถต่อสู้กับศัตรูในระยะไกลได้ดีกว่าเดิม
อู๋เฟยได้รับอัลทรอนกันดั้มหลังจากที่กองกำลังของเลดี้ อันโจมตีฐานบนดวงจันทร์ของทูบารอฟทำให้สามารถหนีจากการกักขังมาได้และเป็นโมบิลสูทประจำตัวของอู๋เฟยจนจบเรื่อง
อัลทรอนกันดั้ม > ฉบับเอนด์เลสวอลซ์

| XXXG-01S2 อัลทรอนกันดั้ม (ฉบับเอนด์เลสวอลซ์) > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูท
ความสูง: 16.4 เมตร
น้ำหนัก: 7.5 ตัน
เกราะ: โลหะผสมกันดาเนียม
กำลังเครื่อง: 3045 kW
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน สามง่ามบีมสองปลาย ดราก้อนแฟงก์
นักบินสำคัญ: จาง อู๋เฟย
ด ค ก
อัลทรอนกันดั้มได้รับการออกแบบใหม่อีกครั้งใน OVA กันดั้มวิง เอนด์เลสวอลซ์โดยฮาจิเมะ คาโทกิ ในมังงะภาคเสริมจะใช้อัลทรอนกันดั้มที่ออกแบบใหม่นี้แทนแบบของภาคโทรทัศน์ ในวิดีโอเกมและโมเดลคิทมักเรียกอัลทรอนกันดั้มที่ออกแบบใหม่นี้ว่าอัลทรอนกันดั้มคัสตอมหรือกันดั้มนาทาคุเพื่อไม่ให้สับสนกับแบบของภาคโทรทัศน์
อัลทรอนกันดั้มที่ออกแบบใหม่นี้เปลี่ยนดราก้อนแฟงก์ให้มีขนาดใหญ่ขึ้นและเปลี่ยนรูปแบบของกลไกให้ยืดได้ยาวขึ้น แต่ไม่มีปืนไฟติดไว้ บีมแคนน่อนสองลำกล้องและโล่ถูกตัดออกไป รูปร่างของอัลทรอนกันดั้มยังได้รับการเปลี่ยนแปลงให้เพรียวและดูคล่องตัวกว่าเดิมและมีโทนสีเป็นสีเขียว