stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ณัฐ ศักดาทร
รางวัล

The Winner of Academy Fantasia 4
Top Teen Idol 2008 จาก Dutch Mill
Reader Icon 2009 สาขาบันเทิง จาก Amarin
ดาวรุ่งชาย HOT แห่งปี จาก TV Inside HOT Awards
ศิลปินชาย HOT แห่งปี จาก TV Inside HOT Awards
รางวัลชมเชยจากกระทรวงศึกษาธิการ ประเภทหนังสือสำหรับวัยรุ่น อายุ 12-18 ปี (บันเทิงคดี) ในฐานะผู้ประพันธ์ หนังสือ "มองทุกอย่างจากทุกมุม"
เพลง 'นาทีเงียบงัน' เข้าชิง 'Song of the Year' ของ BANG Awards 2011
รางวัลศิลปินชายยอดนิยม ของ Channel [V] Thailand Music Video Awards ครั้งที่ 7
เพลง 'คิดถึงดังดัง' ได้รับรางวัล 'No.1 Music Chart November 2011' เพลงไทยสากลที่เปิดบนสถานีวิทยุมากที่สุดในกรุงเทพฯและปริมณฑล จากการวิจัยของ Intensive Watch
เข้าชิง ‘Favorite Male Artist’ ของ You2Play Awards 2011 จากเพลง ‘คิดถึงดังดัง’
รางวัล ‘ศิลปินยอดนิยมสุดซี้ดประจำปี’ จาก SEED Awards ครั้งที่ 7
เข้าชิง 'ศิลปินเดี่ยวแห่งปี' ของ Nine Entertain Awards 2012
เข้าชิง 'Favorite Solo Artist : คนเดียวเปรี้ยวได้' ของ BANG Awards 2012
เพลง 'คิดถึงดังดัง' ได้รับรางวัล Son'g of the Year' ของ BANG Awards 2012
เข้าชิง 'Best Male Artist' ของ Guitar Mag Awards ครั้งที่ 2
เพลง 'ฉันยังอยู่ทั้งคน' เข้าชิง 'เพลงยอดนิยมสุดซี้ดประจำปี' ของ SEED Awards ครั้งที่ 8
เข้าชิง 'ศิลปินเดี่ยวแห่งปี' ของ Nine Entertain Awards 2013
เพลง 'ยิ่งคุยยิ่งเหงา' ได้รับรางวัล EFM Awards ในสาขาเพลงยอดนิยมในเดิอนกุมภาพันธ์
เพลง 'ยิ่งคุยยิ่งเหงา' ได้รับรางวัล Bang 40hits ศิลปินฮิตเปรี่ยง ที่มีเพลงครองแชมป์อันดับ1ติดต่อกันยาวนานถึง7สัปดาห์
เพลง 'ยิ่งคุยยิ่งเหงา' เข้าชิง 'เพลงยอดนิยมสุดซี้ดประจำปี' ของ SEED AWARDS ครั้งที่10
เข้าชิง 'ศิลปินยอดนิยมสุดซี้ด' ของ SEED AWARDS ครั้งที่10
เพลง 'ยิ่งคุยยิ่งเหงา' เข้าชิงรางวัล 'Song of the Year' ของ BANG Awards 2015
รางวัล “พระกินรี” บุคคลผู้เป็นต้นแบบ คนดี คิดดี สังคมดี ตามรอยพระยุคลบาท โดย สมัชชานักจัดรายการวิทยุโทรทัศน์หนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
เพลง "รักไม่มีเงื่อนไข" ได้รับรางวัล 'เพลงไทยสากลชายยอดเยี่ยม' จากงานประกาศรางวัล "พระพิฆเนศทองพระราชทาน ครั้งที่8"  จัดโดยนายกสมาคมดนตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
เพลง "ความหมายที่หายไป" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขา 'เพลงประกอบยอดเยี่ยม' จาก รางวัลภาพยนตร์ไทย_ชมรมวิจารณ์บันเทิง_ครั้งที่_25 และ  ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสาขา  'เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best Original Song)' จาก รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 26
เข้ารับพระราชทานรางวัล "ต้นแบบทางการศึกษา"
แหล่งข้อมูลอื่น

www.NATsakdatorn.com (Official Fansite ของณัฐ ศักดาทร)  เก็บถาวร 2020-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Facebook Page ของณัฐ ศักดาทร
Twitter ของณัฐ ศักดาทร
Instagram ของณัฐ ศักดาทร
Youtube ของณัฐ ศักดาทร
(Official Fansite Twitter ของณัฐ ศักดาทร)
| ด ค กทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 |
| --- | --- |
นัท  ·  แจ็ค  ·  พะแพง  ·  แอ้  ·  บอมบ์  ·  อิ๋งอิ๋ง  ·  เอี่ยว  ·  มิวสิก  ·  ต้อล  ·  น้ำฝน  ·  แคท  ·  ตี๋  ·  แมน  ·  แอนตี้  · ดิว  ·  โจ้  ·  ลูกโป่ง  ·  ปุยฝ้าย  ·  ปอง  ·  เดียร์
อะคาเดมี แฟนเทเชีย: ฤดูกาลที่ 3 (2549)  ·  ฤดูกาลที่ 4 (2550)  ·  ฤดูกาลที่ 5 (2551)
| ด ค กทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย |
| --- | --- | --- |
| ฤดูกาล | 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11 • 12 |  |
| พิธีกร | เศรษฐา ศิระฉายา |  |
| สุดยอดนักล่าฝัน | พชรพล จั่นเที่ยง •  ศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจ •  เกียรติกมล ล่าทา  • ณัฐ ศักดาทร  • ณัฎฐ์ ทิวไผ่งาม  • นิภาภรณ์ ฐิติธนการ • อรรณพ ทองบริสุทธิ์ • ธนษิต จตุรภุช • ภรภัสสรณ์ ชัยอนันต์นิธิ • ภูริวัชร์ ธีระชาติ • สาธิดา ปิ่นสินชัย • อภิสร สุขวัฒนาศัย |  |
| รองชนะเลิศอันดับ 1 |  ธัญนันท์ มหาพิรุณ •  พัดชา เอนกอายุวัฒน์ •  สักกทัศน์ กุลไพศาล • วันธงชัย อินทรวัตร •  ภัทรภณ โตอุ่น • ณัฎฐ์ณัชชา นำเจริญสมบัติ • ณัฐวัตร ดีวงกิจ • จีรวัลย์ สอนสะอาด  •  วงศพัทธ์ ตั้งนิยม • เมธี ทับทิมทอง • วัฒน์ สุดกล้า • จิรโรจน์ ศรุณานิธิโรจน์ |  |
| รองชนะเลิศอันดับ 2 | ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ • พิษณุ นิ่มสกุล • สิทธิชัย ผาบชมพู •  ธนัยนันท์ เต็มปรีชา • สหรัส นฤคุปต์ชาญชัย • ทีป์ชลิต พรหมชนะ • ธนบัตร งามกมลชัย •  นนทนันท์ อัญชุลีประดิษฐ์ • วิชเวช เอื้ออำพน • ธัญชนิต ศรีสมเพ็ชร • ภูมิสิทธิ์ วงศ์สมบูรณ์ • ภัทรพงศ์ เวศกามี |  |
| บุคคลอื่นที่มีชื่อเสียง | ซีแนม สุนทร •  อนุสรา วันทองทักษ์ • ธนกฤต พานิชวิทย์ • มิณฑิตา วัฒนกุล •  นลินธารา โฮเลอร์  •  รัชพล แย้มแสง • ภคมน บุณยะภูติ • วิวิศน์ บวรกีรติขจร •  ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล• เมธัส ตรีรัตนวารีสิน  • อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล • สาวิตรี สุทธิชานนท์ • คนึงพิมพ์ ธนพิชชากรณ์ • ป่านทอทอง บุญทอง•  เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี•  เศรษฐพงศ์ เพียงพอ•  นิศาชล สิ่วไธสง•  พรนับพัน พรเพ็ญพิพัฒน์•  กัญญ์กุลณัช ปัญญากิตตินันท์ |  |
| ส่วนเกี่ยวข้อง | ทรูวิชั่นส์ |  |
| ด ค กเดอะมาสเตอร์ |
| --- | --- | --- |
| พิธีกร |  เศรษฐา ศิระฉายา  |  |
| ทีม M1 |  พชรพล จั่นเที่ยง  เกียรติกมล ล่าทา  วันธงชัย อินทรวัตร  รัชพล แย้มแสง  วิวิศน์ บวรกีรติขจร  |  |
| ทีม M2 |  ณัฐ ศักดาทร  ธัญนันท์ มหาพิรุณ  สักกทัศน์ กุลไพศาล  ภัทรภณ โตอุ่น  สาวิตรี สุทธิชานนท์  |  |
| ทีม M3 |  พัดชา เอนกอายุวัฒน์  ศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจ  พาสนา ทองบุญเรือง  ธนัยนันท์ เต็มปรีชา  ณัฎฐ์ ทิวไผ่งาม  |  |
| ช่องการออกอากาศ |  ทรูวิชั่นส์  |  |
| บทความที่เกี่ยวข้อง |  ทรูแฟนเทเชีย  ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย  |  |
ท่านผู้นำ & คนทำหนัง

| ท่านผู้นำ & คนทำหนัง |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: รอส แอดัม โรเบิร์ต แคนแนน
เขียนบท: รอส แอดัม โรเบิร์ต แคนแนน
อำนวยการสร้าง: เชริล คราวน์ ลิซซี ฟรันเคอ นิค แฟรเซอร์ ริชาร์ด โฮล์มส์ คริสตินา ยุงแบร์ย แม็กกี มอนทีท วิคทอเรีย สตีเวนสัน เคท ทาวน์เซนด์ แซนดรา วิปแฮม
นักแสดงนำ: ชเว อึน-ฮี ชิน ซัง-อก คิม จ็อง-อิล
ตัดต่อ: จิม เฮสชัน
ดนตรีประกอบ: แนทาน แฮลเพิร์น
ผู้จัดจำหน่าย:  อะยะโปร  แม็กโนเลียพิคเจอร์ส  ดอคิวเมนทรีคลับ
วันฉาย: 22 มกราคม 2559 (เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์)
ความยาว: 98 นาที
ประเทศ:  สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ เกาหลี ญี่ปุ่น
ข้อมูลจาก IMDb
ท่านผู้นำ & คนทำหนัง (อังกฤษ: The Lovers & The Despot) คือ ภาพยนตร์สารคดีกำกับโดย รอส แอดัม และ โรเบิร์ต แคนแนน เล่าเรื่องราวของ ชิน ซัง-อก และ ชเว อึน-ฮี ผู้กำกับภาพยนตร์และนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ ที่ถูกลักพาตัวไปประเทศเกาหลีเหนือในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1970 เพื่อให้ทำหน้าที่พัฒนาวงการภาพยนตร์เกาหลีเหนือตามความต้องการของ คิม จ็อง-อิล ลูกชายของ คิม อิล-ซ็อง ประธานาธิบดีเกาหลีเหนือในขณะนั้น โดยเรื่องราวในภาพยนตร์ถูกถ่ายทอดผ่านการให้สัมภาษณ์ของชเวและบุคคลที่แวดล้อมตัวเธอและเหตุการณ์ดังกล่าว เช่น ชิน ช็อง-คยุน กับ ชิน มยุง-คิม บุตรชายและบุตรสาวของชินและชเว ปีแยร์ รีซีย็อง นักสร้างภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศสผู้อยู่ร่วมสมัยกับชิน จัง จิน-ซ็อง กวีชาวเกาหลีเหนือที่เคยทำงานให้กับ คิม จ็อง-อิล ฯลฯ นอกจากนั้น ภาพยนตร์ยังใช้ข้อมูลจากเทปบันทึกเสียงบทสนทนาระหว่าง ชิน ซัง-อก กับ คิม จ็อง-อิล ด้วย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล 3 รางวัลในปี พ.ศ. 2559 ได้แก่ รางวัล Greg Gund Memorial Standing Up ของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติคลีฟแลนด์ รางวัลภาพยนตร์สารคดีขนาดยาวยอดเยี่ยม ของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเอดินบะระ และรางวัลแกรนด์จูรี ของเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ในสาขาสารคดีสายเวิร์ลด์ซีเนมา
เนื้อเรื่องย่อ

ชิน ซัง-อก และ ชเว อึน-ฮี คือผู้กำกับภาพยนตร์และนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ ที่มีชื่อเสียงอย่างมากในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ทั้งคู่ร่วมงานภาพยนตร์ด้วยกันหลายเรื่องจนเกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งและแต่งงานกัน แต่เนื่องจากปัญหาหนี้สินจากงานภาพยนตร์และปัญหาชู้สาวของชิน ทำให้ทั้งคู่หย่าร้างกันและเข้าสู่ช่วงตกต่ำในเวลาต่อมา
ในปี พ.ศ. 2521 ชเวได้รับการติดต่อจากหญิงคนหนึ่งให้เดินทางไปฮ่องกงเพื่อไปเจรจาธุรกิจกับเศรษฐีผู้หนึ่งที่ต้องการเธอมาแสดงภาพยนตร์ เธอเดินทางไปตามคำเชิญดังกล่าว แต่แล้วก็ถูกลักพาตัวไปยังประเทศเกาหลีเหนือ (หญิงที่ติดต่อกับเธอในตอนแรกได้รับการเปิดเผยภายหลังว่าเป็นสายลับของเกาหลีเหนือ) เมื่อเดินทางไปถึงเกาหลีเหนือ เธอได้พบกับ คิม จ็อง-อิล ลูกชายของ คิม อิล-ซ็อง ประธานาธิบดีเกาหลีเหนือในขณะนั้น เธอให้สัมภาษณ์ในภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า คิม จ็อง-อิล ให้การต้อนรับเป็นอย่างดีและให้เกียรติเธออย่างมาก แต่ขณะเดียวกันก็ข่มขู่ว่า หากเธอทรยศก็จะถูกกำจัดทิ้งทันที
ไม่นานหลังจากการหายตัวไปของชเว ชินได้เดินทางไปฮ่องกงเพื่อตามหาเธอ แต่ก็ถูกลักพาตัวไปเกาหลีเหนือเช่นกัน โดยถูกกักขังและถูกปลูกฝังอุดมการณ์เกาหลีเหนืออยู่เป็นเวลา 4 ปี ก่อนที่จะถูกปล่อยตัวออกมา และได้พบกับชเวอีกครั้ง
หลังจากที่ชินได้รับอิสระอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ คิม จ็อง-อิล ได้ร้องขอให้ชินและชเวช่วยพัฒนาวงการภาพยนตร์เกาหลีเหนือให้อยู่ในระดับโลก เนื่องจากคิมมองว่า ภาพยนตร์เกาหลีเหนือในขณะนั้นคุณภาพต่ำเมื่อเทียบกับภาพยนตร์ของเกาหลีใต้ และมีแต่ภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อที่เน้นแต่การเชิดชูผู้นำและบีบน้ำตาผู้ชมมากเกินไป
ทั้งชินและชเวตกลงตามคำขอของ คิม จ็อง-อิล และได้ทำงานภาพยนตร์อีกครั้งหลังช่วงเวลาตกต่ำในเกาหลีใต้ โดยมี คิม จ็อง-อิล ที่คอยให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ ทั้งคู่สร้างภาพยนตร์เกาหลีเหนือได้ 17 เรื่องภายใน 2 ปี ซึ่งเนื้อหาในภาพยนตร์สารคดีเรื่องนี้เปิดเผยว่าชินมีความสุขอย่างมากกับการได้ทำงานที่นั่น จนนำไปสู่ความเคลือบแคลงว่าแท้จริงแล้วชินอาจจะสมัครใจแปรพักตร์ไปอยู่กับเกาหลีเหนือเอง เพื่อหาโอกาสใหม่ ๆ ให้กับหน้าที่การงานของตน
แต่ขณะเดียวกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็แสดงให้เห็นว่า ทั้งชเวและชินมีความต้องการที่จะหลบหนีออกจากเกาหลีเหนืออยู่ตลอดเวลา เนื่องจากทั้งคู่รู้สึกไม่ปลอดภัยและคิดเสมอว่าเมื่อไรที่ คิม จ็อง-อิล ไม่ต้องการพวกเขา พวกเขาก็อาจจะถูกกำจัดทิ้งได้
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2529 ระหว่างที่ทั้งคู่พำนักในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เพื่อไปสร้างภาพยนตร์ให้กับ คิม จ็อง-อิล ทั้งชเวและชินก็หลบหนีจากการควบคุมของเจ้าหน้าที่เกาหลีเหนือได้สำเร็จ
นอกจากเรื่องราวการถูกลักพาตัวของชินและชเวแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังแสดงให้เห็นผลกระทบทางการเมืองที่บุตรทั้งสองของชินและชเวได้รับหลังการปรากฏตัวของทั้งสองในเกาหลีเหนือ รวมถึงความเคลือบแคลงสงสัยในเจตนาของชินที่ยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน
ผู้ให้ข้อมูลในภาพยนตร์

| --- | --- |
 ชเว อึน-ฮี  ชิน ซัง-อก (ผู้สร้างภาพยนตร์ใช้ข้อมูลจากเทปบันทึกเสียงที่ชินบันทึกไว้ขณะอยู่ในเกาหลีเหนือ)  คิม จ็อง-อิล (ผู้สร้างภาพยนตร์ใช้ข้อมูลจากบทสนทนาของ คิม จ็อง-อิล ที่ชินกับชเวลักลอบบันทึกเสียงไว้)  ชิน ช็อง-คยุน บุตรชายของชเวและชิน  ชิน มยุง-คิม บุตรสาวของชเวและชิน  ไมเคิล ยี:  ชเว คยุง-อก  เลน ที. เอ. ฮอลล์  ปีแยร์ รีซีย็อง นักสร้างภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส ผู้อยู่ร่วมสมัยกับ ชิน ซัง-อก  เดวิด สตร็อบ  จัง จิน-ซ็อง กวีชาวเกาหลีเหนือที่เคยทำงานให้กับ คิม จ็อง-อิล  นิชิดะ เทะสึโอะ  เดเร็ก มัลคอล์ม นักวิจารณ์ภาพยนตร์ชาวอังกฤษ  ดีน เอส. โรบินสัน
รางวัล

| ปี | รายการ | รางวัล/สาขา | ผู้ได้รับการเสนอชื่อ | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2559 | เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ | รางวัลแกรนด์จูรี สาขาสารคดี สายเวิร์ลด์ซีเนมา | รอส แอดัม โรเบิร์ต แคนแนน | ได้รับการเสนอชื่อ |
| พ.ศ. 2559 | เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติคลีฟแลนด์ | รางวัล Greg Gund Memorial Standing Up | รอส แอดัม โรเบิร์ต แคนแนน | ได้รับการเสนอชื่อ |
| พ.ศ. 2559 | เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเอดินบะระ | รางวัลภาพยนตร์สารคดีขนาดยาวยอดเยี่ยม | รอส แอดัม โรเบิร์ต แคนแนน | ได้รับการเสนอชื่อ |
ดูเพิ่ม

ประเทศเกาหลีเหนือ
คิม จ็อง-อิล
โฆษณาชวนเชื่อ
ภาพยนตร์เกาหลี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
The Lovers and the Despot ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Lovers and the Despot ที่ All Movie
ติโรง อะโบห์

ติโรง อะโบห์ (เสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองจากประเทศอินเดีย ในรัฐอรุณาจัลประเทศ อะโบห์ ได้รับการเลือกตั้งจากเมืองขุนซาตะวันตก ในปี ค.ศ. 2014 สังกัดพรรคประชาชนแห่งชาติ โดยเข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 จนกระทั่งเสียชีวิตวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 จากการลอบสังหารโดยกลุ่มก่อการร้ายในพื้นที่โบกาปานี จังหวัดติรัป
แหล่งข้อมูลอื่น

Tirong Aboh profile
MyNeta Profile
Janpratinidhi Profile เก็บถาวร 2016-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ท่าอากาศยานโคจิเรียวมะ

ท่าอากาศยานโคจิเรียวมะ (ญี่ปุ่น: 高知龍馬空港; โรมาจิ: Kōchi Ryōma Kūkō) หรือรู้จักกันในอีกนามว่าท่าอากาศยานโคจิ เป็นท่าอากาศยานส่วนภูมิภาคตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ใกล้กับเมืองนังโกกุ จังหวัดโคจิ จัดอยู่ในท่าอากาศยานระดับที่สองในญี่ปุ่น
สายการบินและจุดหมายปลายทาง

ออลนิปปอนแอร์เวย์ (โอซากะ-อิตามิ, โอซากะ-คันไซ, โตเกียว-ฮาเนดะ)
เจแปนแอร์ไลน์ (ฟูกูโอกะ, นาโงยะ-โคมากิ, โตเกียว-ฮาเนดะ)
เจแปนทรานส์โอเชียนแอร์ (โอกินาวะ)
ดูเพิ่ม

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
ท่าอากาศยานโคจิ (ญี่ปุ่น)
แนะนำท่าอากาศยานโคจิ โดย เจแปนแอร์ไลน์
| ด ค ก ท่าอากาศยานนานาชาติในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
ศูนย์กลาง:  โตเกียว (นาริตะ)  โตเกียว (ฮาเนดะ)  นาโงยะ (ชูบุเซ็นแทรร์)  โอซากะ (คันไซ)  โอซากะ (อิตามิ) 
นานาชาติ:  คาโงชิมะ  คิตะกีวชู  คูชิโระ  คูมาโมโตะ  โคจิ  โคมัตสึ1  ชิซูโอกะ  ซัปโปโระ (ชินชิโตเซะ)  ซางะ1  เซ็นได  ทตโตริ  ทากามัตสึ  โทยามะ  นางาซากิ  นาฮะ  นีงาตะ  ฟูกูชิมะ  ฟูกูโอกะ  มัตสึยามะ  มิยาซากิ  มิโฮะ โยนาโงะ1  ยามางาตะ  สึชิมะ  อากิตะ  อาซาฮิกาวะ  อาโอโมริ  อิชิงากิ  อิบารากิ  โอกายามะ  โออิตะ  ฮาโกดาเตะ  ฮิโรชิมะ 
 1 เป็นฐานทัพอากาศร่วม
นพดล เฮงเจริญ

นายนพดล เฮงเจริญ (เกิด 20 มีนาคม 2492) อดีตตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ อดีตตุลาการศาลรัฐธรรมนูญแต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิสาขารัฐศาสตร์ ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่ง ตุลาการศาลปกครองสูงสุด
การศึกษา

รัฐศาสตรบัณฑิต(เกียรตินิยมดี) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ประกาศนียบัตรหลักสูตร นักปกครองระดับสูง (นปส.) รุ่นที่ 24 (พ.ศ. 2532)
วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 35 (พ.ศ. 2535-2536)
การทำงาน

หัวหน้าสำนักงานจังหวัด (พ.ศ. 2522-2526)
ผู้อำนวยการกองการประชุมคณะรัฐมนตรี (พ.ศ. 2530-2533)
รองเลขาธิการคณะรัฐมนตรี (นักบริหาร 10) (พ.ศ. 2534-2542)
เลขาธิการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ (นักบริหารงานศาลรัฐธรรมนูญ 11) (19 เมษายน 2542 - 14 พฤศจิกายน 2547)
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ (5 ตุลาคม 2547 - 19 กันยายน 2549)
ตุลาการศาลปกครองสูงสุด (17 พฤษภาคม 2551 - 30 กันยายน 2557)
ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุด (1 ตุลาคม 2557)
รองประธานศาลปกครองสูงสุด(18 มกราคม 2560)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2520 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2540 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ตำบลแม่จริม

| ตำบลแม่จริม |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Mae Charim
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: แม่จริม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 105.2 ตร.กม. (40.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2554)
 • ทั้งหมด: 2,218 คน
 • ความหนาแน่น: 21.08 คน/ตร.กม. (54.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55170
รหัสภูมิศาสตร์: 550206
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แม่จริม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณตอนเหนือสุดของอำเภอ
ที่ตั้ง

ทิศเหนือ ติดต่อตำบลพงษ์ อำเภอสันติสุข และตำบลภูฟ้า อำเภอบ่อเกลือ
ทิศตะวันออก ติดต่อเมืองเพียง แขวงไชยบุรี ประเทศลาว
ทิศใต้ ติดต่อตำบลหนองแดง อำเภอแม่จริม
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลฝายแก้ว อำเภอภูเพียง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

แบ่งการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านบอน
หมู่ 2 บ้านฝาย
หมู่ 3 บ้านก้อ
หมู่ 4 บ้านนาหมัน
หมู่ 5 บ้านตอง
หมู่ 6 บ้านตองเจริญราษฎร์
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

องค์การบริหารส่วนตำบลแม่จริมมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลแม่จริมทั้งหมด
บ้านพะเด๊ะ

บ้านพะเด๊ะ เป็นบ้าน หมู่ที่ ๔ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
ประวัติ

บ้านพะเด๊ะ ตั้งอยู่หมู่ที่ ๔ ของตำบลพระธาตุผาแดง จุดพิกัด M.U.๖๐๙๔๓๖ เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๓๔ โยผู้ก่อตั้งคนแรกคือ นายพะเด๊ะ และเป็นผู้นำคนแรกของบ้านพะเด๊ะ สมัยก่อนหมู่บ้านพะเด๊ะ ไม่มีผู้ใหญ่บ้าน หรือหัวหน้าหมู่บ้าน ต่อมานายตะลูทู เป็นผู้นำหมู่บ้านคนที่ ๒ ปกครองหมู่บ้าน ต่อจากนายพะเด๊ะ สำหรับผู้นำหมู่บ้านคนที่ ๓ ได้แก่ นายปรุทู และนายออทู เป็นผู้นำหมู่บ้านคนที่ ๔
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. ๒๕๐๕ ทางราชการได้เข้ามาแต่งตั้งผู้ใหญ่บ้านคนแรก คือ นายพะชุ บรรพตอัศวกุล และช่วงนั้นทางการได้มาเปิดทำการสอนหนังสือให้กับชาวบ้าน เพื่อให้เด็กรู้หนังสือ จากนั้นในปี ๒๕๑๐ ได้มีการแต่งตั้ง นายวาที สิงห์ประเสร็ฐกุล เป็นผู้ใหญ่บ้านคนที่ ๒ มีผลงาน คือ ทำการตัดถนนเข้าหมู่บ้านพะเด๊ะ ขุด[[บ่อน้ำบาดาล]ร่วมกับทางราชการ สร้างโรงเรียน สร้างสะพานข้ามลำห้วยแม่ตาว สำหรับผู้ใหญ้บ้านคนที่ ๓ ไ ด้แก่ นายพะละที เมืองจันทร์หอม ได้ของบประมาณทางราชการทำประปาใช้ในหมู่บ้าน เริ่มมีไฟฟ้าใช้ มีเจ้าหน้าที่ทางการเข้ามาส่งเสริมอาชีพต่าง ๆ ผู้ใหญ่บ้านคนที่ ๔ คือ นายประยุทธ อ่อนทุวงค์ ได้เพิ่มทอประปาขยายสายเมน ขยายเขตไฟฟ้าหมู่บ้าน ผู้ใหญ่บ้านคนต่อมา เป็นคนที่ ๕ คือ นายไพฑูรย์ รักษ์ตระกูลคีรี ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ๒๕๓๘-๒๕๕๒ มีผลงานคือขยายถนนเข้าหมู่บ้าน โดยได้ความอนุเคราะห์จาก บริษัทผาแดงอินดัสทรี จำกัด (มหาชน) บ้านพะเด๊ะ เป็นหมู่บ้านพัฒนาที่ได้รับรางวัลจากการประกวด อ.พ.ป. เมื่อ ปี ๒๕๔๐ ต่อจากนั้นได้มีการเลือกตั้งผู้ใหญ่คน ๖ คือ นายศิริชัย พลอยหาญการ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ๒๕๕๓-ปัจจุบัน มีผลงานคือ สร้างถนนที่ทำกินของหมู่จำนวนหลายเส้น ขยายถนนตามซอย ทำรั่วสนามบ้านพะเด๊ะ(งบ SML) สร้างอาคารกองทุนปุ๋ยพร้อมมีปุ๋ยให้กู้ยืม  ซ่อมแซ่มอาคารศาลาประชาคมหมู่บ้าน(โครงการประชารัฐ งบ ๒๕,๕00 บาท จัดทำระบบน้ำประปาใหม่
ดูเพิ่ม

จังหวัดตาก
บ้านมะลิวัลย์

| บ้านมะลิวัลย์ |
| --- | --- |
บ้านมะลิวัลย์
th
ชื่อเดิม: วังมะลิวัลย์
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปลี่ยนสภาพ
ประเภท: บ้าน
ที่ตั้ง: แขวงชนะสงคราม เขตปทุมวัน
เมือง:  กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
พิกัด:  13°45′45″N 100°29′36″E﻿ / ﻿13.76250°N 100.49333°E﻿ / 13.76250; 100.49333
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2460
ปรับปรุง: พ.ศ. 2499
เจ้าของ: สำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: ก่ออิฐถือปูน
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: แอร์โกเล มันเฟรดี


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วังมะลิวัลย์ (วังสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์)
ขึ้นเมื่อ: 25 กันยายน พ.ศ. 2552
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0005552
 
 
 
ปัจจุบันเป็นที่ตั้งขององค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ ภาคพื้นเอเชียและแปซิฟิก
บ้านมะลิวัลย์ ตั้งอยู่เลขที่ 39 ถนนพระอาทิตย์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเป็นที่ทำการของสำนักงานองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (Food and Agriculture Organization of the United Nations - FAO)
ประวัติ

บริเวณนี้ เดิมเป็นบ้านของเจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ คชเสนี) ผู้เป็นปู่ของเจ้าจอมมารดากลิ่น คชเสนี ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และตกทอดมาถึงพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ (พระองค์เจ้ากฤดาภินิหาร) พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างตำหนักพระราชทานบนที่ดินนั้น
วังมะลิวัลย์เป็นตำหนักหลังใหม่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์สร้างพระราชทานแด่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ ในโอกาสที่ทรงเจริญพระชันษาครบ 5 รอบใน พ.ศ. 2460 เป็นอาคารทรงยุโรปก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น หลังคาทรงปั้นหยา มีท้องพระโรงเป็นหอโถงสูงใหญ่ มีเฉลียงรายรอบชั้นล่าง และมีระเบียงรายล้อมชั้นบน เพดานห้องโถงและหัวเสาปั้นลายปูนเลียนแบบศิลปะขอม ออกแบบโดยนายเออโคล มันเฟรดี (เอกฤทธิ์ หมั่นเฟ้นดี) สถาปนิกชาวอิตาเลียน ก่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2460
เมื่อพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์สิ้นพระชนม์ และเจ้าจอมมารดากลิ่นถึงแก่อสัญกรรมใน พ.ศ. 2466 วังมะลิวัลย์ได้ตกทอดมาสู่ทายาท และประสบปัญหาค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษา ทายาทราชสกุลกฤดากรจึงทูลเกล้าฯ ถวาย ร.7 ขายบ้านและที่ดินแก่พระคลังข้างที่ เมื่อ พ.ศ. 2469 และต่อมาหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองได้อยู่ในความดูแลของสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์
ในรัชสมัยรัชกาลที่ 7 พระองค์พระราชทาน วังถนนพระอาทิตย์ ให้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ต้นราชสกุลสวัสดิวัตน์ เมื่อทรงพักที่ตำหนักเดิม ได้ระยะหนึ่งจนตำหนักใหม่สูง 3 ชั้นสร้างเสร็จ ตำหนักเดิมจึงไม่มีผู้ใดอาศัย
หลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฏ์ เสด็จออกจากวังนี้ ทรงลี้ภัยทางการเมืองสู่ ปีนัง
ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล บ้านมะลิวัลย์ใช้เป็นที่พำนักของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์หลายท่าน ได้แก่ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอ๊อสคาร์นุทิศ กรมหมื่นอนุวัตรจาตุรนต์, พลเอก เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม อินทรโยธิน), พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา และเจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พ.ศ. 2484-2488 นายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ผู้เป็นหัวหน้าขบวนการเสรีไทย ได้ใช้บ้านหลังนี้เป็นศูนย์บัญชาการงานใต้ดินของฝ่ายสัมพันธมิตรและขบวนการเสรีไทย นายทหารจากหน่วยสืบราชการลับของอเมริกา (โอเอสเอส) หลายนายเข้ามาปฏิบัติงาน รวมทั้ง พันตรีเจมส์ ทอมป์สัน ผู้ก่อตั้งธุรกิจผ้าไหมไทยจิม ทอมป์สัน และ อเล็กซานเดอร์ แมคโดแนลด์ ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์
ในปี พ.ศ. 2499 กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้เช่าบ้านมะลิวัลย์จากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เพื่อใช้เป็นที่ทำการของสำนักงานองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ จนถึงปัจจุบัน
ทินมองจี

| ทิน มอง จี |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2482
สัญชาติ: พม่า
อาชีพ: นายแพทย์, นักวิชาการทางสังคมศาสตร์, นักวิชาการด้านพม่าและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา
นายแพทย์ทิน มอง จี (တင္ မောင် ကြည် ทิน หม่อง จี) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2488 เป็นนายแพทย์ หลังเกษียณอายุได้ทำงานด้านวิชาการทางสังคมศาสตร์ และได้เขียนบทความสั้นๆ เรื่องการสำรวจสถูปที่สุสานลินซิน-กอง เรื่อง “A Thai King’s Tomb” และนำไปรวมพิมพ์ไว้ในหนังสือ “The various facets of Myanmar” โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับสถูปของเจ้าฟ้าอุทุมพรอดีตกษัตริย์กรุงศรีอยุธยาที่ถูกกวาดต้อนไปยังพม่าหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
ประวัติ

ทิน มอง จี เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2488 เป็นคนสายเลือดสืบมาจากกลุ่มชาวโขนละครจากราชสำนักอยุธยาถูกกวาดต้อนไปยังพม่าหลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง และบรรพบุรุษของท่านก็ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่ไม่ไกลจากกำแพงพระราชวังมัณฑะเลย์ 
ทิน มอง จี ได้ดำรงตำแหน่งอดีตผู้ช่วยศัลยแพทย์ภายใต้กระทรวงสาธารณสุขและผู้ช่วยศาสตราจารย์สรีรวิทยาและชีวเคมีจาก พ.ศ. 2508 ถึง พ.ศ. 2534 ท่านเกษียณอายุในปี พ.ศ. 2534 และทำอาชีพนักเขียนอิสระ
ต่อมาด้วยความที่ท่านได้สนใจเรื่องราวของชาวโยเดียในพม่า ท่านได้จัดทำการค้นคว้าศึกษาเรื่องการสำรวจสถูปที่สุสานลินซิน-กอง หรือสถูปของเจ้าฟ้าอุทุมพร ชื่อเรื่องว่า “A Thai King’s Tomb” ซึ่งท่านได้นำไปรวมพิมพ์ไว้ในหนังสือ “The various facets of Myanmar”
ผลงาน > หนังสือและงานวิจัยภาษาพม่าและภาษาอังกฤษ

Beautiful ladies in Burmese History (1995).
Collected Reascarch Articles on Burmese Cultures" by "Today" Media Group (1998).
Some faeets of Burmese Culture" (in English) by "Today" Media Group (2001).
แหล่งข้อมูลอื่น

สไลด์บรรยายเรื่องสถูปเจ้าฟ้าอุทุมพร โดย ดร.ทิน มอง จี
ปฏิบัติการบลูโคต

ปฏิบัติการบลูโคต เป็นการรุกของบริติซในยุทธการที่นอร์ม็องดี ตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคม ถึง 7 สิงหาคม ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง วัตถุประสงค์ทางด้านภูมิศาสตร์ของการโจมตี ได้ถูกดำเนินการโดยกองพลน้อยที่ 8 และกองพลน้อยที่ 30 ของกองทัพบกบริติซที่สอง (พลโท Miles Dempsey) ต้องคอยรักษาความปลอดภัยบนทางแยกถนนของ Vire และที่สูงของภูเขา Pinçon
การโจมตีครั้งนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ เพื่อใช้ประโยชน์จากความสำเร็จของปฏิบัติการคอบรา ของกองทัพบกสหรัฐที่ 1 ภายหลังจากได้บุกทะลวงจากทางด้านปีกตะวันตกของหัวหาดนอร์มังดี และใช้ประโยชน์จากการถอนกำลังของกองพลยานเกราะที่ 2 จากพื้นที่ Caumont เพื่อเข้าร่วมในปฏิบัติการลึททิช(ปฏิบัติการลีแยฌ) เพื่อเป็นการรุกตอบโต้กลับของเยอรมันในการต่อต้านอเมริกัน
ปฏิบัติการพลูโต

ส่วนของสายท่อที่มีระดับชั้นต่างๆที่เผยออกมาให้เห็น
ปฏิบัติการพลูโต(สายท่อใต้มหาสมุทร) เป็นปฏิบัติการในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองโดยวิศวกรบริติซ บริษัทน้ำมัน และกองทัพบริติซ เพื่อสร้างท่อส่งน้ำมันใต้ทะเลภายใต้ช่องแคบอังกฤษระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสในการสนับสนุนปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด ฝ่ายสัมพันธมิตรบุกครองนอร์ม็องดีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 ตามที่ประวัติอย่างเป็นทางการ แต่เดิม พลูโต(Pluto) เป็นคำย่อมาจาก "Pipe-Line Underwater Transportation of Oil"
โครงการดังกล่าวนี้ได้รับการพัฒนาโดย Arthur Hartley หัวหน้าวิศวกรของบริษัทน้ำมันอังกฤษ-อิหร่าน กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรปมีความต้องการน้ำมันเชื้อเพลิงจำนวนมหาศาล สายท่อนี้ถือเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อบรรเทาการพึ่งพาเรือบรรทุกน้ำมันซึ่งอาจจะล่าช้าจากสภาพอากาศที่เลวร้าย เสี่ยงภัยต่อเรือดำน้ำเยอรมัน และเป็นที่ต้องการในสงครามแปซิฟิก Geoffrey William Lloyd, เลขานุการสำหรับปริโตรเลียม ในปี ค.ศ. 1942 ได้เข้าพบพลเรือเอก Mountbatten หัวหน้าปฏิบัติการผสม ซึ่งพื้นที่แห่งนี้ และจากนั้นก็เป็็นประธานของอังกฤษ-อิหร่าน แนวคิดของ Hartley ในการนำสายเคเบิลโทรศัทพ์ใต้น้ำมาดัดแปลงใช้
ยุทธการที่นอร์ม็องดีเป็นการได้รับชัยชนะโดยไม่ต้องส่งน้ำมันเชื้อเพลิงผ่านทางสายท่อข้ามช่องแคบพลูโต มีเพียง 8 เปอร์เซ็นต์ของน้ำมันเพลิงที่ถูกส่งไปยังกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรปเหนือ-ตะวันตกในช่วงระหว่างดีเดย์และวีอีเดย์เป็นการส่งผ่านท่อเหล่านั้น ส่วนที่เหลือเป็นการขนส่งโดยเรือบรรทุกน้ำมัน ซึ่งอาจจะมีปริมาณมากหรือบรรจุอยู่ในถัง หรือโดยขนส่งทางอากาศ
ปฏิบัติการบอลติก

ปฏิบัติการบอลติก ยังเป็นที่รู้จักกันคือปฏิบัติการป้องกันในลิทัวเนียและลัตเวียที่ห้อมล้อมด้วยปฏิบัติการของกองทัพแดง ตั้งแต่วันที่ 22 มิถุนายน ถึง 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1941 ได้ดำเนินการในดินแดนที่ยึดครองได้แก่ ลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนียในตอบสนองต่อการรุกรานของกองทัพเยอรมัน
ตราแผ่นดินของกัมพูชา

| ตราแผ่นดินของกัมพูชา |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: รัฐบาลในพระราชอาณาจักรกัมพูชา
เริ่มใช้:  ค.ศ. 1953 (ใช้เป็นครั้งแรก)  * ค.ศ. 1993 (ใช้เป็นครั้งที่สองในปัจจุบัน) 
เครื่องยอด: พระมหามงกุฎเปล่งรัศมี
ประคองข้าง: ราชสีห์และคชสีห์
ฐานรองข้าง: ลวดลายก้านขด
คำขวัญ: เขมร: ព្រះចៅ ក្រុង  កម្ពុជា  (พระเจ้ากรุงกัมพูชา)
อิสริยาภรณ์: เครื่องอิสริยยศพระราชาณาจักรกัมพูชา
ส่วนประกอบอื่น: พานรองพระแสงขรรค์ใต้อุณาโลม, ฉัตรห้าชั้น 2 คัน
ตราแผ่นดินของกัมพูชา (พระราชอาณาจักรกัมพูชา) แบบปัจจุบัน ใช้เป็นตราประจำราชวงศ์กัมพูชาและใช้เป็นตราหน้าหมวกทหารกัมพูชาด้วย