stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชุมชนแออัดคลองเตย
ประวัติ

นโยบายของรัฐบาลเน้นในการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ มีการสร้างสาธารณูปโภค ถนน ไฟฟ้า ประปา ออกโฉนดกรรมสิทธิ์ที่ดินหลายพื้นที่ มีการจัดสรรที่ดินเกิดขึ้น เริ่มมีคนจนปลูกบ้านในที่ดินเช่า มีการอพยพจากชนบทเข้าสู่กรุงเทพ มีการเกิดธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ มีการเก็บกำไรที่ดิน ส่งผลให้ที่ดินแพง ผู้อพยพมาไม่สามารถซื้อที่ดินได้ สร้างที่พักชั่วคราวหรือไม่ก็ปักหลักสร้างบ้านในที่ดินเปล่าของราชการ
ระหว่าง พ.ศ. 2481–2490 ช่วงที่การท่าเรือแห่งประเทศไทยก่อสร้างท่าเรือกรุงเทพ ทำให้มีความต้องการแรงงานจำนวนมาก จึงดึงแรงงานมาจากต่างจังหวัด และสร้างแคมป์ให้คนงานพัก บริเวณท่าเรือกรุงเทพซึ่งเริ่มมีการเข้ามาอยู่อาศัยของชาวบ้านตั้งแต่ พ.ศ. 2505 เดิมทีมีประชาชนอาศัยอยู่ราว 200 ครอบครัว ทำมาหากินเลี้ยงหมู เลี้ยงเป็ดและปลูกผัก
การท่าเรือแห่งประเทศไทยยังไม่ได้สนใจที่จะควบคุมพื้นที่ เพราะบริเวณดังกล่าวเป็นที่ราบน้ำท่วมขัง ไม่มีไฟฟ้าประปาใช้ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องไม่ได้เข้ามาดูแล ทำให้เริ่มมีการตั้งชุมชนแออัดทีละเล็กทีละน้อย เช่น ชุมชนวัดคลองเตย ชุมชนริมคลองสามัคคี ชุมชนอโยธา ชุมชนหลังอาคารทวิช เป็นต้น จน พ.ศ. 2507 การท่าเรือแห่งประเทศไทยเริ่มมีการขับไล่ชาวบ้านประมาณ 1,000 ครอบครัว เพื่อขยายท่าเทียบเรือไปทางทิศตะวันออก พ.ศ. 2511 ได้มีการขับไล่อีก 200 ครอบครัว เพื่อสร้างทางเข้าท่าเทียบเรือฝั่งตะวันออก
พ.ศ. 2515 ได้มีการจัดตั้งการเคหะแห่งชาติ และต่อมา กรุงเทพมหานครได้เข้าดำเนินการพัฒนาชุมชนแออัดและชุมชนบุกรุกเขตคลองเตยร่วมกับการเคหะแห่งชาติเมื่อปี พ.ศ. 2518
การท่าเรือแห่งประเทศไทยพยายามแก้ปัญหาด้วยการรับเอาคนงานบางส่วนเข้าทำงานเป็นพนักงานการท่าเรือ และจัดสร้างบ้านพักเป็นห้องแถวริมถนนอาจณรงค์ แบ่งออกเป็นล็อก ๆ ละ 8 ห้อง รวม 12 ล็อก แต่ปรากฏว่าพนักงานเหล่านี้ได้ชักชวนแรงงานที่อพยพเข้ามาหางานทำกับฐานทัพอเมริกัน ให้เข้ามาปลูกสร้างบ้านพักชั่วคราวบริเวณหลังบ้านพนักงานการท่าเรือ เรียกที่อยู่อาศัยเหล่านี้ว่า "ล็อก" ตามล็อกห้องแถวบ้านพักพนักงานการท่าเรือ คือตั้งแต่ล็อก 1 ถึง ล็อก 12 การท่าเรือจึงเริ่มใช้วิธีรุนแรงในการผลักดันชุมชนแออัดออกไปจากพื้นที่ เช่น นำเอาเลนที่เรือขุดดูดขึ้นมาจากสันดอน มาพ่นใส่พื้นที่ตั้งชุมชน ทำให้ชาวบ้านได้ย้ายออกไปในบริเวณใกล้เคียง อย่าง หลังบ้านพักพนักงานการท่าเรือ หรือชุมชนแออัดรอบ ๆ
พ.ศ. 2521 มีการทดลองจัดตั้งผู้นำชุมชนขึ้น โดยการแยกออกเป็น 18 ชุมชน
พ.ศ. 2563 มีโครงการพัฒนาพื้นที่ จะใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างทั้งสิ้น 10 ปี จะตั้งอยู่บนพื้นที่ 58 ไร่ ซอยตรีมิตร ติดถนนริมทางรถไฟสายเก่า ด้านหลังติดริมคลองพระโขนง ประกอบด้วยคอนโดมิเนียม 4 อาคาร ความสูง 25 ชั้น
พ.ศ. 2567 ราชตฤณมัยสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้เปิดตัวโครงการ ดินแดนสรวงสวรรค์แห่งพระราชา (The Royal Siam Haven) โดยเบื้องต้นคาดการณ์ว่าจะสร้างบนพื้นที่เดิมของชุมชนแออัดคลองเตยและท่าเรือกรุงเทพ
ชุมชน

ชุมชนแออัดคลองเตย ประกอบด้วยชุมชนที่อยู่ในพื้นที่หลายส่วน
ชุมชน > ขุมชนในเขตพื้นที่ของการท่าเรือแห่งประเทศไทย

ชุมชนหมู่บ้านพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 70 ไร่ จากข้อมูล พ.ศ. 2548 มีประชากรอาศัย 1,113 ครัวเรือน จำนวนประชากร 8,493 คน ประชาชนเช่าที่ดินจากการท่าเรือ
ชุมชนแฟลต 1–10  ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 44 ไร่ จากข้อมูล พ.ศ. 2548 มีประชากรอาศัย 2,098 ครัวเรือน จำนวนประชากร 8,390 คน ประชาชนเช่าที่ดินจากการเคหะแห่งชาติ
ชุมชนแฟลต 11–18 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 32 ไร่ จากข้อมูล พ.ศ. 2548 มีประชากรอาศัย 1,140 ครัวเรือน จำนวนประชากร 7,000 คน ประชาชนเช่าที่ดินจากการเคหะแห่งชาติ
ชุมชนแฟลต 19–22 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 17.5 ไร่ จากข้อมูล พ.ศ. 2548 มีประชากรอาศัย 530 ครัวเรือน จำนวนประชากร 2,584 คน ประชาชนเช่าที่ดินจากการเคหะแห่งชาติ
ชุมชนแฟลต 23–24 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 4.5 ไร่ จากข้อมูล พ.ศ. 2548 มีประชากรอาศัย 275 ครัวเรือน จำนวนประชากร 1,200 คน ประชาชนเช่าที่ดินจากการเคหะแห่งชาติ
ชุมชนคลองเตยล็อก 1–2–3 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 41 ไร่ จากข้อมูล พ.ศ. 2548 มีประชากรอาศัย 1,800 ครัวเรือน จำนวนประชากร 7,126 คน ประชาชนบุกรุกพื้นที่จากการท่าเรือ
ชุมชนคลองเตยล็อก 4–5–6 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 21 ไร่ จากข้อมูล พ.ศ. 2548 มีประชากรอาศัย 1,000 ครัวเรือน จำนวนประชากร 3,000 คน ประชาชนบุกรุกพื้นที่จากการท่าเรือ
ชุมชนคลองเตยล็อก 7–8–9–10–11–12 มีจำนวน 372 ครอบครัว ประชาชนบุกรุกพื้นที่จากการท่าเรือ
นอกจากจะเป็นที่ตั้งของชุมชนแล้ว ยังเป็นที่ตั้งของหน่วยงานพัฒนาเอกชนและมูลนิธิต่าง ๆ เช่น ดวงประทีป เด็กอ่อนในสลัม ศูนย์ Merci ศูนย์บริการด้านสุขภาพ ฯลฯ ยังมีโรงเรียนเอกชน 2 แห่ง สอนระดับประถมและมัธยมต้น และโรงเรียนของกรุงเทพมหานคร รวมทั้งยังมีโรงรับจำนำของเอกชน 1 แห่ง
ชุมชน > ชุมชนที่อยู่นอกพื้นที่ของการท่าเรือแห่งประเทศไทย

ชุมชนพัฒนาใหม่ เป็นชุมชนที่ตั้งอยู่ติดกับตลาดคลองเตย
ท่าเรือคลองเตย พ.ศ. 2499
วิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยรังสิต

| --- | --- |
College of Design,  Rangsit University
สถาปนา: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2561
คณบดี: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สิรดา ไวยาวัจมัย
ที่อยู่: อาคารคุณหญิงพัฒนา (ตึก 8)  มหาวิทยาลัยรังสิต 52/347 หมู่บ้านเมืองเอก  ถนนเอกประจิม ตำบลหลักหก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี 12000
สี: ███ สีเขียว Veridian
เว็บไซต์: http://www.rsu.ac.th/arts/
วิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยรังสิต เดิมคือ ถือกำเนิดในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ในปีพ.ศ. 2568 มีรองศาสตราจารย์ พิศประไพ สาระศาลินเป็นคณบดีกิตติคุณ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สิรดา ไวยาวัจมัย เป็นคณบดี
เดิมคือ คณะศิลปกรรม ก่อตั้งขึ้นในปีการศึกษา 2530 จัดเป็นคณะลำดับที่ 6 ของมหาวิทยาลัยรังสิต ต่อมา จึงเปลี่ยนชื่อคณะเป็นเป็นคณะศิลปะและการออกแบบ จัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี 6 สาขาวิชา ได้แก่ สาขาวิชาศิลปภาพถ่าย สาขาวิชาออกแบบภายใน สาขาวิชาออกแบบนิเทศศิลป์ สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สาขาวิชาคอมพิวเตอร์อาร์ต และสาขาวิชาแฟชั่นดีไซน์
ประวัติ

ปีพุทธศักราช 2530 ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ ได้เล็งเห็นความสำคัญและคุณค่าของงานศิลปะ จึงมีความประสงค์จะจัดตั้งคณะศิลปกรรมขึ้น ในมหาวิทยาลัยรังสิต เพื่อรองรับนักศึกษาที่มีความสนใจในการเรียนศิลปะและเพื่อสนับสนุนส่งเสริม การศึกษา ของชาติ อีกแนวทางหนึ่งนอกเหนือจากสถาบันต่าง ๆ ของรัฐที่มีอยู่แล้ว จึงมอบหมายให้อาจารย์บัณจบ พลาวงศ์ จัดทำหลักสูตรคณะศิลปกรรมขึ้น ในมหาวิทยาลัยรังสิต อาจารย์บัณจบ จึงได้ติดต่อเชิญ คณาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิ จากสถาบันต่าง ๆคือ คณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร , ภาควิชาศิลปศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจาก สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตเพาะช่าง เข้าร่วมประชุมพิจารณาหลักสูตร
คณะศิลปกรรม (Faculty of Fine & Applied Arts) ซึ่งประกอบด้วย 2 ภาควิชา คือ
1. ภาควิชาวิจิตรศิลป์ (Fine Art)
2. ภาควิชาประยุกต์ศิลป์ (Applied Art)
โดยแบ่งเป็น 8 สาขาวิชา คือ จิตรกรรม ประติมากรรม ศิลปภาพพิมพ์ ภาพถ่าย ออกแบบตกแต่งภายใน ออกแบบนิเทศศิลป์ ออกแบบผลิตภัณฑ์ และเครื่อง
เคลือบดินเผา
ทบวงมหาวิทยาลัยพิจารณาอนุมัติให้เปิดการเรียน การสอนได้ตังแต่ปีการศึกษา 2530 เป็นต้นมา ต่อมามหาวิทยาลัยรังสิตได้แต่งตั้งให้ อาจารย์บัณจบ พลาวงศ์ ดำรงตำแหน่งคณบดีกิตติคุณ อาจารย์อำนวยวุฒิ สาระศาลิน ดำรงตำแหน่งเป็น คณบดี จนถึงปัจจุบันปีการศึกษา 2550 มหาวิทยาลัยรังสิต
ได้เปลี่ยนชื่อคณะศิลปกรรม (เดิม) เป็น คณะศิลปะและการออกแบบ เพื่อให้สอดคล้องกับสาขาวิชาที่มีการเรียนการสอนในปัจจุบัน ซึ่งได้มีการปรับปรุงหลักสูตรและเปิดสาขาใหม่ๆขึ้นเพื่อให้มีความทันสมัย ในองค์ความรู้ใหม่ที่เพิ่มขึ้น
หลักสูตร

สาขาวิชาศิลปภาพถ่าย (Bachelor of Fine Arts Program in Photography)
สาขาวิชาออกแบบภายใน (Bachelor of Fine Arts Program in Interior Design)
สาขาวิชาออกแบบนิเทศศิลป์ (Bachelor of Fine Arts Program in Visual Communication Design)
สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (Bachelor of Fine Arts Program in Industrial Design)
สาขาวิชาแฟชั่นดีไซน์ (Bachelor of Fine Arts Program in Fashion Design)
เปิดหลักสูตร พ.ศ. 2544 เป็นแห่งแรกของไทยที่เน้นการเรียนการสอนด้านการออกแบบแฟชั่นและธุรกิจแฟชั่น
สาขาวิชาการออกแบบ (Master of Fine Arts Program in Design)
สาขาวิชาคอมพิวเตอร์อาร์ต (Master of Fine Arts Program in Computer Art)
เปิดหลักสูตร พ.ศ. 2550 เป็นสถาบันระดับอุดมศึกษาของในภูมิภาคเอเชียอาร์คเนย์เป็นแห่งแรกที่เปิดหลักสูตรด้านสาขาวิชาคอมพิวเตอร์อาร์ต ในระดับปริญญาโท โดยร่วมมือทางการศึกษากับ บริษัทบ้านอิทธิฤทธิ์
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยรังสิต เก็บถาวร 2012-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คณะศิลปะและการออกแบบ มหาวิทยาลัยรังสิต เก็บถาวร 2010-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนศิลปกรรมและโรงเรียนดนตรีในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | นเรศวร · มหาสารคาม (ดุริยางคศิลป์) • มหาสารคาม (ศิลปกรรมศาสตร์ฯ) • มหาสารคาม (ศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน) • รามคำแหง • อุบลราชธานี |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ทักษิณ • ธรรมศาสตร์ • บูรพา (ดนตรีและการแสดง)  • บูรพา (ศิลปกรรมศาสตร์)• พะเยา • มหิดล (วิทยาลัยดุริยางคศิลป์) • มหิดล (นานาชาติ) • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร (จิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์) • ศิลปากร (ดุริยางคศาสตร์) • ศิลปากร (มัณฑนศิลป์) • ศิลปากร (นานาชาติ) • สงขลานครินทร์ • สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา |  |
| มหาวิทยาลัยราชภัฏ | สงขลา • สวนสุนันทา |  |
| มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล | ธัญบุรี • รัตนโกสินทร์ • ล้านนา • อีสาน |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | กรุงเทพ • กรุงเทพธนบุรี • ธุรกิจบัณฑิตย์ • วิทยาลัยดุริยศิลป์ • วิทยาลัยดนตรี • รังสิต (ดิจิทัลอาร์ต) • วิทยาลัยการออกแบบ • ศรีปทุม • สยาม |  |
| สถาบันการศึกษาเฉพาะทาง   นอกสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ | บัณฑิตพัฒนศิลป์ (ศิลปนาฏดุริยางค์) • บัณฑิตพัฒนศิลป์ (ศิลปวิจิตร) |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กมหาวิทยาลัยรังสิต |
| --- | --- | --- |
| คณะ | พยาบาลศาสตร์ • วิทยาศาสตร์ • กายภาพบำบัดและเวชศาสตร์การกีฬา • เทคนิคการแพทย์ • ทัศนมาตรศาสตร์ • รังสีเทคนิค • ศิลปศาสตร์ • นิติศาสตร์ • รัฐศาสตร์ • สถาปัตยกรรมศาสตร์ • ดิจิทัลอาร์ต • นวัตกรรมเกษตร • เทคโนโลยีอาหาร • เทคโนโลยีชีวภาพ •  บริหารธุรกิจ • บัญชี • เศรษฐศาสตร์ |  |
| วิทยาลัย | วิทยาลัยแพทยศาสตร์ • วิทยาลัยทันตแพทยศาสตร์ • วิทยาลัยเภสัชศาสตร์ • วิทยาลัยการแพทย์แผนตะวันออก • วิทยาลัยวิศวกรรมชีวการแพทย์ • วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ • วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม • วิทยาลัยครูสุริยเทพ • วิทยาลัยรัฐกิจ • วิทยาลัยดนตรี • วิทยาลัยการออกแบบ • วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ • วิทยาลัยนวัตกรรมดิจิทัลและเทคโนโลยีสารสนเทศ • วิทยาลัยนวัตกรรมเกษตร เทคโนโลยีชีวภาพ และอาหาร • วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ • บัณฑิตวิทยาลัย • วิทยาลัยนานาชาติ • วิทยาลัยนานาชาติจีน |  |
| สถาบัน | สถาบันภาษาอังกฤษ • สถาบันเจนเอด • สถาบันรัฐประศาสนศาสตร์ • สถาบันการทูตและการต่างประเทศ • สถาบันอาชญาวิทยาและการบริหารงานยุติธรรม • สถาบันการบิน • สถาบันการวิเคราะห์ข้อมูล |  |
| โรงเรียน | โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต • โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต เชียงใหม่ • โรงเรียนนานาชาติ บริติช ภูเก็ต |  |
| อื่น ๆ | มหาวิทยาลัยรังสิตไซเบอร์ • โรงพยาบาลอาร์เอสยูอินเตอร์เนชั่นแนล • สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี • สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต • สโมสรฟุตบอลดิไอคอน อาร์เอสยู |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

| --- | --- |
suratthani community college

สถาปนา: พ.ศ. 2533
คณบดี: ดร.นิทัศน์ เพราแก้ว
ที่อยู่: 31 ม.6 ต.มะขามเตี้ย อ.เมือง จ.สุราษฎร์ธานี 84100
เว็บไซต์: http://scc.surat.psu.ac.th
วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประวัติ

วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. 2533 ต่อมาได้มีการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2537 นับเป็นหน่วยงานแรกในวิทยาเขตสุราษฎร์ธานี
หลักสูตร

วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี เปิดทำการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา 3 สาขาวิชา ได้แก่
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสิ่งแวดล้อม
หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ
หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เก็บถาวร 2009-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิทยา ทรงคำ

| วิทยา ทรงคำม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
ดำรงตำแหน่ง 6 มกราคม พ.ศ. 2544 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2498 (69 ปี) อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย (2544–2549)   พลังประชาชน (2550–2551)   เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)

วิทยา ทรงคำ (เกิด 29 ตุลาคม พ.ศ. 2498) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 5 สมัย และอดีตเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ

วิทยา เกิด 29 ตุลาคม พ.ศ. 2498 ที่อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรนายติ๊บ และนางคำปัน ทรงคำ มีพี่น้อง 4 คน ได้แก่ นายประหยัด ทรงคำ นางบัวซอน บุตรศักดิ์ และนายประเสริฐ ทรงคำ ด้านครอบครัวสมรสกับนางจุรีรัตน์ ทรงคำ มีบุตร 2 คน
สำเร็จการศึกษาศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
งานการเมือง

ก่อนลงสนามเลือกตั้งนายวิทยารับราชการครู ต่อมาปี พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในสังกัดพรรคไทยรักไทย โดยสามารถเอาชนะนางกิ่งกาญจน์ ณ เชียงใหม่ จากพรรคความหวังใหม่ อดีต ส.ส. 2 สมัย และนายมอนอินทร์ รินคำ จากพรรคชาติไทย อดีต ส.ส. 2 สมัยเช่นเดียวกันได้ หลังจากนั้นได้รับเลือกตั้งติดต่อกันมาอีก 3 ครั้ง
ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งมีบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย
แต่ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2563 เขาให้การสนับสนุนนายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ ซึ่งเป็นคู่แข่งของผู้สมัครที่พรรคเพื่อไทยให้การสนับสนุน
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

วิทยา ทรงคำ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคพลังประชาชน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคเพื่อไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

นายวิทยา ทรงคำ เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายวิทยา ทรงคำ), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม

| ธรรมเนียมพระยศของ เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Majesty The Queen Consort (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty The Queen Consort (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย (พระนามเต็มเมื่อพระราชสมภพ: เอลีซาเบ็ท กาบรีเอเลอ วาเลรี มารี ดัชเชสในบาวาเรีย ; พระราชสมภพเมื่อ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 และสวรรคต 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965) พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม ทรงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระองค์เป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม กับสมเด็จพระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี เป็นพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกของสมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง และสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนีของ เจ้าชายวิตตอรีโอ เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์
พระราชตระกูล

พระราชสมภพ ณ ปราสาทโพเซ็นฮอฟเฟ็น ราชอาณาจักรบาวาเรีย พระราชบิดาคือ คาร์ล ธีโอดอร์ ดยุกในบาวาเรีย ประมุขฝ่ายชายแห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย ที่ทรงเป็นนักจักษุวิทยาที่มีชื่อเสียง พระองค์ถูกตั้งพระนามตามพระเชษฐภคินีของพระราชบิดา จักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย ฝ่ายพระราชมารดา คือ อินฟันตามารีอา ฌูเซแห่งโปรตุเกส พระราชธิดาของพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส
พระราชบิดาทรงมีพระปรีชาสามารถด้านศิลปะเป็นพิเศษ จึงทรงเลี้ยงดูพระองค์ให้อยู่ในแวดวงของศิลปะแขนงต่างๆ เช่น การวาดเขียน การดนตรี และศิลปะปูนปั้น และในขณะที่ยังทรงพระเยาว์นั้น ได้ตามเสด็จพระราชบิดาไปยังคลินิกที่ซึ่งพระราชมารดานั้นทำหน้าที่เป็นพยาบาล พระองค์ได้เห็นถึงสภาพความเป็นอยู่ของผู้คนที่บาดเจ็บต่างๆ ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่แปลกนักในฐานะของเจ้าหญิงที่จะได้สัมผัส
อภิเษกสมรส

ดัชเชสอลิซาเบธทรงเสกสมรสกับเจ้าชายอัลแบร์ รัชทายาทอันดับสองของราชอาณาจักรเบลเยียม (ลำดับต่อจากพระชนก เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์) และหลังจากพระราชสวามีเสวยราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1909 พระองค์จึงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม เมืองอลิซาเบธวิลล์ หรือลูบุมบาชี (ปัจจุบัน) ในคองโกนั้นถูกตั้งให้เป็นเกียรติแก่พระองค์
ในขณะที่ทั้งสองพระองค์พบกันเป็นครั้งแรกนั้น เจ้าชายอัลแบร์ เป็นองค์รัชทายาทของพระปิตุลา (สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม) พระราชบิดาคือ เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์ และเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน พระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย
เมื่อทรงพระราชสมภพ เจ้าชายอัลแบร์นั้นเป็นรัชทายาทอันดับที่ 3 ต่อจากพระราชบิดา และพระเชษฐา (เจ้าชายโบดวง) แต่เนื่องจากพระเชษฐานั้นสิ้นพระชนม์กระทันหันในปีค.ศ. 1891 ทำให้เจ้าชายอัลแบร์นั้นเลื่อนขึ้นมาอยู่ลำดับที่ 2 เนื่องจากทรงเป็นคนเงียบ และช่างศึกษา เจ้าชายอัลแบร์ไม่ใช่ตัวเลือกแรกของรัชทายาทที่สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 ทรงปรารถนา แต่ในที่สุดราชบัลลังก์ก็ตกเป็นของพระองค์หลังจากพระองค์ทรงเป็นเพียงรัชทายาทชายที่ยังทรงพระชนม์พระองค์เดียวในพระราชวงศ์
พระอิสริยยศ

25 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 – 2 ตุลาคม ค.ศ. 1900: ดัชเชสแห่งบาวาเรีย
2 ตุลาคม ค.ศ. 1900 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1909: เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม
17 ธันวาคม ค.ศ. 1909 – 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934: สมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม
17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965: สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธแห่งเบลเยียม
พระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์และพระราชสวามี สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1
ดัชเชสโซฟี อเดลไฮด์ในบาวาเรีย

| ดัชเชสโซฟี อเดลไฮด์ในบาวาเรีย |
| --- | --- |
ดัชเชสในบาวาเรีย เคาน์เตสแห่งเทอร์ริง-เยทเทินบัค

ประสูติ: ดัชเชสโซฟี อเดลไฮด์ ลุดวิกา มารีอา 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418 รัฐไบเอิร์น , ประเทศเยอรมนี
สิ้นพระชนม์: 4 กันยายน พ.ศ. 2500 (82 ปี) ประเทศเยอรมนีตะวันตก
พระสวามี: ฮานส์ วิตต์ เคานต์แห่งเทอร์ริง-เยทเทินบัค
พระบุตร: คาร์ล ธีโอดอร์ เคานต์แห่งเทอร์ริง-เยทเทินบัค เคาน์เตสแอนโทเนีย นางวอร์เนอร์ เคานต์ฮานส์ เฮอร์เบิร์ต
ราชวงศ์: ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
พระบิดา: คาร์ล ธีโอดอร์ ดยุกในบาวาเรีย
พระมารดา: อินฟันตามารีอา ฌูเซแห่งโปรตุเกส
พระรูปครอบครัวของพระองค์ , พระสวามี , พระโอรสและพระธิดา
ดัชเชสโซฟี อเดลไฮด์ในบาวาเรีย (อังกฤษ: Duchess Sophie Adelheid in Bavaria) ประสูติเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน คาร์ล ธีโอดอร์ ดยุกในบาวาเรีย กับ อินฟันตามารีอา ฌูเซแห่งโปรตุเกส เป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในพระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส พระพี่นางเธอในเอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม พระราชมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่) ในพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม กับ สมเด็จพระราขินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี นอกจากนี้ ทางสายพระโลหิตทางพระมารดา ยังมีความเกี่ยวเนื่องกับ สมเด็จพระจักพรรดินีซิตาแห่งออสเตรีย , แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก , แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าชายเฟลิกซ์ พระราชสวามีแห่งลักเซมเบิร์ก ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นพระราชนัดดา (หลานตา , ยาย) ใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส กับ พระนางอาเดิลไฮท์แห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์ค ทั้งสิ้น ทั้งนี้พระองค์ยังเป็นพระภาติยะ (หลานป้าฝ่ายพ่อ) ในจักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย
พระองค์มีพระบิดาเป็นจักษุแพทย์ ที่เก่งกาจและเป็นที่ยอมรับในวงสังคมสมัยนั้น พระมารดาของพระองค์เป็นพระชายาพระองค์ที่ 2 ของพระบิดา ทรงมีพระภคินีร่วมพระบิดา 1 พระองค์ คือดัชเชสอะมาลีในบาวาเรีย ซึ่งพระนามของพระองค์ มาจากเจ้าหญิงโซฟีแห่งซัคเซิน พระชายาพระองค์แรกของพระบิดา ที่สิ้นพระชนม์ในวัยเพียง 21 ปี
พระองค์ทรงเสกสมรสเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 กับ ฮานส์ วิตต์ เคานต์แห่งเทอร์ริง-เยทเทินบัค โดยงานเสกสมรส จัดขึ้น ณ มิวนิก มีพระบุตร 3 ท่าน คือ
คาร์ล ธีโอดอร์ เคานต์แห่งเทอร์ริง-เยทเทินบัค เสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เคาน์เตสแอนโทเนีย นางวอร์เนอร์
เคานต์ฮานส์ เฮอร์เบิร์ต
บรรณานุกรม

von Witzleben, Hermann; von Vignau, Ilka (1976). Die Herzöge in Bayern. Von der Pfalz zum Tegernsee [The dukes in Bavaria. From the Palatinate to Tegernsee] (ภาษาเยอรมัน). Munich. ISBN 3-7913-0394-5.
ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ : หน่วยสืบสวนคดีอุกฉกรรจ์พิเศษ

| ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ : หน่วยสืบสวนคดีอุกฉกรรจ์พิเศษ |
| --- | --- |
สัญลักษณ์ของรายการ ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ : หน่วยสืบสวนคดีอุกฉกรรจ์พิเศษ ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 1
ประเภท: สืบสวน กฎหมาย
สร้างโดย: ดิก วุล์ฟ
แสดงนำ: คริสโตเฟอร์ เมโลนี มาริชกา ฮาร์กิเทย์ ริชาร์ด เบลเซอร์ แดนน์ ฟลอเรก มิเชลล์ เฮิร์ด สเตฟานี มาร์ช ไอซ์-ที บีดี วอง ไดแอน นีล ทามารา ทูนี แอดัม บีช มิเคลา มักแมนัส แดนนี พีโน เคลลี กิดดิช ราอูล เอสพาร์ซา ปีเตอร์ สแกนาวิโน
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Theme of Law & Order: Special Victims Unit
ผู้ประพันธ์เพลง: ไมก์ โพสต์
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 26
จำนวนตอน: 566
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ดิก วุล์ฟ ปีเตอร์ แยนคอฟสกี  (ฤดูกาลที่ 2–ปัจจุบัน) เท็ด คอตเชฟฟ์ (ฤดูกาลที่ 2–13) จูลี มาร์ติน (ฤดูกาลที่ 14–ปัจจุบัน) ไมเคิล สมิท  (ฤดูกาลที่ 14–ปัจจุบัน)เจ้าของรายการ :รอเบิร์ต พาล์ม (ฤดูกาลที่ 1) เดวิด เจ. เบิร์ก (ฤดูกาลที่ 2) นีล แบร์ (ฤดูกาลที่ 2–12) วอร์เรน ไลต์  (ฤดูกาลที่ 13–ปัจจุบัน)
สถานที่ถ่ายทำ: สตูดิโอเอ็นบีซี (นิวยอร์ก) ในและรอบ ๆ นครนิวยอร์ก
ความยาวตอน: 40–44 นาที
บริษัทผู้ผลิต: วุล์ฟฟิลมส์ Studios USA (1999–2002) NBC Studios (1999–2004) Universal Television  (2002–04, 2011–ปัจจุบัน) NBC Universal Television Studio (2004–07) Universal Media Studios (2007–11)
ออกอากาศ
เครือข่าย: บริษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งชาติ
ออกอากาศ: 20 กันยายน ค.ศ. 1999 (1999-09-20) – ค.ศ. ปัจจุบัน (ปัจจุบัน)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ ฮอมิไซด์ : ไลฟ์ออนเดอะสตรีต คอนวิกชัน
ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ : หน่วยสืบสวนคดีอุกฉกรรจ์พิเศษ (อังกฤษ: Law & Order: Special Victims Unit) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ ออกอากาศทางช่องเอ็นบีซีของสหรัฐอเมริกา เริ่มฉายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1999 โดยเป็นผลงานการสร้างสรรค์ของดิก วุล์ฟ ต่อจากลอว์แอนด์ออร์เดอร์ และเป็นการแสดงแตกแขนง (spin-off) เรื่องแรกของลอว์แอนด์ออร์เดอร์ที่ยังคงออกอากาศในปัจจุบัน
ตัวละคร > ตัวละครรอง > เจ้าหน้าที่ตำรวจ

เจ้าหน้าที่ตำรวจ ไบรอัน แคสสิดี (Brian Cassidy) (รับบทโดย Dean Winters) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 1,13-15
ร้อยตำรวจโท รูเบ็น มอราเลส (Ruben Morales) (รับบทโดย Joel de la Fuente) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 3-12 (หน่วยพิสูจน์หลักฐาน)
ร้อยตำรวจโท เอ็ด ทักเกอร์ (Ed Tucker) (รับบทโดย Robert John Burke) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 3-5,8-12,14-ปัจจุบัน (หน่วยตรวจสอบกิจการภายใน)
นักสืบ ดาเนียล เบ็ค (Danielle Beck) (รับบทโดย Connie Nielsen) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 8 ตอนที่ 2-8
ร้อตำรวจโท เดกแคลน จี เมอร์ฟี่ (Declan G. Murphy) (รับบทโดย Donal Logue) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 15-16
ตัวละคร > ตัวละครรอง > อัยการ ทนาย และผู้พิพากษา

ผู้พิพากษา อลัน ริเดนัวร์ (Alan Ridenour) (รับบทโดย Harvey Atkin) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 1-5,7,10-12
ผู้พิพากษา มาร์ค เสเล็คแมน (Mark Seligman) (รับบทโดย Tom O'Rourke) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 2-7
ผู้พิพากษา ลีน่า เพตรอบสกี้ (Lena Petrovsky) (รับบทโดย Joanna Merlin) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 2-12
ผู้พิพากษา อลิซาเบท ดอนเนลลี (Elizabeth Donnelly) (รับบทโดย Judith Light) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 3-4,6 ในฐานะหัวหน้าผู้ช่วยอัยการเขต และในฤดูกาลที่ 7-12 ในฐานะผู้พิพากษา
ผู้ช่วยอัยการเขตพิเศษ ซอนย่า แพคส์ตัน (Sonya Paxton) (รับบทโดย Christine Lahti) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 11 ตอนที่ 1-4 และ 8 และในฤดูกาลที่ 12 ตอนที่ 9 และ 17
ผู้ช่วยอัยการเขต โจ มาร์โลน (Jo Marlowe) (รับบทโดย Sharon Stone) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 11 ตอนที่ 21-24
ผู้ช่วยอัยการเขต เชอร์รี่ เวสต์ (Sherri West) (รับบทโดย Francie Swift) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 12-13
ผู้ช่วยอัยการเขต จิลเลี่ยน ฮาร์ดวิก (Gillian Hardwicke) (รับบทโดย Melissa Sagemiller) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 12
หัวหน้าผู้ช่วยอัยการเขต ไมเคิล คัตเตอร์ (Michael Cutter) (รับบทโดย Linus Roache) หนึ่งในตัวละครชุดสุดท้ายของลอว์แอนด์ออร์เดอร์ ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 13 ตอนที่ 1,6,9 และ 13
ผู้ช่วยอัยการเขตพิเศษ เดวิด เฮเด็น (David Haden) (รับบทโดย Harry Connick, Jr.) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 13 ตอนที่ 12-13,15 และ 17
ตัวละคร > ตัวละครรอง > แพทย์และผู้เชี่ยวชาญทางนิติวิทยาศาสตร์

จิตแพทย์ นายแพทย์ เอมิล สโกด้า (Emil Skoda) (รับบทโดย J.K. Simmons) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 1-2
ผู้ช่วยหัวหน้าแพทย์ชันสูตรศพ แพทย์หญิง อลิซาเบท โรเจอร์ (Elizabeth Rodgers) (รับบทโดย Leslie Hendrix) หนึ่งในตัวละครรองที่มีบทบาทมากในลอว์แอนด์ออร์เดอร์ ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 1
จิตแพทย์ แพทย์หญิง รีเบคก้า เฮนดริกส์ (Rebecca Hendrix) (รับบทโดย Mary Stuart Masterson) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 6-8
แพทย์ชันสูตรศพ นายแพทย์ ปีเตอร์ ลินด์สตอร์ม (Peter Lindstrom) (รับบทโดย Bill Irwin) ปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 15