stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กฎหมายอวกาศ
สนธิสัญญาระหว่างประเทศ

ปัจจุบัน มีสนธิสัญญาระหว่างประเทศ 5 ฉบับ โดย COPUOS
สนธิสัญญาว่าด้วยหลักการเกี่ยวกับกิจกรรมของรัฐในการสำรวจและใช้ประโยชน์จากอวกาศ รวมทั้งดวงจันทร์และเทห์ฟากฟ้าอื่น ในปี ค.ศ. 1967
ข้อตกลงว่าด้วยการช่วยเหลือนักบินอวกาศ การส่งกลับนักบินอวกาศและวัตถุอวกาศที่ถูกส่งเข้าสู่อวกาศ ในปี ค.ศ. 1968
อนุสัญญาความรับผิดระหว่างประเทศต่อความเสียหายเนื่องจากวัตถุอวกาศ ในปี ค.ศ. 1972
อนุสัญญาจดทะเบียนวัตถุที่ส่งเข้าสู่อวกาศ ในปี ค.ศ. 1975
ความตกลงว่าด้วยกิจกรรมของรัฐบนดวงจันทร์และเทห์ฟากฟ้าอื่น ในปี ค.ศ. 1979
สนธิสัญญาอวกาศเป็นสนธิสัญญาที่ได้รับการบังคับใช้อย่างกว้างขวางที่สุด โดยมีสมาชิกถึง 98 ประเทศ ข้อตกลงช่วยเหลือ อนุสัญญาความรับผิด และอนุสัญญาจดทะเบียน เป็นการอธิบายเพิ่มเติมจากข้อกฎหมายของสนธิสัญญาอวกาศ ผู้แทนสหประชาชาติมีเจตนาอย่างชัดเจนให้สนธิสัญญาจันทราถูกใช้เป็นสนธิสัญญญาที่ครอบคลุมฉบับใหม่ซึ่งสามารถเข้าแทนที่หรือเสริมสนธิสัญญาอวกาศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โดยการอธิบายเพิ่มเติมจากข้อกฎหมายของสนธิสัญญาอวกาศว่าด้วยการจัดสรรทรัพยากรและการห้ามอ้างสิทธิ์ของรัฐเหนืออวกาศ สนธิสัญญาจันทรามีสมาชิกเพียง 12 ประเทศ และหลายฝ่ายเห็นว่าเป็นสนธิสัญญาที่ล้มเหลวเนื่องจากได้รับการยอมรับในวงจำกัด อินเดียเป็นเพียงประเทศเดียวที่ทั้งลงนามในสนธิสัญญาจันทราและประกาศว่าตนมีความสนใจที่จะไปดวงจันทร์ อินเดียยังมิได้ให้สัตยาบันในสนธิสัญญาดังกล่าว จำเป็นต้องมีการวิเคราะห์สนธิสัญญาเพื่อทำความเข้าใจว่าจะส่งผลต่อกฎหมายของอินเดียอย่างไร
นอกเหนือจากนี้ สนธิสัญญาห้ามการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ในชั้นบรรยากาศ ในอวกาศ และใต้น้ำ ("สนธิสัญญาห้ามการทดลองนิวเคลียร์บางส่วน") ค.ศ. 1963 ยังห้ามการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ในอวกาศด้วยเช่นกัน
การประชุมคณะกรรมการกลุ่มผลประโยชน์ ค.ศ. 2014 ของสมาคมกฎหมายอวกาศระหว่างประเทศแห่งอเมริกา
กบเลิฟแลนด์

รูปวาดกบเลิฟแลนด์
กบเลิฟแลนด์ หรือ กิ้งก่าเลิฟแลนด์ (อังกฤษ: Loveland Frog, Loveland Lizard) เป็นสัตว์ประหลาดที่มีผู้อ้างว่าพบเห็นที่เมืองเลิฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา มีรูปร่างเหมือนกบหรือคางคกหรือสัตว์เลื้อยคลานที่ยืนด้วยสองขาหลังมีความสูงถึง 4 ฟุต (1.22 เมตร) เหมือนมนุษย์ จนกลายเป็นเรื่องเล่าขานกัน ศาสตราจารย์เอดการ์ สลอตกิน นักคติชนวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยซินซินแนติ กล่าวว่ากบเลิฟแลนด์เป็นเรื่องเล่าขานต่อกันมาเป็นรุ่น ๆ ในรอบหลายทศวรรษ โดยมีรายการการพบเห็นเป็นวงรอบ
กบเลิฟแลนด์ถูกรายงานพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1955 นักธุรกิจคนหนึ่งบอกว่าตนเองเห็นกบสูง 3 ฟุต เขาบรรยายลักษณะของมันว่ามันมีรอยย่นบนหัวแต่ไม่มีขน ตัวงอ ปากกว้างไม่มีริมฝีปาก นอกจากนี้มันยังมีกลิ่นเหม็น กลิ่นของมันแรงเหมือนกลิ่นของอัลฟัลฟา และเหมือนกลิ่นของเมล็ดอัลมอนด์
ผ่านไปกว่า 20 ปี ไม่มีรายงานการพบเห็นอีกเลย จนกระทั่งในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1972 เวลา 01:00 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่นคนหนึ่งชื่อ เรย์ ชอกกีย์ กำลังขับรถอย่างระมัดระวังเพราะพื้นถนนลื่นด้วยชั้นน้ำแข็ง เพื่อกลับไปเลิฟแลนด์ ที่ริมแม่น้ำลิตเติลไมแอมี เขาก็พบสิ่งผิดปกติบนถนน จากไฟหน้ารถที่ส่องไป เขาต้องตะลึงกับสิ่งที่อยู่ข้างหน้า  มันเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถอธิบายว่ามันคือตัวอะไรกันแน่ โดยเขาอธิบายว่า สัตว์ประหลาดตัวนั้นสูงประมาณ 3-4 ฟุต หนักประมาณ 50 ถึง 75 ปอนด์ ผิวหนังเหมือนกบ ผิวลื่นเปียก หางสั้น หัวและหน้าเหมือนกบ หรือสัตว์เลื้อยคลาน และยืนจ้องเขาด้วยสองขาหลัง ด้วยความตกใจเขาได้ยิงสวนไป มันกระโดดข้ามรั้วลงไปในแม่น้ำ ในภายหลังตำรวจคู่หูของชอกกีย์ได้ตรวจสอบที่เหตุเกิดพบว่ามีร่องรอยเหล่านั้นจริง แต่ไม่มีรูปถ่ายหรือหลักฐานใด ๆ มาสนับสนุนยืนยันมากกว่านี้
หลังจากนั้น  สองสัปดาห์ต่อมาตำรวจอีกนายหนึ่งชื่อ มาร์ก แมททิวส์ ได้เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดตัวนั้นอย่างจัง  มันนอนกลางถนนเหมือนสุนัขหมอบไม่มีผิด ตอนแรกแมททิวส์นึกว่าเป็นซากสัตว์ เมื่อลงจากรถและพยายามจะเขี่ยมันทิ้งออกนอกทาง มันก็ลุกขึ้นด้วยสองขาหลัง เขาตกใจและยิงสวนไปถูกมันจนเขย่งและกระโดดข้ามรั้วลงไปในแม่น้ำ แมททิวส์ได้ให้คำอธิบายคล้ายกับชอกีย์ เว้นแต่คราวนี้สัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่มีหาง
ภาพจำลองกบเลิฟแลนด์กระโดดข้ามรั้ว และขนาดเทียบกับความสูงของมนุษย์
แต่ในปี ค.ศ. 2001 จากการให้สัมภาษณ์ทางอีเมล์ แมททิวส์ได้เปลี่ยนเรื่องราวของตนเองโดยเขาอ้างว่า สิ่งที่เขาเห็นนั้นมันไม่ใช่สัตว์ประหลาดแต่อย่างใด แต่อาจจะเป็นกิ้งก่าหรืออิกัวนาขนาดใหญ่ที่หนีออกมา เขาพยายามที่จะจับมันเพื่อจะสนับสนุนสิ่งที่ชอกกีย์เล่า ซึ่งไม่มีใครดำเนินการอย่างจริงจัง โดยบอกว่า มันอาจเป็นสัตว์เลี้ยงของใครบางคนที่หนีออกมาจากตู้เลี้ยง มันไม่ได้มีผิวหนังที่ลื่นเป็นมันหรือขนเปียกเป็นสังกะตัง มันไม่ได้สูง 3-5 ฟุต หรือยืนด้วยสองขาหลัง เพียงอาจจะเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่มีขนาดใหญ่ที่เกิดอุบัติเหตุหลบหนีได้ออกจากที่เลี้ยง ที่ตาพร่ามัวจากแสงไฟจากหน้ารถของตน และมันก็ไม่ได้พฤติกรรมก้าวร้าวด้วย
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 ได้มีผู้แต่งเพลงขึ้นมาชื่อ  Hot Damn! It’s the Loveland Frog
ในคืนวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2016 มีวัยรุ่นสองคนเล่นโปเกมอนโกระหว่างถนนเลิฟแลนด์มาไดราและทะเลสาบอิซาเบลลา อ้างว่าพบเห็นกบขนาดใหญ่ใกล้ทะเลสาบ โดยบอกว่ามันยืนขึ้นและเดินด้วยสองขาหลังของมัน
กบฏเงี้ยว

กบฏเงี้ยว (อังกฤษ: Ngiao Rebellion) เป็นการลุกฮือของชาวไทใหญ่หรือเงี้ยวเพื่อต่อต้านการปกครองของสยามที่เมืองแพร่ ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม ถึง 14 สิงหาคม 2445 เกิดขึ้นจากการต่อต้านการปฏิรูปและการรวมศูนย์อำนาจที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงริเริ่ม โดยเฉพาะการจัดเก็บภาษีและการนำระบบมณฑลเทศาภิบาลมาใช้ ตลอดจนการแบ่งดินแดนกับอังกฤษ ซึ่งบังคับให้ชาวฉานรับสัญชาติสยามหรืออังกฤษ
เช้าวันที่ 25 กรกฎาคม 2445 ฝ่ายกบฏเข้าโจมตีและปล้นเมืองแพร่ สังหารข้าราชการและขุนนางไปมากกว่า 20 ราย รวมทั้งพระยาราชฤทธานนท์พหลภักดี (ทองอยู่ สุวรรณบาตร) ข้าหลวงประจำเมืองแพร่ ไม่นานกลุ่มกบฏก็ถูกปราบปรามโดยกองทหารจากกรุงเทพฯ นำโดย พลโท เจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสง-ชูโต) แกนนำกบฏ 10 คนถูกประหารชีวิต, 16 คนถูกจับเข้ากรุงเทพฯ เพื่อจำคุก และเจ้าพิริยเทพวงษ์ซึ่งเป็นอดีตเจ้าผู้ครองนครแพร่ได้หลบหนีไปลี้ภัยในหลวงพระบางจนถึงแก่พิราลัย การกบฏดำเนินต่อไปจนถึงเดือนพฤษภาคม 2447 และขยายไปทั่วภาคเหนือของสยาม
การกบฏเป็นส่วนหนึ่งของการต่อต้านหลายครั้งที่เกิดขึ้นบริเวณชายขอบของราชอาณาจักรประมาณปี 2430 ถึงต้นปี 2440 ไม่กี่เดือนก่อนหน้านั้น เกิดกบฏผู้มีบุญในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พวกกบฏได้ยึดเมืองเขมราฐก่อนที่จะถูกกองทัพสยามปราบ แม้จะยังไม่ชัดเจนว่าเจ้าพิริยเทพวงษ์สนับสนุนการกบฏมากน้อยเพียงใด แต่ระบบเจ้าผู้ครองนครแพร่ก็สิ้นสุดลง และการปฏิรูปเพิ่มเติมได้เกิดขึ้นเพื่อช่วยให้สยามผนวกดินแดนล้านนาเดิมและหลอมรวมผู้คนเข้าสู่สยามอย่างสมบูรณ์
ประวัติศาสตร์ > ปูมหลัง

ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สยามได้สูญเสียดินแดนมากมายให้กับฝรั่งเศสและอังกฤษ ซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นดินแดนที่ไม่ใช่เชื้อชาติไทย ในปี 2428 ซึ่งเป็นปีที่ 17 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สยามถูกบังคับให้ยกดินแดนรัฐฉานทางตอนเหนือให้กับอังกฤษ เพื่อกระชับและรักษาดินแดนที่เหลืออยู่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเริ่มปฏิรูปเพื่อรวมอำนาจเข้าสู่ส่วนกลางและลดอำนาจของเจ้าเมืองในท้องถิ่น โดยเจ้าเมืองในท้องถิ่นทางภาคเหนือถูกบังคับให้ส่งมอบหน้าที่จัดเก็บภาษีและอำนาจส่วนใหญ่ของตนให้แก่ขุนนางและข้าราชการซึ่งราชสำนักส่งไปปกครองแทน
วันที่ 10 ตุลาคม 2442 เกิดการประท้วงขึ้นที่เมืองเชียงใหม่เพื่อต่อต้านการขึ้นภาษี การประท้วงครั้งนี้นำโดยสมาชิกราชวงศ์เชียงใหม่พระองค์หนึ่งซึ่งตั้งเป้าจะตั้งพระองค์เองเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ของเชียงใหม่และขับไล่ชาวสยามและชาวจีนทั้งหมดออกจากพื้นที่ การก่อจลาจลมีการจัดการไม่ดีและล่มสลายอย่างรวดเร็ว
กฎบัตรโอลิมปิก

กฎบัตรโอลิมปิก (อังกฤษ: Olympic Charter) เป็นระเบียบและแนวปฏิบัติสำหรับการจัดกีฬาโอลิมปิกและขบวนการโอลิมปิก (Olympic Movement) แก้ไขเพิ่มเติมครั้งล่าสุดคือเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2020 ระหว่างการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ครั้งที่ 136 ซึ่งจัดขึ้นโดยการประชุมทางวิดีโอ คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ได้ตกลงรับกฎบัตรนี้ซึ่งประมวลหลักการ ระเบียบ และข้อบังคับพื้นฐานเอาไว้ในภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษอันเป็นภาษาราชการของกฎบัตร
ความมุ่งหมาย

ตลอดประวัติศาสตร์โอลิมปิก กฎบัตรโอลิมปิกได้ใช้เป็นเครื่องตัดสินความขัดแย้งทางโอลิมปิกเสมอมา และดังที่กำหนดไว้ในคำปรารภ กฎบัตรมีความมุ่งหมายอยู่ 3 ประการ คือ
เพื่อวางหลักการและคุณค่าแห่งความเป็นโอลิมปิก
เพื่อเป็นกฎหมายของคณะกรรมการโอลิมปิกระหว่างประเทศ
เพื่อกำหนดสิทธิและหน้าที่ขององค์กรทั้ง 4 ในขบวนการโอลิมปิก คือ คณะกรรมการโอลิมปิกระหว่างประเทศ สมาพันธ์ระหว่างประเทศ (International Federations) คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (National Olympic Committee) และคณะกรรมการจัดการแข่งขันโอลิมปิก (Organizing Committees for the Olympic Games)
องค์ประกอบ

กฎบัตรโอลิมปิกประกอบด้วยเนื้อความ 61 ข้อ จัดเป็น 6 หมวด พรรณนารายละเอียดเกี่ยวกับระเบียบและแนวปฏิบัติทั้งหลายที่เกี่ยวข้อง ส่วนสำคัญมีดังนี้
ข้อ 2 กำหนดให้คณะกรรมการโอลิมปิกระหว่างประเทศมีภารกิจส่งเสริมความเป็นโอลิมปิกทั่วโลกและเป็นผู้นำขบวนการโอลิมปิก ภารกิจดังกล่าวรวมถึงการรักษาจริยธรรมทางกีฬา ส่งเสริมการแข่งขันกีฬา สร้างความมั่นใจว่า กีฬาโอลิมปิกจะจัดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ พิทักษ์ขบวนการโอลิมปิก กับทั้งส่งเสริมและสนับสนุนการพัฒนากีฬา
ข้อ 6 กำหนดให้กีฬาโอลิมปิกเป็นการแข่งขันระหว่างนักกีฬา ไม่ว่าประเภทบุคคลหรือประเภทกลุ่ม มิใช่การแข่งขันระหว่างประเทศ
ข้อ 8 กำหนดสัญลักษณ์โอลิมปิก คือ ห้าห่วงคล้องกันเป็นสีฟ้า เหลือง ดำ เขียว แดง ตามลำดับจากซ้ายไปขวา
หมวดนี้คือแนวทางของการเป็นสมาชิก การประชุม และแนวทางหลักการของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC)
หมวด 3 พรรณนาบทบาทของสมาพันธ์ระหว่างประเทศซึ่งเป็นองค์การเอกชนระหว่างประเทศ ประกอบด้วยหน่วยงานจัดการแข่งขันกีฬาในระดับชาติ และมีหน้าที่จัดการแข่งขันกีฬาในระดับโลก เพื่อให้มั่นใจว่า กีฬาพัฒนาไปโดยสอดคล้องกับกฎบัตรและจิตวิญญาณโอลิมปิก นอกจากนี้ สมาพันธ์ระหว่างประเทศยังมีอำนาจควบคุมคุณสมบัติของนักกีฬาและรายละเอียดของสถานที่แข่งขันด้วย
ข้อ 28 กำหนดภารกิจของคณะกรรมการโอลิกปิกแห่งชาติว่า เป็นการพัฒนา ส่งเสริม และพิทักษ์ขบวนการโอลิมปิกในประเทศของตน ทั้งให้คณะกรรมการมีบทบาทในระดับชาติเป็นการส่งเสริมจิตวิญญาณโอลิมปิก สร้างความมั่นใจว่า กฎบัตรจะได้รับการปฏิบัติตาม ตลอดจนส่งเสริมจริยธรรมและพัฒนาการในทางกีฬา คณะกรรมการเหล่านี้มีอำนาจเป็นผู้แทนประเทศของตนในการแข่งขันกีฬา กำหนดเจ้าภาพกีฬา และให้ความร่วมมือแก่หน่วยงานราชการและเอกชนในการแข่งขันกีฬา
หมวด 5 ว่าด้วยการเฉลิมฉลองกีฬาโอลิมปิก การคัดเลือกเจ้าภาพกีฬา คุณสมบัติของนักกีฬา กีฬาที่จะแข่ง การประชาสัมพันธ์ที่อนุญาตให้ทำได้
ส่วนที่ 3 ของหมวด 5 ยังกำหนดระเบียบเกี่ยวกับกิจกรรมและการปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับกีฬาโอลิกปิก เช่น การใช้ธง กับทั้งการเปิดและปิดการแข่งขัน
หมวดนี้จะกล่าวถึง (มาตรการและการลงโทษ ขั้นตอนการลงโทษ และการระงับข้อพิพาท)
ข้อ 59 – มาตรการและการลงโทษ
ข้อ 60 – การตัดสินที่ท้าทายของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
ข้อ 61 – การระงับข้อพิพาท
แหล่งข้อมูลอื่น

เล่มกฎบัตรโอลิมปิกล่าสุด (15 กันยายน 2017)  (PDF)
เล่มกฎบัตรโอลิมปิกในอดีต
| ด ค ก กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
 พิธีการ ประธานในพิธี  ผู้เก็บธงโอลิมปิก  กฎบัตร  ประเทศที่เข้าร่วม โอลิมปิกฤดูร้อน  โอลิมปิกฤดูหนาว  เมืองเจ้าภาพ การคัดเลือก  สนามแข่งขัน  ไอโอซี คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ  รหัสประเทศ  เหรียญรางวัล ตารางสรุปเหรียญ  จ้าวเหรียญทอง  ผู้ที่ได้เหรียญ  ผู้ได้รับเหรียญร่วมกัน  ผู้ที่ได้รางวัลพิเศษ  ประกาศนียบัตร  ปัญหา ลัทธิอาณานิคม  การใช้สารกระตุ้น  กีฬา  สัญลักษณ์ การวิ่งคบเพลิง  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  ผู้หญิง  การเสียชีวิต สงครามโลกครั้งที่ 1  สงครามโลกครั้งที่ 2  วิดิโอเกมโอลิมปิก  รางวัลตอบแทนสำหรับผู้ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกของแต่ละประเทศ 
| ฤดูร้อน |   1896 เอเธนส์    1900 ปารีส    1904 เซ็นต์หลุยส์    1908 ลอนดอน    1912 สต็อกโฮล์ม    1916†   1920 แอนต์เวิร์ป    1924 ปารีส    1928 อัมสเตอร์ดัม    1932 ลอสแอนเจลิส    1936 เบอร์ลิน     1940‡   1944‡   1948 ลอนดอน    1952 เฮลซิงกิ    1956 เมลเบิร์น    1960 โรม    1964 โตเกียว    1968 เม็กซิโกซิตี    1972 มิวนิก    1976 มอนทรีออล    1980 มอสโก    1984 ลอสแอนเจลิส    1988 โซล    1992 บาร์เซโลนา    1996 แอตแลนตา    2000 ซิดนีย์    2004 เอเธนส์    2008 ปักกิ่ง    2012 ลอนดอน    2016 รีโอเดจาเนโร    2020 โตเกียว §   2024 ปารีส    2028 ลอสแอนเจลิส    2032 บริสเบน    2036 TBA  |  |
| ฤดูหนาว |   1924 ชามอนี    1928 ซังคท์โมริทซ์    1932 เลคพลาซิด    1936 การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน    1940‡   1944‡   1948 ซังคท์โมริทซ์    1952 ออสโล    1956 กอร์ตีนาดัมเปซโซ    1960 สควอว์วัลเลย์    1964 อินส์บรุค    1968 เกรอนอบล์    1972 ซัปโปโระ    1976 อินส์บรุค    1980 เลคพลาซิด    1984 ซาราเยโว    1988 แคลกะรี    1992 อัลแบร์วิล    1994 ลิลเลฮัมเมร์    1998 นางาโนะ    2002 ซอลต์เลกซิตี    2006 ตูริน    2010 แวนคูเวอร์    2014 โซชิ    2018 พย็องชัง    2022 ปักกิ่ง    2026 มิลาน–กอร์ตีนา    2030 เฟรนช์แอลป์   2034 ซอลต์เลกซิตี   |  |
 †ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  ‡ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง  §เลื่อนไปปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา   กีฬาโอลิมปิกโบราณ  กีฬาซ้อน 1906  พาราลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน   โอลิมปิกอีสปอร์ตซีรีส์
กบดอยช้าง

| กบดอยช้าง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มีข้อมูล  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Anura
วงศ์:: Dicroglossidae
สกุล:: Nanorana
สปีชีส์:: N.  aenea
ชื่อทวินาม
Nanorana aenea (Smith, 1922)

ชื่อพ้อง 
  Rana aenea Smith, 1922   Chaparana aenea (Smith, 1922)   Rana fansipani Bourret, 1939   Chaparana fansipani (Bourret, 1939)   Nanorana fansipani (Bourret, 1939)
กบดอยช้าง (อังกฤษ: Doichang frog; ชื่อวิทยาศาสตร์: Nanorana aenea) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชนิดหนึ่ง จำพวกกบ จัดเป็นกบขนาดเล็ก มีความยาวจากปลายจมูกถึงปลายก้น 35–38 มิลลิเมตร หัวกว้างกว่ายาว ปลายจมูกมนกลม สันบนจมูกหักมุมเด่นชัด รูจมูกอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางระหว่างตากับปลายจมูก ระยะระหว่างตาแคบกว่าความกว้างของเปลือกตา แผ่นหูขนาดเล็กกว่าครึ่งหนึ่งของความกว้างของตาและเห็นไม่ชัดเจนนัก นิ้วตีนนิ้วแรกยาวไล่เลี่ยกับนิ้วที่สอง ขาหลังยาวเมื่อเหยียดไปทางด้านหน้า รอยต่อของต้นขากับแข้งอยู่เลยปลายจมูก มีปุ่นที่ฝ่าตีนเพียงปุ่มเดียว ผิวลำตัวเรียบ สันด้านข้างลำตัวเริ่มที่หลังเปลือกตาหลังพาดตลอดความยาวตัวแล้วเข้ามาเชื่อมกับสันอีกด้านหนึ่งตรงเหนือรูทวาร ลำตัวออกสีน้ำตาลหรือสีน้ำตาลอมดำ สันด้านข้างลำตัวสีขาว มีขลิบสีดำตรงบริเวณหัวและไหล่ ริมฝีปากสีดำมีลายแต้มสีขาว ด้านข้างลำตัวมีจุดสีดำสนิท ขาทั้ง 4 ข้างมีลายพาดขวางสีดำ ใต้ท้องออกสีเหลือง ใต้คางมีลายกระละเอียดสีดำ มีจุดสีดำกระจายห่าง ๆ กันใต้ท้องและใต้ขา
กบดอยช้าง ถูกค้นพบครั้งแรกที่ดอยช้าง ตรงรอยต่อระหว่างจังหวัดเชียงใหม่กับเชียงราย เมื่อปี ค.ศ. 1922 ในระดับความสูง 1,500 เมตรจากระดับน้ำทะเล ต่อมาได้มีการค้นพบอีกที่ดอยอินทนนท์ จึงจัดเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น แต่ต่อมาได้มีการค้นพบอีกที่ดอยฟานซีปัง ในประเทศเวียดนาม และ เขตอนุรักษ์ธรรมชาติหวงเหลียนชาน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ในประเทศไทยจัดว่าเป็นสัตว์น้ำคุ้มครองโดยกรมประมง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nanorana aenea ที่วิกิสปีชีส์
กบมะเขือเทศมาดากัสการ์

| กบมะเขือเทศมาดากัสการ์ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1) และชึ้นทะเบียนในบัญชีประเภทที่ 1 (Appendix I) ของไซเตส (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Anura
วงศ์:: Microhylidae
สกุล:: Dyscophus
สปีชีส์:: D.  antongilii
ชื่อทวินาม
Dyscophus antongilii Grandidier, 1877

กบมะเขือเทศมาดากัสการ์ หรือ อึ่งมะเขือเทศมาดากัสการ์ (อังกฤษ: Madagascar tomato frog; ชื่อวิทยาศาสตร์: Dyscophus antongilii) สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ในอันดับกบชนิดหนึ่ง ในวงศ์อึ่งอ่าง (Microhylidae)
มีผิวหนังเรียบลื่นเป็นมัน สีแดงเข้มเหมือนมะเขือเทศ จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีรอยย่นสีดำที่ตาและมีดวงตาสีเขียว ปากแคบ มีสันนูนเป็นรอยย่นขึ้นมาบนปาก ใต้ท้องสีเหลือง ช่องคอเป็นสีดำ ลำตัวอ้วนสั้น
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ตัวผู้จะมีสีส้มยาวประมาณ 2.5 นิ้ว หนัก 40 กรัม ขณะที่ตัวเมียจะมีสีแดง และมีขนาดใหญ่กว่า คือ ยาว 4 นิ้ว หนัก 227 กรัม เมื่อยังเป็นวัยอ่อนสีสันจะยังไม่ฉูดฉาดเหมือนตัวเต็มวัย
กระจายพันธุ์อยู่ในแหล่งน้ำจืดบนเกาะมาดากัสการ์ ทางแอฟริกาตะวันออก ว่ายน้ำได้ไม่เก่ง แต่กินอาหารไม่เลือก ได้แก่ แมลงขนาดใหญ่, ตัวอ่อนของสัตว์ชนิดต่าง ๆ เช่นหนอน, จิ้งหรีด, หนอนผึ้ง ตลอดจนสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังทั้งในน้ำและบนบก
กบมะเขือเทศมาดากัสการ์มีพิษที่รุนแรงบนผิวหนัง เมื่อตกใจหรือเครียด จะปล่อยสารเคมีสีขาวขุ่นเหมือนกาวเพื่อใช้ในการป้องกันตัว ซึ่งสารนี้สามารถเกาะติดกับลำตัวของศัตรูที่มาคุกคามได้นานถึง 2 วัน แม้แต่ขนาดงูพิษยังไม่อาจจะกินได้
ขยายพันธุ์ในช่วงฤดูฝน ตัวผู้จะส่งเสียงเรียกตัวเมีย ภายหลังการผสมพันธุ์แล้ว ตัวเมียจะนำไข่ซึ่งมีทั้งสีขาวและสีดำ ประมาณ 1,000-1,500 ฟอง ปล่อยลงสู่ผิวน้ำ ไข่จะฟักเป็นลูกอ๊อดในเวลา 2 วัน ใช้เวลาพัฒนาเหมือนตัวเต็มวัย 1 ปี และมีอายุขัยโดยเฉลี่ย 10 ปี
กบมะเขือเทศมาดากัสการ์ นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานหรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ และมีแสดงตามสวนสัตว์ต่าง ๆ อาทิ เขาดินวนา
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Dyscophus antongilii ที่วิกิสปีชีส์
กปาลีศวรมนเทียร

| กปาลีศวรมนเทียร Kapaleeshwarar Temple |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: เจนไน
เทพ: พระกปาลีศวร (พระศิวะ) Karpagambal
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ไมลาปอร์ (Mylapore)
รัฐ: ทมิฬนาฑู
ประเทศ: ประเทศอินเดีย
ที่ตั้งในเจนไน
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°02′0″N 80°16′6″E﻿ / ﻿13.03333°N 80.26833°E﻿ / 13.03333; 80.26833
กปาลีศวรมนเทียร (อังกฤษ: Kapaleeshwarar Temple) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระศิวะ ตั้งอยู่ในไมลาปอร์ (Mylapore), เจนไน รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย พระชายาของพระศิวะ พระปารวตี ที่ประทับอยู่ ณ มนเทียรนี้มีชื่อเรียกว่า กรปกัมพล (Karpagambal) จากภาษาทมิฬ แปลว่า "เทวีแห่งต้นไม้ให้พร" ("Goddess of the Wish-Yielding Tree") มนเทียรนี้สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 สร้างด้วยสถาปัตยกรรมดราวิเดียน เชื่อกันว่าสร้างในสมัยของจักรวรรดิวิชัยนคร (Vijayanagar)
ในปุราณะระบว่า ศักตินั้นทรงบูชาพระศิวะในรูปปางของนกยูง จึงเป็นที่มาของชื่อพื้นถิ่นว่า เมยิลาย (Mylai; Mayilāi เป็นภาษาทมิฬแปลว่านกยูง) ของพื้นที่โดยรอบมนเทียร พระศิวะที่ประทับที่นี่ในรูป "กปาลีศวร"  (Kapaleeswarar) และมีศิวลึงค์เป็นสัญลักษณ์ ส่วนพระปารวตี พระชายา ประทับในรูป "กรปคัมพล" (Karpagambal)
ชื่อ "กปาลีศวร" นั้นมาจากคำว่า กปาล (kapāla; กบาล หรือศีรษะ) และ อิศวร (Īśvara) หมายถึงความยิ่งใหญ่และความศักดิ์สิทธิ์ หรืออาจหมายถึงพระอิศวร ตำนานในปุราณะระบุว่าขณะการพบปะกันของพระพรหมและพระศิวะบนเขาไกรลาศนั้น พระพรหมมิได้แสดงความเคารพต่อพระศิวะตามที่เคยทำ พระศิวะจึงทรงถอดเศียรหนึ่งจากหลายเศียร (กปาลัม; kapalam หรือ กบาล) ของพระพรหมออก เพื่อเป็นการสำนึกผิด พระพรหมได้เสด็จลงมายังบริเวณไมลาปอร์ (Mylapore) และประดิษฐานศิวลึงค์ไว้ เพื่อโปรดพระศิวะ
กฎของโคไซน์

รูปที่ 1 – กำหนดรูปสามเหลี่ยม มุม α (หรือ A), β (หรือ B), และ γ (หรือ C) เป็นมุมตรงข้ามด้าน a, b, และ c
ในตรีโกณมิติ กฎของโคไซน์ (อังกฤษ: law of cosines) เป็นกฎที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างความยาวด้านของรูปสามเหลี่ยมกับโคไซน์ของมุมหนึ่งในรูปสามเหลี่ยมนั้น กฎของโคไซน์เขียนได้ดังสมการต่อไปนี้ กำหนดให้ชื่อของด้านและมุมเป็นไปตามรูปที่ 1
เมื่อ γ เป็นมุมระหว่างด้านที่มีความยาว a และ b และตรงข้ามกับด้านที่มีความยาว c
กฎของโคไซน์นั้นกล่าวครอบคลุมถึงทฤษฎีบทพีทาโกรัสด้วย ซึ่งเป็นทฤษฎีบทสำหรับรูปสามเหลี่ยมมุมฉากเท่านั้น ถ้ามุม γ เป็นมุมฉาก (มีขนาด 90° หรือ π/2 เรเดียน) แล้ว cos γ = 0 จะได้กฎของโคไซน์ที่ลดรูปเป็นทฤษฎีบทพีทาโกรัส
กฎของโคไซน์มีประโยชน์ในการคำนวณความยาวด้านที่สามของรูปสามเหลี่ยม เมื่อทราบความยาวด้านสองด้านและมุมที่มีด้านทั้งสองนั้นเป็นด้านประกอบ และสามารถคำนวณมุมของรูปสามเหลี่ยมได้ ถ้าทราบความยาวด้านทั้งสาม
การพิสูจน์ > การใช้สูตรระยะทางระหว่างจุดสองจุด

พิจารณารูปสามเหลี่ยมที่มีด้านยาว a, b, c, เมื่อ θ คือ ขนาดของมุมตรงข้ามของด้านยาว c รูปสามเหลี่ยมรูปนี้สามารถวางบนระบบพิกัดคาร์ทีเชียนโดยการลงจุดดังรูปที่ 2
จากสูตรระยะทางระหว่างจุดสองจุด จะได้
จากนั้นแก้สมการ
ข้อดีของการพิสูจน์นี้ คือ มันไม่จำเป็นต้องพิจารณาแยกเป็นกรณีต่าง ๆ ว่าเป็นรูปสามเหลี่ยมมุมแหลม มุมฉาก หรือมุมป้าน
การพิสูจน์ > การใช้ทฤษฎีบทพีทาโกรัส

ลากเส้นตรง  AD\, ให้ตั้งฉากกับ  BC\,
สมมติให้  DC\, ยาว  x\, หน่วย
จาก  \cos \gamma ={\frac {x}{b}} ดังนั้น  x=b\,\cos \gamma
โดยทฤษฎีบทของปีทากอรัส เราได้ว่า
c^{2}-(a-x)^{2}=b^{2}-x^{2}\,
c^{2}-a^{2}+2ax-x^{2}=b^{2}-x^{2}\,
c^{2}=a^{2}+b^{2}-2ax\,
เนื่องจาก  x=b\,\cos \gamma
\therefore c^{2}=a^{2}+b^{2}-2ab\,\cos \gamma
นอกจากนี้เรายังได้ความสัมพันธ์
a^{2}=b^{2}+c^{2}-2bc\,\cos \alpha
b^{2}=a^{2}+c^{2}-2ac\,\cos \beta
ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ในทำนองเดียวกัน
ดูเพิ่ม

กฎของไซน์
กฎของแทนเจนต์
กฎของโคแทนเจนต์
รายการเอกลักษณ์ตรีโกณมิติ
แหล่งข้อมูลอื่น

Hazewinkel, Michiel, บ.ก. (2001), "Cosine theorem", Encyclopedia of Mathematics, Springer, ISBN 978-1-55608-010-4
Several derivations of the Cosine Law, including Euclid's at cut-the-knot
Interactive applet of Law of Cosines
รูปที่ 2 – การพิสูจน์โดยใช้พิกัดทางเรขาคณิต
กบเคอร์มิท

| กบเคอร์มิท |
| --- | --- |
ตัวละครใน เดอะมัพเพทโชว์, เซซามี สตรีท, แซมแอนด์เฟรนด์ส

ปรากฏครั้งแรก: แซมแอนด์เฟรนด์ส (1955)
สร้างโดย: จิม เฮนสัน
ดำเนินโดย: จิม เฮนสัน (1955–1990) สตีฟ วิทไมร (1990–ปัจจุบัน)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: กบ กิ้งก่า (แซมแอนด์เฟรนด์ส)
เพศ: ชาย
อาชีพ: เอนเตอร์เทนเนอร์, ผู้จัดการเวที, โปรติวเซอร์รายการ
ครอบครัว: กบโรบิน (หลานชาย)
สัญชาติ: อเมริกัน
กบเคอร์มิท (อังกฤษ: Kermit the frog) เป็นมัพเพทที่มีชื่อเสียงมากที่สุด สร้างโดย จิม เฮนสัน ปรากฏตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955
แหล่งข้อมูลอื่น

Kermit the Frog's character profile at Disney.com
Kermit's commencement address at Southampton College in 1996
Birthplace of the Frog: An Exhibit of Jim Henson's Delta Boyhood
กบเคอร์มิท ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รี

| กบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รี |
| --- | --- |

เสียงร้องของตัวผู้ไฟล์:Oophaga pumilio call.ogg
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Anura
วงศ์:: Dendrobatidae
สกุล:: Oophaga
สปีชีส์:: O.  pumilio
ชื่อทวินาม
Oophaga pumilio (Schmidt, 1857)

ชื่อพ้อง
 Dendrobates pumilio Schmidt, 1857
กบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รี หรือ กบพิษสตรอว์เบอร์รี (อังกฤษ: Strawberry poison-dart frog, Strawberry poison frog; ชื่อวิทยาศาสตร์: Oophaga pumilio) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกกบชนิดหนึ่ง ในวงศ์กบลูกศรพิษ (Dendrobatidae)
เป็นกบที่มีขนาดเล็กเหมือนกับกบลูกศรพิษทั่วไป มีลำตัวเป็นสีแดงฉูดฉาดเห็นได้ชัดเจนและขาทั้งสี่ข้างเป็นสีน้ำเงิน (แต่ก็ยังมีบางส่วนที่มีสีสันแตกต่างออกไปตามสภาพสัณฐานวิทยา) นิ้วตีนไม่มีพังผืด เนื่องจากใช้ชีวิตในการปีนต้นไม้และอยู่บนพื้นดินเป็นส่วนใหญ่ กระจายพันธุ์อยู่ในป่าดิบชื้นของภูมิภาคอเมริกากลาง ตั้งแต่ภาคกลางของประเทศนิการากัว ประเทศคอสตาริกา จนถึงตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศปานามา
กบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รีมีบลูกศรพิษที่หลั่งออกมาจากรูบนผิวหนังเหมือนรูขุมขนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เพื่อใช้ในการป้องกันตัวโดยเฉพาะจากสัตว์นักล่า เช่น งู เนื่องจากมีขนาดลำตัวเล็กมาก เมื่องูได้งับเข้าไปแล้ว จะปล่อยสารเคมีจำพวกแอลคาลอยด์ซึ่งสร้างความเจ็บปวดให้กับงูได้ จนกระทั่งต้องยอมคายออกมา แต่กระนั้นก็มิได้หมายความว่า กบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รีทุกตัวจะรอดได้ทุกครั้ง หากโดนงับเข้าอย่างแรง ก็อาจทำให้ตัวกบแตกและตายได้
ตัวที่มีสีสันแตกต่างออกไป
โดยสารแอลคาลอยด์ได้มาจากการที่กบกินอาหารจำพวกแมลงบางชนิด เช่น ปลวก และแมลงปีกแข็ง ที่กินพืชที่มีสารนี้เข้าไปและสะสมในตัว โดยเก็บไว้ในต่อมสารคัดหลั่ง เมื่อโดนคุกคาม จะคายผ่านผิวหนังเพื่อตอบโต้
กบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รีขยายพันธุ์ในกลีบดอกไม้หรือใบไม้ที่มีน้ำขังบนต้นไม้ขนาดใหญ่ในป่า เช่น บรอมเมเลีย เมื่อตัวเมียวางไข่ ตัวผู้จึงจะปล่อยสเปิร์มเข้าปฏิสนธิ โดยวางไข่จำนวนเพียง 3-4 ฟองเท่านั้น และจะถูกสัตว์บางชนิด เช่น แมงมุม กินเป็นอาหาร แต่จะมีบางส่วนที่เหลือรอด โดยหน้าที่เฝ้าไข่จะเป็นของกบตัวผู้ เมื่อลูกอ๊อดฟักเป็นตัวแล้ว ตัวผู้จะส่งสัญญาณไปยังตัวเมีย และจะเป็นหน้าที่ของตัวเมียที่จะเป็นฝ่ายเลี้ยงดูลูก โดยจะแบกลูกอ๊อดไว้บนหลังเพื่อหาที่ ๆ เหมาะสมสำหรับเลี้ยงดูลูกอ๊อด โดยจะเคลื่อนย้ายลูกอ๊อดไว้บนหลังแบบนี้จนกระทั่งหมด ตัวเมียจะปล่อยไข่ที่ไม่ได้ปฏิสนธิไว้เป็นอาหารแก่ลูกอ๊อด ลูกอ๊อดใช้ระยะเวลาราว 2 สัปดาห์จึงจะเติบโตจนมีสภาพเหมือนกบตัวเต็มวัย และจะปีนลงมาจากใบของต้นบรอมเมเลียลงสู่พื้นดิน เพื่อที่จะใช้ชีวิตต่อไป ซึ่งกบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รีที่เพิ่งลงสู่พื้นดิน ร่างกายจะยังไม่มีพิษสะสม จึงจะต้องเร่งหาอาหารกินเพื่อสะสมพิษ ในตอนนี้จึงอาจตกเป็นอาหารแก่งูได้ง่าย ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Oophaga pumilio ที่วิกิสปีชีส์
กบอเมริกันบูลฟร็อก

| กบอเมริกันบูลฟร็อก |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Anura
วงศ์:: Ranidae
สกุล:: Lithobates
สปีชีส์:: L.  catesbeianus
ชื่อทวินาม
Lithobates catesbeianus (Shaw, 1802)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของกบอเมริกันบูลฟร็อก (สีเขียว-ถิ่นกำเนิดดั้งเดิม, สีแดง-ถิ่นที่เป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น)
ชื่อพ้อง
 Rana catesbeiana Shaw, 1802
กบอเมริกันบูลฟร็อก (อังกฤษ: American bullfrog; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lithobates catesbeianus) เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำชนิดหนึ่ง ในอันดับกบ (Anura) ในวงศ์กบนา (Ranidae)
เป็นกบขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ โตเต็มที่มีน้ำหนักมากกว่า 1 กิโลกรัมขึ้นไป ตัวที่โตมีความยาวถึง 8 นิ้ว มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือทางด้านตะวันออกของประเทศสหรัฐอเมริกา เรื่อยไปจนถึงตอนกลางของประเทศ ต่อมามีการนำไปเลี้ยงแพร่กระจายทางด้านตะวันตกของประเทศ
กบอเมริกันบูลฟร็อกเมื่อโตเต็มที่ด้านหลังมีสีเขียว ปนสีน้ำตาลเข้ม มีจุดประสีน้ำตาลทั่วตัว ส่วนหัวด้านหน้ามีสีเขียว ที่ขามีลายพาดขวาง แยกเพศได้โดยสังเกตจากลักษณะภายนอกคือ ตัวเมียมีวงหูเล็กกว่าตา ลำตัวมีสีอ่อนใต้คางมีสีขาวครีม ส่วนท้องอูมและมีขนาดใหญ่ ตัวผู้มีวงหูใหญ่กว่าตา ในช่วงฤดูสืบพันธุ์ลำตัวมีสีเข้มขึ้นและที่ใต้คางมีสีเหลือง หรือเหลืองปนเขียว ไม่มีถุงเสียง แต่มีกล่องเสียงทำให้สามารถส่งเสียงร้องดังคล้ายวัวได้ยินเป็นระยะไกลอันเป็นที่มาของชื่อ
กบอเมริกันบลูฟร็อกจัดเป็นสัตว์เศรษฐกิจที่มีการเพาะขยายพันธุ์เพื่อใช้เนื้อในการบริโภคในหลายประเทศ ในประเทศไทยมีการนำเข้ามาและเพาะเลี้ยงขายพันธุ์นานแล้ว และมีบางส่วนที่เล็ดรอดไปสู่ธรรมชาติ ได้เกิดการผสมข้ามพันธุ์กับกบพื้นเมือง ทำให้เสียสายพันธุ์ดั้งเดิม
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lithobates catesbeianus ที่วิกิสปีชีส์