stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: โฟร์ซอดส์แอดเวนเจอส์
รูปแบบการเล่น > ไฮรูเลียนแเอดเวนเจอร์

ไฮรูเลียนแเอดเวนเจอร์เป็นการศึกหลักของโฟร์ซอดส์แอดเวนเจอส์ และสามารถเล่นได้ตั้งแต่หนึ่งถึงสี่คน ซึ่งประกอบด้วยโลกทั้งแปด แต่ละแห่งมีสามด่านและการต่อสู้ของบอส โดยมีกราฟิกคล้ายกับภาคโฟร์ซอดส์ จากเกมบอยอัดวานซ์ (GBA) ที่วางจำหน่ายก่อนหน้านี้ แต่แผนที่เป็นแบบคงที่แทนที่จะสร้างแบบสุ่ม และมีมุมมองจากบนลงล่างที่นำมาจากเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: อะลิงก์ทูเดอะแพสต์ ตลอดจนรูปแบบการเล่นรวมถึงเอฟเฟกต์จากจากภาคเดอะวินด์เวกเกอร์ กราฟิกดังกล่าวประกอบด้วยเอฟเฟกต์บรรยากาศที่ได้รับการปรับปรุง เช่น เงาของเมฆที่ค่อย ๆ เคลื่อนผ่านพื้นดิน, แสงแวววาวจากความร้อน, พายุฝุ่น และหมอก ส่วนดนตรีมีพื้นฐานมาจากภาคอะลิงก์ทูเดอะแพสต์ แต่มีการปรับแต่งดนตรีใหม่ในตำแหน่งต่าง ๆ
ดูเพิ่ม

เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: อะลิงก์ทูเดอะแพสต์และโฟร์ซอดส์
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: ไทรฟอร์ซฮีโรส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเกมชุด เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา |
| --- | --- |
เครื่องเกมประจำที่: เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา · ดิแอดเวนเจอร์ออฟลิง · อะลิงก์ทูเดอะแพสต์ · ออคารินาออฟไทม์ · เมเยอราส์แมสก์ · เดอะวินด์เวกเกอร์ · โฟร์ซอดส์แอดเวนเจอส์ · ทไวไลต์พรินเซสส์ · สกายวอร์ดซอร์ด · บรีทออฟเดอะไวลด์ · เทียร์ออฟเดอะคิงดอม
เครื่องเกมแบบพกพา: ลิงส์อะเวกเคนนิง · ออราเคิลออฟซีซันส์ และ ออราเคิลออฟเอจเจส · โฟร์ซอดส์ · เดอะมินิชแคป · แฟนทัมเอาเออร์แกลสส์ · สปิริตแทร็กส์ · ออคารินาออฟไทม์ 3D · อะลิงก์บีทวีนเวิลส์ · เมเยอราส์แมสก์ 3D · ไทรฟอร์ซฮีโรส์
ภาพหน้าจอที่แสดงรูปขบวนข้าวหลามตัดในระหว่างการเล่นแบบผู้เล่นคนเดียว
เดอะแคลช

บทความนี้เกี่ยวกับวงดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แคลช (แก้ความกำกวม)
| เดอะ แคลช |
| --- | --- |
ปี 1980
ข้อมูลพื้นฐาน
แนวเพลง:  พังก์ร็อก  โพสต์พังก์ 
ช่วงปี: ค.ศ. 1976 – 1986
ค่ายเพลง:  ซีบีเอส  อีพิก  โซนี่มิวสิก 
อดีตสมาชิก: โจ สทรูมเมอร์   พอล ไซโมนอน   มิก โจนส์   ท็อปเพอร์ ฮีดอน   เทอร์รี ไชมส์   เคธ ลีวีน   ร็อก ฮาร์เพอร์   พีท โฮเวิร์ด   นิก เชปพาร์ด   วินซ์ ไวต์

เว็บไซต์: theclash.com
เดอะแคลช (อังกฤษ: The Clash) เป็นวงพังก์ร็อกจากอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1976 ซึ่งถือเป็นหนึ่งในวงพังก์รุ่นบุกเบิกของสหราชอาณาจักร นอกจากนี้พวกเขายังนำแนวดนตรีอื่นมาผสมกับพังก์ อาทิเช่น เรกเก้, ดั๊บ, ฟังก์, สกา และร็อกอะบิลลี ตลอดช่วงเวลาสิบปีที่วงได้โลดแล่นอยู่ในวงการดนตรี มีสมาชิกหลักได้แก่ โจ สทรูมเมอร์ (Joe Strummer) ร้องนำและมือริทึมกีตาร์ มิก โจนส์ (Mick Jones) มือกีตาร์เอกและร้องประสานเสียง พอล ไซโมนอน (Paul Simonon) มือกีตาร์เบสและเสียงร้อง และนิกกี "ท็อปเพอร์" ฮีดอน (Nicky "Topper" Headon) มือกลอง จนในปี ค.ศ. 1982 ฮีดอนได้ออกจากวง ตามมาด้วยโจนส์ในปีต่อมา วงก็หาสมาชิกอื่นเข้ามาร่วมเพิ่มเติม จนกระทั่งวงได้ยุติลงในปี ค.ศ.1985
เดอะแคลชประสบความสำเร็จในสหราชอาณาจักรกับผลงานอัลบั้มเปิดตัวตามชื่อวง The Clash ในปี ค.ศ. 1977 อัลบั้มที่สามของพวกเขา London Calling ออกจำหน่ายในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1979 ซึ่งได้ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี และผลักดันให้วงได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาในอีกสามเดือนถัดมาอีกด้วย นิตยสาร โรลลิงสโตน กล่าวว่าอัลบั้มนี้ เป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในปี ค.ศ. 1982 วงก็ได้ออกอัลบั้มที่ห้า Combat Rock ซึ่งได้รับความนิยมอย่างสูง โดยมีเพลงฮิตอย่าง "Rock the Casbah" ที่ติดท็อป 10 บนชาร์ตสหรัฐอเมริกา ช่วยให้อัลบั้มได้รับยอดการยืนยันระดับ 2× ทองคำขาวในเวลาต่อมา โดยสตูดิโออัลบั้มสุดท้ายของวง คือ Cut the Crap ซึ่งเปิดตัวในปี ค.ศ. 1985
ผลงานอัลบั้ม

The Clash - (1977) #12 UK, #126 U.S.[4][5]
Give 'Em Enough Rope - (1978) #2 UK, #128 U.S. #79 AUS
London Calling (2LP) - (1979) #9 UK, #27 U.S. #16 AUS
Sandinista! (3LP) - (1980) #19 UK, #24 U.S.
Combat Rock - (1982) #2 UK, #7 U.S.
Cut the Crap - (1985) #16 UK, #88 U.S.
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.theclashonline.com/ เก็บถาวร 2012-05-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เดอะแกมเบลอร์

เดอะแกมเบลอร์ (อังกฤษ: The Gambler) คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 6  ของศิลปินชายชาวอเมริกัน เคนนี โรเจอส์ ออกวางขายในสหรัฐอเมริกา ในเดือนพฤศจิกายน โดย United Artists ค.ศ. 1978 หนึ่งในอัลบั้มที่โด่งดังที่สุดของเขา อัลบั้มนี้ทำให้ โรเจอส์ กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงปีคศ. 1970 ถึง 1980 อัลบั้มนี้สามารถตีตลาดได้ทั่วโลก ทั้งแถบเอเชีย และจาไมก้า โรเจอส์บอกในตอนหลังว่า "ตอนที่ไปประเทศเกาหลีหรือฮ่องกง ผู้คนต่างก็เรียกเขาว่า เดอะแกมเบลอร์ !"  ( ในกระดาษโน้ตที่อยู่ภายในบ็อกเซ็ท "Through the Years" ปี 1998 ของ แคปิตอลเรเคิดส์ ) อัลบั้มนี้มียอดขายทั่วโลกมากกว่า 35 ล้านชุดในปัจจุบัน
เพลงชื่อต้นอัลบั้ม The Gambler แต่งโดย Don Schlitz และเป็นคนแรกที่ร้องเพลงนี้ นอกจากนี้ยังมีศิลปินอีกมากมายนำมาร้องใหม่ด้วย แต่มันเวอร์ชันของของเคนนี โรเจอส์ทำให้เขาได้รับการยอมรับในวงการเพลงคันทรีและได้รับรางวัลเพลงคันทรียอดเยี่ยมแห่งปีในปีนั้น ซึ่งภายหลังได้กลายเป็นเพลงประจำตัวของเขาไป แม้ว่า Johnny Cash จะเป็นคนอัดเพลงนี้ก่อน แต่เวอร์ชันของโรเจอส์นั้นปล่อยออกมาก่อน ทั้งเพลงนี้และ She Believes in Me กลายเป็นเพลงฮิตและทำให้โรเจอส์เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในวงการเพลงคันทรี
และได้รับคำวิจารณ์จากนักแต่งเพลงมืออาชีพในวงการมากมายเช่น Alex Harvey, Mickey Newbury และ Steve Gibb โรเจอส์ยังแสดงความสามารถในการแต่งเพลงจากเพลง "Morgana Jones" อีกด้วย ส่วนตัวอัลบั้มนั้นได้ Larry Butler มาเป็นโปรดิวซ์เซอร์ให้
ด้วยความโด่งดังของอัลบั้มนี้ทำให้ถูกนำมาวางขายใหม่หลายครั้ง หลังจากที่ United Artists ถูกรวมเข้ากับ EMI/Capitol ในปี 1980 ก็มีการปล่อยออกนี้ออกมาขายใหม่ในรูปแบบแผ่นเสียงและเทปคาสเซ็ท ภายใต้สังกัด Liberty Records ซึ่งหลายปีต่อมาก็ได้ปล่อยอัลบั้มนี้เวอร์ชันย่อยที่ตัดเพลง "Morgana Jones" ออกไปมาขายใหม่  EMI Manhattan Records ได้วางจำหน่ายอัลบั้มนี้ฉบับ CD ในช่วง 1980 และ ฉบับดั้งเดิม จาก Mobile Fidelity Sound Labs นั้นวางขายในรูปแบบแผ่นเสียง (ฉบับแผ่นเสียงอย่างดี) และสุดท้ายอัลบั้มนี้ก็ถูกปล่อยออกมาวางจำหน่ายอีกครั้งโดย ค่ายเพลง Dreamcatcher Records ซึ่งโรเจอส์เป็นเจ้าของเองในปี 2001 เป็นหนึ่งใน CD "Original Masters Series" ของเคนนี โรเจอส์
ในอังกฤษ ทั้งตัวอัลบั้มและเพลงชื่อเดียวกันขายได้ดีมากในตลาดเพลงคันทรี แต่ไม่สามารถขึ้นสู่ท๊อป 40 ได้ในชาร์ตเพลงป๊อป ในช่วงยุค 80 ซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ถูกนำมาวางขายใหม่และติดท๊อป 100 เพลงขายดีเสมอ แต่ก็ไม่สามารถเข้าสู่ท๊อป 40 ได้อีกเช่นเคย จนกระทั่งในปี 2007 จึงสามารถขึ้นสู่อันดับที่ 22 ได้
นอกจากนี้ เพลง I Wish That I Could Hurt That Way Again ยังถูกตัดเป็นซิงเกิลภายหลังในปี 1986 โดย T. Graham Brown เป็นผู้ร้อง และขึ้นถึงอันดับที่ 3 ในชาร์ตเพลงคันทรี
รายชื่อเพลง

The Gambler (Don Schlitz) – 3:32
I Wish That I Could Hurt That Way Again (Rafe VanHoy, Don Cook, Curly Putman) – 2:55
"King of Oak Street" (Alex Harvey) – 4:55
"Makin' Music for Money" (Harvey) – 3:10
"Hoodooin' of Miss Fannie Deberry" (Harvey) – 4:44
She Believes in Me (Steve Gibb) – 4:11
"Tennessee Bottle" (Jim Ritchey) – 3:59
"Sleep Tight, Goodnight Man" (Sam Lorber, Jeff Silbar) – 2:52
"Little More Like Me (The Crucifixion)" (Sonny Throckmorton) – 2:47
San Francisco Mabel Joy (Mickey Newbury) – 3:36
"Morgana Jones" (Kenny Rogers) – 3:03
ชาร์ต

| ชาร์ต (1978) | สูงสุด อันดับ |
| --- | --- |
U.S. Billboard Top Country Albums: 1
U.S. Billboard 200: 12
Canadian RPM Country Albums: 1
Canadian RPM Top Albums: 6
เดอะเน็กซ์บอย/เกิร์ลแบนด์ไทยแลนด์

| เดอะเน็กซ์บอย/เกิร์ลแบนด์ไทยแลนด์ |
| --- | --- |

ประเภท: เรียลลิตี้โชว์
สร้างโดย: John de Mol
พัฒนาโดย: กันตนา
พิธีกร: อนุสิทธิ์ แสงนิ่มนวล (ฤดูกาลที่ 1 - ปัจจุบัน) ณัฐธยาน์ บุญชมไพศาล (ฤดูกาลที่ 1- ปัจจุบัน)
กรรมการ: เมทินี กิ่งโพยม (ฤดูกาลที่ 1 - ปัจจุบัน) ทาทา ยัง (ฤดูกาลที่ 1 - ปัจจุบัน) ขันเงิน เนื้อนวล (ฤดูกาลที่ 1 - ปัจจุบัน) อองตวน ปินโต (ฤดูกาลที่ 1 - ปัจจุบัน) ซอนย่า คูลลิ่ง (ฤดูกาลที่ 1 - ปัจจุบัน) เจตริน วรรธนะสิน (ฤดูกาลที่ 1 - ปัจจุบัน) นิโคล เทริโอ (ฤดูกาลที่ 1 - ปัจจุบัน) นที เอกวิจิตร  (ฤดูกาลที่ 1 - ปัจจุบัน)
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 10
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ปิยะรัฐ กัลย์จาฤก
ความยาวตอน: 90 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
เดอะเน็กซ์บอย/เกิร์ลแบนด์ไทยแลนด์ (อังกฤษ: The Next Boy/Girl Band Thailand) เป็นรายการค้นหาศิลปินบอยแบนด์และเกิร์ลกรุปวงใหม่ของประเทศไทย ซึ่งซื้อลิขสิทธิ์รายการ The Next Boy/Girl Band จากทัลปา มีเดีย กรุ๊ป ประเทศเนเธอร์แลนด์ 
โดยในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2561 ก็ได้มีการเปิดตัวโปรดิวเซอร์ 2 แรกคือคน เมทินี กิ่งโพยม และ ซอนย่า คูลลิ่ง ก่อนจะมีการเปิดตัวโปรดิวเซอร์อีกทั้ง 6 คนในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2561 ซึ่งก็ได้แก่ ทาทา ยัง, เจตริน วรรธนะสิน, นิโคล เทริโอ, ขันเงิน เนื้อนวล, ณัฐวุฒิ ศรีหมอก และ อองตวน ปินโต โดยได้มีการแถลงข่าวเปิดตัวรายการอย่างเป็นทางการอีกครั้งในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2561 ซึ่งรายการออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
กติกา

การแข่งขันจะถูกแบ่งออกเป็น 2 ทีมใหญ่คือทีมบอย และ ทีมเกิร์ล โดยแต่ละทีมจะมีกรรมการหรือโปรดิวเซอร์ทีมละ 4 คน ซึ่งผู้เข้าแข่งขันจะต้องผ่านการแนะนำตัวและผ่านการคัดเลือกอีก 2 รอบคือรอบลิปซิ้ง และ รอบร้องเพลง ถึงจะได้ไปรอในรอบฮอตซีท
กติกา > รอบแนะนำตัว

ผู้เข้าแข่งขันจะต้องเข้าไปแนะนำตัวเองในรูปแบบที่แตกต่างกันโดย
Boy/Girl Talk: เป็นการแนะนำตัวพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์หรือแสดงความสามารถกับเพศตรงข้าม
30 Seconds Box: เป็นการแนะนำตัวเองหรือแสดงความสามารถของตัวเองผ่านหน้ากล้องภายในระยะเวลา 30 วินาที
Secret Make Up Cam: เป็นการแนะนำตัวเองหรือแสดงความสามารถของตัวเองผ่านหน้ากล้อง
Sitting Room: เป็นการแนะตัวเองผ่านการสัมภาษณ์โดยพิธีกรประจำรายการ
กติกา > รอบลิปซิ้ง

หลังจากที่ผู้เข้าแข่งขันทำการแนะนำตัวเสร็จจะต้องขึ้นลิฟท์ไปบนเวทีเพื่อไปแสดงความสามารถด้านการลิปซิ้งและการเอ็นเตอร์เทนผู้คน แต่หากผู้เข้าขันได้ปุ่มสีแดงอย่างน้อย 2 ปุ่มจากโปรดิวเซอร์ผู้เข้าแข่งขันก็จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันที
กติกา > รอบร้องเพลง

เป็นรอบที่ผู้เข้าแข่งขันจะต้องร้องเพลงและแสดงความสามารถให้โปรดิวเซอร์แต่ละคนได้เห็นโดย
กรณีผู้เข้าแข่งขันได้ปุ่มสีเขียวจากโปรดิวเซอร์ 3 ปุ่ม ผู้เข้าแข่งขันจะได้ผ่านเข้ารอบและขึ้นไปรอบนฮอตซีททันที
กรณีผู้เข้าแข่งขันได้ปุ่มสีเขียวจากโปรดิวเซอร์ 2 ปุ่ม โปรดิวเซอร์ในทีมนั้นจะต้องทำการปรึกษากันว่าผู้เข้าแข่งขันสมควรผ่านเข้ารอบต่อไปหรือไม่ หากผู้เข้าแข่งขันได้ปุ่มสีเขียวผู้เข้าแข่งขันก็จะผ่านเข้าไปรอบนฮอตซีททันที แต่หากผู้เข้าแข่งขันได้ปุ่มสีแดงผู้เข้าแข่งขันก็จะตกรอบโดยทันที
กรณีผู้เข้าแข่งขันได้ปุ่มสีแดงจากโปรดิวเซอร์อย่างน้อย 2 ปุ่ม ผู้เข้าแข่งขันก็จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันที
กติกา > รอบฮอตซีท

ในแต่ละทีมจะมีฮอตซีทอย่างละ 6 ที่ เมื่อฮอตซีทในแต่ละทีมมีผู้เข้าแข่งขันครบทั้ง 6 คนแล้ว ผู้เข้าแข่งขันที่ได้นั่งบนฮอตซีทสามารถถูกคัดออกและสับเปลี่ยนเป็นผู้เข้าแข่งขันคนใหม่ได้ทุกเมื่อ หากโปรดิวเซอร์ในทีมนั้นได้ทำการปรึกษาจะว่าจะคัดเลือกผู้ที่นั่งอยู่บนฮอตซีทออกแล้วเอาผู้เข้าแข่งขันคนใหม่เข้ามาแทน ซึ่งผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกจากฮอตซีทจะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันที
โดยผู้เข้าแข่งขันที่นั่งฮอตซีทเป็น 6 คนสุดท้ายทั้ง 2 ทีมจะได้ผ่านเข้ารอบไปในรอบแสดงสดและจะได้เป็นศิลปินบอยแบนด์และเกิร์ลกรุ๊ปวงใหม่ของประเทศไทย
โปรดิวเซอร์และพิธีกร

| โปรดิวเซอร์ทีมบอย | ฤดูกาล> 1 |
| --- | --- |
เมทินี กิ่งโพยม: ✔
ทาทา ยัง: ✔
ขันเงิน เนื้อนวล: ✔
อองตวน ปินโต: ✔
โปรดิวเซอร์ทีมเกิร์ล: ฤดูกาล
โปรดิวเซอร์ทีมเกิร์ล: 1
ซอนย่า คูลลิ่ง: ✔
เจตริน วรรธนะสิน: ✔
นิโคล เทริโอ: ✔
นที เอกวิจิตร: ✔
พิธีกร: ฤดูกาล
พิธีกร: 1
อนุสิทธิ์ แสงนิ่มนวล: ✔
ณัฐธยาน์ บุญชมไพศาล: ✔
ฤดูกาล > ฤดูกาลที่ 1

วงที่ชนะการแข่งขัน ทีมเกิร์ลประกอบไปด้วย เตย, เฟรช, พลอย, ปลายฟ้า และ คลอเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Facebook
Twitter
Instagram
Youtube
เดอะแจ๊ซซิงเงอร์

| เดอะแจ๊ซซิงเงอร์ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ของเดอะแจ๊ซซิงเงอร์
กำกับ: Alan Crosland
บทภาพยนตร์: Alfred A. Cohn
สร้างจาก: The Jazz Singer โดย Samson Raphaelson
อำนวยการสร้าง: Darryl F. Zanuck
นักแสดงนำ: Al Jolson May McAvoy Warner Oland Yossele Rosenblatt
กำกับภาพ: Hal Mohr
ตัดต่อ: Harold McCord
ดนตรีประกอบ: Louis Silvers
บริษัทผู้สร้าง: วอร์เนอร์บราเธอส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอส์
วันฉาย:   6 ตุลาคม ค.ศ. 1927 (1927-10-06) 
ความยาว: 88 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 422,000 ดอลลาร์
ทำเงิน: 7.6 ล้านดอลลาร์
เดอะแจ๊ซซิงเงอร์ (อังกฤษ: The Jazz Singer) เป็นภาพยนตร์แนวดนตรีของสหรัฐ โดยเป็นภาพยนตร์เสียงเรื่องแรกของโลก  โดยเรื่มจากการเผยแพร่โฆษณาภาพยนตร์เสียง และนำมาสู่จุดจบของยุคภาพยนตร์เงียบ กำกับโดย Alan Crosland ผลืดโดย วอร์เนอร์บราเธอส์ โดยใช้ระบบ Vitaphone sound-on-disc  6 เพลงหลักของภาพยนตร์ร่องโดย Al Jolson ได้โครงเรื่องจากบทละครเรื่องเดียวกันที่เล่นโดย Samson Raphaelson
นักแสดง

Al Jolson รับบท Jakie Rabinowitz (Jack Robin)
Warner Oland รับบท Cantor Rabinowitz
Eugenie Besserer รับบท Sara Rabinowitz
May McAvoy รับบท Mary Dale
Otto Lederer รับบท Moisha Yudelson
Richard Tucker รับบท Harry Lee
Yossele Rosenblatt รับบท ตัวเขาเอง
Bobby Gordon รับบท Jakie Rabinowitz (ตอนอายุ 13 ปี)
แหล่งข้อมูลอื่น

The Jazz Singer ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Jazz Singer ที่รอตเทนโทเมโทส์
The Jazz Singer ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
The Jazz Singer ที่ออลมูวี
The Jazz Singer promo ที่ยูทูบ Vitaphone short
Al Jolson Society Official Website includes clip from The Jazz Singer of Jolson's first onscreen speech and performance of "Toot, Toot, Tootsie" (follow links: His Work–Films–The Jazz Singer–Toot, Toot, Tootsie)
Let's Go To The Movies (1948) film clip, with excerpt of "My Mammy" at 2:30; at the Internet Archive
Lux Radio Theater/The Jazz Singer radio version originally broadcast on August 10, 1936; at the Internet Archive
เดอะแฟนทอมอะโกนี

เดอะแฟนทอมอะโกนี (อังกฤษ: The Phantom Agony) คืออัลบั้มแรกของวง Epica ในปี 2003
รายชื่อเพลง

"Adyta (The Neverending Embrace)"  – 1:26
"Sensorium"  – 4:48
"Cry for the Moon (The Embrace That Smothers, Part IV)"  – 6:44
"Feint"  – 4:19
"Illusive Consensus"  – 5:00
"Façade of Reality (The Embrace That Smothers, Part V)"  – 8:12
"Run for a Fall"  – 6:32
"Seif al Din (The Embrace That Smothers, Part VI)"  – 5:47
"The Phantom Agony"  – 9:01
"The Phantom Agony (single version, bonus track on some editions)"  – 4:34
เดอะเวิร์กกิงส์ออฟเดอะโซลพาร์ต 02

เดอะเวิร์กกิงส์ออฟเดอะโซลพาร์ต 02 (อังกฤษ: The Workings of The Soul Part 02) เป็นสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวลำดับที่สองของ ก้อ ณฐพล ศรีจอมขวัญ มือเบสวง พีโอพี และ กรู๊ฟไรเดอร์ส วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ภายใต้สังกัดสไปซีดิสก์ จัดจำหน่ายโดย บริษัท เอ็มจีเอ จำกัด
รายชื่อเพลง

ฉันหวังว่าฉันผิด / Prove me wrong
อาจจะสายเกินไป / Before it's too late
เฝ้ารอเฝ้าคอย part 02 / Await
เมื่อฉันได้พบกับเธอ / Because of you
หาก... / Soul searching (คำร้องโดย บอย โกสิยพงษ์ และ ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
อยากบอกเธอให้รู้ / I want to tell you
อีกครั้ง / Once more
ได้โปรด / Mercy
ถ้า... / If... (คำร้องโดย Zentrady)
The Documentary สารคดีเรื่องราวเกี่ยวกับ "ก้อ ณฐพล ศรีจอมขวัญ"
Live Studio Performances บันทึกการแสดงสดในสตูดิโอ
เฝ้ารอเฝ้าคอย / I'm still waiting
ฉันหวังว่าฉันผิด / Prove me wrong
ได้โปรดบอก / Tell me why
อีกครั้ง / One more
มิวสิกวิดีโอ
ฉันหวังว่าฉันผิด / Prove me wrong
อยากบอกเธอให้รู้ / I want to tell you
รายละเอียดอัลบั้ม

| --- | --- |
 โปรดิวเซอร์ - ณฐพล ศรีจอมขวัญ  ควบคุมการร้อง - จักรธร ขจรไชยกูล  วิศวกรเสียง - ณฐพล ศรีจอมขวัญ, พีท ตันสกุล, วีรภัทร บุบผาคำ, อาจอำพล จันทวุฒิ  วิศวกรเสียงเฉพาะเครื่องสาย - ประทีป เจตนากุล  บันทึกเสียงที่ - Underground Control, Big Hit Studio, Sexy Pink Studio, Dynamic Studio  ปรับแต่งเสียงร้องโดย - พีท ตันสกุล  มิกซ์ - Eric Ferguson ที่ Hollywood, CA.  มาสเตอริ่ง - Dave Collins ที่ Hollywood, CA.  ยกเว้นเพลง "อยากบอกเธอให้รู้ / I want to tell you" มิกซ์โดย - พีท ตันสกุล ที่ 8bit Studio  อำนวยการผลิต - พิชัย จิราธิวัฒน์:  ณฐพล ศรีจอมขวัญ - ร้องนำ, เบส, โปรแกรม  Kevin Biddle - กลอง  มาตรชัย มะกรูดทอง - กลอง  อดิศักดิ์ หัตถกุลโกวิท - กีตาร์  ทฤษฎี ศรีม่วง - กีตาร์  อดุลย์ รัชดาภิสิทธิ์ - กีตาร์  ภิทรู พลชนะ - เปียโน, คีย์บอร์ด  บริพัตร หวานคำเพราะ - เปียโน, คีย์บอร์ด  นฤดล สุธีรศักดิ์ - เครื่องเคาะจังหวะ  จักรธร ขจรไชยกูล - ร้องประสาน  ตรัย ภูมิรัตน - ร้องประสาน  ยุทธศักดิ์ พลายภู่ - ทรัมเป็ต  รณชัย นุชจิระสุวรรณ - อัลโต แซ็กโซโฟน  ณัฐพล เฟื่องอักษร - เทเนอร์ แซ็กโซโฟน  อนันตพร เอี่ยมชาญบรรจง - ทรอมโบน  สิรภพ เลิศวิโรจน์กุล - เรียบเรียงเครื่องสายและเครื่องเป่า  อภิสิทธิ์ วงศ์โชติ - เรียบเรียงเครื่องสาย เพลง "ถ้า... / If..."
เกร็ดเกี่ยวกับอัลบั้ม

เพลง "อยากบอกเธอให้รู้ / I want to tell you" ได้รับแรงบันดาลใจจากเพลง "Silly love songs" ของวง Wings
อัลบั้มชุดนี้มีการวางจำหน่ายถึง 3 รูปแบบ
แบบ Regular Edition ประกอบด้วย ซีดีอัลบั้ม
แบบ Limited Edition ประกอบด้วย ซีดีอัลบั้ม พร้อมดีวีดีสารคดี บันทึกการแสดงสดในสตูดิโอ และมิวสิกวิดีโอ ผลิตจำนวน 500 ชุด
แบบ Premium Edition ประกอบด้วย ซีดีอัลบั้ม พร้อมสมุดโน้ต
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.facebook.com/kor.notapol
http://www.spicydisc.com/store/kor-notapol-the-workings-of-the-soul-2-3/%5Bลิงก์เสีย%5D
ปกอัลบั้ม "The Workings of The Soul Part 02"
เดอะแมทริกซ์ (ทีมโปรดิวเซอร์)

เดอะแมทริกซ์ (อังกฤษ: The Matrix) เป็นทีมโปรดิวเซอร์เพลงและเขียนเพลงป็อป ประกอบด้วยลอเรน คริสตี แกรแฮม เอ็ดเวิดส์ และสก็อตต์ สป็อก
เบื้องหลัง

ก่อนจะเป็นทีมเดอะแมทริกซ์ ลอเรน คริสตี ประสบความสำเร็จปานกลางในฐานะนักร้อง นักแต่งเพลง ออกอัลบั้มสองอัลบั้มภายใต้สังกัดเมอร์คิวรีเรเคิดส์ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 ชื่ออัลบั้มลอเรน คริสตี และบรีด เธอและแกรแฮม เอ็ดเวิดส์ นักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์เพลงแต่งงานกัน และหย่าร้างกันในเวลาต่อมา ก่อนจะมาเป็นทีมเดอะแมทริกซ์ สก็อตต์ สป็อกประสบความสำเร็จในฐานะนักรีมิกซ์เพลง นักประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์ นักเป่าทรัมเป็ตร่วมกับเดฟ เวกเคิล
เดอะแบ็กรูมส์

ภาพแบ็กรูมส์ต้นฉบับที่ถูกโพสต์ลงบนโฟร์แชน
เดอะแบ็กรูมส์ (อังกฤษ: The Backrooms) เป็นคริปปี้พาสต้าที่บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับเขาวงกตในมิติที่ซ้อนทับกับโลกโดยไม่มีสิ้นสุด เดอะแบ็กรูมส์มีลักษณะที่ประกอบด้วยกลิ่นเหม็นอับพรมชื้น ผนังโทนสีเหลืองขาวดำ และหลอดฟลูออเรสเซนต์ที่กระพริบสลัว ปัจจุบันอินเทอร์เน็ตได้ขยายแนวคิดออกจนมี "ด่าน" และ "เอนทิตี้" ในเดอะแบ็กรูมส์ เดอะแบ็กรูมส์ดั้งเดิมมีจุดเริ่มต้นมาจากภาพถ่ายสองภาพที่ปรากฏในความคิดเห็นบนเว็บบอร์ดโฟร์แชน ในโพสต์ที่ถามหา "ภาพที่ดูแล้วไม่สบายใจ" ตามมาด้วยเรื่องที่แต่งขึ้นจากภาพโดยผู้ใช้นิรนามรายหนึ่ง เดอะแบ็กรูมส์กลายเป็นส่วนหนึ่งของกระแสและสื่อสยองขวัญและนำไปเกี่ยวโยงกับลิมินัลสเปซส์ สถาบันเอสซีพี และอัลบั้มเพลง เอฟรีแวร์แอทดิเอนด์ออฟไทม์
เดอะแบ็กรูมส์มีที่มาจากกระทู้บนบอร์ด /x/ ของโฟร์แชน ในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ที่ซึ่งผู้ใช้นิรนามรายหนึ่งโพสต์ขอ "ภาพที่ทำให้รู้สึกอึดอัดที่ให้ความรู้สึก 'มันไม่ใช่'" ในส่วนความเห็นได้มีผู้ส่งภาพของโถงสีเหลืองสองภาพ ประกอบเรื่องราวของเดอะแบ็กรูมส์เป็นครั้งแรก ระบุว่าการเข้าไปในเดอะแบ็กรูมส์ได้จะต้องใช้การ "โนคลิปออกจากความเป็นจริงในที่ที่ไม่ถูกต้อง" คำว่าโนคลิปเป็นคำในวงการวิดีโอเกมใช้เรียกกรณีที่ผู้เล่นออกจากอาณาเขตที่เกมกำหนดหรือกั้นไว้ตำแหน่งที่ถ่ายภาพต้นฉบับของเดอะแบ็กรูมส์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด มีการเสนอสถานที่ต่าง ๆ ที่เป็นไปได้ ไปจนถึงมีผู้เสนอว่าเป็นภาพที่สร้างขึ้นด้วยวิธีทางดิจิทัล
ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตได้ขยายเรื่องราวของแบ็กรูมส์ออกไปอย่างมากในรูปของ "ด่าน" ซึ่งมีหลายพันด่าน บันทึกอยู่บนวิกิที่เกี่ยวข้องกับเดอะแบ็กรูมส์ ภาพของเดอะแบ็กรูมส์กลายเป็นส่วนหนึ่งของกระแสภาพถ่ายของลิมินัลสเปซบนอินเทอร์เน็ต ซึ่งมีการอธิบายไว้ว่าคือภาพที่กระตุ้นให้เกิด "ความรู้สึกหวนคะนึงถึงอดีต หลงทาง และความไม่แน่นอน" บนสื่อสังคมติ๊กต็อกมีแฮชแท็ก #liminalspaces ที่มียอดเข้าชมรวมมากกว่า 100 ล้านครั้ง
ความสยองขวัญของเดอะแบ็กรูมส์ถูกนำไปเปรียบกับเรื่องลวงเกี่ยวกับยูเอฟโอในแอเรีย 51 ภาพยนตร์ เดอะไชนิง โรงแรมผีนรก ของสแตนลีย์ คูบริก ตำนาน "ฮีโรบรายน์" ในเกม ไมน์คราฟต์  และภาพยนตร์ ค.ศ. 2019 เรื่อง หลอน ลวง เรา รวมถึงมีผู้ชี้ให้เห็นว่าความงงงวยของเดอะแบ็กรูมส์ส์เข้ากันและเกี่ยวพันกับเรื่องของสถาบันเอสซีพี และสิ่งก่อสร้างประหลาด ๆ ในเกม คอนโทรล (2019) ไปจนถึงการเทียบกับอัลบั้มเพลง เอฟรีแวร์แอทดิเอนด์ออฟไทม์ (2016–2019) ซึ่งแสดงอาการของสมองเสื่อมที่ใช้แซมเปิลเพลงจากยุคคริสต์ทศวรรษ 1920 มาร์ตา แฟร์โร ระบุบนเว็บข่าว Antropia ของอิตาลีว่าห้องโถงของเดอะแบ็กรูมส์ส์คล้ายคลึงอย่างมากกับโถงของโรงแรมโอเวอร์ลุก ในภาพยนตร์ เดอะไชนิง โรงแรมผีนรก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เดอะแบ็กรูมส์
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: อะลิงก์บีทวีนเวิลส์

| เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา อะลิงก์บีทวีนเวิร์ลส์ |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: บริษัทวิจัยและพัฒนานินเทนโด
ผู้จัดจำหน่าย: นินเทนโด
กำกับ: ฮิโระมาสะ ชิคาตะ
อำนวยการผลิต: เอจิ อะโอะนุมะ
โปรแกรมเมอร์: ชิโระ โมอูริ
แต่งเพลง: เรียว นากามัตสึ
ชุด: เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
เครื่องเล่น: นินเท็นโด 3ดีเอส
วางจำหน่าย: 
แนว: action-adventure game 
รูปแบบ: เล่นคนเดียว
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา อะลิงก์บีทวีนเวิร์ลส์ (อังกฤษ: The Legend of Zelda: A Link Between Worlds) เป็นวิดีโอเกมที่ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 2013 เป็นเกมแนวแอคชั่นผจญภัย พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเทนโดสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส. เกมนี้เป็นแบบ 3 มิติของเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา อะลิงก์ทูเดอะแพสต์.
ตัวละคร > อาณาจักรไฮรูลย์

ผู้กล้าลิงก์
เจ้าหญิงเซลดา
ซาฮาส์ราห์ลา
ตัวละคร > อาณาจักรลอรูลย์

ราวิโอ
เจ้าหญิงไฮล์ดา
ยูก้า (อกาห์นิม)
กานอน
| ด ค กเกมชุด เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา |
| --- | --- |
เครื่องเกมประจำที่: เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา · ดิแอดเวนเจอร์ออฟลิง · อะลิงก์ทูเดอะแพสต์ · ออคารินาออฟไทม์ · เมเยอราส์แมสก์ · เดอะวินด์เวกเกอร์ · โฟร์ซอดส์แอดเวนเจอส์ · ทไวไลต์พรินเซสส์ · สกายวอร์ดซอร์ด · บรีทออฟเดอะไวลด์ · เทียร์ออฟเดอะคิงดอม
เครื่องเกมแบบพกพา: ลิงส์อะเวกเคนนิง · ออราเคิลออฟซีซันส์ และ ออราเคิลออฟเอจเจส · โฟร์ซอดส์ · เดอะมินิชแคป · แฟนทัมเอาเออร์แกลสส์ · สปิริตแทร็กส์ · ออคารินาออฟไทม์ 3D · อะลิงก์บีทวีนเวิลส์ · เมเยอราส์แมสก์ 3D · ไทรฟอร์ซฮีโรส์
เดอะแมนฮัตตันทรานสเฟอร์

| The Manhattan Transfer |
| --- | --- |
(จากซ้าย) Janis Siegel, Cheryl Bentyne, Alan Paul และ Tim Hauser
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: แมนฮัตตัน นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: แจ๊ส โซล
ช่วงปี: 1969 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Capitol, Atlantic, Telarc

สมาชิก: Janis Siegel (1972-ปัจจุบัน) Tim Hauser (1969-ปัจจุบัน) Alan Paul (1972-ปัจจุบัน) Cheryl Bentyne (1978-ปัจจุบัน)
อดีตสมาชิก: Erin Dickens (1969-1971) Marty Nelson (1969-1971) Gene Pistilli (1969-1971) Pat Rosalia (1969-1971) Laurel Massé (1972-1978)
เดอะแมนฮัตตันทรานสเฟอร์ (อังกฤษ: The Manhattan Transfer) เป็นกลุ่มดนตรีร้องประสานเสียงจากนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ชื่อวงมาจากชื่อหนังสือนวนิยาย Manhattan Transfer ของจอห์น ดอส พาซโซ ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1925 เกี่ยวกับชีวิตของชาวเมืองนิวยอร์กในยุคเฟื่องฟูของดนตรีแจ๊ส ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เดอะแมนฮัตตันทรานสเฟอร์ รวมวงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1969 ประกอบด้วยเอริน ดิกเคนส์, มาร์ตี เนลสัน, ยีน พิสทิลลี, แพท โรซาเลีย และทิม เฮาเซอร์ ออกอัลบัมแรกในปี 1971 ในสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์  แล้วจึงแยกวงเนื่องจากสองสมาชิกหลัก คือ ยีน พิสทิลลี ต้องการทำดนตรีในแนวคันทรี ตะวันตก และอาร์แอนด์บี ในขณะที่ทิม เฮาเซอร์ ต้องการมุ่งไปทางดนตรีแจ๊ส และสวิง
ทิม เฮาเซอร์ ได้รวบรวมทีมนักร้องขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1972 ประกอบด้วยตัวเขาเอง, แอลัน พอล, แจนิส ซีเกล และลอเรล แมซซี ได้เซ็นสัญญากับค่ายแอตแลนติกเรเคิดส์ และออกผลงานชุด The Manhattan Transfer ในปี ค.ศ. 1975 และประสบความสำเร็จทั้งในสหรัฐอเมริกาและในยุโรป
ในปี ค.ศ. 1978 ลอเรล แมซซีประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์และต้องออกจากวงไป โดยได้ เชอริล เบนทิล มาร่วมวงแทน สมาชิกวงชุดนี้ยังคงรวมกลุ่มกันจนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ
The Manhattan Transfer Fan Club website เก็บถาวร 2008-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน