stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน
การจับกุมผู้ฝ่าฝืนข้อกำหนดห้ามออกนอกเคหสถาน > การห้ามทำธุรกรรมทางการเงินของนิติบุคคลและบุคคลธรรมดา > ประกาศครั้งที่สอง

คำสั่ง ศอฉ.ที่ 58/2553 (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 18 พฤษภาคม 2553 ห้ามนิติบุคคลเพิ่มอีก 6 ราย และห้ามบุคคลเพิ่มอีก 37 ราย
นิติบุคคล
บริษัท เวิร์ธซัพพลายส์ จำกัด
บริษัท บี.บี.ดี. ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด
บริษัท บี.บี.ดี.พร้อพเพอร์ตี้ จำกัด
บริษัท เอสซีเอสเสท คอร์ปอเรชั่น จำกัด
บริษัท รวยชัย อินเตอร์เนชั่นแนล กรุ๊ป จำกัด
บริษัท รวยชัย เมอร์แซไดส์ จำกัด
บุคคล
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  นายวิชาญ มีนชัยนันท์  นางสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์  นายพงศ์เทพ เทพกาญจนา  นางพิมพา จันทร์ประสงค์  นายเจริญ จรรย์โกมล  นายเรืองเดช สุพรรณฝ่าย  นายไพโรจน์ อิสรเสรีพงษ์  นายจิรศักดิ์ เตชะทวีกุล  นายพันธ์เลิศ ใบหยก  นายสมหวัง อัสราษี  น.ส. จุฑารัตน์ เมนะเสวต  น.ส. ชินณิชา วงศ์สวัสดิ์  |    นางอรุณี ชำนาญยา   นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ  นายวีระ มุสิกพงศ์  นายอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง  นายวิภูแถลง พัฒนภูมิไท  นายยศวริศ หรือประมวล ชูกล่อม  นางดารุณี กฤตบุญญาลัย  นายธนกฤต ชะเอมน้อย หรือ "วันชนะ เกิดดี"  นายอารี ไกรนรา  นายวรวุฒิ วิชัยดิษฐ์  พล.ท. พฤณท์ สุวรรณทัต  พล.ต.อ. สล้าง บุนนาค  พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ  |   นางเยาวเรศ ชินวัตร  นายจตุพร พรหมพันธุ์  นายจักรภพ เพ็ญแข  นายสุธรรม แสงประทุม  นางประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ  นายไพรจิตร ธรรมโรจน์พินิจ  นายพศิน หอกลาง  นายชาญชัย รวยรุ่งเรือง  นางสุกัญญา ประจวบเหมาะ  นางสุจินดา เชิดชัย  นายอัสนี เชิดชัย  นายสุรวุฒิ เชิดชัย  |
การจับกุมผู้ฝ่าฝืนข้อกำหนดห้ามออกนอกเคหสถาน > การห้ามทำธุรกรรมทางการเงินของนิติบุคคลและบุคคลธรรมดา > ประกาศครั้งที่สาม

คำสั่ง ศอฉ.ที่ 61/2553 (ฉบับที่ 3) ลงวันที่ 20 พฤษภาคม 2553 ห้ามบุคคลเพิ่มอีก 22 ราย นิติบุคคล 1 ราย
นิติบุคคล
บริษัท เอสซี แอสเสท คอร์ปอเรชั่นจำกัด (มหาชน)
บุคคล
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  นายศักดา อ้อพงษ์  นายพงศกร อรรณนพพร  นางดวงแข อรรณนพพร  นายเสริมศักดิ์ พงษ์พานิช  นายจักริน พัฒน์ดำรงจิตร  นายภูมิ สาระผล  นายจตุพร เจริญเชื้อ  |   นายวิเชียรชนินทร์ สินธุไพร  นายนรินทร์ จิตมหาวงศ์  นายจักริน พัฒน์ดำรงจิตร  นางสุพิชฌาย์ พัฒนะพันธุ์  นายสมยศ พฤกษาเกษมสุข  นายวิบูลย์ แช่มชื่น  นายไพวงษ์ เตชะณรงค์  นางพรประภา สาคำ  |   นายปลอดประสพ สุรัสวดี   พ.ต.ท.ศุภชัย ผุยแก้วคำ  นายวายุภักษ์ โนรี  นายภาสกรหรือสมนึก ศิริภักษ์  นายสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ  นายประยุทธ มหากิจศิริ  นายเมธี อมรวุฒิกุล  |
การจับกุมผู้ฝ่าฝืนข้อกำหนดห้ามออกนอกเคหสถาน > การห้ามทำธุรกรรมทางการเงินของนิติบุคคลและบุคคลธรรมดา > ประกาศครั้งที่สี่

คำสั่ง ศอฉ.ที่ 72/2553 (ฉบับที่ 4) ลงวันที่ 25 พฤษภาคม 2553 ห้ามบุคคล 5 ราย
บุคคล
เกร็ก เทอร์คิงตัน

| Gregg Turkington |
| --- | --- |
Turkington in character as Neil Hamburger at the Crap Comedy Festival, Oslo, in 2016
เกิด: 1967 Darwin, Northern Territory, Australia
อาชีพ: Comedian, musician, actor
ปีปฏิบัติงาน: 1983–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Simone Turkington
อาชีพทางดนตรี
รู้จักในชื่อ: The Goulding Institute Totem Pole of Losers
ที่เกิด: San Francisco, California, U.S.
แนวเพลง: Punk avant-garde
เครื่องดนตรี: Vocals
ค่ายเพลง: Amarillo Planet Pimp Drag City
 นักดนตรี
เว็บไซต์: americasfunnyman.com
เกร็ก เทอร์คิงตัน (อังกฤษ: Gregg Turkington) เป็นชาวออสเตรเลียโดยกำเนิด เป็นผู้ให้ความบันเทิง, นักแสดง, นักดนตรี และนักเขียนชาวอเมริกัน ซึ่งแสดงเป็น Neil Hamburger ซึ่งเป็นนักแสดงตลกที่เขาพัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1990 นอกเหนือจาก Tim Heidecker แล้ว Turkington ยังแสดงเป็นตัวละครในภาพยนตร์ซีรีส์เรื่องตลกเรื่อง On Cinema (2011 - ปัจจุบัน) นอกจากนี้เขายังก่อตั้งวง Zip Code Rapists ขึ้นมาครึ่งหนึ่ง และได้ร่วมมือในโปรเจ็กต์มากมายกับนักดนตรีเช่น Trey Spruance (Mr. Bungle, Secret Chiefs 3)
เกาะวิกตอเรีย

| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทางตอนเหนือของแคนาดา
พิกัด: 70°25′N 107°45′W﻿ / ﻿70.417°N 107.750°W﻿ / 70.417; -107.750﻿ (Victoria Island)
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะอาร์กติก
พื้นที่: 217,291 ตารางกิโลเมตร (83,897 ตารางไมล์)
อันดับพื้นที่: 8th
ความยาว: 700 กม. (430 ไมล์)
ความกว้าง: 564–623 km (350–387 mi)
ระดับสูงสุด: 655 ม. (2149 ฟุต)
จุดสูงสุด: ไม่มีชื่อ
การปกครอง
แคนาดา
ดินแดน: นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ นูนาวุต
เมืองใหญ่สุด: เคมบริดจ์, นูนาวุต (ประชากร 1,760 คน)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 2,168 (2021)
กลุ่มชาติพันธุ์: เอสกิโม
เกาะวิกตอเรีย (อังกฤษ: Victoria) เป็นเกาะใหญ่ในกลุ่มเกาะอาร์กติกแคนาดาที่มีอาณาเขตครอบคลุมระหว่างดินแดนนูนาวุตและนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ของแคนาดา เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 8 ของโลก มีเนื้อที่ 217,291 km2 (83,897 sq mi) และเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 2 ของแคนาดา มีพื้นที่เป็นสองเท่าของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ใหญ่กว่าเกาะเกรตบริเตนเล็กน้อย แต่เล็กกว่าเกาะฮนชู
ดูเพิ่ม

| ด ค กเกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก |
| --- | --- |
ขนาด 100,000 ตารางกิโลเมตร (39,000 ตารางไมล์) หรือมากกว่า:  กรีนแลนด์  นิวกินี  บอร์เนียว  มาดากัสการ์  แบฟฟิน  สุมาตรา  ฮนชู  วิกตอเรีย  บริเตนใหญ่  เอลสเมียร์  ซูลาเวซี  เซาท์ไอแลนด์  ชวา  นอร์ทไอแลนด์  ลูซอน  นิวฟันด์แลนด์  คิวบา  ไอซ์แลนด์ 
ขนาด 20,000–99,999 ตารางกิโลเมตร   (7,722–38,610 ตารางไมล์):  มินดาเนา  ไอร์แลนด์  ฮกไกโด  ฮิสปันโยลา  ซาฮาลิน  แบงส์  ศรีลังกา  แทสเมเนีย  เดวอน  อเล็กซานเดอร์  เซเวียร์นืย  ติเอร์ราเดลฟูเอโก  เบิร์กเนอร์  อักเซลไฮเบิร์ก  เมลวิลล์  เซาแทมป์ตัน  มาราฌอ  สปิตส์บาร์เกิน  คีวชู  ไต้หวัน  นิวบริเตน  พรินซ์ออฟเวลส์  ยุจนืย  ไหหลำ  แวนคูเวอร์  ติมอร์  ซิซิลี  ซัมเมอร์เซต  โคเตลนืย  ซาร์ดิเนีย  บานานัล 
รายชื่อเกาะเรียงตามขนาด
↑  "Victoria Island (Canada)". Geographical Names Data Base. Natural Resources Canada.
"Victoria Island (Canada)". Geographical Names Data Base. Natural Resources Canada.
↑
1 2
↑
เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช

| เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช South Georgia and the South Sandwich Islands (อังกฤษ) |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: Leo Terram Propriam Protegat (ภาษาละติน: "ให้สิงโตพิทักษ์แผ่นดินของตน")
เพลงชาติ: ก็อดเซฟเดอะคิง

เมืองหลวง: คิงเอ็ดเวิร์ดพ็อยนต์ 54°17′00″S 36°30′00″W﻿ / ﻿54.28333°S 36.50000°W﻿ / -54.28333; -36.50000
เมืองใหญ่สุด: คิงเอดเวิร์ดพอยต์ (กริตวีเคน)
ภาษาราชการ: ภาษาอังกฤษ
การปกครอง: อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร  ปกครองโดยตรงจากหมู่เกาะฟอล์กแลนด์

• ประมุข : สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
• ผู้ว่าราชการ : ไนเจิล เฮย์วูด
 
อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร
พื้นที่
• รวม: 3,903 ตารางกิโลเมตร (1,507 ตารางไมล์) (162)
• แหล่งน้ำ (%): 0
ประชากร
• 2549 ประมาณ: ประมาณ 20 คน
• ความหนาแน่น: 0.005 ต่อตารางกิโลเมตร (0.0 ต่อตารางไมล์) (229)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : (ประมาณ)
• รวม: 75 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สกุลเงิน: ปอนด์ฟอล์กแลนด์1 (FKP)
เขตเวลา: UTC-4 (UTC/GMT -2)
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC-3
รหัสโทรศัพท์: 500
โดเมนบนสุด: .gs
1ผูกติดกับค่าเงินปอนด์สเตอร์ลิง
เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนวิช' (อังกฤษ: South Georgia and the South Sandwich Islands, SGSSI) เป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ โดยตกเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2528 จากการทำสงครามกรณีพิพาทหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ระหว่างอังกฤษกับอาร์เจนตินา ดินแดนนี้ถูกปกครองโดยตรงจากหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
| ด ค กดินแดนห่างไกลของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ดินแดนภายใต้อำนาจอธิปไตยของชาติในยุโรป แต่ตั้งอยู่ใกล้กับหรือตั้งอยู่บนทวีปอื่นที่ไม่ใช่ยุโรป
เดนมาร์ก: กรีนแลนด์
เนเธอร์แลนด์: กือราเซา  ·  แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ (ซาบา · ซินต์เอิสตาซียึส · โบแนเรอ)  ·  ซินต์มาร์เติน  ·  อารูบา
นอร์เวย์: ควีนมอดแลนด์  ·  เกาะบูเว  ·  เกาะปีเตอร์ที่ 1
โปรตุเกส: มาเดรา  ·  อะโซร์ส
ฝรั่งเศส:  กัวเดอลุป  ·  เกาะกลีแปร์ตอน  ·  แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  ·  แซ็ง-บาร์เตเลมี  ·  แซ็ง-มาร์แต็ง  ·  นิวแคลิโดเนีย  ·  เฟรนช์เกียนา  ·  เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์ (เกาะแซ็ง-ปอล · เกาะอัมสเตอร์ดัม · หมู่เกาะกระจายในมหาสมุทรอินเดีย · หมู่เกาะแกร์เกแลน · หมู่เกาะครอแซ · อาเดลีแลนด์)  ·  เฟรนช์พอลินีเชีย  ·  มายอต  ·  มาร์ตีนิก  ·  เรอูว์นียง  ·   วอลิสและฟูตูนา 
สเปน: กานาเรียส  · เซวตา  ·  ปลาซัสเดโซเบรานิอา (เปญญอนเดเบเลซเดลาโกเมรา · เปญญอนเดอาลูเซมัส · หมู่เกาะชาฟารินัส)  ·  เมลียา
สหราชอาณาจักร:  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  ·  เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา  ·  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  ·  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  ·  เบอร์มิวดา  ·  มอนต์เซอร์รัต  ·  หมู่เกาะเคย์แมน  ·  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  ·  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  ·  หมู่เกาะพิตแคร์น  ·  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  ·  แองกวิลลา 
อิตาลี: เกาะปันเตลเลรีอา  ·   หมู่เกาะเปลาเจ (เกาะลัมปีโอเน • เกาะลัมเปดูซา • เกาะลีโนซา)
เกาะเฟรเซอร์

ชานเมืองของ Fraser Coast Region,รัฐควีนส์แลนด์ (ออสเตรเลีย)
| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |
เกณฑ์พิจารณา: Natural: vii, viii, ix
อ้างอิง: 630
ขึ้นทะเบียน: 1992 (สมัยที่ 16th)
เกาะเฟรเซอร์ (อังกฤษ: Fraser Island) เป็นเกาะบริเวณชายฝั่งทิศใต้ของรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย อยู่ห่างจากเมืองบริสเบนไปทางทิศเหนือราว 200 กิโลเมตร (120 ไมล์) เกาะมีความยาวประมาณ 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) และกว้างประมาณ 24 กิโลเมตร (15 ไมล์) เกาะได้รับลงทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกใน
1992 ถือเป็นเกาะทรายที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีพื้นที่ 1,840 ตารางกิโลเมตร และยังเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของรัฐควีนส์แลนด์ ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของออสเตรเลีย และเป็นเกาะทางฝั่งตะวันออกที่ใหญ่ที่สุดของออสเตรเลีย
มีหลักฐานว่ามีผู้คนตั้งถิ่นฐานอย่างมากราว 5,000 ปี นักสำรวจ  เจมส์ คุกเดินทางมาข้างเกาะแห่งนี้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1770 ต่อมาแมททิว ฟลินเดอส์ เดินทางมาใกล้จุดเหนือสุดของเกาะใน ค.ศ. 1802 เกาะใช้ชื่อว่าเกาะเกรตแซนดี (Great Sandy Island) ในช่วงสั้น ๆ และรู้จักในฐานะเกาะเฟรเซอร์เนื่องจากเรื่องราวของผู้รอดชีวิตเรือแตกชื่อเอลิซา เฟรเซอร์ ปัจจุบันเกาะแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ได้รับความนิยมในการท่องเที่ยว มีผู้คนอาศัยอยู่ 194 คน (ค.ศ. 2011)
เกาะเยอร์บาบเวนา

| เกาะเยอร์บาบเวนา Yerba Buena Island Isla de Alcatraces |
| --- | --- |
ย่านของซานฟรานซิสโก
เกาะเยอร์บาบเวนา โดยมีสะพานข้ามอ่าวซานฟรานซิสโก–โอกแลนด์อยู่เบื้องหน้า
ภาพถ่ายทางอากาศของเกาะเทรเชอร์ (บน) และเกาะเยอร์บาบเวนา (ล่าง)
พิกัด: 37°48′36″N 122°21′58″W﻿ / ﻿37.809912°N 122.366002°W﻿ / 37.809912; -122.366002
ประเทศ:  สหรัฐ
รัฐ:  รัฐแคลิฟอร์เนีย
เมือง:  ซานฟรานซิสโก
เกาะเยอร์บาบเวนา (อังกฤษ: Yerba Buena Island; สเปน: Isla Yerba Buena) เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในอ่าวซานฟรานซิสโก ภายในเขตนครและเทศมณฑลซานฟรานซิสโก อุโมงค์เยอร์บาบเวนาตัดผ่านใจกลางเกาะแห่งนี้ เชื่อมระหว่างช่วงตะวันตกและตะวันออกของสะพานข้ามอ่าวซานฟรานซิสโก–โอกแลนด์ ที่ทำหน้าที่เชื่อมต่อเมืองซานฟรานซิสโกกับโอกแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เกาะเทรเชอร์เชื่อมต่อกับนี้ด้วยถนนยกระดับ จากข้อมูลของสำนักงานสำรวจสำมะโนประชากรสหรัฐ เกาะเยอร์บาบเวนา และเกาะเทรเชอร์ มีพื้นที่รวมกัน 0.901 ตารางไมล์ (2.33 ตารางกิโลเมตร) โดยมีประชากรทั้งหมด 2,500 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010
เกาะเยอร์บาบเวนาเคยมีชื่อเรียกอื่นมานานนับทศวรรษ ได้แก่ เกาะนกทะเล (Sea Bird Island), เกาะไม้ (Wood Island) และเกาะแพะ (Goat Island) ชื่อเกาะอาจมาจากชื่อเมืองเยอร์บาบเวนา ซึ่งตั้งชื่อตามพืชชนิดเดียวกันที่พบมากในบริเวณนั้น ชื่อสามัญของพืชชนิดนี้ในภาษาอังกฤษและสเปน คือ Yerba Buena เป็นอีกชื่อหนึ่งของคำว่า hierba buena ในภาษาสเปน (แปลตรงตัวว่า "สมุนไพรที่ดี") ซึ่งโดยทั่วไปมักใช้เรียกพืชในตระกูลมิ้นต์ที่ขึ้นในท้องถิ่น
ปัจจุบัน พื้นที่ทางทหารทางตะวันออกเฉียงใต้ของอุโมงค์เยอร์บาบเวนา เป็นของหน่วยยามฝั่งสหรัฐ (USCG) เขต 11 สถานีควบคุมการเดินเรือ (Vessel Traffic Service - VTS) สังกัดหน่วยยามฝั่งสหรัฐ ประจำเขตซานฟรานซิสโก ตั้งอยู่บนยอดเกาะเยอร์บาบเวนา ภายในอาคารเลขที่ 278 ถนนซิกนัล สำนักงานใหญ่กองปฏิบัติการยามฝั่งสหรัฐ ประจำภาคซานฟรานซิสโก ตั้งอยู่ร่วมกับสถานียามฝั่งสหรัฐ ประจำซานฟรานซิสโก บนถนนฮีลลีอเวนิว และถนนเฟรสเนลเวย์ ติดริมน้ำ บริเวณชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ หน่วยยามฝั่งทะเล สถานช่วยเหลือการเดินเรือ ซานฟรานซิสโก มีสถานซ่อมแซมทุ่นนำร่อง ตั้งอยู่บนถนนเฟรสเนล ย้านพักของเจ้าหน้าที่ระดับสูงของยามฝั่งสหรัฐ อยู่ที่ Quarters A, B, C, 8 และ 9 บนถนนฮิลเครสต์ บนเนินเขาเหนือฐานยามฝั่ง ในช่วงฤดูร้อนปี 2011 กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ / หน่วยยามฝั่งสหรัฐ ได้เปิดใช้งานศูนย์ประสานงานร่วม (Interagency Center - IOC) ภายใต้พระราชบัญญัติท่าเรือปลอดภัย ค.ศ. 2006 (SAFE Port Act of 2006) ณ บริเวณสถานีหน่วยยามฝั่งสหรัฐ ซานฟรานซิสโก ภายในอาคารเลขที่ 100 บนเกาะสปินดริฟท์ ศูนย์ประสานงานร่วมนี้ ทำหน้าที่รวมศูนย์ระบบติดตามเรือ (VTS) ระบบ WatchKeeper และศูนย์บัญชาการหน่วยยามฝั่งสหรัฐ ซานฟรานซิสโก ไว้ด้วยกันภายในอาคารเดียว[ จำเป็นต้องอ้างอิง ]
เกาะฮอลแลนด์

| --- | --- |
บ้านหลังสุดท้ายแห่งเกาะฮอลแลนด์ ภาพถ่ายเมื่อตุลาคม 2009 ก่อนถล่มลงในปี 2010
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อ่าวเชสพีก
พิกัด: 38°7′44″N 76°5′20″W﻿ / ﻿38.12889°N 76.08889°W﻿ / 38.12889; -76.08889
พื้นที่: 0.125 ตารางไมล์ (0.32 ตารางกิโลเมตร)
การปกครอง
สหรัฐ
รัฐ: แมริแลนด์
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 0
เกาะฮอลแลนด์ (อังกฤษ: Holland Island) เป็นเกาะที่กำลังถูกกัดเซาะอย่างรวดเร็วในอ่าวเชสพีก มณฑลดอเรสเตอร์ รัฐแมริแลนด์ ในอดีต เกาะนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวนาและวอร์เทอร์เม็น ต่อมาเกาะถูกทิ้งร้างเนื่องจากผิวเกาะค่อย ๆ จมลงจากการจมแบบไอโซสตาติก (isostatic subsidence) และระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น เกาะตั้งอยู่ในช่องแคบฮอลแลนด์ ระหว่างเกาะบัลดสเวิร์ธ และ เกาะสมิธ
ประวัติศาสตร์

เกาะน่าจะมีการตั้งรกรากครั้งแรกในราวปี 1600 และตั้งชื่อตามอดีตนักล่าอาณานิคม แดเนียล ฮอลแลนด์ (Daniel Holland) และเป็นผู้ซื้อเกาะนี้จากมณฑลดอเรสเตอร์ ภายในปี 1850 ชุมชนชาวประมงและชาวนาครอบครัวต่าง ๆ ไอ้เกิดขึ้นบนเกาะ และภายในปี 1910 เกาะมีประชากร 360 คน เป็นหนึ่งในเกาะที่มีประชากรมากสุดในอ่าวเชสพีก ชุมชนเกาะประกอบด้วยบ้าน 70 หลัง ร้านค้าและสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ รวมถึงไปรษณีย์ของตนเอง โรงเรียนขนาดสองห้องที่มีครูประจำสองคน โบสถ์หนึ่งหลัง ทีมเบสบอล ศูนย์ชุมชน และคลินิก ชาวเกาะหาเลี้ยงชีพด้วยการขุดเลนหาหอยนางรม, ตกปลาแชด และ จับปู กองเรือประมงของเกาะประกอบด้วยเรือชิปแจ็ก 41 ลำ, ชูเนอร์ 10 ลำ และ บักกาย 36 ลำ บางส่วนในจำนวนนี้สร้างขึ้นบนเกาะนี้
ในปี 1914 คลื่นลมและคลื่นน้ำเริ่มจะกัดเซาะเกาะอย่างหนักในฝั่งของเกาะที่บ้านเรือนส่วนใหญ่ตั้งอยู่ ชาวเกาะจึงจำเป็นต้องย้ายออกจากเกาะไปยังแผ่นดินใหญ่ ส่วนใหญ่ได้รื้อถอนบ้านและสิ่งปลูกสร้างเพื่อนำกลับไปแผ่นดินใหญ่ ส่วนใหญ่ย้ายไปตั้งรกรากใหม่ที่คริสฟีลด์ มีความพยายามป้องกันการกัดเซาะโดยการสร้างกำแพงหิน แต่ไม่สำเร็จนัก ครอบครัวสุดท้ายย้ายออกจากเกาะในปี 1918 หลังพายุเข้าถล่มเกาะและทำลายโบสถ์ประจำเกาะลง บนเกาะยังคงมีคนอาศัยอยู่ไม่กี่คนในช่วงฤดูประมง กระทั่งปี 1922 โบสถ์ได้ย้ายไปปลูกใหม่ที่แฟร์เมาท์
สตีเฟน ไวต์ (Stephen White) เจ้าหน้าที่รัฐ เป็นผู้ดูแลเกาะนี้อยู่หลายปี และได้จัดตั้งมูลนิธิพิทักษ์เกาะฮอลแลนด์ (The Holland Island Preservation Foundation) ขึ้น ในเดือนมิถุนายน 2010 ไวต์ขายเกาะนี้ให้กับมูลนิธิคองคอร์ด (Concorde Foundation) และในเดือนตุลาคม 2010 บ้านหลังสุดท้ายบนเกาะซึ่งสร้างขึ้นในปี 1888 ได้ถล่มลง
เกาะเซนทิเนลเหนือ

| --- | --- |
ภาพถ่ายเกาะเซนทิเนลเหนือจากนาซาในปี พ.ศ. 2552 สามารถมองเห็นแนวพืดหินปะการังที่ป้องกันตัวเกาะได้อย่างชัดเจน
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อ่าวเบงกอล
พิกัด: 11°33′N 92°14′E﻿ / ﻿11.550°N 92.233°E﻿ / 11.550; 92.233
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะอันดามัน
การปกครอง
 อินเดีย
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 15–500 คน
เกาะเซนทิเนลเหนือ (อังกฤษ: North Sentinel Island) เป็นเกาะหนึ่งของหมู่เกาะอันดามันในอ่าวเบงกอล ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะอันดามันใต้ด้านใต้ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะปกคลุมด้วยป่าไม้ เป็นเกาะที่เล็กและอยู่ห่างไกลจากแหล่งชุมชนหลัก ๆ ในกลุ่มเกาะอันดามันใหญ่ มีพืดหินปะการังโอบล้อม และไม่มีอ่าวจอดเรือตามธรรมชาติ
บนเกาะเซนทิเนลเหนือมีกลุ่มคนพื้นเมืองกลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ คนภายนอกเรียกชื่อคนกลุ่มนี้ตามชื่อเกาะว่า "ชาวเซนทิเนล" ประมาณกันว่ามีจำนวนประชากรอยู่ระหว่าง 15 ถึง 500 คน (ขึ้นอยู่กับแหล่งข้อมูลและช่วงเวลาการประเมินที่แตกต่างกัน) ชนกลุ่มนี้ต้องเผชิญภัยคุกคามที่เป็นไปได้จากโรคติดเชื้อที่พวกเขาไม่มีภูมิคุ้มกัน เช่นเดียวกับความรุนแรงจากผู้บุกรุก รัฐบาลอินเดียจึงประกาศให้เกาะเซนทิเนลทั้งเกาะ (ซึ่งมีขนาดพอ ๆ กับแมนแฮตตัน) รวมทั้งพื้นน้ำในระยะ 3 ไมล์หรือประมาณ 5 กิโลเมตรจากตัวเกาะเป็นเขตหวงห้าม
สมุดภาพ

แผนที่โครงร่างของหมู่เกาะอันดามัน สีแดงคือเกาะเซนทิเนลเหนือ
แผนที่หมู่เกาะอันดามันในอ่าวเบงกอล
เกาะลอง

40°48′N 73°18′W﻿ / ﻿40.8°N 73.3°W﻿ / 40.8; -73.3
| ชื่อท้องถิ่น: Paumanok |
| --- | --- |
ที่ตั้งของเกาะลองในรัฐนิวยอร์ก
เกาะลองที่ตั้งในสหรัฐ
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแอตแลนติก
พิกัด: 40°48′N 73°18′W﻿ / ﻿40.8°N 73.3°W﻿ / 40.8; -73.3
พื้นที่: 1,376.1 ตารางไมล์ (3,564 ตารางกิโลเมตร)
ระดับสูงสุด: 401 ฟุต (122.2 ม.)
จุดสูงสุด: Jayne's Hill
การปกครอง
สหรัฐ
รัฐ: นิวยอร์ก
เมืองใหญ่สุด: บรุกลิน (2,736,074 คน)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 8,063,232 (2020)
ความหนาแน่น: 5,859.5/ตารางไมล์ (2262.37/กม.2)
แผนที่แบบโต้ตอบของเกาะลอง
เกาะลอง (อังกฤษ: Long Island) เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา  เป็นเกาะที่มีประชากรหนาแน่นทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐนิวยอร์ก ถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครนิวยอร์ก ด้วยจำนวนประชากรมากกว่า 8 ล้านคน ทำให้เกาะลองเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐ และมากเป็นอันดับที่ 18 ของโลก เกาะนี้มีจุดเริ่มต้นที่ท่าเรือนิวยอร์ก ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเกาะรูสเวลต์ประมาณ 0.35 ไมล์ (0.56 กิโลเมตร) และไปทางตะวันออกประมาณ 118 ไมล์ (190 กิโลเมตร) จนถึงมหาสมุทรแอตแลนติก และกว้าง 23 ไมล์จากจุดที่กว้างที่สุด เกาะนี้ประกอบด้วย 4 เทศมณฑล คือ เทศมณฑลคิงส์และควีนส์ (บะระบรุกลินและควีนส์ของนครนิวยอร์ก ตามลำดับ) กับเทศมณฑลแนซอกินพื้นที่หนึ่งในสามทางตะวันตกของเกาะ ส่วนเทศมณฑลซัฟเฟิกกินพื้นที่สองในสามทางตะวันออกของเกาะ พลเมืองนิวยอร์กมากกว่าครึ่งหนึ่ง (58.4%) อาศัยอยู่บนเกาะลองใน ค.ศ. 2020
เกาะนี้เป็นเกาะที่ยาวที่สุดและใหญ่ที่สุดในสหรัฐแผ่นดินใหญ่ เกาะนี้มีความยาว 118 ไมล์ (190 กิโลเมตร) จากท่าเรือนิวยอร์ก ถึงจุดมอนทอก และระยะทางสูงสุดจากเหนือลงใต้ที่ 23 ไมล์ (37 กิโลเมตร) ระหว่าง Long Island Sound ถึงมหาสมุทรแอตแลนติก ด้วยพื้นที่ 1,401 ตารางไมล์ (3,630 ตารางกิโลเมตร) ทำให้เกาะลองเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 11 ของสหรัฐ และอันดับที่ 149 ของโลก ซึ่งใหญ่กว่ารัฐโรดไอแลนด์ รัฐที่เล็กที่สุดของสหรัฐที่มีขนาด 1,214 ตารางไมล์ (3,140 ตารางกิโลเมตร)
ด้วยจำนวนพลเมืองแจกแจงที่ 8,063,232 คนตามสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 เป็นจำนวนประชากรในรัฐนิวยอร์กร้อยละ 40 เกาะลองเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐ ซึ่งมากเป็นอันดับสามในทวีปอเมริกา (เป็นรองเพียงเกาะฮิสปันโยลาและคิวบา) และมากเป็นอันดับที่ 18 ของโลก (มากกว่าไอร์แลนด์, จาเมกา และเกาะฮกไกโด) มีความหนาแน่นประชากรที่ 5,859.5 คนต่อตารางไมล์ (2,262.4 ต่อตารางกิโลเมตร)
ณ ค.ศ. 2019 เกาะลองมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศที่ 197,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในช่วง ค.ศ. 2014 ถึง 2019 เกาะลองมีอัตราว่าจ้างเพิ่มขึ้นร้อยละ 4.3 รายได้เฉลี่ยบนเกาะอยู่ที่ 112,000 ดอลลาร์สหรัฐ ในจำนวนผู้ที่มีอายุมากกว่า 25 ร้อยละ 42.6 มีวุฒิการศึกษาระดับวิทยาลัยหรือสูงกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

Ripley, George & Dana, Charles A., บ.ก. (1879). "Long Island" . The American Cyclopædia.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
เกาะแบงส์

| --- | --- |
These Moderate resolution Imaging Spectroradiometer Images from June 14 and 16, 2002, show Banks Island (upper left) and Victoria Island (to the southeast)
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: Beaufort Sea
พิกัด: 73°00′N 121°30′W﻿ / ﻿73.000°N 121.500°W﻿ / 73.000; -121.500﻿ (Banks Island)
กลุ่มเกาะ: Canadian Arctic Archipelago
พื้นที่: 70,028 ตารางกิโลเมตร (27,038 ตารางไมล์)
อันดับพื้นที่: 24th
ความยาว: 380 กม. (236 ไมล์)
ความกว้าง: 290 กม. (180 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 730 ม. (2400 ฟุต)
จุดสูงสุด: Durham Heights
การปกครอง
Canada
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 136
ความหนาแน่น: 0.0016/กม.2 (0.0041/ตารางไมล์)
เกาะแบงส์ (อังกฤษ: Banks Island) เป็นเกาะในกลุ่มเกาะอาร์กติกแคนาดา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ประเทศแคนาดา เกาะมีพื้นที่ 70,028 ตร.กม. (27,038 ตร.ไมล์) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 24 ของโลกและใหญ่เป็นอันดับ 5 ของแคนาดา
| ด ค กเกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก |
| --- | --- |
ขนาด 100,000 ตารางกิโลเมตร (39,000 ตารางไมล์) หรือมากกว่า:  กรีนแลนด์  นิวกินี  บอร์เนียว  มาดากัสการ์  แบฟฟิน  สุมาตรา  ฮนชู  วิกตอเรีย  บริเตนใหญ่  เอลสเมียร์  ซูลาเวซี  เซาท์ไอแลนด์  ชวา  นอร์ทไอแลนด์  ลูซอน  นิวฟันด์แลนด์  คิวบา  ไอซ์แลนด์ 
ขนาด 20,000–99,999 ตารางกิโลเมตร   (7,722–38,610 ตารางไมล์):  มินดาเนา  ไอร์แลนด์  ฮกไกโด  ฮิสปันโยลา  ซาฮาลิน  แบงส์  ศรีลังกา  แทสเมเนีย  เดวอน  อเล็กซานเดอร์  เซเวียร์นืย  ติเอร์ราเดลฟูเอโก  เบิร์กเนอร์  อักเซลไฮเบิร์ก  เมลวิลล์  เซาแทมป์ตัน  มาราฌอ  สปิตส์บาร์เกิน  คีวชู  ไต้หวัน  นิวบริเตน  พรินซ์ออฟเวลส์  ยุจนืย  ไหหลำ  แวนคูเวอร์  ติมอร์  ซิซิลี  ซัมเมอร์เซต  โคเตลนืย  ซาร์ดิเนีย  บานานัล 
รายชื่อเกาะเรียงตามขนาด
เกาะแอตตู

| --- | --- |
เกาะแอตตู
ภูมิศาสตร์
พิกัด: 52°54′09″N 172°54′34″E﻿ / ﻿52.90250°N 172.90944°E﻿ / 52.90250; 172.90944
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะเนียร์ ส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอะลูเชียน
พื้นที่: 344.7 ตารางไมล์ (893 ตารางกิโลเมตร)
ความยาว: 35 ไมล์ (56 กม.)
ความกว้าง: 20 ไมล์ (30 กม.)
ระดับสูงสุด: 2,946 ฟุต (897.9 ม.)
จุดสูงสุด: ภูเขาแอตตู
การปกครอง
สหรัฐอเมริกา
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 0
ความหนาแน่น: 0/กม.2 (0/ตารางไมล์)
เกาะแอตตู (อังกฤษ: Attu) เป็นเกาะทางตะวันตกและเกาะที่ใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะเนียร์ ในหมู่เกาะอะลูเชียน ของรัฐอะแลสกา สหรัฐอเมริกา และเป็นจุดที่อยู่ทางตะวันตกของรัฐอะแลสกา และของสหรัฐอเมริกา รวมถึงตะวันตกสุดของทวีปอเมริกาเหนือ ปัจจุบันไม่มีคนอยู่อาศัย
ในสมัยก่อนเคยเป็นที่อยู่อาศัยอย่างรุ่งเรืองของชนพื้นเมืองเผ่าอะลิวต์ ค.ศ. 1942 ญี่ปุ่นได้เข้ายึดครอง ต่อมาสหรัฐอเมริกายึดคืนไปได้
เรื่องหัวใจ ไม่ไหวอย่าฝืน

| เรื่องหัวใจ ไม่ไหวอย่าฝืน |
| --- | --- |


ฮันกึล: 사이코지만 괜찮아
อาร์อาร์: Saikojiman Gwaenchana 
แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Saik'ojiman Kwaench'ana 
 
ประเภท: รักตลก
สร้างโดย: สตูดิโอดรากอน (ทีวีเอ็น)
เขียนโดย: โจ ย็อง
กำกับโดย: พัก ชิน-อู
แสดงนำ:   คิม ซู-ฮย็อน  ซอ เย-จี  โอ ชัง-เซ  พัก กยู-ย็อง 
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "สเก็ตช์บุก" โดย เจเน็ต ซู
ผู้ประพันธ์เพลง: นัม ฮเย-ซึง
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 16
การผลิต
ความยาวตอน: 70–85 นาที
บริษัทผู้ผลิต: สตอรีทีวี โกลด์เมดัลลิสต์
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทีวีเอ็น
ออกอากาศ: 20 มิถุนายน ค.ศ. 2020 (2020-06-20) – 9 สิงหาคม ค.ศ. 2020 (2020-08-09)
เรื่องหัวใจ ไม่ไหวอย่าฝืน (เกาหลี: 사이코지만 괜찮아; อังกฤษ: It's Okay to Not Be Okay) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2020 ประพันธ์โดยโจ ย็อง กำกับโดยพัก ชิน-อู และนำแสดงโดยคิม ซู-ฮย็อน, ซอ เย-จี, โอ ชัง-เซ และพัก กยู-ย็อง เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพระเอกที่ทำหน้าที่ดูแลผู้ป่วยในโรงพยาบาลจิตเวช และนักเขียนหนังสือเด็กที่พฤติกรรมต่อต้านสังคม
ละครออกอากาศทั้งหมด 16 ตอนทางช่องโทรทัศน์ทีวีเอ็นและเน็ตฟลิกซ์ ตั้งแต่วันที่ 20 มิถุนายน ถึง 9 สิงหาคม ค.ศ. 2020 จากข้อมูลของนีลเส็นเกาหลี ละครดังกล่าวบันทึกเรตติงผู้ชมทั่วประเทศโดยเฉลี่ยที่ 5.4% เป็นรายการที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในปี ค.ศ. 2020 ในประเภทโรแมนติกบนเน็ตฟลิกซ์ในเกาหลีใต้ ผลการตอบรับที่สำคัญส่วนใหญ่เป็นไปในเชิงบวก; แต่นักวิจารณ์บางคนวิพากษ์วิจารณ์บทของละครในครึ่งหลัง แต่ก็ยกย่องการแสดงของนักแสดง
เดอะนิวยอร์กไทมส์ยกให้ เรื่องหัวใจ ไม่ไหวอย่าฝืน เป็นหนึ่งใน "การแสดงระดับนานาชาติที่ดีที่สุดของปี ค.ศ. 2020" ในงานประกาศรางวัลแพ็กซังอาร์ตส์อะวอดส์ ครั้งที่ 57 ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 8 ครั้ง โดยได้รับรางวัล 2 รางวัล (นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม – รางวัลโทรทัศน์และเทคนิคสำหรับการออกแบบเครื่องแต่งกาย) รางวัลอินเตอร์เนชันแนลเอ็มมีอะวอดส์ ครั้งที่ 49 ในสาขาภาพยนตร์โทรทัศน์หรือละครสั้นยอดเยี่ยม
เรื่องย่อ

มุน คัง-แท (คิม ซู-ฮย็อน) อาศัยอยู่กับมุน ซัง-แท (โอ ชัง-เซ) พี่ชายของเขาที่เป็นออทิสติก พวกเขามักจะย้ายจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่งตั้งแต่ซัง-แทพบเห็นการฆาตกรรมแม่ของพวกเขา คังแททำงานเป็นผู้ดูแลในหอผู้ป่วยจิตเวช  ระหว่างทำงานในโรงพยาบาล เขาได้พบกับนักเขียนหนังสือเด็กชื่อดัง โก มุน-ย็อง (ซอ เย-จี) ซึ่งมีข่าวลือว่าเป็นโรคบุคลิกภาพต่อต้านสังคม
สถานการณ์ชักนำให้คัง-แทต้องทำงานที่โรงพยาบาลจิตเวชอ๊กในเมืองซ็องจินที่สมมติขึ้น ซึ่งเป็นเมืองเดียวกับที่พวกเขาเคยอาศัยอยู่เมื่อครั้งยังเด็ก ในขณะเดียวกันมุน-ย็อง ก็สร้างความหลงใหลให้กับคัง-แทที่โรแมนติกหลังจากพบว่าอดีตของพวกเขาทับซ้อนกัน เธอตามเขาไปที่ซ็องจิน ซึ่งทั้งสามคนก็เริ่มรักษาบาดแผลทางอารมณ์ของกันและกันอย่างช้า ๆ พวกเขาไขความลับมากมาย แสวงหาการปลอบโยนจากกันและกัน และก้าวไปข้างหน้าในชีวิต
นักแสดง > นักแสดงนำ

คิม ซู-ฮย็อน รับบทเป็น มุน คัง-แท
มุน อู-จิน รับบทเป็น มุน คัง-แทในวัยเด็ก
ซอ เย-จี รับบทเป็น โก มุน-ย็อง
คิม ซู-อิน รับบทเป็น โก มุน-ย็องในวัยเด็ก
โอ ชัง-เซ รับบทเป็น มุน ซัง-แท
อี กยู-ซ็อง รับบทเป็น มุน ซัง-แทในวัยเด็ก
พัก กยู-ย็อง รับบทเป็น นัม จู-ริ
พัก ซอ-คย็อง รับบทเป็น นัม จู-ริในวัยเด็ก
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > บริษัทสำนักพิมพ์ซังซังอีซัง

คิม จู-ฮ็อน รับบทเป็น อี ซัง-อิน
พัก จิน-จู รับบทเป็น ยู ซึง-แจ
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลจิตเวชอ๊ก

คิม ชัง-วัน รับบทเป็น โอ จี-วัง
คิม มี-คย็อง รับบทเป็น คัง ซุน-ด็อก
ชัง ย็อง-นัม รับบทเป็น พัก แฮง-จา
ชัง กยู-ริ รับบทเป็น ซุน บย็อล
ซอ จุน รับบทเป็น คว็อน มิน-ซ็อก
ชเว อู-ซ็อง รับบทเป็น โอ ชา-ย็อง
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > ผู้ป่วยโรงพยาบาลจิตเวชอ๊ก

อี ออล รับบทเป็น โก แด-ฮวาน
คิม กี-ช็อน รับบทเป็น กัน พิ-ลอง
ชัง แจ-กวัง รับบทเป็น จู ช็อง-แท
จี ฮเย-ว็อน รับบทเป็น อี อา-รึม
คัง จี-อึน รับบทเป็น พัก อ๊ก-รัน
จู อิน-ย็อง รับบทเป็น ยู ซุน-แฮ
โก โด-ย็อน รับบทเป็น ยู ซุน-แฮในวัยเด็ก (Ep. 13)
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > อื่น ๆ

คัง กี-ดุง รับบทเป็น โจ แจ-ซู
ชเว ฮี-จิน รับบทเป็น มุน ซัง-แท และแม่ของมุน คัง-แท
อู ชัง-อู / ชัง ย็อง-นัม รับบทเป็น โด ฮุย-แจ
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

ควัก ดง-ย็อน รับบทเป็น คว็อน คี-โด (Ep. 3–4, 16)
แพ แฮ-ซ็อน รับบทเป็น คัง อึน-จา (Ep. 4–7, 16)
ชัง ซัง-ฮุน รับบทเป็น เจ้าของโมเต็ลแห่งความรัก (Ep. 5)
ชเว แดเนียล รับบทเป็น CEO ชเว แดเนียล ผู้ซึ่งเป็นแฟนตัวยงของโก มุน-ย็อง (Ep. 8)