stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วงศ์แอลลิเกเตอร์

| วงศ์แอลลิเกเตอร์ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ยุคครีเทเชียส - สมัยโฮโลซีน,83–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

แอลลิเกเตอร์จีน (Alligator sinensis)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไม่ได้จัดลำดับ:: Archosauria
ชั้น:: Sauropsida
อันดับ:: Crocodilia
วงศ์:: Alligatoridae Gray, 1844

วงศ์ย่อย
 Alligatorinae  Caimaninae  Incertae sedis †Orientalosuchus
วงศ์แอลลิเกเตอร์ (อังกฤษ: Alligator และ Caiman; ชื่อวิทยาศาสตร์: Alligatoridae) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับจระเข้ (Crocodylia) ที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน ที่แยกออกจากวงศ์ Crocodylidae หรือวงศ์ของจระเข้ทั่วไป
โดยวงศ์แอลลิเกเตอร์ปรากฏขึ้นมายุคครีเตเชียสเป็นครั้งแรก และไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงรูปร่างจากเดิมมากนักจนถึงปัจจุบันจนอาจเรียกว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตจำพวกหนึ่งก็ว่าได้
รูปร่างและลักษณะของวงศ์แอลลิเกเตอร์ จะแตกต่างจากจระเข้ในวงศ์ Crocodylidae คือ ปลายปากมีลักษณะคล้ายตัวอักษรยู (U) เมื่อหุบปากแล้วฟันที่ขากรรไกรล่างจะสวมเข้าไปในร่องของขากรรไกรบนจึงมองไม่เห็นฟันของขากรรไกรล่าง ส่วนปลายของขากรรไกรล่างซ้ายและขวาเชื่อมต่อกันเป็นพื้นที่แคบ กระดูกเอนโทพเทอรีกอยด์อยู่ห่างจากแถวของฟันที่กระดูกแมคซิลลาเป็นช่องกว้าง กระดูกพาลาทีนมีก้านกระดูกชิ้นยาวอยู่ทางด้านหน้าและยื่นเลยช่องในเบ้าตา พื้นผิวด้านบนของลิ้นมีสารเคอราติน ไม่มีต่อมขจัดเกลือบนลิ้น
แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย คือ Alligatorinae คือ แอลลิเกเตอร์อเมริกัน (Alligator mississippiensis) ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุด พบได้ในสหรัฐอเมริกาอย่างกว้างขวาง  และแอลลิเกเตอร์จีน (A. sinensis) ซึ่งมีขนาดเล็กกว่ามาก พบได้เฉพาะพื้นที่ลุ่มแม่น้ำแยงซีในภาคตะวันออกของจีนแผ่นดินใหญ่เท่านั้น  และ Caimaninae ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า และเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อสามัญว่า "จระเข้เคแมน" ซึ่งพบได้ตั้งแต่อเมริกากลางจนถึงทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง เพราะมีขนาดเล็ก
โดยแต่เดิมนั้น แอลลิเกเตอร์มีจำนวนสมาชิกของวงศ์มากกว่านี้ แต่ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ซึ่งปัจจุบันในสองวงศ์ย่อยนี้รวมกันแล้วมีจำนวนเพียง 8 ชนิดเท่านั้น
วงศ์เต่าคองู

| วงศ์เต่าคองู ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: อัลเบียน-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

เต่าคองู (Chelodina longicollis) เต่าชนิดหนึ่งในวงศ์นี้ พบในปาปัวนิวกินี และออสเตรเลีย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
อันดับ:: Testudines
อันดับย่อย:: Pleurodira
วงศ์:: Chelidae Gray, 1831

สกุล
 Acanthochelys  Gray, 1873  Chelodina  Fitzinger, 1826  Chelus  Duméril, 1806  Elseya  Gray, 1867  Emydura  Bonaparte, 1836  Hydromedusa  Wagler, 1830  Phrynops  Wagler, 1830  Platemys  Wagler, 1830  Pseudemydura  Siebenrock, 1901  Rheodytes  Legler and Cann, 1980 
วงศ์เต่าคองู (อังกฤษ: Austro-american side-necked turtles, Snake-necked turtles) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chelidae
เป็นเต่าที่อยู่ในอันดับย่อย Pleurodira หรือ เต่าที่สามารถเบนหัวไปข้างด้านข้างหรือแนวราบของลำตัวได้ มีลักษณะเด่น คือ มีขอบด้านท้ายของกะโหลกเว้ามาก มีกระดูกพาไรทัลและกระดูกสควาโมซัล ส่วนกระดูกควาดาโทจูกัลลดรูปไป การหุบปากหรือการอ้าขากรรไกรล่างเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อที่ผ่านไปบนก้านกระดูกพอเทอรีกอยด์ และขากรรไกรติดกับพื้นผิวของก้านกระดูกพอเทอรีกอยด์ซึ่งไม่มีซัยโนเวียลแคปซูล แต่มีท่อคล้ายถุงซึ่งภายในมีของเหลวและเจริญของช่องปากเข้ามาทำหน้าที่ทดแทน กระดองท้องไม่มีกระดูกมีโสพลาสทรอน แต่มีกระดูกพลาสทรอนชิ้นใหญ่เจริญไปเชื่อมต่อกับขอบนอกของกระดองหลังที่มีร่องแบ่งเป็นกระดูกชิ้นเล็กจำนวน 11 คู่ กระดูกเชิงกรานเชื่อมติดกับกระดองท้องมั่นคงและกระดูกอิเลียมไม่มีก้านกระดูกธีเลียล
เต่าในวงศ์นี้มีความยาวของกระดองประมาณ 15 เซนติเมตร จนถึง 50 เซนติเมตร กระดองหลังแบนราบ ส่วนใหญ่เป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำจืดเป็นหลัก พบบางชนิดบ้างในน้ำกร่อย ในบางชนิดมีพฤติกรรมฝังตัวอยู่ใต้โคลนในฤดูแล้งคล้ายการจำศีล หลายสกุลมีคอยาวมาก กินอาหารด้วยวิธีการดูด
พบทั้งหมด 10 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 50 ชนิด กระจายพันธุ์ทั้งในประเทศออสเตรเลีย, เกาะนิวกินี และทวีปอเมริกาใต้ มีหลายชนิดนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง เช่น เต่ามาตามาต้า (Chelus fimbriata), เต่าคองู (Chelodina longicollis) เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.jcvi.org/reptiles/families/chelidae.php เก็บถาวร 2009-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วงศ์ย่อยตะพาบหับ

| วงศ์ย่อยตะพาบหับ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ยุคครีเทเชียสตอนปลายถึงปัจจุบัน, 70> 6–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ตะพาบหับอินเดีย Lissemys punctata

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: เต่า Testudines
อันดับย่อย:: อันดับย่อยเต่า Cryptodira
วงศ์:: วงศ์ตะพาบ Trionychidae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยตะพาบหับ Cyclanorbinae Lydekker, 1889

วงศ์ย่อยตะพาบหับ (อังกฤษ: Flap-shelled turtle; ชื่อวิทยาศาสตร์: Cyclanorbinae) เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับเต่า ในวงศ์ Trionychidae หรือตะพาบ
ลักษณะโดยรวมของตะพาบในวงศ์ย่อยนี้คือ กระดูกฮัยโปพลาสทรอนเชื่อมรวมกับกระดองท้อง และกระดองท้องมีแผ่นกระดูกบริเวณต้นขา มีขนาดกระดองตั้งแต่ 30-60 เซนติเมตร จึงจัดเป็นตะพาบขนาดเล็ก อาศัยอยู่ในน้ำจืดและหากินตามพื้นล่างของแหล่งน้ำ ว่ายน้ำเพื่อเสาะแสวงหาอาหารหรือฝังตัวอยู่ในโคลนเพื่อรอเหยื่อให้เข้ามาใกล้ กินได้ทั้งสัตว์มีกระดูกสันหลัง เช่น ปลา และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น กุ้ง, ปู หรือหอย
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่แถบซาฮาราและแอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ และอนุทวีปอินเดีย สำหรับในประเทศไทยมีตะพาบในวงศ์ย่อยนี้เพียงชนิดเดียว คือ ตะพาบหับพม่า
สกุล

วงศ์ย่อยตะพาบหับแบ่งออกเป็นสามสกุลดังนี้
Cyclanorbis Gray, 1845
Cycloderma W. Peters, 1854
Lissemys M.A. Smith, 1931
และยังมีหนึ่งสกุลก่อนประวัติศาสตร์ที่สูญพันธุ์ ซึ่งรู้จักจากส่วนที่เหลือของฟอสซิลเป็น: Nemegtemys Danilov et al., 2014 จากมองโกเลียในยุคครีเทเชียส
อ่านเพิ่ม

Lydekker R (1889). Catalogue of the Fossil Reptilia and Amphibia in the British Museum (Natural History). Part III. Containing the Order Chelonia. London: Trustees of the British Museum (Natural History). (Taylor and Francis, printers). xviii + 239 pp. (Cyclanorbinae, new subfamily, p. x).
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q649575  Wikispecies: Cyclanorbinae  Fossilworks: 289009  ITIS: 948963
วงโคจรต่ำของโลก

ภาพแสดงทิศทางการยิงวัตถุ และความเป็นไปได้ที่จะเข้าสู่วงโคจร
วงโคจรระดับต่างๆ รอบโลก เขตสีเขียวคือเขตวงโคจรต่ำของโลก
วงโคจรต่ำของโลก (อังกฤษ: Low Earth Orbit; LEO) เป็นคำที่ใช้หมายถึงวงโคจรในระดับโลกัสที่ออกจากพื้นผิวโลกไปไม่เกินระดับ 2,000 กิโลเมตร โดยทั่วไประดับที่ยอมรับกันคือที่ความสูงระหว่าง 160-2000 กิโลเมตรเหนือพื้นผิวโลก
วงโคจรผ่านบรรยากาศ

การเคลื่อนที่รอบเทหวัตถุโดยอยู่ต่ำกว่าเส้นคาร์มัน
วงโคจรผ่านบรรยากาศ (อังกฤษ: transatmospheric orbit; TAO ) เป็นวงโคจรรอบเทหวัตถุซึ่งจุดต่ำจุดของวงโคจรตัดกับเส้นกำหนดแนวเขตชั้นบรรยากาศ โดยทั่วไป นิยามของวงโคจรผ่านบรรยากาศใช้เส้นคาร์มันที่ความสูง 100 km (62 mi) ตามที่กำหนดโดยสหพันธ์กีฬาทางอากาศนานาชาติเป็นตัวแบ่งแยกระหว่างวงโคจรผ่านบรรยากาศกับวงโคจรต่ำของโลก แต่นิยามอย่างเช่นความสูง 50 mi (80 km) ที่กำหนดโดยสหรัฐก็ถูกใช้เช่นกัน วงโคจรเช่นดังกล่าวจะได้รับแรงต้านบรรยากาศมาก ทำให้เกิดการเสื่อมวิถีโคจรอย่างรวดเร็ว
ดาวเทียมบางส่วนนั้นอยู่ในวงโคจรผ่านบรรยากาศ โดยทั่วไปแล้วเกิดจากข้อขัดข้องในการส่งขึ้น ด้วยลักษณะของวงโคจรผ่านบรรยากาศที่ทำให้วัตถุในวิถีเกิดการเสื่อมวิถีโคจรอย่างรวดเร็ว จึงทำให้ประโยชน์ในการนำไปใช้มีจำกัด โดยมีตัวอย่างการใช้เช่นการทดสอบการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของเครื่องบินอวกาศไอเอกซ์วี ซึ่งถูกส่งไปยังวงโคจรผ่านบรรยากาศที่มีจุดต่ำสุดที่ 76 km (47 mi) และจุดสูงสุดที่ 416 km (258 mi)
วงศ์ย่อยแมว

| วงศ์ย่อยแมว ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไมโอซีนยุคสุดท้าย (9 ล้านปีก่อน) -ปัจจุบัน |
| --- | --- |

เสือไฟ (Catopuma หรือ Pardofelis temminckii) พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย ตั้งแต่เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และบางส่วนของเอเชียตะวันออก

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ Carnivora
อันดับย่อย:: เฟลิฟอเมีย Feliformia
วงศ์:: เสือและแมว Felidae
วงศ์ย่อย:: แมว Felinae Fischer de Waldheim, 1817

สกุล
 Acinonyx  Caracal  Catopuma  Felis  Leopardus  Nimravides  Leptailurus  Lynx  Otocolobus  Pardofelis  Prionailurus  Profelis  Puma
ชื่อพ้อง
 Acinonychinae Pocock, 1917
วงศ์ย่อยแมว หรือ วงศ์ย่อยเสือเล็ก (อังกฤษ: Cats) เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์แมว (Felidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Felinae
ลักษณะโดยรวมของสัตว์ในวงศ์ย่อยนี้ คือ เป็นเสือขนาดเล็กหรือชื่อสามัญนิยมเรียกว่า "แมว" มีลักษณะเด่น คือ ตีนมีซองหุ้มเล็บ แต่กระดูกกล่องเสียงไม่มีแถบเส้นเสียง จึงคำรามไม่ได้  จึงร้องได้แต่เป็นเสียงธรรมดา โดยขนาดใหญ่ที่สุด คือ เสือชีตาห์ ที่พบในทวีปแอฟริกา (บางข้อมูลก็จัดให้แยกเป็นวงศ์ย่อยออกไป) และสิงโตภูเขา ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ สัตว์ในวงศ์ย่อยนี้ที่เก่าที่สุดที่มีการบันทึกไว้ได้ คือ Felis attica ที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคไมโอซีนยุคสุดท้าย (9 ล้านปีก่อน) ในแถบยูเรเชียตะวันตก เป็นวงศ์ย่อยที่แยกออกมาจากวงศ์ Pantherinae หรือเสือใหญ่ หรือเสือที่คำรามได้ เมื่อ 11.5 ล้านปีก่อน
การจำแนก

| --- | --- |
 สกุล Acinonyx Brookes, 1828 Acinonyx aicha Geraads, 1997 †  Acinonyx intermedius Thenius, 1954 †  Acinonyx jubatus Schreber, 1775  Acinonyx kurteni Christiansen and Mazák, 2008 †  Acinonyx pardinensis Croizet e Joubert, 1928 †  สกุล Caracal Gray, 1843 Caracal caracal Schreber, 1776  สกุล Catopuma Severtzov, 1858 Catopuma badia Gray, 1874  Catopuma temminckii Vigors & Horsfield, 1827  สกุล Felis Linnaeus, 1758 Felis attica  Wagner, 1857 †  Felis bieti Milne-Edwards, 1892  Felis catus Linnaeus, 1758  Felis chaus Schreber, 1777  Felis lunensis Martelli, 1906 †  Felis margarita Loche, 1858  Felis nigripes Burchell, 1824  Felis silvestris Schreber, 1775  สกุล Leopardus Gray, 1842 Leopardus braccatus Cope, 1889  Leopardus colocolo Molina, 1782  Leopardus geoffroyi d'Orbigny & Gervais, 1844  Leopardus guigna Molina, 1782  Leopardus jacobitus Cornalia, 1865  Leopardus pajeros Desmarest, 1816  Leopardus pardalis Linnaeus, 1758  Leopardus tigrinus Schreber, 1775  Leopardus wiedii Schinz, 1821:  สกุล Leptailurus Severtzov, 1858 Leptailurus serval Schreber, 1776  สกุล Lynx Kerr, 1792 Lynx canadensis Kerr, 1792  Lynx lynx Linnaeus, 1758  Lynx pardinus Temminck, 1827  Lynx rufus Schreber, 1777  สกุล †Miracinonyx †Miracinonyx trumani  †Miracinonyx inexpectatus  †Miracinonyx studeri  สกุล †Nimravides †Nimravides catacopsis  †Nimravides pedionomus  †Nimravides hibbardi  †Nimravides galiani  †Nimravides thinobates  สกุล Otocolobus Otocolobus manul Pallas, 1776  สกุล Pardofelis Severtzov, 1858  Pardofelis marmorata Martin, 1837  สกุล Prionailurus Severtzov, 1858 Prionailurus bengalensis Kerr, 1792  Prionailurus iriomotensis Imaizumi, 1967  Prionailurus planiceps Vigors & Horsfield, 1827  Prionailurus rubiginosus Geoffroy Saint-Hilaire, 1831  Prionailurus viverrinus Bennett, 1833  สกุล Profelis Severtzov, 1858 Profelis aurata Temminck, 1827  สกุล Puma Jardine, 1834 Puma concolor Linnaeus, 1771  Puma yagouaroundi Geoffroy, 1803
วงศ์อิกัวนา

| วงศ์อิกัวนา |
| --- | --- |

อิกัวนาฟิจิ (Brachylophus fasciatus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Lacertilia
อันดับฐาน:: Iguania
วงศ์:: Iguanidae Oppel, 1811

วงศ์ย่อย
 8 วงศ์ (ดูในเนื้อหา)
วงศ์อิกัวนา (อังกฤษ: Iguana) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานประเภทกิ้งก่าวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อว่า Iguanidae มีลักษณะเด่น คือ ทุกชนิดมีรยางค์ขา มีเกล็ดปกคลุมด้านหลังและด้านท้องของลำตัว บางชนิดมีเกล็ดขนาดใหญ่และเรียงตัวซ้อนเหลื่อมกันและบางชนิดมีเกล็ดขนาดเล็กและเรียงตัวต่อเนื่องกัน ไม่มีกระดูกในชั้นหนัง กระดูกหัวไหล่มีกระดูกอินเตอร์คลาวิเคิลเป็นรูปตัวที (T) และมีกระดูกไหปลาร้ารูปร่างโค้ง ส่วนใหญ่มีหางยาวและบางชนิดสามารถปล่อยให้หลุดจากลำตัวได้ แต่ตำแหน่งในการปล่อยหางไม่แน่นอน พื้นผิวด้านนอกของลิ้นมีตุ่ม ฟันที่ขากรรไกรเกาะติดกับร่องที่ขอบด้านในของกระดูก กระดูกพเทอรีกอยด์มีฟันหรือไม่มีฟัน
วงศ์อิกัวนาแบ่งออกได้เป็น 8 วงศ์ย่อย แบ่งออกได้เป็น 44 สกุล และพบมากกว่า 672 ชนิด โดยชนิดที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ อิกัวนาเขียว  (Iguana iguana) ที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง และอิกัวนาทะเล (Amblyrhynchus cristatus) ที่อาศัยอยู่ตามเกาะต่าง ๆ ในหมู่เกาะกาลาปากอส
การจำแนก

แบ่งได้เป็น 8 วงศ์ย่อย
Corytophaninae
Crotaphytinae
Hoplocercinae
Iguaninae
Oplurinae
Phrynosomatinae
Polychrotinae
Tropidurinae
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
วงศ์ย่อยเสือใหญ่

สำหรับวงดนตรี ดูที่ เสือใหญ่
| วงศ์ย่อยเสือใหญ่ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยไมโอซีนตอนปลาย - สมัยโฮโลซีน |
| --- | --- |

สมาชิกวงศ์ย่อยเสือใหญ่ (จากซ้าย): เสือจากัวร์, เสือดาว, สิงโต, เสือโคร่ง, เสือดาวหิมะ และ เสือลายเมฆ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Felidae
วงศ์ย่อย:: Pantherinae Pocock, 1917

สกุล
 Neofelis  Panthera
ชื่อพ้อง
 Neofelina Kalandadze & Rautian, 1992  Neofelinae Kretzoi, 1929  Pantherini Kalandadze, 1992
วงศ์ย่อยเสือใหญ่ หรือ วงศ์ย่อยเสือ (อังกฤษ: Panther, Big cat) เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์เสือและแมว (Felidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pantherinae
ลักษณะโดยรวมของสัตว์ในวงศ์ย่อยนี้ คือ เป็นเสือขนาดใหญ่ ที่อุ้งตีนมีซองหุ้มเล็บได้ทั้งหมด ในลำคอมีกระดูกกล่องเสียงชิ้นกลางดัดแปลง มีลักษณะเป็นแถบเส้นเอ็นสั่นไหวได้ดี จึงสามารถใช้ส่งเสียงร้องดัง ๆ ได้ ที่เรียกว่า คำราม
จากการศึกษาพบว่า วงศ์ย่อยนี้แยกออกมาจากวงศ์ย่อย Felinae เมื่อ 60 ล้านปีก่อน และจากการวิเคราะห์ดีเอ็นเอพบว่า เสือดาวหิมะ เป็นรากฐานของเสือในวงศ์ย่อยนี้ทั้งหมด นอกจากนี้ยังพบหลักฐานที่บ่งชี้ว่ามีจีโนมที่แตกต่างกันของเสือและแมวในวงศ์นี้
โดยเสือที่อยู่ในวงศ์ย่อยนี้ แบ่งออกได้เป็น 3 สกุล 7 ชนิด พบกระจายพันธุ์ทั้งในทวีปเอเชียและแอฟริกา และพบเพียงชนิดเดียวในทวีปอเมริกาใต้
การจำแนก

| สกุล | สายพันธุ์ | บัญชีแดงไอยูซีเอ็นสถานะ และ การกระจาย |
| --- | --- | --- |
| Panthera Oken, 1816 | เสือโคร่ง (P. tigris) (Linnaeus, 1758)  | EN  |
| Panthera Oken, 1816 | สิงโต (P. leo) (Linnaeus, 1758)  | VU  |
| Panthera Oken, 1816 | เสือจากัวร์ (P. onca) (Linnaeus, 1758)  | NT  |
| Panthera Oken, 1816 | เสือดาว (P. pardus) (Linnaeus, 1758)  | VU  |
| Panthera Oken, 1816 | เสือดาวหิมะ (P. uncia) (Schreber, 1775)  | VU  |
| Neofelis Gray, 1867 | เสือลายเมฆ (N. nebulosa) (Griffith, 1821)  | VU  |
| Neofelis Gray, 1867 | เสือลายเมฆบอร์เนียว (N. diardi) (Cuvier, 1823)  | VU  |
การจำแนก > ชากฟอสซิล

†Panthera gombaszoegensis
†Panthera shawi
†Panthera spelaea
†Panthera atrox
†Panthera palaeosinensis
†Panthera zdanskyi
†Panthera blytheae
†Panthera youngi
วงศ์ย่อยปลาหมอสีแอฟริกา

| วงศ์ย่อยปลาหมอสีแอฟริกา |
| --- | --- |

Pseudocrenilabrus multicolor

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: Cichliformes Cichliformes
วงศ์:: Cichlidae Cichlidae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยปลาหมอสีแอฟริกา Pseudocrenilabrinae Fowler, 1934

Tribes
 Chromidotilapiini  Cyprichromini  Ectodini  Haplochromini  Hemichromini  Lamprologini  Limnochromini  Tilapiini  Tropheini  Tylochromini  และดูข้อความ
วงศ์ย่อยปลาหมอสีแอฟริกา (อังกฤษ: African cichlid) เป็นวงศ์ย่อยของปลาน้ำจืดและปลาน้ำกร่อยกระดูกแข็งในวงศ์ Cichlidae หรือปลาหมอสี  ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pseudocrenilabrinae
เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภูมิภาคตะวันออกกลางจนถึงแอฟริกากลาง สามารถแบ่งออกได้เป็นเผ่าต่าง ๆ หลายเผ่า และหลายสกุล โดยแหล่งที่พบที่ใหญ่ที่สุด คือ ทะเลสาบมาลาวี และทะเลสาบแทนกันยีกา รวมถึงทะเลสาบวิกตอเรีย ซึ่งเป็นปลาที่ใช้รับประทานเป็นอาหารในท้องถิ่น และส่งออกไปจำหน่ายเป็นปลาเศรษฐกิจทั่วโลก รวมถึงการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย  ซึ่งปลาในวงศ์นี้ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ปลาไจแอนท์แทนกันยีกา (Boulengerochromis microlepis) ที่มีความยาวได้ถึง 90 เซนติเมตร ก็อยู่รวมในวงศ์ย่อยนี้ด้วย
ปลาที่อยู่ในวงศ์ย่อยนี้มีความหลากหลายมากมายทั้งสกุล และชนิด (คาดว่ามีประมาณ 1,900 ชนิด และ 400 ชนิด กินสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ และสาหร่ายหรือตะไคร่น้ำเป็นอาหาร) มีพฤติกรรมความเป็นอยู่แตกต่างกันออกไป หลายสกุล หลายชนิดวางไข่ไว้ในเปลือกหอยฝาเดียว บางชนิดก็แทะเล็มตะไคร่น้ำและสาหร่ายตามโขดหินเป็นอาหาร ด้วยฟันขนาดเล็ก ๆ แหลมคมหลายชุด ที่มีความแตกต่างกัน ซึ่งทำให้มีการกินอาหารแตกต่างกันไป เช่น กัด, ขูด, ดูด และกลืน บางชนิดก็ล่าปลาขนาดเล็กและปลาหมอสีด้วยกันเป็นอาหาร ด้วยการอยู่นิ่ง ๆ กับที่ หรือฝังตัวอยู่ใต้ทราย หรือแม้กระทั่งแกล้งทำเป็นตาย ด้วยการหยุดการทำงานของช่องเหงือกเพื่อหายใจ บางชนิดก็กินเกล็ดปลาอื่นเป็นอาหาร
ขณะที่หลายชนิดมีพฤติกรรมฟักลูกปลาไว้ในปาก แต่ก็ต้องเลี้ยงลูกจำพวกอื่นไปด้วย เช่น ปลาหนังขนาดใหญ่บางชนิด โดยเฉพาะในวงศ์ปลากดคัดคู (Mochokidae) โดยที่ไม่รู้เลยว่านั่นไม่ใช่ลูกของตัว และลูกปลาหนังนั้นก็จะกินลูกปลาหมอสีขณะที่อยู่ในปากด้วย
สกุล

The subfamily Pseudocrenilabrinae has been arranged as follows by some authorities
อ่านเพิ่ม

I. P. Farias, G. Orti, A. Meyer: Total Evidence: Molecules, Morphology, and the Phylogenetics of Cichlid Fishes, Journal of Experimental Zoology (Mol Dev Evol) 288:76–92 (2000)  PDF
"Cichlidae". FishBase. Ed. Ranier Froese and Daniel Pauly. Nov 2006 version. N.p.: FishBase, 2006.
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Pseudocrenilabrinae
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q134254  Wikispecies: Pseudocrenilabrinae  Fossilworks: 367050  iNaturalist: 503896  NBN: NHMSYS0000544728  NCBI: 318546  WoRMS: 267090
วงศ์เต่าสแนปปิ้ง

| วงศ์เต่าสแนปปิ้ง ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ครีเทเชียสตอนต้น-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

เต่าอัลลิเกเตอร์ (Macrochelys temminckii) เป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Testudines
อันดับย่อย:: Cryptodira
วงศ์:: Chelydridae Gray, 1831
สกุล::  Acherontemys †  Chelydra Schweigger, 1812  Chelydrops †  Chelydropsis †  Gafsachelys †  Hoplochelys †  Macrochelys Gray, 1856 

ชนิด
 3 ชนิด
วงศ์เต่าสแนปปิ้ง (อังกฤษ: Snapping turtle) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าขนาดใหญ่ วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chelydridae
ลักษณะสำคัญของเต่าในวงศ์นี้ คือ เป็นเต่าน้ำจืดขนาดใหญ่ มีส่วนหัวและขาที่ใหญ่จนไม่สามารถหดเข้าในกระดองได้ กระดองหลังแบนและกว้าง ส่วนกระท้องท้องเล็กมาก ก้านกระดูกไปเชื่อมต่อกับขอบกระดองหลังตรึงแน่น ด้านท้ายของกะโหลกเว้ามาก หางยาว จึงเป็นเต่าที่ว่ายน้ำไม่ได้ดีนัก จึงใช้การเคลื่อนไหวด้วยการเดินใต้น้ำแทน การหุบขากรรไกรล่างเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อที่ผ่านไปบนก้านกระดูกโพรโอติก และขากรรไกรติดกับพื้นผิวของก้านกระดูกโพรโอติกที่อยู่ในซัยโนเวียลแคปซูล  ขอบนอกของกระดองหลังมีร่องที่แบ่งเป็นกระดูกชิ้นเล็กจำนวน 11 คู่ กระดูกเชิงกรานเชื่อมติดกับกระดองท้องในลักษณะยืดหยุ่นได้
ซึ่งเต่าในวงศ์นี้มีลักษณะคล้ายคลึงกับเต่าในวงศ์ Platysternidae หรือ เต่าปูลู ที่พบในทวีปเอเชีย ซึ่งมีขนาดเล็กกว่ามาก ซึ่งในบางข้อมูลได้จัดรวมทั้ง 2 วงศ์นี้ให้อยู่ด้วยกัน แต่เป็นวงศ์ย่อยของกันและกัน
เต่าสแนปปิ้ง สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 สกุล (ดูในตาราง)  เป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำเป็นหลัก ด้วยวิธีการฉกเหยื่อด้วยกรามที่ทรงพลังด้วยความรุนแรงและรวดเร็ว อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือ ถือเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ยังมีชีวิตอยู่ เพราะได้ปรากฏขึ้นมาเป็นโลกเป็นเวลานานถึง 90 ล้านปีแล้ว และเหลือสมาชิกที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์อยู่แค่ไม่กี่ชนิดเท่านั้น
ดูเพิ่ม

Platysternidae
วยาคติ

วยาคติ หรือ  (อังกฤษ: ageism, agism) คือการเหมารวมหรือการเลือกปฏิบัติต่อบุคคลหรือกลุ่มบุคคลด้วยเหตุแห่งอายุหรือวัยซึ่งอาจเกิดขึ้นอย่างลำลองหรืออย่างเป็นระบบ ศัพท์ ageism ได้รับการบัญญัติขึ้นในปี พ.ศ. 2512 โดยรอเบิร์ต นีล บัตเลอร์ แพทย์และนักพฤฒาวิทยาชาวอเมริกัน เพื่ออธิบายการเลือกปฏิบัติต่อผู้อาวุโสในทำนองเดียวกันกับลัทธิกีดกันทางเพศและอคติทางเชื้อชาติ บัตเลอร์นิยามว่า "วยาคติ" เป็นการรวมกันขององค์ประกอบที่เชื่อมโยงกันสามองค์ประกอบ ได้แก่ ทัศนคติเดียดฉันท์ผู้สูงอายุ วัยสูงอายุ และกระบวนการเปลี่ยนตามวัย, การเลือกปฏิบัติต่อผู้สูงอายุ, แนวปฏิบัติและนโยบายเชิงสถาบันที่ทำให้การเหมารวมผู้สูงอายุดำเนินไปอย่างไม่จบสิ้น
ศัพท์นี้ยังใช้กล่าวถึงความเดียดฉันท์และการเลือกปฏิบัติต่อวัยรุ่นและเด็ก เช่น การปฏิเสธสิทธิ์บางประการที่มักสงวนไว้สำหรับผู้ใหญ่ (อย่างสิทธิ์ในการออกเสียงลงคะแนน สิทธิ์ในการดำรงตำแหน่งทางการเมือง สิทธิ์ในการซื้อและการดื่มแอลกอฮอล์ สิทธิ์ในการซื้อและสูบบุหรี่หรือกัญชา สิทธิ์ในการแต่งงาน สิทธิ์ในการเป็นเจ้าของปืน สิทธิ์ในการพนัน สิทธิ์ในการยินยอมหรือปฏิเสธการรักษาพยาบาล สิทธิ์ในการลงนามในสัญญา ฯลฯ) การเพิกเฉยต่อความคิดเห็นของพวกเขาเนื่องจากถือว่า "ยังเด็กเกินไป" หรือการทึกทักว่าพวกเขาควรประพฤติตนในลักษณะบางอย่างให้สมกับอายุ อย่างไรก็ตาม ศัพท์นี้ส่วนใหญ่มักใช้ในสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติต่อผู้สูงอายุ ผู้สูงอายุเองก็อาจมีวยาคติได้อย่างลึกซึ้งจากการซึมซับภาพเหมารวมในแง่ลบเกี่ยวกับความสูงวัยมาทั้งชีวิต ความกลัวตาย ความกลัวความพิการ และการพึ่งพิงผู้อื่นเป็นสาเหตุหลักของวยาคติ โดยการหลีกเลี่ยง การแบ่งแยก และการปฏิเสธผู้สูงอายุเป็นกลไกการรับมือที่ช่วยให้ผู้คนเลี่ยงการคิดถึงความตายของตนเอง
วงศ์เขียดงู

| วงศ์เขียดงู |
| --- | --- |

เขียดงูไม่ทราบชนิด (Ichthyophis sp.)

ส่วนหาง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Gymnophiona
วงศ์:: Ichthyophiidae Taylor, 1968

สกุล
 Caudacaecilia   Ichthyophis
วงศ์เขียดงู (อังกฤษ: Asiatic tailed caecilian, Fish caecilian; วงศ์: Ichthyophiidae) เป็นวงศ์ของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกในอันดับ Gymnophiona ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ichthyophiidae
มีลักษณะโดยรวม คือ มีกระดูกกะโหลกเชื่อมรวมกันมากขึ้นและไม่มีปล้องลำตัวจำนวนมากและเป็นลักษณะเด่น ประกอบด้วยปล้องลำตัวปฐมภูมิ ปล้องลำตัวทุติยภูมิ และปล้องลำตัวตติยภูมิ มีเกล็ดอยู่ในร่องปล้องลำตัวส่วนมาก ตาอยู่ในร่องของกระดูกใต้ผิวหนังแต่มองเห็นได้ชัดเจน ปากอยู่ที่ปลายสุดของหัวหรือต่ำลงมาเล็กน้อย ช่องเปิดของหนวดอยู่ระหว่างตากับช่องเปิดจมูกแต่อยู่ใกล้กับตามากกว่า ส่วนหางมีลักษณะคล้ายกับเขียดงูในวงศ์ Rhinatrematidae ที่พบในอเมริกาใต้
มีความยาวเฉลี่ยประมาณ 20-30 เซนติเมตร แต่บางชนิด เช่น Caudacaecilia nigroflava และIchthyophis glutinosus มีความยาวลำตัวประมาณ 40-50 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในโพรงดิน ตัวเมียวางไข่ในโพรงดินใกล้กับแหล่งน้ำและเฝ้าดูแลไข่จนกระทั่งตัวอ่อนออกจากไข่ ตัวอ่อนเมื่อออกจากไข่แล้วจะลงสู่แหล่งน้ำและอาศัยอยู่ในน้ำในช่วงต้นของวงจรชีวิต
แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล พบราว 37 ชนิด พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย เช่น อินเดีย, ศรีลังกา, เอเชียอาคเนย์, ฟิลิปปิน, มาเลเซีย, บอร์เนียว, สุมาตรา เป็นต้น ในประเทศไทยล้วนแต่พบเฉพาะในวงศ์นี้ราว 7 ชนิด เช่น เขียดงูดำ (Caudacaecilia larutensis), เขียดงูเกาะเต่า (Ichthyophis kohtaoensis), เขียดงูดอยสุเทพ (I. youngorum) เป็นต้น
อนุกรมวิธาน

สกุล Caudacaecilia
เขียดงูมลายู (Caudacaecilia asplenia)
เขียดงูดำ (Caudacaecilia larutensis)
Caudacaecilia nigroflava
Caudacaecilia paucidentula
Caudacaecilia weberi
สกุล Ichthyophis
เขียดงูหัวแหลม (Ichthyophis acuminatus)
Ichthyophis atricollaris
Ichthyophis bannanicus
Ichthyophis beddomei
Ichthyophis bernisi
Ichthyophis biangularis
Ichthyophis billitonensis
เขียดงูบอมเบย์ (Ichthyophis bombayensis)
Ichthyophis dulitensis
Ichthyophis elongatus
Ichthyophis glandulosus
Ichthyophis glutinosus
Ichthyophis humphreyi
Ichthyophis husaini
Ichthyophis hypocyaneus
เขียดงูชวา (Ichthyophis javanicus)
เขียดงูเกาะเต่า (Ichthyophis kohtaoensis)
เขียดงูลาว (Ichthyophis laosensis)
Ichthyophis longicephalus
Ichthyophis malabarensis
เขียดงูมินดาเนา (Ichthyophis mindanaoensis)
Ichthyophis mochrous
Ichthyophis orthoplicatus
Ichthyophis paucisulcus
Ichthyophis peninsularis
Ichthyophis pseudangularis
เขียดงูสิกขิม (Ichthyophis sikkimensis)
เขียดงูสิงคโปร์ (Ichthyophis singaporensis)
Ichthyophis subterrestris
เขียดงูสุมาตรา (Ichthyophis sumatranus)
เขียดงูศุภชัย (Ichthyophis supachaii)
เขียดงูสามสี (Ichthyophis tricolor)
เขียดงูดอยสุเทพ (Ichthyophis youngorum)
วลีติดปาก

วลีติดปาก หรือ สำนวนติดปาก (อังกฤษ: catch phrase หรือ catchphrase) เป็นวลีหรือสำนวนที่ยอมรับกันที่มีความหมายที่เป็นที่เข้าใจกันเพราะการใช้กันบ่อย วลีหรือสำนวนเหล่านี้มักจะมาจากวัฒนธรรมสมัยนิยมหรือจากศิลปะ และมักจะแพร่หลายโดยสื่อมวลชนต่าง ๆ เช่นทางวรรณกรรมและสิ่งพิมพ์ ภาพยนตร์ โทรทัศน์ และวิทยุ และรวมทั้งโดยปากต่อปาก วลีหรือสำนวนเหล่านี้บางส่วนก็กลายเป็น “เอกลักษณ์” ประจำตัวผู้เริ่มใช้หรือตัวละครที่เป็นที่เริ่มของวลีหรือสำนวนไปโดยปริยาย ข้อหลังนี้มักจะเกิดขึ้นกับนักแสดงตลก
ตัวอย่างของวลีติดปาก เช่น "สามเพลงตกม้าตาย" ซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงอธิบายว่า เป็นฝีปากของเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ในการแปลเรื่องสามก๊ก