stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฝุ่นควันในภาคเหนือของประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

รายงานข่าวอากาศเชียงใหม่ มลพิษสูงกว่าอเมริกา เก็บถาวร 2014-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1 2 3
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-17. สืบค้นเมื่อ 2012-03-15.
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-14. สืบค้นเมื่อ 2022-05-27.
↑  http://www.manager.co.th/Local/ViewNews.aspx?NewsID=9550000030638%5Bลิงก์เสีย%5D
↑  http://news.thaipbs.or.th/video/%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%9D%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%9E%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%87-%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2-400-%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%A1%5Bลิงก์เสีย%5D
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-03-10.
↑  http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1331276258&grpid=&catid=19&subcatid=1906
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-17. สืบค้นเมื่อ 2012-03-17.
↑  http://www.nationchannel.com/main/news/social/20120316/27821364/ลำปางพบเผาป่าอีกระลอก/%5Bลิงก์เสีย%5D
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-19. สืบค้นเมื่อ 2012-03-18.
↑  "สถานการณ์มลพิษหมอกควันในพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทย - 31 มีนาคม 2555". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-17. สืบค้นเมื่อ 2012-04-01.
↑  "สถานการณ์มลพิษหมอกควันในพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทย - 1 เมษายน 2555". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-17. สืบค้นเมื่อ 2012-04-01.
พ.ศ. 404

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -1  0  1
ปี::  401  402  403  404  405  406  407
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 404
ปฏิทินกริกอเรียน: 140 BC
Ab urbe condita: 614
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4611
ปฏิทินบาไฮ: −1983 – −1982
ปฏิทินเบงกอล: −732
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 811
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 405
ปฏิทินพม่า: −777
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5369–5370
ปฏิทินจีน: 庚子年 (ชวดธาตุโลหะ) 2557 หรือ 2497     — ถึง — 辛丑年 (ฉลูธาตุโลหะ) 2558 หรือ 2498
ปฏิทินคอปติก: −423 – −422
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1027
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −147 – −146
ปฏิทินฮีบรู: 3621–3622
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −83 – −82
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2962–2963
ปฏิทินโฮโลซีน: 9861
ปฏิทินอิกโบ: −1139 – −1138
ปฏิทินอิหร่าน: 761 BP – 760 BP
ปฏิทินอิสลาม: 784 BH – 783 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 2194
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2051 ก่อน ROC 民前2051年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 404 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 140
เหตุการณ์

9 มีนาคม — หลิวเช่อ เข้าพิธีราชาภิเษกเป็น จักรพรรดิฮั่นอู่
วันเกิด

ฮั่ว ชฺวี่ปิ้ง นายพลแห่งราชวงศ์ฮั่น (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 428)
พ.ศ. 403

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -1  0  1
ปี::  400  401  402  403  404  405  406
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 403
ปฏิทินกริกอเรียน: 141 BC
Ab urbe condita: 613
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4610
ปฏิทินบาไฮ: −1984 – −1983
ปฏิทินเบงกอล: −733
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 810
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 404
ปฏิทินพม่า: −778
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5368–5369
ปฏิทินจีน: 己亥年 (กุนธาตุดิน) 2556 หรือ 2496     — ถึง — 庚子年 (ชวดธาตุโลหะ) 2557 หรือ 2497
ปฏิทินคอปติก: −424 – −423
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1026
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −148 – −147
ปฏิทินฮีบรู: 3620–3621
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −84 – −83
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2961–2962
ปฏิทินโฮโลซีน: 9860
ปฏิทินอิกโบ: −1140 – −1139
ปฏิทินอิหร่าน: 762 BP – 761 BP
ปฏิทินอิสลาม: 785 BH – 784 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 2193
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2052 ก่อน ROC 民前2052年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 403 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 141
เหตุการณ์

9 มีนาคม — จักรพรรดิฮั่นอู่ ขึ้นสืบราชบัลลังก์ปกครองราชวงศ์ฮั่น
วันถึงแก่กรรม

จักรพรรดิฮั่นจิง จักรพรรดิองค์ที่ 6 ของราชวงศ์ฮั่น (ประสูติ พ.ศ. 356)
พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์

พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ (Palestinian National Initiative;ภาษาอาหรับ: المبادرة الوطنية الفلسطنية al-Mubadara al-Wataniyya al-Filistiniyya) เป็นพรรคการเมืองในปาเลสไตน์ นำโดย ดร. มุสตาฟา บัรเฆาตี ก่อตั้งเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ในรอมัลลอหฺในเขตเวสต์แบงก์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองปาเลสไตน์ โดยประกาศตัวเป็นทางเลือกที่สามเพื่อประชาธิปไตย อยู่ระหว่างกลุ่มฟาตะห์ (ซึ่งถูกมองว่าคอรัปชั่นและไม่เป็นประชาธิปไตย) กับกลุ่มฮามาส (ที่ถูกมองว่าหัวรุนแรงและอิงศาสนา)
แนวคิด

พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์มีเป้าหมายของตนเองในการทำให้ปาเลสไตน์มีเอกภาพและเป็นประชาธิปไตย โดยเน้นที่ตัวแทนชาติปาเลสไตน์ ซึ่งต้องปรับปรุงรูปแบบให้มีประชาธิปไตยมากขึ้น และมีรัฐบาลที่มีตัวแทนจากทุกส่วนเข้าร่วม (รวมทั้งกลุ่มฮามาสที่นิยมอิสลาม) เพื่อยุติความวุ่นวายและความไร้ประสิทธิภาพของกฎหมายในการเมืองปาเลสไตน์
พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ต้องการให้มีทิศทางทางการเมืองเพียงทิศทางเดียวที่ถูกกำหนดอย่างเป็นประชาธิปไตย และนโยบายเดียวเพื่อให้ถึงเป้าหมาย พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์เชื่อว่าวิธีที่ใช้ควรรวมทั้งการสร้างกำลังทางทหารและดำเนินการเจรจาสันติภาพกันต่อไป หน่วยนี้ไม่มีกองกำลังฝ่ายทหารของตนเอง และไม่ใช้ความรุนแรง แม้จะสนับสนุนสิทธิในการต่อสู้เพื่อต่อต้านการรุกราน
ผู้สนับสนุนและผู้นำ

ผู้สนับสนุนพรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ส่วนมากเคยเป็นสมาชิกฝ่ายซ้ายของพรรคประชาชนปาเลสไตน์รวมทั้งองค์กรเอกชนและเอ็นจีโอที่ก่อตัวในเขตปกครองปาเลสไตน์ และเชื่อมต่อกับการสนับสนุนจากต่างชาติที่ส่งเสริมกลุ่มนี้ พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ได้รับการสนับสนุนจากชาวปาเลสไตน์พลัดถิ่นโดยเฉพาะในจอร์แดน เลบานอนและซีเรีย
ผลการเลือกตั้ง

มุสตาฟา บัรเฆาตีลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2548 โดยไม่มีคู่แข่งจากกลุ่มฮามาส ในขณะที่คู่แข่งจากองค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์คือมะห์มุด อับบาส ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าบัรเฆาตีได้คะแนนเสียง 19.48% ส่วนอับบาสได้คะแนนเสียง 62.52%
พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ยังคงดำเนินการต่อไปภายใต้กลุ่มปาเลสไตน์เอกราช ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติของปาเลสไตน์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2549 กลุ่มปาเลสไตน์เอกราชได้คะแนนเสียง 2.7% ได้ 2 ที่นั่ง หนึ่งในนั้นเป็นของบัรเฆาตี
ในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นช่วงแรกในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ได้รับชัยชนะ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2548 ได้เสียงส่วนใหญ่อยางน้อย 6 เขต โดยคะแนนเสียง 10% เป็นของคู่แข่งอย่างกลุ่มฟาตะห์หรือฮามาส ในช่วงที่สามของการเลือกตั้งในเวสต์แบงก์เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2548 พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ชนะการเลือกตั้งใน 18 จาก 104 เขต และได้ควบคุมการบริหาร 16 จาก 18 เขต
แหล่งข้อมูลอื่น

Palestinian National Initiative เก็บถาวร 2005-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Official web page
มรดกเลือดนางพญาหงส์

มรดกเลือดนางพญาหงส์ (浴火鳳凰, Pheonix from the ashes)  เป็นละครโทรทัศน์จากสถานีโทรทัศน์ ATV ของฮ่องกงออกอากาศเมื่อปี ค.ศ. 2006 และออกอากาศในประเทศไทยในปีนี้ทางช่อง ทรู เอเชียน ซีรีส์ของทรูวิชันส์ โดยเนื้อเรื่องกล่าวถึงความแค้นของ 2 ตระกูลและคน 2 รุ่น
ฝุ่นควัน

ฟ้าหลัวใน กัวลาลัมเปอร์
ฝุ่นควัน หรือ ฟ้าหลัว หรือ เมฆหมอก หรือ หมอกแดด (อังกฤษ: haze) หมายถึง ลักษณะของอากาศที่ประกอบด้วยอนุภาคขนาดเล็กที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า (เช่น  ฝุ่นละออง ควันจากไฟป่า ฝุ่นละอองจากยวดยานพาหนะในเมืองใหญ่ หรือไอเกลือจากทะเล) จำนวนมากล่องลอยอยู่ทั่วไป ทำให้มองเห็นอากาศเป็นฝ้าขาว ในบรรยากาศที่มีฝุ่นควันเกิดขึ้นจะทำให้ทัศนวิสัยลดลง
ดับเบิลยูเอ็มโอ ได้กำหนดลักษณะของสภาพอากาศที่ทำให้ทัศนวิสัยลดลงไว้เป็นหมวดหมู่ดังนี้คือ หมอก หมอกน้ำแข็ง หมอกไอน้ำ ไอน้ำ ฝุ่นควัน ควัน เถ้าภูเขาไฟ ฝุ่น ทราย และ หิมะ
สำหรับฝุ่นควันที่มีความหนาแน่นสูง ที่เกิดขึ้นจากมลภาวะที่ประกอบด้วยสารเคมีหรือโอโซนมักจะถูกเรียกว่าหมอกควัน และฝุ่นควันจะมีความแตกต่างจากหมอกทั่วไป คือหมอกนั้นเกิดจากการที่มีความชื้นสูงในอากาศ เช่น ตอนเช้า หรือหลังฝนตก แต่ฟ้าหลัวจะเกิดจากอนุภาคขนาดเล็ก และเกิดในขณะที่อากาศแห้ง
มลพิษทางอากาศ

ฝุ่นควันมักเกิดขึ้นเมื่อฝุ่นละอองและควันสะสมตัวในอากาศที่ค่อนข้างแห้ง เมื่อสภาพอากาศสงบซึ่งจะขัดขวางการกระจายตัวของควันและมลพิษอื่น ๆ ทำให้ฝุ่นจะรวมตัวและก่อตัวเป็นชั้นหุ้มที่ลอยต่ำซึ่งมักจะทำให้ทัศนวิสัยลดลงและเป็นอันตรายต่อสุขภาพและการหายใจ มลพิษทางอุตสาหกรรมอาจส่งผลให้เกิดฝุ่นควันหนาแน่นซึ่งเรียกว่า หมอกปนควัน
ตั้งแต่ ค.ศ. 1991 ฝุ่นควันเป็นปัญหาที่รุนแรงมากโดยเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แหล่งที่มาหลักของฝุ่นควันคือไฟป่าที่เกิดขึ้นในเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว เพื่อเป็นการตอบสนองต่อเหตุการณ์ ฝุ่นควันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ค.ศ. 1997 สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้มีข้อตกลงในแผนปฏิบัติการฝุ่นควันระดับภูมิภาค (1997) ใน ค.ศ. 2002 ทุกประเทศในอาเซียนได้ลงนามใน ความตกลงอาเซียนว่าด้วยมลพิษจากหมอกควันข้ามแดน แต่มลพิษก็ยังคงเป็นปัญหาในปัจจุบัน ภายใต้ข้อตกลงดังกล่าว สำนักเลขาธิการอาเซียนจะเป็นเจ้าภาพจัดหน่วยประสานงานและสนับสนุน ในช่วงเหตุการณ์ ฝุ่นควันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ค.ศ. 2013 สิงคโปร์เป็นประเทศที่ประสบกับระดับมลพิษที่สูงเป็นประวัติการณ์ โดยดัชนีมาตรฐานมลพิษ 3 ชั่วโมงแตะระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์ที่ 401
ในสหรัฐอเมริกาได้มีโครงการ Interagency Monitoring of Protected Visual Environments (IMPROVE) ได้รับการพัฒนาโดยความร่วมมือระหว่างสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐและกรมอุทยานฯ เพื่อสร้างองค์ประกอบทางเคมีของฝุ่นควันในอุทยานแห่งชาติและกำหนดมาตรการควบคุมมลพิษทางอากาศ เพื่อฟื้นคืนทัศนวิสัยสู่ระดับปกติ   นอกจากนี้พระราชบัญญัติอากาศบริสุทธิ์กำหนดให้แก้ไขปัญหามลพิษทางสายตาในปัจจุบัน และป้องกันปัญหามลพิษทางสายตาในอนาคต ใน 156 พื้นที่ภาคบังคับชั้น I ของรัฐบาลกลางที่ตั้งอยู่ทั่วสหรัฐอเมริกา รายการทั้งหมดของพื้นที่เหล่านี้มีอยู่ในเว็บไซต์ของสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐ
มลพิษทางอากาศ > ข้อพิพาทระหว่างประเทศ > ฝุ่นควันข้ามพรมแดน

ฝุ่นควันไม่เพียงเป็นปัญหาภายในประเทศ มันได้กลายเป็นสาเหตุหนึ่งของข้อพิพาทระหว่างประเทศ ฝุ่นควันจะลอยเคลื่อนไปยังประเทศเพื่อนบ้านที่อยู่ข้างเคียงและทำให้เกิดมลพิษในประเทศอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน ปัญหาล่าสุดเกิดขึ้นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อประเทศอินโดนีเซีย มาเลเซีย และสิงคโปร์ ใน ค.ศ. 2013 เนื่องจากไฟป่าในประเทศอินโดนีเซีย กรุงกัวลาลัมเปอร์ และพื้นที่โดยรอบถูกปกคลุมไปด้วยควันพิษ กลิ่นของเถ้าถ่านและควันไฟปกคลุมเป็นเวลานานกว่าหนึ่งสัปดาห์ใน ถือเป็นวิกฤตสิ่งแวดล้อมที่เลวร้ายที่สุดของประเทศนับตั้งแต่ ค.ศ. 1997
ที่มาหลักของฝุ่นควันคือเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย และพื้นที่บางส่วนของอินโดนีเซียในเกาะบอร์เนียว พื้นที่เหล่านี้เป็นที่ซึ่งเกษตรกร เจ้าของสวน และคนงานเหมืองได้จุดไฟเผาป่าหลายร้อยแห่งเพื่อล้างที่ดินในช่วงที่อากาศแห้ง ลมพัดได้ควันส่วนใหญ่เคลื่อนผ่าน ช่องแคบมะละกา จนถึงมาเลเซีย และมีพื้นที่บางส่วนของอินโดนีเซียได้รับผลกระทบเช่นกัน ต่อมามีเหตุการณ์ ฝุ่นควันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ค.ศ. 2015 ได้กลายเป็นวิกฤตใหญ่อีกวิกฤตหนึ่ง แม้ว่าจะมีหลายครั้งเช่น ฝุ่นควันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ค.ศ. 2006 และ ฝุ่นควันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ค.ศ. 2019 ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ส่งผลกระทบน้อยกว่า วิกฤตฝุ่นควันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่สำคัญคือ ค.ศ. 1997 2013 และ 2015
มลพิษทางอากาศ > PM2.5

PM2.5 คือ ฝุ่นละอองขนาดเล็กไม่เกิน 2.5 ไมครอน เทียบได้ว่ามีขนาดประมาณ 1 ใน 25 ส่วนของเส้นผ่านศูนย์กลางเส้นผมมนุษย์ เล็กจนขนจมูกของมนุษย์ที่ทำหน้าที่กรองฝุ่นนั้นไม่สามารถกรองได้ จึงแพร่กระจายเข้าสู่ทางเดินหายใจ กระแสเลือด และเข้าสู่อวัยวะอื่น ๆ ในร่างกายได้ ตัวฝุ่นเป็นพาหะนำสารอื่นเข้ามาด้วย เช่น แคดเมียม ปรอท โลหะหนัก และสารก่อมะเร็งอื่น ๆ
ดูเพิ่ม

หมอก
หมอกควัน
ความตกลงอาเซียนว่าด้วยมลพิษจากหมอกควันข้ามแดน
หมอกควันในระดับถนนในกรุงเปียงยางประเทศเกาหลีเหนือ
พระนิชิกัง

พระนิชิคัน  (ค.ศ. 1665 - ค.ศ. 1726) หรือ พระนิชิคัน โชนิน เป็นประมุขสงฆ์ของพุทธศาสนานิกายนิชิเรนโชชู เป็นผู้ที่ทำให้พุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน มีความเจริญรุ่งเรือง นอกเหนือจากพระนิกโคโชนินและพระนิชิโมขุโชนินแล้ว พระนิชิคันโชนินนับว่าเป็นประมุขสงฆ์อันดับ 1 ของการศรัทธาที่ขึ้นตรงต่อพระนิชิเรนไดโชนิน พระนิชิคันโชนินเป็นพระสงฆ์ที่มีชื่อเสียงในฐานะเป็น บรรพบุรุษแห่งการฟื้นฟูพุทธธรรม กล่าวคือ หลังจากที่พระนิชิเรนไดโชนินดับขันธ์แล้วประมาณ 400 ปี ท่านก็ได้เป็นผู้ทำลายคำสอนต่างๆ ในประเทศญี่ปุ่นที่บิดเบือนไปจากพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน ท่านได้ชี้ชัดให้เห็นถึงความถูกต้องของพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนินทั้งภายในและภายนอกนิกาย แล้วยังได้จัดให้มีการศึกษาที่ถูกต้องโดยกลับไปสู่จุดเริ่มต้นของพระนิชิเรนไดโชนิน ดังนั้น ท่านได้สมญานามว่า ท่านคันที่เคารพยิ่ง มาตั้งแต่สมัยนั้น ท่านได้รับการยกย่องว่ามีความศรัทธาและผลงานที่ยิ่งใหญ่
ในปี ค.ศ. 2010 พระนิชิคันโชนินครบการประสูติ 345 ปีแล้ว
พระประวัติ

พระนิชิคันโชนิน เกิดเมื่อ ค.ศ. 1665 เป็นบุตรของท่านอิโตโจเอ็น ซึ่งเป็นคนรับใช้ของท่านซาคาอิ ซึ่งเป็นหัวหน้าการเมืองฝ่ายการบันเทิง และเป็นเจ้าผู้ครองนครทาเตบายาชิ เมืองโจชู (ปัจจุบันคือจังหวัดกุมมะ)
เมื่อพระนิชิคันโชนิน อายุได้ 15 ปี ได้ไปทำงานที่บ้านของเจ้านายคือท่าน ทาดะมิเนะ ซาคาอิ ที่เมืองเอโดะ จนถึงช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1683 ขณะนั้นอายุได้ 19 ปี ก็ได้มีโอกาสฟังพุทธธรรมของพระชิเรนไดโชนิน จึงเกิดความเลื่อมใสแล้วตัดสินใจบวช จึงได้ขอลาออกจากการรับราชการ แต่เจ้านายไม่ยินยอมให้ลาออกในตอนนั้น จนกระทั่งเดือนธันวาคมในปีเดียวกันท่านจึงได้สมปรารถนาที่ต้องการ โดยสามารถออกบวชได้ ท่านได้พยายามภายใต้การดูแลของพระนิชิเออิโชนิน (ประมุขสงฆ์ลำดับที่24) และในปี ค.ศ. 1711 พระนิชิเออิโชนิน ก็ได้มีคำสั่งแต่งตั้งท่านเป็นหัวหน้าฝ่ายการศึกษาอันดับที่ 6 หลังจากนั้นท่านก็ได้พยายามส่งเสริมให้การศึกษาเจริญรุ่งเรืองมากขึ้น เช่น ท่านได้บรรยายธรรมนิพนธ์ เขียนคำอธิบายธรรมนิพนธ์ที่สำคัญยิ่ง5ฉบับ และยังได้เขียนบทนิพนธ์ 6 ม้วน เป็นต้น
ในปี ค.ศ. 1718 พระนิชิคันโชนินก็ได้รับการสืบทอดจากพระนิชิยูโชนิน (ประมุขสงฆ์ลำดับที่25) และได้เป็นประมุขสงฆ์ลำดับที่ 26 ท่านอยู่ในตำแหน่งประมุขสงฆ์เป็นเวลา 3 ปี หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1720 ท่านก็ได้มอบทุกสิ่งทุกอย่างให้กับพระนิชิโยโชนิน แล้วท่านก็กลับไปอยู่ที่หอศึกษาธรรมอีกครั้งหนึ่ง ท่านก็ได้ทำการสอนคำอธิบายธรรมนิพนธ์ แต่พระนิชิโยโชนิน ก็อยู่ตำแหน่งประมุขสงฆ์ได้แค่ 4 ปีก็ได้มรณภาพ ดังนั้นพระนิชิคันโชนินจึงต้องกลับมาเป็นประมุขสงฆ์อีกครั้งหนึ่ง และอยู่ตำแหน่งนี้ 4 ปี ท่านได้สร้างผลงานอันยิ่งใหญ่ในการฟื้นฟูพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน อย่างมากมาย และท่านได้มรณภาพลงอย่างสงบในปี ค.ศ. 1726 ตอนนั้นท่านอายุ 62 ปี
ทดแทนบุญคุณบิดามารดา

อาจารย์โจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านที่ 2 ได้กล่าวว่า การศึกษาของพระนิชิคันโชนิน เป็นการศึกษาที่เกิดจากความศรัทธาที่ลึกซึ้งมีกล่าวว่า ในช่วงเวลา 7 ปี พระนิชิคันโชนินได้สวดไดโมขุ 20 ล้านคำอุทิศให้กับบิดามารดาเพื่อทดแทนคุณเป็นการกระทำที่สมกับเป็นผู้ยึดถือโงะฮนซนเป็นหลัก พระนิชิคันโชนินมีแนวคิดที่ขึ้นตรงต่อพระนิชิเรนไดโชนิน โดยยึดโงะฮนซนและธรรมนิพนธ์เป็นหลัก และได้ยึดถือแนวทางการเผยแผ่ธรรมไพศาลเป็นอันดับหนึ่งมาโดยตลอด พระนิชิคันโชนินได้กล่าวว่า ผู้ที่เกียจคร้านนั้นไม่ใช้ศิษย์ของอาตมา ซึ่งจะเป็นเห็นจากบันทึกที่บันทึกไว้ในบทนิพนธ์เรื่องการประกอบพิธีในนิกาย ว่า เมื่อบวชเป็นสงฆ์แล้ว โกนศีรษะ สวมจีวร แล้ว ยังเกียจคร้าน จะไม่ใช้เป็นศิษย์ของอาตมา แต่จะเป็นศิษย์ของพวกนอกพุทธศาสนา
ภูมิภาคทางธรรมชาติแอมะซอน

| Amazon Natural Region |
| --- | --- |

นิเวศวิทยา
ดินแดน: Neotropic
ชีวนิเวศ: ป่าดงดิบ
ภูมิศาสตร์
ประเทศ:  โคลอมเบีย
แม่น้ำ: ฆาปูรา, ปูตูมาโย, แอมะซอน
สภาพภูมิอากาศ: เขตร้อน
ภูมิภาคทางธรรมชาติแอมะซอน เป็นภูมิภาคทางธรรมชาติของประเทศโคลอมเบีย ประกอบด้วยจังหวัดอามาโซนัส, กาเกตา, ไกวย์นีอา, กวาเบียเร, ปูตูมาโย, และเบาเปส ครอบคลุมพื้นที่ 483,000 กม² หรือ 35% ของดินแดนทั้งหมดของโคลัมเบีย พื้นที่ส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยป่าฝนเขตร้อนหรือป่าทึบซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของป่าดิบชื้นแอมะซอน
แหล่งข้อมูลอื่น

Territorial-Environmental Information System of Colombian Amazon SIAT-AC website เก็บถาวร 2020-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระนิชิจิ

พระนิชิจิ (日持; 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1250– หลังจากปี ค.ศ. 1304) หรือ ไคอิโค เป็นลูกศิษย์และสาวกของพระนิชิเรน ซึ่งได้ออกเดินทางไปยัง ฮอกไกโด ไซบีเรีย และ ประเทศจีน
พระนิชิจิ เกิดในจังหวัดซุรุกะ เป็นบุตรคนที่สองของ ตระกูลที่ยิ่งใหญ่และมีอำนาจ ในตอนแรกพระนิชิจิได้ศึกษาธรรมของนิกายเทียนไท้ แต่หลังจากนั้นไม่นานก็ได้เข้าเป็นศิษย์ของพระนิชิเรน พระนิชิจิได้ถูกแต่งตั้งเป็น 1 ใน 6 พระสงฆ์อาวุโส จากพระนิชิเรน แต่ก็เป็น ลูกศิษย์ของพระนิกโคด้วย หลังจากการดับขันธ์ของพระนิชิเรนในปี ค.ศ. 1282 พระนิชิจิได้จัดตั้งวัด อิโชจิ ในปัจจุบันคือ วัดเรนอิจิ (蓮永寺) ใน ชิซุโอะกะ แต่ภายหลังความสัมพันธ์กับพระนิกโคกลับแย่ลง เขาได้ตั้งคณะมิชชันนารีเดินทางเผยแผ่ธรรมในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1295 โดยได้วางแผนว่าจะเดินทางเท้าไป ฮะโกะดะเตะ, ฮอกไกโด และหลังจากนั้นก็จะเดินทางไปยัง ชางตู ประเทศจีน เพื่อเผยแผ่ธรรมให้ชาวมองโกล เนื่องจากเห็นว่าชาวมองโกลนั้น ถูกกล่าวถึงบ่อยครั้งในบทธรรมนิพนธ์ของพระนิชิเรน
อย่างไรก็ตามเป็นเวลาหลายศตวรรษที่ไม่มีทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับพระนิชิจิ หลังจากการเดินทางออกจากประเทศญี่ปุ่น มีตำนานเล่าว่าท่านได้สร้างวัดขึ้นที่ภาคเหนือของประเทศญี่ปุ่น และได้จับปลาชนิดใหม่ในฮอกไกโด ได้ตั้งชื่อว่า ฮอกเกะ ในตำนานนั้นค่อนข้างกำกวมและไม่แน่ชัดว่า ท่านได้เดินทางไปถึงประเทศจีนโดยปลอดภัยหรือไม่ ในปี ค.ศ. 1936 นักท่องเที่ยวได้พบโงะฮนซนของพระนิชิจิและอัฐิของท่านในดินแดนที่ห่างไกลในประเทศจีน และในปี ค.ศ. 1989 อัฐิเหล่านั้นได้ถูกตรวจสอบโดย มหาวิทยาลัยโตเกียวแล้วมีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นของพระนิชิจิ ในปัจจุบันจึงเป็นที่รู้กันว่าท่านได้ไปถึงประเทศจีนในปี ค.ศ. 1298 และได้พบชาวพุทธแห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก และได้ปักหลักอยู่ที่ อำเภอซวนฮัว ท่านได้สร้าง วัดลีฮัว (立化寺塔; Japanese: Rikkai-ji) และมีประชาชนบางส่วนหันมานับถือนิชิเรน ภายใต้การนำของท่าน รวมไปถึงชายชราชื่อ นิโชเตะ ซึ่งท่านกล่าวว่าเป็นผู้นำของลูกศิษย์ของท่าน พระนิชิจิมรณภาพเมื่อใดไม่มีใครทราบ แต่คาดกันว่าหลัง ค.ศ. 1304
หนังสือเพิ่มเติม

Li Narangoa. Japanische Religionspolitik in der Mongolei 1932-1945. Reformbestrebungen und Dialog zwischen japanischem und mongolischem Buddhismus. Wiesbaden: Harrassowitz, 1998.
Daniel B. Montgomery. Fire in the Lotus: The Dynamic Buddhism of Nichiren. Thorsons, 1991.
前嶋 信次 . "日持上人の大陸渡航について―宣化出土遺物を中心として "
日持上人開教の事跡－津軽十三湊をめぐって－ เก็บถาวร 2011-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน". Nichiren Buddhism Modern Religious Institute.
劇画宗門史「日持上人」 เก็บถาวร 2008-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://homepage1.nifty.com/tkawase/osigoto/mjbpa.pdf เก็บถาวร 2012-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

Treasures of Senka - documentary in English
(ญี่ปุ่น) Hakodate News เก็บถาวร 2009-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสาวกของพระนิชิเรน |
| --- | --- |
พระสงฆ์อาวุโส 6 รูป (六老僧 rokurōsō): นิชิเรนโชชู: พระนิกโค, พระนิตโช ·  นิชิเรนชู: พระนิโค, พระนิชโช, พระนิชิโร ·  อื่นๆ: พระนิชิจิ
ศิษย์คนอื่นๆ: พระนิชิเก็น ·  พระนิชิเค็น ·  พระนิชิโมขุ
พอล เนวิล (นักการเมือง)

| พอล เนวิลOAM |
| --- | --- |


สมาชิกรัฐสภารัฐสภาแห่งออสเตรเลีย สำหรับฮินเกลอร์
ดำรงตำแหน่ง 13 มีนาคม ค.ศ.1993 – 5 สิงหาคม ค.ศ.2013
ก่อนหน้า: ไบรอัน คอร์ติซ
ถัดไป: คีธ พิตต์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 มีนาคม ค.ศ. 1940(1940-03-20) วอร์วิก, รัฐควีนส์แลนด์, ประเทศออสเตรเลีย
เสียชีวิต: 1 มกราคม ค.ศ. 2019(2019-01-01) (78 ปี) บันดาเบิร์ก, รัฐควีนส์แลนด์, ประเทศออสเตรเลีย
เชื้อชาติ: ออสเตรเลีย
พรรคการเมือง: พรรคชาตินิยม (รัฐบาลกลาง) พรรคเสรีนิยม (รัฐ, ค.ศ.2010-2019)
คู่สมรส: มาร์กาเร็ต เนวิล
อาชีพ: หัวหน้าโรงละคร

พอล คริสโตเฟอร์ เนวิล (20 มีนาคม ค.ศ. 1940 – 1 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองชาวออสเตรเลีย สังกัดพรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลียและเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรออสเตรเลีย แห่งรัฐควีนส์แลนด์
เนวิล เสียชีวิตที่โรงพยาบาลบุนดาเบิร์ก เมื่อต้นชั่วโมงของวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2019ด้วยโรคหัวใจ
มะนาวผี

| มะนาวผี |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Rutaceae
วงศ์ย่อย:: Aurantioideae
เผ่า:: Citreae
สกุล:: Atalantia
สปีชีส์:: A.  monophylla
ชื่อทวินาม
Atalantia monophylla 

มะนาวผี หรือ กรูดผี (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Atalantia monophylla) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Rutaceae ต้นสีน้ำตาลเข้ม มีหนามแหลมตามต้น เนื้อไม้สีเทา ใบเดี่ยว มีกลิ่นเหมือนมะนาว ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง กลีบดอกสีเหลือง ฐานรองดอกเป็นรูปถ้วย สีเขียว เกสรตัวผู้สีเหลือง ผลเดี่ยว รูปไข่ ปลายผลมีปุ่มออกมาเล็กน้อย สีเขียวอมเหลือง มีต่อมน้ำมันที่ผิว นิยมใช้ทำเครื่องเรือนต่าง ๆ
มะกอก

| มะกอก |
| --- | --- |

S. mombin, fruiting.

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Anacardiaceae
สกุล:: Spondias
สปีชีส์:: S.  mombin
ชื่อทวินาม
Spondias mombin L.

ชื่อพ้อง
 Spondias lutea L.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มะกอก (แก้ความกำกวม)
มะกอก หรือ  มะกอกป่า ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ ได้แก่ กอกกุก, กูก (เชียงราย); กอกหมอง (เงี้ยว – ภาคเหนือ); ไพแซ (กะเหรี่ยง – เชียงใหม่) เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตั้งแต่อินเดีย มาเลเซียจนถึงอินโดนีเซีย เป็นไม้ยืนต้น ขนาดกลาง สูงถึง 25 เมตร ลำต้นและกิ่งก้านเลี้ยงไม่มีขน  เปลือกเรียบสีเทาแตกเป็นร่องเล็กน้อย เปลือกข้างในมีริ้วสีชมพูสลับขาว ใบประกอบ มีใบย่อย 3 – 5คู่ ปลายสุดเป็นใบเดี่ยว ลักษณะใบรุปขอบขนาน หรือรูปหอก ปลายใบเป็นติ่งแหลม โคนใบแหลมหรือเบี้ยว ดอกออกเป็นช่อสีขาวตามปลายกิ่ง แต่ละดอกมีขนาดเล็ก มี 5 กลีบเกสรมีตัวเมียแยกเป็นสี่แฉก ผลสดมีเนื้อฉ่ำน้ำ ลักษณะรูปไข่หรือรูปรี เมื่อสุกผลสีเหลืองหม่น มีรอยแต้มสีน้ำตาลทั่วผล
มะกอกเป็นพืชที่ให้ผลตลอดปี ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค เป็นไม้กลางแจ้ง สามารถขึ้นได้โดยทั่วไป พบในป่าเบญจพรรณและป่าแดงทั่วไป ขึ้นได้ดินแทบทุกชนิด และเจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนซุยที่ชุมชื่น ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ซึ่งอาจปลุกลงหลุมได้
การใช้ประโยชน์

ยอดอ่อนและใบใช้รับประทานเป็นผักรสเปรี้ยว ผลรสเปรี้ยวหวานเย็น ผลสุกใช้ปรุงรสเปรี้ยวในส้มตำ ใช้ปรุงรสเปรี้ยวในน้ำพริกหรือทำมะกอกทรงเครื่อง ในทางยา แก้เลือดออกตามไรฟัน และต้านอนุมูลอิสระ (วิตามินสูง) แก้ธาตุพิการ  แก้บิด แก้ดีพิการ ทำให้ชุมคอ แก้กระหาย ผล เปลือก ใบ เป็นยาบำรุงธาตุ บำรุงสายตา แก้กระหายน้ำทำให้ชุ่มคอ และเลือดออกตามไรฟัน ใช้เมล็ดแห้ง 2 – 3 ลูก เผาไฟให้เป็นถ่าน  แล้วนำไปแช่น้ำ กรองเอาน้ำดื่ม หรืออาจใช้ผสมยามหานิลก็ได้  แก้ร้อนใน  หอบ  และสะอึก
ใบอ่อนของมะกอก ใช้เป็นผัก
ภาษากาเงอัน

| ภาษากาเงอัน |
| --- | --- |
Bĕsa Kangéan
ภูมิภาค: อินโดนีเซีย
จำนวนผู้พูด: 110,000 คน  (2543)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มาลาโย-โพลีเนเซียมาลาโย-โพลีเนเซียศูนย์กลางมาลาโย-ซุมบาวันภาษามาดูราภาษากาเงอัน
รหัสภาษา
ISO 639-3: kkv
ภาษากาเงอัน มีผู้พูดทั้งหมด 110,000 คน (พ.ศ. 2543) ในเกาะมาดูราและบรรดาเกาะข้างเคียง ประเทศอินโดนีเซีย เข้าใจกันได้บางส่วนกับภาษามาดูราตะวันออก มีรากศัพท์ร่วมกันร้อยละ 75 จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาลาโย-ซุมบาวัน
ภาษากาดัง

| Ga'dang |
| --- | --- |
Gaddang
ประเทศที่มีการพูด: ฟิลิปปินส์
ภูมิภาค: ลูซอน
จำนวนผู้พูด: 6,000  (2002)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มาลาโย-โพลีเนเซียฟิลิปปินส์ลูซอนเหนือNorthern CordilleranGa'dang
รหัสภาษา
ISO 639-3: gdg
Area where Ga'dang language is spoken according to Ethnologue maps
ภาษากาดัง (Ga'dang) เป็นภาษาในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน มีการพูดในลูซอน, ประเทศฟิลิปปินส์ ในจังหวัดบูลูบุนดูคิน, จังหวัดอีฟูเกา, และจังหวัดคาลิงกา
ปราสาทปลายบัด

| ปราสาทปลายบัด |
| --- | --- |
Prasat Plai Bat
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: ปราสาทหิน
สถาปัตยกรรม: ขอม
เมือง: อำเภอประโคนชัย อำเภอเฉลิมพระเกียรติ, จังหวัดบุรีรัมย์
ประเทศ: ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: ราวพุทธศตวรรษที่ 15
ปราสาทปลายบัด หรือ ปราสาทเขาปลายบัด  ประกอบด้วยโบราณสถานในคติความเชื่อของขอมสองหลัง ได้แก่ ปราสาทเขาปลายบัด 1 และ 2 ซึ่งตั้งอยู่ห่างกันราว 1 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่อำเภอประโคนชัย และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดบุรีรัมย์ ห่างจากปราสาทพนมรุ้งไปทางทิศใต้ประมาณ 5.5 กิโลเมตร จากปราสาทเมืองต่ำไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประมาณ 1.4 กิโลเมตร และห่างจากเมืองบุรีรัมย์ประมาณ 62 กิโลเมตร เป็นศาสนบรรพตหรือศาสนสถานที่สร้างบนเขาปลายบัดที่มีความสูง 289 เมตร ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นภูเขาไฟที่ดับสนิทแล้วเช่นเดียวกับเขาพนมรุ้ง
ปราสาทปลายบัดสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 15-16 เพื่อเป็นเทวสถานในศาสนาพราหมณ์-ฮินดูลัทธิไศวนิกาย และพุทธสถานนิกายมหายาน มีความโดดเด่นในเรื่องการสร้างระบบการจัดการน้ำเพื่อเชื่อมโยงพื้นที่สำคัญ ด้วยการดัดแปลงปากปล่องภูเขาไฟเป็นสระน้ำ มีการสร้างคันบังคับน้ำเชื่อมต่อกับแหล่งน้ำธรรมชาติเพื่อให้ไหลลงสู่บารายของปราสาทเมืองต่ำ เพื่อหล่อเลี้ยงชุมชนบนพื้นที่ราบ และเป็นภูเขาลูกโดดเพียงลูกเดียวที่พบปราสาทขอมบถึง 2 ปราสาท ซึ่งไม่ค่อยพบเห็นในปราสาทที่ได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมขอม
ปราสาทปลายบัด 1

ปราสาทปลายบัด 1 ตั้งอยู่บนยอดเขาปลายบัด ในเขตบ้านโคกเมือง ตำบลจรเข้มาก อำเภอประโคนชัย ปัจจุบันพบเพียงปราสาทประธานและอาคารบริวารที่ตั้งอยู่ด้านหน้า 2 หลัง ตัวปราสาทมีลักษณะเป็นอาคารผังสี่เหลี่ยมจตุรัสย่อมุมสร้างด้วยหินทรายและอิฐ มีประตูทางเข้าทางทิศตะวันออกในขณะที่อีกสามด้านเป็นประตูหลอก ขอบประตูมีลวดลายบางตอนเข้าใจว่าเป็นปราสาทที่สร้างไม่แล้วเสร็จ ตั้งอยู่บนฐานไพทีศิลาแลงรูปสี่เหลี่ยมพื้นผ้า จึงสันนิษฐานว่าด้านข้างทั้งสองของปราสาทประธานเคยมีปราสาททรงปราสาทอีกสองหลังที่สร้างด้วยอิฐและพลังทลายแล้ว
บนยอดเขาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของปราสาทยังพบหลักฐานคล้ายเขื่อนขนาดใหญ่ ซึ่งร่วมสมัยกับศิลปะแบบคลัง เช่น ปราสาทตาแก้ว ปราสาทคลังใต้ ปราสาทคลังเหนือ เป็นต้น
ปราสาทปลายบัด 2

ปราสาทปลายบัด 2 ตั้งอยู่บนสันเขา ห่างจากปราสาทปลายบัด 1 ไปทางทิศตะวันตกราว 1 กิโลเมตร อยู่ในเขตบ้านยายแย้ม ตำบลยายแย้มพัฒนา อำเภอเฉลิมพระเกียรติ ประกอบด้วยปราสาทประธานก่อด้วยอิฐ มีประตูทางเข้าทางทิศตะวันออกในขณะที่อีกสามด้านเป็นประตูหลอก รูปแบบผังเป็นแบบเดียวกับปราสาทปลายบัด 1 ร่วมสมัยกับศิลปะแบบบาปวน บริเวณด้านหน้าทางทิศตะวันออกพบชิ้นส่วนปราสาทจำลองแกะสลักจากหินภูเขาไฟ พื้นที่โดยรอบมีกำแพงแก้วก่อสร้างด้วยศิลาแลง และพบร่องรอยหลุมลักลอบขุดหาโบราณวัตถุจำนวนมาก
นอกจากนี้ ยังมีการค้นพบศิลาจารึกซึ่งผู้เชี่ยวชาญจากกรมศิลปากรได้อ่านแปลจารึกหลักนี้ได้ความว่าเป็นจารึกอักษรของโบราณภาษาเขมร-สันสกฤต ระบุศักราชตรงกับ พ.ศ. 1468 เกี่ยวกับพระบรมราชโองการของพระเจ้าศรีอีสานวรมันถึงขุนนางท้องถิ่น