stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปัญหารางวัลมิลเลนเนียม
สมมติฐานของรีมันน์

สมมติฐานของรีมันน์เป็นปัญหาสำคัญทางทฤษฎีจำนวน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกระจายตัวของจำนวนเฉพาะ สมมติฐานรีมันน์เกี่ยวข้องกับฟังก์ชันซีตาของรีมันน์ ซึ่งมีส่วนช่วยปรับทฤษฎีบทจำนวนเฉพาะ ให้แสดงการกระจายตัวของจำนวนเฉพาะได้ถูกต้องยิ่งขึ้น ฟังก์ชันซีตาของรีมันน์มีโดเมนเป็นจำนวนเชิงซ้อน โดยค่า z ที่มีส่วนจริง (Real part) มากกว่าศูนย์ และทำให้ผลลัพธ์ของฟังก์ชันซีตาของรีมันน์เป็นศูนย์จะมีผลต่อการกระจายตัวของจำนวนเฉพาะ ซึ่งทุก ๆ ค่า z เท่าที่แบร์นฮาร์ด รีมันน์และนักคณิตศาสตร์ผู้อื่นพบว่าคุณสมบัตินี้  กลับอยู่บนเส้นตรงส่วนจริงเท่ากับ 1/2 เท่านั้น และยังไม่พบที่บริเวณอื่นเลย
สมมติฐานรีมันน์ตั้งข้อสงสัยว่า นอกจากค่า z ที่มีส่วนจริงเท่ากับ 1/2 แล้ว ไม่มีค่า z ที่ส่วนจริงมากกว่าศูนย์ใด ๆ อีกที่ทำให้ผลลัพธ์ของฟังก์ชันซีตาของรีมันน์เป็นศูนย์
หากค้นพบว่ามีค่า z อื่นที่ส่วนจริงมากกว่าศูนย์และทำให้ผลลัพธ์ของฟังก์ชันซีตาของรีมันน์เป็นศูนย์ สมมติฐานรีมันน์จะผิดทันที แต่หากมีบทพิสูจน์ว่าไม่มีค่า z อื่นที่ส่วนจริงมากกว่าศูนย์ใด ๆ ที่ทำให้ผลลัพธ์ของฟังก์ชันซีตาของรีมันน์เป็นศูนย์ สมมติฐานรีมันน์ก็จะถูกต้อง
สมมติฐานรีมันน์มีผลต่อการกระจายตัวของจำนวนเฉพาะ ถ้าสมมติฐานรีมันน์ผิด แสดงว่าจำนวนเฉพาะกระจายตัว ไม่สม่ำเสมอ ทำให้การค้นหาจำนวนเฉพาะมีความเอนเอียง (bias) ซึ่งจะมีผลกระทบต่อวิทยาการที่อยู่บนพื้นฐานของจำนวนเฉพาะ เช่น วิทยาการรหัสลับ เป็นต้น
ปัญหานี้ถูกตั้งข้อสงสัยโดยแบร์นฮาร์ด รีมันน์ และเสนออย่างเป็นทางการโดย Enrico Bombieri
ปัญหาการมีอยู่ของทฤษฎีหยาง-มิลส์ และมวลพื้น

ปัญหาการมีอยู่ของหยาง-มิลล์ และมวลพื้น เป็นปัญหาสำคัญทางฟิสิกส์ อยู่ภายใต้ความพยายามสร้างทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่และทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง ในขณะนี้ ทฤษฎีหยาง-มิลส์ ได้รวบรวมคุณสมบัติทางฟิสิกส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คุณสมบัติทางทฤษฎีสนามควอนตัม ไว้จำนวนมาก แต่ทฤษฎีหยาง-มิลส์ยังอธิบายคุณสมบัติทางคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับการสังเกตไม่ได้ เช่น คุณสมบัติ Renormalization บน 4 มิติ คุณสมบัติของอนุภาคที่เกี่ยวพันกับมวล-พลังงาน คุณสมบัติของอนุภาคในนิวเคลียสของอะตอม
ปัญหาการมีอยู่ของทฤษฎีหยาง-มิลส์และมวลพื้น จึงตั้งคำถามว่า จงสร้างกรุป ซึ่งเป็นแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ที่มีคุณสมบัติ Renormailization ใน 4 มิติ สามารถลดรูปไปยังทฤษฎีหยาง-มิลส์ และสามารถอธิบายระบบทางฟิสิกส์ได้ โดยเกี่ยวพันกับมวล-พลังงานค่าหนึ่งที่มากกว่าศูนย์เสมอ (ยกเว้นระบบสูญญากาศ) ค่ามวล-พลังงานนี้ เรียกว่ามวลพื้น (Mass gap)
หากค้นพบแบบจำลองดังกล่าว เราอาจเข้าใจคุณสมบัติของสนามแรงเพิ่มเติม และเข้าใกล้ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่ และทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง
ปัญหานี้ถูกเสนออย่างเป็นทางการโดย Arthur Jaffe และ Edward Witten และทบทวนสถานะล่าสุดโดย Michael R. Douglas
ดูเพิ่ม

ปัญหาของฮิลแบร์ท
ปัญหาของสเมล
รายชื่อสมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ

สมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ  ประกอบไปด้วยสมาชิกถาวร 5 ประเทศ และประเทศสมาชิกไม่ถาวร 10 ประเทศ มาจากการเลือก
สมาชิกปัจจุบัน

| ประเทศ | กลุ่มภูมิภาค | สมาชิกตั้งแต่ |
| --- | --- | --- |
|  จีน | กลุ่มเอเชีย-แปซิฟิก | 1971 ซึ่งแทนที่สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) |
|  ฝรั่งเศส | กลุ่มยุโรปตะวันตกและอื่น ๆ | 1945 |
|  รัสเซีย | กลุ่มยุโรปตะวันออก | 1991 ซึ่งแทนที่สหภาพโซเวียต |
|  บริเตนใหญ่ | กลุ่มยุโรปตะวันตกและอื่น ๆ | 1945 |
|  สหรัฐอเมริกา | กลุ่มยุโรปตะวันตกและอื่น ๆ | 1945 |
ระเบียบที่ตั้งไว้กำหนดให้ที่ประชุมสมัชชาเลือกสมาชิกหมุนเวียน 10 ประเทศ เข้าดำรงตำแหน่งวาระละ 2 ปี เลือกปีละ 1 ครั้ง กล่าวคือทุกปีต้องมีการเลือกสมาชิกใหม่เข้ามา 5 ประเทศ และวิธีการเลือกประเทศสมาชิกก็ต้องอยู่ภายใต้ข้อกำหนดทางภูมิศาสตร์
| ประเทศ | กลุ่มภูมิภาค | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| --- | --- | --- | --- |
|  แอลจีเรีย | แอฟริกา (อาหรับ) | 2024 | 2025 |
|  เดนมาร์ก | ยุโรปตะวันตกและประเทศอื่น | 2025 | 2026 |
|  กรีซ | ยุโรปตะวันตกและประเทศอื่น | 2025 | 2026 |
|  กายอานา | ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน | 2024 | 2025 |
|  ปากีสถาน | เอเชีย-แปซิฟิก | 2025 | 2026 |
|  ปานามา | ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน | 2025 | 2026 |
|  เกาหลีใต้ | เอเชีย-แปซิฟิก | 2024 | 2025 |
|  เซียร์ราลีโอน | แอฟริกา | 2024 | 2025 |
|  สโลวีเนีย | ยุโรปตะวันออก | 2024 | 2025 |
|  โซมาเลีย | แอฟริกา | 2025 | 2026 |
กลุ่มภูมิภาค

กลุ่มแอฟริกา มี 3 สมาชิก
กลุ่มเอเชีย-แปซิฟิก มี 2 สมาชิก
กลุ่มละตินอเมริกาและแคริบเบียน  (GRULAC) มี 2 สมาชิก
กลุ่มยุโรปตะวันตกและอื่น ๆ  (WEOG) มี 2 สมาชิก  (จะมีกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งมาจากยุโรปตะวันตก)
กลุ่มยุโรปตะวันออก มี 1 สมาชิก
องค์ประกอบคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติในอดีตและอนาคต

จากปี 1946 ถึง 1965, คณะมนตรีความมั่นคงมี 6 สมาชิกไม่ถาวร โดยแบ่งตามภูมิภาคคือ:
ละตินอเมริกา: มี 2 สมาชิก
เครือจักรภพแห่งประชาชาติ: มี 1 สมาชิก
ยุโรปตะวันออก: มี 1 สมาชิก
ตะวันออกกลาง: มี 1 สมาชิก
ยุโรปตะวันตก: มี 1 สมาชิก
สมาชิกรายปี > สมาชิกถาวร

| ปี | จีน | ฝรั่งเศส | รัสเซีย | บริติช | อเมริกัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1945 |  สาธารณรัฐจีน |  รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส |  สหภาพโซเวียต |  สหราชอาณาจักร |  สหรัฐอเมริกา |
| 1946 |  สาธารณรัฐจีน |  สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 |  สหภาพโซเวียต |  สหราชอาณาจักร |  สหรัฐอเมริกา |
| 1949 |  สาธารณรัฐจีน |  สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 |  สหภาพโซเวียต |  สหราชอาณาจักร |  สหรัฐอเมริกา |
| 1958 |  สาธารณรัฐจีน |  สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 |  สหภาพโซเวียต |  สหราชอาณาจักร |  สหรัฐอเมริกา |
| 1971 |  สาธารณรัฐประชาชนจีน |  สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 |  สหภาพโซเวียต |  สหราชอาณาจักร |  สหรัฐอเมริกา |
| 1992–ปัจจุบัน |  สาธารณรัฐประชาชนจีน |  สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 |  สหพันธรัฐรัสเซีย |  สหราชอาณาจักร |  สหรัฐอเมริกา |
สมาชิกรายปี > 1946–1965

| ปี | ละตินอเมริกา | ละตินอเมริกา | เครือจักรภพแห่งประชาชาติ | ยุโรปตะวันออก   & เอเชีย | ตะวันออกกลาง | ยุโรปตะวันตก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1946 |  บราซิล |  เม็กซิโก |  ออสเตรเลีย |  โปแลนด์ |  อียิปต์ |  เนเธอร์แลนด์ |
| 1947 |  บราซิล |  โคลอมเบีย |  ออสเตรเลีย |  โปแลนด์ |  ซีเรีย |  เบลเยียม |
| 1948 |  อาร์เจนตินา |  โคลอมเบีย |  แคนาดา |  ยูเครน |  ซีเรีย |  เบลเยียม |
| 1949 |  อาร์เจนตินา |  คิวบา |  แคนาดา |  ยูเครน |  อียิปต์ |  นอร์เวย์ |
| 1950 |  เอกวาดอร์ |  คิวบา |  อินเดีย |  ยูโกสลาเวีย |  อียิปต์ |  นอร์เวย์ |
| 1951 |  เอกวาดอร์ |  บราซิล |  อินเดีย |  ยูโกสลาเวีย |  ตุรกี |  เนเธอร์แลนด์ |
| 1952 |  ชิลี |  บราซิล |  ปากีสถาน |  กรีซ |  ตุรกี |  เนเธอร์แลนด์ |
| 1953 |  ชิลี |  โคลอมเบีย |  ปากีสถาน |  กรีซ |  เลบานอน |  เดนมาร์ก |
| 1954 |  บราซิล |  โคลอมเบีย |  นิวซีแลนด์ |  ตุรกี |  เลบานอน |  เดนมาร์ก |
| 1955 |  บราซิล |  เปรู |  นิวซีแลนด์ |  ตุรกี | ​ อิหร่าน |  เบลเยียม |
| 1956 |  คิวบา |  เปรู |  ออสเตรเลีย |  ยูโกสลาเวีย | ​ อิหร่าน |  เบลเยียม |
| 1957 |  คิวบา |  โคลอมเบีย |  ออสเตรเลีย |  ฟิลิปปินส์ |  อิรัก |  สวีเดน |
| 1958 |  ปานามา |  โคลอมเบีย |  แคนาดา |  ญี่ปุ่น |  อิรัก |  สวีเดน |
| 1959 |  ปานามา |  อาร์เจนตินา |  แคนาดา |  ญี่ปุ่น |  ตูนิเซีย |  อิตาลี |
| 1960 |  เอกวาดอร์ |  อาร์เจนตินา |  ซีลอน |  โปแลนด์ |  ตูนิเซีย |  อิตาลี |
| 1961 |  เอกวาดอร์ |  ชิลี |  ซีลอน |  ตุรกี |  สหสาธารณรัฐอาหรับ |  ไลบีเรีย |
| 1962 |  เวเนซุเอลา |  ชิลี |  กานา |  โรมาเนีย |  สหสาธารณรัฐอาหรับ |  ไอร์แลนด์ |
| 1963 |  เวเนซุเอลา |  บราซิล |  กานา |  ฟิลิปปินส์ |  โมร็อกโก |  นอร์เวย์ |
| 1964 |  โบลิเวีย |  บราซิล |  โกตดิวัวร์ |  เชโกสโลวาเกีย |  โมร็อกโก |  นอร์เวย์ |
| 1965 |  โบลิเวีย |  อุรุกวัย |  โกตดิวัวร์ |  มาเลเซีย |  จอร์แดน |  เนเธอร์แลนด์ |
ดูเพิ่ม

รัฐสมาชิกสหประชาชาติ
ข้อมูล

↑  ไลบีเรียลาออกหลังจากหนึ่งปีตามข้อตกลงในการประชุมสมัยที่ 15 ไอร์แลนด์ได้รับเลือกในช่วงที่เหลือของวาระสองปี
↑  Not a member of any regional group until joining the WEOG in 2000. Crossette, Barbara (3 December 1999). "Membership in Key Group Within U.N. Eludes Israel". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 17 April 2011.
↑  As of May 2006, Kiribati is not a member of any regional group.
↑  Montenegro was also part of FR Yugoslavia and of Serbia and Montenegro from 27 April 1992 to 5 June 2006, but these entities were not members of the Security Council.
↑  Serbia was also part of FR Yugoslavia and of Serbia and Montenegro from 27 April 1992 to 5 June 2006, but these entities were not members of the Security Council.
แผนที่แสดงประเทศสมาชิกของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ  (UNSC)  สมาชิกถาวร
  สมาชิกไม่ถาวร
กลุ่มแอฟริกา
  กลุ่มเอเชีย-แปซิฟิก
  กลุ่มยุโรปตะวันออก
  กลุ่มละตินอเมริกาและแคริบเบียน
  กลุ่มยุโรปตะวันตกและอื่น ๆ
  สมาชิกของสหประชาชาติที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มออกเสียงลงคะแนน
  ไม่เป็นสมาชิกของสหประชาชาติ
รัฐสมาชิกสหประชาชาติที่ไม่เคยเป็นสมาชิกของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติจนถึงเดือนมกราคม 2566
ประเทศไทยในสงครามเกาหลี

| กองทัพไทยในสงครามเกาหลี  กรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ |
| --- | --- |
ทหารไทยในสงครามเกาหลี
ประเทศ:  ไทย​
ขึ้นต่อ: ​ สหประชาชาติ​
รูปแบบ: กองพัน​ทหารราบ​
กำลังรบ: 11,776 นาย ตลอดสงคราม
สมญา: "พยัคฆ์น้อย"
ปฏิบัติการสำคัญ: ยุทธการที่เนินพอร์กช็อป​  ยุทธการที่โซลครั้งที่สาม
อิสริยาภรณ์:  เพรสซิเดนเชิล ยูนิท ไซเทเชิน (เกาหลีใต้)   เพรสซิเดนเชิล ยูนิท ไซเทเชิน (ทหารบก) (สหรัฐ)
ผู้บังคับบัญชา
จอมทัพ: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผบ. สำคัญ: พลตรี หม่อมเจ้าพิศิษฐ์ดิศพงษ์ ดิศกุล​ พันโท เกรียงไกร อัตตะนันทน์​ พันตรี เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
เครื่องหมายสังกัด
สัญลักษณ์: 
ประเทศไทยเป็นหนึ่งใน 21 ประเทศที่ตอบรับคำขอของสหประชาชาติในการส่งกำลังเพื่อช่วยเหลือเกาหลีใต้ในช่วงสงครามเกาหลี (2493–2496) ตลอดจนเป็นประเทศแรก ๆ ที่แสดงออกซึ่งการสนับสนุนอุดมการณ์ของเกาหลีใต้ ขณะที่เป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่กว่าค่าเฉลี่ยของสหประชาชาติในสงคราม การสนับสนุนของไทยมีความสำคัญในการตัดสินผลของบางสมรภูมิ เช่น เนินพอร์กช็อปและ ยุทธการที่โซลครั้งที่ 3
ประเทศไทยเป็นประเทศแรกในเอเชียที่ส่งความช่วยเหลือไปยังเกาหลีใต้ รัฐบาลตระหนักว่าหากพรรคคอมมิวนิสต์เข้าครอบครองเกาหลีอาจเป็นความหายนะต่อระเบียบทางการเมืองของไทย รัฐบาลไทยจึงตัดสินใจสนับสนุนอุดมการณ์ของเกาหลีใต้อย่างเต็มที่ มีการส่งข้าว 40,000 ตันไปช่วยเหลือเกาหลีใต้ และต่อมาส่งกำลังทหารราบ 1 กองพันจากกรมผสมที่ 21 (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นกรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์) และเรือรบอีกหลายลำ ต่อมา รัฐบาลไทยส่งอากาศยานขนส่งไปช่วยหลายลำ กรมทหารราบนี้กลับสู่ประเทศไทยในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2498
กำลังทหาร > ปฏิบัติการในสงครามเกาหลี

ยุทธการที่เนินพอร์กช็อป
ยุทธการที่โซลครั้งที่สาม
กำลังทหาร > ยุทธการที่เนินพอร์กช็อป

ยุทธการที่เนินพอร์กช็อป (31 ตุลาคม - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495) เป็นการสู้รบหลายครั้งเพื่อแย่งชิงการควบคุมเนินด่านหน้าที่สำคัญตามแนวหน้าระหว่างที่มีการเจรจาพักรบที่พันมุนจ็อม ยุทธการบนเนินเกิดขึ้น ณ "เนินพอร์กช็อป" ซึ่งขณะนั้นกองพันทหารราบที่ 21 ของไทยถือครองอยู่ ทหารไทยสามารถผลักดันการเข้าตีของอาสาสมัครประชาชนจีน หลังได้ชัยชนะกองทัพสหรัฐมอบเครื่องอิสรยาภรณ์ลีเจียนออฟเมอริตแก่ พ.ต. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ อีก 12 นายได้รับเหรียญซิลเวอร์สตาส์ และอีก 26 นายได้รับเหรียญบรอนซ์สตาร์ พล.อ. เจมส์ แวน ฟลีต ผู้บังคับบัญชากองทัพสหรัฐที่ 8 มอบสมญาให้ทหารเหล่านี้ว่า"พยัคฆ์น้อย"
ทหารจีนพยายามแบบสุดตัวในการยึดเนินพอร์กช็อป โดยเข้าตี 5 ครั้ง แต่ล้มเหลวทั้งหมด
ในฤดูใบไม้ผลิสุดท้ายของสงคราม (มีนาคม - ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2496) ทหารไทยใช้เวลาส่วนใหญ่กับการฝึกและในฐานะกองหนุนของเหล่าสหรัฐที่ 9 ถูกย้ายไปยังเคียวตง (Kyo-dong) ในวันที่ 4 พฤษภาคม ยุทธการที่เกิดขึ้นในเวลาต่อมาในบริเวณของ "บูมเมอแรง" ตั้งแต่วันที่ 14 - 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ทางตะวันตกเฉียงเหนือของ Kumhwa
กำลังทางเรือ

วันที่ 7 พฤศจิกายน 2493 เรือรบไทย 2 ลำ คือ ร.ล.ประแส ลำที่ 1  (เดิมที่คือ เอชเอ็มเอส เบโทนี่ ของราชนาวี และขายต่อให้ไทยในปีพ.ศ. 2490)  และร.ล.บางปะกง ลำที่ 1  (เดิมที่คือ เอชเอ็มเอส เบอร์เน็ต ของราชนาวี และขายต่อให้ไทยในปีพ.ศ. 2490)  มาถึงเกาหลีใต้ ทั้ง 2 ลำไปราชการภายใต้กองบัญชาการสหประชาชาติ โดยปฏิบัติหน้าที่นำขบวนและยิงปืนใหญ่ถล่มเป้าหมายบนพื้นดิน ร.ล.ประแส เกยตื้นบนชายฝั่งใกล้กับยางยางระหว่างเกิดพายุหิมะ ความพยายามในการทำให้เรือกลับมาลอยอีกครั้งล้มเหลว และมีการยิงถล่มซากเรือเพื่อให้สิ้นซาก ร.ล.บางปะกง ออกจากเกาหลีในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 และในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2494 เรือรบไทยอีก 2 ลำ ร.ล.ประแส ลำที่ 2 และร.ล.ท่าจีน  (ซึ่งเป็นเรือรบที่ทางการสหรัฐให้)  มาถึงเกาหลี ทั้ง 2 ลำกลับประเทศหลังมีการสงบศึกในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2498 เรือขนส่ง ร.ล.สีชัง มาถึงเกาหลีในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 และอยู่จนถึงวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2494
กำลังทางอากาศ

กองทัพอากาศไทยจัดหาอากาศยาน ซี-47 เข้าร่วมในสงครามเกาหลี วันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2493 รัฐบาลไทยสั่งให้หน่วยของตนสนับสนุนปฏิบัติการของกองทัพสหประชาชาติ
กำลังทางอากาศ > หน่วยบินลำเลียง

กองทัพอากาศได้จัดเครื่องบินลำเลียงแบบ ซี-47 จำนวน 3 เครื่อง พร้อมด้วยกำลังพล 17 คน ประกอบด้วยหัวหน้าหน่วยซึ่งเป็น
นักบิน 1 นาย
นักบิน 8 นาย
ช่างอากาศ 4 นาย
เจ้าหน้าที่สื่อสาร 4 นาย
ตามที่ได้รับคำแนะนำจากคณะที่ปรึกษา และช่วยเหลือทางทหารสหรัฐฯ ประจำประเทศไทย ต่อมาได้พิจารณาเพิ่มอีก 2 นาย รวมเป็น 19 นาย คือ
นายทหารฝ่ายการเงิน 1 นาย
นายทหารเสมียน 1 นาย
กำลังทางอากาศ > หน่วยบินลำเลียง > ภารกิจที่ได้รับมอบ

การขนส่งทางอากาศ ได้แก่การส่งกลับทหารบาดเจ็บและป่วยไข้ การลำเลียงทหารและพลเรือนระหว่างสนามบินต่าง ๆ ในเกาหลีใต้ และระหว่างสนามบินทหารในญี่ปุ่นกับเกาหลีใต้ การลำเลียงอาวุธยุทโธปกรณ์ การขนส่งสัมภาระทางอากาศ ระหว่างญี่ปุ่นกับเกาหลีใต้
บินขนส่งไปรษณีย์สำหรับกองกำลังสหประชาชาติ เป็นประจำทุกสัปดาห์ จัดเที่ยวบินเป็น 3 สาย
เส้นทาง ฐานบินตาชิกาวา - อิตาสุะเกะ - ปูซาน
เส้นทาง ฐานบินตาชิกาวา - อิตาสุะเกะ - ฐานบินเช็กชาโดบนเกาะคิวชิว
เส้นทาง ฐานบินตาชิกาวา - โอกินาวา - ไทเป - ฐานทัพอากาศสหรัฐฯ คลาร์ก
การบินสนับสนุนการฝึกพลร่มของทหารสหรัฐฯ
การขนส่งทหารบกไทย ที่ปฏิบัติการอยู่ในเกาหลีใต้เดินทางไป - กลับ กรุงโตเกียว ตามโครงการพักผ่อน และฟื้นฟูของสหประชาชาติ
การสนับสนุนนักบินต้นหน และช่างเครื่องไปร่วมปฏิบัติงานกับ เจ้าหน้าที่ในหน่วยบินลำเลียงสหรัฐฯตามที่ได้รับคำสั่ง
การบินขนส่งบรรเทาสาธารณภัยให้แก่ทางการญี่ปุ่น เมื่อเกิดภัยธรรมชาติตามที่ได้รับการร้องขอ
การถอนกำลังทหาร

ในปลายปี พ.ศ. 2513 สภากลาโหม มีมติเห็นควรที่จะถอนกำลังทหารไทยในเกาหลีใต้กลับตามข้อเสนอของ พล.ต. โชติ คล่องวิชา เอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงโซล ซึ่งแจ้งว่า รัฐบาลสหรัฐฯ ได้เตรียมที่จะถอนกำลังทหารที่ประจำในเกาหลีใต้กลับ และบางส่วนได้ถอนกลับไปแล้ว กองร้อยอิสระของไทยได้รับการสนับสนุนลดน้อยลงมาก และทางสหรัฐฯ ได้แจ้งให้ทราบว่าไม่ขัดข้องถ้าทางไทยจะถอนกำลังทหารไทยออกจากเกาหลีใต้  จึงสมควรถอนกำลังทหารกลับ และยุบเลิกหน่วยบินลำเลียง ตามมติสภากลาโหมดังกล่าว ให้กองทัพบกจัดกำลังทหารไว้ประจำ 1 หมู่เกียรติยศ จำนวน 6 คน ขึ้นอยู่ในความปกครองบังคับบัญชาของผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารบก ประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงโซล ให้ยุบเลิกสำนักงานนายทหารติดต่อประจำกองบัญชาการสหประชาชาติ ณ กรุงโตเกียว และกรุงโซล ซึ่งจะได้ประกาศถอน และยุบเลิกภายหลังเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2514 กองร้อยอิสระผลัดที่ 23 ซึ่งเป็นกำลังทหารบกผลัดสุดท้ายของไทย ได้เตรียมการถอนกำลังกลับประเทศไทยใน 23 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ในวันที่ 21 มิถุนายน ในปีเดียวกัน กองบัญชาการสหประชาชาติได้จัดพิธีอำลา เป็นเกียรติยศแก่กองร้อยอิสระผลัดที่ 23 ที่สนามไนท์ ในกรุงโซล โดยมีจอมพล ถนอม กิตติขจร ผู้บัญชาการทหารสูงสุด, กองบัญชาการสหประชาชาติ และผู้บัญชาการทหารสหรัฐฯ ในเกาหลีใต้เป็นประธาน มีแขกผู้มีเกียรติเข้าร่วมในพิธีเป็นจำนวนมาก เช่น คิม จง พิล นายกรัฐมนตรีคนที่ 9 ของเกาหลีใต้ ผู้แทนประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ผู้แทนชาติพันธมิตรต่าง ๆ ที่ร่วมปฏิบัติการในสงครามเกาหลี กองบัญชาการสหประชาชาติได้จัดให้มีการยิงสลุต และพิธีสวนสนามเป็นเกียรติยศแก่กองร้อยอิสระของไทย ในวันเดินทางกลับของกองร้อยอิสระ พล.ท. ยู แจ-ฮุง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเกาหลีใต้, ผู้แทนรัฐบาลเกาหลีใต้, ผู้แทนกองบัญชาการสหประชาชาติ รวมทั้งชาวเกาหลีใต้เป็นจำนวนมากได้ไปส่งที่สนามบินคิมโป กรุงโซลด้วยความอาลัย กองร้อยอิสระผลัดที่ 23 ไดเดินทางโดยเครื่องบินลำเลียงแบบ ซี - 141 ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ถึงประเทศไทยในวันเดียวกัน รวมระยะเวลาที่กองกำลังทหารไทยไปปฏิบัติการในเกาหลีใต้ตั้งแต่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 - 23 มิถุนายนพ.ศ. 2515 รวมทั้งสิ้นเป็นเวลา 16 ปี 7 เดือน 15 วัน จำนวนทหารบกที่ไปร่วมปฏิบัติการ 23 ผลัด รวม 11,776 นาย โดยไม่นับรวมกับ
กองทัพเรือทั้งหมด 6 ผลัด
กองทัพอากาศทั้งหมด 24 ผลัด
สภากาชาดไทยทั้งหมด 4 รุ่น
มรดก

ตลอดระยะเวลาของสงครามเกาหลี ประเทศไทยส่งทหารรวม 11,786 นายไปประเทศเกาหลีใต้ มีบันทึกว่าทหารไทย 136 นายเสียชีวิตในสงคราม ในปีพ.ศ. 2517 รัฐบาลเกาหลีใต้สร้างอนุสาวรีย์และศาลาไทยในเมืองโพชอนเพื่อเป็นเกียรติแก่ทหารไทยที่เข้าร่วมในสงครามเกาหลี เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 สถานเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงโซล โดยได้รับความร่วมมือจากผู้ช่วยทูตสำนักงานกลาโหมเป็นเจ้าภาพในพิธีเปิดงานอนุสรณ์สถานไทย ณ สุสานอนุสรณ์สหประชาชาติในเกาหลี (UNMCK) เพื่อระลึกถึงการเสียสละของทหารไทยในสงครามเกาหลี
ร.ล.ประแส ลำที่ 2 ถูกปลดประจำการจากกองทัพเรือไทยในปี พ.ศ. 2543 และมีการกำหนดให้เป็นเรือพิพิธภัณฑ์ เรือมองเห็นได้ที่ปากแม่น้ำประแสร์ จังหวัดระยอง โดยคณะกรรมการชุมชนแม่น้ำประแส เรือรบใช้เป็นอนุสรณ์ นอกจากนี้ยังมีอนุสาวรีย์กรมทหารราบที่ 21
มรดก > เหรียญบำเหน็จกล้าหาญ > เหรียญชัยสมรภูมิ การร่วมรบกับสหประชาชาติ ณ ประเทศเกาหลี

แพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ การร่วมรบกับสหประชาชาติ ณ ประเทศเกาหลี​ กำหนดลักษณะไว้ตามตามมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยแพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ พ.ศ. 2494 ดังนี้
"แพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิสำหรับพระราชทานแก่ผู้กระทำการร่วมรบกับสหประชาชาตินั้น ให้เป็นสีฟ้า ขนาดกว้าง 3.5 เซนติเมตร และถัดริ้วสีฟ้าเข้าไปเป็นริ้วสีขาวทั้งสองข้าง ด้านบนแพรแถบมีเข็มโลหะรูปคทาจอมพลจารึกอักษรว่า "ชัยสมรภูมิ""
| แพรแถบย่อ |
| --- | --- | --- |
| แพรแถบย่อเหรียญชัยสมรภูมิ การร่วมรบกับสหประชาชาติ ณ ประเทศเกาหลีประดับช่อชัยพฤกษ์ | แพรแถบย่อเหรียญชัยสมรภูมิ การร่วมรบกับสหประชาชาติ ณ ประเทศเกาหลี ประดีบเปลวระเบิด | แพรแถบย่อเหรียญชัยสมรภูมิ การร่วมรบกับสหประชาชาติ ณ ประเทศเกาหลี |
มรดก > อนุสรณ์

อนุสรณ์ไทย ณ อนุสรณ์สถานสุสานทหารสหประชาชาติในประเทศเกาหลี ปูซาน ​ประเทศเกาหลีใต้​
อนุสาวรีย์ทหารไทย เมืองโพชอน​ จังหวัดคย็องกี​ ​ประเทศเกาหลีใต้​
อนุสาวรีย์ทหารผ่านศึกเกาหลี กรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์​ อำเภอเมือง​ จังหวัดชลบุรี
มรดก > วันที่ระลึก

วันที่ระลึกทหารผ่านศึกสงครามเกาหลี ตรงกับวันที่ 22 ตุลาคม ของทุกปี
มรดก > ปัจจุบัน

ไทยยังคงมอบหมายให้นายทหาร 1 นาย เป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานในคณะกรรมการสงบศึก (นายทหารติดต่อ) นายทหารชั้นประทวนอีก 7 นาย เป็นเสมียนธุรการ ประจำสำนักงานนายทหารติดต่อ (Seoul) 1 นาย และเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยแยก ทบ. ประจำ บก.สหประชาชาติ (Honor Guard) กองบัญชาการสหประชาชาติ (UNC) ใน Camp Humphrey จังหวัดพย็องแท็ก อีก 6 นาย
แหล่งข้อมูลอื่น

Ministry of Patriots and Veterans Affairs (2010), The Eternal Partnership: Thailand and Korea - A History of the Participation of the Thai Forces in the Korean War (PDF), Sejong City, South Korea: Ministry of Patriots and Veterans Affairs, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-08-26, สืบค้นเมื่อ 2014-08-22
History of Thailand
60 Years of the "Little Tiger" – Thai Soldiers in the Korean War เก็บถาวร 2011-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Thai Forces เก็บถาวร 2012-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Kingdom of Thailand 60th Anniversary of the Korean War Commemoration Committee
กองทัพไทยในดินแดนเกาหลี เก็บถาวร 2011-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
AFHIST-2.HTM
ทหารไทย ณ ปูซาน ปี 2493
เรือหลวงท่าจีน และ เรือหลวงประแส ในปี 2494 ก่อนไปประจำการในสงคราม
อนุสรณ์เรือรบหลวงประแส ที่จัดแสดง ณ จังหวัดระยอง
นายสิบทหารบกไทยที่ประจำการ ณ พันมุนจ็อม​ ปี 2556
ทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ

en:Jin Yong
ทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ (อังกฤษ: Computational Complexity Theory) เป็นสาขาหนึ่งของทฤษฎีการคำนวณ และ คณิตศาสตร์ประยุกต์ ที่มุ่งเน้นไปในการวิเคราะห์เวลาและเนื้อที่สำหรับการแก้ปัญหาหนึ่ง ๆ โดยปกติแล้วคำว่า "เวลา" ที่เราพูดถึงนั้น จะเป็นการนับจำนวนขั้นตอนที่ใช้ในการแก้ปัญหา ส่วนในเรื่องของ "เนื้อที่" เราจะพิจารณาเนื้อที่ ๆ ใช้ในการทำงานเท่านั้น (ไม่นับเนื้อที่ ๆ ใช้ในการเก็บข้อมูลป้อนเข้า) ในบางกรณีเราอาจจะสนใจการวิเคราะห์ปริมาณอื่น ๆ ที่นอกเหนือไปจากพื้นที่กับเวลา  ยกตัวอย่างเช่น ในการประมวลผลแบบขนาน เราอาจจะวิเคราะห์ว่าต้องใช้หน่วยประมวลผลกี่ตัวในการแก้ปัญหาที่กำหนด ทฤษฎีความซับซ้อนต่างจาก ทฤษฎีการคำนวณได้ ที่จะเน้นไปในการวิเคราะห์ว่าปัญหาสามารถแก้ได้หรือไม่ โดยไม่สนใจทรัพยากรที่ใช้ในการแก้ปัญหา
ภาพรวม

ภายหลังจากที่สามารถระบุได้ว่า ปัญหาใดสามารถแก้ได้ และปัญหาใดที่แก้ไม่ได้ เรามักจะเกิดคำถามขึ้นอีกว่าในบรรดาปัญหาที่แก้ได้ ซึ่งเป็นกลุ่มของฟังก์ชันที่คำนวณได้นั้น มีความซับซ้อนอยู่ในระดับใด จุดนี้เป็นความสนใจหลักของ ทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ
ในที่นี้ เราจะมอง "ปัญหา" หนึ่ง ๆ ว่าเป็นเซตของคำถามที่เกี่ยวข้องในปัญหานั้นทั้งหมด โดยแต่ละคำถามจะเป็นสตริงที่มีความยาวจำกัด ยกตัวอย่างเช่น ปัญหา แยกตัวประกอบ (FACTORIZE) คือ:
คำถามใด ๆ คำถามหนึ่งจะถูกเรียกว่า "ตัวอย่างปัญหา" (instance) ในกรณีนี้ เราจะเรียก "จงหาตัวประกอบที่เป็นจำนวนเฉพาะของ 15" ว่าเป็นตัวอย่างปัญหาของปัญหาแยกตัวประกอบ
เราจะนิยาม ความซับซ้อนด้านเวลา (time complexity) สำหรับปัญหาหนึ่ง ๆ ว่าเป็นจำนวนขั้นตอนที่ใช้ในการแก้ตัวอย่างปัญหาสำหรับปัญหานั้น ในรูปฟังก์ชันของขนาดของข้อมูลป้อนเข้า (ซึ่งโดยปกติแล้วเราจะคิดขนาดเป็นบิต) โดยใช้ขั้นตอนวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุด ยกตัวอย่างเช่น ในปัญหา ๆ หนึ่ง สำหรับทุกตัวอย่างปัญหาที่มีขนาด  n บิต ถ้าเราสามารถแก้ตัวอย่างปัญหานี้ได้ภายใน  n^{2} ขั้นตอน เราสามารถพูดได้ว่าปัญหานี้มีความซับซ้อนด้านเวลาเป็น  n^{2} ซึ่งในการกล่าวถึงเวลาที่ใช้นั้น แน่นอนว่าเครื่องจักร หรือ คอมพิวเตอร์แต่ละเครื่องก็ใช้เวลาในการคำนวณแตกต่างกันไป เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงความแตกต่างในจุดนี้ เราจะใช้สัญกรณ์โอใหญ่ (Big O notation) ปัญหาที่มีความซับซ้อนด้านเวลาเป็น  O(n^{2}) ในเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่ง จะมีความซับซ้อนด้านเวลาเป็น  O(n^{2}) บนเครื่องอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน จะเห็นได้ว่าสัญกรณ์โอใหญ่ช่วยเราหลีกเลี่ยงการกล่าวถึงรายละเอียด ที่เป็นความแตกต่างระหว่างเครื่องคอมพิวเตอร์
หลายครั้งเราจะกล่าวถึงความซับซ้อนด้านเวลาว่าเป็น "เวลาที่ใช้ในการแก้ปัญหา" หรือ "เวลาที่ใช้ในการทำงาน"
ตัวอย่าง: การตัดหญ้าในสวนใช้เวลาในการทำงานเป็นเชิงเส้น เพราะว่าถ้าสนามหญ้าใหญ่กว่าเดิมเท่าตัว เราก็ต้องใช้เวลาในการตัดหญ้ามากขึ้นเป็นเท่าตัว แต่สำหรับการเปิดหาคำศัพท์ในพจนานุกรมนั้น เวลาที่ใช้ในการทำงานจะเป็นลอการิทึมของขนาดข้อมูลป้อนเข้า เพราะว่าสำหรับพจนานุกรมที่มีขนาดเพิ่มเป็นเท่าตัว เราทำงานเพิ่มขึ้นเพียงหนึ่งขั้นตอน (เปิดพจนานุกรมไปตรงกลางแล้วตรวจสอบว่าคำศัพท์ที่เรากำลังมองหาอยู่ในฝั่งใดของพจนานุกรม ซึ่งวิธีนี้จะลดขนาดของปัญหาลงครึ่งหนึ่งทุกครั้งที่มีการเปิดพจนานุกรม)
ปัญหาการตัดสินใจ

ส่วนใหญ่แล้ว ทฤษฎีเกี่ยวกับความซับซ้อนในการคำนวณ จะสนใจกลุ่มของปัญหาการตัดสินใจ. ซึ่งปัญหาที่อยู่ในกลุ่มนี้ จะมีคำตอบเพียงสองแบบก็คือ "ใช่" และ "ไม่ใช่" ยกตัวอย่างเช่นปัญหาที่ถามว่าจำนวนหนึ่ง ๆ เป็นจำนวนเฉพาะหรือไม่. ปัญหาในกลุ่มนี้อาจมองได้อีกแบบหนึ่งก็คือ มองเป็น ภาษา ซึ่งเป็นเซตของสตริงความยาวจำกัด. สำหรับปัญหาการตัดสินใจปัญหาหนึ่ง เราอาจจะมองว่า มันคือภาษาที่มีสมาชิกในเซตเป็นตัวอย่างปัญหาทั้งหมดที่ให้คำตอบเป็น "ใช่".
ปกติแล้ว ปัญหาการตัดสินใจมักจะเป็นที่สนใจเพราะว่า ปัญหาหลายปัญหามักจะสามารถลดรูปไปเป็นปัญหาในกลุ่มนี้ได้. ยกตัวอย่างเช่น ปัญหา HAS-FACTOR ที่ถามว่า สำหรับจำนวนเต็ม  n และ  k, จำนวน  n มีตัวประกอบเฉพาะที่มีค่าไม่เกิน  k หรือไม่?  ในที่นี้เราจะแสดงให้เห็นว่า การแก้ปัญหา HAS-FACTOR จะนำไปสู่การแก้ปัญหา FACTORIZE ที่เราได้กล่าวถึงไปแล้ว โดยใช้ทรัพยากรไม่มากกว่ากันนัก สังเกตว่าหากเราสามารถแก้ปัญหา HAS-FACTOR ได้ เราสามารถใช้การค้นหาแบบทวิภาค (binary search) เพื่อหาค่าของ  k ที่น้อยที่สุดที่เป็นตัวประกอบของ  n และเมื่อเจอจำนวนนั้นแล้ว เราก็จะหารมันทิ้งไป ทำซ้ำไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งไม่สามารถทำต่อได้ เราก็จะสามารถหาตัวประกอบเฉพาะทั้งหมดของ  n ออกมาได้
ค่อนข้างจะชัดเจนว่าเนื้อที่ที่ใช้ในการแก้ปัญหา FACTORIZE จะไม่มากไปกว่าเนื้อที่ที่ใช้ในการแก้ปัญหา HAS-FACTOR นัก (สำหรับค่า  k แต่ละค่าเราสามารถคืนหน่วยความจำที่ใช้ในการทำงานของค่า  k ก่อนหน้าได้) สำหรับเวลาที่ใช้ก็เช่นกัน ในการหาตัวประกอบแต่ละตัวเราจะเรียกใช้ HAS-FACTOR ไม่เกิน  \log(n) ครั้ง และจำนวนของตัวประกอบเฉพาะของ  n ที่เป็นไปได้ก็ไม่เกิน  \log(n) จำนวน
ในศาสตร์ของทฤษฎีความซับซ้อนของปัญหานั้น ตัวอย่างของปัญหาที่มีคำตอบเป็น "ใช่" มักจะมีความแตกต่างจากตัวอย่างของปัญหาที่มีคำตอบเป็น "ไม่ใช่" เช่น กลุ่มปัญหาเอ็นพี (NP) ประกอบด้วยปัญหาการตัดสินใจทั้งหมดที่ตัวอย่างปัญหาที่มีคำตอบเป็น "ใช่" สามารถตรวจสอบได้อย่างมีประสิทธิภาพ และในทางกลับกัน กลุ่มปัญหาโค-เอ็นพี (co-NP) ประกอบด้วยปัญหาการตัดสินใจที่ตัวอย่างของปัญหาที่มีคำตอบเป็น "ไม่ใช่" สามารถตรวจสอบได้อย่างมีประสิทธิภาพ (คำว่า co ในที่นี้หมายถึง ส่วนกลับ หรือ complement) ซึ่งส่วนกลับของปัญหาหนึ่งก็คือปัญหาเดิมที่มีการสลับตัวอย่างปัญหาที่มีคำตอบคือ "ใช่" กับตัวอย่างปัญหาที่มีคำตอบคือ "ไม่ใช่" ตัวอย่างเช่นปัญหา "IS-PRIME" เป็นส่วนกลับของปัญหา "IS-COMPOSITE"
ทฤษฎีบทที่สำคัญอันหนึ่งในด้านทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณก็คือ ไม่ว่าปัญหาของเราจะยากขนาดไหน เราจะมีปัญหาที่ยากกว่าเสมอ หากเราพิจารณาเฉพาะปัญหาที่สามารถแก้ได้ในเวลาที่เป็นฟังก์ชันพหุนามกับขนาดของข้อมูลป้อนเข้า เราสามารถอธิบายในจุดนี้ได้ด้วยทฤษฎีลำดับชั้นของเวลา (time hierarchy theorem) ที่กล่าวไว้ว่า หากเราให้คอมพิวเตอร์ของเราทำงานด้วยเวลาที่มากขึ้น ปัญหาที่เราสามารถแก้ได้ก็จะเพิ่มขึ้น (นั่นก็คือ มีปัญหาที่แก้ไม่ได้ถ้าไม่มีการเพิ่มเวลา) ทฤษฎีลำดับชั้นของเนื้อที่ (space hierarchy theorem) ก็จะกล่าวในเชิงคล้ายกัน เพียงแต่มุ่งความสนใจในเรื่องของเนื้อที่ที่อนุญาตให้มีการใช้งานได้