stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนภูมิภาค
ประวัติ

สทท.ในส่วนภูมิภาค มีการกำเนิดก่อตั้งขึ้นในสมัยรัฐบาลของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ว่าต้องการที่จะพัฒนากิจการโทรทัศน์เข้าสู่ส่วนภูมิภาคของประเทศไทย เพื่อให้ประชาชนในแต่ละภาครับทราบข้อมูลข่าวสาร นโยบาย และการดำเนินงานต่างๆ ของประเทศให้รวดเร็วและทั่วถึงทุกภูมิภาค ดังนั้นรัฐบาลจึงอนุมัติเงินลงทุนจำนวน 25 ล้านบาท และมอบหมายให้กรมประชาสัมพันธ์ ดำเนินกิจการโทรทัศน์ในส่วนภูมิภาคครั้งแรกภาคละ 1 สถานี จำนวน 3 ภาค ซึ่งอยู่ช่วงที่พลเอก สุจริต จารุเศรณี อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ในขณะนั้น ต่อจากนั้นก็ได้วางศิลาฤกษ์ก่อสร้างอาคารสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทยที่ลำปาง ขอนแก่น และสงขลา
ในช่วงยุค พ.ศ. 2510 และในช่วง พ.ศ. 2520 สทท.ในส่วนภูมิภาค ก็ได้มีการเพิ่มขยายในส่วนแต่ละแห่ง โดยขยายส่วนที่จังหวัดขอนแก่น คือให้จัดตั้งสถานีเครื่องส่งวิทยุโทรทัศน์อุบลราชธานี ส่วนลำปาง ขยายไปจัดตั้งสถานีเครื่องส่งวิทยุโทรทัศน์ เชียงใหม่ แพร่ ส่วนที่จังหวัดสงขลา จัดตั้งสถานีเครื่องส่งวิทยุโทรทัศน์สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต เป็นลำดับ
ตั้งแต่ พ.ศ. 2561 สทท.ส่วนภูมิภาค ยุติออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกในแต่ละจังหวัดของประเทศไทย เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ทั้งนี้ สทท.ส่วนภูมิภาค ยังสามารถรับชมผ่านช่องทางโทรทัศน์ในระบบจานดาวเทียมไทยคม 6 ระบบซีแบนด์ระยะหนึ่ง และกลับมาออกอากาศ สทท.ส่วนภูมิภาค ผ่านช่องทางโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ในแต่ละภูมิภาค ทางช่องหมายเลข 11 เริ่มวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ออกอากาศวันละ 15 ชั่วโมง ตั้งแต่ 06:00 - 21:00 น.
รายนามสถานีส่วนภูมิภาคแต่ละแห่ง > สถานีส่วนภูมิภาคในปัจจุบัน

รายละเอียดทั้งหมดนี้ เป็นรายละเอียดของสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนภูมิภาค ที่จัดตั้งขึ้นใหม่ ออกอากาศทางโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลช่องหมายเลข 11 โดยแบ่งตามช่องภูมิภาคในประเทศไทยดังต่อไปนี้
| สถานีส่วนภูมิภาค | วันเปิดตัว | ผลิตโดย | ที่ตั้งสตูดิโอห้องส่งและออกอากาศ | พื้นที่ครอบคลุมออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| NBT North | 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | สำนักประชาสัมพันธ์เขต 3 เชียงใหม่ สำนักประชาสัมพันธ์เขต 4 พิษณุโลก | เชียงใหม่ (ห้องส่งหลัก) พิษณุโลก | ภาคเหนือ |
| NBT Northeast | 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | สำนักประชาสัมพันธ์เขต 1 ขอนแก่น สำนักประชาสัมพันธ์เขต 2 อุบลราชธานี | ขอนแก่น (ห้องส่งหลัก) อุบลราชธานี | ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |
| NBT South | 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | สำนักประชาสัมพันธ์เขต 5 สุราษฎร์ธานี สำนักประชาสัมพันธ์เขต 6 สงขลา | สุราษฎร์ธานี (ห้องส่งหลัก) ภูเก็ต นครศรีธรรมราช สงขลา ตรัง ยะลา | ภาคใต้ |
| NBT Central | 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | สำนักประชาสัมพันธ์เขต 7 จันทบุรี สำนักประชาสัมพันธ์เขต 8 กาญจนบุรี | จังหวัดจันทบุรี (ห้องส่งหลัก) จังหวัดกาญจนบุรี | ภาคกลาง ภาคตะวันออก ภาคตะวันตก และ ปริมณฑล |
รายนามสถานีส่วนภูมิภาคแต่ละแห่ง > สถานีส่วนภูมิภาคในอดีตยุคทีวีแอนะล็อก

รายละเอียดทั้งหมดนี้ เป็นรายละเอียดสถานีส่วนภูมิภาคที่เคยออกอากาศภาคพื้นดินระบบอนาล็อกทั้งสิ้น แต่ปัจจุบันได้ยุติการออกอากาศในระบบดังกล่าวไปแล้ว ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 เป็นต้นมา
| สถานีส่วนภูมิภาค> ภาคเหนือ | ก่อตั้ง(สถานีหลัก)> ภาคเหนือ | ที่ตั้ง (จังหวัด)> ภาคเหนือ | สถานีย่อย> ภาคเหนือ |
| --- | --- | --- | --- |
| สำนักประชาสัมพันธ์เขต 3 เชียงใหม่ | พ.ศ. 2514 | เชียงใหม่ |  เชียงราย -  วีเอชเอฟ ช่อง 10  เชียงใหม่ -  วีเอชเอฟ ช่อง 11 (สถานีแม่ข่าย) ฝาง - ยูเอชเอฟ ช่อง 26  น่าน -  วีเอชเอฟ ช่อง 11  แพร่ พะเยา -  วีเอชเอฟ ช่อง 8  ลำปาง -  วีเอชเอฟ ช่อง 8 เถิน - ยูเอชเอฟ ช่อง 31  แม่ฮ่องสอน -  วีเอชเอฟ ช่อง 12 แม่สะเรียง - วีเอชเอฟ ช่อง 12 |
| สำนักประชาสัมพันธ์เขต 4 จังหวัดพิษณุโลก | พ.ศ. 2513 | พิษณุโลก |  ตาก สุโขทัย อุตรดิตถ์ - วีเอชเอฟ ช่อง 8  นครสวรรค์ อุทัยธานี -  วีเอชเอฟ ช่อง 10  พิษณุโลก - วีเอชเอฟ ช่อง 7 (สถานีแม่ข่าย)  เพชรบูรณ์ พิจิตร กำแพงเพชร  -  วีเอชเอฟ ช่อง 7 |
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
| สำนักประชาสัมพันธ์เขต 1 ขอนแก่น | พ.ศ. 2505 | ขอนแก่น |  ขอนแก่น มหาสารคาม กาฬสินธุ์ - ยูเอชเอฟ ช่อง 26 (สถานีแม่ข่าย) ชุมแพ - ยูเอชเอฟ ช่อง 46  ชัยภูมิ - ยูเอชเอฟ ช่อง 31  นครราชสีมา - วีเอชเอฟ ช่อง 6 ประทาย - ยูเอชเอฟ ช่อง 38  เลย หนองคาย หนองบัวลำภู -  วีเอชเอฟ ช่อง 10  สกลนคร - ยูเอชเอฟ ช่อง 37 (วีเอชเอฟ ช่อง 3 เดิม)  อุดรธานี - วีเอชเอฟ ช่อง 10  บึงกาฬ - ยูเอชเอฟ ช่อง 26 |
| สำนักประชาสัมพันธ์เขต 2 อุบลราชธานี | พ.ศ. 2511 | อุบลราชธานี |  มุกดาหาร นครพนม - ยูเอชเอฟ ช่อง 36 (วีเอชเอฟ ช่อง 4 เดิม)  สุรินทร์ บุรีรัมย์ -  วีเอชเอฟ ช่อง 11  อุบลราชธานี ศรีสะเกษ อำนาจเจริญ ยโสธร - ยูเอชเอฟ ช่อง 33 (สถานีแม่ข่าย) (วีเอชเอฟ ช่อง 3 และ 4 เดิม)  ร้อยเอ็ด - ยูเอชเอฟ ช่อง 31 |
ภาคกลาง ภาคตะวันตก และภาคตะวันออก
| สำนักประชาสัมพันธ์เขต 7 จันทบุรี | พ.ศ. 2540 | จันทบุรี |  จันทบุรี - ยูเอชเอฟ ช่อง 38 (สถานีแม่ข่าย)  ตราด  - วีเอชเอฟ ช่อง 11  ระยอง - วีเอชเอฟ ช่อง 12  สระแก้ว ฉะเชิงเทรา ปราจีนบุรี นครนายก สมุทรปราการ - วีเอชเอฟ ช่อง 12  ชลบุรี  - ยูเอชเอฟ ช่อง 48 |
| สำนักประชาสัมพันธ์เขต 8 กาญจนบุรี | พ.ศ. 2540 | กาญจนบุรี |  กาญจนบุรี - ยูเอชเอฟ ช่อง 38 (สถานีแม่ข่าย) ทองผาภูมิ - วีเอชเอฟ ช่อง 11  สังขละบุรี - วีเอชเอฟ ช่อง 12  ประจวบคีรีขันธ์ เพชรบุรี สมุทรสงคราม ราชบุรี - วีเอชเอฟ ช่อง 12 หัวหิน - ยูเอชเอฟ ช่อง 33  สิงห์บุรี นนทบุรี ปทุมธานี นครปฐม สมุทรสาคร พระนครศรีอยุธยา สระบุรี ลพบุรี อ่างทอง ชัยนาท สุพรรณบุรี - ยูเอชเอฟ ช่อง 31 |
ภาคใต้
| สำนักประชาสัมพันธ์เขต 5 สุราษฎร์ธานี | พ.ศ. 2498 | สุราษฎร์ธานี |  ชุมพร - วีเอชเอฟ ช่อง 5  นครศรีธรรมราช - วีเอชเอฟ ช่อง 5 (สถานีแม่ข่าย) ทุ่งสง - ยูเอชเอฟ ช่อง 45  ภูเก็ต - วีเอชเอฟ ช่อง 11 (สถานีแม่ข่าย)  พังงา กระบี่ - วีเอชเอฟ ช่อง 12  ระนอง - วีเอชเอฟ ช่อง 5  สุราษฎร์ธานี - วีเอชเอฟ ช่อง 11 (สถานีแม่ข่าย) เกาะสมุย - ยูเอชเอฟ ช่อง 38 |
| สำนักประชาสัมพันธ์เขต 6 สงขลา | พ.ศ. 2505 | สงขลา |  ตรัง - วีเอชเอฟ ช่อง 12 (สถานีแม่ข่าย)  ยะลา ปัตตานี นราธิวาส - วีเอชเอฟ ช่อง 11 (สถานีแม่ข่าย)  สงขลา - วีเอชเอฟ ช่อง 11 (สถานีแม่ข่าย)  สตูล พัทลุง - ยูเอชเอฟ ช่อง 31 |
สถานีโทรทัศน์ในอดีต > ภาคเหนือ

ลำปาง ออกอากาศด้วยระบบวีเอชเอฟ ช่อง 8 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2560 แต่ได้โอนไปเป็นสิทธิและหน้าที่ความเป็นแม่ข่ายที่สถานีส่งเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2543 โดยออกอากาศด้วยระบบวีเอชเอฟ ช่อง 11 จนถึง 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
สถานีโทรทัศน์ในอดีต > ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ขอนแก่น ออกอากาศภาพขาวดำ ระบบวีเอชเอฟ ช่องสัญญาณที่ 5 ในปี พ.ศ. 2505 และออกอากาศภาพสี ด้วยระบบวีเอชเอฟ ช่อง 4 ในช่วงยุค พ.ศ. 2518 ต่อมาออกอากาศด้วยระบบยูเอชเอฟ ช่อง 26 เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2561
อุบลราชธานี เดิมเป็นแค่เฉพาะสถานีส่ง ออกอากาศภาพขาวดำ ระบบวีเอชเอฟ ช่องสัญญาณที่ 3 ในปี พ.ศ. 2511 และออกอากาศภาพสี ระบบวีเอชเอฟ ช่อง 4 ในปี พ.ศ. 2521 ต่อมาออกอากาศระบบยูเอชเอฟ ช่อง 33 เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2561
สถานีโทรทัศน์ในอดีต > ภาคตะวันออก

ระยอง ออกอากาศด้วยระบบวีเอชเอฟ ช่อง 12 พ.ศ. 2540 ถึงปี พ.ศ. 2561 แต่ได้โอนไปเป็นสิทธิและหน้าที่ความเป็นแม่ข่ายที่สถานีส่งจันทบุรี ออกอากาศด้วยระบบยูเอชเอฟ ช่อง 38 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547
สถานีโทรทัศน์ในอดีต > ภาคใต้

สงขลา ออกอากาศด้วยภาพขาวดำ ระบบวีเอชเอฟ ช่องสัญญาณที่ 9 ในปี พ.ศ. 2505 และเปลี่ยนเป็นภาพสี ในยุค พ.ศ. 2515 เป็นต้นมา โดยออกอากาศด้วยระบบวีเอชเอฟ ช่อง 10 (ก่อนหน้านั้นเป็นภาพขาวดำมาก่อน)
ภูเก็ต ออกอากาศด้วยระบบวีเอชเอฟ ช่องสัญญาณที่ 9 ในช่วงยุค พ.ศ. 2515 และออกอากาศด้วยระบบวีเอชเอฟ ช่องสัญญาณที่ 5 ในช่วงยุค พ.ศ. 2530
นครศรีธรรมราช ออกอากาศด้วยระบบวีเอชเอฟ ช่อง 12 ในช่วงยุค พ.ศ. 2520 โดยประมาณ และออกอากาศด้วยระบบวีเอชเอฟ ช่องสัญญาณที่ 5 จนถึงปี พ.ศ. 2561
สถานีโทรทัศน์ในอดีต > ภาคใต้ตอนบน

สุราษฎร์ธานี ออกอากาศด้วยระบบวีเอชเอฟ ช่องสัญญาณที่ 7 ในปี พ.ศ. 2510 และออกอากาศด้วยระบบวีเอชเอฟช่อง 12 ในช่วงยุค พ.ศ. 2525
สถานีโทรทัศน์ในอดีต > การออกอากาศ

การออกอากาศในรายการข่าวของสถานีแต่ละแห่ง จะเสนอข่าวท้องถิ่น แต่ละภาค โดยออกอากาศในเวลา 08.00-09.00 น. และ 15.30 - 17.00 น. พ.ศ. 2555 ซึ่งจะส่งสัญญาณจากสถานีหลักในภูมิภาคแต่ละแห่งกันไป
สำหรับการออกอากาศที่สถานี สทท.กรุงเทพมหานคร ในข่าวท้องถิ่น คือ เมโทรนิวส์ (จนถึงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2551)
การเสนอข่าวภาคเช้า เที่ยง และค่ำ ในอดีตทาง สทท.ส่วนภูมิภาค จะรับสัญญาณจากองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท.) จนถึงปี พ.ศ. 2530 หลังจาก สทท.ส่วนกลาง ได้ถูกก่อตั้งขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2528 3 ปีให้หลัง สทท.ส่วนภูมิภาค ก็สามารถรับสัญญาณการเสนอข่าวจากส่วนกลางได้เป็นต้นมา
การออกอากาศเปิดปิดสถานี มีกำหนดบางแห่ง แต่เมื่อมีที่ส่วนกลาง ก็ต้องใช้เวลาเปิดปิดตรงกันกับที่กำหนดดังกล่าว
ในอดีต จะออกอากาศทั้งวัน ตั้งแต่ช่วงเปิดจนปิดสถานี มีการเสนอรายการจากสถานีของตนเอง ไม่ว่าจะออกอากาศภาพขาวดำหรือสี ในระบบวีเอชเอฟ แต่ปัจจุบัน เหลือแค่ออกอากาศในเวลา 08:30 น. ถึง 18:00 น. และถ่ายทอดสดส่งไปที่อื่นด้วย
สทท.ส่วนภูมิภาค ออกอากาศในระบบวีเอชเอฟ และยูเอชเอฟภาคพื้นดิน ในแต่ละแห่ง ดังนั้น ผู้ที่อยู่อาศัยในต่างจังหวัด สามารถรับชมการแพร่ภาพจากเครื่องรับโทรทัศน์ในแต่ละแห่งตามได้
ระบบดาวเทียม

โดยที่ทางสถานีฯ ได้เช่าช่องสัญญาณดาวเทียมไทยคม 6 C-Band ความถี่ 4163 H 9600
ตราสัญลักษณ์

บางสถานีจะใช้ตรากรอบจอโทรทัศน์หรือแบบอื่น พร้อมกับใช้ชื่อย่อว่า สทท. และบางตราก็ใช้สัญลักษณ์แบบกรอบจอโทรทัศน์ และสีแดง เขียว และน้ำเงิน พร้อมกับตัวเลขส่งระบบวีเอชเอฟ เสียตรงที่ว่า ไม่ได้ใช้ตัวย่อว่า สทท.กำกับ ทั้งๆที่เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งชาติ มีฐานะเป็นหน่วยงานราชการ
ใช้ตราสัญลักษณ์จากสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนกลาง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 เป็นต้นมา
บางโอกาสได้ใช้ตราราชการของกรมประชาสัมพันธ์ เป็นตราประจำสถานีฯ แต่ไม่ค่อยได้เห็นมากเท่าไรนัก
สถานที่ที่ตั้งสถานี

สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนภูมิภาค แต่ละแห่ง ในส่วนสถานีโทรทัศน์ หรือ สถานีเครื่องส่งโทรทัศน์ระบบวีเอชเอฟ และระบบยูเอชเอฟ จะมีที่ตั้งใกล้กับสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย ส่วนภูมิภาค พร้อมทั้งสำนักประชาสัมพันธ์เขต หรือสำนักประชาสัมพันธ์จังหวัดแต่ละแห่ง
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ตราประจำพระองค์
การทูล: His Majesty The King (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty The King (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (อังกฤษ: George III of the United Kingdom; 4 มิถุนายน ค.ศ. 1738 – 29 มกราคม ค.ศ. 1820) เป็นพระมหากษัตริย์ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และราชอาณาจักรไอร์แลนด์สมัยราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ ระหว่างวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 ถึงวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1801 และหลังจากนั้นเป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์จนสวรรคตเมื่อวันที่  29 มกราคม ค.ศ. 1820 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ บาร์กเชอร์ สหราชอาณาจักร พระบรมศพอยู่ที่เซนต์จอร์จส์แชเปลที่พระราชวังวินด์เซอร์
พระเจ้าจอร์จที่ 3 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่  4 มิถุนายน ค.ศ. 1738 ที่ตำหนักนอร์โฟล์ค กรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา ต่อมาทรงได้อภิเษกสมรสกับชาร์ล็อทเทอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ และมีพระราชโอรสธิดาด้วยกัน 15 พระองค์ นอกจะเป็นกษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่แล้ว พระองค์ยังมีพระยศเป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คและผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต่อมาเป็นกษัตริย์ฮันโนเฟอร์เพราะรัฐผู้คัดเลือกเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คได้เลื่อนฐานะขึ้นเป็นราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์เมื่อวันที่  12 ตุลาคม ค.ศ. 1814 พระเจ้าจอร์จที่ 3 เป็นกษัตริย์อังกฤษพระองค์ที่สามในราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ และเป็นกษัตริย์ฮันโนเฟอร์องค์แรกของอังกฤษที่พระราชสมภพในราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และตรัสภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ และไม่เคยเสด็จไปเยอรมนี
รัชสมัยอันยาวนานของพระเจ้าจอร์จที่ 3 เต็มไปด้วยความขัดแย้งทางทหารหลายครั้งระหว่างราชอาณาจักรของพระองค์และประเทศต่าง ๆ ในยุโรปเกือบทั้งหมด เมื่อต้นรัชสมัยบริเตนใหญ่ได้รับชัยชนะต่อฝรั่งเศสในสงครามเจ็ดปีซึ่งทำให้อังกฤษกลายเป็นประเทศมหาอำนาจของยุโรปผู้มีอิทธิพลในทวีปอเมริกาเหนือและอินเดีย แต่ต่อมาอังกฤษก็สูญเสียอาณานิคมอเมริกาไปกับสงครามปฏิวัติอเมริกัน (American Revolutionary War) ซึ่งเป็นสงครามที่ทำให้เกิดการก่อตั้งสหรัฐอเมริกา ต่อมาราชอาณาจักรก็เข้าไปเกี่ยวข้องกับการปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามกับจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ที่สิ้นสุดลงด้วยการพ่ายแพ้ของนโปเลียนในปี ค.ศ. 1815 นอกจากนั้นระหว่างรัชสมัยของพระองค์ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ได้รวมตัวกันเป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์อีกด้วย
แต่ต่อมาพระเจ้าจอร์จที่ 3 ทรงเสียพระสติเป็นครั้งคราวและในที่สุดก็เป็นการถาวร พระอาการของพระองค์เป็นปัญหาที่ทำให้นักวิทยาศาสตร์การแพทย์สมัยนั้นงงงวยเพราะไม่ทราบสาเหตุและไม่ทราบวิธีถวายการรักษา แต่ในปัจจุบันเชื่อกันว่าพระอาการต่าง ๆ ตรงกับอาการของโรคพอร์ฟิเรีย (porphyria)  ซึ่งเป็นโรคที่อาจจะเกิดจากการที่ร่างกายได้รับสารพิษ การศึกษาเมื่อไม่นานมานี้พบว่ามีสารพิษระดับสูงในเส้นพระเกษาของพระเจ้าจอร์จที่ 3 หลังจากเมื่อพระอาการทรุดลงเป็นครั้งสุดท้ายจนทรงไม่สามารถปกครองประเทศได้เมื่อปี ค.ศ. 1810 เจ้าชายจอร์จ เจ้าชายแห่งเวลส์จึงทรงปกครองราชอาณาจักรในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 3 สวรรคต ขณะทรงมีพระชนพรรษา 81 พรรษา ทรงครองสิริราชย์สมบัติ 59 ปี 97 วัน ยาวนานที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ของสหราชอาณาจักร เจ้าชายแห่งเวลส์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร การวิจัยทางพระราชประวัติพระเจ้าจอร์จที่ 3 เปลี่ยนแปลงภาพพจน์ของพระองค์ตลอดมา ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุมาจากการศึกษาจากเอกสารอ้างอิงที่ไม่เป็นธรรมต่อพระองค์
พระชนมชีพช่วงต้น

พระเจ้าจอร์จเสด็จพระราชสมภพที่พระตำหนักนอร์โฟล์กในกรุงลอนดอน เป็นพระนัดดาในพระเจ้าจอร์จที่ 2 และพระโอรสของเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา ประสูติก่อนกำหนดถึงสองเดือนและไม่ทราบกันในขณะนั้นว่าจะทรงรอดหรือไม่ ทรงได้รับบัพติศมาในวันเดียวกันโดยศาสนาจารย์ทอมัส เซกเกอร์ บิชอปแห่งออกซฟอร์ด เดือนหนึ่งต่อมาก็ทรงรับบัพติศมาอีกครั้งหนึ่งอย่างเป็นทางการที่พระตำหนักนอร์โฟล์กโดยเซกเกอร์เช่นกัน โดยมีพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งสวีเดนเป็นพระราชอัยกาทูนหัว (ผู้ทรงมอบฉันทะให้ชาลส์ คาลเวิร์ต บารอนบัลติมอร์ที่ 5 เป็นผู้แทนพระองค์) ฟรีดริชที่ 3 ดยุกแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทนแบร์ก พระปิตุลา (ผู้มอบฉันทะให้เฮนรี บริดเจส ดยุกที่ 2 แห่งแชนดอสเป็นผู้แทน) และพระนางโซฟี โดโรเทอา แห่งปรัสเซีย พระอัยกี (ผู้ทรงมอบฉันทะให้เลดีชาร์ลอต เอ็ดวินเป็นผู้แทนพระองค์)
เจ้าชายจอร์จทรงเจริญพระชันษาขึ้นมาเป็นเด็กที่พระสุขภาพพลานามัยดีแต่ทรงไว้องค์และขี้อาย  ครอบครัวของพระองค์ย้ายจากจตุรัสเลสเตอร์ไปยังที่ประทับใหม่ที่พระองค์และเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี พระอนุชา ทรงได้รับการศึกษาจากพระอาจารย์ส่วนพระองค์ จดหมายจากครอบครัวแสดงว่าทรงเขียนและอ่านได้ทั้งภาษาอังกฤษและเยอรมัน และทรงมีความคิดเห็นทางการเมืองตั้งแต่มีพระชนมายุได้เพียง 8 พรรษา เจ้าชายจอร์จเป็นกษัตริย์อังกฤษองค์แรกที่ทรงศึกษาวิทยาศาสตร์อย่างเป็นทางการ นอกจากเคมีศาสตร์และฟิสิกส์แล้วพระองค์ก็ยังทรงศึกษาดาราศาสตร์ คณิตศาสตร์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาละติน ประวัติศาสตร์ ดนตรี ภูมิศาสตร์ การพาณิชย์ การเกษตรกรรม และกฎหมายรัฐธรรมนูญ นอกไปจากการกีฬาและการสังคม เช่น การเต้นรำ การดวลดาบ และการขี่ม้า การศึกษาทางศาสนาเป็นการศึกษาภายใต้คริสตจักรแห่งอังกฤษ
พระเจ้าจอร์จที่ 2 ไม่ทรงสนพระทัยในพระนัดดาเท่าใดนัก แต่ในปี ค.ศ. 1751 เมื่อเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ พระโอรสสิ้นพระชนม์โดยกะทันหันจากการบาดเจ็บที่ปอด เจ้าชายจอร์จก็กลายเป็นรัชทายาท และทรงได้รับตำแหน่งของพระราชบิดาและทรงดำรงตำแหน่งเป็นดยุกแห่งเอดินบะระ พระเจ้าจอร์จที่ 2 ทรงหันมาสนพระทัยในตัวพระนัดดา สามอาทิตย์หลังจากนั้นก็พระราชทานตำแหน่งให้เจ้าชายจอร์จเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1756 เมื่อทรงใกล้จะมีพระชนมายุ 18 พรรษาพระเจ้าจอร์จที่ 2 ก็พระราชทานพระราชวังเซนต์เจมส์ให้แก่เจ้าชายจอร์จ แต่เจ้าชายจอร์จไม่ทรงยอมรับโดยคำแนะนำของพระมารดาและจอห์น สจวต เอิร์ลที่ 3 แห่งบิวต์ พระสหายของพระมารดา ผู้ต่อมาได้รับตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี พระมารดาของเจ้าชายจอร์จทรงพอพระทัยที่จะให้เจ้าชายจอร์จประทับอยู่กับพระองค์เพื่อที่จะได้อบรมเลี้ยงดูอย่างเข้มงวดทางจริยธรรมด้วยพระองค์เอง
อภิเษกสมรส

ในปี ค.ศ. 1760 ขณะที่เจ้าชายจอร์จทรงมีพระชนมายุได้ 22 ชันษา ทรงเสวยราชย์เป็นกษัตริย์สืบต่อจากพระเจ้าจอร์จที่ 2 ผู้เป็นพระอัยกาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 สองสัปดาห์ก่อนพระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 8 กันยายน ในโบสถ์หลวง, พระราชวังเซนต์เจมส์กับดัสเชสชาร์ลอตแห่งเม็คเล็นบวร์ค-สเตรลิตธ์  และทั้งสองพระองค์ทรงเข้าพิธีบรมราชาภิเษกในวันที่ 22 กันยายน ในการเป็นกษัตริย์และสมเด็จพระราชินีแห่งบริเตนใหญ่และสหราชอาณาจักร
พระเกียรติยศ > พระบรมราชอิสริยยศ

ในบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
4 มิถุนายน ค.ศ. 1738 - 31 มีนาคม ค.ศ. 1751: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ (His Royal Highness Prince George of Wales)
31 มีนาคม ค.ศ. 1751 - 20 เมษายน ค.ศ. 1751: ฮิสรอยัลไฮเนส ดยุกแห่งเอดินบะระ (His Royal Highness The Duke of Edinburgh)
20 เมษายน ค.ศ. 1751 - 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายแห่งเวลส์ (His Royal Highness The Prince of Wales)
25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 - 31 ธันวาคม ค.ศ. 1800: ฮิสมาเจสตี พระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ (His Majesty The King of Great Britain and Ireland)
1 มกราคม ค.ศ. 1801 - 29 มกราคม ค.ศ. 1820: ฮิสมาเจสตี พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (His Majesty The King of the United Kingdom)
พระเกียรติยศ > อาร์ม

|  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ตราอาร์มในระหว่างปี 1749 - 1751 | ตราอาร์มในระหว่างปี 1751 - 1760 ในฐานะเจ้าชายแห่งเวลส์ | ตราอาร์มในระหว่างปี 1760 - 1801 ในฐานะกษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ | ตราอาร์มในระหว่างปี 1801 - 1816 ในฐานะกษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร | ตราอาร์มในระหว่างปี 1816 เป็นต้นไป ในฐานะกษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์ |
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
ราชอาณาจักรสกอตแลนด์
สภาสามัญชน
สภาขุนนาง
พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร
สงครามปฏิวัติอเมริกา
การปฏิวัติฝรั่งเศส
สงครามนโปเลียน
ราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3
สันทราย

สันทราย อาจหมายถึง
อำเภอสันทราย อำเภอในจังหวัดเชียงใหม่
ตำบลสันทราย (อำเภอฝาง) ตำบลในจังหวัดเชียงใหม่
ตำบลสันทราย (อำเภอพร้าว) ตำบลในจังหวัดเชียงใหม่
ตำบลสันทราย (อำเภอสารภี) ตำบลในจังหวัดเชียงใหม่
ตำบลสันทราย (อำเภอเมืองเชียงราย) ตำบลในจังหวัดเชียงราย
ตำบลสันทราย (อำเภอแม่จัน) ตำบลในจังหวัดเชียงราย
หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์

| หม่อมหลวง ศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ |
| --- | --- |

เกิด: 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 (71 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: นักโภชนาการ พิธีกร คอลัมนิสต์
บิดามารดา: หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ หม่อมหลวงประอร มาลากุล
หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ (เกิด 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496) หรือนามปากกาที่รู้จักกัน คือ หมึกแดง เป็นผู้เชี่ยวชาญในการทำอาหาร โดยเฉพาะอาหารไทย
ปัจจุบันเป็นเจ้าของภัตตาคาร กรรมการผู้จัดการ ผู้ดำเนินรายการทางโทรทัศน์ ที่ปรึกษาทางด้านอาหาร คอลัมนิสต์ และวิทยากร
ประวัติ

หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ มีชื่อเล่นว่า คุณหมึกแดง เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ณ วังศุโขทัย เป็นบุตรชายของหม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ กับหม่อมหลวงประอร จักรพันธุ์ (ราชสกุลเดิม: มาลากุล) มีน้องชายร่วมบิดามารดาหนึ่งคนคือ หม่อมหลวงเพิ่มวุทธ์ สวัสดิวัตน์ และน้องชายต่างมารดาซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในวงการอาหารคือ หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ มารดาเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 7 ซึ่งมีศักดิ์เป็นสมเด็จย่า(น้องสาวของปู่) ขณะหม่อมหลวงศิริเฉลิมมีอายุราว 3-4 ปี หม่อมหลวงประอรผู้มารดาได้หย่าร้างกับบิดาและสมรสใหม่กับหม่อมเจ้าการวิก จักรพันธุ์
เบื้องต้น หม่อมหลวงศิริเฉลิมเข้าศึกษาที่โรงเรียนสมถวิล และโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จนอายุได้ 12 ปี พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธสิริโสภาที่ทรงมีศักดิ์เป็นป้าได้ส่งให้เรียนต่อต่างประเทศที่วิทยาลัยเชลเทนแฮม (Cheltenham College) สหราชอาณาจักร แล้วเรียนต่อด้านการทูตที่มหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน (George Washington University) แต่เรียนได้เพียงสามปีก็ลาออก เพราะพบว่าตนมีความสุขเมื่อทำอาหารมากกว่า
ในปี พ.ศ. 2565 หม่อมหลวงศิริเฉลิมได้เปิดเผยว่าตนเองเป็นเกย์ในรายการของวุฒิธร มิลินทจินดา
พิธีกร

2540 ครอบจักรวาล ช่อง 9
เหรินหมินรื่อเป้า

| --- | --- |

หน้าหนึ่งประจำวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 (ก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน)
ประเภท: หนังสือพิมพ์รายวัน
เจ้าของ: คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ผู้เผยแพร่: สำนักข่าวเหรินหมินรื่อเป้า
ประธาน: ถั่ว เจิ้น
หัวหน้าบรรณาธิการ: ยฺหวี เช่าเหลียง
ก่อตั้งเมื่อ: 15 มิถุนายน 1948; 76 ปีก่อน (1948-06-15)
นโยบายทางการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์จีน
ภาษา: จีนและอื่น ๆ
สำนักงานใหญ่: 2 ถนนจินไถตะวันตก เขตเฉาหยาง กรุงปักกิ่ง
ประเทศ: จีน
OCLC number: 1011095986 
เว็บไซต์: en.people.cn 
เหรินหมินรื่อเป้า หรือ พีเพิลส์เดลี (จีน: 人民日报; พินอิน: Rénmín Rìbào; อังกฤษ: People's Daily) เป็นหนังสือพิมพ์อย่างเป็นทางการของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน มีหน้าที่ให้ข้อมูลโดยตรงเกี่ยวกับนโยบายและมุมมองของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในหลายภาษา
ประวัติ

หนังสือพิมพ์ฉบับนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1948 และตีพิมพ์อยู่ในอำเภอผิงชาน มณฑลเหอเป่ย์ กระทั่งสำนักงานใหญ่ย้ายไปยังกรุงปักกิ่งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1959 นับตั้งแต่ก่อตั้งขึ้นมา เหรินหมินรื่อเป้าก็อยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของผู้นำระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีนเสมอ ทั้งเติ้ง ทั่ว และอู๋ เลิ่งซี ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารระหว่าง ค.ศ. 1948–1958 และ 1958–1966 ตามลำดับ แต่ในความเป็นจริงแล้วหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของหู เฉียวมู่ เลขาส่วนตัวของเหมา เจ๋อตง หนังสือพิมพ์ฉบับนี้เป็น "ปากเป่า" (จีน: 喉舌) อย่างเป็นทางการของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน มักถูกมองว่าเป็นตัวแทนมุมมองหลักที่สำคัญที่สุดของรัฐบาลจีน
บทความจำนวนมากที่กล่าวถึงบุคคลทางการเมือง แนวคิด หรือภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่งมักถูกตีความว่าเป็นสัญญาณบอกว่าบุคคลหรือเรื่องราวที่กล่าวถึงนั้นกำลังได้รับความสนใจมากขึ้น บทบรรณาธิการในเหรินหมินรื่อเป้านั้นทั้งผู้สังเกตการณ์ต่างชาติและผู้อ่านชาวจีนต่างมองว่าเป็นแถลงการณ์อย่างเป็นทางการเกี่ยวกับนโยบายของรัฐบาล มีการจำแนกประเภทระหว่างบทบรรณาธิการ บทวิจารณ์ และบทความเห็น แม้ทั้งหมดจะต้องได้รับการอนุมัติจากรัฐบาล แต่พวกมันก็มีความต่างกันอย่างเห็นได้ชัดในระดับของอำนาจทางการที่ถูกออกแบบให้มีตั้งแต่ระดับสูงสุด เป็นต้นว่า แม้บทความความเห็นจะไม่ค่อยมีแนวคิดขัดแย้งกับรัฐบาล แต่ก็อาจแสดงมุมมอง หรืออาจมีการอภิปรายที่กำลังพิจารณาอยู่และสะท้อนเพียงความเห็นของผู้เขียนเท่านั้น กล่าวคือ เป็นเหมือนการทดลองความเห็นผ่านบทบรรณาธิการเพื่อประเมินความเห็นภายในของสาธารณชน ตรงกันข้าม บทบรรณาธิการอย่างเป็นทางการ ซึ่งเกิดขึ้นไม่บ่อยนัก หมายความว่ารัฐบาลได้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับประเด็นนั้นแล้ว
ในระหว่างเหตุการณ์การประท้วงและการสังหารหมู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 บทบรรณาธิการของเหรินหมินรื่อเป้าฉบับวันที่ 26 เมษายน ซึ่งประณาม "การเดินขบวนและชุมนุมที่ผิดกฎหมาย" นับเป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ของหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ บทบรรณาธิการดังกล่าวได้จุดชนวนความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลกับผู้ประท้วงมากขึ้น และผู้นำระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้มีการถกเถียงกันอย่างดุเดือดเกี่ยวกับการแก้ไขบทบรรณาธิการฉบับนี้ บทความที่รวบรวมบทบรรณาธิการที่สำคัญที่สุดได้รับการเผยแพร่โดยเหรินหมินรื่อเป้าในระหว่างการขบวนการนักศึกษา[ต้องการอ้างอิง]
การวิเคราะห์ถ้อยคำจากจากเหรินหมินรื่อเป้าทุกฉบับ ตั้งแต่ ค.ศ. 1998 ถึง 2000 ได้ถูกนำมาใช้ในการรวบรวมและจัดทำ "แบบมาตรฐานคำที่มีรูปแบบผันแปรไม่เป็นมาตรฐานชุดที่ 1"
เหรินหมินรื่อเป้ามีหน่วยงานชื่อว่า People's Data ที่ทำการเก็บรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลจากโซเชียลมีเดียต่างประเทศเพื่อให้บริการตำรวจ หน่วยงานตุลาการ และองค์กรของพรรคคอมมิวนิสต์จีน People's Data ยังมีข้อตกลงแบ่งปันข้อมูลกับบริษัทต่าง ๆ เช่น DiDi และ Pinduoduo ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของทีมู ใน ค.ศ. 2022 เหรินหมินรื่อเป้าได้เปิดตัวบริการซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์ชื่อว่า เหรินหมินเชินเจียว (ผู้ตรวจแก้ของประชาชน) ซึ่งให้บริการตรวจพิจารณาเนื้อหาจากภายนอก เหรินหมินรื่อเป้ายังจัดหาข้อมูลฝึกอบรมให้แก่บริษัทปัญญาประดิษฐ์ในจีน โดยเป็นข้อมูลที่ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนเห็นว่ายอมรับได้ ใน ค.ศ. 2024 เหรินหมินรื่อเป้าได้เปิดตัวเครื่องมือที่ใช้แบบจำลองภาษาขนาดใหญ่ชื่อว่า อีซีไรต์ (Easy Write)
ดูเพิ่ม

สื่อมวลชนในประเทศจีน
สำนักข่าวซินหัว และสำนักข่าวจีน
ซินเหวินเหลียนปัว รายการข่าวของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน
ฉิวชื่อ
ข่าวอ้างอิง
โรดง ซินมุน
ฟอรัมประเทศที่แข็งแกร่ง
หยาง กัง รองหัวหน้าบรรณาธิการที่ฆ่าตัวตายระหว่างการรณรงค์ต่อต้านฝ่ายขวา
ลลิตา สิงห์โตทอง

| เนย ซินญอริต้า |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ลลิตา สิงห์โตทอง
เกิด: 27 เมษายน พ.ศ. 2527 (40 ปี) จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย
แนวเพลง: ป๊อป
อาชีพ: นักการเมือง, นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2547 - 2560 (นักร้อง)
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ (2547-2551) อาร์เอส (2552-2560)
ลลิตา สิงห์โตทอง  มีชื่อเล่นว่า "เนย" 
เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2527
ปัจจุบันเป็นเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี อดีตสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี
อดีตสมาชิกและนักร้องนำวง ซินญอริต้า ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และนักร้องเดี่ยวในสังกัดอาร์เอส
ลลิตามีพี่น้องทั้งหมด 2 คน (หญิง 2) โดยเป็นคนเล็ก เกิดที่ อ.เมืองชลบุรี จ.ชลบุรี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนชลกันยานุกูล ระดับปริญญาตรี สาขาการแสดงและกำกับการแสดง ภาควิชาศิลปะการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ผลงานเพลง > อาร์เอส (2552 - 2557) > ผลงานเพลง

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
 เนย ซินญอริต้า - Noey Senorita (2552)  ปี: พ.ศ. 2552  สังกัด:  อาร์เอส    วันวางแผงอัลบั้ม: พ.ศ. 2552:  หูไม่ตรงกับตา  เจ้าชู้หรือเจ้าชาย  จะไม่พูดกันอีกนานเท่าไหร่  คำตอบที่รู้อยู่แล้ว  หยอด  หลับไปกับตัวเอง  เราจะกลับมารักกันใหม่  เหมือนเพิ่งจีบกัน  รักเธอลงไปได้อย่างไร  จะบอกเธอได้ไหม
 Single (2553-2559)  ปี: พ.ศ. 2553-2559  สังกัด: อาร์เอส  วันวางแผงอัลบั้ม: พ.ศ. 2556:  รักคือ  หัวใจไม่สั่งสอน  มงกุฎดอกส้ม (เพลงประกอบละคร มงกุฎดอกส้ม และ ดอกส้มสีทอง)  รักคือความเจ็บ (เพลงประกอบละคร มงกุฎดอกส้ม และ ดอกส้มสีทอง)  แฟนดีๆ  ไม่ใช่คนสวย  แชร์ความเหงา  อย่าเอาเหตุผลมาลบความผิด  ใจบอกเธอ (เพลงประกอบละคร ร้ายรักพยัคฆ์กังฟู)  อยู่กับเธอ (เพลงประกอบซี่รี่ย์ เรื่องสยอง ผองเพื่อน)  มีใครเหงาเหมือนเราไหม  ตัวหลอก