stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กรมทหารพรานที่ 47
เหตุการณ์สำคัญ

เดือนเมษายน พ.ศ. 2559 ได้เกิดเหตุลอบวางระเบิดขณะเจ้าหน้าที่กรมทหารพรานที่ 47 ดำเนินการสร้างบ้านแก่ประชาชนยากจน ส่งผลให้ทหารพรานเสียชีวิตไป 2 นาย
ส่วนในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2560 สิบตรี ธเนตร พุทโท หัวหน้าชุดเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 47 ได้นำกำลังชุดปฏิบัติการเข้าตรวจสอบเหตุระเบิดที่บ้านลาตอ ซึ่งเป็นเขตติดต่ออำเภอยะหา ปรากฏว่า เมื่อถึงบ้านปาแดรู ตำบลกาตอง ได้เกิดการระเบิดจากระเบิดแสวงเครื่องอัดถังแก๊สน้ำหนักเกือบ 30 กิโลกรัม ส่งผลให้สิบตรี ธเนตร พุทโท บาดเจ็บสาหัสพร้อมกำลังพลทั้งหมด ก่อนส่งไปยังโรงพยาบาลศูนย์ยะลา ซึ่งสิบตรี ธเนตร พุทโท เสียชีวิตในเวลาต่อมา
และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 กรมทหารพรานที่ 47 ได้สูญเสียอาสาสมัครทหารพราน ไพศาล ลาแล เจ้าหน้าที่ชุด "ญาลันนันบารู" (ทางสายใหม่) จากการถูกยิงหน้าบ้านเช่า ซึ่งเขาเป็นกำลังสำคัญ ในการมีส่วนช่วยให้เยาวชนนับหมื่นคนเลิกยาเสพติด
เดือนพฤษภาคม ปีเดียวกัน ได้เกืดเหตุคนร้ายใช้เครื่องยิงลูกระเบิดเอ็ม 79 ยิงใส่ฐานชุดคุ้มครองตำบลบาโงยซิแน ส่งผลให้เจ้าหน้าที่ทหารพรานได้รับบาดเจ็บ 2 นาย จากการสอบสวนพบว่า มีผู้ใช้อากาศยานไร้คนขับ บินเข้ามาในบริเวณฐานเมื่อช่วง 2–3 วันก่อน จึงเชื่อว่าเป็นการใช้โดรนเพื่อสอดแนม เจ้าหน้าที่กรมทหารพรานที่ 47 พร้อมด้วยตำรวจและฝ่ายปกครอง จึงทำการยึดโดรนตามที่สายข่าวแจ้ง แล้วส่งไปยังศูนย์พิสูจน์หลักฐาน เพื่อตรวจหาภาพจากกล้อง รวมถึงแม่ทัพภาคที่ 4 ได้สั่งห้ามใช้โดรนใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้โดยไม่ขออนุญาต เพื่อป้องกันฝ่ายข้าศึกบินสอดแนม
เมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 อส.ทพ.นพฤทธิ์ สุขสอน เสียชีวิตจากเหตุปะทะกรงปินัง ขณะเข้าจับกุมคนร้าย แต่ผู้ก่อเหตุขัดขืนต่อสู้จนถูกวิสามัญทั้ง 2 ราย
กิจกรรมเพื่อสังคม

เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 ผู้บังคับการหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 47 ได้อัญเชิญถุงพระราชทานจากสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร มอบให้แก่นักเรียนยากไร้ที่โรงเรียนดาราวิทย์ จำนวน 39 คน
ส่วนในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 กรมทหารพรานที่ 47 ได้ร่วมกับศูนย์ปฏิบัติการอำเภอยะหา จัดกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยวเหมืองลาบู โดยมีผู้เข้าร่วมปั่นจักรยานกว่า 200 คน และในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน กรมทหารพรานที่ 47 ได้มอบถังเก็บน้ำขนาด 1,000 ลิตร ให้แก่สถาบันศึกษาปอเนาะลุตฟียะห์ รวมถึงร่วมจัดกิจกรรมทอดกฐินสามัคคี เพื่อสมทบทุนสร้างพระอุโบสถ ที่วัดวงกตบรรพต (วัดตาชี) โดยมียอดเงินทำบุญที่ 1,187,261 บาท
โครงสร้าง

กองร้อยทหารพรานที่ 4701
กองร้อยทหารพรานที่ 4702
กองร้อยทหารพรานที่ 4703 – ก่อตั้งค่ายมวย ช.ศรีวิเชียร
กองร้อยทหารพรานที่ 4704
กองร้อยทหารพรานที่ 4705
กองร้อยทหารพรานที่ 4706
กองร้อยทหารพรานที่ 4707 – ร้อยโท ธเนตร พุทโท ทำหน้าที่เป็นผู้บังคับชุดปฏิบัติการภาคสนาม
กองร้อยทหารพรานที่ 4708
กองร้อยทหารพรานที่ 4709
กองร้อยทหารพรานที่ 4710 – จัดตั้งศูนย์การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง
กองร้อยทหารพรานที่ 4711
กองร้อยทหารพรานที่ 4712
กองร้อยทหารพรานที่ 4713
กองร้อยทหารพรานที่ 4714
กองร้อยทหารพรานที่ 4715 – ติดตามจับกุมกรณีการโจมตียะลา พ.ศ. 2562
กองร้อยทหารพรานที่ 4716
หมวดทหารพรานหญิง กรมทหารพรานที่ 47
สิ่งสืบทอด

กรมทหารพรานที่ 47 ได้จัดตั้งค่ายมวยเพชรเรืองฤทธิ์+ท.พราน 47 โดยพันเอก อภิชัย เรืองฤทธิ์ รวมถึงค่ายมวย ช.ศรีวิเชียร โดยพันเอก ชลัช ศรีวิเชียร ที่อำเภอยะหา จังหวัดยะลา ซึ่งมีเยาวชนอายุ 6 ขวบถึง 15 ปีจำนวนกว่า 30 คนเข้าฝึกซ้อมเป็นประจำทุกวัน จากการฝึกสอนโดยอาสาสมัครทหารพรานกองร้อย 4703 ที่มีความรู้ด้านมวยไทยและเป็นอดีตแชมป์
นักมวยในค่ายจะมีไฟต์ชกเป็นประจำทุกเดือน โดยตระเวนชกใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ รวมถึงได้รับค่าตอบแทนในการขึ้นชกแต่ละครั้ง
รางวัลที่ได้รับ

พ.ศ. 2561 : ค่ายมวยเพชรเรืองฤทธิ์+ท.พราน 47 ได้รับรางวัลค่ายมวยดาวรุ่งยอดเยี่ยมภาคใต้
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ร้อยโท ธเนตร พุทโท – หัวหน้าชุดเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 47 เสียชีวิตจากเหตุการณ์ลอบวางระเบิด
ทำเนียบผู้บังคับบัญชา

| ทำเนียบผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 47> รายนามผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 47 | ทำเนียบผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 47> วาระการดำรงตำแหน่ง | ทำเนียบผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 47> หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 1. พันเอก อุทิศ อนันตนานนท์ | 20 สิงหาคม พ.ศ. 2550 – 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 |  |
| 2. พันเอก ยุทธนาม เพชรม่วง | 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 |  |
| 3. พันเอก ธนุตม์ พิศาลสิทธิวัฒน์ | 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 – 26 เมษายน พ.ศ. 2559 |  |
| 4. พันเอก ชลัช ศรีวิเชียร | 26 เมษายน พ.ศ. 2559 – 24 เมษายน พ.ศ. 2560 |  |
| 5. พันเอก อภิชัย เรืองฤทธิ์ | 24 เมษายน พ.ศ. 2560 – 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 |  |
| 6. พันเอก โกเมธ รัตนผ่องใส | 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 – 21 เมษายน พ.ศ.2565 |  |
| 7. พันเอก สุรศักร ทั่วด้าว | 21 เมษายน พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน |  |

หมายเหตุ ยศทหารเป็นยศขณะดำรงตำแหน่ง
ยุทโธปกรณ์ > ยานพาหนะภาคพื้นดิน

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เฟิร์สวิน |  | รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ |  ไทย |  |
| รีวา เอพีซี |  | รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ |  แอฟริกาใต้ |  |
| นิสสัน นาวารา (หุ้มเกราะ) | – | รถเกราะ |  ญี่ปุ่น | รถกระบะดัดแปลง |
| โตโยต้า ไฮลักซ์ |  | รถกระบะ |  ญี่ปุ่น |  |
ยุทโธปกรณ์ > อากาศยาน

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ยูเอช-1 ไอระควอย |  | เฮลิคอปเตอร์อเนกประสงค์ |  สหรัฐ | อนุมัติการใช้โดยกองทัพบกไทย |
| เบลล์ 212 |  | เฮลิคอปเตอร์อเนกประสงค์ |  สหรัฐ | อนุมัติการใช้โดยกองทัพบกไทย |
ยุทโธปกรณ์ > อาวุธเล็ก

| ชื่อ | ภาพ | ประเภท | ขนาดลำกล้อง | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ไทป์ 86 |  | ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ | .45 เอซีพี |  สหรัฐ  ไทย | ปืนพกเอ็ม 1911 เอ 1 ที่ผลิตภายใต้ใบอนุญาต |
| เอ็ม 16 เอ 1 |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 5.56×45 มม. นาโต |  สหรัฐ |  |
| เอ็ม 4 เอ 1 คาร์ไบน์ |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 5.56×45 มม. นาโต |  สหรัฐ | ใช้ในหน่วยรบพิเศษ บางกระบอกมีชุดอุปกรณ์โซปมอดติดตั้ง |
| เอชเค 33 |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 5.56×45 มม. นาโต |  เยอรมนี  ไทย |  |
| ไอเอ็มไอ ทาวอร์ เอกซ์ 95 |  | บุลพัป | 5.56×45 มม. นาโต |  อิสราเอล |  |
| ไม่ทราบ | — | เครื่องยิงลูกระเบิด |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมทหารพรานที่ 47 ที่เฟซบุ๊ก
หมวดทหารพรานหญิง หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 47 ที่เฟซบุ๊ก
ค่ายมวย ท.พราน ๔๗ ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กกองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้ |
| --- | --- |
กองกำลังหลัก:  กรมทหารพรานที่ 41  กรมทหารพรานที่ 42  กรมทหารพรานที่ 43  กรมทหารพรานที่ 44  กรมทหารพรานที่ 45  กรมทหารพรานที่ 46  กรมทหารพรานที่ 47  กรมทหารพรานที่ 48  กรมทหารพรานที่ 49 
กองกำลังทดแทน:  หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 10  หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 20  หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 30
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ

กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ หรือ กระดูกเซซามอยด์ (อังกฤษ: sesamoid bone) ในทางกายวิภาคศาสตร์เป็นกระดูกชนิดหนึ่งที่ฝังอยู่ในเอ็นกล้ามเนื้อ รูปร่างของกระดูกจะคล้ายเมล็ดงา มักจะพบในตำแหน่งที่เอ็นกล้ามเนื้อพาดข้ามข้อต่อ เช่นในมือ, เข่า, และเท้า
หน้าที่ของกระดูกชนิดนี้คือทำหน้าที่ปกป้องเอ็นกล้ามเนื้อและช่วยเพิ่มความได้เปรียบเชิงกล การมีกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อจะช่วยให้เอ็นกล้ามเนื้ออยู่ห่างจากศูนย์กลางของข้อเล็กน้อย ซึ่งช่วยทำให้เพิ่มความยาวแขนโมเมนต์ในการหมุน นอกจากนั้นกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อยังช่วยป้องกันไม่ให้เอ็นแบนเข้าไปในข้อต่อเมื่อความตึงมากขึ้น และช่วยคงให้แขนโมเมนต์คงที่ไม่ว่าจะต้องรับแรงมากเท่าใด กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อแตกต่างจากเมนิสคัส (Meniscus) ซึ่งเป็นกระดูกอ่อนที่ทำหน้าที่ช่วยกระจายน้ำหนักของร่างกายที่ลงบนข้อต่อและช่วยลดแรงเสียดทานขณะที่เคลื่อนไหว
กายวิภาคศาสตร์มนุษย์

กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อสามารถพบได้ในข้อต่อต่างๆ ทั่วร่างกาย
ในเข่า - กระดูกสะบ้า
ในมือ - กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ 4 ชิ้นที่พบส่วนปลายของกระดูกฝ่ามือ (Metacarpus) ได้แก่ ที่กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 มี 2 อัน, กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 มี 1 อัน, และสุดท้ายคือกระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform) ในข้อมือ
ในเท้า - ที่กระดูกฝ่าเท้าชิ้นที่ 1 มีกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ 2 อันที่จุดเชื่อมกับนิ้วหัวแม่เท้า กระดูกทั้งสองชิ้นนี้ช่วยป้องกันเอ็นกล้ามเนื้อที่ทำหน้าที่งอนิ้วเท้าและช่วยในการเรียงตัวของนิ้วเท้า
การบาดเจ็บของกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ

อาการเจ็บปวดที่เท้าที่พบได้บ่อยในนักเต้นคือ กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้ออักเสบ (sesamoiditis)
อาการที่กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อแยกออกเป็น 2 ชิ้น อาจพบมาตั้งแต่กำเนิด หรืออาจมีความสัมพันธ์กับการบาดเจ็บในอดีต
ภาพตัดแบ่งครึ่งซ้ายขวา ของข้อเข่าข้างขวา
กระดูกท้ายทอย

| กระดูกท้ายทอย  (Occipital bone) |
| --- | --- |
กะโหลกศีรษะการตัดแบ่งซ้ายขวา (กระดูกท้ายทอยแสดงด้วยสีฟ้า อยู่ทางขวาของภาพ)
ฐานของกะโหลกศีรษะ พื้นผิวด้านบน (กระดูกท้ายทอยแสดงด้วยสีฟ้า อยู่ด้านล่างของภาพ)
รายละเอียด
ข้อต่อ: กระดูกข้างขม่อม 2 ชิ้น, กระดูกขมับ 2 ชิ้น, กระดูกสฟีนอยด์, และกระดูกคอชิ้นที่หนึ่ง
ตัวระบุ
MeSH: D009777
TA98: A02.1.04.001
TA2: 552
FMA: 52735
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกท้ายทอย (อังกฤษ: Occipital bone) เป็นกระดูกรูปจานรองแก้วที่อยู่ด้านหลังและด้านล่างของกะโหลกศีรษะ มีรูปร่างเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูและโค้ง มีช่องขนาดใหญ่รูปวงรีเรียกว่า ฟอราเมน แมกนัม (foramen magnum) ซึ่งเป็นทางเชื่อมระหว่างโพรงกะโหลก (cranial cavity) และคลองกระดูกสันหลัง (vertebral canal) แบ่งออกเป็นส่วนต่างๆ ดังนี้
ส่วนแผ่นโค้งด้านหลังฟอราเมน แมกนัม เรียกว่า สความา ออกซิปิตาลิส (squama occipitalis)
ส่วนหนา รูปร่างสี่เหลี่ยมผืนผ้าด้านหน้าฟอราเมน แมกนัม เรียกว่า ส่วนเบซิลาร์ของกระดูกท้ายทอย (basilar part of occipital bone)
ด้านข้างทั้งสองข้างของฟอราเมน แมกนัม เรียกว่า ส่วนข้างของกระดูกท้ายทอย (lateral parts of occipital bone)
ฟอราเมน แมกนัม

บทความหลัก: ฟอราเมน แมกนัม
ฟอราเมน แมกนัม (foramen magnum) เป็นช่องเปิดรูปไข่ขนาดใหญ่ ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาว (แกนเอก) ในแนวหน้าหลัง ทางด้านหน้าจะแคบกว่าทางด้านหลังเพราะมีปุ่มกระดูกท้ายทอย (occipital condyle) อยู่
ช่องนี้เป็นทางผ่านของเมดัลลา ออบลองกาตา (medulla oblongata) และเยื่อหุ้ม, เส้นประสาทแอคเซสซอรี (accessory nerves) , หลอดเลือดแดงเวอร์ทีบรัล (vertebral arteries) , หลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์สไปนัล (anterior spinal arteries) และหลอดเลือดแดงโพสทีเรียร์สไปนัล (posterior spinal arteries) , เยื่อคลุม (membrana tectoria) , และเอ็นเอลาร์ (alar ligaments)
มุมกระดูก

มุมด้านบน (superior angle) ของกระดูกท้ายทอยเกิดข้อต่อกับมุมด้านท้ายทอยของกระดูกข้างขม่อม (parietal bones) ซึ่งในระยะทารกในครรภ์สัมพันธ์กับตำแหน่งของกระหม่อมหลัง (posterior fontanelle)
มุมด้านล่าง (inferior angle) รวมเข้ากับตัวกระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid)
มุมด้านข้าง (lateral angles) ตั้งอยู่ที่ส่วนปลายของร่องกระดูกสำหรับโพรงหลอดเลือดดำตามขวาง (transverse sinuses) ซึ่งจรดกับช่องว่างระหว่างมุมกกหูของกระดูกข้างขม่อม (mastoid angle of the parietal) กับส่วนกกหูของกระดูกขมับ (mastoid part of the temporal)
ขอบกระดูก

ขอบด้านบน (superior borders) เชื่อมจากมุมด้านบนและมุมด้านข้าง มีลักษณะเป็นฟันเลื่อยที่ลึกซึ่งเกิดข้อต่อกับขอบด้านท้ายทอยของกระดูกข้างขม่อม เกิดเป็นรอยประสานท้ายทอย (lambdoid suture)
ขอบด้านล่าง (inferior borders) เชื่อมจากมุมด้านข้างและมุมด้านล่าง ส่วนบนของขอบกระดูกด้านนี้ต่อกับส่วนกกหูของกระดูกขมับ และส่วนล่างต่อกับส่วนพีทรัสของกระดูกขมับ (petrous part of the temporal) ทั้งสองส่วนของขอบด้านล่างนี้แบ่งแยกออกจากกันด้วยส่วนยื่นเรียกจูกูลาร์ โพรเซส (jugular process) รอยเว้าบนพื้นผิวด้านหน้าของส่วนยื่นนี้เป็นส่วนหลังของจูกูลาร์ ฟอราเมน (jugular foramen)
โครงสร้าง

กระดูกท้ายทอยก็เช่นเดียวกับกระดูกหุ้มสมองชิ้นอื่นๆ ซึ่งตรงกลางจะเป็นกระดูกเนื้อโปร่ง (cancellous) ส่วนของสัน โหนก ปุ่มกระดูก และส่วนหน้าของส่วนเบซิลาร์จะมีลักษณะหนา แต่แอ่งด้านในจะบาง โปร่งแสง
ภาพอื่นๆ

กระดูกหุ้มสมอง
มุมมองด้านล่างของฐานกะโหลกศีรษะ
แนวกระดูกสันหลังส่วนคอตอนต้น แสดงกระดูกและเอ็นของข้อต่อบริเวณท้ายทอย
ภาพตัดแบ่งซ้ายขวาผ่านกระดูกท้ายทอยและกระดูกสันหลังส่วนคอสามชิ้นแรก
กล้ามเนื้อต่างๆ ที่เชื่อมรยางค์บนและกระดูกสันหลัง
ส่วนบนของ medulla spinalis และสมองส่วนกลางและส่วนหลัง มองทางด้านหลัง
กล้ามเนื้อของคอหอย และหลอดเลือดกับเส้นประสาทที่เกี่ยวข้อง มุมมองจากด้านหลัง
กระดูกต้นแขน

| กระดูกตันแขน  (humerus) |
| --- | --- |
มุมมองด้านหน้าของกระดูกต้นแขนด้านซ้าย แสดงจุดเกาะของกล้ามเนื้อต่างๆ
มุมมองด้านหลังของกระดูกต้นแขนด้านซ้าย แสดงจุดเกาะของกล้ามเนื้อต่างๆ
ตัวระบุ
MeSH: D006811
TA98: A02.4.04.001
TA2: 1180
FMA: 13303
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ในกายวิภาคศาสตร์ กระดูกต้นแขน (อังกฤษ: humerus) เป็นกระดูกแบบยาวที่เป็นแกนของส่วนต้นแขน (arm) หรือต้นขาหน้าในสัตว์สี่เท้า กระดูกต้นแขนจะอยู่ระหว่างกระดูกสะบัก (scapula) ที่อยู่ในบริเวณไหล่ กับกระดูกของส่วนปลายแขน (forearm) คือกระดูกเรเดียส (Radius) และกระดูกอัลนา (Ulna) พื้นผิวด้านต่างๆของกระดูกต้นแขนยังเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อจากบริเวณต่างๆที่ช่วยในการเคลื่อนไหวของแขนอีกด้วย
กายวิภาคของกระดูกต้นแขน

กระดูกต้นแขนเป็นกระดูกชิ้นหนึ่งในร่างกายที่มีความยาวมาก ในทางกายวิภาคจึงแบ่งส่วนของกระดูกต้นแขนออกเป็นสามส่วน ซึ่งได้แก่ ส่วนหัวกระดูก (Head of humerus หรือ Proximal part) ส่วนกลางกระดูก (Shaft) และส่วนปลายกระดูก (Distal part)
กายวิภาคของกระดูกต้นแขน > ส่วนหัวกระดูก

บทความหลัก: ส่วนต้นของกระดูกต้นแขน
ส่วนหัวของกระดูกต้นแขน (Head of humerus) เป็นปลายด้านที่ติดต่อกับกระดูกสะบักโดยข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล (Glenohumeral joint) ซึ่งปลายด้านนี้จะมีลักษณะกลมมน เพื่อรับกับเบ้าของแอ่งกลีนอยด์ (Glenoid fossa) บนมุมด้านข้างของกระดูกสะบัก ถัดลงมาจากส่วนหัวกระดูกจะมีลักษณะคอดลงเล็กน้อย ซึ่งเรียกแนวคอดนี้ว่า คอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน (Anatomical neck) ซึ่งเป็นขอบของข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล
ที่ส่วนหัวของกระดูกต้นแขนนี้ยังมีปุ่มที่ยื่นออกมาอีกสองปุ่ม ได้แก่ ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน (Greater tubercle) และปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน (Lesser tubercle)
ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน (Greater tubercle) เป็นปุ่มที่อยู่ทางขอบด้านข้างของส่วนหัวของกระดูกต้นแขน บนปุ่มนี้จะค่อนข้างมน และมีรอยเล็กๆสามจุด ซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อจากบริเวณไหล่สามมัด ได้แก่
กล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus muscle)
กล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus muscle)
กล้ามเนื้อเทเรส ไมเนอร์ (Teres minor muscle)
ปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน (Lesser tubercle) เป็นปุ่มขนาดเล็กกว่าและยื่นออกมาทางพื้นผิวด้านหน้าของกระดูกต้นแขน ปุ่มนี้จะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis muscle)
ระหว่างปุ่มทั้งสองปุ่มนี้ จะมีลักษณะเป็นร่องลึกลงไป ซึ่งเรียกร่องนี้ว่า ร่องไบซิพิทัล (Bicipital groove) ซึ่งจะมีเอ็นของปลายด้านยาวของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (Long head of biceps brachii) วางพาดอยู่ ด้านล่างสุดของส่วนหัวของกระดูกนี้จะมีบริเวณคอดอีกส่วนหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า คอกระดูกเชิงศัลยศาสตร์ (Surgical neck) ซึ่งเป็นส่วนที่แตกหักง่ายของกระดูกต้นแขน
กายวิภาคของกระดูกต้นแขน > ส่วนกลางกระดูก

ส่วนกลางของกระดูกต้นแขนมีลักษณะเป็นรูปทรงกระบอกในส่วนต้น และจะเริ่มแบนลงในส่วนล่าง เมื่อตัดส่วนกลางของกระดูกต้นแขนตามแนวขวาง จะพบว่ากระดูกต้นแขนส่วนนี้จะมีลักษณะคล้ายสามเหลี่ยม โดยจะมีขอบสามด้าน คือขอบด้านหน้า ขอบด้านข้างลำตัว และขอบด้านกลางลำตัว
ขอบด้านหน้า (Anterior border) เริ่มตั้งแต่ด้านล่างของปุ่มใหญ่บนกระดูกต้นแขน จนไปถึงแอ่งโคโรนอยด์ (coronoid fossa) ที่อยู่ส่วนปลายของกระดูกต้นแขน ตลอดแนวขอบนี้จะเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อต่างๆ จากบนลงล่าง ได้แก่
กล้ามเนื้อเพคทอราลิส เมเจอร์ (Pectoralis major)
กล้ามเนื้อเดลทอยด์ (Deltoid muscle) ที่แนวเดลทอยด์ (deltoid tuberosity)
กล้ามเนื้อเบรเคียลิส (Brachialis muscle)
ขอบด้านข้างลำตัว (Lateral border) เริ่มจากด้านหลังของปุ่มใหญ่บนกระดูกต้นแขน จนไปถึงปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ (Lateral epicondyle) และแบ่งพื้นผิวส่วนด้านหน้าเยื้องด้านข้าง (anterolateral surface) ออกจากพื้นผิวด้านหลัง (posterior surface) ของกระดูกต้นแขน พื้นที่ส่วนใหญ่ของขอบด้านนี้จะเป็นจุดเกาะต้นของมัดแนวด้านข้างของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (Lateral head of triceps brachii muscle) ใกล้ๆกับจุดเกาะของกล้ามเนื้อนี้จะเป็นร่องตื้นๆ ซึ่งเรียกว่า ร่องสไปรัล (spiral groove) ซึ่งมีเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve) วางอยู่ ด้านล่างสุดของขอบด้านนี้จะนูนขึ้นเป็นสัน ซึ่งเรียกว่า แนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านข้าง (lateral supracondylar ridge) ซึ่งเป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อของส่วนปลายแขนอีกสองมัด คือ
กล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (Brachioradialis muscle)
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส (Extensor carpi radialis longus muscle)
ขอบด้านกลางลำตัว (Medial border) เริ่มจากปุ่มเล็กบนกระดูกต้นแขนไปจากถึงปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ (medial epicondyle) และเช่นเดียวกับขอบด้านอื่นๆ จะพบว่าขอบด้านแนวกลางลำตัวนี้จะเป็นจุดเกาะให้กับกล้ามเนื้อหลายมัด ได้แก่
กล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (Teres major muscle) จะมีจุดเกาะปลายอยู่ใต้ปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขนเล็กน้อย
กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (Coracobrachialis muscle) มีจุดเกาะปลายอยู่ประมาณตรงส่วนกลางของขอบนี้
กล้ามเนื้อเบรเคียลิส (Brachialis muscle) มีจุดเกาะต้นที่ริมด้านหน้าของส่วนล่างของขอบนี้ ซึ่งแผ่ออกเป็นแนวสันที่เรียกว่า แนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านกลางลำตัว (medial supracondylar ridge)
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres muscle) มีจุดเกาะต้นอยู่ที่ริมด้านหลังของแนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านกลางลำตัว
กายวิภาคของกระดูกต้นแขน > ส่วนปลายกระดูก

ส่วนปลายของกระดูกต้นแขนจะมีลักษณะแบนออกทางด้านข้าง และที่ปลายสุดจะมีพื้นผิวสำหรับข้อต่อต่างๆในบริเวณข้อศอก (elbow joint) โดยปลายที่เป็นพื้นผิวข้อต่อนี้จะเรียกว่า คอนไดล์ (Condyle) ซึ่งจะมีสองบริเวณ คั่นด้วยแนวสันและร่องแคบๆ คอนไดล์ที่อยู่ทางด้านข้างลำตัว จะเรียกว่า แคปปิทูลัม (Capitulum of humerus) มีลักษณะกลมมน และจะรับกับส่วนหัวของกระดูกเรเดียส (head of radius) ขณะที่คอนไดล์ที่อยู่ทางด้านแนวกลางลำตัวจะมีลักษณะคล้ายรอก เรียกว่า โทรเคลียร์ (Trochlear of humerus) ซึ่งจะรับกับรอยเว้าที่ส่วนหัวของกระดูกอัลนา (head of ulna) และประกอบกันเป็นข้อต่อแบบบานพับ (hinge joint)
ที่ส่วนปลายของกระดูกยังมีแอ่งอีกสองจุด ซึ่งเป็นบริเวณที่รองรับการเคลื่อนของกระดูกปลายแขนขณะที่มีการเคลื่อนไหวของปลายแขนที่ข้อศอก ซึ่งได้แก่
แอ่งโคโรนอยด์ (Coronoid fossa) เป็นแอ่งตื้นๆที่อยู่ทางพื้นผิวด้านหน้าของปลายกระดูกต้นแขน แอ่งนี้จะรองรับส่วนของ โคโรนอยด์ โพรเซส (Coronoid process) ของกระดูกอัลนา ขณะที่มีการงอปลายแขนขึ้น
แอ่งโอเลครานอน (Olecranon fossa) เป็นแอ่งขนาดใหญ่ที่อยู่บนพื้นผิวด้านหลังของส่วนปลายกระดูกต้นแขน แอ่งนี้จะรองรับส่วนหัวของกระดูกอัลนาที่เรียกว่า โอเลครานอน โพรเซส (Olecranon process) ระหว่างที่มีการดึงแขนไปด้านหลัง เพื่อกันไม่ให้ส่วนปลายแขนงอไปทางด้านหลังมากเกินไป
รูปประกอบเพิ่มเติม

กระดูกต้นแขนขวา มุมมองทางด้านหน้า
กระดูกต้นแขนขวา มุมมองทางด้านหลัง
มุมมองด้านหน้าของกระดูกต้นแขนซ้าย
มุมมองด้านหลังของกระดูกต้นแขนซ้าย
ภาพตัดของต้นแขนบริเวณส่วนกลางของกระดูกต้นแขน
ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลของไหล่ขวา
กระดูกและเอ็นต่างๆ ในบริเวณข้อศอกด้านซ้าย
กระต่ายป่า

| กระต่ายป่าพม่า |
| --- | --- |

ในอุทยานแห่งชาติกุยบุรี
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Lagomorpha
วงศ์:: Leporidae
สกุล:: Lepus
สปีชีส์:: L.  peguensis
ชื่อทวินาม
Lepus peguensis Blyth, 1855


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของกระต่ายป่าพม่า
ชื่อพ้อง
 Lepus siamensis Bonhote, 1902
กระต่ายป่าพม่าหรือกระต่ายป่าไทย (อังกฤษ: Burmese hare, Siamese hare; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lepus peguensis) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์ Leporidae ชนิดหนึ่ง มีลักษณะเด่นคือ มีหูยาว สามารถมองเห็นได้แต่ไกล มีขนขึ้นบริเวณกระพุ้งแก้มและมีฟันหน้าของขากรรไกรบน 4 ซี่ เรียงซ้อนกัน 2 คู่ ฟันคู่หลังเล็กกว่าคู่หน้า ขาคู่หลังยาวกว่าขาคู่หน้า เท้าหน้ามี 5 นิ้ว เท้าหลังมี 4 นิ้ว ใต้ฝ่าเท้ามีขนปกคลุมหนาแน่นช่วยให้เคลื่อนไหวได้โดยไม่มีเสียง หางสั้นเป็นกระจุก ขนบริเวณหลังเป็นสีน้ำตาลปนเทา ปลายขนมีสีน้ำตาลเข้ม มีความยาวลำตัวและหัว 44-50 เซนติเมตร ความยาวหาง 6.5-8.5 เซนติเมตร น้ำหนัก 1.35-7 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ในกัมพูชา, ลาว, พม่า, ไทย, และเวียดนาม อาศัยในป่าโปร่ง, ป่าเต็งรัง,และป่าเบญจพรรณ ออกหากินในเวลากลางคืนตามพงหญ้าที่รกชัฏ ออกหากินตามลำพังในอาณาบริเวณของตัวเอง โดยหญ้าเป็นอาหารหลัก ยอดไม้หรือผลไม้ที่ร่วงจากต้นเป็นอาหารเสริม ในบางครั้งอาจแทะเขากวางที่ผลัดทิ้งเพื่อเพิ่มแคลเซียมด้วย กระต่ายป่าพม่าตัวผู้มักต่อสู้เพื่อแย่งชิงตัวเมียในฤดูผสมพันธุ์ด้วยการกระโดดถีบหรือกัดด้วยความรุนแรง
กระต่ายป่าพม่าตัวเมียใช้เวลาตั้งท้อง 35-40 วัน ออกลูกครั้งละ 1-7 ตัว โดยการขุดโพรงใต้ดินอยู่ ลูกกระต่ายป่าที่เกิดใหม่จะมีขนปกคลุมตัว และสามารถลืมตาได้ทันที
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lepus peguensis ที่วิกิสปีชีส์
กระต่ายพันธุ์โปลิช

กระต่ายโปลิช
กระต่ายโปลิช (อังกฤษ: Polich Rabbit) มีถิ่นกำเนิดในประเทศอังกฤษ ขนเป็นสีดำ เทา แทน ขาว เป็นสีเดียวกันทั้งลำตัว หรือมีจุดสีแซมเล็กน้อย ดวงตาเล็กเหมือนเมล็ดอัลมอลด์ ไม่ชอบอาการร้อน เพราะจะปรับตัวไม่ทันและเกิดอาการน็อกได้
แหล่งข้อมูลอื่น

American Rabbit Breeder's Association
American Polish Rabbit club
กระดูกสันอก

| กระดูกสันอก (Sternum) |
| --- | --- |
มุมมองทางด้านหน้าของกระดูกสันอกและกระดูกอ่อนซี่โครง
มุมมองทางด้านหลังของกระดูกสันอก
ตัวระบุ
MeSH: D013249
TA98: A02.3.03.001
TA2: 1129
FMA: 7485
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกสันอก (อังกฤษ: Sternum) เป็นกระดูกชนิดกระดูกแบบแบน (Flat bone) ที่วางตัวอยู่ตรงกลางของทรวงอก และติดต่อกับกระดูกซี่โครงโดยข้อต่อและกระดูกอ่อนซี่โครง (costas cartilage) เพื่อประกอบขึ้นเป็นโครงร่างแข็งของผนังช่องอก เพื่อป้องกันโครงสร้างที่อยู่ภายในช่องอกจากการกระทบกระเทือน นอกจากนี้ยังมีข้อต่อกับกระดูกไหปลาร้า (clavicle) ซึ่งเป็นกระดูกที่ค้ำจุนส่วนไหล่อีกด้วย
กายวิภาคศาสตร์ > ลักษณะทั่วไป

กระดูกสันอกมีลักษณะยาวและแบน และเป็นกระดูกที่อยู่ตรงกลางของผนังทางด้านหน้าของช่องอก กระดูกสันอกในผู้ใหญ่จะมีความยาวเฉลี่ยประมาณ 17 เซนติเมตร และกระดูกสันอกของเพศชายจะยาวกว่าเพศหญิงเล็กน้อย ทางด้านบนสุดรองรับกระดูกไหปลาร้าโดยข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ (sternoclavicular joint) ขอบด้านข้างจะมีรอยที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอ่อนซี่โครง และทางด้านบนสุดจะเป็นจุดเกาะต้นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ (sternocleidomastoid muscle)
กายวิภาคศาสตร์ > ส่วนต่างๆ ของกระดูกสันอก

กระดูกสันอกจะประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่
แมนูเบรียม (Manubrium) เป็นส่วนบนของกระดูกสันอก และมีส่วนที่ติดต่อกับกระดูกไหปลาร้า กระดูกซี่โครงซี่ที่ 1 และครึ่งหนึ่งของกระดูกซี่โครงซี่ที่ 2 ทางด้านบนสุดยังมีรอยเว้าที่สามารถคลำได้จากภายนอก ซึ่งรอยเว้านี้คือ รอยเว้าซุปปราสเตอร์นัล (suprasternal notch)
บอดี้ (Body) เป็นส่วนกลางของกระดูกสันอก ซึ่งขอบด้านข้างจะมีการติดต่อกับกระดูกอ่อนซี่โครง พื้นผิวทางด้านหลังยังเป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อทรานสเวอร์ซุส ทอราซิส (transversus thoracis muscle) ด้วย
ซิฟอยด์ โปรเซส (Xiphoid process) หรือลิ้นปี่ ซึ่งเป็นปลายทางด้านล่างสุดของกระดูกสันอก และมีจุดเกาะกับกะบังลม
ส่วนต่อกันระหว่างส่วนแมนูเบรียมและส่วนบอดี้ จะมีความโค้งนูนออกมาเล็กน้อย ซึ่งสามารถคลำได้จากภายนอก บริเวณดังกล่าวนี้เรียกว่า มุมกระดูกสันอก (sternal angle) ซึ่งเป็นจุดอ้างอิงถึงกระดูกซี่โครงซี่ที่ 2 และมีประโยชน์ในการตรวจร่างกายส่วนอก
การบาดเจ็บของกระดูกสันอก

การบาดเจ็บหรือการแตกหักของกระดูกสันอกนั้นพบได้ไม่บ่อย แต่มักมีสาเหตุมาจากอุบัติเหตุ เช่นการกระแทกกับพวงมาลัยในกรณีของอุบัติเหตุทางรถยนต์ การแตกหักของกระดูกสันอกมักจะทำให้เกิดเศษกระดูกชิ้นเล็กน้อย จุดที่มีความเสี่ยงที่จะเกิดการหักของกระดูกสันอกมากที่สุดคือที่บริเวณมุมกระดูกสันอก ซึ่งเป็นส่วนที่ยื่นออกมาทางด้านหน้ามากที่สุดและมีความแคบมากที่สุดด้วย
รูปประกอบเพิ่มเติม

โครงกระดูกของผนังช่องอก
ขอบทางด้านข้างของกระดูกสันอก
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ (มุมมองทางด้านหน้า)
กรมการขนส่งทหารบก

ระวังสับสนกับ กรมการขนส่งทางบก
| กรมการขนส่งทหารบก |
| --- | --- |
กรมการขนส่งทหารบก
ประเทศ:  ไทย
บทบาท: การขนส่งทางยุทธวิธี การขนส่งทั่วไป การส่งกำลัง การซ่อมบำรุง บริการอุปกรณ์ขนส่ง ตรวจสภาพรถทหาร ตรวจสอบยานพาหนะกองทัพบก
กองบัญชาการ: ถนนประดิพัทธ์ แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร 10300
คำขวัญ: รวดเร็ว ปลอดภัย โปร่งใส ทันเวลา (Rapid Safety Transparency Timeously)
สีหน่วย:   เลือดหมู
สัญลักษณ์นำโชค: พระมาตุลี
วันสถาปนา: 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448; 119 ปีก่อน (2448-02-07)
ผู้บังคับบัญชา
เจ้ากรมการขนส่งทหารบก: พลตรี เสรี ตรีครุธพันธุ์
กรมการขนส่งทหารบก (อังกฤษ: Army Transportation Department; อักษรย่อ: ขส.ทบ.) เป็นหน่วยงานราชการของกองทัพบกไทย ที่ดำเนินการเกี่ยวกับการขนส่งทางยุทธวิธี และการขนส่งทั่วไป ซึ่งมีเจ้ากรมการขนส่งทหารบกคนปัจจุบัน (1 ตุลาคม พ.ศ. 2567) คือ พลตรี เสรี ตรีครุธพันธุ์
กรมการขนส่งทหารบกมีสถานีวิทยุในสังกัด คือ สถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก กรมการขนส่งทหารบก เอฟเอ็ม 102.0 เมกะเฮิรตซ์ เอเอ็ม 1269 กีโลเฮิรตซ์ และมีโรงเรียนในสังกัด คือ โรงเรียนทหารขนส่ง กรมการขนส่งทหารบก
ประวัติ

"กรมการขนส่งทหารบก" ถือกำเนิดครั้งแรกในชื่อ "กรมพาหนะ" เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448 และมีการเปลี่ยนแปลงองค์กรเรื่อยมา ซึ่งบางครั้งก็ไม่ปรากฏชื่อ "กรมพาหนะ" หากแต่เป็นเพียงหน่วยเล็ก ๆ ที่แฝงอยู่กับกรมกองอื่น ครั้นปี พ.ศ. 2460 ประเทศไทยได้ส่งกองทหารบกรถยนต์ไปร่วมรบกับฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่ประเทศฝรั่งเศส จนกระทั่งสงครามยุติ
ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ประเทศไทยไม่สามารถปรับปรุงกิจการทหารขนส่งเนื่องด้วยอยู่ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ กระทั่งยุบหน่วยทหารพาหนะไปในปี พ.ศ. 2468 นับเป็นการสิ้นสุดของหน่วยทหารพาหนะในยุคแรก
จนถึงวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2480 ได้มีการจัดตั้งหน่วยทหารพาหนะใหม่เป็น "กรมพาหนะทหารบก" ที่ขึ้นตรงต่อกรมพลาธิการทหารบก และปี พ.ศ. 2491 ได้มีการจัดส่งนายทหารไปศึกษาวิชาขนส่งในต่างประเทศเป็นครั้งแรก ก่อนที่จะกลับมาพัฒนากิจการของหน่วยทหารพาหนะ
กระทั่งปี พ.ศ. 2495 ได้มีการจัดวางระเบียบราชการกองทัพบกในกระทรวงกลาโหม โดยมีการประกาศในราชกิจจานุเบกษาตั้งแต่วันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ซึ่งทางกองทัพบกได้เปลี่ยนชื่อ "กรมพาหนะทหารบก" มาเป็น "กรมการขนส่งทหารบก"
พ.ศ. 2560 เมื่อครั้งที่กองทัพบกไทยเลิกใช้เรือเหาะในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ กรมการขนส่งทหารบกได้นำรถลากเรือเหาะไปดำเนินการประมูลขายทอดตลาด เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อไป และปีเดียวกันนี้ กรมการขนส่งทหารบกได้เป็นหนึ่งในหน่วยงานที่เข้าร่วมริ้วขบวนพระบรมราชอิสริยยศ ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยกำลังพลที่เข้าร่วมได้แต่งกายในชุดโบราณ
ส่วนปี พ.ศ. 2562 กำลังพลจากกรมการขนส่งทหารบกได้มีส่วนร่วมในกระบวนพยุหยาตราสถลมารค ของพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562