stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แล็ปท็อป
รายชื่อบริษัทผลิตแล็ปท็อป

เอเซอร์
เกตเวย์
คอมแพค
ชาร์ป
ซัมซุง
โซนี - VAIO
เดลล์
โตชิบา - dynabook
พานาโซนิค - Let's note
เอซุส
เอ็นอีซี
เอเลี่ยนแวร์
แอปเปิล - แมคบุ๊ก แมคบุ๊กโปร
เลอโนโว
ฮิวเลตต์-แพคการ์ด
แพกการ์ด-เบลล์
ฟูจิตสึ - FMV
เอเทค
เอสวีโอเอ
ไอ-โมบาย - EXCITE
ไมโคร-สตาร์ อินเตอร์เนชั่นแนล
ดูเพิ่ม

เน็ตบุ๊ก
คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ (เดสก์ท็อป)
แรทคิง (เต่านินจา)

ตัวละครสมมติ
| แรทคิง |
| --- | --- |
แรทคิงเวอร์ชันซีรีส์โทรทัศน์ ค.ศ. 2003
ข้อมูลการจัดพิมพ์
ผู้จัดพิมพ์: มิราจสตูดิโอส์ อาร์ชีคอมิกส์ ไอดีดับเบิลยู พับลิชชิง
ปรากฏตัวครั้งแรก: เทลส์ออฟเดอะทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์ #4 (กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988)
สร้างสรรค์โดย: จิม ลอว์สัน
ข้อมูลในเรื่อง
นามแฝง: อสุรกาย, ผี, เดอะแรท, ฮานทาน, นักฆ่า, สุดยอดนักฆ่า, ดร. วิกเตอร์ ฟาลโค
สังกัดทีม: เดอะแพนธีอัน
ความสามารถ: สามารถสื่อสารกับหนูและควบคุมหนูด้วยกระแสจิต เสริมความแข็งแกร่ง เพิ่มความเร็วและความคล่องตัว การอำพรางตัว การฟื้นตัวจากการบาดเจ็บในอัตราที่เหนือมนุษย์
แรทคิง (อังกฤษ: Rat King) เป็นตัวละครจากแฟรนไชส์เต่านินจาในหลายสื่อ ตัวละครนี้ได้รับการสร้างขึ้นโดยจิม ลอว์สัน และปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูนเรื่องเทลส์ออฟเดอะทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์ #4 ที่เขียนโดยจิม ลอว์สัน และได้ปรากฏตัวหลายครั้งตั้งแต่ในหนังสือการ์ตูน รวมถึงสื่ออื่น ๆ เช่น ซีรีส์แอนิเมชัน และวิดีโอเกม
แรทคิงเกิดและเติบโตในบอสตัน กระทั่งต่อมาได้อพยพมาอยู่ที่นิวยอร์ก เขายังคงเป็นหนึ่งในตัวละครที่ลึกลับยิ่งกว่าในเรื่องราวเต่านินจา ด้วยรูปลักษณ์ที่หลากหลายทำให้เขาเป็นทั้งวายร้าย, ตัวละครที่ไม่เข้าข้างใคร และแม้กระทั่งพันธมิตรของเต่านินจา แรทคิงมีเครื่องแต่งกายที่โดดเด่น ซึ่งประกอบด้วยผ้าขี้ริ้วที่สกปรกและขาดรุ่งริ่ง รวมทั้งที่เด่นที่สุดคือมีผ้าพันแผลหลายแบบปกคลุมร่างกายของเขา นอกจากนี้ แรทคิงมีอิทธิพลทางกระแสจิตอย่างเห็นได้ชัดเหนือเหล่าหนู
การปรากฏตัว > มิราจคอมิกส์

ในการ์ตูนเรื่องเต่านินจาของมิราจสตูดิโอส์ แรทคิงปรากฏตัวครั้งแรกในเทลส์ออฟเดอะทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์ #4 ในฐานะศัตรูหลักของเรื่อง โดยหลังจากอาศัยอยู่ในหนองน้ำเป็นเวลาหลายเดือน แรทคิง (ซึ่งยังไม่มีชื่อจนกว่าจะจบฉบับดังกล่าว) ได้ตัดสินใจเข้าไปในนิคมอุตสาหกรรมร้างที่อยู่ใกล้เคียง และใช้เป็นที่กำบังสำหรับฤดูหนาวที่จะมาถึง ที่นั่นเอง แรทคิงได้พบเต่านินจากับเคซีย์ โจนส์ ที่เป็นเพื่อนของพวกเขาโดยบังเอิญ ซึ่งมาที่นิคมอุตสาหกรรมดังกล่าวเพื่อฝึก และความเชื่อที่ว่าพวกเต่านินจากับเคซีย์เป็น "อสุรกาย" อื่น ๆ ที่ต้องการยึดอาณาเขตของเขา แรทคิงจึงแอบตามพวกเขาไปทั่วทั้งนิคม กระทั่งจับไมเคิลแองเจโลและปล่อยให้เขาถูกหนูกัดกิน (แต่ภายหลังไมเคิลแองเจโลได้หลบหนีไป) ในที่สุด แรทคิงก็พ่ายแพ้ต่อเลโอนาร์โดจากการต่อสู้กันตัวต่อตัว โดยปาดาวกระจายหลายอันมาที่เขา ซึ่งทำให้เขาเสียสมดุล แล้วดิ่งลงไปในไซโล
ภายหลัง แรทคิงได้กลับมาในช่วงโค้งสุดท้ายของซีรีส์มิราจ ในช่วงซิตีแอตวอร์ ซึ่งศพของเขาสื่อสารกับอาจารย์สปลินเตอร์
การปรากฏตัว > ขบวนการเต่านินจา (ค.ศ. 1987–1996)

แม้จะเป็นตัวละครรองในมิราจคอมิกส์ในตอนที่เริ่มออกอากาศ แต่แรทคิง (ให้เสียงโดยทาวน์เซนด์ โคลแมน) ก็โดดเด่นในฐานะตัวละครประจำในแอนิเมชันซีรีส์ขบวนการเต่านินจา ค.ศ. 1987 โดยเป็นหนึ่งในตัวร้ายไม่กี่ตัวจากมิราจคอมิกส์ที่ทำเป็นการ์ตูนดังกล่าว (ตัวอื่น ๆ ได้แก่ ชเรดเดอร์, ฟุตแคลน, ไทรเซราทอนส์ และ ดร. สต็อกแมน) ตัวการ์ตูนฉบับเทียบของแรทคิงค่อนข้างไม่สอดคล้องกันในบางเรื่องเกี่ยวกับเวอร์ชันคอมิกของเขา โดยแสดงด้วยผมสีบลอนด์หรือสีส้มแทนที่จะเป็นสีดำและมีเครื่องแต่งกายที่เปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ซึ่งการปรากฏตัวสองสามครั้งแรกในการปรากฏตัวดังกล่าวได้ทำให้เขาควบคุมหนูด้วยฟลูต (อย่างนักเป่าปี่แห่งฮาเมิลน์) แทนดวงจิตของเขาเหมือนในตอนต่อ ๆ มา ที่แม้แต่สปลินเตอร์ก็ได้รับผลกระทบจากเสียงดนตรี และเกือบจะสังหารพวกเต่านินจาในการต่อสู้ครั้งหนึ่ง แรทคิงในเวอร์ชันการ์ตูนดังกล่าวยังได้รับการพรรณนาว่ามีความฉลาดสูง โดยแสดงให้เห็นว่าสามารถรังสรรค์สิ่งต่าง ๆ เช่น การผสมสารเคมีและระเบิดต่าง ๆ
การปรากฏตัว > อาร์ชีคอมิกส์

ในซีรีส์ทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์ของอาร์ชีคอมิกส์ แรทคิงได้รับการขนานนามว่าท่านลอร์ดฮานทาน ซึ่งการปรากฏตัวครั้งแรกของแรทคิงในอาร์ชีคอมิกส์นี้อยู่ในฉบับที่ 11 โดยที่พวกเต่าได้พบเขาขณะค้นหาชเรดเดอร์ในท่อระบายน้ำ แรทคิงยอมให้พวกเต่าผ่านเขาไปโดยไม่มีอะไรขัดขวาง และบอกพวกเขาว่าชเรดเดอร์อยู่ที่ไหน หลังจากที่เลโอนาร์โดพิสูจน์ว่าเขาและพี่น้องหมายถึงเขาและหนูของเขาไม่เป็นอันตราย
แรทคิงมีบทบาทเพิ่มเติมใน "เดอะฟิวเจอร์ชาร์กทริโลจี" ซึ่งเผยให้เห็นว่าเขายังคงมีบทบาทต่อไปอีกหลายทศวรรษในอนาคต (โดยไม่แสดงร่องรอยของการแก่เลย) และหลังจากที่โดนาเตลโลเวอร์ชันอนาคตได้ทำลายล้างประชากรหนูส่วนใหญ่ของโลก ในอนาคตที่น้ำท่วมหลังภาวะโลกร้อนทำให้หนูเข้ามาในบ้านในเมืองต่าง ๆ แรทคิงได้ประกาศสงครามกับเขาและพันธมิตรที่สังหาร "ลูกหลาน" ของเขาไปเป็นจำนวนมาก แม้ว่าจะกล่าวถึงตลอดทั้งตอน "เดอะฟิวเจอร์ชาร์กทริโลจี" แต่แรทคิงก็ปรากฏตัวด้วยตนเองในฉบับสุดท้ายของเนื้อเรื่องดังกล่าวเท่านั้น ซึ่งทำให้เขามีส่วนร่วมในแบทเทิลรอยัลกับพวกเต่า, พันธมิตรของพวกเขา และผู้ร้ายอื่น ๆ อีกหลายคน กระทั่งแรทคิงพ่ายแพ้ในฉบับนี้หลังจากที่เวอร์มิเนเตอร์ เอกซ์ ทำน้ำท่วมห้องที่ทุกคนอยู่นี้โดยไม่ได้ตั้งใจ โดยพัดพาแรทคิงและบรรดาหนูของเขาออกไป
การปรากฏตัว > เต่านินจา (ค.ศ. 2003–2009)

ในเต่านินจา ค.ศ. 2003 แรทคิง (ซึ่งไม่เคยถูกกล่าวถึงเช่นนี้และพากย์เสียงโดยเดวิด เซน แมนสลีย์) ปรากฏในตอน "กลเม็ดของบิชอป" และต่อมาคือ "ข้าคืออสุรกาย" ซึ่งเป็นการดัดแปลงจากการปรากฏตัวครั้งแรกของเขาในมิราจคอมิกส์ โดยภาพย้อนหลังเผยให้เห็นตัวละครนี้ในชื่อ "สเลเยอร์" ซึ่งเป็นร่างโคลนต้นแบบ/ทหารระดับสูงของเอเจนต์บิชอปผสมกับดีเอ็นเอของอาจารย์สปลินเตอร์ หลังจากการต่อสู้ทำให้ห้องทดลองของบิชอปโดนน้ำท่วม เขาก็ถอยกลับไปที่ท่อระบายน้ำโดยไม่มีความทรงจำ และต่อสู้กับพวกเต่าอีกครั้ง รวมถึงแทนที่จะตายเหมือนในคอมิกส์ แรทคิงรอดชีวิตจากการตกลงไปในไซโลหลังจากการต่อสู้กับเลโอนาร์โด
การปรากฏตัว > เต่านินจา (ค.ศ. 2012–2017)

แรทคิงปรากฏตัวในการ์ตูนเต่านินจา ค.ศ. 2012 และพากย์เสียงโดยเจฟฟรีย์ คอมส์ ซึ่งในฤดูกาลที่ 1 ของซีรีส์นี้ แรทคิงได้รับการแนะนำให้รู้จักกับวิกเตอร์ ฟัลโก นักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานเกี่ยวกับเคมีประสาทที่ช่วยให้เขาอ่านใจได้ และท้ายที่สุดก็คาดการณ์ทุกการเคลื่อนไหวที่พวกเต่าทำ หลังจากการทดลองทำให้เขาเสียโฉม เขาก็ออกไปหาท่อระบายน้ำเพื่อวางแผนแก้แค้นพวกเต่าด้วยการควบคุมจิตใจอาจารย์สปลินเตอร์ จนกระทั่งเขาและกองทัพของเขาถูกหยุดยั้ง ส่วนในฤดูกาลที่ 2 หลังจากมีฝนก่อกลายพันธุ์ในนิวยอร์ก ที่ใส่สารก่อกลายพันธุ์หลายกระบอกก็ตกลงมาในเมือง แรทคิงได้รับหนึ่งในกระบอกเหล่านี้และเริ่มทำการทดลองกับหนูของเขา และกำลังกลายพันธุ์พวกมัน แผนของแรทคิงคือการสร้างกองทัพหนูมนุษย์อย่างอาจารย์สปลินเตอร์เพื่อยึดครองนครดังกล่าว ซึ่งในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย แรทคิงถูกกำจัดโดยการถูกอาจารย์สปลินเตอร์โยนเข้าไปในอันเดอร์ซิตี และในฤดูกาลที่ 4 แรทคิงได้กลับมาจากการเอาชีวิตรอดในการร่วงดังกล่าว โดยใช้เกมจิตวิทยาปะทะกับอาจารย์สปลินเตอร์อีกครั้ง แต่ด้วยการเป็นฝ่ายชนะแรทคิง เขาก็สามารถกำจัดแรทคิง ซึ่งถูกค้นพบว่าเป็นอสุภที่เป็นโครงกระดูก และตระหนักว่าทุกสิ่งที่เขามีนั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าอาการประสาทหลอนที่เกิดจากไข้ของเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

Rat King Profile Information from the Official Ninja Turtles Site
โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงแลมเบิร์ท-อีทัน

| โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงแลมเบิร์ท-อีทัน |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: กลุ่มอาการแลมเบิร์ท-อีทัน, กลุ่มอาการอีทัน-แลมเบิร์ท, กลุ่มอาการลองแบร์-อีทัน

แผนภาพแสดงนิวโรมัสคูลาร์จังก์ชั่น ซึ่งจะผิดปกติที่ส่วนพรีซินแนปติกเมมเบรนในโรคนี้ พรีซิแนปติกเทอร์มินอล ซาโครเลมมา ซิแนปติกเวสซิเคิล ตัวรับสัญญาณนิโคตินิกอะซิทิลโคลีน ไมโทคอนเดรียน
สาขาวิชา: ประสาทวิทยา
ความชุก: 3.4 ในล้านคน
โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงแลมเบิร์ท-อีทัน หรือบางครั้งเรียก โรคเลมส์ (อังกฤษ: Lambert–Eaton myasthenic syndrome; LEMS) เป็นความผิดปกติที่เกิดจากภูมิต้านทางตนเองที่พบได้ยาก มีอาการคือกล้ามเนื้ออ่อนแรงที่แขนขา และในระยะที่รุนแรงของโรค ผู้ป่วยอาจเกิดอาการอ่นแรงที่กล้ามเนื้อที่ใช้หายใจ และบางส่วนมีปัญหากับการประสานการทำงานกล้ามเนื้อ (อะตักเซีย)
ราว 60% ของผู้ป่วย LEMS มีมะเร็งเป็นพื้นหลัง โดยชนิดที่พบมากสุดคือมะเร็งปอดเซลล์เล็ก จึงอาจเรียกโรคนี้ว่าเป็นพวกกลุ่มอาการพารานีโอพลาสติก (อาการที่เกิดขึ้นภายหลังมะเร็งที่ใด ๆ ในร่างกาย) เลมส์เกิดจากการทำงานของแอนทิบอดีต่อแคลเซียมชานเนลชนิดไม่พึ่งพาศักย์ไฟฟ้าที่เยื่อหุ้มฝั่งพรีซิแนปติกเมมเบรนในนิวโรมัสคูลาร์จังก์ชั่น (จุดเชื่อมต่อระหว่างเส้นประสาทและกล้ามเนื้อที่ไปเลี้ยง) การตรวจวินิจฉัยนั้นใช้การยืนยันโรคผ่านการทำอิเล็กโตรไมโยกราฟและการตรวจเลือด รวมถึงต้องแยกจากไมยัสเธเนียเกรวิส ซึ่งเป็นโรคภูมิต้านตนเองตนเองที่มีกลไกเกิดโรคเกี่ยวข้องกันกับเลมส์
พบผู้ป่วยอยู่ราว 3.4 คนต่อประชากรหนึ่งล้านคน พบมากในผู้ที่อายุมากกว่า 40 ปี แต่พบได้ทั่วไปในทุกช่วงอายุ
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G73.1, G70.8 ICD-9-CM: 358.1 MeSH: D015624 DiseasesDB: 4030
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000710 eMedicine: neuro/181 emerg/292
โรคดัตช์

ในวิชาเศรษฐศาสตร์ โรคดัตช์ (อังกฤษ: Dutch disease) เป็นภาวะที่เกิดขึ้นจากการเจริญเติบโตในภาคเศรษฐกิจหนึ่ง (เช่นการค้นพบแหล่งทรัพยากรธรรมชาติ) แต่ไปทำให้ภาคเศรษฐกิจอื่นๆถดถอย (เช่นภาคการผลิตหรือเกษตรกรรม) สามารถอธิบายด้วยกลไกทางการค้าระหว่างประเทศคือ การที่ภาคเศรษฐกิจใดๆเติบโตขึ้นจะนำมาซึ่งเงินทุนไหลเข้าจากต่างชาติ ส่งผลให้สกุลเงินของประเทศแข็งค่าขึ้นเมื่อเทียบกับสกุลเงินอื่นๆ การแข็งค่าของสกุลเงินทำให้ประเทศมีต้นทุนในการส่งออกสูงขึ้นและมีต้นทุนการนำเข้าลดลง ทำให้ประเทศมีศักยภาพการแข่งขันในตลาดโลกด้อยลง
เมื่อกล่าวถึงโรคดัตช์ โดยส่วนมากมักจะสื่อถึงการค้นพบทรัพยากรธรรมชาติ นอกจากนี้ยังสามารถสื่อถึง "การเจริญเติบโตใดๆที่ทำให้เงินตราต่างประเทศไหลเข้าจำนวนมาก รวมถึงความผันผวนด้านราคาพลังงาน ด้านเงินช่วยเหลือจากต่างประเทศ และด้านการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ"
คำว่าโรคดัตช์ถูกบัญญัติขึ้นในค.ศ. 1977 โดยนิตยสาร The Economist  เพื่ออธิบายถึงภาวะถดถอยของภาคการผลิตในประเทศเนเธอร์แลนด์ภายหลังค้นพบแหล่งก๊าซโกรนิงเงินซึ่งเป็นแหล่งก๊าซขนาดใหญ่เมื่อค.ศ. 1959 ตัวอย่างของโรคดัตช์ที่เห็นได้อย่างชัดเจนที่สุดคือประเทศเวเนซุเอลา การเป็นผู้ส่งออกน้ำมันรายใหญ่ในสมัยประธานาธิบดีอูโก ชาเบซ ทำให้สกุลเงินโบลิวาร์แข็งค่าขึ้นมหาศาล กรุงการากัสกลายเป็นเมืองที่มีค่าครองชีพแพงที่สุดในโลกตามอัตราแลกเปลี่ยน รายได้มหาศาลจากน้ำมันเพียงพอเลี้ยงดูประชากรทั้งประเทศ ทำให้ประเทศละเลยภาคเศรษฐกิจอื่นๆและต้องพึ่งพาการนำเข้าสินค้าอุปโภคบริโภคเกือบทั้งหมด เมื่อเกิดภาวะราคาน้ำมันถดถอยอย่างรวดเร็วในค.ศ. 2014 ก็ทำให้ประเทศเข้าสู่วิกฤตการทางเศรษฐกิจที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์เวเนซุเอลา
โรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบ

| Creutzfeldt–Jakob disease |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Classic Creutzfeldt–Jakob disease

Magnetic resonance image of sporadic CJD
การออกเสียง: UK: /ˌkrɔɪtsfɛlt ˈjækɒb/ KROYTS-felt-_-yak-ob, US: /- ˈjɑːkoʊb/ --_-yah-kohb 
สาขาวิชา: Neurology
อาการ: Early: memory problems, behavioral changes, poor coordination, visual disturbances Later: dementia, involuntary movements, blindness, weakness, coma
ภาวะแทรกซ้อน: Aspiration pneumonia due to difficulty coughing
การตั้งต้น: Around 60
ระยะดำเนินโรค: 70% die within a year of diagnosis
ประเภท: Sporadic, hereditary, acquired, Variant
สาเหตุ: Prion
ปัจจัยเสี่ยง: Having at least one living or deceased ancestor with the disease (in case of hereditary CJD)
วิธีวินิจฉัย: After ruling out other possible causes
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Encephalitis, chronic meningitis, Huntington’s disease, Alzheimer's disease
การรักษา: Supportive care
พยากรณ์โรค: Universally fatal
ความชุก: 1 per million per year
โรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบ (อังกฤษ: Creutzfeldt-Jakob disease, CJD) เป็นภาวะสมองเสื่อมที่พบเจอได้ยาก และนับว่าเป็นโรคสมองที่เป็นรูพรุนสามารถติดต่อได้ (Transmissible spongiform encephalopathy) โรคนี้ถูกกล่าวครั้งแรกโดยฮันส์ แกร์ฮาร์ท คร็อยทซ์เฟ็ลท์ (Hans Gerhard Creutzfeldt) จิตแพทย์ชาวเยอรมันเมื่อ พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920) และต่อมาโดยอัลฟ็อนส์ มาเรีย ยาค็อพ (Alfons Maria Jakob) อาการที่พบในระยะแรกมีลักษณะคล้ายภาวะสมองเสื่อม เช่นการสูญเสียความจำ การเปลื่ยนแปลงทางพฤติกรรม มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวและการมองเห็น ส่วนใหญ่อาการของโรคนี้จะเกิดขึ้นกับคนที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป และ 1 ปีหลังได้รับการวินิจฉัยผู้ป่วยร้อยละ 70 เสียชีวิตลง
สาเหตุของโรคเกิดจากโปรตีนพรีออน ซึ่งเป็นโปรตีนที่มีคุณสมบัติในการเปลี่ยนโครงสร้างของโปรตีนปกติให้เป็นรูปแบบก่อโรค ลักษณะของโรคจะแบ่งออกเป็นสามประเภทคือ
Sporadic CJD โรคที่เกิดขึ้นเอง โดยผู้ป่วยไม่ได้มีประวัติการติดเชื้อ หรืออยู่ในสภาวะจุดเสี่ยงของการติดเชื้อ พบเจอในร้อยละ 85 ของผู้ป่วย
Hereditary CJD โรคติดต่อทางพันธุกรรม พบเจอในร้อยละ 10-15 ของผู้ป่วยที่พบในประเทศสหรัฐอเมริกา
Acquired CJD โรคติดต่อโดยการสัมผัสเนื้อเยื้อสมองหรือประสาทจากผู้ป่วยอื่น ส่วนใหญ่เกิดจากการผ่าตัด พบเจอในร้อยละ ต่ำกว่า 1 ของผู้ป่วย
ณ ตอนนี้ยังไม่มีหนทางรักษาโรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบ มีเพียงแต่ยาระงับปวด เช่น โอปิออยด์ และยากันชัก เช่น โคลนาซีแพม ที่สามารถบรรเทาอาการของโรคนี้ได้ โรคนี้ไม่ใช่โรคเดียวกันกับโรควัวบ้า (boline spongiform encephalopathy)
โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชนิดร้าย
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G70.0 ICD-9-CM: 358.0, 358.01 (in crisis) OMIM: 254200 MeSH: D009157 DiseasesDB: 8460
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000712 eMedicine: neuro/232 emerg/325 (emergency), med/3260 (pregnancy), oph/263 (eye) Patient UK: โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชนิดร้าย Orphanet: 589 Scholia: Q8285
แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: SET:LH
อุตสาหกรรม: อสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง (Property Development)
ก่อตั้ง: 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 (41 ปี)
สำนักงานใหญ่: อาคารคิวเฮ้าส์ ลุมพินี ชั้น 37-38, 1 ถนนสาทรใต้ แขวงทุ่งมหาเมฆ เขตสาทร กทม.
รายได้:  $959.7 ล้าน USD (2014)
รายได้สุทธิ:  $236.7 ล้าน USD (2014)
สินทรัพย์:  $2.4 พันล้าน USD (2014)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  $1.2 พันล้าน USD (2014)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ 
บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)  (อังกฤษ: Land and Houses Public Company Limited) เป็นบริษัทผู้ประกอบธุรกิจหลักเกี่ยวกับการค้าอสังหาริมทรัพย์แห่งหนึ่งของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 โดยคุณเพียงใจ หาญพานิชย์
ปัจจุบันบริษัทอยู่ภายใต้การบริหารงานของนาย อนันต์ อัศวโภคิน และ อาชวิณ อัศวโภคิน  โดยมีโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ครอบคลุมทั้งในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ทั้งบ้านเดี่ยว, ทาวน์โฮม และคอนโดมิเนียม รวมถึงโครงการหมู่บ้านจัดสรรตามจังหวัดใหญ่ของประเทศไทย
มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ อาคารคิวเฮ้าส์ ลุมพินี ชั้น 37-38 เลขที่ 1 ถนนสาทรใต้ แขวงทุ่งมหาเมฆ เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ ได้เริ่มก่อตั้งขึ้นโดยคุณเพียงใจ หาญพานิชย์ โดยมีหมู่บ้านจัดสรรโครงการแรก คือ หมู่บ้านศรีรับสุข ในปี พ.ศ. 2516 และได้จัดตั้งเป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์อย่างเป็นทางการในชื่อว่า "บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด" ในปี พ.ศ. 2526 ได้เข้าดำเนินการในโครงการพฤกษชาติซึ่งเป็นโครงการบ้านที่ซื้อมาจากบริษัทย่อยแห่งหนึ่งของธนาคารกสิกรไทย
บริษัทได้ยื่นขอจดทะเบียนเข้าตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และได้รับการอนุมัติโดยใช้ชื่อว่า "บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)" ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 เป็นต้นมา
ในปี พ.ศ. 2547  ริเริ่มพัฒนาอาคารชุดพักอาศัย ภายใต้ชื่อโครงการว่า The Bangkok และต่อมาในปี พ.ศ. 2548 เปิดดำเนินกิจการธนาคาร แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ เพื่อรายย่อย จำกัด (มหาชน) บริษัทได้รับรางวัล Trusted Brand 2006-2009 "The Platinum Winner" จากนิตยสาร Reader's Digest (จากผลสำรวจของ Neilson Media Research) ในปี พ.ศ. 2549
บริษัท แอล เอช มอลล์ แอนด์ โฮเทล จำกัด (LHMH) บริษัทย่อยในเครือ บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮาส์ จำกัด (มหาชน) ผู้บุกเบิกธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย ภายใต้แบรนด์ เทอร์มินอล 21 ธุรกิจโรงแรม “แกรนด์ เซนเตอร์ พอยต์” เป็นต้น
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 9 มกราคม 2556
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | อนันต์ อัศวโภคิน  | 2,382,639,623 | 23.76% |
| 2 | บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด | 2,160,553,672 | 21.55% |
| 3 | GOVERNMENT OF SINGAPORE INVESTMENT CORPORATION C | 1,601,403,935 | 15.97% |
| 4 | บริษัท เมย์แลนด์ จำกัด | 563,574,391 | 5.62% |
| 5 | CHASE NOMINEES LIMITED 42 | 472,114,325 | 4.71% |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โรคซิฟิลิสแต่กำเนิด

| โรคซิฟิลิสแต่กำเนิด |
| --- | --- |

บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: A50
ICD-9: 090
DiseasesDB: 12744
MedlinePlus: 001344
eMedicine: ped/2193
MeSH: D013590
โรคซิฟิลิสแต่กำเนิด (อังกฤษ: congenital syphilis) เป็นโรคซิฟิลิสที่เกิดในทารกในครรภ์และทารกแรกเกิด เกิดจากการที่หญิงตั้งครรภ์ติดเชื้อซิฟิลิส การที่หญิงตั้งครรภ์ติดเชื้อซิฟิลิสแล้วไม่ได้รับการรักษาจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนต่าง ๆ เช่น จมูกผิดปกติ ขาผิดปกติ แท้ง คลอดก่อนกำหนด ทารกตายคลอด และทารกป่วยตายได้ ทารกแรกเกิดที่มีโรคซิฟิลิสแต่กำเนิดบางรายมีอาการตั้งแต่แรกเกิด บางรายมีอาการในภายหลัง
โรคกล้ามเนื้อหัวใจหนาตัวผิดปกติ

| โรคกล้ามเนื้อหัวใจหนาตัวผิดปกติ (Hypertrophic cardiomyopathy) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Asymmetric septal hypertrophy, idiopathic hypertrophic subaortic stenosis

สาขาวิชา: หทัยวิทยา
อาการ: อ่อนเพลีย ขาบวม หอบเหนื่อย เป็นลม
ภาวะแทรกซ้อน: หัวใจวาย หัวใจเต้นผิดจังหวะ หัวใจหยุดเต้นกะทันหัน
สาเหตุ: Genetics, Fabry disease, Friedreich's ataxia, certain medications
วิธีวินิจฉัย: Electrocardiogram, echocardiogram, stress testing, Genetic testing
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Hypertensive heart disease, aortic stenosis, athlete's heart
การรักษา: Medications, implantable cardiac defibrillator, surgery
ยา: Beta blockers, diuretics, disopyramide
พยากรณ์โรค: Less than 1% a year risk of death (with treatment)
ความชุก: 1 in 500 people
โรคกล้ามเนื้อหัวใจหนาตัวผิดปกติ (อังกฤษ: hypertrophic cardiomyopathy, HCM) เป็นโรคหัวใจชนิดหนึ่งที่ทำให้บางส่วนของหัวใจหนาตัวขึ้นผิดปกติโดยไม่มีสาเหตุชัดเจน ทำให้หัวใจมีประสิทธิภาพในการบีบตัวลดลง ผู้ป่วยอาจไม่มีอาการใดๆ ไปจนถึงรู้สึกอ่อนเพลีย ขาบวม เหนื่อยหอบได้ อาจทำให้มีอาการเจ็บหน้าอกหรือหมดสติชั่วครู่ ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญได้แก่ หัวใจวาย หัวใจเต้นผิดจังหวะ หรือเสียชีวิตกะทันหันจากหัวใจหยุดเต้น เป็นต้น
โรคนี้ส่วนใหญ่ถ่ายทอดทางพันธุกรรม มักเกิดจากการกลายพันธุ์ของยีนที่ควบคุมการสร้างโปรตีนในเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจ สาเหตุอื่นๆ ที่พบได้ เช่น โรคเฟบรี โรคอ่อนแรงจากสมองน้อยแบบเฟรดริค หรือจากยาบางชนิดเช่นทาโครลิมัส เป็นต้น ถือเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจชนิดหนึ่ง การวินิจฉัยอาจทำได้โดยการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ การตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจ การตรวจด้วยการออกกำลังกาย หรือการตรวจทางพันธุกรรม ทั้งนี้อาจตรวจไม่พบก็เป็นได้
การรักษาส่วนใหญ่ทำโดยการใช้ยาในกลุ่มยายับยั้งเบต้า ยาขับปัสสาวะ หรือยาแก้ไขการเต้นผิดจังหวะเช่นดิสโอพิราไมด์ เป็นต้น ผู้ป่วยบางรายที่มีหัวใจเต้นผิดจังหวะอาจต้องใช้เครื่องกระตุกหัวใจด้วยไฟฟ้าแบบฝัง หากการรักษาข้างต้นยังไม่ได้ผลอาจต้องผ่าตัดเอากล้ามเนื้อส่วนผนังหัวใจออกบางส่วน (septal myectomy) หรือผ่าตัดเพื่อปลูกถ่ายหัวใจ ผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาจะมีอัตราการเสียชีวิตลดลงเหลือไม่ถึงร้อยละ 1 ต่อปี
มีผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจหนาตัวผิดปกติประมาณ 1 คนในประชากร 500 คน พบเท่าๆ กันทั้งเพศชายและเพศหญิง และพบได้ในทุกๆ ช่วงอายุ โรคนี้ได้รับการบรรยายด้วยวิทยาศาสตร์การแพทย์สมัยใหม่เอาไว้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1958 โดยพยาธิแพทย์ชาวอังกฤษ โดนัลด์ เทียร์
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: I42.1–I42.2 ICD-9-CM: 425.1 OMIM: 192600 MeSH: D002312 DiseasesDB: 6373
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000192 eMedicine: med/290 ped/1102 radio/129 Patient UK: โรคกล้ามเนื้อหัวใจหนาตัวผิดปกติ
โรคกล้ามเนื้อหัวใจหนาตัวผิดปกติ ที่เว็บไซต์ Curlie
GeneReviews/NIH/NCBI/UW entry on Familial Hypertrophic Cardiomyopathy Overview
National Heart, Blood, and Lung Institute Cardiomyopathy Page
แม่แบบ:Cytoskeletal defects
เลิฟสตอรี (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)

"เลิฟสตอรี" (อังกฤษ: Love Story) เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เพลงเขียนโดยสวิฟต์ และผลิตโดยนาธาน แชปแมน ร่วมกับสวิฟต์ เพลงออกจำหน่ายในวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2008 ผ่านสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลนำของสตูดิโออัลบั้มที่สองของสวิฟต์ เฟียร์เลส (2008) เนื้อเพลงเล่าเรื่องเกี่ยวกับคนรักของสวิฟต์ที่ไม่เป็นที่นิยมในครอบครัวและเพื่อน ๆ ของเธอ จากเหตุการณ์จำลองดังกล่าว สวิฟต์นำบทกวี โรเมโอและจูเลียต (1597) ของวิลเลียม เชกสเปียร์ มาใช้เป็นแรงบันดาลใจแต่งเพลงนี้ อย่างไรก็ตาม แทนที่จะจบด้วยเนื้อหาโศกนาฎกรรม เธอแทนที่ด้วยฉากจบแบบมีความสุข (happy ending) เพลงมีจังหวะปานกลาง เสียงร้องแบบโซปราโนเหมือนฝัน ขณะที่เสียงดนตรีเพลงค่อย ๆ ดังขึ้นต่อเนื่อง เนื้อเพลงบอกเล่าจากมุมมองของจูเลียต
เพลงประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยนักวิจารณ์ชื่นชมรูปแบบการเขียนเพลงของสวิฟต์ และเนื้อเรื่องในเพลง เพลงยังประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ ขายได้มากกว่า 8 ล้านซิงเกิลทั่วโลก กลายเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ในสหรัฐ เพลงขึ้นอันดับที่สี่บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และขายได้ 5.8 ล้านซิงเกิลผ่านดิจิทัลดาวน์โหลด กลายเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของสวิฟต์นับถึงปัจจุบัน และเป็นซิงเกิลดาวน์โหลดของนักร้องคันทรีหญิงเดี่ยวที่ขายดีที่สุดด้วย เพลงยังเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุดในสหรัฐ และเคยเป็นซิงเกิลคันทรีดิจิทัลที่ขายดีที่สุดตลอดกาลด้วย ซิงเกิลได้รับการรับรองระดับแพลตินัม 8 ครั้งจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ในต่างประเทศ "เลิฟสตอรี" เป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งเพลงแรกในประเทศออสเตรเลีย ตามด้วย "เชกอิตออฟ" ใน ค.ศ. 2014 เพลงได้รับการรับรองระดับแพลตินัม 3 ครั้งจากสมาคมอุตสาหกรรมบันทึกเสียงออสเตรเลีย (ARIA) เพลงเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุดทั่วโลก ยอดขายมากกว่า 8 ล้านซิงเกิล (จากข้อมูลของสมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศ หรือ IFPI)
มิวสิกวิดีโอกำกับโดยเทรย์ แฟนจอย ซึ่งเคยกำกับวิดีโอให้กับสวิฟต์แล้วหลายเพลง วิดีโอเป็นละครอิงประวัติศาสตร์ที่มีอิทธิพลจากสมัยกลาง สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และสมัยรีเจนซีของอังกฤษ (1813)  เนื้อเรื่องติดตามสวิฟต์และนักแสดง จัสติน แกสตัน ขณะพบกันที่มหาวิทยาลัยและจินตการตนอยู่ในยุคเก่า "เลิฟสตอรี" ได้รับการสนับสนุนผ่านการแสดงสดหลายครั้ง เพลงนี้ถูกรวมในทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่ 1-4 ของสวิฟต์ ได้แก่ เฟียร์เลสทัวร์ (2009–10) สปีกนาวเวิลด์ทัวร์ (2011–12) เดอะเรดทัวร์ (2013–14) และ เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์ (2015) ตามลำดับ "เลิฟสตอรี" ยังถูกนำไปร้องใหม่โดยศิลปินหลายคน รวมถึงโจ แม็กเอลเดอร์รี และฟอร์เอฟเวอร์เดอะซิกเคสต์คิดส์
การแต่งเพลงและแรงบันดาลใจ

เพลง "เลิฟสตอรี" เกิดขึ้นช่วงท้ายการผลิตอัลบั้มเฟียร์เลส สวิฟต์แต่งเพลง "เลิฟสตอรี" เล่าเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายคนหนึ่ง เธอไม่เคยคบหาเขาจริงจัง เธอแนะนำเขาให้ครอบครัวและเพื่อน ๆ รู้จัก แต่ครอบครัวและเพื่อน ๆ ต่างไม่ปลื้มชายคนนี้ "สถานการณ์กับเขานั้นค่อนข้างซับซ้อน แต่ฉันไม่สนใจ" สวิฟต์กล่าว สวิฟต์ยังรู้สึกว่าเป็นครั้งแรกที่เธอเชื่อมโยงเนื้อเพลงเข้ากับบทละครโรเมโอและจูเลียต ของวิลเลียม เชกสเปียร์ ซึ่งเป็นบทละครที่เธอโปรดปราน เธออธิบายว่า "คนที่อยากให้พวกเขาอยู่ด้วยกันก็คือพวกเขาเอง" เธอได้แนวคิดเกี่ยวกับเพลงนี้เมื่อเธอไตร่ตรองถึงสถานการณ์ดังกล่าวว่า "ฉันคิดว่า มันยาก แต่มันเป็นเรื่องจริง มันสำคัญ มันไม่ง่ายแต่มันเป็นเรื่องจริง" จากนั้นเธอแต่งเพลงให้ใจความเกี่ยวข้องกับความคิดดังกล่าว จนในที่สุดได้วางอยู่ในเนื้อเพลง "เลิฟสตอรี" ท่อนรีเฟรนท่อนที่สอง ทุกเหตุการณ์ในเพลง ยกเว้นตอนจบ บรรยายตามเรื่องจริงของสวิฟต์ ตอนท้ายเพลงแตกต่างจากตอนจบของละครโรเมโอและจูเลียต "ฉันรู้สึกว่าพวกเขามีคำมั่นสัญญาต่อกัน และสำหรับพวกเขาแล้วมันต่างก็ดูบ้า และถ้าเนื้อเรื่องดำเนินแตกต่างออกไปบ้าง มันอาจจะเป็นเรื่องเล่าที่ดีที่สุด และเป็นเรื่องราวความรักที่ดีที่สุดเท่าที่มี แต่มันเป็นโศกนาฏกรรม" แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เธอเลือกแต่งให้จบแบบมีความสุข (happy ending) เนื้อเพลงทั้งเพลง ยกเว้นท่อนจบ บรรยายจากเหตุการณ์จริงของสวิฟต์ บทสรุปของเพลงแตกต่างจากละครโรเมโอและจูเลียต "ฉันรู้สึกว่าพวกเขามีคำสัญญาต่อกันและหลงใหลซึ่งกันและกันมาก และถ้าเรื่องราวแตกต่างจากเดิมเล็กน้อย ก็คงจะเป็นเรื่องราวความรักที่ดีที่สุดเท่าที่จะมีใครเล่าได้ และมันก็เป็นหนึ่งในเรื่องราวความรักหลาย ๆ เรื่องที่ถูกเล่ามา แต่กลับเป็นโศกนาฏกรรม" แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เธอเลือกที่จะแต่งให้จบอย่างมีความสุข เธอใช้ตัวละครที่เธอโปรดปราน และออกแบบแนวคิดในตอนจบใหม่ที่เธอเชื่อว่าเหมาะสมกับพวกเขา เธอเชื่อว่ามันจะเป็นฉากจบในอุดมคติที่ผู้หญิงหลาย ๆ คนหวังให้เป็น รวมถึงเธอด้วย "คุณต้องการผู้ชายสักคนที่ไม่ได้สนใจว่าใครจะคิดอะไร ใครจะพูดอะไร" แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องเล่า สวิฟต์กล่าวว่ามันเป็นประสบการณ์ที่สนุกดีที่ได้แต่งเพลงออกมาเกี่ยวกับสิ่งนี้ สวิฟต์แต่งเพลงนี้บนพื้นห้องนอน ใช้เวลาประมาณ 12 นาที มีความรู้สึกได้แรงบันดาลใจจนนำมาใส่ในเพลงได้ไม่สิ้นสุด
สวิฟต์กับคนรักของเธอสานต่อความสัมพันธ์ต่อไป แต่แยกทางกันในเวลาต่อมา เนื่องจากมาพบกันได้ยาก สำหรับสวิฟต์แล้ว เพลงนี้คล้ายเป็นสุทรรศนนิยมเกี่ยวกับความรักและประเด็นที่ว่าการพบเจอกับคนที่ใช่เป็นเรื่องที่เกินข้อสงสัย เธอมอง "เลิฟสตอรี" เป็นหนึ่งในเพลงที่โรแมนติกที่สุดของเธอ แม้ว่าเธอไม่เคยมีความสัมพันธ์จริงจังกับคนที่กล่าวถึงในเพลง สวิฟต์พูดถึงเพลงเมื่อนึกย้อนกลับไปว่า "มันเกี่ยวกับความรักที่คุณต้องซ่อนไว้เพราะมันไม่มีทางเป็นไปด้วยดี ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ๆ ฉันนำเสนอในทิศทางของโรเมโอและจูเลียต พ่อแม่ของเราทะเลาะกัน ฉันเชื่อมโยงมันกับความรักที่คุณไม่สามารถประนีประนอมได้ ความรักที่บางครั้งสังคมก็ไม่ยอมรับ [หรือ] บางครั้งเพื่อน ๆ ของคุณก็ไม่ยอมรับ"