stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โบโบะโบะ ฮีโร่ของผม

| --- | --- |
โบโบะโบะ ฮีโร่ของผม
ボボボーボ・ボーボボ
ชื่อภาษาอังกฤษ: Bobobo-bo Bo-bobo
แนว: ตลกล้อเลียน, แอคชั่น
มังงะ
เขียนโดย: โยชิโอะ ซาวาอิ
สำนักพิมพ์:  ชูเอฉะ
อนิเมะ
กำกับโดย: ฮิโรกิ ชิบาตะ
สตูดิโอ: โตเอแอนิเมชัน
โบโบะโบะ ฮีโร่ของผม (ญี่ปุ่น: ボボボーボ・ボーボボ; โรมาจิ: Bobobo-bo Bo-bobo) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นวาดโดยโยชิโอะ ซาวาอิ ในลิขสิทธิ์ของชูเอชะในประเทศญี่ปุ่น และตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ สำหรับอนิเมะจัดทำโดยบริษัทโทเอ แอนิเมชัน ในสหรัฐอเมริกาได้เริ่มฉายในการ์ตูนเน็ทเวิร์ก ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 นอกจากนี้มีการทำเป็นเกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2 ภาค เกมบอยแอดวานซ์ 4 ภาค และเกมคิวบ์ 1 ภาค
โบโบะโบะเป็นการ์ตูนตลกที่ใช้การเล่นคำ การเล่นนอกบท การล้ำเลียนวัฒนธรรมป๊อป การแต่งตัวล้อเลียนเรื่องอื่น (ในเรื่องตัวร้ายบางตัวแต่งตัวเหมือนชาวไซย่าจากเรื่องดราก้อนบอล) มุขตลกหลายมุขจะเข้าใจเฉพาะในชาวญี่ปุ่นเอง (เช่นเดียวกับมุขตลกของเรื่อง เดอะ ซิมป์สันส์ ที่มักจะเข้าใจยากสำหรับคนที่ไม่ใช่ชาวอเมริกัน)
เนื้อเรื่อง

เรื่องเกิดขึ้นในปี "300X" เมื่อปีศาจแห่งอาณาจักรมาร์การิต้าหรือปีศาจหัวล้านอันมี "ซึรุ ซึรุอินะ" (ความหมายว่า หัวล้านๆ) เป็นหัวหน้า พยายามขโมยเส้นผมจากชาวโลก โบโบะโบ้ (ในรูปคือผู้ชายหน้าตาคล้ายนักเลงมีผมทรงอัฟโฟรสีเหลืองและสวมแว่นกันแดด) จึงได้ออกมาปกป้องโลกจากการรุกราน โดยใช้ความสามารถพิเศษในการควบคุมขนได้ทุกเส้นในร่างกาย (โดยเฉพาะ ขนรักแร้ ขนหน้าอก และขนจมูกซึ่งเป็นท่าไม้ตาย) เพื่อต่อสู้กับองค์กรปีศาจหัวล้าน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2007-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ของชูเอชะ เก็บถาวร 2005-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ของโทเอ แอนิเมชัน
เว็บไซต์ของ ทีวีอาซาฮี เก็บถาวร 2005-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โบะโบะโบโบะ โบโบะโบ้
อำเภอลี้

| อำเภอลี้ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Li
คำขวัญ: องค์พระธาตุสูงค่า ตระการตาอุทยานแม่ปิง ยอยศยิ่งพระนางจามรี ประเพณีงามล้ำเลิศ ถิ่นกำเนิดนักบุญล้านนา
แผนที่จังหวัดลำพูน เน้นอำเภอลี้
พิกัด: 17°48′12″N 98°57′0″E﻿ / ﻿17.80333°N 98.95000°E﻿ / 17.80333; 98.95000
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ลำพูน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,701.99 ตร.กม. (657.14 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 69,270 คน
 • ความหนาแน่น: 40.70 คน/ตร.กม. (105.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 51110
รหัสภูมิศาสตร์: 5104
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอลี้ เลขที่ 29 หมู่ที่ 4 ถนนลำพูน-ลี้ ตำบลลี้ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน 51110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ลี้ (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดลำพูน มีเนื้อที่เกือบครึ่งหนึ่งของจังหวัด เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน และยังมีโบราณสถานหลายแห่งน่าเที่ยวชม เป็นอำเภอที่มีความเจริญอันดับที่ 2 รองจาก อำเภอเมืองลำพูน และพื้นที่ 1 ใน 3 เป็นพื้นที่เดิมของอำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก (ตำบลก้อ เนื้อที่ 531.9 ตารางกิโลเมตร)
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอลี้ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอฮอด (จังหวัดเชียงใหม่) อำเภอบ้านโฮ่ง และอำเภอทุ่งหัวช้าง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอทุ่งหัวช้าง และอำเภอเถิน (จังหวัดลำปาง)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเถิน อำเภอแม่พริก (จังหวัดลำปาง) และอำเภอสามเงา (จังหวัดตาก)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสามเงา (จังหวัดตาก) และอำเภอดอยเต่า (จังหวัดเชียงใหม่)
ประวัติ

อำเภอลี้ เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ความเป็นมาเก่าแก่ โดยได้ก่อตั้งเมืองมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย ก่อนปี พ.ศ. 1800 มีพระนางจามะรี เป็นราชธิดาของเจ้าเมืองหลวงพระบาง เป็นหัวหน้าในการอพยพผู้คนหลบหนีลี้ภัยข้าศึกและโรคระบาดจากเมืองหลวงพระบางลงมายังทางทิศใต้สู่แคว้นล้านนา ได้สร้างเมือง ณ บริเวณวัดพระธาตุดวงเดียว เนื่องจากมีลักษณะภูมิประเทศเหมาะสม มีสายน้ำ 3 สายมาบรรจบกัน ปัจจุบันเรียกว่า "แม่ลี้" "แม่แต๊ะ" และ "แม่ไป" จึงตั้งชื่อเมืองว่า เมืองลี้ เมืองลี้เจริญรุ่งเรืองตลอดมา จวบจนทางกรุงสุโขทัยได้ยกทัพมาตี โดยกวาดต้อนผู้คนและทรัพย์สินไปยังกรุงสุโขทัย เมืองลี้จึงกลายเป็นเมืองร้าง
ต่อมามีผู้คนอพยพมาจากเมืองเชียงใหม่ ลำพูน เถิน และตาก เข้ามาตั้งหลักแหล่งอยู่อาศัยจนถึงกลางสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เจ้าเมืองลำพูนหรือนครหริภุญไชยได้แต่งตั้งเจ้าเมืองมาปกครองและตั้งเป็นเมืองลี้ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง และในปี พ.ศ. 2454 ได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น อำเภอเมืองลี้ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2460 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอลี้ โดยตั้งแต่ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอจนถึงปัจจุบันรวมเป็นเวลาเกือบร้อยปีแล้ว
บริเวณที่สร้างเมืองลี้ในอดีตปัจจุบันยังคงปรากฏหลักฐานซากกำแพงเมืองให้เห็นบริเวณวัดพระธาตุดวงเดียว วัดพระธาตุห้าดวง วัดพระธาตุแท่นคำ วัดลี้หลวง วัดโปงกาง (ปัจจุบันวัดนี้เป็นวัดร้าง) ซึ่งวัดดังกล่าวตั้งอยู่บริเวณ 2 ข้างทางถนนลำพูน-ลี้ ในเขตพื้นที่หมู่ที่ 4 หมู่ที่ 6 และหมู่ที่ 15 ตำบลลี้
ภูมิศาสตร์

อำเภอลี้มีพื้นที่กว้างขวางเกือบครึ่งหนึ่งของจังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ทั้งหมด 1,702.12 ตารางกิโลเมตร สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่สูง ส่วนมากเป็นภูเขาต้นน้ำลำธารหรือลำห้วย แม่น้ำหรือลำห้วยเกือบทุกสายไหลมารวมกันเป็นแม่น้ำลี้ แล้วไหลลงสู่แม่น้ำปิงที่บ้านวังสะแกง เขตอำเภอเวียงหนองล่อง แม่น้ำลี้เป็นแม่น้ำสายสำคัญที่ไหลผ่านจากทางทิศใต้ขึ้นไปทางทิศเหนือโดยผ่าน 4 อำเภอของจังหวัดลำพูน ได้แก่ อำเภอลี้ อำเภอทุ่งหัวช้าง อำเภอบ้านโฮ่ง และอำเภอเวียงหนองล่อง แม่น้ำลี้จึงเปรียบเสมือนเส้นโลหิตสายใหญ่ที่หล่อเลี้ยงชีวิตทั้ง 4 อำเภอ
สำหรับสภาพอากาศโดยทั่วไปมี 3 ฤดู ได้แก่ ฤดูร้อน ฤดูฝน และฤดูหนาว ส่วนใหญ่อากาศเย็นสบาย ในฤดูหนาวอากาศจะหนาวเย็น
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอลี้แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 99 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับที่ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | ประชากรทั้งหมด (พ> ศ. 2559) | ประชากรแยกตามส่วนท้องถิ่น (พ> ศ. 2559) | ประชากรแยกตามส่วนท้องถิ่น (พ> ศ. 2559) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ลี้ | Li | 17 | 13,512 | 4,502 9,010 | (ทต.วังดิน) (ทต.ลี้) |
| 2. | แม่ตืน | Mae Tuen | 17 | 11,127 | 3,470 7,657 | (ทต.แม่ตืน) (อบต.เวียงแก้ว) |
| 3. | นาทราย | Na Sai | 23 | 19,351 | 19,351 | (อบต.นาทราย) |
| 4. | ดงดำ | Dong Dam | 6 | 3,081 | 3,081 | (ทต.ดงดำ) |
| 5. | ก้อ | Ko | 4 | 2,437 | 2,437 | (ทต.ก้อ) |
| 6. | แม่ลาน | Mae Lan | 7 | 3,104 | 3,104 | (อบต.แม่ลาน) |
| 7. | ป่าไผ่ | Pa Phai | 12 | 9,427 | 9,427 | (ทต.ป่าไผ่) |
| 8. | ศรีวิชัย | Si Wichai | 13 | 7,614 | 7,614 | (ทต.ศรีวิชัย) |
| รวม | รวม | รวม | 99 | 69,653 | 39,541 (เทศบาล) 30,112 (อบต.) | 39,541 (เทศบาล) 30,112 (อบต.) |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอลี้ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลวังดิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลี้ (สุขาภิบาลวังดินเดิม - เฉพาะหมู่ที่ 4, 6, 14-15)
เทศบาลตำบลแม่ตืน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ตืน (สุขาภิบาลแม่ตืนเดิม - เฉพาะหมู่ที่ 3, 11-12)
เทศบาลตำบลลี้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลี้ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลวังดิน)
เทศบาลตำบลดงดำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงดำทั้งตำบล
เทศบาลตำบลศรีวิชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีวิชัยทั้งตำบล
เทศบาลตำบลก้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลก้อทั้งตำบล
เทศบาลตำบลป่าไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าไผ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเวียงแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ตืน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแม่ตืน)
องค์การบริหารส่วนตำบลนาทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทรายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ลานทั้งตำบล
ศาสนสถาน

วัดพุทธ (วัดราษฎร์) จำนวน 48 วัด
สำนักสงฆ์ จำนวน 35 แห่ง
โบสถ์คริสต์ (นิกายโปรเตสแตนต์) จำนวน 1 แห่ง (อยู่ที่หมู่ที่ 5 ตำบลป่าไผ่)
อำเภอลี้ได้ชื่อว่าเป็น "เมืองแห่งนักบุญของล้านนา" มีวัดสำคัญหลายวัดที่มีตำนานแห่งนักบุญและมีประวัติความเป็นมาที่น่าสนใจ ดังนี้
วัดบ้านปาง ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลศรีวิชัย เป็นวัดถิ่นกำเนิดของครูบาศรีวิชัย
วัดพระพุทธบาทผาหนาม ตั้งอยู่หมู่ที่ 12 ตำบลป่าไผ่ เป็นวัดของลูกศิษย์ครูบาเจ้าศรีวิชัย คือ ครูบาอภิชัยขาวปี
วัดพระพุทธบาทห้วยต้ม ตั้งอยู่หมู่ที่ 8 ตำบลนาทราย เป็นวัดครูบาวงศ์
วัดพระพุทธบาทถ้ำป่าไผ่ ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลป่าไผ่ เป็นวัดของพระมหาสิงห์ วิสุทโธ ศิษย์พระราชพรหมยาน (วีระ ถาวโร) วัดท่าซุง มีรอยพระพุทธบาทและถ้ำอันกว้างใหญ่สวยงาม
วัดพระพุทธบาทผาผึ้ง มีรอยพระพุทธบาท ตั้งอยู่ หมู่ที่ 1 ตำบลแม่ลาน
วัดพระธาตุห้าดวง ตั้งอยู่บริเวณเมืองเก่า หมู่ที่ 15 ตำบลลี้
วัดพระธาตุดวงเดียว ตั้งอยู่บริเวณเมืองเก่า หมู่ที่ 15 ตำบลลี้
วัดพระธาตุแท่นคำ ตั้งอยู่บริเวณเมืองเก่า หมู่ที่ 4 ตำบลลี้
วัดลี้หลวง ตั้งอยู่หมู่ที่ 6 ตำบลลี้ มีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์เก่าแก่ สำคัญ 2 องค์
อนุสาวรีย์ 3 ครูบาตั้งอยู่บริเวณตลาดสดเทศบาลตำบลวังดิน หมู่ที่ 4 ตำบลลี้
อนุสาวรีย์ครูบาอภิชัยขาวปี ตั้งอยู่บริเวณบ้านแม่เทยพัฒนา หมู่ที่ 14 ตำบลแม่ตืน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิทยุชุมชนคนเมืองลี้ เก็บถาวร 2010-12-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ครูบาศรีวิชัย ตอน 1 เก็บถาวร 2008-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ครูบาศรีวิชัย ตอน 2 เก็บถาวร 2008-01-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
fanpage ฮักเมืองลี้
ชักพระ

| ประเพณีชักพระ |
| --- | --- |
ประเพณีชักพระที่คลองชักพระ บริเวณวัดช่างเหล็ก
จัดขึ้นโดย: พบมากในภาคใต้ของประเทศไทย
การถือปฏิบัติ: อัญเชิญพระพุทธรูปออกแห่รอบเมือง
วันที่: วันแรม 1 ค่ำ เดือน 11
ความถี่: เทศกาลประจำปี
ประเพณีชักพระ ประเพณีลากพระ หรือ ประเพณีแห่พระ เป็นประเพณีทางพระพุทธศาสนาซึ่งพบมากในภาคใต้ของประเทศไทย เป็นประเพณีที่มีการอัญเชิญพระพุทธรูปออกแห่รอบเมืองในวันหลังวันออกพรรษา ถือเป็นการจำลองเหตุการณ์ครั้งที่พระพุทธเจ้าเสด็จกลับจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ โดยการอัญเชิญพระพุทธรูป 
ขึ้นประดิษฐานบนเรือพระแล้วชักลากไปในพื้นที่ต่าง ๆ ให้ชาวบ้านได้ร่วมทำบุญ มีการแห่เรือพระ ซึ่งมีอยู่ 2 ประเภท คือ เรือพระบก สำหรับแห่ทางบก และเรือพระน้ำ สำหรับแห่ทางน้ำ โดยเรือจะมีการประดับตกแต่งอย่างสวยงาม
ประวัติ

สันนิษฐานว่า ประเพณีชักพระน่าจะได้รับอิทธิพลมาจากประเทศอินเดียตามศาสนาพราหมณ์ ซึ่งนิยมนำเอาเทวรูปออกแห่แหนในโอกาสต่าง ๆ เช่น การแห่เทวรูปพระอิศวร เทวรูปพระนารายณ์ เป็นต้น พุทธศาสนิกชนจึงนำแนวคิดนี้มาดัดแปลงให้สอดคล้องกับความเชื่อทางพุทธศาสนา ที่เล่ากันว่า หลังจากพระพุทธองค์ทรงกระทำยมกปาฏิหาริย์ปราบเดียรถีย์ ณ ป่ามะม่วง กรุงสาวัตถี แล้วได้เสร็จไปจำพรรษา ณ ดาวดึงส์เพื่อโปรดพุทธมารดา พระพุทธองค์ได้เสด็จกลับมนุษยโลกทางบันไดทิพย์ที่พระอินทร์นิมิตถวาย ประกอบด้วยบันไดทอง บันไดเงินและบันไดแก้ว
พระพุทธองค์เสด็จมาถึงประตูนครสังกัสสะตอนเช้าตรู่ของวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 ซึ่งเป็นวันออกพรรษา พุทธศาสนิกชนได้ราบกำหนดการเสด็จกลับของพระพุทธองค์จากพระโมคคัลลาน์ ต่างมารอรับเสด็จพร้อมกับเตรียมภัตตาหารไปถวายด้วย แต่เนื่องจากไม่สามารถเข้าไปถวายภัตตาหารถึงพระพุทธองค์ได้ทุกคน จึงจำเป็นที่ต้องเอาภัตตาหารห่อใบไม้ส่งต่อ ๆ แต่ก็ไม่สามารถส่งได้ทันใจจึงต้องโยนบ้าง ปาบ้าง เหตุการณ์นี้จึงเกิดประเพณี ห่อต้ม หรือ ห่อปัด จากนั้นได้อัญเชิญพระพุทธองค์ขึ้นประทับบนบุษบก แห่ไปยังที่ประทับของพระองค์ ภายหลังจึงมีประเพณีเช่นนี้สืบต่อกันมาในทุกวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11
จากบันทึกของอี้จิง ภิกษุชาวจีน ซึ่งจาริกผ่านคาบสมุทรมลายู เมื่อ พ.ศ. 1214–1238 ได้เห็นประเพณีนี้ที่เมืองโฮลิง (ตันมาลิงหรือตามพรลิงค์) จึงเชื่อว่าประเพณีชักพระน่าจะมีมาตั้งแต่สมัยศรีวิชัย โดยบันทึกไว้ว่า
พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์องค์หนึ่งมีคนแห่แหนนำมาจากวัดโดยประดิษฐานบนรถหรือบนแคร่มีพระสงฆ์และฆราวาสหมู่ใหญ่แวดล้อมมา มีการตีกลองและบรรเลงดนตรีต่าง ๆ มีการถวายของหอมดอกไม้และถือธงชนิดต่าง ๆ ที่ทอแสงในกลางแดด พระพุทธรูปเสด็จไปสู่หมู่บ้านด้วยวิธีดังกล่าวนี้ภายใต้เพดานกว้างขวาง
ในสมัยอยุธยาปรากฏในเรื่องประทวนตราให้แก่พระครูอินทโมฬี คณะป่าแก้ว หัวเมืองพัทลุงใน พ.ศ. 2242 ว่า "แลราชการเมืองซึ่งเป็นพำนัดแก่ขุนหมื่นกรมคณะป่าแก้ว มีหน้าที่เมืองเส้นหนึ่งพระราชพิธีตรุศสารท แลงานลากพระ เจ้าเมืองจะได้เบียดเสียดเอาข้าพระไปใช้ราชการนอกนั้นหามิได้" ส่วนในสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ มีระบุถึงผู้ตีกลอง ว่า "ขุนรันไภรีถือศักดินา 200 พนักงานตีกลองแห่พระ" ตำแหน่งนี้มีมาจนสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งปรากฏอยู่ในทำเนียบข้าราชการเมืองนครศรีธรรมราชครั้งรัชกาลที่ 2 ว่า "ขุนรันไภรีถือศักดินา 200 พนักงาน ตีกลอง แห่พระ"
ขั้นตอน

ก่อนถึงวันชักพระจะมี การคุมพระ ที่วัด คือ จะตีตะโพนหรือกลองเพลก่อนจะถึงวันชักพระประมาณ 10–15 วัน เพื่อเป็นการเตือนชาวบ้านว่าจะมีการชักพระ หลังจากนั้นพระสงฆ์และชาวบ้านจะช่วยกันเตรียมเรือ ถ้าเป็นการชักพระทางบก จะมีการจัดเตรียมขบวนผู้คนที่จะชักพระ ชุดแต่งตัวสำหรับการลากเรือพระ หรือมีการฟ้อนรำหน้าเรือพระ หากเป็นการชักพระทางน้ำ ชาวบ้านจะเตรียมตัวตกแต่งเรือพาย สรรหาฝีพาย และเตรียมเครื่องแต่งตัว
การชักพระจะเริ่มตอนเช้าตรู่ของวันออกพรรษา แรม 1 ค่ำ เดือน 11 และเริ่มชักพระเป็นวันแรก ประชาชนจะเดินทางไปวัด เพื่อนำภัตตาหารไปใส่บาตร หลังจากที่พระฉันภัตตาหารเสร็จ ชาวบ้านจะนิมนต์พระภิกษุในวัดขึ้นนั่งประจำเรือพระ แล้วชาวบ้านจะช่วยกันลากเรือพระ ออกจากวัดตั้งแต่เช้าตรู่ หากเป็นทางน้ำจะใช้เรือพายลาก ถ้าเป็นการชักพระทางบก จะใช้คนเดินลาก ซึ่งก่อนถึงช่วงเวลาเพล เรือพระที่ลาก จะมาถึงที่ชุมนุมเรือพระ ทั้งการชักพระทางบกและการชักพระทางน้ำ เพื่อให้ประชาชนถวายภัตตาหารแก่พระภิกษุสามเณร ที่ชุมนุมเรือพระจึงคับคั่งไปด้วยประชาชน
สถานที่จัด

การชักพระทางน้ำที่โด่งดังและมีชื่อเสียงอยู่ที่อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร อำเภอพุนพินและอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช และอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา เป็นต้น งานที่อำเภอเบตง จังหวัดยะลา มีชาวมาเลเซียเชื้อสายไทย จากรัฐเปรัก ร่วมกันชักลากเรือพระรวมถึงส่งเรือร่วมงาน
ประเพณีชักพระของจังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันยังคงมีในหลายพื้นที่ ได้แก่ อำเภอไชยา อำเภอท่าฉาง อำเภอพุนพิน อำเภอกาญจนดิษฐ์ อำเภอเกาะสมุย อำเภอเกาะพะงัน อำเภอเวียงสระ อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี ส่วนอำเภออื่น ๆ  แม้ไม่ได้มีการจัดงานประเพณีชักพระในอำเภอ แต่ล้วนมีส่วนร่วมในงานประเพณีชักพระทั้งสิ้น เช่น ส่งเรือพระเข้าร่วมงานประเพณีชักพระที่ทางอำเภอเมืองจัดขึ้น
ในกรุงเทพมหานครมีการจัดงานประเพณีชักพระหรือในปัจจุบันเรียกว่า งานแห่พระบรมสารีริกธาตุ จัดในช่วงวันแรม 2 ค่ำ เดือน 12 มีพิธีอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุสู่พระมณฑป ณ วัดนางชี เขตภาษีเจริญ ใช้เส้นทางคลองด่าน ผ่านคลองบางกอกใหญ่ เข้าคลองชักพระ และสิ้นสุดที่สำนักงานเขตตลิ่งชัน
เรือพระ

เรือพระมีวิวัฒนาการมาจากหนวน ซึ่งมีไม้ท่อนสองท่อนใหญ่ ส่วนหัวและท้ายมีรูปลักษณ์คล้ายเรือ วางเคียงกันมีระยะห่างประมาณ 15 เมตร สำหรับวางกระบะไม้เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า ใช้ไม้แผ่นเรียบด้านล่างและตีกั้นรอบ ๆ ทั้งสี่ด้านเพื่อบรรทุกสิ่งของต่าง ๆ ใช้สัตว์ชักลาก ต่อมามีการใช้ล้อเลื่อน ทำรถสำหรับบุษบกซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปเพื่อชักลาก
ทางบกบุษบกจะตั้งอยู่บนพาหนะ ทำเป็นรูปเรือหรือพญานาคเรียกกันว่า นมพระ (พนมพระ) หากเป็นทางน้ำเรียก เรือพระ คือการเอาเรือหลายลำมาเทียบเรียงขนานผูกติดกันเป็นแพขนาดใหญ่ ประดับตกแต่งอย่างปราสาทมณฑปวิจิตรงดงาม แห่แหนมีเครื่องดนตรีประโคมไปตามทางน้ำ ทำให้เกิดประเพณีการละเล่นตามมา เช่น การเล่นเพลงเรือ การประชันปืด (ตะโพน) การประชันโพน(กลอง) การแข่งเรือ และการประกวดประชันอื่น ๆ ตลอดจนการสร้างพระพุทธรูปขึ้นใหม่ เพื่อใช้ในงานประเพณีเป็นต้น
ปัจจุบันเรือพระส่วนใหญ่นิยมใช้รถกระบะ ตกแต่งด้วยโฟมแกะสลักเป็นลวดลายไทย สีสันสวยงามมาก
ชุดแต่งตัวสำหรับการลากเรือพระ ในประเพณีชักพระที่คลองชักพระ กรุงเทพมหานคร
เรือพระ
เบโลวอร์ส

| เบโลวอร์ส |
| --- | --- |
กำกับ: เปาโล มุนโฮซ
เขียนบท: เปาโล มุนโฮซ  เอริโก เบดูสชี
สร้างจาก: เกร์รา เดนโตร ดา เจนเต โดย เปาโล เลมินสกี้
ดนตรีประกอบ: วาเดโก
บริษัทผู้สร้าง: เทคโนเคนา  
ผู้จัดจำหน่าย: คิโนปัส
วันฉาย: ค.ศ. 2552
ความยาว: 71 นาที
ประเทศ:  บราซิล
ภาษา: โปรตุเกส
เบโลวอร์ส (โปรตุเกส: Belowars) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันบราซิลที่ออกฉายใน พ.ศ. 2552 กำกับโดย เปาโล มุนโฮซ อิงจากหนังสือ เกร์รา เดนโตร ดา เจนเต (Guerra Dentro da Gente) โดย เปาโล เลมินสกี้ ผลิตโดย เทคโนเคนา (Tecnokena) และจัดจำหน่ายโดย คิโนปัส (Kinopus)
ตัวละครและเสียงพากย์

ชิโก โนเกยรา รับบท กูตาลา (Kutala)
อังเดร โคเอลโญ่ รับบท ไบตา (Baita)
เซเลีย ริเบโร รับบท ปรินเซซา (Princesa)
เมาโร ซานัตตา รับบท เวนเดดอร์ (Vendedor)
เรจิน่า โว้ก รับบท กอร์ดา (Gorda)
อีเนียส ลอร์ รับบท กัปิเตา บาลูตา (Capitão Baluta)
การตอบรับ

ในอะโดโรซีนีม่า (AdoroCinema) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 3 จาก 5
แหล่งข้อมูลอื่น

เบโลวอร์ส ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชลบุรีลีก 2552

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2552
2553 → 
ชลบุรีลีก ฤดูกาล 2552 เป็นการแข่งขันฟุตบอลกึ่งอาชีพในจังหวัดชลบุรี และฤดูกาลแรกของการเริ่มต้นเข้าสู่ระบบอาชีพตามวิชั่นเอเชีย และ วิชั่น ไทยแลนด์ ของเอเอฟซี โดยมีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 11 สโมสร จาก 11 อำเภอของจังหวัดชลบุรี โดยหา 1 ทีมเลื่อนชั้นสู่ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โดยทีมที่จบด้วยอันดับ 9-11 จะต้องเล่น ชลบุรีลีก ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 2553
กฎการแข่งขัน

ใช้การเล่นระบบเหย้า-เยือน โดยทุกทีมจะพบกันหมด
ชนะได้ 3 แต้ม
เสมอได้ทีมละ 1 แต้ม
ทีมที่คะแนนเท่ากับเมื่อจบฤดูกาลจะใช้สถิติการพบกันตัวต่อตัวในการตัดสินอันดับ
ทีมชนะเลิศ จะได้ขึ้นชั้นไปเล่นลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2
ทีม 3 อันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นชลบุรีลีก ดิวิชัน 2
เงินรางวัล

ชนะเลิศ      : 300,000 บาท
รองชนะเลิศ     : 100,000 บาท
อันดับสาม   : 50,000 บาท
อันดับสี่  : 30,000 บาท
อันดับห้า   :  20,000 บาท
ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| สโมสร | อำเภอ | สนามเหย้า | ความจุ |
| --- | --- | --- | --- |
| เกาะจันทร์ | เกาะจันทร์ | สนามหน้าอำเภอเกาะจันทร์ |  |
| เกาะสีชัง | เกาะสีชัง |  |  |
| บ่อทอง | บ่อทอง |  |  |
| บางละมุง | บางละมุง | สนามกีฬาเทศบาลเมืองหนองปรือ | 5,000 |
| บ้านบึง | บ้านบึง | สนามเบียร์ช้าง บ้านบึง | 3,518 |
| พนัสนิคม | พนัสนิคม | สนาม พี.พี. พาราวูด |  |
| พานทอง | พานทอง | สนาม อบต.บ้านเก่า |  |
| เมืองชล ยูไนเต็ด | เมืองชลบุรี |  |  |
| ศรีราชา ยูไนเต็ด | ศรีราชา |  |  |
| สัตหีบ | สัตหีบ |  |  |
| หนองใหญ่ | หนองใหญ่ | สนาม ร.ร.อนุบาลหนองใหญ่ |  |
ตารางคะแนน

| อับดับ | สโมสร | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ประตูได้ | ประตูเสีย | +/- | แต้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ศรีราชา ยูไนเต็ด | 2 | 2 | 0 | 0 | 6 | 1 | +5 | 6 |
| 2 | บางละมุง | 2 | 2 | 0 | 0 | 4 | 2 | +2 | 6 |
| 3 | เมืองชล ยูไนเต็ด | 2 | 1 | 1 | 0 | 7 | 3 | +4 | 4 |
| 4 | พานทอง | 2 | 1 | 0 | 1 | 4 | 3 | +1 | 3 |
| 5 | เกาะจันทร์ | 2 | 1 | 0 | 1 | 5 | 6 | -1 | 3 |
| 6 | บ้านบึง | 2 | 0 | 1 | 1 | 3 | 4 | -1 | 1 |
| 7 | เกาะสีชัง | 2 | 0 | 1 | 1 | 4 | 6 | -2 | 1 |
| 8 | พนัสนิคม | 2 | 0 | 1 | 1 | 3 | 5 | -2 | 1 |
| 9 | สัตหีบ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 10 | บ่อทอง | 1 | 0 | 0 | 1 | 2 | 4 | -2 | 0 |
| 11 | หนองใหญ่ | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 5 | -4 | 0 |

กฎการจัดอันดับ: 1. แต้ม; 2. สถิติการพบกันตัวต่อตัว; 3. ผลต่างประตูได้เสีย; 4. จำนวนประตู
ผลการแข่งขัน

|   | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. เกาะจันทร์ |  |  | 4-2 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2. เกาะสีชัง |  |  |  |  |  | 3-3 |  |  |  |  |  |
3. บ่อทอง: 
| 4. บางละมุง |  |  |  |  |  |  | 2-1 |  |  |  |  |
| 5. บ้านบึง |  |  |  | 1-2 |  |  |  |  |  |  |  |
| 6. พนัสนิคม |  |  |  |  |  |  |  |  | 0-2 |  |  |
| 7. พานทอง |  | 3-1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 8. เมืองชล ยูไนเต็ด |  |  |  |  | 2-2 |  |  |  |  |  |  |
| 9. ศรีราชา ยูไนเต็ด | 4-1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
10. สัตหีบ: 
| 11. หนองใหญ่ |  |  |  |  |  |  |  | 1-5 |  |  |  |

| ด ค กชลบุรีลีก (ฤดูกาล 2552) |
| --- | --- |
เกาะจันทร์ · เกาะสีชัง · บ่อทอง · บางละมุง · บ้านบึง · พนัสนิคม · พานทอง  ·  เมืองชล ยูไนเต็ด · ศรีราชา ยูไนเต็ด · สัตหีบ · หนองใหญ่
นครเศรษฐกิจกษัตริย์อับดุลลอฮ์

| นครเศรษฐกิจกษัตริย์อับดุลลอฮ์ مدينة الملك عبد الله الاقتصادية |
| --- | --- |
นคร
ย่านริมน้ำของนคร
พิกัด: 22°24′N 39°05′E﻿ / ﻿22.400°N 39.083°E﻿ / 22.400; 39.083
ประเทศ: ซาอุดิอาระเบีย
เขต: มักกะฮ์
เขตผู้ว่าการ: ระบิก
สถาปนา: 2005
การปกครอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 173 ตร.กม. (67 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 7,000 คน
เขตเวลา: UTC+3 (AST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): AST
รหัสไปรษณีย์: 23965 – 7461
รหัสพื้นที่: +966-12
เว็บไซต์: www.kaec.net
นครเศรษฐกิจกษัตริย์อับดุลลอฮ์ (อังกฤษ: King Abdullah Economic City; เคก, KAEC; /ˈkeɪk/; อาหรับ: مدينة الملك عبد الله الاقتصادية) เป็นเมืองมีผังในเขตราบิก จังหวัดมักกะฮ์ ประเทศซาอุดิอาระเบีย เป็นเมกะโปรเจ็กต์ที่ประกาศในปี 2005 โดยกษัตริย์อับดุลลอฮ์ บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด ตั้งอยู่ห่างไปประมาณ 100 กิโลเมตรทางเหนือของนครเจดดาห์ เป็นหนึ่งในห้านครที่สร้างใหม่เพื่อป้องกันการขยายตัวของนครและลดควาใแออัดในนครใหญ่ที่มีอยู่เดิม
นครเศรษฐกิจนี้เป็นหนึ่งในหกเมกะโปรเจ็กต์ที่ประกาศในปี 2005 และเป็นโครงการเดียวที่เริ่มก่อสร้างจริง ณ ปี 2018 เแอะไฟแนนเชียลไทมส์ รายงานว่าเมืองไม่ได้ดึงดูดการลงทุนหรือกลายมาเป็นศูนย์กลางด้านลอจิสติกส์และอุตสาหกรรมตามที่ประกาศในแผนหลักของโครงการ โดยในปี 2018 เมืองมีประชากร 7,000 คน นครสร้างขึ้นโดยมีเป้าหมายเพื่อสร้าวความหลากหลายให้กับเศรษฐกิจของประเทศจากเศรษฐกิจที่ต้องพึ่งน้ำมัน ผ่านการเพิ่มการลงทุนจากในและต่างประเทศ รวมถึงตั้งใจว่าเมืองนี้จะช่วยสร้างอาชีพใหม่หนึ่งล้านตำแหน่ง และเมื่อสร้างเสร็จมีเป้าหมายประชากรอยู่ที่สองล้านคน
เบรุต

| เบรุต بيروت เบย์รูธ |
| --- | --- |
เมืองหลวง
ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: มัสยิดโมฮัมมัด ออลามีน, พระแม่แห่งเลบานอน, พิพิธภัณฑ์ซูร์ซอกค์, หินพีเจียนร็อคส์ที่ Raouché, จัตุรัสเนจเมห์ และ จัตุรัสมรณสักขี
   ธง ตรา
สมญา: ปารีสตะวันออก
คำขวัญ: เบรุต นิติมารดา (ละติน: Berytus Nutrix Legum;  อังกฤษ: Beirut, mother of laws)
เบรุตแสดงแผนที่ประเทศเลบานอนเบรุตแสดงแผนที่ตะวันออกกลาง
พิกัด: 33°53′13″N 35°30′47″E﻿ / ﻿33.88694°N 35.51306°E﻿ / 33.88694; 35.51306
ประเทศ:  เลบานอน
เขตรัฐบาล: เบรุต
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Jamal Itani
พื้นที่
 • เมืองหลวง: 19.8 ตร.กม. (7.6 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 67 ตร.กม. (26 ตร.ไมล์)
ประชากร (2014)
 • เมืองหลวง: ป. 361,366 คน
 • รวมปริมณฑล: ป. 2,200,000 คน
เดมะนิม: เบรุตี (Beiruti)
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
รหัสพื้นที่: +961 (01)
รหัส ISO 3166: LB-BA
นักบุญองค์อุปถัมภ์: นักบุญจอร์จ
เว็บไซต์: www.beirut.gov.lb 
เบรุต (อาหรับ: بيروت; อังกฤษ: Beirut) คือเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเลบานอน ประมาณการในปี 2550 ว่ามีประชากรระหว่าง 1 ถึง 2.2 ล้านคนในเขตมหานคร นับเป็นนครใหญ่สุดอันดับสามในภูมิภาคลิแวนต์ (Levant) นครตั้งอยู่บนคาบสมุทร ณ จุดกึ่งกลางชายฝั่งเมดิเตอร์เรเนียนของประเทศเลบานอน
นับเป็นนครเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก มีผู้อยู่อาศัยติดต่อกันเกิน 5,000 ปี มีการกล่าวถึงกรุงเบรุตครั้งแรกในจดหมายอะมาร์นา (Amarna) จากราชอาณาจักรอียิปต์ใหม่ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ก่อนคริสตกาล
กรุงเลบานอนเป็นนครที่ทำการรัฐบาลเลบานอน และมีบทบาทสำคัญในเศรษฐกิจของประเทศ เป็นที่ตั้งของธนาคารและบริษัทส่วนใหญ่ หลังสงครามกลางเมืองเลบานอน ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเลบานอนอยู่ระหว่างบูรณะครั้งใหญ่ จัดเป็นนครโลกระดับบีตาโดยเครือข่ายวิจัยโลกาภิวัฒน์และนครของโลก
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBeirut International Airport> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 25 (77) | 31 (88) | 36 (97) | 37 (99) | 42 (108) | 40 (104) | 37 (99) | 37 (99) | 37 (99) | 38 (100) | 33 (91) | 29 (84) | 42 (108) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 17 (63) | 17 (63) | 19 (66) | 22 (72) | 26 (79) | 28 (82) | 31 (88) | 32 (90) | 30 (86) | 27 (81) | 23 (73) | 18 (64) | 24 (75) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 11 (52) | 11 (52) | 12 (54) | 14 (57) | 18 (64) | 21 (70) | 23 (73) | 23 (73) | 23 (73) | 21 (70) | 16 (61) | 13 (55) | 17 (63) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -1 (30) | -1 (30) | 2 (36) | 6 (43) | 10 (50) | 13 (55) | 18 (64) | 17 (63) | 16 (61) | 11 (52) | 5 (41) | -1 (30) | −1 (30) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 191 (7.52) | 158 (6.22) | 94 (3.7) | 56 (2.2) | 18 (0.71) | 3 (0.12) | 0 (0) | 0 (0) | 5 (0.2) | 51 (2.01) | 132 (5.2) | 185 (7.28) | 893 (35.16) |
| ความชื้นร้อยละ | 69 | 68 | 67 | 69 | 71 | 71 | 73 | 73 | 69 | 68 | 66 | 68 | 69 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 15 | 12 | 9 | 5 | 2 | 0 | 0 | 0 | 1 | 4 | 8 | 12 | 68 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 131 | 143 | 191 | 243 | 310 | 348 | 360 | 334 | 288 | 245 | 200 | 147 | 2,940 |
แหล่งที่มา 1: BBC Weather
แหล่งที่มา 2: Danish Meteorological Institute (sun and relative humidity)
ไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ (ฤดูกาลที่ 6)

| ไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์> ซีซั่น 6 |
| --- | --- |
ออกอากาศ: 12 มิถุนายน 2559 – 4 กันยายน 2559
กรรมการ: คัทลียา แมคอินทอช  ชลาทิศ ตันติวุฒิ  พัชรศรี เบญจมาศ  นิติพงษ์ ห่อนาค
พิธีกร: เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา
เครือข่าย/สถานี: ช่อง 3
ผู้ชนะ: Duo Soul Sister
ภูมิลำเนา: กรุงเทพมหานคร
แนวเพลง: กายกรรมปีนห่วง
รองชนะเลิศ
จึ๋ง อนุรักษ์
ลำดับเหตุการณ์
◀ 2559 ►
ไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ ซีซัน 6 (อังกฤษ: Thailand's Got Talent) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์เกี่ยวกับการประกวดที่เฟ้นหาคนที่มีความสามารถโดดเด่น โดยไม่จำกัดอายุ เพศ จำนวน รวมทั้งประเภทของโชว์ โดยบริษัท ยูนิลีเวอร์ (ประเทศไทย) จำกัด ซื้อลิขสิทธิ์การประกวดบริเทนส์กอตแทเลินต์ จากประเทศอังกฤษมาออกอากาศในประเทศไทย โดยให้ บริษัทกรุ๊ปเอ็ม (ประเทศไทยและพม่า)  จำกัด  เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ร่วมกับโซนีมิวสิก เป็นผู้ผลิตรายการ เป็นรายการแรกของเวิร์คพอยท์ที่ผลิตด้วยการถ่ายทอดสด นับเป็นประเทศที่ 43 ของโลก และประเทศที่ 5 ของเอเชียที่มีรายการนี้ และเป็นฤดูกาลที่ 6 ของประเทศไทยหลังได้การตอบรับอย่างดีในห้าฤดูกาล โดยเป็นฤดูกาลที่สองที่นำปุ่มบัซเซอร์สีทอง หรือ Golden Buzzer ซึ่งกรรมการจะมีสิทธิกดได้เพียงคนละ 1 ครั้งเท่านั้น เพื่อที่จะเป็นทางลัดส่งการแสดงที่ชื่นชอบและประทับใจเข้าสู่รอบ Semi-Final ทันที
การออกอากาศ

รอบออดิชั่น 6 สัปดาห์  ทุกวันอาทิตย์ เวลา 17:10 น. ทางช่อง 3 และช่อง 3 HD 33
CULLING WEEK 1 สัปดาห์
รอบรองชนะเลิศ 5 สัปดาห์
รอบชิงชนะเลิศ 1 สัปดาห์และประกาศผลหลังจบการแสดง 30 นาทีถัดมา
การแสดงที่ถูกตัดต่อหรือไม่ได้ทำการออกอากาศจะถูกนำไปฉายผ่านทางเว็บไซด์ในชื่อว่า ไทยแลนด์ก๊อตมอร์ทาเลนต์ (Thailand's Got More Talent) เช่นเดียวกับของต้นฉบับจากประเทศอังกฤษ
สโลแกน : มั่นใจ...ไม่มีอะไรต้องปิด