stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ระนาดทุ้มเหล็ก

ระนาดทุ้มเหล็ก
ระนาดทุ้มเหล็ก เป็น เครื่องดนตรีไทย ที่พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ในรัชกาลที่ 4 มีพระราชดำริให้สร้างขึ้น ลูกระนาดทำอย่างเดียวกับ ระนาดเอกเหล็ก ระนาดทุ้มเหล็กมีจำนวน 16 หรือ 17 ลูก ลูกต้นยาวประมาณ 35 ซม. กว้างประมาณ  6 ซมและลดหลั่นลงไปจนถึงลูกยอดซึ่งยาวประมาณ 29 ซม. กว้างประมาณ 5.5 ซม. ตัวรางระนาดยาวประมาณ 1 เมตร ปากราง กว้างประมาณ 20 ซม. มีชานยื่นออกไปสองข้างราง ถ้านับส่วนกว้างรวมทั้งชานทั้งสองข้างด้วย รางระนาดทุ้มเหล็กจะกว้าง ประมาณ 36 ซม. มีเท้ารองติดลูกล้อ 4 เท้า เพื่อให้เคลื่อนที่ไปมาได้สะดวก ตัวรางสูงจากพื้นถึงขอบบนประมาณ 26 ซม. ระนาด ทุกชนิดที่กล่าวมานั้น จะใช้ไม้ตี 2 อัน
ระนาดทุ้มเหล็กทำหน้าที่เดินทำนองคล้ายฆ้องวงใหญ่ เพียงแต่เดินทำนองห่างกว่าและคีย์เสียงจะต่ำกว่าและใหญ่กว่าฆ้องวงใหญ่
ระนาดทุ้มเหล็ก ใช้บรรเลงใน วงปี่พาทย์เครื่องใหญ่ วงปี่พาทย์มอญเครื่องใหญ่ วงมโหรีเครื่องใหญ่
พระนางศุภยาจี

| พระนางศุภยาจี   စုဖုရားကြီး |
| --- | --- |

พระอัครมเหสีพม่า
ดำรงพระยศ: 30 ตุลาคม พ.ศ. 2421 – 12 เมษายน พ.ศ. 2422
ก่อนหน้า: พระนางสิริปวรมหาราชินทารตนาเทวี
ถัดไป: พระนางศุภยาลัต
เจ้าฟ้าหญิงแห่งหม่องเหน่าง์
ดำรงพระยศ: พ.ศ. 2397 – 2421
ถัดไป: ยุบเลิก

พระราชสมภพ: พ.ศ. 2397 มัณฑะเลย์ พม่า
สวรรคต: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2455 (57 พรรษา) มี่นกู้น บริติชพม่า
ฝังพระศพ: เจดีย์ชเวดากอง ย่างกุ้ง ประเทศพม่า
คู่อภิเษก: พระเจ้าธีบอ
พระราชบุตร: ไม่มี
ราชวงศ์: โก้นบอง
พระราชบิดา: พระเจ้ามินดง
พระราชมารดา: พระนางอเลนันดอ
ศาสนา: พุทธนิกายเถรวาท
พระนางศุภยาจี (พม่า: စုဖုရားကြီး; พ.ศ. 2397 – 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455) เป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในพระเจ้าธีบอ พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โก้นบอง
พระประวัติ

พระนางศุภยาจี พระราชสมภพใน พ.ศ. 2397 พระนามเดิมว่า อไท้ซุ พญาจี (ထိပ်စုဖုရားကြီး) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสามพระองค์ของพระเจ้ามินดงและพระนางอเลนันดอ พระองค์เป็นพระเชษฐภคินีในพระนางศุภยาลัตและพระนางศุภยาเล แฮโรลด์ ฟีลดิ้ง ฮอลล์ บรรยายว่า เจ้าหญิงศุภยาจี ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักนัก เป็นคนเงียบ ๆ เรียบร้อย พร้อมที่จะทำตามคำสั่ง ต่อมาพระนางอเลนันดอได้จัดการให้พระเจ้าธีบอได้ครองบัลลังค์ แล้วจึงได้เสนอให้ อไท้ซุ พญาจี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ เป็นพระราชินี เมื่อเจ้าหญิงศุภยาลัตทรงทราบว่าพระเจ้าธีบออภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงศุภยาจี เจ้าหญิงศุภยาลัต ทรงเขียนจดหมายถึงพระเจ้าธีบอ และเสด็จไปเข้าเฝ้า ทรงมุ่งตรงไปยังที่ประทับของกษัตริย์และพำนักที่นั่น แม้ว่าพระชนนีจะทรงรับสั่งอย่างไร เหล่าเสนาบดีทูลทัดทานอย่างไร ก็ไม่เป็นผล พระองค์จึงรับพระนางไว้ เหตุการณ์ที่น้องสาวแย่งสิทธิครอบครองจากพี่สาว และสถาปนาตัวเองเป็นราชินีถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในรัชสมัยก่อนหน้านี้ และเป็นการฝ่าฝืนประเพณีโบราณ
รัชสมัยของพระราชวงศ์กินเวลาเพียงเจ็ดปี เมื่อพระเจ้าธีบอพ่ายแพ้ในสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สามและถูกบังคับให้สละราชสมบัติโดยอังกฤษในปี พ.ศ. 2428 เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 เหล่าพระราชวงศ์ทรงถูกเชิญออกจากพระราชวังมัณฑะเลย์ผ่านประตูทางทิศใต้ของเมืองที่มีกำแพงล้อมรอบ ตามถนนที่เรียงรายไปด้วยทหารอังกฤษและอาสาสมัครที่ร่ำไห้ไปยังแม่น้ำอิรวดีที่ซึ่งเรือกลไฟรอคอยอยู่ พระนางศุภยาจีและพระราชชนนีถูกส่งไปทวาย พระองค์สวรรคตในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 ในเมืองมี่นกู้นหลังจากพระชนนีของพระองค์สวรรคตในปี พ.ศ. 2443 พระศพถูกฝังไว้ด้านทิศใต้ของเจดีย์ชเวดากองเมืองย่างกุ้งในปัจจุบัน
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

มีนักแสดงผู้รับบท พระนางศุภยาจี ได้แก่
เกวลิน คอตแลนด์ จากละครเรื่อง เพลิงพระนาง (2539)
วริฏฐิสา ลิ้มธรรมมหิศร จากละครเรื่อง เพลิงพระนาง (2560)
รถรางแอลเจียร์

รถรางแอลเจียร์ (In Arabic:ترامواي الجزائر العاصمة) เป็นเส้นทางรถรางในกรุงแอลเจียร์ ประเทศแอลจีเรีย เปิดให้บริการในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ระยะทาง 16.2 km (10.1 mi) จำนวน 28 จุดจอด ดำเนินการโดย ETUSA ปัจจุบันกำลังก่อสร้างส่วนต่อขยาย
รถรางมีผู้โดยสาร 150,000 - 185,000 คนต่อวัน จุคนได้ 6,800 คนต่อชั่วโมง และ 400 ต่อคัน ใช้รถรางรุ่น Alstom Citadis จำนวน 41 คัน
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบรถรางและรถไฟฟ้ารางเบา
รถไฟใต้ดินแอลเจียร์
แหล่งข้อมูลอื่น

(ฝรั่งเศส) Official ETUSA website
| ด ค กรถรางในประเทศแอลจีเรีย |
| --- | --- | --- |
| เปิดให้บริการ |  รถรางแอลเจียร์  รถรางออราน  รถรางคอนสตันตีน  |  |
ระนาดเอกเหล็ก

ระนาดเอกเหล็ก
ระนาดเอกเหล็ก เป็นเครื่องดนตรีที่ประดิษฐ์ขึ้นในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่เดิมลูกระนาดทำด้วยทองเหลือง จึงเรียกกันว่า ระนาดทอง ในเวลาต่อมาได้มีการประดิษฐ์ลูกระนาดด้วยเหล็ก ระนาดเอกเหล็กมีจำนวน 20 หรือ 21 ลูก โดยวางไว้บนรางที่มีไม้ระกำวางพาดไปตามของราง ก็อาจใช้ผ้าพันไม้แล้วนำมารองลูกระนาดก็ได้ ลูกต้น ของระนาดเอกเหล็กมีขนาด 23.5 ซม. กว้างประมาณ 5 ซม. ลดหลั่นขึ้นไปจนถึงลูกยอดที่มีขนาด 19 ซม. กว้างประมาณ 4 ซม. รางของระนาดเอกเหล็กนั้น ทำเป็นรูปสี่เหลี่ยม มีเท้ารองรับไว้ทั้ง 4 ด้านหรืออาจใส่ลูกล้อเพื่อสะดวกในการขนย้ายก็ได้
ระนาดเอกเหล็กบรรเลงเหมือนระนาดเอกทุกประการ เพียงแต่ไม่ได้ทำหน้าที่ผู้นำ
พระเจ้าพุกาม

พระเจ้าพุกาม (พม่า: ပုဂံမင်း ปะกานมี่น) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 ของราชวงศ์โก้นบอง พระองค์เสด็จพระราชสมภพเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2354 พระองค์ยึดอำนาจจากพระราชบิดาคือพระเจ้าแสรกแมงที่มีพระอาการสติฟั่นเฟือน เมื่อ พ.ศ. 2388 จนกระทั่งพระเจ้าแสรกแมงสวรรคตใน พ.ศ. 2389 พระองค์จึงขึ้นครองราชสมบัติเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2389 พระอิสริยยศเดิมคือ สมเด็จพระราชาธิบดี "ศรีบวรวิชัยนันทจัตตามหาธรรมราชาธิราช พุกามมิน ตะยาจี"
ในรัชกาลของพระองค์ ได้เกิดความขัดแย้งระหว่างพ่อค้าอังกฤษกับขุนนางพม่าขึ้นเสมอในพะโค จนลุกลามเป็นสงครามระหว่าง พ.ศ. 2394 ซึ่งเมาโอ๊กเมียนหวุ่นประจำพะโคได้กล่าวหากัปตันและลูกเรือชาวอังกฤษ 2 คนว่าทำผิดระเบียบเมืองท่าของพม่าและเป็นฆาตกร จึงนำตัวขึ้นศาลและสั่งปรับเป็นเงิน 1,000 รูปี ฝ่ายอังกฤษเห็นว่าเป็นการลบหลู่เกียรติจึงประท้วง เมื่อการเจรจาไม่ได้ผล อังกฤษจึงประกาศปิดอ่าวเมาะตะมะในเดือนมกราคม พ.ศ. 2394 และเข้ายึดเรือของกษัตริย์พม่าในวันที่ 22 มกราคม และทำลายเรือรบพม่าหลายลำ
อังกฤษเรียกร้องให้พม่าจ่ายค่าเสียหายและทำหนังสือขอโทษภายในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2395 เมื่อพม่าไม่ทำตาม อังกฤษจึงเข้าโจมตีพม่า ยึดเมาะตะมะ ย่างกุ้ง พะสิม แปร และพะโคไปตามลำดับ อังกฤษประกาศผนวกมณฑลพะโคในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2395 ในครั้งแรกอังกฤษเตรียมวางแผนจะโจมตีต่อไปถึงเมืองอมรปุระ แต่ทางพม่าได้เกิดกบฏขึ้น เจ้าชายมินดง พระเชษฐาของพระเจ้าพุกามแมงซึ่งไม่เห็นด้วยกับการทำสงครามกับอังกฤษตั้งแต่ต้น ได้ก่อกบฏขึ้นและปลดพระองค์ออกจากราชสมบัติเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2396 แต่ยังให้พระองค์คงพระชนม์ชีพอยู่ต่อไป พระองค์สวรรคตเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2423
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

มีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้าจักกายแมง ได้แก่
ทองขาว ภัทรโชคชัย จากละครเรื่อง เพลิงพระนาง (2539)
วินัย ไกรบุตร จากละครเรื่อง เพลิงพระนาง (2560)
นอกจากนี้ยังมีการนำพระนามพระเจ้าพุกามตั้งเป็นตัวละครหลักในเกม ฟาร์คราย 4
รอก

รอก เป็นอุปกรณ์ช่วยอำนวยความสะดวกในการเคลื่อนย้ายสิ่งของ มีลักษณะเป็นล้อ โดยร้อยไว้กับเชือกหรือเคเบิล รอกถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในการเคลื่อนย้ายสิ่งของให้สะดวกขึ้น หรือในระบบรอกบางชนิดใช้ในการผ่อนแรง รอกเป็นหนึ่งในเครื่องจักรพื้นฐานหกชนิด (คาน พื้นเอียง ลิ่ม สกรู ล้อและเพลา รอก) รอกเเบ่งเป็น 5 ชนิด รอกเดี่ยวตายตัว รอกเดี่ยวเคลื่อนที่ รอกพวง1 รอกพวง2 รอกพวง3
แหล่งข้อมูลอื่น

รายละเอียด ลูกรอก เก็บถาวร 2006-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์กาญจนาภิเษก
พระเจ้ามังลอก

พระเจ้ามังลอก (พม่า: ဒီပဲယင်းမင်း ดีแบยี่นมี่น หรือ နောင်တော်ကြီးမင်း นองดอจี้มี่น) เป็นพระโอรสพระองค์โตในบรรดาพระโอรส 6 พระองค์ของพระเจ้าอลองพญา ขึ้นครองราชย์เนื่องจากทรงเป็น "เอนเฉ่มี่น" หรืออุปราชวังหน้า เมื่อพระเจ้าอลองพญาสวรรคต ในสมัยของพระองค์ได้เกิดการกบฏครั้งสำคัญคือ มังฆ้องนรธา ขุนพลคู่บารมีของพระเจ้าอลองพญา รวมไปถึงการแก่งแย่งอำนาจจากเจ้านายฝ่ายพม่าด้วยกันเอง ทำให้ตลอดรัชสมัยของพระองค์ต้องทำการปราบกบฏอยู่หลายครั้ง แต่ด้วยอุปนิสัยที่มีเมตตาของพระองค์ จึงทำเพียงขับไล่หรือคุมขังผู้ทำผิดเสียเป็นส่วนมาก แต่ไม่ประหารชีวิต บางครั้งก็ถึงกับอภัยโทษให้ผู้ทำผิดอยู่บ่อย ๆ
ด้านศาสนา

พระเจ้ามังลอกเป็นผู้ที่สนใจศึกษาพระศาสนามากที่สุดพระองค์หนึ่ง ทั้งยังให้การทำนุบำรุงพระศาสนาด้วยดีมาตลอด มีการสร้างวัดและให้ความสำคัญกับเรื่องพระธรรมคำสอน โดยเผยแพร่ไปทั่วทั้งอาณาจักร ในสมัยของพระองค์ยังไม่มีแนวคิดที่จะเปิดศึกกับอยุธยา มีเพียงการทำสงครามกับเชียงใหม่ที่จะแยกตัวเท่านั้น
สวรรคต

พระเจ้ามังลอกทรงพระประชวรอยู่บ่อยครั้งนับตั้งแต่ขึ้นครองราชย์ จนสุดท้ายอาการประชวรของพระองค์หนักขึ้นเรื่อย ๆ และพระองค์สวรรคตลงหลังครองราชย์ได้เพียงสามปี ผู้ที่ขึ้นครองราชย์ต่อมาคือพระเจ้ามังระ พระอนุชาของพระองค์ ซึ่งเป็นผู้ประกาศสงครามกับกรุงศรีอยุธยา พระเจ้ามังลอกมีชื่อเรียกในภาษาพม่าว่า นองดอจี้มี่น
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

มีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้ามังลอก ได้แก่
สกรรจ์ รามบุตร จากละครเรื่อง ฟ้าใหม่ (2547)
ทุงโกโก จากละครเรื่อง ศรีอโยธยา (2560)
ระนาดทุ้ม

ระนาดทุ้ม
ระนาดทุ้ม เป็นเครื่องตีที่ต้องใช้ไม้ที่สร้างขึ้นมาในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นการสร้างเลียนแบบระนาดเอก ใช้ไม้ชนิดเดียวกันกับระนาดเอก (แต่นิยมใช้ไม่ไผ่ชนิดต่าง ๆ) ลูกระนาดทุ้มมีจำนวน 17 ลูก ลูกต้นยาวประมาณ 42 ซม. กว้าง 6 ซม. และลดหลั่นลงมาจนถึงลูกยอด ที่มีขนาดยาว 34 ซม. กว้าง 5 ซม. รางระนาดทุ้มนั้นประดิษฐ์ให้มีรูปร่างคล้ายหีบไม้ แต่เว้าตรงกลางให้โค้ง โขนปิดหัวท้ายเพื่อ เป็นที่แขวนผืนระนาดนั้น ถ้าหากวัดจากโขนด้านหนึ่งไปยังโขนอีกด้านหนึ่ง รางระนาดทุ้มจะมีขนาดยาวประมาณ 124 ซม. ปาก รางกว้างประมาณ 22 ซม. มีเท้าเตี้ย รองไว้ 4 มุมราง
หน้าที่ในวงของระนาดทุ้มนั้น ทำหน้าที่เดินทำนองรอง ในทางของตนเองซึ่งจะมีจังหวะโยน ล้อ ขัด ที่ทำให้เกิดความไพเราะสนุกสนานและเติมเต็มช่องว่างของเสียง
อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของระนาดทุ้ม
แหล่งข้อมูลอื่น

รายละเอียดระนาดทุ้ม
ระบําหน้าท้อง

ภาพวาดของ ฌอง-เลออง เจอโรม (Jean-Léon Gérôme) ในปี 1863 ในธีมระบำหน้าท้อง
ระบำหน้าท้อง (อังกฤษ: Belly dance) เป็นการเต้นอิสระที่เน้นการเคลื่อนไหวของร่างกายส่วนบนและเชิงกราน เรียกอีกอย่างว่า "การเต้นรำแบบตะวันออก" (อังกฤษ: Oriental dance; อาหรับ: رقص شرقي; ตุรกี: Oryantal dans)
เชื่อกันว่าระบำหน้าท้องมีต้นกำเนิดมาจากพิธีกรรมและพิธีกรรมทางศาสนาในสมัยโบราณที่สวดมนต์เพื่อความเจริญพันธุ์ในตุรกี อียิปต์ โลกเมดิเตอร์เรเนียน ตะวันออกกลาง และแอฟริกาเหนือ มันเติบโตอย่างมากในตะวันออกกลางที่เจริญรุ่งเรือง โลกอาหรับ และโลกอิสลามระหว่างศตวรรษที่ 9 ถึง 10 และถือเป็นการเต้นรำที่เป็นผู้หญิงและเย้ายวนภายใต้อิทธิพลของวัฒนธรรมตุรกีในช่วงจักรวรรดิออตโตมัน ในศตวรรษที่ 18 และ 19 เป็นที่รู้จักครั้งแรกนอกยุโรปและตะวันออกกลางภายใต้อิทธิพลของลัทธิตะวันออก ซึ่งได้รับความนิยมในตะวันตก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการแสดงที่งาน World Expo 1893 ในชิคาโกได้รับความนิยมอย่างมาก
ระบำหน้าท้องเป็นการเต้นรำที่แสดงออกถึงร่างกายที่เย้ายวน การเคลื่อนไหวที่โค้งงอ และความงามอันน่าทึ่งผ่านการออกแบบท่าเต้นที่เหมาะกับร่างกายของผู้หญิง และมีเครื่องแต่งกายที่เผยให้เห็นสะดือและเชิงกรานอย่างกล้าหาญ ตลอดจนภาพที่เย้ายวนและเซ็กซี่ นอกจากนี้ยังเป็นการเต้นรำที่เน้นการเคลื่อนไหวตามธรรมชาติที่กระจายจากศูนย์กลางของร่างกายไปยังบริเวณโดยรอบโดยเน้นที่การเคลื่อนไหวอิสระของหน้าอก หน้าท้อง เอว เชิงกราน และสะโพกเป็นหลัก
ระบำหน้าท้องถือเป็นการรำที่แสดงถึงความงามของร่างกายผู้หญิง การตั้งครรภ์ การคลอดบุตร และความเป็นแม่ นอกจากนี้ยังเป็นที่นิยมทั่วโลกในฐานะการเต้นรำที่มีผลอย่างมากต่อสุขภาพร่างกายและจิตใจ
ยูซุฟ พออุลเซิน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 พออุลเซินในปี 2016
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ยูซุฟ ยูรารี พออุลเซิน
วันเกิด:   (1994-06-15) 15 มิถุนายน ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  โคเปนเฮเกน เดนมาร์ก
ส่วนสูง:  1.92 เมตร (6 ฟุต 4 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แอร์เบ ไลพ์ซิช
หมายเลข:  9
สโมสรเยาวชน
:  สกียอล
0000–2011:  เลิงปือ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011–2013 |  เลิงปือ |  35 |  (11) |
| 2013– |  แอร์เบ ไลพ์ซิช |  261 |  (68) |
ทีมชาติ‡
| 2010 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 16 ปี |  1 |  (0) |
| 2010–2011 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 17 ปี |  19 |  (2) |
| 2011–2012 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 18 ปี |  7 |  (10) |
| 2012–2013 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 19 ปี |  12 |  (8) |
| 2012 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 20 ปี |  3 |  (0) |
| 2013–2015 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 21 ปี |  15 |  (4) |
| 2013 |  เดนมาร์กลีก XI |  1 |  (0) |
| 2014– |  เดนมาร์ก |  68 |  (11) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:34, 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22:56, 10 มิถุนายน ค.ศ. 2022 (UTC)
ยูซุฟ ยูรารี พออุลเซิน (เดนมาร์ก: Yussuf Yurary Poulsen; เกิดวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวเดนมาร์กที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้าหรือปีกให้กับแอร์เบ ไลพ์ซิชในบุนเดิสลีกาและทีมชาติเดนมาร์ก เขาใช้ชื่อ ยูรารี บนเสื้อแข่งของเขาเป็นบางครั้ง
หลังจากเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรเลิงปือ เขาได้ย้ายไปแอร์เบ ไลพ์ซิชใน ค.ศ. 2013 โดยมีส่วนช่วยให้ทีมเลื่อนชั้นสองครั้งติดต่อกัน จากดริทเทอลีกาสู่บุนเดิสลีกา เขายังเป็นผู้เล่นที่ลงเล่นให้กับไลพ์ซิชมากที่สุดที่มากกว่า 250 นัด โดยทำประตูให้กับสโมสรไปแล้วมากกว่า 70 ลูก
พออุลเซินลงเล่นให้กับทีมชาติเดนมาร์กครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 จนถึงปัจจุบัน เขาลงเล่นให้กับทีมชาติมาแล้วมากกว่า 50 นัด เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
ชีวิตส่วนตัว

ยูซุฟ ยูรารี พออุลเซินเป็นลูกชายของพ่อชาวแทนซาเนียและแม่ชาวเดนมาร์ก พ่อของเขาเคยทำงานบนเรือคอนเทนเนอร์ที่เดินทางไป-กลับระหว่างแทงกากับเดนมาร์ก ก่อนที่จะตั้งถิ่นฐานในโคเปนเฮเกนในภายหลัง พ่อของเขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในตอนที่ยูซุฟอายุเพียง 6 ปีเท่านั้น ยูซุฟได้เดินทางไปแทนซาเนียอยู่หลายครั้งในวัยเด็ก เขามีสิทธิ์เลือกเล่นให้กับทีมชาติแทนซาเนียแต่ก็ไม่ได้รับการติดต่อจากสหพันธ์ฟุตบอลแทนซาเนียเลย ดังนั้น เขาจึงเลือกเล่นให้กับทีมชาติเดนมาร์ก
เกียรติประวัติ > สโมสร

แอร์เบ ไลพ์ซิช
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2021–22; รองชนะเลิศ: 2018–19, 2020–21
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

ประตูยอดเยี่ยมแห่งเดือนของบุนเดิสลีกา: ตุลาคม 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

Danish national team profile (ในภาษาเดนมาร์ก)
Complete League statistics at danskfodbold.com (ในภาษาเดนมาร์ก)
ยูซุฟ พออุลเซิน ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของแอร์เบ ไลพ์ซิช  |
| --- | --- |
 1 กูลาชี  2 Simakan  4 Orbán (c)  5 Bitshiabu  6 Elmas  7 โอลโม  8 Haidara  9 พออุลเซิน  10 ฟ็อชแบร์ย  11 แวร์เนอร์  13 Ilsanker  14 แอดัมส์  16 Klostermann  17 ลุกแมน  18 Nkunku  20 Matheus Cunha  21 Müller  22 Mukiele  23 Halstenberg  26 Ampadu  27 Laimer  28 อึมวอโก  29 Augustin  31 Demme  32 Krahl  33 Nukan  38 Krüger  39 Hartmann  40 Majetschak  41 Bias  44 Kampl  ผู้จัดการ: Rose
ศรีภูมิ

ศรีภูมิ สามารถหมายถึง
แจ่งศรีภูมิ แจ่งทางทิศอิศานของเวียงเชียงใหม่
ตำบลศรีภูมิ (เชียงใหม่) อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
ตำบลศรีภูมิ (กระสัง) อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์
ตำบลศรีภูมิ (ท่าวังผา) อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน
ศรีภูมิ ศุขเนตร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
เมืองศรีภูมิ หรือ เมืองท่งศรีภูมิ เป็นชื่อเมืองเก่าในท้องที่อำเภอสุวรรณภูมิของจังหวัดร้อยเอ็ดในปัจจุบัน
พิสิฐ ลี้อาธรรม

| ศาสตราภิชานพิสิฐ ลี้อาธรรมม> ป.ช., ม.ว.ม., ต.ภ. |
| --- | --- |
พิสิฐ ในปี พ.ศ. 2548

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 – 6 มกราคม พ.ศ. 2544
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 มกราคม พ.ศ. 2494 (73 ปี)
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2539–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ลักษณา ลี้อาธรรม

ศาสตราภิชาน พิสิฐ ลี้อาธรรม (เกิด 3 มกราคม พ.ศ. 2494) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ประธานกรรมการ สมาคมตลาดตราสารหนี้ไทย
นายกสมาคมกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ประธานกรรมการ บริษัท พฤกษา โฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน) อดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการบริหารสถาบันวิจัยแสงซินโครตรอนกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง รัฐบาลชวน หลีกภัย อดีตคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่บริษัท ทีทีแอนด์ที จำกัด (มหาชน) และอดีตผู้ช่วยผู้จัดการใหญ่ธนาคารกรุงเทพ อดีตคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
การศึกษา

พิสิฐ ลี้อาธรรม หรือ ดร.พิสิฐ ลี้อาธรรม เกิดวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2494 เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายวริศน์ กับนางนวลแข ลี้อาธรรม มีพี่น้อง 5 คน ศึกษาระดับมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ปีการศึกษา 2508-2512 จากนั้นได้รับทุนการศึกษาของธนาคารแห่งประเทศไทย ไปศึกษา ณ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513-2520 จบการศึกษาขั้นปริญญาตรี โท และ เอก (ปี 2534) สาขาเศรษฐศาสตร์ ที่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอีราสมูส (Erasmus University) เมืองร็อตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
การทำงาน

ในอดึตเป็นหนึ่งในกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ 35 คน ของสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550, นายกสมาคมนักเรียนเก่าเนเธอร์แลนด์ พ.ศ. 2546-49, ประธานคณะทำงานเศรษฐกิจมหภาค การเงินการคลัง ของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภาการหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ประธานสภาหอการค้าไทยเนเธอร์แลนด์ และ ประธานคณะอนุกรรมการบริหารเงินกองทุนประกันสังคม
นอกจากเคยเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ยังเคยเป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่บริษัท ทีทีแอนด์ที จำกัด (มหาชน) พ.ศ. 2544 - 2546 ผู้ช่วยผู้จัดการใหญ่ธนาคารกรุงเทพจำกัด (มหาชน) พ.ศ. 2537 - 2540 ผู้อำนวยการสำนักผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2534 - 2537 รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ พ.ศ. 2533 - 2534 นักเศรษฐศาสตร์ของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ ที่กรุงวอชิงตัน ดีซี พ.ศ. 2530 - 2533 ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ พ.ศ. 2529 - 2530 หัวหน้าส่วนการควบคุมปริวรรต ฝ่ายการต่างประเทศ พ.ศ. 2527 - 2528 ผู้ช่วยกรรมการบริหารกองทุนการเงินระหว่างประเทศ พ.ศ. 2525 - 2526 หัวหน้าหน่วยการคลัง พ.ศ. 2524, 2525, 2526, และ 2527 เศรษฐกร และเศรษฐกรผู้ช่วย หน่วยการคลัง ฝ่ายวิชาการ ธปท พ.ศ. 2520 - 2524
ระหว่างปี 2551 - 2559 เป็นคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อดีตกรรมการติดตามและประเมินผลการดำเนินโครงการตามแผนปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง 2555
เคยดำรงตำแหน่ง อุปนายกสภามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสถาบันวิจัยแสงซินโครตรอน กระทรวงวิทยาศาสตร์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ กบข นายกสมาคมกองทุนสำรองเลี้ยง ประธานอนุกรรมการบริหารการเงินของสสส กรรมการมูลนิธิขาเทียม กรรมการหลักสูตร ปรม. สถาบันพระปกเกล้า เป็นกรรมการและที่ปรึกษาในภาคเอกชนหลายแห่ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาได้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 14
ชีวิตส่วนตัว

นายพิสิฐ ลี้อาธรรม สมรสแล้วกับนางลักษณา มีบุตรชาย 2 คน คือ นายปรมัตถ์ ทำงานที่ธนาคารในสิงคโปร์ และนายนุสิฐ เป็นพนักงานการลงทุน ทุนสำรองระหว่างประเทศ ธนาคารแห่งประเทศไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > ไทย

พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > ต่างประเทศ

เนเธอร์แลนด์ พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นนายกอง (Commandeur)
รางวัล

ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์  สาขาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
รางวัลพิเศษจากผู้อำนวยการองค์การอนามัยโลก (WHO Diretor General’s Special Award 2009 on No Tobacco Day)
ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์  สาขาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ ดร.พิสิฐ ลี้อาธรรม เก็บถาวร 2012-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 53 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  ชวน หลีกภัย  |  |
| รองนายกรัฐมนตรี |  พิชัย รัตตกุล  ศุภชัย พานิชภักดิ์  ปัญจะ เกสรทอง  สุวิทย์ คุณกิตติ  กร ทัพพะรังสี  สนั่น ขจรประศาสน์  ไตรรงค์ สุวรรณคีรี  บัญญัติ บรรทัดฐาน  วิโรจน์ เปาอินทร์  สุทัศน์ เงินหมื่น  |  |
| สำนักนายกรัฐมนตรี |  สุพัตรา มาศดิตถ์  สาวิตต์ โพธิวิหค  จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์  อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ  สมบุญ ระหงษ์  ไชยยศ สะสมทรัพย์  พิทักษ์ อินทรวิทยนันท์  ปวีณา หงสกุล  ภิญโญ นิโรจน์  อดิศัย โพธารามิก (ขณะรักษาการ)  |  |
| กลาโหม |  ชวน หลีกภัย  วัฒนชัย วุฒิศิริ  |  |
| การคลัง |  ธารินทร์ นิมมานเหมินท์  พิเชษฐ พันธุ์วิชาติกุล  พิสิฐ ลี้อาธรรม  |  |
| การต่างประเทศ |  สุรินทร์ พิศสุวรรณ  หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร  |  |
| เกษตรและสหกรณ์ |  ปองพล อดิเรกสาร  ประภัตร โพธสุธน  วิรัช รัตนเศรษฐ  สมชาย สุนทรวัฒน์  เนวิน ชิดชอบ  อนุรักษ์ จุรีมาศ  อาคม เอ่งฉ้วน  ประภัตร โพธสุธน  |  |
| คมนาคม |  สุเทพ เทือกสุบรรณ  ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์  สนธยา คุณปลื้ม  เผดิมชัย สะสมทรัพย์  โชคสมาน สีลาวงษ์  อิทธิ ศิริลัทธยากร  ไชยา สะสมทรัพย์  จองชัย เที่ยงธรรม  |  |
| พาณิชย์ |  ศุภชัย พานิชภักดิ์  ไพฑูรย์ แก้วทอง  โพธิพงษ์ ล่ำซำ  ประวิช รัตนเพียร  กรพจน์ อัศวินวิจิตร  รักษ์ ตันติสุนทร  |  |
| มหาดไทย |  สนั่น ขจรประศาสน์  บัญญัติ บรรทัดฐาน  ชำนิ ศักดิเศรษฐ์  วัฒนา อัศวเหม  ประภัตร โพธสุธน  พินิจ จารุสมบัติ  สนธยา คุณปลื้ม  |  |
| ยุติธรรม |  สุทัศน์ เงินหมื่น  |  |
| แรงงานและสวัสดิการสังคม |  ไตรรงค์ สุวรรณคีรี  สมพงษ์ อมรวิวัฒน์  วุฒิ สุโกศล  ประชา พรหมนอก  จองชัย เที่ยงธรรม  ประกอบ สังข์โต  ปวีณา หงสกุล  อนุสรณ์ วงศ์วรรณ  ประยุทธ์ ศิริพานิชย์  |  |
| วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม |  ยิ่งพันธ์ มนะสิการ  สุวิทย์ คุณกิตติ  อาทิตย์ อุไรรัตน์  พรเทพ เตชะไพบูลย์  ระวี หิรัญโชติ  |  |
| ศึกษาธิการ |  ชุมพล ศิลปอาชา  ปัญจะ เกสรทอง  สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล  สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล  อาคม เอ่งฉ้วน  ไพโรจน์ โล่ห์สุนทร (ขณะรักษาการ)  กัญจนา ศิลปอาชา  วิชัย ตันศิริ  |  |
| สาธารณสุข |  รักเกียรติ สุขธนะ  กร ทัพพะรังสี  ธีระวัฒน์ ศิริวันสาณฑ์  คำรณ ณ ลำพูน  เดชา สุขารมณ์  |  |
| อุตสาหกรรม |  สมศักดิ์ เทพสุทิน  สุวัจน์ ลิปตพัลลภ  พลกฤษณ์ หงษ์ทอง  อนุรักษ์ จุรีมาศ  ปรีชา เลาหพงศ์ชนะ  สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ  วุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย  |  |
| ทบวงมหาวิทยาลัย |  เดชา สุขารมณ์  ประจวบ ไชยสาส์น  สุชน ชามพูนท (ขณะรักษาการ)  |  |
| โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี |  อรรคพล สรสุชาติ  สมชาย สหชัยรุ่งเรือง  สาคร พรหมภักดี  ปาน พึ่งสุจริต  รัตนา จงสุทธนามณี  |  |
 พ้นจากตำแหน่ง  รัฐมนตรีช่วยว่าการ
รถบรรทุก

รถบรรทุกในอเมริกาเหนือ
รถบรรทุกในปี 1898
รถบรรทุก หมายถึง รถที่ใช้บรรทุกสิ่งของ มีหลายขนาด ซึ่งปรกติมีขนาด กำลัง และสัณฐานมาก โดยเฉพาะบรรดาที่ใช้เพื่อการค้า ทั้งอาจประกอบด้วยอุปกรณ์พิเศษด้วย เช่น รถประจญเพลิง และรถโม่คอนกรีต ปัจจุบัน รถบรรทุกส่วนใหญ่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานแกโซลีนหรือดีเซล
ประวัติ

รถบรรทุกคันแรกของโลกได้ผลิตขึ้นโดย Gottlieb Daimler ในปี 1896 โครงสร้างเป็นเหล็ก ล้อทำด้วยไม้ ใช้เครื่องยนต์แบบสองสูบ ขนาดความจุ 1.06 ลิตร ในปีต่อมาก็ได้ทำการติดตั้งเครื่องยนต์ขนาด 2.2 ลิตร ขับเคลื่อนด้วยสายพาน พร้อมกับติดตั้งระบบระบายความร้อนด้วยหม้อน้ำ การพัฒนารถบรรทุกเป็นไปอย่างต่อเนื่อง ในปี 1898 ได้มีการนำรถบรรทุกไปจัดแสดงที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสและได้รับความสนใจอย่างสูง
ในปัจจุบันรถบรรทุกได้พัฒนาการไปมากตั้งแต่รถบรรทุกขนาดเล็กไปจนถึงรถหัวลาก รวมทั้งรถเอนกประสงค์
ประวัติรถบรรทุกในประเทศไทย

พ.ศ. 2495 รถยนต์โดยสารฮีโน่คันแรกปรากฏโฉมในเมืองไทย
พ.ศ. 2498 องค์การขนส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (รสพ.) นำเข้ารถยนต์โดยสารฮีโน่ 3 คัน โดยติดต่อสั่งซื้อโดยตรงจาก บริษัท มิตซุย คัมปะนี
ลักษณะรถบรรทุก

รถกระบะบรรทุกพื้นเรียบ
รถกระบรรทุกท้ายลาด
รถกระบะบรรทุกมีข้างเสริม
รถกระบะบรรทุกมีเครื่องทุ่นแรง
รถกระบะบรรทุกยกเทได้
รถตู้บรรทุก
รถบรรทุกของเหลว
รถบรรทุกวัสดุอันตราย
แหล่งข้อมูลอื่น

Federal Motor Carrier Safety Administration
Hutchinson, Jr., Rollin W. (January 1912). "Motor Trucks - The New Freighters: Quicker And More Reliable Service, Cleaner And Less Congested Cities, Concrete Examples Of Saving". The World's Work: A History of Our Time. XXIII: 268–187. สืบค้นเมื่อ 2009-07-10.
หม่อมไกรสร

| หม่อมไกรสร |
| --- | --- |
พระรูปปั้น ณ วัดเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา


ผู้กำกับราชการกรมวัง
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผู้กำกับราชการกรมสังฆการี
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย   พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผู้กำกับราชการกรมพระคชบาล
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงเทพพลภักดิ์
 

 

เกิด: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2334 กรุงเทพพระมหานคร อาณาจักรรัตนโกสินทร์ พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าไกรสร
เสียชีวิต: 13 ธันวาคม พ.ศ. 2391 (56 ปี) วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร กรุงเทพพระมหานคร อาณาจักรรัตนโกสินทร์
บุตร: 11 คน
ราชสกุล: พึ่งบุญ
ราชวงศ์: จักรี
บิดา: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
มารดา: เจ้าจอมมารดาน้อยแก้ว
ศาสนา: เถรวาท

ถูกกล่าวหา: กบฏ หรือ รักร่วมเพศ
รับโทษ: สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
 
| ธรรมเนียมพระยศของ กรมหลวงรักษ์รณเรศ (พ> ศ. 2334–2391) |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
หม่อมไกรสร มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าไกรสร ต่อมามีพระอิสริยยศเป็น พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงรักษ์รณเรศ (26 ธันวาคม พ.ศ. 2334 – 13 ธันวาคม พ.ศ. 2391) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและเจ้าจอมมารดาน้อยแก้ว ทรงเป็นต้นราชสกุล พึ่งบุญ และสกุลอนิรุทธเทวา