stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอบ้านสร้าง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบ้านสร้างแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล 88 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บ้านสร้าง | Ban Sang | 11 | 5,410 |
| 2. | บางกระเบา | Bang Krabao | 9 | 3,427 |
| 3. | บางเตย | Bang Toei | 10 | 2,643 |
| 4. | บางยาง | Bang Yang | 13 | 3,746 |
| 5. | บางแตน | Bang Taen | 13 | 4,405 |
| 6. | บางพลวง | Bang Phluang | 11 | 5,534 |
| 7. | บางปลาร้า | Bang Pla Ra | 8 | 2,319 |
| 8. | บางขาม | Bang Kham | 6 | 1,786 |
| 9. | กระทุ่มแพ้ว | Krathum Phaeo | 7 | 1,402 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบ้านสร้างประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลบ้านสร้าง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านสร้างและตำบลบางกระเบา
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านสร้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านสร้าง (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านสร้าง)
องค์การบริหารส่วนตำบลบางกระเบา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกระเบา (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านสร้าง)
องค์การบริหารส่วนตำบลบางเตย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเตยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางยางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางแตน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางแตนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพลวงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางปลาร้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางปลาร้า ตำบลบางขาม และตำบลกระทุ่มแพ้วทั้งตำบล
↑  "ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร". stat.bora.dopa.go.th.
กลุบอัตเลติโกโบกายูนิออร์ส

กลุบอัตเลติโกโบกายูนิออร์ส (สเปน: Club Atlético Boca Juniors) หรือที่รู้จักกันในชื่อ โบกายูนิออร์ส เป็นสโมสรฟุตบอลในอาร์เจนตินา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1905 ที่ตั้งของสโมสรอยู่ในกรุงบัวโนสไอเรส เป็นหนึ่งในห้าของสโมสรฟุตบอลใหญ่ในอาร์เจนตินา (อีก 4 สโมสรคือริเบร์เปลต, อินเดเปนดิเอนเต, ราซิน และซานโลเรนโซ)
โบกายูนิออร์สมีสโมสรคู่ปรับคือ ริเบร์เปลต
กลุ่มเกาะชิโลเอ

| กลุ่มเกาะชิโลเอ Archipiélago de Chiloé |
| --- | --- |
จังหวัด
แผนที่ของกลุ่มเกาะชิโลเอ
ประเทศ:  ชิลี
Province capital: กัสโตร
พื้นที่(1.21% of Chile)
 • ทั้งหมด: 9,181 ตร.กม. (3,545 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 154,766 คน
 • ความหนาแน่น: 17 คน/ตร.กม. (44 คน/ตร.ไมล์)
Demonym
Official languages: Spanish
กลุ่มเกาะชิโลเอ (สเปน: Archipiélago de Chiloé) เป็นกลุ่มเกาะนอกชายฝั่งของประเทศชิลี แบ่งแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ของชิลีโดยช่องแคบชากาโอทางทิศเหนือ ทะเลชิโลเอตั้งอยู่ทางตะวันออก และอ่าวกอร์โกบาโดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เกาะของกลุ่มเกาะ ยกเว้นหมู่เกาะเดเซร์โตเรส เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดชิโลเอ (หมู่เกาะเดเซร์โตเรส เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดปาเลนา) มีเกาะที่สำคัญคือ เกาะชิโลเอ
กลุ่มเกาะเป็นที่รู้จักด้านประเพณีความเชื่ออันโดดเด่น รวมถึงตำนานต่าง ๆ อาหาร และสถาปัตยกรรมอันมีเอกลักษณ์
อเล็กซานเดอร์ ซาส

| อเล็กซานเดอร์ ซาส |
| --- | --- |

เกิด: 6 มีนาคม ค.ศ. 1888 วิลนีอัส เขตผู้ว่าการวิลนา จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 26 กันยายน ค.ศ. 1962
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: แซมสันผู้น่าอัศจรรย์ แซมสันเหล็ก แซมสัน
ส่วนสูง: 167 ซม.
น้ำหนัก: 80 กก.
อเล็กซานเดอร์ อิวาโนวิช ซาส (รัสเซีย: Александр Иванович Засс; 6 มีนาคม ค.ศ. 1888 – 26 กันยายน ค.ศ. 1962) เป็นนักแสดงโชว์พละกำลัง, นักมวยปล้ำอาชีพ และครูฝึกสัตว์ ชาวรัสเซีย เขาเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อที่ใช้บนเวทีว่า แซมสันผู้น่าอัศจรรย์, แซมสันเหล็ก หรือเรียกง่าย ๆ ว่า แซมสัน ทั้งนี้ ซาสได้รับการยกย่องในฐานะ "แชมป์รัสเซียคนแรกของการยกน้ำหนักในยุคก่อนการปฏิวัติ"
ประวัติ

ซาสเกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1888 ในวิลนีอัส ซึ่งจากนั้นได้เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย โดยเมื่อครั้งยังเป็นชายหนุ่ม การฝึกความแข็งแกร่งของซาสได้รวมถึง "การดัดขึ้นรูปกิ่งก้านสีเขียว"
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซาสได้รับใช้ในกองทัพรัสเซีย โดยปะทะกับชาวออสเตรีย เขาถูกจับเป็นเชลยศึกสี่ครั้ง แต่สามารถหลบหนีได้ทุกครั้ง ในฐานะเชลย เขาผลักและดึงลูกกรงขังซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกความแข็งแกร่ง ซึ่งได้รับการอ้างถึงในฐานะตัวอย่างของประสิทธิภาพไอโซเมตริก ที่อย่างน้อยหนึ่งในการหลบหนีของเขาเกี่ยวข้องกับการ 'หักโซ่และดัดลูกกรง' และเขายังคงส่งเสริมการใช้การออกกำลังกายแบบไอโซเมตริก
หลังสงคราม ซาสเข้าร่วมคณะละครสัตว์เพื่อแสดงความแข็งแกร่ง และออกทัวร์ต่างประเทศ มีการอ้างว่าซาสเป็นสปายและสายลับที่ทำงานให้แก่หน่วยข่าวกรองทางทหารของรัสเซีย โดยใช้คณะละครสัตว์ของเขาเป็นที่ปิดบัง ส่วนใน ค.ศ. 1926 อัตชีวประวัติของเขาอย่างแซมสันผู้น่าอัศจรรย์: ดังที่เล่าด้วยตัวเอง (รัสเซีย: Удивительный Самсон. Рассказано им самим; อังกฤษ: The Amazing Samson: as Told by Himself) ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ
ภรรยาคนแรกของเขาชื่อบลานซ์ เอ็ม เอ็ม ซาส เสียชีวิตเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1928 ที่ฟอเรสต์ฮิลเคนต์ขณะอายุได้ 19 ปี ส่วนเขายังคงแสดงในฐานะผู้ชายที่แข็งแกร่งในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930
ตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 กระทั่งเขาเสียชีวิต ซาสอาศัยอยู่ในฮอกลีย์ เอสเซกซ์ โดยพักอยู่ในบังกะโลร่วมกับอดีตคณะละครสัตว์อื่น ๆ เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1962 ครั้นหลังจากงานศพในรุ่งเช้า (ตามประเพณีของคณะละครสัตว์) เขาได้รับการฝังในโบสถ์เขตวัดเซนต์ปีเตอร์แอนด์เซนต์ปอลในฮอกลีย์ ประเทศอังกฤษ คำจารึกบนหลุมฝังศพคือ: [อักษรซีริลลิกสามบรรทัด แปลว่า: ชูราที่รัก [ชื่อสัตว์เลี้ยงของอเล็กซานเดอร์] เธออยู่กับเราเสมอ ทั้งนัดยา ซาส ผู้เป็นน้องสาว, ยูรา ผู้เป็นหลานชาย] / อเล็กซานเดอร์ ซาส (แซมสัน) / ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก / เสียชีวิตวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1962 สิริอายุ 74 ปี ส่วนอสังหาริมทรัพย์ของเขามีมูลค่า 2,263 ปอนด์ 2 ชิลลิงในขณะนั้น
นอกจากนี้ เขาได้รับเกียรติจากการจัดทำรูปปั้นที่พิพิธภัณฑ์ในโอเรนบุร์ก ประเทศรัสเซีย
ความแข็งแกร่ง

ซาสได้รับเครดิตในด้านความแข็งแกร่งที่หลากหลาย อันได้แก่:
การแบกม้าที่บาดเจ็บในยามสงคราม
การแบกสิงโตสองตัวไว้บนบ่าซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงละครสัตว์ของเขา
การแบกแกรนด์เปียโน, นักเปียโน และนักเต้นไปพร้อม ๆ กัน
การจับผู้หญิงที่ถูกยิงออกจากปืนใหญ่
การแขวนเปียโนจากฟันของเขา
การดัดเหล็กเส้นยาว 5 นิ้ว และ 0.625 ตารางนิ้ว เป็นรูปตัวยูด้วยมือเปล่า
ความสามารถในการ "ทุบตะปูยักษ์ขนาด 5 นิ้ว ผ่านไม้กระดานหนา 2 นิ้ว โดยใช้เพียงฝ่ามือเปล่า"
แหล่งข้อมูลอื่น

Gallery of strength feats by Alexander Zass
Alexander Zass (The Amazing Samson) 1888 - 1962
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
กลุ่มแห่งชาติ (สงครามกลางเมืองสเปน)

ธงประจำรัฐสเปนระหว่าง ค.ศ. 1936–1938
ธงประจำรัฐสเปนระหว่าง ค.ศ. 1938–1945
กลุ่มแห่งชาติ (สเปน: bando nacional) หรือ กลุ่มก่อการกำเริบ (bando sublevado)  เป็นฝ่ายสำคัญฝ่ายหนึ่งในสงครามกลางเมืองสเปนระหว่าง ค.ศ. 1936–1939 ประกอบด้วยกลุ่มการเมืองหลายกลุ่มที่สนับสนุนรัฐประหารสเปนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1936 (เพื่อต่อกรกับสาธารณรัฐสเปนที่ 2) ซึ่งรวมถึงกลุ่มฟาลังเฆ, พรรคเซดา และกลุ่มอัลฟอนซิสตาและกลุ่มการ์ลิสตา (กลุ่มผู้เรียกร้องสิทธิราชบัลลังก์ซึ่งเป็นคู่แข่งกันเอง) กลุ่มเหล่านี้ทั้งหมดได้รวมเข้ากับฟาลังเฆใน ค.ศ. 1937 นายพลฟรันซิสโก ฟรังโก หนึ่งในผู้นำหลัก (caudillo) ของรัฐประหาร ค.ศ. 1936 จะเป็นผู้นำฝ่ายนี้ตลอดสงคราม และต่อมาจะกลายเป็นผู้เผด็จการแห่งสเปนระหว่าง ค.ศ. 1939–1975
คำว่า "[กลุ่ม] แห่งชาติ" (nacional) ได้รับการบัญญัติโดยโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ เพื่อจะสร้างภาพว่าความช่วยเหลือของนาซีเยอรมนีแก่ทหารกลุ่มก่อการกำเริบนั้นมีความชอบธรรม หลังจากคณะผู้แทนลับจากสเปนซึ่งนำโดยร้อยเอก ฟรันซิสโก อาร์รันซ์ ได้เข้าพบเพื่อร้องขอทรัพยากรและยุทธภัณฑ์เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1936 บรรดาผู้นำกลุ่มก่อการกำเริบซึ่งก่อนหน้านี้ได้รับการขนานนามว่าเป็น "นักรบครูเสด" โดยเอนริเก ปลา อี เดนิเอล มุขนายกแห่งซาลามังกา —และยังใช้คำว่า "ครูเสด" (Cruzada) เรียกการรณรงค์ของพวกเขา— เริ่มชอบคำนี้ขึ้นมาทันที
คำว่า "กลุ่มแห่งชาติ" —เช่นเดียวกับคำว่า "พวกแดง" (rojos) ที่ฝ่ายนี้ใช้เรียกกลุ่มนิยมสาธารณรัฐ— ถูกผู้แต่งบางคนพิจารณาว่าเป็นศัพท์ที่เชื่อมโยงกับโฆษณาชวนเชื่อของฝ่ายนี้ ตลอดช่วงสงครามกลางเมืองสเปน ผู้ที่ใช้ศัพท์ "กลุ่มแห่งชาติ" ส่วนใหญ่จะเป็นสมาชิกและผู้สนับสนุนกลุ่มก่อการกำเริบ ในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามจะใช้คำว่า "พวกฟาสซิสต์" (fascistas) หรือ "พวกกลุ่มกบฏ" (facciosos) เมื่อเอ่ยถึงฝ่ายนี้
อำเภอดอนเจดีย์

| อำเภอดอนเจดีย์ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Don Chedi
พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์
คำขวัญ: ดอนเจดีย์ แดนยุทธหัตถี อนุสาวรีย์วีรกรรม สมเด็จพระนเรศวรมหาราช
แผนที่จังหวัดสุพรรณบุรี เน้นอำเภอดอนเจดีย์
พิกัด: 14°38′06″N 100°01′18″E﻿ / ﻿14.63500°N 100.02167°E﻿ / 14.63500; 100.02167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 252.081 ตร.กม. (97.329 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 45,676 คน
 • ความหนาแน่น: 181.20 คน/ตร.กม. (469.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72170
รหัสภูมิศาสตร์: 7206
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอดอนเจดีย์ หมู่ที่ 5 ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี 72170
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ดอนเจดีย์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุพรรณบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอดอนเจดีย์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองหญ้าไซและอำเภอสามชุก
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีประจันต์
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองสุพรรณบุรีและอำเภออู่ทอง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออู่ทอง และอำเภอเลาขวัญ (จังหวัดกาญจนบุรี)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอดอนเจดีย์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 50 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | ดอนเจดีย์ |  | (Don Chedi) |
| 2. | หนองสาหร่าย |  | (Nong Sarai) |
| 3. | ไร่รถ |  | (Rai Rot) |
| 4. | สระกระโจม |  | (Sa Krachom) |
| 5. | ทะเลบก |  | (Thale Bok) |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลดอนเจดีย์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลดอนเจดีย์
เทศบาลตำบลสระกระโจม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสระกระโจม
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนเจดีย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนเจดีย์ (นอกเขตเทศบาลตำบลดอนเจดีย์)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสาหร่ายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไร่รถ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไร่รถทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสระกระโจม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระกระโจม (นอกเขตเทศบาลตำบลสระกระโจม)
องค์การบริหารส่วนตำบลทะเลบก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทะเลบกทั้งตำบล
สถานพยาบาล

อำเภอดอนเจดีย์มีโรงพยาบาลชุมชน 1 แห่ง
โรงพยาบาลดอนเจดีย์  (60 เตียง)
กลุบอาเมริกา

กลุบอาเมริกา (สเปน: Club América) เป็นสโมสรฟุตบอลของประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ที่กรุงเม็กซิโกซิตี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1916 ปัจจุบันกำลังลงเล่นอยู่ในลิกา เอเมเอกิส
เกียรติประวัติ

Primera División / ลิกา เอเมเอกิส
Copa México / Copa MX
Campeón de Campeones
ออสโวบอจเดนี

| ออสโวบอจเดนี |
| --- | --- |
ปกดีวีดี
กำกับ: ยูรี โอเซรอฟ
บทภาพยนตร์: Yuri Bondarev Oscar Kurganov ยูรี โอเซรอฟ
อำนวยการสร้าง: Lidia Kanareikina
นักแสดงนำ: Nikolay Olyalin Larisa Golubkina Boris Seidenberg
ผู้บรรยาย: Artyom Karapetian
กำกับภาพ: Igor Slabnevich (70 mm)
ตัดต่อ: Ekaterina Karpova
ดนตรีประกอบ: Yuri Levitin Aram Khachaturian
บริษัทผู้สร้าง:  มอสฟิล์ม  DEFA-Babelsberg  ZF-Start (ภาค I, II)  Zespoły Filmowe (ภาค III-V)  Avala Film (ภาค I)  Dino de Laurentiis Cinematografica 
วันฉาย: ภาค I, II: 7 พฤษภาคม 1970 ภาค III: 31 กรกฎาคม 1971 ภาค IV, V : 5 พฤษจิกายน 1971
ความยาว: 477 นาที (เดิม) 445 นาที (นำมาทำใหม๋ในปี 2002) ภาค I: 88 นาที ภาค II: 85 นาที ภาค III: 122 นาที ภาค IV: 79 นาที ภาค V: 71 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต เยอรมนีตะวันออก โปแลนด์ ยูโกสลาเวีย อิตาลี
ภาษา: รัสเซีย, เยอรมัน, อังกฤษ, โปแลนด์, อิตาลี, ฝรั่งเศส, เซิร์บ-โครแอต
ออสโวบอจเดนี (อังกฤษ: Liberation, รัสเซีย: Освобождение, เยอรมัน: Befreiung, โปแลนด์: Wyzwolenie) เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียต กำกับโดยยูรี โอเซรอฟ ออสโวบอจเดนี เป็นภาพยนตร์ร่วมมือกันระหว่าง สหภาพโซเวียต, เยอรมนีตะวันออก, โปแลนด์, อิตาลี และ ยูโกสวาเวีย โดยภาพยนตร์นี้จะเล่าเรืองเกียวกับสงครามโลกครั้งที่สอง โดยจะเล่าเรื่องราวเกียวกับยุทธการที่คูสค์, ปฏิบัติการบากราติออน, การรุกวิสตูลา-โอเดอร์ และ ยุทธการที่เบอร์ลิน
ชื่อภาคในภาพยนตร์

ภาพยนตร์นี้เป็นภาพยนตร์ชุดมีทั้งหมด 5 ภาค
The Fire Bulge (รัสเซีย: Огненная дуга) (1969)
Breakthrough (รัสเซีย: Прорыв)  (1969)
Direction of the Main Blow (รัสเซีย: Направление главного удара) แบ่งออกเป็นสองตอน (1969)
The Battle of Berlin (รัสเซีย: Битва за Берлин) (1971)
The Last Assault (รัสเซีย: Последний штурм) (1971)
นักแสดง

(รัสเซีย)
Nikolay Olyalin รับบท Tzvetaev
Larisa Golubkina รับบท Zoia
Vsevolod Sanaev รับบท Lukin
Boris Seidenberg รับบท Orlov
Viktor Avdyushko รับบท Maximov
Bukhuti Zaqariadze รับบท โจเซฟ สตาลิน
Yuri Leghkov รับบท อีวาน โคเนฟ (ภาค I-II)
Vasily Shukshin รับบท โคเนฟ (ภาค III-V)
Valery Nosik รับบท Dorozhkin
Evgeny Burenkov รับบท อะเลคซันดร์ วาซีเลฟสกี
มีฮาอิล อุลยานอฟ รับบท เกออร์กี จูคอฟ
Yuri Durov รับบท วินสตัน เชอร์ชิล
Aleksander Barushnoi รับบท อลัน บรูค
Elizaveta Alexeeva รับบท เอเลนอร์ โรสเวลต์
Nikolai Yeremenko Sr รับบท ยอซีป บรอซ ตีโต
(โปแลนด์)
ยัน แอนก์แลร์ต รับบท ยัน วอลนือ
สตาญิสวัฟ ยัชกีแยวิตช์ รับบท แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
ดานีแยล ออลบรึคสกี รับบท แคนรึก
บาร์บารา บรึลสกา รับบท แคแลนา
วีแยญต์ชือสวัฟ กลิญสกี รับบท 'ช่างตีเหล็ก'
อิกนารือ มาคอฟสกี รับบท คนเลี้ยงม้า
ฟรันต์ซีเชก ปีแยตช์กา รับบท แปลกา
ตาแดอุตช์ ชมิดท์ รับบท ซึกมุนต์ แบร์ลึนก์
มาแชย์ นอวากอฟสกี รับบท อาแล็กซันแดร์ ซาวัดซกี
(เยอรมนีตะวันออก)
ฟริทซ์ ดิเอซ รับบท อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮอร์สท์ กีเซอ รับบท sapper Bruno Fermella (I)/โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ (IV-V)
แกร์ด มิชาเอล เฮนเนแบร์ก รับบท วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล
แวร์เนอร์ ดิสเซิล รับบท อัลเฟรท โยเดิล
ซีกฟรีด ไวสส์ รับบท เอริช ฟ็อน มันชไตน์
เพเทอร์ ชตวร์ม รับบท วัลเทอร์ โมเดิล
ฮันน์โย ฮัสเซอ รับบท กึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ
อัลเฟรด ชตรูเวอ รับบท เคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค
มาร์ทา เบชอร์ท-ดิเอซ รับบท หญิงชราในเบอร์ลิน
ฮอร์สท์ กิลล์ รับบท อ็อทโท กึนเชอ
อังเกลิกา วัลเลอร์ รับบท เอฟา เบราน์
เอริช ทีเดอ รับบท ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
ควร์ท เว็ทเซิล รับบท แฮร์มัน เกอริง
แหล่งข้อมูลอื่น

The Fire Bulge ที่ยูทูบ, Breakthrough ที่ยูทูบ, Direction of the Main Blow part I ที่ยูทูบ and part II ที่ยูทูบ, The Battle of Berlin ที่ยูทูบ and The Last Assault ที่ยูทูบ on Mosfilm's official YouTube channel.
A 2005 television interview with Dilara Ozerova[ลิงก์เสีย]
A 2011 television interview with Dilara Ozerova[ลิงก์เสีย]
Stills related to Liberation[ลิงก์เสีย] on RIA Novosti's photographs archive
Liberation ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Liberation[ลิงก์เสีย] on Kino-Teatrru
Liberation[ลิงก์เสีย] on Ostfilmde
| ด ค กภาพยนตร์ที่กำกับโดยยูรี โอเซรอฟ |
| --- | --- |
 Arena of the Bold (1953)  Son (1955)  Kochubey (1957)  High Road (1959)  ออสโวบอจเดนี (1970-1971)  Visions of Eight (1973)  ซอลดาตืยสโวโบดืย  โอสปอร์ตตืยมีร์ (1981)  บีตวาซามอสค์วู (1985)  สตาลินกราด (1990)  Angels of Death (1993)
กองกำลังร่วมป้องกันตนแห่งโคลอมเบีย

กองกำลังร่วมป้องกันตนแห่งโคลอมเบีย (สเปน: Autodefensas Unidas de Colombia) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2540 เพื่อรวบรวมกองกำลังทางทหารต่อสู้กับกองกำลังติดอาวุธปฏิวัติโคลอมเบียเพื่อป้องกันผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของท้องถิ่น ได้รับการสนับสนุนจากพ่อค้ายาเสพติดด้วย ผู้นำคือการ์โลส กัสตัญโญ ปฏิบัติการมีตั้งแต่การลอบสังหารจนถึงสงครามกองโจร มีสมาชิกประมาณ 6,000–8,150 คน เข้มแข็งทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของโคลอมเบียและเริ่มขยายตัวไปทางเหนือและตะวันตกเฉียงใต้ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ใน พ.ศ. 2543 กลุ่มนี้ได้ปะทะกับกองกำลังติดอาวุธปฏิวัติโคลอมเบียในเขตปาตูมาโย กองกำลังนี้เลิกระดมพลไปใน พ.ศ. 2549
ก้องเกียรติกบฏ

| ก้องเกียรติกบฏ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: เอส. เอส. ราชมูลี
บทภาพยนตร์: เอส. เอส. ราชมูลี 
บทสนทนาโดย: สาย มาธาฟ บูร์รา
 
เนื้อเรื่อง: วี. วิชัเยนดรา ประสาท
อำนวยการสร้าง: ดี. วี. วี. ดานัยยะ
นักแสดงนำ:   เอ็น. ที. รามา เรา จูเนียร์  ราม จรัญ  อชัย เทวคัน  อาลิยา ภัฏฏ์  ศรียา สราญ  สมุทิรกานี  เรย์ สตีเวนสัน  อลิสัน ดูดี  โอลิเวีย มอร์ริส 
กำกับภาพ: เค. เค. เซนธิล กุมาร 
เอฟเฟ็กต์ภาพโดย: วี. ศรีนิวาส โมหัน
 
ตัดต่อ: เอ. ศรีการ์ ประสาท
ดนตรีประกอบ: เอ็ม. เอ็ม. กีรวานี
บริษัทผู้สร้าง: ดีวีวีเอนเตอร์เทนเมนต์ 
ผู้จัดจำหน่าย: แปนสตูดิโอส์ (อินเดียเหนือ) ไลกาโปรดักชันส์ (รัฐทมิฬนาฑู) เควีเอ็นโปรดักชันส์ (รัฐกรณาฏกะ) เอชอาร์พิกเจอส์ (รัฐเกรละ)
วันฉาย:   25 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-25) 
ความยาว: 182 นาที
ประเทศ:  อินเดีย
ภาษา: เตลูกู
ทุนสร้าง: 400 สิบล้านรูปีอินเดีย
ทำเงิน: 1,387.26 สิบล้านรูปีอินเดีย
ก้องเกียรติกบฏ (อังกฤษ: RRR, เตลูกู: రౌద్రం రణం రుధిరం) เป็นภาพยนตร์อินเดียแนวมหากาพย์ ฉายเมื่อปี พ.ศ. 2565 กำกับโดย เอส. เอส. ราชมูลี และแสดงนำโดย เอ็น. ที. รามา เรา จูเนียร์, ราม จรัญ, อชัย เทวคัน, อาลิยา ภัฏฏ์, ศรียา สราญ, สมุทิรกานี, เรย์ สตีเวนสัน, อลิสัน ดูดี และโอลิเวีย มอร์ริส
นักแสดง

เอ็น. ที. รามา เรา จูเนียร์ รับบท โกมาราม บีม (Komaram Bheem)
ราม จรัญ รับบท อัลลูรี สิทารามา ราชู (Alluri Sitarama Raju)
อชัย เทวคัน รับบท อัลลูรี เวนกัทารามา ราชู (Alluri Venkatarama Raju)
อาลิยา ภัฏฏ์ รับบท สีดา (Sita)
ศรียา สราญ รับบท อัลลูรี สโรจินี (Alluri Sarojini)
สมุทิรกานี รับบท เวนกัเตชวารูลู (Venkateswarulu)
เรย์ สตีเวนสัน รับบท ผู้ว่าการ สกอตต์ บักซ์ตัน (Governor Scott Buxton)
อลิสัน ดูดี รับบท แคทเธอรีน บักซ์ตัน (Catherine Buxton)
โอลิเวีย มอร์ริส รับบท เจนนิเฟอร์ "เจนนี" (Jennifer "Jenny")
การตอบรับ

รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 95 ของผู้วิจารณ์ 103 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 8.30 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 83 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 17 คน ในโอเมเลเต (Omelete) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 5
แหล่งข้อมูลอื่น

ก้องเกียรติกบฏ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ก้องเกียรติกบฏ ที่บอลลีวูดฮังกามา
ก้องเกียรติกบฏ ที่รอตเทนโทเมโทส์
ก้องเกียรติกบฏ ที่เมทาคริติก
ก้องเกียรติกบฏ ที่ออลมูวี
ก้องเกียรติกบฏ ที่ฟิล์มอะฟินนีตี
ก้องเกียรติกบฏ ที่โต้วป้าน (ในภาษาจีน)
ก้องเกียรติกบฏ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
มิโคยัน

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทเดี่ยว
อุตสาหกรรม: เครื่องบินและการป้องกัน
ก่อตั้ง: ธันวาคม พ.ศ. 2482
สำนักงานใหญ่: มอสโคว์ประเทศรัสเซีย
บุคลากรหลัก: อาร์เทม มิโคยันและมิไคล์ กูเรวิชค์เป็นผู้ก่อตั้ง
ผลิตภัณฑ์: เครื่องบินทางการทหาร เครื่องบินพลเรือน
รายได้: 80,033,284,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
รายได้จากการดำเนินงาน: 15,758,754,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
รายได้สุทธิ: 501,073,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
สินทรัพย์: 208,848,036,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
เจ้าของ: รัฐบาลรัสเซีย
พนักงาน: 10,090 (พ.ศ. 2556) 
เว็บไซต์: www.migavia.ru
บริษัทผลิตอากาศยานรัสเซียมิก หรือ อาร์เอสเค มิก (อังกฤษ: Russian Aircraft Corporation MiG, RSK MiG) เป็นบริษัทของรัสเซีย เดิมทีเคยเป็นมิโคยัน หรือ สำนักงานออกแบบมิโคยัน-กูเรวิชค์ (อังกฤษ: Mikoyan, Mikoyan-i-Gurevich Design Bureau (รัสเซีย: Микоян и Гуревич, МиГ) มันเป็นสำนักงานออกแบบอากาศยานทางทหารซึ่งเน้นไปที่เครื่องบินขับไล่ ในอดีตเคยเป็นสำนักงานออกแบบของสหภาพโซเวียตและก่อตั้งขึ้นโดยอาร์เทม มิโคยันและมิไคล์ กูเรวิชค์จึงเป็นที่มาของคำว่ามิก (MiG)  เมื่อมิโคยันเสียชีวิตลงในปีพ.ศ. 2513 ชื่อกูเรวิชค์ก็ถูกนำออกแม้ว่ายังคงใช้คำย่อว่ามิกเหมือนเดิม บริษัทยังได้ทำการสร้างและออกแบบเครื่องจักรอย่างเฮลิคอปเตอร์คามอฟ
เครื่องบินของมิกถูกใช้โดยจีน เกาหลีเหนือ และเวียดนามเหนือในการปะทะกับสหรัฐอเมริกาและสัมพันธมิตร สหภาพโซเวียตได้ขายเครื่องบินจำนวนมากที่เป็นมิกเช่นกัน
รัฐบาลรัสเซียกำลังวางแผนที่จะรวมมิโคยันเข้ากับอิลยูชิน ไอร์คัท ซุคฮอย ตูโปเลฟ และยาโกเลฟเข้าด้วยกันเพื่อสร้างบริษัทใหม่ชื่อยูไนเต็ด แอร์คราฟท์ คอร์เปอร์เรชั่น
รายชื่ออากาศยานของมิโคยัน > รุ่นที่ผลิต

มิก-1 พ.ศ. 2483
มิก-3 พ.ศ. 2484
มิก-5 พ.ศ. 2485
มิก-7 พ.ศ. 2487
มิก-9 พ.ศ. 2490
มิก-15 พ.ศ. 2491
มิก-17 พ.ศ. 2497
มิก-19 พ.ศ. 2498 มิกแบบแรกที่ทำความเร็วเหนือเสียง
มิก-21 พ.ศ. 2503
มิก-23 พ.ศ. 2513 (แบบที่สามที่ใช้ชื่อมิก-23)
มิก-25 พ.ศ. 2513
มิก-27 พ.ศ. 2518 เป็นแบบที่พัฒนามาจากมิก-23 เพื่อทำหน้าที่โจมตีภาคพื้นดิน
มิก-29 พ.ศ. 2526 เทียบได้กับเอฟ-16 ไฟท์ติ้งฟอลคอนและเอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ทของสหรัฐฯ
มิก-29เอ็ม
มิก-31 พ.ศ. 2526
มิก-33 พ.ศ. 2532 เป็นรุ่นก้าวหน้าของมิก-29 ยังรู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่ามิก-29เอ็ม
มิก-35 พ.ศ. 2548 เป็นรุ่นสำหรับส่งออกซึ่งผสมระบบใหม่ของมิก-29เอ็ม2 เข้ากับเรดาร์เออีเอสเอ และแรงขับของมิก-29โอวีที โดยขายในอินเดียโดยใช้ชื่อมิก-29เอ็มอาร์ซีเอ
รายชื่ออากาศยานของมิโคยัน > รุ่นทดลอง

มิก-6 พ.ศ. 2483 (แบบลาดตระเวนและโจมตีภาคพื้นดิน)
มิก-8 พ.ศ. 2488
มิก ไอ-211 พ.ศ. 2485
มิก ไอ-250 (ไอ) พ.ศ. 2488
มิก ไอ-270 พ.ศ. 2489
มิโคยัน-กูเรวิชค์ ยี-152 พ.ศ. 2502 นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟลิปเปอร์
มิก-23 - (แบบแรกที่ใช้ชื่อนี้) รุ่นผลิตของยี-2เอ ในปีพ.ศ. 2499
มิก-23 - (แบบที่สองที่ใช้ชื่อนี้) ชื่อแรกของอี-8 (อี-8/1 และอี-8/2) ปีพ.ศ. 2503
มิก-เอที พ.ศ. 2535
มิก-110 พ.ศ. 2538
มิก เอ็มเอฟไอ อ็อบเจกต์1.44/1.42 'แฟลทพ็อค' พ.ศ. 2529-2543
มิก แอลเอฟไอ โปรเจกต์
มิก-105 สไปรัล พ.ศ. 2508
มิโคยัน-อราคีเลียน มิก เออาร์เอ-107
มิโคยัน-กูเรวิชค์ ยี-152
รายชื่ออากาศยานของมิโคยัน > อากาศยานไร้คนขับและโดรน

มิก สแคท
รายชื่ออากาศยานของมิโคยัน > ข้อตกลงในการตั้งชื่อ

ส่วนใหญ่แล้วมิกจะเป็นชื่อของเครื่องบินขับไล่ แต่ก็มีมิก-8 และมิก-110 ที่ไม่ใช่เครื่องบินขับไล่เช่นกัน มิก-105 สไปรัลถูกออกแบบมาเพื่อเป็นเครื่องบินสกัดกั้นทางวงโคจรเพื่อแข่งกับเอ็กซ์-20 ไดน่า-ซอร์ของสหรัฐฯ
นาโต้ใช้ชื่อเล่น F เพื่อแทนเครื่องบินขับไล่ ออกเสียงหนึ่งพยางค์เพื่อหมายถึงเครื่องบินลูกสูบและสองพยางค์เพื่อหมายถึงเครื่องบินไอพ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

หมายเหตุ เว็บไซต์ต่อไปนี้มีรายละเอียดเป็นภาษาอังกฤษ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบริษัทผู้สืบทอดสำนักงาน MiG หรือ OKB เก็บถาวร 2014-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์การอากาศยานของประเทศรัสเซีย เก็บถาวร 2003-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (หน้าภาษาอังกฤษ)
มิก-15
มิก-21
มิก-23
มิก-25
มิก-29
มิก-29โอวีที
กล้องโทรทรรศน์วิลเลียม เฮอร์เชล

บทความนี้เกี่ยวกับกล้องโทรทรรศน์ที่แคว้นกานาเรียสของสเปน สำหรับกล้องโทรทรรศน์อวกาศขององค์การอวกาศยุโรป ดูที่ กล้องโทรทรรศน์อวกาศเฮอร์เชล
| --- | --- |

ที่ตั้ง: หอดูดาวโรเกเดโลสมูชาโชส เกาะลาปัลมา แคว้นกานาเรียส
องค์กร: กลุ่มกล้องโทรทรรศน์ไอแซก นิวตัน
ความยาวคลื่น: คลื่นที่ตามองเห็น / อินฟราเรด
สร้างเมื่อ: เสร็จสมบูรณ์ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1987
ชนิดของกล้อง: สะท้อนแสงแบบกัสแกร็ง-แนสมิธ
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 4.2 ม.
พื้นที่สังเกตการณ์: 13.8 ม.2
ฐานตั้งกล้อง: ระบบขอบฟ้า
เว็บไซต์: WHT Homepage
ที่ตั้งของกล้องโทรทรรศน์วิลเลียม เฮอร์เชล
กล้องโทรทรรศน์วิลเลียม เฮอร์เชล (สเปน: Telescopio William Herschel, อังกฤษ: William Herschel Telescope; WHT) เริ่มมีความคิดก่อสร้างขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 เมื่อเริ่มมีการออกแบบหอดูดาวอังโกล-ออสเตรเลียน สมาคมดาราศาสตร์อังกฤษเห็นว่ามีความจำเป็นที่ต้องมีกล้องโทรทรรศน์สำหรับการเปรียบเทียบกำลังในเขตซีกโลกเหนือ การวางแผนก่อสร้างเริ่มในปี 1974 แต่เมื่อถึงปี 1979 โครงการก็เกือบถูกยกเลิกไปเนื่องจากงบประมาณที่บานปลายไปมาก มีการออกแบบใหม่เพื่อลดค่าใช้จ่ายลง และกลุ่มนักดาราศาสตร์ชาวดัตช์ได้เข้ามามีส่วนร่วมในโครงการด้วย 20% ทำให้โครงการสามารถเดินหน้าต่อได้ในปี 1981 ปีนั้นเป็นปีเฉลิมฉลองครบรอบ 200 ปี การค้นพบดาวยูเรนัสของวิลเลียม เฮอร์เชล กล้องโทรทรรศน์นี้จึงได้ชื่อว่า "วิลเลียม เฮอร์เชล" เพื่อเป็นเกียรติ กล้องนี้เป็นสมาชิกหนึ่งในบรรดากลุ่มกล้องโทรทรรศน์ไอแซก นิวตัน ด้วย
การก่อสร้างกล้องโทรทรรศน์นี้เริ่มในปี ค.ศ. 1983 กล้องถูกส่งไปลาปัลมาในปี 1985 และเปิดรับแสงแรกเมื่อปี 1987 ติดตั้งฐานตั้งระบบขอบฟ้า และมีการปรับตั้งกระจกอยู่เสมอเพื่อให้ค่าความละเอียดสูงสุดตามทฤษฎีไม่เกิน 0.2 พิลิปดา
กล้องโทรทรรศน์วิลเลียม เฮอร์เชล ต้องรองรับงานวิจัยค่อนข้างมาก โดยปกติคำร้องขอใช้กล้องจะได้รับตอบเพียงหนึ่งในสามเท่านั้น การค้นพบที่สำคัญผ่านกล้องโทรทรรศน์วิลเลียม เฮอร์เชล เช่น การพบฟองอากาศร้อนของแก๊สที่กำลังขยายตัวบริเวณศูนย์กลางของดาราจักรของเรา เป็นหลักฐานแสดงถึงการมีอยู่ของหลุมดำมวลยวดยิ่ง นอกจากนี้ยังมีการค้นพบแสงวาบรังสีแกมมาเป็นครั้งแรก และล่าสุดคือการค้นพบดาว Wolf-Rayet ที่มีลมดาวฤกษ์ความเร็วสูงที่สุดเท่าที่เคยพบ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของกล้องโทรทรรศน์วิลเลียม เฮอร์เชล
เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2024 รอบชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2024 รอบชิงชนะเลิศ เป็นการตัดสินหาผู้ชนะของ เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2023–24, ฤดูกาลที่ 81 ของฟุตบอลถ้วยหลักของเยอรมนี. นัดนี้ลงเล่นไปเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ที่สนาม โอลึมเพียชตาดิโยน ใน เบอร์ลิน.
ทีม

ในตารางด้านล่างนี้, คู่ชิงชนะเลิศนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 จะเป็นยุคทสชัมเมอร์โพคาล, ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 จะเป็นยุค เดเอ็ฟเบ-โพคาล.
| ทีม | จำนวนการลงสนามครั้งที่ผ่านมา (ตัวหนาหมายถึงทีมชนะเลิศ) |
| --- | --- |
แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น: 7 (1961, 1972, 1976, 1981, 1990, 1996, 2003)
ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน: 4 (1993, 2002, 2009, 2020)
เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ

เดเอ็ฟเบ-โพคาล เริ่มต้นกับ 64 ทีมในการแข่งขันรูปแบบถ้วยน็อคเอาต์ตกรอบเดียว. มีทั้งหมดห้ารอบนำหน้าก่อนถึงนัดชิงชนะเลิศ. แต่ละทีมถูกจับสลากพบกับทีมอื่น, และผู้ชนะหลังจบ 90 นาทีจะได้ผ่านเข้ารอบ. ถ้าเสมอกัน, 30 นาทีของ การต่อเวลาพิเศษ จะได้ลงเล่น. ถ้าผลการแข่งขันยังคงระดับอยู่, การดวลลูกโทษ จะเป็นวิธีที่นำมาใช้ในการตัดสินหาทีมชนะเลิศ.
หมายเหตุ: ผลการแข่งขันด้านล่างนี้, ผลของทีมที่เข้าชิงชนะเลิศจะขึ้นเป็นตัวเลขแรก (H: เหย้า; A: เยือน).
| แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น | แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น | รอบ | ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน | ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คู่แข่งขัน | ผล | เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2023–24 | คู่แข่งขัน | ผล |
| ร็อต-ไวบ์ โคเบลนซ์ | 5–0 (A) | รอบแรก | เตอูโตเนีย ออทเทินเซิน | 8–0 (A) |
| แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เคิลน์ | 3–2 (H) | รอบสอง | เอ็สเฟา ซานด์เฮาเซิน | 5–2 (A) |
| แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค | 2–0 (H) | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | เอ็สเซ พาเดอร์บอร์น | 3–1 (H) |
| แฮร์ทา เบเอ็สเซ | 3–1 (A) | รอบก่อนรองชนะเลิศ | เฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ท | 3–2 (H) |
| แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ซาร์บรึคเคิน | 2–0 (A) | รอบรองชนะเลิศ | ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ | 4–0 (H) |