stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สังข์ พัธโนทัย
ตัวกลางประสานคืนดีจอมพล ป. กับปรีดี กลับประเทศไทยร่วมทำประโยชน์เพื่อชาติ

ขณะนั้นจอมพลสฤษดิ์ เริ่มมีอาการป่วยและเจ็บหนัก ขณะที่บารมีของจอมพล ป. ในกองทัพยังคงมีอยู่มาก แม้จะลี้ภัยอยู่กรุงโตเกียวก็ตาม ขณะที่นายสังข์ยังอยู่ในคุกลาดยาว นายสังข์มองว่าช่วงเวลาดังกล่าว เป็นจังหวะเหมาะที่จะเชื่อมกับระหว่างจอมพล ป. กับนายปรีดี (ซึ่งลี้ภัยอยู่ที่กว่างโจว) ให้กลับมาคืนดีกันใหม่ หลังจากที่ร่วมกันก่อตั้งคณะราษฎรเปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475 ด้วยกันมา แล้วต้องมาแตกกันในภายหลัง โดยนายสังข์มองว่า การร่วมมือกันอีกครั้งของทั้ง 2 จะเป็นประโยชน์แก่ประเทศชาติอย่างยิ่ง จึงได้เสนอให้คุณเจริญ กนกรัตน์ บรรณาธิการของ น.ส.พ. เสถียรภาพของนายสังข์ ซึ่งเป็นมิตรสนิทสนมกับครอบครัว รวมถึงเป็นคนที่ติดต่อกับทางการจีนมาโดยตลอด ไปพบนายปรีดีอย่างลับๆในปี 2506 โดยนายเจริญได้บินไปมาระหว่างกวางโจวกับโตเกียว 2-3 ครั้ง ในระยะเวลาเกือบ 1 ปี โดยใช้ชื่อรหัสของนายปรีดีว่า “โปรเฟสเซอร์หลิน” ส่วนจอมพล ป. ใช้รหัสชื่อว่า “มิสเตอร์วาตานาเบ้” ในการติดต่อระหว่างกันของทั้ง 2 ท่าน ผ่านทางโทรเลข เพื่อป้องกันมิให้สหรัฐจับได้ โดยทั้ง 2 ได้มีโอกาสติดต่อกันจนถึงขั้นล้อกันว่า คงมีโอกาสได้นัดพบกันอย่างลับๆในเร็วๆนี้ และคงจะได้มีโอกาสดื่มไวน์ดูบอเน่ต์ด้วยกันอีกครั้ง เหมือนสมัยเรียนหนังสือด้วยกันที่กรุงปารีส ซึ่งแน่นอนว่า การติดต่อกันระหว่างจอมพล ป. กับนายปรีดี ส่งผลต่อความวิตกกังวลให้แก่รัฐบาลของคณะทหารเป็นอย่างยิ่ง ถึงกับรัฐบาลไทยให้กรมตำรวจปล่อยข่าวว่า สันติบาลได้ล้างห้องขังรอไว้แล้ว หากจอมพล ป. กลับมากรุงเทพฯ แต่แล้วในวันที่ 11 มิถุนายน 2507 หลังจากก่อนหน้านี้หนึ่งเดือนที่จอมพล. ป ได้ส่งโทรเลขอวยพรวันเกิดของนายปรีดีและหวังว่าจะได้พบกันในกรุงเทพฯ เร็วๆนี้ จอมพล ป. ก็ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจวายเฉียบพลัน ถือเป็นการปิดฉากบรรทัดหนึ่งของประวัติศาสตร์การเมืองไทย โดยทิ้งคำถามไว้ว่า ถ้าจอมพล ป. กับนายปรีดีได้กลับมาเมืองไทยอีกครั้งหนึ่ง การเมืองไทยจะเป็นเช่นไร
ตัวกลางยุติสงครามเวียดนามระหว่างจีนกับสหรัฐ

หลังจากที่นายสังข์ ติดคุกอยู่เรือนจำลาดยาว เป็นเวลากว่า 7 ปี ก็ได้รับการปล่อยตัวออกมาด้วยคำพิพากษาของศาลว่า นายสังข์มิได้มีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ตามที่รัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ฟ้องร้อง เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2508 
ในช่วงนั้น เป็นช่วงที่สหรัฐกำลังจมปลักอยู่ในสงครามเวียดนามและต้องหาทางออกให้ได้ นาย Norman B Hannah อัครราชทูตที่ปรึกษาประจำประเทศไทย ซึ่งเป็นเพื่อนอเมริกันเก่าแก่ของนายสังข์สมัยที่เป็นทูตแรงงานอยู่ในสถานทูตสหรัฐ ได้เชิญนายสังข์ไปเลี้ยงแสดงความยินดีที่ได้รับการปล่อยตัวที่สถานทูตสหรัฐฯ และระหว่างงานเลี้ยงดังกล่าว นาย Norman B Hannah ได้ปรารภกับนายสังข์ว่า สหรัฐฯยินดีจะพบปะเจรจา เพื่อขอยุติสงครามเวียดนามกับรัฐบาลจีน โดยสหรัฐฯพร้อมเจรจากับผู้แทนจีนในประเทศใดประเทศหนึ่งที่มีสถานทูตสหรัฐฯตั้งอยู่ก็ได้ เพราะนาย Norman B Hannah ทราบว่านายสังข์ มีความสัมพันธ์แนบแน่นกับจีน โดยมีการส่งลูกไปอยู่กับจีนตั้งแต่เด็ก 
นายสังข์ ได้รับหนังสือเดินทางไทยให้เดินทางออกนอกประเทศ โดยใช้เส้นทางฮ่องกง มาเก๊า และดำดินเข้าประเทศจีนไปพร้อมกับนายสุวิทย์ เผดิมชิต อดีตประธานนักศึกษาธรรมศาสตร์ และได้พยายามติดต่อกับนายกรัฐมนตรี โจว เอิน ไหล ของจีน เพื่อเปิดการเจรจายุติสงครามเวียดนามขึ้นที่กรุงปักกิ่ง แต่เนื่องจากขณะที่นายสังข์เดินทางไปจีนนั้น การเมืองจีนกำลังวุ่นวายอย่างหนัก ประธานเหมาเจ๋อตง ประกาศการปฏิวัติใหญ่ทางวัฒนธรรม ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนหลายคนถูกออกจากตำแหน่ง แม้แต่นายกรัฐมนตรี โจว เอินไหล เอง ก็ถูกแก๊งอ๊อฟโฟร์ (Gang of four) พยายามริดรอนอำนาจ ส่งผลให้นายก โจว เอิน ไหล ไม่ทราบการเดินทางมาเยือนเมืองจีนของนายสังข์ พวกเรดการ์ด(Red Guards)ในกระทรวงต่างประเทศ จึงเปิดเจรจากับนายสังข์เสียเอง โดยอ้างว่า นายกฯโจวติดภารกิจยังไม่ว่างที่จะพบ การเจรจาในครั้งนั้นแม้จะล้มเหลว แต่ข่าวของสหรัฐที่นายสังข์นำไปรายงาน ก็ทำให้รัฐบาลจีนทราบ ส่งผลให้จีนแสดงท่าที่แข็งกร้าวกับสหรัฐฯอย่างรุนแรงโดยไม่ยอมประนีประนอมใดๆ ส่งผลให้สหรัฐพ่ายแพ้ในสงครามเวียดนามอย่างยับเยิน และพวกเรดการ์ดได้พยายามเกลี้ยกล่อมนายสังข์ให้อยู่ร่วมขบวนการปฏิวัติไทยของพรรคคอมมิวนิสต์ไทยในเมืองจีน แต่นายสังข์ปฏิเสธจึงถูกพวกเรดการ์ดส่งตัวออกจากประเทศจีนไป
ชีวิตบั้นปลาย

ในปี 2521 มาดามเติ้ง หยิ่ง เชา ภรรยาของนายกรัฐมนตรีโจว เอิน ไหล ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งเป็นตำแหน่งเทียบเท่ารองประธานาธิบดีของจีน ได้เชิญนายสังข์และครอบครัวไปเยือนประเทศจีนฉันมิตรเก่า ซึ่งขณะนั้นนายกรัฐมนตรีโจวเอินไหลของจีน ได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว 2 ปี 
การเดินทางเยือนจีนครั้งนั้น นายสังข์ได้ขอให้ทางจีนพาเยือนเมืองแต้จิ๋วด้วย เพราะอยากศึกษาค้นคว้าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชาวแต้จิ๋วกับชาวไทยแต่โบราณ และเมื่อกลับมาถึงเมืองไทย นายสังข์ ได้ลงมือเขียนหนังสือเรื่อง “เที่ยวเมืองแต้จิ๋ว ความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าตากสินกับพระเจ้ากรุงจีน” ลงนิตยสารประโคนชัย
ขณะกำลังใกล้จะเขียนหนังสือจบแล้วนั้น นายสังข์ก็เกิดล้มป่วยเป็นอัมพาต และรัฐบาลจีนได้เชิญตัวนายสังข์ให้ไปรักษาตัวที่ปักกิ่ง และเมื่อกลับจากรักษาตัวที่ปักกิ่งแล้ว นายสังข์ก็ได้เขียนหนังสือเรื่อง “ไปรักษาอัมพาตที่ปักกิ่ง” รวมถึงยังพยายามมานะเขียนสารคดีประวัติศาสตร์เรื่อง “เรื่องแปลกๆของท่านจอมพลแปลก” ลงเผยแพร่ในนิตยสารประโคนชัย แม้ขณะนั้นโรคหัวใจได้เริ่มเบียดเบียนอย่างหนักแล้วก็ตาม
ในบั้นปลายชีวิตนอกจากการอุทิศกำลังกายและกำลังปัญญาเพื่องานเขียนหนังสืออย่างเต็มที่แล้ว ยังช่วยงานกระชับมิตรภาพไทยจีนอยู่เป็นเนืองๆ รวมถึงยังทำงานเพื่อยุติการสู้รบกันระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์ไทยกับรัฐบาล โดยเป็นตัวกลางติดต่อประสานงานให้บุคคลชั้นนำของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ที่นายสังข์รู้จักมาก่อน เข้ามาพบปะเจรจากับฝ่ายรัฐบาลอย่างลับๆ เพื่อหาทางยุติการฆ่าฟันระหว่างคนไทยด้วยกัน โดยบุคคลสำคัญของฝ่ายรัฐบาลที่นายสังข์ติดต่อประสานงานด้วยคือ พล.อ. ชวลิต ยงใจยุทธ พล.ต. สุดสาย หัสดิน และ พล.ต.ต. เกษม แสงมิตร ซึ่งนายสังข์กับพล.อ. ชวลิต ได้ตัดสินใจที่จะเสี่ยงเข้าไปเจรจากับฝ่ายพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ทางภาคอีสานด้วย 
นอกจากนี้ ยังได้ช่วยงานของขบวนการกู้ชาติเขมรเสรีของ ฯพณฯ ซอนซาน นายกรัฐมนตรีแห่งรัฐบาลประชาธิปไตยกัมพูชา เพื่อหวังให้กัมพูชา ซึ่งเป็นเพื่อนบ้านของไทย กลับคืนสู่ความเป็นปึกแผ่นและพ้นจากการครอบครองของเวียดนาม
รวมถึงพยายามช่วยเหลือท่านอูนุ อดีตนายกรัฐมนตรีพม่าผู้เป็นประชาธิปไตย กลับคืนอำนาจ หลังจากถูก นายพลเนวิน นำทหารเข้าปฏิวัติรัฐประหาร โดยนายสังข์ ได้เป็นผู้จัดหาสถานที่ตั้งของพรรคและสถานที่ออกอากาศทางวิทยุกระจายเสียงให้แก่ท่านอูนุ เพื่อปลุกระดมชาวพม่าให้ลุกขึ้นกำจัดระบอบเผด็จการทหาร เพื่อฟื้นฟูระบอบประชาธิปไตยขึ้นใหม่ในพม่า
นายสังข์ เริ่มล้มป่วยอีกครั้งด้วยโรคหัวใจ และในวันที่ 4 มิถุนายน 2529 หลังจากอาบน้ำรับประทานอาหารเช้า นายสังข์ ขอนิตยสารประโคนชัย ซึ่งตนเป็นผู้เขียนเองทั้งหมดจากนายมั่น พัธโนทัย เพื่อนำเข้าไปอ่านในห้องนอน และก็พบนอนเสียชีวิตอยู่กับพื้นห้อง โดยมีนิตยสารประโคนชัย ปิดอยู่ที่หน้าอก
เหตุระเบิดในโรงพยาบาลอัลอะฮ์ลีอัลอะเราะบี

| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของสงครามอิสราเอล–ฮะมาส พ.ศ. 2566
รพ. อัลอะฮ์ลีอัลอะเราะบีตำแหน่งของโรงพยาบาลในฉนวนกาซา
วันที่: 17 ตุลาคม 2023
ที่ตั้ง: ฉนวนกาซา ปาเลสไตน์
พิกัด: 31°30′18″N 34°27′42″E﻿ / ﻿31.50500°N 34.46167°E﻿ / 31.50500; 34.46167
ประเภท: มีข้อโต้แย้ง (การโจมตีทางอากาศหรือจรวดที่ยิงผิด)
เสียชีวิต: 200–500+; มากกว่า 500
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: 500+
ต้องหา:  อิสราเอล (อ้างโดยกระทรวงสาธารณสุขฉนวนกาซา, IDF ปฏิเสธ)  ญิฮาดอิสลามปาเลสไตน์ (อ้างโดยอิสราเอล, PIJ ปฏิเสธ)
| ด ค กสงครามอิสราเอล–ฮะมาส พ> ศ. 2566 |
| --- | --- |
 เส้นเวลา  การสู้รบโจมตี  การสังหารหมู่  เค้าโครง  ความขัดแย้งในระดับภูมิภาคที่กว้างขึ้น การสู้รบทางทหาร  ปฏิบัติการน้ำท่วมอัล-อักศอ  เบอเอริ  เรอิม  สเดรอต  ซูฟา  ไซคิม  ปฏิบัติการภาคพื้นดินของอิสราเอลในกาซา  เจนิน การโจมตี เหตุระเบิดในโรงพยาบาลอัลอะฮ์ลีอัลอะเราะบี หัวข้อทั่วไป ปฏิกิริยาของนานาชาติ ส่วนเกี่ยวข้อง นิมรอด อโลนี  โยนาทัน สเตนเบิร์ก 
ในวันที่ 17 ตุลาคม 2023 ในสงครามอิสราเอล–ฮะมาส เกิดเหตุระเบิดภายในโรงพยาบาลอัลอะฮ์ลีอัลอะเราะบี ซึ่งชาวปาเลสไตน์ผู้พลัดถิ่นหลายพันคนได้หาที่หลบภัยจากการโจมตีทางอากาศ ทำให้มีผู้เสียชีวิตในจำนวนที่ไม่เคยมีมาก่อน มากกว่าเหตุการณ์ใด ๆ ที่เกิดขึ้นในฉนวนกาซา นับตั้งแต่ความขัดแย้งระหว่างฉนวนกาซาและอิสราเอลเริ่มขึ้นในปี 2008 จำนวนผู้เสียชีวิตยังไม่แน่ชัด แต่มีรายงานมากกว่า 500 ราย ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงและเด็ก เหตุระเบิดครั้งนี้ถือเป็นการโจมตีโรงพยาบาลที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดครั้งหนึ่งในรอบหลายทศวรรษ
สาเหตุของการระเบิดยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ กระทรวงสาธารณสุขฉนวนกาซา กล่าวว่าเหตุระเบิดมีสาเหตุมาจากการโจมตีทางอากาศของกองทัพอากาศอิสราเอล กองกำลังป้องกันอิสราเอลปฏิเสธสิ่งนี้ โดยกล่าวว่าการระเบิดดังกล่าวมีสาเหตุมาจากการยิงจรวดที่ล้มเหลวโดยญิฮาดอิสลามปาเลสไตน์ ที่มุ่งเป้าไปที่เมืองไฮฟาของอิสราเอล โฆษกญิฮาดอิสลามปฏิเสธความรับผิดชอบ ไม่มีความเห็นเป็นเอกฉันท์ว่าความเสียหายนั้นเกิดจากการโจมตีทางอากาศของอิสราเอลหรือจรวดที่ยิงจากในฉนวนกาซา ข้อสังเกตของผู้เชี่ยวชาญระบุว่าอาคารโรงพยาบาลที่ไม่พังทลาย รถยนต์บางคันที่ไม่เสียหาย และการไม่มีปล่องภูเขาไฟลึก ปัจจัยที่โดยทั่วไปไม่สอดคล้องกับการโจมตีทางอากาศของอิสราเอล
พลเรือตรี แดเนียล ฮาการี โฆษก IDF วิพากษ์วิจารณ์สื่อต่างๆ ที่เผยแพร่สิ่งที่กลุ่มฮะมาสเรียกว่า "คำกล่าวอ้างที่ไม่ได้รับการยืนยัน" อย่างรวดเร็วเกี่ยวกับจำนวนผู้เสียชีวิต ฮาการีเน้นย้ำว่าไม่น่าเป็นไปได้ที่กลุ่มฮะมาสจะระบุจำนวนผู้เสียชีวิตอย่างแม่นยำอย่างรวดเร็วหลังเกิดเหตุ
ภูมิหลัง

โรงพยาบาลเปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี 1882 ก่อตั้งโดยสมาคมเผยแพร่ข่าวประเสริฐ (Church Mission Society) ของคริสตจักรแห่งอังกฤษ และต่อมาได้ดำเนินการเป็นภารกิจทางการแพทย์โดยคณะแบ๊บติสต์ภาคใต้ ระหว่างปี 1954 ถึง 1982 มันกลับมาที่โบสถ์แองกลิกันในปี 1980 ส่วนใหญ่ได้รับทุนจากโบสถ์บาทหลวงและสหภาพยุโรป และดำเนินการเป็นโรงพยาบาลที่ไม่แบ่งแยกศาสนา บริหารงานโดยสังฆมณฑลแองกลิคันแห่งเยรูซาเลม ซึ่งรายงานว่ามีเตียงประมาณ 80 เตียง และเป็นโรงพยาบาลคริสเตียนแห่งเดียวในฉนวนกาซา
ผู้คนหลายพันคนต้องพลัดถิ่นจากการอพยพออกจากฉนวนกาซาตอนเหนือ ได้หาที่พักพิงที่โรงพยาบาลอัลอะฮ์ลีอัลอะเราะบี เพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีทางอากาศของอิสราเอล โรงพยาบาลได้รับความเสียหายจากการยิงจรวดของอิสราเอลเมื่อสายวันที่ 14 ตุลาคม ทำให้เจ้าหน้าที่ได้รับบาดเจ็บ 4 คน ตามคำแถลงของจัสติน เวลบี อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ก่อนเกิดเหตุจรวดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม โรงพยาบาลได้ให้ที่พักพิงแก่ผู้พลัดถิ่นประมาณ 6,000 คน ต่อมาหลายคนหนีไป โดยเหลือประมาณ 1,000 คนอยู่ที่ลานบ้าน
เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม อิสราเอลสั่งให้ผู้ลี้ภัยในโรงพยาบาลอย่างน้อย 20 แห่งในฉนวนกาซา รวมถึงโรงพยาบาลอัลอะฮ์ลีอัลอะเราะบีอพยพออกไป    เนื่องจากเตียงในโรงพยาบาลไม่เพียงพอต่อความจุเกินความจุในฉนวนกาซาตอนใต้ และไม่มีวิธีขนส่งผู้ป่วยบางราย เช่น ทารกแรกเกิดในตู้อบหรือผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ คำสั่งอพยพจึงถูกมองว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะปฏิบัติตาม
การระเบิดและความรับผิดชอบ

จำนวนผู้เสียชีวิตจากเหตุระเบิด รวมถึงสาเหตุของการระเบิด ยังไม่ได้รับการตรวจสอบโดยอิสระ กระทรวงสาธารณสุขฉนวนกาซา อ้างว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 500 คนในเหตุระเบิด และกล่าวโทษการโจมตีทางอากาศของอิสราเอล ผู้อำนวยการโรงพยาบาลอัลชิฟารายงานว่า มีผู้บาดเจ็บประมาณ 350 รายถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลของเขาด้วยรถพยาบาลและรถยนต์ส่วนตัว
กองกำลังป้องกันประเทศอิสราเอล อ้างว่าสาเหตุของการระเบิดเป็น จรวดที่ ยิงผิดพลาดซึ่งมุ่งเป้าไปที่เมือง ไฮฟา ของอิสราเอล และถูกยิงโดย ญิฮาดอิสลามแห่งปาเลสไตน์ (PIJ) ซึ่งเป็นกลุ่มติดอาวุธชาวปาเลสไตน์ที่เป็นพันธมิตรกับกลุ่มฮะมาส พลเรือตรี แดเนียล ฮาการี จากหน่วยโฆษก IDF กล่าวว่า หน่วยข่าวกรองระบุว่า PIJ ได้ยิงจรวดจำนวนมากใกล้โรงพยาบาล และแบ่งปันภาพถ่ายทางอากาศที่รวบรวมโดยโดรนซึ่งเขากล่าวว่าไม่สอดคล้องกับอาวุธยุทโธปกรณ์ของอิสราเอล  IDF ยังอ้างว่าอิสราเอลสกัดกั้นการสนทนาระหว่างกลุ่มติดอาวุธโดยกล่าวว่าจรวดที่ยิงไม่ถูกต้องทำให้เกิดการระเบิด โฆษกญิฮาดอิสลามปฏิเสธความรับผิดชอบ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม IDF ได้เผยแพร่ภาพโดรนโดยอ้างว่าจะแสดงโรงพยาบาลก่อนและหลังการระเบิด วิดีโอที่มีคำอธิบายประกอบแสดงให้เห็นยานพาหนะที่ถูกไฟไหม้ในลานจอดรถของโรงพยาบาล และสังเกตเห็นว่าไม่มีปล่องภูเขาไฟหรือความเสียหายทางโครงสร้างที่สำคัญต่ออาคารโดยรอบ IDF อ้างว่าคุณลักษณะเหล่านี้ไม่สอดคล้องกับผลพวงของการโจมตีด้วยอาวุธของอิสราเอล
หลังเหตุระเบิด บัญชีทวิตเตอร์อย่างเป็นทางการของอิสราเอลเผยแพร่แถลงการณ์โดยอ้างว่าการโจมตีดังกล่าวเป็นผลมาจากจรวดของศัตรู สิ่งที่แนบมากับทวีตคือภาพซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นหลักฐานว่าจรวดมาจากฉนวนกาซา อย่างไรก็ตาม อาริก โทเลอร์ นักข่าวของทีมสืบสวนด้วยการมองเห็นของ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ระบุว่า การประทับเวลาในวิดีโอนั้นเป็นเวลาอย่างน้อย 40 นาทีหลังจากทราบว่าเกิดการระเบิด  หลังจากนั้นไม่นาน บัญชีทวิตเตอร์ของรัฐบาลอิสราเอลได้แก้ไขทวีต และลบวิดีโอออกจากทวีตในเวลาต่อมา
ตามรายงานของดิอีโคโนมิสต์ "นักวิเคราะห์ข่าวกรองแบบเปิดบางคนตั้งข้อสังเกตว่ามันเกิดขึ้นเมื่อจรวดปาเลสไตน์ระเบิดกลางอากาศ ซึ่งบางทีอาจถูกสกัดกั้นโดยระบบป้องกันภัยทางอากาศของอิสราเอล และหัวรบก็ตกลงไปที่โรงพยาบาล"[ใคร?] BBC Verify รายงานว่าแม้ว่าจะไม่มีความเห็นพ้องต้องกันโดยรวม ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งกล่าวว่าลักษณะเฉพาะของความเสียหายไม่สอดคล้องกับการโจมตีทางอากาศของอิสราเอล
ตามรายงานของกลุ่ม OSINT อิสระและนักวิเคราะห์ที่สัมภาษณ์โดยเดอะเทลิกราฟ จากหลักฐานเบื้องต้น มีแนวโน้มว่าการระเบิดมีสาเหตุมาจากจรวดที่ยิงผิด GeoConfirmed กลุ่มอาสาสมัครของ Geolocators ได้วิเคราะห์ภาพการระเบิดจากแหล่งต่างๆ หลายแห่ง และอ้างว่า "ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์และระยะเวลาของภาพเป็นที่แน่ชัด" แต่ชี้แจงว่าเป็นเพียงการระบุตำแหน่งทางภูมิศาสตร์เท่านั้น อีวาน ฮิลล์ ซึ่งดำเนินการสืบสวนของ OSINT สำหรับวอชิงตันโพสต์ ยังอ้างว่าหลักฐานเบื้องต้นบ่งชี้ว่ามีการยิงจรวดผิดพลาด
ดูเพิ่ม

การโจมตีทางอากาศใส่โรงเรียนของ UNRWA ตุลาคม พ.ศ. 2566
การโจมตีทางอากาศใส่ค่ายผู้ลี้ภัยอัล-ชาติ
การโจมตีทางอากาศใส่ตลาดค่ายจาบาเลีย
ลูซ โนเซด้า

| ลูซ โนเซด้า |
| --- | --- |
ตัวละครใน ดิอาวล์เฮาส์
ปรากฏครั้งแรก: "A Lying Witch and a Warden" (2020)
ปรากฏครั้งสุดท้าย: "Watching and Dreaming" (2023)
สร้างโดย: ดาน่า เทอเรซ
ให้เสียงโดย: ซาราห์-นิโคล โรเบิลส์
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
เพศ: หญิง
ครอบครัว:  คามิล่า โนเซด้า (แม่)  แมนนี่ โนเซด้า (พ่อ, เสียชีวิต) 
คนสำคัญ: อามิตี้ ไบลท์ (แฟนสาว)
บ้านเกิด: เกรฟส์ฟิลด์, รัฐคอนเนทิคัต
สัญชาติ: โดมินิกัน-อเมริกัน
ความสามารถ:  Magic (via glyphs) Light magic  Ice magic  Plant magic  Fire magic  Temporary Invisibility  Safety Hovering 
ลูซ โนเซด้า (อังกฤษ: Luz Noceda) ตัวละครหลักที่เป็นเด็กหญิงลูกครึ่งโดมินิกัน-อเมริกัน อายุ 14 ปี ในซีรีส์ของดิอาวล์เฮาส์ทางดิสนีย์แชนแนล
แลนโด คาลริสเซียน

| แลนโด คาลริสเซียน (Lando Calrissian) |
| --- | --- |
ตัวละครใน สตาร์ วอร์ส/สตาร์ วอร์ส เรเบลส์
ปรากฏครั้งแรก: สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 5: จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ (1980)
ปรากฏครั้งสุดท้าย: สตาร์ วอร์ส เรเบลส์ (2015)
สร้างโดย: จอร์จ ลูคัส
แสดงโดย: บิลลี ดี วิลเลียมส์ (เอพพิโซด5-6) โดนัลด์ โกลเวอร์ (ฮาน โซโล: ตำนานสตาร์ วอร์ส) จักรกฤษณ์ หาญวิชัย (เสียงไทยภาค 4-6, 9) จิตติ รุ่งโนรี (เสียงไทยภาค ฮานโซโล: ตำนานสตาร์ วอร์ส)
ให้เสียงโดย: บิลลี ดี วิลเลียมส์ (The Empire Strikes Back radio drama, Star Wars Jedi Knight II: Jedi Outcast, Star Wars: Battlefront, Robot Chicken, The Cleveland Show, MAD, The LEGO Movie, Star Wars Rebels, and Lego Star Wars: Droid Tales) Arye Gross (Return of the Jedi radio drama) Dave Fennoy (Star Wars: X-Wing Alliance) Kevin Michael Richardson (Star Wars: Demolition) Obba Babatundé (Star Wars Rogue Squadron II: Rogue Leader, Star Wars: Galactic Battlegrounds, Star Wars Rogue Squadron III: Rebel Strike, Kinect Star Wars, and Disney Infinity 3.0) Tabitha St. Germain (Lego Star Wars: The Yoda Chronicles, young)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
เพศ: เพศชาย
ตำแหน่ง: บารอน
อาชีพ: นักขนของเถื่อน ผู้ปกครองนครเมฆา นายพลพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐ
สังกัด: นครเมฆา กองกำลังกบฎ พันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐ
Homeworld: โซคอร์โร่
แลนโด คาลริสเซียน (อังกฤษ: Lando Calrissian) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส แสดงโดยบิลลี ดี วิลเลียมส์ ในภาพยนตร์จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับและการกลับมาของเจได และมีบทบาทในเรื่องแต่งในจักรวาลขยายอีกหลายเรื่อง โดยเฉพาะในชุดเลเจนดส์
บทบาทในเนื้อเรื่องหลัก

แลนโด คาลริสเซียนเป็นมนุษย์เพศชาย นักขนของเถื่อน นักพนัน เซียนไพ่ ผู้ได้ขึ้นเป็นเจ้านครของนครเมฆา และต่อมาได้เป็นนายพลในพันธมิตรกบฎ เคยเป็นเจ้าของยานมิลเลนเนียม ฟาลคอนก่อนจะเสียพนันซาบักให้กับฮัน โซโล หลังเสียยานไปแล้วแลนโดก็เลิกเป็นนักขนของเถื่อน และหันมาเอาดีทางด้านการลงทุน โดยเริ่มการขุดเหมืองบนดาวเคราะห์โลธาล จนในที่สุดก็ได้เป็นเจ้าแห่งนครเมฆา เหนือดาวเคราะห์เบสพิน
ครั้งหนึ่งในช่วงสงครามกลางเมืองกาแลกติก ดาร์ธ เวเดอร์ได้เดินทางมายังนครเมฆาเพื่อวางกับดักจับตัวลุค สกายวอล์คเกอร์ผู้เป็นบุตรชาย โดยเวเดอร์ได้บังคับให้แลนโดล่อหลอกกลุ่มกบฎอันประกอบด้วยลุค ฮัน และเจ้าหญิงเลอามาพบดาร์ธ เวเดอร์โดยตรง แม้เวเดอร์จะเคยสัญญาไว้ว่าจะไม่เปิดเผยการมาของจักรวรรดิให้ปรากฏเป็นสาธารณะ แต่แลนโดก็ค่อยๆ ค้นพบว่าข้อตกลงที่เขามีกับเวเดอร์ถูกดัดแปลงไปมากจนเขาไม่อาจทนได้ จึงประกาศเตือนชาวนครเมฆาถึงการมาของจักรวรรดิ การที่จักรวรรดิจะเตรียมยึดนคร และประกาศให้ชาวนครอพยพ เขาเข้าช่วยเหลือกลุ่มกบฎ พยายามช่วยเหลือฮัน ผู้ซึ่งถูกแช่แข็งคาร์บอไนต์ไปเสียก่อน และถูกส่งมอบให้กับนักล่าเงินรางวัลโบบา เฟตต์ แต่ไม่สำเร็จ โดยโบบาพาฮันหลบหนีไปได้
แลนโดเข้าร่วมกับพันธมิตรกบฎและออกตามหาฮัน จนไปพบฮันที่วังของแจบบาเดอะฮัทท์บนทาทูอีน ได้มีส่วนร่วมในปฏิบัติการช่วยเหลือฮันออกมา กลุ่มกบฎนี้เดินทางกลับไปสมทบกองยานกบฎ แลนโดรับตำแหน่งเป็นนายพลบัญชาการรบ และมีส่วนนำทัพยานเข้าโจมตีดาวมรณะดวงที่สองในยุทธการเอนดอร์ ระหว่างการรบเขาได้ขับยานมิลเลนเนียม ฟาลคอนเข้าไปยังแกนกลางของดาวมรณะ และยิงกระสุนทำลายแกนกลางของสถานีอวกาศลงได้สำเร็จ
แหล่งข้อมูลอื่น

Lando Calrissian ใน Star Wars Databank
Lando Calrissian ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
Billy Dee Williams (2023)
เลือกที่จะไม่เลือก

สำหรับระบบเลือกตั้ง ดู ไม่ประสงค์ลงคะแนน
เลือกที่จะไม่เลือก หรือชื่อในการประชาสัมพันธ์ว่า vote no vote เป็นการรณรงค์ให้ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งไปใช้สิทธิโดยไม่เลือกผู้ใดเป็นตัวแทน (กากากบาทในช่อง "ไม่ออกคะแนนเสียง") เพื่อส่งสัญญาณให้พรรคการเมืองและนักการเมือง พิถีพิถันในการเสนอบุคคลและนโยบายมากขึ้น นับเป็นปฏิบัติการทางการเมืองของภาคประชาชน เพื่อเพิ่มอำนาจของประชาชนในการเลือกตั้งและทางการเมือง[ต้องการอ้างอิง]
การรณรงค์เลือกที่จะไม่เลือกสำหรับการเลือกตั้งในประเทศไทยนั้น มีหลักฐานว่าเริ่มมาอย่างน้อยตั้งแต่ พ.ศ. 2543[ต้องการอ้างอิง] แต่การเลือกตั้งครั้งที่คะแนนเสียงไม่เลือกมีผลอย่างชัดเจนนั้น คือการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2549 ซึ่งในหลายเขตเลือกตั้ง โดยเฉพาะในกรุงเทพมหานครและภาคใต้ (ประเทศไทย คะแนน "ไม่เลือก" มีสูงกว่าคะแนนของผู้สมัครที่ได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่ง ก่อให้เกิดคำถามถึงความชอบธรรมและความสง่างามของตำแหน่งผู้แทนราษฎร[ต้องการอ้างอิง] และในเขตที่มีผู้สมัครรายเดียวบางเขต คะแนน "ไม่เลือก" ก็ทำให้ต้องมีการเลือกตั้งใหม่ เนื่องจากผู้สมัครรายเดียวนั้น ได้คะแนนไม่ถึง 20% ของผู้มาใช้สิทธิ์ทั้งหมด ตามกำหนดของกฎหมายเลือกตั้ง
การวิพากษ์วิจารณ์

โครงการ "เลือกที่จะไม่เลือก" ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าทำให้ประชาชน "รู้สึก" ว่าได้มีส่วนร่วมในการปกครอง แต่ไม่มีการศึกษาข้อมูลของผู้รับสมัครเลือกตั้ง ซึ่งทำให้เกิดความไม่สอดคล้องกับระบบประชาธิปไตย เนื่องจากประชาชนไม่ได้ทำอะไร[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

เลือกที่จะไม่เลือก โดย นิธิ เอียวศรีวงศ์, มติชนรายวัน, วันศุกร์ที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
การเมืองภาคประชาชนหลังการเลือกตั้ง - ข้อเสนอเพื่อปฏิบัติการทางการเมืองของภาคประชาชนหลังเลือกตั้ง
'ความเห็นต่อการรณรงค์ "เลือกที่จะไม่เลือก"' เก็บถาวร 2004-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย เสกสรรค์ ประเสริฐกุล, กลุ่มประชาธิปไตยเพื่อประชาชน
Vote No Vote: เลือกที่จะไม่เลือก[ลิงก์เสีย] - เว็บไซต์รณรงค์
เลตโก (อัลบั้ม)

Let Go คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 1 ของแอวริล ลาวีนศิลปินเพลงป็อปชาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2545
รายชื่อเพลง

Losing Grip
Complicated
Skater Boy
I'm With You
Mobile
Unwanted
Tomorrow
Anything But Ordinary
Things I'll Never Say
My World
Nobody's Fool
Too Much to Ask
Naked
แม่แบบ:แอวริล ลาวีน
เลปลูว์แบลช็องซงดามูร์

เลปลูว์แบลช็องซงดามูร์ (ฝรั่งเศส: Les plus belles chansons d'amour, "เพลงรักสุดงดงาม") เป็นอัลบั้มรวมเพลงของเซลีน ดิออนในยุคแรก ๆ ของเธอในภาษาฝรั่งเศส วางแผงเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ในญี่ปุ่น ยอดขาย 100,000 แผ่นทั่วโลก
รายชื่อเพลง

| # | ชื่อเพลง | ผู้ประพันธ์ | ความยาว |
| --- | --- | --- | --- |

| 1. | "Mon ami m'a quittée" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:05 |
| 2. | "Les chemins de ma maison" | E. Marnay, A. Bernard, P. Lemaitre | 4:16 |
| 3. | "Trois heures vingt" | E. Marnay, P. Greedus, B. Blue | 3:41 |
| 4. | "Les oiseaux du bonheur" | E. Marnay, A. Popp | 3:28 |
| 5. | "Tellement j'ai d'amour pour toi" | E. Marnay, H. Giraud | 3:01 |
| 6. | "La dodo la do" | E. Marnay, C. Gaubert | 3:06 |
| 7. | "En amour" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:20 |
| 8. | "Je ne veux pas" | E. Marnay, R. Musumarra | 4:06 |
| 9. | "Trop jeune à dix-sept ans" | E. Marnay, D.B. Bembo, M. Giacomelli, S. Bardot | 4:54 |
| 10. | "Paul et Virginie" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:23 |
| 11. | "La religieuse" | D. Barbelivien | 3:32 |
| 12. | "Ne partez pas sans moi" | N. Martinetti, A. Sereftug | 3:07 |
| 13. | "La voix du bon Dieu" | E. Marnay, S. Dumont | 3:22 |
| 14. | "C'est pour toi" | E. Marnay, F. Orenn | 4:07 |
| 15. | "Du soleil au cœur" | A. Popp, J.C. Massoulier | 2:46 |
| 16. | "Comment t'aimer" | E. Marnay, R. Musumarra | 4:00 |
| 17. | "C'est pour vivre" | E. Marnay, A. Popp | 4:04 |
เวสต์ไลฟ์ (อัลบั้ม)

บทความนี้เกี่ยวกับอัลบั้มเพลง สำหรับวงดนตรี ดูที่ เวสต์ไลฟ์
เวสต์ไลฟ์ (อังกฤษ: Westlife) เป็นอัลบั้มชุดแรกของ เวสต์ไลฟ์ กลุ่มศิลปินบอยแบนด์จากไอร์แลนด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ขึ้นชาร์ตอันดับ 2 ของสหราชอาณาจักร และอันดับที่ 129 ของสหรัฐอเมริกา และอันดับที 15 ของออสเตรเลีย เพลงที่ได้รับความนิยมของอัลบั้มนี้ได้แก่ สแวร์อิตอะเกน, อีฟไอเล็ตยูโก, ซีซันส์อินเดอะซัน เป็นต้น
ภูมิหลังและการเปิดตัว

เวสต์ไลฟ์ได้เซ็นสัญญากับอาร์ซีเอเรเคิดส์ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2541 และเดินทางไปยังสตอกโฮล์มทันทีเพื่อเริ่มบันทึกอัลบั้มเปิดตัว ซิงเกิลแรกของวงคือ สแวร์อิตอะเกน วางจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2542 ตามมาด้วยซิงเกิลอีกสองเพลงและอัลบั้มได้วางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542 อัลบั้มรุ่นมาตรฐานประกอบด้วย 17 แทร็ก ในขณะที่ทางวงกล่าวว่าพวกเขาได้บันทึกเสียง 22 เพลงสำหรับอัลบั้มเปิดตัวของพวกเขา
สำหรับทวีปอเมริกาเหนือ เวสต์ไลฟ์ได้เซ็นสัญญากับอริสตาเรเคิดส์หลังจากออดิชั่นกับ ไคลฟ์ เดวิส (Clive Davis) ผู้ก่อตั้งค่ายเพลง โดยเวสต์ไลฟ์เปิดตัว สแวร์อิตอะเกน ที่นั่นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2543 อัลบั้มนี้วางจำหน่ายในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2543 โดยมีรายชื่อเพลงที่เปลี่ยนแปลงซึ่งรวมเพลงใหม่ My Private Movie ด้วย
อัลบั้มวิดีโอสารคดีที่เกี่ยวข้องกับการเปิดตัวชื่อ The Westlife Story วางจำหน่ายในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 โดยครองอันดับที่ 15 ใน UK Visual Chart โดยเปิดตัวในรูปแบบ VHS และ DVD บอกเล่าเรื่องราวของสมาชิกทั้งห้าคนกลายมาเป็นเวสต์ไลฟ์ การบันทึกอัลบั้มแรกของพวกเขา และรวมถึงมิวสิกวิดีโอ 4 เพลง ต่อมาได้มีการเปิดตัวดีวีดีใหม่อีกครั้งโดยมีมิวสิกวิดีโอทั้งหมด 6 เพลง และในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ดีวีดีดังกล่าวรวมอยู่ในชุดกล่องดิสก์ 5 แผ่นชื่อ Westlife: The Complete Story
รายชื่อเพลง

Swear It Again
If I Let You Go
Flying Without Wings
Fool Again
No No
I Don't Wanna Fight
Change the World
Moments
Seasons in the Sun
I Need You
I Miss You
More Than Words
Open Your Heart
Try Again
What I Want Is What I've Got
We Are One
Can't Lose What You Never Had
Beautiful in White
การรับรองและยอดจำหน่าย

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | Gold | 35,000^ |
| Denmark (IFPI Danmark) | 2× Platinum | 40,000‡ |
| Indonesia | — | 1,000,000 |
| Mexico (AMPROFON) | Gold | 75,000^ |
| Netherlands (NVPI) | Gold | 50,000^ |
| New Zealand (RMNZ) | 3× Platinum | 45,000^ |
| Philippines | — | 500,000 |
| Sweden (GLF) | Platinum | 80,000^ |
| United Kingdom (BPI) | 5× Platinum | 1,500,000* |
สรุป
| Europe (IFPI) | 2× Platinum | 2,000,000* |
| Southeast Asia | — | 1,500,000 |
| Worldwide | — | 6,000,000 |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ‡ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี)

| สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) |
| --- | --- |

คำนำหน้าชื่อ: ท่านเจ้าประคุณ
ส่วนบุคคล
เกิด: 31 มกราคม พ.ศ. 2425 (61 ปี 99 วัน ปี)
มรณภาพ: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2486
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: เปรียญธรรม 9 ประโยค
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร
พรรษา: 42
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร เจ้าคณะใหญ่หนใต้
สมเด็จพระวันรัต นามเดิม เฮง ฉายา เขมจารี เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายมหานิกาย ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น เจ้าคณะใหญ่หนใต้ เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร และแม่กองบาลีสนามหลวง
ประวัติ > ชาติกำเนิด

สมเด็จพระวันรัต มีนามเดิมว่า กิมเฮง บิดาเป็นพ่อค้าชาวจีนชื่อตั้วเก๊า แซ่ฉั่ว มารดาชื่อทับทิม เสียชีวิตระหว่างคลอดบุตรคนที่สี่ ท่านเกิดเมื่อวันจันทร์ ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 3 ปีมะเส็ง ตรงกับวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2424 (นับแบบปัจจุบันตรงกับปี พ.ศ. 2425) ภูมิลำเนาท่านอยู่บ้านท่าแร่ ตำบลสะแกกรัง อำเภอเมืองอุทัยธานี เมื่ออายุได้ 10 ปี ได้เรียนภาษาไทยกับพระอาจารย์ชัง วัดขวิด อยู่ 2 ปี แล้วย้ายไปเรียนกับพระสุนทรมุนี (ใจ) ขณะยังเป็นพระปลัดอยู่วัดมณีธุดงค์