stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สรุปการแสดง > ก็อดเซฟเดอะควีน

ในเวลาเดียวกัน วินสตัน เชอร์ชิล(แสดงโดยทิโมธี สปอลล์))ปรากฏตัวบนยอดบิ๊กเบนและเริ่มปราศัยบทหนึ่งๆของคาลิบาน "บี น็อท อะเฟียร์ด" จากวรรณกรรมเดอะ เทมเพสต์ ซึ่งครั้งแรกถูกกล่าวในพิธีเปิดโดยเคนเนธ บรานาห์ จากนั้นยานพาหนะที่ถูกคลุมด้วยกระดาษก็เริ่มเข้าสู่สนามกีฬา เมื่อเชอร์ชิลกล่าวจบ นักแสดงที่แต่งกายโดยใช้หนังสือพิมพ์ก็เริ่มประจำตำแหน่งในสนามกีฬา เช่นพนักงานออฟฟิศ หรือแม้กระทั่งเด็กนักเรียน และทำนองของเพลงเริ่มเร็วขึ้นและเสียงดังมากขึ้น เป็นการแสดงออกถึงกรุงลอนดอนในชั่วโมงเร่งด่วน จนเชอร์ชิลตะโกนออกมาให้ทุกคนหยุด และสิ้นสุดการแสดงส่วนนี้
เจ้าชายแฮรี่ ตัวแทนจากพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2มาพร้อมกับนายฌาคส์ ร็อกก์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล และมีการชักธงยูเนี่ยนแจ็กขึ้นสู่ยอดเสาโดยทหารจากเหล่าทัพและการร้องเพลงชาติของสหราชอาณาจักรโดยทีมนักร้องประสานเสียงเออร์บาน วอยซ์ คอลเลคทีฟและวงออร์เคสตราลอนดอน ซิมโฟนี ออร์เคสตรา
สรุปการแสดง > สตรีท ปาร์ตี้ (21:09-21:20)

ในภาคนี้เริ่มต้นด้วยการนับตัวเลขถอยหลัง 5 วินาทีของไมเคิล เคน ในขณะที่ในสนามกีฬาปรากฏรถรีลิแอนท์ รีกัลจากซิตคอมเรื่องโอนลี่ ฟูลส์ แอนด์ ฮอร์สเกิดการระเบิด และปรากฏตัวแบทแมนและโรบิน และคำพูดของเคนคุณควรทำเพื่อไม่เกิดการนองเลือด(You were only supposed to blow the bloody door off!) ดังก้องทั่วสนามกีฬา จากนั้นก็มีการนำกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ห่อหุ้มส่วนต่างๆออก และกลายมาเป็นปาร์ตี้ที่มีสีสัน มีแมดเนสแสดงโชว์เพลงเอาร์ เฮ้าส์ ต่อจากนั้นมีการแสดงเพลงของวงเบลอที่มีชื่อว่าพาร์ค ไลฟ์โดยการเดินมาร์ชของเฮ้าส์โฮลด์ ดิวิชั่น มีการแสดงของเพตชอปบอยส์ที่ยืนอยู่บนรถลากในเพลงเวสต์ เอนด์ เกิร์ล ต่อจากนั้นมีการแสดงของวงบอยแบนด์ชื่อดังวัน ไดเรกชันเพลงว๊อท เมค ยู บิวตี้ฟูล จากนั้นปิดท้ายด้วยการแสดงของสตอมป์
สรุปการแสดง > วอเตอร์ลู ซันเซท (21:20–21:30)

ณ ศูนย์กลางของสนามกีฬาได้ถูกนำสิ่งต่างๆออกไป และมีการแสดงยิมนาสติกด้วยผู้ชนะในรายการบริเตน ก็อต ทาเลนต์วงสเปลบาวน์ในเพลงของเดอะบีทเทิลส์ในชื่ออะ เดย์ อิน อะ ไลฟ์ โดยมีแรงบันดาลใจคือไอเดียในการทำงานต่างบ้าน แสดงเป็นเตียงนอนและรถบัสลอนดอน จากนั้นเรย์ เดวี่ส์สมาชิกเดอะ คิงค์สร้องเพลงวอเตอร์ลู ซันเซทและสเปลบาวน์ก็ยังดำเนินแสดงยิมนาสติกต่อไป และจบภาคนี้ด้วยการร้องเพลงของเอมิลี่ แซนเด้ในเพลงรีด ออล อะเบ๊าท์ อิทและภาพรวมของนักกีฬา
สรุปการแสดง > พาเรดนักกีฬา (21:30–21:53)

กรีซ เป็นประเทศแรกที่นำธงทั้งหมด 204 ผืนเข้าสู่สนามกีฬา พร้อมกับเพลง"พาเรด ออฟ แอทลีท"(แต่งโดยเดวิด อาร์โนลด์) และเดินตลอดสนามกีฬา และขบวนธงปิดท้ายด้วยประเทศบริเตนใหญ่ ขณะเดียวกันก็มีอาสาสมัครแต่งกายด้วยชุดและหมวกสีน้ำเงินที่มีหลอดไฟติดอยู่เข้ามาช่วย นักกีฬาเดินเข้ามาศูนย์กลางจากหลายทางเข้า วงเอลโบวร้องเพลงโอเพ่น อาร์มและวัน เดย์ ไลค์ ธีส เหล่าอาสาสมัครต่างช่วยจัดการพื้นที่ และท้ายสุดนั้นได้มีการย้ายตำแหน่งธงไปที่คบเพลิงโอลิมปิกและการบรรเลงของเพลงในส่วนแรก
สรุปการแสดง > เฮียร์ คัม เดอะ ซัน (21:53–22:07)

เริ่มต้นด้วยการบรรเลงกลองจากนักดนตรี 16 คนจากกลองสองหน้า และมีการนำกล่องสีขาว 303 กล่อง ซึ่งแทนถึงกีฬาที่มีการแข่งขันรายการทั้งหมดในโอลิมปิก เพลงต่างๆถูกนำมาบรรเลงร่วมกับนักดนตรี เช่น เพลงของเคทบุชชื่อรันนิ่ง อัพ แธ๊ด ฮิล และนักแสดงเริ่มเรียงกล่องให้เป็นรูปพีระมิด มีการแสดงวิดีโอเหตุการณ์สำคัญต่างๆทั้งหมด 16 วันที่ผ่านมาบนจอ
ต่อจากนั้นมามีพิธีมอบรางวัลสำหรับผู้ชนะเลิศในรายการวิ่งมารธอนชาย โดยเป็นธรรมเนียมที่จะต้องแจกเหรียญสุดท้ายในพิธีปิด นายฌาคส์ ร็อกก์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลเป็นผู้มอบเหรียญรางวัล และนายลามีน ดิแอค  ประธานสมาคมระหว่างประเทศของกรีฑาสหภาพเป็นผู้มอบดอกไม้ และการบรรเลงเพลงชาติยูกันดา
นักกีฬา 6 คน อาทิ เช่น แคทเธอรีน เกรนเจอร์และเคที่ เทย์เลอร์ มอบดอกไม้แสดงการขอบคุณให้กับอาสาสมัครทั้ง 6 ที่เป็นตัวแทนจากทั้งหมด 70,000 คนในกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ โดยมีเพลงของเดอะบีทเทิลส์ในชื่อเฮียร์ คัม เดอะ ซันเป็นเพลง
ประกอบ
สรุปการแสดง > เพลงซิมโฟนีของชาวบริติช(22:07–23:21)

ส่วนนี้เริ่มด้วยเพลงของควีน "โบฮีเมียนแรปโซดี" ได้บรรเลงและกราฟิคอีควอไลเซอร์แสดงบนป้ายไฟพิกเซล จากนั้นจอห์น เลนนอนปรากฏบนจอภาพและร่วมร้องเพลงอิแมจินโดยคณะประสานเสียงของลิเวอร์พูล จากนั้นรูปสลักของเลนนอนก็ถูกสร้างขึ้น และมีการปล่อยลูกโป่งเป็นการจบการแสดงส่วนนี้ ต่อจากนั้นมาจอร์จ ไมเคิลได้ร้องเพลง "ฟรีด้อม! '90"และ"ไว้ท์ ไลท์" และขบวณรถสกูตเตอร์ได้ขับเข้ามาในสนามกีฬา นำโดยริกกี้ วิลสัน และสมาชิกทีมของเขาที่รออยู่บนเวทีไคเซอร์ ชีฟส์ร้องเพลงของเดอะฮูเพลงพินบอล วิซาร์ด และขบวนรถสกูตเตอร์ก็วิ่งวนไปรอบ ๆ สนามกีฬาจนกระทั่งเพลงจบ และเพลงของเดวิด โบอีก็ถูกเปิดขึ้น พร้อมกับรูปภาพของเขา มีภาพ 8 ภาพเป็นงานศิลปะเข้าสู่สนามกีฬา หมายถึงอุตสาหกรรมแฟชั่นของชาวบริติช มีนักแสดงเช่น เนโอมี แคมป์เบลล์ (สวมยี่ห้ออเล็กซานเดอร์ แมคควีน), ลิลี่ โคล (สวมยี่ห้อเออร์เดม), คาเรน เอลสัน (สวมยี่ห้อเบอร์เบอรี่), ลิลี่ โดนัลด์สัน (สวมยี่ห้อวิเวียน เวสต์วูด), จัวแดน ดันน์ (สวมยี่ห้อโจนาธาน ซานเดอร์), เดวิด แกนดี้ (สวมยี่ห้อพอล สมิธ), จอร์เจีย เมย์ แจกเกอร์ (สวมยี่ห้อวิกทอเรีย เบคแคม), เคท มอส (สวมยี่ห้ออเล็กซานเดอร์ แมคควีน) และสเตลล่า เทนแนนท์สวมยี่ห้อคริสโตเฟอร์ เคนน์) เหล่านายแบบและนางแบบได้เดินเข้าสู่ศูนย์กลางของสนามกีฬา เปรียบเสมือนแคทวอล์ก พร้อมกับเพลงของโบอีปี 1980 แฟชั่น
สถานที่สำคัญในกรุงลอนดอน
นักกีฬาโอลิมปิกมาเป็นส่วนหนึ่งของรูปร่างยูเนี่ยนแจ็ก
A sculpture of the face of John Lennon at the closing ceremony.
มูอันแทกุน

มูอันแทกุน (무안대군; 1924 – 6 ตุลาคม 1941) หรือ ลีบังบอน เจ้าชายแห่งราชวงศ์โชซ็อนโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 7 ใน พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซ็อนและเป็นองค์แรกใน พระนางชินด็อก มีพระอนุชาร่วมพระมารดาเดียวกันคือ อีอันแทกุน ลีบังซอก
มูอันแทกุนถูกปลงพระชนม์พร้อมกับอีอันแทกุนและ ช็อง โด-จ็อน ใน เหตุการณ์จลาจลขององค์ชายครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 1941
ริซาโกะ ซูงายะ

| ริซาโกะ ซูงายะ |
| --- | --- |
菅谷梨沙子
ริซาโกะ ซูงายะ ใน ค.ศ. 2012
เกิด:  (1994-04-04) 4 เมษายน ค.ศ. 1994 (30 ปี)
อาชีพ:  นักร้อง  นักแสดง 
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เจป็อป
ช่วงปี: ค.ศ. 2002–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Piccolo Town
อดีตสมาชิก:  Berryz Kobo  Hello! Project Kids  Guardians 4  v-u-den 

เว็บไซต์: Hello! Project.com
 
ริซาโกะ ซูงายะ (ญี่ปุ่น: 菅谷 梨沙子; โรมาจิ: Sugaya Risako) เป็นนักร้องวัยรุ่น และสมาชิกของ Hello! Project Kids เกิด 4 เมษายน ค.ศ. 1994 ที่จังหวัดคานางาวะ ได้ผ่านการคัดเลือกเข้าเป็น H!P Kids และเริ่มผลงานชิ้นแรกของเธอในวงการแสดงเมื่ออายุ 8 ขวบในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2002
หลังจากงานชิ้นแรกของเธอเพียงไม่นาน ผลงานของเธอปรากฏอีกครั้งโดยแสดงนำในละครซีรีส์แนว controversial comedy drama (ละครชีวิตที่มีปมขัดแย้ง แทรกมุขขบขัน) เรื่อง "Shonan Kawarayane Monogatari" (ค.ศ. 2002) โดยรับบทเป็นเด็กน้อยผู้มีนิสัยลึกลับ (mysterious little girl) ชื่อ Siiko และในปีเดียวกันนั้นเอง เธอก็ได้มีส่วนร่วม แสดงหนังเรื่อง "Minimoni Ja Movie, Okashina Daibouken" พร้อมกับเด็กอีก 3 คนจาก H!P Kids ร่วมงานกับมาริ ยางูจิ และมินิโมนิ ใน "Hello Kids", มิกิ ฟูจิโมโตะ กับอายะ มัตสึอุระ ในการแสดงร้องเพลงสด และริกะ อิชิกาวะ ในโฆษณาทีวี ระหว่างนั้นเอง เธอได้ผ่านการคัดเลือกให้แสดงหนังเรื่อง "Hotaru no Hoshi" และยังได้เดินบนพรมแดง ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ค.ศ. 2003 มาแล้ว
ขณะที่งานด้านนักแสดงของเธอประสบความสำเร็จก้าวหน้าไปด้วยดีนั้น ริซาโกะก็ได้ถูกคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน เบอร์รีซ์โคโบ กลุ่มย่อยใหม่ของ Hello! Project ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2004 เธอทุ่มเวลาส่วนมากในปีนั้นของเธอไปกับเบอร์รีซ์โคโบ ซึ่งกลุ่มเบอร์รี่ซ์นี้ได้ออกผลงานมาแล้วถึง 5 single กับอีก 1 อัลบั้ม ในเวลาเพียง 9 เดือนแรก
ปัจจุบัน (ค.ศ. 2006) ริซาโกะและกลุ่มเบอร์รี่ซ์ ยังคงได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว
| ด ค กเฮลโล! พรอเจกต์ |
| --- | --- |
วงไอดอลหลัก (วงหลัก):  มอร์นิงมูซูเมะ  แองจูลูม  จูซ=จูซ  สึบากิแฟคตอรี  บียอนด์  โอจะ นอร์มา 
วงไอดอลในปัจจุบัน:  มอร์นิงมูซูเมะ  แองจูลูม  จูซ=จูซ  สึบากิแฟคตอรี  บียอนด์  โอจะ นอร์มา  เฮลโล! โปรเค็งชูเซ  เฮลโล! โปรเค็งชูเซ ฮกไกโด 
วงไอดอลในอดีต:  ไทโยโตะซิสโคมูน  โคโคนัทส์มูซูเมะ  คันทรีมูซูเมะ  เมลอนคิเน็มบิ  เชกิ-ดอล  เฮลโล! พรอเจกต์ คิดส์  ดับเบิลยู  บียูเด็ง  คิวต์  โบโน!  คันทรีเกิร์ล  โคบูชิแฟคตอรี 
นักร้องเดี่ยวที่จบการศึกษา:  มิจิโยะ เฮเกะ  จินัตสึ มิโยชิ  ยูกิ มาเอดะ  อายะ มัตสึอูระ  อัตสึโกะ อินาบะ  ยูโกะ นากาซาวะ  ริกะ อิชิอิ  มิกิ ฟูจิโมโตะ  มากิ โกโตะ  เค ยาซูดะ  นัตสึมิ อาเบะ  คาโอริ อีดะ  มาริ ยางูจิ  เอริกะ มิโยชิ  ยูอิ โอกาดะ  เอรินะ มาโนะ  ฮิโตมิ โยชิซาวะ  โนโซมิ สึจิ  มาโกโตะ โองาวะ  อาซามิ คนโนะ  มิตสึอิ ไอกะ  ริโฮะ ซายาชิ 
ค่ายเพลง:  เซติมะ  ฮาจามะ  พิคโกโล ทาวน์
มันสำปะหลัง

| มันสำปะหลัง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Euphorbiaceae
วงศ์ย่อย:: Crotonoideae
เผ่า:: Manihoteae
สกุล:: Manihot
สปีชีส์:: M.  esculenta
ชื่อทวินาม
Manihot esculenta Crantz

Manihot esculenta
มันสำปะหลัง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Manihot esculenta (L.) Crantz) เป็นพืชหัวชนิดหนึ่ง เป็นพืชอาหารที่สำคัญอันดับ 5 รองจากข้าวสาลี ข้าวโพด ข้าว และมันฝรั่ง ชื่อสามัญเรียกหลายชื่อเช่น Cassava, Yuca, Mandioa, Manioc, Tapioca  ชาวไทยเดิมเรียกกันว่า มันสำโรง มันไม้ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือเรียกว่า มันต้นเตี้ย ภาคใต้เรียกมันเทศ (แต่เรียกมันเทศว่า "มันหลา") คำว่า "สำปะหลัง" ที่นิยมเรียกอาจมาจากคำว่า "ซำเปอ (Sampou)" ของชวาตะวันตก
มันสำปะหลังมีแหล่งกำเนิดแถบที่ลุ่มเขตร้อน (lowland tropics) มีหลักฐานแสดงว่าปลูกกันในโคลอมเบีย และเวเนซุเอลา มานานกว่า 3,000–7,000 ปีมาแล้ว  นิยมใช้เป็นอาหารเลี้ยงสัตว์
สามารถปลูกได้ง่ายในพื้นที่ร้อน และร้อนชื้น จึงได้มีการสนับสนุนแก่ประเทศที่กำลังพัฒนาที่มีสภาพภูมิอากาศดังกล่าวปลูกเป็นพืชเศรษฐกิจ
ชนิดและสายพันธุ์

มันสำปะหลังที่ปลูกเชิงเกษตรกรรม มีสองชนิด คือ
ชนิดหวาน มีปริมาณกรดไฮโดรไซยานิกต่ำ ไม่มีรสขมและสามารถใช้ทำอาหารได้โดยตรง เช่น พันธุ์ห้านาที, พันธุ์ระยอง 2
ชนิดขม มีปริมาณกรดไฮโดรไซยานิกสูง ต้องนำไปแปรรูปก่อน เช่น พันธุ์ระยอง 1, 3, 5, 60, 90 พันธุ์เกษตรศาสตร์ 50 และ พันธุ์ห้วยบง 60
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ไม้พุ่ม สูง 1.3–5 เมตร รากแบบสะสมอาหาร (tuberous root) สายพันธุ์ที่นิยมปลูกสูงประมาณ 2.5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง 10–1.5 เซนติเมตร ลำต้นมีลักษณะคล้ายข้อ เพราะจากก้านใบซึ่งแก่ร่วงหล่นไป สีของลำต้นบริเวณใกล้ยอด จะมีสีเขียว ส่วนที่ต่ำลงมาจะมีสีแตกต่างกันไปตามลักษณะพันธุ์ เช่น สีเงิน สีเหลือง สีน้ำตาล ใบมีก้านใบยาวติดกับลำต้น แผ่นใบเว้าเป็นแฉกมี 3-9 แฉก มันสำปะหลังมีดอกตัวผู้ และดอกตัวเมีย อยู่ในช่อดอกเดียวกัน แต่อยู่แยกคนละดอก ดอกตัวผู้มีขนาดเล็ก อยู่บริเวณส่วนปลายของช่อดอก ส่วนดอกตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่า อยู่บริเวณส่วนโคนของช่อดอก ดอกตัวเมียจะบานก่อนดอกตัวผู้ประมาณ 1 อาทิตย์ การผสมเกสรจึงเป็นการผสมข้ามระหว่างต้น ผลแบบแคปซูลทรงกลม ประมาณ 1.2 เซนติเมตร มี 3 เมล็ดใน 1 ผล
การจำแนกสายพันธุ์ใช้คุณลักษณะหลายอย่างช่วยในการจำแนกเช่น สีของใบอ่อน สีก้านใบ สีลำต้น ขนที่ยอดอ่อน ลักษณะทรงต้น หูใบ
การเพาะปลูก

ในประเทศไทยสามารถปลูกได้ตลอดปี หลังเก็บเกี่ยวแล้ว การปลูกทำได้โดยไถที่เตรียมไว้ พอฝนตกก็พรวนดินแล้วปลูกได้ทันที ความชื้นจะพอให้มันสำปะหลังงอก แม้จะมีฝนเพียงครั้งเดียว กสิกรในจังหวัดชลบุรี ระยอง และนครราชสีมาปลูกมันสำปะหลังกันตลอดปี ส่วนจังหวัดอื่นๆ ปลูกมากในเดือนเมษายน และพฤษภาคม ตามผลการทดลองของกรมวิชาการเกษตรพบว่า ปลูกมันสำปะหลังในเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม จะให้ผลผลิตสูง
การเตรียมดินและการปลูก
ควรไถก่อนปลูก 2-3 ครั้ง และให้ลึกไม่น้อยกว่า 8-10 นิ้ว เพื่อให้ดินร่วนซุย และปราศจากวัชพืช ส่วนที่ใช้ปลูก คือ ลำต้นมันสำปะหลังตัดเป็นท่อนยาวประมาณ 25 เซนติเมตร เรียกว่า ท่อนพันธุ์ การปลูกด้วยเมล็ดไม่เหมาะสำหรับการปลูกเป็นการค้า เพราะเมล็ดหายาก ส่วนมากใช้เฉพาะในการผสมพันธุ์ เพื่อหาพันธุ์ใหม่
ส่วนของท่อนพันธุ์ที่ใช้ปลูกควรเลือกจากต้นที่สมบูรณ์ เลือกใช้ท่อนพันธุ์จากส่วนกลาง และส่วนของโคนลำต้น ควรเก็บต้นที่จะปลูกไว้ในที่ร่ม และวางในลักษณะตั้ง จะเก็บได้นานกว่าการวางนอน
ระยะปลูกใช้ระยะระหว่างแถว 1 เมตร ระยะระหว่างต้นประมาณ 0.7-1 เมตร ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความอุดมสมบูรณ์ของดินด้วย ถ้าดินมีความอุดมสมบูรณ์ต่ำ ก็ใช้ระยะระหว่างต้นแคบกว่านี้ได้ การปลูกควรตัดต้นมันสำปะหลังเป็นท่อนๆ ในวันที่ปลูก ให้ได้ท่อนพันธุ์ยาวท่อนละประมาณ 25 เซนติเมตร วิธีปลูกใช้ท่อนพันธุ์ที่ตัดเป็นท่อนปักลงไปบนดิน โดยการปักเอียงประมาณ 45 องศา วิธีนี้ทำได้สะดวก และได้ผลผลิตสูงกว่าการปลูกโดยขุดหลุม ปลูกในแนวราบ แต่ในขณะที่ดินมีความชื้นน้อย วิธีขุดหลุมปลูกในแนวราบแล้วกลบ จะงอกได้ดีกว่าการปลูกโดยวิธีปักท่อนพันธุ์นี้ ต้องปักเอาตาขึ้น การปลูกเอาตาลงดินผลผลิตจะต่ำ
หลังจากปลูกแล้วประมาณ 2 เดือนรากจะเริ่มสะสมแป้ง และมีขนาดใหญ่ขึ้นตามอายุเรียกว่า หัว จำนวนหัว รูปร่าง ขนาด และน้ำหนัก แตกต่างกันไปตามพันธุ์ พันธุ์พื้นเมืองที่ใช้ปลูกในประเทศไทย เมื่ออายุประมาณ 1 ปี ยาวประมาณ 27.7- 43.3 เซนติเมตร และกว้างประมาณ 4.6-7.8 เซนติเมตร
ประโยชน์และการนำไปใช้

ประกอบอาหารคาวหวาน โดยนำส่วนของรากสะสมอาหารที่มีการสะสมของคาร์โบไฮเดรตไปใช้ประกอบอาหาร
แปรรูปเป็นสารปรุงแต่งรสอาหาร
อาหารสัตว์
อุตสาหกรรมกาว
พลังงานเอทานอล
การส่งออกผลผลิต

การแปรรูปรากสะสมอาหารมันสำปะหลังเพื่อให้เก็บรักษาได้เป็นเวลานาน ถูกส่งออกในรูปแบบมันสำปะหลังอัดเม็ด มันเส้น สาคู แป้งมันสำปะหลัง
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

| --- | --- |
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
เวลา: 20:00 KST (UTC+9)
ที่ตั้ง: พย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้
พิกัด: 37°40′03″N 128°42′20″E﻿ / ﻿37.66750°N 128.70556°E﻿ / 37.66750; 128.70556
ถ่ายทำโดย: เอสบีเอส และ โอบีเอส
พิธีปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เวลา 20.00 น. ตามเวลามาตรฐานเกาหลี ณ สนามกีฬาโอลิมปิกพย็องชัง ซึ่งสร้างเพื่อจัดพิธีการในโอลิมปิกและพาราลิมปิกโดยเฉพาะ และจะรื้อถอนเมื่อการแข่งขันพาราลิมปิกเสร็จสิ้น ซึ่งมีมุน แจ-อิน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ เป็นประธานในพิธี
รายการ > พิธีต้อนรับ

Jang Sa-ik ขับร้องเพลงชาติสาธารณรัฐเกาหลี ร่วมกับคณะเด็กจากจังหวัดคังว็อน
Yang Tae-Hwan แสดงในบทเพลงสี่ฤดู ท่อนฤดูหนาว
วง Jambinai แสดงในเพลง Time of Extinction ร่วมกับคณะดนตรีโกมังกู
ยูอิ

ยูอิ หรือ ยุย (ゆい ; yui) เป็นชื่อในภาษาญี่ปุ่น สามารถเขียนได้ด้วยอักษรคันจิหลายแบบ และอาจหมายถึง
ยูอิ  - เมืองในจังหวัดชิซุโอะกะ
YUI - นักร้องชาวญี่ปุ่น
ยูอิ อิชิคาวะ - นักแสดงชาวญี่ปุ่น
ยูอิ โฮริเอะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น
ยูอิ มาคิโนะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น
ยูอิ คาโนะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น
ยูอิ อารางากิ - นักเต้น นักแสดง และนักพากย์ชาวญี่ปุ่น
ฮอนโก ยูอิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง พลิกตำนานมาพบรัก
อิคาริ ยูอิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง อีวานเกเลียน
คาสึกะ ยูอิ - ตัวละครเอกจากการ์ตูนเรื่อง ยูอิ มือปราบสาวไซเบอร์
นารุซาวะ ยูอิ - ตัวละครเอกจากเกม โดคิวเซ 2
นารุมิ ยูอิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ลัคกี้ สตาร์
ฮิราซาว่า ยูอิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เค-อง!
ริซะ ทาเนดะ

| ริซะ ทาเนดะ |
| --- | --- |
種田 梨沙
เกิด:  (1988-07-12) 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: สำนักงานโอซาวะ
ส่วนสูง: 153 ซม.
ริซะ ทาเนดะ (種田 梨沙, 12 กรกฎาคม 1988 - ) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดสำนักงานโอซาวะ
ผลงานพากย์

พูดว่ารัก...กับฉันสิ (ไอกาวะ อาซามิ)
ยอดนักปรุงโซมะ (นากิริ เอรินะ)
บาฮามุท มังกรเหล็กไร้พ่าย (เซลิสเตีย รัลกริส)
ซอมบี้แลนด์ซางะ (มิซึโนะ ไอ)
อาร์กไนต์ (เมเทโอรีเต)
มูฮัมหมัด วาซีม

| มูฮัมหมัด วาซีม |
| --- | --- |
เกิด: มูฮัมหมัด วาซีม อาลิซาอี 29 สิงหาคม พ.ศ. 2530
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 
เหรียญรางวัล
มวยสากลสมัครเล่น
ตัวแทนของ   ปากีสถาน 
เอเชียนเกมส์
|  |  อินชอน 2557  | ฟลายเวท |
กีฬาเครือจักรภพอังกฤษ
|  |  เดลี 2553  | ฟลายเวท |
|  |  กลาสโกว์ 2557  | ฟลายเวท |
มวยสากลสมัครเล่นชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ
|  |  กรุงเทพฯ 2552  | ฟลายเวท |
กีฬาเอเชียใต้
|  |  ธากา 2553  | ฟลายเวท |
เพรสซิเดนท์คัพ
|  |  จาการ์ตา 2554 | ฟลายเวท |
มูฮัมหมัด วาซีม (Muhammad Waseem) เกิดเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2530  ที่บาโลชิสถาน เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวปากีสถาน เคยติดทีมชาติในรุ่นฟลายเวท
วาซีมเคยมาแข่งขันรายการชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพในไทยเมื่อ พ.ศ. 2552 ได้เหรียญทองแดง. ต่อมาได้เข้าแข่งขันกีฬาเครือจักรภพอังกฤษ พ.ศ. 2553 ได้เหรียญทองแดง ส่วนในเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2553 วาซีมไม่ได้เหรียญรางวัลโดยแพ้ อมานทีป สิงห์จากอินเดียในรอบสอง  ในปีเดียวกันนั้น เขาได้เหรียญเงินในกีฬาเอเชียใต้ โดยแพ้สุรานชอย สิงห์ จากอินเดียในรอบชิงชนะเลิศวาซีมมาประสบความสำเร็จในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2557 ที่สามารถคว้าเหรียญทองแดงมาได้
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2528

เหตุการณ์กบฏทหารนอกราชการ
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 204 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 40 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์ : พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
สยามมกุฎราชกุมาร: สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณฯ สยามมกุฎราชกุมาร
นายกรัฐมนตรี: เปรม ติณสูลานนท์ (อิสระ)
สภาผู้แทนราษฎร: ชุดที่ 14
ประธานสภาผู้แทนราษฎร: อุทัย พิมพ์ใจชน (ก้าวหน้า)
วุฒิสภา: ชุดที่ 5
ประธานวุฒิสภา :
อุกฤษ มงคลนาวิน (แต่งตั้ง) (จนถึง 29 เมษายน)
อุกฤษ มงคลนาวิน (แต่งตั้ง) (ตั้งแต่ 1 พฤษภาคม)
ประธานศาลฎีกา: ภิญโญ ธีรนิติ
เหตุการณ์ > มกราคม

15 มกราคม - สถานีโทรทัศน์แห่งชาติของประเทศไทยถือกำเนิดขึ้น
เหตุการณ์ > มีนาคม

8 มีนาคม - หนังสือพิมพ์ สยามกีฬารายวัน ฉบับปฐมฤกษ์ วางจำหน่าย ถือเป็นหนังสือพิมพ์กีฬาที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดในประเทศไทย
เหตุการณ์ > เมษายน

9 เมษายน - พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ณ พระเมรุมาศ ท้องสนามหลวง
เหตุการณ์ > กันยายน

9 กันยายน - เกิด กบฏ 9 กันยา โดยพลเอกเสริม ณ นคร เป็นหัวหน้าคณะปฏิวัติ เพื่อจะล้มรัฐบาลของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
วันเกิด > มกราคม

26 มกราคม - เจ้าคุณพระสินีนาฏ พิลาสกัลยาณี
28 มกราคม - อรรคพันธ์ นะมาตร์ นักแสดง (ถึงแก่กรรม 22 กันยายน พ.ศ. 2567)
วันเกิด > มีนาคม

14 มีนาคม - อัฐมา ชีวนิชพันธ์ นักแสดง
18 มีนาคม - สิริกิติยา เจนเซน
22 มีนาคม - ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ นักร้อง
26 มีนาคม - วรินทร ปัญหกาญจน์ นักแสดง
วันเกิด > เมษายน

4 เมษายน - อภิษฎา เครือคงคา นักแสดง
15 เมษายน - บงกช คงมาลัย นักแสดง
18 เมษายน - ศุกลวัฒน์ คณารศ นักแสดง
28 เมษายน - รพีภัทร เอกพันธ์กุล นักแสดง
วันเกิด > พฤษภาคม

31 พฤษภาคม - แอน มิตรชัย นักร้อง
วันเกิด > มิถุนายน

14 มิถุนายน - วัชรวีร์ วิวัชรวงศ์
วันเกิด > สิงหาคม

12 สิงหาคม - ธนกฤต พานิชวิทย์ นักร้อง
วันเกิด > กันยายน

4 กันยายน - สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว นักร้อง
12 กันยายน - มด อุบลมณี นักร้อง
28 กันยายน - หม่อมราชวงศ์เฉลิมชาตรี ยุคล
วันเกิด > พฤศจิกายน

1 พฤศจิกายน - จิตตาภา แจ่มปฐม นักแสดง
11 พฤศจิกายน - มณีรัตน์ คำอ้วน นักแสดง
วันเกิด > ธันวาคม

7 ธันวาคม - อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา นักแสดง
8 ธันวาคม - ณิชชาพัณณ์ ชุณหะวงศ์วสุ นักแสดง
วันถึงแก่กรรม > มกราคม

24 มกราคม - ปุณมี ปุณศรี นักการเมือง (เกิด 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2471)
วันถึงแก่กรรม > กุมภาพันธ์

22 กุมภาพันธ์ - เนตร เขมะโยธิน นักการเมือง (เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2452)
วันถึงแก่กรรม > มีนาคม

17 มีนาคม - หลวงสวัสดิสรยุทธ (ดล บุนนาค) (เกิด 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2437)
23 มีนาคม - จรูญ สืบแสง นักการเมือง (เกิด 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2447)
วันถึงแก่กรรม > กรกฎาคม

12 กรกฎาคม - เสริม วินิจฉัยกุล นักการเมือง (เกิด 2 มิถุนายน พ.ศ. 2450)
22 กรกฎาคม - หม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์ (ประสูติ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2449)
31 กรกฎาคม - หม่อมเจ้ากรัณฑ์คำ ทองใหญ่ (ประสูติ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2439)
วันถึงแก่กรรม > สิงหาคม

12 สิงหาคม - หม่อมเจ้าประสพสุข ศุขสวัสดิ์ (ประสูติ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454)
วันถึงแก่กรรม > กันยายน

9 กันยายน - คล้าย ละอองมณี นักการเมือง (เกิด 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2450)
วันถึงแก่กรรม > ตุลาคม

10 ตุลาคม - พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี (ประสูติ 15 เมษายน พ.ศ. 2449)
16 ตุลาคม - สุพรรณ บูรณะพิมพ์ นักแสดง (เกิด 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469)
วันถึงแก่กรรม > พฤศจิกายน

16 พฤศจิกายน - สพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา นักการเมือง (เกิด 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2447)
วันถึงแก่กรรม > ธันวาคม

7 ธันวาคม - เจ้าแก้วมงคล ณ เชียงใหม่ (ประสูติ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2446)
11 ธันวาคม - หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล (ประสูติ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2440)
23 ธันวาคม - พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช (ประสูติ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2457)
ฟาโรห์ทวอสเรต

ทวอสเรต (อักษรโรมัน: Twosret) หรือ ทาโวสเรต, เทาสเรต (Tawosret, Tausret; สวรรคต 1189 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นกษัตริย์และฟาโรห์องค์สุดท้ายในราชวงศ์ที่สิบเก้าแห่งอียิปต์
ชื่อของพระองค์ถูกบันทึกในข้อสรุปของแมนิโธว่า ธูโอริส ผู้ที่โฮเมอร์เรียกว่าโพลีบุส สามีของอัลคันดรา และในช่วงเวลาที่ (เมือง) ทรอยถูกยึด กล่าวกันว่า พระองค์ปกครองอียิปต์เป็นเวลา 7 ปี แต่ในภาพนี้รวมระยะเวลาครองราชย์ 6 ปีของฟาโรห์ซิพตาห์ ฟาโรห์ก่อนหน้า ทรอสเรตจึงถือเอาปีครองราชย์ของฟาโรห์ซิพตาห์เป็นของพระองค์เอง ขณะที่ระยะเวลาครองราชย์ที่แท้จริงของพระองค์อาจอยู่ได้ 1 ปีครึ่งใน  1191 ถึง 1189 ปีก่อน ค.ศ. ตัวเลขในปัจจุบันมักเขียนเป็นสองปีแทน การขุดค้นของมหาวิทยาลัยแอริโซนาอียิปต์แอ็กซ์เพดิชัน (University of Arizona Egyptian Expedition) ในวิหารอนุสรณ์ของพระองค์ ("วิหารหลายล้านปี" (temple of millions of years)) ที่อัลกุรนะฮ์ สนับสนุนอย่างหนักแน่นว่า รัชสมัยของพระองค์เริ่มขึ้นในปีครองราชย์ที่ 9 ซึ่งหมายความว่าพระองค์อาจมีเวลาปกครองอย่างอิสระเป็นเวลา 2-3 ปี โดยลบปีครองราชย์เป็นเวลาเกือบ 6 ปีของฟาโรห์ซิพตาห์ พระนามพระมหากษัตริย์ของพระองค์คือ ซิตเร เมอร์ยามุน (Sitre Meryamun) หมายถึง "พระราชธิดาของเร ผู้เป็นที่รักของอามุน"
บรรณานุกรม

Gae Callender, "The Cripple, the Queen & the Man from the North", KMT, Vol:17 No.1, Spring 2006, pp. 49–63
Leonard H. Lesko, "A Little More Evidence for the End of the Nineteenth Dynasty", Journal of the American Research Center in Egypt, Vol. 5, (1966), pp. 29–32 (accessible through JSTOR)
Richard H. Wilkinson (ed.), Tausret: Forgotten Queen & Pharaoh of Egypt, Oxford University Press, 2012.
ริซาเอะ มัตสึดะ

| ริซาเอะ มัตสึดะ |
| --- | --- |
松田 利冴
เกิด:  (1993-07-16) 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: ไอแอมเอนเทอร์ไพรส์
ริซาเอะ มัตสึดะ (松田 利冴, 16 กรกฎาคม 1993 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองทากัตสึกิ จังหวัดโอซากะ สังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรส์
มีน้องสาวฝาแฝดคือซัตสึมิ มัตสึดะซึ่งเป็นนักพากย์สังกัดอาตส์วิชัน วันเกิดห่างกัน 1 วัน มีผลงานพากย์ร่วมกันในหลายเรื่อง
ผลงานพากย์

โลลิตั้งแคมป์ (อินุยามะ อาการิ)
อัสตร้าหลงจักรวาล (ลูกา เอสโปซีโต)
คาเงกิ โชโจะ!! (ซาวาดะ จิกะ)
ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของหมอยาสุดโกง +เปิดร้านขายยาที่ต่างโลก+ (โนเอรา)
คุโรอิสึแห่งแผนกพัฒนาสัตว์ประหลาด (พี่น้องฮือดรา)
เจ้าหญิงผู้เสียสละกับราชาอสูร (เด็ก เซท)
รายชื่อธงในประเทศกาบอง

หน้านี่แสดงรายชื่อธงประเภทต่างๆ ของ ประเทศกาบอง
ธงชาติ

บทความหลัก: ธงชาติกาบอง
| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1959–1960 | สมัยภายใต้การปกครองของฝรั่งเศส | ลักษณะที่คล้ายกับธงปัจจุบัน แต่แถบสีเหลืองนั้นจะแคบกว่าแถบอื่น ที่มุมธงบนด้านคันธงจะมีภาพธงชาติฝรั่งเศส. |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1960 | ธงชาติ และ ธงเรือราษฎร์ | ธงแถบแนวนอน สีเขียว-สีขาว-สีฟ้า. |
ธงประธานาธิบดี

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | ประธานาธิบดี | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1960-1990 | ลียง เอ็มบา (ค.ศ. 1960-1967) โอมา บองโก ออนดิมบา (ค.ศ. 1967-1990) | แถบสีเขียว ภายในมีวงกลมสีเหลืองสามวง.  แถบสีเหลือง ภายในมีเรือเนา โดยชักธงชาติที่ท้ายเรือ เรือลำนี้ลอยลำอยู่กลางทะเลซึ่งแทนด้วยแถบสีน้ำเงิน. |
|  | ค.ศ. 1990-2016 | โอมา บองโก ออนดิมบา (ค.ศ. 1967-2009) ดิจอบ ดิวุงงิ ดิ ดิจน์เย (รักษาการณ์ปธน. ค.ศ. 2009)   โรเซ ฟรานซีน โรกอมเบ (รักษาการณ์ปธน. ค.ศ. 2009) | ลักษณะเดียวกับธงชาติ ใจกลางธงมีตราแผ่นดิน ในปัจจุบันธงนี้ใช้เป็นธงชัยเฉลิมพลของกองทัพกาบอง. |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 2016 | อะลี บองโก ออนดิมบา | ธงพื้นสีน้ำเงิน มุมธงทั้งสี่เป็นแถบสีธงชาติในแนวเฉียง กลางธงมีตราแผ่นดิน. |
ริซาละห์ ฮุกูก

ริซาละห์ ฮุกูก (ตำราเกี่ยวกับสิทธิ)คือชื่อฮาดิษบทยาวจากท่านอิมาม อาลี อิบนิ ฮุเซน (อฺ) ที่รายงานจาก อบูฮัมซะ ซุมาลี
เนื่องจากเนื้อหาสำคัญในตำราฉบับนี้ทำให้มีนักวิชาการหลายท่านแปลและเขียนอรรถาธิบายขึ้นมาตำราฉบับนี้ถูกแปลเป็นภาษา อังกฤษ อาร์เมเนีย  ภาษาอูรดู
ขอบเขตเนื้อหาของตำรา

ในตำราฉบับนี้ได้ทำการตรวจสอบสิทธิและหน้าที่ของมนุษย์ทั้งหมด ๕๑ สิทธิโดยแบ่งเป็นเจ็ดส่วนดังนี้
-	สิทธิของพระองค์ 

-	สิทธิของตัวตนและร่างกายของมนุษย์

-	สิทธิของการกระทำที่เป็นอิบาดัต


-	สิทธิของผู้ปกครองและประชาชน

-	สิทธิของญาติพี่น้อง

-	สิทธิทางสังคม

-	สิทธิทางเศรษฐกิจ
ขอบเขตเนื้อหาของตำรา > ความหมายของสิทธิในตำราฉบับนี้

ในตำราฉบับนี้สิทธิหมายถึง บทบัญญัติ และหน้าที่ที่พระองค์ทรงกำหนดให้แก่มนุษย์ สิทธิต่าง ๆ ที่ถูกกำหนดมิได้เป็นสิทธิที่ต้องทำสำหรับผู้ศรัทธา (วาญิบ)เท่านั้นแต่ยังครอบคลุมไปยังเรื่องที่สนับสนุนให้กระทำ(อิสติฮบาบ) นอกเหนือจากนั้นสิทธิต่าง ๆ ที่ถูกกำหนดในตำราฉบับนี้ไม่ได้สร้างข้อกำหนดว่าต้องกระทำ ที่หากละทิ้งแล้วจะพบกับบทลงโทษทางบทบัญญัติ แต่เป็นข้อกำหนดที่มาจากการกำหนดหน้าที่ทางจริยธรรมอันดีงามของมนุษย์ผู้ศรัทธาคนหนึ่ง
คุณค่าทางสายรายงานของตำรา

หนังสือแหล่งฮาดิษที่เก่าแกที่สุดและได้บันทึกตัวบทตำราฉบับนี้อย่างครบถ้วนมีดังต่อไปนี้ 
- ตะฮะฟุลอุกูล โดยฮาซัน อิบนิ อาลี อิบนิ ฮูเซน อิบนิ ชุอฺบะ ฮะรอนี /เสียชีวิตเมื่อปี ๓๘๑ ฮ.ค ในตำราเลมนี้ได้กล่าวถึง ๕๐ สิทธิโดยไม่ได้กล่าวถึงสายรายงาน 

- คิศอล โดยท่านเชคศอดูก

- มัน ลา ยะฮฎอรอฮุล ฟะกิฮ 

โดยเชคศอดูก ในตำราสองเล่มนี้นอกเหนือจาก ๕๐ สิทธิท่านเชคศอดูกได้เพิ่มเติมอีก ๑ สิทธิ คือสิทธิของการทำฮัจย์ แม้ว่าท่านไม่ได้กล่าวถึงสิทธิของการทำฮัจย์ในบทนำของคิศอล นอกเหนือจากนั้นควรกล่าวเพิ่มเติมเกี่ยวกับสายรายงานว่า
1. ในหนังสือ มัน ลา ยะฮฎอรอฮุล ฟะกิฮไม่ได้มีการกล่าวถึงสายรายงาน ดังนั้นฮาดิษขาดตอนในเรื่องของสายรายงาน เช่นเดียวกันฮาดิษที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือทั้งสามเล่มมีความแตกต่างกัน
2.	ในสายรายงานของตำราคิศอลไม่มีชื่อของ อิสมาอีล อิบนิ ฟัฎล์อยู่
3. ในหนังสือ มัน ลา ยะฮฎอรอฮุล ฟะกิฮ ไม่ได้กล่าวว่า สิทธิต่าง ๆ มาจากท่านอิมามสัจจาด(อฺ)ในขณะที่ในคิศอลได้กล่าวถึงสิ่งนี้