ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
สงครามเย็น (1946-1991) > หลังสงคราม และช่วงปลายปี 1940s (1946-1949)

1946 หอดูดาวอวกาศ
หอดูดาวอวกาศเป็นเครื่องมือใดๆ, เช่น กล้องโทรทรรศน์, ในอวกาศที่ใช้สำหรับการสังเกตดาวเคราะห์ที่ห่างไกล, กาแลคซีและวัตถุอวกาศ. ในปี 1946, นักดาราศาสตร์ฟิสิกส์ทฤษฎีชาวอเมริกัน ลายแมน สปิตเซอร์ เป็นคนแรกที่มีความคิดของกล้องโทรทรรศน์ในอวกาศ, หนึ่งทศวรรษก่อนที่สหภาพโซเวียตเปิดตัวดาวเทียมดวงแรก, สปุตนิก, ขึ้นสู่วงโคจร. ข้อเสนอของสปิตเซอร์เรียกหากล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่ที่จะไม่ถูกขัดขวางโดยชั้นบรรยากาศของโลก. หลังจากที่วิ่งเต้นในปี 1960s และปี 1970s สำหรับระบบดังกล่าวที่จะสร้าง, วิสัยทัศน์ของสปิตเซอร์ในที่สุดก็เป็นรูปร่างเป็นกล้องโทรทรรศน์แสงเครื่องแรกของโลก, กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล, ซึ่งถูกยิงขึ้นในวันที่ 20 เดือนเมษายน ค.ศ. 1990 โดยกระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรี (STS -31).
1946 ตัวป้องกันระเบิด (แบบวงแหวน)
ตัวป้องกันระเบิดแบบวงแหวน เป็นวาล์วขนาดใหญ่ที่ใช้ลิ่มในการปิดผนึกปากหลุม. มันมีซีลยางรูปโดนัท, รู้จักกันว่าเป็นหน่วยบรรจุยาง, เสริมแรงด้วยซี่โครงเหล็ก. ในระหว่างการแทรกแซงการขุดเจาะหรือบ่อ, วาล์วอาจถูกปิดถ้าแรงดันเกินจากโซนใต้ดินทำให้เกิดการก่อตัวของของเหลว เช่นน้ำมันหรือก๊าซธรรมชาติที่จะเข้าสู่บ่อขุดและคุกคามแท่นขุดเจาะ. ตัวป้องกันระเบิดแบบวงแหวนถูกคิดค้นโดย วีลล์ สโลน น็อกซ์ ในปี 1946 ที่ได้รับการจดสิทธิบัตรเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1952.
1946 ทัปเปอร์แวร์
ทัปเปอร์แวร์เป็นบรรจุภัณฑ์พลาสติกสุญญากาศที่ใช้สำหรับการเตรียม, การจัดเก็บ, การบรรจุ และการเสริฟอาหารที่เน่าเสียได้ในครัวและที่บ้าน. ทัปเปอร์แวร์ถูกคิดค้นในปี ค.ศ. 1946 โดยนักเคมีชาวอเมริกัน เอิร์ล สิลาส ทัปเปอร์ ผู้ดัดแปลงวิธีการของการทำให้บริสุทธิ์ของตะกรันพลาสติกสีดำ, ลิตภัณฑ์สูญเปล่าที่ถูกผลิตในการกลั่นน้ำมัน, ให้เป็นสารแม่พิมพ์ที่มีความยืดหยุ่น, แข็งแรง, ไม่มีรูพรุน, ไม่เยิ้มและโปร่งแสง. มีจำหน่ายหลายสี, บรรจุภัณฑ์พลาสติกที่มี"การปิดผนึกแบบเรอ"ไม่ได้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์จนกระทั่ง บราวนี่ ไวส์, แม่บ้านฟลอริดาจัดงานปาร์ตี้ทัปเปอร์แวร์ในปี 1951 เพื่อที่จะแสดงให้เห็นถึง ผลิตภัณฑ์และอธิบายคุณสมบัติต่างๆ.
1946 Spoonplug
Spoonplug เป็นรูปแบบหนึ่งของเหยื่อตกปลา, ถูกคิดค้นโดย เอลวูด แอล "บั๊ก" เพอร์รี่, ตอนนั้นเป็นครูฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ในฮิกกอรี, นอร์ธแคโรไลนา. เอลวูด เพอร์รี่ รวมวิทยาศาสตร์เข้ากับวิธีการทางตรรกะเพื่อการตกปลาที่จะสร้าง "ระบบการตกปลารวม". เขาได้รับเครดิตในฐานะที่เป็นบิดาของโครงสร้างการตกปลาและได้รับการแต่งตั้งให้อยู่ในหอเกียรติยศ(อังกฤษ: Hall of Fame) ของการตกปลาน้ำจืดแห่งชาติ.
1946 ฟันเลื่อยแบบ chipper
ฟันเลื่อยแบบ chipper เป็นฟันแบบหนึ่งของเลื่อยแบบโซ่. การใช้ฟันที่โค้งงอไปด้านบนของห่วงโซ่, มีฟันที่ชี้ไปทางซ้ายและขวาสลับกัน. ในปี 1946, คนตัดไม้ชาวอเมริกัน โจเซฟ บูฟอร์ด คอคส์, ชาวออริกอน ได้คิดค้นฟันแบบชิปเปอร์ซึ่งในวันนี้ยังคงใช้กันอย่างแพร่หลาย และ เป็นหนึ่งในอิทธิพลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของการตัดไม้.
1946 เทป เส้นใย
เทปเส้นใยหรือเทปสายรัดเป็นเทปที่ไวต่อแรงกด, ใช้สำหรับงานบรรจุภัณฑ์หลายอย่างเช่น การปิดกล่องไม้อัดแผ่นใยลูกฟูก, เสริมแพคเกจ, พันหลายรายการรวมกัน, ใช้ประโยชน์จากแผ่นไม้รองกล่อง(อังกฤษ: pallet) ฯลฯ มันประกอบด้วยกาวไวต่อแรง, เคลือบลงบนด้านหลังของวัสดุที่มักจะเป็นโพลีโพรพิลีนหรือฟิล์มโพลีเอสเตอร์กับเส้นใยไฟเบอร์กลาสที่ฝังภายในเพื่อเพิ่มแรงดึงสูง. เทปเส้นใยถูกคิดค้นในปี ค.ศ. 1946 โดย ไซรัส วูดโรว์ Bemmels. ในปี 1949 ได้มีการวางขายในตลาดและประสบความสำเร็จในทันที.
1946 บัตรเครดิต
บัตรเครดิตเป็นส่วนหนึ่งของระบบการชำระเงิน, ตั้งชื่อตามบัตรพลาสติกขนาดเล็กที่ออกมาให้ ผู้ใช้ระบบ. ผู้ออกบัตรให้เครดิตให้กับผู้บริโภคโดยผู้ใช้สามารถยืมเงินเพื่อการชำระให้กับร้านค้าหรือการเบิกเงินสดล่วงหน้าให้กับผู้ใช้. ในปี ค.ศ. 1946, นายธนาคารอเมริกัน จอห์น ซี Biggins ของธนาคารแห่งชาติแฟลตบุชของบรูคลินได้คิดค้นบัตรเครดิตที่ออกโดยธนาคารเป็นครั้งแรก.
1946 ผ้าอ้อมกันน้ำ
ผ้าอ้อมเป็นผ้าที่สามารถดูดซึมสำหรับคนที่กลั้นปัสสาวะไม่อยู่. ผ้าอ้อมไม่ชื้นหรือกันน้ำได้ถูกคิดค้นในปี 1946 เมื่อ แมเรียน โดโนแวน ได้ใช้ม่านอาบน้ำจากห้องน้ำของเธอในการสร้าง"Boater", ผ้าอ้อมชิ้นแรกที่นำกลับมาใช้ได้และไม่รั่ว ที่มีผ้าเป็นเส้นพลาสติก. นวัตกรรม อื่นๆของโดโนแวนคือการแทนที่เข็มกลัดซ่อนปลายด้วยปุ่มกดล็อกพลาสติกที่ด้านข้างของผ้าอ้อม. ออกขายครั้งแรกในปี 1949 ที่ร้านเรือธงใน Saks ฟิฟท์อเวนิวในนิวยอร์กซิตี้. สิทธิบัตรที่ออกให้ โดโนแวน ภายหลังในปี 1951 ได้ถูกขายสิทธิในผ้าอ้อมกันน้ำมูลค่า $ 1 ล้าน.
1947 ทรานซิสเตอร์
ในสาขาอิเล็กทรอนิกส์, ทรานซิสเตอร์เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำที่ใช้กันทั่วไปในการขยายหรือสลับสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์, เพราะกำลังสัญญาณด้านขาออกที่ควบคุมได้สามารถมีขนาดใหญ่กว่ากำลังสัญญาณขาเข้าที่ควบคุมได้. ทรานซิสเตอร์สามารถขยายสัญญาณให้มีขนาดใหญ่ขึ้นได้. ทรานซิสเตอร์เป็นโครงสร้างพื้นฐานของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ทันสมัยทั้งหมด โดยมีการ ใช้ในวิทยุ, โทรศัพท์, คอมพิวเตอร์ และระบบอิเล็กทรอนิกส์อื่นๆ. จากวันที่ 17 พฤศจิกายน 1947 ถึง 23 ธันวาคม 1947 จอห์น Bardeen และวอลเตอร์ Brattain ที่ AT&T Bell Labs, ได้ทำการทดลองและในที่สุดก็สังเกตได้ว่าเมื่อสองจุดสัมผ้สทองถูกนำไปใช้กับคริสตัลเจอร์เมเนียม, สัญญาณถูกผลิตให้ออกมามีขนาดออกมีขนาดใหญ่กว่าสัญญาณที่ใส่เข้าไป. ผู้จัดการของเบลล์แล็บกลุ่มวิจัยเซมิคอนดักเตอร์, วิลเลียม Shockley, เห็นศักยภาพในการทำงานในช่วงไม่กี่เดือนต่อมา ในการเพิ่มพูนความรู้ของเซมิคอนดักเตอร์อย่างมากเพื่อสร้างทรานซิสเตอร์จุดสัมผ้ส(อังกฤษ: point-contact transistor)ตัวแรก. Shockley ได้รับการพิจารณาโดยคนจำนวนมากว่าเป็น "บิดา" ของทรานซิสเตอร์. ดังนั้น, ในการรับรู้ผลงานของเขา, ทรานซิสเตอร์เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง, แม้จะไม่กว้างขวางระดับโลก, แต่ก็ยอมรับว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่สำคัญที่สุดของศตวรรษที่ 20 ทั้งหมด เนื่องจากเป็นรูปแบบโครงสร้างในปัจจุบันของโปรเซสเซอร์และถูกใช้ในเกือบทุก คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ทันสมัย. ในการรับรู้ของการประดิษฐ์ของทรานซิสเตอร์,  Shockley, Bardeen และ Brattain ได้ร่วมกันรับรางวัลรางวัลโนเบลในสาขาฟิสิกส์ประจำปี [[ค.ศ. 1956].
1947 เครื่องกระตุ้นหัวใจ
เครื่องกระตุ้นหัวใจคือการรักษาที่ชัดเจนสำหรับภาวะหัวใจคุกคามชีวิต, ภาวะหัวใจสั่น และภาวะหัวใจเต้นเร็วผิดปกติ, ประกอบด้วย การส่งพลังงานไฟฟ้าไปยังหัวใจส่วนที่ได้รับผลกระทบ. ดร. โคล้ด เบ็ค คิดค้นเครื่องกระตุ้นหัวใจในปี ค.ศ. 1947.
1947 เครื่องบินเหนือเสียง
ในอากาศพลศาสตร์, กำแพงเสียงมักจะหมายถึงจุดที่เครื่องบินจะย้ายจากความเร็วใกล้เสียงไปยังความเร็วเหนือเสียง. เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1947 เพียงหนึ่งเดือนหลังจากที่กองทัพอากาศสหรัฐได้รับการสถาปนาให้เป็นบริการที่แยกต่างหาก, การทดสอบมาถึงจุดสูงสุดในการการเหนือเสียงโดยมีคนบังคับเป็นครั้งแรกเมื่อกำแพงเสียงถูกทำลาย, ขับโดยกัปตันกองทัพอากาศ  ชัค เยเกอร์ ในเครื่องเบลล์ เอ็กซ์-1.
1947 สีอะคริลิค
สีอะคริลิคเป็นสีแห้งเร็วที่มีเม็ดสีลอยอยู่ในของเหลวผสมพอลิเมออคริลิค. สีอะคริลิคถูกคิดค้นเป็นครั้งแรกโดย ลีโอนาร์ Bocour และแซม โกลเด้น ในปี ค.ศ. 1947 ภายใต้แบรนด์ Magna paint.
1947 คลัทช์อนุภาคแม่เหล็ก
คลัทช์อนุภาคแม่เหล็กเป็นคลัตช์แม่เหล็กไฟฟ้าชนิดพิเศษที่ไม่ได้ใช้แผ่นเสียดทาน แต่จะใช้ ผงละเอียดของวัสดุที่ไวต่ออำนาจแม่เหล็ก (โดยทั่วไปเป็นเหล็กสเตนเลส) เพื่อเชื่อมทางกลระหว่างแผ่นล้อที่หมุนอย่างอิสระที่ติดอยู่กับเพลาด้านหนึ่ง, กับใบพัดที่ติดอยู่กับเพลาอีกด้านหนึ่ง. ครัทช์อนุภาคแม่เหล็กถูกคิดค้นในปี ค.ศ. 1947 โดย ยูเครน-อเมริกัน จาค็อบ Rabinow.
1948 วินเซิร์ฟ
วินเซิร์ฟเป็นกีฬาบนพื้นผิวน้ำโดยใช้กระดานโต้คลื่น, ปกติก็เรียกว่า sailboard ด้วย, มักจะยาว 2-5 เมตรและขับเคลื่อนด้วยลมที่พัดใบเรือ. ในปี ค.ศ. 1948, นิวแมน ดาร์บี้ อายุ 20 ปีเป็นครั้งแรกที่มีความคิดของการใช้ใบเรือมือถือและเสาระยางติดตั้งอยู่บนแกนร่วมเพื่อที่เขาจะสามารถควบคุมเรือคู่ขนาดเล็กของเขา. นี่เป็น sailboard ที่ไม่มีหางเสือที่เคยสร้างเป็นครั้งแรกที่ยอมให้บุคคลสามารถคัดท้ายได้โดยการขยับน้ำหนักของเขาหรือของเธอเพื่อที่จะเอียงใบเรือไปข้างหน้าและไปทางท้ายเรือ. ดาร์บี้ ไม่ได้ยื่นขอจดสิทธิบัตรสำหรับการประดิษฐ์ของเขา แต่เขาก็ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นนักประดิษฐ์ sailboard ตัวแรก.
1948 สเปรย์ผม
สเปรย์ผมเป็นสารละลายความงามที่ถูกนำมาใช้เพื่อให้ผมแข็งหรือคงอยู่ในรูปแบบบางอย่าง. อ่อนแอกว่าเจลผม, ขี้ผึ้งผมหรือกาว, มันจะถูกพ่นเพื่อให้คงรูปแบบเป็นเวลานาน. โดยใช้ปั๊ม หรือหัวฉีดละอองสเปรย์, มันจะกระจายอย่างสม่ำเสมอทั่วทั้งผม. สเปรย์ผมถูกคิดค้นและผลิตเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 โดยบริษัทผลิตภัณฑ์เชส, อยู่ใน Broadview, อิลลินอยส์
1948 ขยะแมว
ขยะแมวเป็นหนึ่งในจำนวนวัสดุหลายๆอย่างที่ใช้ในกล่องขยะเพื่อดูดซับความชื้นของอุจจาระ และปัสสาวะของแมว ซึ่งจะช่วยลดกลิ่นไม่พึงประสงค์ที่เหม็น เช่นแอมโมเนีย และทำให้พวกมันได้รับการยอมรับให้อยู่ภายในบ้านได้มากขึ้น. ขยะแมวครั้งแรกที่มีขายในเชิงพาณิชย์คือคิตตี้ลิตเตอร์ ในปี ค.ศ. 1948 และประดิษฐ์คิดค้นโดย Ed Lowe.
1948 แท่งเฮลลีแกน
แท่งเฮลลีแกนเป็นเครื่องมือใช้กำลังบุกเข้าบ้านพิเศษถูกนำไปใช้ทั่วไปโดยนักดับเพลิงและการบังคับใช้กฎหมาย. มันถูกออกแบบมาโดยและถูกตั้งชื่อตาม ฮิวจ์ เฮลลีแกน, รองหัวหน้าหน่วยดับเพลิงคนที่หนึ่งในแผนกดับเพลิงมหานครนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1948. เนื่องจาก เครื่องมือที่ถูกพัฒนาขึ้นโดยรองหัวหน้าหน่วยดับเพลิงนครนิวยอร์ก, กรมจึงไม่ได้ซื้อมันในตอนแรกเพราะถูกมองว่าเป็นความขัดแย้งในผลประโยชน์ (อังกฤษ: conflict of interest) ในการซื้อของจากสมาชิกของแผนก.
1948 เครื่องเป่ามือ
เครื่องเป่ามือเป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าที่พบในห้องน้ำสาธารณะและจะใช้ในการทำให้มือแห้ง. มัน อาจจะทำงานด้วยการกดปุ่มหรือ, เมื่อเร็วๆนี้, โดยอัตโนมัติโดยใช้เซ็นเซอร์อินฟราเรด. เครื่องเป่ามือถูกคิดค้นในปี ค.ศ. 1948 โดยจอร์จ คลีเมนส์.
1948 ปีก Rogallo
ปีก Rogallo เป็นถุงลมชนิดยืดหยุ่น ประกอบด้วยสองพื้นผิวรูปกรวยที่มีกรวยทั้งสองด้านชี้ไปข้างหน้า. ไม่ได้เป็นทั้งว่าว, เครื่องร่อนหรือชนิดใดของเครื่องบิน, ปีก Rogallo ส่วนใหญ่มักจะ มีให้เห็นในว่าวของเล่น แต่ถูกใช้ในการสร้างร่มชูชีพยานอวกาศในระหว่างการทดสอบเบื้องต้น สำหรับ"โปรแกรมเจมินี"ของนาซาในช่วงต้นทศวรรษ 1960s, ร่มชูชีพนำร่องได้, ยานบินขับเคลื่อนขนาดเบามากเหมือนรถสามล้อ, เช่นเดียวกับเครื่องร่อนแขวน. ก่อนสิ้น ปี 1948,  วิศวกรการบินอเมริกัน ฟรานซิส Rogallo ได้ประสบความสำเร็จในการประดิษฐ์เป็นครั้งแรกสำหรับ ว่าวที่มีปีกยืดหยุ่นที่เขาเรียกว่า' Flexi-kite'. สิทธิบัตรถูกยื่นขอในปี ค.ศ. 1948 และได้รับการอนุมัติในปี ค.ศ. 1951. ภรรยาของเขา เกอร์ทรูด Rogallo ยังได้ทำผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญกับการประดิษฐ์, ด้วยการเย็บผ้าเป็นขนาดที่จำเป็นโดยใช้อุปกรณ์ในครัวเรือน เช่นผ้าม่านห้องครัว. Rogallo เชื่อว่าปีกที่มีความยืดหยุ่นจะให้เสถียรภาพที่ดีกว่าพื้นผิวที่คงที่, นำไปสู่ ​​การกำจัดเสากระโดงแข็งในระหว่างเที่ยวบิน. ด้วยเหตุนี้ แนวคิด Rogallo จะเห็นเป็นตัวอย่างที่คลาสสิกของความบริสุทธิ์และมีความมีประสิทธิภาพในการบิน.
1948 เคเบิลทีวี
เคเบิลทีวีส่งรายการโทรทัศน์ให้กับผู้บริโภคผ่านทางสัญญาณคลื่นความถี่วิทยุโดยใช้เส้นใยแก้วนำแสงหรือสายโคแอกเชียล เมื่อเทียบกับวิธีการที่ใช้อากาศในการส่งคลื่นโทรทัศน์แบบดั้งเดิม. ที่รู้จักกันครั้งแรกในฐานะที่เป็นเสาอากาศโทรทัศน์ชุมชน หรือ CATV, เคเบิลทีวี เกิดในเทือกเขาของซิลเวเนียในปี ค.ศ. 1948 โดยจอห์น Walson และ มาร์กาเร็ต  Walson.
1948 แผ่นจานบิน
แผ่นจานบินเป็นวัตถุคล้ายแผ่นดิสก์ถูกโยนและจับสำหรับการพักผ่อนหย่อนใจ, ซึ่งโดยทั่วไปจะเป็นพลาสติกและมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 20 ถึง 25 เซนติเมตร (8-10 นิ้ว)  ที่มีขอบ. รูปทรงของแผ่นดิสก์, หน้าตัดแบบ airfoil, ช่วยให้มันบินด้วยการสร้างแรงยกตัว เมื่อมันเคลื่อนผ่านอากาศในขณะที่หมุน. ครั้งแรกรู้จักในฐานะ "Whirlo-Way", แผ่นดิสก์บินถูกคิดค้น ในปี 1949 โดยวอลเตอร์ เฟรเดอริ มอร์ริสัน ที่รวมเสน่ห์ของเขากับสิ่งประดิษฐ์และความสนใจในการบินของเขา.  แกะสลักจากบล็อกที่เป็นของแข็งของสารประกอบพลาสติกที่เรียกว่า "Tenite", มอร์ริสันขายสิ่งประดิษฐ์แผ่นดิสก์บินของเขาให้กับ WHAM-O, ซึ่งแนะนำมันในปี 1957 ว่าเป็น"Pluto Platter". ในปี 1958 WHAM-O แก้ไข"Pluto Platter" และแนะนำ "FRISBIE" แผ่นดิสก์บินไปทั่วโลก. มันได้กลายเป็นความรู้สึกประทับใจในทันที.
1948 วิดีโอเกม
วิดีโอเกมเป็นเกมอิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้องกับการมีปฏิสัมพันธ์กับส่วนติดต่อผู้ใช้ในการสร้าง ภาพความคิดเห็นในอุปกรณ์วิดีโอ. ในปี 1948, สิบปีก่อนที่ 'เทนนิสสำหรับสองคน'ของ วิลเลียม Higinbotham ได้รับการพัฒนา, โทมัส ที โกลด์สมิธ จูเนียร์และ Estle อาร์ แมนน์, ที่ได้ สิทธิบัตรร่วมสำหรับ"อุปกรณ์สวนสนุกแคโทด Ray Tube", ทำให้มันเป็นวิดีโอเกมที่เป็นเอกสารที่เก่าแก่ที่สุด. ตามมาตรฐานที่ทันสมัยในการเล่นเกมวิดีโอ, อุปกรณ์สวนสนุกจำเป็นต้องให้ผู้เล่น ซ้อนทับภาพหรือภาพประกอบของเป้าหมาย เช่นเครื่องบินในหน้าจอที่จะประสานการกระทำของเกม.
1949 การหาช่วงเวลาด้วยวิธีเรดิโอคาร์บอน
การหาช่วงเวลาด้วยวิธีเรดิโอคาร์บอนเป็นวิธีการหาช่วงเวลาที่ใช้ไอโซโทปของคาร์บอน-14 (14C) ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเพื่อตรวจสอบอายุของวัสดุคาร์บอนย้อนหลังได้ถึงประมาณ 60,000 ปี. ในปี 1949, วิลลาร์ด เอฟ ลิบบี้ คิดค้นขั้นตอนในการหาเวลาด้วยคาร์บอน-14.
1949 ถุงเมาเครื่องบิน
ถุงเมาเครื่องบิน, หรือที่เรียกว่า ถุง barf, ถุงเมาอากาศ, ถุงป่วย, หรือถุงเมาจากการเคลื่อนไหว, เป็นถุงขนาดเล็ก โดยทั่วไปจะให้ผู้โดยสารบนเครื่องบิน และบนเรือ ในการเก็บรวบรวมอาเจียนในกรณีที่เมาจากการเคลื่อนไหว.ถุง airsickness ถูกคิดค้นโดย Gilmore Schjeldahl ในปี 1949 สำหรับสายการบิน โอเรียนท์ นอร์ธเวสต์.
1949 เครื่องปรับผิวหน้าน้ำแข็ง
เครื่องปรับผิวหน้าน้ำแข็งเป็นเหมือนรถบรรทุกที่ใช้ในการทำความสะอาดและทำผิวหน้าของน้ำแข็งให้เรียบสำหรับสนามแข่งสเก็ตน้ำแข็ง. แฟรงค์ เจ Zamboni แห่ง Paramount, แคลิฟอร์เนีย คิดค้นเครื่องนี้ครั้งแรก ที่เขาเรียกมันว่า Zamboni ในปี ค.ศ. 1949.
1949 นาฬิกาอะตอม
นาฬิกาอะตอมใช้มาตรฐานความถี่เรโซแนนของอะตอมเป็นองค์ประกอบของการจับเวลา, นาฬิกาอะตอมตัวแรกที่อุปกรณ์ขยายคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแอมโมเนีย ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1949 ที่สำนักมาตรฐานแห่งชาติ ประเทศสหรัฐอเมริกา.
1949 จอแสดงภาพ Holter
จอแสดงภาพ Holter เป็นอุปกรณ์แบบพกพาสำหรับการแสดงภาพอย่างต่อเนื่องของกิจกรรมเกี่ยวกับไฟฟ้าของหัวใจตลอด 24 ชั่วโมงหรือมากกว่า. แผ่นกาว (ขั้วไฟฟ้า) จะติดไว้บนอกเชื่อมต่อกับสายไฟไปยังจอแสดงภาพ Holter. หน้าที่ของมันก็คือการตรวจจับและบันทึกข้อมูลเช่น อัตราการเต้นของหัวใจในช่วงเวลากลางวันและกลางคืน, การเต้นของหัวใจที่ผิดปกติ และ  จังหวะการเต้นของหัวใจที่ปกติและผิดปกติ. จอแสดงภาพ Holter ถูกคิดค้นโดยนอร์แมน Holter.
1949 หุ่นทดสอบการชน
หุ่นทดสอบการชนเป็นอุปกรณ์การทดสอบที่ใช้หุ่นแทนคนเต็มรูปแบบที่จำลองขนาด, สัดส่วนของน้ำหนักและ เสียงที่เปล่งออกของร่างกายมนุษย์ และมักจะติดตั้งเครื่องมือวัดเพื่อบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับการทำงานแบบไดนามิกของ ATD ในผลกระทบต่อรถจำลอง. การใช้การวิจัยที่ใช้ซากศพของมนุษย์และสัตว์จากการศึกษาก่อนหน้านี้, หุ่นทดสอบการชนเทียมเป็นครั้งแรกเป็นหุ่นมนุษย์ที่ชื่อ "เซียร์ราแซม". มันถูกคิดค้นในปี 1949 โดย ซามูเอล ดับบลิว แอลเดอร์สัน ที่ห้องปฏิบัติการวิจัยแอลเดอร์สัน(ARL)ของเขา กับ เซียร์รา เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด สำหรับกองทัพ อากาศสหรัฐในขณะที่มีการดำเนินการทดสอบที่นั่งดีดตัวของเครื่องบิน, สายรัดนักบิน และ หมวกกันน็อกนักบิน. หุ่นชุดแรกๆของเดอร์สัน และของบรรดาคู่แข่งของเขาค่อนข้างจะเป็นของธรรมดาๆ, ที่ไม่มีโครงสร้างกระดูกเชิงกราน และข้อต่อกระดูกสันหลังน้อย. ด้วยผู้ผลิตรถยนต์อเมริกันที่สนใจในหุ่นทดสอบการชนที่ทนทานที่จะสามารถผ่านการทดสอบครั้งแล้วครั้งเล่า ในขณะที่ได้ผลลัพธ์ในสเปกตรัมที่กว้างของข้อมูลในระหว่างการชนรถยนต์จำลอง, หุ่นทดสอบการชนตัวแรกที่ใช้สำหรับการทดสอบรถยนต์ถูกคิดค้นอีกครั้งโดย ซามูเอล เดอร์สัน ในปี 1968. มันถูกเรียกว่า วีไอพี (Very Important Person) และมันถูกสร้างขึ้นด้วยขนาดของผู้ใหญ่เฉลี่ยคู่กับกรงซี่โครงเหล็ก, ข้อต่อ, คอที่ยืดหยุ่นและกระดูกสันหลัง.
1949 คอมไพเลอร์
คอมไพเลอร์คือโปรแกรมคอมพิวเตอร์หรือชุดของโปรแกรมที่แปลงรหัส source code ที่ถูกเขียนในภาษาต้นฉบับเป็นภาษาคอมพิวเตอร์ให้เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ของเครื่องอื่นที่มักจะมีรูปแบบไบนารีเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น object code "สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดสำหรับความต้องการที่จะเปลี่ยน source code คือเพื่อสร้างโปรแกรมปฏิบัติการ. คอมไพเลอร์ตัวแรกที่เขียนขึ้นสำหรับภาษา A-0 โปรแกรม ได้อุทิศให้กับนักประดิษฐ์ เกรซ ฮอปเปอร์ ในปี 1949.
1949 สีสเปรย์
สีสเปรย์ ที่เรียกว่า aerosol paint เป็นสีที่บรรจุมาในภาชนะปิดผนึกที่มีแรงดันและถูกปล่อยออกมาเป็นสเปรย์หมอกละเอียดเมื่อกดปุ่มวาล์วที่ฝา. เป็นรูปแบบหนึ่งของการวาดภาพด้วยสเปรย์, สีสเปรย์ให้พื้นผิวที่เรียบและเคลือบอย่างสม่ำเสมอ, ซึ่งแตกต่างกับสีที่ทาด้วยลูกกลิ้งหรือใช้แปรงจำนวนมาก. ในปี 1949 เอ็ด ซีย์มัวร์ แห่ง Sycamore, อิลลินอยส์ คิดค้นสีสเปรย์ ซึ่งเขาคิดอยู่บนพื้นฐานของหลักการเดียวกับสเปรย์น้ำหอมและยาฆ่าแมลง. การขนส่งปรากฏในกระป๋องขนาดเล็กของสีที่บรรจุด้วยสารฉีดเป็นละอองและปิดด้วยหัวฉีดสเปรย์.