stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อักษรวีนชา

อักษรวีนชา (อังกฤษ: Vinča script), สัญลักษณ์วีนชา (Vinča symbol) หรือ อักษรยุโรปเก่า (Old European script) พบในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ จากแหล่งวีนชา ใกล้กับกรุงเบลเกรดของเซอร์เบีย ไปจนถึงกรีซ บัลแกเรีย โรมาเนีย ฮังการีตะวันออก มอลโดวา ยูเครนใต้ และบริเวณที่เคยเป็นประเทศยูโกสลาเวีย มีอายุราว 6,457–3,457 ปีก่อนพุทธศักราช นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่าอักษรวีนชาเป็นอักษรรุ่นเก่าสุดในยุโรป โดยเก่ากว่าไฮเออโรกลีฟอียิปต์และอักษรซูเมอร์กว่าพันปี เนื่องจากจารึกเหล่านี้มีขนาดสั้น พบตามหลุมฝังศพ และไม่รู้ว่าจารึกด้วยภาษาใด จึงถอดความหมายไม่ได้
อะแนปซิดา

| อะแนปซิดา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: คาร์บอนิเฟอรัส - ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ลักษณะกะโหลกของสัตว์เลื้อยคลานในชั้นย่อยอะแนปซิดา

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
ชั้นย่อย:: Anapsida Williston, 1917

อันดับ
 † Captorhinida    † Mesosauria    † Procolophonomorpha    Testudines (เต่า, ตะพาบ, เต่าบก, เต่าทะเล)
อะแนปซิดา หรือ อะแนปซิด (ชั้นย่อย: Anapsida, อังกฤษ: Anapsid) เป็นชั้นย่อยของสัตว์สี่ขาในชั้นสัตว์เลื้อยคลาน (Reptilia) ชั้นหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Anapsida
อะแนปซิดา มีลักษณะของช่องเปิดกะโหลกที่ไม่มีช่องขมับเลย โดยกระดูกพาไรทัลที่เป็นหลังคาของกะโหลกเชื่อมต่อกับกระดูกสคาโมซัลที่อยู่ด้านข้างและกับกระดูกซูปราออคซิพิทัลที่อยู่ด้านท้ายจึงไม่มีช่องเปิดบริเวณขมับ ลักษณะของสัตว์เลื้อยคลานที่อยู่ในชั้นย่อยนี้ ได้แก่ เต่า (Testudines) และสัตว์เลื้อยคลานในหลายอันดับที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์
อะแนปซิดา ได้ปรากฏขึ้นมาครั้งแรกในยุคคาร์บอนิเฟอรัสจนถึงปัจจุบัน
ดูเพิ่ม

Diapsida
Euryapsida
Parareptilia
Synapsida
แหล่งข้อมูลอื่น

แนะนำอะแนปซิดา (อังกฤษ)
อักษรอิตาลีเก่า

อักษรอิตาลีเก่า (อังกฤษ: Old Italic scripts) พัฒนามาจากชุดตัวอักษรกรีกตะวันตกซึ่งเข้าสู่อิตาลีผ่านทางอาณานิคมของกรีซที่เกาะซิซิลี และตามชายฝั่งตะวันออกของอิตาลี ชาวอิทรัสคันปรับปรุงอักษรกรีกมาใช้เขียนภาษาอิทรัสคันเมื่อ ราว 57 ปีก่อนพุทธศักราช หรือก่อนหน้านั้น อักษรที่ใช้ในอิตาลีส่วนใหญ่มาจากชุดตัวอักษรอิทรัสคัน อักษรในกลุ่มนี้ได้แก่
อักษรละตินโบราณ (Ancient Latin)
อักษรฟาลิสคัน (Faliscan) จารึกอักษรฟาลิสคันพบประมาณ 100 ชิ้นเมื่อราว พ.ศ. 143–263 ใกล้เคียงกับอักษรละติน
อักษรมาร์ซิเลียนา (Marsiliana)
อักษรเมสซาปิก (Messapic) พัฒนามาจากอักษรกรีกโดยตรงมากกว่าพัฒนาจากอักษรอิทรัสคัน จารึกอักษรนี้พบในช่วง พ.ศ. 343–443 ภาษาเมสซาปิกต่างจากภาษาอื่น ๆ ในอิตาลี คาดว่าน่าจะเป็นสมาชิกของภาษาตระกูลอิลีเรียนที่ตายไปแล้ว
อักษรเอเดรียติกกลาง/ปิเซนใต้ (Middle Adriatic / South Picene)
อักษรปิเซนเหนือ (North Picene)
อักษรออสคัน (Oscan) พัฒนามาจากอักษรอิทรัสคันเมื่อราว 157 ปีก่อนพุทธศักราช จารึกเก่าสุดพบบนเหรียญอายุราว พ.ศ. 43 เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน แยกคำโดยใช้จุด ใช้เขียนภาษาออสคัน ซึ่งใช้พูดทางภาคใต้ของอิตาลี หลังจากถูกยึดครองโดยโรมเมื่อราว พ.ศ. 643 ภาษาออสคันได้สาบสูญไป
อักษรอัมเบรียน (Umbrian) ตัวอย่างอักษรอัมเบรียนพบเพียงแผ่นจารึกสำริดอายุราว พ.ศ. 193–493 ราว 7 ชิ้นเท่านั้น
อะโลน (เพลงวงฮาร์ต)

บทความนี้เกี่ยวกับอะโลน (เพลงวงฮาร์ต) สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อะโลน
| "อะโลน" |
| --- | --- |
ภาพปกซิงเกิล "อะโลน" ของวงฮาร์ต
เพลงโดยฮาร์ต
จากอัลบั้มแบดแอนนิมอลส์
วางจำหน่าย: เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2530
แนวเพลง: ร็อก
ค่ายเพลง: คาปาทอล
"อะโลน" (อังกฤษ: Alone) ของซิงเกิลที่บันทึกเสียงโดยวงดนตรีร็อก ชาวอเมริกัน วงฮาร์ต
เพลงถูกเรียบเรียงเมื่อปี พ.ศ. 2525 โดย ทอม เคลลี และบิลลี เบินเสตด ผู้ประพันธ์เพลงยอดนิยมอีก 2 เพลงของอเมริกา คือ เพลงของมาดอนน่า ในเพลง "ไลค์อะเวอร์จิน" (พ.ศ. 2526) และเพลงของซินดี ลอเปอร์ เพลง "ทรูคัลเลอร์ส" (พ.ศ. 2528)
เพลงนี้ขับร้องโดยวงฮาร์ต และออกเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มที่ 9 แบดแอนนิมอลส์ อะโลนเป็นเพลงยอดนิยมในอเมริกา โดยอยู่ในชาร์ตอันดับ 1 นานถึง 3 สัปดาห์ ในชาร์ตบิลบอร์ดยอดนิยม 100 และเป็นซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จในสหราชอาณาจักร ซึ่งอยู่อันดับสูงสุดคืออันดับที่  3 ในชาร์ตซิงเกิลสหราชอาณาจักร
ฉบับเซลีน ดิออน

| "อะโลน"> เพลงโดยเซลีน ดิออน.จากอัลบั้มเทกกิงแชนเซส |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
แนวเพลง: ป๊อป
ความยาว: 3:24
ค่ายเพลง: โคลัมเบีย อีพิก
ผู้ประพันธ์เพลง: ทอม เคลลี และบิลลี เบินเสตด
โปรดิวเซอร์: เบ็น มูดดี้

ภาพปกอื่น ๆ ของซิงเกิล

ซิงเกิลวิทยุในสหราชอาณาจักร
 
 
"อะโลน" คือซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม เทกกิงแชนเซส ของเซลีน ดิออนซึ่งจะมีกำหนดจำหน่ายในยุโรปต้นปี พ.ศ. 2551 ยกเว้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งมีซิงเกิล "อายส์ออนมี" ออกจำหน่ายไปแล้ว และมีการออกในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลด ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
เพลงนี้ปรากฏขึ้นทางวิทยุของสวีเดน เมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดคืออันดับ 14 ในชาร์ตแอร์เพล  เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2551 และขึ้นสู่ชาร์ตซิงเกิลสวีเดนอันดับที่ 60 (จากการดาวน์โหลด) และขึ้นสู่อันดับ 52  นอกจากนี้ยังปรากฏในวิทยุของโปแลนด์ ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และอิตาลีกับเยอรมนี ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2550
เพลงนี้ในเวอร์ชันของเซลีน ดิออน อำนวยการสร้างโดยเบ็น มูดดี้อดีตสมาชิกวง อีวานเวสเซน
ฉบับเซลีน ดิออน > ชาร์ต

| ชาร์ต พ> ศ. 2550 | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Canadian Hot 100: 57
Canadian Hot Digital Downloads: 25
Swedish Singles Chart: 52
Swedish Airplay Chart: 14
Thailand True Move 102.5 Get Chart: 26
UK Singles Chart: 85
U.S. Billboard Bubbling Under: 24
U.S. Billboard Pop 100: 86
U.S. Billboard Hot Digital Songs: 81
ฉบับการร้องใหม่ของศิลปินอื่น ๆ

เพลงแบบป๊อป-แดนซ์โดย Kim Sozzi ในปี พ.ศ. 2549
อะแลสกาแอร์ไลน์

สายการบินที่ใหญ่ที่สุดลำดับที่ 5 ของสหรัฐฯ
อะแลสกาแอร์ไลน์ (อังกฤษ: Alaska Airlines) เป็นสายการบินสัญชาติสหรัฐอเมริกา พวกเขามีสำนักงานใหญ่ในซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน และมีฐานการบินอยู่ที่ในแองเคอเรจ ลอสแองเจลิส พอร์ตแลนด์ ซานฟรานซิสโก และซีแอตเทิล  ณ ปีค.ศ. 2022 อะแลสกาแอร์ไลน์ได้ขยายเส้นทางบินไปยัง 117 เมืองกับเครื่องบินในฝูงทั้ง 303 ลำ
หลังจากการควบรวมกิจการระหว่างอะแลสกาแอร์ไลน์และเวอร์จินอเมริกา, สายการบินได้สร้างลวดลายพิเศษเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองบนอากาศยานหลายลำ รวมถึงแอร์บัส เอ321 ลำนี้
ประวัติ

อะแลสกาแอร์ไลน์ก่อตั้งในปีค.ศ. 1932 ในชื่อ "แมคกีแอร์เวย์" ก่อนรวมเข้ากับสายการบินอื่นๆ อีกหลายแห่งในปีค.ศ. 1934 และทำให้เกิด "สตาร์แอร์ไลน์"  จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "อะแลสกาแอร์ไลน์" ในที่สุดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 ต่อมาในปี ค.ศ. 1950 อแลสกาแอร์ไลน์เริ่มให้บริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำทั่วโลก หลายเที่ยวบิน แต่รัฐบาลได้กล่าวในภายหลังว่าอะแลสกาแอร์ไลน์สามารถบินได้ในรัฐอะแลสกาเท่านั้น แล้วในปีค.ศ. 1961 สายการบินได้เริ่มทำการบินไปยังทวีปอเมริกา ในปีค.ศ. 1970 อะแลสกาแอร์ไลน์เริ่มบินเช่าเหมาลำไปยังสหภาพโซเวียต  ในปีค.ศ. 1972 สายการบินได้เปิดตัวโลโก้ "เอสกิโม" อันโด่งดังซึ่งยังคงใช้มาจนถึงทุกวันนี้ ในปีค.ศ. 1985 อลาสก้าเริ่มบินไปยังเมืองใหม่ๆ มากมายในชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ในปีค.ศ. 1988 สายการบินอลาสก้าเริ่มเที่ยวบินแรกไปยังเม็กซิโก ในปีค.ศ. 1990 อะแลสกาแอร์ไลน์กลายเป็นสายการบินแรกที่ขายตั๋วทางอินเทอร์เน็ต ให้บริการเช็คอินด้วยตนเอง และมี GPS บนเครื่องบิน
อลาสก้าแอร์ไลน์เปิดตัวโลโก้ใหม่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 อลาสก้าแอร์ไลน์และเวอร์จินอเมริกาประกาศแผนการที่จะควบรวมกิจการในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2016 สายการบินที่ควบรวมกิจการยังคงชื่ออลาสก้าแอร์ไลน์เดิม โดยเวอร์จินอเมริกาบินเป็นครั้งสุดท้าย ในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2018
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

อะแลสกาแอร์ไลน์เป็นสมาชิกของพันธมิตรวันเวิลด์และมีพันธมิตรทางการบินกับสายการบินต่อไปนี้:
แอร์ลิงกัส
อเมริกันแอร์ไลน์
บริติชแอร์เวย์
คาเธ่ย์แปซิฟิค
คอนดอร์
แอล อัล อิสราเอล
ฟิจิแอร์เวย์
ฟินน์แอร์
ไห่หนานแอร์ไลน์
ไอบีเรีย
ไอซ์แลนด์แอร์
เจแปนแอร์ไลน์
โคเรียนแอร์
ลาตัม ชิลี
มาเลเซียแอร์ไลน์
ควอนตัส
กาตาร์แอร์เวย์
รอยัลแอร์โมรอค
รอยัลจอร์แดนเนียน
เอสเซเว่นแอร์ไลน์
สิงคโปร์แอร์ไลน์
ศรีลังกันแอร์ไลน์
ฝูงบิน

ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 ฝูงบินของอะแลสกาแอร์ไลน์มีดังนี้ (รวมอากาศยานของอะแลสกาแอร์คาร์โก้, ฮอไรซั่นแอร์ และสกายเวสต์แอร์ไลน์)
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> F | ผู้โดยสาร> Y+ | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> ทั้งหมด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320-200 | 35 | — | 12 | 24 | 114 | 150 | จะปลดประจำการภายในปีค.ศ. 2023. |
| แอร์บัส เอ321นีโอ | 10 | — | 16 | 24 | 150 | 190 |  |
| โบอิง 737-700 | 11 | — | 12 | 18 | 94 | 124 |  |
| โบอิง 737-800 | 61 | — | 12 | 30 | 117 | 159 |  |
| โบอิง 737-900 | 12 | — | 16 | 24 | 138 | 178 |  |
| โบอิง 737-900อีอาร์ | 79 | — | 16 | 24 | 138 | 178 |  |
| โบอิง 737 แมกซ์ 9 | 13 | 80 | 16 | 24 | 138 | 178 | ทดแทนแอร์บัส เอ320-200. |
ฝูงบินของะแลสกาแอร์คาร์โก้
| โบอิง 737-700F | 3 | — | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า |  |
ฝูงบินของฮอไรซั่นแอร์และสกายเวสต์แอร์ไลน์
| เดอ ฮาวิลแลนด์ แดช 8-400 | 32 | — | — | — | 76 | 76 | ให้บริการโดย ฮอไรซั่นแอร์ |
| เอ็มบราเออร์ อี175 | 30 | 12 | 12 | 12 | 52 | 76 | ให้บริการโดย ฮอไรซั่นแอร์ |
| เอ็มบราเออร์ อี175 | 32 | 8 | 12 | 12 | 52 | 76 | ให้บริการโดย สกายเวสต์แอร์ไลน์ |
| ทั้งหมด | 318 | 100 |  |  |  |  |  |
แอร์บัส เอ320-200
โบอิง 737-700
โบอิง 737-800
โบอิง 737 MAX 9
ดี ฮาวิลแลนด์ แดช-8-400 (ฮอไรซั่นแอร์)
เอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ-175 (สกายเวสต์แอร์ไลน์)
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ > อุบัติเหตุ

31 มกราคม ค.ศ. 2000: เที่ยวบินที่ 261 เครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-80 ตกลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิก ใกล้กับเกาะอะนาคาปา บริเวณรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐฯ โดยขณะบินอยู่เหนือมหาสมุทรแปซิฟิก เครื่องบินก็ได้สูญเสียการควบคุมแล้วตกลง ส่งผลให้ไม่มีผู้รอดชีวิต คาดว่าเกิดจากความล้มเหลวของสกรู เนื่องจากการบำรุงรักษาที่ไม่เหมาะสม
ชุดภาพแอนิเมชั่นแสดงการบินของเที่ยวบินที่ 261
อักษรนิล

อักษรนิล (อังกฤษ: Blackletter หรือบางครั้งก็เรียกว่า black letter, black-letter) หรือ กอทิก (อังกฤษ: Gothic พบในคำว่า Gothic script, Gothic minuscule หรือ Gothic type)เป็นอักษรที่ใช้ทั่วยุโรปตะวันตก ตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1150 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยังคงใช้กันทั่วไปในภาษาเดนมาร์ก นอร์เวย์ และสวีเดน ไปจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1870 ฟินแลนด์จนถึงช่วงเปลี่ยนศตวรรษที่ 20 ลัตเวียจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1930 และสำหรับภาษาเยอรมันจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1940 เมื่อฮิตเลอร์ยุติข้อถกเถียงที่เกี่ยวข้องอย่างเป็นทางการในปี 1941 Fraktur เป็นสคริปต์ประเภทที่โดดเด่น และบางครั้งแนวอักษรนิลทั้งหมดก็เรียกว่า Fraktur ชื่ออีกหนึ่งชื่อของอักษรนิลคือ Old English แต่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับภาษาอังกฤษเก่าซึ่งมีมาก่อนอักษรนิลหลายศตวรรษ และเขียนด้วยสคริปต์ insular หรือ Futhorc นอกจากตัวเอียงแท้และตัวโรมัน แล้วอักษรนิลยังถือเป็นไทป์เฟซตระกูลหลักอย่างหนึ่งในประวัติศาสตร์การพิมพ์แบบตะวันตก
หน้าจาก psalter สมัยศตวรรษที่ 14 (Vulgate Ps 93:16–21) โดยมีอักษรนิล "sine pedibus" ลัทเทรลล์ พสัลเตอร์, หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ
นิรุกติศาสตร์

คำว่า กอทิก ถูกใช้ครั้งแรกเพื่ออธิบายสคริปต์นี้ใน อิตาลี ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ท่ามกลางสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเนื่องจากนักมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเชื่อว่ารูปแบบนี้เป็นรูปแบบป่าเถื่อน และ กอทิก เป็นคำพ้องสำหรับ ความป่าเถื่อน ฟลาวิโอ บิออนโด ใน Italia Illustrata (1474) เขียนว่าชาว ลอมบาร์ด ดั้งเดิมได้ประดิษฐ์บทนี้ขึ้นมาหลังจากที่พวกเขาบุกอิตาลีในศตวรรษที่ 6
ไม่ได้มีแค่อักษรนิลที่ถูกเรียกว่า อักษรกอทิก เท่านั้น อักษรอื่นๆ ที่ดูป่าเถื่อน เช่น วิซิโกธิก เบเนเวนทัน และ เมอโรแว็งเกียน ก็ถูกเรียกว่า กอทิก เช่นกัน สิ่งนี้ตรงกันข้ามกับอักษรพิมพ์เล็กแบบคาโรลิงเอียน ซึ่งเป็นอักษรพิมพ์เล็กที่อ่านง่ายซึ่งนักมนุษยนิยมเรียกว่า littera antiqua ("อักษรโบราณ") โดยเข้าใจผิดว่าเป็นอักษรตัวเขียนที่ชาวโรมันโบราณใช้ อันที่จริงมันถูกประดิษฐ์ขึ้นในรัชสมัยของชาร์เลอมาญ ซึ่งก็ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายหลังยุคนั้นเท่านั้น และจริงๆ แล้วเป็นพื้นฐานสำหรับการพัฒนาอักษรนิลในภายหลัง
คุณไม่ควรสับสนอักษรนิลกับ อักษรกอท หรือ ไทป์เฟซแบบไม่มีเชิง ที่บางครั้งก็เรียกว่า กอทิก เช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

'คู่มือบรรพชีวินวิทยาละติน' (ไฟล์ PDF ที่ครอบคลุมประกอบด้วย 82 หน้า มีภาพประกอบมากมาย มกราคม 2024)
เรียนรู้ Blackletter ออนไลน์
สมาคมอักษรและภาษาเยอรมัน
Pfeffer Simpelgotisch ฟอนต์ OpenType อักษรนิลแบบเรียบง่ายที่ตั้ง ſ และ s ได้ด้วยตัวเอง
บทความ London Review of Books เกี่ยวกับฟอนต์อักษรนิลและประวัติฟอนต์โดยทั่วไป
สมุดงานการประดิษฐ์ตัวอักษรแบบกอทิก
หน้าพระคัมภีร์ไบเบิลอักษรนิล พิมพ์ในปี 1497 ในเมืองสตราสบูร์กโดย Johann Grüninger ซึ่งขณะนั้นเป็นนักพิมพ์ที่มีผลงานมากที่สุดรายหนึ่งของเมือง
อักษรเทงกวาร์

| อักษรเทงกวาร์  |
| --- | --- |
คำว่า "เทงกวาร์"ที่เขียนโดยใช้อักษรเทงกวาร์
ชนิด:      ผสม            ทั้งอักษรสระประกอบ หรือ อักษร ตาม "แบบ"
ผู้ประดิษฐ์: เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ช่วงยุค: ทศวรรษที่ 1930s – ปัจจุบัน
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: ภาษาประดิษฐ์ของโทลคีน, เควนยา, ซินดาริน และอังกฤษ
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: อักษรซาราติอักษรเทงกวาร์
ISO 15924
ISO 15924: Teng (290), ​Tengwar
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
ตัวอย่างภาษาอังกฤษที่เขียนด้วยอักษรเทงกวาร์
อักษรเทงกวาร์ (อังกฤษ: Tengwar) เป็นตัวอักษรที่ประดิษฐ์ขึ้นโดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏใช้อยู่ในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ สำหรับใช้เขียนภาษาต่าง ๆ เช่น ภาษาเควนยา และภาษาซินดาริน นอกจากนี้ยังสามารถนำมาใช้ในการเขียนภาษาอื่นได้อีก เช่น ภาษาอังกฤษ (ตัวอย่างการเขียนประโยคด้วยอักษรเทงกวาร์ของโทลคีน ส่วนใหญ่เขียนเป็นภาษาอังกฤษ) คำว่า tengwar เป็นคำเควนยาในรูปพหูพจน์ หมายถึง 'ตัวอักษร' รูปเอกพจน์เรียกว่า tengwa
ในวรรณกรรม

ในปกรณัมของโทลคีน ผู้ประดิษฐ์อักษรเทงกวาร์คือ เฟอานอร์ เจ้าชายเอลฟ์ชาวโนลดอร์ ในยุคสมัยแห่งพฤกษา ก่อนหน้านั้นพวกเอลฟ์ใช้อักษรที่เรียกว่า ซารัต (sarat, พหูพจน์ - ซารัตติ sarati) ผลงานประดิษฐ์ของรูมิล ครูตำนานแห่งวาลินอร์  เฟอานอร์ปรับปรุงรูปแบบอักษรเหล่านั้นจนมีรูปแบบที่ดีขึ้น และตั้งชื่อว่า เทงกวา (tengwa, พหูพจน์ - เทงกวาร์ tengwar) ต่อมาอักษรเทงกวาร์กลายเป็นที่นิยมใช้แพร่หลายมากที่สุดในหมู่เอลฟ์
อักษรเทงกวาร์ประกอบด้วยตัวอักษรที่เป็นเสียงพยัญชนะ และเสียงสระ ซึ่งเรียกว่า โอมาเทคทาร์ (ómatehtar) เมื่ออักษรเทงกวาร์แพร่หลายมาถึงแผ่นดินเบเลริอันด์ มันถูกแปลงเป็นภาษาซินดาริน เรียกว่า tîw (เอกพจน์ têw) ส่วนอักษรดั้งเดิมที่ใช้กันในเบเลริอันด์เรียกว่า เคียร์ธ (cirth, เอกพจน์ certh มีรากกำเนิดมาพร้อมกับ ซารัตติ) หรือในภาษาเควนยาเรียกว่า certar (เอกพจน์ certa)
อักษรเอลบ์ซาน

อักษรเอลบ์ซาน หรือ อักษรเอลบาซาน (อังกฤษ: Elbasan script) ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2300 ตั้งชื่อตามเมืองเอลบาซาน (Elbasan) ในอัลเบเนียกลางซึ่งมีการใช้อักษรนี้ ใช้เขียนภาษาอัลเบเนียแต่ไม่เป็นที่นิยมเท่าใดนัก ส่วนใหญ่เขียนด้วยอักษรละติน อักษรกรีกหรืออักษรอาหรับ
อะไรด์อินทูเดอะเมาเทนส์

วิดีโอเกม ค.ศ. 2013
| อะไรด์อินทูเดอะเมาเทนส์ |
| --- | --- |
ไอคอนแอป
ผู้พัฒนา: ซันเฮดเกมส์
ผู้จัดจำหน่าย: ซันเฮดเกมส์
ออกแบบ: หลี่-กั๋ว เฉิน
แต่งเพลง: โอโทมาตา
เครื่องเล่น: ไอโอเอส, แอนดรอยด์, อูยา
วางจำหน่าย: 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2013
แนว: แอ็กชัน
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว
อะไรด์อินทูเดอะเมาเทนส์ (อังกฤษ: A Ride into the Mountains) เป็นเกมแอ็กชัน ค.ศ. 2013 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยซันเฮดเกมส์ เกมนี้เปิดตัวสำหรับไอโอเอสและแอนดรอยด์ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ซึ่งได้รับการตอบรับส่วนใหญ่ในเชิงบวก
รูปแบบการเล่น

ผู้เล่นควบคุมนักธนูชื่อซู ซึ่งขี่ม้าผ่านภูเขา เพื่อโจมตีศัตรูที่เข้ามา โดยผู้เล่นจะต้องยิงธนู
ทั้งนี้ ผู้เล่นควบคุมซูที่เป็นชายคนหนึ่ง
การพัฒนาและการตลาด

เกมนี้ได้รับการพัฒนาโดยสตูดิโอซันเฮดเกมส์ของไต้หวัน โดยมีทีมงานสองคนคือหลี่-กั๋ว เฉิน และเจีย-โย่ว เฉิน ทั้งคู่ได้ผสมผสานไอเดียของพวกเขาเข้าด้วยกัน โดยหลี่-กั๋ว ได้รับแรงบันดาลใจจากเกมเชิงศิลปะ ในขณะที่เจีย-โย่ว ชอบแนวแอ็กชันมากกว่า
อะไรด์อินทูเดอะเมาเทนส์เปิดตัวในแอปสโตร์เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2013
การตอบรับ

เกมดังกล่าวได้รับคะแนน "โดยทั่วไปในเชิงบวก" บนเว็บไซต์เมทาคริติก และได้รับคำชมเชย
อะไรด์อินทูเดอะเมาเทนส์ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเกมอูยาที่ดีที่สุดจากเว็บไซต์เกมซีโบ
อักษรไร้สระ

อักษรไร้สระ (อังกฤษ: abjad) เป็นระบบการเขียนประเภทที่ใช้สัญลักษณ์หรือรูปอักขระ (glyph) แทนพยัญชนะ โดยผู้อ่านจะต้องออกเสียงสระให้เหมาะสมเอง
อักษรไร้สระไม่บริสุทธิ์ (impure abjads) เป็นอักษรไร้สระประเภทที่มีการนำอักษรมาใช้แทนเสียงสระและอาจใช้เป็นเครื่องหมายเสริมสัทอักษรด้วย
อักษรกล

ข้อความที่สร้างจากส่วนหนึ่งของอีกข้อความหนึ่ง
อักษรกลในปี ค.ศ. 1850 โดย Nathaniel Dearborn อักษรตัวแรกของแต่ละบรรทัดสะกดได้เป็นชื่อ "JENNY LIND"
อักษรกล (อังกฤษ: acrostic) เป็นกวีนิพนธ์หรือคำประพันธ์อื่น ๆ ที่อักษร (หรือพยางค์หรือคำ) แรกของแต่ละบรรทัด (หรือย่อหน้าที่คุณสมบัติปรากฏซ้ำอื่น ๆ ในข้อความ) สะกดออกมาได้เป็นคำ ข้อความ หรือชุดตัวอักษร คำว่า "acrostic" มาจากคำภาษาฝรั่งเศสว่า acrostiche มาจากภาษาละตินสมัยหลังคลาสสิกว่า acrostichis มาจากภาษากรีกคอยนีว่า ἀκροστιχίς มาจากภาษากรีกโบราณว่า ἄκρος ที่แปลว่า "สูงสุด" และ στίχος ที่แปลว่า "บทกวี" อักษรกลเป็นรูปแบบหนึ่งของการเขียนแบบจำกัดเงื่อนไข (constrained writing) สามารถใช้เป็นเครื่องมือช่วยจำ เมื่ออักษรท้ายขอแต่ละบรระทัด (หรือคุณสมบัติปรากฏซ้ำอื่น ๆ) รวมมาได้เป็นคำจะเรียกว่า telestich การรวมกันของอักษรกลและ telestich ในองค์ประกอบด้วยกันเรียกว่า อักษรกลคู่ (double acrostic; เช่น Sator Square ภาษาละตินในคริสต์ศตวรรษที่ 1)
ตัวอย่าง > ภาษากรีก

อักษรที่มีชื่อเสียงในภาษากรีกคือวลีว่า พระเยซูคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอด อักษรแรกของแต่ละคำสะกะได้เป็นคำว่า ΙΧΘΥΣ (ICHTHYS) ซึ่งมีความหมายว่าปลา:
Ιησοῦς    I  esoús   พระเยซู
Χριστός   CH ristós  คริสต์
Θεοῦ      TH eoú     ของพระเจ้า
Υἱός      Y  iós     พระบุตร
Σωτήρ     S  otêr    พระผู้ช่วยให้รอด
ดูเพิ่ม

ไข่อีสเตอร์ (สื่อ)
นีโมนิก
วิทยาการอำพรางข้อมูล
อักษรย่อ
บรรณานุกรม

Adkin, N. (2014). "'Read the edge' Acrostics in Virgil's Sinon Episode". Acta Classica Universitatis Scientiarum Debreceniensis. 50: 45–72.
Grishin, Alexei A. (2008). "Ludus in undis: an acrostic in Eclogue 9". Harvard Studies in Classical Philology. 104: 237–240. JSTOR 27809339.
Hejduk, J. D. (2018). "Was Vergil reading the Bible? Original sin and an astonishing acrostic in the Orpheus and Eurydice". Vergilius. 64: 71–102. JSTOR 26542626.
กวีนิพนธ์อักษรกลบนป้ายหลุมศพในโบสถ์คิลเฟน ประเทศไอร์แลนด์
อัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล

|  อัครบิดร แห่งคอนสแตนติโนเปิล  |
| --- | --- |
มุขนายก
ออร์ทอดอกซ์

ตราแห่งมุขมณฑล

องค์ปัจจุบัน อัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991
 
การเรียก: อัครบิดรสากล
มุขมณฑล: เขตอัครบิดรสากล
อาสนวิหาร: โบสถ์นักบุญจอร์จ
องค์แรก:: นักบุญอันดรูว์
ดำรงตำแหน่งเมื่อ:: ค.ศ. 38
ที่พำนัก:: อิสตันบูล ประเทศตุรกี
 
เว็บไซต์:: http://www.patriarchate.org/
อัครมุขนายกแห่งคอนสแตนติโนเปิล (โรมใหม่) และอัครบิดรสากล (อังกฤษ: Archbishop of Constantinople New Rome and Ecumenical Patriarch) มักเรียกโดยย่อว่า อัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล (Patriarch of Constantinople) หรือ พระอัยกาแห่งคอนสแตนติโนเปิล เป็นตำแหน่งอัครบิดรที่สำคัญที่สุดตำแหน่งหนึ่งในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แม้แต่ละประเทศที่นับถือนิกายออร์ทอดอกซ์จะมีอัครบิดรเป็นประมุขของตน และอัครบิดรทุกองค์มีฐานะเสมอกัน แต่อัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลได้รับยกย่องว่าเป็นบุคคลอันดับหนึ่ง ผู้ดำรงตำแหน่งนี้ปัจจุบันอัครบิดรสากล  คือ อัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล นับเป็นลำดับที่ 270
นอกจากคริสตจักรออร์ทอดอกซ์แล้ว คริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนียนและคริสตจักรโรมันคาทอลิกก็ตั้งตำแหน่งอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลของตนเช่นกัน โดยรัฐบาลตุรกีเรียกอัครบิดรฝ่ายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ว่า อัครบิดรกรีกแห่งคอนสแตนติโนเปิล ฝ่ายอัครทูตอาร์มีเนียนว่า อัครบิดรอาร์มีเนียนแห่งคอนสแตนติโนเปิล และฝ่ายโรมันคาทอลิกว่า อัครบิดรละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิล แต่ตำแหน่งอัครบิดรละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิลถูกยกเลิกไปแล้วตั้งแต่ ค.ศ. 1965 และมีเฉพาะอัครบิดรกรีกแห่งคอนสแตนติโนเปิลที่ถือตำแหน่ง อัครบิดรสากล มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6
อัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลต้องอยู่ภายใต้อำนาจของจักรวรรดิออตโตมันภายหลังการเสียกรุงคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1453 เมื่อจักรวรรดิล่มสลายกลายเป็นประเทศตุรกีในปัจจุบัน อัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลก็ต้องขึ้นต่อรัฐบาลตุรกี และมีกฎหมายกำหนดให้ผู้จะดำรงตำแหน่งอัครบิดรนี้ต้องเป็นชาวตุรกีเท่านั้น
อักษรวิจิตร

อักษรวิจิตรภาษาจีนจากสมัยราชวงศ์ซ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 11
อักษรวิจิตรจากไบเบิลภาษาละติน ค.ศ. 1407
อักษรวิจิตร (อังกฤษ: calligraphy) เป็นทัศนศิลป์ชนิดหนึ่ง มักจะเรียกว่าศิลปะของการเขียน  ความหมายในทางปฏิบัติคือ “ศิลปะแห่งการให้รูปแบบเพื่อแสดงถึงลักษณะความหมาย ความกลมกลืน และความชำนาญ”  ประวัติของการเขียนอักษรวิจิตรเป็นประวัติของการพัฒนาที่มาจากความสามารถทางเทคนิค ความรวดเร็วในการเขียน ความจำกัดของวัตถุที่ใช้ สถานที่ที่ทำการเขียน และเวลาที่เขียน  ลักษณะของการเขียนเช่นนี้เรียกว่า script, hand หรือ alphabet
คำว่า calligraphy มาจากภาษากรีก κάλλος (kallos = วิจิตร) และคำว่า γραφή (graphẽ = การเขียน)
การเขียนอักษรวิจิตรสมัยใหม่มีตั้งแต่ตัวอักษรที่ออกแบบสำหรับการใช้งานโดยทั่วไป ไปจนถึงการออกแบบตัวอักษรสำหรับงานวิจิตรศิลป์ หรือการเขียนอักษรแบบแอบสแตร็กต์ที่สามารถอ่านได้หรือไม่ได้  ส่วนการเขียนอักษรวิจิตรในสมัยโบราณแตกต่างไปจากอักษรเรียงพิมพ์ (typography) และลายมือที่ไม่ใช่ลายมือคลาสสิก อักษรวิจิตรโบราณจะเป็นอักษรที่มีลักษณะที่เป็นระเบียบแบบแผน แต่ก็มีความอ่อนไหวและแสดงถึงคุณลักษณ์ทางด้านการสร้างสรรค์ของผู้เขียน
การเขียนอักษรวิจิตรยังเป็นที่นิยมกันในการเขียนบัตรเชิญเนื่องในโอกาสพิเศษ การออกแบบอักษรประดิษฐ์ การออกแบบโลโก ศิลปะทางศาสนา งานจ้างเขียน การสลักอักษรบนหิน หรือประกาศนียบัตรต่างๆ
ดูเพิ่ม

หนังสือวิจิตร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อักษรวิจิตร
ตาโก

| --- | --- |

ประเภท: อาหารกินด้วยมือ
แหล่งกำเนิด: เม็กซิโก
ส่วนผสมหลัก: ตอร์ติยา เนื้อสัตว์ ผัก ชีส
 ตำราอาหาร: ตาโก   สื่อ: ตาโก
ตาโกที่ใส่บาร์บาโกอา
ตาโก (สเปน: taco) เป็นอาหารเม็กซิโกพื้นเมือง ทำมาจากตอร์ติยาที่ใส่ไส้ข้างในแล้วห่อหรือม้วน ตอร์ติยาที่ใช้ห่ออาจมีลักษณะแข็งหรืออ่อนก็ได้ ส่วนมากจะทำมาจากข้าวโพด บางชนิดทำมาจากแป้งสาลี
ตาโกส่วนมากจะใส่ไส้เป็นเนื้อวัว หรืออาจเป็นไก่ หมู ปลา ชีส ผักกาดหอม กัวกาโมเล หรือปิโกเดกาโย และมักจะปรุงแต่งด้วยซัลซา พริกไทยดำ อาโวคาโด กัวกาโมเล มะเขือเทศ หอมใหญ่ ผักชี และผักกาดหอม
ตาโกเป็นที่รู้จักอย่างมากในจีนและสหรัฐ โดยในสหรัฐมีร้านตาโกยอดนิยม เช่น ตาโกเบลล์, เดลตาโก, แจ็กอินเดอะบอกซ์ เป็นต้น
อะโดบี แฟลช

| --- | --- |

นักพัฒนา: อะโดบีซิสเต็มส์

รุ่นเสถียร: Animate CC    
 
ระบบปฏิบัติการ: แฟลช - แมคโอเอส วินโดวส์ แฟลชเพลเยอร์ - แมคโอเอส ลินุกซ์ วินโดวส์
ประเภท: multimedia content creator
สัญญาอนุญาต: จำกัดสิทธิ์
เว็บไซต์: www.adobe.com/flash
อะโดบี แฟลช (อังกฤษ: Adobe Flash) (ในชื่อเดิม ช็อกเวฟแฟลช - Shockwave Flash และ แมโครมีเดียแฟลช - Macromedia Flash) เป็นโปรแกรมที่ใช้ในการเขียนสื่อมัลติมีเดียที่เอาไว้ใช้สร้างเนื้อหาเกี่ยวกับ Flash ซึ่งตัว Flash Player พัฒนาและเผยแพร่โดย อะโดบีซิสเต็มส์ (เริ่มต้นพัฒนาโดยบริษัท ฟิวเจอร์แวร์ ตอนหลังเปลี่ยนเป็น  แมโครมีเดีย ซึ่งภายหลังถูกควบรวมกิจการเข้ากับ อะโดบี ) ซึ่งเป็นโปรแกรมที่ทำให้ เว็บเบราว์เซอร์ สามารถแสดงตัวมันได้ ซึ่งมันมีความสามารถในการรองรับ ภาพแบบเวกเตอร์ และ ภาพแบบแรสเตอร์ และมีภาษาสคริปต์ที่เอาไว้ใช้เขียนโดยเฉพาะเรียกว่า แอ็กชันสคริปต์ (ActionScript) และยังสามารถเล่นเสียงและวิดีโอ แบบสเตริโอได้
แต่ในความหมายจริงๆ แล้ว แฟลช คือโปรแกรมแบบ integrated development environment (IDE) และ Flash Player คือ virtual machine ที่ใช้ในการทำงานงานของไฟล์ แฟลชซึ่งในภาษาพูดเราจะเรียกทั้งสองคำนี้ในความหมายเดียวกัน: "แฟลช" ยังสามารถความความถึงโปรแกรมเครื่องมือต่างๆตัวแสดงไฟล์หรือ ไฟล์โปรแกรม
แฟลชเริ่มมีชื่อเสียงประมาณปี ค.ศ. 1996 หลังจากนั้น เทคโนโลยีแฟลชได้กลายมาเป็นที่นิยมในการเสนอ แอนิเมชัน และ อินเตอร์แอกทีฟ ในเว็บเพจ และในโปรแกรมหลายๆ โปรแกรมระบบ และ เครื่องมือต่างๆ ที่มีความสามารถในการแสดง แฟลชได้ และ แฟลชยังเป็นที่นิยมในการใช้สร้าง คอมพิวเตอร์แอนิเมชันโฆษณาออกแบบส่วนต่างๆ ของเว็บเพจใส่วิดีโอบนเว็บ และอื่นๆ อีกมากมาย เป็นต้น
ไฟล์ Flashในบางครั้งอาจเรียกว่า "flash movies"โดยทั่วไปกับไฟล์ที่มีนามสกุล .swf และ .flv
แฟลชเป็นโปรแกรมที่มีชื่อเสียงมากของทางบริษัทแมโครมีเดีย ซึ่งต่อมาได้ถูกซื้อโดยอะโดบี
ประวัติ

ในเดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 1996 แมโครมีเดียได้เปิดตัวโปรแกรม vector-based animation ชื่อว่า FutureSplash แล้วหลังจากนั้นได้เผยแพร่มันในฐานะ Flash 1.0.
Macromedia Flash 2 ได้ถูกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2001
พร้อมเพิ่มความสามารถในการรองรับ เสียงสเตอริโอ และ การใส่ภาพแบบ bitmap.
ไม่นานนักปลักอิน Flash Player ถูกปล่อยให้ดาวน์โหลดผ่านหน้าเว็บของ แมโครมีเดีย แต่ในปี ค.ศ. 2000 Flash Player ได้ติดตั้งมาพร้อมกับโปรแกรมค้นดูเว็บ อย่าง Netscape และ Internet Explorer. สองปีถัดมา ได้ติดตั้งมาพร้อมกับ Windows และ Mac OS
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2001, ผลสำรวจเกี่ยวกับแมคโครมีเดียซึ่งสำรวจโดย Media Metrix แสดงให้เห็นว่าจาก 10 ในเว็บไซต์ยักษ์ใหญ่ในอเมริกา 7 เว็บไซต์มีการใช้เนื้อหา เป็นจุดเริ่มต้นจุดแรกจากแมโครมีเดียที่แบ่งการดีไซน์จากเนื้อหาในไฟล์แฟลช เจเนเรเตอร์ 2.0 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนเมษายน ค.ศ. 2000 และมีความสามารถในการเป็นตัวจำลองเซิร์ฟเวอร์แบบเรียลไทม์ในการสร้างเนื้อหาแฟลชใน รุ่น Enterprise. เจเนเรเตอร์ ถูกยกเลิกจากแผนงานในปี ค.ศ. 2002 โดยเข้าไปรวมเทคโนโลยีใหม่ เช่น Flash Remoting และ  เซิร์ฟเวอร์ โคลด์ฟิวชัน
รูปแบบไฟล์และนามสกุลไฟล์ที่เกี่ยวข้อง > รูปแบบไฟล์ Flash

| --- | --- |
.swf: ไฟล์ .swf เป็นไฟล์ที่สมบูรณ์, ถูก compiled และ published ไฟล์แล้ว ซึ่งไม่สามารถแก้ไขด้วย Macromedia Flash ได้อีกต่อไป. อย่างไรก็ตาม, ยังมีโปรแกรม '.swf decompilers' อยู่ด้วย.
.fla: ไฟล์ .fla เป็นไฟล์ต้นฉบับของโปรแกรม Flash.  โปรแกรมที่ใช้เขียน Flash สามารถแก้ไขไฟล์ FLA และ compile มันให้เป็นไฟล์ .swf ได้. อย่างไรก็ตาม รูปแบบไฟล์ FLA ยังคงไม่กำหนดเป็นแบบ "เปิด
.flv: ไฟล์ .flv เป็นไฟล์วิดิโอ Flash, ซึ่งสร้างโดย Macromedia Flash, Sorenson Squeeze, หรือ On2 Flix.
.avi: ไฟล์ AVI เป็นไฟล์วิดิโอ, เป็นคำย่อของ Audio Video Interleave. ซึ่ง Flash สามารถสร้างไฟล์ในรูปแบบนี้ได้.
.spa: ไฟล์ .spa คือไฟล์เอกสารของ FutureSplash.
.xml: ไฟล์ .xml คือไฟล์ configuration ของ flash ซึ่งใช้เก็บข้อมูลที่ไม่ต้องการคอมไพล์ใหม่ เช่น link เป็นต้น.