stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2555 | ขุนศึก | พ่อแสน (รับเชิญตอนจบ) |
| 2556 | ทองเนื้อเก้า | วันเฉลิม  (วัยเด็ก) (รุ่น 3) |
| 2557 | คิวบิก | หลิน หลานเซ่อ  (วัยเด็ก) |
| 2557 | ภพรัก | เหยี่ยว  (วัยเด็ก) |
| 2558 | สิงห์ | เว่ย |
| 2558 | หนึ่งในทรวง | อนวัช (หนึ่ง) (วัยเด็ก) |
| 2558 | ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ | ปูรณ์ วรรณดำรง  (วัยเด็ก) |
| 2558 | ไฟล้างไฟ | นรุตม์ (วัยเด็ก) |
| 2559 | คงกระพันนารี | ดำมะกอก (วัยเด็ก) |
| 2559 | เลือดรักทระนง | ราม (วัยรุ่น) |
| 2560 | บาปรักทะเลฝัน | ศาสตรา (วัยเด็ก) |
| 2561 | ชั่วโมงต้องมนต์ | มาร์ค (วัยรุ่น) |
| 2562 | วัยแสบสาแหรกขาด โครงการ 2 | มหาสมุทร ชุมเหรียญทอง (บุ๊ค) |
| 2562 | ลิขิตรักข้ามดวงดาว | หมอก (วัยรุ่น) |
| 2563 | ซ่อนเงารัก | เหนือเมฆ (วัยเด็ก) |
| 2563 | วาสนารัก | กันตพล สมัครเขตกรณ์ (กันต์) (วัยรุ่น) |
| 2564 | พราวมุก | ชลันธร (วัยเด็ก) |
| 2564 | อีสาวอันตราย | ชลทิศ มธุรสพจนา (กบ) |
| 2564 | สุดร้ายสุดรัก | ดนตร์ (วัยเด็ก) |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางโมโน 29
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2557 | อรุณสวัสดิ์ | หมู |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 8
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2558 | สุภาพบุรุษซาตาน | ต่อ (วัยเด็ก) |
| 2558 | เพลิงพ่าย | วุฒิ (วัยเด็ก) |
| 2559 | พี่เลี้ยง | สัตยา  (วัยเด็ก) |
| 2560 | เพลิงรักไฟมาร | วิษธร (วัยเด็ก) |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องวัน 31
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2559 | สลักจิต | ภาคภูมิ ภักดีบดินทร์ (วัยเด็ก) |
| 2560 | ชีวิตเพื่อฆ่า หัวใจเพื่อเธอ | วายุ (วัยเด็ก) |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2559 | แรงชัง | หาญ (วัยรุ่น) |
ผลงานการแสดง > ซีรีส์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2555 | สัมผัสพิศวง ตอน เพื่อนเก่า |  |  |
| 2555 | สัมผัสพิศวง ตอน ตายก่อนตาย |  |  |
| 2555 | น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ตอน ฮีโร่ |  |  |
| 2555 | Club Friday The Series 1 ตอน รักแค่ไหน ก็เป็นได้แค่นั้น |  |  |
| 2556 | บันทึกกรรม ตอน รองเท้าของน้อย |  |  |
| 2556 | น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ตอน รักห่างๆ อย่างห่วงๆ |  |  |
| 2557 | หลวงตามหาชน ตอน เกมพาจน |  |  |
| 2558 | ปริศนาอาฆาต EP.13 | ปอม |  |
| 2559 | ปาฏิหาริย์ เดอะซีรีส์ ตอน รักแท้ | นุ๊ก |  |
| 2559 | ปาฏิหาริย์ เดอะซีรีส์ ตอน เวลา ความทรงจำ ความรัก | เทวดา |  |
| 2559 | U-Prince Series ตอน สิบทิศ | สิบทิศ | วัยเด็ก |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2555 | Art Idol อยากให้รู้ว่ากูติสท์ |  |  |
| 2556 | Coffee Please แก้วนี้ หัวใจสั่น |  |  |
| 2556 | Ninja |  | ออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่น |
| 2557 | Timeline จดหมาย ความทรงจำ | แทน | วัยเด็ก |
| 2557 | เธอ เขา เรา ผี |  |  |
| 2557 | My House บ้านขังวิญญาณ | วัน |  |
| 2557 | A Lost Of Love เพราะวันนั้นฉันรักเธอ |  |  |
| 2560 | 15 บวกไอคิวกระฉูด | ฉลาดเลิศ |  |
| 2562 | สงกรานต์แสบ สะท้านโลกันต์ | ปีใหม่ |  |
รางวัล

| ปี พ> ศ. | รางวัล | สาขา | ผล | ผลงานที่เข้าชิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2556 | สีสันบันเทิงอวอร์ด 2013 | ขวัญใจมหาชน (ร่วมกับ เมลิค เอเฟ่ ไอย์กูน, ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์) | ได้รับรางวัล | ทองเนื้อเก้า |
| 2557 | เอ็มไทยท็อปทอล์กอะเบาต์ 2014 | บทบาทขโมยซีนที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุด (ร่วมกับ เมลิค เอเฟ่ ไอย์กูน, ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์) | ได้รับรางวัล | ทองเนื้อเก้า |
| 2557 | The Nine Fever Awards 2014 | Fever Awards (ร่วมกับ เมลิค เอเฟ่ ไอย์กูน, ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์) | ได้รับรางวัล | ทองเนื้อเก้า |
| 2557 | คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 11 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล | ทองเนื้อเก้า |
| 2557 | รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง | ทองเนื้อเก้า |
| 2557 | รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 | ทีมนักแสดงยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล | ทองเนื้อเก้า |
| 2557 | สยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์ 2014 | จอมขโมยซีน (ร่วมกับ เมลิค เอเฟ่ ไอย์กูน, ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์) | ได้รับรางวัล | ทองเนื้อเก้า |
| 2557 | รางวัลพิฆเนศวร ครั้งที่ 3 | นักแสดงดาวรุ่งชายดีเด่น | ได้รับรางวัล | ทองเนื้อเก้า |
| 2561 | รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 26 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | รอประกาศผล | 15+ IQ กระฉูด |
แหล่งข้อมูลอื่น

ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ ที่เฟซบุ๊ก
ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ ที่อินสตาแกรม
| ด ค กรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ |
| --- | --- |
2546–2551:  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2546)  แอนดริว เกร็กสัน (2547)  นิรุตติ์ ศิริจรรยา (2548)  ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ (2549)  ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ (2550)  ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ (2551) 
2552–2562:  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2552)  จิรายุ ละอองมณี (2553)  ณัฐวุฒิ สกิดใจ (2554)  รวิชญ์ เทิดวงส์ (2555)  ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ (2556)  วรวุฒิ นิยมทรัพย์ (2557)  ศุกลวัฒน์ คณารศ (2558)  ณเดชน์ คูกิมิยะ (2559)  ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง (2561)  ธนภพ ลีรัตนขจร (2562) 
2563–2573:  พุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุล (2563)  ชาคริต แย้มนาม (2564)  ธนภัทร กาวิละ (2565)  ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ (2566)
ชาติ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ชาติ (แก้ความกำกวม)
ชาติ (อังกฤษ: nation) คือชุมชนเสถียรของมนุษย์ที่ก่อตัวขึ้นบนพื้นฐานของภาษา ดินแดน ประวัติศาสตร์ ชาติพันธุ์ หรือองค์ประกอบทางจิตวิทยาร่วมกันที่แสดงออกในวัฒนธรรมร่วมกัน ชาติมีความเป็นการเมืองอย่างชัดเจนกว่ากลุ่มชาติพันธุ์ และได้รับการพรรณนาว่าเป็น "กลุ่มชาติพันธุ์ที่ผ่านการจัดระดมกำลังหรือกลายเป็นสถาบันโดยสมบูรณ์" ชาติบางชาติเป็นกลุ่มชาติพันธุ์และชาติบางชาติไม่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ นอกจากนี้ ชาติยังได้รับการนิยามว่าเป็นชุมชนทางวัฒนธรรมและการเมืองที่ตระหนักถึงอัตตาณัติ (autonomy) เอกภาพ และผลประโยชน์เฉพาะของตน
เบเนดิกต์ แอนเดอร์สัน นักรัฐศาสตร์ชาวอเมริกัน อธิบายลักษณะของชาติว่าเป็น "ชุมชนในจินตนาการ" (imagined community) และพอล เจมส์ นักวิชาการชาวออสเตรเลีย มองว่าชาติเป็น "ชุมชนนามธรรม" (abstract community) ในกรณีส่วนใหญ่ สมาชิกของชาติยังคงเป็นคนแปลกหน้าต่อกันและไม่น่าจะมีโอกาสได้รู้จักกัน ดังนั้นจึงเกิดวลี "ชาติแห่งคนแปลกหน้า" ซึ่งนักเขียนหลายคนเช่นแวนซ์ แพ็กการ์ด นักข่าวชาวอเมริกัน นำไปใช้ ชาติเป็นความจริงเชิงสหอัตวิสัย (intersubjectivity) และดำรงอยู่ในจินตนาการร่วมของพลเมืองเท่านั้น แม้ว่าบุคคลหนึ่ง ๆ จะหันมาเชื่อว่าชาติหนึ่ง ๆ ไม่มีอยู่จริง แต่ชาตินั้น ๆ ก็จะไม่ตกอยู่ในอันตราย เพราะมันไม่ใช่ความจริงเชิงอัตวิสัย (subjectivity) ที่ปรากฏอยู่ในจิตใจของปัจเจกบุคคล เว้นแต่ในกรณีที่ผู้คนจำนวนมากหันมาเชื่อว่าชาตินั้นไม่ควรดำรงอยู่และยกเลิกความสมเหตุสมผลของมัน ชาตินั้นก็จะสูญไป
ดูเพิ่ม

ประเทศ
แผ่นดิน
รัฐ
บรรณานุกรม

Anderson, Benedict (1983). Imagined Communities. London: Verso Publications.
Gellner, Ernest (1983). Nations and Nationalism. Cambridge: Blackwell.
James, Paul (1996). Nation Formation: Towards a Theory of Abstract Community — Volume 1. London: Sage Publications.
James, Paul (2006). Globalism, Nationalism, Tribalism: Bringing Theory Back In — Volume 2 of Towards a Theory of Abstract Community. London: Sage Publications.
Smith, Anthony (1986). The Ethnic Origins of Nations. London: Blackwell.
Bhabha, Homi K. (1990). Nations and Narration. New York: Routledge.
Eller, Jack David (1997). "Ethnicity, Culture, and "The Past"". Michigan Quarterly Review. 36 (4). hdl:2027/spo.act2080.0036.411.
Mylonas, Harris; Tudor, Maya (11 May 2021). "Nationalism: What We Know and What We Still Need to Know เก็บถาวร 2022-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน". Annual Review of Political Science. 24 (1): 109–132.
ดูเพิ่ม

Manent, Pierre (2007). "What is a Nation?", The Intercollegiate Review, Vol. XLII, No. 2, pp. 23–31.
Renan, Ernest (1896). "What is a Nation?" In: The Poetry of the Celtic Races, and Other Essays. London: The Walter Scott Publishing Co., pp. 61–83.
Leach, Michael (2016). Nation-Building and National Identity in Timor-Leste. Taylor & Francis. ISBN 9781315311647.
Smith, Anthony D. (1981). The Ethnic Revival in the Modern World. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9780521232678.
Smith, Anthony D. (1995). Nations and Nationalism in a Global Era. Cambridge: Polity Press. ISBN 9780745610191.
Smith, Anthony D. (2000). The Nation in History: Historiographical Debates about Ethnicity and Nationalism. Hanover: University Press of New England. ISBN 9781584650409.
Smith, Anthony D. (2010) [2001]. Nationalism: Theory, Ideology, History (2. ed.). Cambridge: Polity Press. ISBN 9780745651279.
Smith, Anthony D. (2009). Ethno-symbolism and Nationalism: A Cultural Approach. London and New York: Routledge. ISBN 9781135999483.
Smith, Anthony D. (2013). The Nation Made Real: Art and National Identity in Western Europe, 1600-1850. Oxford: Oxford University Press. ISBN 9780199662975.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  เช็กเกีย 2 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์
สมเด็จพระราชาธิบดีอิซมาอิล นาซีรุดดิน ชะฮ์

| อิซมาอิล นาซีรุดดิน إسماعيل ناصرالدين |
| --- | --- |
พระบรมฉายาลักษณ์อย่างเป็นทางการ ช่วง ค.ศ. 1965  -1970
ยังดีเปอร์ตวนอากง
ครองราชย์: 21 กันยายน พ.ศ. 2508 – 20 กันยายน พ.ศ. 2513
ราชาภิเษก: 11 เมษายน พ.ศ. 2509
ก่อนหน้า: รายาปูตราแห่งปะลิส
ถัดไป: สุลต่านอับดุล ฮาลิมแห่งเกอดะฮ์
นายกรัฐมนตรี: ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
สุลต่านแห่งรัฐตรังกานู
ครองราชย์: 16 ธันวาคม พ.ศ. 2488 – 20 กันยายน พ.ศ. 2522
ราชาภิเษก: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2492
ก่อนหน้า: สุลต่านอาลี ชะฮ์
ถัดไป: สุลต่านมะฮ์มุด

พระราชสมภพ: 24 มกราคม พ.ศ. 2450 กัวลาเตอเริงกานู บริติชมาลายา
สวรรคต: 20 กันยายน พ.ศ. 2522 (72 พรรษา) กัวลาเตอเริงกานู รัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย
พระอัครมเหสี: เติงกูอินตัน ซาฮาระฮ์ (พ.ศ. 2487–2522)
ราชวงศ์: เบินดาฮารา
พระราชบิดา: สุลต่านไซนัล อาบีดินที่ 3
พระราชมารดา: จิกไมนูนะฮ์ บินตี อับดุลละฮ์
ศาสนา: อิสลาม
สุลต่านอิซมาอิล นาซีรุดดิน ชะฮ์ (มลายู: Sultan Ismail Nasiruddin Shah, ยาวี: إسماعيل ناصرالدين; 24 มกราคม พ.ศ. 2450 – 20 กันยายน พ.ศ. 2522) เป็นยังดีเปอร์ตวนอากงพระองค์ที่ 4 ของประเทศมาเลเซีย และเป็นสุลต่านพระองค์ที่ 16 ของรัฐตรังกานู
พระราชประวัติ > พระชนม์ชีพช่วงต้น

บางแหล่งข้อมูลระบุวันเสด็จพระราชสมภพของสุลต่านอิซมาอิล นาซีรุดดิน ชะฮ์ไว้หลายทาง แห่งหนึ่งว่าพระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2449 อีกแห่งหนึ่งว่า 24 มกราคม พ.ศ. 2450 ซึ่งอย่างหลังปรากฏอยู่แพร่หลายกว่า เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ห้าและเป็นพระราชบุตรหนึ่งในสามพระองค์ที่ยังมีพระชนม์ชีพของสุลต่านไซนัล อาบีดินที่ 3 กับจิกไมมูนะฮ์ บินตี อับดุลละฮ์ (เสียชีวิต พ.ศ. 2461) สุภาพสตรีชาวสยามที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
หลังสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมลายูกัวลาเตอเริงกานูแล้ว ทรงศึกษาต่อที่วิทยาลัยมลายูกัวลากังซาร์
สุลต่านอิซมาอิล นาซีรุดดิน ชะฮ์ถวายตัวเข้าเป็นราชองครักษ์ของสุลต่านซูไลมัน พระเชษฐาต่างพระชนนี และได้เข้าร่วมพระราชพิธีราชาภิเษกของพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 ต่อมาใน พ.ศ. 2482 พระองค์เป็นนายทะเบียนของศาลสูงและศาลอุทธรณ์ นอกจากนี้ยังทรงปฏิบัติงานเป็นนายทะเบียนศาลที่ดิน ในปีถัดมาพระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็น เติงกู ซรี ปาดูกา ราจา ครั้น พ.ศ. 2484 พระองค์ขึ้นเป็นผู้พิพากษารัฐตรังกานู และได้รับการแต่งตั้งเป็นราชเลขาธิการของรัฐตรังกานู
พระราชประวัติ > วิกฤตราชบัลลังก์

สุลต่านซูไลมันเสด็จสวรรคตด้วยพระโลหิตเป็นพิษเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2485 หน่วยงานฝ่ายบริหารของทหารญี่ปุ่นซึ่งครอบครองมาลายาในขณะนั้น ได้ประกาศให้เติงกูอาลี พระราชโอรสของสุลต่านซูไลมันขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นสุลต่านแห่งตรังกานูพระองค์ที่ 15 และเมื่อรัฐบาลไทย นำโดยจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ได้รับดินแดนสี่รัฐมาลัยจากจักรวรรดิญี่ปุ่นเรียบร้อยเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ก็ได้รับรองสถานภาพการเป็นสุลต่านของอาลีต่อไป
มาลายากลับสู่การปกครองของสหราชอาณาจักรอีกครั้งหลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายสหราชอาณาจักรไม่ยอมรับสุลต่านอาลี เพราะพระองค์มีหนี้สินล้นพ้นตัว และทรงสนิทสนมกับฝ่ายญี่ปุ่นมากเกินไปในช่วงที่ตกอยู่ในการปกครองของญี่ปุ่น สอดคล้องกับที่สุลต่านอาลีทรงตรัสว่าหน่วยงานฝ่ายบริหารการทหารสหราชอาณาจักรต้องการปลดพระองค์ออก เพราะพระองค์ปฏิเสธที่จะลงพระปรมาภิไธยในสนธิสัญญาสหภาพมาลายา หน่วยงานฝ่ายบริหารการทหารสหราชอาณาจักรไม่ชอบพอในพระราชอัชฌาสัยส่วนพระองค์ ในกรณีที่พระองค์ปฏิเสธเติงกู เซอรี นีลา อูตามา พระราชธิดาของสุลต่านอาบู บาการ์แห่งปะหัง ซึ่งเป็นพระมเหสีอย่างเป็นทางการ แต่กลับไปอภิเษกสมรสใหม่กับนางบาทบริจาริกาที่เป็นอดีตหญิงนครโสเภณี
วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 สภารัฐตรังกานูที่ประกอบไปด้วยสมาชิก 13 คน ประกาศถอดถอนสุลต่านอาลีออกจากตำแหน่ง และสถาปนาเติงกูอิซมาอิล ขึ้นเป็นสุลต่านแห่งตรังกานูแทนที่ และจัดพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2492 ณ พระราชวังมาซียะฮ์ กรุงกัวลาเตอเริงกานู หลังจากนั้นเป็นต้นมา ผู้สืบสันดานของสุลต่านอิซมาอิลก็ได้สืบราชสมบัติต่อมาตั้งแต่นั้น ส่วนอดีตสุลต่านอาลียังคงโต้แย้งการถูกถอดจากราชสมบัติของเขาเรื่อยมาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ลงในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2539
พระราชประวัติ > สวรรคต

สุลต่านอิซมาอิลเสด็จสวรรคตที่พระราชวังบาดารียะฮ์ ปาดังเซอรีเนอการา กรุงกัวลาเตอเริงกานู รัฐตรังกานู เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2522 หลังมีพระอาการประชวรด้วยพระหทัยพิการ พระศพถูกฝังไว้ ณ สุสานหลวงมัสยิดอาบีดิน กรุงกัวลาเตอเริงกานู สุลต่านมะฮ์มุด พระราชโอรส ขึ้นเสวยราชสมบัติตรังกานูสืบมา
ชีวิตส่วนพระองค์

สุลต่านอิซมาอิล นาซีรุดดิน ชะฮ์ อภิเษกสมรสสี่ครั้ง ดังนี้
เจวันอามีนะฮ์ บินตี เจวันจิก (Che Wan Aminah binti Che Wan Chik) มีพระราชธิดาสองพระองค์
เติงกูเตองะฮ์ ซาฮาระฮ์ บินตี เติงกูเซอตียาราจาปาฮัง เติงกูอูมาร์ (Tengku Tengah Zaharah binti Tengku Setia Raja Pahang Tengku Umar) มีพระราชบุตรด้วยกันแปดพระองค์ ภายหลังทรงหย่า
เติงกูอินตัน ซาฮาระฮ์ บินตี เติงกูเซอตียาราจาเตอเริงกานู เติงกูฮีตัม อูมาร์ (Tengku Intan Zaharah binti Tengku Setia Raja Terengganu Tengku Hitam Umar) ไม่มีพระราชบุตรด้วยกัน
เจจาระฮ์ บินตี อับดุลละฮ์ (Che Jarah binti Abdullah) มีพระราชธิดาหนึ่งพระองค์
สุลต่านอิซมาอิล นาซีรุดดิน ชะฮ์เป็นช่างภาพสมัครเล่น ภาพถ่ายฝีพระหัตถ์มีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2466 ถึง 2522 ราจา โมฮามัด ไซนล อิฮ์ซัน ชะฮ์ พระราชนัดดา ตีพิมพ์เอกสารเกี่ยวกับชีวิตส่วนพระองค์ในฐานะช่างภาพถูกตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2556
สื่อผสม

บทความนี้เกี่ยวกับศิลปะ สำหรับเทคโนโลยี ดูที่ สื่อประสม
"นักบุญฟรังซิสกับนิมิต" ภายในโบสถ์น้อยหนึ่งในภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตา
สื่อผสม (อังกฤษ: mixed media) เป็นวิจิตรศิลป์ ในการนำสื่อมากกว่าสองสื่อ หรือศิลปะมากกว่าสองแขนงมารวมกันขึ้นไปมาสร้างเป็นงานชิ้นเดียวกัน โดยนิยมใช้สื่อที่แตกต่างกัน มานำจุดเด่นของแต่ละสื่อมาใช้ร่วมกัน เช่น การสร้างภาพชุดชีวิตของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีตามโบสถ์น้อยต่าง ๆ ที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีทางตอนเหนือของประเทศอิตาลีที่ใช้ทั้งประติมากรรมและจิตรกรรมมาผสมผสานเข้าเป็นการงานชิ้นเดียวกัน ที่ทำให้เป็นงานที่มีลักษณะเป็นสามมิติ
คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ

| --- | --- |
Faculty of Applied Science  King Mongkut's University of Technology North Bangkok

คติพจน์: พัฒนาคน พัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
สถาปนา: พ.ศ. 2522
คณบดี: รศ.ดร.สุรพันธ์ ยิ้มมั่น
ที่อยู่: 1518 ถนนประชาราษฎร์ 1 เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร 10800
สี: สีเหลือง
เว็บไซต์: sci.kmutnb.ac.th
คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ มีวัตถุประสงค์ที่จะผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ ทั้งในระดับปริญญาบัณฑิต และบัณฑิตศึกษา ในสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีตรงตามความต้องการของอุตสาหกรรม และการให้บริการวิชาการในรูปแบบต่างๆที่เหมาะสม บริการการสอนวิทยาศาสตร์ในหมวดวิชาทั่วไป แก่นักศึกษาทั้งในคณะและนอกคณะ ดำเนินการวิจัยพัฒนาองค์ความรู้ และประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรม พร้อมทั้งส่งเสริมและสนับสนุนกิจกรรมศิลปวัฒนธรรมของชาติ
ประวัติ

คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ มีจุดเริ่มต้นมาจากภาควิชาคณิตศาสตร์ และภาควิชาวิทยาศาสตร์ ซึ่งจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2522 ในคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์
ต่อมาภาควิชาทั้งสองได้เปิดรับนักศึกษาในสาขาวิชาเคมีอุตสาหกรรม สาขาวิชาสถิติประยุกต์ และสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ประยุกต์ รวมทั้งให้บริการวิชาพื้นฐานคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ให้แก่นักศึกษาคณะต่าง ๆ ภายในสถาบัน ทำให้ภาระงานของภาควิชาทั้งสองเพิ่มมากขึ้น
ทางสถาบันจึงเล็งเห็นความจำเป็นที่จะยกฐานะให้เป็นคณะอย่างเป็นทางการ คณาจารย์ของภาควิชาทั้งสองจึงได้ร่วมมือกันจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ จนกระทั่งได้รับอนุมัติเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 และได้แยกตัวออกจากคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์
หน่วยงาน

สำนักงานคณบดี
ภาควิชาคณิตศาสตร์ประยุกต์
ภาควิชาฟิสิกส์อุตสาหกรรมและอุปกรณ์การแพทย์
ภาควิชาเคมีอุตสาหกรรม
ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์และสารสนเทศ
ภาควิชาสถิติประยุกต์
ภาควิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร อาหาร และสิ่งแวดล้อม
ภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ
สโมสรนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์
หลักสูตรการศึกษา

คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ ได้จัดการศึกษาระดับปริญญาตรี 4 ปี จำนวน 10 หลักสูตร ระดับปริญญาตรีต่อเนื่อง 2-3 ปี จำนวน 3 หลักสูตร ระดับปริญญาโท จำนวน 7 หลักสูตร และปริญญาเอก จำนวน 3 หลักสูตร ดังต่อไปนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
หลักสูตรการศึกษา
| หน่วยงาน | ระดับปริญญาตรี 4 ปี | ระดับปริญญาตรีต่อเนื่อง 2-3 ปี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
| ภาควิชาคณิตศาสตร์ประยุกต์ เก็บถาวร 2009-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |  สาขาคณิตศาสตร์ประยุกต์ (MA) |  |  สาขาคณิตศาสตร์ประยุกต์ (MMA) |  |
| ภาควิชาฟิสิกส์อุตสาหกรรมและอุปกรณ์การแพทย์ |  สาขาฟิสิกส์อุตสาหกรรมและอุปกรณ์การแพทย์ (IMI)(เน้นหลักสูตรฟิสิกส์อุตสาหกรรม) |  สาขาอุปกรณ์การแพทย์ (IMIs)(เน้นหลักสูตรอุปกรณ์การแพทย์) |  สาขาอุปกรณ์การแพทย์ (MMI)(เน้นหลักสูตรอุปกรณ์การแพทย์) |  |
| ภาควิชาเคมีอุตสาหกรรม |  สาขาเคมีอุตสาหกรรม (IC) |  |  สาขาเคมีอุตสาหกรรม (MIC) |  สาขาเคมีอุตสาหกรรม (Ph.D. (DIC)) |
| ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์และสารสนเทศ |  สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ประยุกต์ (CS)(เน้นหลักสูตรฟิสิกส์) |  สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (CSs)(เน้นหลักสูตรฟิสิกส์) |  สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ประยุกต์ (MCS)(เน้นหลักสูตรฟิสิกส์)  สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ประยุกต์ ภาคพิเศษ (S-MCS)(เน้นหลักสูตรฟิสิกส์) |  |
| ภาควิชาสถิติประยุกต์ |  สาขาสถิติประยุกต์ (AS)  สาขาสถิติธุรกิจและการประกันภัย (ASB) |  สาขาสถิติประยุกต์ (ASs) |  สาขาสถิติประยุกต์ (MAST) |  สาขาสถิติประยุกต์ (Ph.D.(DAST)) |
| ภาควิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร อาหาร และสิ่งแวดล้อม |  สาขาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร (AT)  สาขาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม (ET)  สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทางอาหาร (FT) |  |  สาขาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมชีวภาพ (MBIT)  สาขาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม (MENV) |  สาขาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมชีวภาพ (DBIT) |
| ภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ[ลิงก์เสีย] |  สาขาเทคโนโลยีชีวภาพ (BT) |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
สโมสรนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์  เก็บถาวร 2013-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อคณะวิทยาศาสตร์ในประเทศไทย  |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ: กาฬสินธุ์ • นราธิวาสราชนครินทร์ • นเรศวร (วิทยาศาสตร์) • นเรศวร (วิทยาศาสตร์การแพทย์) • มหาสารคาม (วลัยรุกขเวช) • มหาสารคาม (วิทยาศาสตร์) • รามคำแหง • สุโขทัยธรรมาธิราช • อุบลราชธานี • เทคโนโลยีปทุมวัน
สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ: เกษตรศาสตร์ (วิทยาศาสตร์) • เกษตรศาสตร์ (วิทยาศาสตร์ ศรีราชา) • เกษตรศาสตร์ (วิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์) • เกษตรศาสตร์ (ศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์) • ขอนแก่น (วิทยาศาสตร์) • ขอนแก่น (สหวิทยาการ) • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ทักษิณ • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (วิทยาศาสตร์ประยุกต์) • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (วิทยาศาสตร์ พลังงานและสิ่งแวดล้อม) • เทคโนโลยีสุรนารี • ธรรมศาสตร์ (สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร) • ธรรมศาสตร์ (วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี) • นวมินทราธิราช (วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสุขภาพ) • บูรพา (วิทยาศาสตร์) • บูรพา (วิทยาศาสตร์การกีฬา) • พะเยา • มหิดล • แม่โจ้ • แม่ฟ้าหลวง(วิทยาศาสตร์) • แม่ฟ้าหลวง (วิทยาศาสตร์เครื่องสำอาง) • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ (วิทยาศาสตร์) • สงขลานครินทร์ (วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี) • สงขลานครินทร์ (วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม) • สวนดุสิต
มหาวิทยาลัยราชภัฏ: เชียงราย • นครราชสีมา  • สวนสุนันทา • มหาสารคาม • อุดรธานี
มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล: ตะวันออก • ธัญบุรี • พระนคร • ล้านนา • อีสาน
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน: กรุงเทพ • บัณฑิตเอเซีย • มหานคร • รังสิต • ศรีปทุม • สยาม • หอการค้าไทย
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร | ครุศาสตร์อุตสาหกรรม • เทคโนโลยีสารสนเทศ • วิทยาศาสตร์ประยุกต์ • วิศวกรรมศาสตร์ • ศิลปศาสตร์ประยุกต์ • วิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรม(โรงเรียนเตรียมวิศวกรรมศาสตร์ ไทย-เยอรมัน) • คณะสถาปัตยกรรมและการออกแบบ • วิทยาลัยนานาชาติ |  |
| ปราจีนบุรี | เทคโนโลยีและการจัดการอุตสาหกรรม • อุตสาหกรรมเกษตร • วิศวกรรมศาสตร์ ปราจีนบุรี • บริหารธุรกิจและอุตสาหกรรมบริการ |  |
| ระยอง | วิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี • วิทยาศาสตร์พลังงานและสิ่งแวดล้อม •  บริหารธุรกิจ  |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

| --- | --- |
Bunditpatanasilpa Institute of Fine Arts
ตราสัญลักษณ์
ชื่อย่อ: BPI
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541; 26 ปีก่อน (2541-11-02)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงวัฒนธรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชา  3  คณะศิลปวิจิตร  คณะศิลปศึกษา  คณะศิลปนาฏดุริยางค์  วิทยาลัย  15  วิทยาลัยช่างศิลป วิทยาลัยช่างศิลปสุพรรณบุรี  วิทยาลัยช่างศิลปนครศรีธรรมราช  วิทยาลัยนาฏศิลป วิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์  วิทยาลัยนาฏศิลปจันทบุรี  วิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่  วิทยาลัยนาฏศิลปนครศรีธรรมราช  วิทยาลัยนาฏศิลปนครราชสีมา  วิทยาลัยนาฏศิลปพัทลุง  วิทยาลัยนาฏศิลปร้อยเอ็ด  วิทยาลัยนาฏศิลปลพบุรี  วิทยาลัยนาฏศิลปสุโขทัย  วิทยาลัยนาฏศิลปสุพรรณบุรี  วิทยาลัยนาฏศิลปอ่างทอง  หน่วยงานสนับสนุน  11  สำนักงานอธิการบดี กองกลาง  กองกิจการนักเรียนนักศึกษา  กองนโยบายและแผน  กองบริหารทรัพยากรบุคคล  กองส่งเสริมวิชาการและงานวิจัย  กลุ่มตรวจสอบภายใน  กลุ่มเทคโนโลยีสารสนเทศ  กลุ่มนิติการ  กลุ่มประกันคุณภาพการศึกษา  กลุ่มศิลปวัฒนธรรม 
งบประมาณ: 1,196,682,100 บาท (พ.ศ. 2568)
นายกสภาสถาบัน: ศาสตราจารย์กิตติคุณ บวรศักดิ์ อุวรรณโณ
อธิการบดี: นิภา โสภาสัมฤทธิ์
อาจารย์: 327 คน (พ.ศ. 2566)
บุคลากรทั้งหมด: 1,069 คน (พ.ศ. 2566)
ผู้ศึกษา: 3,378 คน (พ.ศ. 2566)
ที่ตั้ง: เลขที่ 2 ถนนราชินี แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200 เลขที่ 119/19 หมู่ 3 ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม 73170
สี:   สีเขียว
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ (อังกฤษ: Bunditpatanasilpa Institute of Fine Arts; ชื่อย่อ: BPI) เป็นหน่วยงานในสังกัดกระทรวงวัฒนธรรม โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเป็นผู้พระราชทานนามสถาบัน ซึ่งหมายถึง "สถาบันผลิตบัณฑิตทางศิลปะแห่งความเจริญ" โดยมีหน้าที่จัดการศึกษาระดับปริญญาตรีทางด้านช่างศิลป์ นาฏศิลป์ ดุริยางคศิลป์ และคีตศิลป์ ทั้งไทยและสากล รวมถึงศิลปวัฒนธรรม
สัญลักษณ์

"สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์" เป็นนามพระราชทานที่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานแก่สถาบัน ซึ่งหมายถึง "สถาบันผลิตบัณฑิตทางศิลปะแห่งความเจริญ" เป็นการยกระดับการศึกษาด้านดุริยางคศิลป์และช่างศิลป์ เพื่อนำศิลปะมาพัฒนาตนเอง สังคม และประเทศไทย เครื่องหมายของสถาบันฯ เป็นรูปพระพิฆเนศประทับนั่งในลักษณะเฉียงเล็กน้อยในกรอบวงกลม ด้านบนมีลวดลายไทยยกสูง ด้านล่างกรอบเป็นแถบริบบิ้น ภายในมีชื่อ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
สีประจำสถาบัน   สีเขียว
สีประจำคณะศิลปนาฏดุริยางค์   สีแสด
สีประจำคณะศิลปศึกษา   สีฟ้า
สีประจำคณะศิลปวิจิตร   สีชมพู
ความหมายของตราประจำสถาบัน พระพิฆเนศเป็นเทพเจ้าของอินเดีย นับถือกันว่าเป็นเทพเจ้าแห่งศิลปวิทยาการทั้งปวง ซึ่งหมายรวมถึงความเป็นเจ้าแห่งสติปัญญา ความรู้ ความสามารถ ความกล้าหาญ ตลอดจนเป็นผู้พิทักษ์ไว้ซึ่งความยุติธรรม นอกจากนี้ชาวฮินดูยังคงให้ความสำคัญกับพระพิฆเนศในฐานะเป็นเทพประจำความขัดข้องและเป็นผู้อำนวยความสำเร็จให้แก่กิจการต่าง ๆ อีกด้วย ดังนั้นพระพิฆเนศจึงได้นามเฉพาะว่า "วิฆเนศวร" หมายถึงผู้เป็นใหญ่ในความขัดข้องหรืออุปสรรค และ "สิทธิดา" หมายถึงผู้อำนวยความสำเร็จผล ด้วยเหตุที่พระพิฆเนศมีคุณสมบัติและความสำคัญดังกล่าว ชาวฮินดูจึงคติเชื่อกันว่าเมื่อจะประกอบพิธีกรรมในลัทธิศาสนาหรือศึกษาเล่าเรียนศิลปวิทยาการ ต้องกล่าวคำไหว้บูชาต่อพระพิฆเนศก่อน เพื่อให้ปลอดภัยรอดพ้นจากความขัดข้องหรืออุปสรรคทั้งปวง ตลอดจนอำนวยพรให้เกิดความสำเร็จลุล่วงด้วยดีในกิจการต่าง ๆ
ลักษณะของพระพิฆเนศ มีรูปกายเป็นมนุษย์ มีเศียรเป็นช้าง มีงาเดียว (บางรูปงาหักข้างขวาหรือซ้ายก็มี) เตี้ย พุงพลุ้ย หูยาน สีกายแดง (บางตำราว่าผิวเหลือง นุ่งห่มแดง ตามปกติมี 4 กร บางตำราว่ามี 6 หรือ 8) ถืองาช้าง บ่วงบาศ งาหัก และขนมโมทก (ขนมต้ม) บางตำราว่าถืออาวุธ และวัตถุแตกต่างกัน เช่น ถือชาม ขนมโมทก หม้อน้ำ ดอกบัว ผลส้ม สังข์ จักร หลาว ธนู คฑา ขวาน ลูกประคำ งู ผลทับทิม หัวผักกาด เหล็กจาร และสมุดหนังสือ เป็นต้น
พิธีพระราชทานปริญญาบัตร

ผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ จะได้เข้ารับพิธีพระราชทานปริญญาบัตรจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ถนนเทียมร่วมมิตร แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยสถาบันอุดมศึกษาไทย
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย