stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน 02W

ในวันที่ 30 มีนาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มเฝ้าติดตามหย่อมความกดอากาศต่ำ ที่ตั้งอยู่บริเวณทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะยาป ในวันที่ 2 กันยายน ระบบเริ่มมีการไหลเวียนระดับต่ำ แม้การพาความร้อนของระบบจะยังดูไม่เป็นระเบียบนักก็ตาม หย่อมความกดอากาศต่ำดังกล่าวได้แสดงการไหลออกอย่างดี ภายในบริเวณที่มีลมเฉือนกำลังอ่อน จึงมีการคาดว่าหย่อมดังกล่าวจะพัฒนาขึ้นต่อไปในช่วงอีกหลายวันข้างหน้า ในขณะที่กำลังเคลื่อนตัวเลี้ยวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเฉตะวันตก หลังพายุได้หยุดชะงักลงชั่วคราวในช่วงเช้าวันที่ 3 เมษายน พายุได้เปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนตัวไปทางตะวันออก นอกเหนือจากนี้ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้พิเคราะห์แล้วว่า ระบบหย่อมความกดอากาศต่ำดังกล่าว มีศักยภาพเพียงพอที่จะประกาศให้เป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ในขณะที่ระบบอยู่ทางด้านตะวันตกของเส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออก ส่วนสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ ก็ได้เริ่มออกการประกาศเตือนภัยกับพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกนี้ด้วยเช่นกัน โดยให้ชื่อกับระบบว่า อามัง (Amang) วันที่ 4 เมษายน ในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนืออยู่นั้น ในที่สุดศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ประกาศให้ระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และให้รหัสเรียกว่า 02W อย่างไรก็ตาม เนื่องจากแนวปะทะอากาศที่กำลังสลายตัวอยู่ทางตะวันตกของพายุนั้น ได้ส่งผลให้พายุลูกนี้เข้าสู่กระบวนการเปลี่ยนผ่านเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 5

ในช่วงเย็นวันที่ 31 พฤษภาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นระบุว่าหย่อมความกดอากาศต่ำทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 7

วันที่ 15 มิถุนายน หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้น บริเวณทางตะวันตกของเกาะปาลาวัน ประเทศฟิลิปปินส์
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนโกริง

วันที่ 9 กรกฎาคม หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นบริเวณทางตะวันออกของจังหวัดเอาโรราของประเทศฟิลิปปินส์
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 14

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น รายงานว่ามีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นบริเวณอ่าวตังเกี๋ย ใกล้กับมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน จากนั้นพายุดีเปรสชันเขตร้อนก็สลายตัวอย่างรวดเร็วหลังจากก่อตัวขึ้นเพียง 6 ชั่วโมง
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 15

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นรายงานว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นบริเวณมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน หลังจากนั้นพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกนี้ได้สลายตัวไป
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 19

ในช่วงวันที่ 3 สิงหาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ก่อตัวขึ้นบริเวณใกล้กับเกาะโบนิน และเคลื่อนตัวไปเรื่อย ๆ อย่างช้า ๆ ต่อมาในช่วงสายของวันที่ 4 สิงหาคมพายุดีเปรสชันเขตร้อนก็ได้สลายตัวไปบริเวณคาบสมุทรกี
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน 13W

ช่วงสายของวันที่ 8 สิงหาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ขณะที่ระบบอยู่ใกล้กับเกาะกวม
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 21

ช่วงวันที่ 8 สิงหาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นปรับระดับความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ขณะที่มันอยู่บริเวณใกล้กับเกาะมินะมิโตะริชิมะ หลังจากนั้นมันค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ จนวันที่ 10 สิงหาคม มันจึงค่อย ๆ สลายตัวไป
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 22

ในวันที่ 19 สิงหาคม หย่อมความกดอากาศต่ำได้ก่อตัวขึ้นทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะกวม
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 29

วันที่ 14 กันยายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มเฝ้าสังเกตการณ์พายุดีเปรสชันเขตร้อน แต่เนื่องจากมันไม่มีกำลังพอที่จะกลายเป็นพายุขนาดใหญ่ได้ ทำให้กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นหยุดติดตามพายุลูกนี้ในวันที่ 15 กันยายน
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน 24W

ในวันที่ 5 พฤศจิกายน มีการพบหย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นทางตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ ต่อมาในวันที่ 6 พฤศจิกายน หย่อมความกดอากาศต่ำเริ่มเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกและเริ่มเข้าใกล้ประเทศเวียดนาม ในวันที่ 7 พฤศจิกายน หย่อมความกดอากาศต่ำเริ่มได้รับการตรวจสอบจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) และถูกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุไซโคลนเขตร้อน (TCFA) ในวันเดียวกันนั้น ต่อมา JTWC ได้เพิ่มระดับความรุนแรงของหย่อมความกดอากาศต่ำขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนและใช้รหัสเรียก 24W กับระบบ ในตอนเย็น กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ก็ประกาศเพิ่มระดับความรุนแรงของระบบเช่นกัน จนวันที่ 8 พฤศจิกายน JTWC ได้ออกคำเตือนฉบับสุดท้ายเกี่ยวกับระบบเนื่องจากมันเริ่มอ่อนกำลังลง จากมวลอากาศเย็นที่อยู่ทางเหนือของพายุ และในวันที่ 10 พฤศจิกายน JMA รายงานว่าระบบได้อ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ
รายชื่อพายุ

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (40 ไมล์ต่อชั่วโมง) พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป
รายชื่อพายุ > ชื่อสากล

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (40 ไมล์ต่อชั่วโมง) โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2554 คือ แอรี จากชุดที่ 4 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ วาชิ จากชุดที่ 5 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 21 ชื่อ
| รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> ชื่อพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> ชื่อพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> ชื่อพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2554> ชื่อพายุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชุดที่ 4 | 1101 | แอรี (Aere) | ชุดที่ 5 | 1107 | โทกาเงะ (Tokage) | ชุดที่ 5 | 1113 | โนรู (Noru) | ชุดที่ 5 | 1119 | นัลแก (Nalgae) |
| ชุดที่ 4 | 1102 | ซงด่า (Songda) | ชุดที่ 5 | 1108 | นกเต็น (Nock-ten) | ชุดที่ 5 | 1114 | กุหลาบ (Kulap) | ชุดที่ 5 | 1120 | บันยัน (Banyan) |
| ชุดที่ 5 | 1103 | ซาเระกา (Sarika) | ชุดที่ 5 | 1109 | หมุ่ยฟ้า (Muifa) | ชุดที่ 5 | 1115 | โรคี (Roke) | ชุดที่ 5 | 1121 | วาชิ (Washi) |
| ชุดที่ 5 | 1104 | ไหหม่า (Haima) | ชุดที่ 5 | 1110 | เมอร์บก (Merbok) | ชุดที่ 5 | 1116 | เซินกา (Sonca) |  |  |  |
| ชุดที่ 5 | 1105 | เมอารี (Meari) | ชุดที่ 5 | 1111 | นันมาดอล (Nanmadol) | ชุดที่ 5 | 1117 | เนสาท (Nesat) |  |  |  |
| ชุดที่ 5 | 1106 | หมาอ๊อน (Ma-on) | ชุดที่ 5 | 1112 | ตาลัส (Talas) | ชุดที่ 5 | 1118 | ไห่ถาง (Haitang) |  |  |  |
รายชื่อพายุ > ฟิลิปปินส์

สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2015 (พ.ศ. 2558) ด้วย ซึ่งรายชื่อทั้งหมดเหมือนเดิมกับครั้งก่อนทั้งหมด ส่วนชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น อักษรสีเทา
| รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนท้องถิ่นฟิลิปปินส์ในฤดูกาล 2554 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อามัง (Amang) | ฟัลโกน (Falcon) (1105) | กาบายัน (Kabayan) (1109) | เปดริง (Pedring) (1117) | อูร์ซูลา (Ursula) (ไม่ถูกใช้) |
| เบเบง (Bebeng) (1101) | โกริง (Goring) | ลันโด (Lando) | กีเยล (Quiel) (1119) | บีริง (Viring) (ไม่ถูกใช้) |
| เชเดง (Chedeng) (1102) | ฮันนา (Hanna) (1107) | มีนา (Mina) (1111) | ราโมน (Ramon) (1120) | เวง (Weng) (ไม่ถูกใช้) |
| โดโดง (Dodong) (1103) | อีเนง (Ineng) (1106) | โนโนย (Nonoy) (1114) | เซนโดง (Sendong) (1121) | โยโยย (Yoyoy) (ไม่ถูกใช้) |
| เอไก (Egay) (1104) | ฮัวนิง (Juaning) (1108) | โอนโยก (Onyok) (1115) | ตีโซย (Tisoy) (ไม่ถูกใช้) | ซิกซัก (Zigzag) (ไม่ถูกใช้) |
รายชื่อเพิ่มเติม
| อาเบ (Abe) (ไม่ถูกใช้) | ชาโร (Charo) (ไม่ถูกใช้) | เอสโตย (Estoy) (ไม่ถูกใช้) | เฮนิง (Gening) (ไม่ถูกใช้) | อีร์มา (Irma) (ไม่ถูกใช้) |
| เบร์โต (Berto) (ไม่ถูกใช้) | ดาโด (Dado) (ไม่ถูกใช้) | เฟลีโยน (Felion) (ไม่ถูกใช้) | เฮร์มัน (Herman) (ไม่ถูกใช้) | ไฮเม (Jaime) (ไม่ถูกใช้) |
ดูเพิ่ม

รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2554
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2554
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2554
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้: 2553–2554, 2554–2555
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2553–2554, 2554–2555
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2553–2554, 2554–2555
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (อังกฤษ)
กรมอุตุนิยมวิทยาจีน (อังกฤษ)
ดิจิทัลไต้ฝุ่น (อังกฤษ)
หอสังเกตการณ์ฮ่องกง (อังกฤษ)
ศูนย์ร่วมเตือนไต้ฝุ่น (อังกฤษ)
สำนักบริหารอุตุนิยมวิทยาเกาหลี (อังกฤษ)
ศูนย์บริการสภาพอากาศแห่งชาติกวม (อังกฤษ)
กรมอุตุนิยมวิทยามาเลเซีย (มลายู)
PAGASA (อังกฤษ)
สำนักสภาพอากาศกลางไต้หวัน (อังกฤษ)
TCWC จาการ์ตา (อินโดนีเซีย)
กรมอุตุนิยมวิทยาไทย
ไต้ฝุ่น2000 (อังกฤษ)
สำนักบริการพลังงานอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเวียดนาม (อังกฤษ)
| ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ> ศ. 2550-2559 |
| --- | --- |
ก่อนหน้า: 2549 · 2550 · 2551 · 2552 · 2553 · 2554 · 2555 · 2556 · 2557 · 2558 · 2559 · ต่อไป: 2560
วัดกลางมิ่งเมือง

| วัดกลางมิ่งเมือง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดกลางมิ่งเมือง, วัดกลาง
ที่ตั้ง: ตำบลในเมือง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธมิ่งเมืองมงคล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกลางมิ่งเมือง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 48 ตารางวา
วัดกลางมิ่งเมือง เดิมชื่อ วัดกลาง เหตุเพราะตั้งอยู่กลางเมืองร้อยเอ็ด สันนิษฐานว่าสร้างก่อนตั้งเมืองร้อยเอ็ด ในขณะนั้นอยู่ในการปกครองของขอม วัดเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปประจำเมืองร้อยเอ็ด พระพุทธมิ่งเมืองมงคล สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2084 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2090 ในอดีตเคยใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร
ในสมัยของนายวิญญู อังคณารักษ์ เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดร้อยเอ็ดได้ขอพระราชทานยกวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งแต่วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษายังเป็นสถานที่ศึกษาปริยัติธรรมและสถานที่สอบธรรมสถานชื่อ โรงเรียนสุนทรธรรมปริยัติ โดยโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมและบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2413 และโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสมัยอยุธยาตอนปลาย กว้าง 12.50 เมตร ยาว 20 เมตร มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เรื่องพุทธประวัติ ภายในอุโบสถประดิษฐาน พระพุทธมิ่งเมือง ศาลาการเปรียญ  กว้าง 15 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึก 7 หลัง และวิหารกว้าง 6 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารคอนกรีต
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูหลักคำ (วา)
พระครูหลักคำ สุทธวงศา
พระครูเพ็ง
พระครูตา  พ.ศ. 2446–2455
พระครูเพ็ญธรรมคุณ  พ.ศ. 2456–2490
พระสุนธรธรรมประพุทธ (หล้า สีลวํโส) พ.ศ. 2490–2528
พระวัชรกิตติคุณ
หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา

| หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา |
| --- | --- |
นกค.88
เครื่องหมายหน่วย
ประจำการ: มิถุนายน 2531 (2531-06)–2536
ประเทศ:  ไทย
เหล่า:  กองบัญชาการทหารสูงสุด
รูปแบบ: หน่วยเฉพาะกิจ
บทบาท: การสงครามพิเศษ การสงครามกองโจร การส่งกำลังทางอากาศ รักษาความสงบเรียบร้อย
กำลังรบ: ประมาณ 780–1224 นาย
ขึ้นกับ: ศูนย์อำนวยการร่วม กองบัญชาการทหารสูงสุด หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ
กองบัญชาการ: อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
คำขวัญ: เพื่อเกียรติศักดิ์ไทย
สีหน่วย: สีกรมท่า
สัญลักษณ์นำโชค: พิราบขาว
ปฏิบัติการสำคัญ:  วิกฤตการณ์ด้านมนุษยธรรมของกัมพูชา เหตุปะทะชายแดนไทย–เวียดนาม 
เครื่องหมายสังกัด
ตราหน้าหมวก และกระเป๋าซ้าย: 
หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา (อังกฤษ: Displaced Persons Protection Unit: DPPU) ย่อว่า นคก.88 เป็นกำลังกึ่งทหารที่ได้รับการฝึกพิเศษ สังกัดศูนย์อำนวยการร่วม กองบัญชาการทหารสูงสุด และหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ ก่อตั้งขึ้นสำหรับรักษาความปลอดภัยและควบคุมผู้อพยพชาวกัมพูชาในค่ายผู้อพยพตามแนวชายแดนไทย–กัมพูชา
ประวัติ

จากสถานการณ์ความวุ่นวายภายในประเทศกัมพูชา เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 กลุ่มเขมรแดงได้โค่นล้มรัฐบาลของ นายพล ลอน นอล และสามารถเข้าครองประเทศทั้งหมดได้ โดยใช้ระบบสังคมนิยมแบบเข้มข้นในการปกครอง ทำให้ประชาชนชาวกัมพูชาที่ไม่เห็นด้วยกับแนวทางดังกล่าวต้องอพยพเพื่อลี้ภัยมายังประเทศเพื่อนบ้านคือประเทศไทย กระทั่งประเทศเวียดนามได้นำกำลังบุกเข้ามาเพื่อขับไล่รัฐบาลของเขมรแดงจนเป็นผลสำเร็จในปี พ.ศ. 2522 ซึ่งผลกระทบที่ตามมาทำให้ปริมาณผู้อพยพที่เข้ามาในประเทศไทยมีจำนวนมากขึ้น ประมาณการณ์ไม่ต่ำกว่า 361,456 ราย หรือประมาณ 83,200 ครัวเรือน ทำให้ประเทศไทยตลอดแนวชายแดนที่ติดกับกัมพูชาต้องแบกรับการอพยพจากชาวกัมพูชาจำนวนมหาศาล
ประวัติ > หน่วยเฉพาะกิจ 80

จากสถานการณ์ข้างตน รัฐบาลไทยโดย พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ นายกรัฐมนตรีได้สั่งการให้ประกาศกฎอัยการศึกตลอดพื้นที่ชายแดนกัมพูชา และสั่งการให้กองบัญชาการทหารสูงสุดจัดหน่วยปฏิบัติการร่วมเพื่อควบคุมและรักษาความปลอดภัยให้กับผู้อพยพ ทำให้กองบัญชาการทหารสูงสุดได้จัดตั้งกองร้อยอาสาสมัครทหารพราน หน่วยเฉพาะกิจ 80 (ฉก.80) ของทหารพรานขึ้นมาเพื่อปฏิบัติการในการควบคุมความสงบเรียบร้อยในแต่ละค่ายผู้อพยพในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 โดยมีศูนย์ประสานงานในอำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี (สระแก้ว) ซึ่งแต่ละค่ายต่างก็มีขั่วอำนาจเดิมจากฝ่ายกัมพูชาปกครองอยู่ภายในเช่นกัน ทำให้หน่วยเฉพาะกิจ 80 เป็นหน่วยสำหรับประสานงานและจัดหาอาวุธให้กับกลุ่มต่อต้านรัฐบาลกัมพูชาในเวลานั้น ทั้งกลุ่มเขมรแดง, แนวร่วมปลดปล่อยชาติเขมร และพรรคฟุนซินเปก เพื่อปฏิบัติการกองโจรในการต่อต้านกองทัพเวียดนามตามนโยบายที่รัฐบาลไทยสนับสนุน หน่วยเฉพาะกิจ 80 ถูกยุบในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2531 เนื่องจากปัญหาการร้องเรียนเรื่องการข่มขู่ การทุจริต และการละเมิดสิทธิมนุษยชน
ประวัติ > หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา

หลังจากการยุบหน่วยเฉพาะกิจ 80 กองบัญชาการทหารสูงสุดได้ก่อตั้งหน่วยสำหรับควบคุมผู้อพยพลี้ภัยชาวกัมพูชาที่หลบหนีเข้าเมืองมา ชื่อว่า หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา (นคก.88) โดยใช้กำลังพลส่วนใหญ่จาก หน่วยเฉพาะกิจ 80 ซึ่งเป็นอาสาสมัครทหารพราน จากนั้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2531 กองบัญชาการทหารสูงสุดได้โอนหน่วยมาขึ้นความรับผิดชอบต่อหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ และจัดกำลังหน่วยรบพิเศษและอาสาสมัครมาปฏิบัติงานประมาณ 780 นาย และใช้นายทหารจากหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษปฏิบัติหน้าที่เป็นหัวหน้าหน่วย ส่วนของกำลังพลทั้งเพศชายและหญิงได้รับการฝึกที่กองพันฝึกรบพิเศษที่ 9 หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ ค่ายฝึกการรบพิเศษปากช่อง (ค่ายหนองตะกู) รุ่นละประมาณ 40 วัน
ประวัติ > การยุบหน่วยและภารกิจสืบเนื่อง

หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชายังมีส่วนสำคัญในการประสานงานการส่งกลับชาวกัมพูชาสู่บ้านเกิดกับสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR), สภาสูงสุดแห่งชาติกัมพูชา (SNC) และศูนย์ประสานงานการส่งชาวกัมพูชากลับมาตุภูมิ โดยสิ้นสุดการปฏิบัติหน้าที่ในปี พ.ศ. 2536 และได้รับคำชมเชยจากสหประชาชาติในการปฏิบัติงานตามภารกิจและได้มอบประกาศเกียรติคุณจากสหประชาชาติและศูนย์อำนวยการร่วม กองบัญชาการทหารสูงสุด ให้กับอาสาสมัครที่ปฏิบัติงานในหน่วย
การคัดเลือก

สำหรับการคัดเลือกบุคลากรเพื่อมาปฏิบัติงานในหน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา มีดังนี้
เจ้าหน้าที่หลักในโครงสร้างหน่วย: ให้ใช้กำลังพลจากหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ
กำลังพลในการปฏิบัติงาน: รับสมัครจากทหารกองหนุน ทหารพราน และประชาชนทั่วไปทั้งเพศชายและหญิง
การคัดเลือก > การทดสอบ

กำลังพลในการปฏิบัติงานในหน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา จากต้องผ่านการทดสอบ ดังนี้
ทดสอบข้อเขียนในการใช้ภาษาต่างชาติ
ทดสอบความแข็งแรงของร่างกาย
ทดสอบสภาพจิตใจ
ทดสอบความถนัดเฉพาะด้าน
การคัดเลือก > การฝึก

หลังจากำลังพลผ่านการทดสอบข้างต้นแล้วทั้งทางร่างกายและจิตใจ อาสาสมัครจะถูกส่งไปรับการฝึกหลักสูตรรบพิเศษ ณ กองพันฝึกรบพิเศษที่ 9 ค่ายฝึกการรบพิเศษปากช่อง (ค่ายหนองตะกู) อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา มีการฝึกได้ด้านต่าง ๆ เช่น การดำรงชีพในป่า การส่งกำลังทางอากาศ การใช้อาวุธฝ่ายตรงข้าม การหลบหลีกหนี สงครามกองโจร และการทำการรบเฉพาะส่วนบุคคล
นอกจากนี้ยังมีการฝีกภาคทฤษฎีเพิ่มเติมคือ การเรียนภาษาอังกฤษ ภาษาเวียดนาม และภาษาเขมร และมีแผนในการฝึกอบรมกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับผู้ลี้ภัยให้กับอาสาสมัครหน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชาที่ปฏิบัติงานร่วมกันกับเจ้าหน้าที่ในศูนย์อำนวยการร่วม ประกอบด้วย ฝ่ายไทยคือ กระทรวงมหาดไทย, สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ และกระทรวงการต่างประเทศ ฝ่ายหน่วยงานระหว่างประเทศคือ ผู้แทนจากหน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO), คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ (ICRC) และเจ้าหน้าที่ UNHCR ในพื้นที่
กำลังพล

หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา มีทั้งกำลังพลประจำการจากหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ กองทัพบก และกำลังพลจากอาสาสมัคร ทั้งอาสาสมัครทหารพราน ทหารกองหนุน และบุคคลทั่วไปที่สนใจและผ่านการทดสอบตามข้อกำหนดทุกด้าน
สำหรับกำลังพลหมุนเวียนซึ่งเป็นอาสาสมัคร มีการฝึกอบรมจำนวน 6 รุ่น กรอบอัตรากำลัง 1300 นาย มีกำลังพลจากคำสั่งบรรจุแต่งตั้งจริง 1224 นาย แบ่งเป็นจำนวนกำลังพลแต่ละรุ่น ดังนี้
รุ่นที่ 1 จำนวน 326 นาย
รุ่นที่ 2 จำนวน 234 นาย
รุ่นที่ 3 จำนวน 200 นาย
รุ่นที่ 4 จำนวน 222 นาย
รุ่นที่ 5 จำนวน 112 นาย
รุ่นที่ 6 จำนวน 130 นาย
การจัดหน่วย

หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา แบ่งหน่วยสำหรับปฏิบัติการ ดังนี้
กองบังคับการ หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา (บก.นคก.88) – อำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี (สระแก้ว)
ชุดควบคุมพื้นที่ 881 (ชค.พท.881) – ดูแลพื้นที่อพยพ บี ตำบลตาตุ่ม อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์
กองร้อยอาสาสมัครควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา 8811 (ร้อย.อส.คก.ที่ 8811)
ชุดควบคุมพื้นที่ 881 ส่วนแยก 1 (ชค.พท.881/1) – ดูแลพื้นที่อพยพโอตราว จังหวัดศรีษะเกษ
ชุดควบคุมพื้นที่ 882 (ชค.พท.882) – ดูแลพื้นที่อพยพที่ 2 บ้านทัพไทย อำเภอตาพระยา จังหวัดปราจีนบุรี (สระแก้ว)
กองร้อยอาสาสมัครควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา 8821 (ร้อย.อส.คก.ที่ 8821 เหนือ)
กองร้อยอาสาสมัครควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา 8821 (ร้อย.อส.คก.ที่ 8821 ใต้)
ชุดควบคุมพื้นที่ 883 (ชค.พท.883) – ดูแลศูนย์ที่พักพิงชั่วคราวสำหรับผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชาเขาอีด่าง
กองร้อยอาสาสมัครควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา 8831 (ร้อย.อส.คก.ที่ 8831)
ชุดควบคุมพื้นที่ 884 (ชค.พท.884) – ดูแลพื้นที่อพยพที่ 8 เขาตาง็อก ตำบลคลองไก่เถื่อน อำเภอคลองหาด จังหวัดสระแก้ว (ปราจีนบุรีเดิม)
กองร้อยอาสาสมัครควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา 8841 (ร้อย.อส.คก.ที่ 8841)
ชุดควบคุมพื้นที่ 885 (ชค.พท.885) – ดูแลพื้นที่อพยพ เค อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด
กองร้อยอาสาสมัครควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา 8851 (ร้อย.อส.คก.ที่ 8851) – ดูแลพื้นที่อพยพสุขสันต์ จังหวัดตราด
ชุดควบคุมพื้นที่ 885 ส่วนแยก 1 (ชค.พท.885 สย.1)
ชุดควบคุมพื้นที่บรรทัด (เวียดนาม) – ดูแลพื้นที่บ้านทัพไทย อำเภอตาพระยา จังหวัดปราจีนบุรี (ปราจีนบุรีเดิม)
ภารกิจ

หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา มีภารกิจในการดูแลในพื้นที่ที่เป็นที่ตั้งของศูนย์ผู้อพยพตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา ตั้งแต่จังหวัดตราดไปจนถึงจังหวัดศรีสะเกศ จำนวน 7 พื้นที่ รวมไปถึงการประสานงานกับองค์การระหว่างประเทศและองค์การอาสาสมัครในการให้ความช่วยเหลือผู้อพยพ โดยเฉพาะสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR)
สำหรับพื้นที่รับผิดชอบของหน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชาทั้ง 7 แห่ง ได้แก่
พื้นที่อพยพโอตราว – จังหวัดศรีสะเกษ
พื้นที่อพยพ บี – จังหวัดสุรินทร์
พื้นที่อพยพที่ 2 –  จังหวัดสระแก้ว
ศูนย์ฯ เขาอีด่าง – จังหวัดสระแก้ว
พื้นที่อพยพที่ 8 – จังหวัดสระแก้ว
พื้นที่อพยพสุขสันต์ – จังหวัดตราด
พื้นที่อพยพ เค – จังหวัดตราด
ภารกิจ > เจ้าหน้าที่สันติสุข

เจ้าหน้าที่สันติสุข คือเจ้าหน้าที่ตำรวจชาวเขมรที่ปฏิบัติการในการรักษาความสงบเรียบร้อยภายในค่ายผู้อพยพ ซึ่งเป็นอดีตเจ้าหน้าที่ตำรวจก่อนการอพยพลี้ภัย ได้รับการฝึกและอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของหน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา
อาวุธ

หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา จะใช้อาวุธนอกอัตรารูปแบบเดียวกันกับ ทหารพราน เช่น เอเค 47, อาร์พีจี 
M16A1 M79   M203    ปืนพกสั้นดาวดำ (ปืนพกชนิด 54 Type 54)   ปืนพกสั้น ดาวแดง(มาคารอฟ PMM )
แหล่งข้อมูลอื่น

หน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา ที่เฟซบุ๊ก

ศูนย์ฯ เขาอีด่างเป็นพื้นที่ปฏิบัติงานของชุดควบคุมพื้นที่ 883 ร้อย.อส.คก.ที่ 8831
กำลังพล นคก.88 รุ่น6 กองพันฝึกรบพิเศษที่ 9 ค่ายหนองตะกู ปากช่อง
นคก.88
นคก.88 รวมพล
วัดทัพยายท้าว

| วัดทัพยายท้าว |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลหนองปากโลง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสีลสุทธิคุณ (สะอาด ขนฺติโก)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทัพยายท้าว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองปากโลง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดทัพยายท้าวตั้งเมื่อ พ.ศ. 2413 ซึ่งวัดตั้งชื่อตามชื่อของหมู่บ้าน โดยมีผู้ดำเนินการก่อสร้าง คือ นายเพชร นายชม และนายปิ่ง พร้อมกับราษฎรทัพยายท้าวที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างวัดขึ้น โดยมีหลวงพ่อเหรียญเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก จนมีพระภิกษุ หลังจากที่หลวงพ่อเหรียญได้มรณภาพลง ได้มีเจ้าอาวาสสืบทอดมาอีก 7 รูป จนถึงรูปที่  8 คือ หลวงพ่อ ละมัย ท่านได้เริ่มปฏิสังขรณ์วัดขึ้นมาใหม่ โดยที่วัดนี้เป็นวัดร้างมาก่อน ท่านจึงดำริที่จะสร้างอุโบสถขึ้นมาใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510
ภายในวัดประกอบด้วยเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถที่สร้างเลียนแบบศิลปะในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีการตกแต่งประตูหน้าบัน ด้วยงานปูนปั้นด้วยฝีมือของช่างที่มีชื่อเสียงให้เกิดความสวยงาม หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีแดง อุโบสถทั้งหลังทาด้วยสีขาว และศาลาการเปรียญ เป็นต้น
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงพ่อเหรียญ พ.ศ. 2413
พระครูสังฆรักษ์ บุญธรรม พ.ศ. 2516–2536
พระครูสีลสุทธิคุณ (สะอาด ขนฺติโก) พ.ศ. 2536–
เคเคพาร์ก

| เคเคพาร์ก |
| --- | --- |
โรงงานต้มตุ๋นและศูนย์กลางการค้ามนุษย์
เคเคพาร์กมองไปจากฝั่งไทย
ที่ตั้งในประเทศพม่า
พิกัดภูมิศาสตร์: 16°38′51.2″N 98°31′14.6″E﻿ / ﻿16.647556°N 98.520722°E﻿ / 16.647556; 98.520722
ที่ตั้ง: เมียวดี รัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า
เคเคพาร์ก (จีน: KK園區, อังกฤษ: KK Park) เป็นชื่อเรียกโดยรวมของโรงงานต้มตุ๋นที่ตั้งอยู่ในเมียวดี ประเทศพม่า โรงงานแห่งนี้ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเมยบนชายแดนพม่า–ไทย ถือเป็นศูนย์กลางหลักของการหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ตและการค้ามนุษย์ในภูมิภาคสามเหลี่ยมทองคำ
ประวัติ

โรงงานต้มตุ๋นดังกล่าวสร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2562 ถึง 2564 และมีการก่อสร้างเพิ่มเติมในปี พ.ศ. 2566 สื่อต่าง ๆ รวบรวมและรายงานโรงงานต้มตุ๋นดังกล่าวจำนวนหลายสิบแห่ง
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 คณะทหารพม่าได้ทำการกวาดล้างบริษัทหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ตหลายร้อยแห่งในเมียวดี ทำให้บริษัทเหล่านี้ต้องย้ายไปยังย่างกุ้ง ต่อมา ฐานที่มั่นของกองกำลังรักษาชายแดนของคณะทหารถูกโจมตีโดยกลุ่มก่อการร้ายจากสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNU) และกลุ่มในเครือ KNU เป็นองค์กรติดอาวุธของกลุ่มชาติพันธุ์ที่ควบคุมพื้นที่บางส่วนในรัฐกะเหรี่ยง ปฏิบัติการหลอกลวงที่เคเคพาร์กหลายแห่งถูกระงับระหว่างการโจมตี
เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2566 เจ้าหน้าที่ของไทยประกาศว่าได้หยุดจ่ายไฟฟ้าให้กับเคเคพาร์กและชเวโกะโก เนื่องจากคณะทหารพม่าไม่ต่อสัญญาจ่ายไฟฟ้า เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2566 ในปฏิบัติการร่วมระหว่างจีนและพม่าเพื่อปราบปรามการหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต สถานีตำรวจใกล้กับเคเคพาร์กถูกโดรนโจมตีจนมีผู้เสียชีวิต 5 ราย (รวมทั้งหัวหน้าตำรวจ) และบาดเจ็บอย่างน้อย 10 ราย