stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟลอริน อันดอเน
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ ฟลอริน อันดอเน ที่ BDFutbol
ฟลอริน อันดอเน ที่ National-Football-Teams.com
ฟลอริน อันดอเน – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโรมาเนีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 ปันตีลีมอน  2 เมิตเซล  3 รัตส์  4 มอตส์  5 ฮอบัน  6 กีรีเกช (c)  7 กิปชู  8 ปินตีลีย์  9 อาลีเบก  10 สตันชู  11 ตอร์เฌ  12 เตอเตอรูชานู  13 เกเชรู  14 อันดอเน  15 เกอมัน  16 ฟีลิป  17 ซึนเมอร์เตอัน  18 เปรเปลิตเซอ  19 สตังกู  20 ปอปา  21 กรีกอเร  22 เซอปูนารู  23 ลุงก์ ฌูนีออร์  ผู้ฝึกสอน: ยอร์เดอเนสกู  |  1 ปันตีลีมอน  2 เมิตเซล  3 รัตส์  4 มอตส์  5 ฮอบัน  6 กีรีเกช (c)  7 กิปชู  8 ปินตีลีย์  9 อาลีเบก  10 สตันชู  11 ตอร์เฌ  12 เตอเตอรูชานู  13 เกเชรู  14 อันดอเน  15 เกอมัน  16 ฟีลิป  17 ซึนเมอร์เตอัน  18 เปรเปลิตเซอ  19 สตังกู  20 ปอปา  21 กรีกอเร  22 เซอปูนารู  23 ลุงก์ ฌูนีออร์  ผู้ฝึกสอน: ยอร์เดอเนสกู  |  |
ออราเดอา

| ออราเดอา |
| --- | --- |
นคร
จากซ้ายและบน: ภาพมุมสูงของใจกลางนคร, ศาลาว่าการนครออราเดอา [ro], วังบาร็อก, วังอินทรีย์ดำ [ro], โรงแรมอัสตอเรีย [ro], โบสถ์ยิวเนออล็อก [ro]
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งในเทศมณฑลบีฮอร์
ออราเดอาที่ตั้งในเทศมณฑลบีฮอร์
พิกัด: 47°04′20″N 21°55′16″E﻿ / ﻿47.07222°N 21.92111°E﻿ / 47.07222; 21.92111
ประเทศ:  โรมาเนีย
เทศมณฑล: บีฮอร์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2024): ฟลอริน บีร์ตา (พรรคเสรีนิยมแห่งชาติ)
พื้นที่
 • นคร: 115.56 ตร.กม. (44.62 ตร.ไมล์)
ความสูง: 142 เมตร (466 ฟุต)
ประชากร (31 ตุลาคม 2011)
 • นคร: 196,367 คน
 • ประมาณ (2016): 222,736 คน
 • อันดับ: ที่ 10
 • ความหนาแน่น: 1,700 คน/ตร.กม. (4,400 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 245,537 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 4101xx
รหัสพื้นที่: (+40) 59
ทะเบียนพาหนะ: BH
นักบุญองค์อุปถัมภ์: นักบุญลาสโล
เว็บไซต์: oradea.ro
ออราเดอา (โรมาเนีย: Oradea, ออกเสียง: [oˈrade̯a]; เยอรมัน: Großwardein, ออกเสียง: [ˌɡʁoːsvaʁˈdaɪn]; ฮังการี: Nagyvárad, ออกเสียง: [ˈnɒɟvaːrɒd]) เป็นนครในประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ในภูมิภาคกรีชานา ส่วนหนึ่งของทรานซิลเวเนีย และเป็นเมืองเทศมณฑลของเทศมณฑลบีฮอร์ ออราเดอาเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางการค้า สังคม และวัฒนธรรม มากที่สุดเมืองหนึ่งทางภาคตะวันตกของโรมาเนีย ใจกลางนครออราเดอามีแม่น้ำกรีชุลเรเปเดตัดผ่าน แบ่งนครออกเป็นสองส่วนที่มีขนาดพื้นที่พอกัน ออราเดอาตั้งอยู่ห่างไป 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) จากบอร์ชซึ่งเป็นหนึ่งในจุดข้ามพรมแดนที่สำคัญที่สุดไปยังประเทศฮังการี
ออราเดอายังเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับเก้าของประเทศตามสำมะโนปี 2021 และมีพื้นที่รวม 11,556 เฮกตาร์ (28,560 เอเคอร์)
ออราเดอามีมาตรฐานการดำรงชีพที่สูงมาก และเป็นหนึ่งในเมืองที่เหมาะแก่การอาศัยที่สุดของประเทศโรมาเนีย รวมถึงยังมีอุตสาหกรรมและเป็นที่ตั้งของสำนักงานของบริษัทสำคัญ ๆ ในประเทศ และมีมรดกสถาปัตยกรรมอาร์นูโวที่รุ่มรวย รวมถึงยังเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายอาร์นูโวเรโซ และเส้นทางสายอาร์นูโวในยุโรป (Art Nouveau European Route)
จอร์เจ เอมิล ปาลาเด

| จอร์เจ ปาลาเด |
| --- | --- |

เกิด: จอร์เจ เอมิล ปาลาเด 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912(1912-11-19) ยัช ราชอาณาจักรโรมาเนีย
เสียชีวิต: 8 ตุลาคม ค.ศ. 2008(2008-10-08) (95 ปี) เดลมาร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
สัญชาติ: โรมาเนีย
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยแพทยศาสตร์การอล ดาวีลา
มีชื่อเสียงจาก:   Ribosomes  Rough ER 
คู่สมรส: Irina Malaxa (สมรส 1941; เสียชีวิต 1969) Marilyn Farquhar (สมรส 1970)
รางวัล:   Albert Lasker Award for Basic Medical Research (1966)  Gairdner Foundation International Award (1967)  Louisa Gross Horwitz Prize (1970)  โนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (1974)  E. B. Wilson Medal (1981)  ForMemRS (1984)  National Medal of Science (1986) 
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ชีววิทยาเซลล์
สถาบันที่ทำงาน:   มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก  มหาวิทยาลัยร็อกกีเฟลเลอร์  มหาวิทยาลัยเยล  มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก 
ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียง: กึนเทอร์ โบลเบิล
 
จอร์เจ เอมิล ปาลาเด ForMemRS HonFRMS (โรมาเนีย: George Emil Palade, ออกเสียง: [ˈdʒe̯ordʒe eˈmil paˈlade] ( ฟังเสียง); 19 พฤศจิกายน 1912 – 7 ตุลาคม 2008) เป็นนักชีววิทยาเซลล์ชาวโรมาเนีย และได้รับการบรรยายไว้ว่าเป็น "นักชีววิทยาเซลล์ที่มีอิทธิพลที่สุดตลอดกาล" ในปี 1974 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ร่วมกับอาลแบร์ โกลด และคริสเชียน เดอ ดูเว จากผลงานการค้นคว้าด้านกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนและการแยกส่วนเซลล์ซึ่งต่อมาถือเป็นรากฐานสำคัญของชีววิทยาเซลล์ระดับโมเลกุลในยุคใหม่ ผลงานการค้นพบที่สำคัญที่สุดของเขาคือการค้นพบไรโบโซมบนเอนโดพลาสมิกเรกติคูลัมซึ่งเขาบรรยายไว้ครั้งแรกในปี 1955
ปาลาเดยังได้รับเหรียญเกียรติยศวิทยาศาสตร์จากสหรัฐ ในสาชาวิทยาศาสตร์ชีววิทยา จากผลงาน "เป็นผู้ริเริ่มการค้นพบโครงสร้างอันเป็นระเบียบยิ่งและเป็นพื้นฐานของเซลล์ที่มีชีวิตทั้งหลาย" ในปี 1986 และยังได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติในปี 1961 และในปี 1968 ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์แห่งราชสมาคมจุลทรรศนวิทยา (HonFRMS) ในปี 1984 เขากลายมาเป็นสมาชิกราชสมาคมที่เป็นชาวต่างชาติ (ForMemRS)
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

จอร์เจ เอมิล ปาลาเด เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 1912 ในเมืองยัช ประเทศโรมาเนีย บิดาเป็นศาสตราจารย์ด้านปรัชญาประจำมหาวิทยาลัยยัช และมารดาเป็นครูโรงเรียนมัธยม ปลาเดจบการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิตในปี 1940 จากวิทยาลัยแพทยศาสตร์การอล ดาวีลา ในบูคาเรสต์
วิชาชีพ

ปาลาเดเป็นคณาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยดาวีลาในบูคาเรสต์จนถึงปี 1946 จากนั้นเขาได้เดินทางไปยังสหรัฐ เพื่อทำงานวิจัยหลังปริญญาเอก ขณะช่วยงานรอเบิร์ต เชมเบอส์ ในห้องทดลองชีววิทยาของมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก เขาได้พบกับศาสตราจารย์อาลแบร์ โกลด จากนั้นเขาจึงเข้าร่วมกำงานกับคลอดที่สถาบันวิจัยการแพทย์ร็อกกีเฟลเลอร์
ในปี 1952 ปาลาเดได้รับสถานะพลเมืองสหรัฐ เขาทำงานอยู่ที่สถาบันร็อกกีเฟลเลอร์จากปี 1958–1973 และยังเป็นศาสตราจารย์ประจำที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเยล (1973–1990) และมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก (1990–2008) ขณะประจำที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ปาลาเดมีตำแหน่งวิทยฐานะเป็น Professor of Medicine in Residence (Emeritus) ประจำภาควิชาแพทยศาสตร์ระดับเซลล์และโมเลกุล รวมถึงเป็นคณบดีส่วนกิจการวิทยาศาสตร์ (Dean for Scientific Affairs (Emeritus)) ประจำวิทยาลัยแพทยศาสตร์ลาฮอยา แคลิฟอร์เนีย (School of Medicine at La Jolla, California)
ในปี 1970 เขาได้รับรางวัลลุยซา กรอส ฮอร์วิตซ์ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ร่วมกับเรนาโต ดุลเบคโค เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ฯ ประจำปี 1975 ในปี 1985 เขากลายมาเป็นบรรณาธิการบริหารชุดแรกของวารสาร Annual Review of Cell and Developmental Biology
ในปี 1974 ปาลาเดได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับอาลแบร์ โกลด และคริสเชียน เดอ ดูเว จากผลงานการค้นคว้าด้านกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนและการแยกส่วนเซลล์ซึ่งต่อมาถือเป็นรากฐานสำคัญของชีววิทยาเซลล์ระดับโมเลกุลในยุคใหม่ สุนทรพจน์รับรางวัลโนเบลของเขาเมื่อ 12 ธันวาคม 1974 มีชื่อว่า "มุมมองระดับในเซลล์ของขบวนการการหลั่งโปรตีน" ("Intracellular Aspects of the Process of Protein Secretion") และได้รับการตีพิมพ์โดยมูลนิธิรางวัลโนเบลในปี 1992
ขณะทำงานอยู่ที่สถาบันร็อกกีเฟลเลอร์ ปาลาเดได้ใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนศึกษาการจัดการโครงสร้างภายในของเซลล์ เช่น ไรโบโซม, ไมโทคอนเดรีย, คลอโรพลาสต์, กอลไจแอปพาราตัส เป็นต้น การค้นพบครั้งสำคัญของเขามาจากการวิเคราะห์พัลส์-เชสซึ่งเขาและเพื่อนร่วมงานประสบความสำเร็จในการยืนยันข้อสันนิษฐานเดิมที่ว่ามีวิถีการคายสาร (secretory pathway) ร่วมระหว่างเอนโดพลาสมิกเรกติคูลัมหยาบกับกอลไจแอปพาราตัส เขาพุ่งเป้าการศึกษาไปที่โครงสร้างที่ปัจจุบันเรียกว่า เวย์เบล-ปาลาเด บอดี (ตามชื่อของเขาและเอวัลท์ ไวเบิล นักสรีรวิทยาชาวสวิส) ซึ่งเป็นออร์กาเนลล์สำหรับเก็บกัก (storage organelle) ที่มีเฉพาะในเนื้อเยื่อบุโพรง และเป็นที่เก็บกักโปรตีนเช่นวอนวิลเลอแบรนด์แฟกเตอร์
ข้อมูลของมูลนิธิโนเบลระบุว่า ผู้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี 2009 ได้แก่เว็งกัฏรามัณ รามกิรุษณัณ, ทอมัส เอ. สตีตซ์ และอาดา โยนัต ได้รับรางวัลจาก "การศึกษาโครงสร้างและหน้าที่ของไรโบโซม" ที่ปาลาเดได้ค้นพบ
ชีวิตส่วนบุคคล

ปาลาเดสมรสกับแมริลิน ฟาร์คูฮาร์ นักชีววิทยาเซลล์ประจำมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก
อารามฮอเรซู

| อารามฮอเรซู |
| --- | --- |
Mănăstirea Horezu
โบสถ์ของอารามฮอเรซู
ศาสนา
ศาสนา: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
สถานะองค์กร: อารามชี
ผู้อุปถัมภ์: จักรพรรดิผู้ทรงศักดิ์สิทธิ์ กอนสตันติน และ เฮเลน
ปีที่อุทิศ: 1693
สถานะ: ใข้งาน
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: รอมานีย์เดซุส เทศมณฑลวีลเกยา ประเทศโรมาเนีย
ที่ตั้งในโรมาเนีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 45°10′10.16″N 24°0′24.26″E﻿ / ﻿45.1694889°N 24.0067389°E﻿ / 45.1694889; 24.0067389
สถาปัตยกรรม
รูปแบบ: บรังกอเวเนสกู
ผู้ก่อตั้ง: กอนสตันติน บรังกอเวยานู
ลงเสาเข็ม: 1693
เสร็จสมบูรณ์: 1697
ลักษณะจำเพาะ
ความยาว: 32 m
ความสูงสูงสุด: 14 m
เว็บไซต์
เว็บไซต์ทางการ

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: ii
อ้างอิง: 597
ขึ้นทะเบียน: 1993 (สมัยที่ 17th)
 
อารามฮอเรซู (โรมาเนีย: Mănăstirea Horezu) เป็นอารามอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในเมืองฮอเรซู ภาควัลลาเกีย ประเทศโรมาเนีย สร้างขึ้นในปี 1690 โดยเจ้าชายกอนสตันติน บรังกอเวยานู อารามนี้ถือเป็นผลงานชิ้นเอกของรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบบรังกอเวเนสก์ ซึ่งถือเป็นรูปแบบศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมที่เป็นโรมาเนียโดยแท้จริง
ยูเนสโกขึ้นทะเบียนอารามนี้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี 1993
วียอรีกา เดินชีเลอ

| วียอรีกา เดินชีเลอ |
| --- | --- |
เดินชีเลอเมื่อปี 2019

นายกรัฐมนตรีโรมาเนีย
ดำรงตำแหน่ง 29 มกราคม 2018 – 4 พฤศจิกายน 2019
ประธานาธิบดี: เกลาส์ โยฮานิส
ก่อนหน้า: มีไฮ ตูดอเซ
ถัดไป: ลูดอวิช ออร์บัน
ประธานพรรคประชาธิปไตยสังคม
ดำรงตำแหน่ง 27 พฤษภาคม 2019 – 26 พฤศจิกายน 2019
ก่อนหน้า: ลีวียู ดรักเนอา
ถัดไป: มาร์เชล ชอลากู
ประธานประชาชนชาติร่วมกัน
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  12 เมษายน 2022
สมาชิกรัฐสภายุโรป จากโรมาเนีย
ดำรงตำแหน่ง 21 มกราคม 2009 – 28 มกราคม 2018
ถัดไป: กาบรีเยลา ซออาเนอ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: วาซีลีกา วียอรีกา เดินชีเลอ  (1963-12-16) 16 ธันวาคม ค.ศ. 1963 (60 ปี) รอชียอรีย์เดเวเด โรมาเนีย
พรรคการเมือง: ประชาชนชาติร่วมกัน (2022–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พรรคประชาธิปไตยสังคม (1996–2022)
คู่สมรส: กริสตีเนล เดินชีเลอ
บุตร: 1 คน
การศึกษา: มหาวิทยาลัยปิโตรเลียม-ก๊าซ มหาวิทยาลัยรัฐศึกษาและรัฐประศาสนศาสตร์แห่งชาติ

วาซีลีกา วียอรีกา เดินชีเลอ (โรมาเนีย: Vasilica Viorica Dăncilă, ออกเสียง: [vasiˈlika vi.oˈrika dənˈtʃilə]; เกิด 16 ธันวาคม 1963) เป็นนักการเมืองชาวโรมาเนีย อดีตผู้นำพรรคประชาธิปไตยสังคม (เปเอสเด) และนายกรัฐมนตรีโรมาเนียระหว่างวันที่ 29 มกราคม 2018 ถึง 4 พฤศจิกายน 2019 ถือเป็นประธานพรรคเปเอสเดและนายกรัฐมนตรีโรมาเนียคนแรกที่เป็นผู้หญิง
เดินชีเลอเป็นสมาชิกของพรรคเปเอสเดตั้งแต่ปี 1996 แรกเริ่มในฐานะส่วนหนึ่งขององค์การพรรคในเทศมณฑลเตเลออร์มัน ในปีต่อ ๆ มา เธอดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่งทั้งในพรรคและในการปกครองส่วนท้องถิ่น เธอเป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นจนถึงปี 2009 เมื่อเธอได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรก ในปี 2022 เธอลาออกจากพรรคเพื่อเข้าร่วมพรรคประชาชนชาติร่วมกันซึ่งเพิ่งตั้งใหม่ในตอนนั้น และกลายมาเป็นประธานของพรรค
ก่อนเข้าสู่วงการการเมือง เดินชีเลอเคยเป็นวิศวกรประจำบริษัทเปตรอม และก่อนหน้านั้นเคยสอนหนังสือที่โรงเรียนมัธยมอุตสาหการวีเดเล
เรื่องอื้อฉาว

ในเดือนกุมภาพันธ์ 2018 เดินชีเลอถูกกล่าวหาว่าเลือกปฏิบัติ หลังเธอตราหน้าสมาชิกรัฐสภายุโรปกลุ่มหนึ่งที่ "ให้ข้อมูลผิด ๆ แก่สหภาพยุโรป" ในประเด็นเกี่ยวกับการแก้ไขกฎหมายยุติธรรม ว่าเป็นพวก "ออทิสติก" ไม่นานหลังจากนั้น สมาคมผู้ปกครองเด็กออทิสติก (Association of Parents of Children with Autism) อ้างว่าการนำศัพท์ "ออทิสติก" มาใช้ในแง่ลบท่ามกลางการถกเถียงทางการเมืองเช่นนี้ถือเป็นการละเมิดผู้ที่มีภาวะออทิสติก นอกจากนี้ คณะกรรมการแห่งชาติเพื่อต่อต้านการเลือกปฏิบัติยังเริ่มกระบวนการพิจารณาเกี่ยวกับความเห็นของเธอที่สื่อถึงการเลือกปฏิบัติ ต่อมาเธอได้ออกมาขอโทษและระบุว่าไม่ได้ตั้งใจจะว่าร้ายผู้ที่มีกลุ่มอาการออทิสซึม
นอกจากนี้เดินชีเลอยังถูกวิจารณ์ว่าขาดความรู้เรื่องไวยากรณ์ภาษาโรมาเนีย ขาดความลื่นไหลในการใช้ถ้อยคำ ขาดความรู้เรื่องการเลือกใช้ศัพท์ และขาดความรู้ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับภาระหน้าที่ของเธอ มีร์ชา ดูมีตรู อธิการบดีมหาวิทยาลัยบูคาเรสต์และอดีตรัฐมนตรีศึกษาธิการ ระบุลักษณะสำนวนภาษาของเธอว่า "เข้าใจยาก" และ "เต็มไปด้วยข้อผิดพลาดในการประกอบประโยค และความไม่คงเส้นคงวาทางตรรกะ"
ในเดือนกรกฎาคม 2018 ขณะเดินชีเลอพบนายกรัฐมนตรีดุชกอ มาร์กอวิช แห่งมอนเตเนโกร เธอสับสนชื่อกรุงพอดกอรีตซา เมืองหลวงของมอนเตเนโกร กับกรุงพริสตีนา เมืองหลวงของคอซอวอ (ซึ่งโรมาเนียไม่รับรองว่าเป็นรัฐเอกราช)
บรินด์ซา

| บรินด์ซา |
| --- | --- |

เขต: ยุโรปกลางและตะวันออก
นม: แกะ
พาสเจอไรส์: ไม่
เนื้อสัมผัส: แล้วแต่ชนิด
ไขมัน: แล้วแต่ชนิด
การรับรอง: บรินด์ซาปอตฮาแล: การตั้งชื่อจากแหล่งกำเนิดที่ได้รับการคุ้มครอง บรินด์ซาสโลวัก: สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่ได้รับการคุ้มครอง
 สื่อที่เกี่ยวข้องที่คอมมอนส์
บรินด์ซา (สโลวัก: bryndza; จากโรมาเนีย: brânză ว่า "เนยแข็ง") เป็นเนยแข็งนมแกะที่มีผลิตทั่วไปในภูมิภาคยุโรปตะวันออกและยุโรปกลาง โดยเฉพาะในแถบเทือกเขาคาร์เพเทียนของประเทศสโลวาเกีย, ยูเครน, โรมาเนีย และทางใต้ของโปแลนด์ บรินด์ซาเป็นเนยแข็งลักษณะครีมสีขาว มีลักษณะเด่นอยู่ที่กลิ่นและรสที่แรง ลักษณะของเนยแข็งมีความชุ่มเล็กน้อย แตกง่าย และมีรสเข้มข้น กลิ่นและรสของเนยแข็งที่เป็นเอกลักษณ์ส่วนใหญ่มาจากกรดบิวทีริก รสโดยรวมของเนยแข็งเริ่มต้นที่รสอ่อน ๆ แล้วแรงขึ้น และจบลงที่รสเค็มปลาย ๆ สูตรการทำแตกต่างกันไปตามแต่ละประเทศและพื้นที่
ศัพทมูลวิทยา

bryndza หรือ brynza ซึ่งยืมมาจากคำในภาษาโรมาเนียว่า brânză [ˈbrɨnzə] ("เนยแข็ง") นั้นเป็นคำที่มีใช้ในหลายประเทศในยุโรป เนื่องจากชาววลากได้อพยพไปทั่วยุโรปและนำคำนี้เข้าไปเผยแพร่ ถึงแม้คำว่า brânză จะเป็นคำเรียกเนยแข็งในภาษาโรมาเนีย แต่ก็ไม่ได้หมายถึงเนยแข็งชนิดใดชนิดหนึ่งโดยเฉพาะเจาะจง สันนิษฐานกันว่าภาษาโรมาเนียน่าจะรับคำนี้สืบทอดมาจากภาษาดากิอา ซึ่งเป็นภาษาของประชากรยุคก่อนโรมันในบริเวณที่ปัจจุบันอยู่ในประเทศโรมาเนีย นอกจากนี้ยังมีความเป็นไปได้ว่าคำนี้ยืมมาจากคำในภาษาแอลเบเนียว่า brëndës ("กระเพาะ") เดิมทีคำนี้หมายถึงเนยแข็งที่บ่มในกระเพาะของแกะโดยการทำปฏิกิริยากับเรนนิตในกระเพาะของแกะ นอกจากนี้เนยแข็งนี้ยังเป็นที่นิยมในประเทศเช็กเกียในชื่อ brynza พจนานุกรมอรรถาธิบายภาษาโรมาเนีย (Dicționar explicativ al limbii române) ระบุรากศัพท์ของคำ brânză ไว้ว่า "ไม่ทราบที่มา"
ชื่อท้องถิ่นชื่ออื่น ๆ ที่พบยังรวมถึง brenca ในภาษาเซอร์เบีย; ברינזע ในภาษายิดดิช; бринза และ бринзя ในภาษายูเครน; Brimsen ในภาษาเยอรมัน; брынза ในภาษารัสเซีย; และ juhtúró ในภาษาฮังการี
ประวัติศาสตร์

คำนี้ได้รับการบันทึกไว้เป็นครั้งแรกในเมืองดูบรอฟนีกของโครเอเชียใน ค.ศ. 1370 ในรูปสะกด brençe ซึ่งมีคำบรรยายไว้ว่าหมายถึง "เนยแข็งวลาก" ส่วนรูปสะกด bryndza ปรากฏบันทึกครั้งแรกในราชอาณาจักรฮังการีใน ค.ศ. 1470 และในภูมิภาคปอตคาแลของโปแลนด์ที่อยู่ติดกันใน ค.ศ. 1527
ในสโลวาเกียถือว่า bryndza เป็นผลิตภัณฑ์ของสโลวาเกีย และเป็นหนึ่งในวัตถุดิบสำหรับอาหารประจำชาติอย่างบรินด์ซอเวฮาลุชกี ส่วนบรินด์ซาแบบทาที่พบได้ทั่วไปในปัจจุบันนั้นเข้าใจว่าพัฒนาขึ้นโดยนักธุรกิจจากสตาราตูราในสโลวาเกียตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 18
สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์

บรินด์ซาสโลวัก จากสโลวาเกียได้รับการขึ้น ทะเบียนการตั้งชื่อจากแหล่งกำเนิดที่ได้รับการคุ้มครองและสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่ได้รับการคุ้มครอง ของสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ในฐานะสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่ได้รับการคุ้มครอง (Protected Geographical Indication) หลังจากที่ได้ขอขึ้นทะเบียนในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2007 บรินด์ซาสโลวักต้องมีส่วนประกอบเป็นนมแกะอย่างน้อยร้อยละ 50
บรินด์ซาปอตฮาแล จากโปแลนด์ได้รับการขึ้น ทะเบียนการตั้งชื่อจากแหล่งกำเนิดที่ได้รับการคุ้มครองและสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่ได้รับการคุ้มครอง ของสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ในฐานะการตั้งชื่อจากแหล่งกำเนิดที่ได้รับการคุ้มครอง (Protected Designation of Origin)
อ่านเพิ่ม

Ehlers, S.; Hurt, J. (2008). The Complete Idiot's Guide to Cheeses of the World. Complete Idiot's Guide to. Alpha Books. p. 117. ISBN 978-1-59257-714-9. สืบค้นเมื่อ May 19, 2016.
สถานีรถไฟตีมีชออาราเหนือ

สถานีรถไฟตีมีชออาราเหนือ (โรมาเนีย: Gara Timișoara Nord; Timișoara North railway station) เป็นสถานีรถไฟหลักในเมืองตีมีชออารา และเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในโรมาเนียตะวันตก สถานีมีผู้โดยสารเฉลี่ยที่ 5,530 คนต่อวัน ทำให้เป็นหนึ่งในสถานีที่พลุกพล่านที่สุดในประเทศโรมาเนีย
ประวัติศาสตร์

สถานีหลังแรกสร้างขึ้นในปี 1857 บนพื้นที่ที่เดิมเป็นโกดังสินค้าขนส่งทางราง ถึงแม้สถานีเดิมจะมีขนาดเล็ก แต่ก็มีบริการเดินรถไปยังเมืองสำคัญ ๆ เช่น อะราด, ออร์ชอวา, บูคาเรสต์, เรชีซา หลังปริมาณผู้ใช้งานสถานีเพิ่มสูงขึ้นจนไม่เพียงพอต่อขนาดของอาคาร ในปี 1897 จึงได้มีการก่อสร้างสถานีขนาดใหญ่ขึ้นแทน โดยมีสถาปนิกชาวฮังการี Ferenc Pfaff (1851–1913) เป็นผู้ออกแบบสถานี Pfaff ยังเป็นผู้ออกแบบสถานีรถไฟแห่งอื่น ๆ เช่นที่ เซเกด, เปซ, มิชโกลส์, แดแบร็ตแซ็น, รีเยกา, ซาเกรบ, บราติสลาวา, กอชีเซ, วรัส, กลุช-นาปอกา, ยิมโบลิยา และ อะราด การก่อสร้างสถานีใช้เงินทุนกว่าสี่ล้านกรอเนิน และตั้งชื่อสถานีว่า Josefstädter Bahnhof (ในภาษาเยอรมัน) หรือ Józsefvárosi indóház (ในภาษาฮังการี) หรือชื่อแปลคือ "สถานีอีโอเซฟิน" (Iosefin railway station) ตามชื่อของอำเภออีโอเซฟินที่สถานีตั้งอยู่ สถานีสร้างด้วยสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก มีอิทธิพลของเรนเนสซองส์แบบฝรั่งเศส ประดับประดาโดยรอบอย่างโอ่อ่าอลังการ ในสถานียังมีลานตรงกลางเป็นสวนสาธารณะที่มีต้นสนปลูกไว้ ในต้นศตวรรษที่ 20 มีรถไฟโดยสารรวม 49 ขบวน และรถไฟขนส่งรวม 30 ขบวน ที่มาจอดที่สถานีนี้ต่อวัน รถไฟสาย Orient Express ที่โด่งดังเริ่มจอดที่สถานีนี้นับตั้งแต่ปี 1905 เรื่อยมา
ในปี 1919 หลังการรวมบานาตเข้ากับราชอาณาจักรโรมาเนีย และเริ่มมีรัฐบาลของโรมาเนียในท้องที่ของตีมีชออารา ได้เปลี่ยนชื่อสถานีใหม่เป็นสถานีดอมนีซา เอเลนา (Domnița Elena) ตามชื่อของมเหสีของอาเล็กซันดรู อีอวน ซูซา กษัตริย์แห่งโรมาเนีย ชื่อนี้ใช้เรื่อยมาจนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนชื่อของสถานีที่คนตีมีชออาราเรียกกันคือ "สถานีใหญ่" (โรมาเนีย: Gara Mare) ในวันที่ 3 กรกฎาคม 1944 สถานีได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการทิ้งระเบิดจากฝ่ายสัมพันธมิตร และถูกทิ้งระเบิดอีกครั้งในวันที่ 30/31 ตุลาคม 1944 โดยลุฟท์วัฟเฟอ ส่งผลให้อาคารสถานีเสียหายแทบทั้งหมด การก่อสร้างสถานีขึ้นใหม่หลังสงครามสิ้นสุดเป็นไปตามแปลนอาคารเดิม และได้สร้างคืนมาบางส่วนเท่านั้น ในปี 1976 ปีกตะวันออกของสถานีได้รับการปรับโฉมใหม่ให้เป็นทันสมัยมากขึ้น และรูปแบบสถาปัตยกรรมชองสถานีก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จนถึงปัจจุบัน อาคารของสถานีมีสถาปัตยกรรมแบบมอเดิร์น
สถานีรถไฟอีโอเซฟิน ภาพถ่ายปี 1904
สโมสรกีฬาดีนาโมบูกูเรชต์

สโมสรกีฬาดีนาโมบูกูเรชต์
สโมสรกีฬาดีนาโมบูกูเรชต์ (โรมาเนีย: Clubul Sportiv Dinamo București) เป็นสโมสรกีฬาจากประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ที่กรุงบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

csdinamo.eu CS Dinamo București Official Website (โรมาเนีย)
fcdinamo.ro FC Dinamo București Official Website (โรมาเนีย)
dinamorugby.ro เก็บถาวร 2009-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน RC Dinamo București Official Website (โรมาเนีย)
dinamomania.net เก็บถาวร 2005-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Official Fans' Website(โรมาเนีย)
FCD.ro Unofficial Website (โรมาเนีย)
dinamo-online.net เก็บถาวร 2012-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Unofficial Website (โรมาเนีย)
numaibaschet.ro/ เก็บถาวร 2009-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Basketball Website (โรมาเนีย)
สโมสรกีฬาราปิดบูกูเรชต์

สโมสรกีฬาราปิดบูกูเรชต์ (โรมาเนีย: Clubul Sportiv Rapid București) เป็นสโมสรกีฬาจากประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ที่กรุงบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

fcrapid.ro FC Rapid București Official Website (โรมาเนีย)
rapidkarate.com CS Rapid București Karate Official Website (โรมาเนีย)
rapidfans.ro Official Fans' Website (โรมาเนีย)
sportpedia.mysport.ro เก็บถาวร 2010-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Club profile (โรมาเนีย)
อาสนวิหารกูร์เตอาเดอาร์เจช

| อาสนวิหารกูร์เตอาเดอาร์เจช |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: คริสตจักรออร์ทอดอกซ์โรมาเนีย
สถานะองค์กร: อาสนวิหาร
ผู้อุปถัมภ์: พระมารดาพระเจ้าเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ (15 สิงหาคม)
ปีที่อุทิศ: 1517 (หลังเดิม), 1886 (หลังบูรณะครั้งใหญ่)
สถานะ: ใช้งาน
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: กูร์เตอาเดอาร์เจช เทศมณฑลอาร์เจช ประเทศโรมาเนีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 45°9′25″N 24°40′31″E﻿ / ﻿45.15694°N 24.67528°E﻿ / 45.15694; 24.67528
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: อ็องเดร เลอกงต์ ดูว์ นูย นีกอลาเอ กาบรีเยเลสกู
ประเภท: โบสถ์คริสต์
รูปแบบ: ไบแซนไทน์
ผู้ก่อตั้ง: เนอากอเอ บาซารับ
ลงเสาเข็ม: 1512
เสร็จสมบูรณ์: 1517
ลักษณะจำเพาะ
ความยาว: 30 ม.
ความกว้าง: 10 ม.
ความสูงสูงสุด: 30 ม.
อาสนวิหารกูร์เตอาเดอาร์เจช (โรมาเนีย: Catedrala Curtea de Argeș) หรือ อารามกูร์เตอาเดอาร์เจช (Mănăstirea Curtea de Argeș) เป็นอาสนวิหารภายในอารามออร์ทอดอกซ์โรมาเนียในกูร์เตอาเดอาร์เจช ประเทศโรมาเนีย ตัวอาสนวิหารเป็นอาสนวิหารประจำอัครสังฆมณฑลอาร์เจชและมุสเชล
ภายนอกของอาสนวิหารทำมาจากหินปูนสีเทาอ่อน ภายในสร้างมาจากอิฐ ประดับประดาด้วยภาพเขียนปูนเปียก ไม่ไกลกันยังมีพระราชวังหลวงแบบโรมาเนีย สร้างขึ้นเมื่อปลายศตวรรษที่ 19 ตั้งอยู่ อาคารมีลักษณะคล้ายกับอนุสรณ์ศพขนาดใหญ่ สร้างขึ้นด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ ตกแต่งด้วยลายอาหรับ ตัวอาสนวิหารตั้งอยู่บนฐานยกสูงจากพื้น 7 ฟุต (2.1 เมตร) และรายล้อมด้วยราวลูกกรงล้อมเป็นรูปวงกลม ตรงกลางอาคารมีโดมยกสูง ด้านหน้ามีหอหลังคาโดมขนาดเล็กกว่าทรงเอียดบิดเกลียวตั้งอยู่ขนาบคู่หนึ่ง โดมที่สองมีขนาดกว้างและสูงกว่า ตั้งอยู่เหนือส่วนเติมของอาคาร (annex)
จดหมายเหตุต่าง ๆ ของอาสนวิหารถูกทำลายจากการรุกรานของกองทัพจากฮังการีและออตโตมัน แต่จารึกต่าง ๆ ทั้งในภาษากรีก, สลาฟ และโรมาเนีย ยังคงเหลือรอดมาถึงปัจจุบัน จารึกแผ่นหนึ่งบันทึกว่าผู้สถาปนาอารามนี้ขึ้นคือเจ้าชายเนอากอเอ บาซารับ (1512–1521) และภรรยา มิลิตซา เด็สปินา จารึกอีกแผ่นระบุว่าเจ้าชายราดูแห่งอาฟูมัตส์ ก่อสร้างอาสนวิหารจนแล้วเสร็จในปี 1526 จารึกแผ่นที่สามบันทึกว่ามีการบูรณะในปี 1681 โดยเจ้าชายเชร์บัน กันตากูซีโน และจารึกที่สี่ระบุว่ามีการบูรณะในปี 1804 โดยมุขนายกองค์ที่หนึ่งนามว่าโยเซฟ มีการสร้างอาสนวิหารขึ้นใหม่ในปี 1875 ถึง 1885 และประกอบพิธีอุทิศใหม่ในปี 1886
ตำนานต่าง ๆ ของกูร์เตอาเดอาร์เจชได้เป็นแรงบันดาลใจให้แก่กวีชาวโรมาเนียหลายคน รวมถึงวาซีเล อาเล็กซันดรี ตำนานพื้นถิ่นหนึ่งเล่าว่า เมื่อเนอากอเอ บาซารับ ถูกจับกุมตัวเป็นตัวประกันอยู่ที่คอนสแตนติโนเปิล ได้ออกแบบมัสยิดที่สวยงามหลังหนึ่งถวายสุลต่าน หลังถูกปล่อยตัวกลับมาก็ได้สร้างอาสนวิหารขึ้นโดยใช้วัตถุดิบที่มีเหลือเกินมา
เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2017 พระศพของพระเจ้ามีไฮที่ 1 อดีตกษัตริย์โรมาเนีย ได้รับการประกอบพิธีฝังไว้ที่นี่เคียงข้างพระศพของสมเด็จพระราชินีอานา พระมเหสีซึ่งสวรรคตเมื่อปี 2016
พระศพของเจ้าหญิงเฮเลน พระราชชนนีของพระเจ้ามีไฮ ได้รับการขนย้ายจากสุสานบัว-เดอ-โวในสวิตเซอร์แลนด์เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2019 มาฝังที่นี่เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม
หมู่ประติมากรรมโดยกอนสตันติน บรึงกุช ที่ตือร์กูฌิว

| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |
ประติมากรรม เสานิรันดร์ (กอลออานา อินฟีนีตูลุย)
ที่ตั้ง: ตือร์กูฌิว เทศมณฑลกอร์ฌ ประเทศโรมาเนีย
รวมถึง: มาซา เตอเชรีย์, โปอาร์ตา เซอรูตูลุย, กอลออานา อินฟีนีตูลุย
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม (i), (ii)
อ้างอิง: 1473
ขึ้นทะเบียน: 2024 (สมัยที่ 46th)
พิกัด: 45°02′22″N 23°16′07″E﻿ / ﻿45.0394°N 23.2687°E﻿ / 45.0394; 23.2687
ที่ตั้งหมู่ประติมากรรมโดยกอนสตันติน บรึงกุช ที่ตือร์กูฌิว ในโรมาเนีย
หมู่ประติมากรรมโดยกอนสตันติน บรึงกุช ที่ตือร์กูฌิว (โรมาเนีย: Ansamblul sculptural Constantin Brâncuși de la Târgu-Jiu, Sculptural Ensemble of Constantin Brâncuși at Târgu Jiu) เป็นประติมากรรมสามชิ้นในเมืองตือร์กูฌิว เทศมณฑลกอร์ฌ ประเทศโรมาเนีย ที่สร้างขึ้นโดยประติมากรชาวโรมาเนีย กอนสตันติน บรึงกุช เพื่อระลึกถึงวีรชนชาวโรมาเนียที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ประติมากรรมสามชิ้นนี้ได้แก่ โต๊ะเงียบสงัด (มาซา เตอเชรีย์; Masa tăcerii), ประตูจูบ (โปอาร์ตา เซอรูตูลุย; Poarta sărutului) และ เสานิรันดร์ (โกโลอานา อินฟีนีตูลุย; Coloana Infinitului) ซึ่งตั้งเรียงกันบนเส้นตัดความยาส 1.3 กิโลเมตร เรียงลำดับจากตะวันตกไปตะวันออก หมู่ประติมากรรมนี้ถือเป็นหนึ่งในประติมากรรมกลางแจ้งที่สำคัญของศตวรรษที่ 20 และได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 2024.
อนุสรณ์สถานแห่งนี้สันนิบาตสตรีกอร์ฌแห่งชาติ (National League of Gorj Women) เป็นผู้ว่าจ้างศิลปิน บรึงกุช ออกแบบ เพื่อระลึกถึงทหารที่เสียชีวิตขณะต่อสู้เพื่อรักษาตือร์กูฌิวในปี 1916 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บรึงกุช ซึ่งในเวลานั้นอาศัยอยู่ในปารีสตกลงรับออกแบบอนุสรณ์สถานนี้ในปี 1935 โดยปฏิเสธไม่ขอรับค่าจ้างออกแบบ
เสานิรันดร์

เสานิรันดร์ (โกโลอานา อินฟีนีตูลุย; Coloana Infinitului) เป็นประติมากรรมชิ้นสำคัญในสามชิ้นนี้ โดยสร้างขึ้นเป็นภาพแทนความเสียสละอันไม่สิ้นสุดของทหารโรมาเนีย ประกอบด้วยชิ้นรูปสี่เหลี่ยมรอมบอยด์ 15 ชิ้นต่อเรียงกัน โดยชิ้นบนสุดเป็นชิ้นที่ 16 มีขนาดแค่ครึ่งเดียวของชิ้นอื่น สื่อถึงความไม่สิ้นสุดเป็นนิรันดร์ บรึงกุชได้ทดลองกับงานศิลปะรูปแบบนี้มาตั้งแต่ปี 1918 โดยมีชิ้นวานคล้ายกันทำจากไม้โอ๊กเป็นของสะสมของพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนิวยอร์กซิตี ชิ้นงานที่จัดแสดงที่ตือร์กูฌิวนี้สร้างขึ้นที่เวิร์กช็อปกลางในเปโตรชาน (Atelierele Centrale Petroșani) และประกอบกันโดยวิศวกร ชเตฟาน เจออร์เจสกู-จอร์ฌัน (Ștefan Georgescu-Gorjan, 1905–1985) มิตรสหายของบรึงกุช แล้วเสร็จในวันที่ 27 ตุลาคม 1938 มีความสูงรวม 29.3 เมตร
ในทศวรรษ 1950s รัฐบาลคอมมิวนิสต์โรมาเนียมีแผนจะทำลายประติมากรรมชิ้นนี้ทิ้ง และนำเอาเหล็กที่ได้ไปใช้งานใหม่ กระนั้นแผนการนี้ไม่ได้ปฏิบัติจริง หลังการปฏิวัติโรมาเนียในปี 1989 ซึ่งโค่นล้มรัฐบาลคอมมิวนิสต์ ประติมากรรมที่ตือร์กูฌิวกลับมาได้รับความสนใจใหม่อีกครั้ง โดยเฉพาะเสานิรันดร์ซึ่งในเวลานั้นหลังถูกละเลยมาหลายปีเริ่มบิดงอ มีการสึกหรอจากสนิม ในปี 1966 เสานี้ถูกขึ้นทะเบียนเวิลด์มอนิวเมนต์วอชต์โดยเวิลด์มอนิวเมนต์ฟันด์ การบูรณะครั้งใหญ่มีขึ้นในระหว่างปี 1998 ถึง 2000 ด้วยความร่วมมือระหว่างรัฐบาลโรมาเนีย เวิลด์มอนิวเมนต์ฟันด์ ธนาคารโลก และหน่วยงานอื่น ๆ ทั้งในและนอกโรมาเนีย
วังมอกอชออายา

| วังมอกอชออายา |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: บรึงกอเวอานู
เมือง: มอกอชออายา
ประเทศ:  โรมาเนีย
เริ่มสร้าง: 1698
แล้วเสร็จ: 1702
วังมอกอชออายา (โรมาเนีย: Palatul Mogoșoaia, ออกเสียง: [paˈlatul moɡoˈʃo̯aja]) เป็นอาคารเก่าแก่ในเมืองมอกอชออายา ประเทศโรมาเนีย ห่างจากกรุงบูคาเรสต์ราว 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) สร้างขึ้นระหว่างปี 1698 ถึง 1702 โดยเป็นผลงานออกแบบของกอนสตันติน บรึงกอเวอานู ด้วยสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาโรมาเนีย (stil renascentist romanesc) หรือที่รู้จักกันในชื่อสถาปัตยกรรมแบบบรึงกอเวอานู (stil brâncovenesc)
ภายนอกและอุโมงค์ภายในวังได้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์สยองขวัญปี 2018 เรื่อง เดอะนัน