stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พีเพิลโฮลด์ออน

| "People Hold On"> เพลงโดยโคลด์คัต ร่วมกับ ลิซา สแตนฟิลด์.จากอัลบั้มWhat's That Noise? |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: พ.ศ. 2532
แนวเพลง: เฮาส์
ค่ายเพลง: Ahead of Our Time
ผู้ประพันธ์เพลง: แม็ตต์ แบล็ค, โจนาธาน มอร์ , ลิซา สแตนฟิลด์
โปรดิวเซอร์: โคลด์คัต
"พีเพิลโฮลด์ออน" (อังกฤษ: People Hold On) เป็นซิงเกิลที่เขียนและบันทึกเสียงโดย แม็ตต์ แบล็ค โจนาธาน มอร์ แห่งวง โคลด์คัต และ ผู้เขียนเนื้อร้องโดย ลิซา สแตนฟิลด์ ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2532 เพลงนี้ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอันดับสูงสุดที่ 11 และ บรรจุในผลงานอัลบั้มของลิซา สแตนฟิลด์ในชื่อชุด ลิซา สแตนฟิลด์ ซึ่งเป็นเวอร์ชันรีมิกซ์ ขึ้นชาร์ตในสหราชอาณาจักรสูงกว่าเวอร์ชันเดิม คือที่อันดับ 4
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.discogs.com/Coldcut-People-Hold-On/release/258319
พิศวาสหลอน

| พิศวาสหลอน |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์ฉบับดั้งเดิม
กำกับ: อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก
เขียนบท: นวนิยาย: ปิแอร์ บัวโล-โธมัส นาร์เซอฌัค  บทภาพยนตร์: อเล็ค คอปปัล แซมมวล เอ. เทเลอร์
อำนวยการสร้าง: อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก
นักแสดงนำ: เจมส์ สจ๊วต คิม โนแว็ค บาบาร่า เบล กอสเดส ทอม เฮลมอร์
กำกับภาพ: โรเบิร์ต เบิร์กส์
ตัดต่อ: จอร์จ โทมาชินี่
ดนตรีประกอบ: เบอร์นาร์ด เฮอร์มานน์
ผู้จัดจำหน่าย: พาราเมาท์ / ยูนิเวอร์แซล
วันฉาย: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1958
ความยาว: 128 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 2,479,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
พิศวาสหลอน (อังกฤษ: Vertigo) เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญจิตวิทยาที่ออกฉายในปี 1958 กำกับโดย อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก นำแสดงโดย เจมส์ สจ๊วต, คิม โนแว็ค, บาบาร่า เบล กอสเดส, ทอม เฮลมอร์ ความยาว 124 นาที ออกฉายในปี พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958) เข้าฉายในประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) ในชื่อภาษาไทยว่า ปมพิศวาส
เนื้อเรื่องย่อ

จอห์นนี่ โอ หรือ สก๊อตตี้ เฟอร์กูสัน (เจมส์ สจ๊วต) อดีตนายตำรวจซานฟรานซิสโกเกษียณตัวเองออกจากงาน เนื่องจากความฝังใจที่เห็นเพื่อนตำรวจด้วยกันตกตึกตายไปต่อหน้าต่อตาจากการพยายามช่วยเหลือเขาขณะที่กำลังไล่ล่าผู้ร้ายบนหลังคาตึก และจากความฝังใจครั้งนี้ทำให้เขากลายเป็นโรคกลัวความสูงขึ้นมาทันที
สก๊อตตี้ถูกติดต่อจากเพื่อนเก่าที่หายไปนาน ชื่อ เกวิน เอลสเตอร์ (ทอม เฮลมอร์) เจ้าของธุรกิจอู่ต่อเรือให้ช่วยติดตาม เมดเดอลีน (คิม โนแว็ค) ภรรยาของเอลสเตอร์ที่ระยะหลังมักทีท่าทีแปลก ๆ ชอบหายตัวไปทั้งวัน โดยไม่รู้ว่าเธอไปไหน เมื่อสอบถามหรือพูดคุยเธอก็จำเหตุการณ์ไม่ได้ สก๊อตตี้ปฏิเสธที่จะทำงานให้ แต่ก็รับในที่สุด สก๊อตตี้ได้สะกดรอยตามเมดเดอลีนไป พบว่าเธอได้ไปซื้อช่อดอกไม้ที่ร้านขายดอกไม้ จากนั้นก็ไปยังสุสาน โดยที่เธอยืนอยู่หน้าหลุมศพหลุมหนึ่งเป็นระยะเวลานาน และจากนั้นเธอก็ไปยังที่พิพิธภัณฑ์ประจำเมือง โดยนั่งจ้องรูปวาดรูปหนึ่งเป็นเวลานานโดยไม่พูดอะไรเลย สก๊อตตี้สืบทราบว่ารูปวาดนั้น มีชื่อว่า รูปเหมือนของคาราด้า (Portrait of Carada) โดยที่ปอยผมท้ายทอยและช่อดอกไม้ของผู้หญิงในรูปที่ชื่อ คาราด้า เหมือนกับของเมดเดอลีนไม่มีผิด และเมดเดอลีนยังไปเช่าห้องในโรงแรมเก่า ๆ แห่งหนึ่งด้วย แต่เมื่อสก๊อตตี้ตามไป และขอให้เปิดห้อง แต่ไม่พบว่าเมดเดอลีนอยู่ในห้อง
สก๊อตตี้สืบทราบเรื่องราวของคาราด้าพบว่าเธอคือยายทวดของเมดเดอลีน โดยการช่วยเหลือของ มิช (บาบาร่า เดล กอสเดส) อดีตคู่หมั้นเก่า ผู้ยังรักสก๊อตตี้อยู่
วันหนึ่งขณะที่ติดตามเมดเดอลีนเหมือนเดิม เมดเดอลีนจู่ ๆ ก็กระโดดลงไปในอ่าวซานฟรานซิสโก สก๊อตตี้กระโดดลงไปช่วย และนำเธอไปยังอพาร์ตเมนต์ของเขา เมื่อเมดเดอลีนฟื้นขึ้น เขาได้ถามเธอว่าไปไหนมา และเธอทำอะไร แต่เมดเดอลีนจำอะไรไม่ได้เลย
ต่อมา ความผูกพันของสก๊อตตี้กับเมดเดอลีนนับวันยิ่งสัมพันธ์ขึ้น จู่ ๆ วันหนึ่ง เมดเดอลีนบอกว่าเธอจำได้แล้ว ในฝันของเธอ เธอพบว่าตัวเองอยู่ในหลุมศพแห่งหนึ่งที่โบสถ์สีขาวทรงสเปน สก๊อตตี้พาเมดเดอลีนไปยังโบสถ์แห่งนั้นซึ่งมีอยู่จริง เพื่อที่อาการของเธอจะหาย แต่ปรากฏว่าเมดเดอลีนกลับวิ่งหนีเขาหายไปในหอคอย สก๊อตตี้ไม่สามารถจะติดตามไปได้เพราะอาการโรคกลัวความสูงกลับมาเล่นงานเขาอีกครั้ง และเมดเดอลีนก็ได้กระโดดลงมาตาย
ต่อมา ความฝังใจในเรื่องนี้ประกอบความรักที่มีต่อเมดเดอลีน ทำให้สก๊อตตี้โหยหาที่จะพบเมดเดอลีน เขาไปในสถานที่ต่าง ๆ และได้พบเห็นผู้หญิงหลายคนที่เหมือน เมดเดอลีน ในที่สุด สก๊อตตี้ก็ต้องเข้าโรงพยาบาลโรคประสาท โดยมีมิชมาเยี่ยม และมิชบอกกับหมอว่า เธอไม่เชื่อว่าสก๊อตตี้จะสามารถหายดีเป็นปกติได้
เวลาผ่านไป สก๊อตตี้หายดีแล้ว และเขาได้พบกับ จูดี้ บาร์ตัน (คิม โนแว็ค) หญิงสาวคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนเมดเดอลีนมาก สก๊อตตี้พยายามจะคบกับจูดี้ และเขาพยายามจะเปลี่ยนแปลงจูดี้ให้เหมือนเมดเดอลีนทุกอย่าง โดยที่จูดี้เองก็ไม่เต็มใจแต่ก็ยอมทำไปเพื่อสก๊อตตี้ แต่ในที่สุด สก๊อตตี้ก็พบว่าสร้อยคอของจูดี้เหมือนกับสร้อยในรูปวาด ทั้งจูดี้เละเอลสเตอร์รวมกันหลอกเขาเกี่ยวกับเรื่องเมดเดอลีน แต่ก็สายไปแล้ว
งานสร้างภาพยนตร์

Vertigo ผลงานระดับมาสเตอร์พิสของผู้กำกับอัจฉริยะอย่าง อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ที่บรรยายสภาพจิตใจอันเปราะบางของมนุษย์ สอดประสานกับองค์ประกอบศิลป์ได้อย่างลึกซึ้ง ส่งต่ออารมณ์ให้กับผู้ชมจมดิ่งและคล้อยตามไปกับโลกแห่งจินตภาพบนแผ่นฟีลม์
จินตภาพ ถ่ายทอดออกมาได้อย่างงดงาม สร้างนัยลงในรายละเอียดของหนังได้อย่างน่ามหัศจรรย์ เริ่มต้นจากภาพลายเส้นขดม้วนในดวงตาหญิงสาวระหว่างเครดิต เป็นศิลปะแบบไซคีเดลิคของซอล เบสส์ สื่อความหมายถึงความลึกลับซับซ้อน วกวนอย่างน่าพิศวง เชื่อมโยงลักษณะการจัดรูปแบบของฉากและการเคลื่อนกล้องไปในทิศทางเดียวกัน ตั้งแต่การเลือกใช้บันไดเวียนที่โค้งตัวอยู่ในหอระฆังโบสถ์ ปอยผมขดม้วนบนศีรษะของแมดเดลีน เส้นรอบวงอายุของต้นไม้ และการเลือกใช้สถานที่ถ่ายทำอย่างซานฟรานซิสโกตอกย้ำให้ผู้ชมได้วิงเวียน ชวนปวดหัวร่วมกับตัวละคร ด้วยภูมิประเทศที่มีลักษณะสูงต่ำ และเส้นทางอันลดเลี้ยวไปมา
เครื่องแต่งกาย เสริมมิติให้กับตัวละคร เป็นการเพิ่มความหมายให้แก่ผู้ที่สวมใส่โดยเฉพาะตัวนำเรื่องอย่างแมเดลีนใน ชุดเด่นๆ สามแบบคือ ชุดสูทเทาอึมครึม เป็นสีที่มีผลกระทบในเชิงจิตวิทยามากที่สุด ชุดราตรีสีดำคลุมด้วยเสื้อคลุมสีเขียวเพิ่มความรู้สึกหรูหราแต่แฝงด้วยความ ลึกลับ และเสื้อสีบลอนด์คลุมด้วยโค้ตสีขาวบ่งบอกถึงคู่ตรงข้ามสร้างความขัดแย้งในตัวเอง หนังสร้างมาจากนวนิยายในช่วงที่มีการออกฉายใหม่ๆ หนังเรื่องนี้ยังไม่ได้รับความสนใจจากผู้ชมเท่าไร แต่เมื่อผ่านไปหลายปี นักวิจารณ์ภาพยนตร์ได้มีการวิเคราะห์และตีความอย่างกว้างขวางมากขึ้น จนทำให้ Vertigo จัดเป็นภาพยนตร์ที่ทรงคุณค่าในเวลาต่อมา
คำวิจารณ์และปรากฏการณ์ภาพยนตร์

Vertigo เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากนวนิยายเรื่อง D'entre les morts หรือ Among the Dead ในชื่อภาษาอังกฤษ ในขณะที่ออกฉาย ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังไม่ถูกจัดว่าเป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของฮิตช็ค็อก แต่เมื่อเวลาได้ผ่านไป ได้มีการวิเคราะห์และตีความอย่างกว้างขวาง จนได้รับการยอมรับจากนักวิจารณ์ว่าเป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของอัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก แม้เนื้อเรื่องจะลึกลับและมีบางอย่างไม่สามารถอธิบายได้ โดยที่หลายเสียงบอกตรงกันว่า เมื่อได้ดูมีความรู้สึกเหมือนภาพยนตร์กำลังสะกดจิตคนดูหรือรู้สึกถูกดูดลงไปในเรื่อง ทั้งนี้เพราะฮิตช์ค็อกกำหนดให้ผู้ชมชมภาพยนตร์โดยผ่านมุมมองของสก๊อตตี้ โดยใช้การจัดสี และเสียง เป็นองค์ประกอบสำคัญ
ในปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) มีผู้นำฟิล์มภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาตัดต่อใหม่ โดยแปลงจากขนาดเดิม 35 มม. ให้เป็น 65 มม. ทำให้สามารถชมได้อย่างเต็มจอ พร้อมทั้งใส่สีและลงดนตรีใหม่ในแบบดิจิตอล และทำสำเนาฟิล์มเก็บไว้เป็นจำนวนมาก ซึ่งจะทำให้มี Vertigo ดูได้อีกราว 200 ปี เลยทีเดียว และในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) บริษัท ซีวีดี อินเตอร์เนชั่นแนล ก็ได้ออกจำหน่ายวิดีโอภาพยนตร์เรื่องนี้ในฉบับตัดต่อใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

พิศวาสหลอน ที่ออลมูวี
ข้อมูลและรายละเอียดภาพยนตร์
| ด ค กภาพยนตร์โดย อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก  |
| --- | --- | --- |
| 1920s | The Pleasure Garden (1925) ·  The Mountain Eagle (1926; lost) ·  The Lodger: A Story of the London Fog (1927) ·  The Ring (1927) ·  Downhill (1927) ·  The Farmer's Wife (1928) ·  Easy Virtue (1928) ·  Champagne (1928) ·  The Manxman (1929) ·  Blackmail (1929) |  |
| 1930s | Juno and the Paycock (1930) ·  Murder! (1930) ·  The Skin Game (1931) ·  Mary (1931) ·  Rich and Strange (1931) ·  Number Seventeen (1932) ·  Waltzes from Vienna (1934) ·  The Man Who Knew Too Much (1934) ·  The 39 Steps (1935) ·  Secret Agent (1936) ·  Sabotage (1936) ·  Young and Innocent (1937) ·  The Lady Vanishes (1938) ·  Jamaica Inn (1939) |  |
| 1940s | Rebecca (1940) ·  Foreign Correspondent (1940) ·  Mr. & Mrs. Smith (1941) ·  Suspicion (1941) ·  Saboteur (1942) ·  Shadow of a Doubt (1943) ·  Lifeboat (1944) ·  Spellbound (1945) ·  Notorious (1946) ·  The Paradine Case (1947) ·  Rope (1948) ·  Under Capricorn (1949) |  |
| 1950s | Stage Fright (1950) ·  Strangers on a Train (1951) ·  I Confess (1953) ·  Dial M for Murder (1954) ·  Rear Window (1954) ·  To Catch a Thief (1955) ·  The Trouble with Harry (1955) ·  The Man Who Knew Too Much (1956) ·   The Wrong Man (1956) ·  Vertigo (1958) ·  North by Northwest (1959) |  |
| 1960s | Psycho (1960) ·  The Birds (1963) ·  Marnie (1964) ·  Torn Curtain (1966) ·  Topaz (1969) |  |
| 1970s | Frenzy (1972) ·  Family Plot (1976) |  |
สก๊อตตี้ขณะกำลังเกาะรางน้ำบนหลังคาตึก ที่ทำให้เขาเป็นโรคกลัวความสูง
เมดเดอลีนขณะกำลังจะกระโดดน้ำ
เมดเดอลีนเมื่อฟื้นขึ้นมา
โฆษณาในหนังสือพิมพ์บางกอกไทม์ ฉบับวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2507 ที่ใช้ชื่อภาษาไทยว่า "ปมพิศวาส"
โปสเตอร์ฉบับดั้งเดิม ที่ใช้ขณะออกฉาย
พี่เบิ้ม

| พี่เบิ้ม |
| --- | --- |

ปรากฏครั้งแรก: หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่ (1949)
สร้างโดย: จอร์จ ออร์เวลล์
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เพศ: ชาย
อาชีพ: ผู้นำโอเชียเนีย
พี่เบิ้ม หรือ บิ๊กบราเตอร์ (อังกฤษ: Big Brother) เป็นตัวละครสมมติและสัญลักษณ์ในนวนิยายแนวดิสโทเปียของจอร์จ ออร์เวลล์ เรื่อง หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่ พี่เบิ้มเป็นผู้นำโอเชียเนีย รัฐเผด็จการเบ็ดเสร็จ
ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ คำว่า "บิ๊กบราเตอร์" เป็นเล็กซิคอนสำหรับเรียกการใช้อำนาจโดยมิชอบของรัฐบาล โดยเฉพาะการละเมิดซึ่งเสรีภาพประชาชน และมักเกี่ยวข้องกับการตรวจตราประชาชน
ดักลาส เคลเนอร์ อาจารย์ของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิสเคยตั้งข้อสงสัยว่าพี่เบิ่มนั้นได้รูปแบบมาจากโจเซฟ สตาลิน เพื่อแทนคอมมิวนิสต์และลัทธิสตาลินรวมถึงอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เพื่อแทนลัทธินาซี
พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้

| --- | --- |
上海科技馆 Shanghai Science and Technology Museum
มุมด้านนอกของพิพิธภัณฑ์

ก่อตั้ง: 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544 
ที่ตั้ง: 2000 ถนนเซ็นจูรี, ผู่ตง, เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
ประเภท: พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ขนส่งมวลชน: สถานี SSTM ของรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้สาย 2
เว็บไซต์: www.sstm.org.cn (ในภาษาจีน)
พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้ (จีน: 上海科技馆; พินอิน: Shànghǎi kējì guǎn; ช่างไห่เคอจี้กว่าน; อังกฤษ: Shanghai Science and Technology Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ในเขตผู่ตง นครเซี่ยงไฮ้ ตั้งอยู่ใกล้กับสวนเซ็นจูรี สวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดในเขตชั้นในของเมือง เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศจีน
ประวัติ

จตุรัสเซ็นจูรี (Century Square) ถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) พร้อมกับแผนการสร้างพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้บนฝั่งตะวันตกของจตุรัส เพื่อเป็นโครงการสำคัญสำหรับการเผยแพร่การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีและในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์ราชการฮฺวามู่ (Huamu Civic Center) พิพิธภัณฑ์จึงมีจุดมุ่งหมายอีกประการเพื่อช่วยผลักดันการพัฒนาพื้นที่เมืองอย่างต่อเนื่องในเขตผู่ตงใหม่ เพื่อให้มีการพัฒนานอกเหนือไปจากลู่เจียจุ่ยและย่านอื่นๆ ริมแม่น้ำหวงผู่ฝั่งตะวันออก พิพิธภัณฑ์แล้วเสร็จโดยเฉพาะส่วนหอประชุมใหญ่และห้องประชุมทันเวลาการเป็นเจ้าภาพการประชุมผู้นำเอเปกในวันที่ 20 และ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2544 โดยได้ต้อนรับเจียง เจ๋อหมิน ผู้นำสูงสุดของจีน, ประธานาธิบดีวลาดิมีร์ ปูติน ของรัสเซีย และประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช ของสหรัฐอเมริกา รวมทั้งโก๊ะ จ๊กตง นายกรัฐมนตรีของประเทศสิงคโปร์, จุนอิจิโร โคอิซูมิ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น และทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีของไทยในขณะนั้น
พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเสร็จสิ้นการก่อสร้างในเฟสแรก และเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544 หัวข้อการจัดแสดงในระยะเริ่มต้นคือ ความกลมกลืนของธรรมชาติ, มนุษยชาติ และเทคโนโลยี (จีน: 自然·人·科技; พินอิน: Zìrán, Rén, Kējì) และโถงนิทรรศการห้าห้องแรกจัดแสดง "สวรรค์และโลก", "ชีวิต", "ปัญญา", "ความคิดสร้างสรรค์" และ "อนาคต"
ระยะที่ 2 ของโครงการเปิดในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2548 และเป็นพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งแรกที่ผ่านการรับรองคุณภาพ ISO 9000/14000 และมาตรฐานด้านสิ่งแวดล้อม]] ในปี พ.ศ. 2553 มีผู้เข้าชม 19.5 ล้านคน]] แม้ว่าในระหว่างเดือนมกราคม–พฤษภาคม พ.ศ. 2553 พื้นที่สำหรับเด็กและนิทรรศการแสงแห่งปัญญา (Light of Wisdom) ได้รับการปรับปรุง ซึ่งเป็นช่วงก่อนงานเอ็กซ์โป 2010 ที่จัดขึ้นในปีนั้น ภายหลังการปรับปรุงพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้ได้รับการจัดอันดับสถานที่ท่องเที่ยวโดยคณะกรรมการจัดระดับคุณภาพสถานที่ท่องเที่ยวแห่งประเทศจีน (CNTA) จากระดับ AAAA เป็นระดับ AAAAA และเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 ประธานาธิบดีบารัค โอบามาของสหรัฐฯ ได้จัดการประชุมพบปะผู้บริหารระดับสูงกับนักศึกษาชาวเซี่ยงไฮ้ที่พิพิธภัณฑ์นี้ ระหว่างการเยือนอย่างเป็นทางการในฐานะรัฐอาคันตุกะ
การบริหาร

พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้ ไม่ใช่สถาบันในกำกับของรัฐโดยตรง แต่ภายใต้การบริหารของมูลนิธิภายใต้การบริหารรัฐกิจ ซึ่งได้รับทุนสนับสนุนจากธุรกิจเอกชนในเซี่ยงไฮ้ ซึ่งรวมถึงธนาคารเพื่อการพัฒนาผู่ตง, บรรษัทบริหารการลงทุนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้, ธุรกิจร่วมทุน Beijing Zhijin และ Top Group มูลนิธิฯ ยังดูแลพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์อื่นๆ ในเซี่ยงไฮ้ เช่น พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติเซี่ยงไฮ้ และท้องฟ้าจำลองเซี่ยงไฮ้ที่เปิดใหม่ในปี 2563
สถาปัตยกรรม

การออกแบบดั้งเดิมของพิพิธภัณฑ์ได้รับการจัดการโดย Creative Star Digital ซึ่งตั้งอยู่ในเซี่ยงไฮ้ โดยวางแผนไว้เพื่อการรองรับผู้เข้าชม 2–3 ล้านคนต่อปี มีมูลค่า 3.75 พันล้านหยวน (180 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ) ทางเดินหลักภายในอาคารพิพิธภัณฑ์ถูกออกแบบให้เป็นทางลาดเกลียวห้าชั้น วัตถุประสงค์เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ลูกแก้วขนาดมหึมาที่ตั้งอยู่ตรงกลางอาคาร แสดงถึงชีวิตที่เริ่มเกิดขึ้นจากน้ำ ครอบคลุมพื้นที่ 42 ไร่ (16.8 เอเคอร์) พื้นที่ใช้สอยรวม 98,000 ตารางเมตร (1,050,000 ตารางฟุต)  พื้นที่ใช้จัดแสดง 65,500 ตารางเมตร (705,000 ตารางฟุต) ระบบปรับอากาศของพิพิธภัณฑ์ทำงานในระบบดิจิทัล ซึ่งครั้งหนึ่งระบบปรับอากาศที่มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีนี้เคยได้รับการพิจารณาให้จัดแสดงเป็นนิทรรศการแยกต่างหาก
อาคารพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์ราชการฮฺวามู่ ของผู่ตง ซึ่งช่วยนำร่องการพัฒนาที่ดินทางตอนใต้สุดของถนนสายหลักของย่าน (ถนนเซ็นจูรี; Century Avenue) ซึ่งพื้นที่ 250,000 ตารางเมตร (2,700,000 ตารางฟุต) ของจตุรัสเซ็นจูรีในบริเวณข้างพิพิธภัณฑ์ฯ ทางฝั่งเหนือ ประกอบด้วยแหล่งช็อปปิ้งใต้ดิน และสถานีรถไฟใต้ดิน และเมื่อรวมสวนเซ็นจูรี่พาร์คที่ตั้งอยู่ใกล้ ๆ แล้ว พื้นที่พัฒนาร่วมนี้ช่วยสร้างภาพลักษณ์ของย่านฮฺวามู่และส่งเสริมการพัฒนาที่อยู่อาศัยระดับหรูหราในบริเวณโดยรอบ
นิทรรศการ

การจัดแสดงและกิจกรรมของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ทุ่มเทในการเผยแพร่วิทยาศาสตร์ โดยมีจุดมุ่งหมายในเรื่องความกลมกลืนของ "ธรรมชาติ มนุษยชาติ และเทคโนโลยี" ประกอบกับการออกแบบผังอาคารโดยรวม และการออกแบบการจัดแสดง มีนิทรรศการถาวรหลัก 14 แห่ง และโรงภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ 4 โรง ห้องนิทรรศการชั่วคราว 2 ห้อง ได้แก่
สีสรรแห่งชีวิต (Spectrum of Life): นิทรรศการธรรมชาติที่จำลองทิวทัศน์ของมณฑลยูนนานและแสดงความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต
สำรวจโลก (Earth Exploration)
บ่อเกิดแห่งการสร้างสรรค์ (Cradle of Design) ซึ่งผู้เข้าชมสามารถใช้ CAD/CAM เพื่อออกแบบและสร้างสิ่งละอันพันละน้อยได้
ดินแดนสายรุ้งของเด็ก (Children's Rainbow Land)
แสงแห่งปัญญา (Light of Wisdom)
บ้านบนโลก (Home of Earth)
ยุคสารสนเทศ (Information Era)
โลกของหุ่นยนต์ (World of Robots)
แสงแห่งการสำรวจ (Light of Exploration) เป็นนิทรรศการที่แสดงความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์ของมนุษย์ในศตวรรษที่ 20
มนุษย์กับสุขภาพ (Human and Health)
การนำทางสู่อวกาศ (Space Navigation)
โลกของสัตว์ (World of Animals)
นิทรรศการแมงมุม (Spider Exhibition)
ห้องวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีโบราณของจีน (The Chinese Ancient Science and Technology Gallery) จัดแสดงสิ่งประดิษฐ์และผลงานของจีนโบราณ ห้องนักสำรวจ (The Explorers' Gallery) นำเสนอนักสำรวจชาวจีนและชาวต่างชาติ ห้องนักนักวิชาการ (Academicians' Gallery) มีนักวิทยาศาสตร์ร่วมสมัยจากประเทศจีนโดยเฉพาะจากเซี่ยงไฮ้
นิทรรศการก่อนหน้านี้ ได้แก่ "สวรรค์แห่งการค้นพบภาพและเสียง" จัดแสดงโรงไฟฟ้าพลังน้ำขนาดเล็ก, ป่าดิบชื้นขนาด 700 ตารางเมตร (7,500 ตารางฟุต), กรงแสดงนก, ห้องแสดงสัตว์น้ำ และศูนย์แผ่นดินไหว ที่รวมถึงแท่นทดลองการสั่นกับวิดีโอที่ช่วยให้ผู้เข้าชมได้สัมผัสกับการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวจำลอง นิทรรศการเหล่านี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ "แสดงถึงการพัฒนาทางวิทยาศาสตร์ที่ล้ำสมัย" โดยใช้ "วิธีการจัดแสดงที่เป็นนวัตกรรมและเป็นเอกลักษณ์" แต่ปัจจุบันหลายนิทรรศการยังไม่ได้รับการปรับปรุง อาจเกิดจากการให้สัมปทานกับบริษัทเอกชน ซึ่งขาดการจัดการในการบำรุงรักษาหรือปรับปรุงระยะยาวที่ดีพอ
ขณะที่พิพิธภัณฑ์เพิ่งเปิด มีโรงภาพยนตร์ไอแมกซ์ 2 โรง และเพิ่มอีกสองในภายหลัง ศูนย์ภาพยนตร์ประกอบด้วย
โรงภาพยนตร์ไอแมกซ์ 3 มิติ
โรงละครโดมไอแมกซ์
โรงละคร IWERKS
โรงละครอวกาศ
ศูนย์ภาพยนตร์นี้อาจเรียกได้ว่าเป็นโรงภาพยนตร์ที่ให้บริการการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชีย จากจำนวนรอบฉาย 10,000 รอบต่อปี
เวลาทำการ

พิพิธภัณฑ์เปิดให้บริการเวลา 09:00 น. - 17:15 น. ปิดให้บริการในวันจันทร์ (ยกเว้นวันหยุดนักขัตฤกษ์)
การขนส่ง

เดินทางด้วยรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้สาย 2 ไปยัง สถานีพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้โดยตรง และอาจเดินทางด้วยรถไฟใต้ดินสาย 4 ไปยังสถานีถนนผู่เตี้ยน ซึ่งอยู่ในระยะที่สามารถเดินไปถึงได้
รถเมล์ที่ให้บริการหลายเส้นทาง ได้แก่ สาย 794 และ สาย 640
สื่อ

ปรากฏในวิดีโอสำหรับโปรโมต งานเอ็กซ์โป 2010 ได้ถ่ายทำหลายฉากในสถานที่ทั้งในและรอบๆ พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี รูปลักษณ์ที่ล้ำสมัยทำให้สื่อจีนกลายเป็นฉากทั่วไป มีหลายฉากที่ถ่ายทำที่พิพิธภัณฑ์ในภาพยนตร์จีนกังฟูดังค์ ศึกบาส ทะยานฟ้า ที่นำแสดงโดยโจว เจี๋ยหลุน
ภาพยนตร์อินเดีย Chandni Chowk ไปประเทศจีนยังถ่ายทำบางฉากที่นี่
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังเป็นจุดหมายปลายทางในเลก 10 ของซึรีส์ทางโทรทัศน์รายการดิอะเมซิ่งเรซ 16
ภาพการถ่ายภาพร่วมกันของคณะผู้นำประเทศในการประชุม APEC 2001 ที่พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้ (ในภาพ)ประธานาธิบดีวลาดิมีร์ ปูติน ของรัสเซีย และประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช ของสหรัฐอเมริกา
นักเปียโนหุ่นยนต์ ในนิทรรศการ โลกของหุ่นยนต์
ส่วนหนึ่งของนิทรรศการ บ้านบนโลก
มุมมองทางทิศเหนือสู่ถนนเซ็นจูรี่ แสดงทางเข้าสถานีรถไฟใต้ดินที่ด้านข้างของพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้
พืชคลุมดิน

“พืชคลุมดิน” Vinca major
พืชคลุมดิน (อังกฤษ: Groundcover) หมายถึงพืชที่มีลักษณะแผ่คลุมพื้นดินที่มีประโยชน์จากการพิทักษ์หน้าดินจากการกัดกร่อนตามธรรมชาติ หรือ ความแห้งแล้ง หรือใช้ในการตกแต่งสวน
พิม ลีเออร์

| พิม ลีเออร์ |
| --- | --- |
อัลเบรชท์ วิลเลิม พิม ลีเออร์
เกิด: 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1918(1918-07-11) เดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
เสียชีวิต: 9 เมษายน ค.ศ. 2015(2015-04-09) (96 ปี) อะเมโล ประเทศเนเธอร์แลนด์
สัญชาติ: ดัตช์
การศึกษา: นิติศาสตร์มหาบัณฑิต
อาชีพ: ทนาย นิติศาสตร์
มีชื่อเสียงจาก: พระโอรสนอกสมรสของดยุกเฮนดริกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน
พรรคการเมือง: เซ็นทรัมปาร์ตี้
ถูกกล่าวหา: ฆาตกรรม
รับโทษ: จำคุก 4 ปี
สถานะทางคดี: รับโทษแล้ว
คู่สมรส: เปรตา เดอไวริส
บิดามารดา:  ดยุกเฮนดริกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน  มิลิน โอบโบ-เวนเนเกอร์ 
ญาติ:  สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ (พระเชษฐภคินีต่างพระมารดา)  สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ (พระภาคิไนย) 
อัลเบรชท์ วิลเลิม พิม ลีเออร์ (อังกฤษ: Albrecht Willem "Pim" Lier) เป็นทนายความชาวดัตช์ และพระราชมาตุลา (น้าชาย) ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ประวัติ

ลีเออร์ เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะ พระโอรสนอกสมรสในดยุกเฮนดริกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ที่เกิดกับ พระชายานอกสมรส มิลิน โอบโบ-เวนเนเกอร์ เขาเป็นพระราชอนุชาต่างมารดาคนเดียวใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นพระราชมาตุลา (น้าชาย) ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นเจ้าเนื่องจากไม่ได้สืบเชื้อสายแห่งพระราชวงศ์ดัตช์ แต่พระราชินีนาถเบียทริกซ์ก็ให้ความเคารพในฐานะพระมาตุลา
สมรส

ลีเออร์ สมรสกับ เปรตา เดอไวริส แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน
งาน

นอกจากเขาจะเป็นทนายความแล้ว เขายังดำรงตำแหน่งประธานCentre Party (Netherlands) หรือผู้อพยพแห่งดัตช์ จนถึงปี ค.ศ. 1986
ฆาตกรและเสียชีวิต

เขาได้ยิงภรรยาของตนเองจนเสียชีวิต ทำให้เขาตกเป็นผู้ต้องหากว่า 4 ปีครึ่ง ต่อมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2015 เขาเสียชีวิตด้วยโรคชรา ด้วยวัย 96 ปี โดยศพของเขาถูกฝังในเฮก โดยการนี้ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย เจ้าหญิงเบียทริกซ์ อดีตสมเด็จพระราชินีนาถ พร้อมพระบรมวงศานุวงศ์แห่งเนเธอร์แลนด์ไปในการฝังศพของลีเออร์ด้วย
คำไว้อาลัย

พระราชดำรัสของสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์
แด่ลีเออร์ผู้มีศักดิ์เป็นตาของข้าพเจ้า เมื่อท่านได้จากเราไป ย่อมนำความเสียใจมาสู่ทุกคน
พระราชดำรัสของอดีตสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์
ลีเออร์ผู้เป็นน้าของข้าพเจ้า การจากไปของท่านนั้นทำให้ข้าพเจ้าเสียใจอย่างสุดซึ่ง ท่านและสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาสนิทสนมกันมาก อีกทั้งท่านอุปการะเลี้ยงดูข้าพเจ้าและน้องสาวอีก 3 ของข้าพเจ้า การจากไปของท่าน ย่อมทำให้ข้าพเจ้าเศร้าสลด
พีระมิดแห่งการเรียนรู้

พีระมิดแห่งการเรียนรู้ (อังกฤษ: learning pyramid) บางตำราเรียกว่า กรวยประสบการณ์ หรือ กรวยแห่งการเรียนรู้  เป็นกลุ่มของรูปแบบการเรียนรู้ที่เป็นที่รู้จักและแสดงถึงความสัมพันธ์ของระดับการจดจำความรู้ที่เกิดจากประเภทของการเรียนรู้ที่หลากหลาย การแสดงค่าจะอยู่ในรูปของร้อยละ และแบ่งเป็นระดับชั้นที่แยกออกจากกันภายใน "พีระมิดแห่งการเรียนรู้" โดยทั่วไปแล้วมักแบ่งระดับการเรียนรู้ที่ร้อยละ 10, 20, 30, 50 และ 90
ลักษณะ

การแสดงข้อมูลในลักษณะนี้น่าเชื่อว่าเริ่มในหนังสือชื่อ Audio-Visual Methods in Teaching ใน ค.ศ. 1954 ส่วนรูปแบบพีระมิดถูกพัฒนาโดย National Training Laboratories (NTL) ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 ซึ่งการวิจัยภายในฉบับดั้งเดิมสูญหาย อย่างไรก็ตามรูปแบบพีระมิดของ NTL ได้กลายมาเป็นตัวแทนกลางของมโนทัศน์นี้ จากการที่มีการวาดรูปแบบที่มีพื้นฐานจากพีระมิดนี้เป็นจำนวนมาก โดยทั่วไปแล้วรูปแบบของ NTL มักแสดงข้อมูลดังนี้
| อัตราการจำได้ | กิจกรรมการเรียนรู้ |
| --- | --- |
90%: การสอนบุคคลอื่น/นำไปใช้ทันที
75%: การได้ปฏิบัติสิ่งที่ตนเรียนรู้
50%: การมีส่วนร่วมในการสนทนากลุ่ม
30%: การได้เห็นตัวอย่าง
20%: การฟังและได้เห็น
10%: การอ่าน
5%: การฟังการบรรยายในห้องเรียน
การวิจารณ์

การวิจารณ์เกิดขึ้นกับรูปแบบฉบับแรก ๆ เช่น รูปแบบกรวยประสบการณ์ของเดล นักวิจารณ์รายงานถึงความไม่สอดคล้องกันระหว่างพีระมิดแห่งการเรียนรู้และการวิจัย การวิจัยเรื่องพีระมิดแห่งการเรียนรู้ของ NTL สูญหาย ทำให้การศึกษาในศาสตร์นี้มีที่มาจากระเบียบวิธีและการควบคุมคุณภาพที่ไม่เป็นที่รู้จัก ประกอบกับการไม่ทราบข้อมูลเกี่ยวกับการลดอิทธิพลของตัวแปรต่าง ๆ เช่น เวลา ประชากร การทดสอบ เป็นต้น ส่งผลให้ผลการศึกษาไม่เป็นที่น่าเชื่อถือ
พีระมิดแห่งการเรียนรู้
พีเอ็นจี

| --- | --- |
  รูปภาพ PNG ที่มีช่องโปร่งใส 8 บิต ซ้อนทับบนพื้นหลังลายตารางหมากรุก โดยทั่วไปใช้ในซอฟต์แวร์กราฟิกเพื่อระบุความโปร่งใส
นามสกุลไฟล์:  .png
ประเภทสื่ออินเทอร์เน็ต:  image/png
ชนิดของโค้ด: PNGf PNG
Uniform Type Identifier (UTI): public.png
โครงสร้าง UTI: public.image
Magic number: 89 50 4e 47 0d 0a 1a 0a (8 bytes Hexadecimal)
ผู้พัฒนา: PNG Development Group (บริจาคให้ W3C)
เปิดตัวครั้งแรก: 1 ตุลาคม 1996; 28 ปีก่อน (1996-10-01)
รูปแบบ: Lossless bitmap image format
แยกไปยัง: APNG, JNG และ MNG
มาตรฐาน: ISO/IEC 15948, IETF RFC 2083
รูปแบบไฟล์เปิด: ใช่
ภาพ PNG ของโลโก้วิกิพีเดีย
ภาพกราฟิกส์สีเครือข่ายใช้ได้หลายระบบ (อังกฤษ: Portable Network Graphics: PNG) หรือออกเสียงอย่างเป็นทางการว่า พิง (/pɪŋ/ ping) หรือออกเสียงโดยทั่วไปว่า พีเอ็นจี (/ˌpiːɛnˈdʒiː/ PEE-en-JEE) เป็นรูปแบบแฟ้มภาพที่พัฒนาขึ้นมาทดแทนรูปแบบแฟ้มแบบ GIF เพื่อแก้ปัญหาด้านสิทธิบัตร PNG ออกเสียงว่า ปิง แต่ไม่สะกดว่า ping เนื่องจากซ้ำกับโปรแกรมทางเครือข่ายที่ชื่อเดียวกัน ปัจจุบันมาตรฐานของ PNG คือรุ่น 1.2 โดยได้รับการอนุมัติเป็นมาตรฐานของทั้ง W3C และ ISO/IEC เรียบร้อยแล้ว
ไลบรารีสำหรับ PNG คือ libpng ซึ่งเขียนด้วยภาษาซี ปัจจุบัน PNG สนับสนุนโดยเว็บเบราว์เซอร์เกือบทุกตัว แต่มีปัญหาด้านการแสดงผลใน อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ เวอร์ชัน 6 ซึ่งไม่สนับสนุนคุณสมบัติ alpha-channel
APNG

APNG หรือ Animated Portable Network Graphics คือไฟล์แบบ PNG ที่ขยับได้ โปรแกรมที่รองรับเช่น Firefox version 3
โปรแกรมย่อภาพ PNG ออนไลน์ เก็บถาวร 2011-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พืชน้ำ

บัวทั่วไป ใบอยู่ผิวน้ำ ดอกอยู่เหนือน้ำ
พืชน้ำ หรือ พรรณไม้น้ำ (อังกฤษ: aquatic plant, aquatic weed, water plant) เป็นพืชที่อาศัยหรือเจริญเติบโตในน้ำ หรือมีช่วงหนึ่งที่เจริญเติบโตอยู่ในน้ำ อาจอยู่ใต้น้ำทั้งหมดหรือมีบางส่วนขึ้นสู่บริเวณผิวน้ำ ลอยอยู่ตามผิวน้ำ เจริญเติบโตบริเวณที่มีน้ำตามแนวชายฝั่ง พืชที่เจริญเติบโตในที่มีน้ำขัง พื้นที่ชื้นแฉะ ทั้ง น้ำจืด น้ำกร่อย น้ำเค็ม โดยสามารถแยกเป็นสี่ประเภทหลัก
พืชใต้น้ำ (submerged plant) เป็นพืชที่เจริญเติบโตใต้น้ำทั้งหมด หรือหมายถึงพืชที่ทั้งราก ลำต้น ใบ อยู่ใต้น้ำทั้งหมด ทั้งนี้รากอาจยึดกับพื้นดินใต้น้ำหรือไม่ก็ได้ โครงสร้างลำต้นและใบจะมีช่องว่างมากสำหรับใช้เป็นที่สะสมก๊าซ และช่วยให้ลอยตัวอยู่ในน้ำได้ ส่วนใบมักจะกรอบและบาง ไม่มีปากใบและคิวติน พืชจำพวกนี้พบมากในกลุ่มสาหร่ายต่าง ๆ
พืชโผล่เหนือน้ำ (emerged plant) เป็นพืชที่เจริญเติบโตในน้ำเพียงบางส่วน เช่น รากและลำต้น ส่วนรากอาจยึดพื้นดินใต้น้ำหรือไม่ก็ได้ มีใบหรือดอกโผล่พ้นน้ำหรืออาจอยู่ที่ผิวน้ำ บางชนิดอาจมีทั้งใบใต้น้ำและใบเหนือน้ำในลำต้นเดียวกัน ลำต้นมีลักษณะแข็งแรงกว่าพืชใต้น้ำมีคิวตินมีปากใบและคิวติน พบมากในพืชกลุ่มบัวต่าง ๆ ผักตับเต่า แว่นแก้ว สาหร่ายญี่ปุ่น
พืชลอยน้ำ (floating plant) เป็นพืชที่เจริญเติบโตได้โดยลอยอยู่บริเวณผิวน้ำ รากจะอยู่ใต้น้ำ ส่วนของลำต้น ใบ และดอก อยู่เหนือน้ำหรือผิวน้ำ สามารถลอยไปมาได้ หากพืชเหล่านี้อยู่บริเวณน้ำตื้นรากของพืชชนิดนี้อาจยึดอยู่กับพื้นดินใต้น้ำได้ พืชจำพวกนี้ได้แก่ ผักตบไทย ผักตบชวา จอกหูหนู กระจับ ผำ ผักบุ้ง แหน
พืชชายน้ำ (merginal plant) เป็นพืชที่เจริญเติบโตบริเวณริมน้ำหรือริมตลิ่ง ทั้งบริเวณหนองน้ำ ริมคลอง บริเวณที่มีน้ำขัง โดยรากจะฝังในดิน ส่วนลำต้น ใบ และดอก จะอยู่เหนือน้ำ