stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติกรันปาราดีโซ
ภูมิศาสตร์

อุทยานกรันปาราดีโซตั้งอยู่ในเทือกเขาเกรียอันแอลป์ ในแคว้นปีเยมอนเต และ เขตการปกครองวัลเลดาออสตา ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอิตาลี  ซึ่งมีครอบคลุมพื้นที่ 710 ตารางกิโลเมตร (175,554 เอเคอร์) บนแนวเทือกเขาแอลป์ โดย 10% ของพื้นที่ของอุทยานนั้นเป็นเขตป่าไม้ 16.5%ใช้ประโยชน์ในการทำเกษตรกรรมและเลี้ยงสัตว์ 24% ยังไม่ได้ใช้ประโยชน์เพื่อการเพาะปลูก 40% เป็นพื้นที่แห้งแล้ง ทั้งนี้ 9.5% ของพื้นผิวชั้นบนของพื้นที่อุทยานนั้นถูกปกคลุมไปด้วยธารน้ำแข็ง 57 แห่ง ภูเขาและหุบเขาทั้งหลายของอุทยานแห่งนี้เกิดขึ้นจากกระกระทำของธารน้ำแข็งและธารน้ำ อุทยานนี้ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 800-4,061 เมตร (2,624-13,323 ฟุต) โดยมีความสูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ยอยู่ที่ 2,000 เมตร (6,561 ฟุต) ในบริเวณพื้นที่หุบเขานั้นจะปกคลุมไปด้วยป่าไม้ ส่วนพื้นที่ในระดับความสูงขึ้นไปจะปกคลุมด้วยทุ่งหญ้าแอลไพน์  และสูงขึ้นไปกว่าระดับความสูงของทุ่งหญ้าจะเป็นแนวหินและธารน้ำแข็ง กราน ปาราดิโซนับเป็นภูเขาแห่งเดียวในพรมแดนของประเทศอิตาลีที่มีความสูงมากกว่า 4,000 เมตร (13,123 ฟุต)  ทั้งนี้ เราสามารถมองเห็นยอดเขามงบล็องและยอดเขามัทเทอร์ฮอร์นได้จากจุดสูงสุดของยอดเขาแห่งนี้  ในปีค.ศ.1860 นายจอห์น โคเวล เป็นนักปีนเขาคนแรกที่สามารถปีนขึ้นไปถึงยอดเขากรันปาราดีโซ  สำหรับเขตพรมแดนในทิศตะวันตกนั้น อุทยานกรันปาราดีโซมีอาณาเขตติดกับอุทยานแห่งชาติวานวซ ของฝรั่งเศส การรวมกันของอุทยานทั้งสองแห่งนี้ทำให้เกิดเป็นเขตอนุรักษ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในดินแดนยุโรปตะวันตก  โดยได้มีความร่วมมือกันในการจัดการและดูแลประชากรของแพะภูเขา ซึ่งมีการอพยพย้ายถิ่นไปมาระหว่างสองอุทยานตามฤดูกาล
พรรณพืชประจำถิ่น

ป่าไม้ในเขตอุทยานเป็นสิ่งสำคัญเนื่องจากป่าสามารถให้ที่อยู่อาศัยสำหรับสัตว์ต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก ป่าไม้ยังเป็นเกราะกำบังธรรมชาติที่สามารถรับมือกับภัยทางธรรมชาติต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นแผ่นดินเลื่อน หิมะถล่ม น้ำป่าไหลหลาก ทั้งนี้ ได้ค้นพบว่ามีป่า 2 ชนิดหลักในอุทยานแห่งนี้ ได้แก่ ป่าสนเขา และป่าผลัดใบ สำหรับป่าผลัดใบบีชยุโรเปียนนั้นสามารถพบได้ทั่วไปในอุทยานที่อยู่ในแคว้นปีเยมอนเต แต่จะไม่พบในฝั่งที่อยู่ในเขตการปกครองวัลเลดาออสตาซึ่งมีความแห้งแล้งกว่า  ป่าผลัดใบเหล่านี้ มีใบที่หนาและแน่นซึ่งทำให้แสงส่องลงไปยังผืนป่าด้านล่างได้น้อยมากในฤดูร้อน  นอกจากนี้ใบของมันยังใช้เวลาในการย่อยสลายที่นาน ใบที่ร่วงจากต้นไปกองสะสมเป็นชั้นหนาอยู่ที่พื้นดินด้านล่างทำให้ขัดขวางการเจริญเติบโตของพันธุ์ไม้อื่น ๆ ทั้งนี้ ในป่าชั้นทื่เป็นหุบเขาจะพบต้นสนลาร์ชขึ้นอยู่ทั่วไปโดยจะขึ้นปะปนกับสนสปรูซ  สนสวิสสโตน และอาจจะพบสนซิลเวอร์เฟอร์บ้างแต่พบได้น้อยมาก  
ตามร่องน้ำเซาะต่าง ๆ จะพบป่าเมเปิลและไลม์ โดยป่าเหล่านี้จะอยู่ในบริเวณสันโดษแยกออกไปและมีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ สำหรับป่าต้นดาวนี่โอ๊ก นั้นจะพบได้ทั่วไปในฝั่งเขตการปกครองวัลเลดาออสตามากกว่าฝั่งแคว้นปีเยมอนเต เนื่องจากเป็นเขตที่มีอุณหภูมิสูงกว่าและมีปริมาณน้ำฝนที่ต่ำกว่า  จริง ๆ แล้วโอ๊กไม่ใช่พันธุ์ไม้ที่มีอยู่ทั่วไปในอุทยานแห่งนี้และบ่อยครั้งที่จะพบโอ๊คขึ้นปนกับต้นสนสก็อต  สำหรับป่าต้นเชสนัทของอุทยานนั้นเป็นผลผลิตที่เกิดจากการเพาะปลูกของมนุษย์เพื่อเนื้อไม้และผลของมัน  เชสนัทนั้นจะเจริญเติบโตได้ยากที่ความสูงมากกว่า 1,000 เมตร (3,280 ฟุต) ป่าเชสนัทที่สำคัญที่สุดของอุทยานจะอยู่ในฝั่งแคว้นปีเยมอนเต สำหรับป่าสนโคนิเฟอร์นั้นจะรวมเอาสนจำพวกสนสก็อต สนสปรูซซึ่งจะเป็นสนสปรูซนอร์เวย์ผสมกับสนลาร์ชเป็นส่วนใหญ่  ป่าสนลาร์ชและป่าสนสวิสสโตนนั้นสามารถพบได้ที่ระดับชั้นแอลไพน์ย่อยที่สูงสุด (2,200-2,300 เมตร (7,217-7,546 ฟุต))
ในระดับความสูงที่มากขึ้นนั้นพบว่าจำนวนต้นไม้ก็จะบางตาลงเรื่อย ๆ และจะพบทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ปรากฏอยู่ ทุ่งหญ้าเหล่านี้จะผลิดอกบานสะพรั่งในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้ป่าในทุ่งหญ้าสูงของอุทยานที่พบ ได้แก่ ดอกแพนซีป่า ดอกเจนเชียน ดอกมาร์ทากอนลิลี และดอกอัลเพนโรส  อุทยานแห่งนี้มีสภาพแวดล้อมแหล่งที่อยู่อาศัยที่มีลักษณะเป็นหินอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ในบริเวณที่ไม่มีป่าไม้และทุ่งหญ้าแอลไพน์ขึ้นอยู่ พื้นที่เหล่านี้จะมีหินและเศษซากอินทรีย์บนผิวหน้าของพื้นที่ พรรณพืชแอลไพน์นั้นได้ใช้วิธีการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมและแหล่งที่อยู่อาศัยแบบนี้ โดยรับเอาคุณลักษณะต่าง ๆ เช่น การเตี้ยแคระ การมีขนดก การมีสีจัดจ้านของดอก และการพัฒนาอย่างสูงของราก  ทั้งนี้มีพรรณพืชประมาณ 1,500 กว่าชนิดที่เราสามารถชมได้ที่สวนพฤกษศาตร์ปาราดิเซียใกล้กับเมืองกอนเญซึ่งอยู่ภายในเขตอุทยาน
สัตว์ประจำถิ่น

แพะภูเขาแอลไพน์จะพากันมาแทะเล็มหญ้ายังทุ่งหญ้าบนภูเขาอันอุดมสมบูรณ์ในช่วงฤดูร้อน และจะพากันอพยพลงไปด้านล่างของภูเขาเมื่อฤดูหนาวมาเยือน การร่วมมือกันของอุทยานแห่งชาติกรันปาราดีโซ และอุทยานแห่งชาติวานวซนั้นได้ช่วยปกป้องอนุรักษ์แพะภูเขาตลอดทั้งปี  นอกจากแพะภูเขาแล้ว ยังสามารถพบสัตว์ชนิดอื่น ๆ ได้ในอุทยานแห่งนี้ เช่น เออร์มิน, เพียงพอน, กระต่ายแฮร์, แบดเจอร์ยูเรเชีย, เลียงผาแอลไพน์, สุนัขจิ้งจอก ซึ่งอพยพมาจากอิตาลีตอนกลางเมื่อไม่นานมานี้ หรือแม้กระทั่งแมวป่าลิงซ์ก็อาจพบได้ ทั้งแพะภูเขาและเลียงผาจะใช้เวลาส่วนใหญ่เกือบทั้งปีอยู่ในบริเวณเหนือแนวป่าขึ้นไป และจะอพยพลงมาด้านล่างสู่หุบเขาในช่วงฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิ แต่สำหรับตัวมาร์มอตนั้นจะออกหากินพืชตามแนวหิมะ 
นอกจากนี้ ยังมีนกชนิดต่าง ๆ อีกกว่า 100 ชนิดในอุทยาน ไม่ว่าจะเป็นนกเค้าใหญ่พันธุ์ยูเรเชีย ไก่ป่าหิมะหิน นกแอลไพน์แอ็กเซนเตอร์ นกกาภูเขา และยังมีนกอินทรีย์สีทองที่ชอบทำรังอยู่บนหน้าผาหินหรือบางครั้งก็บนต้นไม้ ส่วนนกไต่ผานั้นจะอาศัยอยู่บริเวณหน้าผาที่สูงชัน นอกจากนี้ยังพบนกหัวขวานดำ และนกนัทแครกเกอร์ ตามแนวป่าไม้ของอุทยานอีกด้วย อุทยานแห่งนี้เป็นที่อยู่ของเหล่าผีเสื้อหลากหลายชนิด ไม่ว่าจะเป็น ผีเสื้ออพอลโล ผีเสื้อพีกไวท์ และผีเสื้อไวต์แอดไมรัลจากทางตอนใต้ เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Gran Paradiso National Park Official Website
Pages by the Park Authority on Parks.it
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef 
ที่ราบสูงนิโวเลต์ (Nivolet)
แพะภูเขาแอลไพน์ (แอลไพน์อีเบ็กซ์)
เด่น โต๊ะมีนา

| เด่น โต๊ะมีนาม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 29 กันยายน พ.ศ. 2535 – 25 ตุลาคม พ.ศ. 2537
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 14 ธันวาคม พ.ศ. 2533 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534
นายกรัฐมนตรี: ชาติชาย ชุณหะวัณ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 เมษายน พ.ศ. 2477 (90 ปี) อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี
ศาสนา: อิสลาม
พรรคการเมือง: เกษตรสังคม (2518–2519) ประชาธิปัตย์ (2519–2526, 2529–2531) ชาติไทย (2526–2529) ประชาชน (2531—2532) เอกภาพ (2532—2534) ความหวังใหม่ (2535—2542) มัชฌิมาธิปไตย (2550) พลังประชาชน (2550—2551) มาตุภูมิ (2551—2556)
คู่สมรส: ผอูญ โต๊ะมีนา

เด่น โต๊ะมีนา (เกิด
28 เมษายน พ.ศ. 2477) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตเลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดปัตตานี และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานีหลายสมัย
ประวัติ

เด่น โต๊ะมีนา เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2477 ที่ตำบลอาเนาะรู อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรชายของหะยีสุหลง อับดุลกาเดร์ (หะยีสุหลง) และเป็นน้องชายของอามีน โต๊ะมีนา อดีต ส.ส. ปัตตานี 2 สมัย
เด่น สำเร็จการศึกษาทางด้านภาษา จาก โรงเรียนวัดบพิตรพิมุข, ระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
เด่น สมรสกับนางผอูญ โต๊ะมีนา มีบุตร-ธิดา 2 คน คือ แพทย์หญิงเพชรดาว โต๊ะมีนา และ นายภราดร โต๊ะมีนา
งานการเมือง

เด่น โต๊ะมีนา เป็นนักการเมืองที่เคยสังกัดพรรคการเมืองหลายพรรค เช่น พรรคประชาธิปัตย์ พรรคความหวังใหม่ พรรคไทยรักไทย พรรคพลังประชาชน และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 8 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาชน (พ.ศ. 2531) → พรรคเอกภาพ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคความหวังใหม่
เด่น โต๊ะมีนา เคยได้รับตำแหน่งสำคัญทางการเมืองหลายตำแหน่ง เช่น เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เป็นกรรมการในคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2533 และได้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ รวมถึงรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย (สมัยแรก)
เด่น โต๊ะมีนา เป็นที่ปรึกษาพรรคมาตุภูมิ และในการเลือกตั้งในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 8 พรรคมาตุภูมิ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
รางวัลและเกียรติยศ

วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 ว่าที่นายกองเอกเด่น โต๊ะมีนา ได้รับพระราชทานยศนายกองเอก โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชโปรดเกล้าแต่งตั้ง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2526 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2528 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
ศรีโสภณ

| ศรีโสภณ ក្រុងសិរីសោភ័ណ |
| --- | --- |
เมือง
วงเวียนกลางเมืองศรีโสภณ และสถานีรถไฟศรีโสภณ
ศรีโสภณที่ตั้งของศรีโสภณในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°35′N 102°59′E﻿ / ﻿13.583°N 102.983°E﻿ / 13.583; 102.983
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: บันทายมีชัย
เทศบาล: ศรีโสภณ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลนคร
ความสูง: 15 เมตร (49 ฟุต)
ประชากร (2019)
 • ทั้งหมด: 99,019 คน
 • อันดับ: 4
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+7 (เวลาในประเทศกัมพูชา)
ศรีโสภณ (เขมร: សិរីសោភ័ណ, Sĕri Saôphoăn,  [serəj saopʰɔən]) เป็นเมืองหลักของจังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา และยังเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ของประเทศกัมพูชา
ประวัติ

เมืองศรีโสภณเดิมเรียกว่า บ้านท่าสวาย เพราะตั้งชุมชนอยู่ริมแม่น้ำสวาย ซึ่งอยู่ในอาณาบริเวณที่เรียกว่า เขตขอมแปรพักตร์ เริ่มมีคนไทยอพยพเข้าไปตั้งชุมชนตั้งแต่ พ.ศ. 2325 เป็นต้นมา เมืองแห่งนี้ถูกก่อตั้งโดยเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และได้เทครัวชาวญ้อจากเวียงจันทน์และเมืองอื่น ๆ เมื่อคราวปราบเจ้าอนุวงศ์เมื่อ พ.ศ. 2369 ลงไปตั้งถิ่นฐานเป็นหมู่บ้านหลายแห่งโดยรอบ จนบ้านท่าสวายขยายตัวเป็นเมือง ต่อมาถูกยกให้มีฐานะขึ้นเป็น เมืองศรีโสภณ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ จ.ศ. 1212 ตรงกับ พ.ศ. 2393–2394 ชาวไทยได้ก่อสร้างป้อมและกำแพงเมืองได้อย่างมั่นคง เดิมขึ้นกับมณฑลบูรพา จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเอเจียน อัยมอนีแยร์ (Etienne Aymonier) บันทึกไว้ว่า "...เมืองซึ่งชาวกัมพูชาเรียกว่า สวาย (มะม่วง) เป็นเมืองขึ้นของพระตะบองซึ่งเจ้าคุณบดินทร์ ขุนนางผู้ใหญ่ชาวสยาม ได้ตั้งขึ้นเป็นเมืองใน ค.ศ. 1846 (พ.ศ. 2389) โดยขึ้นตรงต่อกรุงเทพ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเมืองนี้จึงได้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ศรีโสภณ…"
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมืองศรีโสภณและมณฑลบูรพาตกอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2450
ดูเพิ่ม

จังหวัดศรีโสภณ
บันทายฉมาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Sisophon จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
13°35′N 102°59′E﻿ / ﻿13.583°N 102.983°E﻿ / 13.583; 102.983
ทะลุมิติไปเป็นยอดนักขายออนไลน์ในต่างโลกของชายวัยสี่สิบ

ซีรีส์ไลต์โนเวลของญี่ปุ่น
| --- | --- |
ทะลุมิติไปเป็นยอดนักขายออนไลน์ในต่างโลกของชายวัยสี่สิบ
アラフォー男の異世界通販生活 (Arafō Otoko no Isekai Tsūhan Seikatsu)
แนว: ต่างโลก
นวนิยายชุด
เขียนโดย: ฮิฟูมิ อาซาคุระ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 13 กันยายน พ.ศ. 2560 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2564
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ฮิฟูมิ อาซาคุระ
วาดภาพโดย: ยามาคาวะ
สำนักพิมพ์: เอสบีครีเอทีฟ สึกิคุรุ คอร์ปอเรชั่น
ในเครือ: สึกิคุรุ บุ๊ค
กลุ่มเป้าหมาย: ผู้ชาย
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 3
มังงะ
เขียนโดย: ฮิฟูมิ อาซาคุระ
วาดภาพโดย: อุมิฮารุ
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในเครือ: ซีรายเดือน คอมิกส์
นิตยสาร: จีแฟนตาซีรายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 18 เมษายน พ.ศ. 2562 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
จำนวนเล่ม:  7  3
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โยชิฮิเดะ ยูซุมิ
เขียนบทโดย: มาซานาโอะ อากาโฮชิ
ดนตรีโดย: คุจิระ ยูเมมิ
สตูดิโอ: อีสท์ ฟิช สตูดิโอ
ถือสิทธิ์โดย: ครันชีโรล
เครือข่าย: เอที-เอ็กซ์, โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, บีเอส11, คันไซ ทีวี
ฉาย:  9 มกราคม พ.ศ. 2568  – ปัจจุบัน
ตอน: 10
ทะลุมิติไปเป็นยอดนักขายออนไลน์ในต่างโลกของชายวัยสี่สิบ (ญี่ปุ่น: アラフォー男の異世界通販生活, โรมาจิ: Arafō Otoko no Isekai Tsūhan Seikatsu) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยฮิฟุมิ อาซาคุระ และวาดภาพประกอบโดยยามากาวะ ซีรีส์เรื่องนี้เผยแพร่ครั้งแรกบนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร โดยได้อัปโหลดตอนต่าง ๆ ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 ต่อมาได้รับการนำมาตีพิมพ์โดยเอสบีครีเอทีฟและทูกิคุรุ คอร์ปอเรชั่น และเริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวลทูกิคุรุ บุ๊ค ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 มังงะที่วาดภาพประกอบโดยอุมิฮารุ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารจีแฟนตาซีรายเดือนของสแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2562 จนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยอีสท์ ฟิช สตูดิโอ เริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568
เนื้อเรื่อง

เคนอิจิ ฮามาดะ นักวาดการ์ตูนอิสระวัย 38 ปีที่ทำงานในโตเกียวเริ่มไม่พอใจกับชีวิตของเขา หลังจากย้ายกลับมาบ้านเกิด เขากำลังเริ่มปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตใหม่ แต่กลับพบว่าตัวเองต้องย้ายไปสู่อีกโลกหนึ่ง ที่นั่นเขาค้นพบว่าเขาสามารถเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตของโลกและเข้าถึงเว็บไซต์ช็อปปิ้งออนไลน์ที่เขาชื่นชอบได้ เขาใช้ทักษะนี้ในการขายและซื้อสิ่งของที่เขาต้องการและหารายได้เพื่อเลี้ยงชีพในโลกใหม่นี้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็เริ่มได้ยินข่าวลือว่าเขาอาจไม่ใช่คนเดียวจากโลกที่ติดอยู่ที่นี่
สื่อ > ไลต์โนเวล

ทะลุมิติไปเป็นยอดนักขายออนไลน์ในต่างโลกของชายวัยสี่สิบเขียนโดยฮิฟุมิ อาซาคุระ ได้เผยแพร่ครั้งแรกในเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่วันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2560 จนถึงวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยเอสบีครีเอทีฟและสึกิคุรุ คอร์ปอเรชั่น ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวลสึกิคุรุ บุ๊ค โดยมีภาพประกอบที่วาดโดยยามาคาวะ ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ได้ออกจำหน่ายแล้วจำนวน 3 เล่ม ณ วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2562
| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  10 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 | 978-4-7973-9648-5 |
| 2 |  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | 978-4-7973-9955-4 |
| 3 |  10 เมษายน พ.ศ. 2562 | 978-4-8156-0230-7 |
สื่อ > มังงะ

มังงะที่วาดภาพประกอบโดยอุมิฮารุ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารจีแฟนตาซีรายเดือนของสแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่วันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2562 จนถึง 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 ตอนต่างๆ เหล่านี้ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 7 เล่ม ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  26 ตุลาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-7575-6364-3 | — | 978-616-605-107-0 |
| 2 |  27 เมษายน พ.ศ. 2563 | 978-4-7575-6631-6 | — | 978-616-605-459-0 |
| 3 |  27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 | 978-4-7575-6966-9 | — | 978-616-605-460-6 |
| 4 |  27 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-7575-7390-1 | — | — |
| 5 |  26 สิงหาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-7575-8098-5 | — | — |
| 6 |  27 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-7575-8540-9 | — | — |
| 7 |  27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-4-7575-9067-0 | — | — |
| 8 |  27 ธันวาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-7575-9590-3 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้ผลิตโดยสตูดิโออีสท์ ฟิช สตูดิโอ และกำกับโดยโยชิฮิเดะ ยูซุมิ โดยบทที่เขียนโดยมาซานาโอะ อากาโฮชิ ออกแบบตัวละครโดยฮิโรยูกิ โมริกุจิ และเพลงประกอบที่แต่งโดยคุจิระ ยูเมมิ ออกอากาศในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางช่องเอที-เอ็กซ์และช่องอื่นๆ ในเครือข่าย เพลงเปิดของเรื่องคือ "Give&Take" ขับร้องโดยอาซากะ เพลงปิดของเรื่องคือ "Aikurafuto" (Love Craft) ร้องโดยคิมิโนเนะ ครันชีโรลได้ทำการสตรีมเรื่องนี้
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรี่บอร์ดโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Transliteration: "Mishiranu Shinrin" (ญี่ปุ่น: 見知らぬ森林) | โยชิฮิเดะ ยูซุมิ, มิซาโตะ อาโอยามะ | มาซานาโอะ อากาโฮชิ | โยชิฮิเดะ ยูซุมิ | 9 มกราคม 2568 (2025-01-09) |
| 2 | Transliteration: "Karē wa Seigida!" (ญี่ปุ่น: カレーは正義だ！) | ชิเงกิ อาไว | มาซานาโอะ อากาโฮชิ | เคจิ นากามูระ, โยชิฮิเดะ ยูซึมิ | 16 มกราคม 2568 (2025-01-16) |
| 3 | Transliteration: "Ōkina Mori no Naka no Chiisana Ie" (ญี่ปุ่น: 大きな森の中の小さな家) | ฮิโรยูกิ โมริกูจิ, ได ทาเทซากิ | มาซาฮิซะ อาคาโบชิ | เคจิ นากามูระ, ยูซูมิ โยชิฮิเดะ | 23 มกราคม 2568 (2025-01-23) |
| 4 | Transliteration: "Bōkenshatachi - Ken'ichi to 8-ri no nakama -" (ญี่ปุ่น: 冒険者たち-ケンイチと8人の仲間-) | ฮิโรกิ นิชิมูระ | มาซาฮิซะ อากาโบชิ | เคจิ นากามูระ, โยชิฮิเดะ ยูซุมิ | 30 มกราคม 2568 (2025-01-30) |
| 5 | Transliteration: "Kojōnotsuki" (ญี่ปุ่น: 古城の月) | โยโกะ โอโนะ | มาซานาโอะ อากาโฮชิ | เคซุเกะ วาริตะ | 6 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-06) |
| 6 | Transliteration: "Hon Zuki no..." (ญี่ปุ่น: 本好きの…) | มาซานาโอะ อากาโฮชิ | ชิเงกิ อาวาอิ | เคจิ นากามูระ, เคย์เอย์ ยูซึมิ | 13 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-13) |
| 7 | Transliteration: "Hai Yore!" (ญี่ปุ่น: 這いよれ！) | ไทกิ นิชิมูระ | มาซานาโอะ อากาโฮชิ | มาซากิ โอโซระ | 20 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-20) |
| 8 | Transliteration: "Okubyōna Majutsu-shi" (ญี่ปุ่น: 臆病な魔術師) | TBD | TBD | TBA | 27 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-27) |
| 9 | Transliteration: "Kumodesuga, Nani Ka?" (ญี่ปุ่น: 蜘蛛ですが、なにか？) | TBD | TBD | TBA | 6 มีนาคม 2568 (2025-03-06) |
| 10 | Transliteration: "Hori-wari Monogatari" (ญี่ปุ่น: 掘割物語) | TBD | TBD | TBA | 13 มีนาคม 2568 (2025-03-13) |
ดูเพิ่ม

บันทึกการเดินทางแสนเอื่อยในต่างโลก (เลี้ยงลูกพร้อมกับเป็นนักผจญภัย) ซีรีส์ไลต์โนเวลที่วาดภาพประกอบโดยยามาคาวะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโนเวล ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์มังงะอย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อนิเมะอย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ทะลุมิติไปเป็นยอดนักขายออนไลน์ในต่างโลกของชายวัยสี่สิบ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
วัดยงเหอ

| วัดยงเหอ |
| --- | --- |
雍和宫

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
นิกาย: เกอลุก, พุทธแบบทิเบต
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: อำเภอตงเชิง ปักกิ่ง ประเทศจีน
ที่ตั้งในปักกิ่ง
พิกัดภูมิศาสตร์: 39°56′49″N 116°24′40″E﻿ / ﻿39.94694°N 116.41111°E﻿ / 39.94694; 116.41111
สถาปัตยกรรม
รูปแบบ: สถาปัตยกรรมจีน
ผู้ก่อตั้ง: จักรพรรดิยงเจิ้ง
เริ่มก่อตั้ง: ค.ศ. 1694
ผังของวัดหยงเหอ
ไผฟางซุ้มทางเข้าของวัดยงเหอ
วัดยงเหอ (จีน: 雍和宫, "วังแห่งสันติภาพและความกลมเกลียว") หรือที่รู้จักกันในชื่อ อารามลามะหยงเหอ หรือ วัดลามะ เป็นวัดและอารามในศาสนาพุทธแบบทิเบต นิกายเกอลุกปะ ตั้งอยู่บนถนนหยงเหอกงหมายเลข 12 อำเภอตงเชิง ปักกิ่ง ประเทศจีน สถาปัตยกรรมและศิลปะของวัดเป็นการผสมผสานระหว่างรูปแบบของจีนฮั่นและทิเบต วัดแห่งนี้เป็นหนึ่งในอารามพุทธศาสนาทิเบตที่ใหญ่ที่สุดในจีนแผ่นดินใหญ่ ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ ลามะหูเสวียเฟิง วัดหยงเหอเคยเป็นวัดพุทธศาสนาที่มีสถานะสูงสุดของประเทศในช่วงกลางและปลายราชวงศ์ชิง
วัดยงเหอเริ่มสร้างขึ้นในปี 1694 ในสมัยราชวงศ์ชิง ตรงที่ในอดีตเป็นที่พำนักของขันทีประจำราชสำนักในสมัยราชวงศ์หมิง วัดยงเหอเป็นสถานที่ประสูติของจักรพรรดิเฉียนหลง และในสมัยราชวงศ์ชิงตอนกลางและตอนปลาย วัดยงเหอถือเป็นวัดพุทธที่มีระดับสูงที่สุดในจักรวรรดิ
เนื่องด้วยวัดยงเหอเป็นวัดพุทธแบบทิเบต จึงมีการประกอบศาสนพิธีแบบทิเบต ซึ่งรวมถึงการร่ายรัม “ชัม” (Cham Dance) ซึ่งมีบันทึกว่ามีประกอบครั้งแรกในปี 1746 จัดโดยจักรพรรดิเฉียนหลง การร่ายรำนี้จัดขึ้นทุกวันที่ 28 ของเดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติ และวันที่สี่ของเดือนแรก ในช่วงแรกของการตั้งวัดขึ้น ในระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรม วัดถูกปิด การร่ายรำนี้จึงหยุดไปก่อนที่จะกลับมาปฏิบัติอีกครั้งในปี 1987
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ. — (ในภาษาจีน)
Yonghe Lama Temple. Beijingtrip.com.
Satellite photo of the Yonghe Temple. GoogleMaps. — จุดศูนย์กลางอยู่ที่ห้องโถงแห่งการปกป้องชั่วนิรันดร์
Beijing Lama Temple donates Buddha statue to Mongolia. Tibet.cn. — (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กเมืองโบราณปักกิ่ง |
| --- | --- |
เขต:  เขตพระราชฐาน  พระราชวังต้องห้าม 
ป้อมปราการและหอคอย:  Andingmen  Bell and Drum towers  Chaoyangmen  Chongwenmen  Di'anmen  Dongzhimen  ประตูตวน  Deshengmen  Fuchengmen  Guang'anmen  Tiananmen  Xizhimen  Xuanwumen  ประตูหย่งติ้ง  ประตูเจิ้งหยาง  Zhonghuamen 
พระราชวังต้องห้าม:  ประตูอู่  ประตูไท่เหอ  พระที่นั่งหย่างซิน  พระที่นั่งไท่เหอ  หอถี่เหริน  Hall of Central Harmony  หอหงอี้  Hall of Preserving Harmony  ประตูหลงจง  ประตูเฉียนชิง  พระตำหนักเฉียนชิง  พระที่นั่งเจียวไท่  พระตำหนักคุนหนิง  ประตูเฉินอู่ 
สวนหลวง, วัด และสำนักงาน:  Jingshan Park  Beihai Park  Zhongnanhai  Taimiao (Imperial Ancestral Temple)  Zhongshan Park  Confucius Temple  Guozijian  Beijing Ancient Observatory  Beijing Zoo  พระราชวังฤดูร้อนเดิม  พระราชวังฤดูร้อน  Fragrant Hills  Jade Spring Hill  หอสักการะฟ้า  แท่นบูชาปฐพี  แท่นบูชาสุริยะ  แท่นบูชาจันทรา  เซียนหนงถาน (แท่นบูชาเทพแห่งการเกษตร) 
วัดและสวน:  Shichahai  Yonghe Temple  Fayuan Temple  White Cloud Temple  Zhenjue Temple  Miaoying Temple  Wanshou Temple  Temple of Azure Clouds  Badachu  Dongyue Temple  Guanghua Temple  Tanzhe Temple  Wofo Temple  Big Bell Temple  Bailin Temple  Guangji Temple  Fahai Temple  Changchun Temple  Zhihua Temple  Yunju Temple  Tianning Temple 
Mosques and churches:  Xuanwumen Cathedral  Xishiku Cathedral  Xizhimen Cathedral  Wangfujing Cathedral  St. Michael's Church  Niujie Mosque
ศราวุธ เพชรพนมพร

| ศราวุธ เพชรพนมพรม> ป.ช., ม.ว.ม |
| --- | --- |

นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567   (3 เดือน 18 วัน)
ก่อนหน้า: วิเชียร ขาวขำ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี
ดำรงตำแหน่ง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566  (11 ปี 7 เดือน 25 วัน)
ก่อนหน้า: สุรทิน พิมานเมฆินทร์
ถัดไป: ณัฐพงษ์ พิพัฒนไชยศิริ
ดำรงตำแหน่ง 6 มกราคม พ.ศ. 2544 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549  (5 ปี 1 เดือน 18 วัน)
ก่อนหน้า: เฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย
ถัดไป: สุรทิน พิมานเมฆินทร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 เมษายน พ.ศ. 2513 (54 ปี) อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ชาติพัฒนา (2544–2547)   ไทยรักไทย (2547–2550)   เพื่อแผ่นดิน (2550–2552)   เพื่อไทย (2552–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: นุดีพร เพชรพนมพร

ศราวุธ เพชรพนมพร (เกิด 25 เมษายน พ.ศ. 2513) ชื่อเล่น ป๊อบ เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 4 สมัย อดีตรองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย และอดีตประธานคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎร อดีตรองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี
ประวัติ

ศราวุธ เกิดวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2513 เป็นบุตรของนายสุวิทย์ กับนางวิไล เพชรพนมพร มีพี่น้อง 5 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางนุดีพร เพชรพนมพร (สกุลเดิม: พรหมนอก) ธิดาของ พลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ คนแรก และอดีตรองนายกรัฐมนตรี มีบุตร 2 คน
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนดอสบอสโกวิทยา จังหวัดอุดรธานี จบปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการเงิน การคลัง และการธนาคาร
จากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และปริญญาโทสาขาสังคมสงเคราะห์ในกระบวนการยุติธรรม จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
งานการเมือง

ศราวุธ อดีตเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี และได้รับเลือกให้เป็นรองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี ในปี พ.ศ. 2544 ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก สังกัดพรรคชาติพัฒนาได้รับการเลือกตั้งเป็น สส.ครั้งแรก และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์) และได้รับเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (ประชา พรหมนอก)
ต่อมาในปี 2548 ศราวุธ ได้ย้ายไปสังกัด พรรคไทยรักไทย และลงสมัครรับเลือกตั้ง และได้รับการเลือกตั้งเป็น สส. เป็นสมัยที่ 2
ต่อมาในปี 2550 ได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับเลือกเป็นรองเลขาธิการพรรค เมื่อปี 2551 และได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้งแต่ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551
ต่อมาพรรคพลังประชาชน ถูกยุบ และเปลี่ยนเป็นพรรคเพื่อไทย จึงย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย และลงสมัครรับเลือกตั้ง และได้รับเลือกเป็น สส.สมัยที่ 3
งานการเมือง > ตำแหน่งที่เคยดำรงด้านการเมือง

อดีตสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี เขตอำเภอเมือง (2538 – 2542)
อดีตรองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี (2541 – 2542)
อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี (2544, 2548, 2554, 2562)
อดีตผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (2545 – 2548) (สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์)
อดีตรองเลขาธิการพรรคเพื่อแผ่นดิน (2551 – 2552)
อดีตเลขานุการรัฐมนตรีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (2551 – 2552) (มั่น พัธโนทัย)
นายกองค์การ​บริหาร​ส่วน​จังหวัดอุดรธานี​
บทบาทที่สำคัญทางการเมือง

ศราวุธ มีบทบาทสำคัญในปี 2544–2545 ที่ได้ยื่นกระทู้อภิปรายในสภาผู้แทนราษฎร ถามไปยัง วันมูหะมัดนอร์ มะทา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในขณะนั้น เกี่ยวกับการเร่งแก้ไขปัญหาในการก่อสร้างถนนนิตโย ซึ่งเป็นถนนคมนาคมสายหลักของจังหวัดอุดรธานี ที่เชื่อมต่อระหว่างถนนโพธิ์ศรี (ถนนใจกลางเมือง) กับ ถนนอุดรธานี-สกลนคร (ถนนเชื่อมเส้นรอบเมือง) มีความยาวประมาณ 5 กิโลเมตร ที่กระทรวงคมนาคมในขณะนั้นก่อสร้างยังไม่แล้วเสร็จ ประชาชนที่อาศัยอยู่สองฝั่งถนนได้รับความเดือดร้อนเป็นจำนวนมาก จนได้รับการแก้ไขและก่อสร้างแล้วเสร็จในเวลาต่อมาไม่นานภายหลังจากการอภิปรายในสภา