stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า

| รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า |
| --- | --- |
ประเภท: ละครโทรทัศน์, ซีรีส์
สร้างโดย: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเอ็มเอ็มทีวี
กำกับโดย: เอกสิทธิ์ ตระกูลเกษมสุข
แสดงนำ: พุฒิชัย เกษตรสิน อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: เธอยัง - พุฒิชัย เกษตรสิน
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 4 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: สถาพร พานิชรักษาพงศ์
ออกอากาศ
เครือข่าย: จีเอ็มเอ็ม 25
ออกอากาศ: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2558 – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2558
Love Flight รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า เป็นละครมินิซีรีส์ 4 ตอนจบ ผลิตโดย บริษัท จีเอ็มเอ็มทีวี จำกัด กำกับการแสดงโดยเอกสิทธิ์ ตระกูลเกษมสุข เขียนบทโดย ธัญลักษณ์ จุลพงษ์
ละครออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 18.30 - 19.00 น. และออกอากาศรีรันทุกวันอาทิตย์ เวลา 14.30 - 15.00 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 10 ตุลาคม – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25
รายชื่อนักแสดง

พุฒิชัย เกษตรสิน  รับบทเป็น  เหนือเมฆ
อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา  รับบทเป็น  ปลายฟ้า
ทวีฤทธิ์ จุลละทรัพย์  รับบทเป็น  มหาสมุทร
เก็จมณี วรรธนะสิน  รับบทเป็น  สาวิตรี
อรนภา กฤษฎี  รับบทเป็น  อรนุช
วราพรรณ หงุ่ยตระกูล  รับบทเป็น  ผ่องศรี
วสันต์ อุตตมะโยธิน  รับบทเป็น  ธีรเดช
กรภัทร์ เกิดพันธุ์  รับบทเป็น  ภัทร
สุทธิภา แนวคงดี  รับบทเป็น  แพรว
สุพร สังฆะภิบาล  รับบทเป็น  อาม่า
ณภศศิ สุรวรรณ  รับบทเป็น  ดุจดาว
เพลงประกอบละคร

เธอยัง - พุฒิชัย เกษตรสิน
ปลายทางคือคุณ - จมาพร แสงทอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อซีรีส์ Love Flight รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า : NewsPlus เก็บถาวร 2015-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เรื่องย่อซีรีส์ Love Flight รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า : กระปุก
รัฐบาลยิ่งลักษณ์พบประชาชน

| รัฐบาลยิ่งลักษณ์พบประชาชน |
| --- | --- |

ประเภท: รายงานผลการปฏิบัติงานของรัฐบาล
พัฒนาโดย: ส่วนผลิตรายการ สทท.กรมประชาสัมพันธ์
พิธีกร: สายสวรรค์ ขยันยิ่ง
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: ทำเนียบรัฐบาล (หรือสถานที่อื่น)
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สทท.กรมประชาสัมพันธ์
ออกอากาศ: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554 – 7 ธันวาคม พ.ศ. 2556
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
นายกฯ ทักษิณคุยกับประชาชน สนทนาประสาสมัคร คุยกับเศรษฐา
รัฐบาลยิ่งลักษณ์พบประชาชน เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทสนทนา เพื่อรายงานผลการปฏิบัติงานของรัฐบาล ในส่วนที่คณะรัฐมนตรีเป็นผู้รับผิดชอบ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย และกระจายเสียงพร้อมกัน ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ ในทุกวันเสาร์ เวลา 08:00-09:00 น. จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554
อนึ่ง เนื่องจากระหว่างวันศุกร์ที่ 16 สิงหาคม เวลา 09:30 น. ต่อเนื่องจนถึงวันเสาร์ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เวลา 10:30 น. สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย และสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย แม่ข่ายส่วนกลาง เอฟเอ็ม 92.50 เมกะเฮิร์ตซ์ มีภารกิจในการถ่ายทอดสด การประชุมสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 24 ปีที่ 3 สมัยสามัญทั่วไป ครั้งที่ 4 เพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่าย ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2557 เป็นผลให้รายการรัฐบาลยิ่งลักษณ์พบประชาชน ซึ่งเตรียมไว้สำหรับแพร่ภาพ ในวันเสาร์ที่ 17 สิงหาคม จึงย้ายไปออกอากาศในเวลา 08:00 น. ของวันอาทิตย์ที่ 18 สิงหาคมแทน
รูปแบบรายการ

นับแต่เริ่มต้นรายการครั้งแรก ผู้ผลิตใช้วิธีดำเนินรายการสดทางวิทยุกระจายเสียง ซึ่งเปิดเข้าโดยพิธีกรกล่าวนำ แล้วส่งต่อให้นายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ ชินวัตร กล่าวเนื้อหาจนจบกระแสความ แล้วจึงส่งกลับไปยังพิธีกรกล่าวปิดรายการ โดยมีการถ่ายทอดเสียงไปออกอากาศทางโทรทัศน์ตามเวลาจริง แล้วแสดงภาพถ่ายของนายกรัฐมนตรี พร้อมทั้งชื่อรายการบนหน้าจอในระยะแรก ซึ่งใช้เวลาเพียง 30 นาทีคือ 08:00-08:30 น. ต่อมาในรายการประจำวันที่ 15 และ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2554 เปลี่ยนรูปแบบเป็นการบันทึกวิดีทัศน์ โดยนายกรัฐมนตรีกล่าวเนื้อหาจากหน้ากล้อง สลับกับภาพวิดีทัศน์ภารกิจ ตามที่นายกรัฐมนตรีกำลังกล่าวถึงในขณะนั้น แต่ออกอากาศเพียง 15-20 นาทีเท่านั้น
ทั้งนี้ ตั้งแต่ช่วงเดือนพฤศจิกายน รวมทั้งในสองครั้งแรก ของเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 ปรับผสมผสานเป็นรายการเสียง แสดงภาพถ่ายนายกรัฐมนตรีและชื่อรายการบนจอ สลับกับภาพวิดีทัศน์ภารกิจตามเนื้อหาที่กล่าวอยู่ แต่ไม่มีพิธีกรกล่าวนำและปิดรายการ หลังจากนั้น ตั้งแต่รายการในวันที่ 17 ธันวาคม มีการเพิ่มเวลาออกอากาศเป็น 1 ชั่วโมงเต็ม พร้อมทั้งปรับปรุงรูปแบบการนำเสนอทั้งหมด มาเป็นการจัดห้องภายในทำเนียบรัฐบาล หรือสถานที่อื่น เพื่อสนทนากับผู้เกี่ยวข้องกับประเด็นที่นำมาผลิตรายการ สลับกับถ่ายทำการลงพื้นที่ของนายกรัฐมนตรี พร้อมพูดคุยถึงภารกิจในพื้นที่นั้นเป็นหลัก และอาจกล่าวถึงประเด็นอื่นด้วย
จากนั้นมีการเปลี่ยนแปลง คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ประกอบรายการเป็นรูปแบบใหม่ โดยใช้งานเป็นครั้งแรก ในรายการประจำวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2556 อนึ่ง ผู้ผลิตรายการจัดให้มีล่ามแปลเนื้อหาเป็นภาษามือที่มุมจอ ตั้งแต่ครั้งแรกของรายการจนถึงปัจจุบันด้วย
การยุติรายการ

เนื่องจากมี พระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันจันทร์ที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งกำหนดให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป ในวันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยนายกรัฐมนตรีเป็นหนึ่งในผู้สมัครลงรับการเลือกตั้ง ระบบบัญชีรายชื่อพรรคการเมือง การดำเนินรายการอยู่ต่อไป อาจเป็นปัญหาในเรื่องใช้ทรัพยากรของรัฐ ก่อให้เกิดความได้เปรียบส่วนตัว ประกอบกับรัฐบาล ต้องเปลี่ยนสถานะมาเป็นผู้รักษาการ ตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติไว้ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี จึงออกอากาศรายการเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อวันเสาร์ที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ก่อนจะยุติการจัดรายการลง
ผู้ดำเนินรายการ

สัญลักษณ์ เจริญเปี่ยม - ผู้ประกาศของกรมประชาสัมพันธ์ (1, 8, 29 ตุลาคม 2554)
สุรนันทน์ เวชชาชีวะ - เลขาธิการนายกรัฐมนตรี (17, 24, 31 ธันวาคม 2554, 4, 11, 25 กุมภาพันธ์, 17 พฤศจิกายน 2555)
ธีรัตถ์ รัตนเสวี - โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (7 มกราคม 2555 - 8 มิถุนายน 2556, ไม่มีข้อมูล - 7 ธันวาคม 2556)
ตวงพร อัศววิไล (14 มกราคม, 15 กันยายน, 20 ตุลาคม 2555)
จอม เพชรประดับ (28 มกราคม 2555, 20 เมษายน 2556)
ศุภรัตน์ นาคบุญนำ - อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (10 มีนาคม 2555)
ฌาณวิทย์ ไชยศิริวงศ์ (14 เมษายน 2555)
ศันสนีย์ นาคพงศ์ - รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (21 กรกฎาคม, 29 กันยายน 2555)
อริสรา กำธรเจริญ (25 สิงหาคม 2555, 13 เมษายน 2556)
สายสวรรค์ ขยันยิ่ง (8 มิถุนายน 2556 - ไม่มีข้อมูล)
รถไฟใต้ดินเชินเจิ้น สาย 4

| รถไฟใต้ดินเชินเจิ้น สาย 4 |
| --- | --- |

สถานีฟูมิน
ข้อมูลทั่วไป
เจ้าของ: MTR Corporation (Shenzhen) Limited
ที่ตั้ง: เซินเจิ้น, ประเทศจีน
ปลายทาง: สถานีด่านฟูเทียน สถานีชิงฮู
จำนวนสถานี: 15
สีบนแผนที่:      Red (#dc241f)
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟฟ้าใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินเซินเจิ้น
ผู้ดำเนินงาน: MTR Corporation (Shenzhen) Limited
ขบวนรถ: CSR Nanjing Puzhen Class A Metro Rolling Stock
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 28 ธันวาคม ค.ศ. 2004
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 19.96 km (12.40 mi)
จำนวนทางวิ่ง: 2
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in)
สายหลงหัว เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายที่ 4 ในนครเซินเจิ้น ประเทศจีน มีสถานีปลายทางคือสถานีด่านฟูเทียและสถานีชิงฮู มีจำนวนผู้โดยสาร 250,000 คน สีประจำเส้นทางคือสีแดง
สถานี

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บริการ | บริการ | บริการ | สถานี | สถานี | การเชื่อมต่อ | เขตที่ตั้ง |

| ● | ● |  | สถานีด่านฟูเทียน | 福田口岸 | สายอีสต์เรล | ฟูเทียน |
| ● | ● |  | สถานีฟูมิน | 福民 |  | ฟูเทียน |
| ● | ● | ● | สถานีศูนย์การประชุมและนิทรรศการ | 会展中心 | สายลูเป่า | ฟูเทียน |
| ● | ● | ● | สถานีศูนย์ราชการ | 市民中心 | สายเชเกา | ฟูเทียน |
| ● | ● | ● | สถานีชิลเดรนพาเลซ | 少年宮 | สายหลงกัง | ฟูเทียน |
| ● | ● | ● | สถานีเหลียนหัวเหนือ | 莲花北 |  | ฟูเทียน |
| ● | ● | ● | สถานีซ่างเหมยหลิน | 上梅林 |  | ฟูเทียน |
| ● | ● | ● | สถานีหมินเล | 民乐 |  | เป่าอัน |
| ● | ● | ● | สถานีไปชิหลง | 白石龙 |  | เป่าอัน |
| ● | ● | ● | สถานีรถไฟเซินเจิ้นเหนือ | 深圳北站 | สายฮวนจง สถานีรถไฟเซินเจิ้นเหนือ | เป่าอัน |
| ● |  | ● | สถานีหงชาน | 红山 |  | เป่าอัน |
| ● |  |  | สถานีชางทัง | 上塘 |  | เป่าอัน |
| ● |  |  | สถานีหลงเฉิง | 龙胜 |  | เป่าอัน |
| ● |  |  | สถานีหลงหัว | 龙华 |  | เป่าอัน |
| ● |  |  | สถานีชิงฮู | 清湖 |  | เป่าอัน |

สถานีด่านฟูเทียน
สถานีชิงฮู
มิสฟรานซ์

| --- | --- |
คําขวัญ: ผู้หญิงที่สวยที่สุดของฝรั่งเศส
ก่อตั้ง: 1920
ประเภท: การประกวดนางงาม
สํานักงานใหญ่: ปารีส
ที่ตั้ง:  ฝรั่งเศส
สมาชิก  : นางงามจักรวาล มิสเวิลด์
ภาษาทางการ : ฝรั่งเศส
ผู้อำนวยการกองประกวด: ซิลวี เทลเลีย
บุคลากรหลัก: Geneviève de Fontenay
เว็บไซต์: tf1.fr/miss-france/
มิสฟรานซ์ (ฝรั่งเศส: Miss France) เป็นการประกวดความงามในประเทศฝรั่งเศสซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 แต่ละปีจัดขึ้นในเดือนธันวาคมและผู้ชนะจะถูกกำหนดโดยปีที่จะเริ่มขึ้นในเดือนมกราคมที่จะถึงนี้ โดยกิจการมิสฟรานซ์เป็นของ บริษัท Miss France SAS,. โดยมีการประกวดในระดับท้องถิ่นและระดับแคว้น และผู้ชนะแต่ละแคว้นจะได้เข้าร่วมประกวดมิสฟรานซ์ จัดขึ้นโดย Comité Miss France ซึ่งบุคลากรหลักคือ Geneviève de Fontenay ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา
มิสฟรานซ์ 2019 ไวมาลามา ชาวิส (มิสตาฮีตี) ได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2018 เธอได้รับรางวัลมีมูลค่ารวม 100,000 ยูโร และเธอจะได้อยู่ในอพาร์ทเมนต์ในปารีสเป็นระยะเวลา 1 ปีและเงินเดือนสุทธิเดือนละ 3,000 ยูโรต่อเดือน
มิสฟรานซ์ 2016 - อีริส มีเตอนาร์ (มิสนอร์-ปาดกาแล) ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาล 2016 ใน มะนิลา, ฟิลิปปินส์, เมือวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2017 อีริสเป็นนางงามจักรวาลคนที่ 2 ในรอบ 63 ปี โดยนางงามจักรวาลคนแรกจากฝรั่งเศสคือ คริสตียาน มาร์แตล โดยคริสตียานไม่ได้เป็นผู้เข้าประกวดในมิสฟรานซ์ แต่เป็นผู้ชนะจากมิสซีเนมงด์ 1953
ผู้อำนวยการกองประกวดมิสฟรานซ์คนปัจจุบัน คือ ซิลวี เทลเลีย
รายนามผู้ชนะล่าสุด

| ปี | มิสฟรานซ์ | แคว้น | เมืองเจ้าภาพ | จำนวนผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | แอฟว์ ฌีล - Eve Gilles |  นอร์-ปาดกาแล | ดีฌง, บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต | 30 |
| 2023 | อินดีรา อัมปีโย - Indira Ampiot |  กัวเดอลุป | ชาโตรู, แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ | 30 |
| 2022 | ดียาน แลร์ - Diane Leyre |  แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ | ก็อง แคว้นนอร์ม็องดี | 29 |
| 2021 | อาม็องดิน เปอตี - Amandine Petit |  นอร์ม็องดี | ปุยดูว์ฟู, แคว้นเปอีเดอลาลัวร์ | 29 |
| 2020 | เกลม็องส์ โบติโน - Clémence Botino |  กัวเดอลุป | มาร์แซย์, แคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ | 30 |
| 2019 | ไวมาลามา ชาวิส - Vaimalama Chaves |  ตาฮีตี | ลีล, โอดฟร็องส์ | 30 |
| 2018 | มาแอวา กุก - Maëva Coucke |  นอร์-ปาดกาแล | ชาโตว์รูซ์, ซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ | 30 |
| 2017 | อาลีซียา แอเลียส - Alicia Aylies |  กุยยาน | มงเปอลีเย, อ็อกซีตานี | 30 |
| 2016 | อีริส มีเตอนาร์ - Iris Mittenaere |  นอร์-ปาดกาแล | ลีล, นอร์-ปาดกาแล | 31 |
| 2015 | กามีย์ แซร์ฟ - Camille Cerf |  นอร์-ปาดกาแล | ออร์เลอ็อง, ซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ | 33 |
| 2014 | ฟลอรา โกกแรล - Flora Coquerel |  ออร์เลอาแน | ดีฌง, บูร์กอญ | 33 |
| 2013 | มารีน ลอร์เพลิน - Marine Lorphelin |  บูร์กอญ | ลิโมช, ลีมูแซ็ง | 33 |
การส่งตัวแทนเข้าประกวดในระดับนานาชาติ

ฝรั่งเศสได้ส่งนางงามใน 4 การประกวดความงามระดับนานาชาติที่สำคัญในการประกวดความงามสำหรับผู้หญิง คือ นางงามจักรวาล, มิสเวิลด์, นางงามนานาชาติ และ มิสเอิร์ธ.
ตัวอักษรหนา หมายถึงผู้ชนะการประกวดมิสเวิลด์หรือนางงามจักรวาล : ฝรั่งเศสได้ผู้ชนะนางงามจักรวาล 2 คน (1953, 2016) มิสเวิลด์ 1 คน (1953) และนางงามนานาชาติ 1 คน (1976)
การส่งตัวแทนเข้าประกวดในระดับนานาชาติ > 1951-1959

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Year | Miss France | Miss Universe France | Miss World France |
| 1951 | Nicole Drouin  | N/A | Jacqueline Lemoine |
| 1952 | Josiane Pouy  | Claude Godart | Nicole Drouin |
| 1953 | Sylviane Carpentier  | Christiane Martel WINNER | Denise Perrier WINNER |
| 1954 | Irène Tunc  | Jacqueline Beer Top 16 | Claudine Bleuse 3rd Runner-up |
| 1955 | Véronique Zuber  | Claudie Petit | Gisele Thierry 5th Runner-up |
| 1956 | Maryse Fabre  | Anita Treyens Top 15 | Genevieve Solare |
| 1957 | Sylvie-Rosine Numez  | Lisa Simon | Claude Inès Navarro 5th Runner-up |
| 1958 | Monique Negler  | Monique Boulinguez | Claudine Auger 1st Runner-up |
| 1959 | Monique Chiron  | Françoise St-Laurent Top 15 | Marie Hélène Trové |
การส่งตัวแทนเข้าประกวดในระดับนานาชาติ > 2013-2015

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Year | Miss France | Miss Universe France | Miss World France | Miss Earth France | Miss International France |
| 2013 | Marine Lorphelin  | Hinarani de Longeaux 17th place | Marine Lorphelin 1st Runner-up Continental Queen of Europe | Sophie Garenaux Top 16 | N/A |
| 2014 | Flora Coquerel  | Camille Cerf Top 15 | Flora Coquerel | Laëtizia Penmellen Miss Photogenic | Aurianne Sinacola Best Body |
| 2015 | Camille Cerf  | Flora Coquerel 3rd Runner-up | Hinarere Taputu Top 11 | Alyssa Wurtz Top 16 | Charlotte Pirroni |
การส่งตัวแทนเข้าประกวดในระดับนานาชาติ > 2016-Present

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Year | Miss France | Miss Universe France | Miss World France |
| 2016 | Iris Mittenaere | Iris Mittenaere WINNER | Morgane Edvige Top 20 |
| 2017 | Alicia Aylies | Alicia Aylies | Aurore Kichenin Top 5 |
| 2018 | Maëva Coucke | Eva Colas  | Maëva Coucke Top 12 |
| 2019 | Vaimalama Chaves | Maëva Coucke Top 10 | Ophély Mézino 1st Runner-Up |
| 2020 | Clémence Botino | Amandine Petit Top 21 | N/A |
| 2021 | Amandine Petit | Clémence Botino Top 10 | April Benayoum  |
| 2022 | Diane Leyre |  |  |
พิธีกร

กาย ลักซ์: ค.ศ. 1987-1988
ซาช่า ดิสเทล: ค.ศ. 1989
อีเวส โลกอก: ค.ศ. 1990-1991
จูลีเอ็น เลเปอรส์: ค.ศ. 1992-1995
ฌอห์ง-เพอร์เร ฟาวคูลต์: ค.ศ. 1996-ปัจจุบัน
ซิลวี เทลเลีย: ค.ศ. 2009-ปัจจุบัน
สถานที่จัดประกวด

Hyatt Regency Paris Étoile: ค.ศ. 1975
Hôtel de Ville, Paris: ค.ศ. 2000
Palais des Sports de Gerland: ค.ศ. 2003
Palais des Festivals et des Congrès: ค.ศ. 2006
Palais Nikaia: ค.ศ. 2010
รูปภาพผู้ชนะ

มิสฟรานซ์ 2018
มาแอวา กุก
มิสฟรานซ์ 2017
อาลีซียา แอเลียส
มิสฟรานซ์ & นางงามจักรวาล 2016
อีริส มีเตอนาร์
มิสฟรานซ์ 2015
กามีย์ แซร์ฟ
มิสฟรานซ์ 2013
มารีน ลอร์เพลิน
มิสฟรานซ์ 2012
เดลฟีน เวสปีเซอร์
มิสฟรานซ์ 2011
ลอรี่ ธิลล์แมน
มิสฟรานซ์ 2009
โคลอี้ มอร์ตุด
มิสฟรานซ์ 2008
วาเลรี่ บีเกอ
มิสฟรานซ์ 2007
ราเชล เลอร์เกรน-ทราปานี
มิสฟรานซ์ 2006
อเล็กซานดรา โรเซนเฟลด์
มิสฟรานซ์ 2005
ซินดี ฟาเบร
มิสฟรานซ์ 2003
คอรินน์ คอแมน
มิสฟรานซ์ 2002
ซิลวี เทลเลีย
มิสฟรานซ์ 2001
เอโลดี โกชอน
มิสฟรานซ์ 2000
โซเนีย โรลแลนด์
มิสฟรานซ์ 1999
มารีวา กาลานเทร์
มิสฟรานซ์ 1998
โซฟี ทาลแมนน์
มิสฟรานซ์ 1992
ลินดา ฮาร์ดี
มิสฟรานซ์ 1987
นาตาลี มาร์เควย์
มิสฟรานซ์ 1949
จูเลียตต์ ฟีเกอราส
มิสฟรานซ์ 1938
แอนนี่ การ์รีเกส
มิสฟรานซ์ 1934
ซีโมน บารีลเลีย
มิสฟรานซ์ 1932
ลีน เดอ เซาซ่า
มิสฟรานซ์ 1931
จีนน์ จีลลา
มิสฟรานซ์ 1930
อีเวตต์ ลาเบราสส์
มิสฟรานซ์ 1928
เรย์มอนด์ อัลเลน
มิสฟรานซ์ 1927
โรเบิร์ต คูเซย์
มิสฟรานซ์ 1921
อักเนส เซาเรต
ดูเพิ่ม

มิสอินเตอร์เนชันแนลฟรานซ์
ประเทศกำลังพัฒนา
คำจำกัดความ

โคฟี อันนัน อดีตเลขาธิการสหประชาชาติ ให้คำจำกัดความกับประเทศพัฒนาแล้วว่า "ประเทศพัฒนาแล้ว คือ ประเทศที่ให้สิทธิเสรีภาพแก่ประชาชนทุกคนให้มีอิสรเสรีและมีสุขอนามัยดี อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย"[ต้องการอ้างอิง] และยังมีองค์กรอื่น ๆ พยายามให้คำจัดความสำหรับความหมายของประเทศกำลังพัฒนาและพัฒนาแล้ว ดังต่อไปนี้
การจัดกลุ่มหรือกำหนดกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วและกำลังพัฒนานั้น เพื่อประโยชน์ในทางสถิติและไม่จำเป็นที่จะมาใช้ในการตัดสินใจสถานะของประเทศ หรือขอบเขตในกระบวนการพัฒนา
สหประชาชาติ ให้ความเห็นดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | จากตัวอย่างที่เห็นได้ทั่วไป คือ ประเทศญี่ปุ่นในเอเชีย, แคนาดาและสหรัฐอเมริกาในอเมริกาเหนือ, ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ในโอเชียเนีย, และประเทศส่วนใหญ่ในยุโรป กลุ่มประเทศเหล่านี้ถูกพิจารณาให้เป็นประเทศพัฒนาแล้ว ในเชิงสถิติทางการค้า สหภาพศุลกากรแอฟริกาใต้ยังถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว และประเทศอิสราเอลก็อยู่ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว ส่วนในยุโรปกลุ่มประเทศที่กำเนิดขึ้นจากประเทศยูโกสลาเวียเก่าถือว่าเป็นประเทศกำลังพัฒนา; ประเทศในกลุ่มของยุโรปตะวันออก และกลุ่มที่เป็นประเทศเครือรัฐเอกราช (รหัส 172) ในยุโรป จึงไม่ถูกเรียกรวมอยู่ในกลุ่มใด ๆ ของพัฒนาแล้วหรือกำลังพัฒนา | ” |
ในศตวรรษที่ 21 กลุ่มประเทศในเอเชียที่ถูกขนานนามว่า สี่เสือแห่งเอเชีย (ฮ่องกง, สิงคโปร์, เกาหลีใต้,และไต้หวัน) รวมทั้งไซปรัส, มอลตา, สาธารณรัฐเช็ก, เอสโตเนีย, อิสราเอล,, สโลวาเกีย  และสโลวีเนีย เหล่านี้ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว
อีกนัยหนึ่ง จากการจัดกลุ่มของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ ก่อนเดือนเมษายน 2004 กลุ่มประเทศทั้งหมดในยุโรปตะวันออก (รวมทั้ง ยุโรปกลางที่เป็นของ "กลุ่มยุโรปตะวันออก" ในสหประชาชาติ) และรวมถึงสหภาพโซเวียตในอดีต กลุ่มประเทศที่อยู่ในเอเชียตอนกลาง (คาซัคสถาน อุซเบกิสถาน คีร์กีซสถาน ทาจิกิสถาน และเติร์กเมนิสถาน) และมองโกเลีย ไม่รวมให้อยู่ในทั้งสองประเภท คือ พัฒนาแล้วและกำลังพัฒนา แต่จะถูกจัดให้อยู่ประเภทของ "ประเทศในช่วงเปลี่ยนผ่าน" อย่างไรก็ตาม ในรายงานระหว่างประเทศ กลุ่มประเทศเหล่านี้ คือ ประเทศ "กำลังพัฒนา" นั่นเอง
ส่วนธนาคารโลกจัดกลุ่มประเทศออกเป็นสี่กลุ่ม ที่จะมีการจัดใหม่ในเดือนกรกฎาคมของทุกปี เศรษฐกิจถูกแบ่งออกเป็นกลุ่ม ตามกลุ่มช่วง ของรายได้ตาม GNI ต่อประชากร ดังต่อไปนี้
กลุ่มประเทศที่จัดอยู่ในกลุ่ม รายได้ต่ำ ค่า GNI ต่อประชากร จะอยู่ที่ US$975 หรือ น้อยกว่า
กลุ่มประเทศที่จัดอยู่ในกลุ่ม รายได้ปานกลาง ค่า GNI ต่อประชากร จะอยู่ที่ระหว่าง US$976 ถึง US$3,855
กลุ่มประเทศที่จัดอยู่ในกลุ่ม รายได้เหนือกว่า ปานกลาง US$3,856 ถึง US$11,905.
กลุ่มประเทศที่จัดให้อยู่ในกลุ่ม ระดับรายได้สูง ค่า GNI จะต้องมีมากกว่า US$11,906.
คำศัพท์ที่ใช้ในการจำแนกประเภทประเทศ

มีหลายคำที่ใช้ในการจำแนกประเทศออกเป็นระดับการพัฒนาโดยประมาณ การจำแนกประเภทของประเทศใดประเทศหนึ่งแตกต่างกันไปตามแหล่งข้อมูล และบางครั้ง การจำแนกประเภทเหล่านี้หรือคำศัพท์เฉพาะที่ใช้ก็ถูกมองว่าดูถูก
คำศัพท์ที่ใช้ในการจำแนกประเภทประเทศ > จำแนกตามกลุ่มรายได้

ธนาคารโลกแบ่งเศรษฐกิจของโลกออกเป็น 4 กลุ่ม ตามรายได้ประชาชาติต่อหัว (Gross national income: GNI) คำนวณโดยใช้วิธีแอตลาส ปรับปรุงใหม่ทุกปีในวันที่ 1 กรกฎาคม:
ประเทศรายได้ต่ำ
ประเทศรายได้ต่ำปานกลาง
ประเทศรายได้สูงปานกลาง
ประเทศรายได้สูง (คล้ายกับ ประเทศพัฒนาแล้ว)
กลุ่มทั้งสามที่ไม่ใช่ "รายได้สูง" รวมเรียกว่า "ประเทศรายได้ต่ำและรายได้ปานกลาง" (LMICs) ตัวอย่างเช่น สำหรับปีงบประมาณ 2022 ประเทศรายได้ต่ำ หมายถึง ประเทศที่มีรายได้ประชาชาติต่อหัวน้อยกว่า 1,045 ดอลลาร์สหรัฐ ประเทศรายได้ต่ำปานกลาง หมายถึง ประเทศที่มีรายได้ประชาชาติต่อหัวระหว่าง 1,046 ถึง 4,095 ดอลลาร์สหรัฐ ประเทศรายได้สูงปานกลาง หมายถึง ประเทศที่มีรายได้ประชาชาติต่อหัวระหว่าง 4,096 ถึง 12,695 ดอลลาร์สหรัฐ และประเทศรายได้สูง หมายถึง ประเทศที่มีรายได้ประชาชาติต่อหัวมากกว่า 12,696 ดอลลาร์สหรัฐ สามารถตรวจสอบเกณฑ์เก่าได้
คำศัพท์ที่ใช้ในการจำแนกประเภทประเทศ > จำแนกตามตลาดและการเติบโตทางเศรษฐกิจ

การใช้คำว่า "ตลาด" แทน "ประเทศ" มักบ่งบอกถึงการเน้นเฉพาะลักษณะของตลาดทุนของประเทศ ต่างจากเศรษฐกิจโดยรวม
ประเทศพัฒนาแล้ว และ ตลาดพัฒนาแล้ว
ประเทศกำลังพัฒนา รวมถึง ลำดับการเติบโตทางเศรษฐกิจหรือขนาดของตลาดทุนที่ลดลง:
ประเทศอุตสาหกรรมใหม่
ตลาดเกิดใหม่
ตลาดชายขอบ
ประเทศด้อยพัฒนา (เรียกอีกอย่างว่า ประเทศด้อยพัฒนาทางเศรษฐกิจ)
ภายใต้เกณฑ์อื่น ๆ บางประเทศอยู่ในระยะกลางของการพัฒนา หรือตามที่ กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) กล่าวไว้ หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต "ประเทศในการเปลี่ยนผ่าน": ทั้งหมดของ ยุโรปกลางและตะวันออก (รวมถึงประเทศยุโรปกลางที่ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของ "กลุ่มยุโรปตะวันออก" ในสถาบันของสหประชาชาติ) ; ประเทศ อดีตสหภาพโซเวียต ในเอเชียกลาง (คาซัคสถาน, อุซเบกิสถาน, คีร์กีซสถาน, ทาจิกิสถาน และเติร์กเมนิสถาน) ; และ มองโกเลีย ภายในปี 2009 รายงานแนวโน้มเศรษฐกิจโลก (World Economic Outlook) ของ IMF จัดประเภทประเทศเป็น ขั้นสูง เกิดใหม่ หรือ กำลังพัฒนา ขึ้นอยู่กับ "(1) ระดับรายได้ต่อหัว (2) การกระจายตัวของการส่งออก - ดังนั้นผู้ส่งออกน้ำมันที่มี GDP ต่อหัวสูงจะไม่เข้าเกณฑ์ขั้นสูง เนื่องจากประมาณ 70% ของการส่งออกคือน้ำมัน และ (3) ระดับการผนวกเข้ากับระบบการเงินโลก"
คำศัพท์ที่ใช้ในการจำแนกประเภทประเทศ > จำแนกตามภูมิศาสตร์

ประเทศกำลังพัฒนายังสามารถแบ่งประเภทตามภูมิศาสตร์ได้ ดังนี้:
รัฐเกาะขนาดเล็กที่กำลังพัฒนา (กลุ่มประเทศกำลังพัฒนาที่เป็นประเทศเกาะขนาดเล็ก ซึ่งมักแบ่งปันความท้าทายด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่คล้ายคลึงกัน: ประชากรน้อยแต่เติบโต จำกัดทรัพยากร ห่างไกล ความเสี่ยงต่อภัยพิบัติทางธรรมชาติ ความเสี่ยงต่อแรงกระแทกภายนอก การพึ่งพาการค้าระหว่างประเทศมากเกินไป และสภาพแวดล้อมที่เปราะบาง)
ประเทศกำลังพัฒนาที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล (ประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลมักประสบปัญหาทางเศรษฐกิจและด้านอื่น ๆ )
คำศัพท์ที่ใช้ในการจำแนกประเภทประเทศ > จำแนกตามเกณฑ์อื่น ๆ

ประเทศยากจนที่มีหนี้สินสูง คำจำกัดความโดยโปรแกรมของ IMF และธนาคารโลก
เศรษฐกิจเปลี่ยนผ่าน เปลี่ยนจากเศรษฐกิจแบบวางแผนกลางไปสู่เศรษฐกิจแบบตลาด
ระบบการจัดกลุ่มหลายมิติ ด้วยความเข้าใจว่าประเทศต่าง ๆ มีลำดับความสำคัญในการพัฒนาและระดับการเข้าถึงทรัพยากรและศักยภาพสถาบันที่แตกต่างกัน และเพื่อให้เข้าใจประเทศกำลังพัฒนาและลักษณะเฉพาะของพวกเขามากขึ้น นักวิชาการได้จำแนกพวกเขาออกเป็น 5 กลุ่มที่แตกต่างกันโดยพิจารณาจากปัจจัยต่าง ๆ เช่น ระดับความยากจนและความเหลื่อมล้ำ ผลผลิตและนวัตกรรม ข้อจำกัดทางการเมืองและการพึ่งพาเงินทุนภายนอก
คำศัพท์ที่ใช้ในการจำแนกประเภทประเทศ > การประกาศด้วยตนเอง

โดยทั่วไป องค์การการค้าโลก (WTO) ยอมรับการอ้างสิทธิ์ของประเทศใดก็ตามว่าเป็น "ประเทศกำลังพัฒนา" ประเทศบางประเทศที่กลายเป็น "ประเทศพัฒนาแล้ว" ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ตามเกณฑ์ทางเศรษฐกิจเกือบทั้งหมด ยังคงยืนยันที่จะจัดตัวเองเป็น "ประเทศกำลังพัฒนา" เนื่องจากทำให้พวกเขาได้รับสิทธิพิเศษที่ WTO ประเทศต่าง ๆ เช่น บรูไน ฮ่องกง คูเวต มาเก๊า กาตาร์ สิงคโปร์ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ถูกยกมาอ้างและวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับสถานะการประกาศตนเองนี้
การวัดและแนวคิดการพัฒนา

การพัฒนาสามารถวัดได้จากปัจจัยทางเศรษฐกิจหรือมนุษย์ โดยทั่วไป ประเทศกำลังพัฒนาก็คือประเทศที่ยังไม่บรรลุระดับอุตสาหกรรมที่สำคัญเมื่อเทียบกับประชากร และในกรณีส่วนใหญ่ มีระดับการครองชีพปานกลางถึงต่ำ มีความสัมพันธ์ระหว่างรายได้ต่ำกับการเติบโตของประชากรสูง การพัฒนาของประเทศวัดได้ด้วยดัชนีสถิติ เช่น รายได้ต่อหัว ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัว อายุขัย อัตราการอ่านเขียน ดัชนีเสรีภาพ และอื่น ๆ สหประชาชาติได้พัฒนาดัชนีพัฒนาการมนุษย์ (HDI) ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้แบบผสมผสานของสถิติบางอย่างข้างต้น เพื่อประเมินระดับการพัฒนาของมนุษย์สำหรับประเทศที่มีข้อมูล สหประชาชาติได้กำหนดเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษ จากแบบแผนที่พัฒนาโดยประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกและสถาบันการพัฒนานำ เพื่อประเมินการเติบโต เป้าหมายเหล่านี้สิ้นสุดลงในปี 2015 และถูกแทนที่ด้วยเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน
แนวคิดของ ประเทศกำลังพัฒนา สามารถพบได้ภายใต้คำศัพท์หนึ่งคำหรืออีกคำหนึ่งในระบบเชิงทฤษฎีจำนวนมากที่มีแนวโน้มที่หลากหลาย ตัวอย่างเช่น การให้เอกราช ทฤษฎีการเป็นเอกราช มาร์กซิสม์ ต่อต้านจักรวรรดินิยม ทฤษฎีการทันสมัย การเปลี่ยนแปลงทางสังคม และ เศรษฐศาสตร์การเมือง
ตัวบ่งชี้สำคัญอีกประการหนึ่งคือ การเปลี่ยนแปลงภาคส่วน ที่เกิดขึ้นตั้งแต่ระยะการพัฒนาของประเทศ โดยเฉลี่ยแล้ว ประเทศที่มีส่วนสนับสนุนจาก ภาคการผลิต (อุตสาหกรรมการผลิต) 50% เติบโตอย่างมาก ในทำนองเดียวกันประเทศที่มีอุตสาหกรรมบริการที่แข็งแกร่งก็เห็นอัตราการพัฒนาเศรษฐกิจที่สูงขึ้นเช่นกัน
ทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง

คำว่า ประเทศกำลังพัฒนา มีทฤษฎีวิจัยหลายอย่างเกี่ยวข้อง (ตามลำดับเวลา) :
ทฤษฎีการทันสมัย – เพื่ออธิบายกระบวนการทันสมัยภายในสังคม
ทฤษฎีการพึ่งพา – แนวคิดที่ว่าทรัพยากรไหลจาก "ปริมณฑล" ของรัฐที่ยากจนและด้อยพัฒนาไปยัง "แกนกลาง" ของรัฐที่ร่ำรวย ทำให้กลุ่มหลังร่ำรวยขึ้นโดยเสียค่าใช้จ่ายของอดีต
ทฤษฎีการพัฒนา – คอลเลกชันของทฤษฎีเกี่ยวกับวิธีการบรรลุการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการในสังคมได้ดีที่สุด
ทฤษฎีหลังการพัฒนา – ถือว่าแนวคิดและการปฏิบัติทั้งหมดเกี่ยวกับการพัฒนาเป็นการสะท้อนถึงอำนาจเหนือของตะวันตก-เหนือเหนือส่วนที่เหลือของโลก
คำที่เกี่ยวข้อง

คำว่า ประเทศรายได้ต่ำและรายได้ปานกลาง (LMIC) มักใช้สลับกับ "ประเทศกำลังพัฒนา" แต่หมายถึงเฉพาะเศรษฐกิจของประเทศเท่านั้น ประเทศด้อยพัฒนา ประเทศกำลังพัฒนาที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล และ รัฐเกาะขนาดเล็กที่กำลังพัฒนา ล้วนเป็นกลุ่มย่อยของประเทศกำลังพัฒนา ประเทศที่อยู่อีกด้านหนึ่งของสเปกตรัมมักเรียกว่า ประเทศรายได้สูง หรือ ประเทศพัฒนาแล้ว
คำที่เกี่ยวข้อง > กลุ่มประเทศโลกใต้

บทความหลัก: กลุ่มประเทศโลกเหนือและกลุ่มประเทศโลกใต้
คำว่า "กลุ่มประเทศโลกใต้" เริ่มถูกใช้อย่างแพร่หลายมากขึ้นตั้งแต่ประมาณปี 2004 สามารถรวมถึงภูมิภาค "ภาคใต้" ที่ยากจนกว่าของประเทศ "ภาคเหนือ" ที่ร่ำรวย ภาคใต้โลกหมายถึง "ประวัติศาสตร์การล่าอาณานิคม อำนาจนิยมใหม่ และการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคมที่แตกต่างกัน ซึ่งรักษาความเหลื่อมล้ำอย่างมากในระดับการครองชีพ อายุขัย และการเข้าถึงทรัพยากร"
ระวังสับสนกับ ซีกโลกเหนือ หรือ ซีกโลกใต้
กลุ่มประเทศโลกเหนือและกลุ่มประเทศโลกใต้เป็นคำที่ใช้เรียกวิธีในการจัดกลุ่มประเทศด้วยลักษณะสำคัญทางเศรษฐกิจสังคมและการเมืองระหว่างประเทศ ตามนิยามของการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและการพัฒนา (อังค์ถัด)  กลุ่มประเทศโลกใต้ ประกอบไปด้วย แอฟริกา  ลาตินอเมริกาและแคริเบียน เอเชีย (ยกเว้น อิสราเอล ญี่ปุ่น และ เกาหลีใต้) และ โอเชียเนีย (ยกเว้น ออสเตรเลีย และ นิวซีแลนด์) กลุ่มประเทศโลกใต้ส่วนใหญ่มักจะยังขาดมาตรฐานการครองชีพ ซึ่งประกอบไปด้วยรายได้ที่ต่ำ ระดับความยากจนสูง อัตราการเพิ่มของประชากรสูง ที่อยู่อาศัยไม่พอเพียง โอกาสทางการศึกษาที่จำกัด และระบบสุขภาพที่ไม่สมบูรณ์ เป็นต้น นอกจากนี้ เมืองในประเทศเหล่านี้ยังมีโครงสร้างพื้นฐานที่อ่อนแอ คำตรงข้ามของกลุ่มประเทศโลกใต้ คือ กลุ่มประเทศโลกเหนือ อังค์ถัดได้ให้นิยามโดยกว้างไว้ว่าประกอบไปด้วย อเมริกาเหนือและยุโรป อิสราเอล ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ดังนั้น คำทั้งสองมิได้หมายความถึงซีกโลกเหนือและซีกโลกใต้ แต่มีที่มาเนื่องจากประเทศส่วนใหญ่ของกล่มประเทศโลกเหนือและกลุ่มประเทศโลกใต้อยู่ในซีกโลกทั้งสองทางภูมิศาสตร์
สำหรับนิยามอย่างจำเพาะเจาะจง กลุ่มประเทศโลกเหนือประกอบไปด้วยประเทศพัฒนาแล้ว ในขณะที่กลุ่มประเทศโลกใต้ประกอบไปด้วยประเทศกำลังพัฒนาและประเทศพัฒนาน้อยที่สุด การจัดกลุ่มประเทศโลกใต้โดยองค์กรภาครัฐและองค์กรเพื่อการพัฒนาเกิดขึ้นเพื่อทดแทนคำ "โลกที่สาม" โดยเพื่อว่าเป็นคำที่เปิดกว้างและไม่ยึดโยงกับค่านิยมใด ซึ่งอาจรวมไปถึงคำว่า "พัฒนาแล้ว" และ "กำลังพัฒนา" ประเทศในกลุ่มประเทศโลกใต้เคยถูกเรียกว่าประเทศอุตสาหกรรมใหม่หรือประเทศที่กำลังเข้ากระบวนการอุตสาหกรรม ซึ่งหลายประเทศเหล่านี้เคยเป็นหรือยังอยู่ภายใต้อาณานิคม