stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ข้าวทิพย์ ธิดาดิน
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2559 | ละครเทิดพระเกียรติ ครูของแผ่นดิน |  |
| 2560 | นายฮ้อยทมิฬ | บัวเขียว |
| 2562 | ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์ | ทิพย์ |

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางจีเอ็มเอ็ม 25
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2558 | หมัดเด็ดเสียงทอง Season 3 | ดาว |
| 2562 | ดอกคูนเสียงแคน | ใบบัว |

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องวัน 31
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2562 | สาวน้อยร้อยล้านวิว | น้ำตาล |
| 2563 | มงกุฎดอกหญ้า | กิ่งอ้อ เสียงสวรรค์ |
| 2563 | สูตรรักแซ่บอีหลี | แก้วตา หวานใจ |
| 2564 | โนราสะออน | มะนาว |
| 2565 | บอดี้การ์ดหมอลำ | ดวงดาว เทพสถิตใจ (ปลัดดาว) |
| 2566 | ดอกหญ้าป่าคอนกรีต | เอมี่ |
| 2566 | ไมโครโฟนม่วนป่วนรัก | แอม |
| 2567 | นางฟ้ากรรมกร | จุ๊บแจง |
| 2568 | พ่อจ๋าแม่อยู่ไหน | น้ำผึ้ง (กำลังถ่ายทำ) |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2563 | เลิฟยู โคกอีเกิ้ง | ทิพย์ | คู่กับ ชนกันต์ พูนศิริวงศ์ และ เป็นภาคต่อจากละครเรื่อง ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์ |  |
ผลงานการแสดง > โฆษณา

ช่องแกรมมี่ 4 ช่อง (ช่อง Fan TV., ช่อง Bang Channel, ช่อง Green Channel และช่อง Acts Channel) ร่วมด้วย ไมค์ ภิรมย์พร,ต่าย อรทัย,เอิร์น สุรัตน์ติกานต์ และศิลปิน นักร้อง นักแสดงอีกมากมาย (2552)
กล่องรับสัญญาณ GMM. Z รุ่น HD ร่วมด้วย ต่าย อรทัย,ไผ่ พงศธร,หญิงลี ศรีจุมพล และศิลปิน นักร้อง นักแสดงอีกมากมาย (2556-2557)
ผลงานการแสดง > มิวสิควีดีโอ

| ปี | ชื่อเพลง | ชื่อนักร้อง |
| --- | --- | --- |
| 2551 | "ม.หก เทอมสุดท้าย | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2551 | "ต.จ.ว.มอหก" | ต่าย อรทัย |
| 2552 | "อยากมีที่จอดใจ" | มนต์แคน แก่นคูน |
| 2553 | "อักษรบนเสื้อ (เพื่อใครบางคน)" | ต่าย อรทัย |
| 2553 | "แค่ถามก็รู้สึกดี" | ต่าย อรทัย |
| 2554 | "อยู่กับเขาเหงาด้วยหรือ" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2554 | "เสียงรอสายใจรอเธอ" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2554 | "ลูกจ้างขอร้อง" | ศร สินชัย |
| 2554 | "ทางเดินชาวดิน" | เสถียร ทำมือ |
| 2554 | "สัญญาฝั่งมูล" | มนต์แคน แก่นคูน |
| 2554 | "ลืมเขาเถิดหัวใจ" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน, ก้านตอง ทุ่งเงิน และ มด อุบลมณี |
| 2554 | "รถคันนี้ศรีสะเกษ" | ไผ่ พงศธร, เสถียร ทำมือ และศร สินชัย |
| 2554 | "เพลงฮัก โขง ชี มูล" | รวมศิลปิน |
| 2555 | "จะกลับบ้านนอกไปบอกรักแม่" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2557 | สาธุเด้อ..ขอให้เธอเป็นคู่แท้ | มนต์แคน แก่นคูน และ ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2557 | คุย line บ่หายคิดฮอด | มนต์แคน แก่นคูน และ ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2557 | น้องคือที่เหงา คือเขาที่รัก | มนต์แคน แก่นคูน และ ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2557 | เจ็บบอกให้ไป หัวใจบอกให้กอด | มนต์แคน แก่นคูน และ ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2557 | "อ้ายฮักเขาแล้วแมนบ่" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2560 | "สิเทน้อง ให้บอกแน" | ต่าย อรทัย |
| 2561 | "เบิด...แล้วบ้อฮัก" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2562 | "บ่ได้จากไปนำอ้าย" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2563 | "ถนนสายมิตรภาพ" | ไผ่ พงศธร, ต่าย อรทัย |
| 2563 | "แม่น กทม. บ่นี่" | ไผ่ พงศธร, ต่าย อรทัย |
| 2563 | "หน้าที่ไผ หน้าที่มัน" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน และ กระต่าย พรรณนิภา |
| 2563 | "สาวโรงงานน้ำตา" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2563 | "ไผว่าสิบ่ตั๋ว" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
| 2563 | "นิคมสุดท้าย" | ข้าวทิพย์ ธิดาดิน |
คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต Grammy Wonderland มันหยดหมดตึก (5 ตุลาคม 2555)
คอนเสิร์ต ครูสลามายามบ้าน ครั้งที่ 14 (2 เมษายน 2556)
คอนเสิร์ต คาราวานแฟนทีวีสามัคคีสัญจร จ.นครพนม (23 พฤศจิกายน 2556)
รายการ 7 สีคอนเสิร์ต (29 มีนาคม 2557)
คอนเสิร์ต ครูสลามายามบ้าน ครั้งที่ 15 (2 เมษายน 2557)
คอนเสิร์ต สลา คุณวุฒิ คนสร้างเพลง เพลงสร้างคน (27 สิงหาคม 2559)
คอนเสิร์ต ดนตรีบำบัด คืนคนดีสู่สังคม ครั้งที่ 12 (1 สิงหาคม 2561)
คอนเสิร์ต 28 ปี ดวงจันทร์...กลางดวงใจ พุ่มพวง ดวงจันทร์ (12 มิถุนายน 2563)
คอนเสิร์ต 25 ปี แกรมมี่ โกลด์ เส้นทางมิตรภาพโรดทัวร์ (10 ตุลาคม - 28 พฤศจิกายน 2563 / รังสิต & นครราชสีมา & อุดรธานี)
คอนเสิร์ต ลูกทุ่งแดนเนรมิต (26 มีนาคม 2565)
คอนเสิร์ต ดนตรีบำบัด คืนคนดีสู่สังคม ครั้งที่ 17 (18 กันยายน 2565)
ผลงานพิธีกร

ออนไลน์
พ.ศ. 2564 :  ทางช่อง YouTube: ข้าวทิพย์ ธิดาดิน Channel 247,000 คน
Instagram kaothip.tidadin  632,000
เฟสบุ๊ค ข้าวทิพย์ ธิดาดิน ยอดผู้ติดตาม 1,355,782 คน
tiktok ข้าวทิพย์ ธิดาดิน @kaothip.tidadin ยอดผู้ติดตาม 475,9000 คน
รางวัล

รางวัล มหานครอวอร์ดส ครั้งที่ 7 ประจำปี 2553 สาขาศิลปินลูกทุ่งหน้าใหม่ฝ่ายหญิงยอดนิยม จากเพลง อ้ายอย่าเว้าเล่น
รางวัล มหานครอวอร์ดส ครั้งที่ 8 ประจำปี 2554 สาขาอัลบั้มเพลงลูกทุ่งยอดนิยม จากอัลบั้มพิเศษ เส้นทางสายคิดฮอด โดยเพลง จีบเบาๆ เว้าค่อยๆ
รางวัล คมชัดลึก อวอร์ดส ครั้งที่ 10 ประจำปี 2555 สาขา เพลงอมตะรังสรรค์ชายยอดเยี่ยม จากเพลง พี่จ๋าหลับตาไว้ ในอัลบั้มพิเศษ ตามฮอยอีสาน ชุดที่ 1
2559 - รางวัลเสาอโศกผู้นำศีลธรรม รับประทานจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ
2561 - รางวัลมายาอวอร์ด 2018 สาขา ดาราสบทบหญิงขวัญใจมหาชน จากละครเรื่อง นายฮ้อยทมิฬ บท บัวเขียว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้าวทิพย์ ธิดาดิน ที่เฟซบุ๊ก
ข้าวทิพย์ ธิดาดิน ที่อินสตาแกรม
หัวเหยียน

นิกายหัวเหยียน หรือ ฮวาเหยียน (จีน: 華嚴宗) หรือนิกายอวตังสกะ เป็นหนึ่งในนิกายในศาสนาพุทธฝ่ายมหายาน ถือพุทธธรรมคำสั่งสอนในอวตังสกสูตร หรือพุทธาวตังสกมหาไวปุลยสูตร เป็นหลัก นิกายนี้ก่อตั้งขึ้นในช่วงปลายราชวงศ์สุย
ประวัติ

ในราวพุทธศตวรรษที่ 9 ท่านพุทธภัทรได้แปลอวตังสกสูตรออกสู่พากย์จีน และต่อมาในสมัยราชวงศ์ถัง ท่านศึกษานันทะได้แปลอีกฉบับหนึ่ง ถือกันว่าเป็นฉบับที่สมบูรณ์ ตั้งแต่พระสูตรถูกแปลเป็นพากย์จีน ก็ถูกกับอุปนิสัยของชาวจีนมาก มีผู้ศึกษากันแพร่หลาย
ต่อมาในราวพุทธศตวรรษที่ 10-11 คณาจารย์ตู้ซุ่น (杜順) ได้เขียนนิพนธ์เรื่อง "ธรรมธาตุวิปัสสนา" (華嚴法界觀門)  และปัญจศาสน์สมถวิปัสสนา (華嚴五教止觀) ได้สถาปนารากฐานของนิกายหัวเหยียนขึ้น ต่อมามีคณาจารย์ฝ่าจั้ง (法藏) หรือเสียนโส่ว (贤首;ภัทรศรี) ได้เขียนอรรถกถาหลักธรรมในอวตังสกสูตร นิกายหัวเหยียนจึงเจริญรุ่งเรือง บางทีนิกายนี้ก็ชื่อว่า "เสียนโส่ว" ตามนามของคณาจารย์เสียนโส่ว นิกายนี้มีอิทธิพลคู่เคียงกันนิกายเทียนไท้ตลอดมา
ในช่วงปลายราชวงศ์ถัง นิกายหัวเหยียนเริ่มเสื่อมความนิยมลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายหลังการกวาดล้างพุทธศาสนาครั้งใหญ่ในรัชสมัยพระเจ้าถังอู่จง (หรือ การกวาดล้างพุทธศาสนาเมื่อปี ค.ศ. 854) จนกระทั่งสูญหายไปจากแผ่นดินจีนในที่สุด ปัจจุบันคำสอนของนิกายนี้ยังเหลือที่เกาหลียังสืบสานแนวทางปริยัติอยู่บ้าง และที่ญี่ปุ่นยังคงไว้ที่สำนักวัดโทไดจิ เมืองนาระ ซึ่งในญี่ปุ่นเรียกว่านิกายเคะงง ส่วนในเกาหลีเรียกว่านิกายฮวาออม
คณาจารย์

นิกายหัวเหยียนมีคณาจารย์หรือบูรพาจารย์ 5 ท่าน สืบทอดมาตั้งแต่เริ่มสถาปนานิกายจนถึงยุครุ่งเรืองสูงสุด เรียกในภาษาจีนว่า "ปัญจบูรพาจารย์" (五祖) มีดังนี้
คณาจารย์ > บูรพาจารย์รุ่นที่ 1

พระเถระตู้ซุ่น (杜順) หรือ มีช่วงชีวิตอยู่ระหว่างปีค.ศ. 557-640 เป็นผู้ริเริ่มใช้พระสูตรอวตังสกะสอนพุทธธรรม พระเจ้าถังไท่จงมอบสมัญญานามให้แก่ท่านว่า ตี้ซิน (帝心) ผู้คนเรียกท่านว่าอารยะตี้ซิน (帝心尊者) ท่านมีฉายาทางธรรมว่า ตี้ซิน ตู้ซุ่น (帝心杜順)
คณาจารย์ > บูรพาจารย์รุ่นที่ 2

พระเถระจื้อเหยี่ยน (智儼) มีชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ.602–668 ได้วางรากฐานคำสอนของนิกายจนมีเอกลักษณ์เฉพาะตน ผู้คนเรียกท่านว่า อารยะจื้อเซียง (至相尊者) อนึ่งคำว่า อารยะในฝ่ายมหายาน เทียบเท่ากับคำว่าอรหันต์ หรืออริยะบุคคลในฝ่ายเถรวาท ท่านมีฉายาทางธรรมว่า หยุนหัว จื้อเหยียน (雲華智嚴)
คณาจารย์ > บูรพาจารย์รุ่นที่ 3

พระเถระฝ่าจั้ง (法藏) มีชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 643–712 นิกายหัวเหยียน ได้รับความนิยมแพร่หลายในหมู่ชน ได้รับพระบรมราชานุเคราะห์จากพระนางบูเช็กเทียน บางครั้งเรียกขานท่านว่า เสียนโส่ว ฝ่าจั้ง (賢首法藏) ตามฉายาทางธรรมของท่าน
คณาจารย์ > บูรพาจารย์รุ่นที่ 4

พระเถระเฉิงกวน (澄觀) มีชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 738–839 หรือ 737-838 สืบต่อคำสอนจากรุ่นที่แล้ว เป็นพระราชครูของฮ่องเต้หลายพระองค์ มีความสัมพันธ์แนบแน่นกับราชสำนักและวงการเมือง ได้รับสมัญญาว่าเป็นโพธิสัตว์หัวเหยียน ท่านมีฉายาทางธรรมว่า ชิงเหลียง เฉิงกวน (淸涼澄觀)
คณาจารย์ > บูรพาจารย์รุ่นที่ 5

พระเถระจงมี่ (宗密) มีชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 780–841 นำคำสอนของนิกายไปผสานเข้ากับการวิปัสนาทำสมาธิของนิกายฉาน ท่านมีฉายาทางธรรมว่า กุยเฟิง จงมี่ (圭峯宗密)
อย่างไรก็ตาม ยังมีการจัดคณาจารย์ของนิกายนี้ออกเป็น 7 ท่าน หรือ สัปตบูรพาจารย์ (七祖) โดยรวมเอาพระอัศวโฆษะ (馬鳴; มีอายุราว ค.ศ. 80–150) และพระนาคารชุนะ (龍樹; มีอายุราว ค.ศ. 150–250) เป็นต้นนิกายลำดับที่ 1 และ 2 ตามลำดับ ทำให้พระเถระตู้ซุ่นเลื่อนมาเป็นลำดับที่ 3 ส่วนพระเถรจงมี่เป็นลำดับที่ 7 โดยการจัดลำดับเป็น 7 ท่านนี้เป็นผลงานของปราชญ์ยุคหลังนามว่า หลี่ถงเสวียน (李通玄;ค.ศ.635-730)
หลักคำสอน

นิกายนี้สอนว่า สรรพสัตว์มีสภาวะเป็นเอกีภาพเรียกว่า "เอกสัตยธรรมธาตุ" ในอวตังสกสูตรมีพระพุทธพจน์ตรัสว่า "น่าอัศจรรย์หนอ ! สรรพสัตว์ทั้งหลาย ไฉนจึงบริบูรณ์ด้วยฌานปัญญาแห่งพระตถาคต เต็มเปี่ยมอยู่แล้วในตัวของเขาเอง" นอกจากนี้ คณาจารย์พระเถระเฉิงกวน แห่งนิกายนี้ยังกล่าวว่า "มหึมาจริงหนอ ! สัตยธาตุนี้ เป็นสมุฏฐานแห่งสิ่งทั้งปวง"
หากจะสรุป คำสอนอันเป็นเอกลักษณ์ของนิกายนี้คือ ทุกสรรพสิ่งล้วนแต่มีพุทธภาวะ นับแต่ปรมาณูจนถึงสากลจักรวาล โดยมีวาทะว่า "เอกะคือสรรพสิ่ง สรรพสิ่งคือเอกะ" นี่คือคำสอนอย่างรวบรับที่สุดของนิกายนี้ ดังปรากฏในพุทธาวตํสกะสูตร ความว่า
"ในทุกอณูฝุ่นผงของสากลโลก

ปรากฏสรรพโลกและสรรพุทธะ

ณ ปลายหนึ่งเกศาพระพุทธองค์

ปรากฏพุทธเกษตรแดนทิพย์มิถ้วน

ในพุทธเกษตรแดนทิพย์มิถ้วน

อยู่ ณ ปลายหนึ่งเกศาพระพุทธองค์"
การแบ่งหลักคำสอน

นิกายนี้แบ่งระยะกาลแห่งพระธรรมเทศนาของพระพุทธองค์ออกเป็น 3 กาล เรียกว่า "ตรีการศาสน์" ได้แก่
ปฐมกาล ทรงแสดงอวตังสกสูตร เปรียบด้วยพระอาทิตย์ในอรุณสมัยเริ่มแรกขึ้ต้องยอดเขาหลวง
มัธยมกาล ทรงแสดงพระธรรมเป็นประโยชน์แก่บุคคลทั่วไปอุปมาดั่งแสงสุริยะในเวลาเที่ยง
ปัจฉิมกาล ทรงแสดงธรรม ในการสรุปหลักธรรมในยานทั้งสามเป็นยานเดียว อุปมาดังพระอาทิตย์อัสดง ย่อมส่องแสงสู่ยอดเขาอีกวาระหนึ่ง
คัมภีร์สำคัญ

ฝอซัวโตวซาจิง (佛說兜沙經) จำนวน 1 ผูก แปลโดยพระโลกเกษม สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
เหวินซูซือลี่เหวินผู่ซ่าซู่จิง (文殊師利問菩薩署經) จำนวน 1 ผูก แปลโดยพระโลกเกษม สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ฝอซัวผู่ซ่าเปิ่นเย่จิง (佛說菩薩本業經) จำนวน 1 ผูก แปลโดยจือเชียน สมัยอาณาจักรง่อก๊ก
จูผู่ซ่าฉิวฝูเปิ่นเย่จิง (諸菩薩求佛本業經) จำนวน 1 ผูก แปลโดยเนี่ยต้าวเจิน  สมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก
ผู่ซ่าสือจู้สิงต้าวผิ่น (菩薩十住行道品) จำนวน 1 ผูก แปลโดยพระธรรมรักษะ สมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก
เจี้ยนเป่ยอิเชี้ยจื้อเต๋อจิง (漸備一切智德經) จำนวน 5 ผูก แปลโดยพระธรรมรักษะ สมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก
เติ่งมู่ผูซ่าสั่วเหวินซานเม่ยจิง (等目菩薩所問三昧經) จำนวน 3 ผูก แปลโดยพระธรรมรักษะ สมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก
ฝอซัวหรูไหลซิ่งเซี่ยนจิง (佛說如來興顯經) จำนวน 4 ผูก แปลโดยพระธรรมรักษะ สมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก
ตู้ซื่อผิ่นจิง (度世品經) จำนวน 6 ผูก แปลโดยพระธรรมรักษะ สมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก
พุทธาวตังสกมหาไพบูลสูตร  หรือ ต้าฟางกว่างฝอหัวเหยียนจิง (大方廣佛華嚴經) จำนวน 60 ผูก แปลโดยพระพุทธภัทระ สมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก
คัมภีร์รอง

หัวเหยียนฝ่าเจี้ยกวนเหมิน (華嚴法界觀門) หรือ "อวตังสกธรรมธาตุพิจารณ์ทวารบท"
ปกรณ์ที่เกี่ยวข้อง

ต้าฟางกว่างฝอหัวเหยียนจิงก่านอิ้งจ้วน (大方廣佛華嚴經感應傳) ปกรณ์ว่าด้วยอานิสงส์เกี่ยวกับพุทธาวตังสกสูตร
หัวเหยียนจิงก่านอิ้งลวื่อจี้ (華嚴經感應略記) หรือ บันทึกสังเขปว่าด้วยอานิสงส์เกี่ยวกับอวตังสกสูตร
หัวเหยียนจิงก่านอิ้งหยวนชี่จ้วน (華嚴經感應緣起傳) หรือ ปกรณ์ว่าด้วยมูลเหตุแห่งอานิสงส์เกี่ยวกับอวตังสกสูตร
ข้อมูล

Buswell, Robert E. (1991), The "Short-cut" Approach of K'an-hua Meditation: The Evolution of a Practical Subitism in Chinese Ch'an Buddhism. In: Peter N. Gregory (editor)(1991), Sudden and Gradual. Approaches to Enlightenment in Chinese Thought, Delhi: Motilal Banarsidass Publishers Private Limited
Cleary, Thomas, trans. (1993). The Flower Ornament Scripture: A Translation of the Avatamsaka Sūtra. ISBN 0-87773-940-4
Cook, Francis H (1977), Hua-Yen Buddhism: The Jewel Net of Indra, Penn State Press, ISBN 0-271-02190-X
Dumoulin, Heinrich (2005-A), Zen Buddhism: A History. Volume 1: India and China, World Wisdom Books, ISBN 978-0-941532-89-1 {{citation}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |year= (help)
Garfield, Jay L.; Edelglass, William (2011), The Oxford Handbook of World Philosophy, ISBN 9780195328998
Hamar, Imre (2007), Introduction. In: Hamar, Imre (editor), Reflecting Mirrors: Perspectives on Huayan Buddhism (Asiatische Forschungen Vol. 151) (PDF), Wiesbaden: Harrassowitz, ISBN 978-3447055093, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ April 12, 2014
Lai, Whalen (2003), Buddhism in China: A Historical Survey. In Antonio S. Cua (ed.): Encyclopedia of Chinese Philosophy (PDF), New York: Routledge, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ November 12, 2014
Wright, Dale S. (1982), The Significance of Paradoxical Language in Hua-Yen Buddhism. In: Philosophy East and West 32 (3):325-338, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 12, 2014
William Edward Soothill. (1934). A Dictionary of Chinese Buddhist Terms. Oxford.
เสถียร โพธินันทะ. ปรัชญามหายาน. กรุงเทพฯ. มหามกุฏราชวิทยาลัย.
อ่านเพิ่ม

Cleary, Thomas (1995). Entry Into the Inconceivable: An Introduction to Hua-Yen Buddhism, University of Hawaii Press; Reprint edition. ISBN 0824816978  (Essays by Tang Dynasty Huayen masters)
Fa Zang (2014). "Rafter Dialogue" and "Essay on the Golden Lion," in Justin Tiwald and Bryan W. Van Norden, eds., Readings in Later Chinese Philosophy. Indianapolis:  Hackett Publishing. ISBN 978-1624661907
Gimello, Robert; Girard, Frédéric; Hamar, Imre (2012). Avataṃsaka Buddhism in East Asia: Huayan, Kegon, Flower Ornament Buddhism ; origins and adaptation of a visual culture, Asiatische Forschungen:  Monographienreihe zur Geschichte, Kultur und Sprache der Völker Ost- u. Zentralasiens, Wiesbaden: Harrassowitz, ISBN 978-3-447-06678-5.
Gregory, Peter N. (1983). The place of the Sudden Teaching within the Hua-Yen tradition：an investigation of the process of doctrinal change, Journal of the International Association of Buddhist Studies 6 (1), 31 - 60
Haiyun Jimeng  (2006). The Dawn of Enlightenment - The Opening Passage of Avatamsaka Sutra with a Commentary, Kongting Publishing. ISBN 986748410X
Hamar, Imre, ed. (2007), Reflecting Mirrors: Perspectives on Huayan Buddhism. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag
Prince, Tony (2020), Universal Enlightenment - An introduction to the Teachings and Practices of Huayen Buddhism (2nd edn.). Amazon Kindle Book. ASIN B08C37PG7G
แหล่งข้อมูลอื่น

Buddhism in a nutshell - Hua-yen
Chang Chung-Yuan, The World of Shih & Li of Tung-Shan
Flower Adornment Sutra - Hua Yan Jing - Avatamsaka Original Text
Articles by Imre Hamar
หลวงปู่สี ฉนฺทสิริ

| พระสี ฉนฺทสิริ (สี ฉนฺทสิริ) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงปู่สี  ฉนฺทสิริ
ส่วนบุคคล
เกิด: 10 เมษายน พ.ศ. 2392  (127 ปี)
มรณภาพ: 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดเขาถ้ำบุญนาค จังหวัดนครสวรรค์
อุปสมบท: พ.ศ. 2432
พรรษา: 89
หลวงปู่สี ฉนฺทสิริ เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2392 ตรงกับปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านเป็นพระลูกวัดในสังกัด วัดเขาถ้ำบุญนาค ซึ่งขณะนั้น หลวงพ่อมหาสมบูรณ์ ปริสัมปุณโน เป็นเจ้าอาวาสได้นิมนต์หลวงปู่มาจำวัดเพื่อให้ช่วยสร้างวัด
ประวัติ

หลวงปู่สี ฉนฺทสิริเกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2392 เป็นชาวเมืองสุรินทร์ เมื่ออายุ 21 ปี ถูกเกณฑ์ทหารเข้ารับราชการ และเมื่อปลดจากสภาพการเป็นทหารมาแล้ว ท่านก็มายึดใช้อาชีพค้าวัว ค้าควายและเป็นพรานอยู่แถวเขตช่องแค ซึ่งแต่เดิมมีสภาพเป็นป่าดงดิบและยังไม่ได้ตั้งเป็นอำเภอตาคลี ใช้ชีวิตเป็นหนุ่มอยู่หลายปีและรู้สึกเบื่อหน่ายทางโลก จึงได้อุปสมบทเมื่อ พ.ศ. 2431 โดยมี พระครูธรรมขันธ์สุนทร เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อบวชได้ระยะหนึ่งแล้ว จึงได้ย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่ถ้ำเขาเสียบ เขตช่องแค อำเภอตาคลี เพราะก่อนบวชท่านเคยอยู่ในเขตนี้มาก่อน ก่อนที่จะมาอยู่ที่วัดเขาถ้ำบุญนาค อำเภอตาคลีนั้น หลวงปู่สีอยู่ที่วัดหนองลมพุก อำเภอโนนสังข์ จังหวัดอุดรธานี
ใน พ.ศ. 2512 พระพระครูนิวิฐปริยัติคุณ พร้อมด้วยชาวบ้าน ได้พากันไปนิมนต์หลวงปู่ให้มาอยู่ที่วัดเขาถ้ำบุญนาค ในระยะแรกที่หลวงปู่มาอยู่ที่วัดเขาถ้ำบุญนาคนั้น ท่านจำพรรษาอยู่ที่กุฏิไม้หลังเล็ก ๆ หน้าปากทางขึ้นถ้ำ (ปัจจุบันได้รื้อไปแล้ว) ในขณะนั้นคนในตลาดตาคลียังไม่ค่อยมีใครรู้จักหลวงปู่ และท่านก็ไม่ได้แสดงอิทธิฤทธิ์อันใดให้ใครรู้ วันหนึ่ง ๆ ท่านจะนั่งตะบันหมากฉัน การฉันหมากของท่านก็ไม่เหมือนใคร เพราะไม่ได้ฉันเปลือกไม้ที่มีขายตามท้องตลาดเหมือนที่คนกินหมากทั่วไปซื้อมากิน ท่านจะฉันแก่นไม้คูนแดงซึ่งจะมีคนตัดมาถวายตลอด โดยนำมาฟันเป็นชิ้น ๆ แล้วนำลงตำให้ละเอียดแล้วจึงฉันกับหมากแทนเปลือกไม้ กิจสงฆ์ของท่านที่ทำเป็นประจำ คือ จะสรงน้ำตอนประมาณบ่าย 3-4 โมงเย็นทุกวันและหลวงปู่จะตื่นนอนทำวัตรเช้าตอนตี 3 ทุกวัน บทสวดมนต์ที่หลวงปู่สวดเป็นประจำคือ บท "กรณียเมตสูตร" เป็นประจำ เรื่องมนต์นี้ พระอาจารย์ประเทือง เคยถามหลวงปู่ว่าสวดมนต์บทไหนดี หลวงปู่จะบอกว่า "ดีทุกบท" บทที่สำคัญ "กรณียเมตสูตร" ให้นั่งภาวนา ทำวัตรสวดมนต์อย่าให้ขาด
ท่านได้มรณภาพเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รวมอายุได้ 127 ปี บวชพระมาได้ 89 พรรษา
แหล่งข้อมูลอื่น

หลวงปู่สี เก็บถาวร 2017-12-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หลวงปู่สี ฉนฺทสิริ
วันมรณภาพของหลวงปู่สี เก็บถาวร 2010-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัตถุมงคลของหลวงปู่สี วัดเขาถ้ำบุญนาค
น้ำแม่ฝาง

น้ำแม่ฝาง เป็นลำน้ำในจังหวัดเชียงใหม่ ต้นน้ำเกิดจากดอยหมากแก่งและดอยขุนแม่ต๋ำหลวง ไหลผ่านอำเภอพร้าวและอำเภอฝาง เป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอฝางกับอำเภอแม่อาย ผ่านอำเภอแม่อาย ไปลงแม่น้ำกกที่ตำบลท่าตอน โดยจุดบรรจบของลำน้ำแม่ฝางลงสู่แม่น้ำกกนั้นเรียกว่าบริเวณ "สบฝาง" ซึ่งเป็นที่ตั้งของศาสนสถานสำคัญอันเป็นที่กราบไหว้ของผู้คนในพื้นที่คือ "พระธาตุสบฝาง"
ลำน้ำมีความยาว 98 กิโลเมตร ความลาดชันเฉลี่ยประมาณ 1:750 โดยบริเวณต้นน้ำมีความลาดชันประมาณ 1:200 กลางน้ำประมาณ 1:1,500 และท้ายน้ำประมาณ 1:18,000 มีชื่อเรียกเป็นตอน ๆ ตั้งแต่ต้นน้ำ คือ น้ำแม่ฝาง น้ำขุนฝาง น้ำฝาง และน้ำแม่ฝาง ลำน้ำนี้ยังมีลำน้ำสายเล็ก ๆ อย่างน้ำแม่ทะลบ น้ำแม่งอนน้อย น้ำแม่มาว น้ำแม่นาวาง น้ำแม่สาว และน้ำแม่แหลงหลวง เป็นต้น
สโมสรฟุตบอลเซี่ยงไฮ้พอร์ต

สโมสรฟุตบอลเซี่ยงไฮ้พอร์ต หรือชื่อเดิม สโมสรฟุตบอลเซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี (จีน: 上海上港; พินอิน: Shànghǎi Shànggǎng; อ่านแบบแมนดาริน: [ʂâŋ xài ʂâŋ kàŋ]) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศจีน ปัจจุบันลงเล่นในไชนีสซูเปอร์ลีก ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลจีน (CFA) สโมสรตั้งอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ สนามเหย้าคือ ผู่ตงสเตเดียม ความจุ 37,000 ที่นั่ง เจ้าของสโมสรคือ กลุ่มท่าเรือระหว่างประเทศเซี่ยงไฮ้ (SIPG) ซึ่งจะปรากฏในชื่อของสโมสรในอดีต
สโมสรก่อตั้งเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2005 ในชื่อ สโมสรฟุตบอลเซี่ยงไฮ้ตงหยา (Dongya, จีน: 东亚; พินอิน: Dōngyà; แปลตรงตัว: "East Asia") โดยอดีตผู้ฝึกสอนทีมชาติจีน Xu Genbao และใช้ผู้เล่นที่จบหลักสูตรเยาวชนจาก Genbao มาไว้ในทีมชุดใหญ่ สโมสรเริ่มต้นกับลีกระดับที่สามในปี ค.ศ. 2006 และเลื่อนชั้นจนมาถึงลีกสูงสุด โดยได้อันดับที่ 2 ในฤดูกาล 2015 และต่อมาได้แชมป์ในฤดูกาล 2018
อ้างจาก Forbes เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี เป็นสโมสรฟุตบอลที่มีมูลค่าสูงเป็นอันดับที่สามของประเทศจีน ซึ่งมากถึง 159 ล้านดอลลาร์ และมีรายได้ถึง 37 ล้านดอลลาร์ในปี ค.ศ.2015 และอ้างจากรายงานประจำปีของบริษัท สโมสรฟุตบอลมีรายได้ 565.7 ล้านหยวนในปีงบประมาณ 2015  และมีทรัพย์สินถึง 286.8 ล้านหยวน
คู่ปรับ

คู่ปรับที่สำคัญคือเซี่ยงไฮ้ เสิ่นหัว ซึ่งเป็นคู่ปรับท้องถิ่นที่แข่งขันกันในดาร์บีเซี่ยงไฮ้ โดยผู้ก่อตั้งสโมสรอย่าง Xu Genbao เคยคุมทีมเสิ่นหัวคว้าแชมป์ลีกในฤดูกาล 1995 ต่อมาวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2013 สองสโมสรมาพบกันในเกมลีกเป็นครั้งแรก และจบลงด้วยชัยชนะ 2–1 ของเสิ่นหัว แต่ในดาร์บี้ครั้งถัดมา วันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2013 เอสไอพีจีสามารถถอนแค้นไปได้ 6–1 ผู้เล่นที่เคยลงเล่นให้กับทั้งสองสโมสรได้แก่ Jiang Zhipeng และ Wang Jiayu
สโมสรคู่ปรับอื่น ๆ อาทิ หางโจวกรีนทาวน์ และเจียงซูซูหนิง โดยการพบกันของทั้งสามสโมสร จะถูกเรียกว่า ดาร์บีดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ทีมงาน

| ตำแหน่ง | เจ้าหน้าที่ |
| --- | --- |
หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  อีวาน เลโก
ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน: 
โค้ชผู้รักษาประตู:  Ian Walker
โค้ชเทคนิค:  Xie Hui
โค้ชกายภาพ:  Pedro Silva
นักกายภาพบำบัด:  Eduardo Santos
ประธานฝ่ายเทคนิค:  Mads Davidsen
หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมสำรอง:  Cheng Yaodong
ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนทีมสำรอง:  Qiu Jingwei
ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนทีมสำรอง:  Cai Huiqiang
นักกายภาพบำบัดทีมสำรอง:  He Hanxue
อ้างอิง: SIPG
ทีมงาน > รายชื่อผู้จัดการทีม

Claude Lowitz (2006)
Jiang Bingyao (2007–2009)
Fan Zhiyi (2010)
Jiang Bingyao (มกราคม 2011 – 20 ธันวาคม 2012)
Gao Hongbo (27 กุมภาพันธ์ 2013 – 7 พฤศจิกายน 2013)
Xi Zhikang (4 ธันวาคม 2013 – 17 พฤศจิกายน 2014)
สเวน-เยอราน เอริกซอน (18 พฤศจิกายน 2014 – 4 พฤศจิกายน 2016)
อังเดร วิลลัช-โบอัช (4 พฤศจิกายน 2016 – 30 พฤศจิกายน 2017)
วีตอร์ ปือไรรา (13 ธันวาคม 2017 – 2020)
เกียรติประวัติ

ไชนีสซูเปอร์ลีก
ชนะเลิศ: 2018, 2023, 2024
รองชนะเลิศ: 2015, 2017, 2021
ไชนาลีกวัน:
ชนะเลิศ: 2012
ไชนาลีกทู:
ชนะเลิศ: 2007
สถิติ > ผลงานแบ่งตามฤดูกาล

| ฤดูกาล | ระดับลีก | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | อันดับ | เอฟเอคัพ | ซูเปอร์คัพ | เอซีแอล | ผู้ชม (เฉลี่ย) | สนาม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2006 | 3 | 16 | 3 | 5 | 8 | 26 | 29 | −3 | 14 | 7 | – | – | – |  | Genbao Football Base Arena |
| 2007 | 3 | 17 | 11 | 4 | 2 | 35 | 15 | +20 | 30 | 1 | – | – | – |  | Genbao Football Base Arena |
| 2008 | 2 | 24 | 7 | 7 | 10 | 26 | 30 | −4 | 28 | 6 | – | – | – |  | Jinshan Sports Centre |
| 2009 | 2 | 24 | 13 | 5 | 6 | 43 | 25 | +18 | 44 | 4 | – | – | – |  | สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ |
| 2010 | 2 | 24 | 9 | 10 | 5 | 25 | 18 | +7 | 37 | 4 | – | – | – |  | สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ |
| 2011 | 2 | 26 | 7 | 11 | 8 | 29 | 25 | +4 | 32 | 9 | รอบสอง | – | – |  | สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ |
| 2012 | 2 | 30 | 17 | 8 | 5 | 47 | 25 | +22 | 59 | 1 | รอบสาม | – | – | 3,113 | สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ |
| 2013 | 1 | 30 | 10 | 7 | 13 | 38 | 35 | 3 | 37 | 9 | รอบสี่ | – | – | 10,161 | สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ |
| 2014 | 1 | 30 | 12 | 12 | 6 | 47 | 39 | 8 | 48 | 5 | รอบสาม | – | – | 12,460 | สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ |
| 2015 | 1 | 30 | 19 | 8 | 3 | 63 | 35 | 28 | 65 | 2 | รอบก่อนรองชนะเลิศ | – | – | 26,381 | สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ |
| 2016 | 1 | 30 | 14 | 10 | 6 | 56 | 32 | 24 | 52 | 3 | รอบสี่ | – | รอบก่อนรองชนะเลิศ | 28,012 | สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ |
| 2017 | 1 | 30 | 17 | 7 | 6 | 72 | 39 | 33 | 58 | 2 | รองชนะเลิศ | – | รอบรองชนะเลิศ | 29,174 | สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ |
| 2018 | 1 | 30 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ |
^ก ก รอบแบ่งกลุ่ม
สถิติ > การแข่งขันระดับทวีป

| ฤดูกาล | การแข่งขัน | รอบ | คู่แข่ง | เหย้า | เยือน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | เพลย์ออฟ |  เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด | 3–0 | – |
| 2016 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  เมลเบิร์น วิกตอรี | 3–1 | 1–2 |
| 2016 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ | 2–1 | 0–3 |
| 2016 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  กัมบะ โอซะกะ | 2–1 | 2–0 |
| 2016 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  เอฟซี โตเกียว | 1–0 | 1–2 |
| 2016 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบก่อนรองชนะเลิศ |  ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ | 0–0 | 0–5 |
| 2017 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | เพลย์ออฟ |  สุโขทัย | 3–0 | – |
| 2017 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  เอฟซี โซล | 4–2 | 1–0 |
| 2017 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  Western Sydney Wanderers | 5–1 | 2–3 |
| 2017 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  อุระวะ เรดไดมอนส์ | 3–2 | 0–1 |
| 2017 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  เจียงซูซูหนิง | 2–1 | 3–2 |
| 2017 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบก่อนรองชนะเลิศ |  กว่างโจวเอเวอร์แกรนด์ | 4–0 | 1–5  (หลังต่อเวลาพิเศษ) (5–4 ลูกโทษ) |
| 2017 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบรองชนะเลิศ |  อุระวะ เรดไดมอนส์ | 1–1 | 0–1 |
| 2018 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | เพลย์ออฟ |  เชียงราย ยูไนเต็ด | 1–0 | – |
| 2018 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  เมลเบิร์น วิกตอรี | 4–1 | 1–2 |
| 2018 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  คะวะซะกิ ฟรอนตาเล | 1–1 | 1–0 |
| 2018 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  อุลซันฮุนได | 2–2 | 1–0 |
| 2018 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  คะชิมะแอนต์เลอส์ | 2–1 | 1–3 |
| 2019 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Group stage |  Kawasaki Frontale | 1–0 | 2–2 |
| 2019 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Group stage |  Ulsan Hyundai | 5–0 | 0–1 |
| 2019 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Group stage |  Sydney FC | 2–2 | 3–3 |
| 2019 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Round of 16 |  Jeonbuk Hyundai Motors | 1–1 | 1–1  (a.e.t.)  (5–3 p) |
| 2019 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Quarter–finals |  Urawa Red Diamonds | 2–2 | 1–1 (a) |
| 2020 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Play-off round |  Buriram United | 3–0 | 3–0 |
| 2020 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Group stage |  Sydney FC | 0–4 | 2–1 |
| 2020 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Group stage |  Jeonbuk Hyundai Motors | 0–2 | 2–1 |
| 2020 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Group stage |  Yokohama F. Marinos | 0–1 | 2–1 |
| 2020 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Round of 16 |  Vissel Kobe | 0–2 | 0–2 |
| 2021 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | Play-off round |  Kaya–Iloilo | 0–1 | 0–1 |
อันดับสโมสรเอเชีย

| อันดับ | ประเทศ | สโมสร |
| --- | --- | --- |
| 8 |  | Al-Ain |
| 9 |  | คะวะซะกิ ฟรอนตาเล |
| 10 |  | Al-Sadd |
| 11 |  | เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี |
| 12 |  | Esteghlal F.C. |
| 13 |  | ซูว็อนบลูวิงส์ |
| 14 |  | อุระวะ เรดไดมอนส์ |