stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระปิยทัสสีพุทธเจ้า
ดูเพิ่ม

พระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้าในอดีต
| ก่อนหน้า |  | พระปิยทัสสีพุทธเจ้า |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระสุชาตพุทธเจ้า 90,000 ปี |  | พระพุทธเจ้าในอดีต องค์ที่ ๑๖   (100,000 ปี) |  | พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า (100,000 ปี) |
| ด ค กพระพุทธเจ้า |
| --- | --- | --- |
| ประเภท |  อนุพุทธะ  ปัจเจกพุทธะ  สัมมาสัมพุทธะ  |  |
| พระพุทธเจ้าในอดีต (ตามคัมภีร์พุทธวงศ์) |  พระตัณหังกรพุทธเจ้า  พระเมธังกรพุทธเจ้า  พระสรณังกรพุทธเจ้า  พระทีปังกรพุทธเจ้า  พระโกณฑัญญพุทธเจ้า  พระมังคลพุทธเจ้า  พระสุมนพุทธเจ้า  พระเรวตพุทธเจ้า  พระโสภิตพุทธเจ้า  พระอโนมทัสสีพุทธเจ้า  พระปทุมพุทธเจ้า  พระนารทพุทธเจ้า  พระปทุมุตรพุทธเจ้า  พระสุเมธพุทธเจ้า  พระสุชาตพุทธเจ้า  พระปิยทัสสีพุทธเจ้า  พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า  พระธัมมทัสสีพุทธเจ้า  พระสิทธัตถพุทธเจ้า  พระติสสพุทธเจ้า  พระปุสสพุทธเจ้า  พระวิปัสสีพุทธเจ้า  พระสิขีพุทธเจ้า  พระเวสสภูพุทธเจ้า  พระกกุสันธพุทธเจ้า  พระโกนาคมนพุทธเจ้า  พระกัสสปพุทธเจ้า  |  |
| พระพุทธเจ้าในปัจจุบัน |  พระโคตมพุทธเจ้า  |  |
| พระพุทธเจ้าในอนาคต (ตามคัมภีร์อนาคตวงศ์) |  พระศรีอริยเมตไตรย  พระรามสัมพุทธเจ้า  พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า  พระธรรมสามีสัมพุทธเจ้า  พระนารทสัมพุทธเจ้า  พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า  พระเทวเทพสัมพุทธเจ้า  พระนรสีหสัมพุทธเจ้า  พระติสสสัมพุทธเจ้า  พระสุมังคลสัมพุทธเจ้า  |  |
| พระธยานิพุทธะตามคติมหายาน |  พระไวโรจนพุทธะ  พระอักโษภยพุทธะ  พระอมิตาภพุทธะ  พระรัตนสัมภวพุทธะ  พระอโมฆสิทธิพุทธะ  |  |
| พระพุทธเจ้าองค์อื่น ๆ ตามคติมหายาน |  อาทิพุทธะ  พระไภษัชยคุรุ  พระสัทธรรมวิทยาตถาคต  พระสหัสประภาราชาศานติสถิตยตตถาคต  พระประภูตรัตนะ  |  |
↑   [http://84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=33&A=7901&Z=7950 พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๓  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๕
ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒ -พุทธวังสะ-จริยาปิฎก]
มิวส์ (แก้ความกำกวม)

มิวส์ อาจจะหมายถึง
มิวส์  - เทพเจ้ากรีก
มิวส์ (วงดนตรี)
µ's - วงไอดอลเกิร์ลกรุ๊ปในเรื่องเลิฟไลฟ์ ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น
มิวส์ - บริษัทผู้ถือลิขสิทธิ์อนิเมะญี่ปุ่นจากประเทศไต้หวัน
ภควัฒน์ วิไลลักษณ์

ภควัฒน์ วิไลลักษณ์ (ชื่อเล่น ท็อป; เกิด 30 ตุลาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักกีฬาแบดมินตันชาวไทย ซึ่งจับคู่กับบดินทร์ อิสสระ เข้าแข่งขันรายการแคนาดาโอเพนกรังด์ปรีซ์ 2013 รอบชิงชนะเลิศ
ผลงานในระดับอาชีพ

ภควัฒน์ วิไลลักษณ์ เคยเป็นผู้ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันชิงแชมป์ประเทศไทยช่วง พ.ศ. 2549 ถึง 2553 โดยได้รับสองเหรียญเงิน และสามเหรียญทองแดง ส่วนในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010 เขาได้ที่สามในประเภททีมเช่นเดียวกับในซีเกมส์ 2011 และใน พ.ศ. 2553 เขาได้เป็นผู้ชนะประเภทชายเดี่ยวรายการเกาสงอินเตอร์เนชันแนล 2010
วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ภควัฒน์เข้าแข่งขันแบดมินตันชิงแชมป์ประเทศไทย ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้ต่อสิทธิคมน์ ธรรมศิลป์ ในรอบรองชนะเลิศ
วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ภควัฒน์เข้าแข่งขันศึกแบดมินตันชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย “เอสซีจีออลไทยแลนด์แชมเปียนส์ชิพ 2013” ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้ต่อบุญศักดิ์ พลสนะ ในประเภทชายเดี่ยว รอบก่อนรองชนะเลิศ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภควัฒน์ วิไลลักษณ์
ภควัฒน์ วิไลลักษณ์ ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ)
ภควัฒน์ วิไลลักษณ์ ที่เฟซบุ๊ก
มิวะ โคฮินาตะ

| มิวะ โคฮินาตะ |
| --- | --- |
小日向 みわ
เกิด:  (1975-03-02) 2 มีนาคม ค.ศ. 1975 (49 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์, ผู้บรรยาย, นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1999 – ปัจจุบัน
มิวะ โคฮินาตะ (ญี่ปุ่น: 小日向 みわ; โรมาจิ: Kohinata Miwa, 22 มีนาคม 1975 –) เป็น นักพากย์ ผู้บรรยาย และ นักแสดง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว เคยใช้ชื่อว่า มิวะ สึงิฮาระ (杉原 美和) และ มิวะ สึกิโนฮาระ (月野原 みわ) เคยสังกัดค่ายโพรดักชันเบาบับ, เก็งกิโปรเจกต์, และ รีแมกซ์ มาก่อน แต่ตั้งแต่ 1 เมษายน 2019 ไม่สังกัดค่ายใด
ราวัง

ราวัง อาจหมายถึง
เมืองราวัง รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย
เผ่าราวางหรือกะชีนราวาง ชนเผ่าหนึ่งในรัฐกะชีน ประเทศพม่า
รถรางราบัต-ซาเล

รถรางราบัต-ซาเล (ฝรั่งเศส: Tramway de Rabat-Salé) เป็นเส้นทางรถรางในกรุงราบัต และซาเล ประเทศโมร็อกโก เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 มีจำนวน 2 เส้นทาง ระยะทาง 19 km (11.8 mi) 31 จุดจอด ดำเนินการโดย Veolia Transdev
ดูเพิ่ม

รถรางแอลเจียร์
แหล่งข้อมูลอื่น

(ฝรั่งเศส) Official website
รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตแมงกานีส

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตแมงกานีสเมื่อปี ค.ศ. 2006, ข้อมูลจาก British Geological Survey เก็บถาวร 2008-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เข้าถึงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008
| ลำดับที่ | ประเทศ/ภูมิภาค | การผลิตแมงกานีส  (ตัน) |
| --- | --- | --- |
| - | โลก | 31,200,000 |
| 1 |  จีน | 6,000,000 |
| 2 |  แอฟริกาใต้ | 5,213,338 |
| 3 |  ออสเตรเลีย | 4,567,000 |
| 4 |  บราซิล | 3,128,000 |
| 5 |  กาบอง | 2,978,972 |
| 6 |  คาซัคสถาน | 2,200,000 |
| 7 |  อินเดีย | 2,092,000 |
| 8 |  ยูเครน | 2,000,000 |
| 9 |  กานา | 1,800,000 |
| 10 |  เม็กซิโก | 381,982 |
| 11 |  จอร์เจีย | 328,643 |
| 12 |  อิหร่าน | 115,000 |
| 13 |  โกตดิวัวร์ | 73,500 |
| 14 |  โรมาเนีย | 70,910 |
| 15 |  ฮังการี | 50,000 |
| 16 |  รัสเซีย | 44,400 |
| 17 |  ชิลี | 37,169 |
| 18 |  บัลแกเรีย | 20,500 |
| 19 |  อียิปต์ | 20,000 |
| 20 |  นามิเบีย | 18,918 |
| 21 |  โมร็อกโก | 16,000 |
| 22 |  มาเลเซีย | 6,500 |
| 23 |  ไทย | 1,000			 				 |
แหล่งข้อมูลอื่น

British Geological Survey complete list
รถรางกงส์ต็องตีน

| รถรางกงส์ต็องตีน |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
เจ้าของ: City of Constantine Council
ที่ตั้ง: กงส์ต็องตีน
ปลายทาง: Terminal of Zouaghi สนามกีฬา Ben-Abdelmalek
จำนวนสถานี: 11 (ระยะแรก)
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถราง
เส้นทาง: 1 (ระยะแรก)
ผู้ดำเนินงาน: Algiers Metro Ltd
ศูนย์ซ่อมบำรุง: Ali Mendjeli depot
ขบวนรถ: Alstom Citadis 302 จำนวน 27 คัน
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2013
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 9 กิโลเมตร (5.6 ไมล์) approx. (ระยะแรก)
รางกว้าง: รางมาตรฐาน
ระบบจ่ายไฟ: 750 V DC เหนือหัว
ความเร็ว: 70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (43 ไมล์ต่อชั่วโมง) (off-street)
รถรางกงส์ต็องตีน เป็นเส้นทางรถรางในเมืองกงส์ต็องตีน ประเทศแอลจีเรีย เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ดำเนินการก่อสร้างโดยบริษัท Pizzarotti ของอิตาลี มีระยะทาง 9 กิโลเมตร 11 จุดจอด มีศูนย์ซ่อมบำรุงเนื้อที่ 65,000 ตารางเมตร รถราง 27 คัน
ดูเพิ่ม

รถรางแอลเจียร์
รถรางออราน
แหล่งข้อมูลอื่น

Alstom delivered the first trainsets of the Constantine’s Citadis tramway
Trams photo library
Pizzarotti official web site เก็บถาวร 2012-12-19 ที่ archive.today
| ด ค กรถรางในประเทศแอลจีเรีย |
| --- | --- | --- |
| เปิดให้บริการ |  รถรางแอลเจียร์  รถรางออราน  รถรางคอนสตันตีน  |  |
รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตไวน์

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตไวน์ ซึ่งเป็นข้อมูลเมื่อปี ค.ศ. 2013 โดยคิดเป็นตัน และเป็นข้อมูลจากองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO)

| ลำดับที่ | ประเทศ | การผลิต  (ตัน) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  ฝรั่งเศส | 4,293,466 |
| 2 |  อิตาลี | 4,107,370 |
| 3 |  สหรัฐ | 3,217,000 |
| 4 |  สเปน | 3,200,000 |
| 5 |  ชิลี | 1,832,000 |
| 6 |  จีน | 1,700,000 |
| 7 |  อาร์เจนตินา | 1,498,400 |
| 8 |  ออสเตรเลีย | 1,231,000 |
| 9 |  แอฟริกาใต้ | 1,097,200 |
| 10 |  เยอรมนี | 840,900 |
| 11 |  โปรตุเกส | 630,800 |
| 12 |  รัสเซีย | 573,200 |
| 13 |  โรมาเนีย | 410,000 |
| 14 |  กรีซ | 311,530 |
| 15 |  บราซิล | 273,100 |
| 16 |  ฮังการี | 261,800 |
| 17 |  นิวซีแลนด์ | 248,400 |
| 18 |  ออสเตรีย | 239,195 |
| 19 |  เซอร์เบีย | 230,580 |
| 20 |  ยูเครน | 168,247 |
| 21 |  บัลแกเรีย | 130,500 |
| 21 |  มอลโดวา | 120,104 |
| 22 |  จอร์เจีย | 98,800 |
| 23 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 83,863 |
| 24 |  ญี่ปุ่น | 80,000 |
| 25 |  มาซิโดเนียเหนือ | 78,077 |
| 26 |  เปรู | 70,000 |
| 27 |  อุรุกวัย | 67,000 |
| 28 |  เช็กเกีย | 50,000 |
| 29 |  แอลจีเรีย | 49,800 |
| 30 |  แคนาดา | 47,376 |
| 31 |  โครเอเชีย | 46,000 |
| 32 |  เติร์กเมนิสถาน | 39,000 |
| 33 |  อุซเบกิสถาน | 35,840 |
| 34 |  โมร็อกโก | 34,500 |
| 35 |  สโลวาเกีย | 32,527 |
| 36 |  ตุรกี | 30,000 |
| 37 |  ตูนิเซีย | 28,500 |
| 38 |  เบลารุส | 28,150 |
| 39 |  สโลวีเนีย | 25,000 |
| 40 |  คาซัคสถาน | 20,902 |
| 41 |  แอลเบเนีย | 18,000 |
| 42 |  เม็กซิโก | 17,951 |
| 43 |  มอนเตเนโกร | 16,000 |
| 44 |  เลบานอน | 15,000 |
| 45 |  คิวบา | 11,620 |
| 46 |  ไซปรัส | 11,183 |
| 47 |  ลักเซมเบิร์ก | 10,089 |
| 48 |  โบลิเวีย | 8,389 |
| 49 |  มาดากัสการ์ | 8,350 |
| 50 |  อาเซอร์ไบจาน | 7,874 |
| 52 |  อาร์มีเนีย | 6,422 |
| 53 |  ลิทัวเนีย | 5,743 |
| 54 |  อิสราเอล | 5,200 |
| 55 |  อียิปต์ | 4,500 |
| 56 |  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 4,163 |
| 57 |  เบลเยียม | 2,900 |
| 58 |  มอลตา | 2,450 |
| 59 |  ลัตเวีย | 2,200 |
| 60 |  คีร์กีซสถาน | 1,752 |
| 61 |  ซิมบับเว | 1,750 |
ดูเพิ่ม

ไวน์
รถไฟใต้ดินเดลี

รถไฟใต้ดินเดลี (ฮินดี: दिल्ली मेट्रो) เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงที่ให้บริการในกรุงนิวเดลีและปริมณฑล เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ยาวเป็นอันดับที่สิบสามของโลก ประกอบด้วย 6 เส้นทาง รวมระยะทางได้ 189.63 กิโลเมตร (117.83 ไมล์) จำนวน 142 สถานี โดยเป็นสถานีใต้ดิน 35 สถานี สถานีเสมอระดับ 5 สถานี และที่เหลือเป็นสถานียกระดับ ทุกสถานีมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบทุกอย่าง เส้นทางมีทั้งแบบใต้ดิน เสมอดิน และยกระดับ ใช้ราง broad gauge และรางมาตรฐาน สร้างและดำเนินการโดย Delhi Metro Rail Corporation Limited (DMRC)
เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 มีรถไฟฟ้าจำนวน 2,700 เที่ยวต่อวัน ให้บริการเวลา 06:00-23:00 น. ความถี่ประมาณ 2 นาที 40 วินาที รถไฟฟ้าจะพ่วงรถ 4-6 คันต่อขบวน แต่ถ้ามีผู้โดยสารมาก ก็จะเพิ่มเป็น 8 คันต่อขบวน โดยสายสีเหลืองเป็นสายแรกที่มี 8 คันต่อขบวน ใช้พลังไฟฟ้า 25 กิโลโวลต์ 50 เฮิร์ตซ์ ไฟฟ้ากระแสสลับ โดยรับส่งไฟฟ้าผ่านทางลวดไฟฟ้าเหนือหัว สถิติผู้โดยสารเฉลี่ยรายวันคือ 2.5 ล้านคน
เครือข่าย

| เครือข่ายรถไฟใต้ดินเดลี> เลขสาย | เครือข่ายรถไฟใต้ดินเดลี> ชื่อสาย | เครือข่ายรถไฟใต้ดินเดลี> เปิดให้บริการ | เครือข่ายรถไฟใต้ดินเดลี> ส่วนต่อขยายล่าสุด | เครือข่ายรถไฟใต้ดินเดลี> จำนวนสถานี | เครือข่ายรถไฟใต้ดินเดลี> ระยะทาง (km) | เครือข่ายรถไฟใต้ดินเดลี> ปลายทาง | เครือข่ายรถไฟใต้ดินเดลี> ปลายทาง | เครือข่ายรถไฟใต้ดินเดลี> ขบวนรถ | เครือข่ายรถไฟใต้ดินเดลี> รางกว้าง (mm) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | สายสีแดง | 24 ธันวาคม 2002 | 8 มีนาคม 2019 | 29 | 34.55 | Shaheed Sthal | Rithala | 33 ขบวน, 197 ตู้ | 1676 |
| 2 | สายสีเหลือง | 20 ธันวาคม 2004 | 10 พฤศจิกายน 2015 | 37 | 49.02 | Samaypur Badli | Millennium City Centre | 55 ขบวน, 438 ตู้ | 1676 |
| 3 | สายสีน้ำเงิน | 31 ธันวาคม 2005 | 9 มีนาคม 2019 | 50 | 56.11 | Noida Electronic City | Dwarka Sector 21 | 64 ขบวน, 507 ตู้ | 1676 |
| 4 | สายสีน้ำเงิน | 7 มกราคม 2010 | 14 กรกฎาคม 2011 | 8 | 8.51 | Vaishali | Dwarka Sector 21 | 64 ขบวน, 507 ตู้ | 1676 |
| 5 | สายสีเขียว | 3 เมษายน 2010 | 29 มีนาคม 2022 | 24 | 28.78 | Inderlok | Brigadier Hoshiyar Singh City Park | 20 ขบวน, 80 ตู้ | 1435 |
| 5 | สายสีเขียว | 27 สิงหาคม 2011 | – | 24 | 28.78 | Kirti Nagar | Brigadier Hoshiyar Singh City Park | 20 ขบวน, 80 ตู้ | 1435 |
| 6 | สายสีม่วง | 3 ตุลาคม 2010 | 19 พฤศจิกายน 2018 | 34 | 46.34 | Kashmere Gate | Raja Nahar Singh Ballabhgarh | 38 ขบวน, 227 ตู้ | 1435 |
|  | สายท่าอากาศยาน | 23 กุมภาพันธ์ 2011 | 17 กันยายน 2023 | 7 | 22.91 | New Delhi | Yashobhoomi Dwarka Sector 25 | 6 ขบวน, 36 ตู้ | 1435 |
| 7 | สายสีชมพู | 14 มีนาคม 2018 | 6 สิงหาคม 2021 | 38 | 59.24 | Majlis Park | Shiv Vihar | 42 ขบวน, 251 ตู้ | 1435 |
| 8 | สายสีแดงม่วง | 24 ธันวาคม 2017 | 29 พฤษภาคม 2018 | 25 | 37.46 | Botanical Garden | Janakpuri West | 25 ขบวน, 152 ตู้ | 1435 |
| 9 | สายสีเทา | 4 ตุลาคม 2019 | 18 กันยายน 2021 | 4 | 5.19 | Dwarka | Najafgarh West | 3 ขบวน, 17 ตู้ | 1435 |
|  |  | 24 ธันวาคม 2002 | 17 กันยายน 2023 | 256 | 350.42 |  |  | 286 ขบวน, 1905 ตู้ |  |
ดูเพิ่ม

รถไฟชานเมืองเดลี
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site
Real distance map of the Delhi Metro Network
Photo Essay on the Yellow line of Delhi metro เก็บถาวร 2013-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Delhi metro images & information
| ด ค ก รถไฟใต้ดินเดลี |
| --- | --- |
      สายสีแดง       สายสีเหลือง       สายสีน้ำเงิน       สายสีเขียว       สายสีม่วง       สายท่าอากาศยาน
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย

| พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศ์วโรทัย |
| --- | --- |
พระวรวงศ์เธอ ชั้น 4 พระองค์เจ้าชั้นตรี

เสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง: 1 เมษายน พ.ศ. 2467 - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2475
รัชสมัย: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ
ถัดไป: พระยาศรีวิสารวาจา (เทียนเลี้ยง ฮุนตระกูล)

ประสูติ: 11 สิงหาคม พ.ศ. 2426
สิ้นพระชนม์: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 (59 ปี)
หม่อม: หม่อมเพี้ยน เทวกุล ณ อยุธยา
ราชสกุล: เทวกุล
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ
พระมารดา: หม่อมลม้าย เทวกุล ณ อยุธยา
ลายพระอภิไธย: 
มหาอำมาตย์เอก พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย พระนามเดิม หม่อมเจ้าไตรทศประพันธ์ เทวกุล (11 สิงหาคม พ.ศ. 2426 - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486) อดีตเสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศ องคมนตรี และอภิรัฐมนตรี
พระประวัติ

พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ ประสูติแต่หม่อมลม้าย เทวกุล ณ อยุธยา เดิมมีพระสกุลยศเป็นหม่อมเจ้าไตรทศประพันธ์
ในปี พ.ศ. 2457 - พ.ศ. 2461 ทรงดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสยาม ประจำราชอาณาจักรเดนมาร์ก และดำรงตำแหน่งอัครราชทูต ประจำ ประเทศเยอรมนี ในระหว่างปี พ.ศ. 2456 - พ.ศ. 2460
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 โปรดให้สถาปนาเป็นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไตรทศประพันธ์ เมื่อพระบิดาซึ่งเป็นเสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศสิ้นพระชนม์ลง จึงได้รับโปรดเกล้าให้เป็นผู้แทนเสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2466 ได้รับพระราชทานตราบัวแก้วประจำตำแหน่งเสนาบดีเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม แล้วได้รับโปรดเกล้าให้ทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2466 ต่อมาในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 ได้รับสถาปนาขึ้นเป็นพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย ทรงศักดินา 11000 และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งเป็นอภิรัฐมนตรีในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2474
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1919 (พ.ศ. 2462) ทรงเป็นผู้แทนสยาม ลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซายส์ครั้งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 ร่วมกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร และพ้นจากตำแหน่งเสนบดีกระทรวง หลังเกิดการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ต่อมาในปี 2485 ประชวรด้วยพระโรคไข้จับสั่นและสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคเส้นพระโลหิตในพระมัตถลุงค์แตก เมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2486 รวมพระชันษา 59 ปี ได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2486
โอรสธิดา

พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย เสกสมรสกับหม่อมเพี้ยน เทวกุล ณ อยุธยา ท.จ.ว. มีโอรส-ธิดา 12 คน คือ
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ เทวกุล สมรสกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต
หม่อมราชวงศ์ทวยเทพ เทวกุล
หม่อมราชวงศ์เทวไทย เทวกุล
หม่อมราชวงศ์จันทรรัตน์ เทวกุล
หม่อมราชวงศ์เทพฤทธิ์ เทวกุล
หม่อมราชวงศ์เฉลิมวิมาน เทวกุล สมรสกับ หม่อมราชวงศ์จิตติน เกษมศรี
หม่อมราชวงศ์จิตรคุปต์ เทวกุล
หม่อมราชวงศ์ศุภกันต์ เทวกุล
หม่อมราชวงศ์ยันต์เทพ เทวกุล
หม่อมราชวงศ์ภัทราตรีทศ สวัสดิวัตน์ เสกสมรสกับหม่อมเจ้ายุธิษเฐียร สวัสดิวัตน์
หม่อมราชวงศ์ฉันทัศตรีทศ เทวกุล
หม่อมราชวงศ์พัฒนาตรีทศ เทวกุล
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

หม่อมเจ้าไตรทศประพันธ์ เทวกุล (11 สิงหาคม พ.ศ. 2426 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไตรทศประพันธ์ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472)
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 - ปัจจุบัน)
| ธรรมเนียมพระยศของ พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย |
| --- | --- |
การทูล: ฝ่าพระบาท
การแทนตน: เกล้ากระหม่อม/เกล้ากระหม่อมฉัน
การขานรับ: เกล้ากระหม่อม/เพคะ
พระยศ > พระยศพลเรือน

มหาอำมาตย์เอก
มหาอำมาตย์โท
มหาอำมาตย์ตรี
พระยศ > พระยศกองเสือป่า

นายหมู่ตรี
นายหมวดตรี
พระยศ > ตำแหน่ง

4 เมษายน 2463 – องคมนตรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย ทรงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2472 –  เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2465 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2471 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2461 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2474 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2470 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 2 (ป.ป.ร.2)
พ.ศ. 2436 –  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา (ร.ศ.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1
ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2468 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 1
เนเธอร์แลนด์ :
พ.ศ. 2468 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 1
บริเตนใหญ่ :
พ.ศ. 2468 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ชั้นประถมาภรณ์
เปรู :
พ.ศ. 2469 –  เครื่องอิสริยาภรณ์พระอาทิตย์แห่งเปรู ชั้นที่ 1
สเปน :
พ.ศ. 2469 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์โลสที่ 3 ชั้นที่ 1
โปรตุเกส :
พ.ศ. 2469 –  เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์แห่งพระคริสต์ ชั้นที่ 1
อิตาลี :
พ.ศ. 2470 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญมอริซและลาซารัส ชั้นที่ 1
นอร์เวย์ :
พ.ศ. 2470 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นที่ 1
เบลเยียม :
พ.ศ. 2466 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2470 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอล ชั้นที่ 1
ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2472 –  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นที่ 1
เชโกสโลวาเกีย :
พ.ศ. 2477 –  เครื่องอิสริยาภรณ์สิงโตขาว ชั้นที่ 1
ฮังการี :
พ.ศ. 2477 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งราชอาณาจักรฮังการี ชั้นที่ 1
รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตอลูมิเนียมออกไซด์

การส่งออกอลูทีเนียมออกไซต์ ในปี ค.ศ. 2005
ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อ รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตอะลูมิเนียมออกไซด์
รายชื่อประเทศตามการผลิต

| ลำดับที่ | ประเทศ | การผลิตอลูมีเนียมออกไซต์ (ตัน) |
| --- | --- | --- |
|  |   โลก | 72,200,000 |
| 1 |  ออสเตรเลีย | 18,312,000 |
| 2 |  จีน | 13,696,000 |
| 3 |  บราซิล | 6,720,200 |
| 4 |  สหรัฐ | 5,012,000 |
| 5 |  จาเมกา | 4,099,548 |
| 6 |  รัสเซีย | 3,265,250 |
| 7 |  อินเดีย | 3,080,000 |
| 8 |  ซูรินาม | 2,151,148 |
| 9 |  เวเนซุเอลา | 1,920,000 |
| 10 |  ไอร์แลนด์ | 1,800,000 |
| 11 |  ยูเครน | 1,671,620 |
| 12 |  คาซัคสถาน | 1,514,509 |
| 13 |  แคนาดา | 1,476,959 |
| 14 |  สเปน | 1,400,000 |
| 15 |  อิตาลี | 1,090,000 |
| 16 |  เยอรมนี | 830,000 |
| 17 |  ญี่ปุ่น | 780,000 |
| 18 |  โรมาเนีย | 621,973 |
| 19 |  กินี | 555,000 |
| 20 |  กรีซ | 510,000 |
| 21 |  ฝรั่งเศส | 500,000 |
| 22 |  อาเซอร์ไบจาน | 352,665 |
| 23 |  ฮังการี | 300,000 |
| 24 |  มอนเตเนโกร | 236,740 |
| 25 |  ตุรกี | 140,089 |
| 26 |  อิหร่าน | 130,000 |
แหล่งข้อมูลอื่น

British Geological Survey complete list
มิวะ อาซาโอะ

มิวะ อาซาโอะ (ญี่ปุ่น: 浅尾 美和; โรมาจิ: Asao Miwa) เกิดวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 ที่เมืองซูซูกะ จังหวัดมิเอะ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายหาดหญิงชาวญี่ปุ่น ซึ่งมักมีการอ้างถึงเธอผ่านสื่อในฐานะ "นางฟ้าแห่งวอลเลย์บอลชายหาด" หรือเรียกอย่างย่อว่า "นางฟ้าชายหาด" เนื่องด้วยเธอมีหน้าตาดี อาซาโอะได้ช่วยให้กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น ในขณะที่ตัวเธอเองได้กลายเป็นผู้มีชื่อเสียงระดับประเทศ ผ่านการปรากฏตัวนับครั้งไม่ถ้วนทั้งในโทรทัศน์, นิตยสาร และหนังสือพิมพ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Miwa Asao - Profile at the Beach Volleyball Database
เว็บไซต์ทางการ
Official Blog
ราวี ศิษย์ช่างศิลป์

ราวี ศิษย์ช่างศิลป์ นักมวยสากลชาวไทย สถิติการชก 2 ครั้ง แพ้ 2
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทเมื่อ 24 กันยายน 2518 แพ้น็อค มนต์สยาม ฮ.มหาชัย ยก 6 ที่ กทม.
ราวิล มูคามาเดียรอฟ

| ราวิล มูคามาเดียรอฟ |
| --- | --- |
เกิด: 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2517
ราวิล มูคามาเดียรอฟ (Ravil Mukhamadiarov) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 6) แพ้ 26
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF เมื่อ 28 กันยายน 2543 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 4 ที่ กทม.
รัฐบาลชาตินิยม

รัฐบาลแห่งชาติแห่งสาธารณรัฐจีน (จีน: 中華民國國民政府; พินอิน: Zhōnghuá Mínguó Guómín Zhèngfǔ; แปลตรงตัว "รัฐบาลประชาชาติแห่งประชารัฐจีนกลาง") มีอีกชื่อว่า สาธารณรัฐจีนที่สอง แต่ส่วนใหญ่รู้จักกันในชื่อ สาธารณรัฐจีน เป็นรัฐบาลของสาธารณรัฐจีนระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1925 ถึงวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 ซึ่งนำโดยพรรคก๊กมินตั๋ง (KMT, พรรคชาตินิยมจีน) ชื่อนี้มาจากคำแปลของ "พรรคชาตินิยมจีน" ของก๊กมินตั๋ง รัฐบาลอยู่ในตำแหน่งจนกระทั่งรัฐบาลสาธารณรัฐจีนมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐจีนใหม่ ซึ่งได้สถาปนารัฐบาลตามรัฐธรรมนูญ
หลังจากการปฏิวัติซินไฮ่ ในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1911 ซุนยัตเซ็น หัวหน้าคณะปฏิวัติได้รับการเลือกตั้งประธานาธิบดีชั่วคราวและก่อตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐจีน เพื่อรักษาความสามัคคีของชาติ ซุนได้ยกตำแหน่งประธานาธิบดีแก่ยฺเหวียน ชื่อไข่ที่จัดตั้งรัฐบาลเป่ย์หยาง หลังจากความพยายามที่ล้มเหลวในการแต่งตั้งตัวเองเป็นจักรพรรดิของจีนและยฺเหวียนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1916 ส่งผลให้ในประเทศจีนถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วนโดยขุนศึกและรัฐบาลคู่แข่ง รัฐบาลต่าง ๆ ได้รวมกันใน ค.ศ. 1928 โดยรัฐบาลหนานจิงซึ่งนำโดยจอมทัพเจียง ไคเชกซึ่งได้รวบรวมการปกครองประเทศเป็นรัฐบาลเดียวของที่อยู่ภายใต้การปกครองของพรรคก๊กมินตั๋งและภายหลังได้รับการยอมรับระหว่างประเทศว่าเป็นตัวแทนที่ถูกต้องของประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Nationalist Government (China)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
ราล์ฟ ฮาเบอร์

ราล์ฟ ฮาเบอร์ (เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. ที่รัฐทือริงเงิน) เป็นนักขว้างค้อนจากประเทศเยอรมนีตะวันออก โดยผลงานที่โดดเด่นคือ ราล์ฟ ฮาเบอร์สามารถกว้างค้อนได้ถึง 83.40 เมตร ในเดือน พฤษภาคม ค.ศ. 1988 ที่เอเธนส์
ผลการแข่งขัน

| ปี> Representing  เยอรมนีตะวันออก | การแข่งขัน> Representing  เยอรมนีตะวันออก | สถานที่> Representing  เยอรมนีตะวันออก | อันดับที่> Representing  เยอรมนีตะวันออก | หมายเหตุ> Representing  เยอรมนีตะวันออก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1981 | European Junior Championships | Utrecht, Netherlands | 4th | 68.08 m |
| 1983 | World Championships | Helsinki, Finland | — | NM |
| 1986 | Goodwill Games | Moscow, Soviet Union | 4th | 78.50 m |
| 1986 | European Championships | Stuttgart, West Germany | 6th | 78.74 m |
| 1987 | World Championships | Rome, Italy | 3rd | 80.76 m |
| 1988 | Olympic Games | Seoul, South Korea | 4th | 80.44 m |
| 1989 | World Cup | Barcelona, Spain | 3rd | 76.28 m |
ฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป

เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป (หรือปรากฏในแหล่งข้อมูลส่วนใหญ่เป็น อเมเนมเฮต โซเบคโฮเทป ในปัจจุบันนี้เชื่อว่าเป็น โซเบคโฮเทปที่ 1 หรือที่เรียกว่า โซเบคโฮเทปที่ 2 ในการศึกษาที่เก่ากว่า) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง ซึ่งพระองค์ทรงครองราชย์อย่างน้อย 3 ปีในราว 1800 ปีก่อนคริสตกาล ตำแหน่งตามลำดับเวลาของพระองค์เป็นที่ถกเถียงกันอย่างมาก โดยหากฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ขึ้น ซึ่งในกรณีนี้พระองค์ถูกเรียกว่า ฟาโรห์โซเบคที่ 1 หรือหากพระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่ยี่สิบแห่งราชวงศ์ ซึ่งในกรณีนี้พระองค์ถูกเรียกว่า ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 2 ในการศึกษาสมัยช่วงระหว่างกลางที่สองในปี ค.ศ. 1997 โดยนักอียิปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต ได้กล่าวถึงประเด็นสำคัญของฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ในฐานะผู้สถาปนาราชวงศ์ ซึ่งเป็นข้อสมมติฐานที่ขณะนี้มีความโดดเด่นในวิชาไอยคุปต์วิทยา
หลักฐานรับรอง

ฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป มีหลักฐานสนับสนุนจากแหล่งหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัย โดยชิ้นแรก พระองค์ถูกกล่าวถึงในบันทึกปาปิรุสแห่งคาฮูนฉบับที่ 4 ซึ่งขณะนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์เพทรี (ยูซี 32166) (รีฮอล์ต, หน้าที่ 315) บันทึกปาปิรุสแห่งคาฮูนนี้เป็น "การสำรวจสำมะโนครัวเรือนของนักบวชที่ทำหน้าที่สวดมนต์ โดยลงในปีที่ 1 แห่งการครองราชย์" ของพระองค์ และยังบันทึกการเกิดของบุตรชายของนักบวชที่ทำหน้าที่สวดมนต์ในช่วงปีที่ 40 แห่งการครองราชย์ "ซึ่งน่าจะหมายถึงเพียงรัชสมัยของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3 เท่านั้น" จากหลักฐานนี้จึงชี้ให้เห็นว่าฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทปทรงขึ้นครองราชย์ไม่ระยะเวลาไม่นานหลังจากการสวรรคตของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3
หลักฐานชิ้นที่สองคือ พบชิ้นส่วนทางสถาปัตยกรรมจำนวนหนึ่งที่ปรากฏพระราชอิสริยยศของฟาโรห์โซเบคโฮเทป ได้แก่ ชิ้นส่วนของวิหารน้อยเทศกาลเซดจากเมดามุด ทับหลังสามหลังจากเดียร์ เอล-บาฮารี และเมดามุด ซุ้มประตูจากลักซอร์ และวงกบประตูจากเมดามุด ซึ่งขณะนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
หลักฐานรับรอง > บันทึกระดับแม่น้ำไนล์

บันทึกระดับแม่น้ำไนล์จำนวน 3 บันทึกจากเซมนาและคุมนาในนิวเบียที่เกี่ยวเนื่องกับฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ซึ่งบันทึกล่าสุดในรัชสมัยของพระองค์ก็มีอายุย้อนไปถึงปีที่ 4 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงครองราชย์อย่างน้อยสามปีเต็ม