stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อินเดียน่า โจนส์ กับกงล้อแห่งโชคชะตา

| อินเดียน่า โจนส์ กับกงล้อแห่งโชคชะตา |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: เจมส์ แมนโกลด์
เขียนบท:   เจซ บัตเตอร์เวิร์ธ  จอห์น-เฮนรี บัตเตอร์เวิร์ธ  เดวิด เคป  เจมส์ แมนโกลด์ 
สร้างจาก: ตัวละคร โดย จอร์จ ลูคัส ฟิลิป คอฟแมน
อำนวยการสร้าง:   แคทลีน เคนเนดี  แฟรงก์ มาร์แชล  ไซมอน เอมานูเอล 
นักแสดงนำ:   แฮร์ริสัน ฟอร์ด  ฟีบี วอลเลอร์-บริดจ์  อันโตนิโอ บันเดรัส  จอห์น รีส-เดวีส์  โทบี โจนส์  บอยด์ โฮลบรูก  อีทาน อิซิดอร์  แมส มีเกิลเซิน 
กำกับภาพ: เฟดอน พาพาไมเคิล
ตัดต่อ:   ไมเคิล แมคคัสเกอร์  แอนดรูว์ บัคแลนด์  เดิร์ก เวสเตอร์เวลต์ 
ดนตรีประกอบ: จอห์น วิลเลียมส์
บริษัทผู้สร้าง:   Walt Disney Pictures  Lucasfilm Ltd.  
ผู้จัดจำหน่าย: Walt Disney StudiosMotion Pictures
วันฉาย:   18 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 (2023-05-18) (กาน)  30 มิถุนายน ค.ศ. 2023 (2023-06-30) (สหรัฐ) 
ความยาว: 154 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 295 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 384 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
อินเดียนา โจนส์ กับกงล้อแห่งโชคชะตา (อังกฤษ: Indiana Jones and the Dial of Destiny) เป็นภาพยนตร์แนวแอคชั่นผจญภัยสัญชาติอเมริกันปี 2023 กำกับโดย เจมส์ แมนโกลด์ และร่วมเขียนบทโดย แมนโกลด์, เจซ บัตเตอร์เวิร์ธ, จอห์น-เฮนรี บัตเตอร์เวิร์ธ และ เดวิด เคป ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ และลูคัสฟิล์ม และจัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 4: อาณาจักรกะโหลกแก้ว (2008) เป็นภาคที่ 5 และภาคสุดท้ายในภาพยนตร์ชุด อินเดียนา โจนส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดยแฮร์ริสัน ฟอร์ดในบทของนักโบราณคดีอินเดียนา โจนส์ซึ่งเป็นการแสดงครั้งสุดท้ายของเขา จอห์น รีส-เดวีส์และคาเรน อัลเลนจากภาคที่แล้วกลับมารับบทเป็นซัลลาห์และแมเรียน เรเวนวูด สมาชิกใหม่ ได้แก่ ฟีบี วอลเลอร์-บริดจ์, อันโตนิโอ บันเดรัส, โทบี โจนส์, บอยด์ โฮลบรูค, อีธาน อิซิดอร์ และแมดส์ มิคเคลเซน
อินเดียนา โจนส์ กับกงล้อแห่งโชคชะตา เป็นภาพยนตร์ภาคเดียวในซีรีส์ที่ไม่ได้กำกับโดยสตีเวน สปีลเบิร์กหรือเขียนบทโดยจอร์จ ลูคัส โดยทั้งคู่รับหน้าที่ผู้อำนวยการสร้างแทน นอกจากนี้ยังเป็นภาคเดียวในซีรีส์ที่ไม่ได้จัดจำหน่ายโดยพาราเมาต์พิกเจอส์ หลังจากที่ดิสนีย์เข้าซื้อกิจการของลูคัสฟิล์มซึ่งได้โอนลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ภาคต่อในอนาคตให้กับวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ พาราเมาต์สงวนสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายภาพยนตร์ 4 ภาคแรก
แผนสำหรับภาพยนตร์เรื่อง อินเดียนา โจนส์ ภาคที่ 5 ย้อนกลับไปในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อลูคัสและสปีลเบิร์กเจรจากับพาราเมาต์ สำหรับภาคต่อ 4 ภาคของ ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า (1981) ลูคัสเริ่มค้นคว้าเพื่อหาโครงเรื่องที่เป็นไปได้สำหรับภาคที่ 5 ของภาพยนตร์เรื่องนี้ในปี 2008 แม้ว่าโปรเจ็กต์จะหยุดชะงักไปหลายปี
อินเดียนา โจนส์ กับกงล้อแห่งโชคชะตา ออกฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2023 ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับอย่างกลาง ๆ โดยนักวิจารณ์ชื่นชมการแสดงของฟอร์ดและงานภาพ ภาพยนตร์ทำเงิน 384 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก
เนื้อเรื่อง

ในปี 1944 นักโบราณคดีและนักผจญภัยชาวอเมริกัน อินเดียนา โจนส์ ช่วยเพื่อนร่วมงาน เบซิล ชอว์ ต่อสู้กับเยือร์เกิน โฟลเลอร์ นาซี จากการได้รับกงล้อลึกลับที่เรียกว่ากลไกแอนติคิเธียรา 25 ปีต่อมา โจนส์รู้สึกไม่สบายใจที่รัฐบาลสหรัฐฯ ได้ว่าจ้างโวลเลอร์ให้ช่วยเอาชนะสหภาพโซเวียตในการแข่งขันอวกาศ ที่น่าประหลาดใจคือ เฮเลนา ชอว์ ลูกสาวของเบซิล (ลูกทูนหัวของโจนส์) ร่วมเดินทางไปกับเขาเพื่อกลไกแอนติคิเธียรา
การผลิต > พัฒนา

ในปี 1979 จอร์จ ลูคัสและสตีเวน สปีลเบิร์ก ทำข้อตกลงกับพาราเมาต์พิกเจอส์ สำหรับภาพยนตร์ชุด อินเดียนา โจนส์ 5 เรื่อง ในเดือนเมษายน 2008 แฮร์ริสัน ฟอร์ดกล่าวว่าเขาจะกลับมารับบทอินเดียนา โจนส์ในภาพยนตร์เรื่องที่ 5 หากไม่ต้องใช้เวลาในการพัฒนาอีก 20 ปี ซึ่งหมายถึงการพัฒนาที่ยาวนานของ ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 4: อาณาจักรกะโหลกแก้ว (2008) ซึ่งออกฉายในอีกหนึ่งเดือนต่อมา ภาพยนตร์เรื่องนี้แนะนำตัวละคร มัตต์ วิลเลียมส์ ซึ่งแสดงโดยไชอา เลอบัฟ ลูคัสเสนอความคิดที่จะให้วิลเลียมส์เป็นตัวละครนำในภาคที่ 5 แต่ต่อมาก็ตัดสินใจไม่เห็นด้วย ลูคัสกล่าวว่าอายุของฟอร์ดจะไม่เป็นปัญหาในการสร้างภาพยนตร์เรื่องอื่น โดยกล่าวว่า "มันไม่ใช่ว่าเขาแก่แล้ว เขาว่องไวอย่างไม่น่าเชื่อ เขาดูดีกว่าเมื่อ 20 ปีที่แล้วด้วยซ้ำ"
อินทูเดอะนิวเวิลด์ (อัลบั้ม)

| อินทูเดอะนิวเวิลด์ Into the New World |
| --- | --- |

อัลบั้มบันทึกการแสดงสดโดยเกิลส์เจเนอเรชัน
วางตลาด: 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010
บันทึกเสียง: 19 ธันวาคม ค.ศ. 2009
แนวเพลง: ป็อป แดนซ์ป็อป
ค่ายเพลง: เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์
:  
เกิลส์เจเนอเรชันเดอะเฟิสต์เอเชียทัวร์: อินทูเดอะนิวเวิลด์ (อังกฤษ: Girls' Generation the 1st Asia Tour: Into the New World) เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดอัลบั้มแรกของเกิร์ลกรุปจากเกาหลีใต้ เกิลส์เจเนอเรชัน โดยเป็นการบันทึกจากการทัวร์คอนเสิร์ต Into the New World
ประวัติ

ในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ได้มีการประกาศเป็นครั้งแรกว่า เกิลส์เจเนอเรชันจะออกวางจำหน่ายอัลบั้มบันทึกการแสดงสดอัลบั้มแรก โดยเป็นการบันทึกในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2009 ที่โรงกายกรรมการฟันดาบโอลิมปิก ระหว่างเอเชียทัวร์ของเกิลส์เจเนอเรชัน ครั้งที่ 1 โดยอัลบั้มนี้ประกอบไปด้วยเพลงทั้งหมด 38 เพลง ใน 2 ซีดี รวมถึงโบนัสแทร็ก 2 ชิ้น คือ คลิปขณะบันทึกเสียงเพลง "Singin' in the Rain" และ "Beautiful Girls"
รายชื่อเพลง > ซีดีแผ่นที่ 1

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Nine Angels" | 4:38 |
| 2. | "Tell Me Your Wish (Genie) (ฉบับร็อกทรอนิกรีมิกซ์)" | 4:37 |
| 3. | "Show! Show! Show!" | 3:34 |
| 4. | "Girls’ Generation" | 3:50 |
| 5. | "Beginning" | 3:03 |
| 6. | "It’s Fantastic" | 3:31 |
| 7. | "Etude" | 3:13 |
| 8. | "Ooh La-La!" | 3:54 |
| 9. | "Kissing You" | 3:19 |
| 10. | "One Year Later (เจสสิก้า & โอนิว)" | 4:01 |
| 11. | "Introduce Me a Good Person (ยุนอา feat. ชินดง & อึนฮย็อก)  (เบซิส) " | 2:56 |
| 12. | "Sunny (ซันนี่)  (บ็อบบี เฮบ) " | 3:10 |
| 13. | "Umbrella (ทิฟฟานี่)  (ริอานน่า) " | 3:22 |
| 14. | "Hush Hush (แทยอน)  (พัสซีแคตดอลส์) " | 3:37 |
| 15. | "Chocolate Love" | 3:14 |
| 16. | "Honey" | 3:15 |
| 17. | "Dear Mom" | 4:05 |
| 18. | "Forever" | 4:40 |
รายชื่อเพลง > ซีดีแผ่นที่ 2

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Day By Day" | 4:01 |
| 2. | "My Child" | 3:36 |
| 3. | "Barbie Girl (เจสสิก้า feat. คีย์)  (อควา) " | 3:13 |
| 4. | "Santa Baby (ซูยอง)" | 3:50 |
| 5. | "Maurice Ravel' Miroirs 4th movement "Alborada del Gracioso" (ซอฮย็อน เดี่ยวเปียโน)" | 0:43 |
| 6. | "Sixteen Going On Seventeen (ซอฮย็อน)  (เดอะซาวด์ออฟมิวสิก) " | 1:53 |
| 7. | "Over The Rainbow" | 3:10 |
| 8. | "1, 2 Step (ยูริ feat. แอมเบอร์)  (ซิเอร่า) " | 2:40 |
| 9. | "Into The New World" | 4:25 |
| 10. | "Be Happy" | 3:31 |
| 11. | "Way To Go" | 3:04 |
| 12. | "Gee" | 3:20 |
| 13. | "Touch The Sky" | 5:11 |
| 14. | "NaengMyeon" | 3:37 |
| 15. | "HaHaHa" | 3:16 |
| 16. | "Complete" | 3:56 |
| 17. | "Baby Baby" | 3:11 |
| 18. | "Oh!" | 3:07 |
รายชื่อเพลง > โบนัสแทร็ก

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Beautiful Girls (Feat. ยู ยองจิน)" | 3:58 |
| 2. | "Singin' in the Rain (Studio version)" | 2:46 |
ชาร์ต

| ชาร์ต | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
 แกออนชาร์ต: 1
 แกออนชาร์ตรายเดือน: 2
อินเตอร์ลิวคิน

อินเตอร์ลิวคิน (อังกฤษ: Interleukin ตัวย่อ IL) เป็นกลุ่มไซโตไคน์ (คือเป็นโปรตีนที่หลั่งออกและเป็นโมเลกุลส่งสัญญาณ [signal molecule]) ซึ่งเมื่อพบครั้งแรก เม็ดเลือดขาวเป็นตัวแสดงออก
แม้ IL จะมี 4 กลุ่มใหญ่ ๆ ซึ่งจำแนกด้วยโครงสร้างที่แตกต่างกัน
แต่ความคล้ายคลึงกับกันและกันของลำดับกรดอะมิโนในแต่ละกลุ่มก็ค่อนข้างน้อย (ปกติคล้ายกันเพียง 15-25%)
จีโนมมนุษย์เข้ารหัสอินเตอร์ลิวคินและโปรตีนที่เกี่ยวข้องกันกว่า 50 ชนิด
การทำหน้าที่ของระบบภูมิคุ้มกันต้องอาศัยอินเตอร์ลิวคินเป็นส่วนใหญ่ ความบกพร่องทางอินเตอร์ลิวคินที่ได้พบแล้วล้วนเกี่ยวข้องกับโรคภูมิต้านตนเองและภูมิคุ้มกันบกพร่อง
อินเตอร์ลิวคินส่วนมากสังเคราะห์โดยเซลล์ทีเฮลเปอร์ชนิด CD4 helper T-lymphocyte รวมถึงโมโนไซต์ แมคโครฟาจ และเซลล์เนื้อเยื่อบุโพรง
ซึ่งช่วยโปรโหมตพัฒนาการและการแปลี่ยนสภาพ (differentiation) ของเซลล์ที เซลล์บี และเซลล์สร้างเม็ดเลือด (hematopoietic cell)
หน่วยรับอินเตอร์ลิวคินที่เซลล์แอสโทรไซต์ในสมองส่วนฮิปโปแคมปัสพบว่า มีบทบาทในการสร้างความจำทางปริภูมิ (spatial memory) ของหนู
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Brocker, C; Thompson, D; Matsumoto, A; Nebert, DW; Vasiliou, V (Oct 2010). "Evolutionary divergence and functions of the human interleukin (IL) gene family". Human Genomics. 5 (1): 30–55. doi:10.1186/1479-7364-5-1-30. PMC 3390169. PMID 21106488.
↑  O, Ben Menachem-Zidon; Avital, A; Ben-Menahem, Y; Goshen, I; Kreisel, T; Shmueli, EM; Segal, M; T, Ben Hur; Yirmiya, R (Jul 2011). "Astrocytes support hippocampal-dependent memory and long-term potentiation via interleukin-1 signaling". Brain, Behavior, and Immunity. 25 (5): 1008–16. doi:10.1016/j.bbi.2010.11.007. PMID 21093580. S2CID 18300021.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Interleukins
Cytokines & Cells Online Pathfinder Encyclopedia
อินเซล

อินเซล (อังกฤษ: incel, ออกเสียง: /ˈɪnsɛl/; เป็นคำย่อจากวลี "โสดโดยไม่สมัครใจ" (involuntary celibate) คือสมาชิกของวัฒนธรรมย่อยออนไลน์วัฒนธรรมหนึ่งที่ประกอบด้วยผู้คนที่นิยามตัวเองว่าไม่สามารถหาคู่รักหรือคู่ร่วมหลับนอนได้แม้ว่าตนเองจะต้องการ การอภิปรายตามกระทู้ออนไลน์ของอินเซลมักมีลักษณะแสดงความคับข้องใจและความเกลียดชัง ความเกลียดผู้หญิง ความเกลียดมนุษย์ ความสมเพชและเกลียดตนเอง อคติทางเชื้อชาติ ความรู้สึกว่าตนเองสมควรได้รับสิทธิพิเศษทางเพศ และการสนับสนุนการใช้ความรุนแรงกับผู้หญิงและผู้ที่มีกิจกรรมทางเพศเป็นประจำ ศูนย์กฎหมายความยากจนภาคใต้ (เอสพีแอลซี) ของสหรัฐ อธิบายวัฒนธรรมย่อยนี้ว่าเป็น "ส่วนหนึ่งของระบบนิเวศชายสูงสุดในโลกออนไลน์" ที่มีชื่ออยู่ในรายชื่อกลุ่มก่อความเกลียดชังของศูนย์ฯ อินเซลส่วนใหญ่เป็นเพศชายรักต่างเพศ และบ่อยครั้งเป็นคนขาว มีการประมาณการจำนวนอินเซลแตกต่างกันไปตามแหล่งข้อมูล ตั้งแต่หลักพันคนถึงหลายแสนคน
มีรายงานการสังหารหมู่อย่างน้อย 8 ครั้ง ยอดผู้เสียชีวิตรวม 61 ราย นับตั้งแต่ปี 2014 ที่มีผู้ก่อเหตุเป็นชายที่ระบุตนว่าเป็นอินเซล หรือเคยกล่าวถึงชื่อหรืองานเขียนที่เกี่ยวกับอินเซลในงานเขียนส่วนตัวหรือโพสต์ทางอินเทอร์เน็ตของตน ชุมชนอินเซลถูกนักวิจัยและสื่อวิจารณ์ว่ามีลักษณะเกลียดชังผู้หญิง สนับสนุนความรุนแรง เผยแพร่คตินิยมสุดขีด และบ่มเพาะความคิดหัวรุนแรงแก่สมาชิก นับตั้งแต่ปี 2018 เป็นต้นมา อุดมการณ์อินเซลถูกบรรยายบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ ว่าเป็นภัยคุกคามแบบการก่อการร้าย และเหตุโจมตีด้วยมีดมาเชตีเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2020 ในโทรอนโต ประเทศแคนาดา เป็นความรุนแรงจากอินเซลครั้งแรกที่ถูกฟ้องร้องดำเนินคดีในฐานะการก่อการร้าย
ดูเพิ่ม

ชายกินพืช
กลวิธีหาคู่ของมนุษย์
รายการวัฒนธรรมย่อย
คติถือรูปลักษณ์
คุณค่าของคู่ครอง
อาการดีเกินไป
เซ็กชวลแคพิทัล
ภาวะความเป็นชายเป็นพิษ
อ่านเพิ่ม

"INVCEL". Reply All. Gimlet. May 10, 2018. ตอนพอดคาสต์เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ยุคแรกของวัฒนธรรมย่อยอินเซล
แหล่งข้อมูลอื่น

incel ตามนิยามของอรรถาภิธานที่วิกิพจนานุกรม
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Incel
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล
อินซูลิน

ผลึกของอินซูลิน
อินซูลิน (อังกฤษ: Insulin) คือฮอร์โมนชนิดอนาโบลิกโพลีเพบไทด์ ซึ่งทำหน้าที่ควบคุมการเผาผลาญคาร์โบไฮเดรต นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นสารตัวกระทำในคาร์โบไฮเดรทชนิดโฮมีโอสตาซิส มีผลต่อการเผาผลาญไขมันเปลี่ยนการทำงานของตับให้ทำหน้าที่เก็บหรือปลดปล่อยกลูโคส และทำให้เกิดการทำงานของลิพิด (ไขมัน) ในเลือดและในเนื้อเยื่ออื่น เช่นไขมันและกล้ามเนื้อ ปริมาณของอินซูลินที่เวียนอยู่ในร่างกายมีผลกระทบสูงมากในวงกว้างในทุกส่วนของร่างกาย
คำว่าอินซูลินมาจากภาษาละติน insula หรือ "island" - "เกาะ" เนื่องจากการถูกสร้างขึ้นบน "ไอส์เล็ตส์ออฟแลงเกอร์ฮานส์" ซึ่งเป็นกลุ่มเซลล์ในตับอ่อน
ในวงการแพทย์ อินซูลินถูกใช้ในการรักษาโรคเบาหวานบางชนิด คนไข้ที่ป่วยเป็นโรคเบาหวานประเภท 1 ต้องอาศัยอินซูลินจากนอกร่างกาย (เกือบทั้งหมดใช้วิธีฉีดเข้าใต้ผิวหนัง) เพื่อช่วยให้รอดชีวีตจากการขาดฮอร์โมน คนไข้ที่ป่วยเป็นโรคเบาหวานประเภท 2 จะต่อต้านอินซูลิน หรือ ผลิตอินซูลินน้อย หรือทั้งสองอย่าง ผู้ป่วยเบาหวานประเภท 2 บางรายต้องการอินซูลินเฉพาะเมื่อยาอื่นที่ใช้รักษาอยู่ไม่เพียงพอในการควบคุมระดับกลูโคสในเลือด
อินซูลิน ประกอบด้วยกรดอะมิโน 51 ชนิดรวมกันอยู่ และมีน้ำหนักโมเลกุล 5808 Da
โครงสร้างของอินซูลิน ผันแปรเล็กน้อยตามชนิดของสัตว์ อินซูลินที่มีแหล่งมาจากสัตว์จะแตกต่างกันในเชิงขีดความสามารถในการควบคุมพลังการทำงาน (เช่น การเผาผลาญคาร์โบไฮเดรท) ในมนุษย์ อินซูลินจากสุกรมีความคล้ายคลึงกับอินซูลินของมนุษย์มากที่สุด
การค้นพบและลักษณะ

ในปี พ.ศ. 2412 ขณะที่ พอล แลงเกอฮานส์ นักศึกษาแพทย์ในเบอร์ลินกำลังส่องกล้องจุลทัศน์เพื่อศึกษาโครงสร้างของตับอ่อน (ต่อมคล้ายเยลลีหลังกระเพาะอาหาร) อยู่นั้น ได้สังเกตเห็นกลุ่มเนื้อเยื่อเกาะกันเป็นหย่อมๆ กระจายไปทั่วทั้งตัวตับอ่อน หน้าที่การทำงานของ "กองน้อยๆ ของเซลล์" ซึ่งได้รู้จักกันในภายหลังว่า "ไอส์เล็ตส์ออฟแลงเกอร์ฮานส์" นี้ยังไม่มีผู้ใดรู้ว่าเป็นอะไร แต่เอดวร์ด ลาเกส (นักพยาธิวิทยาชาวฝรั่งเศส) ได้เสนอว่าอาจเป็นตัวผลิตและหลั่งสารที่มีบทบาทในการควบคุมการย่อยอาหาร อาชบอลด์ บุตรชายของพอล แลงเกอร์ฮานส์ได้มีส่วนสร้างความเข้าใจถึงบทบาทการควบคุมของสารนี้มากขึ้นในภายหลัง
รางวัลโนเบล

ในปี พ.ศ. 2466 คณะกรรมการพิจารณาการให้รางวัลโนเบลได้ยอมรับวิธีการสะกัดอินซูลินเชิงปฏิบัติแก่ทีมทำงานที่มหาวิทยาลัยโทรอนโท และมอบรางวัลโนเบลแก่บุคคล 2 คน คือ เฟรเดอริก แบนติง และ จอห์น แมคลอยด์ โดยได้รับรางวัลในสาขาสรีรวิทยา หรือ การแพทย์ ประจำปี พ.ศ. 2466 สำหรับการค้นพบอินซูลิน และได้ขายสิทธิบัตรให้แก่มหาวิทยาลัยโทรอนโทเป็นเงิน 1 ดอลลาร์แคนาดา
โครงสร้างและการผลิต

ในสัตว์มีกระดูกสันหลังด้วยกันจะมีอินซูลินคล้ายกันมาก อินซูลินของโคกระบือมีกรดอะมิโนต่างจากมนุษย์เพียง 3 ตัว อินซูลินของสุกรมีกรดอมิโนต่างจากมนุษย์เพียงตัวเดียว แม้แต่อินซูลินจากปลาบางชนิด ยังมีความคล้ายคลึงกับของมนุษย์ มากพอจะมีผลกับร่างกายมนุษย์ได้
ปฏิกิริยาบนเซลล์และระดับการเผาผลาญ

เมื่อคุณทานอาหารคาร์โบไฮเดรต ระดับกลูโคสในกระแสเลือดจะเพิ่มขึ้น ตับอ่อนจะปล่อยอินซูลินออกมาเพื่อปรับความสมดุล โดยการผนึกอยู่กับผนังเซลล์ของกลุ่มเซลล์ทั้งหลาย แล้วกระตุ้นการดูดกลูโคสในเซลล์มาใช้งาน  ซึ่งปฏิกิริยานี้จะเกิดกับทุก ๆ เนื้อเยื่อในร่างกายยกเว้นที่สมอง  ไม่เพียงแต่กลูโคสเท่านั้น อินซูลินยังกระตุ้นให้เซลล์ดูดไขมัน (synthesis of lipid (fat)) ,โปรตีน และไกลโคเจน (ไกลโคเจนคือคาร์โบไฮเดรตที่ถูกเก็บไว้ที่กล้ามเนื้อและ ตับ เพื่อเป็นแหล่งพลังงานสำรอง) ด้วย ดังนั้น อินซูลิน จึงถูกยกว่าเป็น ฮอร์โมนอนาบอริก ที่มีความสำคัญเป็นอย่างมาก
ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำและภาวะน้ำตาลในเลือดสูง

คนส่วนมากมักจะสับสนระหว่างอาการน้ำตาลในเลือดต่ำ-สูง ที่จริงแล้วอาการทั้งสองมีอาการและวิธีการแก้ไขปัญหาที่แตกต่างกันมาก ดังต่อไปนี้
ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำคือการมีน้ำตาลในเลือดต่ำกว่าระดับปกติ โดยอาการจะมีดังนี้  หน้ามืด ใจสั่น หิว ง่วงซึม ไม่มีแรง เหงื่อออก อุณหภูมิในร่างการลดต่ำ ความจำลดลง อารมณ์หงุดหงิดง่าย สับสน ตาพร่า ปฏิกิริยาตอบสนองน้อยลง พฤติกรรมเปลี่ยน พูดน้อย พูดช้า บางคนอาจมีอาการครึ่งซีก ถ้าเกิดในเวลากลางคืน จะฝันร้าย  เหงื่อออกขณะหลับ ปวดศีรษะและมึนงง หากเป็นมากอาจเกิดอาการชัก และหมดสติได้
วิธีการแก้ไข ให้รีบหาน้ำหวานหรือของหวานมารับประทานโดยเร็ว
ภาวะน้ำตาลในเลือดสูงคือการที่มีน้ำตาลในเลือดสูงกว่าระดับปกติ อาการคือ กระหายน้ำมาก ปัสสาวะบ่อยมากและผิดปกติ โดยเฉพาะในเวลากลางคืน อ่อนเพลียง่วงซึมไม่สดชื่น เหนื่อยง่าย น้ำหนักลด ตาพร่ามัว คลื่นไส้ และอาจถึงขั้นชักกระตุกเฉพาะที่ และหมดสติได้
วิธีการแก้ไข  สำหรับเบาหวานประเภทที่ 1 :ออกกำลังกาย ดื่มน้ำมาก ๆ ฉีดอินซูลิน แนะนำให้ปรึกษาแพทย์ก่อน   สำหรับเบาหวานประเภทที่ 2 :ดื่มน้ำมาก ๆ และรีบไปโรงพยาบาล การออกกำลังกายก็ช่วยได้
อ่านเพิ่ม

Laws GM, Reaven A (1999). Insulin resistance : the metabolic syndrome X. Totowa, NJ: Humana Press. ISBN 978-0-89603-588-1.
Leahy JL, Cefalu WT (2002-03-22). Insulin Therapy (1st ed.). New York: Marcel Dekker. ISBN 978-0-8247-0711-8.
Kumar S, O'Rahilly S (2005-01-14). Insulin Resistance: Insulin Action and Its Disturbances in Disease. Chichester, England: Wiley. ISBN 978-0-470-85008-4.
Ehrlich A, Schroeder CL (2000-06-16). Medical Terminology for Health Professions (4th ed.). Thomson Delmar Learning. ISBN 978-0-7668-1297-0.
Draznin B, LeRoith D (September 1994). Molecular Biology of Diabetes: Autoimmunity and Genetics; Insulin Synthesis and Secretion. Totowa, New Jersey: Humana Press. ISBN 978-0-89603-286-6.
Misbin RI (February 2022). INSULIN - History from an FDA Insider. Washington, DC: Politics and Prose Publishing. ISBN 978-1-62429-391-7. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-06-29. สืบค้นเมื่อ 2022-10-03.
Famous Canadian Physicians: Sir Frederick Banting at Library and Archives Canada
McKeage K, Goa KL (2001). "Insulin glargine: a review of its therapeutic use as a long-acting agent for the management of type 1 and 2 diabetes mellitus". Drugs. 61 (11): 1599–624. doi:10.2165/00003495-200161110-00007. PMID 11577797. S2CID 46972328.
de Leiva A, Brugués E, de Leiva-Pérez A (November 2011). "[The discovery of insulin: continued controversies after ninety years]". Endocrinologia y Nutricion (ภาษาสเปน). 58 (9): 449–56. doi:10.1016/j.endonu.2011.10.001. PMID 22036099.
Vecchio I, Tornali C, Bragazzi NL, Martini M (2018). "The Discovery of Insulin: An Important Milestone in the History of Medicine". Frontiers in Endocrinology. 9: 613. doi:10.3389/fendo.2018.00613. PMC 6205949. PMID 30405529.
แหล่งข้อมูลอื่น

Comparison chart of insulin types use to treat diabetes. เก็บถาวร 2009-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Inspired by Insulin article by parent of a diabetic child
Frederick Sanger, Nobel Prize for sequencing Insulin Freeview video with John Sanger and John Walker by the Vega Science Trust.
Insulin: entry from protein databank เก็บถาวร 2005-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The History of Insulin เก็บถาวร 2018-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Insulin Lispro เก็บถาวร 2008-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CBC Digital Archives - Banting, Best, Macleod, Collip: Chasing a Cure for Diabetes
Cosmos Magazine: Insulin mystery cracked after 20 years เก็บถาวร 2008-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
National Diabetes Information Clearinghouse เก็บถาวร 2010-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Discovery and Early Development of Insulin, 1920-1925
โครงสร้างของอินซูลิน
ภาพคอมพิวเตอร์โครงสร้างเฮกซาเมอร์ของอินซูลินซึ่งมีลักษณะสมมาตร 3 ด้านและแสดงการเป็นตัวเกาะยึดของสังกะสี
การปรับเปลี่ยนของอินซูลินในสายการผลิต
อินเดอะโลนลีอาเวอร์

อินเดอะโลนลีอาเวอร์ (อังกฤษ: In the Lonely Hour) เป็นอัลบั้มเปิดตัวของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ แซม สมิธ เผยแพร่ในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 โดย แคปิตอลยูเคและเมธอดเรเคิดส์ ในสหรัฐอเมริกา วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2014 โดยแคปิตอลอเมริกา อัลบั้มนี้มีซิงเกิลที่เป็นกระแสคือ "Money on My Mind" และ "Stay with Me" ซึ่งทั้งสองเพลงนี้ครองอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักร ต่อมาได้กลายเป็นเพลงฮิตไปทั่วโลก โดยขึ้นสูงสุดในสิบอันดับแรกกว่า 20 ประเทศ รวมถึงขึ้นถึงอันดับสองในสหรัฐอเมริกา ซิงเกิลฮิตอันดับสามของอัลบั้ม "I'm Not the Only One" ครองอันดับสามในสหราชอาณาจักรและอันดับห้าในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มรุ่นดีลักซ์ประกอบด้วยเพลงโบนัส 5 เพลง รวมถึงซิงเกิล "Latch" ของดิสโคลเชอร์ ในเวอร์ชันอะคูสติก เดี่ยว และซิงเกิลอันดับหนึ่งของนอตีบอย "La La La" ซึ่งทั้งสองร้องเป็นนักร้องรับเชิญให้กับสมิธ
เมื่อเปิดตัวอินเดอะโลนลีอาเวอร์ได้รับการวิจารณ์ค่อนข้างไม่เต็มใจจากนักวิจารณ์ หลายคนชื่นชมการแสดงเสียงร้องของสมิธ แต่วิจารณ์การแต่งเพลง อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ทั่วโลก โดยขึ้นสู่อันดับหนึ่งในออสเตรเลีย ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ แอฟริกาใต้ สวีเดน และสหราชอาณาจักร เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอันดับสองของปี ค.ศ. 2014 ในสหราชอาณาจักร และเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอันดับสามของปี ค.ศ. 2014 ในสหรัฐอเมริกา ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอัลบั้มแห่งปีและอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยมในงานประกาศผลรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 57 โดยชนะรางวัลหลังและแพ้อัลบั้มมอนิงเฟสโดยเบ็กในรางวัลอัลบั้มแห่งปี อินเดอะโลนลีอาเวอร์ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอัลบั้มอังกฤษยอดเยี่ยมจากงานบริตอะวอดส์ประจำปี ค.ศ. 2015 ; ในที่สุดรางวัลก็ตกเป็นของเอ็ด ชีแรนสำหรับอัลบั้ม X
อัลบั้มนี้วางจำหน่ายอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ในชื่อ อินเดอะโลนลีอาเวอร์ (ดราวนิงชาโดว์สอิดิชัน) ซึ่งมีเพลงใหม่ 12 เพลง รวมถึงซิงเกิลของดิสโคลเชอร์ "Omen" (ซึ่งมีเสียงร้องของสมิธ) เพลง "Lay Me Down" เวอร์ชันคอมิกรีลีฟ ร่วมร้องกับจอห์น เลเจนด์ และคัฟเวอร์เพลง "How Will I Know" ของวิตนีย์ ฮิวสตัน และ "Love Is a Losing Game" ของเอมี ไวน์เฮาส์
อินสไปเออร์ (เพลง)

| "อินสไปเออร์"> เพลงโดยอายูมิ ฮามาซากิ.จากอัลบั้มMy Story, A BEST 2 -BLACK- และ A BEST 2 -WHITE- |
| --- | --- |
ด้านบี: "GAME"
วางจำหน่าย: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 (ในญี่ปุ่น)
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2547
แนวเพลง: เจ-ป็อป
ความยาว: 17:35
ค่ายเพลง: เอเว็กซ์ แทร็กซ์
ผู้ประพันธ์เพลง: อายูมิ ฮามาซากิ
อินสไปเออร์ (อังกฤษ: Inspire) เป็นซิงเกิลที่ 33 ของอายูมิ ฮามาซากิ  วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2547  เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 1 ของออริกอนชาร์ต  มียอดขายรวม 420,000 แผ่น  โดยเป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงที่สุดของอายูมิ ฮามาซากิในปี พ.ศ. 2547
มิวสิกวีดีโออินสไปเออร์ ถ่ายทำที่นครลอสแอนเจลิส  ประเทศสหรัฐอเมริกา  และมิวสิกวีดีโอเพลง GAME ถ่ายทำที่สตูดิโอที่ประเทศญี่ปุ่น  โดยเพลง GAME มีการนำเสียงดนตรีประกอบเกมเข้ามาใส่ในทำนองอีกด้วย
รายชื่อเพลง

1. INSPIRE "Original Mix"
2. GAME "Original Mix"
3. INSPIRE "Original Mix -Instrumental-"
4. GAME "Original Mix -Instrumental-"
มิวสิกวีดีโอ

1. INSPIRE (video clip)
2. GAME (video clip)
การแสดงสด

22 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 – AX Music – "Inspire"
23 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 – PopJam – "Game"
23 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 – Music Station – "Inspire" และ "Game"
24 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 – CDTV – "Inspire"
27 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 – CDTV Special – "Game"
2 สิงหาคม พ.ศ. 2547 – Hey! Hey! Hey! – "Inspire"
11 สิงหาคม พ.ศ. 2547 – Sokuhou Uta no Daijiten – "Inspire"
31 ธันวาคม พ.ศ. 2547 – CDTV Special 2004-2005 – "Inspire" และ "Game"
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 | Oricon Daily Singles Chart | #1 |  |  |  |
| 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 | Oricon Weekly Singles Chart | #1 | 181,325 | 329,145 | 15 สัปดาห์ |
| 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 | Oricon Yearly Singles Chart | #16 |  |  |  |
| ด ค กอายูมิ ฮามาซากิ |
| --- | --- |
อัลบั้มเพลง:  A Song for ××  LOVEppears  Duty  I am...  RAINBOW  MY STORY  (miss) understood  Secret  Guilty  NEXT LEVEL  Rock'n'Roll Circus  Love songs 
ซิงเกิล:  "Nothing from Nothing"  "Poker face"  "You"}  "Trust"  "For My Dear..."  "Depend on you"  "WHATEVER"  "Love ~Destiny~"  "TO BE"  "Boys & Girls"  "A"  "Appears"  "Kanariya"  "Fly high"  "Vogue"  "Far Away"  "Seasons"  "Surreal"  "AUDIENCE"  "M"  "Evolution"  "NEVER EVER"  "Endless sorrow"  "UNITE!"  "Dearest"  "A song is born"  "Daybreak"  "Free & Easy"  "H"  "Voyage"  "&"  "Forgiveness"  "No way to say"  "Moments"  "INSPIRE"  "Carols"  "STEP you / is this LOVE?"  "fairyland c/w alterna"  "HEAVEN"  "Bold & Delicious / Pride"  "Startin' / Born To Be..."  "BLUE BIRD"  "Glitter / fated"  "Talkin' 2 myself"  "Together When..."  "Mirrorcle World"  "Days / GREEN"  "Rule / Sparkle"  "Sunrise / Sunset ~LOVE is ALL~"  "You were... / BALLAD"  "MOON / blossom"  "crossroad"  "L" 
ดูเพิ่มเติม:  อัลบั้มรวมเพลงและมินิอัลบั้ม  อัลบั้มรีมิกซ์  บันทึกการแสดงสด
อินเตอร์สเตต 12

| อินเตอร์สเตต 12 |
| --- | --- |
รีพับลิกออฟเวสต์ฟลอริดาพาร์กเวย์ (Republic of West Florida Parkway)
อินเตอร์สเตต 12 เน้นด้วยสีแดง
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 86.653 ไมล์ (139.454 กิโลเมตร)
มีขึ้นเมื่อ: 1967–ปัจจุบัน
NHS: Entire route
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  I-10 ใน แบตันรูช
 :    US 61 ใน แบตันรูช   I-55 ใน แฮมมอนด์   US 190 ระหว่าง โควิงตัน และ แมนเดวิลล์   US 11 ใน สไลเดิล 
ปลายทางทิศตะวันออก:  I-10 / I-59 ใน สไลเดิล
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: สหรัฐ
Parishes: อีสต์แบตันรูช ลิฟวิงสตัน แทนจิพาฮัว เซนต์แทมมานี
 
ระบบทางหลวง
 ระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต  รายการ 
อินเตอร์สเตต 12 (อังกฤษ: Interstate 12 หรือ I-12) เป็นทางหลวงระหว่างรัฐ หรือที่เรียกว่าอินเตอร์สเตต อยู่ทางตอนใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยถนนทั้งสายอยู่ในพื้นที่ของรัฐลุยเซียนา วางตัวในแนวตะวันออก-ตะวันตก เริ่มต้นจากจุดตัดกับอินเตอร์สเตตหมายเลข 10 ในเมืองแบตันรูจ เมืองหลวงของรัฐลุยเซียนา ไปทางทิศตะวันออก เลียบชายฝั่งทางเหนือของทะเลสาบพอนเชอเทรน (Pontchartrain) จนไปสิ้นสุดที่จุดตัดระหว่างอินเตอร์สเตตสาย 10 และสาย 59 ใกล้กับเมืองสไลเดิล (Slidell) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบ เนื่องจากอินเตอร์สเตตสายนี้มีความยาวเพียง 85 ไมล์เมื่อเทียบกับอินเตอร์สเตตสาย 10 ที่มีต้นทางและปลายทางเดียวกัน แต่มีความยาวถึง 105 ไมล์ (เนื่องจากอินเตอร์สเตตสาย 10 อ้อมลงไปทางทิศใต้ของทะเลสาบเพื่อผ่านเมืองนิวออร์ลีนส์) ทำให้สาย 12 เป็นเสมือนทางเลี่ยงเมืองนิวออร์ลีนส์ ทำให้มีปริมาณการจราจรหนาแน่นกว่าสาย 10
อินเตอร์สเตต 12 เป็นทางหลวงขนาดสี่และหกช่องจราจร โดยมีขนาดหกช่องจราจรตั้งแต่ปลายทางด้านตะวันตกจนถึงทางออกที่ 12 (ตัดกับถนน Juban) และมีขนาดสี่ช่องจราจรตั้งแต่จุดตัดดังกล่าวไปจนสุดสายทางด้านตะวันออก
ภาพ

ทางออกขามุ่งหน้าตะวันออกของอินเตอร์สเตต 12 ไปยังทางหลวงรัฐลุยเซียนาหมายเลข 1249 ซึ่งเป็นทางไปแบปทิสต์ และพัมพ์กินเซนเตอร์
ที่ปลายทางออกขามุ่งหน้าตะวันออกของอินเตอร์สเตต 12 ไปยังทางหลวงรัฐลุยเซียนาหมายเลข 59 จะเห็นป้ายไปอินเตอร์สเตต 59 ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับถนนในทางแยกนี้ จริง ๆ แล้ว ทางแยกอินเตอร์สเตต 12 กับอินเตอร์สเตต 59 อยู่ห่างไปทางตะวันออก 20 ไมล์