stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รพินทรนาถ ฐากุร
ชีวิตเมื่อเยาว์วัยและการศึกษา

รพินทรนาถ ฐากุร เกิดที่คฤหาสน์โชราสังโก นครกัลกัตตา ประเทศอินเดีย ท่านเกิดในวรรณะพราหมณ์ ตระกูลฐากุร ซึ่งเป็นตระกูลที่มั่งคั่งที่สุดตระกูลหนึ่งในแคว้นเบงกอล และไม่ได้มั่งคั่งแต่เพียงทรัพย์สมบัติเท่านั้น หากยังเพียบพร้อมไปด้วยสติปัญญาอีกด้วย กล่าวคือ ผู้สืบสกุลฐากุรหลายคน ได้บำเพ็ญกรณียกิจนานาประการ โดยเฉพาะกิจการด้านวัฒนธรรม ทั้งยังเป็นตระกูลที่ดื่มด่ำในวัฒนธรรมอินเดีย มีความเลื่อมใสต่อลัทธิที่ภักดีต่อพระวิษณุเจ้าเป็นพิเศษ
รพินทรนาถเป็นบุตรคนที่ 14 ในจำนวน 15 คนของ มหาฤๅษีเทเพนทรนาถ ฐากุร ซึ่งให้ความสนใจต่อการศึกษาของบุตรคนเล็กมาก เมื่อรพินทรนาถอายุได้ 11 ปี หลังจากประกอบพิธีสวมด้ายมงคลยัชโญปวีตตามแบบศาสนาพราหมณ์ให้แล้ว ท่านบิดาก็พาบุตรคนเล็กเดินธุดงค์ไปยังเมืองอมฤตสาร์ และเทือกเขาหิมาลัยเป็นเวลาหลายเดือน กล่าวได้ว่าทัศนะทางด้านศาสนาของรพินทรนาถนั้น ได้รับอิทธิพลมาจากบิดามากทีเดียว รวมทั้งนิสัยที่ชอบเดินทาง นอกจากท่องเที่ยวในประเทศแล้ว ท่านยังได้ไปบรรยายที่สหรัฐอเมริกา 5 ครั้ง ยุโรป 5 ครั้ง ญี่ปุ่น 3 ครั้ง และที่จีน อเมริกาใต้ สหภาพโซเวียต และเอเชียอาคเนย์แห่งละครั้ง
ความสามารถในเชิงการเขียนของท่านเกิดขึ้นเมื่ออายุ 14 ปี รพินทรนาถเขียนเพลงปลุกใจ พาดพิงถึงงานมหกรรมเดลฮีเดอร์บาร์ โดยดำริของลอร์ด ลิททัน ด้วยท่าทีเย้ยหยัน เพราะเป็นความสนุกสนานท่ามกลางภาวะขาดแคลนของประเทศในขณะนั้น ความโด่งดังของรพินทรนาถทำให้ได้รับสมญานามว่า "เกอเธ่แห่งอินเดีย"
ปี พ.ศ. 2421 รพินทรนาถเข้าศึกษาที่โรงเรียนไบรตัน ประเทศอังกฤษ ด้วยความตั้งใจจะเป็นเนติบัณฑิต ต่อมาจึงได้เข้าเรียนกฎหมายที่ University College London แต่เรียนไม่จบและกลับมายังเบงกอลในปี พ.ศ. 2423 วันที่ 9 ธันวาคมปีเดียวกันนั้น รพินทรนาถสมรสกับ มฤณาลิณี เทวี (พ.ศ. 2416 – พ.ศ. 2443) มีบุตรด้วยกันทั้งสิ้น 5 คน เป็นบุตรชาย 2 คน บุตรสาว 3 คน (ภายหลังเสียชีวิตไป 2 คน) รพินทรนาถพาครอบครัวไปตั้งรกรากในเขตที่ดินมรดกของตระกูลที่ Shilaidaha ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศบังกลาเทศ มีรายได้จากการเก็บค่าเช่าพออยู่ได้อย่างสบาย ช่วงนี้ท่านตั้งอกตั้งใจรังสรรค์งานออกมาชิ้นแล้วชิ้นเล่า ทั้งบทละครที่ท่านร่วมแสดง หรือแม้กระทั่งบทกวีที่ใช้กล่อมเด็ก ผลงานประมาณครึ่งหนึ่งของ Galpaguchchha ท่านก็ได้เขียนขึ้นในช่วงเวลานี้ ภรรยาของท่านได้ถึงแก่กรรมก่อนหลังจากใช้ชีวิตร่วมกันได้ 19 ปี
ชีวิตในบั้นปลาย

ในช่วงปลายของชีวิตเมื่ออายุ 70 ปี รพินทรนาถได้เริ่มเขียนภาพ ภายในเวลา 10 ปีท่านเขียนได้ถึง 3,000 ภาพ และได้นำผลงานเหล่านี้ไปแสดงตามที่ต่าง ๆ ทั้งในและนอกประเทศอินเดีย รวมทั้งที่ปารีสด้วย
ในช่วงสิบปีสุดท้ายของชีวิต รพินทรนาถยังคงดำเนินกิจกรรมทางสังคมอยู่อย่างต่อเนื่อง ท่านได้เรียบเรียงงานเขียนต่าง ๆ ออกมาได้เป็นหนังสือ 15 เล่ม ในจำนวนนี้รวมถึงงานเขียน Punashcha (2475) Shes Saptak (2478) และ Patraput (2479) ท่านยังทดลองสร้างผลงานแนวใหม่ ๆ เช่นบทเพลงร้อยแก้ว และละครเต้นรำ เขียนนวนิยายเพิ่มอีกหลายเรื่องเช่น Dui Bon (2476) Malancha (2477) และ Char Adhyay (2477) นอกจากนี้ รพินทรนาถยังให้ความสนใจกับวิทยาศาสตร์ ชีววิทยา ฟิสิกส์ และดาราศาสตร์ ซึ่งศาสตร์ต่าง ๆ เหล่านี้ปรากฏแทรกอยู่ในบรรดางานกวีนิพนธ์ของท่านด้วย แสดงให้เห็นถึงความเคารพนบน้อมต่อธรรมชาติ
ฐากุรได้กลับมาถึงแก่กรรมที่คฤหาสน์หลังเดิมที่ตนเคยพำนักในวัยเยาว์ เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2484 รวมอายุ 80 ปี 3 เดือน
ผลงาน

ผลงานของท่านนั้นมีอยู่เป็นจำนวนมาก นอกจากบทร้อยกรองกับบทละครซึ่งมีอยู่ถึงหนึ่งหมื่นห้าพันบรรทัด ยังมีวรรณกรรมประเภท นวนิยาย เรื่องสั้น อัตชีวประวัติ บทวิจารณ์ และบทความ นานาชนิด
ปี พ.ศ. 2455 รพินทรนาถได้แปลบทกวีนิพนธ์ที่เขียนอุทิศให้แก่ภรรยาและบุตร 3 ใน 5 คนที่เสียชีวิตไปเป็นภาษาอังกฤษ แล้วรวบรวมนำมาพิมพ์เป็นเล่มให้ชื่อว่า 'คีตาญชลี' อีก 1 ปีถัดมาขณะที่อายุได้ 52 ปี ราชบัณฑิตยสถานแห่งสวีเดนได้ประกาศจากกรุงสต็อกโฮล์ม ว่าผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมประจำปี คือ รพินทรนาถ ฐากุร จากบทประพันธ์คีตาญชลี ท่านเป็นชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับรางวัลอันทรงเกียรตินี้
ผลงานของรพินทรนาถ อันเป็นที่รู้จักกันดีทั่วไป อาทิ คีตาญชลี บทกวีจันทร์เสี้ยว บทละครเรื่องจิตรา เพลงชาติอินเดีย เรื่องสั้นราชากับรานี เรื่องสั้นนายไปรษณีย์ พระกรรณะกับนางกุนตี ฯลฯ
นอกจากนี้ท่านยังได้ตั้งโรงเรียนศานตินิเกตัน ซึ่งหมายถึงสถานที่แห่งความสงบ โดยสอนแบบครูสัมพันธ์กับศิษย์เหมือนพ่อกับลูก อีก 21 ปีต่อมา จึงได้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยโดยใช้ชื่อว่า 'วิศวภารตี' หมายถึง สถานอันเป็นที่พักพิงแห่งโลก
แนวคิดทางการเมือง

รพินทรนาถไม่เห็นด้วยกับจักรวรรดินิยมอังกฤษ เขาให้การสนับสนุนต่อแนวคิดกู้ชาติอินเดีย แม้ว่าตัวเขาเองจะไม่เอ่ยออกมาโดยตรงและค่อนข้างระมัดระวังตัว การแสดงออกของเขาเริ่มด้วยการบอกว่า จักรวรรดิอังกฤษไม่ได้เป็นผู้ชั่วร้าย เพียงแต่เป็น "โรคเรื้อรังทางการเมืองต่อสังคมของเรา" เขากระตุ้นเตือนชาวอินเดียให้รับรู้ว่า "ไม่ควรมีคำถามกับการปฏิวัติอย่างมืดบอด แต่ควรมีการศึกษาที่มีเป้าหมาย"
ดูเพิ่ม

รพินทรชยันตี
รพินทรนาถในภาพยนตร์
บรรณานุกรม > ปฐมภูมิ > สรรนิพนธ์

Tagore, Rabindranath (1984), Some Songs and Poems from Rabindranath Tagore, East-West Publications, ISBN 978-0-85692-055-4.
Tagore, Rabindranath (1961),  Chakravarty, A. (บ.ก.), A Tagore Reader, Beacon Press (ตีพิมพ์ 1 June 1961), ISBN 978-0-8070-5971-5.
Tagore, Rabindranath (1997),  Dutta, K.; Robinson, A. (บ.ก.), Selected Letters of Rabindranath Tagore, Cambridge University Press (ตีพิมพ์ 28 June 1997), ISBN 978-0-521-59018-1.
บรรณานุกรม > ทุติยภูมิ > บทความ

Ghosh, B. (2011), "Inside the World of Tagore's Music", Parabaas (ตีพิมพ์ August 2011), สืบค้นเมื่อ 17 September 2011.
O'Connell, K. M. (2008), "Red Oleanders (Raktakarabi) by Rabindranath Tagore—A New Translation and Adaptation: Two Reviews", Parabaas (ตีพิมพ์ December 2008), สืบค้นเมื่อ 28 September 2011.
บรรณานุกรม > ทุติยภูมิ > หนังสือ

Datta, P. K. (2002), Rabindranath Tagore's The Home and the World: A Critical Companion (1st ed.), Permanent Black (ตีพิมพ์ 1 December 2002), ISBN 978-81-7824-046-6.
Dutta, K.; Robinson, A. (1995), Rabindranath Tagore: The Myriad-Minded Man, Saint Martin's Press (ตีพิมพ์ December 1995), ISBN 978-0-312-14030-4.
คีตาญชลี. สังเขปชีวิตและงานของรพินทรนาถ ฐากุร. แปลโดย กรุณา กุศลาสัย; เรืองอุไร กุศลาสัย. แม่คำผาง. 2012. ISBN 9789749747186.
บ่อเกิดลัทธิประเพณีอินเดีย เล่ม 2 ภาค 5–6. แปลโดย จำนงค์ ทองประเสริฐ (2 ed.). กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน. 1998. ISBN 9748123146.
หนังสืออ่านประกอบ

สาวิตรี เจริญพงศ์. (2557), สัมพันธ์สยามในนามภารต: บทบาทของรพินทรนาถ ฐากูร, สวามีสัตยานันทปุรี, และสุภาส จันทร โบส ในสายสัมพันธ์ไทย-อินเดีย, กรุงเทพฯ: โครงการภารตประทีป ศูนย์อินเดียศึกษาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ISBN 9786165517867.
เบฮาตี ปรินส์ลัว

| เบฮาตี ปรินส์ลัว |
| --- | --- |
ปรินส์ลัวในแฟชั่นโชว์ของ Georges Chakra 2010
เกิด:  (1989-05-16) 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี) ฟันเดอร์ไบล์ปาร์ก, แอฟริกาใต้
สัญชาติ: นามิเบีย
ชื่ออื่น: เบฮาตี ปรินส์ลัว เลอวีน
คู่สมรส: แอดัม เลอวีน (สมรส 2014)
บุตร: 2
นักเดินแบบ
ส่วนสูง: 180 cm (5 ft 11 in)
สีผม: น้ำตาลอ่อน
สีตา: สีน้ำตาลแดง
หน่วยงาน: Women Management (นิวยอร์ก, มิลาน) อีลีตโมเดลแมเนจเมนต์ (นครนิวยอร์ก) ) สตอร์มแมเนจเมนต์ (ลอนดอน)
 
เบฮาตี ปรินส์ลัว (อาฟรีกานส์: Behati Prinsloo; เกิด 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1989) เป็นนางแบบสาวชาวแอฟริกาใต้-นามิเบีย อดีตหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต ในปี ค.ศ. 2009 เธอได้เดินโชว์ในงานวิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ ตั้งแต่ปี 2007-2015 และปี 2018
ประวัติ

ปรินส์ลัวเกิดที่ประเทศแอฟริกาใต้ แต่ย้ายมาอยู่ที่ฟันเดอร์ไบล์ปาร์ก ประเทศนามิเบีย พ่อของเบฮาตีมีอาชีพเป็นมีอาชีพเป็นนักธุรกิจที่ประเทศแอฟริกาใต้ เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของลูอิส ฟรานคอยส์ ปรินส์ลัว และแมคดา รอสซัว แม่ของเธอเคยเป็นอดีตนักวิ่งมาก่อน เธอเริ่มมีอาชีพนางแบบเมื่อตอนอายุได้ 16 ปี ด้านชีวิตส่วนตัวของเบฮาตี เธอได้แต่งงานกับนักร้องชาวอเมริกันชื่อว่า แอดัม เลอวีน นักร้องนำวงมารูนไฟฟ์ ที่ประเทศเม็กซิโก เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 ทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกัน 2 คนคือ: ดัสตี โรส (เกิดเมื่อ ค.ศ. 2016) และกีโอ เกรซ (เกิดเมื่อ ค.ศ. 2018) นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทกับกันดิส สวาเนปุล และลิลี ออลดริดจ์ นางแบบชื่อดังของวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | มือปราบฮาวาย | ตัวเอง | ตอน: "Ha'awe Make Loa" |
ผลงาน > มิวสิกวีดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2009 | "ริชเกิร์ลส์" | เดอะเวอร์จินส์ |
| 2014 | "แอนิมัลส์" | มารูนไฟฟ์ |
| 2017 | "โคลด์" (ร่วมด้วยฟิวเจอร์) | มารูนไฟฟ์ |
| 2018 | “Girls like you” (ร่วมด้วย Cardi B) | มารูนไฟฟ์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เบฮาตี ปรินส์ลัว at the Fashion Model Directory
| ด ค กนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต |
| --- | --- |
อดีต:  กันดิส สวาเนปุล  แจสมิน ทุกส์  โจเซฟีน สไครเวอร์  ซารา ซังไปยู  เทย์เลอร์ ฮิลล์  โรเม สไตรด์  ไลส์ รีเบย์รู  สเตลลา แม็กซ์เวลล์  บอร์บอรอ ป็อลวิน  อเลซินา แกรแฮม  เกรซ เอลิซาเบธ  ลีโอมี แอนเดอร์สัน  เอลซา ฮอสค์  ลิลี ออลดริดจ์  มาร์ธา ฮันต์  เบฮาตี ปรินส์ลัว  อาดรียานา ลีมา  อาเลซังดรา อังบรอซียู  กาเริน มึลเดอร์  กาโรลีนา กูร์โกวา  คาร์ลี คลอสส์  เคต กรีโกเรียวา  จิเซล บุนเชน  แชนดรา นอร์ท  แชเนล อีมาน  เซลิตา อีแบงส์  ดานิแอลา แป็ชโตวา  เดาต์เซิน กรุส  ไทรา แบงส์  มอญีกา ยากาชัก  มาริซา มิลเลอร์  มิแรนดา เคอร์  ยัสมีน เการี  โรซี ฮันทิงตัน-ไวต์ลีย์  ลินด์ซีย์ เอลลิงสัน  เลตีซียา กัสตา  สเตฟานี ซีมอร์  อิซาเบล โกลาร์ท  อิเนส ริเบโร  เอริน ฮีเทอร์ตัน  เฮเลนา คริสเตนเซน  ไฮดี คลุม 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เอ็ดเวิร์ด ราเซค  ลิมิเต็ลแบรนด์  รายชื่อนักเดินแบบวิกตอเรียส์ซีเคร็ต  พิงก์  วิกตอเรียส์ซีเคร็ต  วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์  วิกตอเรียส์ซีเคร็ตสวิมสเปเชียล
ไจตันยะ มหาประภู

| ไจตันยะมหาปรภู |
| --- | --- |
ภาพเขียนแสดงเจตันยะที่ชคันนาถปุรี ราวปี 1900
ส่วนบุคคล
เกิด: วิศวามภร มิศร (Vishvambhar Mishra) 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1486(1486-02-18) นาบัดวิป, รัฐสุลต่านเบงกอล (ปัจจุบันอยู่ใน รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย)
มรณภาพ: 14 มิถุนายน ค.ศ. 1534(1534-06-14) (48 ปี) ปุรี, ราชอาณาจักรคณปตี (ปัจจุบันอยู่ใน รัฐโอริศา ประเทศอินเดีย)
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
รู้จักจาก: โคทิยไวษณพสาธก, ภักติโยคะ
ก่อตั้ง: โคทิยไวษณพ อจินตย เภท อเภท
ปรัชญา: ภักติโยคะ, อจินตย เภท อเภท
ตำแหน่งชั้นสูง
ครู: สวามีอิศวรปุรี (มนตรคุรุ); สวามีเกสวภารตี (สัญญาสคุรุ)
 สาวก รูปะ โคสาวมี, สนันตนะ โคสวามี, โคปาละ ภัตตะ โคสวามี, รฆุนาถ ภตตะ โคสวามี, รฆุนาถทาสโคสวามี, ชีวโคสวามี ฯลฯ 
ไจตันยะมหาปรภู หรือ ศรีเจตันยะ มหาประภุ (Shri Chaitanya Mahaprabhu; เบงกอล: শ্রীচৈতন্য মহাপ্রভু แม่แบบ:IPA-bn IAST: Śrī Caitanya Mahāprabhu เสียงอ่านภาษาสันสกฤต: [ɕriː t͡ɕɐit̪ɐnjɐ mɐɦaːprɐb̤u] หรือรู้จักกันในชื่อ  มหาประภุ; Mahāprabhu หรือ "ท่านผู้ยิ่งใหญ่") เป็นสันตะชาวอินเดียในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 15 และผู้ก่อตั้ง อจินตย เภท อเภท สาวกของท่านเชื่อว่าท่านเป็นอวตารของพระกฤษณะ ลักษณะการบูชาของเจตนยะ มหาประภุมีอิทธิพลอย่างมากต่อลัทธิไวษณพในภูมิภาคเบงกอล นอกจากนี้ท่านยังเป็นผู้ริเริ่มหลักปรัชญาเวทันตะกลุ่มอจินตย เภท อเภท และลัทธิโคทิยไวษณพ (หรือรู้จักกันในชื่อ  พรหมโสมปรัทย์) ท่านเป็นผู้สาธกภักติโยคะ และเป็นผู้สร้างความนิยมให้กับเหรกฤษณะมนตระ รวมถึงประพันธ์ ศิกษาศตกัม (บทสวดบูชาแปดประการ)
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานเกี่ยวกับ/โดย ไจตันยะ มหาประภู ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย Chaitanya ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
ไจตันยะ มหาประภู ที่สารานุกรมบริตานิกา
Chaitanya movement ที่สารานุกรมบริตานิกา
Gaudiya Vaishnavism – The Tradition of Chaitanya
Caitanya Upanisad
Caitanya Bhagavata Biography
Gaudiya Vaishnavism – The Tradition of Chaitanya
Life of Sri Chaitanya Mahaprabhu เก็บถาวร 2018-07-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Scriptural Statements/Predictions regarding Caitanya Mahaprabhu's birth
Lord Gouranga and His Message of Devotion (theosophical.ca)
YogPeeth, Mayapur, Navadvipa – The birthplace of Sri Caitanya Mahaprabhu
at Chaitaniya mahaprabhu biography
Who is Lord Chaitanya?
Scriptural References To Sri Chaitanya Mahaprabhu being Avataar of Sri Krishna
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef
เทเลคอม บากู

เทเลคอม บากู (อาเซอร์ไบจาน: Telekom Bakı; อังกฤษ: Telekom Baku) หรือชื่อเดิม ราบิตา บากู (อาเซอร์ไบจาน: Rabitə Bakı; อังกฤษ: Rabita Baku) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงในประเทศอาเซอร์ไบจาน และใน ค.ศ. 2013 นุศรา ต้อมคำ ซึ่งเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ได้เข้าร่วมแข่งให้แก่สโมสรนี้ภายหลังจากที่เคยร่วมทีมกับอิกติซาดชิ บากู มาก่อน
ประวัติ

ธนาคารราบิตาได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001 ในชื่อราบิตาชิ บากู แล้วได้ใช้ชื่อปัจจุบันใน ค.ศ. 2004 ตั้งแต่การแสดงผลงานครั้งแรกในซูเปอร์ลีก สโมสรนี้ได้เป็นดาวของการแข่งขันชิงแชมป์ โดยปัจจุบันได้อยู่ในอันดับสาม สโมสรนี้เข้าร่วมการแข่งขันรายการวอลเลย์บอลถ้วยยุโรปซีอีวีคัพอย่างเป็นทางการครั้งแรกในฤดูกาล 2007-08 แต่ก็ตกรอบทันทีเมื่อพบกับทีมโอเคฮิตโนวาโกริกา
ในฤดูกาล 2008-09 ได้มาถึงรอบรองชนะเลิศของรายการชาลเลนจ์คัพโดยเป็นฝ่ายพ่ายให้แก่สโมสรวอลเลย์บอลอัลบาเซเต และเป็นฝ่ายชนะการแข่งขันเป็นครั้งแรกในรอบชิงชนะเลิศเมื่อครั้งที่พบกับทีมอาเซอร์เรล ในช่วงชิงตำแหน่งฤดูกาล 2009-10 เริ่มต้นด้วยผลลัพธ์ที่ดี: ทีมได้ชนะการแข่งชิงแชมป์อีกครั้งและได้อันดับสามในรายการซีอีวีคัพ โดยเป็นฝ่ายแพ้ในรอบรองชนะเลิศต่อทีมฟูตูราวอลเลย์บุสโตอาร์ซีซีโอ แต่เป็นฝ่ายชนะรางวัลเหรียญทองแดงในรอบชิงชนะเลิศเมื่อครั้งที่พบกับทีมวีซี ยูรอลลอชกา-เอ็นทีเอ็มเค เยคาเทรินเบิร์ก
ในฤดูกาล 2010-11 สโมสรได้เข้าแข่งขันรายการวีเมนส์ซีอีวีแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรก และได้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศโดยเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมวาคีฟบังค์จากประเทศตุรกีเท่านั้น
ค.ศ. 2013 นุศรา ต้อมคำ ซึ่งเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ได้ร่วมทำหน้าที่ให้แก่สโมสรนี้เพื่อต้องการท้าทายความสามารถ และได้รับค่าตอบแทนอย่างน้อยที่ 3 ล้านบาทต่อปี
รายชื่อสมาชิกทีมฤดูกาล 2013-2014

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| หมายเลข | ผู้เล่น | ตำแหน่ง | ส่วนสูง (ม.) |
| 1 |  คาทาร์ซีนา สโครวอนสกา | บอลโค้ง | 1.89 |
| 3 |  คาทาร์ซีนา สโครูปา | มือเซ็ต | 1.83 |
| 5 |  นาตาชา คริสมาโนวิช | ตัวบล็อกกลาง | 1.88 |
| 9 |  เบรนดา กัสติลโล | ตัวรับอิสระ | 1.67 |
| 11 |  เคเซียรีนา ซาเครอุสกายา | ตัวตบหัวเสา | 1.86 |
| 12 |  มีรา โกลูโบวิช | ตัวบล็อกกลาง | 1.88 |
| 13 |  นุศรา ต้อมคำ | มือเซ็ต | 1.69 |
| 15 |  ซานยา สตาโรวิช | ตัวบุกแดนหลัง | 1.95 |
| 16 |  โฟลูกี อคินราเดโว | ตัวบล็อกกลาง | 1.91 |
| 17 |  อีรีนา ชูโควา | มือเซ็ต | 1.79 |
| 18 |  ซูซานา เชบิช | ตัวรับอิสระ | 1.67 |
เกียรติประวัติ

วอลเลย์บอลสโมสรหญิงชิงแชมป์โลก :
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก :
อาเซอร์ไบจานซูเปอร์ลีก :
แหล่งข้อมูลอื่น

เทเลคอม บากู ที่เฟซบุ๊ก
ราบิตา บากู ที่เฟซบุ๊ก
Rəsmi saytı เก็บถาวร 2011-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CEV Profile เก็บถาวร 2013-04-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กวอลเลย์บอลหญิงอาเซอร์ไบจานซูเปอร์ลีก |
| --- | --- |
 ทบิลีซี  เทเลคอม บากู  เยนชลิค  โลโคโมทิฟ บากู  อาเซอร์เรล บากู  อาเซอร์ยอล บากู 
แสตมป์ของประเทศอาเซอร์ไบจาน ค.ศ. 2011
การทิ้งระเบิดที่เกร์นิกา

| ปฏิบัติการรือเกิน |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของ สงครามกลางเมืองสเปน
สภาพความเสียหายของเกร์นิกา (ค.ศ. 1937)
เกร์นิกาที่ตั้งของเมืองเกร์นิกาในประเทศสเปน
ชนิด: การทิ้งระเบิดทางอากาศ
ตำแหน่ง: เกร์นิกา แคว้นประเทศบาสก์ ประเทศสเปน 43°18′50″N 2°40′42″W﻿ / ﻿43.31389°N 2.67833°W﻿ / 43.31389; -2.67833
โดย: สภากลาโหมแห่งชาติสเปน
วันที่: 26 เมษายน 1937; 87 ปีก่อน (1937-04-26) 16:30 – 19:30 น. (เวลายุโรปกลาง)
ผู้ลงมือ: สเปนชาตินิยม  เลกีโอนค็อนดอร์   อาเวียซีโอเนเลจีโอนาเรีย 
ผู้สูญเสีย: ~150–1,650 คน (การประเมินแตกต่างกันไป)
การทิ้งระเบิดที่เกร์นิกา (สเปน: bombardeo de Guernica; บาสก์: Gernikako bonbardaketa; เยอรมัน: Luftangriff auf Guernica; อิตาลี: bombardamento di Guernica) เป็นการทิ้งระเบิดทางอากาศที่เกร์นิกาในแคว้นประเทศบาสก์เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1937 ระหว่างสงครามกลางเมืองสเปน โดยเป็นปฏิบัติการตามคำสั่งจากกลุ่มแห่งชาติของฟรันซิสโก ฟรังโก และดำเนินการโดยพันธมิตรอย่างหน่วยเลกีโอนค็อนดอร์แห่งลุฟท์วัฟเฟอของนาซีเยอรมนี และหน่วยอาเวียซีโอเนเลจีโอนาเรียของอิตาลีฟาสซิสต์ ภายใต้รหัสนามว่า ปฏิบัติการรือเกิน เมืองแห่งนี้ได้ถูกใช้เป็นศูนย์การสื่อสารหลังแนวหน้า ปฏิบัติการนี้เป็นการเปิดทางสู่การยึดครองบิลบาโอของฟรังโกและชัยชนะของเขาในสเปนตอนเหนือ
การโจมตีได้รับการโต้แย้งเพราะเกี่ยวโยงกับการทิ้งระเบิดใส่พลเรือนโดยกองทัพอากาศ จำนวนของเหยื่อยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ฝ่ายบริหารแคว้นประเทศบาสก์ได้รายงานว่ามีผู้เสียชีวิต 1,654 คนในช่วงเวลานั้น ในขณะที่นักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นระบุว่าเหยื่อมี 126 คน (ภายหลังได้มีผู้ค้นคว้าวิจัยแก้ไขเป็น 153 คน) แหล่งข่าวอังกฤษแหล่งหนึ่งซึ่งวิทยาลัยสงครามอากาศนำมาใช้ อ้างว่ามีพลเรือนเสียชีวิต 400 คน จดหมายเหตุโซเวียตอ้างว่ามีผู้เสียชีวิต 800 คน เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1937 แต่จำนวนนี้อาจไม่ได้รวมถึงเหยื่อที่ภายหลังเสียชีวิตในโรงพยาบาลหรือที่ศพถูกฝังอยู่ใต้ซากปรักหักพัง
การทิ้งระเบิดครั้งนี้กลายประเด็นในภาพวาดต่อต้านสงครามที่โด่งดังโดยปาโบล ปิกาโซ ซึ่งได้รับมอบหมายจากสาธารณรัฐสเปน และยังได้รับการบันทึกในภาพพิมพ์แกะไม้โดยไฮนทซ์ คีวิทซ์ ศิลปินชาวเยอรมัน ซึ่งภายหลังเสียชีวิตจากการสู้รบในกองพลน้อยนานาชาติ การทิ้งระเบิดยังสร้างความตกตะลึงและแรงบันดาลใจให้แก่ศิลปินอื่น ๆ อีกมากมาย รวมถึงประติมากรรมโดยเรอเน อีเช; หนึ่งในผลงานดนตรีอิเล็กโทรอะคูสติกชิ้นแรกโดยปาทริก อัชชีโอเน; งานประพันธ์ดนตรีโดยเรอเน-หลุยส์ บารง และออกตาบิโอ บัซเกซ; บทกวีโดยปอล เอลุอาร์ (La victoire de Guernica; "ชัยชนะแห่งเกร์นิกา") และเอยส์ ครีเคอ (Nag van die Fascistiese Bomwerpers; "ค่ำคืนแห่งการทิ้งระเบิดฟาสซิสต์") นอกจากนี้ยังมีภาพยนตร์สั้นจาก ค.ศ. 1950 ที่มีชื่อว่า เกร์นิกา โดยอาแล็ง แรแน
อักษรอาหรับสำหรับภาษาอาฟรีกานส์

| อักษรอาหรับอาฟรีกานส์ عربس افركانس |
| --- | --- |
ชนิด:  อักษรไร้สระ 
ทิศทาง: ขวาไปซ้าย
ภาษาพูด:   ภาษาอาฟรีกานส์ 
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ไซนายดั้งเดิมฟินีเชียแอราเมอิกแนบาทีอาอาหรับอักษรอาหรับอาฟรีกานส์
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรอาหรับสำหรับภาษาอาฟรีกานส์ (อังกฤษ: Arabic Afrikaans; อาฟรีกานส์: Arabies Afrikaans, عربس افركانس) เป็นการนำอักษรอาหรับมาเขียนภาษาอาฟรีกานส์ เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2373 ที่มัดรอซาในเคปทาวน์ นอกจากเอกสารตัวเขียนในภาษาเยอรมันที่เขียนเป็นอักษรอาหรับเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 แล้ว ภาษานี้เป็นภาษาเจอร์แมนิกเดียวที่เขียนด้วยอักษรอาหรับ
อักษร > ภาพรวม

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   ݗ  ‎ |   خ  ‎ |   ح  ‎ |   چ  ‎ |   ج  ‎ |   ث  ‎ |   ت  ‎ |   پ  ‎ |   ب  ‎ |   ا  ‎ |
| ksā | khā | hā | chīm | jīm | sā    thā | tā | pā | bā | ’alif |
|   ط  ‎ |   ض  ‎ |   ص  ‎ |   ش  ‎ |   س  ‎ |   ژ  ‎ |   ز  ‎ |   ر  ‎ |   ذ  ‎ |   د  ‎ |
| tāh | zād dād | sād | shīn | sīn | zhā | zā | rā | zāl dhāl | dāl |
|   گ  ‎ |   ک  ‎ |   ق  ‎ |   ڤ  ‎ |   ف  ‎ |   ڠ  ‎ |   ݝ  ‎ |   غ  ‎ |   ع  ‎ |   ظ  ‎ |
| gāf | kāf | qāf | vā | fā | ngīn | gīn | ghīn | aīn | zāh   dāh |
|  ے ‎ |  ی  ‎ |  أ،ؤ،ئ  ‎ |   ء  ‎ |   و  ‎ |   ه  ‎ |   ن  ‎ |   م  ‎ |   ل  ‎ |   لا  ‎ |

| yā | yā | hamzā alif, hamza wāw, hamza yā | hamzā | wāw | hā | nūn | mīm | lām | lām alif |

อักษรอาหรับอาฟรีกานส์ (อาฟรีกานส์: alifbe) เป็นรูปแบบหนึ่งของชุดตัวอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาอาฟรีกานส์ ประกอบด้วย 36 ตัวอักษร:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ชุดตัวอักษรอาฟรีกานส์
| Yy | Ww | - | Hh | Nn | Mm | Ll | Gg/gg Gh/gh | Kk/Cc | W/w | Ff/Vv | Ng/ng | Gg/Gh gg/gh | Ch/Gh ch/gh | - | Zz | Tt | Zz | Ss | Sj sj | Ss/Cc | Ss | Zz | Rr | Zz | Dd/Tt | Ch ch | Hh | Xx | Tj tj | Dj dj | Ss | Tt/Dd | Pp/Bb | Bb | - |
ชุดตัวอักษรอาหรับ
| ی | و | ء | ہ | ن | م | ل | گ | ک | ڤ | ف | ڠ | ݝ | غ | ع | ظ | ط | ض | ص | ش | س | ژ | ز | ر | ذ | د | خ | ح | ݗ | چ | ج | ث | ت | پ | ب | ا |
สัทอักษรสากล
| j | w | ʔ | ɦ | n | m | l | g | k | v | f | ŋ | g | ɣ | ʔ(ʕ) | z | t | z | s | ʃ | s | ʒ | z | r | z(ð) | d | x | ɦ(ħ) | ks | t͡ʃ | d͡ʒ | s(θ) | t | p | b | ʔ |
หมายเหตุ: ชุดตัวอักษรนี้เป็นชุดอักษรอาหรับรูปแบบเปอร์เซียที่มี 36 ตัว กับอักษรเพิ่มเติมสำหรับเสียงที่ไม่มีในชุดตัวอักษรอาหรับ
อักษร > สระ

| ชุดตัวอักษรอาฟรีกานส์ | ออกเสียง | ชุดตัวอักษรอาหรับอาฟรีกานส์ |
| --- | --- | --- |
| a | /ɐ/ | ـَ |
| aa | /ɑː/ | ـَآ،ـَا |
| ie | /i/ | ـِ |
| eeu/eu/uu | /iʊ/ɪə/y/ | ـِى |
| e/è | /ɛ/ | ىٖ |
| oe | /u/ | ـُ |
| oo | /ʊə/ | ـُوْ |

| oei/ooi | /uɪ/ɔːɪ/ | ـُوی |
| ô | /ɔː/ | ـُو |
| î | /əː/ | ـَـِى |
| ee | /eə/ | ـِىْ |
| e | /ɛ/ | ویْ |
| i | /i~ə/ | ـِـَ |
| ê | /eː/ɛː/ | ـَـِـٖ |
| o | /ɔ/ | ـَـُ |
| i | /ə/ | ـٖى،ـَـِ |
| û | /œ/œː/ | ـَوی |
| ei | /ɛi/ | آی |
| ai | /aj/ | ـَى |
| aai | /ɑːi/ | ـَای،آی |
เอกสาร

มีเอกสารที่เขียนด้วยอักษรอาหรับอาฟรีกานส์เหลืออยู่ราว 74 ชิ้น ชิ้นที่เก่าที่สุดคือ "Hidyat al-Islam" มีอายุราว พ.ศ. 2388 เอกสารลายมือเขียนที่เก่าที่สุดที่เหลือรอดอยู่ เป็นเอกสารเกี่ยวกับการเรียนศาสนาอิสลาม เขียนโดย อิหม่าม อับดุล-กาห์ฮาร์ อิบน์ อับดุล-มาลิก เมื่อ พ.ศ. 2411 รูปแบบที่เป็นวิชาการมากที่สุดเขียนเมื่อ พ.ศ. 2412 โดยอะบูบักร์ เอฟเฟนดี ที่เดินทางจากอิสตันบูลมาถึงเคปใน พ.ศ. 2405 ตัวอย่างวรรณคดีที่สำคัญคือ Uiteensetting van die Godsdiens ("นิทรรศการแห่งศาสนา") เป็นหนังสือเกี่ยวกับศาสนาอิสลามตามหลักกฎหมายศาสนาฮานาฟี เขียนโดยอะบูบักร์ เอฟเฟนดี พิมพ์ด้วยอักษรอาหรับ แต่มีการปริวรรตเป็นภาษาแอฟฟริกันส์
ในหนังสือ Uiteensetting van die Godsdiens ใช้คำภาษาอาหรับหลายที่ ในขณะที่ภาษาอาฟรีกานส์สมัยใหม่ใช้คำจากกลุ่มภาษาเจอร์มานิก เช่น dunya دنيا สำหรับ wêreld, หมายถึง "world" คำภาษาอาหรับเป็นสิ่งแปลกปลอมสำหรับคนผิวสีที่พูดภาษาอาฟรีกานส์ที่แหลมเคปซึ่งใช้ปะปนกับภาษาดัตช์ หนังสือนี้คล้ายจะเป็นคู่มือสำหรับสอนทาสชาวมลายูในแหลมเคปซึ่งไม่จำเป็นต้องพูดภาษาดัตช์ได้ดี
อัลกุรอาน

ตัวอย่างที่ใช้สระอาหรับในการเขียนภาษาอาฟรีกานส์ในอัลกุรอานเขียนด้วยมือสองภาษา (น่าจะเขียนในคริสต์ทศวรรษ 1880) ดังตัวอย่างในซูเราะฮ์ที่ 67, อายะฮ์ที่ 1:
|  | อาหรับ: | อาฟรีกานส์: |
| --- | --- | --- |
| ไม่มีเครื่องหมายเสริมสัทอักษร | تبارك الذي بيده الملك | ان دى كونڠ سكپ اس بيدى هوك الله تعالا ان ڤارلك الله تعالا اس باس فر الدى اتس |
| มีเครื่องหมายเสริมสัทอักษร | تَبَارَكَ ٱلَّذِيْ بِيَدِهِ ٱلمُلْكُ | ان دى كُوْنِڠْ سْكَپْ اس بِيْدِىْ هُوْكَ الله تعالا ان ڤَارْلِكْ الله تعالَا اِسْ بَاس فَِرْ اَلْدِىْ اِتْسْ |
| ปริวรรต | tabāraka -llaḏī bi-yadihi l-mulk[u] | °n dī kūnuň skap is bīdī hūka Allah ta`ālā °n vārlik Allah ta`ālā is bās fir aldī its |
| ในภาษาอาฟรีกานส์ตามแบบแผน | - | En die koningskap is by die hoë Allah ta`ālā en waarlik Allah ta`ālā is die baas van alle dinge. |
| ในภาษาอังกฤษ | Blessed is the One in Whose hand is the kingdom. | And the kingship is with the high Allah (may He be exalted) and truly Allah (may He be exalted) is the boss of all things. |
(° = เครื่องหมายสระหายไป, ň = /ŋ/ เช่นใน "king", ` = ayn, ขีดเส้นใต้ = ในภาษาอาหรับ)
ภาษาอาหรับในยุคเหยียดผิว

ในยุคเหยียดผิว การเปิดกว้างยอมรับอิทธิพลของภาษาอื่นๆที่พูดในแอฟริกาใต้ต่อภาษาอาฟรีกานส์ลดลง ราว พ.ศ. 2443 ภาษาอาฟรีกานส์ถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาดัตช์ไม่ถือเป็นภาษาเอกเทศ ในปัจจุบัน ภาษาอาฟรีกานส์และภาษาดัตช์ถือเป็นภาษาที่เข้าใจกันได้ มีการแปลไบเบิลเป็นภาษาอาฟรีกานส์เมื่อ พ.ศ. 2476 และใช้ภาษาอาฟรีกานส์เป็นภาษาทางศาสนาสำหรับกลุ่มอาฟรีกานส์เคร่งศาสนาที่สงสัยในไบเบิลฉบับภาษาดัตช์
ในปัจจุบันได้มีการประเมินภาษาอาฟรีกานส์ในด้านที่มาและอิทธิพลจากภาษาอื่นเช่น ภาษาบันตู ภาษาคอยซาน ภาษาโปรตุเกส และภาษามลายู ปัจจัยสำคัญคือขบวนการทางเลือกอาฟรีกานส์ของคนผิวสีทำให้ภาษาแอฟฟริกันส์ที่ไม่ใช่แบบมาตรฐานเป็นที่รู้จัก แต่อิทธิพลของอักษรอาหรับต่อขบวนการปลดปล่อยยังไม่ชัดเจน
ภาษาอาฟรีกานส์เป็นภาษาในกลุ่มเจอรมานิกตะวันตกที่ใกล้เคียงกับภาษาดัตช์มาก ได้รับอิทธิพลจากภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศสและภาษาอื่นๆ มีคำยืมจำนวนเล็กน้อยจากภาษาคอยและภาษาบันตู มีคำยืมจากภาษาอาหรับอยู่บ้าง เช่น คำว่า jihad ใช้ในความหมายของการต่อสู้กับลัทธิเหยียดผิว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Arabic Afrikaans
| ด ค กอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาต่าง ๆ |
| --- | --- |
ทวีปยุโรป: อัลฆามิอา · อาเรบีตซา · อาเซอร์ไบจาน · เอลิฟบา · เบลารุส · ตาตาร์ไครเมีย · คาซัค · ตุรกีออตโตมัน · ภาษาตาตาร์ (อิสเกอิมลา · ยางาอิมลา)
ทวีปเอเชีย: อาหรับ · มลยาฬัม · อาร์วี · อาเซอร์ไบจาน · บูรีโวลิโอ · ยาวี · คาซัค · โควาร์ · เคิร์ด · คีร์กีซ · ตุรกีออตโตมัน · ปาทาน · เปโกน · เปอร์เซีย · สาไรกี · สินธี · ชาห์มุขี · ทาจิก · เติร์กเมน · อูรดู · อุยกูร์ · อุซเบก · เสี่ยวเอ๋อร์จิง
ทวีปแอฟริกา: อาฟรีกานส์ · อยามี · เบอร์เบอร์ · ฟูลา · โซราเบ · สวาฮีลี · วาดาอัด · โวลอฟ
อักษรอาหรับสำหรับภาษาอาฟรีกานส์ พ.ศ. 2415
โมโม (อาหาร)

| --- | --- |
โมโมกับซอสมะเขือเทศ
แหล่งกำเนิด: เนปาล
ภูมิภาค: ทิเบต เนปาล
ผู้สร้างสรรค์: อาหารทิเบต
ส่วนผสมหลัก: เกี๊ยวหรือขนมจีบแบบทิเบต มีไส้เป็นเนื้อจามรี เนื้อสัตว์ มันฝรั่ง เนย หรืออื่นๆ
รูปแบบอื่น: ทิง โมโม เป็นแบบไม่มีไส้
 ตำราอาหาร: โมโม   สื่อ: โมโม
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โมโม (แก้ความกำกวม)
โมโม (ทิเบต: མོག་མོག་; Wylie : mog mog) เป็นเกี๊ยวหรือขนมจีบที่มีต้นกำเนิดในทิเบต กลายเป็นอาหารประจำชาติของชาวเนวาร์ ชาวเชอร์ปา ชาวลิมบู  Gurungs และ Magars ของเนปาลและชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ของประเทศเนปาล คล้ายกับ buuz ของมองโกเลียและ jiaozi ของจีน คำว่า "โมโม" ในภาษาทิเบตเป็นคำยืมจากภาษาจีน mómo (馍馍).
ทิง โมโม เป็นรูปแบบหนึ่งของโมโมที่ไม่มีไส้