stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คริสต์มาส
ชื่อ > รากศัพท์

คำว่า '"Christmas" ในภาษาอังกฤษ เกิดขึ้นเป็นคำประสมหมายถึง "พิธีมิสซาของพระคริสต์" มาจากคำในภาษาอังกฤษสมัยกลาง Christemasse ซึ่งมาจากคำว่า Cristes mæsse ในภาษาอังกฤษเก่าอีกทอดหนึ่ง คำนี้พบครั้งแรกในเอกสารที่บันทึกใน ค.ศ. 1038 คำว่า Crīst (แสดงความเป็นเจ้าของ Crīstes) มาจากภาษากรีก Christos ซึ่งเป็นคำแปลของ Māšîaḥ (เมสสิยาห์) ในภาษาฮีบรู และ "mæsse" มาจากภาษาละติน missa คือ การเฉลิมฉลองศีลมหาสนิท รูปแบบ "Christenmas" ยังพบใช้ในอดีตเช่นกัน แต่ปัจจุบันถูกมองว่าโบราณและเฉพาะถิ่น คำดังกล่าวมาจากภาษาอังกฤษกลางว่า Cristenmasse อันมีความหมายตามอักษรว่า "มิสซาคริสเตียน" "Xmas" เป็นการย่อคำว่า คริสต์มาส ส่วนใหญ่พบในสื่อตีพิมพ์ มาจากอักษรตัวแรก Χ ในคำว่า Khrīstos (Χριστός) ภาษากรีก ซึ่งหมายถึง "คริสต์" แม้รูปแบบการเขียนหลายแห่งไม่สนับสนุนการใช้ การใช้นี้มีแบบอย่างในภาษาอังกฤษกลาง Χρ̄es masse (โดยที่ "Χρ̄" เป็นการย่อ Χριστός)
ชื่อ > ชื่ออื่น

นอกเหนือไปจาก "คริสต์มาส" แล้ว วันดังกล่าวยังรู้จักกันในชื่ออื่นตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน พวกแองโกล-แซกซันเรียกงานสมโภชกลางฤดูหนาว (midwinter)  หรือที่พบน้อยกว่า Nātiuiteð จากภาษาละติน nātīvitās "Nativity" หมายถึง "การเกิด" มาจากภาษาละติน nātīvitās ในภาษาอังกฤษเก่า Gēola ("ตรุษฝรั่ง", Yule) หมายถึง ช่วงเวลาซึ่งสัมพันธ์กับเดือนมกราคมและธันวาคม ภาษานอร์สโบราณที่มาจากกำเนิดเดียวกัน Jól ภายหลังได้ใช้เป็นชื่อของวันหยุดเพเกินสแกนดิเนเวีย ซึ่งผนวกรวมกับคริสต์มาสราว ค.ศ. 1000 "Noel" (หรือ "Nowell") เข้าสู่ภาษาอังกฤษในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 และมาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า noël หรือ naël คำนี้มาจากภาษาละติน nātālis (diēs) หมายถึง " (วัน) แห่งการเกิด"
การเฉลิมฉลอง

วันคริสต์มาสเป็นเทศกาลหลักและวันหยุดราชการในหลายประเทศทั่วโลก รวมทั้งประเทศที่ประชากรส่วนใหญ่มิใช่คริสต์ศาสนิกชน ในบางประเทศที่มิใช่คริสต์ ประเทศเหล่านี้รับคริสต์มาสเข้ามาระหว่างถูกปกครองเป็นอาณานิคม (เช่น ฮ่องกง) ส่วนในประเทศอื่น ประชากรค่อย ๆ รับเอาการเฉลิมฉลองของคริสต์ศาสนิกชนกลุ่มน้อยหรืออิทธิพลจากวัฒนธรรมต่างประเทศ ในหลายประเทศ เช่น ญี่ปุ่นและเกาหลี ซึ่งคริสต์มาสเป็นที่นิยมแม้มีคริสตศาสนิกชนน้อย ก็ได้รับเอาคริสต์มาสส่วนที่เป็นฆราวาสหลายอย่าง เช่น การให้ของขวัญ การประดับตกแต่ง และต้นคริสต์มาส ประเทศที่คริสต์มาสไม่ใช่วันหยุดราชการ เช่น สาธารณรัฐประชาชนจีน (ยกเว้นฮ่องกงและมาเก๊า) ญี่ปุ่น ซาอุดิอาระเบีย อัลจีเรีย ไทย เนปาล อิหร่าน ตุรกี และเกาหลีเหนือ การเฉลิมฉลองคริสต์มาสรอบโลกอาจมีรูปแบบแตกต่างกันชัดเจนมาก ซึ่งสะท้อนให้เห็นวัฒนธรรมประเพณีของแต่ละชาติ
ในกลุ่มประเทศที่มีประเพณีแบบคริสต์มั่นคง การเฉลิมฉลองคริสต์มาสอันหลากหลายได้รับการปรับปรุงกระทั่งกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมในแต่ละถิ่นและภูมิภาค สำหรับคริสต์ศาสนิกชน การเข้าร่วมศาสนพิธีถือเป็นส่วนสำคัญในการยอมรับเทศกาลดังกล่าว คริสต์มาส ตลอดจนเทศกาลอีสเตอร์ เป็นช่วงที่มีคนเข้าโบสถ์มากที่สุดในแต่ละปี ในประเทศคาทอลิก ประชากรจัดการเดินขบวนทางศาสนาหรือขบวนแห่ก่อนคริสต์มาส ในประเทศอื่น มีการจัดการเดินขบวนฆราวาสหรือขบวนแห่ซึ่งนำเสนอซานตาคลอสและบุคคลสัญลักษณ์ของเทศกาลอื่น ๆ ที่มักจัดขึ้นบ่อยครั้ง การรวมญาติและการแลกของขวัญได้กลายมาเป็นลักษณะเด่นของเทศกาลอย่างกว้างขวาง ประเทศส่วนใหญ่มีประเพณีการให้ของขวัญ ส่วนวันอื่นที่มีการแลกของขวัญ ได้แก่ วันนักบุญนิโคลัส ที่ตรงกับวันที่ 6 ธันวาคม และการเสด็จมาของพระเยซูคริสต์ ที่ตรงกับวันที่ 6 มกราคม
การเฉลิมฉลอง > วันที่จัดเทศกาล

นักเขียนคริสต์ศาสนิกชนยอมรับว่าคริสต์มาสเป็นวันประสูติของพระเยซูที่ถูกต้องเป็นเวลาหลายศตวรรษ นักบุญจอห์น คริสซอสตอมเทศนาในแอนติออกเมื่อประมาณ ค.ศ. 386 ซึ่งสถาปนาวันคริสต์มาสตรงกับวันที่ 25 ธันวาคมตามปฏิทินจูเลียนเพราะการตั้งครรภ์พระเยซู (ลูกา 1:26) ได้รับการประกาศระหว่างเดือนที่หกของการตั้งครรภ์ของเอลิซาเบธกับนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา (ลูกา 1:10-13) ดังที่บันทึกไว้จากพันธกิจซึ่งซาคาริยาส์กระทำในวันทดแทนบาป (Day of Atonement) ระหว่างเดือนที่เจ็ดของปฏิทินฮีบรู เอธานิมหรือตีซรี (เลวีนิติ 16:29, 1 พงษ์กษัตริย์ 8:2) ซึ่งตกอยู่ในเดือนกันยายนถึงตุลาคม
ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 นักวิชาการเริ่มเสนอคำอธิบายอื่นแทน ไอแซก นิวตันแย้งว่า คริสต์มาสถูกเลือกให้ตรงกับเหมายัน ซึ่งชาวโรมันเรียกว่า บรูมา และเฉลิมฉลองในวันที่ 25 ธันวาคม ใน ค.ศ. 1743 คริสเตียนชาวเยอรมัน พอล แอร์นสท์ จาบลอนสกี ให้เหตุผลว่า คริสต์มาสจัดตรงกับวันที่ 25 ธันวาคมเพื่อให้ตรงกับวันหยุดทางสุริยคติของโรมัน ดีเอส นาตาลิส โซลิส อินวิกติ และดังนั้นจึงเป็นการทำให้เป็นเพเกินซึ่งลดคุณค่าศาสนจักรที่แท้จริง ใน ค.ศ. 1889 หลุยส์ ดือแชนเสนอว่าวันที่คริสต์มาสนั้นคำนวณมาจากเก้าเดือนหลังฉลองแม่พระรับสาร วันที่แต่เดิมถือเป็นการเริ่มตั้งครรภ์พระเยซู ซึ่งวันนั้นตั้งอยู่บนความเชื่อแต่โบราณว่าพระองค์ทรงมาตั้งครรภ์และถูกตรึงบนไม้กางเขนในวันเดียวกัน คือ วันที่ 15 เดือนนิสาน
อย่างไรก็ดี ปัจจุบัน ไม่ว่าวันประสูติของพระเยซูจะตรงกับวันที่ 25 ธันวาคมหรือไม่นั้น ไม่ถูกมองว่าเป็นปัญหาสำคัญในศาสนาคริสต์กระแสหลัก แต่การเน้นการเฉลิมฉลองการที่พระเจ้าทรงรับสภาพมนุษย์เพื่อไถ่บาปแก่มนุษยชาติถือว่าเป็นความหมายหลักของคริสต์มาส
การเฉลิมฉลอง > วันที่จัดเทศกาล > การใช้ปฏิทินจูเลียน

คริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ รวมทั้งรัสเซีย จอร์เจีย ยูเครน มาเซโดเนีย มอนเตเนโกร เซอร์เบีย และเขตอัครบิดรกรีกแห่งเยรูซาเล็มกำหนดวันที่งานสมโภชโดยใช้ปฏิทินจูเลียนที่เก่ากว่า วันที่ 25 ธันวาคมตามปฏิทินจูเลียน ซึ่งปัจจุบันตรงกับวันที่ 7 มกราคมในปฏิทินเกรโกเรียนที่นานาชาติใช้กัน อย่างไรก็ดี คริสต์ศาสนิกชนออร์โธด็อกซ์อื่น เช่น ศาสนจักรกรีซ โรมาเนีย แอนติโอก อเล็กซานเดรีย อัลเบเนีย ฟินแลนด์ และศาสนจักรออร์โธด็อกซ์ในอเมริกา เช่นเดียวกับที่อื่น ๆ เริ่มใช้ปฏิทินจูเลียนที่ได้รับการปรับปรุงในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งตรงกับปฏิทินเกรโกเรียนพอดี
คริสตจักรออร์ทอดอกซ์เหล่านี้เฉลิมฉลองคริสต์มาสวันเดียวกับศาสนาคริสต์ตะวันตก คริสตจักรออร์ทอดอกซ์ทางตะวันออกยังใช้ปฏิทินของตนเอง ซึ่งส่วนมากแล้วคล้ายกับปฏิทินจูเลียน คริสตจักรอะโพสโตลิกอาร์มีเนียเฉลิมฉลองการประสูติร่วมกับวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ในวันที่ 6 มกราคม โดยปกติคริสตจักรอาร์มีเนียใช้ปฏิทินเกรโกเรียน แต่บางแห่งใช้ปฏิทินจูเลียน ดังนั้นจึงเฉลิมฉลองวันคริสต์มาสตรงกับวันที่ 19 มกราคม และคริสต์มาสอีฟวันที่ 18 มกราคม ตามปฏิทินเกรโกเรียน
การเฉลิมฉลอง > การฉลองการประสูติของพระเยซู

คริสต์ศาสนิกชนเฉลิมฉลองการประสูติของพระเยซูผ่านทางนางมารีย์สาวพรหมจารีว่าเป็นการบรรลุคำทำนายพระเมสสิยาห์ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม โดยคัมภีร์ไบเบิลได้บันทึกเรื่องราวซึ่งอธิบายเหตุการณ์การประสูติของพระเยซู แตกต่างกันเป็นสองเวอร์ชันตามมุมมองของผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน โดยพบในพระวรสารนักบุญมัทธิว คือ มัทธิว 1:18 และพระวรสารนักบุญลูกา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลูกา 1:26 และ 2:40 ตามบันทึกเหล่านี้ พระเยซูประสูติแต่นางมารีย์ โดยได้รับความช่วยเหลือจากโยเซฟ สามีของเธอ ในเมืองเบธเลเฮม
ตามความเชื่อที่ได้รับความนิยม การประสูติมีขึ้นในคอกม้า ล้อมรอบด้วยสัตว์ในไร่นา แม้ทั้งคอกม้าหรือสัตว์ต่าง ๆ จะมิได้ถูกกล่าวถึงอย่างเจาะจงในบันทึกไบเบิล อย่างไรก็ดี มีการกล่าวถึงรางหญ้าในลูกา 2:7 ซึ่งเขียนไว้ว่า มารีย์ "เอาผ้าอ้อมพันและวางไว้ในรางหญ้า เพราะว่าไม่มีที่ว่างให้เขาในโรงแรม" การแทนการประสูติของพระเยซูทางประติมาวิทยาช่วงแรกได้วางสัตว์และรางหญ้าไว้ในถ้ำ (ซึ่งตามความเชื่อตั้งอยู่ใต้คริสตจักรการประสูติในเบธเลเฮม) มากกว่าคอกม้า
คนเลี้ยงแกะในทุ่งหญ้าใกล้กับเบธเลเฮมได้รับการบอกเล่าถึงการประสูติโดยทูตสวรรค์ และเป็นคนกลุ่มแรกที่มาพบพระกุมารเยซู ตามความเชื่อที่ได้รับความนิยมยังมีว่า กษัตริย์สามพระองค์หรือนักปราชญ์สามคน คือ เมลชอร์ แคสปาร์ และบัลธาซาร์ ได้เดินทางมาเยี่ยมพระกุมารเยซูในรางหญ้า แม้ความเชื่อนี้จะไม่ตรงตามคัมภีร์ไบเบิลอย่างเคร่งครัดก็ตาม แต่ในพระวรสารนักบุญมัทธิวเล่าว่า มีผู้วิเศษหรือโหราจารย์มาพบโดยไม่ระบุจำนวน หลังจากที่พระเยซูประสูติแล้ว ขณะที่ครอบครัวอาศัยอยู่ในเรือน (มัทธิว 2:11) และได้ถวายของขวัญเป็นทองคำ, กำยานและมดยอบแก่พระกุมารเยซู แขกผู้มาเยือนนั้นได้รับทราบจากดาวประหลาด ซึ่งมักรู้จักกันในชื่อ ดาวแห่งเบธเลเฮม เชื่อกันว่าดาวนี้ประกาศการประสูติของกษัตริย์แห่งยิว พิธีฉลองการมาเยือนนี้ งานสมโภชการเสด็จมาของพระเยซู เฉลิมฉลองในวันที่ 6 มกราคม และเป็นวันสิ้นสุดเทศกาลคริสต์มาสในบางคริสตจักร
คริสต์ศาสนิกชนเฉลิมฉลองคริสต์มาสในหลายวิธี นอกเหนือไปจากวันนี้จะเป็นหนึ่งในวันทีสำคัญที่สุดและนิยมที่สุดในการเข้าร่วมพิธีในโบสถ์, การอุทิศตนและประเพณีอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยมอีก ในศาสนาคริสต์บางนิกาย เด็ก ๆ จะแสดงละครเหตุการณ์การประสูติของพระเยซูโดยมีสัตว์ร่วมแสดงด้วยเพื่อความสมจริง หรือร้องบทเพลงซึ่งกล่าวถึงเหตุการณ์ในวันนั้น คริสต์ศาสนิกชนบางคนยังสร้างฉากเหตุการณ์การประสูติในบ้านของพวกเขาด้วย โดยใช้ตุ๊กตาขนาดเล็กประดับเป็นตัวละครหลักในเหตุการณ์ ก่อนวันคริสต์มาส คริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์จะมีการจัดเทศกาลถือศีลอดพระคริสตสมภพ (Nativity Fast) 40 วันล่วงหน้าการประสูติของพระเยซู ขณะที่ศาสนาคริสต์ตะวันตกส่วนใหญ่เฉลิมฉลองเทศกาลเตรียมการรับเสด็จสี่สัปดาห์ สำหรับการฉลองวันคริสต์มาสจะกระทำในคือนวันก่อนวันคริสต์มาส หรือที่เรียกว่าวันคริสต์มาสอีฟ
ประเพณีเกี่ยวกับศิลปะอันยาวนานได้พัฒนาขึ้นเป็นการผลิตการวาดภาพเขียนสีการประสูติในศิลปะ ฉากการประสูตินั้นแต่เดิมจัดในคอกม้าพร้อมปศุสัตว์ และมีมารีย์ โยเซฟ และพระกุมารเยซูในรางหญ้า นักปราชญ์สามคน คนเลี้ยงแกะกับแกะของพวกเขา ทูตสวรรค์และดาวแห่งเบธเลเฮม
การเฉลิมฉลอง > ดนตรีและเพลงสวด

บทความหลัก: เพลงคริสต์มาส
เพลงสวดคริสต์มาสเพลงแรกปรากฏขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ในกรุงโรม เริ่มเผยแพร่ไปยังอารามยุโรปเหนือในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10 ต่อมา จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในฝรั่งเศส เยอรมนี และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง อิตาลี ภายใต้อิทธิพลของนักบุญฟรานซิสแห่งอัสซีซี มีการพัฒนาประเพณีเพลงคริสต์มาสในภาษาถิ่นที่ได้รับความนิยมอย่างมั่นคง เพลงสวดคริสต์มาสในภาษาอังกฤษปรากฏครั้งแรกในผลงานของจอห์น เอาด์เลย์ (John Awdlay) เพลงเก่าแก่ที่ยังร้องกันอยู่เป็นประจำ คือ ขอเชิญท่านผู้วางใจ (ละติน: Adeste Fidelis) ปรากฏในรูปปัจจุบันตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 ส่วนเนื้อร้องประพันธ์ขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13
ส่วนเพลงเทศกาลคริสต์มาสทางฆราวาสทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 "เดกเดอะฮอลส์" (Deck The Halls) สืบประวัติไปได้ถึง ค.ศ. 1784 และเพลง "จิงเกิลเบลส์" ของอเมริกัน จดลิขสิทธิ์ใน ค.ศ. 1857
การเฉลิมฉลอง > อาหาร

อาหารครอบครัวคริสต์มาสมื้อพิเศษตามประเพณีเป็นส่วนสำคัญในการเฉลิมฉลองวันคริสต์มาส และอาหารซึ่งรับประทานนั้นแตกต่างกันไปตามประเทศ บางภูมิภาค เช่น ซิซิลี มีอาหารมื้อพิเศษในวันคริสต์มาสอีฟ โดยรับประทานปลา 12 ชนิด ในอังกฤษและประเทศซึ่งได้รับอิทธิพลจากประเพณีอังกฤษ มื้อคริสต์มาสมาตรฐานมีไก่งวงหรือห่าน เนื้อสัตว์ เกรวี มันฝรั่ง ผัก และบางครั้งมีขนมปังและไซเดอร์ นอกจากนี้ยังมีการเตรียมของหวานพิเศษเช่นกัน เช่น พุดดิงคริสต์มาส พายไส้เนื้อสัตว์และเค้กผลไม้
การเฉลิมฉลอง > การให้ของขวัญ

การแลกของขวัญเป็นหนึ่งในแง่มุมหลักของการเฉลิมฉลองคริสต์มาสสมัยใหม่ ซึ่งทำให้เทศกาลคริสต์มาสเป็นช่วงทำกำไรสูงสุดของปีสำหรับผู้ค้าปลีกและธุรกิจทั่วโลก การให้ของขวัญเป็นปกติในการเฉลิมฉลองแซเทิร์นาเลีย (Saturnalia) เทศกาลโบราณของโรมันซึ่งจัดขึ้นในปลายเดือนธันวาคมและอาจมีอิทธิพลต่อประเพณีคริสต์มาส การให้ของขวัญคริสต์มาสถูกห้ามโดยคริสตจักรคาทอลิกในยุคกลางเพราะสงสัยประเพณีดังกล่าวว่ามีต้นกำเนิดมาจากเพเกิน ภายหลังคริสตจักรใช้เหตุผลตัดสินบนพื้นฐานว่าเป็นการเชื่อมโยงนักบุญนิโคลัสกับคริสต์มาส และของขวัญที่เป็นทองคำ กำยานและมดยอบก็ได้มอบถวายแด่พระกุมารเยซูโดยนักปราชญ์ทั้งสาม
ประวัติ

หลักฐานเก่าแก่ที่สุดของการเฉลิมฉลองวันที่ 25 ธันวาคมเป็นงานสมโภชการประสูติของพระเยซูตามพิธีกรรมแบบคริสต์นั้นปรากฏใน "ปฏิทินแห่ง ค.ศ. 354" (Chronography of 354 AD) ซึ่งเป็นหลักฐานในกรุงโรม ขณะที่ศาสนาคริสต์ตะวันออก การประสูติของพระเยซูนั้นมีการเฉลิมฉลองโดยเชื่อมโยงกับการเสด็จมาของพระเยซูในวันที่ 6 มกราคมแล้ว การเฉลิมฉลองวันที่ 25 ธันวาคม ทางตะวันออกได้รับไปภายหลัง ในแอนติออก โดยจอห์น คริสซอสตอม ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 อาจเป็น ค.ศ. 388 และในอเล็กซานเดรียเฉพาะในอีกศตวรรษต่อมา แม้ในทางตะวันตก การเฉลิมฉลองการสมภพของพระเยซูดูเหมือนจะมีต่อไปกระทั่งหลัง ค.ศ. 380
ประเพณีที่ได้รับความนิยมจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับคริสต์มาสพัฒนาขึ้นโดยแยกจากพิธีฉลองการประสูติของพระเยซู โดยบางส่วนมีกำเนิดในเทศกาลก่อนคริสเตียนรอบเทศกาลฤดูหนาวโดยประชากรเพเกินผู้ที่ภายหลังเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ ส่วนเหล่านี้ รวมทั้งเค้กขอนไม้จากตรุษฝรั่ง และการให้ของขวัญจากแซเทิร์นาเลีย ได้ผสมเข้ากับคริสต์มาสในห้วงหลายศตวรรษ บรรยากาศซึ่งมีอยู่ทั่วไปของคริสต์มาสยังได้วิวัฒนาอย่างต่อเนื่องนับแต่การเริ่มต้น โดยมีหลากหลายตั้งแต่สภาพเสียงดัง มึนเมาและคล้ายงานรื่นเริงในยุคกลาง มาเป็นธีมที่สงบลง โดยเน้นครอบครัวและยึดเด็กเป็นศูนย์กลางเริ่มตั้งแต่การปฏิรูปในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ยิ่งไปกว่านั้น การเฉลิมฉลองคริสต์มาสยังเคยถูกห้ามมากกว่าหนึ่งครั้งในนิกายโปรแตสแตนท์เพราะความกังวลว่าประเพณีนั้นเป็นเพเกินหรือแย้งต่อคัมภีร์ไบเบิลมากเกินไป
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Christmas
มี 39 ประเทศที่วันคริสต์มาสมิใช่วันหยุดราชการ (สีน้ำตาล) ส่วนประเทศไทย คริสต์มาสมิใช่วันหยุดราชการ แต่มีการเฉลิมฉลอง (observance)
แสงไฟคริสต์มาสในเออร์แบนา รัฐอิลลินอย
ต้นคริสต์มาสแบบเดนมาร์ก ประดับด้วยของตกแต่งคริสต์มาสทำเอง
ภาพลักษณ์ซานตาคลอสที่ได้รับความนิยมในปัจจุบัน คือ มีเคราขาว สวมชุดแดง และให้ของขวัญแก่เด็กดี
บีดียู

| B> D.U |
| --- | --- |
B.D.U ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 จากซ้ายไปขวา: คิม มิน-ซอ, เจย์ ชัง, ซึงฮุน, และ บิทแซออน
ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: Boys Define Universe
ที่เกิด: โซล, เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป็อป
ช่วงปี: ค.ศ. 2024 (2024)–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Orca Music
แยกตัวจาก: Build Up: Vocal Boy Group Survival

สมาชิก:  บิทแซออน  ซึงฮุน  เจย์ ชัง  คิม มิน-ซอ 
บีดียู (อังกฤษ: B.D.U; เกาหลี: 비디유; อาร์อาร์: Bidiyu; เอ็มอาร์: Pidiyu; ย่อมาจาก Boys Define Universe) เป็นวงบอยแบนด์จากเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นผ่านรายการแข่งขันเรียลลิตี้ของเอ็มเน็ตชื่อ บิลด์อัพ: โวคอลบอยกรุ๊ปเซอร์ไววัล และได้รับการจัดการโดยออร์กามิวสิค วงประกอบด้วยสมาชิกสี่คน ได้แก่ บิทแซออน, ซึงฮุน, เจย์ ชัง, และ คิม มิน-ซอ พวกเขาเดบิวต์ในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2024 ด้วยอีพี (EP) ชื่อ Wishpool โดยวงนี้จะยังคงทำกิจกรรมไปอีกสองปี
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียด | การจัดอันดับชาร์ต> KOR  | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| Wishpool |  วางจำหน่าย: 26 มิถุนายน 2024  สังกัด: Orca Music  รูปแบบ: ซีดี, ดาวน์โหลดดิจิทัล, สตรีมมิ่ง | 13 |  KOR: 29,031 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official platform (ในภาษาอังกฤษและเกาหลี)
พระยามหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิรยศิริ)

| มหาอำมาตย์โท พระยามหาอำมาตยาธิบดี จ> ป.ร.3 |
| --- | --- |
เกิด: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2408
ถึงแก่กรรม: 14 มกราคม พ.ศ. 2499 (90 ปี)
ตำแหน่ง: อดีตราชปลัดทูลฉลองกระทรวงมหาดไทย   อดีตรองเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย   อดีตปลัดบัญชีกระทรวงมหาดไทย
บุตร: สรรพสิริ วิรยศิริ
มหาอำมาตย์โท พระยามหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิรยศิริ) (30 พฤษภาคม 2408 - 14 มกราคม 2499) ขุนนางชาวไทยเป็นอดีตรองเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย อดีตราชปลัดทูลฉลองกระทรวงมหาดไทย อดีตปลัดบัญชีกระทรวงมหาดไทย อดีตองคมนตรี ต้นตระกูลวิรยศิริ และเป็นบิดาของนายทวีศักดิ์ วิรยศิริ,  สรรพสิริ วิรยศิริ
รับราชการ

พระมหาอำมาตยาธิบดีเริ่มต้นรับราชการใน กรมแผนที่ ในสมัยที่ พระวิภาคภูวดล (เจมส์ แมคคาร์ที) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้ากรม กระทั่งได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงเทศาจิตรพิจารณ์
ต่อมาในปี พ.ศ. 2435 หลวงเทศาจิตรพิจารณ์ก็ได้ถูกโอนย้ายมารับราชการที่ กระทรวงมหาดไทย ในตำแหน่งพนักงานวิเศษ จากนั้นในวันที่ 4 ตุลาคม ปีเดียวกันท่านก็ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระสฤษดิพจนกร ถือศักดินา 800
ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2439 ระหว่างงานพระราชพิธีฉัตรมงคลท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยาสฤษดิพจนกร ถือศักดินา 1000 โดยในวันรุ่งขึ้นท่านยังได้รับพระราชทาน โต๊ะกาทองคำ ด้วยต่อมาในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2441 ระหว่างงานเฉลิมพระชนมพรรษา ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยาศรีสหเทพ คงถือศักดินา 1000
จากนั้นในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2442 เมื่อ พระยาราชวรานุกูล (อ่วม) ซึ่งดำรงตำแหน่งราชปลัดทูลฉลองกระทรวงมหาดไทยได้ถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งหน้าที่ราชการ ท่านจึงได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งราชปลัดทูลฉลองกระทรวงมหาดไทยสืบต่อมา ต่อมาในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2450 พระยาศรีสหเทพได้รับโปรดเกล้าฯ ให้รักษาราชการแทนในตำแหน่งเจ้ากรมราชโลหกิจ กระทั่งวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 จึงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยามหาอำมาตยาธิบดี จุลราชสีห์มุรธาธร สถาพรพิริยพาห ถือศักดินา 3000
ในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2456 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรองเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยโดยมี พระยากำแหงสงคราม ข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลนครราชสีมาซึ่งในเวลาต่อมาคือ เจ้าพระยามุขมนตรี (อวบ เปาโรหิตย์) มาดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงมหาดไทยแทนสืบต่อมา
ตำแหน่งราชการและบรรดาศักดิ์

หลวงเทศาจิตรพิจารณ์
พ.ศ. 2435 พนักงานวิเศษ
4 ตุลาคม พ.ศ. 2435 พระสฤษดิพจนกร
21 ตุลาคม พ.ศ. 2439 เลขาธิการ หอพระสมุดวชิรญาณ
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2439 พระยาสฤษดิพจนกร
20 กันยายน พ.ศ. 2441 พระยาศรีสหเทพ
17 เมษายน พ.ศ. 2442 ราชปลัดทูลฉลองกระทรวงมหาดไทย
19 ตุลาคม พ.ศ. 2442 บรรณารักษ์หอพระสมุดวชิรญาณ
11 กันยายน พ.ศ. 2443 รัฐมนตรี
29 กันยายน พ.ศ. 2447 ผู้บัญชาการ กรมไปรษณีย์โทรเลข
14 ธันวาคม พ.ศ. 2447 พ้นจากตำแหน่งผู้บัญชาการกรมไปรษณีย์โทรเลข
19 เมษายน พ.ศ. 2450 รักษาราชการแทนเจ้ากรมราชโลหกิจ
24 ตุลาคม พ.ศ. 2453 องคมนตรี
23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 พระยามหาอำมาตยาธิบดี จุลราชสีห์มุรธาธร สถาพรพิริยพาห ถือศักดินา 3000
12 เมษายน พ.ศ. 2456 รองเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
3 ธันวาคม พ.ศ. 2457 - ผู้บังคับการกรมราบที่ 3
9 มิถุนายน 2458 – ราชองครักษ์เวรเสือป่า
8 สิงหาคม พ.ศ. 2458 - ผู้รั้งตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
1 มกราคม พ.ศ. 2458 อุปราชมณฑลภาคตะวันตกและสมุหเทศาภิบาลมณฑลนครชัยศรี
9 มกราคม พ.ศ. 2458 ผู้บัญชาการกองเสนาตะวันตก
ยศ

20 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - มหาอำมาตย์โท
15 ธันวาคม พ.ศ. 2454 - นายหมู่ตรี
17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2454 - นายหมู่โท
11 มกราคม พ.ศ. 2455 - นายหมู่เอก
31 ธันวาคม พ.ศ. 2457 - นายกองตรี
1 มกราคม พ.ศ. 2458 - มหาเสวกโท
6 มกราคม พ.ศ. 2459 - นายกองโท
27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 - นายกองเอก
ยศ > เครื่องหมายยศ

1 มกราคม 2459 – กุญแจทอง ชั้นที่ 2
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พระยามหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิรยสิริ) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2447 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2443 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2441 –  เหรียญปราบฮ่อ (ร.ป.ฮ.)
พ.ศ. 2439 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2457 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2458 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2436 –  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา (ร.ศ.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

อิตาลี :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญมอริซและลาซารัส ชั้นที่ 2
สันตะสำนัก :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องอิสริยาภรณ์ปิอุสที่ 9 ชั้นที่ 3
ออสเตรีย-ฮังการี :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ชั้นที่ 2
รัสเซีย :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญอันนา ชั้นที่ 2
สหราชอาณาจักรสวีเดนและนอร์เวย์ :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นที่ 2
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 2
ซัคเซิน :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อัลเบร็ชท์ ชั้นที่ 2
ปรัสเซีย :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎปรัสเซีย ชั้นที่ 2
เนเธอร์แลนด์ :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 2
เบลเยียม :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอล ชั้นที่ 2
บาเดิน :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตแซริงเงอร์ ชั้นที่ 2
สเปน :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์โลสที่ 3 ชั้นที่ 2
โปรตุเกส :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ปฏิสนธินิรมลแห่งวีลาวีซอซา ชั้นที่ 2
จักรวรรดิออตโตมัน :
พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออสมาเนห์ ชั้นที่ 2
ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2450 –  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นที่ 2
เจ้าหญิงคิราแห่งปรัสเซีย

เจ้าหญิงคิราแห่งปรัสเซีย (อังกฤษ: Princess Kira of Prussia)
พระประวัติ

เจ้าหญิงคิราแห่งปรัสเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2486 เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 4 และพระธิดาพระองค์ที่ 2 ในเจ้าชายหลุยส์ เฟอร์ดินานด์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย และแกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย พระองค์เป็นพระนัดดาในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย และเป็นพระราชปนัดดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี ทรงเสกสมรสกับทอมัส รีเปรเนอร์ เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2516 โดยมีพระธิดาร่วมกันเพียง 1 คน คือ
คิรา มารีนา รีเปรเนอร์
ต่อมาใน พ.ศ. 2527 ทรงหย่าขาดจากพระสวามี
เจ้าหญิงคิราสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2547 สิริพระชันษา 60 ปี หลังจากทรงทุกข์ทนทรมานจากพระอาการป่วยอย่างรุนแรง
ภาษาเปอร์เซียกลาง

| ภาษาเปอร์เซียกลาง |
| --- | --- |
ภูมิภาค: อิหร่าน
สูญแล้ว: พัฒนามาเป็นภาษาเปอร์เซียปัจจุบันเมื่อราว พุทธศตวรรษที่ 14
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  ภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียนภาษากลุ่มอิหร่านภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้ภาษาเปอร์เซียกลาง
รหัสภาษา
ISO 639-2: pal
ISO 639-3: pal
ภาษาเปอร์เซียกลาง หรือ ภาษาปะห์ลาวี เป็นภาษากลุ่มอิหร่าน ใช้พูดในยุคซัสซาเนียน พัฒนามาจากภาษาเปอร์เซียโบราณ เขียนด้วยอักษรปะห์ลาวี
การเปลี่ยนแปลง > การเปลี่ยนแปลงมาจากภาษาเปอร์เซียโบราณ

ในการแบ่งยุคของภาษากลุ่มอิหร่าน ยุคกลางได้แก่ภาษาที่ใช้พูดในช่วง พ.ศ. 243 (การสิ้นสุดของราชวงศ์อักแคมีเดีย) จนถึงพุทธศตวรรษที่ 12 (สิ้นสุดยุคซัสซาเนียน) ภาษาที่สำคัญที่สุดในยุคนี้คือภาษาปะห์ลาวี การเปลี่ยนแปลงจากยุคเก่ามาสู่ยุคใหม่ที่สำคัญคือการเปลี่ยนรูปแบบของคำจากรูปแบบการสร้างมาเป็นรูปแบบที่แยกเป็นคำนาม คำสรรพนาม และคำคุณศัพท์ เลิกใช้ปัจจัยเชื่อมต่อ รวมทั้งการเลิกใช้ การก เพศ และคำทวิพจน์ คำบุพบทใช้จำแนกบทบาทของคำ และเปลี่ยนรูปแบบการแสดงกาล อย่างไรก็ตาม ในยุคนั้นยังใช้ภาษาเปอร์เซียโบราณเป็นภาษาเขียน ซึ่งต่างไปจากภาษาพูดในขณะนั้นมาก ส่วนที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญ ได้แก่
ไม่มีการผันการกของคำนาม สรรพนามและคุณศัพท์
ไม่มีทวิพจน์
ใช้ปรบทเพื่อบอกถึงบทบาทที่ต่างไปของคำ
การเปลี่ยนแปลง > การเปลี่ยนแปลงไปเป็นภาษาเปอร์เซียยุคใหม่

ลูกหลานของภาษาเปอร์เซียกลางที่ใช้พูดอยู่ในปัจจุบันคือภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ การเปลี่ยนแปลงของภาษาในช่วงยุคกลางตอนปลายและยุดใหม่ค่อยๆเปลี่ยนแปลงในช่วงพุทธศตวรรษที่ 15-16 หนังสือที่เขียนด้วยภาษาเปอร์เซียกลางยังอ่านเข้าใจได้ด้วยผู้พูดภาษาเปอร์เซียใหม่ตอนต้น อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างต่อไปนี้ได้เกิดขึ้นแล้วในพุทธศตวรรษที่ 15
การเปลี่ยนแปลงการออกเสียง เช่นการลดเสียงสระเสียงแรกที่ไม่เน้น
การลดเสียง g เมื่ออยู่ท้ายคำ
การเปลี่ยนเสียง w ไปเป็น b หรือ gw ไปเป็น g
การเปลี่ยนแปลงระบบกริยา เช่นเพิ่มการใช้อุปสรรคกับกริยาเพื่อแสดงมาลาของกริยา
การเปลี่ยนการใช้คำศัพท์โดยการใช้คำยืมจำนวนมากจากภาษาอาหรับแทนที่คำดั้งเดิมในภาษา
การเปลี่ยนมาใช้อักษรอาหรับแทนอักษรปะห์ลาวี
ภาษาเปอร์เซียกลางหรือภาษาปะห์ลาวีเป็นภาษาที่ใช้มากในเอกสารของภาษาโซโรอัสเตอร์ที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับและรายละเอียดของศาสนาโซโรแอสเตอร์ซึ่งเป็นศาสนาประจำรัฐในอิหร่านยุคซัสซาเนียน พ.ศ. 319 - 1193 ก่อนที่อิหร่านจะถูกรุกรานโดยชาวอาหรับและเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม
เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล

| --- | --- |
เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล
แนว: แอ็กชัน, วีรคติ, จินตนิมิต
มังงะ
เขียนโดย: ไทป์-มูน
สำนักพิมพ์: คาโดคาวะโชเท็น
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: บงกช พับลิชชิ่ง
ภาพยนตร์อนิเมะ
เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล I. เพรสเซจฟลาวเวอร์
กำกับโดย: โทโมโนริ ซุโด
อำนวยการสร้างโดย: ฮิคารุ คนโดะ
เขียนบทโดย: อากิระ ฮิยามะ
ดนตรีโดย: ยูกิ คาจิอูระ
สตูดิโอ: ยูโฟเทเบิล
ฉาย: 14 ตุลาคม 2560
ความยาว: 120 นาที
ภาพยนตร์อนิเมะ
เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล II. ลอสต์บัตเตอร์ฟลาย
กำกับโดย: โทโมโนริ ซุโด
อำนวยการสร้างโดย: ฮิคารุ คนโดะ
เขียนบทโดย: อากิระ ฮิยามะ
ดนตรีโดย: ยูกิ คาจิอูระ
สตูดิโอ: ยูโฟเทเบิล
ฉาย: 12 มกราคม 2562
ความยาว: 117 นาที
ภาพยนตร์อนิเมะ
เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล III. สปริงซอง
กำกับโดย: โทโมโนริ ซุโด
อำนวยการสร้างโดย: ฮิคารุ คนโดะ
เขียนบทโดย: อากิระ ฮิยามะ
ดนตรีโดย: ยูกิ คาจิอูระ
สตูดิโอ: ยูโฟเทเบิล
ฉาย: 2563
เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล (อังกฤษ: Fate/stay night: Heaven's Feel) เป็นภาพยนตร์ไตรภาคประเภทแอ็กชันโรแมนติกแฟนตาซีจากประเทศญี่ปุ่นที่ดัดแปลงมาจากวิชวลโนเวลที่มีชื่อว่าเฟต/สเตย์ไนต์ โดยแบ่งออกเป็นสามส่วนจากเนื้อเรื่องในเส้นทาง เฮฟเวนส์ฟีล ที่มุ่งเน้นไปยังความสัมพันธ์ระหว่างเอมิยะ ชิโร่และมาโต้ ซากุระ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดยยูโฟเทเบิล หลังจากที่เคยสร้างอนิเมะเกี่ยวกับแฟรนไชส์เฟตเช่น ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์, เวทศาสตรา มหาสงคราม, และเมนูวันนี้ของบ้านเอมิยะ กำกับโดยโทโมโนริ ซุโด ที่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่องคาระ โนะ เคียวไก เขียนบทโดยอากิระ ฮิยามะ และเพลงประกอบโดยยูกิ คาจิอูระ
ภาพยนตร์เรื่องแรกของไตรภาคในชื่อ เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล I. เพรสเซจฟลาวเวอร์ ได้ออกฉายครั้งแรกในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ส่วนที่ประเทศไทยดรีมเอกซ์เพรสร่วมมือกับแจมไทยแลนด์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ภาพยนตร์เรื่องแรกเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2561 และได้ออกฉายเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2561
ภาพยนตร์เรื่องที่สองของไตรภาคในชื่อ เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล II. ลอสต์บัตเตอร์ฟลาย ได้ออกฉายครั้งแรกในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 มกราคม 2562 ส่วนที่ประเทศไทยดรีมเอกซ์เพรสร่วมมือกับแจมไทยแลนด์จัดฉายภาพยนตร์เรื่องนี้เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562
ภาพยนตร์เรื่องที่สามและเรื่องสุดท้ายของไตรภาคในชื่อ เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล III. สปริงซอง มีกำหนดออกฉายครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2563 ได้เปิดเผยคีย์วิชวลและคลิปตัวอย่างของภาพยนตร์เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2562
โครงเรื่อง

ดูเพิ่ม: รายชื่อตัวละครในมหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์
โครงเรื่อง > พาร์ต 1 - เพรสเซจฟลาวเวอร์

บทความหลัก: เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล I. เพรสเซจฟลาวเวอร์ § เนื้อเรื่อง
โครงเรื่อง > พาร์ต 2 - ลอสต์บัตเตอร์ฟลาย

บทความหลัก: เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล II. ลอสต์บัตเตอร์ฟลาย § เนื้อเรื่อง
โครงเรื่อง > พาร์ต 3 - สปริงซอง

บทความหลัก: เฟต/สเตย์ไนต์ เฮฟเวนส์ฟีล III. สปริงซอง § เนื้อเรื่อง