stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นันมาโตล
วัตถุประสงค์และลักษณะเฉพาะ

ศูนย์กลางที่ดีที่สุดเป็นพื้นที่พิเศษสำหรับการอยู่อาศัยของชนชั้นนำและกิจกรรมเกี่ยวกับความตายที่รับผิดชอบโดยนักบวช ประชากรในพื้นที่นี้มีอย่างมากที่สุดไม่เกิน 1,000 คนและอาจจะมีน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนนั้นก็เป็นได้ แม้ว่าประชากรจำนวนมากจะมีสถานะเป็นหัวหน้า (chief) ประชากรส่วนมากกลับเป็นสามัญชน นันมาโตลจึงเป็นพื้นที่ที่ผู้นำเซาเตเลวูร์ใช้สำหรับจัดการและควบคุมคู่แข่งที่มีศักยภาพ ด้วยการให้พวกเขาอาศัยในนครแทนที่พื้นที่ของพวกเขา ซึ่งยากแก่การสังเกตพฤติกรรมของพวกเขา
พื้นที่ความตาย "มาโตลโปเว" ประกอบด้วยเกาะเล็ก 58 เกาะ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนันมาโตล เกาะเล็กส่วนมากถูกครอบครองโดยนักบวช เกาะเล็กบางแห่งมีไว้เพื่อวัตถุประสงค์พิเศษ เช่น การเตรียมอาหาร การก่อสร้างแคนูที่ตาปาว (Dapahu) และการเตรียมน้ำมันมะพร้าวที่เปย์เนริง (Peinering) กำแพงสูงตั้งล้อมรอบที่เก็บศพตั้งอยู่ที่เปยินกิเจ็ล (Peinkitel) การิยัน (Karian) และเลเม็นโกว์ (Lemenkou) แต่พื้นที่โดดเด่นที่สุดคือที่เก็บพระศพหลวงบนเกาะเล็กนันเตาวัส ซึ่งมีกำแพงสูงประมาณ 5.5–7.5 เมตรล้อมรอบที่เก็บศพกลางภายในลานหลัก ซึ่งสร้างสำหรับเซาเตเลวูร์พระองค์แรก
นันมาโตลไม่มีน้ำจืดและอาหาร โดยต้องมีการเก็บกักน้ำและเพาะปลูกพืชบนพื้นแผ่นดิน ในช่วงการปกครองของเซาเตเลวูร์ ชาวโปนเปย์จะนำน้ำและอาหารเข้ามาโดยเรือ เซาเตเลวูร์จะรับการถวายอาหารที่เกาะเล็กที่เจาะจงไว้ ในระยะแรกที่เปย์นิโยตและต่อมาขยับเข้ามาใกล้ขึ้นที่อูเซ็นนัม
ประมาณ ค.ศ. 1628 เมื่ออิโซเกเลเก็ลโค่นล้มเซาเตเลวูร์และเริ่มสมัยนาน-มวาร์กิส (Nahnmwarkis) ชนชั้นนำนาน-มวาร์กิส เข้ามาอาศัยอยู่ในนันมาโตล แต่จำเป็นต้องรวบรวมน้ำและอาหารด้วยตัวพวกเขาเอง ทำให้อาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่พวกเขาตัดสินใจละทิ้งนันมาโตลในที่สุด และกลับไปอาศัยในเขตของตน อย่างไรก็ตามยังมีคำอธิบายอื่นกล่าวถึงการละทิ้งพื้นที่ หนึ่งในนั้นคือการลดลงของประชากรอย่างรวดเร็ว
โบราณคดี

ปัจจุบันนันมาโตลเป็นเขตโบราณคดีครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 18 ตารางกิโลเมตร ซึ่งรวมถึงสถาปัตยกรรมหินที่สร้างขึ้นเหนือแนวปะการังตามชายฝั่งของเกาะเจ็มเว็น เกาะเล็กเทียมอื่น ๆ และบริเวณใกล้เคียงกับชายฝั่งเกาะหลักโปนเปย์ จากบริเวณแกนกลางนันมาโตลมีระยะทางโดยรอบ 1.5 × 0.5 กิโลเมตร อันประกอบด้วยเกาะเล็กเทียมเกือบ 100 เกาะและพื้นที่ยกสูง
การหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสีระบุได้ว่าการก่อสร้างหินขนาดใหญ่ที่นันมาโตลเริมขึ้นประมาณ ค.ศ. 1180 เมื่อมีการนำหินบะซอลต์ขนาดใหญ่จากปลักภูเขาไฟที่ด้านตรงกันข้ามของโปนเปย์ การอยู่อาศัยในระยะแรกบนโปนเปย์น่าจะเริ่มประมาณ ค.ศ. 1 แม้ว่าการหาอายุจากคาร์บอนจะระบุว่ากิจกรรมของมนุษย์น่าจะเริ่มต้นขึ้นประมาณ ค.ศ. 80–200
เมื่อ ค.ศ. 1985 ซากปรักหักพังที่นันมาโตลได้รับการประกาศให้เป็นสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ ขณะนีกำลังมีความพยายามครั้งใหญ่ในการอนุรักษ์นันมาโตล
ทฤษฎีทวีปที่สาบสูญ

บางคนตีความว่านันมาโตลเป็นส่วนหนึ่งของทวีปที่สาบสูญ เช่น ทวีปมูและทวีปเลมูเรีย นันมาโตลเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่เจมส์ เชิร์ชเวิร์ด ระบุว่าเป็นส่วนหนึ่งของทวีปที่สาบสูญมูในหนังสือ The Lost Continent of Mu Motherland of Man เมื่อ ค.ศ. 1926
บิล เอส. บอลลิงเกอร์ ผู้เขียนหนังสือ Lost City of Stones (ค.ศ. 1978) ตั้งทฤษฎีว่านครถูกสร้างโดยนักเดินเรือชาวกรีกเมื่อ 300 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเดวิด แฮตเชอร์ ชิลเดส คาดว่านันมาโตลเป็นส่วนหนึ่งของทวีปที่สาบสูญเลมูเรีย ในหนังสือ The Coming Global Superstorm เมื่อ ค.ศ. 1999 เขียนโดยอาร์ต เบลล์และวิตลีย์ สตรีเบอร์ ซึ่งทำนายว่าภาวะโลกร้อนอาจสร้างผลกระทบทางภูมิอากาศที่ฉับพลันและหายนะ อ้างว่าการก่อสร้างนันมาโตลด้วยหินบะซอลต์ที่หนักและคงทน ซึ่งจำเป็นต้องใช้ความสามารถทางเทคโนโลยีระดับสูง เมื่อไม่มีหลักฐานสมัยใหม่ว่ามีสังคมเช่นนั้นอยู่ ดังนั้นสังคมแห่งนี้อาจถูกทำลายด้วยกระบวนการที่รวดเร็วก็ได้
วัฒนธรรมร่วมสมัย > วรรณกรรม

ซากปรักหักพังของนันมาโตลถูกใช้เป็นฉากสำหรับเผ่าที่สาบสูญในเรื่อง The Moon Pool (1918) แต่งเรื่องโดยเอ. เมอร์ริตต์ ซึ่งเกาะถูกเรียกว่า Nan-Tauach และซากปรักหักพังถูกเรียกว่า Nan-Matal
นันมาโตลและประวัติศาสตร์ของพื้นที่ถูกใช้เป็นพื้นฐานของนิยาย Deep Fathom (2001) เขียนโดยเจมส์ โรลลินส์
การ์ตูนเรื่อง Nameless โดยแกรนต์ มอร์ริสัน และคริส เบอร์นัม นครนันมาโตลเป็นที่ตั้งของกุญแจแห่งความฝันในตำนาน Nan Samwohl
วัฒนธรรมร่วมสมัย > เพลง

Nan Madol (1974) เป็นชื่ออัลบัมของเอ็ดเวิร์ด วาซาลา
Nan Ma Dol เป็นชื่อเพลงของวงเอ็นดูรา และปล่อยออกมาพร้อมกับอัลบัม Liber Leviathan (1996)
Ruins of Nan Madol (2014) เป็นเพลงของออดีโอมัคชีน
วัฒนธรรมร่วมสมัย > วิดีโอเกม

นันมาโตลปรากฏในฐานะนครรัฐวัฒนธรรมในเกมซิวิไลเซชัน VI โบนัสเฉพาะของนันมาโตลคือหากผู้เล่นมีอำนาจเหนือนันมาโตลจะได้รับค่าวัฒนธรรม +2 สำหรับเขตทั้งหมดที่ผู้เล่นสร้างบนหรือติดต่อกับชายฝั่ง หากผู้เล่นสามารถเกณฑ์ทหารของนันมาโตลได้ จะได้รับความสำเร็จ Army of Cthulhu
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
รายละเอียดชิ้นส่วนของเสาหินบะซอลต์
ทาการาซูกะ

ทาการาซูกะ (ญี่ปุ่น: 宝塚市; โรมาจิ: Takarazuka-shi) เป็นนครในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 30 พฤศจิกายน ค.ศ.  2022 (2022 -11-30) นครนี้มีประชากรประมาณ 224,054 คนใน 96,463 ครัวเรือน และความหนาแน่นประชากรที่ 2,200 คนต่อตารางกิโลเมตร ตัวนครมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 101.80 ตารางกิโลเมตร (39.31 ตารางไมล์)
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น ประชากรในทาการาซูกะเพิ่มขึ้นอย่างคงที่ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1950  | 48,405 | —     |
|  1960  | 66,491 | +37.4% |
|  1970  | 127,179 | +91.3% |
|  1980  | 183,628 | +44.4% |
|  1990  | 201,862 | +9.9% |
|  2000  | 213,037 | +5.5% |
|  2010  | 225,587 | +5.9% |
การเดินทาง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก - สายฟูกูจิยามะ
นากายามาเดระ -   ทาการาซูกะ -  ทาเกดาโอะ
รถไฟฮันกีว - สายหลักทาการาซูกะ
ยามาโมโตะ -  นากายามะ-คันนน - เมฟุ-จินจะ -  คิโยชิโคจิน - ฮันกีว ทาการาซูกะ
รถไฟฮันกีว - Imazu Line
ฮันกีว ทาการาซูกะ - ทาการาซูกะ-มินามิงูจิ - ซากาเซงาวะ - โอบายาชิ - นิงาวะ
การเดินทาง > ทางหลวง

ทางด่วนชูโงกุ
ทางด่วนชิง-เมชิน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 176
เมืองพี่น้อง

ทาการาซูกะเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
อัลเซอกรุนท์ ประเทศออสเตรีย
อะกัสตา สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการนครทาการาซูกะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการนครทาการาซูกะ
Takarazuka Revue
พิพิธภัณฑ์มังงะโอซามุ เทซูกะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ทาการาซูกะ ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
ประเทศคาซัคสถานในเอเชียนเกมส์

| ประเทศคาซัคสถาน ในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: KAZ
เอ็นโอซี: National Olympic Committee of the Republic of Kazakhstan
เหรียญ อันดับ 5:  ทอง 155 เงิน 158 ทองแดง 244 รวม 557 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
1996 1999 2003 2007 2011 2017
ประเทศคาซัคสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1954 ที่จัดขึ้น ณ ฮิโรชิมา ประเทศญี่ปุ่น มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคาซัคสถาน เป็นผู้รับผิดชอบส่งนักกีฬาคาซัคสถานเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมชาติคาซัคสถานได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งทั้งหมด 155 เหรียญทอง 158 เหรียญเงิน 244 เหรยียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 557 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

| การแข่งขัน | อันดับ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1994 Hiroshima | 4 | 27 | 25 | 27 | 79 |
| 1998 Bangkok | 5 | 24 | 24 | 30 | 78 |
| 2002 Busan | 4 | 20 | 26 | 30 | 76 |
| 2006 Doha | 4 | 23 | 20 | 42 | 85 |
| 2010 Guangzhou | 5 | 18 | 23 | 38 | 79 |
| 2014 Incheon | 4 | 28 | 23 | 33 | 84 |
| 2018 Jakarta & Palembang | 9 | 15 | 17 | 44 | 76 |
2022 Hangzhou : Future event
2026 Nagoya: Future event
| รวม | 5 | 155 | 158 | 244 | 557 |
ดูเพิ่ม

ประเทศคาซัคสถานในโอลิมปิก
ตำบลเมืองเพีย (อำเภอบ้านไผ่)

| ตำบลเมืองเพีย |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Mueang Phia
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: บ้านไผ่
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 73.40 ตร.กม. (28.34 ตร.ไมล์)
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 9,402 คน
 • ความหนาแน่น: 128.09 คน/ตร.กม. (331.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 40110
รหัสภูมิศาสตร์: 401005
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเพีย |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: บ้านไผ่
รหัส อปท.: 6401010
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 1 ถนนแจ้งสนิท ตำบลเมืองเพีย อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น 40110
เว็บไซต์: www.muangpere.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองเพีย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น พื้นที่ทางทิศตะวันออกและทิศใต้ส่วนมากจะเป็นที่ราบใช้ในการทำนา แต่ทางทิศเหนือส่วนมากจะเป็นดินเอียด (ดินเค็ม) ซึ่งบริเวณนี้ใช้เป็นแหล่งต้มเกลือสินเธาว์สำหรับส่งส่วยและขายหรือแลกเปลี่ยนสินค้า ส่วนทางทิศใต้และทิศตะวันตกเป็นที่เนินสลับกับที่ราบ ที่เนินใช้ทำไร่ ทำสวน ส่วนที่ราบใช้ทำนา
ประวัติ

ตำบลเมืองเพียเป็นตำบลที่เก่าแก่แห่งหนึ่งของอำเภอบ้านไผ่ สันนิษฐานว่าก่อตั้งขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 จากคำบอกเล่าว่า มีพ่อขุนเพี้ยได้นำลูกบ้านอพยพมาตั้งหมู่บ้านใหม่ เดินทางมาจากบริเวณที่เป็นจังหวัดร้อยเอ็ดในปัจจุบัน เห็นสภาพพื้นที่เป็นที่เนินล้อมรอบด้วยหนองน้ำมีสัตว์และพืชที่อุดมสมบูรณ์ มีสภาพพอที่จะสร้างเมืองได้ จึงให้ราษฎรจัดสร้างบ้านที่อยู่อาศัย ประกอบกับที่หมู่บ้านมีพระพุทธรูป (พระเจ้าใหญ่) ตั้งอยู่ก่อนแล้ว จึงได้ตั้งชื่อตามผู้ที่นำมาคือ บ้านขุนเพีย ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็นเมืองขุนเพีย และนาน ๆ เข้าจึงตั้งชื่อว่า "เมืองเพีย"
ต่อมาเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ประกาศจัดตั้ง สภาตำบลเมืองเพีย ในพื้นที่ตำบล จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้จัดตั้งสภาตำบลนี้เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเพีย จนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลเมืองเพียตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองแปน (อำเภอมัญจาคีรี) และตำบลโคกสำราญ (อำเภอบ้านแฮด)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านไผ่และตำบลหัวหนอง
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเปือยใหญ่ (อำเภอโนนศิลา)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลชนบทและตำบลศรีบุญเรือง (อำเภอชนบท)
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลเมืองเพียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1 บ้านเมืองเพีย
หมู่ที่ 2 บ้านเมืองเพีย
หมู่ที่ 3 บ้านขามเรียน
หมู่ที่ 4 บ้านดู่ใหญ่
หมู่ที่ 5 บ้านละว้า
หมู่ที่ 6 บ้านละว้า
หมู่ที่ 7 บ้านชีกกค้อ
หมู่ที่ 8 บ้านเมืองเพีย
หมู่ที่ 9 บ้านหนองนางขวัญ
หมู่ที่ 10 บ้านละว้า
หมู่ที่ 11 บ้านดู่โพธิ์ตาก
หมู่ที่ 12 บ้านขามเรียน
หมู่ที่ 13 บ้านชีกกค้อ
หมู่ที่ 14 บ้านคามวารี
การศึกษา

มีสถานศึกษา คือ
โรงเรียนบ้านเมืองเพีย
โรงเรียนบ้านละว้า
โรงเรียนบ้านดู่ใหญ่
โรงเรียนบ้านขามเรียน
โรงเรียนบ้านชีกค้อ
โรงเรียนหนองนาขวัญ
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเพีย
การสาธารณสุข

ตำบลเมืองเพียมีสถานให้บริการทางด้านสาธารณสุข จำนวน 2 แห่ง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลเมืองเพีย หมู่ที่ 1
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านละว้า หมู่ที่ 5
บทเรียนรักเส้นทางหัวใจ

| --- | --- |
บทเรียนรักเส้นทางหัวใจ
ปกมังงะ บทเรียนรักเส้นทางหัวใจ ฉบับภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
ドメスティックな彼女 (Domesutikku na Kanojo)
แนว: โรแมนติก,รักสามเส้า 
มังงะ
เขียนโดย: Kei Sasuga
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: โคดันชะยูเอสเอ
นิตยสาร: โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 23 เมษายน 2014 – 10 มิถุนายน 2020
จำนวนเล่ม: ญี่ปุ่น: 28 ไทย: 28
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Shōta Ihata
เขียนบทโดย: Tatsuya Takahashi
ดนตรีโดย: Masato Kōda
สตูดิโอ: Diomedéa
ถือสิทธิ์โดย: AUS/BI /NA Sentai Filmworks
เครือข่าย: MBS, ทีบีเอส, BS-TBS. AT-X, ATV
ฉาย:  11 มกราคม 2019  –  29 มีนาคม 2019
ตอน: 12
บทเรียนรักเส้นทางหัวใจ (ญี่ปุ่น: ドメスティックな彼女; โรมาจิ: Domesutikku na Kanojo) เป็นมังงะแนวโรแมนติกจากประเทศญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย Kei Sasuga ส่วนฉบับอนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดย Diomedéa ออกอากาศเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2019 ในช่วงรายการอนิเมะซิสม์ ส่วนในประเทศไทยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ เป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ในการตีพิมพ์มังงะในฉบับภาษาไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official manga website at Weekly Shōnen Magazine (ญี่ปุ่น)
Official anime website (ญี่ปุ่น)
บทเรียนรักเส้นทางหัวใจ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กดิโอเมเดีย |
| --- | --- |
ตั้งแต่ พ.ศ. 2548–2551 ในชื่อว่า สตูดิโอบาร์เซโลนา ตั้งแต่ พ.ศ. 2551–ปัจจุบัน ในชื่อว่า ดิโอเมเดีย
ซีรีส์โทรทัศน์:  Nanatsuiro Drops (2007)  โคโดโมะ โนะ จิคัง (2007)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล (2008)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล: Purezza (2009)  Shinkyoku Sōkai Polyphonica Crimson S (2009)  หมึกสาว! ลุยหลุดโลก (2010)  Astarotte no Omocha! (2011)  หมึกสาว!? ลุยหลุดโลก (2011)  Campione! (2012)  ตัวป่วนชั้นเซียน มาตบเกรียนถึงต่างโลก (2013)  ตัวเลือกสะกิดรักพลพรรคคนเพี้ยน (2013)  เทพจิ้งจอกเงิน (2013)  ปริศนาสั่งฆ่า (2014)  Cute High Earth Defense Club Love! (2015)  เรือรบโมเอะ (2015)  ฟาฟเนียร์ มังกรไร้ขีดจำกัด (2015)  เทพนักดาบข้ามภพ (2015)  Sky Wizards Academy (2015)  The Lost Village (2016)  ฮันดะคุง (2016)  Girlish Number (2016)  สายลมรักฤดูร้อน (2017)  อะโหยัยโง่ (2017)  Action Heroine Cheer Fruits (2017)  My Girlfriend Is Shobitch (2017)  บีทเลส (2018)  จิโอะจัง แม่หนู โหด มัน ฮา (2018)  บทเรียนรักเส้นทางหัวใจ (2019)  คนเล็กทะยานฟ้า (2019–2020)  สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง (2021)  ฟุตซอลบอยส์!!!!! (2022)  เภสัชกรเทพสองโลก (2022)  การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ (2023)  สืบลับฉบับคาโมโนะฮาชิ รอน (2023)  สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง ฤดูกาลที่ 2 (2023) 
โอวีเอ:  Magical Witch Punie-chan (2006–2008)  โคโดโมะ โนะ จิคัง (2007)  โคโดโมะ โนะ จิคัง 2 Gakki (2009)  โคโดโมะ โนะ จิคัง: A Child's Summer Time (2011)  Astarotte no Omocha! EX (2011)  หมึกสาว!! ลุยหลุดโลก (2012–2014)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล: Finale (2012)  Yumekuri (2012)  ตัวป่วนชั้นเซียน มาตบเกรียนถึงต่างโลก (2013)  ตัวเลือกสะกิดรักพลพรรคคนเพี้ยน (2014)  ปริศนาสั่งฆ่า (2014)  Sky Wizards Academy (2016)  My Girlfriend Is Shobitch (2018) 
ภาพยนตร์:  คังโคเระ เดอะ มูฟวี (2016) 
 หมวดหมู่
ประเทศกินี-บิสเซาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศกินี-บิสเซา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
ผลการแข่งขัน > กรีฑา > ประเภทชาย

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Holder da Silva | 100 เมตร | 10.69 | 3 q | 10.71 | 7 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ผลการแข่งขัน > กรีฑา > ประเภทหญิง

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Graciela Martins | 400 เมตร | 58.30 | 6 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ผลการแข่งขัน > มวยปล้ำ > ประเภทชาย

| นักกีฬา | รายการ | รอบรองชนะเลิศ> ผล | Round of 16> ผล | รอบรองชนะเลิศ> ผล | รอบชนะเลิศ> ผล | Repechage 1> ผล | Repechage 2> ผล | รอบตัดสิน> ผล | รอบตัดสิน> ลำดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Augusto Midana | 74 กก. |  Roberty (VEN)W 3–1 PP  |  Khutsishvili (GEO)L 1–3 PP  | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | 7 |
ผลการแข่งขัน > มวยปล้ำ > ประเภทหญิง

| นักกีฬา | รายการ | รอบรองชนะเลิศ> ผล | Round of 16> ผล | รอบรองชนะเลิศ> ผล | รอบชนะเลิศ> ผล | Repechage 1> ผล | Repechage 2> ผล | รอบตัดสิน> ผล | รอบตัดสิน> ลำดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jacira Mendonca | 63 กก. |  Sastin (HUN)L 0–3 PO  | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | 17 |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Guinea-Bissau - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
ตำบลเมืองเก่า (อำเภอเมืองสุโขทัย)

| ตำบลเมืองเก่า |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Mueang Kao
วัดมหาธาตุ
ตำบลเมืองเก่า
พิกัด: 17°2′23.942″N 99°38′45.820″E﻿ / ﻿17.03998389°N 99.64606111°E﻿ / 17.03998389; 99.64606111
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุโขทัย
อำเภอ: เมืองสุโขทัย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 70.98 ตร.กม. (27.41 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 17,536 คน
 • ความหนาแน่น: 247.05 คน/ตร.กม. (639.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 64210
รหัสภูมิศาสตร์: 640103
เว็บไซต์: องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเก่า เทศบาลตำบลเมืองเก่า
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลเมืองเก่า เป็นตำบลหนึ่งทางตะวันตกของอำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นสถานที่ตั้งของอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย อันเป็นเขตพระราชวังเก่าของอาณาจักรสุโขทัย ดังมีหลักฐานเป็นศาลหลักเมือง เหตุที่ได้ชื่อว่า "เมืองเก่า" เนื่องด้วยเคยเป็นราชธานีมาก่อน และมีการสืบทอดประเพณีวัฒนธรรมแบบดั้งเดิมต่อ ๆ กันมา เช่น ประเพณีลอยกระทง เผาเทียนเล่นไฟ เป็นต้น
ตำบลเมืองเก่ามีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบเชิงเขา และมีแนวเขาหลวงทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของตำบล ลักษณะดินเป็นดินเหนียวและดินร่วนปนเหนียว มีลำคลองไหลผ่าน มีอ่างเก็บน้ำสิริพงษ์ และตระพังเก็บน้ำหลายแห่ง อาชีพหลักของประชากรในตำบลเมืองเก่า เช่น ทำนา เลี้ยงสัตว์ ค้าขาย และหัตถกรรม
การปกครอง

ตำบลเมืองเก่าแบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 เพชรไฝ
หมู่ที่ 2 นา
หมู่ที่ 3 เมืองเก่า
หมู่ที่ 4 วังตะคร้อ
หมู่ที่ 5 ปากคลอง
หมู่ที่ 6 มนต์คีรี
หมู่ที่ 7 วังวน
หมู่ที่ 8 เชตุพน
หมู่ที่ 9 ราวต้นเกลือ
หมู่ที่ 10 ศรีชุม
หมู่ที่ 11 แสนตอ
โดยมีองค์กรปกครองท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเมืองเก่า ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ 2, 3, 8 และ 10 และองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเก่า ซึ่งครอบคลุมพื้นที่นอกเขตเทศบาลตำบลเมืองเก่า
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดกับตำบลวังทองแดง อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
ทิศใต้ ติดกับตำบลนาเชิงคีรี อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลบ้านกล้วย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
ทิศตะวันตก ติดกับตำบลบ้านด่าน อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย
สถานที่สำคัญ > โบราณสถาน

อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ซึ่งเป็นมรดกอันยิ่งใหญ่ของคนไทย และเป็นมรดกโลก โดยมีโบราณสถานที่สำคัญมากมาย มีวัดอยู่ในบริเวณไม่น้อยกว่า 14 วัด มีศาลหลักเมือง อนุสาวรีย์พ่อขุนรามคำแหง พิพิธภัณฑ์ เตาทุเรียง เป็นต้น
พระบรมราชานุสาวรีย์พ่อขุนรามคำแหงมหาราช
วัดมหาธาตุ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ รามคำแหง
วัดตระพังเงิน
วัดศรีสวาย
วัดตระพังทอง
วัดสระศรี
วัดชนะสงคราม
วัดตระกวน
ศาลตาผาแดง
วัดพระพายหลวง
เตาทุเรียงสุโขทัย
วัดสังฆวาส
วัดศรีชุม
วัดช้างล้อม
วัดตระพังทองหลาง
วัดเจดีย์สูง
วัดก้อนแลง
วัดต้นจันทร์
วัดเชตุพน
วัดเจดีย์สี่ห้อง
วัดศรีพิจิตรกิรติกัลยาราม
วัดวิหารทอง
วัดอโสการาม
วัดมุมลังกา
วัดตะพานหิน
วัดอรัญญิก
วัดช้างรอบ
วัดเจดีย์งาม
วัดถ้ำหีบ
วัดมังกร
วัดพระยืน
วัดป่ามะม่วง
วัดตึก
สรีดภงค์หรือทำนบพระร่วง
สถานที่สำคัญ > ศาสนสถาน

วัดพระพายหลวง
วัดตระพังทอง
วัดศรีชุม
วัดโซกเป็ด
วัดปากคลอง
วัดวังตะคร้อ
วัดวิเวกวนาราม
สถานที่สำคัญ > สถานศึกษา

โรงเรียนลิไทพิทยาคม[ลิงก์เสีย]
โรงเรียนวัดตระพังทอง