stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลทีมชาติเลบานอน
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟีฟ่า.คอม เก็บถาวร 2019-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอเอฟซี
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศเลบานอน |
| --- | --- |
สมาคมฟุตบอลเลบานอน
ทีมชาติ:  เลบานอน (หญิง)  U-23  U-20 (หญิง U-20)  U-17 (หญิง U-17)  U-14 (หญิง U-14)  ฟุตซอล (ฟุตซอลหญิง)  ฟุตบอลชายหาด 
ลีก:  พรีเมียร์ลีก  เซคกันด์ดิวิชัน  เทิร์ดดิวิชัน  โฟร์ทดิวิชัน 
ถ้วย:  เอฟเอคัพ  ซูเปอร์คัพ  Elite Cup  เฟเดเรชันคัพ (ยกเลิก) 
 รายชื่อสโมสร  รายชื่อสนาม 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียนคัพ
เอเชียตะวันตก (WAFF):  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  โอมาน 
เอเชียกลาง (CAFA):  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  เนปาล  บังกลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  กวม  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน  จีนไทเป  ญี่ปุ่น  มองโกเลีย  มาเก๊า  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา1  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  ออสเตรเลีย  อินโดนีเซีย 
ทีมชาติที่ถูกยุบ:  มาลายา  เยเมนใต้  เวียดนามใต้  เวียดนามเหนือ 
ทีมชาติในอดีต:  อิสราเอล (ย้ายไปยูฟ่าในปี 1994)  คาซัคสถาน (ย้ายไปยูฟ่าในปี 2002)  นิวซีแลนด์ (ก่อตั้งโอเอฟซีในปี 1966) 
1 ไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในเอเชียนคัพ 2019 |
| --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ |  กาตาร์ |  |
| รองชนะเลิศ |  ญี่ปุ่น |  |
| รอบรองชนะเลิศ |   อิหร่าน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  |  |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ |   ออสเตรเลีย   จีน   เกาหลีใต้   เวียดนาม  |  |
| รอบ 16 ทีมสุดท้าย |   บาห์เรน   อิรัก   จอร์แดน   คีร์กีซสถาน   โอมาน   ซาอุดีอาระเบีย   ไทย   อุซเบกิสถาน  |  |
| รอบแบ่งกลุ่ม |   อินเดีย   เลบานอน   เกาหลีเหนือ   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   ซีเรีย   เติร์กเมนิสถาน   เยเมน  |  |
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในเอเชียนคัพ 2023 |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:  กาตาร์
รองชนะเลิศ:  จอร์แดน
รอบรองชนะเลิศ:   เกาหลีใต้   อิหร่าน 
รอบก่อนรองชนะเลิศ:   ญี่ปุ่น   ทาจิกิสถาน   ออสเตรเลีย   อุซเบกิสถาน 
รอบ 16 ทีมสุดท้าย:   ซาอุดีอาระเบีย   ซีเรีย   ไทย   บาห์เรน   ปาเลสไตน์   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อินโดนีเซีย   อิรัก 
รอบแบ่งกลุ่ม:   คีร์กีซสถาน   จีน   มาเลเซีย   เวียดนาม   เลบานอน   อินเดีย   โอมาน   ฮ่องกง 
สนามกีฬานานาชาติไซดาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009
ฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีตะวันออก

ฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีตะวันออก เป็นฟุตบอลทีมชาติจากเยอรมนีตะวันออก ในช่วงปี ค.ศ. 1952-ค.ศ. 1990 ภายหลังเยอรมนีตะวันตกและตะวันออกได้รวมประเทศเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ทีมชาติเยอรมนีตะวันตกและตะวันออกจึงได้รวมกันเป็นฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
ในฟุตบอลโลก เยอรมนีตะวันออกได้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายครั้งแรกและครั้งเดียวในฟุตบอลโลก 1974 และในรอบแรก เยอรมนีตะวันออกชนะเยอรมนีตะวันตกไปได้ 1-0 จากการยิงประตูของเจอร์เกน สปาร์วัสเซอร์
ผลงาน > ฟุตบอลโลก

1950 - ไม่ได้เข้าร่วม (GDR เข้าร่วมเป็นสมาชิกของฟีฟ่า เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 1951)
1954 - ไม่ได้เข้าร่วม
1958 ถึง 1970 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1974 - รอบสอง (8 ทีมสุดท้าย)
1978 ถึง 1990 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
ผลงาน > ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป

1960 ถึง 1988 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1992 - ถอนตัวจากรอบคัดเลือก
สถิติ > ติดทีมชาติสูงสุด

| # | ผู้เล่น | ปีที่ติดทีมชาติ | นัด |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | โยอาคิม สไตรช์ | 1969-1984 | 102 (98) |
| 2 | ฮันส์-เจอร์เกน โดร์เนอร์ | 1969-1985 | 100 (96) |
| 3 | เจอร์เกน ครอย | 1967-1981 | 94 (86) |
| 4 | คอนราด ไวส์ | 1970-1981 | 86 (78) |
| 5 | เอแบร์ฮาร์ด โวเกล | 1962-1976 | 74 (69) |
| 6 | แบรนด์ บรันชห์ | 1967-1976 | 72 (64) |
| 7 | ปีเตอร์ ดุ๊ก | 1960-1975 | 68 (63) |
| 8 | มาร์ติน ฮอฟฟ์มันน์ | 1973-1981 | 66 (62) |
| = | โลทาร์ คูร์บยูไวท์ | 1970-1981 | 66 (59) |
| 10 | โรนัลด์ เครียร์ | 1982-1989 | 65 (65) |
| 11 | แกร์ด คิช | 1971-1980 | 63 (59) |
| 12 | มัทธีอัส ลีเบอร์ส | 1980-1988 | 59 (59) |
| 13 | ไรน์นาร์ด ฮาฟเนอร์ | 1971-1984 | 58 (54) |
| 14 | เจอร์เกน พอมเมอร์เรนเก | 1972-1983 | 57 (53) |
| 15 | ไรเนอร์ เอิร์นสท | 1981-1990 | 56 (56) |
| = | เฮนนิง เฟรนเซล | 1961-1974 | 56 (54) |
| 17 | เจอร์เกน สปาร์วัสเซอร์ | 1969-1977 | 53 (48) |
| 18 | อันเดรียส โธม | 1984-1990 | 51 (51) |
| 19 | ฮันส์-เจอร์เกน ไครช์ | 1968-1975 | 50 (46) |
| 20 | อูลีฟ เคิร์สเทน | 1985-1990 | 49 (49) |
| 21 | ดีเตอร์ เออร์เลอร์ | 1959-1968 | 47 (45) |
| = | ยอร์ก สตุบเนอร์ | 1984-1990 | 47 (47) |
| 23 | เรเน มุลเลอร์ | 1984-1989 | 46 (46) |
| = | เดิร์ก สตาห์มันน์ | 1982-1989 | 46 (46) |
| 25 | รูดิเกอร์ ชนูพาส | 1973-1983 | 45 (45) |
สถิติ > ทำประตูสูงสุด

| # | ผู้เล่น | ประตู |
| --- | --- | --- |
| 1 | โยอาคิม สไตรช์ | 55 (53) |
| 2 | ฮันส์-เจอร์เกน ไครช์ | 25 (22) |
| = | เอแบร์ฮาด โวเกล | 25 (24) |
| 4 | ไรเนอร์ เอิร์นสท | 20 (20) |
| 5 | เฮนนิง เฟรนเซล | 19 (19) |
| 6 | มาร์ติน ฮอฟฟ์มันน์ | 16 (15) |
| = | เจอร์เกน โนลด์เนอร์ | 16 (16) |
| = | อันเดรียส โธม | 16 (16) |
| 9 | ปีเตอร์ ดุ๊ก | 15 (15) |
| = | เจอร์เกน สปาร์วัสเซอร์ | 15 (14) |
| 11 | อูลีฟ เคิร์สเทน | 14 (14) |
| 12 | กุนเทอร์ ชโรเตอร์ | 13 (13) |
| 13 | โวล์ฟราม เลิว์ฟ | 12 (12) |
| = | ดีเตอร์ เออร์เลอร์ | 12 (12) |
| 15 | วิลลี โทรเกอร์ | 11 (11) |
สถิติ > ผู้เล่นที่ติดทีมชาติทั้งเยอรมนีตะวันออกและเยอรมนีรวมประเทศ

| ผู้เล่น | เยอรมนีตะวันออก> นัด | เยอรมนีตะวันออก> ประตู | เยอรมนีรวมประเทศ> นัด | เยอรมนีรวมประเทศ> ประตู | รวม> นัด | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อูลีฟ เคิร์สเทน | 49 | 14 | 51 | 20 | 100 | 34 |
| มัทธีอัส ซามเมอร์ | 23 | 6 | 51 | 8 | 74 | 14 |
| อันเดรียส โธม | 51 | 16 | 10 | 2 | 61 | 18 |
| โธมัส โดลล์ | 29 | 7 | 18 | 1 | 47 | 8 |
| ดาริอุส โวส | 7 | 0 | 17 | 1 | 24 | 1 |
| โอลาฟ มาร์สชาลล์ | 4 | 0 | 13 | 3 | 17 | 3 |
| ไฮโก โชลซ์ | 7 | 0 | 1 | 0 | 8 | 0 |
| เดิร์ก ชูสเตอร์ | 4 | 0 | 3 | 0 | 7 | 0 |
อดีตผู้เล่นคนสำคัญ

โยอาคิม สไตรช์
เจอร์เกน สปาร์วัสเซอร์
มัทธีอัส ซามเมอร์
อูลีฟ เคิร์สเทน
| ด ค กอดีตฟุตบอลทีมชาติ |
| --- | --- |
ได้รับการยอมรับว่าเป็นอดีตโดยฟีฟ่า:  เยอรมนีตะวันออก  ซาร์ลันท์  เยเมนใต้ 
ทีมในอดีตที่ได้รับการสืบทอดในปัจจุบัน:  เครือรัฐเอกราช  เชโกสโลวาเกีย  ไอร์แลนด์ (IFA)  มาลายา  ปาเลสไตน์ในอาณัติ  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส  เวียดนามเหนือ  จักรวรรดิรัสเซีย  เวียดนามใต้  Unified Korea (U20)  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร 
ยุบเลิกแต่ฟีฟ่าไม่ยอมรับ:  แมนจู  เวียดนามเหนือ 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  โครเอเชีย  คอซอวอ  คาซัคสถาน  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  ยูเครน  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ไอร์แลนด์ (พ.ศ. 2425–2493)  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต เครือรัฐเอกราช  ยูโกสลาเวีย
พัก โบ-ย็อง

| พัก โบ-ย็อง |
| --- | --- |
พัก โบ-ย็อง เมื่อกรกฎาคม ค.ศ. 2024
เกิด:  (1990-02-12) 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 (34 ปี) จังหวัดชุงช็องเหนือ เกาหลีใต้
การศึกษา: Dankook University (Theatre and Film)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2006–ปัจจุบัน
ตัวแทน: BH Entertainment [ko]

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 박보영
ฮันจา: 朴寶英
อาร์อาร์: Bak Bo-yeong 
เอ็มอาร์: Pak Poyŏng 
 
เว็บไซต์: cafe.daum.net/parkboyoungfd
พัก โบ-ย็อง (เกาหลี: 박보영; ฮันจา: 朴寶英; เกิด 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทนำในภาพยนตร์เรื่อง ลูกหลานใครหว่า? ป่วนซ่านายเจี๋ยมเจี้ยม (2008), วูฟบอย (2012) และ On Your Wedding Day (2018) และละครโทรทัศน์เรื่องสาวขี้อายกับยัยผีจอมหื่น (2015), สาวน้อยจอมพลัง โดบงซุน (2017), ลูกแก้วคืนวิญญาณ (2019) และ Doom at Your Service (2021)
อาชีพ > การเริ่มต้นอาชีพในช่วงต้น

ก่อนที่เธอจะเปิดตัวทางด้านการแสดงอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2006 เธอได้แสดงในภาพยนตร์สั้นเรื่อง Equal ในปี ค.ศ. 2005 หนังสั้นเรื่องนี้ได้รับรางวัล Challenging Reality Awards จากเทศกาลภาพยนตร์เยาวชนนานาชาติกรุงโซล ครั้งที่ 7 เธอปรากฏตัวทางโทรทัศน์ในโฆษณาสาธารณะของ Korea Hydro & Nuclear Power เมื่อเธอยังเรียนอยู่ในระดับมัธยม
อาชีพ > 2006-2010

เธอเปิดตัวการแสดงอย่างเป็นทางการในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Secret Campus ปี ค.ศ. 2006 ร่วมกับนักแสดงหน้าใหม่ อี มิน-โฮ โดยผลงานที่โดดเด่นในช่วงเริ่มต้นอาชีพการแสดงของเธอ ได้แก่ ละครประวัติศาสตร์เรื่อง บันทึกรักคิมชูซอน สุภาพบุรุษมหาขันทีในบทพระนางเชฮ็อน พระมเหสีองค์ที่ 2 ของพระเจ้าซ็องจง กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์โชซ็อนในวัยเด็ก และละครวัยรุ่นที่ได้รับรางวัล Peabody เรื่อง Jungle Fish คู่กับ คิม ซู-ฮย็อน อิงจากเรื่องจริงที่แสดงให้เห็นถึงแรงกดดันของนักเรียนในการเข้าศึกษาในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง
เธอโด่งดังหลังจากแสดงประกบ ชา แท-ฮย็อน ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง ลูกหลานใครหว่า? ป่วนซ่านายเจี๋ยมเจี้ยม กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดในปี ค.ศ. 2008 และเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเกาหลี วาไรตี้อธิบายว่า "ยอดเยี่ยม" สำหรับบทบาทของเธอในฐานะคุณแม่วัยรุ่น การแสดงที่ได้รับการยกย่องทำให้เธอกวาดรางวัลนักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 2009 นอกจากนี้ เธอยังได้รับการขนานนามว่าเป็น "น้องสาวคนเล็กแห่งชาติ" เนื่องจากความสำเร็จจากการแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ จากนั้นเธอก็แสดงในภาพยนตร์สั้นที่กำกับโดย อี ฮย็อน-ซึง เรื่อง If You Were Me 4 ในปี ค.ศ. 2009
อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2010 เธอเกิดข้อพิพาททางกฎหมายหลายครั้งกับบริษัทที่ดูแลเธอในขณะนั้น และบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ก็ทำให้เธอต้องถูกฟ้องร้องและไม่สามารถทำงานได้
อาชีพ > 2011-2014

หลังจากที่เธอได้รับมอบหมายให้เป็นทูตประชาสัมพันธ์เทศกาลภาพยนตร์ Pucheon International Fantastic Film Festival ปี ค.ศ. 2011 เธอได้กลับมาแสดงอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง Don't Click ซึ่งเป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญสยองขวัญในปี ค.ศ. 2012 ต่อมาในปีนั้น เธอได้แสดงร่วมกับ ซง จุง-กิ ในภาพยนตร์โรแมนติกแฟนตาซีเรื่อง วูฟบอย ซึ่งมียอดผู้เข้าชมมากกว่า 7 ล้านคนและกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์แนวประโลมโลกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดตลอดกาลของเกาหลี เพลงที่ตัวละครของเธอร้องในภาพยนตร์คือเพลง "My Prince" ได้ปล่อยออกมาในรูปแบบดิจิทัลซิงเกิลและรวมอยู่ในเพลงประกอบภาพยนตร์
ในปี ค.ศ. 2013 เธอได้ร่วมแสดงใน Law of Jungle ซึ่งเป็นรายการสารคดีเรียลลิตี้ที่เธอและนักแสดงตลก คิม บย็อง-มัน และคนดังอีกหลายคนต้องสำรวจและเอาชีวิตรอดในถิ่นทุรกันดารของนิวซีแลนด์
เธอทิ้งตัวละครที่ไร้เดียงสาและน่ารัก เพื่อรับบทเป็นหัวหน้าแก๊งนักเรียนหญิงในโรงเรียนมัธยมใน Hot Young Bloods (2014) ซึ่งเป็นซีรีส์วัยรุ่นแนวโรแมนติกคอมมาดี้ในช่วงทศวรรษที่ 80 เธอซึ่งเกิดในจังหวัดชุงช็องเหนือ กล่าวว่าเธอสนุกกับการพูดภาษาถิ่นภาคใต้ เธอบอกว่ามันยาก เพราะเป็นการผสมผสานระหว่างภาษาจอลลาและชุงชอง
ชีวิตส่วนตัว

เธอเกิดที่เทศมณฑลจ็องพย็อง จังหวัดชุงช็องเหนือ เธอเป็นลูกสาวคนที่สองในบรรดาลูกสาวสามคน พ่อของเธอรับราชการเป็นทหารในหน่วยรบพิเศษเป็นเวลา 34 ปี เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนประถมศึกษาจ็องพย็อง, โรงเรียนมัธยมหญิงจ็องพย็อง, Daesong Girls'Commercial High School และภาควิชาศิลปะการแสดงเอกการละครและภาพยนตร์ของมหาวิทยาลัยดันกุก
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| Year | Title | Role | Notes | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | Equal | Kim Da-mi | Short film |  |
| 2008 | Our School's E.T. | Han Song-yi |  |  |
| 2008 | The ESP Couple | Hyun-jin |  |  |
| 2008 | Scandal Makers | Hwang Jung-nam / Hwang Jae-in |  |  |
| 2009 | If You Were Me 4 | Kim Hee-soo | Segment: Relay |  |
| 2011 | Rio | Jewel | Voice only, Korean dub |  |
| 2012 | Don't Click | Se-hee |  |  |
| 2012 | วูฟบอย | ซุน-อี / อึน-จู |  |  |
| 2013 | Snow Queen | Gerda | Voice only, Korean dub |  |
| 2014 | Hot Young Bloods | Park Young-sook |  |  |
| 2015 | The Silenced | Cha Ju-ran / Shizuko |  |  |
| 2015 | Collective Invention | Ju-jin |  |  |
| 2015 | You Call It Passion | Do Ra-hee |  |  |
| 2018 | On Your Wedding Day | Hwan Seung-hee |  |  |
| รอประกาศ | Concrete Utopia | Myung-hwa |  |  |
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| Year | Title | Role | Network | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2006 | Secret Campus | Cha Ah-rang | EBS |  |
| 2007 | Witch Yoo Hee | young Ma Yoo-hee | SBS |  |
| 2007 | Mackerel Run | Shim Chung-ah | SBS |  |
| 2007 | บันทึกรักคิมชูซอน สุภาพบุรุษมหาขันที | ยุน โซ-ฮวา (วัยเด็ก) | SBS |  |
| 2008 | Jungle Fish | Lee Eun-soo | KBS2 |  |
| 2008 | Strongest Chil Woo | Choi Woo-young (cameo) | KBS2 |  |
| 2008 | Star's Lover | young Lee Ma-ri (cameo) | SBS |  |
| 2015 | สาวน้อยขี้อายกับยัยผีจอมหื่น | นา บง-ซอน | tvN |  |
| 2017 | สาวน้อยจอมพลัง โดบงซุน | โด บง-ซุน | JTBC |  |
| 2019 | ลูกแก้วคืนวิญญาณ | โก เซ-ยอน / อี มี-โด | tvN |  |
| 2021 | Doom at Your Service | Tak Dong-kyung | tvN |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

พัก โบ-ย็อง ที่อินสตาแกรม
Park Bo-young ที่ V Live
พัก โบ-ย็อง ที่ฮันซีเนมา
พัก โบ-ย็อง ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
พัก โบ-ย็อง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Park Bo-young at BH Entertainment
ภูเขาไฟเมานาโลอา

| ภูเขาไฟเมานาโลอา |
| --- | --- |
Mauna Loa
ภาพถ่ายดาวเทียมแสดงภาพเกาะฮาวาย เมานาโลอาคือภูเขาไฟสีเข้มที่ล้อมรอบด้วยเมฆที่ด้านล่างของภาพ
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 13,679 ฟุต (4,169 เมตร) 
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 7,079 ฟุต (2,158 เมตร) 
รายชื่อ: ยอดเขาที่สูงที่สุดในสหรัฐอันดับที่ 66 ภูเขาที่สูงที่สุดในสหรัฐอันดับที่ 38 ยอดเขาที่สูงที่สุดในรัฐฮาวายอันดับที่ 2
พิกัด: 19°28′46″N 155°36′10″W﻿ / ﻿19.47944°N 155.60278°W﻿ / 19.47944; -155.60278 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
แผนที่รัฐฮาวายแสดงตำแหน่งภูเขาไฟ 
ที่ตั้ง:  รัฐฮาวาย สหรัฐ
เทือกเขา: หมู่เกาะฮาวาย
แผนที่ภูมิประเทศ: USGS Mauna Loa
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน: 700,000–1 ล้านปี
ประเภทภูเขา: ภูเขาไฟรูปโล่
แนวโค้ง/เข็มขัดภูเขาไฟ: สายภูเขาใต้ทะเลฮาวาย-เอ็มเพเรอร์
การปะทุครั้งล่าสุด: มีนาคม–เมษายน ค.ศ. 1984
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: ยุคโบราณ
เส้นทางง่ายสุด: ไอนาโปเทรล (Ainapo Trail)
ภูเขาไฟเมานาโลอา (Mauna Loa) เป็นภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในฮาวาย สหรัฐอเมริกา จัดเป็นภูเขาไฟมีพลัง เกิดการระเบิดทุกๆ 3 ปีครึ่ง  การระเบิดครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2527
เมานาโลอาเป็นภาษาฮาวาย แปลว่า Long Mountain เป็นภูเขาไฟที่มีปริมาตรประมาณ 18,000 คิวบิกไมล์ (75,000 km³)  เมื่อประกอบกับภูเขาไฟอีก 4 ลูกคือคีเลาเวอา เมานาเคอา โคฮาลา ฮูอาลาไลรวมเป็นเกาะฮาวาย ภูเขาไฟเมานาโลอามีเนื่อที่ประมาณ 5,180 ตารางกิโลเมตร อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติฮาวาย ภูเขาไฟเมานาโลอาจะระเบิดทุก ๆ 3 ปีครึ่ง
ยอดเขาเมานาโลอามีความสูงวัดจากระดับน้ำทะเล 4,170 เมตร เป็นอันดับสองของเกาะฮาวายรองจากยอดเขาเมานาเคอาซึ่งสูงกว่าประมาณ 120 ฟุต (37 เมตร) แต่เมื่อวัดความสูงจากฐานส่วนที่จมอยู่ใต้ทะเลอีกประมาณ 5 กิโลเมตร จะเป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับที่สูงที่สุดในโลกคือจะสูงกว่า 9 กิโลมตรและสูงกว่ายอดเขาเอเวอเรสต์
ภูมิอากาศ

เมานาโลอามีภูมิอากาศแบบเขตร้อน ตลอดทั้งปีที่ระดับความสูงน้อยจะมีอากาศอบอุ่น แต่ที่ระดับความสูงมากขึ้นจะมีอากาศเย็นจนถึงหนาว ตารางด้านล่างแสดงอุณหภูมิที่วัดที่หอสังเกตการณ์ที่ลาดเขา ที่อยู่ที่ระดับความสูง 3,000 เมตรในเขตแอลป์ อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกได้คือ 85 °F (29 °C) เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 และต่ำสุดคือ 18 °F (−8 °C) เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505
| ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหอสังเกตการณ์ลาดเขาเมานาโลอา (2504-2533)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °F (°C) | 67 (19.4) | 85 (29.4) | 65 (18.3) | 67 (19.4) | 68 (20) | 71 (21.7) | 70 (21.1) | 68 (20) | 67 (19.4) | 66 (18.9) | 65 (18.3) | 67 (19.4) | 85 (29.4) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °F (°C) | 49.8 (9.89) | 49.6 (9.78) | 50.2 (10.11) | 51.8 (11) | 53.9 (12.17) | 57.2 (14) | 56.4 (13.56) | 56.3 (13.5) | 55.8 (13.22) | 54.7 (12.61) | 52.6 (11.44) | 50.6 (10.33) | 53.24 (11.801) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °F (°C) | 33.3 (0.72) | 32.9 (0.5) | 33.2 (0.67) | 34.6 (1.44) | 36.6 (2.56) | 39.4 (4.11) | 38.8 (3.78) | 38.9 (3.83) | 38.5 (3.61) | 37.8 (3.22) | 36.2 (2.33) | 34.3 (1.28) | 36.21 (2.338) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °F (°C) | 19 (-7.2) | 18 (-7.8) | 20 (-6.7) | 24 (-4.4) | 27 (-2.8) | 28 (-2.2) | 26 (-3.3) | 28 (-2.2) | 29 (-1.7) | 27 (-2.8) | 25 (-3.9) | 22 (-5.6) | 18 (−7.8) |
| หยาดน้ำฟ้า นิ้ว (มม) | 2.3 (58) | 1.5 (38) | 1.7 (43) | 1.3 (33) | 1.0 (25) | 0.5 (13) | 1.1 (28) | 1.5 (38) | 1.3 (33) | 1.1 (28) | 1.7 (43) | 2.0 (51) | 17 (432) |
| ปริมาณหิมะ นิ้ว (ซม) | 0.0 (0) | 1.0 (2.5) | 0.3 (0.8) | 1.3 (3.3) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 1.0 (2.5) | 3.6 (9.1) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 4 | 5 | 6 | 5 | 4 | 3 | 4 | 5 | 5 | 5 | 5 | 4 | 55 |
แหล่งที่มา: NOAA
หอสังเกตการณ์

เมานาโลอาเป็นสถานที่สำคัญสำหรับการเฝ้าสังเกตชั้นบรรยากาศโดยโครงการเฝ้าติดตามบรรยากาศโลกและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์อื่นๆ หอสังเกตการณ์ดวงอาทิตย์แห่งเมานาโลอา (MLSO) ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 3,400 เมตรบนลาดเขาทางทิศเหนือ มีบทบาทสำคัญในการสังเกตการณ์ดวงอาทิตย์ ขณะที่หอสังเกตการณ์เมานาโลอา โดยองค์กรการบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา (NOAA) ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน และอยู่ห่างไกลจากกิจกรรมของมนุษย์ในท้องถิ่น  ทำหน้าที่เฝ้าสังเกตชั้นบรรยากาศของโลก รวมถึงแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ โดยการตรวจวัดถูกปรับเปลี่ยนเพื่ออธิบายการปลดปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์จากภูเขาไฟ และยังมีหน่วยงานอื่นๆ เช่น Array for Microwave Background Anisotropy (AMIBA) ที่เริ่มสำรวจหาต้นกำเนิดจักรวาลมาตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 หรือหอสังเกตการณ์ภูเขาไฟแห่งฮาวายที่ตรวจวัดแผ่นดินไหวและถ่ายภาพกิจกรรมบนปล่อง Mokuʻāweoweo
สมุดภาพ

แผนที่ภูมิลักษณ์ของภูเขาไฟเมานาโลอา
ภูเขาไฟเมานาโลอา
แผนที่ของเกาะฮาวาย
แหล่งข้อมูลอื่น

United States Geological Survey information page เก็บถาวร 2014-11-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
VolcanoWorld information เก็บถาวร 2007-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hawaii Center for Volcanology pages
Global Volcanism Program entry เก็บถาวร 2013-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mauna Loa Observatory (MLO) - NOAA
Mauna Loa Solar Observatory (MLSO) เก็บถาวร 2004-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1934 USGS color video (silent) of Mauna Loa
ความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศที่วัดที่หอสังเกตการณ์เมานาโลอา
พิพิธภัณฑ์อียิปต์

ระวังสับสนกับ พิพิธภัณฑ์แกรนด์อียิปต์
| --- | --- |
المتحف المصري (El Mathaf El Masri) Egyptian Museum
พิพิธภัณฑ์อียิปต์

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1901
ที่ตั้ง: กรุงไคโร, ประเทศอียิปต์
พิพิธภัณฑ์อียิปต์ หรือ พิพิธภัณฑ์ไคโร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นที่เก็บรวบรวมสิ่งสะสมและโบราณวัตถุอียิปต์โบราณ กว่า 120,000 ชิ้น ซึ่งจัดแสดงเพียงบางส่วนเท่านั้น ตัวอาคารสร้างขึ้นปี 1901 โดยบริษัทสัญชาติอิตาลี "Garozzo-Zaffarani" ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาค และเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 1850 โอกุสต์ มาเรียได้รับคำสั่งจากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ให้มาดำรงตำแหน่งที่อียิปต์ตั้งแต่ยุคราชวงศ์มุฮัมมัดอาลี หลังจากที่เขาศึกษาแล้วเขารู้สึกเป็นห่วงว่าโบราณวัตถุของอียิปต์จะได้รับความเสียหาย พิพิธภัณฑ์อียิปต์สร้างขื้นในปี ค.ศ. 1908 โดยบริษัทสัญชาติอิตาลี  "Garozzo-Zaffarani" และมาร์เซล ดัวร์นอง เปิดบริการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1902
ดูเพิ่ม

พิพิธภัณฑ์แกรนด์อียิปต์ (Grand Egyptian Museum)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2017-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ระเบียงภาพโบราณวัตถุที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์
ด้านในของพิพิธภัณฑ์อียิปต์
พัก โซ-ย็อน

บทความนี้เกี่ยวกับของไอดอลเกาหลีใต้ สำหรับนักกีฬาสเก็ต ดูที่ พัก โซ-ย็อน (นักกีฬา)
| โซย็อน |
| --- | --- |
โซย็อนที่งานโชว์เคส "So Good" ในเดือนสิงหาคม 2015
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: พัก โซ-ย็อน
เกิด:  (1987-10-05) 5 ตุลาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี) อันดง จังหวัดคย็องซังเหนือ เกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
คู่สมรส: โช ยู-มิน (สมรส 2022)

อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2009–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เอสเอ็ม เอ็มบีเค Think
อดีตสมาชิก: ที-อารา คิวบีเอส
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 박소연
ฮันจา: 朴昭姸
อาร์อาร์: Bak So-yeon 
เอ็มอาร์: Pak So-yŏn 
 
นักดนตรี
พัก โซ-ย็อน (เกาหลี: 박소연; ฮันจา: 朴昭姸 เกิด 5 ตุลาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นอดีตสมาชิกของที-อารา อยู่ในตำแหน่งนักร้องเสียงหลักของวง
ประวัติ > 2530-2551: ชีวิตช่วงเริ่มต้นและการเริ่มต้นของอาชีพ

โซ-ย็อนเกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ที่ อันยาง,จังหวัดคยองกี ประเทศเกาหลีใต้ ชื่อเดิมของเธอชื่อ พัก อินจอง (朴仁静)(แต่ในปัจจุบันเปลี่ยนเป็นพัก โซ-ย็อนตามกฎหมายแล้ว) ในปี 2548 เธอได้เข้าแข่งขันและได้รับรางวัล Gold Award (ชนะเลิศ) ในการแข่งขัน CMB Chin Chin Singing Competition โซ-ย็อนได้ศึกษาที่โรงเรียนมัธยมศิลปะฮันยัง ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียง ตั้งอยู่ที่ อันยัง,จังหวัดคยองกี ประเทศเกาหลีใต้
โซ-ย็อนเคยเป็นเด็กฝึกหัดภายใต้สังกัดเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์เพื่อเตรียมตัวที่จะเป็นสมาชิกวงเกิร์ลกรุปเกิลส์เจเนอเรชัน อย่างไรก็ตามเธอได้ออกจากบริษัท 6 เดือนก่อนการเดบิวต์ด้วยเหตุผลส่วนตัว ภายหลังจากที่เดบิวต์กับ ที-อารา เธอได้เปิดเผยในโชว์ Taxi ว่า ณ เวลานั้น เธอรู้สึกว่าโอกาสมาหาเธอง่ายมาก และเธอรู้สึกสองจิตสองใจ ทำให้ทำได้ไม่เต็มที่กับการเตรียมตัวเดบิวต์
ประวัติ > 2552-ปัจจุบัน: ที-อารา

บทความหลัก: ที-อารา
โซ-ย็อนเป็นสมาชิกใหม่ลำดับที่สองที่ถูกเพิ่มเข้ามาในวงหลังจากอดีตสมาชิกวงสองคน จีแอและจีวอน ที่ออกจากกลุ่มไปในช่วงกลางปี 2552 ถึงอย่างไรก็ตาม โซ-ย็อนก็ได้อยู่ในตำแหน่งร้องนำของวง เสียงของโซ-ย็อนนั้น ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นบุคคลหนึ่งที่เสียงดีที่สุดท่ามกลางไอดอลเกิร์ลกรุปของเกาหลีใต้ เธอได้มีบทบาทสำคัญในรายการโชว์วาไรตี้กีฬา Invincible Baseball
ในปี 2553 โซ-ย็อนได้เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลอย่างเร่งด่วนภายหลังจากที่ได้บอกว่าไม่สบายขณะที่ถ่ายทำซีรียส์เรื่อง Master of Study และในเวลาต่อมาได้รับการวินิจฉัยว่าเธอได้รับเชื้อไข้หวัด H1N1และทางต้นสังกัดตัดสินใจยุติการทำกิจกรรมอัลบั้มชุด ที่ 1 ของที-อารา Absolute First Album ทั้งหมดในเวลาต่อมา
โซ-ย็อนยังได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Death Bell 2: Bloody Camp และซีรียส์ทางช่อง SBS เรื่อง Coffee House
ในปี 2554 โซ-ย็อนได้เข้าเป็นสมาชิกถาวรของรายการวาไรตี้ทางช่อง KBS รายการ 100 Points Out Of 100
โซ-ย็อนยังได้มีส่วนร่วมในการแสดงละครเวทีในเพลงยอดนิยมของที-อารา เพลง Roly-Poly รอบเพรสคอล ซึ่งเปิดทำการแสดงตั้งแต่วันที่ 13 มกราคม ถึงวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2555 ณ โอเปร่าเฮาส์ ของนัมอาร์ตเซ็นตอร์ จังหวัดคยองกี โดยเธอได้บอกไว้ว่าเป็นหนึ่งในความฝันของเธอที่จะไปยืนอยู่บนเวทีและแสดงละครเวที
โซ-ย็อนได้เป็นหัวหน้าวงที-อาราแทนที่ฮโยมิน ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2555 ในการโปรโมตเพลง "Lovey-Dovey" โดยเธอเป็นหัวหน้าวงคนที่ 4 ต่อจาก ฮัม อึนจอง,จอง โบรัมและฮโยมิน
ได้มีการยืนยันว่าโซ-ย็อนจะร่วมงานแสดงละครเรื่อง “Haeundae Lovers” โดยรับบทเป็น "อี ควานซุน" โดยมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 13 สิงหาคม ต่อจากเรื่อง Big
เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2555 โซ-ย็อน ประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำได้รับบาดเจ็บ พร้อมสไตลิสต์อีก 2 คน ที่ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน เนื่องจากฝนตกฉับพลัน ขณะที่เธอเดินทางไปเมืองปูซาน เกาหลีใต้ เพื่อถ่ายภาพโปรโมตละครของเธอ เรื่อง "Haeundae Lovers" โดยรถยนต์ที่เธอโดยสารมานั้นเกิดเสียหลักเนื่องจากฝนตกถนนลื่น และชนเข้ากับขอบกั้นทาง ก่อนที่รถยนต์ของเธอจะพลิกคว่ำ
ผลงานเพลง

บทความหลัก: ที-อารา
ผลงานเพลง > เพลงประกอบละคร-ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อละคร/ภาพยนตร์ | อัลบั้ม | ชื่อเพลง | ความยาว | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2553 | SBS Coffee House | Coffee House OST | "Page One(Part. 2)" | 3:04 | กับอ๊ก จูฮย็อนจากวง Fin.K.L |
| 2553 | Death Bell 2 | 고사2 Part.1 | "What Should We Finish?" | 3:33 |  |
| 2554 | Gisaeng Ryung |  기생령 OST | "Until the End" | 3:06 | กับ ลีโบรัม จากวง Seeya |
| 2011 | SBS Coffee House | Coffee House OST | "Page One 2(Part. 2)" | 3:04 | กับอ๊ก จูฮย็อนจากวง Fin.K.L และ อี ซอกฮุนจากวงเอสจีวันนาบี |
ผลงานเพลง > อื่นๆ

| ปี | อัลบั้ม | เพลง | ความยาว | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | 안영민 A-Family | "Song For You" | 3:44 | กับ อา ยองมิน |
ละครและเกมส์โชว์ > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2553 | SBS Giants | ตัวเอง |
| 2553 | KBS Master of Study | ตัวเอง |
| 2555 | KBS2 Haeundae Lovers | อี ควัน-ซุน |