stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราโยบาเยกาโน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาสเปน)
วิทยุอย่างเป็นทางการ (ในภาษาสเปน)
ชุมชนอย่างเป็นทางการ (ในภาษารัสเซีย)
โปรไฟล์ที่เว็บไซต์ ฟุตโบลเม (ในภาษาสเปน)
โปรไฟล์ที่เว็บไซต์ บีดีฟุตบอล
Pasión por el Rayo – Non เว็บไซต์และข่าวราโยบาเยกาโน อย่างเป็นทางการ (ในภาษาสเปน)
ราโยเอราร์ด – อัปเดตข้อมูลสโมสร เก็บถาวร 2020-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาสเปน)
| ด ค กลาลิกา |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2022–23 | อัลเมริอา · อัตเลติกเดบิลบาโอ · อัตเลติโกเดมาดริด · บาร์เซโลนา · เบติส · กาดิซ · เซลตาเดบิโก · ราโยบาเยกาโน · อัสปัญญ็อล · เอลเช · เรอัลมาดริด · เรอัลโซซิเอดัด · เซบิยา · เฆตาเฟ · ฌิโรนา · โอซาซูนา · บาเลนเซีย · มายอร์กา · เรอัลบายาโดลิด · บิยาร์เรอัล |  |
| สโมสรที่เคยอยู่ในลาลิกา | กรานาดา · เลบันเต · อาลาเบส · อัลบาเซเต · อัลโกยาโน · อาเด อัลเมริอา · อารีนัสเกซโช · อัตเลตีโกเตโตอูอัน · บูร์โกส · กัสเตยอน · กอมโปสเตลา · กอนดัล · กอร์โดบา · กุลตูรัลเลโอเนซา · เอวโรปา · เอซเตรมาดูรา · ฌิมนัสติก · เดปอร์ติโบลาโกรูญา · เอร์กูเลส · คาเอน · ลัสปัลมัส ·  เลกาเนส · เยย์ดา · เซเด โลโกรเญส · มาลากา · อูเอสกา · เซเป เมริดา · เรอัลมูร์เซีย · นูมันเซีย · เรอัลโอบิเอโด · ปอนเตเบดรา · ราซินเดซันตันเดร์ · เอย์บาร์ · เรอัลบูร์โกส · เรอัลอูนีออน · เรเกรอาตีโบอูเอลบา · ซาบาเดลย์ · ซาลามังกา · เตเนรีเฟ · เคเรซ · ซาราโกซา · อูเอสกา · เอสปอร์ตินเดฆิฆอน |  |
ลูกัส เปเรซ
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ ลูกัส เปเรซ ที่ BDFutbol
Stats at Resultados Fútbol เก็บถาวร 2011-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเดปอร์ติโบอาลาเบส  |
| --- | --- |
 1 Pacheco  3 Duarte  4 Ely  5 Laguardia  6 Magallán  7 ล. เปเรซ  8 Pina  9 โฆเซลู  10 Guidetti  11 Rioja  13 Sivera  14 Burgui  15 J. Muñoz  16 Torres  17 Marín  18 เปลิสตริ  19 M. García  20 Pons  21 Martín  22 Wakaso  23 X. Navarro  24 Burke  27 Tachi  29 Sainz  ผู้จัดการ: Garitano
ลูเซียโน เบกิโอ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เบกิโอขณะลงเล่นให้กับลีดส์ยูไนเต็ด ในปี ค.ศ. 2009
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลูเซียโน เอกตอร์ เบกิโอ
วันเกิด:   (1983-12-28) 28 ธันวาคม ค.ศ. 1983 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  กอร์โดบา, อาร์เจนตินา
ส่วนสูง:  6 ft 1.5 in (1.87 m)
ตำแหน่ง:  กองหน้าตัวเป้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อัตเลติโกบาเรียเรส (ผู้ช่วย)
สโมสรเยาวชน
2002–2003:  โบกายูนิออร์ส
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2003–2005 |  มายอร์กา เบ |  29 |  (5) |
| 2004–2005 |  → ซิวดัต เด มูร์เซีย (ยืมตัว) |  16 |  (3) |
| 2005–2006 |  เตร์ราสซา |  24 |  (2) |
| 2006–2007 |  บาร์เซโลนา เบ |  10 |  (0) |
| 2007–2008 |  เมริดา |  50 |  (28) |
| 2008–2013 |  ลีดส์ยูไนเต็ด |  190 |  (75) |
| 2013–2015 |  นอริชซิตี |  13 |  (0) |
| 2014–2015 |  → รอเทอรัมยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  5 |  (2) |
| 2015 |  กลุบอัตเลติโกเบลกราโน |  3 |  (0) |
| 2016 |  รอเทอรัมยูไนเต็ด |  2 |  (0) |
| 2017 |  อัตเลติโกบาเรียเรส |  18 |  (5) |
| 2017 |  บีนิสซาเลม |  1 |  (1) |
| รวม |   |  361 |  (121) |
จัดการทีม
2018–:  อัตเลติโกบาเรียเรส (ผู้ช่วย)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ลูเซียโน เอกตอร์ เบกิโอ (สเปน: Luciano Héctor Becchio; เกิด 28 ธันวาคม พ.ศ. 2526) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอาร์เจนตินา เขาลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า ปัจจุบันเขาเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับเซเด อัตเลติโกบาเรียเรสในเซกุนดาดิบิซิออน
เบกิโอ เริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลในบัวโนสไอเรสกับโบกายูนิออร์ส เข้าย้ายเข้าร่วมทีมในยุโรปเมื่อเขาอายุ 20 หลังจากเขาไม่ได้ลงเล่นในลีกเลยกับทีมเป็นเวลา 1 ปี เบกิโอ ถือสิทธิ์ในหนังสือเดินทางอิตาลีและสัญชาติของสหภาพยุโรป ทำให้เขาเซ็นสัญญากับสโมสรสเปนได้ซึ่งเขาได้ร่วมทีม มายอร์กา เบ ในปี ค.ศ. 2003 เขาลงเล่นในลีกระดับล่างของประเทศสเปนเป็นเวลาถึง 5 ปี รวมถึงกับบาร์เซโลนา เบ อีกด้วย
หลังจากการทำ 22 ประตูให้กับทีม เมริดา ในฤดูกาล 2007–08, มาร์เซลิโน เอเลนา อดีตกองหลังทีมชาติสเปน ได้แนะนำเขากับ กวิน วิลเลียมส์ ผู้อำนวยการฟุตบอลของ ลีดส์ยูไนเต็ดเขาได้ผ่านการพิจารณาและได้รับการเซ็นสัญญาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008
เขาลงเล่นให้กับลีดส์ถึง 5 ปี โดยลงเล่นทั้งสิ้น 221 นัดและทำไป 86 ประตู ในปี ค.ศ. 2010 เขายังพาทีมเลื่อนชั้นสู่ลีกแชมเปียนชิป ได้อีกด้วยจากการจบลำดับที่ 2 ในปี ค.ศ. 2013 เบกิโอ ย้ายเข้าสู่ นอริชซิตี สโมสรในพรีเมียร์ลีก จากข้อตกลงแลกเปลี่ยนตัวกับ สตีฟ มอริสัน และเขาได้ย้ายออกจากทีมในปี ค.ศ. 2015หลังจากตัวเขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับทีมในลีกล่างของสเปนและอังกฤษในฤดูกาลสุดท้ายของเขากับทีม หลังจากนั้นเขาได้ลงเล่นให้กับทีมในลีกล่างของสเปนและอังกฤษ 3 ทีมเป็นเวลา 2 ปี และจึงเลิดเล่นฟุตบอล และผันตัวเองไปเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมอัตเลติโกบาเรียเรส จนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ ลูเซียโน เบกิโอ ที่ Soccerbase
วังกาโย

| วังกาโย |
| --- | --- |
จัตุรัสรัฐธรรมนูญ ในวังกาโย
   ธง ตรา
สมญา: "La Ciudad Incontrastable"  (เมืองที่ไม่มีใครเทียบได้)
วังกาโยที่ตั้งของวังกาโยในประเทศเปรู
พิกัด: 12°4′S 75°13′W﻿ / ﻿12.067°S 75.217°W﻿ / -12.067; -75.217
ประเทศ:  เปรู
แคว้น: ฆูนิน
จังหวัด: วังกาโย
เขต: วังกาโย
ก่อตั้ง: 1 มิถุนายน ค.ศ. 1572
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาล
 • นายกเทศมนตรี: Dimas Aliaga Castro
ความสูง: 3,259 เมตร (10,692.26 ฟุต)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 380,000 คน
เขตเวลา: UTC-5 (เวลาในประเทศเปรู)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-5 (เวลาในประเทศเปรู)
รหัสพื้นที่: 64
เว็บไซต์: www.munihuancayo.gob.pe
วังกาโย (สเปน: Huancayo) เป็นเมืองหลักของแคว้นฆูนิน ทางที่ราบสูงตอนกลางของประเทศเปรู บนฝั่งแม่น้ำมันตาโร เมืองอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 3,271 ม. มีประชากรระหว่าง 340,000 ถึง 380,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ เป็นศูนย์กลางการค้าและวัฒนธรรมของประเทศเปรูบริเวณเทือกเขาแอนดีส
ลุยส์ เอสตาบา

| ลุยส์ เอสตาบา |
| --- | --- |
เกิด: ลุยส์ อัลเบร์โต เอสตาบา 13 สิงหาคม พ.ศ. 2481
ลุยส์ อัลเบร์โต เอสตาบา (สเปน: Luis Alberto Estaba) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2481 ที่เมืองกวิเรีย รัฐซูเกร สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 42 (น็อก 28) เสมอ 2 แพ้ 9
ประวัติ

ลุยส์ เอสตาบา เป็นนักมวยสากลระดับอดีตแชมป์โลกของเวเนซุเอลาเกิดที่มากูโร มีชื่อเล่นว่า "ลูมุมบา" เริ่มชกมวยอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2510 เมื่ออายุได้ 29 ปี เขาชกชนะรวดมาตลอดจนมาแพ้ครั้งแรกให้กับนาตาลิโอ ฮิเมเนซ เมื่อ พ.ศ. 2511 ใน พ.ศ. 2518 เอสตาบาได้ชิงแชมป์โลกที่ว่างในรุ่นไลต์ฟลายเวต สภามวยโลก ชนะน็อกราฟาเอล โลเบรา ยก 4 เมื่อ 13 กันยายนได้ครองแชมป์โลก จากนั้นชกป้องกันตำแหน่งได้ถึง 11 ครั้ง ชกชนะนักมวยได้หลายคน เช่น ฟรังโค อูเดลลา, ราฟาเอล เปโดรซา, เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ และได้เป็นนักกีฬาแห่งปีของเวเนซุเอลาเมื่อ พ.ศ. 2520
ต่อมาใน พ.ศ. 2521 เอสตาบาเสียแชมป์โลกให้กับเฟรดิ กัสติโย นักมวยจากเม็กซิโก โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 14 เมื่อ 19 กุมภาพันธ์ ต่อมา เมื่อกัสติโยเสียแชมป์ให้เนตรน้อย เอสตาบาซึ่งได้ครองแชมป์อเมริกากลางได้ขึ้นชิงแชมป์โลกกับเนตรน้อยอีกแต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปเมื่อ 29 กรกฎาคม การชกครั้งนี้เป็นการชกครั้งสุดท้ายของเอสตาบา เพราะในเวเนซุเอลาห้ามผู้ที่อายุมากกว่า 40 ปี ชกมวย และเอสตาบาก็อายุครบ 40 ปีในอีกสองสัปดาห์ต่อมา
เกียรติประวัติ

แชมป์โลกรุ่นไลต์ฟลายเวต สภามวยโลก
ชิง 13 กันยายน 2518 ชนะน็อกราฟาเอล โลเบรา ยก 4 ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 ธันวาคม 2518 ชนะน็อกทาเกโนบุ ชิมาบูกูโระ ยก 10 ที่ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 14 กุมภาพันธ์ 2519 ชนะคะแนนเลโอ ปาลาซิโอส ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 2 พฤษภาคม 2519 ชนะคะแนนฆวน อัลบาเรซ ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 18 กรกฎาคม 2519 ชนะน็อกฟรังโค อูเดลลา ยก 3 ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 26 กันยายน 2519 ชนะน็อกโรโดลโฟ โรดริเกซ ยก 11 ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 21 พฤศจิกายน 2519 ชนะน็อกบาเลนติน มาร์ติเนซ ยก 11 ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 15 พฤษภาคม 2520 ชนะคะแนนราฟาเอล เปโดรซา ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 17 กรกฎาคม 2520 ชนะคะแนนริการ์โด เอสตูปินัน ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 21 สิงหาคม 2520 ชนะน็อกฆวน อัลบาเรซ ยก 11 ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 18 กันยายน 2520 ชนะน็อกออร์ลันโด เอร์นันเดซ ยก 15 ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 30 ตุลาคม 2520 ชนะคะแนนเนตรน้อย ศ.วรสิงห์ ที่เวเนซุเอลา
เสียแชมป์ 19 กุมภาพันธ์ 2521 แพ้น็อกเฟรดิ กัสติโย ยก 14 ที่เวเนซุเอลา
แชมป์อเมริกากลางรุ่นไลต์ฟลายเวต
ชิง 14 พฤษภาคม 2521 ชนะคะแนนริการ์โด เอสตูปินัน ที่เวเนซุเอลา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นไลต์ฟลายเวต สภามวยโลก เมื่อ 29 กรกฎาคม 2521 แพ้น็อกเนตรน้อย ศ.วรสิงห์ ยก 5 ที่เวเนซุเอลา
วังลาโมเนดา

| วังลาโมเนดา Palacio de La Moneda |
| --- | --- |
ลาโมเนดามองจากจัตุรัสรัฐธรรมนูญ (Plaza de la Constitución)
ที่ตั้งภายในชิลี
ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: เนโอคลาสสิก
เมือง: ซันติอาโก
ประเทศ: ประเทศชิลี
เริ่มสร้าง: 1784
แล้วเสร็จ: 1805
ลูกค้า: รัฐบาลชิลี
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ฆัวกวิน โตเอสกา
วังลาโมเนดา (สเปน: Palacio de La Moneda; es) หรือ ลาโมเนดา (สเปน: La Moneda) เป็นที่ทำการอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีชิลี และเป็นสำนักงานของรัฐมนตรีมหาดไทย, สำนักเลขานุการประธานาธิบดี และ สำนักเลขานุการใหญ่แห่งรัฐบาล อาคารนี้ตั้งอยู่ในย่านดาวน์ทาวน์ของนครซันติอาโกในเขตพลเมือง (Civic District) กินพื้นที่หนึ่งช่วงถนน
ในสมัยอาณานิคม อาคารนี้สร้างขึ้นแรกเริ่มเพื่อใช้งานเป็นโรงกษาปณ์ ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกชาวอิตาลี ฆัวกิน โตเอสกา ก่อสร้างระหว่างปี 1784 ถึง 1805 และใช้งานผลิตเหรียญกษาปณ์ตั้งแต่ปี 1814 จนยกเลิกการผลิตที่นี่ในปี 1929
ลูกัส ตอร์เรย์รา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ตอร์เรย์รากับทีมชาติอุรุกวัยในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลูกัส เซบัสเตียน ตอร์เรย์รา ดิ ปัสกัว
วันเกิด:   (1996-02-11) 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  ไฟรเบนโตส, อุรุกวัย
ส่วนสูง:  1.68 เมตร (5 ฟุต 6 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  กาลาทาซาไร
หมายเลข:  5
สโมสรเยาวชน
2010–2013:  ดิเอซิโอโชเดฆูลิโอ
2013:  มอนเตวิเดโอวอนเดอเรอส์
2013–2014:  เปสการา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2015 |  เปสการา |  5 |  (0) |
| 2015–2018 |  ซัมป์โดเรีย |  71 |  (4) |
| 2015–2016 |  → เปสการา (ยืมตัว) |  29 |  (4) |
| 2018–2022 |  อาร์เซนอล |  63 |  (3) |
| 2020–2021 |  → อัตเลติโกมาดริด (ยืมตัว) |  19 |  (1) |
| 2021–2022 |  → ฟีออเรนตีนา (ยืมตัว) |  31 |  (5) |
| 2022– |  กาลาทาซาไร |  12 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2018– |  อุรุกวัย |  40 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18 มกราคม 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 7 กันยายน 2019
ลูกัส เซบัสเตียน ตอร์เรย์รา ดิ ปัสกัว (สเปน: Lucas Sebastián Torreira Di Pascua; เกิดวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวอุรุกวัย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับกาลาทาซาไร และทีมชาติอุรุกวัย
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เปสการา | 2014–15 | เซเรียบี | 5 | 0 | 0 | 0 | — | — | 3 | 0 | 8 | 0 |
| เปสการา (ยืมตัว) | 2015–16 | เซเรียบี | 29 | 4 | 2 | 1 | — | — | 3 | 1 | 34 | 6 |
| เปสการา (ยืมตัว) | รวม | รวม | 34 | 4 | 2 | 1 | — | — | 6 | 1 | 42 | 6 |
| ซัมป์โดเรีย | 2016–17 | เซเรียอา | 35 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 36 | 0 |
| ซัมป์โดเรีย | 2017–18 | เซเรียอา | 36 | 4 | 2 | 0 | — | — | — | — | 38 | 4 |
| ซัมป์โดเรีย | รวม | รวม | 71 | 4 | 3 | 0 | — | — | — | — | 74 | 4 |
| อาร์เซนอล | 2018–19 | พรีเมียร์ลีก | 34 | 2 | 4 | 0 | 12 | 0 | — | — | 50 | 2 |
| อาร์เซนอล | 2019–20 | พรีเมียร์ลีก | 6 | 1 | 1 | 0 | 2 | 0 | — | — | 9 | 1 |
| อาร์เซนอล | รวม | รวม | 40 | 3 | 5 | 0 | 14 | 0 | — | — | 59 | 3 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 145 | 11 | 10 | 1 | 14 | 0 | 6 | 1 | 175 | 13 |
1รวมถึงการเพลย์ออฟเลื่อนชั้นจากเซเรียบี
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| อุรุกวัย> ปี | อุรุกวัย> ลงเล่น | อุรุกวัย> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 2018 | 13 | 0 |
| 2019 | 7 | 0 |
| รวมทั้งหมด | 20 | 0 |
ลาโบริงเกญญา

| --- | --- |

เนื้อร้อง: มานูเอล เฟร์นันเดส ฆุนโกส, ค.ศ. 1901
ทำนอง: เฟลิกซ์ อัสโตรล อาร์เตส, ค.ศ. 1867
รับไปใช้: ทำนอง: ค.ศ. 1952, เนื้อร้อง: ค.ศ. 1977

ตัวอย่างเสียง
ลา โบริงเกญา (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
ลา โบริงเกญา (สเปน: La Borinqueña) เป็นเพลงชาติของปวยร์โตรีโก ในฐานะเครือรัฐในพิทักษ์ของสหรัฐอเมริกา. ตั้งแต่ ค.ศ. 1952, ภายหลังจากการเลือกตั้งผู้ว่าการเครือรัฐปวยร์โตรีโกครั้งแรก, ลุยส์ มูโญซ มาร์ริน, ได้ออกรัฐบัญญัติ #2 เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม, ค.ศ. 1952 ได้มีการบัญญัติให้เพลง "ลา โบริงเกญา" เป็นเพลงชาติปวยร์โตรีโกอย่างเป็นทางการ. ในส่วนของบทร้อง การ์โลส โรเมโร บาเซลโร ผู้ว่าการในขณะนั้น ได้รับรองไว้ในรัฐบัญญัติ และ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม, ค.ศ. 1977, รัฐบัญญัติ #123. ที่มาของชื่อมาจาก ติโนเป็นชนพื้นเมืองที่อาศัยในปวยร์โตรีโกมีชื่อว่า Borinkén หรือ Borinquén
เรียบเรียงทำนองโดย เฟลิกซ์ อัสโตรล อาร์เตส เมื่อ ค.ศ. 1867 เป็นการผสมทำนองระหว่างดนตรีพื้นเมืองของ ฮาบาเนรา ดานซา, ผสมกับ บทร้องโรแมนติค ต่อมาจึงได้มีการค้นพบหลักฐานใหม่ โดย ฟรานซิส รามิเรส ซึ่งเป็นชาวเมืองซาน เฆร์มัน, เป็นผู้เรียบเรียงทำนอง
เมื่อ ค.ศ. 1860, โดยใช้นามแฝงว่า "La Almojábana". ในปีค.ศ. 1868, รอลา โรดิเกวซ เด ติโอ เป็นผู้ประพันธ์บทร้องระหว่างการปฏิวัติปวยร์โตรีโก โดยขอยืมทำนองเพลงที่เรียบเรียงโดย รามิเรส/อัสโตรล อาร์เตส. ระหว่างนั้นหน่วยความมั่นคงของอาณานิคมสเปนได้สืบหาตัวผู้ที่ประพันธ์เพลงดังกล่าว โดยรามิเรสได้ถามอัสโตรล อาร์เตส เกี่ยวกับทำนองเพลงที่มีความคล้ายคลึงกับดนตรีพื้นเมืองของกาตาลุญญา.
ภายหลังสหรัฐได้สิทธิ์ปกครองดินแดนภายหลังการปฏิวัติ, บทร้องของรอลา โรดิเกวซ เด ติโอ ได้รับความนิยมในระยะเวลาต่อมา ; เนื้อร้องของมานูเอล เฟร์นันเดส ฆุนโกส จึงได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1903. ในส่วนของทำนองเพลงชาติ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในยุคเครือรัฐเมื่อ ค.ศ. 1952 โดย ผู้ว่าการเครือรัฐ ลุยส์ มูโญซ มาร์ริน ส่วนของบทร้อง ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1977 โดย การ์โลส โรเมโร บาเซลโร.
ทำนองเพลงชาติ มีลักษณะเป็นเพลงช้า, โดยไม่รวมทำนองเพลงแบบ paseo. ต่อมารัฐบาลชุดใหม่ของรามอน โกลลลาโด ได้มีการแก้ไขทำนองเพลงสำหรับใช้ในพิธีทางทหาร เมื่อ ค.ศ. 1952. ลุยส์ มิรันดา ในฐานะผู้อำนวยเพลงของวงดุริยางค์กรมทหารราบที่ 65แห่งปวยร์โตรีโก, ได้มีการปรับแก้ไขทำนอง เมื่อ มีนาคม ค.ศ. 1922. รัฐบัญญัติ #123 ค.ศ. 1977 ได้ประกาศใช้เนื้อร้องใหม่, แต่ไม่ได้กำหนดการดัดแปลงทำนองเพลง.
บทร้อง > ฉบับราชการ

| สำนวนต้นฉบับของ รอลา โรดิเกวซ เด ติโอ | คำแปลร้อยแก้ว | สำนวนของ มานูเอล เฟร์นันเดส ฆุนโกส | คำแปลร้อยแก้ว |
| --- | --- | --- | --- |
|    ¡Despierta Borinqueño   que han dado la senal!   ¡Despierta de ese sueno   que es hora de luchar!    A ese llamar patriótico   ¿no arde tu corazón?   ¡Ven! nos será simpático   el ruido de cañón.     Nosotros queremos la libertad ;  y nuestros machetes nos la darán...  y nuestro machete nos la dará...    Vamonos boriqueno, vámonos ya,   que nos espera ansiosa,  ansiosa la libertad.   ¡La libertad, la libertad,  la libertad, la libertad! | Arise, boricua!  The call to arms has sounded!  Awake from the slumber,  it is time to fight!.    Doesn't this patriotic  call set your heart alight?  Come! We are in tune with  the roar of the cannon.    We want Freedom,  And our machetes Give us ...  And our machete We will give ...    Come on, Borinquen, Let's go,  We wait anxiously, Anxious freedom.  Freedom, freedom,  Freedom, freedom! |    La tierra de Borinquen  donde he nacido yo  es un jardín florido  de mágico primor.    Un cielo siempre nítido  le sirve de dosel.  Y dan arrullos plácidos  las olas a sus pies.    Cuando a sus playas llegó Colón;  exclamó lleno de admiración:  "¡Oh! ¡Oh! ¡Oh! Esta es la linda tierra  que busco yo."    Es Borinquen la hija,  la hija del mar y el sol,  Del mar y el sol, Del mar y el sol,  Del mar y el sol, Del mar y el sol. |    ดินแดนแห่ง โบริงเก  ที่ข้าพเจ้าได้กำเนิด  เป็นสวนดอกไม้  ความงามอันมีมนต์ขลัง    ฟ้าใสตลอดกาลเวลา  ท้องฟ้า คือ ผู้ทำหน้าที่  และกล่อมเด็ก พลาซิด ผู้ขับขานบทเพลง  โดยคลื่นที่พระบาทของตน    ที่ชายหาดของเธอ เมื่อโคลัมบัสมาถึง;  เต็มไปด้วยความหวาดกลัวเขาร้องอุทาน:  "โอ้ โอ้ โอ้ นี่คือดินแดนที่ข้ารัก  ที่ข้าพเจ้าจะปรารถนา "    โบริงเก คือ บุตรสาว  บุตรสาวแห่งทะเลและดวงอาทิตย์  ทะเลและดวงอาทิตย์ ทะเลและดวงอาทิตย์  ทะเลและดวงอาทิตย์ ทะเลและดวงอาทิตย์ |
บทร้อง > บทร้องต้นฉบับ

| --- | --- |
 ¡Despierta, borinqueño que han dado la señal! ¡Despierta de ese sueño que es hora de luchar! A ese llamar patriótico ¿no arde tu corazón? ¡Ven! Nos será simpático el ruido del cañón. Mira, ya el cubano libre será; le dará el machete su libertad... le dará el machete su libertad. Ya el tambor guerrero dice en su son, que es la manigua el sitio, el sitio de la reunión, de la reunión... de la reunión. El Grito de Lares se ha de repetir, y entonces sabremos vencer o morir. Bellísima Borinquén, a Cuba hay que seguir; tú tienes bravos hijos que quieren combatir. ya por más tiempo impávido no podemos estar, ya no queremos, tímidos dejarnos subyugar. Nosotros queremos ser libre ya, y nuestro machete afilado está. y nuestro machete afilado está. ¿Por qué, entonces, nosotros hemos de estar, tan dormidos y sordos y sordos a esa señal? a esa señal, a esa señal? No hay que temer, riqueños al ruido del cañón, que salvar a la patria es deber del corazón! ya no queremos déspotas, caiga el tirano ya, las mujeres indómitas también sabrán luchar. Nosotros queremos la libertad, y nuestros machetes nos la darán... y nuestro machete nos la dará... Vámonos, borinqueños, vámonos ya, que nos espera ansiosa, ansiosa la libertad. ¡La libertad, la libertad!:  Arise, boricua! The call to arms has sounded! Awake from the slumber, it is time to fight! Doesn't this patriotic call set your heart alight? Come! We are in tune with the roar of the cannon. Come, the Cuban will soon be free; the machete will give him his liberty, the machete will give him his liberty. Now the war drum says with its sound, that the countryside is the place of the meeting. The Cry of Lares must be repeated, and then we will know: victory or death. Beautiful Borinquén must follow Cuba; you have brave sons who wish to fight. Now, no longer can we be unmoved; now we do not want timidly to let them subjugate us. We want to be free now, and our machete has been sharpened. Why then have we been so sleepy and deaf to the call? There is no need to fear, Ricans, the roar of the cannon; saving the nation is the duty of the heart. We no longer want despots, tyranny shall fall now; the unconquerable women also will know how to fight. We want liberty, and our machetes will give it to us. Come, Boricuas, come now, since freedom awaits us anxiously, freedom, freedom! We want Freedom, And our machetes Give us ... And our machete We will give ... Come on, Borinquen, Let's go, We wait anxiously, Anxious freedom. Freedom, freedom!
ดูเพิ่ม

เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์
List of famous Puerto Ricans
แหล่งข้อมูลอื่น

MP3 format of La Borinqueña (instrumental). เก็บถาวร 2013-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลา โบริงเกญา สำนวนต้นฉบับของ รอลา โรดิเกวซ เด ติสโซ
ลา โบริงเกญา สำนวนต้นฉบับของ รอลา โรดิเกวซ เด ติสโซ ในงานพิธีการ
ลา โบริงเกญา สำนวนของมานูเอล เฟร์นันเดส ฆุนโกส
ลา โบริงเกญา ร้องประสานเสียงสำนวนของมานูเอล เฟร์นันเดส ฆุนโกส
รอลา โรดิเกวซ เดอ ติโอ.
ลีลา ดาวส์

| ลีลา ดาวส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: แอน ไลแลค ดาวน์ ซานเชส  Ana Lila Downs Sánchez
เกิด: 19 กันยายน พ.ศ. 2511 (56 ปี)
ที่เกิด: โออาซากา, ประเทศเม็กซิโก
แนวเพลง: ร็อก, ร็อกแอนด์โรล, ดนตรีโฟล์ก, คันทรี, คันทรีร็อก, ดนตรีละติน, อาร์แอนด์บี, บิ๊กแบนด์, แจ๊ส, ป็อป,  อาร์ตร็อก, อคูสติกร็อก
อาชีพ: นักร้อง-นักแต่งเพลง, นักดนตรี, โปรดิวเซอร์เพลง, นักแสดง
ช่วงปี: พ.ศ. 2535– ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: โซนี่ มิวสิก เอ็นเตอร์เทนเมนท์
ลีลา ดาวส์ (สเปน: Lila Downs) เกิด 19 กันยายน พ.ศ. 2511 ใน โออาซากา ประเทศเม็กซิโก เป็นนักร้องชาวเม็กซิกันของเพลงดั้งเดิม เพื่อให้คุณมี ที่มีสไตล์เสียงร้องหลากหลายแนว ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในอาชีพของ 
นอกจากเธอจะเป็นทั้งนักร้อง-นักแต่งเพลง เธอยังเป็นโปรดิวเซอร์เพลง เธอยังเป็นที่รู้จักในฐานะนักแปลความหมายของเพลง
ในรูปแบบ ดนตรี เขาอ้างว่ารากของเขาและเม็กซิกันที่ ชนพื้นเมืองของเม็กซิโก, เล่นเพลงต่างๆ ภาษา นอกเหนือจาก เพลง ภูมิภาค เม็กซิโก ขึ้นอยู่กับเสียงของ โออาซากา ดาวน์เริ่มมีชื่อเสียงหลังจากที่ปล่อยของ สตูดิโออัลบั้ม เปิดตัวครั้งแรกของ  La Sandunga ในปี พ.ศ. 2542 ซึ่งประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์และการรับที่สำคัญบวก แต่การเปิดตัวเชิงพาณิชย์ในวงการเพลง สเปน  ใน พ.ศ. 2543 ด้วยอัลบั้ม ต้นไม้ ชีวิต และความสำเร็จระดับนานาชาติมาแตกหักใน พ.ศ. 2544 ใน สาย มีโอกาสในการชนะ รางวัลแกรมมี่ และผู้ชนะสองเวลาของ ละตินแกรมมี่
ประวัติ

ลีลาเป็นลูกสาวของนักร้องคาบาเร่ต์ อานา และอัลเลน ดาวน์ ศาสตราจารย์ของโรงภาพยนตร์อเมริกันของมินนิโซตา เขาอาศัยอยู่ใน โออาซากา เม็กซิโกรวมทั้งในรัฐแคลิฟอร์เนียประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นวัยรุ่นและเป็นผู้ใหญ่ใน รัฐมินนิโซตา เขาได้รับปริญญาในมานุษยวิทยาที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตา ต่อมาทรงกลับไปยังเม็กซิโกซึ่งเขาจะเริ่มร้องเพลงในคลับของ โออาซากา และใน ฟิลาเดลเฟีย ด้วยการสนับสนุนของ เปาโล โคเฮน
ผลงานเพลง

พ.ศ. 2537: การเสนอ
พ.ศ. 2539: อาศัยอยู่กับ ลีลา ดาวส์
พ.ศ. 2541: จังหวะ
พ.ศ. 2542: La Sandunga
พ.ศ. 2543: ต้นไม้แห่งชีวิต
พ.ศ. 2544: ชายแดน
พ.ศ. 2547: เลือด
พ.ศ. 2549: La Cantina
พ.ศ. 2550: จิตวิญญาณ ลีลา ดาวส์
พ.ศ. 2551: Ojo de Culebra
พ.ศ. 2554: ซินส์แอนด์มิเรเคิลส์
อาชีพเป็นนักแสดงหญิง

ลีลา ดาวส์ มีเงินเดิมพันเล็ก ๆ ในภาพยนตร์เช่น Fados, ฟรีด้า และ จนถึงหยดสุดท้ายหลังหัวใจเป็น;  สารคดี ใน เพลงเม็กซิกัน ที่เกี่ยวข้องกับเลขยกกำลังที่แตกต่างกันของประเภท ปัจจุบัน ดาวส์ จะทำงานเกี่ยวกับองค์ประกอบและการเตรียมการสำหรับการดนตรี น้ำเช่นช็อคโกแลตสำหรับ, ตามหนังสือของ Laura Esquivel ซึ่งจะฉายรอบปฐมทัศน์ที่โรงละครสาธารณะ นิวยอร์ก และ บรอดเวย์ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 หรือต้นปี พ.ศ. 2555 และจะเข้าร่วมในการถ่ายทำภาพยนตร์ของ ภาพยนตร์ อเมริกัน "Mariachi Gringo" ที่กำกับโดย Tom Gustafson ที่เธอทำงานร่วมนักแสดงหญิงเม็กซิกัน อะเดรีย บาร์ฮ, รูอิซเท เรซา และ นักแสดง แคนาดา ชอว์น แอชมอร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้คาดว่าจะเปิดตัวในต้น พ.ศ. 2555
แหล่งข้อมูลอื่น

ไลแลค ดาวน์ เว็บไซต์ส่วนตัว
วาฮากา

| วาฮากา โออาฆากาเดฆัวเรซ |
| --- | --- |
เมือง
   ธง ตราอาร์ม
พิกัด:  17°03′45.0″N 96°43′38.9″W﻿ / ﻿17.062500°N 96.727472°W﻿ / 17.062500; -96.727472
ประเทศ:  รัฐวาฮากา
รัฐ: รัฐวาฮากา
ค้นพบ: ค.ศ.1532
พื้นที่
 • เมือง: 85 ตร.กม. (33 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • เมือง: 593 522 คน
 • ความหนาแน่น: 3.10021 คน/ตร.กม. (2,086.1 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 93,522 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,572 คน/ตร.กม. (4,071.5 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC-6 (UTC)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-5 (UTC)
Postal code: 68000 -
เว็บไซต์: sitio.municipiodeoaxaca.gob.mx
| ศูนย์กลางประวัติศาสตร์วาฮากา และแหล่งโบราณคดีมอนเตอัลบัน * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ถนนสายหนึ่งในย่านกลางเมืองวาฮากา
ประเทศ:  เม็กซิโก
ภูมิภาค **: ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i), (ii), (iii), (iv)
อ้างอิง: 415
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1987 (คณะกรรมการสมัยที่ 11)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
วาฮากา (สเปน: Oaxaca) หรือ โออาฆากาเดฆัวเรซ (Oaxaca de Juárez) เมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของรัฐวาฮากา รัฐมีพื้นที่ 85.48 ตารางกิโลเมตร (32,820.2 ตารางไมล์)  เมืองมีประชากร 593,522 คน (ค.ศ. 2010)
มิสเม็กซิโก

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2013
ประเภท: การประกวดนางงาม
สํานักงานใหญ่: เม็กซิโกซิตี
ที่ตั้ง:  เม็กซิโก
สมาชิก  : มิสเวิลด์  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  มิสซูปราเนชันแนล  มิสเตอร์เวิลด์
ภาษาทางการ : สเปน
ประธานกองประกวด: อูโก กัสเตยานอส 
มิสเม็กซิโก (สเปน: Miss México) เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของประเทศเม็กซิโก เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสเวิลด์, มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล และมิสซูปราเนชันแนล ตามลำดับ ทั้งนี้อาจมีการส่งตัวแทนเข้าร่วมการประกวดบนเวทีนางงามระดับนานาชาติอื่น ๆ อีก เช่น มิสยูไนเต็ดคอนทิเนนส์ เป็นต้น ทั้งนี้ องค์กรมิสเม็กซิโกยังมีการคัดเลือกตัวแทนเพศชายเพื่อเข้าร่วมการประกวดมิสเตอร์เวิลด์อีกด้วย
ด้วยความร่วมมือระหว่างองค์กรมิสเม็กซิโก สถานีโทรทัศน์เทเลเม็ก (Telemax) และสถานีโทรทัศน์ทีวีแอซเท็กกา (TV Azteca) ทำให้การประกวดมิสเม็กซิโกซึ่งอยู่ภายใต้การดำเนินงานของอูโก กัสเตยานอส (Hugo Castellanos) กลายเป็นหนึ่งในเวทีการประกวดนางงามที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากอีกเวทีหนึ่งของเม็กซิโก การประกวดในแต่ละปีจะดำเนินการโดยการคัดเลือกนางงามจากรัฐต่าง ๆ ทั่วประเทศ จำนวน 32 คน จาก 31 รัฐและอีก 1 คนจากเม็กซิโกซิตี มาเข้าร่วมการประกวดบนเวทีระดับประเทศ
เริ่มแรกในปี ค.ศ. 2013 เป็นต้นมา มิสเม็กซิโกได้รับสิทธิ์ในการส่งตัวแทนเข้าร่วมในการประกวดระดับนานาชาติเฉพาะมิสซูปราเนชันแนลและมิสยูไนเต็ดคอนทิเนนส์ (เดิมชื่อ มิสอเมริกาคอนทิเนนท์) เท่านั้น โดยตัวแทนที่ถูกส่งเข้าร่วมการประกวดบนเวทีดังกล่าวล้วนมาจากรัฐฮาลิสโก ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 องค์กรมิสเม็กซิโกได้สิทธิ์ในการส่งตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสเวิลด์และมิสเตอร์เวิลด์เพิ่มเติม ซึ่งก่อนหน้านั้น สิทธิ์ในการส่งตัวแทนเข้าร่วมการประกวดดังกล่าวเป็นขององค์กรนูเอสตรา เบเยซา เม็กซิโก (Nuestra Belleza México) จากนั้นในปี ค.ศ. 2017 องค์กรมิสเม็กซิโกได้สิทธิ์ในการส่งตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลเพิ่มเติมอีกหนึ่งเวที