เศรษฐกิจจีนยุคราชวงศ์ฮั่น
การค้าภายในประเทศ > การจัดการสินทรัพย์และการค้าขาย

ในต้นยุคราชวงศ์ฮั่น จักรพรรดิฮั่นหมิงผ่านกฎหมายซึ่งห้ามผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการเกษตรมีส่วนร่วมทางการค้าในเวลาเดียวกัน กฎหมายเหล่านี้บังคับใช้ไม่ได้ผลเป็นส่วนใหญ่ ตั้งแต่เจ้าของที่ดินและเจ้าของบ้านผู้มั่งคั่งทำกำไรที่สำคัญจากการซื้อขายสินค้าที่ผลิตบนที่ดินของพวกเขา กุ่ย ซื่อ (催寔) (เสียชีวิตปี ค.ศ. 170) เป็นผู้บริหารการปกครองส่วนท้องถิ่นผู้ซึ่งภายหลังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่สำนักงานเลขาธิการรัฐบาลกลาง เริ่มต้นทำธุรกิจโรงกลั่นเหล้าองุ่นในบ้านเพื่อหาค่าใช้จ่ายค่าจัดงานศพพ่อของเขา เพื่อนชนชั้นสูงวิจารณ์เขาโดยกล่าวอ้างว่า การกระทำแบบนี้ผิดศีลธรรมแต่ไม่ผิดกฎหมาย
หนังสือ ซื่อหมินเยว่ลิ่ง (四民月令) ของซุย ฉือ เป็นเพียงแค่งานเขียนสำคัญที่อยู่รอดมาได้มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเกษตรจากยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ถึงแม้ว่าอักษรจีน 3,000 คำจากฟ่าน เชิ่งจือซู (氾勝之書) ระบุเวลาว่าตรงกับรัชสมัยของจักรพรรดิฮั่นเฉิง (ปี 33 – 7 ก่อนคริสตกาล) ยังคงอยู่รอดมาได้ หนังสือของซุย ฉือ ให้รายละเอียดของพิธีกรรมบูชาบรรพบุรุษ งานเฉลิมฉลองวันหยุดเทศกาลและศาสนา ความประพฤติเพื่อความสัมพันธ์เชิงเครือญาติและครอบครัว งานที่ทำในไร่นาและฤดูกาลการศึกษาของเด็กผู้ชาย หนังสือของซุย ฉือ ให้รายละเอียดเกี่ยวกับคำแนะนำในเรื่องของเดือนที่เป็นเวลาแห่งการซื้อและขายที่ทำกำไรมากที่สุดในรูปแบบของสินค้าที่ผลิตในไร่นา
ตารางดังต่อไปนี้เป็นรูปแบบว่าด้วย "การจัดการสินทรัพย์และครอบครัวในยุคปลายราชวงศ์ฮั่นตามที่พบในคำแนะนำรายเดือนสำหรับบุคคล 4 ชนชั้น (1974)" (Estate and Family Management in the Later Han as Seen in the Monthly Instructions for the Four Classes of People) (1974) ของอีเบรย์ อีเบรย์เขียนว่า “...สินค้าเหมือนกันถูกซื้อและขายเสมอในเวลาที่แตกต่างกันของปี เหตุผลนี้เป็นข้อมูลทางการเงินที่เห็นได้ชัดเจนมาก สินค้าถูกซื้อเมื่อราคาต่ำและถูกขายเมื่อราคาสูง” จำนวนเฉพาะของการซื้อขายสินค้าแต่ละชนิดไม่ได้ขึ้นบัญชีไว้ แต่กระนั้นเวลาของการซื้อและขายระหว่างปีเป็นข้อมูลที่ทรงคุณค่าที่สุดสำหรับนักประวัติศาสตร์ สิ่งที่สูญหายไปจากบัญชีของซุย ฉือ เป็นสินค้าสำคัญซึ่งครอบครัวของเขาซื้อและขายแน่นอนที่เวลาเฉพาะของปี เช่น เกลือ เครื่องมือทำไร่นาทำจากเหล็กและเครื่องใช้ในครัว กระดาษและหมึก (กระบวนการผลิตกระดาษถูกประดิษฐ์โดยไช่ หลุน ในปี ค.ศ. 105) เช่นเดียวกับสินค้าฟุ่มเฟือย ได้แก่ ไหมและอาหารแปลกใหม่
| สินค้าที่ซื้อและขายตลอดปีบนที่ดินของซุย ฉือ (催寔)> เดือนของปี | สินค้าที่ซื้อและขายตลอดปีบนที่ดินของซุย ฉือ (催寔)> ซื้อ | สินค้าที่ซื้อและขายตลอดปีบนที่ดินของซุย ฉือ (催寔)> ขาย |
| --- | --- | --- |
| 2 | ฟืนและถ่าน | ข้าวฟ่างเปลือก ข้าวฟ่างเหนียว ถั่วเหลือง ป่านและข้าวสาลี |
| 3 | ผ้าป่าน | ข้าวฟ่างเหนียว |
| 4 | ข้าวบาร์เล่ย์เปลือกและไร้เปลือก เศษแผ่นใยไหม |  |
| 5 | ข้าวบาร์เล่ย์เปลือกและไร้เปลือก ข้าวสาลี ไหมจุรี เสื้อป่านและไหม ฟางข้าว | ถั่วเหลือง ถั่ว งา |
| 6 | ข้าวบาร์เล่เปลือก ข้าวสาลี ไหมเนื้อบางและหนา | ถั่วเหลือง |
| 7 | ข้าวสาลีหรือข้าวบาร์เล่ย์ ไหมเนื้อบางและหนา | ถั่วเหลือง ถั่ว |
| 8 | รองเท้าหนัง ข้าวฟ่างเหนียว | เมล็ดข้าวสาลีหรือข้าวบาร์เล่ย์ |
| 10 | ข้าวฟ่างเปลือก ถั่วเหลืองและถั่วและเมล็ดป่าน | ไหมเนื้อหนา ไหมและไหมจุรี |
| 11 | ข้าวเจ้า ข้าวฟ่างเปลือกและไร้เปลือก ถั่วและเมล็ดป่าน |  |
มีสภาวะการว่างงานอย่างรุนแรงท่ามกลางชาวนาที่ไม่มีที่ดินเป็นของตัวเองในระหว่างช่วงราชวงศ์ฮั่นตะวันออก อย่างไรก็ตาม หลักฐานทางโบราณคดีและวรรณกรรมแสดงให้เห็นว่าสินทรัพย์การเกษตรอันมั่งคั่งที่มีการจัดการเหล่านั้นเพลิดเพลินกับความมั่งคั่งอันยิ่งใหญ่และอยู่อย่างสุขสบาย นอกเหนือจากงานเขียนของซุย ฉือแล้ว จัง เหิง นักประดิษฐ์ นักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ในราชสำนัก (ค.ศ. 78 - 139) เขียนคำอธิบายที่สวยหรูเกี่ยวกับชนบทของเมืองหนานหยางที่อุดมสมบูรณ์และทดน้ำลงไปยังนา เขาได้กล่าวถึงพื้นที่ปลูกข้าว บ่อน้ำที่เต็มไปด้วยปลาและสวนมรดกและสวนผลไม้ที่เติมเต็มไปด้วยหน่อไม้ กระเทียมหอมฤดูใบไม้ร่วง ผักกาดก้านขาวฤดูหนาว งาขี้ม้อน ส้มและขิงสีม่วง
ก้อนอิฐที่เรียงเป็นกำแพงของสุสานราชวงศ์ฮั่นที่มั่งคั่งถูกประดับด้วยดุนแม่พิมพ์หรือแกะสลักและภาพจิตกรรมฝาผนังทาสี ฉากที่แสดงอยู่เสมอเหล่านี้ของทรัพย์สินของผู้ครอบครองสุสาน ห้องโถง บ่อน้ำ รถม้า เล้าสัตว์ แกะ ไก่และหมู คอกม้าและคนงานที่ถูกจ้างให้เก็บหม่อน การไถพืชไร่และการใช้จอบขุดสวนหย่อม
สินทรัพย์ขนาดเล็กและขนาดกลางถูกจัดการโดยครอบครัวเดี่ยว พ่อรับบทเป็นหัวหน้าผู้จัดการ ลูกชายเป็นคนงานภาคสนาม ภรรยาและลูกสาวทำงานกับคนรับใช้ผู้หญิงทอเสื้อและผลิตไหม เจ้าของที่ดินผู้มั่งคั่งมากมีชาวนาที่มีขนาดใหญ่ที่สนับสนุนให้ใช้ระบบการเช่าที่ดินโดยแบ่งผลผลิต ให้เหมือนกับระบบของรัฐบาลเพื่อให้รัฐเป็นเจ้าของที่ดิน ภายใต้ระบบนี้ ชาวนาจะได้รับที่ดิน เครื่องมือ วัวและบ้านหนึ่งหลังเป็นการแลกเปลี่ยน เพื่อหนึ่งในสามหรือครึ่งหนึ่งของผลผลิตพืชของพวกเขา