stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจมส์ มาร์
ประวัติ

เจมส์ เกิดในประเทศไทย บิดาชื่อสมิต อัศรัสกร เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน มารดาชื่อคาเร็น เป็นชาวฮ่องกง เขาเป็นบุตรคนโตของครอบครัว มีน้องสาวชื่อวาเนสซ่า ครอบครัวเดินทางไปมาระหว่างประเทศไทย–ฮ่องกง บิดาทำธุรกิจนำเข้า-ส่งออกสินค้าและอสังหาริมทรัพย์ ส่วนมารดาทำงานกับบริษัทรับจัดประมูลผลงานศิลปะชื่อคริสตีส์ เจมส์เป็นหลานปู่ของบุญยง อัศรัสกร ผู้ก่อตั้งนิคมอุตสาหกรรมอัญธานี ปัจจุบันเจมส์อาศัยอยู่กับบิดาในไทย มารดาพำนักอยู่ฮ่องกง ส่วนน้องสาวศึกษาต่อที่ประเทศออสเตรเลีย
เริ่มเข้าเรียนชั้นอนุบาลถึงชั้นประถมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนนานาชาตินิสท์ (New International School of Thailand - NIST) จนอายุ 8 ปี ทั้งครอบครัวจึงได้ย้ายไปอาศัยอยู่ฮ่องกง ขณะที่อาศัยอยู่ฮ่องกงได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนควอร์รีเบย์ (Quarry Bay School) ตั้งแต่เกรด 4-6 และเกรด 7 ที่โรงเรียนเซาท์ไอส์แลนด์ (South Island School) และกลับมาศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาปีสุดท้ายที่โรงเรียนนานาชาติฮาร์โรว์ (Harrow International School) ประเทศไทยขณะอายุ 16 ปี รวมเป็นระยะเวลา 8 ปีที่อาศัยอยู่ฮ่องกง จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ สาขาอังกฤษธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และศึกษาต่อระดับปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทเมื่อ พ.ศ. 2565
การทำงาน

เจมส์ มาร์เข้าสู่วงการบันเทิง เพราะศุภชัย ศรีวิจิตรไปพบที่ฮ่องกงขณะกำลังอยู่มัธยมปลาย และชวนมาเป็นนักแสดงในสังกัด โดยเจมส์ตอบตกลงเพราะมองว่าเป็นโอกาสอันดีประกอบกับต้องการที่จะกลับมาเล่าเรียนในไทย เบื้องต้นศุภชัยเคยส่งเจมส์ไปประกวดเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 7 เพื่อหาประสบการณ์ แต่สุดที่รอบตัวแทนภาคกลาง
ช่วงเริ่มแรกได้งานถ่ายแบบและเดินแบบ ภายหลังจึงได้แสดงละครชุด "สุภาพบุรุษจุฑาเทพ" เป็นชุดแรกและทำให้มีชื่อเสียง แม้จะถูกวิจารณ์จากผู้ชมว่าเจมส์ไม่เหมาะควรกับบทดังกล่าว โดยเฉพาะรูปร่างหน้าตาที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ที่ต่างไปจากบทประพันธ์และนักแสดงคนอื่นที่เล่นเป็นพี่น้อง ด้วยความที่เป็นตอนสุดท้ายของซีรีส์ที่มีความช้า ทำให้กระแสของเจมส์ไม่ค่อยเป็นที่พูดถึงนัก จนเจ้าตัวก็คิดว่าเขาเป็น "จุดอ่อน" ของละครชุดดังกล่าวด้วย แต่หลังจบละครได้เป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าจำนวนมาก จนได้ฉายาว่าเป็น "เจ้าพ่อพรีเซ็นเตอร์" ขณะที่นิตยสารสยามดารา จัดให้เจมส์เป็น "1 ใน 10 พระเอกที่น่าจับตามองในปี 2556"
ในปี พ.ศ. 2558 เขาแสดงละครย้อนยุคเรื่อง ข้าบดินทร์ ซึ่งก่อนเข้าฉาย เขาเตรียมตัวด้วยการเข้าเรียนชกมวย ฟันดาบ และอ่านนิยายของละครเรื่องดังกล่าว กระนั้นเข้ายังถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าไม่เหมาะกับบทเช่นเดียวกับภีรนีย์ คงไทย นักแสดงอีกคนในเรื่องซึ่งเป็นลูกครึ่งเช่นกัน ที่รูปลักษณ์ต่างออกไปจากบทประพันธ์ แต่หลังการออกอากาศกลับมีกระแสดี และได้รับคำชื่นชมด้านการแสดง และเจมส์มีผลงานละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ในปีถัดมา ประกบคู่กับคิมเบอร์ลี่ แอน โวลเทมัส เทียมศิริ ถือว่าพลิกบทบาทการแสดงของเขา เพราะเป็นละครที่นำเสนอสถานการณ์ร่วมสมัย ขณะที่เจมส์เคยแสดงแต่ละครย้อนยุคมาตลอด แต่หลังละครออกอากาศเขาได้รับกระแสตอบรับที่ดี และการชื่นชมด้านฝีมือทางการแสดง จนได้สมญาว่าเป็น "สามีแห่งชาติ" ในปีนั้น
ใน พ.ศ. 2560 เจมส์มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง Mind Memory 1.44 พื้นที่รัก ประกบคู่กับฮัม อึน-จ็อง นักร้องผู้เป็นสมาชิกวงที-อารา เกิร์ลกรุปจากประเทศเกาหลีใต้ ถือเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา เขากล่าวว่า "ตอนที่ตัดสินใจรับแสดงหนังเรื่องนี้ เพราะคิดว่าเป็นโอกาสที่ดีที่เราจะได้รับงานชิ้นใหม่ หนังเรื่องนี้ถือเป็นหนังเรื่องแรกในชีวิตของผม ก็ดีใจที่ได้แสดงเรื่องนี้ เพราะได้ใช้หลายภาษา รู้สึกว่าท้าทายดี บทที่แสดงก็ไม่เคยเล่นมาก่อน..." แต่ภาพยนตร์นี้ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรหลังเข้าฉาย
ชีวิตส่วนตัว

เขาได้ใช้ชื่อในวงการบันเทิงว่า "เจมส์ มาร์" โดยตั้งตามแซ่เดิมของบิดา สาเหตุที่เขาไม่ใช้ชื่อสกุลจริง เพราะเกรงว่าการงานของตนอาจไปกระทบภาพลักษณ์ธุรกิจของครอบครัว ซึ่งเป็นครอบครัวใหญ่ ครอบครัวของเจมส์เป็นครอบครัวขยาย และนับถือศาสนาพุทธ ส่วนตัวชอบทำสมาธิ ประพฤติตนตามศีล 5 อยู่เสมอ และจะเข้าวัดเมื่อมีโอกาส เขากล่าวว่าได้รับการเลี้ยงดูแบบคนจีนแต่ไม่เคร่งครัดมาก เขามีน้องสาวคนหนึ่งเขากล่าวถึงน้องสาวว่า "...ผมจะไม่ค่อยยุ่งกับเค้า เค้าจะห้าว ๆ ดูน่าจะดูแลตัวเองได้ แต่ก็มีเป็นห่วงบ้าง" แต่จากการที่อยู่ฮ่องกงมาระยะหนึ่งทำให้เจมส์พูดภาษาไทยแปร่งและไม่เข้าใจศัพท์บางคำ และใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารกันในครอบครัวเป็นหลักโดยมีพ่อแม่สอนมาตั้งแต่ยังเด็ก และพูดค่อนข้างเร็ว เขาสามารถพูดภาษากวางตุ้งได้ระดับหนึ่ง และมีความรู้ภาษาจีนในขั้นพื้นฐานแต่พูดไม่ได้เลย
เจมส์มองว่าตัวเขา "ชอบเล่นกีฬา ชอบกิน และชอบเที่ยว" เป็นคนกินง่ายอยู่ง่าย และ "มีความคิดเป็นของตัวเองค่อนข้างสูง" แต่คนอื่นมักมองว่าเขาเป็นเงียบ ๆ และโลกส่วนตัวสูง เขากล่าวว่า "...จริง ๆ ผมไม่ได้เป็นคนเงียบ จะเงียบเฉพาะเวลางานเท่านั้น เพราะว่าตั้งใจ" เขากล่าวถึงตัวเองว่า "...อย่าคิดว่าผมเป็นคนดังอะไรมาก คิดว่าผมเป็นคนธรรมดา ผมก็เป็นคนธรรมดาคนหนึ่งเอง..." เขามีเพื่อนสนิทไม่มาก และคลายเหงาด้วยการเลี้ยงแมวเป็นเพื่อน ทั้งนี้เขาชื่นชอบและใช้เวลาว่างในการเล่นเกม เจมส์มักแพ้ฝุ่นและแพ้อากาศบ่อย ๆ และมักแสดงอาการแพ้บนใบหน้าทำให้ผิวหน้าดูไม่เรียบเนียน
เจมส์เล่นเฟซบุ๊กเพียงอย่างเดียว และไม่เล่นเครือข่ายสังคมออนไลน์อื่น ๆ อีกเลยดังดาราที่มีชื่อเสียงคนอื่น จนถูกมองว่าเชย วันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2560 เขาตัดสินเปิดบัญชีอินสตาแกรม
ด้านความรักเขาเคยมีแฟนเมื่ออายุได้ 15-16 ปี แต่เลิกรากันเพราะเธอคนนั้นไปศึกษาต่อต่างประเทศ ทั้งยังกล่าวว่าเขา "...ไม่ขี้อ้อน ไม่กะล่อน และไม่เจ้าชู้" และ "...ผมเชื่อพรหมลิขิตนะ เชื่อในโชคชะตา..." และกล่าวว่าเขาไม่ค่อยสมหวังในความรัก และเขายืนยันว่าตนเองต้องการความรักต่างเพศ พ.ศ. 2566 เจมส์คบหากับรินรดา แก้วบัวสาย นักแสดงรุ่นน้องร่วมช่องและร่วมสังกัดหลังจากรู้จักกันมานาน 5 ปี
ก่อนการเป็นนักแสดงเจมส์มีความฝันที่อยากจะเป็นนักกอล์ฟ ทั้งนี้เมื่อครั้งยังศึกษาที่โรงเรียนเซาท์ไอส์แลนด์ในฮ่องกง เขาเคยแข่งขันกีฬาดังกล่าวจนได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคู่กับนิโคลัส วูลคอต-บราวน์ ในการแข่ง ISSFHK Golf Pairs Championship เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เขากล่าวถึงกีฬากอล์ฟว่า "ถือว่าเป็นกีฬาที่จริงจังที่สุด ไม่ได้คิดอยากเป็นโปร แต่อยากมีฝีมือแบบโปร...ทุกวันนี้แค่ไปตีให้ไม่อายใครก็พอแล้วครับ พยายามรักษาระดับ..." หากอยู่ในกรุงเทพมหานครหรือออกไปอยู่ที่หัวหินหรือเชียงใหม่ เขาจะใช้เวลาว่างไปกับการฟิตเนสและตีกอล์ฟ
กิจกรรม

ปี พ.ศ. 2557 เจมส์เป็นหนึ่งในนักแสดงไทยที่ร่วมขึ้นคอนเสิร์ตการกุศลเพื่อสมทบทุนสร้างศูนย์ศึกษาพิเศษสำหรับเด็กพิการในประเทศลาว
ปี พ.ศ. 2558 มีการจัดกิจกรรม "BIKE FOR MOM ปั่นเพื่อแม่" ในวันที่ 16 สิงหาคมปีนั้น อันเป็นกิจกรรมปั่นจักรยานเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 83 พรรษา ซึ่งเจมส์และดาราจำนวนมากได้ร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอเพลง "ปั่นจักรยาน"
ปี พ.ศ. 2559 เจมส์และอุรัสยา เสปอร์บันด์ รวมทั้งพชร จิราธิวัฒน์ และชลธร คงยิ่งยงได้ร่วมทำกิจกรรมภายในนิทรรศการ "1600 Pandas+ World Tour in Thailand" โดยทั้งสองได้รับเชิญให้มาระบายสีดวงตาของตุ๊กตากระดาษอัดรูปหมีแพนด้าของเปาโล กร็องจีอง (Paulo Grangeon) อันเป็นกิจกรรมการกุศลที่มอบรายได้ทั้งหมดแก่กองทุนสัตว์ป่าโลกสากลประเทศไทย ซึ่งแพนด้าผลงานของเจมส์และอุรัสยา มีชื่อว่า "โคลด์" และ "แบมบู" ตามลำดับ และได้รับคำชื่นชมจากเปาโลว่ามีความคิดสร้างสรรค์ดี และปีเดียวกันนั้น จากกระแสของ เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ซึ่งเจมส์รับบทเป็นตัวเอกของเรื่อง จึงได้มีการหยิบยกมาทำเป็นละครสั้นเรื่อง รองเท้าข้างสุดท้าย และ คนสำคัญ สำหรับงานการกุศล "หนึ่งน้ำใจ ล้านคำขอบคุณ ครั้งที่ 9" เพื่อระดมทุนทรัพย์สำหรับการก่อสร้างสถาบันการแพทย์จักรีนฤบดินทร์ แสดงคู่กับเดียร์น่า ฟลีโป ซึ่งจะเป็นเรื่องราวของศตวรรษขณะยังเป็นนักศึกษาแพทย์
ปี พ.ศ. 2560 มีการจัดกิจกรรมวิ่ง "Run Hero Run ฉันจะวิ่งเพื่อเธอ 2017" ในวันที่ 11 มิถุนายนปีนั้น เพื่อระดมทุนซื้อเสื้อเกราะกันกระสุนให้แก่เจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งเจมส์และราศรี บาเล็นซิเอก้าซึ่งเป็นนักแสดงจากละครเรื่อง อาคม เข้าร่วมในกิจกรรมดังกล่าวด้วย
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 เจมส์ได้นำสิ่งของที่ใช้เข้าฉากละครเรื่อง ชาติเสือพันธุ์มังกร ออกประมูล เพื่อนำรายได้สนับสนุนมูลนิธิผ่าหัวใจเด็ก โรงพยาบาลราชวิถี
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2556 | คุณชายธราธร | เรืออากาศโท หม่อมราชวงศ์รณพีร์ จุฑาเทพ (ชายพีร์) |
| 2556 | คุณชายปวรรุจ | เรืออากาศโท หม่อมราชวงศ์รณพีร์ จุฑาเทพ (ชายพีร์) |
| 2556 | คุณชายพุฒิภัทร | เรืออากาศโท หม่อมราชวงศ์รณพีร์ จุฑาเทพ (ชายพีร์) |
| 2556 | คุณชายรัชชานนท์ | เรืออากาศโท หม่อมราชวงศ์รณพีร์ จุฑาเทพ (ชายพีร์) |
| 2556 | คุณชายรณพีร์ | เรืออากาศโท หม่อมราชวงศ์รณพีร์ จุฑาเทพ (ชายพีร์) |
| 2558 | ข้าบดินทร์ | หลวงสุรบดินทร์ (เหม) |
| 2559 | เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ | นายแพทย์ ศตวรรษ วินวิวัฒน์ (วรรษ) |
| 2559 | รองเท้าข้างสุดท้าย | นายแพทย์ ศตวรรษ วินวิวัฒน์ (วรรษ) |
| 2559 | คนสำคัญ | นายแพทย์ ศตวรรษ วินวิวัฒน์ (วรรษ) |
| 2560 | อาคม | ทรงกลด พินิจเมตตาสกุล (กลด) / คิม |
| 2560 | สายธารหัวใจ | ณรังค์ จงสวัสดิ์ (ณะ) |
| 2561 | ดวงใจในไฟหนาว | เยี่ยมยุทธ อัฐอนันต์ (เยี่ยม) |
| 2561 | ชาติเสือพันธุ์มังกร | ลิ้มบุ่นโฮ่ว / เสือ / ทรงวาด |
| 2562 | กลิ่นกาสะลอง | ทินกฤต (ปัจจุบัน) / ทรัพย์ (อดีต) / ปรัศวินทร์ (อนาคต) |
| 2564 | สองเสน่หา | วาริธ นิธิเอี่ยมโชติ (วา) |
| 2564 | ดวงตาที่สาม | ตรีกาล (ตรี) |
| 2565 | ซุปตาร์2550 | "จั๊มพ์" (รับเชิญ) |
| 2566 | เพราะรัก | นายสิงห์ / สิงห์บดินทร์ |
| 2567 | ใจพิสุทธิ์​ | หม่อมราชวงศ์รณพีร์ จุฑาเทพ (ชายพีร์)​ (วัยหนุ่ม) (รับเชิญ)​ |
| 2567 | ดุจอัปสร​ | หม่อมราชวงศ์รณพีร์ จุฑาเทพ (ชายพีร์)​ (วัยหนุ่ม) (รับเชิญ)​ |
| 2567 | น่าน ฟ้า ชลาลัย | น่านตะวัน นนทกิจอนันต์ (น่าน)​ |
| กำลังถ่ายทำ | เกมไอดอล ล้มตัวแม่ | อิทธิชัย |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2557 | เจ้าชายป้อม (ภาพยนตร์ไทยนิยม) | ป้อม |
| 2560 | Mind Memory 1.44 พื้นที่รัก | ภัทร |
| 2568 | ​นาคบรรพ์​ | พาลี |
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

| ปี | ซิงเกิล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2560 | "ถ้าคนจะรัก" | ประกอบละคร สายธารหัวใจ |
| 2561 | "เพลงของเธอ" | ประกอบละคร ดวงใจในไฟหนาว |
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล | ผลงานที่เข้าชิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2556 | สภาศิลปินส่งเสริมพระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย | ศิลปินทูตพระพุทธศาสนา | ได้รับรางวัล |  |
| 2556 | เซเวนทีนชอยส์อวอดส์ 2013 | นักแสดงดาวรุ่งชาย | ได้รับรางวัล | คุณชายรณพีร์ |
| 2556 | โอเค ! อวอดส์ 2013 | ดาวรุ่งดวงใหม่ฝ่ายชาย | เสนอชื่อเข้าชิง | คุณชายรณพีร์ |
| 2556 | สุดสัปดาห์อวอดส์ 2013 | ท็อป 10 สตาร์ | ได้รับรางวัล |  |
| 2556 | ทีวีสามแฟนคลับอวอร์ด 2013 | ดาวรุ่งชายยอดนิยม | ได้รับรางวัล | คุณชายรณพีร์ |
| 2557 | สีสันบันเทิงอวอร์ด | ดาราชายยอดนิยม | เสนอชื่อเข้าชิง | คุณชายรณพีร์ |
| 2557 | สีสันบันเทิงอวอร์ด | ดาวรุ่งชายยอดนิยม | เสนอชื่อเข้าชิง | คุณชายรณพีร์ |
| 2557 | สีสันบันเทิงอวอร์ด | คู่จิ้นแห่งปี (ร่วมกับชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง) | เสนอชื่อเข้าชิง | คุณชายรณพีร์ |
| 2557 | ดาราเดลี่ เดอะเกรตอวอดส์ ครั้งที่ 3 | ดาวรุ่งชายที่สุดแห่งปี 2013 | เสนอชื่อเข้าชิง | คุณชายรณพีร์ |
| 2557 | คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 11 | นักแสดงชายยอดนิยม | เสนอชื่อเข้าชิง | คุณชายรณพีร์ |
| 2557 | แคสอวอดส์ 2014 | นักแสดงชายยอดนิยม | เสนอชื่อเข้าชิง | คุณชายรณพีร์ |
| 2558 | สีสันบันเทิงอวอร์ด | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล | ข้าบดินทร์ |
| 2558 | ทีวีสามแฟนคลับอวอดส์ 2015 | ดาราชายยอดนิยม | เสนอชื่อเข้าชิง | ข้าบดินทร์ |
| 2559 | ดาราเดลี่ เดอะเกรตอวอดส์ ครั้งที่ 5 | ดารานำชายสาขาละครที่สุดแห่งปี 2015 | เสนอชื่อเข้าชิง | ข้าบดินทร์ |
| 2559 | เอ็มไทยท็อปทอล์ก-อะเบาต์ 2016 | นักแสดงชายที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุด | เสนอชื่อเข้าชิง | ข้าบดินทร์ |
| 2559 | รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 30 | ดารานำชายดีเด่น | เสนอชื่อเข้าชิง | ข้าบดินทร์ |
| 2559 | คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 13 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง | ข้าบดินทร์ |
| 2559 | คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 13 | นักแสดงชายยอดนิยม | เสนอชื่อเข้าชิง | ข้าบดินทร์ |
| 2559 | ทรูไลฟ์อวอดส์ ครั้งที่ 2 | นักแสดงนำชายแห่งปี | เสนอชื่อเข้าชิง | ข้าบดินทร์ |
| 2559 | มายาอวอดส์ 2016 | ดารานำชายยอดเยี่ยม ขวัญใจมหาชน | เสนอชื่อเข้าชิง | ข้าบดินทร์ |
| 2559 | มายาอวอดส์ 2016 | ดาราชายเจ้าเสน่ห์ ขวัญใจมหาชน | เสนอชื่อเข้าชิง | ข้าบดินทร์ |
| 2559 | รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 7 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง | ข้าบดินทร์ |
| 2560 | ดาราเดลี่ เดอะเกรตอวอดส์ ครั้งที่ 6 | ดารานำชายสาขาละครที่สุดแห่งปี 2016 | ได้รับรางวัล | เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ |
| 2560 | โอเค! อวอดส์ 2016 | ชายหนุ่มขวัญใจสาว ๆ | ได้รับรางวัล | เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ |
| 2560 | เอ็มไทยท็อปทอล์ก-อะเบาต์ 2017 | นักแสดงชายที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุด | เสนอชื่อเข้าชิง | เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ |
| 2560 | รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง | เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ |
| 2560 | ซีเคร็ตอินสไปเรชั่นอวอร์ด 2017 | นักแสดงสร้างแรงบันดาลใจแห่งปี | ได้รับรางวัล |  |
| 2562 | ดาราเดลี่ เดอะเกรตอวอดส์ ครั้งที่ 8 | POPULAR VOTE ฝ่ายชาย 2018 | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2562 | สภาศิลปินส่งเสริมพระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย | ผู้ส่งเสริมวัฒนธรรมล้านนา | ได้รับรางวัล | กลิ่นกาสะลอง |
| 2563 | รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 34 | ดารานำชายดีเด่น | เสนอชื่อเข้าชิง | กลิ่นกาสะลอง |
| 2563 | รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 11 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง | กลิ่นกาสะลอง |
พระยาวิชิตภักดี (เต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีน)

| พระยาวิชิตภักดี (เต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีน) |
| --- | --- |

เกิด: พ.ศ. 2420 เมืองปัตตานี ประเทศสยาม 
ถึงแก่กรรม: 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 รัฐกลันตัน นิคมช่องแคบ 
บุตร: 7 องค์
บิดามารดา: พระยาวิชิตภักดี (เต็งกูสุไลมานซารีฟุดดีน) (บิดา)
พระยาวิชิตภักดีศรีสุรวังษารัตนาเขตประเทศราช (เต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีน) (มลายู: Tengku Abdul Kadir Kamaruddin) เป็นพระยาเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2442 - 2445 โดยเป็นรายาปัตตานีองค์ที่ 11 และเป็นองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์กลันตันที่ปกครองปัตตานี
พระประวัติ

เต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีน เป็นโอรสในเต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีน โดยมีพระพี่น้องร่วมกัน 4 องค์ ดังนี้
เต็งกูสุหลง ชายาเต็งกูบิตารา ชายาท่านนี้มีมารดาคือเต็งกูนิปูเตะ ธิดารายาเมืองสายบุรี
เต็งกูบือซาร์ ต่วนกัมบัล ชายาเต็งกูมูฮัมหมัด อุปราชเมืองปัตตานี
เต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีน
เต็งกูมูฮัมหมัดซอและ
โอรส-ธิดา

เต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีน มีโอรส-ธิดาที่ประสูติจากเต็งกูบุตรีกลันตันด้วยกัน 7 องค์ โดยเป็นโอรส 3 องค์ และธิดา 4 องค์ ได้แก่
เต็งกูอะหมัดนูรุดดีน (เต็งกูศรีอาการายา) จากต่วนนามัสปะตานี
เต็งกูซูไบด๊ะ (เต็งกูบือซาร์) พระอัยยิกาในสมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู ซัยยิด ซีรอญุดดีน รายาแห่งรัฐปะลิส
เต็งกูยูโซฟชาฟุดดีน
เต็งกูราว์เดาะ ประไหมสุหรีรายาหะยี ฮาหมัดเประ
เต็งกูกามารีเยาะ ทายาทอินเจะมอร์นะปะตานี
เต็งกูมะห์มูดหมูดมะห์ยุดดีน
เต็งกูยะห์ ชายาเต็งกูอับดุลกอเดร์ (เต็งกูปุตรา) บุตรรายาเมืองสายบุรี
รายาแห่งปัตตานี

หลังจากพระยาวิชิตภักดี (เต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีน) พระบิดาได้ถึงแก่พิราลัยแล้ว เต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีน จึงได้ขึ้นตำแหน่งเจ้าเมืองปัตตานีในปี พ.ศ. 2441 ระหว่างที่รอพระบรมราชโองการแต่งตั้งเจ้าเมืองนี้เอง พระยาสุขุมนัยวินิตเกณฑ์กำลังทหารกว่า 600 คนมาบีบบังคับการเสียภาษีของประชาชน และสั่งห้ามมิให้รั้งตำแหน่งเจ้าเมืองลงโทษผู้ขาดละหมาดวันศุกร์ สร้างความคับแค้นใจแก่เขาอย่างมาก หลังเต็งกูอับดุลกอเดร์ได้รับพระบรมราชโองการให้เป็นเจ้าเมืองปัตตานีในตำแหน่ง "พระยาวิชิตภักดีศรีสุรวังษารัตนาเขตประเทศราช" แล้ว พระองค์จึงมีพระหัตถเลขาร้องเรียนความทุกข์ต่างๆไปยังข้าหลวงใหญ่อังกฤษประจำสิงคโปร์ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2441 โดยระบุว่านโยบายของสยามต่อปัตตานี "กำลังนำไปสู่ความพินาศของบ้านเมืองของข้าพเจ้า" อังกฤษต้องการจะรักษาไมตรีกับสยามจึงเมินเฉยต่อจดหมายดังกล่าว
รายาแห่งปัตตานี > คิดขบถต่อสยาม

หลังถูกอังกฤษเมินเฉย พระองค์จึงทรงเรียกประชุมเจ้าเมืองต่างๆที่ปัตตานี ที่ประชุมเห็นชอบที่จะก่อขบถขึ้นในปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2444 โดยหวังว่าเมื่อหัวเมืองทางใต้ลุกฮือขึ้น ฝรั่งเศสจะถือเข้าตีสยามจากอินโดจีนทางเหนือทำให้สยามคงต้องยอมปล่อยหัวเมืองมลายูให้เป็นอิสระ อย่างไรก็ตาม ก่อนการขบถเพียงหนึ่งเดือน ข้าหลวงใหญ่อังกฤษประจำสิงคโปร์ได้เข้าเฝ้าเต็งกูอับดุลกอเดร์ และเกลี้ยกล่อมให้ทรงอดทนไม่ใช้ความรุนแรง โดยรับปากว่าจะปรึกษากับรัฐบาลอังกฤษให้หาทางคืนอำนาจให้รายาปัตตานี เต็งกูอับดุลกอเดร์คล้อยตามจึงทรงยกเลิกแผนก่อขบถ อย่างไรก็ตาม กระทรวงการต่างประเทศอังกฤษกลับตัดสินใจนำข่าวการขบถนี้แจ้งไปยังรัฐบาลสยามเสียเอง
รายาแห่งปัตตานี > ลงนามให้สยามปกครอง

เมื่อรัฐบาลสยามทราบข่าวจากอังกฤษว่าบรรดาหัวเมืองมลายูวางแผนขบถทําการทุรยศ จึงโปรดเกล้าให้พระยาศรีสหเทพลงไปสืบความ หลังพระยาศรีสหเทพรับฟังปัญหาต่างๆจากเต็งกูอับดุลกอเดร์แล้ว พระยาศรีสหเทพได้ทูลหว่านล้อมให้เต็งกูอับดุลกอเดร์ลงพระนามในหนังสือฉบับหนึ่งซึ่งเขียนด้วยภาษาไทยจนสำเร็จ เมื่อพระยาศรีสหเทพเดินทางออกจากปัตตานีไปยังสิงคโปร์แล้ว เต็งกูอับดุลกอเดร์จึงโปรดให้เจ้าพนักงานแปลหนังสือดังกล่าวให้ถูกต้องอีกครั้ง ก่อนจะพบว่าเนื้อหาของหนังสือดังกล่าวแตกต่างโดยสิ้นเชิงจากที่พระยาศรีสหเทพได้อ่านให้ฟัง โดยมีเนื้อหาที่แท้จริงว่า "รายาปัตตานีเห็นชอบและยอมรับพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. ๑๑๖ เพื่อความมั่นคงของปัตตานี และเห็นชอบให้แต่งตั้งข้าราชการระดับสูงของสยามที่มีอำนาจเด็ดขาดทุกเรื่องในปัตตานี" ส่วนพระยาศรีสหเทพได้เดินทางไปยังสิงคโปร์เพื่อแจ้งต่อข้าหลวงอังกฤษว่าปัญหาปัตตานีคลี่คลายแล้ว
เต็งกูอับดุลกอเดร์ได้ทรงพยายามต่อรองกับรัฐบาลสยามเพื่อขอให้ปัตตานีปกครองตนเองเหมือนแต่ก่อน แต่ก็ไม่เป็นผล จึงทรงร้องขอให้อังกฤษเข้าช่วยเจรจากับรัฐบาลสยาม โดยกล่าวว่าถ้าอังกฤษไม่ให้ความร่วมมือ ปัตตานีก็ไม่มีทางเลือกนอกจากก่อขบถ อังกฤษเมื่อทราบเช่นนี้จึงแจ้งไปยังรัฐบาลสยาม รัฐบาลสยามจึงโปรดเกล้าให้พระยาศรีสหเทพลงมาปัตตานีอีกครั้งเพื่อชำระความ
รายาแห่งปัตตานี > ถูกปลดจากตำแหน่งและถูกควบคุมตัว

พระยาศรีสหเทพในฐานะเสนาบดีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยเดินทางไปยังปัตตานีพร้อมตำรวจสยามราว 100 นาย และได้เข้าพบเต็งกูอับดุลกอเดร์ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2445 และบังคับให้เต็งกูอับดุลกอเดร์ลงพระนามในข้อบังคับปกครองเจ็ดหัวเมือง พ.ศ. 2445 โดยให้เวลา 5 นาทีไม่เช่นนั้นจะถูกปลดจากเจ้าเมือง เต็งกูอับดุลกอเดร์ทรงไม่ยอมลงพระนามจึงถูกปลดจากตำแหน่งและถูกนำพระองค์มาที่สงขลา หลังไม่กี่วันหลังจากนั้น เจ้าเมืองระแงะและเจ้าเมืองสายบุรีก็ถูกจับด้วยและถูกนำตัวไปยังพิษณุโลกโดยต้องโทษพิพากษาจำคุก 3 ปี
รายาแห่งปัตตานี > ได้รับอภัยโทษ

ภายหลังเต็งกูอับดุลกอเดร์ได้สำนึกผิดและขอไปอยู่อย่างสามัญชน รับปากว่าจะไม่ข้องเกี่ยวกับการปกครองใดๆ จึงทรงได้รับพระราชทานอภัยโทษให้เสด็จกลับปัตตานี เมื่อเสด็จถึงปัตตานีมีราษฎรประมาณ 500 คน นั่งเรือ 80 ลำ ไปรับที่ปากน้ำ อีกประมาณ 2,000 คนยืนต้อนรับอยู่บนตลิ่งสองข้างแม่น้ำตานี ประทับที่ปัตตานีได้ไม่นานก็ย้ายไปประทับในรัฐกลันตันในเวลาต่อมาและถึงแก่พิราลัยที่นั่นเมื่อปี พ.ศ. 2477
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
ฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี

บทความนี้เกี่ยวกับทีมชาย สำหรับทีมหญิง ดูที่ ฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนี
ฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี (เยอรมัน: Deutsche Fußballnationalmannschaft) เป็นทีมฟุตบอลของประเทศเยอรมนีในการแข่งขันระหว่างประเทศ อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสมาคมฟุตบอลเยอรมัน (ก่อตั้งใน ค.ศ. 1900) ซึ่งถือเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) โดยลงแข่งขันทางการนัดแรกใน ค.ศ. 1908 และภายหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ฟีฟ่าได้ให้การรับรองทีมเยอรมนีตะวันตก (สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี), ทีมซาร์ลันด์ และทีมเยอรมนีตะวันออก (สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี) ในการแข่งขันทางการ เยอรมนีตะวันตกลงเล่นในฐานะตัวแทนของสมาคมฟุตบอลเยอรมันระหว่าง ค.ศ. 1949–1990 ในขณะที่ทีมซาร์ลันด์เป็นตัวแทนของรัฐซาร์ลันด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1950–56 และทีมชาติเยอรมนีตะวันออกเป็นตัวแทนของประเทศเยอรมนีตะวันออกตั้งแต่ ค.ศ. 1952–1990 ก่อนที่ทีมชาติเยอรมนีอย่างในปัจจุบันจะก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1990 จากการรวมประเทศเยอรมนี
เยอรมนีเป็นหนึ่งในชาติที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันนานาชาติ โดยชนะเลิศฟุตบอลโลกสี่สมัย (ฟุตบอลโลก 1954, 1974, 1990 และ 2014) ซึ่งเป็นสถิติมากที่สุดอันดับสองร่วมกับอิตาลี และเป็นรองเพียงบราซิล (ห้าสมัย) และชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสามสมัย (ค.ศ. 1972, 1980 และ 1996) ซึ่งเป็นสถิติอันดับสองรองจากสเปน และยังชนะเลิศฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพอีกหนึ่งครั้ง (2017) พวกเขายังคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศในฟุตบอลโลกสี่ครั้ง และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปอีกสามครั้ง และอันดับสามในฟุตบอลโลกอีกสี่ครั้ง ทีมเยอรมนีตะวันออกยังคว้าเหรียญทองในฟุตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 เยอรมนีเป็นเพียงหนึ่งในสามชาติที่ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชายของฟีฟ่าแบบ 11 คนในทุกช่วงอายุ (อีกสองทีมคือบราซิลและฝรั่งเศส) จากการคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกในนามทีมชาติชุดใหญ่, ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี, ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี, แชมป์ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ และเหรียญทองโอลิมปิก พวกเขายังเป็นหนึ่งในสองชาติ (อีกทีมหนึ่งคือสเปน) ที่ชนะเลิศฟุตบอลโลกทั้งในทีมชายและทีมหญิง
เยอรมนีเป็นชาติที่ประสบความสำเร็จในฟุตบอลโลกมากที่สุดเมื่อนับรวมทั้งทีมชายและทีมหญิง โดยทีมชายคว้าแชมป์สี่สมัยและทีมหญิงเป็นแชมป์สองสมัย หลังจบการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 เยอรมนีกลายเป็นทีมที่มีอันดับโลกอีโลสูงที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์ด้วยคะแนน 2,223 คะแนน พวกเขายังเป็นชาติเดียวในยุโรปที่ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลกในทวีปอเมริกา
ประวัติ > ยุคแรก (1899–1942)

เมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1897 เยอรมนีจัดการแข่งขันครั้งฟุตบอลนัดแรกขึ้นในเมืองฮัมบวร์ค ผลปรากฏว่าเดนมาร์กชนะทีมสมาคมฮัมบวร์ค-อัลโทนาไปได้ 5–0 ในช่วงระหว่างปี 1899 ถึง 1901 ก่อนมีการก่อตั้งทีมชาติอย่างเป็นทางการ มีการแข่งขันนานาชาติอย่างไม่เป็นทางการอีก 5 นัดระหว่างทีมคัดเลือกจากเยอรมนีและอังกฤษซึ่งเยอรมนีแพ้ไปอย่างยับเยินทุกนัดรวมถึงการแพ้ด้วยผลประตู 0–12 ณ สนามไวต์ฮาร์ตเลนต่อมาอีก 8 ปี ภายหลังการก่อตั้งสมาคมฟุตบอลเยอรมัน (DFB) ใน ค.ศ. 1900 มีการแข่งขันนัดแรกอย่างเป็นทางการของเยอรมนีเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1908 พบกับสวิตเซอร์แลนด์ที่เมืองบาเซิล โดยเยอรมนีแพ้ 3–5 ความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่สุดของเยอรมนีในการแข่งขันทางการเกิดขึ้นในอีกหนึ่งปีหลังจากนั้น เมื่อพวกเขาแพ้ต่อทีมสมัครเล่นของอังกฤษถึง 0–9 การแข่งขันครั้งนี้ได้รับการบันทึกโดยสมาคมฟุตยอลเยอรมัน แต่ไม่ได้รับการรับรองโดยฟีฟ่า เนื่องจากมีการใช้ผู้เล่นสมัครเล่นหลายราย ช่วงเวลาดังกล่าวถือเป็นจุดเริ่มต้นความเป็นอริระหว่างอังกฤษและเยอรมนี ยูลีอุส เฮิร์สช์ เป็นผู้เล่นชาวยิวคนแรกที่เป็นตัวแทนทีมชาติเยอรมนีหลังเข้าร่วมทีมในปี 1911 และยิง 4 ประตูในนัดที่พบกับเนเธอร์แลนด์ในปี 1912 เขากลายเป็นผู้เล่นเยอรมนีคนแรกที่ยิงได้ถึง 4 ประตูในนัดเดียว
ต่อมา กอทท์ฟรีด ฟุช สร้างสถิติทำ 10 ประตูในนัดที่เยอรมนีชนะทีมจักรวรรดิรัสเซีย 16–0 ในกีฬาโอลิมปิก 1912 ที่ประเทศสวีเดน ซึ่งเป็นสถิติมาอย่างยาวนานจนถึงปี 2001 ก่อนจะถูกทำลายโดยผู้เล่นชาวออสเตรเลีย อาร์ชี ทอมป์สัน ซึ่งทำคนเดียว 13 ประตูในนัดที่ทีมชาติออสเตรเลียชนะหมู่เกาะซามัวไปได้ถึง 31–0 แต่ฟุชยังเป็นเจ้าของสถิติทำประตูมากที่สุดในนัดเดียวของเยอรมนีจนถึงปัจจุบัน
ในยุคแรก นักเตะทีมชาติทุกคนถูกคัดเลือกโดยตรงจากสมาคมฟุตบอลเนื่องจากยังไม่มีผู้ฝึกสอนที่เหมาะสม ผู้จัดการทีมคนแรกคือ อ็อตโต เนิร์ซ ครูจากโรงเรียนมันไฮม์และอดีตนายทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งซึ่งคุมทีมตั้งแต่ปี 1926–1936 รัฐบาลเยอรมนีไม่มีงบประมาณให้ทีมชาติเดินทางไปร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งแรก ณ ประเทศอุรุกวัย ในปี 1930 เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ เยอรมนีเข้าร่วมฟุตบอลโลกครั้งแรกของพวกเขาในปี 1934 และคว้าอันดับ 3 หลังจากนั้นทีมมีผลงานย่ำแย่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 ที่กรุงเบอร์ลิน ทำให้ เซ็พพ์ แฮร์แบร์เกอร์ เข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีม โดยมีผลงานที่เป็นที่จดจำคือการรวบรวมผู้เล่น 11 ตัวจริงที่มีผลงานโดดเด่นจนได้รับฉายากจากสื่อในประเทศว่า Breslau Elf (Breslau Eleven) ซึ่งมีผลงานสำคัญคือการเอาชนะเดนมาร์ก 8–0
ภายหลังออสเตรียกลายเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีจากเหตุการณ์อันชลุสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1938 ส่งผลให้ฟุตบอลทีมชาติออสเตรียซึ่งเป็นหนึ่งในทีมที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคนั้น ถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขันฟุตบอลโลก 1938 แม้จะผ่านรอบคัดเลือกแล้ว และด้วยเหตุผลทางการเมืองรัฐบาลนาซีออกคำสั่งให้ผู้เล่นตัวหลักจากออสเตรียประมาณหกราย เข้าร่วมแข่งขันในนามทีมชาติเยอรมนีเพื่อความสามัคคี เยอรมนีชุดนั้นเริ่มต้นฟุตบอลโลก 1938 ด้วยการเสมอสวิตเซอร์แลนด์ 1–1 และแพ้ในนัดแข่งใหม่ที่ปารีส 2–4 เป็นครั้งแรกที่พวกเขาไม่สามารถผ่านรอบแรกของการแข่งขันได้ ซึ่งนี่เป็นสถิติต่อเนื่องมาอย่างยาวนาจนถึงฟุตบอลโลก 2018 และ 2022 ซึ่งพวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่ม ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีลงแข่งขันในนามทีมชาติจำนวน 30 นัดระหว่างเดือนกันยายน  ค.ศ. 1939 ถึงเดือนพฤศจิกายน  ค.ศ. 1942 ก่อนที่การแข่งขันฟุตบอลจะถูกระงับ และผู้เล่นเกือบทุกคนจะต้องเข้าร่วมกองทัพ ในช่วงเวลาดังกล่าว ผู้เล่นตัวหลักของเยอรมนีได้รับความคุ้มครองจากกองทัพอากาศ ที่ต้องการปกป้องนักฟุตบอลในช่วงสงคราม
ประวัติ > ปาฏิหาริย์แห่งเบิร์นและแชมป์โลกสมัยแรก (1954)

ภายหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง มีรัฐที่เกิดขึ้นใหม่ คือ เยอรมนีตะวันตก ซาร์ลันด์ และเยอรมนีตะวันออก โดยเยอรมนีถูกฟีฟ่าห้ามลงแข่งขันจนถึงปี 1950
เยอรมนีตะวันตกนำโดย ฟริตซ์ วอลเตอร์ เป็นกัปตันทีมในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1954 ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งพบกับทีมเต็งอย่างทีมชาติฮังการีในรอบแบ่งกลุ่ม ก่อนจะแพ้ไป 3–8 ก่อนที่ทั้งสองทีมจะมาพบกันอีกครั้งในรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งเยอรมนีถูกมองว่าเป็นรองเนื่องจากก่อนหน้านั้นทีมชาติฮังการีมีสถิติไม่แพ้ใครติดต่อกันทุกรายการรวม 32 นัด แต่เยอรมนีตะวันตกเอาชนะไปได้ 3–2 อย่างเหนือความคาดหมาย โดยเฮลมุท ราห์น เป็นผู้ทำประตูชัยในช่วงท้ายเกม ส่งผลให้เยอรมนีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกได้เป็นสมัยแรกในนามเยอรมนีตะวันตก และความสำเร็จในครั้งนั้นได้รับการยกย่องว่าเป็น "ปาฏิหาริย์แห่งเบิร์น" (Das Wunder von Bern)