stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี

| สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี |
| --- | --- |
พระเจ้าเสือ
พระบรมรูปสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี
พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา
ครองราชย์: พ.ศ.2246 – พ.ศ. 2251 (5 ปี 3 วัน)
ก่อนหน้า: สมเด็จพระเพทราชา
ถัดไป: สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ
พระมหาอุปราช:  ดูรายพระนาม เจ้าฟ้าเพชร พระบัณฑูรใหญ่   เจ้าฟ้าพร พระบัณฑูรน้อย 
สมุหนายก: เจ้าพระยาจักรี (ครุฑ)

พระราชสมภพ: พ.ศ. 2204 ตำบลโพธิ์ประทับช้าง เมืองพิจิตร อาณาจักรอยุธยา
สวรรคต: พ.ศ. 2251 (47 พรรษา) กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
พระอัครมเหสี: สมเด็จพระพันวษา
สนม: พระกรัดนางกัลยาณี
พระราชบุตร: สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เจ้าฟ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม เจ้าฟ้าหญิงแก้ว พระองค์เจ้าทับทิม
ราชวงศ์: บ้านพลูหลวง
พระราชบิดา: สมเด็จพระเพทราชา 
พระราชมารดา: นางกุสาวดี
สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี (คำให้การชาวกรุงเก่า) หลวงสรศักดิ์ มีพระนามเดิมว่า เดื่อ  ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระบรมราชวินิจฉัยพระนามว่าเป็นสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่8 เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 29 แห่งอาณาจักรอยุธยา และเป็นพระองค์ที่สองแห่งราชวงศ์บ้านพลูหลวง ราชวงศ์สุดท้ายของอาณาจักรอยุธยา ทรงครองราชย์ พ.ศ. 2246 — พ.ศ. 2251
ประชาชนในสมัยพระองค์มักเรียกขานพระองค์ว่า พระเจ้าเสือ เพื่อเปรียบว่าพระองค์มีพระอุปนิสัยโหดร้ายดังเสือ พระองค์ทรงมีพระปรีชาด้านมวยไทย โดยทรงเป็นผู้คิดท่าแม่ไม้มวยไทย ซึ่งมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ปรากฏชัดเจน และได้มีการถ่ายทอดเป็นตำราให้ชาวไทยรุ่นหลังได้เรียนรู้ฝึกฝนจนถึงปัจจุบันได้
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ได้ระบุในหนังสือ ศิลปะมวยไทย ถึงพระองค์ในการปลอมพระองค์เป็นชาวบ้านมาชกมวยกับนักมวยฝีมือดีจากเมืองวิเศษชัยชาญ และสามารถชนะนักมวยเอกได้ถึง 3 คน ซึ่งได้แก่ นายกลาง หมัดตาย, นายใหญ่ หมัดเหล็ก และนายเล็ก หมัดหนัก ปัจจุบัน กระทรวงวัฒนธรรม ได้กำหนดให้วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ซึ่งตรงกับวันที่พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์ตามหลักฐานในประวัติศาสตร์เป็นวันมวยไทย
นอกจากนี้พระองค์ยังทรงฝึกสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระและสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศผู้เป็นพระราชโอรสให้มีความสามารถในด้านมวยไทย, กระบี่กระบองและมวยปล้ำ
พระราชประวัติ

พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าพระเจ้าเสือเป็นสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอในสมเด็จพระเพทราชา
ส่วนพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ระบุว่าเป็นพระราชโอรสลับในสมเด็จพระนารายณ์มหาราชกับพระสนมซึ่งเป็นพระราชธิดาในพระยาแสนหลวง เจ้าเมืองเชียงใหม่ โดยคำให้การขุนหลวงหาวัดออกพระนามว่า พระราชชายาเทวี หรือ เจ้าจอมสมบุญ ส่วนในคำให้การชาวกรุงเก่าเรียกว่า นางกุสาวดี ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้พระราชทานพระสนมดังกล่าวให้แก่สมเด็จพระเพทราชาเมื่อครั้งที่ดำรงตำแหน่ง (เจ้ากรมช้าง) โดยในคำให้การขุนหลวงหาวัดและคำให้การชาวกรุงเก่า มีเนื้อหาสอดคล้องกัน กล่าวคือนางเป็นสนมลับของพระนารายณ์แต่แตกต่างกันเพียงชื่อของนาง และเหตุผลในการพระราชทานพระโอรสแก่พระเพทราชา คำให้การชาวกรุงเก่าระบุว่านางกุสาวดีได้เป็นสนมในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาทรงพระสุบินว่าเทวดามาบอกว่านางกุสาวดีกำลังตั้งครรภ์พระราชโอรสที่มีบุญมาก แต่พระองค์ได้ปฏิญาณไว้แล้วว่าจะไม่เลี้ยงลูกสนมเนื่องจากเกรงจะก่อกบฏเหมือนพระศรีสิงห์ ทรงนิมนต์พระอาจารย์พรหมมาปรึกษาในพระราชวัง พระอาจารย์พรหมแนะนำว่าควรชุบเลี้ยงไว้เผื่อภายหน้าจะได้สืบราชตระกูล จึงรับสั่งให้เจ้าพระยาสุรสีห์เอานางกุสาวดีไปเลี้ยงเป็นภรรยา ถ้าได้ลูกชายให้ถือเป็นลูกของตน ถ้าได้ลูกสาวให้ถวายพระองค์ เจ้าพระยาสุรสีห์ปฏิบัติตามรับสั่ง จนทราบว่านางกุสาวดีคลอดลูกชายก็พระราชทานเครื่องอุปโภคบริโภคเป็นอันมากแก่กุมารนั้น ภายหลังยังได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าพระยาศรีสรศักดิ์
โดยเหตุผลของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้ปรากฏในคำให้การชาวกรุงเก่าว่า พระองค์ทรงเกรงว่าพระราชโอรสองค์นี้จะคิดกบฏชิงราชสมบัติอย่างเมื่อคราวพระศรีศิลป์ ส่วนคำให้การของขุนหลวงหาวัดว่า พระองค์ทรงต้องรักษาราชบัลลังก์ให้กับพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระอัครมเหสีเท่านั้น
พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ ระบุว่าพระนามเดิมของพระองค์คือ มะเดื่อ ส่วนในหนังสือปฐมวงศ์ของ ก.ศ.ร. กุหลาบ เรียกว่า ดอกเดื่อ เนื่องจากประสูติใต้ต้นมะเดื่อในแขวงเมืองพิจิตร ขณะพระมารดาเสด็จติดตามออกพระเพทราชาโดยเสด็จสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 3 (สมเด็จพระนารายณ์) เสด็จขึ้นไปนมัสการพระพุทธชินราชและพระพุทธชินสีห์ที่เมืองพิษณุโลก
จดหมายเหตุเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ (Engelbert Kaempfer) นายแพทย์ชาวเยอรมันประจำคณะทูตของบริษัทอีสต์อินเดียของฮอลันดาที่เข้ามาเจริญพระราชไมตรีราชสำนักสยามในปี พ.ศ. 2233 ได้ให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับปีประสูติของออกหลวงสรศักดิ์ว่า เมื่อ พ.ศ. 2233 พระสรศักดิ์ (Peja Surusak) พระมหาอุปราชมีพระชนม์ 20 พรรษา แสดงว่าพระองค์ประสูติในปี พ.ศ. 2213
พระราชประวัติ > ทัศนะ

อย่างไรก็ตาม สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ มิทรงเชื่อว่าหลวงสรศักดิ์จะเป็นพระราชโอรสลับในสมเด็จพระนารายณ์ ทรงวินิจฉัยว่าในเมื่อหลวงสรศักดิ์รู้อยู่เต็มอกว่าสมเด็จพระนารายณ์คือพระราชบิดา เหตุไฉนจึงร่วมมือกับพระเพทราชาบิดาบุญธรรมปราบดาภิเษกชนกแท้ ๆ ของตน แทนที่จะประจบเอาใจขอราชสมบัติกับพระราชบิดาเมื่อครั้งยังประชวร ส่วนเพ็ญสุภา สุขคตะ ใจอินทร์ ว่า "พระยาแสนหลวง" เจ้าผู้ครองเชียงใหม่ที่ตกเป็นเชลยมายังกรุงศรีอยุธยานั้นก็มิได้มีฐานะต่ำต้อยอันใด ซ้ำยังจะดูมีหน้ามีตาเพราะสามารถต่อโคลงกับศรีปราชญ์ กวีในรัชกาลได้ ถ้าหากพระยาแสนหลวงเป็นพระสัสสุระของสมเด็จพระนารายณ์จริง ก็น่าจะเป็นที่ความภาคภูมิมากกว่าอับอาย และยังสามารถใช้การเสกสมรสดังกล่าวเป็นเหตุผลทางการเมืองเข้าครอบครองล้านนาผ่านพระชายาได้
ครองราชย์

ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์ฯ สมเด็จพระเจ้าเสือได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กรับราชการเป็นที่ โปรดปรานของสมเด็จพระนารายณ์ฯ ครั้งนั้นสมเด็จพระเจ้าเสือ (นายเดื่อมหาดเล็ก) สามารถบังคับช้างพลายซ่อมตัวหนึ่งกำลังตกมันได้สำเร็จ ช้างพลายซ่อม (หรือพลายส่อม) เป็นช้างเพชฌฆาตสำหรับฆ่าคนโทษถึงตายร้ายกาจยิ่งนัก แม้ครูช้างผู้ใดขับขี่ช้างเข้มแข็งก็มิอาจขี่ช้างตัวนี้ลงน้ำได้ มีเพียงนายเดื่อมหาดเล็กสามารถนำช้างพลายซ่อมไปลงน้ำแล้วพากลับขึ้นมาผูกไว้ ณ โรงที่เดิม กรมช้างก็เอาเหตุมากราบทูลสมเด็จพระนารายณ์มหาราชให้ทรงทราบ ทรงปรีดีโสมนัสเห็นว่ามีความสามารถในการบังคับบัญชาช้างถือเป็นวิชาที่สำคัญต่อความเป็นทหารและความเป็นผู้นำ จึงมีดำรัสให้นายเดื่อมหาดเล็กเข้าเฝ้า มีพระราชโองการตรัสว่า "ตัวเอ็งขี่ช้างแกล้วกล้าเข้มแข็งนัก, เอ็งจงเป็นหลวงสรสักดิ์, ไปช่วยราชการบิดาแห่งเอ็งในกรมช้างเถิด" จึงโปรดให้เป็นหลวงสรศักดิ์ รับราชการในกรมพระคชบาล
ในสมัยสมเด็จพระเพทราชาได้รับสถาปนาเป็นพระมหาอุปราช กรมพระราชวังบวรสถานมงคลซึ่งหวังจะได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อจากสมเด็จพระเพทราชา แต่สมเด็จพระเพทราชากลับทรงโปรดปรานเจ้าพระขวัญ พระราชโอรสของพระองค์และกรมหลวงโยธาทิพ (บางหลักฐานว่ากรมหลวงโยธาเทพ) แถมมีผู้คนมากมายต่างพากันนับถือ ทำให้กรมพระราชวังบวรฯ เกิดความหวาดระแวงว่าราชสมบัติจะตกไปอยู่กับเจ้าพระขวัญ จึงเกิดเหตุการณ์นำเจ้าพระขวัญมาสำเร็จโทษด้วยไม้ท่อนจันทร์
เมื่อสมเด็จพระเพทราชาซึ่งทรงประชวรทรงทราบทรงพระพิโรธกรมพระราชวังบวรฯ เป็นอันมากแลตรัสว่าจะไม่ยกราชสมบัติให้แก่กรมพระราชวังบวรฯ แล้วทรงพระกรุณาตรัสเวนราชสมบัติให้ "เจ้าพระพิไชยสุรินทร" พระราชนัดดา หลังจากนั้นสมเด็จพระเพทราชาสวรรคต เจ้าพระพิไชยสุรินทรทรงเกรงกลัวกรมพระราชวังบวรฯ จึงไม่กล้ารับ และน้อมถวายราชสมบัติแด่กรมพระราชวังบวรฯ
เมื่อกรมพระราชวังบวรฯ ได้ขึ้นครองราชสมบัติในปี พ.ศ. 2246 มีพระราชโอรส 2 พระองค์ คือ เจ้าฟ้าเพชร (สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ) และเจ้าฟ้าพร (สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) มีพระสมัญญานามว่า “เสือ” ตั้งแต่สมัยที่ยังดำรงตำแหน่งเป็น หลวงสรศักดิ์ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชมาแล้ว
พระอุปนิสัย

ทรงมีความเด็ดขาดในการมีรับสั่งให้ผู้ที่ปฏิบัติงานใดต้องสำเร็จผลเป็นอย่างดี หากบกพร่องพระองค์จะมีรับสั่งให้ลงโทษ ไม่เฉพาะข้าราชบริพารเท่านั้น แม้พระราชโอรสทั้งสองก็เช่นกัน อย่างเช่น ในการเสด็จไปคล้องช้างที่เมืองนครสวรรค์ มีรับสั่งให้เจ้าฟ้าเพชรและเจ้าฟ้าพรตัดถนนข้าม"บึงหูกวาง" โดยถมบึงส่วนหนึ่งให้เสร็จภายในหนึ่งคืน พระราชโอรสดำเนินงานเสร็จตามกำหนด แต่เมื่อเสด็จพระราชดำเนิน ช้างทรงตกหลุม ทรงลงพระราชอาญาเจ้าฟ้าเพชร แต่ภายหลังก็ได้รับพระราชทานอภัยโทษ
พระองค์มีพระราชโอรสด้วยพระมเหษีใหญ่ ๓ องค์ องค์ที่ ๑ พระนาม สุรินทกุมาร องค์ที่ ๒ พระนามวรราชกุมาร ​องค์ที่ ๓ พระนามว่า อนุชากุมาร ๆ นี้กล้าหาญดุร้ายมาก วัน ๑ รับสั่งให้พวกมหาดเล็กเด็ก ๆ ด้วยกันว่ายข้ามแม่น้ำ พวกมหาดเล็กเกรงอาญาก็พากันว่ายไป ที่มีกำลังน้อยจมตายบ้างก็มี กิติศัพท์ทราบถึงพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี ๆ ทรงพระพิโรธ รับสั่งให้เอาอนุชากุมารไปสำเร็จโทษเสียดังเด็กที่จมน้ำตายนั้น
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่า
"สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพอพระทัยเสวยน้ำจัณฑ์ แล้วเสพสังวาสด้วยดรุณีอิตถีสตรีเด็กอายุ 11-12 ปี ถ้าสตรีใดเสือกดิ้นโครงไป ให้ขัดเคือง จะลงพระราชอาชญาถองยอดอกตายกับที่ ถ้าสตรีใด ไม่ดิ้นเสือกโครงนิ่งอยู่ ชอบพระอัชฌาสัย พระราชทานบำเหน็จรางวัล
"ประการหนึ่ง ถ้าเสด็จไปประพาสมัจฉาชาติฉนากฉลามในชลมารคทางทะเลเกาะสีชังเขาสามมุขแลประเทศที่ใด ย่อมเสวยน้ำจัณฑ์พลาง ถ้าหมู่พระสนมนิกรนางในแลมหาดเล็ก ชาวที่ทำให้เรือพระที่นั่งโคลงไหวไป มิได้มีพระวิจารณะ ปราศจากพระกรุณาญาณ ลุอำนาจแก่พระโทโส ดำรัสสั่งให้เอาผู้นั้นเกี่ยวเบ็ดทิ้งลงไปกลางทะเล ให้ปลาฉนากฉลามกินเป็นอาหาร
"ประการหนึ่ง ปราศจากพระเบญจางคิกศีล มักพอพระทัยทำอนาจารเสพสังวาสกับภรรยาขุนนาง แต่นั้นมาพระนามปรากฏเรียกว่า พระเจ้าเสือ"
ขณะที่พระราชพงศาวดารกรุงสยาม จากต้นฉบับของบริติชมิวเซียมบันทึกไว้ทำนองเดียวกันว่า
"ครั้งนั้น สมเด็จพระเจ้าแผ่นดินมีพระราชหฤทัยกักขฬะ หยาบช้า ทารุณ ร้ายกาจ ปราศจากกุศลสุจริต ทรงพระประพฤติผิดพระราชประเพณี มิได้มีหิริโอตัปปะ และพระทัยหนาไปด้วยอกุศลลามก มีวิตกในโทสโมหมูลเจือไปในพระสันดานเป็นนิรันดร์มิได้ขาด แลพระองค์เสวยน้ำจัณฑ์ขาวอยู่เป็นนิจ แล้วมักยินดีในการอันสังวาสด้วยนางกุมารีอันยังมิได้มีระดู ถ้าและนางใดอุตส่าห์อดทนได้ ก็พระราชทานรางวัลเงินทองผ้าแพรพรรณต่าง ๆ แก่นางนั้นเป็นอันมาก ถ้านางใดอดทนมิได้ไซร้ ทรงพระพิโรธ และทรงประหารลงที่ประฉิมุราประเทศ [ผ่าอก] ให้ถึงแก่ความตาย แล้วให้เอาโลงเข้ามาใส่ศพนางนั้นออกไปทางประตูพระราชวังข้างท้ายสนมนั้นเนือง ๆ และประตูนั้นก็เรียกว่า ประตูผีออก มีมาตราบเท่าทุกวันนี้
"อยู่มาครั้งหนึ่ง สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จด้วยพระชลพาหนะออกไปประพาส ณ เมืองเพชรบุรี และเสด็จไปประทับแรมอยู่ ณ พระราชนิเวศน์ตำบลโตนดหลวง ใกล้ฝั่งพระมหาสมุทร และที่พระตำหนักนี้เป็นที่พระตำหนักเคยประพาสมหาสมุทรมาแต่ก่อนครั้งแผ่นดินสมเด็จพระนเรศวรบรมราชาธิราชบพิตรเป็นเจ้านั้น และสมเด็จพระเจ้าแผ่นดินก็เสด็จด้วยพระที่นั่งมหานาวาท้ายรถ แล่นไปประพาสในท้องพระมหาสมุทรตราบเท่าถึงตำบลเขาสามร้อยยอด และทรงเบ็ดตกปลาฉลามและปลาอื่นเป็นอันมาก แล้วเสด็จกลับมา ณ ตำหนักโตนดหลวง และเสด็จเที่ยวประพาสอยู่ดังนั้นประมาณ 15 เวร จึ่งเสด็จกลับยังกรุงเทพมหานคร"
พระราชกรณียกิจ > ด้านศาสนา

ทรงปฏิสังขรณ์มณฑปสวมรอยพระพุทธบาทสระบุรี สร้างมาแต่ครั้งสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ซึ่งทำเป็นยอดเดียวชำรุด โปรดฯ ให้สร้างใหม่เป็น 5 ยอด รวมทั้งปฏิสังขรณ์ทั่วทั้งอาราม
ปี พ.ศ. 2249 เกิดอัสนีบาตต้องยอดมณฑปพระมงคลบพิตร เครื่องบนมณฑป ทรุดโทรมพังลงมาต้องพระศอพระมงคลบพิตรหัก โปรดฯ ให้รื้อเครื่องบนออก ก่อสร้างใหม่แปลงเป็นมหาวิหาร
เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่เสด็จพระราชดำเนินไปนมัสการพระพุทธฉายและสันนิษฐานว่าค้นพบในสมัยพระองค์
พระราชกรณียกิจที่สำคัญอันเกี่ยวเนื่องเมืองพิจิตร เพื่อเป็นการรำลึกถึงชาติภูมิของพระองค์สมเด็จพระเจ้าเสือได้โปรดให้สร้างวัดโพธิ์ประทับช้างขึ้นที่เมืองพิจิตร โดยสร้างพระอุโบสถ พระวิหาร พระมหาเจดีย์ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ มีอาณาบริเวณวัดกว้างขวางใหญ่โต ใช้เวลาสร้าง 2 ปี จึงสำเร็จ เสด็จพระราชดำเนินมาทำการฉลองด้วยพระองค์เอง มีการฉลอง สามวันสามคืน มีมหรสพครึกครื้น และมีผู้คนมากมายมาเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทและ ดูมหรสพ ฉลองเสร็จแล้วทรงพระราชอุทิศถวายเลขข้าพระไว้สำหรับอุปฐากพระอารามถึง 200 ครัวเรือน นับว่าครั้งนั้นวัดโพธิ์ประทับช้างเป็นวัดที่เด่นที่สุดในเมืองพิจิตร
ทรงให้มีการปรับปรุงเส้นทางทางไปพระพุทธบาทสระบุรี ซึ่งคดเคี้ยวให้ตรง และขุดลัดคลองอ้อมเกร็ดให้เดินทางมาสะดวกยิ่งขึ้น
สมเด็จพระเจ้าเสือทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา โปรดฯ ให้สมเด็จเจ้าแตงโมเป็นพระอาจารย์สอนวิชาความรู้แก่พระราชโอรสและพระราชนัดดา
พระราชกรณียกิจ > วรรณกรรมในรัชกาล

โคลงกำสรวล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงประทานตรัสอธิบายว่าแต่งในสมัยพระเจ้าเสือ โดยกวีผู้มีราชทินนามว่าศรีปราชญ์เป็นผู้แต่ง แต่มิใช่ศรีปราชญ์บุคคลที่เป็นบุตรของพระโหราธิบดี
เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ชี้ว่าสมเด็จพระเจ้าเสือทรงนิพนธ์ครั้งยังเป็นออกหลวงสรศักดิ์ ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์ เช่น นิธิ เอียวศรีวงศ์ ชี้ว่าร่องรอยในเพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยาไม่มีทางที่พระมหากษัตริย์พระองด์ใดของอยุธยาจะทรงทำนายความวิบัติของแผ่นดินพระองค์เอง เชื่อว่าเพลงยาวนี้อาจใช้เพื่อปลุกระดมไพร่พลของอยุธยา ส่วนคำให้การของขุนหลวงหาวัด และคำให้การของชาวกรุงเก่า กล่าวว่า เพลงยาวพยากรณ์เป็นคำพยากรณ์ของพระเจ้าเสือ แต่สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่าเป็นพระราชนิพนธ์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ปรากฏความท้ายบทเพลงยาวว่า "พระนารายณ์เป็นเจ้าลพบุรีทำนายกรุง" เนื้อหาเพลงยาวเป็นคำทำนายชะตาบ้านเมือง ถูกเปิดเผยไว้ตามกำแพงวัดและหมู่บ้านในกรุงศรีอยุธยาคล้ายกับใบปลิว คำทำนายถูกแปลไว้ว่า
"ลุแผ่นดินที่ ๓๖ แห่งกรุงศรีอยุทธยา จักเกิดกลียุคครั้งใหญ่ คนชั่วจักนั่งเมือง คนดีจักหายน่าเข้ากล้าจักล้มตาย ทั่วปถพีจักประสพความยากแค้นแสนเขญ โจรผู้ร้ายออกเข่นฆ่าปล้นชิงอาณาประชาราษฎร์ ที่สุดจักเกินมหาสงครามล้างบ้านผลาญเมืองจนพินาศวอดวาย โดยมีเหตุมาแต่หนอนบ่อนไส้ผู้เหนแก่อามิสชักนำศึกเข้าบ้าน แผ่นดินอยุทธยาจักเสียแก่อังวะ จนฉิบหายล่มจมอย่างมิอาจฟื้นฟูกลับคืนมาได้อีก"
สวรรคต > ทรงพระประชวร

สาเหตุที่ทรงพระประชวรแม้ในพงศาวดารไม่ได้มีกล่าวไว้ แต่พอสันนิษฐานได้ดังนี้
พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับพระจักรพรรดิพงษ์ (จาด) กล่าวว่า :-
ศักราช ๑๐๗๗ ปีมะแม สัปตศก เสด็จขึ้นไปฉลองพระพุทธบาท ๗ เวนทรงพระประชวร เสด็จทรงพระที่นั่งสุวรรณราเชนทร์เสด็จลงมาถึงกรุง ขึ้นพระที่นั่งบรรยงก์รัตนาศน์ได้ ๗ เวนประชวรหนักลง แปลงสถานลงมาพระที่นั่งสุริยาอมรินทร์เพลาเช้า...
พื้นที่พระพุทธบาทเมืองลพบุรีในสมัยอยุธยาเป็นพื้นที่ป่ารกชัฏขนาดใหญ่ เดิมเรียกว่า ดงพญาไฟ (เปลี่ยนชื่อเป็น ดงพญาเย็น ในสมัยรัชกาลที่ ๔ เนื่องจากทรงพระราชดำริว่าชื่อไม่เป็นมงคล) เต็มไปด้วยอันตรายจากสิงสาราสัตว์ และไข้ป่ามาลาเรีย การเสด็จประพาสของพระเจ้าเสือครั้งนั้นอาจติดเชื้อไข้ป่าเป็นเหตุให้ทรงพระประชวรลง
เกิดจากพระอุปนิสัยของพระเจ้าเสือนั้นทรงโปรดการเสด็จประพาสล้อมช้างเถื่อนในป่า
การประพาสล้อมช้างเถื่อนครั้งล่าสุด พระเจ้าเสือเสด็จประพาสล้อมช้างในป่าเมืองนครสวรรค์ เป็นฤดูฝนตกชุกมีอันตรายด้วยไข้ป่ามาก ทรงตั้งพลับพลาประทับแรมอยู่นานจนล้อมจับช้างเถื่อนได้ 100 เชือกเศษแล้วเสด็จกลับพระนคร พระองค์อาจได้รับเชื้อมา เมื่อพระสังขารและพระวรกายอ่อนแอเพราะทรงพอพระทัยเสวยน้ำจัณฑ์เป็นนิจ เปิดโอกาสให้เชื้อกำเริบ ในที่สุดพระองค์ก็ทรงพระประชวรลง แพทย์หลวงจึงได้วินิจฉัยพระโรคของพระเจ้าเสือว่า เนื่องจากพระองค์ได้ทรงตรากตรำทรงช้างทรงม้าพระที่นั่งประพาสป่าล้อมช้างเถื่อนอยู่เนือง ๆ อาจจะติดเชื้อไข้ป่า พระสังขารและพระพลังมีต้านทานไม่พอ ก็ต้องทรงพระประชวรลง
พระเจ้าเสืออยู่ในราชสมบัติเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2246 – 2251 เป็นเวลา 5 ปี สวรรคตเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2251 พระชนมายุ 47 พรรษา
สวรรคต > การพระบรมศพ

เมื่อ พ.ศ. 2251 (นับปีแบบปัจจุบัน) สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระเสด็จขึ้นครองราชสมบัติ ภายหลังได้สำเร็จโทษพระองค์เจ้าดำแล้ว พระองค์มีพระราชดำริจัดการพระบรมศพสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี เมื่อวันพฤหัสบดี ศักราช 1069 ปีกุนนพศก (พ.ศ. 2250) มีรับสั่งให้ช่างพนักงานจัดการพระเมรุมาศขนาดใหญ่ ขื่อ 7 วา 2 ศอก สูง 2 เส้น 11 วาศอกคืบ (สูง 102.75 เมตร หรือเท่าอาคารสูง 27 ชั้น) ใช้เวลา 11 เดือนจึงเสร็จ แล้วให้เชิญพระบรมโกศขึ้นประดิษฐานเหนือพระมหาพิไชยราชรถจึงแห่ขบวนเสด็จโดยรัถยาราชวัติเข้าสู่พระเมรุมาศตามราชประเพณี ให้ทิ้งทานต้นกัลปพฤกษ์ มีงานมหรสพและดอกไม้เพลิงต่างๆ โปรดให้มีพระสงฆ์สดัปกรณ์ 10,000 รูป คำรพ 7 วันแล้วจึงถวายพระเพลิง เมื่อดับพระเพลิงแล้วโปรดให้พระสงฆ์สดัปกรณ์ 400 รูป แล้วนำพระอัฐิใส่พระโกศน้อยขึ้นพระราชยานแห่ขบวนมายังพระราชวังแล้วอัญเชิญพระโกศบรรจุท้ายจระนำพระมหาวิหาร ณ วัดพระศรีสรรเพชญ์
พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน กล่าวว่า :-
ลุศักราช ๑๐๖๙ ปีกุน นพศก สมเดจ์พระเจ้าแผ่นดินมีพระราชดำหรัสสั่งให้ช่างพนักงานจับการทำพระเมรุมาศขนาดใหญ่ ขื่อเจ็ดวาสองศอก สูงสองเส้นสิบเบจ์วาศอกคืบ แลการพระเมรุทังปวงนั้น ๑๑ เดือนจึ่งสำเหรจ์ ครั้นถึงผคุณมาศ ศุกรปักขดิฐี ณ วันอันได้มหาพิไชยฤกษ จึ่งพระบาทสมเดจ์บรมบพิตรพระพุทธเจ้าอยู่หัวทังสองพระองค์ ก็ให้อัฐเชีญพระบรมโกฎิขึ้นประดิษฐาน เหนือพระมหาพิไชยราชรถแล้วแห่เปนขบวนไปโดยรัฐ์ยาราชวัถ เข้าสู่พระเมรุมาสตามหย่างแต่ก่อน แล้วให้ทิ้งทานต้นกามพฤกษ แลมีงานมหรรศภแลดอกไม้เพลีงต่างๆ แลทรงสดัลพระกรณพระสงฆ ๑๐๐๐๐ คำรพเจ็ดวัน แล้วถวายพระเพลีง ครั้นดับพระเพลีงแล้วแจงพระรูป ทรงสลดับพระกรณพระสงฆอีก ๔๐๐ รูป แล้วเก็บพระอัษฐิใส่พระโกฎิน้อยอัญเชีญขึ้นพระราชยาน แห่เป็นขบวนเข้ามายังพระราชวัง จึ่งให้อัญเชีญพระบรมโกฎพระอัษฐิเข้าบันจุะไว้ ณะ ท้ายจรนำพระมหาวิหาร วัดพระศรีสรรเพชญดาราม ๚ะ๛
พระบรมราชานุสรณ์ > สถานที่อันเนื่องด้วยพระนาม

ถนนสรศักดิ์ ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ถนนสรศักดิ์ ตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

มีการนำพระราชประวัติของพระเจ้าเสือมาสร้างเป็นสื่อเพื่อความบันเทิงหลายครั้ง อาทิ
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > ภาพยนตร์

พันท้ายนรสิงห์ ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2493 รับบทโดย ถนอม อัครเศรณี
พระเจ้าเสือ พันท้ายนรสิงห์ ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2525 รับบทโดย สมบัติ เมทะนี
พันท้ายนรสิงห์ ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2558 รับบทโดย พันเอก วันชนะ สวัสดี
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > ละครโทรทัศน์

พันท้ายนรสิงห์ ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 เมื่อ พ.ศ. 2515 รับบทโดย ถนอม อัครเศรณี
พันท้ายนรสิงห์ ออกฉายทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 เมื่อ พ.ศ. 2521 รับบทโดย ตรัยเทพ เทวะผลิน
พันท้ายนรสิงห์ ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2543 รับบทโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ศรีอโยธยา ออกฉายทางทรูวิชั่นส์และทรูโฟร์ยู เมื่อ พ.ศ. 2560 รับบทโดย เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
บุพเพสันนิวาส / พรหมลิขิต ออกฉายครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อ พ.ศ. 2561 / 2566 มีตัวละครหนึ่งชื่อ "พ่อเดื่อ" หรือ "หลวงสรศักดิ์" ที่ภายหลังจะสืบราชสมบัติเป็นพระเจ้าเสือ รับบทโดย จิรายุ ตันตระกูล
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > ละครเวที

พันท้ายนรสิงห์ พ.ศ. 2488 รับบทโดย จอก ดอกจันทร์
พันท้ายนรสิงห์ พ.ศ. 2508 รับบทโดย ฉลอง สิมะเสถียร
พันท้ายนรสิงห์ ในงาน "อำลา ศาลาเฉลิมไทย" วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 รับบทโดย พิศาล อัครเศรณี
พันท้ายนรสิงห์ ในงาน "คอนเสิร์ต 60 ปี ธรรมศาสตร์" วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 รับบทโดย กรุง ศรีวิไล
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
พันท้ายนรสิงห์
วัดโพธิ์ประทับช้าง ณ จังหวัดพิจิตร สร้างโดยสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี คาดว่าเป็นบ้านเกิด
ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ

| ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ |
| --- | --- |
全国人民代表大会常务委员会委员长
ตราแผ่นดินจีน
ธงชาติจีน
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน จ้าว เล่อจี้ ตั้งแต่ 10 มีนาคม 2023
คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ
สมาชิกของ: คณะประธาน
ผู้เสนอชื่อ: คณะผู้บริหารสูงสุดสภาประชนแห่งชาติ
ผู้แต่งตั้ง: สภาประชาชนแห่งชาติ
วาระ: 5 ปีต่ออายุได้ครั้งเดียวต่อเนื่องกัน
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญจีน
สถาปนา: 27 กันยายน 1954; 70 ปีก่อน (1954-09-27)
คนแรก: หลิว เช่าฉี
รอง: รองประธาน เลขาธิการ
เงินตอบแทน: ประมาณ 150,000 หยวนต่อปี (2015)
เว็บไซต์: www.npc.gov.cn
ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (จีน: 全国人民代表大会常务委员会委员长) เป็นประธานของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (NPCSC) องค์กรถาวรของสภาประชาชนแห่งชาติ (NPC) สภานิติบัญญัติแห่งชาติของจีน
ประธานได้รับการเสนอชื่ออย่างเป็นทางการโดยคณะผู้บริหารสูงสุดสภาประชาชนแห่งชาติในระหว่างสมัยประชุมและได้รับการอนุมัติจากคณะผู้แทนสภาประชาชนแห่งชาติ แต่ในความเป็นจริงแล้วได้รับการเลือกภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีนซึ่งเป็นพรรครัฐบาล ประธานเป็นผู้ควบคุมดูแลการดำเนินงานของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติและเป็นผู้เรียกประชุมและเป็นประธานในการประชุมดังกล่าว ประธานได้รับการช่วยเหลือจากรองประธานและเลขาธิการของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งรวมกันเป็นคณะประธาน ประธานสามารถมอบหมายอำนาจบางส่วนของตนให้รองประธานปฏิบัติแทนได้ ในกรณีประธานไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติจะเลือกหนึ่งในรองประธานขึ้นปฏิบัติหน้าที่ชั่วคราว จนกว่าประธานจะสามารถกลับมาปฏิบัติหน้าที่ได้หรือสภาประชาชนแห่งชาติจะเลือกประธานคนใหม่[จำเป็นต้องมีแหล่งข้อมูลที่มิใช่หลัก] ตำแหน่งนี้ถืออำนาจตามรัฐธรรมนูญที่สงวนไว้ ซึ่งถูกกำหนดขึ้นในการแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนเมื่อ ค.ศ. 1982 ตามที่ระบุไว้ในมาตรา 84 ของรัฐธรรมนูญ หากทั้งประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ และสภาประชาชนแห่งชาติไม่สามารถเลือกผู้ดำรงตำแหน่งแทนได้ทันเวลา ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติจะทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีแทน[ไม่จำเป็นต้องมีแหล่งข้อมูลหลัก] ประธานเป็นผู้นำกลุ่มสมาชิกพรรคแกนนำคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบการดำเนินตามนโยบายของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนในคณะกรรมาธิการสามัญฯ
ตั้งแต่ ค.ศ. 1998 ถึง 2013 ตำแหน่งนี้ถูกจัดอยู่ในลำดับที่สองในลำดับชั้นของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน เนื่องจากหลี่ เผิงถูกห้ามดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยที่สามใน ค.ศ. 1998 ในลำดับอาวุโสทางการเมือง ประธานมีลำดับต่ำกว่าเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน (ผู้นำสูงสุด) และประธานาธิบดี (ผู้แทนของรัฐ) ลำดับตำแหน่งไม่ได้สะท้อนถึงอำนาจที่แท้จริงเสมอไป ซึ่งจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับผู้ดำรงตำแหน่ง ประธานคนปัจจุบันคือจ้าว เล่อจี้ ผู้ซึ่งเป็นสมาชิกอันดับสามของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมือง
ประวัติศาสตร์

ระหว่างการร่างรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐประชาชนจีน มีการถกเถียงกันเกี่ยวกับตำแหน่งที่จะใช้สำหรับประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ วันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1954 ในการประชุมครั้งแรกของคณะกรรมาธิการร่างรัฐธรรมนูญ คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนเสนอร่างที่ใช้ตำแหน่ง "speaker" (议长) ในการอภิปรายร่าง มีการถกเถียงกันหลายประเด็นเกี่ยวกับว่าจะใช้คำว่า "speaker" หรือ "chairman" (委员长) เป็นตำแหน่ง ผู้ที่ใช้ตำแหน่ง "chairman" โต้แย้งว่ามันจะไม่เป็นที่นิยมเพราะเจียง ไคเชกก็ใช้ตำแหน่งนั้นเช่นกัน ขณะที่ผู้สนับสนุนมองว่าไม่มีปัญหาอะไร มีข้อเสนอให้ใช้ตำแหน่ง "chairman" (主席) ที่คล้ายกับตำแหน่งประธานคณะผู้บริหารสูงสุดโซเวียตของสหภาพโซเวียต แต่มีผู้โต้แย้งข้อเสนอนี้โดยให้เหตุผลว่าตำแหน่งนั้นเหมือนกับตำแหน่งประธานสาธารณรัฐประชาชนจีน หมายความว่าประชาชนทั่วไปอาจสับสนได้โดยง่าย ในระหว่างการอภิปราย เถียน เจียอิง รองเลขาธิการคณะกรรมาธิการร่างรัฐธรรมนูญ กล่าวว่าสภาประชาชนแห่งชาติเป็นองค์กรแห่งอำนาจมากกว่าเป็นเพียงองค์กรปรึกษาหารือ และตำแหน่ง "speaker" ไม่สอดคล้องกับลักษณะขององค์กร ท้ายที่สุด คำว่า "chairman" (委员长) ก็ถูกนำมาใช้ ตำแหน่งนี้เกิดขึ้นพร้อมกับการรับรองรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 โดยหลิว เช่าฉีเป็นผู้ประเดิมตำแหน่ง
ตั้งแต่ ค.ศ. 1975 ถึง 1983 ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติทำหน้าที่เป็นผู้แทนประเทศของสาธารณรัฐประชาชนจีน เนื่องจากตำแหน่งประธานาธิบดีถูกตัดออกจากรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1975 และถูกละเว้นจากร่างรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1978 ด้วยเช่นกัน ตำแหน่งประธานาธิบดีถูกฟื้นฟูใน ค.ศ. 1982 ตามทฤษฎีแล้ว ในช่วงการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 ผู้ดำรงตำแหน่งในขณะนั้นคือ ว่าน หลี่ มีอำนาจเรียกประชุมฉุกเฉินของสภาประชาชนแห่งชาติเพื่อแก้ไขปัญหาตามรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ตาม เสรีภาพในการเคลื่อนไหวของว่านถูกจำกัด และท้ายที่สุดเขาก็ไม่มีอำนาจจัดการกับสถานการณ์ดังกล่าว
ระหว่าง ค.ศ. 1993 ถึง 1998 ตำแหน่งนี้ถูกดำรงโดยเฉียว ฉือ ผู้ซึ่งเป็นสมาชิกอันดับสามของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมือง เฉียวพยายามกำจัดชื่อเสียงของสภาฯ ในฐานะ "ตรายาง" และเปลี่ยนให้เป็นสถาบันที่มีอำนาจแท้จริงในการสร้างนิติธรรม วันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1998 หลี่ เผิงได้รับเลือกเป็นประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติแทนที่เฉียว ฉือ แม้เขาจะเป็นผู้สมัครเพียงคนเดียว แต่เขาก็ได้รับเลือกด้วยคะแนนเสียงไม่ถึงร้อยละ 90 และมีผู้แทนประมาณ 300 คนที่ไม่สนับสนุนเขา
รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง

รัฐบาลเหมา เจ๋อตง
รัฐบาลเติ้ง เสี่ยวผิง
รัฐบาลเจียง เจ๋อหมิน
รัฐบาลหู จิ่นเทา
รัฐบาลสี จิ้นผิง
| ลำดับ | ชื่อ | ชื่อ | สภาประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | พรรคการเมือง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | หลิว เช่าฉี 刘少奇 | 1 | 27 กันยายน 1954 | 27 เมษายน 1959 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 2 |  | จู เต๋อ 朱德 | 2 | 27 เมษายน 1959 | 3 มกราคม 1965 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 2 |  | จู เต๋อ 朱德 | 3 | 3 มกราคม 1965 | 17 มกราคม 1975 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 2 |  | จู เต๋อ 朱德 | 4 | 17 มกราคม 1975 | 6 กรกฎาคม 1976 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
ตำแหน่งว่าง  7 กรกฎาคม 1976 –  5 มีนาคม 1978
| 3 |  | เย่ เจี้ยนอิง 叶剑英 | 5 | 5 มีนาคม 1978 | 18 มิถุนายน 1983 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 4 |  | เผิง เจิน 彭真 | 6 | 18 มิถุนายน 1983 | 8 เมษายน 1988 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 5 |  | ว่าน หลี่ 万里 | 7 | 8 เมษายน 1988 | 27 มีนาคม 1993 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 6 |  | เฉียว ฉือ 乔石 | 8 | 27 มีนาคม 1993 | 16 มีนาคม 1998 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 7 |  | หลี่ เผิง 李鹏 | 9 | 16 มีนาคม 1998 | 15 มีนาคม 2003 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 8 |  | อู๋ ปังกั๋ว 吴邦国 | 10 | 15 มีนาคม 2003 | 15 มีนาคม 2008 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 8 |  | อู๋ ปังกั๋ว 吴邦国 | 11 | 15 มีนาคม 2008 | 14 มีนาคม 2013 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 9 |  | จาง เต๋อเจียง 张德江 | 12 | 14 มีนาคม 2013 | 17 มีนาคม 2018 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 10 |  | ลี่ จ้านชู 栗战书 | 13 | 17 มีนาคม 2018 | 10 มีนาคม 2023 | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |
| 11 |  | จ้าว เล่อจี้ 赵乐际 | 14 | 10 มีนาคม 2023 | ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน | พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) |