ธงชาติเอกวาดอร์
ประวัติ

หลังจากดินแดนเอกวาดอร์ถูกพิชิตโดยเซบาสเตียน เดอ เบนัลกาซาร์ (Sebastián de Benalcázar) สัญลักษณ์ของจักรวรรดิสเปนได้โบกสะบัดเหนือเมืองกีโตที่เพิ่งก่อตั้งใหม่
การเรียกร้องเอกราชครั้งแรกจากราชอาณาจักรสเปนเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2352 ธงสีแดงล้วนถูกชูขึ้นโดยผู้ก่อการ ขบวนการเอกราชพ่ายแพ้ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2355 โดยการปราบปรามของนายทหารชาวสเปน ฆวน ซามาโน (Juan Sámano) ในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2363 ธงใหม่สีน้ำเงินและสีขาว ห้าแถบแนวนอนสลับลายและดาวสีขาวสามดวงในแถบกลางถูกเชิญขึ้นเป็นครั้งแรก ดาวทั้งสามเป็นตัวแทนของสามเมืองในเอกวาดอร์ กัวยากิล (Guayaquil), ปอร์โตบิเอโฆ (Portoviejo) และ มาชาลา (Machala) ธงนี้ถูกนำมาใช้ในภายหลังโดยจังหวัด กัวยัส (Guayas)
กาเบรียล การ์เซีย โมเรโน (Gabriel García Moreno) ขณะอยู่ในอำนาจหลังการต่อสู้ศึกกวายากิล เป็นเวลาสองวัน ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2403 ได้นำธงสามแถบ สีเหลือง, น้ำเงิน และแดงกลับมาใช้ ทำให้ทุกวันที่ 26 กันยายนกำหนดให้เป็นวันธงชาติ เรียกว่า ดีอา เดอ ลา บันเดรา (สเปน: Día de la Bandera) ก่อนหน้านี้มีการใช้ธงสีขาวน้ำเงินและขาวในแนวตั้ง ในแถบกลางสีฟ้ามีดาวสีขาววางเพื่อแสดงจำนวนจังหวัดในเอกวาดอร์ ยอดรวมดาวสูงสุดคือเจ็ดดวงก่อนที่ธงนี้จะถูกยกเลิก ในพ.ศ. 2443 มีการประกาศธงที่เป็นมาตรฐานแห่งชาติ ได้มีการนำตราแผ่นดินเพิ่มลงบนธงชาติสำหรับธงของหน่วยงานราชการ ส่วนธงสีพื้นสงวนไว้สำหรับใช้ในกิจการค้าทางทะเล
| ราชอาณาจักรกรานาดาใหม่ |
| --- | --- | --- | --- |
| เขตอุปราชแห่งนิวสเปน | ค.ศ. 1534 – 1820 |  | ธงกางเขนแห่งเบอร์กันดีของกองทัพจักรวรรดิสเปน |
| ขบวนการการปฏิวัติกีโต (Quiteñan Revolution)  | ค.ศ. 1809 – 1812 |  | เป็นธงกากบาทเบอร์กันดีสีขาวบนธงพื้นแดง ธงผืนนี้ใช้ในการลุกฮือต่อต้านการปกครองขอสเปน เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1809 จนถึง ค.ศ. 1812 |
จังหวัดอิสระกวายากิล
| ธงผืนที่ 1  | ค.ศ.  1820 – 1822 |  | ธงแถบแนวนอนสีฟ้า-ขาว ขนาดเท่ากัน 5 แถบ ที่กลางแถบมีดาวสีขาวห้าแฉกสามดวง. ต่อมาได้ใช้เป็นธงประจำจังหวัดกวายา ธงผืนนี้โบกสะบัดครั้งแรกในการประกาศอิสรภาพเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1820. |
| ธงผืนที่ 2 | ค.ศ. 1822 |  | เปลี่ยนแบบธงอย่างเป็นทางการวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1822: "มีลักษณะเป็นธงพื้นสีขาว มีดาวสีขาว 5 แฉก ตรงกลางสี่เหลี่ยมสีฟ้าที่ด้านบนคันธง" |
รัฐชาติสมัยใหม่
| ธงชาติผืนที่ 3 | ค.ศ. 1822 – 1830 |  | เอกวาดอร์ได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของกรันโคลอมเบีย และได้ใช้ธงชาติกรันโคลอมเบีย หลังจากนั้นอีก 8 ปี ในปี ค.ศ. 1830, เอกวาดอร์ได้แยกตัวออกจากสหภาพ โดยธงสามสีของเอกวาดอร์ ใช้มาจนถึง ค.ศ. 1845 |
| ธงชาติผืนที่ 4 | ค.ศ. 1830 – 1835 |  | ธงรัฐเอกวาดอร์ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1830. |
| ธงชาติผืนที่ 5 | ค.ศ. 1835 – 1845 |  | ธงชาติเอกวาดอร์ผืนแรก อย่างเป็นทางการหลังแยกตัวออกจากสหภาพมหาโคลอมเบีย |
ระหว่างการปฏิวัติมาร์คริสต์
| ธงชาติผืนที่ 6 | ค.ศ. 1845 |  | ระหว่างปี พ.ศ. 2388 ได้เกิดเหตุการณ์ปฏิวัติมาร์คริสต์ ได้เปลี่ยนแบบธงชาติเป็นธงแถบแนวตั้งสามแถบ สีฟ้า-ขาว-ฟ้า, ตรงกลางธงมีดาวสีขาวห้าแฉกสามดวง เรียงเป็นสามเหลี่ยม. |
| ธงชาติผืนที่ 7 | ค.ศ. 1845 – 1860 |  | ข้อตกลงแห่งเควนซาได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2388 ซึ่งได้มีการแก้ไขแบบธงชาติ โดยเพิ่มดาวสีขาวห้าแฉกบนธง จาก 3 ดวงเป็น 7 ดวง "ซึ่งดาวบนธงทั้งเจ็ด หมายถึง เจ็ดจังหวัดที่รวมเป็นสาธารณรัฐเอกวาดอร์". |
| ธงชาติผืนที่ 8 (ไม่เป็นทางการ) | ค.ศ. 1858–1860 |  | ได้มีการแก้ไขแบบธงชาติ โดยเพิ่มดาวสีขาวห้าแฉกบนธง จาก 7 ดวงเป็น 9 ดวง |

| ธงชาติผืนที่ 9 | ค.ศ. 1860–1900 |  | กาเบรียล การ์เซีย โมเรโน เป็นผู้ทรงอำนาจในช่วง 2 วัน หลังจากศึกกวายากิล, ได้นำธงสามสีของกรันโคลัมเบียกลับมาใช้อีกครั้งเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2403 สำหรับใช้เป็นธงพลเรือน และ ธงเรือราษฎร์ รวมถึงใช้เป็นธงสำหรับประดับตกแต่ง |
| ธงชาติผืนที่ 10 | ตั้งแต่ ค.ศ. 1900 สัดส่วนปัจจุบัน ตั้งแต่ พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 |   | ตั้งแต่วันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2443 ได้มีการแก้ไขแบบธงชาติสำหรับหน่วยงานราชการ และ กองทัพ ได้มีการนำตราแผ่นดินที่กลางธง (สัดส่วน 1:2) ส่วนของธงเรือราชการ และ ธงนาวี (สัดส่วน 2:3) |