stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค

| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Her Royal Highness (ฝ่าพระบาท)
การแทนตน: เกล้ากระหม่อม/เกล้ากระหม่อมฉัน
การขานรับ: Your Royal Highness (เกล้ากระหม่อม/เพคะ)
เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค (อังกฤษ: Princess Alice of Battenberg; วิกตอเรีย อลิซ เอลิซาเบธ จูลี มารี; 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1885 - 5 ธันวาคม ค.ศ. 1969) เป็นพระราชมารดาของเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ และพระสัสสุใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชอัยยิกา (ย่า) ใน สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
พระราชนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์ทรงประสูติใน ปราสาทวินด์เซอร์ และเติบโตในบริเตนใหญ่ เยอรมนี และมอลตา เจ้าหญิงเฮ็สเซินโดยกำเนิด พระองค์ทรงเป็นสมาชิกของตระกูลบัทเทินแบร์ค ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของราชวงศ์ Hesse-Darmstadt พระองค์ทรงเป็นคนหูหนวกมาแต่โดยกำเนิด ภายหลังจากทรงอภิเษกสมรสกับ สมเด็จเจ้าฟ้าชายแอนดรูว์ ใน ค.ศ. 1903 พระองค์ได้ทรงดำรงพระอิสสริยยศตามพระสวามีเป็น เจ้าหญิงแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก พระองค์ทรงประทับอยู่ในกรีซจนกระทั่งราชวงศ์กรีซส่วนใหญ่ถูกขับไล่เนรเทศใน ค.ศ. 1917 เมื่อกลับมายังกรีซอีกครั้งในอีกไม่กี่ปีต่อมา พระสวามีทรงถูกประณามว่าเป็นส่วนหนึ่งสำหรับความพ่ายแพ้ของประเทศในสงครามกรีซ-ตุรกี (ค.ศ. 1919-1922) ก็ต้องถูกบีบบังคับให้เนรเทศอีกครั้ง จนกระทั่งสถาบันพระมหากษัตริย์ในกรีซได้รับการฟื้นฟูใน ค.ศ. 1935
ในปี ค.ศ. 1930 พระองค์ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภทและเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลในสวิตเซอร์แลนด์ ต่อจากนั้นทรงแยกกันอยู่กับพระสวามี ภายหลังจากพระองค์ทรงพักฟื้นจนหายดีแล้ว พระองค์ได้อุทิศเวลาส่วนใหญ่ที่เหลืออยู่ให้กับงานการกุศลในกรีซ พระองค์ทรงประทับอยู่ในเอเธนส์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยทรงพระราชทานที่หลบภัยแก่ผู้ลี้ภัยชาวยิว ซึ่งพระองค์ได้รับการยอมรับว่าเป็น "ผู้ทรงคุณธรรมแห่งนานาประเทศ"(Righteous Among the Nations) โดย Yad Vashem สถาบันอนุสรณ์สถานการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุของอิสราเอล หลังสงคราม พระองค์ทรงประทับอยู่ในกรีซและก่อตั้งคณะนางพยาบาลแม่ชีนิกายกรีซออร์ทอดอกซ์ ที่เป็นที่รู้จักกันคือ คณะแม่ชีแห่งมาร์ธาและมารี
ภายหลังกอนสตันดิโนสที่ 2 แห่งกรีซ ทรงถูกบีบบังคับให้สละราชบังลังก์และประเทศกรีซถูกปกครองโดยทหาร ในปี ค.ศ. 1967 พระองค์ทรงได้รับเชิญจากพระโอรสและพระสุณิสาให้มาประทับอยู่ที่พระราชวังบักกิงแฮมในกรุงลอนดอน ซึ่งพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ในอีกสองปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1988 พระศพของพระองค์ถูกเคลื่อนย้ายจากห้องนิรภัยในบ้านเกิดของพระองค์คือ ปราสาทวินด์เซอร์ ไปยังโบสถ์เซนต์มารีย์ มักดาเลนา ที่สำนักชีนิกายรัสเซียออร์ทอดอกซ์ ซึ่งมีชื่อเดียวกันกับภูเขามะกอกเทศในกรุงเยรูซาเลม
พระชนม์ชีพวัยเยาว์

เจ้าหญิงอลิซประสูติเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1885 ณ ห้องผืนพรมถัก ปราสาทวินด์เซอร์ ต่อหน้าพระพักตร์ราชินีนาถวิกตอเรีย พระปัยยิกา จากการเชิญของพระองค์ พระองค์เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน พระองค์ชายลูทวิช และ สมเด็จหญิงวิคโทรีอา ซึ่งเป็นพระธิดาองค์ใหญ่ใน ฟ้าหญิงอลิซ พระราชธิดาองค์รองในราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
ฐานันดรและพระอิสริยยศ

25 กุมภาพันธ์ 1885 - 6 ตุลาคม  1903: เฮอร์เซอรีนไฮเนส เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค (Her Serene Highness Princess Alice of Battenberg)
6 ตุลาคม 1903 - 5 ธันวาคม 1969: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก (Her Royal Highness Princess Andrew of Greece and Denmark)
ตั้งแต่ปี 1949 บางครั้งทรงเป็นที่รู้จักในนาม มหาธิการิณีอลิซ-เอลิซาเบธ (Mother Superior Alice-Elizabeth)
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค | พระบิดา: หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน มาควิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน | พระอัยกาฝ่ายพระบิดา: อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท | พระปัยกาฝ่ายพระบิดา: ลุดวิกที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ |
| เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค | พระบิดา: หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน มาควิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน | พระอัยกาฝ่ายพระบิดา: อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท | พระปัยยิกาฝ่ายพระบิดา: วิลเฮลมินาแห่งบาเดิน |
| เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค | พระบิดา: หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน มาควิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน | พระอัยยิกาฝ่ายพระบิดา: ยูลีอา ฟอน ฮอเกอร์ | พระปัยกาฝ่ายพระบิดา: เคานต์ โยฮัน โมริซ ฟอน เฮาค์ |
| เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค | พระบิดา: หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน มาควิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน | พระอัยยิกาฝ่ายพระบิดา: ยูลีอา ฟอน ฮอเกอร์ | พระปัยยิกาฝ่ายพระบิดา: โซฟี เดอ ลา ฟองแต็น |
| เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค | พระมารดา: เจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ | พระอัยกาฝ่ายพระมารดา: ลูทวิชที่ 4 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน | พระปัยกาฝ่ายพระมารดา: คาร์ลแห่งเฮสส์และไรน์ |
| เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค | พระมารดา: เจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ | พระอัยกาฝ่ายพระมารดา: ลูทวิชที่ 4 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน | พระปัยยิกาฝ่ายพระมารดา: เอลิซาเบธแห่งปรัสเซีย |
| เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค | พระมารดา: เจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ | พระอัยยิกาฝ่ายพระมารดา: อลิซแห่งสหราชอาณาจักร | พระปัยกาฝ่ายพระมารดา: อัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา |
| เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค | พระมารดา: เจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ | พระอัยยิกาฝ่ายพระมารดา: อลิซแห่งสหราชอาณาจักร | พระปัยยิกาฝ่ายพระมารดา: วิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร |
เชิงอรรถ

↑  Vickers, p. 2
แหล่งข้อมูลอื่น

เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค - Yad Vashem (อังกฤษ)
กระดูกทราพีซอยด์

| กระดูกทราพีซอยด์  (Trapezoid bone) |
| --- | --- |
กระดูกข้อมือ แถวต้น: A=สแคฟฟอยด์, B=ลูเนท, C=ไตรกีตรัล, D=พิสิฟอร์ม แถวปลาย: E=ทราพีเซียม, F=ทราพีซอยด์, G=แคปปิเตต, H=ฮาเมต 
กระดูกทราพีเซียมจากข้อมือซ้าย
รายละเอียด
ข้อต่อ: มีข้อต่อกับกระดูก 4 ชิ้น ได้แก่ ด้านต้นกับกระดูกสแคฟฟอยด์ ด้านปลายกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 ด้านข้างกับกระดูกทราพีเซียม ด้านใกล้กลางกับกระดูกแคปปิเตต
ตัวระบุ
ภาษาละติน: os trapezoideum, os multangulum minus
MeSH: D051223
TA98: A02.4.08.010
TA2: 1257
FMA: 23724
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกทราพีซอยด์ (อังกฤษ: Trapezoid bone; lesser multangular bone) เป็นกระดูกข้อมือชิ้นหนึ่งในสัตว์สี่เท้า (tetrapod) รวมทั้งมนุษย์ มีขนาดเล็กที่สุดในกระดูกข้อมือแถวปลาย มีลักษณะเด่นคือมีรูปร่างเหมือนลิ่ม โดยมีปลายด้านหลังกว้าง และพื้นผิวด้านฝ่ามือแคบ กระดูกนี้มีหน้าประกบเกิดเป็นข้อต่อ 4 หน้าซึ่งแต่ละหน้าแยกกันด้วยขอบแหลมคม
รากศัพท์ของ ทราพีซอยด์ (trapezoid) มาจากภาษากรีก trapezion แปลว่า สี่เหลี่ยมไม่สม่ำเสมอ ซึ่งมาจาก tra- แปลว่า สี่ และ peza แปลว่า เท้าหรือขอบ หากแปลตามตัวอักษรอาจแปลได้ว่า โต๊ะขนาดเล็ก มาจาก trapeza หมายถึง โต๊ะ และ -oeides หมายถึง รูปร่าง
พื้นผิว

พื้นผิวด้านบน (superior surface) เป็นรูปสี่เหลี่ยม มีลักษณะเรียบ และค่อนข้างเว้า เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid)
พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) เป็นพื้นผิวข้อต่อกับปลายด้านต้นของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (second metacarpal bone) มีลักษณะนูนในทางด้านข้างและเว้าจากด้านหน้าไปด้านหลัง และแบ่งพื้นผิวออกเป็น 2 หน้าประกบขนาดไม่เท่ากันโดยสันที่ยกขึ้น
พื้นผิวด้านหลัง (dorsal surface) และด้านฝ่ามือ (palmar surface) มีพื้นผิวขรุขระซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของเอ็นต่างๆ พื้นผิวด้านหลังจะมีขนาดใหญ่กว่าด้านฝ่ามือ
พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะนูนและเรียบ เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกทราพีเซียม (trapezium)
พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) เว้าและเรียบในด้านหน้า ซึ่งเป็นข้อต่อกับกระดูกแคปปิเตต (capitate) ส่วนด้านหลังขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะของเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous ligament)
ภาพอื่นๆ

กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ
ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ
สึกูบะเอ็กซเพรส

| สึกูบะเอ็กซเพรส |
| --- | --- |

ขบวนสึกูบะเอ็กซเพรส (TX-2000 ซีรีส์)
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อลำลอง: つくばエクスプレス
สถานะ: เปิดให้บริการ
เจ้าของ: Metropolitan Intercity Railway Company
ที่ตั้ง: ภาคคันโต ประเทศญี่ปุ่น
ปลายทาง: อากิฮาบาระ สึกูบะ
จำนวนสถานี: 20
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟชานเมือง
ผู้ดำเนินงาน: Metropolitan Intercity Railway Company
ศูนย์ซ่อมบำรุง: โมริยะ
ขบวนรถ: TX-1000 ซีรีส์ / TX-2000 ซีรีส์ / TX-3000 ซีรีส์
ผู้โดยสารต่อวัน: 431,060 (รายวัน 2015)
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 24 สิงหาคม 2005; 19 ปีก่อน (2005-08-24)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 58.3 km (36.2 mi)
ลักษณะทางวิ่ง: เขตเมือง
รางกว้าง: 1,067 mm (3 ft 6 in)
ระบบจ่ายไฟ: 1,500 V DC เหนือหัว (อากิฮาบาระ–โมริยะ) 20 kV AC, 50 Hz (โมริยะ–สึกูบะ)
ความเร็ว: 130 km/h (81 mph)
สึกูบะเอ็กซเพรส (ญี่ปุ่น: つくばエクスプレス線; โรมาจิ: Tsukuba Ekusupuresu-sen) หรือ TX เป็นสายรถไฟที่เชื่อมระหว่างสถานีรถไฟอากิฮาบาระในกรุงโตเกียว กับสถานีรถไฟสึกูบะในจังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น
การให้บริการ

บริษัท Metropolitan Intercity Railway ให้บริการรถไฟ 4 ประเภทบนสึกูบะเอ็กซเพรส ได้แก่
: รถธรรมดา ญี่ปุ่น: 普通; โรมาจิ: Futsū; ทับศัพท์: ฟุสึ
: รถเร็ว ญี่ปุ่น: 区間快速; โรมาจิ: Kukan Kaisoku; ทับศัพท์: คุกังไคโซะกุ
: รถด่วนชานเมือง ญี่ปุ่น: 通勤快速; โรมาจิ: Tsūkin Kaisoku; ทับศัพท์: สึกิงไคโซะกุ
: รถด่วน ญี่ปุ่น: 快速; โรมาจิ: Kaisoku; ทับศัพท์: ไคโซะกุ
การให้บริการ > รายชื่อสถานี

ขบวนรถจอดที่สถานีที่มีเครื่องหมาย "●" และข้ามสถานีที่มีเครื่องหมาย "|"
ช่วงเช้าในชั่วโมงเร่งด่วนของวันธรรมดา รถเร็วที่มุ่งหน้าไปยังอากิฮาบาระจะจอดเพิ่มเติมที่โรกุโจ (มีเครื่องหมาย "▲")
| รหัส | สถานี | สถานี | ระยะทาง | จ่ายไฟฟ้า | รถธรรมดา | รถเร็ว | รถด่วน ชานเมือง | รถด่วน | สายเชื่อมต่อ | ที่ตั้ง> เขต / นคร | ที่ตั้ง> จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| TX01 | อากิฮาบาระ | 秋葉原 Akihabara | 0.0 km (0 mi) | DC | ● | ● | ● | ● |   JB สายชูโอโซบุ  JK สายเคฮินโตโฮกุ  JY สายยามาโนเตะ   โตเกียวเมโทรสายฮิบิยะ (H-16)  | ชิโยดะ | โตเกียว |
| TX02 | ชินโอกาจิมาจิ | 新御徒町 Shin-Okachimachi | 1.6 km (0.99 mi) | DC | ● | ● | ● | ● |  รถไฟฟ้าโทเอสายโอเอโดะ (E-10) | ไทโต | โตเกียว |
| TX03 | อาซากูซะ | 浅草 Asakusa | 3.1 km (1.9 mi) | DC | ● | ● | ● | ● |  โตเกียวเมโทรสายกินซะ (ที่ ทาวาระมาจิ (G-18)) | ไทโต | โตเกียว |
| TX04 | มินามิเซ็นจู | 南千住 Minami-Senju | 5.6 km (3.5 mi) | DC | ● | ● | ● | ● | JJ สายโจบัง (รถเร็ว)  โตเกียวเมโทรสายฮิบิยะ (H-21) | อารากาวะ | โตเกียว |
| TX05 | คิตะเซ็นจู | 北千住 Kita-Senju | 7.5 km (4.7 mi) | DC | ● | ● | ● | ● |   JJ สายโจบัง (รถเร็ว)  TS รถไฟโทบุสายสกายทรี   โตเกียวเมโทรสายชิโยดะ (C-18)   โตเกียวเมโทรสายฮิบิยะ (H-22)  | อาดาจิ | โตเกียว |
| TX06 | อาโออิ | 青井 Aoi | 10.6 km (6.6 mi) | DC | ● | | | | | | |  | อาดาจิ | โตเกียว |
| TX07 | โรกุโจ | 六町 Rokuchō | 12.0 km (7.5 mi) | DC | ● | ▲ | ● | | |  | อาดาจิ | โตเกียว |
| TX08 | ยาชิโอะ | 八潮 Yashio | 15.6 km (9.7 mi) | DC | ● | ● | ● | ● |  | ยาชิโอะ | ไซตามะ |
| TX09 | มิซาโตะจูโอ | 三郷中央 Misato-chūō | 19.3 km (12.0 mi) | DC | ● | ● | | | | |  | มิซาโตะ | ไซตามะ |
| TX10 | มินามินางาเรยามะ | 南流山 Minami-Nagareyama | 22.1 km (13.7 mi) | DC | ● | ● | ● | ● | JM สายมูซาชิโนะ | นางาเรยามะ | ชิบะ |
| TX11 | นางาเรยามะเซ็นทรัลพาร์ก | 流山セントラルパーク Nagareyama-centralpark | 24.3 km (15.1 mi) | DC | ● | | | | | | |  | นางาเรยามะ | ชิบะ |
| TX12 | นางาเรยามะโอตากาโนโมริ | 流山おおたかの森 Nagareyama-ōtakanomori | 26.5 km (16.5 mi) | DC | ● | ● | ● | ● | TD รถไฟฟ้าโทบุสายเออร์เบินพาร์ก | นางาเรยามะ | ชิบะ |
| TX13 | คาชิวะโนะฮะแคมปัส | 柏の葉キャンパス Kashiwanoha-campus | 30.0 km (18.6 mi) | DC | ● | ● | ● | | |  | คาชิวะ | ชิบะ |
| TX14 | คาชิวะตานากะ | 柏たなか Kashiwa-Tanaka | 32.0 km (19.9 mi) | DC | ● | | | | | | |  | คาชิวะ | ชิบะ |
| TX15 | โมริยะ | 守谷 Moriya | 37.7 km (23.4 mi) | DC | ● | ● | ● | ● | ■ สายโจโซ | โมริยะ | อิบารากิ |
| TX16 | มิไรไดระ | みらい平 Miraidaira | 44.3 km (27.5 mi) | AC | ● | ● | | | | |  | สึกูบะมิไร | อิบารากิ |
| TX17 | มิโดริโนะ | みどりの Midorino | 48.6 km (30.2 mi) | AC | ● | ● | | | | |  | สึกูบะ | อิบารากิ |
| TX18 | บัมปากุคิเน็งโกเอ็ง | 万博記念公園 Bampaku-kinenkōen | 51.8 km (32.2 mi) | AC | ● | ● | | | | |  | สึกูบะ | อิบารากิ |
| TX19 | เค็งกีวงากูเอ็ง | 研究学園 Kenkyū-gakuen | 55.6 km (34.5 mi) | AC | ● | ● | ● | | |  | สึกูบะ | อิบารากิ |
| TX20 | สึกูบะ | つくば Tsukuba | 58.3 km (36.2 mi) | AC | ● | ● | ● | ● |  | สึกูบะ | อิบารากิ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
วันชาติจีน

ระวังสับสนกับ วันชาติสาธารณรัฐจีน
| วันชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน 中华人民共和国国庆节 |
| --- | --- |
สวนดอกไม้ในสวนเป่ย์ไห่เมื่อปี ค.ศ. 2004 แสดงอักษร 国庆 (guóqìng; 'ฉลองชาติ"')
ชื่ออื่น: วันจีน, วันเกิดจีน, วัน PRC, 10-1
จัดขึ้นโดย: สาธารณรัฐประชาชนจีน, รวมถึงฮ่องกงและมาเก๊า
ประเภท: ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, ชาตินิยม
ความสำคัญ: วันประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนเมื่อปี ค.ศ. 1949
การเฉลิมฉลอง: งานเทศกาลต่าง ๆ รวมถึงการแสดงดอกไฟและดนตรี (การสวนสนามทหารทุก 10 ปี)
วันที่: 1 ตุลาคม
ความถี่: ประจำปี
ครั้งแรก: 1 ตุลาคม 1949; 75 ปีก่อน (1949-10-01)
วันชาติ (จีน: 国庆节; พินอิน: guóqìng jié; แปลตรงตัว: "วันฉลองชาติ") หรือชื่อทางการคือ วันชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国国庆节) เป็นวันหยุดราชการในประเทศจีน ตรงกับวันที่ 1 ตุลาคมของทุกปี เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองและระลึกถึงการประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนอย่างเป็นทางการโดยประธานเหมา เจ๋อตงเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 ชัยชนะของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในสงครามกลางเมืองจีนส่งผลให้พรรคก๊กมินตั๋งต้องถอยร่นไปยังไต้หวัน และก่อให้เกิดการปฏิวัติคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งนำไปสู่การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนขึ้นมาแทนที่สาธารณรัฐจีน
กระเช้าดอกไม้ขนาดใหญ่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมินในปี ค.ศ. 2024
แม้ว่าวันเฉลิมฉลองจะตรงกับวันที่ 1 ตุลาคม แต่ก็มีการเพิ่มวันหยุดราชการอีก 6 วัน ซึ่งโดยปกติแล้วจะรวมวันหยุดสุดสัปดาห์ 2 วันแรกของเดือนตุลาคมไว้ด้วย ทำให้เป็นวันหยุดราชการโดยพฤตินัยติดต่อกัน 7 วัน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม "สัปดาห์ทอง" (黄金周) โดยมีรายละเอียดที่กำหนดโดยคณะรัฐมนตรี
ในวันดังกล่าวจะมีการจัดงานเฉลิมฉลองและการแสดงดนตรีทั่วประเทศ และในบางปีจะมีการจัดการสวนสนามทหารและในบางปี จะมีการจัดขบวนพาเหรดทางทหารและขบวนแห่พลเรือนอย่างยิ่งใหญ่ในรูปแบบพิธีการ ครั้งล่าสุดถูกจัดขึ้นเมื่อในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2019 เนื่องในโอกาสครบรอบ 70 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ความเป็นมา

บทความหลัก: พิธีสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน
พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เอาชนะรัฐบาลชาตินิยมก๊กมินตั๋ง รัฐบาลที่ปกครองอยู่เดิมของสาธารณรัฐจีนในสงครามกลางเมืองจีนซึ่งเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1927 ถึง 1950 ยกเว้นช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ทั้งสองฝ่ายร่วมมือกันต่อต้านญี่ปุ่นในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง หลังเหตุการณ์ดังกล่าว รัฐบาลชาตินิยมได้ถอนทัพไปยังเกาะไต้หวัน ซึ่งเดิมเป็นมณฑลหนึ่งของจักรวรรดิชิง และเคยถูกญี่ปุ่นยึดครองเป็นอาณานิคมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1895 ถึง 1945
สาธารณรัฐประชาชนจีนได้ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 โดยมีพิธีเฉลิมฉลองการตั้งรัฐบาลประชาชนกลาง ณ จัตุรัสเทียนอันเหมิน ในกรุงปักกิ่ง (เดิมคือเป่ย์ผิง) เมืองหลวงแห่งใหม่ของประเทศในวันเดียวกัน หลังจากที่ประธานเหมา เจ๋อตง ผู้นำคนแรกของประเทศได้กล่าวสุนทรพจน์ประกาศการก่อตั้งสาธารณรัฐอย่างเป็นทางการ ณ ที่แห่งนั้นได้มีการจัดการสวนสนามทหารต่อสาธารณชนครั้งแรกของกองทัพปลดปล่อยประชาชนชุดใหม่
หลังจากพิธีก่อตั้ง หม่า ซฺวี่หลุน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และประธานคณะกรรมาธิการกลางสมาคมส่งเสริมประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน ได้เล็งเห็นว่าประเทศจีนควรมีวันชาติของตนเอง เขาได้ร่างข้อเสนอที่มีชื่อว่า "เสนอให้วันที่ 1 ตุลาคมเป็นวันชาติ" เพื่อนำเสนอในสมัยประชุมแรกของคณะกรรมาธิการแห่งชาติประจำสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีนที่กำลังจะมาถึง
ในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1949 การประชุมจัดขึ้นที่หอฉินเจิ้งภายในจงหนานไห่ โดยหม่าได้มอบหมายให้นางสฺวี กว่างผิง เป็นผู้แทนนำเสนอข้อเสนอ เนื่องจากประสบปัญหาสุขภาพ หลิน ปั๋วฉฺวี เลขาธิการรัฐบาลประชาชนกลาง ได้แสดงความเห็นสนับสนุนข้อเสนอดังกล่าว และเหมา เจ๋อตง ก็ได้แสดงความเห็นชอบเช่นกัน ในที่สุด ที่ประชุมได้มีมติเห็นชอบเป็นเอกฉันท์ต่อข้อเสนอ และได้มีมติให้ส่งข้อเสนอไปยังรัฐบาลเพื่อกำหนดให้วันที่ 1 ตุลาคมเป็นวันชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน แทนวันชาติเดิมที่ตรงกับวันที่ 10 ตุลาคม
วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1949 คณะกรรมาธิการกลางรัฐบาลประชาชนกลาง (จีน: 中央人民政府委员会) สมัยประชุมที่สี่ ได้มีมติเกี่ยวกับวันชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยประกาศให้วันที่ 1 ตุลาคมของทุกปีนับตั้งแต่ ค.ศ. 1950 เป็นวันชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน
วันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1949 การประชุมกิจการการเมืองของคณะรัฐมนตรีรัฐบาลประชาชนกลาง (จีน: 中央人民政府政务院) ครั้งที่ 12 ได้ผ่านระเบียบวันหยุดราชการประจำปีและวันรำลึก โดยกำหนดให้วันชาติเป็นวันหยุดราชการสำหรับประชาชนทั่วไป ตรงกับวันที่ 1 และ 2 ตุลาคม วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1950 ได้มีการจัดงานฉลองวันชาติครั้งแรก ณ จัตุรัสเทียนอันเหมิน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1960 คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและคณะรัฐมนตรีได้ดำเนินนโยบาย "ประหยัดอดออมเพื่อสร้างชาติ" และปฏิรูประบบการจัดงานฉลองวันชาติ โดยกำหนดให้มีการจัดงานเฉลิมฉลองขนาดเล็กทุก 5 ปี และการจัดสวนสนามใหญ่ทุก 10 ปี ในปี ค.ศ. 1984 คณะกรรมาธิการกลางได้มีมติให้จัดพิธีฉลองวันชาติครั้งใหญ่ขึ้นเนื่องในโอกาสครบรอบ 35 ปีของการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนตามข้อเสนอของเติ้ง เสี่ยวผิง ในปี ค.ศ. 1999 คณะกรรมาธิการกลางได้มีมติให้จัดพิธีสวนสนามทหารเพื่อฉลองครบรอบ 50 ปีของการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน และได้มีการจัดพิธีสวนสนามทหารครั้งใหญ่ขึ้น ณ จัตุรัสเทียนอันเหมิน ในวันที่ 1 ตุลาคมปีเดียวกัน ในปี ค.ศ. 2009 ได้มีการจัดพิธีสวนสนามทหารครั้งใหญ่เนื่องในโอกาสครบรอบ 60 ปีของการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในวันชาติ ในปี ค.ศ. 2019 กรุงปักกิ่งได้จัดพิธีฉลองครบรอบ 70 ปีของการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในวันชาติ
การเฉลิมฉลอง

วันชาติเป็นจุดเริ่มต้นของสัปดาห์ทอง ซึ่งเป็นวันหยุดราชการติดต่อกันเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์
มีการเฉลิมฉลองวันดังกล่าวทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่ของจีน ฮ่องกง และมาเก๊า โดยมีการจัดกิจกรรมเฉลิมฉลองต่าง ๆ ที่รัฐบาลเป็นผู้จัด อาทิ การแสดงดอกไม้ไฟ การแสดงดนตรี การแข่งขันกีฬา และกิจกรรมทางวัฒนธรรม สถานที่สาธารณะ เช่น จัตุรัสเทียนอันเหมิน ในกรุงปักกิ่ง ได้รับการตกแต่งในธีมเทศกาลอย่างสวยงาม มีการจัดแสดงภาพเหมือนของผู้นำที่เคารพนับถืออย่างเปิดเผยต่อสาธารณชน เช่น เหมา เจ๋อตง วันหยุดนี้ยังได้รับการเฉลิมฉลองจากชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมาก
การเฉลิมฉลอง > พิธีวางพวงมาลาที่อนุสาวรีย์วีรชน

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ถึง 2013 ในวันชาติของทุกปีที่ไม่มีการจัดสวนสนาม จะมีการจัดพิธีวางพวงมาลาแห่งชาติ ณ จัตุรัสเทียนอันเหมิน ตามหลังพิธีเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอดเสา พิธีดังกล่าวมีศูนย์กลางอยู่ที่อนุสาวรีย์วีรชน ซึ่งสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1958 เพื่อเป็นการรำลึกถึงชาวจีนหลายล้านคนที่ล้มตายในช่วงการต่อสู้เพื่อชาติอันยาวนาน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 เป็นต้นมา พิธีดังกล่าวได้ถูกจัดขึ้นในวันสำคัญวันใหม่คือ วันผู้เสียสละ (Martyrs' Day) ซึ่งตรงกับวันที่ 30 กันยายน ก่อนวันชาติหนึ่งวัน โดยมีผู้นำพรรคและประเทศเป็นประธานในพิธี
การเฉลิมฉลอง > พิธีเชิญธงชาติ

เป็นเวลาหลายปีมาแล้วที่มีการจัดพิธีเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอดเสาที่จัตุรัสเทียนอันเหมินในช่วงเช้าของวันที่ไม่มีกำหนดการจัดสวนสนาม พิธีเชิญธงชาติเนื่องในวันชาติในเวลา 06:00 น. นั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งในปีที่ไม่มีการจัดสวนสนามฉลองครบรอบ ที่จัตุรัสเทียนอันเหมินตั้งแต่ปี ค.ศ. 2017 เป็นต้นมา กองร้อยอารักขาธง กองพันทหารรักษาการณ์เกียรติยศปักกิ่ง ได้เข้าร่วมพิธีพร้อมกับวงโยธวาทิตแห่งชาติของกองทัพปลดปล่อยประชาชน ก่อนหน้านั้นตำรวจติดอาวุธประชาชนปักกิ่งได้จัดหากำลังพลชายเข้าร่วมในหน่วยอารักขาธงพิธีการ พิธีดังกล่าวเปิดให้ประชาชนทั่วไปและนักท่องเที่ยวเข้าร่วมชมได้ และมีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์และสตรีมมิงออนไลน์อย่างแพร่หลาย เพื่อให้ผู้ชมทั้งในและต่างประเทศได้รับชม ในช่วงท้ายของพิธีมีการปล่อยนกพิราบและลูกโป่งหลากสีสัน
การเฉลิมฉลอง > พิธีสวนสนามของทหารและพลเรือน

บทความหลัก: พิธีสวนสนามวันชาติจีน
ในเช้าของวันชาติในปีพิเศษจะมีการจัดพิธีสวนสนามร่วมกันของทหารและพลเรือน ซึ่งประกอบด้วยกองทัพปลดปล่อยประชาชน ตำรวจติดอาวุธประชาชน และกองกำลังอาสาสมัคร พร้อมด้วยตัวแทนประชาชนจากทุกสาขาอาชีพ รวมถึงผู้บุกเบิกรุ่นเยาว์แห่งประเทศจีน พิธีดังกล่าวถูกถ่ายทอดสดทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (CCTV) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 เป็นต้นมา และยังได้รับการเผยแพร่ไปทั่วโลกผ่านระบบดาวเทียมและโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิลในปีเดียวกัน นับเป็นไฮไลท์สำคัญของการเฉลิมฉลองในระดับชาติที่กรุงปักกิ่ง พิธีสวนสนามถูกจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1950 ถึง 1959 และได้หยุดจัดไปจนถึง ค.ศ. 1984 มีการวางแผนจัดพิธีสวนสนามในปี ค.ศ. 1989 แต่ถูกยกเลิกไปหลังจากเหตุการณ์ปราบปรามในวันที่ 4 มิถุนายน และได้มีการจัดอีกครั้งในปี ค.ศ. 1999
พิธีดังกล่าวอยู่ภายใต้การดูแลของประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน รวมถึงผู้นำระดับสูงคนอื่น ๆ
ระเบียงภาพ

วันชาติ ค.ศ. 1950
วันชาติ ค.ศ. 1950 (2)
เหมา เจ๋อตง และหลิว เช่าฉี ทักทหายฝูงชนในวันชาติ ค.ศ. 1950
พิธีสวนสนามฉลองครบรอบ 10 ปี ค.ศ. 1959
ครบรอบ 15 ปีวันชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน ค.ศ. 1964
เหมา เจ๋อตง และหลิว เช่าฉีในวันครบรอบ 15 ปีวันชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน ค.ศ. 1964
ครบรอบ 50 ปีสาธารณรัฐประชาชนจีน ค.ศ. 1999
จัตุรัสเทียนอันเหมินในวันชาติ ค.ศ. 2004
จัตุรัสเทียนอันเหมินในวันชาติ ค.ศ. 2006 มีป้ายประกาศข้อความว่า "ฉลองครบรอบ 57 ปีแห่งการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนอย่างอบอุ่น" ภาพที่ปรากฏคือภาพของซุน ยัตเซ็น
งานฉลองวันชาติ ค.ศ. 2008 ในมาเก๊า
การเฉลิมฉลองวันชาติ ค.ศ. 2012 ในฮ่องกง
แปลงดอกไม้ฉลองวันชาติครบรอบ 70 ปี บนถนนเจี้ยนกั๋วเหมินเน่ย์
เครื่องบิน KJ-2000 และเครื่องบิน J-10 แสดงการบินผาดโผนเพื่อฉลองวันชาติครบรอบ 70 ปี
ดูเพิ่ม

วันชาติ
วันชาติสาธารณรัฐจีน
ประวัติศาสตร์สาธารณรัฐประชาชนจีน
ครบรอบ 60 ปีสาธารณรัฐประชาชนจีน
ครบรอบ 70 ปีสาธารณรัฐประชาชนจีน
อนุสาวรีย์วีรชนในวันชาติปี ค.ศ. 2012
พิธีเชิญธงชาติในวันชาติปี ค.ศ. 2005
จอมพลหลิน เปียว ตรวจพลในพิธีสวนสนามทหารครบรอบ 10 ปี เมื่อปี ค.ศ. 1959
กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส

| กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส  (Palmaris longus muscle) |
| --- | --- |
ด้านหน้าของรยางค์บนข้างขวา (กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัสอยู่ด้านล่างของภาพ)
ภาคตัดขวางของปลายกระดูกปลายแขน (กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัสอยู่ตรงกลางด้านบนของภาพ)
รายละเอียด
จุดยึด: ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (เอ็นกล้ามเนื้อคอมมอนเฟลกเซอร์)
จุดเกาะ: เอ็นแผ่ฝ่ามือ (palmar aponeurosis)
หลอดเลือดแดง: หลอดเลือดแดงอัลนา
ประสาท: เส้นประสาทมีเดียน
การกระทำ: งอข้อมือ
ตัวต้าน: เอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส, เอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส, เอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส
ตัวระบุ
ภาษาละติน: musculus palmaris longus
TA98: A04.6.02.029
TA2: 2482
FMA: 38462
ศัพท์ทางกายวิภาคของกล้ามเนื้อ[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส (อังกฤษ: palmaris longus) เป็นกล้ามเนื้อเล็กๆ ของปลายแขน ที่เห็นเอ็นกล้ามเนื้อเล็กๆ อยู่ระหว่างกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (flexor carpi radialis) และกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (flexor carpi ulnaris) ในบางครั้งอาจไม่พบกล้ามเนื้อนี้ก็ได้
กล้ามเนื้อนี้ลักษณะผอม เรียงเป็นรูปกระสวย ทอดตัวอยู่ทางด้านใกล้กลาง (medial side) ของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นที่ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of the humerus) โดยเอ็นกล้ามเนื้อคอมมอนเฟลกเซอร์ (common flexor tendon), จากผนังกั้นระหว่างกล้ามเนื้อ (intermuscular septum) ที่อยู่ระหว่างกล้ามเนื้อนี้และกล้ามเนื้อใกล้เคียง และจากพังผืดปลายแขน (antebrachial fascia)
ปลายของกล้ามเนื้อนี้มีลักาณะผอม เป็นเอ็นแบนๆ ซึ่งผ่านเหนือส่วนบนของเฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมของมือ (flexor retinaculum) และเข้าเกาะปลายที่ส่วนกลางของ
เฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมและส่วนล่างของเอ็นแผ่ฝ่ามือ (palmar aponeurosis) บางครั้งอาจส่งแผ่นเอ็นกล้ามเนื้อเข้าไปยังกล้ามเนื้อสั้นของนิ้วหัวแม่มือ
กล้ามเนื้อนี้สามารถคลำได้จากผิวหนังโดยการงอนิ้วโป้งและนิ้วก้อยเป็นอุ้งมือแล้วงอข้อมือ จะเห็นเอ็นกล้ามเนื้อนี้ (ถ้ามี) ชัดเจนอยูที่ข้อมือ
ความแปรผัน

กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัสเป็นกล้ามเนื้อที่มีความแปรผันสูง ในประชากรชาวคอเคเซียน 16% ไม่มีกล้ามเนื้อนี้ และในประชากรอื่นๆ จะมีความถี่การไม่มีกล้ามเนื้อนี้น้อยกว่า ลักษณะของกล้ามเนื้อนี้อาจมีลักษณะเป็นเอ็นกล้ามเนื้อที่ด้านต้นและเป็นมัดกล้ามเนื้อในด้านปลาย หรืออาจเป็นมัดกล้ามเนื้อที่ตรงกลางขนาบด้วยเอ็นด้านบนและด้านล่าง หรืออาจเป็นมัดกล้ามเนื้อ 2 มัดที่มีเอ็นกล้ามเนื้ออยู่ตรงกลาง หรืออาจมีเฉพาะเส้นเอ็นกล้ามเนื้อตลอดทั้งเส้นก็ได้ ในบางคนอาจพบกล้ามเนื้อนี้ 2 มัด
อาจพบแผ่นเอ็นจากจุดเกาะต้นที่โคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) หรือจากกระดูกเรเดียส (radius)
สำหรับจุดเกาะปลายบางส่วนหรือทั้งหมดที่พังผืดของปลายแขน เข้าไปเกาะที่กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (Flexor carpi ulnaris) และกระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform), เกาะที่กระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) , และเกาะที่กล้ามเนื้อของนิ้วก้อย
เนื่องจากกล้ามเนื้อมัดนี้ไม่มีความสำคัญมาก จึงอาจใช้เพื่อผ่าตัดนำออกมาทดแทนเอ็นกล้ามเนื้ออื่นๆ ที่บาดเจ็บได้
ภาพอื่นๆ

กล้ามเนื้อในชั้นตื้นในด้านหน้าของปลายแขนข้างซ้าย
ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของปลายแขน
ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ
เอ็นแผ่ฝ่ามือ
กล้ามเนื้อของนิ้วหัวแม่มือ
กล้ามเนื้อของมือซ้าย พื้นผิวด้านฝ่ามือ
หลอดเลือดแดงเรเดียลและอัลนา
แหล่งข้อมูลอื่น

Loyola University Chicago pl
-1019936742 ที่ GPnotebook
PTCentral เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน