stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การ์เรต เฮดลันด์

| การ์เรต เฮดลันด์ |
| --- | --- |
เฮดลันด์ใน ค.ศ. 2015
เกิด: การ์เรต จอห์น เฮดลันด์  (1984-09-03) 3 กันยายน ค.ศ. 1984 (40 ปี) โรโซ รัฐมินเนโซตา สหรัฐ
การศึกษา: ฮอริซอนไฮสคูล
อาชีพ:  นักแสดง  นายแบบ  นักร้อง 
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2003–ปัจจุบัน
คู่รัก:   เคียร์สเต็น ดันสต์ (2012-2016)  เอมมา โรเบิตส์ (2019-2022) 
บุตร: 1 คน
การ์เรด จอห์น เฮดลันด์ (อังกฤษ: Garrett John Hedlund) เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1984 เป็นนักแสดงอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง Troy, Four Brothers,  Eragon และในบทแซม ฟลิน ในภาพยนตร์เรื่อง ทรอน ล่าข้ามโลกอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

การ์เรต เฮดลันด์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
การแบ่งยุคสมัย

กระบวนการหรือการศึกษาการแบ่งหมวดหมู่อดีตออกเป็นช่วงเวลาที่มีชื่อแยกกันและบอกปริมาณ
ในทางประวัติศาสตร์นิพนธ์ การแบ่งยุคสมัย (อังกฤษ: Periodization) คือกระบวนการหรือการศึกษาที่แบ่งอดีตออกเป็นช่วงเวลาที่แยกออกจากกัน มีการกำหนดปริมาณ และมีชื่อเรียก เพื่อประโยชน์ในการศึกษาหรือวิเคราะห์ โดยทั่วไปแล้ว วิธีการนี้มุ่งเน้นความเข้าใจกระบวนการทางประวัติศาสตร์ทั้งในปัจจุบันและอดีต รวมถึงความสัมพันธ์เชิงเหตุภาพ (causality) ที่อาจเชื่อมโยงเหตุการณ์เหล่านั้นเข้าด้วยกัน
การแบ่งยุคสมัยช่วยให้เราแบ่งช่วงเวลาออกเป็นส่วน ๆ ได้อย่างสะดวก โดยเหตุการณ์ภายในยุคสมัยเดียวกันมักจะมีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน อย่างไรก็ตาม การกำหนดจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดที่ชัดเจนของ "ยุคสมัย" ใด ๆ มักเป็นการกำหนดตามอำเภอใจ เนื่องจากการกำหนดเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและตลอดช่วงประวัติศาสตร์ ระบบการแบ่งยุคสมัยแม้จะขึ้นอยู่กับการกำหนดโดยพลการบ้าง แต่ก็ยังคงเป็นกรอบช่วยให้เราเข้าใจประวัติศาสตร์ การแบ่งยุคสมัยที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ มักถูกท้าทายและนิยามใหม่เสมอ แต่เมื่อมีการกำหนดขึ้นแล้ว "แบรนด์" ของแต่ละยุคสมัยก็สะดวกสบายเสียจนยากที่จะเปลี่ยนแปลง
ประวัติศาสตร์

ประเพณีการแบ่งประวัติศาสตร์ออกเป็นยุคหรือสมัยนั้น มีมาตั้งแต่ยุคเริ่มแรกของการประดิษฐ์ตัวเขียน และสามารถสืบค้นไปถึงยุคสุเมเรียนได้เลย รายชื่อกษัตริย์สุเมเรียน ซึ่งมีอายุย้อนหลังไปถึง สหัสวรรษที่สองก่อนคริสต์ศักราช — แม้จะไม่ถือว่าเป็นข้อมูลที่แม่นยำทางประวัติศาสตร์ในหลายส่วน— ถูก "แบ่งยุคสมัย" เป็นช่วงรัชกาลของราชวงศ์ต่าง ๆ การแบ่งยุคสมัยแบบดั้งเดิมจะแบ่งออกเป็น ยุคทอง ยุคเงิน ยุคสำริด ยุควีรบุรุษ และยุคเหล็ก มีที่มาจากเฮสิโอด ในช่วงศตวรรษที่ 8 – 7 ก่อนคริสต์ศักราช
ในยุคกลาง มีรูปแบบการแบ่งยุคสมัยตามหลักเทววิทยาของศาสนาคริสต์แบบหนึ่งที่นิยมใช้กันอยู่ทั่วไป นั่นคือ แนวคิดของนักบุญเปาโล ที่แบ่งประวัติศาสตร์ออกเป็น 3 ยุค โดยยุคแรกคือยุคก่อนโมเสส (ภายใต้ธรรมชาติ) ยุคที่สองอยู่ภายใต้กฎหมายโมเสส (อยู่ภายใต้กฎหมาย) และยุคที่สามในยุคของพระคริสต์ (อยู่ภายใต้พระหรรษทาน) แต่รูปแบบการแบ่งยุคสมัยที่อาจเป็นที่ถกเถียงกันมากที่สุดในยุคกลาง น่าจะเป็นทฤษฎีหกยุคของโลก (Six Ages of the World) ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 โดยกำหนดให้แต่ละยุคมีระยะเวลาหนึ่งพันปี นับตั้งแต่ อดัม มาถึงยุคปัจจุบัน โดยยุคปัจจุบัน (ในยุคกลาง) ถือเป็นยุคที่หกและเป็นยุคสุดท้าย
ระบบนับสามสมัย

ในทางโบราณคดี วิธีการแบ่งช่วงเวลาของยุคก่อนประวัติศาสตร์ตอนต้น มักอาศัยการเปลี่ยนแปลงของวัฒนธรรมวัตถุ และเทคโนโลยีเป็นหลัก เช่น ยุคหิน ยุคสำริด และ ยุคเหล็ก รวมถึงการแบ่งช่วงย่อยภายในยุคเหล่านี้ตามลักษณะรูปแบบที่แตกต่างกันของเครื่องมือเครื่องใช้ แม้ว่าในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา เราสามารถกำหนดอายุที่แน่นอนของแหล่งโบราณสถานหรือโบราณวัตถุจำนวนมากได้ด้วยวิธีอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี และวิธีการทางวิทยาศาสตร์อื่น ๆ แต่ระบบการแบ่งช่วงเวลายาวนานเหล่านี้ก็น่าจะยังคงถูกใช้ต่อไป ในหลายกรณี อารยธรรมใกล้เคียงที่มีระบบการเขียนได้ทิ้งเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของอารยธรรมที่ไม่มีระบบการเขียนไว้บ้าง ซึ่งสามารถใช้เป็นข้อมูลประกอบได้ ระบบการแบ่งช่วงเวลานี้ยังมีการแบ่งย่อยลงไปอีก เช่น การแบ่งยุคหินออกเป็น ยุคหินเก่า ยุคหินกลาง และยุคหินใหม่ โดยจอห์น ลับบ็อก ในปี ค.ศ. 1865
ประวัติศาสตร์นิพนธ์

บทความหลัก: ประวัติศาสตร์นิพนธ์
บางเหตุการณ์หรือช่วงเวลาเปลี่ยนผ่านที่ส่งผลรุนแรงต่อวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง ย่อมก่อให้เกิดจุดแบ่งช่วงเวลาตามธรรมชาติในประวัติศาสตร์ บ่อยครั้งจุดแบ่งเหล่านี้มักถูกกำหนดโดยการใช้คำหรือวลีทั้ง ก่อน (pre-) และ หลัง (post-) นำหน้าเหตุการณ์ อย่างแพร่หลาย เช่น ใน ยุคก่อนการปฏิรูปศาสนา (pre-Reformation) และ ยุคหลังการปฏิรูปศาสนา (post-Reformation) หรือ ยุคก่อนอาณานิคม (pre-colonial) และ ยุคหลังอาณานิคม (post-colonial) ทั้งคำว่า ยุคก่อนสงคราม (pre-war) และ ยุคหลังสงคราม (post-war) ล้วนยังคงเข้าใจได้ว่าหมายถึง สงครามโลกครั้งที่สอง แม้ว่าในอนาคต วลีเหล่านี้อาจจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนเพื่อให้มีความชัดเจนมากขึ้น
ประวัติศาสตร์โลก

นักประวัติศาสตร์ยุคสำคัญ ๆ หลายสมัยอาจใช้ ได้แก่:
ยุคก่อนประวัติศาสตร์
ประวัติศาสตร์สมัยโบราณ
สมัยโบราณตอนปลาย
ประวัติศาสตร์ยุคหลังคลาสสิก
ยุคต้นสมัยใหม่
ยุคสมัยใหม่ตอนปลาย
ประวัติศาสตร์สมัยใหม่ (บางครั้งคริสต์ศตวรรษที่ 19 และสมัยใหม่ผสมผสานกัน)
ประวัติศาสตร์ร่วมสมัย
แม้ว่าคำว่า ยุคหลังคลาสสิก (post-classical) จะมีความหมายเหมือนกันกับ ยุคกลาง ของยุโรปตะวันตก แต่คำว่า ยุคหลังคลาสสิก ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นส่วนหนึ่งของการแบ่งช่วงเวลาแบบไตรภาค แบบดั้งเดิมของประวัติศาสตร์ยุโรปตะวันตก ที่แบ่งเป็น 'ยุคคลาสสิก' 'ยุคกลาง' และ 'ยุคใหม่' เสมอไป
การกำหนดช่วงเวลาที่เป็นที่นิยมบางช่วงโดยใช้คำยาวหรือสั้นโดยนักประวัติศาสตร์ ได้แก่:
ศตวรรษที่ 18 อันยาวนาน [en]
ศตวรรษที่ 19 อันยาวนาน [en]
ศตวรรษที่ 20 อันแสนสั้น [en]
ดูเพิ่ม

ธรณีกาล
ศักราชของญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การแบ่งยุคสมัย
| ด ค กประวัติศาสตร์เอเชีย |
| --- | --- | --- |
| รัฐอธิปไตย |  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย  จอร์แดน  สาธารณรัฐจีน  สาธารณรัฐประชาชนจีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ญี่ปุ่น  ติมอร์ตะวันออก  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังคลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน  |  |
| เขตปกครองพิเศษ |  หมู่เกาะคริสต์มาส  หมู่เกาะโคโคส์  เซาท์ออสซีเซีย  ทิเบต  นอร์เทิร์นไซปรัส  ปาเลสไตน์  มาเก๊า  อับฮาเซีย  ฮ่องกง  |  |
| ด ค กประวัติศาสตร์ยุโรป |
| --- | --- |
สมัยก่อนประวัติศาสตร์:  ยุคหินเก่าในยุโรป  ยุคหินใหม่ในยุโรป  ยุคสัมริดในยุโรป  ยุคเหล็กในยุโรป 
สมัยคลาสสิก:  กรีซยุคคลาสสิก  สาธารณรัฐโรมัน  สมัยเฮลเลนิสต์  จักรวรรดิโรมัน  ศาสนาคริสต์ยุคแรก ศาสนาคริสต์ในปลายสมัยโบราณ  วิกฤตการณ์คริสต์ศตวรรษที่ 3  การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก  สมัยโบราณตอนปลาย 
สมัยกลาง:  สมัยกลางตอนต้น  สมัยการย้ายถิ่น  ศาสนาคริสต์ในสมัยกลาง การเผยแพร่ศาสนาคริสต์  ราชอาณาจักรแฟรงก์  จักรวรรดิไบแซนไทน์  รัฐสันตะปาปา  จักรวรรดิบัลแกเรีย จักรวรรดิที่หนึ่ง  จักรวรรดิที่สอง  สาธารณรัฐพาณิชยนาวี เวนิส  เจนัว  ปิซา  อามาลฟี  ยุคไวกิง  จักรวรรดิรุสเคียฟ  ราชบัลลังก์อารากอน  จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  สมัยกลางยุครุ่งโรจน์  สาธารณรัฐฟลอเรนซ์  ระบบฟิวดัล  สงครามครูเสด  การรุกรานของมองโกล  จักรวรรดิเซอร์เบีย  สมัยกลางตอนปลาย  กาฬมรณะ  สงครามร้อยปี  สหภาพคาลมาร์ 
สมัยใหม่ตอนต้น:  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  ศาสนาคริสต์ในสมัยใหม่ การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์  ยุคแห่งการสำรวจ  สมัยบารอก  แกรนด์ดัชชีตอสคานา  สงครามสามสิบปี  ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์  จักรวรรดิออตโตมัน  จักรวรรดิโปรตุเกส  จักรวรรดิสเปน  ฝรั่งเศสสมัยใหม่ตอนต้น  เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย  รัฐเฮตมานคอสแซค  จักรวรรดิสวีเดน  สาธารณรัฐดัตช์  จักรวรรดิบริติช  ราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค  จักรวรรดิรัสเซีย  ยุคเรืองปัญญา 
สมัยใหม่ตอนหลัง:  ยุคแห่งการขยายตัวนอกยุโรป  การปฏิวัติอุตสาหกรรม  การปฏิวัติฝรั่งเศส  สงครามนโปเลียน  การตื่นตัวของกระแสชาตินิยม  การปฏิวัติ ค.ศ. 1848  สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  การปฏิวัติรัสเซีย  สมัยระหว่างสงคราม  สงครามโลกครั้งที่สอง  สงครามเย็น  การรวมตัวของยุโรป  การระบาดทั่วของโควิด-19 และสายพันธ์ย่อยลูกผสมเดลตาครอน (ค.ศ. 2020-22)  การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย 
ดูเพิ่ม:  ศิลปะตะวันตก  ประวัติศาสตร์ทางพันธุกรรมของยุโรป  ประวัติศาสนาคริสต์  ประวัติศาสตร์ภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียน  ประวัติศาสตร์สหภาพยุโรป  ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมตะวันตก  ประวัติศาสตร์ทางการเดินเรือของยุโรป  ประวัติศาสตร์ทางทหารของยุโรป  ขบวนการครูเสด 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เช็กเกีย 
เพทราร์ก เป็นผู้ริเริ่มแนวคิดเกี่ยวกับ "ยุคมืด" ของยุโรป ซึ่งต่อมาได้พัฒนาไปสู่การแบ่งช่วงเวลาประวัติศาสตร์ตะวันตกออกเป็น 3 ยุค  ได้แก่ สมัยโบราณ ยุคหลังคลาสสิก และ สมัยใหม่
ตัวอย่างช่วงเวลาในประวัติศาสตร์
Wikiquote
การใช้จิตเวชศาสตร์โดยมิชอบทางการเมือง

การใช้จิตเวชศาสตร์โดยมิชอบทางการเมือง หรือโดยทั่วไปเรียก จิตเวชศาสตร์เพื่อลงโทษ (อังกฤษ: punitive psychiatry) เป็นการใช้จิตเวชศาสตร์ ซึ่งรวมทั้งการวินิจฉัย การกักขังและการบำบัดเพื่อวัตถุประสงค์ในการขัดขวางสิทธิมนุษยชนของปัจเจก และ/หรือ กลุ่มในสังคม กล่าวอีกอย่างหนึ่งว่า การใช้จิตเวชศาสตร์โดยมิชอบ (รวมทั้งการใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางการเมือง) เป็นการกระทำโดยไตร่ตรองไว้ก่อนให้พลเมืองได้รับการวินิจฉัยทางจิตเวชทั้งที่ไม่มีความจำเป็นต้องยีดยั้งและบำบัดทางจิตเวช จิตแพทย์พัวพันกับการละเมิดสิทธิมนุษยชนในรัฐต่าง ๆ ทั่วโลกเมื่อมีการขยายบทนิยามของโรคจิตให้รวมถึงการขัดขืนทางการเมือง นักวิชาการได้ให้เหตุผลมานานแล้วว่าสถาบันรัฐบาลและการแพทย์แปลงภัยคุกคามต่ออำนาจหน้าที่ว่าเป็นโรคจิตระหว่างเหตุการณ์ไม่สงบทางการเมือง ปัจจุบัน ในหลายประเทศ บางทีนักโทษการเมืองถูกกักขังและละเมิดในโรงพยาบาลจิตเวช
จิตเวชศาสตร์มีสมรรถนะในตัวสำหรับการใช้โดยมิชอบสูงกว่าแพทยศาสตร์สาขาอื่น การวินิจฉัยโรคจิตทำให้รัฐกักขังบุคคลโดยปราศจากความยินยอมและยืนยันให้บำบัดเพื่อผลประโยชน์ของรัฐเองและประโยชน์ของสังคม จิตเวชศาสตร์ยังสามารถใช้ลัดวิธีดำเนินการทางกฎหมายมาตรฐานสำหรับการระบุความผิดหรือความบริสุทธิ์ และเปิดให้กักขังทางการเมืองโดยไม่เกิดความเสื่อมเสียตามปกติที่มากับการพิจารณาคดีการเมืองดังกล่าว การใช้โรงพยาบาลแทนเรือนจำยังทำให้ผู้เสียหายไม่ได้รับการช่วยเหลือทางกฎหมายก่อนชั้นศาลในบางประเทศ เปิดช่องให้กักขังอย่างไม่มีกำหนด และบั่นทอนปัจเจกและความคิดของผู้นั้น ในลักษณะนั้น เมื่อใดที่การพิจารณาคดีอย่างเปิดเผยไม่พึงปรารถนา ก็จะเลี่ยงไปใช้วิธีดังกล่าวแทน
การใช้อำนาจที่มอบหมายให้แพทย์โดยมิชอบทางการเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งจิตแพทย์ มีประวัติศาสตร์ยาวนานและหลากหลาย ตัวอย่างเช่น ระหว่างสมัยนาซีและโซเวียต ผู้ไม่เห็นพ้องทางศาสนาและการเมืองถูกตีตราว่า "ป่วยทางจิต" และถูกบังคับให้รับ "การบำบัด" อย่างไร้มนุษยธรรม ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง ค.ศ. 1986 การใช้จิตเวชศาสตร์โดยมิชอบเพื่อวัตถุประสงค์ทางการเมืองและอุดมการณ์มีรายงานว่าเป็นระบบในสหภาพโซเวียต และบางทีในประเทศยุโรปตะวันออกอย่างโรมาเนีย ฮังการี เชโกสโลวาเกีย และยูโกสลาเวีย การกักขังผู้ไม่เห็นพ้องทางศาสนาและการเมืองในโรงพยาบาลจิตเวชในกลุ่มตะวันออกและอดีตสหภาพโซเวียตสร้างความเสียหายต่อเวชปฏิวัติจิตเวชในรัฐเหล่านั้นและนำมาซึ่งการประณามจากชุมชนนานาชาติ การใช้จิตเวชศาสตร์โดยมิชอบทางการเมืองยังพบในสาธารณรัฐประชาชนจีน คำวินิจฉัยโรคจิตเวช อย่าง การวินิจฉัย "จิตเภทขี้เกียจ" (sluggish schizophrenia) ในหมู่ผู้ไม่เห็นพ้องทางการเมืองใช้สำหรับจุดประสงค์ทางการเมือง
กาศีวิศวนาถมนเทียร

| กาศีวิศวนาถมนเทียร> ศาสนา |
| --- | --- |
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: อำเภอวาราณสี
เทพ: วิศเวศวร (พระศิวะ)
เทศกาล: มหาศิวราตรี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: พาราณสี
รัฐ: รัฐอุตตรประเทศ
ประเทศ: อินเดีย
ที่ตั้งในรัฐอุตตรประเทศ
พิกัดภูมิศาสตร์: 25°18′38.79″N 83°0′38.21″E﻿ / ﻿25.3107750°N 83.0106139°E﻿ / 25.3107750; 83.0106139
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มนเทียร
ผู้สร้าง:  ไม่ทราบ - โดย ไม่ทราบ    ค.ศ. 1585 - โดย มาน สิงห์ ที่ 1    ค.ศ. 1780 - โดย อาหิลยาบาอี โหลกัร  
เสร็จสมบูรณ์: 1780
ทำลาย:  1194 โดย มูฮัมมัดแห่งฆอร์   1505-1515 โดย ซีกันดาร์ โลฑี  1669 โดย เอารังเซบ  
เว็บไซต์
shrikashivishwanath.org
กาศีวิศวนาถมนเทียร (อังกฤษ: Kashi Vishwanath Temple) เป็นโบสถ์พราหมณ์บูชาพระศิวะ ตั้งอยู่ที่วิศวนาถคาลี ใกล้กับนครพาราณสี รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย มนเทียรนี้เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางการจาริกแสวงบุญที่มีความศักดิ์สิทธิ์มากที่สุดสำหรับศาสนิกชนของลัทธิไศวะ และถือเป็นหนึ่งใน ชโยติรลึงค์ ทั้งสิบสอง ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นวิมานที่ประทับที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของพระศิวะ มนเทียรตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคงคา และมีเทพองค์ประธานคือพระวิศวเนศวร ซึ่งแปลว่า "เจ้าแห่งจักรวาล" ส่วนชื่อ "กาศี" เป็นชื่อเดิมของนครพาราณสี
มนเทียรเคยถูกบุกเข้าทำลายหลายครั้ง ครั้งล่าสุดโดยจักรพรรดิโมกุล เอารังเซบ ผู้สร้างมัสยิดญาณวาปี ขึ้นทับแทนที่ มนเทียรหลังปัจจุบันนั้นสร้างขึ้นใหม่อยู่ตรงข้ามกันโดยผู้นำของมราฐา อาหิลยาบาอี โหลกัร แห่งอินเทาร์ ในปี 1780 คณะกรรมการทรัสต์ของมนเทียรอยู่ภายใต้การจัดตั้งของรัฐบาลรัฐอุตตรประเทศ นับตั้งแต่ปี 1983 มา
ตามตำนานในศิวปุราณะ พระพรหม กับ พระวิษณุ เคยถกเถียงกันถึงว่าผู้ใดมีความยิ่งใหญ่กว่ากัน พระศิวะจึงเจาะรูขนาดใหญ่ทะลุโลกและตั้งเสาแสงที่มีความยาวเป็นอนันต์ เพื่อทดสอบกำลังของทั้งสอง เสาแสงนี้เรียกว่า ชโยติรลึงค์ ในตอนแรก พระวิษณุอวตารเป็นหมูป่า (วราหะ) เพื่อขุดดินลงไปหาฐานของเสา ส่วนพระพรหมอวตารเป็นหงส์ขึ้นไปบนฟ้าเพื่อหายอดของเสา พระพรหมอ้างว่าตนพบยอดของเสาแล้ว แม้จะไม่เป็นความจริง ในขณะที่พระวิษณุยอมรับความพ่ายแพ้ที่ตนไม่สามารถหาฐานของเสาได้ พระศิวะจึงลงโทษพระพรหมโดยการตัดเศียรที่ห้าออกและสาปแช่งให้ไม่มีใครเคารพบูชาพระพรหมอีก เนื่องจากพระวิษณุเป็นผู้ที่ซื่อสัตย์ จึงได้รับการเคารพบูชาอย่างมากเทียบเท่ากับพระศิวะ มนเทียรที่มีเทพองค์ประธานเป็นพระศิวะและพระวิษณุจึงสามารถพบเห็นได้ทั่วไป มนเทียรที่เป็นชโยติรลึงค์จึงบูชาพระศิวะในรูปของเสาแสงอนันต์นี้ตามตำนาน ดังที่ปรากฏบูชาในรูปของ ลึงค์ ซึ่งแทนเสา (สตมภ์) ที่ไม่มีจุดเริ่มต้นและไม่มีที่สิ้นสุด อันเป็นสัญลักษณ์แทนความเป็นอนันต์ของพระศิวะ กาศีวิศวนาถ เป็นหนึ่งใน 12 ชโยติรลึงค์นี้
กาลานุกรม

กาลานุกรม (อังกฤษ: almanac, almanack หรือ almanach) เป็นสิ่งพิมพ์รายปีซึ่งรวมสารสนเทศอย่างพยากรณ์อากาศ วันที่เพาะปลูกของเกษตรกร ตารางน้ำขึ้นลง และข้อมูลตารางอื่นที่มักจัดเรียงตามปฏิทิน พบเทห์วัตถุและสถิติต่าง ๆ ได้ในกาลานุกรม เช่น เวลาขึ้นและตกของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ วันที่เกิดอุปราคา เวลาน้ำขึ้นลงสุด และเทศกาลศาสนา
แหล่งข้อมูลอื่น

American Almanacs collection, Ball State University Digital Media Repository, includes representative samples for almanacs published in the United States primarily during the 18th century.
Time, Tide and Tonics: The Patent Medicine Almanac in America. United States National Library of Medicine.
The World almanac and encyclopedia (1917) - Typical 20th century almanac, in times before Internet, TV, and widely usage of radio, however covering the world from American point of view
Sunpreview The Modern Almanac Project
The Old Farmer's Almanac
The Farmers' Almanac
การ์ท บรูกส์

| การ์ท บรูกส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: โทรยอล การ์ธ บรูกส์
เกิด:  (1962-02-07) 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 (62 ปี) ทัลซา รัฐโอคลาโฮมา สหรัฐ
แนวเพลง: คันทรี, คันทรีร็อก
อาชีพ: นักร้อง-นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง, กีตาร์, เปียโน, แซกโซโฟน, ฮาร์โมนิกา
ช่วงปี: 1984–2001  2009–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Capitol Nashville, Liberty, Big Machine / Pearl

เว็บไซต์: Official Website
โทรยอล การ์ท บรูกส์ (อังกฤษ: Troyal Garth Brooks) เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 เป็นศิลปินเพลงคันทรีชาวอเมริกัน ผลงานชุดแรกของเขาออกขายในปี ค.ศ. 1989 ขึ้นอันดับยูเอสคันทรีอัลบั้มชาร์ตที่อันดับ 2 ขณะที่ชาร์ตบิลบอร์ด 200 ป็อปอัลบั้มไต่ได้สูงสุดอันดับ 13 แนวเพลงของเขาจะรวมองค์ประกอบเพลงร็อกเข้าไปและการแสดงสดที่สร้างความนิยมให้กับเขาอย่างมาก การพัฒนานี้ทำให้เขามีซิงเกิลและอัลบั้มอันโดดเด่น ขณะที่ก้าวประสบความสำเร็จในฝั่งป็อป ทำให้เพลงคันทรีมีฐานคนฟังเพิ่มมากขึ้น
บรูกส์เป็นหนึ่งในผู้ประสบความสำเร็จมากที่สุดในวงการเพลง สร้างสถิติมียอดขายและผู้เข้าชมคอนเสิร์ต ในคริสต์ทศวรรษ 1990 RIAA รับรองผลงานเขาด้วยยอด 128 แผ่นเสียงทองคำขาว มียอดขายราว 113 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา การ์ธ บรูกส์ยังคงมียอดขายอัลบั้มในสหรัฐอเมริกามากที่สุดเป็นอันดับ 2 จากศิลปินทั้งหมด เป็นรองวงเดอะบีตเทิลส์ บรูกส์มีผลงานอัลบั้ม 6 ชุด ได้รางวัลแผ่นเสียงเพชร (10 แผ่นเสียงทองคำขาว) ในสหรัฐอเมริกา ได้แก่ Garth Brooks (10× แผ่นเสียงทองคำขาว), No Fences (17× แผ่นเสียงทองคำขาว), Ropin' the Wind (14× แผ่นเสียงทองคำขาว), The Hits (10× แผ่นเสียงทองคำขาว), Sevens (10× แผ่นเสียงทองคำขาว) และ Double Live (21× แผ่นเสียงทองคำขาว). ตั้งแต่ปี 1989 บรูกส์มีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 9 ชุด อัลบั้มแสดงสด 1 ชุด อัลบั้มรวมเพลง 4 ชุด อัลบั้มคริสต์มาส 3 ชุด และ 2 บ็อกซ์เซตต์ และมีซิงเกิล 77 ซิงเกิล บรูกส์มียอดขาย 220 ล้านชุด ซิงเกิลและอัลบั้ม ทั่วโลก
ผลงาน

| --- | --- |
 สตูดิโออัลบั้ม 1989: Garth Brooks  1990: No Fences  1991: Ropin' the Wind  1992: The Chase  1993: In Pieces  1995: Fresh Horses  1997: Sevens  1999: Garth Brooks...In the Life of Chris Gaines  2001: Scarecrow  2005: The Lost Sessions  2014: Man Against Machine:  อัลบั้มอื่น อัลบั้มรวม 1994: The Garth Brooks Collection  1994: The Hits  1998: Double Live  2007: The Ultimate Hits
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Garth Brooks Website
การโจมตีด้วยคำจากพจนานุกรม

ในเรื่องการวิเคราะห์รหัสลับและความมั่นคงคอมพิวเตอร์ การโจมตีด้วยคำจากพจนานุกรม (อังกฤษ: dictionary attack) เป็นการค้นหารหัสผ่านโดยใช้รายการอันเป็นเซตย่อยของรหัสผ่านที่เป็นไปได้ทั้งหมด เพื่อแฮ็กการเข้ารหัสลับหรือวิธีการพิสูจน์ตัวจริงของระบบ โดยบางครั้งต้องลองรหัสผ่านที่สืบเนื่องจากรายการเป็นพัน ๆ หรือเป็นล้าน ๆ ตัว
รายการรหัสผ่านหรือที่เรียกว่าพจนานุกรม มักจะได้จากการแฮ็กระบบต่าง ๆ ในอดีต
เทคนิค

การโจมตีนี้ใช้วิธีทดลองรหัสผ่านทั้งหมดจากรายการที่เตรียมไว้ก่อน
ดั้งเดิมมักใช้คำจากพจนานุกรม (ดังนั้น จึงได้ชื่อว่า การโจมตีด้วยพจนานุกรม)
แต่ปัจจุบันมักใช้รายการที่ใหญ่ยิ่งกว่านั้นมากจากอินเทอร์เน็ตโดยมีรหัสผ่านเป็นร้อย ๆ ล้านที่ได้จากการแฮ็กระบบต่าง ๆ ในอดีต (เช่น รายการของ crackstation.net มีเกือบ 1.5 พันล้านรหัส)
มีโปรแกรมเจาะรหัสผ่านที่ใช้รายการเช่นนี้แล้วสร้างรหัสผ่านแปรรูปในรูปแบบที่ทำกันอย่างสามัญ เช่น การแทนอักษรด้วยตัวเลขที่มีรูปร่างคล้าย ๆ กัน
โดยจะทดลองรูปแบบที่น่าจะมีโอกาสใช้มากที่สุดเท่านั้น
การโจมตีนี้มักได้ผลเพราะผู้ใช้มักเลือกรหัสผ่านสั้น ๆ ที่เป็นคำธรรมดา ๆ หรือเป็นรหัสผ่านที่สามัญ
หรือเป็นคำแปรรูปชนิดสามัญ เช่น เติมเลขหนึ่งตัวหรือเครื่องหมายวรรคตอน (เช่น . หรือ ,) หนึ่งตัวท้ายสุด
หรือมักได้ผลเพราะรหัสผ่านที่สร้างโดยวิธีสามัญมักจะรวมอยู่ในรายการ โดยเฉพาะเมื่อบวกกับรูปแบบต่าง ๆ ที่ซอฟต์แวร์สร้างให้
วิธีป้องกันที่ปลอดภัยกว่าก็คือการสร้างรหัสผ่านที่ยาวโดยสุ่ม มีตัวอักษร 15 ตัวหรือยิ่งกว่านั้น หรือใช้พาสเฟรซที่มีคำหลายคำ โดยจะใช้โปรแกรมจัดการรหัสผ่านช่วยหรือจะพิมพ์เองก็ได้
Rainbow table

ในการเจาะรหัสผ่าน อาจแลกเปลี่ยนเวลากับพื้นที่โดยคำนวณค่าแฮชของคำในพจนานุกรมไว้ล่วงหน้า แล้วเก็บไว้ในฐานข้อมูลโดยใช้ค่าแฮชเป็นกุญแจ (unique key)
แม้จะใช้เวลาเตรียมตัวมากล่วงหน้าแต่ก็จะทำให้สามารถเจาะเอารหัสผ่านได้เร็วขึ้น 
ค่าใช้จ่ายสำหรับตัวเก็บข้อมูลก่อนหน้านี้เคยเป็นปัญหาแต่ปัจจุบันเป็นน้อยลงเพราะมีราคาถูก
วิธีนี้ได้ผลเป็นพิเศษเมื่อมีรหัสผ่านเป็นจำนวนมากที่ต้องการเจาะ 
ค่าคำนวณจะต้องสร้างเพียงครั้งเดียวและเมื่อเสร็จแล้ว ก็จะสามารถใช้ค่าแฮชที่ขโมยมาเพื่อดูรหัสผ่านได้ทันที
มีวิธีเพิ่มประสิทธิภาพให้มากขึ้นคือการใช้ rainbow table ซึ่งลดเนื้อที่แต่จะทำให้การสืบดูรหัสผ่านจากค่าแฮชใช้เวลามากกว่าเล็กน้อย
การโจมตีโดย rainbow table เช่นนี้ สามารถป้องกันได้โดยการใช้ค่าซอลต์ (salt) ซึ่งเป็นค่าสุ่มที่รวมเข้ากับรหัสผ่านเพื่อคำนวณค่าแฮช ถ้าค่าซอลต์มีขนาดใหญ่พอ เช่น มีขนาด 32 บิต ก็จะทำให้คำนวณค่าแฮชทั้งหมดล่วงหน้าไม่ได้
ดูเพิ่ม

การโจมตีด้วยกำลัง
การเจาะรหัสผ่าน
ความแข็งแกร่งของรหัสผ่าน
ฟังก์ชันแปลงให้เป็นกุญแจ (KDF)
Key stretching
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Junghyun Nam; Juryon Paik; Hyun-kyu Kang; Ung Kim; Dongho Won (2009-03-01). "An off-line dictionary attack on a simple three-party key exchange protocol". IEEE Communications Letters. 13 (3): 205–207. doi:10.1109/LCOMM.2009.081609. ISSN 1089-7798.
↑  Atwood, Jeff (2009-01-07). "Dictionary Attacks 101". Coding Horror. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2024-04-06. สืบค้นเมื่อ 2024-06-20.
↑  "CrackStation's Password Cracking Dictionary (Pay what you want!)". CrackStation. 2019-05-26. สืบค้นเมื่อ 2024-06-20.
↑  "CAPEC - CAPEC-55: Rainbow Table Password Cracking (Version 3.5)". capec.mitre.org. สืบค้นเมื่อ 2021-09-12.
แหล่งข้อมูลอื่น

RFC 2828 - Internet Security Glossary
RFC 4949 - Internet Security Glossary, Version 2
US Secret Service use a distributed dictionary attack on suspect's password protecting encryption keys
Testing for Brute Force (OWASP-AT-004)
เก็บถาวร 2020-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กาลักน้ำ

แบบจำลองการกาลักน้ำ
กาลักน้ำ (อังกฤษ: syphon หรือ siphon) เป็นวิธีการถ่ายเทของเหลวจากที่สูงลงไปสู่ที่ต่ำอย่างต่อเนื่องโดยผ่านตัวกลางคือท่อ หลอด หรือสาย โดยที่ไม่ต้องใช้อุปกรณ์ไฟฟ้าช่วยแต่อย่างใด วิธีการทำโดยใช้หลอดหรือท่อน้ำมาเติมน้ำให้เต็มปิดปลายหลอดทั้งสองข้างเอาไว้ให้แน่นและนำปลายหลอดข้างใดข้างหนึ่งใส่ลงไปในภาชนะที่ต้องการที่จะถ่ายเทน้ำออก และปลายหลอดอีกข้างหนึ่งก็ใส่ไว้ในภาชนะที่รองรับและจะต้องต่ำกว่าภาชนะที่จะถ่ายน้ำออกเสมอ แรงดึงดูดระหว่างโมเลกุลของน้ำและน้ำหนักของน้ำในหลอดจะดูดเอาน้ำจากปลายหลอดด้านที่สูงกว่าลงมาสู่ด้านที่ต่ำกว่าทำให้เราถ่ายน้ำออกจากภาชนะได้อย่างง่ายดาย ซึ้งภายในท่อหรือหลอดน้ำจะกระทำกันคล้ายสายโซ่ ที่เรียงร้อยไปด้วยน้ำ  ซึ่งจะดึงโมเลกุลน้ำด้วยกันตามกันมาโดยอาศัยพันธะไฮโดรเจน นั้นเอง ทั้งนี้ได้มีการทดลองในระบบสุญญากาศโดยสูบอากาศออกทำให้พบว่า "กาลักน้ำยังคงสามารถทำงานได้ดังเดิม แสดงว่า กาลักน้ำไม่ได้อาศัยแรงดันอากาศ แต่อาศัยแรงดึงดูดระหว่างโมเลกุลและน้ำหนักของของเหลวนั้นๆ"
ประวัติ

คาดว่าผู้ค้นพบหลักการกาลักน้ำเป็นคนแรก คือ คเทซิบิอัส เฮโรแห่งอะเล็กซานเดรีย ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของเขาได้เขียนเรื่องนี้เอาไว้อย่างละเอียด ในหนังสือชื่อว่า พนิวมาติคา  แต่ภาพสลักบนผนังศิลาของอียิปต์เมื่อ ราว 1500 ปีก่อนคริสตกาล ก็ยังปรากฏภาพการใช้หลักการกาลักน้ำเพื่อดึงของเหลวจากไหขนาดใหญ่ มีประวัติเล่าว่ากองทัพเรือไบแซนไทน์เคยใช้หลักกาลักน้ำเป็นอาวุธ และวิธีการที่นิยมโดยทั่วไป ก็คือ ใช้เพื่อพ่นไฟกรีก อันเป็นสูตรน้ำมันเผาไหม้ ให้พุ่งผ่านท่อทองเหลืองขนาดใหญ่ ไปตกบนเรือของข้าศึก โดยมีการเก็บของเหลวไว้ในถังร้อนอัดที่ถูกอัด และพ้นผ่านท่อดังกล่าวโดยมีอุปกรณ์บางอย่างช่วยสูบ ส่วนผู้ควบคุมเครื่องนั้นจะซ่อนหลังโล่โลหะขนาดใหญ่ แต่ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าเป็นการใช้หลักกาลักน้ำจริงๆหรือใช้อุปกรณ์สูบน้ำที่ใช้แรงดันอากาศเพื่อพ่นไฟดังกล่าวออกมา
กาอูเซอา นาตาโน

| กาอูเซอา นาตาโนMP |
| --- | --- |
กาอูเซอา นาตาโน ในปี ค.ศ. 2022

นายกรัฐมนตรีตูวาลู คนที่ 13
ดำรงตำแหน่ง 19 กันยายน ค.ศ. 2019 – 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2024
กษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
ก่อนหน้า: Enele Sopoaga
ถัดไป: Feleti Teo
รองนายกรัฐมนตรีตูวาลู
นายกรัฐมนตรี: Willy Telavi
ก่อนหน้า: Enele Sopoaga
ถัดไป: Vete Sakaio
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณูปโภค
นายกรัฐมนตรี: Willy Telavi
ก่อนหน้า: Taukelina Finikaso
ถัดไป: Vete Sakaio
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ของฟูนาฟูตี
ก่อนหน้า: Ionatana Ionatana  Teleke Lauti
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1957-07-05) 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1957 (67 ปี) ฟูนาฟูตี[ต้องการอ้างอิง]
คู่สมรส: Selepa Kausea Natano

กาอูเซอา นาตาโน (อังกฤษ: Kausea Natano; เกิด 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1957)  เป็นนักการเมืองชาวตูวาลู ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของตูวาลู ตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2019 และเขายังดำรงตำแหน่ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ของฟูนะฟูตี โดยเคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีกระทรวงสาธารณูปโภคในคณะรัฐมนตรี ของอดีตนายกรัฐมนตรี วิลลี่ เทลาวี
การ์โลส ซันตานา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ส่วนตัว (อังกฤษ)
การ์ดิเนอร์ กรีน ฮับเบิร์ด

การ์ดิเนอร์ กรีน ฮับเบิร์ด (อังกฤษ: Gardiner Greene Hubbard) คือหนึ่งในผู้ก่อตั้งสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก (National Geographic Society)จากบรรดาผู้ก่อตั้งทั้งหมด 33 คน และยังเป็นผู้อำนวยการคนแรกของสมาคมอีกด้วย ซึ่งก่อนที่เขาจะมาเป็นผู้อำนวยการ เขาเคยเป็นนักกฎหมายและนักการเงิน
ประวัติ > วัยเด็ก

การ์ดิเนอร์เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1822 ที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาซูเซตส์ สหรัฐอเมริกา บิดาชื่อว่าซามูเอล ฮับเบิร์ดเป็นผู้พิพากษา ส่วนมารดาชื่อว่าแมรี แอนน์ ฮับเบิร์ด การ์ดิเนอร์เป็นบุตรคนที่ 4 จากบรรดาพี่น้องทั้ง 5 คน ต่อมาในปีค.ศ. 1827 มารดาของเขาก็เสียชีวิตลง ขณะนั้นเขาอายุแค่ 5 ปี ดังนั้นในปีถัดมาบิดาของเขาจึงแต่งงานใหม่ทำให้เขามีพี่น้องต่างมารดาถึง 6 คน ในปีค.ศ. 1841 เขาเลือกเรียนสาขาด้านกฎหมายในวิทยาลัยดาร์ตมัธ (Dartmounth) ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มมหาลัยวิทยาลัยไอวีลีก ตอนนั้นเขาอายุ 19 ปี
ประวัติ > การทำงาน

ในปีค.ศ. 1843 การ์ดิเนอร์ได้รับการยอมรับให้เป็นสมาชิกเนติบัณฑิตยสภาและฝึกงานด้านกฎหมายจนกระทั่งในปีค.ศ6877เขาได้มีส่วนร่วมในการจัดตั้งระบบสาธารณูปโภคของเมืองเคมบริดจ์และยังก่อตั้งบริษัทเคมบริดจ์แก๊ส (Cambridge Gas Co.) ต่อมาเขาได้จัดระบบรถรางจากเมืองเคมบริดจ์ไปยังเมืองบอสตันซึ่งถือเป็นหนึ่งในเส้นทางคมนาคมที่สะดวกอย่างมาก หลังจากปีค.ศ. 1873 เขาก็ได้ย้ายจากเมืองบอสตันไปอาศัยอยู่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี ด้านครอบครัวเขาได้แต่งงานกับเกอร์ทรูด เมอร์เซอร์ แมคเคอร์ดีเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ปีค.ศ. 1846 ที่เมืองนิวยอร์ก ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 6 คน แต่ลูกสาวคนที่ 3 ของเขาชื่อ เมเบิล ป่วยเป็นโรคไข้อีดำอีแดง จึงทำให้เมเบิลกลายเป็นเด็กหูหนวกตั้งแต่ตอนอายุ 3 ปี เกอร์ทรูดกับการ์ดิเนอร์จึงช่วยสอนการให้ออกเสียงและอ่านริมฝีปากให้กับเมเบิล ต่อมาในปีค.ศ. 2529เมเบิลก็ได้กลายมาเป็นศิษย์ของอเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ (Alexander Graham Bell) ซึ่งเป็นผู้ประดิษฐ์โทรศัพท์เครื่องแรกของโลกและอื่นอีกมาก ตอนนั้นอเล็กซานเดอร์ทำหน้าที่สอนหนังสือในโรงเรียนสอนเด็กพิการหูหนวกและอเล็กซานเดอร์ก็ตกหลุมรักเมเบิลจนได้ ระหว่างช่วงปลายทศวรรษที่1860 การ์ดิเนอร์กับหุ้นส่วนของเขาคือโธมัส แซนเดอร์ส (Thomas Sanders) ได้สนับสนุนเงินให้กับอเล็กซานเดอร์ในการทดลองพัฒนาเครื่องช่วยฟังให้แก่คนพิการหูหนวก ซึ่งเป็นที่มาของโทรศัพท์เครื่องแรกของโลก