stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา
องค์ประกอบและประวัติ

"เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา" ประพันธ์ขึ้นโดยอามิลการ์ กาบรัล (ค.ศ. 1924–1973) เรียบเรียงโดยเสี่ยว เหอ (ค.ศ. 1918–2010) และนำมาใช้เป็นเพลงชาติเมื่อกินี-บิสเซาได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1974 นอกจากนี้ยังเคยเป็นเพลงชาติของประเทศกาบูเวร์ดีซึ่งได้รับเอกราชร่วมกัน จนกระทั่ง ค.ศ. 1996 เพลงชาติใหม่ที่มีชื่อว่า "กังตีกูดาลีบือร์ดาดึ" ได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติกาบูเวร์ดี
เนื้อเพลง

| เนื้อเพลงภาษาโปรตุเกส และคำแปลภาษาไทย |  |  |
| --- | --- | --- |
|  Sol, suor e o verde e mar,  Séculos de dor e esperança;  Esta é a terra dos nossos avós!  Fruto das nossas mãos,  Da flôr do nosso sangue:  Esta é a nossa pátria amada.    Coro:  Viva a pátria gloriosa!  Floriu nos céus a bandeira da luta.  Avante, contra o jugo estrangeiro!  Nós vamos construir  Na pátria imortal  A paz e o progresso!  Nós vamos construir  Na pátria imortal  A paz e o progresso!    Ramos do mesmo tronco,  Olhos na mesma luz:  Esta é a força da nossa união!  Cantem o mar e a terra  A madrugada e o sol  Que a nossa luta fecundou.    Coro |  | แสงแดด หยาดเหงื่อ เขียวขจี และท้องทะเล  ศตรรษแห่งความเจ็บปวดและความหวัง  นี่คือดินแดนแห่งบรรพบุรุษของเรา  นี่คือมาตุภูมิอันเป็นที่รักของเรา    ประสานเสียง:  ประเทศชาติจงเจริญอันเรืองรองของเรา  ธงไตรรงค์แห่งการต่อสู้ของเรา  ได้โบกสะบัดบนนภา  เดิไปข้างเพื่อสมัครสมานกับคนต่างถิ่น  เรากำลังจะสร้าง  สันติภาพและความจริญก้าวหน้า  ในประเทศของเราตราบชั่วนิรันดร์  สันติภาพและความเจริญก้าวหน้า  ในประเทศของเราตราบชั่วนิรันดร์    ด้วยกิ่งก้านและเส้นทางเดียวดัน  ด้วยแสงสว่างในสายตาเดียวกัน  นี่คือพลังแห่งความสามัคคีของเรา  เรามาขับขานเพลง ท้องทะเล และแผ่นดิน  รุ่งอรุณและแสงอาทิตย์  การต่อสู้ของเราได้บังเกิดผล    ประสานเสียง |
แหล่งข้อมูลอื่น

กินี-บิสเซา: Esta É a Nossa Pátria Bem Amada - ไฟล์เสียงของเพลงชาติอกินี-บิสเซา พร้อมข้อมูลและเนื้อเพลง
เอเตียน ตาร์ดิฟ เดอ ปอเมอรู เดอ บอร์เดอซูล

| เอเตียน ตาร์ดิฟ เดอ ปอเมอรู เดอ บอร์เดอซูล |
| --- | --- |
ภาพเหมือนของนายพลบอร์เดอซูล โดยฌ็อง-ฟร็องซัว เบรมง
เกิด: 4 เมษายน ค.ศ. 1771 ลูว์เซอแร, จังหวัดแอ็งดร์
เสียชีวิต: 3 ตุลาคม ค.ศ. 1837 (66 ปี) ฟงแตน-ชาลิส, จังหวัดอวซ
การยุทธ์: สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส, สงครามนโปเลียน, สงครามคาบสมุทร, การทัพสเปน
เอเตียน ตาร์ดิฟ เดอ ปอเมอรู กงต์ เดอ บอร์เดอซูล (ฝรั่งเศส: Étienne Tardif de Pommeroux, comte de Bordesoulle) เป็นนายพลฝรั่งเศสในช่วงสงครามนโปเลียนและสงครามคาบสมุทร เขาเริ่มรับราชการทหารในปี 1789 ในตำแหน่งพลทหารในกรมทหารม้าที่ 2 ในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส ต่อมาเมื่อนโปเลียนขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส บอร์เดอซูลก็ได้รับตำแหน่งพันตรีทหารม้า วีรกรรมที่เขานำทหารม้าออกศึกก็มียุทธการที่เอาส์เทอร์ลิทซ์, ยุทธการที่วากรัม, ยุทธการฟรีทลันท์ เป็นต้น
เมื่อนโปเลียนสิ้นชีพ บอร์เดอซูลเป็นหนึ่งในบรรดานายพลฝรั่งเศสที่มีส่วนร่วมในการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมคู่กับจอมพลโอกุสต์ เดอ มาร์มง
บอร์เดอซูลเสียชีวิตที่ฟงแตน-ชาลิสในจังหวัดอวซเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1837 ในวัย 66 ปี
เอเตียน เลอนัวร์

| เอเตียน เลอนัวร์ |
| --- | --- |

เกิด: 12 มกราคม ค.ศ. 1822(1822-01-12) มูว์ซี-ลา-วีล ลักเซมเบิร์ก (ปัจจุบันอยู่ในเบลเยียม)
เสียชีวิต: 4 สิงหาคม ค.ศ. 1900(1900-08-04) (78 ปี) ลาวาแรน-แซ็งตีแลร์ ฝรั่งเศส
พลเมือง: เบลเยียม, ฝรั่งเศส
มีชื่อเสียงจาก: วงจรเลอนัวร์, เครื่องยนต์สันดาปภายใน, การชุบโลหะด้วยไฟฟ้า
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: วิศวกร
 
ฌ็อง-โฌแซ็ฟ เอเตียน เลอนัวร์ (ฝรั่งเศส: Jean-Joseph Étienne Lenoir; 12 มกราคม ค.ศ. 1822 - 4 สิงหาคม ค.ศ. 1900) เป็นวิศวกรชาวเบลเยียม-ฝรั่งเศส เป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องยนต์สันดาปภายในคนแรกของโลก
เขาเกิดในเมืองมูว์ซี-ลา-วีล (Mussy-la-Ville) ในลักเซมเบิร์ก (เป็นส่วนหนึ่งของเบลเยียมถึงปี ค.ศ. 1839) ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1850 เขาย้ายมาอยู่ฝรั่งเศส ทำงานเกี่ยวกับการชุบโลหะ เขาทำเครื่องยนต์สันดาปภายในสำเร็จในปี ค.ศ. 1859 เป็นเครื่องยนต์ 2 จังหวะ สูบเดียว ใช้ก๊าซถ่านหินเป็นเชื้อเพลิง มีแบตเตอรี่ มีระบบจุดหัวเทียนด้วยไฟฟ้า ได้รับจดทะเบียนลิขสิทธิ์ในปี ค.ศ. 1860 เครื่องยนตร์ของเลอนัวร์มีใช้ในยุโรปประมาณ 400 เครื่อง ใช้กับเครื่องพิมพ์ และเครื่องสูบน้ำ
เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา)

Error ซิงเกิลโดยเซลีน ดิออน
เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา) (ฝรั่งเศส: Et s'il n'en restait qu'une (je serais celle-là), แปลว่า: "และหากต้องเหลือผู้หญิงอยู่เพียงคนเดียว (ฉันจะเป็นเธอคนนั้น)") เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบัมภาษาฝรั่งเศส แดล อันได้รับการแผยแพร่ทางวิทยุในประเทศฝรั่งเศส, แคนาดา, สวิตเซอร์แลนด์ และเบลเยียมเป็นครั้งแรกในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายด้วยการให้ดาวน์โหลดผ่านทางอินเทอร์เน็ตในวันเดียวกันข้างต้น ส่วนรูปแบบซีดีการค้านั้นออกจำหน่ายในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2550 ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส
ภูมิหลังและการเผยแพร่

"เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา)" เป็นผลงานการประพันธ์คำร้องของฟร็องซวซ ดอแร็ง และเรียบเรียงดนตรีโดยดาวีด กาเตอโญ
สำหรับฟร็องซวซ ดอแร็งนั้นเป็นนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศส ผลงานเลื่องชื่อได้แก่ นิยายเรื่อง "วีร์ฌีนีเอโปล (ฝรั่งเศส: Virginie et Paul)", "ลาเซอกงด์ด็องรอม (ฝรั่งเศส: La seconde dans Rome)", "เลลีซาอูนปลัส เลฌุปกูว์ล็อต (ฝรั่งเศส: Les lits à une place, les jupes culotte) และ "เลกอร์โบเอเรอนาร์ด (ฝรั่งเศส: Les corbeaux et les renardes)" ส่วนผลงานประเภทอื่น ๆ ได้แก่ ละครเรื่อง "ลาฟักตูร์ (ฝรั่งเศส: La facture)", "เอิงซาเลกออิสต์ แล็งต็อกซ์ (ฝรั่งเศส: Un sale egoiste, l'intoxe)" และเพลงขบขันอย่าง "ลาวาลีซ็องการ์ตง (ฝรั่งเศส: La valise en carton)"[ต้องการอ้างอิง]
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้อำนวยการสร้างโดยตีแยรี วาร์ญ (ฝรั่งเศส: Thierry Vargnes) ถ่ายทำที่ในนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2550 และเผยแพร่เป็นครั้งแรกในโทรทัศน์ของแคนาดา ช่องทีวีเอ (อังกฤษ: TVA) เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2550[ต้องการอ้างอิง]
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับ 1 ชาร์ตซิงเกิลฝรั่งเศส และเป็นซิงเกิลที่ 5 ของเซลีน ดิออนที่ขึ้นอันดับ 1 ในประเทศดังกล่าว (60,000 แผ่น) และขึ้นสู่อันดับที่ 2 ในเกแบ็ก อันดับที่ 4 ในเบลเยียม อันดับ 7 ในยุโรป และอันดับ 34 ในสวิตเซอร์แลนด์
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลซีดีสามเพลง (ประเทศฝรั่งเศส)
"เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา)" – 3:32
"เฌอเนอวูซูบลีปา" (ฉบับขับร้องกับคณะประสานเสียงห้าร้อยคน) – 3:35
"เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา)" (ฉบับบรรเลง) – 3:32
ประวัติเผยแพร่

| ประเทศ | วันที่ | รูปแบบ |
| --- | --- | --- |
| ประเทศที่พูดภาษาฝรั่งเศส | 14 กุมภาพันธ์ 2007 | ดิจิทัลดาวน์โหลด |
| เบลเยียม | 13 เมษายน 2007 | ซีดี |
| สวิตเซอร์แลนด์ | 13 เมษายน 2007 | ซีดี |
| ฝรั่งเศส | 16 เมษายน 2007 | ซีดี |
ซิงเกิลวิทยุ
เอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน

| เอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
ระหว่าง: 31 มีนาคม ค.ศ. 1621 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1644
สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกสและอัลการ์วึช
ระหว่าง: 31 มีนาคม ค.ศ. 1621 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 1640

พระราชสมภพ: 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1602 พระราชวังฟองแตงโบล ฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: 6 ตุลาคม ค.ศ. 1644 Royal alcázar มาดริด สเปน
คู่อภิเษก: พระเจ้าเฟลีเปที่ 4 แห่งสเปน
พระบุตร: มาเรีย เทเรสแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส  บัลตาซาร์ การ์โลส เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส
ราชวงศ์: บูร์บง
พระราชบิดา: พระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: มารี เดอ เมดิชิ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งฝรั่งเศส
เอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส (อังกฤษ: Elisabeth of France) หรือ เอลีซาแบ็ตแห่งบูร์บง (ฝรั่งเศส: Élisabeth de Bourbon) หรือ อีซาแบลแห่งบูร์บง (ฝรั่งเศส: Isabelle de Bourbon ) (พระราชสมภพ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1602 - สวรรคต 6 ตุลาคม ค.ศ. 1644)
เอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศสเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1602 ที่พระราชวังฟองแตงโบลในฝรั่งเศส เป็นพระธิดาองค์โตในพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสและพระอัครมเหสีองค์ที่สองมารี เดอ เมดิชิ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ต่อมาทรงเสกสมรสกับพระเจ้าเฟลีเปที่ 4 แห่งสเปน และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระเชษฐภคินีของอ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ดูเพิ่ม

พระเจ้าเฟลีเปที่ 4 แห่งสเปน
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สเปน |
| --- | --- |
เลตีเซีย ออร์ติซ โรกาโซลาโน (2014–)  เจ้าหญิงโซเฟียแห่งกรีซและเดนมาร์ก (1975–2014) ·เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทนแบร์ก (1906–1931) · อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสตีนาแห่งออสเตรีย (1879–1885) · เจ้าหญิงแมร์เซเดสแห่งออร์เลอ็อง (1878) · มารีอา วิตโตรีอา ดัล ปอซโซ (1870–1873) · ฟรานซิส ดยุกแห่งการ์ดิซ (1846–1868) · เจ้าหญิงมารีอา คริสตีนาแห่งซิซิลีทั้งสอง (1829–1833) · เจ้าหญิงมารีอา โยเซฟา อะมาเลียแห่งซัคเซิน (1819–1829) · อินฟันตามารีอา อิซาเบลแห่งโปรตุเกส (1816–1818) · จูลี คลารี (1808–1813) · เจ้าหญิงมารีอา ลุยซาแห่งปาร์มา (1788–1808) · เจ้าหญิงมารีอา อะมาเลียแห่งซัคเซิน (1759–1760) · อิงฟังตาบาร์บาราแห่งโปรตุเกส (1746-1758) · เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ (1724–1746) · เจ้าหญิงหลุยส์ เอลีซาแบ็ตแห่งออร์เลอ็อง (1724) · เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ (1714–1724) · เจ้าหญิงมารีอา ลุยซา กาบรีเอลลาแห่งซาวอย (1701–1714) · เคาน์เตสมาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-น็อยบวร์ค (1690–1700) · เจ้าหญิงมารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง (1679–1689) · อาร์ชดัชเชสมาเรียนาแห่งออสเตรีย (1649–1665) · เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศส (1621–1644) · อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรเทอแห่งออสเตรีย (1598–1611) · อาร์ชดัชเชสอันนาแห่งออสเตรีย (1570–1580) · เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งวาลัว (1559–1568) · สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ (1556–1558) · อิงฟังตาอีซาแบลแห่งโปรตุเกส (1526–1539)
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์โปรตุเกส |
| --- | --- |
 Matilda of Savoy (1146–1157)  ด็อลซาแห่งอารากอน (1185–1198)  อูร์รากาแห่งกัสติยา (1211–1220)  Mécia Lopes de Haro (1246–1248)  Matilda II, Countess of Boulogne (1248–1253)  Beatrice of Castile (1253–1279)  อีซาเบลแห่งอารากอน (1282–1325)  Beatrice of Castile (1325–1357)  อิเนส เด กัสโตร (หลังสิ้นพระชนม์)  Leonor Teles (1372–1383)  ฟิลิปปาแห่งแลงคาสเตอร์ (1387–1415)  เลโอนอร์แห่งอารากอน (1433–1438)  อีซาแบลแห่งกูอิงบรา (1447–1455)  Joanna la Beltraneja (1475–1479)  Eleanor of Viseu (1481–1495)  อิซาเบลแห่งอารากอน (1497–1498)  Maria of Aragon (1500–1517)  เอเลนอร์แห่งออสเตรีย (1518–1521)  Catherine of Austria (1525–1557)  มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย (1598–1611)  เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส (1621–1640)  Luisa de Guzmán (1640–1656)  มาเรีย ฟรานซิสกาแห่งซาวอย (1666–1668); (1683)  Maria Sophia of Neuburg (1687–1699)  Maria Anna of Austria (1708–1750)  มาเรียนา บิกโตเรียแห่งสเปน (1750–1777)  การ์โลตา โคอากีนาแห่งสเปน (1816–1826)  มาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย (1826)  โอกุสต์ เดอ โบอาร์แน (1835)  เฟอร์นันโดแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (1836–1837)  ชเตฟานีแห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน (1858–1859)  Maria Pia of Savoy (1862–1889)  Amélie of Orléans (1889–1908) 
"ตัวเลข" หลังพระนาม หมายถึง ปี ค.ศ. ที่ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส
เรอโน อูว์เออ เชอนีแย็ต

|  เรอโน อูว์เออ เชอนีแย็ต  |
| --- | --- |
อูว์เออ 2 ที่ได้รับการอนุรักษ์ ณ พิพิธภัณฑ์ยานเกราะ
ชนิด: รถหัวลาก
แหล่งกำเนิด: ประเทศฝรั่งเศส
บทบาท
ผู้ใช้งาน:  ประเทศฝรั่งเศส  นาซีเยอรมนี  ประเทศไทย  ประเทศโรมาเนีย  สาธารณรัฐจีน  ผู้พิทักษ์เหล็ก
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: เรอโน
บริษัทผู้ผลิต: เรอโน, อาแอมอิกซ์, แบร์ลีแย, ฟูกา, มาลักซา
ช่วงการผลิต: ค.ศ. 1932 – มีนาคม ค.ศ. 1941
จำนวนที่ผลิต: ฝรั่งเศส 5,168 คัน, โรมาเนีย 126 คัน
แบบอื่น: อูว์เออ 2, เชนีเลตามาลักซาติป อูเอ
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 2.64 ตัน (5,800 ปอนด์)
ความยาว: 2.80 m (9 ft 2 in)
ความกว้าง: 1.74 m (5 ft 9 in)
ความสูง: 1.25 m (4 ft 1 in)
ลูกเรือ: สองนาย

เกราะ: 9 mm (0.35 in)
อาวุธหลัก: มากค์ 7.5 มม. สำหรับการผลิตอูว์เออ 2 ครั้งล่าสุด
เครื่องยนต์: เรอโน 85 38 แรงม้า (28 กิโลวัตต์)
ความจุน้ำหนักบรรทุก: 350 kg (770 lb) ในถังของบรรทุก;  950 kg (2,090 lb) กับเทรลเลอร์
กันสะเทือน: แหนบ
ความสูงจากพื้นรถ: 30 ซm (12 in)
ความจุเชื้อเพลิง: 56 ลิตร (12 แกลลอนอังกฤษ)
พิสัยปฏิบัติการ: 100 km (62 mi)
ความเร็ว: 30 km/h (19 mph)
เรอโน อูว์เออ เชอนีแย็ต (ฝรั่งเศส: Renault UE Chenillette) เป็นทั้งรถลำเลียงหุ้มเกราะสายพานเบาและรถหัวลาก ที่ผลิตโดยประเทศฝรั่งเศสระหว่างปี ค.ศ. 1932 ถึง 1940
ในปี ค.ศ. 1930 ทหารราบชาวฝรั่งเศสได้ตัดสินใจที่จะพัฒนายานเกราะเบาที่สามารถลาก และจัดส่งปืนใหญ่ รวมถึงปืนครกขนาดเล็ก ซึ่งในปี ค.ศ. 1931 บริษัทเรอโนได้รับสัญญาจ้างของเรอโน อูว์เออ รวมกับเทรลเลอร์เรอโน อูว์กา และในปี ค.ศ. 1937 จากคู่แข่งจำนวนมาก เรอโน อูว์เออ 2 ได้รับเลือกให้เป็นรุ่นปรับปรุงสำหรับการผลิตขนาดใหญ่ ทั้งสองประเภทรวมกันกว่าห้าพันคันได้รับการสร้างขึ้น รวมถึงการผลิตที่ได้รับการอนุญาตในประเทศโรมาเนีย และพวกมันเป็นส่วนหนึ่งของอุปกรณ์มาตรฐานของกองพลทหารราบฝรั่งเศสทั้งหมด ยานพาหนะเรอโน อูว์เออ ส่วนใหญ่ในประจำการฝรั่งเศสไม่ได้ติดอาวุธ รถเหล่านั้นถูกเยอรมนีเข้ายึดครองในปี ค.ศ. 1940 ซึ่งนำมาใช้เพื่อจุดประสงค์ที่หลากหลาย รวมถึงการติดอาวุธด้วยปืนกล, ปืนต่อสู้รถถัง และจรวดหลายลำกล้อง
เชนีเลตามาลักซาตีปูล อูเอ

|  เชนีเลตามาลักซาตีปูล อูเอ  |
| --- | --- |
รถลำเลียงมาลักซา อูเอ ที่โรมาเนียสร้างขึ้น ณ พิพิธภัณฑ์ทหารแห่งชาติในบูคาเรสต์
ชนิด: รถหัวลาก
แหล่งกำเนิด:  โรมาเนีย
บทบาท
ผู้ใช้งาน:  โรมาเนีย  ผู้พิทักษ์เหล็ก
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: เรอโน มาลักซา (การปรับเปลี่ยนหลายอย่าง)
บริษัทผู้ผลิต: มาลักซา
ช่วงการผลิต: ปลาย ค.ศ. 1939 – มีนาคม ค.ศ. 1941
จำนวนที่ผลิต: 126 คัน
ข้อมูลจำเพาะ (ข้อมูลจาก)
มวล: 2.74 ตัน (6,000 ปอนด์)
ความยาว: 2.85 m (9 ft 4 in)
ความกว้าง: 1.8 m (5 ft 11 in)
ความสูง: 1.26 m (4 ft 2 in)
ลูกเรือ: 2 นาย

เกราะ: 9 mm (0.35 in)
เครื่องยนต์: เรอโน, 4 สูบ, ระบายความร้อนด้วยน้ำ 35 แรงม้า (26 กิโลวัตต์)
ความจุน้ำหนักบรรทุก: 500 kg (1,100 lb) ในถังของบรรทุก
กันสะเทือน: แหนบ
ความสูงจากพื้นรถ: 30 ซm (12 in)
พิสัยปฏิบัติการ: 100 km (62 mi)
ความเร็ว: 30 km/h (19 mph)
ในปี ค.ศ. 1937 ประเทศโรมาเนียยังคงเป็นพันธมิตรประเทศฝรั่งเศส โดยซื้ออูเอประมาณสิบคัน ในฐานะขั้นตอนแรกในการสร้างอุตสาหกรรมยานรบหุ้มเกราะท้องถิ่น รัฐมนตรีกลาโหมของโรมาเนียได้ซื้อสิทธิในปี ค.ศ. 1937 สำหรับผลิตเรอโน อูว์เออ เชอนีแย็ต 300 คัน ยานพาหนะตั้งใจพ่วงปืนต่อต้านรถถังชไนเดอร์ขนาด 47 มม. ใบอนุญาตได้มาโดยโรงงานมาลักซาในบูคาเรสต์ ในภายหลังยานพาหนะนี้ได้รับการตั้งชื่อเชนีเลตามาลักซาตีปูล อูเอ ทุกส่วนของยานพาหนะยกเว้นเครื่องยนต์, กระปุกเกียร์ และแผงหน้าปัดผลิตในประเทศโดยมาลักซา อดีตรถสามคันได้รับการส่งมอบจากโรงงานอาแอมอิกซ์ของฝรั่งเศส การผลิตดำเนินไปตั้งแต่ครึ่งหลังของปี ค.ศ. 1939 ถึงมีนาคม ค.ศ. 1941 ในช่วงที่รถลำเลียง 126 คันได้รับการผลิต การผลิตถูกตัดบทเมื่ออุปทานชิ้นส่วนเรอโนถูกขัดจังหวะเนื่องจากการล่มสลายของฝรั่งเศส จากนั้น เยอรมนีได้ส่งเรอโน อูว์เออ ที่เข้ายึดประมาณห้าสิบคันไปยังโรมาเนีย มีมาลักซาเชอนีแย็ต 126 คันคิดเป็นสาวนใหญ่ของยานพาหนะดังกล่าว (รวมทั้งสิ้น 178 คัน) ในการปฏิบัติการโดยกองทัพบกโรมาเนียในช่วงเริ่มต้นของปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา มีการพบเชอนีแย็ตในประจำการรบในช่วงกบฏผู้พิทักษ์เหล็ก เมื่อถูกใช้โดยผู้พิทักษ์เหล็กสองคัน มาลักซาเชอนีแย็ตไม่ใช่ลอกแบบที่เหมือนกันทั้งหมดของเรอโน อูว์เออ มันหนักกว่า 0.1 ตันและสามารถบรรทุกในถังของบรรทุกได้ 0.15 ตันซึ่งมากกว่าของฝรั่งเศส ความยาว, ความกว้าง และความสูงทั้งหมด เพิ่มขึ้นเล็กน้อยห้าเซนติเมตร, หกเซนติเมตร และหนึ่งเซนติเมตรตามลำดับ เครื่องยนต์ของมันลดลงเล็กน้อยใกล้ ๆ 3 แรงม้า แต่ก็ยังสามารถบรรลุความเร็วสูงสุดและมีระยะเดียวกันกับของฝรั่งเศส
ในกองทัพโรมาเนีย รถลำเลียงแบบนี้ได้รับการนำไปใช้ในกองร้อยต่อต้านรถถัง ในการลากจูงชไนเดอร์ 47 มม. แบบ 1936 — โดยเป็นปืนที่หนักกว่าในกองทัพฝรั่งเศส ซึ่งถือว่าเรอโน อูว์เออ มีน้ำหนักเบาเกินกว่าจะเคลื่อนย้ายปืนที่มีลำกล้องปืนขนาดนี้ — และในฐานะที่เป็นรถลำเลียงอาวุธยุทโธปกรณ์และเชื้อเพลิงในกรมทหารม้ายานยนต์ ครั้นภายหลัง ค.ศ. 1943 ยานพาหนะ 33 ค้นจากห้าสิบคันที่อยู่รอดได้รับการนำมาใช้เพื่อการฝึก มีสิบเจ็ดคันตั้งแต่มกราคม ค.ศ. 1944 จนถึงเดือนมีนาคมสร้างใหม่โดยโรงงานมาลักซา ซึ่งเสริมกำลังพวกมันลากของเยอรมันที่หนักกว่าปืนต่อต้านรถถัง 50 มม. แอล/60 ยานพาหนะของโรมาเนีย รวมถึงรถที่นำเข้าสิบคัน ได้นำการผลิตเรอโน อูว์เออ ทั้งหมดมาถึงประมาณ 5,294 คัน
การใช้

เรอโน อูว์เออถูกใช้งานมาตั้งแต่เริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองทัพฝรั่งเศส และต่อมาก็ถูกกดดันเข้าสู่การรับใช้กองทัพเยอรมัน เช่นเดียวกับการใช้ในจำนวนจำกัดโดยฝรั่งเศสเสรีและกองกำลังโรมาเนีย
การใช้ > การใช้ของฝรั่งเศส

เชอนีแย็ตส่วนใหญ่ได้รับการจัดสรรให้แก่กรมทหารราบเป็นมาตรฐานหลัก ครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1932 มีเชอนีแย็ตหกคันอยู่ในกองร้อยนอกแถว (กองร้อยนี้ไม่ได้อยู่ใต้บังคับบัญชาของกองพันใด ๆ และทำหน้าที่ในฐานะพลาธิการประจำกรมทหาร, การบำรุงรักษา และหน่วยทดแทน) และอีกสามคันในกองร้อยเครื่องกลประจำกรมทหาร ซึ่งเป็นกองร้อยสนับสนุนอาวุธหนัก หน้าที่หลักอย่างเป็นทางการของพวกมันคือยานพาหนะจัดส่ง เพื่อเอื้ออำนวยตำแหน่งแนวหน้าพร้อมอมภัณฑ์และสิ่งจำเป็นอื่น ๆ ขณะอยู่ภายใต้การยิงปืนใหญ่ เกราะเบาเพียงพอที่จะหยุดเศษกระสุนขนาดเล็กและปืนไรเฟิลหรือปืนกลในระยะที่มากกว่า 300 เมตร เรอโน อูว์เออ สามารถบรรทุกหรือลากเสบียงได้ประมาณ 1,000 กิโลกรัม สิ่งนี้รวม 350 กก. ในถังของบรรทุก และ 600 กก. ในเทรลเลอร์ ของบรรทุกทั่วไปรวมลูกปืนครกบรองท์ 81 มม., กระสุนสำหรับปืนต่อสู้รถถังฮอตช์คิส 25 มม. หรือกระสุนปืนไรเฟิลและกระสุนปืนกล เพื่อระบุว่าพวกมันกำลังลาก หัวลากจะสร้างแผ่นเหล็กรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเล็กบนหลังคาซึ่งแสดงรูปสามเหลี่ยมสีเหลืองบนพื้นสีน้ำเงินที่ตัดกัน ส่วนที่เหลือของรถปกติจะทาสีเขียวบรอนซ์ทึม ๆ โดยรวม ไม่ได้ใช้โทนสามสีหรือสี่สีที่สลับซับซ้อนตามแบบฉบับของชุดเกราะฝรั่งเศสในยุคนั้น ตำแหน่งส่วนหน้าที่เปิดเผยมากขึ้นจะได้รับการจัดส่งโดยหัวลากเท่านั้น ถังของพวกมันแม้ว่าจะมีขนาดเล็ก แต่ก็ยังสามารถบรรทุกกระสุนปืนต่อสู้รถถัง 25 มม. 150 นัด หรือกระสุนปืนกล 2,688 นัด ทีมปืนครกและปืนคาดว่าจะเคลื่อนย้ายอาวุธของตัวเองได้หากการเคลื่อนที่น้อยกว่า 1,000 เมตร มิฉะนั้น พวกเขาจะบรรจุสองนายในอูว์เออ สำหรับการเคลื่อนที่ที่ยาวนานขึ้น ในทำนองเดียวกัน ปืนกลสี่กระบอกจะได้รับการบรรจุ รถสามารถลากปืนต่อสู้รถถัง 25 มม. เนื่องจากหัวลากมีขนาดเล็กเกินไปที่จะรองรับลูกเรือประจำอาวุธ พวกเขาจึงต้องเดินตามยานพาหนะด้วยเท้า; ผู้ควบคุมชิ้นส่วนในระหว่างขั้นตอนนี้นั่งถัดจากคนขับเชอนีแย็ต เพื่อระบุตำแหน่งใหม่ที่ต้องการของปืนครกหรือปืนของเขา ซึ่งในความเป็นจริง นี่เป็นเพียงโอกาสเดียวที่ภายในกรมทหารราบจะมีลูกเรือคนที่สองปรากฏตัวขึ้นจริง ๆ: พลขับมักจะก่อตัวลูกเรือทั้งหมด แม้ว่าจะมีการแบ่งหน้าที่ผู้ช่วยพลขับ ดังนั้น เชอนีแย็ต จึงไม่เคยติดอยู่กับระบบอาวุธรายบุคคลอย่างถาวร; ยกตัวอย่างเช่น ปืนต่อสู้รถถัง 25 มม. แต่ละกระบอก มีทีมม้าของตัวเองเพื่อลากมันสำหรับการขนส่งตามปกติ สำหรับการเคลื่อนที่ในระยะทางไกลขึ้น โดยปกติแล้ว เชอนีแย็ต จะได้รับการบรรทุกบนรถบรรทุก โดยมีเทรลเลอร์เรอโน อูว์กา และอาจจะมีปืนครกหรือปืนลาก (บนถนนที่ดี) อยู่ข้างหลัง เทรลเลอร์ขนาดใหญ่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของการลากจูงอย่างเป็นทางการ; มันขาดตลาด โดยมีเพียงหนึ่งคันสำหรับสี่หัวลากต่อคัน (สองคันในแต่ละกรมทหาร) และใช้เพื่อโยกย้ายสิ่งเหล่านี้หากพวกมันพัง ในทางปฏิบัติไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะขนส่งเทรลเลอร์ขนาดเล็กขึ้นบนรถบรรทุก ในขณะที่ใช้ขนาดใหญ่กว่าเพื่อเคลื่อนย้ายหัวลาก เนื่องจากขั้นตอนที่กำหนดได้ลดความเร็วขบวนรถลงเหลือ 15 กม./ชม.
กรมทหารราบแต่ละแห่งมีเรอโน อูว์เออ รวมเก้าคัน ส่วนคมปานีดีวีซิโอแนร์อองทีชา (CDAC) ซึ่งเป็นกองร้อยต่อต้านรถถังกองพลยังมีเชอนีแย็ตสามคัน ทำให้มีเรอโน อูว์เออ ทั้งหมดสามสิบตัวในกองพลทหารราบปกติ
การใช้ > การใช้ของอิตาลี

เยอรมนีได้ส่งมอบอูเออจำนวนมากให้แก่ฝ่ายพันธมิตรของตนในภายหลัง เช่น อิตาลี กองทัพบกอิตาลีได้รับอูว์เออ และอูว์เออ 2 จำนวน 64 คัน ในปี ค.ศ. 1941 และใช้พวกมันในฐานะรถลำเลียงอมภัณฑ์ บางคันใช้ในซิซิลี ที่ซึ่งการบุกครองเกาะซิซิลีของฝ่ายสัมพันธมิตร ค.ศ. 1943 รถหลายคันถูกเข้ายึดและใช้โดยกองทัพบกสหรัฐ
การใช้ > การใช้ของโปแลนด์

กองพลทหารราบแกรนาเดียร์ที่ 1 และ 2 ของกองทัพบกโปแลนด์ซึ่งจัดตั้งขึ้นในประเทศฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1939–1940 ที่ซึ่งแจกจ่ายอูว์เออ 2 นอกจากนี้ กองพลน้อยที่ราบสูงอิสระโปแลนด์ยังได้รับการแจกจ่ายอูว์เออ 2 สิบเจ็ดหน่วยที่เหลือจากการยกเลิกภารกิจของกองพลน้อยที่ราบสูงอิสระโปแลนด์ไปยังฟินแลนด์สิ้นสุดด้วยสหราชอาณาจักร ที่ซึ่งพวกเขาใช้งานโดยกองพันลาดตระเวนเพิร์ท และต่อมาสำหรับการฝึกขับรถโดยกองพลน้อยรถถังที่ 3/16 โปแลนด์
การใช้ > การใช้ของไทย

กองทัพบกไทยเข้ายึดเรอโน อูว์เออ ได้จำนวนหนึ่งในช่วงสงครามฝรั่งเศส-ไทย
การใช้ > การใช้ของจีน

กองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนใช้เรอโน อูว์เออ บางคันในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Renault UE Jean Erisay Museum of Tosny Normandy France
การสวนสนามทางทหารของเรอโน อูว์เออ ในปารีสเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936
เรอโน อูว์เออ ในพิพิธภัณฑ์กองทัพบกบรัสเซลส์
เอวเรลยู โกมีส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Heurelho da Silva Gomes
วันเกิด:   (1981-02-15) 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 (43 ปี)
สถานที่เกิด:  ชูเอาปินเอโร, บราซิล
ส่วนสูง:  1.91 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  สโมสร |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2001–2004 |  ครูเซรู |  59 |  (0) |
| 2004–2008 |  เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน |  128 |  (0) |
| 2008–2014 |  ทอตนัม​ ฮอตสเปอร์ |  95 |  (0) |
| 2013 |  → 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ (ยืมตัว) |  9 |  (0) |
| 2014–2020 |  วอตฟอร์ด |  144 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2004 |  บราซิล 23 ปี |  14 |  (0) |
| 2003–2010 |  บราซิล |  11 |  (0) |
 นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 12:26,14 พฤษภาคม 2018 (UTC).  † ลงเล่น (ประตู).  ‡ นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมชาติ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 7 June 2010
เอวเรลยู ดา ซิลวา โกมีส (โปรตุเกส: Heurelho da Silva Gomes) เกิดวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1981 ที่ชูเอาปินเอโร รัฐมีนัชเจไรช์ เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ตำแหน่งผู้รักษาประตู
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Heurelho Gomes ที่ Soccerbase
Gomes1.com เก็บถาวร 2014-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Official site – news and pictures
Praise to Heurelho Gomes เก็บถาวร 2011-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Quotes, statistics and pictures
PSV: Alex and Gomes see off Wales เก็บถาวร 2007-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – noticias.info, 9/5/2006
Gomes photos and more from PSV by Tvw
ESPN profile เก็บถาวร 2012-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Premier League profile เก็บถาวร 2010-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เลแซ็งดิสป็องซาบล์

เลแซ็งดิสป็องซาบล์ (ฝรั่งเศส: Les indispensables)  เป็นอัลบั้มรวมรวมเพลงฝรั่งเศสยุคแรก ๆ ของเซลีน ดิออน ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ในฝรั่งเศส
ข้อมูลอัลบั้ม

อัลบั้มนี้จัดจำหน่ายโดย SMM โดยไม่มีการประชาสัมพันธ์ใด ๆ ทั้งสิ้น เพลงที่รวบรวมไว้ก็เป็นเพลงเช่นเดียวกับอัลบั้มรวมเพลงก่อนหน้า ซึ่ง ซีดีนี้ ได้ออกขายในรูปแบบ ดิจิแพ็ก
อัลบั้มนี้ขายได้ประมาณ 100,000 แผ่นทั่วโลก
รายชื่อเพลง

| # | ชื่อเพลง | ผู้ประพันธ์ | ความยาว |
| --- | --- | --- | --- |

| 1. | "D'amour ou d'amitié" | E. Marnay, R. Vincent, J.P. Lang | 4:05 |
| 2. | "Visa pour les beaux jours" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:28 |
| 3. | "En amour" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:20 |
| 4. | "Les oiseaux du bonheur" | E. Marnay, A. Popp | 3:28 |
| 5. | "C'est pour toi" | E. Marnay, F. Orenn | 4:07 |
| 6. | "Ne partez pas sans moi" | N. Martinetti, A. Sereftug | 3:07 |
| 7. | "Mon ami m'a quittée" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:05 |
| 8. | "Avec toi" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:18 |
| 9. | "Mon rêve de toujours" | E. Marnay, J. P. Goussaud | 4:23 |
| 10. | "C'est pour vivre" | E. Marnay, A. Popp | 4:04 |
| 11. | "Comment t'aimer" | E. Marnay, R. Musumarra | 4:00 |
| 12. | "Du soleil au coeur" | A. Popp, J.C. Massoulier | 2:46 |
| 13. | "Tellement j'ai d'amour pour toi" | E. Marnay, H. Giraud | 3:01 |
| 14. | "La dodo la do" | E. Marnay, C. Gaubert | 3:06 |
| 15. | "Un amour pour moi" | E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy | 3:23 |
เอสซีลอร์ลูซอตติกา

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: ยูโรเน็กซต์: EL CAC 40 component Euro Stoxx 50 component
ISIN: FR0000121667 
อุตสาหกรรม: แว่นตา
ก่อตั้ง: 1 ตุลาคม 2018; 6 ปีก่อน (2018-10-01)
สำนักงานใหญ่: ปารีส, ฝรั่งเศส
ผลิตภัณฑ์: เลนส์สายตา อุปกรณ์แสง เครื่องวัดสายตา และแว่นกันแดด
ตราสินค้า: เรย์-แบน  โอคลีย์ ไมเคิล คอร์ส เลนส์คราฟเตอร์
รายได้: 16 พันล้านยูโร
รายได้จากการดำเนินงาน: 3,176,000,000 ยูโร (พ.ศ. 2566) 
รายได้สุทธิ: 2,289,000,000 ยูโร (พ.ศ. 2566) 
บริษัทในเครือ: เอสซีลอร์ ลูซอตติกา
เว็บไซต์: essilorluxottica.com
เอสซีลอร์ลูซอตติกา (ฝรั่งเศส: EssilorLuxottica SA) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติฝรั่งเศส-อิตาลี ผู้ผลิต ออกแบบ และจัดจำหน่ายเลนส์สายตา อุปกรณ์ทางแสง เครื่องวัดสายตา และแว่นกันแดด เกิดจากการรวมตัวของบริษัทเอสซีลอร์ของฝรั่งเศสและบริษัทลูซอตติกาของอิตาลีเมื่อปี ค.ศ. 2018 มีตราสินค้าในเครือมากมาย รวมทั้งเรย์แบน โอคลีย์ ไมเคิล คอร์ส และอื่น ๆ รวม 20 กว่าตราสินค้า
ปัจจุบันมีรายได้ราว 16 พันล้านยูโร จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์ปารีส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เอดัวร์ วุยยาร์

เอดัวร์ วุยยาร์ (ฝรั่งเศส: Édouard Vuillard; 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1868 - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1940) เป็นจิตรกรและช่างพิมพ์ชาวฝรั่งเศสในกลุ่มกลุ่มนาบีส์ซึ่งเป็นกลุ่มศิลปินอาวองการ์ดของอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง
งานบางชิ้น

Self Portrait (ภาพเหมือนตนเอง, ค.ศ. 1892)
Woman in Blue With Child (สตรีใส่เสื้อสีน้ำเงินและเด็ก)
Woman Sweeping (สตรีกวาดบ้าน, ค.ศ. 1892)
Mother and Sister of the Artist (แม่และน้องสาวของจิตรกร, ค.ศ. 1893)
The Yellow Curtain (ม่านสีเหลือง, ค.ศ. 1893)
Married Life (ชีวิตแต่งงาน, ค.ศ. 1894)
Le Déjeuner à Villeneuve-sur-Yonne (ค.ศ. 1902)
The Green Interior or Figure in front of a Window with Drawn Curtains (ภายในสีเขียว หรือ คนหน้าหน้าต่างกับม่านปิด, ค.ศ. 1891)
ดูเพิ่ม

Frèches-Thory, Claire, & Perucchi-Petri, Ursula, ed.: Die Nabis: Propheten der Moderne, Kunsthaus Zürich & Grand Palais, Paris & Prestel, Munich 1993  ISBN 3-7913-1969-8 (German), (French)
Guy Cogerval, Vuillard-Master of the Intimate Interior, Thames & Hudson, London 2002 ISBN 0-500-30109-3
Édouard Vuillard, Édouard Vuillard, JPL Fine Arts, 1985 ASIN B00100R0HC
ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง