stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กัมโปซันโตโมนูเมนตาเล

ทุ่งศักดิ์สิทธิ์แห่งปิซา
กัมโปซันโตโมนูเมนตาเล (อิตาลี: Camposanto Monumentale) หรืออนุสรณ์สุสานเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของ “จตุรัสปาฏิหาริย์” ในปิซาในอิตาลี
“กัมโปซันโต” แปลตรงตัวว่า “ทุ่งศักดิ์สิทธิ์” เพราะเชื่อกันว่าก่อสร้างขึ้นบนดินที่ไปขนมาจากกลโกธาที่นำกลับมายังปิซาโดยอูบัลโด เด ลันฟรันชีอาร์ชบิชอปแห่งปิซาขณะนั้นเมื่อเดินทางกลับจากสงครามครูเสดครั้งที่ 4 ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตำนานอ้างว่าร่างที่ฝังในดินที่มาจากเยรูซาเลมจะเน่าเปื่อยภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง
บริเวณสุสานตั้งอยู่บนซากหอล้างบาปเดิมของโบสถ์ซานตาเรพาราตา โบสถ์ที่เคยตั้งอยู่ตรงที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหารปีซาปัจจุบัน การใช้คำว่า “อนุสาวรีย์” ประกอบคำเรียกสุสานก็เพื่อแสดงความแตกต่างจากสุสานที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากนั้นที่มีชื่อว่า “camposanto vecchio” (ทุ่งศักดิ์สิทธิ์เก่า)
ดูเพิ่ม

ปิซา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลานศักดิ์สิทธิ์แห่งปิซา
กัฟเฟลลัตเต

| --- | --- |

ประเภท: เครื่องดื่มร้อนหรือเย็น, กาแฟนม
แหล่งกำเนิด: อิตาลี
ส่วนผสมหลัก: เอสเปรสโซ, นมสตีม
รูปแบบอื่น: โมคา (รสช็อกโกแลต)
 ตำราอาหาร: กัฟเฟลลัตเต   สื่อ: กัฟเฟลลัตเต
กัฟเฟลลัตเต
ฟองนมที่วาดเป็นลวดลายบนกัฟเฟลลัตเต
กัฟเฟลลัตเต (อิตาลี: caffellatte, caffelatte), กัฟแฟะลัตเต (อิตาลี: caffè latte) หรือนิยมเรียกย่อว่า ลัตเต (อิตาลี: latte) หรือ ลาตเท (อังกฤษ: latte, /ˈlɑːteɪ, ˈlæteɪ/) คือเครื่องดื่มกาแฟที่เตรียมด้วยนมร้อน โดยเทเอสเปรสโซ 1/3 ส่วน และนมร้อนที่ตีด้วยไอน้ำจากเครื่องชง 2/3 ส่วน ลงในถ้วยพร้อม ๆ กัน และจะหยอดฟองนมหนาประมาณ 1 เซนติเมตร ทับข้างบน กาแฟชนิดนี้มีหน้าตาคล้ายกับกาเฟโอแลของฝรั่งเศสมาก แต่กาเฟโอแลมักเตรียมจากกาแฟดำที่ชงแบบหยด ผสมกับนมที่อุ่นให้ร้อนในอัตราส่วนเท่ากัน
ลาตเท ในภาษาอังกฤษเป็นรูปคำที่ตัดย่อมาจากชื่อกาแฟชนิดเดียวกันในภาษาอิตาลีว่า กัฟเฟลลัตเต หรือ กัฟแฟะลัตเต แปลว่า "กาแฟนม" ดังนั้น หากไปสั่ง ลัตเต (latte) ตามร้านเครื่องดื่มในประเทศอิตาลี ก็จะได้เพียงนมเท่านั้น กัฟเฟลลัตเตเริ่มเป็นที่นิยมนอกประเทศอิตาลีในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980
ในการชงกัฟเฟลลัตเต ผู้ชงกาแฟที่ชำนาญงานจะใช้วิธีขยับข้อมือเล็กน้อยขณะที่รินนมและฟองนมลงบนกาแฟ ทำให้เกิดลวดลายต่าง ๆ เรียกว่า ศิลปะกัฟเฟลลัตเต (latte art) หรือศิลปะฟองนมในถ้วยกาแฟ
ดูเพิ่ม

กาเฟโอแล
เอสเปรสโซ
แหล่งข้อมูลอื่น

Latte world
| ด ค กกาแฟ |
| --- | --- |
หัวข้อ:  เศรษฐศาสตร์  การค้าโดยชอบธรรมของกาแฟ  ผลกระทบต่อสุขภาพ  ประวัติศาสตร์ 
การผลิต:  กระบวนการผลิตกาแฟ  แหล่งปลูกกาแฟ 
ชนิดและสายพันธุ์:  รายชื่อพันธุ์กาแฟ  อะแรบิกา  ชาริเยอร์  โรบัสตา  ใบใหญ่ (ไลเบริกา) 
ส่วนประกอบ:  Cafestol  Caffeic acid  กาเฟอีน  เมล็ดกาแฟ  Furan-2-ylmethanethiol 
กระบวนการผลิตกาแฟ:  การคั่วเมล็ดกาแฟ  การสกัดกาเฟอีน  การบำบัดน้ำเสีย  การคั่วกาแฟที่บ้าน 
การจัดเตรียม/การผลิต:  กาแฟกระป๋อง  กาแฟชงเย็น  กาแฟตุรกี  กาแฟแบบหยดร้อน  กาแฟสำเร็จรูป  กาแฟอาหรับ  เครื่องชงกดกาแฟแบบฝรั่งเศส  เครื่องชงกาแฟ  เครื่องชงกาแฟแบบชะสกัด  เครื่องชงกาแฟแบบเป็นกาหยด  เครื่องชงกาแฟแบบสุญญากาศ  เครื่องชงกาแฟแบบเอสเปรสโซ  เจซแว  เจอเบอนา  ชอร์เรอาดอร์  น็อกบ็อกซ์  ภาชนะบรรจุกาแฟแบบใช้ครั้งเดียว  หม้อชงกาแฟโมคา  เอสเปรสโซ ดอปปีโย  ริสเตรตโต  ลุงโก  แอโรเพรสส์ 
ประเภทของกาแฟ:  อัฟโฟกาโต  คัฟแฟะอาเมรีคาโน  Bica  Bicerin  แบล็ค รัสเชี่ยน  กาแฟเวียดนาม  กาเฟโอแล  กาเฟเดโอยา  กาเฟกอนเลเช  Caffè crema  Café Cubano  โมคา  Café Touba  Caffè corretto  Café com Cheirinho  คัฟแฟะมัคคียาโต  คัปปุชชีโน  การาฆิโย  กาแฟนม  กอร์ตาโด  กาแฟไข่  เอสเปรสโซ  แฟลตไวต์  แฟรปพัชชีโน  กาเลา  Garoto  Greek frappé coffee  กาแฟเย็น  กาแฟกรองอินเดีย (มัทราส)  Ipoh white coffee  กาแฟไอริช  Karsk  กาแฟขี้ชะมด  Kopi tubruk  คัฟเฟลลัตเต  ลัตเตมัคคียาโต  Liqueur coffee  ลองแบล็ก  Lungo  Mazagran  โอเลี้ยง  Red eye  ริสเตรตโต  Rüdesheimer Kaffee  Tenom coffee  กาแฟขาว  White Russian  กาเฟกอนเลเช  Wiener Melange  Yuenyeung 
วิถีชีวิต:  บาริสตา  Caffè sospeso  Coffee ceremony  CoffeeCon  Coffee culture  Coffee cupping  Coffee Palace  ร้านกาแฟ  ฟิก้า  โกปี๊เตี่ยม  Latte art  Viennese coffee house 
เครื่องดื่มทดแทน:  Barley coffee  ชาข้าวบาร์เลย์  Barleycup  Caro  กาแฟธัญพืช  Chicory  Dandelion coffee  Inka  Maya nut  Postum  Qishr
กวัตโตรเชนโต

"การประกาศของเทพ" โดยซานโดร บอตตีเชลลี ที่เขียนระหว่าง ค.ศ. 1489 ถึง ค.ศ. 1490 เป็นตัวอย่างงานเขียนของยุคนี้
กวัตโตรเชนโต (อิตาลี: Quattrocento แปลว่า "400" หรือจากคำว่า "millequattrocento" ที่แปลว่า "1400" ) เป็นสมัยศิลปะของปลายยุคกลางโดยเฉพาะในสมัยกอทิกนานาชาติและต้นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ประวัติ

หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในปี ค.ศ. 476 แล้วสิ่งที่ตามมาคือความยุ่งเหยิงทางการเมืองและทางการค้าที่เกิดขึ้นในยุโรป ซึ่งเป็นการเริ่มสมัยยุคกลางตอนต้นที่ยืนยาวมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมื่อการค้าขายเริ่มมีการฟื้นตัวขึ้น ประชากรก็เพิ่มจำนวนมากขึ้น และอำนาจของพระสันตะปาปาก็มั่นคงขึ้น
ในปลายยุคกลางโครงสร้างทางการเมืองของทวีปยุโรปค่อย ๆ วิวัฒนาการจากกลุ่มชนเล็ก ๆ ที่มีหัวหน้าเผ่าปกครองมาเป็นรัฐ-ชาติที่ปกครองโดยระบบพระมหากษัตริย์ซึ่งทำให้สถานะภาพทางการเมืองโดยทั่วไปมีความมั่นคงขึ้น ในอิตาลีศูนย์กลางของเมืองก็เพิ่มความสำคัญขึ้น ในการเป็นที่พำนักอาศัยและประกอบกิจการของพ่อค้าและชนชั้นที่ทำการค้าขายผู้สามารถป้องกันตนเองได้ เงินมาแทนที่ดินในการใช้ในการแลกเปลี่ยน และผู้ที่เคยเป็นทาสที่ดิน (serfs) ก็ได้รับอิสระเพิ่มขึ้น ความเปลี่ยนแปลงของยุคกลางในอิตาลีและความเสื่อมความนิยมของระบบศักดินาเป็นการปูทางให้กับการเปลี่ยนแปลงทางสังคม วัฒนธรรม และเศรษฐกิจ กวัตโตรเชนโตถือกันว่าเป็นยุคคาบสมัยระหว่างสมัยกลางกับสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
กวัตโตรเชนโตเป็นขบวนการที่นำหน้าสมัยที่ต่อมาเป็นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ศิลปะในยุคนี้เป็นศิลปะที่สะท้อนให้เห็นถึงศิลปะและวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งเป็นลักษณะของศิลปะของตอนปลายสมัยกลางและต้นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่มีแนวโน้มที่เป็นศิลปะที่มีลักษณะเป็นเอกลักษณ์ของตนเองในการพยายามแสดงความเจริญทางวิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม สังคม และเศรษฐกิจเพื่อการรักษาสถาบันพระมหากษัตริย์โดยการใช้คริสต์ศาสนาเป็นเครื่องมือ
การวิวัฒนาการของกวัตโตรเชนโต

ศิลปะกวัตโตรเชนโตทิ้งการตกแต่งด้วยโมเสกที่นิยมกันในศิลปะไบแซนไทน์ และลักษณะศิลปะที่ใช้ในการสร้างคริสต์ศาสนศิลป์ในรูปแบบของหน้าต่างประดับกระจกสี, จิตรกรรมฝาผนัง, หนังสือวิจิตร และ ประติมากรรม แต่ศิลปินและประติมากร "กวัตโตรเชนโต" เริ่มนำรูปทรงของศิลปะคลาสสิกเข้ามาผสม
ศิลปินในยุคกวัตโตรเชนโต

ในเมื่อสมัย "กวัตโตรเชนโต" คาบกับสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ศิลปินบางคนจึงกล่าวได้ว่าเป็นทั้งศิลปินยุคกวัตโตรเชนโต และ สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาพร้อมกัน
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  อันเดรอา เดล คาตานโย  อันดรีย เดล เวอร์โรชชิโอ  อันเดรอา เดลลา รอบเบีย  อันเดรีย มานเทนยา  อันโตเนลโล ดา เมสสินา  อันโตนิอัซโซ โรมาโน  อันโตนิโอ โพลลาอูโล  อันโตนิโอ รอสเซลลิโน  เบนนอซโซ กอซโซลิ  แบร์โตลโด ดิ จิโอวานนิ  คาร์โล คริเวลลิ  โคสิโม ทูรา  เดซิเดริโอ ดา เซตติยาโน  โดเมนนิโค ดิ บาร์โตโล  โดเมนนิโค เกอร์ลันเดา  โดเมนนิโค เวเนซิอาโน  โดนาเทลโล |  แอร์โคเล เด โรแบร์ติ  ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี  ฟิลิปโป ลิปปี  ฟราอันเจลิโค  ฟรานเชสโค เดล คอสสา  ฟรานเชสโค ดิ จอร์โจ  ฟรานเชสโค ซควาร์ชิโอเน  เจ็นทิเล เบลลินี  เจ็นทิเล ดา ฟาบริอาโน  จิโอวานนี เบลลินี  จิโอวานนี ดิ เพาโล  จาคโคโป เบลลินี  จัสตัสแห่งเก้นท์  เลโอนาร์โด ดา วินชี  ลอเร็นโซ กิเบอร์ติ  ลูคา เดลลา รอบเบีย  ลูคา ซินยอเรลลิ |  มาซาชิโอ  มาโซลิโน ดา พานิคาเล  เมลอซโซ ดา ฟอร์ลิ  เปาโล อูเชลโล  เปโดร แบร์รูเกเต  เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา  เปียโตร เปรูจิโน  ซานโดร บอตติเชลลี  สเตฟาโน ดิ จิโอวานนิ  เวชชิเอตตา  วิตโตเร คาร์พัชชิโอ  วิตโตเร คริเวลลิ |
ดูเพิ่ม

สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
กัมปีโอเนดีตาเลีย

| กัมปีโอเนดีตาเลีย |
| --- | --- |
เทศบาล
Comune di Campione d'Italia
กัมปีโอเนดีตาเลีย เดือนเมษายน ค.ศ. 2006
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของกัมปีโอเนดีตาเลีย 
กัมปีโอเนดีตาเลียที่ตั้งของกัมปีโอเนดีตาเลียในอิตาลี
พิกัด: 45°58′N 08°58′E﻿ / ﻿45.967°N 8.967°E﻿ / 45.967; 8.967
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: ลอมบาร์เดีย
จังหวัด: โกโม
ก่อตั้ง: 77 ปีก่อนคริสต์ศักราช
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โรแบร์โต ซัลโมอีรากี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.68 ตร.กม. (1.03 ตร.ไมล์)
ความสูง: 273 เมตร (896 ฟุต)
ประชากร (30 เมษายน ค.ศ. 2017)
 • ทั้งหมด: 1,958 คน
 • ความหนาแน่น: 730 คน/ตร.กม. (1,900 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: กัมปีโอเนซี (Campionesi)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: IT-22061
นักบุญองค์อุปถัมภ์: นักบุญเซโน
วันสมโภชนักบุญ: 12 เมษายน
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
กัมปีโอเนดีตาเลีย (อิตาลี: Campione d'Italia) หรือ ก็องปยูง (กามัสโก: Campiùn) เป็นโกมูเนหรือเขตการปกครองระดับเทศบาลของจังหวัดโกโม แคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี และเป็นดินแดนส่วนแยกที่ตั้งอยู่ในรัฐตีชีโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยดินแดนส่วนแยกนี้ห่างจากพรมแดนอิตาลีไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร แต่ด้วยสภาพภูมิประเทศเป็นเขาสูงชันกั้นขวาง ทำให้ถนนที่เชื่อมต่อกับเมืองอัลตาวัลเลอินเตลวี อันเป็นเมืองที่ใกล้ที่สุดในเขตแดนอิตาลี มีระยะทาง 14 กิโลเมตร และห่างจากเมืองโกโมอีก 28 กิโลเมตร
ประวัติ

ช่วงศตวรรษแรกก่อนคริสต์ศักราช ชาวโรมันก่อตั้งเมืองกัมปีโลนุม (Campilonum) เพื่อป้องกันดินแดนจากการรุกรานของชาวเฮลเวตีอี (Helvetii)
ค.ศ. 777 โตโตแห่งกัมปีโอเน เป็นขุนนางท้องถิ่นลอมบาร์เดีย ได้มอบมรดกที่ดินแก่อาร์ชบิชอปแห่งมิลาน ก่อนโอนกรรมสิทธิ์แก่อาสนวิหารซันตัมโบรโจ ต่อมาใน ค.ศ. 1512 สมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 ทรงโอนพื้นที่โดยรอบตีชีโนให้เป็นกรรมสิทธิ์ของบิชอปแห่งโกโมไปขึ้นกับสวิตเซอร์แลนด์ เพื่อเป็นการตอบแทนเมื่อคราวสงครามสันนิบาตกัมไบร แต่อย่างไรก็ตามอาสนวิหารยังมีอำนาจเหนือพื้นที่กัมปิโอเนและอาณาเขตบางส่วนทางฝั่งตะวันตกของทะเลสาบลูกาโน
ค.ศ. 1798 รัฐตีชีโนเลือกที่จะรวมเข้ากับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ส่วนชาวกัมปีโอเนเลือกที่จะขึ้นกับแคว้นลอมบาร์เดีย ต่อมา ค.ศ. 1800 ตีชีโนเสนอที่จะแลกเปลี่ยนดินแดนระหว่างอินมีนีกับกัมปีโอเน และลงประชามติใน ค.ศ. 1814 ซึ่งชาวกัมปีโอคัดค้านที่จะแลกดินแดน และ ค.ศ. 1848 ในช่วงที่ประเทศอิตาลีกำลังรวมชาตินั้น กัมปีโอเนยื่นคำร้องขอผนวกดินแดนเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งทางรัฐบาลสวิตเซอร์แลนด์ปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว ด้วยถือนโยบายเป็นกลาง
หลังการรวมชาติของประเทศอิตาลีสำเร็จใน ค.ศ. 1861 ดินแดนฝั่งตะวันตกของทะเลสาบลูกาโนและครึ่งหนึ่งของทะเลสาบตกเป็นของประเทศสวิตเซอร์แลนด์เพื่อการค้าและขนส่งจะไม่ต้องผ่านเขตแดนของประเทศอิตาลี ในทศวรรษที่ 1930 เบนิโต มุสโสลินี ผู้นำเผด็จการชาวอิตาลีได้เปลี่ยนชื่อ กัมปีโอเน โดยเติม ดีตาเลีย และสร้างประตูประจำหมู่บ้านขึ้น เพื่อยืนยันว่าดินแดนส่วนแยกแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Campione d'Italia
คู่มือการท่องเที่ยว กัมปีโอเนดีตาเลีย จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ
European Court of Human Rights: Nada v. Switzerland 10593/08
45°58′N 8°58′E﻿ / ﻿45.967°N 8.967°E﻿ / 45.967; 8.967
กัมปีโอเนอยู่บริเวณเกือบกึ่งกลางแผนที่
กัมปีโอเนมองไปทะเลสาบลูกาโน
กัมปีโอนาโตซัมมารีเนเซดีกัลโช

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2 ตุลาคม 1985; 39 ปีก่อน (1985-10-02)
ประเทศ:  ซานมารีโน
สมาพันธ์: ยูฟ่า (ยุโรป)
จำนวนทีม: 15 (กลุ่ม เอ 7 ทีม; กลุ่ม บี 8 ทีม)
ระดับในพีระมิด: 1
ถ้วยระดับประเทศ: โกปปาติตาโน ซูแปร์โกปปาซัมมาริเนเซ
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ยูฟ่ายูโรปาลีก ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ลาฟีโอรีตา (สมัยที่ 5)  (2017–18)
ชนะเลิศมากที่สุด: โซชีเอตะโปลิสปอร์ตีวาเตรฟีโอรี (7)
เว็บไซต์: www.fsgc.sm
กัมปีโอนาโตซัมมารีเนเซดีกัลโช (อิตาลี: Campionato Sammarinese di Calcio) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกสมัครเล่นระดับสูงสุดของประเทศซานมารีโน เริ่มจัดการแข่งขันตั้งฤดูกาล 1985–1986 เป็นต้นมา ปัจจุบันลีกนี้รั้งอันดับสุดท้ายตามการจัดสัมประสิทธิ์ลีกของยูฟ่าซึ่งวัดจากผลงานของสโมสรในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูฟ่ายูโรปาลีก
แชมป์จำแนกตามสโมสร

| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| เตรฟีโอรี | 7 | 3 |
| ลาฟีโอรีตา | 5 | 6 |
ฟอลโกเร: 4
| โดมัญญาโน | 4 | 3 |
| เตรเปนเน | 4 | 3 |
| ฟาเอตาโน | 3 | 1 |
| มูราตา | 3 | 1 |
| ลีแบร์ตัส | 1 | 3 |
| กอสมอส | 1 | 2 |
| เปนนารอสซา | 1 | 2 |
| มอนเตวีโต | 1 | 0 |
| ยูเวเนส/โดกานา | 0 | 3 |
| ซันโจวันนี | 0 | 1 |
| วีร์ตุส | 0 | 1 |
| ไกลุงโก | 0 | 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Federazione Sammarinese Giuoco Calcio official site
San Marino - List of Champions, RSSSF.com
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศซานมารีโน |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลซานมารีโน
ทีมชาติ:  ซานมารีโน ผลการแข่งขัน  ทีมบี  ยู-21  ยู-19  ยู-17  หญิง 
ลีก:  กัมโปนาโตซัมมาริเนเซดิกัลโช 
ถ้วย:  โกปปาติตาโน  ซูแปร์โกปปาซัมมาริเนเซ 
การแข่งขันที่ถูกยุบ:  โทรฟีโอเฟเดราเล 
 รายชื่อสโมสร  สนาม  การแข่งขัน 
| ด ค กลีกฟุตบอลชายสูงสุดของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  ออสเตรีย Tagblatt Pokal  Gauliga Ostmark  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย รีพับบลิก  สเตต  เชโกสโลวาเกีย  เดนมาร์ก  เยอรมนีตะวันออก  อังกฤษ  ฟินแลนด์  เยอรมนี Bezirksliga Bayern  Gauliga  Kreisliga Bayern  Hessen  Nordmain  Odenwald  Pfalz  Saar  Südmain  Südwest  Württemberg  Nordkreis-Liga  Oberliga Berlin  Oberliga Nord  Oberliga Süd  Oberliga Südwest  Oberliga West  Südkreis-Liga  Westkreis-Liga  ยิบรอลตาร์  เฮอร์เซก-บอสเนีย  ปาเลสไตน์  สกอตแลนด์ พรีเมียร์ดิวิชัน  พรีเมียร์ลีก  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ตุรกี Turkish Championship  National Division  ยูโกสลาเวีย 
ไม่รับรอง:  Artsakh  Crimea  Isle of Man  โมนาโก  นอร์เทิร์นไซปรัส  นครรัฐวาติกัน 
ลีชเทินชไตน์เป็นเพียงสมาชิกเดียวของยูฟ่าที่ไม่มีลีกฟุตบอล
กีออจจา

| กีออจจา Cióxa  (เวเนโต) |
| --- | --- |
เทศบาล
Città di Chioggia
ภาพทางอากาศของเมืองกีออจจา
   ตราอาร์ม
Chioggia within the Province of Venice
แผนที่แสดงที่ตั้งของกีออจจา 
กีออจจาที่ตั้งของกีออจจาในอิตาลี
พิกัด: 45°13′11″N 12°16′44″E﻿ / ﻿45.219643°N 12.278885°E﻿ / 45.219643; 12.278885
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: Veneto
นคร: Venice (VE)
Frazioni: Borgo San Giovanni, Brondolo, Cà Bianca, Cà Lino, Cavanella d'Adige, Isolaverde, Sant'Anna, Sottomarina, Valli Di Chioggia
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อเลสซานโดร เฟอร์โร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 185 ตร.กม. (71 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2 เมตร (7 ฟุต)
ประชากร (31 กรกฎาคม พ.ศ. 2558)
 • ทั้งหมด: 49,744 คน
 • ความหนาแน่น: 270 คน/ตร.กม. (700 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Chioggiotti or Clodiensi
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 30015
รหัสเขตโทรศัพท์: 041
นักบุญองค์อุปถัมภ์: ซาน เฟลิเซ่ และ ซาน ฟอร์จูนาโต
วันสมโภชนักบุญ: 11 มิถุนายน
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
กีออจจา (อิตาลี: Chioggia) เป็นเมืองริมทะเลและเทศบาลในมหานครเวนิซ แคว้นเวเนโต ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี
เมืองตั้งอยู่บนเกาะเล็ก ๆ ตรงปากทางตอนใต้สู่ลากูนเวนิซ ตั้งอยู่ทางใต้ของเวนิซ ราว  25 กิโลเมตร (16 ไมล์) (50 km (31 mi) หากเดินทางโดยทางถนน) เชื่อมต่อกับแผ่นดินใหญ่โดยถนน เทศบาลมีประชากรราว 50,000 คน
กฤชนนท์ อัยยปัญญา

ดร.กฤชนนท์ อัยยปัญญา ชื่อเล่น ตั้น (เกิด 31 ตุลาคม พ.ศ. 2523) เป็นนักธุรกิจ อาจารย์พิเศษระดับมหาวิทยาลัยและนักการเมือง
กฤชนนท์ อัยยปัญญา ชื่อเล่น ตั้น (เกิด 31 ตุลาคม พ.ศ. 2523) เป็นนักธุรกิจ อาจารย์พิเศษระดับมหาวิทยาลัย ปัจจุบันเป็น กรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร อดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีประจํากระทรวงคมนาคม ในรัฐบาล เศรษฐา ทวีสิน เคยเป็นผู้สมัครลงรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตเลือกตั้งที่ 29 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคเพื่อไทย และเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2563
ประวัติ

ดร.กฤชนนท์ อัยยปัญญา (ตั้น) ชื่อเดิม กฤชนนท์ ห่อทองคำ เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2523 กรุงเทพมหานคร
ประวัติ > การศึกษา

สำเร็จการศึกษาระดับมัธยม โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ มหาวิทยาลัยมหิดล รุ่นที่ 8 (พ.ศ. 2544) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจเกษตร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (พ.ศ. 2550) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาการจัดการธุรกิจอุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (พ.ศ. 2557)
ประวัติ > การทำงาน

ในปี พ.ศ. 2547 ดร.กฤชนนท์ อัยยปัญญา ได้ก่อตั้งบริษัทเอกชนควบคู่กับการเป็นอาจารย์พิเศษมหาวิทยาลัยรามคำแหง และสถาบันอื่นๆ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และตำแหน่งนายกสมาคมศิษย์เก่า คณะการบริหารและจัดการ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
การเมือง

ปี พ.ศ. 2561 ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐและมีส่วนร่วมในการก่อตั้งพรรค รวมไปถึงร่างนโยบายต่างๆ ของทางพรรค
ปี พ.ศ. 2562 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตบางแค (เขต 28) กรุงเทพมหานคร ในสังกัดพรรคพลังประชารัฐ (ได้รับคะแนนเสียง 29,413 เสียง) โดยพ่ายแพ้ให้ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคอนาคตใหม่เพียง 146 คะแนน
15 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ได้รับการแต่งตั้งจากมติคณะรัฐมนตรีให้เป็นรองโฆษกกระทรวงอุตสาหกรรม
9 มิถุนายน พ.ศ. 2563 ได้รับการแต่งตั้งจากมติคณะรัฐมนตรีให้เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ปี พ.ศ. 2566 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตเลือกตั้งที่ 29 กรุงเทพมหานคร ในสังกัดพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ซึ่งผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ได้รับเลือกตั้งคือนางสาวทิสรัตน์ เลาหพล ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคก้าวไกล
ต่อมา ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี ในรัฐบาล เศรษฐา ทวีสิน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
การ์ลา ปอร์ตา มูซา

| การ์ลา ปอร์ตา มูซา |
| --- | --- |
เกิด: 15 มีนาคม 2445 โกโม อิตาลี
เสียชีวิต: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2555 (110 ปี) โกโม อิตาลี
อาชีพ: นักเขียนความเรียง, กวี
คู่สมรส: โจวันนี ปอร์ตา
บุตร: ลีวีอา ปอร์ตา
บิดามารดา: เอนรีโก มูซา มารีอา กาเซลลา
การ์ลา ปอร์ตา มูซา (อิตาลี: Carla Porta Musa; 15 มีนาคม พ.ศ. 2445 – 10 ตุลาคม พ.ศ. 2555) เป็นบุตรีของเอนรีโก มูซา และมารีอา กาเซลลา บิดาของเธอนั้นเป็นวิศวกรในมิลาน เธอเริ่มหลงใหลในหนังสือตอนอายุเพียง 6 ปี เธอศึกษาในโลซาน สวิตเซอร์แลนด์, บุชชี อังกฤษ และปารีส ฝรั่งเศส เธอมีผลงานหนังสือดังนี้
งานเขียน

Le tre zitelle, 2010
Villa Elisabetta, 2008
Lasciati prender per mano, 2007
La ribelle incatenata, 2005
Nel segno di Chiara, 1998
Il cielo nel cuore, 1997
Il suo cane ciao e altre storie, 1995
Le stagioni di Chiara, 1994
Il tuo cuore e il mio, 1992
Lampi al magnesio, 1991
La luna di traverso, 1965
Il cortile, 1961
Storia di Peter, 1960
Girometta e Pampacoca, 1960
La breve estate, 1959
Liberata, 1958
Virginia 1880, 1955
Quaderno rosso, 1954
Nuovi momenti lirici, 1953
Momenti Lirici, 1950
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับโจวันนี ปอร์ตา มีบุตร 1 คนคือ
ลีวีอา ปอร์ตา
การ์ลา ปอร์ตา มูซา ถึงแก่กรรมด้วยโรคปอดบวมเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2555 สิริอายุรวมถึง 110 ปี
กานาเลตโต

จิโอวานนี อันโตนิโอ กานาล (อิตาลี: Giovanni Antonio Canal) 28 ตุลาคม พ.ศ. 2240 (ค.ศ. 1697) - 19 เมษายน พ.ศ. 2311 (ค.ศ. 1768) หรือรู้จักกันในชื่อ คานาเล็ตโต (อิตาลี: Canaletto) ศิลปินผู้หลงใหลในการวาดภาพทิวทัศน์ของเมืองเวนิส งานของเขาดูเกือบเหมือนภาพถ่ายจริง คานาเล็ตโตตระเวนไปตามคลองเวนิสเพื่อเลือกตำแหน่งเงาที่น่าสนใจ เพื่อให้ฉากของเขามีคุณภาพล้ำเลิศ
การท่องเที่ยวเป็นรายได้แหล่งสำคัญสำหรับเวนิสในคริสต์ศตวรรษที่ 18 นักเดินทางผู้มีการศึกษาและมั่งคั่งและพ่อค้าหลายคนจากยุโรปเหนือและตะวันตก มักจะซื้อภาพของเมืองที่ละเอียดปราณีตของคานาเล็ตโตกลับไปด้วย
Canaletto ร่วมกับ Giovanni Battista Tiepolo, Giovanni Battista Pittoni, Giovanni Battista Piazzetta, จูเซปเป้มาเรีย Crespi และ Francesco Guardi รูปแบบดั้งเดิมที่ดี เก่า ปริญญาโท ระยะเวลาของจิตรกรที่.
ผลงานในอังกฤษ

หลายภาพของเขาถูกขายให้ชาวอังกฤษผ่านพ่อค้าชื่อโจเซฟ สมิธ (Joseph Smith) (ซึ่งต่อมาได้เป็นกงสุลอังกฤษประจำเวนิส) ตั้งแต่ พ.ศ. 2287 เขาช่วยคานาเล็ตโตขายภาพวาดให้แก่ชาวอังกฤษคนอื่นๆ และใน พ.ศ. 2289 คานาเล็ตโตย้ายไปที่ลอนดอน เพื่อให้อยู่ใกล้กลุ่มลูกค้าได้มากขึ้น เขาอาศัยอยู่ในอังกฤษจนกระทั่ง พ.ศ. 2298 ได้สร้างผลงานภาพทิวทัศน์ของลอนดอน (รวมสะพานเวสต์มินสเตอร์ใหม่)
แหล่งข้อมูลอื่น

สะพานเวสต์มินสเตอร์สร้างครั้งแรกใน พ.ศ. 2289 (ค.ศ. 1746)
การ์โล บูโอนาปาร์เต

| การ์โล บูโอนาปาร์เต |
| --- | --- |
อภิชนผู้สูงศักดิ์แห่งตอสคานา

ชื่ิอเต็ม: การ์โล มารีอา บูโอนาปาร์เต
เกิด: 27 มีนาคม ค.ศ. 1746(1746-03-27) อาฌักซีโย คอร์ซิกา สาธารณรัฐเจโนวา
ถึงแก่กรรม: 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1785(1785-02-24) (38 ปี) มงเปอลีเย ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
คู่สมรส: เลตีเซีย ราโมลีโน (สมรส 1764)
บุตร-ธิดา รายละเอียด:   พระเจ้าโฆเซที่ 1 แห่งสเปน  จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  เจ้าชายลูว์เซียง เจ้าชายแห่งกานีโนและมูซิญญาโน  แกรนด์ดัสเชสเอลีซาแห่งตอสคานา  พระเจ้าโลเดอไวก์ที่ 1 แห่งฮอลแลนด์  ดัชเชสโปลีนแห่งกวัสตัลลา  สมเด็จพระราชินีการอลีนแห่งนาโปลี  พระเจ้าเฌโรม-นโปเลียนที่ 1 แห่งเว็สท์ฟาเลิน 
บิดา: จูเซปเป มารีอา บูโอนาปาร์เต
มารดา: มารีอา ซาเวรีอา ปาราวิซินี
การ์โล มารีอา บูโอนาปาร์เต (อิตาลี: Carlo Maria Buonaparte) หรือชื่อภาษาฝรั่งเศสคือ ชาร์ล-มารี โบนาปาร์ต (ฝรั่งเศส: Charles-Marie Bonaparte) เป็นนักกฎหมายและนักการทูตชาวคอร์ซิกา เขาเป็นบิดาของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และเป็นปู่ของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3
ประวัติ

การ์โล บูโอนาปาร์เต เกิดเมื่อปี 1746 ที่เกาะคอร์ซิกา ในสมัยที่เป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเจโนวา การ์โลเป็นบุตรของนายจูเซปเป มารีอา บูโอนาปาร์เต (Giuseppe Maria Buonaparte) นักการเมืองชาวคอร์ซิกา
ในปี 1764 การ์โลวัยสิบแปดปีสมรสกับหญิงสูงศักดิ์ชาวคอร์ซิกานามว่ามารีอา เลตีเซีย ราโมลีโน วัยสิบสี่ปี ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันแปดคนตามลำดับดังนี้
โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต (1768–1844) กษัตริย์แห่งนาโปลี กษัตริย์แห่งสเปน
นโปเลียน โบนาปาร์ต (1769–1821) จักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส กษัตริย์แห่งอิตาลี
ลูว์เซียง โบนาปาร์ต (1775–1840) เจ้าชายแห่งกานีโนและมูซิญญาโน
มารี-อาน-เอลีซา โบนาปาร์ต (1777–1820) แกรนด์ดัชเชสแห่งตอสคานา
หลุยส์ โบนาปาร์ต (1778–1846) กษัตริย์แห่งฮอลแลนด์
โปลีน โบนาปาร์ต (1780–1825) เจ้าหญิงและดัชเชสแห่งกวัสตัลลา
การอลีน โบนาปาร์ต (1782–1839) แกรนด์ดัชเชสแห่งแบร์คและเคลเวอ
เฌโรม โบนาปาร์ต (1784–1860) กษัตริย์แห่งเว็สท์ฟาเลิน
กัลเลรีอาวิตโตรีโยเอมานูเอเลเซคอนโด

| --- | --- |

th
ที่ตั้ง: มิลาน ประเทศอิตาลี
พิกัด: 45°27′56″N 9°11′24″E﻿ / ﻿45.46556°N 9.19000°E﻿ / 45.46556; 9.19000
เปิดให้บริการ: พ.ศ. 2420
เจ้าของ: เมืองมิลาน
สถาปนิก: จูเซปเป เมนโกนี
ขนส่งมวลชน:    ดูโอโม
มุมจากพื้นในช่วงคริสต์มาสปี พ.ศ. 2552
ด้านในกัลเลรีอาวิตโตรีโยเอมานูเอเลเซคอนโด ช่วงปี ค.ศ. 1880
กัลเลรีอาวิตโตรีโยเอมานูเอเลเซคอนโด (อิตาลี: Galleria Vittorio Emanuele II) เป็นหนึ่งในศูนย์การค้าที่เก่าแก่ที่สุดในโลก มีลักษณะเป็นทางเดินและอาคารขนาบ 4 ชั้น คลุมด้วยหลังคาทรงโค้ง ตั้งอยู่ในใจกลางเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี ศูนย์การค้าแห่งนี้ตั้งชื่อตามพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี กษัตริย์พระองค์แรกของราชอาณาจักรอิตาลี โดยได้รับการออกแบบในปี พ.ศ. 2404 และสร้างโดยจูเซปเป เมนโกนี ในช่วงปี พ.ศ. 2408 ถึงปี พ.ศ. 2420
สถาปัตยกรรม

โครงสร้างหลักนั้นประกอบไปด้วยทางเดินที่มีช่องโค้ง 2 ทางเดินซึ่งตัดกันตรงพื้นที่รูปแปดเหลี่ยม โดยตั้งอยู่บนถนนที่เชื่อมระหว่างปียัซซาเดลดูโอโมจนถึงปียัซซาเดลลาสกาลา ถนนนี้ถูกปิดด้วยกระจกและหลังคาที่เป็นเหล็กหล่อซึ่งเป็นการออกแบบทางเดินที่มีช่องโค้งยอดนิยมในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตัวอย่างเช่นเบอร์ลิงตันอาร์เคดในลอนดอน ซึ่งเป็นต้นแบบของศูนย์การค้าที่มีหลังคาเป็นกระจกขนาดใหญ่กว่า เริ่มด้วยกาลรีแซ็ง-อูว์แบร์ในบรัสเซลส์ (เปิดในปี พ.ศ. 2390), เดอะแพสซิจในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (เปิดในปี พ.ศ. 2391), กัลเลรีอาอุมแบร์โตปรีโมในเนเปิลส์ (เปิดในปี พ.ศ. 2433) และบูดาเปสต์แกลละรีอา
โดยจุดกึ่งกลางของพื้นที่รูปแปดเหลี่ยมนั้นจะเป็นโดมกระจก ซึ่งกัลเลรีอาของมิลานมีอัตราส่วนที่ใหญ่กว่าศูนย์การค้าที่สร้างก่อนหน้า และเป็นก้าวสำคัญสำหรับวิวัฒนาการการสร้างศูนย์การค้าที่มีหลังคากระจกในยุคใหม่ซึ่งมีกัลเลรีอาแห่งนี้เป็นต้นแบบโดยตรง
บนพื้นตรงกลางของรูปแปดเหลี่ยม มีงานโมเสก 4 ชิ้น ทำเป็นรูปตราอาร์มของเมืองหลวงทั้ง 3 แห่งของราชอาณาจักรอิตาลี (ตูริน, ฟลอเรนซ์, โรม) ส่วนชิ้นที่สี่นั้นก็คือตราอาร์มของเมืองมิลานที่ตั้งของกัลเลรีอาแห่งนี้ มีความเชื่อที่ว่าหากสามารถหมุนตัวด้วยส้นเท้าตรงอวัยวะเพศของวัวกระทิง (ในตราอาร์มของเมืองตูริน) ได้ 3 ครั้ง จะทำให้โชคดี แต่การกระทำนี้ทำให้เกิดความเสียหายกับงานโมเสก
กัลเลรีอานั้นเชื่อมต่อระหว่างสถานที่สำคัญ 2 แห่งของเมืองมิลาน คือ โบสถ์มิลาน (ดูโอโม) และโรงอุปรากรลาสกาลา อย่างไรก็ตาม กัลเลรีอาก็เป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งเช่นกัน