stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
งูหัวจิ้งจก
การจำแนก

Ahaetulla dispar (Günther, 1864)
Ahaetulla fasciolata (Fischer, 1885)
Ahaetulla fronticincta (Günther, 1858)
งูเขียวหัวจิ้งจกมลายู Ahaetulla mycterizans (Linnaeus, 1758)
งูเขียวปากแหนบ, Ahaetulla nasuta (La Cépède, 1789)
Ahaetulla perroteti (Duméril & Bibron, 1854)
งูเขียวปากจิ้งจก Ahaetulla prasina (Boie, 1827)
Ahaetulla prasina prasina (Boie, 1827)
Ahaetulla prasina medioxima Lazell, 2002
Ahaetulla prasina preocularis (Taylor, 1922)
Ahaetulla prasina suluensis Gaulke, 1994
Ahaetulla pulverulenta (Duméril & Bibron, 1854)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ahaetulla ที่วิกิสปีชีส์
Ecology Asia, Snakes of Southeast Asia: Oriental Whip Snake
Dr. Zoltan Takacs' Homebase เก็บถาวร 2016-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
งูเห่าน้ำ

| งูเห่าน้ำ |
| --- | --- |

งูเห่าน้ำวงแหวน (Naja annulata)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes
วงศ์:: Elapidae
วงศ์ย่อย:: Elapinae
สกุล:: Naja
สกุลย่อย:: Boulengerina Dollo, 1886

ชนิด
 2 ชนิด (ดูในเนื้อหา)
งูเห่าน้ำ (อังกฤษ: Water cobras) เป็นสกุลย่อยของงูพิษสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Boulengerina ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae)
คำว่า Boulengerina ที่ใช้เป็นชื่อสกุลนั้น มาจากชื่อของจอร์จ อัลเบิร์ต บุนเลเยอร์ นักสัตววิทยาชาวเบลเยี่ยม-อังกฤษ เป็นงูที่มีลักษณะคล้ายกับงูเห่า (Naja spp.) แต่ทว่ากลับมีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในน้ำและสะเทินน้ำสะเทินบก
พบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา ในแอฟริกากลางและแอฟริกาใต้ แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
งูเห่าน้ำวงแหวน, N. annulata (Buchholz & Peters, 1876) พบกระจายพันธุ์ที่แคเมอรูน, กาบอง, สาธารณรัฐคองโก, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, สาธารณรัฐแอฟริกากลาง, แทนซาเนีย, อิเควทอเรียลกินี, รวันดา, บูรุนดี และแซมเบีย
งูเห่าน้ำคริสตี, N. christyi (Boulenger, 1904) พบกระจายพันธุ์ที่สาธารณรัฐคองโก, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
อนึ่ง สำหรับงูเห่าสกุลนี้ ในบางข้อมูลอาจจะจัดให้เป็นสกุลย่อยของงูเห่า
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Boulengerina ที่วิกิสปีชีส์
งูสิงธรรมดา

| งูสิงธรรมดา |
| --- | --- |

งูสิงธรรมดาที่อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes Serpentes
วงศ์:: วงศ์งูพิษเขี้ยวหลัง Colubridae
สกุล:: งูสิง Ptyas (Schlegel, 1837)
สปีชีส์:: Ptyas korros
ชื่อทวินาม
Ptyas korros (Schlegel, 1837)

ชื่อพ้อง
 Coluber korros Schlegel, 1837  Coryphodon korros — A.M.C. Duméril & Bibron, 1854  Ptyas korros — Cope, 1860  Zamenis korros — Boulenger, 1890  Ptyas korros — Stejneger, 1907  Zamenis korros — Wall, 1908  Liopeltis libertatis Barbour, 1910  Ptyas korros — M.A. Smith, 1943
งูสิงธรรมดา หรือ งูสิงตาโต หรือ งูสิงบ้าน หรือ งูเห่าตะลาน (อังกฤษ: Indo-Chinese rat snake; ชื่อวิทยาศาสตร์: Ptyas korros) เป็นงูสิงชนิดหนึ่งที่ไม่มีพิษ จัดอยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหลัง (Colubridae)
มีความยาวเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 1,400 มิลลิเมตร และหางยาว 445 มิลลิเมตร หัวยาวและส่วนของหัวกว้างกว่าลำคอเล็กน้อย ส่วนปลายของหัวมน ตาใหญ่มาก ลำตัวกลมและยาว หางยาวและส่วนปลายหางเรียว ผิวหนังลำตัวมีเกล็ดปกคลุม เกล็ดบนหัวเป็นแผ่นกว้าง เกล็ดบนหลังทางส่วนต้นของลำตัวมีขนาดใหญ่และพื้นผิวเรียบ เกล็ดท้องขยายกว้าง เกล็ดใต้หางเป็นแถวคู่ เกล็ดรอบลำตัวในตำแหน่งกึ่งกลางตัวจำนวน 15 เกล็ด เกล็ดท้องจำนวน 170 เกล็ด และเกล็ดใต้หางจำนวน 125 เกล็ด ลำตัวมีด้านบนของหัวและบนหลังครึ่งทางด้านหน้าของลำตัวสีน้ำตาลหรือสีน้ำตาลอมเขียว ส่วนครึ่งทางด้านท้ายของลำตัวสีน้ำตาล เกล็ดปกคลุมลำตัวและหางมีขอบแผ่นเกล็ดสีจางหรือสีขาว ซึ่งสีขาวของขอบแผ่นเกล็ดได้ขยายกว้างขึ้นตามลำดับไปทางด้านท้ายลำตัวและหาง ทำให้ด้านท้ายของลำตัว โดยเฉพาะหาง เป็นสีขาวที่มีโครงข่ายร่างแหสีดำ คาง ใต้คอ และด้านท้องสีขาวอมน้ำตาล ด้านใต้หางสีขาว งูวัยอ่อนมีจุดเล็กสีขาวเรียงตัวเป็นแถวพาดขวาง (ไม่เป็นระเบียบ) เป็นระยะอยู่ทางส่วนต้นของลำตัว
พบกระจายพันธุ์ในทุกประเทศในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ และอนุทวีปอินเดีย เป็นงูที่กินหนูเป็นอาหารหลักกินงูเป็นรอง ออกหากินในเวลากลางวันบนพื้นดิน แต่ขึ้นต้นไม้ได้ดีและรวดเร็ว ว่ายน้ำได้ ประกอบกับมีพฤติกรรมการขู่และชูหัวพร้อมส่งเสียงขู่ฟ่อคล้ายงูเห่า ซึ่งเป็นงูที่มีพิษร้ายแรง จึงได้อีกชื่อหนึ่งว่า งูเห่าตะลาน
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
อ่านเพิ่ม

Ahsan, M. Farid, and Shayla Parvin. 2001. The first record of Ptyas korros (Colubridae) from Bangladesh. Asiatic Herpetological Research 9: 23–24.
Jan, G., and F. Sordelli. 1867. Iconographie générale des Ophidiens: Vingt-quatrième livraison. Baillière. Paris. Index + Plates I.- VI. (Coryphodon korros, Plate IV., Figure 2.)
Lazell, J.D. 1998. Morphology and the status of the snake genus Ptyas. Herpetological Review 29 (3): 134.
Schlegel, H. 1837. Essai sur la physionomie des serpens. Partie Général xxviii + 251 pp. + Partie Descriptive 606 + xvi pp. Schonekat. Amsterdam.
งูเขียวหัวจิ้งจกมลายู

| งูเขียวหัวจิ้งจกมลายู |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes Serpentes
วงศ์:: วงศ์งูพิษเขี้ยวหลัง Colubridae
สกุล:: งูหัวจิ้งจก Ahaetulla (Linnaeus, 1758)
สปีชีส์:: Ahaetulla mycterizans
ชื่อทวินาม
Ahaetulla mycterizans (Linnaeus, 1758)

ชื่อพ้อง
 Coluber mycterizans Linnaeus, 1758   Coluber nasutus Lacépède, 1789   Dryophis xanthozonia Boie, 1827   Tragops xanthozonius Duméril & Bibron, 1854   Passerita mycterizans Günther, 1859   Dryophis xanthozonia Boulenger, 1896   Ahaetulla mycterizans Link, 1807   Dryophis xnathozona Boulenger, 1896   Dryophis mycterizans  Evans, 1905   Dryophis mycterizans Wall, 1908   Dryophis mycterizans Wall, 1921   Passerita xanthozonia Smith, 1930   Dryophis mycterizans  Smith, 1943   Dryophis mycterizans Tweedie, 1950   Ahaetulla mycterizans Cox et al., 1998
งูเขียวหัวจิ้งจกมลายู (อังกฤษ: Malayan green whipsnake, Big-eye green whipsnake) เป็นงูพิษอ่อนชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ahaetulla mycterizans อยู่ในวงศ์ Colubridae
มีลักษณะทางกายภาพทั่วไปคล้ายคลึงกับงูเขียวปากจิ้งจก (A. prasina) และงูเขียวปากแหนบ (A. nasuta) มาก โดยเป็นงูที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่งูเขียวหัวจิ้งจกมลายูไม่มีติ่งแหลมที่ปลายหัว ตามีขนาดใหญ่มีเส้นผ่าศูนย์กลางตายาวเกินครึ่งหนึ่งของระยะจากปลายหัวถึงตา ตัวสีเขียวเข้ม หางสีเดียวกับลำตัว
ใช้ชีวิตอาศัยส่วนใหญ่เป็นต้นไม้ ขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 1 เมตร พบกระจายพันธุ์ในแหลมมลายูเรื่อยไปจนถึงสิงคโปร์ เกาะสุมาตราและเกาะชวาในอินโดนีเซีย สำหรับในประเทศไทยพบตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไป
อาหารของมันคือ นก หนู กบ จิ้งจก กิ้งก่าและลูกนกกินปลี เป็นต้น
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานเช่นเดียวกับงูเขียวปากจิ้งจกและงูเขียวปากแหนบ
งูเขียวหัวจิ้งจก

ชนิดของงู
| งูเขียวหัวจิ้งจก |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes Serpentes
วงศ์:: วงศ์งูพิษเขี้ยวหลัง Colubridae
สกุล:: งูหัวจิ้งจก Ahaetulla (Boie, 1827)
สปีชีส์:: Ahaetulla prasina
ชื่อทวินาม
Ahaetulla prasina (Boie, 1827)

ชื่อพ้อง
 Dryophis prasinus Boie, 1827
งูเขียวหัวจิ้งจก หรือ งูเขียวปากจิ้งจก (อังกฤษ: Oriental whipsnake; ชื่อวิทยาศาสตร์: Ahaetulla prasina) เป็นงูที่มีพิษอ่อนมากชนิดหนึ่งในวงศ์ Colubridae มีลักษณะลำตัวเรียวยาว หัวหลิม ปลายปากแหลม ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ถึง 2 เมตร พื้นลำตัวโดยมากเป็นสีเขียว มักจะมีเส้นสีขาวข้างลำตัวบริเวณแนวต่อระหว่างเกล็ดตัวกับเกล็ดท้อง เส้นขาวยาวตั้งแต่บริเวณคอ จนถึงโคนหาง ท้องขาว ส่วนหางตั้งแต่โคนหางถึงปลายหางจะมีสีน้ำตาลหรือสีชมพู ตามีขนาดใหญ่ ม่านตาอยู่ในแนวนอน  อาศัยอยู่ตามต้นไม้ พบทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค ในป่าทุกประเภท  แม้กระทั่งสวนสาธารณะหรือสวนในบริเวณบ้านเรือนของผู้คนที่อยู่ในเมือง
มีพิษอ่อนมาก โดยพิษจะสามารถทำอันตรายได้เฉพาะสัตว์เล็กที่เป็นอาหาร เช่น จิ้งจก, กิ้งก่า, นก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก เป็นต้น ขณะที่ลูกงูจะกินแมลงเป็นอาหาร โดยเป็นงูที่ออกลูกเป็นตัว ระยะเวลาการตั้งท้อง 4 เดือน ออกลูกได้ครั้งละ 6-10 ตัว  การผสมพันธุ์จะเริ่มขึ้นในช่วงต้นฤดูฝน
งูเขียวหัวจิ้งจก มีลักษณะทางกายภาพคล้ายคลึงกับงูอีก 2 ชนิด ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน คือ งูเขียวปากแหนบ (A. nasuta) และงูเขียวหัวจิ้งจกมลายู (A. mycterizans) โดยงูทั้ง 3 ชนิด นี้ จะมีความหลากหลายทางสีสันมาก โดยจะมีสีสันแตกต่างหลากหลายออกไป ทั้งสีเขียว, สีส้ม, สีเหลือง, สีน้ำตาล, สีเทา, สีฟ้า หรือ สีเหล่านี้ผสมกัน เป็นต้น โดยงูที่มีโทนสีส้ม จะถูกเรียกว่า "กล่อมนางนอน" ขณะที่งูที่มีโทนสีเทาจะถูกเรียกว่า "ง่วงกลางดง" ซึ่งชาวบ้านโดยทั่วไปเชื่อว่าเป็นงูที่มีพิษร้ายแรง แต่แท้จริงแล้วมิได้เป็นเช่นนั้นแต่อย่างใด
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน ซึ่งมีราคาซื้อขายที่ไม่แพง
งูอนาคอนดายักษ์
ดูเพิ่ม

Titanoboa cerrejonensis
แหล่งข้อมูลอื่น

Lost Tapes: Megaconda (1/2)
Lost Tapes: Megaconda (2/2)
งูหลามปากเป็ด

| งูหลามปากเป็ด |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes Serpentes
วงศ์:: วงศ์งูเหลือม Pythonidae
สกุล:: Python Python Schlegel, 1872
สปีชีส์:: Python curtus
ชื่อทวินาม
Python curtus Schlegel, 1872

ชื่อพ้อง
 Aspidoboa curta Sauvage, 1884
งูหลามปากเป็ด (อังกฤษ: Blood python; ชื่อวิทยาศาสตร์: Python curtus) เป็นงูไม่มีพิษ มีลำตัวที่อ้วน หนา กว่างูหลามและงูเหลือม แต่มีหางที่สั้นแลดูไม่สมส่วน และมีลวดลายที่แปลกออกไป มีหลายหลากสี ทั้งน้ำตาล, แดง, เหลือง, ส้ม หรือ เขียว โดยงูแต่ละตัวจะมีสีสันและลวดลายต่างกันออกไป ขนาดโตเต็มที่ได้ประมาณ 1.50 เมตร จัดเป็นงูที่มีขนาดเล็กที่สุดในสกุลนี้
พบในประเทศไทยตั้งแต่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ลงไป ตลอดจนมาเลเซีย, สิงคโปร์จนถึงอินโดนีเซีย โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรกอยู่ที่เกาะสุมาตรา เป็นงูที่ไม่ค่อยขึ้นต้นไม้ มักจะซุ่มรออาหารตามพื้นดินที่เฉอะแฉะใกล้แหล่งน้ำ ที่โดยมากเป็นสัตว์เลือดอุ่นขนาดเล็ก งูหลามปากเป็ดวางไข่ครั้งละประมาณ 30–50 ฟอง
แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย คือ P. c. curtus เป็นชนิดทั่วไป, P. c. breitensteini พบในบอร์เนียว และ P. c. brongersmai พบในแหลมมลายูของมาเลเซียและสิงคโปร์ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ.  2535 นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้ที่นิยมสัตว์เลื้อยคลานเพราะมีความสวยงาม ในบางข้อมูลจะให้ชนิดย่อยทั้ง 3 ชนิดนี้เป็นชนิดแยกกันไปเลย
รูปภาพ

ส่วนหัวของชนิด P. c. curtus
ส่วนหัวของชนิด P. c. breitensteini
ส่วนหัวของชนิด P. c. brongersmai
งูแมวเซาอินเดีย

| งูแมวเซาอินเดีย |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes
วงศ์:: Viperidae
วงศ์ย่อย:: Viperinae
สกุล:: Daboia
สปีชีส์:: D.  russelii
ชื่อทวินาม
Daboia russelii (Shaw & Nodder, 1797)


แผนที่การกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 ชื่อพ้องของสกุล Daboia Gray, 1842  Chersophis Fitzinger, 1843  Daboya Hattori, 1913 ชื่อพ้องของชนิด Coluber russelii Shaw & Nodder, 1797  Coluber daboie  Latreille In Sonnini & Latreille, 1801  Coluber trinoculus  Schneider In Bechstein, 1802  Vipera daboya Daudin, 1803  Vipera elegans Daudin, 1803  Coluber triseriatus Hermann, 1804  Vipera russelii — Gray, 1831  Daboia elegans — Gray, 1842  Daboia russelii — Gray, 1842  Daboia pulchella Gray, 1842  Echidna russellii Steindachner, 1869
งูแมวเซาอินเดีย หรือ งูพิษรัสเซลล์ (อังกฤษ: Daboia, Indian Russell's viper, Russell's viper; ชื่อวิทยาศาสตร์: Daboia russelii) งูพิษชนิดหนึ่ง ที่พบได้ในทวีปเอเชียในหลากหลายประเทศ จัดเป็นงูเพียง4ชนิดเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Daboia ในวงศ์ Viperidae
โดยถูกตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่แพทริก รัสเซลล์ นักฟิสิกส์และธรรมชาติวิทยาชาวสกอต และชื่อสกุล Daboia มาจากภาษาฮินดีที่มีความหมายถึง "ซ่อนลวดลาย" หรือ "ผู้แฝงตัว"
เป็นงูที่มีพิษร้ายแรงมากชนิดหนึ่ง ที่มีกัดมนุษย์จะมีผลต่อระบบโลหิตในร่างกาย ทำให้แก่ถึงความตายได้ มีรูปร่างอ้วนป้อม ลำตัวสั้น หางสั้น เวลาตกใจหรือถูกรบกวนมักขดตัวเหมือนแมวนอนขด พร้อมทั้งทำเสียงขู่คล้ายแมวหรือยางรถยนต์รั่ว  เนื่องจากสูบลมเข้าไปในตัวจนตัวพอง แล้วพ่นลมออกมาทางรูจมูกแรง ๆ แทนที่จะเลื้อยหนี สามารถฉกกัดได้รวดเร็วแทบไม่ทันตั้งตัวทั้ง ๆ ที่ขดตัวอยู่
ส่วนหัว
ส่วนหัวของงูแมวเซาอินเดียเป็นรูปทรงสามเหลี่ยมและมีลายดำคล้ายลูกธนู มีเกล็ดเล็กละเอียดบนหัว มีพฤติกรรมชอบอยู่ตามที่ราบแห้ง ๆ เชิงเขาที่เป็นดินปนทราย ตามที่ดอน หรือซ่อนตัวในซอกหิน โพรงดิน ใต้กอหญ้าใหญ่ ๆ ไม่ชอบย้ายที่อยู่บ่อย ๆ ปกติไม่เลื้อยขึ้นต้นไม้ ออกหากินไม่ไกลจากที่อยู่ เป็นงูที่มีความเชื่องช้าไม่ปราดเปรียว มีอุปนิสัยดุ เมื่อถูกรบกวนจะส่งเสียงขู่
มีพฤติกรรมชอบความเย็น แต่ไม่ชอบน้ำ มักออกหากินในเวลากลางคืน แต่ในสถานที่ ๆ มีความเย็น ก็อาจออกหากินในเวลากลางวันด้วย โดยกินหนูหรือสัตว์เลื้อยคลานที่มีขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ
เป็นงูที่ออกลูกเป็นตัว ครั้งละประมาณ 20–30 ตัว (สูงสุด 63 ตัว) ผสมพันธุ์ช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม และไปออกลูกช่วงฤดูร้อน ลูกงูแรกเกิดมีน้ำหนัก 7.2–14.4 กรัม และความยาวโดยเฉลี่ย 24–30 เซนติเมตร
เดิมทีถูกจัดให้เป็นชนิดแยกย่อยของงูแมวเซา (D. siamensis) โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า D. russelii russelii แต่ปัจจุบันได้ถูกแยกออกมาเป็นชนิดต่างหากกัน โดยมีความแตกต่างกันที่ลวดลาย ตรงที่งูแมวเซาอินเดียมีลายสีนํ้าตาลเข้ม เป็นวงแยกจากกัน และสถานที่พบโดยจะพบได้ที่อนุทวีปอินเดีย เช่น ปากีสถาน, บังกลาเทศ, อินเดีย จนถึงเกาะซีลอน หรือศรีลังกา
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Daboia russelii ที่วิกิสปีชีส์
งูเขียวหางไหม้ศรีลังกา

| งูเขียวหางไหม้ศรีลังกา |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes
วงศ์:: Viperidae
วงศ์ย่อย:: Crotalinae
สกุล:: Trimeresurus
สปีชีส์:: T.  trigonocephalus
ชื่อทวินาม
Trimeresurus trigonocephalus (Donndorff, 1798)

ชื่อพ้อง 
  Coluber capite-triangulatus - Lacépède, 1789  Col[uber]. Trigonocephalus - Donndorff, 1798  Vipera trigonocephala - Sonnini & Latreille, 1801  Trigonocephalus nigromarginatus - Kuhl, 1820  [Cophias] trigonocephalus - Merrem, 1820  Trigonoceph[alus]. sagittiformis - Schinz, 1822  Megaera trigonocephala - Wagler, 1830  Megaera olivacea - Gray, 1842  Bothrops nigromarginatus - A.M.C. Duméril, Bibron & Duméril, 1854  Trimeresurus trigonocephalus - Günther, 1864  Lachesis trigonocephalus - Boulenger, 1896  Lachesis trigonocephala - Boettger, 1898  Trimeresurus capitetriangulatus - Hoge & Romano-Hoge, 1981  Coluber trogonocephalus - Golay et al., 1993
งูเขียวหางไหม้ศรีลังกา (อังกฤษ: Green pit viper) เป็นงูพิษชนิดหนึ่ง ลำตัวสีเขียวอมเหลืองสด บนตัวสีเขียวอมน้ำเงิน หางสีแดงชัดเจน ท้องเหลืองหรือขาว งูเขียวหางไหม้ท้องเหลือง ปกติเลื้อยช้าๆไม่รวดเร็ว มีนิสัยดุ สามารถจะฉกศัตรูเมื่อศัตรูเข้าใกล้ได้อย่างรวดเร็ว ชอบนอนขดอยู่ตามพุ่มไม้เตี้ยๆ กอหญ้า กระถางต้นไม้ขณะเกาะนอนบนไม้ จะใช้ลำตัวและหางรัดพันยึดกับกิ่งไม้ไว้ ออกหากินในเวลากลางคืนทั้งตามพื้นดินที่มีหญ้ารกๆ และบนต้นไม้ ชอบกินหนู กบ เขียด เป็นอาหาร ออกลูกเป็นตัวครั้งละ 7-15 ตัว พบงูหางเขียวไหม้ศรีลังกาได้ใน อินเดีย ศรีลังกา
งานนิทรรศการโลก

สมเด็จพระนางเจ้าวิกตอเรีย เสด็จเปิดงานนิทรรศการโลกครั้งแรกเมื่อปี 1851 ภายใต้แนวคิด อุตสาหกรรมแห่งปวงประชาชาติ (Industry of all Nations) กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
เอ็กซ์โป 2005 ที่จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น
งานนิทรรศการโลก (อังกฤษ: world's fair) เป็นชื่อของงานนิทรรศการระดับโลก อยู่ภายใต้การจัดการของสำนักนิทรรศการระหว่างประเทศ (BIE) ซึ่งเป็นองค์กรที่รับรองสิทธิการจัดนิทรรศการนานาชาติ งานนิทรรศการโลกจัดขึ้นครั้งแรกในปี 1851 ที่กรุงลอนดอน
ระหว่างปีค.ศ. 1939–1987 เอ็กซ์โปมีจุดมุ่งหมายเพียงเพื่อแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกันเท่านั้น ไม่ได้มีขนาดใหญ่โตอย่างเช่นปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่เอ็กซ์โป 1988 เป็นต้นมา แต่ละประเทศเริ่มใช้เอ็กซ์โปเป็นเครื่องมือส่งเสริมภาพลักษณ์ของตนเองในระดับสากล สิ่งที่น่าสนใจในเอ็กซ์โปคือการที่พาวิเลียนของประเทศทั่วโลกที่เข้าร่วมจัดแสดงในงานนี้ ซึ่งแต่ละประเทศก็จะนำสิ่งที่น่าสนใจและวัฒนธรรมของตนมานำเสนอ
ประเภทของงาน

งานนิทรรศการโลก แบ่งออกเป็นสามประเภท ดังนี้
เวิลด์เอ็กซ์โป (World Expo) เป็นเอ็กซ์โปที่ยิ่งใหญ่ที่สุด จัดขึ้นทุกห้าปี ไม่จำกัดขนาดพื้นที่ ระยะเวลาจัดงานไม่เกินหกเดือน ใช้ต้นทุนไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เอ็กซ์โปวาระพิเศษ (Specialised Expo) เป็นเอ็กซ์โประดับรอง ซึ่งแทรกระหว่างเวิลด์เอ็กซ์โปสองครั้ง จำกัดขนาดพื้นที่ไม่เกิน 25 เฮกตาร์ ระยะเวลาจัดงานไม่เกินสามเดือน ใช้ต้นทุนไม่เกินสองร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ
มหกรรมพืชสวนนานาชาติ (International Horticultural Exhibition) เป็นงานแสดงพืชสวนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
รายชื่องานนิทรรศการโลก > มหกรรมพืชสวน

งานมหกรรมพืชสวนก็เช่นเดียวกัน ที่จะต้องได้รับรองมาตรฐานจาก สำนักนิทรรศการระหว่างประเทศ (BIE)
| --- | --- |
  1960 รอตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์   1963 ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนีตะวันตก   1964 เวียนนา ประเทศออสเตรีย   1969 ปารีส ประเทศฝรั่งเศส   1972 อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์   1973 ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนีตะวันตก   1974 เวียนนา ประเทศออสเตรีย   1980 มอนทรีออล ประเทศแคนาดา   1982 อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์   1983 มิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก   1984 ลิเวอร์พูล สหราชอาณาจักร   1990 โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น:   1992 ลา เฮย์ ประเทศเนเธอร์แลนด์   1993 ชตุทท์การ์ท ประเทศเยอรมนี   1999 คุนหมิง ประเทศจีน   2002 ฮาร์เลมเมอร์เมร์ ประเทศเนเธอร์แลนด์   2003 ร็อสท็อค ประเทศเยอรมนี   2006 เชียงใหม่ ประเทศไทย   2012 เวนโล ประเทศเนเธอร์แลนด์   2016 อันกัลยา ประเทศตุรกี   2019 ปักกิ่ง ประเทศจีน   2022 อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์   2023 โดฮา ประเทศกาตาร์
สิ่งเปิดตัวในงานนิทรรศการโลก

1851 คริสตัลพาเลซ / ปืนรีไวลเลอร์ / ยางกู๊ดเยียร์
1855 จักรเย็บผ้าซิงเกอร์
1867 ปืนใหญ่จากดรัปป์ / ลิฟต์ไฮดรอลิก / คอนกรีตเสริมเหล็ก
1876 โทรศัพท์โดยเบลล์ / โทรศัพท์โดยเอดิสัน / หัวรถจักรไอน้ำโดยคอร์ลิส / ซอสมะเขือเทศไฮนซ์ / เครื่องพิมพ์ดีด
1878 เทพีแห่งเสรีภาพ / อักษรเบรลล์ / กฎหมายคุ้มครองทรัพย์สินทางวรรณกรรม (ลิขสิทธิ์) / ระบบแสงไฟฟ้าอาคารที่มีระบบควบคุมอากาศ
1893 สวนสนุกและกระเช้าสวรรค์ / เครื่องถ่ายภาพยนตร์ / หลอดฟลูออเรสเซนต์ / ชิป
1900 บันไดเลื่อน / ภาพยนตร์ / ศิลปะแบบอาร์ต นูโว
1901 เครื่องเอ็กซ์เรย์
1904 ไอศกรีมโคน
1915 คลองปานามา
1939 โทรทัศน์ / หุ่นยนต์พูดได้
1958 อะโตเมียม บรัสเซลส์
1962 สเปซ นีเดิล ซีแอตเติล
1970 โทรศัพท์เคลื่อนที่ / หินจากดวงจันทร์ / รถพลังงานไฟฟ้า /รถไฟระบบรางแม่เหล็ก
1974 ไอแม็กซ์
1985 หุ่นยนต์
1998 พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำลิสบอน
2005 หุ่นยนต์อาซิโม
2008 บริดจ์ พาวิลเลียน ซาราโกซา
แหล่งข้อมูลอื่น

Thailand Pavillian 2010
Thailand World Expo 2020's Official site
Thailand World Expo 2020 เก็บถาวร 2011-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
งูปะการังแปลง

| งูปะการังแปลง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes Serpentes
อันดับฐาน:: Alethinophidia Alethinophidia
เคลด:: Amerophidia Amerophidia Stejneger, 1907
วงศ์:: Aniliidae Aniliidae Oken, 1816
สกุล:: งูปะการังแปลง Anilius (Linnaeus, 1758)
สปีชีส์:: Anilius scytale
ชื่อทวินาม
Anilius scytale (Linnaeus, 1758)

ชื่อพ้อง
 รายชื่อ Ilysioidea - Fitzinger, 1826  Tortricina - Müller, 1823  Tortricidae - Jan, 1863  Ilysiidae - Boulenger, 1890  Aniliidae - Stejneger, 1907  Anilidae - Amaral, 1930  Aniliinae - Romer, 1956  Tortrix - Oppel, 1811  Anilius - Oken, 1816  Elysia - Hemprich, 1820  Helison - Brazil,  Ilysia - Lichtenstein, 1823  Torquatrix - Haworth, 1825  Illisia - Schinz, 1883  Anileus - Agassiz, 1844  [Anguis] Scytale Linnaeus, 1758  Anguis annulata Laurenti, 1768  Anguis fasciata Laurenti, 1768  Anguis caerulae Laurenti, 1768  Anguis corallina Laurenti, 1768  Anguis atra Laurenti, 1768  [Anguis] ater — Gmelin, 1788  Anguis Corallinus  — Schneider, 1801  Anguis fasciatus  — Schneider, 1801  Anguis ruber  Latreille In Sonnini & Latreille, 1801  Tortr[ix]. scytale — Oppel, 1811  Tortr[ix]. coralinus [sic]  Oppel, 1811 (ex errore)  Anilius scytale — Oken, 1816  [Tortrix] annulata — Merrem, 1820  Anguis (Elysia) Scytale  — Hemprich, 1820  Ilysia scytale — Lichtenstein, 1823  Torquatrix scytale — Gray, 1825  Tortrix scytale  — A.M.C. Duméril & Bibron, 1844  Ilysia scytale — Boulenger, 1893  A[nilius]. scytale [scylate] [sic] Roze, 1958 (ex errore)  Anilius scytale scytale  — J. Peters & Orejas-Miranda, 1970 
งูปะการังแปลง หรือ งูคอรัลแปลง หรือ งูท่อ (อังกฤษ: False coral snake, Pipe snake, Red pipe snake; ชื่อวิทยาศาสตร์: Anilius scytale) เป็นงูชนิดหนึ่ง และจัดเป็นเพียงชนิดเดียวและสกุลเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Aniliidae
รายละเอียด

กระดูกพรีแมคซิลลามีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟัน ช่องเปิดตาอยู่ตรงรอยต่อกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโครนอยด์และกระดูกเดนทารีมีฟัน มีกระดูกของรยางค์ขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดและเป็นแท่งขนาดเล็กที่มองเห็นได้จากช่องเปิดทวารร่วม มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อลำตัว มีปอดข้างซ้ายแต่มีขนาดเล็ก มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างและเจริญเท่ากัน
เป็นงูที่มีลำตัวกลม มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร หางสั้นมาก มีเกล็ดปกคลุมลำตัวเรียบเป็นมัน เกล็ดด้านท้องใหญ่กว่าเกล็ดด้านหลังเล็กน้อย ลำตัวมีเป็นปล้องสีแดงสลับสีดำคล้ายคลึงกับงูปะการัง หรืองูคอรัล ซึ่งอยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) ที่มีพิษร้ายแรง แต่ความกว้างของปล้องสีแดงและปล้องสีดำไม่เท่ากัน และขอบของปล้องไม่เป็นเส้นตรง อาศัยอยู่ในโพรงหรือหลบซ่อนตัวอยู่ใต้กองใบไม้ในพื้นที่ป่า ออกหากินในเวลากลางคืน แต่อาจพบได้ในพื้นที่เกษตรกรรมหรือพื้นที่ ๆ มีกิจกรรมของมนุษย์ กินงู และจิ้งเหลนด้วงเป็นอาหาร ออกลูกเป็นตัว พบกระจายพันธุ์อยู่ในบริเวณตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ จัดเป็นงูไม่มีพิษ
ชนิดย่อย

| ชนิดย่อย | Taxon author | ชื่อสามัญ | ขอบเขตทางภูมิศาสตร์ |
| --- | --- | --- | --- |
| A. s. phelpsorum | Roze, 1958 |  |  |
| A. s. scytale | (Linnaeus, 1758) |  |  |
อ่านเพิ่ม

Boos HEA. 2001. The Snakes of Trinidad and Tobago. College Station, Texas: Texas A&M University Press. ISBN 1-58544-116-3.
Martins M, Oliveira ME. 1999. Natural history of snakes in forests of the Manaus region, Central Amazonia, Brazil. Herpetological Natural History 6: 78-150. PDF เก็บถาวร 2013-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ งูปะการังแปลง ที่วิกิสปีชีส์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Anilius scytale
แม่แบบ:NRDB family
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q834371  Wikispecies: Anilius scytale  ADW: Aniliidae  EoL: 795921  Fossilworks: 375006  GBIF: 2451673  iNaturalist: 32073  IRMNG: 10981041  ITIS: 209613  IUCN: 167047  NCBI: 51844 
เคแมนแว่นกับงูปะการังแปลง โดยมาเรีย ซีบึลลา เมเรียน
ฉนวนไฟฟ้า

ฉนวนไฟฟ้า (อังกฤษ: Insulator) หรือบ้างก็เรียกว่า ไดอิเล็กทริก (อังกฤษ: Dielectric) คือวัสดุที่มีคุณสมบัติในการกีดกั้นหรือขัดขวางการไหลของกระแสไฟฟ้าหรือวัสดุที่กระแสไฟฟ้าไม่สามารถไหลผ่านได้ ฉนวนที่ดีจะต้องสามารถป้องกันตัวนำไฟฟ้าจากความร้อนหรือของเหลวที่สามารถกัดกร่อนตัวนำไฟฟ้า และสามารถกันน้ำได้ดี ฉนวนที่ใช้หุ้มตัวนำไฟฟ้าต้องมีความต้านทานสูง ต้องไม่ถูกกรดหรือด่างกัดกร่อนได้ตั้งแต่อุณหภูมิ 0 ถึง 200 องศาฟ้าเรนไฮต์ และต้องไม่ดูดความชื้นในอากาศ
วัสดุบางอย่างเช่น แก้ว กระดาษหรือเทฟลอน มีคุณสมบัติในการเป็นฉนวนไฟฟ้าที่ดีมาก แม้ว่าจะมีค่าความต้านทานไฟฟ้าค่อนต่ำ แต่ก็ถือว่า "ดีพอ" ที่จะใช้เป็นฉนวนของสายไฟและสายเคเบิล รวมไปถึงวัสดุจำพวกโพลิเมอร์บางอย่างที่คล้ายกับยาง และพลาสติก ซึ่งสามารถใช้เป็นฉนวนกับระบบแรงดันต่ำถึงแรงดันปานกลาง (ประมาณหลักร้อยถึงหลักพันโวลต์)
แหล่งข้อมูลอื่น

US Glass Insulators Reference Site
National Insulator Association - US site
Teleramics - specialises in UK telegraph insulators with a railway bias เก็บถาวร 2008-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
One person's obsession with US telephone pole insulators
Insulatorscanada เก็บถาวร 2009-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Insulator Patent Reference Library - Contains over 2,800 US patents relating to electric
al insulators and related items
Hungarian Insulators
Online Museum for Hemingray Glass Company items
Hemingray Glass Insulator Database
DIN Spec regarding creepage distance เก็บถาวร 2010-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน