อำเภอเทิง
ประวัติ

เมืองเทิงหรือเวียงเทิงเป็นเมืองขนาดใหญ่ มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน เริ่มมีการกล่าวถึงตั้งแต่สมัยขุนเจื๋อง ราชโอรสขุนจอมธรรม ผู้ปกครองเมืองภูกามยาว (จังหวัดพะเยา) ประมาณ พ.ศ. 1663 เป็นหัวเมืองที่สำคัญของเมืองภูกามยาว โดยเมืองเทิงอยู่ในความปกครองของราชวงศ์มังราย ราวพุทธศตวรรษที่ 20 - 21 ต่อมาการปกครองได้แตกสาขาแยกเมืองออกปกครองมากขึ้น เมืองเทิงจัดอยู่ในเขตปกครองของบริเวณนครน่าน เรียกว่า กิ่งแขวงเมืองเทิง แยกออกจากแขวงเมืองเชียงคำในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2449 เป็นหัวเมืองของบริเวณน่านเหนือ ได้จัดแบ่งหมู่บ้านต่างๆ เป็น 14 แคว้น เช่น แคว้นเวียงเทิง มีเจ้าหลวงเทิง (ไชยสาร) เป็นบุตรของเจ้าพรหมสุรธาดาแห่งนันทบุรีศรีนครน่านเป็นเจ้าหลวงเมืองเทิงองค์สุดท้าย แคว้นบ้านหงาว แคว้นตับเต่า แคว้นน้ำแพร่ แคว้นบ้านเอียน และแคว้นบ้านงิ้ว
ต่อมาใน พ.ศ. 2449 กระทรวงมหาดไทยจึงให้พระยามหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิรยศิริ) เมื่อครั้งเป็นพระยาศรีสหเทพราชปลัดทูลฉลอง ขึ้นมาจัดวางระเบียบการปกครองในมณฑลตะวันตกเฉียงเหนือ เนื่องแต่ได้ใช้พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 แล้วนั้น และเพื่อที่กระทรวงมหาดไทยจะได้ตราข้อบังคับสำหรับปกครองมณฑลตะวันตกเฉียงเหนือขึ้นใช้ในปีต่อไป ปีนี้พระยามหาอำมาตยาธิบดีได้มาที่จังหวัดน่าน พร้อมด้วยพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช (ครั้งนั้นยังเป็นเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช) เจ้าผู้ครองนครพระยาสุนทรนุรักษ์ (เลื่อง ภูมิรัตน์) ข้าหลวงประจำเมืองและเจ้านายท้าวพญาทั้งปวงประชุมปรึกษาตกลงวางระเบียบราชการขึ้นใหม่ การปกครองท้องที่ใหม่ได้แบ่งเขตแขวงเมืองน่านออกเป็น 8 แขวง แขวงเชียงคำคือหนึ่งในแขวงทั้ง 8 คือรวม เมืองเทิง เมืองเชียงคำ เมืองเชียงแรง เมืองหงาว เมืองเชียงของ เมืองเชียงเคี่ยน เมืองลอ เมืองมิน ให้มีที่ว่าการแขวงตั้งที่เมืองเชียงคำ และในปี พ.ศ. 2453 ได้ให้แยกการปกครองจากจังหวัดน่านมาขึ้นตรงต่อจังหวัดเชียงราย และตั้งเป็นอำเภอเมืองเทิง ในปี พ.ศ. 2455
วันที่ 14 ตุลาคม 2449 ยกเลิกพื้นที่แขวงน่านเหนือ และย้ายที่ว่าการแขวงมาตั้งที่เมืองเชียงคำ และเรียกว่า แขวงเชียงคำ กับตัดพื้นที่เมืองเชียงของ จากแขวงเชียงคำ ไปขึ้นการปกครองกับบริเวณพายัพเหนือ และแยกพื้นที่บางส่วนของแขวงเชียงคำ ไปจัดตั้งเป็น กิ่งแขวงเมืองปง (กิ่งอำเภอเมืองปง) และกิ่งแขวงเมืองเทิง (กิ่งอำเภอเมืองเทิง) และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับแขวงเชียงคำ
วันที่ 12 มิถุนายน 2453 รวมเมืองเชียงแสน เมืองเชียงราย เมืองฝาง เวียงป่าเป้า เมืองพะเยา อำเภอแม่ใจ อำเภอดอกคำใต้ อำเภอแม่สรวย เมืองเชียงคำ และเมืองเชียงของ จังหวัดพายัพเหนือ ขึ้นเป็นเมืองจัตวา เรียกว่า จังหวัดเชียงราย กำหนดให้มีการปกครองทั้งหมด 10 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมืองเชียงแสน อำเภอเมืองเชียงราย อำเภอเมืองฝาง อำเภอเวียงป่าเป้า อำเภอเมืองพะเยา อำเภอแม่ใจ อำเภอดอกคำใต้ อำเภอแม่สรวย อำเภอเมืองเชียงคำ (รวมกิ่งอำเภอเมืองเทิงและกิ่งอำเภอเมืองปง) และอำเภอเมืองเชียงของ
วันที่ 8 ธันวาคม 2455 ยกฐานะกิ่งอำเภอเมืองเทิง แขวงเมืองเชียงคำ ขึ้นเป็น อำเภอเมืองเทิง
วันที่ 29 เมษายน 2460 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอเมืองเทิง จังหวัดเชียงราย เป็น อำเภอเทิง
วันที่ 23 สิงหาคม 2474 เปลี่ยนแปลงชื่อตำบลบ้านต้า อำเภอเทิง เป็น ตำบลแม่ต๊าก
วันที่ 23 มกราคม 2481 รวมพื้นที่ตำบลในเวียง ตำบลบ้านสัก ตำบลป่างิ้ว ให้จัดตั้งขึ้นเป็น ตำบลเวียงเทิง และรวมพื้นที่ตำบลบ้านเอียน ตำบลตับเต่า ตำบลหงาว ให้จัดตั้งขึ้นเป็น ตำบลหงาว กับรวมพื้นที่ตำบลดอนไชย ตำบลบ้านเกี๋ยง ตำบลบ้านปล้อง ตำบลเชียงเคี่ยน ให้จัดตั้งขึ้นเป็น ตำบลเชียงเคี่ยน และรวมพื้นที่ตำบลบ้านต้า ตำบลป่าตาล ตำบลน้ำแพร่ ตำบลแม่ต๊าก ให้จัดตั้งขึ้นเป็น ตำบลยางฮอม และกำหนดให้ยุบพื้นที่การปกครองของตำบลบ้านเกี๋ยง ตำบลตับเต่า ตำบลแม่ต๊าก ตำบลบ้านปล้อง ตำบลบ้านสัก ตำบลป่าตาล ตำบลน้ำแพร่ ตำบลดอนไชย ตำบลป่างิ้ว ตำบลบ้านเอียน ตำบลในเวียง และตำบลบ้านต้า เพราะไม่มีหมู่บ้านเหลืออยู่ จึงหมดความจำเป็นที่จะให้ตั้งเป็นตำบลอยู่ต่อไป
วันที่ 12 พฤศจิกายน 2483 แยกหมู่บ้านที่ 6-17 (ในขณะนั้น) ตำบลเวียงเทิง ตั้งขึ้นเป็น ตำบลงิ้ว กับแยกหมู่บ้านที่ 16-23 (ในขณะนั้น) ตำบลหงาว ตั้งขึ้นเป็น ตำบลตับเต่า กับแยกหมู่บ้านที่ 6-15 (ในขณะนั้น) ตำบลเชียงเคี่ยน ตั้งขึ้นเป็น ตำบลปล้อง กับแยกหมู่บ้านที่ 16-24 (ในขณะนั้น) ตำบลเชียงเคี่ยน ตั้งขึ้นเป็น ตำบลแม่ลอย กับแยกหมู่บ้านที่ 10-12, 31-34 (ในขณะนั้น) ตำบลยางฮอม ตั้งขึ้นเป็น ตำบลแม่ต๊าก กับแยกหมู่บ้านที่ 13-30 (ในขณะนั้น) ตำบลยางฮอม ตั้งขึ้นเป็น ตำบลบ้านต้า
วันที่ 7 มกราคม 2500 จัดตั้งสุขาภิบาลเวียงเทิง ในท้องที่บางส่วนของตำบลเวียง
วันที่ 16 มีนาคม 2508 ตั้งตำบลแม่เปา แยกออกจากตำบลต้า และตำบลป่าตาล
วันที่ 17 มกราคม 2510 จัดตั้งสุขาภิบาลบ้านต้า ในท้องที่บางส่วนของตำบลต้า
วันที่ 8 สิงหาคม 2510 จัดตั้งสุขาภิบาลบ้านปล้อง ในท้องที่หมู่ 3-4,7 ตำบลปล้อง
วันที่ 5 กรกฎาคม 2520 ตั้งตำบลแม่ต๋ำ แยกออกจากตำบลยางฮอม ตั้งตำบลไม้ยา แยกออกจากตำบลงิ้ว
วันที่ 5 สิงหาคม 2523 ตั้งตำบลสันทรายงาม แยกออกจากตำบลเวียง
วันที่ 5 พฤษภาคม 2524 แยกพื้นที่ตำบลแม่เปา ตำบลแม่ต๋ำ และตำบลไม้ยา จากอำเภอเทิง ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอพญาเม็งราย และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเทิง
วันที่ 29 มิถุนายน 2525 ตั้งตำบลศรีดอนไชย แยกออกจากตำบลแม่ลอย
วันที่ 12 สิงหาคม 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอพญาเม็งราย อำเภอเทิง เป็น อำเภอพญาเม็งราย
วันที่ 21 ตุลาคม 2531 ตั้งตำบลหนองแรด แยกออกจากตำบลปล้อง
วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลต้า ตำบลป่าตาล และตำบลยางฮอม จากอำเภอเทิง ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอขุนตาล และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเทิง
วันที่ 26 ธันวาคม 2536 จัดตั้งศาลจังหวัดเทิง ในท้องที่อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย มีเขตตลอดท้องที่อำเภอเทิง อำเภอเชียงของ อำเภอป่าแดด อำเภอพญาเม็งราย กิ่งอำเภอขุนตาล และกิ่งอำเภอเวียงแก่น
วันที่ 20 พฤศจิกายน 2539 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอขุนตาล อำเภอเทิง เป็น อำเภอขุนตาล
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลเวียงเทิง และสุขาภิบาลบ้านปล้อง เป็นเทศบาลตำบลเวียงเทิง และเทศบาลตำบลบ้านปล้อง ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 28 เมษายน 2548 เปลี่ยนแปลงชื่อหมู่ 3 บ้านบุญนาค ตำบลหงาว อำเภอเทิง เป็น หมู่ 3 บ้านหงาว ตำบลหงาว อำเภอเทิง
วันที่ 20 กรกฎาคม 2549 เปลี่ยนแปลงชื่อหมู่ 7 บ้านป่าแฮะ ตำบลศรีดอนไชย อำเภอเทิง เป็น หมู่ 7 บ้านใหม่แม่ลอย ตำบลศรีดอนไชย อำเภอเทิง
วันที่ 26 ตุลาคม 2552 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลงิ้ว เป็น เทศบาลตำบลงิ้ว และจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลสันทรายงาม เป็น เทศบาลตำบลสันทรายงาม
วันที่ 27 ตุลาคม 2552 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลหงาว เป็น เทศบาลตำบลหงาว
วันที่ 17 ธันวาคม 2553 ได้รับรวมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 2, 14, 20 ตำบลเวียง และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1, 15 ตำบลเวียง ของเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียง มารวมกับท้องที่เทศบาลตำบลเวียงเทิง และเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลเวียงเทิง
วันที่ 13 ธันวาคม 2556 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงเคี่ยน เป็น เทศบาลตำบลเชียงเคี่ยน
วันที่ 30 กันยายน 2564 เปลี่ยนแปลงชื่อหมู่ 10 บ้านเชียงทองไทย ตำบลเชียงเคี่ยน อำเภอเทิง เป็น หมู่ 10 บ้านเชียงเคี่ยนเหนือ ตำบลเชียงเคี่ยน อำเภอเทิง