stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม F

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น | 9 | 3 | 0 | 9 | 0 | MAX | 225 | 157 | 1.433  |
| 2 |  เกาหลีใต้ | 6 | 2 | 1 | 9 | 1 | 9.000 | 242 | 227 | 1.066  |
| 3 |  จีนไทเป | 3 | 1 | 2 | 4 | 7 | 0.571 | 239 | 256 | 0.934  |
| 4 |  คาซัคสถาน | 0 | 0 | 3 | 1 | 9 | 0.111 | 183 | 249 | 0.735 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 ต.ค. | 14:00 | ญี่ปุ่น  | 3–0 |  จีนไทเป | 25–18 | 25–14 | 25–16 |   |   | 75–48 | รายงาน  |
| 14 ต.ค. | 16:00 | เกาหลีใต้  | 3–0 |  คาซัคสถาน | 25–20 | 25–23 | 25–17 |   |   | 75–60 | รายงาน  |
| 15 ต.ค. | 14:00 | คาซัคสถาน  | 1–3 |  จีนไทเป | 9–25 | 18–25 | 26–24 | 23–25 |   | 76–99 | รายงาน  |
| 15 ต.ค. | 16:00 | ญี่ปุ่น  | 3–0 |  เกาหลีใต้ | 25–21 | 25–20 | 25–21 |   |   | 75–62 | รายงาน |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม G

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ฮ่องกง | 6 | 2 | 0 | 6 | 1 | 6.000 | 167 | 130 | 1.285  |
| 2 |  อินเดีย | 2 | 1 | 0 | 3 | 2 | 1.500 | 163 | 171 | 0.953  |
| 3 |  ออสเตรเลีย | 1 | 0 | 2 | 3 | 6 | 0.500 | 168 | 197 | 0.853 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 ต.ค. | 10:00 | ฮ่องกง  | 3–1 |  ออสเตรเลีย | 13–25 | 25–16 | 25–15 | 25–20 |   | 88–76 | รายงาน  |
| 16 ต.ค. | 14:00 | ฮ่องกง  | 3–0 |  อินเดีย | 25–15 | 29–27 | 25–12 |   |   | 79–54 | รายงาน |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม H

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อิหร่าน | 0 | 0 | 1 | 0 | 3 | 0.000 | 54 | 75 | 0.720  |
| 2 |  เวียดนาม | 3 | 1 | 0 | 3 | 0 | MAX | 75 | 54 | 1.389 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 ต.ค. | 16:00 | เวียดนาม  | 3–0 |  อิหร่าน | 25–17 | 25–16 | 25–21 |   |   | 75–54 | รายงาน |
รอบชิงอันดับ 11

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 ต.ค. | 10:00 | อินเดีย  | 0–3 | เวียดนาม  | 15–25 | 18–25 | 24–26 |   |   | 57–76 | รายงาน |
รอบชิงอันดับ 9

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 ต.ค. | 10:00 | ฮ่องกง  | 3–1 |  อิหร่าน | 21–25 | 25–18 | 25–16 | 25-19 |   | 96–78 | รายงาน |
รอบสุดท้าย

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบชิงอันดับ 5-8 | รอบชิงอันดับ 5-8 |  |  | รอบชิงอันดับที่ 5 | รอบชิงอันดับที่ 5 |  |

|  | 18 ตุลาคม – นครราชสีมา | 18 ตุลาคม – นครราชสีมา |  |  |  |  |  |
|  |   คาซัคสถาน |  3 |   |  |  |  |  |
|  |   ฟิลิปปินส์ |  2 |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 18 ตุลาคม – นครราชสีมา | 18 ตุลาคม – นครราชสีมา |  |
|  |   |   |   |   |   คาซัคสถาน |  0 |  |
|  |   |   |   |   |   จีนไทเป |  3 |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | รอบชิงอันดับที่ 7 | รอบชิงอันดับที่ 7 |  |
|  | 18 ตุลาคม – นครราชสีมา | 18 ตุลาคม – นครราชสีมา |   |  | 18 ตุลาคม – นครราชสีมา | 18 ตุลาคม – นครราชสีมา |  |
|  |   จีนไทเป |  3 |   |  |   ฟิลิปปินส์ |  3 |  |
|  |   นิวซีแลนด์ |  1 |   |  |   นิวซีแลนด์ |  0 |  |
รอบสุดท้าย > รอบ 8 ทีมสุดท้าย

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 ต.ค. | 12:00 | จีน  | 3–0 |  จีนไทเป | 25–12 | 25–18 | 25–17 |   |   | 75–47 | รายงาน  |
| 17 ต.ค. | 14:00 | ญี่ปุ่น  | 3–0 |  นิวซีแลนด์ | 25–13 | 25–7 | 25–5 |   |   | 75–25 | รายงาน  |
| 17 ต.ค. | 16:00 | ไทย  | 3–0 |  คาซัคสถาน | 25–13 | 25–15 | 25–15 |   |   | 75–43 | รายงาน  |
| 17 ต.ค. | 18:00 | เกาหลีใต้  | 3–0 |  ฟิลิปปินส์ | 25–15 | 25–16 | 25–12 |   |   | 75–43 | รายงาน |
รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับ 5-8

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 ต.ค. | 12:00 | จีนไทเป  | 3–1 |  นิวซีแลนด์ | 25–12 | 21–25 | 25–19 | 25–15 |   | 96–71 | รายงาน  |
| 18 ต.ค. | 14:00 | คาซัคสถาน  | 3–2 |  ฟิลิปปินส์ | 21–25 | 25–20 | 23–25 | 25–12 | 15–12 | 109–94 | รายงาน |
รอบสุดท้าย > รอบรองชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 ต.ค. | 16:00 | จีน  | 0–3 |  ญี่ปุ่น | 21–25 | 18–25 | 22–25 |   |   | 61–75 | รายงาน  |
| 18 ต.ค. | 18:00 | ไทย  | 3–2 |  เกาหลีใต้ | 25–22 | 24–26 | 27–25 | 20–25 | 16–14 | 112–112 | รายงาน |
รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 7

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 19 ต.ค. | 9:00 | ฟิลิปปินส์  | 3–0 |  นิวซีแลนด์ | 25–21 | 25–15 | 25–22 |   |   | 75–58 | รายงาน |
รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 5

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 19 ต.ค. | 11:00 | คาซัคสถาน  | 0–3 |  จีนไทเป | 18–25 | 20–25 | 24–26 |   |   | 62–76 | รายงาน |
รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 19 ต.ค. | 13:00 | เกาหลีใต้  | 0–3 |  จีน | 22–25 | 15–25 | 25–27 |   |   | 62–77 | รายงาน |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 19 ต.ค. | 16:00 | ไทย  | 1–3 |  ญี่ปุ่น | 15–25 | 23–25 | 25–18 | 24–26 |   | 87–94 | รายงาน |
รางวัล

| --- | --- |
 ผู้เล่นทรงคุณค่า:  เอริ มิยะเบะ ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:  โค มินจี  ชัชชุอร โมกศรี เซ็ตยอดเยี่ยม:  ณัฐณิชา ใจแสน:  ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:  Li Yingying  มิยุ นะกะงะวะ ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:  คันโนะฮะ อะงะมิฮะระ ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม:  พิมพิชยา ก๊กรัมย์
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB
| ด ค กวอลเลย์บอลยุวชนชิงแชมป์เอเชีย |
| --- | --- |
ชาย:  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2008  2010  2012  2014  2017  2018 
หญิง:  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2008  2010  2012  2014  2017  2018
เดธ ออฟ อะ เซลส์แมน

บทความนี้เกี่ยวกับวงดนตรีไทย สำหรับบทละคร ดูที่ อวสานเซลส์แมน
| เดธ ออฟ อะ เซลส์แมน |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง: อินดี้ร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2545
ค่ายเพลง: สมอลล์รูม

สมาชิก: จตุรวิธ ฉัตตะละดา (กระชาย) ปริญญ์ อมรศุภศิริ (ปริญญ์)
เดธ ออฟ อะ เซลส์แมน คือวงดนตรีไทยแนวอินดี้ร็อก ก่อตั้งและมีผลงานเพลงในปี พ.ศ. 2545 โดยมีนักร้องนำคือ จตุรวิธ ฉัตตะละดา (กระชาย) และ ปริญญ์ อมรศุภศิริ (ปริญญ์) สังกัดค่ายสมอลล์รูม
ประวัติ

พวกเขาทำเพลงกันเองตั้งแต่เรียนอยู่ในระดับมัธยมศึกษา ก่อนที่จะได้มีโอกาสนำเพลง "สปิน" เข้ามาอยู่ในอัลบั้ม "Smallroom 002" และเริ่มเป็นที่รู้จักในหมู่นักฟังเพลงนอกกระแส
หลังจากพวกเขาออกผลงานอัลบั้มแรก "Death of A Salesman" และบันทึกการแสดงสด "Death of A Salesman Live!" พวกเขาหันไปทำงานเบื้องหลัง และยังไม่มีข่าวการออกอัลบั้มใหม่แต่อย่างใด  ล่าสุดอัลบั้ม ‘อวสานเซลส์แมน เก็บถาวร 2021-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน’ กลับมาให้ฟังบนสตรีมมิง แบบคมชัด ถูกลิขสิทธิ์ กันแล้วบน Apple Music
ผลงานเพลง

อัลบั้ม Death of a Salesman พ.ศ. 2545
รายชื่อเพลง
เรือชูชีพ
สปิน
มีฉันมีเธอ
เพียงแค่หนึ่งวัน
ไปในดาว
เหม่อ
วันใหม่
มอเตอร์ไซค์
รักในสิ่ง
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | เสนอชื่อเข้าชิง | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2545 | รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1 | อัลบั้มเพลงอินดี้ยอดเยี่ยม | Death of A Salesman | ชนะ |
| 2565 | TOTY Music Awards 2021 | บันทึกเสียงแห่งปี | ขโมย (Steal) | เสนอชื่อเข้าชิง |
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเลโอนิด เบรจเนฟ

| --- | --- |
ร่างของ เลโอนิด เบรจเนฟ นอนอยู่บนแท่นพิธี ณ ห้องโถงกลางทำเนียบสหภาพ
วันที่: 10–15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982
ที่ตั้ง: จัตุรัสแดง, มอสโก, สหภาพโซเวียต
ผู้เข้าร่วม: ยูรี อันโดรปอฟ, คอนสตันติน เชียร์เนนโค, นีโคไล ตีโฮนอฟ, ดมีตรี อุสตีนอฟ, มีฮาอิล กอร์บาชอฟ, บุคคลสำคัญจากโซเวียตและต่างประเทศ
วันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 เลโอนิด อิลลิช เบรจเนฟ เลขาธิการกลางคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต คนที่ 3, ผู้นำสหภาพโซเวียตคนที่ 5 และประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต คนที่ 4 ถึงแก่อสัญกรรมลง ด้วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด สิริอายุ 75 ปี การถึงแก่อสัญกรรมได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการโดยวิทยุและโทรทัศน์ของสหภาพโซเวียตในวันที่ 11 พฤศจิกายน โดยมีรัฐพิธีศพและฝังร่างที่ กำแพงสุสานเครมลิน ยูรี อันโดรปอฟ ทายาททางการเมืองของเบรจเนฟ ได้รับเลือกเป็นเลขาธิการกลางในวันที่ 15 พฤศจิกายน 5 วันหลังอสัญกรรมของเบรจเนฟ
ในรัฐพิธีมีประมุขแห่งรัฐจาก 32 ประเทศ, หัวหน้ารัฐบาลจาก 15 ประเทศ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ 14 คน และเจ้าชายจาก 4 ประเทศมาร่วมงานนี้ ส่วนประธานาธิบดีสหรัฐโรนัลด์ เรแกน ส่ง จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช รองประธานาธิบดีสหรัฐ เข้าร่วมแทน
การถึงแก่อสัญกรรมและการประกาศ

เบรจเนฟได้ต่อสู้กับอาการป่วยหลายอย่างนับตั้งแต่ ค.ศ. 1974 โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรคหัวใจ, มะเร็งเม็ดเลือดขาว, มะเร็งในช่องปาก, โรคถุงลมโป่งพองและโรคระบบไหลเวียนโลหิต ซึ่งทั้งหมดได้รับผลกระทบจากการสูบบุหรี่จัดและภาวะจากโรคอ้วนมากขึ้น มีข่าวลือเรื่องถึงแก่อสัญกรรมของเบรจเนฟตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษที่ 1970 เนื่องจากเขาได้ขาดการประชุมของพรรคคอมมิวนิสต์ และ การทำสนธิสัญญาต่าง ๆ และมีข่าวลือว่าสุขภาพของเขากำลังแย่ลง เบรจเนฟไม่ค่อยปรากฏตัวต่อสาธารณชนในช่วงกลางปี ค.ศ. 1982 และมักจะอยู่ในความดูแลของหมอ แม้ว่ารัฐบาลโซเวียตยืนยันว่าเขาไม่ได้เป็นโรคร้ายแรง เขาได้รับความทุกข์ทรมานจากโรคหลอดเลือดสมองอย่างรุนแรง ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1982 เขาปฏิเสธที่จะสละตำแหน่งจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 หลังจากประสบภาวะหัวใจวาย จากโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดศพเขาได้รับเกียรติให้ฝังร่างที่สุสานกำแพงเครมลิน ที่จัตุรัสแดง หลังจากช่วงเวลาห้าวันที่มีการไว้ทุกข์ทั่วประเทศ
สัญญาณแรกที่บ่งบอกถึงการถึงแก่อสัญกรรมของเขา เริ่มขึ้นเมื่อเวลา 19:15 น. ตามเวลามอสโกเมื่อรายการโทรทัศน์ปกติเปลี่ยนแปลงไปจากที่ต้องถ่ายทอดสดคอนเสิร์ตเพลงป๊อปได้ถูกแทนที่ด้วยสารคดีเกี่ยวกับอัตชีวประวัติของวลาดิมีร์ เลนิน ทางด้านรายการ เวรียเมีย พีธีกรสวมเสื้อผ้าอึมครึมแทนการแต่งกายตามปกติ ในตอนแรกชาวโซเวียตเชื่อว่าเป็นการแถลงการเสียชีวิตของอันเดรย์ คีรีเลนโค (เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1990) เพราะเขาไม่ได้เข้าร่วมในงานพิธีสวนสนามและเฉลิมฉลองครบรอบ 65 ปี การปฏิวัติสังคมนิยมแห่งเดือนตุลาคมอันยิ่งใหญ่ที่จัตุรัสแดง นอกจากนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงผังรายการโทรทัศน์อย่างฉับพลัน เช่น การเตือนภัยสงครามและการเปลี่ยนการถ่ายทอดสดการแข่งขันฮ็อกกี้น้ำแข็งบนช่องรายการ 2 ด้วยการแสดงเพลง ซิมโฟนีหมายเลข 6 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ของปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี การถึงแก่อสัญกรรมของเบรจเนฟได้มีการประกาศในวันที่ 11 พฤศจิกายนพร้อมกันทางวิทยุและโทรทัศน์ส่วนการประกาศทางโทรทัศน์ได้รับการแถลงการโดยอีกอร์ คีรีลลอฟ ด้วยน้ำตา ในเวลา 11.00 น. ตามเวลามอสโก
ทางฝั่งโลกที่หนึ่งที่ได้คาดการณ์ว่าเลโอนิด เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรม หลังส่งสารแสดงความยินดีแก่ฌูแซ เอดัวร์ดู ดุช ซังตุช ประธานาธิบดีแห่งแองโกลาในวันประกาศอิสรภาพของแองโกลา จากการประกาศอันล่าช้าทางฝั่งโลกที่หนึ่งมองว่าอาจมีปัญหาในการสืบทอดอำนาจต่อจากเบรจเนฟ
รัฐพิธีศพ

วันที่ 11 พฤศจิกายน ยูรี อันโดรปอฟ ได้รับเลือกให้เป็นประธานในพิธีศพ ตามความคิดในโลกที่หนึ่งเห็นได้ชัดเจนว่ายูรี อันโดรปอฟได้รับการสืบทอดอำนาจต่อจากเบรจเนฟ ในช่วงงานร่างของผู้นำสหภาพโซเวียตถูกจัดแสดงบนเบาะกำมะหยี่ ซึ่งจัดขึ้นในขบวนที่อยู่เบื้องหลังโลงศพ  มีเจ้าหน้าที่คุ้มกันของร่างเบรจเนฟร่วม 44 คน
กาลินา เบรจเนฟ ลูกสาวของ เบรจเนฟ ถูกเชิญตัวเขามาในพิธีพร้อมกับการ์ดสองคนตามหลัง อันโดรปอฟ ผู้สืบทอดตำแหน่งเลขาธิการพรรคเข้ากอด วิคตอเรีย เบรจเนฟ ภรรยาของเบรจเนฟ แต่อันโดรปอฟถูกกล่าวหาว่าไม่ให้ความสำคัญกับ กาลินา  ข้อกล่าวหานี้ถูกโต้แย้งด้วยบทความในนิตยสาร ไทม์ ในปี ค.ศ. 1982 อ้างว่า อันโดรปอฟ กอดทั้งสองและไม่ใช่แค่ วิคตอเรีย  แม้กระนั้นในช่วง 15 เดือนที่อันโดรปอฟปกครอง กาลินาหยุดปรากฏตัวต่อสาธารณชน ในงานรัฐพิธีศพ อันโดรปอฟกล่าวยกย่องเบรจเนฟว่า "การต่อสู้ของเขานั้นได้ทำเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดระหว่างประเทศและพามนุษยชาติรอดพ้นภัยคุกคามจากสงครามนิวเคลียร์" และยกย่องนโยบายผ่อนคลายของเขา อันเดรย์ คีริเลนโค สมาชิกโปลิตบูโร ต่างหลั่งน้ำตาให้กับวิคตอเรียในงานรัฐพิธีศพ
มีลิตซียา ในมอสโกได้ทำการปิดกรุงมอสโก  ในระหว่างงานศพในวันที่ 15 พฤศจิกายน เส้นทางใหญ่ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาโดยตำรวจและทหารรักษาการณ์ของมอสโก ทหารผู้ยืนอยู่หน้าทำเนียบสหภาพสวมชุดรัดแขนสีแดงดำ ทำเนียบสหภาพได้รับการตกแต่งด้วยธงสีแดงและริ้บบินสีดำจำนวนมากและสัญลักษณ์คอมมิวนิสต์แบบต่าง ๆ  ในวันที่สาม โลงที่มีร่างของเลโอนิด เบรจเนฟ ถูกวางไว้บนรถปืนใหญ่ซึ่งลากจูงด้วยรถหุ้มเกราะบีอาร์ดีเอ็ม-2 สีเขียวมะกอกของกองทัพโซเวียต มีการนำพวงมาลัยหลายสิบชิ้นรวมถึงเครื่องอิสริยาภรณ์ของเบรจเนฟจากเจ้าหน้าที่ทหารของโซเวียตและผู้ร่วมงานคนอื่น ๆ ประดับตลอดเส้นทางไปยังสุสานเลนิน บนจัตุรัสแดง อันโดรปอฟเป็นผู้กล่าวสุนทรพจน์เป็นคนแรก ตามด้วยดมีตรี อุสตีนอฟ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อะนาโตลี อะเลคซันดรอฟ นักฟิสิกส์และประธานบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์ และคนงานในโรงงาน หลังการกล่าวสุนทรพจน์ก็มีการได้แบกโลงศพนำโดย อันโดรปอฟ และ นีโคไล ตีโฮนอฟ ประธานสภารัฐมนตรีไปยังบริเวณใกล้สุสาน ครอบครัวเบรจเนฟอำลาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่นำร่างและโลงลงหลุมฝัง วิคตอเรีย จูบบนใบหน้าเบรจเนฟตามประเพณีของรัสเซีย ในขณะที่ร่างกายของเบรจเนฟถูกนำลงไปไว้ในหลุมฝังศพ ทหารวงดุริยางค์ได้บรรเลงเพลงชาติโซเวียต
ตามรายงานระบุว่าได้มีการทำร่างเบรจเนฟตกพื้นสองครั้ง ขณะที่ยกโลงศพขึ้นไปบนแท่นพิธีในทำเนียฟสหภาพ โลงศพของเบรจเนฟกลับตกลงไปด้านล่าง หลังจากนั้นก็มีการสร้างโลงศพใหม่ที่ทำจากโลหะและเมื่อนำลงไปไว้ในหลุมฝังศพ คนงานไม่สามารถจัดการน้ำหนักของโลงศพได้ทำให้โลงศพตกลงไปในหลุมฝังศพอย่างรวดเร็ว ถึงอย่างไรก็ดีเรื่องราวนี้กลับได้รับการโต้แย้งโดย เกออร์กี โควาเลนโค หนึ่งในคนงาน โดยกล่าวว่าทุกอย่างเรียบร้อย และโลงศพถูกลดระดับตามเสียงกระดิ่ง
บุคคลสำคัญจากต่างประเทศ

ในงานรัฐพิธีศพเข้าร่วมจากต่างประเทศได้แก่ ประมุขแห่งรัฐจาก 32 ชาติ ผู้นำประเทศจาก 15 ชาติ รัฐมนตรีต่างประเทศจาก 14 ชาติและเจ้าชายจาก 4 ชาติ ในบรรดาผู้ทรงเกียรติต่างชาติเข้าร่วมงานรัฐพิธีศพอาทิ อินทิรา คานธีจากประเทศอินเดีย, ปีแยร์ โมรัว จากประเทศฝรั่งเศส, บาบรัค คาร์มาล จากประเทศอัฟกานิสถาน, ฟีเดล กัสโตรจากประเทศคิวบา, หวง ฮ่าจากประเทศจีน, ยัสเซอร์ อาราฟัตจากองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์, วอยแชค ยารูแซลสกี จากประเทศโปแลนด์, เมนกิสตู ไฮเล มาเรียม จากประเทศเอธิโอเปีย, โมสซา ทราออเร จากประเทศมาลี, เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์ จากประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี, นิโคไล เชาเชสกู จากประเทศโรมาเนียและ ฮาฟิซ อัลอะซัด จากประเทศซีเรีย และอีกมากมาย ซึ่งอัลอะซัดได้ให้ชาวซีเรียไว้ทุกข์เป็นเวลา 7 วัน หลังการประกาศการถึงแก่อสัญกรรมของเบรจเนฟ นอกจากนี้ปีแยร์ ทรูโดนายกรัฐมนตรีแคนาดาได้ส่งนำลูกชายของเขาจัสติน ทรูโดไปร่วมในพิธีซึ่งในอนาคตจะได้เป็นนายกรัฐมนตรีทางด้านประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา โรนัลด์ เรแกนไม่ได้เข้าร่วมพิธี แต่ส่งคณะผู้แทนนำโดยรองประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ จอร์จ ชูลท์ซ ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง วิลเลียม เจ. เคซี และที่ปรึกษาความมั่นคงแห่งชาติ วิลเลียม พี. คลาร์ก จูเนียร์
การแสดงความอาลัย

ท่ามกลางความเสียใจอย่างเด่นชัด จากโรนัลด์ เรแกน ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ เมื่อเวลา 3:35 น. เขาเขียนข้อความสองย่อหน้าเกี่ยวกับเบรจเนฟว่า "เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดในโลกมาเกือบสองทศวรรษ" และแสดงความหวังในการปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างสหภาพโซเวียตกับสหรัฐอเมริกา  สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2ให้สัญญาว่า"เราจะคิดถึงเป็นอย่างยิ่งสำหรับความทรงจำของผู้จากไปที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง" ขณะที่อดีตนายกรัฐมนตรีเยอรมนีตะวันตก เฮลมุท ชมิดท์ พูดถึงการถึงแก่อสัญกรรมของเบรจเนฟ "เป็นความรู้สึกที่เจ็บปวด"  รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งและอินทิรา คานธีนายกรัฐมนตรีอินเดียกล่าวว่า "เขา (เบรจเนฟ) จะยืนอยู่ข้างเราในยามที่เราต้องการ"
บรรณานุกรม

Bacon, Edwin; Sandle, Mark (2002). Brezhnev Reconsidered. Palgrave Macmillan. ISBN 978-0333794630.
Nikolaevna Vasilʹeva, Larisa (1994). Kremlin Wives. Arcade Publishing. ISBN 978-1559702607.
Raymond L. Garthoff (1994). The Great Transition: American-Soviet Relations and the End of the Cold War. Brookings Institution Press. ISBN 978-0815730606.
Patrick Seale (1990). Asad of Syria: The Struggle for the Middle East. University of California Press. ISBN 978-1850430612.
Service, Robert (2009). History of Modern Russia: From Tsarism to the Twenty-first Century (3rd ed.). Penguin Books Ltd. ISBN 978-0674034938.
Schmidt-Häuer, Christian (1986). Gorbachev: The Path to Power. I.B.Tauris. ISBN 978-0881622157.
White, Stephen (2000). Russia's New Politics: The Management of a Postcommunist Society. Cambridge University Press. ASIN B003QI0DQE.
แหล่งข้อมูลอื่น

Brezhnev's tomb in Moscow at Wikimapia
เกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา

| เกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยาม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ  และสิ่งแวดล้อม
ดำรงตำแหน่ง 9 ตุลาคม พ.ศ. 2549 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
นายกรัฐมนตรี: สุรยุทธ์ จุลานนท์
ก่อนหน้า: ยงยุทธ ติยะไพรัช
ถัดไป: อนงค์วรรณ เทพสุทิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2481 (85 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
คู่สมรส: คุณหญิงจามรี สนิทวงศ์ ณ อยุธยา

เกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และอดีตปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม
ประวัติ

นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2481 (85 ปี) ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของหม่อมหลวงเดช สนิทวงศ์ กับท่านผู้หญิงประยงค์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และ Geeling Grammar School Victoria ประเทศออสเตรเลีย ในระดับปริญญาตรี ด้านวิทยาศาสตร์ สาขาฟิสิกซ์และคณิตศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2506 และระดับปริญญาโท สาขาพัฒนาการเศรษฐกิจ จากมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2509
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับคุณหญิงจามรี สนิทวงศ์ ณ อยุธยา อดีตอาจารย์โรงเรียนจิตรลดา บุตรสาวของหม่อมหลวงจวง เสนีวงศ์ กับนางเฉลยพร เสนีวงศ์ ณ อยุธยา มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นางสาวดาลิน สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และนายจักรษมา สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
นอกจากนี้แล้ว งานอดิเรกส่วนตัวที่ชื่นชอบ คือ การถ่ายภาพสัตว์ป่า โดยเริ่มถ่ายมาตั้งแต่ยังเด็ก และเคยเดินทางไปถ่ายในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลกมาแล้วทั้งอเมริกากลาง, กัมพูชา หรือญี่ปุ่น
การทำงาน

นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา เริ่มต้นรับราชการในตำแหน่ง วิทยากรโท ประจำหน่วยวางแผนกำลังคน สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2506 ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2520 ตำแหน่งรองปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ปี พ.ศ. 2528 ตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์บริการ และปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อมเป็นตำแหน่งสุดท้าย
นายเกษม ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาในการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวหลังการรัฐประหาร ของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ได้มีการแต่งตั้งให้นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2532 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ฮิโตมิ เซกิเนะ

| ฮิโตมิ เซกิเนะ |
| --- | --- |
関根 瞳
เกิด:  (2000-05-09) 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 (24 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: ไอแอมเอนเทอร์ไพรซ์
ฮิโตมิ เซกิเนะ (関根 瞳, 9 พฤษภาคม 2000 - ) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรซ์
ผลงานพากย์

ชิโนบิโนะอิตโตกิ (สึซึโนเนะ เรียวโกะ)
คุณเอลฟ์โอตาคุ (โคงาเนอิ โคยูซุ)
โรกูโด โนะ อนนาตาจิ (สึยุกุสะ มิซึเอะ)
ฮิโตมิ อูเอดะ

| ฮิโตมิ อูเอดะ |
| --- | --- |
上田 瞳
เกิด: 29 กรกฎาคม จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2015 – ปัจจุบัน
องค์การ: อาโอนิโปรดักชัน
ส่วนสูง: 172 ซม.
ฮิโตมิ อูเอดะ (ญี่ปุ่น: 上田 瞳; โรมาจิ: Ueda Hitomi, เกิด 29 กรกฎาคม) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดเกียวโต สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ส่วนสูง 172 ซม.
ผลงานพากย์

สาวม้าโมเอะ (โกลด์ชิป)
ผีปั่น☆ไอดอลป่วน (คะเซ็นจิกิ)
ตำนานผู้กล้าแห่งแหวน (กรานาร์ต)
ฮาโลวีนเลือด (ภาพยนตร์ปี 1978)

| ฮาโลวีนเลือด |
| --- | --- |
กำกับ: จอห์น คาร์เพนเตอร์
บทภาพยนตร์:   จอห์น คาร์เพนเตอร์  Debra Hill 
อำนวยการสร้าง: Debra Hill
นักแสดงนำ:   โดนัลด์ พลีนซ์  เจมี ลี เคอร์ติส  พี. เจ. โซเลส  แนนซี่ ลูมิส 
กำกับภาพ: Dean Cundey
ตัดต่อ:   Tommy Wallace  Charles Bornstein 
ดนตรีประกอบ: จอห์น คาร์เพนเตอร์
บริษัทผู้สร้าง:   Compass International Pictures  Falcon International Productions  
ผู้จัดจำหน่าย:   Compass International Pictures  Aquarius Releasing 
วันฉาย:   25 ตุลาคม ค.ศ. 1978 (1978-10-25) 
ความยาว: 91 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $300,000–325,000
ทำเงิน: $70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ฮาโลวีนเลือด (อังกฤษ: Halloween) เป็นภาพยนตร์แนวสแลชเชอร์ อิสระ สัญชาติอเมริกัน ออกฉายในปี 1978 กำกับ ร่วมเขียนบท และให้คะแนนโดย จอห์น คาร์เพนเตอร์ นำแสดงโดย โดนัลด์ พลีนซ์ และ เจมี ลี เคอร์ติส (ในภาพยนตร์เปิดตัวของเธอเอง) โดยมี พีเจ โซเลส และ แนนซี่ ลูมิส เป็นตัวประกอบของเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉากส่วนใหญ่อยู่ในเมืองสมมุติแฮดดอนฟิลด์ รัฐอิลลินอยส์ โครงเรื่องคือผู้ป่วยทางจิต ไมเคิล ไมเยอส์ ผู้ซึ่งมุ่งมั่นที่จะเข้ารับ การรักษาในโรงพยาบาล เพื่อ สังหารพี่สาวของเขา ในคืนวันฮาโลวีนตอนที่เขายังเป็นเด็กเล็ก
สิบห้าปีต่อมา หลังจากหลบหนีและกลับไปยังบ้านเกิดของเขา เขาสะกดรอยตามพี่เลี้ยงเด็กวัยรุ่น ลอรี สโตรด และเพื่อนๆ ของเธอ ขณะที่ ดร. ซามูเอล ลูมิส จิตแพทย์ของเขา ตามล่าหาเขา
การถ่ายทำนี้เกิดขึ้นใน แคลิฟอร์เนียตอนใต้ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2521 ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวในเดือนตุลาคมและทำรายได้ 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์อิสระที่ทำกำไรได้มากที่สุดและสูงสุดตลอดกาล นักวิจารณ์หลายคนยกย่องภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็นภาพยนตร์เรื่องแรก ในบรรดาภาพยนตร์แนวสยองขวัญแนวยาวที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก ไซโค ของ อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก (ภาพยนตร์ปี 1960) และ Black Christmas ของ บ็อบ คลาร์ก (ภาพยนตร์ปี 1974) ถือว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์สยองขวัญที่ยิ่งใหญ่และมีอิทธิพลมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา ในปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ 2005) หอสมุดรัฐสภา ได้รับเลือกให้เก็บรักษาไว้ใน สำนักทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ ของสหรัฐอเมริกา ว่าเป็น "ความสำคัญทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ หรือสุนทรียภาพ"
Halloween ทำให้เกิดแฟรนไชส์ภาพยนตร์ที่ประกอบด้วยภาพยนตร์สิบสามเรื่องซึ่งช่วยสร้างเรื่องราวเบื้องหลังที่กว้างขวางของ ไมเคิล ไมเยอร์ส ผู้เป็นศัตรูกัน ซึ่งบางครั้งก็มีการเล่าเรื่องที่แตกต่างจากภาคก่อนๆ ทั้งหมด นอกจากนี้ นวนิยาย วิดีโอเกม และซีรีส์หนังสือการ์ตูนก็มีพื้นฐานมาจากภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Halloween essay by Murray Leeder on the National Film Registry website
Halloween essay by Daniel Eagan in America's Film Legacy: The Authoritative Guide to the Landmark Movies in the National Film Registry, A&C Black, 2010 ISBN 0826429777, pages 748–750 America's Film Legacy: The Authoritative Guide to the Landmark Movies in the National Film Registry
Official website of the Halloween series
ฮาโลวีนเลือด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฮาโลวีนเลือด ที่ออลมูวี
ฮาโลวีนเลือด ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
ฮาโลวีนเลือด ที่รอตเทนโทเมโทส์
ฮาโลวีนเลือด ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
ฮาโลวีนเลือด ที่แค็ตตาล็อกสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน
ฮิโนะ (โตเกียว)

ฮิโนะ (ญี่ปุ่น: 日野市; โรมาจิ: Hino-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 27.55 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 190,623 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Hino, Tokyo
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii