stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สะพานข้ามแม่น้ำแคว

สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ สะพานข้ามแม่น้ำแคว (ภาพยนตร์)
| สะพานข้ามแม่น้ำแคว |
| --- | --- |
สะพานข้ามแม่น้ำแคว
เส้นทาง: ธนบุรี - น้ำตก   ทางรถไฟสายมรณะ
ข้าม: แม่น้ำแควใหญ่
ที่ตั้ง: ตำบลท่ามะขาม อำเภอเมืองกาญจนบุรี  ประเทศไทย
ชื่อทางการ: สะพานข้ามแม่น้ำแคว
ผู้ดูแล:  จังหวัดกาญจนบุรี   การรถไฟแห่งประเทศไทย
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานโครงสร้างเหล็กครึ่งวงกลม สลับโครงสร้างถัก ตอม่อคอนกรีตเสริมเหล็ก
วัสดุ: คอนกรีตเสริมเหล็ก, เหล็ก
ความยาว: 322.90 เมตร
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: พ.ศ. 2486 พ.ศ. 2491 (ปรับปรุงซ่อมใหม่ทั้งหมดภายหลังโดนทิ้งระเบิดทำลาย)
วันเปิด: พ.ศ. 2495
วันปิด: พ.ศ. 2488 (โดนทิ้งระเบิดทำลายโดยเครื่องบินทิ้งระเบิดฝั่งสัมพันธมิตร)
เป็นสัญลักษณ์แห่งหนึ่งประจำจังหวัดกาญจนบุรี ได้รับการยกย่องให้เป็น "สัญลักษณ์แห่งสันติภาพ"
ที่ตั้ง

สะพานข้ามแม่น้ำแคว เป็นสะพานข้ามแม่น้ำแควใหญ่โครงสร้างเหล็กครึ่งวงกลม สลับโครงสร้างถัก ตอม่อคอนกรีตเสริมเหล็ก ตั้งอยู่ที่ตำบลท่ามะขาม อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศเหนือ ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 ประมาณ 4 กิโลเมตร แยกซ้ายประมาณ 400 เมตร ปัจจุบันใช้เป็นทางสัญจรของรถไฟสายธนบุรี - น้ำตก หรือ ทางรถไฟสายมรณะ ในอดีต
สะพานข้ามแม่น้ำแคว เดิมสร้างขึ้นโดยแรงงานของเชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตร ภายใต้การควบคุมของกองทัพญี่ปุ่น การก่อสร้างใช้เวลาแล้วเสร็จเพียงหนึ่งปี ก่อนจะถูกระเบิดทิ้งทำลายจากกองบินสัมพันธมิตรจนสะพานช่วงกลางพังถล่มลงมา ต่อมาภายหลังสงครามโลกยุติลง รัฐบาลไทยได้ซื้อทางรถไฟนี้ต่อจากอังกฤษมาเป็นเงินจำนวน 50 ล้านบาท แล้วบูรณะซ่อมแซมขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2489 การซ่อมในครั้งนั้นได้ยุบตอม่อกลาง (ตัวที่ 5-6) แล้วสร้างเป็นสะพานเหล็ก 2 ช่วง แทนของเดิม กับเปลี่ยนช่วงสะพานไม้ด้านปลายทางเป็นสะพานเหล็กแทนสะพานไม้ รวมความยาวของสะพานทั้งสิ้น 322.90 เมตร
ปัจจุบันสะพานข้ามแม่น้ำแคว ได้กลายเป็นสัญลักษณ์หนึ่งที่สำคัญของจังหวัดกาญจนบุรี ได้รับการยกย่องให้เป็น "สัญลักษณ์แห่งสันติภาพ" เนื้อเริ่องเกี่ยวสะพานแห่งนี้ยังได้รับการไปสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดเช่น เดอะบริดจ์ออนเดอะริเวอร์แคว (พ.ศ. 2500) ซึ่งสร้างมาจากนิยายในชื่อเดียวกัน และภาพยนตร์เรื่อง "The Railway Man แค้นสะพานข้ามแม่น้ำแคว" (พ.ศ. 2556) ซึ่งสร้างมาจากชีวประวัติของเชลยศึก ผู้ร่วมสร้างสะพานข้ามแม่น้ำแคว นอกจากนี้ทางจังหวัดกาญจนบุรีได้มีการจัดงานสัปดาห์สะพานข้ามแม่น้ำแคว ประจำปีทุกปี ซึ่งมีการแสดงสีเสียง ย้อนรำลึกถึงสงครามโลกครั้งที่ 2
ประวัติ

สะพานข้ามแม่นำแควมีความสำคัญยิ่งแห่งหนึ่ง เป็นสะพานที่สำคัญที่สุดของเส้นทางรถไฟสายมรณะ สร้างขึ้นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยกองทัพญี่ปุ่นได้เกณฑ์เชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตร ได้แก่ ทหารอังกฤษ อเมริกัน ออสเตรเลีย ฮอลันดา และนิวซีแลนด์ประมาณ 61,700 คน สมทบด้วยกรรมกรชาวจีน ญวน ชวา มลายู ไทย พม่า และอินเดีย อีกจำนวนมาก มาก่อสร้างทางรถไฟสายยุทธศาสตร์ เพื่อเป็นเส้นทางผ่านไปสู่ประเทศพม่า ซึ่งเส้นทางช่วงหนึ่งจะต้องข้ามแม่น้ำแควใหญ่ จึงต้องมีการสร้างสะพานขึ้น การสร้างสะพานและทางรถไฟสายนี้ เต็มไปด้วยความยากลำบาก ความทารุณของสงครามและโรคภัย ตลอดจนการขาดแคลนอาหาร ทำให้เชลยศึกหลายหมื่นคนต้องเสียชีวิตลง
สะพานข้ามแม่น้ำแควใช้เวลาสร้างเพียง 1 เดือน โดยนำเหล็กจากมลายูมาประกอบเป็นชิ้น ๆ ตอนกลางทำเป็นสะพานเหล็ก 11 ช่วง หัวและโครงสะพานเป็นไม้ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2486 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2487 ได้ถูกทิ้งระเบิดหลายครั้งจนสะพานหักท่อนกลาง ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง รัฐบาลไทยได้ซ่อมแซมใหม่ด้วยเหล็กรูปเหลี่ยม เมื่อปี พ.ศ. 2489 จนสามารถใช้งานได้  ปัจจุบัน มีการยกย่องให้เป็น สัญลักษณ์แห่งสันติภาพ
ปัญหาด้านทัศนียภาพ

บริเวณโดยรอบสะพานข้ามแม่น้ำแคว ได้รับปัญหาทัศนียภาพเรื่อยมาทั้งการสร้างแพอาหารที่ล้ำไปกว่าครึ่งของแม่น้ำแคว การสร้างอาคาคารปฏิบัติธรรม 3 ชั้น ของมูลนิธิกวงอิมสุนทรธรรม โดยได้รับการต่อต้านจากชาวเมืองกาญจนบุรี หน่วยงาน สภาต่าง ๆ ของจังหวัดโดยตลอด ขณะที่ นายสุนทร รัศมีฤกษ์เศรษฐ์ หรือ "เสี่ยฮุก" คหบดีชื่อดังของภาคกลาง ก็ให้สัมภาษณ์กับนักข่าวว่าที่นี่มีแต่สิ่งดีงาม และไม่เห็นว่าจะบดบังทัศนียภาพตรงไหน? สุดท้ายศาลเจ้าแห่งนี้ก็สร้างขึ้นแล้วเสร็จในเวลาต่อมา ทำให้มุมมองเมื่อมองไปทางฝั่งตะวันออกของสะพานจะเห็นรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมและศาลเจ้าเป็นฉากหลัง
เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ได้มีชาวบ้านเกือบร้อยคน มาถือป้ายประท้วงการนำตู้เทนเนอร์ติดแอร์มาติดตั้งเป็นห้องน้ำชั่วคราว ซึ่งเป็นการบดบังทัศนียภาพสะพานข้ามแม่น้ำแคว แต่ต่อมาก็ได้มีการนำตู้นี้ออกไปแล้ว
การเดินทาง

ภาพทัศนียสะพานข้ามแม่น้ำแคว จากพิพิธภัณฑ์สงครามเชิงสะพานข้ามแม่น้ำแคว
การเดินทาง > ทางรถยนต์

จากกรุงเทพฯ ใช้ถนนเพชรเกษม (ทางหลวงหมายเลข 4) มุ่งหน้าสู่จังหวัดนครปฐม จากนั้นขับตรงไปมุ่งหน้าสู่จังหวัดราชบุรี
จากกรุงเทพฯ ใช้ถนนสายปิ่นเกล้า - นครชัยศรี (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 338) มุ่งหน้าสู่นครปฐม จากนั้นขับตรงไปมุ่งหน้าสู่จังหวัดราชบุรี
ทั้งสองเส้นทางด้านบนจะต้องผ่านแยกนครชัยศรี
จากแยกนครชัยศรี ขับตรงไป โดยจะผ่านสะพานไปบ้านแพ้ว ประมาณ 8.5 กิโลเมตร ผ่านสะพานไปตัวเมืองนครปฐม ประมาณ 0.5 กิโลเมตร ผ่านแยกไปจังหวัดสุพรรณบุรี ประมาณ 6.4 กิโลเมตร จากนั้นจะถึงสะพานไปจังหวัดกาญจนบุรี ประมาณ 9 กิโลเมตร รวมระยะทางประมาณ 24.4 กิโลเมตร
การเดินทาง > ทางรถโดยสารประจำทาง

จากสถานีขนส่งสายใต้ใหม่ กรุงเทพฯ - กาญจนบุรี ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง โดยสามารถนั่งรถปรับอากาศสายกรุงเทพฯ-กาญจนบุรี แล้วไปลงที่สถานีขนส่งจังหวัดกาญจนบุรี
จากขนส่งกาญจนบุรีนั่งรถสายกาญจนบุรี - เอราวัณ หรือรถสายกาญจนบุรี - ทองผาภูมิ - สังขละบุรี ไปลงตรงแยกซ้ายมือเข้าสะพานข้ามแม่น้ำแคว จากนั้นนั่งมอเตอร์ไซต์รับจ้างเข้าไปประมาณ 700 เมตร
การเดินทาง > ทางรถไฟ

ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ ป้ายหยุดรถไฟสะพานแควใหญ่
สามารถโดยสารขบวนรถไฟสาย ธนบุรี - น้ำตก หรือขบวนรถนำเที่ยวพิเศษ กรุงเทพ (หัวลําโพง) - น้ำตก (เฉพาะเสาร์ - อาทิตย์ และวันหยุดราชการ) ลงที่ สะพานแควใหญ่ ซึ่งอยู่ที่เชิงสะพานข้ามแม่น้ำแควพอดี
รูปภาพ

รถจักรไอน้ำโมกุล C56 หมายเลข 719 (C56-23) (C5623)
รถจักรไอน้ำโมกุล C56 หมายเลข 709 (C56-11) ขณะทำขบวนรถสินค้าที่สะพานข้ามแม่น้ำแคว จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2511 ในช่วงยังไม่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว
รถจักรไอน้ำโมกุล C56 หมายเลข 740 (C56-49) ขณะทำขบวนรถสินค้าที่สะพานข้ามแม่น้ำแคว, จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2517 ในช่วงยังไม่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว
ดูเพิ่ม

ทางรถไฟสายมรณะ
พิพิธภัณฑ์สงครามเชิงสะพานข้ามแม่น้ำแคว
สะพานข้ามแม่น้ำแคว (ภาพยนตร์)
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สะพานข้ามแม่น้ำแคว
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°02′31″N 99°30′14″E﻿ / ﻿14.041899°N 99.503822°E﻿ / 14.041899; 99.503822
| สะพานข้ามแม่น้ำแควใหญ่ในปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- |
| เหนือน้ำ สะพานคุณหญิงจินดา  | สะพานข้ามแม่น้ำแคว   | ท้ายน้ำ สะพานแควใหญ่  |  |
มุมมองภายในสะพานข้ามแม่น้ำแคว นักท่องเที่ยวสามารถเดินเที่ยวชมบนสะพานได้
หยกไท ศิษย์ อ.

| หยกไท ศิษย์ อ>  |
| --- | --- |
เกิด: มานิตย์ กลิ่นมี 25 ธันวาคม พ.ศ. 2517 (50 ปี)
หยกไท ศิษย์ อ. มีชื่อจริงคือ  มานิตย์ กลิ่นมี เกิดวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดชลบุรี มีสถิติการชกทั้งหมด 38 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 18) เสมอ 3 แพ้ 6
ประวัติ

หยกไทมีชื่อเสียงจากการชกมวยไทยมาก่อน โดยเป็นมวยหมัดหนักของโปรโมเตอร์ใหญ่ ทรงชัย รัตนสุบรรณ มีฉายาจากแฟนมวยว่า "ไอ้หมัดไซโคลนนรก" ทางทรงชัยจึงให้หันมาชกมวยสากล หยกไทขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2537 ชนะน็อค คอลลิน เนลสัน ยก 3 จากนั้นขึ้นชกชนะรวดอีก 3 ครั้ง ก็ได้ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทที่ว่างกับนักมวยชาวรัสเซีย อัลชาท ทัควาทูลิน และหยกไทก็เอาชนะน็อกทีเคโอไปได้ในยกที่ 10 ได้เป็นแชมป์ในปี พ.ศ. 2538 และป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้หนึ่งครั้ง และชกป้องกันแชมป์และอุ่นเครื่องชนะรวดอีก 5 ครั้ง ก่อนมีชื่อติดอันดับเป็นรองแชมป์โลก
เมื่อ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2539 หยกไทได้ชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก (WBA) รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท และชนะทีเคโอ​ยก 8 อาลิมี กอยติอา นักมวยชาวเวเนซุเอลาไปได้ และป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ทั้งสิ้น 4 ก่อนที่จะเดินทางไปป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกที่ประเทศญี่ปุ่นในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 5 กับ ซาโตชิ อิดะ อดีตคู่ปรับเก่าที่เคยเสมอมาแล้วในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 โดยหยกไทเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปในปลายปี พ.ศ. 2540
หยกไทกลับมาชกอุ่นเครื่องอีกหลายครั้งในช่วง พ.ศ. 2541 - 2543 ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลกเส้นเดิมกับเจ้าของแชมป์คนใหม่ ฮิเดกิ โทดากะ ที่ประเทศญี่ปุ่น ก่อนที่จะแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 11 เมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2543 โดยที่ชั้นเชิง ลีลา และความเร็วสู้โทดากะไม่ได้เลย ครั้งต่อมาหยกไทก็แพ้คะแนนต่อ คัตซึเกะ คาวาชิมะ นักมวยชาวญี่ปุ่นอีกคน ซึ่งต่อมาได้เป็นแชมป์รุ่นเดียวกันของสภามวยโลกอีก จนเกือบหมดอนาคต
หยกไทกลับมาชกชนะรวดในเมืองไทยอีก 5 ครั้งก่อนจะไปชนะ อากิฮิโกะ นาโงะ ที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2546 จากนั้นไปชกเสมออีก 2 ครั้ง กับ โอซามุ ซาโตะ และมานาบุ ฟุคุชิมะ แล้วไปชกแพ้อีก 2 ครั้ง ใน พ.ศ. 2547  จากนั้น หยกไทขึ้นชกครั้งสุดท้ายในเมืองไทยในสภาพที่ไม่สมบูรณ์กับนักมวยโนเนมจากฟิลิปปินส์ เจโรม อลองโซ และก็ถูกต่อยจนแพ้น็อก 3 ไปชนิดไม่มีใครคาดฝัน และแขวนนวมไปในกลางปี พ.ศ. 2547 นั่นเอง
หลังแขวนนวมในอีกหลายปีต่อมา หยกไทได้เดินทางไปอาศัยอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นครูสอนมวยไทยที่เมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ โดยที่มีค่ายมวยเป็นของตนเอง อีกทั้งยังได้ขึ้นชกในแบบศิลปะการต่อสู้แบบผสม (MMA) ที่นั่นอีกด้วย ซึ่งภรรยาชาวญี่ปุ่นของหยกไท เดิมเคยเป็นแชมป์มวยไทยหญิงของญี่ปุ่น เป็นผู้ดูแลกิจการ
หยกไท ศิษย์ อ. เป็นนักมวยหมัดหนัก แต่ชั้นเชิงค่อนข้างช้า และไม่มีหมัดชุด จึงมักแพ้นักมวยที่ความว่องไวกว่า ชีวิตส่วนตัว หยกไทมีชื่อเล่นว่า "ตึ๋ง" ปัจจุบันสมรสแล้ว และมีงานอดิเรกคือ เลี้ยงปลากัด
เกียรติประวัติ

แชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
ชิง 5 สิงหาคม 2538 ชนะทีเคโอ ยก 10 อัลซาท ทัควาคูลิน ( รัสเซีย) ที่ อาคารนิมิบุตร สนามกีฬาแห่งชาติ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 7 ตุลาคม 2538 ชนะน็อค ยก 3 อากุซ เอกาจายา ( อินโดนีเซีย) ที่ ห้างเดอะมอลล์ บางกะปิ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 7 เมษายน 2539 ชนะน็อค ยก 8 แม็กซิม ปูกาเชฟ (รัสเซีย)ที่ จ.อุตรดิตถ์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 1 มิถุนายน 2539 ชนะคะแนน ดิเอโก อันดราเด ( เม็กซิโก) ที่ ห้างเดอะมอลล์ บางแค
กรกฎาคม พ.ศ. 2539 สละแชมป์
แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
ชิง 24 สิงหาคม 2539 ชนะทีเคโอ​ ยก 8 อาลิมี กอยติอา ( เวเนซุเอลา) ที่ สนามกีฬากลางจังหวัดกำแพงเพชร​ จ.กำแพงเพชร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 พฤศจิกายน 2539 ชนะน็อค ยก 2 แจ็ก ซียาฮายา (อินโดนีเซีย) ที่ พิจิตร สเตเดียม​ จ.พิจิตร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 1 มีนาคม 2540 ชนะคะแนน อากิเลส กุซมัน (เวเนซูเอลา) ที่ สนามกีฬาสุบิน พิมพยจันทร์ จ.ฉะเชิงเทรา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 29 เมษายน 2540 เสมอกับ ซาโตชิ อีดะ ( ญี่ปุ่น) ที่ นิปปงไงชิฮอล นาโงยะ จังหวัดไอจิ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 8 สิงหาคม 2540 ชนะคะแนน เฮซุส โรฮัส (เวเนซูเอลา) ที่ โรงแรมดิเอมเมอรัล ถนนรัชดาภิเษก กรุงเทพมหานคร
เสียแชมป์ 23 ธันวาคม 2540 แพ้คะแนน ซาโตชิ อีดะ (ญี่ปุ่น) ที่ ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดไอจิ นาโงยะ จังหวัดไอจิ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 23 เมษายน 2543 แพ้ทีเคโอ ยก 11 ฮิเดกิ โทดากะ (ญี่ปุ่น) ที่ นิปปงไงชิ ฮอล นาโงยะ จังหวัดไอจิ
เขตฮากาตะ

| เขตฮากาตะ 博多区 |
| --- | --- |
เขต
ท่าเรือฮากาตะ
ที่ตั้งของเขตฮากาตะ (เน้นสีน้ำเงิน) ในนครฟูกูโอกะ
เขตฮากาตะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 33°35′29″N 130°24′53″E﻿ / ﻿33.59139°N 130.41472°E﻿ / 33.59139; 130.41472
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คีวชู
จังหวัด:  ฟูกูโอกะ
นคร:  ฟูกูโอกะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 31.62 ตร.กม. (12.21 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 259,282 คน
 • ความหนาแน่น: 8,200 คน/ตร.กม. (21,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสท้องถิ่น: 40132-3
ที่อยู่สำนักงาน: 2-9-3 Hakata Ekimae, Hakata-ku Fukuoka-shi, Fukuoka-ken 812-8512
เว็บไซต์: www.city.fukuoka.lg.jp/hakata (ในภาษาญี่ปุ่น)
เขตฮากาตะ  (ญี่ปุ่น: 博多区; โรมาจิ: hakata-ku) เป็นหนึ่งใน 7 เขตของนครฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 31.62 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 259,282 คน (1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024) มีความหนาแน่นของประชากร 8,200 ต่อตารางกิโลเมตร
วัดโทโจจิ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตฮากาตะ
เว็บไซต์ทางการของเขตฮากาตะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อดุล หละโสะ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อดุล สมัยลงเล่นให้กับลำพูน วอร์ริเออร์
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อดุล หละโสะ
วันเกิด:   (1986-09-19) 19 กันยายน ค.ศ. 1986 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  พัทลุง ประเทศไทย
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2007 |  ชลบุรี |  14 |  (0) |
| 2007 |  ไกนาเร ทตโตริ |  18 |  (1) |
| 2008–2015 |  ชลบุรี |  121 |  (12) |
| 2015–2016 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  7 |  (0) |
| 2016 |  →ชลบุรี (ยืมตัว) |  16 |  (2) |
| 2017–2019 |  สุพรรณบุรี  |  51 |  (6) |
| 2020 |  ชลบุรี |  3 |  (0) |
| 2020–2022 |  ลำพูน วอร์ริเออร์ |  19 |  (1) |
| 2022 |  พิษณุโลก |  0 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2007–2009 |  ไทย ยู-23 |  8 |  (1) |
| 2009–2016 |  ไทย |  34 |  (1) |
จัดการทีม
2022:  พิษณุโลก
2023:  ชลบุรี (ชั่วคราว)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
อดุล หละโสะ (19 กันยายน พ.ศ. 2529 — ) เกิดที่อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง อดีตนักฟุตบอลและผู้ฝึกสอนชาวไทย.
อดุลเป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมชาติชุดแชมป์ซีเกมส์ครั้งที่ 24 ปี 2550 ที่จังหวัดนครราชสีมา นอกจากนี้อดุลยังเป็นนักเตะไทยคนแรกที่ได้ไปค้าแข้งที่ประเทศญี่ปุ่น โดยเล่นในลีกอาชีพระดับเจลีก ดิวิชัน 3 กับทีมไกนาเร ทตโตริ
ประวัติ

อดุล หละโสะ เป็นชาวมุสลิมมีพี่น้องทั้งหมด 3 คน โดยอดุลเป็นพี่ชายคนโต จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านป่าแก่ อำเภอกงหรา และชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนศึกษาธรรมอิสลาม จากนั้นได้เรียนต่อในชั้น ม.4-ม.5 ที่โรงเรียนพัทลุงซึ่งเป็นโรงเรียนประจำจังหวัด ก่อนจะเข้ามาเรียนต่อในชั้น ม.6 ที่โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ชลบุรี จังหวัดชลบุรีพร้อมกับเล่นฟุตบอลโรงเรียนไปด้วย หลังจากเรียนจบ ม.6 ได้มาร่วมทีมสโมสรฟุตบอลชลบุรีภายใต้การคุมทีมของวิทยา เลาหกุลปัจจุบันอดุล หละโสะเรียนปริญญาตรีอยู่ที่ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี และมีส่วนสำคัญในการพาทีมชลบุรีคว้าแชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกของสโมสรในฤดูกาล 2550
ด้วยฟอร์มการเล่นที่โดดเด่นของอดุลทำให้ได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติชุดอายุไม่เกิน 23 ปีลงแข่งขันซีเกมส์จนได้รางวัลชนะเลิศ ก่อนย้ายจากสโมสรฟุตบอลชลบุรีไปร่วมทีมไกนาเร ทตโตริ ทีมในดิวิชัน 3 ของญี่ปุ่น ด้วยค่าตัวถึง 3 ล้านบาท โดยผลงานของอดุลที่ญี่ปุ่น คือการจบอันดับ 5 ในลีก แม้จะอยู่ครึ่งบนของตารางแต่ก็ไม่ได้เลื่อนชั้นไปเล่นดิวิชัน 2 ประกอบกับอดุลถูกใบเหลืองอยู่บ่อยครั้งทำให้ช่วงหลัง ๆ หลุดเป็นตัวสำรอง จึงออกมาเปิดเผยว่าอยากย้ายกลับมาเล่นให้ชลบุรี เอฟซีต้นสังกัดเดิม
ฤดูกาล 2552 อดุล หละโสะย้ายกลับมาเล่นให้ชลบุรี เอฟซีต้นสังกัดเดิม หลังจากลงเล่นในลีกให้ต็อตโตริไป 19 นัด ในฤดูกาล 2008 โดยสวมเสื้อหมายเลข 19
ในปี 2557 อดุล หละโสะ ได้รับการแต่งตั้งจากเกียรติศักดิ์ เสนาเมือง หัวหน้าผู้ฝึกสอน ให้เป็นกัปตันทีมชาติไทย ในการแข่งขันรายการซูซูกิคัพ ในปลายปีเดียวกัน แต่ทว่าในการแข่งขันจริง กัปตันทีมตัวจริงกลับเป็นกวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ผู้รักษาประตู เนื่องจากอดุลได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้า จึงเป็นเพียงตัวสำรอง แต่ในพิธีการรับถ้วยหลังนัดชิงชนะเลิศจบลง ทั้งคู่ก็รับพร้อมกันในฐานะกัปตันทีม
ในปลายปี 2558 ก่อนจบฤดูกาลเพียงนัดเดียว อดุลได้เปิดตัวย้ายไปยังบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อย่างเป็นทางการ โดยสวมเสื้อหมายเลข 4
ในด้านชีวิตส่วนตัว อดุล หละโสะ สมรสกับ ศุภสิริ สรวงษ์ หลังจบการแข่งขันซูซูกิคัพไม่นาน
เกียรติประวัติ > สโมสร

ไทยพรีเมียร์ลีก (1): 2550
ไทยเอฟเอคัพ (1): 2553
ถ้วยพระราชทานประเภท ก. (3): 2551, 2553, 2554
ถ้วยพระราชทานประเภท ก. (1): 2559
ไทยลีก 2 (1): 2564–65
ไทยลีก 3 (1): 2563–64
เกียรติประวัติ > ระดับนานาชาติ

ซีเกมส์  เหรียญทอง (1); 2007
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน (2): 2014, 2016
อีเกิล เด่น จุลพันธ์

| อีเกิล เด่น จุลพันธ์ |
| --- | --- |
เกิด: เด่น จุลพันธ์ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2521 (46 ปี)
อีเกิล เด่น จุลพันธ์ หรือในชื่ออื่น ๆ ได้แก่ อีเกิล อากากูระ, อีเกิล เคียววะ (ญี่ปุ่น: イーグル京和) หรืออีเกิล เด่น มีชื่อจริงว่าเด่น จุลพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร มีสถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 6) แพ้ 2
ประวัติ

เด่นเดิมใช้ชื่อ เด่น ส.จาตุรงค์ ชกมวยอยู่ในเครือของ สหสมภพ ศรีสมวงศ์ ตัวแทนของสถาบัน WBC ในประเทศไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 สหสมภพได้ถึงแก่กรรมไปอย่างกะทันหันทำให้เด่นต้องระหกระเหินไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นกับ ทากาโกะ ภรรยาที่เป็นนักมวยไทยชาวญี่ปุ่น ที่พบเมื่อครั้งที่ทากาโกะมาฝึกมวยที่ค่ายของเด่นในเมืองไทย แรกทีเดียวเด่นต้องไปทำงานที่ร้านซักรีดเสื้อผ้า ในขณะที่ทากาโกะทำงานเป็นพนักงานขายอาหารทะเลในซูเปอร์มาร์เก็ต ในที่สุดเด่นก็ได้ปรึกษากับภรรยาว่าอยากจะขึ้นชกมวยอีกครั้งจึงเดินทางไปขอซ้อมที่ค่าย "คาโดเอบิ ยิม" โดยแลกกับการเป็นพนักงานทำความสะอาดไปด้วย ก่อนที่จะค่อย ๆ พัฒนาฝีมือการชกขึ้นมาจนเป็นมวยเอกของค่ายในที่สุด โดยใช้ชื่อว่า "อีเกิล เคียววะ" หรือ "อีเกิล อากากูระ" เด่นขึ้นชกชนะมารวดจนกระทั่งผู้สนับสนุนลงทุนให้ชิงแชมป์มินิมั่มเวต WBC กับเจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกัน โฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร ผู้ที่ได้ตำแหน่งมาจากการเอาชนะคะแนน วันดี สิงห์วังชา แชมป์คนเก่าชาวไทยได้ถึงเมืองไทย ที่โตเกียว เด่นไม่ทำให้ผู้สนับสนุนและชาวไทยผิดหวัง สามารถอาชนะคะแนนไปขาดลอยคว้าแชมป์โลกไปครองอย่างสุดสวย เด่นป้องกันตำแหน่งครั้งแรกไปได้ด้วยการสอนเชิงผู้ท้าชิงชาวญี่ปุ่น แล้วชนะคะแนนทางเทคนิคขาดลอย แต่ไฟต์ต่อมากลับพลาดท่ากระดูกไหล่ขวาหักชกต่อไปไม่ไหว ต้องขอยอมแพ้ ไอแซ็ก บุสโตส ผู้ท้าชิงชาวเม็กซิกันเสียแชมป์ไปในยกที่ 4 อย่างน่าเจ็บใจ
เด่นได้โอกาสขึ้นชิงแชมป์คืนจากแชมป์คนใหม่ชาวญี่ปุ่น คัตสึนาริ ทากายามะ ที่ชนะคะแนนแย่งแชมป์ไปได้จากบุสโตส เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2548 และเด่นก็สอนเชิงเอาชนะคะแนนไปขาดลอย ได้เป็นแชมป์โลกสมัยที่ 2 อีกครั้ง และยังสามารถป้องกันแชมป์ครั้งแรกชนะที.เค.โอ.ยก 7 เค็ง นากาจิมะ ไปอย่างสวยงาม ก่อนที่จะป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 เอาชนะคะแนนนักมวยกำปั้นหนัก โรเดล มายอล จากฟิลิปปินส์ไปอย่างสวยงาม
เด่นขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 กับ โลเรนโซ เทรโฮ อดีตแชมป์ NABF ชาวเม็กซิกัน เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 แม้ว่าเด่นจะได้นับก่อนในยกที่ 3 แต่ในยกที่ 6 เด่นเกือบไม่รอดเมื่อพลาดโดน 2 นับ ก่อนจะหลับมาฮึดทำคะแนนชนะไปเอกฉันท์ฉิวเฉียด ล่าสุด เด่นป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 4 เอาไว้ได้งดงามด้วยการถลุงอากิระ ยาเองาชิ ผู้ท้าชิงชาวญี่ปุ่นแตกเละและได้นับในยกที่ 10 ก่อนจะชนะคะแนนไปขาดลอย
ต่อมาเด่นต้องเปลี่ยนชื่อในการขึ้นชกจาก อีเกิล เคียววะ เป็น อีเกิล เด่น เนื่องจากสัญญากับสปอนเซอร์เดิมนั้นหมดอายุลง ต่อมา เด่นขึ้นชกป้องกันแชมป์ไฟต์บังคับกับ โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม นักมวยรุ่นน้องผู้ไม่เคยแพ้ใครชาวไทย และเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์โลกไปในการชกป้องกันตำแหน่งที่กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ บางเขน ที่ประเทศไทย และนับแต่นั้นมาเด่นก็ยังมิได้ขึ้นชกอีกเลย เหตุเพราะขาดผู้สนับสนุน ประกอบกับเจ้าตัวก็เกิดความเบื่อหน่าย
ปัจจุบัน เด่นได้โอนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น และมีลูกกับภรรยา 2 คน เป็นชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง ต่อมาได้เลิกกับ ทากาโกะ ภรรยาคนเดิม และแต่งงานกับภรรยาชาวญี่ปุ่นคนใหม่ชื่อ เฮียวโงะ และย้ายที่อยู่จากไซตามะไปยังโอซากะ โดยมีค่ายมวยเป็นของตนเอง โดยรับเป็นคู่ซ้อมของนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นคนอื่น ๆ บ้างเป็นบางครั้ง มีฐานะความเป็นอยู่สุขสบายดีตามอัตภาพ
ชื่อนักมวยอื่นๆ

เด่น ส.จาตุรงค์
อีเกิล เคียววะ (イーグル京和)
อีเกิล อากากูระ
อีเกิล เด่น จุลพันธ์
เกียรติประวัติ

แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC (2547)
ชิง, 10 ม.ค. 2547 ชนะคะแนน โฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร ( เม็กซิโก) ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว
ป้องกันครั้งที่ 1, 28 มิ.ย. 2547 ชนะเทคนิเกิล(โดยคะแนน) ยก 8 ซาโตชิ โคกูมาซากะ ( ญี่ปุ่น) โยโกฮามะอารีนา จังหวัดคานางาวะ
เสียแชมป์, 18 ธ.ค. 2547 แพ้ทีเคโอ ยก 4 อิซัก บัซโตส (เม็กซิโก) ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว
แชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท WBC สมัยที่2 (2548 - 2550)
ชิง 6 สิงหาคม 2548 ชนะคะแนน คัตสึนาริ ทาคายามะ (ญี่ปุ่น) ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 9 มกราคม 2549 ชนะน็อค ยก 9 เค็ง นากาจิมะ (ญี่ปุ่น) ที่ แปซิฟิกโก โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 6 พฤษภาคม 2549 ชนะคะแนน โรเดล มายอล ( ฟิลิปปินส์) ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 13 พฤศจิกายน2549 ชนะคะแนน ลอเรนโซ เทรโฮ (เม็กซิโก) ที่ สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 4 มิถุนายน 2550 ชนะคะแนน อากิระ ยาเองาชิ (ญี่ปุ่น) ที่ แปซิฟิกโก โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ
เสียแชมป์ 29 พฤศจิกายน 2550 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม ( ไทย) ที่ ลานเอนกประสงค์ กองทัพภาคที่ 1ภายในกรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ เขตบางเขน กรุงเทพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Eagle Kyowa - BoxRec Boxing Encyclopedia
Eagle Den Junlaphan
| ด ค กแชมเปียนโลกชาวไทย (เฉพาะ 4 สถาบันหลัก) |
| --- | --- |
เดอะริง:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  สด จิตรลดา  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย 
สภามวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์  เนตรน้อย ศ.วรสิงห์  พเยาว์ พูลธรัตน์  สด จิตรลดา  สามารถ พยัคฆ์อรุณ  นภา เกียรติวันชัย  เมืองชัย กิตติเกษม  สมาน ส.จาตุรงค์  ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์  ฉัตรชัย สาสะกุล  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  วันดี สิงห์วังชา  เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  อีเกิล เด่น จุลพันธ์  โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย  สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย  คมพยัคฆ์ ป.ประมุข  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย  วันเฮง มีนะโยธิน  เพชรมณี ก่อเกียรติยิม 
สมาคมมวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย  เขาทราย แกแล็คซี่  เขาค้อ แกแล็คซี่  ชนะ ป.เปาอินทร์  แสน ส.เพลินจิต  ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  หยกไท ศิษย์ อ.  พิชิต ช.ศิริวัฒน์  ศรพิชัย พิษณุราชันย์  ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง  ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่  พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม  สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์  เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต  ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง  พรสวรรค์ ป.ประมุข  เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา  น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท 
องค์กรมวยโลก:  รัตนชัย ส.วรพิน  ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ 
สหพันธ์มวยนานาชาติ:  สมุทร ศิษย์นฤพนธ์  เมืองชัย กิตติเกษม  ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ  พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์  รัตนพล ส.วรพิน  สมาน ส.จาตุรงค์  อำนาจ รื่นเริง
ชยธร เทพสุวรรณวร

นักฟุตบอลชาวไทย
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เมื่อครั้งทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรฟุตบอลราชนาวี พ.ศ. 2565
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ชยธร เทพสุวรรณวร
วันเกิด:  12 มีนาคม พ.ศ. 2543 (24 ปี)
สถานที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.72 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ชลบุรี
หมายเลข:  80
สโมสรเยาวชน
พ.ศ. 2558–2562:  แบงค็อก ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2562–2567 |  แบงค็อก ยูไนเต็ด |  14 |  (0) |
| พ.ศ. 2563 |  → โตเกียว อายุไม่เกิน 23 ปี (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| พ.ศ. 2565 |  → ราชนาวี (ยืมตัว) |  15 |  (0) |
| พ.ศ. 2567 |  → อยุธยา ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  34 |  (1) |
| พ.ศ. 2568– |  ชลบุรี |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| พ.ศ. 2558–2559 |  ไทย อายุไม่เกิน 16 ปี |   |   |
| พ.ศ. 2564–2567 |  ไทย อายุไม่เกิน 23 ปี |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2567 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2565 (เวลาสากลเชิงพิกัด)
ชยธร เทพสุวรรณวร (12 มีนาคม พ.ศ. 2543 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ซึ่งเคยค้าแข้งด้วยสัญญายืมตัวในลีคญี่ปุ่น ระดับสโมสรกับทีม เอฟซี โตเกียว ปัจจุบันทำหน้าที่ในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้แก่ชลบุรี ในศึกไทยลีก 2 โดย ชยธร เทพสุวรรณวร มีจุดเด่นทางด้านการคุมเกม จ่ายบอลสั้นและยาวได้อย่างยอดเยี่ยม[ต้องการอ้างอิง]
เกียรติประวัติ > ร่วมกับสโมสร

ไทยลีก รองชนะเลิศ: ฤดูกาล 2565–66
ไทยเอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: ฤดูกาล 2565–66
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ ชยธร เทพสุวรรณวร ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
ชยธร เทพสุวรรณวร ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลชลบุรี  |
| --- | --- |
 3 ฉัตรมงคล  4 กิตติพงษ์  5 คลัฟ  6 ทรงชัย  9 อดิศักดิ์  10 ชาญณรงค์(c)  11 มูรีลู  14 พิทักษ์  15 จักรพงษ์  19 สหรัฐ  20 สุขสันต์  23 ศุภวัฒน์  26 ธีรภัทร  32 รชต  33 แดร์เลย์  42 กิตติพงษ์  64 กษิดิศ  81 วาตารา  91 พงศกร  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ธวัชชัย
มาซาฮิโระ วาดะ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  มาซาฮิโระ วาดะ
วันเกิด:   (1965-01-21) 21 มกราคม ค.ศ. 1965 (59 ปี)
สถานที่เกิด:  โคเบะ, ญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.78 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง, กองกลาง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1987–1995 |  มัตสึชิตะอิเล็คทริค/ กัมบะ โอซากะ |   |   |
| 1995–1998 |  วิสเซล โคเบะ |   |   |
จัดการทีม
2007–2010:  วิสเซล โคเบะ (ผู้ช่วย)
2009:  วิสเซล โคเบะ (แคร์เทคเกอร์)
2010–2012:  วิสเซล โคเบะ
2014:  ชลบุรี เอฟซี
2015:  เกียวโต ซังงะ
2015-2016:  การท่าเรือ
2016:  ศรีสะเกษ
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มาซาฮิโระ วาดะ (ญี่ปุ่น: 和田 昌裕; โรมาจิ: Wada Masahiro; 21 มกราคม พ.ศ. 2508 -) อดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวญี่ปุ่น อดีตผู้จัดการทีมชลบุรี เอฟซี และศรีสะเกษ
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการทีม

ชลบุรี เอฟซี
ไทยลีก
รองชนะเลิศ : 2557
ไทยเอฟเอคัพ
รองชนะเลิศ : 2557
หัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม: ไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2557
| ด ค กผู้จัดการทีมและหัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมของไทยลีก |
| --- | --- |
 2539: วิทยา  2540: ปิยะพงษ์1  2541: การุณ  2542: ปิยะพงษ์2  2543: พิชัย  2545: อรรถพล1  2546: ณรงค์  2547: วรวุฒิ  2548: บอร์จีส  2549: สมชาย  2550: จเด็จ  2551: ประพล  2552: อรรถพล2  2553: เดอซาแยร์  2554: อรรถพล3  2555: ยอกานอวิช  2556: อรรถพล4  2557: วาดะ  2558: กามา  2560: ธชตวัน  2561: บันดอวิช  2562: อลงกรณ์  2563–64: สุรชัย  2564–65: อิชิอิ  2565–66: อิชิอิ  2566–67: ธชตวัน
รักอยู่ประตูถัดไป

Upcoming South Korean television series
| รักอยู่ประตูถัดไป |
| --- | --- |

ฮันกึล: 엄마친구아들
ความหมายตามตัวอักษร: Mom's Friend's Son
อาร์อาร์: Eommachinguadeul 
เอ็มอาร์: Ŏmmach'in'guadŭl 
 
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
บทประพันธ์: ชิน ฮา-อึน
กำกับโดย: ยู เจ-วอน
แสดงนำ: ช็อง แฮ-อิน ช็อง โซ-มิน
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 16
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: สตูดิโอดรากอน The MODORI
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ทีวีเอ็น
ออกอากาศ: 17 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-17) – 6 ตุลาคม ค.ศ. 2024 (2024-10-06)
รักอยู่ประตูถัดไป (เกาหลี: 엄마친구아들) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ที่เขียนบทโดยชิน ฮา-อึน กำกับโดยยู เจ-วอน และนำแสดงโดยช็อง แฮ-อินและช็อน โซ-มินมีกำหนดออกอากาศทางช่องทีวีเอ็นในวันที่ 17 สิงหาคม 2024 และจะออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 21:20 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสตรีมบนเน็ตฟลิกซ์ในบางภูมิภาค