stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฉิน (นักร้อง)
ชีวิตส่วนตัว > เหตุการณ์ต่าง ๆ

เฉินมักจะคลุกคลีอยู่กับวงการการบริจาคช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ ด้วยอายุที่ยังน้อยแต่กลับรู้จักการให้ที่ยิ่งใหญ่และไม่มีที่สิ้นสุด การกระทำแบบนี้จึงทำให้เขาถูกชื่นชมผ่านสื่อและผู้คนมากมาย ส่งเสริมภาพลักษณ์หนึ่งในไอดอลที่เป็นตัวอย่างที่ดีจากกลุ่มนักร้องวัยรุ่นในปัจจุบัน
เฉินได้ประกาศเข้าพิธีวิวาห์กับแฟนสาวนอกวงการผ่านทางจดหมายที่เขียนด้วยลายมือในวันที่ 13 มกราคม ปี 2020 โดยงานแต่งงานนั้นถูกจัดขึ้นแบบส่วนตัว ไม่ทราบวันที่แน่ชัด มีเพียงครอบครัวและคนสนิทของทั้งสองฝ่ายเข้าร่วมเท่านั้น และนอกจากนี้เฉินยังได้แจ้งอีกด้วยว่าแฟนสาวของเขานั้นกำลังตั้งครรภ์อยู่ บุตรคนแรกซึ่งเป็นลูกสาวของเฉินเกิดในวันที่ 29 เมษายน ในปีเดียวกัน
ผลงานเพลง

บทความหลัก: รายชื่อผลงานเพลงของเอ็กโซ
ดูเพิ่ม: เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ และ เอสเอ็มเดอะบัลลาด
ผลงานเพลง > เอกซ์เทนเดดเพลย์

April, and a flower (2019)
Dear my dear (2019)
ลิขสิทธิ์เพลง

| --- | --- |
สี: คือเพลงที่ได้รับการเลือกให้เป็นเพลงโปรโมท
| no> .no. | ปี | เพลง | อัลบั้ม | เนื้อเพลง> ลิขสิทธิ์ | เนื้อเพลง> ร่วมกับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2015 | 약속 (Promise) | Love Me Right |  | ชันย็อล |
| 2 | 2016 | 꿈 (She's Dreaming) | Lotto |  | — |
| 3 | 2016 | 梦 (She's Dreaming) | Lotto |  | หวัง หยาจุน |
| 4 | 2017 | Ko Ko Bop | The War |  | ชันย็อล, แบ็กฮย็อน, เจย์คิว, ฮย็อน จี-ว็อน |
| 5 | 2017 | 너의 손짓 (Touch It) | The War |  | โจ ยุน-คย็อง |
| 6 | 2017 | 바이 베이베 (Bye Babe) | SM STATION ฤดูกาลที่ 2 |  | 10ซม |
| 7 | 2017 | Lights Out | Universe |  | — |
| 8 | 2018 | Love Shot | Love Shot |  | ชันย็อล, โจ ยุน-คย็อง |
| 9 | 2019 | 꽃 (Flower) | April, and a flower |  | เจย์คิว |
| 10 | 2019 | 그대에게 (My dear) | Dear my dear |  | คิม แจ-ฮวี |
ผลงานด้านการแสดงและผลงานอื่น ๆ > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | สถานี/ช่องทางออกอากาศ | รับบท | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | EXO Next Door | Naver TV Cast | เฉิน | ตัวละครที่จำลองเป็นตัวเองในวง |
ผลงานด้านการแสดงและผลงานอื่น ๆ > รายการโทรทัศน์

| ปี | สถานี/ช่องทางออกอากาศ | รายการ | ตอนที่ | บทบาท | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | MBC | King of Mask Singer | 21 และ 22 | ผู้เข้าแข่งขัน | สวมบทบาทเป็นกีตาร์แมน (기타맨: Legendary Guitar Man) โดยได้รับผลโหวตจากผู้ชมในห้องส่งชนะจนผ่านถึงรอบสุดท้ายเพื่อชิงบัลลังก์ กับแชมป์ในสมัยนั้น (รองอันดับ 1) |
| 2016 | Cookat TV | Trip Without Manager | 1-8 | ผู้ร่วมรายการหลัก | กับ ซิ่วหมิน |
| 2016 | KBS | The Return of Superman | 149 | แขกรับเชิญ | กับ ซิ่วหมิน ไปเยี่ยมพี่น้องโซดา (อี โซ-อึล & อี ดา-อึล ครอบครัวของนักแสดง อี บ็อม-ซู) |
| 2017 | SBS | Fantastic Duo 2 | 15 และ 16 | แขกรับเชิญ | ร่วมร้องเพลงในการแสดงพิเศษคู่กับศิลปินรุ่นใหญ่ คุณ อี ยุน-มี |
| 2019 | V LIVE | Heart 4U |  | ผู้ร่วมรายการหลัก |  |
ผลงานด้านการแสดงและผลงานอื่น ๆ > บทบาทผู้ดำเนินรายการ

| ปี | รายการ | สถานี/ช่องทางออกอากาศ | บทบาท | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Oven Radio | 1theK | MC | ตอนที่ 1 และ 4 ร่วมกับ ดี.โอ. แบ็กฮย็อน และอดีตสมาชิก ลู่ หาน |
| 2015 | Show! Music Core | MBC | MC พิเศษ | ร่วมกับ มินโฮ และ เยรี |
| 2019 | Radio Star | MBC | MC พิเศษ | — |
ผลงานด้านการแสดงและผลงานอื่น ๆ > การจัดรายการวิทยุ

| ปี | รายการ | สถานี/ช่องทางออกอากาศ | บทบาท | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Kiss the Radio ของซูเปอร์จูเนียร์ | KBS | ดีเจพิเศษ | ร่วมกับ แบ็กฮย็อน |
| 2016 | Kiss the Radio ของซูเปอร์จูเนียร์ | KBS | ดีเจพิเศษ | ร่วมกับ เซฮุน |
ผลงานด้านการแสดงและผลงานอื่น ๆ > การปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอ

| เพลง | ปี | ref>  | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- |
| Dear My Family | 2012 |  | — |
| 최고의 행운 (Best Luck) | 2014 |  | — |
| Everytime | 2016 |  | — |
| 썸타 (Lil' Something) | 2016 |  | เป็นนักแสดงนำชายซิงเกิลแรกของเฉินในโปรเจกต์ SM STATION |
| Beautiful Accident | 2016 |  | — |
| Imagine | 2016 |  | โปรเจกต์ #IMAGINE เพื่อองค์กรเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ |
| 바이 베이베 (Bye Babe) | 2017 |  | ซิงเกิลลำดับที่ 3 ของเฉินในโปรเจกต์ SM STATION |
| Dear My Family  (เวอร์ชันไลฟ์คอนเสิร์ต) | 2017 |  | เพื่อระลึกถึงการจากไปของ คิม จง-ฮย็อน จากวงชายนีซึ่งเป็นรุ่นพี่ในสังกัดเดียวกัน |
| 사월이 지나면 우리 헤어져요 (Beautiful Goodbye) | 2019 |  | — |
| 꽃 (Flower) | 2019 |  | — |
| 오월의 어느 봄날 (May We Bye) | 2019 |  | — |
| 우리 어떻게 할까요? (Shall We?) | 2019 |  | — |
| 그대에게 (My dear) | 2019 |  | — |
รับเชิญ
| No.1 | 2014 |  | เป็นนักแสดงนำชายรีเมคเพลงเก่าจากรายการ EXO 90:2014 |
ละครเพลง (มิวสิคัล)

| เรื่อง | รับบท | ระยะรอบการแสดง | สถานที่ | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 인 더 하이츠 (In the Heights) | เบนนี | ปี 2015 | ฮอลล์ซัมซุงการ์ด | เป็นบทนักแสดงนำฝั่งชาย และถือเป็นการเดบิวต์ในฐานะนักแสดงมิวสิคัล |
| 인 더 하이츠 (In the Heights) | เบนนี | เริ่มวันที่ 4 เดือน 9 | บลูสแควร์, โซล | เป็นบทนักแสดงนำฝั่งชาย และถือเป็นการเดบิวต์ในฐานะนักแสดงมิวสิคัล |
| 인 더 하이츠 (In the Heights) | เบนนี | ถึงวันที่ 22 เดือน 11 |  เกาหลีใต้ | เป็นบทนักแสดงนำฝั่งชาย และถือเป็นการเดบิวต์ในฐานะนักแสดงมิวสิคัล |
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

ดูเพิ่ม: รายชื่อรางวัลที่เอ็กโซได้รับ
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง > รางวัลจากงานประกาศรางวัล

| ปี | งานประกาศรางวัล | สาขา | ผลงานที่ใช้เข้าชิง | ผลการตัดสิน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Seoul International Youth Film Festival ครั้งที่ 16 | Best OST by a Male Artist | Best Luck | ชนะ |
| 2017 | Mnet Asian Music Awards ครั้งที่ 19 | Best Collaboration ร่วมกับ ไดนามิค ดูโอ | Nosedive | ชนะ |
| 2017 | Mnet Asian Music Awards ครั้งที่ 19 | Qoo10 Song of The Year | Nosedive | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2017 | Melon Music Awards ครั้งที่ 9 | Best Rap/Hip Hop Award ร่วมกับ ไดนามิค ดูโอ | Nosedive | ชนะ |
| 2018 | Gaon Chart Music Awards ครั้งที่ 7 | Song of the Year – January | Nosedive | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2019 | Genie Music Awards ครั้งที่ 2 | Male Solo Artist | - | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2019 | Genie Music Awards ครั้งที่ 2 | Vocal Artist | - | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2019 | Annual Fresh Asia Music Awards | TOP 10 Asia-Pacific Gold Song of the Year | Make It Count | ชนะ |
| 2019 | Melon Music Awards ครั้งที่ 11 | Top 10 Artists | - | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2019 | Melon Music Awards ครั้งที่ 11 | Album of the Year | April, and a Flower | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2019 | Mnet Asian Music Awards ครั้งที่ 21 | Best Vocal Performance – Solo | Beautiful Goodbye | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2019 | Mnet Asian Music Awards ครั้งที่ 21 | Song of the Year | Beautiful Goodbye | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2019 | Golden Disc Awards ครั้งที่ 34 | Digital Bonsang | Beautiful Goodbye | รอผล |
| 2019 | Golden Disc Awards ครั้งที่ 34 | Disc Bonsang | April, and a Flower | รอผล |
| 2019 | Seoul Music Awards ครั้งที่ 29 | Popularity Award | - | รอผล |
| 2019 | Seoul Music Awards ครั้งที่ 29 | Hallyu Special Award | - | รอผล |
| 2019 | Seoul Music Awards ครั้งที่ 29 | Bonsang Award | - | รอผล |
| 2019 | Seoul Music Awards ครั้งที่ 29 | Daesang Award | - | รอผล |
ดูเพิ่ม

↑  ตัวเฉินในอดีตเคยมีอคติกับกลุ่มนักร้องไอดอลมาก่อน แต่เมื่อได้ฟังเพลง Please Don't Go เพลงบัลลาดที่ร้องโดยรุ่นพี่อนยูและจงฮย็อน ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้มุมมองที่เขามีต่อไอดอลได้เปลี่ยนไป
ส่งผลมาจนถึงตัวของเขาเองในวันนี้ที่พยายามพิสูจน์ตัวเองอย่างมากให้คนภายนอกที่อคติกับกลุ่มไอดอลเห็นและยอมรับในตัวเขาทั้งในฐานะไอดอล และในฐานะนักร้องธรรมดา ๆ คนหนึ่ง
↑  อี ดา-อึล ลูกชายคนเล็กในครอบครัวของนักแสดง อี บ็อม-ซู และคุณ อี ยุน-จิน นั้นเป็นที่รู้จักในหมู่แฟนคลับและสื่อต่าง ๆ ว่ามีลักษณะที่คล้ายคลึงเฉินเป็นอย่างมาก
 ตัวเฉินเองก็ได้รับรู้ข้อมูลตรงนี้และได้รับการติดต่อให้ได้เข้าไปเป็นแขกรับเชิญพิเศษเพื่อไปเจอน้องดาอึล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
| ด ค กเฉิน |
| --- | --- |
 ผลงานเพลง  ลิขสิทธิ์ผลงานการแต่งเพลง  รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง 
อีพี:  เอพริล, แอนด์อะเฟลาเออร์ (2019)  เดียร์มายเดียร์ (2019) 
ซิงเกิล:  "บิวตีฟูลกูดบาย"  "แชลวี?" 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เอ็กโซ  เอ็กโซ-เอ็ม  เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์  เอสเอ็มเดอะบัลลาด  เอสเอ็มทาวน์  เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
เฉินที่งานแฟนไซน์ในฐานะสมาชิกกลุ่มนักร้อง S.M. THE BALLAD ในปี 2014
เฉินกับสมาชิก EXO-CBX ในปี 2018
เฉินขณะขึ้นแสดงคอนเสิร์ตของค่าย SMTOWN ในปี 2017
ม่องมะกาน

| ม่องมะกาน မောင်းမကန် |
| --- | --- |
เมือง

ม่องมะกานที่ตั้งเมืองม่องมะกานในประเทศพม่า
พิกัด: 14°08′41.12″N 98°06′27.75″E﻿ / ﻿14.1447556°N 98.1077083°E﻿ / 14.1447556; 98.1077083
ประเทศ:  พม่า
ภาค:  ภาคตะนาวศรี
จังหวัด: ทวาย
เขตเวลา: UTC+6.30 (เวลามาตรฐานพม่า)
ม่องมะกาน (พม่า: မောင်းမကန်) เป็นหมู่บ้านและชายหาดซึ่งอยู่ห่างจากทวาย เมืองหลักภาคตะนาวศรี ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือราว 12 กิโลเมตร (7.5 ไมล์) เป็นชายหาดที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองที่ก่อตั้งขึ้นในพม่ารองจากหาดงะปะลี
การพัฒนา

ม่องมะกานอยู่ห่างจากเมืองทวายเดินทางโดยรถยนต์ประมาณ 25 นาที และห่างจากเมืองย่างกุ้งซึ่งเป็นเมืองหลักของพม่าเดินทางโดยเครื่องบินประมาณ 75 นาที เมืองนี้เคยเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมสำหรับชายหาดในประเทศพม่า จนกระทั่งมีการก่อตั้งเมืองช่องตาซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองย่างกุ้งมากขึ้น ชายหาดแห่งนี้กำลังได้รับการพัฒนาใหม่โดยรัฐบาลพม่าเนื่องจากอยู่ใกล้กับตลาดนักท่องเที่ยวของกรุงเทพฯ ผ่านจุดผ่านแดนถาวรบ้านพุน้ำร้อน ที่เพิ่งเปิดใหม่ สิงหาคม พ.ศ. 2556 ม่องมะกานและชายหาดใกล้เคียงอย่างอ่าวซานมาเรียและนาบูเลจะกลายเป็นจุดแวะพักสำหรับการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่ได้รับการส่งเสริมอย่างมากในหมู่เกาะมะริด
เบเนดิกต์ แอนเดอร์สัน

| เบเนดิกต์ แอนเดอร์สัน |
| --- | --- |
เกิด: เบเนดิกต์ ริชาร์ด โอกอร์แมน แอนเดอร์สัน 26 สิงหาคม ค.ศ. 1936(1936-08-26) คุนหมิง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน
เสียชีวิต: 13 ธันวาคม ค.ศ. 2015(2015-12-13) (79 ปี) บาตู ชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย
พลเมือง: ไอร์แลนด์
ศิษย์เก่า: King's College, Cambridge (BA) มหาวิทยาลัยคอร์เนล (PhD)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: รัฐศาสตร์, historical science
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยคอร์เนล (Professor Emeritus)
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: George McTurnan Kahin
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: John Sidel
 
หมายเหตุ
พี่ชายของ Perry Anderson
เบเนดิกต์ แอนเดอร์สัน (6 สิงหาคม พ.ศ. 2479 — 13 ธันวาคม พ.ศ. 2558) หรือที่นักวิชาการไทยเรียกว่า "ครูเบน" เป็นศาสตราจารย์กิตติคุณแอรอน แอล. ไบเนนคอร์บ (Aaron L. Binenkorb) ด้านการระหว่างประเทศศึกษา การปกครอง และเอเชียศึกษา มหาวิทยาลัยคอร์เนล เป็นที่รู้จักจากผลงานเรื่อง ชุมชนจินตกรรม : บทสะท้อนว่าด้วยกำเนิดและการแพร่ขยายของชาตินิยม (Imagined Communities: Reflections on the Origin and Spread of Nationalism)
เบเนดิกต์เกิดในครอบครัวชาวไอริช ที่เมืองคุนหมิง ประเทศจีน ก่อนที่ครอบครัวจะย้ายไปอาศัยที่รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกาใน พ.ศ. 2484 เบเนดิกต์จบปริญญาตรีด้านศาสตร์คลาสสิกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ใน พ.ศ. 2500 และได้รับปริญญาเอกจากภาควิชาการปกครอง มหาวิทยาลัยคอร์แนล ภายใต้การควบคุมของจอร์จ แมกทูร์แนน คาฮิน (George McTurnan Kahin) นักรัฐศาสตร์และนักประวัติศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญด้านอินโดนีเซียศึกษา
เบเนดิกต์มีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษด้านประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะประเทศอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และไทย ผลงานวิเคราะห์สถานการณ์การเมืองของอินโดนีเซียทำให้เขาถูกห้ามเข้าประเทศอินโดนีเซียในยุคเผด็จการซูฮาร์โต นอกจากนี้ เขายังเป็นหนึ่งในนักวิชาการที่มีบทบาทสำคัญในการวิเคราะห์ถึงสาแหรกและการถือกำเนิดของแนวคิดชาตินิยมในพื้นที่ต่างๆ ทั่วโลก
เบเนดิกต์ แอนเดอร์สัน เสียชีวิตที่เมืองบาตู ในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2558
สายเซอร์เคิล

| เซอร์เคิล |
| --- | --- |

รถไฟ S7 Stock สายเซอร์เคิลที่สถานีแอลด์เกต
ข้อมูลทั่วไป
จำนวนสถานี: 36
สีบนแผนที่: Corporate Yellow (มีขอบสีดำจนถึง 1990)
เว็บไซต์: tfl.gov.uk
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ระบบขนส่งมวลชนเร็ว
ระบบ: รถไฟใต้ดินลอนดอน
ศูนย์ซ่อมบำรุง: แฮมเมอร์สมิท
ขบวนรถ: S7 Stock
ผู้โดยสาร: 114.6 ล้านคน (2011/12)
ประวัติ
เปิดเมื่อ: โครงสร้างพื้นฐานเปิด 1863 (161 ปีที่แล้ว) (1863) และ 1884 แสดงแยกจากสาย Tube บนแผนที่เมื่อ 1949
ส่วนต่อขยายล่าสุด: 13 ธันวาคม 2009
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 27 กิโลเมตร (17 ไมล์)
ลักษณะทางวิ่ง: กึ่งใต้ดิน
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ภาพรถไฟฟ้าสายเซอร์เคิล
สายเซอร์เคิล เป็นเส้นทางหนึ่งของรถไฟใต้ดินลอนดอน จากสถานีแฮมเมอร์สมิทไปสถานีเอดจ์แวร์โรด โดยเป็นเส้นทางวงกลม สีประจำเส้นทางคือสีเหลือง มีระยะทาง 17-ไมล์ (27-กิโลเมตร) 36 สถานี โดยเชื่อมต่อกับเส้นทางอื่น ๆ ได้แก่ สายดิสทริกต์, สายแฮมเมอร์สมิธและซิตี และ สายเมโทรโพลิตัน ผู้โดยสาร 114 ล้านเที่ยวคนต่อปี
รายชื่อสถานี

สถานีแฮมเมอร์สมิธ
สถานีถนนโกลด์ฮอว์ก
สถานีเชพเฮิร์ดส์บุชมาร์เก็ต
สถานีวูดเลน
สถานีถนนลาติเมอร์
สถานีแลดโบรกโกรฟ
สถานีเวสต์เบิร์นปาร์ค
สถานีรอยัลโอก
สถานีแพดดิงตัน → สายเบเคอร์ลู และสายดิสทริกต์
สถานีถนนเอดจ์แวร์ → สายดิสทริกต์
สถานีถนนเบเกอร์ → สายเบเคอร์ลู, สายจูบิลี และสายเมโทรโพลิตัน
สถานีถนนเกรทพอร์ตแลนด์
สถานีจัตุรัสยูสตัน
สถานีคิงส์ครอสสตรีทแพนแครส → สายนอร์ธเธิร์น, สายพิคคาดิลลี่ และสายวิกตอเรีย
สถานีแฟร์ริงดัน
สถานีบาร์บิกัน
สถานีมูร์เกต → สายนอร์ธเธิร์น
สถานีถนนลิเวอร์พูล → สายเซ็นทรัล และสายแฮมเมอร์สมิธและซิตี
สถานีแอลด์เกต
สถานีทาวเวอร์ฮิล → สายดิสทริกต์
สถานีโมนูเมนต์ → สายเซ็นทรัล, สายนอร์ธเธิร์น, สายวอเตอร์ลูและซิตี และสายดอคแลนดส์
สถานีแคนนอน
สถานีแมนชันเฮาส์
สถานีแบล็กฟริแอรส์
สถานีเทมเพิล
สถานีเอ็มแบงก์เมนต์ → สายเบเคอร์ลู และสายนอร์ธเธิร์น
สถานีเวสต์มินสเตอร์ → สายจูบิลี
สถานีเซนต์เจมส์พาร์ก
สถานีวิกตอเรีย → สายวิกตอเรีย
สถานีจัตุรัสสโลแอน
สถานีเซาท์เคนชิงตัน → สายพิคคาดิลลี่
สถานีถนนกลูเชสเตอร์ → สายพิคคาดิลลี่ และสายดิสทริกต์
สถานีไฮจ์สตรีทเคนชิงตัน → สายดิสทริกต์
สถานีนอตติงฮิลเกต → สายเซ็นทรัล
สถานีเบยส์วอเตอร์
สถานีแพดดิงตัน → สายเบเคอร์ลู และสายดิสทริกต์
โลกมายา

| โลกมายา Stardust 1982 |
| --- | --- |
เจิงชิ่งอวี๋(เล่อตี้), เจิ้งอวี้หลิง(หลินชุ่ย)  หลี่ซือฉี(หลินไต้) และ เยี่ยเต๋อเสียน (หลี่เม่ย)
ประเภท: ชีวิต,ชีวประวัติ
สร้างโดย: เล่ยเจียเป่ย
เขียนโดย: หลัวจินฮุย , หวังจิง , เจิง ชูจวน
แสดงนำ: เจิ้ง อวี้หลิง หลี่ซือฉี  เจิงชิ่งอวี๋ เยี่ยเต๋อเสียน
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: กู่เจียฮุ่ย
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: “สตาร์รี่ไนท์สตาร์ดัส” (星夜星塵)
ผู้ประพันธ์เพลง: หวงซาน
ประเทศแหล่งกำเนิด: ฮ่องกง
ภาษาต้นฉบับ: กวางตุ้ง
จำนวนตอน: 25
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: "หวังเทียนหลิน"
สถานที่ถ่ายทำ: ฮ่องกง
ความยาวตอน: 42 นาที/ตอน
บริษัทผู้ผลิต: TVB
ออกอากาศ
ออกอากาศ: 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 (1982-05-03) – 4 มิถุนายน ค.ศ. 1982 (1982-06-04) (ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 20.30-21.30 น)
"โลกมายา" (อังกฤษ: Stardust) หรืออีกชื่อเรื่องว่า "ดาวรุ้งฟ้า" เป็นละครโทรทัศน์แนวชีวิตอิงชีวประวัติ (เบื้องลึกวงการบันเทิงยุคเก่า) ที่ผลิตขึ้นโดยทีวีบี (TVB) ในปีพ.ศ. 2525 (1982) โปรดิวเซอร์การผลิต คือ "หวังเทียหลิน" นำแสดงโดย เจิ้งอวี้หลิง, หลี่ซือฉี, เจิงชิ่งอวี๋และเยี่ยเต๋อเสียน โดยเนื้อเรื่องอิงจากชีวิตเบื้องลึกของอดีตดาราฮ่องกง(จอเงิน)ชื่อดังแห่งยุค 50 และ 60 คือ หลินไต้, เล่อตี้, หลินชุ่ยและหลี่เม่ย

。โดยนำชีวประวัติของบุคคลทั้งสี่มาดัดแปลงเป็นบทละครสมมุติขึ้นมา ในตอนออกอากาศ(ครั้งแรก)ที่ฮ่องกง ได้สร้างความฮือฮาและเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากผู้ชมและสื่อเป็นอย่างมาก
นักแสดงบางส่วน

เจิ้งอวี้หลิง รับบทเป็น ซูหมิน (ละครตัวนี้ อิงชีวประวัติของ หลินชุ่ย)
หลี่ซือฉี  รับบทเป็น เหยายุ่น (ละครตัวนี้ อิงชีวประวัติของ หลินไต้)
เจิงชิ่งอวี๋  รับบทเป็น ฟางถิง (ละครตัวนี้ อิงชีวประวัติของ เล่อตี้)
เยี่ยเต๋อเสียน รับบทเป็น เยี่ยชิวเซี่ย (ละครตัวนี้ อิงชีวประวัติของ หลี่เม่ย)
เจิงเจียง  รับบทเป็น เจียงจี้จู่ (อิงตัวละครจาก"สามีของหลินไต้")
เฉินซินเจียน รับบทเป็น ปีเตอร์ชิว (ละครตัวนี้อิงชีวประวัติของ "ปีเตอร์ เฉินโฮ่ว")
กวนไห่ซาน รับบทเป็น สแตนลีย์ โฮ (ละครตัวนี้ อิงต้นแบบของ "หลู่หยุนเทา" เป็นอดีตผู้ผลิตภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงในสิงคโปร์และฮ่องกง อีกทั้งเป็นผู้ก่อตั้ง บริษัท Cathay Pacific Organisation , Yonghua Film and International Film and Television Industry Co., Ltd.)
หวงหยุนไค รับบทเป็น ฉีเจิ้ง (ตัวละครอิงต้นแบบจาก "ฉินเจียน" เป็นอดีตผู้กำกับ-ผู้เขียนบท และอดีตสามีของ หลินชุ่ย)
เปาฟาง รับบทเป็น เหวินปิน (ตัวละครอิงต้นแบบจาก "หยานจุน" อดีตผู้กำกับคู่บุญของ หลินไต้ และยังเป็นอดีตสามีของอดีตดาราหนังอาวุโสชื่อดังผู้ล่วงลับ หลี่ลี่หัว)
การฉายในไทย

เคยฉายทางช่อง 7 วันจันทร์-ศุกร์ เวลา 21.30-22.30 น. ในช่วงปลายปีพ.ศ. 2525 (1982)
ลงม้วนวีดีโอ

ช่วงปีพ.ศ. 2526 (1983) ลงเป็นม้วนวีดีโอ(vdo)ให้เช่าตามร้านวีดีโอทั่วประเทศไทย ในชื่อเรื่องว่า "ดาวรุ้งฟ้า"
แหล่งข้อมูลอื่น

โลกมายา 2525
ราชวงศ์โฮตัก

ราชวงศ์โฮตัก (امپراتوری هوتکیان (เปอร์เซีย), د هوتکيانو ټولواکمني (ปาทาน)) เป็นราชวงศ์อัฟกันที่ปกครองส่วนหนึ่งของอิหร่านและอัฟกานิสถานในช่วงสั้น ๆ ระหว่างคริสต์ทศวรรษที่ 1720 ถูกก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน 1709 โดยมีร์ไวส์ โฮตัก ผู้นำการกบฏที่ประสบความสำเร็จต่อต้านจักรวรรดิซาฟาวิดของชาวเปอร์เซียที่เสื่อมโทรมในภูมิภาค Loy Kandahar ("Greater Kandahar") ทางตอนใต้ของอัฟกานิสถานในปัจจุบัน
ในปี 1715 มีร์ไวส์สวรรคตด้วยสาเหตุธรรมชาติ ขณะมีพระชนมายุเพียง 42 พรรษา และอับดุล อาซิซ ซึ่งเป็นพระเชษฐาหรือพระอนุชาของพระองค์ก็ได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อมา พระองค์ครองราชย์เป็นเวลาเพียง 2 ปี ก่อนจะถูกปลงพระชนม์โดย มาห์มูด พระราชนัดดาของพระองค์ ซึ่งเป็นโอรสของมีร์ไวส์ ในเวลาต่อมา มาห์มูดได้ก่อกบฏโค่นล้มกษัตริย์ราชวงศ์ซาฟาวิด และขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์องค์ใหม่ของเปอร์เซีย ต่อมา มาห์มูดถูกโค่นอำนาจจากการรัฐประหารในวังเมื่อปี 1725 และอัชรัฟ โอรสของอับดุลอัซซิซและเป็นพระราชภาติยะของพระองค์ ก็ขึ้นครองราชย์แทน
การสถาปนา

ราชวงศ์โฮตักมีต้นกำเนิดจากเผ่ากิลซัยซึ่งเป็นหนึ่งในเผ่าที่สำคัญของชาวปาทาน ชนเผ่านี้อาศัยอยู่ในภูมิภาคกันดะฮาร์ ของอัฟกานิสถานโดยมี มีรไวส์ โฮตัก เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์โฮตัก ในปี 1709 มีร ไวส์ โฮตัก นำการกบฏต่อจักรวรรดิอิหร่านซาฟาวิดซึ่งในขณะนั้นกำลังอ่อนแอลงจากปัญหาภายในและการโจมตีจากภายนอก ไวส์ โฮตักได้ทำการกบฏและสังหารผู้ว่าราชการซาฟาวิดในกันดาฮาร์ จากนั้นได้สถาปนาตนเองเป็นผู้ปกครองกันดะฮาร์และประกาศอิสรภาพจากอิหร่านซาฟาวิด
หลังการสิ้นพระชนต์ของมีรไวส์ ในปี 1715 มาห์มูด โฮตัก บุตรชายได้ขึ้นเป็นผู้นำ มาห์มุด โฮตักได้ขยายอำนาจของอาณาจักรโฮตักและโจมตีเปอร์เซีย ในปี 1722 มาห์มุด โฮตักได้นำกองทัพเข้ายึดเมืองหลวงของเปอร์เซีย เอสแฟฮอน และโค่นล้มราชวงศ์ซาฟาวิด ตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย ราชวงศ์โฮตักจึงได้ปกครองเปอร์เซียในช่วงปี 1720 จนจบราชวงศ์
การล่มสลาย

หลังการเสียชีวิตของมาห์มูด โฮตักในปี 1725 อัชราฟ โฮตักขึ้นครองราชย์ แต่ต้องเผชิญกับการต่อต้านจากราชวงศ์ซาฟาวิดที่พยายามฟื้นฟูอำนาจ นำโดยนัดอีร์ ชาห์ ที่ภายหลังจะกลายเป็นจักรพรรดิแห่งเปอร์เซีย แม้ว่าโฮตักจะสามารถยึดครองอาณาจักรเปอร์เซียได้ แต่การปกครองของเขาในเปอร์เซียกลับไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากการต่อต้านจากประชากรในท้องถิ่นและการบริหารที่ไม่เป็นระเบียบ ทำให้เกิดความไม่สงบภายใน ในปี 1729 นัดอีร์ ชาห์นำกองทัพเข้าตีและยึดครองเอสแฟฮอน คืนอำนาจให้กับราชวงศ์ซาฟาวิด และขับไล่อัชรัฟ โฮตักและกองกำลังโฮตักกลับไปยังอัฟกานิสถาน
หลังจากการล่มสลายของอำนาจในเปอร์เซีย ราชวงศ์โฮตักพยายามรักษาการปกครองในอัฟกานิสถาน แต่เผ่ากิลซัยต้องเผชิญกับการต่อสู้ภายในและการรุกรานจากเผ่าดุรานี  ซึ่งเป็นเผ่าพาทานที่แข็งแกร่ง มีรฮุสเซน โฮตัก เป็นผู้นำคนสุดท้ายของราชวงศ์โฮตัก ซึ่งถูกโค่นล้มโดยอาเหม็ด ชาห์ ดุรรานี ในปี 1738 อาเหม็ด ชาห์ ดุรรานี ได้สถาปนาราชวงศ์ดุรรานีและกลายเป็นผู้ปกครองอัฟกานิสถาน
เต็นท์

ที่พักพิงชั่วคราวซึ่งสามารถรื้อถอนได้ง่ายและพกพาได้
เต็นท์โดมเดินป่าน้ำหนักเบาสมัยใหม่สำหรับสองคน ซึ่งผูกไว้กับหินเพราะไม่มีที่ที่จะวางเสาหลักบนชั้นหินนี้
เต็นท์ (อังกฤษ: tent) คือที่กำบังที่ประกอบด้วยแผ่นผ้าหรือวัสดุอื่นที่พาดทับไว้ โดยติดกับโครงเสาหรือเชือกพยุง แม้ว่าเต็นท์ขนาดเล็กจะตั้งอยู่อย่างอิสระหรือติดกับพื้นได้ แต่เต็นท์ขนาดใหญ่มักจะยึดไว้โดยใช้เชือกโยงติดกับเสาหรือหมุดเต็นท์ เต็นท์เหล่านี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในฐานะบ้านเคลื่อนที่ของชนร่อนเร่ ซึง่ปัจจุบัน เต็นท์เหล่านี้มักใช้สำหรับการตั้งแคมป์เพื่อการพักผ่อนและเป็นที่พักพิงชั่วคราวมากขึ้น
เต็นท์มีขนาดตั้งแต่โครงสร้าง "พักแรม" ซึ่งใหญ่พอสำหรับนอนคนเดียว ไปจนถึงเต็นท์ละครสัตว์ขนาดใหญ่ที่สามารถรองรับคนได้หลายพันคน ส่วนเต็นท์สำหรับการตั้งแคมป์สันทนาการแบ่งออกเป็นสองประเภท ได้แก่เต็นท์ที่ออกแบบมาเพื่อให้ผู้ใส่กระเป๋าสะพายหลังสะพายนั้นเป็นเต็นท์ที่เล็กและเบาที่สุด ซึ่งเต็นท์ขนาดเล็กอาจมีน้ำหนักเบาพอที่จะบรรทุกในระยะทางไกลด้วยจักรยานทัวร์ริง, เรือ, หรือการเดินทางแบบแบ็กแพ็ก ส่วนประเภทที่สองคือเต็นท์ที่มีขนาดใหญ่กว่าและหนักกว่าซึ่งมักจะบรรทุกในรถยนต์หรือยานพาหนะอื่น ซึ่งขึ้นอยู่กับขนาดเต็นท์และประสบการณ์ของบุคคลหรือผู้ที่เกี่ยวข้อง โดยทั่วไปเต็นท์ดังกล่าวสามารถประกอบ (กาง) ได้ภายในเวลาระหว่าง 5 ถึง 25 นาที การถอดแยกชิ้นส่วน (การรื้อ) ใช้เวลานานพอ ๆ กัน ส่วนเต็นท์ที่มีความพิเศษบางหลังมีเสาสปริงและสามารถกางได้ภายในไม่กี่วินาที แต่ใช้เวลานานกว่าในการกาง (รื้อและบรรจุ)
ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา เต็นท์มีความเชื่อมโยงมากขึ้นกับวิกฤตคนไร้บ้านในสหรัฐ, แคนาดา และภูมิภาคอื่น ๆ โดยสถานที่ที่มีคนไร้บ้านหลายคนอาศัยอยู่ในเต็นท์ซึ่งมีที่ตั้งใกล้กันหรือวางผังใกล้กัน มักเรียกกันว่าดงเต็นท์
ประวัติ

เต็นท์รูปแบบหนึ่งที่เรียกว่าทีพีหรือทิพิ ซึ่งสังเกตได้จากรูปทรงกรวยและรูควันที่ส่วนสูงสุด ใช้โดยกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันและชาวแคนาดาพื้นเมืองดั้งเดิมของชาวอินเดียนแดงเผ่าเพลนมาตั้งแต่สมัยโบราณ ซึ่งประมาณกันในช่วง 10,000 ถึง 4,000 ปีก่อนคริสตกาล
เต็นท์ถูกนำมาใช้อย่างน้อยก็ย้อนกลับไปถึงยุคเหล็กตอนต้น และมีการกล่าวถึงสิ่งเหล่านี้ในคัมภีร์ไบเบิล ตัวอย่างเช่น ในปฐมกาล บทที่ 4 ข้อ 20 ยาบาลได้รับการอธิบายว่าเป็น "คนแรกที่อาศัยอยู่ในเต็นท์และเลี้ยงแกะและแพะ" ส่วนกองทัพโรมันใช้เต็นท์หนัง ซึ่งเป็นการลอกเลียนแบบที่ผู้จำลองสมัยใหม่ได้นำไปใช้อย่างประสบความสำเร็จ โดยรูปแบบต่าง ๆ ได้รับการพัฒนาเมื่อเวลาผ่านไป บางรูปแบบได้มาจากเต็นท์เร่ร่อนแบบดั้งเดิม เช่น เยิร์ต
เต็นท์ทหารส่วนใหญ่ตลอดประวัติศาสตร์มีการออกแบบสันหลังคาที่เรียบง่าย ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่สำคัญคือการใช้ผ้าลินินหรือผ้าป่านสำหรับหลังคาซึ่งตรงกัน้ามกับหนังสำหรับชาวโรมัน ซึ่งการใช้เต็นท์เป็นหลักยังคงเป็นการจัดเตรียมที่พักพิงแบบพกพาให้กับพลทหารจำนวนเล็กน้อยในสนาม
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การออกแบบที่ใหญ่ขึ้นได้ถูกนำมาใช้ในพื้นที่ด้านหลังเพื่อเป็นที่ซ่อนสำหรับกิจกรรมสนับสนุนและเสบียงต่าง ๆ
การใช้

เต็นท์ใช้เป็นที่พักพิงของชนเผ่าเร่ร่อน, คนตั้งค่ายพักแรมนันทนาการ, ทหาร และผู้ประสบภัยพิบัติ โดยทั่วไปเต็นท์ยังใช้เป็นที่พักพิงเหนือศีรษะสำหรับงานเทศกาล, งานแต่งงาน, งานปาร์ตีในสวนหลังบ้าน งานสำคัญของบริษัท, ผ้าคลุมการขุด (การก่อสร้าง) และที่พักพิงทางอุตสาหกรรม
การใช้ > แบบดั้งเดิม

เต็นท์มักใช้โดยชนร่อนเร่ทั่วโลก เช่น ชนพื้นเมืองทวีปอเมริกา, ชาวมองโกเลีย, ชนร่อนเร่เตอร์กิกและทิเบต รวมถึงเบดูอิน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เต็นท์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA  İslâm Ansiklopedisi 
เต็นท์หนังของกองทัพโรมัน (กลางซ้าย) ตามที่ปรากฎบนเสาตรายานุสในโรม (ภาพถ่ายจากการหล่อปูนปลาสเตอร์)
เต็นท์เบอร์เบอร์ใกล้ซอโกระ ประเทศโมร็อกโก
เดเบียน

| --- | --- |


ผู้พัฒนา: โครงการเดเบียน
ตระกูล: ลินุกซ์
สถานะ: ปัจจุบัน/เสถียร
รูปแบบ รหัสต้นฉบับ: ซอฟต์แวร์เสรี/โอเพนซอร์ส
วันที่เปิดตัว: สิงหาคม พ.ศ. 2536  (1993-08-16) (31 ปีก่อน)
รุ่นเสถียร: 12.1.0
ภาษาสื่อสาร: 73
วิธีการอัปเดต: APT (พร้อมโปรแกรมส่วนหน้าหลากหลาย)
ตัวจัดการ แพกเกจ: dpkg
แพลตฟอร์ม ที่รองรับ: i386, AMD64, เพาเวอร์พีซี, SPARC, ARM, MIPS, S390, IA-64
ชนิดเคอร์เนล: โมโนลิทิก (ลินุกซ์ เคอร์เนล, ฟรีบีเอสดี), ไมโคร (Hurd)
ส่วนติดต่อผู้ใช้ปริยาย: กะโนม
สัญญาอนุญาต: ซอฟต์แวร์เสรี เน้นที่ GPL และอื่น ๆ 
เว็บไซต์: www.debian.org
เดเบียน (อังกฤษ: Debian) เป็นชุดของซอฟต์แวร์เสรีที่พัฒนาโดยอาสาสมัครภายใต้โครงการเดเบียน ภายใต้โครงการนี้มีเดเบียนลินุกซ์ (Debian GNU/Linux) ที่ใช้ลินุกซ์เป็นเคอร์เนล และใช้เครื่องมือต่าง ๆ ในโครงการ GNU ประกอบกันเป็นระบบปฏิบัติการ
เดเบียนมีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นลินุกซ์ดิสทริบิวชันแรกที่ประสบความสำเร็จในการพัฒนาด้วยชุมชนล้วน ๆ โดยไม่มีเอกชนอยู่เบื้องหลัง มีการสร้างสัญญาประชาคม บทนิยามซอฟต์แวร์เสรี และแนวนโยบายที่ชัดเจนทั้งทางเทคนิคและการบริหารงาน กลายเป็นต้นแบบให้กับชุมชนอื่น ๆ ต่อมา รวมถึงปริมาณแพกเกจในโครงการมากกว่า 37,000 แพกเกจ และรองรับสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์มากกว่า 11 ชนิด ซึ่งครอบคลุมตั้งแต่ระบบฝังตัว ไปจนถึงเมนเฟรม มีลินุกซ์ดิสทริบิวชันจำนวนมากที่นำเดเบียนไปพัฒนาต่อ อย่างเช่น อูบุนตู หรือ Knoppix เป็นต้น
ประวัติ

โครงการเดเบียนก่อตั้งโดย Ian Murdock อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1993 ในระหว่างที่ Ian เป็นนักศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเปอร์ดู ซึ่งในขณะนั้นแนวคิดของลินุกซ์ดิสทริบิวชันยังเป็นเรื่องใหม่อยู่ โดยจุดมุ่งหมายของ Ian คือต้องการให้เดเบียนพัฒนาแบบเปิดเหมือนอย่าง GNU และ ลินุกซ์ โดยได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรีเป็นเวลาหนึ่งปี คือตั้งแต่พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 ถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 1995
เดเบียนเป็นดิสโทรที่พัฒนาสิ่งแปลกใหม่ให้เกิดขึ้นในวงการลินุกซ์เป็นอย่างมาก เช่น มีระบบจัดการแพกเกจ ระบบติดตั้งจากคลัง และยูทิลิตี้สำคัญๆ เป็นเทคโนโลยีของตนเอง จนกลายเป็นรูปแบบการใช้งานที่เป็นอีกหนึ่งบรรทัดฐานของการใช้งานลินุกซ์เช่นเดียวกับที่กลุ่ม Red Hat ได้สร้างไว้
เดเบียนรุ่นต่าง ๆ

รุ่นของเดเบียนนับรุ่น stable เป็นหลัก ปัจจุบันรุ่น stable ล่าสุดคือ 12 หรือ Bullseye
รายชื่อรุ่นของเดเบียน รวมโค้ดเนมและวันที่ออก
12.1 - Bookworm, 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2023
12 - Bookworm, 10 มิถุนายน ค.ศ. 2023
11 – Bullseye, 14 สิงหาคม ค.ศ. 2021
10 – Buster, 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2019
9 – stretch, 17 มิถุนายน ค.ศ. 2017
8 – jessie, 26 เมษายน ค.ศ. 2015
7 – wheezy, 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2013
6.0 – squeeze, 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011
5.0 – lenny, 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
4.0 – etch, 8 เมษายน ค.ศ. 2007
3.1 – sarge, 6 มิถุนายน ค.ศ. 2005
3.0 – woody, 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2002
2.2 – potato, 15 สิงหาคม ค.ศ. 2000
2.1 – slink, 9 มีนาคม ค.ศ. 1999
2.0 – hamm, 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1998
1.3 – bo, 2 มิถุนายน ค.ศ. 1997
1.2 – rex, 12 ธันวาคม ค.ศ. 1996
1.1 – buzz, 17 มิถุนายน ค.ศ. 1996
โค้ดเนมของเดเบียนนั้นนำมาจากตัวละครในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องทอยสตอรี่