stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
บรรณานุกรม

Andrews, David L., บ.ก. (2004). Manchester United: A Thematic Study. London: Routledge. ISBN 978-0-415-33333-7.
Barnes, Justyn; Bostock, Adam; Butler, Cliff; Ferguson, Jim; Meek, David; Mitten, Andy; Pilger, Sam; Taylor, Frank OBE; Tyrrell, Tom (2001) [1998]. The Official Manchester United Illustrated Encyclopedia (3rd ed.). London: Manchester United Books. ISBN 978-0-233-99964-7.
Bose, Mihir (2007). Manchester Disunited: Trouble and Takeover at the World's Richest Football Club. London: Aurum Press. ISBN 978-1-84513-121-0.
Crick, Michael; Smith, David (1990). Manchester United – The Betrayal of a Legend. London: Pan Books. ISBN 978-0-330-31440-4.
Devlin, John (2005). True Colours: Football Kits from 1980 to the Present Day. London: A & C Black. ISBN 978-0-7136-7389-0.
Dobson, Stephen; Goddard, John (2004). "Ownership and Finance of Professional Soccer in England and Europe".  ใน Fort, Rodney; Fizel, John (บ.ก.). International Sports Economics Comparisons. Westport, CT: Praeger Publishers. ISBN 978-0-275-98032-0.
Dunning, Eric (1999). Sport Matters: Sociological Studies of Sport, Violence and Civilisation. London: Routledge. ISBN 978-0-415-09378-1.
Hamil, Sean (2008). "Case 9: Manchester United: the Commercial Development of a Global Football Brand".  ใน Chadwick, Simon; Arth, Dave (บ.ก.). International Cases in the Business of Sport. Oxford: Butterworth-Heinemann. ISBN 978-0-7506-8543-6.
Inglis, Simon (1996) [1985]. Football Grounds of Britain (3rd ed.). London: CollinsWillow. ISBN 978-0-00-218426-7.
James, Gary (2008). Manchester: A Football History. Halifax: James Ward. ISBN 978-0-9558127-0-5.
Morgan, Steve (March 2010).  McLeish, Ian (บ.ก.). "Design for life". Inside United (212). ISSN 1749-6497.
Murphy, Alex (2006). The Official Illustrated History of Manchester United. London: Orion Books. ISBN 978-0-7528-7603-0.
Shury, Alan; Landamore, Brian (2005). The Definitive Newton Heath F.C. SoccerData. ISBN 978-1-899468-16-4.
Tyrrell, Tom; Meek, David (1996) [1988]. The Hamlyn Illustrated History of Manchester United 1878–1996 (5th ed.). London: Hamlyn. ISBN 978-0-600-59074-3.
White, Jim (2008). Manchester United: The Biography. London: Sphere. ISBN 978-1-84744-088-4.
White, John (2007) [2005]. The United Miscellany (2nd ed.). London: Carlton Books. ISBN 978-1-84442-745-1.
กัล กาด็อต

| กัล กาด็อต |
| --- | --- |
גל גדות
กาด็อต ใน ค.ศ. 2018
เกิด: กัล กาด็อต  (1985-04-30) 30 เมษายน ค.ศ. 1985 (39 ปี) เปตะห์ติกวา ประเทศอิสราเอล
ศิษย์เก่า: ไอดีซีเฮอร์เซอลียา อาชีพแสดง
คู่สมรส: ยารอน วาร์ซาโน (สมรส 2008)
บุตร: 4 คน
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: 2004–ปัจจุบัน
 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: รัฐอิสราเอล
แผนก/สังกัด: กองกำลังป้องกันอิสราเอล
ประจำการ: 2005–2007
ชั้นยศ:  ซามาล (Sergeant)
 
กัล กาด็อต-วาร์ซาโน (Gal Gadot-Varsano; ฮีบรู: גל גדות ออกเสียง: [ˈɡal ɡaˈdot]; เกิด 30 เมษายน ค.ศ. 1985) เป็นนักแสดง นางแบบ และโปรดิวเซอร์ชาวอิสราเอล
เธอได้รับตำแหน่งมิสอิสราเอล 2004 ตอนอายุ 18 ปี จากนั้นเธอเข้ารับราชการทหารในกองกำลังป้องกันอิสราเอลเป็นเวลาสองปี หลังจากนั้นเธอได้เริ่มเรียนที่วิทยาลัย IDC Herzliya และเริ่มเข้าสู่วงการนางแบบและการแสดง
กาด็อตเริ่มเป็นที่รู้จักจากบท จีเซล แยชาร์ จากภาพยนตร์ชุด เดอะฟาสต์แอนด์เดอะฟิวเรียส และได้รับบท วันเดอร์วูแมน ตัวละครในจักรวาลขยายดีซี ในเรื่อง แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม (2016) รวมถึงรับบทนำจากเรื่อง วันเดอร์ วูแมน (2017) และ จัสติซ ลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กัล กาด็อต
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Synchronkartei 
อื่น ๆ:  IdRef
เทศบาลตำบลแม่จัน (จังหวัดเชียงราย)

| เทศบาลตำบลแม่จัน |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Tambon Maechan
   ตรา
คำขวัญ: ประชาชนมีส่วนร่วมพัฒนาเมืองแม่จันให้เป็นเมืองน่าอยู่
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เชียงราย
อำเภอ: แม่จัน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เสกสรรค์ จันทร์ถิระติกุล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2 ตร.กม. (0.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2548)
 • ทั้งหมด: 4,221 คน
 • ความหนาแน่น: 2,110.50 คน/ตร.กม. (5,466.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05570703
ที่อยู่ สำนักงาน: เทศบาลตำบลแม่จัน 555 หมู่ 4 ถนนพหลโยธิน ตำบลแม่จัน อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
โทรศัพท์: 0 5377 1222
โทรสาร: 0 5377 2565
เว็บไซต์: www.maechan.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลแม่จัน เป็นหนึ่งในเทศบาลตำบล 8 แห่งของอำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย เป็นศูนย์กลางการค้าขาย สถานที่ราชการ สถานศึกษา และสถานพยาบาลของอำเภอแม่จัน พื้นที่อยู่ถัดขึ้นไปทางเหนือจากเทศบาลนครเชียงราย ประมาณ 28 กิโลเมตร
ประวัติ

ใน พ.ศ. 2499 พื้นที่บางส่วนของตำบลแม่จันได้รับการแต่งตั้งเป็นสุขาภิบาล ใช้ชื่อว่า "สุขาภิบาลแม่จัน"
วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 "สุขาภิบาลแม่จัน" ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตามพระราชบัญญัติ ใช้ชื่อว่า "เทศบาลตำบลแม่จัน"
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้ง

เทศบาลตำบลแม่จันตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัดเชียงราย บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 110 ห่างจากเทศบาลนครเชียงรายระยะทางประมาณ 28 กิโลเมตร บริเวณละติจูด 99 องศา ถึง ละติจูด 100 องศาเหนือ และลองติจูด 20 องศา 15 ลิปดาตะวันออก พิกัดเอ็นซี 894275 ห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 857 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 2 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดต่อกับ บ้านศาลา หมู่ที่ 8 องค์การบริหารส่วนตำบลแม่จัน อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
ทิศใต้ ติดต่อกับ บ้านปงตอง หมู่ที่ 5 องค์การบริหารส่วนตำบลแม่จัน อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ บ้านห้วยเวียงหวาย หมู่ที่ 6 องค์การบริหารส่วนตำบลแม่จัน อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ บ้านป่าบง หมู่ที่ 2 องค์การบริหารส่วนตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

สภาพลักษณะภูมิประเทศของเทศบาลตำบลแม่จัน มีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มระหว่างหุบเขา โดยมีแม่น้ำจันซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักของอำเภอแม่จัน ไหลเข้าสู่ตัวเทศบาลตำบลทางทิศตะวันตก แล้วไหลวิ่งขึ้นทิศเหนือขนาบเทศบาลฝั่งทิศตะวันตก (ตามภาพ) และไหลออกจากเทศบาลไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือลงสู่แม่น้ำโขงต่อไป
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

สภาพภูมิอากาศของเทศบาลตำบลแม่จัน มีลักษณะเป็นแบบมรสุมเมืองร้อน สามารถแบ่งฤดูออกเป็น 3 ฤดู คือ
ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม – เดือนพฤษภาคม รวม 3 เดือน อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 27 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสูงสุดประมาณ 39 องศาเซลเซียส
ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน – เดือนตุลาคม รวม 5 เดือน อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 27 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสูงสุดประมาณ 39 องศาเซลเซียส ฝนตกชุกที่สุด ระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงเดือนกันยายน
ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่กลางเดือนพฤศจิกายน – เดือนกุมภาพันธ์ รวม 4 เดือน อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 7- 10 องศาเซลเซียส
เขตการปกครอง

เทศบาลตำบลแม่จันครอบคลุมพื้นที่ของหมู่บ้านต่าง ๆ ทั้งหมด 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1	บ้านร้องผักหนาม
หมู่ที่ 2	ชุมชนบ้านแม่จัน
หมู่ที่ 3	ชุมชนแม่จันตลาด
หมู่ที่ 4	ชุมชนเด่นป่าสัก
หมู่ที่ 5	ชุมชนปงตอง
หมู่ที่ 7	ชุมชนเหมืองฮ่อ
หมู่ที่ 8	ชุมชนศาลา
เทศบาลตำบลแม่จันประกอบด้วยชุมชน 6 ชุมชน ได้แก่
ชุมชนแม่จัน ประกอบด้วยพื้นที่ หมู่ที่ 1 (บางส่วน), หมู่ที่ 2
ชุมชนแม่จันตลาด ประกอบด้วย พื้นที่ หมู่ที่ 3
ชุมชนเด่นป่าสัก ประกอบด้วยพื้นที่ หมู่ที่ 4 (บางส่วน)
ชุมชนปงตอง ประกอบด้วยพื้นที่ หมู่ที่ 5(บางส่วน)
ชุมชนเหมืองฮ่อ ประกอบด้วยพื้นที่ หมู่ที่ 7
ชุมชนศาลา ประกอบโดยพื้นที่ หมู่ที่ 8 (บางส่วน)
ประชากร

เทศบาลตำบลแม่จันมีประชากรทั้งสิ้นมีทั้งหมด จำนวน 4,221 คน เป็นชาย 2,037 คน หญิง 2,184 คน จำนวนครัวเรือน 2,022 ครัวเรือน ประชากรสามารถแยกตามเพศ ได้ดังนี้
| หมู่ | หมู่บ้าน | ชาย (คน) | หญิง (คน) | รวม (คน) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ร้องผักหนาม | 45 | 39 | 95 |
| 2 | แม่จัน | 269 | 277 | 607 |
| 3 | แม่จันตลาด | 518 | 595 | 1,183 |
| 4 | เด่นป่าสัก | 451 | 465 | 1,003 |
| 5 | ปงตอง | 173 | 204 | 377 |
| 7 | เหมืองฮ่อ | 149 | 156 | 306 |
| 8 | ศาลา | 311 | 333 | 650 |
| 77 | ทะเบียนบ้านกลาง | 43 | 52 | 95 |
ประชากรในเขตเทศบาลตำบลแม่จัน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ (ร้อยละ 80) ศาสนาอื่นประมาณร้อยละ 20 มีสถาบันหรือองค์กรทางศาสนา ดังนี้
วัดและที่พักสงฆ์	จำนวน 4 แห่ง
ศาลเจ้า	จำนวน 1 แห่ง
โบสถ์คริสต์	จำนวน 2 แห่ง
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจในเขตเทศบาลตำบลแม่จัน ส่วนใหญ่จะเป็นด้านเกษตรกรรม เกษตรกรส่วนใหญ่จะทำนา และหลังจากการเก็บเกี่ยวข้าวแล้ว จะทำการเพาะปลูกถั่วเหลือง เป็นพืชฤดูแล้ง ผลผลิตทางการเกษตรที่สำคัญ ได้แก่ ข้าว และถั่วเหลือง มีการประกอบการปศุสัตว์ โดยมีการเลี้ยงไก่พื้นเมืองเป็นส่วนใหญ่ รองลงมา คือ โคเนื้อ และสุกร ตามลำดับ
อุตสาหกรรมในท้องถิ่นส่วนใหญ่จะเป็นอุตสาหกรรมขนาดกลาง ได้แก่ โรงงานคอนกรีต โรงงานซ่อม/เครื่องยนต์ และยังมีการทำหัตถอุตสาหกรรม ได้แก่ การทำไม้กวาด เย็บปักประดิษฐ์ การตีมีด เป็นต้น
ชุมชนมีลักษณะที่เป็นแบบพาณิชยกรรม ลักษณะชุมชนที่เป็นย่านพาณิชยกรรม มีศูนย์กลางเดียว โดยศูนย์กลางของชุมชนจะอยู่บริเวณตอนเหนือของชุมชนสองฝั่งของถนนหิรัญนคร ลักษณะศูนย์กลางของชุมชนที่เป็นย่านพาณิชยกรรม อยู่ในเขตเมืองที่ให้บริการสินค้าประเภทเครื่องอุปโภคที่ใช้ในชีวิตประจำวัน และการให้บริการด้านโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นกับชุมชน
การขนส่ง

ถนนในเขตเทศบาลเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก การสัญจรไปมาส่วนใหญ่ใช้รถจักรยาน รถจักรยานยนต์ รถยนต์ และรถโดยสารประจำ
ส่วนการขนส่งทางอากาศ มีท่าอากาศยานนานาชาติเชียงราย อยู่ห่างจากเขตเทศบาล 25 กิโลเมตร
การศึกษา

มีสถานศึกษาภายในเทศบาลตำบลทั้งหมด 5 สถานศึกษา คือ
โรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลแม่จัน
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 62 (โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์แม่จัน)
โรงเรียนบ้านแม่จัน(เชียงแสนประชานุสาสน์)
โรงเรียนอนุบาลลูกรัก
โรงเรียนอนุบาลอำพร
นอกจากนี้เทศบาลยังมีศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลแม่จัน มีการบริหารงานโดยคณะกรรมการ การศึกษาเทศบาลตำบลแม่จัน โดยอยู่ในความควบคุมดูแลของกองการศึกษา
สาธารณสุข

ในเขตเทศบาลตำบลแม่จัน มีโรงพยาบาลแม่จัน เป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาดใหญ่ มีแพทย์เฉพาะทางสาขาหลักครบทุกสาขา
สาธารณูปโภคพื้นฐาน > การไฟฟ้า

ปัจจุบันครัวเรือนในเขตเทศบาลตำบลแม่จันใช้บริการของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค มีไฟฟ้าใช้ทุกครัวเรือน และมีการขยายการติดตั้งโคมไฟฟ้าสาธารณะ 2 ข้างถนน ตรอก ซอย เกือบทุกสาย
สาธารณูปโภคพื้นฐาน > การประปา

ระบบการประปาภายในเขตเทศบาลตำบลแม่จันอยู่ในความรับผิดชอบของการประปาส่วนภูมิภาค คือ การประปาแม่สาย สาขาแม่จัน ให้บริการด้านการประปาแก่ประชาชนในเขตเทศบาลตำบลแม่จัน
สาธารณูปโภคพื้นฐาน > การสื่อสารและโทรคมนาคม

การไปรษณีย์ ในเขตเทศบาลตำบลแม่จันมีจำนวน 1 แห่ง คือ
ที่ทำการไปรษณีย์แม่จัน
การโทรคมนาคม ประชาชนในเขตเทศบาลตำบลแม่จันใช้บริการจากองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย สาขาแม่จัน และบริษัทสื่อสารทุกๆ บริษัท
ตราประจำเทศบาล

ตราเทศบาลตำบลแม่จัน มีลักษณะเป็นรูปวงกลมล้อมรอบ 2 ชั้น เป็นกรอบ ภายในกรอบแสดงให้เห็นพญานาคพ่นน้ำอยู่ในแม่น้ำทางด้านหน้าของฉาก ส่วนฉากด้านหลังเป็นทุ่งนาข้าวขนาดกว้างใหญ่ไพศาล สุดลูกหูลูกตา ภายหลังมีทิวเขาซ้อนกันหลายชั้นโอบรอบนาข้าวไว้ และมีเมฆลอยบนท้องฟ้า เหนือกรอบด้านในมีตัวหนังสือภาษาไทย ด้านบนเขียนกำกับ "เทศบาลตำบลแม่จัน" ด้านล่างเขียนกำกับ "จังหวัดเชียงราย" สองข้างของกรอบประดับด้วยลูกไม้
ความหมาย  ตราสัญลักษณ์ แสดงถึง ลักษณะภูมิประเทศโดยรวมของท้องถิ่นเทศบาลตำบลแม่จัน ซึ่งเป็นที่ราบลุ่มระหว่างเขา มีแม่น้ำจันที่เป็นแม่น้ำสายหลักของอำเภอไหลผ่าน มีความอุดมสมบูรณ์แหมาะแก่การเพาะปลูก อีกทั้งยังเป็นแหล่งปลูกข้าวชั้นดีของประเทศไทย ทั้งน้ำและดินมีความอุดมสมบูรณ์ไม่แห้งแล้ง รวมไปถึงบรรยากาศของเทศบาลตำบลมีบรรยากาศที่ดีเหมาะแก่การมาท่องเที่ยวและยังคงมีความเป็นธรรมชาติสูง
การท่องเที่ยวและเทศกาล

ในเขตเทศบาลตำบลแม่จันไม่มีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ แต่จะมีอยู่ในพื้นที่บริเวณใกล้เคียงได้แก่
โป่งน้ำร้อน ตั้งอยู่ที่บ้านโป่งน้ำร้อน หมู่ที่ 11 ตำบลป่าตึง
น้ำตกตาดทอง ตั้งอยู่ที่บ้านป่าตึง หมู่ที่ 7 ตำบลป่าตึง
น้ำตกห้วยก้างปลา	ตั้งอยู่ที่บ้านห้วยก้างปลาหมู่ที่ 15 ตำบลป่าตึง
ลานทองอุทธยานวัฒนธรรมลุ่มน้ำโขง ตั้งอยู่ที่บ้านทุ่งต่าง หมู่ที่ 13 ตำบลป่าตึง
ส่วนการท่องเที่ยวด้านอื่น ๆ จะมีจัดกิจกรรม/เทศกาลในบางวันของสัปดาห์ หรือในวันพิเศษ ดังนี้
ถนนคนเดินแม่จัน
วัดร่องขุ่น

| วัดร่องขุ่น |
| --- | --- |
วัดร่องขุ่น จังหวัดเชียงราย

ชื่อสามัญ: วัดร่องขุ่น
ที่ตั้ง: ตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย 57000
เวลาทำการ: ทุกวัน 8.00 - 17.00 น.
การถ่ายภาพ: ห้ามถ่ายรูปข้างในพระอุโบสถ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดร่องขุ่น เป็นวัดพุทธ ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ออกแบบและก่อสร้างโดย เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 จนถึงปัจจุบัน โดยเฉลิมชัยคาดว่างานก่อสร้างวัดร่องขุ่นจะไม่เสร็จลงภายในช่วงชีวิตของตน วัดร่องขุ่นถอดแบบมาจากวัดมิ่งเมือง จังหวัดน่าน
เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เวลา 18.05 น. เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.3 มีศูนย์กลางอยู่ที่อำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย และแผ่นดินไหวตามหลายครั้ง สร้างความเสียหายให้กับวัดร่องขุ่นเป็นอย่างมาก เช่น ผนังโบสถ์ปูนกระเทาะออก กระเบื้องหลุด ยอดพระธาตุหัก ภาพเขียนเสียหายหมด ทำให้ต้องปิดวัดเพื่อซ่อมแซมตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
ความหมายของอุโบสถ

สีขาว : พระบริสุทธิคุณของพระพุทธเจ้า
สะพาน : การเดินข้ามจากวัฏสงสารสู่พุทธภูมิ
เขี้ยว หรือ ปากพญามาร : กิเลสในใจ
สันของสะพาน : มีอสูรรวมกัน 16 ตน ข้างละ 8 ตน 2 ข้าง รวมกันแทนอุปกิเลส 16
กึ่งกลางของสะพาน : เขาพระสุเมรุ
ดอกบัวทิพย์ : มี 4 ดอกใหญ่ตรงทางขึ้นด้านข้างอุโบสถแทนซุ้มพระอริยเจ้า 4 พระองค์ คือ พระโสดาบัน พระสกิทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์
บันไดทางขึ้น : มี 3 ขั้นแทน อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
แหล่งข้อมูลอื่น

วัดร่องขุ่น เพจทางการ ที่เฟซบุ๊ก
วัดร่องขุ่น – การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
19°49.480′N 99°45.800′E﻿ / ﻿19.824667°N 99.763333°E﻿ / 19.824667; 99.763333
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
ด้ายแดงผูกรักบ้านอามากามิ

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
ด้ายแดงผูกรักบ้านอามากามิ
หน้าปกมังงะเล่มแรกฉบับภาษาไทย
甘神さんちの縁結び (Amagami-san Chi no Enmusubi)
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: มาร์ซีย์ ไนโต้
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
ในเครือ: โชเน็นแม็กกาซีนคอมิกซ์
นิตยสาร: โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 21 เมษายน พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  17  8
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ยูจิโระ อาเบะ
อำนวยการสร้างโดย: เร็นตะ ซูซูกิ โคว ทาจิบานะ โนบุฮิโกะ คุโรสุ โทรุ มิยาโคชิ ฟูมิฮิโระ โอซาวะ ฮิเดโอะ ชิมาซากิ
เขียนบทโดย: ยาสุโกะ อาโอกิ
ดนตรีโดย: เรียว คาวาซากิ โทโมยูกิ โคโนะ
สตูดิโอ: ไดรฟ์
ถือสิทธิ์โดย: พลัส มีเดีย เน็ตเวิร์ค เอเชีย
เครือข่าย: ทีเอ็กซ์เอ็น (ทีวีโตเกียว), บีเอส เอ็นทีวี
ฉาย:  1 ตุลาคม พ.ศ. 2567  – ปัจจุบัน
ตอน: 22
ด้ายแดงผูกรักบ้านอามากามิ (ญี่ปุ่น: 甘神さんちの縁結び, โรมาจิ: Amagami-san Chi no Enmusubi) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยมาร์ซีร์ ไนโต้ เดิมได้รับการตีพิมพ์เป็นแบบช็อตเดียวในโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ ของโคดันชะในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 ก่อนที่จะเริ่มตีพิมพ์เป็นอนุกรมในนิตยสารเดียวกันในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 ซีรีส์ทีวีอนิเมะที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอไดรฟ์ เริ่มออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวของคามิฮาเตะ อุริว นักเรียนมัธยมปลายที่มุ่งมั่นสอบเข้าคณะแพทย์ของมหาวิทยาลัยเกียวโต หลังจากใช้ชีวิตในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าส่วนใหญ่เพราะแม่เสียชีวิต เขาได้ย้ายมาอาศัยที่ศาลเจ้าอามากามิ ซึ่งเจ้าอาวาสของศาลเจ้าขอให้เขาแต่งงานกับหนึ่งในหลานสาวทั้งสามของเขา อุริวและเหล่าพี่น้องอามากามิต้องเผชิญกับปัญหาต่าง ๆ รวมถึงศาลเจ้าที่กำลังเสี่ยงต่อการปิดตัวลงเนื่องจากปัญหาทางการเงิน และในลางบอกเหตุ มีการบอกเป็นนัยว่าในที่สุดอุริวจะต้องแต่งงานกับหนึ่งในพี่น้อง แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการและพยายามหลีกเลี่ยงอย่างเต็มที่ก็ตาม
สื่อ > มังงะ

ด้ายแดงผูกรักบ้านอามากามิ เขียนและวาดภาพโดยมาร์ซีย์ ไนโต้ ซึ่งเคยทำงานเป็นผู้ช่วยของเนกิ ฮารุบะ ผู้เขียนเจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า เดิมทีได้รับการตีพิมพ์ในรูปแบบช็อตเดียวในนิตยสารมังงะโชเน็งโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ของโคดันชะ เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันกับอีก 3 ช็อตเดียวที่ผู้อ่านสามารถโหวตได้ว่าอันไหนจะต่อเนื่องกัน เมื่อได้รับการโหวตมากที่สุดในหมู่ผู้อ่าน ได้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารฉบับเดียวกันเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2564 เพื่อโปรโมตมังงะนี้ วิดีโอการ์ตูนที่พากย์เสียงได้เผยแพร่ในช่องยูทูบอย่างเป็นทางการของโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2564 โคดันชะได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) โดยเล่มแรกวางจำหน่ายวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 โดยมีโฆษณาที่มีอาอิ คายาโนะ, โซระ อามามิยะและอายาเนะ ซากูระ ได้รับการเผยแพร่เพื่อรำลึกถึงการเปิดตัวเล่มแรก ณ วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2568 มีการตีพิมพ์ไปแล้วทั้งหมด 18 เล่ม สำนักพิมพ์รักพิมพ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลและตีพิมพ์เรื่องนี้เป็นภาษาไทย
สื่อ > มังงะ > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  16 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-06-524041-0 | — | 978-616-574-507-9 |
| 2 |  17 กันยายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-524831-7 | — | 978-616-574-514-7 |
| 3 |  17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-525934-4 | — | 978-616-574-552-9 |
| 4 |  17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 | 978-4-06-526899-5 | 22 มีนาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-574-959-6 |
| 5 |  17 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-527924-3 | 10 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-616-574-960-2 |
| 6 |  15 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-528496-4 | 19 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-616-614-048-4 |
| 7 |  16 กันยายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-529127-6 | 16 สิงหาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-614-113-9 |
| 8 |  16 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-529935-7 | 18 กันยายน พ.ศ. 2567 | 978-616-614-170-2 |
| 9 |  16 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-530972-8 | 14 มีนาคม พ.ศ. 2568 | 978-616-614-345-4 |
| 10 |  17 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-531607-8 | — | — |
| 11 |  14 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-532190-4 | — | — |
| 12 |  17 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-532894-1 | — | — |
| 13 |  15 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-533897-1 | — | — |
| 14 |  15 มีนาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-534878-9 | — | — |
| 15 |  17 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-4-06-535785-9 | — | — |
| 16 |  16 สิงหาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-536522-9 | — | — |
| 17 |  17 ตุลาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-537132-9 | — | — |
| 18 |  17 มกราคม พ.ศ. 2568 | 978-4-06-538067-3 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

ได้รับการประกาศซีรีส์ดัดแปลงเป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ในระหว่างการสตรีมสดเพื่อเฉลิมฉลองวันครบรอบปีที่สองของมังงะและวันเกิดของไนโต้ ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2566 ผลิตโดยสตูดิโอไดรฟ์ และกำกับโดยยูจิโระ อาเบะ โดยมีฮิโรชิ วาตานาเบะรับหน้าที่ผู้ช่วยผู้กำกับ ยาสุโกะ อาโอกิเป็นผู้เขียนบท ฮารุโกะ อิซึกะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และ เรียว คาวาซากิและโทโมยูกิ โคโนะเป็นผู้แต่งเพลง ซีรีส์นี้ออกอากาศในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2567 บนช่องทีวีโตเกียวและมีกำหนดออกอากาศ 24 ตอน เพลงเปิดเรื่องคือ "Yawaku Koishite ~Zutto Bokura de Iraremasu yō ni~" (やわく恋して ～ずっと僕らでいられますように～) ดำเนินการโดยโมโมอิโระโคลเวอร์แซด ขณะที่เพลงปิดเรื่องคือ "Kimi ni Koi wo Musunde" (君に恋を結んで) ร้องโดยซูมิเระ อูเอซากะ, คาเอเดะ ฮนโดะและชิอง วากายามะที่รับบทเป็นพี่น้องทั้งสามคนของบ้านอามากามิ สำหรับช่วงที่ 2 เพลงเปิดของเรื่องคือ "Pray Pray Pray" ขับร้องโดย ร้องโดยอูเอซากะ, ฮนโดะและวากายามะที่รับบทเป็นพี่น้องทั้งสามคนของบ้านอามากามิ ในขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ Kami-sama no Iu Tōri! (神様の言うとーり！) ร้องโดย ≠Me พลัสมีเดียเน็ตเวิร์คเอเชียได้เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจะออกอากาศทางช่อง Aniplus Asia
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มังงะอย่างเป็นทางการที่ ''Pocket Shōnen Magazine'' (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อนิเมะอย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ด้ายแดงผูกรักบ้านอามากามิ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์) (ในภาษาญี่ปุ่น)
ด้ายแดงผูกรักบ้านอามากามิ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กการ์ตูนซีรีส์ในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ลงใน โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ |
| --- | --- |
 ก้าวแรกสู่สังเวียน  คนเล็กทะยานฟ้า  แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์  สะดุดรักยัยแฟนเช่า  ขังดวลแข้ง  ขอรุกเข้าไปใกล้ ๆ ใจเธอ  รักอลวนคนสลับบ้าน  แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~  กาลวิบัติ 4 อัศวิน  คาเฟ่นี้มีนางฟ้ามาเสิร์ฟ  ขบวนการกำมะลอ  ด้ายแดงผูกรักบ้านอามากามิ  คุโรอิวะ เมดากะ ไม่เข้าใจความน่ารักของฉันเลย  มิบุโระ ดาบคลั่งหมาป่าสีคราม  สภานักเรียนฉบับรั่ว!  ท่านคานัน ปีศาจต๊อง บ๊องไม่มีใครเกิน  คุณครูมาดหลอน หัวใจอ่อนแอ  มาโยนากะ ฮาโตะ ชุน  Galaxias 
เว็บไซต์: shonenmagazine.com
จอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนต์

| จอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนต์ |
| --- | --- |
ภาพถ่ายโดยเจมส์ อี. พูร์ดี, 1903
เกิด: จอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนต์ 12 มกราคม ค.ศ. 1856(1856-01-12) ฟลอเรนซ์ แกรนด์ดัชชีตอสคานา
เสียชีวิต: 14 เมษายน ค.ศ. 1925(1925-04-14) (69 ปี) ลอนดอน อังกฤษ สหราชอาณาจักร
สุสาน: สุสานบรูกวูด 51°17′52″N 0°37′29″W﻿ / ﻿51.297651°N 0.624693°W﻿ / 51.297651; -0.624693
สัญชาติ: อเมริกัน
การศึกษา: เอกอลนาชันแนลสุเปริเออร์เดสบูอาร์ต
มีชื่อเสียงจาก: จิตรกรรม
ผลงานเด่น: ภาพเหมือนของมาดามเอ็กซ์ นักเต้นรำชาวสเปน ลูกสาวของเอ็ดเวิร์ด ดาร์ลีย์ บอยท์ ดอกคาร์เนชัน ลิลลี ลิลลี และกุหลาบ เลดีแอกนิวแห่งล็อกนาว์
ขบวนการ: ลัทธิประทับใจ
จอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนต์ (ภาษาอังกฤษ: John Singer Sargent) (12 มกราคม ค.ศ. 1856 - 14 เมษายน ค.ศ. 1925) เป็นจิตรกรคนสำคัญของสหรัฐอเมริกาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพภูมิทัศน์, ภาพเหมือน และ การใช้สีน้ำ ซาร์เจนต์เกิดที่ฟลอเรนซ์ ที่ประเทศอิตาลี บิดามารดาเป็นชาวอเมริกัน ซาร์เจนต์ศึกษาที่อิตาลีและเยอรมนี ต่อมาที่ปารีสกับเอมีล โอกุสต์ การอลุส-ดูว์ร็อง (Emile Auguste Carolus-Duran) ในชีวิตซาร์เจนต์เขียนจิตรกรรมสีน้ำมันด้วยกันทั้งสิ้นราว 900 ภาพ และอีก 2,000 ภาพเขียนด้วยสีน้ำ นอกจากนั้นก็ยังมีงานเขียนภาพร่าง และภาพวาดลายเส้นด้วยถ่านอีกด้วย
ชีวิตเบื้องต้น

ก่อนที่จะเกิด ฟิทซ์วิลเลียมบิดาของซาร์เจนต์เป็นศัลยแพทย์ทางตาอยู่ที่โรงพยาบาลวิลล์สอายที่ฟิลาเดลเฟีย หลังจากพี่สาวคนโตเสียชีวิตไปเมื่ออายุได้เพียงสองขวบ มารดาของซาร์เจนต์แมรีได้รับความกระทบกระเทือนทางประสาทอย่างหนัก จนสามีตัดสินใจพาภรรยาเดินทางไปต่างประเทศเพื่อจะไปรักษาตัวรักษาใจให้ดีขึ้น แต่ทั้งสองสามีภรรยาไปดำเนินชีวิตแบบเร่ร่อนอยู่ในประเทศต่างๆ จนตลอดชีวิต
แม้ว่าจะมีฐานอยู่ที่ปารีสและบิดาและมารดาของซาร์เจนต์ก็จะย้ายที่พำนักเป็นประจำตามฤดูกาล ระหว่างเมืองพักผ่อนตากอากาศริมทะเลและภูเขาในฝรั่งเศส, เยอรมนี, อิตาลี และ สวิตเซอร์แลนด์ ขณะที่มีครรภ์บิดาและมารดาของซาร์เจนต์ไปหยุดพักอยู่ที่ฟลอเรนซ์เพราะการระบาดของอหิวาตกโรค ซาร์เจนต์จึงได้ถือกำเนิดในฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 1856 ปีต่อมาแมรีก็ให้กำเนิดแก่น้องสาวชื่อแมรีเช่นเดียวกับมารดา  หลังจากการเกิดของซาร์เจนต์แล้วฟิทซ์วิลเลียมก็จำใจต้องลาออกจากตำแหน่งในฟิลาเดลเฟีย และตกลงตามคำร้องขอของภรรยาในการตั้งรกรากอยู่ในต่างประเทศเป็นการถาวร ฟิทซ์วิลเลียมและแมรีดำรงชีวิตอย่างระมัดระวังจากเงินมรดกจำนวนเล็กน้อยและจากเงินสะสม และใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวกับลูกทั้งสองคน และโดยทั่วไปแล้วก็มักจะเลี่ยงสังคมและชาวอเมริกันอื่นๆ นอกจากเพื่อนฝูงในวงการศิลปะเท่านั้น
แม้ว่าบิดาจะเป็นครูสอนวิชาเบื้องต้นผู้มีความอดทน แต่ซาร์เจนต์ก็เป็นเด็กที่ชอบอิสระที่มีความสนใจในสิ่งแวดล้อมภายนอกมากกว่าที่นั่งเรียนหนังสือจับเจ่าอยู่ในห้อง ตามที่บิดาบรรยายในจดหมายถึงบ้านว่า “[จอห์น]เป็นเด็กที่สนใจกับการสังเกตความเป็นไปของสิ่งแวดล้อมอย่างใกล้ชิด” มารดาของซาร์เจนต์ตรงกันข้ามกับสามีและมีความเชื่อว่าการท่องเที่ยวไปทั่วยุโรป ไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์และคริสต์ศาสนสถานต่างๆ เป็นการให้การศึกษาอย่างพอเพียงต่อซาร์เจนต์ การพยายามให้ซาร์เจนต์เข้าศึกษาในโรงเรียนอย่างเป็นทางการหลายครั้งต่างก็ประสบความล้มเหลว เพราะการใช้ชีวิตในการเดินทางไปตามที่ต่างๆ ของบิดามารดา แมรีเองเป็นจิตรกรสมัครเล่นผู้มีฝีมือ และฟิทซ์วิลเลียมก็เป็นผู้มีความชำนาญในการเขียนภาพประกอบหนังสือทางแพทย์ศาสตร์ ตั้งแต่เริ่มแรกแมรีก็ให้สมุดร่างภาพและสนับสนุนให้ซาร์เจนต์ออกไปวาดรูป ซาร์เจนต์ก็ตั้งอกตั้งใจวาดภาพ และกระตือรือร้นที่จะก็อปปีภาพเรือต่างๆ ที่เห็นใน “อิลลัสเทรดเทดลอนดอนนิวส์” และร่างภาพภูมิทัศน์  ซึ่งทำให้ฟิทซ์วิลเลียมคาดว่าความสนใจเกี่ยวกับเรือของบุตรชายจะนำไปสู่อาชีพที่เกี่ยวกับกองทัพเรือ
เมื่ออายุได้สิบสามปีมารดาก็รายงานว่าซาร์เจนต์ “ร่างภาพได้อย่างงดงาม และมีความรวดเร็วและตาดีอย่างคาดไม่ถึง ถ้าเราสามารถให้บทเรียนที่ดี ไม่นาน[ซาร์เจนต์]ก็คงจะเป็นศิลปินน้อยๆ ได้คนหนึ่ง” ในช่วงเดียวกันซาร์เจนต์ก็ได้รับการศึกษาเกี่ยวกับการเขียนภาพสีน้ำจากคาร์ล เวลช์ผู้เป็นจิตรกรภูมิทัศน์ชาวเยอรมัน แม้ว่าจะได้รับการศึกษาอย่างไม่เต็มที่แต่ซาร์เจนต์ก็เป็นผู้มีความรู้ดี และเป็นผู้มีความสามารถทางศิลปะ, ดนตรี และวรรณกรรม ซาร์เจนต์พูดภาษาฝรั่งเศส, อิตาลี และเยอรมันได้อย่างคล่องแคล่ว เมื่ออายุได้ 17 ปีก็ได้รับคำบรรยายว่าเป็นผู้มีความ “แน่วแน่, ช่างสังเกต, มุ่งมั่น และ แข็ง” (เช่นเดียวกับมารดา) แต่ขี้อาย, ใจกว้าง และถ่อมตน (เช่นเดียวกับบิดา) ซาร์เจนต์คุ้นเคยกับจิตรกรรมของจิตรกรชั้นครูโดยตรงเป็นอย่างดี เช่นที่เขียนในปี ค.ศ. 1874 ว่า “ผมได้เรียนที่เวนิสในคุณค่าของงานของตินโตเรตโตเป็นอย่างมาก และเห็นว่าจะเป็นรองก็แต่จากมีเกลันเจโล และ ทิเชียนเท่านั้น”