stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐประชาชน
สาธารณรัฐประชาชนที่เป็นลัทธิมากซ์–เลนิน > รายชื่อสาธารณรัฐประชาชนที่เป็นลัทธิมากซ์–เลนิน

ประเทศคอมมิวนิสต์ในปัจจุบันที่ยังคงใช้คำว่า "สาธารณรัฐประชาชน" ในชื่ออย่างเป็นทางการมีดังนี้
สาธารณรัฐประชาชนจีน (ตั้งแต่ ค.ศ. 1949)
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (ตั้งแต่ ค.ศ. 1975)
ประเทศคอมมิวนิสต์ในอดีต:
สาธารณรัฐประชาชนแอลเบเนีย (ค.ศ. 1946–1976) และสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนแอลเบเนีย (ค.ศ. 1976–1992)
สาธารณรัฐประชาชนแองโกลา (ค.ศ. 1975–1992)
สาธารณรัฐประชาชนเบนิน (ค.ศ. 1975–1990)
สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตบูฆอรอ (ค.ศ. 1920–1925)
สาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย (ค.ศ. 1946–1990)
สาธารณรัฐประชาชนคองโก (ค.ศ. 1969–1992)
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย (ค.ศ. 1987–1991)
สาธารณรัฐประชาชนฮังการี (ค.ศ. 1949–1989)
สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา (ค.ศ. 1979–1989)
สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตโคเรซม์ (ค.ศ. 1920–1925)
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (ค.ศ. 1948–1992/ค.ศ. 2009)
สาธารณรัฐประชาชนมองโกเลีย (ค.ศ. 1924–1992)
สาธารณรัฐประชาชนโมซัมบิก (ค.ศ. 1975–1990)
สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ (ค.ศ. 1944/ค.ศ. 1947–1989)
สาธารณรัฐประชาชนโรมาเนีย (ค.ศ. 1947–1965)
สาธารณรัฐประชาชนตูวา (ค.ศ. 1921–1944)
สาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต (ค.ศ. 1917–1918) (รวมกับสาธารณรัฐโซเวียตยูเครน)
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเยเมน (ค.ศ. 1967–1990)
สหพันธ์สาธารณรัฐประชาชนยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1945–1963)
อย่างไรก็ตาม ยังมีชื่ออื่น ๆ ที่ใช้ในประเทศสังคมนิยมต่าง ๆ ได้แก่ "สาธารณรัฐประชาธิปไตย" (สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี สาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลี และสหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวียที่ดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1943-1946) และ "สาธารณรัฐสังคมนิยม" (สาธารณรัฐสังคมนิยมเชโกสโลวักและสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม)
สาธารณรัฐประชาชนที่ไม่เป็นลัทธิมากซ์–เลนิน

การล่มสลายของบรรดาจักรวรรดิในทวีปยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งส่งผลให้มีการก่อตัวขึ้นของสาธารณรัฐประชาชนที่ไม่ใช่มากซ์-เลนินจำนวนหนึ่งในช่วงการปฏิวัติ ค.ศ. 1917–1923 ซึ่งในบางครั้ง รัฐบาลเหล่านี้มักไม่ได้รับการยอมรับและเป็นคู่ขัดแย้งกับอุดมการณ์มากซ์–เลนินอีกด้วย
ดินแดนของอดีตจักรวรรดิรัสเซียได้ถูกแบ่งแยกเป็นสาธารณรัฐประชาชนที่ไม่ใช่มากซ์-เลนินจำนวนมากหลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม เริ่มจากสาธารณรัฐประชาชนไครเมียที่เป็นศัตรูกับบอลเชวิค แต่ต่อมาถูกบอลเชวิคยึดครองและก่อตั้งเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเทาริดา ต่อมาสาธารณรัฐประชาชนคูบันซึ่งต่อต้านบอลเชวิคถูกก่อตั้งขึ้นในภูมิภาคคูบันของรัสเซีย และดำรงอยู่กระทั่งการยึดครองพื้นที่โดยกองทัพแดง หลังจากนั้นสาธารณรัฐประชาชนยูเครนที่เอนเอียงไปทางสังคมนิยมได้ประกาศตนเป็นเอกราชจากสาธารณรัฐรัสเซีย แต่สาธารณรัฐมีความขัดแย้งกับสาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต (ภายหลังเป็นสาธารณรัฐโซเวียตยูเครน) จนปะทุกลายเป็นสงครามประกาศอิสรภาพยูเครน สาธารณรัฐประชาชนเบลารุสพยายามก่อตั้งรัฐเบลารุสอิสระในดินแดนที่ควบคุมโดยกองทัพจักรวรรดิเยอรมัน แต่สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซียได้เข้ามาแทนที่หลังกองทัพเยอรมันถอนกำลังออกจากดินแดน ท้ายที่สุดดินแดนที่กล่าวมาข้างต้นก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต
ในอดีตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี สาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตกก่อตั้งขึ้นในภูมิภาคกาลิเชียภายใต้การชี้นำทางการเมืองโดยพวกกรีกคาทอลิก ฝ่ายเสรีนิยม และฝ่ายสังคมนิยม ซึ่งต่อมาดินแดนนี้ถูกผนวกรวมกับสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 ในขณะเดียวกันสาธารณรัฐประชาชนฮังการีได้ประกาศเอกราช แต่ถูกแทนที่โดยสาธารณรัฐโซเวียตฮังการีในเวลาสั้น ๆ และกลายเป็นราชอาณาจักรฮังการีในที่สุด
ในเยอรมนี รัฐประชาชนไบเอิร์น (เยอรมัน: Volksstaat Bayern) เป็นรัฐสังคมนิยมและสาธารณรัฐประชาชนอายุสั้นที่ก่อตั้งขึ้นในไบเอิร์นระหว่างการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 ซึ่งเป็นศัตรูกับสาธารณรัฐโซเวียตไบเอิร์น โดยต่อมาถูกแทนที่เป็นเสรีรัฐไบเอิร์น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐไวมาร์
ในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 แอลจีเรีย บังกลาเทศ และแซนซิบาร์ ซึ่งเป็นอดีตอาณานิคมที่ประกาศเอกราชผ่านการปฏิวัติเสรีนิยมก็ใช้คำว่าสาธารณรัฐประชาชนเป็นชื่ออย่างเป็นทางการเช่นกัน ลิเบียนำคำนี้มาใช้ ภายหลังการปฏิวัติต่อต้านกษัตริย์อิดริส
ในทศวรรษ 2010 ขบวนการแบ่งแยกดินแดนยูเครนที่ฝักใฝ่รัสเซียในช่วงสงครามรัสเซีย-ยูเครนได้ประกาศให้แคว้นดอแนตสก์และลูฮันสก์เป็นสาธารณรัฐประชาชน แต่ก็ไม่ได้รับการรับรองทางการทูตจากประชาคมนานาชาติ ใน ค.ศ. 2022 ระหว่างวิกฤตการณ์รัสเซีย–ยูเครน พ.ศ. 2564–2565 รัสเซียกลายเป็นสมาชิกสหประชาชาติชาติแรกที่รับรองทั้งสองสาธารณรัฐอย่างเป็นทางการ
สาธารณรัฐประชาชนที่ไม่เป็นลัทธิมากซ์–เลนิน > รายชื่อสาธารณรัฐประชาชนที่ไม่เป็นลัทธิมากซ์–เลนิน

สาธารณรัฐประชาชนที่ไม่เป็นลัทธิมากซ์–เลนินในปัจจุบันมีดังนี้
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรีย (ตั้งแต่ ค.ศ. 1962)
สาธารณรัฐประชาชนบังกลาเทศ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1971)
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (ตั้งแต่ ค.ศ. 1992)
สาธารณรัฐประชาชนในอดีต:
สาธารณรัฐประชาชนเบลารุส (ค.ศ. 1918–1919; รัฐที่ได้รับการรับรองบางส่วน)
สาธารณรัฐประชาชนไครเมีย (ค.ศ. 1917–1918; รัฐที่ไม่ได้รับการรับรอง)
สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ (ค.ศ. 2014–2022; รัฐที่ได้รับการรับรองบางส่วน)
สาธารณรัฐประชาชนฮังการี (ค.ศ. 1918–1919; รัฐที่ไม่ได้รับการรับรอง)
สาธารณรัฐประชาชนเกาหลี (ค.ศ. 1945–1946)
สาธารณรัฐประชาชนคูบัน (ค.ศ. 1918–1920; รัฐที่ไม่ได้รับการรับรอง)
มหาสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนอาหรับลิเบีย (ค.ศ. 1977–2011)
สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ (ค.ศ. 2014–2022; รัฐที่ได้รับการรับรองบางส่วน)
สาธารณรัฐประชาชนยูเครน (ค.ศ. 1917–1921; รัฐที่ได้รับการรับรองบางส่วน)
สาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตก (ค.ศ. 1918–1919; เข้าร่วมกับสาธารณรัฐประชาชนยูเครน)
สาธารณรัฐประชาชนแซนซิบาร์ (ค.ศ. 1963–1964)
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐประชาธิปไตย
อัลเบร็คท์ที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค

| อัลเบร็คท์ที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค Albrecht Herzog zu Braunschweig-Lüneburg |
| --- | --- |

เกิด: ค.ศ. 1236
ถึงแก่กรรม: ค.ศ. 1279
บิดามารดา: ออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (บิดา)
อัลเบร็คท์ที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (เยอรมัน: Albrecht Herzog zu Braunschweig-Lüneburg, อังกฤษ: Albert I, Duke of Brunswick-Lüneburg; ค.ศ. 1236 - ค.ศ. 1279) อัลเบร็คท์ที่ 1เป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค ระหว่างปี ค.ศ. 1252 จนถึงปี ค.ศ. 1269 และเป็นเจ้าชายแห่งราชรัฐเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1269 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1279 อัลเบร็คท์เป็นบุตรคนที่สองของออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คและเป็นดยุกคนแรกของดัชชีแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค เมื่อออทโทเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1252 อัลเบร็คท์ผู้เป็นบุตรคนโตที่สุดที่ยังคงมีชีวิตอยู่จึงได้รับอำนาจสืบครองดัชชีต่อมา
ดูเพิ่ม

ดัชชีแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
อัลเฟรท โรเซินแบร์ค

| อัลเฟรท โรเซินแบร์ค |
| --- | --- |
Alfred Rosenberg
โรเซินแบร์คในเครื่องแบบยศ ไรชส์ไลเทอร์

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดินแดนตะวันออกในยึดครอง
ดำรงตำแหน่ง 17 กรกฎาคม 1941 – 8 พฤษภาคม 1945
หัวหน้ารัฐบาล: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ก่อนหน้า: ไม่มี
ถัดไป: ไม่มี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อัลเฟรท แอ็นสท์ โรเซินแบร์ค 12 มกราคม ค.ศ. 1893(1893-01-12) เรวัล เขตผู้ว่าการเอสโตเนีย จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 16 ตุลาคม ค.ศ. 1946(1946-10-16) (53 ปี) เนือร์นแบร์ค เยอรมนี
พรรคการเมือง: พรรคนาซี

อัลเฟรท แอ็นสท์ โรเซินแบร์ค (เยอรมัน: Alfred Ernst Rosenberg) เป็นนักทฤษฏีและนักอุดมคติชาวเยอรมัน เขาเป็นบุคคลมีอิทธิพลในพรรคนาซี โรเซินแบร์คถูกแนะนำให้รู้จักกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เป็นครั้งแรกโดยดีทริช เอ็คคาร์ท (ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคกรรมกรเยอรมัน) และต่อมาเขาก็ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งในรัฐบาลเยอรมัน
เขาถูกมองว่าเป็นหนึ่งในนักเขียนคนสำคัญของลัทธิชาติสังคมนิยม รวมทั้งทฤษฏีเชื้อชาติ, การประหัตประหารชาวยิว, เลเบินส์เราม์, การบอกเลิกสนธิสัญญาแวร์ซาย และการต่อต้านศิลปะสมัยใหม่ที่เสื่อมทราม เขาเป็นผู้ตั้งหน่วยที่ชื่อว่า ชุดเฉพาะกิจไรชส์ไลเทอร์ อัลเฟรท โรเซินแบร์ค (Einsatzstab Reichsleiter Rosenberg) ซึ่งมีหน้าที่ค้นยึดศิลปกรรมและจิตรกรรมของชาวยิวในปารีส และต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงดินแดนตะวันออกในยึดครอง
โรเซินแบร์คในตำแหน่งรัฐมนตรีฯ เป็นผู้เสนอต่อฮิตเลอร์ให้แบ่งดินแดนตะวันออกที่มีแผนจะยึดจากสหภาพโซเวียตออกเป็นสี่ภาค ได้แก่ ภาคโอสท์ลันท์ (กลุ่มประเทศบอลติกและเบลารุส), ภาคยูเครน (ยูเครนและดินแดนใกล้เคียง), ภาคเคาคาซุส (พื้นที่คอเคซัส) และภาคมอสเคา (มอสโกและพื้นที่รัสเซีย) ต่อมาเมื่อเยอรมนีทำการรุกรานสหภาพโซเวียต ก็ทำการแบ่งดินแดนตามข้อเสนอของโรเซินแบร์ค เริ่มด้วยภาคโอสท์ลันท์และภาคยูเครน
โรเซินแบร์คมองว่าประชากรทั้งหมดของสหภาพโซเวียตเป็นด้อยมนุษย์ (Untermenschen) เพราะฝักใฝ่ในลัทธิคอมมิวนิสต์ และการจะทำให้ประชากรพวกนี้เป็นมนุษย์ จะต้องล้างลัทธิคอมมิวนิสต์ออกจากหัว อย่างไรก็ตาม โรเซินแบร์คในฐานะนักทฤษฎีเชื้อชาติก็มองว่าชาวสลาฟเป็นหนึ่งในชนชาติอารยัน เพียงแต่อยู่ต่ำกว่าชาวเยอรมัน เขามองว่าชาวสลาฟในดินแดนที่ยึดได้ สมควรได้รับการปฏิบัติที่ไม่เลวร้าย ความคิดนี้ทำให้เขาเกิดความขัดแย้งกับองค์การเอ็สเอ็ส ในประเด็นเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อชาวสลาฟและต่อกลุ่มชนที่ไม่ใช่ชาวยิว
เขามีชื่อเสียงขึ้นมาจากการที่เขาแสดงความปฏิเสธและแสดงความเกลียดชังต่อศาสนาคริสต์ เขามีบทบาทสำคัญในการพัฒนาแนวคิดชาตินิยมศาสนาคริสต์เชิงบวก (Positive Christianity) ของเยอรมันที่เนือร์นแบร์ค เขาถูกตัดสินโทษประหารชีวิตด้วยการแขวนคอบนข้อหาอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ
อัลเบร็ชท์ ดือเรอร์

ภาพเหมือนตนเอง ค.ศ. 1500 เมื่ออายุ 28 ปี
อัลเบร็ชท์ ดือเรอร์ (เยอรมัน: Albrecht Dürer; 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1471 – 6 เมษายน ค.ศ. 1528) เป็นจิตรกรและนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน เขาเป็นลูกศิษย์ของมิชชาเอล โวลเกอมูท (Michael Wolgemut) มีผลงานทางศิลปะที่สำคัญ เช่น Knight, Death, and the Devil, Saint Jerome in his Study, Melencolia I เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Links to online museum images of all of Dürer's prints — see section B (nb: Not all Public Domain) เก็บถาวร 2016-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Albrecht Durer in the "History of Art" เก็บถาวร 2009-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.ibiblio.org/wm/paint/auth/durer/
Alternative Albrecht Durer เก็บถาวร 2012-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Works by Albrecht Dürer เก็บถาวร 2015-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Museumsportal Schleswig-Holstein
Albrecht Dürer: Vier Bücher von menschlicher Proportion (Nuremberg, 1528). Selected pages scanned from the original work. Historical Anatomies on the Web. US National Library of Medicine.
De Symmetria... and Underweysung der Messung 1538, from Rare Book Room
งานศิลปะ โดย อัลเบร็ชท์ ดือเรอร์  เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อัลเบร็ชท์ แมทซ์ ฟ็อน เควียร์นไฮม์

| อัลเบร็ชท์ แมทซ์ ฟ็อน เควียร์นไฮม์ |
| --- | --- |
อัลเบร็ชท์ แมทซ์ ฟ็อน เควียร์นไฮม์
เกิด: 25 มีนาคม ค.ศ. 1905(1905-03-25) มิวนิก, ราชอาณาจักรบาวาเรีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1944(1944-07-21) (39 ปี) เบอร์ลิน, นาซีเยอรมนี 52°30′28″N 13°21′44″E﻿ / ﻿52.507892°N 13.36219°E﻿ / 52.507892; 13.36219﻿ (Execution Site of Nazi Germany Resistance)
รับใช้:  เยอรมนี (ถึงค.ศ. 1933)  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: กองทัพบก
ประจำการ: ค.ศ. 1923–1944
ชั้นยศ: พันเอก
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
อัลเบร็ชท์ แมทซ์ ฟ็อน เควียร์นไฮม์ (เยอรมัน: Albrecht Mertz von Quirnheim) เป็นนายทหารบกชาวเยอรมัน และสมาชิกขบวนการต่อต้านในนาซีเยอรมนี
ในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งนายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำพลเอกฟรีดริช อ็อลบริชท์ เขาส่วนร่วมในแผนลับ 20 กรกฎาคมเพื่อสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ แต่ภายหลังจากแผนการล้มเหลว เควียร์นไฮม์และพรรคพวกถูกตัดสินให้ประหารชีวิตด้วยการยิงเป้า เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 1944
ในสื่อ

คริสทีอาน แบร์เคิล นักแสดงชาเยอรมัน รับบทเป็นพันเอกอัลเบร็ชท์ ในภาพยนตร์ ยุทธการดับจอมอหังการ์อินทรีเหล็ก
อัลลีอันทซ์อาเรนา

48°13′7″N 11°37′29″E﻿ / ﻿48.21861°N 11.62472°E﻿ / 48.21861; 11.62472
| --- | --- |


ชื่อเดิม: ฟีฟ่าเวิลด์คัพสเตเดียม มิวนิก (ในช่วงการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006)
เจ้าของ: อัลลีอันทซ์อาเรนามึนเชินชตาดีอ็อน (Allianz Arena München Stadion GmbH)
ผู้ดำเนินการ: Allianz Arena München Stadion GmbH
ที่นั่งพิเศษ: 106
ความจุ: 75,024 ที่นั่ง (นัดลีก) 69,334 ที่นั่ง (นัดทีมชาติ)
ขนาดสนาม: 105 × 68 เมตร
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 21 ตุลาคม พ.ศ. 2545
เปิดใช้สนาม: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
งบประมาณในการก่อสร้าง: 340 ล้านยูโร
สถาปนิก: แฮร์ทโซคและเดอ เมอรง อารัปสปอร์ต
การใช้งาน
ไบเอิร์นมิวนิก (ค.ศ. 2005–ปัจจุบัน) เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน (ค.ศ. 2005–2017)
เว็บไซต์
เว็บไซต์ทางการ
อัลลีอันทซ์อาเรนา (เยอรมัน: Allianz Arena) มีชื่อเล่นว่า "เรือยาง" (Schlauchboot) เป็นสนามฟุตบอลในประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเมืองมิวนิก เริ่มก่อสร้างตั้งแต่วันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2545 และเสร็จสมบูรณ์เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 รวมค่าก่อสร้างทั้งหมด 340 ล้านยูโร ปัจจุบันทีมที่ใช้สนามคือสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
แหล่งข้อมูลอื่น

รายละเอียดสนามอัลลีอันทซ์อาเรนา (อังกฤษ)
| ก่อนหน้า |  | อัลลีอันทซ์อาเรนา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สนามกีฬาเวมบลีย์  อังกฤษ |  | ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศ  (ฤดูกาล 2011–2012) |  | สนามกีฬาเวมบลีย์  อังกฤษ |
| ด ค กสนามกีฬาฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- |
  โยฮัน ไกรฟฟ์อาเรนา (อัมสเตอร์ดัม)   สนามกีฬาโอลิมปิก (บากู)   ลาการ์ตูฆา (เซบิยา)   อาเรนานัตซียอนาเลอ (บูคาเรสต์)   ปุชกาชออเรนอ (บูดาเปสต์)   สนามกีฬาพาร์เกิน (โคเปนเฮเกน)   แฮมป์เดนพาร์ก (กลาสโกว์)   สนามกีฬาเวมบลีย์ (ลอนดอน)   อัลลีอันทซ์อาเรนา (มิวนิก)   สตาดีโอโอลิมปีโก (โรม)   สนามกีฬาเครสตอฟสกี (เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก)
อัลมูท ชุลท์

นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
อัลมูท ชุลท์ (เยอรมัน: Almuth Schult, ออกเสียง: [ˈʔalmuːt ˈʃʊlt]; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเธอทำหน้าที่ให้แก่เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์คและทีมชาติเยอรมันในฐานะผู้รักษาประตู
อาชีพ > สโมสร

เมื่ออายุได้ห้าขวบ ชุลท์เริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับสโมสรฟุตบอลเอ็ฟเซ เอ็สเก การ์โท ในท้องถิ่นของเธอ ก่อนจะย้ายไปฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา ใน ค.ศ. 2007 กระทั่งเธอได้เข้าร่วมมัคเดอบัวร์เกอร์ เอ็ฟเอ็ฟเซ ใน ค.ศ. 2008 ซึ่งเธอเล่นในลีกระดับสามของเรกีโอนาลลีกา ที่มัคเดอบวร์ค ชุลท์ได้ลงเป็นตัวจริงและได้เลื่อนชั้นกับทีมของเธอสู่บุนเดิสลีการะดับสอง โดยเธอลงเล่นครบสองฤดูกาล ครั้นใน ค.ศ. 2011 ชุลท์เซ็นสัญญาสามปีกับทีมเอ็สเซ 07 บาทน็อยเอินอาร์ ในการแข่งบุนเดิสลีกา และใน ค.ศ. 2013 เธอเซ็นสัญญาสองปีกับเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค ในการแข่งบุนเดิสลีกาและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at DFB (ในภาษาเยอรมัน)
Player German domestic football stats at DFB (ในภาษาเยอรมัน)
อัลมูท ชุลท์ – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
อัลมูท ชุลท์ ที่ WorldFootball.net
อัลมูท ชุลท์ ในคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
แม่แบบ:DOSB profile
แม่แบบ:SR/Olympics profile
อัมเพิลเม็นเชิน

อัมเพิลเม็นเชินตัวสีเขียวและแดง (ซ้ายและขวา ตามลำดับ)
อัมเพิลเม็นเชิน (เยอรมัน: Ampelmännchen, ออกเสียง: [ˈampl̩ˌmɛnçən] ( ฟังเสียง), แปลตรงตัว: "มนุษย์ไฟจราจรตัวน้อย"; รูปบอกความเล็กของคำ Ampelmann, [ampl̩ˈman]) เป็นสัญลักษณ์ที่ปรากฏบนไฟจราจรสำหรับคนข้ามในประเทศเยอรมนี อัมเพิลเม็นเชินเป็นสัญลักษณ์อันเป็นที่รักอย่างหนึ่งในอดีตเยอรมนีตะวันออก และนับตั้งแต่การรวมเยอรมนี สัญลักษณ์นี้ได้เข้าไปอยู่ในใจของผู้คนและกลายเป็นของที่ระลึกยอดนิยมในธุรกิจการท่องเที่ยว
หลังการรวมชาติ

หลังการรวมชาติเยอรมนีในปี 1990 ได้มีความพยายามสร้างมาตรฐานไฟจราจรใหม่ให้เป็นตามมาตรฐานของเยอรมนีตะวันตก ป้ายถนนและป้ายจราจรในเยอรมนีตะวันออกถูกรื้อถอนและแทนที่ด้วยแบบตะวันตกเนื่องด้วยแบบอักษรที่ต่างกัน รายการให้ความรู้ที่ใช้อัมเพิลเม็นเชินหายไป นำไปสู่การเรียกร้องให้อนุรักษ์อัมเพิลเม็นเชินในฐานะวัฒนธรรมของเยอรมนีตะวันออก
มาร์คุส เฮ็คเฮาเซิน นักออกแบบกราฟิกจากทือบิงเงินในเยอรมนีตะวันตก และผู้ก่อตั้งบริษัท อัมเพิลมัน จำกัด ในเบอร์ลิน ได้สังเกตเห็นอัมเพิลเม็นเชินครั้งแรกเมื่อเดินทางไปเยอรมนีตะวันออกในทศวรรษ 1980 ระหว่างที่เขามองหาโอกาสในการออกแบบใหม่ ๆ ในปี 1995 เขาได้มีแนวคิดในการเก็บรวบรวมอัมเพิลเม็นเชินที่ถูกรื้อถอนและสร้างไฟใหม่ขึ้นมา แต่เขาพบอุปสรรคในการตามหาอัมเพิลเม็นเชินแบบดั้งเดิม กระทั่งได้ติดต่อกับเฟาเอเบ ซิกนาลเท็ชนิค (ปัจจุบันคือบริษัท ซิกนาลเท็ชนิคโรสแบร์ค จำกัด) เพื่อหาสต็อกคงเหลือ บริษัทนี้ยังคงผลิตอัมเพิลเม็นเชินและชื่นชอบแนวคิดการตลาดของมาร์คุส แบบจำลองไฟจราจรอัมเพิลเม็นเชินหกชิ้นแรกของมาร์คุสเป็นที่ชื่นชอบของสาธารณชน ทั้งในหนังสือพิมพ์ระดับท้องถิ่น ระดับชาติ ไปจนถึงนิตยสารการออกแบบ ละครโทรทัศน์ กูเทอไซเทิน ชเล็ชเทอไซเทิน ยังใช้อัมเพิลเม็นเชินในฉากร้านกาแฟของเรื่อง
คาร์ล เพกลา แรกเริ่มเสนอระบบสัญญาณไฟจราจรสำหรับรถในรูปแบบทางซ้าย
ในเบอร์ลิน
อาด็อล์ฟ กาสทอน อ็อยเกน ฟิค

| อาด็อล์ฟ กาสทอน อ็อยเกน ฟิค |
| --- | --- |

เกิด: 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1852(1852-02-22) มาร์บวร์ค เยอรมนี
เสียชีวิต: 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1937(1937-02-11) (84 ปี) แฮร์ชิง เยอรมนี
สัญชาติ: เยอรมัน
มีชื่อเสียงจาก: เลนส์สัมผัส
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: จักษุวิทยา
 
อาด็อล์ฟ กาสทอน อ็อยเกน ฟิค (เยอรมัน: Adolf Gaston Eugen Fick; 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1852 – 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1937) เป็นจักษุแพทย์ชาวเยอรมัน เป็นบุตรของนักกายวิภาคศาสตร์ ฟรันทซ์ ลูทวิช ฟิค และเป็นหลานของนักสรีรวิทยา อาด็อล์ฟ อ็อยเกน ฟิค เขาได้รับการเลี้ยงดูจากครอบครัวของลุงและเข้าร่วมในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ก่อนจะเรียนวิชาแพทย์ที่เมืองเวือทซ์บวร์ค ในปี ค.ศ. 1879 ฟิคเดินทางไปรักษาตัวจากวัณโรคที่แอฟริกาใต้ ก่อนจะกลับมาเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1888 เขาได้ประดิษฐ์เลนส์สัมผัสจากกระจกสีน้ำตาล มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 18–21 มิลลิเมตร เลนส์ของฟิคถือเป็นเลนส์สัมผัสชนิดแรก
ระหว่าง ค.ศ. 1887–1914 ฟิคดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาจักษุวิทยาและสรีรวิทยาที่มหาวิทยาลัยซูริก ก่อนจะทำงานเป็นแพทย์สนามในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาถูกฝ่ายฝรั่งเศสจับตัวและปล่อยตัวออกมาในปี ค.ศ. 1919 ฟิคเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1937
อังเกลีคา เคาฟ์มัน

| อังเกลีคา เคาฟ์มัน |
| --- | --- |
ภาพเหมือนตนเอง วาดราว ค.ศ. 1770–75
เกิด: มาเรีย อันเนอ อังเกลีคา เคาฟ์มัน 30 ตุลาคม ค.ศ. 1741(1741-10-30) คูร์ ภาคีก็อทท์เฮาส์บุนด์ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกราบึนเดิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์)
เสียชีวิต: 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1807(1807-11-05) (66 ปี) โรม รัฐสันตะปาปา
สัญชาติ: สวิส
มีชื่อเสียงจาก: จิตรกรรม
ขบวนการ: ลัทธิคลาสสิกใหม่
คู่สมรส:   เฟรเดอริก เดอ ฮอร์น (สมรส 1767; แยก 1768)  อันโตนิโอ ซูกิ (สมรส 1781; เสียชีวิต 1795) 
บิดามารดา: โยเซ็ฟ โยฮัน เคาฟ์มัน (บิดา)

ลายมือชื่อ

 
อังเกลีคา เคาฟ์มัน (เยอรมัน: Angelica Kauffmann; 30 ตุลาคม ค.ศ. 1741 – 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1807) เป็นจิตรกรชาวสวิส-ออสเตรียของสมัยฟื้นฟูคลาสสิกในคริสต์ศตวรรษที่ 18
อังเกลีคา เคาฟ์มัน เกิดในประเทศสวิตเซอร์แลนด์แต่ไปเติบโตขึ้นในประเทศออสเตรีย เป็นบุตรีของโยเซ็ฟ โยฮัน เคาฟ์มัน ผู้มีฐานะไม่ค่อยดีนักแต่เป็นช่างเขียนผู้มีความชำนาญงานและมักจะเดินทางไปตามที่ได้รับการว่าจ้างเขียน และเป็นผู้ประสบความสำเร็จในการสอนบุตรีให้เป็นจิตรกร อังเกลีคามีพรสวรรค์ในการพูดภาษาต่าง ๆ ได้หลายภาษาตามมารดาเคลโอเฟอา ลุทซ์ และเป็นนักอ่านและเป็นนักดนตรีผู้มีความสามารถ แต่ความสามารถของอังเกลีคาอยู่ที่การเขียนภาพ และเริ่มมีชื่อเสียงตั้งแต่ยังมีอายุไม่มากเท่าใดนัก โดยมีนักบวชและผู้มีตระกูลเป็นแบบให้
ใน ค.ศ. 1754 โยเซ็ฟ โยฮัน พาอังเกลีคาไปมิลานและเดินทางในอิตาลีอยู่เป็นเวลานาน ใน ค.ศ. 1763 อังเกลีคาเดินทางไปยังกรุงโรม และกลับไปอีกครั้งใน ค.ศ. 1764 จากโรมก็ไปยังโบโลญญาและเวนิส และได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีทั้งในฐานะที่เป็นผู้ที่มีความสามารถและที่เป็นผู้มีเสน่ห์
เมื่อโยฮัน โยฮาคิม วิงเคิลมัน เขียนจดหมายถึงเพื่อนในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1764 ก็ได้กล่าวถึงความเป็นที่นิยมของอังเกลีคา ผู้ขณะนั้นเขียนภาพเหมือนครึ่งตัวของวิงเคิลมันเอง วิงเคิลมันกล่าวว่าอังเกลีคาพูดได้ทั้งภาษาอิตาลีและเยอรมัน และยังพูดภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษได้ด้วย ซึ่งทำให้ได้รับงานเขียนภาพเหมือนของชาวอังกฤษที่มาเที่ยวกรุงโรม
นิทรรศการ

Retrospektive Angelika Kauffmann (270 works, c. 450 ill. ), Düsseldorf, Kunstmuseum (Nov. 15th 1998 - Jan. 24th 1999); München, Haus der Kunst (Febr. 5th - April 18th 1999); Chur, Bündner Kunstmuseum (May 8th - July 11th 1999).
บรรณานุกรม

Kauffmann, Angelica. (2001). "»Mir träumte vor ein paar Nächten, ich hätte Briefe von Ihnen empfangen«. Gesammelte Briefe in den Originalsprachen. Ed. Waltraud Maierhofer. Lengwil: Libelle, 2001. ISBN 978-3-909081-88-2 (Letters in German, English, Italian, French; introduction and commentary in German.)
Kauffmann, Angelika. (1999) "Briefe einer Malerin." Ed. Waltraud Maierhofer. Mainz: Dieterich'sche Verlagsbuchhandlung.
Natter, Tobias (ed.). "Angelica Kauffmann: A Woman of Immense Talent." Ostfildern: Hatje-Cantz, 2007. ISBN 978-3-7757-1984-1.
Rosenthal, Angela. (2006). Angelica Kauffman: Art and Sensibility. New Haven, Connecticut: Yale University Press. ISBN  0300103336.
Bettina Baumgärtel (ed.): Retrospective Angelika Kauffmann, Exh. Cat. Dusseldorf, Kunstmuseum; Munich, Haus der Kunst, Chur, Bündner Kunstmuseum, Ostfildern, Hatje 1998, ISBN 3-7757-0756-5.
Angelica Kauffman Research Project: Forthcoming catalogue raisonné by Bettina Baumgärtel
ระเบียงภาพ

พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเนเปิลส์และพระราชินีมาเรีย คาโรลินาและพระราชโอรสธิดา
ค.ศ. 1783
อุปมานิทัศน์ของกวีนิพนธ์และดนตรี
ค.ศ. 1782
Venus überedet Helena Paris zu erhören
ค.ศ. 1790
โยฮัน โยอาคิม วิงเคิลมัน
ค.ศ. 1764
ภาพเหมือนตนเอง
ค.ศ. 1781
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อังเกลีคา เคาฟ์มัน
Information Angelika Kauffmann in Schwarzenberg (GERMAN; also contains information and articles both in ENGLISH and ITALIAN)
Vorarlberg Landesmuseum in Bregenz
Index to the edition of her correspondence on the publisher's site
Angelica Kauffman Research Project เก็บถาวร 2014-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาคารไรชส์ทาค

52°31′7″N 13°22′35″E﻿ / ﻿52.51861°N 13.37639°E﻿ / 52.51861; 13.37639
| อาคารไรชส์ทาค |
| --- | --- |
Reichstagsgebäude
ด้านหน้าของอาคารไรชส์ทาค

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: อาคารรัฐสภา
เมือง: กรุงเบอร์ลิน
ประเทศ: สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี
เริ่มสร้าง: 9 มิถุนายน ค.ศ. 1884
ปรับปรุง: ค.ศ. 1992
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: เพาล์ วัลลอท
เคยถูกวางเพลิงในค.ศ. 1933
อาคารไรชส์ทาค (เยอรมัน: Reichstagsgebäude [ˈʁaɪçstaːksɡəˌbɔʏdə]) หรือมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า อาคารที่ประชุมใหญ่ไรชส์ทาค (เยอรมัน: Deutscher Bundestag – Plenarbereich Reichstagsgebäude [ˈdɔʏtʃɐ ˈbʊndəsˌtaːk ˈpleːnaːɐ̯bəˌʁaɪç ˈʁaɪçstaːksɡəˌbɔʏdə]) เป็นอาคารรัฐสภาทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ที่พลัทซ์แดร์รีปูบลิกในกรุงเบอร์ลิน เป็นที่ตั้งของบุนเดิสทาค(สภาสหพันธ์)ของเยอรมัน มันยังเป็นสถานที่ที่ประชุมของบุนเดิสแฟร์ซัมลุง(สมัชชาสหพันธ์) ที่ซึ่งได้เลือกประธานาธิบดีแห่งเยอรมนีอีกด้วย
อาคารรูปแบบสไตล์นีโอ-เรเนซองส์ ถูกสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1884 และ 1894 ในเขตเทียร์กาเทิน บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำชเปร ตามการออกแบบโดยสถาปนิกชาวเยอรมันนามว่า เพาล์ วัลลอท มันเป็นที่ตั้งของทั้งรัฐสภาไรชส์ทาคของจักรวรรดิเยอรมันและรัฐสภาไรชส์ทาคของสาธารณรัฐไวมาร์ สภาสหพันธ์ไรชส์ยังได้ประชุมกันที่นั่นในตอนแรก อาคารนี้ได้ถูกใช้โดยรัฐสภาไรชส์ทาคของนาซีเยอรมนี แต่ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากเหตุเพลิงไหม้ไรชส์ทาคใน ค.ศ. 1933 ทำให้ไม่สามารถใข้อาคารนี้ได้อีกต่อไป และรัฐสภาไรชส์ทาคจึงย้ายไปอยู่ที่โรงอุปรากรครอลล์ที่อยู่ใกล้เคียง เหตุเพลิงไหม้ ค.ศ. 1933 กลายเป็นเหตุการณ์ที่สำคัญในการยึดอำนาจของระบอบนาซี อาคารนี้ได้รับความเสียหายเพิ่มเติมในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และสัญลักษณ์ของอาคารได้ตกเป็นเป้าหมายที่สำคัญของกองทัพแดงในช่วงยุทธการที่เบอร์ลิน
ภายหลังสงคราม อาคารแห่งนี้ได้ถูกปรับปรุงและบูรณะขึ้นมาใหม่ใน ค.ศ. 1960 และใช้สำหรับการจัดงานนิทรรศการและกิจกรรมพิเศษ เนื่องจากที่ตั้งในเบอร์ลินตะวันตกทำให้ไม่สามารถใช้เป็นอาคารรัฐสภาของเยอรมนีทั้งสองประเทศได้ ตั้งแต่ ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 1999 สถาปนิกนอร์มัน ฟอสเตอร์ได้ออกแบบอาคารไรชส์ทาคขึ้นใหม่เพื่อใช้เป็นอาคารรัฐสภาในเยอรมนีที่ได้รวมชาติเป็นหนึ่งเดียวในปัจจุบัน กุญแจอาคารได้ถูกส่งมอบอย่างเป็นทางการให้แก่โวล์ฟกัง เธียร์เซ ประธานสภาแห่งบุนเดิสทาค วันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1999 สถานที่สำคัญของเมืองคือโดมกระจกแบบวอล์กอินที่ได้ถูกออกแบบใหม่เหนือห้องประชุมใหญ่ ซึ่งได้ถูกเสนอโดยศิลปินและสถาปนิกชาวเยอรมันนามว่า Gottfried Böhm
อาด็อล์ฟ โลส

| อาด็อล์ฟ โลส |
| --- | --- |

เกิด: 10 ธันวาคม ค.ศ. 1870(1870-12-10) เบอร์โน ออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย)
เสียชีวิต: 23 สิงหาคม ค.ศ. 1933(1933-08-23) (62 ปี) เวียนนา ออสเตรีย
สัญชาติ: ออสเตรีย-ฮังการี, เชโกสโลวาเกีย, ออสเตรีย

ผลงานสำคัญ: Steiner House, Goldman & Salatsch Building (Looshaus)
 
อาด็อล์ฟ ฟรันทซ์ คาร์ล วิคทอร์ มารีอา โลส (เยอรมัน: Adolf Franz Karl Viktor Maria Loos; 10 ธันวาคม ค.ศ. 1870 – 23 สิงหาคม ค.ศ. 1933) เป็นสถาปนิกชาวออสเตรียและเช็ก เขามีอิทธิพลต่อวงการสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ของยุโรป บทความของเขาที่ชื่อ Ornament and Crime ที่เขาปฏิเสธศิลปะหรูหราแบบเวียนนาซีเซสชันหรือนวศิลป์ในแบบออสเตรีย ในหลายบทความเขาสนับสนุนตัวบททฤษฎีที่คิดอย่างรอบคอบและการวิจารณ์ในเรื่องสมัยใหม่นิยมของสถาปัตยกรรม