stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วสเตรชานาเอลเบ
แหล่งข้อมูลอื่น

Encounter at the Elbe ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
วสเตรชานาเอลเบ ที่ยูทูบทางช่องมอสฟิล์ม
รัฐบาลชั่วคราวรัสเซีย

ระวังสับสนกับ รัฐบาลชั่วคราวแห่งรัสเซียทั้งปวง
รัฐบาลชั่วคราวรัสเซีย (รัสเซีย: Временное правительство России, อักษรโรมัน: Vremennoye pravitel'stvo Rossii) เป็นรัฐบาลชั่วคราวที่จัดตั้งขึ้นในเปโตรกราดภายหลังการสละราชสมบัติของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 ในช่วงการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 ภายในรัฐบาลประกอบด้วยคณะรัฐมนตรีที่ต่อเนื่องกันหลายชุด ซึ่งส่วนใหญ่เป็นแนวร่วมระหว่างนักการเมืองเสรีนิยมและนักสังคมนิยมสายกลาง โดยพยายามแก้ไขปัญหาร้ายแรงที่ประเทศกำลังเผชิญอยู่ ซึ่งเกี่ยวข้องกับสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอันไม่เป็นที่นิยม รัฐบาลชั่วคราวดำรงอยู่เป็นเวลาแปดเดือน จนกระทั่งการยึดอำนาจของบอลเชวิคในเดือนพฤศจิกายน (เดือนตุลาคมตามปฏิทินเก่า) ซึ่งเป็นกลุ่มฝ่ายซ้ายหัวรุนแรงของพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซียในการปฏิวัติเดือนตุลาคม
แต่เดิมสมาชิกภายในคณะรัฐมนตรีชุดแรกมีเพียงนักการเมืองสายเสรีนิยมเท่านั้น ยกเว้นอะเลคซันดร์ เคเรนสกี จากพรรคปฏิวัติสังคมนิยม ที่เข้าร่วมรัฐบาลเพราะความสามารถส่วนตัว คณะรัฐมนตรียังคงเป็นเช่นนี้กระทั่งเกิดวิกฤตการณ์เดือนเมษายนในอีกสองเดือนต่อมา ซึ่งเป็นความขัดแย้งระหว่างนักสังคมนิยมและสมาชิกสายอนุรักษนิยม ทำให้หลังจากนั้นคณะรัฐมนตรีจึงประกอบด้วยสมาชิกที่เป็นทั้งนักการเมืองเสรีนิยมและนักสังคมนิยมสายกลาง เจ้าชายลวอฟยังคงดำรงตำแหน่งประธานรัฐมนตรีของรัฐบาลชั่วคราวต่อไป จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ความขัดแย้งต่าง ๆ ทั้งความล้มเหลวของการรุกเคเรนสกี วิกฤตการณ์รัฐบาลที่เกิดขึ้นจากความขัดแย้งระหว่างพรรคประชาธิปัตย์รัฐธรรมนูญ (KD หรือ kadets) ความตึงเครียดระหว่างกลุ่มชาตินิยมในยูเครน และการจราจลเดือนกรกฎาคม ทำให้เคเรนสกีได้รับสืบทอดตำแหน่งประธานรัฐมนตรีแห่งรัฐบาลชั่วคราว คณะรัฐบาลเคเรนสกีดำเนินการปฏิรูปทางการเมืองอย่างท่วมท้น แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ เนื่องจากรัฐบาลไม่ได้แก้ปัญหาสำคัญหลายอย่าง เช่น การถอนตัวออกจากสงคราม การปฏิรูปเกษตรกรรม การแก้ปัญหาของกลุ่มคนงานทั้งในเมืองต่าง ๆ และปัญหาชนกลุ่มน้อย เป็นต้น
ข้อตกลงใหม่ระหว่างพรรคประชาธิปัตย์รัฐธรรมนูญและรัฐบาลได้เกิดขึ้นหลังจากการเจรจาหลายครั้ง นำไปสู่การยุติวิกฤตการณ์รัฐบาลในช่วงฤดูร้อน อย่างไรก็ตามความขัดแย้งระหว่างทั้งสองยังคงอยู่และการปฏิรูปสังคมและเศรษฐกิจไม่มีความคืบหน้า อีกทั้งยังไม่มีการดำเนินการถอนตัวออกจากสงคราม ส่งผลให้สถานการณ์ในรัสเซียทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น ในขณะที่ฝ่ายขวามองหาบุคคลที่มีอำนาจเพื่อกำหนดสั่งการ ยุติวิกฤตการณ์ และกลับมาทำสงครามอีกครั้งด้วยความเข้มแข็ง ฝ่ายซ้ายได้เรียกร้องให้มีการปฏิรูปการเมือง เศรษฐกิจและสังคมให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น จากการขาดการดำเนินการของรัฐบาล และความล้มเหลวของการรัฐประหารโดยผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพบก ทำให้ฝ่ายขวาและรัฐบาลเริ่มอ่อนแอลง และได้เพิ่มความเข้มแข็งให้แก่ฝ่ายซ้าย กลุ่มหัวรุนแรง และอื่น ๆ เพื่อความปรารถนาที่จะยึดอำนาจของสภาโซเวียต
ในช่วงกลางฤดูใบไม้ร่วง สถานการณ์ร้ายแรงและความอ่อนแอของรัฐบาลนำไปสู่การอภิปรายเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของรัฐบาลและการก่อตัวของกลุ่มสังคมนิยมหัวรุนแรง ในขณะที่สภาโซเวียตเร่งปฏิรูปเกษตรกรรมในชนบทและได้ถอนตัวเป็นอิสระจากการบริหารส่วนกลาง ในเมืองต่าง ๆ มีการสนับสนุนกลุ่มหัวรุนแรงฝ่ายซ้ายเพิ่มขึ้น เมื่อบอลเชวิคตัดสินใจทำการยึดอำนาจผ่านสภาโซเวียตจากการประชุมสภาคองเกรสครั้งที่สองในการปฏิวัติเดือนตุลาคม รัฐบาลชั่วคราวจึงเป็นอันสิ้นสุดลงและบอลเชวิคได้ก่อตั้งคณะกรรมการราษฎรขึ้นมาบริหารประเทศ
รายนามประธานรัฐมนตรี

เกออร์กี ลวอฟ (ตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม - 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1917)
อะเลคซันดร์ เคเรนสกี (ตั้งแต่วันที่ 21 กรกฎาคม - 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917)
บรรณานุกรม

Anin, David S. (1967). "The February Revolution: Was the Collapse Inevitable?". Soviet Studies (ภาษาอังกฤษ). 18 (4): 435-457.
Basil, John D. (1984). The Mensheviks in the Revolution of 1917 (ภาษาอังกฤษ). Slavica Publishers. ISBN 0893571091.
Ferro, Marc (1975). La Revolución de 1917: la caída del zarismo y los orígenes de octubre. Laia. ISBN 9788472224827.
Ferro, Marc (1961). "La politique des nationalités du gouvernement provisoire". Cahiers du monde russe et soviétique (ภาษาฝรั่งเศส). 2 (2): 131-165. doi:10.3406/cmr.1961.1462.
Gill, Graeme J. (1978). "The Failure of Rural Policy in Russia, February-October 1917". Slavic Review (ภาษาอังกฤษ). 37 (2): 241-258.
Kochan, Lionel (1967). "Kadet Policy in 1917 and the Constituent Assembly". The Slavonic and East European Review. 45 (104): 183-192.
Von Loewe, Karl F. (1967). "Challenge to Ideology: The Petrograd Soviet, February 27-March 3, 1917". Russian Review. 26 (2): 164-175.
Mosse, W. E. (1967). "The February Regime: Prerequisites of Success". Soviet Studies. 19 (1): 100-108.
Mosse, W. E. (1964). "Interlude: The Russian Provisional Government 1917". Soviet Studies. 15 (4): 408-419.
Pethybridge, Roger William (1972). The spread of the Russian revolution; Essays on 1917 (ภาษาอังกฤษ). St. Martin's Press. ISBN 9780333132449.
Pethybridge, Roger William (1970). "Political Repercussions of the Supply Problem in the Russian Revolution of 1917". Russian Review. 29 (4): 379-402.
Rabinowitch, Alexander (1978). The bolsheviks come to power. The revolution of 1917 in Petrograd (ภาษาอังกฤษ). W. W. Norton & Company. ISBN 9780393008937.
Rabinowitch, Alexander (1991). Prelude to Revolution: The Petrograd Bolsheviks and the July 1917 Uprising (ภาษาอังกฤษ). Indiana University Press. ISBN 9780253206619.
Rabinowitch, Alexander (2007). The bolsheviks in power. The first year of Soviet rule in Petrograd (ภาษาอังกฤษ). Indiana University Press. ISBN 9780253349439.
Radkey, Oliver H. (1958). The Agrarian Foes of Bolshevism: Promise and Default of the Russian Socialist Revolutionaries February to October 1917 (ภาษาอังกฤษ). Columbia University Press. ISBN 9780231021708.
Roobol, W. H. (1976). Tsereteli, a democrat in the Russian revolution : a political biography (ภาษาอังกฤษ). Martinus Nijhoff. ISBN 9789024719150.
Uldricks, Teddy J. (1975). "Petrograd Revisited: New Views of the Russian Revolution". The History Teacher. 8 (4): 611-623.
Rex A., Wade (1968). "Why October? The Search for Peace in 1917". Soviet Studies. 20 (1): 36-45.
Wade, Rex A. (1969). The Russian Search for Peace, February-October 1917 (ภาษาอังกฤษ). Stanford University Press. ISBN 9780804707077.
Wade, Rex A. (2000). The Russian Revolution, 1917 (New Approaches to European History) (ภาษาอังกฤษ). Cambridge University Press. ISBN 9780521425650.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Russian Provisional Government
นักการเมืองเสรีนิยมเกออร์กี ลวอฟ ผู้เป็นประธานรัฐมนตรีแห่งรัฐบาลชั่วคราวภายหลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์
คณะรัฐมนตรีของรัฐบาลชั่วคราวในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1917
ยาโกเลฟ เอ็มซี-21

| ยาโกเลฟ เอ็มซี-21 |
| --- | --- |
   เอ็มซี-21-300
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานไอพ่นลำตัวแคบ
ชาติกำเนิด: รัสเซีย
บริษัทผู้ผลิต: ยูไนเต็ดแอร์คราฟท์คอร์ปอเรชั่น
ผู้ออกแบบ:  เอียร์ครุตคอร์ปอเรชั่น   ยาโกเลฟดีไซน์บิวโร 
สถานะ: อยู่ในการผลิต
จำนวนที่ผลิต: 8 ลำ (เมษายน ค.ศ. 2023)
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: ระหว่างปลายปี 2025 ถึงต้นปี 2026 (เลื่อนจาก ค.ศ. 2022)
เที่ยวบินแรก: 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
ยาโกเลฟ เอ็มซี-21 (รัสเซีย: Яковлев МС-21; อังกฤษ: Yakovlev  MC-21) เป็นอากาศยานลำตัวแคบ ถูกพัฒนาและผลิตโดยยาโคเลฟดีไซน์บิวโร โครงการพัฒนาเริ่มขึ้นฃในปีค.ศ. 2007 และได้เปิดตัวเครื่องบินลำแรกในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2016 หลังจากการเลื่อนกำหนดการมาหลายครั้ง เครื่องบินลำแรกจะถูกส่งมอบให้กับลูกค้าเปิดตัว, โรซิยะห์แอร์ไลน์, ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022
วิดีโอแสดงการทำเที่ยวบินปฐมฤกษ์ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560
ลักษณะ > ดีไซน์ > โครงสร้างเครื่องบิน

ลำตัวเครื่องบินของ เอ็มซี-21 ส่วนใหญ่ทำจากอะลูมิเนียม-ลิเธียมอัลลอยน้ำหนักเบา ซึ่งคิดเป็น 40% ของน้ำหนักโครงสร้างของเฟรมเครื่องบิน มีช่องทางเดินกว้างกว่าเครื่องบินแอร์บัส เอ320 และโคแมค ซี-919 ประมาณ 11 ซม. (4.3 นิ้ว) และกว้างกว่าโบอิง 737 ประมาณ 27 ซม. (11 นิ้ว) ในขณะที่เอ็มซี-21 มีความกว้าง 61 ซม. (24 นิ้ว) น้ำหนักขึ้นบินสูงสุด 79.25 ตัน (174,700 ปอนด์) ซึ่งรองรับได้เท่ากับ เอ320นีโอ ที่สั้นกว่า
ลักษณะ > ดีไซน์ > เครื่องยนต์

เอ็มซี-21 จะใช้เครื่องยนต์ "แพตแอนด์วิตนีย์ 1428G" ทั้งหมด 2 เครื่อง
ลักษณะ > รุ่น > เอ็มซี-21-300

รุ่นมาตราฐาน สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 163 คน ในการจัดเรียงที่นั่งแบบสองชั้น และรองรับได้สูงสุด 211 ที่นั่ง รุ่น-300 มีพิสัยการบิน 6,000 กม. (3,200 ไมล์ทะเล)
ลักษณะ > รุ่น > เอ็มซี-21-310

คล้ายกับรุ่น -300 แต่มีการใช้เครื่องยนต์เอเวียดวิกาเทล พีดี-14 สัญชาติรัสเซีย
ลักษณะ > รุ่น > เอ็มซี-21-200

เป็นรุ่นขนาดเล็กของรุ่น -300 ที่สามารถจุผู้โดยสารได้ 132 ที่นั่งในการจัดเรียงแบบสองชั้น และจุได้สูงสุด 165 ที่นั่ง โดยรุ่น-200 มีพิสัยการบิน 6,400 กม. (3,500 นไมล์ทะเล)
ลักษณะ > รุ่น > เอ็มซี-21-400

รุ่นตามแผนการ คาดว่าจะจุผู้โดยสารได้ประมาณ 250 ที่นั่ง
ข้อมูลจำเพาะ

| รุ่น | เอ็มซี-21-200 | เอ็มซี-21-300 |
| --- | --- | --- |
นักบิน: 2
| ความจุผู้โดยสาร  (การจัดเรียงที่นั่งแบบสองชั้น) | 132 (12J + 120Y) | 163 (16J + 147Y) |
| ความจุผู้โดยสาร (การจัดเรียงที่นั่งแบบชั้นเดียว) | 165 @ 29–28" | 211 @ 29–28" |
| ความจุสัมภาระ | 34 m3 (1,200 cu ft) - 5 LD3-45 | 49 m3 (1,700 cu ft) - 9 LD3-45 |
| ความยาว | 36.8 m (121 ft) | 42.2 m (138 ft) |
ความยาวปีก: 35.9 m (118 ft)
ความสูง: 11.5 m (38 ft)
ความกว้างของลำตัวเครื่อง: 4.06 m (13.3 ft)
ความกว้างของห้องโดยสาร: 3.81 m (12.5 ft)
| น้ำหนักขึ้นบินสูงสุด | 72,560 kg (159,970 lb) | 79,250 kg (174,720 lb) |
| น้ำหนักลงจอดสูงสุด | 63,100 kg (139,100 lb) | 69,100 kg (152,300 lb) |
| น้ำหนักบรรทุกสูงสุด | 18,900 kg (41,700 lb) | 22,600 kg (49,800 lb) |
ความจุเชื้อเพลิงสูงสุด: 20,400 kg (45,000 lb)
เครื่องยนต์ (x 2): Aviadvigatel PD-14 / Pratt & Whitney PW1400G
| แรงผลักดันสูงสุด (x 2) | PW1428G: 28,000 lbf (120 kN) | PW1431G: 31,000 lbf (140 kN) |
| พิสัยการบิน | 6,400 km (3,500 nmi) | 6,000 km (3,200 nmi) |
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

แอร์บัส เอ220-300
แอร์บัส เอ320นีโอ
โบอิง 737 แมกซ์
โคแมค ซี-919
เอ็มบราเออร์ อีเจ็ต / อีเจ็ต อี2
ซุคฮอย ซุเปอร์เจ็ท-100/130
ห้องโดยสารในแบบจำลอง (Mockup) ของเอ็มซี-21
วาเลรี เกราซีมอฟ

| พลเอกอาวุโส วาเลย์รี เกราซิมอฟ |
| --- | --- |

ชื่อพื้นเมือง: Вале́рий Васи́льевич Гера́симов
เกิด:  (1955-09-08) 8 กันยายน ค.ศ. 1955 (69 ปี) คาซาน, สาธารณรัฐสังคมนิยมปกครองตนเองโซเวียตตาตาร์
รับใช้:  สหภาพโซเวียต  รัสเซีย
แผนก/สังกัด:  กองทัพรัสเซีย
ประจำการ: พ.ศ. 2520 — ปัจจุบัน
ชั้นยศ: พลเอกอาวุโส
บำเหน็จ: 
พลเอกอาวุโส วาเลรี วาซีเลียวิช เกราซิมอฟ (รัสเซีย: Вале́рий Васи́льевич Гера́симов) เป็นนายพลชาวรัสเซีย ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการศูนย์เสนาธิการทหารรัสเซีย ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดในกองทัพ และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมตั้งแตปี 2013
เกราซิมอฟได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการใหญ่เขตสงครามยูเครนในเดือนมกราคม 2023 แทนที่พลเอกอาวุโสเซียร์เกย์ ซูโรวิคีน ซึ่งถูกลดหน้าที่เป็นรองผู้บัญชาการใหญ่เขตสงคราม
นายพลเกราซีมอฟ เป็นผู้นำเสนอแนวคิดทางทหารสมัยใหม่ซึ่งต่อมาถูกเรียกว่า "หลักนิยมเกราซิมอฟ" (Gerasimov doctrine) ซึ่งให้คำจำกัดความใหม่เกี่ยวกับแนวคิดความขัดแย้งระหว่างรัฐ
รองประธานาธิบดีรัสเซีย

| รองประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
อะเล็กซันดร์ รุตสคอย
ผู้แต่งตั้ง: ได้รับเลือกตั้งทางตรงพร้อมกับ ประธานาธิบดีรัสเซีย
สถาปนา: 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2534
คนแรก: อะเล็กซันดร์ รุตสคอย
คนสุดท้าย: อะเล็กซันดร์ รุตสคอย
ยกเลิก: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2536
ตำแหน่งที่มาแทน: นายกรัฐมนตรี​รัสเซีย
รองประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย (รัสเซีย: Вице-президент Российской Федерации, ก่อนวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2534 รองประธานาธิบดีแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย) เป็นตำแหน่งแรกในการสืบตำแหน่งประธานาธิบดีที่จะได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีรัสเซียคนใหม่ เมื่อประธานาธิบดี ตาย ลาออกหรือพ้นจากตำแหน่ง นอกจากนี้รองประธานจะปฏิบัติหน้าที่ประธานาธิบดีในกรณีที่ประธานาธิบดีไม่มีความสามารถในการดำเนินการตามหน้าที่ประธานาธิบดี
คุณสมบัติ

อ้างอิงจากมาตรา 121-2 ของรัฐธรรมนูญรัสเซีย พ.ศ. 2521 พลเมืองของรัสเซียที่อายุไม่น้อยกว่า 35 ปีและอายุไม่เกิน 65 ปี ผู้ที่มีสิทธิออกเสียงเลือกตั้ง สามารถลงสมัครรับการเลือกตั้งเป็นรองประธานาธิบดี รองประธานาธิบดีจะไม่ดำรงตำแหน่งรองหรือดำรงตำแหน่งอื่น ๆ ในรัฐหรือหน่วยงานของรัฐเช่นเดียวกับในธุรกิจ
การเลือกตั้ง

รองประธานาธิบดีได้รับการเลือกตั้งพร้อมกันกับประธานาธิบดี ผู้สมัครรองประธานาธิบดีถูกเสนอชื่อโดยผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี
หน้าที่

รองประธานาธิบดีดำเนินการมอบหมายงานของแต่ละบุคคลในคณะกรรมการของประธานาธิบดี และทำหน้าที่ประธานาธิบดีในกรณีที่ประธานาธิบดีปฏิบัติหน้าที่ได้
การยุบ

หลังจากวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญรัสเซีย พ.ศ. 2536 ตำแหน่งนี้ถูกยกเลิก ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีรัสเซีย กลายเป็นตำแหน่งสูงสุดเป็นอันดับสองของการจัดอันดับและในกรณีที่มีสิ้นสุดการปฏิบัติหน้าที่ของประธานาธิบดีหรือลาออก นายกรัฐมนตรีที่จะทำหน้าที่เป็นรักษาการประธานาธิบดี จะเป็นได้จากการสืบตำแหน่งแทนของนายกรัฐมนตรี วลาดิเมียร์ ปูติน ต่อตำแหน่งประธานาธิบดีหลังจากการลาออกของ บอริส เยลต์ซิน เนื่องจากการเจ็บป่วยใน 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542
รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | รายนาม | ได้รับการเลือกตั้ง | ปฏิบัติหน้าที่ | พ้นจากหน้าที่ | ประธานาธิบดี | ความเห็น |
| 1 | อะเล็กซันดร์ รุตสคอย | 12 มิถุนายน พ.ศ. 2534 | 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 | 4 ตุลาคม พ.ศ. 2536 | บอริส เยลต์ซิน | ถูกปลดจากผลพวงของวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญรัสเซีย พ.ศ. 2536 ได้รับการประกาศให้รักษาการประธานาธิบดีรัสเซีย โดยสภาประชาชนแห่งรัสเซีย |
ดูเพื่ม

ประธานาธิบดีรัสเซีย
วิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญรัสเซีย พ.ศ. 2536
รักษาการประธานาธิบดีรัสเซีย
วิคเตอร์ อาบาคูมอฟ

วิคเตอร์ เซมโยโนวิซ อบาคูมอฟ (รัสเซีย: Виктор Семёнович Абакумов; 24 เมษายน ค.ศ. 1908 – 19 ธันวาคม ค.ศ. 1954) เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยระดับสูงของสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1943–1946 เป็นหัวหน้าของหน่วยสเมิซธ์หรือคณะกรรมการหลักของหน่วยสืบราชการลับ (SMERSH) ในกระทรวงกลาโหมแห่งสหภาพโซเวียต (USSR People's Commissariat of Defense) และจากปี ค.ศ. 1946–1951 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐหรือเอ็มจีบี (MGB) อบาคูมอฟได้เป็นที่รู้จักว่า เขาเป็นคนโฉดโหดร้ายในการทรมานนักโทษ
วาเลรี โวลคอฟ

นักกีฬาขี่ม้าชาวโซเวียต
| เหรียญรางวัล> กีฬาขี่ม้า.ตัวแทนของ   สหภาพโซเวียต .กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
|  | มอสโก 1980 | อีเวนติงประเภททีม |
วาเลรี ยาคอฟเลวิช โวลคอฟ (รัสเซีย: Валерий Яковлевич Волков; อังกฤษ: Valery Yakovlevich Volkov; เกิดวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1947 ณ ยาโรสลัฟล์ – ) เป็นอดีตนักกีฬาขี่ม้าและแชมป์โอลิมปิกชาวโซเวียต เขาได้รับรางวัลเหรียญทองของประเภททีมจากการแข่งอีเวนติงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก
รัสเซียนซูเปอร์คัพ

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 2003; 21 ปีที่แล้ว (2003)
ประเทศ:  รัสเซีย
สมาพันธ์: ยูฟ่า
จำนวนทีม: 2
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (สมัยที่ 4)
ชนะเลิศมากที่สุด: ซีเอสเคเอ มอสโก (7 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: ช่อง 1
รัสเซียนซูเปอร์คัพ (รัสเซีย: Суперкубок России) หรือ TransTeleCom Russian Supercup (รัสเซีย: ТрансТелеКом Суперкубок России) ตามชื่อผู้สนับสนุน; เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปี ระหว่างทีมชนะเลิศรัสเซียนพรีเมียร์ลีก พบกับ ทีมชนะเลิศรัสเซียนคัพ ในฤดูกาลล่าสุด โดยหากหนึ่งทีมคว้าแชมป์ทั้งสองรายการสิทธิ์การแข่งขันจะตกเป็นของรองแชมป์ลีก ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี คุ.ศ. 2003 โดยปกติการแข่งขันจะเล่นในช่วงต้นฤดูกาลในช่วงเดือนกรกฎาคม
ทีมที่ชนะเลิศการแข่งขันมากที่สุด คือ ซีเอสเคเอ มอสโก เป็นจำนวน 7 สมัย โดยผู้ชนะล่าสุดคือ เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก หลังจากชนะเลิศการแข่งขันในปี ค.ศ. 2020 ด้วยการเอาชนะ โลโคโมติฟมอสโก 2– 1
ทำเนียบแชมป์

| ทีม | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| ซีเอสเคเอ มอสโก | 7 (2004, 2006, 2007, 2009, 2013,  2014,  2018) | 4 (2003, 2010, 2011),  2020) |
| เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก | 4 (2008, 2011, 2015),  2020) | 2 (2012, 2013), 2019) |
| โลโคโมติฟมอสโก | 3 (2003, 2005,  2018), 2019) | 2 (2008, 2015,  2017)) |
| รูบินคาซาน | 2 (2010, 2012) | 1 (2009) |
| สปาร์ตัก มอสโก | 1 (2017) | 3 (2004, 2006, 2007) |
| เตเร็คกรอซนืย | – | 1 (2005) |
| รอสตอฟ | – | 1 (2014) |
บันทึก

↑  ซีเอสเคเอ มอสโก เข้าแข่งขันแทนเนื่องจาก สโมสรฟุตบอลทอสโน ทีมชนะเลิศ รัสเซียนคัพ ฤดูกาล 2017–18 นั้นประกาศยุบทีมหลังจบฤดูกาล
ดูเพิ่ม

สหภาพโซเวียตซูเปอร์คัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Russian Super Cup at the RFPL website
(รัสเซีย) Department of professional football of the Russian Football Union
Russia - Cup Finals, RSSSF.com
| ด ค กฟุตบอลซูเปอร์คัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  เบลารุส  เบลเยียม  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อีตาลี  คาซัคสถาน  คอซอวอ  ลิทัวเนีย  นอร์ทมาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา  เนเธอร์แลนด์  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สเปน  ตุรกี  ยูเครน 
อดีต:  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เยอรมนีตะวันออก  กรีซ  ไอร์แลนด์ FAI Super Cup  LFA President's Cup  Top Four Cup  ลัตเวีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  ซานมารีโน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สหภาพโซเวียต  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูโกสลาเวีย 
ระหว่างชาติ:  เชโกสโลวาเกีย  ไอร์แลนด์ 
สปาร์ตัค มอสโก ขณะฉลองการชนะเลิศการแข่งขันในปี ค.ศ. 2017
มัลกง นักเตะของเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ขณะฉลองการชนะเลิศการแข่งขันในปี ค.ศ. 2020
วาซีลี ลาโนวอย

วาซีลี ลาโนวอย
วาซีลี ลาโนวอย: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
สมาคม
:
ครอบครัว
:
ความทรงจำ
:
วาซีลี เซมิโอโนวิช ลาโนวอย (รัสเซีย: Василий Семенович Лановой) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และโรงละครชาวรัสเซีย โดยผลงานที่ลาโนวอยประสบความสำเร็จในช่วงทศวรรษที่ 1970 คือภาพยนตร์เล่าวิวัฒนาการของกองทัพโซเวียต เรื่อง โอฟิตเซรืย นอกจากนี้เขายังเล่นบท นายพล ชุทซ์ชทัฟเฟิล คาร์ล โวล์ฟฟ์ ในละครโทรทัศน์แนวสายลับเรืองเซมนัดซัตมกโนเวนีย์เวสนืย (1973)
ในปี 2014 เขาแสดงท่าที่สนับสนุน วลาดีมีร์ ปูติน ในการผนวกไครเมียจากยูเครนในช่วงวิกฤตการณ์ไครเมีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วาซีลี ลาโนวอย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Vasily Lanovoy on the Vakhtangov Theatre webpage เก็บถาวร 2005-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Photographs and interviews
วิหารแห่งศาสนาทั้งปวง

| วิหารแห่งศาสนาทั้งปวง   Храм всех религий |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: หลายศาสนาอยู่ร่วมกัน
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: คาซัน ประเทศรัสเซีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 55°48′2″N 48°58′30″E﻿ / ﻿55.80056°N 48.97500°E﻿ / 55.80056; 48.97500
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: อิลดาร์ ฮานอฟ (Ildar Khanov)
รูปแบบ: eclectic
ลงเสาเข็ม: 1992
วิหารแห่งศาสนาทั้งปวง (รัสเซีย: Храм всех религий, ตาตาร์: Барлык диннәр гыйбәдәтханәсе, อังกฤษ: Temple of All Religions) หรือ วิหารสากล (รัสเซีย: Вселенский храм, อังกฤษ: Universal Temple) เป็นหมู่สิ่งปลูกสร้างในคาซัน ประเทศรัสเซีย ประกอบไปด้วยสถาปัตยกรรมทางศาสนาหลายอย่างร่วมกัน ทั้งโบสถ์ออร์ทอดอกซ์, มัสยิด และโบสถ์ยิว เป็นต้น ปัจจุบันวิหารยังคงก่อสร้างและต่อต่อเติมอยู่ นับตั้งแต่ปี 1992 เริ่มต้นขึ้นโดยศิลปินและผู้ใจบุญท้องถิ่น อิลดาร์ ฮานอฟ (Ildar Khanov, 1940 - 2013) สิ่งปลูกสร้างปัจจุบันนี้ใช้เป็นศูนย์เรียนรู้ด้านวัฒนธรรม และเป็นที่พำนักของพี่น้องของฮานอฟ ผู้ที่ยังคงทำหน้าที่ดูแลและนำชมอยู่ในปัจจุบัน
วีทาลี อบาลาคอฟ

วีทาลี มีไฮโลวิช อบาลาคอฟ (รัสเซีย: Вита́лий Миха́йлович Абала́ков; 13 มกราคม (ปฏิทินเก่า: 31 ธันวาคม) ค.ศ. 1906 ในเยนีเซยสก์ — 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 ในมอสโก) เป็นนักปีนเขาและนักประดิษฐ์ชาวโซเวียต/รัสเซีย
เขาเป็นพี่ชายของเยฟเกนี อบาลาคอฟ ผู้เป็นนักปีนเขาที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง เขาสามารถนำการปีนเลนินพีคของโซเวียตได้สำเร็จเป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1934 และได้ปีนภูเขาลูกนี้อีกสองครั้ง ในปี ค.ศ. 1936 เขายังได้ปีนข่านเทนกรี
ในปี ค.ศ. 1938 เขาและทีมงานของเขาคนอื่น ๆ ถูกจับกุมโดย NKVD และถูกควบคุมตัวเพื่อสืบสวนจนถึง ค.ศ. 1940 เขาถูกกล่าวหาว่า "โฆษณาชวนเชื่อต่อสาธารณชน" เกี่ยวกับเทคนิคการปีนเขาแบบตะวันตก และ "ลิดรอน" ความก้าวหน้าของนักปีนเขาภายในประเทศ และ "สายลับเยอรมัน" นักปีนเขาหลายคนที่ถูกจับกุมพร้อมกับวีทาลีถูกประหารชีวิต
ถือได้ว่าอบาลาคอฟได้ประดิษฐ์อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น  camming devices ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 และ Abalakov thread และนวัตกรรมอุปกรณ์ปีนเขาอีกมากมาย
เขาได้รับเหรียญตรา Order of Lenin (1957) Order of the Badge of Honor (1972) และได้รับแต่งตั้งให้เป็น Honoured Master of Sports of the USSR (1943) และ Honoured Trainer of the USSR (1961)
วามอีนีสนีโลซ

| วามอีนีสนีโลซ |
| --- | --- |

กำกับ: Ilya Frez
เขียนบท: Galina Shcherbakova Ilya Frez
นักแสดงนำ: Tatyana Aksyuta  Nikita Mikhailovsky
กำกับภาพ: Gasan Tutunov
ตัดต่อ: L. Rodionova
ดนตรีประกอบ: Alexey Rybnikov
บริษัทผู้สร้าง: กอร์กีฟิล์มสตูดิโอ 
วันฉาย:   23 มีนาคม ค.ศ. 1981 (1981-03-23) 
ความยาว: 90 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
วามอีนีสนีโลซ (รัสเซีย: Вам и не снилось…, อักษรโรมัน: Vam i ne snilos) หรือชื่อที่เข้าฉายในต่างประเทศคือ Could One Imagine? และ Love & Lies เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตของสหภาพโซเวียตในปี 1981 กำกับโดย Ilya Frez ภาพยนตร์ได้เค้าโครงจากนวนิยายของ Galina Shcherbakova
แหล่งข้อมูลอื่น

วามอีนีสนีโลซ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Could One Imagine? (with English subtitles)
วาซีลี คันดินสกี
แหล่งข้อมูลอื่น

Wassily Kandinsky at Find a Grave
Wassily Kandinsky papers, 1911-1940 The Getty Research Institute, Los Angeles, California. Russian-born artist considered to be one of the creators of abstract painting. Papers document Kandinsky's teachings at the Bauhaus, his writings, his involvement with the Russian Academy of Artistic Sciences (RAKhN) in Moscow, and his professional contacts with art dealers, artists, collectors, and publishers.
ผลงานของ วาซีลี คันดินสกี ที่โครงการกูเทินแบร์ค
"Concerning the Spiritual in Art". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-07. สืบค้นเมื่อ 2008-02-01.
WassilyKandinsky.net, Biography and works of Wassily Kandinsky
Wassily Kandinsky at the Museum of Modern Art
Artcyclopedia.com, Wassily Kandinsky at ArtCyclopedia
Glyphs.com เก็บถาวร 2009-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Kandinsky's compositions with commentary
Wassily Kandinsky (Russian, 1866 - 1944) on MutualArt.com
วาเลรี เลโอนตีเยฟ

| วาเลรี เลโอนตีเยฟ |
| --- | --- |
เลโอนตีเยฟในปี ค.ศ. 2017
เกิด: วาเลรี ยาคอฟเลวิช เลโอนตีเยฟ 19 มีนาคม พ.ศ. 2492 (75 ปี) เมืองอูซินส์ สาธารณรัฐโคมิ สหพันธรัฐรัสเซีย สหภาพโซเวียต
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กแห่งวัฒนธรรมและศิลปะ
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1972–ปัจจุบัน
รางวัล:   เครื่องราชอิสริยาภรณ์ "ฟอร์เมอริตทูเดอะเฮอร์แฟตแลนด์"  เครื่องอิสริยาภรณ์ดอเนอร์  เครื่องอิสริยาภรณ์เฟรนด์ชิพ  พีเพิลส์อาร์ตออฟรัสเซีย 
เว็บไซต์: leontiev.ru
ลายมือชื่อ

วาเลรี ยาคอฟเลวิช เลโอนตีเยฟ (รัสเซีย: Валерий Яковлевич Леонтьев; เกิด 19 มีนาคม ค.ศ. 1949) เป็นนักร้องชาวโซเวียตและรัสเซียที่ได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 จนได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพีเพิลส์อาร์ตออฟรัสเซียในปี ค.ศ. 1996 เขาเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในศิลปินไม่กี่คนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโซเวียตและรัสเซีย ตลอดอาชีพหลายทศวรรษ เขาออกสตูดิโออัลบั้มมากถึง 30 อัลบั้ม ซึ่งส่วนใหญ่มียอดขายเกินกว่าหนึ่งล้านชุด ทำให้บรรดาสื่อต่างยกย่อง วาเลรี เลโอนตีเยฟ ว่าเป็นเป็นซุปเปอร์สตาร์และตำนานของรัสเซีย เขายังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ 4 ครั้ง, เวิลด์มิวสิกอะวอดส์ 1 ครั้ง และแซดดีอะวอดส์ 8 ครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
วาเลรี เลโอนตีเยฟ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ศูนย์วิทยาศาสตร์วิทยาการหุ่นยนต์และไซเบอร์เนติกส์เชิงเทคนิคแห่งรัฐรัสเซีย

60°01′16″N 30°22′14″E﻿ / ﻿60.0210°N 30.3706°E﻿ / 60.0210; 30.3706
ที่ทำการของศูนย์ที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ศูนย์วิทยาศาสตร์วิทยาการหุ่นยนต์และไซเบอร์เนติกส์เชิงเทคนิคแห่งรัฐรัสเซีย (รัสเซีย: ЦНИИ робототехники и технической кибернетики; อังกฤษ: Russian State Scientific Center for Robotics and Technical Cybernetics) เป็นสถาบันวิจัยด้านไซเบอร์เนติกส์ในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ที่เมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เชี่ยวชาญเฉพาะทางด้านการพัฒนาซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์, ไซเบอร์เนติกส์ และวิทยาการหุ่นยนต์
ศูนย์มีส่วนร่วมในการพัฒนาเทคโนโลยีระบบควบคุมการลงจอดแบบซอฟต์ให้กับยานอวกาศโซยุซ และโพรบหุ่นยนต์ลูนา 16 ในปี 1986–1987 สถาบันได้พัฒนาหุ่นยนต์จิ๋วสำหรับเข้าไปปฏิบัติการในเชอร์โนบิลหลังเกิดภัยพิบัติเตาไฟฟ้านิวเคลียร์ และในทศวรรษ 1990 ศูนย์มีส่วนร่วมในการพัฒนายานอวกาศบูรัน
วาซิลี ซามาร์สกี-บีโฮเวตส์

วาซิลี ซามาร์สกี-บีโฮเวตส์ (รัสเซีย: Василий Евграфович Самарский–Быховец; 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1803 — 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1870) เป็นวิศวกรเหมืองชาวรัสเซียและเป็นหัวหน้าเหล่าทหารช่างเหมืองรัสเซีย ระหว่าง ค.ศ. 1845 และ ค.ศ. 1861 ชื่อของแร่ซามาร์สไกต์ และธาตุเคมีซาแมเรียมตั้งตามชื่อของเขา เขาเป็นบุคคลแรกที่ชื่อถูกนำไปตั้งเป็นชื่อของธาตุเคมี