stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เปรม บุษราคัมวงษ์

| เปรม บุษราคัมวงษ์ |
| --- | --- |
งาน 7 ปี เอ็มทีวีไทยแลนด์
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 24 มีนาคม พ.ศ. 2524 (43 ปี) เปรม บุษราคัมวงษ์
คู่สมรส: แคโรไลน์   (2558 - ปัจจุบัน)
บุตร: น้องโคลเอ้ น้องมาร์คัส
อาชีพ: นักธุรกิจ, นายแบบ, นักแสดง, ยูทูบเบอร์
เปรม บุษราคัมวงษ์ เกิดวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักธุรกิจ นักแสดงชาวไทย เป็น Marketing Director ของ Fairtex Sports Club & Hotel ที่พัทยา เขาเป็นลูกของ บรรจง บุษราคัมวงษ์ ผู้เป็นเจ้าของธุรกิจส่งออกเสื้อผ้า, อุปกรณ์กีฬา, ค่ายมวยแฟร์เท็กซ์, ฟิตเนส และโปรโมเตอร์สนามมวยเวทีลุมพินี กับ ศิริพรรณ บุษราคัมวงษ์ โดยเป็นลูกชายคนเดียวในพี่น้อง 4 คน (เป็นคนที่ 3) จบการศึกษาจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (เอแบค) ปัจุบันเป็นเจ้าของค่ายมวยแฟร์เท็กซ์
ชีวิตส่วนตัว

เปรมยังเคยเป็นอดีตคู่หมั้นของนักร้อง ทาทา ยัง หลังจากเลิกรากับเธอแล้ว ก็มีผลงานเดินแบบและออกงานต่างๆ 
ปัจจุบันหลังจากคบหาดูใจกับ  "แคโรไลน์" แฟนสาวชาวเกาหลีมานานกว่า 3 ปี ก็ได้สมรสกันแล้ว เมื่อวันที่  14 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2558 ที่โรงแรมพลาซ่า แอทธินี
หลังแต่งงานกันแล้ว ภรรยาได้ให้กำเนิดลูกคนแรก เป็นลูกสาว เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ที่โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีราชา โดยทั้งคู่ได้ตั้งชื่อลูกสาวว่า น้องโคลเอ้ และลูกคนที่สอง เป็นลูกชาย ที่ชื่อว่า น้อง มาร์คัส เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
ผลงาน > ภาพยนตร์

ปี 2551 บีฟอร์ วาเลนไทน์ เป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องแรก
ปี 2555 ภ.คิวแมน เกษตรกรไทยหัวใจหล่อมาก
ปี 2555 ภ.bankok revevge หนังแอ็คชั่นศิลปะการต่อสู้แบบไทย
ผลงาน > รายการโทรทัศน์

เปรมเข้าแข่งขัน รายการซูเปอร์สตาร์ ที่สุดแห่งดาว ในฤดูกาลที่ 2
ผลงาน > ละคร

ระบำดวงดาว รับบท พีท คู่กับ แอริณ ยุกตะทัต (สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง 3 / พ.ศ. 2553)
ผู้จัดรายการ

Lumpinee Fairtex Fight ณ สนามมวยเวทีลุมพินี (พ.ศ. 2565)
ผลงานทางออนไลน์

Facebook:Fairtex Fight Promotion
YouTube:Fairtex Training Center
เส้นขนานที่ 62 องศาใต้

เส้นขนานที่ 62 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 62 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรใต้และ ทวีปแอนตาร์กติกา
รอบโลก

เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 62° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 62°0′S 0°0′E﻿ / ﻿62.000°S 0.000°E﻿ / -62.000; 0.000﻿ (Prime Meridian) | มหาสมุทรใต้ | ทางใต้ของมหาสมุทรอินเดีย ทางใต้ของมหาสมุทรอินเดีย ทางใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ทางใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติก |
| 62°0′S 58°36′W﻿ / ﻿62.000°S 58.600°W﻿ / -62.000; -58.600﻿ (Antarctica) | ทวีปแอนตาร์กติกา | เกาะคิงจอร์จ อ้างโดย  อาร์เจนตินา,  ชิลี และ  สหราชอาณาจักร |
| 62°0′S 57°39′W﻿ / ﻿62.000°S 57.650°W﻿ / -62.000; -57.650﻿ (Southern Ocean) | มหาสมุทรใต้ | ทางใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติก |
ดูเพิ่ม

เส้นขนานที่ 61 องศาใต้
เส้นขนานที่ 63 องศาใต้
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เส้นขนานที่ 60 องศาใต้

เส้นขนานที่ 60 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 60 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรใต้
รอบโลก

เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 60° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 60°0′S 0°0′E﻿ / ﻿60.000°S 0.000°E﻿ / -60.000; 0.000﻿ (Prime Meridian) | ขอบเขตของมหาสมุทรแอตแลนติก / มหาสมุทรใต้ |  |
| 60°0′S 20°0′E﻿ / ﻿60.000°S 20.000°E﻿ / -60.000; 20.000﻿ (Indian Ocean / Southern Ocean boundary) | ขอบเขตของมหาสมุทรอินเดีย/ มหาสมุทรใต้ |  |
| 60°0′S 147°0′E﻿ / ﻿60.000°S 147.000°E﻿ / -60.000; 147.000﻿ (Pacific Ocean / Southern Ocean boundary) | ขอบเขตของมหาสมุทรแปซิฟิก / มหาสมุทรใต้ |  |
| 60°0′S 67°16′W﻿ / ﻿60.000°S 67.267°W﻿ / -60.000; -67.267﻿ (Atlantic Ocean / Southern Ocean boundary) | ขอบเขตของมหาสมุทรแอตแลนติก / มหาสมุทรใต้ |  |
ดูเพิ่ม

เส้นขนานที่ 59 องศาใต้
เส้นขนานที่ 61 องศาใต้
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
โดมินิโก ฟัตโตรี

โดมินิโก ฟัตโตรี เป็นนักการเมืองประเทศซานมารีโน เคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ระหว่างปี ค.ศ. 1860 จนถึง ค.ศ. 1908 และเป็นผู้ครองนครร่วมแห่งซานมารีโน ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 1900 จนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 1900
โดมิแนนท์ (วงดนตรี)

วงโดมิแนนท์ เป็นวงดนตรีในสังกัดนิธิทัศน์สไตล์ของวงเป็นแนวเสียดสีและเสียงของโจโจ้ นักร้องนำที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้อัลบั้มแรกขายดีมาก[ต้องการอ้างอิง] แต่พออัลบั้มที่ 2 กลับไม่ดีเท่าอัลบั้มแรกและวงกำลังหมดสัญญากับนิธิทัศน์ทำให้สมาชิกในวงต้องแยกย้ายกันในเวลาต่อมา
ชุดแรกคือ หัวใจเทอร์โบ มีเพลงดังเช่น ปาก, ถิ่นเหนือ
โดมเกลือ

ลักษณะทางธรณีวิทยาของโดมเกลือ (สีน้ำเงิน) ทางตอนเหนือของเยอรมนี
โดมเกลือ คือลักษณะโครงสร้างทางธรณีวิทยาของชั้นเกลือหิน ที่เกิดจากการที่ชั้นเกลือมีความหนาแน่นต่ำ (1.8 - 2.1 ตันต่อลูกบาศก์เมตร) ในขณะที่ชั้นหินที่ปิดทับมีความหนาแน่นสูงกว่า (2.5 - 2.7 ตันต่อลูกบาศก์เมตร) จึงเกิดความแตกต่างของความหนาแน่นระหว่างมวลทั้งสองขึ้น ดังนั้นมวลเกลือจึงสามารถดันตัวเองให้ลอยขึ้นมา ชั้นเกลือหินมีแรงมากระทำ ทำให้มีการไหลของเกลือและปูดขึ้นตามแนวแตกของชั้นหินที่กดทับเกิดเป็น “เนินเกลือ” , “โดมเกลือ” หรือ “แท่งเกลือ” ขนาดต่างๆ ได้ในหลากหลายพื้นที่ และจากการเจาะสำรวจพบว่าแท่งเกลือบางแห่งทางตอนกลางแอ่งโคราชมีความสูงถึง 1 กิโลเมตรจากระดับชั้นเกลือเดิม
เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่

| เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครศรีธรรมราช
อำเภอ: ทุ่งสง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อนุวัตร นาคฤทธิ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 77.96 ตร.กม. (30.10 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 12,241 คน
 • ความหนาแน่น: 156.58 คน/ตร.กม. (405.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05800904
ที่อยู่ สำนักงาน: 26/1 หมู่ที่ 2 ถนนทุ่งสง-นครศรีธรรมราช ตำบลถ้ำใหญ่ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช 80110
โทรศัพท์: 0-7577-3229
เว็บไซต์: www.thamyaicity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ ตั้งอยูใน อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 77.96 ตารางกิโลเมตร
ประวัติ

เดิมทีตำบลถ้ำใหญ่แบ่งเป็นสองส่วน คือส่วนทางทิศเหนือของทางรถไฟเป็นเขตปกครองของตำบลปากแพรก ทางทิศใต้ของทางรถไฟเป็นเขตการปกครองของตำบลหนองเสม็ด เมื่อปี พ.ศ. 2484 ได้แบ่งแยกส่วนการปกครองออกอีกหนึ่งตำบล เรียกว่า “ตำบลถ้ำใหญ่” ซึ่งเรียกตามช่องของถ้ำหนึ่งที่มีความสวยงามและกว้างใหญ่มาก เมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่ 2 อำเภอทุ่งสงเป็นเป้าหมายของการโจมตีทางอากาศด้วย ผู้คนในละแวกนั้นได้เข้าไปซ่อนตัวภายในถ้ำ ต่อมาจึงเรียกตำบลนี้ว่า “ตำบลถ้ำใหญ่” ตำบลถ้ำใหญ่ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ในสมัยแรก ต่อมาเห็นว่าบางหมู่บ้านมีครัวเรือนที่ต้องรับผิดชอบมากและเข้าเกณฑ์ที่จะแบ่งหมู่บ้าน จึงมีการแบ่งหมู่บ้าน หมู่ที่ 1 ออกเป็นหมู่ที่ 8 , หมู่ที่ 3 ออกเป็นหมู่ที่ 9 , หมู่ที่ 5 ออกเป็นหมู่ที่ 10 สรุปได้ว่า ปัจจุบันตำบลถ้ำใหญ่ มีการปกครองทั้งหมด 10 หมู่บ้าน กระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศยกฐานะสภาตำบลถ้ำใหญ่ เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำใหญ่ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 2 ธันวาคา 2537 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2528 และ อบต.ถ้ำใหญ่ ยกฐานะ เป็นเทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ วันที่ 7 ตุลาคม 2554[ต้องการอ้างอิง]
ภูมิศาสตร์

เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลนาหลวงเสน อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศใต้ ติดต่อกับ เทศบาลตำบลที่วัง อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลร่อนพิบูลย์ อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เทศบาลเมืองทุ่งสง และเทศบาลตำบลชะมาย อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

มีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบสลับภูเขา มีป่าไม้ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ ซึ่งเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารหลายสาย ภูมิอากาศมี 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึง เดือนพฤษภาคม และ ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึงเดือนมกราคม สภาพดินส่วนใหญ่เหมาะแก่การเพาะปลูก ทำสวน โดยเฉพาะสวนผลไม้ และสวนยางพารา
การแบ่งเขตปกครอง

เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่แบ่งเขตปกครองจำนวนหมู่บ้าน ทั้งหมด 10 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 บ้านเปิก
หมู่ที่ 2 บ้านไสใหญ่
หมู่ที่ 3 บ้านจำปา
หมู่ที่ 4 บ้านถ้ำใหญ่
หมู่ที่ 5 บ้านนาตาแย้ม
หมู่ที่ 6 บ้านน้ำพุ
หมู่ที่ 7 บ้านไสใหญ่เหนือ
หมู่ที่ 8
หมู่ที่ 9 บ้านน้ำรอบ
หมู่ที่ 10
สถานศึกษา

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช ไสใหญ่
โรงเรียนบ้านนาตาแย้ม
โรงเรียนมหาราช 3
โรงเรียนวัดถ้ำใหญ่
โรงเรียนบ้านน้ำพุ
โรงเรียนบ้านจำปา
โรงเรียนทุ่งสง
วัด

จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลถ้ำใหญ่มีทั้งหมด 5 วัด คือ
วัดถ้ำใหญ่
วัดไตรวิทยาราม
สำนักสงฆ์ถ้ำพระหอ
สำนักสงฆ์วัดนาตาแย้ม
สำนักสงฆ์วัดจำปา
สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ

ศาลจังหวัดทุ่งสง
ค่ายศรีนครินทรา
ถ้ำพระหอ
น้ำตกปลิว
น้ำตกหนานปลิว
อุทยานแห่งชาติน้ำตกโยง
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.thamyai.go.th/ เก็บถาวร 2008-03-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดนครศรีธรรมราช |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  นครศรีธรรมราช  |  |
| เทศบาลเมือง |  ทุ่งสง  ปากพนัง  ปากพูน  |  |
| เทศบาลตำบล |  กะทูน  กะปาง  การะเกด  เกาะทวด  เกาะเพชร  ขนอม  ขุนทะเล  เขาชุมทอง  เขาพระ  ควนกลาง  จันดี  ฉวาง  ชะมาย  ชะเมา  ชะอวด  เชียรใหญ่  ดอนตรอ  ถ้ำใหญ่  ท้องเนียน  ทอนหงส์  ทางพูน  ท่างิ้ว  ท่าประจะ  ท่าแพ  ท่ายาง  ท่าศาลา  ที่วัง  ทุ่งสัง  ทุ่งใส  นาบอน  นาสาร  นาเหรง  บางจาก  บางพระ  ปากนคร  ปากน้ำฉวาง  พรหมคีรี  พรหมโลก  พิปูน  โพธิ์เสด็จ  ไม้เรียง  ร่อนพิบูลย์  ลานสกา  สวนขัน  สิชล  หน้าสตน  หลักช้าง  หัวไทร  หินตก  อ่าวขนอม  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กรุงชิง  กรุงหยัน  กลาย  กะเปียด  กะหรอ  กำแพงเซา  กำโลน  กุแหระ  เกาะขันธ์  แก้วแสน  ขนาบนาก  ขอนหาด  เขาแก้ว  เขาขาว  เขาน้อย  เขาพระทอง  เขาพระบาท  เขาพังไกร  เขาโร  คลองกระบือ  คลองน้อย  คลองเส  ควนกรด  ควนชะลิก  ควนชุม  ควนทอง  ควนพัง  ควนหนองคว้า  ควนหนองหงษ์  เคร็ง  ฉลอง  ชะอวด  ช้างกลาง  ช้างซ้าย  เชียรเขา  เชียรใหญ่  ไชยมนตรี  ดอนตะโก  ดุสิต  ตลิ่งชัน  ถ้ำพรรณรา  ทรายขาว  ท้องลำเจียก  ทอนหงส์  ท่าขนาน  ท่าขึ้น  ท่าซอม  ท่าซัก  ท่าดี  ท่าพยา  ท้ายสำเภา  ท่ายาง  ท่าเรือ  ท่าไร่  ท่าศาลา  ท่าเสม็ด  ทุ่งปรัง  ทุ่งโพธิ์  ทุ่งสง  ทุ่งใหญ่  เทพราช  ไทยบุรี  นบพิตำ  นากะชะ  นาเขลียง  นาเคียน  นางหลง  นาทราย  นาบอน  นาพรุ  นาโพธิ์  นาไม้ไผ่  นาเรียง  นาแว  นาหมอบุญ  นาหลวงเสน  น้ำตก  บางขัน  บางจาก  บางนบ  บางรูป  บางศาลา  บ้านเกาะ  บ้านชะอวด  บ้านตูล  บ้านนิคม  บ้านเนิน  บ้านเพิง  บ้านราม  บ้านลำนาว  บ้านใหม่  ปริก  ปากนคร  ปากพนังฝั่งตะวันตก  ปากพนังฝั่งตะวันออก  ปากแพรก  ป่าระกำ  เปลี่ยน  พิปูน  โพธิ์ทอง  มะม่วงสองต้น  แม่เจ้าอยู่หัว  โมคลาน  ไม้เรียง  ยางค้อม  ร่อนพิบูลย์  รามแก้ว  ละอาย  ลานสกา  วังหิน  วังอ่าง  สระแก้ว  สวนหลวง  สามตำบล  สิชล  สี่ขีด  เสาธง  เสาเภา  เสือหึง  ไสหมาก  ไสหร้า  หนองหงส์  ห้วยปริก  หัวตะพาน  หัวไทร  หินตก  หูล่อง  แหลม  แหลมตะลุมพุก  อินคีรี  |  |
รายชื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช
แก็งแบง

ศิลปิน Thomas Rowlandson's ภาพของแก็งแบง
แก๊งแบงเป็นสถานการณ์ที่หลายคนที่มีส่วนร่วมในกิจกรรมทางเพศกับลำดับของแต่ละบุคคลหนึ่งโดยเฉพาะหรือในเวลาเดียวกัน โดยปกติจะมีบุคคลเพียงคนเดียวที่เป็นศูนย์กลางของกิจกรรมทางเพศ ตัวอย่างเช่น หนึ่งผู้หญิงล้อมรอบด้วยผู้ชายหลายคนหรือผู้ชายคนเดียวล้อมรอบด้วยหญิงหลายคนโดยคนสองคนแก๊งแบงจะถูกกำหนดโดยจำนวนและความพร้อมกันของการกระทำทางเพศต่างๆ เช่น ช่องคลอด , ทวารหนักหรือช่องปากหรือท่าร่วมเพศแบบคู่หรือแบบสาม
แหล่งอ้างอิง

The New Partridge Dictionary of Slang and Unconventional English. 2005. pp. 327, 995. ISBN 0415212588.
Daniel Stern (2013). Swingland: Between the Sheets of the Secretive, Sometimes Messy, but Always Adventurous Swinging Lifestyle. p. 296. ISBN 1476732531.
Donald F. Reuter (2006). Gay-2-Zee: A Dictionary of Sex, Subtext, and the Sublime. p. 86. ISBN 0312354274.
เอ็นดับเบิลยูเอ บูลไรด์จ วูเมนส์ แชมเปียนชิป

เอ็นดับเบิลยูเอ บูลไรด์จ วูเมนส์ แชมเปียนชิป (NWA Blue Ridge Women's Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์หญิงของNational Wrestling Alliance ตั้งแต่ปี 2004 - 2005
ประวัติการครองแชมป์

| Wrestler: | Times: | Date: | Location: | Notes: |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Bambi | 1 | October 4, 2004 | Honaker, Virginia | Defeated Peggy Lee Leather to become the first champion. |  |
| Peggy Lee Leather | 1 | April 9, 2005 | Kingsport, Tennessee |  |  |
| Bambi | 2 | July 5, 2005 | Bristol, Tennessee |  |  |
| Promotion closes in 2005. | Promotion closes in 2005. | Promotion closes in 2005. | Promotion closes in 2005. | Promotion closes in 2005. |  |
เดอะ เลเจนด์ ออฟ เร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล

| เดอะ เลเจนด์ ออฟ เร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล |
| --- | --- |
ภาพประชาสัมพันธ์อย่างเป็นทางการ
ดนตรี: ประภาส ชลศรานนท์
คำร้อง: ประภาส ชลศรานนท์ ฉัตรชัย ดุริยประณีต จักรพัฒน์ เอี่ยมหนุน เกรียงไกร วชิรธรรมพร ธีรวัฒน์ อนุวัตรอุดม พิมพ์ไทย โลหิตคุปต์
อ้างอิงจาก: เพลงของวงเฉลียง
รอบปฐมทัศน์: 2 ตุลาคม 2552 (2552-10-02): เอ็มเธียเตอร์
งานสร้าง: พ.ศ. 2552 เอ็มเธียเตอร์
เดอะ เลเจนด์ ออฟ เร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล เป็นละครเวทีรูปแบบละครเพลงประเภทตู้เพลง จาก โต๊ะกลมโทรทัศน์ ในเครือเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ร่วมกับทรูแฟนเทเชีย โดยนำเพลงของวงเฉลียง กว่า 30 บทเพลงมาร้อยเรียงให้เป็นละครเวทีนำแสดงโดยนักล่าฝันเอเอฟเช่น พิษณุ นิ่มสกุล, มิณฑิตา วัฒนกุล, ภคมน บุณยะภูติ, ณัฐ ศักดาทร, วันธงชัย อินทรวัตร, สิทธิชัย ผาบชมภู, วิวิศน์ บวรกีรติขจร และ สาวิตรี สุทธิชานนท์ พร้อมด้วยนักแสดงละครเวทีมากฝีมือเช่น สุประวัติ ปัทมสูต, ปวันรัตน์ นาคสุริยะ, ญาณี ตราโมท และ วิชัย จงประสิทธิ์พร แสดงวันที่ 2 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ณ เอ็มเธียเตอร์ ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ จำนวน 17 รอบ
ต่อมาเวิร์คพอยท์ได้นำละครเวทีเรื่องนี้กลับมาแสดงใหม่และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "นิทานหิ่งห้อย เดอะ มิวสิคัล" จัดแสดงที่ โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ ชั้น 7 ศูนย์การค้าสยามสแควร์วัน ในปี พ.ศ. 2559 และ พ.ศ. 2567
เรื่องย่อ

เรื่องราวของคนสองเมืองระหว่าง ‘ตรรกะนคร’ ที่พร่ำสอนให้ประชากรดำรงตนอยู่ภายใต้หลักการและเหตุผล ทุกการกระทำของผู้คน ล้วนต้องเกิดขึ้นบนทฤษฎีที่สามารถอธิบายได้ตามหลักตรรกศาสตร์ ในขณะที่เมือง “เอกเขนก” พลเมืองที่นี่ ดำเนินชีวิตด้วยจินตนาการ ความฝัน และความศรัทธา...พวกเขา ‘เชื่อ’ ในสิ่งที่ฝัน... ‘ทำ’ โดยไม่ทนฝืนอารมณ์และความรู้สึกของตน
ผู้คนแห่งเมือง ‘ตรรกะนคร’ ใบหน้าบูดบึ้ง ขมึงตึง ดูคล้ายหุ่นยนต์ เหมือนคนไร้ชีวิตจิตใจ ในขณะที่เมือง ‘เอกเขนก’ ใบหน้าของผู้คนกลับเปื้อนด้วยรอยยิ้ม เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา เต็มไปด้วยความสุขสนุกสนานร่าเริง
การที่ผู้คนเมือง ‘ตรรกะนคร’ ยึดถือในหลักการและเหตุผล ชื่อเสียงเรียงนามที่เรียกขานกัน จึงตั้งตามสูตรทางคณิตศาสตร์ และนายทหารหนุ่มนาม ‘1001’ (พันหนึ่ง) ก็ได้รับมอบหมายจากท่านประธาน 50/50 (ห้าสิบห้าสิบ) ให้ออกตามหาเมืองที่อยู่ไกลโพ้น หลังเกิดเหตุจลาจลไฟดับทั่วเมือง อันเนื่องมาจากเด็กล้างชามละเลยในหน้าที่ของตัวเอง หลังถูกชายชราตาบอดชักชวนให้วาดรูป (ฉากนี้ เท้าความเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โยงกันไปมาอย่างชุลมุนสนุกสนาน) ทำให้ ‘พันหนึ่ง’ จำต้องจากลาคนรัก ‘3.14’ (พายอาร์) โดยฝากฝังเธอไว้กับเพื่อนสนิท ‘100009’ (แสนเก้า) ให้คอยช่วยดูแล และในระหว่างเดินทาง เครื่องบินของ ‘พันหนึ่ง’ เกิดประสบอุบัติเหตุ ตกลงที่เฉลียงบ้านของ ‘พระจันทร์’ สาวสวยแห่งเมือง ‘เอกเขนก’ ผู้ที่ ‘ชนะลม’ กวีหนุ่มแอบหลงรักอยู่ โดยที่เขาเองก็มี ‘ปุยปุย’ สาวห้าวลูกคนเดียวของ ‘ยับยับ’ ผู้ปกครองเมืองคอยตามตื๊ออยู่เช่นกัน
ผู้คนในเมือง ‘เอกเขนก’ ต่างไม่เคยหวาดระแวง สงสัยคนต่างถิ่นอย่าง ‘พันหนึ่ง’ เลยแม้แต่น้อย ทั้งๆ ที่เขาพลัดหลงมาจากแดนไกล และจริงๆ ก็มาด้วยเจตนาไม่บริสุทธิ์สักเท่าใดนัก หากแต่ชาวเมืองเอกเขนกต่างให้ความสนใจช่วยกันคนละไม้ละมือซ่อมแซม ‘เฉลียงบ้าน’ ของ ‘พระจันทร์’ ให้กลับคืนมาดังเดิมมากกว่า...ตลอดเวลาที่ ‘พันหนึ่ง’ พำนักอยู่ในเมืองนี้ น้ำใจและมิตรไมตรีที่เขาได้รับ ทำให้หลักการและเหตุผลที่ยึดถืออย่างเคร่งครัดเป็นดั่งสรณะในชีวิต เริ่มคลอนคลาย รู้จักเปิดรับความรู้สึกของคนรอบข้าง ออกตามหา ‘ความฝัน’ และค้นพบ ‘ความงาม’ ที่ซ่อนเร้นอยู่ในใจมาเนิ่นนาน จวบจนกระทั่งถึงเวลาต้องเดินทางกลับไปยังเมืองที่จากมา แล้วก็พบว่าผู้นำแห่ง ‘ตรรกะนคร’ กลายเป็นคนกระหายสงคราม ทำให้เขาต้องกลับมาปกป้องดินแดนอันสวยงามนาม ‘เมืองเอกเขนก’ อีกครั้ง
ดูเพิ่ม

เฉลียง (วงดนตรี)
นิทานหิ่งห้อย เดอะ มิวสิคัล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2009-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Legend of เร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล (2552)
| ด ค กเฉลียง |
| --- | --- |
ประภาส ชลศรานนท์ • วัชระ ปานเอี่ยม • นิติพงษ์ ห่อนาค • ภูษิต ไล้ทอง • ศุ บุญเลี้ยง • เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์ • ฉัตรชัย ดุริยประณีต  สมชาย ศักดิกุล
อัลบั้ม: ปรากฏการณ์ฝน (2525)  •  อื่น ๆ อีกมากมาย (2529)  •  เอกเขนก (2530) •  เฉลียงหลังบ้าน (2531) • แบ-กบาล (2532) •  ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า (2533)
อีพีและซิงเกิล: นอกชาน (2543) • เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ (2550) • เข้าใจว่าไม่เข้าใจ (2559) • คนแปลกหน้า (2559) • ไม่นานนี้เอง (2559) • ยังคงเอกเขนก (2566)
ผลงานพิเศษ: ขอแค่คิดถึง • น้ำคือชีวิต • ผูกใจ • ครองแผ่นดินโดยธรรม
ดูเพิ่มเติม: รายชื่อคอนเสิร์ตเฉลียง • คีตา เรคคอร์ดส •  คนอื่น ๆ อีกมากมาย • เดอะ เลเจนด์ ออฟ เร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล • นิทานหิ่งห้อย เดอะ มิวสิคัล
แคว้นโทซะ

ระวังสับสนกับ แคว้นศักดินาโทซะ
| แคว้นโทซะ 土佐国 |
| --- | --- |
แคว้นของญี่ปุ่น
ศตวรรษที่ 7 – ค.ศ. 1871
   แคว้นโทซะ,   นังไกโด
ประวัติศาสตร์:  

• ก่อตั้ง : ศตวรรษที่ 7
• สิ้นสุด : ค.ศ. 1871
 
อยู่ภายใน: 
 • มณฑล (โด): นังไกโด
 
หน่วยย่อยทางการเมือง: 7 อำเภอ และ 43 ตำบล
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ: จังหวัดโคจิ
แคว้นโทซะ (ญี่ปุ่น: 土佐国; โรมาจิ: tosa no kuni) หรือชื่อย่อ โดชู (ญี่ปุ่น: 土州; โรมาจิ: Doshū) เป็นหนึ่งในแคว้นของญี่ปุ่น ซึ่งเคยเป็นเขตการปกครองของญี่ปุ่น เป็นส่วนหนึ่งของนังไกโด ตำแหน่งตรงกับจังหวัดโคจิในปัจจุบัน
ที่มาของชื่อ

ชื่อ "โทซะ" ในปัจจุบันนิยมเขียนเป็น 土佐 แต่ในบันทึกโคจิกิและนิฮงโชกิสมัยโบราณ ชื่อแคว้นนี้ถูกเขียนเป็น 土左 และในเซ็นไดคุจิฮงงิ ถูกเขียนเป็น 都佐 ว่ากันว่าแต่เดิมเขียนเป็น 土左 มาก่อน แต่ ถูกเปลี่ยนเป็น 土佐 ในปี 713 แต่ว่าตั้งแต่นั้นมา 土左 กับ 土佐 ก็ยังมีการถูกใช้ปนกันมา จนพอถึงยุคเฮอัง จึงเขียนเป็น 土佐 เหมือนกันหมด
พื้นที่

พื้นที่ก่อนการฟื้นฟูเมจิ ตรงกับพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดโคจิในปัจจุบัน แต่ไม่รวมเกาะฮาฮาจิมะ เกาะโอกิโนชิมะ และ เกาะอูกูรูจิมะ เกาะโอกิโนะชิมะโช ในพื้นที่นครซูกูโมะ พื้นที่ยกเว้นของนครซูกูโมะนี้ได้ถูกรวมเข้าไปในปี 1876
เอ็นดับเบิลยูเอ บูลไรด์จ เทเลวิชั่น แชมเปียนชิป

เอ็นดับเบิลยูเอ บูลไรด์จ เทเลวิชั่น แชมเปียนชิป (NWA Blue Ridge Television Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์ของNational Wrestling Alliance เฉพาะปี 2005
ประวัติการครองแชมป์

| Wrestler: | Times: | Date: | Location: | Notes: |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Buff Bagwell | 1 | January 28, 2005 | Mountain City, Tennessee | Won a battle royal to become first champion, title was stripped on May 6, 2005 due to injury. |  |
| Donnie Dallas | 1 | June 17, 2005 | Oakwood, Virginia | Wins a 12-man steel cage battle royal to win vacant title. |  |
| Promotion closes in 2005. | Promotion closes in 2005. | Promotion closes in 2005. | Promotion closes in 2005. | Promotion closes in 2005. |  |
โคคา

| โคคา |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Erythroxylaceae
สกุล:: Erythroxylum
สปีชีส์:: E.  coca
ชื่อทวินาม
Erythroxylum coca Lam.

โคคา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Erythroxylum coca) เป็นพืชที่พบตามที่สูงของเทือกเขาแอนดีส ต้นเป็นพุ่มดก ปลายใบเรียวแหลม สีเขียวอมเหลือง ดอกขนาดเล็ก ก้านชูเรียวยาวดอกสีขาว ผลสีส้มอมแดง ใช้ใบแห้งเคี้ยว ทำให้ไม่รู้สึกเหนื่อย เคยใช้เป็นส่วนผสมของโคคา-โคล่าก่อนจะถูกสั่งห้าม
โซล่า

โซล่า หรือ โซลา สามารถหมายถึง
น้ำมันดีเซลหมุนเร็ว หรือที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่ง "น้ำมันโซล่า"
โซล่า (การ์ตูนญี่ปุ่น) - การ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนโดย นาโอกิ ฮิซายะ
เอมิล โซลา (Émile Zola) นักเขียนชาวฝรั่งเศส
จานฟรังโก โซลา อดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี
โซลาร์ (Solar) หมายความถึงดวงอาทิตย์
เซลล์สุริยะ หรือโซลาร์เซลล์ (บางครั้งถูกสะกดว่า โซล่าเซลล์)
ชื่ออื่นที่ใกล้เคียง

โซระ
เจียหยาง

| เจียหยาง 揭阳市 เก๊กเอี๊ย |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
น้ำพุดนตรีเก๊กเอี๊ย
th
ที่ตั้งของเก๊กเอี๊ยในมณฑลกวางตุ้ง
เจียหยางที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด (รัฐบาลท้องถิ่นนครเก๊กเอี๊ย): 23°33′04″N 116°22′22″E﻿ / ﻿23.5510°N 116.3727°E﻿ / 23.5510; 116.3727
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: กวางตุ้ง
เขตการปกครองระดับอำเภอ: 5
เขตการปกครองระดับตำบล: 100
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตหรงเฉิง (หย่องเซีย; 榕城区)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: หยาน จื๋อฉาน (严植婵)
 • นายกเทศมนตรี: เฉิน ตง (陈东)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 5,240.5 ตร.กม. (2,023.4 ตร.ไมล์)
 • ความยาวชายฝั่ง (ไม่รวมเกาะ): 82 ตร.กม. (32 ตร.ไมล์)
ความสูง: 8 เมตร (26 ฟุต)
ประชากร (2010)
 • นครระดับจังหวัด: 5,877,025 คน
 • ความหนาแน่น: 1,100 คน/ตร.กม. (2,900 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 741,674 คน
เขตเวลา: มาตรฐานจีน
รหัสพื้นที่: 663
รหัส ISO 3166: CN-GD-52
ภาษา: ภาษาหมิ่น
ภาษาถิ่น: ภาษาแต้จิ๋ว และภาษาแคะ
GDP: ¥68.514 พันล้าน (2004)
GDP ต่อหัว: ¥35,327 (2017)
คำนำหน้าทะเบียนรถ: 粤V
เจียหยาง (จีน: 揭阳; พินอิน: Jiēyáng) ในภาษาจีนกลาง หรือ เก๊กเอี๊ย ในภาษาแต้จิ๋ว เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเฉาชั่นซึ่งผู้คนที่นี่จะพูดภาษาแต้จิ๋วแตกต่างจากผู้คนในบริเวณใกล้เคียงที่พูดภาษาเยว่ (หรือภาษากวางตุ้ง) เจียหยางมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในฐานะเป็นเมืองเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมากที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เจียหยางมีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับซัวเถา ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับแต้จิ๋ว ทิศเหนือติดกับเหมย์โจว ทิศตะวันตกติดกับชั่นเหว่ย์ และทิศใต้ติดกับทะเลจีนใต้
เขตการปกครอง

เจียหยางมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด แบ่งเขตการปกครองออกเป็นระดับอำเภอจำนวน 5 แห่ง แบ่งเป็น 2 เขต, 1 นครระดับอำเภอ (บริหารงานในนามของจังหวัด), และ 2 อำเภอ
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  เขตหรงเฉิง (หย่องเซีย) เขตเจียตง (เก๊กตัง) อำเภอเจียซี (เก็กไซ) อำเภอฮุ่ยไหล (ห้วยลาย) นครผู่หนิง(โผวเล้ง) 
| ทับศัพท์จีนกลาง | ทับศัพท์แต้จิ๋ว | อักษรจีนตัวย่อ | พินอิน | ประชากร  (สำมะโนปี 2010) | พื้นที่  (ตร.กม.) | ความหนาแน่น  (คน/ตร.กม.) |
| เขตหรงเฉิง | หย่องเซีย | 榕城区 | Róngchéng Qū | 741,674 | 182 | 4,098 |
| เขตเจียตง | เก๊กตัง | 揭东区 | Jiēdōng Qū | 1,157,720 | 850 | 1,362 |
| อำเภอเจียซี | เก็กไซ | 揭西县 | Jiēxī Xiàn | 825,313 | 1,279 | 605 |
| อำเภอฮุ่ยไหล | ห้วยลาย | 惠来县 | Huìlái Xiàn | 1,097,615 | 1,207 | 906 |
| นครผู่หนิง | โผวเล้ง | 普宁市 | Pǔníng Shì | 2,054,703 | 1,620 | 1,291 |
เขตการปกครองเหล่านี้แบ่งย่อยลงไปอีกออกเป็นระดับตำบลจำนวน 100 แห่ง แบ่งเป็น 69 เมือง, 10 ตำบล และ 21 แขวง
เศรษฐกิจ

การปลูกข้าวและอุตสาหกรรมสิ่งทอมีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของเก๊กเอี๊ย
การขนส่ง > ทางอากาศ

ท่าอากาศยานเก๊กเอี๊ยแต้ซัวแห่งใหม่เป็นสนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับสามในมณฑลกวางตุ้ง รองจากท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน และท่าอากาศยานนานาชาติเชินเจิ้นเป่าอัน โดยแทนที่ท่าอากาศยานชั่นโถวไว่ชา เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2011
การขนส่ง > ทางราง

เจียหยางตั้งอยู่บนเส้นทางรถไฟกว่างโจว–เหมย์โจว–ซัวเถา
ภาษาและวัฒนธรรม

ภาษาแต้จิ๋วเป็นภาษาที่พูดกันเป็นส่วนใหญ่ในภูมิภาคนี้ อย่างไรก็ตามก็มีผู้พูดภาษาแคะอยู่อย่างจำกัดในหมู่ชาวแคะในอำเภอเก๊กไซ
ประวัติศาสตร์

พบว่าชาวเจียหยางจำนวนมากอพยพไปต่างประเทศในช่วงทศวรรษที่ 1930 ทั้งปนตียานักและเกอตาปังในอินโดนีเซีย, โจโฮร์บะฮ์รูในมาเลเซีย, สิงคโปร์, กัมพูชา และไทย ต่างก็มีชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมากที่มาจากเจียหยาง
รัฐบาลกลางจีนอนุมัติให้เจียงหยางมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัดในปี 1991
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ลิ้มโต๊ะเคี่ยม (林道乾, Lîm tō-khiân) โจรสลัดในศตวรรษที่ 16