stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอแพนสตาร์อะวอดส์
รางวัลแดซัง

| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2012 | ซน ฮย็อน-จู | โหดดิบไล่ล่า |
| 2 | 2013 | ซง ฮเย-กโย | สายลมรักในฤดูหนาว |
| 3 | 2014 | โช อิน-ซ็อง | ถ้ารักกัน มันก็โอเค |
| 4 | 2015 | คิม ซู-ฮย็อน | โปรดิวเซอร์หน้าใส หัวใจกุ๊กกิ๊ก |
| 5 | 2016 | ซง จุง-กี | ชีวิตเพื่อชาติ รักนี้เพื่อเธอ |
ละครแห่งปี

| ปี | ผู้ชนะ |
| --- | --- |
2016: ชีวิตเพื่อชาติ รักนี้เพื่อเธอ
รางวัลยอดเยี่ยมสูงสุดในการแสดง > นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | ซง จุง-กี | รอยรักรอยแค้น |
| 2013 | อี จุน-กี | 14 วันขอให้ฉันปกป้องหัวใจเธอ |
รางวัลยอดเยี่ยมสูงสุดในการแสดง > นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีส์ขนาดสั้น

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2014 | คิม ซู-ฮย็อน | ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว |
| 2015 | อี ซ็อง-มิน | หนุ่มออฟฟิศพิชิตฝัน |
| 2016 | โช จิน-วุง | Signal |
รางวัลยอดเยี่ยมสูงสุดในการแสดง > นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีส์ขนาดยาว

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2014 | โช แจ-ฮย็อน | จองโดจอน ยอดขุนนางคู่ปฐมกษัตริย์ |
| 2015 | คิม ซัง-จุง | The Jingbirok: A Memoir of Imjin War |
| 2016 | อัน แจ-อุก | Five Children |
รางวัลยอดเยี่ยมสูงสุดในการแสดง > นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | ละคร |
| --- | --- | --- |
| 2012 | คิม นัม-จู | สะใภ้จอมแสบ |
| 2013 | อี โบ-ย็อง | กระซิบรัก จิตสัมผัส, ซอยอง รักนี้ไม่เปลี่ยนแปลง |
รางวัลยอดเยี่ยมสูงสุดในการแสดง > นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีส์ขนาดสั้น

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2014 | คิม ฮี-แอ | สื่อรักซ่อนหัวใจ |
| 2015 | คิม ฮี-ซ็อน | Angry Mom |
| 2016 | ฮัน ฮโย-จู | W |
รางวัลยอดเยี่ยมสูงสุดในการแสดง > นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีส์ขนาดยาว

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2014 | คิม ฮี-ซ็อน | มหัศจรรย์แห่งรัก |
| 2015 | คิม ฮย็อน-จู | I Have a Lover |
| 2016 | คิม โซ-ย็อน | Happy Home |
รางวัลดีเด่นในการแสดง > นักแสดงนำชายดีเด่น

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | คิม ซู-ฮย็อน | ลิขิตรักตะวันและจันทรา |
| 2012 | ยู จุน-ซัง | สะใภ้จอมแสบ |
| 2013 | อี จง-ซ็อก | กระซิบรัก จิตสัมผัส |
รางวัลดีเด่นในการแสดง > นักแสดงนำชายดีเด่น ประเภทมินิซีรีส์ขนาดสั้น

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2014 | ช็อง อู | Reply 1994 คิดถึงเธอ |
| 2015 | ยิม ชี-วัน | หนุ่มออฟฟิศพิชิตฝัน |
| 2016 | นัมกุง มิน | Remember: War of the Son |
รางวัลดีเด่นในการแสดง > นักแสดงนำชายดีเด่น ประเภทมินิซีรีส์ขนาดยาว

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2014 | คิม จี-ฮุน | Jang Bo-ri is Here! |
| 2015 | อีจุน | Heard It Through the Grapevine |
| 2016 | อี พิล-โม | Happy Home |
รางวัลดีเด่นในการแสดง > นักแสดงนำหญิงดีเด่น

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | ฮัน จี-มิน | Padam Padam... The Sound of His and Her Heartbeats |
| 2013 | คิม โซ-ย็อน | 14 วันขอให้ฉันปกป้องหัวใจเธอ |
รางวัลดีเด่นในการแสดง > นักแสดงนำหญิงดีเด่น ประเภทมินิซีรีส์ขนาดสั้น

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2014 | พัก ชิน-ฮเย | หยุดหัวใจ นายไฮโซ |
| 2015 | พัก โบ-ย็อง | Oh My Ghostess |
| 2016 | ซอ ฮย็อน-จิน | Another Oh Hae-young |
รางวัลดีเด่นในการแสดง > นักแสดงนำหญิงดีเด่น ประเภทมินิซีรีส์ขนาดยาว

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2014 | คิม อก-บิน | Yoo-na's Street |
| 2015 | คิม มิน-จุง | พ่อค้าเร่แห่งโชซอน |
| 2016 | ช็อง ยู-มี | ผู้พิทักษ์คู่บัลลังก์มังกร |
รางวัลนักแสดงสมทบ > นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | อี ซ็อง-มิน | Golden Time นาทีชีวิต |
| 2013 | จุง วุง-อิน | กระซิบรัก จิตสัมผัส |
| 2014 | รยู ซึง-ซู | มหัศจรรย์แห่งรัก |
| 2015 | อี กย็อง-ย็อง | หนุ่มออฟฟิศพิชิตฝัน |
| 2016 | จิน กู | ชีวิตเพื่อชาติ รักนี้เพื่อเธอ |
| 2016 | คิม อึย-ซ็อง | W |
รางวัลนักแสดงสมทบ > นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | คิม จุง-นัน | โสดกะล่อนปลิ้นปล้อนคูณ 4 |
| 2013 | คิม ซ็อง-รย็อง | แผนร้ายเกมรัก |
| 2014 | คิม ฮเย-อึน | สื่อรักซ่อนหัวใจ |
| 2015 | แจ จุง-อัน | ยงพัล |
| 2015 | กิล แฮ-ย็อน | Heard It Through the Grapevine |
| 2016 | คิม จี-ว็อน | ชีวิตเพื่อชาติ รักนี้เพื่อเธอ |
| 2016 | เย จี-ว็อน | Another Oh Hae young |
รางวัลนักแสดงหน้าใหม่ > ดาวรุ่งยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | ช็อง อึน-จี | ย้อนรอยรัก 1997 |
| 2012 | คัง มิน-ฮย็อก | สะใภ้จอมแสบ |
| 2012 | คิม ฮย็อง-จุน | รักวุ่นวายของนายซุปตาร์, Late Blossom |
| 2012 | โอ ย็อน-ซอ | สะใภ้จอมแสบ |
| 2012 | ซอ อิน-กุก | ย้อนรอยรัก 1997 |
| 2012 | ยู อิน-นา | มหัศจรรย์รักข้ามภพ |
| 2012 | ยุน จิน-อี | โสดกะล่อนปลิ้นปล้อนคูณ 4 |
| 2016 | ฮวัง จี-ย็อล |  |
| 2016 | หวัง ไต้ลก |  |
รางวัลนักแสดงหน้าใหม่ > นักแสดงชายหน้าใหม่ยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2013 | ชเว จิน-ฮย็อก | คังชิ คัมภีร์ตระกูลจิ้งจอก |
| 2013 | คิม อู-บิน | โรงเรียนหัวใจใส |
| 2014 | โด คย็อง-ซู | ถ้ารักกัน มันก็โอเค |
| 2014 | ซน โฮ-จุน | Reply 1994 คิดถึงเธอ |
| 2015 | พย็อน โย-ฮัน | หนุ่มออฟฟิศพิชิตฝัน |
| 2015 | นัม จู-ฮย็อก | Who Are You: School 2015 |
| 2016 | พัก โบ-กอม | วันวานอันหวานชื่น |
| 2016 | ยุน คยุน-ซัง | ตรวจใจเธอให้เจอรัก |
รางวัลนักแสดงหน้าใหม่ > นักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2013 | คิม ยู-รี | แสบใสยัยตัวร้าย, รักป่วนวิญญาณหลอน |
| 2013 | อี ยู-บี | คังชิ คัมภีร์ตระกูลจิ้งจอก |
| 2014 | นัม โบ-รา | Only Love |
| 2014 | คิม ซีล-คี | Discovery of Love |
| 2015 | แช ซู-บิน | บ้านนี้ที่นี่มีรัก |
| 2015 | อิม จี-ย็อน | High Society |
| 2016 | คิม ยู-จ็อง | รักเราพระจันทร์เป็นใจ |
| 2016 | อี ฮเย-รี | วันวานอันหวานชื่น |
รางวัลนักแสดงเด็ก > นักแสดงเด็กชายยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | พัก ก็อน-แท | เมย์ควีน เทพีสีคราม, รักยิ่งใหญ่ หัวใจเพื่อเธอ |
| 2013 | ช็อน โบ-กึน | ห้องเรียนราชินี |
| 2014 | ชเว คว็อน-ซู | มหัศจรรย์แห่งรัก |
| 2014 | ยุน ชัน-ย็อง | Mama |
| 2015 | นัม ดา-รึม | พิน็อคคิโอ |
รางวัลนักแสดงเด็ก > นักแสดงเด็กหญิงยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | คิม โซ-ฮย็อน | รักสุดใจ, Ma Boy |
| 2012 | คิม ยู-จ็อง | เมย์ควีน เทพีสีคราม, ลิขิตรักตะวันและจันทรา |
| 2013 | คิม ฮยัง-กี | ห้องเรียนราชินี |
| 2014 | คิม ฮย็อน-ซู | ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว |
| 2014 | คิม จี-ย็อง | Jang Bo-ri is Here! |
| 2015 | คัล โซ-ว็อน | ลูกสาวฉัน กึมซาวอล |
ผู้กำกับยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | โช นัม-กุก | โหดดิบไล่ล่า |
| 2013 | คิม บย็อง-ซู | ลิขิตรักข้ามเวลา |
| 2014 | ชัง แท-ยู | ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว |
| 2015 | โช ซู-ว็อน | พิน็อคคิโอ |
| 2016 | ชิน ว็อน-โฮ | วันวานอันหวานชื่น |
นักเขียนบทยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | พัก จี-อึน | สะใภ้จอมแสบ |
| 2013 | โซ ฮย็อน-คย็อง | ซอยอง รักนี้ไม่เปลี่ยนแปลง, 14 วันขอให้ฉันปกป้องหัวใจเธอ |
| 2014 | จุง ซ็อง-จู | สื่อรักซ่อนหัวใจ |
| 2015 | พัก คย็อง-ซู | หักเหลี่ยมคนโฉด |
| 2016 | คิม อึน-ฮี | Signal |
เพลงประกอบละครยอดเยี่ยม

| ปี | เพลง | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | "ออลฟอร์ยู" (All for You) - ซอ อิน-กุก และ ช็อง อึน-จี | ย้อนรอยรัก 1997 |
| 2013 | "วินเตอร์เลิฟ" (Winter Love) - เดอะวัน | สายลมรักในฤดูหนาว |
| 2014 | "กูดบายมายเลิฟ" (Goodbye My Love) - เอลลี | Fated to Love You |
| 2015 | "พิน็อคคิโอ" (Pinocchio) - รอย คิม | พิน็อคคิโอ |
รางวัลยอดนิยม > ดาราชายยอดนิยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | ยู จุน-ซัง | สะใภ้จอมแสบ |
| 2013 | จู จี-ฮุน | ทำนองรักทำนองชีวิต |
| 2014 | อี กวัง-ซู | ถ้ารักกัน มันก็โอเค |
| 2015 | ซน โฮ-จุน | Mrs. Cop |
รางวัลยอดนิยม > ดาราหญิงยอดนิยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2013 | โอ ย็อน-ซอ | Here Comes Mr. Oh |
| 2014 | จิน เซ-ย็อน | อัจฉริยะหมอ 2 แผ่นดิน |
| 2015 | ยู อิน-ย็อง | Mask |
รางวัลยอดนิยม > คู่ยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | ซอ อิน-กุก และ ช็อง อึน-จี | ย้อนรอยรัก 1997 |
| 2013 | อี จง-ซ็อก และ อี โบ-ย็อง | กระซิบรัก จิตสัมผัส |
| 2016 | ซง จุง-กี และ ซง ฮเย-กโย | ชีวิตเพื่อชาติ รักนี้เพื่อเธอ |
รางวัลยอดนิยม > รางวัลฮันรยูสตาร์

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | ช็อง ยง-ฮวา |  |
| 2014 | จุน จี-ฮย็อน | ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว |
| 2014 | คิม ซู-ฮย็อน | ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว |
| 2015 | อี ดง-ก็อน |  |
| 2015 | ฮง ซู-อา |  |
| 2016 | อี บย็อง-ฮ็อน |  |
ต่างกายยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- |
| 2012 | โก เซ-ว็อน | The Moon and Stars for You |
| 2012 | ช็อน ฮเย-บิน | ราชินีอินซู |
| 2013 | ย็อน จุง-ฮุน | บ้านป่วนก๊วนไฮโซ |
| 2013 | ยู อิน-ย็อง | Wonderful Mama |
| 2014 | จี ฮย็อน-อู |  |
| 2014 | คิม ยู-รี |  |
| 2015 | โอ มิน-ซ็อก | All About My Mom |
| 2015 | ชเว ยอ-จิน | The Lover |
ผู้จัดการยอดเยี่ยม

| ปี | ผู้ชนะ | จากหน่วยงาน |
| --- | --- | --- |
| 2012 | คิม จ็อง-โด | นามูแอกเตอร์ส |
| 2013 | คิม ดง-อ็อบ | วิลเอนเตอร์เทนเมนต์ |
| 2014 | อี จิน-ซ็อง | คิงคองเอนเตอร์เทนเมนต์ |
| 2015 | ชิม จุง-อุน | ซิมเอนเตอร์เทนเมนต์ |
| 2016 | คิม ช็อง-ยง | บลอสซัมเอนเตอร์เทนเมนต์ |
รางวัลอื่น ๆ

| ปี | สาขา | ผู้ชนะ | จากละครเรื่อง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | ตัวร้ายยอดเยี่ยม | ยุน ยง-ฮย็อน | กลยุทธ์มนุษย์เงินเดือน |
| 2012 | การแสดงตลกยอดเยี่ยม | อัน ซ็อก-ฮวัน | Shut Up Family |
| 2012 | สตันท์แอคชันยอดเยี่ยม |  | หน้ากากปีศาจ |
| 2013 | การแสดงยอดเยี่ยม | ช็อง อึน-จี | สายลมรักในฤดูหนาว |
| 2013 | แอคชันยอดเยี่ยม |  | คังชิ คัมภีร์ตระกูลจิ้งจอก  |
| 2014 | เว็บดราม่าบริการเครือข่ายสังคมยอดเยี่ยม |  | A Hungry Woman |
| 2015 | รางวัลเว็บดราม่าบริการเครือข่ายสังคม | ซิ่วหมิน | ตกหลุมรักนาโดจอน |
| 2016 | นักแสดงสเปเชียลแห่งปี | คุนิมูระ จุน |  |
| 2016 | รางวัลเอแพนดารายอดเยี่ยม | คิม ฮี-ซ็อน |  |
| 2016 | รางวัลเอแพนดารายอดเยี่ยม | เจสซี เมนดิโอลา |  |
| 2016 | รางวัลเอแพนดารายอดเยี่ยม | นะริมิยะ ฮิโระกิ |  |
| 2016 | รางวัลเอแพนดารายอดเยี่ยม | ซง จุง-กี |  |
| 2016 | รางวัลเอแพนดารายอดเยี่ยม | โจ ทาสลิม |  |
| 2016 | รางวัลเอแพนดารายอดเยี่ยม | ธนายง ว่องตระกูล |  |
| 2016 | สเปเชียลเอแพนอวอร์ด | โกคาน อัลคา และ เบเลก แคมจี |  |
รางวัลความสำเร็จ

| ปี | ผู้ชนะ | จากผลงาน |
| --- | --- | --- |
| 2012 | อี ซุน-แจ | ชุลมุนครอบครัวอลเวง, อรุณสวัสดิรักประธานาธิบดี |
| 2013 | ฉู ชา-ฮย็อน |  |
| 2013 | จุง ดู-ฮง | เบอร์ลิน รหัสลับระอุเดือด |
| 2014 | ชเว จิน-ซิล |  |
| 2015 | Chief Inspector |  |
ควีนมันธา

| NZ-000 ควีนมันธา > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทสำหรับนิวไทป์
ความสูง: 39.2 เมตร (วัดถึงหัว)
น้ำหนัก: 143.2 ตัน (พื้นฐาน) 264.7 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมกันดาเรียม
กำลังเครื่อง: 21370 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ปืนมหาอนุภาคติดหัวสามลำกล้อง ปืนมหาอนุภาคติดมือ ปืนมหาอนุภาคติดหน้าอก ปืนมหาอนุภาคติดหลัง บีมเซเบอร์ ฟันเนล
คุณสมบัติพิเศษ: ระบบไซคอมมิว Iฟิลด์บาเรียร์
นักบินสำคัญ: เพิล ทูว์ เกรมี่ โตโต้
ด ค ก
NZ-000 ควีนมันธา (ญี่ปุ่น: クィン・マンサ ;อังกฤษ: Quin Mantha) เป็นโมบิลสูทตัวร้ายซึ่งมีบทบาทสำคัญในอะนิเมะซีรีส์โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลเซต้า ออกแบบโดยมิกะ อาคิทากะ
เนื้อเรื่อง

ควีนมันธาเป็นโมบิลสูทขนาดใหญ่สำหรับนิวไทป์ใช้งานโดยเฉพาะซึ่งพัฒนานีโอซีอ้อน ควีนมันธานั้นใช้พื้นฐานของโมบิลอาเมอร์ ไซโคกันดั้มมาร์คทูว์แต่ผสมลักษณะของคิวเบเลย์เข้าไปด้วย อาวุธหลักของควีนมันธาก็คือปืนมหาอนุภาคที่ติดไว้ทั่วตัวซึ่งมีอานุภาพเทียบได้กับปืนของยานรบ ในเกราะหางมีฟันเนลซึ่งเป็นอาวุธควบคุมระยะไกลด้วยพลังจิตผ่านระบบไซคอมมิว (Psycommu - Psychic communicator) เมื่อใช้งาน ฟันเนลจะแยกออกไปจากอัลฟ่าอาร์ซีลและยิงโจมตีเป้าหมายจากตำแหน่งต่างๆกันด้วยบีมกันที่ติดไว้ เกราะของควีนมันธามีความทนทานสูงและสามารถทนมิสไซล์ทั้งหมดของฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มได้ และเกราะไหล่ขนาดใหญ่ทั้งสองข้างยังติดตั้งเครื่องกำเนิดสนามพลัง Iฟิลด์บาเรียร์ซึ่งสามารถสะท้อนลำแสงจากอาวุธบีมที่ศัตรูยิงใส่ได้ แม้จะเป็นโมบิลสูทขนาดใหญ่ แต่ควีนมันธาก็ติดตั้งท่อขับดันที่มีกำลังมากจึงมีความเร็วสูง ส่วนหัวของควีนมันธายังสามารถใช้เป็นยานหนีภัยได้เหมือนไซโคกันดั้มมาร์คทูว์
เมื่อเกรมี่ โตโต้ได้เริ่มก่อกบฏเพื่อชิงอำนาจจากฮามาน คานก็ได้ใช้ควีนมันธาเหมือนยูนิตบัญชาการ โดยเกรมี่จะนั่งออกคำสั่งจากควีนมันธาซึ่งมีมนุษย์ดัดแปลง เพิล ทูว์เป็นนักบินหลัก ในการต่อสู้นั้น ควีนมันธาสามารถทำลายยานท่า ลาวิอ็องโรส และทำให้ AMX-015 เกมาร์คของหัวหน้าหน่วยองครักษ์ เคียร่า ซูน กับกันดั้มมาร์คทูว์และเซต้ากันดั้มของกันดั้มทีมเสียหายอย่างหนักได้ แต่ในระหว่างการต่อสู้กับฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มของจูโด อชิตะนั้น จูโดได้เกลี้ยกล่อมให้เพิล ทูว์รู้สึกตัวว่าเกรมี่เพียงแต่ใช้งานเธออยู่และสละเครื่องออกมา เปิดโอกาสให้ลู ลูก้าใช้เซต้ากันดั้มยิงสังหารเกรมี่
คชาทริยา

| NZ-666 คชาทริยา > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทสำหรับนิวไทป์
ความสูง: 22.3 เมตร (วัดถึงหัว)
น้ำหนัก: 29.7 ตัน (พื้นฐาน) 74.02 ตัน (เต็มพิกัด)
อุปกรณ์: ปืนมหาอนุภาคติดหน้าอก บีมเซเบอร์ เกราะไหล่(ติดตั้งปืนมหาอนุภาค บีมเซเบอร์ และ ฟันเนล)
คุณสมบัติพิเศษ: ไซโคเฟรม
นักบินสำคัญ: มาริดา ครูซ
ด ค ก
NZ-666 กษัตริยา (ญี่ปุ่น: クシャトリヤ ;อังกฤษ: Kshatriya) ปรากฏตัวในหนังสือนิยาย กันดั้มยูนิคอร์น ออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ
กษัตริยาเป็นรุ่นปรับปรุงของควีนมันธาซึ่งพัฒนาโดยบริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกให้มีขนาดเล็กลงแต่ยังคงพลังทำลายไว้ในขณะที่สมรรถนะสูงกว่าเดิม โดยเพิ่มเกราะไหล่ขนาดใหญ่เป็นสี่แผง ซึ่งในเกราะนี้ติดตั้งอาวุธคือฟันเนล ปืนมหาอนุภาค และ แขนกลติดบีมเซเบอร์เอาไว้ ส่วนตัวของกษัตริยายังมีปืนมหาอนุภาคสี่กระบอกที่หน้าอกและบีมเซเบอร์ บีมแก็ตลิ่งที่ยูนิคอร์นกันดั้มใช้นั้นเดิมทีก็เป็นอาวุธของกษัตริยา ระบบไซคอมมิวของกษัตริยายังได้รับการปรับปรุงเป็นไซโคเฟรมซึ่งมีประสิทธิภาพมากกว่าเดิมมาก กษัตริยาถูกขโมยไปจากแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกส์โดยกลุ่มนีโอซีอ้อนที่เหลืออยู่ภายใต้การนำของฟุล ฟรอนทัลและใช้เป็นโมบิลสูทประจำตัวของมนุษย์ดัดแปลง มาริดา ครูซ ซึ่งในอดีตนั้นเธอก็คือเพิล ทเวลฟ์ หนึ่งในโคลนของเอลพี เพิล
ดูเพิ่ม

รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
เรือหลวงช้าง (LST-712)

บทความนี้เกี่ยวกับเรือหลวงช้าง (LST-712) (ลำที่ 2) สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เรือหลวงช้าง
| --- | --- |
เรือหลวงช้าง (LST-712) ขณะที่ยังใช้ชื่อว่า ยูเอสเอส ลินคอล์นเคาน์ตี้ (LST-898)
ประวัติ
ประเทศสหรัฐ
ชื่อ: LST-898
อู่เรือ: ดราโว คอร์เปอเรชั่น, พิตต์สเบิร์ก, ประเทศสหรัฐ
ปล่อยเรือ: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2487
เดินเรือแรก: 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487
เข้าประจำการ: 29 ธันวาคม พ.ศ. 2487
ปลดระวาง: 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2489
นำกลับมาประจำการใหม่: 28 สิงหาคม พ.ศ. 2493
ปลดระวาง: 24 มีนาคม พ.ศ. 2504
เปลี่ยนชื่อใหม่: ยูเอสเอส ลินคอล์นเคาน์ตี้ (LST-898) 1 กรกฎาคม 2498
เกียรติยศ:  1 เหรียญแบทเทิลสตาร์  (สงครามโลกครั้งที่ 2)  6 เหรียญแบทเทิลสตาร์  (สงครามเกาหลี) 
ความเป็นไป: ขายให้ ประเทศไทย, 31 สิงหาคม 2505
ประเทศไทย
ชื่อ: เรือหลวงช้าง (LST-712)
ตั้งชื่อตาม: เกาะช้าง
ส่งมอบเสร็จ: 31 สิงหาคม 2505
ปลดระวาง: 14 ตุลาคม พ.ศ. 2548
ความเป็นไป: วางเป็นปะการังเทียม บริเวณเกาะช้าง
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  เรือระบายพลขนาดใหญ่ชั้น LST-542
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  1,625 ตัน เบา 4,080 ตัน เต็มกำลัง
ความยาว::  328 ฟุต (100 เมตร)
ความกว้าง::  50 ฟุต (15 เมตร)
กินน้ำลึก::  เรือเปล่า : 2 ฟุต 4 นิ้ว (0.71 เมตร) หัวเรือ 7 ฟุต 6 นิ้ว (2.29 เมตร) ท้ายเรือ บรรทุก : 8 ฟุต 2 นิ้ว (2.49 เมตร) หัวเรือ 14 ฟุต 1 นิ้ว (4.29 เมตร) ท้ายเรือ
ระบบขับเคลื่อน::  2 × เครื่องยนต์ดีเซล General Motors 12-567, สองเพลา, หางเสือคู่
ความเร็ว::  12 นอต (22 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 14 ไมล์ต่อชั่วโมง)
จำนวนเรือและอากาศยาน::  2 × เรือระบายพลขนาดเล็ก
กำลังพล::  นายทหารและกำลังพลประมาณ 130 นาย
อัตราเต็มที่::  นายทหาร 8–10 นาย กำลังพล 89–100 นาย
ยุทโธปกรณ์::  8 × ปืน Bofors ขนาด 40 มม. L/60 12 × ปืน Oerlikon ขนาด 20 มม.
เรือหลวงช้าง (LST-712) (อังกฤษ: HTMS Chang) หรืออดีตเรือ ยูเอสเอส ลินคอล์นเคาน์ตี้ (LST-898) (อังกฤษ: USS Lincoln County) เป็นเรือยกพลขนาดใหญ่ชั้น LST-542 ซึ่งสร้างขึ้นมาสำหรับกองทัพเรือสหรัฐระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกขายให้กับกองทัพเรือไทย
ประวัติ

ชื่อแรกของเรือถูกตั้งขึ้นตามชื่อเทศมณฑลลินคอล์น ซึ่งใช้ชื่อเดียวกันใน 23 รัฐของสหรัฐ และเป็นเรือเพียงลำเดียวของกองทัพเรือสหรัฐที่ใช้ชื่อนี้ ส่วนชื่อที่สองของเรือถูกตั้งขึ้นตามเกาะช้าง ในจังหวัดตราด โดยเป็นเรือลำที่สองที่ใช้ชื้อนี่ ตามหลักเกณฑ์การตั้งชื่อเรือของกองทัพเรือไทย
เดิมเมื่อตอนวางกระดูกงูเรือ เรือลำนี้ถูกกำหนดหมายเลขตัวเรือเป็น LST-898 โดยอู่ต่อเรือดราโว คอร์เปอเรชั่น ที่เมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐ เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2487 และปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 โดยนาง J. B. Mawhinney และเข้าประจำการเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2487
การประจำการ > สงครามโลกครั้งที่สอง, พ.ศ. 2487–2488

หลังจากการแล่นทดสอบในรัฐฟลอริดา เรือ LST-898 ได้เดินทางไปขนสัมภาระที่นิวออร์ลีนส์และออกเดินทางเข้าร่วมสงครามเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 โดยแล่นผ่านคลองปานามาจนมาถึงเมืองมาจูโรเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2488 จากนั้นเดินทางต่อไปยังเกาะไซปันเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการปฏิบัติการในยุทธการที่โอกินาวะ โดยเดินทางออกจากเกาะไซปันเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2488 และเดินทางมาถึงเมืองชิมูวาน จังหวัดโอกินาวา และระบายพลพร้อมสัมภาระลงบริเวณฐานชิมูวาน ซึ่งเป็นเหมือนประตูสู่ตัวประเทศญี่ปุ่น ต่อจากนั้นได้แล่นกลับไปยังเกาะไซปันเพื่อลำเลียงกำลังพลและยุทโธปกรณ์ส่งกำลังบำรุงไปยังหมู่เกาะมาเรียนา ประเทศฟิลิปปินส์ และจังหวัดโอกินาวาของญี่ปุ่นตลอดช่วงเดือนที่เหลือของสงคราม
การประจำการ > ภารกิจหลังสงคราม, พ.ศ. 2488–2489

หลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่นในฝั่งทะเลแปซิฟิก เรือถูกมอบหมายให้ปฏิบัติการในพื้นที่ตะวันออกไกลเพื่อขนส่งยุทโธปกรณ์ที่ถูกยึดจากฝ่ายแพ้สงครามจนถึงช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน จากนั้นได้ร่วมขนส่งสัมภาระจากการรื้อถอนฐานปฏิบัติการของกองทัพบกในประเทศฟิลิปปินส์ และปลดประจำการครั้งแรกจากกองทัพเรือในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2489
การประจำการ > กองทัพบกและปฏิบัติการ MSTS, พ.ศ. 2489–2493

ในวันที่ 25 พฤศภาคม พ.ศ. 2489 เรือได้ถูกถ่ายโอนภารกิจไปอยู่ในความดูแลของกองทัพบกในส่วนของการขนส่งสัมภาระต่าง ๆ และถูกถ่ายโอนกลับมาประจำการในกองทัพเรืออีกครั้งในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2493 ซึ่งสามเดือนต่อมาเรือถูกมอบหมายให้ปฏิบัติการขนส่งสัมภาระสำหรับหน่วยบริการขนส่งทางทหารทางทะเล (Military Sea Transportation Service: MSTS) ในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลี ซึ่งขณะนั้นเกาหลีใต้ประสบกับภัยคุกคามจากลัทธิคอมมิวนิสต์และมีการร้องขอกำลังทางเรือเพิ่มเติมเพื่อเร่งกระบวนการส่งกำลังบำรุงเข้าสู่พื้นที่ขัดแย้ง
การประจำการ > สงครามเกาหลี, พ.ศ. 2493–2495

เรือ LST-898 กลับเข้าประจำการใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2493 โดยได้บรรทุกกำลังพลและยุทโธปกรณ์จากเมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น เพื่อนำไปเตรียมปฏิบัติการในยุทธการที่อินช็อนทางตะวันตกของเกาหลีเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2493 จากนั้นเรือได้นำกำลังพลเข้าร่วมปฏิบัติการในยุทธการเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2493 จนกระทั่งปฏิบัติการดังกล่าวประสบความสำเร็จ จนทำให้นายพลดักลาส แมกอาเธอร์ กล่าวชื่นชมกองทัพเรือว่า "The Navy and Marines have never shone more brightly than this morning." หลังจากเรือได้ระบายกำลังพลและยุทโธปกรณ์แล้ว เรือได้ทำหน้าที่ในการลำเลียงและให้บริการการแพทย์ฉุกเฉินให้กับกำลังพลนาวิกโยธินที่ได้รับบาดเจ็บ และสนับสนุนกองกำลังบนฝั่งด้วยการระดมยิงสนับสนุนไปยังตำแหน่งของข้าศึกบนฝั่ง โดยเรือ LST-898 ได้ปฏิบัติการจนถึงช่วงกลางเดือนตุลาคม จากนั้นกองกำลังของจีนได้เข้าร่วมในสงครามดังกล่าว ทำให้เรือต้องย้ายไปปฏิบัติการส่งกำลังพลนาวิกโยธินสหรัฐในพื้นที่ทางตอนเหนือของเกาหลี ต่อมาระหว่างเดือนตุลาคมจนถึงวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2494 เรือได้เข้าร่วมในปฏิบัติการอพยพประชาชนชาวเกาหลีและกำลังนาวิกโยธินจากเมืองฮุงนัม และเมืองว็อนซัน ไปยังเมืองปูซาน จากนั้นเรือได้ปฏิบัติการขนส่งยุทปัจจัยระหว่างท่าเรือของเกาหลีและญี่ปุ่น จนกระทั่งเสร็จสิ้นภารกิจและเดินทางออกจากฐานทัพเรือสหรัฐในเมืองโยโกซูกะ ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 24 เมษายน และเดินทางถึงเมืองแซนดีเอโกเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม เพื่อเข้ารับการซ่อมบำรุงครั้งใหญ่ และเดินทางกลับไปยังฐานทัพเรือในโยโกซูกะเพื่อปฏิบัติการต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์บนคาบสมุทรเกาหลีอีกครั้งด้วยการขนส่งยุทโธปกรณ์ระหว่างประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีตลอดระยะเวลา 6 เดือน และได้เดินทางกลับมายังเมืองแซนดิเอโกในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495
การประจำการ > กองเรือแปซิฟิก, พ.ศ. 2496–2503

ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2496 เรือ LST-898 ได้ปฏิบัติงานในการขนส่งยุทธภัณฑ์ในการก่อสร้างฐานทัพเรือบริเวณเมืองพอยต์บาร์โรว์ รัฐอะแลสกา และปฏิบัติงานอยู่บริเวณแถบอาร์กติกจนถึงช่วงเดือนกันยายน ซึ่งสองปีต่อมาเรือได้สับเปลี่ยนกำลังไปปฏิบัติการในมหาสมุทรแปซิฟิกฝั่งตะวันตกในการฝึกปฏิบัติการสะเทินน้ำสะเทินบกในพื้นที่ชายฝั่งตะวันตก
ต่อมาเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 เรือ LST-898 ได้รับการตั้งชื่อว่า ยูเอสเอส ลินคอล์นเคาน์ตี้ (LST-898)  ซึ่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 ถึง พ.ศ. 2503 เรือได้ออกเดินทางสามครั้งไปกับกองเรือที่ 7 โดยมีครั้งหนึ่งได้เดินทางไปยังแถบอาร์กติกช่วงที่หนาวเย็นเพื่อติดตั้งแนวเตือนภัยล่วงหน้าระยะไกล (Distant Early Warning Line: DEW Line) และเข้าร่วมการฝึกยกพลขึ้นบกบริเวณนอกชายฝั่งตะวันตกและฮาวาย
การประจำการ > ปลดประจำการจากกองทัพเรือสหรัฐ

หลังจากรับใช้กองทัพเรือสหรัฐมาอย่างยาวนาน ผ่าน 2 ช่วงสงครามครั้งใหญ่ และการเดินทางไกลอีกหลายครั้งร่วมกับกองเรือที่ 7 เพื่อปฏิบัติการทางหทารต่าง ๆ ในการระงับยับยั้งความขัดแย้งในพื้นที่ เรือยูเอสเอส ลินคอล์นเคาน์ตี้ ได้ปลดประจำการจากกองทัพเรือสหรัฐเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2504
การประจำการ > ประจำการกองทัพเรือไทย

เรือยูเอสเอส ลินคอล์นเคาน์ตี้ ถูกขายให้กับรัฐบาลไทยภายใต้ข้อตกลงในโครงการช่วยเหลือทางการทหาร (Military Assistance Program) เพื่อประจำการในกองทัพเรือไทยในชื่อ เรือหลวงช้าง (LST-2) เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2505 ณ เมืองลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยมีผู้แทนรัฐบาลไทย คือนายวิสูตร อรรถยุกติ เอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงวอชิงตัน เป็นผู้รับมอบเรือ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนหมายเลขตัวเรือเป็น 712
เรือหลวงช้างเป็นอีกหนึ่งกำลังสำคัญของกองทัพเรือไทย ในการปฏิบัติการในภารกิจต่าง ๆ ที่สำคัญ เช่น ปฏิบัติการในสงครามเวียดนาม ปฏิบัติการในยุทธการบูโดในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย สนับสนุนการปฏิบัติการของหน่วยเฉพาะกิจนาวิกโยธิน เป็นฐานปฏิบัติการลอยน้ำ และเป็นเรือฝึกของนักเรียนนายเรือในหลักสูตรสำคัญมากมาย จึงเปรียบได้ว่าเรือหลวงช้าง เป็นเรือครูอีกลำหนึ่งของกองทัพเรือไทย
การประจำการ > ปลดประจำการจากกองทัพเรือไทย

เรือหลวงช้างปลดประจำการเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2548 หลังจากปฏิบัติงานมากว่า 61 ปีในกองทัพเรือทั้งของสหรัฐและของไทย เนื่องจากสภาพทรุดโทรมไปตามกาลเวลา ยากที่จะซ่อมแซมให้ใช้งานได้อย่างสมบูรณ์และคุ้มค่า และได้ดำเนินการนำเรือวางลงสู่ใต้ทองทะเลบริเวณเกาะช้าง จังหวัดตราด ภายใต้โครงการ "เรือหลวงช้างรักษ์ทะเลตราดเพื่อเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา มหาราชินี ในวันที่ 12 สิงหาคม 2555" ของจังหวัดตราด ร่วมกับกองทัพเรือ องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) สมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดตราด และสมาคมการประมงจังหวัดตราด เพื่อใช้เป็นแหล่งอนุบาลพันธุ์ปลาและสัตว์น้ำบริเวณเกาะช้าง โดยวางเรือหลวงช้างบริเวณกลางทะเลด้านหลังเกาะคุ้ม หรือแนวหินราบ-หินลูกบากศ์ ห่างจากเกาะช้างประมาณ 8 ไมล์ทะเล ตัวเสากระโดงเรืออยู่ลึกจากผิวน้ำ 5 เมตร และตัวเรือวางอยู่ก้นทะเลที่ระยะประมาณ 35 เมตร กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวในการดำน้ำลึก (Scuba diving) ที่สำคัญอีกแห่งของเกาะช้าง
เกียรติยศ

เรือ LST-898 ได้รับเหรียญแบทเทิลสตาร์ (Battle star) จำนวน 1 เหรียญ จากการปฏิบัติการในสงครามโลกครั้งที่สอง และ 6 เหรียญ จากการปฏิบัติการในสงครามเกาหลี
บรรณานุกรม

"LST-898 Lincoln County". Amphibious Photo Archive. สืบค้นเมื่อ 1 August 2007.
เรือ LST-898 ขณะปฏิบัติการอพยพประชาชนและนาวิกโยธินจากเมืองฮุงนัม
คันนะ มิซากิ

| คันนะ มิซากิ |
| --- | --- |
เกิด:  (1994-07-03) 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น

ส่วนสูง: 158 ซม.
หมู่เลือด: โอ
 
คันนะ มิซากิ (ญี่ปุ่น: 美咲かんな; อักษรโรมัน: Kanna Misaki; 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 – ) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น
คันนะ มิซากิ เกิดที่จังหวัดคานางาวะ เธอเป็นสมาชิกของมาสก์เจแปน แต่เนื่องจากการยุบและการปรับโครงสร้างองค์กรของมาสก์กรุปใน ค.ศ. 2016 เธอจึงได้อยู่ในบริษัทเจแปนโททัลโปรโมชัน