stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอแม่ฟ้าหลวง
ประวัติ

ท้องที่อำเภอแม่ฟ้าหลวง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลแม่ไร่ ตำบลแม่คำ ตำบลป่าซาง ตำบลศรีค้ำ และตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน พัฒนามาจากพื้นที่พระตำหนักดอยตุงเริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เมื่อสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีมีพระชนมายุ 88 พรรษา โดยก่อนหน้านั้นมีพระราชกระแสว่า หลังพระชนมายุ 90 พรรษา จะไม่เสด็จไปประทับที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สำนักงานราชเลขานุการในพระองค์จึงได้เลือกดอยตุงซึ่งมีทิวทัศน์สวยงาม ขณะเดียวกันสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเมื่อทอดพระเนตรพื้นที่เมื่อต้นปี พ.ศ. 2530 ก็ทรงพอพระราชหฤทัย และมีพระราชดำริจะสร้างบ้านที่ดอยตุง พร้อมกันนี้ยังมีพระราชกระแสรับสั่งว่าจะปลูกป่าบนดอยสูง จึงกำเนิดเป็นโครงการพัฒนาดอยตุงขึ้น โครงการพัฒนาดอยตุงเริ่มดำเนินการโดยความร่วมมือจากหน่วยราชการทุกส่วน เช่น กรมป่าไม้ กรมชลประทาน หน่วยงานด้านปกครอง นอกจากทำการปลูกป่าฟื้นฟูสภาพพื้นที่แล้วยังมีการฝึกอาชีพ เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของชาวเขาบนดอยตุง ซึ่งประกอบด้วยชาวเขาเผ่าอาข่า ลาหู่ ไทยใหญ่ และจีนฮ่อ ขณะเดียวกันยังคงรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีของตนไว้
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ทางราชการได้แบ่งแยกตำบลเพื่อเตรียมการตั้งกิ่งอำเภอแห่งใหม่ของจังหวัดเชียงราย ควบคู่กับโครงการพัฒนาดอยตุงที่เป็นโครงการพัฒนาระยะยาว เน้นการอนุรักษ์ธรรมชาติและคุณภาพชีวิตของประชาชน และเพราะท้องที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรบริเวณพื้นที่ดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอแม่จันรายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอขึ้น โดยได้มีการแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลแม่ไร่และตำบลแม่คำ ตั้งขึ้นเป็นตำบลเทอดไทย กับแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลป่าซางและตำบลศรีค้ำ ตั้งขึ้นเป็นตำบลแม่สลองใน กับได้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลป่าซางและตำบลป่าตึง ตั้งขึ้นเป็นตำบลแม่สลองนอก
ในปีถัดมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกท้องที่ตำบลแม่สลองใน ตำบลแม่สลองนอก ตำบลเทอดไทย ของอำเภอแม่จัน มาจัดตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอแม่ฟ้าหลวง โดยได้รับพระราชทานชื่อจากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ภายในปี พ.ศ. 2539 ได้มีการตั้งตำบลแม่ฟ้าหลวง โดยแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลเทอดไทย เนื่องจากหลักเกณฑ์การยกฐานะไปเป็นอำเภอต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 4 ตำบล (ในกรณีที่พื้นที่ห่างไกล) ก่อนที่จะได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอแม่ฟ้าหลวง เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลภายในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ในปี พ.ศ. 2559 ได้มีการแยกพื้นที่หมู่ 1 บ้านหินแตก จัดตั้งขึ้นเป็นหมู่บ้านใหม่โดยตั้งเป็นหมู่ 27 บ้านหินคำ ตำบลแม่สลองใน ภายในปี พ.ศ. 2562 ได้มีการแยกพื้นที่หมู่ 10 บ้านห้วยอื้น จัดตั้งขึ้นเป็นหมู่บ้านใหม่โดยตั้งเป็นหมู่ 19 บ้านจะป่า ตำบลเทอดไทย
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอแม่ฟ้าหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 77 หมู่บ้าน ได้แก่
| ที่ | ชื่อตำบล | ตัวเมือง | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนครัวเรือน | ประชากร (ปี 2564) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เทอดไทย |  | Thoet Thai | 19 | 6,565 | 23,649 |
| 2. | แม่สลองใน |  | Mae Salong Nai | 27 | 8,528 | 25,798 |
| 3. | แม่สลองนอก |  | Mae Salong Nok | 13 | 5,827 | 15,250 |
| 4. | แม่ฟ้าหลวง |  | Mae Fa Luang | 19 | 4,417 | 12,958 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอแม่ฟ้าหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลเทอดไทย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเทอดไทยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่สลองใน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่สลองในทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่สลองนอก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่สลองนอกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ฟ้าหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ฟ้าหลวงทั้งตำบล
สถานที่ท่องเที่ยว

โครงการพัฒนาดอยตุง (พื้นที่ทรงงาน) อันเนื่องมาจากพระราชดำริ
พระตำหนักดอยตุง
สวนแม่ฟ้าหลวง
หอแห่งแรงบันดาลใจ
วนอุทยานน้ำตกหัวแม่คำ
ดอยแม่สลอง
พระตำหนักดอยตุง
ดอยแม่สลอง
มัสยิดดารุสลามดอยแม่สลอง
การกำหนดความสมเหตุสมผลโดยอัตวิสัย

การกำหนดความสมเหตุสมผลโดยอัตวิสัย (อังกฤษ: Subjective validation, personal validation effect) เป็นความเอนเอียงทางประชานที่บุคคลจะพิจารณาบทความหรือข้อมูลว่าถูกต้องถ้ามีความหมายหรือความสำคัญต่อตนเอง
กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ บุคคลผู้มีความเห็นที่ได้รับอิทธิพลจากปรากฏการณ์นี้จะเห็นเหตุการณ์สองอย่างที่ไม่เกี่ยวข้องกัน (คือเกิดขึ้นโดยบังเอิญ) ว่าเกี่ยวข้องกันเพราะว่าความเชื่อส่วนตัวว่าต้องเกี่ยวข้องกัน
เป็นความเอนเอียงที่สัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับปรากฏการณ์ฟอเรอร์ และเป็นองค์ประกอบสำคัญของการอ่านใจแบบเย็น (cold reading)
เป็นสิ่งที่พิจารณาว่าเป็นเหตุหลักของความเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ
ดูเพิ่ม

ความเชื่อ
ความเอนเอียงเพื่อยืนยัน
การอ่านใจแบบเย็น
ปรากฏการณ์ฟอเรอร์
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Forer, B.R. (1949). "The Fallacy of Personal Validation: A classroom Demonstration of Gullibility". Journal of Abnormal Psychology. 44: 118–121.
↑  Cline, Austin (2007-09-10). "Flaws in Reasoning and Arguments: Subjective Validation, Seeing Patterns & Connections That Aren't Really There". About.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-12-13. สืบค้นเมื่อ 2016-02-09.
แหล่งข้อมูลอื่น

The Skeptic's Dictionary entry on subjective validation
ภาษาโคแมนชี

| ภาษาโคแมนชี |
| --- | --- |
Nʉmʉ Tekwapʉ̲
ออกเสียง: [ˈnɨmɨ ˈtekʷapɨ̥]
ประเทศที่มีการพูด: สหรัฐ
ภูมิภาค: รัฐโอคลาโฮมา (อดีตอยู่ในรัฐเท็กซัส, รัฐนิวเม็กซิโก, รัฐแคนซัส, รัฐโคโลราโด, รัฐโอคลาโฮมา)
ชาติพันธุ์: ชาวโคแมนชี
จำนวนผู้พูด: <9 คน  (2022)
ตระกูลภาษา: ยูต-แอซเท็ก  นูมิกนูมิกกลางภาษาโคแมนชี
รหัสภาษา
ISO 639-3: com
Linguasphere: 65-AAB-bh
บริเวณที่เคยมีผู้พูดภาษาโคแมนชี
แผนที่ชุดภาษาใกล้สูญของโลกของยูเนสโกจัดให้ภาษาโคแมนชีเป็ยภาษาใกล้สูญขั้นรุนแรง
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
โคแมนชี (อังกฤษ: Comanche; ชื่อเรียกตนเอง Nʉmʉ Tekwapʉ̲) เป็นภาษายูต-แอซเท็กที่พูดโดยชาวโคแมนชีซึ่งแยกจากชาวโชโชนีหลังฝ่ายโคแมนชีได้รับม้าเมื่อประมาณ ค.ศ. 1705 ดังนั้นภาษาโคแมนชีกับภาษาโชโชนีจึงค่อนข้างคล้ายกัน แต่การเปลี่ยนแปลงเสียงพยัญชนะบางส่วนในภาษาโคแมนชีทำให้เกิดอุปสรรคในการเข้าใจซึ่งกันและกัน
ชื่อ โคแมนชี มาจากศัพท์ภาษาย่อยยูตว่า kɨmantsi ซึ่งแปลว่า 'ศัตรู, คนแปลกหน้า' ชื่อภาษาในภาษาของพวกเขาคือ nʉmʉ tekwapʉ ซึ่งแปลว่า 'ภาษาของประชาชน'
การใช้งานและความพยายามในการฟื้นฟู

แม้ว่าขณะนี้กำลังพยายามทำให้ภาษานี้อยู่รอด แต่ผู้พูดภาษาส่วนใหญ่มีอายุมากแล้ว ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เด็กชาวโคแมนชีถูกนำไปยังโรงเรียนประจำ โดยไม่ได้รับการส่งเสริมให้พูดในภาษาแม่ และบางกรณีถึงขั้นถูกลงโทษอย่างรุนแรง เด็กรุ่นที่สองจึงเติบโตด้วยการพูดภาษาอังกฤษเนื่องจากความเชื่อที่ว่าพวกเขาจะมีชีวิตที่ดีกว่าโดยที่ไม่รู้ภาษาโคแมนชี
ภาษาโคแมนชีมีชื่อเสียงในช่วงหนึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพสหรัฐฝึกฝนชาย 17 คนซึ่งได้รับการเรียกขานเป็นผู้สื่อสารรหัสลับโคแมนชี พวกเขามีหน้าที่ส่งข้อความที่มีข้อมูลละเอียดอ่อนเป็นภาษาโคแมนชีเพื่อไม่ให้ศัตรูถอดรหัสได้
ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 เดอะบอสตันโกลบรายงานว่ามีผู้พูดภาษาแม่เกือบ 25-30 คน คณะกรรมการอนุรักษ์ภาษาและวัฒนธรรมโคแมนชีเสนอพจนานุกรมและสื่อการเรียนรู้ภาษานี้ หลักสูตรภาษาโคแมนชีมีอยู่ที่วิทยาลัยชาติโคแมนชีที่ปัจจุบันปิดตัวลงแล้ว 
ก่อนหน้านี้ วิทยาลัยได้ดำเนินโครงการบันทึกภาษา เนื่องจากภาษานี้ "ส่วนใหญ่เป็นภาษาพูด" และเน้นการสอนสำหรับสมาชิกชนเผ่า
ณ ค.ศ. 2022 มีผู้พูดภาษาโคแมนชีเป็นภาษาแม่อย่างชำนาญน้อยกว่า 9 คน ผู้พูดวัยชราหลายคนประสบกับความชรา ปัญหาสุขภาพ หรือการระบาดทั่วของโควิด-19
แหล่งข้อมูลอื่น

Comanche Dictionary , 2020, Comanche Nation Language Department, Comanche Nation of Oklahoma; searchable in both Comanche and English languages
Linguist List map of Comanche
Comanche Language and Cultural Preservation Committee (Nʉmʉ Tekwapʉha Nomneekatʉ)
Comanche alphabet at Omniglot.com
Comanche
Exploration of the Red River of Louisiana, in the year 1852 / by Randolph B. Marcy ; assisted by George B. McClellan. hosted by the Portal to Texas History.  See charts in the back of the book that compare the English, Comanche, and Wichita languages.
Mangan, Katherine (June 9, 2013). "Comanche Nation College Tries to Rescue a Lost Tribal Language - Diversity in Academe". The Chronicle of Higher Education.
หลอดเลือดแดงหัวใจซ้าย

| หลอดเลือดแดงหัวใจซ้าย (Left coronary artery) |
| --- | --- |
หัวใจมองจากด้านบน โดยหัวใจห้องบนถูกนำออกไปจึงเผยให้เห็นหัวใจห้องล่าง หลอดเลือดแดงหัวใจซ้ายมองเห็นอยู่บริเวณทางซ้าย
หัวใจมองจากทางด้านหน้า หลอดเลือดแดงหัวใจ (ตัวสีแดง) และตำแหน่งสำคัญอื่น ๆ (ตัวสีน้ำเงิน) หลอดเลือดแดงหัวใจซ้ายอยู่ทางด้านบนขวาของภาพ
รายละเอียด
จาก: เอออร์ตาส่วนขึ้น
แขนง: หลอดเลือดแดงส่วนลงด้านหน้าซ้าย เซอร์คัมเฟล็กซ์ (ramus intermedius)
ตัวระบุ
ภาษาละติน: arteria coronaria sinistra
TA98: A12.2.03.201
TA2: 4142
FMA: 50040
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
หลอดเลือดแดงหัวใจซ้าย หรือ หลอดเลือดแดงเลฟต์โคโรนารี (อังกฤษ: left coronary artery ย่อว่า LCA) เป็นหลอดเลือดแดงที่แยกออกมาจากเอออร์ตาเหนือลิ้นเอออร์ตา และส่งเลือดไปเลี้ยงยังด้านซ้ายของหัวใจ นอกจากนี้ยังถูกเรียกว่า หลอดเลือดแดงหัวใจหลักซ้าย (อังกฤษ: left main coronary artery ย่อว่า LMCA) และก้านหลักซ้าย (อังกฤษ: left main stem ย่อว่า LMS) โดยหลอดเลือดนี้เป็นหนึ่งในบรรดาหลอดเลือดแดงหัวใจ
แขนง

โดยทั่วไปแล้วหลอดเลือดแดงนี้จะทอดตัวยาว 10 ถึง 25 มิลลิเมตรจากนั้นจึงแยกออกเป็นสองง่าม เป็นหลอดเลือดแดงส่วนลงด้านหน้าซ้าย (นอกจากนี้ยังอาจเรียกว่าหลอดเลือดแดงส่วนลงด้านหน้าซ้าย (LAD) และวิโดว์ เมเกอร์) และแขนงเซอร์คัมเฟล็กซ์ของหลอดเลือดแดงหัวใจซ้าย (LCx) นอกจากนี้บางครั้งยังอาจมีหลอดเลือดแดงออกมาเพิ่มเติมอีกที่บริเวณสองง่าม กลายเป็นสามง่าม โดยหลอดเลือดที่แยกเพิ่มออกมานี้เรียกว่า ramus หรือ หลอดเลือดแดงอินเทอร์มิเดียท
ส่วนที่อยู่ระหว่างเอออร์ตาและสองง่าม เรียกว่า หลอดเลือดแดงหลักซ้าย (LM) ขณะที่คำว่า "LCA" อาจหมายถึงเพียงหลอดเลือดแดงหลักซ้าย หรือหลอดเลือดแดงหลักซ้ายและแขนงทั้งหมด
บางครั้งอาจถูกเรียกว่า "แขนงผนั้งกั้นแรก" (first septal branch) ด้วย
ภาพเพิ่มเติม

หลอดเลือดแดงหัวใจซ้าย
หลอดเลือดของหัวใจ
โค้งเอออร์ตาและแขนง
แผนภาพของส่วนโค้ง
หัวในมนุษย์และหลอดเลือดแดงหัวใจ
แผนภาพหลอดเลือดหัวใจทางด้านข้างซ้าย
แผนภาพของเนื้อตายเหตุขาดเลือดของกล้ามเนื้อหัวใจ
การใส่สายสวนหลอดเลือดหัวใจแสดง LMCA, LAD, และ LCX
การชันสูตรพลิกศพแสดงตัวอย่างหลอดเลือดแสดง ostium primumของหัวใจและส่วนต้นของหลอดเลือดแดงหัวใจ เทียบกับภาพร่างด้านบน
หลอดเลือดแดงหัวใจซ้าย
หลอดเลือดแดงหัวใจซ้าย ผ่านการกำซาบเนื้อเยื่อด้วยพลาสติก
หลอดเลือดแดงหัวใจซ้าย ผ่านการกำซาบเนื้อเยื่อด้วยพลาสติก
ดูเพิ่ม

การไหลเวียนของหัวใจ
พีท แมราวิช นักบาสเกตบอลชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งขาดหลอดเลือดแดงหัวใจซ้ายแต่กำเนิด เป็นผลให้เขาเสียชีวิตอย่างกระทันหันด้วยหัวใจวายเมื่ออายุ 40 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

SUNY Figs 20:03-01 - "Anterior view of the heart."
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

การแข่งขัน กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 3 สิงหาคม ต.ศ. 2024 ที่กร็องปาแลเอเฟแมร์ในช็องเดอมาร์ส จำนวนนักยูโดที่แข่งขันกันในประเภทน้ำหนักต่าง ๆ ทั้ง 14 รุ่นในการแข่งขันครั้งนี้ได้ลดลงจาก 386 คนในโตเกียว 2020 เป็น 372 คน โดยมีการกระจายที่เท่าเทียมกันระหว่างชายและหญิง แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงจำนวนนักกีฬาเล็กน้อย แต่จำนวนรายการยูโดสำหรับปารีส 2024 ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงจากครั้งก่อนหน้า เนื่องจากการแข่งขันจะมีรุ่นน้ำหนักสำหรับชายและหญิงจำนวนเท่า ๆ กัน โดยแบ่งเป็นเพศละ 7 รุ่น และมีการแข่งขันทีมผสมเป็นครั้งที่สอง ซึ่งเป็นรายการที่จัดขึ้นต่อจากการแข่งขันครั้งแรกเมื่อสามปีก่อนในโตเกียว
กำหนดการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Q | Elimination and quarterfinals | F | Repechage, semifinals, and final medal matches |
| รายการ↓/วันที่ → | ส>  27 | ส>  27 | อา>  28 | อา>  28 | จ>  29 | จ>  29 | อ>  30 | อ>  30 | พ>  31 | พ>  31 | พฤ>  1 | พฤ>  1 | ศ>  2 | ศ>  2 | ส>  3 | ส>  3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ชาย
| 60 ก.ก. ชาย | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 66 ก.ก. ชาย |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 73 ก.ก. ชาย |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 81 ก.ก. ชาย |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 90 ก.ก. ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |
| 100 ก.ก. ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |
| +100 ก.ก. ชาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |
หญิง
| 48 ก.ก. หญิง | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 52 ก.ก. หญิง |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 57 ก.ก. หญิง |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 63 ก.ก. หญิง |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 70 ก.ก. หญิง |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |  |  |
| 78 ก.ก. หญิง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |  |  |
| +78 ก.ก. หญิง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |  |  |
ผสม
| ทีมผสม |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Q | F |
สรุปเหรียญรางวัล

เหรียญรางวัลทั้งหมด 60 เหรียญ ได้รับโดย 26 NOC
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ ( ฝรั่งเศส)
| ลำดับที่ | NOC | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น | 3 | 2 | 3 | 8 |
| 2 |  ฝรั่งเศส* | 2 | 2 | 6 | 10 |
| 3 |  อาเซอร์ไบจาน | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 4 |  จอร์เจีย | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 5 |  บราซิล | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 6 |  อุซเบกิสถาน | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 7 |  คาซัคสถาน | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 8 |  อิตาลี | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  สโลวีเนีย | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  โครเอเชีย | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  แคนาดา | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 12 |  เกาหลีใต้ | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 13 |  อิสราเอล | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 14 |  คอซอวอ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 15 |  เม็กซิโก | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 |  มองโกเลีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 |  เยอรมนี | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 18 |  ทาจิกิสถาน | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 18 |  มอลโดวา | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 20 |  ออสเตรีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 20 |  กรีซ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 20 |  โปรตุเกส | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 20 |  เบลเยียม | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 20 |  สวีเดน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 20 |  จีน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 20 |  สเปน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (26 NOC) | รวม (26 NOC) | 15 | 15 | 30 | 60 |
สรุปเหรียญรางวัล > รายชื่อผู้ได้รับเหรียญรางวัล > ชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Extra-lightweight (60 kg) รายละเอียด | Yeldos Smetov  คาซัคสถาน | Luka Mkheidze  ฝรั่งเศส | Ryuju Nagayama  ญี่ปุ่น |
| Extra-lightweight (60 kg) รายละเอียด | Yeldos Smetov  คาซัคสถาน | Luka Mkheidze  ฝรั่งเศส | Francisco Garrigós  สเปน |
| Half-lightweight (66 kg) รายละเอียด | Hifumi Abe  ญี่ปุ่น | Willian Lima  บราซิล | Gusman Kyrgyzbayev  คาซัคสถาน |
| Half-lightweight (66 kg) รายละเอียด | Hifumi Abe  ญี่ปุ่น | Willian Lima  บราซิล | Denis Vieru  มอลโดวา |
| Lightweight (73 kg) รายละเอียด | Hidayat Heydarov  อาเซอร์ไบจาน | Joan-Benjamin Gaba  ฝรั่งเศส | Adil Osmanov  มอลโดวา |
| Lightweight (73 kg) รายละเอียด | Hidayat Heydarov  อาเซอร์ไบจาน | Joan-Benjamin Gaba  ฝรั่งเศส | Soichi Hashimoto  ญี่ปุ่น |
| Half-middleweight (81 kg) รายละเอียด | Takanori Nagase  ญี่ปุ่น | Tato Grigalashvili  จอร์เจีย | Lee Joon-hwan  เกาหลีใต้ |
| Half-middleweight (81 kg) รายละเอียด | Takanori Nagase  ญี่ปุ่น | Tato Grigalashvili  จอร์เจีย | Somon Makhmadbekov  ทาจิกิสถาน |
| Middleweight (90 kg) รายละเอียด | Lasha Bekauri  จอร์เจีย | Sanshiro Murao  ญี่ปุ่น | Maxime-Gaël Ngayap Hambou  ฝรั่งเศส |
| Middleweight (90 kg) รายละเอียด | Lasha Bekauri  จอร์เจีย | Sanshiro Murao  ญี่ปุ่น | Theodoros Tselidis  กรีซ |
| Half-heavyweight (100 kg) รายละเอียด | Zelym Kotsoiev  อาเซอร์ไบจาน | Ilia Sulamanidze  จอร์เจีย | Peter Paltchik  อิสราเอล |
| Half-heavyweight (100 kg) รายละเอียด | Zelym Kotsoiev  อาเซอร์ไบจาน | Ilia Sulamanidze  จอร์เจีย | Muzaffarbek Turoboyev  อุซเบกิสถาน |
| Heavyweight (+100 kg) รายละเอียด | Teddy Riner  ฝรั่งเศส | Kim Min-jong  เกาหลีใต้ | Temur Rakhimov  ทาจิกิสถาน |
| Heavyweight (+100 kg) รายละเอียด | Teddy Riner  ฝรั่งเศส | Kim Min-jong  เกาหลีใต้ | Alisher Yusupov  อุซเบกิสถาน |
สรุปเหรียญรางวัล > รายชื่อผู้ได้รับเหรียญรางวัล > หญิง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Extra-lightweight (48 kg) รายละเอียด | Natsumi Tsunoda  ญี่ปุ่น | Bavuudorjiin Baasankhüü  มองโกเลีย | Shirine Boukli  ฝรั่งเศส |
| Extra-lightweight (48 kg) รายละเอียด | Natsumi Tsunoda  ญี่ปุ่น | Bavuudorjiin Baasankhüü  มองโกเลีย | Tara Babulfath  สวีเดน |
| Half-lightweight (52 kg) รายละเอียด | Diyora Keldiyorova  อุซเบกิสถาน | Distria Krasniqi  คอซอวอ | Larissa Pimenta  บราซิล |
| Half-lightweight (52 kg) รายละเอียด | Diyora Keldiyorova  อุซเบกิสถาน | Distria Krasniqi  คอซอวอ | Amandine Buchard  ฝรั่งเศส |
| Lightweight (57 kg) รายละเอียด | Christa Deguchi  แคนาดา | Huh Mi-mi  เกาหลีใต้ | Haruka Funakubo  ญี่ปุ่น |
| Lightweight (57 kg) รายละเอียด | Christa Deguchi  แคนาดา | Huh Mi-mi  เกาหลีใต้ | Sarah-Léonie Cysique  ฝรั่งเศส |
| Half-middleweight (63 kg) รายละเอียด | Andreja Leški  สโลวีเนีย | Prisca Awiti Alcaraz  เม็กซิโก | Clarisse Agbegnenou  ฝรั่งเศส |
| Half-middleweight (63 kg) รายละเอียด | Andreja Leški  สโลวีเนีย | Prisca Awiti Alcaraz  เม็กซิโก | Laura Fazliu  คอซอวอ |
| Middleweight (70 kg) รายละเอียด | Barbara Matić  โครเอเชีย | Miriam Butkereit  เยอรมนี | Michaela Polleres  ออสเตรีย |
| Middleweight (70 kg) รายละเอียด | Barbara Matić  โครเอเชีย | Miriam Butkereit  เยอรมนี | Gabriella Willems  เบลเยียม |
| Half-heavyweight (78 kg) รายละเอียด | Alice Bellandi  อิตาลี | Inbar Lanir  อิสราเอล | Ma Zhenzhao  จีน |
| Half-heavyweight (78 kg) รายละเอียด | Alice Bellandi  อิตาลี | Inbar Lanir  อิสราเอล | Patrícia Sampaio  โปรตุเกส |
| Heavyweight (+78 kg) รายละเอียด | Beatriz Souza  บราซิล | Raz Hershko  อิสราเอล | Kim Ha-yun  เกาหลีใต้ |
| Heavyweight (+78 kg) รายละเอียด | Beatriz Souza  บราซิล | Raz Hershko  อิสราเอล | Romane Dicko  ฝรั่งเศส |
สรุปเหรียญรางวัล > รายชื่อผู้ได้รับเหรียญรางวัล > ผสม

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Mixed team  รายละเอียด |  ฝรั่งเศส (FRA) Shirine Boukli Joan-Benjamin Gaba Amandine Buchard Walide Khyar Sarah-Léonie Cysique Luka Mkheidze Clarisse Agbegnenou Alpha Oumar Djalo Marie-Ève Gahié Maxime-Gaël Ngayap Hambou Romane Dicko Aurélien Diesse Madeleine Malonga Teddy Riner |  ญี่ปุ่น (JPN) Uta Abe Hifumi Abe Haruka Funakubo Soichi Hashimoto Natsumi Tsunoda Ryuju Nagayama Saki Niizoe Sanshiro Murao Miku Takaichi Takanori Nagase Aaron Wolf Rika Takayama Akira Sone Tatsuru Saito |  บราซิล (BRA) Daniel Cargnin Leonardo Gonçalves Willian Lima Rafael Macedo Guilherme Schimidt Rafael Silva Larissa Pimenta Ketleyn Quadros Rafaela Silva Beatriz Souza |
| Mixed team  รายละเอียด |  ฝรั่งเศส (FRA) Shirine Boukli Joan-Benjamin Gaba Amandine Buchard Walide Khyar Sarah-Léonie Cysique Luka Mkheidze Clarisse Agbegnenou Alpha Oumar Djalo Marie-Ève Gahié Maxime-Gaël Ngayap Hambou Romane Dicko Aurélien Diesse Madeleine Malonga Teddy Riner |  ญี่ปุ่น (JPN) Uta Abe Hifumi Abe Haruka Funakubo Soichi Hashimoto Natsumi Tsunoda Ryuju Nagayama Saki Niizoe Sanshiro Murao Miku Takaichi Takanori Nagase Aaron Wolf Rika Takayama Akira Sone Tatsuru Saito |  เกาหลีใต้ (KOR) Lee Hye-kyeong Kim Won-jin Jung Ye-rin An Ba-ul Huh Mi-mi Kim Ji-su Lee Joon-hwan Han Ju-yeop Yoon Hyun-ji Kim Ha-yun Kim Min-jong |
ผู้ได้รับเหรียญรางวัลในประเภท 52 ก.ก. หญิง
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบัวทอง

| โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบัวทอง Sarasas Witaed Bangbuathong School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
เลขที่ 55 หมู่ 4 ถนนวงแหวนรอบนอก ตำบลลำโพ อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี 11110
ข้อมูล
ชื่ออื่น: สวท., SWBT
ประเภท: โรงเรียนเอกชน
คำขวัญ: AGE QUOD AGIS ("ทำไร ทำจริง")
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2547
ผู้ก่อตั้ง: นายพิบูลย์ ยงค์กมล
ผู้อำนวยการ: นางสาวสุภาวดี วิไลสอน
ระดับชั้น: เตรียมอนุบาล - มัธยมศึกษาปีที่ 6
จำนวนนักเรียน: 4,665 คน (พ.ศ. 2556)
สี:   น้ำเงิน   เหลือง
เว็บไซต์: http://www.swbt.ac.th/
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบัวทอง (อังกฤษ: Sarasas Witaed Bangbuathong School) เป็นโรงเรียนลำดับที่ 16 ของกลุ่มโรงเรียนในเครือโรงเรียนสารสาสน์  และเป็นลำดับที่ 6 ที่เปิดหลักสูตรการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรสองภาษา (Bilingual Program) เริ่มก่อสร้างเมื่อปลายพุทธศักราช 2546 บนเนื้อที่ 31 ไร่ 87 ตารางวาเป็นอาคารสูง 7 ชั้น กว้าง 38 เมตร และยาว 68 เมตร 
มีห้องเรียน และห้องอื่น ๆ รวมกัน 98 ห้อง โดยสร้างเสร็จเมื่อต้นปี 2547 ตั้งอยู่เลขที่ 55 ถนนวงแหวนรอบนอก  ต.ลำโพ อ.บางบัวทอง  จังหวัดนนทบุรี  11110 เปิดสอนหลักสูตรสองภาษาและหลักสูตรสามัญ (Mini Bilingual Program) โดยมี นายพิบูลย์ ยงค์กมล เป็นผู้รับใบอนุญาต
ประวัติ

ปลายปี พ.ศ. 2546 เริ่มการก่อสร้างโรงเรียนบนพื้นที่ 31 ไร่ 87 ตารางวา เป็นอาคารสูง 7 ชั้น
ปี พ.ศ. 2547 เปิดทำการสอนหลักสูตรสองภาษา (Bilingual Programme) และหลักสูตรสามัญ (Mini Bilingual Programme) โดยมี นายพิบูลย์ ยงค์กมล เป็นผู้รับใบอนุญาต นางสมใจ ผาสุข เป็นครูใหญ่
ปี พ.ศ. 2548 สร้างอาคารเรียน หลังที่ 2 และ 3 เป็นอาคาร 2 ชั้น จำนวน 16 ห้องเรียนใช้เป็นห้องเรียนของนักเรียนระดับอนุบาล สร้างอาคาร 4 (อาคารปฏิบัติการดนตรี) สร้างอาคารหอประชุมโดยในช่วงต้นปี พ.ศ. 2548 และได้ขยายพื้นที่เพิ่มเป็น 33 ไร่ 49 ตารางวา
ปี พ.ศ. 2549 สร้างอาคาร 5 เป็นอาคารสูง 4 ชั้น จำนวน 56 ห้องเรียนใช้เป็นห้องเรียนระดับชั้น อนุบาล 2-3 และประถมศึกษาปีที่ 1-3 แผนกสองภาษา (Bilingual Programme) และแผนกสามัญ (Mini Bilingual Programme)
ปี พ.ศ. 2550 ได้ขยายชั้นเรียนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
ปี พ.ศ. 2551 เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล 1 - ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 มีนักเรียนรวม 4,542 คน และในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เปิดทำการสอน 2 หลักสูตร ดังนี้ 1. หลักสูตรสามัญเปิดสอนแผนการเรียนคณิตศาสต์ - ภาษาจีน 2. หลักสูตรสองภาษาเปิดสอนแผนการเรียนภาษาอังกฤษ - คณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษ - ภาษาจีน
ปี พ.ศ. 2552 เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นเตรียมอนุบาลถึงมัธยมศึกษาปีที่ 5 นักเรียนรวม 4,595 คน โดยเปิดทำการสอน 2 หลักสูตร ดังนี้ 1. หลักสูตรสามัญเปิดสอนแผนการเรียนภาษาอังกฤษ - ภาษาจีน 2. หลักสูตรสองภาษาเปิดสอนแผนการเรียนภาษาอังกฤษ - คณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษ - ภาษาจีน
ปี พ.ศ. 2553 เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับเตรียมอนุบาล ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เปิดทำการสอน 2 หลักสูตร ดังนี้ 1. หลักสูตรสามัญเปิดสอนแผนการเรียนภาษาอังกฤษ - ภาษาจีน 2. หลักสูตรสองภาษาเปิดสอนแผนการเรียน วิทยาศาสตร์ - คณิตศาสตร์, ภาษาอังกฤษ - คณิตศาสตร์, ภาษาอังกฤษ - ภาษาจีน, ภาษาอังกฤษ - ภาษาญี่ปุ่น
30 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ได้ขยายพื้นที่เป็น 51 ไร่ 49 ตารางวา
ปี พ.ศ. 2554 - พ.ศ. 2555 เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับเตรียมอนุบาล ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มีนางเอกนารี สวัสดิ์นที ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
ปี พ.ศ. 2556 สร้างอาคาร 7 เป็นอาคารเรียนสูง 7 ชั้น ปัจจุบันใช้เป็นห้องเรียนแผนกสามัญ ใน ระดับชั้นประถมศีกษาปีที่ 1 - 6
ปี พ.ศ. 2557 - พ.ศ. 2558 มีนางปณิฏฐา กลั่นการบุณ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ และได้ขยายพื้นที่ เพิ่มขึ้น 28 ไร่ เป็น 79 ไร่ 49 ตารางวา เมื่อ พ.ศ. 2557
ปี พ.ศ. 2559 มีนายอำนาจ อ้วนเจริญ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
ปี พ.ศ. 2560
ภาคเรียนที่ 1 มีนางสาวนุชรีย์ ประไพ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
ภาคเรียนที่ 2 มีนางเอกนารี สวัสดิ์นที ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ และ ตำรงตำแหน่งผู้อำนวยการเขตการปกครองที่ 6
ปี พ.ศ. 2561 ได้ขยายเนื้อที่เพิ่มขึ้น 39 ไร่ รวมพื้นที่ 118 ไร่ 49 ตารางวา
ปี พ.ศ. 2562 มีนางสาวสุภาวดี วิไลสอน ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ แผนกสามัญในสองภาษาและโปรแกรมสองภาษาอาเซียน และ นายภทรเดช บำรุง ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ แผนกสองภาษาและโปรแกรมอินเตอร์
ปัจจุบันโรงเรียนมีพื้นที่รวม 118 ไร่ 49 ตารางวาและมีนางสาวสุภาวดี วิไลสอน ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ แผนกสามัญในสองภาษาและโปรแกรมสองภาษาอาเซียน และ นายภทรเดช บำรุง ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ แผนกสองภาษาและโปรแกรมอินเตอร์
หลักสูตรที่เปิดสอน

หลักสูตรสองภาษา (Bilingual Programme)
หลักสูตรสามัญ (Mini Bilingual Programme)
หลักสูตรสองภาษาอาเซียน (ASEAN Bilingual Programme)
หลักสูตรภาษาอังกฤษ (English Programme)