stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐไวมาร์
ประวัติของสาธารณรัฐ > ภูมิหลัง

จักรวรรดิเยอรมันและฝ่ายฝ่ายมหาอำนาจกลางได้ต่อสู้กับฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1914 ถึงวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 สงครามจบลงด้วยชีวิตของทหารและพลเรือนประมาณ 20 ล้านคน โดยเป็นทหารเยอรมนีประมาณ 2,037,000 นาย และพลเรือนประมาณ 424,000-763,000 คน ส่วนมากเสียชีวิตจากโรคและความอดอยากซึ่งเป็นผลมาจากการปิดล้อมทางทะเลของฝ่ายสัมพันธมิตร
หลังจากสี่ปีของสงครามในหลายแนวรบในยุโรปและทั่วโลก การรุกคืบครั้งสุดท้ายในปฏิบัติการการรุกร้อยวันของฝ่ายสัมพันธมิตรเริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1918 และทำให้ของเยอรมนีและฝ่ายมหาอำนาจกลางระส่ำระส่ายลงและนำไปสู่การเรียกร้องสันติภาพ หลังจากข้อเสนอแรกถูกปฏิเสธโดยฝ่ายสัมพันธมิตร ความอดอยากในช่วงสงครามหลายปีบวกกับการรับรู้ถึงความพ่ายแพ้ทางการทหารได้ช่วยจุดชนวนการปฏิวัติเยอรมัน ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ได้มีการประกาศตั้งสาธารณรัฐ และจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ประกาศการสละราชสมบัติ เป็นการสิ้นสุดจักรวรรดิเยอรมันและการเริ่มต้นของสาธารณรัฐไวมาร์ ตามมาด้วยการสงบศึกการสู้รบลงนามเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918
เยอรมนีพ่ายแพ้ฝ่ายสัมพันธมิตรสงครามเนื่องจากต้องเผชิญความพ่ายแพ้ทางการทหารและทรัพยากรทางเศรษฐกิจกำลังหมดลงในขณะที่ปลายฤดูร้อนปี 1918 กองทหารสหรัฐที่เพิ่งมาถึงฝรั่งเศสในจำนวน 10,000 นายต่อวัน ในขณะที่การสนับสนุนของประชาชนเริ่มลดลงตั้งแต่ปี 1916 และในกลางปี ​​1918 ชาวเยอรมันจำนวนมากต้องการให้สงครามยุติลง จำนวนที่เพิ่มขึ้นนี้เริ่มมีการเชื่อมโยงกับการเมืองฝ่ายซ้าย เช่น พรรคสังคมประชาธิปไตยและพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระที่มีแนวคิดหัวรุนแรงนซึ่งเรียกร้องให้ยุติสงคราม เมื่อเป็นที่ประจักษ์แก่บรรดานายพลว่าความพ่ายแพ้ใกล้เข้ามาแล้ว นายพลเอริช ลูเดินดอร์ฟได้โน้มน้าวให้จักรพรรดิเห็นว่าเยอรมนีจำเป็นต้องสงบศึก แม้ว่ากำลังล่าถอย กองทัพเยอรมนียังคงอยู่ในดินแดนของฝรั่งเศสและเบลเยียมเมื่อสงครามสิ้นสุดลงในวันที่ 11 พฤศจิกายน เอริช ลูเดินดอร์ฟและเพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์คจึงเริ่มประกาศว่าการยอมรับความพ่ายแพ้ของพลเรือน โดยเฉพาะพวกสังคมนิยมนั้นทำให้ความพ่ายแพ้เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ตำนานแทงข้างหลังถูกเผยแพร่โดยฝ่ายขวาตลอดช่วงทศวรรษที่ 1920 ทำให้มั่นใจว่ากลุ่มนิยมกษัตริย์และกลุ่มอนุรักษนิยมจำนวนมากจะปฏิเสธที่จะสนับสนุนรัฐบาลที่พวกเขาเรียกว่า "อาชญากรพฤศจิกายน" ผลกระทบที่ไม่มั่นคงจากตำนานแทงข้างหลังมีต่อระบอบประชาธิปไตยไวมาร์เป็นปัจจัยสำคัญในการผงาดขึ้นของพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยม
หนังสืออ่านเพิ่มเติม > ภูมิประวัติศาสตร์

Fritzsche, Peter. "Did Weimar Fail?," Journal of Modem History 68 (1996): 629–656. in JSTOR
Graf, Rüdiger. "Either-Or: The Narrative of 'Crisis' in Weimar Germany and in Historiography," Central European History (2010) 43#4 pp. 592–615
แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิเยอรมัน (รัฐธรรมนูญไวมาร์) เมื่อ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1919, ฉบับเต็ม เก็บถาวร 2021-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
PSM Data Bank
เอกสารประวัติศาสตร์ (เยอรมัน)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
คตินิยมสิทธิสตรี

บทความนี้เกี่ยวกับกลุ่มขบวนการและอุดมการณ์ สำหรับคำสแลง ดูที่ เฟมทวิต
โลโก้นิยมสิทธิสตรี
คตินิยมสิทธิสตรี หรือ สตรีนิยม หรือ เฟมินิสม์ (อังกฤษ: feminism) เป็นกลุ่มขบวนการและอุดมการณ์ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อนิยาม จัดตั้งและปกป้องสิทธิทางการเมือง เศรษฐกิจและสังคมแก่สตรี ซึ่งรวมถึงการแสวงจัดตั้งโอกาสที่เท่าเทียมแก่สตรีในการศึกษาและการจ้างงานด้วย ทั้งนี้ ระวังสับสนกับลัทธินิยมผู้หญิงหรือวูแมนนิสม์ (Womanism) ซึ่งเป็นแนวคิดคนละอย่างกัน
ชาร์ล ฟูรีเย นักปรัชญาชาวฝรั่งเศส ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นผู้ให้กำเนิดคำว่า "เฟมินิสม์" ในปี 1837 คำว่า "เฟมินิสม์" และ "เฟมินิสต์" ปรากฏครั้งแรกในฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ในปี 1872 บริเตนใหญ่ในคริสต์ทศวรรษ 1890 และสหรัฐอเมริกาในปี 1910, และพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดระบุว่า ปี 1894 เป็นปีที่ปรากฏคำว่า "เฟมินิสต์" ครั้งแรก และปี 1895 ปรากฏคำว่า "เฟมินิสม์" ครั้งแรก ปัจจุบัน พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด นิยามเฟมินิสต์ว่าเป็น "ผู้สนับสนุนสิทธิและความเสมอภาคของสตรี"
ทฤษฎีคตินิยมสิทธิสตรี ซึ่งกำเนิดขึ้นจากขบวนการคตินิยมสิทธิสตรีเหล่านี้ มีเป้าหมายเพื่อทำความเข้าใจความไม่เสมอภาคทางเพศสภาพโดยการสังเกตบทบาททางสังคมและประสบการณ์ชีวิตของสตรี มีการพัฒนาทฤษฎีในหลายสาขาวิชาเพื่อตอบสนองต่อประเด็นอย่างการประกอบสร้างเพศและเพศภาวะ คตินิยมสิทธิสตรีในอดีตบางรูปแบบถูกวิจารณ์ว่า คำนึงถึงแต่มุมมองของสตรีผิวขาว ชนชั้นกลางและมีการศึกษาเท่านั้น ซึ่งนำไปสู่คตินิยมสิทธิสตรีรูปแบบเจาะจงเชื้อชาติหรือหลายวัฒนธรรม
การรณรงค์สิทธิสตรีของนักเคลื่อนไหวคตินิยมสิทธิสตรี เช่น ในกฎหมายสัญญา กรรมสิทธิ์และการออกเสียงเลือกตั้ง ขณะที่สนับสนุนความชอบธรรมในร่างกาย การตัดสินใจเรื่องส่วนบุคคลและสิทธิอนามัยเจริญพันธุ์แก่สตรี การรณรงค์คตินิยมสิทธิสตรีได้เปลี่ยนแปลงสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโลกตะวันตก โดยการบรรลุสิทธิออกเสียงเลือกตั้งของผู้หญิง ความเป็นกลางของเพศสภาพในภาษาอังกฤษ การจ่ายค่าจ้างเท่าเทียมแก่สตรี สิทธิอนามัยเจริญพันธุ์ของสตรี รวมถึงการเข้าถึงการคุมกำเนิดและการทำแท้ง และสิทธิในการทำสัญญาและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ นักคตินิยมสิทธิสตรีทำงานเพื่อปกป้องสตรีและเด็กหญิงจากความรุนแรงในครอบครัว การล่วงละเมิดทางเพศและการทำร้ายทางเพศ พวกเขายังสนับสนุนสิทธิในที่ทำงาน รวมถึงการลาคลอด และต่อต้านการเลือกปฏิบัติต่อสตรีทุกรูปแบบ แต่เพราะคตินิยมสิทธิสตรีแสวงความเท่าเทียมทางเพศ จึงมีนักคตินิยมสิทธิสตรีบางคนแย้งว่า การปลดปล่อยบุรุษก็เป็นส่วนที่จำเป็นของคตินิยมสิทธิสตรีเช่นกัน และว่าบุรุษเองก็ถูกทำร้ายจากลัทธิกีดกันทางเพศและบทบาทประจำเพศเช่นกัน
ทฤษฎี

ทฤษฎีสตรีนิยมเป็นส่วนขยายของคตินิยมสิทธิสตรีในด้านทฤษฎีหรือปรัชญา ครอบคลุมการทำงานในสาขาวิชาต่าง ๆ รวมทั้งมานุษยวิทยา สังคมวิทยา เศรษฐศาสตร์ การศึกษาของสตรีการวิจารณ์วรรณกรรมประวัติศาสตร์ศิลปะ จิตวิเคราะห์ และปรัชญา ทฤษฎีสตรีนิยมมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับความไม่เสมอภาคทางเพศและมุ่งเน้นไปที่การเมือง ความสัมพันธ์ อำนาจ และเรื่องทางเพศ ในขณะที่การให้คำวิจารณ์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางสังคมและการเมืองเหล่านี้ ทฤษฎีสตรีนิยมส่วนใหญ่ยังเน้นการส่งเสริมสิทธิและความสนใจของสตรี หัวข้อการอภิปรายหลัก ได้แก่ การเลือกปฏิบัติ สามัญทัศน์ การทำให้เป็นวัตถุโดยเฉพาะทางเพศ (objectification)  การกดขี่ และการปกครองแบบผู้ชายเป็นใหญ่
วิวรณ์ 1

บทในพันธสัญญาใหม่
| วิวรณ์ 1 |
| --- | --- |
← ยูดาวิวรณ์ 2 →
วิวรณ์ 1:13-2:1 บนด้าน verso ของพาไพรัส 98 จากคริสต์ศตวรรษที่ 2
หนังสือ: หนังสือวิวรณ์
หมวดหมู่: พระวรสาร
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาใหม่
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 1
วิวรณ์ 1 (อังกฤษ: Revelation 1) เป็นบทแรกของหนังสือวิวรณ์ในภาคพันธสัญญาใหม่ของคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ ตามธรรมเนียมแล้วหนังสือวิวรณ์ถือกันว่าเขียนโดยยอห์นอัครทูต แต่ตัวตนที่แท้จริงของผู้เขียนยังคงเป็นประเด็นถกเถียงในทางวิชาการ บทที่ 1 ของหนังสือวิวรณ์ประกอบด้วยอารัมภบทของหนังสือ ตามด้วยนิมิตและพระบัญชาถึงยอห์น
ต้นฉบับ

ข้อความต้นฉบับเขียนด้วยภาษากรีกคอยนี บทนี้แบ่งออกเป็น 20 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

ต้นฉบับบางส่วนในยุคต้นที่มีเนื้อหาของบทนี้ได้แก่:
พาไพรัส 98 (คริสต์ศตวรรษที่ 2; วรรคที่หลงเหลือ 13–20)
พาไพรัส 18 (คริสต์ศตวรรษที่ 3/4; วรรคที่หลงเหลือ 4–7)
ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; ค.ศ. 330-360)
ฉบับอเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; ค.ศ. 400-440)
Codex Ephraemi Rescriptus (ประมาณ ค.ศ. 450; วรรคที่หลงเหลือ 3-20)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงถึงพันธสัญญาเดิม

ในบรรดาการอ้างอิงถึงพันธสัญญาเดิมในบทนี้ ประมาณครึ่งหนึ่งในวรรค 7–20 มาจากหนังสือดาเนียล โดยเฉพาะดาเนียล 7 และ10 ดังนั้นเกรกอรี บีล (Gregory Beale) จึงถือว่าส่วนนี้ของบทเป็น "midrash" (midrash คือคำอธิบายโบราณเฉพาะส่วนของคัมภีร์ฮีบรู) ทั้งสองบทของหนังสือดาเนียลบรรยายถึง "บุตรมนุษย์" ซึ่งยอห์นใช้เป็นต้นแบบของเค้าโครงงานเขียนของตน ตามที่ระบุไว้ส่วนหนึ่งในตารางต่อไปนี้:
| วิวรณ์ 1:13-16 | ดาเนียล 10:5-6 |
| --- | --- |
1:13 มีผู้หนึ่งเหมือนบุตรมนุษย์ ทรงฉลองพระองค์ยาวคลุมพระบาท และทรงคาดแถบทองคำที่พระอุระ: 10:5 มีชายคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าป่าน มีทองเมืองอุฟาสคาดเอวไว้
1:14 พระเนตรของพระองค์เหมือนอย่างเปลวไฟ: 10:6 ดวงตาของท่านก็เหมือนกับเปลวไฟของคบเพลิง
1:15 พระบาทของพระองค์เหมือนทองสัมฤทธิ์ ประหนึ่งหลอมบริสุทธิ์แล้วในเตาไฟ: 10:6 แขนและเท้าเป็นเงางามเหมือนกับทองสัมฤทธิ์ขัด
1:15 พระสุรเสียงของพระองค์เหมือนอย่างเสียงน้ำมากหลาย: 10:6 เสียงถ้อยคำของท่านเหมือนเสียงมวลชน
1:16 พระพักตร์ของพระองค์เหมือนอย่างดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงแรงกล้า: 10:6 หน้าของท่านก็เหมือนฟ้าแลบ
วิวรณ์ 1:4: อพยพ 3:14
วิวรณ์ 1:7: ดาเนียล 7:13 ; เศคาริยาห์ 12:10
วิวรณ์ 1:13: ดาเนียล 7:13
วิวรณ์ 1:18: อิสยาห์ 41:4 ; อิสยาห์ 44:19
ดูเพิ่ม

กิจการของอัครทูต
คริสตจักรทั้งเจ็ดในแคว้นเอเชีย
พระนามและตำแหน่งของพระเยซูในพันธสัญญาใหม่: อัลฟาและโอเมกา
ชุดตัวอักษรกรีก: แอลฟา, ไค, โอเมกา, โร
นิมิตของยอห์นเรื่องบุตรมนุษย์
พระวิญญาณทั้งเจ็ดของพระเจ้า
ยอห์นอัครทูต
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: ดาเนียล 7, เศคาริยาห์ 12, วิวรณ์ 2, วิวรณ์ 3, วิวรณ์ 21, วิวรณ์ 22
บรรณานุกรม

Bauckham, Richard (2007). "81. Revelation".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 1287–1306. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Beale, G. K. (1999). The Book of Revelation. The New International Greek Testament Commentary. Vol. 21. Wm. B. Eerdmans Publishing. ISBN 9780802821744.
Beasley-Murray, George R. (1994). "Revelation".  ใน Carson, D. A.; France, R. T.; Motyer, J. A.; Wenham, G. J. (บ.ก.). New Bible Commentary: 21st Century Edition (4, illustrated, reprint, revised ed.). Inter-Varsity Press. pp. 1421–1455. ISBN 9780851106489.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Garland, Anthony Charles (2007). A Testimony of Jesus Christ - Volume 2: A Commentary on the Book of Revelation. Vol. 1 (illustrated, revised ed.). SpiritAndTruth.org. ISBN 978-0978886417.
Osborne, Grant R. (2002). Revelation. Baker Exegetical Commentary on the New Testament. Vol. 27. Baker Academic. ISBN 9780801022999.
แหล่งข้อมูลอื่น

Revelation 1 King James Bible - Wikisource
English Translation with Parallel Latin Vulgate เก็บถาวร 2019-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Multiple bible versions at Bible Gateway (NKJV, NIV, NRSV etc.)
วิวรณ์ 1 ที่ยูเวอร์ชัน
| ด ค กหนังสือวิวรณ์ |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล (พันธสัญญาใหม่):  วิวรณ์ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22 
สถานที่:  ซาร์ดิส  ธิยาทิรา  บาบิโลน  ปัทมอส  เปอร์กามัม  ฟีลาเดลเฟีย  แม่น้ำยูเฟรติส  เยรูซาเล็ม  เลาดีเซีย  สเมอร์นา  โสโดม  อารมาเกดโดน  เอเชีย  อียิปต์  เอเฟซัส 
บุคคล:  กาด  ดาวิด  นัฟทาลี  บาลาค  บาลาอัม  เบนยามิน  พระเยซู  มนัสเสห์  มีคาเอล  ยอห์น  ยูดาห์  เยเซเบล  โยเซฟ  รูเบน  เลวี  เศบูลุน  สิเมโอน  อาเชอร์  อิสสาคาร์ 
เหตุการณ์/ คำศัพท์/วลี:  การพิพากษาครั้งสุดท้าย  คนขี่ม้าสี่คนแห่งวิวรณ์  คริสตจักรทั้งเจ็ดในแคว้นเอเชีย  ความเชื่อเรื่องยุคพันปี  จำนวนของสัตว์ร้าย  ชามเจ็ดใบ  ตราผนึกเจ็ดดวง  แตรทั้งเจ็ด  ถ้อยคำของทูตสวรรค์ทั้งสาม  บอระเพ็ด  บึงไฟ  บุตรมนุษย์  ผู้หญิงแห่งวิวรณ์  เยรูซาเล็มใหม่  สัตว์ร้าย  สิ่งมีชีวิตสี่ตน  หญิงแพศยาแห่งบาบิโลน  หนังสือแห่งชีวิต  อาบัดโดน/อปอลลิโยน  อัลฟาและโอเมกา 
การตีความ:  Futurist  Historicist  Idealist  Preterist  by John Foxe 
เกี่ยวข้อง:  ผู้เขียน ยอห์นแห่งเกาะปัทมอส  ความผันแปรของต้นฉบับ 
สำเนาต้นฉบับ:  พาไพรัส 18  24  43  47  85  98  115  Crawford Aramaic New Testament manuscript 
ต้นฉบับ:  Greek Text  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version
ภาวะเลือดแข็งตัวในหลอดเลือดแบบแพร่กระจาย

| ภาวะเลือดแข็งตัวในหลอดเลือด แบบแพร่กระจาย (Disseminated intravascular coagulation) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Disseminated intravascular coagulopathy, consumptive coagulopathy, defibrination syndrome

ภาพไมโครกราฟแสดงโรคลิ่มเลือดอุดตันหลอดเลือดขนาดเล็กเฉียบพลัน (acute thrombotic microangiopathy) เนื่องจาก DIC ในการตรวจชิ้นเนื้อไต พบลิ่มเลือดอยู่ที่ไฮลัมของโกลเมอรูลัส (ตรงกลางภาพ)
สาขาวิชา: โลหิตวิทยา
อาการ: Chest pain, shortness of breath, leg pain, problems speaking, problems moving part of the body, bleeding
ภาวะแทรกซ้อน: Organ failure
ประเภท: Acute, chronic
สาเหตุ: Sepsis, surgery, major trauma, cancer, complications of pregnancy, snake bites, frostbite, burns
วิธีวินิจฉัย: Blood tests
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Thrombotic thrombocytopenic purpura, hemolytic-uremic syndrome
การรักษา: Directed at the underlying condition
ยา: Platelets, cryoprecipitate, fresh frozen plasma, heparin
พยากรณ์โรค: 20–50% risk of death
ความชุก: 1% of people admitted to hospital
ภาวะเลือดแข็งตัวในหลอดเลือดแบบแพร่กระจาย (อังกฤษ: disseminated intravascular coagulopathy/coagulation, consumptive coagulation, DIC) หรือ ดีไอซี หรือ ภาวะลิ่มเลือดกระจายทั่วไปในหลอดเลือด[ต้องการอ้างอิง] เป็นภาวะซึ่งมีการกระตุ้นกลไกการแข็งตัวของเลือดอย่างผิดปกติ ซึ่งเป็นผลที่ตามมาจากโรคหรือภาวะหลาย ๆ อย่าง ดีไอซีทำให้เกิดการแข็งตัวของเลือดเป็นลิ่มเลือดขนาดเล็กจำนวนมากในหลอดเลือดทั่วร่างกาย ซึ่งในการเกิดการแข็งตัวของเลือดนี้จะมีการใช้สิ่งสำคัญในกลไกการแข็งตัวของเลือด ได้แก่โปรตีนที่ทำให้เกิดการแข็งตัวของเลือด และเกล็ดเลือด ไปจนไม่สามารถเกิดมีการแข็งตัวของเลือดในที่ที่ควรมีได้ ทำให้มีภาวะเลือดออกง่ายหรือหยุดยากทั่วร่างกาย อาจเกิดที่ผิวหนัง ในทางเดินอาหาร ในทางเดินหายใจ หรือที่แผลผ่าตัดได้ นอกจากนี้ลิ่มเลือดเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นยังทำให้เลือดไหลไปเลี้ยงอวัยวะต่าง ๆ ได้ไม่ดี ทำให้เกิดการทำงานผิดปกติของอวัยวะนั้น ๆ อวัยวะที่สำคัญเช่น ไต เป็นต้น
ดีไอซีอาจเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเฉียบพลัน หรืออาจเกิดช้า ๆ แบบเรื้อรังก็ได้ ขึ้นอยู่กับปัญหาที่เป็นสาเหตุ และสภาพร่างกายด้านอื่น ๆ ส่วนใหญ่พบในผู้ป่วยหนัก และอาจมีส่วนทำให้เกิดการล้มเหลวของการทำงานของอวัยวะหลาย ๆ ชนิดพร้อมกัน ซึ่งนำไปสู่การเสียชีวิตได้
สาเหตุ

DIC อาจเกิดในภาวะต่อไปนี้
มะเร็งปอด ตับอ่อน ต่อมลูกหมาก กระเพาะอาหาร มะเร็งเม็ดเลือดขาวเฉียบพลันชนิดไมอิลอยด์ (โดยเฉพาะของสายโปรมัยอิโลไซต์)
ภาวะทางสูติศาสตร์ เช่นรกลอกตัวก่อนกำหนด, โรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชัก, ภาวะน้ำคร่ำหลุดอุดหลอดเลือด
การบาดเจ็บอย่างมากของเนื้อเยื่อ เช่น จากอุบัติเหตุ แผลไหม้ การผ่าตัดใหญ่
การติดเชื้อ เช่น พิษติดเชื้อจากเชื้อแกรมลบ, Neisseria meningitidis, Streptococcus pneumoniae, มาลาเรีย, ฮิสโทพลาสโมซิส, แอสเพอร์จิลลโลซิส, ไข้สปอตร็อคกี้เมาน์เทน
ภาวะอื่น ๆ เช่น โรคตับ งูกัด ฮีแมงจิโอมาขนาดใหญ่ ช็อก ฮีทสโตรค หลอดเลือดอักเสบ หลอดเลือดแดงเอออร์ตาโป่งพอง กลุ่มอาการเซโรโตนิน
ติดเชื้อไวรัส: อารีนาไวรัส ทำให้เกิดไข้เลือดออกอาร์เจนทีน หรือไข้เลือดออกโบลิเวียน
ดูเพิ่ม

Sepsis
Septic shock
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: D65 ICD-9-CM: 286.6 MeSH: D004211 DiseasesDB: 3765
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000573 eMedicine: med/577 emerg/150
ฮิกซอส

ฮิกซอส
ชายที่มีชื่อว่า "อาบีชาชาวฮิกซอส"
( ḥḳꜣ-ḫꜣswt,  คือ "Hyksos") ผู้นำกลุ่ม 
ที่สุสานของคนุมโฮเทปที่ 2 (ประมาณ 1,900 ปีก่อน ค.ศ.)
 นี่เป็นหลักฐานแรกสุดของการใช้ศัพท์ "ฮิกซอส"
ในวิทยาอียิปต์สมัยใหม่ ฮิกซอส (อังกฤษ: Hyksos, ออกเสียง: /ˈhɪksɒs/; ภาษาอียิปต์: ḥqꜣ(w)-ḫꜣswt, การสะกดภาษาอียิปต์: hekau khasut, "ผู้ปกครองดินแดนต่างชาติ"; กรีกโบราณ: Ὑκσώς, Ὑξώς) เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงพระมหากษัตริย์จากราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ (ครองราชย์ประมาณ 1,650–1,550 ปีก่อน ค.ศ.) 
ที่มีศูนย์รวมอำนาจอยู่ที่อวาริสบนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ 
ใน Aegyptiaca ประวัติศาสตร์อียิปต์ที่เขียนโดยแมนิโธ นักบวชและนักประวัติศาสตร์ชาวกรีก-อียิปต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์กาล คำว่าฮิกซอสใช้กล่าวถึงผู้คนที่น่าจะมีต้นกำเนิดจากเซมิติกตะวันตกหรือลิแวนต์
ในขณะที่แมนิโธแสดงให้เห็นถึงพวกฮิกซอสว่าเป็นผู้บุกรุกและฝ่ายต่อต้าน การตีความนี้ก็ยังคงเป็นข้อสงสัยในอียิปต์วิทยาสมัยใหม่ ในทางกลับกัน การปกครองของพวกฮิกซอสอาจสืบต่อจากชาวคานาอันกลุ่มที่ตั้งรกรากในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ตั้งแต่สิ้นสุดราชวงศ์ที่ 12 เป็นต้นมา และน่าจะแยกออกจากการควบคุมของชาวอียิปต์ที่กำลังระส่ำระสายในช่วงใดช่วงหนึ่งของราชวงศ์ที่ 13
พวกฮิกซอสเป็นชาวต่างชาติกลุ่มแรกที่ปกครองอียิปต์ ข้อมูลหลายอย่างของพวกเขา เช่น ขอบเขตที่แท้จริงของอาณาจักรหรือแม้แต่พระนามและลำดับกษัตริย์ก็ยังไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่ชัด แม้ว่าพวกฮิกซอสนำขนบธรรมเนียมหลายอย่างจากลิแวนต์หรือคานาอัน พวกเขาก็นำขนบธรรมเนียมอียิปต์มาใช้ด้วย พวกเขายังได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้นำนวัตกรรมทางเทคโนโลยีหลายอย่างเข้าสู่อียิปต์ เช่น ม้า รถม้า เช่นเดียวกันกับโคเปชกับธนูประกอบ (composite bow) แต่ทฤษฎีนี้ยังคงเป็นที่โต้แย้ง
ใช่ว่าพวกฮิกซอสควบคุมทั้งอียิปต์ แต่พวกเขาร่วมปกครองกับราชวงศ์ที่สิบหกและราชวงศ์ที่สิบเจ็ดซึ่งมีศูนย์กลางอำนาจอยู่ในธีบส์ สงครามระหว่างพวกฮิกซอสกับฟาโรห์ราชวงศ์ที่ 17 ตอนปลายในรัชสมัยฟาโรห์อาโมสที่ 1 ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ ทำให้พวกฮิกซอสพ่ายแพ้ไป หลายศตวรรษต่อมา ชาวอียิปต์มักพรรณนาถึงพวกฮิกซอสว่าเป็นผู้นำต่างชาติที่กระหายเลือดและเป็นศัตรู
ชื่อ > ศัพทมูลวิทยา

ศัพท์ "ฮิกซอส" แผลงมาจากคำภาษากรีกว่า Ὑκσώς (Hyksôs) ซึ่งมาจากวลีภาษาอียิปต์ว่า 𓋾𓈎𓈉 (ḥḳꜣ-ḫꜣswt หรือ ḥḳꜣw-ḫꜣswt, "hekau khasut") แปลว่า "ผู้ปกครองดินแดนต่างชาติ" รูปภาษากรีกน่าจะเพี้ยนมาจากรูป Ὑκουσσώς (Hykoussôs) อีกทอดหนึ่ง
โยเซพุส นักประวัติศาสตร์ชาวยิวในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ให้ความหมายว่า "กษัตริย์คนเลี้ยงแกะ" หรือ "กษัตริย์ที่ถูกจองจำ" ในผลงาน Contra Apion ที่ซึ่งเขาพรรณนาพวกฮิกซอสตามที่ปรากฏในงานของแมนิโธ นักประวัติศาสตร์กรีก-อียิปต์ การแปลความหมายของโยเซพุสอาจมาจากการออกเสียงวลี ḥḳꜣ-ḫꜣswt เป็น ḥḳꜣ-šꜣsw ซึ่งในสมัยนั้นเข้าใจกันว่าแปลว่า "เจ้าแห่งคนเลี้ยงแกะ" ยังไม่เป็นที่กระจ่างว่าคำแปลนี้เป็นของแมนิโธหรือไม่ การแปลผลงานชิ้นหนึ่งของแมนิโธเป็นภาษาอาร์มีเนียของยูซีเบียส นักประวัติศาสตร์ยุคโบราณตอนปลาย ได้ให้คำแปลที่ถูกต้องว่า "กษัตริย์ต่างชาติ"
ดูเพิ่ม

มิตันนี
แคไซต์
ชาวทะเล
ฮิตไทต์
ชาวฟิลิสตีน
มาร์ยันนุ
จุดเกาะต้น

จุดเกาะต้น (อังกฤษ: origin) ของกล้ามเนื้อเป็นจุดที่กล้ามเนื้อยึดเกาะกับกระดูกหรือกล้ามเนื้อมัดอื่นๆ โครงสร้างที่จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อจะไม่เคลื่อนที่เมื่อเกิดการหดตัวของกล้ามเนื้อ ปลายอีกด้านหนึ่งของกล้ามเนื้อเราจะเรียกว่า จุดเกาะปลาย (insertion)
โดยทั่วไป จุดเกาะต้นมักจะอยู่ส่วนต้น (proximal) มากกว่าจุดเกาะปลาย แต่เนื่องจากร่างกายมีความสามารถในการเคลื่อนไหวสลับทิศทางกันได้ จึงไม่จำเป็นที่จุดนั้นๆ จะเป็นจุดเกาะต้นเสมอไป
พระเจ้าลังทาร์มา

พระเจ้าลังทาร์มา (ทิเบต: གླང་དར་མ།, ไวลี: Glang dar ma, พินอินทิเบต: lang tar ma) เป็นพระโอรสของพระเจ้าชีเตซงแจ็นและเป็นอนุชาของพระเจ้ารัลปาแจ็น ทรงไม่เห็นด้วยกับการปกครองของพระเจ้ารัลปาแจ็น ที่สนับสนุนพุทธศาสนามากเกินไป เมื่อขึ้นครองราชย์ พระองค์หันไปสนับสนุนศาสนาบอน สั่งทำลายวัดในพระพุทธศาสนา บังคับให้พระภิกษุสึก ในที่สุดพระองค์ถูกพระภิกษุชื่อ เปยี ดอร์เจ ลอบสังหารด้วยธนูจนสิ้นพระชนม์
ในการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าลังทาร์มา เปยี ดอร์เจแต่งตัวด้วยชุดดำ ทาสีม้าให้เป็นสีดำ จึงเป็นที่มาของการร่ายรำชุดหมวกดำของพระชาวทิเบต ซึ่งเป็นการระลึกถึงการสิ้นสุดของการทำลายล้างพุทธศาสนา
การบันทึกคลื่นไฟฟ้าจอตา
การอื่น ๆ

นอกจากใช้ตรวจวินิจฉัยโรค ERG สามารถใช้เมื่อกำลังพัฒนายา และเมื่อทำการทดลองทางคลินิกเพื่อตรวจดูความปลอดภัยและประสิทธิภาพของยาหรือการรักษา
งานศึกษาปี 2013
พบว่า การตอบสนองของเซลล์ประสาทจอตาแบบ dopaminergic เมื่อทานขนมบราวนีช็อกโกแลตจะเท่ากับเมื่อทานยารักษาโรคสมาธิสั้นคือ methylphenidate ซึ่งแสดงว่าการทำงานของเซลล์ประสาทแบบโดพามีนในจอตาจะสะท้อนการทำงานของเซลล์ประสาทแบบโดพามีนในสมอง
งานศึกษานี้จึงสรุปว่า ถ้ายืนยันได้ด้วยงานวิจัยต่อ ๆ มา ERG สามารถแสดงการทำงานของสารสื่อประสาทโดยเฉพาะ ๆ เท่ากับของการถ่ายภาพรังสีระนาบด้วยการปล่อยโพซิตรอน (PET) โดยมีค่าใช้จ่ายน้อยกว่า
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Perlman, Ido. "The Electroretinogram: ERG by Ido Perlman". Webvision at University of Utah. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 ธันวาคม 2015.
↑  "Electroretinography". U.S. National Library of Medicine. 11 เมษายน 2005. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 กรกฎาคม 2016.
↑  Maa;  และคณะ (2015). "A novel device for accurate and efficient testing for vision-threatening diabetic retinopathy". Journal of Diabetes and its Complications. 30 (3): 524–32. doi:10.1016/j.jdiacomp.2015.12.005. PMC 4853922. PMID 26803474.
↑  "ISCEV Website". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 มกราคม 2019. สืบค้นเมื่อ 6 มีนาคม 2019.
↑  Brigell;  และคณะ (2005). "An overview of drug development with special emphasis on the role of visual electrophysiological testing". Doc Ophthalmol. 110 (1): 3–13. doi:10.1007/s10633-005-7338-9. PMID 16249953.
↑  Nasser, J.a.; Parigi, A. Del; Merhige, K.; Wolper, C.; Geliebter, A.; Hashim, S.a. (1 พฤษภาคม 2013). "Electroretinographic detection of human brain dopamine response to oral food stimulation". Obesity (ภาษาอังกฤษ). 21 (5): 976–980. doi:10.1002/oby.20101. ISSN 1930-739X. PMC 4964968. PMID 23784899.
พอล เอลเลริง

| พอล เอลเลริง |
| --- | --- |
Ellering, ป. 1985
เกิด:  (1953-08-22) 22 สิงหาคม ค.ศ. 1953 (71 ปี) Melrose, Minnesota, U.S.
การศึกษา: St. Cloud State University
คู่สมรส: Debra Randall (สมรส 1982)
บุตร: 3; including Rachael Ellering
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: The Body Doc Mr. Dot Com Paul Ellering
ส่วนสูง: 5 ฟุต 11 นิ้ว (180 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 244 ปอนด์ (111 กิโลกรัม)
ฝึกหัดโดย: Verne Gagne Eddie Sharkey
เปิดตัว: December 25, 1977
พอล เอลเลริง (Paul Ellering) เป็นผู้จัดการมวยปล้ำอาชีพ, อดีตนักยกน้ำหนัก และนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่ทำงานกับWWE เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเป็นผู้จัดการให้ทีมนักมวยปล้ำเดอะโรดวอร์ริเออส์ ตั้งแต่ปี 1983 ถึง 1990 และอีกครั้งระหว่างปี 1992 ถึง 1997 นอกเหนือจากการเป็นผู้จัดการหน้าจอแล้วเขายังจัดการงานของทีมนอกเวทีเช่นกัน รวมถึงการเจรจาสัญญาและการเตรียมการเดินทาง เขาและโรดวอร์ริเออส์ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2011 ห้าปีต่อมาในปี 2016 เขาได้ปรากฎตัวในฐานะผู้จัดการทีมของ The Authors of Pain
แชมป์และรางวัล

Continental Wrestling Association
AWA Southern Heavyweight Championship (1 time)
AWA Southern Tag Team Championship (1 time) - with Sheik Ali Hassan
International Wrestling Alliance
IWA Tag Team Championship (1 time) - with Terry Latham
National Wrestling Alliance
NWA Legends Hall of Heroes (2016)
Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
Class of 2011 (As a member of The Road Warriors)
Pro Wrestling Illustrated
PWI Manager of the Year (1984)
WWE
WWE Hall of Fame (Class of 2011)
แหล่งข้อมูลอื่น

พอล เอลเลริง ที่ WWE.com
Ellering at Internet Movie Database
Ellering at Cabela's Iditarod website เก็บถาวร 2001-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พลวัตกลุ่ม

พลวัตกลุ่ม เป็นระบบพฤติกรรมและกระบวนการทางจิตวิทยาที่เกิดขึ้นภายในกลุ่มทางสังคมหรือระหว่างกลุ่มทางสังคม การศึกษาพลวัตกลุ่มเป็นประโยชน์ต่อการเข้าใจการตัดสินใจ การติดตามการระบาดของโรคภัยในสังคม การคิดค้นวิธีบำบัดรักษาที่มีประสิทธิภาพ และการอุบัติและความนิยมของแนวคิดเทคโนโลยีใหม่ ๆ พลวัตกลุ่มเป็นหัวใจสำคัญในการทำความเข้าใจคตินิยมเชื้อชาติ ลัทธิกีดกันทางเพศ และอคติทางสังคมอื่น ๆ และเป็นหัวข้อที่ศึกษาในหลายสาขาวิชา เช่น จิตวิทยา สังคมวิทยา มานุษยวิทยา รัฐศาสตร์ และวิทยาการระบาด
เบื้องหลัง

การศึกษาพลวัตกลุ่มมีรากฐานมาจากวิชาจิตวิทยาและสังคมวิทยา วิลเฮ็ล์ม วุนต์ นักจิตวิทยาชาวเยอรมันที่ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งจิตวิทยาทดลอง" สนใจจิตวิทยาในกลุ่มคน วุนต์มีความเชื่อว่าปรากฏการณ์ที่ถูกครอบงำ เช่น ภาษา ธรรมเนียมปฏิบัติ และศาสนา ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยการศึกษารายบุคคล ด้านกุสตาฟว์ เลอ บง นักจิตวิทยาและนักสังคมวิทยาชาวฝรั่งเศสมีความเห็นว่าเมื่ออยู่ในกลุ่ม บุคลิกภาพของบุคคลจะถูกกดทับและอิทธิพลของกลุ่มจะมีอำนาจเหนือกว่าแทน ขณะที่วิลเลียม แมกดูกัล นักจิตวิทยาชาวบริติชเชื่อว่า "จิตกลุ่ม" ดำรงอยู่แยกจากปฏิสัมพันธ์ของบุคคล
อย่างไรก็ตาม คำว่าพลวัตกลุ่มถูกคิดค้นโดยเคิร์ต เลอวีน นักจิตวิทยาสังคมชาวเยอรมัน–อเมริกัน เพื่ออธิบายแรงด้านบวกและลบภายในกลุ่มคน ในปี ค.ศ. 1945 เลอวีนก่อตั้งศูนย์วิจัยพลวัตกลุ่มที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์เพื่อศึกษาเรื่องนี้โดยเฉพาะ การศึกษาพลวัตกลุ่มในยุคหลังมีการผสานจิตวิทยาวิวัฒนาการในการพยายามอธิบายการปรับตัวของกลุ่มในสังคมที่ซับซ้อนขึ้น เช่น การรับมือกับสถานภาพ การต่างตอบแทน ความเอื้ออาทร การขับออกจากกลุ่ม และภาวะผู้นำ
พลวัตภายในกลุ่ม

พลวัตภายในกลุ่ม (intragroup dynamics) เป็นกระบวนการพื้นฐานในการก่อเกิดบรรทัดฐาน บทบาท ความสัมพันธ์ทางสังคม และเป้าหมายที่บรรยายลักษณะของกลุ่ม โดยในกลุ่มจะมีภาวะพึ่งพาอาศัย หรือสมาชิกต่างได้รับอิทธิพลจากทัศนคติ ความคิดเห็น และประสบการณ์ของสมาชิกอื่น
การก่อตัวของกลุ่มสามารถเกิดได้ทั้งจาก social cohesion approach หรือเกิดจากความดึงดูดใจระหว่างบุคคล และ social identity approach หรือสมาชิกรู้สึกว่าตนเองแบ่งปันบทบาทเดียวกันในสังคมกับสมาชิกอื่น ก่อนจะใช้เวลาพัฒนาธรรมเนียม ค่านิยม และคติของกลุ่ม นอกจากนี้กลุ่มยังสามารถเกิดได้อย่างฉับพลัน เช่น กลุ่มที่รวมตัวช่วยเหลือในยามเกิดภัยธรรมชาติ ซึ่งกลุ่มลักษณะนี้จะไม่อิงบทบาทหรือประสบการณ์ร่วมกัน แต่ยังคงมีภาวะพึ่งพาอาศัยและความร่วมมือในการทำงานอย่างสูง
การเข้าร่วมกลุ่มกำหนดด้วยหลายปัจจัย เช่น อุปนิสัยของบุคคล สถานะเพศ หรือประสบการณ์ในกลุ่มก่อนหน้า เนื่องจากการเข้าร่วมกลุ่มต้องใช้เวลา ความสนใจ และความพยายาม ทฤษฎีการแลกเปลี่ยนทางสังคมของจอห์น ทิเบาต์ และแฮโรลด์ เคลลีย์อธิบายว่าบุคคลจะมีระดับการเปรียบเทียบเป็นมาตรฐานในการตัดสินใจเข้าร่วมกลุ่ม โดยระดับการเปรียบเทียบนี้ได้รับอิทธิพลจากความสัมพันธ์และความเป็นสมาชิกของกลุ่มก่อนหน้า ซึ่งสรุปได้ว่าบุคคลที่ได้รับผลตอบแทนมาก แต่เสียทุนน้อยจะมีระดับการเปรียบเทียบสูงกว่าบุคคลที่เสียทุนมาก แต่ได้ผลตอบแทนน้อย หรืออีกนัยหนึ่งคือ หากบุคคลได้รับประสบการณ์ที่ดีจากกลุ่มหรือความสัมพันธ์ก่อนหน้า บุคคลนั้นจะมีระดับการเปรียบเทียบสูงกว่าบุคคลที่มีประสบการณ์ไม่ดีต่อกลุ่มหรือความสัมพันธ์ที่ผ่านมา