stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าราชครูหลวงโพนสะเม็ก
ประวัติ > อพยพ > ตำนานเจดีย์วัดพนมและพระแสน

พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับพระยามหาอำมาตยาธิบดี ได้ให้ข้อมูลต่างจากตำนานกระแสหลักไว้ว่า เมื่อพระครูโพนสะเม็กและลูกศิษย์ญาติโยมเดินทางมาถึงหางตุยจังวะสุดแดน(จะโรยจังวา) พระครูได้เห็นที่พื้นที่นี้เป็นชัยภูมิกว้างขวางเหมาะสม จึงได้พักญาติโยมศิษย์สานุศิษย์อยู่ที่นั้น แล้วพระครูโพนสะเม็กจึงสร้างพระเจดีย์องค์หนึ่งบนเขานั้น เมื่อเจดีย์สร้างไกล้เสร็จได้มีหญิงชราชาวเขมรคนหนึ่งชื่อยายเพ็ญ ยายเพ็ญได้ลงไปอาบน้ำในแม่น้ำและเห็นพระบรมธาตุเลื่อนไหลมาบนน้ำ มีพระรัศมีสวยงาม ยายเพ็ญเห็นจึงเอาขันน้ำรองรับพระบรมธาตุแล้วขึ้นไปถวายแก่พระครูโพนสะเม็ก พระครูโพนสะเม็กจึงได้อัญเชิญพระบรมสาริกธาตุบรรจุไว้ในพระเจดีย์ เนื่องจากเจดีย์นี้อยู่บนภูเขา ภูเขาในภาษาเขมรเรียกว่าพนม ผู้ที่เจอพระบรมสารีริกธาตุชื่อยายเพ็ญ พระครูโพนสะเม็กจึงให้ชื่อเจดีย์นี้ว่าพนมเพ็ญหรือพนมเปญ ครั้นเมื่ออาณาจักรเขมรย้ายเมืองหลวงมาอยู่พื้นที่นี้จึงเรียกว่าพนมเปญ
หลังจากพระครูโพนสะเม็กสร้างพระเจดีย์วัดพนมแล้ว จึงได้หล่อพระพุทธรูปองค์หนึ่งแต่ยังไม่ทันแล้วเสร็จ พระเจ้ากรุงเขมรอุดงฦๅไชยแจ้งว่าพระครูโพนสะเม็กพาครอบครัวญาติโยมเข้ามาอยู่ในเขตแดน จึงให้พระยาพระเขมรไปตรวจบัญชีครอบครัว และจะเก็บเงินครัวละ 8 บาท พระครูโพนสะเม็กเห็นว่าเป็นความลำบากแก่ญาติโยม จึงอพยพพาครอบครัวญาติโยมหนีขึ้นไปตามลำน้ำโขงถึงบริเวณเมืองสมบูรณ์ แต่ยังไม้พ้นเขตแดนเขมร พระยาพระเขมรจึงยกทัพมาขับไล่ พระครูโพนสะเม็กและครอบครัวญาติโยมจึงได้อพขึ้นเหนือตามลำน้ำโขง จนถึงเกาะทรายกลางแม่น้ำแห่งหนึ่งจึงได้ตั้งพักพื้นที่นี้ และหล่อพระพุทธรูปที่ยังหล่อไม่เสร็จตั้งแต่ที่เจดีย์วัดพนมให้เสร็จสมบูรณ์ แล้วพระครูโพนสะเม็กจึงพาลูกศิษย์ญาติโยมแห่พระขึ้นมาถึงบริเวณหางโค ปากน้ำเซกองฝั่งตะวันออก (ปัจจุบันคือเมืองเชียงแตง) พระครูโพนสะเม็กเห็นภูมิสถานเหมาะแก่การตั้งบ้านเมือง จึงพาลูกศิษย์ญาติโยมสร้างพระวิหารไว้ แล้วอัญเชิญพระพุทธรูปปฏิมากรให้นามว่าพระแสนและประดิษฐานไว้ในพระวิหารนั้น แล้วก่อพระเจดีย์องค์หนึ่ง พระครูโพนสะเม็กจึงให้ลูกศิษย์และครอบครัวผู้นั้นเป็นผู้ดูแลพระพุทธรูปพระแสนและพระวิหาร
ธันเดอร์โบลต์ส*

| ธันเดอร์โบลต์ส* |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: เจค ชไรเออร์
เขียนบท:   เอริก เพียร์สัน  อี ซอง จิน  โจอันนา คาโล 
สร้างจาก: ธันเดอร์โบลต์ส โดย เคิร์ต บูซีก มาร์ค แบ็กลีย์
อำนวยการสร้าง: เควิน ไฟกี
นักแสดงนำ:   เดวิด ฮาร์เบอร์  ฮันนาห์ จอห์น-คาเมน  จูเลีย หลุยส์-เดรย์ฟัส  เซบาสเตียน สแตน  ไวแอตต์ รัสเซลล์  เจอรัลดีน วิศวนาธาน  ลูอิส พูลแมน  โอลกา คูรีเลนโก  ฟลอเรนซ์ พิว 
กำกับภาพ: แอนดรูว์ ดรอซ ปาแลร์โม
ตัดต่อ:   แฮร์รี ยุน  แองเจลา เอ็ม. คาตันซาโร 
บริษัทผู้สร้าง: มาร์เวลสตูดิโอส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์
วันฉาย:   2 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 (2025-05-02) 
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ธันเดอร์โบลต์ส* (อังกฤษ: Thunderbolts*) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโรที่สร้างจากเรื่องของทีมธันเดอร์โบลต์สในชื่อเดียวกันของมาร์เวลคอมิกส์ ผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์และจัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ โดยจะเป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 36 ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย เจก ชไรเออร์ และเขียนบทโดย เอริค เพียร์สัน, อี ซอง จิน และโจอันนา คาโล และนำแสดงโดย เดวิด ฮาร์เบอร์, ฮันนาห์ จอห์น-คาเมน, จูเลีย หลุยส์-เดรย์ฟัส, เซบาสเตียน สแตน, ไวแอตต์ รัสเซลล์, เจอรัลดีน วิศวนาธาน, ลูอิส พูลแมน, โอลกา คูรีเลนโกและฟลอเรนซ์ พิว ในภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นการรวมกลุ่มต่อต้านฮีโร่เพื่อภารกิจให้กับรัฐบาล
มาร์เวลสตูดิโอส์เริ่มกล่าวถึงการจัดตั้งทีมธันเดอร์โบลต์สภายในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลในปี ค.ศ. 2021 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเปิดเผยว่าอยู่ระหว่างการพัฒนาในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 2022 โดยมีชไรเออร์และเพียร์สันมาร่วมงานด้วย นักแสดงหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเปิดเผยในเดือนกันยายน ตามด้วยการคัดเลือกนักแสดงเพิ่มเติมจนถึงต้นปี ค.ศ. 2023 อีเข้าร่วมเพื่อเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้ใหม่ภายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 ซึ่งเป็นหนึ่งในครีเอทีฟหลายคนที่กลับมาร่วมงานกับชไรเออร์จากหลังจากซีรีส์ของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง บีฟ การผลิตมีความล่าช้าเนื่องจากข้อพิพาทด้านแรงงานในฮอลลีวูด ค.ศ. 2023 ทำให้นักแสดงบางคนออกจากโครงการและถูกแทนที่โดยคาโลในต้นปี ค.ศ. 2024 การถ่ายทำเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์จนถึงมิถุนายน ค.ศ. 2024 ที่ไตรลิทสตูดิโส์และสตูดิโอแอตแลนตาเมโทร ใน แอตแลนตา, จอร์เจีย และยูทาห์
ธันเดอร์โบลต์ส มีกำหนดฉายในสหรัฐวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 โดยเป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเฟสห้าในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
นักแสดง

เซบาสเตียน สแตน รับบทเป็น บักกี บาร์น:
ทหารที่ได้รับการปรับปรุงและเป็นผู้นำโดยพฤตินัย ของทีมธันเดอร์โบลต์ส สันนิษฐานว่าถูกสังหารในสนามรบระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขากลับมาอีกครั้งในยุคปัจจุบันด้วยการถูกล้างสมอง กลายเป้นนักฆ่าก่อนที่โปรแกรมของเขาจะถูกลบออก
ฟลอเรนซ์ พิว รับบทเป็น เยเลนา เบโลวา: สมาชิกของธันเดอร์ดบลต์สที่ได้รับการฝึกฝนในเรดรูม ในชื่อแบล็กวิโดว์
ฮันนาห์ จอห์น-คาเมน รับบทเป็น เอวา สตาร์ / โกสต์: สมาชิกของธันเดอร์โบลต์สที่มีความไม่แน่นอนของโมเลกุลที่สามารถเคลื่อนผ่านวัตถุได้
ลูอิส พูลแมน รับบทเป็น โรเบิร์ต " บ็อบ " เรย์โนลด์ส/เซนทรี ชายหนุ่มปริศนาที่ซุกซ่อนความลับบางอย่าง เขาร่วมผจญภัยไปพร้อม ๆ กับธันเดอร์โบลต์ส แต่แท้จริงเขาอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่อันตรายที่สุดของจักรวาล
เดวิด ฮาร์เบอร์ รับบทเป็น อเล็กซี ชอสตาคอฟ / เรดการ์เดียน:
สมาชิกของธันเดอร์โบลต์สซึ่งเป็นทหารชั้นยอดชาวรัสเซียที่คู่ปรับกับกัปตันอเมริกาและพ่อสมอ้างของเบโลวา ฮาร์เบอร์กล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะพาไปสำรวจความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างเบโลวาและโชสตาคอฟที่เปิดตัวใน แบล็กวิโดว์ (2021) นอกจากนี้เขายังตั้งข้อสังเกตอีกว่าเบโลวาไม่สามารถต้านทานโชสตาคอฟได้ แต่เธอต้องการใครสักคนเพื่อช่วยให้เธอรู้สึกสมบูรณ์และโชสตาคอฟก็สามารถเติมเต็มบทบาทนั้นได้
แฮร์ริสัน ฟอร์ด รับบทเป็น แธดเดียส "ธันเดอร์โบลต์" รอสส์: ประธานาธิบดีสหรัฐ ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นนายพลแห่งกองทัพบก และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศตามลำดับ
ไวแอตต์ รัสเซลล์ รับบทเป็น จอห์น วอล์กเกอร์ / เจ้าหน้าที่สหรัฐ:
ซูเปอร์โซลเยอร์ที่ได้รับการปรับปรุงและเป็นสมาชิกของธันเดอร์โบลต์ส เขาเป็นอดีตกัปตันของ U.S. Army Rangers ที่ได้รับการแต่งตั้ง และกลายเป็นกัปตันอเมริกาก่อนที่จะถูกปลดประจำการอย่างไร้ศักดิ์ศรีโดยรัฐบาลสหรัฐ
จูเลีย หลุยส์-เดรย์ฟัส รับบทเป็น วาเลนติน่า อัลเลกรา เด ฟงแตน: เคาท์เตสและผู้อำนวยการของสำนักข่าวกรองกลางซึ่งทำงานร่วมกับเบโลวาและวอล์คเกอร์
โอลกา คูรีเลนโก รับบทเป็น อันโทเนีย เดรย์คอฟ / ทาสก์มาสเตอร์:
สมาชิกของธันเดอร์โบลต์สที่มีปฏิกิริยาตอบสนองด้วยภาพจำซึ่งช่วยให้เธอเลียนแบบสไตล์การต่อสู้ของคู่ต่อสู้ได้ ก่อนหน้านี้เธอถูกควบคุมโดยพ่อของเธอ เดรย์กอฟ ให้ทำภารกิจให้สำเร็จในนามเรดรูม ก่อนที่จะถูกนาตาชา โรมานอฟฟ์พี่สาวของเบโลวาปลดปล่อย
เจอรัลดีน วิสวานาธาน รับบทเป็น เมเลน่า "เมล" วินสตัน ผู้ช่วยของเดอฟอนเทนที่กุมกุญแจบางอย่าง
นอกจากนี้ ลอเรนซ์ ฟิชเบิร์น และ เรเชล ไวสซ์ คาดว่าจะกลับมารับบทในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลอีกครั้งในชื่อ บิลล์ ฟอสเตอร์ และ เมลินา วอสตอคอฟฟ์, ขณะที่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  at Marvel.com
ธันเดอร์โบลต์ส* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กธันเดอร์โบลท์ส |
| --- | --- |
 Kurt Busiek  Mark Bagley 
สมาชิกเริ่มต้น:  Atlas  Fixer  Helmut Zemo  MACH-I  Moonstone  Songbird 
ผู้นำที่มีชื่อเสียง:  Green Goblin Norman Osborn  ลู้ก เคจ  Red Hulk  Winter Soldier  Taskmaster  U.S. Agent  ฮอว์กอาย 
สมาชิกที่มีชื่อเสียง:  Agent Venom  Amazon  Ant-Man  Batroc the Leaper  Blackheath  Blizzard  Boomerang  Bullseye  Centurius  Charcoal  Crossbones  Cyclone  Dark Avengers Hiro-Kala  Ragnarok  Skaar  Toxie Doxie  Trick Shot  เดดพูล  ดอกเตอร์ออกโทปุส  Elektra  โกสต์  Ghost Rider  Grizzly  Harrier  Headsman  Hyperion  Juggernaut  Man-Thing  Mister Hyde  Mister X  Nighthawk  Ogre  Paladin  Penance  Photon  Punisher  Radioactive Man  Red Leader  Dallas Riordan  Satana  Scourge  Shocker  Skein  Smuggler  Speed Demon  Swordsman  Troll  Venom Mac Gargan 
วายร้าย:  Baron Strucker  Blizzard  Circus of Crime  Count Nefaria  Cyclone  Enforcers  Grandmaster  Graviton  Henry Peter Gyrich  ไฮดร้า  แคงผู้พิชิต  Maggia  มาสเตอร์ออฟอีวิล  Plantman  Purple Man  Skrull  Speed Demon  Squadron Sinister 
โครงเรื่อง:  Civil War  Secret Invasion  Dark Reign  Siege  Heroic Age  Shadowland  Fear Itself  Infinity  Devil's Reign 
ในสื่ออื่น:  ธันเดอร์โบลต์ส*
สะใภ้สายสตรอง

| สะใภ้สายสตรอง |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด
บทประพันธ์: นันทนา วีระชน
บทละครโทรทัศน์: สุธิสา วงษ์อยู่
กำกับโดย: กรพจน์ สืบชมภู
แสดงนำ: บุษกร วงศ์พัวพันธ์ ณวัสน์ ภู่พันธัชสีห์ ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ ฐากูร การทิพย์ ลลินา ชูเอ็ทท์ ภาสวิชญ์ บูรณนัติ พิชชาภา พันธุมจินดา
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: มา Strong ข้างกัน - Bell Warisara
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: ครึ่งชีวิตที่เหลือจากนี้ - ภณ ณวัสน์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 17 ตอน
การผลิต
ควบคุมงานสร้าง: สมจริง ศรีสุภาพ
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง 30 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 3 เอชดี
ออกอากาศ: 23 มกราคม 2566 – 20 มีนาคม 2566
ละครเรื่องก่อนหน้า: เลือดรักทระนง
ละครเรื่องถัดไป: หมอหลวง
ออกอากาศ: 19 ธันวาคม 2566 – 4 มกราคม 2567
ละครเรื่องก่อนหน้า: พรหมลิขิต
ละครเรื่องถัดไป: หนึ่งในทรวง (รีรัน, 2567)
สะใภ้สายสตรอง (อังกฤษ: Devil-in-law) เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวโรแมนติก-คอมเมดี-ดราม่า ผลิตโดย บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด บทประพันธ์โดย นันทนา วีระชน บทโทรทัศน์โดย สุธิสา วงษ์อยู่ กำกับการแสดงโดย กรพจน์ สืบชมภู นำแสดงโดย บุษกร วงศ์พัวพันธ์, ณวัสน์ ภู่พันธัชสีห์, ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์, ฐากูร การทิพย์, ลลินา ชูเอ็ทท์, ภาสวิชญ์ บูรณนัติ, พิชชาภา พันธุมจินดา ออกอากาศวันจันทร์ - วันอังคาร เวลา 20.30 - 22.00 น. ทาง ช่อง 3 เอชดี ตั้งแต่วันที่ 23 มกราคม ถึง 20 มีนาคม พ.ศ. 2566 และรีรันแทนละคร พรหมลิขิต ในวันที่ 19 ธันวาคม 2566 - 4 มกราคม พ.ศ. 2567
งานสร้าง

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 ได้มีการลองเสื้อผ้าของนักแสดง
จากนั้นในวันพุธที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ได้มีการจัดงานบวงสรวงละครขึ้นที่ สตูดิโอช่อง 3 หนองแขม นำโดย คิง-สมจริง ศรีสุภาพ ในฐานะผู้จัดละครเรื่องนี้
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์> ตัวละคร | พ> ศ. 2566.นักแสดงหลัก |
| --- | --- |
คุณนวลสมร วงค์กุลธนทรัพย์ / มาดามนวล: บุษกร วงศ์พัวพันธ์
นพนัยน์ วงค์กุลธนทรัพย์ (นัยน์): ณวัสน์ ภู่พันธัชสีห์
ภาวินี (ภา): ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์
ลลิตา (ลิตา): ลลินา ชูเอ็ทท์
ถมทวี (ถม): ฐากูร การทิพย์
ทรัย หาวสามหน: ภาสวิชญ์ บูรณนัติ
เนตรดาว วงค์กุลธนทรัพย์ (เนตร): พิชชาภา พันธุมจินดา
ตัวละคร: นักแสดงสมทบ
พนิต: อัมรินทร์ นิติพน
สิงขร: ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
จอย: สิปโปทัย ฉันทะสิริวัฒน์
อร: ปวีณา ชารีฟสกุล
ติณ: นันทศัย พิศลยบุตร
ทอม: ฝันดี จรรยาธนากร
จุ๊บแจง: ทิพย์รัตน์ อมาตยกุล
กี้: สุรบดินทร์ สมบัติเจริญ
ดาว: คนึงพิมพ์ ธนพิชชากรณ์
เอิบ: จารุศิริ ภูวนัย
ใจ: ราวรรณ โทนะหงษา
สมพิศ: ดนยา รัตนธาดา
พล: ธนธร กิตติศัพท์
แตง: นาถธิดา พิทักษ์วรรัตน์
วารี (เพื่อนของนพนัยน์): ชนะศักดิ์ สุทธะพินทุ
นิค: เด็กชายพีรวิชญ์ ตีรวัฒน์
ตัวละคร: นักแสดงรับเชิญ
กฤษ วงค์กุลธนทรัพย์: เพ็ญเพชร เพ็ญกุล
ศรีกานดา (ดา): อธิชนัน ศรีเสวก
อดิศร: ดนัย จารุจินดา
การตอบรับ > เรตติ้งละคร

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศ | เรตติ้งทั่วประเทศ (Nationwide) |
| --- | --- | --- |
| 1 | 23 มกราคม พ.ศ. 2566 | 2.5  |
| 2 | 24 มกราคม พ.ศ. 2566 | 2.7 |
| 3 | 30 มกราคม พ.ศ. 2566 | 2.7 |
| 4 | 31 มกราคม พ.ศ. 2566 | 2.9 |
| 5 | 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 3.1 |
| 6 | 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 3.0 |
| 7 | 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 2.9 |
| 8 | 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 2.9 |
| 9 | 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 2.8 |
| 10 | 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 3.0 |
| 11 | 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 2.5  |
| 12 | 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 3.0 |
| 13 | 6 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 2.6 |
| 14 | 7 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 2.7 |
| 15 | 13 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 2.9 |
| 16 | 14 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 3.1  |
| 17 (ตอนจบ) | 20 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 3.1  |
แหล่งข้อมูลอื่น

สะใภ้สายสตรอง ที่สยามโซน
เกณฑ์วิธีต้นไม้แบบทอดข้าม

จากรูปทำให้เกิด loop ถ้ามี Spanning tree มันจะส่ง BPDU คุยกันว่าใครอยู่ตรงไหนเสร็จแล้วก็จะ Block path ใด pathหนึ่งเพื่อไม่ให้เกิด loop เช่น ถ้าเราปิด Segmentที่ 2 ไปถ้าเกิดว่าเส้นทางใดทางหนึ่งใช้ไม่ได้ Switch มันจะรู้ว่าเส้นทางนี้ใช้ไม่ได้ คือเส้นทางหลักใช้ไม่ได้ให้เปิด port สำรองขึ้นมาแทนแล้ว Block ตัวนี้แทน
เกณฑ์วิธีต้นไม้แบบทอดข้าม (อังกฤษ: spanning tree protocol) หรือ เอสทีพี เป็นตัวช่วยในการหาเส้นทาง หรือ Spanning Tree Protocol หน้าที่ของมันคือ ช่วยป้องกันการเกิด loop ได้ และก็ช่วยเสริมให้มีเส้นทางสำรอง เช่น สมมุติว่าเรามีจุดหมายปลายทางอยู่จุดหนึ่งแล้วเส้นทางนี้เกิดมีปัญหาทำให้ระบบใช้งานไม่ได้เลย ก็ทำให้ระบบทั้งหมดมีปัญหาไปด้วย ตัว Spanning Tree มันก็จะมีระบบช่วยป้องกันไม่ให้ระบบหยุดการทำงาน ถ้าเส้นทางหนึ่งมีปัญหาก็สามารถไปใช้เส้นทางอื่นได้ Redundancy ของ Spanning Tree มันทำให้ระบบมีเสถียรภาพ เพราะใช้ตลอดเวลาก็ไม่ Down ถึงแม้เส้นทางใดเส้นทางหนึ่งใช้ไม่ได้ก็ตาม Spanning tree  ก็จะมีเส้นทางขึ้นมาใช้แทนโดยรวมทำให้มีเสถียรภาพมากขึ้น
ผลเสียจากการเกิดลูป (loop) ขึ้นในระบบเน็ตเวิร์ก (Network)

เนื่องจาก Broadcast ไม่รู้จบมากเกินไปทำให้ข้อมูลจริงส่งข้อมูลไปไม่ได้เพราะในระบบมี แต่ Broadcast หรือ Broadcast เยอะมากจน Switch รับไม่ไหว Switchก็อาจจะหยุดการทำงาน ไปเลยก็ได้
เรื่องของ Frame มันไปถึงจุดปลายทาง 2 อัน คือ ข้อมูลชุดเดียวกันไปถึงจุดหมายปลายทาง 2 ครั้ง
ความไม่แน่นอนของ Mac Address table ใครอยู่ port ไหนอยู่ port อะไรถ้ามี Frame ส่งเข้ามาในตัวมันมันจะบอกส่งไปหาใคร ถ้าเกิดข้อมูลในตาราง Mac Address เปลี่ยนอยู่ตลอดเวลา มันจะเกิดการสับสนข้อมูลอาจหาย
การหารูทบริดจ์ (Root Bridge)

เพื่อป้องกันการเกิดลูป (loop) ในเน็ตเวิร์ก (network) อุปกรณ์สวิทช์ (switch) ทั้งหมดในเน็ตเวิร์ก จะต้องแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างกัน เพื่อกำหนดจุดอ้างอิงเดียวกันในการป้องกันลูป ซึ่งจุดอ้างอิงที่ว่านี้เรียกว่ารูทบริดจ์ (หรือรูทสวิตช์ Root Switch)
ในกระบวนการเลือกรูทบริดจ์นี้สวิตช์ทุกตัวจะอาศัยบริดจ์ไอดี ซึ่งเป็นค่าเฉพาะตัวของสวิทช์แต่ละตัวเป็นเงื่อนไขในการเลือก โดยค่าบริดจ์ไอดีมีขนาด 8 ไบต์ (byte) แบ่งออกเป็น 2 ส่วนได้แก่
บริดจ์ไพเออริตี้ (Bridge Priority) (2 ไบต์) ระบุความสำคัญของสวิตช์นั้นๆ เมื่อเปรียบเทียบกับสวิตช์อื่นๆในเน็ตเวิร์ก โดยมีค่าได้ตั้งแต่ 0 ถึง 65,535
แมคแอดเดรส (MAC Address) (6 ไบต์) เนื่องจากค่าบริดจ์ไพเออริตี้สามารถที่จะกำหนดเองได้ ทำให้แต่ละบริดจ์มีโอกาสที่จะมีบริดจ์ไพเออริตี้เท่ากัน จึงมีการนำค่าแมคแอดเดรสของสวิตช์ ซึ่งเป็นค่าเฉพาะของแต่ละอุปกรณ์ มาเป็นส่วนหนึ่งของบริดจ์ไอดี เพื่อให้กระบวนการหารูทบริดจ์สามารถทำได้สมบูรณ์
สำหรับในเน็ตเวิร์กใดๆนั้นจะมีรูทบริดจ์ได้เพียงแค่ 1 เดียวเท่านั้น โดยบริดจ์ที่มีค่าบริดจ์ไอดีต่ำที่สุดจะถูกเลือกให้เป็นรูทบริดจ์ ส่วนบริดจ์อื่นๆจะถูกเรียกว่า  นอนรูทบริดจ์ (Non Root Bridge)
บริดจ์ไอดี - Bridge ID

บริดจ์ไอดีเป็นพารามิเตอร์หนึ่งใน BPDU ที่สวิตช์แลกเปลี่ยนกัน เพื่อใช้ในการกำหนดว่า สวิตช์ใดจะทำหน้าที่เป็นรูทบริดจ์ในเน็ตเวิร์กนั้นๆ
บริดจ์ไอดีจะแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่
บริดจ์ไพเออริตี้ (Bridge Priority) ทำหน้าที่กำหนดไพเออริตี้ของแต่ละสวิตช์ โดยสวิตช์ที่มีค่าไพเออริตี้ต่ำที่สุดจะเป็นรูทบริดจ์ ซึ่งปกติค่านี้จะอยู่ที่ 32768 สำหรับสวิตช์ทุกตัวที่ถูกผลิตจากโรงงาน (ค่าไพเออริตี้สามารถกำหนดเองได้)
แมคแอดเดรส (MAC Address) เป็นค่าเฉพาะตัวของสวิตช์แต่ละตัว ซึ่งจะไม่ซ้ำกันเลย ทำให้แม้ว่าจะมีการกำหนดให้ไพเออริตี้ของสวิตช์หลายตัวเท่ากัน แต่เมื่อเทียบถึงแมคแอดเดรสแล้ว ก็จะต้องต่างกันทำให้กระบวนการเลือกรูทบริดจ์สามารถทำได้สมบูรณ์
คุณสมบัติของรูทบริดจ์

รูทบริดจ์ เป็นจุดอ้างอิงของเน็ตเวิร์กหนึ่ง สวิตช์ทุกตัวในเน็ตเวิร์กจะต้องมีรูทบริดจ์เป็นค่าเดียวกันเสมอ ทำให้สวิตช์ทุกตัวเห็นเน็ตเวิร์กโทโพโลยี (Network Topology) รูปเดียวกันเสมอ ซึ่งจะส่งผลให้ไม่เกิดลูปในเน็ตเวิร์กนั้นๆ
สำหรับคุณสมบัติของรูทบริดจ์ได้แก่
รูทบริดจ์ คือ บริดจ์ที่มีค่าบริดจ์ไอดี (Bridge ID : BID) ต่ำที่สุดในเน็ตเวิร์ก
ทุกพอร์ทบนรูทบริดจ์จะมีสเตทฟอร์เวิร์ด (state Forward) เสมอ (ไม่มีพอร์ทใดมีสเตทเป็นบล็อก)
ทุกพอร์ทบนรูทบริดจ์จะมีโรล (Role) เป็น ดีไซเนทพอร์ท (Designated port)
กฎของสแปนนิ่งทรี (Spanning tree rules)

พอร์ททุกพอร์ทของรูทบริดจ์จะไม่ถูกบล็อกเลย
สวิตช์อื่นในเน็ตเวิร์กจะถูกเรียกว่า Designate Switch
พอร์ทที่วิ่งไปรูทบริดจ์เรียกว่า รูทพอร์ท ภายในสวิตช์หนึ่งตัวจะมีรูทพอร์ทได้พอร์ทเดียว โดยเลือกจากค่าคอส (Cost) ที่ต่ำที่สุดที่สามารถเชื่อมต่อไปยังรูทสวิตช์ได้สำเร็จ
นอนรูทบริดจ์จะมีดีไซเนทพอร์ทได้ 1 พอร์ทต่อ 1 เน็ตเวิร์กเซกเมนต์
พอร์ทใดๆที่ไม่ได้เป็นดีไซเนทพอร์ท จะถูกเรียกว่า นอนดีไซเนทพอร์ท (Non Designated Port) และจะมีสเตทเป็นบล็อกสเตท
บริดจ์โพรโทคอลดาต้ายูนิต (บีพีดียู) - Bridge Protocol Data Unit (BPDU)

Root Bridge ID  บ่งบอก Bridge ID ของ Root Bridge ในเน็ตเวิร์กที่สวิทช์ตัวนี้รู้จัก
Sender Bridge ID  ระบุ Bridge ID ของตัวสวิทช์เจ้าของ BPDU Frame นี้เอง (สำหรับ BPDU ของ Root Bridge จะมีค่าของ Root Bridge ID กับ Sender Bridge ID เหมือนกัน)
Spanning tree มันจะคุยกันโดยแต่ละตัวจะส่งข้อมูลเป็นชุดข้อมูลขนาดเล็ก ที่เรียกว่า Bridge Protocol Data Unit หรือ BPDU ทุกครั้งที่ส่ง BPDU มันจะบอกว่าตัวไหนคือ Root Bridge หรือใครคือ Root ID จากนั้นมันก็วิ่งไปที่ root ว่ามีค่า Cost เท่าไหร่ แล้วข้อมูล BPDU ใครเป็นคนส่งก็ดูจาก portที่มันส่ง BPDU มันก็จะบอกว่า Root Bridge คือตัวไหน และค่า Cost เท่าไหร่
Mode การทำงานของ Spanning-Tree

ถ้า Switch มันตรวจสอบพบว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้นภายใน Switch และถ้ามันมีค่า cost พอที่จะเปลี่ยนสถานะมาเป็น Designated port มันก็จะทำการเปลี่ยนสถานะจาก Blocking ไปจนถึง Forward port ตามสถานการณ์นั้นๆ
Blocking มันจะไม่ส่ง user ของมันออกไปแต่จะมีการส่ง BPDU ส่งไปให้ port ที่ Block ก็คือว่า Blocking นั้นเป็นสถานะที่ไม่สามารถส่งข้อมูลได้ แต่มันสามารถรับ BPDU ได้ ถ้าข้อมูลของ user หายไปหรือเริ่มมีการผิดปกติมันก็จะเปลี่ยนสถานะไปสู่สถานะ Listening มันจะใช้เวลาประมาณ 20 วินาที
Listening มันจะเริ่มเชื่อม link ขึ้นมา (Enable Link) มันจะรอฟังว่ามันจะได้เป็น Designate portหรือเปล่าจะใช้เวลารอประมาณ 15 วินาที
Learning มันก็จะเรียนรู้ Mac Address จากที่อื่นๆ และก็ดูว่ามีอะไรเกิดขึ้น ข้อมูลที่ถูกส่งเข้ามามันก็จะเก็บที่ Mac Table ทันทีเพื่อเก็บเป็นข้อมูลตั้งต้นใช้เวลาประมาณ15 วินาที
Forwarding มันจะส่งข้อมูล User ได้ตามปกติ
port ที่ Blocking  จะไม่ส่ง User ของมัน แต่จะมีการส่ง BPDU ส่งไปให้ Port ที่ Block แต่ข้อมูลของ User ไม่ส่ง ถ้าเกิด หายไปหรือเริ่มมีการผิดปกติ มันก็จะเปลี่ยนจาก  มาเป็นทันที ถ้า หายไปในช่วงระยะเวลาหนึ่งมันก็จะเปลี่ยนเป็น ประมาณ 15 วินาที ถ้ามัน Listening แล้ว port นี้ต้องเปลี่ยนตัวเองไปอีก และมันก็จะเข้าสู่  Mode Learning มันก็จะดูว่ามีอะไรเกิดขึ้น ถ้าเกิดว่ายังไม่ได้รับ BPDU เข้ามามันก็จะ Learning ทันที ข้อมูลที่ส่งเข้ามาหาตัวมันก็จะเก็บที่ Mac Table ทันที เพื่อที่จะเก็บเป็นข้อมูลตั้งต้น พอผ่านมา 15 วินาทีมันก็จะเข้าสู่ Mode Forwarding ทันที Forward เป็นการส่งข้อมูล User ตามปกติ
Spanning tree จะคำนวณตลอดว่า BPDU ที่ได้รับมานั้นถูกต้องหรือเปล่าได้รับจากเส้นทางเดิม Switch ตัวเดิมหรือเปล่า ถ้าหากว่าเส้นทางใดเสียหาย เท่ากับว่า port BPDU เปลี่ยนมันก็จะเข้า step เปลี่ยนสถานะเป็น Listening การเข้าสู่ Mode ต่างๆ ของ Spaning tree ต้องใช้เวลาประมาณ 15 วินาที  ถ้าหากว่า Network เสียหายการส่งข้อมูลของ User อาจต้องรอถึง 50 วินาที จึงปรับปรุงไปเป็น Rapit Spanning tree  คือ ลดสถานะบางอย่างออกไป
Rapid Spanning Tree Protocol (IEEE 802.1w) จะเพิ่มความสามารถโดยจะแยกสถานะของ port และสามารถเปลี่ยนสถานะของ port ให้ทำงานได้เร็วขึ้น และเพิ่มในเรื่องของ Switch ทำให้ Switch สามารถส่ง BPDU ได้เองจากปกติ Root Bridge จะเป็นผู้ส่งเสมอทำให้เร็วขึ้น
Shortest Path Bridging (IEEE 802.1aq) เปลี่ยนที่ทันสมัยเพื่อ Spanning Tree
การจัดการความรู้

การจัดการความรู้ (อังกฤษ: knowledge management - KM) คือ การรวบรวม สร้าง จัดระเบียบ แลกเปลี่ยน และประยุกต์ใช้ความรู้ในองค์กร โดยพัฒนาระบบจาก ข้อมูล ไปสู่ สารสนเทศ เพื่อให้เกิด ความรู้ และ ปัญญา ในที่สุด
การจัดการความรู้ประกอบไปด้วยชุดของการปฏิบัติงานที่ถูกใช้โดยองค์กรต่าง ๆ เพื่อที่จะระบุ สร้าง แสดงและกระจายความรู้ เพื่อประโยชน์ในการนำไปใช้และการเรียนรู้ภายในองค์กร อันนำไปสู่การจัดการสารสนเทศที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการดำเนินการธุรกิจที่ดี องค์กรขนาดใหญ่โดยส่วนมากจะมีการจัดสรรทรัพยากรสำหรับการจัดการองค์ความรู้ โดยมักจะเป็นส่วนหนึ่งของแผนกเทคโนโลยีสารสนเทศหรือแผนกการจัดการทรัพยากรมนุษย์
รูปแบบการจัดการองค์ความรู้โดยปกติจะถูกจัดให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ขององค์กรและประสงค์ที่จะได้ผลลัพธ์เฉพาะด้าน เช่น เพื่อแบ่งปันภูมิปัญญา,เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน, เพื่อความได้เปรียบทางการแข่งขัน หรือเพื่อเพิ่มระดับนวัตกรรมให้สูงขึ้น
นิยาม

ปัจจุบันโลกได้เข้าสู่ยุคเศรษฐกิจฐานความรู้ (Knowledge-based Economy – KBE) งานต่าง ๆ จำเป็นต้องใช้ความรู้มาสร้างผลผลิตให้เกิดมูลค่าเพิ่มมากยิ่งขึ้น การจัดการความรู้เป็นคำกว้าง ๆ ที่มีความหมายครอบคลุมเทคนิค กลไกต่าง ๆ มากมาย เพื่อสนับสนุนให้การทำงานของแรงงานความรู้ (Knowledge Worker) มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น กลไกดังกล่าวได้แก่ การรวบรวมความรู้ที่กระจัดกระจายอยู่ที่ต่าง ๆ มารวมไว้ที่เดียวกัน การสร้างบรรยากาศให้คนคิดค้น เรียนรู้ สร้างความรู้ใหม่ ๆ ขึ้น การจัดระเบียบความรู้ในเอกสาร และทำสมุดหน้าเหลืองรวบรวมรายชื่อผู้มีความรู้ในด้านต่าง ๆ และที่สำคัญที่สุด คือการสร้างช่องทาง และเงื่อนไขให้คนเกิดการแลกเปลี่ยนความรู้ระหว่างกัน เพื่อนำไปใช้พัฒนางานของตนให้สัมฤทธิ์ผล
ประเภทของความรู้

ความรู้สามารถแบ่งออกเป็นประเภทใหญ่ ๆ ได้สองประเภท คือ ความรู้ชัดแจ้ง (Explicit Knowledge) และความรู้แฝงเร้น หรือความรู้แบบฝังลึก (Tacit Knowledge) ความรู้ชัดแจ้งคือความรู้ที่เขียนอธิบายออกมาเป็นตัวอักษร เช่น คู่มือปฏิบัติงาน หนังสือ ตำรา เว็บไซต์ Blog ฯลฯ ส่วนความรู้แฝงเร้นคือความรู้ที่ฝังอยู่ในตัวคน ไม่ได้ถอดออกมาเป็นลายลักษณ์อักษร หรือบางครั้งก็ไม่สามารถถอดเป็นลายลักษณ์อักษรได้ ความรู้ที่สำคัญส่วนใหญ่ มีลักษณะเป็นความรู้แฝงเร้น อยู่ในคนทำงาน และผู้เชี่ยวชาญในแต่ละเรื่อง จึงต้องอาศัยกลไกแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้คนได้พบกัน สร้างความไว้วางใจกัน และถ่ายทอดความรู้ระหว่างกันและกัน
ประเภทของความรู้ > ความรู้แบบฝังลึก

ความรู้แบบฝังลึก (Tacit Knowledge) เป็นความรู้ที่ไม่สามารถอธิบายโดยใช้คำพูดได้ มีรากฐานมาจากการกระทำและประสบการณ์ มีลักษณะเป็นความเชื่อ ทักษะ และเป็นอัตวิสัย (Subjective) ต้องการการฝึกฝนเพื่อให้เกิดความชำนาญ มีลักษณะเป็นเรื่องส่วนบุคคล มีบริบทเฉพาะ (Context-specific) ทำให้เป็นทางการและสื่อสารยาก เช่น วิจารณญาณ ความลับทางการค้า วัฒนธรรมองค์กร ทักษะ ความเชี่ยวชาญในเรื่องต่าง ๆ การเรียนรู้ขององค์กร ความสามารถในการชิมรสไวน์ หรือกระทั่งทักษะในการสังเกตเปลวควันจากปล่องโรงงานว่ามีปัญหาในกระบวนการผลิตหรือไม่
ประเภทของความรู้ > ความรู้ชัดแจ้ง

ความรู้ชัดแจ้ง (Explicit Knowledge) เป็นความรู้ที่รวบรวมได้ง่าย จัดระบบและถ่ายโอนโดยใช้วิธีการดิจิทัล มีลักษณะเป็นวัตถุดิบ (Objective) เป็นทฤษฏี สามารถแปลงเป็นรหัสในการถ่ายทอดโดยวิธีการที่เป็นทางการ ไม่จำเป็นต้องอาศัยการปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นเพื่อถ่ายทอดความรู้ เช่น นโยบายขององค์กร กระบวนการทำงาน ซอฟต์แวร์ เอกสาร และกลยุทธ์ เป้าหมายและความสามารถขององค์กร
ความรู้ยิ่งมีลักษณะไม่ชัดแจ้งมากเท่าไร การถ่ายโอนความรู้ยิ่งกระทำได้ยากเท่านั้น ดังนั้นบางคนจึงเรียกความรู้ประเภทนี้ว่าเป็นความรู้แบบเหนียว (Sticky Knowledge) หรือความรู้แบบฝังอยู่ภายใน (Embedded Knowledge) ส่วนความรู้แบบชัดแจ้งมีการถ่ายโอนและแบ่งปันง่าย จึงมีชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า ความรู้แบบรั่วไหลได้ง่าย (Leaky Knowledge) ความสัมพันธ์ของความรู้ทั้งสองประเภทเป็นสิ่งที่แยกจากกันไม่ได้ ต้องอาศัยซึ่งกันและกัน (Mutually Constituted) (Tsoukas, 1996) เนื่องจากความรู้แบบฝังลึกเป็นส่วนประกอบของความรู้ทั้งหมด (Grant, 1996) และสามารถแปลงให้เป็นความรู้แบบชัดแจ้งโดยการสื่อสารด้วยคำพูด
ตามรูปแบบของเซซี (SECI Model) (ของ Nonaka และ Takeuchi) ความรู้ทั้งแบบแฝงเร้นและแบบชัดแจ้งจะมีการแปรเปลี่ยนถ่ายทอดไปตามกลไกต่าง ๆ เช่น การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การถอดความรู้ การผสานความรู้ และการซึมซับความรู้
การจัดการความรู้นั้นมีหลายรูปแบบ มีหลากหลายโมเดล แต่ที่น่าสนใจ คือ การจัดการความรู้ ที่ทำให้คนเคารพศักดิ์ศรีของคนอื่น เป็นรูปแบบการจัดการความรู้ที่เชื่อว่า ทุกคนมีความรู้ปฏิบัติในระดับความชำนาญที่ต่างกัน เคารพความรู้ที่อยู่ในคน เพราะหากถ้าเคารพความรู้ในตำราวิชาการอย่างเดียวนั้น ก็เท่ากับว่าเป็นการมองว่า คนที่ไม่ได้เรียนหนังสือ เป็นคนที่ไม่มีความรู้
ระดับของความรู้

หากจำแนกระดับของความรู้ สามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ระดับ คือ
ความรู้เชิงทฤษฏี (Know-What) เป็นความรู้เชิงข้อเท็จจริง รู้อะไร เป็นอะไร จะพบในผู้ที่สำเร็จการศึกษามาใหม่ ๆ ที่มีความรู้โดยเฉพาะความรู้ที่จำมาได้จากความรู้ชัดแจ้งซึ่งได้จากการได้เรียนมาก แต่เวลาทำงาน ก็จะไม่มั่นใจ มักจะปรึกษารุ่นพี่ก่อน
ความรู้เชิงทฤษฏีและเชิงบริบท (Know-How) เป็นความรู้เชื่อมโยงกับโลกของความเป็นจริง ภายใต้สภาพความเป็นจริงที่ซับซ้อนสามารถนำเอาความรู้ชัดแจ้งที่ได้มาประยุกต์ใช้ตามบริบทของตนเองได้ มักพบในคนที่ทำงานไปหลาย ๆ ปี จนเกิดความรู้ฝังลึกที่เป็นทักษะหรือประสบการณ์มากขึ้น
ความรู้ในระดับที่อธิบายเหตุผล (Know-Why) เป็นความรู้เชิงเหตุผลระหว่างเรื่องราวหรือเหตุการณ์ต่าง ๆ ผลของประสบการณ์แก้ปัญหาที่ซับซ้อน และนำประสบการณ์มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้อื่น เป็นผู้ทำงานมาระยะหนึ่งแล้วเกิดความรู้ฝังลึก สามารถถ่ายทอดความรู้ฝังลึกของตนเองมาแลกเปลี่ยนกับผู้อื่นหรือถ่ายทอดให้ผู้อื่นได้พร้อมทั้งรับเอาความรู้จากผู้อื่นไปปรับใช้ในบริบทของตนเองได้
ความรู้ในระดับคุณค่า ความเชื่อ (Care-Why) เป็นความรู้ในลักษณะของความคิดริเริ่ม สร้างสรรค์ที่ขับดันมาจากภายในตนเองจะเป็นผู้ที่สามารถสกัด ประมวล วิเคราะห์ความรู้ที่ตนเองมีอยู่ กับความรู้ที่ตนเองได้รับมาสร้างเป็นองค์ความรู้ใหม่ขึ้นมาได้ เช่น สร้างตัวแบบหรือทฤษฏีใหม่หรือนวัตกรรม ขึ้นมาใช้ในการทำงานได้