stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โบโรเมียร์

| --- | --- |
ตัวละครใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
โบโรเมียร์
[[ไฟล์:|200px]] 
ชื่อ: โบโรเมียร์
ฉายา: ไม่มี
ตำแหน่ง: แม่ทัพแห่งกอนดอร์
เผ่า: มนุษย์
วัฒนธรรม: กอนดอเรียน
เพศ: ชาย
ดินแดน: กอนดอร์
ช่วงชีวิต: ยุคที่สาม ปี 2978- 26 กุมภาพันธ์ 3019
อาวุธ: ดาบ โล่ และแตรแห่งกอนดอร์
จากภาพยนตร์ของปีเตอร์ แจ็กสัน
นักแสดง: ฌอน บีน
เสียงพากย์: ฌอน บีน
Boromir
โบโรเมียร์ เป็นตัวละครตัวหนึ่งในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือภาคแรกและช่วงต้นของภาคที่สอง
โบโรเมียร์เป็นมนุษย์ชาวกอนดอร์ บุตรชายคนโตของเดเนธอร์ สจ๊วตแห่งกอนดอร์คนสุดท้าย และเป็นพี่ชายของฟาราเมียร์  เขาเกิดในปีที่ 2978 ของยุคที่สาม มีร่างกายสูงใหญ่ ผมสีดำ นัยน์ตาสีเทา เป็นผู้ทระนงองอาจ เก่งกล้าในการรบ และมีความเชื่อมั่นในศักดิ์ศรีของอาณาจักรแห่งชาวดูเนไดน์มาก โบโรเมียร์ได้เป็นผู้นำกองกำลังชาวกอนดอร์เข้าต่อกรกับทัพของเซารอนหลายครั้ง ก่อนที่เขาจะออกเดินทางไปยังริเวนเดลล์ เนื่องจากนิมิตฝันที่มองเห็น "ยมทูตแห่งอิซิลดูร์"
ที่ริเวนเดลล์ โบโรเมียร์ได้เข้าร่วมในที่ประชุมของเอลรอนด์  และได้เข้าร่วมคณะพันธมิตรแห่งแหวน โดยในเบื้องต้นเขาคิดจะเดินทางกลับไปยังแผ่นดินเกิดที่กอนดอร์ และจะแยกจากคณะที่นั่น ทว่าเมื่อเดินทางไปได้เพียงชายแดนกอนดอร์ โบโรเมียร์ก็ได้หลงใหลในตัวแหวนเอกเข้าจึงพยายามเกลี้ยกล่อมแกมบังคับโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ให้มอบแหวนเอกแก่ตนเพื่อนำไปที่มินัสทิริธและนำไปใช้สู้กับเซารอน แต่โฟรโดไม่ยอมให้ โบโรเมียร์จึงได้ใช้กำลังแย่งแหวนทำให้โฟรโดหวาดกลัวจึงใช้แหวนเอกในการหลบหนีไป เมื่อโฟโดรหายตัวไปทำให้โบโรเมียร์โกรธและว่ากล่าวร้ายโฟรโดและฮอบบิท แต่ก็ได้สติก็เกิดเสียใจและเรียกร้องให้โฟรโดกลับมาหาตน แต่โฟรโดก็ไม่กลับมาเลย ทำให้คณะพันธมิตรแห่งแหวนต้องออกตามหาโฟรโดกันใหญ่ แต่ระหว่างนั้นเมอร์รี่และปิ๊นปิ๊นก็ถูกพวกออร์คมาจับตัวไป โบโรเมียร์ได้เข้าช่วยเหลือพวกเขาอย่างกล้าหาญ จนถูกสังหารในที่สุด
ก่อนตาย โบโรเมียร์ได้สารภาพผิดต่อ อารากอร์นว่า ตนพยายามจะแย่งแหวนจากโฟรโด และขอร้องให้ช่วยเหลือเมืองมินัสทิริธและกอร์ดอร์ให้ได้ หลังจากนั้น อารากอร์น เลโกลัส และกิมลี ช่วยกันนำร่างของโบโรเมียร์ใส่ลงในเรือ พร้อมอาวุธและแตรแห่งกอนดอร์ที่แตกเป็นสองเสี่ยง ลอยเรือออกไปจนเรือล่วงผ่านน้ำตกเรารอส ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ปีที่ 3019 ของยุคที่สาม
ช็องเซกงต์เดอนอแอล

ช็องเซกงต์เดอนอแอล (ฝรั่งเศส: Chants et contes de Noël, "บทเพลงและนิทานคริสต์มาส") เป็นอัลบั้มเพลงคริสต์มาสภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน นักร้องชาวแคนาดา ออกจำหน่ายในเกแบ็ก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 นับเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 6 และเป็นอัลบั้มเพลงคริสต์มาสลำดับที่ 2 ของเธอ
ข้อมูลอัลบั้ม

ช็องเซกงต์เดอนอแอล บรรจุเพลง 3 เพลง อันได้แก่ "Promenade en traîneau", "Joyeux Noël" และ "Glory Alleluia" ซึ่งนำมาจากอัลบั้มคริสต์มาสอัลบั้มแรกของเธอ เซลีนดียงช็องต์นอแอล อัลบั้มนี้เปิดตัวด้วยเพลง "เอิงนองฟ็อง" ซึ่งเดิมเป็นเพลงของ Jacques Brel
ช็องเซกงต์เดอนอแอล ยังมีเพลง "À quatre pas d'ici" ซึ่งนำเพลงของวง Bucks Fizz มาปรับแต่งใหม่ นอกจากนี้ ในภายหลัง วงนี้ได้ประพันธ์เพลงให้กับเซลีนอีกด้วย อันได้แก่ เพลง "ทิงทไวซ์" และ "คอลเดอะแมน"
รายชื่อเพลง

"Un enfant" (Jacques Brel, Gérard Jouannest) – 3:01
"Promenade en traîneau" (Leroy Anderson, Mitchell Parish) – 2:56
"Pourquoi je crois encore au Père Noël" (Yvan Ducharme, Alain Noreau) – 5:35 (tale)
"Joyeux Noël" (Mel Tormé, Robert Wells)  – 2:36
"Céline et Pinotte" (Ducharme, Noreau) – 6:16 (tale)
"À quatre pas d'ici" (Eddy Marnay, Andy Hill, Peter Sinfield) – 4:00
"Le conte de Karine" (Ducharme, Noreau) – 10:33 (tale)
"Glory Alleluia" (André DiFusco, André Pascal) – 3:38
ประวัติการจำหน่าย

| ประเทศ | ออกจำหน่าย | ค่ายเพลง | ประเภท | เลขที่ในรายการสินค้า |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แคนาดา | 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 | Saisons | แผ่นเสียง | SNS 90002 |
| แคนาดา | 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 | Saisons | เทป | SNS 490002 |
เบียร์ลาว

เบียร์ลาว (ลาว: ເບຍລາວ) เป็นผลิตภัณฑ์เบียร์ของประเทศลาว ผลิตโดยบริษัท เบียร์ลาว จำกัด และส่งจำหน่ายทั่วทวีปเอเชีย รวมถึงสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา โดยแบ่งเป็นประเภทคลาสสิกและไลต์ นอกจากนี้ ยังเป็นผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งที่ 25 ที่นครหลวงเวียงจันทน์อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ลาว (ลาว)
สหรัฐอเมริกา (อังกฤษ)
สวิตเซอร์แลนด์ เก็บถาวร 2017-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
อำเภอปัว

| อำเภอปัว |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Pua
วัดบ้านต้นแล้ง
คำขวัญ: ถิ่นผู้กล้าพญาผานอง ท่องอุทยานภูคา ผ้าทอไทยลื้อ เลื่องลือเครื่องเงิน
แผนที่จังหวัดน่าน เน้นอำเภอปัว
พิกัด: 19°10′27″N 100°55′0″E﻿ / ﻿19.17417°N 100.91667°E﻿ / 19.17417; 100.91667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: น่าน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 657.363 ตร.กม. (253.809 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 63,879 คน
 • ความหนาแน่น: 97.17 คน/ตร.กม. (251.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55120
รหัสภูมิศาสตร์: 5505
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอปัว หมู่ 5 ตำบลวรนคร อำเภอปัว จังหวัดน่าน 55120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ปัว (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน เป็นอำเภอศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวตอนเหนือของจังหวัด และมีสถานที่ท่องเที่ยวที่เก่าแก่และเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติดอยภูคา
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอปัวตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเชียงกลาง อำเภอทุ่งช้าง และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ่อเกลือ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสันติสุข
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอท่าวังผาและอำเภอเชียงกลาง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอปัวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 12 ตำบล 107 หมู่บ้าน ได้แก่
| ที่ | ชื่อตำบล | ตัวเมือง | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ปัว |  | Pua | 8 | 6,953 |
| 2. | แงง |  | Ngaeng | 7 | 4,645 |
| 3. | สถาน |  | Sathan | 13 | 5,988 |
| 4. | ศิลาแลง |  | Sila Laeng | 8 | 3,820 |
| 5. | ศิลาเพชร |  | Sila Phet | 10 | 4,443 |
| 6. | อวน |  | Uan | 11 | 4,739 |
| 7. | ไชยวัฒนา |  | Chai Watthana | 8 | 4,193 |
| 8. | เจดีย์ชัย |  | Chedi Chai | 9 | 6,723 |
| 9. | ภูคา |  | Phu Kha | 14 | 4,972 |
| 10. | สกาด |  | Sakat | 4 | 2,845 |
| 11. | ป่ากลาง |  | Pa Klang | 7 | 9,118 |
| 12. | วรนคร |  | Wora Nakhon | 8 | 5,626 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอปัวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลปัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปัวทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลสถาน ตำบลไชยวัฒนา และตำบลวรนคร
เทศบาลตำบลศิลาแลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศิลาแลงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวรนคร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวรนคร (นอกเขตเทศบาลตำบลปัว)
องค์การบริหารส่วนตำบลสถาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสถาน (นอกเขตเทศบาลตำบลปัว)
องค์การบริหารส่วนตำบลแงง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแงงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลศิลาเพชร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศิลาเพชรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอวนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไชยวัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไชยวัฒนา (นอกเขตเทศบาลตำบลปัว)
องค์การบริหารส่วนตำบลเจดีย์ชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเจดีย์ชัยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลภูคา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูคาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสกาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสกาดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลป่ากลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่ากลางทั้งตำบล
การแบ่งเขตการปกครอง > การคมนาคม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 (น่าน-ปัว-เฉลิมพระเกียรติ)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข  1081 (ปัว-เฉลิมพระเกียรติ)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข  1256 (ปัว-บ่อเกลือ)
สถานศึกษา > โรงเรียนมัธยมศึกษา

โรงเรียนปัว (โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอปัว)
โรงเรียนมัธยมป่ากลาง
โรงเรียนเมืองแงง
โรงเรียนศรัทธาศิลาเพชรรังสรรค์
สถานศึกษา > อาชีวศึกษา

วิทยาลัยเทคนิคปัว
สถานศึกษา > โรงเรียนประถมศึกษา

โรงเรียนบ้านปรางค์ (โรงเรียนประถมศึกษาประจำอำเภอปัว)
โรงเรียนวรนคร
โรงเรียนป่ากลางมิตรภาพที่ 166
โรงเรียนบ้านปงสนุก
โรงเรียนบ้านนาวงศ์
โรงเรียนบ้านส้าน (คุรุราษฎร์รังสรรค์)
โรงเรียนศรีสระวงศ์
โรงเรียนจตุราษฎร์ศึกษา
โรงเรียนสกาดพัฒนา
โรงเรียนชุมชนศิลาแลง
โรงเรียนชุมชนศิลาเพชร
โรงเรียนบ้านไร่
สถานศึกษา > โรงเรียนเอกชน

โรงเรียนอนุบาลปัวอินเตอร์คิดส์
สถานพยาบาล

อำเภอปัว มีสถานพยาบาลบริการทั้งหมด 14 แห่ง ดังนี้
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชปัว (โรงพยาบาลประจำอำเภอ)
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลปัว
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลศิลาแลง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลแงง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสถาน
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลศิลาเพชร
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลอวน
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลไชยวัฒนา
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลเจดีย์ชัย
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลภูคา
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสกาด
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลป่ากลาง
สถานบริการสาธารณสุขชุมชนผาเวียง ตำบลภูคา
สถานบริการสาธารณสุขชุมชนกอก ตำบลภูคา
สถานที่ท่องเที่ยว

อุทยานแห่งชาติดอยภูคา
วัดต้นแหลง
วัดปรางค์ (ต้นดิกเดียม)
วัดดอนแก้ว
วัดพระธาตุเบ็งสกัด
วัดร้องแง
วัดภูเก็ต
วัดเฮี้ย
พระธาตุจอมทอง
พระธาตุจอมแจ้ง
พระสถูปเจดีย์สมเด็จพระมหามุนีศรีภูคา
วัดพระเจ้าทันใจ
โครงการขยายผลโครงการหลวงปางยาง
น้ำตกศิลาเพชร
น้ำตกตาดหลวง
น้ำตกวังต้นตอง
น้ำตกศิลาภูคา
น้ำตกเหล่าหัวตาด
น้ำตกห้วยมัด
น้ำตกห้วยขวาก
น้ำตกห้วยนที
น้ำตกห้วยแวน
น้ำตกห้วยเฮี้ย
น้ำตกผาจา
น้ำตกต้นตอง
น้ำตกตาน้อย
น้ำตกมะหินตากผ้า
น้ำตกวังเขียว
น้ำตกวิมานธารา
น้ำตกสันสกาด
ถ้ำผีไอ้ศรี
ถ้ำผาฆ้อง
ถ้ำยอดวิมาน
ถ้ำเสือดาว
ถ้ำกุ้ง
ถ้ำผี
ถ้ำนาง
ถ้ำรวยสายไทย (ถ้ำหมา)
ถ้ำพระ
วังศิลาแลง
วังน้ำปัว
ดอยสกาด
ถนนเลข 3
ธนาคาร

ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด(มหาชน)
ธนาคารกรุงไทย จำกัด(มหาชน)
ธนาคารกรุงเทพ จำกัด(มหาชน)
ธนาคารกสิกรไทย จำกัด(มหาชน)
ธนาคารออมสิน
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร
โรงเรียนปัว โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอปัว
น้ำตกตาดหลวง
ประสาท สืบค้า

| ศาสตราจารย์ ดร> ประสาท สืบค้า |
| --- | --- |

รักษาการอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ดำรงตำแหน่ง 23 มีนาคม พ.ศ. 2561 – 4 ตุลาคม พ.ศ. 2563
ก่อนหน้า: รศ.ดร.ภาณุมาศ ขัดเงางาม(รักษาการ)
ถัดไป: รศ.ดร.ปราณี สังขะตะวรรธน์
อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
ดำรงตำแหน่ง 1 สิงหาคม พ.ศ. 2548 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
ก่อนหน้า: ทวี เลิศปัญญาวิทย์
คณบดีสำนักวิชาวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2544 – พ.ศ. 2548  (4 ปี 0 วัน)
ก่อนหน้า: ทัศนีย์ เสาวนะ
ถัดไป: วุฑฒิ พันธุมนาวิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 (74 ปี)

ศาสตราจารย์ ดร.ประสาท สืบค้า (เกิดวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493) ที่บ้านรังกาใหญ่ ตำบลรังกาใหญ่ อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา ได้รับการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนพิมายสามัคคี 1 และโรงเรียนพิมายวิทยา จากนั้นจึงเข้ามาศึกษาในกรุงเทพมหานครที่มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม และสำเร็จการศึกษาได้รับปริญญาการศึกษาบัณฑิต (เกียรตินิยม) สาขาวิชาฟิสิกส์ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในปี พ.ศ. 2515 หลังจากนั้นศึกษาต่อระดับปริญญาโทภายใต้ทุนโครงการผลิตและพัฒนาอาจารย์ (ทุน UDC) โดยสำเร็จการศึกษา วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.) สาขาวิชาฟิสิกส์ จากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2517 รับราชการที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง พร้มอกับได้ทุนรัฐบาลในโควตามหาวิทยาลัยรามคำแหง ไปศึกษาระดับปริญญาโท-เอก โดยสำเร็จการศึกษา Master of Science, M.S. (Physics) จาก มหาวิทยาลัยอินเดียนา  Indiana University สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2523 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก ได้รับปริญญา Doctor of Philosophy, Ph.D. (Physics) จากมหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต (Arizona State University, ASU) ในปี พ.ศ. 2527 และสำเร็จการศึกษาหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 42 (วปอ. รุ่นที่ 42) จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2543 นอกจากนั้นได้เข้าศึกษาหลักสูตรเสาหลักของแผ่นดิน: ผู้นำระดับสูงตามรอยเบื้องพระยุคลบาท รุ่นเกียรติยศ (สนพ. เกียรติยศ) จัดโดยสถาบัน ศาสตราจารย์ ดร.บุญรอด บิณฑสันต์ ในปี พ.ศ. 2555
ภายหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ดร.ประสาทได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549 นอกจากนั้น ในปี พ.ศ. 2553 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองประธานคณะกรรมการพิจารณาแนวทางการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ตามข้อเสนอของคณะกรรมการสมานฉันท์เพื่อการปฏิรูปการเมืองและการศึกษาการแก้ไขรัฐธรรมนูญ โดยมี สมบัติ ธำรงธัญวงศ์ เป็นประธาน
ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิรักษาการอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการในคณะกรรมการสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูล ศาสตราจารย์ ดร.ประสาท สืบค้า เก็บถาวร 2011-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
ข้อมูล ศาสตราจารย์ ดร.ประสาท สืบค้า เก็บถาวร 2012-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากศูนย์ข้อมลการศึกษาไทย
ข้อมูล ศาสตราจารย์ ดร.ประสาท สืบค้า กรรมการพัฒนาระบบการประเมินคุณภาพการศึกษาระดับอุดมศึกษา สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์สำนักงานรับรองมาตรฐานและรับรองคุณภาพการศึกษา (องค์กรมหาชน)
คณะกรรมการพิจารณาแนวทางการแก้ไขรัฐธรรมนูญ เก็บถาวร 2012-07-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์ศูนย์ข้อมูลการเมืองไทย
| ด ค กอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช |
| --- | --- |
อธิการบดี:  วิจิตร ศรีสอ้าน(1-3)  เอี่ยม ฉายางาม (1-3)  ทองอินทร์ วงศ์โสธร  ปรัชญา เวสารัชช์  ปราณี สังขะตะวรรธน์ (1)  สมจินต์ สันถวรักษ์  ชัยเลิศ พิชิตพรชัย  สมจินต์ สันถวรักษ์  ภาณุมาศ ขัดเงางาม  ประสาท สืบค้า  ปราณี สังขะตะวรรธน์ (2)  มานิตย์ จุมปา 
ตัวเอียง หมายถึง รักษาราชการแทน
ซูเมอร์

ซูเมอร์ (อังกฤษ: Sumer) เป็นอารยธรรมโบราณและเขตบริเวณเมโสโปเตเมียตอนใต้ ชาวซูเมอร์เป็นชนชาติแรกที่สร้างความเจริญขึ้นในบริเวณดังกล่าว เข้ามาอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำไทกริสเมื่อประมาณ 4000 ปีก่อนคริสตกาล บริเวณที่เข้ามาตอนแรกคือ แคว้นซูเมอร์ซึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของเมโสโปเตเมียติดกับอ่าวเปอร์เซีย มีลักษณะเป็นนครรัฐ แต่ละนครรัฐมีอิสระไม่ขึ้นต่อกัน เช่น ลากาซ บาบิโลน อูร์ อูรุก นิปเปอร์
อารยธรรมซูเมอร์ > การปกครองและกฎหมาย

ผู้ปกครองนครรัฐเมโสโปเตเมียเป็นพระ พระมีอำนาจในการปกครองแผ่นดินและเป็นประมุขสูงสุดเรียกว่า Patesi ทำการปกครองในนามของพระเจ้าดูแลควบคุมกิจการภายในนครรัฐ ปกครองโดยถือว่าเป็นตัวแทนพระเจ้า มีอำนาจในการรบ ทำสงคราม ศาสนา ตลอดจนทางด้านการศาลได้มีประมวลกฎหมายแบบตอบสนอง ทำผิดอย่างไรจะต้องได้รับโทษอย่างนั้น และกลายเป็นรากฐานของกฎหมายที่มีชื่อเสียง
อารยธรรมซูเมอร์ > เศรษฐกิจและสังคม

อาชีพหลักคือเกษตรกรรม มีความชำนาญ มีการใช้ระบบชลประทาน ขุดคลองระบายน้ำ ทำการเพาะปลูกโดยเป็นไร่ขนาดใหญ่ ปลูกผลไม้ ประดิษฐ์คันไถ เครื่องหยอดเมล็ด มีการเลี้ยงสัตว์ เครื่องปั้นดินเผา มีมาตราชั่งตวงวัด การทอผ้าและย้อมผ้า มีการแบ่งชนชั้นทางสังคมเป็น 3 กลุ่มคือ
ชนชั้นสูง ได้แก่ กษัตริย์ พระราชวงศ์ พระชั้นผู้ใหญ่ ขุนนาง
ชนชั้นสามัญ เป็นเสรีชน ลูกจ้างของขุนนาง
ทาส ชาวต่างประเทศและเชลยสงคราม หรืออาชญากรที่ถูกลงโทษ
อารยธรรมซูเมอร์ > การเขียนหนังสือ

ชาวซูเมอร์เป็นชนชาติแรกในเมโสโปเตเมียที่รู้จักการเขียนหนังสือตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสตกาล โดยการประดิษฐ์อักษรรูปลิ่ม หรือที่เรียกว่า คูนิฟอร์ม (cuneiform) ภายหลังได้ดัดแปลงแก้ไข มีการคิดเครื่องหมายต่าง ๆ เพื่อใช้แทนภาพ
อารยธรรมซูเมอร์ > ศาสนา

มีส่วนสำคัญมากในชีวิตของชาวซูเมอร์ พระดำรงตำแหน่งในการปกครองและตำแหน่งสำคัญอื่น ๆ นับถือพระเจ้าหลายองค์พร้อม ๆ กัน มีการสร้างหอวิหารใหญ่โตเรียกว่า ซิกกุรัต (ziggurat) เป็นวัดที่มีรูปร่างคล้ายพีระมิด ทำเป็นชั้น ๆ สร้างขึ้นด้วยอิฐ เพื่อเป็นที่ประทับของเทพเจ้า
อารยธรรมซูเมอร์ > สถาปัตยกรรม

ส่วนใหญ่ก่อสร้างด้วยอิฐ เนื่องจากมีดินเหนียวบริเวณนี้มาก มีสองประเภทคือ อิฐตากแห้ง (sun dried brick) และอิฐเผาไฟ (baked brick) ซึ่งป้องกันความชื้นได้ดี ใช้สร้างยกพื้น กำแพงและส่วนก่อสร้างที่ต้องการความมั่นคงถาวร
อารยธรรมซูเมอร์ > ปฏิทิน

เป็นแบบจันทรคติ เดือนหนึ่งมีประมาณ 29.5 วัน ปีหนึ่งมี 12 เดือน ปีหนึ่งมี 354 วัน เดือนหนึ่งแบ่งออกเป็น 4 สัปดาห์ ๆ ละ 7-8 วัน วันหนึ่งแบ่งเป็นกลางวัน 6 ชั่วโมง กลางคืน 6 ชั่วโมง (1 ช.ม. = 2 ช.ม. ในปัจจุบัน)
อารยธรรมซูเมอร์ > วรรณกรรม

มีนิยาย กาพย์ กลอน ซึ่งท่องจำต่อ ๆ กันมา งานส่วนใหญ่เกี่ยวกับศาสนา เช่น บทสวด คำโคลงสดุดีเทพเจ้า ฯลฯ ที่เด่นที่สุดคือ มหากาพย์กิลกาเมช ซึ่งเป็นเรื่องราวของวีรบุรุษกิลกาเมซซึ่งเป็นกษัตริย์ชาวอูรุก
ชาวซูเมอร์มีอำนาจปกครองบริเวณซูเมอร์เกือบพันปี ต่อมาพวกชนเผ่าเซมิติกแทรกซึมทางตะวันตก ผู้นำชนเผ่าคือ พระเจ้าซาร์กอนแห่งแอกแคดได้ยกกำลังกองทัพลงมาในเชตซูเมอร์ ทำให้นครรัฐซูเมอร์ยอมแพ้
ดูเพิ่ม

อักษรคูนิฟอร์ม
เส้นทางของเกษตรกรที่ใช้ภาษานีโอลิทิกที่อพยพมาพร้อมกับอารยธรรมซามาราสู่บริเวณนี้เมื่อ ประมาณ 6,000ปีก่อน ค.ศ
ซิกกุรัต
เคร์มอน

| เคร์มอน เปอร์เซีย: کرمان |
| --- | --- |
นคร
มัสยิด Saheb al-Zaman
สมญา: ديار كريمان (Persian for "Land of Karimans"), The City of Stars
เคร์มอน
พิกัด:  30°16′43″N 57°04′10″E﻿ / ﻿30.27861°N 57.06944°E﻿ / 30.27861; 57.06944
ประเทศ: อิหร่าน
จังหวัด: เคร์มอน
มณฑล: เคร์มอน
อำเภอ: กลาง
ตั้งถิ่นฐนย: ป. ศตวรรษที่ 3
การปกครอง
 • นายกเทศบาล: Saeed Shaarbaf 
พื้นที่
 • นคร: 220 ตร.กม. (92.22 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,755 เมตร (5,758 ฟุต)
ประชากร (2016)
 • นคร: 537,718 คน
 • เขตเมือง: 738,374  คน
 • อันดับประชากรในประเทศ: ที่ 10
เดมะนิม: เคร์มอนี
เขตเวลา: UTC+3:30 (IRST)
รหัสไปรษณีย์: 761
รหัสพื้นที่: +98 343
เว็บไซต์: kermancity.ir
เคร์มอน (เปอร์เซีย: كرمان, อักษรโรมัน: Kermân [kʲeɾˈmɒːn] ไฟล์:Fa-Kerman.ogg; หรือ ในรูปอักษรโรมันว่า Kerman, Kermun และ Karmana) หรือชื่อสมัยซาทราปโบราณว่า คาร์มาเนีย (Carmania) เป็นนครในอำเภอกลาง มณฑลเคร์มอน จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน และเป็นศูนย์กลางการปกครองของทั้งอำเภอ มณฑล และจังหวัดที่ตั้งอยู่
ตามสำมะโนประชากรปี 2006 ประชากรในเคร์มอนอยู่ที่ 496,684 คน และมี 127,806 ครัวเรือน และเพิ่มขึ้นในปี 2011 เป็น 534,441 คนและ 147,922 ครัวเรือน ในปี 2016 ประชากรอยู่ที่ 537,718 และ 162,677 ครัวเรือน
เคร์มอนเป็นนครที่ใหญ่และมีการพัฒนาสูงที่สุดในจังหวัด รวมถึงเป็นหนึ่งในนครสำคัญของอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้ ในเมืองเป็นที่ตั้งของมัสยิดและวิหารไฟของโซโรอัสเตอร์ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ในอดีตยังเคยเป็นราชธานีของจักรวรรดิต่าง ๆ ในดินแดนอิหร่าน เคร์มอนมีสภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบเรียบ และตั้งอยู่ห่างไป 800 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้ของนครเตหะราน เมืองหลวงของอิหร่าน
ซัมซัม

สำหรับยี่ห้อน้ำอัดลมสัญชาติอิหร่าน ดูที่ เซมเซม
| บ่อซัมซัม |
| --- | --- |
ชื่อในภาษาท้องถิ่น  زَمْزَمُ (อาหรับ)
บ่อซัมซัมในนิทรรศการสถาปัตยกรรมมัสยิดอันศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองของพิพิธภัณฑ์
ที่ตั้ง: มัสยิดอัลฮะรอม มักกะฮ์
พิกัด: 21°25′19.2″N 39°49′33.6″E﻿ / ﻿21.422000°N 39.826000°E﻿ / 21.422000; 39.826000
พื้นที่: ลึกประมาณ 30 เมตร (98 ฟุต) และ 1.08 ถึง 2.66 เมตร (3 ฟุต 7 นิ้ว ถึง 8 ฟุต 9 นิ้ว)
ก่อตั้ง: ตามธรรมเนียม ประมาณ 2400 ปีก่อนคริสตกาล
ผู้ดูแล: รัฐบาลซาอุดีอาระเบีย
บ่อซัมซัม (อาหรับ: بِئْرُ زَمْزَمَ) เป็นชื่อบ่อน้ำที่อยู่ทางทิศตะวันออกของกะอ์บะฮ์ราว 20 เมตร ตั้งอยู่ ณ ใจกลางมัสยิดอัลฮะรอมในมักกะฮ์ มีมาก่อนท่านนบีมุฮัมมัด ชาวมุสลิมถือว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อบ่อน้ำมาจากประโยค Zomë Zomë หมายถึง "หยุดไหล" ซึ่งเป็นคำสั่งของฮาญัรในตอนที่เธอพยายามกันน้ำพุ[ไม่แน่ใจ ]
ประวัติ

เมื่อนางฮาญัร ภรรยาคนที่สองของท่านนบีอิบรอฮีม และมารดาของอิสมาอีล ถูกทอดทิ้งที่กลางทะเลทราย ท่ามกลางที่ราบต่ำแห่งมักกะฮ์ ซึ่งไม่มีต้นไม้และน้ำ นางจึงทิ้งบุตรชาย (ท่านนบีอิสมาอีล) ที่กำลังกระหายน้ำบนพื้นดิน และวิ่งเสาะหาน้ำระหว่างเนินเขาเศาะฟากับมัรวะฮ์ เมื่อท่านนบีอิสมาอีลที่กำลังกระหายน้ำอย่างจัดนั้นก็ร้องไห้ เท้าก็ดันพื้นจนเป็นร่อง สักครู่ก็มีตาน้ำไหลออกมา บางรายงานกล่าวว่า อัลลอฮ์ส่งเทวทูตญิบรีลตีพื้นดินด้วยส้นเท้า (หรือปีก) และน้ำก็พุ่งออกมา เมื่อนางฮาญัรกลับมาดูลูก ก็เห็นว่าบุตรชายตัวน้อย ๆ ของตนกำลังก่อทรายกั้นน้ำไม่ให้ไหลไปทางอื่น ปากก็กล่าวว่า ซัมซัม ซัมซัม แปลว่า ล้อม ๆ ล้อม ๆ ตั้งแต่นั้นมาก็มีชาวอาหรับทราบข่าวของตาน้ำ ที่กลายเป็นบ่อน้ำที่มีน้ำมหาศาล ก็พาปักหลักที่นั่นจนแผ่นดินแห่งบักกะหฺ (ชื่อเดิมของมักกะหฺ)ได้กลายเป็นเมือง และเป็นศูนย์กลางของอารเบีย
ต่อมาตระกูลญุรฮุมแห่งเผ่าเกาะฮ์ฏอนถูกเผ่าคุซาอะฮ์ขับไล่ออกจากมักกะฮ์ พวกเขาจึงเก็บทรัพย์สิน อีกทั้งยังทำลายบ่อน้ำซัมซัมด้วยการเอาดินถมปิดบ่อ ก่อนที่จะอพยพออกจากเมืองมักกะฮ์ เมื่อบ่อน้ำถูกดินกลบมาเป็นเวลาหลายร้อยปี ผู้คนก็ไม่รู้สถานที่อันเป็นที่ตั้งของบ่อน้ำซัมซัมอีกต่อไป ครั้งหนึ่งอับดุลมุฏฏอลิบ ปู่ของท่านนบีมุฮัมมัด ฝันเห็นตำแหน่งของบ่อน้ำซัมซัม จึงชวนลูกชายชื่อฮาริษไปขุด ก็พบกับตาน้ำซัมซัม อับดุลมุฏฏอลิบจึงได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าของบ่อน้ำซัมซัมตั้งแต่นั้นมา
รายงานจากธรรมเนียมอิสลาม อิบรอฮีมสร้างบัยตุลลอฮ์ ("บ้านของอัลลอฮ์") ใหม่อีกครั้ง ซึ่งเคยถูกสร้างโดยอาดัม ใกล้ ๆ บ่อ โดยตัวบ่ออยู่ทางทิศตะวันออกของกะอ์บะฮ์ประมาณ 20 เมตร (66 ฟุต) ส่วนอีกธรรมเนียมหนึ่งกล่าวว่า มีการควักหัวใจจของมุฮัมมัดออกจากร่างกายแล้วล้างมันด้วยน้ำซัมซัม และนำไปใส่ใหม่อีกครั้ง
ข้อมูลทางเทคนิค

บ่อซัมซัมถูกขุดด้วยมือ และมีความลึกประมาณ 30 เมตร (100 ฟุต) กับเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.08 ถึง 2.66 เมตร (3 ฟุต 7 นิ้ว ถึง 8 ฟุต 9 นิ้ว) เดิมมีการนำน้ำเหล่านี้มาผ่านการดึงเชือกและตะกร้า แต่ปัจจุบันตัวบ่ออยู่ที่ชั้นใต้ดินหลังกระจกแก้ว (ไม่อนุญาตให้ผู้เยี่ยมชมเข้าไป) และใช้เครื่องสูบน้ำไปทั่วมัสยิดอัลฮะรอมผ่านแหล่งน้ำและตู้จ่ายน้ำใกล้เขตเฏาะวาฟ
น้ำซัมซัมไม่มีสีและไม่มีกลิ่น แต่มีรสชาติที่โดดเด่น ด้วยค่า pH ที่ 7.9– 8 และมีแอลคาไลน์นิดหน่อย
| ความเข้มข้นของแร่ธาตุ จากรายงานโดยนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยสมเด็จพระราชาธิบดีซะอูด> แร่ธาตุ.แร่ธาตุ | ความเข้มข้นของแร่ธาตุ จากรายงานโดยนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยสมเด็จพระราชาธิบดีซะอูด> ความหนาแน่น.มิลลิกรัม/ลิตร | ความเข้มข้นของแร่ธาตุ จากรายงานโดยนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยสมเด็จพระราชาธิบดีซะอูด> ความหนาแน่น.ออนซ์/ลูกบาศก์นิ้ว |
| --- | --- | --- |
| โซเดียม | 133 | 7.7×10−5 |
| แคลเซียม | 96 | 5.5×10−5 |
| แมกนีเซียม | 38.88 | 2.247×10−5 |
| โพแทสเซียม | 43.3 | 2.50×10−5 |
| ไบคาร์โบเนต | 195.4 | 0.0001129 |
| คลอไรด์ | 163.3 | 9.44×10−5 |
| ฟลูออไรด์ | 0.72 | 4.2×10−7 |
| ไนเตรต | 124.8 | 7.21×10−5 |
| ซัลเฟต | 124.0 | 7.17×10−5 |
| ของแข็งที่ละลายได้ทั้งหมด | 835 | 0.000483 |
ความปลอดภัย

มีการดื่มน้ำจากบ่อซัมซัมทุกวัน ด้วยกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการเก็บตัวอย่างสามตัวอย่างจากบ่อน้ำ และตัวอย่างเหล่านี้ได้รับการตรวจสอบในศูนย์กระจายน้ำซัมซัมสมเด็จพระราชาธิบดีซะอูดที่เมืองเมกกะ ซึ่งมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกขั้นสูง
ฝ่ายบริหารซาอุได้ปรับปรุงบ่อซัมซัมใหม่ใน ค.ศ. 2018  โดยการทำให้พื้นที่รอบซัมซัมปราศจากเชื้อผ่านการกำจักเศษคอนกรีตและเหล็กใต้เพดานเก่าของมัสยิดใหญ่ ในเดือนเราะมะฎอน จะมีการชืมตัวอย่าง 100 อันเพื่อให้แน่ใจว่าน้ำยังคงมีคุณภาพดี
ความสำคัญของน้ำซัมซัมในอิสลาม

น้ำซัมซัมนอกจากจะมีความสำคัญในทางประวัติศาสตร์แล้ว ยังถือว่าเป็นน้ำที่มีความศักดิ์สิทธิ์และความเป็นมงคล ผู้คนจากทุกสารทิศจะบรรจุน้ำซัมซัมเพื่อพากลับไปยังประเทศของตน เพื่อเป็นของขวัญแก่ญาติพี่น้อง มีรายงานจากนบีมุฮัมมัดว่า น้ำซัมซัมเป็นยารักษาโรคภัยไข้เจ็บได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Careem, S. H. A. "The Miracle of Zamzam". Sunday Observer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 2, 2005. สืบค้นเมื่อ June 5, 2005. Provides a brief history of the well and some information on the claimed health benefits of Zamzam water.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ (ฤดูกาลที่ 3)

| เดอะวอยซ์ไทยแลนด์> ซีซั่น 3 |
| --- | --- |
ออกอากาศ: 7 กันยายน  พ.ศ. 2557 –  14 ธันวาคม พ.ศ. 2557
กรรมการ: สหรัถ สังคปรีชา เจนนิเฟอร์ คิ้ม โจอี้ บอย อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข
พิธีกร: ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี รินลณี ศรีเพ็ญ
เครือข่าย/สถานี: สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ผู้ชนะ: สมศักดิ์ รินนายรักษ์ (หนุ่ม)
ภูมิลำเนา: จังหวัดเชียงราย
เพลง: "สักวันต้องได้ดี"
รองชนะเลิศ
สุธิตา ชนะชัยสุวรรณ (อิมเมจ) จรูญวิทย์ พัวพันวัฒนะ (บิว) ปัญจพล ธรรมสอน (บอม)
ลำดับเหตุการณ์
◀ 2557 ►
เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ (ฤดูกาลที่ 3) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ประกวดร้องเพลงโดยทรู มิวสิก ผลิตรายการโดยบริษัท ใจอั้น ที่ซื้อลิขสิทธิ์รูปแบบรายการมาจากบริษัท ทาลพา ของเนเธอร์แลนด์ เจ้าของรายการเดอะวอยซ์ (The Voice) และเดอะวอยซ์ออฟฮอลแลนด์ (The Voice of Holland) โดยใช้โค้ชร้องเพลงและผู้คัดเลือกผู้เข้าประกวด 4 คน คือ เจนนิเฟอร์ คิ้ม สหรัถ สังคปรีชา โจอี้ บอย อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข โดยรูปแบบของเวทีในทุกๆ รอบในฤดูกาลนี้ใช้แม่แบบจาก The Voice สหรัฐอเมริกา ฤดูกาลที่ 6 นอกจากนี้ยังเป็นซีซั่นแรกที่มีการเปิดเผยสัดส่วนคะแนนโหวตของผู้เข้าแข่งขันหลังการประกาศผลในรอบถ่ายทอดสด
การรับสมัคร

วันและเวลาสมัครเข้าร่วมการแข่งขันรายการ The Voice Thailand Season 3
| ภาค | วันรับสมัครและคัดเลือกรอบแรก (Register) | วันคัดเลือก (Audition) | สถานที่ |
| --- | --- | --- | --- |
|  กลาง  |  26 - 29 พฤษภาคม 2557   (Pre-Audition เฉพาะภาคกลางในวันนั้นด้วย) |  30 พฤษภาคม – 2 มิถุนายน 2557 |  ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ กรุงเทพมหานคร |
|  เหนือ	 |  13 มิถุนายน 2557 |  14-15 มิถุนายน 2557 |  โรงแรมโลตัสปางสวนแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ |
|  ตะวันออกเฉียงเหนือ |  20 มิถุนายน 2557 |  21-22 มิถุนายน 2557 |  โรงแรม วี-วัน จังหวัดนครราชสีมา |
|   ใต้ |  27 มิถุนายน 2557 |  28-29 มิถุนายน 2557 |  โรงแรมมิลเลนเนียมรีสอร์ทป่าตอง จังหวัดภูเก็ต |
การคัดเลือก

สำหรับฤดูกาลที่ 2 เปิดรับสมัครตามภาคต่างๆ ของประเทศไทยและมีผู้สมัครเข้ามาคัดเลือกกันกว่า 8,000 คนโดยทืมงานทำการคัดเลือกก่อนที่จะถึงการ Blind Audition ซึ่งทีมงานทำการคัดเลือกคล้ายๆ กับการ Blind Audition เช่นกันและได้คัดเหลือแค่ 120 คนจาก 8,000 คนเข้าสู่รอบ Blind Audition โดยในรอบ Blind Audition ได้กำหนดไว้ให้โค้ชแต่ละทีมเลือกทีมละ 12 คน และมีกฏ Steal ซึ่งโค้ชแต่ละคนจะมีสิทธิ Steal ได้ ทีมละ 2 คน
ทีม

| --- | --- |
     อันดับที่ 1   อันดับที่ 2   อันดับที่ 3   อันดับที่ 4 :      ถูกคัดออกในรอบ Live Playoffs    ถูกคัดออกในรอบ Knockout    ถูกคัดออกในรอบ Battle Round    โดนชิงตัวไปที่โค้ชอื่น (ชื่อ)
รอบ Blind Auditions

| --- | --- |
  โค้ชกดปุ่ม   ผู้เข้าแข่งขันตกรอบเพราะโค้ชไม่กดปุ่ม:    โค้ชที่ผู้เข้าแข่งขันเข้าร่วมทีมโดยอัตโนมัติ   โค้ชที่ผู้เข้าแข่งขันตัดสินใจเลือกเข้าทีม