อาร์เอ็มเอส โอลิมปิก
ประวัติ > หลังสงคราม

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1919 โอลิมปิกถูกนำกลับไปที่เบลฟาสต์เพื่อปรับปรุงให้กลับมาบริการผู้โดยสารอีกครั้ง ภายในเรือได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัย หม้อไอน้ำถูกเปลี่ยนจากการเผาถ่านหินมาเป็นการใช้เชื้อเพลิงน้ำมัน การปรับเปลี่ยนนี้จะช่วยลดเวลาในการเติมเชื้อเพลิงจากหลายวันเหลือเพียง 5–6 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังช่วยให้รอบเครื่องยนต์คงที่และลดจำนวนพนักงานห้องเครื่องจาก 350 เหลือเพียง 60 คน ระหว่างการปรับปรุงและเข้าอู่แห้ง มีการค้นพบรอยบุ๋มพร้อมรอยร้าวตรงกลางใต้เส้นแนวน้ำ ซึ่งต่อมาสรุปได้ว่าเกิดจากตอร์ปิโดที่ไม่ระเบิด นักประวัติศาสตร์ มาร์ก เชิร์นไซด์ ได้สรุปว่าตอร์ปิโดที่ใช้งานไม่ได้ลูกดังกล่าว น่าจะถูกยิงโดยเรือดำน้ำเยอรมันเอสเอ็ม อู-53 (SM U-53) เมื่อวันที่ 4 กันยายน 1918 ขณะที่โอลิมปิกอยู่ในช่องแคบอังกฤษ
โอลิมปิกกลับมาจากการปรับปรุงด้วยน้ำหนักเรือที่เพิ่มขึ้นเป็น 46,439 ตัน ทำให้สามารถรักษาตำแหน่งเรือที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างโดยอังกฤษได้ แม้ว่าเรืออาควิเทเนียของคูนาร์ดไลน์จะยาวกว่าเล็กน้อยก็ตาม ในวันที่ 25 มิถุนายน 1920 เรือได้กลับมาให้บริการขนส่งผู้โดยสารอีกครั้ง โดยในปีนั้นเรือขนส่งผู้โดยสารไปทั้งหมด 2,249 คน โอลิมปิกขนส่งผู้โดยสารเป็นจำนวนมากถึง 38,000 คนใน ค.ศ. 1921 ซึ่งถือเป็นปีสูงสุดในอาชีพการงานของเรือ ด้วยการสูญเสียไททานิกและบริแทนนิก โอลิมปิกจึงขาดเพื่อนร่วมวิ่งที่เหมาะสมสำหรับการให้บริการเรือด่วนในตอนแรก อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ.  1922 ไวต์สตาร์ได้รับมอบเรือเดินสมุทรของเยอรมันสองลำคือ อาร์เอ็มเอส มาเจสติก (RMS Majestic) และอาร์เอ็มเอส โฮเมริก (RMS Homeric) เป็นค่าปฏิกรรมสงคราม เรือทั้งสองลำได้เข้าร่วมกับโอลิมปิกในการให้บริการ และประสบความสำเร็จจนกระทั่งภาวะเศรษฐกิจตกต่ำลดความต้องการโดยสารลงหลัง ค.ศ. 1930
ในคริสต์ทศวรรษ 1920 โอลิมปิกยังคงเป็นเรือยอดนิยมและทันสมัย และมักดึงดูดบุคคลร่ำรวยและมีชื่อเสียงในยุคนั้น เช่น มารี กูว์รี, เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์, ชาร์ลี แชปลิน, แมรี พิกฟอร์ด และดักลาส แฟร์แบงส์ รวมถึงเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ในขณะนั้น ต่างก็เป็นหนึ่งในคนดังที่โดยสารเรือลำนี้ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดและกัปตันฮาเวิร์ธถูกถ่ายทำบนสะพานเดินเรือของโอลิมปิกโดยสำนักข่าวพาเต (Pathé News) ตามอัตชีวประวัติของเขา และได้รับการยืนยันจากบันทึกคนเข้าเมืองของสหรัฐ แครี แกรนต์ หรืออาร์ชิบาลด์ ลีช วัย 16 ปี เดินทางไปนิวยอร์กเป็นครั้งแรกบนโอลิมปิกเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 1920 ในการเดินทางเที่ยวเดียวกันกับที่ดักลาส แฟร์แบงส์ และแมรี พิกฟอร์ดฉลองฮันนีมูน เสน่ห์อย่างหนึ่งของโอลิมปิกคือเรือลำนี้เกือบจะเหมือนกับไททานิก และผู้โดยสารหลายคนเดินทางโดยโอลิมปิกเพื่อสัมผัสประสบการณ์การเดินทางของเรือน้องสาว ในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1924 โอลิมปิกได้ประสบเหตุชนกับเรือลำอื่นอีกครั้ง คราวนี้ที่นิวยอร์ก ขณะที่โอลิมปิกกำลังถอยออกจากท่าเรือในนิวยอร์ก ท้ายเรือได้ชนกับเรือโดยสารขนาดเล็กชื่อฟอร์ตเซนต์จอร์จ (Fort St George) ซึ่งได้แล่นตัดผ่านเส้นทางของโอลิมปิก การชนครั้งนี้ทำให้เรือลำเล็กได้รับความเสียหายอย่างหนัก ในตอนแรกดูเหมือนว่าโอลิมปิกจะได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย แต่ต่อมาพบว่าเสาหลักที่ท้ายเรือแตก ทำให้จำเป็นต้องเปลี่ยนโครงท้ายเรือทั้งหมด
ในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1924 ลอร์ดเพียร์รีได้เสียชีวิตระหว่างการเดินทางเพื่อธุรกิจบนเรืออาร์เอ็มเอส เอโบร (RMS Ebro) ในทะเลแคริบเบียน นอกชายฝั่งคิวบา วันที่ 13 มิถุนายน เรือเอโบรเดินทางมาถึงนครนิวยอร์ก เรือของอังกฤษในท่าเรือนิวยอร์กลดธงครึ่งเสา และร่างของลอร์ดเพียร์รีถูกนำขึ้นเรือโอลิมปิก เพื่อนำกลับประเทศอังกฤษ
การเปลี่ยนแปลงกฎหมายตรวจคนเข้าเมืองของสหรัฐในคริสต์ทศวรรษ 1920 ทำให้จำนวนผู้อพยพที่ได้รับอนุญาตให้เข้าประเทศลดลงอย่างมาก โดยกฎหมายจำกัดจำนวนผู้อพยพไว้ที่ประมาณ 160,000 คนต่อปีใน ค.ศ. 1924 ซึ่งส่งผลให้ธุรกิจเรือเดินสมุทรที่ขนส่งผู้อพยพได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง บังคับให้บริษัทเดินเรือหันมาให้บริการด้านการท่องเที่ยวแทนเพื่อความอยู่รอด ในช่วงเปลี่ยนผ่าน ค.ศ. 1927–1928 โอลิมปิกได้รับการปรับปรุงเพื่อให้สามารถรองรับผู้โดยสารชั้นสามแบบท่องเที่ยว (tourist third cabin) นอกเหนือจากชั้นหนึ่ง ชั้นสอง และชั้นสามแบบเดิม ซึ่งเป็นการพยายามดึงดูดนักท่องเที่ยวที่ต้องการความสะดวกสบายแต่ไม่ต้องการจ่ายค่าตั๋วแพง มีการสร้างห้องสาธารณะใหม่สำหรับผู้โดยสารชั้นนี้ และในปลาย ค.ศ. 1931 ชั้นสามแบบท่องเที่ยวและชั้นสองก็ได้ถูกรวมกันเป็นชั้นเดียวคือ "ชั้นท่องเที่ยว" (tourist)
หนึ่งปีต่อมา ห้องโดยสารชั้นหนึ่งของโอลิมปิกได้รับการปรับปรุงอีกครั้งโดยการเพิ่มห้องน้ำมากขึ้น พื้นที่เต้นรำถูกติดตั้งในห้องรับประทานอาหารชั้นหนึ่งที่ขยายใหญ่ขึ้น และมีการติดตั้งห้องสวีทใหม่จำนวนหนึ่งพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกส่วนตัวที่ด้านหน้าของดาดฟ้า B การปรับปรุงเพิ่มเติมจะตามมาในการปรับปรุงใหม่ในภายหลัง แต่ใน ค.ศ. 1929 โอลิมปิกก็มีอัตราผู้โดยสารเฉลี่ยที่ดีที่สุดนับตั้งแต่ ค.ศ. 1925
ในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929 ขณะที่โอลิมปิกกำลังเดินทางไปทางตะวันตกใกล้กับตำแหน่งสุดท้ายที่ไททานิกอับปาง โอลิมปิกได้เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเป็นเวลา 2 นาที ต่อมาพบว่าสาเหตุมาจากแผ่นดินไหวแกรนด์แบงก์