stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สำนักฉวนเจิน
ในนิยาย

ในนิยายกำลังภายในเรื่อง "มังกรหยก" ของกิมย้ง ช้วนจินก่า เป็นสำนักนักพรตเต๋าที่เฮ้งเตงเอี้ยงก่อตั้ง ภายหลังถูกพวกมองโกลบุกและทำลาย จึงสูญหายไปจากยุทธภพ
ตามประวัติศาสตร์ ในลัทธิช้วนจินมีวัดที่ชื่อว่าอารามเมฆขาว “ไป๋หวินก่วน” สร้างขึ้นในสมัยราชวงค์หมิงในปีหมิงกั๋ว 27 หรือตรงกับปี ค.ศ. 739   แต่ได้รับ การขนานนามว่าอารามเมฆขาวในปี ค.ศ. 1394 เจงกีสข่านได้ประทานวังแห่งนี้ให้กับนักพรตชุ่ยฉางชุน เพื่อใช้เป็นฐานที่มั่นในการเผยแพร่ลัทธิเต๋า ปัจจุบันเป็นศาสนสถานลัทธิเต๋าที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของจีน ตั้งอยู่ในเมืองปักกิ่ง
ในนิยาย > รายชื่อเจ้าสำนัก

เฮ้งเตงเอี้ยง หรือฉายา "กลางอิทธิฤทธิ์" ถูกเอ่ยชื่อถึงในมังกรหยก
เบ๊เง็ก ฉายา "จ้าวสุริยัน" ปรากฏตัวใน มังกรหยก
คูชู่กี สืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนักจากเบ๊เง็ก ในมังกรหยก 2
7 ศิษย์ช้วนจินก่า

มีปรากฏว่าเป็นเรื่องจริงที่บันทึกไว้ในหนังสือ ซื้อปิ้ง (วิพากษ์คำร้อยกรอง) ในสำนักช้วนจินก่า มีบุคคลเด่นล้ำทั้งสิ้น 7 คน คือ ช้วนจินฉิกจื้อ หรือ เจ็ดผู้ล้วนจริง ประกอบไปด้วย นักพรตทั้ง 7 แห่งนิกายช้วนจินก่า ซึ่งเป็นศิษย์ที่ได้รับการถ่ายทอดฝีมือจากเฮ้งเต็งเอี้ยงคือ
เบ๊เง็ก ฉายา ตั้งเอี้ยงจื้อ - เจ้าสุริยัน ศิษย์คนที่ 1 ของเฮ้งเต็งเอี้ยง และเป็นเจ้าสำนักต่อจากเฮ้งเต็งเอี้ยง พลังฝีมือเป็นอันดับ 3 รองจากะคูชู่กีและเฮ้งชู่อิด
คูชู่กี  ฉายา เชี่ยงชุนจื้อ - ผู้อมตะ มีพลังฝีมือสูงสุดในบรรดานักพรตทั้ง 7 คน
เฮ้งชู่อิด ฉายา เง็กเอี้ยงจื้อ - อาทิตย์หยกในสำนักพลังฝีมือเป็นอันดับ 2 รองจากคูชู่กี
ท่ำชู่ตวน ฉายา เชี่ยงจินจื้อ - คนจริงยืนยาว
เล่าชูเหียน ฉายา เชี่ยงแชจื้อ - คนจีรัง
ฮึ่งไต้ฮง ฉายา ก้วงเล้งจื้อ - ผู้ไพศาล พลังฝีมือเป็นอันดับ 4
ซุนปุกยี่ ฉายา เช็งเจ็งซั่วยิ้น - ผู้วิสุทธิ์พเนจร นักพรตหญิงแห่งชวนจิน มีพลังฝีมือลำดับสุดท้ายในบรรดานักพรตทั้ง 7 คน
กระบวนท่าของวิชาฝีมือสำนักช้วนจินก่า

ท่าปิดประตูใหญ่ (ไต้กวงมึ้งเส็ก) เป็นกระบวนท่าอันสูงส่งของสำนักชวนจินก่า ใช้โดยศิษย์สองคนของสำนักชวนจินก่าในตอนที่ก๊วยเจ๋งจะพาเอี้ยก้วยไปฝาก (1-160)
เท้านกเป็ดน้ำสัมพันธ์ (อวงเอียเลี่ยงฮ้วงคา) เป็นเพลงเท้าใช้โดยศิษย์สองคนของสำนักชวนจินก่าในตอนที่ก๊วยเจ๋งจะพาเอี้ยก้วยไปฝาก (1-161)
หยั่งทะเลพิฆาตมังกร (ท้ำไอ้ตู้เล้ง) เป็นวิชากระบี่ ใช้โดนนักพรตสันทัด ตอนสู้กับก๊วยเจ๋ง (1-161)
สายลบหอบใบไม้ (ขี่ฮวงเซ่าเฮียะ) เป็นวิชากระบี่ใช้โดยนักพรตผอมซูบ ตอนสู้กับก๊วยเจ๋ง (1-161)
แหวกบุปผาปาดหลิว (ฮุงฮวยฮุกลิ้ว) เป็นวิชากระบี่ ใช้โดนนักพรตสันทัด ตอนสู้กับก๊วยเจ๋ง (1-166)
ถอนตัวกลางกระแสเชี่ยว (กิบลิ้วย่งถ่อ) เต็กเช้งตกใช้ตอนที่โดนเอี้ยก้วยยกถังอุจาระทุ่มใส่ (1-200)
ลมหอบใบไม้ร่วง (ฮวงเซ่าเลาะเฮียะ) เป็นเพลงเท้า ใช้โดยนักพรตหนุ่มของชวนจินก่าในตอนที่ประลองกับเอี้ยก้วย (1-239)
เช็ดถูผงธุลี (ไกบั้วติ้งโกว) เป็นเพลงกระบี่ ใช้โดยนักพรตหนุ่มของชวนจินก่าในตอนที่ประลองกับเอี้ยก้วย (1-239)
ไม่ติดค้างไม่คงเหลือ (บ้อเคี่ยมบ้ออื้อ) ใช้โดยนักพรตหนุ่มของชวนจินก่าในตอนที่ประลองกับเอี้ยก้วย (1-239)
หัตถ์ประตูพยัคฆ์ (โฮ้วมึ้งชิ่ว) เป็นฝ่ามือที่เต็กเช้งตกใช้ฟาดใส่เอี้ยก้วย ในงานประลอง (1-243)
สะพานเหล็ก (ทิปังเกี้ย) ฮักไต้ธงใช้ท่านี้ตอนสู้กับเซียวเหล่งนึ่ง (1-277)
สามห่วงสัมพันธ์ (ซาเลี่ยงฮ้วง) เป็นท่าไม้ตายของสำนักชวนจินก่า เตียจี้เก่งใช้ตอนสู้กับอี่จี้เพ้ง (1-326)
หนึ่งลมปราณแปลงซำเช็ง (เจ่กคี่ฮ่วยซำเช็ง) เป็นเพลงกระบี่ขั้นสูงล้ำของสำนักชวนจินก่า โถมแทงออกสิบแปดกระบี่ ทุกกระบี่ล้วนแยกจากหนึ่ง* เป็นสอง ขณะแทงออกมีเพียงกระบวนท่าเดียว พอขยับข้อมือท่ากระบี่ก็แยกออกเป็นสอง เอี้ยก้วยใช้ตอนสู้กับ ขอทานชรา(1-488)
เข็มสะกดสุริยัน (เตี่ยเอี้ยงจำ) เยลู่ฉีใช้ตอนสู้กับ (1-554)
ดาวใหญ่เตะดารา (ขวยแชถักเต้าสี่) เอี้ยก้วยใช้เพื่อขวางห้าอัปลักษณ์ไม่ให้เข้ามาทำร้ายร่างของอั้งฉิกกง (1-577
เหินข้ามภุเขาเทียนซัว (เทียนซัวปวยโต่ว) เป็นวิชาเท้าบทเรียนแรกของวิชาฝีมือสำนักชวรจินก่า เตียจี้เก่งใช้ตอนสู้กับเอี้ยก้วย (2-58)
ท่วงท่าถอยม้า (ถ่อเบ๊เส็ก) เป็นท่าหลบหลีกกระบวนท่าเหินข้ามภุเขาเทียนซัว (2-59)
วิชชูม่วงทะลวงเมฆ (จี่เตี๋ยงชวงฮุ้น) เป็นกระบวนท่าลึกล้ำ ฝ่ามือบรรลุถึงกลางคันพลันเปลี่ยนทิศทาง ความจริงฟาดใส่แก้มซ้าย ฝ่ามือกลับฟาดก้านคอด้านขวาของศัตรู (2-60)
ห่านป้าจู่โจมเฉียง (งังเกี้ยเซี้ยเค็ก) เอี้ยก้วยใช้ตอนต่อสู้กับกิมลุ้น 2-212
รุ้งขาวพาดผ่านฟ้า (แป๊ะฮ้งเก็งเทียน) เอี้ยก้วยใช้ตอนต่อสู้กับกิมลุ้น 2-212
ม้าย่ำบุปผาร่วง (เบ๊ฉกเลาะฮวย) เอี้ยก้วยใช้ตอนสู้กับกงซุนจี้ 2-453
เมฆขาวพ้นช่องเขา (แป๊ะฮุ้นชุกซิ่ว) เตียจี้เก่งใช้ท่านี้ กระโดดหลบจากการคร่ากุมของศิษย์สำนักชวนจินก่า (3-284)
มหาทีสู่บูรพา (ไต้กังตังขื่อ) เตียจี้เก่งใช้เพื่อจะปริดชีวิตเฮ้งจี่ทั่ง (3-284)
เจ็ดดาวร่วมชุมนุม (ฉิกแชจูหวย) เป็นกระบวนท่าที่ ห้านักพรตชวนจินก่าคิดค้นขึ้นเพื่อไว้รับมือเซียวเหล่งนึ่ง (3-311)
สำเนียงฮัมกย็อง

| ฮัมกย็อง |
| --- | --- |
ภาษาเกาหลีตะวันออกเฉียงเหนือ
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศเกาหลีเหนือ และประเทศจีน
ภูมิภาค: จังหวัดฮัมกย็อง และมณฑลจี๋หลิน
จำนวนผู้พูด: (no estimate available)
ตระกูลภาษา: ตระกูลภาษาเกาหลี  ภาษาเกาหลีสำเนียงเหนือฮัมกย็อง
ภาษาถิ่น: โครยอ-มาร์                   
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
สำเนียงฮัมกย็อง (เกาหลี: 함경도 방언; ฮันจา: 咸鏡道 方言; อาร์อาร์: Hamgyeongdo Bang'eon; เอ็มอาร์: Hamgyŏngdo Pang'ŏn) บ้างเรียก ภาษาเกาหลีตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาเกาหลี มีผู้ใช้สำเนียงดังกล่าวในจังหวัดฮัมกย็องเหนือ จังหวัดฮัมกย็องใต้ และจังหวัดรยังกังของประเทศเกาหลีเหนือ และยังพบผู้ใช้ในจังหวัดปกครองตนเองชนชาติเกาหลี หยันเปียน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน ถือเป็นสำเนียงถิ่นที่มีความต่างเมื่อเปรียบเทียบกับภาษาเกาหลีสำเนียงมาตรฐานไม่ว่าของเกาหลีใต้หรือแม้แต่สำเนียงมาตรฐานของเกาหลีเหนือเอง เช่น ไวยากรณ์ เสียงสูงต่ำ และความหมาย
ดังตัวอย่างศัพท์ทางเครือญาติ (kinship terminology) ในภาษาเกาหลีมาตรฐานจะเรียกคำว่า "พ่อ" ว่า  '"อาบอจี" (아버지) แต่สำเนียงฮัมกย็องจะออกเสียงเป็น "อาบาอี" (아바이) หรือ "แอบี" (애비)
นอกจากนี้สำเนียงฮัมกย็องยังส่งอิทธิพลต่อภาษาโครยอ-มาร์ อันเป็นภาษาที่ชาวเกาหลีที่อาศัยในอดีตสหภาพโซเวียตใช้เป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากประชากรกลุ่มดังกล่าวมีบรรพบุรุษอพยพจากจังหวัดฮัมกย็องไปตะวันออกไกลเมื่อศตวรรษที่ 19 พจนานุกรมภาษาเกาหลีของยุโรปฉบับแรกเป็นพจนานุกรมภาษาเกาหลี-รัสเซียของพุตซิลโล ที่ทำขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1874 ส่วนใหญ่คำศัพท์มีพื้นฐานมาจากสำเนียงฮัมกย็อง ซึ่งถูกรวบรวมขึ้นขณะที่ผู้เขียนอาศัยอยู่ในวลาดีวอสตอค
แหล่งข้อมูลอื่น

Kim, German (2007), "Education and Diasporic Language: The Case of Koreans in Kazakhstan" (PDF), Acta Slavica Iaponica, 27: 103–123
곽충구/Kwak Chung-ku (1993), "함경도방언의 (咸鏡道方言) 친족명칭과 그 지리적 분화/Kinship Terms and Geographical Differentiation in the Hamgyong Dialect", 진단학보, 76: 209–239
Hub, Woong; Kim, Chin-u; Yi, Sang-ok; Lee, Ki-moon; Kim, Jin-p'yong (1983), The Korean Language, Korean Art, Folklore, Language, and Thought, vol. 6, South Korea: UNESCO, ISBN 978-0-89209-019-8
Putsillo, Mikhail Pavlovich (1874), Опыт русско-корейского словаря, Тип. Гогенфельден, OCLC 78070951
| ด ค กสำเนียงต่าง ๆ ในภาษาเกาหลี |
| --- | --- |
เกาหลี:  สำเนียงกลาง ชุงช็อง  คย็องกี  ฮวังแฮ  ย็องดง  คย็องซัง  ฮัมกย็อง  เชจู  ช็อลลา  พย็องอัน 
โพ้นทะเล:  จีน  โครยอ-มาร์ (เอเชียกลาง)  ไซนิชิ (ญี่ปุ่น)
สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

| --- | --- |
School of Pharmacy, Walailak University
ชื่อย่อ: SPM
สถาปนา: 11 มีนาคม พ.ศ. 2549; 18 ปีก่อน (2549-03-11)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
คณบดี: จิราพร ชินกุลพิทักษ์
ที่อยู่: 222 อาคารวิชาการ 9 ตำบลไทยบุรี อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช 80160
สี:   สีเขียวมะกอก
เว็บไซต์: pharmacy.wu.ac.th
สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เป็นสถาบันการศึกษาทางด้านเภสัชศาสตร์ โดยเป็นสถาบันการศึกษาทางเภสัชศาสตร์คุณภาพ มุ่งผลิตเภสัชกรที่มีคุณธรรม และมีความรู้เป็นเลิศ เป็นทีพึงของชุมชน
ประวัติ

สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ จัดตั้งขึ้นโดยที่ประชุมคณะกรรมการวิทยาการสุขภาพ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ได้พิจารณาและมีมติเห็นชอบในหลักการโครงการพัฒนาระบบสุขภาพของมหาวิทยาลัย และโครงสร้างองค์กรซึ่งประกอบด้วย วิทยาลัยวิทยาการสุขภาพ สถาบันวิจัยวิทยาลัยวิทยาการสุขภาพ สำนักวิชาแพทยศาสตร์ และสำนักวิชาเภสัชศาสตร์ โดยหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2549) และโครงการจัดตั้งสำนักวิชาเภสัชศาสตร์ ได้ผ่านการพิจารณาจากสภาวิชาการ เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2548
หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2549) และโครงการจัดตั้งสำนักวิชาเภสัชศาสตร์ ได้ผ่านพิจารณาอนุมัติจากที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ครั้งที่ 1/2549 เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2549 และได้รับการเห็นชอบหลักสูตรจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2550 และสภาเภสัชกรรมได้รับทราบหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
หลักสูตร

สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เปิดทำการเรียนการสอนด้านเภสัชศาสตร์ ซึ่งมีหลักสูตรในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
หลักสูตรของสำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
| ระดับปริญญาตรี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
|  หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต สาขาเภสัชศาสตร์ |  หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิทยาการด้านยาและเครื่องสำอาง |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิทยาการด้านยาและเครื่องสำอาง |
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
รายชื่อคณะและสำนักวิชาเภสัชศาสตร์ในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เก็บถาวร 2017-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนเภสัชกรรมในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | นเรศวร • มหาสารคาม • อุบลราชธานี |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • พะเยา • มหิดล • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | พายัพ • รังสิต • สยาม • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • อีสเทิร์นเอเชีย |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ |
| --- | --- | --- |
| สำนักวิชา |  การจัดการ  การบัญชีและการเงิน  ครุศาสตร์และศิลปศาสตร์  เทคโนโลยีการเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร  นิติศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  พหุภาษาและการศึกษาทั่วไป  แพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์  วิทยาศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี  สถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ  สหเวชศาสตร์  สาธารณสุขศาสตร์  สารสนเทศศาสตร์  |  |
| วิทยาลัย |  วิทยาลัยทันตแพทยศาสตร์นานาชาติ  วิทยาลัยนานาชาติ  วิทยาลัยสัตวแพทย์อัครราชกุมารี  บัณฑิตวิทยาลัย  |  |
| สถาบัน |  สถาบันวิจัยวิทยาการสุขภาพ  สถาบันส่งเสริมการวิจัยและนวัตกรรมสู่ความเป็นเลิศ  |  |
| สถาบันสมทบ |  ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลตรัง  ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลวชิระภูเก็ต  |  |
| วิทยาเขต |  กรุงเทพมหานคร  สุราษฎร์ธานี  |  |
| โรงพยาบาล |  โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์  โรงพยาบาลการแพทย์แผนไทยประยุกต์  โรงพยาบาลทันตกรรม  โรงพยาบาลสัตว์ โรงพยาบาลสัตว์เล็ก  โรงพยาบาลปศุสัตว์และสัตว์ป่า  |  |
| โรงเรียน |  โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
สโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา ในฤดูกาล 2008

| สโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา ในฤดูกาล 2008 |
| --- | --- |

ลีก: ไทยแลนด์ลีก ชนะเลิศ (สมัยที่ 1)
ระยะเวลา: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 – 10 เมษายน พ.ศ. 2551
ฤดูกาล
← 20072009 →
การแข่งขันวอลเลย์บอลของสโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2551 หรือ ปี ค.ศ. 2008
ตารางคะแนน

| อันดับ | สโมสร | แมทช์> แข่ง | แมทช์> ชนะ | แมทช์> แพ้ | แต้ม | เซ็ท> ชนะ | เซ็ท> แพ้ | เซ็ท> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | นครราชสีมา | 9 | 8 | 1 | 17 | 26 | 10 | 2.600 | 866 | 762 | 1.136 |
ผลการแข่งขัน

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ก.พ. | 14:00 | นครราชสีมา  | 3–1 |  นนทบุรี  | 25–22 | 25–18 | 21–25 | 25–22 |   | 96–87 |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 ก.พ. | 14:00 | นครราชสีมา  | 3–1 |  นครปฐม  | 25–20 | 23–25 | 25–17 | 25–20 |   | 98–82 |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 มี.ค. | 14:00 | นครราชสีมา  | 3–1 |  สระบุรี  | 25–23 | 17–25 | 25–15 | 26–24 |   | 93–87 |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 มี.ค. | 13:00 | นครราชสีมา  | 3–2 |  นราธิวาส  | 29–27 | 22–25 | 25–17 | 25–27 | 15–7 | 116–103 |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 ก.พ. | 13:00 | นครราชสีมา  | 3–1 |  ตราด  | 25–19 | 22–25 | 25–16 | 25–22 |   | 97–82 |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 6 เม.ย. | 14:30 | สุพรรณบุรี  | 3–2 |  นครราชสีมา  | 25–23 | 25–23 | 23–25 | 23–25 | 15–12 | 111–108 |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 เม.ย. | 16:00 | นครราชสีมา  | 3–1 |  ชัยภูมิ  | 25–12 | 21–25 | 25–23 | 25–19 |   | 96–79 |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 19 เม.ย. | 16:00 | นครราชสีมา  | 3–0 |  ภูเก็ต  | 28–26 | 25–12 | 25–21 |   |   | 78–59 |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 เม.ย. | 15:30 | นครราชสีมา  | 3–0 |  พิษณุโลก  | 25–20 | 34–32 | 25–21 |   |   | 84–73 |   |
ผลการแข่งขันประจำฤดูกาล > รางวัลบุคคล

| ด ค กสโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา |
| --- | --- | --- |
 ฤดูกาลปัจจุบัน 
| ฤดูกาล |  2006  2007  2008  2009  2010  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2020  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  |  |
| รายการนานาชาติ |  ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย  2015   2018   2021   2022  |  |
| บทความที่เกี่ยวข้อง |  สโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา  แมวโคราช  จังหวัดนครราชสีมา  |  |
องค์การบริหารส่วนตำบลสองห้อง

(การใช้งาน)ทั่วไปองค์การบริหารส่วนตำบลสองห้อง อาจหมายถึง
องค์การบริหารส่วนตำบลสองห้อง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์
องค์การบริหารส่วนตำบลสองห้อง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอฟากท่า จังหวัดอุตรดิตถ์
หรืออาจหมายถึง
องค์การบริหารส่วนตำบลโพนสว่าง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย เดิมชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลสองห้อง
สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

| --- | --- |
School of Public Health, Walailak University
ชื่อย่อ: PHWU
สถาปนา: 3 มิถุนายน พ.ศ. 2538; 29 ปีก่อน (2538-06-03)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
คณบดี: วาริท เจาะจิตต์
ที่อยู่: 222 ตําบลไทยบุรี อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช
เว็บไซต์: sph.wu.ac.th
สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เป็นสถาบันการศึกษาทางด้านสาธารณสุขศาสตร์ อนามัยสิ่งแวดล้อม และอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
ประวัติ

สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เดิมชื่อ "สำนักวิชาสหเวชศาสตร์และสาธารณสุขศาสตร์" ได้เปิดการเรียนการสอนหลักสูตรทางด้านสาธารณสุขศาสตร์ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2541 และในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ตามมติสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ให้เปลี่ยนชื่อเป็น "สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์" ประกอบด้วย สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อมและเทคโนโลยี สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย สาขาวิชาอนามัยชุมชน สำนักงานบริหาร และสถานวิจัย
หลักสูตร

สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เปิดทำการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์ประยุกต์ ซึ่งมีหลักสูตรในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
หลักสูตรของสำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
| ระดับปริญญาตรี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
|  หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต สาขาสาธารณสุขชุมชน หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาอนามัยสิ่งแวดล้อม  สาขาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย |  หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสาธารณสุขศาสตร์ หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม ความปลอดภัย และสุขภาพ |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม ความปลอดภัย และสุขภาพ |
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
รายชื่อคณะสาธารณสุขศาสตร์ในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เก็บถาวร 2017-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนการสาธารณสุขในประเทศไทย  |
| --- | --- |
มหาวิทยาลัยรัฐ: ราชภัฏเชียงราย • ราชภัฏนครราชสีมา • นเรศวร • รามคำแหง • มหาสารคาม • ศรีนครินทรวิโรฒ • อุบลราชธานี
มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ: เกษตรศาสตร์ • ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ทักษิณ • สุรนารี • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • พะเยา • มหิดล • แม่ฟ้าหลวง • วลัยลักษณ์
มหาวิทยาลัยเอกชน: เชียงราย • ปทุมธานี • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • เวสเทิร์น (กาญจนบุรี) • เวสเทิร์น (บุรีรัมย์)
วิทยาลัยในสังกัด คณะสาธารณสุขศาสตร์และสหเวชศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก: วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดขอนแก่น • วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดชลบุรี • วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดตรัง • วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดพิษณุโลก • วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดยะลา • วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดสุพรรณบุรี  • วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี  •
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ |
| --- | --- | --- |
| สำนักวิชา |  การจัดการ  การบัญชีและการเงิน  ครุศาสตร์และศิลปศาสตร์  เทคโนโลยีการเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร  นิติศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  พหุภาษาและการศึกษาทั่วไป  แพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์  วิทยาศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี  สถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ  สหเวชศาสตร์  สาธารณสุขศาสตร์  สารสนเทศศาสตร์  |  |
| วิทยาลัย |  วิทยาลัยทันตแพทยศาสตร์นานาชาติ  วิทยาลัยนานาชาติ  วิทยาลัยสัตวแพทย์อัครราชกุมารี  บัณฑิตวิทยาลัย  |  |
| สถาบัน |  สถาบันวิจัยวิทยาการสุขภาพ  สถาบันส่งเสริมการวิจัยและนวัตกรรมสู่ความเป็นเลิศ  |  |
| สถาบันสมทบ |  ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลตรัง  ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลวชิระภูเก็ต  |  |
| วิทยาเขต |  กรุงเทพมหานคร  สุราษฎร์ธานี  |  |
| โรงพยาบาล |  โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์  โรงพยาบาลการแพทย์แผนไทยประยุกต์  โรงพยาบาลทันตกรรม  โรงพยาบาลสัตว์ โรงพยาบาลสัตว์เล็ก  โรงพยาบาลปศุสัตว์และสัตว์ป่า  |  |
| โรงเรียน |  โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
สาธารณรัฐโดมินิกันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| สาธารณรัฐโดมินิกัน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: DOM
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกสาธารณรัฐโดมินิกัน
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 5 คน  ใน 3 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: เอย์บาร์ ดิแอซ   โลเปซ เฟอร์นานเดซ
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
สาธารณรัฐโดมินิกัน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งสาธารณรัฐโดมินิกันได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |
| พาวเวอร์ลิฟติง | 1 | 0 | 1 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 2 | 3 | 5 |
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐโดมินิกันในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสาธารณรัฐโดมินิกันในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาสาธารณรัฐโดมินิกันที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
สาธารณรัฐโดมินิกันในโอลิมปิก

ประเทศโดมินิกัน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโดมินิกัน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ DOM
นับตั้งแต่ประเทศโดมินิกันส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาโดมินิกันได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 7 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  โตเกียว 1964 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 20 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มิวนิก 1972 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มอนทรีอัล 1976 | 10 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มอสโก 1980 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 19 | 0 | 0 | 1 | 1 | 43 |
|  โซล 1988 | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 32 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  แอตแลนตา 1996 | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ซิดนีย์ 2000 | 13 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เอเธนส์ 2004 | 33 | 1 | 0 | 0 | 1 | 54 |
|  ปักกิ่ง 2008 | 25 | 1 | 1 | 0 | 2 | 46 |
|  ลอนดอน 2012 | 35 | 1 | 1 | 0 | 2 | 46 |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 29 | 0 | 0 | 1 | 1 | 70 |
 โตเกียว 2020: เหตุการณ์ในอนาคต
 ปารีส 2024: เหตุการณ์ในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | รวม | 3 | 2 | 2 | 7 | 73 |
ดูเพิ่ม

ประเทศโดมินิกันในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติโดมินิกันในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาโดมินิกันที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก