stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สิ่งที่ตามหา

| "สิ่งที่ตามหา" |
| --- | --- |

เพลงโดยเก็ทสึโนวา
จากอัลบั้มThe First Album, ซิงเกิล 2014 (พ.ศ. 2557)
วางจำหน่าย: 20 มกราคม พ.ศ. 2557
แนวเพลง: ป็อปร็อก, เอ็กซ์เพอร์ริเมนต์ป็อป, อัลเทอร์เนทีฟ
ความยาว: 3:56
ค่ายเพลง: ดั๊กบาร์ , ไวท์มิวสิก ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ผู้ประพันธ์เพลง: ปณต คุณประเสริฐ
โปรดิวเซอร์: คชภัค ผลธนโชติ

มิวสิกวิดีโอ
"สิ่งที่ตามหา" ที่ยูทูบ
 
"สิ่งที่ตามหา" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีเก็ทสึโนวา ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ปณต คุณประเสริฐ ออกจำหน่ายในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2557 เป็นเพลงที่ขอบคุณแฟน ๆ ที่คอยสนับสนุนพวกเขามาตลอดการเดินทางกว่า 9 ปีของวงเกทสึโนวากว่าจะพบความสำเร็จ
เนื้อหาเพลงพูดถึงความสุขของการเดินทางมาพบเจอคนที่ใช่ คนที่พอดีกันไปเสียทุกอย่าง และเติมเต็มชีวิตส่วนที่ขาดหายไป
มิวสิควิดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2557 กำกับโดย อั๋น-ประพัฒน์ คูศิริวานิชกร โดยมีนักแสดงวัยรุ่น พีช-พชร จิราธิวัฒน์ และนางเอก แคท-ซอนญ่า สิงหะ มาร่วมแสดง เรื่องราวการตามหาความรักสุดแฟนตาซี การไล่ล่าแบบแนว ๆ ผ่าน "ท่อ" บวกกับกิมมิคท่าเต้นเรียกรอยยิ้มของแก๊งค์ต่าง ๆ
ในปี พ.ศ. 2559 เพลง "สิ่งที่ตามหา" ได้ถูกรวมอยู่ในอัลบั้มของ GETSUNOVA - THE FIRST ALBUM
การตอบรับ

เพลง "สิ่งที่ตามหา" ได้อันดับ 10 ของชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันอาทิตย์ที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต: 1
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100: 5
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 5: 1
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 5: 4
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 10
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 11
Diamond Wave Radio Chart Top 20: 4
อินเท็นซีฟวอท์ชท็อป 20 ชาร์ต เพลงไทยสากล: 16
วีระศักดิ์เล็ก วงศ์ประเสริฐ

วีระศักดิ์เล็ก วงศ์ประเสริฐ มีชื่อจริงคือ ประพันธ์ กล้าหาญ ชื่อเล่น ตู่ เกิดวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ที่จังหวัดยโสธร วีระศักดิ์เล็กเป็นอดีตนักมวยไทย รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวทหรือจูเนียร์เฟเธอร์เวท (122 ปอนด์) เป็นอดีตยอดนักมวยไทยที่ชกได้ดุดัน ชกสนุกเร้าใจโดยมีเข่าเป็นอาวุธที่ทรงพลัง ชกวงในเหนียวแน่น จนได้รับฉายาว่า "ขุนเข่าเมืองบั้งไฟ" ชกทั้งเวทีราชดำเนิน เวทีลุมพินี และรายการศึกทหารเสือของ "แก้ว โคซี่" และศึกมวยไทย 7 สี วีระศักดิ์เล็กถือได้ว่าเป็นนักชกที่มีความมุ่งมั่น ขยันอดทนไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคของชีวิต และสิ่งที่ชายคนนี้กระทำอย่างสม่ำเสมอคือความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ชกมวยหาเลี้ยงครอบครัวและส่งตัวเองเรียนจนจบ งานหนักเอาเบาสู้ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดีของคนสู้ชีวิตและไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา จนสามารถประสบความสำเร็จในชีวิตในประเทศที่ค่าครองชีพสูงที่สุดอย่างกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
นักชกไร้เข็มขัดแชมป์

วีระศักดิ์เล็ก ไม่เคยสัมผัสแชมป์เวทีมวยอาชีพ ไร้เข็มขัดแชมป์ไม่ได้หมายถึงความล้มเหลวบนเส้นทางสายกำปั้น จุดเปลี่ยนของชีวิตนักชกเมืองบั้งไฟชายผู้ที่ไม่เคยสิ้นหวัง คือการได้ไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่นในฐานะกรรมกรก่อสร้างและผู้ฝึกสอนมวยไทย จุดนี้เองที่ทำให้วีระศักดิ์เล็กมีโอกาสชกมวยไทยที่ประเทศญี่ปุ่น โดยทำการชกทั้งหมด 10 ครั้งและไม่เคยแพ้ใคร เขาได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองและประเทศในฐานะนักชกจากประเทศไทย ถือได้ว่าวีระศักดิ์เล็กได้มีส่วนช่วยส่งเสริมมวยไทยให้คนญี่ปุ่นได้รู้จักถึงความร้ายกาจของมวยไทย จากคนงานก่อสร้างกลายมาเป็นขวัญใจชาวญี่ปุ่น
ชีวิตหลังแขวนนวม

หลังจากเลิกชกมวย วีระศักดิ์เล็กตัดสินใจเปิดค่ายมวยไทยกับแฟนสาวชาวญี่ปุ่นด้วยเงินที่เก็บสะสมมาจากการทำงานและการชกมวยไทยที่ญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กนับได้ว่าเป็นนักมวยไทยกลุ่มแรกที่เป็นเจ้าของค่ายมวยไทยในกรุงโตเกียวด้วยความสามารถและความไม่ยอมแพ้ต่อชีวิตบวกกับเป็นคนที่มองการไกลว่า มวยไทยมีอนาคตและสามารถทำเงินได้ที่ประเทศญี่ปุ่น จากเจ้าของค่ายมวยไทยเล็กๆ ในใจกลางกรุงโตเกียวตอนนี้เขากลายเป็นเจ้าของค่ายมวยไทยทั้งหมด 8 ค่าย ด้วยการสนับสนุนของบรรจง บุษราคัมวงษ์ เจ้าของค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ และวีระศักดิ์เล็กก็ไม่ได้ทำให้บรรจงผิดหวัง เขาได้รับการยอมรับและการเคารพจากชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก และประสบความสำเร็จในการเปิดค่ายมวยไทยในญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กได้ร่วมก่อตั้ง มวยไทยเอ็ม-วัน หลังจากที่มวยเค-วันของญี่ปุ่นได้ยกเลิกไป และได้สร้างแชมป์มวยไทยในญี่ปุ่นหลายรุ่น ปัจจุบันวีระศักดิ์เล็กดำรงตำแหน่งนายกสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก (WPMF) ประจำประเทศญี่ปุ่น และเป็นเจ้าของธุกิจมวยไทย เจ้าของค่ายมวยวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม (Weerasakreck Fairtex Muay Thai gym) มีทรัพย์สินรวมกันมากกว่าร้อยล้านในประเทศญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กยังเป็นโปรโมเตอร์จัดการแข่งขันมวยไทยที่ญี่ปุ่น รายการ เอ็ม-ไฟต์ (M-Fight) ศึกวีระศักดิ์เล็ก แฟร์เท็กซ์
เพื่อเผยแพร่ศิลปะมวยไทยต่อไป
วีรา เดย์

วีรา เดย์ (4 สิงหาคม ค.ศ. 1935) เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ
ผลงาน

Dance, Little Lady (1954)
The Crowded Day (1954)
It's a Great Day (1955)
Fun at St. Fanny's (1955)
Quatermass 2 (1957)
Hell Drivers (1957)
The Prince and the Showgirl (1957)
The Woman Eater (1958)
Grip of the Strangler (1958) - Pearl
Too Many Crooks (1959) - Charmaine
And the Same to You (1960) - Cynthia Tripp
Trouble with Eve (1960) - Daisy Freeman
The Trunk (1961) - Diane
Watch it, Sailor! (1961) - Shirley Hornett
A Stitch in Time (1963) - Betty
Saturday Night Out (1964) - Arlene
Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998) - Tanya
The Riddle (2007) - Sadie Miller
แหล่งข้อมูลอื่น

วีรา เดย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Vera Day internet site เก็บถาวร 2011-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมาทาน

สมาทาน แปลว่า การถือเอา การรับเอา การถือปฏิบัติ
สมาทาน หมายถึงการรับมาปฏิบัติ เช่น
สมาทานศีล คือการรับศีลมาเป็นหลักปฏิบัติ
สมาทานธุดงค์ คือการถือปฏิบัติตามหลักธุดงควัตร
สมาทาน ตามปกติจะกระทำต่อหน้าผู้อื่นเช่น พระสงฆ์ ด้วยการเปล่งวาจา หรือนึกในใจว่าจะทำอย่างโน้นอย่างนี้ คล้ายกับให้คำมั่นสัญญาทั้งแก่ตนเองหรือผู้อื่นไว้ การสมาทานจึงเป็นอุบายวิธีให้ประพฤติปฏิบัติตามที่เปล่งวาจาไว้เพื่อรักษาคำมั่นสัญญา อันแสดงถึงความเป็นคนมีจิตใจมั่นคง พูดจริงทำจริง ไม่โลเลเหลาะแหละ
สังยุตตนิกาย

สังยุตตนิกาย ("หมวดคำสอนรวบรวมจัดเข้าเป็นกลุ่ม") เป็นชุมนุมพระสูตรลำดับที่สามจากห้าหมวดของพระสุตตันตปิฎก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพระไตรปิฎก (แปลว่า "ตะกร้าสามใบ") อันเป็นคัมภีร์ซึ่งรวบรวมพระธรรมของพุทธศาสนาเถรวาท
เนื่องจากมีการย่อข้อความบางส่วน จึงทำให้จำนวนพระสูตรทั้งหมดนั้นคลางแคลง มีพระสูตรเท่าที่ปรากฏ จำนวน 2,752 สูตร แต่อรรถกถาพระวินัยว่ามี 7,762 สูตร บรรณาธิการของสมาคมบาลีรวบรวมว่ามี 2,904 สูตร จากการศึกษาของรูเพิร์ด เก็บทลิน พบว่าชุมนุมพระสูตรฉบับภาษาพม่าและภาษาสิงหลมีทั้งหมด 2,854 สูตร และ 7,656 สูตรตามลำดับ และจากการคำนวณของเขาพบว่ามี 6,696 สูตร แต่ชุมนุมพระสูตรในฉบับภาษาไทยยังไม่ชัดเจน
ชุมนุมพระสูตรแบ่งออกเป็นห้าวรรค (หรือหมวดต่าง ๆ) วรรคแต่ละบทยังแบ่งออกเป็นสังยุต (หรือบทต่าง ๆ) ซึ่งแต่ละบทจะมีชุมนุมพระสูตรแต่ละหัวข้อที่เกี่ยวข้องกัน
สังวาลย์พระอินทร์

| สังวาลย์พระอินทร์ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Magnoliids
อันดับ:: Laurales
วงศ์:: Lauraceae
สกุล:: Cassytha
สปีชีส์:: C.  filiformis
ชื่อทวินาม
Cassytha filiformis L.

สังวาลย์พระอินทร์ในฮาวาย
พุ่มสังวาลย์พระอินทร์ในบาฮามาส
สังวาลย์พระอินทร์ หรือต้นตายปลายเป็น ชื่อวิทยาศาสตร์:  Cassytha filformis เป็นพืชเบียนในวงศ์อบเชย เกาะเลื้อยไปตามยอดของไม้อื่น ลำต้นอ่อนคล้ายเส้นลวด ยอดอ่อนและช่อดอกมีขนนุ่มสีเหลือง ใบเดี่ยว ขนาดเล็กมากหรือไม่มีใบ ดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็ก ค่อนข้างกลม กลีบดอกสีขาวอมเหลือง ผลเดี่ยว เมื่อแก่สีขาว เนื้อนุ่ม ค่อนข้างกลม ปลายผลมีกลีบเลี้ยงติดอยู่ ใช้เป็นอาหารสัตว์
หมอเมือง

หมอเมือง คือ หมอแผนโบราณที่ทำการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ ด้วยวิชาการที่สืบทอดมาจากปู่ย่าตายาย โดยเป็นการรักษาแบบตามมีตามเกิด ไม่สามารถพิสูจน์ หรือวิเคราะห์ตามหลักการวิทยาศาสตร์ หรืออาจอาศัยตำหรับตำราโบราณ หรือแบบครูพักลักจำ จนทำให้หลายคนเข้าใจว่ายาแผนโบราณ หรือวิธีการบำบัดรักษาแผนโบราณ เทียบกับยาหรือการบำบัดรักษาสมัยใหม่ไม่ได้ บางคนเข้าใจเลยไปถึงว่า คนหัวโบราณเท่านั้นที่เชื่อในหมอเมือง หรือตำรายาเมือง
การรวมตัวของ "เครือข่ายหมอเมืองเชียงใหม่"

เนื่องจากหมอเมืองเป็นองค์ความรู้และภูมิปัญญา โดยเฉพาะอย่างยิ่งภูมิปัญญาล้านนา ซึ่งเป็นมรดกแห่งภูมิปัญญาที่สืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษหลายชั่วอายุคน เรียกว่า "มรดกแห่งการรักษา" (traditional healing) ซึ่งมีระบบการรักษาแบบองค์รวม (holistic) คือคำนึงถึงกาย จิต และ วิญญาณ ควบคู่กัน การรักษาแบบหมอเมือง ไม่ได้ใช้ยาเป็นหลัก แม้ว่าบางส่วนใช้สารที่ได้จากสมุนไพรในธรรมชาติ แต่หมอเมืองยังรวมไปถึงความเชื่อ จิตวิญญาณ และพลังชุมชนด้วย เรียกได้ว่า เป็นองค์ความรู้แบบองค์รวม โดยมีเป้าหมาย คือ สันติสุขของบุคคลและชุมชน
หมอเมืองยังคงเป็นตำแหน่งทางสังคมที่ชุมชนมอบให้แก่บุคคลที่สังคมยกย่องในฐานะเป็นผู้สร้างสรร และเยียวยารักษาปัญหาของคนในชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องโรคภัยไข้เจ็บ รวมไปถึงคนที่ทำนุบำรุงความเป็นเอกภาพของชุมชน เสริมสร้างความเอื้ออาทรของคนในสังคม หมอเมืองไม่ใช่คนขายยา ไม่ใช่พ่อค้าสมุนไพร ไม่ใช่วิชาชีพที่แลกมาด้วยความรู้และภูมิปัญญา แต่เป็นเสมือนเกลือของชุมชน
สงครามบนสวรรค์

การตกของทูตสวรรค์กบฏ ภาพเขียนราว ค.ศ. 1500
ในหนังสือวิวรณ์ได้ระบุถึง สงครามบนสวรรค์ ไว้ว่าเป็นสงครามระหว่างฝ่ายทูตสวรรค์ที่มีอัครทูตสวรรค์มีคาเอลเป็นผู้นำ กับฝ่ายกบฎซึ่งนำโดย "มังกร" (สื่อถึงมารหรือซาตาน) มังกรนี้พ่ายแพ้และถูกเหวี่ยงลงมายังโลกพร้อมด้วยสมุนของมัน สงครามบนสวรรค์ถูกนำไปเชื่อมโยงกับเรื่องเทวดาตกสวรรค์ซึ่งปรากฏอยู่ในคัมภีร์ฮีบรูและม้วนหนังสือเดดซี ซึ่งในหนังสือเดดซีได้บันทึกเกี่ยวกับสงครามนี้ในชื่อ สงครามระหว่างบุตรแห่งแสงกับบุตรแห่งความมืด (מגילת מלחמת בני אור בבני חושך)
วิวรณ์ 12:7–10

ขณะ​นั้น​เกิด​สง‌คราม​ขึ้น​ใน​สวรรค์ มีคา‌เอลกับ​บรรดา​ทูต‍สวรรค์​ของ​ท่าน​ต่อ‍สู้​กับ​พญา‍นาค และ​พญา‍นาค​กับ​บริ‌วาร​ของ​มัน​ก็​ต่อ‍สู้แต่​มัน​พ่าย‍แพ้​และ​พบ​ว่า​ไม่‍มี​ที่​อยู่​สำ‌หรับ​พวก​มัน​ใน​สวรรค์​อีก​ต่อไป พญา‍นาค​ใหญ่​ตัว​นั้น​คือ​งู​ดึก‌ดำ‌บรรพ์ ที่​เขา​เรียก​กัน​ว่า​มาร​และ​ซา‌ตาน​ผู้​ล่อ‍ลวง​มนุษย์​ทั้ง​โลก มัน​ถูก​โยน​ลง​มา​ที่​แผ่นดิน​โลก และ​เหล่า​บริวาร​ของ​มัน​ถูก​โยน​ลง​มา​กับ​มัน​ด้วย และ​ข้าพ‌เจ้า​ได้​ยิน​เสียง‍ดัง​ใน​สวรรค์​กล่าว​ว่า “บัด‍นี้​ความ​รอด​และ​ฤทธิ์‍เดช และ​อา‌ณา‍จักร​ของ​พระ‍เจ้า​ของ​เรา และ​สิทธิ​อำ‌นาจ​ของ​พระ‍คริสต์​ของ​พระ‍องค์​มา​ถึง​แล้ว เพราะ‍ว่า​ผู้​กล่าว‍หา​พี่‍น้อง​ของ​เรา ถูก​โยน​ลง​ไป​แล้ว คือ​ผู้​ที่​กล่าว‍หา​พวก​เขา​เฉพาะ​พระ‍พักตร์​พระ‍เจ้า​ของ​เรา​ทั้ง​กลาง‍วัน​และ​กลาง‍คืน​นั้น
สตรีในประเทศอาร์มีเนีย

ภาพรวมสถานะของสตรีในประเทศอาร์มีเนีย
| --- | --- |
สตรีชาวอาร์มีเนียจากนิวจุลฟาในชุดประจำชาติ จากหนังสือเดอะคอสทูมออฟอาร์มีเนียวีเมน โดยเกรกอรี ลิมา (ณ เตหะราน เมื่อ ค.ศ. 1974)
สถิติทั่วไป
การตายของมารดา (ต่อ 100,000 คน): 30 (ค.ศ. 2010)
สตรีในรัฐสภา: 10.7 เปอร์เซ็นต์ (ค.ศ. 2012)
สตรีอายุมากกว่า 25 ปีที่มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษา: 94.1 เปอร์เซ็นต์ (ค.ศ. 2010)
สตรีในกำลังแรงงาน: 59 เปอร์เซ็นต์ (ค.ศ. 2014)
ดัชนีความไม่เสมอภาคทางเพศ
ค่า: 0.245 (ค.ศ. 2019)
อันดับ: 54 จาก 162
ดัชนีช่องว่างระหว่างเพศระดับโลก
ค่า: 0.684 (ค.ศ. 2020)
อันดับ: 98
สตรีในประเทศอาร์มีเนียมีสิทธิเท่าเทียมกัน รวมทั้งสิทธิในการออกเสียงลงคะแนน นับตั้งแต่การก่อตั้งสาธารณรัฐอาร์มีเนียที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 21 และ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1919 การเลือกตั้งรัฐสภาโดยตรงครั้งแรกจัดขึ้นในอาร์มีเนียภายใต้คะแนนเสียงที่เป็นสากล - ทุกคนที่อายุเกิน 20 ปีมีสิทธิในการออกเสียงลงคะแนนโดยไม่คำนึงถึงเพศ, เชื้อชาติ หรือความเชื่อทางศาสนา สภานิติบัญญติ 80 ที่นั่ง ที่ได้รับมอบหมายวางรากฐานสำหรับรัฐอาร์มีเนีย ประกอบด้วยผู้แทนสตรี 3 คน ได้แก่ แคทารีน ซาเลียน-มานูเคียน, เพอร์ชูฮี พาร์ทิซแพเนียน-บาร์เซกาน และวาร์วารา ซาฮาเคียน
รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐอาร์มีเนียปัจจุบันได้รับการรับรองใน ค.ศ. 1991 และรับรองความเท่าเทียมกันทางเพศอย่างเป็นทางการ สิ่งนี้ทำให้ผู้หญิงมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในทุกด้านของการดำรงชีวิตอาร์มีเนีย ผู้หญิงอาร์เมเนียมีความโดดเด่นในด้านความบันเทิง, การเมือง รวมถึงด้านอื่น ๆ
งานและธุรกิจ

จากการสำรวจธุรกิจระหว่างประเทศของแกรนต์ธอร์นตันอินเตอร์เนชันแนลใน ค.ศ. 2011 พบว่า 29 เปอร์เซ็นต์ของตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงในประเทศอาร์มีเนียถูกครอบครองโดยผู้หญิงใน ค.ศ. 2010 อย่างไรก็ตาม ตัวเลขนี้ลดลงเหลือ 23 เปอร์เซ็นต์ใน ค.ศ. 2011 จากรายงานของสหประชาชาติ มีนายกเทศมนตรีหญิงและผู้นำชุมชน 24 คนในประเทศอาร์มีเนียใน ค.ศ. 2011 ส่วนผู้หญิงอีก 50 คนดำรงตำแหน่งผู้บริหารระดับล่าง
ดูเพิ่ม

ชาวอาร์มีเนีย (กลุ่มชาติพันธุ์)
อ่านเพิ่ม

Zakarian, David (2021). Women, Too, Were Blessed: The Portrayal of Women in Early Christian Armenian Texts. Brill. ISBN 978-90-04-44441-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

Zohrab Center Book of the Week: The Other Voice: Armenian Women's Poetry Through the Ages. Retrieved 22 May 2014.
Women’s Resource Center Armenia
Armenia: Women Suffer in Silence เก็บถาวร 2014-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Amnesty.org. 13 November 2008. Retrieved 18 June 2013.
Women's Organisations Armenia เก็บถาวร 2021-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสตรีในเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง
สิ่งก่อสร้างตกแต่ง

“หอบรอดเวย์” (Broadway Tower) ที่วูสเตอร์, อังกฤษ
“ปราสาทโมว์ ค็อพ” (Mow Cop Castle) ที่แฮริสซีเฮด, สตาฟฟอร์ดเชอร์, อังกฤษ สร้างเลียนแบบซากป้อมจากยุคกลาง
สิ่งก่อสร้างตกแต่ง หรือ  ฟอลลีย์ (ภาษาอังกฤษ: Folly หรือ Eye-catcher) คือสิ่งก่อสร้างที่สร้างเฉพาะสำหรับการตกแต่งที่มิใช่สิ่งก่อสร้างที่สร้างขึ้นเพื่อการใช้สอยตามปกติ สิ่งก่อสร้างตกแต่งเริ่มมาจากการสร้างเพื่อเพิ่มความเด่นในการตกแต่งอุทยานหรือสวนแบบภูมิทัศน์ และมักจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างขึ้นเพื่อความสนุก
ลักษณะ

ลักษณะของสิ่งก่อสร้างตกแต่งไม่ค่อยกระจ่างแจ้งแต่มักจะมีคุณสมบัติอย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้
เป็นสิ่งก่อสร้าง หรือส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้าง ฉะนั้นจึงแตกต่างจากสิ่งตกแต่งอื่นๆ ภายในอุทยานหรือสวนเช่นงานประติมากรรม
เป็นสิ่งไม่มีจุดมุ่งหมายนอกไปจากเพื่อการตกแต่ง รูปลักษณะมักจะคล้ายสิ่งก่อสร้างที่สร้างเพื่อใช้ประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่งแต่จริงแล้วเป็นแต่เปลือกสิ่งก่อสร้าง
เป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างเฉพาะ สิ่งก่อสร้างตกแต่งสร้างเพื่อการตกแต่งโดยเฉพาะ
ลักษณะสถาปัตยกรรมหรือการออกแบบมักจะแปลกแนว แต่ก็ไม่เสมอไป แต่สิ่งก่อสร้างจะสร้างเพื่อดึงดูดความสนใจของผู้ดูโดยการใช้ลักษณะรูปทรงหรือการตกแต่งที่แปลกหรือนอกแนว
มักจะบ่งให้เห็นว่าเป็นสิ่งก่อสร้างหลอก ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือซากสิ่งก่อสร้าง เช่นสิ่งก่อสร้างที่ทำให้เหมือนซากส่วนหนึ่งของกำแพงวัดที่พังทลายเป็นต้น
ดูเพิ่ม

ภูมิสถาปัตยกรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สิ่งก่อสร้างตกแต่ง
เว็ปไซท์ของ The Folly Fellowship - องค์การเพื่อสิ่งก่อสร้างตกแต่ง (อังกฤษ)
สิ่งก่อสร้างตกแต่งในภูมิทัศน์อังกฤษ (อังกฤษ)
สิ่งก่อสร้างตกแต่งและอนุสาวรีย์ในอังกฤษ (อังกฤษ)
ภาพสิ่งก่อสร้างตกแต่งที่ Odd-stuff! เก็บถาวร 2009-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
สิ่งก่อสร้างตกแต่งของยุโรป (หนังสือ) เก็บถาวร 2008-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เว็ปไซท์สำหรับสิ่งก่อสร้างตกแต่งสมัยใหม่ (อังกฤษ)
สกุลมดทหาร

| Aenictus |
| --- | --- |

มดงาน A. ceylonicus จากประเทศอินโดนีเซีย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Insecta
อันดับ:: Hymenoptera
วงศ์:: Formicidae
วงศ์ย่อย:: Dorylinae
สกุล:: Aenictus Shuckard, 1840

ชนิดต้นแบบ
Aenictus ambiguus 
ความหลากหลาย
181 ชนิด
ชื่อพ้อง
 Paraenictus Wheeler, 1929  Typhlatta Smith, 1857
Aenictus เป็นสกุลมดทหารที่พบในพื้นที่เขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของโลกเก่า โดยมีประมาณ 181 ชนิด ทำให้เป็นหนึ่งในสกุลมดตัวใหญ่ที่มีจำนวนมากที่สุดในโลก
ชีววิทยาและพฤติกรรมของมดในกลุ่มนี้ยังไม่มีการศึกษามาก  รู้จักกันในชื่อ "มดทหาร" เพราะออกหาอาหารด้วย "การโจมตี" และไม่มีการสร้างรังถาวร พวกมันมีความใกล้เคียงกับมดในสกุล Dorylus
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ สกุลมดทหาร ที่วิกิสปีชีส์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Aenictus
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q310045  Wikispecies: Aenictus  ADW: Aenictus  BOLD: 7727  EoL: 32661  Fauna Europaea: 81557  GBIF: 1317499  iNaturalist: 368752  IRMNG: 1273726  ITIS: 573888  NCBI: 232111  Plazi: 7151B81A-EE73-4DED-E31B-3476E32C5ABF
สงครามนากอร์โน-คาราบัคครั้งที่สอง

สงครามนากอร์โน-คาราบัคครั้งที่สอง เป็นความขัดแย้งทางอาวุธในภูมิภาคนากอร์โน-คาราบัคระหว่างอาเซอร์ไบจานซึ่งได้รับการสนับสนุนจากตุรกี กับสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค (อาร์ทซัค) ซึ่งประกาศตัวเองเป็นเอกราชและได้รับการสนับสนุนจากอาร์มีเนีย นับเป็นความขัดแย้งที่บานปลายครั้งล่าสุดในภูมิภาคซึ่งได้รับการรับรองจากนานาชาติว่าเป็นส่วนหนึ่งของอาเซอร์ไบจาน แต่ส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคและมีชาวอาร์มีเนียเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หลักที่อาศัยอยู่
การปะทะเริ่มขึ้นในเช้าวันที่ 27 กันยายน ตามแนวติดต่อนากอร์โน-คาราบัคซึ่งได้รับการกำหนดขึ้นหลังสงครามนากอร์โน-คาราบัค (พ.ศ. 2531–2537) เพื่อเป็นการตอบสนองต่อการปะทะครั้งนี้ อาร์มีเนียและสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคได้ประกาศกฎอัยการศึกและการระดมพลทั้งหมด ในขณะที่อาเซอร์ไบจานได้ประกาศกฎอัยการศึกและเคอร์ฟิว และต่อมาได้ประกาศการระดมพลบางส่วนในวันที่ 28 กันยายน ตุรกีให้การสนับสนุนทางทหารแก่อาเซอร์ไบจาน แม้ว่าขอบเขตของการสนับสนุนจะยังเป็นที่ถกเถียงก็ตาม เชื่อกันว่าการเข้ามามีส่วนร่วมของตุรกีเป็นความพยายามที่จะขยายเขตอิทธิพลของตนทั้งโดยการเสริมสถานะของอาเซอร์ไบจานในความขัดแย้งและโดยการลดอิทธิพลของรัสเซียในภูมิภาค
นักวิเคราะห์ระหว่างประเทศเชื่อว่าอาเซอร์ไบจานเป็นผู้เปิดฉากรุกก่อน และเป้าหมายหลักของการรุกน่าจะเป็นไปเพื่อยึดพื้นที่ตอนใต้ของนากอร์โน-คาราบัคซึ่งมีภูเขาน้อยกว่าและง่ายต่อการเข้ายึดมากกว่าพื้นที่ตอนในของภูมิภาคซึ่งมีการป้องกันอย่างดี ในสงครามครั้งนี้มีการโจมตีโดยใช้อากาศยานไร้คนขับ เครื่องรับรู้ ปืนใหญ่พิสัยไกล และขีปนาวุธ ตลอดจนการโฆษณาชวนเชื่อโดยรัฐและการใช้บัญชีสื่อสังคมทางการในยุทธการข้อมูลข่าวสารออนไลน์ ผู้เสียชีวิตจากการสู้รบของทั้งสองฝ่ายรวมกันแล้วอาจอยู่ในระดับหลายพันคน
หลายประเทศและสหประชาชาติออกมาประณามอย่างรุนแรงต่อการใช้กำลังและเรียกร้องให้ทั้งสองฝ่ายผ่อนคลายความตึงเครียดและกลับสู่การเจรจาที่มีนัยสำคัญโดยไม่รอช้า ข้อตกลงหยุดยิงเพื่อมนุษยธรรมตามแนวทางของคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศซึ่งมีรัสเซียเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยและได้รับความเห็นชอบจากทั้งอาร์มีเนียและอาเซอร์ไบจานมีผลอย่างเป็นทางการในวันที่ 10 ตุลาคม อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงดังกล่าวถูกทั้งสองฝ่ายเพิกเฉยอย่างสิ้นเชิง ส่งผลให้แผนการส่งร่างผู้เสียชีวิตกลับประเทศและการแลกเปลี่ยนผู้บาดเจ็บและเชลยหยุดชะงัก
หลังจากอาเซอร์ไบจานเข้ายึดชูชาซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับที่สองของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค  มีการลงนามข้อตกลงสันติภาพระหว่างอิลฮัม แอลีเยฟ ประธานาธิบดีอาเซอร์ไบจาน, นีกอล พาชินยัน นายกรัฐมนตรีอาร์มีเนีย และวลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ซึ่งยุติการสู้รบทั้งหมดในพื้นที่ตั้งแต่เวลา 00:00 น. ของวันที่ 10 พฤศจิกายน ตามเวลามอสโก อารายิก ฮารุทยุนยัน ประธานาธิบดีสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค ตกลงที่จะยุติการสู้รบด้วยเช่นกัน ตามข้อตกลงดังกล่าว แต่ละฝ่ายจะยังคงปักหลักในพื้นที่ที่ตนเองควบคุมอยู่ในปัจจุบัน ในขณะที่ชาวอาร์มีเนียตกลงที่จะคืนดินแดนรอบภูมิภาคนากอร์โน-คาราบัคที่ตนเองยึดครองให้แก่อาเซอร์ไบจาน นอกจากนี้อาเซอร์ไบจานยังจะสามารถเข้าถึงดินแดนส่วนแยกนาคีชีวันทางบกได้อีกด้วย ส่วนรัสเซียจะส่งทหารจำนวนเกือบ 2,000 นายไปเป็นกองกำลังรักษาสันติภาพเพื่อคุ้มครองเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างอาร์มีเนียกับสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคเป็นเวลาอย่างน้อยห้าปี
อคัลลาเบธ

อคัลลาเบธ (Akallabêth) เป็นเนื้อหาส่วนที่สี่ในหนังสือเรื่อง ซิลมาริลลิออน งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ใน ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ เป็นเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์การล่มสลายของเกาะนูเมนอร์ในยุคที่สองของอาร์ดา ซึ่งเป็นอาณาจักรของมนุษย์ชาวเอไดน์ที่ได้รับเป็นของขวัญจากเทพวาลาร์  คำว่า อคัลลาเบธ เป็นคำในภาษาอดูนาอิก มีความหมายว่า การล่มสลาย (The Downfallen) ภาษาเควนยาเรียกว่า อทาลันเท (Atalantë)
สัตยพรต ศาสตรี

ศ. สัตยพรต ศาสตรี กำลังถวายพระอักษรแด่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน
ศาสตราจารย์ สัตยพรต ศาสตรี (Satya Vrat Shastri) (เกิด 29 กันยายน พ.ศ. 2473 ณ ประเทศอินเดีย ถึงแก่กรรม 14 กันยายน พ.ศ. 2564 ณ ประเทศอินเดีย อายุ 91 ปี) นักวิชาการภาษาสันสกฤตที่มีชื่อเสียงทั้งในประเทศอินเดีย และต่างประเทศ รวมทั้งในประเทศไทยด้วย นอกจากนี้ยังได้รับเชิญไปสอนและบรรยายด้านภาษาสันสกฤตในมหาวิทยาลัยหลายแห่งทั่วโลก
การศึกษา

ศาสตราจารย์ สัตยพรต ศาสตรี หรือ ศาสตราจารย์ ดร.สัตยพรต ศาสตรี ได้รับการศึกษาในวัยเด็กกับบิดา ซึ่งเป็นนักวิชาการที่มีชื่อเสียง นั่นคือ "ศรีจรุ เทว ศาสตรี" เมื่อโตขึ้นได้เข้าเรียนในระบบ จนได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยม (B.A. Hons.) ด้านภาษาสันสกฤต และปริญญาโท (First Class First in M.A) จากมหาวิทยาลัยปัญจาบ โดยได้รับเหรียญเกียรติคุณจากมหาวิทยาลัยด้วย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยพาราณสีฮินดู (Banaras Hindu University)
การทำงาน

หลังสำเร็จการศึกษาปริญญาเอก ท่านเข้าทำงานที่มหาวิทยาลัยเดลฮี ตลอดระยะเวลากว่า 40 ปีที่ทำการสอนนั้น ท่านได้รับตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง เช่น หัวหน้าภาควิชาภาษาสันสกฤต และคณบดีคณะอักษรศาสตร์ด้วย
นอกจากนี้ยังเคยเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีชคันนาถสันสกฤต ในรัฐโอริสสา และยังเป็นศาสตราจารย์รับเชิญในมหาวิทยาลัยต่างๆ ได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร และมหาวิทยาลัยพุทธศาสนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (หนองคาย) มหาวิทยาลัยทือบิงเงน (เยอรมนี) มหาวิทยาลัยคาธอลิก (เบลเยียม) และมหาวิทยาลัยอัลแบร์ตา (แคนาดา)
ท่านได้เข้าร่วมการประชมและสัมมนาระดับนานาชาติมากมาย และยังได้แสดงปาฐกถากว่าร้อยครั้งในมหาวิทยาลัยต่างๆ ทั้งในยุโรป อเมริกาเหนือ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเอเชียตะวันออกไกล
ผลงาน

Brhattaram Bharatam  (A Kavya in Sanskrit) Sarasvati Susama, Journal of the Sampurnanand Sanskrit, University, Varanasi, Vol. XII, No. 1, Samvat 2014.
Sribodhisattvacaritam (A Kavya in Sanskrit), First Ed. Self Publication, Delhi, Samvat 2017 (A.D. 1960) pages iv+ 120, Second Ed. Meharchand Lacchmandas, Delhi 1974,     pages xxxii + 140.
Sriramakirtimahakavyam (โศลกภาษาสันสกฤต, พร้อมบทร้อยกรองแปล ไทยและอังกฤษ) (พระราชนิพนธ์คำนำในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ), Moolamall Sachdev and Amarnath Sachdeva Foundations, Bangkok,  First Ed. 1990 , pages xxvi + 530, Second Ed.1991, Third Ed.1995.
Kalidasa in Modern Sanskrit Literature, Eastern Book Linkers, Delhi, 1991, pages  xxii + 162.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติและผลงานของ ศ. ดร. สัตยพรต ศาสตรี
ริชาร์ด ลอง

| ริชาร์ด ลอง |
| --- | --- |
เกิด: ริชาร์ด ลอง 2 มิถุนายน ค.ศ. 1945(1945-06-02) บริสตอล, อังกฤษ
อาชีพ: จิตรกร, ประติมากร, ช่างภาพ
แนวร่วมในทางวรรณคดี: ภูมิศิลป์, ธรณีศิลป์
ริชาร์ด ลอง (อังกฤษ: Richard Long) (2 มิถุนายน 1945 - ปัจจุบัน) เป็นจิตรกร ประติมากรและช่างภาพชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในศิลปินภูมิศิลป์หรือธรณีศิลป์ชาวอังกฤษที่ยอดเยี่ยมและมีชื่อเสียงที่สุด
ลองเป็นศิลปินเพียงคนเดียวที่ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลเทอร์เนอร์ถึง 4 ครั้ง เขามีชื่อเสียงจากการที่เขาได้ปฏิเสธการเข้ารับรางวัลในปี 1984 ซึ่งเขาถูกเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลนี้ในปี 1984, 1987 และ1988 และในที่สุดเขาก็ได้รับรางวัลเทอร์เนอร์นี้ในปี 1989 จากผลงาน White Water Line
ปัจจุบันเขาอาศัยและทำงานอยู่ที่เมืองบริสตอล ประเทศอังกฤษ
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา

ลองเกิดที่เมืองบริสตอล ประเทศอังกฤษ ลองเคยศึกษาที่ University of the West of England เป็นวิทยาลัยที่เกี่ยวกับศิลปะในปี 1962 ถึง 1965 หลังจากนั้นเขาก็ศึกษาต่อที่ Saint Martin's School of Art ในลอนดอนปี 1966 ถึง 1968 ที่โรงเรียนศิลปะเซนต์มาร์ตินส์ เขาได้เรียนกับแอนโทนี คาโร (Anthony Caro) และฟิลลิป คิง (Phillip King) ภายหลังจากเขาจบการศึกษาจากโรงเรียนศิลปะเซนต์มาร์ตินส์ประมาณ 1 ปี เขาได้เขาใกล้การเป็นศิลปินมากยิ่งขึ้นและมันปรากฏออกมาในรูปภูมิศิลป์ ยิ่งไปกว่านั้นเขาได้มีส่วนร่วมในงานแสดงศิลปะนานาชาติครั้งแรกในเมืองอมาลฟี ประเทศอิตาลี ในปี 1968 และในรูปธรณีศิลป์ ที่มหาวิทยาลัยคอร์แนล (Cornell University) รัฐนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ในที่ 1969
ผลงาน

ลองสร้างผลงานที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติระหว่างปี 1970 ผลงานที่สร้างเป็นผลมาจากมหากาพย์การเดิน สิ่งเหล่านี้พาเขาผ่านไปในชนบทและพื้นที่ห่างไกล ในประเทศอังกฤษ หรือไปไกลจากบ้านของเขาไปยังที่ราบของประเทศแคนาดา มองโกเลียและโบลิเวีย เขาเดินไปในช่วงเวลาที่ต่างกัน เพื่อเหตุผลที่ต่างกัน บางครั้งสิ่งเหล่านี้ถูกกำหนดแนวทางและความคิดไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว บางครั้งเขาแทนที่ด้วยการทำเครื่องหมายลงบนพื้นหรือปรับเปลี่ยนลักษณะหน้าตาของสถานที่โดยการวางก้อนหิน ซึ่งเป็นตัวอย่างหรือการสร้างร่องรอยแบบง่าย ๆ ยิ่งไปกว่านั้นในปี 1981 ลองได้สร้างงานศิลปะจากโคลนขึ้น
เกือบ 40 ปีที่ผ่านมา งานของเขายังคงดำเนินต่อไป เกี่ยวกับการโต้แย้งด้วยเหตุผลระหว่างการทำงานที่อิสระและการทำงานที่มีอายุสั้นไม่ว่าที่ไหนก็ตามในโลกกว้างนี้และนำกลับมายังพื้นที่สาธารณะของที่ว่างทางศิลปะ และบันทึกลงหนังสือ โดยใช้วัสดุเช่น หิน โคลนและน้ำ ในรูปแบบภาพถ่าย และงานลายลักษณ์อักษร
ในปี 2012 ศิลปินท่านอื่นได้ไปชนนิทรรศการที่ชื่อว่า "Ends of the Earth: Land Art bis 1974" เป็นงานที่เกี่ยวกับกรอบความคิดและเป็นงานที่หาชมได้ยาก ชื่อว่า A Walking Line in the Berner Oberland.