stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิเวียน ทอมัส

| วิเวียน ทอมัส |
| --- | --- |

เกิด: วิเวียน ทีโอดอร์ ทอมัส 29 สิงหาคม 1910 เลคพรอวีเดนซ์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐ
เสียชีวิต: 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985(1985-11-26) (75 ปี) บอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐ
การศึกษา: เพิร์ลไฮสกูล
อาชีพการงานทางการแพทย์
วิชาชีพ: อาจารย์สาขาศัลยศาสตร์
สถาบัน: โรงพยาบาลจอนส์ ฮอปคินส์, โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลต์
งานวิจัย: โรคทารกเขียว
 
วิเวียน ทีโอดอร์ ทอมัส (อังกฤษ: Vivien Theodore Thomas; 29 สิงหาคม 1910 – 26 พฤศจิกายน 1985) เป็นผู้ดูแลห้องทดลองชาวอเมริกันผู้พัฒนาหัตถการรักษาภาวะทารกเขียวในทศวรรษ 1940 เขาเป็นผู้ช่วยให้กับศัลยแพทย์ อัลเฟรด เบลล็อก ในการทดลองในห้องทดลองสัตว์ที่มหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลต์ในแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี และต่อมาที่มหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์ในบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ ทอมัสมีความพิเศษที่เขาไม่เคยได้รับการศึกษาอย่างเป็นทางการหรือมีประสบการณ์ในห้องทดลองเพื่อการวิจัยมาก่อน กระนั้นเขาได้ดำรงตำแหน่งผู้ดูแลห้องทดลองศัลยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์ นานถึง 35 ปี และในปี 1976 เขาได้รับวุฒิดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (honorary doctorate) จากมหาวิทยาลัย และยังได้รับการแต่งตั้งเป็นอาจารย์สาขาวิชาศัลยศาสตร์ (instructor of surgery) ประจำวิทยาลัยแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัย แม้เขาจะจบการศึกษาในระบบเพียงแค่ระดับมัธยม
เรื่องราวของเขาถูกนำมาผลิตเป็นภาพยนตร์และสารคดี เช่น สารคดีโดยพีบีเอส เรี่อง Partners of the Heart ออกฉายในปี 2003 ผ่านทาง อเมริกันเอ็กซ์พีเรียนซ์ ของพีบีเอส, ภาพยนตร์ของเอชบีโอ ปี 2004 เรื่อง Something the Lord Made ที่ซึ่งมอส เด็ฟ แสดงเป็นทอมัส
วิศวามิตร

ฤๅษีวิศวามิตร กับพระราม พระลักษมณ์
ฤๅษีวิศวามิตร (อังกฤษ: Viswamitra) เป็นอาจารย์สำนักวิศวามิตรท่านแรก มีความเชี่ยวชาญในวิชาธนู ฤๅษีวิศวามิตรเป็นกษัตริย์แห่งกันยากุพชะ ในตำนานบางแห่งกล่าวว่าเป็นโอรสของพระนางคาธิ พระราชาแห่งกันยากุพชะได้บำเพ็ญตบะจนถึงได้เป็นฤๅษีขั้นสูง และเป็นที่ปรึกษาของพระราม วิศวามิตรพรหมฤๅษีมีอำนาจมาก มีธนูและลูกศรชนิดพิเศษ ได้ก่อตั้งสำนักการศึกษาขึ้นชื่อว่า สำนักวิศวามิตร มีอาจารย์วิศวามิตรสืบต่อมามากมายหลายท่าน ซึ่งมีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นสำนักศึกษาของพระพุทธเจ้าในวัยเยาว์ พระวสิษฐฤๅษี (บางแห่งว่า วสิษฐมุนี) กล่าวว่า ฤๅษีวิศวามิตรมีพลังจิตและเป็นฤๅษีขั้นสูง
ในอีกตำนานหนึ่ง กล่าวว่า ก่อนการบำเพ็ญตบะในสมัยหนึ่งนั้น ฤๅษีวิศวามิตรได้มีบุตรตรีชื่อ ศกุนตลา ซึ่งเกิดแต่นางอัปสรที่มารบกวนการบำเพ็ญเพียร
สำนักวิศวามิตรสมัยต้นพุทธศตวรรษ

สำนักวิศวามิตร เป็นชื่อสำนักศึกษาแห่งกษัตริย์ มีชื่อเสียงเช่นเดียวกันกับ สำนักตักกศิลา เป็นสำนักเก่าแก่ และเป็นสถานที่ศึกษาแห่งกษัตริย์ในสกุลศากยวงศ์ และสกุลโกลิยวงศ์ ตลอดถึงแม้กษัตริย์แห่งเมืองไพศาลี, ปาวา หรือ กุสินารา หากไม่ศึกษาในสำนักตักกศิลาแล้ว ก็มักจะศึกษาไปจากสำนักวิศวามิตรนี้ สำนักวิศวามิตรมีที่ตั้งอยู่ ณ บริเวณต้นลำน้ำโรหิณี บริเวณตอนใต้เทือกเขาหิมาลัย เป็นที่ไกลออกไปกว่าสำนักตักกศิลา
คำว่า "สำนักวิศวามิตร" แปลว่า "สำนักแห่งความเป็นมิตรกับคนทั่วไป" อาจารย์แห่งสำนักในสมัยแรก ๆ ส่วนใหญ่เป็นผู้ชำนาญทางวิชาฤๅษี พร้อมด้วยวิชาธนู อาจารย์วิศวามิตรแห่งสำนักวิศวามิตรทุกคน เป็นบุรุษที่มีใจดำรงมั่นต่อการอบรมศีลธรรม และศิลปวิทยา สำนักวิศวามิตรเป็นสถานที่อบรมสั่งสอนเจ้าชายสิทธัตถะในสมัยเยาว์วัย อาจารย์วิศวามิตรที่มีชื่อเสียง เป็นบุตรในสกุลลิจฉวีกษัตริย์แห่งกรุงไพศาลี มีพี่ชาย 2 คน มีน้องสาว 1 คน และมีคนดูแลสำนักที่มีชื่อเสียง ชื่อ "สังกิจจ์" ซึ่งเป็นคนดูแลเรื่องอาหารและความเป็นอยู่แก่นักศึกษาที่มาเล่าเรียนในสำนัก
คำสอนพิเศษสำนักวิศวามิตร

จะต้องรู้จักอดทน ทำเป็นไม่รู้เท่าทัน ทำเป็นไม่เห็นไม่ได้ยินกิริยาอาการ หรือถ้อยคำล่วงเกินของผู้อื่น
แม้จะมีความรู้ความสามารถสักเพียงไร ก็ไม่พึงตั้งอยู่ในความประมาท จงคิดให้ดีก่อนทำก่อนพูดอะไรที่เกี่ยวข้องกับคนอื่น
ถ้าเห็นอะไรเกินความสามารถ ให้หาทางสอบถามหาความแก้ไขจากอาจารย์
อาวุธพิเศษที่ใช้ประกอบคำสอนข้อที่ 2 ได้แก่ เกราะ ธนู และลูกธนู
วิเวียน ลีห์

| วิเวียน ลีห์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913(1913-11-05) วิเวียน แมรี ฮาร์ตลีย์ ดาร์จีลิง มณฑลเบงกอล บริติชอินเดีย
เสียชีวิต: 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1967(1967-07-07) (53 ปี) ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ
คู่สมรส: เฮอร์เบิร์ต ลีห์ ฮอลแมน (1932-1940)   ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ (1940-1960)
คู่ครอง: จอห์น เมอรีวาล (1960-1967)
บุตร: 1
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1933-1967
วิเวียน ลีห์ (อังกฤษ: Vivien Leigh;5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 – 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1967) ชื่อเดิม วิเวียน แมรี ฮาร์ตลีย์ (อังกฤษ: Vivien Mary Hartley) เป็นนักแสดงชาวบริติช ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม 2 ครั้ง จากการแสดงอันยอดเยี่ยมของเธอในบทบาท "สการ์เลตต์ โอฮารา" ในภาพยนตร์เรื่อง วิมานลอย (1939) และบท "แบลนช์ ดูบัวส์" ในภาพยนตร์เรื่อง รถรางคันนั้นชื่อปรารถนา (1951) ซึ่งเป็นบทบาทที่เธอเคยแสดงมาแล้วเมื่อครั้งถูกนำมาสร้างเป็นละครเวทีเมื่อปี 1948 นอกจากนี้เธอยังประสบความสำเร็จในการแสดงละครบรอดเวย์โดยได้รับรางวัลโทนี สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทละครเพลง จากเรื่อง โตวาริช ที่เปิดการแสดงที่นครนิวยอร์กในปี 1963 โดยเธอได้รับเกียรติให้จารึกชื่อไว้ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม ในปี 1960 และสถาบันภาพยนตร์อเมริกันได้จัดอันดับให้เธอเป็นนักแสดงหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดเป็นอันดับ 16 ของภาพยนตร์ฮอลลีวูดยุคคลาสสิก
ลีห์ เคยเรียนด้านการแสดงที่ราชสถานศิลปะการละคร ในลอนดอน เธอมีผลงานการแสดงละครเวทีมากมาย โดยมากมีการร่วมงานกับสามีของเธอ ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ ที่กำกับให้เธอหลายบทบาท ในอาชีพนักแสดงละครเวที 30 ปี เธอแสดงในบทที่มีความหลากหลายตั้งแต่วีรสตรีของ โนเอล โควาร์ด ไปถึงงานตลกขบขันของจอร์จ เบอร์นาร์ด ไปถึงตัวละครของเชกสเปียร์ อย่างเช่น โอฟีเลีย คลีโอพัตรา จูเลียต และเลดี้ แม็กเบธ
กับเสียงชมด้านความงาม ลีห์รู้สึกว่าในบางครั้งก็กีดกันเธอให้เธอลงลึกด้านการแสดงอย่างจริงจัง แต่ด้วยปัญหาด้านสุขภาพก็เป็นอุปสรรคของเธอมากที่สุด เป็นผลต่อโรคอารมณ์แปรปรวนของเธอในวัยมีอายุ เธอมีชื่อเสียงมากขึ้นในเรื่องการร่วมงานกับเธอที่ยากลำบาก และยุคของเธอก็ได้ถดถอยลงไป เธอมีอาการเจ็บป่วยกับอาการวัณโรคเรื้อรังในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1940 เธอหย่าร้างกับโอลิเวียร์ในปี 1960 และลีห์ทำงานด้านภาพยนตร์และละครเวทีบางครั้งบางคราว จนเธอเสียชีวิตด้วยโรควัณโรคในปี 1967
วิศวกรเสียง

วิศวกรเสียง (อังกฤษ: sound engineer หรือ audio engineer) คือ ผู้ที่มีความชำนาญและมีความรู้ในการจัดการด้านเสียงในกระบวนการและการใช้งานอุปกรณ์ต่างๆที่เกี่ยวข้องทั้งด้านการอัดเสียง การบันทึกเสียงลงในสื่อต่างๆทั้งอะนาล็อก (Analog) และดิจิตอล (Digital)
งานด้านวิศวกรรมเสียงมีความเกี่ยวข้องกับการออกแบบ การควบคุมในกระบวนการบันทึกเสียง (sound recording), การเพิ่มคุณภาพเสียง (sound reinforcement)และการกระจายเสียงและการควบคุมอุปกรณ์เครื่องมือต่างๆ (sound broadcasting equipment) ในการทำงานในห้องสตูดิโอนั้นวิศวกรเสียงมีหน้าที่ในการตัดต่อ ปรับแต่งเสียงโดยวิธีและเทคนิคต่างๆเพื่อที่จะสามารถสื่อถึงความหมายหรือความต้องการที่ศิลปินต้องการสื่อออกมาให้ได้มากที่สุด
เมื่อพูดถึงวิศวกรรมทางด้านเสียง ส่วนมากผู้คนจะนึกถึงงานด้านอุตสาหกรรมดนตรี (music production) ซึ่งจริงๆแล้วยังมีสายงานที่กว้างกว่านั้นตั้งแต่การทำงานเบื้องหลังการถ่ายทำภาพยนตร์ (film post production), การควบคุมเสียงในงานแสดงสด (live sound reinforcement), งานด้านการโฆษณาและมัลติมีเดีย (advertising & multimedia) และการออกอากาศ (broadcasting) โดยในการทำงานนั้นวิศวกรเสียงจะทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์หรือผู้กำกับ และในบางกรณีบทบาทของวิศวกรเสียงก็จะผสมรวมไปเป็นหนึ่งในบทบาทของโปรดิวเซอร์ด้วย
ทักษะความชำนาญ

ความชำนาญในสายวิชาชีพนี้ในด้านกระบวนการบันทึกเสียงแบ่งได้เป็น 4 ขั้นตอนซึ่งต้องมีความชำนาญหลักๆ ได้แก่ Recording หรือ Tracking (คือขบวนการในการบันทึกเสียง) เช่นการวางไมค์ การเลือกใช้ไมค์ การเข้าใจระดับสัญญาณ และการใช้อุปกรณ์ต่างๆในการบันทึกเสียงอีกมากมายฯลฯ, editing (คือขบวนการในการแก้ไข ตกแต่ง) เช่นการลดเสียง Noise การจูนเสียงร้อง ฯลฯ, mixing หรือ Mixdown (คือขบวนการผสมเสียง) ซึ่งต้องมีความเข้าในในเพลงแต่ละประเภทหรือชนิดเพลง ทั้งยังสามารถใช้งานเครื่องมือต่างๆในห้องบันทึกเสียงเพื่อให้เกิดเสียงเพลงที่สมบูรณ์ และ mastering (คือขบวนการจัดทำต้นฉบับ) ซึ่งผู้ที่ทำหน้าที่นี้ต้องมีความชำนาญในการใช้เครื่องมือ และประสบการณ์ที่มากพอ ซึ่งต้องเข้าใจเพลง เข้าใจเรื่องของระดับสัญญาณ รวมถึงในการทำ Mastering ถือเป็นการทำ Final tune ดังนั้น หลังจากสิ้นสุดขั้นตอนนี้แล้วจะไม่มีการนำไปแก้ไขอีกครั้งเป็นต้น โดยในกระบวนการผลิตผลงานชิ้นหนึ่งๆขั้นตอนต่างๆจะถูกมอบหมายให้วิศวกรเสียงที่มีความถนัดเฉพาะด้านนั้นๆ
การศึกษา

ต่างประเทศ  วิศวกรเสียงสามารถมาจากสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า (electrical engineering) ซึ่งมีวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยและสถาบันที่ได้รับการรับรองเปิดสอนในสาขาวิชานี้ โดยจะได้รับปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิต (bachelor of science)
ในประเทศ SAE Institute Thailand เป็นสถาบันในประเทศไทยแห่งแรกที่เปิดสอนในหลักสูตร Creative media technology ก่อตั้งขึ้นในปี 2002  ปัจจุบัน SAE ประเทศไทย ตั้งอยู่ในใจกลางกรุงเทพมหานคร ที่อาคาร ZEN ชั้น 12M, Central World Plaza ที่นี่มีเครื่องมือ อุปกรณ์ระดับ State-of-The-Art และห้องอัดทั้งหมดออกแบบโดย Acoustician, Mr. Masami Toyoshima ผู้ออกแบบห้องอัดเสียง Abbey Road นอกจากนั้น ยังเป็นศูนย์กลางฝึกอบรม “AMS NEVE Appointed Training Partner” แรกของโลกด้วย
วิเวียน ไมเออร์

| วิเวียน ไมเออร์ |
| --- | --- |
เกิด: วิเวียน โดโรที ไมเออร์ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926(1926-02-01) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
เสียชีวิต: 21 เมษายน ค.ศ. 2009(2009-04-21) (83 ปี) โอกพาร์ก รัฐอิลลินอย สหรัฐ
สัญชาติ: อเมริกัน
มีชื่อเสียงจาก: ช่างภาพ
วิเวียน โดโรที ไมเออร์ (อังกฤษ: Vivian Dorothy Maier; 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926 – 21 เมษายน ค.ศ. 2009) เป็นช่างภาพบรรยากาศท้องถนนชาวอเมริกัน ไมเออร์ทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กนานอยู่ราว 40 ปี โดยมากแล้วทำงานที่นอร์ทชอร์ในชิคาโก แล้วใช้เวลาว่างในการถ่ายภาพ เธอถ่ายภาพมากกว่า 150,000 ภาพ ตลอดชีวิตของเธอ ส่วนใหญ่เป็นภาพคนและสถาปัตยกรรมในชิคาโก, นครนิวยอร์ก และลอสแอนเจลิส เธอยังเดินทางไปทั่วโลกเพื่อถ่ายรูปอีกด้วย
ตลอดชีวิตของเธอ ภาพของไมเออร์ไม่ได้อัดเป็นภาพ หลายภาพเนกาทีฟยังเป็นฟิล์มเนกาทีฟ นักสะสมชาวชิคาโก จอห์น มาลูฟ ได้รับภาพบางส่วนของไมเออร์ในปี 2007 ส่วนนักสะสมชาวชิคาโกอีกสองคน รอน สแลตเทอรี และแรนดี พราว ได้ค้นพบภาพที่อัดแล้วของไมเออร์และภาพเนกาทีฟในกล่องและกระเป๋าเดินทางของเธอในช่วงเวลาเดียวกัน ภาพของไมเออร์ได้รับการเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตครั้งแรกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 โดยสแลตเทอรี แต่งานไม่ได้รับการสนใจมากนัก ในเดือนตุลาคม 2009 มาลูฟได้เผยแพร่ลงในบล็อกของเขาที่มีผลงานบางภาพของไมเออร์บนเว็บไซต์แบ่งปันภาพฟลิคเกอร์ เป็นผลทำให้เกิดปรากฏการณ์ไวรอล มีผู้คนหลายพันคนต่างสนใจอย่างมาก ในที่สุดผลงานของไมเออร์ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีจากนักวิจารณ์ นับจากนั้นมาภาพของไมเออร์ได้รับการจัดแสดงทั่วโลก
ชีวิตและผลงานของเธอได้รับการเขียนเป็นหนังสือและสร้างเป็นภาพยนตร์สารคดีมาแล้วหลายเรื่อง เช่นภาพยนตร์เรื่อง Finding Vivian Maier (2013) ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 87
วิโนนา ไรเดอร์

| วิโนนา ไรเดอร์ |
| --- | --- |
ไรเดอร์ ใน ค.ศ. 2009
เกิด: วิโนนา ลอรา โฮโรวิตซ์  (1971-10-29) 29 ตุลาคม ค.ศ. 1971 (53 ปี) เทศมณฑลวิโนนา รัฐมินนิโซตา สหรัฐ
ศิษย์เก่า: American Conservatory Theater
อาชีพ: นักแสดง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1986–ปัจจุบัน
คู่รัก: จอห์นนี เดปป์ (1989–1993) สกอตต์ แมกคินเลย์ ฮาห์น (2011–present)
วิโนนา ลอรา โฮโรวิตซ์ (อังกฤษ: Winona Laura Horowitz) หรือที่รู้จักในชื่อ วิโนนา ไรเดอร์ เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1971 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ที่เมืองวิโนนา รัฐมินนิโซต้า ซึ่งเป็นที่มาของชื่อของเธอ วิโนนาเปลี่ยนมาใช้นามสกุล ไรเดอร์ ในภายหลัง ซึ่งได้มาจากชื่ออัลบั้มเพลงของพ่อของเธอ ที่ชื่อว่า Mitch Ryder and the Detroit Wheels
ในช่วงชีวิตวัยเด็ก วิโนนาถูกเลี้ยงดูในแบบชุมชน ต่อมาเธอได้เข้าเรียนที่ American Conservatory Theatre ในซานฟรานซิสโก 
ในปี 1986 เธอได้เข้าทดสอบหน้ากล้องเพื่อรับบทลูกสาวของ จอห์น วอยท์ ในเรื่อง Desert Bloom แต่ก็พลาดโอกาสไป ต่อมา  เมื่อเธอเข้าสังกัดเอเยนซี่ และทำให้เธอได้รับบทในเรื่อง Lucas วิโนนาเป็นที่รู้จักในหนังเรื่อง Beetlejuice ของ ทิม เบอร์ตัน และต่อมาได้เล่นในหนังฮอลลีวูดอีกหลายเรื่อง เช่น Heathers (เรื่องโปรดของเธอ), Mermaids, Great Balls of Fire ตลอดจนหนังของเบอร์ตันอีกเรื่องหนึ่ง คือ Edward Scissorhands ด้วย
วิโนนาหันได้เล่นในหนังอินดี้ Night on Earth ของ จิม จาร์มัสช์  แล้วตามด้วย Bram Stoker’s Dracula ของ ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปล่า จากนั้น เธอได้รับบทมากมายหลายหลาก อย่างบทสาวเจเนอเรชั่นเอ็กซ์ ที่พยายามค้นหาตัวตนในโลกของความเป็นจริง ในเรื่อง Reality Bites และบทภรรยาของ แดเนียล เดย์-ลูอิส ใน The Age of Innocence ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ด้วย และต่อมากับ Little Women ที่เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์อีกครั้ง แต่ครั้งนี้ในฐานะผู้แสดงนำ แต่ในระยะหลัง ๆ จะไม่ได้รับเสียงยกย่องมากมายอย่างงานก่อน ๆ อย่างไรก็ตามเธอก็แสดงในหนังทำเงินอยู่บ้าง เช่นใน Alien: Resurrection, Autumn in New York และ Lost Souls
ในช่วงปีหลัง ๆ ของเธอ เรื่อง Girl, Interrupted จัดได้ว่าเป็นงานที่เธอได้รับการยกย่องสูงสุด สำหรับเรื่องส่วนตัว เธอมีข่าวสัมพันธ์รักกับดาราหนุ่มหลายคนเช่น แมตต์ เดมอน, จอห์นนี่ เดปป์ และเดวิด ดูคอฟนี่
วิศวกรรมปิโตรเลียม

ตัวอย่างของแผนที่ที่ใช้โดยวิศวกรอ่างกักเก็บ (อังกฤษ: reservoir engineer) เพื่อกำหนดตำแหน่งที่จะเจาะบ่อ หน้าจอนี้เป็นแผนที่โครงสร้างที่สร้างขึ้นโดยซอฟต์แวร์แผนที่รูปร่างของพื้นดิน (อังกฤษ: contour map) สำหรับอ่างเก็บกักก๊าซและน้ำมันลึก 8500 ฟุตในทุ่ง Erath, Vermilion Parish, Erath, รัฐลุยเซียนา. ช่องว่างจากซ้ายไปขวา, ใกล้ด้านบนของแผนที่รูปร่างชี้ให้เส้นรอยเลื่อน (อังกฤษ: fault line) เส้นรอยแยกนี้อยู่ระหว่างเส้นคอนทัวฟ้า/สีเขียวและเส้นคอนทัวม่วง/แดง/สีเหลือง เส้นคอนทัววงกลมสีแดงอ่อนที่อยู่ตรงกลางของแผนที่แสดงให้เห็นด้านบนของอ่างเก็บน้ำมัน เนื่องจากก๊าซจะลอยอยู่เหนือน้ำมัน, เส้นคอนทัวสีแดงอ่อนแสดงเครื่องหมายที่เป็นรอยต่อระหว่างก๊าซกับน้ำมัน
วิศวกรรมปิโตรเลียม (อังกฤษ: Petroleum engineering) เป็นสาขาของวิศวกรรมที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการผลิตไฮโดรคาร์บอน, ซึ่งอาจเป็นน้ำมันดิบหรือเป็นก๊าซธรรมชาติ การสำรวจและการผลิตจะถือว่าอยู่ในภาค "ต้นน้ำ" ของอุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซ. การสำรวจ, โดยนักวิทยาศาสตร์โลก, และวิศวกรรมปิโตรเลียมเป็นสองสาขาใต้ผิวโลกหลักของอุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซ, ซึ่งมุ่งเน้นไปที่การเพิ่มสูงสุดของการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจของไฮโดรคาร์บอนจากอ่างเก็บกักใต้ดิน ธรณีวิทยาปิโตรเลียมและธรณีฟิสิกส์มุ่งเน้นไปที่การให้คำอธิบายที่คงที่ของหินอ่างเก็บกักไฮโดรคาร์บอน, ในขณะที่วิศวกรรมปิโตรเลียมมุ่งเน้นไปที่การประมาณของปริมาณที่สามารถกู้คืนได้ของทรัพยากรนี้โดยใช้ความเข้าใจในรายละเอียดของพฤติกรรมทางกายภาพของน้ำมัน, น้ำและก๊าซที่อยู่ในหินที่มีรูพรุนที่ความดันสูงมาก
ความพยายามร่วมกันของนักธรณีวิทยาและวิศวกรปิโตรเลียมตลอดชีวิตของการสะสมสารไฮโดรคาร์บอนได้กำหนดวิธีการที่อ่างเก็บกักได้รับการพัฒนาและหมดไป, และปกติพวกเขามักจะมีผลกระทบมากที่สุดเกี่ยวกับเศรษฐกิจของแหล่งผลิต วิศวกรรมปิโตรเลียมต้องมีความรู้ที่ดีของหลายสาขาวิชาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง, เช่นธรณีฟิสิกส์, ธรณีวิทยาปิโตรเลียม, การประเมินผลการก่อตัว, (การทำรายงานหลุมเจาะ), การเจาะ, เศรษฐศาสตร์, การจำลองอ่างเก็บกัก, วิศวกรรมอ่างเก็บกัก, วิศวกรรมบ่อ, ระบบยกเทียม (การใช้วิธีการที่ประดิษฐ์ขึ้นเพื่อเพิ่มการไหลของของเหลว, เช่นน้ำมันดิบหรือน้ำ, จากบ่อการผลิต), ความสำเร็จ, และวิศวกรรมสิ่งอำนวยความสะดวกของน้ำมันและก๊าซ
การรับสมัครคนเข้าทำงานให้กับอุตสาหกรรมนี้ในอดีตหาได้จากสาขาวิชาฟิสิกส์, วิศวกรรมเคมีและวิศวกรรมเหมืองแร่ การฝึกอบรมพัฒนาต่อมาได้รับการดำเนินการปกติภายในบริษัทน้ำมัน
ภาพรวม

อาชีพนี้ได้เริ่มต้นในปี 1914 ภายในสถาบันอเมริกันทำเหมืองแร่, โลหะ, และวิศวกรปิโตรเลียม (AIME) ปริญญาแรกของวิศวกรรมปิโตรเลียมได้ประสิทธ์ประศาสน์ในปี 1915 จากมหาวิทยาลัยแห่งพิตส์เบิร์ก ตั้งแต่นั้นมา, อาชีพนี้มีวิวัฒนาการเพื่อแก้สถานการณ์ที่ยากลำบากมากขึ้น, มากเท่ากับของ "ผลไม้ที่แขวนต่ำ" ของแหล่งน้ำมันของโลกที่มีการตรวจพบและหมดไป การปรับปรุงในแบบจำลองคอมพิวเตอร์, วัสดุและการใช้สถิติ, การวิเคราะห์ความน่าจะเป็น, และเทคโนโลยีใหม่ ๆ เช่นการขุดเจาะในแนวนอนและการกู้คืนน้ำมันแบบเพิ่มสมรรถนะ (เทคนิคในการเพิ่มปริมาณน้ำมันดิบที่จะสามารถสกัดได้จากแหล่งน้ำมัน), มีการปรับปรุงอย่างมากในกล่องเครื่องมือของวิศวกรปิโตรเลียมในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา
บริเวณน้ำลึก, อาร์กติกและสภาวะทะเลทรายมักจะต้องต่อสู้ดิ้นรนด้วย สภาพแวดล้อมที่อุณหภูมิสูงและความดันสูง (HTHP) ได้กลายเป็นพื้นที่ธรรมดามากขึ้นในการดำเนินงานและต้องการวิศวกรปิโตรเลียมที่จะเข้าใจในหัวข้ออย่างกว้างขวางเท่า ๆ กับระบบเทอร์โมไฮโดรลิค, ระบบ Geomechanics และระบบอัจฉริยะ
สมาคมวิศวกรปิโตรเลียม (SPE) เป็นสังคมมืออาชีพที่ใหญ่ที่สุดสำหรับวิศวกรปิโตรเลียมและเผยแพร่ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมเป็นจำนวนมาก การศึกษาด้านวิศวกรรมปิโตรเลียมมีอยู่ใน 17 มหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกาและอื่น ๆ อีกมากมายทั่วโลก - เบื้องต้นในการผลิตน้ำมัน - และบางบริษัทน้ำมันมีการฝึกอบรมทางวิศวกรรมปิโตรเลียมเป็นการภายในอย่างน่าสนใจ
วิศวกรรมปิโตรเลียมในอดีตเป็นผู้หนึ่งที่ได้รับค่าจ้างสูงสุดในสาขาวิชาวิศวกรรม, ถึงแม้จะมีแนวโน้มที่จะถูกปลดพนักงานจำนวนมากเมื่อราคาน้ำมันลดลง ในบทความเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2007, Forbes.com รายงานว่าวิศวกรรมปิโตรเลียมเป็นงานที่จ่ายดีที่สุดอันดับที่ 24 ในสหรัฐอเมริกา ในการสำรวจของสมาคมแห่งชาติของวิทยาลัยและนายจ้างปี 2010 แสดงให้เห็นว่าวิศวกรปิโตรเลียมได้ค่าจ้างสูงสุดสำหรับผู้ที่จบการศึกษาปี 2010่ทีระดับเงินเดือนประจำปีเฉลี่ย $ 125,220 สำหรับบุคคลที่มีประสบการณ์, เงินเดือนสามารถเริ่มจาก $ 170,000 จนถึง $ 260,000 ต่อปี พวกเขาทำค่าเฉลี่ยได้ที่ $ 112,000 ต่อปีและประมาณ $ 53.75 ต่อชั่วโมง
ประเภท

วิศวกรปิโตรเลียมแบ่งตัวเองออกเป็นหลายประเภท ได้แก่
วิศวกรอ่างเก็บกักทำงานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตน้ำมันและก๊าซโดยการวางตำแหน่งบ่อที่เหมาะสม, อัตราการผลิต, และเพิ่มสมรรถนะเทคนิคการกู้คืนน้ำมัน
วิศวกรขุดเจาะ (อังกฤษ: Drilling engineer) จัดการด้านเทคนิคของการสำรวจเพื่อการขุดเจาะ, การผลิตและ, การฉีดบ่อ
วิศวกรการผลิตปิโตรเลี่ยม, รวมถึงวิศวกรใต้ผิวดิน (อังกฤษ: subsurface engineer) จัดการเชื่อมต่อระหว่างอ่างเก็บกักกับบ่อ, รวมทั้งการปรุ (การยิงท่อกรุซีเมนต์และชั้นหินที่จะทำการผลิตให้เป็นรูเพื่อให้น้ำมันหรือก๊าซไหลขึ้นมาในหลุมเจาะได้), การควบคุมทราย, การควบคุมการไหล downhole, และอุปกรณ์การเฝ้าดู downhole; ประเมินวิธีการยกเทียม; และยังเลือกอุปกรณ์พื้นผิวที่แยกของเหลวที่ผลิตได้ (น้ำมัน, ก๊าซธรรมชาติ, และน้ำ) อีกด้วย
ดูเพิ่ม

Reservoir evaluation
Society of Petroleum Engineers
SPE Certified Petroleum Professional
Seismic to simulation
วิ่งสุดฟ้า ด้วยหัวใจอันยิ่งใหญ่

| วิ่งสุดฟ้า ด้วยหัวใจอันยิ่งใหญ่ |
| --- | --- |
กำกับ: Lee Hwan-gyeong
เขียนบท: Kim Yeong-seok, Lee Gwi-yong, Lee Hoon-min
อำนวยการสร้าง: Cha Seung-jae, Kim Mi-hee
นักแสดงนำ: Im Su-jeong Park Eun-soo Kim Yoo-jeong
ผู้จัดจำหน่าย: CJ Entertainment
วันฉาย: 10 สิงหาคม ค.ศ. 2006
ความยาว: 124 นาที
ภาษา: ภาษาเกาหลี
ข้อมูลจาก IMDb
วิ่งสุดฟ้า ด้วยหัวใจอันยิ่งใหญ่ (เกาหลี: 각설탕, อังกฤษ: Lump Sugar) เป็นภาพยนตร์เกาหลีที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2006 โดยเล่าถึง ซีอุน เด็กสาวยากจนและกำพร้าแม่จากฟาร์มเลี้ยงม้า โดยเธอมี ธันเดอร์ เป็นม้าตัวโปรด แต่แล้วชีวิตของเธอแทบพังทลายเมื่อรู้ว่าธันเดอร์กลับถูกขายให้คนอื่น 2 ปีผ่านไปทั้งสองกลับมาพบกันใหม่อีกครั้ง และได้ร่วมสร้างปาฏิหาริย์ในการแข่งขันให้เกิดขึ้น
วิหารแห่งพระจันทร์

| วิหารแห่งพระจันทร์ |
| --- | --- |
โบราณสถานส่วนหอระฆังในวิหาร
ศาสนา
ศาสนา: ลัทธิเต๋า ศาสนาชาวบ้านจีน ลัทธิขงจื๊อ
เทศกาล: จักรพรรดิจีนใช้ในพระราชพิธีบวงสรวงพระจันทร์
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ปักกิ่ง
ที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 39°54′57″N 116°20′46″E﻿ / ﻿39.915867°N 116.346005°E﻿ / 39.915867; 116.346005
สถาปัตยกรรม
รูปแบบ: ราชวงศ์หมิง
เสร็จสมบูรณ์: 1530
เย่วถาน (ภาษาจีนกลาง) หรือ วิหารแห่งพระจันทร์ (จีน: 月坛/月壇; อังกฤษ: Temple of the Moon (China)) เป็นหมู๋โบราณสถานซึ่งเป็นแท่นบูชาที่ตั้งอยู่ในฟู่เฉิงเหมิน เขตซีเฉิง ทางตะวันตกของปักกิ่ง ประเทศจีน โดยแท่นบูชาถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1530 ในสมัยราชวงศ์หมิงเพื่อใช้ในพิธีบูชาดวงจันทร์ประจำทุกปีโดยจักรพรรดิแห่งจีน
ปัจจุบันแท่นบูชาและบริเวณโดยรอบอยู่ภายในสวนสาธารณะ แท่นบูชาไม่บุบสลายอีกต่อไป แม้ว่ากำแพงโดยรอบจะยังคงอยู่
ดูเพิ่ม

หอสักการะฟ้า
วิหารแห่งพระอาทิตย์
วิหารแห่งโลก
วิหารอาร์ทิมิส

วิหารอาร์ทิมิสในปัจจุบัน
วิหารอาร์ทิมิสจำลอง
วิหารอาร์ทิมิส (อังกฤษ: Temple of Artemis) หรือ วิหารไดแอนา (อังกฤษ: Temple of Diana) ถูกยกย่องให้เป็น  7 สิ่งมหัศจรรย์ยุคต้น เชื่อกันว่าสร้างขึ้นเพื่อถวายเทพีอาร์ทิมิส ซึ่งเป็นเทพที่พวกนายพรานเคารพบูชา
มหาวิหารนี้เคยถูกวางเพลิงโดยเฮโรสตราตัสเมื่อ 356 ปีก่อนคริสต์ศักราช เพียงเพื่อต้องการที่จะจารึกชื่อตนเองลงในประวัติสาสตร์ ภายหลังได้รับการซ่อมแซมโดยอเล็กซานเดอร์มหาราช  ปัจจุบันหลงเหลือเพียงซากเสาเท่านั้นหลังจากถูกทำลายโดยพวกกอธที่เข้ามารุกรานเมื่อปีคริสต์ศักราช 262 เพื่อเปลี่ยนเมืองเอเฟซัสเป็นเมืองแห่งคริสตศาสนา แทนที่ศาสนากรีกโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Temple of Artemis เก็บถาวร 2012-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Ephesos) objects at the British Museum website
Florence Mary Bennett, Religious Cults Associated with the Amazons: (1912): Chapter III: Ephesian Artemis (text)
James Grout: Temple of Artemis, part of the Encyclopædia Romana
Diana's Temple at Ephesus (W. R. Lethaby, 1908)
Pictures of the current situation
37°56′59″N 27°21′50″E﻿ / ﻿37.94972°N 27.36389°E﻿ / 37.94972; 27.36389
| ด ค กเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ |
| --- | --- |
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์:  มหาพีระมิดแห่งกีซา  สวนลอยบาบิโลน  เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย  วิหารอาร์ทิมิส  สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส  มหารูปแห่งโรดส์  ประภาคารแห่งอเล็กซานเดรีย 
ที่เกี่ยวข้อง:  เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก  Seven Wonders of the World (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1956)  "Eighth Wonder of the World"  นิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์
วิศวกรรมสารสนเทศ

วิศวกรรมสารสนเทศ (อังกฤษ: Information Engineering) เป็นสาขาทางวิศวกรรมศาสตร์ ว่าด้วยการนำความรู้ทางวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในสาขาต่าง ๆ มาประยุกต์ใช้ในกระบวนการจัดการข้อมูลข่าวสาร ให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อความต้องการของมนุษย์
การจัดการข้อมูลข่าวสาร ในที่นี้นั้นหมายถึงการกระทำใด ๆ ต่อข้อมูล เช่น การจัดเก็บ การรับส่งข้อมูล การประมวลผลข้อมูล เป็นต้น
สาขาวิชาวิศวกรรมสารสนเทศ จะมุ่งเน้นการศึกษาและการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในสาขาต่าง ๆ ได้แก่ คอมพิวเตอร์ อิเล็กทรอนิกส์และโทรคมนาคม ตลอดจนถึงสาขาทางวิศวกรรมไฟ้ฟ้าอื่น ๆ เช่น ระบบควบคุม เป็นต้น
ยกตัวอย่างเช่น การประมวลผลข้อมูลด้วยคอมพิวเตอร์แล้วส่งผ่านระบบโครงข่ายการสื่อสารแบบมีสายหรือแบบไร้สายไปยังปลายทาง ตลอดจนการจัดเก็บและการบริหารจัดการข้อมูลสารสนเทศให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุด เป็นต้น
วิศวกรรมสารสนเทศในประเทศไทย

วิศวกรรมสารสนเทศเป็นสาขาใหม่ของ ภาควิชาเทคนิคอุตสาหกรรมคณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เมื่อ พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ได้โอนเข้าสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อเริ่มแรกนั้นคณะวิศวกรรมศาสตร์มีภาควิชาเพียง 3 ภาค ได้แก่ ภาควิชาวิศวกรรมโทรคมนาคม ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า และภาควิชาเทคนิคอุตสาหกรรม
ภาควิชาเทคนิคอุตสาหกรรม เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2517 เริ่มแรกภาควิชานี้ตั้งอยู่ที่ศูนย์นนทบุรี และตึกโทรคมนาคมที่ลาดกระบัง โดยเปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรีอุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต (อส.บ) สาขาวิชาเทคโนโลยีโทรทัศน์เพียงสาขาเดียว โดย รับนักศึกษาที่จบ ป.ว.ส. สาขาไฟฟ้าโทรคมนาคม สาขาอิเล็กทรอนิกส์และสาขาวิทยุโทรทัศน์ ซึ่งมีการเรียนรอบค่ำเป็นระยะเวลา 3 ปี หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2539 ได้เปิดสอนสาขาเทคโนโลยีโทรคมนาคม และสาขาเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์ เพิ่มขึ้นอีก และได้ย้ายภาควิชาจากตึกโทรคมนาคมมาอยู่ที่อาคาร 12 ชั้นคณะวิศวกรรมศาสตร์
ทางภาควิชาได้มีการทำวิจัยและได้รับทุนสนับสนุนทางด้าน Broadcasting จากรัฐบาลญี่ปุ่นมาตลอด ทางภาควิชาจึงได้ผลักดันหลักสูตรวิศวกรรมสารสนเทศ เข้าในแผน 8 ในปี พ.ศ. 2536 และต่อมาปี พ.ศ. 2539 ทางทบวงมหาวิทยาลัย ได้อนุมัติให้ทำการเปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมสารสนเทศ ได้ในปี พ.ศ. 2541 ซึ่งภาควิชานี้เป็นแห่งแรกในประเทศไทยที่เปิดทำการเรียนการสอนหลักสูตรวิศวกรรมสารสนเทศ
มหาวิทยาลัยที่เปิดสอนสาขาวิศวกรรมสารสนเทศและการสื่อสารในประเทศไทย

| มหาวิทยาลัย | ระดับปริญญาตรี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- | --- |
| คณะเทคโนโลยีและการจัดการอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี ภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ | หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต วิศวกรรมสารสนเทศและเครือข่าย หลักสูตร 4 ปี รับผู้สำเร็จการศึกษา ม.6, ปวช.  วิศวกรรมสารสนเทศและเครือข่าย (เทียบโอน) หลักสูตร 3 ปี รับผู้สำเร็จการศึกษา ปวส. | - | - |
| คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หน่วยวิศวกรรมนานาชาติ (ไอเอสอี) | หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต วิศวกรรมสารสนเทศและการสื่อสาร (หลักสูตรนานาชาติ) |  |  |
| คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมระบบสารสนเทศและเครือข่าย (หลักสูตรนานาชาติ) เก็บถาวร 2017-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |  - |  - |
| คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ภาควิชาวิศวกรรมสารสนเทศ | หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต วิศวกรรมสารสนเทศ หลักสูตร 4 ปี  วิศวกรรมสารสนเทศ หลักสูตร 3 ปี (เทียบโอน) ปัจจุบันเปลี่ยนหลักสูตรเป็นวิศวกรรมระบบไอโอทีและสารสนเทศ | หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต วิศวกรรมสารสนเทศ หลักสูตร 2 ปี แผน ก แบบ ก1  แผน ก แบบ ก2 | หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต - |
| มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมการสื่อสารและสารสนเทศ  เก็บถาวร 2016-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |  - |  - |