stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จาบาจา
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต > รายชื่อเพลง

เนื้อเพลงทั้งหมดประพันธ์โดยยาซูชิ อากิโมโตะ (ต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น) (ยกเว้นเพลง บ๊ายบาย...นายพลาสติก และเพลง Let U Go)
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ทำนอง | คำร้องภาษาไทย | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Jabaja (จาบาจา)" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - JABAJA") | APAZZI | พงศ์จักร พิษฐานพร | 4:14 |
| 2. | "Reborn" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - Reborn") | Ikuta Machine | ตนุภพ โนทยานนท์ | 4:29 |
| 3. | "บ๊ายบาย...นายพลาสติก (Kami7 Go Green)" | พงศ์จักร พิษฐานพร ตนุภพ โนทยานนท์ | พงศ์จักร พิษฐานพร | 3:55 |
| 4. | "Kimi wa Melody (เธอคือ...เมโลดี้)" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - Kimi wa Melody") | you-me | ตนุภพ โนทยานนท์ | 4:44 |
| 5. | "Tsugi no Season (ฤดูใหม่)" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - Tsugi no Season") | ฟูจิตะ มาซาโนบุ | พงศ์จักร พิษฐานพร | 4:25 |
| 6. | "Yume e no Route (หมื่นเส้นทาง)" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - Yume e no Route") | โทยามะ ไดสุเกะ | เสาวนีย์ กาญจนโอฬารศิริ | 3:58 |
| 7. | "BNK Festival (บีเอ็นเคเฟสติวัล)" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - AKB Festival") | Takahiro Tsuji | รัฐ พิฆาตไพรี | 4:13 |
| 8. | "Mata Anata no Koto wo Kangaeteta (คิดถึง...)" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - Mata Anata no Koto wo Kangaeteta") | Katsuhiko Yamamoto | เสาวนีย์ กาญจนโอฬารศิริ | 5:02 |
| 9. | "Temodemo no Namida (ถึงแม้จะมีน้ำตา)" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - Temodemo no Namida") | Sachiko Terahata | ตนุภพ โนทยานนท์ | 3:38 |
| 10. | "Beginner (บีกินเนอร์)" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - Beginner") | Yoshimasa Inoue | พงศ์จักร พิษฐานพร | 3:58 |
| 11. | "Kimi no Koto ga Suki Dakara (ก็เพราะว่าชอบเธอ)" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - Kimi no Koto ga Suki Dakara") | Tetsuro Oda | ประภพ ชมถาวร | 4:06 |
| 12. | "Let U Go (Ost. Where We Belong)" | คงเดช จาตุรันต์รัศมี | คงเดช จาตุรันต์รัศมี | 3:38 |
| 13. | "Jabaja (Instrumental)" |   |   | 4:14 |
| 14. | "Reborn (Instrumental)" |   |   | 4:29 |
| 15. | "บ๊ายบาย...นายพลาสติก (Kami7 Go Green) (Instrumental)" |   |   | 3:55 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Jabaja (Music Video)" |   |
| 2. | "Reborn (Music Video)" |   |
| 3. | "บ๊ายบาย...นายพลาสติก(Kami7 Go Green) (Music Video)" |   |
| 4. | "Kimi wa Melody เธอคือ...เมโลดี้ (Music Video)" |   |
| 5. | "Tsugi no Season ฤดูใหม่ (Music Video)" |   |
| 6. | "Yume e no Route หมื่นเส้นทาง (PV)" |   |
| 7. | "Yume e no Route หมื่นเส้นทาง (Special Olympics Thailand Collaboration ver.) (PV)" |   |
| 8. | "BNK Festival (Music Video)" |   |
| 9. | "Beginner (Music Video)" |   |
| 10. | "Kimi no Koto ga Suki Dakara ก็เพราะว่าชอบเธอ (Music Video)" |   |
| 11. | "Let U Go (Ost. Where We Belong) (Music Video)" |   |
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต > สมาชิก

หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต > สมาชิก > "Jabaja"

ทีมบีทรี : เฌอปราง อารีย์กุล, กุลจิราณัฐ อินทรศิลป์, เจนนิษฐ์ โอ่ประเสริฐ, ณัฐรุจา ชุติวรรณโสภณ, วรัทยา ดีสมเลิศ, พิมรภัส ผดุงวัฒนะโชค, แพรวา สุธรรมพงษ์, มิลิน ดอกเทียน, กานต์ธีรา วัชรทัศนกุล, พัศชนันท์ เจียจิรโชติ, ปัญสิกรณ์ ติยะกร, จิรดาภา อินทจักร, อิสราภา ธวัชภักดี
เค็งคิวเซย์ : จณิสตา ตันศิริ, ณัฐทิชา จันทรวารีเลขา, ณัฐกุล พิมพ์ธงชัยกุล
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต > สมาชิก > "Reborn"

ทีมบีทรี : รินะ อิซึตะ*, ณปภัช วรพฤทธานนท์, สุชญา แสนโคต, วฑูศิริ ภูวปัญญาสิริ, มิโอริ โอคุโบะ, พิชญาภา นาถา, สวิชญา ขจรรุ่งศิลป์
เค็งคิวเซย์ : สุมิตตา ดวงแก้ว, เพลินพิชญา โกมลารชุน, นันท์นภัส เลิศนามเชิดสกุล, รชยา ทัพพ์คุณานนต์, กวิสรา สิงห์ปลอด, ดุสิตา กิติสาระกุลชัย, ชัญญาภัค นุ่มประสพ, ภัทรนรินทร์ เหมือนฤทธิ์, พาขวัญ น้อยใจบุญ, สิริการย์ ชินวัชร์สุวรรณ, รินรดา อินทร์ไธสง, วีรยา จาง
*หมายเหตุ รินะ เป็นเซ็นเตอร์เพลงเดียวกัน 2 ภาษาคนที่ 8 และเป็นเซ็นเตอร์เพลงเดียวกันแต่คนละวงและคนละช่วงเวลาคนแรก ในประวัติศาสตร์ 48G
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต > สมาชิก > "บ๊ายบาย...นายพลาสติก (Kami7 Go Green)"

ทีมบีทรี : เฌอปราง อารีย์กุล, กุลจิราณัฐ อินทรศิลป์, เจนนิษฐ์ โอ่ประเสริฐ, ณัฐรุจา ชุติวรรณโสภณ, วรัทยา ดีสมเลิศ, ปณิศา ศรีละเลิง, พิมรภัส ผดุงวัฒนะโชค, แพรวา สุธรรมพงษ์, มิลิน ดอกเทียน, กานต์ธีรา วัชรทัศนกุล, พัศชนันท์ เจียจิรโชติ, ปัญสิกรณ์ ติยะกร, จิรดาภา อินทจักร, อิสราภา ธวัชภักดี
เค็งคิวเซย์ : ดุสิตา กิติสาระกุลชัย, วีรยา จาง
ซองกระสุน

ซองกระสุนปืนพก 9 x 19 มม.
ซองกระสุน หรือ แมกกาซีน (อังกฤษ: magazine) หรือเรียกสั้นๆ ว่า แม็ก คือที่บรรจุกระสุนไว้ภายนอกของตัวปืน สามารถบรรจุครั้งละ 4-5 นัดไปถึงหลายร้อยนัดแล้วแต่ชนิดและความเหมาะสมของการนำไปใช้ หลังจากบรรจุกระสุนลงในซองกระสุนแล้ว จะสามารถใส่ซองกระสุนในช่องใส่ของตัวปืน แล้วทำการขึ้นลำยิงได้เลยจนกว่ากระสุนจะหมดจากซอง
ปืนแต่ละชนิดใช้ซองกระสุนต่างกันไป ในสมัยโบราณ อาวุธปืนนั้นจะต้องบรรจุทีละนัดเท่านั้น เช่น ปืนคาบศิลาที่ต้องบรรจุทางปากกระบอกปืนพร้อมกับดินระเบิดเมื่อจะทำการยิงแต่ละครั้ง  แต่เมื่อมีการใช้ซองกระสุน ก็สามารถเพิ่มจำนวนกระสุนได้ทีละมากๆ และรวดเร็ว และในการรบจริง เรายังต้องพกซองกระสุนติดตัวคราวละหลายๆ ซองอีกด้วย สำหรับของเด็กเล่น
ปืน BB จะใช้ซองกระสุนที่มีรูปลักษณ์เหมือนจริง แต่เนื่องด้วยกระสุนมีขนาดเล็กกว่าปืนจริงจึงใส่ได้จำนวนมากกว่า เช่น M4A1 จริง ซองกระสุนยาวมาตรฐานคือขนาดบรรจุ 30 นัด แต่ในซองกระสุนยาวมาตรฐานของปืน BB บรรจุได้มากถึง 400 นัด และนักเล่น BB ก็ไม่ทิ้งโอกาสที่จะขนกระสุนคราวละหลายร้อยนัดในซองกระสุนหลายซองเข้าสู่สมรภูมิเพื่อความได้เปรียบคู่ต่อสู้นั่นเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Staggerzine
SPIW 60 round tandem magazine
จูเอลรีบ็อกซ์ (อัลบั้ม)

จูเอลรีบ็อกซ์ (อังกฤษ: Jewelry Box) เป็นสตูดิโออัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดแรกของ ที-อารา กลุ่มศิลปินหญิงชาวเกาหลี สังกัดอีเอ็มไอมิวสิคเจแปน ออกวางจำหน่ายวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2012 อัลบั้มมี 2 แบบ เพื่อที่จะโปรโมตอัลบั้ม เป็นการออกทัวร์คอนเสิร์ตญี่ปุ่นครั้งแรกของพวกเธอ ที-อาราเจแปนทัวร์ 2012: จูเอลรีบ็อกซ์ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2012 นี่เป็นอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นของพวกเธอโดยมีสมาชิกอีกหนึ่งคนคือ ฮวาย็อง
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Bo Peep Bo Peep" (Japanese ver.) | Shinsadong Tiger, Choi Kyu-sung, Zoop | Shinsadong Tiger, Choi Kyu-sung | 3:47 |
| 2. | "Yayaya" (Japanese ver.) | E-Tribe, Takafumi Fujino | E-Tribe | 3:29 |
| 3. | "Weironi" (Japanese ver.) (ウェイロニ, "Why Are You Being Like This?") | Ikuta Magokoro | Kim Do-hoon, Lee Sang-ho | 4:00 |
| 4. | "Keep Out" | Onomiya　ichino | Park Deok Sang, Crazy Park | 3:20 |
| 5. | "Apple is A" (Japanese ver.) | Ahn Young-min, Shoko Fujibayashi | Cho Young-soo | 3:10 |
| 6. | "T.T.L ～Time to Love～" (Japanese ver.) | HI-D | Kim Do-hoon | 3:40 |
| 7. | "Roly-Poly" (Japanese ver.) | Shinsadong Tiger, Choi Kyu-sung, Shoko Fujibayashi | Shinsadong Tiger, Choi Kyu-sung | 3:36 |
| 8. | "LOVE ME! ～Anata no Sei de Kurisou～" (Japanese ver.) (あなたのせいで狂いそう, "I Go Crazy Because of You") | Onomiya　ichino, Zoop (Rap only) | Cho Young-soo, Kim Tae-hyun | 3:17 |
| 9. | "Kojinmaru～Uso～" (Japanese ver.) (コジンマル～嘘～, "Geojitmal～Lies～") | Ahn Young-min, Kei | Cho Young-soo | 3:49 |
| 10. | "Breaking Heart ～Watashi ga Totemo Itakute" (Japanese ver.) (私がとても痛くて, "I'm Very Hurt") | Fujino Takafumi | Shinsadong Tiger, Choi Kyu-sung | 3:18 |
| 11. | "Cry Cry" (Japanese ver.) | Onomiya　ichino | Cho Young-soo, Kim Tae-hyun | 3:20 |
| 12. | "Lovey-Dovey" (Japanese ver.) | Shinsadong Tiger, Choi Kyu-sung, Shoko Fujibayashi | Shinsadong Tiger, Choi Kyu-sung | 3:36 |
| 13. | "T-ARATiC MAGiC MUSiC" | Shoko Fujibayashi | Kang Ji-won, Kim Ki-beom | 3:28 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 45:43 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Yayaya" (Japanese ver.) |   |
| 2. | "Kojinmaru～Uso～" |   |
| 3. | "Weironi" |   |
| 4. | "Bo Peep Bo Peep" (Japanese ver.) |   |
| 5. | "Love Me! ～Anata no Sei de Kurisou" (Japanese ver.) |   |
| 6. | "Watashi ga Totemo Itakute" |   |
| 7. | "Cry Cry" |   |
| 8. | "จีย็อน solo dance act" |   |
| 9. | "TTL (Time to Love)" |   |
| 10. | "Roly-Poly" |   |
| 11. | "Bo Peep Bo Peep" (Japanese ver.) (Encore) |   |
| 12. | "Yayaya" (Japanese ver.) (Encore) |   |
| 13. | "Roly-Poly" (Japanese ver.) (Encore) |   |
| 14. | "Bo Peep Bo Peep" (Japanese ver.) (มิวสิกวิดีโอ) |   |
| 15. | "Yayaya" (Japanese ver.) (Music video) |   |
| 16. | "Roly-Poly" (Japanese ver.) (Music video) |   |
| 17. | "Lovey-Dovey" (Japanese ver.) (Music video) |   |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "The First Story of T-ara" |   |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (เกาหลี)
เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
จ้ำเลือดฮีน็อช–เชินไลน์

| จ้ำเลือดฮีน็อช–เชินไลน์ (Henoch-Schönlein purpura) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: IgA vasculitis, anaphylactoid purpura, purpura rheumatica, Schönlein–Henoch purpura

รอยจ้ำเลือดซึ่งมีลักษณะเฉพาะ ปรากฏให้เห็นบนขาและก้นของผู้ป่วย
การออกเสียง: /ˈhɛnək ˈʃɜːnlaɪn, ˈʃoʊn-/ 
สาขาวิชา: Rheumatology
จ้ำเลือดฮีน็อช-เชินไลน์ (อังกฤษ: Henoch–Schönlein purpura, HSP) หรือ โรคหลอดเลือดอักเสบจากไอจีเอ (อังกฤษ: IgA vasculitis) จ้ำเลือดอะนาฟิแล็กตอยด์ (อังกฤษ: anaphylactoid purpura) จ้ำเลือดรูมาติกา (อังกฤษ: purpura rheumatica) เป็นโรคของผิวหนัง เยื่อเมือก และอวัยวะภายใน ซึ่งมักพบในเด็ก ทำให้เกิดรอยจ้ำเลือดนูนคลำได้ มักพบมีอาการปวดข้อและปวดท้องร่วมด้วย บางรายอาจมีอาการทางไตร่วมด้วยทำให้เกิดไตอักเสบและมีโปรตีนและเลือดปนมากับปัสสาวะแต่มักไม่ปรากฏชัดเจน ผู้ป่วยจำนวนหนึ่งอาจมีอาการทางไตที่รุนแรงและกลายเป็นโรคไตเรื้อรังได้ โรคนี้มักเกิดตามหลังการติดเชื้อ เช่น การติดเชื้อที่คอหอย เป็นต้น
HSP เป็นโรคในกลุ่มของโรคหลอดเลือดอักเสบทั่วร่าง มีลักษณะเฉพาะคือเกิดมีสารภูมิคุ้มกันเชิงซ้อน ซึ่งมีองค์ประกอบหนึ่งเป็นอิมมูโนกลอบูลินเอ (IgA) ไปจับในตำแหน่งต่างๆ ของร่างกาย ส่วนสาเหตุที่ทำให้เกิดกระบวนการนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ในเด็กมักพบว่าเป็นอยู่หลายสัปดาห์ และจะหายได้เองโดยไม่ต้องใช้การรักษาจำเพาะ (ใช้เฉพาะการรักษาบรรเทาอาการ) หนึ่งในสามจะกลับเป็นซ้ำ และหนึ่งในร้อยจะทำให้เกิดโรคไตเรื้อรัง ส่วนในผู้ใหญ่จะมีพยากรณ์โรคที่ต่างไปจากเด็ก โดยอาการทางผิวหนังจะเป็นอยู่กว่า 2 ปีโดยเฉลี่ย และมักกลับเป็นๆ หายๆ ได้หลายปี ไม่ได้หายเองอย่างในเด็ก และมักพบภาวะแทรกซ้อนบ่อยกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: D69.0 (ILDS D69.010) ICD-9-CM: 287.0 MeSH: D011695 DiseasesDB: 5705
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000425 eMedicine: derm/177 emerg/767 emerg/845 ped/3020
จีโรลาโม ซาโวนาโรลา

| จิโรลาโม ซาโวนาโรลา Girolamo Savonarola |
| --- | --- |
จิโรลาโม ซาโวนาโรลา โดยฟราบาร์โทโลเมโอ
เกิด: 21 กันยายน ค.ศ. 1452 เฟอร์รารา, อิตาลี
เสียชีวิต: 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1498 ฟลอเรนซ์, อิตาลี
สัญชาติ: ชาวอิตาลี
อาชีพ: นักบวช
ผลงานเด่น: จัด “พระเพลิงเผากิเลส”
ตำแหน่ง: นักบวช
นักบวช
จิโรลาโม ซาโวนาโรลา (อังกฤษ: Girolamo Savonarola) (21 กันยายน ค.ศ. 1452 - 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1498) จิโรลาโม ซาโวนาโรลาเป็นนักบวชลัทธิโดมินิกันชาวอิตาลีและผู้นำของฟลอเรนซ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1494 จนกระทั่งถูกประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1498 ซาโวนาโรลามีชื่อเสียงจากการเผาหนังสือซึ่งเป็นการทำลายสิ่งที่ซาโวนาโรลาถือว่าศิลปะอันปราศจากจริยธรรม และการผู้นำในการเป็นปฏิปักษ์ต่อความก้าวหน้าที่เกิดขึ้นในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ซาโวนาโรลาเทศนาต่อต้านความฉ้อโกงทางจริยธรรมของนักบวชในสมัยนั้นอย่างรุนแรง คู่ปริปักษ์คนสำคัญของซาโวนาโรลาคือโรดริโก บอร์เจียที่ต่อมาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ระหว่างปี ค.ศ. 1492 จนถึงปี ค.ศ. 1503
ประวัติ > เบื้องต้น

ซาโวนาโรลาเกิดที่เฟอร์ราราเมืองหลวงของอาณาจักรดยุคแห่งเฟอร์ราราในเอมิเลีย-โรมานยาทางตอนเหนือของอิตาลี ในครอบครัวที่เป็นที่น่านับถือและมีฐานะดีที่เดิมมาจากปาดัว
เมื่อยังเยาว์วัยซาโวนาโรลาได้รับการศึกษาเกี่ยวกับคัมภีร์ไบเบิล, นักบุญโทมัส อควีนาส และ อริสโตเติล และได้รับการศึกษาขั้นอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยเฟอร์ราราและดูเหมือนว่าจะได้รับปริญญาทางด้านศิลปะ ความคิดที่เกี่ยวกับความฉ้อโกงทางจริยธรรมของนักบวชเริ่มขึ้นในกวีนิพนธ์ที่ซาโวนาโรลาเขียนเมื่ออายุ 20 ปี ชื่อ “De Ruina Mundi” (ความเสื่อมสลายของโลก) ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการทำลายล้างโลก ในช่วงนี้ซาโวนาโรลาก็เริ่มพัฒนาความคิดเห็นเกี่ยวกับสามัญสำนึกทางจริยธรรม ในปี ค.ศ. 1475 ในโคลง “De Ruina Ecclesiae” (ความเสื่อมสลายของโบสถ์) ซาโวนาโรลาแสดงความเหยียดหยามสำนักงานบริหารของศาสนจักร (Roman Curia) โดยใช้คำว่า “a false, proud whore” (ผู้เกาะกินกับศาสนาผู้ผยองตน)
ประวัติ > นักบวช

ซาโวนาโรลารับศีลเป็นนักบวชลัทธิโดมินิกันในปี ค.ศ. 1475 ระหว่างยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี และเข้าใช้ชีวิตในสำนักสงฆ์ซานโดเมนนิโคในโบโลนยา จากนั้นก็หมกมุ่นกับการศึกษาทางด้านคริสต์ศาสนปรัชญา ในปี ค.ศ. 1479 ซาโวนาโรลาก็ย้ายไปยังสำนักสงฆ์ซานตามาเรียเดกลิอันเจลี และในที่สุด ในปี ค.ศ. 1482 ทางลัทธิก็ส่งตัวไปฟลอเรนซ์ แต่ซาโวนาโรลายังคงเป็นนักเทศน์มือใหม่ผู้ไม่ค่อยมีฝีปากเท่าใดนัก เมื่อเดินทางไปถึงฟลอเรนซ์ ก็ไม่ได้สร้างความประทับใจเท่าใดนัก ในคริสต์ทศวรรษที่ 1480 ซาโวนาโรลาเดินทางกลับโบโลนยา และในปี ค.ศ. 1487 ก็ได้เป็น 'Master of studies’
ซาโวนาโรลากลับมายังฟลอเรนซ์อีกครั้งในปี ค.ศ. 1490 ก่อนหน้านักปรัชญาจิโอวานนิ พิโค เดลลา มิรานโดลา  และเริ่มเทศนาอย่างกระตือรือร้นถึงวันแห่งความสิ้นสุด (End time) ที่เป็นบทเทศนาที่ประกอบกับคำให้การเกี่ยวกับมโนทัศน์ของตนเอง และการประกาศว่าตนเองเป็นผู้มีโอกาสได้ติดต่อกับพระเจ้าและนักบุญได้โดยตรง การเทศนาอันเต็มไปด้วยพลังชักจูงของซาโวนาโรลาไม่ใช่เป็นสิ่งที่พิเศษแต่อย่างใดในยุคนั้น แต่เหตุการณ์แวดล้อมหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงนั้นช่วยส่งเสริมให้ซาโวนาโรลากลายเป็นนักเทศน์ที่ได้รับความนิยมของประชาชนอย่างกว้างขวาง วิกฤติการณ์แรกที่สนับสนุนปรัชญาการสิ้นโลกของซาโวนาโรลาเกิดขึ้นเมื่อ อำนาจของตระกูลเมดิชิเริ่มอ่อนแอลงเพราะสงครามฝรั่งเศส-อิตาลี ความรุ่งเรืองของศิลปะอันมีค่าที่สร้างขึ้นในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่อุปถัมภ์โดยตระกูลผู้มั่งคั่งของอิตาลี ดูเหมือนจะเยาะเย้ยความทุกข์ยากที่เกิดขึ้นทั่วไปในอิตาลี และเริ่มสร้างความไม่พึงพอใจให้แก่ประชาชนมากขึ้นทุกขณะ วิกฤติการณ์ที่สองคือการระบาดของซิฟิลิส (หรือที่เรียกกันว่า “ฝีดาษฝรั่งเศส”) และปี ค.ศ. 1500 ก็ใกล้เข้ามาทุกขณะซึ่งเป็นตัวเลขของคริสต์ศตวรรษที่ดูจะก่อให้เกิดความรู้สึกว่า ใกล้จะถึงเวลาที่พระเยซูจะเสด็จมาก่อนการตัดสินครั้งสุดท้าย (Millennialism) ซึ่งเป็นเรื่องที่พ้องกับเนื้อหาการเทศนาของซาโวนาโรลา
สถานที่เทศน์ประจำของซาโวนาโรลา, คอนแวนต์ซานมาร์โค เมืองฟลอเรนซ์, จะแน่นล้นไปด้วยผู้ที่มารับศีลมหาสนิทและฟังเทศน์ ซาโวนาโรลาไม่ใช่ นักคริสต์ศาสนวิทยาและไม่ได้ประกาศทฤษฎีเทววิทยาใหม่หรือคำสั่งสอนที่ยากต่อการเข้าใจ แต่แทนที่ซาโวนาโรลาจะเทศนาถึงวิถีการดำรงชีวิตของผู้เป็นคริสเตียนโดยการเป็นคนดี, รักษาคุณธรรม แทนที่จะแสดงตนว่าเป็นผู้เคร่งศาสนาและประกาศตนอย่างออกนอกหน้าอย่างหรูหรา และไม่ได้มีวัตถุประสงค์ที่จะสร้างความเป็นปฏิปักษ์ต่อสถาบันคริสต์ศาสนาในกรุงโรม ซาโวนาโรเพียงแต่ต้องการที่จะหันพระสันตะปาปาและคฤหัสน์ผู้เป็นสำนักงานบริหารของศาสนจักร ที่ซาโวนาโรเห็นว่าออกนอกทาง ให้กลับเข้ามาเป็นคริสเตียนที่ดี
ลอเรนโซ เดอ เมดิชิผู้นำคนก่อนของฟลอเรนซ์และผู้อุปถัมภ์จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาหลายคนเองก็เคยเป็นผู้อุปถัมภ์ซาโวนาโรลา แต่ต่อมาลอเรนโซและบุตรชายเปียโรก็กลายเป็นเป้าหมายในการเทศนาโจมตีของซาโวนาโรลา
ประวัติ > ผู้นำของฟลอเรนซ์

หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสเดินทัพมารุกรานฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 1494 ตระกูลเมดิชิผู้ปกครองฟลอเรนซ์ก็ถูกโค่นอำนาจ ซาโวนาโรลาจึงกลายมาเป็นผู้นำของฟลอเรนซ์โดยปริยายในบทบาทของผู้นำทางศาสนาและทางการเมือง ซาโวนาโรก่อตั้งสาธารณรัฐขึ้นในฟลอเรนซ์ ที่เป็นลักษณะที่เรียกว่า “สาธารณรัฐคริสเตียนและศาสนา” รัฐกฤษฎีกาฉบับแรกที่ออกคือการระบุว่าการสมสู่วัจมรรคที่เดิมเป็นความผิดที่มีโทษถูกปรับเป็นโทษถึงประหารชีวิต รักร่วมเพศที่เดิมเป็นพฤติกรรมที่พอจะเป็นที่ยอมรับก็เป็นอีกข้อหนึ่งที่ผิดกฎหมาย ซึ่งทำให้ผู้รักร่วมเพศที่มีฐานะดีหนีออกจากเมืองกันไปตามๆ กัน ศัตรูคนสำคัญของซาโวนาโรลาคือดยุคแห่งมิลาน และสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ผู้ออกประกาศจำกัดสิทธิต่อต้านซาโวนาโรลาหลายฉบับ ที่ซาโวนาโรลาทำเพิกเฉย
ในปี ค.ศ. 1497 ซาโวนาโรลาและผู้ติดตามทำการก่อ “พระเพลิงเผากิเลส” (Bonfire of the Vanities) โดยการส่งเด็กไปตามบ้านเรือนเพื่อรวบรวมสิ่งถือว่าเป็นสิ่งก่อให้เกิดความหย่อนตัวทางจริยธรรมที่รวมทั้ง: กระจก, เครื่องสำอาง, ภาพลามก, หนังสือนอกศาสนา, ประติมากรรมที่ถือว่าขาดจริยธรรม, โต๊ะเล่นเกม, หมากรุก, เครื่องดนตรี, เสื้อผ้าหรูหรา, หมวกสตรี และงานที่ถือว่าขาดจริยธรรมของกวีโบราณ และนำมาเผาในกองเพลิงใหญ่กลางจตุรัสซินยอเรียในฟลอเรนซ์ งานจิตรกรรมของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอันมีค่าหลายชิ้นเสียไปกับพระเพลิงของซาโวนาโรลาครั้งนี้ — รวมทั้งภาพเขียนหลายภาพโดยซานโดร บอตติเชลลีที่กล่าวกันว่าบอตติเชลลีโยนเข้าไปในกองเพลิงด้วยตนเอง
แต่ไม่นานนักฟลอเรนซ์ก็หมดความนิยมในตัวของซาโวนาโรลาเพราะความผันผวนทางการเมืองและทางเศรษฐกิจที่เกิดจากการเป็นปฏิปักษ์ต่อการค้าขายทำรายได้ของซาโวนาโรลาเอง พระเจ้าก็ดูเหมือนว่าไม่ได้เข้ามาช่วยเหลือสถานการณ์ของเมืองฟลอเรนซ์ให้ดีขึ้น วันแห่งความสิ้นสุดที่กลัวกันว่าจะเกิดขึ้นก็ไม่ได้เกิดขึ้นตามที่คาดกันไว้ เมื่อนักเทศน์ฟรานซิสคันท้าให้ทำการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ด้วยไฟซาโวนาโรลาก็ปฏิเสธซึ่งทำให้ผู้ติดตามเริ่มหันหลังให้
ระหว่างการเทศนาในโอกาสวันอัสสัมชัญของพระเยซูเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1497 ก็เกิดการก่อความไม่สงบโดยเด็กวัยรุ่นที่บานปลายเป็นการปฏิวัติ โรงร้องเพลงเต้นรำที่ถูกปิดไปก็เปิดขึ้นอีก และผู้คนก็กล้าที่จะเล่นการพนันกันอย่างไม่เป็นที่ปิดบัง
ประวัติ > การคว่ำบาตรและการประหารชีวิต

เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1497 ซาโวนาโรลาถูกประกาศ คว่ำบาตรโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6  และในปี ค.ศ. 1498 พระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ก็ทรงเรียกร้องให้มีการจับกุมและลงโทษซาโวนาโรลา เมื่อวันที่ 8 เมษายนปีต่อมาฝูงชนก็เข้าโจมตีคอนแวนต์ซานมาร์โค, ฟลอเรนซ์  ตามด้วยการเสียเลือดเนื้อที่ทำให้ผู้รักษาความปลอดภัยและผู้สนับสนุนซาโวนาโรลาหลายคนถูกสังหาร  ซาโวนาโรลายอมให้ถูกจับกุมพร้อมด้วยภราดรโดเมนนิโคดาเพสเชียและภราดรซิสเวสโทรผู้ใกล้ชิดสองคน  ซาโวนาโรลาถูกกล่าวหาในข้อหาต่างๆ ที่รวมทั้งมีพฤติกรรมที่นอกรีต, กล่าวคำพยากรณ์, การปลุกระดมฝูงชนให้ต่อต้านรัฐบาล และ อาชญากรรมอื่นๆ
ระหว่างสองสามอาทิตย์ต่อมานักบวชทั้งสามองค์ก็ถูกทรมานบนตระแกรง ยกเว้นแต่แขนขวาของซาโวนาโรลาเพื่อเอาไว้ใช้ในการลงชื่อในคำสารภาพ ในที่สุดนักบวชทั้งสามก็ลงชื่อในคำสารภาพ ซาโวนาโรลาลงชื่อก่อนวันที่ 8 พฤษภาคม ในวันเดียวกันซาโวนาโรลาก็เขียนบทวิปัสนา "Miserere mei" (บทขอขมาพระเจ้า -- เพลงสดุดี 50) ชื่อ "บทขอขมาพระเจ้าโดยซาโวนาโรลา" (Infelix ego) จบที่ซาโวนาโรลาขอความกรุณาจากพระเจ้าเพราะความอ่อนแอของตนเองในการไปสารภาพในสิ่งที่ตนไม่เห็นว่าผิด ในวันที่ถูกประหารชีวิต 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1498 ซาโวนาโรลาก็ยังคงดำเนินการเขียนบทวิปัสนา ครั้งนี้เป็นเพลงสดุดี 31 ชื่อ Tristitia obsedit me
ในวันที่ถูกประหารชีวิตซาโวนาโรลาถูกนำตัวไปยังจตุรัสซินยอเรียพร้อมด้วยภราดรโดเมนนิโคดาเพสเชียและภราดรซิสเวสโทร เมื่อไปถึงนักบวชทั้งสามคนก็ถูกถอดเครื่องแต่งกายนักบวชออก และถูกหยามว่าเป็น "ผู้นอกรีตและผู้ก่อให้เกิดความแตกแยก" จากนั้นทางสถาบันศาสนาก็มอบตัวให้กับฝ่ายฆราวาสเพื่อให้ทำการเผา ทั้งสามคนถูกห้อยจากเสากางเขนเดียวกันเหนือกองไม้ใหญ่ จากนั้นก็ถูกเผาทั้งเป็น ฉะนั้นทั้งสามคนจึงถูกเผาในที่เดียวกับที่มีการจัด “พระเพลิงเผากิเลส” ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น เภสัชกรลูคา ลันดูชชิผู้เห็นเหตุการณ์กล่าวว่าการเผาใช้เวลาหลายชั่วโมงก่อนที่จะเผาเสร็จ และสิ่งที่ยังคงหลงเหลืออยู่ก็ได้ทำการบดทำลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจนสิ้นเพื่อไม่ให้มีร่องรอยหลงเหลืออยู่ เพราะทางการไม่ต้องการให้ผู้เชื่อถือในตัวซาโวนาโรลามีโอกาสได้เก็บชิ้นส่วนไปเป็นองควัตถุสำหรับสักการะเพราะถือว่าเป็นนักบุญ ขี้เถ้าก็นำไปโยนลงในแม่น้ำอาร์โนข้างสะพานเวชชิโอ
นิคโคโล มาเคียเวลลีผู้ประพันธ์ The Prince ก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่เห็นเหตุการณ์และเขียนบรรยายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หลังจากนั้นฟลอเรนซ์ก็ถูกปกครองแบบสาธารณรัฐจนกระทั่งตระกูลเมดิชิกลับมาปกครองอีกครั้งในปี ค.ศ. 1512
ประวัติ > ลักษณะและอิทธิพล

พฤติกรรมของซาโวนาโรลาเปรียบได้กับลัทธิฌ็องเซ็น (Jansénisme) ที่เกิดขึ้นต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 และมีความต่างกันหลายอย่างทางด้านปรัชญา ซาโวนาโรลามิได้เสนอหลักปรัชญาเทววิทยาใหม่ แต่หลักการหันกลับไปยึดหลักจริยธรรมอย่างเที่ยงตรงคล้ายคลึงกับหลักของลัทธิฌ็องเซ็น และการตกนรกอันง่ายดายและจำนวนผู้ที่จะได้เลือกให้ขึ้นสวรรค์อันจำกัดเป็นอีกข้อหนึ่งที่คล้ายคลึงกัน
หลังจากการเสียชีวิตของซาโวนาโรลาแล้วก็ได้มีกลุ่มโรมันคาทอลิกที่ก่อตัวกันขึ้นอย่างลับๆ ในฟลอเรนซ์ชื่อปิยาโนนิที่เป็นองค์การเชิงโรมันคาทอลิก โดยมีนักบวชฟรานซิสคันเป็นผู้นำในบรรดาคนสำคัญในกลุ่ม ในปี ค.ศ. 1527 ปิยาโนนิก็มีบทบาทในการโค่นอำนาจตระกูลเมดิชิ แต่ก็มาถูกปราบปรามด้วยความช่วยเหลือของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1530 ในยุทธการกาวินานา ตระกูลเมดิชิจึงกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่ง
ซาโวนาโรลามีผู้ชื่นชมกันมากไปทั่วยุโรปโดยเฉพาะในบรรดานักมนุษยนิยมผู้เคร่งครัดทางศาสนาผู้ต้องการที่จะดำรงความเคร่งครัดทางศาสนาทางด้านจิตวิญญาณ กล่าวกันว่าอีราสมัสผู้ไม่ยอมเปลี่ยนไปเป็นโปรเตสแตนต์และยังยึดมั่นในการเป็นโรมันคาทอลิกหลังจากที่ได้อ่านงานเขียนของซาโวนาโรลา แต่ในขณะเดียวกันอีราสมัสก็ถือกันว่าเป็นผู้ปูทางให้แก่การปฏิรูปศาสนาที่เกิดขึ้นต่อมาเพราะการวิพากษ์วิจารณ์สถาบันพระสันตะปาปา.
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็ได้มีกลุ่มโรมันคาทอลิกทำการรณรงค์ที่จะยกซาโวนาโรลาขึ้นเป็นนักบุญโดยเฉพาะในบรรดาโดมินิคันโดยมีผู้ที่มีความเห็นว่าการคว่ำบาตรและการถูกเผาทั้งเป็นที่เกิดขึ้นเป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรม แต่ลัทธิเยซูอิดค้านข้อเสนอนี้และถือว่าความขัดแย้งทางการเมืองต่อสถาบันพระสันตะปาปาที่ก่อขึ้นโดยซาโวนาโรลาเป็นอาชญากรรมที่ไม่ถูกต้อง
ในนวนิยาย

นวนิยาย Romola โดย จอร์จ อีเลียต มีซาโวนาโรลาเป็นตัวเอก
นวนิยาย The Rule of Four โดย เอียน คาลด์เวลล์ และ ดัสติน ทอเมสันอ้างอิงถึงซาโวนาโรลาเป็นอันมาก
นวนิยาย The Birth of Venus โดย ซาราห์ ดูนันท์อ้างอิงถึงซาโวนาโรลาเป็นอันมาก
The Agony and the Ecstasy โดย เออร์วิง สโตน เป็นนวนิยายเกี่ยวกับชีวิตของไมเคิล แอนเจโลที่บรรยายเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในฟลอเรนซ์จากมุมมองของตระกูลเมดิชิ
นวนิยาย I, Mona Lisa โดย จีน คาโบกริดิสมีซาโวนาโรลาเป็นตัวเอก
นวนิยาย Kámen a bolest โดย คาเรล ชุลซ์ เป็นนวนิยายเกี่ยวกับชีวิตของไมเคิล แอนเจโลที่มีซาโวนาโรลาเป็นตัวละครสำคัญ
นวนิยาย The Enchantress of Florence โดย ซัลมัน รัชดี
นวนิยาย The English Patient โดย ไมเคิล ออนดาเจกล่าวถึงซาโวนาโรลา
ในเกม

ในเกม Assassin's Creed II มีซาโวนาโรลาเป็นหนึ่งในเป้าหมายสังหารของอิชิโอ ออดิทอเร่ ดา ฟิเรนเซ่ ตัวเอกของเกม
ดูเพิ่ม

พระเพลิงเผากิเลส
Life and Times of Girolamo Savonarola in IV volumes (1888) by Pasquale Villari
Fire in the City: Savonarola and the Struggle for the Soul of Renaissance Florence (2006) by Lauro Martines, ISBN 0224072528
Savonarola and Florence (1970) by Donald Weinstein
The Life of Girolamo Savonarola (1959) by Roberto Ridolfi
The Meddlesome Friar (1957) by Michael de la Bedoyere
Savonarola (1930) by Piero Misciattelli (trans. by M. Peters-Roberts)
Savonarola: A Biography in Dramatic Episodes (1927) by William Van Wyck. (A play.)
The Renaissance (1953) by Will Durant
The Florentine Monk เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (1869) by Charles Spurgeon
The history of the popes, from the close of the Middle Ages : drawn from the secret archives of the Vatican and other original sources, 40 vols. (1891) by Ludwig von Pastor. See vol. V, 171ff., Corruption of the Italian Clergy of all Ranks, and 181ff., Fra Girolama Savonarola.
Savonarola: his Contest with Paganism (1851) by Orestes Brownson
แหล่งข้อมูลอื่น

Catholic Encyclopedia entry on Girolamo Savonarola
NNDB entry on Girolamo Savonarola
อนุสาวรีย์ของซาโวนาโรลาที่เมืองเกิดเฟอร์ราราในอิตาลี
หน้าชื่อของบทเทศนาของซาโวนาโรลาภาษาเช็กปี ค.ศ. 1576
ภาพการประหารชีวิตของซาโวนาโรลาที่จตุรัสซินยอเรียในฟลอเรนซ์
แผ่นโลหะจารึกจุดที่ซาโวนาโรลาถูกประหารชีวิตที่จตุรัสซินยอเรียในฟลอเรนซ์
ซอนยา เบอร์นาดอตต์

| ซอนยา เบอร์นาดอตต์ เคาน์เตสแห่งวิสบอร์ก |
| --- | --- |
เกิด: ซอนยา อานิตา มาเรีย 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1944(1944-05-07) นาซีเยอรมนี
เสียชีวิต: 21 ตุลาคม ค.ศ. 2008(2008-10-21) (64 ปี) ประเทศเยอรมนี
คู่สมรส: เลนนาร์ต เบอร์นาดอตต์
บุตร: เคาน์เตสบิตินา เคานต์ไบรอน เคาน์เตสคาทารีนา เคานต์คริสเตียน เคาน์เตสไดอานา
บิดามารดา: โวฟกัง ฮานุส อานิตา เมย์
ซอนยา เบอร์นาดอตต์ เคาน์เตสแห่งวิสบอร์ก (อังกฤษ: Sonja Bernadotte) (นามสกุลเดิม:ฮานุส) เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 ณ ประเทศเยอรมนี เป็นบุตรีของ โวฟกัง ฮานุส และ อานิตา เมย์ ด้านชีวิตส่วนตัว เธอได้เสกสมรสกับ เลนนาร์ต เบอร์นาดอตต์ พระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายวิลเฮล์ม ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์ พระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน เมื่อปี ค.ศ. 1972 ได้รับบรรดาศักดิ์ที่ เคาน์เตสแห่งวิสบอร์ก มีบุตรดังนี้
เคาน์เตสบิตินา
เคานต์ไบรอน
เคาน์เตสคาทารีนา
เคานต์คริสเตียน
เคาน์เตสไดอานา
ที่ประทับของ เลนนาร์ต เบอร์นาดอตต์ และพระชายาพร้อมพระบุตร
โดยหลังจาก เลนนาร์ต เบอร์นาดอตต์ สวามี สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 2004 เธอกลายเป็นหัวหน้าของมูลนิธิที่จัดประชุมผู้ได้รับรางวัลโนเบลที่เมืองลินเดา ซึ่งเป็นการประชุมทางวิทยาศาสตร์ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในเมืองลินเดา ซึ่งจะมีนักวิทยาศาสตร์จากทั่วทุกมุมโลก มาร่วมงาน และเป็นผู้ดูแลทรัพย์สินทั้งหมดในครอบครัว
เธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ด้วยโรคมะเร็งเต้านม ณ ประเทศเยอรมนี สิริอายุรวม 64 ปี