stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เลิฟลิซ
ประวัติ > พ.ศ. 2561–2562: Heal, Sanctuary และ Once Upon a Time

เลิฟลิซจัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งที่ 3 ในชื่อ Lovelyz in Winterland 2 ที่ Blue Square Samsung Card Hall ระหว่างวันที่ 2–4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 คอนเสิร์ตยังจัดขึ้นที่โตเกียวและโอซากะในวันที่ 10 กุมภาพันธ์และ 12 กุมภาพันธ์ตามลำดับ
เมื่อวันที่ 10 เมษายน อุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ประกาศว่า เลิฟลิซจะปล่อยอีพีชุดที่ 4 ที่มีชื่อว่า Heal ในวันที่ 23 เมษายน อีพีประกอบด้วยเพลงทั้งหมด 6 เพลง รวมถึงซิงเกิล "That Day" แต่งโดยสวีทจูน เลิฟลิซจัดงานคัมแบ็คโชว์เคสของพวกเขาที่ Blue Square iMarket Hall ในวันเดียวกับการเปิดตัวอัลบั้มและถ่ายทอดสดผ่านแอป Naver V-Live เลิฟลิซได้รับรางวัลรายการเพลงครั้งแรกสำหรับซิงเกิล "That Day" ในรายการเดอะโชว์ ทางช่องเอสบีเอสเอ็มทีวี เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 เลิฟลิซได้เปิดตัวซิงเกิลดิจิทัลพิเศษชื่อ "Wag-Zak" จินไม่ได้มีส่วนร่วมในการโปรโมตเนื่องจากปัญหาสุขภาพ เลิฟลิซแสดงเพลง "Wag-Zak" เป็นครั้งแรกในรายการเอ็มเคานต์ดาวน์ ทางช่องเอ็มเน็ต เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ตามด้วยการโปรโมตในรายการเพลงต่าง ๆ เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ มิวสิกวิดีโอซิงเกิลดิจิทัล "Wag-Zak" เผยแพร่อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ซึ่งถือเป็นการเปิดตัวในช่วงฤดูร้อนครั้งแรกของวง
เลิฟลิซเปิดตัวอัลบั้มรวมเพลงชุดแรกที่มีชื่อว่า Muse on Music เมื่อวันที่ 11 กันยายน อัลบั้มนี้มีเพลงบรรเลง 33 เพลง เลือกจากเพลงที่ปล่อยออกมา 8 เพลง นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่เกิร์ลกรุปเคป็อปปล่อยอัลบั้มดังกล่าว
เลิฟลิซเปิดตัวอีพีชุดที่ 5 ที่มีชื่อว่า Sanctuary พร้อมซิงเกิล "Lost N Found" ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2562 พวกเธอโปรโมตซิงเกิล "Rewind" ที่เป็นซิงเกิลต่อจากอีพี Sanctuary
เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 พวกเขาปล่อยอีพีชุดที่ 6 ที่มีชื่อว่า Once Upon a Time พร้อมกับซิงเกิล "Beautiful Days" ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 วงได้เข้าร่วมในรายการโทรทัศน์ Queendom
ประวัติ > พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน: Unforgettable

เลิฟลิซปล่อยอีพีชุดที่ 7 Unforgettable ในวันที่ 1 กันยายนพร้อมกับซิงเกิล "Obliviate" วงคว้าชัยชนะครั้งแรกด้วยเพลง "Obliviate" ในรายการเดอะโชว์ ทางช่องเอสบีเอสเอ็มทีวี ในวันที่ 8 กันยายน
ผลงาน

บทความหลัก: ผลงานเพลงของเลิฟลิซ
เกิลส์อินเวชัน (2014)
อาร์ยูเรดดี (2017)
คอนเสิร์ต

| Year | รายการ |
| --- | --- |
2015: 1st Lovelyz Fanmeeting - Mini Concert Lovely Day
2017: LOVELYZ 1st concert  Lovelyz in Winterland
2017: SUMMER CONCERT - Alwayz
2017: SUMMER CONCERT in JAPAN Alwayz
2018: LOVELYZ 2nd concert  Lovelyz in Winterland 2
2018: LOVELYZ 2nd concert  Lovelyz in Winter land 2 in JAPAN
2018: LOVELYZ 2018 2nd Fan Meeting LOVELY DAY 2
2018: LOVELYZ 2018 2nd Fan Meeting LOVELY DAY 2 in JAPAN
2019: LOVELYZ 3rd concert  Lovelyz in Winterland 3
2019: LOVELYZ Concert Alwayz 2
2020: LOVELYZ ontact concert - Deep Forest
ผลงานการแสดง > เรียลลิตีโชว์

| ปี | เครือข่าย | ชื่อ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2559 | SBS MTV | Lovelyz in Wonderland (이상한나라의 러블리즈) | เรียลลิตีโชว์แรกของเลิฟลิซ์ |
| 2560 | skyTravel | Lovelyz Loves Canada | เว็บเรียลลิตีโชว์ |
| 2560 | Naver V Live | Lovelyz in Parallel Universe | เลิฟลิซไดอารีซีรีส์ |
| 2560 | Naver V Live | Lovelyz's 'Tell Me Your Wish' |  |
| 2561 | Channel A | The Man Who Feeds The Dog 2 |  |
| 2562 | เอ็มเน็ต | Queendom |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ศิลปิน :  มิวสิกเบรนซ์ 
เลิฟลิซในงาน Joongbu University Festival ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2559
เลโก้

| --- | --- |
โลโก้ของเลโก้ตั้งแต่ปี 1998
ประเภท: ชุดประกอบ
ผู้ประดิษฐ์: โอเล เคิร์ก คริสเตียนเซน
บริษัท: เลโก้ กรุป
ประเทศ:  เดนมาร์ก
ช่วงเวลา: 1949–ปัจจุบัน
วัสดุ: อะคริโลไนไตรล์ บิวทาไดอีน สไตรีน
เว็บไซต์ทางการ
เลโก้ (อังกฤษ: Lego /ˈlɛɡoʊ/ leg-oh ภาษาเดนมาร์ก: [ˈle̝ːko]; ในรูปแบบ LEGO) เป็นของเล่นในรูปแบบตัวต่อพลาสติก ซึ่งเริ่มผลิตครั้งแรกที่เมืองบิลลุนด์ (Billund) ประเทศเดนมาร์ก โดยช่วงแรกผลิตจากไม้ เลโก้มีลักษณะเป็นชิ้นพลาสติก หลายสีและลักษณะเหมือนก้อนอิฐมีขนาดต่าง ๆ กันที่มีปุ่มและร่องเพื่อการประกอบ โดยไม่ต้องใช้กาว เพื่อให้ผู้เล่นนำไปสร้างสรรค์ต่อเป็นรูปร่างต่าง ๆ ปัจจุบันมีมากกว่า 6,000 ชุด
ประวัติของเลโก้

ในราวปี ค.ศ. 1932 โอเล เคิร์ก คริสเตียนเสน ชาวเดนมาร์ก เริ่มผลิตและจำหน่ายของเล่นซึ่งทำจากไม้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1949 ก็เปลี่ยนรูปแบบสินค้า เป็นของเล่นประเภทตัวต่อ พร้อมทั้งเปลี่ยนวัสดุการผลิตเป็นพลาสติก เรียกว่า ออโตเมติก ไบน์ดิง บริกส์ (Automatic Binding Bricks) และเมื่อปี ค.ศ. 1954 เปลี่ยนชื่อสินค้ามาเป็นเลโก้ ดังเช่นทุกวันนี้ ต่อมา เลโก้เปลี่ยนมาใช้วัสดุพลาสติกแบบ อะคริโลไนไตรล์ บิวทาไดอีน สไตรีน (ABS) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 จนถึงปัจจุบัน
ประวัติของเลโก้ > ธีมและหมวด

บทความหลัก: ธีมของเลโก้
ตัวต่อเลโก้ มีธีมหลักที่มากมายและมีหลากหลายขนาด โดยแบ่งเป็นหมวดตามอายุของผู้เล่น และในแต่ละหมวด ยังมีธีมย่อยแตกต่างมากน้อยไม่เท่ากัน ตามรูปแบบที่นำเสนอในแต่ละปี ตัวอย่างหมวดเช่น เลโก้ ซิสเต็ม, เลโก้ ดูโป, เลโก้ เทคนิค, เลโก้ ดักตา (DACTA), เลโก้ เบบี (ตั้งแต่แรกเกิด-6 เดือน) เป็นต้นถึงตอนนี้ธีมเลโก้ทะลุ50ธีมเเล้ว
เลโก้แลนด์

บทความหลัก: เลโก้แลนด์
เลโก้แลนด์ เป็นสวนสนุกที่บริษัทเดอะเลโก้กรุ๊ปจัดสร้างขึ้น เพื่อรองรับการเติบโตของธุรกิจของเล่น และเพื่อสร้างความสนุกสนานแก่ลูกค้าและผู้ชื่นชอบของเล่นตัวต่อ โดยจุดเด่นของเลโก้แลนด์ จะนำเสนอประติมากรรมจากการประกอบตัวต่อเลโก้นานาชนิด ซึ่งเลโก้แลนด์แห่งแรก เปิดขึ้นที่เมืองบิลลุนด์ เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2511 บนพื้นที่ 3 เอเคอร์ และจำนวนตัวต่อทั้งหมด 18 ล้านชิ้น โดยอีก20ปีต่อมา จึงมีการขยายพื้นที่สวนสนุกแห่งนี้ออกไป
ปัจจุบัน เลโก้แลนด์เปิดเพิ่มขึ้นอีก 5 แห่งคือ เลโก้แลนด์ วินเซอร์ ในสหราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2539, เลโก้แลนด์ แคลิฟอร์เนีย ในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2542 เลโก้แลนด์ ด็อยช์ลันด์ ในเยอรมนี ต่อมาเปิดที่ ฟลอริดาในสหรัฐอเมริกาล่าสุดเปิดที่ นุสาจายาในมาเลเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเลโก้ |
| --- | --- |
ธีมของเลโก้:  เลโก้ สตาร์ วอร์ส  เลโก้ แบทแมน  เลโก้ อินเดียน่า โจนส์  เลโก้ แฮร์รี่ พอตเตอร์  เลโก้ ฮีโร่แฟคทอรี่  เลโก้ ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน  เลโก้ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์,เลโก้ เดอะฮอบบิท  เลโก้ นินจาโก  เลโก้ ซูเปอร์ฮีโร่ส์  เลโก้ เลเจนส์ออฟชิม่า 
เลโก้:  เลโก้ สตาร์ วอร์ส  เลโก้ แบทแมน  เลโก้ อินเดียน่า โจนส์  เลโก้ แฮร์รี่ พอตเตอร์  เลโก้ ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน  เลโก้ มิดเดิลเอิร์ธ  เลโก้ มาร์เวล  เลโก้ จูแรสซิก พาร์ค 
ธีมปาร์ค:  เลโก้แลนด์ บิลลุน  แคลิฟอร์เนีย  ด็อยช์ลันด์  ฟลอริดา  ญี่ปุ่น  มาเลเซีย  วินด์เซอร์  Legoland Discovery Centre Boston  Chicago  Dallas Fort Worth  Kansas City  Westchester 
ตัวต่อเลโก้แบบต่าง ๆ
เมืองจำลองที่สร้างโดยตัวต่อเลโก้
เล็บปุก

| การปุก |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Drumstick fingers/toes, Hippocratic fingers/toes, digital clubbing, watch-glass nails

การปุกของเล็บ
สาขาวิชา: วิทยาปอด
เล็บปุก (อังกฤษ: Nail clubbing) หรือ นิ้วปุก, นิ้วมือปุก (อังกฤษ: digital clubbing) หรือ การปุก (อังกฤษ: clubbing) เป็นการผิดรูปของนิ้วหรือเล็บ มือหรือเท้า เกี่ยวข้องกับโรคจำนวนมาก ส่วนใหญ่คือโรคหัวใจและโรคปอด
โดยทั่วไปมักถือว่าการปุกเกี่ยวข้องกับมะเร็งปอด, ปอดติดเชื้อ, โรคอินเตอร์สติเชียลของปอด, ซิสติกไฟโบรสิส และ โรคหลอดเลือดหัวใจ อาจพบส่งต่อในสายเครือญาติ ไปจนถึงเกิดขึ้นโดยไม่สัมพันธ์กับอาการทางการแพทย์อื่น ๆ โดยทั่วไปการตรวจสอบการปุกจะใช้การทดสอบชามรอธ (Schamroth's test) หรือการทดสอบหน้าต่างชามรอธ (Schamroth's window test) ซึ่งสาธิตครั้งแรกโดยนักหฤทัยวิทยาชาวแอฟริกาใต้ เลโอ ชามรอธ ด้วยตนเอง
ความชุกของการปุกไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ประมาณอยู่ที่ 1% ของผู้ป่วยที่พบแพทย์อายุรศาสตร์ ปรากฏหลักฐานการรับรู้ว่าการปุกเป็นอาการของโรคมาตั้งแต่ยุคสมัยของฮิปโปกราตีส
ดูเพิ่ม

นิ้วโป้งมือปุก การผิดรูปแต่กำเนิดที่ไม่เกี่ยวข้องกับนิ้วปุก
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: R68.3 ICD-9-CM: 781.5
แม่แบบ:Disorders of skin appendages
เลเซอร์โกสต์

| เลเซอร์โกสต์ |
| --- | --- |
ภาพปกเวอร์ชันมาสเตอร์ซิสเตม
ผู้พัฒนา: เซกา
ผู้จัดจำหน่าย: เซกา
เครื่องเล่น: อาร์เคด, มาสเตอร์ซิสเตม
วางจำหน่าย: ธันวาคม ค.ศ. 1990: อาร์เคด ค.ศ. 1991: มาสเตอร์ซิสเตม
แนว: เกมยิงไลต์กัน
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น
ระบบอาร์เคด: เซกาซิสเตม 18
เลเซอร์โกสต์ (อังกฤษ: Laser Ghost) เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดยิงไลต์กันแนวสยองขวัญที่เปิดตัวโดยบริษัทเซกาใน ค.ศ. 1990 เกมดังกล่าวมีรูปแบบตามภาพยนตร์เรื่องบริษัทกำจัดผี และโพลเตอร์ไกส์ 3 โดยคัดเลือกผู้เล่นในฐานะนักล่าผี เกมนี้มีปืนสามกระบอกติดตั้งอยู่บนตู้ซึ่งเป็นตัวแทนของสมาชิกสามคนในทีมล่าผี เกมดังกล่าวให้ผู้เล่นสวมบทบาทเป็นบิล, แมกซ์ และแคโรล ที่ต้องช่วยเหลือสาวน้อยที่ถูกลักพาตัวไปโดยการ์กอยล์สีน้ำเงิน รวมถึงปกป้องเมืองจากผีร้าย ส่วนเกมมาสเตอร์ซิสเตมที่มีชื่อเดียวกันได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1991 สำหรับทวีปยุโรปโดยเฉพาะ แต่ไม่ได้อิงจากต้นฉบับอาร์เคด
รูปแบบการเล่น

เกมดังกล่าวจัดจำหน่ายในตู้แนวนอนพร้อมหน้าจอสีความละเอียดมาตรฐานที่สะท้อนจากกระจก โดยเกมนี้สามารถเล่นพร้อมกันได้สูงสุดสามผู้เล่น ซึ่งเกมถูกควบคุมโดยปืนประจำตำแหน่งที่มีปุ่มสองปุ่ม ปุ่มหนึ่งสำหรับการยิงปกติ และอีกปุ่มสำหรับอาวุธพิเศษแบบจำกัดการใช้งาน นอกจากปืนแล้ว ตู้ยังมีระบบเล็งบนหน้าจอซึ่งกระจกจะฉายลำแสงสีแดงออกจากปืนทุกครั้งที่ผู้เล่นทำการยิง ทำให้เกิดภาพลวงตาว่ามีลำแสงเลเซอร์จริง ๆ ออกมาจากปืนไปยังเป้าหมาย เกมดังกล่าวทำให้นักล่าทั้งสามคนอยู่ในห้าด่านที่พวกเขาต้องทำลายบรรดาผี โดยแต่ละด่านจะจบลงด้วยการต่อสู้กับบอส โซนความเสียหายของผู้เล่นแต่ละคนจะแสดงเป็นหนึ่งในสามของหน้าจอ ซึ่งสถิติของพวกเขาก็ตั้งอยู่เช่นกัน ผู้เล่นได้รับความเสียหายหากส่วนที่สามของหน้าจอถูกโจมตีโดยศัตรู การโจมตีของผีทำให้แถบชีวิตของผู้เล่นหมดลง ซึ่งสามารถเติมได้โดยการยิงชุดอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ศัตรูบางตัวทิ้งไว้หลังจากพวกมันถูกสังหาร
ส่วนเลเซอร์โกสต์สำหรับเซกา มาสเตอร์ซิสเตม แตกต่างจากต้นฉบับอาร์เคดอย่างสิ้นเชิง ในเกม ผู้เล่นจะต้องปกป้องเด็กสาวชื่อแคทเธอรีนซึ่งถูกจับเป็นเชลยในคฤหาสน์สีขาวที่มีผีสิง ด้วยการใช้จอยแพดหรือปืนไลต์เฟเซอร์ ผู้เล่นจะขจัดอันตรายต่าง ๆ ที่แคทเธอรีนเผชิญหน้าในขณะที่เธอพยายามหลบหนีด้วยดวงจิตของเธอ
การพัฒนา

เลเซอร์โกสต์เวอร์ชันอาร์เคดได้รับการจัดแสดงที่งานอะมิวส์เมนต์เทรดส์เอกซิบิชันอินเตอร์เนชันแนลเมื่อ ค.ศ. 1991
การตอบรับ

ในประเทศญี่ปุ่น เกมแมชชีนฉบับวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1991 ระบุว่าเลเซอร์โกสต์เป็นหน่วยอาร์เคดตั้งตรงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดอันดับเจ็ดของเดือนดังกล่าว
เกมอาร์เคดนี้ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกเมื่อวางจำหน่าย และจากข้อมูลของนิตยสารแซป!64 ระบุว่าเกมนี้เข้าท่าดี แต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะแยกตัวเองออกจากเกมที่คล้ายกัน เช่น โอเปอเรชันธันเดอร์โบลต์, สเปซกัน และเมคาไนด์แอตแทก ส่วนนิตยสารเกมของอังกฤษอย่างดิวัน ได้วิจารณ์เลเซอร์โกสต์เวอร์ชันอาร์เคดใน ค.ศ. 1991 โดยเปรียบเทียบรูปแบบการเล่นกับบีสต์บัสเตอส์ และโครงเรื่องกับเดอะเรียลโกสต์บัสเตอร์ โดยนิตยสารดิวันได้กล่าวถึงรูปแบบการเล่นของเลเซอร์โกสต์ว่า "ไม่มีอะไรแปลกใหม่ให้เล่น" แต่แสดงความคิดเห็นว่า "เหตุการณ์ที่น่ากลัวจะทำให้ผู้เล่นส่วนใหญ่ [ตื่นเต้น]"
นิตยสารมีนแมชชีนกล่าวว่าเกมเวอร์ชันมาสเตอร์ซิสเตมนั้นสนุก แต่ติเตียนต่อคุณภาพกราฟิกที่ต่ำ ขณะที่นิตยสารคอนโซล เอกซ์เอส ได้วิจารณ์เวอร์ชันเซกา มาสเตอร์ซิสเตม ใน ค.ศ. 1992 โดยให้คะแนน 84 เปอร์เซ็นต์
เมื่อพิจารณาย้อนหลัง ออลเกมให้ความเห็นว่าเกมอาร์เคดนั้นสนุก แต่อาจไม่คุ้มกับที่ผู้เล่นต้องจ่ายเพื่อเล่น
ดูเพิ่ม

บีสต์บัสเตอส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Laser Ghost เก็บถาวร 2017-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Hardcore Gaming 101
ภาพจับหน้าจอเวอร์ชันอาร์เคด
เล่อ ตี้

| เล่อ ตี้ |
| --- | --- |
เกิด: 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 奚重儀 เซี่ยงไฮ้
เสียชีวิต: 27 ธันวาคม ค.ศ. 1968 (อายุ 31 ปี) ฮ่องกง
คู่สมรส: ปีเตอร์ เฉิน โฮ่ว (1962-1967)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1953 - 1968
ฐานข้อมูล
IMDb
เล่อ ตี้ (จีนตัวย่อ: 乐蒂; จีนตัวเต็ม: 樂蒂; พินอิน: Lè Dì; อังกฤษ: Betty Loh Ti) นักแสดงหญิงชาวจีน ผู้ได้รับฉายา "Chinese Classic Beauty" เป็นตัวแทนความงามแบบหญิงสาวจีนโบราณ จากบทบาทในภาพยนตร์ย้อนยุคหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่อง วิญญาณรัก ปีศาจสาว (1960), ความฝันในหอแดง (1962) และ ม่านประเพณี (1963)
เล่อ ตี้ มีชื่อจริงว่า สวีจงอี้ (จีนตัวย่อ: 奚重仪; จีนตัวเต็ม: 奚重儀; พินอิน: Xī Zhòngyí) เกิดที่เมืองผูตง จังหวัดเจียงซู  ปัจจุบันคือจังหวัดหนึ่งในเซี่ยงไฮ้
เล่อ ตี้ เป็นลูกกำพร้าตั้งแต่เล็กและได้รับการเลี้ยงดูโดยปู่และย่า เธอย้ายออกจากเซี่ยงไฮ้มาอาศัยที่ฮ่องกง ตั้งแต่อายุ 12 ปี และเริ่มอาชีพการแสดงตั้งแต่อายุ 15 ปี เธอจบมัธยมที่ฮ่องกง
เล่อ ตี้ มีผลงานแสดงทั้งสิ้น 44 เรื่อง ให้กับสามบริษัทภาพยนตร์ใหญ่ของฮ่องกง คือ เกรตวอลฟิล์มโปรดักชัน (1953–1958) ชอว์บราเดอส์ (1958–1964) และโมชันพิกเจอร์แอนด์เจเนอรัลอินเวสต์เมนต์ (1964–1968)
ผลงานสร้างชื่อให้แก่เธอ คือเรื่อง วิญญาณรัก ปีศาจสาว (倩女幽魂, Qiàn Nǚ Yōu Hún, The Enchanting Shadow หรือ โปเยโปโลเย) ในปี 1960 เป็นภาพยนตร์สีภาษาจีนกลางเรื่องแรก ที่เข้าร่วมประกวดในระดับนานาชาติ ในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ และได้รับเลือกเป็นตัวแทนภาพยนตร์ฮ่องกง เสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศ
ผลงานทีมีชื่อเสียงอีกเรื่องหนึ่ง คือเรื่อง ม่านประเพณี (จีน: 梁山伯與祝英台; พินอิน: Liang Shan Bo yu Zhu Ying Tai, The Love Eterne) ในปี 1963 ที่แสดงคู่กับ หลิน ปอ นักแสดงหญิงหน้าใหม่ที่รับบทเป็นชาย ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงในทวีปเอเชีย เธอได้รับรางวัลม้าทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ส่วนหลิน ปอ ได้รับรางวัลพิเศษสำหรับนักแสดงหญิงที่แต่งชายได้ดีที่สุด ซึ่งเป็นรางวัลพิเศษที่มีขึ้นเฉพาะการประกาศรางวัลครั้งนี้
เล่อ ตี้ แต่งงานกับเฉิน โฮ่ว (Peter Chen Ho) นักแสดงชาวฮ่องกง เมื่ออายุ 25 ปี ก่อนจะหย่าขาดกันใน 5 ปีต่อมา จากนั้นเธอมีอาการซึมเศร้าจนกระทั่งเสียชีวิตเนื่องจากการกินยานอนหลับเกินขนาด เมื่ออายุ 31 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Betty Loh Ti  ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ประวัติ Betty Loh Ti  เก็บถาวร 2011-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ Hong Kong Cinemagic
แรงคู่ควบ

ในวิชากลศาสตร์ แรงคู่ควบ (อังกฤษ: couple) หมายถึง แรงขนานสองแรงที่มีขนาดเท่ากัน แต่มีทิศทางตรงข้าม และไม่อยู่ในแนวแรงเดียวกัน
ผลของแรงทำให้เกิดการหมุนโดยไม่มีการเลื่อนขนาน หรือโดยทั่วไปคือ ไม่มีความเร่งของจุดศูนย์กลางมวล ในกลศาสตร์วัตถุแข็ง แรงคู่ควบเป็นเวกเตอร์อิสระ หมายความว่า ผลของแรงต่อวัตถุนั้นไม่ขึ้นอยู่กับจุดที่แรงมากระทำต่อมัน
โมเมนต์ที่เกิดจากแรงคู่ควบเรียกว่า ทอร์ก (torque) แต่ไม่ใช้อย่างเดียวกับคำว่า ทอร์ก ในวิชาฟิสิกส์ ซึ่งเป็นคำไวพจน์ของโมเมนต์เท่านั้น แต่ทอร์กในวิชากลศาสตร์เป็นโมเมนต์กรณีพิเศษ ทอร์กมีคุณสมบัติพิเศษนอกเหนือจากโมเมนต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณสมบัติเป็นอิสระจากจุดอ้างอิง เป็นต้น
แรงงานแฟน

แรงงานแฟน (อังกฤษ: Fan labor) คือการสร้างสรรค์ผลงานดนตรีหรือสื่อ ๆ ที่มีผู้ติดตามผลงาน (แฟน) เป็นผู้สร้างสรรค์  ซึ่งอาจรวมถึงการสร้างสรรค์งานเขียนที่เป็นเรื่องแต่ง แฟนฟิกชัน บทวิจารณ์วรรณกรรม ศิลปกรรมไม่ว่าจะใช้คอมพิวเตอร์ช่วยเหลือหรือไม่ ดนตรี หรือศิลปะประยุกต์และเครื่องแต่งกาย
แม้ว่าผู้ติดตามจะใช้เวลาอย่างมากในการสร้างสรรค์ และผลงานการสร้างสรรค์ที่เกิดจากแฟนมักใช้ความเชี่ยวชาญระดับเดียวกับที่งานต้นฉบับใช้ แฟนส่วนมากสร้างสรรค์ผลงานในฐานะมือสมัครเล่นเพื่อความบันเทิงของผู้อื่นโดยมิได้ต้องการหรือไม่หวังผลตอบแทน กลุ่มแฟนทั้งหลายเคารพในหลักเศรษฐกิจของการให้เปล่า และเกรงว่าหากมีการเรียกผลตอบแทนจากการสร้างสรรค์ของตน หลักการพื้นฐานของความสัมพันธ์ระดับผู้ติดตามจะเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด และอาจทำให้เกิดการพุ่งเป้าในประเด็นด้านกฎหมายจากผู้ถือลิขสิทธิ์ อย่างไรก็ดีความสามารถที่แฟนเหล่านั้นใช้สามารถหาผลตอบแทนได้ และแฟนบางคนก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานผ่านทางผลงานของแฟน ๆ นี้เอง
ในปีหลัง ๆ กลุ่มสื่อต่าง ๆ เริ่มเห็นความสำคัญถึงค่าของแรงงานแฟนและผลของแรงงานแฟนต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การทำการตลาด การโฆษณา การประชาสัมพันธ์และการจัดจำหน่าย โดยใช้ประโยชน์จากกิจการของแฟนเพื่อให้เกิดการประชาสัมพันธ์อย่างได้ผลในราคาที่ถูก (เช่น โฆษณาโดริโทสในการแข่งขันซุปเปอร์โบลว์ 2007) ในขณะเดียวกันก็ส่งคำเตือนให้หยุดแก่ผู้สร้างสรรค์ผลงานมือสมัครเล่นที่มีการตั้งข้อสังเกตจากองค์กรแฟนดอม เช่น องค์การเพื่องานดัดแปลง (Organization for Transformative Works) ผู้กำกับดูแลการดัดแปลงผลงานและดูแลประเด็นทางกฎหมายของผลิตภัณฑ์ที่มาจากแฟน
ในกลุ่มย่อยของแฟนดอม เช่นจำพวกแฟนดอมของไซไฟหรือสื่อต่าง ๆ กิจกรรมของแรงงานแฟนอาจเรียกว่า "แฟนแอค" (fanac, ย่อจากคำว่ากิจกรรมของแฟน หรือ fannish activities) โดยคำนี้อาจใช้เรียกกิจกรรมที่ไม่ใช่การสร้างสรรค์ผลงานเสียทีเดียวก็ได้ เช่น จัดทำนิตยสารแฟนแนวไซไฟ (ไม่ได้ลงในเรื่องแฟนฟิกชันโดยตรง) หรือจัดตั้งและความคุมการประชุมไซไฟ หรือชมรมไซไฟต่าง ๆ
แรงม้า

| แรงม้า |
| --- | --- |
หนึ่ง แรงมาเชิงกล ยกของ 550 ปอนด์ (250 กิโลกรัม) ไป 1 ฟุตใน 1 วินาที
ข้อมูลทั่วไป
เป็นหน่วยของ: กำลัง
สัญลักษณ์: hp 
แรงม้า (อังกฤษ: horsepower ย่อ: hp) เป็นชื่อของหน่วยวัดกำลังหรืออัตราการทำงานในเชิงฟิสิกส์หลายหน่วย ตัวแปรเปลี่ยนหน่วยที่ใช้กันสามัญที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกำลังไฟฟ้า คือ 1 แรงม้า = 745.7 วัตต์ คำว่า "แรงม้า" ใช้ครั้งแรกในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดย เจมส์ วัตต์ เขาเป็นผู้บัญญัติคำว่าแรงม้าเพื่อเปรียบเทียบปริมาณออกของเครื่องจักรไอน้ำกับกำลังของม้างาน ภายหลัง หน่วยแรงม้าได้ขยายไปครอบคลุมถึงปริมาณออกของกำลังของเครื่องจักรลูกสูบประเภทอื่นด้วย รวมทั้งกังหัน มอเตอร์ไฟฟ้าและเครื่องจักรอื่น นิยามของหน่วยแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ปัจจุบันประเทศส่วนใหญ่ใช้หน่วยวัตต์หรือจูลต่อวินาทีได้ซึ่งเป็นหน่วยเอสไอ ในการวัดพลังงาน
แรงยกทางอากาศพลศาสตร์

แรงยก (อังกฤษ: Lift) คือแรงทางอากาศพลศาสตร์ (Aerodynamic force) ชนิดหนึ่ง ที่ทำให้เครื่องบินสามารถลอยบนอากาศได้
แรงยกของเครื่องบินเกิดจากผลของมุมปะทะของปีกที่ติดตั้งกับลำตัวเครื่องบิน และผลของความแตกต่างของความดันที่กระทำที่พื้นผิวของปีกเครื่องบินด้านบนและด้านล่าง ในขณะบิน พื้นผิวของปีกเครื่องบินด้านบนจะมีความดันกระทำต่ำกว่าพื้นผิวของปีกเครื่องบินด้านล่าง  ความดันที่กระทำกระจายตัวอยู่บนพื้นผิวดังกล่าวจะสร้างแรงกระทำลงบนพื้นผิวนั้นๆ  เมื่อพื้นผิวด้านล่างมีความดันกระทำสูงกกว่า จึงมีแรงกระทำเกิดขึ้นสูงกว่าที่พื้นผิวด้านบน และแรงยกคือผลต่างที่เหลืออยู่ของแรงทั้งสอง  ซึ่งสามารถใช้หลักการเรื่องของไหลของเบอนูลลี และกฎของนิวตัน มาอธิบายกลไกการเกิดแรงยกได้

สาเหตุที่พื้นผิวด้านล่างของปีกและพื้นผิวด้านบนของปีกมีความดันกระทำไม่เท่ากันนั้น เป็นเพราะความเร็วของอากาศที่ไหลผ่านพื้นผิวทั้งสองฝั่งนั้นมีค่าไม่เท่ากัน  ซึ่งการออกแบบรูปร่าง รูปทรงของปีก รวมทั้งมุมปะทะของการติดตั้งปีกเข้ากับลำตัวเครื่องบิน เป็นปัจจัยสำคัญในการทำให้เกิดปรากฏการนี้
การที่เครื่องบินจะลอยได้นั้น  แรงยก ที่มีทิศทางยกลำตัวเครื่องบินขึ้นนั้น ต้องมีขนาดมากกว่าแรงกระทำทั้งหมดที่มีทิศทางตรงกันข้าม หรือทิศทางลงสู่พื้น  ซึ่งแรงกระทำดังกล่าวได้แก่ น้ำหนักของเครื่องบิน และแรงกระทำทางอากาศพลศาสตร์ และแรงอื่นๆ
แรงกระทำที่เกิดขึ้นบนภาคตัดขวางของปีก หรือแพนอากาศ
เลิฟซัมบอดี (เพลงมารูนไฟฟ์)

"เลิฟซัมบอดี" (อังกฤษ: Love Somebody) เป็นเพลงของวงดนตรีแนวป๊อปร็อก มารูนไฟฟ์ ออกจำหน่ายวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 เป็นซิงเกิลลำดับที่สี่และลำดับสุดท้ายในสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ โอเวอร์เอกซ์โพสต์ (ค.ศ. 2012) เพลงเขียนขึ้นโดยแอดัม เลอวีน และนาธาเนียล มอตต์ และโปรดิวซ์โดยไรอัน เท็ดเดอร์ และโนล ซานคาเนลลา "เลิฟซัมบอดี" เป็นเพลงแนวแดนซ์ป็อปที่เนื้อหาพูดถึง "การไถ่บาปบนฟลอร์เต้นรำ"
หลังจากออกจำหน่าย เพลงประสบความสำเร็จพอสมควร และเป็นซิงเกิลสิบอันดับแรกบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เพลงที่ 4 จากอัลบั้ม แม้ว่าเพลงประสบความสำเร็จ เพลงได้รับคำวิจารณ์คละกันจากนักวิจารณ์เพลง บางคนชื่นชมเนื้อเพลง นำไปเปรียบกับงานเพลงของโคลด์เพลย์ บางคนตำหนิเกี่ยวกับการผลิตและเสียงร้องของเลอวีน หลังจากอัลบั้มปล่อยออกมา มียอดดิจิทัลดาวน์โหลดสูง ทำให้เพลงนี้ได้ขึ้นสูงสุดที่อันดับที่เก้าบนซิงเกิลชาร์ตของเกาหลีใต้
เบื้องหลังและการผลิต

เมื่อกลางปี ค.ศ. 2011 มารูนไฟฟ์เริ่มทำสตูดิโออัลบั้มที่สี่ เจมส์ วาเลนไทน์ หนึ่งในสมาชิกวงกล่าวกับนิตยสารบิลบอร์ดและเปิดเผยว่าอัลบั้มจะออกจำหน่ายในต้นปี ค.ศ. 2012 ในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2012 วงโพสต์วิดีโอลงยูทูบนำเสนอฉากที่วงดนตรีบันทึกเสียงในสตูดิโอหลายฉาก ในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2012 อัลบั้มออกจำหน่ายในชื่อ โอเวอร์เอกซ์โพสต์
แอดัม เลอวีน นักร้องนำ ร่วมเขียนเพลง "เลิฟซัมบอดี" กับนาธาเนียล มอตต์ นักร้องวงทรีโอ!ทรี โนล ซานคาเนลลา และไรอัน เท็ดเดอร์ นักร้องนำวงวันรีพับลิก ซานคาเนลลาและเท็ดเดอร์เป็นผู้ผลิตและใช้โปรแกรมปรับแต่งเสียงและคีย์ของเพลง เขาสองคนยังร่วมเขียนและผลิตเพลง "ลักกีสไตรก์" จากอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ด้วย เพลง "เลิฟซัมบอดี" ปรับแต่งเสียงโดยสมิธ คาร์ลสัน ที่แพตทริออตสตูดิโอส์ในเดนเวอร์ และโนอาห์ "เมล์บ็อกซ์" พาสโซวอย ที่คอนเวย์สตูดิโอส์ในลอสแอนเจลิส เอริก อายแลนส์รับหน้าที่เป็นผู้ช่วยวิศวกรเสียง เซอร์แบน เกเนีย ผสมเสียงเพลงที่มิกซ์สตาร์สตูดิโอในเวอร์จิเนียบีช จอห์น เฮนส์ทำหน้าที่วิศวกรเสียงสำหรับผสมเสียง ขณะที่ฟิล ซีฟอร์ดรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยผสมเสียง
การวางองค์ประกอบเพลง

"เลิฟซัมบอดี" เป็นเพลงแดนซ์ป็อป ความยาวสามนาทีสี่สิบเก้าวินาที ดนตรีประกอบด้วยเปียโนและกีตาร์ ร็อบ เชฟฟิลด์จากนิตยสารโรลลิงสโตน บรรยายถึงเพลงว่าท่อนสร้อยแบบสังเคราะห์เสียงเหมือนสไลสโตนพบกับยูริธมิกส์ คริส เพน จากนิตยสารบิลบอร์ดกล่าวว่า เท็ดเดอร์และซานคาเนลลามีอิทธิพลต่อเพลงทั้งเพลงและค่อย ๆ ปรากฏทีละน้อย ๆ ตลอดทั้งท่อน "ก่อนจะมีอยู่เต็มเปี่ยมก่อนจะเข้าท่อนสร้อย" แอดัม มาร์โควิตซ์ จากเอนเตอร์เทนเมนต์วิกลีเขียนวิจารณ์อัลบั้มว่า เพลงมีท่อนประสานเสียงที่ทำได้ "อย่างเข้มข้น" เช่นเดียวกับเพลง "เดย์ไลต์" ด้านเนื้อเพลง "เลิฟซัมบอดี" เทียบความรักเหมือนกับการถึงเนื้อถึงตัวในท่อนที่เลอวีนร้องว่า "I really wanna love somebody [...] I really wanna touch somebody" เนต ชิเนน จากเดอะนิวยอร์กไทมส์บรรยายเนื้อหาในเนื้อเพลงว่าเป็น "การร้องขอไถ่บาปบนฟลอร์เต้นรำหรือบนพื้นราบใด ๆ"
การตอบรับ

ซูซาน เบิร์น จาก RTÉ.ie เขียนว่าเพลง "เลิฟซัมบอดี" "เดย์ไลต์" "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" และ "ลักกีสไตรก์" อาจได้ออกเป็นซิงเกิล บริตทานีย์ เฟรดเดริก จากสตาร์พัลส์เรียกเพลงนี้ว่า "เอาจริงเอาจัง" (earnest) ขณะที่คาเมรอน แอดัมส์ จากหนังสือพิมพ์เฮรัลด์ซัน บรรยายเพลงนี้ว่าเป็นโคลด์เพลย์ที่ "พยายามเป็น" เคที เพร์รี คล้าย ๆ กับแอดัมส์ อีวาน ซอว์ดีย์ จากนิตยสารป็อปแมตเทอส์ เขียนว่า "เลิฟซัมบอดี" เป็น "ช่วงเวลาแห่งความเป็นโคลด์เพลย์ยุครุ่งเรือง" ของวง เจเรมี โธมัส จาก 411 มาเนีย เรียกเพลงนี้ว่าเป็นเพลงหนึ่งที่ใช้อารมณ์มากในอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ และเป็น "ช่วงเวลาที่หายากซึ่งกลการผลิตที่ทำให้เพลงโดดเด่นออกมา ผ่อนคลายลงมากพอจนเกิดเป็นเพลงที่ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าและมีอารมณ์ความรู้สึก และมิได้เป็นเพียงลำกล้องเลเซอร์ที่เล็งเป้าไปบนชาร์ตบิลบอร์ด"
ในบทวิจารณ์อัลบั้ม เฟรเซอร์ แม็กอัลไพน์ จากบีบีซีมิวสิก เขียนว่าวงได้ทิ้ง "ความเจ้าอารมณ์ของไก่อ่อนวางมาด" (the strutting cockerel heat) อย่างเพลง "ดิสเลิฟ" ซิงเกิล ค.ศ. 2004 แต่แทนด้วย "ความสุขสมบูรณ์ชนิดอิ่มตัว" (saturated rave bliss) อย่างเพลง "เลิฟซัมบอดี" หรือ "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" เขากล่าวว่านี่เป็นผลจากการตลาดที่พวกเขาเลือกที่จะมอบให้ คริส เพย์น จากบิลบอร์ดคิดว่าเพลงค่อย ๆ กลืนไปกับภูมิหลังของเพลงอื่น ๆ ที่เนื้อหาแรงกว่าในอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ แอดัม มาร์โควิตซ์ จากเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี ค่อนข้างติเสียงร้องของเลอวีนในเพลง "เลิฟซัมบอดี" และเขียนว่า เสียงร้องทำออกมาเป็นเสียงครวญครางไม่น่าฟัง "เหมือนกับริอานนาเพศชาย หรือเสียงคาสตราโตหุ่นยนต์แอนดรอยด์" ซึ่งเขากล่าวว่า มันเป็นแบบอย่างที่ดีในการพิสูจน์ลักษณะทั่วไปของท่อนสร้อยเพลงป็อป
บนชาร์ตเพลง

หลังจากออกจำหน่ายอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ เนื่องจากยอดดาวน์โหลดสูง เพลง "เลิฟซัมบอดี" เปิดตัวบนแกออนชาร์ตของเกาหลีใต้ที่อันดับ 8 เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ด้วยยอดขาด 35,892 ชุด ในสัปดาห์ต่อมา เพลงตกลงมาอันดับ 15 และขายได้อีก 16,752 ชุด เพลงอยู่บน 100 อันดับแรกได้นาน 8 สัปดาห์ เพลงเปิดตัวอันดับที่ 54 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และขึ้นสูงสุดอันดับที่ 10 ทำให้อัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์เป็นอัลบั้มแรกของมารูนไฟฟ์ที่ทำเพลงติด 10 อันดับแรกได้ถึง 4 เพลง นับถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 เพลงขายได้ 1,694,000 ชุดในสหรัฐอเมริกา
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอถ่ายทำในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2013 ออกเผยแพร่ในวีโว เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม วิดีโอกำกับโดยริช ลี แสดงเลอวีนและเอมิลี ราไทคาวสกี รับบทเป็นคนรัก และสมาชิกวงทุกคน ถูกทาด้วยสีเทา ทีแรก เลอวีนทาสีตัวเองให้ตัดกับพื้นหลังสีขาว จากนั้นก็ทาสีตัวราไทคาวสกีที่อยู่ตรงหน้าเขา ฉากท้าย ๆ แสดงเครื่องดนตรีของสมาชิกวงพ่นสีออกมาในขณะที่พวกเขากำลังบรรเลงอย่างต่อเนื่อง มีผู้หญิงคนหนึ่งเต้นยั่วยวน และเลอวีนกอดกับคนรักด้วยความเสน่หา ทุกอย่างมีสีเทาทาทั่วตัว ในฉากสุดท้าย เลอวีนย้อนกลับสิ่งที่เขาทำ ลบรอยสีออกจากฉากจนไม่เหลือร่องรอย
การแสดงสด

ในวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 มารูนไฟฟ์แสดงเพลง "เลิฟซัมบอดี" ในรายการเดอะวอยซ์ฤดูกาลที่สี่ ต่อมา พวกเขาแสดงเพลงนี้ในฮอนดาซีวิกทัวร์ประจำปีครั้งที่ 12 และโอเวอร์เอกซ์โพสด์ทัวร์
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

ปรับแต่งเสียงที่แพตทริออตสตูดิโอส์ เดนเวอร์ รัฐโคโลราโด และคอนเวย์สตูดิโอส์ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
ผสมเสียงที่มิกซ์สตาร์สตูดิโอส์ เวอร์จิเนียบีช
| --- | --- |
 แต่งเพลง – แอดัม เลอวีน ไรอัน เท็ดเดอร์, โนล ซานคาเนลลา, นาธาเนียล มอตต์  ผลิตเพลง – ไรอัน เท็ดเดอร์, โนล ซานคาเนลลา, นาธาเนียล มอตต์  ปรับแต่งเสียง – สมิธ คาร์ลสัน และ โนอาห์ "เมล์บ็อกซ์" พาสโซวอย  ผู้ช่วยปรับแต่งเสียง – เอริก อายแลนส์:  ผสมเสียง – เซอร์แบน เกเนีย  ปรับแต่งเสียง ผสมเสียง – จอห์น เฮนส์  ผู้ช่วยผสมเสียง – ฟิล ซีฟอร์ด  โปรแกรมและคีย์ – ไรอัน เท็ดเดอร์, โนล ซานคาเนลลา  
คณะทำงานปรับปรุงจากโน้ตในอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ สังกัดเอแอนด์เอ็ม/อ็อกโทนเรเคิดส์
ชาร์ตและการรับรอง

นาธาเนียล มอตต์ จากวงทรีโอ!ทรี และไรอัน เท็ดเดอร์ จากวงวันรีพับลิก ร่วมเขียนเพลง "เลิฟซัมบอดี"
นักวิจารณ์เชื่อมโยงเพลง "เลิฟซัมบอดี" เข้ากับงานเพลงของวงดนตรีแนวออลเทอร์นาทีฟร็อกสัญชาติอังกฤษ โคลด์เพลย์