stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสเอิร์ธ
ของรางวัลที่ผู้ชนะจะได้รับ > เครื่องประดับ

นอกจากมงกุฎที่ผู้ชนะและรองทั้ง 3 คนจะได้รับแล้ว ทั้ง 4 คนยังจะได้ชุดเครื่องประดับเป็นของรางวัลอีกหนึ่งอย่างซึ่งชุดเครื่องประดับพวกนี้ถูกสร้างและออกแบบโดย บริษัท โรโมน่า เฮอร์ ไฟน์ จำกัด[ต้องการอ้างอิง]  ซึ่งได้แรงบัลดาลใจมาจากขยะ ราคาของชุดเครื่องประดับของผู้ชนะจะประมาณ 250 ดอลล่าห์สหรัฐฯ ส่วนของรองทั้ง 3 นั้นราคาจะประมาณ 10000 ดอลล่าห์สหรัฐฯ ซึ่งตัวเครื่องประดับนั้นจะออกแบบลวดลายตามตำแหน่งที่ได้รับ
มิสเอิร์ท จะได้รับสร้อยคอและต่างหูที่มี จี้เป็นรูปดอกไม้และตัวของสายนั้นจะเป็นรูปผีเสื้อมีทั้งสีเหลืองและสีขาว อัญมณีที่ใช้เช่น ทัวร์มาลีน บุษราคัม ไพฑูรย์ เพชร และพลอยสังเคราะห์ น้ำหนักรวม 56 กะรัต เพชร 3.0 กะรัต สร้อยคอยาว  17 นิ้ว  และต่างหูยาว 3 นิ้ว
มิสเอิร์ธแอร์ จะได้รับสร้อยคอและต่างหูที่มี ลักษณะเป็นคลื่นและเกลียวมีสีเหลืองและขาว ทอง 14K ประดับด้วยอัญมณีสีและเพชร อัญมณีที่ใช้เป็นพลอยสีเหลืองและทอง มีน้ำหนักรวม 65 กรัม สร้อยคอยาว 17 นิ้ว และต่างหูยาว 3 นิ้ว
มิสเอิร์ธวอเตอร์ จะได้รับสร้อยคอและต่างหูที่เป็นรูปคลื่นและมีจี้เป็นรูปปลา ประดับด้วยอัญมณีสีเหลืองและฟ้า ไพรินสีน้ำเงิน น้ำหนักรวม 78 กรัม สร้อยยาว 17 นิ้วและต่างหูยาว 3 นิ้ว
สเอิร์ธไฟเออร์ จะได้รับสร้อยคอและต่างหู เป็นลายประกายไฟจะใช้อัญมณีเป็นเพชรพลอยสีเหลืองและฟ้าและใช้หยกจากประเทศมาเลเซีย  ซึ่งน้ำหนักรวมจะประมาณ 87.7 กรัม ซึ่งตัวสร้อยจะยาว 17 นิ้ว และตัวต่างหูยาว 3 นิ้ว
นอกจากนี้ทั้ง 4 คนยังจะได้รับสร้อยคอที่มีสัญลักษณ์ประจำตำแหน่งที่ตัวเองได้ดำรงตำแหน่งอีกด้วย
ผู้ดำรงตำแหน่ง

บทความหลัก: รายชื่อผู้ครองตำแหน่งมิสเอิร์ธ
| ปี | ประเทศ | ผู้ดำรงตำแหน่ง | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 |  ออสเตรเลีย | เจสสิกา เลน (Jessica Lane) |  มะนิลา, ฟิลิปปินส์ | 76 |
| 2023 |  แอลเบเนีย | ดรีตา ซีรี (Drita Ziri) |  นครโฮจิมินห์, เวียดนาม | 88 |
| 2022 |  เกาหลีใต้ | มีนา ซู ชเว (Mina Sue Choi) |  มะนิลา, ฟิลิปปินส์ | 85 |
| 2021 (ออนไลน์) |  เบลีซ | เดซทินี่ย์ แวคเนอร์ (Destiny Wagner) |  ฟิลิปปินส์ (ออนไลน์) | 89 |
| 2020 (ออนไลน์) |  สหรัฐ | ลินด์ซีย์ คอฟฟีย์ (Lindsey Coffey) |  ฟิลิปปินส์ (ออนไลน์) | 84 |
ทำเนียบมิสเอิร์ธ

มิสเอิร์ธ 2023
ดรีตา ซีรี
 แอลเบเนีย
มิสเอิร์ธ 2022
มีนา ซู ชเว
 เกาหลีใต้
มิสเอิร์ธ 2021
เดซทินี่ย์ แวคเนอร์
 เบลีซ
มิสเอิร์ธ 2020
ลินด์เซย์ คอฟฟีย์
 สหรัฐ
มิสเอิร์ธ 2019
เนลิส ปิเมนเตล
 ปวยร์โตรีโก
มิสเอิร์ธ 2018
เหงียน เฟือง คั้ญ
 เวียดนาม
มิสเอิร์ธ 2017
กาเรน อิบัสโก
 ฟิลิปปินส์
มิสเอิร์ธ 2016
กาเตริน เอสปิน
 เอกวาดอร์
มิสเอิร์ธ 2015
อันเจเลีย โอง
 ฟิลิปปินส์
มิสเอิร์ธ 2014
เจมี เฮร์เรลล์
 ฟิลิปปินส์
มิสเอิร์ธ 2013
อาลิซ เฮนริช
 เวเนซุเอลา
มิสเอิร์ธ 2012
เตเรซา ไฟก์โซวา
 เช็กเกีย
มิสเอิร์ธ 2010
นิโคล ฟาเรีย
 อินเดีย
มิสเอิร์ธ 2009
ลาริสซา รามอส
 บราซิล
มิสเอิร์ธ 2008
คาร์ลา เฮนรี
 ฟิลิปปินส์
มิสเอิร์ธ 2007
เจสสิกา ทริสโก
 แคนาดา
มิสเอิร์ธ 2006
ฮิล เฮร์นันเดซ
 ชิลี
มิสเอิร์ธ 2005
อาเล็กซานดรา บราอุน
 เวเนซุเอลา
มิสเอิร์ธ 2004
ปริสซิลลา เมย์เรลเลส
 บราซิล
มิสเอิร์ธ 2001
แคธารีนา สเวนส์สัน
 เดนมาร์ก
องค์กรมิสเอิร์ธ

องค์กรมิสเอิร์ธ เป็นองค์การในปัจจุบันที่เป็นเจ้าของและดำเนินการประกวดมิสเอิร์ธ และมิสฟิลิปปินส์เอิร์ธ สำนักงานใหญ่อยู่ที่มะนิลา, ฟิลิปปินส์ โดยของเจ้าองค์การคือ Carousel Productions ประธานกองประกวดคนปัจจุบันคือ Ramon Monzon องค์การขายสิทธิทางโทรทัศน์ให้กับการประกวดในประเทศอื่น ๆ
องค์กรมิสเอิร์ธ > ผู้ครองตำแหน่งองค์กรมิสเอิร์ธ

ด้านล่างนี้เป็นรายนามผู้ครองตำแหน่งทั้งหมดขององค์กรมิสเอิร์ธในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
ดูเพิ่ม

รายการประกวดความงาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์การประกวดอย่างเป็นทางการ
| ด ค กมิสเอิร์ธ |
| --- | --- |
 2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010 
 2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020 
 2021  2022  2023 
รายนามผู้ครองตำแหน่ง • รางวัลพิเศษ • รายนามรองชนะเลิศ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมประกวดมิสเอิร์ธ |
| --- | --- |
ดำเนินการอยู่ (2001–ปัจจุบัน):  แองโกลา  อาร์เจนตินา  อาร์มีเนีย  อารูบา  ออสเตรเลีย  ออสเตรีย  บาฮามาส  เบลารุส  เบลเยียม  เบลีซ  โบลิเวีย  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บราซิล  กัมพูชา  แคเมอรูน  แคนาดา  ชิลี  จีน  ไต้หวัน  โคลอมเบีย  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  หมู่เกาะคุก  สาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมีย  โครเอเชีย  คอสตาริกา  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอกวาดอร์  อียิปต์  เอลซัลวาดอร์  อังกฤษ  เอธิโอเปีย  ฝรั่งเศส  ฟีจี  เยอรมนี  กานา  กัวเดอลุป  กวม  กัวเตมาลา  กายอานา  เฮติ  ฮอนดูรัส  ฮังการี  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  ไอร์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  ญี่ปุ่น  เคนยา  เกาหลี  คีร์กีซสถาน  คอซอวอ  เลบานอน  มาเก๊า  มาเลเซีย  มอลตา  มอริเชียส  เม็กซิโก  มอลโดวา  มองโกเลีย  เมียนมา  นามิเบีย  เนปาล  เนเธอร์แลนด์  นิวแคลิโดเนีย  นิวซีแลนด์  ไนจีเรีย  ไอร์แลนด์เหนือ  นอร์เวย์  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  ปานามา  ปารากวัย  เปรู  ฟิลิปปินส์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ปวยร์โตรีโก  เรอูนียง  โรมาเนีย  รัสเซีย  รวันดา  ซามัว  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  เซียร์ราลีโอน  สิงคโปร์  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  แอฟริกาใต้  สเปน  ศรีลังกา  ซูรินาม  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ไทยแลนด์  ตองงา  ตรินิแดดและโตเบโก  ตุรกี  ยูกันดา  ยูเครน  สหรัฐอเมริกา  อุรุกวัย  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา  เวเนซุเอลา  เวียดนาม  เวลส์  แซมเบีย  ซิมบับเว 
ไม่ได้ดำเนินการ (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001–2015):  แอลเบเนีย (2013)  อัฟกานิสถาน (2005)  แอนติกาและบาร์บูดา (2003)  บาร์เบโดส (2002)  ภูฏาน (2008)  โบแนเรอ (2013)  บอตสวานา (2014)  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน (2013)  บัลแกเรีย (2004)  หมู่เกาะเคย์แมน (2010)  ชาด (2004)  โกตดิวัวร์ (2013)  กือราเซา (2014)  คิวบา (2009)  เอสโตเนีย (2011)  ฟินแลนด์ (2012)  กาบอง (2014)  จอร์เจีย (2009)  ยิบรอลตาร์ (2003)  กรีซ (2009)  กายอานา (2014)  ฮ่องกง (2011)  ไอซ์แลนด์ (2007)  จาเมกา (2010)  คาซัคสถาน (2014)  ลัตเวีย (2014)  ไลบีเรีย (2008)  ลิทัวเนีย (2013)  ลักเซมเบิร์ก (2011)  มาดากัสการ์ (2014)  มาซิโดเนีย (2006)  มาร์ตีนิก (2013)  นิการากัว (2012)  นีวเว (2007)  สาธารณรัฐคองโก (2007)  เซาท์ซูดาน (2013)  เซนต์ลูเชีย (2014)  ตาฮีตี (2014)  แทนซาเนีย (2014)  โทเคอเลา (2005)  หมู่เกาะเติกส์และเคคอส (2009) 
ภูมิภาคที่ไม่ได้ดำเนินการ:  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร (2006)  ทิเบต (2007)  แซนซิบาร์ (2001) 
| ด ค กเวทีการประกวดนางงามระดับนานาชาติที่สำคัญ |
| --- | --- |
 มิสเวิลด์ ผู้ชนะ  มิสยูนิเวิร์ส ผู้ชนะ  มิสอินเตอร์เนชันแนล ผู้ชนะ  มิสซูปราเนชันแนล ผู้ชนะ  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ผู้ชนะ 
รายการประกวดความงาม
เอล

เอล สามารถหมายถึงได้หลายอย่าง
L หรือ l ตัวอักษรละตินตัวที่ 12 ในภาษาอังกฤษอ่านว่า เอล ในภาษาไทยเรียกว่า แอล
เอล (เบียร์) (ale) เบียร์ชนิดหนึ่งหมักโดยใช้ยีสต์ประเภท "หมักลอยผิว"
เอล (รถไฟ) (L อ่านว่า เอล) ชื่อระบบรถไฟในเมืองชิคาโก
เอล (นิตยสาร) (elle) นิตยสารผู้หญิง
วัดศรีโคมคำ

| วัดศรีโคมคำ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพระเจ้าตนหลวง, วัดหลวง
ที่ตั้ง: 692 ถนนพหลโยธิน ตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา ประเทศไทย 56000 
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
พระประธาน: พระเจ้าตนหลวง
เจ้าอาวาส: พระราชปริยัติ (ณษิกรณ์ อรินฺทโม ป.ธ.๙ ,ดร.)
ความพิเศษ: พระอารามหลวงประจำจังหวัด ใน จังหวัดพะเยา
จุดสนใจ: หอวัฒนธรรมนิทัศน์วัดศรีโคมคำ จุดชมทัศนียภาพริมกว๊านพะเยา
กิจกรรม: สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพะเยา แห่งที่ 1
การถ่ายภาพ: งดใช้แสงแฟลชในการถ่ายภาพขณะพระสงฆ์ปฏิบัติศาสนกิจในพระอุโบสถ งดใช้เสียงดัง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีโคมคำ หรือ วัดพระเจ้าตนหลวง พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดมหานิกาย ภายในวิหารประดิษฐานพระเจ้าตนหลวงเป็นพระประธาน สร้างขึ้นในรัชสมัยของพญายอดเชียงราย กษัตริย์ลำดับที่ 10 แห่งราชวงศ์มังราย
วัดศรีโคมคำ ตั้งอยู่ริมกว๊านพะเยา เขตเทศบาลเมืองพะเยา เลขที่ 692 ถนนพหลโยธิน หมู่ที่ 1 ตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา เนื้อที่รวมทั้งสิ้น ประมาณ 74 ไร่
ประวัติ

ตัววัดมี ตัววิหารหลังเดิม ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าผู้ใดสร้างเนื่องจากเมืองพะเยามีการอพยพผู้คนจากภัยสงคราม ทำให้ตัวเมืองถูกปล่อยร้าง จนกระทั่งมีการฟื้นฟูเมืองขึ้นมาใหม่หลังยุคที่กรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์ตีเอาล้านนามาจากพม่า มาจนถึงช่วงที่พระยาประเทศอุดรทิศ เป็นผู้ครองเมืองพะเยาคนสุดท้าย ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนระบบการปกครองแบบหัวเมือง มาเป็นมณฑลเทศาภิบาลในสมัยรัชกาลที่ 5 ช่วงสมัยนี้ เริ่มมีการบูรณะวัดศรีโคมคำและพระเจ้าตนหลวงขึ้นมาอีกครั้ง หลังตัววัดและองค์พระมีสภาพทรุดโทรมมาเกือบ 60 ปี
การบูรณะวัดศรีโคมคำ เป็นการบูรณะไปทีละส่วน เนื่องจากขาดงบประมาณ ทำให้เกิดความล่าช้า จนเมื่อ ปี พ.ศ. 2465 ชาวเมืองพะเยา ภายใต้การนำของพระยาประเทศอุดรทิศได้อาราธนาครูบาศรีวิชัยจากเมืองลำพูน เข้ามาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ การบูรณะวัด ปี พ.ศ. 2466 ภายใต้การนำของครูบาศรีวิชัย ได้มีการรื้อวิหารหลังเก่าที่ครอบพระเจ้าตนหลวงออกแล้วสร้างหลังใหม่ขึ้นมาแทน มีการสร้างศาลาราย โบสถ์ วิหารพระพุทธบาทจำลอง ทั้งหมดแล้วเสร็จภายในระยะเวลาเพียง 1 ปี จนเมื่อปี พ.ศ. 2467 ก็ได้มีการทำบุญฉลองวัดที่บูรณะขึ้นมาใหม่ เป็นระยะเวลานานกว่าหนึ่งเดือน
เทศกาลแปดเป็ง นมัสการพระเจ้าตนหลวง

วัดศรีโคมคำ เป็นวัดที่มีความแปลก ต่างจากวัดอื่น เนื่องจากเริ่มสร้างวิหารหลังแรก ภายหลังการขึ้นโครง ก่ออิฐ เพื่อก่อสร้างองค์พระเจ้าตนหลวง ซึ่งแล้วเสร็จในวันเพ็ญเดือนแปด (ปฏิทินจันทรคติแบบล้านนา) ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำเดือนหกของไทย มีการฉลององค์พระครั้งแรก เรียกว่า เทศกาลแปดเป็ง
เทศกาลแปดเป็ง จัดขึ้นทุกปี ในช่วงเดือนพฤษภาคม ช่วงสัปดาห์วันวิสาขบูชา ในงาน มีการทำบุญฉลององค์พระช่วงกลางวัน และมีงานมหรสพ การออกร้านของกาชาดจังหวัด เครื่องเล่น และร้านขายสินค้าที่ระลึกในช่วงกลางคืน
พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ

วัดศรีโคมคำ ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2523 ถือเป็นพระอารามหลวงแห่งแรกและแห่งเดียวในจังหวัดพะเยา
พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ > จุดที่น่าสนใจบริเวณวัดและใกล้เคียง

อุโบสถกลางน้ำ ศิลปะแบบล้านนาประยุกต์ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2528 รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 ตัวอุโบสถสร้างยื่นเข้าไปในกว๊านพะเยา ด้านหน้ามีทางเดินเชื่อม ภายในมีภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังของ อังคาร กัลยาณพงศ์ ศิลปินแห่งชาติ
หอวัฒนธรรมนิทัศน์  เป็นพิพิธภัณฑ์แสดงโบราณวัตถุ เอกสาร ข้อมูลสำคัญทางประวัติศาสตร์ของจังหวัดพะเยา เช่น ความเป็นมา วรรณกรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น วัฒนธรรม ประเพณี และวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวพะเยา พิพิธภัณฑ์ เปิดทำการ เวลา 09.00 - 16.00 น. หยุดวันจันทร์และอังคาร
จุดชมพระอาทิตย์ตกดินริมกว๊านพะเยา อยู่ด้านหลังวัดศรีโคมคำ ติดกับกว๊านพะเยา จากจุดนี้ สามารถมองเห็นทิวเขาผีปันน้ำทอดตัวเป็นแนวยาวอยู่ด้านหลังกว๊านพะเยาได้อย่างชัดเจน จุดชมพระอาทิตย์ตกด้านหลังวัดศรีโคมคำนี้ เป็นหนึ่งในสถานที่ ที่สามารถมองเห็นพระอาทิตย์ตกดิน นกน้ำ กว๊านพะเยา และทิวเขา ได้สวยงามที่สุดของจังหวัดพะเยา
แหล่งข้อมูลอื่น

แหล่งท่องเที่ยว วัดศรีโคมคำ
วัดศรีโคมคำ http://www.touronthai.com เก็บถาวร 2013-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดพะเยา  เก็บถาวร 2011-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อำเภอบางมูลนาก

| อำเภอบางมูลนาก |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Bang Mun Nak
พิพิธภัณฑ์ชาวบางมูลนาก
คำขวัญ: ปลายอขึ้นชื่อ เลื่องลือมะม่วงแผ่น ดินแดนหลวงพ่อหิน ถิ่นข้าวขาวกอเดียว
แผนที่จังหวัดพิจิตร เน้นอำเภอบางมูลนาก
พิกัด: 16°1′42″N 100°22′42″E﻿ / ﻿16.02833°N 100.37833°E﻿ / 16.02833; 100.37833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พิจิตร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 354.94 ตร.กม. (137.04 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 44,189 คน
 • ความหนาแน่น: 124.49 คน/ตร.กม. (322.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 66120 (ไปรษณีย์บางมูลนาก - เฉพาะตำบลเนินมะกอก ตำบลบางไผ่ ตำบลบางมูลนาก (เทศบาล) ตำบลภูมิ ตำบลลำประดา ตำบลวังกรด ตำบลวังสำโรง ตำบลห้วยเขน และตำบลหอไกร),  66210 (ไปรษณีย์วังตะกู - เฉพาะตำบลวังตะกู รวมไปถึงตำบลวังงิ้ว ตำบลวังงิ้วใต้ ตำบลสำนักขุนเณร ตำบลห้วยพุก และตำบลห้วยร่วม ในเขตอำเภอดงเจริญ)
รหัสภูมิศาสตร์: 6605
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอบางมูลนาก ถนนประเทืองถิ่น ตำบลบางมูลนาก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร 66120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อำเภอบางมูลนาก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมมีพื้นที่กว่า 2,441.60 ตารางกิโลเมตร ต่อมามีการแบ่งพื้นที่การปกครองออกในพื้นที่ 3 จังหวัด คือ ครอบคลุมท้องที่ทั้งหมดของอำเภอทับคล้อ อำเภอดงเจริญ พื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอตะพานหิน ในจังหวัดพิจิตร พื้นที่ของอำเภอชนแดนทั้งหมด จังหวัดเพชรบูรณ์ บางส่วนของอำเภอชุมแสง บางส่วนของอำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์ และเป็นพื้นที่ 1 ใน 5 สุขาภิบาลท้องที่ในอดีต (โพธาราม, บ้านโป่ง, ชุมแสง, บางมูลนาก และบ้านหมี่) ซึ่งมีความเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่อดีต
สถานีรถไฟบางมูลนาก
ภายในพิพิธภัณฑ์ชาวบางมูลนาก
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอบางมูลนากมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอตะพานหิน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอทับคล้อและอำเภอดงเจริญ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหนองบัวและอำเภอชุมแสง (จังหวัดนครสวรรค์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโพทะเล
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบางมูลนากแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 79 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บางมูลนาก |  | (Bang Mun Nak) |  | - |  |  |  |  | 6. | ภูมิ |  | (Phum) |  | 5 หมู่บ้าน |
| 2. | บางไผ่ |  | (Bang Phai) |  | 12 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 7. | วังกรด |  | (Wang Krot) |  | 6 หมู่บ้าน |
| 3. | หอไกร |  | (Ho Krai) |  | 9 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 8. | ห้วยเขน |  | (Huai Khen) |  | 5 หมู่บ้าน |
| 4. | เนินมะกอก |  | (Noen Makok) |  | 12 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 9. | วังตะกู |  | (Wang Taku) |  | 12 หมู่บ้าน |
| 5. | วังสำโรง |  | (Wang Samrong) |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 10. | ลำประดา |  | (Lam Prada) |  | 10 หมู่บ้าน |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบางมูลนากประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองบางมูลนาก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางมูลนากทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบางไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางไผ่ เฉพาะหมู่ที่ 2, 4 และบางส่วนของหมู่ที่ 5
เทศบาลตำบลวังตะกู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังตะกู เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3, 11
เทศบาลตำบลหอไกร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหอไกรทั้งตำบล
เทศบาลตำบลเนินมะกอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินมะกอกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางไผ่ เฉพาะหมู่ที่ 1, 3, 6–12 และบางส่วนของหมู่ที่ 5
องค์การบริหารส่วนตำบลวังสำโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังสำโรงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลภูมิ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูมิและตำบลห้วยเขนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังกรด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังกรดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังตะกู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังตะกู เฉพาะหมู่ที่ 2, 4–10, 12 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3, 11
องค์การบริหารส่วนตำบลลำประดา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลำประดาทั้งตำบล
การคมนาคม

มีทางรถไฟสายเหนือตัดผ่านพื้นที่ โดยอำเภอบางมูลนากมีสถานีรถไฟทั้งหมด 4 สถานี ได้แก่
สถานีรถไฟวังกร่าง ตั้งอยู่ที่หมู่ 4,9 บ้านวังกร่าง และหมู่ 12 บ้านวังกร่างใต้ ตำบลเนินมะกอก เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ตั้งอยู่บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 290.24 (จากสถานีรถไฟกรุงเทพ) ใช้ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟแบบไฟสีสามท่า (Three Aspect) ใช้ระบบบังคับประแจแบบประแจกลไฟฟ้าชนิดบังคับสัมพันธ์ด้วยรีเลย์ (All Relay Interlocking) ตัวย่อสถานี คือ กา. มีขบวนรถให้บริการทั้งหมด 8 ขบวน ได้แก่ ขบวนรถธรรมดา 201/202 (กท.–พล.–กท.), ขบวนรถธรรมดา 211/212 (กท.–ตห.–กท.), ขบวนรถท้องถิ่น 401/402 (ลบ.–พล.–ลบ.) และขบวนรถท้องถิ่น 407/408 (นว.–ชม.–นว.)
สถานีรถไฟบางมูลนาก ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองบางมูลนาก ตำบลบางมูลนาก เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ตั้งอยู่บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 297.03 (จากสถานีรถไฟกรุงเทพ) ใช้ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟแบบไฟสีสามท่า (Three Aspect) ใช้ระบบบังคับประแจแบบประแจกลไฟฟ้าชนิดบังคับสัมพันธ์ด้วยรีเลย์ (All Relay Interlocking) ตัวย่อสถานี คือ นา. มีขบวนรถให้บริการทั้งหมด 14 ขบวน ได้แก่ ขบวนรถเร็ว 102 (ชม.-กภ.), ขบวนรถเร็ว 107/108 (กภ.–ดช.–กภ.), ขบวนรถเร็ว 109 (กภ.-ชม.), ขบวนรถเร็ว 111/112 (กภ.–ดช.–กภ.), ขบวนรถธรรมดา 201/202 (กท.–พล.–กท.), ขบวนรถธรรมดา 211/212 (กท.–ตห.–กท.), ขบวนรถท้องถิ่น 401/402 (ลบ.–พล.–ลบ.),ขบวนรถท้องถิ่น 407/408 (นว.–ชม.–นว.)
สถานีรถไฟหอไกร ตั้งอยู่ที่หมู่ 4 บ้านหอไกร ตำบลหอไกร เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ตั้งอยู่บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 303.50 (จากสถานีรถไฟกรุงเทพ) ใช้ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟแบบไฟสีสามท่า (Three Aspect) ใช้ระบบบังคับประแจแบบประแจกลไฟฟ้าชนิดบังคับสัมพันธ์ด้วยรีเลย์ (All Relay Interlocking) ตัวย่อสถานี คือ ไก. มีขบวนรถให้บริการทั้งหมด 9 ขบวน ได้แก่ ขบวนรถเร็ว 102 (ชม.-กภ.), ขบวนรถธรรมดา 201/202 (กท.–พล.–กท.), ขบวนรถธรรมดา 211/212 (กท.–ตห.–กท.), ขบวนรถท้องถิ่น 401/402 (ลบ.–พล.–ลบ.),ขบวนรถท้องถิ่น 407/408 (นว.–ชม.–นว.)
สถานีรถไฟดงตะขบ ตั้งอยู่ที่หมู่ 3 บ้านสถานีดงตะขบ ตำบลบางไผ่ เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ตั้งอยู่บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 309.87 (จากสถานีรถไฟกรุงเทพ) ใช้ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟแบบไฟสีสามท่า (Three Aspect) ใช้ระบบบังคับประแจแบบประแจกลไฟฟ้าชนิดบังคับสัมพันธ์ด้วยรีเลย์ (All Relay Interlocking) ตัวย่อสถานี คือ กา. มีขบวนรถให้บริการทั้งหมด 8 ขบวน ได้แก่ ขบวนรถธรรมดา 201/202 (กท.–พล.–กท.), ขบวนรถธรรมดา 211/212 (กท.–ตห.–กท.), ขบวนรถท้องถิ่น 401/402 (ลบ.–พล.–ลบ.) และขบวนรถท้องถิ่น 407/408 (นว.–ชม.–นว.)
สถานีรถไฟวังกร่าง
ราอุล ฆิเมเนซ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฆิเมเนซในปี 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ราอุล อาลอนโซ ฆิเมเนซ โรดริเกซ
วันเกิด:   (1991-05-05) 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  เตเปฆิ อิดัลโก เม็กซิโก
ส่วนสูง:  1.90 m (6 ft 3 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฟูลัม
หมายเลข:  7
สโมสรเยาวชน
2008–2011:  อาเมริกา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011–2014 |  อาเมริกา |  96 |  (36) |
| 2014–2015 |  อัตเลติโกเดมาดริด |  21 |  (1) |
| 2015–2019 |  ไบฟีกา |  80 |  (18) |
| 2018–2019 |  → วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (ยืมตัว) |  38 |  (13) |
| 2019–2023 |  วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ |  97 |  (27) |
| 2023– |  ฟูลัม |  17 |  (5) |
ทีมชาติ‡
| 2012 |  เม็กซิโก อายุไม่เกิน 23 ปี |  13 |  (1) |
| 2013– |  เม็กซิโก |  86 |  (27) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020
ราอุล อาลอนโซ ฆิเมเนซ โรดริเกซ (สเปน: Raúl Alonso Jiménez Rodríguez; เกิด 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวเม็กซิโก ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับฟูลัม และทีมชาติเม็กซิโก
เกียรติประวัติ > สโมสร

อาเมริกา
ลิกา เอเมเอกิส: เกลาซูรา 2013
อัตเลติโกเดมาดริด
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2014
ไบฟีกา
ปรีไมราลีกา: 2015–16, 2016–17
ตาซาดึปูร์ตูกัล: 2016–17
ตาซาดาลีกา: 2015–16
ซูแปร์ตาซากังดีดูดึออลีไวรา: 2016, 2017
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

เม็กซิโก อายุไม่เกิน 23 ปี
ตูลงทัวร์นาเมนต์: 2012
โอลิมปิกฤดูร้อน: 2012
เม็กซิโก
คอนคาแคฟคัพ: 2015
เกียรติประวัติ > ส่วนบุคคล

ผู้ทำประตูสูงสุดในตาซาดาลีกา: 2015–16
CONCACAF Goal of the Year: 2013
ผู้เล่นของวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์แห่งฤดูกาล: 2018–19
แหล่งข้อมูลอื่น

Raúl Jiménez at ESPN Deportes (สเปน)
สถิติของ ราอุล ฆิเมเนซ ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์  |
| --- | --- |
 1 ซา  3 Aït-Nouri  4 Collins  5 Lemina  6 B. Traoré  7 Neto  8 แนวึช (c)  9 ฆิเมเนซ  10 Podence  11 ฮวัง  12 Cunha  14 Mosquera  15 Dawson  18 Kalajdžić  19 ยอนนี  20 Chiquinho  21 ซาราเบีย  22 ซึเมดู  23 Kilman  24 Toti  25 Bentley  27 นูนึช  28 โมตีญู  29 โกสตา  35 Gomes  37 ตราโอเร  64 Bueno  77 Campbell  81 Lembikisa  ผู้จัดการ: โลเปเตกี 
ข้อผิดพลาด Lua ใน package.lua บรรทัดที่ 80: module 'Module:CountryData/summary' not found
ข้อผิดพลาด Lua ใน package.lua บรรทัดที่ 80: module 'Module:CountryData/summary' not found
| ด ค กผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ |
| --- | --- |
 1977: Daley  1978: Hazell  1979: Berry  1980: Carr  1981: Bradshaw  1982: Bradshaw  1983: Burridge  1984: Dodd  1985: Flowers  1986: Streete  1987: Stoutt  1988: Bull  1989: Mutch  1990: Venus  1991: Stowell  1992: Bennett  1993: Cook  1994: Thompson  1995: Rankine  1996: Bull  1997: Bull  1998: Curle  1999: Muscat  2000: Pollet  2001: Naylor  2002: Rae  2003: เลสคอตต์  2004: Camara  2005: เลสคอตต์  2006: Miller  2007: Murray  2008: เฮนเนสซีย์  2009: Foley  2010: Craddock  2011: Jarvis  2012: เฮนเนสซีย์  2013: Sako  2014: McDonald  2015: สเตียร์แมน  2016: Doherty  2017: Costa  2018: แนวึช  2019: โมตีญู  2020: ฆิเมเนซ  2021: แนตู  2022: ซา
สกุลชัย แสงโทโพธิ์

นักฟุตบอลชาวไทย
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 สกุลชัย แสงโทโพธิ์ ใน พ.ศ. 2564
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  สกุลชัย แสงโทโพธิ์
วันเกิด:  7 มิถุนายน พ.ศ. 2542 (25 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.70 ม.
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ตราด
หมายเลข:  19
สโมสรเยาวชน
พ.ศ. 2558–2561:  เมืองทอง ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2561–2566 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  2 |  (0) |
| พ.ศ. 2562 |  → พีที ประจวบ (ยืมตัว) |  6 |  (0) |
| พ.ศ. 2564 |  → สุพรรณบุรี (ยืมตัว) |  13 |  (1) |
| พ.ศ. 2564–2565 |  → เกษตรศาสตร์ (ยืมตัว) |  24 |  (1) |
| พ.ศ. 2566 |  → สมุทรปราการ ซิตี้ (ยืมตัว) |  12 |  (0) |
| พ.ศ. 2566 |  นาวิกโยธิน |  8 |  (0) |
| พ.ศ. 2566–2567 |  มหาสารคาม สามใบเถา |  18 |  (0) |
| พ.ศ. 2567 |  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ |  2 |  (0) |
| พ.ศ. 2568– |  ตราด |  0 |  (0) |
ทีมชาติ
| พ.ศ. 2559–2561 |  ไทย อายุไม่เกิน 19 ปี |  13 |  (2) |
| พ.ศ. 2561–2564 |  ไทย อายุไม่เกิน 23 ปี |  11 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2566
สกุลชัย แสงโทโพธิ์ (7 มิถุนายน พ.ศ. 2542 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งปีกให้แก่ตราด ในศึกไทยลีก 2
เกียรติประวัติ > สโมสร

ไทยลีกคัพ (1 สมัย): 2562
เกียรติประวัติ > ระหว่างประเทศ

ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 22 ปี 2019: รองชนะเลิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ สกุลชัย แสงโทโพธิ์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลตราด  |
| --- | --- |
 1 วรวุฒิ  2 วรากร  3 ภราดร  4 จิระพงค์  5 พิทักษ์ชัย  6 สิทธิโชค  7 พรปรีชา (c)  8 อี กึน-โฮ  9 อซูเบิล  10 โคเฮน  11 ศราวุธ  13 คีรอน  14 อิศอม  17 ธัชพล  19 อนุศักดิ์   21 ภูมิพัฒน์  22 พรชา  23 เดวิด  25 ศุภวัฒน์  28 ชัยพร  30 ประพัฒน์  33 อรรถพงศ์  36 ซอมี่นทู่น  39 เรืองยศ  46 เฟลลีเป  99 เปาลิสตา  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สมชาย
เชนมู (วิดีโอเกม)

| เชนมู |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: เซกาเอเอ็ม 2
ผู้จัดจำหน่าย: เซกา
กำกับ: Yu Suzuki Keiji Okayasu Toshihiro Nagoshi
อำนวยการผลิต: Yu Suzuki Toshihiro Nagoshi
ออกแบบ: Eigo Kasahara
โปรแกรมเมอร์: Keiji Okayasu
ศิลปิน: Masanori Ohe
เขียนบท: Yu Suzuki Masahiro Yoshimoto Takao Yotsuji
แต่งเพลง: Takenobu Mitsuyoshi Yuzo Koshiro
ชุด: เชนมู
เครื่องเล่น: ดรีมแคสต์ เพลย์สเตชัน 4 ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เอกซ์บอกซ์วัน
วางจำหน่าย:  29 ธันวาคม 1999 ดรีมแคสต์JP: 29 ธันวาคม 1999 NA: 7 พฤศจิกายน 2000 EU: 1 ธันวาคม 2000ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เอกซ์บอกซ์วันทั่วโลก: 21 สิงหาคม 2018เพลย์สเตชัน 4ทั่วโลก: 21 สิงหาคม 2018 JP: 22 พฤศจิกายน 2018 
แนว: แอคชั่นผจญภัย, จำลองชีวิต, social simulation
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
เชนมู (ญี่ปุ่น: シェンムー; โรมาจิ: Shenmū) เป็นวิดีโอเกมแนวแอคชั่นผจญภัยที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยเซกา สำหรับเครื่องดรีมแคสต์ใน ค.ศ. 1999 ตัวเกมจะติดตามเรื่องราวของริว ฮาซึกิ ศิลปินศิลปะการต่อสู้หมุ่ม ในขณะที่เขาออกเดินทางเพื่อแก้แค้นให้กับการฆาตกรรมพ่อของเขาในคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่เมืองโยโกซูกะ ประเทศญี่ปุ่น ผู้เล่นออกสำรวจเกมในรูปแบบโลกเปิด ต่อสู้กับคู่ต่อสู้ในการต่อสู้แบบวิวาท และพบกับควิกไทม์อีเวนต์ รายละเอียดด้านสิ่งแวดล้อมของตัวเกมถือว่าไม่เคยมีมาก่อน ด้วยวัตถุแบบโต้ตอบมากมาย ระบบกลางวันและกลางคืน เอฟเฟกต์สภาพอากาศที่แปรปรวน ตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นพร้อมตารางประจำวัน และมินิเกมต่าง ๆ
หลังจากพัฒนาเกมอาร์เคดเซกาที่ประสบความสำเร็จหลายเกม อาทิ แฮงค์ออน (ค.ศ. 1985), เอาต์รัน (ค.ศ. 1986) และ เวอร์ชัวไฟเตอร์ (ค.ศ. 1993) ผู้กำกับ ยู ซูซูกิต้องการสร้างประสบการณ์ที่ยาวนานขึ้น และมองว่า เชนมู เป็นมหากาพย์ที่มีหลายภาค ใน ค.ศ. 1996 แผนกวิจัยและพัฒนาเซกาเอเอ็ม 2 เริ่มพัฒนาเกมเล่นตามบทบาทสำหรับเครื่องเซกา แซตเทิร์นที่มีฉากอยู่ในจักรวาลของ เวอร์ชัวไฟเตอร์ การพัฒนาได้เปลี่ยนไปที่เครื่องดรีมแคสต์ใน ค.ศ. 1997 และการเชื่อมจักรวาลกับ เวอร์ชัวไฟเตอร์ ถูกยกเลิก เชนมู กลายเป็นวิดีโอเกมที่ที่มีทุนสร้างสูงที่สุดเท่าที่เคยมีการพัฒนามาในเวลานั้น โดยมีค่าใช้จ่ายการผลิตและการตลาดโดยประมาณอยู่ที่ 47–70 ล้านดอลลาร์ แม้ว่าจะครอบคลุมบางส่วนของการพัฒนาเกม เชนมู II (ค.ศ. 2001) ด้วยก็ตาม
แม้ตัวเกมจะทำยอดขายได้ 1.2 ล้านชุด แต่ เชนมู ก็ไม่สามารถคืนต้นทุนในการพัฒนาได้และประสบความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ ตัวเกมได้รับกระแสวิจารณ์ในเชิงบวกในเรื่องกราฟิก เพลงประกอบ และความทะเยอทะยาน แม้ว่าเกมจะดำเนินไปอย่างช้า ๆ และเน้นไปที่รายละเอียดที่ธรรมดาของผู้เล่นที่แบ่งแยกกันก็ตาม ตัวเกมได้กลายเป็นการตามเกินวิสัย โดยถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้บุกเบิกกลไกเกม เช่น ควิกไทม์อีเวนต์และโลกเปิด การประเมินในภายหลังได้รับกระแสผสมกัน โดยมีการวิจารณ์ในเรื่องการควบคุม จังหวะ และการพากย์เสียง
หลังจากการวางจำหน่ายเกม เชนมู II เกม เชนมู อื่น ๆ ก็เข้าสู่การพัฒนาที่นานเกินไปและซูซูกิก็ออกจากเซกา ใน ค.ศ. 2018 เซกาได้เปิดตัวตัวเกมพอร์ตความละเอียดสูงของ เชนมู และ เชนมู II สำหรับหลายเครื่องเล่น หลังจากแคมเปญระดมทุนที่ประสบความสำเร็จ ซูซูกิก็ได้พัฒนาเกม เชนมู III อย่างเป็นอิสระ โดยวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 4 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ใน ค.ศ. 2019 อนิเมะดัดแปลงจากเกม เชนมู ออกอากาศใน ค.ศ. 2022
แหล่งข้อมูลอื่น

"Official website". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 18, 2014. สืบค้นเมื่อ November 3, 2010.
Shenmue at Mobygames