stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Klystron
การประยุกต์ใช้

Klystrons สามารถผลิตพลังงานไมโครเวฟได้สูงกว่าอุปกรณ์ไมโครเวฟที่ใช้โซลิตสเตท(อิเล็กทรอนิกส์)(เช่นกันน์ไดโอด)มาก.  ในระบบที่ทันสมัย ​​พวกมันจะถูกใช้จาก UHF (หลายร้อย MHz) ขึ้นไปจนถึงหลายร้อยกิกะเฮิรตซ์ (เช่นใน Extended Interaction Klystrons  ในดาวเทียม CloudSat). Klystrons สามารถพบได้ในเรดาร์, ดาวเทียมและการสื่อสารแถบกว้างกำลังสูง (ที่พบบ่อยมากในการออกอากาศโทรทัศน์ และสถานีดาวเทียม EHF, ยา (รังสี), และเครื่องเร่งอนุภาคและเครื่องปฏิกรณ์ทดลองฟิสิกส์พลังงานสูง. ตัวอย่างเช่นที่ SLAC, klystrons จะถูกใช้งานเป็นประจำซึ่งให้เอาต์พุตในช่วง 50 เมกะวัตต์ (ชีพจร) และ 50 กิโลวัตต์(เวลาเฉลี่ย) ที่ 2856 MHz. สถานีสังเกตการณ์ Areciboจะใช้ klystron สองชุดที่ให้กำลังไฟฟ้ารวมที่ 1 เมกะวัตต์ (ต่อเนื่อง) ที่ 2380 MHz
บทความเรื่อง "Best of What's New 2007" ในหนังสือ Popular Science ได้อธิบายถึงบริษัทหนี่ง ชื่อ บรษัททรัพยากรทั่วโลก, ปัจจุบันได้เลิกไปแล้ว, ได้ใช้ klystron ในการแปลงสารไฮโดรคาร์บอนที่มีอยู่ในวัสดุในชีวิตประจำวัน, ของเสียจากรถยนต์, ถ่านหิน, หินน้ำมัน และทรายน้ำมัน ให้เป็นก๊าซธรรมชาติ และน้ำมันดีเซล
ดูเพิ่ม

Crossed-field amplifier
Electromagnetic radiation
Free electron laser
Gyrotron
Inductive output tube
Linear accelerator
Magnetron
Backward wave oscillator
เครื่องเร่งอนุภาค
Traveling wave tube
Waveguide


ภาพตัดขวางของ klystron แบบสะท้อน
klystrons ขนาดใหญ่ที่ใช้ใน storage ring ของ Australian Synchrotron ที่จะรักษาระดับพลังงานของลำอิเล็กตรอน
นอยเอดอยท์เชแฮร์เต

| Neue Deutsche Härte |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: Neue Deutsche Welle, industrial metal, thrash metal, alternative metal, groove metal, gothic metal, new wave, synthpop, electronica, techno, EDM, hard rock
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: กลางคริสต์ทศวรรษ-1990, ประเทศเยอรมนี
เครื่องบรรเลงสามัญ: Electric guitar, bass guitar, drums, vocals, keyboards, synthesizer, sampling
หัวข้ออื่น ๆ
Music of Germany - Nu metal
นอยเอดอยท์เชแฮร์เต (เยอรมัน: Neue Deutsche Härte; "New German Hardness" หรือรู้จักในชื่อ Die Neue Härte) เป็นแนวเพลงอิเล็กทรอนิกส์เมทัลเยอรมัน หรือแดนซ์เมทัล (tanzmetal) เป็นแนวเพลงย่อยของเพลงร็อก ผู้คิดค้นคำนี้คือสื่อด้านดนตรีเยอรมัน หลังจากอัลบั้มแรกของวงรัมสไตน์ ที่ชื่อชุด Herzeleid (1995) ออกวางขาย
Bands

ASP
Bettelprinz
b.o.s.c.h.
Butzemann
Dark Diamonds
Dein Feuer
Dementi
Der Bote
Die Allergie
Die Apokalyptischen Reiter
Die Vorboten
die!
Dossche
Eisbrecher
Eisenherz
Eisheilig
Erzwerk
Etwas Dein
Exfeind
Extramensch
Fleischmann
Frau Falter
Haertefall
Hämatom
Hammerschmitt
Hanzel und Gretyl
Heldmaschine
Herren
Hertzton
Herzbruch
Herzer
Herzparasit
In Extremo
In Viro
Joachim Witt
Kind Tot
Knorkator
Krankheit
L'Âme Immortelle
Leichenwetter
Letzte Instanz
Maerzfeld
Megaherz
Menschenwahn
Niederschlag
nulldB
Omega Lithium
Oomph!
Ost+Front
Peragon
Projekt Mensch
Pronther
Rammstein
Rinderwahnsinn
Ruoska
Samsas Traum
Schacht
Scherbentanz
Schlafes Bruder
Schlagwerk
Schock
Schockraum
Schwarzer Engel
Schweisser
Seelenzorn
Silberschauer
Stahlhammer
Stahlmann
Stark Treiben
Stimmkraft
Stoneman
Subway to Sally
Tanzwut
Treibhaus
Üebermutter
Umbra et Imago
Unheilig
Untoten
Von Den Ketten
Weissglut
Weto
บรันเดินบวร์คอันแดร์ฮาเฟิล

| บรันเดินบวร์คอันแดร์ฮาเฟิล  Brandenburg an der Havel |
| --- | --- |
เมือง
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของบรันเดินบวร์คอันแดร์ฮาเฟิล 
บรันเดินบวร์คอันแดร์ฮาเฟิล แสดงแผนที่เยอรมนีบรันเดินบวร์คอันแดร์ฮาเฟิล แสดงแผนที่รัฐบรันเดินบวร์ค
พิกัด:  52°25′N 12°32′E﻿ / ﻿52.417°N 12.533°E﻿ / 52.417; 12.533
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: บรันเดินบวร์ค
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 228.80 ตร.กม. (88.34 ตร.ไมล์)
ความสูง: 32 เมตร (105 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 72,040 คน
 • ความหนาแน่น: 310 คน/ตร.กม. (820 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 14770, 14772, 14774, 14776
รหัสโทรศัพท์: 03381
ทะเบียนพาหนะ: BRB
เว็บไซต์: www.stadt-brandenburg.de
บรันเดินบวร์คอันแดร์ฮาเฟิล (เยอรมัน: Brandenburg an der Havel) เป็นเมืองในรัฐบรันเดินบวร์ค ประเทศเยอรมนี อดีตเป็นเมืองหลวงของแคว้นชายแดนบรันเดินบวร์คจนถึงปี 1417 ซึ่งมีการย้ายเมืองหลวงไปยังเบอร์ลิน
บรันเดินบวร์คอันแดร์ฮาเฟิลมีประชากรราว 72,000 คนซึ่งลดลงบ้างในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเนื่องจากการย้ายถิ่นฐานสู่เมืองใหญ่ แต่ยังคงมีความสำคัญเชิงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม เมืองนี้เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมและการผลิตประเภทอุตสาหกรรมโลหะและเครื่องจักรกล นอกจากนี้ยังมีบทบาทในภาคการท่องเที่ยวด้วย
ธงชาตินาซีเยอรมนี

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน และ ธงเรือพลเรือน 
สัดส่วนธง: 3:5
ประกาศใช้: ค.ศ. 1920 - 1945
ลักษณะ: ธงพื้นสีแดง วงกลมสีขาว และ สัญลักษณ์สวัสดิกะสีดำตรงกลาง
 

ธงไรช์กิจ (Reichsdienstflagge)

การใช้: ธงราชการ และ ธงเรือราชการ  
สัดส่วนธง: 3:5
ประกาศใช้: ค.ศ. 1935 - 1945
 

ธงศึกไรช์ (Reichskriegsflagge)

การใช้: ธงกองทัพ และ ธงนาวี  
สัดส่วนธง: 3:5
ประกาศใช้: ค.ศ. 1935 - 1945
 
ธงชาตินาซีเยอรมนี หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ธงชาติและธงพาณิชย์แห่งไรช์เยอรมัน (เยอรมัน: National- und Handelsflagge des Deutschen Reiches) เป็นธงชาติของไรช์เยอรมัน ระหว่างปี ค.ศ. 1933 ถึงปี 1945
ประวัติ

เมื่อพรรคนาซีเข้าบริหารประเทศ ตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1933 ธงชาติสีดำ-แดง-ทองถูกประกาศเลิกใช้เป็นธงชาติของนาซีเยอรมนี ต่อมา คำสั่งในวันที่ 12 มีนาคม รัฐบาลได้ประกาศใช้ธงสามสี คือ ดำ-ขาว-แดง ซึ่งเป็นธงชาติที่ใช้มาตั้งแต่สมัยจักรวรรดิเยอรมัน และ ธงสวัสดิกะของพรรคนาซีให้เป็นธงชาติของรัฐอย่างถูกต้องตามกฎหมายทั้งสองแบบ ในปี 1935 หลังจากประธานาธิบดี เพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์ก ถึงแก่อสัญกรรม ฮิตเลอร์ได้สถาปนาตนเองขึ้นเป็นฟือเรอร์ การใช้ธงชาติประจำรัฐสองผืนถูกยกเลิก และ ประกาศใช้ธงสวัสดิกะเป็นธงชาตินาซีเยอรมนี ขณะที่ธงสีดำ-ขาว-แดงแบบเก่าถูกห้ามใช้ด้วยเหตุผลที่ว่า "ถอยหลังลงคลอง"
การออกแบบธงประจำพรรคนาซีเริ่มขึ้นในฤดูร้อนปี 1920 โดย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ โดยใช้ธงที่มีพื้นหลังสีแดง วงกลมสีขาว และสัญลักษณ์สวัสดิกะสีดำตรงกลาง โดยที่สีบนพื้นธงได้แสดงความเชื่อมโยงถึงจักรวรรดิเยอรมัน เนื่องจากเลือกใช้สีบนธงตรงกับสีธงชาติจักรวรรดิเยอรมัน นอกจากนี้ ธงประจำพรรคนาซียังมีความหมายมากกว่านั้น ตามที่ฮิตเลอร์ได้เขียนเอาไว้ในไมน์คัมพฟ์ สีขาว หมายถึง ชาตินิยม สีแดง หมายถึง สังคมนิยม และเครื่องหมายสวัสดิกะ ซึ่งใช้เป็นเครื่องหมายของ เชื้อชาติอารยัน
ปลายสงครามโลกครั้งที่สอง หลังจากนาซีเยอรมันพ่ายแพ้สงคราม กฎหมายฉบับแรกที่บังคับใช้โดยสภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร คือ การสั่งให้ทำลายสัญลักษณ์ของนาซีทั้งหมด และเลิกใช้กฎหมายที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ ยังมีคำสั่งห้ามใช้ธงสวัสดิกะในหลายประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในประเทศเยอรมนี
ดูเพิ่ม

ธงชาติเยอรมนี
รายชื่อธงในเยอรมนี (ค.ศ. 1933–1935)
รายชื่อธงเรือในนาซีเยอรมนี
ฮอสท์-เวสเซิล-ลีด
บรูนฮิลเดอ พ็อมเซิล

| บรูนฮิลเดอ พ็อมเซิล |
| --- | --- |
เกิด: 11 มกราคม ค.ศ. 1911(1911-01-11) เบอร์ลิน, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 27 มกราคม ค.ศ. 2017(2017-01-27) (106 ปี) มิวนิก, เยอรมนี
อาชีพ: นักจดชวเลขและนักพิมพ์ดีด, เลขานุการ, โฆษกวิทยุกระจายเสียง
บรูนฮิลเดอ พ็อมเซิล (เยอรมัน: Brunhilde Pomsel; 11 มกราคม 1911 – 27 มกราคม 2017) เป็นหญิงชาวเยอรมันซึ่งทำงานเป็นเลขานุการส่วนตัวของโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาแถลงข่าวและโฆษณาชวนเชื่อแห่งนาซีเยอรมนีตั้งแต่ ค.ศ. 1942 เป็นต้นมา เป็นหนึ่งในพยานคนสุดท้ายที่รอดชีวิตจากเครื่องมืออำนาจของนาซี หลังสงคราม เธอยังคงเป็นโฆษกวิทยุกระจายเสียงและเสียชีวิตใน ค.ศ. 2017 ด้วยวัย 106 ปี
บราทววสท์

| --- | --- |
บราทววสท์ชนิดต่าง ๆ ที่แผงลอยในจัตุรัสตลาดกลางเมืองเนือร์นแบร์ค
ประเภท: ไส้กรอก
แหล่งกำเนิด: เยอรมนี
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: เนื้อสัตว์ (เนื้อวัว, เนื้อลูกวัว หรือเนื้อหมู)
 ตำราอาหาร: บราทววสท์   สื่อ: บราทววสท์
บราทววสท์ (เยอรมัน: Bratwurst, ออกเสียง: [ˈbʁaːtˌvʊɐ̯st]) เป็นไส้กรอกเยอรมันชนิดหนึ่ง ทำจากเนื้อวัว เนื้อลูกวัว หรือเนื้อหมูซึ่งพบได้บ่อยที่สุด คำ Bratwurst มีที่มาจากคำในภาษาเยอรมันสูงเก่าว่า brātwurst ซึ่งประสมจากคำ brāto แปลว่า เนื้อสับ กับคำ Wurst แปลว่า ไส้กรอก แต่ในภาษาเยอรมันปัจจุบัน คำ Bratwurst มักถูกนำไปเชื่อมโยงกับคำกริยา braten ซึ่งแปลว่า นาบบนกระทะหรือย่าง
แม้ว่าสูตรทำไส้กรอกที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่พบนั้นจะมาจาก ค.ศ. 228 แต่หลักฐานเอกสารชิ้นแรกที่กล่าวถึงบราทววสท์ในเยอรมนีสามารถย้อนไปได้ถึงเพียง ค.ศ. 1313 โดยพบที่เมืองเนือร์นแบร์คในภูมิภาคฟรังโกเนีย ซึ่งยังคงเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการผลิตไส้กรอกย่างที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ
สูตรบราทววสท์แตกต่างกันไปตามภูมิภาคและแม้แต่ท้องถิ่น แหล่งข้อมูลบางแห่งระบุว่ามีบราทววสท์เยอรมันแตกต่างกันมากกว่า 40 ชนิด หลายชนิดที่รู้จักกันดีมีต้นกำเนิดในฟรังโกเนีย (ตั้งอยู่ในภาคเหนือของรัฐบาวาเรีย), ทือริงเงินซึ่งเป็นเพื่อนบ้านทางทิศเหนือ และพื้นที่ใกล้เคียง วิธีการเสิร์ฟบราทววสท์ก็แตกต่างกันไปตามท้องถิ่นเช่นกัน แต่โดยทั่วไปถือว่าไส้กรอกชนิดนี้เป็นของว่างซึ่งเสิร์ฟกับมัสตาร์ดและขนมปังก้อนที่ทำจากแป้งสาลี ส่วนในผับมักเสิร์ฟกับเซาเออร์เคราท์หรือสลัดมันฝรั่ง บางครั้งก็เสิร์ฟกับขนมปังแป้งข้าวไรย์เปลือกสีน้ำตาลเข้ม มีน้อยครั้งที่เสิร์ฟกับเพรตเซล นอกจากนี้ บราทววสท์ยังเป็นรูปแบบหนึ่งของอาหารจานด่วนยอดนิยมในประเทศที่พูดภาษาเยอรมัน โดยมักปรุงและขายกันในร้านแผงลอยริมทาง
บราทววสท์ที่เสิร์ฟเป็นอาหารจานด่วนในบาวาเรีย
บัลเคินคร็อยทซ์

บัลเคินคร็อยทซ์รูปแบบต่าง ๆ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โปรดดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่หน้า ลุฟท์วัฟเฟอ สําหรับข้อกําหนดในการใช้บัลเคินคร็อยทซ์บางรูปแบบเป็นการเฉพาะ
บัลเคินคร็อยทซ์ (เยอรมัน: Balkenkreuz) เป็นชื่อเรียกตราสัญลักษณ์กางเขนเหล็กแนวตรง เริ่มใช้ในช่วง ค.ศ. 1916–1918 ก่อนจะกลายมาเป็นตราประจำแวร์มัคท์ (กองกําลังทางทหารของประเทศเยอรมนีระหว่างการปกครองของพรรคนาซี) และเหล่าทัพทั้งสาม ได้แก่ แฮร์ (กองทัพบก) ลุฟท์วัฟเฟอ (กองทัพอากาศ) และครีคส์มารีเนอ (กองทัพเรือ) จวบจนการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง
บันทึกการประชุมฮ็อสบัค

บันทึกการประชุมฮ็อสบัค (เยอรมัน: Hoßbach-Niederschrift) คือบันทึกสรุปการประชุมเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1937 ระหว่างเผด็จการนาซีเยอรมัน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และคณะผู้นำทางการทหารและการต่างประเทศของเขา ซึ่งได้มีการร่างนโยบายการแผ่ขยายอาณาเขตเยอรมนีในอนาคตของฮิตเลอร์ขึ้นมา การประชุมครั้งนี้จึงถือว่าเป็นจุดหักเหในนโยบายการต่างประเทศของฮิตเลอร์ เนื่องจากถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของนโยบายอันสุดโต่งและรุนแรง โดยแผนการแผ่ขยายอาณาเขตในทวีปยุโรปถูกร่างขึ้นมาอย่างคร่าว ๆ ทั้งนี้ในบันทึกการประชุมดังกล่าวระบุว่าฮิตเลอร์ไม่ต้องการทำสงครามกับสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1939 เพียงแต่ต้องการทำสงครามปล้นสะดมขนาดย่อม ๆ เพื่อช่วยพยุงเศรษฐกิจอันฝืดเคืองของเยอรมนีเท่านั้น
บันทึกการประชุมนี้ถูกตั้งชื่อตามผู้เก็บรักษาการประชุมและนายทหารคนสนิทของฮิตเลอร์ นายพลเคานต์ฟรีดริช ฮ็อสบัค ซึ่งนอกจากนายพลฮ็อสบัคแล้ว ผู้เข้าร่วมประชุมในครั้งนี้ได้แก่ รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ บารอนค็อนสตันทีน ฟ็อน น็อยราท, จอมพล ฟ็อน บล็อมแบร์ค (รัฐมนตรีกระทรวงไรชส์แวร์), นายพลแวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์ (ผู้บัญชาการใหญ่กองทัพบก), พลเรือเอก เอริช เรเดอร์ (ผู้บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ) และจอมพล แฮร์มัน เกอริง (ผู้บัญชาการใหญ่กองทัพอากาศ)
นิคคลัส ซือเลอ

นิคคลัส ซือเลอ (เยอรมัน: Niklas Süle; เกิด 3 กันยายน ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ และทีมชาติเยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ นิคคลัส ซือเลอ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์  |
| --- | --- |
 1 โคเบิล  2 โมเรย์  4 Coulibaly  5 Zagadou  7 เรย์นา  8 ดาฮูด  10 แซนโช  11 ร็อยส์ (c)  13 กึไรรู  14 Schulz  15 ฮุมเมิลส์  16 อาคันจี  18 มูกอโก  19 บรันท์  20 ซาบิทเซอร์  21 Malen  23 จัน  24 เมอนีเย  25 Unbehaun  27 Tigges  28 วิตแซล  29 ชเม็ลท์เซอร์  30 Passlack  32 Kamara  34 Pongračić  35 Hitz  36 Rothe  38 เบือร์คี  39 Wolf  42 Gürpüz  46 พาชาลิช  47 Papadopoulos  ผู้จัดการ: แตร์ซิช 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเยอรมนี – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 น็อยเออร์ (c)  2 พลัทเทินฮาร์ท  3 เฮ็คทอร์  4 กินเทอร์  5 ฮุมเมิลส์  6 เคดีรา  7 ดรัคส์เลอร์  8 โครส  9 แวร์เนอร์  10 เออซิล  11 ร็อยส์  12 ทรัพพ์  13 มึลเลอร์  14 โกเร็ทซ์คา  15 ซือเลอ  16 รือดีเกอร์  17 โบอาเท็ง  18 คิมมิช  19 รูดี  20 บรันท์  21 กึนโดอัน  22 แทร์ สเตเกิน  23 ก็อมเม็ส  ผู้ฝึกสอน: เลิฟ  |  1 น็อยเออร์ (c)  2 พลัทเทินฮาร์ท  3 เฮ็คทอร์  4 กินเทอร์  5 ฮุมเมิลส์  6 เคดีรา  7 ดรัคส์เลอร์  8 โครส  9 แวร์เนอร์  10 เออซิล  11 ร็อยส์  12 ทรัพพ์  13 มึลเลอร์  14 โกเร็ทซ์คา  15 ซือเลอ  16 รือดีเกอร์  17 โบอาเท็ง  18 คิมมิช  19 รูดี  20 บรันท์  21 กึนโดอัน  22 แทร์ สเตเกิน  23 ก็อมเม็ส  ผู้ฝึกสอน: เลิฟ  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเยอรมนี – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 น็อยเออร์ (c)  2 รือดีเกอร์  3 ฮัลชเตินแบร์ค  4 กินเทอร์  5 ฮุมเมิลส์  6 คิมมิช  7 ฮาเวิทซ์  8 โครส  9 ฟ็อลลันท์  10 กนาบรี  11 แวร์เนอร์  12 เลโน  13 โฮฟมัน  14 มูซีอาลา  15 ซือเลอ  16 โคลสเทอร์มัน  17 น็อยเฮาส์  18 โกเร็ทซ์คา  19 ซาเน  20 โกเซินส์  21 กึนโดอัน  22 ทรัพ  23 จัน  24 ค็อค  25 มึลเลอร์  26 กึนเทอร์  ผู้ฝึกสอน: เลิฟ  |  1 น็อยเออร์ (c)  2 รือดีเกอร์  3 ฮัลชเตินแบร์ค  4 กินเทอร์  5 ฮุมเมิลส์  6 คิมมิช  7 ฮาเวิทซ์  8 โครส  9 ฟ็อลลันท์  10 กนาบรี  11 แวร์เนอร์  12 เลโน  13 โฮฟมัน  14 มูซีอาลา  15 ซือเลอ  16 โคลสเทอร์มัน  17 น็อยเฮาส์  18 โกเร็ทซ์คา  19 ซาเน  20 โกเซินส์  21 กึนโดอัน  22 ทรัพ  23 จัน  24 ค็อค  25 มึลเลอร์  26 กึนเทอร์  ผู้ฝึกสอน: เลิฟ  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเยอรมนี – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 น็อยเออร์ (กัปตัน)  2 รือดีเกอร์  3 เราม์  4 กินเทอร์  5 เคเรอร์  6 คิมมิช  7 ฮาเวิทซ์  8 โกเร็ทซ์คา  9 ฟึลครูค  10 กนาบรี  11 เกิทเซอ  12 ทรัพ  13 มึลเลอร์  14 มูซีอาลา  15 ซือเลอ  16 โคลสเทอร์มัน  17 บรันท์  18 โฮฟมัน  19 ซาเน  20 กึนเทอร์  21 กึนโดอัน  22 แทร์ สเตเกิน  23 ชล็อทเทอร์เบ็ค  24 อาเดเยมี  25 เบ็ลลา-ค็อทชัพ  26 มูกอโก  ผู้ฝึกสอน: ฟลิค  |  1 น็อยเออร์ (กัปตัน)  2 รือดีเกอร์  3 เราม์  4 กินเทอร์  5 เคเรอร์  6 คิมมิช  7 ฮาเวิทซ์  8 โกเร็ทซ์คา  9 ฟึลครูค  10 กนาบรี  11 เกิทเซอ  12 ทรัพ  13 มึลเลอร์  14 มูซีอาลา  15 ซือเลอ  16 โคลสเทอร์มัน  17 บรันท์  18 โฮฟมัน  19 ซาเน  20 กึนเทอร์  21 กึนโดอัน  22 แทร์ สเตเกิน  23 ชล็อทเทอร์เบ็ค  24 อาเดเยมี  25 เบ็ลลา-ค็อทชัพ  26 มูกอโก  ผู้ฝึกสอน: ฟลิค  |  |
บาทโฮฟกัสไทน์

| บาทโฮฟกัสไทน์ |
| --- | --- |
บาทโฮฟกัสไทน์ใน ค.ศ. 1997
   ตราอาร์ม
บาทโฮฟกัสไทน์ที่ตั้งในประเทศออสเตรีย
พิกัด:  47°10′0″N 13°12′0″E﻿ / ﻿47.16667°N 13.20000°E﻿ / 47.16667; 13.20000
ประเทศ: ออสเตรีย
รัฐ: ซัลทซ์บวร์ค
อำเภอ: ซังคท์โยฮันอิมพ็องเกา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 103.73 ตร.กม. (40.05 ตร.ไมล์)
ความสูง: 859 เมตร (2,818 ฟุต)
ประชากร (1 ม.ค. 2016)
 • ทั้งหมด: 6,884 คน
 • ความหนาแน่น: 66 คน/ตร.กม. (170 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 5630
เว็บไซต์: www.badhofgastein.at
บาทโฮฟกัสไทน์ (เยอรมัน: Bad Hofgastein) เป็นเมืองชนบทในรัฐซัลทซ์บวร์ค ประเทศออสเตรีย เป็นเมืองการค้าและเมืองสปาในหุบเขากัสไทน์ในเทือกเขาแอลป์ และเป็นยังสถานตากอากาศสกีขนาดใหญ่
น็อลเลินดอร์ฟพลัทซ์ (สถานีรถไฟใต้ดินเบอร์ลิน)

โนลเลินดอร์ฟพลัทซ์ (เยอรมัน: Nollendorfplatz) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินเบอร์ลิน (อู-บาน) บนสาย U1, U2, U3 และ U4 สถานีเปิดให้บริการในปี 1902 และปัจจุบันเป็นสถานีเดียวในเบอร์ลินที่มีสายรถไฟใต้ดินให้บริการสี่สาย และเป็นสถานีเดียวที่ทุกสายของ ไคลน์โพรฟิล (Kleinprofil)
สถานีตั้งชื่อตามจัตุรัสโนลเลินดอร์ฟพลัทซ์ ซึ่งตั้งชื่อตาม Nakléřov ในประเทศเช็กเกีย สถานีตั้งอยู่ทางเหนือของชือเนอแบร์ค ที่จุดตัดของถนนโมทซ์ชทราเซอ, ไคลสท์ชทราเซอ (Kleiststraße) และ บือโลวชทราเซอ (Bülowstraße) พื้นที่นี้มีความสำคัญในฐานะศูนย์กลางของวัฒนธรรมเกย์ ใกล้กันยังเป็นที่ตั้งของตลาดวินเทอเฟลท์พลัทซ์ (Winterfeldtplatz) ซึ่งมีชื่อเสียง ต่อมาทศวรรษ 1970 ถึงต้นทศวรรษ 1980 สถานีนี้เป็นแหล่งทรุดโทรม เริ่มเป็นศูนย์กลางของคนติดเฮโรอีน, พวกพังก์ และ คนแอบอาศัยในอาคารร้าง ก่อนที่ต่อมาจะเริ่มมีการพัฒนาพื้นที่โดยรอบจนกลายเป็นแหล่งวัฒนธรรม เช่นเดียวกับพื้นที่ทางตะวันตกของคร็อยซ์บวร์ค ในปี 2002 ได้มีการด่อสร้างโดมแบบอาร์ตนูโว ลักษณะคล้ายกับโดมเดิมที่มีอยู่มาก่อนถูกทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง ผลงานโดยเครแมร์ อุนด์ โวล์ฟเฟินชไทน์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Nollendorfplatz (Berlin U-Bahn)
Hoch- und Untergrundbahnhof Nollendorfplatz เก็บถาวร 2018-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน entry in the list of Berlin cultural monuments (ในภาษาเยอรมัน)
ทิลมัน รีเมินชไนเดอร์

| ทิลมัน รีเมินชไนเดอร์ Tilman Riemenschneider |
| --- | --- |
ภาพเหมือนตนเองทิลมัน รีเมินชไนเดอร์
เกิด: ราว ค.ศ. 1460
เสียชีวิต: 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1531
สัญชาติ: ชาวเยอรมัน
อาชีพ: ประติมากร
ตำแหน่ง: ประติมากร
ประติมากร
ทิลมัน รีเมินชไนเดอร์ (เยอรมัน: Tilman Riemenschneider; ราว ค.ศ. 1460 – 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1531) เป็นประติมากรและช่างสลักไม้คนสำคัญชาวเยอรมัน ที่ทำงานอยู่ที่เวือทซ์บวร์ค ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1483 รีเมินชไนเดอร์เป็นประติมากรผู้มีความสามารถระหว่างสมัยคาบเกี่ยวระหว่างสมัยกอทิกและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ศิลปะ

งานประติมากรรมและงานแกะสลักไม้ของทิลมัน รีเมินชไนเดอร์เป็นงานของปลายยุคกอทิกและต้นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา แต่งานในบั้นปลายเริ่มแสดงลักษณะที่เรียกว่าจริตนิยม ลักษณะงานของทิลมันคืองานที่เป็นงานแสดงพลังอารมณ์บนใบหน้าของรูปสลักที่มักจะแสดงอารมณ์หมกมุ่นในความคิดอันลึกซึ้งเช่นที่เห็นในรูปแกะสลักเหมือนตนเอง และเป็นงานที่เต็มไปด้วยรายละเอียดที่รวมไปถึงรอยพับรอบพริ้วของเสื้อผ้าของตัวแบบ การเน้นอารมณ์ภายในของตัวแบบเป็นสิ่งที่ทำให้งานของรีเมินชไนเดอร์ต่างจากงานของศิลปินผู้อื่นก่อนหน้านั้น ซอเรน เมลิเคียน นักวิพากษ์ศิลป์เปรียบงานชิ้นที่ดีที่สุดเช่นพระแม่มารีในภาพการประกาศของเทพว่าเป็นงานที่ดีเด่นเท่าเทียมกับจิตรกรรมสีน้ำมันของอัลเบรชท์ ดือเรอร์ เคนเนท คลาก นักประวัติศาสตร์ศิลป์มีความเห็นว่างานของรีเมินชไนเดอร์เป็นงานที่แสดงถึงความศรัทธาส่วนตัวในคริสต์ศาสนาของชาวเยอรมันในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 และเป็นสัญญาณของการปฏิรูปศาสนาที่ตามมา ในบรรดาผู้ได้รับอิทธิพลจากทิลมันก็ได้แก่ปีเตอร์ บรูเออร์ และ ฟิลิปป์ คอค
งานสำคัญ

งานสะสมกลุ่มใหญ่ที่สุด 81 ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ไมน์แฟรงคิชเชสในป้อมมาเรียนแบร์กเหนือตัวเมืองเวือทซ์บวร์ค
“ปิเอต้าฮาซเซนบาค” (Hassenbacher Vesperbild) ในโบสถ์ฮาซเซนบาค, ราว ค.ศ. 1490, ไม้
“ฉากแท่นบูชาการลาของอัครทูต” (Altar of the Farewell of the Apostles) โบสถ์อาลเลอร์ไฮลิเกนไม่ไกลจากเนิร์นแบร์ก, ราว ค.ศ. 1491
“ฉากแท่นบูชามารีย์ชาวมักดาลา” (Altar Piece, Maria Magdalena) มึนเนอร์ชตัดท์, ราว ค.ศ. 1490/1492
“อาดัมและเอวา” พิพิธภัณฑ์ไมน์แฟรงคิชเชส, เวือทซ์บวร์ค, ราว ค.ศ. 1491/1493
“รูปสลักของบิชอปรูดอล์ฟ ฟอน เชเรนแบร์ก” (Sculpture of Bishop Rudolf von Scherenberg)  มหาวิหารเวือทซ์บวร์ค, ราว ค.ศ. 1496/1499
“อนุสรณ์ที่บรรจุพระบรมศพของพระเจ้าเฮนรีและพระชายาจักรพรรดินีคุนิกุนด์” มหาวิหารบัมแบร์ก, ราว ค.ศ. 1499/1513
“รูปสลักแมรี ซาโลเมและเซเบดี” (Mary Salome and Zebedee) เวือทซ์บวร์ค ราว ค.ศ. 1501-1505 ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิคตอเรียและอัลเบิร์ต, ลอนดอน
“นักบุญแอนน์และสามีสามคน” พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งบาวาเรีย, มิวนิก, ราว ค.ศ. 1505/1510, ไม้
“ความรันทดของพระแม่มารีย์” (Grieving Maria) พิพิธภัณฑ์ไมน์แฟรงคิชเชส, เวือทซ์บวร์ค, ราว ค.ศ. 1505
“ฉากแท่นบูชามาเรีย” เครกลิงเงน, ราว ค.ศ. 1505/1508, ไม้
“ฉากแท่นบูชาอัครทูต, ฉากแท่นบูชาคริสต์ศาสนบิดา, ฉากแท่นบูชาแม่พระรับสาร, รูปสลักนักบุญคิลเลียน, พระเยซูตรึงกางเขน”  โบสถ์เซนต์เลโอ, บิบราไม่ไกลจากไมนิงเง็น, ราว ค.ศ. 1500, ไม้
“ฉากแท่นบูชาพระเยซูตรึงกางเขน” วัดเซนต์นิโคลัส, ไอซิงเง็น, บาวาเรีย, ราว ค.ศ. 1500-1505
“ฉากแท่นบูชาพระโลหิตอันศักดิ์สิทธิ์” (Holy Blood Altar)  โบสถ์นักบุญยากอบ, โรเตนบวร์กอบเดอร์เทาเบอร์, ราว ค.ศ. 1501-1505,ไม้
“ฉากแท่นบูชาอัครทูต ” โบสถ์เซนต์คิเลียนที่วินด์สไฮม์, ราว ค.ศ. 1509 ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ในไฮเดลแบร์ก
“ฉากแท่นบูชาพระเยซูตรึงกางเขน” วัดที่เดทวัง, ราว ค.ศ. 1510/1513 ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ในไฮเดลแบร์ก
“อนุสรณ์ที่บรรจุศพของบิชอปลอเรนซ์แห่งบิบรา” มหาวิหารเวือทซ์บวร์ค, ราว ค.ศ. 1520/22
“แม่พระแห่งสายประคำ” (Madonna of the Rosary) โบสถ์แสวงบุญที่ไวน์แบร์เก็น, ใกล้โฟลคาค, ราว ค.ศ. 1521/1524
“ความโทมนัสต่อการสิ้นพระชนม์ของพระเยซู” (The Grieving for Christ) อารามเมดบรอนน์ใกล้เวิร์ซบวร์ก ราว ค.ศ. 1525
“แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์” แผงกลางของฉากแท่นบูชาที่โบสถ์แฮร์กอต, เครกลิงเงน, ราว ค.ศ. 1495-1499
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทิลมัน รีเมินชไนเดอร์
Mainfränkisches Museum, Würzburg[ลิงก์เสีย]
Grove Art Online, Tilman Riemenschneider[ลิงก์เสีย]
National Gallery of Art exhibit: Tilman Riemenschneider: Master Sculptor of the Late Middle Ages[ลิงก์เสีย]
The Web Gallery of Art
เก็บถาวร 2011-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน alabaster Annunciation at the Rijksmuseum, Amsterdam
เก็บถาวร 2005-11-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Virgin and Child at the Spencer Museum of Art, University of Kansas, Lawrence, Kansas
Herbermann, Charles, บ.ก. (1913). "Tillmann Riemenschneider" . สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company.
ทิลมัน รีเมินชไนเดอร์ ที่ไฟน์อะเกรฟ
“นักบุญบาร์บารา” พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งบาวาเรีย
“ความโทมนัสต่อการสิ้นพระชนม์ของพระเยซู”, เมดบรอนน์
“ฉากประดับแท่นบูชาพระโลหิตอันศักดิ์สิทธิ์” ที่โรเทนบูร์กอบเดอร์เทาเบอร์
รายละเอียดของ “ฉากแท่นบูชาพระโลหิตอันศักดิ์สิทธิ์”
บัลดัวร์ ฟ็อน ชีรัค

| บัลดัวร์ ฟ็อน ชีรัค |
| --- | --- |


ไรชส์ยูเกินท์ฟือเรอร์
ดำรงตำแหน่ง 1931–1940
แต่งตั้งโดย: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ก่อนหน้า: เพิ่งถูกก่อตั้ง
ถัดไป: อาร์ทัวร์ อัคส์มัน
เกาไลแตร์แห่งเวียนนา
ดำรงตำแหน่ง สิงหาคม ค.ศ. 1940 – พฤษภาคม ค.ศ. 1945
แต่งตั้งโดย: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ก่อนหน้า: Josef Bürckel
ถัดไป: None
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: บัลดัวร์ เบ็นเนอดิคท์ ฟ็อน ชีรัค 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 เบอร์ลิน, บรันเดินบวร์ค, ปรัสเซีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 8 สิงหาคม ค.ศ. 1974 (อายุ 67 ปี) เคริฟ, รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์, สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี
พรรคการเมือง: พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน  (NSDAP)
คู่สมรส: เฮนเรีย ฟ็อน ชีรัค  (née Hoffmann; married 1932)
บุตร: 4, รวมไปถึง ริชาร์ด ฟ็อน ชีรัค
รางวัล: เหรียญเกียรติยศยุวชนฮิตเลอร์เคลือบทองประดับด้วยเพชรและทับทิม

บัลดัวร์ เบ็นเนอดิคท์ ฟ็อน ชีรัค (เยอรมัน: Baldur Benedikt von Schirach) เป็นนักการเมืองนาซี ผู้เป็นที่รู้จักในฐานะผู้นำฝ่ายเยาวชนของพรรคนาซีโดยดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าของยุวชนฮิตเลอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1931 ถึง ค.ศ. 1940 หลังจากนั้นต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นเกาไลเทอร์และไรชส์ชตัทฮัลเทอร์ ("ผู้ว่าการแห่งไรช์") แห่งเวียนนา ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์คและถูกลงโทษให้จำคุกเป็นเวลา 20 ปี
| ด ค กจำเลยสำคัญในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค |
| --- | --- |
ถูกตัดสินประหารชีวิต:  มาร์ทีน บอร์มัน1  ฮันส์ ฟรังค์  วิลเฮ็ล์ม ฟริค  แฮร์มัน เกอริง2  อัลเฟรท โยเดิล  แอ็นสท์ คัลเทินบรุนเนอร์  วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล  โยอาคิม ฟ็อน ริบเบินทร็อพ  อัลเฟรท โรเซินแบร์ค  ฟริทซ์ เซาเคิล  อาร์ทัวร์ ไซส์-อินควาร์ท  ยูลีอุส ชไตรเชอร์ 
จำคุก (ระยะเวลา):  คาร์ล เดอนิทซ์ (10 ปี)  วัลเทอร์ ฟุงค์ (จำคุกตลอดชีวิต)  รูด็อล์ฟ เฮ็ส (จำคุกตลอดชีวิต)  ค็อนสตันทีน ฟ็อน น็อยราท (15 ปี)  เอริช เรเดอร์ (จำคุกตลอดชีวิต)  บัลดัวร์ ฟ็อน ชีรัค (20 ปี)  อัลแบร์ท ชแปร์ (20 ปี) 
พ้นผิด:  ฮันส์ ฟริทเชอ  ฟรันทซ์ ฟ็อน พาเพิน  ฮยัลมาร์ ชัคท์ 
ไม่มีคำวินิจฉัย:  กุสทัฟ ครุพ ฟ็อน โบเลิน อุนท์ ฮัลบัค3  โรแบร์ท ไล4 
 1 เป็นการพิจารณาคดีลับหลังจำเลย พบร่างที่กรุงเบอร์ลินในปี 1972 และระบุรูปพรรณได้ในปี 1998; ยืนยันว่าได้ฆ่าตัวตายในวันที่ 2 พฤษภาคม 1945  2 ฆ่าตัวตายในวันที่ 15 ตุลาคม 1946 ก่อนการพิจารณาคดีเริ่ม  3 พบว่าไม่พร้อมรับการพิจารณาคดี  4 ฆ่าตัวตายในวันที่ 25 ตุลาคม 1945
นีเดอร์ไบเอิร์น

| นีเดอร์ไบเอิร์น Niederbayern |
| --- | --- |
ส่วนภูมิภาค
แผนที่ของรัฐBavaria แสดง เรกีรุงชเบเซิร์คนีเดอร์ไบเอิร์น
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไบเอิร์น
ศูนย์กลาง: ลันด์สฮูท
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,329.87 ตร.กม. (3,988.39 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 มิถุนายน ค.ศ. 2008)
 • ทั้งหมด: 1,193,444 คน
 • ความหนาแน่น: 120 คน/ตร.กม. (300 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: regierung.niederbayern.bayern.de
นีเดอร์ไบเอิร์น (เยอรมัน: Niederbayern) หรือชื่อในภาษาอังกฤษคือ โลว์เออร์บาวาเรีย (อังกฤษ: Lower Bavaria) เป็นหนึ่งในเจ็ดส่วนภูมิภาค (เรกีรุงชเบเซิร์ค) ของรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของบาวาเรีย นีเดอร์ไบเอิร์นยังแบ่งย่อยออกเป็นสามเขต (Planungsverband) คือ ลันด์สฮูท, พัสเซา และโดเนา-วัลด์ บริเวณนี้รวมป่าบาวาเรียซึ่งเป็นบริเวณที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว
ดัชชีนีเดอร์ไบเอิร์นก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในการแบ่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 1255 ในสมัยของลุดวิกที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย หลังจากการรวมตัวในปี ค.ศ. 1340 นีเดอร์ไบเอิร์นก็มาถูกแบ่งแยกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1349 และในปี ค.ศ. 1353 ก็แบ่งเป็นดัชชีแห่งบาวาเรีย-ชเตราบิงและบาวาเรีย-ลันด์ชุท ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นในนีเดอร์ไบเอิร์น ในปี ค.ศ. 1505 บาวาเรียก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง  ในปี ค.ศ. 1837 พระเจ้าลุดวิกที่ 1 แห่งบาวาเรีย ก็ทรงก่อตั้งนีเดอร์ไบเอิร์นขึ้นเป็นเรกีรุงชเบเซิร์ค
ดูเพิ่ม

บาวาเรีย
รายนามประมุขแห่งบาวาเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of government (เยอรมัน)
Official website of region (เยอรมัน) (ฝรั่งเศส)
| ด ค กส่วนภูมิภาคในรัฐไบเอิร์น |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  โอเบอร์ไบเอิร์น  นีเดอร์ไบเอิร์น  โอเบิร์ฟฟัล์ซ  โอเบอร์ฟรังเคิน  มิทเทิลฟรังเคิน  อุนเทอร์ฟรังเคิน  ชวาเบิน  |  โอเบอร์ไบเอิร์น  นีเดอร์ไบเอิร์น  โอเบิร์ฟฟัล์ซ  โอเบอร์ฟรังเคิน  มิทเทิลฟรังเคิน  อุนเทอร์ฟรังเคิน  ชวาเบิน  |  |