stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อี อึน-จู
การเสียชีวิต

แหล่งข่าวจากเว็บไซต์เกาหลี รายงานว่า เมื่อเวลา 13.00 น. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ตามเวลาประเทศเกาหลี พี่ชายของนางเอกชื่อดังได้พบศพอี อึน-จู ในสภาพที่แขวนคอตายกับราวตากผ้าที่ห้องพักของตัวเอง โดยที่ข้อมือด้านซ้ายมีรอยถูกกรีด ข้างศพพบจดหมายเขียนด้วยรอยเลือดว่า "แม่หนูรักแม่ หนูขอโทษ ความจริงลูกก็อยากทำงาน แต่การมีชีวิตอยู่แสนลำบาก ทั้ง ๆ ที่ใจอยากหาเงินให้ได้มาก"
พี่ชายของนางเอกคนดังได้ให้สัมภาษณ์ว่า เห็นน้องสาวของตนเดินไปมาตั้งแต่ช่วงกลางคืน จนถึงเวลา 06.00 น. ของวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ท่าทางเหมือนคนนอนไม่หลับ แต่ตนก็ไม่ได้คิดอะไรมาก จึงได้กลับไปนอน จนกระทั่งตื่นมาช่วงเวลา 13.00 น. เห็นห้องของน้องสาวเงียบผิดปกติ และเมื่อได้เปิดประตูห้องไปดู จึงพบว่าน้องสาวได้แขวนคอตายกับราวตากผ้า
"ผมจึงได้โทรไปแจ้งตำรวจ และตำรวจได้นำศพไปชันสูตร พบว่าสาเหตุการตายเกิดจากการแขวนคอตาย ส่วนข้อมือซ้ายที่มีรอยกรีด ตำรวจสันนิษฐานว่า ในตอนแรกคงตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยการกรีดข้อมือ แต่ทำไม่สำเร็จก็เลยใช้วิธีแขวนคอ แต่ทั้งนี้ตำรวจก็กำลังชันสูตรหาสาเหตุการตายอื่น ๆ ด้วย" พี่ชายของอี อึน-จูกล่าว
นอกจากนี้ตำรวจยังได้กล่าวด้วยว่า ทางครอบครัวของนางเอกสาว ได้ให้การว่า หนังเรื่องล่าสุด "จูฮงคึลชี" (주홍글씨，The Scarlet Letter, พ.ศ. 2547) คู่กับพระเอกสุดฮ็อต ฮันซุกกิว เธอแสดงได้เศร้ามาก ซึ่งในหนังจะมีฉากบนเตียงหวือหวาค่อนข้างเยอะ ซึ่งนางเอกสาวรู้สึกว่าฉากนี้น่าอายมาก ทำให้รู้สึกกดดันและเครียดมาก โดยก่อนหน้านี้ 1 เดือน เธอได้เข้าโรงพยาบาลเพื่อตรวจสภาพจิตใจ สำหรับสาเหตุการตายตำรวจกำลังหาข้อสรุปที่แน่ชัดอีกครั้งหนึ่ง
ออกขุนชำนาญใจจง

| ออกขุนชำนาญใจจง |
| --- | --- |
ออกขุนชำนาญใจจงในปี ค.ศ. 1689 วาดโดย คาร์โล มารัตตา
อาชีพ: ขุนนาง นักการทูต
มีชื่อเสียงจาก: นักการทูตของกรุงศรีอยุธยา
ออกขุนชำนาญใจจง เป็นนักการทูตสยามที่เดินทางเยือนประเทศฝรั่งเศสและโรมในฐานะคณะทูตในปี ค.ศ. 1688 เขาสืบทอดตำแหน่งคณะทูตจากเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) ในปี ค.ศ. 1686
โปรตุเกส (1684)

ออกขุนชำนาญใจจงเป็นสมาชิกของคณะทูตชุดแรกที่ถูกส่งไปยังโปรตุเกส โดยออกเดินทางจากสยามในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1684 คณะทูตสยามได้เดินทางไปพร้อมกับคณะทูตโปรตุเกสที่กำลังเดินทางกลับจากอาณาจักรอยุธยา ซึ่งได้ถูกส่งมายังอยุธยาโดยสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 2 แห่งโปรตุเกส คณะทูตสยามยังได้นำของขวัญเตรียมถวายแด่พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และกำลังกำหนดให้มีเอกอัครราชทูตสามคนเดินทางไปเข้าเฝ้า
การเดินทางขาไปบนเรือของสยาม บัญชาการโดยกัปตันเรือชาวโปรตุเกส ในรัฐกัว หลังจากรอคอยมานานกว่าหนึ่งปี คณะทูตได้เดินทางต่อด้วยเรือโปรตุเกส แต่กลับประสบอุบัติเหตุแตกกลางทะเลนอกแหลมอะกัลลัสเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1686 หลังจากการผจญภัยหลายครั้ง ออกขุนชำนาญใจจงและชาวสยามที่เหลือรอดชีวิตสามารถเดินเท้าผ่านภูมิประเทศต่างๆในแอฟริกาจนไปถึงอาณานิคมดัตช์ที่แหลมกูดโฮปได้ในที่สุด ในเวลาหลายเดือนต่อมา คณะทูตได้เดินทางกลับไปทางตะวันออกโดยเรือของฮอลันดาผ่านปัตตาเวีย ก่อนจะถึงสยามในเดือนกันยายน ค.ศ. 1687
ในระหว่างการเดินทาง ออกขุนชำนาญใจจงได้เรียนภาษาโปรตุเกส อันเป็นการเตรียมการสำหรับการเจรจากับประเทศตะวันตกในภายภาคหน้า ออกขุนชำนาญใจจงได้ประจำอยู่ที่บางกอกในเดือนตุลาคมระหว่างการต้อนรับคณะทูตฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1687 อันประกอบด้วยเรือรบ 5 ลำ นำโดยซีมง เดอ ลา ลูแบร์ และโกลด เซเบอแร ดูว์ บูแล ผู้อำนวยการบริษัทอินเดียตะวันออกของฝรั่งเศส
ฝรั่งเศสและโรม (1688)

ออกขุนชำนาญใจจงยังได้เป็นสมาชิกคณะผู้แทนอันประกอบด้วยข้าราชการสามคนที่ถูกส่งไปเข้าเฝ้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในฝรั่งเศส และสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 11 ในโรม ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชในปี ค.ศ. 1688 ทูตอีกสองคนในคณะประกอบด้วยออกขุนวิเศษภูบาลและออกหมื่นพิพิธราชา อีกสามวันต่อมา ครูสอนคำสอนจากตังเกี๋ยอีกสามคนได้เดินทางมาด้วย และนักเรียนชาวสยามห้าคนถูกส่งตัวไปศึกษายังวิทยาลัยหลุยส์ เลอ กรองด์ ในปารีส
คณะทูตสยาม และหลวงพ่อกีย์ ตาชารด์ ได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 11 เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1688 หลังจากการเดินทางเยือนปารีสครั้งแรกไม่สามารถเข้าเฝ้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ได้ จึงเดินทางต่อไปยังโรม หลังจากเข้าพบเป็นครั้งแรก คณะทูตได้เข้าเฝ้าพระสันตะปาปาอีกครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1689 ภาพจิตรกรรมคณะทูตสยามได้วาดขึ้นโดยจิตรกรที่มีชื่อเสียง คาร์โล มารัตตา
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1689 คณะทูตสยามได้รับโอกาสเข้าเฝ้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และได้มีการให้สัตยาบันสนธิสัญญาพาณิชย์เซเบเรต์ที่ได้บรรลุในปี ค.ศ. 1687
หลังการสวรรคตของพระนารายณ์มหาราช พระเพทราชาได้ขึ้นครองราชสมบัติและความสัมพันธ์ระหว่างสยามกับฝรั่งเศสได้เปลี่ยนแปลงไป ทำให้คณะทูตของออกขุนชำนาญติดค้างอยู่ในประเทศฝรั่งเศสรวมทั้งประสบปัญหาในการเดินทางกลับ
ในปี ค.ศ. 1690 คณะทูตได้เดินทางกลับถึงสยามโดยกองเรือรบหกลำ อับราฮัม ดูเกส-กุยตอน  แต่เนื่องจากลมฟ้าอากาศที่ไม่เป็นใจทำให้เหลือเรือรบเพียงลำเดียวที่แล่นถึงบาลัสซอรฺ ปากแม่น้ำคงคา ที่ซึ่งคณะทูตได้ลงจากเรือ และเดินทางกลับอยุธยาทางบก
อันดับปลาเข็ม

| อันดับปลาเข็ม |
| --- | --- |

ปลานกกระจอก 2 ปีก (Exocoetus volitans) จัดอยู่ในวงศ์ปลานกกระจอก (Exocoetidae)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Beloniformes

วงศ์
 อันดับย่อย Adrianichthyoidei Adrianichthyidae  อันดับย่อย Belonoidei วงศ์ใหญ่ Scomberesocoidea Belonidae  Scomberesocidae  วงศ์ใหญ่ Exocoetoidea Exocoetidae  Hemiramphidae
อันดับปลาเข็ม เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Beloniformes
มีลักษณะโดยรวม คือ เป็นปลาขนาดเล็ก มักว่ายรวมฝูงหรือหากินกันบริเวณผิวน้ำ เมื่อตกใจสามารถกระโดดหรือเหินขึ้นเหนือผิวน้ำได้สูงและไกลเหมือนการบินของนกหรือแมลงได้ในบางวงศ์  มีลำตัวยาวมาก ยกเว้นในบางวงศ์ ลำตัวค่อนข้างยาว ลำตัวรูปเหลี่ยม ครีบท้องอยู่ตรงข้ามครีบก้นค่อนไปทางด้านท้ายของลำตัว ครีบหูอยู่ระดับสูงของลำตัว ครีบท้องอยู่ในตำแหน่งท้องริมฝีปากบนและริมฝีปากล่างอาจยื่นยาว ถ้าไม่ยื่นยาวครีบหูหลังท้อง และครีบหางอาจขยายออกไป มีเกล็ดเป็นแบบขอบบางเรียบ
แบ่งออกเป็น 5 วงศ์ พบได้ทั้งในทะเล, น้ำกร่อย และน้ำจืด ในเขตอบอุ่นและเขตร้อนทั่วโลก  ได้แก่
Adrianichthyidae
Scomberesocidae
Belonidae
Exocoetidae
Hemiramphidae
โดยสามารถแบ่งออกเป็นอันดับย่อยและวงศ์ใหญ่ต่าง ๆ ได้อีก (ดูในตาราง)
อลวนคนไร่ส้ม

| อลวนคนไร่ส้ม |
| --- | --- |
ประเภท: โรแมนติก-คอมเมดี้
สร้างโดย: บริษัท เรด ดราม่า จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์: ระกา กิติกุล  บทโทรทัศน์: ฉัตรปวีร์
กำกับโดย: อิทธิพัทธ์ รัตนภาณุ
แสดงนำ: พัสสน ศรินทุ กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: น.ส.ส้มจี๊ด - พัสสน ศรินทุ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: ส้มปากมอม - กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 24 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: 35 นาที / ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: พ.ศ. 2546 – พ.ศ. 2546
อลวนคนไร่ส้ม เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติก-คอมเมดี้ เค้าโครงเรื่อง สิปปกร บทประพันธ์ของ ระกา กิติกุล บทโทรทัศน์โดย ฉัตรปวีร์  กำกับการแสดงโดย อิทธิพัทธ์ รัตนภาณุ ผลิตโดย บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์–อาทิตย์ เวลา 17.40 - 18.25 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย พัสสน ศรินทุ, กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ พ.ศ. 2546-พ.ศ. 2546
เรื่องย่อ

เรื่องราววุ่นๆระหว่าง ไร้ส้มหนึ่งสยาม และ ไร่ส้มสายทอง ที่มีความแค้นกันมาตั่งแต่สมัยคุณปู่ คุณย่า ทำให้ไม่กินเส้นกันมาจนถึงรุ่นลูกหลาน รวมถึง เอก (พัสสน ศรินทุ) และ จิ๊บ (กุลสตรี ศิริพงศ์ปรีดา) ที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด ถึงจะเริ่มต้นด้วยร้ายแต่ก็ลงท้ายด้วยรัก แต่เรื่องราวความรักของทั้งคู่จะลงเอยยังไง ตามชมความวุ่นอลวนนี้ได้ในละคร อลวนคนไร้ส้ม
รายชื่อนักแสดงและการสร้าง

| ปี | พ> ศ. 2546 |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีออกอากาศ | ช่อง 3 |  |  |  |  |  |
| ผู้สร้าง | บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด |  |  |  |  |  |
| ผู้กำกับการแสดง | อิทธิพัทธ์ รัตนภาณุ |  |  |  |  |  |
| บทโทรทัศน์ | ฉัตรปวีร์ |  |  |  |  |  |
| ผู้ขับร้องเพลงนำ | พัสสน ศรินทุ กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา |  |  |  |  |  |
| วันเวลาออกอากาศ | วันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 17.40 - 18.25 น. |  |  |  |  |  |
| อัมรินทร์/เอก (พี่ชายของอ้นและเอิบ) | พัสสน ศรินทุ |  |  |  |  |  |
| วาสินี/จิ๊บ (พี่สาวของจอนและจ่อน) | กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา |  |  |  |  |  |
| จอน (น้องชายของจิ๊บ) | โทมัส ยานิช |  |  |  |  |  |
| อัมรัตน์/อ้น (น้องสาวของเอก) | กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์ |  |  |  |  |  |
| ทิวา (พี่ชายของอัญชลี) | อติเทพ ชดช้อย |  |  |  |  |  |
| อัญชลี/แองจี้ (น้องสาวของทิวา) | วิชุดา พินดั้ม |  |  |  |  |  |
| ประเวศ (พ่อของจิ๊บ จอน และเอิบ, เจ้าของไร่ทรายทอง) | รอง เค้ามูลคดี |  |  |  |  |  |
| วรภา (แม่ของจิ๊บ จอน และเอิบ) | อำภา ภูษิต |  |  |  |  |  |
| อนุวัฒน์ (พ่อของเอก อ้น และจ่อน, เจ้าของไร่หนึ่งสยาม) | ไพโรจน์ ใจสิงห์ |  |  |  |  |  |
| จริยา (แม่ของเอก อ้น และจ่อน) | เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ |  |  |  |  |  |
| กำนันเอนก (พ่อของทิวาและอัญชลี, เจ้าของโรงรับซื้อส้ม P.P. FOODS) | กรุง ศรีวิไล |  |  |  |  |  |
| สาลี่ (แม่ของทิวาและอัญชลี) | วิยะดา อุมารินทร์ |  |  |  |  |  |
| ดวง/พ่อยอดดวงจันทร์ (พนักงานในไร่ทรายทอง) | ต๋อง ชวนชื่น |  |  |  |  |  |
| จันทร์/จักจั่น (พนักงานในไร่หนึ่งสยาม) | วราภรณ์ บุนนาค |  |  |  |  |  |
| สร้อยตี๋ (พ่อค้าขายอาหารตามสั่ง) | สมชาย ลีลารักษ์สกุล |  |  |  |  |  |
| น้ำหวาน (เจ้าของร้านขายของชำ) | รินรดา พานิชกุล |  |  |  |  |  |
| จ่อน (น้องชายของจิ๊บและจอน) | เด็กชาย อิสระ เจมส์ แมคเคนซี่ พริงเกิล |  |  |  |  |  |
| อัมพรพรรณ/เอิบ (น้องสาวของเอกและอ้น) | เด็กหญิง บัณฑิตา ศรีนวลนัด |  |  |  |  |  |
| แจน (เพื่อนของอ้น) | กรกช วรมุกสิก |  |  |  |  |  |
| ลูกหมี (ลูกน้องมือซ้ายของกำนันเอนก) | หนุงหนิง ดั้งหัก |  |  |  |  |  |
| ลูกหมู (ลูกน้องมือขวาของกำนันเอนก) | จักรวาล วรทรัพย์ |  |  |  |  |  |
นักแสดงรับเชิญ
| พิธีกร | คำไหล เมืองอุบล |  |  |  |  |  |
| ตัวประกอบ | ปารเมศ เหล่ามัง |  |  |  |  |  |
เพลงประกอบละคร

เพลง น.ส.ส้มจี๊ด - ขับร้องโดย พัสสน ศรินทุ
เพลง ส้มปากมอม - ขับร้องโดย กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครช่วงเช้าวันเสาร์ -วันอาทิตย์ เวลา 17> 40 - 18.25 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | อลวนคนไร่ส้ม | ถัดไป |
| หนี้แค้นแสนรัก | อลวนคนไร่ส้ม | หักเหลี่ยมพระกาฬ |
ออสเตรียนคัพ

| --- | --- |
ถ้วยรางวัลออสเตรียนคัพ
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1918
ภูมิภาค:  ออสเตรีย
จำนวนทีม: 64
ผ่านเข้าไปเล่นใน: ยูฟ่ายูโรปาลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค (สมัยที่ 7)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: เอาส์ทรีอาวีน (27 สมัย)
ผู้แพร่ภาพโทรทัศน์: ORF
คำขวัญ: มุ่งสู่ยุโรป
เว็บไซต์: http://www.oefb.at/
 ออสเตรียนคัพ ฤดูกาล 2019–20
ออสเตรียนคัพ (เยอรมัน: ÖFB-Cup) หรือชื่อตามผู้สนับสนุน ยูนิกา เออเอ็ฟเบ คัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยซึ่งจัดขึ้นทุกปีโดยสมาคมฟุตบอลออสเตรีย เริ่มจัดการแข่งขันตั้งแต่ฤดูกาล 1918–19 จนถึงปัจจุบัน ยกเว้นช่วงที่มีอันชลุสระหว่าง ค.ศ. 1939–1945 และช่วงที่ฟุตบอลคัพได้รับความสนใจน้อยระหว่าง ค.ศ. 1950–1958 สำหรับฤดูกาล 2007–08 มีเพียงสโมสรจากลีกระดับสองหรือต่ำกว่าที่เข้าร่วมแข่งขัน เพราะออสเตรียกำลังจะเป็นเจ้าภาพร่วมในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
นับตั้งแต่ ค.ศ. 2010 ได้มีการตั้งคำขวัญประจำการแข่งขันว่า "มุ่งสู่ยุโรป" เพื่อย้ำว่า ฟุตบอลถ้วยเป็นเส้นทางที่เร็วที่สุดของสโมสรออสเตรียที่จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก (แข่งขันประมาณ 6–7 นัด ขึ้นกับระดับลีกของสโมสร)
เอาส์ทรีอาวีน เป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จในรายการนี้มากที่สุด โดยชนะเลิศไปทั้งสิ้น 27 สมัย
แหล่งข้อมูลอื่น

League321.com - National cup results.
Austria - List of Cup Finals, RSSSF.com
| ด ค กฟุตบอลคัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยอรมนีตะวันออก  ยูโกสลาเวีย  สหภาพโซเวียต 
ไม่รับรอง:  นครรัฐวาติกัน
อี ฮย็อก

| อี ฮย็อก |
| --- | --- |
เกิด:  (1979-09-28) 28 กันยายน ค.ศ. 1979 (45 ปี) อี แจ-ยง เขตมาโพ โซล ประเทศเกาหลีใต้
ปีที่แสดง: 2003 – ปัจจุบัน
สังกัด: NORAZO production
อี แจ-ยง (อักษรโรมัน: Lee Jae-yong; เกาหลี: 이재용; 28 กันยายน ค.ศ. 1979 —) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นนักร้องนำและมือกีตาร์ของวงโนราโซ ก่อนที่จะเปิดตัวกับวงโนราโซ เขาเป็นนักดนตรีในวง "โอเพนเฮด" (Openhead) แต่พวกเขาได้ยุบวงหลังจากที่ปล่อยอัลบั้มชุดแรกในปี ค.ศ. 2003 จากนั้นในปี ค.ศ. 2004 เขาได้เข้าร่วมวงดนตรีร็อก "จูไล" (July) แต่พวกเขาได้ยุบวงหลังจากปล่อย 1 อัลบั้ม ในปี ค.ศ. 2011 เขาปล่อยได้ดิจิทัลซิงเกิล "ชีส์กอน" (She's Gone) ซึ่งโคฟเวอร์เพลงปี ค.ศ. 1990 โดยสตีลฮาร์ต
ผลงาน > ซิงเกิล

[2009.03.31] Arche
[2011.08.19] She's Gone
แหล่งข้อมูลอื่น

โฮมเพจขนาดเล็ก อี ฮย็อก ที่ไซเวิลด์
อี ฮย็อก ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
อุทยานแห่งชาติมานาพูลส์

เกาะบนแม่น้ำซิมบับเว ที่อุทยานแห่งชาติมานาพูลส์
อุทยานแห่งชาติมานาพูลส์  (Mana Pools)   ตั้งอยู่ในประเทศซิมบับเว ครองคลุมพื้นที่ป่าตั้งฝั่งแม่น้ำซัมเบซี มีพื้นที่ 2,225 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,390,625 ไร่
จัดตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1963 เป็นที่ชุ่มชื้นและที่อยู่ของสัตว์ที่สำคัญในภูมิภาคแอฟริกาใต้ สัตว์ที่อาศัยได้แก่ ช้าง สุนัขป่า เสือชีตาห์ และ แรดดำ ซึ่งเป็นสัตว์หายาก
↑  "Mana Pools National Park – Travel guide at Wikivoyage". en.wikivoyage.org (ภาษาอังกฤษ).
↑  "Visit Africa! Mana Pools National Park". visitafrica.site (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-09-20. สืบค้นเมื่อ 2022-10-28.
อุทยานแห่งชาติริชิริ-เรบุง-ซาโรเบ็ตสึ

| อุทยานแห่งชาติริชิริ-เรบุง-ซาโรเบ็ตสึ |
| --- | --- |
利尻礼文サロベツ国立公園
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
เกาะริชิริ
ที่ตั้ง: จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
เมืองใกล้สุด: วักกาไน
พิกัด: 45°11′38″N 141°15′29″E﻿ / ﻿45.1939°N 141.258°E﻿ / 45.1939; 141.258
พื้นที่: 212.22 ตารางกิโลเมตร (81.94 ตารางไมล์)
จัดตั้ง: 20 กันยายน พ.ศ. 2517
อุทยานแห่งชาติริชิริ-เรบุง-ซาโรเบ็ตสึ (ญี่ปุ่น: 利尻礼文サロベツ国立公園; โรมาจิ: Rishiri Rebun Sarobetsu Kokuritsu Kōen) เป็นอุทยานแห่งชาติครอบคลุมพื้นที่บนเกาะริชิริ เกาะเรบุง และบริเวณชายฝั่งของนครวักกาไนถึงเมืองโฮโรโนเบะ ในจังหวัดฮกไกโดของประเทศญี่ปุ่น อุทยานครอบคลุมพื้นที่ 212.22 ตารางกิโลเมตร  อุทยานแห่งนี้เป็นจุดหมายสำหรับชมพืชแบบภูมิอากาศอัลไพน์ ชมทัศนียภาพของภูเขาไฟ และชายฝั่งซึ่งถูกกัดกร่อนโดยทะเลเป็นรูปร่างประหลาดตา บริเวณรอบอุทยานยังเต็มไปด้วยจุดตกปลามากมาย มีเรือเฟอร์รี่รับส่งจากท่อเรือวักกาไนไปยังเกาะริชิริและเกาะเรบุง
อ่าวกรุงเทพ

| อ่าวกรุงเทพ |
| --- | --- |
แผนที่อ่าวกรุงเทพ
ที่ตั้ง: ประเทศไทย
พิกัด: 13°04′N 100°30′E﻿ / ﻿13.067°N 100.500°E﻿ / 13.067; 100.500
ชนิด: อ่าว
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: อ่าวไทย

ช่วงยาวที่สุด: 100 km (62 mi)
ช่วงกว้างที่สุด: 100 km (62 mi)
พื้นที่พื้นน้ำ: 8,640 km2 (3,340 sq mi)
อ่าวกรุงเทพ
อ่าวกรุงเทพ, อ่าวไทยตอนใน หรือ อ่าวไทยรูปตัว ก เป็นจุดเหนือสุดของอ่าวไทย โดยคิดจากอำเภอหัวหินในทางตะวันตกไปจนถึงอำเภอสัตหีบ แม่น้ำเจ้าพระยาและลำน้ำสายแยก แม่น้ำเพชรบุรี แม่น้ำบางตะบูน แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำแม่กลอง และแม่น้ำบางปะกง ไหลลงสู่อ่าวนี้
เกาะหลายเกาะตั้งอยู่นอกชายฝั่งทางตะวันออกของอ่าว เช่น เกาะสีชัง เกาะล้าน เกาะไผ่ เป็นต้น
อ่ายตน

| ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ |
| --- | --- |
ประเทศอินเดีย: 5,500 คน 
ภาษา
ภาษาอ่ายตน
ศาสนา
ศาสนาพุทธ และศาสนาฮินดู
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
พ่าเก, อาหม, คำตี่, คำยัง, ไทใหญ่
ไทอ่ายตน เป็นชาวไท ที่อพยพมาอาศัยในประเทศอินเดียปัจจุบัน  มีประชากร 5,500 คน นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 92.09 ฮินดู ร้อยละ 7.91% ไทอ่ายตน มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่เมืองกอง (โมกอง) เช่นเดียวกันกับชาวไทคำยัง และชาวไทนะรา  เดิมทีชาวไทอ่ายตนเป็นพวกที่ส่งขันทีให้ราชสำนักเป็นประจำ ต่อมาถูกกริ้วจึงหนีมายังอัสสัม ตั้งหลักแหล่ง 2 แห่ง คือ ที่ภูเขานาคแห่งหนึ่ง และที่สิบสาคร อีกแห่งหนึ่ง มีผู้กล่าวว่ามีผู้กระทำผิดทางชู้สาวกับธิดาเจ้าฟ้า จึงถูกตอน คนไทเหล่านี้จึงได้ชื่อว่า "ไทอ่ายตอน" แต่ออกเสียงเป็น "ไทอ่ายตน" ชาวไทอ่ายตน มีอยู่หลายหมู่บ้านที่เมืองโคลาฆาต เช่น บ้านหิน บ้านน้ำท่วม บอราปัตเถิร ชาวอ่ายตนที่บอราปัตเถิร เล่ากันว่าพวกเขาอพยพมาจากเมืองรีเมืองราม และเจล้าน
ภาษาไทอ่ายตนมีลักษณะคล้ายกันกับภาษาไทอาหม จนอาจมีถิ่นฐานเดิมร่วมกัน การแต่งกายของหญิงชาวไทอ่ายตน แต่งกายคล้ายกับหญิงชาวไทพ่าเก  แต่นุ่งซิ่นดำแทนซิ่นลาย มีผ้าสไบเฉียงแบบไทย ทั้งชาวไทเหนือ ในยูนนาน และชาวไทเมา ตลอดจนชาวไทยในประเทศไทย
ส่วนชาวไทอ่ายตนที่ขริกะเตีย มีอยู่ 3 หมู่บ้าน คือ นานคาว ภลีชัน และเภชเภรี รวมเรียกว่า "สยามคาว" (หมู่บ้านสยาม) แต่ภาษาไทที่นี่นั่นสูญหายไปนานแล้ว แม้พ่อเฒ่าอายุ 70 ปีก็ยังจำไม่ได้ แม้ชาวไทอ่ายตนที่นี่ จะสูญเสียภาษาแล้ว แต่ก็ยังมีการผูกข้อมือรับขวัญ อาหารการกินก็คล้ายๆกับหมู่บ้านชาวไทอื่น ๆ รวมทั้งหนังสือ "ปู่สอนหลาน"ก็ยังเป็นคัมภีร์สำคัญของที่นี่ ถึงแม้จะไม่มีใครเข้าใจแล้ว
อี บย็อง ฮุน

| อี บย็อง-ฮุน |
| --- | --- |
เกิด:  (1944-10-14) 14 ตุลาคม ค.ศ. 1944 (79 ปี)
อาชีพ: ผู้กำกับละครโทรทัศน์ โปรดิวเซอร์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1970-ปัจจุบัน

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 이병훈
ฮันจา: 李丙勳
อาร์อาร์: I Byeong-hun 
เอ็มอาร์: I Pyŏng-hun 
 
อี บย็อง-ฮุน (เกาหลี: 이병훈; เกิด 14 ตุลาคม 1944) เป็นผู้กำกับและโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการกำกับละครย้อนยุค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 500 Years of Joseon (1983-1990), คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน (1999) และ แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง (2003)
อาชีพ

อี บย็อง-ฮุน เริ่มต้นทำงานกับสถานีโทรทัศน์เอ็มบีซี ในปี ค.ศ. 1970 และเปิดตัวงานกำกับเดี่ยวของเขา ในปี ค.ศ. 1974
ในปี ค.ศ. 1983 เขาและนักเขียน ชิน บ็อง-ซึง ได้สร้างซีรีส์ความยาวแปดปีที่มีชื่อเสียงเรื่อง 500 Years of Joseon ผลงานเรื่องต่อมาของเขาคือละครร่วมสมัยเรื่อง My Mother's Sea (1993) ที่ คิม จง-ซู เขียนขึ้นก็ได้รับความนิยมเช่นกันโดยมีเรตติ้งผู้ชมสูงสุด 51.6% และในปี ค.ศ. 1999 เขาได้ปฏิวัติแนวละครซากึกในละครเรื่อง คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน ซึ่งเป็นละครย้อนยุคเรื่องแรกของเกาหลีที่เน้นไปที่บุคคลในประวัติศาสตร์ที่เป็น "สามัญชน" แทนที่จะเป็นราชวงศ์หรือขุนนางผู้มีอำนาจ คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน มีเรตติ้งผู้ชมทำลายสถิติถึง 64% (ละครเกาหลีที่มีเรตติ้งสูงสุดตลอดกาลอันดับที่ 4) 
ตามด้วย อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง ในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งดัดแปลงจากนวนิยายของ ชเว อิน-โฮ เกี่ยวกับพ่อค้าในตำนาน อิม ซัง-อ๊ก นักข่าวได้บัญญัติศัพท์คำว่า "ฟิวชันซากึก" สำหรับความพยายามของอีในการฟื้นความนิยมแนวละครซากึกโดยเปลี่ยนการเข้าถึงและการเล่าเรื่องในอดีตของละครย้อนยุคให้น่าสนใจยิ่งขึ้นสำหรับกลุ่มผู้ชมที่อายุน้อย
ละครแนวซากึกมีชื่อเสียงมากขึ้นในปี ค.ศ. 2003 เมื่อละครเรื่อง แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง (หรือที่รู้จักในชื่อ Jewel in the Palace) ซึ่งตัวเอกจังกึมฝึกฝนการทำอาหารในราชสำนักของเกาหลีก่อนจะเป็นแพทย์หลวงหญิงคนแรกของโชซ็อน ละครเรื่องแดจังกึมได้รับความนิยมอย่างมากโดยมีเรตติ้งผู้ชมสูงสุด 57.8% (ละครเกาหลีที่มีเรทติ้งสูงสุดตลอดกาลอันดับที่ 10) ใช้ทุนสร้าง US$15 ล้าน ต่อมาได้ส่งออกไปยัง 91 ประเทศโดยมีรายได้ 103.4 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลก ทำให้นักแสดงสาวอี ย็อง-แอ กลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ในประเทศจีน และเป็นไอคอนของวัฒนธรรมเกาหลี
ในปี ค.ศ. 2016 อีได้ร่วมงานกับนักเขียนบท ชเว วัน-คยู เป็นครั้งที่ 3 กับละครครบรอบ 55 ปีการก่อตั้งเอ็มบีซี เรื่อง อ๊กยอ ผู้พิทักษ์แห่งโชซอน ละครเรื่องนี้เกี่ยวกับเด็กผู้หญิงที่เกิดในคุกและต่อมาได้กลายเป็นทนายความให้กับคนยากจนและผู้ถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม
ผลงาน > ฐานะผู้กำกับ

อ๊กยอ ผู้พิทักษ์แห่งโชซอน (เอ็มบีซี, 2016)
ควังยอน หมอม้าแห่งโชซอน (เอ็มบีซี, 2012-2013)
ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ (เอ็มบีซี, 2010)
ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน (เอ็มบีซี, 2007-2008)
ซอดองโย สายใยรักสองแผ่นดิน (เอสบีเอส, 2005-2006)
แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง (เอ็มบีซี, 2003-2004)
อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง (เอ็มบีซี, 2001-2002)
คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน (เอ็มบีซี, 1999-2000)
แหล่งข้อมูลอื่น

อี บย็อง ฮุน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อันดับปลาลิ้นกระดูก

| อันดับปลาลิ้นกระดูก ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: จูแรสซิกตอนปลาย-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ปลาอะราไพม่าขนาดใหญ่ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

ปลาไหลผีอะบาอะบา ซึ่งเป็นปลาเพียงชนิดเดียวในวงศ์ปลาไหลผี (Gymnarchidae)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Osteoglossiformes

วงศ์
 ดูในเนื้อหา
อันดับปลาลิ้นกระดูก (อังกฤษ: Bony tongues fish) เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่งที่มีวิวัฒนาการไม่ต่างจากปลาในยุคก่อนประวัติศาสตร์มากนัก  ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Osteoglossiformes (/ออส-ที-โอ-กลอส-สิ-ฟอร์-เมส/) จากฟอสซิลอายุกว่า 60 ล้านปี ที่ค้นพบในทวีปอเมริกาเหนือ บรรพบุรุษของปลาในอันดับนี้มีขนาดใหญ่ ยาวกว่า 14 ฟุต  มีลักษณะพิเศษคือ บริเวณส่วนหัวและลิ้นเป็นกระดูกแข็ง อันเป็นที่มาของชื่อ ทั้งหมดเป็นปลาน้ำจืด ไม่พบในทะเล เป็นปลากินเนื้อ  มีการกระจายพันธุ์ทั่วโลกในเขตร้อนและเขตอบอุ่น  พบทั้งภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียใต้, ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้, ทวีปออสเตรเลีย
โดยแบ่งออกเป็นวงศ์ต่าง ๆ ดังนี้

วงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้ และทวีปออสเตรเลีย มีทั้งหมด 7 ชนิด ได้แก่ ปลาตะพัด (Scleropages spp., Osteoglossum spp.) ชนิดต่าง ๆ
วงศ์ปลาอะราไพม่า (Arapaimidae) ได้แก่ ปลาตะพัดแอฟริกา (Heterotis niloticus) และ ปลาช่อนอเมซอน หรือ ปลาอะราไพม่า (Arapaima gigas) พบในทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดที่มีความยาวที่สุดในโลกด้วย (วงศ์นี้โดยมากจะถูกจัดให้เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ปลาตะพัด)
วงศ์ปลากราย (Notopteridae) พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ภูมิภาคเอเชียใต้, ทวีปแอฟริกา มีทั้งหมด 10 ชนิด ได้แก่ ปลากราย (Chitala ornata) ปลาตองลาย (C. blanci) เป็นต้น
วงศ์ปลาไหลผี (Gymnarchidae) พบในทวีปแอฟริกามีเพียงชนิดเดียวเท่านั้น คือ ปลาไหลผีอะบาอะบา (Gymnarchus niloticus) ซึ่งสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อน ๆ
วงศ์ปลางวงช้าง (Mormyridae) พบในทวีปแอฟริกา มีมากถึง 200 ชนิด สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนได้ด้วยเช่นกัน
วงศ์ปลาผีเสื้อ (Pantodontidae) พบในทวีปแอฟริกา เป็นปลาผิวน้ำ มีเพียงชนิดเดียว คือ ปลาผีเสื้อ (Pantodon buchholzi)
นอกจากนี้แล้วยังมีอีก 2 วงศ์ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้วจากโลก คือ Ostariostomidae และ Singidididae
ออสเตรียนซูเปอร์คัพ

| --- | --- |
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1986
ยกเลิก: ค.ศ. 2004
ภูมิภาค: ออสเตรีย
จำนวนทีม: 2
ทีมชนะเลิศล่าสุด: เอาส์ทรีอาวีน (สมัยที่ 6)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: เอาส์ทรีอาวีน (6 สมัย)
ออสเตรียนซูเปอร์คัพ (เยอรมัน: ÖFB-Supercup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลซูเปอร์คัพในประเทศออสเตรีย จัดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1986–2004 เป็นการพบกันระหว่างทีมชนะเลิศออสเตรียนบุนเดิสลีกากับทีมชนะเลิศออสเตรียนคัพ ปัจจุบันการแข่งขันซูเปอร์คัพนี้ถูกยกเลิกแล้ว
ประวัตินัดชิงชนะเลิศ

| --- | --- |
: ทีมที่คว้าดับเบิลแชมป์ในฤดูกาลนั้น (บุนเดิสลีกาและออสเตรียนคัพ)
: ทีมที่เข้าชิงชนะเลิศออสเตรียนคัพ
: นัดที่มีการต่อเวลาพิเศษ
: นัดที่มีการยิงลูกโทษหลังเสมอกันในช่วงต่อเวลาพิเศษ
ตัวเอียง: การแข่งขันอย่างไม่เป็นทางการ
| ฤดูกาล | ทีมชนะเลิศบุนเดิสลีกา | ผล | ทีมชนะเลิศออสเตรียนคัพ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1986 | เอาส์ทรีอาวีน | 1–3 | ราพีทวีน |
| 1987 | ราพีทวีน | 2–1 | Swarovski Tirol |
| 1988 | ราพีทวีน | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) (3–1 ลูกโทษ) | Kremser SC |
| 1989 | Swarovski Tirol | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) (0–3 ลูกโทษ) | Admira Wacker Wien |
| 1990 | Swarovski Tirol | 1–5 | เอาส์ทรีอาวีน |
| 1991 | เอาส์ทรีอาวีน | 3–0 | SV Stockerau |
| 1992 | เอาส์ทรีอาวีน | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) (5–4 ลูกโทษ) | Admira Wacker Wien |
| 1993 | เอาส์ทรีอาวีน | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) (3–1 ลูกโทษ) | Tirol Innsbruck † |
| 1994 | แอ็สเฟา ออสเตรีย ซัลทซ์บวร์ค | 2–1 | เอาส์ทรีอาวีน |
| 1995 | แอ็สเฟา ออสเตรีย ซัลทซ์บวร์ค | 2–1 | ราพีทวีน |
| 1996 | ราพีทวีน | 0–1 | Sturm Graz |
| 1997 | แอ็สเฟา ออสเตรีย ซัลทซ์บวร์ค | 1–0 | Sturm Graz |
| 1998 | Sturm Graz | 4–0 | SV Ried |
| 1999 | Sturm Graz | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) (5–4 ลูกโทษ) | LASK Linz |
| 2000 | Tirol Innsbruck | 0–2 | Grazer AK |
| 2001 | Tirol Innsbruck | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) (9–10 ลูกโทษ) | FC Kärnten |
| 2002 | Sturm Graz ‡ | 0–3 | Grazer AK |
| 2003 | เอาส์ทรีอาวีน | 2–1 | FC Kärnten |
| 2004 | Grazer AK | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) (2–4 ลูกโทษ) | เอาส์ทรีอาวีน |
2005: ไม่มีการแข่งขัน
| 2006 | ทีมบุนเดิสลีกา | 3–3 | ทีมเฟิสต์ลีก |
2007: ไม่มีการแข่งขัน
| 2008 | ราพีทวีน | 7–1 | SV Horn |

หมายเหตุ:
ทีมชนะเลิศซูเปอร์คัพแสดงด้วย ตัวหนา
† ทีมชนะเลิศออสเตรียนคัพในฤดูกาล 1992–93 อย่างแว็กเนอร์อินส์บรุค ไม่ผ่านไลเซนส์ จึงถูกแทนที่โดย ทิโรลอินส์บรุค สโมสรร่วมเมืองอินส์บรุค
‡ ทีมชนะเลิศบุนเดิสลีกาในฤดูกาล 2001–02 อย่างทิโรลอินส์บรุค ไม่ผ่านไลเซนส์สำหรับฤดูกาล 2002–03 จึงถูกแทนที่โดย สเติร์มกราซ ซึ่งจบอันดับรองชนะเลิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

Austria - List of Super Cup Finals, RSSSF.com
| ด ค กฟุตบอลซูเปอร์คัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  เบลารุส  เบลเยียม  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อีตาลี  คาซัคสถาน  คอซอวอ  ลิทัวเนีย  นอร์ทมาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา  เนเธอร์แลนด์  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สเปน  ตุรกี  ยูเครน 
อดีต:  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เยอรมนีตะวันออก  กรีซ  ไอร์แลนด์ FAI Super Cup  LFA President's Cup  Top Four Cup  ลัตเวีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  ซานมารีโน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สหภาพโซเวียต  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูโกสลาเวีย 
ระหว่างชาติ:  เชโกสโลวาเกีย  ไอร์แลนด์