stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การดำเนินการ (คณิตศาสตร์)
ประเภทของการดำเนินการ

การดำเนินการสามารถแบ่งได้เป็นสองประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่ การดำเนินการเอกภาคและการดำเนินการทวิภาค การดำเนินการเอกภาคจะใช้ค่าที่ป้อนเข้าไปเพียงหนึ่งค่าเช่น นิเสธ ฟังก์ชันตรีโกณมิติ ส่วนการดำเนินการทวิภาคจะใช้สองค่าเช่น การบวก การลบ การคูณ การหาร การยกกำลัง ส่วนการดำเนินการศูนย์ภาค คือค่าคงตัว
การดำเนินการสามารถเกี่ยวข้องกับวัตถุทางคณิตศาสตร์อย่างอื่นที่นอกเหนือจากจำนวนก็ได้ ตัวอย่างเช่น ค่าเชิงตรรกะ จริง และ เท็จ สามารถใช้กับตัวดำเนินการทางตรรกศาสตร์อย่าง and, or, not; เวกเตอร์สามารถบวกและลบกันได้; ฟังก์ชันประกอบสามารถใช้เป็นการหมุนของวัตถุหลาย ๆ ครั้งได้; การดำเนินการของเซตมีทั้งแบบทวิภาคคือยูเนียน อินเตอร์เซกชัน และแบบเอกภาคคือคอมพลีเมนต์ เป็นต้น
การดำเนินการบางอย่างอาจไม่สามารถนิยามได้บนทุก ๆ ค่าที่เป็นไปได้ เช่น ในจำนวนจริง เราจะไม่สามารถหารด้วยศูนย์หรือถอดรากที่สองจากจำนวนลบ ค่าเริ่มต้นสำหรับการดำเนินการได้นิยามมาจากเซตเซตหนึ่งที่เรียกว่าโดเมน และเซตที่เป็นผลลัพธ์เรียกว่าโคโดเมน แต่ค่าที่แท้จริงที่เกิดจากการดำเนินการนั้นอาจออกมาเป็นเรนจ์ อาทิการถอดรากที่สองในจำนวนจริงจะให้ผลลัพธ์เพียงจำนวนที่ไม่เป็นลบ ดังนั้นโคโดเมนคือเซตของจำนวนจริง แต่เรนจ์คือเซตของจำนวนที่ไม่เป็นลบเท่านั้น
การดำเนินการอาจเกี่ยวข้องกับวัตถุสองชนิดที่ต่างกันก็ได้ ตัวอย่างเช่น เราสามารถคูณเวกเตอร์ด้วยปริมาณสเกลาร์เพื่อเปลี่ยนขนาดของเวกเตอร์ และผลคูณภายใน (inner product) ของสองเวกเตอร์จะให้ผลลัพธ์ออกมาเป็นสเกลาร์ การดำเนินการหนึ่ง ๆ อาจจะมีหรือไม่มีสมบัติบางอย่าง เช่นสมบัติการเปลี่ยนกลุ่ม การสลับที่ และอื่น ๆ
ค่าที่ใส่เข้ามาในการดำเนินการอาจเรียกว่า ตัวถูกดำเนินการ, อาร์กิวเมนต์, ค่ารับเข้า ส่วนค่าที่ได้ออกไปจากการดำเนินการเรียกว่า ค่า, ผลลัพธ์, ค่าส่งออก การดำเนินการสามารถมีตัวถูกดำเนินการหนึ่งค่า สองค่า หรือมากกว่าก็ได้
การดำเนินการนั้นคล้ายกับตัวดำเนินการแต่ต่างกันที่มุมมอง ตัวอย่างเช่น หากใครคนหนึ่งกล่าวว่า "การดำเนินการของการบวก" จะเป็นการเน้นจุดสนใจไปที่ตัวถูกดำเนินการและผลลัพธ์ ในขณะที่อีกคนหนึ่งกล่าวว่า "ตัวดำเนินการของการบวก" จะเป็นการมุ่งประเด็นไปที่กระบวนการที่จะทำให้เกิดผลลัพธ์ หรือหมายถึงฟังก์ชัน + : S × S → S ซึ่งเป็นมุมมองนามธรรม
นิยามแบบทั่วไป

การดำเนินการ ω นิยามโดยฟังก์ชันที่อยู่ในรูปแบบ
เมื่อเซต Xj คือโดเมน เซต Y คือโคโดเมน และ k ที่เรียกว่า อาริตี้ (arity) คือจำนวนอาร์กิวเมนต์ของการดำเนินการ ซึ่งเป็นจำนวนเต็มที่ไม่เป็นลบ ดังนั้นการดำเนินการเอกภาคจะมีอาริตี้เท่ากับ 1 และการดำเนินการทวิภาคจะมีอาริตี้เท่ากับ 2 เป็นต้น ส่วนการดำเนินการที่มีอาริตี้เท่ากับ 0 จะเรียกว่า การดำเนินการสุญภาค คือจะมีสมาชิกเพียงโคโดเมน Y ส่วนการดำเนินการที่มีอาริตี้เท่ากับ k จะเรียกว่า การดำเนินการ k ภาค ดังนั้น การดำเนินการ k ภาค จึงเป็นความสัมพันธ์ที่เป็นฟังก์ชัน k+1 ภาค จากโดเมนทั้งหมด k เซต ไปยังโคโดเมนเซตเดียว
นิยามที่กล่าวไว้ข้างต้นเป็นการดำเนินการที่มีภาคจำกัด ซึ่งหมายถึงมีจำนวนอาร์กิวเมนต์เป็นจำนวนจำกัด k ตัว สิ่งนี้ทำให้เกิดส่วนขยายที่เป็นข้อกังขาว่าการดำเนินการจะสามารถมีอาริตี้เป็นอนันต์ได้หรือไม่ ทั้งจำนวนเชิงการนับและจำนวนเชิงลำดับที่ หรือแม้แต่เซตที่กำหนดดัชนีอาร์กิวเมนต์ขึ้นเองตามอำเภอใจ
ดูเพิ่ม

เลขคณิต
พีชคณิต
ปรียาดา สิทธาไชย

| ปรียาดา สิทธาไชย |
| --- | --- |
เกิด: 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 (35 ปี) พิมพ์นิภา จิตตธีรโรจน์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: กันตพร หาญพาณิชย์ (สมรส 2567)
อาชีพ:  นักแสดง  นักธุรกิจ 
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: หญิงนุ้ย – แจ๋วใจร้ายกับคุณชายเทวดา  นิตา – บ่วงร้ายพ่ายรัก  ดุจดาว – พระจันทร์ลายพยัคฆ์  อามุ่ย – เธอกับเขาและรักของเรา  โรสิตา / โรส – คู่แค้นแสนรัก  โฉมไฉไล – ชิงนาง  ปริมลดา – นางชฎา  ฮันนี่ – เพื่อนรัก เพื่อนริษยา  จูเลีย – คุณชายไก่โต้ง
สังกัด: โพลีพลัส (2549–2559)
ปรียาดา สิทธาไชย (เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น แก้มบุ๋ม เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย
ประวัติ

สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า และระดับอุดมศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ สาขาภาพยนตร์ แก้มบุ๋มเป็นบุตรสาวคนโตของคุณ ไชยกร สิทธาไชย ซึ่งเป็นนักแสดง และมีน้องชาย 1 คน แก้มบุ๋มใช้ชื่อใหม่คือ ปรียาดา ครั้งแรกในละคร เสน่หาสัญญาแค้น ปัจจุบันแก้มบุ๋ม เป็นทั้งนักแสดงและ Beauty Blogger บนช่องทาง Social ของเธอเอง
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ > ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 3

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2540 | ทานตะวัน | ตอนเด็ก รติรส |
| 2555 | รักออกอากาศ | หวานเจี๊ยบ |
| 2557 | เสน่หาสัญญาแค้น | แพรวพรรณาราย / หมอพิ้งค์ |
| 2558 | เพื่อนรัก เพื่อนริษยา | ฮันนี่ |
| 2559 | ข่าวร้อนก่อนไก่โห่ (ซิตคอม) | จีจี้ |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ > ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2544 | คมพยาบาท | เนื้อเย็น (วัยเด็ก) |
| 2547 | เก็บใจให้กันเพื่อวันของเรา | แอน |
| 2548 | บ้านร้อยดอกไม้ | เก็จไพลิน |
| 2549 | วีรบุรุษกองขยะ | หมวย |
| 2549 | ดวงใจและสายน้ำ | มะนาวหวาน |
| 2549 | เกราะกายสิทธิ์ | อัมพิกา |
| 2552 | คู่กิ๊กพริกกะเกลือ | มิกกี้ (รับเชิญ) |
| 2552 | แจ๋วใจร้ายกับคุณชายเทวดา | หญิงนุ้ย |
| 2552 | บ่วงร้ายพ่ายรัก | นิตา |
| 2553 | พระจันทร์ลายพยัคฆ์ | ดุจดาว |
| 2553 | เธอกับเขาและรักของเรา | อามุ่ย |
| 2554 | คู่แค้นแสนรัก | โรสิตา / โรส |
| 2555 | ชิงนาง | โฉมไฉไล |
| 2558 | นางชฎา | ปริมลดา |
| 2560 | มายา | ภรรยาโทนี่ (รับเชิญ) |
| 2561 | คุณชายไก่โต้ง | จูเลีย |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ > ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางไอทีวี

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2545 | ลูกผู้ชาย |  |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ > ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 8

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2564 | เรยา | แก้วกัลยา ตันติวุฒิชัย (ย่าหยา / หยา) |
| 2564 | สูตรเล่ห์เสน่หา | โยสิตา (ลิต้า) |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ > รายชื่อละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องวัน

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2564 | Club Friday The Series 12 เรื่องเศร้าของคนโสด | มุก |
| 2564 | พายุทราย | อินทิรา (ไอซ์) (รับเชิญ) |
| 2567 | แม่หยัว | ท้าวศรีบัวกัญญามณี (มาดาม) |
| 2567 | ทิชา | เอมมี่ (เอม) |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ > รายชื่อละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางพีพีทีวี

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2564 | หว่ออ้ายหนี่เธอที่รัก | เชอร์รี่ |
| 2565 | กั๊กนักรักซะเลย | ขวัญข้าว |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ > รายชื่อละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2560 | ป่ากามเทพ | พุชชี่ |
| 2560 | Club Friday The Series 9 รักครั้งหนึ่ง ที่ไม่ถึงตาย ตอน รักมาก..มากรัก | จุ๊บ |
| 2561 | ทีมล่าทรชน | นิศา แก้วพรหมซู (โฟกัส) |
| 2562 | เมียน้อย | นิภา |
ผลงาน > ซิทคอม

โอมเพี้ยงอาจารย์คง ตอน สองรัก สวยรับไม่ไหว รับบท สายไหม (รับเชิญ) (ปี 2565) ช่องเวิร์คพอยท์
ผลงาน > ละครสั้น

ฟ้ามีตา ตอน ใครหนอ รับบท "แนน" ช่อง 7 (ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550)
ผลงาน > รายการทางโทรทัศน์

พิธีกรรายการ แซ่บ สด เดือด ทางช่องไทยรัฐทีวี
พิธีกรรายการ ศึก 2 บ้าน ทางช่อง 5
พิธีกรรายการ แซ่บสดจี๊ด ทางช่องทรูโฟร์ยู
พิธีกรรายการ ข่าวบันเทิง “แซะ” คุยแคะแกะเกา เมาท์อีกมุม ทางช่องAmarin TV 34
ควีนมาสเตอร์ "นางร้ายไทยแลนด์" ทางช่อง 8
ผลงาน > ภาพยนตร์

คู่ก๊วนป่วนเมษา คู่กับ ฐสิษฐ์ สินคณาวิวัฒน์ (2551)
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

"ยืมเขามาลา" ของ แอมไฟน์
"ผู้ชาย (ขี้อาย) บอกรัก" ของ เฟรนด์
"เมารัก" ของ พีทูวอร์ชิพ
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล | ละครโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2552 | สยามดารา สตาร์ส ปาร์ตี้ 2009 | จอมขโมยซีน | เสนอชื่อเข้าชิง | แจ๋วใจร้ายกับคุณชายเทวดา |
| 2553 | in Young Generation Choice 2009 | นางร้ายป้ายแดง | ได้รับรางวัล | แจ๋วใจร้ายกับคุณชายเทวดา |
| 2559 | ดาราอินไซด์อวอร์ด รางวัลนาคราช ครั้งที่ 1 | นักแสดงดาวร้ายหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี | ได้รับรางวัล | เพื่อนรัก เพื่อนริษยา |
แหล่งข้อมูลอื่น

ปรียาดา สิทธาไชย ที่อินสตาแกรม
การเปลี่ยนตามวัย

"อายุ" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อายุ (แก้ความกำกวม)
การเปลี่ยนตามวัย (อังกฤษ: ageing หรือ aging) เป็นกระบวนการของการมีอายุมากขึ้น
ในมนุษย์ การเปลี่ยนตามวัยแสดงถึงการสะสมการเปลี่ยนแปลงในตัวมนุษย์ตามเวลา ซึ่งรวมถึงการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ จิตใจและสังคม ตัวอย่างเช่น เวลาปฏิกิริยาอาจช้าลงตามเวลา แต่ความรอบรู้ความเป็นไปของโลกและปัญญาอาจขยายมากขึ้น การเปลี่ยนตามวัยเป็นปัจจัยเสี่ยงใหญ่ที่สุดเท่าที่ทราบประการหนึ่งของโรคส่วนใหญ่ในมนุษย์ มีบุคคลเสียชีวิตประมาณ 150,000 คนต่อวันทั่วโลก ซึ่งประมาณสองในสามมีสาเหตุอันเกี่ยวข้องกับอายุ
การเลื่อนขนาน

การเลื่อนขนาน
การเลื่อนขนาน (อังกฤษ: translation) ในทางเรขาคณิตเป็นการแปลงทางเรขาคณิต ซึ่งเคลื่อนที่จุดทุกจุดในระนาบด้วยระยะทางคงที่ในทิศทางที่กำหนดไว้ การเลื่อนขนานสามารถเขียนได้ในรูปของเวกเตอร์ ดังนี้
ให้ v เป็นเวกเตอร์ตรึง การเลื่อนขนานTv กำหนดโดย Tv(p) = p + v
การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่

ภาพจำลองเหตุการณ์ดาวเคราะห์น้อยพุ่งเข้าชนโลก เมื่อ 65 ล้านปีที่แล้ว
การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ (อังกฤษ: mass extinction) เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เป็นข้อสันนิษฐานว่า เป็นสาเหตุให้สิ่งมีชีวิตบนโลกหลากชนิดหลายสายพันธุ์ต้องสูญพันธุ์ไปในเวลาพร้อม ๆ กันหรือไล่เลี่ยกัน
เหตุการณ์การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ ไม่ได้เกิดขึ้นแค่เพียงครั้งเดียว ในช่วง ยุคครีเตเชียส (Cretaceous) ซึ่งเป็นยุคที่ไดโนเสาร์เป็นสิ่งมีชีวิตอันดับบนสุดของห่วงโซ่อาหารอย่างที่คนทั่วไปเข้าใจ หากแต่การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่เคยเกิดขึ้นมาแล้วหลายครั้ง การประเมินระยะเวลาการเกิดเหตุการณ์ ทำโดยการวินิจฉัยจากซากฟอสซิลจากทะเลเป็นส่วนใหญ่ เนื่องมาจากว่าสามารถ ค้นพบได้ง่ายกว่าฟอสซิลที่อยู่บนบก
เหตุการณ์การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ที่เป็นที่สนใจและผู้คนทั่วไปรู้จักกันดีที่สุดคือ เหตุการณ์การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ในช่วงยุคครีเตเชียส (Cretaceous) เมื่อราว 65 ล้านปีที่แล้ว ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ไดโนเสาร์ขนาดใหญ่สูญพันธุ์ทั้งหมด เมื่อทำการศึกษาพบว่าตั้งแต่ 550 ล้านปีก่อนเป็นต้นมา ได้เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ขึ้นทั้งหมดประมาณ 5 ครั้ง ซึ่งทำให้สิ่งมีชีวิตสูญพันธุ์ไปราว ๆ 50% ของทั้งหมด เนื่องจากระยะเวลาที่เกิดขึ้นนานมาก การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ก่อนหน้ายุคครีเตเชียสมักลำบากในการศึกษารายละเอียด เพราะหลักฐานซากฟอสซิลสำหรับตรวจสอบมีหลงเหลือน้อยมาก
การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ 5 ครั้ง

| ชื่อเหตุการณ์และช่วงเวลา | จำนวนสิ่งมีชีวิตที่สูญพันธุ์โดยประมาณ | ข้อสันนิษฐานถึงสาเหตุ |
| --- | --- | --- |
|  เหตุการณ์สูญพันธุ์ยุคออร์โดวิเชียน-ไซลูเรียน (Ordovician–Silurian extinction events)  450–440 ล้านปีก่อน  |  ทำให้สายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตซึ่งอาศัยในน้ำสูญพันธุ์ไป 25% คิดเป็น 60% ของสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่อาศัยในน้ำทั้งหมด |  น้ำทะเลลดระดับลงจากการก่อตัวเป็นก้อนน้ำแข็งยักษ์ และต่อมาน้ำทะเลจึงเพิ่มระดับขึ้นกะทันหัน จากการละลายของก้อนน้ำแข็งขนาดยักษ์ |
|  การสูญพันธุ์ปลายยุคดีโวเนียน (Late Devonian extinction)  375–360 ล้านปีก่อน |  สายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยในน้ำสูญพันธุ์ไป 22% คิดเป็น 57% ของสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่อาศัยในน้ำทั้งหมด |  ยังไม่มีสมมติฐานที่มีน้ำหนักเพียงพอ |
|  เหตุการณ์สูญพันธุ์ยุคเพอร์เมียน-ไทรแอสซิก (Permian–Triassic extinction event)  252 ล้านปีก่อน |  สายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตสูญพันธุ์ไป 95% ของจำนวนสายพันธุ์ทั้งหมดบนโลก  สายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยในน้ำสูญพันธุ์ไป 53% คิดเป็น 83% ของสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่อาศัยในน้ำทั้งหมด  สายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตบนพื้นดินทั้งพืชและสัตว์สูญพันธุ์ไป 70% ของจำนวนสายพันธุ์ทั้งหมดที่อาศัยบนบก |  สมมติฐานที่ 1 อุกกาบาตขนาดใหญ่ หรือดาวเคราะห์น้อยพุ่งเข้าชนโลก  สมมติฐานที่ 2 ภูเขาไฟใต้น้ำระเบิด ทำให้ออกซิเจนในน้ำลดลง  สมมติฐานที่ 3 อุกกาบาตพุ่งเข้าชนโลก และไปกระตุ้นให้เกิดภูเขาไฟระเบิดครั้งใหญ่ |
|  เหตุการณ์สูญพันธุ์ยุคไทรแอสซิก-จูแรสซิก (Triassic–Jurassic extinction event) 201.3 ล้านปีก่อน |  สายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยในน้ำสูญพันธุ์ไป 22% คิดเป็น 52% ของสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่อาศัยในน้ำทั้งหมด  สายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตบนบกไม่ทราบจำนวนที่สูญพันธุ์ที่แน่ชัด |  ภูเขาไฟใต้น้ำระเบิดครั้งใหญ่ที่บริเวณตอนกลางของมหาสมุทรแอตแลนติก ปลดปล่อยลาวาจำนวนมหาศาลออกมา และอาจทำให้เกิด ภาวะโลกร้อนขั้นวิกฤต โดยพบหลักฐานการระเบิดจากหินภูเขาไฟที่ทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกา ทางตะวันออกของบราซิล และทางเหนือของแอฟริกาและสเปน |
|  เหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน (Cretaceous–Paleogene extinction event) 66 ล้านปีก่อน |  สายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยในน้ำสูญพันธุ์ไป 16% คิดเป็น 47% ของสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่อาศัยในน้ำทั้งหมด  สายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยบนบกสูญพันธุ์ไป 18% ของสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่มีกระดูกสันหลังที่อาศัยบนบก รวมไปถึงไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ทั้งหมด |  ดาวเคราะห์น้อยขนาดความกว้างหลายไมล์พุ่งเข้าชนโลก ทำให้เกิดหุบอุกกาบาตชิกซูลูบ (Chicxulub Crater) ที่บริเวณคาบสมุทรยูคาทัน (Yucatan Peninsula) และใต้อ่าวเม็กซิโก |
ดูเพิ่ม

การสูญพันธุ์ของไดโนเสาร์
การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว

“การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว” โดยฟรองซัวส์ ดูบัวส์ (François Dubois)
การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว (ฝรั่งเศส: Massacre de la Saint Barthélemy; อังกฤษ: St. Bartholomew’s Day massacre) เป็นระลอกของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในระหว่างสงครามศาสนาของฝรั่งเศสโดยฝูงชนชาวฝรั่งเศสผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกไล่สังหารชาวฝรั่งเศสที่เรียกตัวเองว่าอูเกอโนต์ (Huguenots) หรือผู้ที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ (โปรเตสแตนต์คาลวินิสต์) เชื่อกันว่ามีต้นตอมาจากสมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ พระมารดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส การสังหารหมู่ใช้เวลาทั้งสิ้น 6 วันหลังวันแต่งงานระหว่างมาร์เกอรีต เดอ วาลัวส์ (Marguerite de Valois) พระขนิษฐาของ พระเจ้าชาร์ลที่ 9 กับอองรีแห่งนาวาร์ผู้ที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ งานแต่งงานเป็นโอกาสที่อูเกอโนต์ผู้ร่ำรวยมีฐานะดีจะออกมาร่วมงานฉลองในเมืองปารีสที่ผู้คนส่วนใหญ่นับถือนิกายโรมันคาทอลิก เหตุเกิดขึ้นสองวันหลังจากที่การลอบสังหารนายพลกาสปาร์ด เดอ โคลิญญี นายทหารของอูเกอโนต์ไม่ประสบความสำเร็จ เริ่มเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1572 ซึ่งเป็นวันสมโภชของนักบุญบาร์โทโลมิว การสังหารหมู่ก็เริ่มทั่วไปในกรุงปารีสและขยายไปทั่วฝรั่งเศสเป็นเวลาหลายเดือน จำนวนผู้เสียชีวิตไม่เป็นที่ทราบแน่นอนแต่สันนิษฐานกันว่าอูเกอโนต์ตายไปประมาณหมื่นคนหรืออาจจะถึงแสนคน เหตุการณ์นี้ถึงจะไม่ใช่เหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นแต่เป็นเหตุการณ์ที่รุนแรงที่เกิดขึ้น  สงครามเป็นเหตุการณ์สำคัญที่มีบทบาทในสงครามศาสนาของฝรั่งเศส ขบวนการโปรเตสแตนต์อ่อนแอลงมากเพราะการสูญเสียผู้นำหลายคนและผู้ที่รอดมาได้ก็มีหัวรุนแรงขึ้น
เบื้องหลัง

การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิวเกิดจากเหตุการณ์หลายอย่าง:
สัญญาสงบศึกซังเจอร์เมนอองเลย์ (Peace of Saint-Germain-en-Laye) ที่สงบสงครามศาสนาครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1570
การแต่งงานของมาร์เกอรีต เดอ วาลัวส์กับอองรีแห่งนาแวร์ (ผู้ซึ่งต่อมาได้เป็นพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส) เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1572
การลอบสังหารนายพลกาสปาร์ด เดอ โคลิญญี ที่ไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1572
ดูเพิ่ม

ยุคแห่งความเหี้ยมโหด
การเลื่อนวน

การเลื่อนวนทางซ้ายหนึ่งบิต
การเลื่อนวนทางขวาหนึ่งบิต
ในทางคณิตศาสตร์เชิงการจัด การเลื่อนวน (อังกฤษ: circular/cycle/cyclic shift) คือการเรียงสับเปลี่ยนของ n สิ่งอันดับ ที่ซึ่งสมาชิกสุดท้ายจะกลายเป็นสมาชิกแรก หรือสมาชิกแรกกลายเป็นสมาชิกสุดท้าย แล้วสมาชิกอื่นๆ จะถูกเลื่อนไปแทนที่โดยไม่สลับกัน เปรียบได้กับการเรียงสับเปลี่ยนที่มีการวนรอบ
ตัวอย่างเช่น การเลื่อนวนของสามสิ่งอันดับ (a, b, c) ได้แก่
(a, b, c)
(c, a, b)
(b, c, a)
ในทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ การเลื่อนวน คือตัวดำเนินการเลื่อนชนิดหนึ่งที่จะเลื่อนบิตทั้งหมดของตัวถูกดำเนินการเป็นวงรอบ โดยการเลื่อนวนจะไม่สงวนบิตบอกเครื่องหมาย และจะไม่แยกเลขชี้กำลังออกจากแมนทิสซาเหมือนการเลื่อนเชิงคำนวณ (arithmetic shift) และการเลื่อนวนจะไม่เติมตำแหน่งบิตที่ว่างด้วยศูนย์ดังเช่นการเลื่อนเชิงตรรกะ (logical shift) แต่จะนำบิตที่เลื่อนออกไปมาใส่แทนที่ การเลื่อนวนแบบนี้มี 2 ทางคือวนไปทางซ้ายและวนไปทางขวา การเลื่อนวนมักใช้ในวิทยาการเข้ารหัส โดยเป็นส่วนหนึ่งของการเรียงสับเปลี่ยนของลำดับบิต
ตัวอย่างเช่น การเลื่อนวนของ 0001 0111 ไปหนึ่งบิต ตามแผนภาพ จะได้คำตอบคือ
วนไปทางซ้าย จะได้ 0010 1110
วนไปทางขวา จะได้ 1000 1011
การลงประชามติการปกครองตนเองในนูแวล-กาเลโดนี

การลงประชามติการปกครองตนเองในนูแวล-กาเลโดนี (ฝรั่งเศส: Référendum sur l'autodétermination en Nouvelle-Calédonie) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2531 เป็นการลงประชามติเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบ ข้อตกลงมาติญง ซึ่งให้สิทธิผู้ที่อยู่อาศัยในนิวแคลิโดเนียปกครองตนเอง ในการลงประชามติครั้งนี้มีการงดออกเสียงเป็นจำนวนมาก ประชาชนจำนวน 23,997,118 คนหรือคิดเป็น 63.11% ของประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งได้งดการออกเสียง
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ทางเลือก | ทางเลือก | คะแนนเสียง | เปอร์เซนต์ |
|  | เห็นชอบ | 9,896,498 | 79.99% |
|  | ไม่เห็นชอบ | 2,474,548 | 20.01% |
| ผลรวม | ผลรวม | 12,371,046 |  |
 
| บัตรดี | บัตรดี | 12,371,046 | 88.18% |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | 1,657,659 | 11.82% |
| จำนวนผู้มาใช้สิทธิ | จำนวนผู้มาใช้สิทธิ | 14,028,705 | 36.89% |
| จำนวนผู้งดออกเสียงเลือกตั้ง | จำนวนผู้งดออกเสียงเลือกตั้ง | 23,997,118 | 63.11% |
| จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 38,025,823 | 100% |
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ไม่เห็นชอบ : 2 474 548 (20.01%) |  |  | เห็นชอบ : 9 896 498  (79.99%) |
▲
การาจร็อก

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ดนตรีการาจ
| Garage rock |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ร็อกแอนด์โรล, ร็อกอะบิลลี, บีต, ริทึมแอนด์บลูส์, โซล, บลูส์, เซิร์ฟร็อก, อินสทรูเมนทัลร็อก
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายทศวรรษที่ 1950 สหรัฐอเมริกาและแคนาดา
เครื่องบรรเลงสามัญ: กีตาร์ไฟฟ้า เบส กลองชุด คีย์บอร์ด กลองเล็ก ฮาร์โมนิกา
รูปแบบอนุพันธุ์: Punk rock, garage rock revival, garage punk, psychedelic rock, power pop, glam rock, hard rock, protopunk, punk blues, indie rock, psychobilly, heavy metal, Paisley underground
แนวย่อย
Acid punk - Garage punk
ทัศนียภาพในระดับภูมิภาค
Chicago, Detroit, Memphis, Grand Rapids, Cleveland, Ohio, Philadelphia, New York, Los Angeles, Montreal, Portland, Seattle, Twin Cities, Texas, Southern Florida, Boston
การาจร็อก (อังกฤษ: Garage rock) คือเพลงร็อกแอนด์โรลแบบดิบที่ได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ในปี 1963-1967 ในช่วงทศวรรษที่ 60 ไม่ได้เป็นแนวถูกเรียกชื่อว่าการาจร็อกและไม่มีชื่อเฉพาะ จนช่วงต้นยุคทศวรรษที่ 70 นักวิจารณ์บางคนได้ทำการจัดประเภทย้อนหลังของแนวเพลงพวกนี้ให้อยู่ในหมวดของพังค์ร็อก อย่างไรก็ดีการแยกแยะนี้เพื่อเป็นการแยกการาจร็อก (หรือ พังค์ยุค 60) เพื่อกันความสับสนกับ พังค์ร็อกปลายทศวรรษที่ 70 อย่างเช่น วงเซ็กซ์ พิสทอลส์และเดอะ แคลช เป็นต้น
ตัวอย่างวงการาจร็อกเช่น The Kingsmen ,The Gestures ,The Dovers และ The Strokes เป็นต้น
| ด ค กร็อก |
| --- | --- | --- |
| หัวข้อหลัก |  ออลเทอร์นาทิฟร็อก  แอนาโทเลียนร็อก  อะรีนาร็อก  อาร์ตร็อก  บีตมิวสิก  บลูส์-ร็อก  บริติชอินเวชัน  แคนเทอร์บูรีซีน  เชลโลร็อก  คริสเตียนร็อก  คอเมดีร็อก  คันทรีร็อก  โฟล์กร็อก  แฟรตร็อก  ฟังก์ร็อก  การาจร็อก  แกลมร็อก  ฮาร์ดร็อก  ฮาร์ตแลนด์ร็อก  เฮฟวีเมทัล  อินสตรูเมนทัลร็อก  แจม  เคราต์ร็อก  ป็อปร็อก  พาวเวอร์ป็อป  โพรเกรสซิฟร็อก  ไซเคเดลิกร็อก  ผับร็อก (สหราชอาณาจักร)  ผับร็อก (ออสเตรเลีย)  พังก์ร็อก  แร็ปร็อก  ร็อกอะบิลลี  ร็อกแอนด์โรล  แซมบาร็อก  ซอฟต์ร็อก  เซาเทิร์นร็อก  สโตเนอร์ร็อก  เซิร์ฟร็อก  |  |
| ดูเพิ่ม |  ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม  รายชื่อประเภทของดนตรีร็อก  ผลกระทบทางสังคมของดนตรีร็อก  |  |
  หมวดหมู่
กลีบข้าง

| สมองกลีบข้าง  (parietal lobe) |
| --- | --- |
พื้นผิวทางด้านข้างของสมองซีกซ้าย มองจากด้านข้าง (สมองกลีบข้างอยู่ทางด้านขวาบน)
รายละเอียด
ส่วนหนึ่งของ: ซีรีบรัม
หลอดเลือดแดง: หลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัล (Anterior cerebral artery)   หลอดเลือดแดงมิดเดิลซีรีบรัล (Middle cerebral artery)
หลอดเลือดดำ: ซุพีเรียร์ ซาจิตตัล ไซนัส (Superior sagittal sinus)
ตัวระบุ
ภาษาละติน: lobus parietalis
MeSH: D010296
นิวโรเนมส์: 95
นิวโรเล็กซ์ ID: birnlex_1148
TA98: A14.1.09.123
TA2: 5467
FMA: 61826
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
สมองกลีบข้าง (อังกฤษ: parietal lobe หรือ parietal cortex, lobus parietalis) ในประสาทกายวิภาคศาสตร์ เป็นกลีบสมองหนึ่ง อยู่เหนือสมองกลีบท้ายทอย (occipital lobe) และหลังสมองกลีบหน้า (frontal lobe)
สมองกลีบข้างผสมผสานสัญญาณรับความรู้สึกจากหน่วยรับความรู้สึกทั้งหลาย   มีหน้าที่เฉพาะในการประมวลความรู้สึกเกี่ยวกับปริภูมิ (spatial sense) และการนำทาง (navigation) ตัวอย่างเช่น  สมองกลีบข้างประกอบด้วยคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกาย (somatosensory cortex) และทางสัญญาณด้านล่าง (dorsal stream) ของระบบการเห็น   ซึ่งทำให้คอร์เทกซ์กลีบข้างสามารถสร้างแผนที่ของวัตถุที่เห็น  โดยที่วัตถุมีตำแหน่งสัมพันธ์กับร่างกาย  (เช่นเห็นว่าอยู่ทางซ้ายหรือทางขวาของกาย)
มีเขตหลายเขตของสมองกลีบข้างที่มีความสำคัญในการประมวลผลทางภาษา  และด้านหลังต่อจากร่องกลาง  (central sulcus)  ก็คือรอยนูนหลังร่องกลาง (postcentral gyrus)  ซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวกับการรับรู้ความรู้สึกทางกาย
คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายมีแผนที่เป็นรูปมนุษย์ที่บิดเบือน  ที่เรียกว่า  cortical homunculus  (homunculus มาจากภาษาละตินที่แปลว่า  "คนตัวเล็ก ๆ")  โดยที่ส่วนต่าง ๆ  ของร่างกายมีขนาดเท่ากับเขตที่คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายมีพื้นที่ให้สำหรับส่วนนั้นของร่างกาย
ชื่อของสมองกลีบข้าง  (parietal lobe)  มาจากชื่อของกระดูกข้างขม่อม  (parietal bone)  ที่อยู่เหนือสมอง  คำอังกฤษว่า  "parietal"  นั้นมาจากภาษาละติน  ซึ่งแปลว่า  "กำแพง"  หรือ  "ข้าง"
กายวิภาค

สมองกลีบข้างล้อมรอบด้วยโครงสร้างทางกายวิภาค 4 ส่วน ได้แก่ ร่องกลาง (central sulcus) ที่แบ่งสมองกลีบข้างจากสมองกลีบหน้า, parieto-occipital sulcus (ร่องระหว่างสมองกลีบข้างและสมองกลีบท้ายทอย) ที่แบ่งสมองกลีบข้างจากสมองกลีบท้ายทอย, ร่องด้านข้าง (lateral sulcus)  หรือร่องซิลเวียน (sylvian fissure)  ซึ่งอยู่ด้านข้างมากที่สุด  และแบ่งสมองกลีบข้างจากสมองกลีบขมับ, และ medial longitudinal fissure  (ช่องตามยาวแนวกลาง) ที่แบ่งสมองซีกซ้ายจากสมองซีกขวา.  ในแต่ละซีกสมอง  คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายมีแผนที่ของเขตผิวหนังในด้านตรงกันข้ามของร่างกาย  (เช่นคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายในสมองซีกขวามีแผนที่ของเขตผิวหนังในร่างกายด้านซ้าย)
ทันทีหลังจากร่องกลาง  ซึ่งเป็นส่วนหน้าสุดของสมองกลีบข้าง  ก็คือ รอยนูนหลังร่องกลาง  (postcentral gyrus) หรือเขตบร็อดแมนน์ 3  เป็นคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ  (primary sensory cortex) และร่องหลังร่องกลาง (postcentral sulcus) แบ่งส่วนหน้าของสมองกลีบข้างนี้จากคอร์เทกซ์กลีบข้างด้านหลัง  (posterior parietal cortex)
คอร์เทกซ์กลีบข้างด้านหลังสามารถแบ่งออกเป็น
superior parietal lobule  (สมองกลีบข้างย่อยด้านบน  ซึ่งก็คือ  เขตบร็อดแมนน์ 5 และ 7)
inferior parietal lobule  (สมองกลีบข้างย่อยด้านล่าง  ซึ่งก็คือ  เขตบร็อดแมนน์ 39 และ 40)
กลีบย่อยทั้งสองแบ่งออกจากกันโดย  intraparietal sulcus (ร่องภายในสมองกลีบข้าง, ตัวย่อ IPS)
IPS พร้อมกับรอยนูน  (gyrus)  ที่อยู่ติด ๆ  กันยังสามารถแบ่งออกโดยความต่างกันของการจัดระเบียบของเซลล์  (cytoarchitectonics) และความต่างกันโดยกิจ  เป็นส่วนย่อย ๆ คือ  ส่วนใน  (medial, ตัวย่อ MIP)  ส่วนข้าง  (lateral, ตัวย่อ LIP)  ส่วนล่างหรือส่วนท้อง  (ventral, ตัวย่อ VIP)  และส่วนหน้า  (anterior, ตัวย่อ AIP)
กิจหน้าที่

สมองกลีบข้างมีบทบาทสำคัญในการประสานข้อมูลความรู้สึกมาจากส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย  ในความรู้เกี่ยวกับตัวเลขและความสัมพันธ์ของตัวเลข  และในการเคลื่อนไหวจัดการวัตถุต่าง ๆ.  มีเขตหลายเขตในสมองกลีบข้างที่มีความเกี่ยวข้องกับการประมวลปริภูมิทางตา  ถึงแม้ว่าเราจะรู้ถึงกิจของสมองส่วนนี้ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว  แต่โดยทั่ว ๆ ไปแล้ว    สมองกลีบข้างนั้นยังไม่เป็นที่รู้จักกันดีเท่ากับสมองกลีบอื่น ๆ ในซีรีบรัม
งานวิจัยต่าง ๆ ในคริสต์ทศวรรษ  1990  พบเขตหลายเขตของสมองกลีบหน้าในลิงมาคากที่เป็นแผนที่ของปริภูมิต่าง ๆ
เขต LIP (lateral intraparietal) มีแผนที่โทโพกราฟิก  (topographic map) 2 มิติของปริภูมิ  เป็นการเข้ารหัสข้อมูลจากเรตินา  แสดงความโดดเด่นและตำแหน่งในปริภูมิของวัตถุ  ระบบการสั่งการที่ประสานกับข้อมูลทางตาสามารถใช้แผนที่นี้เพื่อนำการเคลื่อนไหวของตา
เขต VIP (ventral intraparietal) รับข้อมูลมาจากประสาทต่าง ๆ เช่น ระบบการเห็น ระบบความรู้สึกทางกาย ระบบการได้ยิน และระบบการทรงตัว เซลล์ประสาทที่มีลานรับความสัมผัส  รองรับแผนที่ปริภูมิมีศีรษะเป็นศูนย์กลาง.  เซลล์ลานรับข้อมูลทางตา  ก็รองรับแผนที่ปริภูมิมีศีรษะเป็นศูนย์กลางเช่นกัน   แต่ว่า  ก็อาจจะมีตาเป็นศูนย์กลางด้วย
เซลล์ประสาทในเขต MIP (medial intraparietal) เข้ารหัสตำแหน่งของวัตถุที่จะเอื้อมจับโดยมีตาเป็นศูนย์
เขต AIP (anterior intraparietal) มีเซลล์ประสาทที่ตอบสนองต่อรูปร่าง  ขนาด  และทิศทางของวัตถุที่จะเอื้อมจับ  และต่อการสั่งการเคลื่อนไหวมือทั้งสองด้วย  โดยมีปฏิกิริยาต่อทั้งตัวกระตุ้นที่เห็นอยู่จริง ๆ หรือตัวกระตุ้นที่ระลึกจำได้
พยาธิ

Gerstmann's syndrome  มีความสัมพันธ์กับรอยโรคในสมองกลีบข้างซีกควบคุม  (dominant)  ซึ่งมักจะเป็นซีกซ้าย
Balint's syndrome  มีความสัมพันธ์กับรอยโรคในสมองกลีบข้างทั้งสองซีก
ภาวะละเลยข้างเดียว  ปกติมีความสัมพันธ์กับความบกพร่องของความใส่ใจอย่างรุนแรงในซีกสมองที่ไม่ใช่เป็นซีกควบคุม  (non-dominant)
ภาพอื่น ๆ

สมองกลีบต่าง ๆ
ภาพวาดแสดงความสัมพันธ์ของสมองและกะโหลกศีรษะ
ดูเพิ่ม

กลีบสมอง
รูปไหว  สมองกลีบข้างมีสีแดง  อยู่ในสมองซีกซ้าย
การยุบอาราม

อดีตกลาสตันบรีแอบบีย์
การยุบอาราม (อังกฤษ: Dissolution of the Monasteries; Suppression of the Monasteries) เป็นกระบวนการตามกฎหมายและการปกครองในช่วง ค.ศ. 1538 ถึงปี ค.ศ. 1541 โดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษโปรดให้ยุบอาราม ไพรออรี คอนแวนต์ และไฟรอารี ในประเทศอังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์ ตามอำนาจใน “พระราชบัญญัติอำนาจสูงสุดทางศาสนา” อนุมัติโดยรัฐสภาเมื่อปี ค.ศ. 1534 ซึ่งระบุให้พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษเป็น “ประมุขสูงสุดของคริสตจักรในอังกฤษ” (Supreme Head of the Church in England) ซึ่งถือเป็นการแยกตัวออกมาจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกอย่างเป็นทางการ และโดย “พระราชบัญญัติปราบปรามฉบับที่ 1 (ค.ศ. 1536)” และ “พระราชบัญญัติปราบปรามฉบับที่ 2 (ค.ศ. 1539)”
การยุบอารามในอังกฤษเป็นเหตุการณ์ทางการเมืองหนึ่งเพื่อต่อต้านคริสตจักรโรมันคาทอลิกซึ่งเริ่มคุกรุ่นอยู่ในทวีปยุโรปขณะนั้น ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์จาก แต่เหตุผลการแยกตัวจากนิกายโรมันคาทอลิกของอังกฤษมิใช่ข้อขัดแย้งทางปรัชญาทางศาสนาดังเช่นในประเทศอื่นๆ เช่น ประเทศเยอรมนี ประเทศฝรั่งเศส หรือ โบฮีเมีย แต่เป็นเหตุผลส่วนพระองค์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 8