stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา
รอบที่ 3 > กลุ่ม ซี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โมร็อกโก | 6 | 3 | 3 | 0 | 11 | 0 | +11 | 12 | ได้สิทธิ์เข้าไปแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2018 |  | — | 0–0 | 3–0 | 6–0 |
| 2 |  โกตดิวัวร์ | 6 | 2 | 2 | 2 | 7 | 5 | +2 | 8 |  |  | 0–2 | — | 1–2 | 3–1 |
| 3 |  กาบอง | 6 | 1 | 3 | 2 | 2 | 7 | −5 | 6 |  |  | 0–0 | 0–3 | — | 0–0 |
| 4 |  มาลี | 6 | 0 | 4 | 2 | 1 | 9 | −8 | 4 |  |  | 0–0 | 0–0 | 0–0 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขการเข้ารอบ
รอบที่ 3 > กลุ่ม ดี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เซเนกัล | 6 | 4 | 2 | 0 | 10 | 3 | +7 | 14 | ได้สิทธิ์เข้าไปแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2018 |  | — | 0–0 | 2–0 | 2–1 |
| 2 |  บูร์กินาฟาโซ | 6 | 2 | 3 | 1 | 10 | 6 | +4 | 9 |  |  | 2–2 | — | 4–0 | 1–1 |
| 3 |  กาบูเวร์ดี | 6 | 2 | 0 | 4 | 4 | 12 | −8 | 6 |  |  | 0–2 | 0–2 | — | 2–1 |
| 4 |  แอฟริกาใต้ | 6 | 1 | 1 | 4 | 7 | 10 | −3 | 4 |  |  | 0–2 | 3–1 | 1–2 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขการเข้ารอบ
หมายเหตุ:
↑  FIFA ordered a replay of the South Africa v Senegal match after the Court of Arbitration for Sport upheld the lifetime ban of match referee Joseph Lamptey. Originally South Africa had defeated Senegal 2–1.
รอบที่ 3 > กลุ่ม อี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อียิปต์ | 6 | 4 | 1 | 1 | 8 | 4 | +4 | 13 | ได้สิทธิ์เข้าไปแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2018 |  | — | 1–0 | 2–0 | 2–1 |
| 2 |  ยูกันดา | 6 | 2 | 3 | 1 | 3 | 2 | +1 | 9 |  |  | 1–0 | — | 0–0 | 1–0 |
| 3 |  กานา | 6 | 1 | 4 | 1 | 7 | 5 | +2 | 7 |  |  | 1–1 | 0–0 | — | 1–1 |
| 4 |  สาธารณรัฐคองโก | 6 | 0 | 2 | 4 | 5 | 12 | −7 | 2 |  |  | 1–2 | 1–1 | 1–5 | — |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขการเข้ารอบ
อันดับดาวซัลโว

Préjuce Nakoulma
Mohamed Salah
Islam Slimani
Fiston Abdul Razak
Firmin Ndombe Mubele
Thomas Partey
Naby Keïta
William Jebor
Khalid Boutaïb
Moussa Maâzou
Farouk Miya
Yacine Brahimi
Joel Mogorosi
Vincent Aboubakar
Thievy Bifouma
Yannick Bolasie
Abdallah Said
Victor Moses
Sandile Hlatjwako
Youssef Msakni
Brian Mwila
สำหรับรายชื่อเต็มของอันดับดาวซัลโว, ดูที่ส่วนในแต่ละรอบ:
รอบแรก
รอบที่ 2
รอบที่ 3
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟีฟ่าเวิลด์คัพ
Qualifiers – Africa เก็บถาวร 2019-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, FIFA.com
2018 FIFA World Cup Russia - Qualifiers, CAFonline.com
| ด ค กฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| --- | --- | --- |
| เอเอฟซี |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  รอบที่ 4  |  |
| ซีเอเอฟ |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  |  |
| คอนคาแคฟ |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  รอบที่ 4  รอบที่ 5  |  |
| คอนเมบอล |  พบกันหมด  |  |
| โอเอฟซี |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  |  |
| ยูฟ่า |  รอบแรก กลุ่ม เอ  กลุ่ม บี  กลุ่ม ซี  กลุ่ม ดี  กลุ่ม อี  กลุ่ม เอฟ  กลุ่ม จี  กลุ่ม เอช  กลุ่ม ไอ  รอบที่ 2 (เพลย์ออฟ)  |  |
| เพลย์ออฟ |  คอนคาแคฟ พบ เอเอฟซี  โอเอฟซี พบ คอนเมบอล  |  |
รางวัลพริตซ์เกอร์

อาสนวิหารพระแม่มารีย์ (โตเกียว) ผลงานของผู้ได้รับรางวัล ปี 1987 เคนโซ ทังเงะ
รางวัลพริตซ์เกอร์ (Pritzker Prize) เป็นรางวัลประจำปีที่มูลนิธิไฮแอตต์ (Hyatt) มอบเป็นเกียรติแก่สถาปนิกที่ยังมีชีวิตในปัจจุบัน (ขณะพิจารณารางวัล) เริ่มครั้งแรกในปี พ.ศ. 2522 โดยเจย์ พริตซ์เกอร์ (Jay Pritzker) เป็นการพิจารณาให้รางวัลแก่งานสถาปัตยกรรมดีเด่นที่มีคุณภาพในระดับสากล โดยส่วนหนึ่งของเกณฑ์ในการพิจารณาให้รางวัลคือการสร้างนวัตกรรมที่ดีและมีคุณภาพ เสริมสร้างและบูรณาการการใช้เทคโนโลยีที่ดีในการก่อสร้าง สถาปนิกผู้ได้รับรางวัลจะได้รับเงิน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ รางวัลนี้เปรียบเสมือนรางวัลโนเบลผลงานทางด้านสถาปัตยกรรม
รายชื่อสถาปนิกผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์

พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) ฟิลิป จอห์นสัน (Philip Johnson) สหรัฐอเมริกา (ค.ศ. 1906 – 2005)
พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980) ลุยส์ บาร์รากัน (Luis Barragán) เม็กซิโก (ค.ศ. 1902 – 1988)
พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) เจมส์ สเตอร์ลิง (James Stirling) of the United Kingdom (ค.ศ. 1924 – 1992)
พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) เควิน โรช (Kevin Roche) สหรัฐอเมริกา–ไอร์แลนด์
พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ไอ. เอ็ม. เพ (Ieoh Ming Pei) สหรัฐอเมริกา (เกิดในประเทศจีน)
พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) ริชาร์ด ไมเออร์ (Richard Meier) สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) ฮันส์ ฮอลไลน์ (Hans Hollein) ออสเตรีย
พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) กอทท์ฟรีด เบิม (Gottfried Böhm) เยอรมนี
พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) เคนโซ ทังเงะ (Kenzo Tange) ญี่ปุ่น (ค.ศ. 1913 – 2005)
พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) กอร์ดอน บันชาฟต์ (Gordon Bunshaft) สหรัฐอเมริกา (ค.ศ. 1909 – 1990) และออสการ์ นีเอไมเยร์ (Oscar Niemeyer) บราซิล
พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) แฟรงก์ เกห์รี (Frank Gehry) สหรัฐอเมริกา (เกิดในแคนาดา)
พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) อัลโด รอสซี (Aldo Rossi) อิตาลี (ค.ศ. 1931 – 1997)
พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) โรเบิร์ต เวนทูรี (Robert Venturi) สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) อัลวารู ซีซา วีไอรา (Álvaro Siza Vieira) โปรตุเกส
พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) ฟูมิฮิโกะ มากิ (Fumihiko Maki) ญี่ปุ่น
พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) คริสตีย็อง เดอ ปอร์ตซ็องปาร์ก (Christian de Portzamparc) ฝรั่งเศส
พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) ทะดะโอะ อันโด (Tadao Ando) ญี่ปุ่น
พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) ราฟาเอล โมเนโอ (Rafael Moneo) สเปน
พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) สแวร์เรอ เฟน (Sverre Fehn) นอร์เวย์
พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) เรนโซ เปียโน (Renzo Piano) อิตาลี
พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) นอร์มัน ฟอสเตอร์ (Norman Foster) สหราชอาณาจักร
พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) แร็ม โกลฮาส (Rem Koolhaas) เนเธอร์แลนด์
พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) แอร์ซอกแอนด์เดอเมอรง (Herzog & de Meuron) สวิตเซอร์แลนด์
พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) เกลนน์ เมอร์คัตต์ (Glenn Murcutt) ออสเตรเลีย
พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) เยิร์น อุตซอน (Jørn Utzon) เดนมาร์ก
พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) ซาฮา ฮาดิด (Zaha Hadid) อิรัก-สหราชอาณาจักร
พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) ทอม เมย์น (Thom Mayne) สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) เปาลู เมงจิส ดา รอชา (Paulo Mendes da Rocha) บราซิล
พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ริชาร์ด รอเจอส์ (Richard Rogers) สหราชอาณาจักร
พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) ฌ็อง นูแวล (Jean Nouvel) ฝรั่งเศส
พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) เพเทอร์ ซุมทอร์
พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) คะซึโยะ เซะจิมะ และริวเอะ นิชิซะวะ ญี่ปุ่น
พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) เอดูอาร์ดู โซตู ดี โมรา (Eduardo Souto de Moura) โปรตุเกส
พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) หวัง ชู (Wang Shu) จีน
พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) โทะโยะโอะ อิโต (Toyo Ito) ญี่ปุ่น
พ.ศ. 2557 (ค.ศ. 2014) ชิเงรุ บัน (Shigeru Bun) ญี่ปุ่น
พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) ไฟร ออทโท (Frei Paul) เยอรมัน
พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) อาเลคันโดร อาเรเบนา (Alejandro Aravena) ชิลี
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 1999

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  เม็กซิโก
วันที่: 07–12 กันยายน
ทีม: 8
ชนะเลิศ:  สหรัฐ (สมัยที่ 4th)
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 1999 (1999 Men's NORCECA Volleyball Championship) เป็นครั้งที่16 ของการแข่งขัน ระหว่างวันที่ 07–12 กันยายน ณ มอนเตร์เรย์, เม็กซิโก
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  สหรัฐ
2 !:  คิวบา
3 !:  แคนาดา
4:  เม็กซิโก
5:  ปวยร์โตรีโก
6:  บาฮามาส
7:  กัวเตมาลา
8:  จาเมกา
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม

| รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
ผู้ชนะล่าสุด พลอย ศรนรินทร์   สยามสแควร์ (2560)
รางวัลสำหรับ: นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี
ประเทศ:  ไทย
จัดโดย: สมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย
รางวัลแรก: 3 สิงหาคม พ.ศ. 2500 (67 ปี)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 1993

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  สหรัฐ
วันที่: 20–26 กันยายน
ทีม: 9
ชนะเลิศ:  คิวบา (สมัยที่ 10th)
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 1991 (1991 Men's NORCECA Volleyball Championship) เป็นครั้งที่13 ของการแข่งขัน ระหว่างวันที่ 20–26 กันยายน ณ นิวออร์ลีนส์, สหรัฐอเมริกา
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  คิวบา
2 !:  สหรัฐ
3 !:  แคนาดา
4:  ปวยร์โตรีโก
5:  เม็กซิโก
6:  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส
วัดต้นธง

| วัดต้นธง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดต้นธง, วัดจองเงี้ยว, วัดจองใต้, วัดเงี้ยว
ที่ตั้ง: ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดต้นธง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 20 ตารางวา
วัดต้นธง หรือ วัดจองเงี้ยว หรือ วัดจองใต้ คนเมืองเรียกว่า วัดเงี้ยว ตามประวัติวัดระบุว่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2418 โดยพ่อเฒ่าปิ่นหย่า แม่เฒ่าคำเอ้ย เชื้อชาติเงี้ยว (ไทใหญ่) ได้ซื้อที่ดินจากเจ้าหลวงเมืองแพร่ในราคา 40 บาทเพื่อสร้างวัด ซึ่งมีเนื้อที่ 4 ไร่ 20 ตารางวา  ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2506 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2507 วัดได้รับการทำนุบำรุงมาโดยตลอด โดยมีลูกหลานในตระกูลเงี้ยวทั้งหลายเป็นแกนนำ เช่นตระกูลพ่อส่างอ่อง (กุศล) ปัญญามาลัย ตระกูลแม่เฒ่านุ สุวรรณาลัย เป็นต้น จนในสมัยรัชกาลที่ 7 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จเมืองแพร่ พระองค์ได้ทรงทอดพระเนตรเห็นวัดเงี้ยวมีเสาธงเป็นไม้แกะสลักมีความงดงาม พระองค์จึงพระราชทานชื่อวัดให้ใหม่ว่า "วัดต้นธง"
สถาปัตยกรรมของวัดมีรูปแบบศิลปะไทใหญ่ มีกุฏิวิหารรวมอยู่ด้วยกันและสร้างด้วยไม้ ตกแต่งด้วยลวดลายฉลุงดงาม จนเมื่อ พ.ศ. 2505 พ่อส่างอ่อง (กุศล) ปัญญามาลัย เห็นว่ากุฏิวิหารเสื่อมโทรมลงมาก ควรจะรื้อถอน จึงได้รื้อถอนกุฏิวิหารออกทั้งหมด จึงได้สละทุนทรัพย์ส่วนตัวสร้างวิหาร (อุโบสถ) ขึ้นใหม่แบบไทยแทนของเดิม จนแล้วเสร็จและทำการฉลองในปี พ.ศ. 2507
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 1997

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  ปวยร์โตรีโก
วันที่: 12–18 กันยายน
ทีม: 8
ชนะเลิศ:  คิวบา (สมัยที่ 12th)
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 1997 (1997 Men's NORCECA Volleyball Championship) เป็นครั้งที่15 ของการแข่งขัน ระหว่างวันที่ 12–18 กันยายน ณ คาวาส, เปอร์โตริโก
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  คิวบา
2 !:  สหรัฐ
3 !:  แคนาดา
4:  เม็กซิโก
5:  ปวยร์โตรีโก
6:  บาฮามาส
7:  สาธารณรัฐโดมินิกัน
8:  กัวเตมาลา
วัดต้นพยอม

| วัดต้นพยอม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระปลัดบุญมี คุณากโร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดต้นพยอม  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา อยู่ห่างจากด่านปาดังเบซาร์ ด่านพรมแดนไทยมาเลเซียประมาณ 800 เมตร  โดยมีพระปลัดบุญมี คุณากโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดต้นพยอมตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 อุโบสถของวัด ได้มีการวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2563
วัดต้นพยอมเป็นที่ตั้งของศูนย์การศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ (อัญเชิญจากประเทศอินเดีย พุทธชยันตี 2600 ปี) ศูนย์อบรมวิปัสสนากรรมฐานเยาวชน (ค่ายคุณธรรม) และเป็นที่ตั้งสำนักงานเจ้าคณะตำบล วัดมีการกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาตลอดปี มีเครือค่ายองค์กรที่เข้าร่วมกิจกรรม อาทิ โรงเรียน (5 โรงเรียน) ชุมชน และส่วนงานราชการ กิจกรรมบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 ถึง ปัจจุบัน
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2005

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  แคนาดา
วันที่: 6–11 กันยายน
ทีม: 8
ชนะเลิศ:  สหรัฐ (สมัยที่ 6th)
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2005 (2005 Men's NORCECA Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 19 ของการแข่งขัน ระหว่างวันที่ 6–11 กันยายน ณ วินนิเพก, แคนาดา
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
:  สหรัฐ
:  คิวบา
:  สาธารณรัฐโดมินิกัน
4.:  ปวยร์โตรีโก
5.:  แคนาดา
6.:  บาร์เบโดส
7.:  เม็กซิโก
8.:  ตรินิแดดและโตเบโก
วัดต้นสน (จังหวัดชลบุรี)

| วัดต้นสน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบางปลาสร้อย อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดต้นสน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลาสร้อย อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่วัดทั้งหมด 15 ไร่ 1 งาน 24 วา มีที่ธรณีสงฆ์ 206 ไร่ อยู่ห่างจากวัดใหญ่อินทารามราว 300 เมตร
วัดต้นสนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2402  จากคำโคลงที่ปรากฏหลักฐานอยู่ว่า พระยาชลฯ เป็นผู้สร้างและอุปถัมภ์วัดนี้ ไม่ปรากฎปีที่แน่นอนว่าท่านเป็นผู้ใด สมัยหนึ่งวัดนี้เคยใช้เป็นที่สอบธรรมสนามหลวง และใช้เป็นสถานที่คัดเลือกทหาร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2410 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8.70 เมตร ยาว 15.55 เมตร ชื่อของวัดมีที่มาจากเดิมภายในบริเวณวัดมีต้นสน ขนาดใหญ่เป็นจำนวนมาก และมีอยู่ต้นหนึ่งขนาดใหญ่มาก
วัดต้นสนเป็นศิลปะผสมผสานระหว่างไทย-จีน เป็นวัดเก่าแก่คู่เมืองชลอีกแห่งหนึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางชุมชนชาวจีนโบราณ ศิลปกรรมตกแต่งภายในวัดจึงเป็นแบบไทย-จีน อุโบสถมีเสานางเรียงรอบรับปีกชายคาของระเบียงที่สามารถเดินได้รอบอุโบสถ มุมอุโบสถ ด้านนอกประดิษฐานใบเสมาที่ระดับฐานบัวของอาคาร หลังคาอุโบสถมีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ประดับกลางหน้าบันปั้นปูนเป็นลายเทพนมบนพื้นลายดอกไม้ โดยนำกระเบื้องเคลือบอย่างจีนมาประดับตกแต่ง เช่นเดียวกับกรอบประตูหน้าต่างด้านนอก ซึ่งเป็นที่นิยมของชาวจีน
รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้

กลุ่มไอดอลบนเวทีงาน เคคอน 2012
รายชื่อต่อไปนี้เป็น รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ ซึ่งรวมบอยแบนด์ และเกิร์ลกรุป ตามปีที่เปิดตัว
กลุ่มไอดอลเกาหลีใต้เริ่มต้นขึ้นหลังจากความสำเร็จของการเปิดตัว ซอแทจีแอนด์บอยส์ เมื่อปี ค.ศ. 1992 ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนประวัติศาสตร์ของเพลงเกาหลี ปี ค.ศ. 2012 เป็นปีที่มีศิลปินเคป็อปหน้าใหม่มากที่สุด โดยมีบอยแบนด์ 33 กลุ่ม และเกิร์ลกรุป 38 กลุ่มที่เปิดตัวในปีนั้น
คริสต์ทศวรรษ 1990

บทความหลัก: รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ (คริสต์ทศวรรษ 1990)
คริสต์ทศวรรษ 2000

บทความหลัก: รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ (คริสต์ทศวรรษ 2000)
คริสต์ทศวรรษ 2010

บทความหลัก: รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ (คริสต์ทศวรรษ 2010)
คริสต์ทศวรรษ 2020

บทความหลัก: รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ (คริสต์ทศวรรษ 2020)
ดูเพิ่ม

เคป็อป
ไอดอลเกาหลีใต้
รายชื่อบอยแบนด์ในประเทศเกาหลีใต้
รายชื่อเกิร์ลกรุ๊ปในประเทศเกาหลีใต้
วัดต้นเกว๋น

18°43′22″N 98°55′31″E﻿ / ﻿18.72278°N 98.92528°E﻿ / 18.72278; 98.92528﻿ (วัดต้นเกว๋น)
บทความนี้เกี่ยวกับวัดในจังหวัดเชียงใหม่ สำหรับวัดในจังหวัดอ่างทอง ดูที่ วัดอินทราวาส
| วัดต้นเกว๋น |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลหนองควาย อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดต้นเกว๋น หรือ วัดอินทราวาส เป็นวัดเก่าแก่ของเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นวัดที่ไม่มีพระอยู่จำพรรษา ตั้งอยู่ในตำบลหนองควาย อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่พักแรมของขบวนพระบรมธาตุศรีจอมทองในประเพณีแห่พระเจ้าเข้าเวียง วัดต้นเกว๋นมีศิลปกรรมล้านนาดั้งเดิมที่สมบูรณ์และทรงคุณค่ามาก ถูกขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อปีพ.ศ. 2526 และได้รับการประกาศโดยสมาคมสถาปนิกสยามเป็นอาคารอนุรักษ์ดีเด่นเมื่อปีพ.ศ. 2532
วัดต้นเกว๋นเริ่มก่อสร้างในรัชสมัยพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 6 ชื่อวัดถูกตั้งตามต้นบ่าเกว๋น (หรือต้นตะขบในภาษากลาง) ต่อมาถูกตั้งชื่อตามครูบาอินทร์ ซึ่งมีฝีมือด้านเชิงช่างดีและมีส่วนในการสร้างวิหารของวัด ตัววิหารสร้างขึ้นในปีพ.ศ. 2401 ในพระวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ฝาหนังด้านหลังพระประธานเป็นซุ้มและมีพระพิมพ์โลหะติดฝาผนัง ศาลาจัตุรมุขซึ่งพบเพียงหลังเดียวในภาคเหนือถูกสร้างราวปีพ.ศ. 2399-2412
ประเพณีแห่พระเจ้าเข้าเวียง ถือเป็นประเพณีโบราณที่เจ้าหลวงเชียงใหม่จะโปรดตั้งการพิธีในทุกๆปีเพื่อให้ชาวเมืองได้สรงน้ำสักการะพระบรมธาตุฯ ก่อนที่จะเชิญพระบรมธาตุไปประทับยังวัดสวนดอกและวัดพระธาตุดอยสุเทพตามลำดับ ประเพณีนี้ในปัจจุบันจะจัดขึ้นในโอกาสครบรอบสถาปนาเวียงเชียงใหม่ตามวาระเท่านั้น พิธีแห่ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในพ.ศ. 2559 ในโอกาสครบรอบ 720 ปี 60 รอบนักษัตรสถาปนาเวียงเชียงใหม่
สมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้รับการประกาศให้พระวิหาร วัดต้นเกว๋น เป็นอาคารอนุรักษ์ดีเด่นเมื่อปี พ.ศ. 2532
วัดต้นเชือก

| วัดต้นเชือก |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เลขที่ 8 หมู่ที่ 4 ทางหลวงชนบท นบ.5014 ตำบลบ้านใหม่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี 11140
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูเกษมจริยคุณ (พิมพ์ องฺสุกาโร)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดต้นเชือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดต้นเชือก ตำบลบ้านใหม่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
วัดต้นเชือกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในอดีตการพัฒนาบูรณะวัดเป็นไปอย่างช้า ๆ เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่มีฐานะไม่มั่นคงนัก พระสงฆ์ที่จะอยู่จำพรรษาก็หายาก บางปีแทบจะกลายเป็นวัดร้าง วัดเพิ่งจะมาเจริญรุ่งเรืองเมื่อประมาณ พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2493
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กลักษณะทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 วิหารซึ่งภายในประดิษฐาน หลวงพ่อวิหาร และกุฏิสงฆ์ วัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงกุฏิ 3 เจ้าอาวาส และภาพเก่าเล่าเรื่อง เนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากหนังสือหลายเล่มจากหอสมุดแห่งชาติ เช่น ชีวิตและงานของสุนทรภู่ เป็นต้น
วัดต้นจันทร์

| วัดต้นจันทร์ |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: วัดร้าง
สถาปัตยกรรม: ศิลปะสุโขทัย
เมือง: ตั้งอยู่ที่อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ในตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
ประเทศ: ประเทศไทย
วัดต้นจันทร์ เป็นวัดในสมัยสุโขทัย ตั้งอยู่ที่ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย ในเขตอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย บริเวณทิศใต้นอกกำแพงเมืองสุโขทัย ปัจจุบันเป็นวัดร้าง มีซากปรักหักพัง ไม่ได้มีการบูรณะ ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน กรมศิลปากร โบราณสถานประกอบด้วย เจดีย์ประธานทรงระฆังขนาดใหญ่ก่อด้วยอิฐ มีคูหาหรือซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ ส่วนยอดปล้องไฉนหักพังเหลือแต่องค์ระฆังเท่านั้น ด้านตะวันออกของเจดีย์มีวิหารก่ออิฐ มีเสาศิลาแลงรองรับหลังคามุงกระเบื้อง และยังปรากฏร่องรอยพระพุทธรูปประทับนั่งขนาดใหญ่ตั้งอยู่ภายในวิหาร
วัตถุโบราณที่มีชื่อเสียงที่มาจากวัดต้นจันทร์คือ พระสมเด็จนางพญาเสน่ห์จันทร์ ซึ่งพบเมื่อกองโบราณคดี กรมศิลปากร เข้าทำการอนุรักษ์เจดีย์ภายในวัดที่พังทลายลงมา พบกรุพระจำนวนมาก พระสมเด็จนางพญาเสน่ห์จันทร์มีกลิ่นหอมของว่านนางพญาเสนห์จันทร์ จึงตั้งชื่อว่า พระสมเด็จนางพญาเสน่ห์จันทร์
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 1991

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  แคนาดา
วันที่: 23 สิงหาคม – 2 กันยายน
ทีม: 9
ชนะเลิศ:  คิวบา (สมัยที่ 9th)
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 1991 (1991 Men's NORCECA Volleyball Championship) เป็นครั้งที่11 ของการแข่งขัน ระหว่างวันที่ 23 สิงหาคม – 2 กันยายน ณ ริไจนา, แคนาดา
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  คิวบา
2 !:  สหรัฐ
3 !:  แคนาดา
4:  เม็กซิโก
5:  ปวยร์โตรีโก
6:  สาธารณรัฐโดมินิกัน
7:  ฮอนดูรัส
8:  เฮติ
9:  บาฮามาส
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

|  东汉 （25年 - 220年） |
| --- | --- |
เมืองหลวง: ลั่วหยาง
จักรพรรดิ  -จักรพรรดิองค์แรก   -จักรพรรดิองค์สุดท้าย: 13พระองค์ กวงตี้  เซี่ยนตี้
ปีที่สถาปนาราชวงศ์ฮั่นตะวันออก:  25
ปีที่ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกล่มสลาย:  220
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (คริสต์ศักราช 25 – 220)

เมื่อราชวงศ์ซินสิ้นสุดอำนาจ หลิวซิ่ว ซึ่งเป็นราชนิกุลในราชวงศ์ฮั่นตะวันตกและเป็นผู้นำกองทัพชงหลิงโค่นล้มราชวงศ์ซินเริ่มฟื้นฟูราชวงศ์ใหม่โดยตั้งเมืองหลวงที่ เมืองลั่วหยัง แล้วสถาปนาตนเองเป็นพระเจ้าฮั่นกวงอู่ นักประวัติศาสตร์เรียกช่วงเวลาปกครองนี้ว่า อาณาจักรฮั่นตะวันออก ช่วงต้นราชวงศ์มีการฟื้นฟูบูรณะเศรษฐกิจ ความเป็นอยู่ของราษฎร ผ่อนคลายกฎเกณฑ์ของบ้านเมือง เชิดชูหลักคำสอนของลัทธิขงจื๊อซึ่งเน้นคุณธรรมอันส่งผลให้เกิดกระแสที่ปัญญาชนกล้าวิจารณ์ราชสำนักเพิ่มขึ้น ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกสามารถครองแผ่นดินจีนต่อเนื่องกันนาน 200 ปี ท่ามกลางความวุ่นวายของสังคมและการแย่งชิงอำนาจระหว่างพระญาติวงศ์และขันทีอย่างดุเดือด
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (คริสต์ศักราช 25 – 220) > ศึกชิงอำนาจระหว่างพระญาติวงศ์กับขันที

หลายครั้งที่จักรพรรดิสิ้นพระชนม์กะทันหัน รัชทายาทผู้เยาว์วัยต้องขึ้นครองราชย์ด้วยพระชนมายุน้อย จึงต้องมีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ซึ่งอาจเป็นพระราชชนนีหรือพระญาติวงศ์ การบริหารงานแทนจักรพรรดิทำให้บุคคลเหล่านี้ถือโอกาสกำจัดผู้ไม่เห็นด้วยกับฝ่ายตนเพื่อเสริมสร้างอำนาจให้เข้มแข็งขึ้น ครั้นจักรพรรดิน้อยเติบโตเป็นผู้ใหญ่กลับไม่ยินดีจะคืนพระราชอำนาจ พระองค์จึงต้องวางแผนชิงอำนาจคืนมาโดยอาศัยพวกขันทีสังหารพระญาติผู้เป็นต้นเหตุ ความช่วยเหลือของฝ่ายขันทีสร้างอำนาจครอบงำจักรพรรดิและราชสำนักแทนกลุ่มเดิมในท้ายที่สุด การแย่งชิงอำนาจและชัยชนะของฝ่ายใดก็ตามส่งผลต่อการปฏิบัติหน้าที่ไม่ได้ตามปกติของข้าราชการ บ้านเมืองตกอยู่ในบรรยากาศของความหวาดระแวงกันและระส่ำระสายหนักขึ้น อันกลายเป็นสาเหตุหนึ่งในการล่มสลายของราชวงศ์นี้
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (คริสต์ศักราช 25 – 220) > การต่อต้านของพวกปัญญาชน

ช่วงกลางของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกซึ่งขันทีครองอำนาจในแผ่นดินและครอบงำจักรพรรดิไว้ บรรดาปัญญาชนซึ่งถือเป็นบัณฑิตผู้รู้หนังสือต่างวิจารณ์อิทธิพลของเหล่าขันทีซึ่งสร้างความเดือดร้อนให้ประชาชน บ้านเมืองปั่นป่วน บัณฑิตบางคนร่วมมือกับขุนนางในราชสำนักก่อกบฏ ดังเช่น หลี่อิงและเฉินฝาน บัณฑิตสมัยพระเจ้าฮั่นหวนตี้ หรือ โต้วอู่ พระญาติพระวงศ์ซึ่งไม่พอใจพวกขันทีในสมัยพระเจ้าฮั่นหลิงเต้ เป็นต้น
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (คริสต์ศักราช 25 – 220) > ยุคมืดช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

บรรดาขันทีสามารถสยบกลุ่มต่อต้านได้ จึงเหิมเกริมและผยองใจมากขึ้น การกุมอำนาจในราชสำนัก การเชื่อฟังของจักรพรรดิ สร้างความระส่ำระสายในสังคม ราษฎรไม่พอใจการบริหารตามอำเภอใจของเหล่าขันที แรงบีบคั้นต่างๆ กระตุ้นให้ประชาชนลุกขึ้นต่อต้านผู้ปกครอง กลายเป็นกบฏประชาชน ราชสำนักจึงเพิ่มอำนาจให้ขุนนางท้องถิ่นเพื่อรับมือกับกบฏ ทำให้พวกขุนนางเหล่านั้นมีกำลังทหารเป็นของตนเอง จึงฉวยโอกาสนี้สร้างอำนาจและเพิ่มกำลังคนจนกลายเป็นขุนศึกแล้วแบ่งแยกดินแดนออกเป็นเอกเทศ ต่งจัว (ตั๋งโต๊ะ) ถือเป็นขุนศึกรุ่นแรกที่มีบทบาทโดดเด่นของยุคนี้
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (คริสต์ศักราช 25 – 220) > การกวาดล้างพวกขันทีและการสิ้นสุดของราชวงศ์อันยิ่งใหญ่

เมื่อพระเจ้าฮั่นเซ่าตี้ขึ้นครองราชย์แล้ว อำมาตย์หยวนเซ่า (อ้วนเสี้ยว) เริ่มกำจัดขันทีกว่า 2000 คน อันเป็นการกวาดล้างอิทธิพลของขันทีทั้งหมด ต่อมาต่งจัว (ตั๋งโต๊ะ) นำกองทหารบุกโจมตีลั่วหยางและปลงพระชนม์พระเจ้าฮั่นเซ่าตี้ แล้วยก พระเจ้าฮั่นเซี่ยนตี้ (เหี้ยนเต้) ขึ้นครองราชย์แทน พร้อมกับบีบให้หยวนเซ่าออกจากเมืองหลวง ไม่นานหยวนเซ่ากับพันธมิตรยกทัพมาตีต่งจัว เขาจึงพาจักรพรรดิลี้ภัยไปฉางอาน (เตียงอัน) ต่อมา หลี่ปู้ (ลิโป้) กับพวก วางแผนลอบสังหารต่งจัวสำเร็จ จักรพรรดิจึงเดินทางกลับลั่วหยัง (ลกเอี๋ยง) แต่ถูกนายทัพเฉาเชา (โจโฉ) ย้ายพระองค์ไปอยู่ที่เมืองสี่ชาง (ฮูโต๋) ตั้งแต่บัดนั้นมาเฉาเชาจึงควบคุมและใช้อำนาจบริหารบ้านเมืองในนามจักรพรรดิ ถือเป็นผู้ครองอำนาจสูงสุดแท้จริง ปี ค.ศ. 220 เฉาเชาเสียชีวิตลง บุตรชายของเขา คือ เฉาพี (โจผี) ขึ้นสืบทอดตำแหน่งแทน แล้วถอดถอนพระเจ้าฮั่นเซี่ยนตี้ สถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิ ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกจึงล่มสลายอย่างสมบูรณ์
ดูเพิ่ม

ยุคสามก๊ก
สามก๊ก
ลำดับเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่สอง (1939)

นี่คือ ลำดับเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 1939 ถึง 31 ธันวาคม 1939
เดือนตุลาคม

2: ผู้แทนจากแลตเวียเจรจากับสตาลินและโมโลตอฟ สหภาพโซเวียตขู่ว่าจะใช้กำลังคุกคามถ้าหากไม่ได้ตั้งฐานทัพในลัตเวีย
2: อเมริกาเห็นด้วยกับคำแถลงการณ์ที่ปานามา การกระทำทางสงครามจะต้องไม่เกิดขึ้นบริเวณผิวน้ำรอบทวีปอเมริกา อาณาเขตเป็นกลางกว้างประมาณ 300 ไมล์จะมีกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาลาดตระเวน
3: กองทัพอังกฤษเคลื่อนทัพสู่ชายแดนเบลเยี่ยม เพื่อป้องกันการรุกรานมาทางทิศตะวันตกของเยอรมัน
3: ผู้แทนลิทัวเนียพบสตาลินและเมโลตอฟในกรุงมอสโก สตาลินเสนอจะให้เมืองวิลนิอัสของโปแลนด์แก่ลิทัวเนียถ้าหากยอมรับข้อตกลง ผู้แทนต้องยอมรับข้อเสนออย่างเสียไม่ได้
5: ลัตวียเซ็นสัญญาความร่วมมือร่วมกันกับสหภาพโซเวียตเป็นเวลา 10 ปี ซึ่งอนุญาตให้มีทหารโซเวียตกว่า 25,000 นายประจำในลัตเวีย สตาลินให้คำมั่นว่าจะเคารพเอกราชของแลตเวีย
6: กองทัพจีนมีชัยเหนือกองทัพญี่ปุ่นในการต่อสู้ที่ฉางชา
6: การต่อต้านของชาวโปแลนด์สิ้นสุดลง ฮิตเลอร์กล่าวปราศรัยต่อหน้าสภาไรซ์ตาร์กว่าตนจะปรึกษาการฟื้นฟูสันติภาพกับอังกฤษและฝรั่งเศส
7: ผุ้แทนลิทัวเนียมายังกรุงมอสโก โซเวียตยังต้องการที่จะสร้างฐานทัพในลิทัวเนีย
9: ฮิตเลอร์ประกาศคำสั่งเตรียมบุกเบลเยียม ฝรั่งเศส ลักเซมเบิร์ก และเนเธอร์แลนด์
10: กองทัพโปแลนด์กองสุดท้ายยอมจำนนต่อกองทัพเยอรมัน
10: เชมเบอร์แลนด์ นายกรัฐมนตรีอังกฤษได้ปฏิเสธข้อเสนอของฮิตเลอร์
10: ลิทัวเนียเซ็นสัญญาความร่วมมือร่วมกันกับสหภาพโซเวียตเป็นเวลา 15 ปี ซึ่งอนุญาตให้มีทหารโซเวียตกว่า 20,000 นายประจำการในลิทัวเนีย
11: ทหารอังกฤษประมาณ 158,000 นายอยู่ในฝรั่งเศส
12: ผู้นำฝรั่งเศสปฏิเสธข้อเสนอสันติภาพของฮิตเลอร์
12: ผู้แทนจากฟินแลนด์เข้าพบสตาลินและโมโลทอฟที่กรุงมอสโก สหภาพโซเวียตต้องการให้ฟินแลนด์ถอนฐานทัพใกล้กับเมืองเฮลซิงกิ และปรึกษากันเพื่อปกป้องเลนินกราดจากสหราชอาณาจักรหรือการรุกรานจากเยอรมนีในอนาคต
14: ผู้แทนจากฟินแลนด์เข้าพบสตาลินอีกครั้ง สตาลินขู่ว่าหากการเจรจายืดเยื้อ อาจมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นระหว่างกองทหารโซเวียตและฟินแลนด์ได้
14: เรืออู-47 ฝ่าแนวป้องกันของอังกฤษที่อ็อร์คนีย์ ซึ่งกองเรืออังกฤษเทียบท่าอยู่ ส่งผลให้เรือหลวง รอแยล โอ็ค จมมีกะลาสีเสียชีวิต 786 นาย
16: การโจมตีทางอากาศครั้งแรกในสหราชอาณาจักร
18: กองทัพชุดแรกของสหภาพโซเวียตเข้ามายังเอสโตเนีย
19: เกตโตหรือสลัมสำหรับชาวยิว ได้ก่อสร้างขึ้นในเมือง Lublin
20: "สงครามลวง" ทหารฝรั่งเศสตั้งมั่นตามแนวเมกิโนต์ ส่วนทหารอังกฤษสร้างแนวสนามเพลาะระหว่างแนวเมกิโนต์กับช่องแคบอังกฤษ
27: เบลเยียมประกาศวางตัวเป็นกลาง
30: สหราชอาณาจักรรายงานว่ามีค่ายกักกันสำหรับชาวยิวและผู้ที่ต่อต้านนาซีกำลังก่อสร้างในยุโรป
31: นาซีเยอรมนีได้ทีแผนบุกฝรั่งเศส โดยพลโท เอริก ฟอน มันชสไตน์วางแผนที่จะโจมตีผ่าน Ardennes มากกว่าการบุกเบลเยี่ยม