stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เครื่องราชบรรณาการ

เครื่องราชบรรณาการ หรือ เครื่องปัณณาการ หมายถึงสิ่งของที่ผู้มีสภาพด้อยกว่านำไปฝากผู้อื่น เพื่อความรู้สึกที่ดีต่อกัน ในความหมายทางประวัติศาสตร์ของไทย หมายถึง สิ่งที่พระมหากษัตริย์หรือผู้ปกครองหรือเจ้าประเทศราช จัดส่งไปถวายแด่พระมหากษัตริย์อีกเมืองหนึ่งเพื่อแสดงไมตรีต่อกัน เช่น สมเด็จพระนารายณ์มหาราช จัดให้เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) เป็นราชทูตเชิญเครื่องราชบรรณาการไปเจริญทางพระราชไมตรีกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นต้น
อีกนัยหนึ่งเครื่องราชบรรณาการ คือ สัญลักษณ์แสดงความสวามิภักดิ์ของผู้เป็นข้าขอบเขตขัณฑสีมาต่อกษัตริย์แห่งแผ่นดินแม่ ในพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 แสดงให้เห็นว่าเมืองประเทศราช จะต้องส่งเครื่องราชบรรณาการเพื่อแสดงความสวามิภักดิ์ต่อเมืองใหญ่ทุก ๆ 3 ปี นอกจากต้นไม้เงินต้นไม้ทอง ก็ไม่พบบันทึกอื่นใดกล่าวถึงเครื่องราชบรรณาการ จนถึง พ.ศ. 2430 จึงได้พบข้อความใน ราชกิจจานุเบกษา กล่าวถึงเมืองประเทศราชลงมาเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทถวายเครื่องราชบรรณาการ เป็นต้นไม้เงินต้นไม้ทอง ทองคำ เงิน งาช้าง หมอนสามเหลี่ยม เสื่อทองขาว
ต้นไม้ทอง ส่วนหนึ่งของเครื่องราชบรรณาการ
ถวายเครื่องราชบรรณาการ (ครั้งสุดท้าย)
ประเพณีการถวายเครื่องราชบรรณาการจากเจ้าผู้ปกครองหัวเมืองประเทศราชได้ปฏิบัติตามธรรมเนียมตั้งแต่อดีตสืบมาจนกระทั่งมายุติในช่วงปลายปี พ.ศ. 2443 โดยมีรายละเอียดการถวายเครื่องราชบรรณาการจากเจ้าผู้ครองหัวเมืองประเทศราช งวดสุดท้าย ดังต่อไปนี้
เมืองนครแพร่ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2443 โดย พระยาพิริยวิไชย เจ้าเมืองแพร่ เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย พร้อมด้วยหลวงอุตราภิบาล รองเสนาตำแหน่งวังเมืองแพร่
เมืองนครลำพูน เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2446 โดย เจ้าอินทยงยศโชติ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร พร้อมด้วยเจ้าราชภาคินัย (น้อยเมืองไทย) เจ้าราชภาคินัยนครลำพูน และพระยาพรหมปัญญา
เมืองนครน่าน เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2446 โดย พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 63 และองค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ พร้อมด้วยเจ้าบุรีรัตน์ (สุทธิสาร ณ น่าน) เจ้าบุรีรัตน์นครน่าน เสนาตำแห่งนานครน่าน, เจ้าสุริยวงศ์ (น้อยอินทนนท์ ณ น่าน) เจ้าสุริยวงศ์นครน่าน, เจ้านายน้อยเครื่อง, เจ้านายน้อยเมืองอิน, เจ้านายน้อยมหายศ, เจ้านายน้อยธรรมไชย แสนหลวงอินทร์อักษร และเจ้านายท้าวพระยาแสนเมืองนครน่านอีกหลายคน
เมืองนครเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2447 โดย เจ้าอินทวโรรสสุริยวงศ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร พร้อมด้วยเจ้าราชภาคินัย, เจ้าราชวงศ์ (เลาแก้ว ณ เชียงใหม่) เจ้าราชวงศ์นครเชียงใหม่, เจ้าน้อยสมพมิตร เจ้าน้อยเมืองชื่น พระราชนายกเสนี และน้อยวุฒิวงษ์ บุตรพระราชนายกเสนี
เมืองนครลำปาง เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 โดย เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิตฯ เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร พร้อมด้วยเจ้าราชสัมพันธวงษ์ เสนาตำแหน่งนา เมืองนครลำปาง, นายพันตรี เจ้าราชภาติกวงษ์ เสนาตำแหน่งทหาร เมืองนครลำปาง, และพระยาอุตรการโกศล เสนาตำแหน่งวัง เมืองนครลำปาง
ซวอตือ

| ซวอตือโปแลนด์ |
| --- | --- |
Polski złoty (โปแลนด์)
ISO 4217
รหัส: PLN ก่อนหน้า: PLZ
การตั้งชื่อ
หน่วยใหญ่: 
 1: ซวอตือ
หน่วยย่อย: 
 1/100: กรอช
พหูพจน์: ดูชื่อและรูปพหุพจน์
สัญลักษณ์: zł
 กรอช: gr
ธนบัตร: 
 ใช้บ่อย: 10 zł, 20 zł, 50 zł, 100 zł, 200 zł
 ไม่ค่อยใช้: 500 zł
เหรียญ: 1 gr, 2 gr, 5 gr, 10 gr, 20 gr, 50 gr, 1 zł, 2 zł, 5 zł
ข้อมูลการใช้
ผู้ใช้:  โปแลนด์
การตีพิมพ์
ธนาคารกลาง: ธนาคารแห่งชาติโปแลนด์
 เว็บไซต์: www.nbp.pl
โรงพิมพ์ธนบัตร: แมนญีกาปอลสกา
 เว็บไซต์: www.mennica.com.pl
การประเมินค่า
อัตราเงินเฟ้อ: 10.1% (สิงหาคม 2023)
 ที่มา: Narodowy Bank Polski
 วิธี: CPI
ซวอตือ (โปแลนด์: złoty, เสียงอ่านภาษาโปแลนด์: [ˈzwɔtɨ] ไฟล์:Pl-złoty.ogg; อักษรย่อ: zł; รหัสสากลตาม ISO 4217: PLN) เป็นสกุลเงินและเงินตราที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายของประเทศโปแลนด์ สามารถแบ่งได้เป็น 100 กรอช (gr) เป็นสกุลเงินที่มีการแลกเปลี่ยนมากที่สุดในยุโรปกลางและตะวันออก และมีการแลกเปลี่ยนในตลาดเงินตราต่างประเทศมากเป็นอันดับที่ 22
หลังจากอัตราเงินเฟ้อในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 จึงมีการเปลี่ยนแปลงค่าเงิน และในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1995 เงินราคา 10,000 ซวอตือเก่า (PLZ) จึงกลายเป็นหนึ่งซวอตือใหม่ (PLN) นับตั้งแต่นั้นมา สกุลเงินนี้ยังมีค่าเงินค่อนข้างคงที่ โดยมีอัตราแลกเปลี่ยนผันผวนระหว่าง 4 ถึง 5 ซวอตือต่อหนึ่งยูโร ประเทศโปแลนด์หันมาใช้สกุลเงินยูโรเนื่องจากเป็นสมาชิกสหภาพยุโรป ณ ค.ศ. 2022 ผลโพลกล่าวแนะว่าชาวโปแลนด์เกือบ 60% สนับสนุนให้นำสกุลเงินยูโรมาแทนที่ซวอตือ
ชื่อและรูปพหุพจน์

ศัพท์ złoty เป็นคำคุณศัพท์ที่มาจากคำนาม złoto ซึ่งแปลว่าทองในภาษาโปแลนด์ ศัพท์นี้มีรูปพหุพจน์สองรูป ได้แก่ złote [ˈzwɔtɛ] และ złotych [ˈzwɔtɨx] โดยมีวิธีการใช้งาน ดังนี้:
1 – złoty หรือ grosz เสียงอ่านภาษาโปแลนด์: [[ˈzwɔtɨ]] / เสียงอ่านภาษาโปแลนด์: [[ˈɡrɔʂ]]
2...4; 22...24; 32...34 (...), 102...104, 122...124, 132...134, (...) – złote หรือ grosze เสียงอ่านภาษาโปแลนด์: [[ˈzwɔtɛ]] / เสียงอ่านภาษาโปแลนด์: [[ˈɡrɔʂɛ]]
0, 5...21; 25...31; 35...41 (...); 95...101; 105...121; 125...131; (...) – złotych หรือ groszy เสียงอ่านภาษาโปแลนด์: [[ˈzwɔtɨx]] / เสียงอ่านภาษาโปแลนด์: [[ˈɡrɔʂɨ]]
เศษส่วนเขียนเป็น złotego [zwɔˈtɛɡɔ] และ grosza [ˈɡrɔʂa] เช่น 0.1 złotego; 2.5 złotego เป็นต้น
สัญลักษณ์

สัญลักษณ์สกุลเงินซวอตือคือ zł ซึ่งประกอบด้วยอักษรตัวพิมพ์เล็กของ z และ ł ที่มาจากอักษรสองตัวแรกของ złoty ส่วนสัญลักษณ์ของกรอชเขียนด้วย gr ตัวพิมพ์เล็ก
ธนบัตร

ธนบัตรมีความยาวตั้งแต่ 120 ถึง 150 มิลลิเมตร และกว้างจาก 60 ถึง 75 มิลลิเมตร ความยาวเพิ่มขึ้น 6 มม. และกว้างเพิ่มขึ้น 3 มม. ตามค่าธนบัตรที่เพิ่มขึ้น ด้านหน้ามีพระบรมสาทิสลักษณ์พระมหากษัตริย์โปแลนด์หรือเครื่องราชกกุธภัณฑ์; ประมุขแห่งรัฐบนธนบัตรเรียงตามลำดับเวลา ด้านหลังมีแลนด์มาร์กที่สำคัญ เหรียญยุคแรก หรือวัตถุสำคัญจากประวัติศาสตร์โปแลนด์
บนธนบัตรมีตราแผ่นดินของโปแลนด์ที่ไม่มีอาร์ม กับลายเซ็นของประธานาธิบดีและลายเซ็นเหรัญญิกธนาคารแห่งชาติโปแลนด์
| ภาพ> ด้านหน้า | ภาพ> ด้านหลัง | ค่า | มุม | สีหลัก | สีหลัก | รายละเอียด> ด้านหน้า | รายละเอียด> ด้านหลัง | วันที่> ชุด | วันที่> หมุนเวียน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | 10 złoty | 120 × 60 มม. |  | น้ำตาล | มิเอสโกที่ 1 | เหรียญเดนารีอุส เสาโรมาเนสก์ | 1994 | 1 มกราคม 1995 |
|  |  | 20 złoty | 126 × 63 มม. |  | ชมพู, ม่วง | บอเลสวัฟที่ 1 ผู้กล้าหาญ | เหรียญเดนารีอุส ตึกหลังคาทรงกลมของนักบุญนิโคลัสและชิ้นส่วนประตูกแญซนอ | 1994 | 1 มกราคม 1995 |
|  |  | 50 złoty | 132 × 66 มม. |  | น้ำเงิน | กาซีมีร์ที่ 3 มหาราช | อินทรีขาวโปแลนด์กับเครื่องราชกกุธภัณฑ์ กรากุฟและKazimierz | 1994 | 1 มกราคม 1995 |
|  |  | 100 złoty | 138 × 69 มม. |  | เขียว | ววาดึสวัฟที่ 2 ยากีแยววอ | อินทรีขาวโปแลนด์กับดาบกรุนวัลด์และเกราะท็อยโท ปราสาทมัลบอร์ก | 1994 | 1 มกราคม 1995 |
|  |  | 200 złoty | 144 × 72 มม. |  | ทอง, เหลือง | ซีกิสมุนท์ที่ 1 ผู้ชรา | อินทรีขาวโปแลนด์ ปราสาทวาแวล | 1994 | 1 มกราคม 1995 |
|  |  | 500 złoty | 150 × 75 มม. |  | ฟ้า, ชมพู, ทอง และน้ำตาล | ยันที่ 3 ซอบีแยสกี | อินทรีขาวโปแลนด์ พระราชวังวิลานอฟ | 2016 | 10 กุมภาพันธ์ 2017 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Banknotes from the 1970s in the case if Poland invaded western countries or the Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych were ruined (video) (ในภาษาโปแลนด์)
Polish złoty in 1939-1945 (ในภาษาโปแลนด์) เก็บถาวร 14 เมษายน 2021 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Banknotes issued by the NBP
Coins issued by the NBP
A fan-shaped 10 złoty commemorative coin released in 2004
National Bank of Poland – Schedule of exchange rates
"English" counterfeit banknote 500 zloty 1940 issued by Bank Emisyjny
Chosen Polish banknotes
Polish Zloty coins catalog information
A numismatic catalog with over 650 Polish coins
"NBP Safe" - official app dedicated to Polish money
Trial banknotes of the third Polish złoty (ในภาษาโปแลนด์) เก็บถาวร 9 มกราคม 2019 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Banknotes of Poland (ในภาษาอังกฤษและเยอรมัน)
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
สหภาพยุโรป:  ปอนด์สเตอร์ลิง  เลฟบัลแกเรีย  โกรูนาเช็ก  โครนเดนมาร์ก  ยูโร  ปอนด์ยิบรอลตาร์  โฟรินต์ฮังการี  ซวอตือโปแลนด์  เลวูโรมาเนีย  ครูนาสวีเดน 
ยุโรปตะวันออก:  รูเบิลเบลารุส  ลารีจอร์เจีย  เลวูมอลโดวา  รูเบิลรัสเซีย  รูเบิลทรานส์นีสเตรีย (ไม่เป็นที่ยอมรับ)  ฮรึวญายูเครน 
ยุโรปใต้:  เลคแอลเบเนีย  คอนเวร์ทีบิลนามาร์คบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  แดนาร์มาซิโดเนีย  ดีนาร์เซอร์เบีย  ลีราใหม่ตุรกี 
ยุโรปตะวันตก:  โครนาแฟโร  ปอนด์เกิร์นซีย์  ปอนด์เจอร์ซีย์  ปอนด์แมน  โครนนอร์เวย์  ฟรังก์สวิส 
อดีตสกุลเงิน:  มาร์คเยอรมัน  ฟรังก์ฝรั่งเศส  ลีราอิตาลี  เปเซตาสเปน  กิลเดอร์ดัตช์  ฟรังก์เบลเยียม  ชิลลิงออสเตรีย  เอสคูโดโปรตุเกส  ดรัคมากรีก  ปอนด์ไอริช  ลีราวาติกัน  โครูนาสโลวัก  มาร์คกาฟินแลนด์  ลีราออตโตมัน  รูเบิลโซเวียต  ดีนาร์ยูโกสลาฟ  โครนออสเตรีย-ฮังการี  ไรชส์มาร์ค  มาร์คเยอรมันตะวันออก  โครูนาเชโกสโลวาเกีย  คูนาโครเอเชีย 
สกุลเงิน: ทวีปเอเชีย - ทวีปอเมริกา - ทวีปแอฟริกา - เขตโอเชียเนีย
ฌอง มิลล์

| ฌอง มิลล์ |
| --- | --- |
เกิด: ฌอง เบลล์ โซเนส 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1926(1926-05-14) เดส์โมนส์, ไอโอวา, สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 6 มิถุนายน ค.ศ. 2018(2018-06-06) (92 ปี) แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
การศึกษา: วิทยาลัยโปโมน่า (BA) มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส (บัณฑิตวิทยาลัย)
อาชีพ:  ผู้เพาะพันธุ์แมว  ผู้เขียน 
ปีปฏิบัติงาน: 1948–2018
บิดามารดา: เคลเมนต์ โซเนส (บิดา)
ฌอง มิลล์ (สกุลเดิม: โซนส์ (14 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 – 6 มิถุนายน พ.ศ. 2561) เป็น ผู้เพาะพันธุ์ แมวชาวอเมริกัน เจ้าของร้านแมวมิลวูด เธอเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ก่อตั้งสายพันธุ์ แมวเบงกอล และยังมีผลงานสร้างแมว หิมาลัย และ แมวอียิปต์โบราณ แบบมาตรฐานอีกด้วย มิลล์และสามีคนแรกของเธอ โรเบิร์ต ซักเดน มีส่วนเกี่ยวข้องในคดีที่สร้างบรรทัดฐานเกี่ยวกับอำนาจของรัฐบาลสหรัฐอเมริกาในการตรวจสอบการสื่อสารทางวิทยุคลื่นสั้น
กิจกรรมการเพาะพันธุ์ > การบริจาคแมวหิมาลัย

ฌอง มิลล์เริ่มทำงานกับ แมวหิมาลัย ในปี พ.ศ. 2491 โดยผสมพันธุ์แมว เปอร์เซีย และแมวไทยเข้าด้วยกัน  เธอเล่าว่าเธอได้กำเนิดสายพันธุ์นี้ขึ้นในปีพ.ศ. 2497 และได้นำแมวที่ได้รับรางวัลของเธอมาแสดงในปีพ.ศ. 2503  ในปีพ.ศ. 2499 ในฐานะโครงการด้านพันธุกรรมที่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส ด้วยความตั้งใจที่จะเพาะพันธุ์ "แมวแพนด้า" เธอได้สร้างสายพันธุ์แมวหิมาลัยที่มีการเพาะพันธุ์ต่อเนื่องยาวนานที่สุด
กิจกรรมการเพาะพันธุ์ > รากฐานของสายพันธุ์เบงกอล

แม้ว่าผู้เพาะพันธุ์รายอื่นจะมีส่วนร่วมในการพัฒนาสายพันธุ์ แมวเบงกอล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แพต วาร์เรน, วิลเลียม เอ็งเกิล และวิลลาร์ด เซ็นเตอร์วอลล์ มิลล์ถือเป็นผู้ริเริ่มสายพันธุ์นี้ เนื่องจากเธอได้สร้าง แมวเบงกอล ในบ้านผ่าน รุ่น F4 โดยการผสมพันธุ์แมวป่าเสือดาวเอเชียกับ แมวบ้าน จากนั้นจึงผสมพันธุ์ลูกหลาน ย้อนกลับ ผ่านห้ารุ่น   จากนั้นเธอก็ส่งเสริมสายพันธุ์นี้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
มิลล์กล่าวว่าการสร้างสายพันธุ์แมวเบงกอลเกิดขึ้นจากความปรารถนาของเธอที่ต้องการช่วยเหลือแมวเสือดาวเอเชียซึ่งตกอยู่ภายใต้แรงกดดันอย่างหนักจากการถูกลักลอบล่าสัตว์ เธอได้ระบุเหตุผลสองประการ: หากผู้คนสามารถซื้อแมวที่มีลักษณะเหมือนแมวป่าเสือดาวได้ แม่แมวป่าตัวจริงก็จะไม่ถูกฆ่าในป่าเพื่อเอาขน และลูกแมวป่าก็จะไม่ได้ถูกนำไปขายให้กับลูกค้า  ในปีพ.ศ. 2506 ขณะอาศัยอยู่ใน เมืองยูมา รัฐแอริโซนา เธอได้ผสมแมวบ้านตัวผู้กับแมวป่าเสือดาวเอเชียเป็นครั้งแรก   เชื่อกันว่าการผสมพันธุ์ครั้งนี้เป็นกรณีแรกที่ได้รับการบันทึกไว้ของ ลูกผสมแมวพันธุ์ นี้
มิลล์ได้เริ่มต้นโครงการเพาะพันธุ์ของเธอใหม่อีกครั้งในปีพ.ศ. 2513 ในปีพ.ศ. 2518 วิลลาร์ด เซ็นเตอร์วอลล์มอบแมวพันธุ์ผสมเบงกอลจำนวนหนึ่งให้กับเธอ โดยแมวเหล่านี้ได้รับการผสมพันธุ์เพื่อใช้ในการวิจัย โรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ในแมวที่ โลมาลินดา รัฐแคลิฟอร์เนีย  ในปีพ.ศ. 2525 มิลล์ได้รับแมวบ้านลายจุดตัวหนึ่งจาก ศูนย์พักพิงสัตว์ ในอเมริกา ต่อมาในปีพ.ศ. 2525 ขณะเดินทางในประเทศอินเดีย มิลล์ได้เห็นแมวบ้านที่มีจุดสีส้มซึ่งอาศัยอยู่ในคอกแรดที่ สวนสัตว์นิวเดลี ผู้ดูแลสวนสัตว์จับแมวตัวนี้มาให้มิลล์และส่งไปยังสหรัฐอเมริกา ซึ่งเธอตั้งชื่อมันว่ามิลวูด ทอรี แห่งเดลี  และผสมพันธุ์มันและแมวลายจุดอเมริกันกับแมวลูกผสมเซ็นเตอร์วอลล์
ในช่วงทศวรรษ 1980 มิลล์ประสบความสำเร็จในการสร้างสายพันธุ์เบงกอล โดยเอาชนะปัญหาภาวะมีบุตรยากของลูกผสมรุ่นแรกที่เคยสร้างปัญหาให้กับสายพันธุ์อื่น ๆ ได้  มิลล์ผสมกลับเบงกอลจนกระทั่งได้เบงกอล F5 ที่มีอุปนิสัยเหมือนแมวบ้าน   นอกจากนี้ ยังมีผู้เพาะพันธุ์แมวเบงกอลด้วย และ สมาคมแมวนานาชาติ (TICA) ยอมรับแมวเบงกอลในปี 1986 ให้เป็นสายพันธุ์ใหม่ ทำให้พวกมันได้รับสถานะแชมป์ในปี 1991  Gene Ducote แห่ง Gogees Bengals ซึ่งเป็นหนึ่งในลูกค้ารายแรกของ โรงสี กล่าวว่าคำพูดที่เธอชอบที่สุดของ ฌอง มิลล์ คือ: "ความงามมักจะชนะเสมอ"
ชีวิตส่วนตัว

ฌอง โซเนส เกิดที่ เมืองเดส์โมนส์ รัฐไอโอวา ซึ่งเธอเข้าเรียนที่ โรงเรียนมัธยมธีโอดอร์รูสเวลต์  ในปีพ.ศ. 2491 เธอได้รับปริญญา ตรี สาขาจิตวิทยาจาก วิทยาลัยโปโมน่า ในแคลิฟอร์เนีย  ต่อมาเธอได้เรียนวิชาเกี่ยวกับพันธุศาสตร์ในฐานะ นักศึกษาบัณฑิต ที่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส
ในปีพ.ศ. 2490 เธอแต่งงานกับโรเบิร์ต ซักเดน เจ้าของฟาร์มปศุสัตว์และชาวไร่ฝ้ายผู้มั่งคั่ง  และย้ายไปที่ฟาร์มปศุสัตว์ของเขาในเมืองยูมา รัฐแอริโซนา  ในปีพ.ศ. 2492 เธอได้เป็นราชินีแห่งงานโรดิโอประจำปีครั้งที่สี่ของ Yuma Jaycees  พวกเขามีลูกสาวคนหนึ่ง หลังจากที่โรเบิร์ต ซักเดนเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2508 เธอจึงย้ายเข้าไปอยู่ในอพาร์ทเมนท์และหยุดความพยายามในการเพาะพันธุ์ของเธอลง
ในปีพ.ศ. 2518 เธอได้แต่งงานใหม่กับโรเบิร์ต เจมส์ มิลล์ วิศวกร และย้ายไปที่ที่ดินสำหรับม้าของเขาซึ่งมีเนื้อที่หนึ่งเอเคอร์ใน เมืองโคเวนาฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย
ชีวิตส่วนตัว > สหรัฐอเมริกา กับ โรเบิร์ต วีเอช ซักเดน และ ฌอง เอส ซักเดน

ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2496 เธอและสามีคนแรก โรเบิร์ต ซักเดน ถูกตั้งข้อหาสมคบคิดละเมิด กฎหมายการย้ายถิ่นฐาน ของสหรัฐอเมริกา หลักฐานสำคัญของรัฐบาลได้มาจากการฟังการสื่อสาร ทางวิทยุคลื่นสั้น ของตระกูลซักเดน รัฐบาลสหรัฐฯ กล่าวหาว่าตระกูล Sugden ใช้การออกอากาศวิทยุคลื่นสั้นเพื่อเตือนหัวหน้าคนงานให้ซ่อนคนงาน ต่างด้าวผิดกฎหมาย จากเม็กซิโก  คณะกรรมการกำกับดูแลการสื่อสารกลาง สั่งระงับใบอนุญาตประกอบกิจการ วิทยุโทรศัพท์ ของ Sugdens  โรเบิร์ต ซักเดนเพียงคนเดียวที่ถูกตั้งข้อกล่าวหาว่าปกปิดและป้องกันผู้เข้าเมืองผิดกฎหมายในสหรัฐอเมริกาไม่ให้ถูกตรวจพบ  ในฤดูใบไม้ผลิปีพ.ศ. 2497 ผู้พิพากษาคดีได้ตัดสินว่าหลักฐานวิทยุไม่ได้รับมาอย่างถูกกฎหมาย และได้ยกฟ้อง กระทรวงยุติธรรมของสหรัฐอเมริกา ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อ ศาลอุทธรณ์ของสหรัฐอเมริกาในเขตที่ 9 เนื่องจากพวกเขาเพียงแต่ตรวจสอบการออกอากาศโดยไม่ดักฟัง  และในปี พ.ศ. 2498 ศาลก็ชนะการอุทธรณ์เพื่อให้มีการยอมรับหลักฐานวิทยุคลื่นสั้นในคดีที่ฟ้องตระกูลซักเดน  ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า เนื่องจาก Sugdens ไม่มีใบอนุญาตให้ใช้งานวิทยุคลื่นสั้นในช่วงเวลาที่ออกอากาศ FCC จึงสามารถเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดให้กับ สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองและสัญชาติของสหรัฐฯ ได้
ความตายและมรดก

ฌอง มิลล์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2018 ด้วยวัย 92 ปี
นับตั้งแต่ที่มิลล์ก่อตั้งสายพันธุ์นี้ขึ้น เบงกอลก็ได้รับการยอมรับเข้าสู่ทะเบียนแมวหลัก ๆ ทั้งหมด รวมถึง: สมาคมผู้ชื่นชอบแมว Fédération Internationale Féline สหพันธ์แมวโลก สมาคมผู้ชื่นชอบแมวแห่งอเมริกา สหพันธ์แมวแห่งออสเตรเลีย สภาบริหารของ Cat Fancy และ นิวซีแลนด์ Cat Fancy เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ TICA ในปี 2016
มิลล์ยังเป็นแรงบันดาลใจให้จูดี้ ซักเดน ลูกสาวของเธอ คิดค้นสายพันธุ์แมวใหม่ที่เรียก ว่า Toyger
หนังสือ

Guide to Owning a Bengal Cat. Philadelphia, Pennsylvania: Facts on File / Chelsea House Publishers. 1999. ISBN 9780791054598 – โดยทาง Internet Archive.
Breeding Better Bengals: Facts, Fallacies and Fascinations. Covina Hills, California: Millwood Cattery. 1999.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Meet the designer cats with wild blood", Vox video (via YouTube), featuring Mill's story
กลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ

| กลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ |
| --- | --- |
West Caucasian Abkhazo-Circassian Abkhaz–Adyghean North Pontic Pontic
ภูมิภาค:: คอเคซัสเหนือในยุโรปตะวันออก
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: หนึ่งในตระกูลของภาษาแรกของโลก
ภาษาดั้งเดิม:: Proto-Northwest Caucasian
กลุ่มย่อย::   Abazgi  Circassian  Ubykh †  
กลอตโตลอก:: abkh1242
  Circassian   Abazgi   Ubykh (สูญหาย)
กลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ (Northwest Caucasian languages) หรือกลุ่มภาษาปอนติก หรืออับคาซ-อะดืยเก เป็นกลุ่มของภาษาที่ใช้พูดในเทือกเขาคอเคซัส โดยเฉพาะในรัสเซีย จอร์เจีย และตุรกี และมีผู้พูดภาษาเหล่านี้กลุ่มเล็กๆในตะวันออกกลาง ทางยูเนสโกจัดให้ภาษาทั้งหมดอยู่ในช่วง "เสี่ยงต่อการสูญหาย" หรือ "เสี่ยงต่อการสูญหายอย่างมาก"
ลักษณะสำคัญ

กลุ่มภาษานี้ทั้งหมดมีเสียงสระน้อย ( 2 หรือ 3 เสียง) แต่มีเสียงพยัญชนะมาก ตัวอย่างเช่น ภาษาอูบึกมีสระเพียง 2 เสียง แต่ถือเป็นภาษาที่มีเสียงพยัญชนะมากที่สุดสำหรับภาษาที่อยู่นอกเขตแอฟริกาตอนใต้ ซึ่งนักภาษาศาสตร์สันนิษฐานว่าการเกิดเสียงพยัญชนะจำนวนมากเกิดจากการรวมกันของเสียงพยัญชนะที่อยู่ใกล้เคียงกันหรือกับเสียงพยัญชนะที่กลายมาจากเสียงกึ่งสระและควบรวมกันกลายเป็นพยัญชนะใหม่ และอาจเกิดจากระบบอุปสรรคในไวยากรณ์สมัยโบราณ ที่เสียงพยัญชนะที่เป็นอุปสรรคควบรวมกับพยัญชนะอีกตัวกลายเป็นเสียงพยัญชนะใหม่ เช่นกัน
ไวยากรณ์

ภาษาในกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือมีระบบนามแบบการกที่เรียบง่าย แต่มีระบบของคำกริยาที่ซับซ้อนจนดูเหมือนว่าโครงสร้างของประโยคทั้งหมดรวมอยู่ภายในคำกริยา
การจัดจำแนก

ภาษาในกลุ่มนี้มี 5 ภาษาคือ ภาษาอับฮาเซีย ภาษาอบาซา ภาษากาบาร์เดียหรือภาษาเซอร์คาเซียตะวันออก ภาษาอะดืยเกหรือเซอร์คาเซียตะวันตก และภาษาอูบึกซึ่งตายแล้ว
ภาษาอะดืยเก เป็นภาษาที่มีจำนวนผู้พูดมากภาษาหนึ่งในกลุ่มนี้ มี 500,000 คน ในรัสเซียและตะวันออกกลาง แบ่งเป็นในตุรกี 180,000 คน ในรัสเซีย 125,000 คน และเป็นภาษาราชการในสาธารณรัฐอะดืยเกีย ในจอร์แดน 45,000 คน ในซีเรีย 25,000 คน และในอิรัก 20,000 คน มีผู้พูดจำนวนเล็กน้อยในสหรัฐ
ภาษากาบาร์เดีย มีผู้พูดทั้งหมดราว 1 ล้านคน แบ่งเป็นในตุรกี 550,000 คน และในรัสเซีย 450,000 คน และเป็นภาษาราชการในสาธารณรัฐกาบาร์ดิโน-บัลกาเรีย และสาธารณรัฐการาเชย์-เซอร์กัสเซีย มีเสียงพยัญชนะน้อยที่สุดในกลุ่มนี้คือมีเพียง 48 เสียง
ภาษาอับฮาเซีย มีผู้พูดราว 100,000 คนในอับคาเซีย ซึ่งเป็นเขตปกครองตนเองในจอร์เจียและเป็นภาษาราชการด้วย จำนวนผู้พูดในตุรกีไม่แน่นอน ภาษานี้เริ่มใช้เป็นภาษาเขียนเมื่อพุทธศตวรรษที่ 25 บางครั้งจัดให้เป็นภาษาเดียวกับภาษาอบาซา โดยแยกเป็นคนละสำเนียงเพราะมีความใกล้เคียงกันมาก
ภาษาอบาซา มีผู้พูดทั้งหมด 45,000 คน แบ่งเป็นในรัสเซีย 35,000 คน และในตุรกี 10,000 คน มีการใช้เป็นภาษาเขียนแต่ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการ
ภาษาอูบึก เป็นภาษาที่ใกล้เคยงกับภาษาอับคาซและภาษาอบาซามากกว่าอีก 2 ภาษาของกลุ่มนี้ ผู้พูดภาษานี้เปลี่ยนไปพูดภาษาอะดืยเก ภาษาอูบึกเป็นภาษาตายอย่างแท้จริงเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2535 เมื่อ ผู้พูดภาษานี้คนสุดท้ายคือ เตฟฟิก เอเซนต์ เสียชีวิตลง จัดเป็นภาษาที่มีเสียงพยัญชนะมากที่สุดในโลกเพราะมีถึง 81 เสียง ไม่มีการใช้เป็นภาษาเขียน
ความสัมพันธ์กับภาษาอื่น > ความเชื่อมโยงกับภาษาฮัตติก

ในอดีตจนถึง 1,257 ปีก่อนพุทธศักราช บริเวณอนาโตเลียรอบๆฮัตตูซา ซึ่งต่อมาถูกยึดครองโดยชาวฮิตไตต์ เคยเป็นดินแดนของชาวฮัตเตียนมาก่อน ซึ่งพูดภาษาที่ไม่ใช่ตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียน และไม่เกี่ยวข้องกับภาษาฮิตไตต์ ภาษาฮัตติกที่เป็นภาษาโดดเดี่ยวนี้อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มภาษานี้ได้
ความสัมพันธ์กับภาษาอื่น > ความเชื่อมโยงกับตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียน

กลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนืออาจเคยมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียนมาก่อนเมื่อ 12,000 ปีก่อนหน้านี้ โดยมีภาษษปอนดิกดั้งเดิมเป็นภาษาในยุคเริ่มแรกแต่แนวคิดนี้ไม่ได้รับการยอมรับเท่าใดนัก
ความสัมพันธ์กับภาษาอื่น > ความเชื่อมโยงกับกลุ่มภาษาคอเคซัสเหนือ

นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่รวมกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือเข้ากับกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือเป็นกลุ่มภาษาคอเคซัสเหนือแต่ความเชื่อมโยงของภาษาสองกลุ่มนี้มีไม่มากนัก
ความสัมพันธ์กับภาษาอื่น > ความเชื่อมโยงระดับสูง

มีนักภาษาศาสตร์บางคนพยายามเชื่อมโยงในระดับที่สูงกว่านี้ เช่นเชื่อมโยงเข้ากับภาษาเดเน-คอเคเซียน ภาษาบาสก์ ภาษาบูรูศัสกี ภาษาเยนิสเซียน ตระกูลภาษาจีน-ทิเบต เป็นต้น นอกจากนั้นยังมีความพยายามเชื่อมโยงกับตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียน ตระกูลภาษายูราลิก ตระกูลภาษาอัลไตอิก ตระกูลภาษาคาร์ทเวเลียน แต่ยังไม่มีข้อสรุปแน่ชัด
อ่านเพิ่ม

Starostin, S. A., บ.ก. (2008) [1994]. A North Caucasian Etymological Dictionary. Caravan Books. ISBN 978-0882061177.
แหล่งข้อมูลอื่น

CIA linguistic map of the Caucasus
Atlas of the Caucasian Languages with detailed Language Guide (by Yuri B. Koryakov)
A Comparative Dictionary of North Caucasian Languages: Preface by Sergei Starostin & Sergein Nikolayev
Ancient Adyghe Abkhaz–Abaza Ubykh alphabet
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย
คู ฮเย-ซ็อน

| คู ฮเย-ซ็อน |
| --- | --- |
คู ฮเย-ซ็อนในปี 2020
เกิด:  (1984-11-09) 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 (40 ปี) อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้
การศึกษา: มหาวิทยาลัยซ็องกยุงกวัน สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีขั้นสูงแห่งเกาหลี
อาชีพ:  นักแสดง  นักร้อง  นักแต่งเพลง  ผู้กำกับ  ศิลปิน 
ปีปฏิบัติงาน: 2002–ปัจจุบัน
ตัวแทน:  มีมีเอนเตอร์เทนเมนต์  ไอโอเคคอมพานี 
คู่สมรส: อัน แจ-ฮย็อน (สมรส 2016; หย่า 2019)

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 구혜선
ฮันจา: 具惠善
อาร์อาร์: Gu Hye-seon 
เอ็มอาร์: Ku Hyesŏn 
 
คู ฮเย-ซ็อน (เกาหลี: 구혜선; เกิด 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984) เป็นนักแสดง นักร้อง-นักแต่งเพลง คีตกวี ผู้กำกับและอดีตนางแบบชาวเกาหลีใต้ เธอประสบความสำเร็จอย่างสูงในละครเรื่อง เพียวอินฮาร์ต (2006), บันทึกรักคิมชูซอน สุภาพบุรุษมหาขันที (2007), รักฉบับใหม่หัวใจ 4 ดวง (2009), ขอมองรักด้วยหัวใจ (2014) และ เทพบุตรแวมไพร์ (2015)
แหล่งข้อมูลอื่น

คู ฮเย-ซ็อน ที่ฮันซีเนมา
คู ฮเย-ซ็อน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
คูในเดือนธันวาคม 2008
คูในเดือนกรกฎาคม 2009
เสน่ห์นางงิ้ว

| เสน่ห์นางงิ้ว |
| --- | --- |
เสน่ห์นางงิ้ว
สร้างโดย: พ.ศ. 2542 :   บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด  พ.ศ. 2551 :   กันตนา   พ.ศ. 2561 :   แอคอาร์ต เจเนเรชั่น
เขียนโดย: บทประพันธ์   ภราดร ศักดา
กำกับโดย: พ.ศ. 2542   ชูศักดิ์ สุธีรธรรม   พ.ศ. 2551   ธีรศักดิ์ พรหมเงิน   พ.ศ. 2561   ธนากร โปษยานนท์
แสดงนำ: พ.ศ. 2542   รวิชญ์ เทิดวงส์   ศิริลักษณ์ ผ่องโชค   พลังธรรม กล่อมทองสุข   ภัคจีรา วรรณสุทธิ์   พ.ศ. 2551   รัฐภูมิ โตคงทรัพย์   ภัครมัย โปตระนันท์   รพีภัทร เอกพันธ์กุล   พิชชา อาภากาศ   พ.ศ. 2561   ธีรเดช เมธาวรายุทธ   ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์   ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต   พริมา พันธุ์เจริญ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: พ.ศ. 2542 : นี่แหล่ะตัวฉัน - ทิพย์อาภา ชื่นประดิษฐ์ พ.ศ. 2551 : สุขที่ใจ - สุทธิพงษ์ วัฒนจัง พ.ศ. 2561 :   ฝันอยู่ไม่ไกล - รวิวรรณ จินดา
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: พ.ศ. 2542 : เพื่อวันของเรา - ทิพย์อาภา ชื่นประดิษฐ์ สัญญา - บัญชา อาระลา แค่ฝัน - บิ แองเจิล พ.ศ. 2551 : ยังไม่สายใช่ไหม - ภัครมัย โปตระนันท์ พ.ศ. 2561 :   หมดหัวใจ - จิ๊บ ปิยธิดา    (ตอนที่ 1-4,7,9-10)    真情 (เจิน ฉิง) - Susan Foung    (ตอนที่ 5-6,8)    ฝันอยู่ไม่ไกล - รวิวรรณ จินดา    (ตอนที่ 11) 
จำนวนตอน: พ.ศ. 2542 :   15 ตอน   พ.ศ. 2551 :   14 ตอน   พ.ศ. 2561 :   11 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: พ.ศ. 2542   บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด   พ.ศ. 2551   บอร์ดคณะกรรมการพิจารณาการอนุมัติผลิตรายการละครช่อง 7   พ.ศ. 2561   ธัญญา วชิรบรรจง   พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ความยาวตอน: พ.ศ. 2542 :   ประมาณ 2 ชั่วโมง/ตอน   พ.ศ. 2551   ประมาณ 2 ชั่วโมง/ตอน   พ.ศ. 2561   ประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: พ.ศ. 2542 :   ช่อง 3   พ.ศ. 2551 :   ช่อง 7   พ.ศ. 2561 :   ช่อง 3
เสน่ห์นางงิ้ว เป็น ละครโทรทัศน์ แนว พีเรียด-ดราม่า-โรแมนติก จากบทประพันธ์ของ ภราดร ศักดา สร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 3 ครั้ง
สร้างเป็นละครครั้งแรกปี 2542 ต่อมาปี 2551 และ 2561 มีเนื้อหาสะท้อนสังคมความความแตกต่างทางสังคมของชาวจีนที่อาศัยในประเทศไทย ผ่าน 2 ครอบครัวคือ ครอบครัวเกียรติกำจรผู้เป็นเจ้าของกิจการโรงน้ำปลา และครอบครัวแซ่โง้วเจ้าของคณะงิ้วไซป้อ
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์

ครั้งแรก ในปี 2542 ออกอากาศทาง ช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด บทโทรทัศน์ ยิ่งยศ ปัญญา กำกับการแสดงโดย ชูศักดิ์ สุธีรธรรม นำแสดงโดย ศิริลักษณ์ ผ่องโชค , รวิชญ์ เทิดวงส์  , พลังธรรม กล่อมทองสุข, ภัคจีรา วรรณสุทธิ์, พรนภา เทพทินกร, มนตรี เจนอักษร, พิศมัย วิไลศักดิ์, ปนัดดา โกมารทัต, สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์
ครั้งที่สอง  ในปี 2551 ออกอากาศทาง ช่อง 7 ผลิตโดย  กันตนา บทโทรทัศน์ ตางาม กำกับการแสดงโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน นำแสดงโดย ภัครมัย โปรตระนันท์, รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ ,รพีภัทร เอกพันธ์กุล ,พิชชา อาภากาศ, มาติกา อรรถกรศิริโพธิ์, เกรียงไกร อุณหะนันทน์, อภิรดี ภวภูตานนท์, สุภาภร คำนวณศิลป์, กาญจนาพร ปลอดภัย
และครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2561 ออกอากาศทาง ช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท ดู เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด บทโทรทัศน์ ยิ่งยศ ปัญญา , กาญจนา โตะยู กำกับการแสดงโดย ธนากร โปษยานนท์ นำแสดงโดย ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์, ธีรเดช เมธาวรายุทธ ,ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต, พริมา พันธุ์เจริญ, ฉัตรฑริกา สิทธิพรม, มนตรี เจนอักษร, ปรารถนา บรรจงสร้าง, ปาริฉัตร ไพรหิรัญ, ทนงศักดิ์ ศุภการ, ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา, โฉมฉาย ฉัตรวิไล เริ่มตอนแรกวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2561–15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ต่อจากละครเรื่อง เดือนประดับดาว