stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คริกเกต
การแข่งขัน > การแข่งขันระดับประเทศ > คริกเกตเฟิสต์คลาส

คริกเกตเฟิร์สคลาสในอังกฤษส่วนใหญ่จะเล่นโดย 18 สโมสรระดับเทศมณฑลซึ่งแข่งขันในลีกเคาน์ตีแชมเปียนชิป (County Championship) แนวคิดของแชมป์ระดับประเทศมีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 แต่การแข่งขันอย่างเป็นทางการยังไม่เป็นที่ยอมรับจนถึงปี ค.ศ. 1890 สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือยอร์คเชอร์ ซึ่งเป็นผู้ชนะในรายการนี้ที่ 33 สมัย
ต่อมาได้มีก่อตั้งการแข่งขันลีกชิงแชมป์ระดับเฟิร์สคลาสในออสเตรเลียขึ้นในปี ค.ศ. 1892-93 ในชื่อเชฟฟิลด์ชิลด์ (Sheffield Shield) ในออสเตรเลีย ทีมระดับเฟิร์สคลาสเป็นตัวแทนของรัฐต่าง ๆ โดยทีมนิวเซาธ์เวลส์เป็นทีมทีชนะเป็นจำนวนครั้งมากที่สุดที่ 47 สมัย
ในอินเดีย ได้มีจัดแข่งขันลีกคริกเกตเฟิสต์คลาสเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 1934-35 ในชื่อรันจีโทรฟี (Ranji Trophy) โดยทีมมุมไบเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด โดยได้ตำแหน่งชนะเลิศที่ 41 สมัย
ประเทศสมาชิกไอซีซีเต็มรูปแบบประเทศอื่น ๆ เองก็ได้มีการแข่งขันคริกเกตเฟิสต์คลาสระดับชาติของตนเอง โดยประกอบไปด้วย อาห์มัด ชาห์ อับดาลี โฟร์เดย์ทัวร์นาเมนท์ (อัฟกานิสถาน); ลีกคริกเกตแห่งชาติ (บังคลาเทศ); การแข่งขันชิงแชมป์ระหว่างจังหวัด (ไอร์แลนด์); พลันเกตชิลด์ (นิวซีแลนด์); ไควด์-อี-อาซัม โทรฟี (ปากีสถาน); เคอร์รีคัพ (แอฟริกาใต้); พรีเมียร์โทรฟี (ศรีลังกา); เชลล์ชิลด์ (เวสต์อินดีส); และโลแกนคัพ (ซิมบับเว)
การแข่งขัน > การแข่งขันระดับประเทศ > คริกเกตลิสต์เอ

การแข่งขันคริกเกตลิสต์เอรายการแรกคือรายการจิลเลตต์คัพ (Gillette Cup) ซึ่งประกอบด้วยทีมมณฑลทั้ง 18 ทีมของอังกฤษ โดยมีการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1963
การแข่งขันคริกเกตลิสต์เอในประเทศอื่น ๆ ที่สำคัญ ได้แก่รายการรอยัลลอนดอนวันเดย์คัพ (Royal London One-Day Cup) ในประเทศอังกฤษ วิชัย ฮาซาเร โทรฟี (Vijay Hazare Trophy) ในประเทศอินเดีย และมาร์ชวันเดย์คัพ (Marsh One-Day Cup) ในประเทศออสเตรเลีย
การแข่งขัน > การแข่งขันระดับประเทศ > คริกเกตที 20

ที20 บลาสต์ [T20 Blast] เป็นการแข่งขันคริกเกตที20 รายการแรกที่เริ่มมีการแข่งขันขึ้นในปี ค.ศ. 2003 ในชื่อทเวนตี20คัพ (Twenty20 Cup) โดยประกอบด้วยทีมมณฑลทั้ง 18 ทีมของอังกฤษเช่นเดียวกับจิลเลตต์คัพ จดประสงค์ของการแข่งขันรูปแบบใหม่นั้นเกิดขึ้นเพื่อเป็นการเพิ่มฐานผู้รับชมคริกเกตในอังกฤษที่กำลังลดลง ซึ่งในรอบชิงชนะเลิศระหว่างเซอร์รีย์และมิดเดิลเซกส์ มียอดผู้ชมที่ 27,509 คน ซึ่งเป็นยอดผู้ชมที่สูงที่สุดในคริกเกตมณฑล (ยกเว้นการแข่งขันคริกเกตลิตส์เอรอบชิงชนะเลิศ) นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 ซึ่งความสำเร็จนี้ได้ทำให้มีการเริ่มจัดแข่งขันคริกเกตที 20 ขึ้นมาในประเทศต่าง ๆ
อินเดียนพรีเมียร์ลีก [(Indian Premier League หรือไอพีแอล (IPL)] เป็นลีกคริกเกตแฟรนไชส์ที่เล่นในรูปแบบที 20 ที่จัดแข่งขันในประเทศอินเดีย และเป็นลีกที่ได้ชื่อว่ามีมูลค่าสูงที่สุดในคริกเกต โดยมีมูลค่าที่ 475 พันล้านรูปีในปี ค.ศ. 2019 ไอพีแอลเริ่มมีการแข่งขันเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2008 จากความสำเร็จของคริกเกตที 20โลกในปีก่อนหน้านั้น ทีมประสบความสำเร็จมากที่สุดในไอพีแอลคือทีมมุมไบอินเดียนส์ซึ่งเป็นผู้ชนะเลิศที่ 5 สมัย
ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับคริกเกตได้ได้ให้ความเห็นว่าไอพีแอลนั้นได้ส่งผลต่อวงการคริกเกตทั่วโลก โดยนอกจากจะทำให้วงการคริกเกตมีเงินสะพัดในระดับที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อนแล้ว ความสำเร็จไอพีแอลยังส่งผลให้มีการก่อตั้งการแข่งขันแฟรนไชส์ที 20 ขึ้นมาทั่วโลก เช่น  แคริบเบียนพรีเมียร์ลีก [Caribbean Premier League หรือซีพีแอล (CPL)] ในภูมิภาคแคริบเบียน ปากีสถานซูเปอร์ลีก [Pakistan Super League หรือพีเอสแอล (PSL)] ในประเทศปากีสถาน และบิกแบชลีก [Big Bash League หรือบีบีแอล(BBL)] ในประเทศออสเตรเลีย
การแข่งขัน > การแข่งขันระดับประเทศ > อื่น ๆ

ไมเนอร์เคาน์ตีสคริกเกตแชมเปียนชิป เป็นรายการแข่งขันคริกเกตสามวันที่เริ่มมีการแข่งขันในปี ค.ศ. 1895 โดยมีทีมจากมณฑลที่ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขันในเคาน์ตีแชมเปียนชิป และทีมสำรองจากทีมในเคาน์ตีแชมเปียนชิป ก่อนที่ในปี ค.ศ. 1959 ทีมสำรองทั้งหลายได้แยกออกมาแข่งขันคริกเกตสามวันในชื่อเซเคินด์ XI แชมเปียนชิป
การแข่งขัน > คริกเกตสโมสรและโรงเรียน

การแข่งขันคริกเกตที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักกันคือการแข่งขันคริกเกตระดับหมูบ้านที่ฟมู่บ้านเชฟนิง (Chevening) ในมณฑลเคนต์ ซึ่งอนุมานได้จากคดีในศาลในปี 1640 ที่บันทึกถึง "การเล่นคริกเกต" ของทีม "วีลด์และพวกอัปแลนด์ (Weald and the Upland)" กับทีม "ชอล์คฮิลล์ (Chalk Hill)" เมื่อ "ประมาณสามสิบปีแล้ว" ( คือ ป. 1611 ). การแข่งขันระหว่างตำบลเริ่มได้รับความนิยมในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 17 และยังคงพัฒนาต่อไปจนถึงศตวรรษที่ 18 โดยมีลีกท้องถิ่นลีกแรก ๆ ก่อตั้งขึ้นในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19
ในระดับรากหญ้า มีการเล่นคริกเกตระดับสโมสรมักจะหมายถึงคริกเกตระดับสมัครเล่นที่ผู้เล่นเล่นเป็นงานอดิเรก แต่บางครั้งอาจหมายถึงคริกเกตที่เล่นในการแข่งขันในช่วงสุดสัปดาห์หรือในตอนเย็น คริกเกตระดับโรงเรียนซึ่งมีหลักฐานว่ามีการเล่นเป็นครั้งแรกในตอนใต้ของอังกฤษในศตวรรษที่ 17 และยังคงเล่นดันอย่างทั่วไปในทณฑลที่คริกเกตเป็นที่นิยม แม้ว่ารูปแบบการแข่งขันจะมีความแตกต่างกันเมื่อเทียบกับคริกเกตมืออาชีพ การแข่งขันระดับสมัครเล่นยังคงเล่นภายใต้กฎของคริกเกต และการแข่งขันของสโมสร/โรงเรียนยังถือว่าเป็นกิจกรรมที่เป็นทางการและมีการแข่งขันเป็นรายการชิงแชมป์ นอกจากนี้ ยังมีการเล่นคริกเกตในระดับสมัครเล่นในแบบที่ไม่เป็นทางการมากมาย เช่น คริกเกตฝรั่งเศส
คริกเกตและวัฒนธรรม > อิทธิพลของคริกเกตในชีวิตประจำวัน

คริกเกตมีผลกระทบในวงกว้างต่อวัฒนธรรมสมัยนิยม ทั้งในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ และที่อื่น ๆ ตัวอย่างเช่น มีอิทธิพลต่อศัพท์เฉพาะของชาติเหล่านี้ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษ ด้วยวลีต่าง ๆ เช่น
"นั่นไม่ใช่คริกเกต (that's not cricket)" หมายถึง ไม่ยุติธรรม
"มีอินนิงส์ที่ดี (had a good innings)" หมายถึง มีอายุยืนยาว
" วิคเกตเหนียว (sticky wicket)" หรือ "บนวิคเกตเหนียว (On a sticky wicket)" [หรือที่รู้จักว่า "สุนัขเหนียว (sticky dog)" หรือ "หม้อกาว (glue pot)"] เป็น คำอุปมา ใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์ที่ยากลำบาก มีต้นกำเนิดมาจากคำที่ใช้เรียกสภาพการตีลูกยากในคริกเกต ซึ่งเกิดจากสนามที่เปียกชื้น ซึ่งเป็นสภาพวิคเกตที่เห็นได้ทั่วไปในอดีต
คริกเกตและวัฒนธรรม > คริกเกตในศิลปะและวัฒนธรรมสมัยนิยม

คริกเกตเป็นหัวข้อที่กวีชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงหลายคนเคยใช้ รวมถึงวิลเลียม เบลก และลอร์ดไบรอน โดย บียอนด์อะบาวน์ดารีย์ (Beyond a Boundary) (1963) เขียนโดยนักเขียนชาวตรินิแดด ซี.แอล.อาร์. เจมส์ เป็นหนังสือที่มักได้รับการขนานนามว่าเป็นหนังสือที่ดีที่สุดในกีฬาทุกประเภทที่เคยเขียนมา
ในทัศนศิลป์ ได้มีภาพวาดคริกเกตที่โดดเด่น ได้แก่ภาพ เคนต์พบแลงคาเชอร์ที่แคนเทอบรี (Kent vs Lancashire) (1907) ของอัลเบิร์ต เชอวาลิเยร์ เทย์เลอร์ และภาพ เหล่านักคริกเกต (The Cricketers) (1948) ของ รัสเซล ดรายส์เดล  ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็น "ภาพวาดจากออสเตรเลียที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20" จิตรกรอิมเพรสชันนิสม์ชาวฝรั่งเศส กามีร์ ปีซาโร ได้วาดภาพคริกเกตเมื่อไปเยือนอังกฤษในช่วงทศวรรษที่ 1890 ภาพยนตร์ของผู้ตีของ ฟรานซิส เบคอน ที่เป็นแฟนคริกเกตตัวยง ภาพคริกเกตของเวนดี นานัน ศิลปินชาวแคริบเบียน ถูกนำใช้ในฉบับแรกของชุดสแตมป์ "เวิลด์ออฟอินเวนชัน (World of Invention)" ของราชไปรษณีย์อังกฤษ ซึ่งเป็นการฉลองการประชุมคริกเกตลอนดอนในวันที่ 1-3 มีนาคม ค.ศ. 2007 ซึ่งเปิดตัวเป็นครั้งแรกในการประชุมเชิงศิลปะระดับนานาชาติครั้งแรกที่เกี่ยวกับคริกเกต และเป็นส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองการแข่งขันคริกเกตโลก 2007
คริกเกตและวัฒนธรรม > อิทธิพลของคริกเกตต่อกีฬาอื่น ๆ

คริกเกตมีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์ที่ใกล้ชิดกับออสเตรเลียนฟุตบอล และผู้เล่นหลายคนได้เข้าแข่งขันในระดับสูงสุดในกีฬาทั้งสองประเภท ในปี ค.ศ. 1858 ทอม วิลส์ นักคริกเกตชาวออสเตรเลียผู้โด่งดังได้เรียกร้องให้มีการสร้าง "สโมสรฟุตบอล" เพื่อให้นักคริกเกตยังคงสภาพร่างกายในช่วงนอกฤดูกาล ในปีต่อมาสโมสรฟุตบอลเมลเบิร์นได้ก่อตั้งขึ้น ในขณะที่วิลส์และสมาชิกอีกสามคนได้เขียนกฎฉบับแรกของของกีฬาขึ้นมา โดยทั่วไปแล้ว ออสเตรเลียนฟุตบอลจะเล่นในสนามคริกเกตที่ดัดแปลงให้เหมาะสม
ในอังกฤษ สโมสรแอสโซซิเอชันฟุตบอลหลายแห่งมีต้นกำเนิดมาจากการที่นักนักคริกเกตที่ต้องการตั้งสโมสรเพื่อเล่นฟุตบอล ในแผนการรักษาร่างกายให้สมบูรณ์ตลอดช่วงฤดูหนาว ในปี ค.ศ. 1884 สโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตีได้ก่อตั้งขึ้นในฐานะสาขาหนึ่งของสโมสรคริกเกตมณฑลดาร์บีเชอร์ ในช่วงนั้นเอง สโมสรแอสตันวิลลา (1874) และสโมสรเอฟเวอร์ตัน (1876) ได้ก่อตั้งโดยสมาชิกของทีมคริกเกตของโบสถ์ท้องถิ่น สนามบรามอลล์เลน ของ เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด เคยเป็นสนามเหย้าของสโมสรคริกเกตเชฟฟีลด์และสโมสรคริกเกตมณฑลยอร์กเชอร์ ; ไม่มีการใช้สำหรับฟุตบอลจนกระทั่งปี ค.ศ. 1862 และถูกใช้ร่วมกันโดยยอร์คเชอร์และเชฟฟิลด์ยูไนเต็ดจาก ค.ศ. 1889 ถึง 1973
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 อดีตนักคริกเกตที่เกิดในอังกฤษชื่อเฮนรี แชดวิก จากบรุกลิน นิวยอร์ก ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้สร้างใบบันทึกคะแนนเบสบอลใบแรก ซึ่งเขาดัดแปลงมาจากใบบันทึกคะแนนคริกเกต ใบบันทึกคะแนนใบแรกปรากฏให้เห็นในฉบับปี 1859 ของนิตยสาร คลิปเปอร์ (Clipper) ใบบันทึกคะแนนของแชดวิกมีความสำคัญต่อ "แก่นแท้ทางประวัติศาสตร์" ของเบสบอลเป็นอย่างมาก จนทำให้บางครั้งนักประวัติศาสตร์เบสบอลได้เรียกแชดวิกว่า "บิดาของเบสบอล" เพราะเขาผู้เป็นบุคคลสำคัญที่ช่วยทำให้เบสบอลเริ่มเป็นที่นิยมในช่วงศตวรรษที่ 19
ดูเพิ่ม

อภิธานศัพท์คริกเกต
คริกเกตข้างถนน
เบเตอมโบร (Bete-ombro) - คริกเกตรูปแบบบราซิล
ปลากีตา (Plaquita) - คริกเกตรูปแบบโดมินิกัน
เบสบอล
การเปรียบเทียบระหว่างเบสบอลกับคริกเกต
สตูลบอล
แหล่งข้อมูลอื่น

องค์กรและการแข่งขัน
สภาคริกเกตนานาชาติ (ICC)
ESPNcricinfo
สื่อ
คำอธิบายของคริกเกต:
คริกเกตคืออะไร? ทำความรู้จักกับกีฬา : วิดีโอที่ผลิตโดยสภาคริกเกตนานาชาติ
ข่าวสารและข้อมูลอื่น ๆ
"คริกเกต" . สารานุกรมบริแทนนิกา ออนไลน์
ภาพจากหนังสือ แคนติเคิลส์ออฟโฮลีแมรี จากศตวรรษที่ 13 แสดงถึงการแข่งขันเกมคลับบอล ที่ผู้โยนต้องโยนลูกจากด้านล่าง และแสดงถึงผู้เล่นฝั่งโยนที่ยืนสนาม
วิวัฒนาการของไม้ตีคริกเกต: "ไม้ฮอกกี้" ดั้งเดิม (ซ้าย) ได้พัฒนาไปเป็นไม้รูปตรงจากประมาณปี 1760 เมื่อได้มีผู้ริเริ่มการโยนลูกคริกเกตไส่พิทช์ แทนท่จะเป็นการกลิ้งลูกแบบเดิม
ภาพวาด นักคริกเกตหนุ่ม (The Young Cricketer) โดยฟรานซิส โคตส์, 1768
ทีมอังกฤษทีมแรกที่เดินทางไปต่างประเทศบนเรือไปยังอเมริกาเหนือ พ.ศ. 2402
ดอน แบรดแมน จากออสเตรเลีย ผู้มีค่าเฉลี่ยการตีที่ 99.94
สนามคริกเกตทั่วไป
สนามคริกเกตและครีส
ไม้คริกเกตเอสจี สมัยใหม่ (มุมมองด้านหลัง)
ภาพนักคริกเกตชาวอังกฤษดับเบิลยูจี เกรซ กำลัง "ตั้งการ์ด" ในปี ค.ศ. 1883 แผ่นสนับแข้งและไม้ตีของเขายังคงมีความคล้ายคลึงกับที่ใช้ในปัจจุบัน ในขณะที่ถุงมือมีวิวัฒนาการเล็กน้อยจากอดีต ผู้เล่นสมัยใหม่หลายคนใช้อุปกรณ์ป้องกันตัวมากกว่าที่ เกรซมีให้ โดยเฉพาะหมวกและสนับแขน
ตำแหน่งในคริกเกตสำหรับผู้ตีมือขวา
เกลนน์ แม็คกราธ์ จากทีมชาติออสเตรเลีย ถือสถิติเป็นผู้ที่ทำวิคเกตได้มากที่สุดในรายการคริกเกตโลก
ทิศทางในการตีของผู้ตีมือขวา ในมุมมองที่ผู้ตีมองลงด้านล่างของภาพ สำหรับผู้ตีมือซ้าย ทิศทางของผู้ตีจะเป็นภาพสะท้อน ของภาพนี้
ซาชิน เทนดุลกร เป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวที่ทำเซนจูรี คือทำรันได้ถึง 100 รันในหนึ่งอินนิงส์ ได้ถึง 100 ครั้งในคริกเกตทีมชาติ
ผู้ตัดสินส่งสัญญาณการตัดสินไปยังผู้บันทึกคะแนน
มิฐาลี ราชจากทีมชาติอินเดีย เป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวที่ทำได้ 6,000 รันในคริกเกตทีมชาติหนึ่งวันหญิง
ประเทศสมาชิกของไอซีซี ประเทศที่เล่นคริกเกตเทสต์ (สมาชิกเต็มรูปแบบ) จะแสดงเป็นสีแดง ประเทศสมาชิกสมทบจะแสดงเป็นสีส้ม โดยประเทศที่มีสถานะโอดีไอจะแสดงเป็นสีเข้ม สมาชิกที่ถูกระงับหรือสมาชิกเก่าจะแสดงเป็นสีเทาเข้ม
คริกเกตเทสต์ระหว่างทีมชาติแอฟริกาใต้กับทีมชาติอังกฤษในเดือนมกราคม ค.ศ. 2005 ชายใส่กางเกงสีดำเป็นผู้ตัดสิน ทีมในคริกเกตเทสต์ คริกเกตเฟิสต์คลาส และคริกเกตคลับ ผู้เล่นจะใส่ชุดสีขาวล้วนและเล่นด้วยลูกคริกเกตสีแดง
สโมสรคริกเกตมณฑลยอร์คเชอร์ในปี ค.ศ. 1895 เป็นทีมแรกที่ชนะการแข่งขันเคาน์ตีแชมเปียนชิปในปี ค.ศ. 1893
การแข่งขันอินเดียนพรีเมียร์ลีกที่ไฮเดอราบาด ปี ค.ศ. 2015
ทอม วิลส์ นักคริกเกตและผู้ร่วมคิดค้นออสเตรเลียนฟุตบอล
ภาพยนตร์ของแพตเตอร์สัน–กิมลิน

บิ๊กฟุตในภาพยนตร์ชุดนี้ในเฟรมที่ 352 ได้ถูกเรียกชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า "แพตตี" (Patty) เชื่อว่าเป็นบิ๊กฟุตตัวเมีย ขณะที่มองหันกลับมายังแพตเตอร์สันและกิมลิน
ภาพยนตร์ของแพตเตอร์สัน–กิมลิน (อังกฤษ: Patterson–Gimlin film) หรือที่รู้จักในชื่อ ภาพยนตร์ของแพตเตอร์สัน (Patterson film; ตัวย่อ: PGF) เป็นภาพยนตร์ขนาดสั้น ที่ได้ชื่อว่าเป็นภาพยนตร์หรือภาพเคลื่อนไหวของบิ๊กฟุต สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์กึ่งลิงใหญ่ ที่มีรูปร่างใหญ่โตเชื่อกันว่าอาศัยอยู่ในป่าของหลายพื้นที่ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา  ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา
บรรณานุกรม

Michael McLeod (2009). "Part II, Obsession". Anatomy of a Beast: Obsession and Myth on the Trail of Bigfoot. University of California Press. pp. 79–141. ISBN 978-0-520-25571-5.
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Joshua Blu Buhs (2009). Bigfoot: The Life and Times of a Legend. University of Chicago Press. pp. 131–56, 187–92. ISBN 978-0-226-07979-0.
David Daegling (2004). Bigfoot Exposed: An Anthropologist Examines America's Enduring Legend. Altamira Press. pp. 105–55. ISBN 0-7591-0539-1.
Greg Long (2004). The Making of Bigfoot: The Inside Story. Prometheus Books. ISBN 1-59102-139-1.
John Napier (1973). Bigfoot: The Sasquatch and Yeti in Myth and Reality. E. P. Dutton. pp. 89–96, 126, 203. ISBN 0-525-06658-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

Patterson–Gimlin film ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
41°26′24.7″N 123°42′6.9″W﻿ / ﻿41.440194°N 123.701917°W﻿ / 41.440194; -123.701917﻿ (Patterson–Gimlin film)
ป็อง

| ป็อง |
| --- | --- |
ตู้เกม ป็อง จัดแสดงที่ Neville Public Museum of Brown County
ผู้พัฒนา: อาตาริ
ผู้จัดจำหน่าย: NA/EU: อาตาริ JP: อาตาริ เจแปน (นัมโค)
ออกแบบ: อัลลัน อัลคอร์น
เครื่องเล่น:   อาร์เคต  คอนโซลเฉพาะหลายเครื่อง 
วางจำหน่าย: NA: 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972 JP: พฤศจิกายน ค.ศ. 1973 EU: ค.ศ. 1973
แนว: กีฬา
รูปแบบ: เดี่ยว, หลายคน
ป็อง (อังกฤษ: Pong) เป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่เป็นเกมตู้ยุคแรกที่สุด ป็องเป็นเกมกีฬาเทนนิสที่นำเสนอกราฟิกสองมิติแบบง่าย มีลักษณะเป็นเกมเทนนิสซึ่งมีลักษณะเป็นกราฟิกสองมิติอย่างง่ายขณะที่เกมตู้เกมอื่นเช่น คอมพิวเตอร์สเปซ ออกมาก่อน ป็องเป็นเกมแรกที่ได้รับความนิยมจากกระแสหลัก แต่เดิมเกมผลิตโดยบริษัทอาตาริ (Atari) ออกจำหน่ายใน ค.ศ. 1972 อัลลัน อัลคอร์น สร้างเกมป็องเป็นเครื่องออกกำลังกายหลังจากได้รับมอบหมายโดยผู้ร่วมก่อตั้งอาตาริ โนแลน บุชเนลล์ บุชเนลล์ยึดแนวคิดจากเกมปิงปองอิเล็กทรอนิกส์ที่รวมอยู่ในเครื่องแม็กนาวอกซ์โอดีสซี ซึ่งต่อมากลายเป็นคดีความขัดแย้งกับอาตาริ เมื่อรู้สึกประหลาดใจกับคุณภาพงานของอัลคอร์น บุชเนลล์และผู้ร่วมก่อตั้งอาตาริ เท็ด แด็บนีย์ ตัดสินใจผลิตเกมนี้ขึ้นมา
ป็องประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วและเป็นเกมตู้เกมแรกที่ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ และช่วยสร้างอุตสาหกรรมวิดีโอเกม ร่วมกับคอนโซลเครื่องแรก แม็กนาวอกซ์โอดีสซี ไม่นานหลังออกจำหน่าย บริษัทจำนวนมากเริ่มผลิตเกมที่เลียนแบบรูปแบบการเล่นของเกมป็อง และในที่สุดก็ออกเกมรูปแบบใหม่มากมาย ด้วยเหตุนี้ อาตาริกระตุ้นให้พนักงานผลิตเกมที่ทันสมัยมากขึ้น บริษัทออกเกมภาคต่อมากมายโดยต่อยอดรูปแบบการเล่นเดิมให้มีลูกเล่นเพิ่มขึ้น จนกระทั่งในช่วงคริสต์มาสของ ค.ศ. 1975 อาตาริออกเกมป็องรุ่นเล่นที่บ้าน จำหน่ายเฉพาะร้านเซียส์ (Sears) เท่านั้น เกมประสบความสำเร็จและนำไปสู่การเลียนแบบมากมาย เกมถูกนำมาทำใหม่ในแพลตฟอร์มทั้งแบบตามบ้านและแบบพกพา ป็องถูกนำไปกล่าวถึงและล้อเลียนในรายการโทรทัศน์และวิดีโอเกมต่าง ๆ และเป็นส่วนหนึ่งของวิดีโอเกมหลายเกมและตามนิทรรศการต่าง ๆ
วิธีเล่น

ป็องเป็นเกมกีฬาสองมิติที่จำลองเทเบิลเทนนิส ผู้เล่นควบคุมไม้ตีในเกมด้วยการเคลื่อนในแนวตั้งด้านซ้ายหรือขวาของหน้าจอ ผู้เล่นสามารถแข่งกับผู้เล่นอีกคนที่ควบคุมไม้ตีที่สองด้านตรงข้าม ผู้เล่นใช้ไม้ตีไว้ตีบอลกลับไปมา เป้าหมายของเกมนี้คือทำคะแนนถึง 11 คะแนนก่อนที่ฝ่ายตรงข้ามจะทำได้ โดยจะได้คะแนนก็ต่อเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่สามารถตีบอลกลับมาได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Pong-story.com, เว็บไซต์ที่มีข้อมูลเกี่ยวกับป็องและประวัติอย่างละเอียด
The Atari Museum ข้อมูลอย่างละเอียดว่าด้วยอาตาริและประวัติของอาตาริ
THE Pong Flyer
เกมที่มีแบบจากป็อง ที่ MobyGames
| ด ค กเครื่องเล่นวิดีโอเกมที่นิยมในแต่ละยุค |
| --- | --- |
ยุคที่หนึ่ง   (1972–1977): แม็กนาวอกซ์โอดีสซี • ป็อง • โคเลโคเทลสตาร์ • คัลเลอร์ ทีวี เกม
ยุคที่สอง   (1976–1984): โคเลโควิชัน • แฟร์ไชล์ แชนแนล เอฟ • เว็คเทร็กซ์ • อาตาริ 2600 • อาตาริ 5200 • อาร์เคเดีย 2001 • อินเตอร์ตัน วีซี 4000 • อินเทลลิวิชัน • เอสจี-1000 • โอดีสซี² • เกมแอนด์วอตช์
ยุคที่สาม   (1983–1992): แฟมิคอม • มาสเตอร์ซิสเตม • อาตาริ 7800 • เกมบอย • เกมเกียร์
ยุคที่สี่   (1987–1996): ซูเปอร์แฟมิคอม • นีโอจีโอ • พีซีเอนจิน • เมกาไดรฟ์ (เจเนซิส) • นีโอจีโอ ซีดี
ยุคที่ห้า   (1993–2006): 3ดีโอ • จากัวร์ • แซทเทิร์น • นินเท็นโด 64 (ไอคิว) • เกมบอยคัลเลอร์ • พีซี-เอฟเอกซ์ • เพลย์สเตชัน • เวอร์ชวลบอย • อะมีก้า ซีดี 32 • นีโอจีโอพ็อกเก็ต
ยุคที่หก   (1998–2013): เกมคิวบ์ • ดรีมแคสต์ • เพลย์สเตชัน 2 • เอกซ์บอกซ์ • เกมบอยอัดวานซ์ • เอ็นเกจ (รุ่นแรก) • เกมบอยไมโคร • นีโอจีโอ พ็อกเก็ทคัลเลอร์ • แทบเวฟ โซเดียก • จีพี32 • สวาน คริสตัล • เกมบอยอัดวานซ์เอสพี • เอ็น-เกจ คิวดี  • พานาโซนิค Q •
ยุคที่เจ็ด   (2005–2017): เพลย์สเตชัน 3 • วี • เอกซ์บอกซ์ 360 • ซีโบ้ • นินเท็นโด ดีเอส (ไลต์ / ดีเอสไอ) • พีเอสพี-1000ซีรีส์ • พีเอสพี-2000ซีรีส์ • พีเอสพี-3000ซีรีส์ • พีเอสพี-โก! • พีเอสพี- อี1000 • เอ็นเกจ (รุ่นที่สอง) •
ยุคที่แปด   (2011–ปัจจุบัน): นินเทนโด 3ดีเอส (New 3DS) • เพลย์สเตชัน วิตา • วียู • เพลย์สเตชัน 4 • เอกซ์บอกซ์วัน • นินเท็นโดสวิตช์
ยุคที่เก้า   (2020–ปัจจุบัน): เพลย์สเตชัน 5 • เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์/เอส
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี 
ไม้ตีสองข้างสะท้อนบอลตีแข่งกัน โดยมีคะแนนแสดงโดยตัวเลขอยู่ด้านบนของจอภาพ
ฟุตบอลในประเทศคอซอวอ

สนามกีฬานครพริสตีนา เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลพริชตีนาและฟุตบอลทีมชาติคอซอวอ
ฟุตบอลในประเทศคอซอวอ อยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์ฟุตบอลคอซอวอ ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1946 ในฐานะสมาคมย่อยของสมาคมฟุตบอลยูโกสลาเวีย ฟุตบอลซูเปอร์ลีกออฟคอซอวอเป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศ โดยก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1945 ในฐานะลีกภูมิภาคของยูโกสลาเวีย และในยุคนั้น สโมสรฟุตบอลพริชตีนาเป็นสโมสรจากคอซอวอที่ได้เข้าร่วมแข่งขันในยูโกสลาฟเฟิสต์ลีกมากที่สุด
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งยูโกสลาเวียถูกรุนรานโดยกองทัพฝ่ายอักษะ ทำให้พื้นที่ส่วนใหญ่ของคอซอวออยู่ภายใต้การปกครองของราชอาณาจักรแอลเบเนียของเยอรมนีและอิตาลี สโมสรในบางเมืองจึงต้องลงแข่งขันในลีกแอลเบเนีย และมีผู้เล่นชาวคอซอวอ-แอลเบเนียจำนวนสองคนที่ได้ลงเล่นเป็นตัวหลักในเซเรียอาของอิตาลี นั่นคือ รีซา ลุชตา และ นาอิม คราเยซีอู
แม้ว่าใน ค.ศ. 2008 คอซอวอจะประกาศเอกราชจากเซอร์เบีย แต่ในช่วงต้น ค.ศ. 2016 สมาชิกฟีฟ่าและยูฟ่าปฏิเสธการเข้าร่วมเป็นสมาชิกของคอซอวอเนื่องจากยังไม่ได้รับการรับรองเป็นรัฐเอกราชที่สมบูรณ์ ทว่า คอซอซอก็ไม่ได้เป็นสมาชิกของเอ็นเอฟ บอร์ด ซึ่งเป็นกลุ่มดินแดนนอกสังกัดฟีฟ่า ทำให้ในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 คอซอวอกลายเป็นสมาชิกลำดับที่ 55 ของยูฟ่า หลังจากมีการลงคะแนนเห็นชอบต่อไม่เห็นชอบ 28-24 และในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 คอซอวอกลายเป็นสมาชิกของฟีฟ่า หลังจากมีการลงคะแนนเห็นชอบต่อไม่เห็นชอบ 141-23
ฟุตบอลทีมชาติคอซอวอก่อตั้งขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1990 และได้ลงเล่นนัดกระชับมิตรหลายนัด โดยในช่วง ค.ศ. 2014–2016 บางนัดที่คอซอวอลงแข่งขันได้รับการรับรองจากฟีฟ่า และนับตั้งแต่ ค.ศ. 2016 เป็นต้นมา ทุกนัดที่คอซอวอลงแข่งขันได้รับการรับรองจากฟีฟ่า เกมการแข่งขันนัดแรกของพวกเขาคือการเสมอกับฟินแลนด์ 1-1 ในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก
ระบบลีก (2019–20)

| ระดับ | ลีก | ลีก |
| --- | --- | --- |
1: ฟุตบอลซูเปอร์ลีก 12 ทีม
2: เฟิสต์ฟุตบอลลีก 16 ทีม
3: เซคันด์ฟุตบอลลีก 16 ทีม
| 4 | เทิร์ดฟุตบอลลีก กลุ่มดูกักยีนี 14 ทีม | เทิร์ดฟุตบอลลีก กลุ่มคอซอวา 12 ทีม |
คาร์สัน แมคคัลเลอส์

| คาร์สัน แมคคัลเลอส์ |
| --- | --- |
ภาพแมคคัลเลอส์ ถ่ายโดยคาร์ล แวน เวคเทนในปี ค.ศ. 1959
เกิด: ลูลา คาร์สัน สมิธ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917(1917-02-19) โคลัมบัส รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: กันยายน 29, 1967(1967-09-29) (50 ปี) ไนแอก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: นักเขียน
แนว: เซาเทิร์นกอทิก
ผลงานที่สำคัญ: หัวใจคือนักล่าผู้ว้าเหว่ บทเพลงคาเฟ่อันแสนเศร้า

ลายมือชื่อ: 
คาร์สัน แมคคัลเลอส์ (อังกฤษ: Carson McCullers; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 – 29 กันยายน ค.ศ. 1967) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน ผลงานส่วนใหญ่ของเธอเป็นแนวเซาเทิร์นกอทิก เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับบุคคลที่แปลกแยก โดดเดี่ยวและถูกทอดทิ้ง มักมีฉากอยู่ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา
ประวัติ

คาร์สัน แมคคัลเลอส์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1917 ที่เมืองโคลัมบัส รัฐจอร์เจีย มีชื่อเกิดว่า ลูลา คาร์สัน สมิธ (Lula Carson Smith) เป็นบุตรของเวรา มาร์เกอริต วอเทอส์และลามาร์ สมิธ ช่างทำนาฬิกาและอัญมณี เมื่ออายุได้ 10 ปี แมคคัลเลอส์เรียนเปียโน ต่อมาเมื่ออายุได้ 15 ปี เธอได้รับเครื่องพิมพ์ดีดจากบิดาที่สนับสนุนให้เธอเขียนเรื่องราวต่าง ๆ หลังเรียนจบจากโรงเรียนมัธยมโคลัมบัส แมคคัลเลอส์มีแผนจะเรียนต่อด้านดนตรีที่โรงเรียนจูเลียร์ดที่นครนิวยอร์ก แต่เนื่องจากป่วยเป็นไข้รูมาติกจึงต้องพักรักษาตัว หลังหายป่วยเธอเริ่มสนใจจะเป็นนักเขียนและเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียและมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 1936 แมคคัลเลอส์ตีพิมพ์เรื่องสั้นแรก "Wunderkind" ที่ต่อมารวมอยู่ในรวมเรื่องสั้นชื่อ บทเพลงคาเฟ่อันแสนเศร้า (The Ballad of the Sad Café)
ในปี ค.ศ. 1940 แมคคัลเลอส์ในวัย 23 ปี ตีพิมพ์นวนิยายเล่มแรก หัวใจคือนักล่าผู้ว้าเหว่ (The Heart Is a Lonely Hunter) ซึ่งมีฉากในรัฐจอร์เจียช่วงทศวรรษ 1930 นวนิยายเล่มนี้ได้รับการตอบรับที่ดีจนถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1968 นำแสดงโดยอลัน อาร์คิน ปีต่อมาเธอตีพิมพ์นวนิยายเล่มที่สอง Reflections in a Golden Eye ซึ่งได้รับการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เช่นกันในปี ค.ศ. 1967 นำแสดงโดยมาร์ลอน แบรนโดและเอลิซาเบธ เทย์เลอร์
ด้านชีวิตส่วนตัว แมคคัลเลอส์แต่งงานกับรีฟส์ แมคคัลเลอส์ นักเขียนและอดีตทหารในปี ค.ศ. 1937 และใช้ชีวิตร่วมกันที่เมืองชาร์ลอตต์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา ทั้งสองหย่าร้างกันในปี ค.ศ. 1941 แมคคัลเลอส์ย้ายไปอยู่ที่นครนิวยอร์ก หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด เธอใช้เวลาส่วนใหญ่พำนักอยู่ที่กรุงปารีสและมีเพื่อนสนิทคือทรูแมน คาโพตีและเทนเนสซี วิลเลียมส์ แมคคัลเลอส์เคยมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงหลายคน ในปี ค.ศ. 1945 เธอกลับมาแต่งงานกับรีฟส์อีกครั้ง แต่สามปีต่อมา เธอพยายามฆ่าตัวตายเพราะความเครียดอย่างหนัก ในปี ค.ศ. 1953 รีฟส์ฆ่าตัวตายหลังขอให้แมคคัลเลอส์ฆ่าตัวตายกับเขาไม่สำเร็จ
แมคคัลเลอส์เสียชีวิตด้วยภาวะเลือดออกในสมองในปี ค.ศ. 1967 ที่เมืองไนแอก รัฐนิวยอร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คาร์สัน แมคคัลเลอส์
"Carson McCullers - Biography". Encyclopedia.com.
ตัวยึดกระดูกเชิงกราน

| ตัวยึดกระดูกเชิงกราน |
| --- | --- |
การแทรกแซง
วิดีโอแสดงตัวอย่างการใช้ผ้าและเชือกในการมัดยึดกระดูกเชิงกราน
ตัวยึดกระดูกเชิงกราน, ตัวตรึงกระดูกเชิงกราน หรือ ตัวรัดกระดูกเชิงกราน (อังกฤษ: pelvic binder) เป็นอุปกรณ์สำหรับการบีบรัดกระดูกเชิงกรานในผู้ที่มีการหักของกระดูกเชิงกรานโดยมีเป้าหมายเพื่อการหยุดเลือด
การใช้งาน

ตัวยึดกระดูกเชิงกรานใช้งานเพื่อลดการไหลของเลือดจากการแตกของกระดูกเชิงกราน และนำมาใช้ในกรณีผู้ป่วยที่แพทย์หรือหน่วยแพทย์ฉุกเฉินสงสัยว่ามีการหักของวงเชิงกราน (pelvic ring) เป็นส่วนใหญ่ ตัวยึดกระดูกเชิงกรานนั้นแนะนำให้ใช้ในกระดูกเชิงกรานหักแบบแยกกางออกเป็นสองส่วน (open book) และอาจไม่มีประโยชน์นักในรายที่เป็นการแตกของกระดูกเชิงกรานชนิดบีบอัดจากด้านข้าง (lateral compression)
หน่วยแพทย์ฉุกเฉินสามารถใส่ตัวยึดกระดูกเชิงกรานก่ินการขนย้ายผู้ป่วยมาถึงโรงพยาบาล หรือโดยแพทย์กับพยาบาลเมื่อมาถึงแผนกฉุกเฉินแล้ว ตัวยึดกระดูกเชิงกรานมีไว้ใช้ในระยะสั้น ไม่ควรค้างไว้ในระยะยาว
อาการแทรกซ้อน

อาการแทรกซ้อนหรือผลข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์จากการใส่ตัวยึดกระดูกเชิงกราน อาจรวมถึงแผลเปื่อยบนผิวหนังหากคาไว้นาน จากวรรณกรรมที่ตีพิมพ์ในปี 2016 พบว่าราว 50% ของผู้ป่วยถูกใส่ตัวรัดกระดูกเชิงกรานอย่างไม่ถูกต้อง
เทคนิกวิธี

ตัวยึดกระดูกเชิงกรานควรจะใส่เหนือต่อกระดูกฟีเมอร์ตอนบน กล่าวคือแนะนำให้ใส่ที่ระดับเกรเทอร์โทรคันเทอร์ โดยการใส่จะทำให้ได้ท่าทางที่ดีที่สุดในการลดการแยกออกของพิวบิกซิมฟัยสิส ซีทีสแกนสามารถนำมาใช้เพื่อตรวจสอบว่าใส่ตัวยึดกระดูกเชิงกรานถูกต้องหรือไม่ นอกจากนี้ ผ้าปูที่นอน ยังอาจนำมาใช้ประกอบเป็นตัวยึดกระดูกเชิงกรานได้เช่นกัน
ตัวยึดกระดูกเชิงกรานจะช่วยกดโครงสร้างของกระดูกเชิงกราน ซึ่งกระตุ้นให้เลือดที่ค้างอยู่ภายในโพรงช่องเชิงกราน (pelvic cavity) เกิดการแข็งตัว จึงช่วยลดเลือดไหลออกเพิ่มได้ นอกจากนี้ยังช่วยเสริมความมั่นคงให้กับกระดูกเชิงกรานเช่นกัน
เจ. บรูซ อิสเมย์

| เจ>  บรูซ อิสเมย์ |
| --- | --- |
อิสเมย์ใน ค.ศ. 1912
เกิด: โจเซฟ บรูซ อิสเมย์ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1862(1862-12-12) ครอสบี ลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 17 ตุลาคม ค.ศ. 1937(1937-10-17) (74 ปี) เมย์แฟร์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
สุสาน: สุสานพัตนีย์เวล
อาชีพ: ประธานและกรรมการผู้จัดการของไวต์สตาร์ไลน์
ตำแหน่ง: เจ้าของเรือ
คู่สมรส: จูเลีย ฟลอเรนซ์ ชีฟเฟลิ (สมรส 1888)
บิดามารดา:   ทอมัส เฮนรี อิสเมย์ 
โจเซฟ บรูซ อิสเมย์ (อังกฤษ: Joseph Bruce Ismay; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1862 – 17 ตุลาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักธุรกิจชาวอังกฤษซึ่งดำรงตำแหน่งประธานและกรรมการผู้จัดการของสายการเดินเรือ ไวต์สตาร์ไลน์ เขาถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากนานาชาติ เนื่องจากเป็นผู้บริหารระดับสูงสุดของไวต์สตาร์ไลน์ที่รอดชีวิตจากการอับปางของเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก ซึ่งเป็นเรือธงลำใหม่ของบริษัทใน ค.ศ. 1912