stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โทน (ภาพยนตร์)
นักแสดง

ไชยา สุริยัน รับบท โทน / เปิ่น
อรัญญา นามวงศ์ รับบท แดง
สายัณห์ จันทรวิบูลย์ รับบท อ๊อด
จารุวรรณ ปัญโญภาส รับบท กุหลาบ
สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ รับบท อิทธิพล
รุจน์ รณภพ รับบท รุจน์
พูนสวัสดิ์ ธีมากร รับบท นิพนธ์
สังข์ทอง สีใส รับบท สังข์ทอง
เบื้องหลังและงานสร้าง

โทน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของสุวรรณฟิล์ม ที่สร้างเพื่อเปลี่ยนยุคหนัง 16 มม. สู่มาตรฐานโลก โดยให้ เปี๊ยก โปสเตอร์ เขียนบทหนังและกำกับการแสดงครั้งแรกในชีวิต ซึ่งสมัยนั้นเรียกว่า เป็นผู้กำกับรุ่นใหม่ของวงการ และเป็นภาพยนตร์ไทยที่ผู้สร้างตั้งใจจะหนีจากคำประณามที่ว่าหนังไทยน้ำเน่า โดยเป็นเรื่องราวชีวิตของหนุ่มกำพร้าอย่าง โทน ต้องพบเจออุปสรรคมาตลอด ตั้งแต่เป็นเด็กกำพร้าก้นกุฏิ โทนมุเรียนจนจบช่างยนต์ด้วยแรงส่งเสียจากหลวงตา แต่ด้วยชาติกำเนิดต้อยต่ำทำให้ช้ำรักอยู่ร่ำไป กระทั่งเข้ากรุงเทพฯมาหางานทำและได้เจอ แดง สาวสวยลูกคุณหนูที่จงเกลียดโทนตั้งแต่พบหน้า หากความดีก็เอาชนะใจเธอจนได้ ถึงอย่างนั้นอุปสรรคข้อใหญ่คือ อิทธิพล ผู้กว้างขวางแต่ใจโฉดที่หมายปองแดงพร้อมแผนร้ายเพื่อครอบครองเธอ
แม้ว่าเงินทุนสร้างจะบานปลายและถูกติงเรื่องการเลือก ไชยา สุริยัน มาเป็นพระเอกและยังนำดาราหน้าใหม่มาแสดง จนสายหนังไม่กล้าซื้อในช่วงแรก แต่ทีมงานสุวรรณฟิล์มก็ฝ่าฟันและทำภาพยนตร์ออกมาจนสำเร็จ เมื่อออกฉาย ปากต่อปาก บอกต่อในเรื่องความมีเหตุผลของบทหนัง และยังมีเพลงไพเราะ 7 เพลง มักจะมีเพลงประกอบแทบทุกเรื่อง ซึ่งขับร้องโดย สังข์ทอง สีใส และวงดิอิมพอสซิเบิ้ล เป็นแรงส่งช่วยให้หนังมีความสมบูรณ์มากขึ้น ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2513 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมไทย  สามารถทำรายได้สูงถึง 6 ล้านบาท เป็นอันดับ 2 รองจากหนังของรังสี ทัศนพยัคฆ์ เรื่อง มนต์รักลูกทุ่ง พลิกประวัติศาสตร์หนังไทยในยุคนั้น  เรียกได้ว่าเป็นกระแสให้เกิดการสร้างภาพยนตร์ระบบ 35 มม.เพิ่มมากขึ้น
นอกจากนี้แล้ว เปี๊ยก โปสเตอร์กลายเป็นคลื่นลูกใหม่ลูกแรกของหนังไทยสมัยใหม่และกลายเป็นผู้สร้างหนังไทยที่มีบทบาทสำคัญที่สุดคนหนึ่งใน 2 ทศวรรษต่อมา แม้จะเป็นหนังเรื่องแรก แต่ก็ทำให้เปี๊ยก โปสเตอร์ ประสบความสำเร็จอย่างมาก จึงต้องตัดสินใจทิ้งพู่กันหันมาเอาดีทางการกำกับหนังและมีผลงานระดับคุณภาพที่รู้จักกันอีกหลายเรื่อง ปัจจุบันภาพยนตร์นี้มีจำหน่ายทั้งวีซีดีและดีวีดี โดยบริษัททริปเปิ้ลเอ็กซ์ฟิล์ม
เพลงประกอบ

| เพลงประกอบภาพยนตร์โทน |
| --- | --- |
แผ่นเสียงที่วางจำหน่ายในปลายปี พ.ศ. 2513
ซาวด์แทร็กอัลบั้มโดย ดิอิมพอสซิเบิล และ สังข์ทอง สีใส
วางตลาด: พ.ศ. 2513
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2512
แนวเพลง: เพลงประกอบภาพยนตร์
ความยาว: 31.32
ค่ายเพลง: สุวรรณ ฟิล์ม
:  
อัลบั้มรวมเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องโทน โดยได้ศิลปินดังอย่าง ดิ อิมพอสซิเบิ้ล หลังจากที่ได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดวงดนตรีสตริงคอมโบชิงถ้วยพระราชทาน ในปี พ.ศ. 2512 และเริ่มเริ่มมีชื่อเสียง ทำให้เปี๊ยก โปสเตอร์ ผู้กำกับภาพยนตร์เลือกวงดิ อิมพอสซิเบิล ให้เป็นหนึ่งในผู้บรรเลงและขับร้องเพลงประกอบในภาพยนตร์ ร่วมกับสังข์ทอง สีใส และศิลปินอื่นๆมาบรรเลงและขับร้อง
อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ชุดนี้ มีความสำคัญกับวงการเพลงไทยคือเป็นอัลบั้มที่ถือเป็นการบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรกของวงดิ อิมพอสซิเบิ้ล ก่อนที่ทางวงจะได้ออกสตูดิโออัลบั้มของตนเองในเวลาต่อมา ความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้วงดิ อิมพอสซิเบิล โด่งดังจากการทำเพลงประกอบภาพยนตร์ โดยทางวงบันทึกเสียงเพื่อใช้ประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้รวมทั้งสิ้น 3 เพลง คือเพลง ปิดเทอม , เริงรถไฟ และเพลง ชื่นรัก
นอกจากนี้ยังมีเพลง โทน ที่เป็นเพลงนำของเรื่อง ขับร้องโดยสังข์ทอง สีใส ซึ่งเพลงนี้ทำให้สังข์ทอง สีใส แจ้งเกิดอย่างเต็มตัว ในฐานะหนึ่งในนักแสดงนำของเรื่องและนักร้อง โดยเพลงนี้ได้กลายมาเป็นหนึ่งในเพลงประจำตัวของสังข์ทอง ในเวลาต่อมา รวมถึงมีเพลง ฟ้าต่ำแผ่นดินสูง ที่ขับร้องโดย เกศิณี วงศ์ภักดี , กระต่ายเพ้อ โดย เสรีไทย บูรณะพันธ์
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "ปิดเทอม (ดิ อิมพอสซิเบิ้ล)" | ปราจีน ทรงเผ่า | 4.55 |
| 2. | "เริงรถไฟ (ดิ อิมพอสซิเบิ้ล)" | รัก รักพงษ์ | 3.13 |
| 3. | "นางฟ้า (วีระ ไชยสุกุมาร)" | รัก รักพงษ์ | 2.28 |
| 4. | "โทน (สังข์ทอง สีใส)" | สุชาติ เทียนทอง | 2.21 |
| 5. | "ฟ้าต่ำแผ่นดินสูง (เกศิณี วงศ์ภักดี)" | รัก รักพงษ์ | 3.51 |
| 6. | "ชื่นรัก (ดิ อิมพอสซิเบิ้ล)" | เนื้อร้อง: รัก รักพงษ์ ทำนอง: จากเพลง Scarborough Fair  ของวงไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล | 4.06 |
| 7. | "อย่าบอน (สังข์ทอง สีใส)" | รัก รักพงษ์ | 2.18 |
| 8. | "กระต่ายเพ้อ (เสรีไทย บูรณะพันธ์)" | รัก รักพงษ์ | 2.28 |
| 9. | "ดาวเหนือ (โยคิณ คุณากร)" | รัก รักพงษ์ | 3.17 |
| 10. | "ขุนทอง (ทนาย คชเสนีย์)" | รัก รักพงษ์ | 2.35 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 31.32 |
กุหลาบดำ ส.จ.เปี๊ยกอุทัย

| กุหลาบดำ ส> จ.เปี๊ยกอุทัย |
| --- | --- |
เกิด: สมบูรณ์ มีสิทธิ์ดี 24 กันยายน พ.ศ. 2541 (26 ปี) จังหวัดสุรินทร์ ประเทศไทย
ชื่ออื่น: ซ้ายอุกกาบาต
สัญชาติ: ไทย
ส่วนสูง: 170 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 65 kg (143 lb; 10 st)
รูปแบบ: มวยไทย (มวยหมัด)
มาจาก: กรุงเทพ, ประเทศไทย
ทีม: ส.จ.เปี๊ยกอุทัย

สถิติคิกบอกซิง/มวยไทย
คะแนนรวม: 100
ชนะ: 73
แพ้: 25
เสมอ: 2
 
ข้อมูลอื่น
สถิติมวยสากล จากบ็อกเรค
กุหลาบดำ ส.จ.เปี๊ยกอุทัย มีชื่อจริงว่า สมบูรณ์ มีสิทธิ์ดี (ชื่อเล่น เขียว) เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2541 เป็นนักมวยไทยชาวไทย
ประวัติ

กุหลาบดำเป็นลูกชาวนา บิดาชื่อจำเริญ มารดาชื่อนางเหียด บ้านเกิดอยู่ที่อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรคนโตในบรรดาพี่น้อง 5 คน มีน้องชายเป็นนักมวยไทยเช่นกันชื่อ ไท ส.จ.เปี๊ยกอุทัย และน้องสาวอีก 3 คน ชื่อ หิรัญญา, หิรัญ และเบญจพร
กุหลาบดำชื่นชอบมวยมาตั้งแต่เด็ก ได้ชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุ 8 ปี ที่งานฝังลูกนิมิตที่วัดบ้านจาน บิดาเห็นว่ามีแววจึงทำค่ายมวยเล็ก ๆ ชื่อว่า "ส.กัลยาณี" และด้วยมีชื่อเล่นว่า "เขียว" จึงใช้ชื่อขึ้นชกว่า เขียวมรกต ส.กัลยาณี ชกมวยในแถบภาคอีสาน จนมีรายได้จากการชกมวยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
กุหลาบดำเมื่ออายุราว 15-16 ปี ตัดสินใจเดินทางเข้ากรุงเทพตามคำชักชวนของเพื่อนพ่อที่เป็นเทรนเนอร์อยู่ในค่ายสมรักษ์ คำสิงห์ แต่เมื่ออยู่ได้สักพักประมาณ 6 เดือน เห็นว่าปรับตัวได้ยาก จึงกลับไปสุรินทร์บ้านเกิดเช่นเดิม ภายหลังสมรักษ์ได้ฝากกุหลาบดำให้ไปอยู่กับค่าย สจ.เปี๊ยกอุทัย ในราว พ.ศ. 2557 ได้ชื่อว่ากุหลาบดำที่นี่ และได้ อาจารย์สมพร แก้วกัณหา อดีตนักมวยฝีมือดีจากจังหวัดนครสวรรค์ มาเป็นเทรนเนอร์ซ้อมเรื่อยมา
ระหว่าง พ.ศ. 2559-2560 กุหลาบดำประสบความสำเร็จอย่างมาก ไม่แพ้ใคร 7 ไฟต์ติดต่อกันที่สนามมวยเวทีช่อง 7 สี จนได้เสื้อสามารถ หลังจากนั้นได้ครองแชมป์สนามมวยเวทีลุมพินีและแชมป์ประเทศไทย  ได้เซ็นสัญญากับวันแชมเปียนชิพเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2562  และได้ประเดิมสนามแข่งขันเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2562 ที่นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม
ชีวิตส่วนตัว

กุหลาบดำได้ศึกษา กศน.ชั้นมัธยมปลาย มีภรรยาชื่อ วนิดา เข็มเพชร (ใหม่) เป็นชาวสุรินทร์เช่นกัน มีบุตรชายชื่อ จักรภัทร มีสิทธิ์ดี (แชมป์)
หนังสือชี้ชวน

หนังสือชี้ชวน เป็นเอกสารที่บริษัทจัดการเป็นผู้ออกเพื่อเผยแพร่ให้นักลงทุนทราบ โดยมีที่ปรึกษาทางการเงินเป็นผู้ให้คำแนะนำในการจัดทำ มีหลายประเภท เช่น
หนังสือชี้ชวนเสนอขายหุ้น
หนังสือชี้ชวนเสนอขายหน่วยลงทุนของกองทุนรวม
หนังสือชี้ชวนเสนอขายหน่วยลงทุนของกองทุนรวม

แบ่งเป็น 2 ส่วน
ส่วนสรุปข้อมูลสำคัญที่ผู้ลงทุนควรทราบ
ส่วนของข้อมูลโครงการ
โครงการพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง

โครงการพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง(Greater Mekong subregional-GMS)หรือ หกเหลี่ยมเศรษฐกิจ เป็นความร่วมมือของ 6 ประเทศ คือ ไทย พม่า สปป.ลาว กัมพูชา จีน(ยูนนาน) และเวียดนาม เริ่มโครงการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 โดยรัฐบาลไทยได้ขอความช่วยเหลือทางวิชาการจากธนาคารพัฒนาเอเชีย ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลัก มีพื้นที่รวมกันประมาณ ๒ ล้าน ๓ แสน ตารางกิโลเมตร หรือประมาณพื้นที่ยุโรปตะวันตก มีประชากรรวมกันประมาณ ๒๕๐ ล้านคน และอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ อีกทั้งยังเป็นจุดศูนย์กลางในการเชื่อมโยงระหว่างภูมิภาคเอเชียใต้ เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การศึกษาโครงการ

การศึกษาระยะที่ ๑:กำหนดขอบเขตโครงการแต่ละสาขา และโครงการความร่วมมือที่มีโอกาสและศักยภาพในการพัฒนา แล้วเสร็จเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๖
การศึกษาระยะที่ ๒ :กำหนดขอบเขตและแผนการดำเนินงาน รวมทั้งข้อเสนอทางเทคนิคที่ใช้ในการพิจารณา และจัดลำดับความสำคัญของโครงการ ซึ่งแบ่งความร่วมมือเป็น ๗ สาขาใหญ่ ได้แก่ สาขาคมนาคมขนส่ง สาขาพลังงาน สาขาสื่อสารโทรคมนาคม สาขาท่องเที่ยว สาขาการค้าและการลงทุน สาขาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สาขาสิ่งแวดล้อมและการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ
การศึกษาระยะที่ ๓:การจัดทำวิสัยทัศน์การพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจ ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง 6 ประเทศ จนถึงปี 2563(GMS 2020)อยู่ระหว่างการดำเนินการ
วัตถุประสงค์ของความร่วมมือ

ส่งเสริมให้เกิดการขยายตัวทางการค้า การลงทุน อุตสาหกรรม การเกษตร และบริการ เพื่อก่อเกิดการจ้างงาน และยกระดับการครองชีพของประชาชนในพื้นที่
ส่งเสริมและพัฒนาความร่วมมือทางเทคโนโลยีและการศึกษาระหว่างกัน
ให้มีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่ส่งเสริมกันอย่างมีประสิทธิภาพ
ส่งเสริมและเพิ่มขีดความสามารถและโอกาสทางเศรษฐกิจในเวทีการค้าโลก
เส้นทางเชื่อมต่อ ไทย-ลาว-กัมพูชา-เวียดนาม: โอกาสใหม่ในอนุภูมิภาค

เส้นทางระเบียงเศรษฐกิจด้านใต้ (Southern Economic Corridor) จุดเริ่มต้นจากกรุงเทพฯไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 ไปจรดชายแดนไทย-กัมพูชาที่อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว รวมระยะทางประมาณ ๒๔๕ กิโลเมตร จากจุดผ่านแดนถาวรคลองลึก-ปอยเปตเข้าสู่เขตแดนกัมพูชา เชื่อมต่อเส้นทางหมายเลข 5 ของกัมพูชาผ่านจังหวัดบันทายมีชัย พระตะบอง โพธิสัตว์ กำปงฉนัง เข้าสู่กรุงพนมเปญ อันเป็นการสิ้นสุดทางหมายเลข 5 รวมระยะทางประมาณ 420 กิโลเมตร
ประเทศสยามในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ภูมิหลัง

ในช่วงต้นศตวรรษ 20 จักรวรรดิอังกฤษ, ฝรั่งเศส และ ประเทศอื่น ๆ ในยุโรปได้มีอิทธิพลเหนือทวีปเอเชีย อาณานิคมเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับประเทศยุโรปเหล่านั้น เพราะถือว่าเป็นแหล่งทรัพยากรที่ทำให้การค้าขายของพวกเขาดำเนินไปได้ด้วยดีและมั่นคง อาณานิคมในเอเชียก็ถือเป็นความสำเร็จอย่างหนึ่งเนื่องจากเป็นแหล่งที่ทำให้ประเทศแม่อย่างเช่นอังกฤษ สามารถมีอิทธิพลเหนือประเทศอื่น ๆ ในยุโรปได้ ลัทธิจักรวรรดินิยมเป็นอีกประเด็นที่ทำให้สยามในสมัยของพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวต้องเสียดินแดนลาวและกัมพูชาให้กับประเทศยุโรป การที่สยามไม่ถูกยึดครองเป็นอาณานิคมเลยแต่รอบด้านของประเทศกลับกลายเป็นอาณานิคมจนหมด ก็ย่อมทำให้สยามกลายเป็นรัฐที่ต้องการลุกขึ้นมาต่อต้านอำนาจของชาติยุโรปแล้วก็ทำการบูรณะประเทศชาติให้มีการพัฒนามากขึ้นเพื่อป้องกันความขัดแย้งที่อาจจะเกิดขึ้น เศรษฐกิจของสยามในตอนนั้นยังคงพึ่งพาได้เพียงแค่การส่งออกข้าวและพืชพันธุ์ เนื่องจากการอุตสหกรรมยังไม่ได้ก้าวหน้ามากนัก เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้รับบรมราชาภิเษก พระองค์ก็ทรงปกครองสยามตามแบบอังกฤษ เนื่องจากช่วงที่พระองค์ยังทรงพระเยาว์นั้นพระองค์ได้ทรงศึกษาที่ประเทศอังกฤษ พระองค์สำเร็จการศึกษาวิชาการทหารที่นั้นและเข้ารับราชการทหารในกรมทหารราบอังกฤษ วัฒนธรรม, ประเพณี และ สังคมที่ประเทศอังกฤษหล่อหลอมให้พระองค์ทรงมีความมั่นใจและยืนหยัดที่จะใช้การปกครองในแบบอังกฤษ
ภูมิหลัง > บุคคลที่สนับสนุนสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส

สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ พระอนุชาของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีบทบาทสำคัญที่นำพาสยามเข้าสู่สงคราม ช่วงที่ยังทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงเสด็จไปเรียนที่ประเทศอังกฤษ หลังจากนั้นก็ทรงเสด็จไปศึกษาต่อที่ประเทศรัสเซียจากการเชิญชวนของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 ที่เป็นพระสหายคนสำคัญของพระบิดาของพระองค์ พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาวิชาการทหาร ณ กรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ใน ค.ศ. 1902 และทรงได้รับเข้าประจำการในกรมทหารม้าฮุสซาร์ของกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย เช่นเดียวกันกับพระเชษฐาของพระองค์ พระองค์ทรงได้รับอิทธิพลของจักรวรรดิบริติชและรัสเซีย ก็เลยเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ตัวพระองค์ทรงมีความเห็นที่จะเข้าร่วมฝ่ายสัมพันธมิตร พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีทหารบกในช่วงสงครามและทรงช่วยเหลือกองทัพสยามในฝรั่งเศสในด้านต่าง ๆ ทั้งยังทรงก่อตั้งกองกำลังอากาศขึ้นมาโดยเป็นกองย่อยของกองทัพบก ทำให้สยามกลายเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความก้าวหน้าทางทหารในทวีปเอเชีย
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเทวัญอุไทยวงศ์ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ พระปิตุลาของพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1885 พระองค์ทรงเป็นบุคคลที่ดำเนินการต่อต้านลัทธิจักรวรรดินิยมมาตั้งแต่สมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงมีนโยบายที่เข้มงวดต่อชาวต่างชาติ และ ความสัมพันธ์กับประเทศอื่นๆ พระองค์ทรงเป็นพระสหายคนสำคัญของ เซอร์ เดริ่ง เนื่องจากพระองค์ทรงดำริว่าอังกฤษมีอิทธิพลเหนือแผ่นดินสยามมากกว่าประเทศอื่น ๆ ในยุโรป
ภูมิหลัง > บุคคลที่ไม่เห็นด้วยกับการเข้าร่วมสงคราม

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ และ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม ทั้งสามพระองค์เป็นพระอนุชาของพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงสำเร็จการศึกษาที่จักรววรดิเยอรมันและได้รับการฝึกฝนในแบบทหารเยอรมัน พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ทรงเสกสมรสกับหม่อมเอลิซาเบท รังสิต ณ อยุธยา สตรีชาวเยอรมัน เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ทรงมีตำแหน่งเป็นร้อยเอกแห่งกองทัพปรัสเซีย การพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างสยามกับจักรวรรดิเยอรมันไม่ได้หยุดถึงแม้สยามจะเป็นคู่สงครามกับเยอรมันก็ตาม เนื่องจากพระอนุชาทั้งสามพระองค์ยึดมั่นและมีแรงบันดาลใจในการปกครองบ้านเมืองมาจากจักรวรรดิเยอรมัน ทั้งสามพระองค์จึงมีพระราชประสงค์ที่ไม่เห็นด้วยกับพระเชษฐา
ภูมิหลัง > ความสัมพันธ์กับประเทศยุโรป

การขยายอิทธิพลของประเทศยุโรปเป็นปัจจัยสำคัญที่ผลักดันทำให้สยามต้องปรับตัวเข้ากับสถานการณ์โลกในคริสต์ศตวรรษ 20 นี่ก็หมายความว่าแรงผลักดันที่จะทำให้สยามเข้าร่วมสงครามส่วนหนึ่งก็มาจากความสัมพันธ์ระหว่างสยามและประเทศคู่สงครามในยุโรป ด้านล่างคือรายละเอียดบุคคลจากชาติในสงครามที่พำนักอยู่ในสยาม
เซอร์ เฮอร์เบิร์ต เดริ่ง (Sir Herbert Dering) อัครราชทูตจากประเทศอังกฤษที่ได้รับมอบหมายมาประจำอยู่ที่สยามตั้งแต่ ค.ศ. 1915 จนถึง 1919 เดริ่งได้สร้างอิทธิพลที่มีผลต่อระบบเศรษฐกิจของสยาม เขาเป็นบุคคลชาวต่างชาติที่มีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นต่อองค์พระมหากษัตริย์มากที่สุด
ปีแยร์ เลอแฟร์-เวปองเตลิส (Pierre Lefèvre-Pontalis) ผู้ปกครองอินโดจีนของฝรั่งเศส ได้รับหน้าที่เป็นอัครราชทูตฝรั่งเศสประจำสยามในปี 1912 ถึงแม้ความสัมพันธ์ระหว่างฝรั่งเศสและสยามได้ตกต่ำลงหลังจากการเสียดินแดนของสยาม ฝรั่งเศสก็ยังเป็นชาติยุโรปอีกชาติหนึ่งที่ยังคงมีอิทธิพลต่อราชวงศ์จักรีและสยามประเทศ ปีแยร์เป็นพระสหายคนสำคัญของเจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ เพราะว่าทั้งสองมีประวัติสำเร็จการศึกษาที่จักรวรรดิรัสเซีย
ถึงแม้ว่าสยามจะได้รับอิทธิพลจากฝรั่งเศสและอังกฤษมามากก็ตาม แต่ด้านการค้าจักรวรรดิเยอรมันก็ถือว่าเป็นประเทศคู่ค้าที่สำคัญของสยาม เยอรมันไม่ได้มีอิทธิพลในทวีปเอเชียมากนักถ้าเทียบกับฝรั่งเศสและอังกฤษที่มีอิทธิพลจากการขยายอาณานิคมเกือบทุกภูมิภาคของเอเชีย เยอรมันเองก็ต้องการที่จะขยายอิทธิพลมาทางเอเชียตะวันออกบ้างหลังจากที่ได้เห็นการขยายอิทธิพลอำนาจของฝรั่งเศสและอังกฤษ สยามที่ได้เซ็นต์สัญญาที่ไม่เป็นธรรมกับฝรั่งเศสและอังกฤษก็กลายเป็นเป้าหมายสำคัญของเยอรมัน เยอรมันมองว่าสยามเป็นอีกประเทศ ๆ หนึ่งที่พวกเขาสามารถเข้ามาค้าขายด้วยได้โดยไม่มีโอกาสที่จะเกิดความขัดแย้งใด ๆ ต่อฝรั่งเศสและอังกฤษ นักลงทุนเยอรมันหันมาสนใจสยามและทำการลงทุน มูลค่ากาารค้าขายและการลงทุนระหว่างสยามและเยอรมันมีมากถึง 22 ล้านไรชส์มาร์ค ($5.2 ล้าน) ต่อปี โดยเงินส่วนมากมาจากโรงแรม, ร้านตัดผม, ร้านอาหาร, ร้านขายยา และ บริษัทประกัน ที่นักลงทุนชาวเยอรมันเข้ามาลงทุนในสยาม ชาวเยอรมันเข้ามาพำนักในสยามมากขึ้นเรื่อย ๆ และ จังหวัดพระนครก็กลายเป็นท่าเรือสำคัญท่าเรือหนึ่งของเยอรมัน นอกจากนั้นเทคโนโลยีต่าง ๆ ที่นำเข้ามาในประเทศ อย่างเช่นรางรถไฟ และ เครื่องโทรเลข ส่วนใหญ่เป็นเทคโนโลยีของเยอรมัน
การวางตัวเป็นกลาง

สยามได้ผลกระทบปานกลางจากสงครามที่กำลังปะทุ และ รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ การค้าขายจากประเทศยุโรปหยุดชะงักการค้าขายทันทีในช่วงเดือนแรกของสงคราม ทำให้เกิดผลเสียขึ้นมากมาย โดยเฉพาะราคาของนำเข้าที่พุ่งขึ้นสูงกว่าราคาปกติถึง 30-40% การสร้างรางรถไฟหยุดชะงักลง เนื่องจากการนำเข้าปูนซีเมนต์ และ เหล็ก ได้หยุดลง ชาวอังกฤษ, ฝรั่งเศส และ เยอรมัน ที่อยู่ในสยามก็ถูกเรียกตัวกลับไปประเทศของตนเพื่อให้ไปเกณฑ์ทหาร แต่ชาวเยอรมันส่วนมากก็ทำการหลบหนี เพราะว่าพวกเขาถูกกีดกันไม่ให้ขึ้นเรือโดยสารเดียวกันกับชาวยุโรปอื่น ๆ จากข่าวคราวที่รายงานเกี่ยวกับสงครามในแต่ละวันก็กลายเป็นตัวบีบบังคับให้สยามจำเป็นต้องเลือกข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เดริ่ง อัครราชทูตอังกฤษในสยามก็ทำการโน้มน้าวใจพระมงกุฎเกล้าให้เข้าร่วมสงคราม มีการโฆษณาจากฝ่ายสัมพันธมิตรเกิดขึ้นในสยาม ด้วยการช่วยเหลือของเดริ่งที่ทำงานให้กับอังกฤษเลยมีการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ที่เนื้อหาเกี่ยวกับความยิ่งใหญ่ของฝ่ายสัมพันธมิตร หนังสือพิมพ์เหล่านั้นถูกตีพิมพ์ในภาษาอังกฤษ และ ภาษาไทย ออตโต เชฟาร์ (Otto Schaefer) นักลงทุนชาวเยอรมัน ที่หลบหนีมาจากอินโดจีนของฝรั่งเศสตั้งแต่ช่วงต้นสงคราม ได้ทำการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ที่มีเนื้อหาเอียงข้างหาฝ่ายมหาอำนาจกลางในชื่อ Umschau หรือ ในภาษาไทยที่เรียกกันว่า ข่าวเยอรมัน เชฟาร์หวังว่าการกระทำของเขาจะเป็นการโน้มน้าวให้สยามเข้าร่วมฝ่ายมหาอำนาจกลาง อัครราชทูตอังกฤษเมื่อเห็นดังนั้นจึงประท้วงทางการสยามที่ให้มีการตีพิมพ์สื่อที่เอียงข้างไปหาเยอรมันออกมา พระองค์เจ้าเทวัญอุไทยวงศ์ทรงกล่าวกับอัครราชทูตอังกฤษว่าการสั่งให้ ข่าวเยอรมัน หยุดตีพิมพ์นั้นจะทำให้ต่างชาติมองว่าสยามไม่ได้เป็นกลาง และ ให้ความช่วยเหลือแก่ฝ่ายสัมพันธมิตร อย่างไรก็ตาม ทางการอังกฤษก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากเกี่ยวกับการโฆษณาชวนเชื่อของเยอรมันในสยาม เพราะพวกเขารู้ว่าทางการสยามก็เอียงข้างเข้าหาฝ่ายสัมพันธมิตร เห็นได้จากสำนักพิมพ์ทั่วทั้งจังหวัดพระนคร ที่มักจะเขียนข่าวเอียงข้างไปหาฝ่ายสัมพันธมิตรอยู่เสมอ
ภายในสยามก็ได้มีการสร้างความเอกภาพขึ้นมาให้เกิดในสังคมของทุก ๆ ชนชั้น พระมงกุฎเกล้าทรงมองเห็นว่าสงครามครั้งนี้จะเป็นตัวผลักดันความชาตินิยมในหมู่ผู้คนให้เพิ่มมากขึ้น "ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์" พระราชดำรัสของพระองค์ ที่เคยตรัสไว้ใน ค.ศ. 1911 ก็ถูกนำมาใช้อีกครั้ง โดยบทบาทของพระราชดำรัสคือ ชูจุดยืนของประเทศสยาม, ความเป็นผู้นำขององค์พระมหากษัตริย์, ให้ปวงชนยึดมั่นในความเอกภาพของประเทศสยาม, เพิ่มความสนใจต่อการปกป้องประเทศ และ ชูความแสนยนิยมของสยาม ความเป็นกลางของสยามค่อย ๆ ลดลงในปี 1915 เมื่อทางการสยามได้สั่งการให้กองทัพเรือซื้อเรือพิฆาตเพิ่มจากอังกฤษ
กองทัพสยาม

เมื่อสงครามประทุขึ้นในเดือนสิงหาคม 1914 กองทัพสยามมีทหารประจำอยู่ทั้งหมด 30,000 นาย กระทรวงที่มีส่วนเกี่ยวข้องในด้านทางการทหารอย่างกระทรวงกลาโหมถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1892 รัชสมัยของพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในรัชสมัยเดียวกันนั้น ได้มีการยกเลิกทาส แต่ในขณะเดียวกันทางรัฐบาลสยามก็ต้องการคนเพิ่มในกองทัพจึงได้มีการเกณฑ์ทหาร ชายชาวสยามจะต้องถูกเกณฑ์เป็นทหารในกองทัพ 2 ปี และ เป็นกำลังพลสำรอง 15 ปี ส่วนในด้านผู้นำของกองทัพ กษัตริย์เป็นผู้บัญชาการสูงสุดที่ได้รับการแนะนำจากเสนาบดีของกระทรวงกลาโหม สงครามนั้นทำให้กระทรวลกลาโหมได้งบประมาณมากที่สุด เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถทรงเป็นผู้บัญชาการของกรมเสนาธิการทหารบก พระองค์ทรงทำงานร่วมกับกระทรวงกลาโหม และ ทรงมีหน้าที่ในการจัดการความสัมพันธ์ระหว่างกองทัพสยามกับกองทัพต่างชาติ กองทัพบกของสยามในช่วงของพระองค์ได้พัฒนาอย่างเต็มรูปแบบ เนื่องจากพระองค์ได้ทำการบูรณะกองทัพสยามให้เหมือนกับกองทัพชาติตะวันตก
ใน ค.ศ. 1911 กองทัพบกได้ถูกแบ่งเป็น 3 กองทัพน้อย โดยแต่ละกองทัพน้อยประกอบไปด้วย 3 กองพล และ 1 กองพลอิสระ กองทัพบกในช่วงประทุของสงครามไม่ได้มียุทโธปกรณ์ที่ทันสมัยมากนัก กองทัพใช้ปืนใหญ่สนามที่ล้าสมัยของจักรวรรดิเยอรมัน ไม่มีพาหนะเคลื่อนที่เป็นหลักเป็นเป็นแหล่ง แต่จะจ้างเกวียนของพลเรือนแทน ในบางครั้งที่ฝนตกพื้นแฉะ จะมีการขี่หลังควายเพื่อการเคลื่อนพล หลังจากที่สยามประกาศสงครามกับฝ่ายมหาอำนาจกลางแล้ว ก็เห็นได้ว่าในปี 1918 กองทัพสยามที่อยู่ในประเทศฝรั่งเศสได้ใช้รถบรรทุกในการเคลื่อนพล และ ขนอาวุธยุทโธปกรณ์ ส่วนในด้านของกองทัพเรือก็ล้าสมัยไม่ต่างกัน ถึงแม้ว่าจะมีการบูรณะ และ สรรหาจัดซื้อเรือรบเข้ามา การป้องกันตามชายฝั่งของประเทศไม่ได้แข็งแรงมากนัก ในด้านของกองทัพอากาศ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรประวัติวรเดช ผู้ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงกลาโหมทรงมีพระประสงค์ที่จะนำอากาศยานมาเป็นกำลังสนับสนุนของกองทัพบกหลังจากที่พระองค์ได้ศึกษาดูงานที่ประเทศฝรั่งเศส ได้มีการสร้างสนามบินดอนเมืองขึ้นมาในปี 1914 ใช้เป็นสนามบินการทหาร ในปี 1916 กองอากาศยานสยามประกอบไปด้วยนักบิน 5 คน, นักบินระหว่างการฝึก 6 คน และ อีกประมาณ 60 คน เป็นผู้ช่วยภาคพื้นดิน และ ช่างซ่อม มีการฝึกตามแบบมาตราฐานของนักบินฝรั่งเศส เครื่องยนต์นำเข้าจากฝรั่งเศสแต่เครื่องบินสร้างขึ้นภายในสยาม
กองทัพสยาม > ความขัดแย้งระหว่างกองเสือป่ากับกองทัพสยาม

จากการที่พระมงกุฏเกล้าได้ทรงสถาปนากองกำลังกึ่งทหารที่มีชื่อว่ากองเสือป่าขึ้นในปี 1911 ก็ทำให้มีความขัดแย้งระหว่างกองทัพกับฝ่ายพระมหากษัตริย์ กล่าวก็คือนายทหารส่วนมากของกองทัพคิดว่าพระมงกุฏเกล้าจะใช้อำนาจที่มีต่อกองเสือป่าในการลดอิทธิพลของกองทัพ และ ทำให้กองทัพหมดอำนาจลงอย่างสิ้นเชิง นายทหารบางกลุ่มที่ไม่พอใจในการกระทำของพระมงกุฏเกล้าได้รวบรวมกลุ่มปัญญาชนกลุ่มหนึ่งให้เข้ามาร่วมการกบฏด้วย ซึ่งพวกเขามีจุดประสงค์ก็คือการปฏิวัติรัฐบาลของพระมงกุฏเกล้า และ ทำการบีบบังคับให้พระมงกุฏเกล้ามอบรัฐธรรมนูญเพื่อให้สยามเปลี่ยนแปลงการปกครองสู่ระบอบประชาธิปไตย ซึ่งการปฏิวัติครั้งนี้รู้จักกันในชื่อ กบฏ ร.ศ. 130 แต่แผนการแตกเสียก่อน และ ผู้ก่อการถูกจับกุมตัว ในภายหลังนั้นพระมงกุฏเกล้าทรงพยายามที่จะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างกองทัพ และ กองเสือป่าดีขึ้น ด้วยการกระจายอำนาจให้ทั้งสองเท่า ๆ กัน ผลลัพธ์ที่ออกมาก็คือกองทัพคงเป็นกองกำลังหลักของสยามเช่นเดิม แต่ในทางกลับกันนั้นกองเสือป่าถูกลดอิทธิพลลงอย่างสิ้นเชิง
ดูเพิ่ม

กองทหารอาสาสยาม
การยึดครองเยอรมนีของสยาม
ธงชัยกองทหารอาสาสยามในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ประเทศไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงฉลองพระองค์ในชุดนายพลทหารอังกฤษแห่งกรมทหารราบเบาเดอรัม (ค.ศ. 1917)
ปีแยร์ เลอแฟร์-เวปองเตลิสในจังหวัดพระนคร (ค.ศ. 1893)
เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถประทับบนเครื่องบินในปี 1911
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี

| เขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| --- | --- |
จังหวัดอุบลราชธานี
เขตเลือกตั้งในปัจจุบัน
จำนวนเขต: 11
คะแนนเสียง: 340,845 (เพื่อไทย)   197,095 (ภูมิใจไทย)   94,345 (ไทรวมพลัง)   82,700 (ไทยสร้างไทย)   51,843 (ประชาธิปัตย์)
เขตเลือกตั้งปัจจุบัน
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2476
ที่นั่ง: เพื่อไทย (4)   ภูมิใจไทย (3)   ไทรวมพลัง (2)   ไทยสร้างไทย (1)   ประชาธิปัตย์ (1)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: ดูในบทความ
จังหวัดอุบลราชธานี มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 11 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 11 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดอุบลราชธานีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก คือ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายเลียง ไชยกาล และ นายเนย สุจิมา
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 8 สมัย ได้แก่ นายเลียง ไชยกาล, นายอดิศักดิ์ โภคกุลกานนท์ และนายตุ่น จินตะเวช
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสตรีคนแรกของจังหวัดอุบลราชธานี คือ นางอรพินท์ ไชยกาล (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2492)
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
จินตะเวช (6 คน) ได้แก่ นายตุ่น จินตะเวช ,นายปัญญา จินตะเวช ,นายศักดิ์ชัย จินตะเวช ,นางอุดร จินตะเวช , นายประภูศักดิ์ จินตะเวช และ นางสาว ตวงทิพย์ จินตะเวช
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 2–4; พ.ศ. 2480–2489

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เขต | ชุดที่ 2 พ.ศ. 2480 | ชุดที่ 3 พ.ศ. 2481 | ชุดที่ 4 | ชุดที่ 4 |
| เขต | ชุดที่ 2 พ.ศ. 2480 | ชุดที่ 3 พ.ศ. 2481 | มกราคม พ.ศ. 2489 | สิงหาคม พ.ศ. 2489 เลือกตั้งเพิ่มเติม |
| 1 | นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ | นายฟอง สิทธิธรรม | นายเลียง ไชยกาล | นายน้อม วนรมย์ |
| 2 | นายทิม ภูริพัฒน์ | นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ | นายฟอง สิทธิธรรม | นายสุวิชช์ จิตตะยะโสธร |
| 3 | นายฟอง สิทธิธรรม | นายเลียง ไชยกาล | นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ | นายนาตร มนตเสวี |
| 4 | นายเลียง ไชยกาล | ขุนบุรัสการกิติคดี (เสียชีวิต) | – | นายบุญมา เกษมวัน |
| 4 | นายเลียง ไชยกาล | นายบุญมา เกษมวัน (แทนขุนบุรัสการกิติคดี) | – | นายสุดใจ สุภสร |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 5; พ.ศ. 2491–2492

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชุดที่ | การเลือกตั้ง | เขตเลือกตั้งที่ 1 |
| ชุดที่ 5 | พ.ศ. 2491 | นายผดุง โกศัลวิตร |
| ชุดที่ 5 | พ.ศ. 2491 | นายฟอง สิทธิธรรม |
| ชุดที่ 5 | พ.ศ. 2491 | นายเลียง ไชยกาล |
| ชุดที่ 5 | พ.ศ. 2491 | นายยงยุทธ พึ่งภพ |
| ชุดที่ 5 | พ.ศ. 2492 | นางอรพินท์ ไชยกาล (เลือกตั้งเพิ่มเติม) |
| ชุดที่ 5 | พ.ศ. 2492 | นายทองพูน อาจธะขันธ์ (เลือกตั้งเพิ่มเติม) |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 7; พ.ศ. 2495

| --- | --- |
ลำดับ: ชุดที่ 7 พ.ศ. 2495
1: นายเลียง ไชยกาล
2: นายยงยุทธ พึ่งภพ
3: นางอรพินท์ ไชยกาล
4: นายดิเรก มณีรัตน์
5: นายทิม ภูริพัฒน์
6: นายผัน บุญชิต
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 8–9; พ.ศ. 2500

บทความหลัก: จังหวัดอุบลราชธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 และ จังหวัดอุบลราชธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
| --- | --- |
ชุดที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500: ชุดที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2500
นายทิม ภูริพัฒน์
นายฟอง สิทธิธรรม
นายกลิ่น ปลั่งนิล: นายวีระ รมยะรูป
นายทองพูน อาจธะขันธ์: นางสาวอรอินทร์ ภูริพัฒน์
นายเจียม โชติรัษฎ์: นายนาถ เงินทาบ
นายเลียง ไชยกาล
นายผัน บุญชิต
–: นางอรพินท์ ไชยกาล (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
–: นายยงยุทธ พึ่งภพ (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
–: นายดิเรก มณีรัตน์ (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
–: นายกลิ่น ปลั่งนิล (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
–: นายฟอง การินทร์ (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
–: ขุนวรวาทพิสุทธิ์ (สุข พันธ์เพ็ง) (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
–: นายสุวิชช์ จิตตะยะโสธร (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต > ชุดที่ 10; พ.ศ. 2512

บทความหลัก: จังหวัดอุบลราชธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
| --- | --- |
ลำดับ: ชุดที่ 10 พ.ศ. 2512
1: นายเสรี สุชาตะประคัลภ์
2: นายวิชัย โกมลวิชญ์
3: นายฟอง สิทธิธรรม
4: นายบุญเย็น วอทอง
5: นายทองมาก จันทะลือ
6: นายวิชัย เสวะมาตย์
7: นายยิ่ง สิทธิธรรม
8: นายประทีป ทองคำใส
9: นายสมนึก ทองรุ่งโรจน์