stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คิฮะ 40 ซีรีส์
JR East > การติดตั้งเครื่องยนต์ใหม่

รถจำนวน 113 คันที่มีการติดตั้งเครื่องปรับอากาศ นอกจากนี้แล้วยังมีการเปลี่ยนเครื่องยนต์เป็น Cummins DMF14HZ (350 PS ที่ 2,000 rpm) แต่ระบบส่งกำลังยังคงใช้ไฮดรอลิคจึงจำกัดกำลังเครื่องยนต์อยู่ที่ 300 PS
เนื่องจากการประจำการคิฮะ 100 และคิฮะ 110 ซึ่งมีกำลังเครื่องยนต์ที่สูงกว่าจึงทำให้คิฮะ 40 ถูกนำไปใช้งานในเส้นทางราบที่ไม่มีได้ใช้ระบบการเดินรถแบบ “วันแมน”
ปัจจุบัน JR east ไม่เหลือคิฮะ 40, คิฮะ 47 และคิฮะ 48 ประจำการแล้ว ยกเว้นรถที่ถูกดัดแปลงเป็นรถนำเที่ยว
JR East > การใช้งานในภูมิภาค Tohoku > ศูนย์รถโดยสารทั่วไป Akita แขวง  Minami Akita

มีการประจำการและใช้งานรถคิฮะ 40 และคิฮะ 48 ซึ่งถูกใช้งานในสาย
สาย Tsugaru (จนถึงปี 2016)
สาย Gono
สายหลัก Ou
สาย Oga
ในปี 1977 - 1979 มีการผลิตรถคิฮะ 40 จำนวน 24 คัน (หมายเลข 501-510,527-537,551-553)　เพื่อนำมาใช้งานในสาย Gono โดยเฉพาะ ในช่วงก่อนปลดระวางทั้งหมดมีคิฮะ 40 จำนวน 29 คันและคิฮะ 48 จำนวน 22 คัน รถทั้งหมดถูกปลดระวางในเดือนมีนาคม 2021 และถูกแทนที่ด้วยรถดีเซลไฟฟ้า GV-E400 ในสาย Gono และ EV-E801 ในสาย Oga
คิฮะ 48 ที่เคยในสาย Gono
คิฮะ 40 สีย้อนยุค Shutoken
คิฮะ40 ทำขบวนในสาย Oga
JR East > การใช้งานในภูมิภาค Tohoku > ศูนย์ Hachinohe

มีการประจำการและใช้งานรถคิฮะ 40 และคิฮะ 48 จนถึงปี 2020 ซึ่งถูกใช้งานในสาย
สาย Ominato ถูกใช้งานเฉพาะช่วงเทศกาลจนถึงปี 2014
สาย Hachinohe ในอดีตเคยใช้งานสำหรับรถธรรมดาทุกขบวนในสายก่อนถูกปลดระวางทั้งหมดในปี 2018 หลังการประจำการของคิฮะ E130
JR East > การใช้งานในภูมิภาค Tohoku > ศูนย์ Kogata

มีการประจำการและใช้งานรถคิฮะ 40 และคิฮะ 48 จนถึงปี 2015 ซึ่งถูกใช้งานในสาย
สาย Ishinomaki
สาย Rikuuto
JR East > การใช้งานในภูมิภาค Tohoku > ศูนย์รถโดยสารทั่วไป Koriyama แขวง  Aizu-Wakamatsu

มีการประจำการและใช้งานรถคิฮะ 40 และคิฮะ 48 จนถึงปี 2020 ซึ่งถูกใช้งานในสาย
สาย Ban’etsusai
สาย Tadami เนื่องจากเหตุการณ์ฝนตกหนักในปี 2011 จึงทำให้ส่วนของเส้นทางระหว่าง Aizu-Kawaguchi กับ Tadami ต้องปิดลงชั่วคราว ทำให้ในปี 2013 เส้นทางช่วง Koide - Tadami ถูกโอนให้ศูนย์ Niitsu รับผิดชอบการเดินรถแทน
JR East > การใช้งานในภูมิภาค Shinetsu > ศูนย์ Niigata

มีการประจำการและใช้งานรถคิฮะ 40, คิฮะ 47 และคิฮะ 48 จนถึงปี 2020 เป็นแขวงการเดินรถเดียวของ JR East ที่ใช้งานคิฮะ 47 โดยรถในศูนย์นี้เคยถูกใช้งานในสายดังต่อไปนี้
สายหลัก Uetsu
สายหลัก Shinetsu
สาย Ban’etsusai
สาย Tadami (ช่วง Koide - Tadami ตั้งแต่ปี 2013)
สาย Yonesaka (จนถึงปี 2009)
รถคิฮะ 40 ของศูนย์ Niitsu เริ่มถูกแทนที่ด้วยรถ GV-E400 ในปี 2019 ทำให้คิฮะ 40 ถูกปลดระวางทั้งหมดในปี 2020
คิฮะ 40 ลายนีงาตะ
คิฮะ 40 ลายนีงาตะใหม่
คิฮะ 47 ลายย้อนยุค
JR East > Joyful Train

ปัจจุบัน JR East ไม่มีคิฮะ 40 ให้บริการเป็นรถโดยสารธรรมดาแล้ว เหลือเพียงรถนำเที่ยวหรือ “Joyful Train” จำนวน 3 ชุดได้แก่
Resort Shirakami ชุด Kumagera ใช้ทำขบวนนำเที่ยวในเส้นทางบริเวณ Akita
View Coaster Kazeko วิ่งตามกำหนดการ และมีการเปลี่ยนเส้นทางวิ่งตลอดปี
Echigo Shu*kura มีวิ่งบริการอยู่ 3 แบบคือ Koshino Shu*kura, Yuzawa Shu*kura และ Ryuto Shu*kura โดยจะสลับการวิ่งตามกำหนดการ
คิฮะ 40 ที่เคยใช้ในศูนย์ Hachinohe
คิฮะ 40 ที่เคยวิ่งในสาย Tadami
คิฮะ 48 Resort Shirakami
คิฮะ 48 View Coaster Kazeko
คิฮะ 40 Echigo Shu*kura
JR Central

JR Central ได้รับรถมาเป็นจำนวน 59 คันแบ่งเป็นคิฮะ 40 14 คัน (รุ่น 500 2 และรุ่น 2000 12 คัน), คิฮะ 47 5คัน (รุ่น 0 2 คัน และรุ่น 1000 3 คัน) และคิฮะ 48 40 คัน(รุ่น 0 3 คัน, รุ่น 500  13 คัน, รุ่น1000 2 คัน และรุ่น 1500 17 คัน) 
มีเทสการติดตั้งเครื่องปรับอากาศในปี 1988 ก่อนที่จะทยอยติดตั้งเครื่องปรับอากาศใต้ท้องรถรุ่น AU27 และ AU28 ในปี 1990 และติดตั้งครบในปี 1991 และมีการทำสีรถเป็นลาย JR Central ในช่วงเวลาเดียวกัน
คิฮะ 40 ของ JR Central เคยถูกประจำการไว้ที่ศูนย์ Mino-Ota และศูนย์ Ise เพื่อใช้งานในสายหลัก Takayama และสายหลัก Kisei ก่อนที่จะถูกแทนที่โดย คิฮะ 75 และถูกปลดระวางทั้งหมดในปี 2016
คิฮะ 40 ของ JR Central
JR West

JR West ได้รับรถมาเป็นจำนวน 257 คันซึ่งเป็นจำนวนที่มากที่สุดที่บริษัท JR ได้รับ โดยแบ่งเป็นคิฮะ 40 63 คัน(รุ่น 2000 ทั้งหมด), คิฮะ 47 189 คัน (รุ่น 0 108 คัน, รุ่น 500 3 คัน, รุ่น 1000 75 คัน และรุ่น 1500 3 คัน) และคิฮะ 48 5 คัน(รุ่น 0 3 คัน และรุ่น1000 2 คัน) ในปัจจุบันยังมีการใช้งานเป็นจำนวน 252 คันซึ่งเป็นจำนวนรถคิฮะ 40 ของบริษัท JR ที่ยังคงใช้งานมากที่สุด และยังไม่มีแผนที่จะปลดระวางรถรุ่นนี้ด้วย ยังคงทำหน้าที่สำคัญในการขนส่งผู้โดยสารร่วมกับคิฮะ 120 ในเส้นทางที่ไม่มีการติดตั้งระบบสายส่งไฟฟ้าในภูมิภาค Hokuriku และภูมิภาค Chugoku
เนื่องจากจำนวนรถที่เยอะ และลวดลายที่มีหลากหลาย ในปี  2009 เพื่อเป็นการเพิ่มความเรียบง่ายในการทำสี จึงมีการเปลี่ยนมาทำสีมาตรฐานคือ สีแดงชาดหมายเลข 5 (Shutoken Color) ซึ่งเป็นสีรถที่เคยใช้ในสมัยการรถไฟญี่ปุ่น
JR West > การเปลี่ยนเครื่องยนต์

ระหว่างปี 1994 ถึงปี 2000เครื่องยนต์และระบบส่งกำลัง โดยเปลี่ยนเป็นเครื่องยนต์ โคมัตสุ SA6D125H-1A หรือ SA6D125HE-1 โดยภายหลังมีกำลังส่งออกถึง 355 PS แต่คิฮะ 40 ที่ถูกประจำการที่ศูนย์ Okayama บางส่วนยังถูกจำกัดแรงส่งออกไว้ที่ 265 PS
JR West > โครงการปรับปรุงสภาพ

คิฮะ 40 ทั้งหมดของ JR West ได้รับการปรับปรุงสภาพทางโครงสร้างใหม่ (โครงการยืดอายุรถ 40N) เช่นเดียวกับ รุ่น 103 และรุ่น 113 โดยมีการเสริมโครงสร้างของตัวรถ, การเปลี่ยนชิ้นส่วนที่ผุพังของตัวรถ, เปลี่ยนหน้าต่าง เปลี่ยนระบบการเปิด-ปิดประตู และเปลี่ยนระบบปรับอากาศเป็นรุ่น WAU201 และติดตั้งบนหลังคา
JR West > การใช้งานในภูมิภาค Hokuriku

สาย Johana
สาย Himi
สาย Ainokaze Toyama Railway (ช่วง Takaoka - Toyama)
JR West > การใช้งานในภูมิภาค Kansai และ Chugoku

สายหลัก San’in
สายหลัก Sanyo
สาย Bantan
สาย Kishin
สาย Tsuyama
สาย Momotaro
สาย Kibi
สาย Sakai
สาย Geibi
สาย Gantoku
สาย Yamaguchi
ในส่วนของรถที่ประจำการในบริเวณ Okayama จะมีการเปลี่ยนไฟหน้ารถเป็นหลอดไฟชนิด LED
JR West > คิฮะ 41

เนื่องจากคิฮะ 47 เป็นรถดีเซลรางมีห้องขับฝั่งเดียว จึงมีการดัดแปลงคิฮะ 47 1000 จำนวน 5 คันให้มีห้องขับสองฝั่งโดยใช้ทะเบียนคิฮะ 41 2001 ถึง 2005 และถูกนำไปประจำการในสาย Bantan
JR West > Joyful Trains

จากจำนวนรถที่มีประจำการเยอะ และมีโครงการส่งเสริมการท่องเที่ยวของแต่ละพื้นที่ในภูมิภาค Hokuriku และ Chugoku จึงมีรถนำเที่ยวจำนวนมากที่ยังให้บริการอยู่
รถคิฮะ 40 นำเที่ยว SAKU美SAKU楽
คิฮะ 47 ลายพิเศษ Nostalgic
คิโระ 47 นำเที่ยว Ametsuchi
คิฮะ 47 นำเที่ยว Maru Maru no Hanashi
คิฮะ 40 นำเที่ยว Belles Montagnes Et Mer หรือเรียกย่อว่า Belmonta
คิฮะ 40 สาย Himi กำลังผ่าน Ameharashi
คิฮะ 40 ที่ใช้งานในบริเวณ Okayama
คิฮะ 41 ฝั่งห้องขับที่ถูกสร้างขึ้นที่หลัง
JR Shikoku

JR Shikoku ได้รับรถมาเป็นจำนวน 53 คัน โดยแบ่งเป็นคิฮะ 40 11 คัน (รุ่น 2000 ทั้งหมด) และคิฮะ 47 42 คัน (รุ่น 0 19 คัน, รุ่น 500 5 คัน, รุ่น 1000 13 คัน และรุ่น 1500 5 คัน) ทาง JR Shikoku ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงเครื่องยนต์ แต่มีการติดตั้งเครื่องปรับอากาศรุ่น FTUR-300 จำนวน 2 ตัวไว้บนหลังคาในปี 1988 ต่อมาในปี 1989 มีการติดตั้งอุปกรณ์สำหรับการทำขบวนแบบวันแมนได้
คิฮะ 40 ในอดีตมีประจำการอยู่ที่ ศูนย์ Matsuyama และ Tokushima แต่ในปี 2016 มีการย้ายรถจากศูนย์ Matsuyama ไปศูนย์ Tokushima ทั้งหมด และในปัจจุบัน JR Shikoku มีรถประจำการอยู่ 20 คันซึ่งประจำการอยู่ที่ศูนย์ Tokushima เพื่อวิ่งในช่วงเร่งด่วนเช้า-เย็นในสายดังนี้
สาย Kotoku
สาย Naruto
สาย Mugi
สาย Tokushima
JR Shikoku มีแผนที่จะทดแทนคิฮะ 40 ตั้งแต่ปี 2025 จนสามารถปลดระวางทั้งหมดในปี 2030
คิฮะ 47 ลาย JR Shikoku
JR Kyushu

JR Kyushu ได้รับรถมาเป็นจำนวน 142 คัน โดยแบ่งเป็นคิฮะ 40 36 คัน (รุ่น 2000 ทั้งหมด) และคิฮะ 47 106 คัน (รุ่น 0 61 คัน, รุ่น 500 2 คัน, รุ่น 1000 41 คัน และรุ่น 1500 2 คัน) รถบางส่วนที่ไม่ได้มีการปรับปรุงใหม่เริ่มถูกปลดระวางในปี 2019 ในปี 2023 JR kyushu มีคิฮะ40 ในบัญชีอยู่ 106 คัน
JR Kyushu > การติดตั้งเครื่องปรับอากาศ

คิฮะ 40 ที่ใช้งานในเกาะคิวชู เป็นรถกลุ่มแรกที่ได้มีการติดตั้งเครื่องปรับอากาศมีการติดตั้งตั้งสมัยการรถไฟญี่ปุ่น โดยมีติดตั้งเครื่องปรับอากาศรุ่น AU34 ไว้ใต้รถ และต่อมาในมีการติดตั้งเครื่องปรับอากาศ AU600K ไว้บนหลังคาแต่ต่อมาถูกถอดออก
JR Kyushu > การใช้งาน > ศูนย์รถโดยสาร Nogata

สาย Hitahikosan
สาย Gotoji
สายหลัก Chikuho
สายหลัก Nippo
JR Kyushu > การใช้งาน > ศูนย์รถโดยสาร Karatsu

รถคิฮะ 40 ที่ใช้งานในบริเวณ Karatsu มักจะมีการพ่วงรวมกับคิฮะ 125 และใช้งานในสาย
สายหลัก Nagasaki
สาย Karatsu
สาย Chikuhi
JR Kyushu > การใช้งาน > ศูนย์รถโดยสาร Kagoshima

สายหลัก Kagoshima
สายหลัก Nippo
สาย Hisatsu
สาย Ibusuki Makurazaki
สาย Kitto
JR Kyushu > การใช้งาน > ศูนย์รถโดยสาร Miyazaki

สายหลัก Nippo
สาย Kito
สาย Nichinan
คิฮะ 40 ที่ใช้งานบนเกาะคิวชู
นอกเหนือจากกลุ่ม JR > บริษัทเอกชนในญี่ปุ่น

หลังจากการใช้งานในกลุ่ม JR แล้วมีการส่งรถคิฮะ 40 ต่อเป็นรถมือสองให้กับบริษัทเอกชนด้วย
Aizu Railwayได้รับมอบคิฮะ 40 หมายเลข 511 ในปี 2002 เพื่อมาดัดแปลงเป็นรถนำเที่ยว
South Hokkaido Railway เป็นบริษัทที่ก่อตั้งขึ้นนมาเพื่อทดแทน JR Hokkaido ที่ยุติการเดินรถในเส้นทางหลังการเปิด Hokkaido Shinkansen ในปี 2016 โดยได้รับมอบคิฮะ 40 1700 จำนวน 9 คัน
Nishigawa Railway ได้ซื้อคิฮะ 40 หมายเลข 1009 มาใช้งานต่อในปี 2017 หลังการปลดระวางจาก JR East ปีเดียวกัน
Kominato Railway ได้จัดซื้อคิฮะ40 จำนวน 2 คันในปี 2020 ที่เคยใช้วิ่งในสาย Tadami เพื่อทดแทนคิฮะ 200 ที่มีอายุใช้การมาก ในปี 2021 ได้จัดซื้อเพิ่มอีก 3 คันจากศูนย์ Akita
Hojo Railway ในปี 2021 ได้ระดมทุนจัดซื้อคิฮะ 40 หมายเลข 535 จากศูนย์ Akita เมื่อได้รับมอบรถมาแล้ว มีการดัดแปลงรถให้สามารถใช้งานในเส้นทางได้เช่น การติดกระจกมองหลัง
นอกเหนือจากกลุ่ม JR > การรถไฟเมียนมาร์

การรถไฟเมียนมาร์ได้รับมอบคิฮะ 40 จาก JR Hokkaido, JR East, JR Central และ JR Shikoku
นอกเหนือจากกลุ่ม JR > การรถไฟแห่งประเทศไทย

เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าด้านจำนวนรถไฟไม่พอใช้งาน ด้วยความร่วมมือระหว่าง การรถไฟแห่งประเทศไทย และบริษัท JR East จึงมีการนำเข้าคิฮะ 40 และ คิฮะ 48 รวมจำนวน 20 คันซึ่งเคยประจำการที่ศูนย์ Minami Akita เพื่อใช้งานในสาย Gono และ สาย Oga ก่อนถูกปลดระวางในเดือนมีนาคมปี 2021 โดยมีการส่งมอบเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2024 และได้ออกเดินทางสู่ประเทศไทยโดยขนส่งทางเรือเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2024
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ตารางรายละเอียดของคิฮะ 40 และคิฮะ 48 ที่รฟท.ได้รับมอบ
| รุ่น | หมายเลข | สีรถ | การจัดวางที่นั่ง | ห้องน้ำ | เครื่องยนต์ | เครื่องปรับอากาศ | หมายเหตุ |  |  |  |
| คิฮะ 40 | 521 | Gono | แนวขวาง | มี | DMF14HZC | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 40 | 522 | ลายย้อนยุค “Shutoken” | แนวขวาง | มี | DMF14HZC | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 40 | 528 | Gono | แนวขวาง | มี | DMF14HZ | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 40 | 532 | Gono | แนวขวาง | มี | DMF14HZ | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 40 | 536 | Oga | แนวยาว | มี | DMF15HAZ | AU34 ติดใต้ท้องรถ |  |  |  |  |
| คิฮะ 40 | 543 | Oga | แนวขวาง | มี | DMF14HZ | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 40 | 544 | Oga | แนวยาว | มี | DMF15HAZ | AU34 ติดใต้ท้องรถ |  |  |  |  |
| คิฮะ 40 | 547 | Oga | แนวขวาง | มี | DMF14HZ | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 40 | 575 | Oga | แนวขวาง | มี | DMF14HZC | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 515 | Gono | แนวขวาง | มี | DMF14HZC | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 516 | Gono | แนวขวาง | มี | DMF14HZC | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 518 | Gono | แนวขวาง | มี | DMF14HZ | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 520 | Gono | แนวขวาง | มี | DMF14HZC | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 522 | Oga | แนวขวาง | มี | DMF14HZ | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 537 | Oga | แนวขวาง | มี | DMF14HZ | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 544 | ลายย้อนยุค “Shutoken” | แนวขวาง | มี | DMF14HZ | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 1507 | Oga | แนวขวาง | ไม่มี | DMF14HZ | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 1509 | Gono | แนวขวาง | ไม่มี | DMF14HZC | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 1540 | Gono | แนวขวาง | ไม่มี | DMF14HZC | AU26J-A |  |  |  |  |
| คิฮะ 48 | 1550 | Gono | แนวขวาง | มี | DMF14HZ | AU26J-A |  |  |  |  |

คิฮะ 40 2 ที่ใช้งานในสาย Kominato Railway
คิฮะ 40 535 ที่ใช้งานในสาย Hojo Railway
อดีตคิฮะ 40 ของ JR Central ที่ใช้งานในกรุงย่างกุ้ง
อ้างอิง

↑  "キハ48形0番代". itreni.net. ITRENI. May 19, 2024. สืบค้นเมื่อ May 19, 2024.
↑  "キハ４０形、２５年３月定期運行廃止　ＪＲ北海道　ローカル線の「顔」". www.hokkaido-np.co.jp/. 桜井翼. November 24, 2023. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-12-04. สืบค้นเมื่อ May 19, 2024.
↑  "徳島の国鉄型キハ40、47形が廃止へ　次世代ディーゼル車は電気式". asahi.com. 福家司. December 12, 2022. สืบค้นเมื่อ May 19, 2024.
↑  "キハ４０形、２５年３月定期運行廃止　ＪＲ北海道　ローカル線の「顔」". www.hokkaido-np.co.jp/. 桜井翼. November 24, 2023. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-12-04. สืบค้นเมื่อ May 19, 2024.
↑  "タイ国鉄へ中古車両の譲渡を行いました" (PDF). www.jreast.co.jp/. JR東日本. April 3, 2024. สืบค้นเมื่อ May 19, 2024.
แฮร์รี เอส. ทรูแมน

| แฮร์รี เอส ทรูแมน |
| --- | --- |
ทรูแมนในปีค.ศ. 1947

ประธานาธิบดีสหรัฐ
ดำรงตำแหน่ง 12 เมษายน ค.ศ. 1945 – 20 มกราคม ค.ศ. 1953
รองประธานาธิบดี: ว่าง (1945-1949)  อัลเบน บาร์กเลย์ (1949-1953)
ก่อนหน้า: แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
ถัดไป: ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์
รองประธานาธิบดีสหรัฐ
ดำรงตำแหน่ง 20 มกราคม ค.ศ. 1945 – 12 เมษายน ค.ศ. 1945
ประธานาธิบดี: แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
ก่อนหน้า: เฮนรี่ เอ. วอลเลซ
ถัดไป: อัลเบน บาร์กเลย์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1884(1884-05-08) ลามาร์ รัฐมิสซูรี
เสียชีวิต: 26 ธันวาคม ค.ศ. 1972(1972-12-26) (88 ปี) แคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี
พรรคการเมือง: พรรคเดโมแครต
ลายมือชื่อ: 

พันเอก แฮร์รี เอส ทรูแมน (อังกฤษ: Harry S Truman; 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1884 – 26 ธันวาคม ค.ศ. 1972) นักการเมืองและทหารบกชาวอเมริกัน เป็นประธานาธิบดีคนที่ 33 ของสหรัฐ ตั้งแต่ ค.ศ. 1945 ถึง 1953 ซึ่งรับตำแหน่งต่อจากประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์ที่ถึงแก่อสัญกรรม ในขณะที่ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดี เขาได้นำแผนมาร์แชลล์มาใช้เพื่อฟื้นฟูเศรษฐกิจของยุโรปตะวันตกและก่อตั้งลัทธิทรูแมนและองค์กรเนโท
ทรูแมนได้รับเลือกตั้งเป็นวุฒิสภาสหรัฐใน ค.ศ. 1934 และได้มีชื่อเสียงระดับชาติในฐานะประธานคณะกรรมการทรูแมนเพื่อมุ่งเป้าหมายไปที่การลดความสูญเสียและไร้ประสิทธิภาพในข้อตกลงสงคราม ไม่นานหลังจากที่ได้รับตำแหน่งประธานาธิบดี เขาได้อนุมติให้ใช้ระเบิดนิวเคลียร์เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในสงคราม การบริหารประเทศของทรูแมนมีส่วนร่วมในนโยบายการต่างประเทศและละทิ้งลัทธิโดดเดียว เขาได้รวบรวมการร่วมมือสัญญาใหม่ของเขาในช่วงการเลือกตั้งเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ค.ศ. 1948 และได้รับชัยชนะอย่างน่าตกใจที่รักษาตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาไว้ได้อีกวาระหนึ่ง
ทรูแมนได้ควบคุมการขนส่งทางอากาศไปยังกรุงเบอร์ลิน ค.ศ. 1948 เมื่อคอมมิวนิสต์เกาหลีเหนือได้เข้ารุกรานเกาหลีใต้ เขาได้รับการอนุมัติจากองค์การสหประชาชาติในการดำเนินนโยบายครั้งใหญ่ที่เรียกว่าสงครามเกาหลี สามารถปกป้องเกาหลีใต้เอาไว้ได้และเกือบจะยึดครองเกาหลีเหนือแต่จีนได้เข้ามาแทรกแซงกองทัพยูเอ็น/สหรัฐจึงถูกผลักดัน และป้องกันการตีโต้กลับของคอมมิวนิสต์เกาหลีเหนือ ในเรื่องภายในประเทศ ธนบัตรที่ได้รับการรับรองจากทรูแมนได้รับการคัดค้านจากฝ่ายอนุรักษ์นิยม แต่การบริหารของเขาได้ประสบความสำเร็จในการเศรษฐกิจสหรัฐผ่านความท้าทายเศรษฐกิจในช่วงหลังสงคราม ใน ค.ศ. 1948 เขาได้เสนอกฎหมายสิทธิพลเมืองที่ครอบคลุมเป็นครั้งแรกและออกคำสั่งการบริหารเพื่อริเริ่มการรวมตัวทางเชื้อชาติในกองทัพและหน่วยงานของรัฐบาลกลาง
ด้วยข้อกล่าวหาของการคอรัปชั่นในการบริหารของทรูแมนได้กลายเป็นประเด็นที่สำคัญในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งในส่วนภาคกลางในการเลือกตั้งเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ค.ศ. 1952 และผลปรากฏว่าดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์จากพรรคริพับลิกันได้ชนะในการเลือกตั้งกับ Adlai Stevenson II จากพรรคเดโมแครต การถูกปลดเกษียณที่ยากลำบากทางการเงินของทรูแมนได้เป็นจุดเด่นโดยการสืบค้นห้องสมุดประธานาธิบดีและสิ่งสือพิมพ์บันทึกความทรงจำของเขา เมื่อเขาได้ออกจากตำแหน่ง การดำรงเป็นประธานาธิบดีของทรูแมนได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก แต่นักวิชาการได้ฟื้นฟูภาพลักษณ์ของเขาใน ค.ศ. 1960 และได้รับการจัดอันดับว่าเป็นหนึ่งในประธานาธิบดีที่ดีที่สุด
จุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม

|  จุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม |
| --- | --- |
จุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม
thพื้นที่พรมแดนไทย (ล่าง) และกัมพูชา (บน)
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ไทย,  กัมพูชา
ที่ตั้ง:   หมู่ที่ 4 ตำบลเทพนิมิต อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี  ฝั่งไทย ทางหลวงชนบท จบ.4033,  ทล.3193 กม.ที่ 40+581  ฝั่งกัมพูชา  ทล.4033 ไปบรรจบ ทล.59 
พิกัด: 13°05′10″N 102°26′42″E﻿ / ﻿13.0862°N 102.4451°E﻿ / 13.0862; 102.4451
รายละเอียด
เปิดทำการ: พ.ศ. 2540 จุดผ่อนปรนการค้า พ.ศ. 2546 จุดผ่านแดนถาวร 
ดำเนินการโดย:  • กรมศุลกากร  • สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง
ประเภท: จุดผ่านแดนถาวร
จุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม เป็น 1 ใน 5 จุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชาภายในพื้นที่จังหวัดจันทบุรี ตั้งอยู่ในพื้นที่หมู่ที่ 4 ตำบลเทพนิมิต อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี โดยมีคลองด่านเป็นเส้นแบ่งเขตแดนตามธรรมชาติ ตั้งอยู่ตรงข้ามกับบ้านตวง อำเภอกร็อมเรียง จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา
ประวัติ

จุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม แต่เดิมมีสถานะเป็นจุดผ่อนปรนทางการค้าบ้านแหลม และได้เปิดเป็นจุดผ่านแดนในปี พ.ศ. 2540 ให้ประชาชนทั้งสองประเทศสามารถข้ามไปมาเพื่อทำการค้าและสัญจรอย่างเป็นทางการ และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นจุดผ่านแดนถาวรในปี พ.ศ. 2546
การผ่านแดน

จุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลมเปิดทำการตั้งแต่เวลา 06.00–22.00 น. สำหรับผู้ที่ต้องการจะเดินทางผ่านแดนนั้นจะต้องมีเอกสารประจำตัว อย่างใดอย่างหนึ่ง คือหนังสือเดินทาง (Passport) หรือบัตรผ่านแดน (Border Pass)
การผ่านแดน > กิจกรรม

จุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม มีตลาดการค้าชายแดนไทย–กัมพูชาเปิดดำเนินการอยู่ในพื้นที่ฝั่งไทยโดยใช้การสื่อสารแบบสองภาษา คือภาษาไทยและภาษาเขมร เป็นตลาดการค้าชายแดนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดจันทบุรี ประกอบไปด้วยสินค้าต่าง ๆ มีผักสด ผลไม้สด สินค้าแปรรูปต่าง ๆ สินค้าอุปโภค บริโภค เครื่องประดับ และเครื่องนุ่งห่มเป็นอาทิ ผลไม้สดจะเป็นที่นิยมตามฤดูกาลของผลไม้ชนิดนั้น ๆ นอกจากนี้ยังมีบ่อนกาสิโนอยู่ในฝั่งกัมพูชาใกล้เคียงกับจุดผ่านแดน
นอกจากนี้จุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม ในปี พ.ศ. 2540 หลังจากเปิดเป็นจุดผ่อนปรนในครั้งแรก ใช้เป็นรูปแบบในการศึกษาการเปิดขยายเวลาให้แรงงานจากประเทศกัมพูชาข้ามเข้ามาทำงานในพื้นที่จังหวัดจันทบุรี โดยห้ามข้ามออกไปจังหวัดอื่น และต้องมารายงานตัวทุก 90 วัน ซึ่งแต่เดิมสามารถข้ามเข้ามาทำงานได้แค่ 7 วัน โดยเรียกว่า "โป่งน้ำร้อนโมเดล"
การผ่านแดน > ด่านศุลกากร

ด่านพรมแดนบ้านแหลมอยู่ในความดูแลของด่านศุลกากรจันทบุรี ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 4 ตำบลเทพนิมิตร อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี ตั้งอยู่ตรงข้ามกับบ้านตวง อำเภอกร็อมเรียง จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา อยู่ห่างจากที่ทำการด่านศุลกากรจันทบุรีประมาณ 60 กิโลเมตร โดยเปิดทำการทุกวัน ระหว่างเวลา 06.00–22.00 น.
การผ่านแดน > ด่านตรวจคนเข้าเมือง

จุดตรวจผ่านแดนถาวรบ้านแหลมอยู่ภายใต้การดูแลและรับผิดชอบของตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดจันทบุรี
การเดินทาง

จุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม สามารถเดินทางมาได้ทั้งด้วยรถยนต์ส่วนบุคคล และระบบขนส่งสาธารณะ เพื่อเยี่ยมชมตลาดการค้าชายแดน และข้ามไปยังฝั่งกัมพูชา
การเดินทาง > เส้นทาง

จากกรุงเทพมหานคร สามารถเดินทางมายังจังหวัดจันทบุรีด้วยถนนสุขุมวิท จากนั้นแยกออกทางซ้ายเข้าสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 317 (จันทบุรี–สระแก้ว) ขึ้นไปทางจังหวัดสระแก้ว และเลี้ยวขวาที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3210 (พังงอน–จางวาง) สุดเส้นทางเลี้ยวขวาบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3193 และเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ทางหลวงชนบท จบ.4033 จะนำไปสุดเส้นทางที่จุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม
การเดินทาง > ขนส่งสาธารณะ

ระบบขนส่งสาธารณะสำหรับเดินทางมายังจุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม ประกอบไปด้วย
รถตู้จันทบุรี–บ้านแหลม ต้นเส้นทางอยู่ตรงข้ามห้างสรรพสินค้าโรบินสัน จันทบุรี เดินรถตั้งแต่เวลา 08.00–19.30 น.
รถตู้พัทยา–บ้านแหลม ต้นเส้นทางอยู่บริเวณสะพานลอย ฝั่งเดียวกับบิ๊กซีพัทยา เดินรถตั้งแต่เวลา 04.00 น.
อาคารจุดตรวจผ่านแดนถาวรบ้านแหลม ของตำรวจตรวจคนเข้าเมืองในปี พ.ศ. 2553
สำนักงานสถิติแห่งชาติ

| --- | --- |
National Statistical Office
ตราเครื่องหมายราชการของสำนักงานสถิติแห่งชาติ
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 1 เมษายน พ.ศ. 2458; 109 ปีก่อน (2458-04-01)
สำนักงานก่อนหน้า: กรมสถิติพยากรณ์ กรมพาณิชย์และสถิติพยากรณ์ กรมสถิติพยากรณ์สาธารณะ สำนักงานสถิติกลาง
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 อาคารรัฐประศาสนภักดี ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210
บุคลากร: 2,588 (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 1,323,556,900 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: ภุชพงค์ โนดไธสง, ผู้อำนวยการ กฤษณา จิรวัฒน์สถิตย์, รองผู้อำนวยการ ว่าง, รองผู้อำนวยการ ว่าง, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงาน
สำนักงานสถิติแห่งชาติ (อังกฤษ: National Statistical Office) เป็นหน่วยงานของรัฐบาลไทย ระดับกรม สังกัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม มีภารกิจในฐานะเป็นหน่วยงานกลางของรัฐ ในการดำเนินการเกี่ยวกับสถิติตามหลักวิชาการ และจัดทำสถิติเพื่อติดตามประเมินผลและสนับสนุนการดำเนินการตามนโยบายและแผนงานของรัฐ
ตราสัญลักษณ์

จากการที่สำนักงานสถิติแห่งชาติได้จัดโครงการประกวดตราสัญลักษณ์ (โลโก้) สำนักงานสถิติแห่งชาติ เพื่อนำผลงานที่ชนะเลิศใช้เป็นตัวแทนและเป็นสื่อประชาสัมพันธ์สำนักงานฯ นั้น คณะกรรมการฯ ได้ทำการคัดเลือกและตัดสินเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2553 ซึ่งรางวัลชนะเลิศ เป็นผลงานของ วีระศักดิ์ พุทธรักษา ตราสัญลักษณ์สื่อถึงหน้าที่ วิสัยทัศน์ ยุทธศาสตร์ และพันธกิจ ของสำนักงานฯ เพื่อให้ตราสัญลักษณ์เป็นเสมือนของตัวแทนองค์กร ที่จะสื่อสารออกไปสู่สังคมไทย ถึงความสำคัญของข้อมูลสถิติ และสารสนเทศที่มีสำนักงานสถิติแห่งชาติเป็นองค์กรหลักที่รับผิดชอบดูแล
เส้นโค้ง 3 เส้นสื่อถึงยุทธศาสตร์ และพันธกิจของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ทั้ง 3 ข้อ ที่รวมเป็นหลักของการพัฒนาสถิติและสารสนเทศของประเทศ
วงกลม สื่อถึงการก้าวทันกระแสโลกในปัจจุบันของสำนักงานสถิติแห่งชาติ
เส้นกราฟชี้ขึ้น สื่อถึงความก้าวหน้าของสำนักงานสถิติแห่งชาติ และเสมือนเข็มทิศที่นำทางประเทศโดยมีสำนักงานสถิติแห่งชาติ เป็นหน่วยงานหลักที่ผลิตสถิติและสารสนเทศเพื่อนำมาพัฒนาประเทศ ความหมายนัยยะที่ 2 ของเส้นกราฟสื่อถึงตัวอักษร N ที่แสดงถึงความเป็นองค์กรแห่งชาติที่จะเป็นแรงผลักดันประเทศด้วยสถิติและสารสนเทศ
เส้นแกน x และ y สื่อถึงสถิติและสื่อถึงเป้าหมายของสำนักงานสถิติแห่งชาติที่ชัดเจนและมีมาตรฐาน
สีฟ้าและสีเขียว สื่อถึงสีประจำสำนักงานสถิติแห่งชาติ และสีประจำกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมโดยผสม การออกแบบตัวอักษรตราสัญลักษณ์ที่ทันสมัยและชัดเจนเพื่อง่ายต่อการประชาสัมพันธ์องค์กร
อำนาจหน้าที่

สำนักงานสถิติแห่งชาติ มีอำนาจหน้าที่ตามพระราชบัญญัติสถิติ พ.ศ. 2550 ดังต่อไปนี้
จัดทำแผนแม่บทเกี่ยวกับการดำเนินงานทางสถิติของรัฐ
จัดทำมาตรฐานสถิติเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อให้ความเห็นชอบ
ส่งเสริมและพัฒนางานสถิติของรัฐและเอกชน
จัดทำสำมะโนหรือการสำรวจตัวอย่าง หรืออำนวยการให้มีการสำรวจด้านต่างๆ ของประเทศ
ประสานงานและหารือร่วมกับหน่วยงาน เพื่อจัดทำแผนกำหนดความรับผิดชอบในการดำเนินงานทางสถิติตามแผนแม่บทตาม (1.)
แนะนำ ให้คำปรึกษา หรือความช่วยเหลือแก่หน่วยงานเกี่ยวกับการจัดทำแผนงาน และระเบียบวิธีในการจัดทเก็บข้อมูล ตลอดจนการประมวลผล และการวิเคราะห์ผลสถิติ
ประสานกับหน่วยงานในการสร้างเครือข่ายสถิติ เพื่อให้ได้มาซึ่งฐานข้อมูลสถิติที่สำคัญและเป็นปัจจุบันของประเทศ
ให้บริการสถิติแก่หน่วยงาน องค์กรเอกชน และบุคคลทั่วไป
เผยแพร่สถิติและจัดให้มีการศึกษาอบรมวิชาความรู้เกี่ยวกับสถิติ
ร่วมมือและประสานงานกับต่างประเทศและองค์การระหว่างประเทศในงานเกี่ยวกับสถิติ
ปฏิบัติการอื่นตามที่มีกฎหมายกำหนด และตามที่คณะรัฐมนตรีมอบหมาย
การแบ่งส่วนราชการ

จากกฎกระทรวง แบ่งส่วนราชการสำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร พ.ศ. 2551 สำนักงานสถิติแห่งชาติ แบ่งส่วนราชการดังนี้
การแบ่งส่วนราชการ > ราชการบริหารส่วนกลาง

สำนักบริหารกลาง
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ศูนย์สารสนเทศยุทธศาสตร์ภาครัฐ
สำนักนโยบายและวิชาการสถิติ
สำนักบริหารจัดเก็บข้อมูลสถิติ
สำนักสถิติพยากรณ์
สำนักสถิติเศรษฐกิจและสังคม
สำนักสถิติสาธารณมติ
การแบ่งส่วนราชการ > ราชการบริหารส่วนภูมิภาค

สำนักงานสถิติจังหวัด 76 จังหวัด