stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชีวิตมหัศจรรย์ ทรูแมน โชว์
การฉาย

ภาพยนตร์แต่เดิมกำหนดฉายวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1997 แต่เลื่อนออกไปเป็นวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 แล้วก็เลื่อนอีกครั้งไปฤดูร้อน ค.ศ. 1998 เอ็นบีซีซื้อสิทธิ์ในการออกอากาศในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1997 ประมาณแปดเดือนก่อนภาพยนตร์ฉาย ระบบแพร่สัญญาณเทอร์เนอร์ซื้อสิทธิ์ในการออกอากาศในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2000 และฉายภาพยนต์ทางทีบีเอส
การฉาย > โฮมมีเดีย

พาราเมาต์โฮมเอนเทอร์เทนเมนต์วางจำหน่ายภาพยนตร์ในรูปแบบวีเอชเอสเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1999 ตามมาด้วยรูปแบบดีวีดีเมื่อวันที่ 26 มกราคม ปีเดียวกัน วางจำหน่ายดีวีดี "ฉบับพิเศษ" เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2005 วางจำหน่ายในรูปแบบบลูเรย์เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2008 และรูปแบบอัลตราเอชดีบลูเรย์เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 25 ปีของภาพยนตร์
การวิจารณ์และความนิยม

The Truman Show เป็นภาพยนตร์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ ผสมกับดราม่าและตลก ออกฉายเมื่อกลางปี ค.ศ. 1998 ที่สหรัฐอเมริกา เมื่อฉายแล้วกลับทำรายได้มากกว่า ก็อตซิลล่า อสูรพันธุ์นิวเคลียร์ล้างโลก ภาพยนตร์แอ๊คชั่นไซไฟฟอร์มใหญ่ที่ฉายในปีเดียวกันเสียอีก ซึ่งเมื่อประสบความสำเร็จทางรายได้แล้ว การโปรโมทภาพยนตร์ก็ได้หยิบเอาประเด็นนี้มาใช้ด้วย ทุนสร้าง 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำรายได้เมื่อรวมทั่วโลกแล้ว 264.12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ภาพยนตร์มีจุดเด่นอยู่ที่ จิม แคร์รี นักแสดงชาวแคนาดาผู้ซึ่งมีความสามารถพิเศษทำหน้าตาและท่าทางได้ตลกซึ่งไม่มีใครเหมือน ซึ่งในเรื่องนี้นับเป็นการผลิกบทบาทการแสดงครั้งใหญ่ของแคร์รีด้วยการรับบทดราม่า ซึ่งแคร์รีก็แสดงได้ดี แต่ก็ได้รับเสียงวิจารณ์ว่า ยังแสดงได้ติดรูปแบบเดิมเหมือนตลกคาเฟ่
นักแสดงอีกคนที่แสดงได้อย่างเข้มข้น คือ เอ็ด แฮร์ริส ที่รับบท คริสตอฟ ผู้กำกับและอำนวยการสร้างชีวิตทรูแมน ซึ่งเปรียบเสมือนบิดาผู้ให้กำเนิดทรูแมน ซึ่งจากบทนี้ทำให้แฮร์ริสได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม และได้มีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขาเดียวกันด้วย และยังได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลประเภทเดียวกันนี้จากหลายรางวัล
ภาพยนตร์ได้รับการวิจารณ์ว่า เขียนบทได้อย่างดี มีแนวความคิดที่ประหลาด โดยการกำหนดให้ชีวิตคน ๆ หนึ่งเป็นเพียงตัวละครในรายการโทรทัศน์ที่มีคนจ้องดูชีวิตของเขาทั่วทั้งโลกมาตลอด ซึ่งชื่อทรูแมน ก็แปลได้ตรงตัวเลยว่า มนุษย์ที่แท้จริง เหมือนกับการเสียดสีชีวิตมนุษย์ในเมืองใหญ่ทั่วไป
แหล่งข้อมูลอื่น

The Truman Show ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Truman Show ที่ออลมูวี
The Truman Show ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
ชีวิตมหัศจรรย์ ทรูแมน โชว์ ที่รอตเทนโทเมโทส์
The Truman Show ที่เมทาคริติก
The Truman Show screenplay
Mercadante, Linda A. (October 2, 2001). "The God Behind the Screen: Pleasantville & The Truman Show". University of Nebraska at Omaha. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 11, 2008. สืบค้นเมื่อ March 22, 2008.
Goldman, Peter (September 13, 2004). "Consumer Society and its Discontents: The Truman Show and The Day of the Locust". Westminster College.
Hertenstein, Mike (July 13, 2000). "The Truth May Be 'Out There': The Question Is Can We Get There From Here?". Imaginarium Online. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 16, 2008.
อะลี มาฮิร พาชา

นายกรัฐมนตรีอียิปต์ (1936, 1939–1940, 1952)
| อะลี มาฮิร พาชา |
| --- | --- |
علي ماهر باشا


นายกรัฐมนตรีอียิปต์คนที่ 23
ดำรงตำแหน่ง 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 – 7 กันยายน ค.ศ. 1952
กษัตริย์: ฟารูก ฟุอาดที่ 2
ก่อนหน้า: อะห์มัด นะญีบ อัลฮิลาลี
ถัดไป: มุฮัมมัด นะญีบ
ดำรงตำแหน่ง 27 มกราคม ค.ศ. 1952 – 2 มีนาคม ค.ศ. 1952
กษัตริย์: ฟารูก
ก่อนหน้า: มุศเฏาะฟา อันนะห์ฮาส พาชา
ถัดไป: อะห์มัด นะญีบ อัลฮิลาลี
ดำรงตำแหน่ง 18 สิงหาคม ค.ศ. 1939 – 28 มิถุนายน ค.ศ. 1940
กษัตริย์: ฟารูก
ก่อนหน้า: มุฮัมมัด มะห์มูด พาชา
ถัดไป: ฮะซัน ศ็อบรี พาชา
ดำรงตำแหน่ง 30 มกราคม ค.ศ. 1936 – 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1936
กษัตริย์: ฟุอาดที่ 1 ฟารูก
ก่อนหน้า: มุฮัมมัด เตาฟีก นะซีม พาชา
ถัดไป: มุศเฏาะฟา อันนะห์ฮาส พาชา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1882(1882-11-09) ไคโร รัฐเคดีฟอียิปต์
เสียชีวิต: 25 สิงหาคม ค.ศ. 1960(1960-08-25) (77 ปี) เจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
พรรคการเมือง: พรรคอิตติฮาด

อะลี มาฮิร พาชา (อาหรับ: علي ماهر باشا; 9 พฤศจิกายน 1882 – 25 สิงหาคม ค.ศ. 1960) เป็นบุคคลสำคัญทางการเมืองชาวอียิปต์
เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังใน ค.ศ. 1928 ถึง 1929 เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอียิปต์ในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1936 ถึง 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 สมัยที่สองในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1939 ถึง 28 มิถุนายน ค.ศ. 1940 สมัยที่สามในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1952 ถึง 2 มีนาคม ค.ศ. 1952 และสมัยที่สี่ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 ถึง 7 กันยายน ค.ศ. 1952 การเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยสุดท้ายสิ้นสุดลงเมื่อเขาถูกบังคับให้ลาออกจากการเป็นผู้คัดค้านการปฏิรูปที่ดินอียิปต์ที่ดำเนินการโดยสภาบัญชาการปฏิวัติในช่วงการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952
ใน ค.ศ. 1942 พาชาถูกถอนออกจากตำแหน่งและถูกคุมขังตลอดช่วงที่เหลือของสงครามเนื่องจากความเห็นอกเห็นใจต่อประเทศเยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ อะลี มาฮิร พาชา ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
พระนางซินจ็อง (โชซ็อน)

ระวังสับสนกับ พระนางซินจ็อง (โครยอ)
| พระนางซินจ็อง (โชซ็อน) |
| --- | --- |
พระสาทิสลักษณ์ของพระนางซินจ็อง
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งโชซ็อน
ระหว่าง: 8 ธันวาคม ค.ศ. 1863 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1873  ร่วมกับ แทว็อนกุนฮึงซ็อน
ก่อนหน้า: สมเด็จพระราชินีซุนว็อน
ถัดไป: สมเด็จพระราชินีมิน
พระมหากษัตริย์: พระเจ้าโคจง
แทวังแดบี
ดำรงพระยศ: 10 สิงหาคม ค.ศ. 1857 – 17 เมษายน ค.ศ. 1890
ก่อนหน้า: สมเด็จพระราชินีซุนว็อน
ถัดไป: ยุบเลิกตำแหน่ง
วังแทบี พระพันปี
ดำรงพระยศ: 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1834 – 10 สิงหาคม ค.ศ. 1857
ก่อนหน้า: แทบีมย็องกย็อง
ถัดไป: แทบีมย็องฮ็อน
วังเซจาบิน พระวรชายาในมกุฎราชกุมาร
ดำรงพระยศ: 11 ตุลาคม ค.ศ. 1819 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1830
ก่อนหน้า: พระวรชายาฮง
ถัดไป: พระวรชายามิน

พระราชสมภพ: 21 มกราคม ค.ศ. 1809
สวรรคต: 4 มิถุนายน ค.ศ. 1890
พระสวามี: เจ้าชายรัชทายาทฮโยมยอง
พระราชบุตร: พระเจ้าฮอนจง
ราชวงศ์: ราชวงศ์โชซอน
พระราชบิดา: โจ มัน-ย็อง
พระนางซินจ็อง (เกาหลี: 신정왕후, ฮังจา: 神貞王后; 21 มกราคม ค.ศ. 1809 – 4 มิถุนายน ค.ศ. 1890) มาจากตระกูลโชแห่งพุงยัง เป็นพระราชมารดาของพระเจ้าฮ็อนจง กษัตริย์ลำดับที่ 24 ของโชซ็อน และเป็นพระชายาของ เจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง
พระราชประวัติ

พระพันปีซินจ็อง ตระกูลโจ เสด็จพระราชสมภพวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1809 เป็นธิดาของ โจ มัน-ย็อง (조만영) ขุนนางผู้ทรงอิทธิพลจากตระกูลโจแห่งพุงยาง
ต่อมาได้อภิเสกสมรสกับเจ้าชายลียอง พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าซุนโจ ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1819 จะได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง  ทำให้พระนางซินจ็องได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็นพระชายารัชทายาท
ในปี ค.ศ. 1827 ทรงมีพระประสูติกาลพระโอรสองค์แรกและองค์เดียวคือ องค์ชายลีฮวาน แต่หลังจากนั้นอีก 2 ปี เจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง ก็สิ้นพระชนม์ลงในปี ค.ศ. 1830 ทำให้พระนางต้องเลี้ยงดูองค์ชายลีฮวาน ที่ยังเยาว์วัยเพียงองค์เดียว
พระราชประวัติ > พระพันปี

ในวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1834 พระเจ้าซุนโจ เสด็จสวรรคตเมื่อพระชนมายุเพียง 44 พรรษา โดยไร้รัชทายาทเนื่องจากพระราชโอรสอีกองค์ที่ประสูติจากพระนางซุนว็อน ก็สิ้นพระชนม์เช่นเดียวกับเจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง เมื่อพระชนมายุเพียง 3 เดือน ทำให้องค์ชายลีฮวาน ได้ขึ้นมาสืบราชบัลลังก์ต่อเป็นพระเจ้าฮ็อนจง ขณะที่พระชนมายุเพียง 7 พรรษา มีผลให้พระนางซินจ็อง ได้รับการสถาปนาเป็นพระพันปีหลวงพระอิสริยยศเทียบเท่าพระมเหสีของพระราชามีพระนามว่า พระพันปีซินจ็อง หรือ พระพันปีโจ
ตลอด 15 ปีในรัชสมัยของพระเจ้าฮ็อนจง พระพันปีซินจ็องต้องแย่งชิงพระราชอำนาจกับพระนางซุนว็อน หรือ พระอัยยิกาคิม จากตระกูลคิมแห่งอันดง อดีตพระมเหสีของพระเจ้าซุนโจ
พระราชประวัติ > สวรรคต

พระพันปีซินจ็อง เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1890 ที่พระราชวังคย็องบก อาณาจักรโชซ็อน พระชนมายุ 81 พรรษา ตรงกับสมัยพระเจ้าโกจง
วัฒนธรรมร่วมสมัย

Mr.Queen(มิสเตอร์ควีน) แสดงโดย โช ย็อน-ฮี
รายชื่อศิลปินจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

รายนามศิลปินจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และจีเอ็มเอ็ม มิวสิค รวมทั้งศิลปินที่เคยทำงาน หรือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่เป็นผู้จัดจำหน่ายผลงานในประเทศไทยด้วย
บุคลากร เบื้องหลังการทำเพลง และดนตรี

นักแต่งเพลง นักดนตรี โปรดิวเซอร์ผู้มีชื่อเสียงในวงการเพลง ของแกรมมี่ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน
| --- | --- |
 เต๋อ เรวัต พุทธินันทน์  เสาวลักษณ์ ลีละบุตร  เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์  อนุวัฒน์ (ธนวัฒ) สืบสุวรรณ  สุรสีห์ อิทธิกุล  ดนู ฮันตระกูล  จิรพรรณ อังศวานนท์  อัสนี โชติกุล  กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา  วิชัย อึ้งอัมพร  สมชาย กฤษณะเศรณี  เสกสรรค์ ศุขพิมาย  ดี้ นิติพงษ์ ห่อนาค  นิ่ม สีฟ้า  ณพสิน แสงสุวรรณ  อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์  ธนทัต ชัยอรรถ  ชนกันต์ รัตนอุดม  อรุณพงศ์ ชัยวินิตย์  สารภี ศิริสัมพันธ์  ชาตรี คงสุวรรณ  พนเทพ สุวรรณะบุณย์  โสฬส ปุณกะบุตร  เพชร มาร์  อนุรักษ์ แซ่ลี้  ธนา ลวสุต  พงษ์เพชร กลิ่นหอม  สุรักษ์ สุขเสวี  อรรณพ จันสุตะ  ชนะ เสวิกุล  กริช ทอมมัส  Bruno Brugnano  มนต์ชีพ ศิวะสินางกูร  ครูสลา คุณวุฒิ  จรัญ สารีวงษ์  ธีระพงษ์ ศักดิ์แก้ว  จิตติพล บัวเนียม  ผาเรือง ยั่งยืน (เผ่าพันธุ์ อมตะ)  วีระศักดิ์ ขุขันธิน:  ธนา ชัยวรภัทร์  ธนพล อินทฤทธิ์  เศกสิทธิ์ ฟูเกียรติสุทธิ  สิริธนา หงษ์โสภณ  ปานสรวง - ปวงสรร ชุมสาย ณ อยุธยา  วีรภัทร์ อึ้งอัมพร  กฤช กฤษณาวารินทร์  ปัญญา โกเมนไปรรินทร์  สามารถ สุขกนิษฐ์  ปธัยวัฒณ์ วิจิตรเวชการบุญ  จาตุรนต์ เอมซ์บุตร  วัฒนกร ศรีวัง  สุวัธชัย สุทธิรัตน์  ปิติ ลิ้มเจริญ  มณฑวรรณ ศรีวิเชียร  วรัชยา พรหมสถิต  ชัชวาล ปุกหุต  สมชัย ขำเลิศกุล  รุ่งโรจน์ ผลหว้า  โป โปษยะนุกุล  อรรถพล ประเสริฐยิ่ง  อภิไชย เย็นพูนสุข  อภิวัชร์ โกมลวัฒนะ  พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา  วารุศ รินทรานุกูล Sevendogs  เชษฐา ยารสเอก  เชาวเลข สร่างทุกข์  ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์  ปรเมศวร์ เหมือนสนิท  เรืองกิจ ยงปิยะกุล  ธิติวัฒน์ รองทอง  บุรินทร์ สุภัครพงษ์กุล  พงษ์ศักดิ์ ถนอมใจ  ภควัน วะยะบุตร (โรจน์ ซูซู)  MangoTeam  WerkGang  ฯลฯ
ศิลปินเดี่ยว

| --- | --- |
 ธงไชย แมคอินไตย์  นิว นภัสสร สุวรรณานนท์ (นิว จิ๋ว)  จิ๋ว ปิยนุช เสือจงพรู (นิว จิ๋ว)  วสันต์ โชติกุล  ใหม่ เจริญปุระ  คริสติน่า อากีล่าร์  มาช่า วัฒนพานิช  แอม เสาวลักษณ์  อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต  ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี  เจตริน วรรธนะสิน  จิรายุส วรรธนะสิน  มาลีวัลย์ เจมีน่า  ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว  นันทิดา แก้วบัวสาย  ฐิติมา สุตสุนทร  นัท มีเรีย  สุธาสินี พุทธินันทน์  บิลลี่ โอแกน  ธนพล อินทฤทธิ์  แคล แคลโลรีน  ลูกหว้า ดูบาดู  เอิ้น พิยะดา  สหรัถ สังคปรีชา  สุนิตา ลีติกุล  สุนิสา สุขบุญสังข์  ศุภรดา เต็มปรีชา  ติ๊ก ชีโร่  แมว จิรศักดิ์  ปนัดดา เรืองวุฒิ  ปฏิภาณ ปฐวีกานต์  นิโคล เทริโอ  นาวิน ต้าร์  ปาล์มมี่  พลพล พลกองเส็ง:  ผลิตโชค อายนบุตร  ปองศักดิ์ รัตนพงษ์  ศรัณยู วินัยพานิช  คณิตกุล เนตรบุตร  ชนกันต์ รัตนอุดม  ปองกูล สืบซึ้ง  ปราโมทย์ ปาทาน  ชินวุฒ อินทรคูสิน  ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์  มานิดา เรืองศรี  สุพล พัวศิริรักษ์  กันยารัตน์ ติยะพรไชย  ธิติมา ประทุมทิพย์  วิทย์สรัช สุขวัฒนศิริ  นภัทร อินทร์ใจเอื้อ  วิชญาณี เปียกลิ่น  ภาคิน คำวิลัยศักดิ์  จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม  ธนทัต ชัยอรรถ  จิรากร สมพิทักษ์  ศุภรุจ เตชะตานนท์  ศิริศิลป์ โชติวิจิตร (กวาง AB normal)  อัสนี โชติกุล  อรุณพงศ์ ชัยวินิตย์  อนุวัฒน์ สงวนศักดิ์ภักดี (บอย พีซเมกเกอร์)  กรกฎ ตุ่นแก้ว  อรรถวดี จิรมณีกุล  บัวชมพู ฟอร์ด  เหมือนแพร พานะบุตร  ณัฐ ศักดาทร  รฐา โพธิ์งาม  วรกาญจน์ โรจนวัชร  อรรถพล ประกอบของ  แคทรียา อิงลิช  รณเดช วงศาโรจน์  อรลลินทร์ ปุญยวัฒนานนท์ ฯลฯ
ศิลปินที่มีชื่อเสียงจากต่างประเทศ

ศิลปินระดับอินเตอร์สังกัด GMMInter นำเข้าจาก ญี่ปุ่น ไต้หวัน และ เกาหลีใต้
| --- | --- |
 ศิลปินเกาหลีใต้ 2NE1  2PM  BIGBANG  CN Blue  FT Island  Gummy  Kim Hyun Joong  Miss A  Rain  SE7EN  Wonder Girls  Top  G-Dragon  Taeyang  SEUNGRI  BoA  Super Junior*  Girls' Generation*  SHINee*  f(x)*  Zhang LiYin*  CSJH The Grace*:  ศิลปินญี่ปุ่น After School  Ayumi Hamasaki  EXILE  Berryz Koubou  Morning Musume  °C-ute  Mano Erina  Johnny Junior  NEWS And TEGOMASS  YAMASHITA TOMOHISA  Koda Kumi  Namie Amuro  Tackey & Tsubasa  Tohoshinki  ICONIQ ศิลปินไต้หวัน Fahrenheit  S.H.E.  
(*)ใน พ.ศ 2554 GMM Inter ได้หมดสัญญากับ SM Entertainment ในการจัดการศิลปินในค่ายภายในประเทศไทย โดยลิขสิทธิ์ได้ตกไปอยู่กับ บริษัท ทรู คอเปอเรชั่น จำกัด หรือ บริษัท เอสเอ็ม ทรู จำกัด แทน
ดารานักแสดง ดีเจ พิธีกร  ที่มีชื่อเสียง

ดารา พิธีกร นักแสดง
| --- | --- |
 กลุ่มพิธีกรรายการไฟว์ไลฟ์  กลุ่มพิธีกรรายการโอไอซี และ โอไอซีจูเนียร์  บี้ เดอะสตาร์  สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว  หนูนา  หนึ่งธิดา โสภณ   น้าเน็ค เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา  ไก่ สมพล ปิยะพงศ์สิริ  กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์  อ้อม พิยดา อัครเศรณี  แท่ง ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง  ชาคริต แย้มนาม  ก้อง นูโว สหรัถ สังคปรีชา  กบ ทรงสิทธ์  กัปตัน ภูธเนศ หงษ์มานพ  เปปเปอร์ รัฐศาสตร์ กรสูต  บอล ซีซั่นเซ้นจ์  ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์  แน็ก ชาลี ไตรรัตน์  เปอร์ ไฟนอล สกอร์  ไมเคิล ศิรชัช เจียรถาวร  ป้อง ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์  มาช่า วัฒนพานิช นก สินจัย เปล่งพานิช:  นิว นภัสสร สุวรรณานนท์ & จิ๋ว ปิยนุช เสือจงพรู (นิว จิ๋ว)  แป้ง อรจิรา แหลมวิไล  พิมพ์ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร  น้ำหวาน พิมรา เจริญภักดี  เป้ย ปานวาด  วิว วรรณรท สนธิไชย  สน ยุกต์ ส่งไพศาล  ต้น ชยธร เศรษฐจินดา  ว่าน ซีซั่นเช้นจ์  ต่าย ซีซั่นเช้นจ์  โอปอลล์ ปาณิศรา พิมพ์ปรุ  นุ่น ศิรพันธ์ วัฒนจินดา  พีค ภัทรศยา เครือสุวรรณศิริ  เต้ย จรินทร์พร จุนเกียรติ  กอล์ฟ-ไมค์  แกรนด์ เดอะสตาร์ พรรณวรท ด้วยเศียรเกล้า  ริท เดอะสตาร์ 6  โตโน่ เดอะสตาร์ 6  มาดามมด(พิธีกรชื่อดัง)  ฯลฯ  
ดีเจ เอไทม์
| --- | --- |
 ดีเจพี่ฉอด สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา  ดีเจ กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์  ดีเจ เป้ วิศวะ กิจตันขจร  ดีเจ มดดำ คชาภา ตันเจริญ  ดีเจโอปอล์ ปาณิศรา พิมพ์ปรุ  ดีเจต้นหอม ศกุลตลา เทียนไพโรจน์  ดีเจอ้อม สุนิสา สุขบุญสังข์  ดีเจอาตุ่ย พุทธชาด พงศ์สุชาติ  ดีเจ เชาเชา เชาวลิต ศรีมั่นคงธรรม  ดีเจ ดาด้า วริดา ดำรงผล  ดีเจ โป้ง ณัฐพงษ์ สมรรคเสวี  ดีเจ โจ + ว่าน  ดีเจ บิ๊ก  ดีเจ หลุยส์  ดีเจ นุ้ย  ดีเจ โบ  ดีเจ อิ๊คคิว  ดีเจ เผือก  ดีเจ โจ๊ก:  ดีเจ จอห์น วิญญู วงศ์สุรวัฒน์  ดีเจ เป๊ก เปรมณัช สุวรรณานนท์  ดีเจ เต้ย ธโนทัย เอื้ออมรรัตน์  ดีเจ อ๋อง เขมรัชต์ สุนทรนนท์  ดีเจ เจได เศรษฐศิษฏ์ ลิ้มกษิดิ์เดช  ดีเจ พีเค ปิยวัฒน์  ดีเจ เนส ธนดล (เสียชีวิต)  ดีเจ พล่ากุ้ง วรชาติ ธรรมวิจินต์  ดีเจ สนุ๊กเกอร์ ยุคนธร อักษรพันธุ์  ดีเจ ปอ นันทชัย เตชะศรีวิเชียร  ดีเจ เจ๊แหม่ม วินัย สุขแสวง  ดีเจ อั๋น ภูวนาท คุนผลิน  ดีเจ เฟี๊ยต ธัชนนท์ จารุพัชนี  ดีเจ เอกกี้ เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ์  ดีเจ พี่อ้อย นภาพร ไตรวิทย์วารีกุล  ดีเจ เอิร์ท ณัฐนันท์  ฯลฯ
มะระ

| มะระ |
| --- | --- |

ภาพวาดพืชส่วนลำต้น

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับแตง Cucurbitales
วงศ์:: วงศ์แตง Cucurbitaceae
สกุล:: Momordica Momordica L.
สปีชีส์:: Momordica charantia
ชื่อทวินาม
Momordica charantia L.

มะระขี้นก ในภาพแสดงแบบเต็มผล ผ่าตามยาว และผ่าตามขวาง
มะระขี้นก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Momordica charantia L.) เป็นผักผลไม้พื้นบ้านที่ขึ้นได้ทั่ว ๆ ไป เลื้อยพันต้นไม้อื่น มีมือเกาะ ลำต้นเป็นเหลี่ยมมีขนปกคลุม ใบเดี่ยว ออกสลับลักษณะคล้ายใบแตงโมแต่เล็กกว่า มีสีเขียวทั้งใบ ขอบใบหยัก เว้าลึก มี 5-7 หยัก ปลายใบแหลม ออกดอกเดี่ยวตามง่ามใบ สีเหลืองอ่อน มี 5 กลีบ เกสรมีสีเหลืองแก่ถึงส้ม กลีบดอกบาง ช้ำง่าย ลูกเล็กรูปร่างคล้ายกระสวย ผิวเปลือกขรุขระและมีปุ่มยื่นออกมา ผลอ่อนมีสีเขียว เมื่อแก่จะมีสีเหลืองอมแดง ปลายผลจะแตกเป็น 3 แฉก นกชอบมาจิกกินทั้งผลและเมล็ด แล้วก็ถ่ายเมล็ดไว้ตามที่ต่าง ๆ จึงเรียกกันว่ามะระขี้นก
มะระขี้นก มีรสขมกว่ามะระจีน จึงนิยมกินในหมู่ผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ ผลอ่อนนำไปต้มหรือเผากินได้ทั้งลูก ผลแก่ต้องนำมาผ่ากลาง คว้านเมล็ดออกเสียก่อน การลดความขมของมะระขี้นกนั้นทำได้โดยต้มน้ำให้เดือดจัด ใส่เกลือสักหยิบมือ ลวกมะระในน้ำเดือดสักครู่ มะระจะยังคงมีผลสีเขียวสด หรือจะต้มกินกับน้ำพริกก็ได้ บางครั้งราดด้วยกะทิสดเพื่อเพิ่มรสชาติ
การปรุงแกงจืดมะระขี้นกยัดไส้หมูสับ ต้องต้มนานหน่อยให้ความขมจางลง หรือปรุงอาหารเผ็ด เช่น พะแนงมะระขี้นกยัดไส้ หรือเป็นแกงเผ็ดก็ได้ ถ้าจะนำไปปรุงอาหารผัด เช่น ผัดกับไข่ ให้ต้มน้ำแล้วเททิ้งหนึ่งครั้ง
นอกจากใช้ผลเป็นอาหารแล้ว ใบของมะระขี้นกก็นำมาทำอาหารได้ แต่ไม่นิยมกินสดเพราะมีรสขม ยอดมะระลวกเป็นผักจิ้มกินกับน้ำพริก หรือกับปลาป่นของชาวอีสาน ยิ่งเด็ดยิ่งแตกยอดเพิ่มอีก ทางภาคเหนือนิยมนำยอดมะระสดมากินกับลาบ หรือนำไปทำแกงคั่ว แกงเลียง และแกงป่า ได้รสน้ำแกงที่ขมเฉพาะตัว
ทางอีสานนิยมนำใบมะระขี้นกใส่ลงไปในแกงเห็ดแบบพื้นบ้านจะทำให้แกงมีรสขมนิด ๆ กลมกล่อมมาก บ้างนิยมนำใบมะระมาต้มหรือลวกจิ้มน้ำพริก
คุณค่าทางโภชนาการ > ประโยชน์ทางยา

สรรพคุณของมะระขี้นก คือช่วยเจริญอาหาร การที่ผลมะระขี้นกช่วยเจริญอาหารได้ เพราะในเนื้อผลมีสารที่มีรสขมกระตุ้นให้น้ำย่อยออกมามากขึ้น จึงทำให้รับประทานอาหารได้เพิ่มขึ้น ใช้ผลมะระปิ้งไฟ หรือลวกจิ้มน้ำพริก และยับยั้งเชื้อ HIV หรือเสริมภูมิคุ้มกันของร่างกาย
ใช้เมล็ดจากผลสุก 30 กรัม แกะเมล็ด ล้างเนื้อเยื่อสีแดงที่หุ้มเมล็ดออก ผึ่งให้สะเด็ดน้ำ กะเทาะเมล็ดเปลือกมะระ ควรกะเทาะในภาชนะที่เย็น เช่น ในที่มีอุณหภูมิต่ำ จะได้เนื้อในสีขาว ควรสวมถุงมือยางขณะทำ
นำเนื้อใน มาล้างน้ำให้สะอาด เติมน้ำหรือน้ำเกลือที่แช่เย็นลงไป 90-100 มิลลิลิตร ปั่นในเครื่องปั้นที่แช่เย็น แล้วกรองด้วยผ้าขาวบาง 2-3 ชั้น จะได้น้ำยาสีขาวขุ่น
น้ำยาสีขาวขุ่น ใช้สวนทวารหนัก ครั้งละ 10 มิลลิลิตร วันละครั้ง
ถ้านำน้ำ ที่ปั่นไปแช่ตู้เย็น จะแยกเป็น 2 ชั้น ให้ใช้ชั้นบนที่มีลักษณะใส
ข้อควรระวัง
การสวนทวาร ควรใช้วาสลินช่วยหล่อลื่นก่อนการสวน
ทุกขั้นตอนให้ระวังเรื่องความสะอาด
ต้องรักษาความเย็นตลอดเวลา
มะระ > คุณค่าทางโภชนาการ

| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |
พลังงาน: 79 กิโลจูล (19 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 4.32 g
น้ำตาล: 1.95 g
ใยอาหาร: 2 g
 

ไขมัน: 0.18 g
 

โปรตีน: 0.84 g
 

วิตามิน
วิตามินเอบีตา-แคโรทีนลูทีน ซีอาแซนทิน: (1%) 6 μg(1%)68 μg1323 μg
ไทอามีน (บี1): (4%) 0.051 มก.
ไรโบเฟลวิน (บี2): (4%) 0.053 มก.
ไนอาซิน (บี3): (2%) 0.28 มก.
กรดแพนโทเทนิก (บี5  ) : (4%) 0.193 มก.
วิตามินบี6: (3%) 0.041 มก.
โฟเลต (บี9): (13%) 51 μg
วิตามินซี: (40%) 33 มก.
วิตามินอี: (1%) 0.14 มก.
วิตามินเค: (5%) 4.8 μg
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (1%) 9 มก.
เหล็ก: (3%) 0.38 มก.
แมกนีเซียม: (5%) 16 มก.
แมงกานีส: (4%) 0.086 มก.
ฟอสฟอรัส: (5%) 36 มก.
โพแทสเซียม: (7%) 319 มก.
โซเดียม: (0%) 6 มก.
สังกะสี: (8%) 0.77 มก.
 

องค์ประกอบอื่น
น้ำ: 93.95 g
 
Link to USDA Database entry
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่  แหล่งที่มา: USDA FoodData Central
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:WestAfricanPlants
Bitter Melon Cultivation
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q428750  Wikispecies: Momordica charantia  APDB: 25996  EoL: 584304  EPPO: MOMCH  FNA: 200022698  FoC: 200022698  GBIF: 2874581  GRIN: 24520  iNaturalist: 61369  IPNI: 293413-1  IRMNG: 10197826  ITIS: 22399  NBN: NBNSYS0200002658  NCBI: 3673  NZOR: 7747a87b-3d2d-4db0-ad98-1e79489b820a  PalDat: Momordica_charantia  Plant List: kew-2372864  PLANTS: MOCH2  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:293413-1  Tropicos: 9200010
โอกินาวะ (เมือง)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โอกินาวะ
| โอกินาวะ 沖縄市 อูจินา |
| --- | --- |
นคร
ใจกลางเมืองโอกินาวะ
   ธง ตรา

ที่ตั้งของโอกินาวะ (เน้นสีชมพู) ในจังหวัดโอกินาวะ
โอกินาวะ
พิกัด: 26°20′3″N 127°48′20″E﻿ / ﻿26.33417°N 127.80556°E﻿ / 26.33417; 127.80556
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คีวชู
จังหวัด:  โอกินาวะ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ซาจิโอะ คูวาเอะ (桑江 朝千夫)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 49.00 ตร.กม. (18.92 ตร.ไมล์)
ประชากร (ธันวาคม 2020)
 • ทั้งหมด: 142,752 คน
 • ความหนาแน่น: 2,913.31 คน/ตร.กม. (7,545.4 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: ปาล์มจีน (Livistona chinensis)
 • ดอกไม้: ชบา
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 098-939-1212
ที่อยู่: 26-1 Nakasonechō, Okinawa-shi 904-8501
เว็บไซต์: www.city.okinawa.okinawa.jp (ในภาษาญี่ปุ่น)
โอกินาวะ (ญี่ปุ่น: 沖縄市; โรมาจิ: Okinawa-shi) หรือ อูจินา (โอกินาวะ: 沖縄 Uchinaa) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น รองจากนาฮะ เมืองหลวงของจังหวัด ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเกาะโอกินาวะทางทิศเหนือ 20 กิโลเมตรจากนาฮะ
มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 49.00 ตารางกิโลเมตร ในเดือนธันวาคม 2020 มีจำนวนประชากร 142,752 คน
ประวัติ

ในสมัยอาณาจักรรีวกีว พื้นที่ปัจจุบันของเมืองโอกินาวะถูกแบ่งเป็นสอง "มาจิริ" หรือเขตการปกครอง ได้แก่ "โกเอคุ มาจิริ" ซึ่งครอบคลุมทางตอนใต้ของเมือง และ "มิโซโตะ มาจิริ" ครอบคลุมทางตอนเหนือของเมือง
ในปี 1908 จังหวัดโอกินาวะได้ยกเลิกระบบมาจิริและจัดตั้งเป็นหมู่บ้านโกเอคุและหมู่บ้านมิโซโตะ ทั้งสองหมู่บ้านมีลักษณะเป็นเกษตรกรรมก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2
หลังจากยุทธการโอกินาวะ สหรัฐอเมริกาได้จัดตั้งค่ายผู้ลี้ภัยแห่งแรกในโอกินาวะในพื้นที่ทางตอนใต้ของฐานทัพอากาศคาเดนะ ทำให้ประชากรในหมู่บ้านเดิมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว พื้นที่หนึ่งของโกเอคุที่เรียกว่า "โกยะ" (ごや) ถูกชาวอเมริกันออกเสียงผิดเป็น "โคซะ" (コザ) ในระหว่างการยึดครองโอกินาวะโดยสหรัฐอเมริกา รัฐบาลทหารสหรัฐฯ ได้จัดตั้งเมืองโคซะ (コザ市, โคซะ-ชิ) ขึ้นในโกเอคุ ซึ่งถือเป็นเมืองแรกที่ใช้ตัวคาตาคานะในการเขียนชื่อ
มิโซโตะได้รวมเข้ากับชุมชนข้างเคียง และในปี 1946 ก็แยกตัวออกมาใหม่ เช่นเดียวกับโกเอคุ ทั้งสองเทศบาลที่เคยเป็นเกษตรกรรมกลายเป็นพื้นที่เมืองอย่างหนาแน่นอันเนื่องมาจากการสร้างค่ายผู้ลี้ภัยและฐานทัพขนาดใหญ่ พื้นที่ดังกล่าวจึงกลายเป็น "เมืองฐานทัพ" ที่ให้บริการแก่ทหารสหรัฐฯ
เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 1956 โกเอคุได้เปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านโคซะ และวันที่ 1 กรกฎาคมของปีเดียวกันก็ได้รับการยกสถานะเป็นเมือง
ในคืนวันที่ 20 ธันวาคม 1970 เมืองโอกินาวะเป็นสถานที่เกิดจลาจลโคซะ โดยมีชาวโอกินาวะประมาณ 5,000 คนเข้าปะทะกับตำรวจทหารอเมริกัน (MP) ประมาณ 700 นาย ทำให้มีชาวอเมริกันบาดเจ็บประมาณ 60 คน และมีรถยนต์ถูกเผา 75 คัน รวมถึงอาคารหลายหลังในฐานทัพอากาศคาเดนะที่ถูกทำลายหรือต้องซ่อมแซม จลาจลนี้ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งความโกรธของชาวโอกินาวะหลังจากถูกยึดครองโดยกองทัพสหรัฐฯ เป็นเวลา 25 ปี การจลาจลเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิดและสร้างความตึงเครียดให้กับการเจรจาที่กำลังดำเนินอยู่เกี่ยวกับการสิ้นสุดการปกครองของสหรัฐฯ ในโอกินาวะ
เมืองโอกินาวะก่อตั้งขึ้นในวันที่ 1 เมษายน 1974 จากการควบรวมเมืองโคซะและมิโซโตะ
ชุมชนใกล้เคียง

ชาตัง
คาเดนะ
คิตะนากางูซูกุ
อนนะ
อูรูมะ
โยมิตัง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Okinawa, Okinawa
คู่มือการท่องเที่ยว Okinawa City จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการนครโอกินาวะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ โอกินาวะ (เมือง) ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค ก จังหวัดโอกินาวะ |
| --- | --- | --- |
นาฮะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  นาฮะ  |  |
| นคร |  กิโนวัง  โทมิงูซูกุ  นันโจ  นาโงะ  มิยาโกจิมะ  อิชิงากิ  อิโตมัง  อูราโซเอะ  อูรูมะ  โอกินาวะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคูนิงามิ กิโนซะ  คิง  คูนิงามิ  นากิจิง  โมโตบุ  อนนะ  อิเอะ  โองิมิ  ฮิงาชิ  อำเภอชิมาจิริ คิตะไดโต  คูเมจิมะ  ซามามิ  โทกาชิกิ  โทนากิ  มินามิไดโต  ยาเอเซะ  โยนาบารุ  อางูนิ  อิเซนะ  อิเฮยะ  ฮาเอบารุ  อำเภอนากางามิ คาเดนะ  คิตะนากางูซูกุ  ชาตัง  นากางูซูกุ  นิชิฮาระ  โยมิตัง  อำเภอมิยาโกะ ทารามะ  อำเภอยาเอยามะ ทาเกโตมิ  โยนางูนิ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  กรีซ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  NARA
โจว ฉู่

ขุนพลราชวงศ์จิ้น
| โจว ฉู่ |
| --- | --- |
周處
ประติมากรรมรูปโจว ฉู่สู้กับมังกรในนครอี๋ซิง มณฑลเจียงซู

ผู้ช่วยขุนนางตรวจสอบ (御史中丞) ยฺหวี่ฉื่อจงเฉิง
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 297 (297)
กษัตริย์: จักรพรรดิจิ้นฮุ่ย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 236 นครอี๋ซิง ง่อก๊ก (ปัจจุบันอยู่ในมณฑลเจียงซู)
เสียชีวิต: 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 297 (60–61 ปี)
บุพการี: จิวหอง (บิดา)
ชื่อรอง: จื๋ออิ่น (子隱)

โจว ฉู่ (จีน: 周處; พินอิน: Zhōu Chǔ; ค.ศ. 236?–12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 297) ชื่อรอง จื๋ออิ่น (จีน: 子隱; พินอิน: Zǐyǐn) เป็นขุนพลชาวจีนในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตก เป็นบุตรชายของจิวหอง (周魴 โจว ฝาง) ขุนพลที่มีชื่อเสียงของรัฐง่อก๊ก
โจว ฉู่มีชื่อเสียงในด้านความเที่ยงธรรมและซื่อสัตย์ ครั้งหนึ่งเคยกล่าวโทษซือหม่า หรง (司馬肜) ผู้เป็นอ๋องแห่งรัฐเหลียง เมื่อชนเผ่าเร่รอนในกวานจงก่อกบฏต่อราชวงศ์จิ้น โจว ฉู่ได้รับมอบหมายจากซือหม่า หรงให้เข้ารบกับข้าศึกที่แข็งแกร่งจำนวน 20,000 นายโดยให้คุมทหารเพียง 5,000 นายและไม่มีเสบียง โจว ฉู่เสียชีวิตในที่รบ โจว ฉู่ปรากฏในหนังสือภาพพิมพ์แกะไม้ อู๋ชฺวางผู่ (無雙譜, ทำเนียบผู้กล้าไร้เทียมทาน) ของจิน กู่เหลียง
กำจัดสามภัยร้าย

ตำนานพื้นบ้านเกี่ยวกับโจว ฉู่ปรากฏในหนังสือ ชื่อชัวซิน-ยฺหวี่ ในปี ค.ศ. 430 และได้รับความนิยมอย่างมาก ตำนานอ้างว่าโจว ฉู่เป็นนักเลงที่โหดร้ายและหัวรุนแรงในช่วงวัยรุ่น โจว ฉู่ได้รับการขนานนามโดยชาวบ้านในเมืองอี๋ซิง (義興郡 อี๋ซิงจฺวิ้น; ปัจจุบันคือนครอี๋ซิง มณฑลเจียงซู) บ้านเกิดว่าเป็นหนึ่งใน "สามภัยร้าย" ด้วยกันกับเสือและมังกร
โจว ฉู่รับคำขอจากชาวบ้านให้ไปปราบเสือและมังกรที่อาศัยในแม่น้ำ (เจียว) การต่อสู้กับมังกรดำเนินไปเป็นเวลา 3 วันในทะเลสาบไท่ ระหว่างนั้นชาวบ้านเห็นว่าโจว ฉู่ยังไม่กลับมาก็เข้าใจว่าโจว ฉู่ตายไปแล้วจึงจัดงานเฉลิมฉลอง เมื่อโจว ฉู่กลับมาอย่างมีชัยพร้อมกับศีรษะมังกรและเห็นชาวบ้านจัดงานเฉลิมฉลอง จึงทำให้โจว ฉู่ตระหนักว่าตนคือภัยร้ายสุดท้ายที่ชาวบ้านหวาดกลัว โจว ฉู่มุ่งมั่นจะปรับปรุงตนจึงไปตามหาขุนพลง่อก๊กลู่ จี (陸機) และลู่ ยฺหวิน (陸雲) จึงได้รับแรงบันดาลใจ ในที่สุดโจว ฉู่ก็กลายเป็นขุนพลผู้ประสบความสำเร็จและเป็นที่รักของราษฎร