stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ช่วงว่างระหว่างรัชกาล (อังกฤษ)

ช่วงว่างระหว่างรัชกาลในอังกฤษ (อังกฤษ: English Interregnum) เป็นสมัยการปกครองแผ่นดินที่ในปัจจุบัน คือ ประเทศอังกฤษ เวลส์ และ สกอตแลนด์ โดยรัฐสภาและทหารหลังจากสงครามกลางเมืองอังกฤษ ช่วงว่างระหว่างรัชกาลเริ่มด้วยการปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 1649 และสิ้นสุดลงโดยการอัญเชิญ พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 กลับมาทรงบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1660 ในสมัยที่เรียกว่าสมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ
ช่วงว่างระหว่างรัชกาลในอังกฤษแบ่งย่อยได้เป็น 4 สมัย:
ค.ศ. 1649 - ค.ศ. 1653: สมัยเครือจักรภพอังกฤษ (ครั้งแรก) หรือ สมัยสาธารณรัฐอังกฤษ (Commonwealth of England)
ค.ศ. 1653  -  ค.ศ. 1658: รัฐผู้พิทักษ์ (The Protectorate) ภายใต้การนำของ โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
ค.ศ. 1658  -  ค.ศ. 1659: รัฐผู้พิทักษ์ ภายใต้การนำของ ริชาร์ด ครอมเวลล์
ค.ศ. 1659  -  ค.ศ. 1660: สมัยเครือจักรภพอังกฤษ (ครั้งที่สอง)
ดูเพิ่ม

โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
สาธารณรัฐอังกฤษ
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ
ชูการ์ไกลเดอร์

ชูการ์ไกลเดอร์ หรือที่บางครั้งเรียกกันว่า จิงโจ้ร่อน (อังกฤษ: sugar glider, Australia sugar glider; ชื่อวิทยาศาสตร์: Petaurus breviceps) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดเป็นสัตว์ที่อยู่ในชั้นฐานสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องจำพวกพอสซัม เนื่องจากในตัวเมียจะมีกระเป๋าหน้าท้อง ใช้สำหรับให้ลูกอ่อนอยู่อาศัยจนกว่าจะโตได้ที่
ชูการ์ไกลเดอร์มีลักษณะภายนอกคล้ายคลึงกับกระรอกบินมาก  แต่เป็นสัตว์คนละอันดับกัน  เนื่องจากกระรอกบินเป็นสัตว์ที่อยู่ในอันดับสัตว์ฟันแทะ
ชูการ์ไกลเดอร์เป็นสัตว์ที่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงตั้งแต่ 6-10 ตัวขึ้นไป และแต่ละฝูงจะมีการกำหนดอาณาเขตของตัวเองอย่างชัดเจน ซึ่งตัวผู้ที่เป็นจ่าฝูงจะมีการปล่อยกลิ่นเพื่อกำหนดอาณาเขตของตนเอง อายุโดยเฉลี่ย 10-15 ปี ตามธรรมชาติแล้ว ชูการ์ไกลเดอร์จะอาศัยอยู่บนต้นไม้ ดังนั้นจึงมีเล็บที่แหลมคมใช้เกาะเพื่อกระโดดข้ามจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่ง
ขนมีลักษณะนุ่มมาก บริเวณข้างลำตัวของมันจะมีพังผืด ซึ่งสามารถกางได้จากขาหน้าไปถึงขาหลังเพื่อลู่ลมเวลาร่อน  เหมือนเช่นกระรอกบิน หรือบ่าง
เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน โดยอาหารหลัก คือ แมลง ส่วนผลไม้จะถือเป็นอาหารรอง เมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดความยาวจากจมูกถึงปลายหางจะอยู่ที่ 11 นิ้ว
แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ปาปัวนิวกินี จนถึงออสเตรเลียทางซีกตะวันออก  สามารถแบ่งออกได้เป็น 7 ชนิดย่อย ๆ (ดูในตาราง)
ด้วยความน่ารัก ประกอบกับเป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็ก และมีอุปนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าว ทำให้ชูการ์ไกลเดอร์นิยมนำมาเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง ในปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว
นิสัยของชูก้าร์ไกลเดอร์ จะเป็นสัตว์ติดเจ้าของ ขี้เล่น และเชื่องมากๆ หากใส่ใจและหมั่นเล่นกับมันบ่อยๆ
อาหารของชูก้าร์ ไกลเดอร์ คือ ผลไม้หวาน ๆ เช่น มะละกอสุก แตงโม มะม่วงสุก แอปเปิ้ล หนอนนก และตั๊กแตน แต่นอกจากแมลงแล้วอาจมีกินพวกน้ำหวานจากเกสรดอกไม้, น้ำผึ้ง หรือผลไม้รสหวาน
ศัพท์มูลวิทยา

"ชูการ์ไกลเดอร์" (Sugar glider-ตัวร่อนน้ำตาล) มาจากการที่มีพฤติกรรมชอบกินยางไม้จากต้นไม้ และอาหารที่มีรสชาติหวานในธรรมชาติ
บรรณาณุกรม

Cronin, Leonard – Key Guide to Australian Mammals, published by Reed Books Pty. Ltd., Sydney, 1991 ISBN 0 7301 03552
van der Beld, John – Nature of Australia – A portrait of the island continent, co-published by William Collins Pty. Ltd. and ABC Enterprises for the Australian Boadcasting Corporation, Sydney, 1988 (revised edition 1992), ISBN 0 7333 0241 6
Russell, Rupert – Spotlight on Possums, published by University of Queensland Press, St. Lucia, Queensland, 1980, ISBN 0 7022 14787
Troughton, Ellis – Furred Animals of Australia, published by Angus and Robertson (Publishers) Pty. Ltd, Sydney, 1941 (revised edition 1973), ISBN 0 207 12256 3
Morcombe, Michael & Irene – Mammals of Australia, published by Australian Universities Press Pty. Ltd, Sydney, 1974, ISBN 0 7249 00179
Ride, W. D. L. – A Guide to the Native Mammals of Australia, published by Oxford University Press, Melbourne, 1970, ISBN 19 550252 3
Serventy, Vincent – Wildlife of Australia, published by Thomas Nelson (Australia) Ltd., Melbourne, 1968 (revised edition 1977), ISBN 0 17 005168 4
Serventy, Vincent (editor) – Australia's Wildlife Heritage, published by Paul Hamlyn Pty. Ltd., Sydney, 1975
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Petaurus breviceps ที่วิกิสปีชีส์
Gliders in the Spotlight เก็บถาวร 2007-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — Wildlife Preservation Society of Queensland
Sugar Glider เก็บถาวร 2012-05-25 ที่ archive.today — Australian Fauna
Information about the Sugar Glider เก็บถาวร 2008-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from Tasmanian Parks
ชูการ์ ไกลเดอร์ (Sugar Glider) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กแสนน่ารัก
ภาพวาดชูการ์ไกลเดอร์ในธรรมชาติ
ชเว ฮง-มัน

| ชเว ฮง-มัน |
| --- | --- |
เกิด: ชเว ฮง-มัน  (1980-10-30) 30 ตุลาคม ค.ศ. 1980 (44 ปี)
ชเว ฮง-มัน (เกาหลี: 최홍만; ฮันจา: 崔洪萬; อังกฤษ: Choi Hong-man) หรือที่รู้จักกันในชื่อของ ฮอง-แมน ชอย เกิดวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1980  เป็นทั้งคิกบ็อกเซอร์และนักสู้แบบผสมชาวเกาหลีใต้ ผู้ซึ่งเคยเป็นนักมวยปล้ำซีเรียมมาก่อน หลายประเทศในเอเชียต่างเรียกเขาว่า "Che Man" ปัจจุบันเขาเข้าร่วมแข่งขันในรายการเค-วัน กับรายการดรีม โดยมีส่วนสูง 2.18 เมตร (7 ฟุต 2 นิ้ว) และมีน้ำหนักระหว่าง 138 กก. (305 ปอนด์) ถึง 166.6 กก. (367 ปอนด์) ซึ่งถือเป็นคู่ต่อสู้ที่มีร่างกายใหญ่โตที่สุดเท่าที่เคยมีมาในการแข่งขันเค-วัน
อาชีพ

เขาได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในการแข่งขัน เค-วัน โซลกรังปรีด์ 2005 ซึ่งจัดที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 เขาสามารถเอาชนะก้าวไกล แก่นนรสิงห์ ได้ในรอบไฟนอล ส่งผลให้ครองแชมป์ในรายการนี้ ต่อมาในรายการ เค-วัน เวิลด์กรังปรีด์ 2005 รอบไฟนอลอิลิมิเนชัน เขาชนะบ็อบ แซ็พ ด้วยคะแนนตัดสิน 2-0 และท้ายที่สุดได้แพ้ต่อเรมี บอนจาสกี ในรอบไฟนอล
ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2007 ที่รายการเอเชียเวิลด์กรังปรีด์ในฮ่องกง เขาชนะแกรี กูดริดจ์ ด้วยการชนะน็อค ที่เวลา 1:34 ได้ในยกแรก
แหล่งข้อมูลอื่น

K-1 Profile
Professional Kickboxing record เก็บถาวร 2007-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Choi Hong Man's Singing Debut Performance เก็บถาวร 2008-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชเว ฮง-มัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Homepage เก็บถาวร 2009-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ช่วงพีอาร์

ภาพองค์ประกอบของอีเคจีปกติ
ในอิเล็กโทรคาร์ดิโอกราฟี ช่วงพีอาร์ (อังกฤษ: PR interval) เป็นช่วงที่กินเวลาตั้งแต่จุดเริ่มต้นคลื่นพี (เริ่มต้นการดีโพลาไรส์ของหัวใจห้องบน) จนถึงจุดเริ่มของชุดคิวอาร์เอส (เริ่มต้นการดีโพลาไรส์ของหัวใจห้องล่าง) โดยทั่วไปมีระยะเวลาอยู่ที่ 120 ถึง 200 มิลลิวินาที
บางทีปรากฏเรียกช่วงพีอาร์ว่า ช่วงพีคิว (อังกฤษ: PQ interval)
การแปลผล

ลักษณะเปลี่ยนแปลงของช่วงพีอาร์สามารถแสดงถึงอาการทางการแพทย์บางประการได้ เช่น
ช่วงพีอาร์ที่ยาว (มากกว่า 200 ms) แสดงการช้าลงของการส่งต่อสัญญาณระหว่างหัวใจห้องบนและล่าง โดยส่วนใหญ่เกิดจากเอวีโหนด หรือรู้จักในชื่อบล็อคหัวใจปฐมภูมิ
ช่วงพีอาร์ที่มีความยาวสั้นลงอาจระบุถึงการบาดเจ็บของหัวใจห้องบน หรือเพริคาร์เดียอักเสบ
ชุดสำรองและชุดเยาวชนของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด ชุดสำรองและชุดเยาวชน (อังกฤษ: Newcastle United F.C. Reserves and Academy) เป็นทีมชุดสำรอง และชุดเยาวชนของ สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด สโมสรในศึกพรีเมียร์ลีก
เกียรติยศ

ทีมชุดสำรองและชุดเยาวชน
FA Premier Academy Regional Under-17 League: 1 รายการ
FA Youth Cup: 2 รายการ
Northern Football Alliance: 5 รายการ
North Eastern League: 6 รายการ
Northumberland FA Senior Cup: 30 รายการ
รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน > ทีมชุดสำรอง

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน > ทีมชุดเยาวชน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Page on nufc.co.uk  เก็บถาวร 2008-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
For more Information from nufc.com เก็บถาวร 2008-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชุดตัวอักษรแอราเมอิก

ชุดตัวอักษรแอราเมอิก (อังกฤษ: Aramaic alphabet) พัฒนาขึ้นในช่วง 1,000–900 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยเข้ามาแทนที่อักษรรูปลิ่มของอัสซีเรียซึ่งเป็นระบบการเขียนหลักของจักรวรรดิอัสซีเรีย อักษรชุดนี้เป็นต้นกำเนิดของอักษรตระกูลเซมิติกอื่น ๆ และอาจเป็นต้นกำเนิดของอักษรขโรษฐีที่ใช้ในแถบเอเชียกลางแถบแคว้นคันธาระและพื้นที่ใกล้เคียง ในช่วง 600 ปีก่อนคริสต์ศักราช ชุดตัวอักษรแอราเมอิกยุคแรกเริ่มถูกแทนที่ด้วยชุดตัวอักษรฮีบรูทรงเหลี่ยม ที่รู้จักต่อมาในชื่อชุดตัวอักษรแอราเมอิก
ลักษณะ

เป็นอักษรไร้สระ ไม่มีเครื่องหมายการออกเสียง เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน
ตัวอักษร

| ชื่อตัวอักษร > ชื่อตัวอักษร .ชื่อตัวอักษร  | รูปเขียนแอราเมอิก> อักษรซีรีแอก.ภาพ | รูปเขียนแอราเมอิก> อักษรซีรีแอก.ตัวหนังสือ | รูปเขียนแอราเมอิก> อักษรแอราเมอิกสมัยจักรวรรดิเปอร์เซีย.ภาพ | รูปเขียนแอราเมอิก> อักษรแอราเมอิกสมัยจักรวรรดิเปอร์เซีย.ตัวหนังสือ | สัทอักษรสากล> สัทอักษรสากล.สัทอักษรสากล | พยัญชนะนี้ในอักษรอื่น ๆ> อักษรฮีบรู.อักษรฮีบรู | พยัญชนะนี้ในอักษรอื่น ๆ> อักษรฟินิเชีย.อักษรฟินิเชีย | พยัญชนะนี้ในอักษรอื่น ๆ> อักษรอาหรับ.อักษรอาหรับ | พยัญชนะนี้ในอักษรอื่น ๆ> อักษรพราหมี.อักษรพราหมี | พยัญชนะนี้ในอักษรอื่น ๆ> อักษรนาบาทาเอียน.อักษรนาบาทาเอียน | พยัญชนะนี้ในอักษรอื่น ๆ> อักษรขโรษฐี.อักษรขโรษฐี | พยัญชนะนี้ในอักษรอื่น ๆ> อักษรแอราเมอิกตัวเหลี่ยม.อักษรแอราเมอิกตัวเหลี่ยม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อาเลป |  | ܐ |  | 𐡀‎ | /ʔ/; /aː/, /eː/ | א | 𐤀 | ا‎ | 𑀅 |  | 𐨀 |  |
| เบธ |  | ܒ |  | 𐡁‎ | /b/, /β/ | ב | 𐤁 | ب‎ | 𑀩 |  | 𐨦 |  |
| กามัล |  | ܓ |  | 𐡂‎ | /ɡ/, /ɣ/ | ג | 𐤂 | ج‎ | 𑀕 |  | 𐨒 |  |
| ดาลัธ |  | ܕ |  | 𐡃‎ | /d/, /ð/ | ד‎ | 𐤃 | د ذ‎ | 𑀥 |  | 𐨢 |  |
| เฮ |  | ܗ |  | 𐡄‎ | /ɦ/ | ח | 𐤄 | ه‎ | 𑀳 |  | 𐨱 |  |
| เวา |  | ܘ |  | 𐡅‎ | /w/; /oː/, /uː/ | ו | 𐤅 | و‎ | 𑀯 |  | 𐨬 |  |
| ซายน์ |  | ܙ |  | 𐡆‎ | /z/ | ז | 𐤆 | ز‎ | 𑀚 |  | 𐨗 |  |
| เฮท |  | ܚ |  | 𐡇‎ | /ʜ/ /χ/ | ח | 𐤇 | ح خ‎ | 𑀖 |  | 𐨓 |  |
| เทท |  | ܛ |  | 𐡈‎ | /tˤ/ | ט | 𐤈 | ط ظ‎ | 𑀣 |  | 𐨠 |  |
| ย้อด |  | ܝ |  | 𐡉‎ | /j/; /iː/, /eː/ | י | 𐤉 | ي‎ | 𑀬 |  | 𐨩 |  |
| คาป |  | ܟ |  | 𐡊‎ | /k/, /x/ | כ ך | 𐤊 | ك‎ | 𑀓 |  | 𐨐 |   |
| ลาเมด |  | ܠ |  | 𐡋‎ | /l/ | ל | 𐤋 | ل‎ | 𑀮 |  | 𐨫 |  |
| เมม |  | ܡ |  | 𐡌‎ | /m/ | מ ם | 𐤌 | م‎ | 𑀫 |  | 𐨨 |   |
| นุน |  | ܢ |  | 𐡍‎ | /n/ | נ ן | 𐤍 | ن‎ | 𑀦 |  | 𐨣 |   |
| เซมกัธ |  | ܣ |  | 𐡎‎ | /s/ | ס | 𐤎 | س‎ | 𑀰 |  | 𐨭 |  |
| เอ |  | ܥ |  | 𐡏‎ | /ʢ/ /ʁ/ | ע | 𐤏 | ع غ‎ | 𑀏 |  | 𐨀𐨅 |  |
| เพ |  | ܦ |  | 𐡐‎ | /p/, /ɸ/ | פ ף | 𐤐 | ف‎ | 𑀧 |  | 𐨤 |   |
| ซาเด |  | ܨ | ,  | 𐡑 | /sˤ/ | צ ץ | 𐤑 | ص ض‎ | 𑀲 |  | 𐨯 |   |
| คอป |  | ܩ |  | 𐡒‎ | /qˤ/ | ק | 𐤒 | ق‎ | 𑀔 |  | 𐨑 |  |
| เรช |  | ܪ |  | 𐡓‎ | /r/ | ר | 𐤓 | ر‎ | 𑀭 |  | 𐨪 |  |
| ชีน |  | ܫ |  | 𐡔‎ | /ʃ/ | ש | 𐤔 | ش‎ | 𑀱 |  | 𐨮 |  |
| ทาฟ |  | ܬ |  | 𐡕‎ | /t/, /θ/ | ת | 𐤕 | ت ث‎ | 𑀢 |  | 𐨟 |  |
ในการเขียนอักษรแอราเมอิก เวา และ ย้อด สามารถเป็นได้ทั้งพยัญชนะและสระ โดยทั่วไปแล้วตัวอักษรสองตัวนี้ เป็นได้เฉพาะพยัญชนะ ว และ ย ตามลำดับ แต่ในภายหลัง ตัวอักษรทั้งสองตัวนี้ สามารถใช้เป็นสระเสียงยาว -ู(อู) และ -ี (อี) (บ่อยครั้งสามารถแทนสระ โ- และ เ- ได้ด้วย)
อาเลป ก็สามารถเป็นได้ทั้งพยัญชนะและสระเช่นกัน เดิมทีเป็นพยัญชนะ อ ในภาษาไทย ในภายหลังสามารถใช้นำหน้าตัวอักษรที่แทนสระเสียงยาว และสามารถใช้แทนสระ -า หรือ เ-  โดยชาวยิว อิทธิพลของภาษาฮีบรูทำให้ใช้แทนที่ตัว เฮ ที่ท้ายคำ
ใช้เขียน

ภาษาแอราเมอิก
ภาษาฮีบรู
ภาษาซีรีแอก
ช็อกโกแลตสวิส

| --- | --- |
ช็อกโกแลตในเมืองเนอชาแตล
แหล่งกำเนิด: สวิตเซอร์แลนด์
ส่วนผสมหลัก: ช็อกโกแลต
 ตำราอาหาร: ช็อกโกแลตสวิส   สื่อ: ช็อกโกแลตสวิส
ช็อกโกแลตสวิส (อังกฤษ: Swiss chocolate) เป็นช็อกโกแลตที่ผลิตในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถึงแม้เมล็ดโกโก้และส่วนประกอบอื่น ๆ จะมีแหล่งกำเนิดภายนอกสวิตเซอร์แลนด์ แต่ถือกันว่า ช็อกโกแลตสวิสต้องผลิตในสวิตเซอร์แลนด์จริง ๆ ช็อกโกแลตประเภทนี้ได้ชื่อเสียงระดับสากลว่ามีคุณภาพสูง และมีตราสินค้าชื่อดังระดับโลกหลายตรา
ช็อกโกแลตสวิสซึ่งเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษ คือ ช็อกโกแลตนม โดยใน ค.ศ. 1875 แดเนียล พีเทอร์ (Daniel Peter) นักทำขนมชาวสวิส พัฒนาช็อกโกแลตนมแบบแท่งขึ้นเป็นครั้งแรกโดยใช้นมข้นที่อ็องรี แน็สเล (Henri Nestlé) เพื่อนบ้านของเขาเองในเมืองเวอแว (Vevey) คิดค้นขึ้น
ตลาด

ในช่วงตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 ไปจนเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และตลอดสงครามโลกครั้งที่สอง อุตสาหกรรมช็อกโกแลตสวิสนั้นเน้นการส่งออกอย่างมาก เมื่อสิ้นสงครามโลกครั้งที่สองแล้ว สวิตเซอร์แลนด์จึงเริ่มจัดหาการผลิตจากภายนอกประเทศเพราะข้อจำกัดทางการค้าหลายประการ ปัจจุบัน ช็อกโกแลตสวิสส่วนใหญ่มีผู้บริโภคเป็นชาวสวิสเอง (ร้อยละ 54% ใน ค.ศ. 2000) และสวิตเซอร์แลนด์มีอัตราการบริโภคช็อกโกแลตต่อหัวสูงที่สุดในโลก (หนึ่งคนบริโภค 11.6 กิโลกรัมต่อปี)
ใน ค.ศ. 2004 ช็อกโกแลตที่ผลิตในสวิสเซอร์แลนด์มีจำนวน 148,270 ตัน และร้อยละ 53 ของช็อกโกแลตเหล่านี้ส่งออกนอกประเทศ (ร้อยละ 20 ไปเยอรมนี ร้อยละ 11 ไปฝรั่งเศสและบริเตนใหญ่ และร้อยละ 13 ไปอเมริกาเหนือ) อนึ่ง รายได้มวลรวมของอุตสาหกรรมช็อกโกแลตสวิสใน ค.ศ. 2004 อยู่ที่ 1.37 พันล้านฟรังก์สวิส (814 ล้านมาจากตลาดท้องถิ่น และ 551 ล้านมาจากการส่งออก)
โครงสร้างอุตสาหกรรม

ใน ค.ศ. 1901 บรรดาผู้ผลิตช็อกโกแลตสวิสก่อตั้ง "สหภาพเสรีของผู้ผลิตช็อกโกแลตสวิส" (Union libre des fabricants suisses de chocolat) ต่อมาใน ค.ศ. 1916 สหภาพนี้แยกตัวออกเป็น "สภารวมผู้ผลิตช็อกโกแลตสวิส" (Chambre syndicale des fabricants suisses de chocolat) และ "ที่ประชุมช็อกโกแลตสวิส" (Convention chocolatière suisse) ปัจจุบัน สภารวมดังกล่าวมีชื่อว่า "โชโกซุยส์" (Chocosuisse) ทำหน้าที่พิทักษ์ผลประโยชน์ของผู้ผลิตช็อกโกแลตสวิส ส่วนที่ประชุมดังกล่าว ก่อนจะยุบไปใน ค.ศ. 1994 นั้น มุ่งเน้นควบคุมคุณภาพของช็อกโกแลตและแสวงหายุทธศาสตร์ด้านราคาที่สอดคล้องต้องกัน
ชุดตัวอักษรสากลสำหรับการถอดอักษรภาษาสันสกฤต

| ชุดตัวอักษรสากลสำหรับการถอดอักษรภาษาสันสกฤต ไอเอเอสที |
| --- | --- |
ชนิด:      อักษรสระ-พยัญชนะ            ระบบการถอดเป็นอักษรโรมันสำหรับ
ช่วงยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 17–ปัจจุบัน
ภาษาพูด: ภาษาสันสกฤตและภาษาอื่น ๆ ของอินเดีย
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
ชุดตัวอักษรสากลสำหรับการถอดอักษรภาษาสันสกฤต (อังกฤษ: International Alphabet of Sanskrit Transliteration) หรือ ไอเอเอสที (IAST) เป็นระบบการถอดอักษรจากภาษาสันสกฤตและภาษาอื่นของอินเดียเป็นอักษรโรมัน ระบบนี้ได้มาจากระบบการถอดอักษรที่เสนอโดยเซอร์ชาลส์ เทรเวลเยน, วิลเลียม โจนส์, มอเนียร์ มอเนียร์-วิลเลียมส์ และนักวิชาการคนอื่น ๆ และได้รับการตรวจสอบและนำมาใช้โดยคณะกรรมการถอดอักษรแห่งการประชุมใหญ่นักบุรพคดีนานาชาติ ณ เจนีวา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1894
การใช้งาน

โดยทั่วไป นักวิชาการในระดับอุดมศึกษาใช้ไอเอเอสทีในงานตีพิมพ์ที่มีการอ้างถึงข้อความในภาษาสันสกฤต ภาษาบาลี และภาษาคลาสสิกอื่น ๆ ของอินเดีย
ใน ค.ศ. 2001 ได้มีการเริ่มใช้ระบบมาตรฐานการถอดอักษรสากลสำหรับการถอดอักษรอินเดีย ไอเอสโอ 15919 ซึ่งส่วนใหญ่คล้ายคลึงกับระบบไอเอเอสทียกเว้นความแตกต่างเล็กน้อยบางจุด (เช่น ṃ/ṁ และ ṛ/r̥)
การถอดอักษร

อักษรของระบบไอเอเอสทีใช้การเปรียบเทียบกับอักษรเทวนาครี ซึ่งสามารถใช้ในการถอดอักษรภาษาสันสกฤต ภาษาฮินดี และภาษาอื่นที่ใช้อักษรเทวนาครี อย่างไรก็ตาม อาจมีความแตกต่างทางสัทวิทยาเกิดขึ้น
| อักษรเทวนาครี | อักษรโรมัน | อักษรโรมัน | หมวดหมู่ |
| --- | --- | --- | --- |
| अ | a | A | สระเดี่ยว และพยัญชนะเหลวแกนพยางค์ |
| आ | ā | Ā | สระเดี่ยว และพยัญชนะเหลวแกนพยางค์ |
| इ | i | I | สระเดี่ยว และพยัญชนะเหลวแกนพยางค์ |
| ई | ī | Ī | สระเดี่ยว และพยัญชนะเหลวแกนพยางค์ |
| उ | u | U | สระเดี่ยว และพยัญชนะเหลวแกนพยางค์ |
| ऊ | ū | Ū | สระเดี่ยว และพยัญชนะเหลวแกนพยางค์ |
| ऋ | ṛ | Ṛ | สระเดี่ยว และพยัญชนะเหลวแกนพยางค์ |
| ॠ | ṝ | Ṝ | สระเดี่ยว และพยัญชนะเหลวแกนพยางค์ |
| ऌ | ḷ | Ḷ | สระเดี่ยว และพยัญชนะเหลวแกนพยางค์ |
| ॡ | ḹ | Ḹ | สระเดี่ยว และพยัญชนะเหลวแกนพยางค์ |
| ए | e | E | สระประสมสองเสียง |
| ऐ | ai | Ai | สระประสมสองเสียง |
| ओ | o | O | สระประสมสองเสียง |
| औ | au | Au | สระประสมสองเสียง |
| ं | ṃ | Ṃ | อนุสวาร |
| ः | ḥ | Ḥ | วิสรรคะ |
| ँ | ˜ |  | จันทรพินทุ |
| ऽ | ' |  | อวครหะ |
| เพดานอ่อน | เพดานแข็ง | ลิ้นม้วน | ฟัน | ริมฝีปาก | หมวดหมู่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| क   k  K | च   c  C | ट   ṭ  Ṭ | त   t  T | प   p  P | เสียงหยุด ไม่ก้อง ไม่พ่นลม |
| ख   kh  Kh | छ   ch  Ch | ठ   ṭh  Ṭh | थ   th  Th | फ   ph  Ph | เสียงหยุด พ่นลม |
| ग   g  G | ज   j  J | ड   ḍ  Ḍ | द   d  D | ब   b  B | เสียงหยุด ก้อง |
| घ   gh  Gh | झ   jh  Jh | ढ   ḍh  Ḍh | ध   dh  Dh | भ   bh  Bh | เสียงหยุด ก้อง พ่นลม |
| ङ   ṅ  Ṅ | ञ   ñ  Ñ | ण   ṇ  Ṇ | न   n  N | म   m  M | เสียงนาสิก |
| ह   h  H | य   y  Y | र   r  R | ल   l  L | व   v  V | เสียงเปิด |
|   | श   ś  Ś | ष   ṣ  Ṣ | स   s  S |   | เสียงเสียดแทรกอุสุม |
การเปรียบเทียบกับไอเอสโอ 15919

ส่วนใหญ่แล้ว ไอเอเอสทีเป็นส่วนหนึ่งของไอเอสโอ 15919 ยกเว้นแต่ความแตกต่างเล็กน้อยบางประการ
| อักษรเทวนาครี | ไอเอเอสที | ไอเอสโอ 15919 | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| ए / े | e | ē (e) | e ในระบบไอเอสโอโดยทั่วไปใช้แทน ए / ॆ ซึ่งมีเสียงสั้น แต่อาจใช้แทน ए / े ซึ่งมีเสียงยาวในอักษรเทวนาครี เบงกอล คุรมุขี คุชราต และโอริยา |
| ओ / ो | o | ō (o) | o ในระบบไอเอสโอโดยทั่วไปใช้แทน ऒ / ॆ ซึ่งมีเสียงสั้น แต่อาจใช้แทน ओ /ो ซึ่งมีเสียงยาวในอักษรเทวนาครี เบงกอล คุรมุขี คุชราต และโอริยา |
| अं / ं | ṃ | ṁ | ṃ ในระบบไอเอสโอใช้แทน ੰ ในอักษรคุรมุขี |
| ऋ / ृ | ṛ | r̥ | ṛ ในระบบไอเอสโอใช้แทน ड़ /ɽ/ |
| ॠ / ॄ | ṝ | r̥̄ | เพื่อให้สอดคล้องกับ r̥ |
| ऌ / ॢ | ḷ | l̥ | ḷ ในระบบไอเอสโอใช้แทน ळ /ɭ̆/ |
| ॡ / ॣ | ḹ | l̥̄ | เพื่อให้สอดคล้องกับ l̥ |
ดูเพิ่ม

การถอดอักษรเทวนาครี
ระบบจำนวนอารยภัฏ
ระบบการถอดอักษรของฮันเตอร์
ระบบฮาร์วาร์ด-เคียวโตะ
ไอทรานส์
ระบบการถอดเป็นอักษรโรมันของหอสมุดแห่งชาติที่โกลกาตา
ไอเอสโอ 15919
ศิวะสูตร
แม่แบบ:IAST
แหล่งข้อมูลอื่น

Reddy, Shashir. "Shashir's Notes: Modern Transcription of Sanskrit". สืบค้นเมื่อ 2016-12-02.
Stone, Anthony. "Transliteration of Indic Scripts: How to use ISO 15919". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2016.{{cite web}}:  CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
Wujastyk, Dominik (1996). "Transliteration of Devanagari". INDOLOGY. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-06-06. สืบค้นเมื่อ 2016-12-02.
Typing a macron เก็บถาวร 2012-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - page from Penn State University about typing with accents
International Phonetic Alphabet chart with pronunciation guide
A visual chart which shows clearly 1. Which part of the mouth for each sound  2. The 3 groups where the 12 diacritics appear. - from Dina-Anukampana Das
Sanskrit Pronunciation Tips for beginners & Simple Charts to help memorize where the diacritics fit in. - pages from Dina-Anukampana Das
A pronunciation guide with chart and pronunciation tips. - from Dina-Anukampana Das
IAST <==> Devanagari online converter (Transliteration tool) เก็บถาวร 2016-12-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sanskrit Transliteration Tool
Keyswap – IAST Diacritics Windows software (for Sanskrit scholars)
ช่วงเสียง

ในคีตวิทยา ช่วงเสียง (อังกฤษ: range) ของเครื่องดนตรี หมายถึง ระยะห่างระหว่างระดับเสียงที่ต่ำสุดไปจนถึงสูงสุดที่จะสามารถเล่นได้ในเครื่องดนตรีนั้น ๆ ทั้งนี้สำหรับช่วงเสียงของทำนองคำร้อง จะเรียกว่า ช่วงเสียงร้อง หากจะอธิบายโดยง่าย ช่วงเสียงหมายถึงจำนวนโน้ตดนตรีระหว่างโน้ตตัวล่างสุดและตัวบนสุดนั่นเอง
ช่วงเสียง ยังสามารถจำแนกออกได้เป็นหลายความหมายย่อย ๆ คือ
ช่วงการเกิดเสียง (sounding range) หมายถึง จำนวนระดับเสียงที่เครื่องดนตรีสามารถบรรเลงได้
ช่วงเสียงลิขิต (written range) หมายถึง ช่วงห่างของโน้ตที่เขียนอยู่ในบรรทัดห้าเส้น
ช่วงเสียงที่กำหนดไว้  (designated range) หมายถึง ชุดของโน้ตที่ผู้เล่นควรหรือสามารถบรรเลงถึง ซึ่งเครื่องดนตรีทุกชนิดล้วนแต่มีช่วงเสียงกำหนดเป็นของตนเอง
ระยะช่วงเสียง (duration range) หมายถึง ช่วงห่างของจังหวะเสียง (Rhythm) ที่สั้นที่สุดกับยาวที่สุด
ช่วงเสียงไดนามิก (dynamic range) หมายถึง ช่วงห่างของระดับเสียงที่ดังสุดและเบาสุดของเครื่องดนตรี
ช่วงเอสที

Schematic representation of normal ECG
ช่วง ST (อังกฤษ: ST segment) เป็นส่วนหนึ่งของคลื่นไฟฟ้าหัวใจ อยู่ระหว่างกลุ่มคลื่น QRS กับคลื่น T ปกติกินระยะเวลาประมาณ 0.08 - 0.12 วินาที (80 - 120 มิลลิวินาที)
เป็นช่วงที่หัวใจห้องล่างกำลังคลายความเป็นขั้ว ปกติมีความสูงอยู่ในระดับไอโซอิเลกทริก
ช่องคอ

| ช่องคอ  (Throat) |
| --- | --- |
แผนภาพของช่องคอมนุษย์
ตัวระบุ
FMA: 228738
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ในทางกายวิภาคศาสตร์ ช่องคอ (อังกฤษ: throat) เป็นส่วนหน้าของคอ ด้านหน้าต่อกระดูกสันหลัง ประกอบด้วยคอหอย (pharynx) และกล่องเสียง (larynx) โครงสร้างที่สำคัญของช่องคอคือฝาปิดกล่องเสียง (epiglottis) ซึ่งเป็นแผ่นที่แยกหลอดอาหาร (esophagus) และท่อลม (trachea) และป้องกันไม่ให้อาหารหรือเครื่องดื่มตกลงไปในท่อลม
ช่องคอประกอบด้วยหลอดเลือดและกล้ามเนื้อคอหอยจำนวนมาก รวมทั้งท่อลมและหลอดอาหาร กระดูกไฮออยด์ (hyoid bone) และกระดูกไหปลาร้า (clavicle) เป็นกระดูกเพียง 2 ชิ้นที่ตั้งอยู่ในช่องคอของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
ชีวิตของพระนางพรหมจารี

ชีวิตของพระแม่พรหมจารี (อังกฤษ: Life of the Virgin) หรือชีวิตของพระแม่มารี เป็นฉากชุดจากชีวิตของพระแม่มารีย์มารดาของพระเยซูที่เป็นหัวเรื่องที่ใช้เขียนภาพชุดในศิลปะคริสต์ศาสนามักจะเป็นชุดที่ประกอบกับหรือเป็นส่วนหนึ่งของภาพชุดชีวิตของพระเยซู จำนวนฉากก็ต่างกันไปตามแต่เนื้อที่ใช้วาดภาพ ลักษณะการเขียนก็อาจจะเป็นจิตรกรรมฝาผนัง จิตรกรรมแผง หน้าต่างประดับกระจกสี หนังสือวิจิตร พรมทอแขวนผนัง งานสลักหิน งานแกะงาช้างและอื่นๆ
ฉากที่ใช้

ชีวิตของพระแม่มารีย์บางครั้งก็รวมกับภาพชุดชีวิตของพระเยซูหรือบางครั้งก็จะรวมกับฉากจากพระมหาทรมานของพระเยซู ถ้ารวมก็มักจะข้ามจากเมื่อพระเยซูยังทรงพระเยาว์ไปจนถึงตอนที่พระแม่มารีเสียชีวิต  และจบด้วยฉากพบพระเยซูในหมู่นักปราชญ์ (Christ among the Doctors) ซึ่งเป็นฉากสุดท้ายของพระเยซูเมื่อยังทรงพระเยาว์
ภาพชุดชีวิตของพระแม่มารีที่สำคัญที่สุดชุดหนึ่งก็ได้แก่ภาพภายในชาเปลทอร์นาบุโอนิ (Tornabuoni Chapel) ภายในโบสถ์ซานตามาเรีย โนเวลลาที่ฟลอเรนซ์โดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดาที่วาดระหว่างปี ค.ศ. 1485 และปี ค.ศ. 1490 ในชาเปลสโครเวยี (Scrovegni Chapel) ที่ปาดัวโดยจอตโต ดี บอนโดเน ที่เขียนเสร็จราวค.ศ. 1305 และ มาเอสตา (Maestà) โดยดุชโชที่เขียนเสร็จราวค.ศ. 1308 หรืองานโมเสกจากปลายสมัยไบเซ็นไทน์ที่โบสถ์คอรา (Chora Church) ที่สร้างตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งแสดงให้เห็นความแตกต่างระหว่างฉากชีวิตของตะวันออกและตะวันตก  - คริสตจักรออร์ทอดอกซ์มีวันสมโภชสำหรับฉากชีวิตเจ็ดฉากแรก - แต่อีก 16 ฉากจนก่อนที่จะถึงฉากการเสด็จเยี่ยม (Visitation) คล้ายกับฉาก 15 ฉากในสมัยเดียวกันกับที่จอตโต ดี บอนโดเนเขียน เมื่อฉากชุดของคอราเริ่มอีกครั้งก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของภาพจากฉาก “ชีวิตของพระเยซู” เริ่มด้วยฉากที่พระเยซูมาประสูติ เช่นเดียวกับงานเขียนของจอตโต ดี บอนโดเนและงานของศิลปินตะวันตกอื่น ๆ ฉากชีวิตของจอตโต ดี บอนโดเนเขียนเป็นฉากที่ครบชุดที่มีด้วยกันทั้งหมด 26 ฉาก  ฉากคู่ที่มักจะเห็นกันบ่อยและเป็นที่นิยมกันโดยทั่วไปคือฉากแม่พระรับสาร และการประสูติของพระเยซู แต่บางครั้งก็จะเป็นฉากพระนางมารีย์ราชินีแห่งสากลโลกที่ใช้แทนฉากสองฉากนี้
ฉากชุดในชาเปลทอร์นาบุโอนิมีด้วยกัน 9 ฉากมีฉาก “การเสด็จเยี่ยม” ที่เป็นส่วนหนึ่งของภาพชุด “ฉากชีวิตของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” “ฉากชีวิตของพระเยซู” มีหลายฉากที่เป็นฉากร่วมกับ “ฉากชีวิตของพระแม่มารี” เช่นที่เห็นในชาเปลซโครเวยี อัลเบรชท์ ดือเรอร์ สร้างภาพพิมพ์แกะไม้ 19 ฉากจากชีวิตของพระแม่มารีที่แพร่หลายและมีอิทธิพลต่องานอื่น ๆ
จำนวนฉากชีวิตของพระแม่มารีทั้งหมดมีเป็นจำนวนมากมาจนถึงสมัยกอธิคตอนต้น ลาฟองเตน-โดซอยจ์ผู้เชี่ยวชาญทางด้านนี้ลำดับว่าก่อนที่จะถึงฉาก “แม่พระรับสาร” ที่พบในศิลปะตะวันตกก็มีด้วยกัน 53 ฉากเข้าไปแล้ว แต่ก็มีเพียงตัวอย่างเดียวที่หลงเหลือมาจนถึงปัจจุบันนี้จากหนังสือวิจิตรจากเยอรมนีจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่ยังเหลืออยู่ครบชุด ในจำนวนนั้น 17 ภาพเป็นภาพก่อน “การประสูติของพระแม่มารี” แต่ฉากต่าง ๆ เหล่านี้มาจำกัดลงมากในปลายยุคกลาง