stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราช กรุ๊ป
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 7 มีนาคม 2556
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย | 652,500,000 | 45.00% |
| 2 | NORTRUST NOMINEES LTD. | 133,168,867 | 9.18% |
| 3 | LITTLEDOWN NOMINEES LIMITED | 96,517,747 | 6.66% |
| 4 | บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด | 63,003,931 | 4.35% |
| 5 | สำนักงานประกันสังคม (2 กรณี) | 58,360,560 | 4.02% |
ราชวิทยาลัยศิลปกรรม

| --- | --- |
Royal Academy of Arts


ก่อตั้ง: ค.ศ. 1768
ที่ตั้ง: Piccadilly   ลอนดอน W1
พิกัดภูมิศาสตร์: 51°30′33″N 00°08′22″W﻿ / ﻿51.50917°N 0.13944°W﻿ / 51.50917; -0.13944
ผู้อำนวยการ: เซอร์ นิโคลัส กริมชอว์
เว็บไซต์: www.royalacademy.org.uk
ระวังสับสนกับ ราชสมาคมศิลปกรรม
ราชวิทยาลัยศิลปกรรม (อังกฤษ: Royal Academy of Arts) เป็นสถาบันศิลปะ ตั้งอยู่ที่คฤหาสน์เบอร์ลิงตัน ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1768 มีจุดประสงค์ในการส่งเสริมศิลปะอังกฤษและมีสมาชิกเป็นศิลปิน สถาบันจัดงานแสดงศิลปะทั้งถาวรและชั่วคราว และมีโรงเรียนศิลปะ
รางวัลลอเรนซ์โอลิวีเอร์

| รางวัลโอลิวีเอร์ |
| --- | --- |
ปัจจุบัน: งานประกาศรางวัลลอเรนซ์โอลิวีเอร์ พ.ศ. 2565
รางวัลลอเรนซ์โอลิวีเอร์ ออกแบบโดยประติมากรนามว่าแฮร์รี่ ฟรานเชตตี ซึ่งตัวประติมากรรมแสดงโอลิวีเอร์ขณะแสดงบทบาทพระเจ้าเฮนรีที่ 5 ณ ดิโอลด์วิก เมื่อปี พ.ศ. 2480
รางวัลสำหรับ: ละครเวทีในลอนดอนที่ดีที่สุด
ประเทศ: อังกฤษ
จัดโดย: สมาคมโรงละครลอนดอน
รางวัลแรก: พ.ศ. 2519; 48 ปีที่แล้ว (2519)
เว็บไซต์: officiallondontheatre.com/olivier-awards/
รางวัลลอเรนซ์โอลิวีเอร์ (อังกฤษ: Laurence Olivier Awards) หรือรู้จักกันในชื่อ รางวัลโอลิวีเอร์ (อังกฤษ: Olivier Awards) เป็นรางวัลประจำปีที่มอบเพื่อยกย่องความเป็นเลิศด้านละครเวทีในลอนดอนโดยสมาคมโรงละครลอนดอนภายในงานประกาศรางวัลประจำปีซึ่งจัดขึ้นในเมืองหลวงของสหราชอาณาจักร แต่เดิมรางวัลนี้ชื่อว่า รางวัลสมาคมโรงละครเวสต์เอ็นด์ (อังกฤษ: Society of West End Theatre Awards) แต่ได้รับการเปลี่ยนชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ นักแสดงชายชาวอังกฤษในปี พ.ศ. 2527
รางวัลนี้มอบให้กับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับโปรดักชันเวสต์เอ็นด์ตลอดจนโรงละครที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์ที่ตั้งอยู่ในลอนดอน ซึ่งมีความครอบคลุมทั้งหมวดหมู่ละคร ละครเพลง การเต้นรำ โอเปรา และ โรงละครที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ยังมีการมอบรางวัลโอลิวีเอร์พิเศษซึ่งมีผู้ท้าชิงโดยดุลยพินิจในแต่ละปีด้วย รางวัลโอลิวีเอร์นี้ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ ว่าเป็นรางวัลอันมีเกียรติยศสูงสุดในวงการละครเวทีอังกฤษ เทียบเท่ารางวัลแบฟตาสำหรับวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์และรางวัลบริตสำหรับวงการเพลง และยังเทียบเท่ากับรางวัลโทนีของละครเวทีบรอดเวย์และรางวัลโมลิแยร์ของวงการละครเวทีฝรั่งเศส
นับแต่การเริ่มมอบรางวัล สถานที่จัดงานถูกเปลี่ยนไปในสถานที่และโรงละครหลายแห่งทั่วลอนดอน จนกระทั่วปี พ.ศ. 2555 ถึง 2559 ได้จัดประจำที่รอยัลโอเปราเฮาส์ และย้ายไปจัดประจำที่รอยัลอัลเบิร์ตฮอลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 เป็นต้นมา โดยมีการออกอากาศผ่านโทรทัศน์ในช่วงเวลายอดนิยมทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ซึ่งได้รับสิทธิ์การถ่ายทอดนับแต่ปี พ.ศ. 2556 เป็นต้นมา พร้อมกับการออกอากาศทางวิทยุโดยสถานีวิทยุแมจิก
ประวัติ

รางวัลโอลิวีเอร์ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2519 โดยสมาคมโรงละครลอนดอน ในฐานะรางวัลสมาคมโรงละครเวสต์เอ็นด์ โดยตัวรางวัลได้รับการออกแบบโดยทอม เมอร์ริฟิลด์ งานประกาศรางวัลครั้งแรกถูกจัดขึ้นในเดือนธันวาคมปีดังกล่าว ณ โรงแรมโฮเทลคาเฟรอยัล ปี พ.ศ. 2527 ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ นักแสดงชาวอังกฤษยินยอมให้รางวัลนี้ใช้ชื่อของเขาเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ดังนั้น รางวัลจึงถูกเปลี่ยนชื่อเป็น รางวัลลอเรนซ์โอลิวีเอร์
การตัดสิน

ทุกปี คณะกรรมการตัดสินด้านโรงละคร โอเปรา การเต้นรำ และการแสดงที่เกี่ยวข้องจะถูกรวบรวมขึ้นโดยสมาคมโรงละครลอนดอน
สำหรับโอเปรา การเต้นรำ และการแสดงที่เกี่ยวข้อง แต่ละองค์คณะจะประกอบไปด้วยคณะผู้เชี่ยวชาญ (ได้แก่ นักสื่อมวลชน ผู้กำกับฝ่ายคัดเลือกนักแสดง ผู้จัดการศิลป์ ผู้จัดพิมพ์ และ ผู้เชี่ยวชาญในอุตสหกรรมอื่นที่ได้รับการคัดเลือกจากความรู้ในสาขาของตน) และสมาชิกของสาธารณชนผู้หลงใหลในโรงละครลอนดอน อันดับแรก คณะกรรมการจะเลือกการแสดงที่เห็นสมควรที่จะเสนอชื่อเพื่อเข้าชิงรางวัลโอลิวีเอร์มากที่สุด จากนั้นจึงจะลงคะแนนเลือกผู้ชนะในตอนท้ายสุดของการตัดสิน
สำหรับรางวัลด้านโรงละคร บัญชีรายการซึ่งมีความยาวจะถูกรวบรวมขึ้นโดยองค์คณะ ซึ่งประกอบด้วย สมาชิกสาธารณชน และส่งไปยังสมาชิก SOLT เพื่อลงคะแนน โดยสมาชิกดังกล่าวสามารถลงคะแนนให้กับการแสดงที่อยู่นอกบัญชีรายการได้ เว้นแต่ในหมวดรางวัลนักแสดงสมทบชาย/สมทบหญิงสี่ประเภท (เนื่องจากในแต่ละหมวดรางวัลนั้นมีผู้มีสิทธิ์เข้าชิงหลายพันคน) คะแนนโดยสมาชิกจะถูกรวบรวมเข้ากับองค์คณะเพื่อสร้างรายชื่อผู้เข้าชิง จากนั้นรายชื่อผู้เข้าชิงจะได้รับการลงคะแนนโดยสมาชิกทั้งสองกลุ่มและองค์คณะเพื่อหาผู้ชนะ
งานประกาศรางวัล > พิธีกร

พิธีกรที่ผ่านมาของงานประกาศรางวัล ได้แก่ ไมเคิล บอล, อีเมลดา สตอนตัน, ไคลฟ์ แอนเดอร์สัน, เจมมา อาร์เทอร์ตัน, สตีเฟน แมนเกน, ฮิว บอนเนวิลล์, เชอริแดน สมิท, เลนนี เฮนรี, แคเทอริน เทต และ เจสัน แมนเฟิร์ด
งานประกาศรางวัล > สถานที่จัดงาน

สถานที่ที่เกี่ยวข้องกับการจัดงานมากที่สุด คือ โรงแรมกรอสเวเนอร์เฮาส์ ซึ่งถูกใช้เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงหลังงานประกาศรางวัลจำนวนเก้าครั้ง และเป็นสถานที่จัดงานประกาศรางวัลอีกสี่ครั้ง นอกจากนี้ ยังมีสถานที่ต่าง ๆ ที่ใช้เป็นสถานที่ในการประกาศรางวัลดังนี้ โรงละครแอลเบอรี (ปัจจุบัน คือ โรงละครโนเอลโคเวิร์ด), โรงแรมคาเฟรอยัล, โรงละครโดมิเนียน, โรงละครลอนดอนแพลเลเดียม, โรงละครไลเซียม, โรงแรมลอนดอนฮิลตันออนพาร์กเลน, โรงละครพิคคาดิลลี, โรงละครแห่งชาติ, โรงละครรอยัลตี (ปัจจุบัน คือ โรงละครพีค็อก), โรงละครชาฟต์สเบอรี, โรงละครรอยัลดรูรีเลน และ โรงละครวิกตอเรียพาเลซ
ในปี พ.ศ. 2555 ถึง 2559 งานประกาศรางวัลถูกจัดที่รอยัลโอเปราเฮาส์ และได้ย้ายไปจัดที่รอยัลอัลเบิร์ตฮอล ในปี พ.ศ. 2560
การออกอากาศ

งานประกาศรางวัลครั้งแรกได้รับการถ่ายทอดผ่านทางสถานีโทรทัศน์บีบีซี1 โดยออกอากาศผ่านสถานีโทรทัศน์ดังกล่าวไปจนถึงปี พ.ศ. 2535 ก่อนจะเปลี่ยนไปออกอากาศผ่านสถานีโทรทัศน์บีบีซี2 จนถึงปี พ.ศ. 2546 จากนั้นงานประกาศรางวัลถูกถ่ายทอดผ่านวิทยุเพียงอย่างเดียวจนถึงปี พ.ศ. 2554 เมื่อสถานีโทรทัศน์บีบีซีได้ออกอากาศสดเชิงตอบโต้ผ่านปุ่มแดงบนรีโมท ขณะเดียวกันก็มีพอล แกมบักชีนีเป็นผู้ดำเนินรายการผ่านสถานีวิทยุบีบีซี 2โดยเป็นการออกอากาศและสัมภาษณ์สด โดยมีรูปแบบการออกอากาศเดียวกันนี้ในปี พ.ศ. 2555 ก่อนที่สถานีโทรทัศน์ไอทีวีของสหราชอาณาจักรจะได้รับสิทธิ์การออกอากาศ ทำให้มีการออกอากาศงานประกาศรางวัลโอลิวีเอร์ผ่านสื่อกระแสหลักอีกครั้งในปี พ.ศ. 2556 นอกจากนี้ยังมีการออกอากาศผ่านสถานีวิทยุแมจิกด้วย
หมวดรางวัล

| --- | --- |
 ละคร ละครใหม่ยอดเยี่ยม (Best New Play)  ละครทำซ้ำยอดเยี่ยม (Best Revival)  ละครสุขนาฏกรรมหรือบันเทิงยอดเยี่ยม (Best Entertainment or Comedy Play)  นักแสดงชายยอดเยี่ยม (Best Actor)  นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม (Best Actress)  นักแสดงสมทบยอดเยี่ยม (Best Performance in a Supporting Role) นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (Best Actor in a Supporting Role)  นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (Best Actress in a Supporting Role) ละครเพลง ละครเพลงใหม่ยอดเยี่ยม (Best New Musical)  ละครเพลงทำซ้ำยอดเยี่ยม (Best Musical Revival)  นักแสดงชายยอดเยี่ยมด้านละครเพลง (Best Actor in a Musical)  นักแสดงหญิงยอดเยี่ยมด้านละครเพลง (Best Actress in a Musical)  นักแสดงสมทบยอดเยี่ยมด้านละครเพลง (Best Performance in a Supporting Role in a Musical) นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมด้านละครเพลง (Best Actor in a Supporting Role in a Musical)  นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมด้านละครเพลง (Best Actress in a Supporting Role in a Musical)  โน้ตเพลงต้นฉบับหรือการเรียบเรียงออเคสตราใหม่ยอดเยี่ยม (Best Original Score or New Orchestrations) ฝ่ายผลิต ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม (Best Director)  ผู้กำกับท่าเต้นละครเวทียอดเยี่ยม (Best Theatre Choreographer)  การออกแบบฉากยอดเยี่ยม (Best Set Design)  การออกแบบชุดยอดเยี่ยม (Best Costume Design)  การออกแบบแสงยอดเยี่ยม (Best Lighting Design)  การออกแบบเสียงยอดเยี่ยม (Best Sound Design):  การเต้นรำ/โอเปรา การผลิตการเต้นรำใหม่ยอดเยี่ยม (Best New Dance Production)  การผลิตโอเปราใหม่ยอดเยี่ยม (Best New Opera Production)  ผลงานโดดเด่นด้านการเต้นรำ (Outstanding Achievement in Dance)  ผลงานโดดเด่นด้านโอเปรา (Outstanding Achievement in Opera) อื่น ๆ รางวัลพิเศษ  ความบันเทิงและครอบครัวยอดเยี่ยม (Best Entertainment and Family)  ผลงานโดดเด่นด้านการแสดงที่เกี่ยวข้อง (Outstanding Achievement in an Affiliate Theatre) อดีต นักแสดงชายแห่งปีหมวดละครใหม่ (Actor of the Year in a New Play)  นักแสดงหญิงแห่งปีหมวดละครใหม่ (Actress of the Year in a New Play)  นักแสดงชายแห่งปีหมวดละครทำซ้ำ (Actor of the Year in a Revival)  นักแสดงหญิงแห่งปีหมวดละครทำซ้ำ (Actress of the Year in a Revival)  การแสดงสุขนาฏกรรมยอดเยี่ยม (Best Comedy Performance)  การแสดงละครเพลงยอดเยี่ยม (Best Performance in a Musical)  ศิลปินสมทบแห่งปี (Supporting Artist of the Year)  นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมหมวดละคร (Best Newcomer in a Play)  นักแสดงดาวรุ่ง (Most Promising Performer)  คณะแสดงยอดเยี่ยม (Best Company Performance)  ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยมหมวดละคร (Best Director of a Play)  ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยมหมวดละครเพลง (Best Director of a Musical)  ผู้ประพันธ์บทละครดาวรุ่ง (Most Promising Playwright)  นักออกแบบฉากยอดเยี่ยม (Best Set Designer)  ผลงานโดดเด่นด้านละครเพลง (Outstanding Achievement in a Musical)  รางวัลผู้ชม
รางวัลลูกโลกทองคำ ครั้งที่ 68

งานประกาศผลรางวัลลูกโลกทองคำ ครั้งที่ 68 (อังกฤษ: 68th Golden Globe Awards) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2011 หรือเช้าวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2554 ตามเวลาประเทศไทย ณ โรงแรมเบเวอร์ลี ฮิลตัน รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยโรเบิร์ต เดอ นีโร ได้รับรางวัลเกียรติยศ เซซิล บี. เดอมิล
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง

ผู้ชนะแสดงเป็น ตัวหนา.
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง > สาขาภาพยนตร์

| ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม> ประเภทชีวิต | ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม> ประเภทเพลงหรือตลก |
| --- | --- |
 Black Swan  เดอะ ไฟท์เตอร์ หัวใจไม่ยอมแพ้ (The Fighter)  จิตพิฆาตโลก (Inception)  ประกาศก้องจอมราชา (The King's Speech)  The Social Network:  อลิซผจญแดนมหัศจรรย์ (Alice in Wonderland)  บาร์รัก เวทีร้อน (Burlesque)  The Kids Are All Right  Red  The Tourist
นักแสดงนำในภาพยนตร์ชีวิตยอดเยี่ยม
ฝ่ายชาย: ฝ่ายหญิง
 เจสซี ไอเซนเบิร์ก - The Social Network บท มาร์ก ซัคเคอร์เบิร์ก  โคลิน เฟิร์ธ - The King’s Speech บท สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6  เจมส์ ฟรังโก - 127 Hours as Aron Ralston  ไรอัน กอสลิง - Blue Valentine as Dean  มาร์ก วอห์ลเบิร์ก - The Fighter as Micky Ward:  Halle Berry - Frankie and Alice as Frankie/Alice  Nicole Kidman - Rabbit Hole as Becca Corbett  Jennifer Lawrence - Winter's Bone as Ree Dolly  Natalie Portman - Black Swan as Nina Sayers  Michelle Williams - Blue Valentine as Cindy
นักแสดงนำในภาพยนตร์เพลงหรือตลกยอดเยี่ยม
ฝ่ายชาย: ฝ่ายหญิง
 Johnny Depp - Alice in Wonderland as Mad Hatter  Johnny Depp - The Tourist as Frank Tupelo  Paul Giamatti -  Barney's Version as Barney Panofsky  Jake Gyllenhaal - Love and Other Drugs as Jamie Randall  Kevin Spacey - Casino Jack as Jack Abramoff:  Annette Bening - The Kids Are All Right as Nic  Anne Hathaway - Love and Other Drugs as Maggie Murdock  Angelina Jolie - The Tourist as Elise Ward  Julianne Moore - The Kids Are All Right as Jules  Emma Stone - Easy A as Olive Penderghast
นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม: นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
 Christian Bale - The Fighter as Dicky Eklund  Michael Douglas - Wall Street: Money Never Sleeps as Gordon Gekko  Andrew Garfield - The Social Network as Eduardo Saverin  Jeremy Renner - The Town as James "Jem" Coughlin  Geoffrey Rush - The King's Speech as Lionel Logue:  Amy Adams - The Fighter as Charlene Fleming  Helena Bonham Carter - The King's Speech as Queen Elizabeth  Mila Kunis - Black Swan as Lily  Melissa Leo - The Fighter as Alice Eklund  Jacki Weaver - Animal Kingdom as Janine 'Smurf' Cody
ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม: บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
 Darren Aronofsky - Black Swan  David Fincher - The Social Network  Tom Hooper - The King's Speech  Christopher Nolan - Inception  David O. Russell - The Fighter:  Simon Beaufoy, Danny Boyle - 127 Hours  Stuart Blumberg, Lisa Cholodenko - The Kids Are All Right  Christopher Nolan - Inception  David Seidler - The King's Speech  Aaron Sorkin - The Social Network
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม: เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
 Alexandre Desplat - The King's Speech  Danny Elfman - Alice in Wonderland  A.R. Rahman - 127 Hours  Trent Reznor, Atticus Ross - The Social Network  Hans Zimmer - Inception:  "Bound to You" - Burlesque  "Coming Home" - Country Strong  "I See the Light" - Tangled  "There's a Place For Us" - The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader  "You Haven't Seen the Last of Me" - Burlesque
ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม: ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม
 Despicable Me  How to Train Your Dragon  The Illusionist  Tangled  Toy Story 3:  Biutiful • Mexico  The Concert • France  The Edge • Russia  I Am Love • Italy  In a Better World • Denmark
สาขาโทรทัศน์

| ละครชุดยอดเยี่ยม> ประเภทชีวิต | ละครชุดยอดเยี่ยม> ประเภทเพลงหรือตลก |
| --- | --- |
 Boardwalk Empire  Dexter  The Good Wife  Mad Men  The Walking Dead:  30 Rock  The Big Bang Theory  The Big C  Glee  Modern Family  Nurse Jackie
นักแสดงนำในละครชุดประเภทชีวิตยอดเยี่ยม
ฝ่ายชาย: ฝ่ายหญิง
 Steve Buscemi - Boardwalk Empire as Nucky Thompson  Bryan Cranston - Breaking Bad as Walter White  Michael C. Hall - Dexter as Dexter Morgan  Jon Hamm - Mad Men as Don Draper  Hugh Laurie - House as Dr. Gregory House:  Julianna Margulies - The Good Wife as Alicia Florrick  Elisabeth Moss - Mad Men as Peggy Olson  Piper Perabo - Covert Affairs as Annie Walker  Katey Sagal - Sons of Anarchy as Gemma Teller Morrow  Kyra Sedgwick - The Closer as Brenda Leigh Johnson
นักแสดงนำในละครชุดประเภทเพลงหรือตลกยอดเยี่ยม
ฝ่ายชาย: ฝ่ายหญิง
 Alec Baldwin - 30 Rock as Jack Donaghy  Steve Carell - The Office as Michael Scott  Thomas Jane - Hung as Ray Drecker  Matthew Morrison - Glee as Will Schuester  Jim Parsons – The Big Bang Theory as Sheldon Cooper:  Toni Collette - United States of Tara as Tara Gregson  Edie Falco - Nurse Jackie as Jackie Peyton  Tina Fey - 30 Rock as Liz Lemon  Laura Linney - The Big C as Cathy Jamison  Lea Michele - Glee as Rachel Berry
Best performance in a mini-series or TV film
Actor: Actress
 Idris Elba - Luther as Detective Chief Inspector John Luther  Ian McShane - The Pillars of the Earth as Waleran Bigod  Al Pacino - You Don't Know Jack as Jack Kevorkian  Dennis Quaid -  The Special Relationship as President Bill Clinton  Édgar Ramírez - Carlos as Carlos the Jackal:  Hayley Atwell - The Pillars of the Earth as Aliena  Claire Danes - Temple Grandin as Temple Grandin  Judi Dench - Return to Cranford as Matty Jenkyns  Romola Garai - Emma as Emma Woodhouse  Jennifer Love Hewitt - The Client List as Samantha Horton
Best supporting performance in a series, mini-series, or TV film
Actor: Actress
 Scott Caan - Hawaii Five-0 as Danny Williams  Chris Colfer - Glee as Kurt Hummel  Chris Noth - The Good Wife as Peter Florrick  Eric Stonestreet - Modern Family as Cameron Tucker  David Strathairn - Temple Grandin as Professor Carlock:  Hope Davis -  The Special Relationship as Hillary Clinton  Jane Lynch - Glee as Sue Sylvester  Kelly Macdonald - Boardwalk Empire as Margaret Schroeder  Julia Stiles - Dexter as Lumen Pierce  Sofía Vergara - Modern Family as Gloria Delgado-Pritchett
Best mini-series or TV film: 
 Carlos  The Pacific  The Pillars of the Earth  Temple Grandin  You Don't Know Jack:
สรุปผลรางวัล > การเสนอชื่อ > นักแสดง

2: Johnny Depp (Alice in Wonderland, The Tourist)
สรุปผลรางวัล > การเสนอชื่อ > ภาพยนตร์

7: The King's Speech
6: The Fighter, The Social Network
4: Black Swan, Inception, The Kids Are All Right
3: 127 Hours, Alice in Wonderland, Burlesque, The Tourist
2: Blue Valentine, Love and Other Drugs, Tangled
สรุปผลรางวัล > การเสนอชื่อ > ละครโทรทัศน์

5: Glee
3: 30 Rock, Boardwalk Empire, Dexter, The Good Wife, Mad Men, Modern Family, The Pillars of the Earth, Temple Grandin
2: The Big Bang Theory, The Big C, Carlos, Nurse Jackie
ราชวงศ์ฉีใต้

ราชวงศ์ฉีใต้ (อังกฤษ: Southern Qi จีนตัวย่อ: 南齐; จีนตัวเต็ม: 南齊; พินอิน: Nán Qí หรือ จีนตัวย่อ: 南朝齐; จีนตัวเต็ม: 南朝齊; พินอิน: Nán Qí) (479–502) เป็นราชวงศ์ที่ 2 ในยุค ราชวงศ์ใต้ ของ ประเทศจีน เมื่อสิ้นราชวงศ์นี้ ราชวงศ์ที่ต่อจากราชวงศ์ฉีใต้คือ ราชวงศ์เหลียง
ประวัติศาสตร์

ราชวงศ์เริ่มต้นในปี 479 เมื่อ เสี่ยว เต้าเฉิง บังคับให้ จักรพรรดิหลิวซ่งเชิ่น ให้สละราชบัลลังก์แก่เขา นับเป็นจุดสิ้นสุดราชวงศ์หลิวซ่ง และเริ่มต้นราชวงศ์ฉีใต้ และยังขึ้นครองราชย์เป็นปฐมกษัตริย์ พระนามว่า จักรพรรดิฉีเก้า ชื่อของราชวงศ์ถูกนำมาจากดินแดนที่เสี่ยว เต้าเฉิงครอบครองคือ รัฐฉี พงศาวดารแห่งฉี ไม่ได้กล่าวถึงว่าเขามีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับสกุลเจียง หรือสกุลเถียน(สองราชวงศ์ที่เคยปกครองอาณาจักรนั้น)หรือไม่
ในช่วงประวัติศาสตร์ ทั้ง 23 ปี ในราชวงศ์เต็มไปด้วยความไม่มั่นคงเป็นส่วนใหญ่ หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิฉีเก้า และจักรพรรดิฉีอู่ ผู้มีความสามารถ หลานชายของจักรพรรดิหวู่ เสี้ยว เจ้าเยี่ย (萧昭业) ถูกลอบสังหารโดย เสี้ยวหลวน ลูกพี่ลูกน้องที่ฉลาดแต่โหดร้าย แล้วจึงขึ้นครองราชย์และประหารชีวิตโอรสของจักรพรรดิเกาและจักรพรรดิหวู่ทั้งหมด ร่วมกับขุนนางที่ต้องสงสัยว่าจะคิดร้ายกับพระองค์
ความเด็ดขาดของการประหารชีวิตเหล่านี้รุนแรงขึ้นหลังจาก เสี้ยว เป่าเจี้ยน พระราชโอรสขึ้นครองราชย์ ซึ่งการกระทำของเขาก่อให้เกิดการกบฏหลายครั้ง สุดท้ายก็ถูกนายพล เสี้ยว ยิ่ง นำไปสู่การล่มสลายของราชวงศ์ฉีใต้และสืบทอดต่อโดย ราชวงศ์เหลียง
เจ้าหญิงทัวป่า เซียนเป่ยแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือมากกว่าครึ่งได้แต่งงานกับชาวฮั่นตอนใต้จากตระกูลจักรพรรดิ และขุนนางจากทางตอนใต้ของจีนของราชวงศ์ทางใต้ที่ล่มสลาย และย้ายไปทางเหนือเพื่อเข้าร่วมกับราชวงศ์เว่ยเหนือ โดยองค์หญิงหนันหยางแต่งงานกับเสี่ยว เป่าอิ่ง ซึ่งเป็นสมาชิกชาวฮั่นของราชวงศ์ฉีใต้น้องสาวของจักรพรรดิเว่ยเว่ยเสี่ยว คือ เจ้าหญิงเจ้าหยางแต่งงานกับ เสี้ยว หลง โอรสของจักรพรรดิเหลียงอู่
รายนามจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีใต้ (479–502)

| Posthumous Name | สกุล และ พระนาม | ปีที่เสวยราชย์ | ปีศักราช |
| --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิฉีเก้า | เสี้ยว เต้าเฉิง | 479–482 | Jianyuan (建元) 479–482 |
| จักรพรรดิฉีอู่ | เสี้ยว เสอ | 482–493 | Yongming (永明) 483–493 |
| – | เซียว เจาเย่ | 493–494 | Longchang (隆昌) 494 |
| – | เซียว เจาเหวิน | 494 | Yanxing (延興) 494 |
| จักรพรรดิฉีหมิง | เสี้ยว หลวน | 494–498 | Jianwu  (建武) 494–498 Yongtai (永泰) 498 |
| – | เซียว เป่าเจวียน | 499–501 | Yongyuan (永元) 499–501 |
| จักรพรรดิฉีเหอ | เสี้ยว เป่าหรง | 501–502 | Zhongxing (中興) 501–502 |
ดูเพิ่ม

ยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้
ราชอาณาจักรอิตาลี (แก้ความกำกวม)

ราชอาณาจักรอิตาลี (อังกฤษ: Kingdom of Italy) สามารถหมายถึง
ราชอาณาจักรอิตาลี (ยุคกลาง)
ราชอาณาจักรอิตาลี (สมัยนโปเลียน)
ราชอาณาจักรอิตาลี
หิกกฑุเว ศรี สุมังคละ เถระ

| หิกฺกฑุเว ศฺรี สุมํคล เถร |
| --- | --- |

คำนำหน้าชื่อ: ไตรปิฎกวาคีศวราจารยะ สังฆาธิการแห่งสยามนิกาย
ส่วนบุคคล
เกิด: นิโคลัส คุณวรรธณะ 20 มกราคม ค.ศ. 1827(1827-01-20) หิกกฑุวา
มรณภาพ: 29 เมษายน ค.ศ. 1911(1911-04-29) (84 ปี)
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
สัญชาติ: ศรีลังกา
บุพการี: ดอน โยฮันเนส อพวีระ คุณวรรธณะ (บิดา)   ฑันฑันโฆฑะ คมเค คริสตินา (มารดา)
สำนัก: เถรวาท
สาย: สยามนิกาย
การศึกษา: ปรมธรรมเจดียปริเวณณ รัตนมละนะ
ตำแหน่งชั้นสูง
ครู: วลเน ศรี สิทธารถะ มหาเถระ
 ศิษย์ อนาคาริก ธรรมปาละ 
หิกกฑุเว ศรี สุมังคละ เถระ (อักษรโรมัน: Hikkaduwe Sri Sumangala Thera) หรือ หิกฺกฑุเว ศฺริ สุมํคล นาหิมิ (สิงหล: හික්කඩුවේ ශ්‍රි සුමංගල නාහිමි; 20 มกราคม 1827 – 29 เมษายน 1911) เป็นพระภิกษุในศาสนาพุทธเถรวาทสำนักสยามนิกายชาวศรีลังกา หนึ่งในผู้ริเริ่มขบวนการฟื้นฟูศาสนาพุทธในศรีลังกาในศตวรรษที่ 19 ท่านมีบทบาทอย่างมากในการพัฒนาการศึกษาพุทธศาสนาและเป็นผู้สถาปนาสถาบันวิทโยทยปิริเวณที่มลิคกัณฑะในปี 1873 ที่ในปี 1959 ได้รับการยกวิทยฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัย นอกจากนี้ท่านยังประพันธ์หนังสือจำนวนมากและเป็นพระนักเทศน์ที่มีความสามารถ ท่านนำการโต้วาทีทางศาสนาหลายครั้งกับมิชชันนารีครสิต์ โดยครั้งสำคัญที่สุดคือการโต้วาที ปานทุราวาทย (Panadurawadaya) ในปี 1873 ที่ปานทุรา ท่านมีความรู้ในแขนงวิชาประวัติศาสตร์ เลขคณิต และโบราณคดี รวมถึงสามารถใช้ภาษาสิงหล บาลี สันสกฤต และอังกฤษได้
ราชวงศ์โบคัสซา

| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ: จักรพรรดิแห่งแอฟริกากลาง
ปกครอง: จักรวรรดิแอฟริกากลาง
ประมุขพระองค์แรก: โบคัสซาที่ 1
ผู้นำสกุลองค์ปัจจุบัน: เจ้าชายฌ็อง-เบแดล บอกาซา
ประมุขพระองค์สุดท้าย: โบคัสซาที่ 1
สถาปนา: 4 ธันวาคม 1976
ล่มสลาย: 21 กันยายน 1979
ด ค ก
ราชวงศ์โบคัสซา (อังกฤษ: House of Bokassa) หรือ ราชวงศ์บอกาซา เป็นราชวงศ์ที่ปกครองจักรวรรดิแอฟริกากลาง สถาปนาขึ้นโดยสมเด็จพระจักรพรรดิโบคัสซาที่ 1 ปกครองตั้งแต่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1976 จนกระทั่งถูกโค่นล้มเมื่อ 21 กันยายน ค.ศ. 1979
รายพระนามสมาชิกในราชวงศ์โบคัสซา

สมเด็จพระจักรพรรดิโบคัสซาที่ 1 ทรงมีโอรส-ธิดา 40 พระองค์ จากพระชายา 19 พระองค์ เช่น
จอร์จ โบคัสซา
มาร์ติน โบคัสซา
ฌ็อง ชาร์ลส์ โบคัสซา
แซงต์ ไคร์ โบคัสซา
แซงต์ ไซเวสเตร โบคัสซา
ฌ็อง เลอ แกรนด์ โบคัสซา
ชาร์ลเลเมกน์ โบคัสซา
ฌ็อง-เซิร์ก โบคัสซา
เจ้าชายฌ็อง-เบแดล โบคัสซาที่ 2
ฌ็อง-เบแดล บอกาซา จูเนียร์ พระโอรสองค์สุดท้ายของจักรพรรดิโบคัสซา
เครือญาติในสายอื่นของราชวงศ์โบคัสซา

แคทเทอรีน บากาลามา พระขนิษฐาของจักรพรรดิโบคัสซาที่ 1
คอนสแตนติน อึมบลังกา พระราชภาดาของจักรพรรดิโบคัสซาที่ 1
อลิซาเบธ คโปมานเซีย พระปิตุจฉาขอจักรพรรดิโบคัสซาที่ 1
ราชมรรคา

ปราสาทตาเมือน (ปราสาทบายกรีม)
ปราสาทพระขรรค์
ราชมรรคา (อังกฤษ: Royal Roads) คือเส้นทางเชื่อมโยงบ้านเมืองชั้นในของอาณาจักรเขมรโบราณ (ขอม ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน หมายถึงชาวเขมรโบราณ) อันเป็นบรรพบุรุษร่วมสายหนึ่งของชาวเขมรถิ่นไทยในประเทศไทยชาวเขมรในประเทศกัมพูชาและชาวขะแมร์กรอมในตอนใต้ของประเทศเวียดนามในปัจจุบัน มีหลักฐานเป็น ถนน สะพาน ปราสาท จารึก ภาษาสันสกฤตและภาษาเขมร
ปราสาทหินในประเทศไทย

อุทยานประวัติศาสตร์พิมาย
อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง
อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ
อุทยานประวัติศาสตร์เมืองสิงห์
อุทยานประวัติศาสตร์กลุ่มปราสาทตาเมือนและปราสาทศีขรภูมิ
ปราสาทเมืองต่ำ
ปรางค์กู่ จังหวัดร้อยเอ็ด
ปราสาทช่างปี่
ปราสาทตระเปียงเตีย
ปราสาทตาควาย
ปราสาทตาเมือน
ปราสาทตาเมือนธม
ปราสาทตาเมือนโต๊ด
ปราสาทตาเล็ง
ปราสาทบ้านพลวง
ปราสาทบ้านสนม (ปราสาทวัดธาตุ)
ปราสาทบ้านสมอ
ปราสาทบ้านไพล
ปราสาทปรางค์กู่
ปราสาทยายเหงา
ปราสาทวัดปรางค์ทอง
ปราสาทศีขรภูมิ
ปราสาทสระกำแพงน้อย
ปราสาทสระกำแพงใหญ่
ปราสาทสังข์ศิลป์ชัย
ปราสาทหินพนมวัน
ปราสาทห้วยทับทัน
ปราสาทโดนตวล
ปราสาทภูมิโปน
ปราสาทบ้านอนันต์
ธรรมศาลาตามเส้นทางราชมรรคา (ในเขตประเทศไทย)

ปราสาทกู่ศิลา
ปราสาทห้วยแคน ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตำบลห้วยแคน อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา เป็นธรรมศาลาหลังที่สองจากเมืองพิมาย ได้รับการบูรณะแล้ว แต่ยังอยู่ในสภาพชำรุด
ปราสาทบ้านสำโรง เป็นเป็นปราสาทที่ยังไม่ได้รับการบูรณะ มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นปกคลุม สภาพพังทลายและถูกดินทับถมตามกาลเวลา มีลักษณะเป็นโคกกลางท้องนา  ตั้งอยู่ที่บ้านสำโรง ตำบลไผทรินทร์ อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์
ปราสาทหนองตาเปล่ง
ปราสาทหนองปล่อง
ปราสาทหนองกง (โคกปราสาท)
ปราสาทบ้านบุ
ปราสาทถมอ
ปราสาทตาเมือน
ธรรมศาลาตามเส้นทางราชมรรคา (ในเขตประเทศกัมพูชา)

ปราสาทพระขรรค์
ปราสาทพรหมเกล
ปราสาทบันทายฉมาร์
มรดกโลก

อยู่ในขั้นตอนการพิจารณาเพื่อยกระดับให้เป็นมรดกโลก พร้อมกับ กลุ่มป่าแก่งกระจาน และ อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท
ราชอาณาจักรซัสเซกซ์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ซัสเซกซ์ (แก้ความกำกวม)
ราชอาณาจักรซัสเซกซ์ (อังกฤษ: Kingdom of Sussex; อังกฤษเก่า: Sūþseaxna rīce) คำว่า "ซัสเซกซ์" มาจากคำภาษาอังกฤษเก่าว่า Sūþsēaxe ที่แปลว่าแซกซันใต้ ซัสเซกซ์เป็นหนึ่งในอาณาจักรแองโกล-แซกซันเจ็ดอาณาจักรที่มีอาณาบริเวณคล้ายกับอาณาจักรเคลต์เดิมชื่ออาณาจักรเรกีนี (Regini) แต่ต่อมาเทศมณฑลซัสเซกซ์ แต่ส่วนใหญ่ของเขตการปกครองโบราณครอบคลุมบริเวณป่าที่เรียกว่าป่าอันเดรด (Forest of Andred) ราชอาณาจักรซัสเซกซ์ปกครองโดยระบบราชาธิปไตย
ดูเพิ่ม

แองโกล-แซกซัน
เจ็ดอาณาจักร
ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ
| ด ค กเจ็ดอาณาจักร |
| --- | --- |
อีสต์แองเกลีย ·  เอสเซ็กซ์ ·  เคนต์ ·  เมอร์เซีย ·  นอร์ทธัมเบรีย (เบอร์นิเซีย, ไดรา) ·  ซัสเซ็กซ์ ·  เวสเซ็กส์
ราชสำนักเกียวโต

| ประเทศญี่ปุ่นก่อนสมัยใหม่ |
| --- | --- |

ส่วนหนึ่งของชุดการเมืองการปกครองในยุคนะระและยุคเฮอัง

ไดโจกัง  (สภาอำมาตย์)
อัครมหาเสนาบดี  /  ประธานสภา: ไดโจไดจิง
มหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย: ซาไดจิง
มหาเสนาบดีฝ่ายขวา: อูไดจิง
มหาเสนาบดีกลาง: ไนไดจิง
อำมาตย์ใหญ่: ไดนะงง
อำมาตย์กลาง: ชูนะงง
อำมาตย์น้อย: โชนะงง
กรมทั้งแปด
กรมบริหารกลาง: นะกะสึกะซะโช
กรมพิธีการ: ชิคิบุโช
กรมอาลักษณ์: จิบุโช
กรมมหาดไทย: มิมบุโช
กรมกลาโหม: เฮียวบุโช
กรมยุติธรรม: เกียวบุโช
กรมคลัง: โอคุระโช
กรมวัง: คุไนโช
ด ค ก
ภาพถ่ายหน้า พระราชวังหลวงเคียวโตะ
ราชสำนักเคียวโตะ (อังกฤษ: Imperial Court in Kyoto) ราชสำนักที่ปกครอง ประเทศญี่ปุ่น มาตั้งแต่ ค.ศ. 794 หรือใน ยุคเฮอัง จนกระทั่งถึง ยุคเมจิ ที่ จักรพรรดิเมจิ ได้ย้ายเมืองหลวงและราชสำนักไปยัง เอะโดะ หรือ โตเกียว ในปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 1868
ในช่วงปลาย ยุคเฮอัง ราวปี ค.ศ. 1192 มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ จากตระกูล มินะโมะโตะ สามารถสถาปนาตนเองขึ้นเป็นโชกุนคนแรกของญี่ปุ่นพร้อมกับย้ายศูนย์กลางอำนาจจาก เฮอัง หรือ เคียวโตะ ในปัจจุบันไปยัง คะมะกุระ ทำให้ยุคสมัยนั้นเรียกกันว่า ยุคคะมะกุระ
ทำให้อำนาจทั้งหมดได้ย้ายไปอยู่ในมือของโชกุนส่วนองค์จักรพรรดิจึงมีพระราชสถานะเป็นเพียงแค่สัญลักษณ์ของประเทศเท่านั้น
จนกระทั่ง โทะกุงะวะ โยะชิโนะบุ โชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่นได้ตัดสินใจถวายคืนพระราชอำนาจแก่จักรพรรดิเมจิเมื่อปี ค.ศ. 1868 ทำให้องค์จักรพรรดิกลับมามีพระราชอำนาจอีกครั้งหลังจากนั้นไม่กี่เดือนจักรพรรดิเมจิก็โปรดเกล้า ฯ ให้ย้ายเมืองหลวงไปยัง เอะโดะ หรือโตเกียวในปัจจุบันทำให้การปกครองที่เฮอังหรือเคียวโตะที่มีมานานถึง 1074 ปีต้องสิ้นสุดลง
ดูเพิ่ม

พระราชวังหลวงเฮอัง
พระราชวังหลวงเคียวโตะ