stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นอร์มัน เมลเลอร์
ดูเพิ่ม

Norman Mailer by Michael K. Glenday. New York: St. Martin's Press, 1995.
Radical Fictions and the Novels of Norman Mailer by Nigel Leigh. New York: St. Martin's Press, 1990.
Norman Mailer: Works and Days by J. Michael and Donna P. Lennon. Westport, MA: Sligo Press, 2000. Comprehensive, annotated primary and secondary bibliography with life chronology.
Norman Mailer: The Man and His Work, edited by Robert F. Lucid. Boston: Little, Brown. The first collection of essays on Mailer.
Norman Mailer by Philip Bufithis. New York: Ungar, 1978. Perhaps the most readable and reliable study of Mailer's early work.
Acts of Regeneration: Allegory and Archetype in the Works of Norman Mailer by Robert J. Begiebing. Columbia: University of Missouri Press, 1980. Fine discussion of Mailer's "heroic consciousness."
The Enduring Vision of Norman Mailer by Barry H. Leeds. Bainbridge, WA: Pleasure Boat Studio, 2002.
Political Fiction and the American Self by John Whalen-Bridge. Urbana: University of Illinois Press, 1998. Subtle examination of Mailer's dual aptitude of representing and resisting American mythologies.
Critical Essays on Norman Mailer, edited by J.Michael Lennon: Boston, G.K.Hall and Co., 1986.
Norman Mailer, by Richard Poirier. New York: Viking,1972. One of the best studies of Mailer's writing, tracking his career through the early Eighties.
Norman Mailer by Richard Jackson Foster. University of Minnesota Press, 1968. Pamphlet.
The Structured Vision of Norman Mailer by Barry H. Leeds, New York University Press,1969.
Norman Mailer Revisited by Robert Merrill. Twayne, 1992. Contains perhaps the best analysis of The Executioner's Song
Mailer: His Life and Times, edited by Peter Manso. New York: Simon and Schuster, 1985.  Highly readable, but controversial "oral" biography of Mailer created by cross-cutting interviews with friends, enemies, acquaintances, relatives, wives of Mailer and Mailer himself.
Conversations with Norman Mailer, edited by J. Michael Lennon. Jackson, MS: University Press of Mississippi, 1988.
Norman Mailer: A Collection of Critical Essays edited by Leo Braudy. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1972. Contains useful insights on Miami and the Siege of Chicago.
Existential Battles: The Growth of Norman Mailer by Laura Adams. Athens: University of Ohio Press, 1976. Good discussion of early narrators.
Time to Murder and Create: The Contemporary Novel in Crisis by John W. Aldridge. New York: David McKay, 1966. Contains Aldridge's important essay on An American Dream.
The Portable Beat Reader, edited by Ann Charters, Penguin Books. New York. 1992. ISBN 0-670-83885-3 (hc); ISBN 0-14-015102-8 (pbk). Contains "The White Negro."
The Norman Mailer Review, edited by Phillip Sipiora. New periodical Co-sponsored by the University of South Florida and The Norman Mailer Society (www.normanmailersociety.com).
แหล่งข้อมูลอื่น

Norman Mailer ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Transcript of interview with Ramona Koval, Edinburgh International Book Festival, August 2000 broadcast on The Book Show”, ABC Radio National, 12 November 2007
The Norman Mailer Society เก็บถาวร 2009-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Superman Comes to the Supermarket," article by Norman Mailer on John F. Kennedy, Esquire magazine, November 1960
Sunday New York Times review by Lee Siegel of The Castle in the Forest
Norman Mailer on American Masters (PBS Broadcast)
Norman Mailer's writing on the Huffington Post
A conversation with Norman Mailer (Minnesota Public Radio)
Norman Mailer and Günter Grass interviewed by Andrew O'Hagan at The New York Public Library, June 2007
Norman Mailer speech at UC Berkeley Vietnam Teach-In, 1965 เก็บถาวร 2008-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (RealAudio) (via UC Berkeley Media Resources Center)]
นกเงือกดินเหนือ

| นกเงือกดินเหนือ |
| --- | --- |

ตัวผู้

ตัวเมีย ทั้งคู่ พบที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเซมิคิ อูกันดา
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Bucerotiformes
วงศ์:: Bucorvidae
สกุล:: Bucorvus
สปีชีส์:: B.  abyssinicus
ชื่อทวินาม
Bucorvus abyssinicus (Boddaert, 1783)

นกเงือกดินเหนือ หรือ นกเงือกดินอะบิสซิเนีย (อังกฤษ: northern ground hornbill หรือ Abyssinian ground hornbill; ชื่อวิทยาศาสตร์: Bucorvus abyssinicus) เป็นนกเงือกขนาดใหญ่หนึ่งในสองชนิดในวงศ์นกเงือกดิน มีพฤติกรรมหากินและดำรงชีวิตบนพื้นดินเป็นหลัก พบเฉพาะในตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรของทวีปแอฟริกา นกเงือกดินเหนือต่างจากนกเงือกดินใต้ ตรงที่มีขนาดเล็กกว่า มีสีหนังขอบตาสีฟ้า และถุงคอสีฟ้า (ในนกตัวเมีย)
อนุกรมวิธาน

นกเงือกดินเหนือ (B. abyssinicus) ได้รับการระบุชนิดโดยจอร์จ-ลุยส์ เลอแคลค เคานต์แห่งบูฟฟง (Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon) นักธรรมชาติวิทยาและพหุคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1780 ในหนังสือประวัติศาสตร์ธรรมชาติของนก (Histoire Naturelle des Oiseaux) นกเงือกดินเหนือยังปรากฏในภาพพิมพ์แกะสลัก (ด้วยมือ) โดยฟรองซัวร์-นิโคลา มาร์ติเนต (François-Nicolas Martinet) เป็นภาพประกอบหนึ่งในพันภาพของชุดสมุดภาพประวัติศาสตร์ธรรมชาติ (Planches Enluminées D'Histoire Naturelle) ซึ่งผลิตภายใต้การกำกับของเอดเมอ-ลุยส์ เดาเบ็นทง (Edme-Louis Daubenton) และประกอบกับคำอธิบายลักษณะของบูฟฟง
ทั้งภาพประกอบบรรยายและคำอธิบายของบูฟฟงดังกล่าวไม่ได้ระบุชื่อวิทยาศาสตร์ จนกระทั่ง ค.ศ. 1783 พิเอแทร์ โบดแดร์ท (Pieter Boddaert) นักธรรมชาติวิทยาชาวดัตช์ได้บัญญัติชื่อทวินาม Buceros abyssinicus ในบัญชีรายชื่อประกอบที่เขาสร้างเพิ่มเติมในชุดสมุดภาพประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ตัวอย่างชนิดต้นแบบเก็บจากประเทศเอธิโอเปีย (หรือที่เรียกอะบิสซิเนีย) ปัจจุบันนกเงือกดินเหนือ (หรือนกเงือกดินอะบิสซิเนีย) อยู่ในสกุลนกเงือกดิน (Bucorvus) ซึ่งเดิมเป็นสกุลย่อยระบุโดยเรอเน เลซง (René Lesson) นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1830 นกเงือกดินเหนือมีชนิดย่อยเดียว (monotypic)
ชื่อสามัญ (ชื่อสกุล Bucorvus) ของนกเงือกดินเหนือ (และนกเงือกดินใต้) ดัดแปลงมาจากชื่อสกุล Buceros ที่กาโรลุส ลินเนียส นำเสนอใน ค.ศ. 1758 สำหรับสกุลนกเงือกเอเชียขนาดใหญ่ โดยที่ corvus เป็นคำภาษาละตินสำหรับ เป็น "นกกา" จากลักษณะโดยรวมที่คล้ายอีกา
ลักษณะ

นกเงือกดินเหนือเป็นนกเงือกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในทวีปแอฟริกา รองจากนกเงือกดินใต้ที่มีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย
เป็นนกขนาดใหญ่ (ปลายปากถึงรูทวาร) ยาวรวม 90 ถึง 110 เซนติเมตร (35 ถึง 43 นิ้ว) อาศัยบนพื้นเป็นหลัก มีขนบนลำตัวสีดำและขนปีกหลักสีขาวซึ่งมองเห็นได้ในขณะบิน ตัวผู้ที่โตเต็มวัยมีผิวเปลือยสีฟ้ารอบดวงตา มีถุงหนังเปลือยที่คอสีแดงและพองตัวได้ แต้มด้วยหนังเปลือยสีฟ้าที่คางซึ่งหนังคางสัฟ้านี้มีขนาดต่าง ๆ กันในแต่ละตัว จะงอยปากยาวสีดำ มีแถบสีแดงที่โคนจะงอยปากใต้โหนก ด้านบนของจะงอยปากมีโหนกแข็ง (casque) สีดำปลายเปิด ทู่ และสั้น นกตัวเมียมีลักษณะคล้ายคลึงกันแต่เล็กกว่า ผิวเปลือยทั้งหมด (รอบตา ถุงคอ และคาง) เป็นสีน้ำเงินเข้ม (ยังคงมีแถบสีแดงบนโคนจะงอยปาก) นกรุ่นมีขนสีน้ำตาลเข้ม มีปากที่เล็กกว่าและโหนกแข็งในระยะเริ่มต้น มักใช้เวลา 3 ปีในการเจริญเป็นตัวเต็มวัยซึ่งจะค่อย ๆ พัฒนาส่วนที่เป็นขนนก สีของผิวเปลือย และโหนกแข็ง
นกเงือกดินเหนือ มีขนยาวคล้ายขนตาที่ล้อมรอบดวงตา ช่วยปกป้องดวงตาจากการบาดเจ็บ
จากการศึกษาพบว่า เมื่อยืนนกสูงประมาณ 90 ถึง 100 เซนติเมตร (35 ถึง 39 นิ้ว) อาจสูงได้ 110 ซม. (43 นิ้ว) และหนักประมาณ 4 กิเลกรัม (8.8 ปอนด์) จากรายงานการศึกษาของสตีเวนสันและแฟนชอว์ ระบุว่านกเงือกดินเหนือเป็นชนิดที่มีขนาดเฉลี่ยที่ที่ 102 เซนติเมตร (40 นิ้ว) ใหญ่กว่านกเงือกดินใต้ แต่น้ำหนักและการวัดมาตรฐานในส่วนอื่นขัดแย้งกันซึ่งระบุว่านกเงือกดินใต้นั้นใหญ่กว่าเล็กน้อยจริง ๆ
ลักษณะ > เสียงร้อง

มีเสียงร้องที่ลึกต่ำและกังวาน "อุ-อุ" และ "อุ-อุ-อุ" ซึ่งได้ยินชัดจากระยะไกล มักร้องในตอนเช้าจากทั้งขณะเกาะคอนหรือขณะอยู่บนพื้นดิน โดยทั่วไปนกตัวผู้และตัวเมียจะร้องเพลงคู่กัน
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย

นกเงือกดินเหนือ พบได้ทางตอนเหนือของภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา (โดยเฉพาะช่วงตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรของภูมิภาคฯ) จากตอนใต้ของมอริเตเนีย เซเนกัล และกินีทางตะวันออกถึงเอริเทรีย เอธิโอเปีย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของโซมาเลีย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเคนยา และยูกันดา พบในแหล่งที่อยู่อาศัยแบบเปิด เช่น ทุ่งหญ้าสะวันนา ทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทราย และบริเวณที่เป็นหิน โดยชอบพื้นที่ที่มีพืชพรรณต้นเตี้ยซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในพฤติกรรมการหาอาหารด้วยสายตา มักอาศัยในพื้นที่ที่แห้งแล้งกว่าถิ่นที่อยู่ที่นกเงือกใต้เลือก นกเงือกดินเหนือทนต่อพื้นที่ธรรมชาติที่ถูกรบกวน แต่ยังต้องการต้นไม้ขนาดใหญ่เพื่อใช้เป็นที่ทำรัง
มีประชากรนกเงือกดินเหนือหลบหนีหรือถูกปล่อยโดยเจตนาในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา แต่ไม่มีหลักฐานว่าประชากรนกเงือกเหล่านี้กำลังขยายพันธุ์และคงสืบพันธุ์อยู่ได้หลังการปล่อยหรือหลบหนี
พฤติกรรม

นกเงือกดินเหนืออาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าโล่ง อยู่เป็นคู่หรืออาศัยแบบครอบครัวเล็ก ๆ มักออกลาดตระเวนอาณาเขตของตนด้วยการเดินและมักไม่เลือกที่จะบิน โดยปกติแล้วจะบินขึ้นไปในอากาศเมื่อตื่นตระหนกเท่านั้น กลุ่มนกเงือกดิน (ฝูงครอบครัวขนาดเล็ก) ครอบครองพื้นที่ขนาด 2–100 ตารางไมล์ (5.2–259.0 km2) เป็นนกที่หากินกลางวัน นกที่เลี้ยงในกรงขังสามารถมีชีวิตอยู่ได้ 35–40 ปี
อาหารในธรรมชาติประกอบด้วยสัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังหลายชนิด รวมทั้งเต่าบกขนาดเล็ก กิ้งก่า งู นก แมงมุม ด้วง และหนอนผีเสื้อ นอกจากนี้ยังอาจกินซากศพ ผลไม้ เมล็ดพืช และถั่วเปลือกแข็งที่พบที่พื้น
พฤติกรรม > การผสมพันธุ์

ฤดูผสมพันธุ์ของนกเงือกดินเหนือแตกต่างกันไปตามช่วงการกระจายพันธุ์ ได้แก่ ประชากรนกในแอฟริกาตะวันตกผสมพันธุ์ในเดือนมิถุนายนถึงเดือนสิงหาคม ประชากรในไนจีเรียและยูกันดาผสมพันธุ์ในเดือนมกราคม และประชากรในเคนยาผสมพันธุ์ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน พวกมันชอบทำรังบนต้นไม้ใหญ่ โดยมักใช้โพรงในต้นเบาบับและตอปาล์ม รวมทั้งได้รับการบันทึกว่าทำรังในโพรงประเภทอื่น ๆ ได้แก่ รูในหินและโพรงที่มนุษย์สร้างขึ้น เช่นในกล่องเลี้ยงผึ้งหรือตะกร้า
การทำรังของนกเงือกดิน นกตัวเมียจะฟักและดูแลในโพรงรังที่ปิดผนึกบางส่วนโดยใช้ส่วนผสมของโคลนและพืชพรรณ ซึ่งต่างกับนกเงือกชนิดอื่น ๆ ตัวเมียที่ทำรังจะสลัดขนปีกหลักออกทั้งหมด นกเงือกดินตัวผู้เตรียมรังโดยใช้ใบไม้แห้งบุก้นโพรงก่อนที่ตัวเมียจะเข้าไปและวางไข่หนึ่งหรือสองฟองในช่วงห่างประมาณห้าวัน ตัวเมียเริ่มฟักไข่ทันทีที่วางไข่เพื่อให้ลูกนกที่ฟักออกมาก่อนมีพัฒนาการที่เหนือลูกนกตัวถัดมา การฟักไข่แต่ละครั้งใช้เวลาประมาณ 37 ถึง 41 วัน ตลอดช่วงฟักไข่นกไม่มีความพยายามที่จะรักษาโพรงให้สะอาดและนกตัวผู้มีหน้าที่จัดหาอาหารให้กับตัวเมียที่กำลังฟักไข่ น้ำหนักของลูกไก่ที่เพิ่งฟักออกมาใหม่จะอยู่ที่ประมาณ 70 กรัม (2.5 ออนซ์) และลูกนกที่ฟักครั้งแรกจะโตอย่างรวดเร็วเพื่อแย่งทรัพยากรจากลูกนกที่ฟักออกตัวที่สองซึ่งปกติแล้วจะตายจากความอดอยากก่อนที่มันจะอายุสี่วัน โดยลูกนกตัวแรกอาจมีน้ำหนักมากถึง 350 กรัม (12 ออนซ์) (ในระยะเพียงช่วงระหว่างไข่ใบแรกและใบที่สองฟัก) เมื่อลูกนกที่รอดตายอายุ 21 ถึง 33 วัน แม่จะออกจากรังและเริ่มให้อาหารจากนอกรัง ลูกนกจะออกจากรังหลังจากวันที่ 80 ถึง 90
นกเงือกดินเหนือลงทุนทางทรัพยากรอย่างมากในลูกหลานของพวกมัน และลูกนกที่โตเต็มวัยจะอยู่กับพ่อแม่ได้นานถึงสามปี พวกมันมีอัตราการผสมพันธุ์ที่ต่ำ โดยเฉลี่ยแล้วนกหนึ่งตัวจะโตเต็มวัยเมื่ออายุ 9 ปี ดังนั้นการลงทุนในการเติบโตเต็มวัยในนกแต่ละตัวของพ่อแม่นกจึงสูงเป็นพิเศษ
พฤติกรรม > การหาอาหาร

นกเงือกดินเหนือ เป็นนกที่หาอาหารตามโอกาส ไม่ว่าโดยการหาอาหารตามหลังฝูงสัตว์กีบและจากไฟป่า โดยใช้กลยุทธ์การรอโอกาสกินสัตว์เล็ก ๆ ที่ถูกรบกวนโดยฝูงสัตว์ขนาดใหญ่หรือเปลวไฟ นกเงือกดินเหนือแต่ละตัวสามารถเดินได้ไกลถึง 11 กิโลเมตร (6.8 ไมล์) ในแต่ละวัน เมื่อพบอาหารจะพุ่งกระโจนเข้าหาและกินสัตว์ขนาดเล็กทุกอย่างที่พวกมันเจอ มีการบันทึกว่านกเงือกดินเหนืออาจขุดหาสัตว์จำพวกแมลงและแมงในดินและโจมตีรังผึ้งเพื่อกินรังผึ้ง นกเงือกดินเหนือมักไม่ค่อยกินพืชใด ๆ อาจเนื่องจะงอยปากที่ยาวแข็งแรงเหมาะกับการใช้เพื่อจับและฆ่าเหยื่อในการกิน
ศัตรูในธรรมชาติ > สัตว์นักล่า

สัตว์นักล่าของนกเงือกดินเหนือ ได้แก่สัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ เช่น เสือดาว การถูกล่าเป็นอาหารของมนุษย์เกิดขึ้นในบางประเทศ ได้แก่แคเมอรูนตอนเหนือและบูร์กินาฟาโซ รังอาจตกเป็นเหยื่อโดยสัตว์บกนักล่าแม้มีขนาดเล็กกว่า
ศัตรูในธรรมชาติ > ปรสิตและโรคต่าง ๆ

เป็นที่รู้จักดีว่ามักพบเหานก Bucorvellus docophorus, Bucerophagus productus และ Bucerophagus africanus ในนกเงือกดินเหนือ และยังพบปรสิตเช่นไส้เดือนฝอย (พยาธิตัวกลม) Histiocephalus bucorvi และพยาธิตัวตืด Chapmania unilateralis, Idiogenes bucorvi, Ophryocotyloides pinguis และ Paruterina daouensis  นกเลี้ยงในกรงขังที่จับมาจากธรรมชาติมักตายจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Aeromonas hydrophila ซึ่งเป็นเชื้อก่อโรคทั่วไปในปลา แต่ไม่พบรายงานการติดเชื้อนี้ในนกเงือกดินเหนือในธรรมชาติ ในอเมริกาเหนือพบว่านกเงือกดินเหนือในกรงเลี้ยงตายเพราะไวรัสเวสต์ไนล์
ความสำคัญในวัฒนธรรม

นกเงือกดินเหนือ ไม่ใช่เหมืองนกที่ถูกล่าเพื่อการค้านกเชิงพาณิชย์ แม้ว่าไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะพบพวกมันในสวนสัตว์
ในบางพื้นที่นกชนิดนี้มีความสำคัญทางวัฒนธรรม พรานล่าสัตว์ใช้หัวและคอของนกเงือกดินห้อยรอบคอด้วยความเชื่อที่ว่าจะช่วยให้พวกมันสะกดรอยตามฝูงสัตว์กีบเท้า ในบางหมู่บ้านมักจะเลียนแบบเสียงร้องของนกชนิดนี้ แม้กระทั่งบางเพลงที่แต่งขึ้นจากพื้นฐานเสียงร้องคู่ประสานของนกเงือกดินเหนือตัวผู้และตัวเมีย
สถานภาพและการอนุรักษ์

นกเงือกดินเหนืออยู่ภายใต้ภาวะการสูญเสียและความเสื่อมโทรมของถิ่นที่อยู่ และบางส่วนของการถูกล่า ในลักษณะเดียวกันกับญาติของมันคือ นกเงือกดินใต้ เป็นผลให้แนวโน้มประชากรของนกเงือกดินทั้งสองชนิดอาจเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) ระบุให้มีสถานะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ (VU)
คู่นก ที่สวนสัตว์ฟอร์ดเวิร์ธ
คู่นกในธรรมชาติ
นกเงือกดินใต้ตัวเมียในธรรมชาติ ที่อุทยานแห่งชาติน้ำตกเมอร์ชิสัน
นกชนิดนี้มีขนตาที่ยาว และตัวเมียมีถุงคอสีฟ้า ที่เห็นเด่นชัด
ขนปีกหลัก (ขนปีกนอก) สีขาว
ตีนของนกเงือกดินใต้ นิ้วสั้นทู่ ไม่เหมาะกับการจับคอน
ไข่ของนกเงือกดินใต้ จากภาพของ MHNT
แหล่งข้อมูลอื่น

Asefa, Addisu. "Exploration of human-bird relationships: Oromo proverbs associated with the Northern Ground-hornbill in Ethiopia." Social Sciences & Humanities Open 4, no. 1 (2021): 100-162.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q480086  Wikispecies: Bucorvus abyssinicus  ADW: Bucorvus_abyssinicus  Avibase: 948ED65CEC66A149  BirdLife: 22682632  eBird: noghor1  EoL: 1048003  GBIF: 2476042  iNaturalist: 5437  IRMNG: 10908226  ITIS: 554467  IUCN: 22682632  NCBI: 153643  Xeno-canto: Bucorvus-abyssinicus 
หัวของนกเงือกดินเหนือตัวผู้
นักพิสูจน์ท้าทดลอง

ผู้ดำเนินรายการทั้ง 2 คนคือ แอดัม (ทางซ้าย) และเจมี (ทางขวา)
นักพิสูจน์ท้าทดลอง (อังกฤษ: Mythbusters) คือรายการโทรทัศน์ของอเมริกาซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการทดลองวิทยาศาสตร์ ออกฉายในช่อง Discovery Channel ทางทรูวิชั่นส์ ดำเนินรายการโดยแอดัม แซวิจ (Adam Savage) และเจมี ไฮน์แมน (Jamie Hyneman) สองผู้เชี่ยวชาญด้านการแสดงผลพิเศษที่พยายามที่จะพิสูจน์มูลความจริง และฐานความเป็นไปได้ของตำนานพื้นบ้าน และเรื่องเล่าขานที่ถูกบอกเล่าต่อกันไปปากต่อปาก
รูปแบบรายการ

แอดัมและเจมีเป็นผู้ทำการทดลอง เพื่อพิสูจน์ตำนานหรือเรื่องเล่าขานที่โด่งดัง ว่าเป็นไปได้หรือ "มั่วนิ่ม" (Busted) โดยใช้ความรู้ทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ และประสบการณ์เฉพาะทางของพวกเขา ในการสร้างอุปกรณ์เพื่อดำเนินการทดลอง ซึ่งถ้าในกรณีทดลองที่มีร่างกายมนุษย์เข้ามาเกี่ยวข้อง พวกเขาจะใช้หุ่นทดสอบการชน ที่พวกเขาตั้งชื่อว่าบัสเตอร์ (Buster) หรือเจลาตินทดสอบการยิง สารคล้ายวุ้นซึ่งถูกใช้ในการจำลองร่างกายหรืออวัยวะบางส่วนของมนุษย์ หุ่นบัสเตอร์ได้รับการซ่อมแซม ต่อเติม หรือสร้างบางส่วนขึ้นมาใหม่หลายครั้งด้วยกัน (โดยไม่เปลี่ยนหุ่นเลย) โดยมีอยู่หนึ่งหรือสองการทดลองด้วยกันที่เกือบทำลายมันไปอย่างสิ้นเชิง เนื่องจากมีอยู่หลายการทดลองด้วยกันที่เกี่ยวกับวัตถุระเบิด ซึ่งทำให้ผลการทดลองนั้นค่อนข้างยับเยิน และเมื่อการทดลองนั้นถูกพิสูจน์แล้วว่าไม่สามารถเกิดขึ้นได้, พวกเขาก็มักที่จะออกนอกลู่นอกทางการทดลองเพื่อที่จะทำให้มันได้ผลดังที่พวกเขาต้องการเท่าที่จะทำได้ (เช่น ถ้าระเบิดสองกิโลกรัมไม่ระเบิดวัตถุ ตามที่สถานการณ์กำหนดและพวกเขาพิสูจน์แล้วว่าเป็นไปไม่ได้ พวกเขาก็จะเพิ่มแรงระเบิดเป็นสิบกิโลกรัมเป็นต้น) ซึ่งนำไปสู่ความตลกขบขันซึ่งเป็นจุดเด่นของรายการนี้
แอดัมและเจมียังมีทีมเล็ก ๆ คอยช่วยเหลือในงานที่ต้องใช้คนมากกว่าสองคน ทีมนี้มักถูกเรียกว่า "ทีมผู้สร้าง" หรือ "มิทบิลเดอส์" (MythBuilders) โดยในบางครั้ง พวกเขาจะทดลองกันเองโดยไม่มีทั้งเจมีและแอดัม ระหว่างฤดูที่สองของรายการสมาชิกของทีมประกอบด้วย :
แครี ไบรอน (Kari Byron)
สกอตตี แชปแมน (Scottie Chapman)
ทอรี เบลเลชี (Tory Belleci)
โดยในระหว่างฤดูที่สองและสาม สกอตตี แชปแมนลาออกจากรายการเพื่อที่จะ "ไปใช้ชีวิต" (ตามที่เธอกล่าว) เธอถูกแทนด้วยแกรนต์ อิมาฮารา (Grant Imahara) ในสองฤดูแรก ในบรรดาทีมงานของรายการ ยังมีตำแหน่งพิเศษที่ถูกเรียกว่า "มิทเทิร์น" (Mythtern) (คำประสมของคำว่า myth ซึ่งแปลว่าตำนาน และ tern ซึ่งแปลว่านกส่งสาร) ซึ่งทำหน้าที่ตั้งแต่การเป็นผู้ค้นคว้าตำนานไปจนถึงนักพิสูจน์คนที่สาม ผู้ที่เป็นมิทเทิร์นคือคริสติน เชมเบอร์เลน (Christine Chamberlain) เธอลาออกในปลายฤดูที่สอง เนื่องจากเพิ่งแต่งงานและต้องการใช้เวลากับครอบครัวใหม่ให้มากขึ้น
อีกบุคลากรที่มักปรากฏตัวบ่อย ๆ ในรายการคือเฮทเธอร์ โจเซฟ-วิธแธม (Heather Joseph-Wittham) ซึ่งเป็นผู้อธิบายที่มาที่ไปของตำนานแต่ละตำนานที่ถูกนำเสนอในรายการ
ทีมงานนักพิสูจน์มักดำเนินการทดลองอยู่ในบริเวณเมืองแซนแฟรนซิสโก ส่วนใหญ่มักจะทดลองที่บริษัท M5 Industries ของเจมี หรือถ้าการทดลองนั้น ๆ ต้องการพื้นที่ปลอดภัยที่กว้างขวาง พวกเขาก็จะไปทดลองกันที่สถานีอากาศยานนาวีแอละเมดา (Naval Air Station Alameda)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
วิกิ นักพิสูจน์ท้าทดลอง เก็บถาวร 2008-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
MythBusters ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
นักบุญเยโรมในห้องอักษร (เมสสินา)

| นักบุญเยโรมในห้องอักษร |
| --- | --- |
อิตาลี: San Girolamo nello studio

ศิลปิน: อันโตเนลโล ดา เมสสินา 
ปี: ค.ศ. 1474 - 1475
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
นักบุญเยโรมในห้องอักษร (อังกฤษ: St. Jerome in His Study) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันโตเนลโล ดา เมสสินาจิตรกรคนสำคัญสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนในอังกฤษ
อันโตเนลโล ดา เมสสินาเขียนภาพ “นักบุญเยโรมในห้องอักษร” ระหว่างปี ค.ศ. 1474 ถึงปี ค.ศ. 1475 ระหว่างที่ไปพำนักอยู่ในเวนิสที่อาจจะเป็นภาพของอันโตนิโอ พาสคาลิโน
รายละเอียดหน้าต่าง
ภาพนี้เป็นภาพเขียนที่มีขนาดเล็กเป็นภาพของนักบุญเยโรมกำลังทำงานอยู่ในห้องที่ไม่มีผนังและเพดานก็ดูจะมีลักษณะของประตูชัยซึ่งอาจจะเป็นลักษณะของคริสต์ศาสนสถานแบบอารากอน ภาพนี้ก็เช่นเดียวกับภาพอื่นของเมสสินาที่เต็มไปด้วยรายละเอียดที่คล้ายกับศิลปะเฟล็มมิชที่รวมทั้งหนังสือ สัตว์ สิ่งของที่เขียนอย่างละเอียดและตรงตามความจริงที่เห็นได้ด้วยการมองด้วยตา (optical truth)
แสงในภาพนี้ตัดกันพอดีตรงส่วนบนและมือของนักบุญ สิ่งที่น่าสังเกตอีกอย่างหนึ่งคือภูมิทัศน์เมดิเตอเรเนียนนอกหน้าต่างสองด้านของห้อง สัตว์ในภาพก็มี ไก่ฟ้าและนกยูงตรงด้านหน้าของภาพ และแมวและสิงห์โตในเงาด้านขวาของภาพ
สัญลักษณ์

เมสสินาใชัสัญลักษณ์หลายอย่างทั้งภาพเขียน หนังสือรอบตัวนักบุญเป็นการแปลพระคัมภีร์ไบเบิลมาเป็นภาษาละติน สิงห์โตในเงามาจากตำนานที่ว่านักบุญเยโรมดึงหนามจากอุ้งตีนของสิงห์โต เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณสิงห์โตก็ติดตามนักบุญไปทุกหนทุกแห่งเหมือนกับเป็นแมว ไก่ฟ้าและนกยูงไม่มีความสำคัญในตำนานชีวิตแต่โดยทั่วไปแล้วนกยูงเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นอมตะ และไก่ฟ้าเป็นสัญลักษณ์ของสัตย์ของพระเยซู
ดูเพิ่ม

อันโตเนลโล ดา เมสสินา
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
นักแต่งเพลง

ระวังสับสนกับ คีตกวี
พาร์ทเนอร์ในการแต่งเพลง: Rodgers and Hart ทำงานในเพลงในปี 1936
นักแต่งเพลง (อังกฤษ: Songwriter) หมายถึง ผู้ประพันธ์บทเพลง โดยกำหนดการจัดกระทำต่อเสียงให้อยู่ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบที่มีเพียงการขับร้อง รูปแบบที่มีเพียงเครื่องดนตรี หรือรูปแบบที่มีทั้งการขับร้องและเครื่องดนตรี
นักแต่งเพลงเป็นผู้ที่มีความสามารถในการคิดท่วงทำนอง และเนื้อเพลง มีความคิดสร้างสรรค์ ที่จะนำความรู้สึก หรือเหตุการณ์ต่างๆ มาถ่ายทอดเป็นบทเพลงที่มีความหมาย และประทับใจผู้ฟัง นับว่า นักแต่งเพลงมีส่วนสำคัญ ที่จะสร้างความนิยมให้กับนักร้อง นักแต่งเพลงที่มีผลงานเป็นที่ประจักษ์มีมากมาย
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี 2
นักวารสารศาสตร์

| --- | --- |

อาชีพ
ชื่อ: นักวารสารศาสตร์
ชื่ออื่น ๆ: นักหนังสือพิมพ์, นักวารสารสนเทศ, นักสื่อมวลชน, นักข่าว
ประเภทอาชีพ: วารสารศาสตร์, สื่อมวลชน
กลุ่มงาน: สื่อมวลชน, การประชาสัมพันธ์, การเมือง, กีฬา, ธุรกิจ
รายละเอียด
ความสามารถ: ทักษะการเขียน, ทักษะทางด้านความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล
การศึกษา: โดยทั่วไปจบ ปริญญาตรี
สถานที่ ปฏิบัติงาน: สื่อมวลชน
อาชีพที่เกี่ยวข้อง: ผู้สื่อข่าวภาคสนาม, คนเขียนบทความ, โฆษก, นักการเมือง
นักวารสารศาสตร์ (อังกฤษ: journalist) คือบุคคลที่รวบรวมข้อมูลในรูปแบบเนื้อความ เสียง หรือรูปภาพ มาดำเนินการให้อยู่ในรูปแบบที่มีคุณค่าของความเป็นข่าวและเผยแพร่สู่สาธารณะ การกระทำหรือกระบวนการที่นักข่าวทำนี้เรียกว่า วารสารศาสตร์
นักวารสารศาสตร์สามารถเป็นบุคลากรด้านกระจายเสียงและแพร่ภาพ การพิมพ์ การโฆษณา และการประชาสัมพันธ์  คำว่า นักวารสารศาสตร์ ยังอาจรวมถึงบุคคลที่ทำงานในกระบวนการต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงผู้รายงานข่าว ผู้รายงานข่าวภาคสนาม นักข่าวพลเมือง บรรณาธิการ นักเขียนประกอบเรื่อง คนเขียนบทความ และนักข่าวที่สื่อสารทางภาพ เช่น ช่างภาพข่าว (นักข่าวที่รายงานข่าวจากภาพถ่าย)
นักข่าว หรือ ผู้สื่อข่าว (reporter) คือนักวารสารศาสตร์ประเภทหนึ่งที่ค้นคว้า เขียน และรายงานข้อมูลเพื่อนำเสนอโดยใช้แหล่งข้อมูล ซึ่งอาจรวมถึงการสัมภาษณ์ การรวบรวมข้อมูลต่าง ๆ หรือการเขียนบทความ ผู้สื่อข่าวอาจใช้เวลาระหว่างการทำงานในห้องข่าว หรือจากที่บ้าน และการออกไปดูเหตุการณ์ต่าง ๆ หรือสัมภาษณ์ผู้คน ผู้สื่อข่าวอาจได้รับมอบหมายงานจากสายข่าวหรือผู้รายงานข่าวในท้องที่
นักวารสารศาสตร์ในปัจจุบัน

จากข้อมูลตัวอย่างของนักวารสารศาสตร์ทั่วโลก 27,500 คน ใน 67 ประเทศ ระหว่างปี 2012–2016 มีข้อมูลดังนี้.
นักโภชนาการ

นักโภชนาการ (อังกฤษ: nutritionist) เป็นบุคคลผู้ให้คำแนะนำว่าด้วยสาระของผลกระทบอาหารและสารอาหารต่อสุขภาพ มีคำเรียกอาชีพดังกล่าวแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ สภาพการจ้างงานและบริบท ตัวอย่างมีทั้ง นักวิทยาศาสตร์สารอาหาร นักโภชนาการสาธารณสุข นักกำหนดอาหาร-นักโภชนาการ นักโภชนาการคลินิก และนักโภชนาการกีฬา
บ้างใช้คำว่า "นักกำหนดอาหาร" (dietitian) กับ "นักโภชนาการ" ว่ามีพื้นฐานใช้แทนกันได้ อย่างไรก็ดี ในหลายประเทศและเขตอำนาจ ชื่อ "นักโภชนาการ" ไม่อยู่ใต้บังคับแห่งระเบียบวิชาชีพ ผู้ใดก็อาจเรียกตนเองว่าผู้เชี่ยวชาญด้านโภชนาการได้แม้จะศึกษาด้วยตนเองทั้งหมด ในรัฐส่วนใหญ่ของสหรัฐอเมริกา บางส่วนของแคนาดา ออสเตรเลียและสหราชอาณาจักร คำว่า นักโภชนาการ ไม่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย ขณะที่ชื่อนักกำหนดอาหารนั้นใช้ได้เฉพาะโดยผู้ที่บรรลุเกณฑ์วิชาชีพที่เจาะจงไว้เท่านั้น ผู้ให้คำปรึกษาอาชีพคนหนึ่งพยายามอธิบายความแตกต่างระหว่างสองอาชีพนี้แก่นักศึกษาแคนาดาฟัง โดยว่า "นักกำหนดอาหารทุกคนเป็นนักโภชนาการ แต่มิใช่นักโภชนาการทุกคนเป็นนักกำหนดอาหาร"
นักร้องเสมือน NIAONiao

| --- | --- |
นักพัฒนา: dsound

รุ่นเสถียร: v2.2.00.    
 
ระบบปฏิบัติการ: Windows XP SP2 and above
ภาษา: จีน
ประเภท: โปรแกรมสังเคราะห์เสียงร้องเพลง
สัญญาอนุญาต: ฟรีแวร์
เว็บไซต์: Homepage
นักร้องเสมือน NIAONiao (จีน: 袅袅虚拟歌手/裊裊虛擬歌手, อังกฤษ: NIAONiao Virtual Singer)(อ่านว่า เนี้ยวเหนี่ยว Niǎoniǎo) ,เป็นโปรแกรมฟรีแวร์สังเคราะห์เสียงร้องเพลงที่สร้างขึ้นสำหรับภาษาจีน และเป็นโปรแกรมสังเคราะห์เสียงร้องเพลงรุ่นแรกที่ผลิตในประเทศจีน
ภาพรวม

ซอฟต์แวร์มีการทำงานคล้ายกับซอฟแวร์ Vocaloid ที่พัฒนาโดยยามาฮ่าและซอฟต์แวร์แชร์แวร์ฟรีที่เรียกว่า UTAU.
Voicebank เริ่มต้นมีชื่อว่า Yu Niaoniao (余袅袅/余裊裊)(อ่านว่า ยวี๋ เนี้ยวเหนี่ยว), แต่ยังไรก็ตาม สามารถสร้าง Voicebanks เพิ่มเติมได้ด้วยตนเองในการผลิตเสียงร้องใหม่และภาษาอื่นที่เป็นไปได้(ตัวอย่างเช่น ภาษาญี่ปุ่น) 
ในเว็บไซต์มีซอฟต์แวร์สำหรับเสียงอื่น ๆ อีกหลากหลายเพื่อให้ผู้ใช้สามารถดาวน์โหลดไปใช้ได้
Voicebank NIAONiao ในแต่ละเสียงสามารถมีพยัญชนะสุดท้ายในเสียง(ตัวสะกด)ได้ เนื่องถูกสร้างขึ้นสำหรับภาษาจีนตั้งแต่แรก(ต่างจาก Vocaloid กับ  UTAU ตรงที่ทั้งสองส่วนใหญ่จะมีเสียงเป็นแบบ CV คือเสียงพยัญชนะกับสระ)
มีแผงคุมที่ส่วนล่างสำหรับการควบคุมพารามิเตอร์คือ pitchbends และ vibrato
NIAONiao สามารถนำเข้าไฟล์สกุล MIDI, VSQX ,และ UST , แทร็คที่ส่งออกเป็นไฟล์ "Niao" ในรูปแบบสกุล (*.nn),และสามารถ render เสียงร้องโดยตรงเป็นไฟล์สกุล WAV, MP3, หรือ MIDI ได้