stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฝนแดงในรัฐเกรละ

ตัวอย่างน้ำฝน (ซ้าย) และหลังกำจัดอนุภาค (ขวา) ตะกอนแห้ง (กลาง)
ปรากฏการณ์ฝนสีแดงในรัฐเกรละ เป็นเหตุการณ์ ฝนสีเลือด (ฝนสีแดง) ที่เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม ถึง 23 กันยายน ค.ศ. 2001 เมื่อเกิดฝนตกเป็นน้ำฝนสีแดงกระจายทั่วไปในรัฐเกรละ ทางตอนใต้ของประเทศอินเดีย ฝนย้อมเสื้อผ้าสีขาวกลายเป็นสีชมพู นอกจากนี้ยังมีรายงานพบฝนสีเหลือง สีเขียว และสีดำด้วย เคยมีรายงานว่าพบฝนมีสีใน ค.ศ. 1896 และหลังจากนั้นอีกหลายครั้ง ครั้งล่าสุดคือเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 และตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ถึง 27 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ในบรรดาจังหวัดทางภาคตะวันออกและภาคกลางตอนบนของประเทศศรีลังกา
หลังจากการตรวจสอบด้วยกล้องจุลทรรศน์ใน ค.ศ. 2001 ในช่วงแรกเชื่อกันว่าฝนมีสีเช่นนั้นเนื่องจากผลพวงจากเหตุสะเก็ดดาวระเบิดกลางอากาศ แต่จากการศึกษาที่รัฐบาลอินเดียมอบหมายให้ดำเนินการ สรุปได้ว่า ฝนมีสีเนื่องจากสปอร์ในอากาศจากสาหร่ายสีเขียวชนิดหนึ่งจากสกุล Trentepohlia ต่อมาชุดนักวิจัยต่างประเทศระบุสายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตนี้ว่าคือ Trentepohlia annulata
ในต้นปี ค.ศ. 2006 ฝนมีสีในรัฐเกรละได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางเมื่อสื่อรายงานว่ากอดฟรีย์ หลุยส์ และสันโตษ กุมาร จากมหาวิทยาลัยมหาตมะ คานธี ในเมืองโกฏฏายัม (Kottayam) เสนอประเด็นที่เป็นข้อถกเถียงว่า อนุภาคมีสีนั้นเป็นเซลล์จากต่างดาวที่มีลักษณะการเจริญเติบโตแบบพิเศษ
เหตุการณ์

ฝนมีสีในรัฐเกรละเริ่มตกในวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 ในเขตโกฏฏายัมและเขตอิฑุกกิ (Idukki) ในตอนใต้ของรัฐ มีรายงานพบฝนสีเหลือง สีเขียว และสีดำด้วย เหตุการณ์ฝนสีแดงตกมีรายงานทั่วไปในเวลาสิบวันต่อมา และจากนั้นความถี่ของฝนลดลงจนถึงปลายเดือนกันยายน ตามข้อมูลของคนในท้องถิ่น ฝนมีสีที่ตกลงมาชุดแรกตกลงมาตามเสียงฟ้าร้องและฟ้าแลบ และตามด้วยต้นไม้ในป่าละเมาะสลัดใบไม้ที่ "ไหม้" เป็นสีเทาแล้วลงมา มีรายงานพบใบไม้ร่วงและบ่อน้ำหายไปและก่อตัวขึ้นในทันทีภายในบริเวณนั้น ฝนสีแดงตกลงในพื้นที่เล็ก ๆ ไม่เกิน 2-3 ตารางกิโลเมตร และบางครั้งอยู่ในเขตจำกัดมากจนอาจมีฝนปกติตกลงห่างจากฝนสีแดงออกไปเพียงไม่กี่เมตร โดยปกติฝนสีแดงตกนานไม่ถึง 20 นาที ปริมาณน้ำฝนแต่ละมิลลิลิตรบรรจุอนุภาคสีแดง 9 ล้านอนุภาค สำหรับการประมาณค่าปริมาณน้ำฝนสีแดงนอกช่วง มีการประมาณว่ามีอนุภาคสีแดง 50,000 กิโลกรัม (110,000 ปอนด์) ตกลงในรัฐเกรละ
รายละเอียดของอนุภาค

ของแข็งสีน้ำตาลแดงที่สกัดจากน้ำฝนสีแดงประกอบด้วยอนุภาคกลมสีแดงประมาณ 90% และสมดุลประกอบด้วยเศษผง อนุภาคในสารแขวนลอยในน้ำฝนมีส่วนทำให้น้ำฝนมีสี ซึ่งในขณะนั้นเป็นสีแดงเข้มข้น มีอนุภาคเพียงบางส่วนที่เป็นสีเหลืองอ่อน เทาอมฟ้า และเขียวอ่อน อนุภาคมีขนาด 4-10 ไมโครเมตรและเป็นทรงกลมหรือทรงรี ภาพจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแสดงให้เห็นอนุภาคต่าง ๆ มีรอยกดตรงกลาง ที่กำลังขยายสูง ๆ สามารถเห็นโครงสร้างภายในอนุภาคได้
ตำบลโกฏฏายัมในรัฐเกรละที่ประสบเหตุฝนสีแดงบ่อยครั้งที่สุด
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอนแก่น

| --- | --- |



ก่อตั้ง: 2515 (2515)
ที่ตั้ง: อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
เว็บไซต์: www.finearts.go.th/khonkaenmuseum
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอนแก่น เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2510 เพื่อจัดรวบรวม รักษาและจัดแสดงโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ สร้างเสร็จและเปิดโดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเมื่อ พ.ศ. 2515 มีการจัดแสดงทั้งแบบถาวรและชั่วคราว
นิทรรศการ > ยุคก่อนประวัติศาสตร์

จัดแสดงเรื่องราวในอดีตของขอนแก่นซึ่งเป็นแหล่งอารยธรรมสำคัญของภาคอีสาน จากหลายหลักฐานที่พบทางโบราณคดีจึงสามารถสรุปได้ว่า มีชุมชนโบราณตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตจังหวัดเป็นจำนวนมาก
การตั้งถิ่นฐาน เครื่องใช้ พิธีกรรมการฝังศพ และการค้นพบทางโบราณคดีที่สำคัญ
เมืองและชุมชนโบราณ
อารยธรรมทวารวดี
ใบเสมา ศาสนาและความเชื่อ เครื่องแต่งกาย อักษร สถาปัตยกรรม วัตถุทางโบราณคดีที่นำมาจากฟ้าแดดสงยาง อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์
วัฒนธรรมเขมรและอารยธรรมลพบุรี
เครื่องเซรามิก วัฒนธรรมไทย - ลาว
วิวัฒนาการของศิลปะในประเทศไทย
ร่องรอยอดีต ประวัติศาสตร์เมือง วิถีชีวิต และวัฒนธรรมพื้นบ้าน
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอนแก่นได้รวบรวมโบราณสถานทางภาคเหนือและภาคตะวันออกของประเทศไทย โดยเฉพาะที่พบในบ้านเชียง จังหวัดอุดรธานี ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมขององค์การยูเนสโก
พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2498)

| พรรคสังคมประชาธิปไตย  |
| --- | --- |
หัวหน้า: สุเทพ สัจจกุล
เลขาธิการ: ประคอง มินประพาฬ
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2498
ถูกยุบ: 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
ที่ทำการ: 56 ถนนพระรามที่ 1 ตำบลวังใหม่ อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนคร
การเมืองไทย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคสังคมประชาธิปไตย เป็นพรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 เป็นลำดับที่ 7/2498 เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 มีนายสุเทพ สัจจกุล บิดาของนายวนัสธนา สัจจกุล หรือบิ๊กหอย อดีตผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติไทยเป็นหัวหน้าพรรค สุเทพได้พยายามผสมผสานแนวคิดทางพุทธและคริสต์เข้าด้วยกัน โดยปราศจากอิทธิพลของลัทธิมาร์กซ์ และไม่ได้ให้ความสำคัญกับทฤษฎีชนชั้น ซึ่งแตกต่างจากพรรคสังคมนิยมทั่วไป
บุคลากร > หัวหน้าพรรค

| ลำดับที่ | ภาพ | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | สุเทพ สัจจกุล | 24 พฤศจิกายน 2498 | 20 ตุลาคม 2501 |
บุคลากร > เลขาธิการ

| ลำดับที่ | ภาพ | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | ผวน โชติทรัพย์ | 24 พฤศจิกายน 2498 | 26 สิงหาคม 2499 |
| 2 |  | ประคอง มินประพาฬ | 26 สิงหาคม 2499 | 20 ตุลาคม 2501 |
ฝุ่น

พายุฝุ่นที่พัดถล่มในรัฐเท็กซัส สหรัฐ ใน ค.ศ. 1935
ฝุ่น เป็นอนุภาคขนาดเล็กของของแข็งในอากาศที่มีแหล่งที่มาจากหลาย ๆ ที่ เช่น ฝุ่นจากดินที่ถูกลมพัดขึ้นมา ฝุ่นจากการระเบิดของภูเขาไฟ หรือจากมลภาวะต่าง ๆ ฝุ่นในที่พักอาศัยสำนักงาน หรือแม้แต่ ละอองเกสรของพืช, เส้นผมหรือขนของคนและสัตว์, สิ่งทอ, เส้นใย, เศษผิวหนังของมนุษย์ซึ่งพบเป็นจำนวน 20–50 % ของฝุ่นในที่พักอาศัย, สิ่งหลงเหลือจากอุกกาบาต และจากวัตถุอีกหลายอย่างในสภาพแวดล้อมทั่วไป
ผลกระทบ

ฝุ่นที่มีอนุภาคขนาดใหญ่มักจะไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์มากนัก เนื่องจากจมูกของคนเราสามารถกรองฝุ่นที่มีขนาดใหญ่ประมาณ 10 ไมครอนขึ้นไป ส่วนฝุ่นที่มีขนาดเล็กสามารถผ่านเข้าสู่ปอดได้ มีผลงานวิจัยในสหรัฐอเมริการะบุว่า ผู้ที่อาศัยในบริเวณที่มีฝุ่นขนาดเล็กกว่า 10 ไมครอน อยู่ในปริมาณมากจะทำให้มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจ เช่น โรคหอบหืด นอกจากนี้ฝุ่นที่มีขนาดเล็กในทุกปริมาณ 10 ไมโครกรัม/ลูกบาศก์เมตร จะทำให้อัตราการเสียชีวิตจากโรคเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจเพิ่มขึ้นร้อยละ 3 อาการกำเริบของโรคหอบหืดก็เพิ่มขึ้นร้อยละ 3 เช่นกัน
นอกจากฝุ่นละอองจะทำให้เกิดอาการระคายเคืองตาแล้ว ยังทำอันตรายต่อระบบหายใจเมื่อเราสูดเอาอากาศที่มีฝุ่นละอองเข้าไป โดยอาการระคายเคืองนั้นจะเกิดขึ้นตามส่วนต่าง ๆ ของระบบทางเดินหายใจขึ้นอยู่กับขนาดของฝุ่นละออง โดยฝุ่นที่มีขนาดใหญ่ร่างกายจะดักไว้ได้ที่ขนจมูก ส่วนฝุ่นที่มีขนาดเล็กนั้นสามารถเล็ดลอดเข้าไปในระบบหายใจ ทำให้ระคายเคืองแสบจมูก ไอ จาม มีเสมหะ หรือมีการสะสมของฝุ่นในถุงลมปอด ทำให้การทำงานของปอดเสื่อมลง
ฝุ่นละอองจะลดความสามารถในการมองเห็น ทำให้ทัศนวิสัยไม่ดี เนื่องจากฝุ่นละอองในบรรยากาศเป็นอนุภาคของแข็งที่ดูดซับและทำให้เกิดหักเหแสงได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับขนาดและความหนาแน่น และองค์ประกอบของฝุ่นละออง ฝุ่นละอองที่ตกลงมา นอกจากจะทำให้เกิดความสกปรกเลอะเทอะแก่บ้านเรือน อาคาร สิ่งก่อสร้างแล้ว ยังทำให้เกิดการทำลายและกัดกร่อนผิวหน้าของโลหะ หินอ่อน หรือวัตถุอื่น ๆ เช่น รั้วเหล็ก หลังคาสังกะสี รูปปั้น
ในกรุงเทพมหานครของไทยมีการตรวจวัดคุณภาพอากาศมาตั้งแต่ พ.ศ. 2531 มีฝุ่นละอองขนาดเล็กกว่า 10 ไมครอน สูงกว่ามาตรฐานที่กำหนดไว้ที่ 50 ไมโครกรัม/ลูกบาศก์เมตร ในการสำรวจ 1,692 ครั้ง มีปริมาณเกินกว่าค่ามาตรฐาน 108 ครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฝุ่น
Global map of atmospheric dust
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส 2  BnF data 2  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA 
Wikiquote
พรรคสังคมประชาธิปไตยบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

| พรรคสังคมประชาธิปไตย Socijaldemokratska partija Социјалдемократска партија |
| --- | --- |

หัวหน้า: Nermin Nikšić
เลขาธิการ: Irfan Čengić
ที่ทำการ: ซาราเยโว
สมาชิกภาพ: 43,000
อุดมการณ์: ประชาธิปไตยสังคมนิยม
กลุ่มระดับสากล: Socialist International
กลุ่มในภูมิภาค: Party of European Socialists
สี: แดง
เว็บไซต์
www.sdp.ba
การเมืองบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคสังคมประชาธิปไตยบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา หรือ SDP เป็นพรรคการเมืองสายสังคมนิยมประชาธิปไตยของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา สืบทอดจากสันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวีย พรรคก่อตั้งในปี ค.ศ.1992
ผลการเลือกตั้งที่ผ่านมา > การเลือกตั้งรัฐสภา

| ปี | # | คะแนนรวม | สภาผู้แทน | การเพิ่ม-ลดคะแนน | สภาประชาชน | การเพิ่มลดคะแนน | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1996 | 4th | 136,203 | 2 / 42 |  | 0 / 15 |  | ฝ่ายค้าน |
| 1998 | 5th | 159,871 | 4 / 42 |  2 | 1 / 15 |  1 | ฝ่ายค้าน |
| 2000 | 1st | 268,270 | 9 / 42 |  5 | 3 / 15 |  2 | รัฐบาล |
| 2002 | 4th | 134,384 | 5 / 42 |  4 | 1 / 15 |  2 | ฝ่ายค้าน |
| 2006 | 4th | 143,272 | 5 / 42 |  | 1 / 15 |  | ฝ่ายค้าน |
| 2010 | 1st | 284,435 | 8 / 42 |  3 | 4 / 15 |  3 | รัฐบาล |
| 2014 | 7th | 92,906 | 3 / 42 |  5 | 0 / 15 |  4 | ฝ่ายค้าน |
| 2018 | 4th | 150,453 | 5 / 42 |  2 | 1 / 15 |  1 | ฝ่ายค้าน |
ผลการเลือกตั้งที่ผ่านมา > การเลือกตั้งประธานาธิบดี

| ปีการเลือกตั้ง | # | ผู้ท้าชิง | คะแนน |  % | ตัวแทน | ผลการเลือกตั้ง? |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1996 | 4th | Sead Avdić | 21,254 | 2.3% | Bosniaks | ไม่ |
| 1998 | 2nd | Gradimir Gojer | 113,961 | 31.8% | Croats | ไม่ |
| 2002 | 3rd | Alija Behmen | 90,434 | 17.5% | Bosniaks | ไม่ |
| 2006 | 1st | เซลีโก กอมชิช | 116,062 | 40.0% | Croats | ชนะ |
| 2010 | 1st | เซลีโก กอมชิช | 337,065 | 60.6% | Croats | ชนะ |
| 2014 | 4th | Bakir Hadžiomerović | 75,369 | 10.0% | Bosniaks | ไม่ |
| 2018 | 2nd | Denis Bećirović | 194,688 | 33.5% | Bosniaks | ไม่ |
| 2022 | 1st | เดนิส เบชิโรวิช | 330,238 | 57.37% | Bosniaks | ชนะ |
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ชุมพร

| --- | --- |

อาคารพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ชุมพร
ที่ตั้งในจังหวัดชุมพร
ที่ตั้ง: ตำบลนาชะอัง อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร
พิกัดภูมิศาสตร์: 10°31′25″N 99°11′37″E﻿ / ﻿10.523503981840957°N 99.19355600855278°E﻿ / 10.523503981840957; 99.19355600855278
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
เจ้าของ:  กรมศิลปากร
เว็บไซต์: www.finearts.go.th/chumphonmuseum
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ชุมพร ตั้งอยูเลขที่ 302 ศูนย์ราชการจังหวัดชุมพร ถนนอาภากร ตำบลนาชะอัง อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร 86000 ภายจะจัดนิทรรศการใน อาคารพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติชุมพร จะมีทั้งการจัดแสดงมรดกดีเด่นของจังหวัดชุมพร เรื่องประวัติศาสตร์จังหวัดชุมพร ธรรมชาติวิทยา เส้นทางพายุไต้ฝุ่นที่พัดถล่มในจังหวัดชุมพร ชุมชนโบราณเขาสามแก้วแสดงให้เห็นถึงความเป็นอยู่ในหมู่บ้านนี้ ฯลฯ พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติชุมพรเปิดแสดง 09.00 - 16.00 นาฬิกา ปิด วันจันทร์ วันอังคาร และวันหยุดนักขัตฤกษ์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ประวัติความเป็นมาของพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติชุมพร
| ด ค กพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร |  พระนคร  เรือพระราชพิธี  ช้างต้น  วัดเบญจมบพิตร  ศิลป์ พีระศรี อนุสรณ์  หอศิลป  |  |
| ภาคกลาง |  กาญจนาภิเษก (ปทุมธานี)  เจ้าสามพระยา (อยุธยา)  จันทรเกษม (อยุธยา)  สมเด็จพระนารายณ์ (ลพบุรี)  อินทร์บุรี (สิงห์บุรี)  ชัยนาทมุนี (ชัยนาท)  อู่ทอง (สุพรรณบุรี)  สุพรรณบุรี  พระปฐมเจดีย์ (นครปฐม)  พระนครคีรี (เพชรบุรี)  บ้านเก่า (กาญจนบุรี)  ราชบุรี  ชาวนาไทย (สุพรรณบุรี)  ปราจีนบุรี  พาณิชย์นาวี (จันทบุรี)  นครนายก  |  |
| ภาคเหนือ |  รามคำแหง (สุโขทัย)  สวรรควรนายก (สุโขทัย)  กำแพงเพชร  พระพุทธชินราช (พิษณุโลก)  เชียงใหม่  เชียงแสน (เชียงราย)  หริภุญไชย (ลำพูน)  น่าน  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  พิมาย (นครราชสีมา)  มหาวีรวงศ์ (นครราชสีมา)  ร้อยเอ็ด  สุรินทร์  อุบลราชธานี  ขอนแก่น  บ้านเชียง (อุดรธานี)  |  |
| ภาคใต้ |  นครศรีธรรมราช  ไชยา (สุราษฎร์ธานี)  ถลาง (ภูเก็ต)  สงขลา  มัชฌิมาวาส (สงขลา)  ชุมพร  สตูล  |  |
พลังชัย ส. วรพิน

พลังชัย ส. วรพินวรพิน เป็นนักมวยสากลชาวไทย
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 ก.ย. 2545 แพ้คะแนน เออร์เนสโต้ รูบิลล่าร์ (ฟิลิปปินส์)  ที่ประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศรัสเซียในโอลิมปิก

ประเทศรัสเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1994 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศรัสเซีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ RUS
นับตั้งแต่ประเทศรัสเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬารัสเซียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 546 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 195 เหรียญทอง 164 เหรียญเงิน 187 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
ดูเพิ่ม

ประเทศรัสเซียในพาราลิมปิก
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก

| --- | --- |

ที่ตั้งในจังหวัดปทุมธานี
ก่อตั้ง: 23 ตุลาคม 2532 (2532-10-23)
ที่ตั้ง: ตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
พิกัดภูมิศาสตร์: 14°04′14″N 100°42′17″E﻿ / ﻿14.070528283983508°N 100.70470244900162°E﻿ / 14.070528283983508; 100.70470244900162
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วิทยา พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
เจ้าของ:  กรมศิลปากร
เว็บไซต์: www.finearts.go.th/museumkanjanaphisek
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก ตั้งอยู่ในตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี เป็นโครงข่ายพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจัดแสดงด้านชาติพันธุ์วิทยา ก่อตั้งจากนโยบายของกรมศิลปากร ใต้แนวคิดแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ต่อมากรมศิลปากรได้จัดพื้นที่โดยรวมพิพิธภัณฑสถานเฉพาะด้านสาขาอื่น ๆ จากกรุงเทพมหานคร มารวมไว้ด้วยกัน เพื่อจัดตั้งพื้นที่โครงการให้เป็นศูนย์ศิลปวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษกยังจัดแสดงในรูปแบบนิทรรศการสัญจรตามสถานศึกษา ในศูนย์กลางชุมชน จัดแสดงจำพวกโบราณวัตถุ ภาพสไลด์ ศิลปะวัตถุ มีการจัดแสดงโบราณวัตถุมากกว่า 10,000 รายการ
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2545 กรมศิลปากรได้ย้ายโบราณวัตถุจากคลังพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร มาจัดเก็บไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก
ในปี พ.ศ. 2564 - 2566 กรมศิลปากรได้จัดทำแผนการปรับปรุงพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก การดำเนินงานจะใช้งบปรมาณ 250 ล้านบาท โดยกรมศิลปากรได้จัดทำแม่บทหลัก 5 ด้าน
การจัดแสดง

ด้านชาติพันธุ์วิทยา การจัดแสดงเรื่องราวของกลุ่มชาติพันธุ์วิทยาในประเทศไทย แบ่งเป็น  5 ตระกูลภาษาหลักของคนในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ได้แก่
ภาษาตระกูลไท
ภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก
ภาษาตระกูลจีน-ทิเบต
ภาษาตระกูลออสโตรเนเชียน หรือ มาลาโยโพลีเนเชียน
ภาษาตระกูลม้ง-เมี่ยน
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิก

ประเทศโมนาโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1920 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นมา โดยขาดเพียงการแข่งขันในปี ค.ศ. 1932, 1956 และการคว่ำบาตรในปี 1980 โมนาโกยังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984
จนถึง ค.ศ. 2022 ไม่มีนักกีฬาจากโมนาโกคนใดได้รับรางวัลเหรียญโอลิมปิก ซึ่งทำให้เป็นดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก (32 ครั้งรวมทั้ง 21 ฤดูร้อนและ 11 ฤดูหนาว) ที่ยังไม่เคยขึ้นแท่นรับรางวัลเลย (จูเลียน เมเดซิน ไม่ได้รับรางวัลเหรียญทองแดง สำหรับสถาปัตยกรรมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 แต่ไอโอซีไม่ถือว่าเหรียญรางวัลการแข่งขันศิลปะเป็นส่วนหนึ่งของการนับอย่างเป็นทางการอีกต่อไป) ผลงานที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาของพวกเขาคืออันดับที่หกในบอบสเลห์สองคนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโมนาโกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1907 แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลจนถึง ค.ศ. 1953
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  แอนต์เวิร์ป 1920 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปารีส 1924 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  อัมสเตอร์ดัม 1928 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 ลอสแอนเจลิส 1932: did not participate
|  เบอร์ลิน 1936 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอนดอน 1948 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เฮลซิงกิ 1952 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 เมลเบิร์น 1956: did not participate
|  โรม 1960 | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โตเกียว 1964 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มิวนิก 1972 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มอนทรีอัล 1976 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 มอสโก 1980: did not participate
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โซล 1988 | 9 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  แอตแลนตา 1996 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ซิดนีย์ 2000 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เอเธนส์ 2004 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปักกิ่ง 2008 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอนดอน 2012 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โตเกียว 2020 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
ดูเพิ่ม

ประเทศโมนาโกในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
พิลาสปุระ

พิลาสปุระ (อักษรโรมัน: Bilaspur) อาจหมายถึง
พิลาสปุระ รัฐพิหาร
อำเภอพิลาสปุระ ฉัตตีสครห์
พิลาสปุระ ฉัตตีสครห์
เขตโลกสภาพิลาสปุระ
เขตวิธันสภาพิลาสปุระ
สถานีรถไฟแยกพิลาสปุระ
พิลาสปุระ รัฐหรยาณา
อำเภอพิลาสปุระ รัฐหิมาจัลประเทศ
พิลาสปุระ รัฐหิมาจัลประเทศ
เขตวิธันสภาพิลาสปุระ
รัฐมหาราชพิลาสปุระ
รัฐพิลาสปุระ
พิลาสปุระ รัฐโอริศา
พิลาสปุระ อำเภอรามปุระ รัฐอุตตรประเทศ
พิลาสปุระ อำเภอโคตมพุทธนคร รัฐอุตตรประเทษ
พิลาสปุระ อำเภอมุซัฟฟัรนคร รัฐอุตตรประเทศ
เขตสภาพิลาสปุระ
สถานีรถไฟถนนพิลาสปุระ
ท่าอากาศยานพิลาสปุระ ในหมู่บ้านจักรภัตต์ ฉัตตีสครห์
มหาวิทยาลัยพิลาสปุระ ฉัตตีสครห์
พิลาสปุระ หมู่บ้านสมมติในรัฐพิหาร จากภาพยนตร์ มฤตยุทันท์
ดูเพิ่ม

ภาษาพิลาสปุระ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ถลาง

| --- | --- |

ที่ตั้งในจังหวัดภูเก็ต
ที่ตั้ง: ตำบลศรีสุนทร อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต
พิกัดภูมิศาสตร์: 7°58′52″N 98°22′00″E﻿ / ﻿7.981064132287508°N 98.36674559221355°E﻿ / 7.981064132287508; 98.36674559221355
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
เจ้าของ:  กรมศิลปากร
เว็บไซต์: www.finearts.go.th/talangmuseum
พิพิธภัณฑแห่งชาติ ถลาง เป็นอาคารรูปทรงแบบภาคใต้ประยุกต์ มีการจัดแสดง โบราณวัตถุ ประวัติศาสตร์ ฯลฯ ตั้งอยู่ที่ตำบลศรีสุนทร อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เปิดให้เข้าชมทุกวันพุธ-อาทิตย์ ปิดให้บริการวันจันทร์-วันอังคาร ไม่เว้นวันหยุดนักขัตฤกษ์ ในระหว่างเวลา 09.00-16.00 น.
พื้นที่การจัดแสดง

จัดแสดงความเป็นอยู่ของมนุษย์ในสมัยก่อน และการจัดแสดงโบราณวัตถุ แหล่งโบราณคดี ฯลฯ
จัดแสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอินเดียกับดินแดนคาบสมุทรภาคใต้ของประเทศไทย
จัดแสดงในเรื่องประวัติศาสตร์ภูเก็ต เหตุการณ์ในจังหวัดภูเก็ตในยามศึกสงครามกับพม่า
จัดแสดงในเรื่อง ชาติพันธุ์วิทยา ขนบธรรมเนียมประเพณี ความเป็นอยู่อาศัย อาชีพ และเครื่องใช้ต่าง ๆ ของกลุ่มชนผู้อาศัยอยู่ในจังหวัดภูเก็ต ฯลฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ เมืองถลาง ในเว็บไซต์ภูเก็ตมีดี เก็บถาวร 2008-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ เมืองถลาง[ลิงก์เสีย]
รายละเอียดข้อมูลของพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ เมืองถลาง และพิพิธภัณฑ์ในจังหวัดภูเก็ต
| ด ค กพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร |  พระนคร  เรือพระราชพิธี  ช้างต้น  วัดเบญจมบพิตร  ศิลป์ พีระศรี อนุสรณ์  หอศิลป  |  |
| ภาคกลาง |  กาญจนาภิเษก (ปทุมธานี)  เจ้าสามพระยา (อยุธยา)  จันทรเกษม (อยุธยา)  สมเด็จพระนารายณ์ (ลพบุรี)  อินทร์บุรี (สิงห์บุรี)  ชัยนาทมุนี (ชัยนาท)  อู่ทอง (สุพรรณบุรี)  สุพรรณบุรี  พระปฐมเจดีย์ (นครปฐม)  พระนครคีรี (เพชรบุรี)  บ้านเก่า (กาญจนบุรี)  ราชบุรี  ชาวนาไทย (สุพรรณบุรี)  ปราจีนบุรี  พาณิชย์นาวี (จันทบุรี)  นครนายก  |  |
| ภาคเหนือ |  รามคำแหง (สุโขทัย)  สวรรควรนายก (สุโขทัย)  กำแพงเพชร  พระพุทธชินราช (พิษณุโลก)  เชียงใหม่  เชียงแสน (เชียงราย)  หริภุญไชย (ลำพูน)  น่าน  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  พิมาย (นครราชสีมา)  มหาวีรวงศ์ (นครราชสีมา)  ร้อยเอ็ด  สุรินทร์  อุบลราชธานี  ขอนแก่น  บ้านเชียง (อุดรธานี)  |  |
| ภาคใต้ |  นครศรีธรรมราช  ไชยา (สุราษฎร์ธานี)  ถลาง (ภูเก็ต)  สงขลา  มัชฌิมาวาส (สงขลา)  ชุมพร  สตูล  |  |
ฝรั่งเศสสมัยกลาง

ราชอาณาจักรฝรั่งเศส ในสมัยกลาง (ตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 จนถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15) เป็นช่วงที่จักรวรรดิการอแล็งเฌียงและอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก (ค.ศ. 843–987) เริ่มเสื่อมอำนาจลง และการเข้าสู่อำนาจของราชวงศ์กาเปเซียง (ค.ศ. 987–1328) รวมถึงปัญหาต่าง ๆ ในการปกครองเหล่าราชรัฐน้อยใหญ่ (ดัชชีและเคาน์ตีต่าง ๆ เช่น แคว้นนอร์มัน อ็องฌู) ที่ได้อุบัติขึ้นจากการรุกรานของชาวไวกิงและจึงทำให้จักรวรรดิการอแล็งเฌียงค่อย ๆ อ่อนแอลง และรวมถึงการเริ่มใช้การควบคุมและขยายอำนาจทางการปกครอง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้พระเจ้าฟีลิปที่ 2 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 และรวมถึงการเถลิงอำนาจของราชวงศ์วาลัว (ค.ศ. 1328–1589) รวมทั้งการยืดเยื้อของกรณีปัญหาต่อราชวงศ์แพลนแทเจเนตและจักรวรรดิอ็องฌูซึ่งควบคุมโดยราชอาณาจักรอังกฤษในสงครามร้อยปี (ค.ศ. 1337–1453) และต่อด้วยการระบาดของกาฬมรณะ (ค.ศ. 1348) ซึ่งเป็นผลทำให้การปกครองนั้นรวมศูนย์มากขึ้นและแผ่ขยายอำนาจมากขึ้นในช่วงสมัยใหม่ตอนต้นและจึงเป็นการสร้างเสริมความรู้สึกในความเป็นชาติฝรั่งเศสมากขึ้นด้วย
ในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 13 นั้น ฝรั่งเศสถือเป็นศูนย์กลาง (และต้นกำเนิด) ของวัฒนธรรมที่แผ่อิทธิพลไปทั่วทั้งยุโรปตะวันตก รวมถึงการเปลี่ยนผ่านจากสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ไปสู่สถาปัตยกรรมกอทิก (ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในฝรั่งเศส) และศิลปะกอทิก รวมถึงการก่อตั้งมหาวิทยาลัยสมัยกลาง เช่น มหาวิทยาลัยปารีส ซึ่งรับรองใน ค.ศ. 1150 มหาวิทยาลัยมงเปอลีเย (ค.ศ. 1220) มหาวิทยาลัยตูลูซ (ค.ศ. 1229) และมหาวิทยาลัยออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1235) และ "สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในคริสต์ศตวรรษที่ 12" ซึ่งรวมถึงวรรณกรรมและดนตรีสมัยกลางเป็นต้น