stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์แบบเดินสาย > Digital Subscriber Line (DSL, ADSL, SDSL และ VDSL)

บริการ Digital Subscriber Line (DSL) ให้การเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตผ่านเครือข่ายโทรศัพท์ ซึ่งแตกต่างจาก dial-up, DSL สามารถทำงานได้โดยใช้สายโทรศัพท์เพียงคู่สายเดียวโดยไม่ได้ขัดขวางการใช้งานปกติของสายโทรศัพท์สำหรับการโทรโทรศัพท์เสียง DSL ใช้ความถี่สูงในขณะที่ความถี่ (เสียง) ต่ำจะถูกใช้สำหรับการสื่อสารโทรศัพท์ปกติ โดยความถี่ต่ำจะถูกแยกออกมาด้วยตัวกรองที่ติดตั้งในสถานที่ของลูกค้า
DSL เดิมหมายถึง "digital subscriber loop" ในด้านการตลาดการสื่อสารโทรคมนาคม, คำว่า DSL เป็นที่เข้าใจอย่างกว้างขวางว่าหมายถึง Asymmetric Digital Subscriber Line (ADSL) เนื่องจากเป็นชนิดของ DSL ที่ถูกติดตั้งมากที่สุด การรับส่งข้อมูลในทิศทางให้กับลูกค้า (ดาวน์โหลด)ของการบริการ DSL สำหรับผู้บริโภคทั่วไปมักจะมีตั้งแต่ 256 กิโลบิต/วินาทีถึง 20 Mbit/s  ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับเทคโนโลยี DSL, สภาพสายและการดำเนินการของระดับบริการ ใน ADSL, การรับส่งข้อมูลในทิศทางของผู้ให้บริการ (อัปโหลด) จะต่ำกว่าในทิศทางให้กับลูกค้า (ดาวน์โหลด) จึงเรียกว่าไม่สมมาตร เทียบกับ symmetric digital subscriber line (SDSL) ดาวน์โหลดและอัปโหลดมีอัตราการส่งข้อมูลเท่ากัน
Very-high-bit-rate digital subscriber line (VDSL หรือ VHDSL, ITU G.993.1) เป็นมาตรฐานของ DSL ที่ได้รับการอนุมัติในปี 2001 ที่มีอัตราการส่งข้อมูลถึง 52 Mbit/s ดาวน์โหลดและ 16 Mbit/s อัปโหลด บนสายทองแดง และสูงถึง 85 Mbit/s ทั้งดาวน์โหลดและอัปโหลดบนสายโคแอกเชียล VDSL สามารถรองรับการใช้งานเช่นโทรทัศน์ความละเอียดสูงเช่นเดียวกับการให้บริการโทรศัพท์ (Voice over IP) และ การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตโดยทั่วไปผ่านการเชื่อมต่อทางกายภาพคู่สายเดียว
VDSL2 (ITU-T G.993.2) เป็นรุ่นที่สองและเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพของ VDSL ได้รับการอนุมัติในเดือนกุมภาพันธ์ปี 2006 มันสามารถที่จะให้อัตราการส่งข้อมูลเกิน 100 Mbit/s พร้อมกันทั้งในทิศทางอัปโหลดและดาวน์โหลด แต่อัตราการส่งข้อมูลสูงสุดจะประสบความสำเร็จในช่วงประมาณ 300 เมตรและประสิทธิภาพจะลดทอนไปตามระยะทางและการลดทอนสัญญาณที่เพิ่มขึ้น
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์แบบเดินสาย > วงแหวน DSL

DSL Rings (DSLR) หรือ วงแหวน DSL ที่นำ DSL หลายวงจรมาผูกติดกัน คือโครงสร้างวงแหวนที่ใช้เทคโนโลยี DSL ผ่​​านสายโทรศัพท์ทองแดงหลายคู่สายที่มีอยู่มาผูกติดกันเพื่อให้มีอัตราการส่งข้อมูลสูงสุดถึง 400 Mbit/s
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์แบบเดินสาย > ใยแก้วนำแสงไปถึงบ้าน

Fiber-to-the-home (FTTH) เป็นหนึ่งในสมาชิกของครอบครัว Fiber-to-the-x  (FTTx) ได้แก่ Fiber-to-the-building (FTTB), Fiber-to-the-premises (FTTP ), Fiber-to-the-desk (FTTD), Fiber-to-the-curb  (FTTC) และ Fiber-to-the-โหนด (FTTN) วิธีการเหล่านี้ทั้งหมดนำข้อมูลมาใกล้ชิดกับผู้ใช้ด้วยใยแก้วนำแสง ความแตกต่างระหว่างแต่ละวิธีการส่วนใหญ่ก็คือวิธีการที่จะทำอย่างไรจะนำใยแก้วนำแสงให้ใกล้ชิดกับผู้ใช้มากที่สุด วิธีการจัดส่งทั้งหมดเหล่านี้มีความคล้ายคลึงกับระบบไฮบริด fiber-coaxial (HFC) ที่ใช้เพื่อการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตด้วยสายเคเบิล
ใยแก้วนำแสงสามารถให้อัตราการส่งข้อมูลที่สูงขึ้นมากในระยะทางที่ไกลกว่ามาก อินเทอร์เน็ตที่มีความจุสูงส่วนใหญ่และแบ็คโบนของเคเบิลทีวีจะใช้เทคโนโลยีใยแก้วนำแสง จากนั้นข้อมูลจะถูกเปลี่ยนไปใช้เทคโนโลยีอื่น ๆ (DSL, เคเบิลทีวี, โทรศัพท์บ้าน) สำหรับการส่งมอบสุดท้ายให้กับลูกค้า
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์แบบเดินสาย > อินเทอร์เน็ตตามสายไฟ

อินเทอร์เน็ตตามสายไฟหรือที่เรียกว่า Broadband over power lines (BPL) ทำการขนส่งข้อมูลอินเทอร์เน็ตบนตัวนำไฟฟ้าที่ถูกใช้สำหรับการส่งกระแสไฟฟ้าด้วย เนื่องจากโครงสร้างพื้นฐานของสายไฟฟ้าที่ได้กระจายออกไปอย่างกว้างขวางอยู่แล้ว เทคโนโลยีนี้สามารถให้คนที่อยู่ในชนบทและในพื้นที่ประชากรอยู่อาศัยน้อยสามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตด้วยค่าใช้จ่ายที่น้อยในแง่ของอุปกรณ์การส่ง, สายเคเบิลหรือสายไฟ อัตราการส่งข้อมูลจะไม่สมมาตรและมีความเร็วทั่วไปตั้งแต่ 256 กิโลบิต/วินาทีถึง 2.7 Mbit/s
เพราะระบบเหล่านี้ใช้บางส่วนของคลื่นความถี่วิทยุที่ถูกจัดสรรให้กับบริการการสื่อสารแบบออกอากาศอื่น ๆ, การรบกวนระหว่างการบริการด้วยกันเป็นปัจจัยสำคัญในการใช้งานของระบบการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตผ่านทางสายไฟ มาตรฐาน IEEE P1901 ระบุว่าโพรโทคอลสายไฟทั้งหมดจะต้องตรวจสอบการใช้งานขนส่งกระแสไฟฟ้าที่ใช้อยู่และหลีกเลี่ยงการเข้าไปรบกวนกับงานนั้น
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตด้วยสายไฟได้มีการพัฒนาได้เร็วกว่าในยุโรปมากกว่าในสหรัฐเนื่องจากความแตกต่างทางประวัติศาสตร์ในปรัชญาการออกแบบระบบไฟฟ้า สัญญาณข้อมูลจะไม่สามารถผ่านหม้อแปลง Step-Down ที่ใช้อยู่ จึงต้องใช้ repeater มาติดตั้งในหม้อแปลงไฟฟ้​​าแต่ละตัว ในสหรัฐอเมริกาหม้อแปลงให้บริการกลุ่มเล็ก ๆ ของบ้านหนึ่งหรือสองสามหลัง ในยุโรปมันเป็นเรื่องธรรมดามากสำหรับหม้อแปลงไฟฟ้​​าค่อนข้างใหญ่เพื่อให้บริการกลุ่มขนาดใหญ่ 10-100 บ้าน ดังนั้นเมืองสหรัฐฯโดยทั่วไปต้องใช้ repeater มากกว่าเมืองในยุโรปในขนาดเมืองที่เท่ากัน
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์แบบเดินสาย > ATM และ Frame Relay

Asynchronous Transfer Mode (Asynchronous) และ Frame Relay เป็นมาตรฐานเครือข่ายบริเวณกว้างที่สามารถใช้เพื่อให้การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้โดยตรงหรือเป็น building blocks ของเทคโนโลยีการเข้าถึงอื่น ๆ ตัวอย่างเช่นการใช้งานหลาย ๆ DSL ใช้เลเยอร์เอทีเอ็มบนชั้น bitstream ระดับต่ำเพื่อเปิดทางให้หลายเทคโนโลยีที่แตกต่างกันสามารถทำงานบนการเชื่อมโยงเดียวกันได้ ลูกค้าระบบแลนโดยทั่วไปจะถูกเชื่อมต่อกับสวิตช์ ATM หรือโหนด Frame Relay ด้วยวงจรเช่าที่มีอัตราการส่งข้อมูลที่มีความเร็วที่หลากหลาย
เนื่องจากการถือกำเนิดของ Ethernet บนใยแก้วนำแสง การใช้กันอย่างแพร่หลายของ MPLS, VPNs และบริการบรอดแบนด์เช่นเคเบิลโมเด็มและ DSL, ทำให้ ATM และ Frame Relay ไม่ได้มีบทบาทที่โดดเด่นอย่างที่เคย
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์ไร้สาย

บรอดแบนด์ไร้สายจะถูกใช้เพื่อให้การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตทั้งแบบอยู่กับที่และแบบเคลื่อนที่
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์ไร้สาย > ดาวเทียมบรอดแบนด์

ดาวเทียมสามารถให้การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตแบบอยู่กับที่ แบบพกพาและแบบโทรศัพท์มือถือ มันเป็นหนึ่งในรูปแบบที่แพงที่สุดของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง แต่อาจจะเป็นทางเลือกเดียวที่มีอยู่ในพื้นที่ห่างไกล. ข้อมูลอัตราของดาวน์โหลดมีตั้งแต่ 2 กิโลบิต/วินาที ถึง 1 Gbit/s และของอัปโหลดมีตั้งแต่ 2 กิโลบิต/วินาทีถึง 10 Mbit/s  การสื่อสารผ่านดาวเทียมมักจะต้องมีเส้นของสายตาที่ชัดเจน และจะไม่ทำงานได้ดีถ้าผ่านต้นไม้และพืชผักอื่น ๆ และจะได้รับผลกระทบจากความชื้น ฝนและหิมะ (เรียกว่า rain fade) และอาจจำเป็นต้องมีเสาอากาศทิศทางขนาดใหญ่พอสมควรและต้องเล็งให้ตรงที่สุด
ดาวเทียมในวงโคจร geostationary Earth orbit (GEO) ทำงานในตำแหน่งที่คงที่ที่ 35,786 กิโลเมตร (22,236 ไมล์) เหนือเส้นศูนย์สูตรของโลก แม้ที่ความเร็วของแสง (ประมาณ 300,000 กิโลเมตรต่อวินาทีหรือ 186,000 ไมล์ต่อวินาที) ก็จะใช้เวลาหนึ่งในสี่ของวินาทีสำหรับสัญญาณวิทยุในการเดินทางจากโลกไปยังดาวเทียมและกลับมา เมื่อเกิดความล่าช้าในการสวิตชิ่งและการเปลี่ยนเส้นทางอื่น ๆ ที่เพิ่มเข้ามาอีกทั้งความล่าช้าจะเป็นสองเท่าเพื่อให้สามารถส่งทั้งขาไปและขากลับ ทำให้ความล่าช้าทั้งหมดเป็นได้ถึง 0.75-1.25 วินาที  ความล่าช้าแฝงนี้มีขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับรูปแบบอื่น ๆ ของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตที่มีศักยภาพทั่วไปที่ช่วง 0.015-0.2 วินาทีเท่านั้น เวลาแฝงที่ยาวสามารถทำให้การใช้งานบางอย่างเช่นการประชุมทางวิดีโอ, Voice over IP, เกมหลายผู้เล่นและการควบคุมระยะไกลของอุปกรณ์ที่จำเป็นต้องมีการตอบสนองในเวลาจริงไม่สามารถทำได้ผ่านดาวเทียม การปรับแต่งด้วย TCP และ เทคนิคการเร่งความเร็วของ TCP สามารถบรรเทาปัญหาเหล่านี้ได้บ้าง ดาวเทียม GEO ไม่ครอบคลุมบริเวณขั้วโลกของโลก HughesNet และ Viasat เป็นระบบ GEO
ดาวเทียมในวงโคจรโลกต่ำ (Low Earth orbit (LEO) ต่ำกว่า 2,000 กิโลเมตรหรือ 1,243 ไมล์) และวงโคจรโลกกลาง (Medium earth orbit (MEO) ระหว่าง 2000 ถึง 35,786 กิโลเมตรหรือ 1,243 ถึง 22,236 ไมล์) มีความเหมือนกันน้อย, ดำเนินงานที่ระดับความสูงต่ำกว่าและจะไม่อยู่ในตำแหน่งที่คงที่เหนือแผ่นดิน ระดับความสูงที่ต่ำกว่าให้เวลาแฝงต่ำและให้การใช้งานอินเทอร์เน็ตแบบโต้ตอบเรียลไทม์มีความเป็นไปได้ ระบบ LEO รวม Globalstar และ Iridium ดาวเทียม O3b Constellation นำเสนอเป็นระบบ MEO ที่มีความล่าช้า 125 ms. COMMStellation™ เป็นระบบ LEO วางแผนจะเปิดตัวในปี 2015 คาดว่าจะมีความล่าช้าจากเพียง 7 ms.
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์ไร้สาย > บรอดแบนด์เคลื่อนที่

บรอดแบนด์เคลื่อนที่เป็นศัพท์ทางการตลาดสำหรับการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตไร้สายผ่านเสาโทรศัพท์มือถือไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์, ไปโทรศัพท์มือถือ (เรียกว่า "เซลล์โฟน" ในอเมริกาเหนือและแอฟริกาใต้) และไปอุปกรณ์ดิจิทัลอื่น ๆ ที่ใช้โมเด็มแบบพกพา บริการบางอย่างของโทรศัพท์มือถือช่วยให้อุปกรณ์มากกว่าหนึ่งสามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตโดยใช้การเชื่อมต่อแบบเซลลูลาร์เซลล์เดียวโดยใช้กระบวนการที่เรียกว่า tethering โมเด็มอาจจะถูกสร้างไว้ในคอมพิวเตอร์แล็ปท็อป, ในแท็บเล็ต, ในโทรศัพท์มือถือและในอุปกรณ์อื่น ๆ หรืออาจเพิ่มเข้าไปในอุปกรณ์บางอย่างที่ใช้คาร์ดในเครื่องพีซี, โมเด็ม USB และที่ USB sticks หรือ dongles หรือโมเด็มไร้สายแยกส่วน
ทุก ๆ สิบปีเทคโนโลยีใหม่ของโทรศัพท์มือถือและโครงสร้างพื้นฐานที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงในธรรมชาติของพื้นฐานของการบริการ, เทคโนโลยีการส่งผ่านที่ไม่ย้อนกลับที่เข้ากันได้, จุดสูงสุดของอัตราความเร็วที่สูงขึ้น, คลื่นความถี่ใหม่, ช่องแบนด์วิดท์ที่กว้างขึ้นมีความพรอมใช้งานได้ การเปลี่ยนเหล่านี้จะเรียกว่า generation ครั้งแรกที่ให้บริการข้อมูลบนมือถือได้อยู่ในช่วงยุคที่สอง (2G)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
Speeds in kbit/s: down and up
• GSM CSD: 9.6 kbit/s
• CDPD: up to 19.2 kbit/s
• GSM GPRS (2.5G): 56 to 115 kbit/s
• GSM EDGE (2.75G) : up to 237 kbit/s
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Speeds in Mbit/s | down | up |
• UMTS W-CDMA: 0.4 Mbit/s
| • UMTS HSPA | 14.4 | 5.8 |
• UMTS TDD: 16 Mbit/s
| • CDMA2000 1xRTT | 0.3 | 0.15 |
| • CDMA2000 EV-DO | 2.5–4.9 | 0.15–1.8 |
| • GSM EDGE-Evolution  | 1.6 | 0.5 |

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Speeds in Mbit/s | Speeds in Mbit/s | down | up |
| • | HSPA+ | 21–672 | 5.8–168 |
| • | Mobile WiMAX (802.16) | 37–365 | 17–376 |
| • | LTE | 100–300 | 50–75 |
| • | LTE-Advanced: |   |   |
|   | • moving at higher speeds | 100 Mbit/s | 100 Mbit/s |
|   | • not moving or moving at lower speeds | up to 1000 Mbit/s | up to 1000 Mbit/s |
| • | MBWA (802.20) | 80 Mbit/s | 80 Mbit/s |

อัตราการส่งข้อมูลดาวน์โหลด (มาที่ผู้ใช้) และอัปโหลด (ไปยังอินเทอร์เน็ต) ดังกล่าวข้างต้นเป็นจุดสูงสุดหรืออัตราสูงสุดและผู้ใช้มักจะได้สัมผัสกับอัตราการส่งข้อมูลที่ต่ำกว่า
WiMAX ถูกพัฒนามาเพื่อส่งมอบบริการไร้สายอยู่กับที่เพิ่มแบบไร้สายเคลื่อนที่เข้ามาในปี 2005 CDPD, CDMA2000 EV-DO และ MBWA จะไม่ได้รับการพัฒนาอย่างจริงจังอีกต่อไป
ในปี 2011, 90% ของประชากรโลกอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ให้บริการ 2G, ในขณะที่ 45% อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีบริการ 2G และ 3G
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์ไร้สาย > วายแมกซ์

WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access) คือชุดของการใช้งานร่วมกันของมาตรฐาน IEEE 802.16 ซึ่งเป็นครอบครัวของมาตรฐานเครือข่ายไร้สายที่ได้รับการรับรองโดย WiMAX Forum WiMAX เปิดการใช้งาน "ส่งมอบกิโลเมตรสุดท้ายของการเข้าถึงบรอดแบนด์ไร้สายเพื่อเป็นทางเลือกแทนเคเบิลและ DSL" เดิม IEEE 802.16 มาตรฐานนี้ปัจจุบันเรียกว่า "WiMAX อยู่กับที่" ได้รับการตีพิมพ์ในปี 2001 และให้อัตราการส่งข้อมูล 30 ถึง 40 เมกะบิตต่อวินาที การสนับสนุนการทำงานขณะเคลื่อนที่ถูกเพิ่มเข้ามาในปี 2005 ในปี 2011 ถูกปรับปรุงให้มีอัตราการส่งข้อมูลได้ถึง 1 Gbit/s สำหรับสถานีอยู่กับที่ WiMax เสนอระบบเครือข่ายในพื้นที่เมือง(แมน) มีรัศมีสัญญาณประมาณ 50 กิโลเมตร (30 ไมล์), ไกลกว่า Wi-Fi เครือข่ายแลนไร้สายทั่วไปที่มีระยะเพียง 30 เมตร (100 ฟุต) สัญญาณ WiMAX ยังมีประสิทธิภาพในการเจาะผนังอาคารมากกว่าของ Wi-Fi
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์ไร้สาย > ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตไร้สาย

ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตไร้สายมักจะใช้ระบบ ไวไฟ IEEE 802.11 ต้นทุนต่ำเพื่อเชื่อมโยงสถานที่ที่อยู่ห่างไกลเข้าด้วยกัน แต่อาจจะใช้ระบบสื่อสารทางวิทยุพลังงานสูงอื่น ๆ เพื่อเชื่อมโยงได้เช่นกัน
802.11b แบบดั้งเดิมเป็นบริการไวไฟรอบทิศทางที่ไม่มีใบอนุญาตที่ถูกออกแบบให้มีระยะบริการระหว่าง 100 และ 150 เมตร (300-500 ฟุต) โดยเน้นสัญญาณวิทยุโดยการใช้ 802.11b เสาอากาศทิศทางเดียวสามารถทำงานได้อย่างน่าเชื่อถือด้วยระยะทางหลายกิโลเมตร (ไมล์) แม้ว่าความต้องการเทคโนโลยีของเส้นสายตาถูกขัดขวางการเชื่อมต่อในพื้นที่ที่มีภูมิประเทศที่เป็นภูเขาหรือป่าทึบมาก ๆ นอกจากนั้น เมื่อเปรียบเทียบกับการเชื่อมโยงแบบใช้สาย, การเชื่อมต่อแบบไร้สายจะมีความเสี่ยงด้านการรักษาความปลอดภัย (ยกเว้นว่าจะใช้โพรโทคอลรักษาความปลอดภัยที่แข็งแกร่ง) อัตราการส่งข้อมูลจะช้าลงอย่างมีนัยสำคัญ (2-50 เท่า); และเครือข่ายยังมีเสถียรภาพน้อยลงอันเนื่องมาจากการรบกวนจากอุปกรณ์ไร้สายและจากเครือข่ายอื่น ๆ อีกทั้งปัญหาสภาพอากาศและปัญหาแนวเส้นสายตาอีกด้วย
การติดตั้งแบบไร้สายของ ISP ในพื้นที่ชนบทมักจะไม่ได้ทำในเชิงพาณิชย์และจะถูกแทนที่โดยการงานปะติดปะต่อกันของระบบที่สร้างขึ้นโดยการติดตั้งเสาอากาศของมือสมัครเล่นบนเสาวิทยุและหอคอย, ไซโลเก็บเกษตร, ต้นไม้สูงมาก ๆ หรือวัตถุอะไรก็ได้ที่มีความสูง ปัจจุบันมีบริษัท ที่ให้บริการนี้จำนวนของมาก
เทคโนโลยี Canopy ของโมโตโรล่าและเทคโนโลยีที่เป็นกรรมสิทธิ์เฉพาะอื่น ๆ นำเสนอการเข้าถึงแบบไร้สายไปยังตลาดในชนบทและพื้นที่อื่น ๆ ที่ยากที่จะเข้าถึงด้วยบริการ ไวไฟ หรือ วายแมกซ์
เทคโนโลยี > การเข้าถึงบรอดแบนด์ไร้สาย > บริการแจกจ่ายหลายจุดท้องถิ่น

Local Multipoint Distribution Service (LMDS) เป็นdkiเข้าถึงเทคโนโลยีบรอดแบนด์ไร้สายที่ใช้สัญญาณไมโครเวฟในการดำเนินงานระหว่าง 26 GHz และ 29 GHz เดิมถูกออกแบบมาสำหรับการส่งโทรทัศน์ดิจิทัล (DTV) มันถูกพิจารณาว่าเป็นเทคโนโลยีไร้สายอยู่กับที่, หนึ่งจุดไปหลายจุดสำหรับการใช้ในกิโลเมตรสุดท้าย อัตราข้อมูลอยู่ในช่วง 64 กิโลบิต/วินาทีถึง 155 Mbit/s ระยะทางจะถูกจำกัดโดยทั่วไปที่ประมาณ 1.5 ไมล์ (2.4 กิโลเมตร) แต่สามารถเชื่อมโยงได้ถึง 5 ไมล์ (8 กิโลเมตร) จากสถานีฐานมีความเป็นไปได้ในบางสถานการณ์
LMDS ถูกพบว่ามีศักยภาพทั้งในด้านเทคโนโลยีและการพาณิชย์ต่ำกว่ามาตรฐาน LTE และ WiMAX
การกำหนดราคาและการใช้จ่าย

การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตจะถูกจำกัดโดยความสัมพันธ์ระหว่างการกำหนดราคาและทรัพยากรมนุษย์ที่สามารถจ่ายได้ เกี่ยวกับทรัพยากรมนุษย์ ประมาณว่า 40% ของประชากรโลกพร้อมที่จะจ่ายน้อยกว่า US $ 20 ต่อปีเพื่อเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) ในเม็กซิโก, 30% ของประชากรที่ยากจนที่สุดสามารถจ่ายประมาณ US $ 35 ต่อปี ($ 3 ต่อเดือน) และในบราซิล 22% ของประชากรที่ยากจนที่สุดยอมจ่ายเพียง US $ 9 ต่อปีเพื่อใช้ไอซีที ($ 0.75 ต่อเดือน) จากลาตินอเมริกาเป็นที่รู้กันว่าเส้นเขตแดนระหว่างไอซีทีที่เป็นความจำเป็นกับไอซีที่เป็นความหรูหราคือประมาณ US $ 10 ต่อคนต่อเดือนหรือ US $ 120 ต่อปี นี่คือจำนวนเงิน ICT ในการใช้จ่ายเพื่อความภาคภูมิใจเพื่อให้เป็นความจำเป็นขั้นพื้นฐาน ราคาการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตปัจจุบันเกินจำนวนทรัพยากรมนุษย์ที่มีขนาดใหญ่ในหลายประเทศ
ผู้ใช้แบบ dial-up จ่ายเป็นค่าโทรในประเทศหรือทางไกล มักจะต้องจ่ายค่าสมาชิกรายเดือนอีกด้วย และอาจจะต้องจ่ายเพิ่มเติมต่อนาทีหรือตามปริมาณการใช้และเชื่อมต่อที่จำกัดเวลาโดย ISP แม้ว่าในวันนี้จะจ่ายน้อยกว่าในอดีต บางการเข้าถึงแบบ dial-up จะเสนอให้เข้าได้ "ฟรี" ถ้าเข้าไปดูป้ายโฆษณาเป็นการตอบแทน NetZero, bluelight, Juno, Freenet (NZ) เป็นตัวอย่างของการให้บริการฟรี บางชุมชนเครือข่ายไร้สายยังคงประเพณีของการให้บริการอินเทอร์เน็ตฟรี
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตด้วยบรอดแบนด์แบบอยู่กับที่มักจะถูกขายภายใต้รูปแบบ "ไม่จำกัด " หรือแบบแฟลตเรท โดยราคาที่ถูกกำหนดโดยอัตราการส่งข้อมูลสูงสุดที่ลูกค้าเลือก แทนที่จะเป็นราคาต่อนาทีหรือตามการจราจร ซึ่งการคิดราคาต่อนาทีและต่อการจราจรและตามการจำกัดการใช้เป็นเรื่องปกติสำหรับการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์สำหรับการใช้แบบเคลื่อนที่
กับความต้องการที่เพิ่มขึ้นของผู้บริโภคเนื้อหาแบบส่งต่อเนื่องเช่น วีดิทัศน์ตามคำขอ และการแบ่งปันไฟล์แบบ peer-to-peer, ความต้องการใช้แบนด์วิดท์มีการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและในบาง ISPs อัตราแฟลตเรทอาจจะอยู่ไม่ได้ แต่ด้วยค่าใช้จ่ายคงที่ประมาณ 80-90% ของค่าใช้จ่ายของการให้บริการบรอดแบนด์, ต้นทุนของการจราจรที่เพิ่มขึ้นอยู่ในระดับต่ำ ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตส่วนใหญ่ไม่เปิดเผยค่าใช้จ่ายของพวกเขา แต่ค่าใช้จ่ายในการส่งหนึ่งจิกะไบต์ของข้อมูลในปี 2011 คาดกันว่าจะประมาณ $ 0.03
บาง ISP ประมาณว่าราว 5% ของผู้ใช้บริโภคประมาณ 50% ของแบนด์วิดท์ทั้งหมด เพื่อให้แน่ใจว่าผู้ใช้ที่มีแบนด์วิธสูงเหล่านี้จะไม่ทำให้เครือข่ายสำหรับทุกคนช้าลง, บาง ISPs กำลังพิจารณา,กำลังทดลองใช้, หรือมีการดำเนินการผสมกันของการกำหนดราคาตามการจราจร, ช่วงเวลาของวันที่เป็น "พีก" และ "ออฟพีก" และตามแบนด์วิดท์หรือการจำกัดการจราจร
ในแคนาดา Rogers Hi-Speed​​ Internet และ Bell Canada ได้กำหนดการจำกัดแบนด์วิดท์ ในปี 2008 Time Warner เริ่มการทดลองการกำหนดราคาตามการใช้งานในโบมอนต์, เท็กซัส ในปี 2009 ความพยายามโดย Time Warner ที่ขยายใช้เวลาในการที่จะขยายการกำหนดราคาตามการใช้งานาม ในโรเชสเตอร์, นิวยอร์ก ต้องพบกับการต่อต้านของประชาชน, อย่างไรก็ตาม, และถูกยกเลิกไปในที่สุด เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2012 ในแนชวิลล์เทนเนสซีและเมื่อ 1 ตุลาคม 2012 ในทูซอน, แอริโซนา, Comcast เริ่มการทดสอบเพื่อกำหนดการจำกัดแบนด์วิดท์ในพื้นที่ผู้อยู่อาศัย ในแนชวิลล์การใช้เกินการจำกัดที่ 300 Gbyte ให้สิทธิ์การซื้อชั่วคราวเพิ่มอีก 50 จิกกะไบต์ของข้อมูลเพิ่มเติม
การแบ่งดิจิทัล > การเติบโตของจำนวนผู้ใช้

การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้นจากประมาณ 10 ล้านคนในปี 1993 ถึงเกือบ 40 ล้านในปี 1995, 670 ล้านในปี 2002 และ 2.45 พันล้าน ในปี 2011 ด้วยความอิ่มตัวของตลาด การเติบโตของจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตชะลอตัวลงในประเทศอุตสาหกรรม แต่ยังคงเพิ่มในตลาดเอเชีย, แอฟริกา, ลาตินอเมริกา, แคริบเบียนและตะวันออกกลาง
มีประมาณ 0.6 พันล้าน ที่เป็นสมาชิกบรอดแบนด์อยู่กับที่ และเกือบ 1.2 พันล้านเป็นสมาชิกบรอดแบนด์มือถือในปี 2011 ในประเทศที่พัฒนาแล้วคนมักใช้เครือข่ายบรอดแบนด์ทั้งแบบอยู่กับที่และแบบมือถือ ในประเทศกำลังพัฒนาบรอดแบนด์มือถือมักจะเป็นวิธีการเข้าถึงที่หาได้ง่าย
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
แหล่งข้อมูลอื่น

Internet ที่วิกิตำรา
คู่มือการท่องเที่ยว Internet access จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
European broadband
Corporate vs. Community Internet เก็บถาวร 2011-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, AlterNet, June 14, 2005, – on the clash between US cities' attempts to expand municipal broadband and corporate attempts to defend their markets
Broadband data, from Google public data
US National Broadband Maps เก็บถาวร 2011-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Types of Broadband Connections เก็บถาวร 2018-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Broadband.gov

การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตดาวเทียมผ่าน VSAT ในกานา
โลโก้ ไวไฟ
ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเทียบประชากรของแต่ละประเทศในปี ค.ศ. 2015ที่มา: International Telecommunications Union
ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตบนอุปกรณ์คงที่เทียบกับประชากรของแต่ละประเทศในปี ค.ศ. 2012ที่มา: International Telecommunications Union
ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตบนอุปกรณ์เคลื่อนที่เทียบกับประชากรของแต่ละประเทศในปี ค.ศ. 2012 ที่มา: International Telecommunications Union
เคานต์เฟลิกซ์แห่งมงเปอซา

| เคานต์เฟลิกซ์แห่งมงเปอซา |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: เฟลิกซ์ เฮนริก วัลเดมาร์ คริสเตียน
เกิด: เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งเดนมาร์ก 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 (22 ปี) โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก
บิดา: เจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก
มารดา: อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
เฟลิกซ์ เฮนริก วัลเดมาร์ คริสเตียนแห่งเดนมาร์ก (เดนมาร์ก: Prins Felix til Danmark, greve af Monpezat; เกิดวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2545) เป็นพระโอรสในเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคานต์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดริคสบอร์ก อดีตพระชายา โดยมีพี่ชาย น้องชายและน้องสาวร่วมบิดาคือ เคานต์นิโคไล เคานต์เฮนริก และเคาน์เตสอธีนาแห่งมงเปอซา เป็นพระราชภาติยะ (หลานลุง) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก รัชกาลปัจจุบัน
พิธีรับศีลกำลัง

เมื่อวันที่ 4 เมษายน เคานต์เฟลิกซ์เข้าพิธีรับศีลกำลัง ซึ่งเป็นพิธีทางศาสนาสำหรับการบรรลุนิติภาวะทางความศรัทธาในพระคริสต์ศาสนาสำหรับเยาวชน โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก, เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี, เจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก, เจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก และอเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก และพระบรมวงศานุวงศ์ทรงร่วมพิธี ณ วิหารพระราชวังเฟรเดนส์โบร์ก เมืองเฟรเดนส์โบร์ก เกาะซีแลนด์ ราชอาณาจักรเดนมาร์ก
ยศ

เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งเดนมาร์ก (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 – 29 เมษายน พ.ศ. 2551)
เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งเดนมาร์ก, เคานต์แห่งมงเปอซา (29 เมษายน พ.ศ. 2551 – 1 มกราคม พ.ศ. 2566)
เคานต์แห่งมงเปอซา ( 1 มกราคม พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน )
ลำดับพงศาวลี

| ก่อนหน้า |  | เคานต์เฟลิกซ์แห่งมงเปอซา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เคานต์นิโคไลแห่งมงเปอซา |  |   ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์ก  (ลำดับที่ 7)    |  | เคานต์เฮนริกแห่งมงเปอซา |
| เคานต์นิโคไลแห่งมงเปอซา |  |   ลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ   |  | เคานต์เฮนริกแห่งมงเปอซา |
| ด ค กเจ้าชายแห่งเดนมาร์ก |
| --- | --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากการสถาปนาระบอบราชาธิปไตยโดยการสืบราชสมบัติตามลำดับสันตติวงศ์ (hereditary monarchy) ในรัชกาลพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 เมื่อปี ค.ศ. 1660
| รุ่นที่ 1 |  พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก  เจ้าชายเฟรเดอริก  เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งคัมบาลันด์  |  |
| รุ่นที่ 2 |  พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก  เจ้าชายคริสเตียน วิลเลียม  เจ้าชายคริสเตียน  เจ้าชายคาร์ล  เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม  เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์  เจ้าชายเยิร์น  เจ้าชายคาร์ล  |  |
| รุ่นที่ 3 |  เจ้าชายคริสเตียน  พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์ก  เจ้าชายเฟรเดริก คาร์ล  เจ้าชายเยิร์น  เจ้าชายเฟรเดริก คริสเตียน  เจ้าชายคาร์ล  |  |
| รุ่นที่ 4 |  พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก  |  |
| รุ่นที่ 5 |  เจ้าชายคริสเตียน  พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก  เจ้าชายรัชทายาทเฟรเดอริก  |  |
| รุ่นที่ 6 |  พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก  พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก  เจ้าชายรัชทายาทเฟอร์ดินานด์  |  |
| รุ่นที่ 7 |  เจ้าชายคริสเตียน  เจ้าชายคริสเตียน  พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก  พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก^  |  |
| รุ่นที่ 8 |  พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก^  พระเจ้าเยออร์ยิโอสที่ 1 แห่งกรีซ^  เจ้าชายวัลเดมาร์  |  |
| รุ่นที่ 9 |  พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก  พระเจ้าโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์  เจ้าชายฮารัลด์  เจ้าชายกุสตาฟ  พระเจ้าคอนสตันติโนสที่ 1 แห่งกรีซ*  เจ้าชายเยออร์ยีโอส*  เจ้าชายนีโกลาโอส*  เจ้าชายอันเดรียส*  เจ้าชายกริสโตโฟโรส*  เจ้าชายออเกอ เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก  เจ้าชายแอกเซิล  เจ้าชายเอริก  เจ้าชายวิกโก  |  |
| รุ่นที่ 10 |  พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก  เจ้าชายคนุด รัชทายาท  พระเจ้าโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์  เจ้าชายกอล์ม  เจ้าชายโอลัฟ  พระเจ้าเยออร์ยิโอสที่ 2 แห่งกรีซ*  พระเจ้าอเล็กซานโดรสแห่งกรีซ*  พระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ*  เจ้าชายปีเตอร์*  เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ*∞  เจ้าชายมีเซล*  เจ้าชายจอร์จ วัลเดมาร์  อดีตเจ้าชายเฟล์มมิง วัลเดมาร์ เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก  |  |
| รุ่นที่ 11 |  เจ้าชายเฮนริก^  เจ้าชายอิงกอล์ฟ  เจ้าชายคริสเตียน  พระเจ้าคอนสตันติโนสที่ 2 แห่งกรีซ*  |  |
| รุ่นที่ 12 |  สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก  เจ้าชายโจอาคิม‡  เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ*  เจ้าชายนิโกเลาส์*  เจ้าชายฟิลิปโปส*  |  |
| รุ่นที่ 13 |  เจ้าชายคริสเตียน  เจ้าชายวินเซนต์  เจ้าชายนิโคไล#  เจ้าชายเฟลิกซ์#  เจ้าชายเฮนริก#  เจ้าชายคอนสตันติโนส อเล็กซิออส*  เจ้าชายอาชิเลียส-อันเดรียส*  เจ้าชายโอดีสซีส-คีโมน*  เจ้าชายอริสทิเดส สตาวรอส*  |  |
ตัวเอียง หมายถึงเจ้าชายที่ภายหลังเสียพระอิสริยยศเพราะการอภิเษกสมรสต่างฐานันดรศักดิ์ # ทรงถูกถอดพระอิสริยยศ  ^ไม่ใช่เจ้าชายแห่งเดนมาร์กตั้งแต่แรกประสูติ  *ทรงเป็นเจ้าชายแห่งกรีซด้วย ∞ทรงเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรด้วย
โกไบรอัส

โกไบรอัส (กรีกโบราณ: Γοβρύας; เปอร์เซียเก่า: 𐎥𐎢𐎲𐎽𐎢𐎺 g-u-b-ru-u-v, อ่านว่า Gaub(a)ruva?; อีลาไมต์: Kambarma) เป็นชื่อสามัญของขุนนางเปอร์เซียบางส่วน:
โกไบรอัส (ขุนพล) ขุนพลของไซรัสที่ 2 ที่ช่วยพิชิตบาบิโลน
โกไบรอัส (บิดาของมาร์โดนิอุส) บิดาของมาร์โดนิอุส และผู้ถือหอกของพระเจ้าดาไรอัสที่ 1
โกไบรอัส โหราจารย์และนักปรัชญาชาวเปอร์เซียที่ได้รับการกล่าวถึงโดยแซนธัสแห่งลิเดีย
โกไบรอัส (พระราชโอรสในดาไรอัสที่ 1) พระราชโอรสในดาไรอัสที่ 1 ผู้เข้ารบในการรุกรานกรีซ
ไวยากรณ์เพิ่มพูน

ต้นไม้แจงส่วน (parse tree) ภาษาศาสตร์เพิ่มพูน: ประโยคถูกแยกออกเป็นนามวลี (N) และกริยาวลี (VP) ซึ่งรวมถึงกรรมด้วย นี่แตกต่างจากภาษาศาสตร์เชิงโครงสร้างและเชิงหน้าที่ซึ่งถือประธานและกรรมเป็นองค์ประกอบที่เหมือนกัน
ไวยากรณ์เพิ่มพูน (generative grammar) หรือ ภาษาศาสตร์เพิ่มพูน (generative linguistics) เป็นทฤษฎีทางภาษาศาสตร์ (Theoretical linguistics) ที่ถือว่าภาษาศาสตร์เป็นการศึกษาโครงสร้างไวยากรณ์สชาติกะ (Universal grammar) หรือที่มีโดยกำเนิดซึ่งถูกสมมุติฐานขึ้นมา ทฤษฎีนี้เป็นการดัดแปลงทฤษฎีภาษาศาสตร์แบบโครงสร้างนิยมอันก่อนหน้า กล่าวคือกลอสเซแมติกส์ (glossematics) ไปในทางชีววิทยา หรือแบบนิยัตินิยมทางชีววิทยา (Biological determinism) ภาษาศาสตร์เพิ่มพูนถือว่าไวยากรณ์เป็นระบบของกฏที่ผลิตการจัดหมู่ของคำศัพท์แล้วได้ผลออกมาเหมือนกับประโยคที่ถูกต้องทางไวยากรณ์ในภาษาหนึ่ง ว่าเป็นระบบของกฎที่ชัดเจนที่สามารถถูกใช้ซ้ำหลายครั้งเพื่อผลิตประโยคออกมาจำนวนนับไม่ถ้วนและมีความยาวเท่าใดก็ได้ตามที่ต้องการ สิ่งที่แตกต่างจากตัวแบบของภาษาศาสตร์เชิงโครงสร้างและภาษาศาสตร์เชิงหน้าที่คือ ในภาษาศาสตร์เพิ่มพูนกรรมนั้นถูกผลิตโดยหน่วยคำหลัก (base-generated) อยู่ภายในกริยาวลี (verb phrase) โครงสร้างทางปริชานที่ถูกอ้างนี้ถูกคิดว่าเป็นส่วนหนึ่งของไวยากรณ์สากล ซึ่งเป็นโครงสร้างทางวากยสัมพันธ์ที่เกิดจากการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมของมนุษย์
นักภาษาศาสตร์เพิ่มพูนได้สร้างทฤษฎีมากมายเพื่อทำให้สามารถเคราะห์นามวลี (NP) และกริยาวลี (VP) ได้ในการวรรณนาภาษาธรรมชาติ นั่นคือให้ประธานและกริยาวลีปรากฏเป็นองค์ประกอบอิสระและให้กรรมอยู่ในกริยาวลี จุดหลักที่สนใจอยู่ในวิธีการวิเคราะห์การย้ายคำปฤจฉาได้อย่างเหมาะสม และในกรณีอื่น ๆ ที่ประธานปรากฏเสมือนแยกกริยาออกจากกรรม ถึงแม้นักภาษาศาสตร์เพิ่มพูนจะอ้างว่าเป็นโครงสร้างที่มีตัวตนจริงในทางปริชาน แต่ประสาทวิทยาศาสตร์ยังไม่พบหลักฐานสนับสนุน พูดได้ว่าไวยากรณ์เพิ่มพูนนั้นครอบคลุมตัวแบบของการรับรู้ทางภาษาศาสตร์ แต่ยังไม่มีข้อบ่งชี้ใดที่บอกว่าถูกต้อง