stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซลล์รับแสง
การถ่ายโอนแสง > Signal transduction pathway

กระบวนการถ่ายโอนสัญญาณ  (signal transduction pathway) เป็นกลไกที่พลังงานของโฟตอนเริ่มการทำงานของเซลล์มีผลเป็นการเปลี่ยนความต่างศักย์  (hyperpolarization)  โดยที่สุด
ซึ่งก็จะมีผลเป็นการส่งหรือการห้ามการส่งสัญญาณประสาท
ซึ่งส่งต่อไปยังสมองผ่านเส้นประสาทตา
กระบวนการถ่ายโอนสัญญาณของเซลล์รับแสงในสัตว์มีกระดูกสันหลังมีดังนี้
rhodopsin หรือ iodopsin ที่เยื่อหุ้ม disc ใน outer segment ของเซลล์ดูดกลืนโฟตอน มีผลให้ Schiff base cofactor ของ retinal เปลี่ยนแบบจาก cis-form เป็น trans-form ทำให้ retinal เปลี่ยนรูปร่างไป
ผลที่ตามมาก็คือความเปลี่ยนรูปไปเป็นสารต่าง ๆ ที่ไม่มีเสถียรภาพไปตามลำดับ  แต่ตัวสุดท้ายจะสร้างพันธะที่มีกำลังกับ G protein ที่เยื่อหุ้มที่มีชื่อว่า transducin และจะเริ่มปฏิกิริยาของโปรตีนนี้  นี้เป็นการขยายสัญญาณในระดับแรก  เพราะว่า  rhodopsin แต่ละหน่วยที่เกิดการทำงานเพราะแสงจะนำไปสู่การทำงานของ transducin 100 หน่วย
transducin แต่ละหน่วยจะเริ่มการทำงานของเอนไซม์ cGMP-specific phosphodiesterase (PDE)
PDE จะเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาการสลายตัวด้วยน้ำ  (hydrolysis)  ของ cGMP ไปเป็น 5' GMP  ซึ่งเป็นการขยายสัญญาณในระดับที่สอง  เพราะว่า  PDE  แต่ละหน่วยจะก่อให้เกิดการสลายตัวด้วยน้ำใน cGMP 1,000 โมเลกุล
ระดับความเข้มข้นสุทธิของ cGMP ที่อยู่ในเซลล์จะลดลง  (เพราะมีการแปลง cGMP ไปเป็น 5' GMP โดย PDE)  มีผลเป็นการปิดประตูไอออน Na+ ที่เปิดปิดด้วย cyclic nucleotide (cyclic nucleotide-gated Na+ ion channel)  ซึ่งอยู่ที่เยื่อหุ้มของ outer segment  ของเซลล์รับแสง
และดังนั้น  ไอออนโซเดียมจะไม่สามารถไหลเข้ามาในเซลล์อีกต่อไป และเยื่อหุ้ม outer segment ของเซลล์รับแสงก็จะเปลี่ยนภาวะไปเป็น hyperpolarization  เพราะว่าประจุไฟฟ้าภายในเยื่อหุ้มมีขั้วลบเพิ่มขึ้น
ความเปลี่ยนแปลงความต่างศักย์ของเยื่อหุ้มเซลล์ก็จะมีผลเป็นการปิดประตูแคลเซียมซึ่งเปิดปิดโดยความต่างศักย์  และนำไปสู่การระงับการไหลเข้าของไอออนแคลเซียมเข้ามาในเซลล์  และดังนั้น  ระดับความเข้มของไอออนแคลเซียมภายในเซลล์ก็จะลดลง
เมื่อระดับความเข้มของไอออนแคลเซียมภายในเซลล์ลดลง  เซลล์ก็จะปล่อยสารสื่อประสาทกลูตาเมตผ่านกระบวนการ exocytosis ไปยัง bipolar cell ลดลง  (ซึ่งอาจจะมีผลเป็นการกระตุ้นหรือการยับยั้ง bipolar cell ที่อยู่หลังไซแนปส์)
การลดระดับลงของการปล่อยกลูตาเมตจะทำให้ bipolar cell บางกลุ่มเปลี่ยนสภาพเป็น depolarization  และบางกลุ่มจะเปลี่ยนสภาพเป็น hyperpolarization  ขึ้นอยู่กับหน่วยรับความรู้สึกที่มีปฏิกิริยาต่อสารสื่อประสาทหลังไซแนปส์
ดังนั้น  ให้สังเกตว่า  ทั้งเซลล์รูปแท่งเซลล์รูปกรวยลดระดับการปล่อยสารสื่อประสาทเมื่อมีการกระตุ้นโดยแสง
ซึ่งอาจจะกระตุ้น (มีผลเป็น depolarizatioin) หรือยับยั้ง (มีผลเป็น hyperpolarization) ใน bipolar cell ที่เซลล์รับแสงเชื่อมไซแนปส์
ขึ้นอยู่กับหน่วยรับความรู้สึกของ bipolar cell
ความยืดหยุ่นได้อย่างนี้เป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ในการสร้างโครงสร้างแบบ on-centre และ off-centre[ต้องการอ้างอิง]
เซลล์ส่วน inner segment ให้สาร ATP เพื่อเป็นพลังงานกับการปั้มโซเดียมโพแทสเซียม
ซึ่งเป็นกระบวนการที่สำคัญเพื่อตั้งสภาพเริ่มต้นของ outer segment ขึ้นใหม่โดยสูบไอออนโซเดียมที่ไหลเข้ามาในเซลล์ออกไปนอกเซลล์
แม้ว่าเซลล์รับแสงจะเป็นเซลล์ประสาท  แต่เป็นเซลล์ประสาทที่ไม่ส่งศักยะงาน (action potential) ยกเว้นแต่ RGC ไวแสง (photosensitive ganglion cell)
ซึงมีหน้าที่หลักในการควบคุมจังหวะรอบวัน  (circadian rhythms),  melatonin, และการปรับรูม่านตา
การถ่ายโอนแสง > ข้อได้เปรียบ

การถ่ายโอนแสงในเซลล์รับแสงไม่เหมือนใคร  คือ  ตัวกระตุ้น (ในที่นี่คือแสง) กลับลดระดับการตอบสนองของเซลล์  (คืออัตราการยิงสัญญาณ)
ซึ่งเป็นการตอบสนองที่ไม่ทั่วไปในระบบรับความรู้สึก
ซึ่งโดยทั่ว ๆ ไปแล้ว  ตัวกระตุ้นจะเพิ่มการตอบสนองของเซลล์
อย่างไรก็ดี  กระบวนการเช่นนี้มีข้อได้เปรียบที่สำคัญหลายอย่าง
ข้อที่หนึ่ง  เซลล์รับแสงมีสภาพ depolarization ในที่มืด
ซึ่งก็หมายความว่า  ไอออนโซเดียมมากมายจะไหลเข้ามาในเซลล์
ดังนั้น  การเปิดปิดประตูโซเดียมที่เกิดขึ้นเองจะไม่มีผลต่อความต่างศักย์ของเยื่อหุ้มเซลล์
และการปิดประตูเป็นจำนวนมากที่เนื่องมาจากการดูดกลืนโฟตอนของแสงเท่านั้น
ที่จะมีผลเป็นการส่งสัญญาณว่า  มีแสงภายในลานสายตา  ดังนั้น กระบวนการเช่นนี้จะปราศจากสัญญาณรบกวน
ข้อที่สอง  มีการขยายสัญญาณในระดับสูงแบ่งเป็นสองขั้นในการถ่ายโอนแสง
คือ  สารรงควัตถุ (pigment) จะปลุกฤทธิ์ของ transducin เป็นจำนวนหลายโมเลกุล  และ PDE แต่ละตัวจะก่อให้เกิดการสลายตัวของ cGMP หลายตัว
เพราะมีการขยายสัญญาณอย่างนี้  การดูดกลืนโฟตอนเพียงแค่อนุภาคเดียวก็จะมีผลต่อความต่างศักย์เยื่อหุ้มเซลล์
ทำให้เกิดการส่งข้อมูลไปยังสมองว่า  มีแสงอยู่ภายในลานสายตา
นี่เป็นจุดแตกต่างที่สำคัญระหว่างเซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวยซึ่งล้วนแต่เป็นเซลล์รับแสง
คือ  เซลล์รูปแท่งไวแสงมากและสามารถรับรู้ถึงโฟตอนแม้เพียงอนุภาคเดียว  ซึ่งไม่เหมือนกับเซลล์รูปกรวย
ส่วนเซลล์รูปกรวยมีอัตราการขยายสัญญาณในระหว่างการถ่ายโอนสัญญาณที่รวดเร็วมาก  ซึ่งไม่เหมือนเซลล์รูปแท่ง
การถ่ายโอนแสง > ความต่างกันระหว่างเซลล์รูปกรวยและเซลล์รูปแท่ง

การเปรียบเทียบเซลล์รูปกรวยและเซลล์รูปแท่งต่อไปนี้  มาจากหนังสือ Principles of Neural Science (หลักประสาทวิทยาศาสตร์) ของ ศ. อีริก แคนเดิล ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในงานวิจัยเกี่ยวกับพื้นฐานทางสรีรภาพในการบันทึกความจำในนิวรอน
| เซลล์รูปแท่ง | เซลล์รูปกรวย |
| --- | --- |
ให้เกิดการเห็นใต้แสงสลัว (scotopic vision): ให้เกิดการเห็นใต้ใต้แสงเข้ม (photopic vision)
ไวแสงมาก  แม้แต่ต่อแสงที่กระจัดกระจาย: ไม่ไวแสงมาก  ไวต่อแสงตรง ๆ เท่านั้น
ถ้าเสียจะทำให้ตาบอดมืด: ถ้าเสียจะทำให้ตาบอดตามกฎหมาย
มองเห็นได้ไม่ชัด: มองเห็นได้ชัด มีรายละเอียดสูง
ไม่มีในรอยบุ๋มจอตา: หนาแน่นที่สุดในรอยบุ๋มจอตา
ตอบสนองต่อแสงช้าโดยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ: ตอบสนองต่อแสงได้เร็ว  สามารถเห็นภาพที่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
มีสารรงควัตถุมากกว่า  จึงสามารถเห็นในที่สลัว: มีสารรงควัตถุน้อยกว่า  จึงต้องใช้แสงมากกว่าเพื่อจะเห็น
จาน  (disk)  ตั้งอยู่ภายในเยื่อหุ้ม  ไม่ได้ยึดอยู่กับเยื่อหุ้มเซลล์โดยตรง: จานยึดไว้กับเยื่อหุ้มเซลล์
มีประมาณ 120 ล้านเซลล์ในจอประสาทตาแต่ละข้าง: มีประมาณ 6 ล้านเซลล์ในจอประสาทตา
มีสารรงควัตถุประเภทเดียว: มีสารรงควัตถุ 3 ประเภทในมนุษย์
ทำให้เกิดการเห็นปราศจากสี: ทำให้เกิดการเห็นภาพสี
หน้าที่

เซลล์รับแสงไม่ได้ส่งข้อมูลเกี่ยวกับสีโดยตรง  แต่ส่งสัญญาณว่ามีแสงอยู่ในลานสายตา
เซลล์รับแสงหนึ่ง ๆ จะตอบสนองต่อทั้งความยาวคลื่นและความเข้มของแสง
ยกตัวอย่างเช่น  การตอบสนองของเซลล์รับแสงหนึ่งต่อแสงสีแดงที่มีความเข้มระดับหนึ่ง  อาจจะเหมือนกันกับการตอบสนองต่อแสงสีเขียวที่มีความเข้มอีกระดับหนึ่ง
ดังนั้น  การตอบสนองของเซลล์รับแสงหนึ่ง ๆ ไม่ได้บอกอย่างชัดเจนว่าเห็นสีอะไร
ดังนั้น  เพื่อจะระบุสี  ระบบการมองเห็นต้องเปรียบเทียบการตอบสนองของกลุ่มเซลล์รับแสงต่าง ๆ 
คือโดยเฉพาะแล้ว  จากกลุ่มเซลล์รูปกรวย 3 ประเภทที่ดูดกลืนแสงที่มีความยาวคลื่นต่าง ๆ กัน
และเพื่อที่จะระบุความเข้มแสง  ระบบการมองเห็นต้องคำนวณว่ามีเซลล์รับแสงกี่ตัวที่กำลังทำการตอบสนอง
นี้เป็นกลไกที่ทำให้เกิดการเห็นโดย 3 สีหลัก  (trichromacy) ในทั้งมนุษย์และในสัตว์อื่น ๆ บางชนิด
พัฒนาการ

กระบวนการพัฒนาการเป็นเซลล์รูปแท่ง เซลล์รูปกรวยแบบ S และเซลล์รูปกรวยแบบ M เริ่มจากแฟกเตอร์การถอดรหัส (transcription factor) หลายอย่าง
รวมทั้ง RORbeta, OTX2, NRL, CRX, NR2E3 และ TRbeta2.  
โดยทั่วไปแล้ว  เซลล์เบื้องต้นจะเจริญเป็นเซลล์รูปกรวยแบบ S โดยปริยาย
แต่เหตุการณ์การถอดรหัสต่าง ๆ สามารถทำให้เจริญเป็นเซลล์รูปแท่งหรือเซลล์รูปกรวยแบบ M
แม้ว่า  เซลล์รูปกรวยแบบ L จะมีอยู่ในสัตว์อันดับวานร  แต่ว่า  การพัฒนาการของเซลล์ไม่เป็นที่รู้จักกันดีเนื่องจากว่าสัตว์ทดลองที่ใช้เป็นสัตว์อันดับสัตว์ฟันแทะที่ไม่มีเซลล์ชนิดนี้
มี 5 ขั้นตอนในการพัฒนาเป็นเซลล์รับแสง  คือ
การแพร่ขยายของ retinal progenitor cell (เซลล์บรรพบุรุษ, เซลล์เบื้องต้น, ตัวย่อ RPC) ที่สามารถพัฒนาเป็นเซลล์ได้หลายชนิด
restriction of competence of RPCs;
การกำหนดชะตาของเซลล์  (cell fate specification)
การแสดงออกของยีนเป็นเซลล์รับแสง
และขั้นสุดท้ายคือการงอกออกของแอกซอน  การตั้งไซแนปส์  และการเจริญของส่วน outer segment
ในส่วนเบื้องต้น  Notch signaling pathway จะทำให้เกิดการหมุนเวียนของเซลล์บรรพบุรุษ  (progenitor cycling)
เพราะฉะนั้น  เซลล์รับแสงตั้งต้น  (Photoreceptor precursor)  จะเกิดขึ้นได้ก็เมื่อเกิดการยับยั้ง Notch signaling pathway
และมีการทำงานในระดับที่สูงขึ้นของกระบวนการต่าง ๆ รวมทั้งกลุ่มยีน achaete-scute complex (หรือ achaete-scute homologue)
ส่วน แฟกเตอร์ OTX2 กำหนดชะตาเซลล์ให้เป็นเซลล์รับแสง
ส่วน CRX กำหนดยีนของเซลล์รับแสงที่จะเกิดการแสดงออก
ส่วนการแสดงออกของ NRL กำหนดชะตาของเซลล์ให้เป็นเซลล์รูปแท่ง
ส่วน NR2E3 ทำการกำหนดชะตาเป็นเซลล์รูปแท่งให้มั่นคงยิ่งขึ้นโดยห้ามการแสดงออกของยีนเซลล์รูปกรวย
ส่วนแฟกเตอร์ RORbeta ใช้ในการพัฒนาทั้งของเซลล์รูปแท่งและทั้งของเซลล์รูปกรวย
ส่วน TRbeta2 กำหนดชะตาให้เป็นเซลล์รูปกรวยแบบ M
ถ้าเอาออกแฟกเตอร์ใดแฟกเตอร์หนึ่งที่กล่าวมาแล้ว  ชะตาโดยปริยายของเซลล์ก็คือเซลล์รูปกรวยแบบ S
ให้สังเกตว่าขั้นตอนต่าง ๆ เหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาต่าง ๆ กันสำหรับสัตว์สปีชีส์ต่าง ๆ กัน
ผ่านกระบวนการซับซ้อนต่าง ๆ ที่มีผลเป็นลักษณะทางพันธุกรรมที่แตกต่างกัน
ถ้าตัวควบคุมกระบวนการเหล่านี้เกิดความเสียหาย โรค retinitis pigmentosa จอตาเสื่อมที่จุดภาพชัด  (macular degeneration) และความผิดปกติทางตาอย่างอื่นอาจเกิดขึ้น
การส่งสัญญาณ

เซลล์รับแสงส่งข้อมูลเกี่ยวกับการดูดกลืนโฟตอนโดยลดระดับการปล่อยสารสื่อประสาทกลูตาเมตที่ไซแนปส์ที่เชื่อมกับ bipolar cell
เพราะว่ามีสภาพเป็น depolarization ในที่มืด  คือจะมีการปล่อยกลูตาเมตเป็นจำนวนมากไปยัง bipolar cell ในที่มืด
การดูดกลืนโฟตอนหนึ่ง ๆ จะมีผลให้เกิดสภาพ hyperpolarization ในเซลล์รับแสง
และดังนั้นจึงมีผลเป็นการลดระดับการปล่อยกลูตาเมตเข้าไปยังไซแนปส์ที่เชื่อมต่อกับ bipolar cell
แม้ว่า  เซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวยทุก ๆ ตัวจะปล่อยสารสื่อประสาทประเภทเดียวกันคือกลูตาเมต
แต่ว่าผลที่เกิดขึ้นจากสารสื่อประสาทเดียวกันมีผลต่าง ๆ กันต่อ bipolar cell ต่าง ๆ กัน 
ขึ้นอยู่กับหน่วยรับความรู้สึก (receptor) ที่อยู่ที่เยื่อหุ้มเซลล์ของ bipolar cell
ถ้ากลูตาเมตเกิดพันธะขึ้นกับ ionotropic receptor 
เซลล์นี้ก็จะมีสภาพเป็น depolarization ในที่มืดและดังนั้น  จะมีสภาพเป็น hyperpolarization เมื่อมีแสงเพราะมีกลูตาเมตในระดับที่ลดลง
ในนัยตรงกันข้าม  ถ้ากลูตาเมตเกิดพันธะขึ้นกับ metabotropic receptor เซลล์นี้ก็จะมีสภาพเป็น hyperpolarization ในที่มืด
และมีสภาพเป็น depolarization เมื่อมีแสงเพราะว่าระดับของกลูตาเมตลดลง
โดยทั่ว ๆ ไปแล้ว  คุณสมบัติเช่นนี้จึงยังให้เซลล์กลุ่มหนึ่งเกิดการเร้าและอีกกลุ่มหนึ่งเกิดการยับยั้งเพราะแสง
แม้ว่า  เซลล์รับแสงทั้งหมดจะตอบสนองในลักษณะเดียวกันต่อแสง
ความเป็นไปอันซับซ้อนเช่นนี้สำคัญและขาดไม่ได้ในการตรวจจับสี  (color) ความเปรียบต่าง (contrast) และขอบ  (edge)
ความซับซ้อนอื่น ๆ เกิดจากการเชื่อมต่อต่าง ๆ กันระหว่าง bipolar cell, horizontal cell, และ amacrine cell ในจอประสาทตา
เป้าหมายที่สุดของการส่งสัญญาณซับซ้อนเช่นนี้ก็คือ กลุ่ม RGC ต่าง ๆ
ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นเซลล์ไวแสงเอง  แต่ว่าจะใช้สารรงควัตถุไวแสง  (photopigment) ประเภท melanopsin
ดูเพิ่ม

ระบบรับความรู้สึก
แหล่งอ้างอิงอื่น ๆ

Campbell, Neil A., and Reece, Jane B. (2002). Biology. San Francisco: Benjamin Cummings. pp. 1064–1067. ISBN 0-8053-6624-5.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Freeman, Scott (2002). Biological Science (2nd Edition). Englewood Cliffs, N.J: Prentice Hall. pp. 835–837. ISBN 0-13-140941-7.
NIF Search – Photoreceptor Cell เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน via the Neuroscience Information Framework
ความยาวคลื่นแสงที่เซลล์รับแสงมนุษย์ดูดซึม  เป็นค่าแจกแจงปกติ (normalized)  เป็นค่าสำหรับเซลล์รูปกรวย 3 ชนิด และเซลล์รูปแท่ง
ภาพแสดงการกะจายของเซลล์รูปกรวยในรอยบุ๋มจอตาในจอประสาทตาของบุคคลที่เห็นสีเป็นปกติ (ซ้าย) และผู้ที่มีตาบอดสี (ขวา) ให้สังเกตว่าที่ตรงกลางของรอยบุ๋มมีเซลล์รูปกรวยไวแสงสีน้ำเงินน้อยมาก
การกระจายตัวของเซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวยในแนวที่ผ่านรอยบุ๋มจอตา  (fovea)  และจุดบอด  (blind spot)  ของตามนุษย์
การดูดกลืนแสงนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงโมเลกุล retinal ไปเป็นอีกไอโซเมอร์หนึ่ง
การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ

การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ โดยโดเมนีโก กีร์ลันดาโย, ค.ศ. 1485
การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ โดยจอร์โจเน, ค.ศ. 1510
การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ โดยเอลเกรโก, ราว ค.ศ. 1605–1610
การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ โดยมัตตียัส สโตม, ราว ค.ศ. 1635–1640
การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ โดยบาร์โตโลเม เอสเตบัน มูริโย, ราว ค.ศ. 1657
การนมัสการการของคนเลี้ยงแกะ  (อังกฤษ: Adoration of the Shepherds) ในงานศิลปะของการประสูติของพระเยซู เป็นฉากที่เหล่าคนเลี้ยงแกะเป็นพยานถึงการประสูติของพระเยซูในเมืองเบธเลเฮม ซึ่งเกิดขึ้นถึงหลังจากการประสูติไม่นาน มักจะถูกรวมเข้าด้วยกันในงานศิลปะกับการนมัสการของโหราจารย์ ซึ่งในกรณีนี้มักจะเรียกชื่อของผลงานว่าการนมัสการของโหราจารย์ ฉากคนเลี้ยงแกะรับสาร เมื่อทูตสวรรค์เรียกคนเลี้ยงแกะมายังสถานที่ประสูติ เป็นอีกหัวเรื่องหนึ่งต่างหากในงานศิลปะ
เรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิล

การนมัสการของคนเลี้ยงแกะเป็นตอนหนึ่งในเรื่องเล่าเกี่ยวกับการประสูติของพระเยซูที่ระบุในพระวรสารนักบุญลูกา ขณะที่เหล่าคนเลี้ยงแกะกำลังเฝ้าดูฝูงแกะของพวกตนในตอนกลางคืนใกล้กับเบธเลเฮม ทูตสวรรค์ปรากฏขึ้นเพื่อประกาศข่าวดีว่า "วันนี้ พระผู้ช่วยให้รอดของพวกท่านคือพระคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้ามาประสูติที่เมืองของดาวิด" ทูตสวรรค์ให้หมายสำคัญว่าเหล่าคนเลี้ยงแกะจะพบพระผู้ช่วยให้รอดในรูปของ "พระกุมารนั้นพันผ้าอ้อมนอนอยู่ในรางหญ้า" "ในทันใดนั้น ชาวสวรรค์หมู่หนึ่ง" (คำภาษากรีกที่ใช้ในที่นี้หมายถึงขบวนทหาร หรือกองทัพ) ปรากฏตัวขึ้นและร่วมกับทูตสวรรค์สรรเสริญว่า "พระสิริมีแด่พระเจ้าในที่สูงสุด สันติสุขจงมีท่ามกลางมนุษย์ทั้งหลายที่พระองค์โปรดปรานนั้น"
15 เมื่อทูตสวรรค์เหล่านั้นไปจากพวกเขาขึ้นสู่สวรรค์แล้ว บรรดาคนเลี้ยงแกะก็พูดกันว่า "ให้เราไปยังเมืองเบธเลเฮมดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงแจ้งกับเรา" 16 เขาก็รีบไป แล้วพบนางมารีย์กับโยเซฟ และพบพระกุมารนั้นนอนอยู่ในรางหญ้า
ฉากคนเลี้ยงแกะรับสาร ซึ่งฉากก่อนหน้าการนมัสการของคนเลี้ยงแกะเป็นหัวเรื่องที่แยกต่างหากในศิลปะคริสเตียน และบางครั้งก็รวมอยู่ในฉากการประสูติเป็นองค์ประกอบรอบข้าง (แม้ว่าจะเกิดขึ้นก่อนการนมัสการก็ตาม) ดังเช่นในภาพวาดปี ค.ศ. 1485 โดยโดเมนีโก กีร์ลันดาโย ในภาพของกีร์ลันดาโยยังแสดงขบวนเดินทางของโหราจารย์ที่กำลังจะมาถึงพร้อมของขวัญ
คลังภาพ

การนมัสการของโหราจารย์ ใน พิพิธภัณฑ์ไบแซนไทน์คริสเตียน ในกรุงเอเธนส์
บรอนซีโน
ดุชโช ดี บูโอนินเซญญา, ค.ศ. 1308–1311
จอตโต, ราว ค.ศ. 1320
อันเดรอา มันเตญญา, ค.ศ. 1451–1453
ฮือโค ฟัน เดอร์คุส, ราว ค.ศ. 1475
กอร์เรจโจ, ค.ศ. 1529
เกาเดนซีโอ แฟร์รารี, ราว ค.ศ. 1533
บรามันตีโน, ราว ค.ศ. 1500–1535
จาโกโป บัสซาโน, ค.ศ. 1580
นีโกลาส มาส, ค.ศ. 1660–1690
เคราร์ด ฟัน โฮนต์ฮอสต์, ค.ศ. 1622
มัตตียัส สโตม, ระหว่าง ค.ศ. 1625–1650
French Limoges enamel plaque, กลางศตวรรษที่ 16
กวีโด เรนี, ค.ศ. 1630–1642
ยาโกบ ยอร์ดานส์, ค.ศ. 1657
เกรโกริโอ เฟร์นันเดซ, ราว ค.ศ. 1614
โปลีโดโร ดา การาวัจโจ, ศตวรรษที่ 16
ฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์, ราว ค.ศ. 1644
เอลเกรโก, ค.ศ. 1614
รูปเคารพทางศาสนาของชาวยูเครน, ปลายศตวรรษที่ 17
อีญัส รอแบร์, ราว ค.ศ. 1691, อาสนวิหารตูล
เซบัสตีอาโน กองกา, ราว ค.ศ. 1720
โจวันนี โดเมนีโก ตีเอโปโล, ราว ค.ศ. 1751–1753
เจมส์ ทิสโซ, ค.ศ. 1886–1894
ดูเพิ่ม

การนมัสการของโหราจารย์
การประสูติของพระเยซู (ศิลปะ)
บรรณานุกรม

Beckwith, John (1969). Early Medieval Art. Thames and Hudson. ISBN 0-500-20019-XISBN 0-500-20019-X.
Edwards, James R. (2015). The Gospel of Luke. Eerdmans. ISBN 9780802837356.
Levey, Michael (1961). From Giotto to Cézanne. Thames and Hudson. ISBN 0-500-20024-6ISBN 0-500-20024-6.
Myers, Bernard (1965, 1985). Landmarks of Western Art. Hamlyn. ISBN 0-600-35840-2ISBN 0-600-35840-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ
| ด ค กเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระเยซูจากพระวรสาร |
| --- | --- | --- |
|  ประสูติ  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  เสด็จหนีไปอียิปต์  รับบัพติศมา  ถูกทดลอง  เรียกอัครทูต  เทศนาบนภูเขา  ปาฏิหาริย์  ถูกปฏิเสธ  จำแลงพระกาย  เสด็จเข้ากรุงเยรุซาเลม  สรงน้ำมันหอมและเสวยอาหารค่ำมื้อสุดท้าย  ทรงถูกจับ  พิพากษา  ให้การกับปอนติอุส ปิลาตุส  ถูกทรมาน  ถูกตรึงกางเขน  อัญเชิญลงจากกางเขน  บรรจุพระศพ  คืนพระชนม์แล้วขึ้นสวรรค์  เสด็จมาครั้งที่สอง  การพิพากษาครั้งสุดท้าย  |  ประสูติ  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  เสด็จหนีไปอียิปต์  รับบัพติศมา  ถูกทดลอง  เรียกอัครทูต  เทศนาบนภูเขา  ปาฏิหาริย์  ถูกปฏิเสธ  จำแลงพระกาย  เสด็จเข้ากรุงเยรุซาเลม  สรงน้ำมันหอมและเสวยอาหารค่ำมื้อสุดท้าย  ทรงถูกจับ  พิพากษา  ให้การกับปอนติอุส ปิลาตุส  ถูกทรมาน  ถูกตรึงกางเขน  อัญเชิญลงจากกางเขน  บรรจุพระศพ  คืนพระชนม์แล้วขึ้นสวรรค์  เสด็จมาครั้งที่สอง  การพิพากษาครั้งสุดท้าย  |  |
เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซี

| --- | --- |
เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซี มุ่งมั่นในการปกป้องเต่าทะเลและเต่าบกที่ใกล้สูญพันธุ์ส่วนใหญ่ รวมถึงที่อยู่อาศัยของพวกมันทั่วโลก
ประเภท: การอนุรักษ์และรักษาถิ่นที่อยู่
อุตสาหกรรม: องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2552 
ผู้ก่อตั้ง: เอริก กูด, มอริส โรดรีเกส
สำนักงานใหญ่: 49 ถนนบลีคเกอร์ สวีท 601 นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก 10012 สหรัฐ
รายได้: 2,273,617 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2565) 
สินทรัพย์: 3,041,619 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2565) 
เว็บไซต์: www.turtleconservancy.org
เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซี (อังกฤษ: Turtle Conservancy; อักษรย่อ: TC) เป็นองค์กรตามกฎหมายมาตรา 501(c)(3) ที่อุทิศตนเพื่อปกป้องเต่าทะเลและเต่าบกที่ถูกคุกคาม รวมถึงที่อยู่อาศัยของพวกมันทั่วโลก
เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซี มีวิสัยทัศน์ต้องการโลกที่ทุกสปีชีส์ของเต่าทะเลและเต่าบกเจริญเติบโตได้ดีที่สุดในสภาพธรรมชาติ
เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซี เป็นองค์กรอนุรักษ์ที่ครอบคลุมการปกป้องเต่าบกและเต่าน้ำจืด การทำงานขององค์กรครอบคลุมขอบเขตห้าแผนการ ได้แก่: การอนุรักษ์สายพันธุ์, การปกป้องที่ดินในสภาพธรรมชาติ, การวิจัยทางวิทยาศาสตร์, การรณรงค์สร้างความตระหนักและการศึกษาทั่วโลก ตลอดจนการป้องกันการค้าที่ผิดกฎหมาย
เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซี ได้ให้การสนับสนุนโครงการบนภาคพื้นเพื่อปกป้องเต่าทะเลและเต่าบกที่ใกล้สูญพันธุ์ในประเทศจีน, กายอานา, อินเดีย, เม็กซิโก, มาดากัสการ์, นิการากัว, ปากีสถาน, แอฟริกาใต้, ฟิลิปปินส์, และสหรัฐ ตลอดจนได้ดำเนินการภาคสนามทั่วโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากการสืบสวนการค้าเต่าทะเลและเต่าบก
โครงการ

กลยุทธ์ของเทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซีในประเทศ ได้แก่ การปกป้องที่อยู่อาศัย, บูรณะและดูแล, การชุบชีวิตเต่าทะเลและเต่าบก รวมถึงโครงการเงินช่วยเหลือภาคสนาม
โครงการ > เต่าลายเรขาคณิต - ประเทศแอฟริกาใต้

เต่าลายเรขาคณิต (Psammobates geometricus) เป็นเต่าบกขนาดเล็กที่มีกระดองทรงโดมและมีลวดลายแผ่รัศมีสีเหลืองและสีดำ เมื่อโตเต็มที่ มันมีขนาดเพียงห้าถึงหกนิ้วเท่านั้น ในประเทศแอฟริกาใต้ เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซี พร้อมกับองค์กรพันธมิตร ได้ซื้อพื้นที่กว่า 800 เอเคอร์ของที่อยู่อาศัยสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเต่าบกที่ใกล้สูญพันธุ์นี้ ด้วยการสร้างเขตสงวนเต่าลายเรขาคณิต เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซีได้ร่วมมือกับเคปเนเจอร์ซึ่งเป็นหน่วยงานสัตว์ป่าจังหวัดเคป และ ดร. มาร์การีตา ฮอฟไมเออร์ ซึ่งเป็นนักชีววิทยาเต่า ในสองโครงการที่เกี่ยวข้องกับเต่าลายเรขาคณิตที่ใกล้สูญพันธุ์
โครงการ > เต่ากูดส์ธอนสครับ - ประเทศเม็กซิโก

เต่ากูดส์ธอนสครับ (Gopherus evgoodei) ได้รับการอธิบายใน ค.ศ. 2015 โดยนักวิทยาศาสตร์ชื่อเมอร์ซี วอห์น และผู้เขียนนำ ดร.เทย์เลอร์ เอ็ดเวิร์ดส์ จากมหาวิทยาลัยแอริโซนาเพื่อเป็นเกียรติแก่เอริก กูด ผู้ร่วมก่อตั้งเทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซี เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซีได้อนุรักษ์ป่าผลัดใบเขตร้อนประมาณ 1,000 เอเคอร์ในตอนใต้ของรัฐโซโนรา ประเทศเม็กซิโก สำหรับการปกป้องสายพันธุ์ใหม่ดังกล่าว เป้าหมายที่กำหนดไว้สำหรับการได้มาซึ่งที่ดินนี้ได้รับการระบุว่าเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยของเต่าบกที่ดีเลิศ และสำหรับสถานที่ในอุดมคติที่ติดกับเขตอนุรักษ์ธรรมชาติอย่างเขตสงวนมอนเตโมฆิโน โครงการนี้จะไม่เพียงแต่ช่วยให้เต่าบกที่เป็นเอกลักษณ์อยู่รอด หากแต่ยังอุดมไปด้วยความหลากหลายทางชีวภาพที่เกี่ยวข้องกับระบบนิเวศนี้ บริเวณที่ได้รับการคุ้มครองนี้จะปกป้องระบบนิเวศป่าผลัดใบเขตร้อนที่ใกล้สูญพันธุ์ทั่วโลกที่ค้ำจุน 36 วงศ์ของต้นไม้เขตร้อน, 48 สปีชีส์ของกล้วยไม้, ความหลากหลายสูงสุดของนกในรัฐโซโนรา, 5 สปีชีส์ของแมวป่า ตลอดจน 79 สปีชีส์ของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำและสัตว์เลื้อยคลาน พื้นที่ทั้งหมดจะมีเจ้าของและบริหารจัดการโดยเนเจอร์แอนด์คัลเจอร์อินเตอร์เนชันแนล ซึ่งเป็นองค์กรที่บริหารจัดการเขตสงวนมอนเตโมฆิโนอยู่ในปัจจุบัน
โครงการ > เต่าบอลสัน - ประเทศเม็กซิโก

เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซีได้ซื้อที่อยู่อาศัย 43,000 เอเคอร์ซึ่งเป็นที่อยู่สุดท้ายของเต่าบอลสัน (Gopherus flavomarginatus [en]) ในรัฐดูรังโก ประเทศเม็กซิโก มันเป็นสัตว์เลื้อยคลานบกที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ เต่าบกชนิดนี้เพิ่งเป็นที่รู้จักสำหรับวงการวิทยาศาสตร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1959 เต่าบอลสันอาศัยอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ ของโบลซอนเดมาปิมีในทะเลทรายชีวาวันของประเทศเม็กซิโก พื้นที่สงวนชีวาลัยมาปิมีได้รับการก่อตั้งขึ้นเพื่อปกป้องเต่าบกสปีชีส์ดังกล่าว แต่ที่ดินนี้ส่วนใหญ่ใช้สำหรับการพัฒนาเกษตรกรรมและการเลี้ยงปศุสัตว์ ซึ่งกำลังคุกคามที่อยู่อาศัยของเต่า การได้มาซึ่งที่ดินนี้ในเม็กซิโกตอนเหนือตอนกลางจะคุ้มครองเต่าบกพร้อมกับพืชและสัตว์พื้นเมืองอื่น ๆ  รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประมาณ 28 สปีชีส์, นกกว่า 200 สปีชีส์, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ 5 สปีชีส์ และสัตว์เลื้อยคลาน 39 สปีชีส์ เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซีเริ่มต้นความร่วมมือนี้ด้วยความช่วยเหลือจากมูลนิธิครอบครัวแอนดรู ซาบิน, โจไซอาห์ ที. ออสติน และสภาเต่าบกทะเลทราย รวมทั้งจะทำงานร่วมกับกองทุนสัตว์ใกล้สูญพันธุ์เทอร์เนอร์
โครงการ > เต่ายูนิฟอรา - ประเทศมาดากัสการ์

ในประเทศมาดากัสการ์ เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซีร่วมมือกับองค์การอนุรักษ์สัตว์ป่าเดอร์เรลล์ (DWCT) เพื่อปกป้องเต่ายูนิฟอรา (Astrochelys yniphora) จากการสูญพันธุ์ เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซีมีส่วนร่วมในการศึกษาของชุมชนท้องถิ่น และการทำเครื่องหมายสัตว์ เพื่อช่วยลดการลักลอบล่าเต่ายูนิฟอราอย่างผิดกฎหมาย นอกจากนี้ เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซียังเป็นสมาชิกสำคัญของคณะทำงานเต่ายูนิฟอรานานาชาติ ซึ่งเป็นผู้กำหนดทิศทางสำหรับการอนุรักษ์เต่ายูนิฟอราทั่วโลก ปัจจุบันนี้ เต่ายูนิฟอราเป็นเต่าที่หายากเป็นอันดับสองของโลก และสามารถขายในตลาดมืดได้ในราคาตั้งแต่สองสามพันดอลลาร์สำหรับเต่าที่อายุน้อย ไปจนถึงหลายหมื่นดอลลาร์สำหรับตัวเต็มวัย เป้าหมายในทันทีสำหรับสายพันธุ์นี้คือหยุดการลักลอบล่าสัตว์และเรียกคืนสัตว์จากการรวบรวมที่ผิดกฎหมาย รวมถึงนำสัตว์เหล่านี้ไปไว้ในโครงการการเพาะพันธุ์ผู้ถูกกักขังที่ได้รับการรับรอง
โครงการ > เต่าป่าปาลาวัน - ประเทศฟิลิปปินส์

บนเกาะจังหวัดปาลาวันในประเทศฟิลิปปินส์ พื้นที่ 1,890 เอเคอร์ได้รับการคุ้มครองสำหรับเต่าป่าปาลาวันที่ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง ซึ่งความพยายามนี้ได้รับการนำโดยคาตาลาฟาวน์เดชัน อิงก์. (KFI) โดยได้รับการสนับสนุนจากเทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซี, กองทุนป่าฝน และโกลเบิลไวลด์ไลฟ์คอนเซอร์เวชัน นอกจากนี้ รัฐบาลท้องถิ่นของเมนโดซาด้วยความช่วยเหลือจากเทศบาลเมืองโรซัส จังหวัดปาลาวัน ได้กำหนดให้พื้นที่นี้เป็นพื้นที่ต้นน้ำที่ได้รับการคุ้มครอง ส่งผลให้เป็นการสร้างพื้นที่คุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อเต่าชนิดนี้โดยตรง ตลอดจนมีการซื้อที่ดินเพิ่มเติมอีก 23 เอเคอร์จากเกษตรกรในท้องถิ่นเพื่อป้องกันการพัฒนาเกษตรกรรมเพิ่ม และฟื้นฟูแหล่งที่อยู่อาศัยของป่าฝนริมแม่น้ำดั้งเดิม
โครงการ > เต่าเหรียญทอง - ประเทศจีน

เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซีทำงานร่วมกับฟาร์มคาดูรีและสวนพฤกษศาสตร์ (KFBG) รวมทั้งกรมวิชาการเกษตร, การประมง และการอนุรักษ์ เพื่อส่งคืนเต่าเหรียญทอง (Cuora trifasciata) ที่มีความเสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์ไปยังถิ่นที่อยู่ของพวกมันในตอนใต้ของประเทศจีน เต่าที่มีความเสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์เหล่านี้จะยังคงอยู่ในพื้นที่คุ้มครองของฟาร์มคาดูรีและสวนพฤกษศาสตร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการอนุรักษ์สัตว์ใกล้สูญพันธุ์ จนกว่าพวกมันจะได้รับการปล่อยสู่ป่าอย่างปลอดภัย เต่านี้กำลังจะสูญพันธุ์เนื่องจากการค้าสัตว์ป่าและมูลค่าที่สูงของมัน โดยเชื่อกันว่าการกินสัตว์ในเยลลี่ที่เรียกว่ากุยหลิงเกาอย่างอวดอ้างเพื่อส่งเสริมความอยู่ดีมีสุข แต่ก็ยังอ้างว่าเป็นยารักษาทุกอย่างตั้งแต่สิวไปจนถึงมะเร็ง[ต้องการอ้างอิง] เนื่องจากความเชื่อผิด ๆ เหล่านี้ เต่าเหรียญทองจึงเป็นหนึ่งในเต่าที่มีราคาสูงที่สุดในการค้าขาย โดยราคาสำหรับสัตว์ตัวเดียวมีตั้งแต่ 10,000 ดอลลาร์ไปจนถึงสูงถึง 25,000 ดอลลาร์[ต้องการอ้างอิง] ซึ่งโครงการนี้เป็นการส่งเต่าที่ได้รับการเพาะพันธุ์ในประเทศอื่น (สหรัฐ) กลับสู่ประเทศบ้านเกิดอย่างจีนเป็นครั้งแรก[ต้องการอ้างอิง]
โครงการ > เต่าน้ำหลังเพชร - สหรัฐ

เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซีเป็นหุ้นส่วนที่ภาคภูมิใจของเทอราพินเนสติงโปรเจกต์บนเกาะลองบีช รัฐนิวเจอร์ซีย์ เทอราพินเนสติงโปรเจกต์เป็นองค์การที่ก่อตั้งโดยเคธี เลซีย์ ใน ค.ศ. 2011 โดยได้รับการสนับสนุนจากองค์การเซียร์ราคลับอย่างต่อเนื่อง เป้าหมายคือการฟื้นฟูประชากรเต่าบนเกาะลองบีชโดยการปกป้องรังและปล่อยตัวอ่อนที่เพิ่งฟักออกจากไข่กลับคืนสู่อ่าวผ่านโครงการอะดอปตาเนสต์ ผู้เข้าชมสามารถนำรังไปดูแลในฤดูใบไม้ผลิได้โดยเสียค่าธรรมเนียมเล็กน้อย จากนั้นจึงมีส่วนร่วมในการปล่อยตัวอ่อนที่เพิ่งฟักออกจากไข่เมื่อฟักออกจากรังในช่วงปลายฤดูร้อน นอกจากนี้ เลซีย์และทีมอาสาสมัครของเธอกำลัง "ทำชายหาด" ลานใหม่ด้วยทราย แทนที่ลานหินและดินเหนียวที่ตกแต่งแล้ว ซึ่งแทนที่พื้นที่ทำรังเดิม[ต้องการอ้างอิง] เต่าน้ำหลังเพชรภาคเหนือ (Malaclemys terrapin terrapin) มีถิ่นกำเนิดในชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ และในช่วงสองศตวรรษที่ผ่านมาจำนวนของพวกมันลดน้อยลง ด้วยความพยายามของเลซีย์และทีมอาสาสมัครของเธอ จำนวนเต่าน้ำจึงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งใน ค.ศ. 2017 เพียงปีเดียว ลูกเต่าน้ำกว่า 3,000 ตัวได้รับการปล่อยกลับคืนสู่ธรรมชาติ[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

The Tortoise magazine เก็บถาวร 2021-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Turtles in Trouble: The World’s 25+ Most Endangered Tortoises and Freshwater Turtles – 2018"[ลิงก์เสีย]
เทอร์เทิลคอนเซอร์แวนซี ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ