stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แผ่นแปซิฟิก
ธรณีวิทยาบรรพกาลของแผ่นแปซิฟิก

แผ่นแปซิฟิกเกือบทั้งหมดเป็นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทร แต่ประกอบด้วยเปลือกโลกภาคพื้นทวีปเป็นบางส่วนในประเทศนิวซีแลนด์ รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย และแนวชายฝั่งของรัฐแคลิฟอร์เนีย
แผ่นแปซิฟิกมีความแตกต่างในการแสดงส่วนเชิงพื้นที่ที่ใหญ่ที่สุดของก้นสมุทรที่เก่าแก่ที่สุด ซึ่งอยู่ในบริเวณร่องลึกก้นสมุทรในเอเชียตะวันออก แผนที่ธรณีวิทยาของก้นสมุทรในมหาสมุทรแปซิฟิกไม่เพียงแสดงลำดับทางธรณีวิทยา และบริเวณที่เกี่ยวข้องกับวงแหวนไฟตามขอบมหาสมุทร แต่ยังแสดงถึงอายุต่าง ๆ ของก้นสมุทรในลักษณะขั้นบันไดตั้งแต่อายุน้อยไปจนถึงเก่าที่สุด และส่วนที่เก่าที่สุดจะถูกกลืนหายเข้าไปในร่องลึกก้นสมุทรของเอเชีย ส่วนเก่าที่สุดที่กำลังหายไปตามวัฎจักรการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค คือช่วงต้นยุคครีเทเชียส (145 ถึง 175 ล้านปีก่อน)
แผ่นแปซิฟิกเกิดขึ้นที่สามแยกของแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรหลักสามแผ่นของมหาสมุทรแพนทาลัสซา ได้แก่ แผ่นแฟเรลลอน แผ่นฟีนิกซ์ และแผ่นอิซานางิ เมื่อประมาณ 190 ล้านปีก่อน ตัวแผ่นเกิดขึ้นเนื่องจากตัวสามแยกนั้นแปลงไปอยู่ในรูปไม่เสถียรซึ่งทุกด้านนั้นล้อมรอบด้วยรอยเคลื่อนเคลื่อนผ่าน เนื่องจากการพัฒนาขึ้นของรอยแยกหนึ่งของแผ่น "สามเหลี่ยมแปซิฟิก" ซึ่งถือเป็นส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของแผ่นแปซิฟิกนั้นเกิดขึ้นในช่วงการก่อตัวของแผ่น ปัจจุบันตั้งอยู่ทางตะวันออกของร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา การขยายตัวของแผ่นแปซิฟิกทำให้แผ่นแฟเรลลอนเหลือเพียงแค่เศษเล็กเศษน้อยตามชายฝั่งด้านตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือ (เช่น แผ่นฮวนเดฟูกา) เช่นเดียวกับแผ่นฟีนิกซ์บริเวณใกล้กับช่องแคบเดรก ส่วนแผ่นอิซานางินั้นถูกทำลายจากการมุดตัวลงไปใต้ทวีปเอเชีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Hillis, R. R.; Müller, R. D. (2003). Evolution and Dynamics of the Australian Plate. Boulder, CO: Geological Society of America. p. 363. ISBN 0813723728.
Age of the Ocean Floor
| ด ค กการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค |
| --- | --- | --- |
| แผ่นหลัก |  แปซิฟิก  ยูเรเชีย  อเมริกาใต้  อเมริกาเหนือ  อินเดีย-ออสเตรเลีย ออสเตรเลีย  อินเดีย  แอนตาร์กติก  แอฟริกา  |  |
| แผ่นรอง |  โกโกส  แคริบเบียน  แคโรไลน์  ซุนดา  โซมาเลีย  ทะเลฟิลิปปิน  นัซกา  นิวเฮบริดีส  แยงซี  พม่า  สโกเชีย  อาระเบีย  อามูร์  โอค็อตสค์  อินเดีย  ฮวนเดฟูกา  |  |
| แผ่นขนาดเล็ก |  กรีนแลนด์  กอร์ดา  กาลาปาโกส  กาลาปาโกสเหนือ  โกนาเว  โกยบา  คอนเวย์รีฟ  เคอร์เกิน  เคอร์แมเดก  แคปริคอร์น  เชตแลนด์  ซังงีเฮ  เซเชลส์  เซาท์แซนด์วิช  ตองงา  ติมอร์  ติสซา  ทะเลโซโลมอน  ทะเลบันดา  ทะเลโมลุกกะ  ทะเลอีเจียน  นีอูอาโฟโออู  นูเบียน  บริเวณพัฒนาการของแนวเคลื่อนไหวฟิลิปปิน  บัลโมรอลรีฟ  บิสมาร์กใต้  บิสมาร์กเหนือ  เบิร์ดเฮด  ปานามา  เปลโซ  ฟูตูนา  มัลเปโล  มาดากัสการ์  มานูส  มาเรียนา  มาโอเค  ริเบรา  วูดลาร์ก  อะเดรียติก  อานาโตเลีย  อิหร่าน  อีสเตอร์  เอ็กซ์พลอเรอร์  แอนดีสเหนือ  โอกินาวะ  ไอบีเรีย  ฮวนเฟอร์นันเดซ  ฮัลมาเฮรา  |  |
| แผ่นโบราณ |  กูลา  ชาร์คอต  ซิมเมเรีย  บอลติก  เบลลิงชัวเซน  ฟีนิกซ์  แฟเรลลอน  มัลบินัส  โมอา  ลาซา  อิซานางิ  อินซูลาร์  อินเตอร์มอนเทน  |  |
  รายชื่อ   หมวดหมู่   คอมมอนส์ 
แผ่นแปซิฟิกเริ่มก่อตัวขึ้นเมื่อสามแยกที่ศูนย์กลางของมหาสมุทรแพนทาลัสซาศูนย์เสียเสถียรภาพไปเมื่อประมาณ 190 ล้านปีก่อน
แฝดจุ้นลุ้นรัก

| แฝดจุ้นลุ้นรัก |
| --- | --- |
กำกับ: แนนซี่ แม เยอร์ส
บทภาพยนตร์: เดวิด สวิฟท์ แนนซี เมเยอร์ส ชาร์ลส เชเยอร์ส
สร้างจาก: Lottie and Lisa นวนิยายปี 1945 โดย อิริช คัสเนอร์
อำนวยการสร้าง: ชาร์ลส เชเยอร์ส
นักแสดงนำ:   เดนนิส เควด  นาตาช่า ริชาร์ดสัน  ลินเซย์ โลฮาน 
กำกับภาพ: เดียน คันเดย์
ตัดต่อ: สตีเฟ่น เอ. ร๊อตเตอร์
ดนตรีประกอบ: อลัน ซิลเวอร์สตรี่
บริษัทผู้สร้าง: Walt Disney Pictures 
ผู้จัดจำหน่าย: Buena Vista Pictures
วันฉาย:   29 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 (1998-07-29)  (สหรัฐอเมริกา)    11 ธันวาคม ค.ศ. 1998 (1998-12-11)  (สหราชอาณาจักร)
ความยาว: 128 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 15 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
ทำเงิน: 83.9 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
แฝดจุ้นลุ้นรัก (อังกฤษ: The Parent Trap) เป็นภาพยนตร์ครอบครัวสัญชาติอเมริกา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1998 เขียนบทและกำกับโดย แนนซี่ เมเยอร์ส ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการรีเมคภาพยนตร์เรื่อง The Parent Trap ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1961
เนื้อเรื่องย่อ

แฮลลี่ เด็กสาวจอมแก่นเดินทางไปเข้าค่ายฤดูร้อนประจำปีที่โรงเรียนจัดขึ้นพร้อมเด็กจากรัฐอื่นที่แคมป์วอลเดน แฮลลี่ พบกับ แอนนี่ เด็กหญิงที่หน้าตาเหมือนเธอราวกับแกะ
หลังจากที่คุยกัน จึงรู้ว่าจริงๆ แล้ว พวกเธอเป็นฝาแฝดกัน แต่ต้องแยกกันหลังจากที่พ่อแม่แยกทาง แฮลลี่อยู่กับพ่อ ส่วนแอนนี่อยู่กับแม่ฝาแฝดจอมแก่นจึง วางแผนสลับตัว แอนนี่จะได้พบกับพ่ออย่างที่ฝันไว้ ส่วนแฮลลี่ก็จะได้เห็นหน้าแม่อย่างที่ต้องการ แผนการแรกดำเนินไปด้วยดี แต่ยังไม่หยุดเพียงเท่านี้ สองสาวน้อยยังมีแผนการจะจับให้พ่อกับแม่มาดีกัน แต่อุปสรรคสำคัญคือตอนนี้พ่อของพวกเธอกำลังหลงเสน่ห์สาวสวยนาม เมียร์ดิธ และกำลังจะมีโครงการแต่งงานกัน สองสาวน้อยจะทำอย่างไร
นักแสดงนำ

เดนนิส เควด รับบท นิโคลัส "นิค" ปาร์คเกอร์
นาตาช่า ริชาร์ดสัน รับบท อลิซาเบธ "ลิซ" เจมส์
ลินเซย์ โลฮาน รับบท แอนนี่ เจมส์/ เฮลลี่ ปาร์คเกอร์
ซีมอน คันซ์ รับบท มาร์ติน
ลิซ่า แอนน์ วัลเตอร์ รับบท เชสซี่
รอนนี่ สตีเฟ่นส์ รับบท ชาร์ส เจมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แฝดจุ้นลุ้นรัก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แฝดจุ้นลุ้นรัก ที่ออลมูวี
แฝดจุ้นลุ้นรัก ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
แฝดจุ้นลุ้นรัก ที่แค็ตตาล็อกสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน
แฝดจุ้นลุ้นรัก ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
แฝดจุ้นลุ้นรัก ที่รอตเทนโทเมโทส์
แยกประชาอุทิศ (เขตราษฎร์บูรณะ)

| --- | --- |
ชื่ออักษรไทย: ประชาอุทิศ
ชื่ออักษรโรมัน: Pracha Uthit
รหัสทางแยก: N311 (ESRI), 440 (กทม.)
ที่ตั้ง: แขวงราษฎร์บูรณะ เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
→: ถนนสุขสวัสดิ์ » แยกพระประแดง
↓: ถนนประชาอุทิศ » แยกนาหลวง
←: ถนนสุขสวัสดิ์ » แยกบางปะแก้ว
แยกประชาอุทิศ (อังกฤษ: Pracha Uthit Junction) เป็นสามแยกจุดตัดระหว่างถนนสุขสวัสดิ์กับถนนประชาอุทิศ ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงราษฎร์บูรณะ เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร โดยแยกนี้เป็นจุดเริ่มต้นของถนนประชาอุทิศ
แยกนี้ในบางครั้งอาจเรียกว่า "กิโลเก้า" ซึ่งมีที่มาจากที่ตั้งที่อยู่ในช่วงของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 303 (ถนนสุขสวัสดิ์) ในช่วงกิโลเมตรที่ 9[ต้องการอ้างอิง] โดยมีป้ายหยุดรถประจำทางที่สำคัญถัดจากแยกนี้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเรียกกันว่า "ใต้ทางด่วน กม.9" ตั้งอยู่บนถนนสุขสวัสดิ์ด้านขาเข้า เป็นจุดเริ่มต้นของรถประจำทาง (สองแถว) ในถนนประชาอุทิศ และป้ายรถประจำทางนี้ เนื่องจากมีฝั่งขาเข้าฝั่งเดียว จึงแยกเป็น 2 ป้าย (สำหรับรถเมล์ที่ขึ้นทางด่วน) โดยรถที่ขึ้นทางด่วนจะจอดรับผู้โดยสารด้านนอกฝั่งสวนสุขภาพ ส่วนรถที่ไปมุ่งหน้าเข้าแยกจะจอดรับผู้โดยสารด้านในป้ายรถประจำทางเกาะกลางถนน
แยกติวานนท์

| --- | --- |

ชื่ออักษรไทย: ติวานนท์
ชื่ออักษรโรมัน: Tiwanon
ที่ตั้ง: ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ทิศทางการจราจร
↗: ถนนติวานนท์ » แคราย
↘: ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี » วงศ์สว่าง
↙: ถนนนครอินทร์ » สะพานพระราม 5
←: ถนนประชาราษฎร์ » นนทบุรี
แยกติวานนท์ (อังกฤษ: Tiwanon Intersection) เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนติวานนท์ ถนนประชาราษฎร์ ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี  และถนนนครอินทร์ ในเขตตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
รูปแบบของทางแยก

สะพานข้ามทางแยกในติวานนท์ต่อถนนนครอินทร์
ถนนระดับดินของถนนประชาราษฎร์และถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
สัญญาณไฟจราจรของรถในถนนระดับดินที่ต้องการตรงไปและเลี้ยวขวา
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ แยกติวานนท์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°50′35″N 100°30′39″E﻿ / ﻿13.843033°N 100.510939°E﻿ / 13.843033; 100.510939
สถานที่ใกล้เคียง

สถานีรถไฟฟ้าแยกติวานนท์ ของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม
| ด ค กวงเวียน ทางแยก และชุมทางต่างระดับในจังหวัดนนทบุรี |
| --- | --- |
 ท่าน้ำนนทบุรี  ศรีพรสวรรค์  ติวานนท์  แคราย  พงษ์เพชร  รัตนาธิเบศร์  สะพานพระนั่งเกล้า  อตก. 3  สนามบินน้ำ  สามัคคี  สามัคคี-ประชาชื่น  คลองประปา  เมืองทอง 3  ห้าแยกปากเกร็ด  อัมพรไพศาล  สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์  วงเวียนราชพฤกษ์  บางกรวย  วัดชลอ  การไฟฟ้าบางใหญ่  บางพลู  ไทรม้า  บางรักใหญ่  บางใหญ่ (ต่างระดับ)  บางบัวทอง  บางบัวทอง (ต่างระดับ) 
 รายชื่อ  กทม.  นนทบุรี  ปทุมธานี  สมุทรสาคร  สมุทรปราการ  นครปฐม
แยกพระโขนง

| --- | --- |
ป้ายทางแยกพระโขนง จากถนนพระรามที่ 4

ชื่ออักษรไทย: พระโขนง
ชื่ออักษรโรมัน: Phra Khanong
รหัสทางแยก: 005
ที่ตั้ง: แขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์) » แยกคลองตัน
→: ถนนสุขุมวิท » แยกอ่อนนุช
↓: ถนนพระรามที่ 4 » แยกกล้วยน้ำไท
←: ถนนสุขุมวิท » แยกเอกมัยใต้
แยกพระโขนง (อังกฤษ: Phra Khanong Intersection) เป็นทางแยกหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร เป็นแยกที่เป็นจุดตัดกันระหว่างถนนสุขุมวิท ถนนพระรามที่ 4 และถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)
แยกพระโขนงมีลักษณะเป็นสามแยกซ้อนกัน 2 ส่วน ประกอบด้วยส่วนที่ถนนสุขุมวิทตัดกับถนนพระรามที่ 4 และถนนสุขุมวิทตัดกับถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)
ทางแยกนี้มีสถานีพระโขนงอยู่ใกล้เคียง และขึ้นชื่อว่าเป็นแยกที่ติดไฟแดงเป็นเวลานาน โดยในเวลาช่วงปกติ รถที่จะวิ่งออกจากถนนพระรามที่ 4 หากเป็นสัญญาณไฟระบบอัตโนมัติจะติดไฟแดงรอบละ 216 วินาที และมีหางแถวที่ยาวเป็นประจำ ปัจจุบันบริเวณนี้มีคอนโดมิเนียมตั้งอยู่อย่างหนาแน่น
ป้ายบอกช่องจราจร สำหรับ แยกพระโขนง-ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์) (มุ่งหน้าอ่อนนุช)
แยกบางยี่เรือ

| --- | --- |

ชื่ออักษรไทย: บางยี่เรือ
ชื่ออักษรโรมัน: Bang Yi Ruea
รหัสทางแยก: N078 (ESRI), 108 (กทม.)
ที่ตั้ง: แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
→: ถนนอินทรพิทักษ์ » วงเวียนใหญ่
↓: ถนนเทอดไท » ตลาดพลู
←: ถนนอินทรพิทักษ์ » ท่าพระ
แยกบางยี่เรือ (อังกฤษ: Bang Yi Ruea Junction) เป็นทางแยกแห่งหนึ่งในฝั่งธนบุรี  เป็นสามแยกที่เป็นจุดที่ถนนเทอดไทบรรจบถนนอินทรพิทักษ์ อยู่ใกล้กับวงเวียนใหญ่ ในพื้นที่แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
สถานที่สำคัญบริเวณแยก

ชุมสายโทรศัพท์ธนบุรี
สถานีดับเพลิงบางยี่เรือ
สถานีตำรวจนครบาลบางยี่เรือ
วัดใหญ่ศรีสุพรรณ
ตลาดบางยี่เรือ
สะพานเนาวจำเนียร
โรงเรียนฤทธิณรงค์รอน
แยกพงษ์เพชร

| --- | --- |

ชื่ออักษรไทย: พงษ์เพชร
ชื่ออักษรโรมัน: Phong Phet
รหัสทางแยก: N177 (ESRI), 183 (กทม.)
ที่ตั้ง: ตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนประชาชื่น » แจ้งวัฒนะ
→: ถนนงามวงศ์วาน » บางเขน
↓: ถนนประชาชื่น » ประชานุกูล
←: ถนนงามวงศ์วาน » แคราย
แยกพงษ์เพชร (อังกฤษ: Phong Phet Intersection) เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนงามวงศ์วานกับถนนประชาชื่น ในเขตตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรีและแขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของทางแยก

สะพานข้ามทางแยกในแนวถนนงามวงศ์วาน
ถนนระดับดินของถนนประชาชื่น
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
สัญญาณไฟจราจรของรถในถนนระดับดินที่ต้องการตรงไปและเลี้ยวขวา
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ แยกพงษ์เพชร
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°51′22″N 100°32′42″E﻿ / ﻿13.856232°N 100.545016°E﻿ / 13.856232; 100.545016
| ด ค กวงเวียน ทางแยก และชุมทางต่างระดับในจังหวัดนนทบุรี |
| --- | --- |
 ท่าน้ำนนทบุรี  ศรีพรสวรรค์  ติวานนท์  แคราย  พงษ์เพชร  รัตนาธิเบศร์  สะพานพระนั่งเกล้า  อตก. 3  สนามบินน้ำ  สามัคคี  สามัคคี-ประชาชื่น  คลองประปา  เมืองทอง 3  ห้าแยกปากเกร็ด  อัมพรไพศาล  สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์  วงเวียนราชพฤกษ์  บางกรวย  วัดชลอ  การไฟฟ้าบางใหญ่  บางพลู  ไทรม้า  บางรักใหญ่  บางใหญ่ (ต่างระดับ)  บางบัวทอง  บางบัวทอง (ต่างระดับ) 
 รายชื่อ  กทม.  นนทบุรี  ปทุมธานี  สมุทรสาคร  สมุทรปราการ  นครปฐม
แยงกีดูเดิล

| "แยงกีดูเดิล" |
| --- | --- |
บทกวีและทำนองแรกของ "แยงกีดูเดิล", ได้ถูกจารึกบนทางเท้าในสวนสาธารณะ
เพลง
เผยแพร่: ค.ศ. 1780
1. Yankee Doodle Variations
Performed by Carrie Rehkopf
1. Yankee Doodle
Choral version by United States Army Chorus
แยงกีดูเดิล (อังกฤษ: Yankee Doodle) เป็นหนึ่งในเพลงอเมริกันและเพลงกล่อมเด็ก(Nursery rhyme) เวอร์ชันแรกซึ่งเกิดขึ้นก่อนสงครามเจ็ดปีและการปฏิวัติอเมริกา มันมักจะถูกขับร้องด้วยความรักชาติในสหรัฐฯ จนถึงปัจจุบัน และเป็นเพลงประจำรัฐของรัฐคอนเนตทิคัต  ตัวเลขดัชนีเพลงพื้นบ้านของราวด์(Roud Folk Song Index) คือ 4501 ทำนองเพลงนี้ถือว่ามีความเก่าแก่อย่างมากทั้งเนื้อร้องและเนื้อหาสาระ ย้อนกลับไปถึงเพลงพื้นบ้านของยุโรปสมัยกลาง
แยกบ้านหม้อ

| --- | --- |


ชื่ออักษรไทย: บ้านหม้อ
ชื่ออักษรโรมัน: Ban Mo
รหัสทางแยก: N123 (ESRI), 386 (กทม.)
ที่ตั้ง: แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนบ้านหม้อ » แยกสี่กั๊กพระยาศรี
→: ถนนพาหุรัด » แยกพาหุรัด
↓: ถนนบ้านหม้อ » ปากคลองตลาด
←: ถนนพระพิทักษ์ » แยกพระพิทักษ์
แยกบ้านหม้อ (อังกฤษ: Ban Mo Intersection) เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนพระพิทักษ์, ถนนบ้านหม้อ และถนนพาหุรัด ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ใจกลางพระนคร เป็นย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า, วิทยุสื่อสาร, ลำโพง, อุปกรณ์อิเล็กทรอนิก และเครื่องเสียง รวมถึงเครื่องประดับมีค่า จำพวกทองคำ และเพชร
ปัจจุบันสี่แยกบ้านหม้อมีการจัดการจราจรแบบทิศทางเดียวทั้ง 4 ด้าน เส้นทางเข้าสู่ทางแยกได้แก่ถนนพระพิทักษ์และถนนบ้านหม้อ (จากปากคลองตลาด) เส้นทางออกจากทางแยกได้แก่ถนนบ้านหม้อ (ไปสี่กั๊กพระยาศรี) และถนนพาหุรัด
สถานที่สำคัญบริเวณแยก คือ ตลาดบ้านหม้อ ในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นตลาดที่คึกคัก ปัจจุบันที่บริเวณเหนือประตูทางเข้ายังคงปรากฏสถาปัตยกรรมรูปหม้อ บ่งบอกถึงชื่อของสถานที่ ซึ่งอาชีพปั้นหม้อดินเผา เป็นอาชีพแต่ดั้งเดิมของชาวชุมชนบริเวณนี้ ซึ่งเป็นชาวมอญ และเป็นที่มาของชื่อถนนรวมถึงสี่แยก รวมถึงยังมีศาลเจ้าบ้านหม้อเล่าปึงเถ่ากง (จีน: 本頭公廟) ศาลเจ้าจีนเก่าแก่ของชาวแต้จิ๋ว ที่สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2359 นับเป็นศาลเจ้าแต้จิ๋วที่เก่าแก่ที่สุด
ดูเพิ่ม

วังบ้านหม้อ
แยมโรล

| --- | --- |
แยมโรล
ชื่ออื่น: เค้กม้วน, เค้กโรล
ประเภท: เค้กฟองน้ำ
แหล่งกำเนิด: ยุโรปตอนกลาง
ส่วนผสมหลัก: แป้ง ไข่ น้ำตาล แยม
 ตำราอาหาร: แยมโรล
แยมโรล หรือ เค้กม้วน (อังกฤษ: Swiss roll, jelly roll) เป็นแผ่นเค้กฟองน้ำม้วน แผ่นเค้กฟองน้ำบางดังกล่าวประกอบด้วยส่วนผสมหลักคือ แป้ง ไข่ และ น้ำตาล แล้วนำไปอบกับถาดอบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า จากนั้นนำแผ่นเค้กบางดังกล่าวออกจากถาดแล้วทาด้วยแยมหรือผลไม้กวน แล้วจึงนำมาม้วนให้มีรูปเป็นกระบอก เวลารับประทานจะผ่าตามขวาง
แยกคุ้งตะเภา

| --- | --- |

ชื่ออักษรไทย: คุ้งตะเภา
ชื่ออักษรโรมัน: Khung Taphao
ที่ตั้ง: บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
ทิศทางการจราจร
↑: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 » แยกวังสีสูบ
↓: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 » แยกป่าขนุน
←: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1213 » โรงงานน้ำตาลเอกลักษณ์ เชื่อมต่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 4009
แยกคุ้งตะเภา (อังกฤษ: Khung Taphao) เป็นสามแยกจุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (ถนนสายเอเชีย) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1213 บริเวณหน้าวัดคุ้งตะเภา ในพื้นที่ของหมู่บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ก่อนมีการเริ่มสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 11 ในปี พ.ศ. 2521 บริเวณทางแยกคุ้งตะเภาเป็นเพียงทางโค้งสำหรับทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 1213 ต้นทางเข้าสู่โรงงานน้ำตาลไทยเอกลักษณ์
ปัจจุบันหลังจากมีการสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 1213 เพื่อเชื่อมต่อเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 1213 ที่มีจุดสิ้นสุดที่โรงงานน้ำตาลไทยเอกลักษณ์ และมีการสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 11 ตัดผ่าน ทำให้แยกคุ้งตะเภาเป็นแยกสำคัญสำหรับทางเข้าสู่วัดพระฝางสว่างคบุรีมุนีนาถ โบราณสถานสำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์
กายภาพ

เป็นจุดบรรจบของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ขนาด 4 ช่องจราจร (มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้, และทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 1213 ขนาด 2 ช่องจราจร (มีเกาะกลาง)
สถานที่สำคัญบริเวณแยกคุ้งตะเภา

วัดคุ้งตะเภา
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
สถานีตำรวจชุมชนหมู่บ้านคุ้งตะเภา
อาคารธนาคารชุมชนหมู่บ้านคุ้งตะเภา
วิสาหกิจชุมชนกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรคุ้งตะเภา หมู่ 4
ดูเพิ่ม

หมู่บ้านคุ้งตะเภา
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ แยกคุ้งตะเภา
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
17°39′08″N 100°08′30″E﻿ / ﻿17.652335°N 100.141641°E﻿ / 17.652335; 100.141641
แยป

| แยป |
| --- | --- |
เกาะ
   ธง ตรา
แผนที่รัฐแยป
แผนที่ของหมู่เกาะแยป
พิกัด:  9°32′N 138°07′E﻿ / ﻿9.533°N 138.117°E﻿ / 9.533; 138.117
ประเทศ: ประเทศไมโครนีเชีย
พื้นที่
 • พื้นดิน: 38.7 ตร.ไมล์ (100 ตร.กม.)
ประชากร (2003)
 • ทั้งหมด: 6,300 คน
แยป หรือ ยาป (อังกฤษ: Yap) หรือ วาอับ (แยป: Waqab) เป็นหมู่เกาะในหมู่เกาะแคโรไลน์ ทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ในรัฐแยปของประเทศไมโครนีเชีย หมู่เกาะนี้ประกอบด้วยเกาะ 4 เกาะซึ่งอยู่ติด ๆ กัน มีเกาะแยปเป็นเกาะใหญ่ที่สุด จากข้อมูลปี ค.ศ. 2000 มีประชากร 11,241 คน หมู่เกาะมีพื้นที่ 102 ตร.กม. (39 ตร.ไมล์) มีการพบซากมนุษย์โบราณและชิ้นส่วนขนาดใหญ่ของเงินตราที่ทำจากหินรูปวงกลม
เกาะนี้สเปนขายให้แก่เยอรมนีใน ค.ศ. 1899 หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง กลายเป็นข้อพิพาทระหว่างญี่ปุ่นกับสหรัฐอเมริกา และยุติข้อพิพาทโดยให้ดินแดนในอาณัติของญี่ปุ่นแต่ให้สหรัฐอเมริกามีสิทธิในการวางสายเคเบิลใต้น้ำ ต่อมาในสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่ในภาวะทรัสตีของสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1947 และเป็นส่วนหนึ่งของประเทศไมโครนีเชียตั้งแต่ ค.ศ. 1986
แยกรัตนาธิเบศร์-เลี่ยงเมืองนนทบุรี

| --- | --- |
ชื่ออักษรไทย: รัตนาธิเบศร์-เลี่ยงเมืองนนทบุรี
ชื่ออักษรโรมัน: Rattanathibet - Liang Mueang Nonthaburi
ที่ตั้ง: ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี-สนามบินน้ำ » สนามบินน้ำ
→: ถนนรัตนาธิเบศร์ » แคราย
↓: ถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี-สนามบินน้ำ » นนทบุรี
←: ถนนรัตนาธิเบศร์ » สะพานพระนั่งเกล้า
แยกรัตนาธิเบศร์-เลี่ยงเมืองนนทบุรี (อังกฤษ: Rattanathibet - Liang Mueang Nonthaburi Intersection) เป็นสี่แยกจุดตัดถนนรัตนาธิเบศร์กับถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี-สนามบินน้ำ ในเขตตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
รูปแบบของทางแยก

สะพานข้ามทางแยกในแนวถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี
ถนนผ่านตลอดของถนนรัตนาธิเบศร์
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
รถจากถนนเลี่ยงเมืองที่ต้องการเลี้ยวขวาไปถนนรัตนาธิเบศร์ให้เลี้ยวซ้ายบนถนนรัตนาธิเบศร์แล้วกลับรถ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ แยกรัตนาธิเบศร์-เลี่ยงเมืองนนทบุรี
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°51′57″N 100°29′39″E﻿ / ﻿13.865929°N 100.494242°E﻿ / 13.865929; 100.494242
| ด ค กวงเวียน ทางแยก และชุมทางต่างระดับในจังหวัดนนทบุรี |
| --- | --- |
 ท่าน้ำนนทบุรี  ศรีพรสวรรค์  ติวานนท์  แคราย  พงษ์เพชร  รัตนาธิเบศร์  สะพานพระนั่งเกล้า  อตก. 3  สนามบินน้ำ  สามัคคี  สามัคคี-ประชาชื่น  คลองประปา  เมืองทอง 3  ห้าแยกปากเกร็ด  อัมพรไพศาล  สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์  วงเวียนราชพฤกษ์  บางกรวย  วัดชลอ  การไฟฟ้าบางใหญ่  บางพลู  ไทรม้า  บางรักใหญ่  บางใหญ่ (ต่างระดับ)  บางบัวทอง  บางบัวทอง (ต่างระดับ) 
 รายชื่อ  กทม.  นนทบุรี  ปทุมธานี  สมุทรสาคร  สมุทรปราการ  นครปฐม
แผ่นแอฟริกา

| แผ่นแอฟริกา |
| --- | --- |

ประเภท: แผ่นหลัก
พื้นที่โดยประมาณ: 61,300,000 กม.2
ลักษณะภูมิศาสตร์: ทวีปแอฟริกา, มหาสมุทรแอตแลนติก, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน, ทะเลแดง
แผ่นแอฟริกา (อังกฤษ: African Plate) เป็นแผ่นธรณีแปรสัณฐานขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยทวีปแอฟริกา (ยกเว้นส่วนตะวันออกสุด) และเปลือกสมุทรที่อยู่ติดกันในทางตะวันตกและใต้ แผ่นแอฟริกาถูกโอบล้อมทางตะวันตกด้วยแผ่นอเมริกาเหนือและแผ่นอเมริกาใต้ (โดยคั่นด้วยเทือกเขากลางมหาสมุทรแอตแลนติก) ทางตะวันออกติดกับแผ่นอาหรับและแผ่นโซมาเลีย ทางเหนือติดกับแผ่นยูเรเชีย แผ่นทะเลอีเจียน และแผ่นอานาโตเลีย และทางใต้ติดกับแผ่นแอนตาร์กติก
ช่วงระหว่าง 60 ถึง 10 ล้านปีก่อน แผ่นโซมาเลียเริ่มแตกออกจากแผ่นแอฟริกาไปตามการแยกแอฟริกาตะวันออก ทั้งนี้ เนื่องจากทวีปแอฟริกานั้นตั้งอยู่บนทั้งแผ่นแอฟริกาและแผ่นโซมาเลีย ดังนั้นวรรณกรรมบางเล่มจึงเรียกแผ่นแอฟริกาว่า แผ่นนิวเบีย (อังกฤษ: Nubian Plate) เพื่อให้ต่างจากชื่อที่อาจหมายถึงทั้งทวีปได้
ขอบเขต

ขอบด้านตะวันตกของแผ่นแอฟริกาเป็นแนวแผ่นเปลือกโลกแยกตัวร่วมกับแผ่นอเมริกาเหนือในด้านเหนือและแผ่นอเมริกาใต้ในด้านใต้ ซึ่งก่อตัวขึ้นเป็นส่วนกลางและใต้ของเทือกเขากลางมหาสมุทรแอตแลนติก ขอบด้านตะวันออกเฉียงเหนือติดกับแผ่นอาหรับ ขอบด้านตะวันออกเฉียงใต้ติดกับแผ่นโซมาเลีย ขอบด้านเหนือติดกับแผ่นยูเรเชีย แผ่นทะเลอีเจียน และแผ่นอานาโตเลีย และขอบด้านใต้ติดกับแผ่นแอนตาร์กติกา ทั้งหมดนี้นั้นเป็นแนวแผ่นเปลือกโลกแยกตัวที่มีการแยกตัวออกของแผ่นเปลือกโลก เว้นแต่ขอบด้านเหนือและส่วนสั้น ๆ ใกล้กับอะโซร์สที่เรียกว่าการแยกตือร์ไซรา
ส่วนประกอบ

แผ่นแอฟริกาประกอบด้วยหินฐานธรณีจำนวนมาก เช่น บล็อกเสถียร (stable blocks) ของแผ่นเปลือกโลกเก่าที่ฝังตัวลึกอยู่ในเนื้อดาวของธรณีภาคอนุทวีป และศิลาภูมิประเทศ (terranes) ที่มีความเสถียรน้อยกว่าซึ่งรวมตัวกันขึ้นเป็นทวีปแอฟริกาในช่วงการรวมตัวของมหาทวีปแพนเจียเมื่อประมาณ 250 ล้านปีที่แล้ว โดยหินฐานธรณีไล่เรียงจากใต้ขึ้นเหนือ ได้แก่ หินฐานธรณีคาลาฮารี หินฐานธรณีคองโก หินฐานธรณีแทนซาเนีย และหินฐานธรณีแอฟริกาตะวันตก ในอดีตหินฐานธรณีเหล่านี้แยกออกจากกันอย่างกว้าง แต่ได้เกิดรวมตัวกันขึ้นในช่วงการก่อเทือกเขาแพนแอฟริกาและได้รวมอยู่ด้วยกันเมื่อมหาทวีปกอนด์วานาแยกตัวออก หินฐานธรณีเหล่านี้มีการเชื่อมต่อกันด้วยแนวการก่อเทือกเขา ซึ่งเป็นบริเวณของหินที่มีการผิดรูปอย่างมากจากการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค โดยมีมหาหินฐานธรณีสะฮาราที่ถูกระบุว่าเป็นส่วนที่หลงเหลืออย่างไม่เป็นทางการของหินฐานธรณีที่แยกออกจากชั้นเนื้อดาวของธรณีภาคอนุทวีป แต่ในอีกทางหนึ่งอาจประกอบด้วยกลุ่มของเศษเปลือกโลกที่ไม่เกี่ยวข้องกับแต่ถูกพามารวมกันในช่วงการก่อเทือกเขาแพนแอฟริกา
ในบางพื้นที่ หินฐานธรณีถูกปกคลุมด้วยแอ่งตกตะกอน เช่น แอ่งทินดูฟ แอ่งตาอูเดนี และแอ่งคองโก ซึ่งมีเปลือกโลกโบราณถูกทับด้วยชั้นตะกอนนีโอโพรเทอโรโซอิกที่ใหม่กว่า นอกจากนี้ยังมีเขตเฉือน (shear zone) เช่น เขตเฉือนแอฟริกากลาง (CASZ) ซึ่งในอดีตเป็นแผ่นเปลือกโลกสองแผ่นที่เคลื่อนตัวในทิศทางตรงกันข้าม และมีการแยก (rift) เช่น ร่องแอนซา (Anza trough) ซึ่งเป็นบริเวณที่เปลือกโลกถูกดึงแยกออกจากกัน ทำให้เกิดแอ่งที่ถูกตะกอนที่ใหม่กว่าลงมาเติมในภายหลัง
การเคลื่อนตัวสมัยใหม่

แผ่นแอฟริกานั้นกำลังแยกออกในบริเวณด้านตะวันออกของทวีปแอฟริกาในตามแนวการแยกแอฟริกาตะวันออก เขตการแยกนี้ได้แยกแผ่นแอฟริกาที่อยู่ทางตะวันตกออกจากแผ่นโซมาเลียที่อยู่ทางตะวันออก สมมติฐานหนึ่งเสนอว่ามีเสาเนื้อโลก (mantle plume) อยู่ใต้บริเวณอาฟาร์ ขณะที่อีกสมมติฐานหนึ่งเสนอว่าการแยกนั้นเป็นเพียงพื้นที่ที่มีความอ่อนแอมากที่สุดของแผ่นแอฟริกาที่กำลังผิดรูป ขณะที่แผ่นเปลือกโลกทางด้านตะวันออกเคลื่อนตัวไปทางเหนืออย่างรวดเร็ว
ความเร็วของแผ่นแอฟริกาอยู่ที่ประมาณ 2.15 เซ็นติเมตรต่อปี ในภาพรวมช่วง 100 ล้านปีที่ผ่านมามีการเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ทำให้ตัวแผ่นเข้าใกล้แผ่นยูเรเชียมากขึ้นและเกิดการมุดตัวของเปลือกโลกในจุดที่เปลือกโลกภาคพื้นสมุทรบรรจบกับเปลือกโลกภาคพื้นทวีป (เช่น ตอนกลางและด้านตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน) ในด้านตะวันตกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน การเคลื่อนที่ของแผ่นแอฟริกาและแผ่นยูเรเซียจะสัมพันธ์กัน ทำให้เกิดการรวมกันไปทางด้านข้างและแรงอัด โดยกระจุกกันอยู่ในบริเวณที่เรียกว่าเขตรอยเลื่อนยิบรอลตาร์–อะโซร์ส บริเวณขอบด้านตะวันออกเฉียงเหนือ แผ่นแอฟริกาถูกล้อมรอบด้วยการแยกทะเลแดงซึ่งแผ่นอาหรับกำลังเคลื่อนตัวออกจากแผ่นแอฟริกา
จุดความร้อนนิวอิงแลนด์ในมหาสมุทรแอตแลนติกอาจเป็นตัวที่สร้างแนวเส้นสั้น ๆ บนภูเขาใต้ทะเลอายุกลางถึงปลายเทอเทียรีขึ้น แต่ในปัจจุบันนั้นคล้ายว่าไม่มีกำลังแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

USGS - Understanding plate motions
Meijer, P. Th.; Wortel, M. J. R. (1999). "Cenozoic dynamics of the African plate with emphasis on the Africa-Eurasia collision". Journal of Geophysical Research: Solid Earth. 104 (B4): 7405–7418. Bibcode:1999JGR...104.7405M. doi:10.1029/1999JB900009.
| ด ค กการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค |
| --- | --- | --- |
| แผ่นหลัก |  แปซิฟิก  ยูเรเชีย  อเมริกาใต้  อเมริกาเหนือ  อินเดีย-ออสเตรเลีย ออสเตรเลีย  อินเดีย  แอนตาร์กติก  แอฟริกา  |  |
| แผ่นรอง |  โกโกส  แคริบเบียน  แคโรไลน์  ซุนดา  โซมาเลีย  ทะเลฟิลิปปิน  นัซกา  นิวเฮบริดีส  แยงซี  พม่า  สโกเชีย  อาระเบีย  อามูร์  โอค็อตสค์  อินเดีย  ฮวนเดฟูกา  |  |
| แผ่นขนาดเล็ก |  กรีนแลนด์  กอร์ดา  กาลาปาโกส  กาลาปาโกสเหนือ  โกนาเว  โกยบา  คอนเวย์รีฟ  เคอร์เกิน  เคอร์แมเดก  แคปริคอร์น  เชตแลนด์  ซังงีเฮ  เซเชลส์  เซาท์แซนด์วิช  ตองงา  ติมอร์  ติสซา  ทะเลโซโลมอน  ทะเลบันดา  ทะเลโมลุกกะ  ทะเลอีเจียน  นีอูอาโฟโออู  นูเบียน  บริเวณพัฒนาการของแนวเคลื่อนไหวฟิลิปปิน  บัลโมรอลรีฟ  บิสมาร์กใต้  บิสมาร์กเหนือ  เบิร์ดเฮด  ปานามา  เปลโซ  ฟูตูนา  มัลเปโล  มาดากัสการ์  มานูส  มาเรียนา  มาโอเค  ริเบรา  วูดลาร์ก  อะเดรียติก  อานาโตเลีย  อิหร่าน  อีสเตอร์  เอ็กซ์พลอเรอร์  แอนดีสเหนือ  โอกินาวะ  ไอบีเรีย  ฮวนเฟอร์นันเดซ  ฮัลมาเฮรา  |  |
| แผ่นโบราณ |  กูลา  ชาร์คอต  ซิมเมเรีย  บอลติก  เบลลิงชัวเซน  ฟีนิกซ์  แฟเรลลอน  มัลบินัส  โมอา  ลาซา  อิซานางิ  อินซูลาร์  อินเตอร์มอนเทน  |  |
  รายชื่อ   หมวดหมู่   คอมมอนส์ 
ทุกวันนี้ แผ่นแอฟริกามีการเคลื่อนที่ไปบนพื้นผิวโลกด้วยความเร็ว 0.292° ± 0.007° ต่อล้านปีเทียบกับความเร็วเชิงมุมของเปลือกโลก "เฉลี่ย" ของโลก (ดูที่ NNR-MORVEL56)
แผนที่บริเวณแอฟริกาตะวันออกแสดงให้เห็นภูเขาไฟมีกำลังในอดีต (สามเหลี่ยมสีแดง) และสามเหลี่ยมอาฟาร์ (บริเวณแรเงากลางภาพ) ซึ่งเป็นสามแยก (triple junction) ที่แผ่นเปลือกโลกทั้งสามนั้นแยกตัวออกจากกัน ในสามเหลี่ยมนี้คือแผ่นอาหรับ แผ่นแอฟริกา และแผ่นโซมาเลีย (USGS)