stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพลย์สเตชัน 2

| --- | --- |
โลโก้ทางการของเพลย์สเตชัน 2

ผู้ผลิต: โซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์
ชนิด: เครื่องเล่นวิดีโอเกม
ยุค: ยุคที่หก ยุคที่เจ็ด
วางจำหน่าย:  4 มีนาคม 2000  26 ตุลาคม 2000   24 พฤศจิกายน 2000  30 พฤศจิกายน 2000  24 มกราคม 2002  1 มกราคม 2004
ยกเลิก:  28 ธันวาคม 2012 ทั่วโลก 4 มกราคม ค.ศ. 2013ยกเลิกการผลิตในปีเดียวกัน
ยอดจำหน่าย: ประมาณ 143.8 ล้านเครื่อง
สื่อ: ดีวีดี, ซีดี
ซีพียู: 128-บิต "Emotion Engine" 294.912 เมกะเฮิร์ซ (รุ่นเก่า), 299 เมกะเฮิร์ซ (รุ่นใหม่)
สื่อบันทึกข้อมูล: การ์ดความจำ การ์ดความจำเพลย์สเตชัน 2 (รุ่นเป็นทางการ 8 MB), การ์ดความจำเพลย์สเตชัน (1 MB) , ฮาร์ดดิสก์ ขนาด 40 GB
ที่บังคับ: Dual Shock 2
การเชื่อมต่อ: ตัวแปลง แลน/โมเด็ม, 2 ช่อง USB 1.1, IEEE 1394 Interface
บริการออนไลน์: Dynamic Network Authentication System
เกมที่ขายดีที่สุด: แกรนด์เธฟต์ออโต: แซนแอนเดรียส์: 17.33 ล้านชุด
รุ่นก่อนหน้า: เพลย์สเตชัน
รุ่นถัดไป: เพลย์สเตชัน 3
เพลย์สเตชัน 2 (อังกฤษ: PlayStation 2 ญี่ปุ่น: プレイステーション 2) หรือที่รู้จักกันในชื่อ พีเอสทู (PS2) เป็น เครื่องเล่นวิดีโอเกม ที่ผลิตโดย โซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ พัฒนาต่อมาจากเพลย์สเตชัน การพัฒนาเริ่มต้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2542 และได้วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 และในสหรัฐอเมริกา วันที่ 26 ตุลาคม ปีเดียวกัน เพลย์สเตชัน 2 เป็นเครื่องเล่นที่ได้รับความนิยมมากที่สุดรุ่นหนึ่ง โดยปัจจุบันมียอดจำหน่ายมากกว่า 100 ล้านเครื่องทั่วโลก หลังจากที่มีการขาดตลาดในช่วงแรกที่วางจำหน่าย ซึ่งเพลย์สเตชัน 2 มีรูปทรง 2 แบบด้วยกันคือ
เครื่องหนา (รุ่นเก่า)
เครื่องบาง (รุ่นใหม่) ออกแบบและจัดจำหน่ายภายหลังเครื่องใหญ่ มีขนาดบางเรียวกว่าเครื่องใหญ่ เครื่องบางสามารถรองรับเกมของเพลย์สเตชัน 2 ได้ทุกเกม
ล่าสุดทางโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ ได้ประกาศยุติทุกอย่างเกี่ยวกับเพลย์สเตชัน 2 เพื่อรองรับการเปิดตัวของเพลย์สเตชัน 4
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเพลย์สเตชัน 2 เก็บถาวร 2006-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเพลย์สเตชัน |
| --- | --- |
ประจำบ้าน:  PlayStation  PlayStation 2 (PSX)  PlayStation 3  PlayStation 4  PlayStation 5 
แบบพกพา:  PocketStation  PlayStation Portable  PlayStation Vita 
อุปกรณ์อื่นๆ:  DualShock  PlayStation Camera  PlayStation VR (และ VR2)
เลอิจิ มัตซึโมโตะ

เลอิจิ มัตสึโมโตะ
เลอิจิ มัตสึโมโตะ (Leiji Matsumoto) หรือ เลย์จิ มัตสึโมโตะ หรือถ้าอ่านตามตัวคันหยิคือ เรย์จิ มัตสึโมโตะ  (ญี่ปุ่น: 松本零士) เป็นนามแฝง ชื่อจริงคือ อากิระ มัตสึโมโตะ ( 松本晟 หรือ 松本あきら) เกิดวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2481 มีผลงานโด่งดัง เช่น สตาร์ เบลเซอส์ (เรือรบอวกาศยามาโตะ) กัปตันฮาร์ล็อก, ควีนเอมเมอรัลดัส, รถด่วนอวกาศ 999, การ์ตูนชุดสมรภูมิ เดอะค็อกพิท, เซ็กซารอยด์, ควีนมิลเล็นเนีย(เจ้าหญิงพันปี), โอโตโกะโออิด้ง ฯลฯ เขาเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน (acute heart failure) ที่โรงพยาบาลในโตเกียว เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 รวมอายุ 85 ปี (ประกาศอย่างเป็นทางการวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566)
เขตปลอดภัยนานกิง

เขตปลอดภัยนานกิง (จีนตัวย่อ: 南京安全区; จีนตัวเต็ม: 南京安全區; พินอิน: Nánjīng Anquán Qǖ; ญี่ปุ่น: 南京安全区, Nankin Anzenku, หรือ 南京安全地帯, Nankin Anzenchitai) เป็นเขตปลอดทหารสำหรับพลเรือนชาวจีนซึ่งจัดตั้งขึ้นก่อนหน้ายุทธการนานกิง (22 พฤศจิกายน 1937) โดยยึดเอาตัวอย่างจากหลวงพ่อพระเยซูอิตในเซี่ยงไฮ้ ชาวต่างชาติในนานกิงได้ก่อตั้งเขตปลอดภัยนานกิงขึ้น อยู่ภายใต้การจัดการโดยคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิง นำโดยนักธุรกิจชาวเยอรมันและสมาชิกพรรคนาซี ยอน ราเบอ เขตและกิจกรรมของคณะกรรมการดังกล่าวมีส่วนช่วยชีวิตพลเรือนชาวจีนหลายพันคนระหว่างการสังหารหมู่นานกิง
การอพยพนานกิง

ชาวตะวันตกจำนวนมากอาศัยอยู่ในนานกิงระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง โดยประกอบอาชีพค้าขายหรือเป็นคณะเผยแผ่ศาสนา เมื่อกองทัพญี่ปุ่นรุกคืบมายังนานกิง รัฐบาลจีนได้ย้ายเมืองหลวงไปยังฮ่านโคว ชาวตะวันตกส่วนใหญ่ได้หลบหนีออกจากเมืองเช่นกัน อย่างไรก็ตาม มีชาวตะวันตกจำนวนหนึ่งที่ตัดสินใจอยู่ต่อ ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่ามีชาวตะวันตกที่ยังตัดสินใจอยู่ต่อจำนวนเท่าใดและมีใครบ้าง โดยจำนวนดังกล่าวอยู่ระหว่าง 20 ถึง 30 คน เดวิด แอสคิว ได้วิเคราะห์แหล่งข้อมูลจากหลายแห่งซึ่งให้ข้อมูลตัวเลขชาวตะวันตกผู้ยังเหลืออยู่ในนานกิงที่แตกต่างกัน ตามข้อมูลของแอสคิว ตัวเลขประมาณที่ดีที่สุดควรจะเป็น 27 คน ในจำนวนนนี้มี 5 คนที่เป็นนักหนังสือพิมพ์และหลบหนีออกจากเมืองเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ไม่กี่วันหลังจากนานกิงตกอยู่ในเงื้อมมือของญี่ปุ่น
นอกเหนือจากนักหนังสือพิมพ์ 5 คนนี้แล้ว ชาวตะวันตกคนอื่น ๆ ที่ยังเหลืออยู่ในนานกิงเป็นนักธุรกิจ แพทย์และหมอสอนศาสนา ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นสมาชิกของคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิง หรือไม่ก็คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศนานกิง
การก่อตั้งเขตปลอดภัย

ชาวตะวันตกที่ยังเหลืออยู่ในเมืองได้ก่อตั้งเขตปลอดภัยนานกิง ซึ่งประกอบด้วยค่ายผู้ลี้ภัยซึ่งกินพื้นที่ราว 3.4 ตารางไมล์ (8.6 ตารางกิโลเมตร) เขตปลอดภัยมีถนนล้อมรอบทั้งสี่ด้าน โดยค่ายผู้ลี้ภัยทั้ง 25 แห่งกระจุกตัวรอบสถานทูตอเมริกัน คิดเป็นพื้นที่ประมาณเซ็นทรัลพาร์กในนครนิวยอร์ก
เพื่อประสานงานการทำงาน ชาวตะวันตกได้จัดตั้งคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิง ยอน ราเบอได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าคณะกรรมการดังกล่าว ส่วนหนึ่งเป็นเพราะสถานภาพการเป็นสมาชิกพรรคนาซีและการลงนามในสนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากลสองฝ่ายระหว่างเยอรมนี-ญี่ปุ่น
การก่อตั้งเขตปลอดภัย > การยอมรับ

เมืองนานกิงยอมรับการมีอยู่ของเขตปลอดภัยดังกล่าว โดยส่งเงินสดและอาหาร ตลอดจนส่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไปประจำอยู่ในเขต วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1937 นายกเทศมนตรีเมืองนานกิง  มา เชา-ชุน ได้ส่งอพยพพลเมืองจีนที่ยังหลงเหลืออยู่ในนานกิงเข้าไปในเขตปลอดภัยก่อนที่ตนเองจะหลบหนีออกจากเมือง
ฝ่ายญี่ปุ่นไม่ได้ยอมรับการมีอยู่ของเขตปลอดภัย แต่ก็ตกลงที่จะไม่โจมตีส่วนของเมืองที่ไม่มีทหารจีนประจำอยู่ สมาชิกคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิงจึงพยายามเกลี้ยกล่อมให้รัฐบาลจีนเคลื่อนย้ายทหารออกจากพื้นที่ดังกล่าว
การสังหารหมู่

บทความหลัก: การสังหารหมู่นานกิง
ฝ่ายญี่ปุ่นเคารพขอบเขตของเขตปลอดภัยนานกิง ไม่มีการยิงกระสุนปืนใหญ่ตกลงในส่วนอันนำไปสู่การยึดครองของญี่ปุ่น ยกเว้นกระสุนบางนัดที่หลงเข้ามา ระหว่างความโกลาหลอันเกิดจากการโจมตีนานกิง มีบางคนถูกฆ่าในเขตปลอดภัย แต่ความโหดร้ายที่เกิดขึ้นในส่วนที่เหลือของเมืองก็ยังมากกว่าตามคำบอกเล่า
ความโหดร้ายที่ทหารญี่ปุ่นกระทำในเขตปลอดภัยนั้นเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ในการสังหารหมู่นานกิงที่ใหญ่กว่ามาก คณะกรรมการระหว่างประเทศได้ร้องขอให้กองทัพญี่ปุ่นหยุดการกระทำดังกล่าวหลายครั้ง โดยราเบอได้ใช้สถานภาพสมาชิกพรรคนาซีรับรอง แต่ก็ไม่เกิดประโยชน์อันใด ในบางครั้ง ทหารญี่ปุ่นเข้ามาในเขตปลอดภัยตามใจชอบ โดยนำชายและหญิงหลายร้อยคนออกไป แล้วจึงประหารชีวิตพวกเขาหรือข่มขืนก่อนจะฆ่าทิ้ง กองทัพญี่ปุ่นกล่าวอ้างว่ามีทหารกองโจรอยู่ในเขตปลอดภัยและกล่าวหาราเบอที่อนุญาตให้ใครก็ตามที่ไม่ได้อยู่ในเครื่องแบบทหารเข้าไปในเขตปลอดภัยได้ ทหารญี่ปุ่นจึงฝ่าฝืนเข้าไปในเขตดังกล่าวด้วยเหตุผลนี้
จุดสิ้นสุด

ปลายเดือนมกราคม ค.ศ. 1938 กองทัพญี่ปุ่นบังคับให้ผู้ลี้ภัยทั้งหมดในเขตปลอดภัยกลับบ้าน โดยอ้างว่าเป็น "การฟื้นฟูระเบียบ" วันที่ 18 กุมภาพันธ์ เขตปลอดภัยนานกิงถูกบังคับให้เปลี่ยนชื่อเป็น "คณะกรรมการช่วยเหลือระหว่างประเทศนานกิง" และเขตปลอดภัยได้สิ้นสุดการดำเนินการ ค่ายผู้ลี้ภัยค่ายสุดท้ายถูกปิดในเดือนพฤษภาคม ยอน ราเบอ และสมาชิกคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิงได้รับการบันทึกว่าช่วยชีวิตชาวจีนกว่า 50,000-250,000 คนระหว่างการสังหารหมู่
มรดก

ก่อนการฟื้นฟูสัมพันธภาพระหว่างจีนและชาติตะวันตก ชาวตะวันตกที่ยังหลงเหลืออยู่ในนานกิงที่ดำเนินกิจการของเขตปลอดภัยนานกิงได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างแข็งขันจากรัฐบาลจีน ยกตัวอย่างเช่น กลุ่มนักวิจัยในมหาวิทยาลัยนานกิงในคริสต์ทศวรรษ 1960 ประณามประชาคมชาวตะวันตกในนานกิงว่าปล่อยปละละเลยความโหดร้ายของญี่ปุ่นที่เกิดขึ้นในเมือง และอ้างจากหลักฐานชั้นต้นอย่างผิด ๆ ว่าชาวตะวันตกได้ให้ความร่วมมือกับญี่ปุ่นในการสังหารชาวจีน กระทั่งความกังวลต่อ "จักรวรรดินิยมอเมริกัน" ของจีนเริ่มหมดไป และญี่ปุ่นกลายมาเป็นเป้าของการวิจารณ์อย่างเป็นทางการแทน (ส่วนหนึ่งเนื่องจากเนื้อหาปลุกสำนึกทางการเมืองและชอบทะเลาะในหนังสือเรียนของญี่ปุ่น) มุมมองของจีนก็ได้เริ่มเปลี่ยนไป ชาวตะวันตกในปัจจุบันได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นผู้ต่อต้านมากกว่าผู้ให้ความร่วมมือ
อย่างไรก็ตาม นักประพันธ์และนักการเมืองชาตินิยมฝ่ายขวาญี่ปุ่นได้กล่าวอ้างว่าในระหว่างการสังหารหมู่นานกิง เขตปลอดภัยนานกิงเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีอยู่จริง พิพิธภัณฑ์ศาลเจ้ายะซุกุนิไม่ได้กล่าวถึงการสังหารหมู่นานกิงแต่อย่างใด และประกาศว่า "ฝ่ายญี่ปุ่นได้จัดตั้งเขตปลอดภัยสำหรับพลเรือนชาวจีนและพยายามเป็นพิเศษที่จะป้องกันแหล่งประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ภายในเมือง ชาวเมืองสามารถหวนคืนสู่ชีวิตปกติสุขได้อีกครั้งหนึ่ง"
บรรณานุกรม

Rabe, John, The Good Man of Nanking: The Diaries of John Rabe, Vintage (Paper), 2000. ISBN 0-375-70197-4
Vautrin, Wilhemina, Minnie Vautrin Papers. Special Collection, Yale Divinity School Library, Record Group No. 8 and No. 11.
Online Documentary - the Nanking Atrocities, 2000. <http://www.nankingatrocities.net/Table/table.htm>
หนังสืออ่านเพิ่ม

Timothy, Brooks, ed. Documents on the Rape of Nanking, The University of Michigan Press, 2002. (includes a reprint of "Hsu, Shuhsi, Documents of the Nanking Safety Zone, Kelly and Walsh, 1939".)
Zhang, Kaiyuan, ed. Eyewitnesses to Massacre, An East Gate Book, 2001. (includes documentation of American missionaries; M.S. Bates, George Ashmore Fitch, E.H. Foster, J.G. Magee, J.H. MaCallum, W.P. Mills, L.S.C. Smyth, A.N. Steward, Minnie Vautrin and R.O. Wilson.)  (Google Book version)
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!

ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! แถวที่ 1 - เบลเฟกอล, ซันซัส, สเพลฮี สควอลโล, โรคุโด มุคุโร, โคชิม่า เคน, คาคิโมโตะ จิคุสะ แถวที่ 2 - มิอุระ ฮารุ, ยามาโมโตะ ทาเคชิ, ซาวาดะ สึนะโยชิ, รีบอร์น, ดร.จามาล แถวที่ 3 - เบียงกี้, ซาซางาวะ เคียวโกะ , โกคุเดระ ฮายาโตะ, ซาซางาวะ เรียวเฮ แถวที่ 4 - บาจิล, ฟูตะ, ดีโน่, ฮิบาริ เคียวยะ แถวที่ 5 - อี้ผิง, แรมโบ้
ตัวละครจากการ์ตูนมังงะและอนิเมะเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! (อังกฤษ: Reborn!; ญี่ปุ่น: 家庭教師ヒットマンREBORN!の登場人物)  ซึ่งเขียนโดยอากิระ อามาโนะ เรื่องราวตั้งอยู่ในเมืองสมมุติชื่อ นามิโมริ ในยุคปัจจุบันของญี่ปุ่น ตัวละครหลักของเรื่องมีเชื้อสายญี่ปุ่น แต่มีความสัมพันธ์กับแก๊งมาเฟียอิตาลี โดยตัวละครอื่นๆในเรื่องมีเชื้อสายอิตาเลียน รวมทั้งตัวร้ายส่วนใหญ่ของเรื่อง
โครงเรื่องมีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของซาวาดะ สึนะโยชิ เด็กนักเรียนธรรมดาจนกระทั่งรีบอร์น นักฆ่ามือของวองโกเล่ แฟมิลี มาเฟีย แห่งอิตาลี ได้มาทำการฝึกฝนให้สึนะเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย รุ่นที่ 10 ของวองโกเล่ แฟมิลี
แฟมิลี > วองโกเล่ แฟมิลี

วองโกเล่ แฟมิลี คือ แก๊งค์มาเฟียที่มีประวัติยาวนานและทรงอิทธิพลที่สุดในอิตาลี  มีแก๊งค์มาเฟียพันธมิตรอยู่มากมาย
แฟมิลี > วองโกเล่ แฟมิลี > ผู้พิทักษ์แห่งวายุ - โกคุเดระ ฮายาโตะ

-เฟรมแอโรว์=SISTEMA C.A.I.
แฟมิลี > วองโกเล่ แฟมิลี > ผู้พิทักษ์แห่งสายหมอก - โรคุโด มุคุโร

หรือ (โคลม โดคุโร่) ในฉบับภาษาไทย เธอเป็นผู้ถูกเลือกให้เป็นผู้ถือครอง “แหวนแห่งสายหมอก” เธอเคยประสบอุบัติเหตุ ทำให้สูญเสียตาข้างขวา และ อวัยวะอีกหลายส่วน (แถมยังโดนพ่อกับแม่ทิ้งอีก)แต่เธอก็ฟื้นขึ้นมาได้ เพราะ ร่างกายของเธอในตอนนี้นั้นถูกสร้างและควบคุมจากพลังภาพลวงตาของมุคุโร่ จึงไม่แปลกใจที่เธอจะเคารพมุคุโร่ ยิ่งกว่าใครๆ ความฝันของเธอนั้นคือ อยากจะคุยกับมุคุโร่ด้วยภาษาอิตาเลี่ยน เธอเป็นผู้ครองแหวนแห่งสายหมอก
แฟมิลี > วองโกเล่ แฟมิลี > วาเรีย (วอริเออร์)

เป็นกลุ่มของนักฆ่าอัจฉริยะในวองโกเล่ ซึ่งจะต้องทำภารกิจที่คนธรรมดาไม่สามารถทำได้ และไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่แค่ไหน ก็จะต้องสามารถทำภารกิจให้สำเร็จ ซึ่งความสามารถในการฆ่าอยู่ในขั้นที่เรียกว่า เป็นฝีมือของปีศาจ ทำให้ผู้คนต่างพากันหวาดกลัว และเรียกว่า วาเรียควอลิตี้  ในภาคอนาคต ได้มีแหวนสำหรับผู้พิทักษ์ของวาเรีย เหล่าวาเรียจะทำงานลอบสังหารให้ วองโกเล่ แฟมิลี่ แต่มีข้อแม้ว่างานที่ได้มานั้นจะต้องมีโอกาสสำเร็จ 100.00% เท่านั้น เหล่าวาเรียนั้นเป็นเครื่องหมายของบาป 7 ประการ ในพระคัมภีร์ โดยแต่ละคนจะมีลักษณะของบาปแต่ละอย่างกัน
| รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! |
| --- | --- |
ตัวละครใน ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
ปรากฏครั้งแรก: หนังสือการ์ตูน: ตอนที่ 87 ภาพยนตร์การ์ตูน: ตอนที่ 40
สร้างโดย: อากิระ อามาโนะ
ให้เสียงโดย:  มาซาโนริ อิเคดะ   อภินันท์ ธีระนันทกุล
ประวัติ
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
เพศ: ชาย
ญาติ: วองโกเล่รุ่นที่ 9 (พ่อบุญธรรม)  
สัญชาติ: อิตาลี
มาเฟีย: วองโกเล่แฟมิลี่
สังกัด: วาเรีย (บอส)
แหวนวาเรีย: แหวนแห่งนภา
ซานซัส (อังกฤษ: XANXUS) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นโดย มาซาโนริ อิเคดะ บอสของกลุ่มวาเรีย เป็นตัวแทนแห่งความโกรธ หนึ่งในบาปเจ็ดประการ
ซันซัส หัวหน้าของวาเรีย (แก๊งที่รวบรวมนักฆ่าหัวกะทิ ทำงานกันอย่างอิสระภายใต้สังกัดของวองโกเล่) และ เป็นลูกชายของวองโกเล่รุ่น 9 เป็นคนเย่อหยิ่งถือตัวมักใช้อำนาจและความโกรธในการคุมคน เป็นคนที่ลูกน้องต่างก็เกรงกลัวและนับถือ แต่จริง ๆ แล้ว เขาไม่ได้เป็นคนในตระกูลวองโกเล่ แต่ก็เพราะเขานั้นสามารถใช้เปลวไฟดับเครื่องชนได้ตั้งแต่ยังเด็ก แม่ของเขาจึงเชื่อว่า เขาสืบสายเลือดมาจากวองโกเล่รุ่นที่ 9 หลังจากที่เขาได้รู้ความจริงจึงได้ทำการก่อกบฏครั้งใหญ่ซึ่งวองโกเล่เรียกเหตุการณ์ครั้งนั้นว่า "คดีเปลเด็ก" แต่ทำการไม่สำเร็จจึงถูกวองโกเล่รุ่นที่9จับแช่ไว้ในน้ำแข็งและหลับใหลมาตลอดเป็นเวลา 8 ปี ภายหลังได้ถูกปลดปล่อยและมาเป็นคู่แข่งในการแข่งชิงแหวนแห่งวองโกเล่และตำแหน่งวองโกเล่รุ่นที่ 10 กับ สึนะ หลังพ่ายแพ้แก่สึนะได้มาเป็นบอสของวาเรียตามเดิม ซันซัสเป็นคนที่ทะเยอทะยานอยากได้ทุกสิ่งทุกอย่างมาไว้ในครอบครองไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตามเขาก็ยอมที่จะสละใครที่ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้แล้วก็จะโยนทิ้งเหมือนหมากตัวหนึ่งแม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นพ่อของตนหรือเพื่อนรักตัวเอง ถึงแม้ซันซัสจะเป็นคนโลภที่ต้องการตำแหน่งบอสของวองโกเล่จากสึนะมาตลอดแต่ก็รักวองโกเล่ยิ่งกว่าชีวิต ถ้ามีภัยคุกคามจากภายนอกเขาก็จะพยายามปกป้องวองโกเล่อย่างสุดความสามารถ
(ในฉบับแก๊งการ์ตูนเกิดความผิดพลาดทำให้ใช้ชื่อเป็น วอริเออร์ แต่ในแบบอนิเมะ ยังคงเป็นวาเรียเหมือนเดิม)
แฟมิลี > วองโกเล่ แฟมิลี > วาเรีย (วอริเออร์) > สเปลบี สควอโล่ (Superbia Squalo)

บทความหลัก: สเปลบี สควอโล่
เพศ:ชาย
เคยต่อสู้กับ 'ทูล'เทพกระบี่และหัวหน้ากลุ่มวาเรียรุ่น 9 ทำให้เสียมือซ้ายไป เคยเป็นว่าที่หัวหน้าวาเรีย ในศึกชิงแหวนแข่งเป็นคู่ที่ 4 โดยแข่งกับ ยามาโมโตะ
ในภาคอนาคต ได้สู้กับทหารของมิลฟีโอเล่ อาวุธกล่อง คือ ฉลามพิรุณ
Squalo ในภาษาอิตาลี่ แปลว่า ฉลาม (สัตว์อาวุธกล่องของสควอโล่คือฉลามชื่ออาโร)
บทความหลัก: เบลเฟกอล
เพศ:ชาย ผู้พิทักษ์แห่งวายุ ได้ฉายาว่า 'Prince The Ripper' มีเชื้อพระวงค์ใช้อาวุธคือมีดจำนวนมากที่มีลวดติดอยู่ เวลาเห็นเลือดตัวเองจะฟิวส์ขาด และจะแสดงความสามารถที่แท้จริงออกมา ในศึกชิงแหวนแข่งเป็นคู่ที่ 3 โดยแข่งกับ โกคุเดระ ฮายาโตะ
ในภาคอนาคต ได้สู้กับ จิลพี่ชายของเบลที่ถูกเบลฆ่าตอนเด็กๆ และแพ้ให้กับจิล(แต่เป็นแผนของฟรานที่ใช้ภาพมายาทำให้ดูเหมือนเบลกับตัวเองตายเพื่อให้จิลไปเผชิญหน้าสู้กับซันซัส) อาวุธกล่อง มิ้งค์วายุ
เพศ:ชาย
Mammon ในภาษาอิตาลี่ คือ ทรัพย์สมบัติ จึงไม่น่าแปลกใจที่มาม่อนชอบเงิน และเป็นบาปประจำความโลภของวาเรียที่ชอบเงิน
บทความหลัก: เลวี่ อาแทน
เพศ:ชาย
ในภาคอนาคต ได้สู้กับทหารของมิลมิลฟีโอเล่ อาวุธกล่อง กระเบนอัสนี
ในภาคอนาคต ได้เปิดกล่องช่วยรักษาพวกวาเรีย อาวุธกล่อง นกยูงอรุณชื่อว่า คู
Lussuria ในภาษาอิตาลี่ แปลว่า หื่นกาม ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจที่ลุสซูเรียจะมีบาปประจำตัวคือ กาม
เพศ:ชาย
ในภาคโลกอนาคต เป็นผู้พิทักษ์แห่งหมอกแทนมาม่อน(ไวเปอร์)ที่ได้ตายไป ใช้วิชาภาพลวงตา ใส่หมวกทรงหัวกบขนาดใหญ่ มีเฮลริงไว้ในครอบครอง แต่ไม่สามารเปิดอาวุธกล่องได้ จับคู่:กับเบลเฟกอลเวลาทำภารกิจ ความสามารถยังไม่ปิดเผย เป็นลูกศิษย์ของมุคุโร่ และอาวุธกล่องอย่างหนึ่งคือ กล่องวาเรียสั่งทำพิเศษเฉพาะฟราน เพราะอาวุธข้างในคือ ตุ๊กตาเบลเฟกอลติดสปริง ใช้เสียงโหวกเหวกโวยวายเป็นการป้องกัน
แฟมิลี > วองโกเล่ แฟมิลี > ที่ปรึกษานอกแก๊งค์

เป็นคนของวองโกเล่แฟมิลี่ที่ไม่ใช่วองโกเล่ ในยามปกติจะเป็นคนนอกหน่วยแต่ในยามที่แฟมิลี่มีภัยจะมีอำนาจในการสั่งการรองจากบอส และยังมีอำนาจในการคัดเลือกผู้สืบทอดเช่นเดียวกับบอสได้ สังกัดอยู่ในองค์กรของผู้ดูแลนอกแก๊ง (CEDEF)
แฟมิลี > วองโกเล่ แฟมิลี > ตัวละครอื่นของวองโกเล่ แฟมิลี

เป็นคนของวองโกเล่ แฟมิลี
แฟมิลี > โกคุโย

บทความหลัก: โดคุโร โครม
ปกติแล้ว ลันเซียเป็นคนใจดี (รักเด็กด้วย) และ ไม่ชอบการฆ่าคน อาวุธของลันเซีย คือ ลูกตุ้มเหล็กขนาดใหญ่ ที่มีลายงูเลื้อยไปมาสลักอยู่รอบลูกตุ้ม ชื่อว่า ลูกตุ้มอสรพิษ ลูกตุ้มของลันเชียเมื่อเหวี่ยงไปในอากาศ จะสามารถสร้างลมหมุน ที่มีพลังมหาศาล ถ้าปะทะเข้ากับลูกตุ้มโดยตรง การต่อสู้ระยะประชิด เป็นสิ่งที่ลันเซียถนัดกว่าการใช้ลูกตุ้มของเขา แต่ปกติเขาจะใช้ทั้ง 2 อย่างผสมผสานกันในการต่อสู้ ลันเชียจะหลับตา และ ฆ่าด้วยลูกตุ้ม เหตุผลที่เขาไม่ลืมตานั้น เพราะเป็นบาปในใจและจะใช้ลูกตุ้มแทนมือ
แฟมิลี > คาบัคโรเน่ แฟมิลี

คาบัคโรเน่ แฟมิลี (ญี่ปุ่น: キャバッロネファミリー; โรมาจิ: Kyabarrone Famirī) เป็นหนึ่งในสามของแกงค์พันธมิตรของวองโกเล่ แฟมิลี เป็นหนึ่งในแฟมิลี่ที่มีขนาดใหญ่และทรงอิทธิพลในอิตาลี มีลูกน้องประมาณ 5,000 คน
ดีโน่ ฉายาในวงการมาเฟียของเขา คือ "ม้าพยศ ดีโน่" (ญี่ปุ่น: 跳ね馬ディーノ; โรมาจิ: Haneuma Dīno) แฟมิลี่ของเขาทรงอิทธิพลเป็อันดับ 3 ในบรรดาแฟมิลีทั้งหมด แต่ดีโน่จะกลายเป็นคนซุ่มซ่ามและอ่อนปวกเปียกทันทีที่ลูกน้องของเขาไม่ได้อยู่ใกล้ชิด
แฟมิลี > ชิม่อน แฟมิลี

บอสของชิม่อนแฟมิลี่รุ่นที่1 โดนเดม่อนสเปดพยายามฆ่าแต่ว่าพรีโม่รู้ทันจึงส่งผู้พิทักษ์คนอื่นไปช่วย
บอสของชิม่อนรุ่นที่10 เป็นคนคล้ายๆสึนะคือเป็นเจ้าห่วยเหมือนกัน แต่คิดว่าพรีโม่เป็นคนสังหารโคซาร์ตจึงเกลียดวองโกเล่มากและถูกครอบงำโดยเดม่อนสเปด ได้ต่อสู้กับสึนะและพ่ายแพ้ให้xx-burner
เป็นคนที่โกคุเทระสนใจอย่างมากเพราะคิดว่าเป็นมนุษย์ต่างดาว ต่อสู้กับโกคุเทระและพ่ายแพ้ให้
คาโต้ จูลี่เป็นตัวแทนของเดม่อนสเปด มีความสามารถในการใช้ภาพมายาได้ ต่อสู้กับยามาโมโตะและได้แสดงร่างจริงออกมา แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ยามาโมโตะและล่าถอยกลับไป ซึ่งตอนนั้นเดม่อนสเปดได้ใช้พลังไปแค่10%เท่านั้น
นักมวยเช่นเดียวกับเรียวเฮ เป็นคนคล้ายๆกันแต่สุดท้ายก็เปิดเผยว่าตนไม่ได้สนใจมวยเลย เขาคิดว่าสนามของเขาก็คือโลกนี้ ต่อสู้กับเรียวเฮและเสมอกัน
เพื่อนของแรมโบ้ เป็นคนที่สนิทกับแรมโบ้มากที่ มีพลังในการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด(ตรงข้ามกับธาตุอัสนีที่มีพลังโจมตีแข็งแกร่งที่สุด) ต่อสู้กับแรมโบ้ในอีก10ปีและแพ้ให้แรมโบ้ไป
อเดลไฮด์เปรียบเสมือนบอสอีกคนของชิม่อน มีเรื่องบาดหมางกับฮิบาริ มีความสามารถในการสร้างปราการน้ำแข็งและร่างน้ำแข็ง แต่แพ้ให้ฮิบาริอย่างง่ายดาย และคาโต้ได้เปิดเผยว่าตนได้หลอกใช้เธอเพื่อปลุกกำลังใจให้เอ็นมะ
คนที่ทำร้ายยามาโมโตะ เป็นคนที่รักเพื่อนพ้องมากๆ เมื่อรู้ความจริงเรื่องเดม่อนสเปดก็เข้าต่อสู้กับเดม่อนสเปดแต่แพ้และได้ขอโทษยามาโมโตะ คาดว่าน่าจะเป็นไฟแห่งปฐพีธาตุสายธาร
ผู้พิทักษ์สายหมอกของวองโกเล่พรีโม่ เขามีความคิดว่าพรีโม่ไม่สามารถทำให้วองโกเล่ยิ่งใหญ่ได้ จึงทรยศวองโกเล่และได้วางแผนฆ่าโคซาร์ตแต่พรีโม่รู้ทันจึงส่งคนไปช่วย เขาได้ใช้ร่างของคาโต้ จูลี่ย์แฝงตัวเข้าไปในชิม่อนเพื่อทำลายชิม่อนทิ้ง ต่อสู้กับยามาโมโตะแต่แพ้และได้ล่าถอยกลับไป ต่อมาได้สู้กับมุคุโรและแพ้ และหนีเข้าไปสิงในร่าง ของ มุคุโร่และปรากฏตัวต่อหน้า พวกสึนะ
แฟมิลี > โทมาโซ แฟมิลี

โทมาโซ แฟมิลี (ญี่ปุ่น: トマソファミリー; โรมาจิ: Tomaso Famirī) เป็นแฟมิลีคู่แข่งของวองโกเล่ แฟมิลี โดยต่างฝ่ายต่างเคยสังหารหัวหน้าแฟมิลีรุ่นที่ 2 ด้วยกันทั้งสิ้น และชื่อของหัวหน้าโทมาโซ แฟลิมีจะมีชื่อว่า "ลอนชาน" อยู่เสมอ
โทมาโซแฟมิลีปรากฏตัวเฉพาะในมังกะเท่านั้น  ไม่มีการกล่าวถึงในภาคอนิเมะ
แฟมิลี > โทมาโซ แฟมิลี > ลอนชาน ไนโต้

(ญี่ปุ่น: 内藤 ロンシャン; โรมาจิ: Naitō Ronshan)
ไนโต้เป็นหัวหน้าฝึกหัดรุ่นที่ 8 ของโทมาโซ แฟมิลีเช่นเดียวกับสึนะ โดยอยู่ห้องเดียวกันกับสึนะตอนปี 2 แม้ว่าแฟมิลีของทั้งสองจะเป็นศัตรูกัน แต่ไนโต้ก็เป็นเพื่อนที่ดีกับสึนะเสมอ ไนโต้เป็นคนร่าเริงตลอดเวลา แถมชอบพาแฟนสาวเข้ามาอวดเพื่อนอยู่บ่อยครั้งซึ่งแต่ละคนนั้นหน้าตาไม่ดูเหมือนมนุษย์เอาเสียเลย
กระสุนของโทมาโซแฟมิลีมีชื่อว่า "กระสุนสุดระทม" (ญี่ปุ่น: 嘆き弾; โรมาจิ: Nageki Dan) เมื่อยิงไปที่ใครเข้าจะทำให้เจ้าตัวที่ถูกยิงเล่าความทุกข์ระทมของตนเอง ทำให้คนรอบข้างมีความเห็นอกเห็นใจ และร่วมมือกันช่วยเหลือผู้ถูกยิงในที่สุด
แฟมิลี > โทมาโซ แฟมิลี > แมนกุสต้า

(ญี่ปุ่น: マングスタ; โรมาจิ: Mangusuta)
แมนกุสต้าเป็นชายร่างผอมสูง เป็นลูกน้องคนสนิทของไนโต้ และเป็นคนยิงกระสุนสุดระทมใส่ไนโต้ทุกครั้งเพื่อให้ศัตรูเห็นใจ แต่กลับใช้ไม่ได้ผลกับฮิบาริ เคียวยะ นอกจากนี้ยังมีสีนะ เรียวเฮ และดร.จามาลก็เคยถูกยิงด้วยกระสุนสุดระทมนี้อีกด้วย
แฟมิลี > โทมาโซ แฟมิลี > แพนเทร่า

(ญี่ปุ่น: パンテーラ; โรมาจิ: Pantēra)
สาวปริศนาในโทมาโซ แฟมิลี หนึ่งในลูกน้องของไนโต้ เธอจะปามีดใส่เพื่อจะฆ่าไนโต้เพราะมีเรื่องบาดหมางในอดีต ขณะที่ไนโต้ก็ไม่ได้เอะใจอะไรทั้งนั้น
และเธอชอบใส่ชุดแนวโลลิต้าอยู่เสมอ
แฟมิลี > โทมาโซ แฟมิลี > ลุนก้า

(ญี่ปุ่น: ルンガ; โรมาจิ: Runga)
เป็นลูกน้องของโทมาโซ แฟมิลี ไม่ค่อยพูดจาอะไรกับใครมากนัก เว้นเสียแต่เวลาซื้อดอกไม้กับตอนที่ตั้งวงดนตรีของตัวเองเท่านั้น
แฟมิลี > มิลฟีโอเล่ แฟมิลี

เบียคุรัน ( 白蘭 Byakuran )
สังกัด มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง บอส มิลฟิวโอเล่ แฟมิลี่และหัวหน้าหน่วยพาฟิโอเพนดิลัมที่ 0
เปลวไฟ นภา
แหวน แหวนมาเล่ริง
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. ไวท์ ดราก้อน ( มังกรขาวนภา )
แฟมิลี > มิลฟีโอเล่ แฟมิลี > รายชื่อหน่วย

| ชื่อหน่วย | สังกัด | หัวหน้าหน่วย | รองหัวหน้าหน่วย |
| --- | --- | --- | --- |
| หน่วยพาฟิโอเพนดิลัมที่ 0 | W | เบียคุรัน | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยคาเลนดูลาที่ 1 | B | ยูนิ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยโรซาที่ 2 | W | อิริเอะ โชอิจิ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยอาเฟลันดราที่ 3 | B | แกมม่า | นาเบ |
| หน่วยชีคลามีโนที่ 4 | B | เก็นคิชิ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยโอโดนโตโกลสซัมที่ 5 | B | ไม่ปรากฏ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยมูเกตโตที่ 6 | w | ไม่ปรากฏ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยเดล โคโทเน่ที่ 7 | W | ไวชาน่า | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยกริชิเนที่ 8 | W | โกร คิชิเนีย | จินเจอร์ เบรด |
| หน่วยจีราโซเลที่ 9 | B | นิเกร่า แบร์บังเคิล | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยนีเจลลาที่ 10 | W | ไม่ปรากฏ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยวีโอลาที่ 11 | B | ไม่ปรากฏ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยคาเมเลียที่ 12 | W | ไอริส แฮปเบิร์น | หน่วยก้านมรณะ |
| หน่วยบาลซามีนาที่ 13 | W | ไม่ปรากฏ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยทูลีปาโนที่ 14 | B | ไม่ปรากฏ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยเดนเตดีเลโอเนที่ 15 | W | ไม่ปรากฏ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยโรโดเดนโดรที่ 16 | B | เดนโดร คิลัม | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยอาควีเลเจียที่ 17 | B | ไม่ปรากฏ | ไม่ปรากฏ |
| หน่วยเบลล่าดอนน่าลิลี่ที่ 18 | R | บลิแกนเต้ | ไม่ปรากฏ |
แฟมิลี > มิลฟีโอเล่ แฟมิลี > 6 บุปผาอาลัยที่แท้จริง

คิเคียว ( 白蘭 Kikyo )
สังกัด มิวฟิลโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง 6 บุปผาอาลัยที่แท้จริง
เปลวไฟ เมฆา
แหวน แหวนมาเล่ริง
อาวุธกล่อง 2 กล่อง
1. แคมพานูล่า ดิ นูโวล่า  ( ดอกแคมพานูล่าเมฆา )
2. นูโวล่า เวโรซีแรพเตอร์ ( เวโรซีแรพเตอร์เมฆา )
อาวุธกล่องสังหาร
1. สปีโนเซาโล นูโวร่า ( สไปโนซอรัสเมฆา )
โกสต์ ( ゴースト Ghost )
สังกัด มิวฟิลโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง 6 บุปผาอาลัยที่แท้จริง
เปลวไฟ อัสนี
แหวน แหวนมาเล่ริง
อาวุธกล่อง ไม่มี
บลูเบล ( ブルーベル Bluebell )
สังกัด มิวฟิลโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง 6 บุปผาอาลัยที่แท้จริง
เปลวไฟ พิรุณ
แหวน แหวนมาเล่ริง
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. เรน ซี เชลส์  ( หอยพิรุณ )
อาวุธกล่องสังหาร
1. โซนีเซาโล พิออจชา ( โซนีโนเซารัสพิรุณ )
ซาคุโร่ ( ザクロ Zakuro )
สังกัด มิวฟิลโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง 6 บุปผาอาลัยที่แท้จริง
เปลวไฟ วายุ
แหวน แหวนมาเล่ริง
อาวุธกล่อง ไม่มี
อาวุธกล่องสังหาร
1. ทีรันโนเซาโล เทมเพสต้า ( ไทรันโนเซารัสวายุ )
โทริคาบูโตะ ( トリカブト Torikabuto )
สังกัด มิวฟิลโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง 6 บุปผาอาลัยที่แท้จริง
เปลวไฟ สายหมอกและอัศนี
แหวน แหวนมาเล่ริง
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1.มิสท์ ซี สเนค ( งูทะเลสายหมอก )
อาวุธกล่องสังหาร
1. เอ็นฮานซ์ อิลูเชิน ( มอสสายหมอก )
เดซี่ ( デイジー Daisy )
สังกัด มิวฟิลโอเล่ แฟมิลี่
ตำแหน่ง 6 บุปผาอาลัยที่แท้จริง
เปลวไฟ อรุณ
แหวน แหวนมาเล่ริง
อาวุธกล่อง 1 กล่อง
1. ลีโน เชลอนเต เดล เซเลโน่ ( แรดดวงตะวัน )
อาวุธกล่องสังหาร
1. โบดี้ รีเจนเนอเรชัน ( จิ้งจกอรุณ )