stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
ประวัติ

ผู้ก่อตั้งพรรคคือโฮจิมินห์และชาวเวียดนามที่ลี้ภัยในจีนโดยใช้ชื่อพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม โดยมีการประชุมพรรคครั้งแรกที่ฮ่องกงเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ซึ่งในการประชุมครั้งนั้นได้ตกลงรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (Đông Dương cộng sản đảng) และพรรคคอมมิวนิสต์อันนัม (An Nam cộng sản Đảng) เข้าด้วยกัน โดยที่กลุ่มนิยมลัทธิมาร์กอีกกลุ่มหนึ่งของเวียดนามคือพันธมิตรคอมมิวนิสต์อินโดจีน (Đông Dương cộng sản liên đoàn) ไม่ได้ถูกเชิญให้เข้าร่วมประชุมในฮ่องกง แต่สมาชิกของกลุ่มนี้เข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ภายหลัง
หลังจากนั้นไม่นาน พรรคเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนภายใต้การนำขององค์การคอมมิวนิสต์สากล การประชุมพรรคครั้งแรกเป็นการประชุมลับที่มาเก๊าเมื่อ พ.ศ. 2478 ในเวลาเดียวกัน ทางมอสโกได้ออกนโยบายต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์และสนับสนุนให้แนวร่วมคอมมิวนิสต์ทั่วโลกทำตามรวมทั้งต้องการให้ขบวนการคอมมิวนิสต์ทั้งหมดในอินโดจีนเป็นพันธมิตรกัน อย่างไรก็ตามพรรคนี้สลายตัวไปเมื่อ พ.ศ. 2488 กลายเป็นสมาคมนิยมลัทธิมาร์กและเวียดมินห์ซึ่งเป็นแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติ
พรรคนี้ก่อตั้งใหม่อีกครั้งในนามพรรคแรงงานเวียดนาม (Đảng lao động Việt Nam) เมื่อปี พ.ศ. 2494 ในการประชุมใหญ่ระดับชาติของพรรคครั้งที่ 2 ในสงครามอินโดจีนครั้งแรก การประชุมใหญ่ของพรรคครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่ฮานอยเมื่อ พ.ศ. 2503 ซึ่งเน้นการเผยแพร่ลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนามเหนือหรือสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม รวมทั้งให้มีการสนับสนุนการปลดปล่อยในภาคใต้ การประชุมใหญ่ครั้งที่ 4 มีขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2519 หลังสิ้นสุดสงครามเวียดนามและเปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
การจัดองค์กร

ส่วนที่มีอำนาจสูงสุดของพรรคคือคณะกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามที่นำโดยเลขาธิการใหญ่ คณะกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคเลือกตั้งโดยคณะกรรมการศูนย์กลางพรรคและคณะกรรมการกลางเลือกตั้งจากการประชุมใหญ่ของพรรค หลังจากการรวมชาติเวียดนาม มีการเพิ่มจำนวนคณะกรรมการศูนย์กลางจาก 77 คนเป็น 133 คน และเพิ่มคณะกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคจาก 11 เป็น 17 คน จำนวนสมาชิกเพิ่มจาก 760,000 คน เมื่อ พ.ศ. 2509 เป็น 1,553,500 ใน พ.ศ. 2519 คิดเป็น 3.1% ของประชากรทั้งหมด และเป็นเกือบสองล้านคนเมื่อ พ.ศ. 2529
หัวหน้าคณะกรรมการกลางของพรรคระหว่าง พ.ศ. 2494 – 2512 นำโดยโฮจิมินต์ซึ่งถือเป็นผู้นำสูงสุดของพรรค การประชุมใหญ่ของพรรคมีทุกๆ 5 ปี การประชุม 4 ครั้งแรกไม่ได้กำหนดเวลาที่แน่นอนเนื่องจากสงครามกับฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกา การประชุมใหญ่ที่จัดขึ้นได้แก่
ครั้งที่ 1 ที่ มาเก๊า ประเทศจีน พ.ศ. 2478
ครั้งที่ 2 ที่ เตวียนกวาง พ.ศ. 2494
ครั้งที่ 3 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2503
ครั้งที่ 4 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2519
ครั้งที่ 5 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2525
ครั้งที่ 6 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2529
ครั้งที่ 7 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2534
ครั้งที่ 8 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2539
ครั้งที่ 9 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2544
ครั้งที่ 10 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2549
ครั้งที่ 11 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2554
ผู้ที่ได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนที่ 1 (2503–2519) และเลขาธิการใหญ่ (2473–2503 และ 2519–ปัจจุบัน) ได้แก่
เจิ่น ฟู้ (Trần Phú, 2473–2474)
เล ห่ง ฟ็อง (Lê Hồng Phong, 2478–2479)
ห่า ฮวี เติ่ป (Hà Huy Tập, 2479–2481)
เหงียน วัน กื่อ (Nguyễn Văn Cừ, 2481–2483)
เจื่อง จิญ (Trường Chinh, 2483–2489 และ 2529)
เล สวน (Lê Duẩn, 2503–2529)
เหงียน วัน ลิญ (Nguyễn Văn Linh, 2529–2534)
โด๋ เหมื่อย (Đỗ Mười, 2534–2540)
เล ขา เฟียว (Lê Khả Phiêu, 2540–2544)
นง ดึ๊ก หมั่ญ (Nông Đức Mạnh, 2544–2554)
เหงียน ฟู้ จ่อง (Nguyễn Phú Trọng, 2554–ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2003-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.nhandan.com.vn/english/ เก็บถาวร 2009-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ("ประชาชน"): หนังสือพิมพ์ของพรรค
อัตสึชิ วาตานาเบะ

Japanese actor (1898–1977)
| อัตสึชิ วาตานาเบะ |
| --- | --- |
渡辺 篤

เกิด: 9 เมษายน 1921 โตเกียว, ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977(1977-02-27) (78 ปี) โตเกียว, ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1921–1970
อัตสึชิ วาตานาเบะ (ญี่ปุ่น: 渡辺 篤; โรมาจิ: Watanabe Atsushi, 9 เมษายน 1898 – 27 กุมภาพันธ์ 1977) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์มากกว่า 80 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1921 ถึง ค.ศ. 1970
อาชีพ

เริ่มต้นจากเขาย้ายมาทำงานภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1921 และเข้าร่วมทำงานกับ Makino Educational Pictures ซึ่งเป็นบริษัทต้นแบบของ Makino Film Productions ย้ายไปยังสตูดิโออื่น ๆ ในที่สุดเขาก็ตั้งรกรากที่สตูดิโอคามาตะของ Shochiku ในปี ค.ศ. 1925 และกลายเป็นดาราตลก โดยมักปรากฏตัวในภาพยนตร์ของ ไซโตะ โทราจิโร  เขาได้เข้าร่วมกับบริษัทรีวิวของ โรปปะ ฟุรุกาวะ และสร้างภาพยนตร์ที่ Toho  ในยุคหลังสงคราม เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่องของ อากิระ คุโรซาวะ
แหล่งข้อมูลอื่น

อัตสึชิ วาตานาเบะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ศาลาแก้วกู่

| ศาลาแก้วกู่ |
| --- | --- |
พระพุทธรูปปางนาคปรก และ ปางถวายเนตรภายในอุทยาน
ศาสนา
ศาสนา: พุทธ คริสต์ ฮินดู ความเชื่อพื้นบ้าน
จังหวัด: จังหวัดหนองคาย
เจ้าของ: ศูนย์วิปัสสนาแก้วกู่
หน่วยงานกำกับดูแล: พุทธมามกะสมาคมจังหวัดหนองคาย
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ชุมชนบ้านสามัคคี อำเภอเมือง
ประเทศ: ประเทศไทย
สถาปัตยกรรม
ผู้สร้าง: ปู่บุญเหลือ สุรีรัตน์
เริ่มก่อตั้ง: พ.ศ. 2521
ลักษณะจำเพาะ
ความสูงสูงสุด: 25 เมตร (รูปปั้นที่สูงที่สุด)
พื้นที่ทั้งหมด: 42 ไร่
เว็บไซต์
Sala Kaeoku Blog
ศาลาแก้วกู่ เป็นอุทยานขนาด 42 ไร่ของสำนักปฏิบัติธรรมแก้วกู่ และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในชุมชนสามัคคี อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ที่ประดิษฐานรูปปั้นคอนกรีตเสริมเหล็กขนาดใหญ่จำนวนรวมกว่า 200 องค์ โดยประกอบด้วยพระพุทธรูป พระรูปของพระโพธิสัตว์ เทพเจ้าฮินดู บุคคลในคริสต์ศาสนา ความเชื่อพื้นบ้าน และตัวละครจากรามเกียรติ์ อุทยานแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยปู่บุญเหลือ สุรีรัตน์ ภายใต้แนวคิดว่า "ทุกศาสนาสามารถอยู่รวมกันได้" และให้เป็น "สถานที่แทนภาพดินแดนแห่งการหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง" ในปี พ.ศ. 2521
ภายในอุทยาน ที่บริเวณฐานของพระรูปแต่ละองค์จะมีจารึกอธิบายชิ้นงานและแนวคิด คติเตือนใจ เป็นภาษาอีสาน และภาษาไทย รูปปั้นที่สูงที่สุดมีความสูงราว 25 เมตร นอกจากนี้ยังมีอาคารสำนักพุทธศาสนาแก้วกู่ความสูงสามชั้น สถาปัตยกรรมเลียนแบบมัสยิด บนหน้าบันของอาคารจารึกสัญลักษณ์โอม และอักษรไทย ศาลาแก้วกู่ โดยชั้นบนสุดเป็นที่ตั้งร่างของปู่บุญเหลือ สุรีรัตน์ที่บรรจุในผอบ [ผะ-อบ] และไม่เน่าเปื่อยทำให้สร้างความอัศจรรย์แก่ผู้ที่ศรัทธาในตัวท่านเป็นอย่างมาก
ปู่บุญเหลือได้สร้างอุทยานนี้ถัดจากสวนพระ หรือ วัดเชียงควน (Buddha Park; Wat Xieng Khuan) ที่ตั้งอยู่ในนครเวียงจันทน์ ประเทศลาว แต่ท่านได้สร้างให้ศาลาแก้วกู่นี้มีงานที่มีความวิจิตรและยิ่งใหญ่กว่าที่เคยสร้างที่ประเทศลาว สวนแห่งนี้มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับสวนแห่งโบมาร์โซ (Gardens of Bomarzo) ที่แคว้นลัตซีโย ประเทศอิตาลี
สมาพันธ์กรีฑาแอฟริกา

| --- | --- |

ประเภท: สมาพันธ์กีฬา
สํานักงานใหญ่: ประเทศเซเนกัล
สมาชิก  : 50 สมาพันธ์
สมาพันธ์กรีฑาแอฟริกา (อังกฤษ: Confederation of African Athletics;CAA; ฝรั่งเศส: Confédération Africaine d'Athlétisme) เป็นองค์กรปกครองระดับทวีปสำหรับกีฬากรีฑาในทวีปแอฟริกา มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ดาการ์ ประเทศเซเนกัล มีหน้าที่จัดการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์แอฟริกาและการแข่งขันกรีฬากรีฑาระดับทวีปอื่น ๆ
ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือ ฮาหมัด คัลคาบา มัลบูม จากประเทศแคเมอรูน
สมาชิกสหพันธ์

| ประเทศ> ภาคกลาง (คองโก) | สหพันธ์> ภาคกลาง (คองโก) |
| --- | --- |
 บุรุนดี: สหพันธ์กรีฑาแห่งบุรุนดี
 แคเมอรูน: สหพันธ์กรีฑาแคเมอรูน
 สาธารณรัฐแอฟริกากลาง: สหพันธ์กรีฑาแอฟริกากลาง
 ชาด: สมาพันธ์กรีฑาชาด
 สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก: สหพันธ์กรีฑาแห่งคองโก
 สาธารณรัฐคองโก: สหพันธ์กรีฑาคองโกตะวันตก
 อิเควทอเรียลกินี: สหพันธ์กรีฑาแห่งอิเควทอเรียลกินี
 กาบอง: สหพันธ์กรีฑากาบอง
 รวันดา: สหพันธ์กรีฑาสมัครเล่นรวันดา
 เซาตูแมอีปริงซีป: สหพันธ์กรีฑาแห่งเซาตูแมและปรินซีปี
ภาคตะวันออก (ไนล์)
 จิบูตี: สหพันธ์กรีฑาจิบูตี
 อียิปต์: สหพันธ์กรีฑาอียิปต์
 เอริเทรีย: สหพันธ์กรีฑาแห่งชาติเอริเทรีย
 เอธิโอเปีย: สหพันธ์กรีฑาเอธิโอเปีย
 เคนยา: กรีฑาเคนยา
 โซมาเลีย: สหพันธ์กรีฑาโซมาเลีย
 ซูดานใต้: สหพันธ์กรีฑาซูดานใต้
 ซูดาน: สมาคมกรีฑาซูดาน
 แทนซาเนีย: สมาคมกรีฑาสมัครเล่นแทนซาเนีย
 ยูกันดา: สหพันธ์กรีฑายูกันดา
ภาคเหนือ (สะฮารา)
 แอลจีเรีย: สหพันธ์กรีฑาแอลจีเรีย
 ลิเบีย: สหพันธ์กรีฑาลิเบีย
 โมร็อกโก: สหพันธ์กรีฑาโมร็อกโก
 ตูนิเซีย: สหพันธ์กรีฑาตูนีเซีย [fr]
ภาคใต้ (คาลาฮารี)
 แองโกลา: สหพันธ์กรีฑาแองโกลา
 บอตสวานา: สมาคมกรีฑาบอตสวานา
 คอโมโรส: สหพันธ์กรีฑาคอโมโรส [fr]
 เอสวาตีนี: กรีฑาเอสวาตินี
 เลโซโท: สมาคมกรีฑาสมัครเล่นเลโซโท
 มาดากัสการ์: สหพันธ์กรีฑามาดากัสการ์
 มาลาวี: สมาคมกรีฑามาลาวี
 มอริเชียส: สมาคมกรีฑาสมัครเล่นมอริเชียส
 โมซัมบิก: สหพันธ์กรีฑาโมซัมบิก
 นามิเบีย: กรีฑานามิเบีย
 เซเชลส์: สหพันธ์กรีฑาสมัครเล่นเซเชลส์
 แอฟริกาใต้: กรีฑาแอฟริกาใต้
 แซมเบีย: สมาคมกรีฑาสมัครเล่นแซมเบีย
 ซิมบับเว: สมาคมกรีฑาแห่งชาติซิมบับเว
ภาคตะวันตก (ไนเจอร์)
 เบนิน: สหพันธ์กรีฑาสมัครเล่นเบนิน
 บูร์กินาฟาโซ: สหพันธ์กรีฑาบูร์กินาฟาโซ
 กาบูเวร์ดี: สหพันธ์กรีฑากาบูเวร์ดี
 โกตดิวัวร์: สหพันธ์กรีฑาโกตดิวัวร์
 แกมเบีย: สมาคมกรีฑาแกมเบีย [de]
 กานา: สมาคมกรีฑากานา
 กินี: สหพันธ์กรีฑาสมัครเล่นกินี
 กินี-บิสเซา: สหพันธ์กรีฑากินี-บิสเซา (FAGB)
 ไลบีเรีย: สหพันธ์กรีฑาไลบีเรีย
 มาลี: สหพันธ์กรีฑาสมัครเล่นมาลี
 มอริเตเนีย: สหพันธ์กรีฑาแห่งสาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนีย (FAIM)
 ไนเจอร์: สหพันธ์กรีฑาไนเจอร์
 ไนจีเรีย: สหพันธ์กรีฑาแห่งไนจีเรีย
 เซเนกัล: สหพันธ์กรีฑาเซเนกัล
 เซียร์ราลีโอน: สมาคมกรีฑาสมัครเล่นเซียร์ราลีโอน
 โตโก: สหพันธ์กรีฑาสมัครเล่นโตโก
แหล่งข้อมูลอื่น

CAA official website
| ด ค กองค์กรปกครองกีฬาในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
กีฬาประเภททีม:  เบสบอล (ABSA)  บาสเกตบอล (ฟีบาแอฟริกา)  คริกเก็ต (ACA)  ฟุตบอล (CAF)  แฮนด์บอล (CAHB)  ฮอกกี้ (AFHF)  ฮอกกี้น้ำแข็ง (AIHC)  ฮอกกี้ (โรลเลอร์) (FARS)  รักบี้ (รักบี้แอฟริกา)  วอลเลย์บอล (CAVB) 
กีฬาบุคคล:  ยิงธนู (FAA)  กรีฑา (CAA)  แบดมินตัน (BCA)  มวยสากล (AFBC)  หมากรุก (ACU)  จักรยาน (CAC)  ยิมนาสติก (UAG)  ยูโด (UAJ)  คาราเต้ (UFAK)  เรือใบ (ASCON)  สควอช (SFA)  ว่ายน้ำ (CANA)  เทควันโด (ATF)  เทนนิส (CAT) 
โอลิมปิก (ACNOA) - พาราลิมปิก (ASCOD)
การประกาศสงครามตอบโต้เยอรมนีของสหรัฐ (ค.ศ. 1941)

ประธานาธิบดีแฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ ลงนามในการประกาศสงครามต่อนาซีเยอรมนีเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2484
ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2484 สหรัฐประกาศสงครามต่อเยอรมนี โดยประธานาธิบดีแฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์
ดูเพิ่ม

การประกาศสงครามโดยสหรัฐ
การประกาศสงครามระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
การประกาศสงครามต่อต้านสหรัฐของเยอรมนี
กติกาสัญญาเคลลอก–บริยอง
การประกาศสงครามต่อเยอรมนีของสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1939)
การประกาศสงครามต่อเยอรมนีของสหรัฐ (ค.ศ. 1917)
การประกาศสงครามต่ออิตาลีของสหรัฐ
การประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นของสหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ การประกาศสงครามตอบโต้เยอรมนีของสหรัฐ (ค.ศ. 1941)
สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา

| สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา |
| --- | --- |
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 7
พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา
ครองราชย์: พ.ศ. 2199 (2 เดือน 20 วัน)
ก่อนหน้า: สมเด็จเจ้าฟ้าไชย
ถัดไป: สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
พระมหาอุปราช: สมเด็จพระนารายณ์
สมุหนายก: เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น)

พระราชสมภพ: พ.ศ. 2145 อาณาจักรอยุธยา
สวรรคต: พ.ศ. 2199 (54 พรรษา) วัดกระซ้าย กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
ราชวงศ์: ปราสาททอง
พระราชบิดา: ออกญาศรีธรรมาธิราช

ถูกกล่าวหา: ปราศจากหิริโอตตัปปะ
รับโทษ: สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
 
สมเด็จพระศรีสุธรรมราชาธิราช หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 7 (พ.ศ. 2145 –พ.ศ. 2199) เป็นพระเจ้ากรุงศรีอยุธยารัชกาลที่ 26 และเป็นรัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์ปราสาททอง ทรงครองราชย์ในปี พ.ศ. 2199 เป็นพระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง โดยบางแห่งกล่าวว่าเป็นบุตรของมหาดเล็ก พี่ชายของนางอิน พระมารดาของสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
พระราชประวัติ > ก่อนครองราชย์

สมเด็จพระศรีสุธรรมราชาธิราช พระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2145 เป็นพระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าปราสาททองเมื่อสมเด็จพระเจ้าปราสาททองปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยานั้นสมเด็จพระเจ้าปราสาททองตรัสว่า "น้องเราคนนี้น้ำใจกักขฬะหยาบช้า มิได้มีหิริโอตัปปะ จะให้เป็นอุปราชรักษาแผ่นดินต่างพระเนตรพระกรรณมิได้ ให้เป็นแต่เจ้าพระ ชื่อ พระศรีสุธรรมราชา" พร้อมกันนี้โปรดให้พระศรีสุธรรมราชาตั้งบ้านหลวงอยู่ที่ริมวัดสุธาวาส
พระราชประวัติ > ขึ้นครองราชย์

ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง สมเด็จเจ้าฟ้าไชย พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าปราสาททองเสด็จขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อจากพระราชบิดา แต่สมเด็จเจ้าฟ้าไชยทรงครองราชย์ได้เพียง 9 เดือน สมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระอนุชาต่างพระมารดาในสมเด็จเจ้าฟ้าไชย ก็ส่งคนมาติดต่อกับพระศรีสุธรรมราชาเพื่อให้ชิงราชสมบัติ เมื่อถึงเวลาค่ำของวันที่ทั้งสองพระองค์ตกลงกันแล้วสมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้พากรมหลวงโยธาทิพ พระขนิษฐาในพระองค์ลอบหนีออกจากพระราชวังทางประตูตัดสระแก้วเพื่อเสด็จไปหาพระศรีสุธรรมราชา หลังจากนั้น พระศรีสุธรรมราชาและสมเด็จพระนารายณ์มหาราชจึงได้ยกกำลังพลเข้ามาในพระราชวัง จับกุมสมเด็จเจ้าฟ้าไชยและนำพระองค์ไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ ณ วัดโคกพระยา พระศรีสุธรรมราชาก็ได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ พร้อมกับทรงแต่งตั้งสมเด็จพระนารายณ์มหาราชราชนัดดาเป็นพระมหาอุปราช โดยให้เสด็จไปประทับ ณ พระราชวังบวรสถานมงคล
พระราชประวัติ > ถูกชิงราชสมบัติ

หลังจากครองราชสมบัติได้ 2 เดือนเศษ สมเด็จพระศรีสุธรรมราชาธิราชทอดพระเนตรเห็นกรมหลวงโยธาทิพแล้วมีพระทัยเสน่หา ถึงกับให้พระราชกัลยาณีเสด็จขึ้นไปหาที่ห้องด้วยหมายจะร่วมสังวาส แต่กรมหลวงโยธาทิพหนีลงมาที่พระตำหนักแล้วบอกพระสนม พระสนมจึงให้พระราชกัลยาณีซ่อนให้ตู้พระสมุด หามออกไปส่งพระราชวังบวรสถานมงคล เมื่อถึงแล้วพระราชกัลยาณีจึงเข้าเฝ้าพระนารายณ์ ทรงพระกันแสงและทูลเล่าเหตุการณ์ทั้งหมด พระนารายณ์ทรงทราบก็ทรงโทมนัสน้อยพระทัยตรัสว่า
อนิจจา พระเจ้าอาว์เรานี้ คิดว่าสมเด็จพระบิตุราชสวรรคตแล้ว ยังแต่พระเจ้าอาว์ก็เหมือนหนึ่งพระบรมราชบิดายังอยู่ จะได้ปกป้องพระราชวงศานุวงศ์สืบไป ควรหรือมาเป็นได้ดังนี้ พระองค์ปราศจากหิริโอตตัปปะแล้ว ไหนจะครองสมบัติเป็นยุติธรรมเล่า น่าที่จะร้อนอกสมณชีพราหมณ์อาณาประชาราษฎรไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินเป็นแท้ จะละไว้มิได้ ด้วยพระองค์ก่อแล้วจำจะสานตามเถิด จะเสี่ยงเอาบารมีเป็นที่พึ่ง
พระนารายณ์รับสั่งเรียกขุนนางเข้ามาแล้วตรัสเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ขุนนางเหล่านั้นก็เข้าร่วมด้วย
พระราชประวัติ > สวรรคต

พระนารายณ์ได้รับการสนับสนุนจากพระยาเสนาภิมุข พระยาไชยาสุระ ทหารญี่ปุ่น 40 นาย รวมทั้งชาวมุสลิมจากชาวเปอร์เซีย การต่อสู้ยึดอำนาจเกิดขึ้นค่อนข้างรุนแรงในตอนเย็นวันหนึ่งในปี พ.ศ. 2199 จนถึงเช้าของวันรุ่งขึ้น ไพร่พลของทั้งสองฝ่ายล้มตายลงเป็นจำนวนมาก ทั้งสมเด็จพระศรีสุธรรมราชาและสมเด็จพระนารายณ์มหาราชต่างได้รับบาดเจ็บจากกระสุนปืนสมเด็จพระศรีสุธรรมราชาสู้ไม่ได้จึงถอยหนีไปวังหลังแต่ถูกสมเด็จพระนารายณ์มหาราชจับกุมตัวและนำไปสำเร็จโทษที่วัดกระซ้าย (โดยพระองค์ไม่ได้ถูกสำเร็จโทษที่วัดโคกพระยา เนื่องจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเกรงว่าสมเด็จพระศรีสุธรรมราชาจะรอดจากการถูกสำเร็จโทษ)[ต้องการอ้างอิง] สมเด็จพระศรีสุธรรมราชาครองราชสมบัติได้เพียง 2 เดือน 20 วัน สิริพระชนมายุ 56 พรรษา
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จเจ้าฟ้าไชย (พ.ศ. 2199) |  |   พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา  (ราชวงศ์ปราสาททอง)   (พ.ศ. 2199) |  | สมเด็จพระนารายณ์มหาราช (พ.ศ. 2199 — พ.ศ. 2231) |
​
โลโกตตรวาท

โลโกตตรวาท หรือ โลโกตตระ เป็นหนึ่งใน 20 นิกายในศาสนาพุทธยุคแรก เป็นนิกายฝ่ายอาจริยวาทที่แตกแขนงมาจากสำนักมหาสังฆิกะ นิกายโลโกตตรวาทเป็นนิกายที่มีกล่าวถึงเฉพาะหลักฐานทางฝ่ายภาษาสันสกฤตเท่านั้น ไม่มีกล่าวถึงในหลักฐานของฝ่ายบาลี เคยเจริญรุ่งเรืองอยู่ในมัธยมประเทศของประเทศอินเดีย
นิกายโลโกตตรวาทเน้นหลักธรรมที่ว่า โลกียธรรมเท่านั้นที่ไร้แก่นสาร ส่วนโลกุตรธรรมเป็นของจริง  กล่าวคือ ไม่มีสิ่งใดแท้จริงในโลกนี้ เว้นแต่ ความว่าง (สุญญตา) สองอย่าง คือ ศูนฺยตาของบุคคล และศูนฺยตาของสรรพสิ่ง พระพุทธเจ้าคือผู้อยู่เหนือโลก (โลโกตตร : โลก + อุตฺตร) ชีวิตในชาติต่าง ๆ ของพระองค์ รวมทั้งการปรากฏให้เห็นทางกายภาพเป็นเพียงภาพเท่านั้น พระองค์มิใช่มนุษย์ธรรมดา ผู้ถือนิกายโลโกตตระ เรียกว่า โลโกตตรวาทิน
คัมภีร์สำคัญที่หลงเหลืออยู่อย่างสมบูรณ์ของนิกายโลโกตตรวาท คือ คัมภีร์มหาวัสตุอวทาน ที่แต่งขึ้นด้วยภาษาสันสกฤตผสม
ความโง่

ความโง่ คือความไม่ฉลาด ไม่รู้
ในด้านวิทยาศาสตร์ มีการมอบรางวัลอิกโนเบล ให้กับงานวิจัยเล็ก ๆ น้อย ๆ ทางฟิสิกส์ เคมี แพทย์ วรรณกรรม สันติภาพ สุขภาพ วิศวกรรม ชีววิทยา คณิตศาสตร์ สัตวแพทย์ ตัวอย่างเช่น รางวัลที่มอบให้เรื่องที่ว่า วัวที่มีชื่อจะให้นมมากกว่าวัวที่ไม่มีชื่อ การสังเคราะห์ฟิล์มเพชรจากเทกีลา หรือหาเหตุผลว่าทำไมหญิงตั้งครรภ์ถึงไม่หงายท้อง
ตัวตลก คนโง่ มักจะเป็นตัวแสดงสำคัญในละครตลกชวนหัว อัลฟอร์ดพบว่า พวกตลกแบบโง่เขลา จะพบได้บ่อย ๆ ในสังคมที่ซับซ้อนกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับรูปแบบของการตลกอย่างอื่น ในปัจจุบันมีรายการโทรทัศน์ที่แสดงถึงความโง่เขลาอย่างเช่น The Simpsons
พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน
ศัพทมูลวิทยา

คำว่า "นาซี" เป็นคำที่ถูกกร่อนเสียงมาจากชื่อในภาษาเยอรมันของพรรค นาซีโอนาลโซซีอาลิสท์ (Nationalsozialist "ชาติสังคมนิยม")  คำย่อนี้ถูกใช้ก่อนการเถลิงอำนาจของพรรค ซึ่งในภาษาพูดไปพ้องเสียงกับคำว่า "นาซี" ที่มีความหมายในเชิงเสื่อมเสียสำหรับชาวชนบทที่ล้าหลังหรือมีความหมายว่าเงอะงะ และนั่นเองทำให้ฮิตเลอร์ไม่ชอบชื่อนาซีเอาซะเลย แต่ฝ่ายตรงข้ามกับฮิตเลอร์ก็ยังคงใช้คำว่านาซีเพื่อเป็นการก่อกวนอยู่เรื่อยๆ
ในปี ค.ศ. 1933 เมื่อฮิตเลอร์เถลิงอำนาจ การใช้คำว่า "นาซี" ได้เบาบางลงมากในเยอรมนี ประชาชนเยอรมันกล่าวถึงพรรคจะใช้คำเต็มว่า นาซีโอนาลโซซีอาลิสท์ แต่ฝ่ายต่อต้านในออสเตรียยังคงใช้คำว่านาซีนี้เป็นการดูถูก คำว่า "นาซีเยอรมนี" และ "ระบอบนาซี" กลายเป็นนิยมโดยฝ่ายต่อต้านนาซีและชาวเยอรมันที่ลี้ภัยออกนอกประเทศ หลังจากนั้น คำนี้ได้แพร่กระจายไปยังภาษาอื่นๆและในที่สุดก็ได้ถูกนำกลับมาใช้ในเยอรมนีหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติ

หลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สิ้งสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลาง ประเทศเยอรมนีก็เต็มไปด้วยความแตกแยก ผู้คนต่างออกมาแย่งชิงอำนาจของประเทศ แต่พวกเขาเหล่านั้นก็มีความคิดเห็นแบบเดียวกันนั่นก็คือที่ว่า เยอรมนียังไม่ได้พ่ายแพ้สงคราม ชาวเยอรมันส่วนมากมองสนธิสัญญาแวร์ซายเป็นสัญญาแห่งความหลอกลวงจากคนในประเทศเดียวกันเอง และ จากศัตรูอย่างฝรั่งเศส ในช่วงแรกของการพัฒนาอุดมการณ์ในแบบของพรรคนาซีนั้น ได้มีกลุ่มรหัสยศาสตร์ที่มีชื่อว่า ทูเล่อ (Thule-Gesellschaft) ที่สมาชิกหลัก ๆ เป็นทหารผ่านศึก และ กลุ่มชนชั้นสูงในเมืองมิวนิก อ้างความเป็นมาของชาวเยอรมันที่มีเลือดบริสุทธิ์ที่เรียกว่า ชาวอารยัน เพื่อตอบสนองความต้องการของชาวเยอรมันในช่วงหลังสงครามที่ตกต่ำอย่างหนัก กลุ่มทูเล่อมีผู้ติดตามประมาณ 250 คนในเมืองมิวนิก และ อีกประมาณพันกว่าคนในส่วนอื่นของบาวาเรีย สมาชิกของกลุ่มจะมาพบปะกันในโรงเบียร์สาธารณะเพื่อแสดงจุดยืนทางความคิดของพวกเขา
อุดมการณ์และนโยบาย

อุดมการณ์นาซีหลัก ประกอบไปด้วยความเป็นชาติหนึ่งเดียวของชาวเยอรมันทั้งทางด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (collectivism, nationalism), ความเป็นยอดของมนุษย์ชาวอารยันซึ่งเป็นกลุ่มหนึ่งในเชื้อสายเยอรมันตามความเชื่อดาร์วินิสต์ทางสังคมหรือเผ่าพันธุ์นิยม, การต่อต้านชาวยิว และต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์
ในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พรรคนาซีได้ใช้กองทัพเวร์มัคท์ในการทำฮอโลคอสต์คือการสังหารหมู่ชาวยิวและพวกอื่น ๆ อันไม่พึงประสงค์ต่อนาซี เช่น ชาวยิปซี ชาวสลาฟ กลุ่มรักร่วมเพศ เป็นต้น ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีตั้งแต่นายทหารชั้นสัญญาบัตรจนถึงผู้บังคับบัญชาระดับสูง และ ยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรม และ การสังหารหมู่ชาวยิว และ อื่น ๆ ในเขตยึดครองซึ่งถือว่าเป็นอาชญากรรมสงครามต่อมวลมนุษยชาติ
สัญลักษณ์ต่าง ๆ ของพรรค

สัญลักษณ์สวัสติกะของพรรคนาซี เป็นสวัสติกะเวียนขวาสีดำ เอียง 45 องศา อยู่บนพื้นกลมสีขาว พื้นหลังสีแดง
จุดสิ้นสุด

ต่อมาในภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 นาซีเยอรมนีพ่ายแพ้สงครามและล่มสลาย พรรคนาซีกลายเป็นพรรคผิดกฎหมายในประเทศเยอรมนี โดยอ้างอิงถึงรัฐธรรมนูญของเยอรมันตะวันออก และ เยอรมันตะวันตก
อากิบะเมดวอร์

| --- | --- |
อากิบะเมดวอร์

アキバ冥途戦争 (Akiba Meido Sensō)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Akiba Maid War
แนว: สุขนาฏกรรมมืด สาวยิงปืน ยากูซ่า
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โซอิจิ มาซูอิ
เขียนบทโดย: โนริฮิโกะ ฮิกิ
ดนตรีโดย: โยชิฮิโระ อิเกะ
สตูดิโอ: พีเอเวิกส์
เครือข่าย: Tokyo MX, BS11, KBS Kyoto, SUN
ฉาย:  7 ตุลาคม พ.ศ. 2565  –  22 ธันวาคม พ.ศ. 2565
ตอน: 12 (รายชื่อตอน)
อากิบะเมดวอร์ (ญี่ปุ่น: アキバ冥途戦争; โรมาจิ: Akiba Meido Sensō; ทับศัพท์: อากิบะ เมโดะ เซ็นโซ; แปลว่า "สงครามเมดแห่งอากิฮาบาระ") เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลญี่ปุ่น สร้างโดยบริษัทไซเกมส์และสตูดิโอพีเอเวิกส์ กำกับโดยโซอิจิ มาซูอิ เขียนบทโดยโนริฮิโกะ ฮิกิ ออกแบบตัวละครโดยมานาบุ นิอิ และแต่งดนตรีประกอบโดยโยชิฮิโระ อิเกะ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX, BS11, KBS Kyoto และ SUN
เนื้อเรื่อง

ในอากิฮาบาระปี ค.ศ. 1999 หญิงสาวอายุ 17 ปีชื่อวาฮิระ นาโกมิเริ่มต้นงานใหม่โดยทำงานในเมดคาเฟ่ธีมหมู พยายามจะไล่ตามความฝันในการเป็นเมดผู้ร่าเริงและขยันขันแข็ง แต่แล้วไม่นานนาโกมิก็พบว่าโลกของเมดคาเฟ่ในอากิฮาบาระนั้นโหดร้ายกว่าที่เธอคิดไว้ตอนแรกไว้อย่างมาก
รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรีบอร์ดโดย  | วันฉายเดิม  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "ส่งเสียงอู๊ดซะ ตั้งแต่วันนี้จะไปเป็นเมดคนใหม่ที่อากิบะ (ญี่ปุ่น: ブヒれ！今日からアキバの新人メイド！; โรมาจิ:  Buhire! Kyō kara Akiba no Shinjin Meido!)" | โทโมอากิ โอตะ | โยชิฮิโระ ฮิกิ | โซอิจิ มาซูอิ | 7 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 2 | "บันทึการเล่นพนันโมเอะบีม ยูเมะจิ (ญี่ปุ่น: 賭博萌キュン録 ゆめち; โรมาจิ: Tobaku Moe Kyun-roku Yumechi)" | โนริโยชิ ซาซากิ | ซาจิ โคโมริ | โซอิจิ มาซูอิ | 14 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 3 | "กำปั้นของเมด มูลค่าของตับอ่อนก็คือ...  (ญี่ปุ่น: メイドの拳、膵臓の価値は; โรมาจิ: Meido no Kobushi, Suizō no Kachi wa)" | มิตสึตากะ โนชิตานิ | คัตสึโร ฮิดากะ | มาซากาซุ ฮาชิโมโตะ | 21 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 4 | "บันทึกข้อมูลจริง ครูฝึกหมูแหละอู๊ด (ญี่ปุ่น: 実録！豚の調教師だブー‼; โรมาจิ:  Jitsuroku! Buta no Chōkyōshi da bū!!)" | เท็ตสึโอะ อิจิมูระ | โยชิฮิโระ ฮิกิ | โซอิจิ มาซูอิ | 28 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 5 | "จมลงสู่ความแดงฉาน งานวันเกิดปีที่ 36  (ญี่ปุ่น: 赤に沈む！三十六歳生誕祭！; โรมาจิ: Aka ni Shizumu! Sanjūroku-sai Seitansai!)" | โทโมอากิ โอตะ | คัตสึโร ฮิดากะ | Jong Heo | 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 |
| 6 | "เลือดที่รินลงในถ้วยสาเกของพี่น้อง ความดุเดือดของไม้เบสบอลแดง  (ญี่ปุ่น: 姉妹盃に注ぐ血 赤バットの凶行; โรมาจิ: Shimai Sakazuki ni Sosogu Chi Aka Batto no Kyōkō)" | คิโยชิ มูรายามะ | โยโกะ โยไนยามะ | Jong Heo | 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 |
| 7 | "ประวัติศาสตร์ความขัดแย้งของสัตว์ร้าย ศึกนองเลือดสิ่งมีชีวิตนอกอากิบะ  (ญี่ปุ่น: 獣抗争史！秋葉外生命体血戦！！; โรมาจิ: Kedamono Kōsō-shi! Akiba-gai Seimei-tai Kessen!!)" | ทัตสึยะ ซาซากิ | โยโกะ โยไนยามะ | โนริโยชิ ซาซากิ โซอิจิ มาซูอิ | 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 |
| 8 | "ลูกบอลสีขาวชโลมไปด้วยเลือดสด ลำแสงแห่งเกียรติยศสาดส่องไปยังเธอ  (ญี่ปุ่น: 鮮血に染まる白球 栄光は君に輝キュン♡; โรมาจิ:  Senketsu ni Somaru Hakkyū Eikō wa Kimi ni Kagaya-kyun)" | โนริโยชิ ซาซากิ | คัตสึโร ฮิดากะ | จุนอิจิ ซากาตะ | 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 |
| 9 | "บทเพลงอิสระแห่งระบบนิเวศอากิบะ การปีนป่ายโมเอะของเมด (ญี่ปุ่น: 秋葉生態系狂騒曲！メイドの萌え登り！！; โรมาจิ:  Akiba Seitaikei Kyōsō Kyoku! Meido no Moe Nobori!!)" | มาซาโตะ อูจิโบริ | โยโกะ ยาไนยามะ | Jong Heo | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2565 |
| 10 | "การฆ่าตัวตายคู่ของเมด ฝนน้ำตาที่เปียกชุ่มไปทั้งย่านเครื่องใช้ไฟฟ้า (ญี่ปุ่น: メイド心中 電気街を濡らす涙雨; โรมาจิ:  Meido Shinjū Denkigai o Nurasu Namidaame)" | เท็ตสึโอะ อิจิมูระ | ซาจิ โคโมริ | เท็ตสึโอะ อิจิมูระ | 9 ธันวาคม พ.ศ. 2565 |
| 11 | "การต่อสู้อันไร้ซึ่งความโมเอะ (ญี่ปุ่น: 萌えなき戦い; โรมาจิ: Moenaki Tatakai)" | อัตสึชิ นากางาวะ | โยชิฮิโระ ฮิกิ | Jong Heo | 16 ธันวาคม พ.ศ. 2565 |
| 12 | "ปลายทางของความโมเอะ (ญี่ปุ่น: 萌えの果て; โรมาจิ: Moe no Hate)" | โทโมอากิ โอตะ, โนริโยชิ ซาซากิ, มิตสึตากะ โนริตานิ, มาซากาซุ ฮาชิโมโตะ | โยชิฮิโระ ฮิกิ | โซอิจิ มาซูอิ | 23 ธันวาคม พ.ศ. 2565 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อนิเมะ อากิบะเมดวอร์ ทางปีลีปีลี
อากิบะเมดวอร์ (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กพีเอเวิกส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  True Tears (2008)  Canaan (2009)  แองเจิลบีทส์! แผนพิชิตนางฟ้า (2010)  สาวเรียวกังหัวใจเกินร้อย (2011)  อนาเธอร์ (2012)  ทาริ ทาริ บทเพลงบรรเลงฝัน (2012)  เรดดาต้าเกิร์ล (2013)  ชิโมกาโมะ มหัศจรรย์ครอบครัวทานุกิ (2013)  Nagi-Asu: A Lull in the Sea (2013–2014)  Glasslip (2014)  Shirobako (2014–2015)  Charlotte (2015)  ฮารุจิกะกับปริศนาทำนองนั้น (2016)  Kuromukuro (2016)  ซากุระเควสต์ (2017)  ชิโมกาโมะ มหัศจรรย์ครอบครัวทานุกิ 2 (2017)  สู้เพื่อฝัน ม้าสาวเดอร์บี้ (2018)  Sirius the Jaeger (2018)  อิโรซุกุเซไคโนะอะชิตะคาระ (2018)  Fairy Gone (2019)  A3! (2020)  Appare-Ranman! (2020)  วันที่ฉันกลายเป็นพระเจ้า (2020)  อควาโทปแห่งทรายขาว (2021)  ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว (2022)  อากิบะเมดวอร์ (2022)  คู่หูคุณพ่อยอดนักฆ่า (2023)  จังหวะวัยรุ่น ว้าวุ่นหัวใจ (2023)  Sakuna: Of Rice and Ruin (2024)  มาโยนากะ พั้นช์ (2024)  นานาเระ ฮานะนาเระ (2024)  สามสาวสุดเท่มิคาโดโนะดันโก๊ะเกินคาด (2025) 
ภาพยนตร์:  Professor Layton and the Eternal Diva (2009)  Mai no Mahō to Katei no Hi (2011)  สาวเรียวกังหัวใจเกินร้อย: Home Sweet Home (2013)  Maquia: When the Promised Flower Blooms (2018)  Shirobako Movie (2020)  ยินดีต้อนรับสู่โรงกลั่นโคมาดะ (2023) 
OVA/ONA:  แองเจิลบีทส์! แผนพิชิตนางฟ้า: Stairway to Heaven (2010)  The Other -Karma- (2012)  Exodus! Episode 1: Exit Tokyo (2015)  แองเจิลบีทส์! แผนพิชิตนางฟ้า: Hell's Kitchen (2015)  The Third Girls Aerial Squad Episode 1 (2015)  Charlotte (2016)  สู้เพื่อฝัน ม้าสาวเดอร์บี้ (2018) 
วิดีโอเกม:  Wild Arms 3 (2002)  Professor Layton and the Curious Village (2007)  Professor Layton and the Diabolical Box (2007)  Professor Layton and the Unwound Future (2008)  Triggerheart Exelica -Enhanced- (2009)  Professor Layton and the Last Specter (2009)  Professor Layton and the Miracle Mask (2011)  Professor Layton and the Azran Legacy (2013) 
 หมวดหมู่
ทศศีล

ศีล 10 หรือ ทศศีล สำหรับสามเณร แต่ผู้ใดศรัทธาจะรักษาก็ได้ หัวข้อเหมือนศีล 8 แต่แยกข้อ 7 เป็น 2 ข้อ  เลื่อนข้อ 8 เป็น 9 และเติมข้อ 10 คือ