stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2029
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ

ออสเตรเลีย (อาจร่วมกับ b นิวซีแลนด์) – หลังจากประสบความสำเร็จอย่างสูงในการจัดการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2023, เจมส์ จอห์นสัน ประธานฟุตบอลออสเตรเลียกล่าวว่า เพื่อสานต่อแรงผลักดันหลังการแข่งขัน ออสเตรเลียจะเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ เอเอฟซีวีเมนเอเชียนคัพ 2026 และ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2029
สเปน,  โปรตุเกส,  โมร็อกโก – หลังจากการพบกันที่ลิสบอนระหว่างสามชาติ ฟูซี เล็กจา ประธานฟุตบอลโมร็อกโก กล่าวในการให้สัมภาษณ์ว่าทั้งสามประเทศจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2029 เพื่อเป็นการเตรียมการสำหรับฟุตบอลโลก 2030 เดิมทีโมร็อกโกต้องการจัดงานนี้ด้วยตัวเอง
สหรัฐ – ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 มีรายงานว่า FIFA กำลังพิจารณามอบหมายให้ สหรัฐอเมริกา เป็นเจ้าภาพจัด ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ครั้งที่สอง ด้วยความหวังในการดึงดูดผู้สนับสนุนจากอเมริกาและสนับสนุนให้ลีกต่าง ๆ สามารถทำการตลาดในประเทศต่อไปได้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก |
| --- | --- | --- |
 ก่อนหน้า: อินเตอร์คอนติเนนทัลคัพ (1960–2004)  เกี่ยวข้อง: ฟีฟ่าอินเตอร์คอนติเนนทัลคัพ (2024–) 
| ฤดูกาล |  2000 บราซิล  2001 สเปน  2005 ญี่ปุ่น  2006 ญี่ปุ่น  2007 ญี่ปุ่น  2008 ญี่ปุ่น  2009 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2010 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2011 ญี่ปุ่น  2012 ญี่ปุ่น  2013 โมร็อกโก  2014 โมร็อกโก  2015 ญี่ปุ่น  2016 ญี่ปุ่น  2017 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2018 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2019 กาตาร์  2020 กาตาร์  2021 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2022 โมร็อกโก  2023 ซาอุดิอาระเบีย  2025 สหรัฐ  2029 รอประกาศ   |  |
| นัดชิงชนะเลิศ |  2000  2001  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  |  |
| ผู้เล่น |  2000  2001  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  |  |
| การคัดเลือก |  เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก  ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก  คอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก  โกปาลีเบร์ตาโดเรส  โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก  ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก  |  |
| สถิติ |  รางวัล  ผู้ประกาศข่าว  ผู้ทำประตู  แฮตทริก  Historical table  ผู้เข้าร่วม  บันทึกและสถิติ  ผู้จัดการทีมชนะเลิศ  สโมสรแชมป์โลก  |  |
กองทัพบกโซเวียต

| กองทัพบกโซเวียต |
| --- | --- |
Russian: Советская Армия Ukrainian: Радянська Армія
สัญลักษณ์ของกองทัพบกโซเวียต
ประจำการ: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946
ปลดประจำการ: 25 ธันวาคม 1991
ประเทศ:  สหภาพโซเวียต
ขึ้นต่อ: พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
รูปแบบ: กองทัพบก
บทบาท: สงครามทางภาคพื้นดิน
กำลังรบ: ประจำการ 3,668,075 นาย (1991)   สำรอง 4,129,506 นาย (ค.ศ. 1991)
สมญา: "กองทัพแดง"
สีหน่วย: แดงและเหลือง
ยุทธภัณฑ์: รถถัง 55,000 คัน   รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ 70,000 คัน   ยานต่อสู้ทหารราบ 24,000 คัน  ปืนใหญ่ลากจูง 33,000 กระบอก  ปืนใหญ่เฮาวิตเซอร์อัตตาจร 9,000 คัน  ปืนต่อต้านอากาศยาน 12,000 กระบอก  เฮลิคอปเตอร์ 4,300 ลำ
ปฏิบัติการสำคัญ:  การก่อการกำเริบต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออก  สงครามเกาหลี  การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956  วิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา  สงครามเวียดนาม  ความขัดแย้งชายแดนจีน-โซเวียต  การบุกครองเชโกสโลวาเกียของฝ่ายกติกาสัญญาวอร์ซอ  สงครามการบั่นทอนกำลัง  สงครามกลางเมืองแองโกลา  สงครามโอกาเดน  สงครามกลางเมืองเอธิโอเปีย  สงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน  การปฏิวัติ ค.ศ. 1989  ความพยายามรัฐประหารในสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1991 
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพบกรัสเซีย: ดูที่รายชื่อ
ผบ. สำคัญ: เกออร์กี จูคอฟ
กองทัพบกโซเวียต (รัสเซีย: Cоветские сухопутные войска, อักษรโรมัน: Sovetskiye sukhoputnye voyska, SSV)  เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบต่อการปฏิบัติการทางทหารบนภาคพื้นดินเป็นหลักของกองทัพโซเวียตที่ดำรงอยู่ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 จนกระทั่งเมื่อสหภาพโซเวียตได้ล่มสลายลงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1991 กองทัพบกโซเวียตไม่ได้ถูกยุบอย่างเป็นความลับแต่อย่างใดจนถึงวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1993 ในการสนับสนุนต่อการก่อตั้งกองทัพบกแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
จนถึงวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 เป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า กองทัพแดง ถูกจัดตั้งขึ้นในคำสั่งบัญชาการ เมื่อวันที่ 15(28) มกราคม ค.ศ. 1918 "เพื่อปกป้องประชากร ความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดิน และเสรีภาพพลเมืองในดินแดนของรัฐโซเวียต" หน่วยขีปนาวุธทางยุทธศาสตร์ กองกำลังป้องกันภัยทางอากาศ และกองทัพอากาศ(อันดับที่หนึ่ง สาม และสี่ในกองทัพโซเวียต ส่วนกองทัพบกยึดติดอยู่ในอันดับที่สอง) เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพบกโซเวียตในนอกเหนือไปจากกองกำลังภาคพื้นดิน
มาโอะ โคบายาชิ

มาโอะ โคบายาชิ (ญี่ปุ่น: 小林 麻央, 21 กรกฎาคม 1982 - 22 มิถุนายน 2017) เป็นผู้ประกาศข่าวและนักแสดงอิสระชาวญี่ปุ่น เธอยังเป็น 1 ในผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศของฟูจิเทเลวิชันอีกด้วย
ชีวิตในวัยเด็ก

มาโอะ โคบายาชิเกิดในปี 1982 ที่เมืองโอจิยะ จังหวัดนีงาตะ เป็นลูกสาวคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 2 คน ครอบครัวของเธอย้ายไปมาระหว่างไซตามะ จังหวัดไซตามะ และนิชิโนะมิยะ จังหวัดเฮียวโงะ 7 ครั้ง ก่อนจะมาตั้งรกรากที่อารากาวะ จังหวัดโตเกียว เมื่อเธอเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย พี่สาวของเธอคือมายะ โคบายาชิ (小林 麻耶, เกิดปี 1979) ซึ่งเป็นนักข่าวเช่นเดียวกับเธอ
เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลาย Kokugakuin ในปี 2005 เธอสำเร็จการศึกษาจากภาควิชาจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัยโซเฟีย
อาชีพ

ในขณะที่ยังอยู่ในมหาวิทยาลัย เธอได้รับความสนใจจากการแสดงในรายการ Koi no kara Sawagi ทางช่องนิปปงทีวี ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2003 ถึงเดือนกันยายน 2006 โคบายาชิทำหน้าที่เป็นผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศให้กับรายการ Mezamashi Saturday ของฟูจิเทเลวิชัน
มาร์โกส เปเรซ ฮิเมเนซ

| มาร์โกส เปเรซ ฮิเมเนซ |
| --- | --- |

ประธานาธิบดีเวเนซุเอลา
ดำรงตำแหน่ง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2495 – 23 มกราคม พ.ศ. 2501 รักษาการ: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 – 19 เมษายน พ.ศ. 2496
ก่อนหน้า: เยอรมัน ซูซาเลส ฟลาเมริช
ถัดไป: วูล์ฟกัง ลาร์ราซาบัล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มาร์โกส อีวานเกลิสตา เปเรซ ฮิเมเนซ 25 เมษายน พ.ศ. 2457 รัฐตาชีรา, ประเทศเวเนซุเอลา
เสียชีวิต: 20 กันยายน พ.ศ. 2544 (87 ปี) อาร์โกเบนดัส, ประเทศสเปน
เชื้อชาติ: เวเนซุเอลา
คู่สมรส: ฟลอ แมเรีย ชาลบูธ
บุตร: 5
ศิษย์เก่า: สถาบันเตรียมทหารแห่งเวเนซุเอลา
อาชีพ: นักการเมือง
วิชาชีพ: ทหาร
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  เวเนซุเอลา
สังกัด: กองทัพเวเนซุเอลา
ประจำการ: 2474–2501
ยศ:  พลเอก

มาร์โกส อีวานเกลิสตา เปเรซ ฮิเมเนซ (สเปน: Marcos Evangelista Pérez Jiménez) เป็นผู้เผด็จการและอดีตประธานาธิบดีของประเทศเวเนซุเอลา เขาเข้าสู่อำนาจจากการรัฐประหารใน พ.ศ. 2491 เป็นผู้นำประเทศในฐานะหัวหน้าคณะรัฐประหารใน พ.ศ. 2490 – พ.ศ. 2495 และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2495 – พ.ศ. 2501 โดยมีการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2492 ปรากฎว่าพรรคฝ่ายค้านชนะการเลือกตั้งจึงทำให้การเลือกตั้งนี้เป็นโมฆะและเปเรซได้กลับมาเป็นประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2496 และได้ยกเลิกรัฐธรมนูญเดิมและประกาศใช้รัฐธรรมนูญใหม่ซึ่งให้อำนาจเผด็จการแก่เขา
ภายใต้การปกครองของเปเรซ เวเนซุเอลาเริ่มร่ำรวยจากการส่งออกน้ำมัน ทำให้รายได้ทั้งหมดนำไปใช้ในการพัฒนาประเทศและโครงการต่างๆ ที่เขาได้สร้างขึ้น รวมถึงการสร้างถนน สะพาน สถานที่ราชการ และสถานที่สาธารณะเพิ่มขึ้นมาและกระจายได้ทั่วถึง ทั้งนี้อุตสาหกรรมต่างๆ ภายในประเทศทั้งไฟฟ้า เหมืองแร่ โรงงานเหล็กและโรงงานต่างๆ ได้พัฒนาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว  ส่งผลให้สมัยของเปเรซนั้นเจริญเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ดี เปเรซถูกวิพากษ์วิจารณ์ในฐานะผู้เผด็จการที่ละเมิดสิทธิมนุษยชน และเป็นผู้นำที่เผด็จการที่สุดในละตินอเมริกา ทั้งนี้เขายังมีหน่วยตำรวจลับที่ชื่อ Dirección de Seguridad Nacional (DSN) ซึ่งเป็นหน่วยความมั่นคงของรัฐบาลได้จับผู้ที่วิจารณ์การบริหารงานของเขาและปราบปรามผู้ที่เห็นต่างจากเขา เพื่อพยายามรักษาอำนาจของเขาต่อไป ทั้งนี้รัฐบาลของเปเรซได้ต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์อย่างเข้มข้นอีกด้วย
หลังการประท้วงครั้งใหญ่ในเวเนซุเอลาที่ต้องการประชาธิปไตย เปเรซได้หมดอำนาจลงหลังจากการรัฐประหารในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2501 หลังจากนั้นเขาได้ลี้ภัยไปยังสาธารณรัฐโดมินิกัน ก่อนที่จะเดินทางไปลี้ภัยที่ไมอามี สหรัฐ และสุดท้ายเขาก็ได้ตั้งถิ่นฐานและอาศัยอยู่ที่ประเทศสเปนซึ่งขณะนั้นสเปนปกครองโดยฟรันซิสโก ฟรังโก และเขาได้ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศสเปนเรื่อยมาจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2544 ที่อัลโกเบนดัส แคว้นมาดริด ประเทศสเปน ด้วยวัย 87 ปี
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

เปเรซเกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2457 ที่ มิเชเลนา รัฐตาชีรา เป็นบุตรของฆวน เปเรซ ซูตามันเต และอเดลา ฮิเมเนซ บิดาของเขาเป็นเกษตรกร ส่วนมารดาของเขาเป็นครู เขาเริ่มเข้าเรียนที่โรงเรียนในบ้านเกิดของเขาและได้ไปศึกษาต่อที่ประเทศโคลอมเบีย และใน พ.ศ. 2477 เขาได้สำเร็จการศึกษาจากหลักสูตรของสถาบันเตรียมทหารแห่งเวเนซุเอลา โดยสอบได้ที่หนึ่งจากรุ่นเดียวกันกับเขา และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนทหารคอริลอส ประเทศเปรู
ชีวิตส่วนตัว

เขาสมรสกับฟลอ แมเรีย ชาลบูธ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 ทั้งคู่มิธิดาด้วยกัน 5 คน
รางวัลและเกียรติยศ

เขาได้รับอิสริยาภรณ์ลีเจียนออฟเมอริต จากรัฐบาลสหรัฐเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497
สเตท ทาวเวอร์

| สเตท ทาวเวอร์ State Tower |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: 1055 ถนนสีลม แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
สถานะ:  เสร็จสมบูรณ์ 
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2534
เปิดตัว: พ.ศ. 2544
การใช้งาน: คอนโดมีเนียม โรงแรม ภัตตาคาร
ความสูง
ชั้นสูงสุด: 247.2 เมตร
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 68 ชั้น
พื้นที่ชั้น: 300,000 ตร.ม.(1,700 ยูนิต)
บริษัท
สถาปนิก: ผศ. รังสรรค์ ต่อสุวรรณ และทีมงาน
ผู้พัฒนา: แชลเลนจ์พรอพเพอร์ตี้
ตึกสเตท ทาวเวอร์ เป็นตึกระฟ้า สูง 247.2 เมตร (811 ฟุต) จำนวน 68 ชั้น ตั้งอยู่ในเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2544 เป็นอาคารที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยรวมพื้นที่อาคารทั้งหมด 300,000 ตร.ม. ปัจจุบัน ตึกสเตท ทาวเวอร์ เป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับที่ 9 ในประเทศไทย และเป็นอันดับที่ 146 ของโลก
ผศ. รังสรรค์ ต่อสุวรรณ สถาปนิกชาวไทยเป็นผู้คิดสร้างอาคารดังกล่าวในปี พ.ศ. 2534 ออกแบบโดยรังสรรค์อาร์คิเทคเชอร์ ลักษณะของอาคารที่สำคัญ คือ บริเวณส่วนบนสุดที่เป็นโดมสีทองสูง 30 เมตรและระเบียงโค้งครึ่งวงกลมแบบนีโอคลาสสิค เดิมชื่อ "สีลม พรีเชียส ทาวเวอร์" ต่อมาถูกเปลี่ยนเป็น "รอยัล เจริญกรุง ทาวเวอร์" ก่อนจะเปลี่ยนเป็น "สเตท ทาวเวอร์" ในที่สุด
สเตท ทาวเวอร์ประกอบด้วย ร้านค้า 90 ยูนิต คอนโดมิเนียม 650 ยูนิต เซอร์วิสอพาร์ตเมนต์ 500 ยูนิต และออฟฟิศทาวเวอร์ 460 ยูนิต มีโรงแรมระดับ 5 ดาว "เลอบัว แอท สเตท ทาวเวอร์" และ "ทาวเวอร์ คลับ แอท เลอบัว" ซึ่งมีห้องโถงสูง 40 ชั้น ภายในเป็นที่ตั้งของร้านอาหารที่ได้รับดาวมิชลินสองดวงจำนวนสองร้าน ได้แก่ เมซซาลูนา และ เชฟส์เทเบิล  นอกจากนี้ยังมี "ซีรอคโค" ภัตตาคารกลางแจ้งลอยฟ้าขนาดใหญ่ที่สุดในโลก สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของกรุงเทพฯ ได้เกือบรอบตัว
ปัจจุบัน สเตท ทาวเวอร์เป็นของแชลเลนจ์ กรุ๊ป
ดูเพิ่ม

รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

emporis.com เว็บรวมข้อมูลเกี่ยวกับอาคารต่างๆ ทั่วโลก
| ด ค กตึกระฟ้าในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งพระนคร |  ตึกใบหยก 2  สเตท ทาวเวอร์  โรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ และบางกอก คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์  เดอะเม็ท  เอ็มไพร์ทาวเวอร์  จิวเวอร์รี่ เทรด เซ็นเตอร์  เดอะ พาโน  ไชน่า รีซอร์สเซส ทาวเวอร์  มิลเลนเนียม เรสซิเดนซ์  เซ็นทรัลเวิลด์ ออฟฟิสเศส  แกรนด์ เซ็นเตอร์ พอยท์ ราชดำริ  อับดุลราฮิม เพลส  สาทรสแควร์  เทอร์มินอล 21 อโศก  จัตุรัสจามจุรี  ตึกช้าง  โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล กรุงเทพ  อมันตา ลุมพินี  เอ็ม สีลม  คิง เพาเวอร์ มหานคร  โฟร์ซีซันส์ ไพรเวท เรสซิเด้นซ์ กรุงเทพฯ  วันซิตี้เซ็นเตอร์  วัน แบงค็อก ทาวเวอร์  เดอะ เรสซิเดนเซส แอท ดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค  |  |
| ฝั่งธนบุรี |  เดอะ ริเวอร์ ทาวเวอร์ เอ  สินสาธร ทาวเวอร์  โรงแรมเพนนินซูล่า  ไอคอนสยาม  ธนาคารกสิกรไทย สำนักถนนราษฎร์บูรณะ  |  |
| ดูเพิ่ม |  รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย  รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในโลก  รายชื่อตึกที่ใหญ่ที่สุดในโลก  รายชื่อเมืองที่มีตึกระฟ้ามากที่สุดในโลก  |  |
 ตัวเอียง หมายถึงตึกระฟ้าที่อยู่ในระหว่างก่อสร้างหรือระหว่างการเตรียมการก่อสร้าง
อัญชนะศักราช

อัญชนะศักราช เป็นศักราชที่ปรากฏในเอกสารของล้านนา มีปรากฏในพิงคราชวงศ์ปกรณ์ของพระยาประชากิจกรจักร์ กล่าวถึงศักราชนี้ว่าตั้งก่อนพุทธศักราช 148 ปี โดยมีประวัติว่า พระเจ้าอัญชนะเป็นกษัตริย์กรุงเทวทหะ มีพระขนิษฐาไปเป็นพระมเหสีของพระเจ้าสีหนุแห่งกรุงกบิลพัสดุ์ อนุชาของพระเจ้าอัญชนะเป็นดาบสชื่อกาลเทวินดาบส ได้เป็นผู้ตั้งลบศักราชใหม่เรียกว่าอัญชนะศักราช พระเจ้าสีหนูมีโอรสคือพระเจ้าสุทโธทนะ ซึ่งเป็นพุทธบิดา พระพุทธเจ้าประสูติเมื่ออัญชนะศักราชได้ 68 ปี แล้วเสด็จดับขันธปรินิพพานเมื่ออัญชนะศักราชได้ 148 ปี
นอกเหนือจากที่พบในตำนานที่เกี่ยวข้องกับการสถาปนาราชวงศ์เม็งรายแล้ว ยังมีปรากฏในตำนานสิงหนวัติโดยเป็นศักราชที่ใช้ในตอนต้นของเรื่องโดยใช้ประกอบเหตุการณ์จนถึงปีอัญชนะศักราชได้ 148 ปี เนื่องจากการตั้งอัญชนะศักราชไม่พบในเอกสารทางพุทธศาสนาอื่นๆ จึงคาดว่าศักราชนี้ตั้งขึ้นในล้านนาเพื่อใช้ประกอบตำนานเรื่องสิงหนวัติ ซึ่งเป็นเรื่องที่เล่าให้เก่ากว่าศักราชอื่นๆที่ใช้ในขณะนั้นทั้งพุทธศักราช จุลศักราชและมหาศักราช จึงต้องกำหนดศักราชใหม่ประกอบการเล่าเรื่อง และกำหนดให้สิงหนวัติกุมารเกิดในปีที่ตั้งอัญชนะศักราชนี่เอง
โรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธา

| โรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธา WatRadsatta> ที่ตั้ง |
| --- | --- |

ข้อมูล
ชื่ออื่น: ร.ศ.
ประเภท: โรงเรียนรัฐ
คำขวัญ: ซื่อสัตย์  กตัญญู  รู้หน้าที่  มีน้ำใจ
สถาปนา: 22 มิถุนายน พ.ศ. 2482
ผู้อำนวยการ: นายวชิระ ระหว่างบ้าน
สี: สีน้ำเงิน  สีเหลือง
เว็บไซต์: radsatta.phetburi1.net
โรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธา ตั้งอยู่ในพื้นที่ของบ้านนาบัว หมู่ 6 ตำบลบางแก้ว อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยมีการจัดการเรียนการสอนในระดับก่อนประถมศึกษาและประถมศึกษา
ประวัติ

ในอดีตพื้นที่ทุ่งบางแก้วตามที่ทางราชการเรียกนั้น เป็นที่ลุ่ม มีต้นบัวขึ้นอยู่เยอะตามหนองน้ำลำคลอง การสัญจรใช้เรือเป็นสำคัญ ประชาชนในพื้นที่จึงได้เรียกทุ่งบางแก้วว่า นาบัว หรือ บ้านนาบัว  ภายหลังต่อมาประชาชนชาวบ้านนาบัวและพื้นที่ใกล้คียงได้พร้อมใจกันสร้างวัดบริเวณรอยต่อ 2 อำเภอ ตรงฝั่งทิศตะวันตกเฉียงใต้ของแยกตีนคุ (เป็นคลองสองสายมาตัดกัน  เรียกตามตีนคุที่เป็นไม้ตัดกันที่อยู่ใต้ก้นกระบุง) ด้วยความสำคัญทางเรือเป็นหลัก การส่งลูกหลานไปเรียนจึงต้องไปเรียนโรงเรียนที่ตำบลโพพระ ซึ่งอยู่ห่างไกล ทางราชการจึงได้จัดตั้งโรงเรียนประชาบาล แห่งที่ 2 ของตำบลขึ้น ซื่อ โรงเรียนประชาบาล 2 ตำบลบางแก้ว
โรงเรียนประชาบาล 2 ตำบลบางแก้ว  ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2482 แยกมาจากโรงเรียนประชาบาล ตำบลบางแก้ว เปิดสอนตั้งแต่ชั้น ป.เตรียม ถึงชั้น ป.4 มีนักเรียน 75 คน โดยอาศัยศาลาวัดใหม่ตีนคุเป็นที่เรียน (ปัจจุบันคือที่ตั้งของศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน ของวัดราษฎร์ศรัทธา) นายเลื่อน หน่ายสุวรรณ เป็นครูใหญ่แรก
พ.ศ. 2490  ได้ดำเนินการสร้างอาคารแบบ ป.1 โดยมีพระอธิการร่วม ญาณวโร พร้อมด้วยประชาชนร่วมสมทบ การก่อสร้างแล้วเสร็จ พ.ศ. 2498 เมื่อแล้วเสร็จจึงได้มีการเปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่อปัจจุบันตามชื่อวัด
รายนามผู้บริหาร

| ลำดับ | รายนาม | ชื่อตำแหน่ง | ช่วงเวลา | ระยะเวลา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 1. | นายเลื่อน  หน่ายสุวรรณ | ครูใหญ่ | พ.ศ. 2482 - พ.ศ. 2485 | 3 ปี | - |

| 2. | นายสุไท  ภูมรินทร์ | ครูใหญ่ | พ.ศ. 2485 - พ.ศ. 2527 | 42 ปี | - |

| 3. | นายวินัย  คุ้มครอง | อาจารย์ใหญ่ | พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2534 | 7 ปี | - |

| 4. | นายหอม  ภูมรา | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2542 | 8 ปี | - |
| 5. | นายเดโช  นาคบำรุง | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2542 - พ.ศ. 2552 | 10 ปี | - |
| 6. | นายสมจิตร์  กลิ่นน้อย | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2552 - พ.ศ. 2552 | 10 เดือน | - |
| 7. | นายวชิระ ระหว่างบ้าน | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2552-ปัจจุบัน| |  | - |
รางวัล/เกียรติประวัติ

สถานศึกษารางวัลพระราชทาน ปี พ.ศ. 2529
สถานที่ตั้ง

โรงเรียนตั้งอยู่ในพื้นที่ของเขตรับผิดชอบองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้ว อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
อัตรลักษณ์

สีประจำโรงเรียน คือ น้ำเงิน - เหลือง
อักษรย่อ คือ รศ
ตราประจำโรงเรียน คือ ดอกบัวอยู่ภายในวงกลม มีใบบัว 3 ใบอยู่ด้านล่าง
บุคคลที่มีชื่อเสียงจากสถานศึกษานี้

ดร. สิริ ทุกข์วินาศ (เอกมหาราช) เลขาธิการศูนย์พัฒนาการประมงแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  (พ.ศ. 2548-2550 และพ.ศ. 2550-2552 )
ข้อมูลเพิ่มเติม

โรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธา
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธา
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°07′11″N 100°02′02″E﻿ / ﻿13.119689°N 100.033945°E﻿ / 13.119689; 100.033945
โรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธา
อำเภอโนนดินแดง

| อำเภอโนนดินแดง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Non Din Daeng
เขื่อนลำนางรอง
คำขวัญ: เมืองคนดี อนุสาวรีย์เราสู้ คู่ปราสาทหนองหงส์ ดงธรรมชาติ หาดลำนางรอง
แผนที่จังหวัดบุรีรัมย์ เน้นอำเภอโนนดินแดง
พิกัด: 14°18′54″N 102°44′36″E﻿ / ﻿14.31500°N 102.74333°E﻿ / 14.31500; 102.74333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: บุรีรัมย์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 448.0 ตร.กม. (173.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 28,168 คน
 • ความหนาแน่น: 62.88 คน/ตร.กม. (162.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 31260
รหัสภูมิศาสตร์: 3120
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอโนนดินแดง ตำบลโนนดินแดง อำเภอโนนดินแดง จังหวัดบุรีรัมย์ 31260
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
โนนดินแดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ในอดีตเคยเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอละหานทราย มีแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ คือ เขื่อนลำนางรอง ปราสาทหนองหงส์ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ พื้นที่ส่วนมากเป็นป่าไม้
ประวัติ

อำเภอโนนดินแดงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอละหานทราย ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ โนนดินแดง เมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอโนนดินแดงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปะคำ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอละหานทราย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอตาพระยาและอำเภอวัฒนานคร (จังหวัดสระแก้ว)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเสิงสาง (จังหวัดนครราชสีมา)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอโนนดินแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | โนนดินแดง |  | (Non Din Daeng) |  | 15 หมู่บ้าน |
| 2. | ส้มป่อย |  | (Som Poi) |  | 7 หมู่บ้าน |
| 3. | ลำนางรอง |  | (Lam Nang Rong) |  | 15 หมู่บ้าน |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอโนนดินแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลโนนดินแดง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนดินแดงและตำบลส้มป่อย
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนดินแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนดินแดง (นอกเขตเทศบาลตำบลโนนดินแดง)
องค์การบริหารส่วนตำบลส้มป่อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลส้มป่อย (นอกเขตเทศบาลตำบลโนนดินแดง)
องค์การบริหารส่วนตำบลลำนางรอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลำนางรองทั้งตำบล
พระภิกษุ/พระภิกษุที่ดำรงสมณศักดิ์  อำเภอโนนดินแดง

พระครูนิเทศก์ธรรมคุณ เจ้าคณะอำเภอโนนดินแดง
พระครูจันทชัยธรรม เจ้าคณะตำบลโนนดินแดง
พระครูสุธรรมถาวร เจ้าคณะตำบลส้มป่อย
พระครูสุวรรณธรรมบัณฑิต เจ้าคณะตำบลลำนางรอง เขต 1
พระครูโกศลธรรมาภิรม  เจ้าคณะตำบลลำนางรอง เขต 2
สถานที่ท่องเที่ยว

สถานที่ท่องเที่ยวในอำเภอโนนดินแดง ได้แก่
เขื่อนลำนางรอง
ปราสาทหนองหงส์
อนุสาวรีย์เราสู้
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่
ผาแดง
วัดโนนดินแดงใต้
วัดโนนดินแดงเหนือ
วัดป่าเขากระเจียว
สถานศึกษา

โรงเรียนร่มเกล้าบุรีรัมย์
โรงเรียนพระปริยัติธรรมโนนดินแดงวิทยาคม
โรงเรียนอนุบาลโนนดินแดง
วิทยาลัยการอาชีพโนนดินแดง
การเดินทาง

มีรถประจำทางสายบุรีรัมย์-จันทบุรี
มีรถตู้ประจำทางสายบุรีรัมย์-ตาพระยา ผ่านพื้นที่อำเภอโนนดินแดง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348
มีรถตู้ประจำทางสายโนนดินแดง-ตาพระยา-กรุงเทพฯ (อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ)
มีรถประประจำทางสายอรัญประเทศ(โรงเกลือ)-นครราชสีมา
มีรถตู้ประจำทางสายตาพระยา-บุรีรัมย์
มีรถประจำทางสายมุกดาหาร-พัทยา
มารูนไฟฟ์เวิลด์ทัวร์ 2015

มารูนไฟฟ์เวิลด์ทัวร์ 2015 (อังกฤษ: Maroon 5 World Tour 2015) เป็นทัวร์คอนเสิร์ตโดยวงดนตรีป๊อบร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ เพื่อสนับสนุนอัลบั้มที่ห้าของวง "V"
รายชื่อเพลง

"แอนิมัลส์"
"วันมอร์ไนต์"
"สเตอริโอฮาร์ตส์"
"ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด"
"ลักกีสไตรก์"
"เวคอัปคอล"
"เลิฟซัมบอดี"
"แม็ปส์"
"ดิสเลิฟ"
"ซันเดย์มอร์นิง"
"เมกส์มีวันเดอร์"
"เพย์โฟน"
"เดย์ไลท์"
"อิตวอสออลเวย์สยู"
"ชีวิลบีเลิฟด์"
"มูฟส์ไลก์แจกเกอร์"
"ชูการ์"
การยกเลิกแสดง

| Date | City | Country | Venue | Reason |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| May 29, 2015 | Liverpool | England | Echo Arena | อาการเจ็บคอ |
| September 23, 2015 | Jakarta | Indonesia | Indonesia Convention Exhibition |  |
มาลีวราช

| ท้าวมาลีวราช ท้าวมาลีวัคคพรหม |
| --- | --- |
จิตรกรรมรามเกียรติ์ ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ตอน “ท้าวมาลีวราชว่าความ” โดยมีท้าวมาลีวราชหรือมาลีวัคคพรหมเป็นประธาน
ชื่ออื่น: ท้าวมาลยวานะ (Malyavan) ในรามายณะ
ส่วนเกี่ยวข้อง: รามายณะ รามเกียรติ์ เรียมเกร์
บิดา-มารดา: ท้าวสุรเกศ (Sukesh) - ในรามายณะ นางเทววดี (Devavati) ในรามายณะ
จิตรกรรมรามเกียรติ์ ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ตอน “ท้าวมาลีวราชว่าความ” โดยมี ท้าวมาลีวราช หรือ ท้าวมาลีวัคคพรหม เป็นประธาน
ท้าวมาลยวานะ  (ภาษาสันสกฤต: Malyavan) ในรามายณะ หรือ ท้าวมาลีวราช  หรือ ท้าวมาลีวัคคพรหม  ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์เป็นรายชื่อตัวละครในรามเกียรติ์ในศาสนาฮินดู โดยมีศักดิ์เป็นตาของท้าวราวณะในรามายณะส่วนในรามเกียรติ์และเรียมเกร์มีศักดิ์เป็นปู่ของท้าวทศกัณฐ์
ในรามายณะ

ในรามายณะคือท้าวมาลียวัน มีเชษฐาอีกสององค์ คือ ท้าวสุมาลี (Sumali) ท้าวมาลี (Mali) ซึ่งเคยเป็นพระเจ้านครลงกามาก่อนแต่รบแพ้และได้หลบหนีพระนารายณ์ไปอยู่ที่อื่น โดยท้าวสุมาลีมีภรรยาสองคนนามว่า นางเกษมาทรี (Ketumati) มีบุตรรวมสิบสี่ตน และมีบุตรกับ นางทัศทกา (Thataka) อีกสามตน โดยบุตรีสุดท้องของนางคือ นางไกกาสี ซึ่งชายาองค์ที่สองของท้าววิสรวะ ผู้เป็นเหลนของพระพรหม เป็นพระเจ้านครลงกาใหม่ โดยนางไกกาสีนี้ คือ มารดาของทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก และสำมนักขา ท้าวมาลียวัน เป็นผู้ที่ทุกคนในลงกาเกรงใจและให้ความเคารพ เป็นที่ปรึกษาทั้งในและนอกสภาของทศกัณฐ์ ท้าวมาลียวันเป็นอีกผู้หนึ่งที่แนะนำให้ทศกัณฐ์ส่งคืนนางสีดาอยู่เสมอ ไม่สนับสนุนให้ทำการสงครามเพื่อสตรีเพียงนางเดียว
ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์

ท้าวมาลีวราช หรือมาลีวัคคพรหม เป็นพระพรหมมีสี่พักตร์แปดกร มีความยุติธรรมมากจึงได้รับพรจากพระอิศวรให้มีวาจาสิทธิ์ ท้าวมาลีวราช มีศักดิ์เป็นปู่ของทศกัณฐ์เนื่องจากเป็นเชษฐาของท้าวจตุรพักตร์ เมื่อทศกัณฐ์ทำสงครามกับพระรามต้องสูญเสียญาติมิตรและบริวารเป็นจำนวนมาก ทศกัณฐ์หวังจะให้ท้าวมาลีวราชสาปแช่งพระราม จึงฟ้องร้องต่อท้าวมาลีวราชใส่ร้ายพระรามมากมาย ท้าวมาลีวราชไม่ต้องการฟังความข้างเดียวจึงให้เชิญพระรามและนางสีดาไปสอบสวนจนได้ความจริง ท้าวมาลีวราชสั่งให้ทศกัณฐ์คืนนางสีดาไป แต่ทศกัณฐ์ไม่ยินยอม ท้าวมาลีวราชโกรธมากกล่าวคำสาปแช่งให้ทศกัณฐ์ต้องตายด้วยศรของพระราม
หัวโขนสำหรับการแสดงโขนและละโคนโขล

หน้าพรหมสีขาวสี่พักตร์ ทำเป็นสองชั้นชั้นแรกมีสี่หน้า ชั้นที่สองทำเป็นหน้าเล็ก ๆ สามหน้าเรียงอยู่ด้านหลังท้ายทอย จะสวมมงกุฎน้ำเต้ากาบห้ายอดกายสีขาว
ไก่ชน

ไก่ชน หมายถึง ไก่สายพันธุ์พื้นเมือง ซึ่งไก่พื้นเมืองอาจมีการแบ่งเป็นประเภททั่วไปได้ 2 ลักษณะ คือ การเลี้ยงไว้เพื่อประกวดการต่อสู้ และความสวยงาม กับการเลี้ยงไว้เพื่อการฆ่าและบริโภคเนื้อเป็นอาหาร 
ไก่ชน เป็นสัตว์เลี้ยงที่ผูกพันกับสังคมทุกชนชั้นมาแต่โบราณ ตามประวัติศาสตร์แม้ในราชสำนักในสมัยสุโขทัยก็มีการเลี้ยงไก่ชน ในวิถีชีวิตตามชนบท ไก่ชน ก็หมายถึงแหล่งอาหารของพวกเขาด้วยเช่นกัน ซึ่งเราพบเห็นได้จากการเลี้ยงได้ทั่วไปในวิถีชีวิตประจำวันของสังคมเกษตรกรรม แต่บางแห่งโดยเฉพาะชาวพุทธ เชื่อว่าเกมกีฬาชนไก่ เป็นกีฬาที่ทารุณ เช่นเดียวกับกีฬาชนวัว และการกัดปลาในกีฬาปลากัด
ลักษณะสายพันธุ์ไก่ชน
ถึงแม้เรื่องราวสำหรับไก่ชนของพระราชาจะยังไม่พบประวัติว่าได้รับพระราชทานยศฐาบรรดาศักดิ์เช่นเดียวกับช้างก็ตาม แต่ไก่ชนเป็นสัตว์เลี้ยงที่แสดงถึงศักดิ์ศรีที่ควรหวงแหน เพราะเรื่องราวในวรรณคดีไทยก็ปรากฏอยู่แล้วบ้าง และตำนานวีรกษัตริย์ ในที่ต่าง ๆ ก็ปรากฏอยู่แล้วบ้าง และแม้แต่คัมภีร์ในทางศาสนาก็มีและพบเรื่องราวของไก่ชน ที่บอกถึงความนิยมของการประกวดการต่อสู้ของไก่พื้นเมืองสายพันธุ์ต่าง ๆ ในภูมิภาคต่าง ๆ แทบจะทั่วโลก ประเทศในแถบเอเชียที่นิยมเลี้ยงไก่ชนได้แก่ ไทย พม่า ลาว กัมพูชา มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และอินโดนีเซีย และแม้แต่ประเทศทางตะวันตก ก็เชื่อว่าอาจเป็นไปได้ที่ความนิยมเกมกีฬาไก่ชนตั้งแต่สมัยโรมันจนถึงปัจจุบัน มีความแพร่หลายและเป็นความนิยมที่มาจากประเทศอินเดีย  ปัจจุบันการเลี้ยงไก่ชนแยกออกได้หลายประเภท ไม่ใช่เพราะไก่ชนเป็นวิถีชีวิตและส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เท่านั้น แต่ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ต่าง ๆ ตามความนิยม ได้ขยายการเลี้ยงไก่ชนเป็นอุตสาหกรรมการทำฟาร์มขนาดใหญ่ และมีการทำธุรกิจส่งออกด้วย เป็นต้น
ดูเพิ่ม

ไก่ชนเมืองใต้
ถนนงามวงศ์วาน

|  ถนนงามวงศ์วาน |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 302
ถนนงามวงศ์วาน ช่วงมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (ขวามือ)
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 6.333 กิโลเมตร (3.935 ไมล์)
ประวัติ
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  แยกแคราย ในอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ปลายทางทิศตะวันออก:   แยกเกษตร ในเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
ถนนงามวงศ์วาน (อักษรโรมัน: Thanon Ngam Wong Wan) เป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดนนทบุรีและกรุงเทพมหานคร มีระยะทางเริ่มจากทางแยกแครายซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนติวานนท์และถนนรัตนาธิเบศร์ ในท้องที่ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มุ่งตรงไปทางทิศตะวันออก ผ่านบริเวณปากซอยงามวงศ์วาน 2 (อัคนี) เข้าเขตตำบลบางเขน ตัดกับทางพิเศษศรีรัช (ทางด่วนขั้นที่ 2) ตรงไปทางทิศเดิม ข้ามคลองประปาและตัดกับถนนประชาชื่นเข้าสู่ท้องที่แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร จากนั้นแนวเส้นทางเริ่มโค้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ข้ามคลองบางเขนเข้าสู่ท้องที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร ข้ามคลองเปรมประชากร ตัดกับถนนกำแพงเพชร 6 ทางรถไฟสายเหนือ และถนนวิภาวดีรังสิตที่ทางแยกบางเขน ผ่านมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ไปสิ้นสุดที่ทางแยกเกษตรซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนพหลโยธิน โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือถนนประเสริฐมนูกิจ
ถนนงามวงศ์วานเป็นถนนที่กรมทางหลวงตัดขึ้นและตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่นายดำรง งามวงศ์วาน อดีตนายช่างกำกับหมวดนนทบุรี กรมทางหลวง ซึ่งเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างถนนสายนี้ ตามนโยบายของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่ให้ตั้งชื่อถนนตามชื่อของนายช่างที่กำกับการก่อสร้างหรือผู้บังคับบัญชา ปัจจุบันถนนงามวงศ์วานเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 302 (แยกมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์–ต่างระดับบางใหญ่) อยู่ในความดูแลของแขวงทางหลวงนนทบุรีและแขวงทางหลวงกรุงเทพ กรมทางหลวง ยกเว้นช่วงตั้งแต่สะพานข้ามคลองประปาถึงหน้าเรือนจำกลางคลองเปรมซึ่งมีฐานะเป็นทางหลวงท้องถิ่นในความดูแลของสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร
ทางแยกสำคัญ

ทางแยกแคราย ถนนติวานนท์
ด่านเก็บเงินค่าผ่านทางงามวงศ์วาน ทางด่วนขั้นที่ 2 ส่วน C
ทางแยกพงษ์เพชร ถนนประชาชื่น
ทางแยกบางเขน 2 ถนนกำแพงเพชร 6
ทางแยกบางเขน ถนนวิภาวดีรังสิต
ทางแยกเกษตร ถนนพหลโยธิน