stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สปีชเลสส์ (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

"Speechless" at Discogs
| ด ค กเพลงของไมเคิล แจ็กสัน |
| --- | --- |
 ซิงเกิล  เพลง 
ยุค 1970:  "กอตทูบีแดร์"  "Ain't No Sunshine"  "I Wanna Be Where You Are"  "Rockin' Robin"  "Love Is Here and Now You're Gone"  "ยูฟก็อตอะเฟรนด์"  "เบ็น"  "Everybody's Somebody's Fool"  "มายเกิร์ล"  "Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day"  "We've Got a Good Thing Going"  "With a Child's Heart"  "มอร์นิงโกลว์"  "ออลเดอะธิงส์ยูอาร์"  "แฮปปี"  "ทูยัง"  "Doggin' Around"  "มิวสิกแอนด์มี"  "วีอาร์ออลโมสต์แดร์"  "จัสอะลิตเทิลบิตออฟยู"  "ยูแคนต์วิน"  "โดนต์สต็อปทิลยูเก็ตอินัฟ"  "ร็อกวิธยู"  "เวิร์คคิน'เดย์แอนด์ไนท์"  "อิตส์เดอะฟอลลิงอินเลิฟ" 
ยุค 1980:  "ออฟเดอะวอลล์"  "เกิร์ลเฟรนด์"  "ชีส์เอาท์ออฟมายไลฟ์"  "วันเดย์อินยัวร์ไลฟ์"  "เดอะเกิร์ลอิสมาย"  "บิลลี จีน"  "บีตอิต"  "วอนนาบีสตาร์ตินซัมติน"  "ฮิวแมนเนเจอร์"  "พี.วาย.ที. (พริตตี ยัง ธิง)"  "ทริลเลอร์"  "ยูฟเรียลลีก็อตอะโฮลด์ออนมี"  "เฮียร์ไอแอม (ตัมแอนด์เทกมี)"  "เลิฟลีเทียร์ดรอปส์"  "That's What Love Is Made Of"  "Farewell My Summer Love"  "Girl You're So Together"  "ไอจัสต์แคนต์สต็อปเลิฟวิงยู"  "แบด"  "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล"  "สปีดเดมอน"  "ไลเบียเรียนเกิร์ล"  "จัสกูดเฟรนส์"  "อนาเธอร์พาร์ตออฟมี"  "แมนอินเดอะมิรเรอร์"  "เดอร์ตีไดอานา"  "สมูทคริมินัล"  "ลีฟมีอโลน"  "ทเวนตีไฟฟ์ไมลส์" 
ยุค 1990:  "แบล็กออร์ไวต์"  "แจม"  "อินเดอะโคลเซ็ต"  "รีเมมเบอร์เดอะไทม์"  "ฮีลเดอะเวิลด์"  "ฮูอิสอิต"  "กิฟอินทูมี"  "วิลล์ยูบีแดร์"  "กอนทูซูน"  "เดนเจอรัส"  "คัมทูเกตเตอร์"  "สกรีม"  "ไชลด์ฮุด"  "เดย์ดอนต์แคร์อเบาต์อัส"  "สเตรนเกอร์อินมอสโก"  "ดิสไทม์อราวน์"  "เอิร์ธซอง"  "ดี.เอส."  "ยูอาร์น็อตอะโลน"  "แท็บลอยด์จังกี"  "ฮิสทรี"  "สไมล์"  "ไมนด์อิสเดอะเมจิก"  "บลัดออนเดอะแดนซ์ฟลอร์"  "โกตส์"  "อิสอิตสเครี"  "ออนเดอะไลน์" 
ยุค 2000:  "สปีชเลสส์"  "ยูร็อกมายเวิลด์"  "เฮฟเวนแคนเวต"  "บัตเตอร์ฟลายส์"  "คราย"  "วันมอร์แชนซ์"  "ชีตเตอร์"  "เดอะเวย์ยูเลิฟมี"  "ฟอลอะเกน"  "ดิสอิสอิต" 
ยุค 2010:  "โฮลด์มายแฮนด์"  "ฮอลลีวูดทูไนท์"  "(ไอแคนต์เมคอิต) อนาเธอร์เดย์"  "บีไฮน์เดอะแมสก์"  "ดอนต์บีเมสซินราวน์"  "ไพรซ์ออฟเฟม"  "เลิฟเนเวอร์เฟลท์โซกูด"  "ชิคาโก"  "เลิฟวิงยู"  "อะเพลซวิทโนเนม"  "สเลฟทูเดอะริทึม"  "บลูแกงสตา" 
อื่น ๆ:  "วีอาร์เดอะเวิลด์"  "วอตมอร์แคนไอกีฟ/โตโดพาราตี"  "We Are the World 25 for Haiti"  "She's Trouble"  "บลัดออนเดอะแดนซ์ฟลอร์ x เดนเจอรัส"  "ไดมอนด์อาร์อินวินซิเบิล" 
เด่น:  "Ease on Down the Road"  "อะแบรนด์นิวเดย์"  "Night Time Lover"  "Papa Was a Rollin' Stone"  "State of Independence"  "มัสเคิลส์"  "เซย์ เซย์ เซย์"  "ซัมบอดีส์วอตชิงมี"  "Don't Stand Another Chance"  "Centipede"  "Tell Me I'm Not Dreamin' (Too Good to Be True)"  "Eaten Alive"  "เก็ตอิต"  "2300 Jackson Street"  "Do the Bartman"  "วอตซัพวิตยู"  ";kp"  "ไอนีตยู"  "Girls, Girls, Girls (Part 2)"  "All Eyez on Me"  "ออลอินยัวร์เนม"  "There Must Be More to Life Than This"  "โลว"  "ดอนท์แมทเทอร์ทูมี" 
  หมวดหมู่
สปีดเดอร์ไบค์

สปีดเดอร์ไบค์ 74-ซี
สปีดเดอร์ไบค์ เป็นยานพาหนะชนิดหนึ่งในภาพยนตร์ นวนิยาย หนังสือการ์ตูน และสื่ออื่น ๆ ของสตาร์ วอร์ส สปีดเดอร์ไบค์มีบทบาทมากมายในสตาร์ วอร์ส ในภาพยนตร์ สปีดเดอร์ไบค์ได้ปรากฏตัวครั้งแรกในการกลับมาของเจไดและยังมีบทบาทในเอพพิโซดอื่น ๆ
สปีดเดอร์ไบค์ หรือ โฮเวอร์ไบค์  (อังกฤษ: ภาษาอังกฤษ: Speeder bike, hover bikes) เป็นยานพาหนะยกตัวด้วยแรงดันแบบเปิด มันจุผู้โดยสารได้หนึ่งหรือสองคน สปีดเดอร์ไบค์มีจุดเด่นเรื่องความเร็วและความคล่องตัวมากกว่าแลนด์สปีดเดอร์ และเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่นที่มองหาความตื่นเต้นและในการลาดตระเวนทางทหาร สปีดเดอร์ไบค์โดยทั่วไปนั้นจะไต่ระดับสูงได้มากสุดที่ 10 เมตร (32 ฟุต) และท่องไปตามภูมิประเทศที่หยาบได้ บางบริษัทจะเสริมรถพ่วงข้างสปีดเดอร์ไบค์ลงไป
รุ่นที่เป็นที่รู้จัก

สปีดเดอร์ไบค์ 22-บี ไนท์ฟัลคอน เป็นสปีดเดอร์ที่มีประโยชน์มากมาย มันเหมาะสำหรับการท่องไปในเมือง การแข่งขัน ทางทหารและการลาดตระเวน มันจุผู้ดโดยสารได้เพียงคนเดียวพร้อมกับสิ่งของอีก 4 กิโลกรัม
สปีดเดอร์ไบค์ 74-ซี
บาร์คสปีดเดอร์
สปีดเดอร์ไบค์ เอฟซี-20
ฟลิทนอทสปีดเดอร์
ฮัมม์ไบค์ เป็นสปีดเดอร์ไบค์ที่สร้างขึ้นโดยชาววูคกี้แห่งคาชีค เนื่องมาจากว่าสปีดเดอร์ไบค์ส่วนใหญ่ที่ออกแบบมาเพื่อมนุษย์นั้นไม่เหมาะกับร่างขนาดใหญ่ของพวกเขา ชาววูคกี้เลยเริ่มประดิษฐ์มันขึ้นมาเองสำหรับพวกเขา
ริปเปอร์สปีดเดอร์ไบค์ เป็นสปีดเดอร์ที่ถูกใช้โดยพลเมืองในช่วงสงครามโคลน มันเป็นต้นแบบของบาร์คสปีดเดอร์ที่ใช้โดยโคลนทรูปเปอร์ในสงครามโคลน
สปีดเดอร์ไบค์ สตาร์ฮอว์ค 2บี มันถูกใช้มานานก่อนยุทธการยาวิน ในตอนนั้น มันเป็นแบบที่ปฏิวัติรูปแบบอื่น ๆ ของสปีดเดอร์ไบค์ หลายสิบปีต่อมา มันยังคงเป็นสปีดเดอร์ไบค์ที่มีเป็นที่นิยมของกาแลกซี่ มันมีความยาว 5 เมตร จุผู้โดยสารได้สองคนและสิ่งของอีกสามกิโลกรัม มันมีเพดานบินที่ 10 เมตร
ยูโดพัลสปีดเดอร์ เป็นสปีดเดอร์ที่ถูกใช้โดยกองกำลังรักษาความปลอดภัยของนาบู
แหล่งข้อมูลอื่น

Speeder bikeในThe Star Wars Wiki
สปีดเดอร์ไบค์ 22-บี ไนท์ฟัลคอน
สปีดเดอร์ไบค์ สตาร์ฮอว์ค 2บี
กรมพระเทพามาตย์

กรมพระเทพามาตย์ เป็นพระอิสริยยศพระพันปีหลวงของพระมหากษัตริย์สยามในอดีต อาจหมายถึง
กรมพระเทพามาตย์ (กัน) สถาปนาในรัชสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (สมเด็จพระเจ้าเสือ) และเป็นสมเด็จพระอัยกีเจ้าในรัชสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9
กรมพระเทพามาตุ (พลับ) สมเด็จพระราชชนนีในสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์ (พระเจ้าเอกทัศ)
กรมพระเทพามาตย์ (นกเอี้ยง) สมเด็จพระราชชนนีในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
สภามวยไทยโลก

| --- | --- |
ชื่อย่อ: WMC
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2538
สํานักงานใหญ่: กรุงเทพ
ที่ตั้ง: ประเทศไทย
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทั่วโลก
สมาชิก  : สหพันธ์นานาชาติ
ประธาน: พลเอกเชษฐา ฐานะจาโร
เลขาธิการ: ศักดิ์ชาย ทัพสุวรรณ
รองประธาน: สตีแฟน ฟอกซ์
ผู้อำนวยการกีฬา: แอนดรูว์ สกอตต์
เว็บไซต์: Official website
สภามวยไทยโลก (อังกฤษ: World Muaythai Council, WMC) เป็นหนึ่งในองค์กรที่สนับสนุนมวยไทยอาชีพที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในโลก องค์กรนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2538 ตามมติรัฐสภาไทยและจัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลไทยและได้รับการอนุมัติจากการกีฬาแห่งประเทศไทย ภายใต้กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา สภามวยไทยโลกมีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบผลักดันมวยไทยไปทั่วโลก โดยเป็นการสนับสนุนเยาวชนและนักกีฬาให้ได้เรียนรู้ทักษะมวยไทย
สถาปัตยกรรมกอทิกแบบอังกฤษ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สถาปัตยกรรมกอทิก
ท้องพระโรงเวสต์มินสเตอร์ที่เป็นเพดานแบบ “hammerbeam roof” ภาพจากคริสต์ศตวรรษที่ 18
สถาปัตยกรรมกอทิกแบบอังกฤษ (อังกฤษ: English Gothic architecture) เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่รุ่งเรืองขึ้นในอังกฤษระหว่างราวปี ค.ศ. 1180 ถึงราวปี ค.ศ. 1520 ลักษณะของสถาปัตยกรรมกอทิกของอังกฤษก็เช่นเดียวกับสถาปัตยกรรมกอทิกของส่วนอื่น ๆ ในยุโรป ที่บ่งลักษณะได้จากการใช้ซุ้มโค้งแหลม, เพดานโค้งแหลม, ค้ำยัน, หน้าต่างกว้างและสูง และหอหรือหลังคาที่เป็นยอดแหลม (spire) สถาปัตยกรรมกอทิกเข้ามาในอังกฤษจากฝรั่งเศส เมื่อองค์ประกอบต่าง ๆ ที่มีลักษณะที่เรียกว่า “กอทิก” ได้รับการสร้างรวมกันในวัดเดียวที่บาซิลิกาแซงต์เดอนีส์นอกกรุงปารีสเป็นครั้งแรกโดยแอบบ็อตซูแกร์ ที่ได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 1144 คริสต์ศาสนสถานแรกในอังกฤษที่ใช้สถาปัตยกรรมกอทิกอย่างเป็นทางการคือมหาวิหารแคนเตอร์บรีและแอบบีเวสต์มินสเตอร์ ลักษณะหลายอย่างของสถาปัตยกรรมกอทิกวิวัฒนาการมาจากสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ (หรือที่รู้จักกันในอังกฤษว่าสถาปัตยกรรมนอร์มัน) การวิวัฒนาการเห็นได้ชัดที่มหาวิหารเดอแรมที่เป็นมหาวิหารแบบนอร์มันแต่เริ่มแสดงลักษณะที่ออกไปทางกอทิกโดยมีเพดานสันที่สูงและแหลมขึ้น
สถาปัตยกรรมกอทิกที่วิวัฒนาการต่อมาในอังกฤษบางครั้งก็คู่ขนานกับการวิวัฒนาการในยุโรป แต่บางครั้งลักษณะการเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้นเฉพาะในอังกฤษ นักประวัติศาสตร์มักจะแบ่งสถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษออกเป็นสมัย แต่ละสมัยก็มีลักษณะที่ต่าง ๆ กันที่เป็นลักษณะเฉพาะที่ทำให้แตกต่างจากสมัยอื่น ๆ สถาปัตยกรรมกอทิกในอังกฤษยังคงเป็นที่นิยมกันราวหนึ่งร้อยปีหลังจากการริเริ่มสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลอเรนซ์เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ความนิยมสถาปัตยกรรมกอทิกในอังกฤษมาแทนที่ด้วยสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่หันกลับมาเป็นที่นิยมกันอีกครั้งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในสถาปัตยกรรมสถาบันที่เรียกว่าสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก ซึ่งเป็นลักษณะที่นิยมกันตลอดมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19
สถาปัตยกรรมขนาดใหญ่ที่สำคัญ ๆ ในอังกฤษโดยเฉพาะมหาวิหารในยุคกลาง (Architecture of the medieval cathedrals of England) ส่วนใหญ่แล้วเป็นสิ่งก่อสร้างแบบกอทิก เช่นเดียวกับปราสาท, วัง, คฤหาสน์สำคัญ (Great house), มหาวิทยาลัย และสิ่งก่อสร้างขนาดย่อมลงมาที่รวมทั้งสิ่งก่อสร้างเช่น บ้านสงเคราะห์ (almshouse) หรือหอการค้าขาย สิ่งก่อสร้างอีกกลุ่มหนึ่งของสถาปัตยกรรมกอทิกคือวัดประจำท้องถิ่น (parish church) ซึ่งก็เช่นเดียวกับมหาวิหารที่มีพื้นฐานเดิมมาจากสิ่งก่อสร้างแบบนอร์มัน
ศัพท์ที่ใช้ในสถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษ

การกล่าวถึงสถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษเป็นไปตามลักษณะที่มาจากคำบรรยายของทอมัส ริคแมน (Thomas Rickman) ผู้ที่เริ่มใช้คำว่าสถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษเป็นคนแรก เพื่อที่จะพยายามแสดงลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมกอทิกของอังกฤษ นักประวัติศาสตร์บางคนกล่าวถึงลักษณะสถาปัตยกรรมต่าง ๆ ของอังกฤษเป็น “สมัย” (period) เช่น “สมัยเพอร์เพ็นดิคิวลาร์” (Perpendicular period) เช่นเดียวกับการบรรยายเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ลักษณะต่าง ๆ ที่วิวัฒนาการขึ้นในอังกฤษเห็นได้ชัดในการก่อสร้างมหาวิหาร, แอบบี และคริสต์ศาสนาอื่น ๆ  แต่ลักษณะการก่อสร้างมหาวิหารทุกมหาวิหารยกเว้นก็แต่มหาวิหารซอลสบรีแสดงให้เห็นถึงลักษณะที่แตกต่าง ๆ กันออกไปตามลักษณะสถาปัตยกรรมที่วิวัฒนาการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลา 400 ปีของการก่อสร้าง สถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษแบ่งได้เป็นสามสมัย:
“กอทิกอังกฤษตอนต้น” (Early English) (ราว ค.ศ. 1180−ค.ศ. 1275)
“กอทิกอังกฤษตกแต่ง” หรือ “กอทิกตกแต่ง” (Decorated) (ราว ค.ศ. 1275−ค.ศ. 1380)
“กอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์” หรือ “กอทิกสูง” (Perpendicular) (ราว ค.ศ. 1380−ค.ศ. 1520)
กอทิกอังกฤษตอนต้น หรือ กอทิกแลนเซ็ท

“กอทิกอังกฤษตอนต้น” รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่  13 ตามที่กำหนดโดยเซอร์นิโคลัส เพฟเนอร์ (Nikolaus Pevsner) หรือระหว่าง ค.ศ. 1189 ถึง ค.ศ. 1307 ตามที่กำหนดโดยทอมัส ริคแมนผู้กำหนดช่วงเวลาโดยใช้รัชสมัยของพระมหากษัตริย์เป็นหลัก
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 สถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษตอนต้นก็เข้ามาแทนที่สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ หรือสถาปัตยกรรมนอร์มัน และในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 ลักษณะนี้ก็วิวัฒนาการไปเป็น “กอทิกตกแต่ง” ที่รุ่งเรืองไปจนกระทั่งถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 แต่การเปลี่ยนแปลงค่อยเป็นค่อยไปซึ่งบางครั้งก็ทำให้ออกมาเป็นสถาปัตยกรรมคาบระหว่างสองสมัย เมื่อรสนิยมทางสถาปัตยกรรมเปลี่ยนไปบางครั้งก็จะมีการใช้ลักษณะใหม่เคียงข้างกับลักษณะเก่าโดยเฉพาะการก่อสร้างใหญ่ ๆ เช่นคริสต์ศาสนสถานเช่นมหาวิหาร ที่เป็นสิ่งก่อสร้างที่มักจะใช้เวลานานในการก่อสร้าง ฉะนั้นความสามารถในการบอกได้ว่า “ลักษณะคาบสมัย” (transitional phase) จึงเป็นสิ่งสำคัญ
แม้ว่าจะเรียกกันว่า “กอทิกตอนต้น” แต่อันที่จริงแล้วเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่มาจากบริเวณปารีสก่อนที่จะเข้ามาแพร่หลายในอังกฤษ และเดิมเรียกกันว่าสถาปัตยกรรม “แบบฝรั่งเศส” บริเวณในสิ่งก่อสร้างที่ใช้การก่อลักษณะนี้เป็นครั้งแรกคือในบริเวณร้องเพลงสวดของมหาวิหารแซงต์เดอนีส์ที่ได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 1144 แต่ก่อนหน้านั้นก็ได้มีการใช้ลักษณะการก่อสร้างแบบกอทิกบ้างแล้วในอังกฤษที่มหาวิหารเดอแรมที่รวมลักษณะโรมาเนสก์เข้ากับลักษณะก่อนกอทิก
เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1175 กอทิกอังกฤษตอนต้นก็ใช้กันอย่างทั่วไปหลังจากการสร้างบริเวณร้องเพลงสวดของมหาวิหารแคนเตอร์บรีเสร็จโดยวิลเลียมแห่งเซนส์ (William of Sens)
กอทิกอังกฤษตอนต้น หรือ กอทิกแลนเซ็ท > องค์ประกอบของกอทิกตอนต้น

ลักษณะสำคัญที่สุดของการวิวัฒนการของสถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษตอนต้นคือโค้งแหลมที่เรียกกันว่า “แลนเซ็ต” (lancet) โค้งแหลมใช้กันโดยทั่วไปในตัวสิ่งก่อสร้างไม่แต่จะเป็นการสร้างช่องทางเดินกลาง หรือซุ้มโค้ง (arcade) แต่ยังรวมทั้งประตูและหน้าต่าง หน้าต่างในยุคนี้ยังคงมีลักษณะแคบเมื่อเทียบกับความสูงและยังไม่มีการใช้ลวดลายตกแต่ง (tracery) ฉะนั้นบางครั้งลักษณะสถาปัตยกรรมในช่วงนี้จึงเรียกว่า “กอทิกแลนเซ็ต” หรือ “กอทิกแหลม” (First Pointed) โดยทั่วไปแล้วโค้งที่ใช้ก็จะได้สัดส่วน แต่ “โค้งแลนเซ็ต” มักจะเป็นโค้งที่แหลมจัดเช่นที่พบในการก่อสร้างซุ้มโค้งแหลมในบริเวณมุขตะวันออกของแอบบีเวสต์มินสเตอร์
หน้าต่างแลนเซ็ตมักจะแบ่งเป็นกลุ่ม เช่นกลุ่มสองบานคู่ที่เห็นได้ในมหาวิหารซอลสบรีตามแนวช่องทางเดินข้าง หรือกลุ่มสามบนแนวหน้าต่างชั้นบน แต่มหาวิหารยอร์คมีหน้าต่างแลนเซ็ตถึงห้าบานเรียงกันทางผนังทางด้านเหนือของแขนกางเขนที่เรียกว่า “พี่น้องห้าสาว” (Five Sisters) แต่ละบานสูงห้าสิบฟุต และกระจกบนบานหน้าต่างที่เห็นอยู่ทุกวันนี้ยังคงเป็นกระจกประดับจากสมัยโบราณ
ช่างก่อสร้างโรมาเนสก์มักจะใช้โค้งครึ่งวงกลมแต่บางทีก็ใช้โค้งที่แหลมขึ้นไปเล็กน้อยเช่นที่มหาวิหารเดอแรมในการสร้างช่องทางเดินกลาง เมื่อเทียบกับโค้งครึ่งวงกลมของโรมาเนสก์แล้วโค้งแหลมของกอทิกตอนต้นก็ดูงดงามกว่า นอกจากนั้นก็ยังมีประโยชน์ในการช่วยแบ่งรับน้ำหนักจากผนังหินเหนือบานหน้าต่าง ซึ่งเป็นผลทำให้สามารถสร้างหน้าต่างให้มีช่วงสูงและกว้างขึ้นกว่าเดิมได้ และใช้เสาที่แคบกว่าเดิม
แทนที่จะเป็นสิ่งก่อสร้างที่เทอะทะหรือคอลัมน์ที่มีลักษณะหนาหนัก คอลัมน์ของสมัยกอทิกตอนต้นมักจะเป็นกอหรือกลุ่มคอลัมน์ (ที่ล้อมคอลัมน์กลางหรือเสาอิง) ที่เพรียว บางครั้งก็จะมีการสลับสีระหว่างคอลัมน์ที่อยู่ในกอเดียวกันเป็นสีอ่อนและสีแก่ที่ทำด้วยหินอ่อนเพอร์เบ็ค (Purbeck Marble) และตอนบนของกลุ่มคอลัมน์เป็นบัววงแหวนรัดรอบเสา
ลักษณะที่แตกต่างอีกอย่างหนึ่งของกอทิกตอนต้นคือการใช้บัวตกแต่งที่กลวงที่ทำให้ดูลึกขึ้นแทนที่การตกแต่งโค้งด้วยลายหยัก (dog-tooth) รอบโค้ง และการใช้แป้นหัวเสา (abacus)
การใช้โค้งแหลมทำให้สามารถลดความเทอะทะของกำแพงลงได้ ซึ่งทำให้สร้างหน้าต่างได้กว้างขึ้นและสร้างให้ใกล้กันมากขึ้นกว่าเดิมได้ สถาปนิกสามารถสร้างสิ่งก่อสร้างที่ทำให้รู้สึกเปิดโล่ง, เบา และสง่างามกว่าเดิม กำแพงที่สูงขึ้นและเพดานหินโค้งมักจะรับด้วยค้ำยันแบบปีก ที่เป็นโค้งที่กางออกไปจากตัวสิ่งก่อสร้าง ที่ใช้ในการช่วยกระจายน้ำหนักของตัวสิ่งก่อสร้างหลักออกไปยังค้ำยัน ที่ตั้งอยู่ภายนอกตัวอาคาร
โค้งของกำแพงตกแต่งและระเบียงบางครั้งจะเป็นโค้งแหลมเดี่ยว บางครั้งก็จะมีวงกลมที่ตกแต่งด้วยจิกสามกลีบ (trefoil), จิกสี่กลีบ (quatrefoil) ที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของลวดลายสถาปัตยกรรม (tracery) ของระเบียงและหน้าต่างกุหลาบที่สร้างบนผนังของแขนกางเขนหรือช่องทางเดินกลางเช่นที่เห็นที่มหาวิหารลิงคอล์น (ค.ศ. 1220) นอกจากนั้นก็ยังมีการตกแต่งด้วยด้วยใบไม้ต่าง ๆ ตามหัวเสาหรือเลยขึ้นไปถึงปุ่มหินบนเพดาน และอื่น ๆ เช่นการตกแต่งบริเวณสามเหลี่ยมรอบโค้ง (spandrel) ของช่องทางเดินกลาง ซึ่งเป็นการตกแต่งที่พบในแอบบีเวสต์มินสเตอร์
โดยสรุปแล้ว “กอทิกอังกฤษตอนต้น” เป็นลักษณะที่เรียบง่ายไม่รุงรังและเน้นความสูงของสิ่งก่อสร้างราวจะสร้างขึ้นไปให้ถึงสวรรค์
กอทิกอังกฤษตอนต้น หรือ กอทิกแลนเซ็ท > ตัวอย่างสำคัญ

สถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษตอนต้นเป็นลักษณะการก่อสร้างที่มักจะใช้ในการสร้างแอบบีซิสเตอร์เชียน (ทั้งในอังกฤษและฝรั่งเศส) เช่นที่แอบบีวิทบีย์ (Whitby Abbey) หรือ แอบบีรีวอลซ์ (Rievaulx Abbey) ในมณฑลยอร์คเชอร์ การที่มหาวิหารซอลสบรีสร้างรวดเดียวเสร็จระหว่างปี ค.ศ. 1200 ถึงปี ค.ศ. 1275 ทำให้ลักษณะสถาปัตยกรรมแทบจะไม่มีการผสมกับลักษณะอื่นนอกไปจากการสร้างด้านหน้าและหอแหลมที่มาสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตัวอย่างที่ดีอีกตัวอย่างหนึ่งคือซุ้มกาลิลีที่มหาวิหารอีลี หรือช่องทางเดินกลางของมหาวิหารเวลล์ส ที่สร้างระหว่าง ค.ศ. 1225 ถึง ค.ศ. 1240 หรือด้านหน้าด้านตะวันตกของมหาวิหารปีเตอร์บะระห์ หรือที่มินส์เตอร์เบเวอร์ลีย์ และแขนกางเขนด้านใต้ของมหาวิหารยอร์ค
กอทิกวิจิตร

สมัย “กอทิกวิจิตร” (อังกฤษ: Decorated Gothic หรือ Decorated Period หรือเรียกง่าย ๆ ว่า Decorated) เป็นคำที่ใช้โดยเฉพาะสำหรับสถาปัตยกรรมกอทิกของอังกฤษ ที่แบ่งย่อยออกเป็นอีกสองสมัย สมัยแรก “กอทิกเรขาคณิต” (Geometric style) ที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1250 ถึง ค.ศ. 1290 ต่อจากนั้นก็กลายเป็น  “กอทิกลายโค้งม้วน” (Curvilinear) ที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1290 ถึง ค.ศ. 1350
ตามคำจำกัดความของนิโคลัส เพฟเนอร์กอทิกวิจิตรที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1250 จนถึง ค.ศ. 1350 เป็นลักษณะที่วิวัฒนาการมาจาก “กอทิกอังกฤษตอนต้น” ของคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่ตามมาด้วย “กอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์” ที่รุ่งเรืองต่อมาจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16  ส่วนทอมัส ริคแมนกำหนดว่ากอทิกวิจิตรรุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1307 จนถึง ค.ศ. 1377
กอทิกวิจิตร > องค์ประกอบของกอทิกวิจิตร

ลักษณะที่บ่งว่าเป็นสถาปัตยกรรมกอทิกวิจิตรคือการตกแต่งหน้าต่างด้วยลวดลายตกแต่ง (tracery) หน้าต่างเดี่ยวที่ไม่มีลวดลายไม่มีการแบ่งเป็นช่องจากสมัยกอทิกตอนต้นวิวัฒนาการมาเป็นหน้าต่างที่แบ่งเป็นช่องแคบ ๆ หรือเป็นซี่ (mullion) ที่ทำด้วยแกนหินที่แล่นขึ้นไปจนถึงส่วนที่เป็นฐานที่เป็นส่วนโค้งหน้าต่าง จากนั้นซี่ก็แตกม้วนเป็นลวดลายต่าง ๆ ในส่วนที่เป็นโค้งที่เรียกกันว่า ลวดลายตกแต่ง (tracery) ที่มักจะเป็นจิกสามกลีบ หรือ จิกสี่กลีบ ในระยะแรกการตกแต่งก็เป็นแบบ “เรขาคณิต” ต่อมาก็ค่อย ๆ อ่อนช้อยขึ้นโดยเฉพาะเมื่อนำวงกลมที่เคยใช้ตกแต่งออกไปจากใต้โค้งมาเปลี่ยนเป็นการตกแต่งอย่างละเอียดอ่อนช้อยเริ่มทำกันในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่นิยมกันอยู่ราวห้าสิบปี
การตกแต่งภายในในสมัยนี้มักจะใช้คอลัมน์ที่สูงและเพรียวที่งามกว่าที่ใช้กันในสมัยกอทิกตอนต้น ที่ใช้ในการช่วยรับน้ำหนักของเพดานโค้งแหลมที่สร้างอย่างซับซ้อนมากขึ้น โค้งที่ใช้เป็นโค้งสมมาตรและบัวตกแต่งรอบโค้งมักจะเด่นชัดกว่าที่ใช้กันในสมัยกอทิกตอนต้นแต่ลวดลายไม่ลึกเท่า และมักจะใช้การตกแต่งที่มีลักษณะเป็นแถบแคบ ๆ ตกแต่งรอบโค้ง นอกจากนั้นก็ยังมีการใช้ดอกไม้กลม (Ball flower) และดอกไม้สี่กลีบแทนการใช้บัวหยัก หรือลายฟันหมา (dog-tooth) ที่นิยมใช้กันในสมัยนอร์มัน ลวดลายไบไม้ดอกไม้หัวเสาก็แปลกใหม่และอ่อนช้อยและแตกต่างกันไปมากกว่าเดิม บางครั้งก็เป็นลวดลายแกะสลักจากพืชพันธุ์ไม้ที่พบในท้องถิ่น เช่นเดียวกับการตกแต่งผนังด้วยลายไขว้ (diaper) ต่าง ๆ
กอทิกวิจิตร > ตัวอย่างสำคัญ

ตัวอย่างของสิ่งก่อสร้างที่เป็นแบบกอทิกวิจิตรพบได้ในการตกแต่งมหาวิหารหลายแห่งในอังกฤษแต่ที่สำคัญ ๆ คือการตกแต่งมุขตะวันออกของมหาวิหารลิงคอล์น และมหาวิหารคาร์ไลล์ ทางด้านหน้าของมุขตะวันตกของมหาวิหารยอร์ค และมหาวิหารลิคฟิล์ด มหาวิหารเอ็กซิเตอร์เกือบทั้งหมดสร้างในลักษณะนี้ เช่นเดียวกับการสร้างจุดตัดของมหาวิหารอีลี (รวมทั้งหอตะเกียงแปดแหลี่ยมที่มีชื่อเสียงที่สร้างระหว่าง ค.ศ. 1322 ถึง ค.ศ. 1328 แทนหอเก่าที่ทลายลงมา และในการสร้างช่วงสามช่วงภายในบริเวณร้องเพลงสวดของชาเปลพระแม่มารี ในสกอตแลนด์ แอบบีเมลโรส (Melrose Abbey) ก็เป็นตัวอย่างที่ดีอีกตัวอย่างหนึ่ง แม้ว่าส่วนใหญ่แล้วจะเหลืออยู่เพียงซากก็ตาม
กอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์

“กอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์” หรือ “กอทิกแนวดิ่ง” (อังกฤษ: Perpendicular Gothic หรือเรียกง่าย ๆ ว่า Perpendicular) เป็นสถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษสมัยที่สาม การเรียกว่า “กอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์” ก็เพราะลักษณะของสถาปัตยกรรมนี้เน้นการใช้เส้นแนวดิ่ง ที่บางครั้งก็จะเรียกว่ากอทิกนานาชาติ หรือ “กอทิกตอนปลาย”
กอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ที่เริ่มขึ้นราวปี ค.ศ. 1350 วิวัฒนาการมาจากกอทิกวิจิตรของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 และนิยมกันมาจนกระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16
ในตอนปลายของสมัยกอทิกวิจิตรก็เริ่มมีการละทิ้งการใช้วงกลมในลวดลายตกแต่งหน้าต่างที่นำไปสู่การใช้โค้งเดี่ยวและโค้งซ้อนและลวดลายตกแต่งวิจิตรต่าง ๆ แต่เมื่อมาถึงสมัยเพอร์เพ็นดิคิวลาร์เส้นโค้งก็เปลี่ยนไปเป็นเส้นดิ่ง
กอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ > องค์ประกอบของกอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์

การเน้นเส้นดิ่งของกอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์เห็นได้ชัดในการออกแบบหน้าต่างที่มีขนาดใหญ่ยิ่งขึ้นกว่าเดิม บางครั้งก็มีขนาดที่เรียกว่ามหึมาเช่นขนาดเท่ากับสนามเทนนิสของบานหน้าต่างบนมุขด้านตะวันออกของมหาวิหารยอร์คเป็นต้น แต่ซี่หินที่ใช้แบ่งช่องภายในบานหน้าต่างกลับบอบบางลงกว่าสมัยก่อนหน้านั้น ซึ่งทำให้สามารถทำให้ช่างประกอบกระจกสีมีเนื้อที่ในการแสดงความสามารถเพิ่มขึ้น ซี่หินแทนที่หยุดที่ฐานของส่วนที่เริ่มโค้งของหน้าต่างแบบบานหน้าต่างของสมัยกอทิกวิจิตรก็แล่นตรงขึ้นไปจนจรดโค้งตอนบนที่แบ่งออกเป็นซี่ย่อยลงอีก ค้ำยันหรือผนังก็เช่นกันแบ่งเป็นช่องแผงสูง
ประตูก็มักจะอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมโดยมีส่วนโค้งอยู่เหนือบัว สามเหลี่ยมประกบโค้ง (spandrel) ก็มักจะตกแต่งด้วยลายจิกสี่กลีบ หรือลวดลายตกแต่งอื่นเช่นเทวดาส่ายผอบกำยาน โค้งแหลมก็ยังใช้กันอยู่ตลอดสมัยนี้ แต่ก็มีการเริ่มใช้โค้งหัวหอม (ogee) และ “โค้งทิวดอร์” กันมากขึ้น
ภายในวัดระเบียงแนบใต้หน้าต่างชั้นบนก็มาแทนที่ด้วยแผงและหันไปเน้นการก่อสร้างหน้าต่างชั้นบนที่มักจะกลายเป็นส่วนประกอบที่เด่นที่สุดในสิ่งก่อสร้างของสถาปัตยกรรมยุคนี้ บัวตกแต่งแบนลงและไม่ดีเท่าสมัยก่อนหน้านั้น
วิวัฒนาการที่สำคัญสองอย่างของยุคนี้อีกอย่างหนึ่งคือการสร้างเพดานพัด และการสร้างเพดานไม้อันวิจิตรที่เรียกว่าเพดานแฮมเมอร์บีม (hammerbeam roof) เช่นที่พบในท้องพระโรงเวสต์มินสเตอร์ (ค.ศ. 1395) หรือที่วัดไครส์เชิร์ช, ออกซฟอร์ดเป็นครั้งแรก ทางใต้ของอังกฤษก็มีการใช้หินเหล็กไฟในการก่อสร้าง, การตกแต่งกำแพงด้านนอกอย่างวิจิตรโดยการใช้หินเหล็กไฟและแอชลาร์ (ashlar) โดยเฉพาะการก่อสร้าง “วัดขนแกะ” หรือวัดที่สร้างเงินที่มาจากเศรษฐกิจอันรุ่งเรืองของการค้าขายขนแกะของบริเวณอีสต์แองเกลีย
กอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ > ตัวอย่างสำคัญ

ตัวอย่างแรก ๆ ของสถาปัตยกรรมกอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์จะเห็นได้จากสิ่งก่อสร้างที่สร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1360 เช่นที่มหาวิหารกลอสเตอร์ ที่ดูเหมือนช่างหินจะมีความก้าวหน้ามากกว่าช่างหินในสมัยเดียวกันในเมืองอื่น ผู้สร้างเพดานพัดอันละเอียดละออภายในระเบียงคด
ภาพร่างหน้าต่างของชาเปลวิทยาลัยคิงของเคมบริดจ์ที่ซี่หินแล่นตลอดไปจนถึงส่วนโค้งของหน้าต่างโดยไม่เปลี่ยนเป็นลวดลายเช่นในสมัยกอทิกวิจิตร
เพดานชาเปลเซนต์จอร์จพระราชวังวินด์เซอร์
เพดานพัดภายใน
มหาวิหารบาธ
การเน้นเส้นดิ่งด้านนอกของชาเปลพระแม่มารีในพระเจ้าเฮนรีที่ 7
ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์
สิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ก็ได้แก่:
บริเวณร้องเพลงสวดและหอของมหาวิหารยอร์ค (ค.ศ. 1389-ค.ศ. 1407);
ช่องทางเดินกลาง และแขนกางเขนทางตะวันตกของมหาวิหารแคนเตอร์บรี (ค.ศ. 1378-ค.ศ. 1411),
หอที่สร้างตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่นิวคอลเลจ, ออกซฟอร์ด (ค.ศ. 1380-ค.ศ. 1386);
ชาเปลโบแชมพ์, วอริค (ค.ศ. 1381-ค.ศ. 1391);
ช่องทางเดินกลาง และช่องทางเดินข้างที่บูรณะใหม่ของมหาวิหารวินเชสเตอร์ (ค.ศ. 1399-ค.ศ. 1419);
แขนกางเขนและหอของ วิทยาลัยเมอร์ตัน, ออกซฟอร์ด (ค.ศ. 1424-ค.ศ. 1450);
มหาวิหารแมนเชสเตอร์ (ค.ศ. 1422);
หอกลางของมหาวิหารกลอสเตอร์ (ค.ศ. 1454-ค.ศ. 1457),
หอกลางของวิทยาลัยมอดลิน, ออกซฟอร์ด (ค.ศ. 1475-ค.ศ. 1480).
สิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ที่มีลักษณะเด่นของกอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ก็ได้แก่ แอบบีเชอร์บอร์น (ค.ศ. 1475–ราว ค.ศ. 1580) ที่เป็นที่รู้จักกันในความงามของเพดานพัดขนาดใหญ่, มหาวิหารบาธ (แม้ว่าจะได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ทศวรรษ 1860) และ ชาเปลพระแม่มารีในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ (ค.ศ. 1503-ค.ศ. 1519)
กอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์มักจะเป็นลักษณะที่นิยมกันจนเมื่อมาถึงสมัยสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก ที่เห็นได้ในตัวอย่างสำคัญคือพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ และตึกอนุสรณ์วิลล์ของมหาวิทยาลัยบริสตอล (ค.ศ. 1915-ค.ศ. 1925)
ดูเพิ่ม

คริสต์ศาสนสถาน
สถาปัตยกรรมกอทิก
สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
แผนผังมหาวิหาร
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในอังกฤษในยุคกลาง
มหาวิหารในสหราชอาณาจักร
ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษ
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถาปัตยกรรมกอทิกอังกฤษตอนต้น
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถาปัตยกรรมกอทิกวิจิตร
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถาปัตยกรรมกอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์
พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
Pevsner Architectural Guides' Looking at Buildings website: Gothic Windows and Tracery เก็บถาวร 2006-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Photographs of English Gothic Cathedrals
Website with well-illustrated description of Exeter Cathedral เก็บถาวร 2005-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
BTinternet architectural timeline[ลิงก์เสีย]
Britain Express — Architectural Guide
BritainExpress: Decorated Gothic architecture
Britain Express - Architectural Guide
| ด ค กสถาปัตยกรรมกอทิกของประเทศต่าง ๆ |
| --- | --- |
 อังกฤษ  ฝรั่งเศส  อิตาลี  โปแลนด์  โปรตุเกส  สเปน 
มหาวิหารซอลสบรี (นอกจากหอและยอด) เป็นแบบกอทิกอังกฤษตอนต้นทั้งหมด ที่ใช้หน้าต่างแลนเซ็ท (Lancet window) โดยตลอดและไม่มีสิ่งตกแต่งตัวสถาปัตยกรรมและส่วนประกอบเช่นเดียวกับสิ่งก่อสร้างแบบโรมาเนสก์ และไม่มีการใช้ลวดลาย (tracery) ที่มาใช้กันในสมัยกอทิกต่อมา
หน้าต่างแลนเซ็ทที่ไม่มีการแบ่งเป็นช่อง ๆ ภายในแต่และหน้าต่างและไม่มีซี่หินตกแต่งอย่างสมัยต่อมา แต่ใช้การนำมาเรียงกันเช่นเรียงกันเป็นห้าบานบนผนังทางด้านเหนือของแขนกางเขนที่เรียกว่า “พี่น้องห้าสาว” ที่มหาวิหารยอร์ค สังเกตความใหญ่โตของหน้าต่างได้จากชายที่เดินผ่านที่มุมล่างขวาของหน้าต่าง
หน้าต่างที่แบ่งเป็นซี่ที่ทำด้วยแกนหินที่แล่นขึ้นไปจนถึงส่วนที่เป็นฐานที่เป็นส่วนโค้งหน้าต่าง จากนั้นซี่ก็แตกม้วนเป็นลวดลายต่าง ๆ ในส่วนที่เป็นโค้งที่เรียกกันว่า ลวดลายตกแต่งที่เห็นบนหน้าต่าง “หัวใจของยอร์คเชอร์” ที่มหาวิหารยอร์ค
ด้านหน้าของมุขด้านตะวันตกของมหาวิหารยอร์คเป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัดของสถาปัตยกรรมกอทิกวิจิตรโดยเฉพาะในการใช้ลวดลายตกแต่งบนหน้าต่างบานกลางเหนือประตูทางเข้า กอทิกวิจิตรเป็นสมัยที่ใช้การตกแต่งอย่างวิจิตรในการสร้างหน้าต่างและหัวเสาที่มักจะเป็นลวดลายดอกไม้ไบไม้ต่าง ๆ
“กรงหินและกระจก” ภายในมหาวิหารกลอสเตอร์แสดงให้เห็นลักษณะที่ดูเหมือนเรือนกระจก ที่ปราศจากกำแพงซึ่งเป็นลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมกอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ การใช้ลวดลายตกแต่งอันละเอียดละออที่นิยมกันในสมัยกอทิกวิจิตรก็หายไป เส้นบนกำแพงทั้งสองด้านและหน้าต่างเฉียบแหลมชัดขึ้นและลดความ “วิจิตร” (flamboyant) ลง
การตกแต่งซุ้มทางเข้าสองชั้นทางด้านใต้ของวัดที่นอร์ธลีชในกลอสเตอร์เชอร์ (ค.ศ. 1480)
สปริงบ็อก

| สปริงบ็อก |
| --- | --- |

ตัวผู้ (♂) ที่อุทยานแห่งชาติอีโตซา, นามิเบีย

ตัวเมีย (♀) ที่อุทยานแห่งชาติอีโตซา, นามิเบีย
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Artiodactyla
วงศ์:: Bovidae
วงศ์ย่อย:: Antilopinae
สกุล:: Antidorcas Sundevall, 1847
สปีชีส์:: A.  marsupialis
ชื่อทวินาม
Antidorcas marsupialis (Zimmermann, 1780)

ชนิดย่อย
 ดูในเนื้อหา

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
สปริงบ็อก (อังกฤษ: Springbok; ชื่อวิทยาศาสตร์: Antidorcas marsupialis) สัตว์กีบคู่ชนิดหนึ่ง จำพวกแอนทิโลป จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Antidorcas ที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันเพราะชนิดอื่น ๆ สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว