stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซอร์ไวเวอร์ (อัลบั้ม)
รายชื่อเพลง

"Independent Women Part 1"  (B. Knowles, S. Barnes, C. Rooney, J. C. Olivier)  3:42
"Survivor"  (B. Knowles, A. Dent, M. Knowles)  4:14
"Bootylicious"  (B. Knowles, R. Fusari, F. Moore, S. Nicks)  3:28
"Nasty Girl"  (B. Knowles, A. Dent, M. Bassi N. Hacket)  4:18
"Fancy"  (B. Knowles, D. Wiggins, J. Rotem)  4:13
"Apple Pie à la Mode"  (B. Knowles, R. Fusari, F. Moore)  2:59
"Sexy Daddy"  (B. Knowles, D. Elliott)  4:07
"Perfect Man" (เพลงเพิ่มเติมของฉบับในต่างประเทศ) 3:42
"Independent Women Part 2"  (B. Knowles, R. Stewart, E. Seats, B. Knowles, F. Comstock, D. Donaldson)  3:46
"Happy Face"  (R. Fusari, C. Gaines, B. Knowles, B. Lee, F. Moore)  4:20
"Dance With Me" (เพลงเพิ่มเติมของฉบับในต่างประเทศ) 3:44
"Survivor (Maurice's Radio Mix)" (เพลงเพิ่มของฉบับในประเทศญี่ปุ่น)
"My Heart Still Beats" (เพลงเพิ่มเติมของฉบับในต่างประเทศ)  (featuring Beyoncé)  4:08
"Emotion"  (แบร์รี กิบบ์, โรบิน กิบบ์)  3:56
"Brown Eyes"  (W. Afanasieff, B. Knowles)  4:49
"Dangerously in Love"  (B. Knowles, E, McCalla Jr.)  4:53
"The Story of Beauty"  (B. Knowles, K. Fambro)  3:32
"Gospel Medley" (Dedicated to Andretta Tillman) (B. Knowles, K. Franklin, R. Smallwood) 3:25
"You've Been So Good"
"Now Behold the Lamb"
"Jesus Loves Me"
"Total Praise"
"Outro (DC-3) Thank You"  (B. Knowles, K. Rowland, M. Williams, R. Fusari, B. Lee, C. Gaines)  4:03
คณะอำนวยการสร้าง

| --- | --- |
 Mark J. Feist   - Producer, Arranger, programming  Tony Maserati       - mixing  Vladimir Meller     - mastering  Dave Pensado        - mixing  Nunzio Signore      - guitar  Richard Travali     - mixing  D'Wayne Wiggins     - guitar, producer  Richard J. Davis    - production coordination  James Hoover        - engineer, vocal engineer  Walter Afanasieff   - bass, programming, drum programming, arranger, producer, keyboards  Tom Coyne           - mastering  Poke                - producer  Corey Rooney        - producer  Jim Caruana         - engineer  Dexter Simmons      - mixing  Poke & Tone         - producer  Brian Springer      - engineer, vocal engineer  Flip Osman          - assistant engineer, assistant  Jill Topol          - stylist  Destiny's Child     - main performer  Nick Thomas         - mixing  Dan Workman         - guitar, mixing, vocal engineer, engineer  Damon Elliott       - producer, engineer  Troy Gonzalez       - engineer  Anthony Dent        - producer, engineer  Rob Fusari          - producer:  Beyoncé Knowles     - vocals, songwriter, producer, vocal arrangement  Kelly Rowland       - vocals, songwriter  Michelle Williams   - vocals, songwriter  Farrah Franklin     - vocals (international version)  Michael McCoy       - assistant engineer  Wassim Zreik        - assistant  Mathew Knowles      - producer, executive producer  Tina Knowles        - hair stylist, stylist  Orlando Calzada     - engineer  Michael Conrader    - engineer  Dave Way            - mixing  Marla Weinhoff      - prop stylist  Greg Bieck          - keyboards, digital programming, drum programming, engineer, programming  Pete Krawiec        - assistant engineer  Kent Huffnagle       - engineer  Ramon Morales       - engineer  Falonte Moore       - producer  Errol McCalla       - programming, producer  Bill Lee            - producer  Woody Pornpitaksuk  - author  Eric Seats          - multi instruments  Robert Conley       - programming  Terry T.            - engineer  Thom Cadley         - mixing  David Donaldson     - keyboards, vocal engineer  Calvin Gaines       - producer  David Gleeson       - engineer
ชาร์ต

| ชาร์ต (2544) | ผู้จัดทำ | อันดับ สูงสุด | ระดับยอดขาย | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Australian ARIA Albums Top 50 | ARIA | 2 | 2x แพลตินัม | 140,000 |
| Austrian Albums Chart | Media Control | 3 | แพลตินัม | 20,000 |
| Belgian (Flanders) Albums Chart | Ultratop | 1 |  |  |
| Belgian (Wallonia) Albums Chart | Ultratop | 5 |  |  |
| Canadian Albums Chart | CRIA | 1 | 8x แพลตินัม | 400,000 |
| Danish Albums Chart |  | 1 | แพลตินัม | 30,000 |
| Dutch Albums Chart | MegaCharts | 3 | 2x แพลตินัม | 160,000 |
| Finnish Albums Chart |  | 3 | โกลด์ | 37,000 |
| French Albums Chart | SNEP/IFOP | 11 | โกลด์ | 250,000 |
| German Albums Chart | Media Control | 5 | แพลตินัม | 425,000 |
| Italian Albums Chart | FIMI | 10 |  | 20,000 |
| New Zealand Albums Chart | RIANZ | 1 | 2x แพลตินัม | 30,000 |
| Norwegian Albums Chart | VG Nett | 8 | แพลตินัม | 30,000 |
| Polish Albums Chart |  | 1 | โกลด์ | 30,000  |
| Swedish Albums Chart | GLF | 5 | แพลตินัม | 100,000 |
| Swiss Albums Chart | Media Control | 2 | แพลตินัม | 45,000 |
| ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร | BPI/The Official UK Charts Company | 1 | 3x แพลตินัม | 1,030,000 |
| U.S. บิลบอร์ด 200 | บิลบอร์ด | 1 | 4x แพลตินัม | 4,100,000 |
| U.S. Top R&B/Hip-Hop Albums | บิลบอร์ด | 1 | 4x แพลตินัม | 4,100,000 |
เซอร์คัส (อัลบั้มบริตนีย์ สเปียรส์)

สำหรับความหมายในภาษาไทย ดูที่ ละครสัตว์
เซอร์คัส (อังกฤษ: Circus) คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 6 ของบริตนีย์ สเปียรส์ ศิลปินเพลงป็อปหญิงชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 อันเป็นวันเกิดครบรอบอายุ 27 ปีของบริตนีย์ด้วย โดยสามารถเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในชาร์ตบิลบอร์ดฝั่งอัลบั้มด้วยยอดจำหน่ายในสัปดาห์แรกกว่า 505,000 หน่วย ซึ่งนับเป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งลำดับที่ 5 ของบริตนีย์ และยังทำไห้บริตนีย์เป็นศิลปินคนแรกในประวัติศาสตร์ของนีลเซ่น ซาวด์สแกนที่มีอัลบั้มเปิดตัวในสัปดาห์แรกด้วยยอดมากกว่า 500,000 หน่วยมากที่สุดคือ 4 อัลบั้ม
ซิงเกิลแรก "วูแมไนเซอร์" (อังกฤษ: Womanizer) ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดสูงสุดอันดับหนึ่ง นับเป็นซิงเกิลที่ 2 ในชีวิตการทำงานของเธอที่สามารถขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของชาร์ตบิลบอร์ดได้ โดยทิ้งระยะห่างจากซิงเกิลที่ได้อันดับ 1 ก่อนหน้านี้ นั่นคือ "เบบีวันมอร์ไทม์" เกือบ 10 ปี  โดยตัวอัลบั้มมียอดจำหน่ายกว่า 3,000,000 หน่วยทั่วโลก
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม > ฉบับมาตรฐาน

"Womanizer"
"Circus"
"Out from Under"
"Kill the Lights"
"Shattered Glass"
"If U Seek Amy"
"Unusual You"
"Blur"
"Mmm Papi"
"Mannequin"
"Lace and Leather"
"My Baby"
"Radar"
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม > โบนัสแทร็ค

"Rock Me In" (สำหรับ European and Deluxe Edition)
"Phonography" (สำหรับ European and Deluxe Edition)
"Quicksand" (สำหรับ European and Deluxe Edition)
"Amnesia" (สำหรับ Japanese & UK)
"Trouble" (สำหรับ iTunes Pre-order)
"Rock Boy" (สำหรับ German)
ซิงเกิล > วูแมไนเซอร์

วางจำหน่าย วันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2008
ต้นสังกัด ไจฟฟ์ เร็คคอร์ด ออกมาประกาศชื่อถึงชื่ออัลบั้มลำดับที่ 6 ของบริทนี่ย์ ในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2008 และได้ประกาศว่า "Womanizer" จะเป็นซิงเกิ้ลแรกจากอัลบั้มดังกล่าวในวันเดียวกันนั้นเอง โดย"Womanizer" ถูกเปิดออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2008
ในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2008 "Womanizer" ได้ทำลายสถิติของบิลบอร์ดชาร์ตโดยก้าวกระโดดจากอันดับที่ 96 ไปยังอันดับ 1 โดยมียอดดิจิตอลดาวน์โหลดกว่า 286,000 ยูนิต "Womanizer" นับเป็นซิงเกิ้ลอันดับที่ 1 เพลงที่ 2 นับจากซิงเกิ้ลเปิดตัวของเธอในปี ค.ศ. 1999 อย่าง "...Baby One More Time"
ซิงเกิล > เซอร์คัส

วางจำหน่าย 9 ธันวาคม ค.ศ. 2008
ในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ตันสังกัดของบริทนี่ย์ออกมาประกาศซิงเกิ้ลลำดับถัดไปจากอัลบั้ม Circus จะเป็นเพลงในชื่อเดียวกับอัลบั้ม โดย "Circus" มีกำหนดจะออกวางจำหน่ายในราวปลายเดือนพฤศจิกายน หรือต้นเดือนธันวาคมของปี "Circus" เปิดตัวในชาร์ตบิลบอร์ดที่อันดับ 3 นับเป็นเพลงที่เปิดตัวสูงที่สุดในชาร์ตของบริทนี่ย์
ซิงเกิล > อีฟ ยู ซีค เอมี่

วางจำหน่าย 10 มีนาคม ค.ศ. 2009
"If U Seek Amy" เป็นซิงเกิลลำดับที่ 3 ของอัลบั้ม เปิดตัวในชาร์ตบิลบอร์ดที่อันดับ 86
| ก่อนหน้า |  | เซอร์คัส (อัลบั้มบริตนีย์ สเปียรส์) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 808s & Heartbreak  โดย คอนเย เวสต์ |  |   อัลบั้มยอดขายอันดับหนึ่งในชาร์ตบิลบอร์ด  (20 ธันวาคม ค.ศ. 2008) |  | Fearless  โดย เทย์เลอร์ สวิฟต์ |
เซาท์ตาราวา

บทความหลัก: คิริบาส และ หมู่เกาะกิลเบิร์ต
| --- | --- |
บน: ภาพมุมสูงของเซาท์ตาราวา - ล่าง: แผนที่เซาท์ตาราวา

เซาท์ตาราวาที่ตั้งในคิริบาสแสดงแผนที่คิริบาสเซาท์ตาราวาเซาท์ตาราวา (มหาสมุทรแปซิฟิก)แสดงแผนที่มหาสมุทรแปซิฟิก
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแปซิฟิก
พิกัด: 1°26′N 173°00′E﻿ / ﻿1.433°N 173.000°E﻿ / 1.433; 173.000
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะกิลเบิร์ต
พื้นที่: 15.76 ตารางกิโลเมตร (6.08 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 3 ม. (10 ฟุต)
การปกครอง
คิริบาส
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 63,439 (สำมะโน ค.ศ. 2020)
ความหนาแน่น: 3,578/กม.2 (9267/ตารางไมล์)
กลุ่มชาติพันธุ์: I-Kiribati 95.9%
เซาท์ตาราวา (อังกฤษ: South Tarawa)  เป็นชื่อที่ใช้เรียกบริเวณตอนใต้ของหมู่เกาะปะการังวงแหวนตาราวา ซึ่งเป็นที่ตั้งเมืองหลวงของประเทศคิริบาสที่มีประชากรมากกว่าครึ่งหนึ่งของประเทศ ประกอบไปด้วยเกาะเบติโอ ไบรีกี และบอนรีกี ที่นี่เป็นที่ตั้งสถานที่สำคัญหลายแห่ง เช่น ทำเนียบรัฐบาลคิริบาส รัฐสภา ท่าอากาศยานนานาชาติ แหล่งข้อมูลบางแห่งจึงถือเอาชื่อเกาะนี้เป็นชื่อเมืองหลวงของคิริบาส แต่ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง รวมทั้งแหล่งข้อมูลส่วนใหญ่ซึ่งพิจารณาว่าตัวเกาะปะการังตาระวาทั้งเกาะเป็นเขตเมืองหลวง
เซลล์เกลีย

| เซลล์เกลีย Glia |
| --- | --- |
ภาพแสดงเซลล์เกลียทั้งสี่ชนิดที่พบในระบบประสาทส่วนกลาง ได้แก่ เซลล์อีเพนไดมอล (ชมพูอ่อน), แอสโทรไซต์ (เขียว), เซลล์ไมโครเกลีย (แดงเข้ม), และโอลิโกเดนโดรไซต์ (น้ำเงินอ่อน)
รายละเอียด
คัพภกรรม: แมกโครเกลีย มาจากนิวโรเอ็กโทเดิร์ม และไมโครเกลีย มาจากเซลล์ต้นกำเนิดเม็ดเลือด
ระบบ: ระบบประสาท
ตัวระบุ
MeSH: D009457
TA98: A14.0.00.005
TH: H2.00.06.2.00001
FMA: 54536 54541, 54536
ศัพท์ทางกายวิภาคของจุลกายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เซลล์เกลีย (อังกฤษ: glial cell) หรือ นิวโรเกลีย (อังกฤษ: neuroglia) หรือ เกลีย (อังกฤษ: glia) เป็นเซลล์ที่ไม่ใช่เซลล์ประสาทซึ่งทำหน้าที่หลากหลายในระบบประสาท เช่น ช่วยเกื้อหนุนค้ำจุนเซลล์ประสาท เป็นแหล่งอาหาร รักษาภาวะธำรงดุล (homeostasis) สร้างเยื่อไมอีลินห่อหุ้มแอกซอน และการถ่ายทอดสัญญาณ เป็นต้น จำนวนเซลล์เกลียมีมากกว่าจำนวนเซลล์ประสาทถึง 10 เท่าตัว
ชนิดของเซลล์เกลีย > ไมโครเกลีย

ไมโครเกลีย (microglia) เป็นเซลล์แมคโครฟาจ (macrophage) ชนิดพิเศษที่สามารถเกิดกระบวนการการกลืนกินของเซลล์ (phagocytosis) ได้ เชื่อว่าไมโครเกลียนี้เกิดจากเซลล์ต้นกำเนิดในระบบเลือดมากกว่าเกิดจากเซลล์ต้นกำเนิดในชั้นเอ็กโทเดิร์ม (ectoderm) แต่ที่ไมโครเกลียถูกจัดอยู่ในเซลล์ระบบประสาทเนื่องจากช่วยเหลือการทำงานของเซลล์ประสาท
จำนวนไมโครเกลียในระบบประสาทส่วนกลางมีประมาณร้อยละ 15 ของจำนวนเซลล์ทั้งหมด สามารถพบเซลล์ชนิดนี้ได้ในสมองและไขสันหลังทุกบริเวณ หากเนื้อเยื่อดังกล่าวถูกทำลายไมโครเกลียก็จะแบ่งตัวเพิ่มขึ้นและเคลื่อนที่ไปยังบริเวณดังกล่าว
ชนิดของเซลล์เกลีย > แอสโทรไซต์

แอสโทรไซต์ (astrocyte) หรือ แอสโทรเกลีย (astroglia) เป็นเซลล์เกลียที่มีจำนวนมากที่สุด แอสโทรไซต์ช่วยควบคุมปริมาณสารเคมีต่างๆ ที่อยู่รอบเซลล์ประสาท เช่น กำจัดโพแทสเซียมไอออนที่มีอยู่มากในสารละลายภายนอกเซลล์ ตลอดทั้งช่วยดูดกลับสารสื่อประสาทที่ถูกหลั่งในระหว่างการส่งสัญญาณประสาทผ่านไซแนปส์ 
แอสโทรไซต์ แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ ชนิดโปรโตพลาสมิค และชนิดไฟบรัส ทั้งสองชนิดมีการทำงานที่คล้ายคลึงกันแต่มีลักษณะทางสัณฐานวิทยาและตำแหน่งที่พบเซลล์เหล่านี้ที่แตกต่างกัน แอสโทรไซต์ชนิดโปรโตพลาสมิคมีเส้นใยที่มีขนาดหนา สั้น แต่มีกิ่งก้านเยอะ พบเซลล์ประเภทนี้ได้มากที่ชั้นเนื้อเทา (gray matter) สำหรับแอสโทรไซต์ชนิดไฟบรัสนั้นมีเส้นใยที่เรียวยาว และมีการแตกกิ่งค่อนข้างน้อย พบเซลล์ประเภทนี้ได้มากที่เนื้อขาว (white matter)
ชนิดของเซลล์เกลีย > โอลิโกเดนโดรไซต์

โอลิโกเดนโดรไซต์ (oligodendrocyte) เป็นเซลล์ที่สร้างเยื่อไมอีลิน (myelin sheath) ห่อหุ้มแอกซอนที่อยู่ในระบบประสาทกลาง เยื่อไมอีลินนี้เป็นส่วนเยื่อหุ้มเซลล์ของโอลิโกเดนโดรไซต์ที่ไปล้อมรอบแอกซอนทำให้เกิดเป็นฉนวนไฟฟ้าเป็นผลให้การส่งสัญญาณประสาทเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
ชนิดของเซลล์เกลีย > เซลล์อีเพนไดมอล

เซลล์อีเพนไดมาอล (ependymal cell) หรือ อีเพนไดโมไซต์ (ependymocyte)เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งพบได้ในระบบประสาท โดยพบเป็นเยื่อบุที่โพรงสมองและโพรงของไขสันหลัง
ชนิดของเซลล์เกลีย > เรเดียลเกลีย

เรเดียลเกลียที่อยู่ในสมองส่วนสมองน้อย (cerebellum) เรียกว่า เบอร์กแมนเกลีย (Bergmann glia) ซึ่งมีส่วนในกระบวนการไซแนปติกพลาสติซิตี้ ในดวงตาชั้นเรตินาเรียกเซลล์นี้ว่า เซลล์มูลเลอร์ (Müller cell)
ชนิดของเซลล์เกลีย > เซลล์ชวานน์

เซลล์ชวานน์ (Schwann cell) เป็นเซลล์ที่ทำหน้าที่สร้าง myelin sheath ห่อหุ้ม axon อีกเซลล์หนึ่ง แต่จะพบใน  Peripheral nervous system  หรือ ระบบประสาทส่วนปลาย นอกจากนี้ยังสามารถเกิดการกลืนกินของเซลล์ ช่วยในการจัดเก็บองค์ประกอบของเซลล์ที่เสียแล้วซึ่งจำเป็นในการเจริญของเซลล์ประสาทในระบบประสาทส่วนปลาย
ชนิดของเซลล์เกลีย > เซลล์แซทเทลไลท์

เซลล์แซทเทลไลท์ (Satellite cell) เป็นเซลล์ขนาดเล็กที่เกาะอยู่ที่ผิวของเซลล์ประสาทในระบบประสาทส่วนปลายซึ่งทำหน้าที่ช่วยปรับสภาพองค์ประกอบทางเคมีภายนอกเซลล์
เซลล์รับกลิ่น

| เซลล์ประสาทรับกลิ่น  (Olfactory receptor neuron)> รายละเอียด |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: เยื่อรับกลิ่นในจมูก
รูปร่าง: ปลายประสาทรับความรู้สึกแบบสองขั้ว (Bipolar sensory receptor)
หน้าที่: ตรวจจับร่องรอยสารเคมีในอากาศที่สูดเข้า (เพื่อได้กลิ่น)
สารส่งผ่านประสาท: กลูตาเมต
การเชื่อมก่อนจุดประสานประสาท: ไม่มี
การเชื่อมหลังจุดประสานประสาท: ป่องรับกลิ่น (Olfactory bulb)
ตัวระบุ
MeSH: D018034
นิวโรเล็กซ์ ID: nifext_116
TH: H3.11.07.0.01003
FMA: 67860
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
แผนภาพของเซลล์ประสาทรับกลิ่น
เซลล์ประสาทรับกลิ่น (อังกฤษ: olfactory receptor neuron ตัวย่อ ORN, olfactory sensory neuron ตัวย่อ OSN) เป็นเซลล์ที่ถ่ายโอนกลิ่นเป็นกระแสประสาทภายในระบบรับกลิ่น
เป็นเซลล์ที่อยู่ภายในเยื่อรับกลิ่นที่บุบางส่วนของโพรงจมูก (ประมาณ 5 ซม2 ในมนุษย์) บริเวณยอดเซลล์จะมีเส้นขนเล็ก ๆ (olfactory cilia) ที่ทำหน้าที่จับโมเลกุลกลิ่นจากสิ่งแวดล้อมที่เข้ามาภายในรูจมูก 
เซลล์จะถ่ายโอนกลิ่นเป็นกระแสประสาทแล้วส่งผ่านเส้นประสาทรับกลิ่น (olfactory nerve) ซึ่งวิ่งผ่านรูในกระดูก cribriform plate เหนือโพรงจมูกขึ้นไปยังป่องรับกลิ่นในสมอง
การรับกลิ่นของมนุษย์จะไม่พัฒนาเทียบเท่ากับสัตว์บางชนิดเช่นสุนัข ซึ่งมีประสาทรับกลิ่นที่ดีเยี่ยม
โครงสร้างและการทำงาน

มนุษย์มีเซลล์ประสาทรับกลิ่นประมาณ 12 ล้านตัว
ซึ่งจะเปลี่ยนทุก ๆ 30-60 วันทดแทนด้วยเซลล์ต้นกำเนิดชั้นฐาน (basal stem cell) ที่พัฒนากลายเป็นเซลล์ประสาทรับกลิ่น 
เทียบกับหนูที่มี 15 ล้านตัว
กับสุนัขทั่วไปที่มี 125-220 ล้านตัว และกับสุนัขบลัดฮาวด์ที่มีถึง 300 ล้านตัว
เซลล์จะเป็นแบบเซลล์ประสาทสองขั้วโดยมีเดนไดรต์งอกออกจากส่วนยอดและหันออกจากแผ่นกระดูกพรุน (cribriform plate) และมีแอกซอนซึ่งไม่หุ้มปลอกไมอีลินและงอกออกจากส่วนฐานแล้ววิ่งผ่านรูแผ่นกระดูกขึ้นไปสุดที่ป่องรับกลิ่น (olfactory bulb) ซีกร่างกายเดียวกันในสมอง
ตัวเซลล์จะอยู่ที่เยื่อรับกลิ่น (olfactory epithelium) ในช่องจมูก
โดยกระจายไปตามชั้นทั้งสามของเนื้อเยื่อ
แอกซอนจากฐานจะรวมตัวกันเป็นมัดใยประสาทจำนวนมากที่รวม ๆ กันเรียกว่า ฆานประสาท (olfactory nerve, CN I) ก่อนจะวิ่งผ่านรูกระดูกพรุน
ไม่เหมือนกับเซลล์ประสาทรับความรู้สึกอื่น ๆ เช่น เซลล์รับแสงในจอตา และเซลล์ขนในคอเคลีย เซลล์ประสาทรับกลิ่นเองมีแอกซอนคือสามารถส่งศักยะงานไปยังระบบประสาทส่วนกลางโดยไม่ต้องอาศัยเซลล์ประสาทอีกตัวหนึ่ง
นอกจากนั้น เซลล์ยังส่งสัญญาณไปยังระบบประสาทส่วนกลางคือป่องรับกลิ่นโดยไม่ผ่านทาลามัสเหมือนกับระบบรับความรู้สึกอื่น ๆ อีกด้วย โดยป่องรับกลิ่นจะทำหน้าที่นี้แทนทาลามัส
เซลล์รับกลิ่นแต่ละตัวจะแสดงออกหน่วยรับกลิ่นเพียงแค่ชนิดเดียว แต่เซลล์หลายตัวจะแสดงออกหน่วยรับกลิ่นชนิดเดียวกันซึ่งจับกับโมเลกุลกลิ่นแบบเดียวกัน
เซลล์รับกลิ่นที่มีหน่วยรับกลิ่นประเภทเดียวกันนี้จะอยู่จำกัดภายในโซนหลายโซนของเยื่อรับกลิ่นโดยกระจายไปอย่างสุ่มในโซนนั้น ๆ 
แอกซอนของเซลล์รับกลิ่นต่าง ๆ ที่มีหน่วยรับกลิ่นชนิดเดียวกัน จะวิ่งรวมเข้าที่โกลเมอรูลัส (glomerulus) โดยเฉพาะ ๆ ของป่องรับกลิ่นในซีกร่างกายเดียวกัน
และปกติจะส่งแอกซอนไปยังโกลเมอรูลัสเป็นคู่ในป่องรับกลิ่น โกลเมอรูลัสแต่ละอันจะอยู่ด้านตรงข้ามของป่องโดยมีเส้นแบ่งข้างวิ่งผ่านป่องในแนวทแยง
โครงสร้างและการทำงาน > ซีเลีย

ซีเลียที่คล้ายขนเล็ก ๆ จำนวนมากจะยื่นออกจากเดนไดรต์อันเดียวของเซลล์รับกลิ่นส่วนยอด เข้าไปในชั้นเมือกหนาที่ปกคลุมผิวของเยื่อรับกลิ่น
ผิวของซิเลียจะปกคลุมด้วยโปรตีนหน่วยรับกลิ่น (olfactory receptor, ตัวย่อ OR) ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของ G protein-coupled receptor
หน่วยรับกลิ่นจะมีกลไกในการขยายสัญญาณกลิ่นและถ่ายโอนกลิ่นเป็นกระแสประสาท
ซีเลียของเซลล์รับกลิ่นไม่มีโครงสร้างเหมือนกับซีเลียที่เคลื่อนที่ได้ (คือที่เป็นไมโครทิวบูลแบบ 9+2) แม้รูปอาจจะเหมือน แต่ซีเลียของเซลล์กลับสมบูรณ์ไปด้วยแอกตินและเหมือนกับ microvilli ของเยื่อบุผิวอื่น ๆ มากกว่า เช่นดังที่พบในปอดหรือในลำไส้ เป็นโครงสร้างที่ช่วยขยายขนาดพื้นที่ในการรับกลิ่นเป็นอย่างมาก
มีโปรตีนหน่วยรับกลิ่นหลายอย่างที่จำเป็นในการถ่ายโอนสัญญาณกลิ่นเป็นกระแสประสาท และพบอย่างหนาแน่นหรือโดยส่วนเดียวที่ซีเลียของเซลล์รับกลิ่น
โครงสร้างและการทำงาน > หน่วยรับกลิ่นและกลไกการทำงาน

ข้อมูลเพิ่มเติม: หน่วยรับกลิ่น
หน่วยรับกลิ่นซึ่งอยู่ที่เยื่อหุ้มซีเลีย ได้ระบุแล้วว่าเป็นช่องไอออนแบบ ligand-gated metabotropic channels
มียีนประมาณ 1,000 ยีนที่เข้ารหัสตัวรับความรู้สึกในมนุษย์ ทำให้เป็นกลุ่มยีนขนาดใหญ่ที่สุดในดีเอ็นเอมนุษย์
โมเลกุลกลิ่นจะละลายในเมือกของเยื่อรับความรู้สึกแล้วจับกับหน่วยรับความรู้สึก โดยแต่ละหน่วยสามารถจับกับโมเลกุลกลิ่นได้หลายชนิด แม้จะมีสัมพรรคภาพต่อกลิ่นต่าง ๆ ไม่เท่ากัน
ความต่าง ๆ ทางสัมพรรคภาพเช่นนี้ จะเป็นเหตุเกิดการตอบสนองในรูปแบบต่าง ๆ โดยเป็นโปรไฟล์การตอบสนองต่อกลิ่นโดยเฉพาะ ๆ
หน่วยรับกลิ่นที่จับกับโมเลกุลกลิ่นจะทำให้เกิดการส่งสัญญาณเป็นลำดับภายในเซลล์ ซึ่งในที่สุดก็ทำให้เซลล์ลดขั้วแล้วส่งศักยะงานไปยังป่องรับกลิ่น
โดยรายละเอียดก็คือ เมื่อจับกับกลิ่นแล้ว หน่วยรับกลิ่นจะเปลี่ยนโครงสร้างแล้วเริ่มการทำงานของ G protein ภายในเซลล์รับกลิ่นซึ่งอยู่ที่ปลาย carboxyl ของหน่วยรับกลิ่น
G protein (Golf และ/หรือ Gs)
ซึ่งเป็นประเภทที่เฉพาะต่อระบบรับกลิ่น ก็จะเริ่มการทำงานของเอนไซม์ adenylate cyclase III (ACIII) ซึ่งเป็นเอนไซม์เฉพาะในระบบรับกลิ่นเช่นกัน และเพิ่มการปล่อย cyclic AMP (cAMP) ซึ่งทำหน้าที่เป็น second messenger โดยอาศัยอะดีโนซีนไตรฟอสเฟต (ATP) 
แล้ว cAMP ก็จะเปิดช่องไอออน cyclic nucleotide-gated ion channel ทำให้ไอออนแคลเซียม (Na+) และโซเดียม (Ca2+) ซึมเข้ามาในเซลล์ได้ แล้วทำให้เซลล์รับกลิ่นลดขั้ว (depolarized) 
นอกจากนั้น Ca2+ ที่เพิ่มขึ้นก็จะเปิดช่องไอออน Ca2+-gated Cl- channel ซึ่งขยายการลดขั้วของเซลล์ที่แพร่กระจายไปตามตัวเซลล์อย่างแพสซิฟจนถึงส่วน axon hillock ของตัวเซลล์ ซึ่งเป็นจุดที่สร้างศักยะงานอาศัยช่องไอออน voltage-regulated Na+ channel เพื่อส่งไปยังป่องรับกลิ่น
โครงสร้างและการทำงาน > การลดการตอบสนองของเซลล์รับกลิ่น

เซลล์ประสาทรับกลิ่นได้การป้อนกลับเชิงลบที่มีผลอย่างรวดเร็วเมื่อเกิดการลดขั้ว
คือเมื่อเซลล์กำลังลดขั้ว ช่อง cyclic nucleotide-gated ion channel ก็จะเปิดให้ไอออนโซเดียมและแคลเซียมไหลเข้าไปในเซลล์
การไหลเข้าของแคลเซียมจะเริ่มการทำงานเป็นลำดับภายในเซลล์
คือ ในขั้นแรก แคลเซียมจะเข้ายึดกับ calmodulin รวมเป็น CaM
ซึ่งก็จะเข้ายึดกับ cyclic nucleotide-gated ion channel แล้วปิดช่อง ซึ่งหยุดการไหลเข้าของโซเดียมและแคลเซียม
CaM ก็จะเริ่มการทำงานของ CaMKII ซึ่งจะเพิ่มกลุ่ม Phosphoryl ให้กับ ACIII และลดการผลิต cAMP
CaMKII ยังเริ่มการทำงานของ phosphodiesterase ซึ่งจะสลาย cAMP ด้วยน้ำ
กระบวนการป้อนกลับเชิงลบจะมีผลยับยั้งไม่ให้เซลล์ตอบสนองเมื่อมีโมเลกุลกลิ่นเข้ามาอีก
ดูเพิ่ม

ตัวรับรู้สารเคมี
ตัวรับความรู้สึก
แหล่งข้อมูลอื่น

NIF Search - Olfactory receptor neuron[ลิงก์เสีย] via the Neuroscience Information Framework
Insect olfaction
การป้อนกลับในเชิงลบซึ่งลดการถ่ายโอนกลิ่นของเซลล์ประสาทรับกลิ่น กล่าวอีกอย่างก็คือ ลดการตอบสนองต่อกลิ่น
เซาท์อีสต์อิงแลนด์

| เซาท์อีสต์อิงแลนด์ |
| --- | --- |
ภูมิภาคของประเทศอังกฤษ

รัฐเอกราช:  สหราชอาณาจักร
ประเทศ:  อังกฤษ
เมืองใหญ่ที่สุด: ไบรตันและโฮฟ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19,095 ตร.กม. (7,373 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 3
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 8,635,000 คน
 • อันดับ: 1
 • ความหนาแน่น: 452.2 คน/ตร.กม. (1,171 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.secouncils.gov.uk
ภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ (อังกฤษ: South East England) เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1994 และรับเป็นส่วนหนึ่งของสถิติใน ปี ค.ศ. 1999 ภาคตะวันออกเฉียงใต้รวมมลฑลบาร์กเชอร์, บักกิงแฮมเชอร์, อีสต์ซัสเซกซ์, แฮมป์เชอร์, ไอล์ออฟไวต์, เคนต์, ออกซฟอร์ดเชอร์, เซอร์รีย์ และเวสต์ซัสเซกซ์ คำที่ใช้กันโดยทั่วไปในการเรียกบริเวณนี้คือ “ตะวันออกเฉียงใต้” แต่ความหมายต่างกันออกไปมาก ภาคตะวันออกเฉียงใต้มีเนื้อที่ 19,096 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2001 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 8,000,550  คนโดยมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 419 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
ภาคตะวันออกเฉียงใต้ก็เช่นเดียวกับภาคอื่นยกเว้นนครลอนดอนและปริมณฑลที่ไม่มีผู้แทนที่ได้รับเลือกจากประชาชนและอำนาจส่วนกลาง ความพยายามในอันที่จะก่อตั้งรัฐบาลระดับภาคจากการเลือกตั้งที่เสนอโดยพรรคกรรมกรหลังจากการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1997 ไม่ประสบความสำเร็จ ศูนย์กลางของรัฐบาลอยู่ที่กิลด์ฟอร์ดเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคโดยจำนวนประชากรคือเมืองไบรตันและโฮฟ แต่เมืองที่มีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจของบริเวณนี้คือลอนดอน จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่เนินวอลบรีในบาร์กเชอร์ที่สูง  297 เมตรจากระดับน้ำทะเล
ดูเพิ่ม

ภาคการปกครองของอังกฤษ
| ด ค กภูมิภาคของประเทศอังกฤษ |
| --- | --- |
 เซาท์เวสต์อิงแลนด์  เซาท์อีสต์อิงแลนด์  นอร์ทเวสต์อิงแลนด์  นอร์ทอีสต์อิงแลนด์  ยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์  ลอนดอน  เวสต์มิดแลนส์  อีสต์มิดแลนส์  อีสต์ออฟอิงแลนด์ 
↑
เซาท์เวสต์อิงแลนด์

| เซาท์เวสต์อิงแลนด์ |
| --- | --- |
ภูมิภาคของประเทศอังกฤษ

รัฐเอกราช:  สหราชอาณาจักร
ประเทศ:  อังกฤษ
เมืองใหญ่ที่สุด: บริสตอล
การปกครอง
 • คณะกรรมการผู้มีอำนาจท้องถิ่น: สภาตะวันตกเฉียงใต้
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23,800 ตร.กม. (9,200 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 1
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 5,289,000 คน
 • อันดับ: 6 จาก 9
 • ความหนาแน่น: 220 คน/ตร.กม. (580 คน/ตร.ไมล์)
ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ (อังกฤษ: South West England) เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษและโดยเนื้อที่แล้วเป็นภาคที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเก้าภาคที่มีบริเวณตั้งแต่กลอสเตอร์เชอร์และวิลต์เชอร์ไปจนถึงคอร์นวอลล์และหมู่เกาะซิลลี ภาคตะวันตกเฉียงใต้ครอบคลุมบริเวณที่เรียกว่าเวสต์คันทรี (West Country) และเวสเซกซ์
ภาคตะวันตกเฉียงใต้มีเนื้อที่ 23,829 ตารางกิโลเมตร โดยมีประชากรทั้งหมดประมาณ 5,289,000 คนและมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 220 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
บริเวณนี้มีชื่อเสียงในการผลิตเนยแข็งชนิดที่เรียกกันว่าเชดดาร์ชีส ที่เริ่มทำกันที่หมู่บ้านเชดดาร์, เดวอนมีชื่อเสียงในเรื่อง “cream tea” ซึ่งเป็นการดื่มชานมกับการกิน “สกอน” (คล้ายมัฟฟินแต่ไม่มีความหวาน) กับครีมข้น (clotted cream) และแยมผลไม้ และในเรื่องไซเดอร์ (cider) ซึ่งเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ทำจาการหมักน้ำแอปเปิล (ต่างจากไซเดอร์บางชนิดในสหรัฐที่ไม่มีแอลกอฮอล์) นอกจากนั้นยังเป็นที่ตั้งของโครงการอีเด็น, อาร์ดแมนแอนิเมชันส (Aardman Animations), งานเทศกาลกลาสตันบรี และงานแสดงบอลลูนนานาชาติประจำปีที่บริสตอล และสถานที่ท่องเที่ยวและชายหาดในคอร์นวอลล์ อุทยานแห่งชาติสองแห่งและมรดกโลกสี่แห่งก็ตั้งอยู่ในภาคนี้
ดูเพิ่ม

ภาคการปกครองของอังกฤษ
| ด ค กภูมิภาคของประเทศอังกฤษ |
| --- | --- |
 เซาท์เวสต์อิงแลนด์  เซาท์อีสต์อิงแลนด์  นอร์ทเวสต์อิงแลนด์  นอร์ทอีสต์อิงแลนด์  ยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์  ลอนดอน  เวสต์มิดแลนส์  อีสต์มิดแลนส์  อีสต์ออฟอิงแลนด์
เซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2006; 18 ปีที่แล้ว (2006)
ประเทศ:  เซอร์เบีย
สมาพันธ์: ยูฟ่า
จำนวนทีม: 16
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: เซอร์เบียนเฟิสต์ลีก
ถ้วยระดับประเทศ: เซอร์เบียนคัพ
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ยูฟ่ายูโรปาลีก ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เรดสตาร์ เบลเกรด (9 สมัย)  (2022–23)
ชนะเลิศมากที่สุด: เรดสตาร์ เบลเกรด (9 สมัย)
ผู้ทำประตูสูงสุด: Andrija Kaluđerović (61 goals)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: Arena Sport
เว็บไซต์: superliga.rs
ปัจจุบัน: เซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา ฤดูกาล 2023–24
เซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา (อังกฤษ: Serbian SuperLiga) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศเซอร์เบีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2006
สโมสรที่เข้าร่วมเซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา (ฤดูกาล 2017–18)

Bačka
Borac
Javor
Mačva
Mladost
Napredak
Radnički Niš
Radnik
Spartak
วอยวอดีนา
Čukaricki
พาร์ทีซาน
Rad
เรดสตาร์
Voždovac
Zemun
ที่ตั้งของทีมฟุตบอลในรายการเซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา ฤดูกาล 2017–18
| สโมสร | เมือง | สนาม | ความจุ |
| --- | --- | --- | --- |
| Bačka | Bačka Palanka | Stadion Slavko Maletin Vava | 5,500 |
| Borac | ชาชัก | Čačak Stadium | 8,000 |
| Čukarički | เบลเกรด | Čukarički Stadium | 4,070 |
| Javor | Ivanjica | Ivanjica Stadium | 4,000 |
| Mačva Šabac | Šabac | Gradski stadion | 8,000 |
| Mladost | Lučani | Mladost Stadium | 8,000 |
| Napredak Kruševac | Kruševac | Mladost Stadium | 10,331 |
| พาร์ทีซาน | เบลเกรด | Partizan Stadium | 32,710 |
| Rad | เบลเกรด | King Peter I Stadium | 6,000 |
| Radnički | นีช | Čair Stadium | 18,151 |
| Radnik | Surdulica | Surdulica City Stadium | 3,312 |
| เรดสตาร์ | เบลเกรด | สนามกีฬาเรดสตาร์ | 55,538 |
| Spartak | ซูบอตีตซา | City Stadium | 13,000 |
| วอยวอดีนา | นอวีซาด | Karađorđe Stadium | 15,000 |
| Voždovac | เบลเกรด | Shopping Center Stadium | 5,200 |
| Zemun | เบลเกรด | Zemun Stadium | 10,000 |
ทีมชนะเลิศ > ชนะเลิศลีกสูงสุดเซอร์เบีย

| สโมสร | ชนะเลิศ | ปีที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| เรดสตาร์ | 30 | 1946, 1951, 1953, 1956, 1957, 1959, 1960, 1964, 1968, 1969, 1970, 1973, 1977, 1980, 1981, 1984, 1988, 1990, 1991, 1992, 1995, 2000, 2001, 2004, 2006, 2007, 2014, 2016, 2018, 2019 |
| พาร์ทีซาน | 27 | 1947, 1949, 1961, 1962, 1963, 1965, 1976, 1978, 1983, 1986, 1987, 1993, 1994, 1996, 1997, 1999, 2002, 2003, 2005, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2015, 2017 |
| BSK | 5 | 1931, 1933, 1935, 1936, 1939 |
| วอยวอดีนา | 2 | 1966, 1989 |
| Jugoslavija | 2 | 1924, 1925 |
| Obilić | 1 | 1998 |