stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอมัร หยาต มหัล
ประวัติศาสตร์

นักเขียนชาวอังกฤษที่บันทึก District Gazeteer of Jhang กล่าวข่านถึงอาคารนี้ว่าเป็น 'สิ่งมหัศจรรย์ของที่นี่' (local wonder) งบประมาณก่อสร้างหเวลนี้สิริรวมอยู่ที่ 200,000 รูปี และเศข โอมัร เสียชีวิตไม่นานหลังก่อสร้างแล้วเสร็จในปีเดียวกัน ลูกชายคนเดียวของเศข คือ กุลซัร โวหระ (Gulzar Vohra) จัดพิธีแต่งงานในหเวลีอย่างยิ่งใหญ่ในปี 1937 เขาถูกพบเสียชีวิตในหเวลีในวันต่อมา เข้าใจว่าเกิดจากภาวะพิษคอร์บอนมอน็อกไซด์จากการเผาถ่านหินจำนวนมากในการเฉลิมฉลองงานแต่งงาน ร่างของเขาถูกฝังเคียงข้างมารดาซึ่งเสียชีวิตในเวลาต่อมา ที่ในลานกลางของบ้าน
หลังจากนั้นมา หเวลีจึงถูกทิ้งร้างเนื่องด้วยถูกมองว่าเกี่ยวข้องกับโชคร้าย ทาสรับใช้ในหเวลียังคงอยู่อาศัยต่อภายมน ในปี 1940 องค์การ Anjuman-e-Islamia ได้แปรสภาพอาคารมาเป็นโรงเรียน และในปี 1948 เศข มุฮัมมัด อะมิน (Sheikh Muhammad Amin) ใช้อาคารเป็นศูนย์รับเลี้ยงเด็กกำพร้า ก่อนจะถูกทิ้งร้างอีกครั้งในปี 1950 หลังจากนั้น อาคารถูกขโมยบุกรุกเข้าถอดชิ้นงานศิลปะและของประดับภายในอาคารไปขายต่อ
และในทศวรรษ 1970s ชั้นสองชั้นบนถูกรื้อถอนเนื่องจากถูกทิ้งร้างจนไม่ปลอดภัย อีกชั้นต้องถูกทิ้งเนื่องจากถูกฝนถล่มอย่างหนักในปี 1993ท้ายที่สุด รัฐบาลเข้าครอบครองอาคารในปี 1989 และมีการบูรณะครั้งใหญ่ในกลางทศวรรษ 1990s ด้วยเงินจากการระดมทุนของชุมชนท้องถิ่น ปัจจุบันอาคารใช้งานเป็นหอสมุดและศูนย์วัฒนธรรม
โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก

| ร> ม.ภ. โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก |
| --- | --- |
محمد ضیاء الحق
โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก

ประธานาธิบดีปากีสถานคนที่ 6
ดำรงตำแหน่ง 16 กันยายน ค.ศ.1978 – 17 สิงหาคม ค.ศ.1988
นายกรัฐมนตรี: Muhammad Khan Junejo
ก่อนหน้า: Fazal Ilahi Chaudhry
ถัดไป: Ghulam Ishaq Khan
เสนาธิการทหารบก
ดำรงตำแหน่ง 1 มีนาคม ค.ศ.1976 – 17 สิงหาคม ค.ศ.1988
ก่อนหน้า: Tikka Khan
ถัดไป: Mirza Aslam Beg
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 สิงหาคม ค.ศ. 1924(1924-08-12) Jalandhar, แคว้นปัญจาบ, บริติชราช (ปัจจุบันคือรัฐปัญจาบ)
เสียชีวิต: 17 สิงหาคม ค.ศ. 1988(1988-08-17) (64 ปี) Bahawalpur, แคว้นปัญจาบ, ปากีสถาน
ที่ไว้ศพ: Faisal Mosque
เชื้อชาติ: ชาวบริติชราช (1924–1947) ชาวปากีสถาน (1947–1988)
คู่สมรส: Begum Shafiq Zia (1950–1988; เขาตาย)
บุตร: 5 (รวมถึงMuhammad Ijaz-ul-Haq)
ศิษย์เก่า: St. Stephen's College, Delhi United States Army Command and General Staff College
ชื่อเล่น: Mard-e-Momin
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  อินเดีย  ปากีสถาน
สังกัด:  British Indian Army  กองทัพบกปากีสถาน
ประจำการ: 1943–1988
ยศ:  พลเอก
หน่วย: 22 Cavalry, Army Armoured Corps (PA – 1810)
บังคับบัญชา: 2nd Independent Armoured Brigade 1st Armoured Division II Strike Corps Chief of Army Staff
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่สอง Indo-Pakistani War of 1965 สงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน

พลเอก โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก (ปัญจาบ, อูรดู: محمد ضياء الحق; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2467 – 17 สิงหาคม พ.ศ. 2531) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 6 ของประเทศปากีสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 จนกระทั่งถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 2531 มีการประกาศกฎอัยการศึกเป็นครั้งที่ 3 ในประวัติศาสตร์ของประเทศในปี พ.ศ. 2520 เขาเป็นประมุขแห่งรัฐที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของปากีสถาน ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 11 ปี เขาถูกตั้งข้อสังเกตมากที่สุดสำหรับความพยายามของเขาที่จะทำให้ประเทศปากีสถานให้เป็นรัฐอิสลามและสังคม"อิสลามานุวัฒน์" และในนโยบายด้านการต่างประเทศสำหรับความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหรัฐอเมริกา และการสนับสนุนกลุ่มต่อต้านมูจาฮีดีนกับโซเวียตในอัฟกานิสถาน
เครื่องอิสริยาภรณ์ > เครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศต่างประเทศ

จอร์แดน :
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยารณ์อัลฮุเซนบินอาลี
พ.ศ. 2514 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาราแห่งจอร์แดน ชั้นที่ 5
พ.ศ. 2514 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อิสติเชียล ชั้นที่ 5
สหราชอาณาจักร :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญเบอร์มาสตาร์
พ.ศ. 2488 –  เหรียญวอร์ 1939 - 1945
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญเจนนะรัลเซอวิส
ไทย :
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ (ร.ม.ภ.)
กบฏธันวาคม

กบฏธันวาคม (อังกฤษ: Decembrist revolt) หรือ การก่อการกำเริบธันวาคม (อังกฤษ: Decembrist uprising, รัสเซีย: Восстание декабристов) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในจักรวรรดิรัสเซีย เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม [ตามปฎิทินเก่า: 14 ธันวาคม] 1825 หลังจากจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน
แกรนด์ดยุกคอนสตันติน รัชทายาทโดยสันนิษฐานของจักรพรรดิอะเลคซันดร์ ทรงถอดพระองค์ออกจากลำดับการสืบราชสันตติวงศ์โดยที่ศาลไม่รู้ และนีโคไล พระอนุชาของพระองค์ขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดินีโคไลที่ 1 ในขณะที่กองทัพบางส่วนสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อจักรพรรดินีโคไล กองกำลังประมาณ 3,000 นายพยายามที่จะก่อรัฐประหารเพื่อสนับสนุนแกรนด์ดยุกคอนสตันติน แม้จะอ่อนแอลงจากความไม่ลงรอยกันระหว่างผู้นำของตน แต่กลุ่มกบฏก็ได้เผชิญหน้ากับผู้จงรักภักดีนอกอาคารวุฒิสภาต่อหน้าฝูงชนจำนวนมาก ท่ามกลางความสับสน มีฮาอิล มีโลราโดวิช ตัวแทนของจักรพรรดิถูกลอบสังหาร ในที่สุดผู้จงรักภักดีก็เปิดฉากยิงด้วยปืนใหญ่ ซึ่งทำให้กลุ่มกบฏกระจัดกระจาย หลายคนถูกพิพากษาให้แขวนคอ จำคุก หรือเนรเทศไปยังไซบีเรีย ผู้สมคบคิดกลายเป็นที่รู้จักในนาม นักธันวาคม (รัสเซีย: декабристы, อักษรโรมัน: dekabristy)
ไวตาเป

ที่ตั้งของไวตาเปในแผนที่บอราบอรา
ไวตาเป
ไวตาเป (ตาฮีตี: Vaitape) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะบอราบอราในดินแดนเฟรนช์พอลินีเชีย มีประชากร 4,927 คน นับเป็นประชากรเกินครึ่งของทั้งเกาะที่มีประมาณ 9,000 คน  ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของเมืองปาเปเอเต (เมืองหลวงของเฟรนช์พอลินีเชีย)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอรา-บอรา> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30.2 (86.4) | 30.8 (87.4) | 30.5 (86.9) | 30.3 (86.5) | 29.5 (85.1) | 28.5 (83.3) | 28.1 (82.6) | 28.1 (82.6) | 28.6 (83.5) | 29.1 (84.4) | 29.4 (84.9) | 29.6 (85.3) | 29.4 (84.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 25.1 (77.2) | 25.3 (77.5) | 25.5 (77.9) | 25.5 (77.9) | 25.2 (77.4) | 24.2 (75.6) | 23.8 (74.8) | 23.8 (74.8) | 24.0 (75.2) | 24.3 (75.7) | 24.6 (76.3) | 24.8 (76.6) | 24.7 (76.5) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 268.7 (10.579) | 233.2 (9.181) | 176.9 (6.965) | 182.7 (7.193) | 129.8 (5.11) | 98.2 (3.866) | 83.3 (3.28) | 59.7 (2.35) | 65.5 (2.579) | 99.8 (3.929) | 203.7 (8.02) | 280.6 (11.047) | 1,882.1 (74.098) |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 201.1 | 202.6 | 239.4 | 219.8 | 224.1 | 224.5 | 231.8 | 248.4 | 241.0 | 230.5 | 217.7 | 207.0 | 2,687.9 |
แหล่งที่มา: NOAA
เบนิกโน อากีโนที่ 3

| เบนิกโน เอส>  อากีโนที่ 3KGCR |
| --- | --- |
ภาพถ่ายทางการใน ค.ศ. 2010

 ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ คนที่ 15
ดำรงตำแหน่ง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2010 – 30 มิถุนายน ค.ศ. 2016
รองประธานาธิบดี: เฮโฮมาร์ บีไนย์
ก่อนหน้า: กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย
ถัดไป: โรดรีโก ดูแตร์เต
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและการปกครองท้องถิ่น
เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบ
ดำรงตำแหน่ง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2010 – 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2010
ก่อนหน้า: โรนัลโด ปูโน
ถัดไป: เจสเซ โรเบรโด
วุฒิสมาชิกฟิลิปปินส์
ดำรงตำแหน่ง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2007 – 30 มิถุนายน ค.ศ. 2010
รองประธานสภาผู้แทนราษฎรฟิลิปปินส์
ดำรงตำแหน่ง 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006
ประธาน: Jose de Venecia Jr.
ก่อนหน้า: ราอูล เอ็ม. กอนซาเลซ
ถัดไป: ซีเมออน ดาตูมานง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดตาร์ลัก เขต 2
ดำรงตำแหน่ง 30 มิถุนายน ค.ศ. 1998 – 30 มิถุนายน ค.ศ. 2007
ก่อนหน้า: Jose Yap
ถัดไป: Jose Yap
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เบนิกโน ซีเมออน โกฮวงโก อากีโนที่ 3 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960(1960-02-08) Sampaloc มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
เสียชีวิต: 24 มิถุนายน ค.ศ. 2021(2021-06-24) (61 ปี) เกซอนซิตี ประเทศฟิลิปปินส์
ที่ไว้ศพ: Manila Memorial Park – Sucat, Parañaque ประเทศฟิลิปปินส์
พรรคการเมือง: เสรีนิยม
บุพการี: เบนิกโน อากีโน จูเนียร์ คอราซอน อากีโน
ความสัมพันธ์: ตระกูลโกฮวงโก ตระกูลอากีโน Jose W. Diokno (seventh cousin once removed) ลอเรนโซ ซูมูลง (Granduncle)
ศิษย์เก่า: Ateneo de Manila University (AB)
ลายมือชื่อ: 
ชื่อเล่น: PNoy, Noynoy

เบนิกโน ซีเมออน อากีโนที่ 3 (ตากาล็อก: Benigno Simeon Aquino III; ชื่อเกิด เบนิกโน ซีเมออน โกฮวงโก อากีโนที่ 3; 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 - 24 มิถุนายน ค.ศ. 2021) หรือรู้จักกันในฉายา นอยนอย อากีโน (Noynoy Aquino) และในภาษาพูดว่า ปินอย (PNoy) เป็นนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์ที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 15 ใน ค.ศ. 2010 ถึง 2016 โดยเป็นลูกชายของเบนิกโน อากีโน จูเนียร์ นักการเมืองที่ถูกลอบสังหาร กับคอราซอน อากีโน ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 11 เขาเป็นนักการเมืองรุ่นที่ 4 ในตระกูลอากีโนจากจังหวัดตาร์ลัก
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

ชื่อเกิดของนอยนอย อากีโนคือ เบนิกโน ซีเมออน โกฮวงโก อากีโนที่ 3 เขาเกิดในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทิร์นใน Sampaloc มะนิลา โดยเป็นลูกคนที่ 3 จากทั้ง 5 คนของเบนิกโน อากีโน จูเนียร์ที่ขณะนั้นดำรงตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัดตาร์ลัก กับคอราซอน โกฮวงโก ลูกสาวของ José Cojuangco เบนิกโนมีพี่/น้องสาว 4 คน คือ: Maria Elena, Aurora Corazon, Victoria Elisa และนักแสดงสาว Kristina Bernadette เขาเข้าเรียนชั้นประถมศึกษา มัธยมศึกษา และวิทยาลัยที่ Ateneo de Manila University ในเกซอนซิตี
อากีโนได้รับปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต (สาขาเศรษฐศาสตร์) จาก Ateneo ใน ค.ศ. 1981 อดีตประธานาธิบดี กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย ที่ดำรงตำแหน่งก่อนหน้าตัวเขา เคยเป็นศาสตราจารย์คนหนึ่งของเขาที่มหาวิทยาลัยด้วย
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1972 พ่อของเขา วุฒิสมาชิก และผู้นำฝ่ายค้านคนสำคัญต่อประธานาธิบดี เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ถูกจับกุมฐานล้มล้างการปกครอง จากนั้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1973 พ่อของอากีโนถูกนำตัวไปที่ศาลทหารใน Fort Bonifacio
ชีวิตส่วนตัว

อากีโนไม่ได้แต่งงาน ทำให้เขาเป็นประธานาธิบดีฟลิปปินส์โสดคนแรก อากีโนเคยมีความสัมพันธ์กับ Shalani Soledad สมาชิกสภานคร Valenzuela กีบหลานสาวอดีตวุฒิสมาชิก Francisco Tatad ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 อากีโนยืนยันว่าเขากับ Soledad ยุติความสัมพันธ์กันแล้ว ก่อนหน้านั้น เขขาเคยออกเดทกับ Korina Sanchez, Bernadette Sembrano, และ Liz Uy อากีโนกล่าวอย่างเปิดเผยว่าตนชอบสตรีที่อายุน้อยกว่า เพราะต้องการมีลูก
ถึงแก่อสัญกรรม

ในชั่วโมงต้นของวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2021 แม่บ้านพบตัวอากีโนนอนหมดสติบนเก้าอี้เอนกายที่บ้านในเวสต์ไทรแองเกิล เกซอนซิตี จากนั้นจึงนำตัวไปยังแคปิตอลเมดิคอลเซ็นเตอร์ใน Diliman ทันที โดยมีประกาศว่าเขาเสียชีวิตในเวลา 6:30 น. (เวลามาตรฐานฟิลิปปินส์) ของวันนั้น โดยมีการระบุสาเหตุการเสียชีวิตว่ามาจากโรคไต รองจากโรคเบาหวาน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Official profile in the website of the Senate of the Philippines
Inaugural Address of President Benigno Aquino III | June 30, 2010
President Benigno Aquino III's First State of the Nation Address | July 26, 2010
President Benigno Aquino III's Second State of the Nation Address | July 25, 2011
President Aquino's speech before the United Nations General Assembly | September 24, 2010
| ด ค กประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
| สาธารณรัฐที่ 1 (1899–1901) |  เอมีลีโอ อากีนัลโด  |  |
| เครือรัฐ (1935–1946) |  มานูเอล เอเล. เกซอน (1935–1944)  เซร์ฮิโอ โอสเมญญา(1944–1946)  มานูเอล โรฮัส (1946)  |  |
| สาธารณรัฐที่ 2 (1943–1945) |  โฮเซ เป. เลาเรล  |  |
| สาธารณรัฐที่ 3 (1946–1973) |  มานูเอล โรฮัส (1946–1948)  เอลปิดิโอ กีริโน (1948–1953)  รามอน แมกไซไซ (1953–1957)  คาร์ลอส การ์เซีย (1957–1961)  ดิออสดาโด มากาปากัล (1961–1965)  เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส (1965–1973)  |  |
| สมัยกฎอัยการศึก (1973–1981) |  เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส  |  |
| สาธารณรัฐที่ 4 (1981–1986) |  เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส (1981–1986)  คอราซอน อากีโน (1986)  |  |
| สาธารณรัฐที่ 5 (1986–ปัจจุบัน) |  คอราซอน อากีโน (1986–1992)  ฟิเดล รามอส (1992–1998)  โจเซฟ เอสตราดา (1998–2001)  กลอเรีย อาร์โรโย (2001–2010)  เบนิกโน อากีโนที่ 3 (2010–2016)  โรดรีโก ดูแตร์เต (2016–2022)  บองบอง มาร์กอส (2022–ปัจจุบัน)  |  |
  หมวดหมู่   รายชื่อ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  ออสเตรเลีย 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
ไฮเดอราบาด (ประเทศอินเดีย)

| ไฮเดอราบาด |
| --- | --- |
มหานคร
ตามเข็มนาฬิกาจากซ้ายบน: จารมินาร์, หมู่สุสานกุตับชาฮี, พระพุทธรูปแห่งไฮเดอราบาดที่ฮุสเซนสาครในสวนลุมพินี, วังฟะลักนุมะ, ทิวทัศน์เมืองในย่านกาชีโบวลี, พิรลามนเทียร
สมญา: เมืองแห่งไข่มุก (City of Pearls)
ไฮเดอราบาดสถานที่ตั้งของเมืองในรัฐ
พิกัด:  17°21′58″N 78°28′34″E﻿ / ﻿17.366°N 78.476°E﻿ / 17.366; 78.476
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: เตลันกานา
อำเภอ: ไฮเดอราบาด
การปกครอง
 • ประเภท: สภาเทศมนตรี (Mayor-Council)
 • องค์กร: Greater Hyderabad Municipal Corporation (GHMC)  Hyderabad Metropolitan Development Authority (HMDA)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 650 ตร.กม. (250 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 6,809,970 คน
 • อันดับ: 4
 • ความหนาแน่น: 10,000 คน/ตร.กม. (27,000 คน/ตร.ไมล์)
 : 
ภาษา
 • ราชการ: ภาษาเตลูกู
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
ทะเบียนพาหนะ: AP 09, 10, 11, 12, 13, 22, 23, 24, 28 & 29
เว็บไซต์: www.ghmc.gov.in
ไฮเดอราบาด (เตลูกู: హైదరాబాదు; อูรดู: حیدرآباد) เป็นเมืองหลวงของรัฐเตลังคานาและรัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย มีพื้นที่ 650 ตร.กม. มีประชากร 6,809,970 คน และในเขตเมืองมีประชากร 7,749,334 คน ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 4 ของอินเดีย
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1591 บนฝั่งแม่น้ำมุสิ เมืองนี้เคยเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการค้าเพชรและไข่มุกของโลก ในปัจจุบันเป็นเมืองศูนย์กลางด้านอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศ เช่นเดียวกับด้านเภสัชกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพ
ดูสิ่งนี้ด้วย

รัฐไฮเดอราบาด
กระทรวงกิจการภายใน (สหภาพโซเวียต)

ตรากระทรวง
กระทรวงกิจการภายใน (รัสเซีย: Министерство внутренних дел СССР) ย่อว่า เอ็มวีดี (MVD) เป็นกระทรวงในสหภาพโซเวียต จัดตั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1946 ซึ่งรับช่วงต่อจากกรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน อย่างไรก็ตาม สิ่งที่แตกต่างจากกรมการราษฎรฯคือ กระทรวงนี้ไม่มีหน่วยงานเกี่ยวข้องกับกิจกรรมลับ ยกเว้นในช่วงเวลา 12 เดือนตั้งแต่กลางเดือนมีนาคม ค.ศ. 1953 ถึงกลางเดือนมีนาคม ปีถัดมา
กฤษฎีกาสันติภาพ

ใบประกาศกฤษฎีกาสันติภาพ
กฤษฎีกาสันติภาพ (รัสเซีย: Декре́т о ми́ре) เป็นกฤษฎีกาฉบับแรกของอำนาจโซเวียต เขียนโดยวลาดีมีร์ เลนิน กฤษฎีกาผ่านร่างในสมัยประชุมครั้งที่ 2 ของสภาผู้แทนโซเวียตแห่งแรงงานและทหารมวลรัสเซีย ในวันที่ 8 พฤศจิกายน [ตามปฎิทินเก่า: 26 ตุลาคม] 1917 ภายหลังจากความสำเร็จของการปฏิวัติเดือนตุลาคม  กฤษฎีกาถูกตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ อีซเวียซ์เตีย ในวันที่ 9 พฤศจิกายน [ตามปฎิทินเก่า: 27 ตุลาคม] 1917 เนื้อหาของกฤษฎีกาเสนอให้รัสเซียถอนจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในทันที กฤษฎีกาได้ดำเนินการในที่สุดผ่านสนธิสัญญาเบรสต์-ลิตอฟสค์ หลักการสิบสี่ข้ออันโด่งดังของวูดโรว์ วิลสัน เมื่อเดือนมกราคม 1918 ส่วนใหญ่ตอบสนองต่อกฤษฎีกานี้
None but the lonely heart

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
None but the lonely heart โอปุสที่ 6 เพลงที่ 6 (รัสเซีย: Нет, только тот, кто знал, Net, tol'ko tot, kto znal) เป็นผลงานประพันธ์ดนตรีเพื่อขับร้องและบรรเลงด้วยเปียโน ผลงานของปีเตอร์ ไชคอฟสกีในปี ค.ศ. 1869  เป็นผลงานชิ้นที่ 6 ในชุดเพลงรักหกเพลง (โอปุสที่ 6) ของไชคอฟสกี  โดยใช้คำร้องจากบทกวีภาษารัสเซียของเลฟ อะเล็กซานโดรวิช เม ซึ่งแปลมาจากนวนิยายภาษาเยอรมันในปี ค.ศ. 1795 Wilhelm Meisters Lehrjahre ของเกอเทอ
ไชคอฟสกีจัดแสดงรอบปฐมทัศน์ดนตรีเพลงนี้เมื่อปี ค.ศ. 1870 ที่มอสโก และในปี ค.ศ. 1871 ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.recmusic.org/lieder/get_text.html?TextId=18476 เก็บถาวร 2012-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.tchaikovsky-research.org/en/Works/Songs/TH093/index.html เก็บถาวร 2013-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1812 โอเวอร์เชอร์

Battle of Borodino, by Peter von Hess, 1843
การบรรเลง 1812 Overture ประกอบการยิงปืนใหญ่ ในปี 2005 ที่ออสเตรเลีย
The Year 1812, Festival Overture in E flat major, Op. 49 (ฝรั่งเศส: Ouverture Solennelle, L'Année 1812, รัสเซีย: Торжественная увертюра «1812 год», Festival Overture The Year 1812) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ 1812 โอเวอร์เชอร์ (อังกฤษ: 1812 Overture) เป็นโอเวอร์เชอร์ที่แต่งโดยปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ในปี ค.ศ. 1880 เพื่อรำลึกถึงวีรกรรมของทหารรัสเซียในการป้องกันมอสโกจากการรุกรานของกองทัพฝรั่งเศส นำโดยนโปเลียน โบนาปาร์ต โดยเฉพาะในยุทธการโบโรดิโน เป็นส่วนหนึ่งของการรุกรานรัสเซียของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1812
โอเวอร์เชอร์ชิ้นนี้ออกแสดงครั้งแรกที่มหาวิหารคริสต์แห่งซาเวียร์ เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1882 เป็นที่ชื่นชมในการแสดงประกอบฉากอันน่าตื่นตาตื่นใจ โดยเฉพาะการแสดงการยิงปืนใหญ่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1891 ถูกนำไปแสดงในสหรัฐอเมริกา ก็ได้รับความนิยม เนื่องจากปี ค.ศ. 1812 ก็สอดคล้องกับการรบระหว่างสหรัฐอเมริกากับจักรวรรดิอังกฤษ (ค.ศ. 1812-1815) โอเวอร์เชอร์ชิ้นนี้จึงนิยมนำไปบรรเลงในวันชาติสหรัฐอเมริกา วันที่ 4 กรกฎาคมของทุกปี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ 1812 Overture
โน้ตเพลงเสรีของ 1812 Overture ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
1812 Overture
Performed by the Skidmore College Orchestra. Courtesy of Musopen
โฮเซลีโต รีเบรา

| โฮเซลีโต รีเบรา |
| --- | --- |
เกิด: 4 ธันวาคม พ.ศ. 2514
โฮเซลีโต รีเบรา (ตากาล็อก: Joselito Rivera) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 14) แพ้ 6
ประวัติ

โฮเซลีโต รีเบรา ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค รูเอล เฟอร์นานเดซ ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้น็อค แสงอาทิตย์ ว.สุธีรา ยก 8 และเคยชกชนะน็อค รูดี คาบิเลส ยก 7 ด้วย รีเบราได้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ยามาโตะ มิตานิ ยก 12 จากนั้นได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ชนะน็อค เบิร์ต นาวาเรซ ยก 7 และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง
รีเบราประสบความสำเร็จอีกครั้งเมื่อได้ชิงแชมป์โลก WBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท ที่ว่าง เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน ก้องธวัช ส.กิตติ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2544 แพ้ทีเคโอ ยอดสนั่น ส.นันทชัย ยก 3 ริเวร่าหยุดชกไปถึง 4 ปี กลับมาชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2548 แพ้น็อค สมชาย นักบาลี ยก 4 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2541 – 2542)
แชมป์โลก WBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
ชิง 23 มีนาคม 2543 ชนะคะแนน ก้องธวัช ส.กิตติ ที่ มะนิลา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท เมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ยามาโตะ มิตานิ (ญี่ปุ่น) ยก  12 ที่ ญี่ปุ่น
ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2544 แพ้ทีเคโอ​ ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 3 ที่ จ.ระยอง
แอเน็ว

สถานที่ในจังหวัดอาฮัล ประเทศเติร์กเมนิสถาน
| แอเน็ว Änew |
| --- | --- |
แอเน็วที่ตั้งในประเทศเติร์กเมนิสถาน
พิกัด: 37°53′N 58°32′E﻿ / ﻿37.883°N 58.533°E﻿ / 37.883; 58.533
ประเทศ:  เติร์กเมนิสถาน
จังหวัด: อาฮัล
อำเภอ: อักบุกดัย
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 1989)
 • ทั้งหมด: 30,000 คน
แอเน็ว (อักษรโรมัน: Anau บางครั้งสะกดเป็น Annau; เติร์กเมน: Änew) เป็นเมืองในประเทศเติร์กเมนิสถาน ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดอาฮัลและอยู่ห่างจากอาชกาบัตทางตะวันออกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร โดยเชื่อมกันด้วยทางหลวงสายเอ็ม37
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อเมืองมาจากภาษาเปอร์เซียว่า ออเบเนา (آب نو) หมายถึง "น้ำจืด"
โบราณคดี

บริเวณนี้มีวัฒนธรรมแอเน็วในสมัยยุคทองแดงที่สืบถึง 4500 ปีก่อนคริสตกาล ตามมาด้วยวัฒนธรรมเจตุนในยุคหินใหม่ตามลำดับวัฒนธรรมในเติร์กเมนิสถานใต้
มีการขุดค้นที่แอเน็วด้วยความร่วมมือระหว่างเติร์กเมน-สหรัฐ ในการสำรวจทางโบราณคดีในคริสต์ทศวรรษ 1990 ถึง 2000 แอเน็วยังเป็นที่พักในเส้นทางสายไหมสมัยก่อนด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ANAW (Anau) iranicaonline.org
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
37°53′N 58°32′E﻿ / ﻿37.883°N 58.533°E﻿ / 37.883; 58.533
ตราเหยี่ยว, ลิง และเทพีในประเทศเติร์กเมนิสถานหรืออิหร่านเหนือ ยุคสัมฤทธิ์ตอนต้น ประมาณ 2200-1800 ปีก่อนคริสตกาล bronze - Museum of Fine Arts, บอสตัน
กองทัพปลดปล่อยรัสเซีย

| กองทัพปลดปล่อยรัสเซีย,   (เยอรมัน: Russische Befreiungsarmee) |
| --- | --- |
นายพลวลาซอฟและทหารแห่งกองทัพปลดปล่อยรัสเซีย
ประจำการ: 1944 (officially) – 1945
ขึ้นต่อ:  ไรช์เยอรมัน  คณะกรรมาธิการเพื่อการปลดปล่อยประชาชนรัสเซีย
รูปแบบ: ทหารราบ กองทัพอากาศ
กำลังรบ: เหล่า, 120,000 – 130,000 (April 1945)
สมญา: Vlasovtsy (Власовцы)
เพลงหน่วย: We Go on the Wide Fields (Мы идём широкими полями)
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามโลกครั้งที่สอง  แนวรบด้านตะวันออก Operation April Wind  การก่อการกำเริบปราก  แนวรบด้านตะวันตก เนือร์นแบร์ก 
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: อันเดรย์ วลาซอฟ Sergei Bunyachenko Mikhail Meandrov Viktor Maltsev
เครื่องหมายสังกัด
Badge: 
Flag of the KONR: 
กองทัพปลดปล่อยรัสเซีย (รัสเซีย: Русская освободительная армия Russkaya osvoboditel'naya armiya, ย่อว่า РОА หรือ ROA) อีกชื่อหนึ่งว่า กองทัพวลาซอฟ (Власовская армия Vlasovskaya armiya) เป็นกลุ่มกองทัพซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวรัสเซีย ที่ได้สู้รบตามการบัญชาของเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพนี้มีผู้นำคืออันเดรย์ วลาซอฟ (Andrey Vlasov) นายพลกองทัพแดงผู้แปรพักตร์ นอกจากนี้ สมาชิกกองทัพยังมักเรียกขานกันว่า "วลาซอฟซืย" (Власовцы) และใน ค.ศ. 1944 กองทัพนี้กลายเป็นที่รู้จักด้วยชื่อ กองทัพคณะกรรมาธิการเพื่อการปลดปล่อยประชาชนรัสเซีย (Вооружённые силы Комитета освобождения народов России, Vooruzhonnyye sily Komiteta osvobozhdeniya narodov Rossii, อักษรย่อ: ВС КОНР, VS KONR).
กองทัพนี้มีอันเดรย์ วลาซอฟ อดีตนายพลกองทัพแดง เป็นผู้จัดตั้ง เขาพยายามรวบรวมกลุ่มชาวรัสเซียที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์และต่อต้านโจเซฟ สตาลิน ผู้นำสหภาพโซเวียต โดยเขามีเป้าหมายจะต่อสู้กับนาซีเยอรมนีเพื่อปลดแอกรัสเซีย ทหารอาสาส่วนใหญ่เป็นเชลยศึกชาวโซเวียต ทั้งยังมีผู้อพยพขาว (ซึ่งบางคนเป็นทหารผ่านศึกจากกองทัพขาวต่อต้านคอมมิวนิสต์ ที่ได้ร่วมรบในสงครามกลางเมืองรัสเซีย) ครั้นวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 กองทัพปลดปล่อยรัสเซียได้รับการเปลี่ยนนามใหม่อย่างเป็นทางการว่า กองทัพคณะกรรมาธิการเพื่อการปลดปล่อยประชาชนรัสเซีย แล้วจัดตั้งเป็นองค์กรการเมืองไว้ให้กองทัพสวามิภักดิ์ ต่อมาในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1945 มีประกาศอย่างเป็นทางการว่า กองพลที่เป็นคนรัสเซียไม่นับเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพบกเยอรมันอีกต่อไป แต่จะขึ้นตรงต่อกองทัพคณะกรรมาธิการฯ นี้แทน
กลุ่มภาษามอร์ดวินิก

| กลุ่มภาษามอร์ดวินิก |
| --- | --- |
กลุ่มเชื้อชาติ:: ชาวมอร์ดวิน
ภูมิภาค:: รัสเซียตะวันตกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงใต้
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: ยูรัลฟินโน-โวลกาอิกกลุ่มภาษามอร์ดวินิก
กลุ่มย่อย::   เอร์เซีย  มอกชา  
กลอตโตลอก:: mord1256
กลุ่มภาษามอร์ดวินิก (Mordvinic languages) เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษายูราลิก ประกอบด้วยภาษาที่มีลักษณะใกล้เคียงกันคือภาษาเอิร์สยาและภาษามอคชา ทั้งสองภาษามีผู้พูดอยู่ในสาธารณรัฐมอร์โดเวีย
ทั้งสองภาษานี้เคยถูกจัดเป็นภาษาเดียวกันในชื่อ "ภาษามอร์ดวิน" แต่ปัจจุบันยกระดับขึ้นเป็นกลุ่มของภาษา เพราะทั้งสองภาษานั้นมีความแตกต่างทางด้านสัทวิทยา รากศัพท์ และไวยากรณ์ ผู้พูดภาษามอคชาและภาษาเอิร์สยาไม่สามารถเข้าใจกันได้ทั้งหมด และนิยมใช้ภาษารัสเซียในการสื่อสารระหว่างกลุ่ม
ทั้งสองภาษานี้ต่างมีระบบการเขียนเป็นของตนเอง โดยระบบการเขียนของภาษาเอิร์สยาเริ่มเมื่อ พ.ศ. 2465 ส่วนภาษามอคชาเริ่มเมื่อ พ.ศ. 2466 ชื่อเป็นทางการของภาษานี้ในภาษารัสเซียคือ กลุ่มภาษามอร์ดวิเนียน (รัสเซีย: мордовские языки, mordovskiye yazyki)
กลัสนอสต์

กลัสนอสต์ (รัสเซีย: гла́сность, glasnost; ท. "การเผยแพร่") เป็นนโยบายเรียกร้องให้เพิ่มความเปิดเผยและความโปร่งใสในสถาบันและกิจกรรมรัฐบาลในสหภาพโซเวียต มีฮาอิล กอร์บาชอฟริเริ่มนโยบายดังกล่าวในครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 1980 มักถูกจับคู่กับเปเรสตรอยคา (Perestroika) ซึ่งเป็นอีกการปฏิรูปที่กอร์บาชอฟริเริ่มในห้วงเวลาเดียวกัน
กอร์บาชอฟมักใช้คำนี้เพื่อเจาะจงนโยบายที่เขาเชื่อว่าอาจช่วยลดการฉ้อราษฎร์บังหลวงในผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์และรัฐบาลโซเวียต และบรรเทาการละเมิดอำนาจบริหารในคณะกรรมการกลาง
กลัสนอสต์ยังหมายถึงสมัยที่เจาะจงในประวัติศาสตร์สหภาพโซเวียตระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 เมื่อมีการตรวจพิจารณาลดลงและมีเสรีภาพในสารสนเทศเพิ่มขึ้น