stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อับดุลอะซีซ บูตัฟลีเกาะฮ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Abdelaziz Bouteflika
(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประธานสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ |
| --- | --- |
ยุค 1940:  Spaak    (  BEL)  Aranha     (  BRA)  Arce            (  ARG)  Evatt         (  AUS)  Rómulo   (  PHI) 
ยุค 1950:  Entezam (  IRI)  Nervo  (  MEX)  Pearson (  CAN)  Pandit (  IND)  van Kleffens (  NED)  Maza            (  CHI)  Ortega   (  CHI)  กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ (  THA)  Munro        (  NZL)  C. Malik       (  LIB)  Belaúnde (  PER) 
ยุค 1960:  Boland   (  IRL)  Slim           (  TUN)  Khan (  PAK)  Rodriguez (  VEN)  Quaison-Sackey (  GHA)  Fanfani  (  ITA)  Pazhwak (  AFG)  Mănescu (  ROM)  Catalán (  GUA)  Brooks (  LBR) 
ยุค 1970:  Hambro      (  NOR)  A. Malik          (  INA)  Trepczyński (  POL)  Benites  (  ECU)  บูเตฟลีกา (  ALG)  Thorn        (  LUX)  Amerasinghe (  SRI)  Mojsov       (  YUG)  Liévano (  COL)  Salim   (  TAN) 
ยุค 1980:  von Wechmar (  BRD)  Kittani  (  IRQ)  Hollai        (  HUN)  Illueca     (  PAN)  Lusaka  (  ZAM)  Piniés    (  ESP)  Choudhury (  BAN)  Florin       (  DDR)  Caputo       (  ARG)  Garba (  NGR) 
ยุค 1990:  de Marco   (  MLT)  Shihabi     (  KSA)  Ganev        (  BUL)  Insanally (  GUY)  Essy           (  CIV)  Freitas (  POR)  Razali      (  MAS)  Udovenko (  UKR)  Opertti    (  URU)  Gurirab  (  NAM) 
ยุค 2000:  Holkeri     (  FIN)  Han         (  KOR)  Kavan           (  CZE)  Hunte        (  LCA)  Ping            (  GAB)  Eliasson     (  SWE)  Al-Khalifa (  BAH)  Kerim        (  MKD)  d'Escoto (  NIC)  Treki           (  LIB) 
ยุค 2010:  Deiss                    (  SUI)  Nasser     (  QAT)  Jeremić                   (  SRB)  Ashe                (  ANT)  Kutesa                     (  UGA)  Lykketoft            (  DEN)  Thomson      (  FIJ)  Lajčák                (  SVK)  Espinosa      (  ECU)  Muhammad-Bande (  NGA) 
ยุค 2020:  Bozkir    (  TUR)  Shahid   (  MDV)  Kőrösi   (  HUN) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 2  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef 
ถนนตลาดที่วัจญ์ดะฮ์ ประมาณ ค.ศ. 1920
อัลอัดวะฮ์

อัลอัดวะฮ์ (อาหรับ: العدوة) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการอัชชัรกียะฮ์ ประเทศอียิปต์ ที่มีประชากรประมาณ 10,650 คน
บุคคลสำคัญ

มุฮัมมัด มุรซี, ประธานาธิบดีอียิปต์คนที่ 5
แหล่งข้อมูลอื่น

El Adwah Online (ในภาษาอาหรับ)
อับบาสที่ 2 แห่งอียิปต์

| อับบาส ฮิลมีที่ 2 |
| --- | --- |
อับบาส ฮิลมีที่ 2 ใน ค.ศ. 1909
เคดีฟแห่งอียิปต์และซูดาน
ครองราชย์: 8 มกราคม ค.ศ. 1892 – 19(20)(21) ธันวาคม ค.ศ. 1914
ก่อนหน้า: เตาฟีกที่ 1
ถัดไป: ฮุซัยน์ กามิล (ในฐานะ สุลต่านแห่งอียิปต์)

ประสูติ: 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1874 อะเล็กซานเดรีย รัฐเคดีฟอียิปต์
สวรรคต: 19 ธันวาคม ค.ศ. 1944(1944-12-19) (70 ปี) เจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ฝังพระศพ: กุบบะฮ์ อะฟันดีนา ไคโร ประเทศอียิปต์
คู่อภิเษก:   อิกบาล ฮานิม (สมรส 1895; หย่า 1910)  ญาวีดาน ฮานิม (สมรส 1910; หย่า 1913) 
พระราชบุตร: เจ้าหญิง Emine Hilmi เจ้าหญิง Atiye Hilmi เจ้าหญิง Fethiye Hilmi เจ้าชายมุฮัมมัด อับดุล มุนอิม เจ้าหญิง Lutfiya Shavkat เจ้าชายมุฮัมมัด อับดุลกอดิร
ราชวงศ์: อะละวียะฮ์
พระราชบิดา: เตาฟีกที่ 1 แห่งอียิปต์
พระราชมารดา: อะมีนะฮ์ อิลฮามี
อับบาส ฮิลมีที่ 2 (รู้จักกันในพระนาม อับบาส ฮิลมี พาชา, อาหรับ: عباس حلمي باشا; 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1874 – 19 ธันวาคม ค.ศ. 1944) เป็นเคดีฟองค์สุดท้ายแห่งอียิปต์และซูดาน ครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1892 ถึง 19 ธันวาคม ค.ศ. 1914 ใน ค.ศ. 1914 หลังจักรวรรดิออตโตมันเข้าร่วมกับฝ่ายมหาอำนาจกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เคดีฟฝ่ายชาตินิยมถูกทางอังกฤษที่ปกครองอียิปต์ในตอนนั้นถอดถอน เพื่อให้ฮุซัยน์ กามิล พระปิตุลาที่ฝักใฝ่อังกฤษกว่า ขึ้นปกครอง ทำให้อียิปต์ในฐานะมณฑลของจักรวรรดิออตโตมันที่เริ่มต้นใน ค.ศ. 1517 ตลอดถึง 4 ศตวรรษ สิ้นสุดลงโดยนิตินัย
พระราชประวัติช่วงต้น

อับบาสที่ 2 (พระนามเต็ม: อับบาส ฮิลมี) เป็นลื่อ (พระราชโอรสในพระราชปนัดดา) ของมุฮัมมัด อะลี เสด็จพระราชสมภพที่อะเล็กซานเดรีย อียิปต์ในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1874 ใน ค.ศ. 1887 พระองค์ได้รับการขลิบปลายอวัยวะเพศร่วมกับมุฮัมมัด อะลี เตาฟีก พระอนุชา โดยมีการจัดเทศกาลถึงสามสัปดาห์และจัดพิธีอย่างยิ่งใหญ่อลังการ เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระองค์เสด็จไปยังสหราชอาณาจักร และให้ครูสอนชาวอังกฤษหลายคนในไคโร รวมทั้งพี่เลี้ยง สอนภาษาอังกฤษให้แก่พระองค์ ในพระราชประวัติอับบาสที่ 2 จาก "Chums" หนังสือประจำปีสำหรับเด็กหนุ่ม ได้เล่าถึงการศึกษาของพระองค์อย่างละเอียด พระราชบิดาทรงจัดตั้งโรงเรียนขนาดเล็กใกล้พระราชวังอาบดีนที่ไคโร ซึ่งครูชาวยุโรป อาหรับ และออตโตมันเข้าสอนอับบาสและมุฮัมมัด อะลี เตาฟีก พระอนุชาของพระองค์ เจ้าหน้าที่ชาวอเมริกันในกองทัพอียิปต์รับหน้าที่ฝึกทหารให้ พระองค์เข้าเรียนที่โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นตอนพระชนมพรรษา 12 พรรษาจึงถูกส่งไปยังโรงเรียน Haxius ในเจนีวา[ต้องการอ้างอิง] เพื่อเตรียมเข้าเรียน Theresianum ที่เวียนนา นอกจากภาษาอาหรับและภาษาตุรกีออตโตมันแล้ว พระองค์ยังมีความรู้ด้านพระราชปฏิสันถารในภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส และเยอรมันได้ดีด้วย
อภิเษกสมรสและพระราชโอรสธิดา

พระองค์อภิเษกสมรสครั้งแรกกับอิกบาล ฮานิม (อิสตันบูล จักรวรรดิออตโตมัน, 22 ตุลาคม ค.ศ. 1876 – อิสตันบูล, 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941) ที่ไคโรในวันที่ 19 ดุมภาพันธ์ ค.ศ. 1895 จากนั้นจึงหย่าใน ค.ศ. 1910 โดยมีพระราชโอรส 2 พระองค์ และพระราชธิดา 4 พระองค์:
เจ้าหญิง Emina (พระราชวังมุนตะซะฮ์ อะเล็กซานเดรีย, 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1895 – ค.ศ. 1954) ไม่ได้อภิเษกสมรสและไม่มีพระโอรสธิดา ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งการกุศล ชั้น 1, 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1895;
เจ้าหญิง Atiyatullah (ไคโร, 9 มิถุนายน ค.ศ. 1896 – ค.ศ. 1971) อธิเษกสมรส 2 ครั้ง และให้กำเนิดพระโอรส 3 พระองค์ ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งการกุศล ชั้น 1, 1 ตุลาคม ค.ศ. 1904;
เจ้าหญิง Fathiya (27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1897 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923) อภิเษกสมรสโดยไม่มีพระโอรสธิดา ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งการกุศล ชั้น 1, 1 ตุลาคม ค.ศ. 1904;
เจ้าชายมุฮัมมัด อับดุล มุนอิม ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงและอุปราชแห่งอียิปต์และซูดาน (20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1899 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 1979) อภิเษกสมรสและมีพระราชโอรสและพระราชธิดา;
เจ้าหญิง Lutfiya Shavkat (ไคโร, 29 กันยายน ค.ศ. 1900 – ค.ศ. 1975) อภิเษกสมรสและให้กำเนิดพระธิดา 2 พระองค์ ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งการกุศล ชั้น 1, 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1907;
เจ้าชาย มุฮัมมัด อับดุลกอดิร (4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1902 – มงเทรอ, 21 เมษายน ค.ศ. 1919);
พระองค์อภิเษกสมรสครั้งที่สองกับญาวีดาน ฮานิม (ชื่อเกิด เมย์ โตโรก ฟอน เซนโดร, ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐ, 8 มกราคม ค.ศ. 1874 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 1968) ขุนนางชาวฮังการี ที่ชูบุกลู (Çubuklu) ประเทศตุรกี ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1910 แล้วหย่ากันใน ค.ศ 1913 โดยไม่มีพระโอรสธิดา
ข้อมูล

Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Abbas II" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 1 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. pp. 9–10.
Hoiberg, Dale H., บ.ก. (2010). "Abbas II (Egypt)". Encyclopædia Britannica. Vol. I: A-Ak - Bayes (15th ed.). Chicago, IL: Encyclopædia Britannica, Inc. ISBN 978-1-59339-837-8.
Lagassé, Paul, บ.ก. (2000). "Abbas II". The Columbia Encyclopedia (6th ed.). New York, NY: Columbia University Press. ISBN 0-7876-5015-3. LCCN 00-027927.
Magnusson, Magnus; Goring, Rosemary, บ.ก. (1990). "Abbas Hilmi". Cambridge Biographical Dictionary. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-39518-6.
Morris, James (1968). Pax Britannica: The Climax of an Empire. Harcourt Inc. p. 207. ISBN 9780156714662. LCCN 68024395.
Pemberton, Max, บ.ก. (February 1897). "none". Chums. Vol. 17 no. 232. Cassell and Company.
Rockwood, Camilla, บ.ก. (2007). "Abbas Hilmi Pasha". Chambers Biographical Dictionary (8th ed.). Edinburgh, UK: Chambers Harrap Publishers Ltd. ISBN 978-0550-10200-3.
Schemmel, B., บ.ก. (2014). "Index Aa–Ag". Rulers. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 September 2014. สืบค้นเมื่อ 10 September 2014.
Stearns, Peter N., บ.ก. (2001). "The Middle East and North Africa, 1792–1914: e. Egypt". The Encyclopedia of World History: Ancient, Medieval, and Modern Chronologically Arranged (6th ed.). Boston, MA: Houghton Mifflin Company. ISBN 0-395-65237-5. LCCN 2001024479.
Thorne, John, บ.ก. (1984). "Abbas II". Chambers Biographical Dictionary. Chambers, Inc. ISBN 0-550-18022-2.
Vucinich, Wayne S. (1997). "Abbas II".  ใน Johnston, Bernard (บ.ก.). Collier's Encyclopedia. Vol. I: A to Ameland (1st ed.). New York, NY: P. F. Collier. LCCN 96084127.
อ่านเพิ่ม

Cromer, Evelyn Baring (1915). Abbas II. London: Macmillan and Co. OCLC 413286.
Goldschmidt, Arthur (2000). Biographical Dictionary of Modern Egypt. Boulder, CO: Lynne Rienner. pp. 2–3. ISBN 1-5558-7229-8. LCCN 99033550.
Pollock, John Charles (2001). Kitchener: Architect of Victory, Artisan of Peace. New York, NY: Carroll & Graf Publishers. ISBN 0-7867-0829-8. LCCN 2001035119.
Sayyid-Marsot, Afaf Lutfi (1968). Egypt and Cromer: A Study in Anglo-Egyptian Relations. London: John Murray. ISBN 0-7195-1810-5. LCCN 75382933.
Abbas II, Khedive of Egypt (1998).  Sonbol, Amira (บ.ก.). The Last Khedive of Egypt: Memoirs of Abbas Halmi II. Reading, UK: Ithaca Press. ISBN 0-8637-2208-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

Al-Ahram on Abbas in exile
"Abbas Pasha Hilmi" . Collier's New Encyclopedia. 1921.
กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ อับบาสที่ 2 แห่งอียิปต์ ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
| ด ค กราชวงศ์มุฮัมมัด อะลี  (1805–1953) |
| --- | --- | --- |
พระราชพงศาวลี
| กษัตริย์ |  มุฮัมมัด อะลี  อิบรอฮีม  อับบาส ฮิลมีที่ 1  ซะอีด  อิสมาอีล  เตาฟีก  อับบาส ฮิลมีที่ 2  ฮุซัยน์ กามิล  อะห์มัด ฟุอาดที่ 1  ฟารูก  อะห์มัด ฟุอาดที่ 2  |  |
| พระคู่ครอง |  อะมีนะฮ์ ฮานิม  อัยนุลฮะยาต กอดิน  ฮูชิยาร์ กอดิน  มะฮิวิช ฮานิม  อินญิฮ์ ฮานิม  มะลิกบัร ฮานิม  ญานานิยาร์ ฮานิม  ญิชม์ อาฟิต ฮานิม  ชะฮ์ริต ฟะซา ฮานิม  ชะฟัก นูร ฮานิม  นูรฟะลัก กอดิน  ญะมาล นูร กอดิน  นิชอะฮ์ดิล กอดิน  ฟัรยาล กอดิน  อะมีนะฮ์ อิลฮามี  อิกบัล ฮานิม  ญาวีดาน ฮานิม  เมเลก ตูร์ฮาน  นาซลี ศ็อบรี  ฟารีดา  นารีมาน ศอดิก  |  |
| รัชทายาท |  อิบรอฮีม  อับบาส ฮิลมีที่ 1  ซะอีด  อะห์มัด ริฟะอัต  อิสมาอีล  มุศเฏาะฟา ฟาฎิล  เตาฟีก  อับบาส ฮิลมี  มุฮัมมัด อะลี เฏาฟีก  มุฮัมมัด อับดุลมุนอิม  ฟารูก  มุฮัมมัด อะลี เฏาฟีก  อะห์มัด ฟุอาด  |  |
| เจ้าชาย |  มุฮัมมัด ชะรีฟ พาชา อัลกะบีร  อะลี พาชา ชะรีฟ  เคาะลีล ชะรีฟ พาชา  อิสมาอีล ชีรีน  อิสมาอีล กาลิม พาชา  อิบรอฮีม อิลฮามี พาชา  อุมัร ฏูซูน  ฏูซูน พาชา  ยูซุฟ กะมาล  ซะอีด ฮาลิม พาชา  กะมาลุดดีน ฮุซัยน์  อับบาส ฮะลีม  มุฮัมมัด อะลี ฮะซัน  ฮะซัน อะซีซ ฮะซัน  อับบาส ฮิลมี  มุฮัมมัด อะลี  |  |
| เจ้าหญิง |  คัดรีเย ฮือเซยิน  ชีเวการ์ อีบราฮิม  เตาฮีดะฮ์ ฮานิม  ฟาซีเล ฮานึมซุลตัน  เตาฮีดะฮ์ อิลฮามี  ซัยนับ อิลฮามี  นาซลี ฟัซลี  เฟาซียะห์ (ธิดาในฟุอาดที่ 1)  Faika  ฟัตฮียะฮ์  เฟาซียะฮ์ (ธิดาในฟารูก)  ฟัยซะฮ์  ฟัรยาล  ฟาดียะห์  เฟาซียะฮ์-ละฏีฟะฮ์  |  |
 หมวดหมู่  คอมมอนส์ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  เนเธอร์แลนด์  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
อาดราร์ (แอลจีเรีย)

| อาดราร์ أدرار |
| --- | --- |
เมืองและจังหวัด
สิ่งก่อสร้างในอาดราร์
แผนที่แสดงที่ตั้งของอาดราร์ในจังหวัดอาดราร์
อาดราร์แผนที่แสดงที่ตั้งของอาดราร์ในแอลจีเรีย
พิกัด: 27°52′N 0°17′W﻿ / ﻿27.867°N 0.283°W﻿ / 27.867; -0.283
ประเทศ:  แอลจีเรีย
จังหวัด: อาดราร์
อำเภอ: อาดราร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 633 ตร.กม. (244 ตร.ไมล์)
ความสูง: 258 เมตร (846 ฟุต)
ประชากร (2008)
 • ทั้งหมด: 64,781 คน
 • ความหนาแน่น: 100 คน/ตร.กม. (270 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
รหัสพื้นที่: 0101
อาดราร์ (อาหรับ: أدرار, เบอร์เบอร์: ) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดอาดราร์ อาดราร์เป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในประเทศแอลจีเรีย ประชาคมมีพื้นฐานมาจากโอเอซิสในภูมิภาค Tuat ของทะเลทรายซาฮารา ตามที่การสำรวจสำมะโนประชากร 2008 มีประชากร 64,781 เพิ่มขึ้นจาก 43,903 ในปี 1998 มีอัตราการเติบโตประจำปีของ 4.0%
อาดราร์ส่วนใหญ่เป็นเมืองการเกษตรที่โดดเด่นด้วยระบบชลประทานแบบดั้งเดิมของ Foggara
สมเด็จพระราชินีนูร์แห่งจอร์แดน

สมเด็จพระราชินีนูร์ อัลฮุซัยน์ (อาหรับ: الحسين نور; เดิม: ลิซ่า นาจีบ ฮัลลาบี (อังกฤษ: Lisa Najeeb Halaby; พระราชสมภพ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2494 ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ประเทศสหรัฐอเมริกา) เป็นพระมเหสีหม้ายในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน ทรงเป็นพระอัครมเหสีพระองค์ที่สี่และพระบรมราชินีในช่วงระหว่างปีพ.ศ. 2521 จนถึงปีพ.ศ. 2542
สมเด็จพระราชินีนูร์ได้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจด้วยการริเริ่มประเด็นด้านสิทธิมนุษยชน การศึกษาและการพัฒนาเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน ทรงเป็นองค์ประธานในขบวนการสหวิทยาลัยโลก ทั้งยังทรงเป็นผู้นำที่ร่วมก่อตั้งองค์กร Global Zero ที่เรียกร้องการขจัดอาวุธนิวเคลียร์ให้หมดไปจากโลก ทรงเป็นกรรมการสถาบันแอสเพนและผู้อพยพสากล รวมไปถึงมูลนิธินูร์อัลฮุซัยน์ ที่ทรงจัดตั้งขึ้นเพื่อให้การช่วยเหลือด้านสิทธิมนุษยชนของสตรีจอร์แดน
พระราชประวัติ > พระชนพ์ชีพช่วงต้นและพื้นฐานครอบครัว

สมเด็จพระราชินีนูร์แห่งจอร์แดน เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2494 ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ประเทศสหรัฐอเมริกา ในครอบครัวชาวซีเรีย อเมริกัน มีพระนามเดิมว่า ลิซ่า นาจีบ ฮัลลาบี เป็นธิดาของนายนาจีบ ฮัลลาบีกับนางดอริส คาร์ลควิสต์ ภรรยาชาวอเมริกันสวีเดน แต่ตัวพระองค์เองทรงเชื่อว่ามีเชื้อสาย อังกฤษ-สกอตแลนด์หรือ ไอริช พระชนกของพระองค์เป็นนักบินทดสอบของกองทัพเรือสหรัฐ ผู้บริหารสายการบินและข้าราชการ เขาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐฯในการบริหารทรูแมน ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดีสหรัฐฯ จอหน์ เอฟ. เคนเนดี้ ให้เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารการบินแห่งชาติ นอกจากนี้ นายนาจีบ ฮัลลาบียังมีอาชีพภาคเอกชนโดยทำหน้าที่เป็นผู้บริหารของสายการบินแพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวย์ ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2512 จนถึงปีพ.ศ. 2515
ครอบครัวฮัลลาบีมีบุตร – ธิดาทั้งหมดสามคน ได้แก่
ลิซ่า บุตรสาวคนโต (ต่อมาคือสมเด็จพระราชินีนูร์แห่งจอร์แดน)
คริสเตียน บุตรชายคนกลาง
อเล็กซ์ซ่า บุตรสาวคนเล็ก
พระชนกและพระชนนีได้หย่าร้างกันในปีพ.ศ. 2520
นายนาจีบ อีเลียส ฮัลลาบี พระอัยกาของสมเด็จพระราชินีนูร์ เป็นผู้อพยพชาวเลบานอน ซีเรียที่อพยพมาจากประเทศเลบานอน เขาเป็นนายหน้าซื้อขายปิโตรเลียมตามบันทึกการสำรวจสำมะโนประชากรปีพ.ศ. 2463
พ่อค้านามว่า สแตนเลย์ มาร์คัส จำได้ว่าในช่วงกลางทศวรรษปีพ.ศ. 2463 นายฮัลลาบีได้เปิดร้านชื่อว่าฮัลลาบีแกลเลอรี่ ร้านขายพรมและของตกแต่งภายในที่ Neiman Marcus ในแดลลัส เท็กซัส และได้ดำเนินกิจการร่วมกันกับลอร่า วิลกินส์ ภรรยาชาวเท็กซัสของเขา
นายนาจีบ อีเลียส ฮัลลาบีเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นานและที่ดินของเขาไม่สามารถดำเนินธุรกิจใหม่ได้
พระราชประวัติ > การศึกษา

พระองค์ทรงเข้าเรียนที่โรงเรียนในนิวยอร์กและแคลิฟอร์เนีย ก่อนทรงเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมหาวิหารแห่งชาติจากเกรดสี่ถึงเกรดแปด ทรงเข้าเรียนที่โรงเรียน Chapin ในนครนิวยอร์กเป็นเวลาสองปี จากนั้นทรงสำเร็จการศึกษาจาก คองคอร์ด อะคาเดมี่ โรงเรียนมัธยมในคองคอร์ด แมสซาชูเซตส์ ต่อมาทรงเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตันด้วยชั้นปีแรกในสหศึกษาและได้รับปริญญาตรีด้านสถาปัตยกรรมและการวางผังเมืองในปีพ.ศ. 2517
พระราชประวัติ > การทำงาน

หลังจากที่พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน พระองค์ได้ทรงย้ายไปที่ออสเตรเลียและทรงทำงานให้กับบริษัทที่เชี่ยวชาญในการวางแผนผังเมืองใหม่ด้วยความสนใจเป็นอย่างมากในตะวันออกกลาง หลังจากผ่านไปหนึ่งปี ในปีพ.ศ. 2518 พระองค์ทรงยอมรับข้อเสนองานจาก เวลีน เดวีส์ บริษัทสถาปัตยกรรมและการวางแผนของอังกฤษ ซึ่งได้รับการว่าจ้างให้ออกแบบแบบจำลองเมืองหลวงในกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน เมื่อมีการเพิ่มความไม่มีเสถียรภาพทางการเมือง ทำให้บริษัทต้องย้ายถิ่นฐานไปยังสหราชอาณาจักร พระองค์จึงทรงเดินทางไปยังโลกอาหรับและตัดสินใจสมัครเรียนวารสารศาสตร์บัณฑิตของมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ในขณะที่ทรงทำงานวิจัยสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการบินชั่วคราวในอัมมาน พระองค์ได้ทรงออกจากอาหรับแอร์ และทรงรับงานกับอาลียาแอร์ไลน์ เพื่อเป็นผู้อำนวยการฝ่ายวางแผนและออกแบบสิ่งอำนวยความสะดวก
สมเด็จพระราชินี > อภิเษกสมรส

พระองค์ทรงเป็นพระสหายกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน ในขณะที่สมเด็จพระราชาธิบดียังทรงโทมนัสต่อการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีอาลียา พระอัครมเหสีของพระองค์จากอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งตก เมื่อปีพ.ศ. 2520 มิตรภาพระหว่างพระองค์และพระราชสวามีได้เริ่มพัฒนามากยิ่งขึ้นและทรงหมั้นในปีพ.ศ. 2521
ทรงเข้าพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2521 ณ กรุงอัมมาน และทรงได้รับการสถาปนาให้ขึ้นดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระราชินีแห่งจอร์แดน
พระองค์ได้เข้ารีตศาสนาอิสลามตามพระราชสวามีก่อนอภิเษกสมรส ทรงเปลี่ยนพระนามจากเดิม ลิซ่า ฮัลลาบี เป็นพระนาม นูร์ อัลฮุซัยน์ (แสงสว่างของฮุซัยน์) พระราชพิธีราชาภิเษกสมรสเป็นพระราชพิธีแบบดั้งเดิมของชาวมุสลิม การเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามและการอภิเษกสมรสกับกษัตริย์แห่งจอร์แดนของพระองค์ได้รับการรายงานข่าวอย่างกว้างขวางในสื่อตะวันตก หลายคนคิดว่าพระองค์จะทรงถูกมองว่าเป็นคนแปลกหน้าในประเทศเพราะพระองค์ทรงเป็นคนอเมริกันเชื้อสายยุโรปส่วนใหญ่ที่ถูกเลี้ยงดูในศาสนาคริสต์ อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยพระอัยกาเชื้อสายซีเรียของพระองค์ ทำให้พระองค์ทรงได้รับการพิจารณาจากประชากรส่วนใหญ่ว่าเป็นชาวอาหรับที่ได้เดินทางกลับบ้านมากกว่าชาวต่างชาติ ในไม่นานพระองค์ทรงมีอำนาจและอิทธิพลจากการใช้บทบาทของพระองค์ในฐานะที่ทรงเป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ และการศึกษาของพระองค์ในการวางผังเมืองสำหรับการปฏิบัติพระราชกรณียกิจทางการกุศลและการปรับปรุงเศรษฐกิจของประเทศเช่นเดียวกับการเสริมสร้างศักยภาพของสตรีในชีวิตทางเศรษฐกิจของจอร์แดน
สมเด็จพระราชินี > พระราชสันตติวงศ์

สมเด็จพระราชินีนูร์และสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน มีพระราชบุตรและพระราชธิดาสี่พระองค์
เจ้าชายฮัมซา (ประสูติเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2523 ณ กรุงอัมมาน) ทรงเป็นมกุฎราชกุมารแห่งจอร์แดนตั้งแต่ปีพ.ศ. 2542 ถึง พ.ศ. 2547 มีพระธิดาห้าพระองค์และพระโอรสหนึ่งพระองค์
เจ้าชายฮาชิม (ประสูติเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ณ กรุงอัมมาน) มีพระธิดาสามพระองค์และพระโอรสสองพระองค์
เจ้าหญิงอิมาน (ประสูติเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2526 ณ กรุงอัมมาน) มีพระโอรสหนึ่งพระองค์
เจ้าหญิงไรยา (ประสูติเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 ณ กรุงอัมมาน)
สมเด็จพระราชินีนูร์ ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน > หลังการสวรรคตของพระราชสวามี

สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ด้วยพระโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง พระราชโอรสพระองค์แรกของพระองค์กับเจ้าหญิงมูนา อัลฮุซัยน์ อดีตพระราชชายา เจ้าชายอับดุลลอฮ์ มกุฎราชกุมารแห่งจอร์แดนเสด็จขึ้นเถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งจอร์แดน และได้ทรงสถาปนาเจ้าชายฮัมซาขึ้นเป็นพระรัชทายาท ทว่าในปีพ.ศ. 2547 เจ้าชายฮัมซาทรงถูกถอดพระราชอิสริยยศโดยมิได้ทรงคาดคิด เนื่องด้วยสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 มีพระราชประสงค์ที่จะทรงสถาปนาเจ้าชายฮุซัยน์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ของพระองค์ขึ้นแทน ในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
สมเด็จพระราชินีนูร์ ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน > ช่วงปลายพระชนม์ชีพ

สมเด็จพระราชินีนูร์มิเพียงประทับในประเทศจอร์แดนเพียงเท่านั้น พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินไปประทับพัก ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.และสหราชอาณาจักร ตามแต่พระราชประสงค์ พระองค์ยังคงปฏิบัติพระราชกรณียกิจในนามขององค์กรระหว่างประเทศ ทรงรับสั่งได้ทั้งภาษาอาหรับ ภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส นอกจากนี้ สมเด็จพระราชินียังทรงโปรดการเล่นสกี สกีน้ำ เทนนิส การทรงเรือใบ การทรงม้า การทรงพระอักษร การทำสวนและการฉายพระรูป
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

• ลิซ่า นาจีบ ฮัลลาบี (23 สิงหาคม พ.ศ. 2494 – 15 มิถุนายน พ.ศ. 2521)
• เฮอร์มาเจสตี้ สมเด็จพระราชินีแห่งจอร์แดน (15 มิถุนายน พ.ศ. 2521 – 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542)
• เฮอร์มาเจสตี้ สมเด็จพระราชินีนูร์ ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน (7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 – ปัจจุบัน)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์แดน

จอร์แดน: Knight Grand Cordon with Collar of the Order of al-Hussein bin Ali
จอร์แดน: Knight of the Order of Military Glory
จอร์แดน: Knight Grand Cordon of the Supreme Order of the Renaissance, Special Class
จอร์แดน: Knight Grand Cordon of the Order of the Star of Jordan
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ออสเตรีย: Grand Star of the Order of Honour for Services to the Republic of Austria
บรูไน: Dame Grand Cross of the Order of the Royal Family of Brunei, Special Class
เดนมาร์ก: Knight of the Order of the Elephant
อียิปต์: Grand Cross of the Order of the Virtues, Special Class
ฝรั่งเศส: Grand Cross of the Order of the Legion of Honour
อิตาลี: Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic
ลักเซมเบิร์ก: Dame Grand Cross of the Order of the Gold Lion of the House of Nassau
สเปน: Dame Grand Cross of the Order of Charles III
สเปน: Dame Grand Cross of the Order of Isabella the Catholic
สวีเดน: Member of the Royal Order of the Seraphim
สหราชอาณาจักร: Dame Grand Cross of the Order of Saint John
แหล่งข้อมูลอื่น

King Hussein Foundation website
Noor Al Hussein Foundation website
Global Zero Campaign
Transcript of a speech given at The Kennedy Center For The Performing Arts in 1996 เก็บถาวร 2021-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2002 commencement speech - Mount Holyoke College เก็บถาวร 2011-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.nndb.com/people/138/000025063/
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระราชินีนูร์แห่งจอร์แดน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาลียา บาฮาอัดดีน โทคัน |  |   สมเด็จพระราชินีแห่งจอร์แดน  (ค.ศ. 1978 - 1999) |  | รานยา อัลยัสซิน |
| เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์แห่งเวลส์ |  | ประธานสหวิทยาลัยโลก   (ค.ศ. 1995 - ปัจจุบัน) |  | ดำรงตำแหน่งปัจจุบัน |
พงศาวลี

สมเด็จพระราชินีนูร์ ณ เมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี ในปีพ.ศ. 2521
สมเด็จพระราชินีนูร์และสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์กับ Richard von Weizsäcker ประธานาธิบดีแห่งเยอรมนีตะวันตกและสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง Marianne von Weizsäcker ประเทศจอร์แดน ในปีพ.ศ. 2528
สมเด็จพระราชินีนูร์ในปีพ.ศ. 2542
สมเด็จพระราชินีนูร์ในปีพ.ศ. 2554
ตราอาร์มประจำพระองค์ของสมเด็จพระราชินีนูร์ (Dame of the Order of Charles III)
อัศฮาบุรร็อส

อัศฮาบุรร็อส (อาหรับ: أصحاب الرس) หรือที่เรียกว่า ชาวบ่อน้ำ หรือ ชาวอัรร็อส เป็นกลุ่มชนชาวอาหรับโบราณที่ได้รับการกล่าวถึงในอัลกุรอาน อัลกุรอานให้ข้อมูลเล็กน้อยเกี่ยวกับพวกเขานอกเหนือจากรายชื่อชุมชนอื่น ๆ รวมทั้งอ๊าด, ษะมูด, กลุ่มชนของนบีนูห์ และอัลกุรอานได้รวมกลุ่มชุมชนเหล่านี้เข้าด้วยกันเป็นประชาชาติที่หลงผิดและพินาศเพราะบาปของพวกเขา นักวิชาการมุสลิมเล่าว่า อัศฮาบุรร็อสเป็นชุมชนในภูมิภาคของอาเซอร์ไบจาน รากความหมายของ ร็อส คือบ่อน้ำ แต่นักวิชาการบางคนระบุว่า "ร็อส" เป็นชื่อของแม่น้ำหรือเมืองนั่นเอง มีการสันนิษฐานว่าแม่น้ำอารัสในปัจจุบันคืออัรร็อส
อีกทฤษฎีหนึ่งที่พบได้น้อยคือ อัศฮาบุรร็อสเป็นอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ โดย ร็อส แปลว่า "บ่อน้ำ" "ริมร่องน้ำ" หรือ "ร่องน้ำ" หมายถึง ณ สถานที่ที่มีบ่อน้ำมาก ปัจจุบันนี้ เราทราบดีว่าที่โมเฮนโจ-ดาโรมีบ่อน้ำประมาณ 700 บ่อ ณ จุดสูงสุดของอารยธรรมของพวกเขา ประมาณการที่คล้ายกัน เมืองโบราณฮารอบาที่มี 300 บ่อ เช่นเดียวกันกับโธฬาวีราซึ่งมีการสร้างคูน้ำมากมายเพื่อเก็บกักน้ำ ชาวอาหรับบางคนเรียกชาวสินธุว่าเป็นอัศฮาบุรร็อส
การตัฟซีร

วรรณกรรมอิสลามอื่น ๆ ให้ข้อมูลเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับสถานที่หรือผู้คนในชุมชนนี้ อย่างไรก็ตาม อิบน์ กะษีร กล่าวในกิเศาะศุล อัมบิยาอ์ ว่านบีที่พระองค์อัลลอฮ์ทรงส่งไปยังพวกเขา โดยท่านมีนามว่า ฮันเซาะละฮ์ บุตรศ็อฟวาน นักตัฟซีรบรรยายว่าผู้คนในชุมชนนี้โยนนบีท่านนี้ลงไปในบ่อน้ำ โดยมีบางเรื่องราวที่เล่าว่าเขาเสียชีวิตในบ่อน้ำนั้น และบางเรื่องราวก็เล่าว่าเขารอดชีวิตมาได้ แต่พวกอัศฮาบุรร็อสก็ถูกอัลลอฮ์ทรงทำลายอยู่ดี
อัลฮัซม์ (ประเทศเยเมน)

| อัลฮัซม์ |
| --- | --- |
เมือง
อัลฮัซม์ที่ตั้งในประเทศเยเมน
พิกัด: 16°9′51″N 44°46′36″E﻿ / ﻿16.16417°N 44.77667°E﻿ / 16.16417; 44.77667
ประเทศ:  เยเมน
เขตผู้ว่าการ: อัลเญาฟ์
อำเภอ: อัลฮัซม์
เขตเวลา: UTC+3 (เวลามาตรฐานเยเมน)
อัลฮัซม์ (อาหรับ: الحزم) เป็นเมืองหลักของอำเภออัลฮัซม์ เขตผู้ว่าการอัลเญาฟ์ ประเทศเยเมน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองมะอ์ริบและตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเศาะอ์ดะฮ์ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 มีการสร้างทางหลวงผ่านอัลฮัซม์ ซึ่งเริ่มต้นจากบะรอกิชและมะอีนไปยังมะอ์ริบทางตอนใต้ โอเปกรายงานว่า เยเมนได้รับเงินกู้จำนวน 5 ล้านดอลลาร์สำหรับโครงการก่อสร้างทางหลวงดังกล่าวในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 ตัวเมืองมีท่าอากาศยานอัลฮัซม์รองรับ ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2563 กลุ่มฮูษียึดเมืองนี้ระหว่างการรุกอัลเญาฟ์ พ.ศ. 2563