stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สแตน แฮนเซน

American professional wrestler
| Stan Hansen |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: John Stanley Hansen II
เกิด:  (1949-08-29) 29 สิงหาคม ค.ศ. 1949 (75 ปี) Knox City, Texas, United States
ที่พัก: Waco, Texas, United States
การศึกษา: West Texas State University
คู่สมรส: Yumi Hansen
บุตร: 4
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Stan Hansen
ส่วนสูง: 6 ฟุต 4 นิ้ว (193 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 321 lb (146 kg; 22.9 st)
มาจาก: Borger, Texas
ฝึกหัดโดย: Dory Funk Dory Funk Jr. Terry Funk
เปิดตัว: January 1, 1973
รีไทร์: January 28, 2001
จอห์น สแตนลีย์ แฮนเซน ที่2 (John Stanley Hansen II; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1949) เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงในด้านรูปแบบมวยปล้ำแข็งซึ่งเขาแอตทริบิวต์สายตาไม่ดีของเขา นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักสำหรับเคล็ดลับของเขาในฐานะคาวบอยรุนแรงที่ต้องการที่จะต่อสู้กับทุกคน, ซึ่งเขาเน้นต่อไปโดยที่ปรากฏในการสัมภาษณ์กับหมวกคาวบอยเสื้อกั๊กหนังและเชือกวัวขณะที่มักจะเคี้ยวยาสูบ ถือว่าเป็นหนึ่งใน gaijins ที่ประสบความสำเร็จและเป็นที่นิยมมากที่สุดในประวัติศาสตร์มวยปล้ำอาชีพแฮนเซนกลายเป็นที่รู้จักกันดีและเป็นที่นับถือในประเทศญี่ปุ่นกว่าในพื้นเมืองของเขาสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตามเรื่องนี้แฮนเซนยังพบว่าประสบความสำเร็จในการแข่งขันชิงแชมป์ในทั้งสองประเทศ และได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2016
ประวัติ

เด็กหนุ่มจากเท็กซัสเติบโตในครอบครัวของนักมวยปล้ำก่อนจะเริ่มเข้าวงการด้วยเป็นแชมป์แท็กทีมก่อนจะต่อด้วยการแยกมาปล้ำเดี่ยวด้วยบุคลิกคาวบอยจอมดุดันที่ทำให้คนดูเกลียดชัง แต่ก็มีสไตล์การปล้ำที่สนุกและสมจริงไปกับความเลวในหน้าจอของเขา
Stan เป็นเจ้าของท่าไม้ตายที่มีชื่อว่า Western lariat หรือ lariat ท่าสายโคลธไลน์ที่หลายคนคุ้นเคย ซึ่งต่อมาท่านี้ถูกนำมาดัดแปลงโดยนักมวยปล้ำรุ่นหลัง อาทิ Clothesline from Hell ของ JBL เป็นต้น
กระนั้นเอง Stan ก็มีชื่อเสียงในการปล้ำไม่เซฟชาวบ้าน ครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้นักมวยปล้ำผู้ยิ่งใหญ่อย่าง Bruno Sammartino คอหักมาแล้วจากการใส่ท่าแสลมแบบผิดคิวจนต้องพักยาวถึง 5 เดือน หรือ ทำให้ตาของเวเดอร์หลุดออกจากเบ้าเป็นต้น ทำให้หลายคนไม่ใคร่อยากจะปล้ำกับเขาสักเท่าไหร่นัก
ทว่า ตัวจริงของ Stan นั้นกลับบอกว่า เขาไม่เคยตั้งใจจะทำให้พวกเขาบาดเจ็บเลย มันเป็นความผิดพลาดที่เกิดขึ้นได้ เขายังช็อคตอนที่ทำให้ตาของเวเดอร์หลุดออกมาด้วยซ้ำไป
ขณะที่เวเดอร์บอกว่า เขาโกรธจนอยากกระทืบแสตนให้ตายด้วยซ้ำแต่ก็ใจเย็นและเข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้นว่าเป็นอุบัติเหตุเท่านั้นและเขาก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน นำไปสู่การที่ Vader ยอมเป็นผู้เสนอชื่อของ Stan เข้าสู่ Hall of fame ในปี 2016 นั้นเอง
สื่ออื่นๆ > ผลงานแสดง

No Holds Barred (1989) as "Neanderthal"
สื่ออื่นๆ > หนังสือ

The Last Outlaw (2012)
แหล่งข้อมูลอื่น

สแตน แฮนเซน ที่ WWE.com
Professional Wrestling Hall of Fame profile เก็บถาวร 2010-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cagematch profile
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น
อำเภอถงหลู

| อำเภอถงหลู 桐庐县 |
| --- | --- |
อำเภอ
ภาพถ่ายทางอากาศของอำเภอถงหลู
อำเภอถงหลูที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอในมณฑลเจ้อเจียง
พิกัด: 29°48′N 119°50′E﻿ / ﻿29.800°N 119.833°E﻿ / 29.800; 119.833
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: เจ้อเจียง
จังหวัด: นครหางโจว
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,852 ตร.กม. (715 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 400,000 คน
 • ความหนาแน่น: 220 คน/ตร.กม. (560 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 311500
รหัสพื้นที่: 0571
เว็บไซต์: www.tonglu.gov.cn
อำเภอถงหลู (จีนตัวย่อ: 桐庐县; จีนตัวเต็ม: 桐廬縣; พินอิน: Tónglú Xiàn) เป็นอำเภอหนึ่งในมณฑลเจ้อเจียง ภาคตะวันออกของประเทศจีน อยู่ภายใต้การปกครองของนครหางโจว เมืองหลวงของมณฑลเจ้อเจียง
ในอำเภอถงลู่มีเขตการปกครองของชาติพันธุ์เชอ 1 แห่ง คือ ตำบลเอ๋อชาน
อำเภอนี้เป็นที่รู้จักจากการเป็นสถานที่ก่อตั้งบริษัทจัดส่งด่วนและโลจิสติกส์ 4 บริษัท ซึ่งภาษาจีนเรียกว่า ไคว่ตี้ (快递) ได้แก่ เชินทง (STO Express, 申通快递), ยวิ่นต๋า (Yunda, 韵达快递), หยวนทง (YTO Express, 圆通速递) และจงทง (ZTO Express, 中通快递) ในจีนเรียกบริษัทเหล่านี้ว่า กลุ่มไคว่ตี้แห่งถงหลู (桐庐帮)
เขตการปกครอง

แขวง (เจียเต้า ):
แขวงถงจวิน (桐君街道)
แขวงจิ้วเซี่ยน (旧县街道)
เมือง (เจิ้น ):
เมืองฟู่ชุนเจียง (富春江镇)
เมืองเหิงชุน (横村镇)
เมืองเฟินฉุ่ย (分水镇)
เมืองเฟิ่งชวาน (凤川镇)
เมืองไป่เจียง (百江镇)
เมืองเหยาหลิน (瑶琳镇)
เมืองเจียงหนาน (江南镇)
ตำบล (เซียง ):
ตำบลจงชาน (钟山乡)
ตำบลซินเหอ (新合乡)
ตำบลเหอชวิน (合村乡)
ตำบลชนชาติเชอ เอ๋อชาน (莪山畲族乡)
การขนส่ง

อำเภอถงหลูมีสถานีรถไฟถงหลูให้บริการ
แหล่งข้อมูลอื่น

Tonglu County government's official website เก็บถาวร 2011-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ออสเตรเลีย
อำเภอทรายทองวัฒนา

| อำเภอทรายทองวัฒนา |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Sai Thong Watthana
ที่ว่าการอำเภอทรายทองวัฒนา
คำขวัญ: กระพี้จั่น พันธุ์ไม้ดี ไหมมัดหมี่งามวิไล ระบือไกลเป่าแก้ว เพริศแพร้วเบญจรงค์
แผนที่จังหวัดกำแพงเพชร เน้นอำเภอทรายทองวัฒนา
พิกัด: 16°18′48″N 99°49′54″E﻿ / ﻿16.31333°N 99.83167°E﻿ / 16.31333; 99.83167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กำแพงเพชร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 202.22 ตร.กม. (78.08 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 22,300 คน
 • ความหนาแน่น: 110.28 คน/ตร.กม. (285.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 62190
รหัสภูมิศาสตร์: 6208
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอทรายทองวัฒนา หมู่ที่ 15 ตำบลทุ่งทราย อำเภอทรายทองวัฒนา จังหวัดกำแพงเพชร 62190
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ทรายทองวัฒนา เป็นอำเภอในจังหวัดกำแพงเพชร เดิมท้องที่เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอคลองขลุง แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอปี พ.ศ. 2535 ก่อนที่จะตั้งเป็นอำเภอลำดับที่ 8 ของทางจังหวัดปี พ.ศ. 2540
พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ณ หน้าที่ว่าการอำเภอทรายทองวัฒนา
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอทรายทองวัฒนา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอไทรงาม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบึงสามัคคี
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบึงสามัคคีและอำเภอคลองขลุง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอคลองขลุงและอำเภอเมืองกำแพงเพชร
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอทรายทองวัฒนาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 38 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ทุ่งทราย |  |  | (Thung Sai) |  | 17 หมู่บ้าน |
| 2. | ทุ่งทอง |  |  | (Thung Thong) |  | 11 หมู่บ้าน |
| 3. | ถาวรวัฒนา |  |  | (Thawon Watthana) |  | 10 หมู่บ้าน |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอทรายทองวัฒนาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลทุ่งทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งทรายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลถาวรวัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถาวรวัฒนาทั้งตำบล
ฮิโกมะ อูเอโนะ

| ฮิโกมะ อูเอโนะ |
| --- | --- |
ภาพถ่ายตัวเองของฮิโกมะ อูเอโนะ, ราวคริสต์ทศวรรษ 1870
เกิด: 15 ตุลาคม ค.ศ. 1838(1838-10-15) นางาซากิ จังหวัดฮิเซ็ง ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1904(1904-05-22) (65 ปี) นางาซากิ จังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: ช่างภาพ
ฮิโกมะ อูเอโนะ (ญี่ปุ่น: 上野 彦馬; โรมาจิ: Ueno Hikoma; 15 ตุลาคม ค.ศ. 1904) เป็นผู้บุกเบิกการถ่ายภาพชาวญี่ปุ่น เกิดในนางาซากิ ขึ้นชื่อเรื่องการถ่ายภาพคนได้ดี มักถ่ายบุคคลสำคัญชาวญี่ปุ่นและต่างประเทศ และยังถ่ายภาพทัศนียภาพได้อย่างดีเยี่ยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เมืองนางาซากิและบริเวณโดยรอบ อูเอโนะเป็นบุคคลสำคัญในการถ่ายภาพของญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 19 ที่ประสบความสำเร็จในการถ่ายภาพเพื่อการค้าอย่างมีศิลปะ เขายังเป็นผู้สอนถ่ายภาพอีกด้วย
อาหนง

| อาหนง> หมิงเต๋อหฺวังโฮ่ว (明德皇后) แห่งรัฐฉางเชิง (長生國) |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1038–1039
หมิงเต๋อหฺวังโฮ่ว
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1042–1055

เกิด: ราว ค.ศ. 1005
ตาย: ค.ศ. 1055
สามี: หนง เฉฺวียนฝู (儂全福)
บุตร:   หนง จื้อเกา (儂智高)  หนง จื้อชง (儂智聰)  หนง จื้อกวัง (儂智光) 
ศาสนา: ลัทธิหมอผี, วิญญาณนิยม
อาหนง (จีน: 阿儂; พินอิน: Ā Nóng; ราว ค.ศ. 1005–1055) เป็นแม่มด ผู้นำ และนักรบชาวจฺวั้ง (壯) เป็นภริยาของหนง เฉฺวียนฝู (儂全福) ผู้นำชาวจฺวั้งและหนง (儂) ชนกลุ่มน้อยทางชายแดนจีน–เวียดนาม ทั้งเป็นมารดาของขุนศึกหนง จื้อเกา (儂智高; ค.ศ. 1025–1055) นาง พร้อมด้วยสามีและบุตร นำทัพชาวจฺวั้งและหนงออกรบกับชาวจีนและเวียดนามจนเป็นที่เลื่องลือ
อาหนงเกิดราว ค.ศ. 1005 เป็นธิดาของหัวหน้าเผ่าเผ่าหนึ่งซึ่งชาวจีนฮั่นให้ศักดินาเป็นขุนนางชั้นโจว (州) ส่วน Nong Dang-dao พี่ชายหรือน้องชายของนาง ได้ปกครองดินแดนจฺวั้งทั้งมวล อาหนงสมรสกับหนง เฉฺวียนฝู ในราว ค.ศ. 1020 นางและสามีมีบุตรด้วยกันหลายคน หนึ่งในนั้น คือ หนง จื้อเกา
ตำนานในแถบกวังหนาน (廣南) ว่า สุนัขประจำตระกูลบอกนางว่า นางจะให้กำเนิดบุตรได้ต่อเมื่อเห็นกวาง แต่นางเห็นกระบือแล้วก็ให้กำเนิดหนง จื้อเกา ถือเป็นการคลอดผิดฤกษ์ เป็นเหตุให้หนง จื้อเกา พ่ายแพ้ต่อราชวงศ์ซ่ง (宋朝) เมื่อรบกัน
เอกสาร ซ่งฉื่อ (宋史) ของจีน ระบุว่า นางเป็นแม่มด กระทำคุณไสยต่าง ๆ รวมถึงการบูชายัญมนุษย์ แต่นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า ข้อมูลนี้อาจผ่านการแต่งเติมด้วยอคติของลัทธิขงจื๊อ
อย่างไรก็ดี อาหนงเสนอให้หนง เฉฺวียนฝู สามี ยึดอำนาจการปกครองเผ่าเฉิน (岑) ด้วยการสังหารพี่ชายหรือน้องชายของเขาเองซึ่งเป็นหัวหน้าเผ่า หนง เฉฺวียนฝู ก่อตั้งรัฐฉางเชิง (長生國) โดยมีตนเองเป็นปฐมกษัตริย์ ตั้งอาหนงเป็นราชินี เรียก "หมิงเต๋อหฺวังโฮ่ว" (明德皇后) แล้วตัดความสัมพันธ์กับเวียดนาม ต่อมาใน ค.ศ. 1039 จักรพรรดิลี้ ท้าย ตง (Lý Thái Tông) แห่งเวียดนาม นำทัพมาปราบปราม จับหนง เฉฺวียนฝู และครอบครัวได้ จึงให้ประหารสิ้น เว้นแต่อาหนง และหนง จื้อเกา ผู้บุตร ที่หลบหนีไปได้
อาหนง และหนง จื้อเกา สานสัมพันธ์กับพ่อค้าชาวจีนซึ่งมักเดินทางมาซื้อทองที่กว่างโจว (广州) พ่อค้าคนหนึ่งนาม Huang Wei ชี้แนะแนวทางเอาชนะกองทัพราชวงศ์ซ่งที่ Yong ให้แก่อาหนง และหนง จื้อเกา พวกเขาทำตามและประสบความสำเร็จ จึงมุ่งหน้าไปตีเมืองอื่น ๆ เช่น เหิงเซี่ยน (橫縣) และอู๋โจว (梧州) จนสามารถนำกำลังมาล้อมกว่างตง (广东) ได้ใน ค.ศ. 1052 แต่ไม่สามารถตีเมืองได้
ราชวงศ์ซ่งตั้งค่าหัวอาหนง และหนง จื้อเกา สูงกว่าที่ตั้งไว้สำหรับกบฏในกว่างตง แล้วเรียกประชุมพลไปปราบปรามคนทั้งสองเป็นผลสำเร็จ อาหนง กับหนง จื้อเกา หนีไปยฺหวินหนาน (云南) และพยายามจะเรียกระดมพลที่นั่น แต่ถูกจับกุมเสียก่อน อาหนงถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 1055
บรรณานุกรม

Barlow, Jeffrey (2005), "The Tang-Song Interregnum", The Zhuang: A Longitudinal Study of Their History and Their Culture, Pacific University, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-02-08, สืบค้นเมื่อ 2018-10-11.
——— (2002), "A Nong (c. 1005–1055)",  ใน Commire, Anne (บ.ก.), Women in World History: A Biographical Encyclopedia, Waterford, Connecticut: Yorkin Publications, ISBN 0-7876-4074-3.
Barlow, Jeffrey G. (1987), "The Zhuang Minority Peoples of the Sino-Vietnamese Frontier in the Song Period", Journal of Southeast Asian Studies, 18 (2): 250–269, JSTOR 20070970
อ่านเพิ่ม

Eberhard, Wolfram (1982). China's Minorities, Yesterday and Today. Belmont CA: Wadsworth.
Ma Yin, ed. (1989). China's Minority Nationalities. Beijing: Foreign Languages Press.
Schafer, Edward (1967). The Vermillion Bird: Tang Images of the South. Berkeley: University of California.
Taylor, K.W. (1983). The Birth of Vietnam. Berkeley: The University of California Press.
อุบัติเหตุทางรังสีที่สมุทรปราการ

| --- | --- |
(ซ้ายไปขวา และบนลงล่าง) หัวเครื่องฉายรังสีที่ร้านรับซื้อของเก่าถอดวัตถุกัมมันตรังสีออก, วัตถุทรงกระบอกที่บรรจุวัตถุกัมมันตรังสี, ภาพมุมสูงของร้านรับซื้อของเก่าที่เกิดเหตุ, ภายในที่เกิดเหตุขณะเก็บกู้วัตถุกัมมันตรังสี
วันที่: 24 มกราคม พ.ศ. 2543 –  21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543
ที่ตั้ง: จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย
พิกัด: 13°39′22″N 100°35′27″E﻿ / ﻿13.65611°N 100.59083°E﻿ / 13.65611; 100.59083
สาเหตุ: อุบัติเหตุทางรังสี
เสียชีวิต: 3
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: 7
อุบัติเหตุทางรังสีที่สมุทรปราการ เป็นอุบัติเหตุทางรังสีครั้งแรกของประเทศไทย เกิดขึ้นช่วงปลายเดือนมกราคม–ต้นเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ที่จังหวัดสมุทรปราการ อุบัติเหตุนี้เกิดขึ้นเมื่อส่วนหัวของเครื่องฉายรังสีทางการแพทย์ หรือ เครื่องฉายรังสีโคบอลต์-60ที่เก็บไว้อย่างไม่ถูกต้องถูกเก็บมาโดยคนขายของเก่า จากนั้นคนขายของเก่านำไปแยกชิ้นส่วนโดยไม่รู้ตัวว่าเป็นวัตถุอันตราย ส่งผลให้ตนเองและบุคคลใกล้เคียงได้รับรังสีก่อไอออน ไม่กี่สัปดาห์หลังการแยกชิ้นส่วน ผู้สัมผัสและบุคคลที่เกี่ยวข้องเริ่มมีอาการเจ็บป่วยเฉียบพลันจากรังสีจนต้องเข้าไปพบแพทย์ สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติอันเป็นหน่วยงานที่ดูแลด้านนิวเคลียร์ของประเทศ ได้รับการแจ้งจากแพทย์เจ้าของไข้ที่สงสัยว่าอาการป่วยนี้น่าจะเกิดมาจากรังสี การแจ้งนี้ตรงกับวันที่ 17 หลังจากการสัมผัสครั้งแรก เมื่อทางสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ (ปส.) ได้รับการรายงานจึงได้ส่งทีมเข้ามารับมือและตรวจสอบเพื่อค้นหาต้นกำเนิดรังสีที่คาดว่ามีการแผ่รังสีอยู่ที่ 15.7 เทระเบ็กเคอเรล และติดตามหาตัวเจ้าของผู้รับผิดชอบ เมื่อ ปส. ทำการตรวจสอบแล้ว พบว่ามีต้นกำเนิดรังสีที่ไม่มีบรรจุและจัดเก็บอย่างปลอดภัย เหตุการณ์นี้ทำให้มีผู้เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาล 10 ราย เสียชีวิตในภายหลัง 3 ราย และผู้ได้รับผลกระทบ 1,872 คน
ภูมิหลัง

โคบอลต์-60 (60Co) เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีของโคบอลต์ มีครึ่งชีวิต 5.27 ปี และปลดปล่อยรังสีแกมมาที่มีความสามารถในการทะลุทะลวงสูง มักใช้ในการรังสีรักษา ฆ่าเชื้อในสถานพยาบาลและในอุตสาหกรรมต่าง ๆ อุปกรณ์ที่เป็นต้นเหตุของอุบัติเหตุในครั้งนี้เป็นเครื่องรักษาด้วยรังสีจากภายนอก Gammatron-3 ผลิตโดยบริษัทซีเมนส์และนำเข้ามาในประเทศไทยในปี 2512 ได้รับอนุญาตและติดตั้งที่โรงพยาบาลรามาธิบดี กรุงเทพมหานคร ต้นกำเนิดรังสีที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุเป็นอุปกรณ์ทดแทนที่ติดตั้งใหม่ใน พ.ศ. 2524 โดยมีการแผ่รังสีเริ่มแรกอยู่ที่ 196 เทระเบ็กเคอเรล แต่ในช่วงที่เกิดอุบัติเหตุมีการแผ่รังสีอยู่ที่ 15.7 เทระเบ็กเคอเรล
แหล่งข้อมูลอื่น

เอกสารเผยแพร่อย่างเป็นทางการถึงกรณีอุบัติเหตุ โดยสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ เก็บถาวร 2020-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อุบัติเหตุทางรังสีที่สมุทรปราการ – โดยทางยูทูบ
อำเภอทับคล้อ

| อำเภอทับคล้อ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Thap Khlo
คำขวัญ: ทับคล้อเมืองสะอาด ตักบาตรเขาทราย หลวงพ่อใหญ่มิ่งขวัญ สืบสานวันสงกรานต์ พุทธสถานวัดสวน ข้าวเจ้าล้วนพันธุ์ดี ผู้คนมีน้ำใจ
แผนที่จังหวัดพิจิตร เน้นอำเภอทับคล้อ
พิกัด: 16°9′42″N 100°35′48″E﻿ / ﻿16.16167°N 100.59667°E﻿ / 16.16167; 100.59667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พิจิตร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 378.287 ตร.กม. (146.057 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 42,266 คน
 • ความหนาแน่น: 111.73 คน/ตร.กม. (289.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 66150, 66230 (เฉพาะตำบลเขาทรายและตำบลเขาเจ็ดลูก)
รหัสภูมิศาสตร์: 6608
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอทับคล้อ ถนนชมฐีระเวช ตำบลทับคล้อ อำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร 66150
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ทับคล้อ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมอยู่ในการปกครองของตำบลท้ายทุ่ง อำเภอบางมูลนากทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2478 ได้แยกตั้งเป็นตำบลทับคล้อ ก่อนที่ปีถัดมาได้ย้ายมาขึ้นกิ่งอำเภอตะพานหิน โอนตำบลท้ายทุ่งมาขึ้นกับทางกิ่งอำเภอตะพานหินในปี พ.ศ. 2482 ขึ้นกับอำเภอตะพานหินในปี พ.ศ. 2483 อย่างเป็นทางการจากการยกฐานะเป็นอำเภอตะพานหิน ก่อนที่จะแยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอทับคล้อในปี พ.ศ. 2526 และมีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2530
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอทับคล้อมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังทรายพูน และอำเภอเนินมะปราง (จังหวัดพิษณุโลก)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวังโป่งและอำเภอชนแดน (จังหวัดเพชรบูรณ์)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอดงเจริญและอำเภอบางมูลนาก
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอตะพานหิน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอทับคล้อแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 56 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ทับคล้อ |  | (Thap Khlo) |  | 11 หมู่บ้าน |  |  |
| 2. | เขาทราย |  | (Khao Sai) |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |
| 3. | เขาเจ็ดลูก |  | (Khao Chet Luk) |  | 12 หมู่บ้าน |  |  |
| 4. | ท้ายทุ่ง |  | (Thai Thung) |  | 19 หมู่บ้าน |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอทับคล้อประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลเขาทราย  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาทราย
เทศบาลตำบลทับคล้อ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทับคล้อ
องค์การบริหารส่วนตำบลทับคล้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับคล้อ (นอกเขตเทศบาลตำบลทับคล้อ)
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาทราย (นอกเขตเทศบาลตำบลเขาทราย)
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาเจ็ดลูก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาเจ็ดลูกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท้ายทุ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท้ายทุ่งทั้งตำบล
อาหารข้างถนน

ร้านขายกวยจั๊บข้างถนนในค่ำคืนของกรุงเทพมหานคร
อาหารข้างถนนใน New York City
อาหารข้างถนน คืออาหารพร้อมรับประทานหรือเครื่องดื่มที่ขายข้างถนนหรือสถานที่สาธารณะต่าง ๆ เช่น ตลาด หรือ งานออกร้าน มักจะมาจากซุ้มขายอาหาร รถเข็นอาหาร หรือรถบรรทุกอาหาร ขณะที่อาหารข้างถนนจะมีเฉพาะท้องถิ่น มักจะมีแพร่หลายตามบริเวณที่เป็นต้นกำเนิด อาหารข้างถนนส่วนใหญ่ยังแบ่งเป็นอาหารที่รับประทานด้วยนิ้วมือและอาหารจานด่วน และราคาถูกกว่าอาหารในภัตตาคาร จากการศึกษาขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ เมื่อปี ค.ศ. 2007 ประชาชน 2.5 พันล้านคนรับประทานอาหารข้างถนนทุกวัน
ทุกวันนี้ คนอาจจะซื้ออาหารข้างถนนด้วยเหตุผลบางประการ เช่น เพื่อได้อาหารที่ราคาสมเหตุสมผลและรสชาติในสภาพแวดล้อมที่เป็นมิตร เพื่อลองอาหารพื้นเมืองของแต่ละชนชาติ และเพราะความรู้สึกโหยหา
ประวัติศาสตร์

จากหลักฐานการบันทึกทางประวัติศาสตร์พบว่ามีการขายปลาทอดข้างถนนในสมัยกรีกโบราณ หลักฐานจากการขุดค้นทางโบราณคดีของปอมเปอีพบว่ามีการขายอาหารข้างถนนอยู่เป็นจำนวนมากด้วยเช่นกัน
รูปภาพ

อาหารข้างถนนในกรุงเทพ
ของทอดในกรุงเทพ
ร้านขายข้าวโพดต้ม
ตั๊กแตนทอด
ร้านข้าวแกงข้างถนนในแอฟริกา
ร้านขายแมลงทอดข้างถนนในเยอรมันนี
ร้านอาหารข้างถนนในเม็กซิโก
ร้านอาหารข้างถนนในไต้หวัน
อาหารข้างถนนในมาดากัสการ์
ดูเพิ่ม

รายชื่ออาหารข้างถนน
ตลาดนัด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ street food
เกินปา

อารามชรีกเจ เป็นเกินปาในเลห์ ลาดัก ประเทศอินเดีย
เกินปา หรือ โกมปา (ทิเบต: དགོན་པ།, ไวลี: dgon pa, พินอินทิเบต: gönba; "ที่ห่างไกล", สันสกฤต: อรัญ) หรือ ลิง (ทิเบต: གླིང​, ไวลี: gling, พินอินทิเบต: ling) เป็นป้อมปราการทางสงฆ์ในศาสนาพุทธเพื่อการเรียนรู้และสาธนา บางครั้งอาจเปรียบเป็นวิหารหรือมหาวิทยาลัยของศาสนาพุทธแบบทิเบต ลักษณะสถาปัตยกรรมโจงเป็นรูปแบบหนึ่งที่ปรากฏใช้สร้างเกินปาในภูฏาน
ฮันโน

| ฮันโน 飯能市 |
| --- | --- |
นคร
ศาลาว่าการนครฮันโน
   ธง ตรา
ที่ตั้งนครฮันโน (เน้นสีชมพู) ในจังหวัดไซตามะ
ฮันโนที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°51′20.4″N 139°19′39.8″E﻿ / ﻿35.855667°N 139.327722°E﻿ / 35.855667; 139.327722
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  ไซตามะ
บันทึกทางการ: ค.ศ. 27
จัดตั้งเมือง: 1 เมษายน ค.ศ. 1889
จัดตั้งนคร: 1 มกราคม ค.ศ. 1954
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ชิเงยูกิ อาราอิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 193.05 ตร.กม. (74.54 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 79,123 คน
 • ความหนาแน่น: 410 คน/ตร.กม. (1,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
 •  ต้นไม้: สนซูงิ (Cryptomeria japonica)
 •  ดอกไม้: กุหลาบพันปี
 •  นก: นกกระจ้อยญี่ปุ่น
ที่อยู่: 1-1 Namiyanagi, Hannō-shi, Saitama-ken 357-8501
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ฮันโน (ญี่ปุ่น: 飯能市; โรมาจิ: Hannō-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 193.05 ตารางกิโลเมตร ใน ค.ศ. 2021 มีประชากร 79,123 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Hanno, Saitama
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
สายบิวาโกะ

| สายบิวาโกะ |
| --- | --- |

สายบิวาโกะ
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อลำลอง: 琵琶湖線
เจ้าของ: เจอาร์ ตะวันตก
ที่ตั้ง: เกียวโตและชิงะ
ปลายทาง: ไมบาระ (สายโทไกโด) เกียวโต (สายโทไกโด)
จำนวนสถานี: 23
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รางหนัก
ระบบ: ขนส่งทางรางในเขตเมือง
ผู้ดำเนินงาน: เจอาร์ ตะวันตก เจอาร์ ขนส่งสินค้า
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1882 (1882-05-01) (142 ปี) (ส่วนหนึ่งของสายหลักโทไกโด) 13 มีนาคม ค.ศ. 1988 (1988-03-13) (36 ปี) (เปลี่ยนชื่อสายเป็นสายบิวาโกะ)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 75.4 กิโลเมตร (46.9 ไมล์)
รางกว้าง: 1,067 mm (3 ft 6 in)
ระบบจ่ายไฟ: 1,500 V DC ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว
ความเร็ว: 130 km/h (81 mph)
สายบิวาโกะ (ญี่ปุ่น: 琵琶湖線; โรมาจิ: Biwako-sen) เป็นหนึ่งในสามสายย่อยที่ถูกตั้งชื่อขึ้นมาบนเส้นทางของรถไฟสายหลักโทไกโดที่ดำเนินการภายใต้บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR West) ในพื้นที่มหานครเคฮันชิง ระหว่างสถานีไมบาระถึงเกียวโต ก่อนจะต่อด้วยเจอาร์ สายเกียวโต และเจอาร์ สายโคเบะ ตามลำดับ นอกจากนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของทางรถไฟสายหลักโฮกูริกุ ระหว่างสถานีไมบาระถึงนางาฮามะ
ภาพรวม

สายบิวาโกะเป็นชื่อที่ตั้งตามทะเลสาบบิวะซึ่งทางรถไฟวิ่งขนานไปตามพื้นที่ของทะเลสาบ หลังจากการแปรรูปมาเป็นบริษัทเจอาร์ตะวันตก แต่ชื่อของสายนี้เป็นเพียงชื่อเล่นที่ตั้งขึ้นของบริษัทเจอาร์ตะวันตก ในขณะที่ชื่อหลักของทางรถไฟสายนี้ยังคงเป็นสายหลักโทไกโด (โตเกียว-โอซากะ) เช่นเดิม ซึ่งในเชิงเปรียบเทียบกับบริษัทเจอาร์ตอนกลาง ก็มีแนวเส้นทางที่เดินรถบนทางรถไฟสายหลักโทไกโดอยู่ในบางส่วน แต่บริษัทยังคงเลือกใช้ชื่อหลัก ไม่ได้มีการตั้งชื่อเล่นของสายเหมือนกับบริษัทเจอาร์ตะวันตก อย่างไรก็ตามแม้ว่าผู้ใช้บริการเป็นประจำเข้าใจว่าสายบิวาโกะ, เจอาร์ สายเกียวโต และเจอาร์ สายโคเบะ คือ สายเดียวกัน แต่ก็ทำให้เป็นที่ตั้งคำถามสำหรับคนทั่วไปถึงการตั้งชื่อเหล่านี้ขึ้นมา
การให้บริการ

ขบวนรถด่วนพิเศษ (新快速):
ขบวนรถไฟสิ้นสุดที่สถานีนางาฮามะ, ไมบาระ และยาสุ (บางขบวนอาจไปถึงโอมิ-ชิโอสึถึงสึรูกะ)
ขบวนรถไฟจอดสถานีนางาฮามะ, ทามูระ, ซากาตะ, ไมบาระ, ฮิโกเนะ, โนโตงาวะ, โอมิ-ฮาจิมัง, ยาสุ, โมริยามะ, คูสัตสึ, มินามิ-คูสัตสึ, อิชิยามะ, โอสึ, ยามาชินะ และเกียวโต จากนั้นขบวนรถไฟจะเดินรถต่อไปตามเจอาร์ สายเกียวโต
ขบวนรถธรรมดา (普通)
ให้บริการในรูปแบบรถด่วนเมื่อเป็นเวลาช่วงเช้า
เมื่อให้บริการขบวนรถธรรมดา ขบวนรถไฟจะหยุดจอดทุกสถานีบนสายบิวาโกะ โดยสิ้นสุดการเดินรถที่สถานีไมบาระและยาสุ
ในเวลาเร่งด่วนช่วงเช้า ขบวนรถธรรมดาจากเจอาร์ สายเกียวโต จะเดินรถมาจนถึงสถานียาสุ
เกิร์ท เบนเดอร์

เกิร์ท เบนเดอร์ เป็นนักแข่งจักรยานยนต์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2491 เคยเป็นอดีตนักแข่งกรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ที่ประเทศเยอรมนี
อาหารคาร์บอนต่ำ

อาหารคาร์บอนต่ำ กล่าวถึงการเลือกใช้ชีวิตโดยการลดการปล่อยแก๊สเรือนกระจก (GHGe) ที่มาจากการใช้พลังงาน มีการประเมินว่า อย่างน้อย 20 เปอร์เซ็นต์ของแก๊สเรือนกระจกในสหรัฐอเมริกามาจากวิธีการทางอาหาร ตัวเลขนี้อาจต่ำเพราะคำนวณจากแหล่งกำเนิดของแก๊สเรือนกระจกโดยตรง แหล่งกำเนิดทางอ้อม เช่น ความต้องการผลิตภัณฑ์จากประเทศอื่นยังไม่ได้ถูกรวมไว้ อาหารคาร์บอนต่ำจะลดปริมาณการปล่อยก๊าซให้น้อยที่สุดจากผลิตภัณฑ์ บรรจุภัณฑ์ กรรมวิธีทางอาหาร การขนส่ง การเตรียมอาหาร และขยะจากอาหาร หลักการของอาหารคาร์บอนต่ำนี้รวมถึงการบริโภคเนื้อและนมจากโรงงานให้น้อยลง โดยทั่วไปคือลดการบริโภคอาหารจากโรงงาน แต่บริโภคอาหารจากท้องถิ่นและอาหารตามฤดูกาล บริโภคอาหารที่ผ่านกรรมวิธีน้อยขั้นตอนและมีบรรจุภัณฑ์น้อย ลดขยะจากอาหารโดยการเลือกปริมาณอาหารให้พอเหมาะ การรีไซเคิล และการทำปุ๋ย
ที่มาของโภชนาการและการปล่อยแก๊สเรือนกระจก

ในสหรัฐอเมริกา วิธีการทางอาหารปล่อยแก๊สเรือนกระจกที่มีส่วนในการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (climate change) ถึง 4 ชนิด คือ คาร์บอนไดออกไซด์ (CO2), มีเทน (CH4), ไนตรัสออกไซด์ (N2O) และ คลอโรฟลูออโรคาร์บอน (CFCs) การเผาไหม้ของน้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับการขนส่งอาหารในระยะไกลทั้งทางอากาศ ทางเรือ รถบรรทุก และรถไฟ ปล่อยแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ซึ่งเป็นก๊าซที่เป็นสาเหตุผลักของภาวะโลกร้อน แก๊สมีเทนซึ่งเป็นผลพลอยได้จากการปศุสัตว์และการเผาขยะ สามารถดักความร้อนได้มากกว่าแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ถึง 23 เท่า ไนตรัสออกไซด์ที่มาจาการเพาะปลูกและการชลประทานที่มากเกินไป สามารถดักความร้อนได้มากกว่าแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ 200 เท่า คลอโรฟลูโอโรคาร์บอนถูกปล่อยจากการทำความเย็นและการแช่แข็ง ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการเก็บรักษาอาหารเพื่อขนส่งทางเรือ
การเลือกอาหารคาร์บอนสูงหรือคาร์บอนต่ำ

อาหารบางประเภทใช้เชื้อเพลิงในการผลิตมากกว่าสิ่งอื่น จึงมีความเป็นไปได้สำหรับการเลือกอาหารคาร์บอนต่ำ โดยการเลือกอาหารที่ใช้เชื้อเพลิงน้อย ปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์และแก๊สเรือนกระจกน้อย ผู้บริโภคอาหารเจยืนยันว่าทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการลดปริมาณการปล่อยแก๊สเรือนกระจกด้วยตัวเองคือการบริโภคผักปลอดสารพิษ ผักปลอดสารพิษสามารถลดปริมาณการปล่อยแก๊สเรือนกระจกได้ถึง 1.5 ตันต่อปี (เมื่อเทียบกับมาตรฐานการบริโภคของชาวอเมริกัน) การเลือกบริโภคอาหารประเภทนี้ในหนึ่งมื้อจากห้ามื้อ สามารถลดปริมาณการปล่อยแก๊สเรือนกระจกได้เท่ากับการเปลี่ยนจากการใช้รถยนต์ธรรมดาเป็นรถยนต์ประหยัดพลังงาน (hybrid-powered car) แต่ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับประเภทของพืช วิธีการปลูก วิธีการบรรจุ วิธีการขนส่งและระยะทางในการขนส่ง วิธีการเก็บรักษา เป็นต้น ในขณะเดียวกันมีการโต้แย้งว่า การบริโภคผลิตภัณฑ์เนื้อ นม ไข่ ที่ผ่านการเลี้ยงในฟาร์มได้ผลกว่า ในแง่ของรักษาดิน ที่อยู่ของสัตว์ป่า และคาร์บอนในบรรยากาศ นั่นเป็นเพราะหากฟาร์มเลี้ยงสัตว์ที่มีการจัดการที่ดี จะสามารถสร้างหน้าดินได้เร็วกว่าระบบนิเวศทั่วไป ทั้งทำให้ดินสมบูรณ์และลดคาร์บอนได้เป็นจำนวนมาก หญ้าที่ถูกสัตว์กินอยู่ตลอดเวลาจะโตเร็วกว่า จึงสามารถเปลี่ยนคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศให้กลายเป็นสารอินทรีย์ได้มากกว่าหญ้าที่ถูกทิ้งไว้ตามธรรมชาติ เหตุผลคือการที่สัตว์กินหญ้าเป็นการกระตุ้นให้หญ้าเจริญเติบโตได้ดี และเพราะมูลสัตว์ซึ่งช่วยให้ดินอุดมสมบูรณ์ไปด้วยไนโตรเจนและสารอาหารที่สำคัญสำหรับพืช