stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การสังหารหมู่ที่จลิยานวาลาบาค
แหล่งข้อมูลอื่น

Amritsar: 1920 - Minutes of Evidence taken before the Hunter Committee - UK Parliament Living Heritage
Debate on this incident in the British Parliament
Black Chapter of Indian History - Jallianwala Bagh Massacre
An NPR interview with Bapu Shingara Singh – the last known surviving witness.
Churchill's speech เก็บถาวร 2010-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน after the incident.
Amritsar Massacre at Jallianwala Bagh เก็บถาวร 2015-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Listen to the Shaheed song of the Amritsar Massacre at Jallianwala Bagh.
Singh, Gajendra: Amritsar, Massacre of, in: 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย
การสื่อสารสนามใกล้

การสื่อสารสนามใกล้ (อังกฤษ: near field communication ; NFC) เป็นเทคโนโลยีสื่อสารไร้สายระยะสั้นระยะประมาณ 4 ซม. ที่ใช้ได้ดีกับโครงสร้างพื้นฐานแบบไร้สัมผัส ช่วยสนับสนุนรองรับการสื่อสารระหว่างเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ในระยะใกล้ ๆ การสื่อสารสนามใกล้ถูกพัฒนาขึ้นโดยโซนี่และเอ็นเอ็กซ์พี โดยใช้คลื่นความถี่ 13.56 MHz. บนพื้นฐานมาตรฐาน ISO 14443 (Philips MIFARE and Sony’s FeliCa) ปัจจุบันบริษัททั้งสองได้ร่วมมือกับบริษัทผู้ผลิตและพัฒนาโทรศัพท์เคลื่อนที่ จัดตั้งเป็น NFC Forum เพื่อให้เกิดการใช้งานในรูปแบบต่าง ๆ มากขึ้น
การสื่อสารสนามใกล้มักนำมาประยุกต์ใช้กับการแลกเปลี่ยนข้อมูลแบบ peer-to-peer เช่น เพลง เกม และรูปภาพ และประยุกต์ใช้กับการชำระเงินที่ต้องการความรวดเร็วและมีมูลค่าไม่สูง เช่น ใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่เพื่อการชำระเงิน โดยวิธีการแตะบนเครื่องอ่านหรือเครื่องชำระเงินในร้านอาหารจานด่วน ร้านขายสินค้า ระบบการซื้อขายตั๋ว และระบบการชำระเงินค่าโดยสารในระบบขนส่งมวลชน เป็นต้น การชำระเงินแบบไร้สัมผัสนี้ก่อให้เกิดการชำระเงินที่ง่ายและรวดเร็ว ลดการเข้าคิวชำระเงินในร้านค้า ห้างสรรพสินค้า และร้านสะดวกซื้อต่าง ๆ
ประโยชน์ของ NFC
1.โอนถ่ายข้อมูลได้แค่เพียง "แตะ" ซึ่งมีความเร็วมากกว่าการโอนถ่าย Bluetooth
2.จ่ายเงินผ่านมือถือแทนบัตรเงินสดต่างๆ โดยเชื่อมต่อกับบัญชีธนาคาร เช่น ตั๋วรถไฟฟ้า 7-11 ฯลฯ เปรียบเสมือนกระเป๋าตังอิเล็กทรอนิกส์
3.อ่าน Tag ต่างๆที่มี NFC อยู่ ซึ่งTagนั้นจะแสดงข้อมูลรายละเอียดต่างๆ ตามทที่เจ้าของสั่งการไว้ เมื่อเราแตะจะแสดงข้อมูลนั้นบนโทรศัพท์มือถือของเรา
เปรียบเทียบกับบลูทูธ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  | NFC | บลูทูธ | บลูทูธพลังงานต่ำ |
| การเข้ากันได้กับอาร์เอฟไอดี | ISO 18000-3 | active | active |
| มาตรฐาน | ISO/IEC | Bluetooth SIG | Bluetooth SIG |
| มาตรฐานเครือข่าย | ISO 13157 etc. | IEEE 802.15.1 | IEEE 802.15.1 |
| ชนิดของเครือข่าย | Point-to-point | WPAN | WPAN |
| การเข้ารหัส | not with RFID | available | available |
| ระยะ | < 0.2 m | ~10 m (class 2) | ~1 m (class 3) |
| ความถี่ | 13.56 MHz | 2.4-2.5 GHz | 2.4-2.5 GHz |
| อัตราบิต | 424 kbit/s | 2.1 Mbit/s | ~1.0 Mbit/s |
| ระยะเวลาเปิด | < 0.1 s | < 6 s | < 1 s |
| การใช้พลังงาน | < 15mA (อ่าน) | ต่างไปตามชั้น | < 15 mA (xmit) |
การสื่อสารสนามใกล้และบลูทูธเป็นเทคโนโลยีการสื่อสารระยะใกล้คล้ายกันที่ปรากฏในโทรศัพท์มือถือ การสื่อสารสนามใกล้นั้นจะเปิดสัญญาณได้เร็วกว่าระบบบลูทูธ และการเชื่อมต่อระหว่างสองเครื่องจะสามารถเชื่อมต่อได้เร็ว แตกต่างจากบลูทูธที่จำเป็นต้องระบุตัวเครื่องของคู่ที่ต้องการเชื่อมต่อ ในขณะเดียวกันอัตราการส่งข้อมูลของเอ็นเอฟซี (424 kbit/s) มีอัตราที่ช้ากว่าบลูทูธ (2.1 Mbit/s) ด้วยระยะทางที่สั้นกว่าคือ 20 ซม. ซึ่งมีข้อเด่นคือจะไม่มีการแทรกแซงของข้อมูล หากในบริเวณมีการใช้งานอยู่จำนวนมาก
สิ่งที่แตกต่างจากบลูทูธอีกส่วนคือ การสื่อสารสนามใกล้สามารถเชื่อมต่อเข้ากับโครงสร้างพื้นฐานของอาร์เอฟไอดี (13.56 MHz ISO/IEC 18000-3) และใช้พลังงานที่ต่ำกว่าบลูทูธ ซึ่งจะใกล้เคียงกับบลูทูธชนิดพลังงานต่ำ
การหลั่งนอก (กิจกรรมทางเพศ)

ระวังสับสนกับ การหลั่งนอกช่องคลอด
รูปแสดงถึงการหลั่งนอกหลังการร่วมเพศทางปาก โดยผู้ชายกำลังหลั่งน้ำอสุจิบนลิ้นของผู้หญิง
การหลั่งนอก (อังกฤษ: cum shot) บ้างก็ว่า เสร็จนอก หรือ แตกนอก เป็นการพรรณนาถึงการหลั่งน้ำอสุจิของมนุษย์ โดยจะทำการหลั่งใส่ต่อบุคคลอื่น คำว่า การหลั่งนอก หรือ cum shot มักจะใช้กับการพรรณนาที่เกิดขึ้นในภาพยนตร์ ภาพถ่าย และนิตยสารลามก การหลั่งนอกกลายเป็นเป้าหมายของประเภทเฟทิช เช่น บุกกะเกะ การหลั่งน้ำอสุจิใส่ใบหน้า (หรือ "facials") มักจะปรากฏในภาพยนตร์และวิดีโอลามก ซึกมักจะเป็นวิธีการปิดฉาก การหลั่งนอกอาจจะแสดงให้เห็นถึงการหลั่งอสุจิใส่ร่างกายของนักแสดงคนอื่น เช่น อวัยวะเพศ ทวารหนัก หน้าอก หรือลิ้น
คำศัพท์นี้มักจะถูกใช้โดยการถ่ายวิดีโอแบบซีนีม่า(Cinematography) ภายในกรอบการเล่าเรื่องราวของภาพยนตร์ลามก และ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 มันกลายเป็นลิเบรตโตแบบประเภทฮาร์ดคอร์ ข้อยกเว้นสองประการคือ ภาพลามกอนาจารแบบซอฟต์คอร์ ซึ่งจะไม่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน และ"ภาพคู่รักโป๊เปลือย" ซึ่งอาจจะเกี่ยวข้องกับการสอดใส่ แต่โดยทั่วไป จะทำการถ่ายทำในลักษณะที่รอบคอบมากขึ้นโดยมีเป้าหมายเพื่อให้บรรยากาศแบบโรแมนติกหรือให้ความรู้มากกว่าภาพกราฟิก ภาพลามกอนาจารแบบซอฟต์คอร์ที่ไม่มีลำดับถึงการหลั่งนอกนั้นได้ถูกผลิตขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคบางราย สำหรับสื่อลามกอนาจารที่ไม่ชัดเจนและเพื่อให้สอดคล้องกับกฎระเบียบของรัฐบาลหรือกฎของบริษัทในเครื่อข่ายที่ไม่อาจจะอนุญาตให้มีการแสดงภาพการหลั่งนอกได้ การหลั่งนอกโดยทั่วไปแล้ว จะไม่ปรากฏในฉาก "หญิง-หญิง" (มีฉากที่แสดงให้เห็นถึงการหลั่งของหญิง แต่ค่อนข้างหายาก) การสำเร็จความใคร่เป็นคำพูดนัยแทนโดยคำพูด ธรรมเนียมภาพยนตร์ หรือการเคลื่อนไหวของร่างกาย
การสงครามเรือดำน้ำ

เอช. แอล. ฮันลีย์ เรือดำน้ำลำแรกที่จมเรือข้าศึกในการต่อสู้
การสงครามเรือดำน้ำ (อังกฤษ: submarine warfare) เป็นหนึ่งในสี่ส่วนของการสงครามใต้น้ำ โดยส่วนที่เหลือคือการสงครามต่อต้านเรือดำน้ำ, การสงครามทุ่นระเบิด และการต่อต้านทุ่นระเบิด
การสงครามเรือดำน้ำส่วนใหญ่ประกอบด้วยเรือดำน้ำดีเซล และเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ โดยใช้ตอร์ปิโด, ขีปนาวุธ หรืออาวุธนิวเคลียร์ เช่นเดียวกับอุปกรณ์ตรวจจับขั้นสูง เพื่อโจมตีเรือดำน้ำ, เรือ หรือเป้าหมายทางบกอื่น ๆ เรือดำน้ำอาจใช้สำหรับการลาดตระเวน และการยกพลขึ้นบกของหน่วยรบพิเศษเช่นเดียวกับการป้องปราม ในบางกองทัพเรือพวกเขาอาจจะใช้สำหรับการซ่อนเร้นกองกำลังเฉพาะกิจ ประสิทธิผลของการสงครามเรือดำน้ำส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับปฏิบัติการการสงครามปราบเรือดำน้ำในการตอบโต้ให้สำเร็จ
สงครามกลางเมืองอเมริกา

ยุคของการสงครามเรือดำน้ำเริ่มขึ้นในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา โดยคริสต์ทศวรรษ 1860 เป็นช่วงเวลาของจุดเปลี่ยนหลายประการในแง่วิธีการต่อสู้ของการสงครามทางเรือ เรือรบประเภทใหม่จำนวนมากได้รับการพัฒนาเพื่อใช้ในสหรัฐและกองทัพเรือสมาพันธรัฐอเมริกา เรือดำน้ำอยู่ในหมู่เรือที่สร้างขึ้นใหม่ การจมเรือศัตรูลำแรกโดยเรือดำน้ำเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1864 เมื่อเรือดำน้ำสัมพันธมิตรเอช. แอล. ฮันลีย์ ซึ่งเป็นไพรเวเทียร์ ได้จมยูเอสเอส ฮูซาโทนิก ซึ่งเป็นเรือสลุป ในชาเลสตันฮาร์เบอร์ รัฐเซาท์แคโรไลนา จะอย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน เอช. แอล. ฮันลีย์ ก็ได้จมลง ด้วยการสูญเสียลูกเรือทั้งหมดแปดคน
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

การสงครามเรือดำน้ำในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเป็นการต่อสู้ระหว่างเรืออูเยอรมัน ร่วมกับออสเตรีย-ฮังการี ต่อขบวนคอนวอยที่มุ่งหน้าไปยังสหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และรัสเซีย ส่วนเรือดำน้ำอังกฤษและสัมพันธมิตรได้ดำเนินปฏิบัติการขยายออกในทะเลบอลติก, ทะเลเหนือ, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และทะเลดำ รวมไปถึงมหาสมุทรแอตแลนติก มีปฏิบัติการเล็กน้อยที่เกิดขึ้นนอกขอบเขตยุโรป-แอตแลนติกที่กว้างกว่า เรือดำน้ำเยอรมันโจมตีเรือสินค้าฝ่ายสัมพันธมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจมลูซิเทเนีย ที่ส่งผลให้ประชาชนชาวอเมริกันมีความคิดต่อต้านฝ่ายมหาอำนาจกลาง ทางสหรัฐเรียกร้องให้หยุด และเยอรมนีก็ทำเช่นนั้น กระทั่งพลเรือเอก เฮ็นนิง ฟ็อน ฮ็อลท์เซ็นด็อร์ฟ (ค.ศ. 1853–1919) เสนาธิการทหารเรือได้อ้างเหตุผลสนับสนุนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1917 เพื่อเริ่มการโจมตี และทำให้ชาวอังกฤษต้องอดอาหาร ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของเยอรมันได้ตระหนักถึงการเริ่มต้นใหม่ของการสงครามเรือดำน้ำแบบไม่จำกัด ซึ่งหมายถึงการทำสงครามกับสหรัฐ แต่ได้คำนวณว่าการเคลื่อนพลของฝ่ายอเมริกันจะช้าเกินไปที่จะหยุดชัยชนะในแนวรบด้านตะวันตกของเยอรมัน และสหรัฐมีบทบาทอย่างมากในการเข้าสู่สงครามในเดือนเมษายน ค.ศ. 1917
ผู้เข้าร่วมทั้งหมดยอมปฏิบัติตามอนุสัญญากรุงเฮก ค.ศ. 1899 และ 1907 แต่พบว่าไม่สามารถปฏิบัติได้สำหรับเรือดำน้ำ รัฐบาลเยอรมันได้เผชิญการปิดล้อมทางเรือของอังกฤษซึ่งถือเป็นสิ่งผิดกฎหมายภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ ซึ่งแรกเริ่มเดิมที เรือดำน้ำของเยอรมันพยายามที่จะปฏิบัติตามไพรซ์รูลส์ แต่ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นการสงครามเรือดำน้ำแบบไม่จำกัดตามการนำเรือคิวเข้ามาของอังกฤษพร้อมปืนบนดาดฟ้าที่ซ่อนอยู่ แรงกดดันทางการทูตของอเมริกาบังคับให้ชาวเยอรมันหยุดการกระทำนี้ชั่วขณะหนึ่ง แต่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1917 ทางเยอรมนีได้ประกาศเขตสงครามรอบหมู่เกาะบริติช และได้จมเรือลงถึงหนึ่งในสี่ของการขนส่งที่เข้ามา จนกระทั่งมีการนำขบวนคอนวอยคุ้มกันมาใช้ ส่วนการจมของเรือหลวงพาธไฟเดอร์ถือเป็นชัยชนะในการรบครั้งแรกของเรือดำน้ำสมัยใหม่ และการใช้ประโยชน์ของอู-9 ซึ่งจมเรือลาดตระเวนอังกฤษสามลำในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ทำให้เรือดำน้ำเป็นองค์ประกอบใหม่ที่สำคัญของการสงครามทางเรือ
หนังสืออ่านเพิ่ม

Hackmann, Willem. Seek & Strike: Sonar, anti-submarine warfare and the Royal Navy 1914–54. London: Her Majesty's Stationery Office, 1984. ISBN 0-11-290423-8
แหล่งข้อมูลอื่น

Historic films showing submarine warfare during World War I at europeanfilmgateway.eu
โปสเตอร์โฆษณาชวนเชื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งของอังกฤษ
การหมอบกราบ

การหมอบกราบระดับต่าง ๆ (รวมทั้งการโค้งคำนับ) จากการใช้ในศาสนาอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
การหมอบกราบ (อังกฤษ: prostration) เป็นการวางกายในท่าคว่ำเพื่อเป็นการแสดงออกซึ่งความบูชาหรือยอมจำนน ทั้งนี้การหมอบกราบแยกได้จากการโค้งคำนับหรือการคุกเข่าตรงที่มีส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเหนือเข่าแตะพื้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งมือ
ศาสนาใหญ่ของโลกใช้ท่าหมอบกราบเพื่อแสดงความยอมจำนนหรือเทิดทูนบูชาแก่พระเป็นเจ้าหรือเทวดาที่บูชา แต่เดิมถือเป็นส่วนสำคัญของพิธีกรรมและงานพิธีทางศาสนา งานพลเมืองและประเพณี และยังมีใช้อยู่ในหลายวัฒนธรรม
ตัวอย่าง > เบญจางคประดิษฐ์

เบญจางคประดิษฐ์ แปลว่า ตั้งไว้เฉพาะซึ่งองค์ห้า คือการกราบโดยให้อวัยวะ 5 ส่วนจดลงให้ติดกับพื้น คือเข่าทั้งสอง ฝ่ามือทั้งสอง และหน้าผาก เป็นการกราบที่แสดงความเคารพอย่างสูงสุดต่อบุคคลที่ควรเคารพนับถือสูงสุด การกราบที่ใช้สำหรับกราบพระ เรียกว่า กราบแบบเบญจางคประดิษฐ์
การกราบแบบนี้ผู้ชายให้นั่งคุกเข่า เรียกว่านั่งท่าพรหมหรือท่าเทพบุตร ผู้หญิงให้นั่งคุกเข่าราบ คือนั่งทับฝ่าเท้าทั้งสอง เรียกว่านั่งท่าเทพธิดา ประนมมือไหว้ที่หน้าอกแล้วยกมือขึ้นไหว้โดยให้หัวแม่มืออยู่ระดับหว่างคิ้ว ปลายนิ้วชี้อยู่ระดับตีนผม แล้วหมอบลง ทอดฝ่ามือไว้บนพื้น ให้ฝ่ามือทั้งสองห่างกันเล็กน้อย วางหน้าผากลงจดพื้นระหว่างฝ่ามือ เมื่อหน้าผากถึงพื้นแล้วเงยหน้า ตั้งตัวตรงแล้วเริ่มกราบใหม่ครั้งที่สอง ครั้งที่สามก็เหมือนกัน
การหนีภาษี

การหนีภาษี (อังกฤษ: tax evasion) เป็นคำทั่วไป ใช้หมายถึง ความพยายามของบุคคล นิติบุคคล ทรัสต์ หรือองค์กรอื่นในอันที่จะหลบหลีกการชำระภาษีด้วยวิธีการซึ่งมิชอบด้วยกฎหมาย ปรกติแล้ว ในการหนีภาษี ผู้ชำระภาษีมักจงใจสำแดงเท็จหรือปกปิดซึ่งทรัพย์สินและหนี้สินที่แท้จริงของตนต่อเจ้าพนักงานภาษี เพื่อจะได้ลดความรับผิดทางภาษีของตน และในบางกรณี ผู้ชำระภาษียังรายงานภาษีโดยไม่สุจริตด้วย เช่น เปิดเผยเงินได้ กำไร หรือรายได้น้อยกว่าจริง หรือคำนวณการหักลบทางภาษีเกินจริง
ดูเพิ่ม

การเลี่ยงภาษี
การหาเส้นทางวิกฤต

เพิร์ตชาร์ตที่มี 6 กิจกรรม โดยในโครงการนี้มีกิจการที่วิกฤตได้สูงคือเส้นทาง B,C และ A,D,F
การหาเส้นทางวิกฤต (อังกฤษ: critical path method, CPM หรือ critical path analysis) เป็นวิธีการหนึ่งในการบริหารโครงการ โดยคำนึงถึงการแบ่งแยกงานออกเป็นหลายส่วน และพิจารณาระยะเวลาในการดำเนินงาน งานย่อยที่มีระยะเวลาดำเนินงานที่ส่งผลรวมถึงระยะเวลาของโครงการทั้งหมด จะถือว่าเป็นงานบนเส้นทางวิกฤต ซึ่งเป็นงานที่ต้องได้รับการควบคุมเป็นพิเศษ
ซีพีเอ็มเริ่มพัฒนาโดยบริษัทดูปองต์ในการบริหารการก่อสร้าง โดยในปัจจุบันมีการใช้กันทั่วในโครงการทั่วไปไม่เพียงต่องานก่อสร้าง
งานที่อยู่บนเส้นทางวิกฤตจะมีลักษณะเป็นงานที่ไม่สามารถล่าช้าได้ เพราะจะส่งผลให้เกิดการล่าช้าทั้งโครงการ ถ้างานใดงานหนึ่งในนั้นช้าไป
การหายใจเฮือก

ผู้ป่วยที่มีอาการหายใจเฮือกควรได้รับการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพ
การหายใจเฮือก (อังกฤษ: agonal respiration, agonal breathing, gasping respiration) เป็นรูปแบบการหายใจผิดปกติชนิดหนึ่งซึ่งเกิดจากปฏิกิริยาตอบสนอง (รีเฟลกซ์) จากก้านสมอง มีลักษณะหายใจเฮือก ดูใช้แรงมากในการหายใจ อาจมีเสียงออกมาพร้อมกับการหายใจ หรือมีกล้ามเนื้อกระตุกได้ สาเหตุอาจเกิดจากภาวะสมองขาดเลือด ออกซิเจนในเลือดต่ำรุนแรง หรือไม่มีออกซิเจนในเลือด ถือเป็นอาการแสดงทางการแพทย์ที่บ่งบอกถึงภาวะเจ็บป่วยรุนแรง จำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วน เนื่องจากส่วนใหญ่หากดำเนินต่อไปผู้ป่วยอาจหยุดหายใจและเสียชีวิตได้ ช่วงเวลาของการหายใจเฮือกจนถึงเสียชีวิตอาจแตกต่างกันได้มาก ตั้งแต่ 2-3 เฮือก ไปจนถึงหลายชั่วโมง
คำนี้บางครั้งถูกใช้เรียกลักษณะการหายใจหอบเหนื่อยขาดเป็นห้วง ที่พบในผู้ป่วยอวัยวะล้มเหลว เช่น ตับวาย ไตวาย ผู้ป่วยที่มีภาวะการอักเสบทั่วร่าง (SIRS) ติดเชื้อในกระแสเลือด เลือดเป็นกรดจากเมตาบอลิก ซึ่งเกิดจากสาเหตุคนละอย่างกันกับการหายใจเฮือก
การหายใจเฮือกเช่นนี้พบได้บ่อยในผู้ป่วยภาวะหัวใจหยุดเต้น โดยผู้ป่วยอาจยังมีการหายใจเฮือกได้อีกหลายนาที ถือเป็นอาการที่จะต้องได้รับการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพ หากเปรียบเทียบในผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นด้วยกัน ผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นที่มีการหายใจเฮือกอาจมีพยากรณ์โรคที่ดีกว่าผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นที่ไม่มีการหายใจเฮือก[ต้องการอ้างอิง] สำหรับผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นที่หมดสติและคลำชีพจรไม่ได้ การหายใจเฮือกให้เห็นนี้ไม่ถือเป็นการหายใจที่ส่งออกซิเจนไปเลี้ยงร่างกายได้ จึงยังคงต้องช่วยหายใจอยู่หากไม่มีข้อห้ามอื่น
สำหรับผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาล สามารถพบการหายใจเฮือกได้ราว 40%
การสังหารหมู่ที่เคลียร์เลก

39°53′51″N 122°31′58″W﻿ / ﻿39.8974°N 122.53288°W﻿ / 39.8974; -122.53288
การสังหารหมู่ที่เคลียร์เลก (อังกฤษ: Clear Lake Massacre) หรือในสมัยหลังเรียก การสังหารหมู่ที่เกาะบลาดี (อังกฤษ: Bloody Island Massacre) เป็นการสังหารหมู่ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 1850 บนเกาะอันมีชื่อเป็นภาษาโปโมว่า โบโนโพที (Bo-no-po-ti) หรือ บาดอนนาโพที (Badon-napo-ti) หมายความว่า เกาะเก่า ตั้งอยู่ทางเหนือปลายเมืองเคลียร์เลก (Clear Lake) เทศมณฑลเลก (Lake County) รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา หลังจากเหตุการณ์นี้แล้ว ผู้คนก็ขนานนามเกาะโบโนโพทีว่า เกาะบลาดี (Bloody Island, หมายความว่า เกาะเลือดนอง)
ภูมิหลัง

ปี 1847 ชาวอเมริกันสองคน คือ แอนดรูว์ เคลเซย์ (Andrew Kelsey) และ ชาลส์ สโตน (Charles Stone) ซื้อปศุสัตว์ฝูงใหญ่จากโคเซ มานูเอล ซัลบาดอร์ บาย์เยโค (Jose Manuel Salvador Vallejo) นายทหารชาวเม็กซิโก แล้วล่องไปถึงเกาะโบโนโพทีเป็นพวกแรก ณ ที่นั้น มีชาวโปโม (Pomo) กลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นชนเผ่าฮูลานาโพ (Hoolanapo) อาศัยอยู่แล้ว ชาวอเมริกันสองคนนั้นจับเอาชาวโปโมลงเป็นทาส และทารุณกรรมนานัปการ เพื่อให้เลี้ยงปศุสัตว์ฝูงนั้นและทำไร่ไถนาให้แก่เขา ทั้งคู่เฆี่ยนตีและสังหารทาสตามอำเภอใจ ทั้งยังข่มขืนสตรีโปโมอีกจำนวนมาก วันหนึ่ง ๆ จะให้อาหารเป็นแป้งสาลีสี่ถ้วยต่อหนึ่งครอบครัว ถ้ามีผู้ขอเพิ่ม มีบันทึกไว้ว่า สโตนก็ฆ่าผู้นั้นเสียโดยไม่ชักช้า ครั้นฤดูใบไม้ร่วง ปี 1849 เคลเซย์บังคับชาวโปโมอีกกลุ่ม เป็นชายทั้งสิ้นห้าสิบคน ไปขุดหาทองให้เขา ใช้งานเสร็จแล้วก็ขายทาสโปโมพวกนี้ให้แก่นักถลุงแร่ต่อ มีบันทึกว่า ชาวโปโมกลุ่มนี้อดอยากจนตายเป็นอันมาก และเหลือรอดกลับไปหาครอบครัวเพียงคนหรือสองคนเท่านั้น
ความอดทนของชาวโปโมมาถึงที่สุด เมื่อเคลเซย์กับสโตนข่มขืนภริยาของ ออกัสติน (Augustine) หัวหน้าเผ่าฮาลานาโพ ทั้งเผ่าจึงตัดสินใจบุกที่พำนักของเคลเซย์กับสโตน โดยวางแผนให้ภริยาหัวหน้าออกัสตินราดน้ำลงบนดินปืนของทั้งคู่เพื่อให้ใช้มิได้เสีย จากนั้น นักรบชาวโปโมแห่มาล้อมบ้านของคนทั้งสองในยามเช้าตรู่ แล้วใช้เกาทัณฑ์ระดมยิงเข้าไป เคลเซย์ต้องลูกเกาทัณฑ์ตาย ส่วนสโตนโจนออกหน้าต่างแล้วซ่อนหลังต้นหลิว แต่หัวหน้าออกัสตินตามเจอ และใช้ศิลาทุบเขาจนถึงแก่ชีวิต
การสังหารหมู่

กรมอัศวานึกที่ 1 แห่งทัพม้าสหรัฐอเมริกา (1st Dragoons Regiment of the United States Cavalry) ภายใต้การนำของ ร้อยโทนาธาเนียล ลีออน (Nathaniel Lyon) กับร้อยโท เจ. ดับเบิลยู. เดวิสัน (J. W. Davison) เข้ายึดเกาะเพื่อลงโทษชาวโปโม พบเจอที่ใด ก็สังหารที่นั้น ไม่เลือกหญิง ชาย หรือเด็ก ชรา กรมอุทยานแห่งชาติสหรัฐอเมริกาประเมินว่า กองทัพได้ฆ่าชาวโปโมไปหกสิบคน จากทั้งหมดสี่ร้อยคน ขณะที่เอกสารอื่น ๆ ว่า ชาวโปโมตายไปหลายร้อย ในบรรดาผู้ตายนี้ ถูกฆ่าที่แม่น้ำรัสเชิน (Russian River) เจ็ดสิบห้าคน
มีชาวโปโมรอดตายมาเพียงเล็กน้อย ในจำนวนนั้นรวมถึง นิคา (Ni'ka) เด็กหญิงวัยหกปี หรือต่อมารู้จักในชื่อ ลิวซี มัวร์ (Lucy Moore) เธอหลบใต้แม่น้ำ แล้วหักปล้องอ้อมาใช้หายใจ ในภายหลัง ลูกหลานของเธอตั้งมูลนิธิลิวซีมัวร์ (Lucy Moore Foundation) เพื่อทำงานกระชับความสัมพันธ์ระหว่างชนพื้นเมืองกับชนที่มาอยู่ใหม่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย และเพื่อให้การศึกษาเกี่ยวกับการสังหารหมู่ครั้งนี้
เหตุการณ์ภายหลัง

เมื่อการสังหารสงบแล้ว รัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาสั่งให้ชาวโปโมล่าถอยไปอาศัยในตูบ (rancheria) เล็ก ๆ ที่รัฐบาลปลูกให้ ทำให้จำนวนชาวโปโมลดน้อยถอยลงเป็นอันมากในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่เหลืออยู่ก็ดำรงชีวิตอย่างแร้นแค้น และมีหนังสือเรียนวิชาประวัติศาสตร์เพียงสองสามเล่มในรัฐแคลิฟอร์เนียที่เอ่ยถึงเหตุการณ์สังหารหมู่หรือการที่ชาวแคลิฟอร์เนียทารุณชนพื้นเมือง
มีการจัดทำหมุดประวัติศาสตร์สองหมุดไว้บนเกาะ หมุดแรกนั้น องค์การเนทีฟซันส์ออฟเดอะโกลเดินเวสต์ (Native Sons of the Golden West) ปักเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 1942 บนถนนเรเคฺลอเมเชิน (Reclamation Road) ห่างจากทางหลวงแคลิฟอร์เนียหมายเลข 20 ไป 0.3 ไมล์ บนหมุดมีจารึกสั้น ๆ ว่า เป็นสมรภูมิระหว่างทหารอเมริกันกับชาวอินเดียนของหัวหน้าออกัสติน ส่วนหมุดที่สองนั้น กรมอุทยานและนันทนาการ (Department of Parks and Recreation) ร่วมกับมูลนิธิลิวซีมัวร์ ปักเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2005 บนทางหลวงฯ หมายเลข 20 นั้นเอง บนหมุดมีถ้อยคำว่า พื้นที่ "สังหารหมู่ชนซึ่งส่วนใหญ่เป็นหญิงและเด็ก" (massacre mostly of women and children)
การหมุนเปลี่ยนท่าทารกจากภายนอก

การหมุนเปลี่ยนท่าทารกจากภายนอก (อังกฤษ: external cephalic version) เป็นหัตถการทางสูติศาสตร์ ทำเพื่อหมุนเปลี่ยนท่าของทารกที่อยู่ในท่าที่มีส่วนนำเป็นส่วนอื่น เปลี่ยนเป็นมีส่วนนำเป็นศีรษะ เพื่อให้สามารถคลอดทางช่องคลอดได้
ความเสี่ยงและภาวะแทรกซ้อน

ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้บ่อย เช่น สายสะดือพันกันหรือพันคอ รกลอกตัว คลอดก่อนกำหนด ถุงน้ำคร่ำแตกก่อนกำหนด และทำให้แม่เจ็บได้มาก
การสร้างวงจรรวมขนาดใหญ่มาก

รูปแสดง die ที่ใช้สร้างวงจรรวมด้วยกระบวนการ VLSI
การสร้างวงจรรวมขนาดใหญ่มาก (อังกฤษ: Very Large Scale Integration หรือ VLSI) เป็นกระบวนการในการสร้างวงจรรวม โดยการรวมทรานซิสเตอร์นับพันตัวให้อยู่ในชิปตัวเดียว VLSI เริ่มต้นในทศวรรษที่ 1970 เมื่อเทคโนโลยีของสารกึ่งตัวนำที่สลับซับซ้อน และเทคโนโลยีสื่อสารทั้งหลายกำลังถูกพัฒนา ไมโครโพรเซสเซอร์เป็นตัวอย่างหนึ่งของ VLSI
การพัฒนา

ชิปเซมิคอนดักเตอร์ครั้งแรกประกอบด้วยสองทรานซิสเตอร์  มีการเพิ่มทรานซิสเตอร์มากขึ้นต่อมาและเป็นผลให้มีการทำงานของแต่ละหน้าที่มากขึ้น หรือหลายๆระบบถูกรวมเข้าด้วยกันตลอดช่วงเวลา วงจรรวมตัวแรกถูกทำขึ้นประกอบด้วยอุปกรณ์เพียงไม่กี่ตัว มากสุด อาจจะมีสักสิบไดโอด, ทรานซิสเตอร์, ตัวเก็บประจุและตัวต้านทาน ทำให้เป็นไปได้ที่จะบรรจุลอจิกเกทหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งเกทลงในอุปกรณ์เดียว ตามที่เรียกกันตอนนี้ว่า เป็นการรวมวงจรขนาดเล็ก (อังกฤษ: Small Scale Integration) หรือ SSI การปรับปรุงด้านเทคนิคต่อมานำไปสู่​​อุปกรณ์ที่มีหลายร้อยลอจิกเกทที่เรียกว่าการรวมวงจรขนาดกลาง (อังกฤษ: Medium Scale Integration) หรือ MSI การปรับปรุงเพิ่มเติม จะนำไปสู่ ​​การรวมวงจรขนาดใหญ่ (อังกฤษ: Large Scale Integration) หรือ LSI  คือระบบที่มีอย่างน้อยหนึ่งพันลอจิกเกท เทคโนโลยีในปัจจุบันได้ขยายออกไปไกลจากจุดนี้ไปแล้ว และไมโครโปรเซสเซอร์ในปัจจุบันมีหลายล้านลอจิกเกทและพันล้านของ ทรานซิสเตอร์เดี่ยวๆ
ครั้งหนึ่ง มีความพยายามที่จะตั้งชื่อและปรับระดับต่างๆของการรวมกลุ่มขนาดใหญ่ที่สูงกว่า  VLSI คำเช่นการสร้างวงจรรวมขนาดยิ่งใหญ่ (อังกฤษ: Ultra Large Scale Integration) หรือ ULSI ถูกนำมาใช้ แต่จำนวนมากของเกทและทรานซิสเตอร์ที่มีอยู่ใน อุปกรณ์ที่พบนำมาซึ่งความแตกต่างในการโต้แย้ง คำที่สูงกว่า VLSI จึงไม่ได้นำมาใช้งาน อย่างแพร่หลาย
ณ ต้นปี 2008 ตัวประมวลผลที่มีทรานซิสเตอร์เป็นพันล้านตัวได้ถูกใช้ในเชิงพาณิชย์  เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องธรรมดามากขึ้นขณะที่การผลิตเซมิคอนดักเตอร์ขั้นสูงจากรุ่นที่แล้ว ของกระบวนการ 65 นาโนเมตร  การออกแบบในปัจจุบัน แตกต่างจากอุปกรณ์ที่เก่าแก่ที่สุด ที่ ใช้ระบบอัตโนมัติที่ครอบคลุมการออกแบบและการสังเคราะห์ตรรกะอัตโนมัติที่จะใช้วางตัวทรานซิสเตอร์ ที่ช่วยให้ความซับซ้อนในการทำงานของตรรกะที่สูงขึ้น  บางบล็อกตรรกะที่มีประสิทธิภาพสูง เช่นเซลล์ SRAM (Static random-access memory) ยังได้รับการออกแบบด้วยมือ เพื่อให้แน่ใจว่ามีประสิทธิภาพสูงสุด เทคโนโลยี VLSI อาจจะย้ายไปยัง งานสร้างขนาดเล็กลงไปอีกต่อไป ด้วยการเปิดตัวของเทคโนโลยี NEMS (Nanoelectromechanical systems)
การออกแบบโครงสร้าง

การออกแบบโครงสร้างของ VLSI เป็นวิธีการแบบแยกส่วนที่มีต้นตอมาจาก Carver Mead และ Lynn Conway เพื่อการประหยัดพื้นที่ชิป โดยการลดพื้นที่เชื่อมต่อระหว่างการผลิต สิ่งนี้สามารถทำได้โดยการจัดเตรียมซ้ำๆของบล็อกแมโครสี่เหลี่ยม ซึ่งสามารถเชื่อมต่อโดยการเดินสายให้ติดกัน ตัวอย่างเช่นมีการแบ่งรูปแบบของตัว adder ให้อยู่ในแถวของเซลล์ ชิ้นบิตเท่าๆกัน ในการออกแบบที่ซับซ้อน โครงสร้างนี้อาจจะทำได้โดยการลำดับชั้นการทำ nesting
การออกแบบโครงสร้าง VLSI ได้รับความนิยมในช่วงต้นปี 1980 แต่สูญเสียความนิยมในภายหลัง เพราะการถือกำเนิดของการจัดวางและเครื่องมือการกำหนดเส้นทางทำให้เกิด การสูญเสียจำนวนมากของพื้นที่โดยการกำหนดเส้นทาง ซึ่งเป็นที่ยอมทนรับเพราะความคืบหน้าของกฎของมัวร์ เมื่อมีการแนะนำภาษาคำอธิบายฮาร์ดแวร์ KARL ในกลางช่วงปี 1970 , Reiner Hartenstein ประกาศคำว่า "การออกแบบโครงสร้าง VLSI" (เดิมเป็น "การออกแบบโครงสร้าง LSI ") สะท้อนวิธี การเขียนโปรแกรมโครงสร้างของ Edsger Dijkstra  โดยขั้นตอนการทำ nesting เพื่อหลีกเลี่ยงโปรแกรมโครงสร้างสปาเก็ตตี้ที่วุ่นวาย
ดูเพิ่ม

วงจรรวม
การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ

การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ (อังกฤษ: Sexual reproduction) คือการสืบพันธุ์ที่ต้องมีการรวมกันของเซลล์สืบพันธุ์เพศผู้ (สเปิร์ม) และเซลล์สืบพันธุ์เพศเมีย (ไข่) แล้วเกิดออกมาเป็นไซโกตและเจริญมาเป็นเอมบริโอในเวลาต่อมา
ความสำคัญ

การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ ถือว่ามีผลดีในทางวิวัฒนาการ เพราะทำให้เกิดการแปรผันของลักษณะทางกรรมพันธุ์ คือเกิดสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะแตกต่างไปจากบรรพบุรุษ ซึ่งถือว่ามีโอกาสอยู่รอดได้มากกว่าตามหลักการคัดเลือกตามธรรมชาติของชาลส์ ดาร์วิน
การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศของพืช > พืชมีดอก

ดอกไม้เป็นอวัยวะสืบพันธุ์ของพวกแอนโฮไฟตา (anthophyta) เป็นส่วนที่เปลี่ยนแปลงมาจากกิ่งและใบ เพื่อทำหน้าที่ในการสืบพันธุ์
ดอกเดี่ยว คือดอกไม้ที่มีก้านชูดอกเพียงก้านเดียว และมีดอกอยู่เพียงดอกเดียวเช่นดอกมะเขือ ดอกฟักทอง ดอกฝรั่ง ดอกมะลิ ดอกชบา ฯลฯ
ดอกช่อ คือดอกไม้ที่ประกอบด้วยดอกหลายดอกอยู่บนก้านชูดอกเดียวกัน แยกออกมาได้อีกเป็น 6 ชนิด
ราซีม (Receme) เป็นช่อดอกที่มีดอกย่อยแตกออกมาจากแกนกลางไม่อยู่ในระดับเดียวกัน เช่นดอกหางนกยูง ดอกกล้วยไม้ ดอกขี้เหล็ก ดอกคูน ฯลฯ
สไปค์ (Spike) เป็นช่อดอกที่คล้ายราซีม แต่ดอกย่อยไม่มีก้านดอก เช่นดอกมะพร้าว ดอกสับปะรด ดอกกระถินณรงค์ ฯลฯ
แพนิเคิล (Panicle) เป็นช่อดอกที่มีช่อดอกแตกออกมาจากช่อดอกใหญ่อีกทีหนึ่ง เช่นหญ้างวงช้าง (Sympodium)
อัมเบล (Umbel) เป็นดอกช่อที่มีแกนกลางสั้น ดอกย่อยเกือบอยู่ในระดับเดียวกันคล้ายร่ม เช่นดอกหอม ดอกกุยช่าย ดอกผกากรอง ฯลฯ
คาปิทูลัม (Capitulum) เป็นดอกช่อที่มีแกนกลางใหญ่ แผ่ออกตรงกลางนูน มีดอกย่อยคิดอยู่จำนวนมาก เช่นดอกทานตะวัน ดอกดาวเรือง ดอกบานไม่รู้โรย ฯลฯ
ไซม์ (Cyme) เป็นดอกช่อที่มีดอกย่อย 3 ดอก แตกออกมาจากจุดเดียวกัน เช่นดอกมะลิ ดอกผักบุ้งฝรั่ง และอีกหลายๆ อย่าง
การสงครามปราบเรือดำน้ำ

เจ้าหน้าที่ราชนาวีบนหอบังคับการเรือพิฆาตในขบวนคุ้มกันคอนวอย เพื่อเฝ้าระวังเรือดำน้ำของข้าศึกในยุทธการแห่งแอตแลนติก เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1941
การสงครามปราบเรือดำน้ำ (อังกฤษ: anti-submarine warfare; อักษรย่อ: ASW หรือในรูปแบบเก่า A/S) เป็นสาขาหนึ่งของการสงครามใต้น้ำที่ใช้เรือรบ, อากาศยาน หรือเรือดำน้ำอื่น ๆ เพื่อค้นหา, ติดตาม และขัดขวาง, สร้างความเสียหาย หรือทำลายเรือดำน้ำของศัตรู
การสงครามปราบเรือดำน้ำที่ประสบความสำเร็จ ขึ้นอยู่กับการผสมผสานระหว่างเทคโนโลยีเซ็นเซอร์และอาวุธ, การฝึก และประสบการณ์ การมีอุปกรณ์โซนาร์ที่ซับซ้อนเพื่อการตรวจจับเป็นอันดับแรก จากนั้นจัดประเภท, หาที่ตั้ง และติดตามเรือดำน้ำเป้าหมายเป็นองค์ประกอบสำคัญของการสงครามต่อต้านเรือดำน้ำ เพื่อทำลายเรือดำน้ำ จะมีการใช้ทั้งตอร์ปิโดและทุ่นระเบิดทางเรือ ที่ปล่อยตัวจากอากาศ, พื้น และแท่นยิงใต้น้ำ นอกจากนี้ การสงครามต่อต้านเรือดำน้ำยังเกี่ยวข้องกับการปกป้องเรือที่เป็นมิตร
ประวัติ

การโจมตีเรือครั้งแรกโดยยานพาหนะใต้น้ำโดยทั่วไปเชื่อกันว่าเป็นช่วงสงครามปฏิวัติอเมริกา โดยใช้สิ่งที่ปัจจุบันนี้เรียกว่าทุ่นระเบิดทางเรือ แต่ในขณะนั้นเรียกว่าตอร์ปิโด แม้ว่าจะมีความพยายามต่าง ๆ ในการสร้างเรือดำน้ำมาก่อนหน้านี้ ตอร์ปิโดที่ขับเคลื่อนด้วยตนเองตัวแรกถูกประดิษฐ์ขึ้นใน ค.ศ. 1863 และปล่อยตัวจากยานผิวน้ำ เรือดำน้ำลำแรกที่มีตอร์ปิโดคือนอร์เดนเฟลท์ที่หนึ่ง ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1884–1885 แม้ว่ามันจะได้รับการเสนอก่อนหน้านี้ก็ตาม จากการปะทุของสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น กองทัพเรือใหญ่ทั้งหมดยกเว้นเยอรมันได้มีเรือดำน้ำ อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1904 ทุกคนยังคงนิยามเรือดำน้ำว่าเป็นเรือทดลอง และไม่ได้นำไปใช้ในการปฏิบัติงาน
ไม่มีวิธีตรวจจับเรืออูที่จมอยู่ใต้น้ำ และการโจมตีพวกมันถูกจำกัดในตอนแรก ต่อความพยายามทำลายกล้องส่องดูเหนือผิวน้ำของเรือดำน้ำด้วยค้อน ส่วนการจัดตั้งตอร์ปิโดของราชนาวี เรือหลวงเวอร์นอน ได้ศึกษาการกวาดด้วยขอเกี่ยวระเบิด โดยสิ่งเหล่านี้ได้จมเรืออูสี่ลำหรือห้าลำในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แนวทางที่คล้ายกันนี้เป็นสาย 70 ปอนด์ (32 กก.) ประจุในเคเบิลลอยน้ำ ที่ยิงกระแสไฟฟ้า ซึ่งบารอนเมานเทแวนส์ ไม่รู้สึกประทับใจใด ๆ ที่ได้จมเรืออูอย่างที่สมควรเป็น