stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บิยาร์เรอัล

| บิยาร์เรอัล |
| --- | --- |
เมือง
วิลา-เรอัล
ปลาซาเดลาวิลาและถนนซันต์เจาเม
   ธง ตราอาร์ม
บิยาร์เรอัลที่ตั้งเมืองบิยาร์เรอัลในประเทศสเปน
พิกัด: 39°56′16″N 0°6′5″W﻿ / ﻿39.93778°N 0.10139°W﻿ / 39.93778; -0.10139
ประเทศ:  สเปน
แคว้น:  แคว้นบาเลนเซีย
จังหวัด: กัสเตยอน
โกมาร์กา: ปลานาไบชา
ก่อตั้ง: 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1274
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โฆเซ เบนยอก (พรรคสังคมนิยมแห่งแคว้นบาเลนเซีย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 55.1 ตร.กม. (21.3 ตร.ไมล์)
ความสูง: 42 เมตร (138 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 50,577 คน
 • ความหนาแน่น: 920 คน/ตร.กม. (2,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 12540
รหัสโทรศัพท์: +34
ภาษาราชการ: ภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปน
เว็บไซต์: www.ajvila-real.es
บิยาร์เรอัล (สเปน: Villarreal) หรือชื่อทางการว่า วิลา-เรอัล (บาเลนเซีย: Vila-real; แปลว่า ราชธานี) เป็นเมืองในจังหวัดกัสเตยอนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นบาเลนเซีย ทางภาคตะวันออกของประเทศสเปน ตั้งอยู่ที่ความสูง 42 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ห่างจากเมืองหลักของจังหวัด (กัสเตยอนเดลาปลานา) ไปทางทิศใต้ 7 กิโลเมตร โดยมีแม่น้ำมิฆาเรสไหลคั่น มีประชากรอาศัยอยู่ 51,367 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2010) ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตเมืองซึ่งครอบคลุมพื้นที่ประมาณร้อยละ 10.72 ของพื้นที่ทั้งหมด 55.4 ตารางกิโลเมตรของโกมาร์กาปลานาไบชา ในแง่ประชากร บิยาร์เรอัลเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองในจังหวัด (รองจากเมืองหลัก) และอันดับที่สิบห้าในแคว้นบาเลนเซีย
บิยาร์เรอัลได้รับการก่อตั้งขึ้นโดยพระเจ้าไชเมที่ 1 แห่งอารากอนใน ค.ศ. 1274 ระหว่างการรณรงค์ของพระองค์เพื่อพิชิตดินแดนแถบนี้คืนจากชาวมุสลิม ต่อมาได้กลายเป็นศูนย์กลางการเพาะปลูกส้มและในสมัยต่อมาก็เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมเครื่องปั้นเผา
เมืองนี้เป็นบ้านเกิดของฟรันซิสโก ตาร์เรกา (21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852 – 15 ธันวาคม ค.ศ. 1909) ซึ่งเป็นนักแต่งเพลงและนักกีตาร์คลาสสิกชาวสเปนในสมัยโรแมนติก เขายังเป็นผู้ประพันธ์เพลงบรรเลง กรัมบัลส์ บริษัทโนเกียได้นำท่อนหนึ่งของเพลงนี้ไปใช้เป็นเสียงเรียกเข้าอันเป็นเอกลักษณ์ ในสมัยใหม่ บิยาร์เรอัลเป็นที่รู้จักกันดีจากสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเดียวกับเมือง แม้ว่าเมืองนี้จะมีขนาดไม่ใหญ่นัก แต่สโมสรนี้ก็เคยเข้าถึงรอบรองชนะเลิศในแชมเปียนส์ลีกและจบอันดับต้น ๆ หลายครั้งในลีกสเปน
จักรพรรดิเบซิลที่ 2

| จักรพรรดิเบซิลที่ 2 |
| --- | --- |
จักรพรรดิแห่งชาวโรมัน

จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออก
ครองราชย์: 10 มกราคม ค.ศ. 976–15 ธันวาคม ค.ศ. 1025
ราชาภิเษก: 22 เมษายน ค.ศ. 960 ในฐานะรองจักรพรรดิ
ก่อนหน้า: จอห์นที่ 1
ถัดไป: คอนสแตนตินที่ 8

ประสูติ: ป. 958 คอนสแตนติโนเปิล, จักรวรรดิโรมันตะวันออก
สวรรคต: 15 ธันวาคม 1025 (อายุ 66–67) คอนสแตนติโนเปิล, จักรวรรดิโรมันตะวันออก
ฝังพระศพ: โบสถ์เซนต์จอห์น์เดอะเทรโอโลเกียน, คอนสแตนติโนเปิล  (ปัจจุบันคืออิสตันบูล)
กรีก: Βασίλειος
ราชวงศ์: มาซิโดเนีย
พระราชบิดา: จักรพรรดิโรมานอสที่ 2
พระราชมารดา: เทรโอปาโน
ศาสนา: คริสตจักรคัลเซดอน
จักรพรรดิเบซิลที่ 2 (กรีก: Βασίλειος Πορφυρογέννητος, อักษรโรมัน: Basileios Porphyrogennētos;  ป. 958 - 15 ธันวาคม ค.ศ. 1025) ได้รับสมญานามว่า ผู้ปราบบัลการ์ (กรีก: ὁ Βουλγαροκτόνος, อักษรโรมัน: ho Boulgaroktonos),  เป็นจักรพรรดิองค์อาวุโสแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออก ที่ครองราชย์มาเป็นระยะเวลาเกือบ 50 ปี (10 มกราคม ค.ศ. 976 - 15 ธันวาคม ค.ศ. 1025) เคยเป็นพระสหายร่วมงานกับจักรพรรดิองค์อื่น ๆ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 960 เขาและคอนสแตนตินซึ่งเป็นน้องชายของเขา  ถูกได้รับการเสนอชื่อให้เป็นผู้ปกครองร่วมก่อนที่โรมานอสที่ 2 ผู้ซึ่งเป็นบิดาจะสวรรคตในปีค.ศ. 963 บัลลังก์ตกเป็นของนายพลสองคนอย่าง นิกโฟโรส โพกัส (ป. 963–969) และ จอห์น ทซิมิสเคส (ป. 969–976) ก่อนที่เบซิลจะขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์อาวุโส เบซิล เลกาเปนอส ลุงผู้ทรงอิทธิพลของเขา ได้เป็นผู้ปกครองโดยพฤตินัย ของจักรวรรดิโรมันตะวันออกจนถึงปีค.ศ. 985  เบซิลครองอำนาจเป็นเวลา 40 ปี
จักรวรรดิโรมันตะวันออก รุ่งเรืองถึงขีดสุดเมื่อสิ้นรัชสมัยของพระองค์ใน ค.ศ. 1025
เงิน (โลหะ)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เงิน (แก้ความกำกวม)
เงิน (อังกฤษ: silver) คือธาตุที่มีเลขอะตอม 47 และสัญลักษณ์คือ Ag (กรีก: άργυρος árguros, ละติน: Argentum) เงินเป็นโลหะทรานซิชันสีขาวเงิน มีสมบัติการนำความร้อนและไฟฟ้าได้ดีมาก ในธรรมชาติอาจรวมอยู่ในแร่อื่นๆ หรืออยู่อิสระ เงินใช้ประโยชน์ในการทำเหรียญ เครื่องประดับ ภาชนะบนโต๊ะอาหาร และอุตสาหกรรมการถ่ายรูป มีผู้ค้นพบคือ โรเบิร์ต แบนฟอตร์
การนำไปใช้

เงินตรา
อัญมณีและเครื่องเงิน โดยโลหะเงินสามารถใช้ร่วมกับโลหะชนิดอื่น เพื่อประกอบเป็นเครื่องประดับอันสวยงาม เช่น ทองคำ ทองแดง เหล็ก ทองเหลือง นอกจากนี้ เครื่องเงินยังมีประโยชน์มากในด้านใช้สอย เช่น ช้อน ส้อม มีด เป็นต้น
การทำฟัน โดยใช้เงินผสมกับดีบุก และโลหะอื่นๆ เพื่อให้ได้ amalgams ที่ใช้สำหรับอุดฟัน การผสมผงของโลหะเงินเข้ากับโลหะอื่นนั้น จะช่วยให้  amalgams สามารถปรับตัวรับเข้ากับรูของฟันที่ต้องการอุดได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังจับตัวแข็งภายในเวลาไม่กี่นาที
การถ่ายภาพและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ การถ่ายภาพจะใช้เงินในรูปแบบของไลด์ไนเตรตและสีเงิน อีกทั้งผลิตภัณฑ์ไฟฟ้าบางชนิดก็มีโลหะเงินเป็นส่วนประกอบสำคัญ เช่นสายเคเบิล สายลำโพง นาฬิกาก็ยังใช้แบตเตอรี่ซิลเวอร์ออกไซด์ เนื่องจากมีอายุการใช้งานที่ยาวนาน เป็นต้น
เลนส์และกระจก กระจกที่ต้องการการสะท้อนเหนือกว่าธรรมดา ส่วนใหญ่ทำมาจากเงิน ในขณะที่กระจกทั่วไปส่วนใหญ่ทำจากอะลูมิเนียม
ใช้ในอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ โลหะเงินใช้สำหรับสร้างสิ่งที่มีคุณภาพสูง เครื่องดนตรีประเภทเป่าลมต่าง ๆ และเงินที่ใช้ในการทำอัลลอยด์บัดกรีและประสาน
ด้านการแพทย์ เป็นส่วนประกอบของอุปกรณ์การแพทย์ต่าง ๆ อาจถูกใช้เพื่อรักษาโรคติดเชื้อภายนอก เงินยังใช้ในการใช้งานทางการแพทย์บางอย่าง เช่น สายสวนปัสสาวะ และท่อช่วยหายใจ เป็นต้น
การลงทุน
เสื้อผ้า  เงินสามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อแบคทีเรียและเชื้อราบนเสื้อผ้า เช่น ถุงเท้า เสื้อกีฬา เพื่อลดกลิ่นอันไม่พึงประสงค์และความเสี่ยงของการติดเชื้อแบคทีเรียและเชื้อรา ที่รวมอยู่ในเสื้อผ้าหรือรองเท้า โดยใช้อนุภาคซิลเวอร์นาโนในพอลิเมอจากเส้นด้ายเคลือบด้วยเงิน
แหล่งข้อมูล

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เงิน
ปาแตร์นา

| ปาแตร์นา |
| --- | --- |
เมือง
หอคอยปาแตร์นา
   ธง ตราอาร์ม
ปาแตร์นาที่ตั้งเมืองปาแตร์นาในประเทศสเปน
พิกัด: 39°30′10″N 0°26′26″W﻿ / ﻿39.50278°N 0.44056°W﻿ / 39.50278; -0.44056
ประเทศ:  สเปน
แคว้น:  แคว้นบาเลนเซีย
จังหวัด: บาเลนเซีย
โกมาร์กา: ออร์ตาโอเอ็สต์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฆวน อันโตนิโอ ซาเกรโด (พรรคสังคมนิยมแห่งแคว้นบาเลนเซีย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 44.0 ตร.กม. (17.0 ตร.ไมล์)
ความสูง: 70 เมตร (230 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 69,156 คน
 • ความหนาแน่น: 1,600 คน/ตร.กม. (4,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 46980
ภาษาราชการ: ภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปน
เว็บไซต์: www.paterna.es
ปาแตร์นา (บาเลนเซีย: Paterna) หรือ ปาเตร์นา (สเปน: Paterna) เป็นเมืองและเทศบาลในจังหวัดบาเลนเซีย แคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำตูเรีย ทางตะวันออกเฉียงเหนือของโกมาร์กาออร์ตาโอเอ็สต์ ห่างจากเมืองบาเลนเซียไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 5 กิโลเมตร (3 ไมล์)
หีบแห่งพันธสัญญา

โยชูวากำลังผ่านแม่น้ำจอร์แดนพร้อมกับหีบแห่งพันธสัญญา
ลักษณะหีบแห่งพันธสัญญาตามสันนิษฐาน โดย James Tissot
หีบแห่งพันธสัญญา หรือ หีบแห่งพระบัญญัติ (อังกฤษ: Ark of the Covenant; ฮีบรู: אָרוֹן הַבְּרִית ʾĀrôn Habbərît, ออกเสียง อะรอน ฮะบริท; กรีก: Κιβωτός της Διαθήκης; อาหรับ: تابوت العهد) เป็นหีบที่กล่าวถึงใน หนังสืออพยพ บรรจุแผ่นศิลาพระโอวาทที่ได้สลักบัญญัติ 10 ประการเอาไว้ และใน จดหมายถึงชาวฮีบรู ระบุว่า "หีบ‍พันธ‌สัญญา​หุ้ม​ด้วย​ทอง‍คำ​ทุก​ด้าน ภาย‍ใน​นั้น มี​โถ​ทอง‍คำ​บรร‌จุ​มานา มี​ไม้เท้าของอาโรนที่​ออก‍ดอก‍ตูม และ​มี​แผ่น​ศิลา​จา‌รึก​พันธ‌สัญญา" อย่างไรก็ตาม ใน หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 ได้บันทึกไว้ว่า ในยุคของมหากษัตริย์ซาโลมอน หีบแห่งพันธสัญญาบรรจุไว้แค่ แผ่นศิลาพระบัญญัติจำนวนสองแผ่นเท่านั้น หนังสืออพยพ ยังอธิบายว่า หีบแห่งพันธสัญญาสร้างขึ้นรูปแบบที่พระยาห์เวห์ทรงชี้แนะต่อโมเสสที่ภูเขาซีนาย โมเสสสามารถเข้าเฝ้าพระเจ้าได้จากพลับพลานมัสการซึ่งบรรจุหีบใบนี้ โดยพระเจ้าจะทรงประทับบนพระที่นั่งกรุณาที่ทั้งสองข้างมีเครูบกางปีกปกไว้
คัมภีร์ไบเบิลระบุว่า ราวหนึ่งปีภายหลังชนชาวอิสราเอลได้อพยพจากอียิปต์ ก็ได้สร้างตัวหีบขึ้นตามรูปแบบที่พระเจ้าตรัสไว้ผ่านโมเสสในระหว่างที่พวกเขาตั้งค่ายที่เชิงเขาซีนาย (ตรงกับ 1513 ปีก่อนคริสตกาล) ต่อมา ปุโรหิตเผ่าเลวีหามหีบแห่งพันธสัญญานำขบวนอพยพของชนชาวอิสราเอลทิ้งระยะห่าง 2,000 ศอก ทันทีที่เท้าของปุโรหิตผู้หามหีบแตะผิวน้ำของแม่น้ำจอร์แดนซึ่งอยู่ในฤดูน้ำหลาก สายน้ำก็แยกออกจากกันจนเหลือพื้นแห้งให้ขบวนอพยพเดินทางข้ามไปได้ เมื่อการมหัศจรรย์นี้แพร่กระจายออกไป ทำให้เหล่ากษัตริย์ชาวอาโมไรต์ทั้งหมดทางฟากตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดนและกษัตริย์ชาวคานาอันทั้งหมดตามชายฝั่งทะเลต่างเกรงกลัวในอำนาจของพระเจ้า ประตูเมืองเยรีโคถูกสั่งปิดตายเนื่องจากเกรงกลัวชาวอิสราเอล พระเจ้าตรัสกับโยชูวาให้ปุโรหิตหามหีบเดินขบวนรอบเมืองวันละหนึ่งรอบเป็นเวลาหกวัน และหามวนเจ็บรอบในวันที่เจ็ดพร้อมเป่าเขาแกะ เมื่อครบเจ็ดรอบ ชาวอิสราเอลก็ส่งเสียงโห่ร้องและกำแพงของเมืองเยรีโคก็พังทลายลงมา กองทัพของชาวอิสราเอลบุกเข้าเมือง เข่นฆ่าทุกคนไม่เว้น ชาย หญิง คนชรา เด็ก สัตว์เลี้ยง และเผาเมืองจนพินาศสิ้น
ลักษณะ

ในหนังสืออพยพ บทที่ 25 พระเจ้าทรงบัญชาโมเสสว่า "ให้​พวก‍เขา​ทำ​หีบ​ใบ​หนึ่ง ด้วย​ไม้​กระ‌ถิน‍เทศ​ยาว 110 เซนติ‌เมตร กว้าง 66 เซนติ‌เมตร และ​สูง 66 เซนติ‌เมตร เจ้า​จง​หุ้ม​หีบ​นั้น​ด้วย​ทอง‍คำ​บริ‌สุทธิ์​ทั้ง​ด้าน‍ใน​และ​ด้าน‍นอก แล้ว​จง​ทำ​ขอบ​ด้วย​ทอง‍คำ​ล้อม‍รอบ​หีบ​นั้น เจ้า​จง​หล่อ​ห่วง​ทอง‍คำ​สี่​ห่วง​สำหรับ​หีบ​นั้น​ติด​ไว้​ที่​มุม​ทั้ง​สี่ ด้าน​นี้​สอง​ห่วง​และ​ด้าน​นั้น​สอง​ห่วง ให้​ทำ​คาน‍หาม​ด้วย​ไม้​กระ‌ถิน‍เทศ​หุ้ม​ด้วย​ทอง‍คำ แล้ว​สอด​คาน‍หาม​เข้า​ที่​ห่วง​ข้าง​หีบ​สำหรับ​ใช้​ยก​หาม​หีบ​นั้น ไม้‍คาน‍หาม​ให้​สอด​ไว้​ใน​ห่วง​ของ​หีบ ห้าม​ถอด​ออก เจ้า​จง​เก็บ​พระ‍โอ‌วาท​ที่​เรา​จะ​ให้​แก่​เจ้า​ไว้​ใน​หีบ​นั้น แล้ว​เจ้า​จง​ทำ​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา​ด้วย​ทอง‍คำ​บริ‌สุทธิ์​ยาว 110 เซนติ‌เมตร กว้าง 66 เซนติ‌เมตร เจ้า​จง​ทำ​เค‌รูบ​ทอง‍คำ​สอง​รูป โดย​ใช้​ค้อน​เป็น​เครื่อง‍มือ​ทำ​และ​ตั้ง​ไว้​ที่​ปลาย​ทั้ง‍สอง​ข้าง​ของ​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา เจ้า​จง​ทำ​เค‌รูบ​ไว้​ที่​ปลาย​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา​ข้าง​ละ​รูป และ​ให้​เค‌รูบ​ติด​เป็น​เนื้อ​เดียว​กับ​ปลาย​ทั้ง‍สอง​ข้าง​ของ​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา ให้​เค‌รูบ​กาง​ปีก​ขึ้น​สูง​ปก​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา​ไว้ และ​ให้​หัน‍หน้า​เข้า‍หา​กัน โดย​หน้า​ของ​เค‌รูบ​มอง​ตรง​มา​ยัง​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา แล้ว​จง​ตั้ง​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา​นั้น​ไว้​บน​หีบ จง​เก็บ​พระ‍โอ‌วาท​ซึ่ง​เรา​จะ​ให้​แก่​เจ้า​ไว้​ใน​หีบ​นั้น เรา​จะ​พบ​กับ​เจ้า ณ ที่​นั้น คือ​ที่​เหนือ​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา​ระหว่าง​กลาง​เค‌รูบ ซึ่ง​อยู่​บน​หีบ‍แห่ง‍สักขี‍พยาน และ​เรา​จะ​บอก​กับ​เจ้า​ทุก‍สิ่ง​ที่​เรา​จะ​สั่ง​เจ้า​ให้​ประ‌กาศ​แก่​ชน‍ชาติ​อิสรา‌เอล"
หายสาบสูญ

มีสมมติฐานว่าหีบแห่งพันธสัญญาที่จริงนั้นมีอยู่สองใบ คือ ใบดั้งเดิม กับใบที่สร้างขึ้นทีหลัง พระราชินีแห่งชีบาเป็นมเหสีของซาโลมอน โอรสของพระนางจะต้องกลับไปครองเอธิโอเปีย ตำนานว่าโอรสของพระนางได้นำหีบใบหนึ่งกลับไปด้วย กษัตริย์ซาโลมอนอาจสร้างหีบแห่งพันธสัญญาขึ้นมาอีกใบในเหตุการณ์นี้ ซึ่งไม่อาจทราบว่า หีบใบที่เจ้าชายเมเนเลกนำไปยังเอธิโอเปียนั้น เป็นหีบใบจริงหรือใบที่สร้างขึ้นมาทีหลัง
อย่างไรก็ตาม 587 ปีก่อนคริสตกาล ในคราวที่กองทัพบาบิโลเนียบุกเข้าทำลายเยรูซาเลมและวิหารซาโลมอนอันเป็นที่ประดิษฐานของหีบแห่งพันธสัญญา ในหนังสือพงศ์กษัตริย์นั้น มีบัญชีสิ่งของที่พวกบาบิโลนนำกลับออกไปด้วยอยู่ ก็ไม่ปรากฏว่ามีหีบใบนี้อยู่ในบัญชีดังกล่าวแต่อย่างใด แม้แต่พงศาวดารอิสราเอลอื่น ๆ ก็ไม่ระบุถึงหีบในเหตุการณ์นี้เช่นกัน แต่เรื่องของหีบนี้กลับไปปรากฏอยู่ในหนังสือเอสดราส ฉบับที่ 1ของกรีก ซึ่งระบุไว้ว่า
อย่างไรก็ตาม มีนักโบราณคดีและนักวิชาการบางส่วนเห็นว่า เป็นไปได้ยากที่จะไม่หลงเหลือหลักฐานใดเลยหากหีบถูกนำไปยังบาบิโลนจริง ดังนั้นหีบน่าจะถูกนำออกจากเยรูซาเลมไปแล้วก่อนเมืองถูกโจมตี โดยผ่านอุโมงค์ใต้เยรูซาเลมออกไปนอกกำแพงเมือง ทั้งนี้ มีการพบบันทึกพาไพรัสในอียิปต์ ซึ่งเขียนราว ๆ 400 ปีก่อนคริสกาล ในบันทึกระบุว่า มีการสร้างวิหารสำหรับพระเจ้าของพวกยิวในเกาะทางภาคใต้ของอียิปต์ ซึ่งมีความเป็นไปได้ว่า เหล่าปุโรหิตสามารถนำหีบหนีออกมาได้ถึงเกาะนี้ และวิหารแห่งนี้สร้างเพื่อเก็บรักษาหีบ ถ้าเป็นเช่นนั้น หีบอาจจะเคยอยู่ที่อียิปต์ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ เนื่องจากการเปลี่ยนถ่ายอำนาจในอียิปต์จะทำให้ชาวยิวเหล่านี้ต้องออกจากอียิปต์ และจุดหมายปลายทางที่พวกเขาน่าจะเดินทางต่อไปคือเอธิโอเปียซึ่งเป็นบ้านเกิดของพระราชินีแห่งชีบา มเหสีของกษัตริย์ซาโลมอน โดยการล่องเรือทวนแม่น้ำไนล์ ซึ่งก็มีการพบชุมชนชาวคริสต์เก่าแก่บริเวณทะเลสาบต้นสาขาของแม่น้ำไนล์ในเอธิโอเปีย และในบรรดาสมบัติเก่าแก่ก็พบเครื่องใช้โบราณของอิสราเอลที่มีอายุกว่าสองพันปี
ดูเพิ่ม

ทวนศักดิ์สิทธิ์
จอกศักดิ์สิทธิ์
ตะปูศักดิ์สิทธิ์
แผ่นศิลาพระโอวาท
แหล่งข้อมูลอื่น

Detailed reconstruction of the Ark of the Covenant[ลิงก์เสีย]
Portions of this article have been taken from the Jewish Encyclopedia of 1906. Ark of the Covenant
Initial text from Easton's Bible Dictionary, 1897. Ark of the Covenant
The Catholic Encyclopedia, Volume I. Ark of the Covenant
| ด ค กหีบแห่งพันธสัญญา |
| --- | --- |
บุคคล:  โมเสส  ปุโรหิต  มหาปุโรหิตแห่งอิสราเอล  ชาวอิสราเอล  ชาวเลวี  เบซาเลล  เผ่ายูดาห์  โอโฮลีอับ  โคฮาท  เผ่าเลวี  เยเรมีย์  โยชูวา  ซามูเอล  อุสซาห์  โซโลมอน  จักรพรรดิเมเนลิกที่ 1 
ฝาหีบ:  พระที่นั่งกรุณา  เครูบ 
เนื้อหา:  แผ่นศิลาพระโอวาท  บัญญัติ 10 ประการ  มานา  ไม้เท้าอาโรน 
สถานที่:  ภูเขาซีนาย ภูเขาซีนายในคัมภีร์ไบเบิล  ภูเขาโฮเรบ  เยรีโค  แม่น้ำจอร์แดน  อภิสุทธิสถาน  พลับพลา  อัย  ชิโลห์  กิเบอาห์  กิลกาล  เอเบนเอเซอร์  ฟีลิสเตีย  เบธเชเมช  คีริยาทเยอาริม  เนินพระวิหาร  โดมแห่งศิลา  บ่อวิญญาณ  อาสนวิหารชาทร์  Tana Qirqos  โบสถ์พระนางมารีแห่งไซออน 
ที่เกี่ยวข้อง:  The Sign and the Seal (หนังสือปี ค.ศ. 1992)
ทาอีส (แก้ความกำกวม)

ทาอีส (Thaïs, Thais) สามารถหมายถึง
ทาอีสแห่งเอเธนส์
ทาอีส (กรีก: Θαΐς) หรือ ทาอีสแห่งเอเธนส์ หญิงงามเมืองชาวกรีก และพระสนมของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล
ทาอีส (นักบุญ) นักบุญชาวอียิปต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 4
ทาอีส (นวนิยาย) นวนิยายในปี ค.ศ. 1890 โดยอนาโตล ฟรองซ์
ทาอีส (อุปรากร) อุปรากรในปี ค.ศ. 1894 โดยจูลส์ มาซองเนต์ มีท่อนอินเตอร์เมซโซที่มีชื่อเสียง ชื่อ เมดิทาซิโอน (Méditation)
ทาอีส (แกสโทรโพดา) สัตว์สกุลแกสโทรโพดา ในไฟลัมมอลลัสคา มีพิษ มีลักษณะคล้ายหอยเต้าปูน
ดูเพิ่ม

ไทย (แก้ความกำกวม)
รูปแบบปรากฏ

The shells of individuals within the bivalve mollusk species Donax variabilis show diverse coloration and patterning in their phenotypes.
Here the relation between genotype and phenotype is illustrated, using a Punnett square, for the character of petal color in pea plants. The letters B and b represent genes for color, and the pictures show the resultant flowers.
ลักษณะปรากฏ หรือ รูปแบบปรากฏ (อังกฤษ: phenotype) (กรีก: φαίνω แปลว่า "เปิดเผย, แสดงออก"; กรีก: τύπος แปลว่า "รูปแบบ") หมายถึงลักษณะของสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏให้เห็นได้หรือตรวจสอบได้ โดยไม่ต้องตรวจลงไปถึงระดับพันธุกรรม ลักษณะเหล่านี้ เช่น รูปร่าง การพัฒนา คุณสมบัติทางสรีรวิทยา คุณสมบัติทางชีวเคมี พฤติกรรม หรือผลที่เกิดจากพฤติกรรม (เช่น รูปร่างใยแมงมุม) ลักษณะปรากฏเหล่านี้เป็นผลจากการแสดงออกของพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิต ซึ่งเรียกว่า ลักษณะพันธุกรรม (อังกฤษ: genotype) ซึ่งอาจมีหรือไม่มีผลจากสิ่งแวดล้อมเข้ามาเกี่ยวข้องก็ได้
ราชอาณาจักรบาเลนเซีย

ราชอาณาจักรบาเลนเซีย (บาเลนเซีย: Regne de València, ออกเสียง: [ˈreŋne ðe vaˈlensia]; สเปน: Reino de Valencia; ละติน: Regnum Valentiae) ซึ่งตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรไอบีเรีย เป็นอาณาจักรองค์ประกอบของราชบัลลังก์อารากอน เมื่อราชบัลลังก์อารากอนรวมกับราชบัลลังก์กัสติยาเพื่อก่อตั้งราชอาณาจักรสเปน อาณาจักรบาเลนเซียจึงกลายเป็นหนึ่งในองค์ประกอบสำคัญในราชาธิปไตยสเปน
ราชอาณาจักรบาเลนเซียก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1238 เมื่อครั้งที่ยังมีสถานะเป็นไตฟาของชาวมัวร์ซึ่งต่อมาได้รับการพิชิตกลับมาในเรกองกิสตา ต่อมาได้ถูกยุบพร้อมกับอาณาจักรต่าง ๆ ที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของราชบัลลังก์อารากอนตามพระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตาซึ่งพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปนทรงตราขึ้นใน ค.ศ. 1707 หลังจากสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
ในระหว่างที่มีสถานะเป็นราชอาณาจักร บาเลนเซียได้ใช้การปกครองโดยกฎหมายผ่านทางกฎบัตรบาเลนเซีย (Furs of Valencia) ซึ่งให้อำนาจและบทบาทในการปกครองตนเองภายใต้ราชบัลลังก์อารากอน และภายใต้ราชอาณาจักรสเปนในเวลาต่อมา
ลูกัส ปาปาดีโมส

ลูกัส ปาปาดีโมส
ลูกัส ปาปาดีโมส (อังกฤษ: Lucas Papademos, กรีก: Λουκάς Παπαδήμος; เกิด 11 ตุลาคม ค.ศ. 1947) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ชาวกรีกที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกรีซตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011
ก่อนหน้านี้ เขาเคยเป็นผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศกรีซตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ถึง 2002 และรองประธานธนาคารกลางยุโรปตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ถึง 2010 เขายังเป็นศาสตราจารย์อาคันตุกะด้านนโยบายสาธารณะที่วิทยาลัยการปกครองเคนเนดีที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเป็นนักวิชาการอาวุโสที่ศูนย์ศึกษาเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแฟรงเฟิร์ต
ลีโต

เทพีลีโต กรีก: Λητώ; Lētṓ เป็นธิดาแห่งเทพไททัน เซอัส (Coeus) และฟีบี (Phoebe) ในเทพปกรณัมกรีก
เทพซูสได้นางเป็นชายาอีกองค์ เมื่อเทพีเฮรารู้เข้าจึงกริ้วมาก จึงไล่ลีโตไปจากโอลิมปัส และยังสาปแช่งว่า ใครก็ตามที่ให้ที่พักแก่นาง ขอให้ประสบความอดอยาก จนถึงแก่ความตาย แล้วยังให้งูยักษ์ไพธอน ไล่ทำร้ายนางอีกด้วย แต่เนื่องด้วยว่า เทพีลีโตเป็นเทพี จึงไม่ตาย แต่ถึงกระนั้นก็ได้รับบาดเจ็บ เทพซุสที่เฝ้ามองอยู่เกิดความสงสารมาก จึงให้เทพโพไซดอน เทพเจ้าแห่งท้องทะเล ช่วยเหลือ
โพไซดอนพานางไปยังเกาะดีลอส ซึ่งเกิดจากอิทธิฤทธิ์ของโพไซดอน นางประทับอยู่ที่เกาะนี้จนให้กำเนิดบุตรฝาแฝด  คือ เทพอพอลโล เทพแห่งดวงอาทิตย์ และเทพีฝาแฝดผู้พี่ เทพีอาร์เทมิส เทพีแห่งดวงจันทร์ ซึ่งต่อมาเทพอพอลโล ได้กำจัดงูไพธอนจนถึงแก่ความตาย จนมีชื่อเสียงขจรขจายไปทั่ว
ลานกลางอาคาร

ห้องสมุดและอาคารของโรงเรียนมัธยมศึกษาทูซอน (ในภาพ) มีลานกลางอาคารที่ทันสมัย
ในทางสถาปัตยกรรม ลานกลางอาคาร หรือ เอเทรียม (อังกฤษ: atrium) คือพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่หรือที่มี ช่องแสงหลังคาคลุม ที่ล้อมรอบด้วยอาคาร ลานกลางอาคารแบบนี้เป็นองค์ประกอบทั่วไปของที่อยู่อาศัยของชาวโรมันโบราณ โดยทำหน้าที่ให้แสงสว่างและการระบายอากาศสู่ภายในอาคาร ลานกลางอาคารสมัยใหม่ซึ่งได้รับการพัฒนาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 มักมีความสูงหลายชั้น มีหลังคาบานลูกฟักกระจกหรือหน้าต่างบานใหญ่ และมักจะตั้งอยู่ที่บริเวณประตูทางเข้าหลักของอาคาร (ในห้องโถงพักคอย)
ลานกลางอาคารเป็นลักษณะการออกแบบที่ได้รับความนิยม เนื่องจากทำให้ตัวอาคารให้ "ความรู้สึกกว้างขวางและสว่างไสว" ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ลานกลางอาคารได้กลายมาเป็นลักษณะสำคัญของอาคารหลายแห่ง ลานกลางอาคารได้รับความนิยมในหมู่ผู้ใช้อาคาร นักออกแบบอาคาร และผู้พัฒนาอาคาร ผู้ใช้ลานกลางอาคารเนื่องจากสามารถสร้างบรรยากาศภายในที่มีชีวิตชีวาและกระตุ้นจิตใจซึ่งช่วยเป็นเกราะกำบังจากสภาพแวดล้อมภายนอกได้ ทั้งยังเชื่อมโยงทางสายตากับสภาพแวดล้อมนั้นไว้ด้วย นักออกแบบมักใช้โอกาสในการสร้างพื้นที่ประเภทใหม่ ๆ ในอาคาร และนักพัฒนาต่างมองว่าลานกลางอาคารเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกอันทรงเกียรติที่สามารถเพิ่มมูลค่าทางการค้าและความน่าดึงดูดใจได้
วิทยารูมาติก

วิทยารูมาติก (อังกฤษ: rheumatology; กรีก: ρεύμα, rheuma, กระแสไหล) เป็นสาขาเฉพาะทางย่อยในวิชาอายุรศาสตร์ซึ่งอุทิศให้กับการวินิจฉัยและรักษาโรครูมาติก แพทย์รูมาติกรักษาโรคที่อาศัยภูมิคุ้มกันของระบบกล้ามเนื้อและกระดูก เนื้อเยื่ออ่อน โรคภูมิคุ้มกันตนเอง หลอดเลือดอักเสบและโรคเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่ถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์เป็นหลัก
ปัจจุบันหลายโรคข้างต้นทราบว่าเป็นโรคของระบบภูมิคุ้มกัน วิทยารูมาติกถือว่าเป็นเวชปฏิบัติของวิทยาภูมิคุ้มกันทางการแพทย์
ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 2000 การรวมยาชนิดใหม่ที่เรียก ไบออลอจิกส์ (ซึ่งรวมตัวยับยั้งทีเอ็นเอฟ-แอลฟา, ไซโทไคน์บางชนิด และองค์ประกอบอื่นของวิถีอักเสบ) เข้ากับทรัพยากรแพทยศาสตร์สมัยใหม่นำไปสู่การเปลี่ยนรูปแบบวิธีการประกอบกิจวิทยารูมาติก
ยุค

บทความนี้เกี่ยวกับยุคตามความเชื่อทางศาสนา สำหรับยุคทางธรณีวิทยา ดูที่ ธรณีกาล
หลายศาสนามีความเชื่อว่าโลกแบ่งออกเป็นหลายยุค (สันสกฤต: युग)
ศาสนาฮินดู

ศาสนาฮินดูเชื่อว่ากัปนี้แบ่งออกเป็น 4 ยุค ได้แก่ สัตยยุค ทวาปรยุค เตรตยุค และกลียุค แต่ละยุคกินระยะเวลาต่างกัน และพระวิษณุได้อวตารลงมาในแต่ละยุค ดังนี้
อนุตตรธรรม

บทความหลัก: ยุคสามกัปสุดท้าย
ลัทธิอนุตตรธรรมเชื่อว่าพระแม่องค์ธรรมได้แบ่งธรรมกาลยุคสว่างออกเป็น 3 ยุค เรียกว่ายุคสามกัปสุดท้าย (จีน: 三期末劫) แต่ละยุคมีพระพุทธเจ้าซึ่งได้รับมอบหมายจากพระแม่ให้ปกครองแตกต่างกัน และท้ายแต่ละยุคมีงานชุมนุมอริยะเพื่อสรุปการโปรดโลกถวายรายงานแก่พระแม่องค์ธรรม
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ธรรมกาล | ระยะเวลา | ผู้ปกครอง | จำนวนภัยพิบัติ | งานชุมนุมอริยะ |
| ยุคเขียว | 1886 ปี | พระทีปังกรพุทธเจ้า | 9 | อิงเถาฮุ่ย  (จีน: 櫻桃會) |
| ยุคแดง | 3,114 | พระศากยมุนีพุทธเจ้า | 18 | ผันเถาฮุ่ย  (จีน: 蟠桃會) |
| ยุคขาว | 10,800 ปี | พระศรีอริยเมตไตรย | 81 | หลงหัวฮุ่ย (จีน: 龍華會) |
พรรคปฏิวัติประชาชนเตอร์กิสถานตะวันออก

| พรรคปฏิวัติประชาชนเตอร์กิสถานตะวันออก |
| --- | --- |
Shärqiy Turkistan Khälq Inqilawi Partiyisi 东突厥斯坦人民革命党   มีส่วนร่วมในความขัดแย้งซินเจียง
ปฏิบัติการ: ค.ศ. 1969 (1969)–ค.ศ. 1989 (1989)
แนวคิด: [ลัทธิมาร์ก-เลนิน]]  ชาตินิยมอุยกูร์ แบ่งแยกดินแดน
พื้นที่ปฏิบัติการ: ซินเจียง, จีน
กำลังพล: 60,000 (กล่าวอ้าง)
พันธมิตร:  สหภาพโซเวียต  มองโกเลีย
ปรปักษ์:  จีน
การสู้รบและสงคราม: ความขัดแย้งซินเจียง
พรรคปฏิวัติประชาชนเตอร์กิสถานตะวันออก (อังกฤษ: East Turkestan People's Revolutionary Party; Uyghur: Shärqiy Turkistan Khälq Inqilawi Partiyisi; จีน: 东突厥斯坦人民革命党) เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ของชาวอุยกูร์ และเป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนติดอาวุธในซินเจียง ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2512 หรือก่อนหน้านั้น ระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรมของเหมา เจ๋อตุง เป็นกลุ่มติดอาวุธที่ใหญ่ที่สุดในความขัดแย้งซินเจียง ก่อนจะสลายตัวไปใน พ.ศ. 2532
เป้าหมายของพรรคคือเพื่อริเริ่มการปฏิวัติในสามตำบลครั้งที่สอง เพื่อจัดตั้งรัฐคอมมิวนิสต์เอกราชในซินเจียง โดยได้รับความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียต ความช่วยเหลือนี้เพิ่มขึ้นระหว่างความแตกแยกจีน-สหภาพโซเวียต และความขัดแย้งเรื่องชายแดนที่ตามมา
ประวัติ

พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2512 หรือก่อนหน้านั้นในซินเจียง ประเทศจีน สมาชิกส่วนใหญ่เป็นชาวอุยกูร์ มีส่วนน้อยเป็นชาวคาซัคในจีน ตามข้อมูลของนักประวัติศาสตร์ชาวจีน จาง ยูจือ (Zhang Yuxi)  พรรคนี้ก่อตั้งอย่างลับ ๆ ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 อดีตสมาชิกของพรรคกล่าวอ้างว่าพรรคมีสมาชิก 60,000 คนและสาขาใต้ดิน 178 แห่งใน พ.ศ. 2512 แต่ยังไม่ได้รับการยืนยัน หลังจากความล้มเหลวใน พ.ศ. 2512 พรรคค่อย ๆ อ่อนแอลงเพราะนักรบส่วนใหญ่ถูกจับกุม และสมาชิกส่วนใหญ่ลี้ภัยออกไป พรรคสลายตัวใน พ.ศ. 2532
ศิปโปราห์

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล ภรรยาของโมเสส
| ศิปโปราห์ |
| --- | --- |
รายละเอียดจากภาพจิตรกรรม โมเสสออกจากอียิปต์ โดยปีเอโตร เปรูจีโน (ราว ค.ศ. 1482) ศิปโปราห์แต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีน้ำเงิน
มีชื่อเสียงจาก: ภรรยาของโมเสส
คู่สมรส: โมเสส
บุตร: เกอร์โชม (บุตรชาย) เอลีเอเซอร์ (บุตรชาย)
บิดามารดา: เยโธร (บิดา)
ญาติ: พี่สาวน้องสาวหกคน อาโรน (พี่ชายของสามี) มิเรียม (พี่สาวของสามี)
ศิปโปราห์ (อังกฤษ: Zipporah หรือ Tzipora, /ˈzɪpərə, zɪˈpɔːrə/; ฮีบรู: צִפּוֹרָה, Ṣīppōrā, "นก";) เป็นบุคคลในหนังสืออพยพ เป็นภรรยาของโมเสสและเป็นบุตรสาวของเยโธร/เรอูเอล ผู้เป็นปุโรหิตแห่งมีเดียน
ศิปโปราห์เป็นมารดาของบุตรชายสองคนของโมเสสคือเกอร์โชมและเอลีเอเซอร์
ในหนังสือพงศาวดารมีการกล่าวถึงหลานชายสองคนของศิปโปราห์ ได้แก่ เชบูเอลผู้เป็นบุตรชายของเกอร์โชม และเรหับยาห์ผู้เป็นบุตรชายของเอลีเอเซอร์ (1 พงศาวดาร 23:16-17)
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล > ภูมิหลัง

ในหนังสืออพยพ ศิปโปราห์เป็นบุตรหญิงคนหนึ่งจากบุตรหญิงทั้งหมดเจ็ดคนของเยโธร คนเลี้ยงสัตว์ชาวเคไนต์ผู้เป็นปุโรหิตแห่งมีเดียน ในอพยพ 2:18  เยโธรมีอีกชื่อเรียกว่าเรอูเอล และในหนังสือผู้วินิจฉัย (ผู้วินิจฉัย 4:11 ) มีอีกชื่อเรียกว่าโฮบับ โฮบับยังเป็นชื่อของบุตรชายของเยโธรในกันดารวิถี 10:29
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล > โมเสสสมรสกับศิปโปราห์

ในช่วงที่ชาวอิสราเอล/ชาวฮีบรูเป็นทาสอยู่ในอียิปต์ โมเสสสังหารชาวอียิปต์คนหนึ่งที่ตีชาวฮีบรู ทำให้ฟาโรห์ทรงขุ่นเคืองและหาทางจะสังหารโมเสส โมเสสจึงหนีออกจากอียิปต์และมาถึงแดนมีเดียน วันหนึ่งระหว่างที่โมเสสนั่งอยู่ริมบ่อน้ำแห่งหนึ่ง เหล่าบุตรหญิงของราอูเอลมาตักน้ำเพื่อไปเลี้ยงฝูงแพะแกะของบิดา มีคนเลี้ยงแพะแกะคนอื่น ๆ มาถึงและขับไล่หญิงสาวเหล่านั้นออกไปเพื่อจะได้ตักน้ำไปเลี้ยงฝูงแพะแกะของตนก่อน โมเสสปกป้องหญิงสาวเหล่านั้นและช่วยตักน้ำมาเลี้ยงฝูงแพะแกะ เมื่อเหล่าหญิงสาวกลับมาบ้าน ราอูเอลผู้บิดาจึงถามว่า "วันนี้ทำไมพวกเจ้าจึงกลับเร็วนัก?" เหล่าหญิงสาวตอบว่า "มีชายอียิปต์คนหนึ่งช่วยเราพ้นจากมือของพวกคนเลี้ยงแกะ ทั้งยังตักน้ำให้เรา และให้ฝูงแพะแกะกินด้วย" ราอูเอลจึงถามว่า "ชายคนนั้นอยู่ที่ไหน? ทำไมจึงทิ้งเขาไว้ล่ะ? ไปเชิญเขามารับประทานอาหารสิ" จากนั้นราอูเอลจึงมอบศิปโปราห์ที่เป็นบุตรสาวคนหนึ่งให้เป็นภรรยาของโมเสส (อพยพ 2:11 -21)
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล > เหตุการณ์ในที่พักระหว่างทาง

ภายหลังจากพระเจ้ามีรับสั่งให้โมเสสกลับไปอียิปต์เพื่อปลดปล่อยชาวอิสราเอล โมเสสได้พาภรรยาและบุตรชายออกเดินทาง ระหว่างทางได้เข้าพักในโรงแรม พระเจ้าเสด็จมาด้วยพระประสงค์จะประหารโมเสส ศิปโปราห์จึงรีบตัดหนังหุ้มปลายองคชาต (สุหนัต) ของบุตรชายคนหนึ่งด้วยหินคมและนำหนังนั้นไปแตะเท้าของโมเสส แล้วพูดว่า "จริงนะ ท่านเป็นเจ้าบ่าวแห่งโลหิตแก่ฉัน" พระเจ้าจึงทรงไว้ชีวิตโมเสส (อพยพ 4:24 -26) รายละเอียดของเรื่องราวนี้ไม่ชัดเจนและเป็นหัวข้อที่เป็นที่ถกเถียงกัน
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล > การอพยพ

หลังจากโมเสสนำชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์ได้สำเร็จและชนะในยุทธการกับชาวอามาเลข ราอูเอลได้มาที่ค่ายของชาวอิสราเอลในถิ่นทุรกันดารที่เขาซีนาย พร้อมกับพาศิปโปราห์และบุตรชายสองคนคือเกอร์โชมและเอลีเอเซอร์มาด้วย คัมภีร์ไบเบิลไม่ได้ระบุว่าศิปโปราห์และบุตรชายกลับไปอยู่กับราอูเอล/เยโธรตั้งแต่เมื่อใด ระบุเพียงว่าหลังจากที่ราอูเอลได้ยินถึงกิจการทุกอย่างที่พระเจ้าทรงทำเพื่อชาวอิสราเอล จึงพาครอบครัวของโมเสสไปด้วยกันกับตน คำแปลส่วนมากระบุว่าโมเสสส่งศิปโปราห์กลับไป แต่การแปลตามหลักไวยากรณ์อีกอย่างหนึ่งคือศิปโปราห์ส่งส่งของหรือบุคคลไปให้เรอูเอล ซึ่งอาจเป็นการประกาศชัยชนะเหนือชาวอามาเลข คำที่เป็นปัญหาในการแปลคือ shelucheiha การส่ง[ออกไป]ของเธอ (อพยพ 18:2 )
เหล่าบุตรสาวของเยโธร โดย Théophile Hamel (ราว ค.ศ. 1850)
มิเรียมและอาโรนต่อว่าโมเสส ภาพวาดจาก The Bible and Its Story, Taught By One Thousand Picture Lessons (ค.ศ. 1908)