stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
ราชวงศ์ > สายหลัก > ประมุขแห่งราชวงศ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2461

คาร์ล เอดูอาร์ด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (Carl Eduard) (พ.ศ. 2461 - พ.ศ. 2497)
เจ้าชายฟรีดริช โยซิอาสแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (Prince Friedrich Josias) (พ.ศ. 2497 - พ.ศ. 2541)
อันเดรียส เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (Prince Andreas) (พ.ศ. 2541 - ปัจจุบัน)
ราชวงศ์ > สายอื่นๆ > ราชอาณาจักรเบลเยียม

สมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียม (Leopold I) (พ.ศ. 2374 - พ.ศ. 2408)
สมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม (Leopold II) (พ.ศ. 2408 - พ.ศ. 2452)
สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม (Albert I) (พ.ศ. 2452 - พ.ศ. 2477)
สมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม (Leopold III) (พ.ศ. 2477 - พ.ศ. 2494)
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียม (Boudewijn I/Baudouin I) (พ.ศ. 2494 - พ.ศ. 2536)
สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม (Albert II) (พ.ศ. 2536 - ปัจจุบัน)
ราชวงศ์ > สายอื่นๆ > ราชอาณาจักรเบลเยียม > ชื่อของราชวงศ์ประเทศเบลเยียม

ในปี พ.ศ. 2463 สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 1 ทรงตัดสินพระทัยที่จะไม่ใช้ชื่อว่า ซัคเซิน-โคบวร์คและโกธา เป็นชื่อทางการของราชวงศ์เบลเยียมต่อไป การตัดสินพระทัยของพระองค์เป็นแบบลับๆ และไม่ได้ประกาศเป็นพระราชกฤษฎีกา ดังนั้นจึงทำให้เกิดความสับสนในบางประเทศและแม้แต่ประเทศเบลเยียมว่าราชวงศ์เบลเยียมยังคงใช้ชื่อ ซัคเซิน-โคบวร์คและโกธา ชื่อของพระราชวงศ์เปลี่ยนเป็น van België, de Belgique และ von Belgien (แห่งเบลเยียม) เนื่องจากว่าประเทศเบลเยียมมีภาษาราชการสามภาษา จึงต้องใช้สามภาษาเป็นชื่อทางการของพระราชวงศ์โดยไม่มีการเลือกใช้อันใดอันหนึ่ง ทำให้เป็นราชวงศ์เดียวในโลกที่มีชื่อราชวงศ์ต่างกันสามชื่อแต่มีผลใช้ได้เท่ากัน ชื่อราชวงศ์นี้ใช้ในบัตรประจำตัวสมาชิกในพระราชวงศ์และเอกสารทางราชการต่างๆ (เช่น ทะเบียนสมรส ฯลฯ)
การขึ้นครองราชย์ของสมาชิกคนใดคนหนึ่งในราชวงศ์เบลเยียม ราชสกุลของพระองค์จะเปลี่ยนเป็น der Belgen, des Belges และ der Belgier แปลว่า แห่งชาวเบลเยียม เพื่อที่จะบ่งบอกว่าประเทศเบลเยียมมีระบอบกษัตริย์อันเป็นที่นิยมทั่วประเทศ
ราชวงศ์ > สายอื่นๆ > ราชอาณาจักรโปรตุเกส

สมเด็จพระราชาธิบดีเปโดรที่ 5 แห่งโปรตุเกส (Pedro V) (พ.ศ. 2396 – พ.ศ. 2404)
สมเด็จพระราชาธิบดีหลุยส์ที่ 1 แห่งโปรตุเกส (Luis I) (พ.ศ. 2404 – พ.ศ. 2432)
สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลอสที่ 1 แห่งโปรตุเกส (Carlos I) (พ.ศ. 2432 – พ.ศ. 2451)
สมเด็จพระราชาธิบดีมานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกส (Manuel II) (พ.ศ. 2451 – พ.ศ. 2453) (สวรรคต พ.ศ. 2475)
ราชวงศ์ > สายอื่นๆ > ราชอาณาจักรแห่งบัลแกเรีย (Tsardom of Bulgaria)

สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งบัลแกเรีย (Ferdinand I) (พ.ศ. 2430 – พ.ศ. 2461)
สมเด็จพระราชาธิบดีโบริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย (Boris III) (พ.ศ. 2461 – พ.ศ. 2486)
สมเด็จพระราชาธิบดีซิมอนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย (Simeon II) (พ.ศ. 2486 – พ.ศ. 2489) เมื่อทรงได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งบัลแกเรีย มีพระนาม ซิมอน ซัคเซิน-โคบวร์ค-โกธา (Simeon Saxe-Coburg-Gotha)
ราชวงศ์ > สายอื่นๆ > สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์

สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร (Edward VII) (พ.ศ. 2444 – พ.ศ. 2453)
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (George V) (พ.ศ. 2453 – พ.ศ. 2479) จนถึงปี พ.ศ. 2460 เมื่อพระราชวงศ์เปลี่ยนชื่อเป็นราชวงศ์วินด์เซอร์
อย่างไรก็ดี จากเว็บไซต์ทางการของราชสำนักแห่งสหราชอาณาจักรกล่าวว่า "กษัตริย์อังกฤษเพียงพระองค์เดียวแห่งราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกธาคือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ซึ่งทรงอยู่ในราชสมบัติเป็นเวลาเก้าปี.......สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงเปลี่ยนชื่อราชวงศ์ที่ฟังดูเป็นเยอรมันมาเป็นราชวงศ์วินด์เซอร์ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ส่วนชื่อซัคเซิน-โคบวร์คและโกธายังคงมีอยู่ในราชสำนักยุโรปหลายประเทศ รวมถึงโปรตุเกสและบัลแกเรีย และราชวงศ์เบลเยียมจนกระทั่งปี พ.ศ. 2463"
ราชวงศ์ > สายอื่นๆ > สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ > ชื่อของราชวงศ์สหราชอาณาจักร

เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระโอรสพระองค์เล็กในดยุกแอร์นส์ที่ 1 เป็นพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ซึ่งเป็นพระภาติยะในดยุกแอร์นส์ โดยผ่านทางเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ พระกนิษฐา ด้วยเหตุนี้ จากการอภิเษกสมรสระหว่างเจ้าชายอัลเบิร์ตและสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา จึงกลายมาเป็นชื่อราชวงศ์ของพระราชวงศ์อังกฤษ ตั้งแต่การเสวยราชสมบัติของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เมื่อปี พ.ศ. 2444 จนกระทั่งเปลี่ยนเป็นราชวงศ์วินด์เซอร์ ในปี พ.ศ. 2460 โดยสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 เนื่องจากการใช้ชื่อเยอรมันนับว่าเป็นการไม่รักชาติในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1
ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ไม่ใช่ ราชสกุลส่วนพระองค์ ของทั้งเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และพระโอรสและธิดา แต่อันที่จริงแล้วทั้งสองพระองค์ไม่ทรงรู้จักราชสกุลจริง (ราชวงศ์ไม่จำเป็นและไม่เคยต้องมีตัวบ่งบอกความเป็นราชวงศ์ทั่วไปเช่นนั้น) จนกระทั่งปลายศตวรรษที่ 19 เมื่อพระองค์มีพระประสงค์จะทราบถึงราชสกุลที่แท้จริง หลังจากการค้นหาอันเหน็ดเหนื่อย สภาที่ปรึกษาได้สรุปว่าเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต และสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย (จากการอภิเษกสมรส) ทรงมีราชสกุลส่วนพระองค์ว่า เวตติน (Wettin)
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงเปลี่ยนราชสกุลจากทั้ง เวตติน และ ซัคเซิน-โคบวร์คและโกธา เป็น วินด์เซอร์ อย่างไรก็ดี พระบรมราชโองการโดยคำแนะนำขององคมนตรีในปี พ.ศ. 2503 ได้แยกชื่อราชวงศ์และราชสกุลส่วนพระองค์ของสมเด็จพระราชินีนาถและพระบรมวงศานุวงศ์ออกจากกัน จึงมีผลบังคับใช้ว่าขณะชื่อราชวงศ์ยังคงเป็น วินด์เซอร์ เชื้อสายในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ จะทรงใช้ราชสกุลว่า เมานท์แบ็ทเท็น-วินด์เซอร์ อย่างไรก็ดี เจ้าชายฟิลิปทรงอยู่ในราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก (Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg) และโดยหลักการยังรวมไปถึงเชื้อสายในพระโอรสอีกด้วย
ดูเพิ่ม

ประเทศเยอรมนี
รายพระนามกษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ
พระราชสวามี และพระมเหสีในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
ราชวงศ์วินด์เซอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

The Ducal House of Saxe-Coburg and Gotha เก็บถาวร 2007-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เป็นภาษาอังกฤษ (อังกฤษ)
The Catholic Encyclopedia: Saxe-Coburg and Gotha บทความเกี่ยวกับดัชชีเขียนในปี พ.ศ. 2453 (อังกฤษ)
| ด ค กเครือดัชชีแอร์เน็สท์หลังจากการแบ่งแยกแอร์ฟวร์ท (ค> ศ. 1572) |
| --- | --- | --- |
|  ซัคเซิน-ไวมาร์ (1572–1806)  ซัคเซิน-โคบวร์ค-ไอเซอนัค (1572–1596)  ซัคเซิน-โคบวร์ค (1596–1633, 1681–1699)  ซัคเซิน-ไอเซอนัค (1596–1638, 1640–1644, 1672–1806)  ซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค (1603–1672, 1826–1918)  ซัคเซิน-โกทา (1640–1680)  ซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค (1681–1826)  ซัคเซิน-มาร์คซูล (1662–1672)  ซัคเซิน-เยนา (1672–1690)  ซัคเซิน-ไอเซินแบร์ค (1680–1707)  ซัคเซิน-ฮิลท์บวร์คเฮาเซิน (1680–1826)  ซัคเซิน-เริมฮิลท์ (1680–1710)  ซัคเซิน-ซาลเฟ็ลท์ (1680–1735)  ซัคเซิน-ไมนิงเงิน (1681–1918)  ซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์ (1735–1826)  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค (1806–1918)  ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (1826–1918)  |  ซัคเซิน-ไวมาร์ (1572–1806)  ซัคเซิน-โคบวร์ค-ไอเซอนัค (1572–1596)  ซัคเซิน-โคบวร์ค (1596–1633, 1681–1699)  ซัคเซิน-ไอเซอนัค (1596–1638, 1640–1644, 1672–1806)  ซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค (1603–1672, 1826–1918)  ซัคเซิน-โกทา (1640–1680)  ซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค (1681–1826)  ซัคเซิน-มาร์คซูล (1662–1672)  ซัคเซิน-เยนา (1672–1690)  ซัคเซิน-ไอเซินแบร์ค (1680–1707)  ซัคเซิน-ฮิลท์บวร์คเฮาเซิน (1680–1826)  ซัคเซิน-เริมฮิลท์ (1680–1710)  ซัคเซิน-ซาลเฟ็ลท์ (1680–1735)  ซัคเซิน-ไมนิงเงิน (1681–1918)  ซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์ (1735–1826)  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค (1806–1918)  ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (1826–1918)  |  |
(ในวงเล็บหมายถึงปีคริสต์ศักราช)  ประวัติศาสตร์เยอรมนี  รัฐในเครือดัชชีแอร์เน็สท์  รัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
| ด ค ก รัฐและดินแดนในจักรวรรดิเยอรมัน |
| --- | --- | --- |
| ราชอาณาจักร |  ปรัสเซีย (พร็อยเซิน)  บาวาเรีย (ไบเอิร์น)  ซัคเซิน  เวือร์ทเทิมแบร์ค  |  |
| แกรนด์ดัชชี |  บาเดิน  เฮ็สเซิน  เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน  เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์  โอลเดินบวร์ค  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค  |  |
| ดัชชี |  อันฮัลท์  เบราน์ชไวค์  ซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค  ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  ซัคเซิน-ไมนิงเงิน  |  |
| ราชรัฐ |  ชอมบวร์ค-ลิพเพอ  ชวาร์ซบวร์ค-รูโดลชตัดท์  ชวาร์ซบวร์ค-ซอนเดิร์สเฮาเซิน  ลิพเพอ  รอยส์เอลเดอร์ไลน์  รอยส์ยูเนียร์ไลน์  วัลเดค-พืร์มอนท์  |  |
| นครรัฐ |  เบรเมิน  ฮัมบวร์ค  ลือเบค  |  |
| อื่น ๆ |  อาลซัส-ลอแรน  อาณานิคมเยอรมัน  |  |
กระทรวงนครบาล

กระทรวงนครบาล เป็นหน่วยงานราชการไทยประเภทกระทรวงในอดีต ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2435 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  มีหน้าที่บังคับบัญชาการรักษาพระนคร คือปกครองมณฑลกรุงเทพ มีกรมที่สังกัดเช่น กรมพลตระเวน กรมสุขาภิบาล ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้รวมกระทรวงนครบาลกับกระทรวงมหาดไทยเข้าเป็นกระทรวงเดียวกัน
รายนามเสนาบดีกระทรวงนครบาล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ (สมัย) | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ | พ.ศ. 2435 | พ.ศ. 2451 |
| 2 |  | เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) | พ.ศ. 2451 | พ.ศ. 2465 |
ดูเพิ่ม

กระทรวงมหาดไทย (ประเทศไทย)
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอนทีกาและบาร์บิวดาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 3 | 1 | 4 |
| รวม | 3 | 1 | 4 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แดเนียล เบลีย์ | 100 m | 10.24 | 2 Q | 10.23 | 4 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| เบรนแดน คริสเตียน | 200 m | 20.58 | 2 Q | 20.26 | 1 Q | 20.29 | 5 | Did not advance | Did not advance |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดาในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติแอนทีกาและบาร์บิวดาในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาแอนทีกาและบาร์บิวดาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   สาธารณรัฐแอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:
แปลก สัตยานุกูล

นางสนองพระโอษฐ์ในรัชกาลที่ 6
| คุณหญิง สัตยานุกูล (แปลก โรจนกุล) จ> จ. (ฝ่ายใน) |
| --- | --- |
ภาพถ่ายคุณหญิงสัตยานุกูล (แปลก โรจนกุล) เมื่อ พ.ศ. 2455 ขณะเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในรัชกาลที่ 6
เกิด: แขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงรัตนโกสินทร์
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: นางพระกำนัลในรัชกาลที่ 5 นางสนองพระโอษฐ์ในรัชกาลที่ 6
ยุคสมัย: กรุงรัตนโกสินทร์
คู่สมรส: พระยาสัตยานุกูล (นุช มหานีรานนท์)
บุตร:  ขุนสมานสมุทกรรม (บุนย์หนุน มหานีรานนท์)  โน้ม มหานีรานนท์  เนิน มหานีรานนท์  แนบ มหานีรานนท์  เนียน มหานีรานนท์  สำราญ มหานีรานนท์ 
คุณหญิงสัตยานุกูล มีนามเดิมว่า แปลก สกุลโรจนกุล เป็นนางพระกำนัลในรัชกาลที่ 5 และนางสนองพระโอษฐ์ (ข้าหลวงฝ่ายใน) ในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง รัชกาลที่ 6
ประวัติ

คุณหญิงสัตยานุกูล นามเดิม แปลก (สกุลเดิม: โรจนกุล) เกิดในรัชกาลที่ 4 มีนิวาสสถานเดิมอยู่ที่แขวงบ้านช่างหล่อ วังหลัง ด้านหลังโรงพยาบาลศิริราช เมื่อวัยเยาว์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้า ฯ ให้คุณแปลกเข้ารับราชการมีตำแหน่งเป็นคุณพนักงานชั้นนางพระกำนัลส่วนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระวรราชเทวีในพระบรมมหาราชวัง
ต่อมาคุณแปลกได้กราบบังคมทูลลาออกจากตำแหน่งนางพระกำนัลเพื่อสมรสกับพระยาประสิทธิสงคราม (นุช) (ต้นสกุล: มหานีรานนท์) ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี (บรรดาศักดิ์เดิม: พระจินดารักษ์) ข้าราชการกระทรวงมหาดไทย มีบุตรและบุตรีรวม 6 คน ซึ่งบุตรีคนที่ 4 ชื่อ แนบ มหานีรานนท์
เมื่อ พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชปรารภจะทรงปฏิสังขรณ์และสถาปนาวัดราชาธิวาสราชวรวิหาร (วัดสมอราย) เป็นพระรามหลวง โปรดเกล้าฯ ให้มีการหล่อพระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) รัชกาลที่ 5 จำลองแบบจากพระสัมพุทธพรรณี รัชกาลที่ 4 ซึ่งประดิษฐานอยู่ที่พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม คุณแปลก ภรรยาพระยาประสิทธิสงคราม (นุช) ร่วมบริจาคทรัพย์โดยเสด็จพระราชกุศลสมทบในการปฏิสังขรณ์วัดราชาธิวาสจำนวน 21 บาท ปรากฏบัญชีผู้บริจาคเข้าเงินช่วยการปฏิสังขรณ์ในรายการพระราชกุศลในการสถาปนาวัดราชาธิวาส ภาคที่ 1
สมัยรัชกาลที่ 6 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้คุณหญิงสัตยานุกูล (แปลก) เข้ารับราชการมีตำแหน่งเป็นนางสนองพระโอษฐ์ (ฝ่ายใน) ส่วนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้นจตุตถจุลจอมเกล้า เมื่อ พ.ศ. 2455 และโปรดเกล้า ฯ ให้ คุณแนบ มหานีรานนท์ บุตรีของคุณหญิงสัตยานุกูล (แปลก) เป็นข้าหลวง (ฝ่ายใน) ส่วนพระองค์ในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงตามมารดา ซึ่งกาลต่อมาบุตรีของท่านกลายเป็นปูชนียบุคคลสำคัญด้านพระพุทธศาสนา คือ อาจารย์แนบ มหานีรานนท์ บรรดาศิษยานุศิษย์ได้ร่วมกันเป็นก่อตั้งมูลนิธิแนบมหานีรานนท์ เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 ณ บ้านบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
เมื่อ พ.ศ. 2466 ปีกุน เดือนมีนาคม คุณหญิงสัตยานุกูล (แปลก) ได้กราบบังคมทูลใต้ฝ่าพระบาทขอพระอนุญาตสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ หอพระสมุดวชิรญาณ เพื่อขอจัดพิมพ์หนังสือแจกงานปลงศพสนองคุณผู้สามีในงานพระราชทานเพลิงศพ อำมาตย์เอก พระยาสัตยานุกูล (นุช มหานีรานนท์) ผู้กำกับถือน้ำพิพัฒน์สัตยา  กระทรวงมหาดไทย ซึ่งเป็นราชทินนามและตำแหน่งสุดท้ายในการรับราชการ  เสด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพฯ จึงโปรดประทานให้พิมพ์หนังสือเรื่อง “เรื่องไทรโยคเปนอย่างไร” พระนิพนธ์ของสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช และทรงเรียบเรียงประวัติแทรกไว้เป็นที่ระลึก
คุณหญิงสัตยานุกูล (แปลก โรจนกุล) มีอุปนิสัยรักษาอุโบสถศีลเป็นประจำทุกวันพระ และจัดให้มีการทำบุญและสนทนาธรรมอยู่เป็นประจำ ณ นิวาสสถานของตน ส่งผลให้บุตรธิดาสนใจในพระพุทธศาสนาตั้งแต่วัยเยาว์
ตำแหน่งราชการ

นางพระกำนัล (ฝ่ายใน) ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระวรราชเทวี
พ.ศ. 2455 นางสนองพระโอษฐ์ (ฝ่ายใน) ในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่4 จตุตถจุลจอมเกล้า (จ.จ.) (ฝ่ายใน)
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

| ยิมนาสติก ในโอลิมปิกครั้งที่ 29 |
| --- | --- |

วันที่: 9 - 19 สิงหาคม พ.ศ. 2551
จำนวนนักกีฬา: 196 คน  จาก 40 ประเทศ
← 20042012 →
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 จัดแข่งขันที่ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน แข่งขัน 14 ประเภท
สรุปเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน (CHN) | 11 | 2 | 5 | 18 |
| 2 |  สหรัฐ (USA) | 2 | 6 | 2 | 10 |
| 3 |  รัสเซีย (RUS) | 2 | 0 | 2 | 4 |
| 4 |  โรมาเนีย (ROU) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 5 |  เกาหลีเหนือ (PRK) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 5 |  โปแลนด์ (POL) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 7 |  แคนาดา (CAN) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 7 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 9 |  เบลารุส (BLR) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 9 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 9 |  เยอรมนี (GER) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 12 |  โครเอเชีย (CRO) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  สเปน (ESP) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 |  ยูเครน (UKR) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  อุซเบกิสถาน (UZB) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 17 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 18 | 18 | 18 | 54 |
ชนาธิป ซ้อนขำ

ร้อยเอกหญิง ชนาธิป ซ้อนขำ ชื่อเล่น เล็ก เกิดวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2534 เป็นนักเทควันโดและนักกีฬาเคอร์ลิงหญิงชาวไทย ซึ่งเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม และได้รับเหรียญทองแดงจากการแข่งขันดังกล่าว โดยเป็นฝ่ายชนะนักเทควันโดจากประเทศกัวเตมาลาที่ 8-0 คะแนน
ชนาธิปยังเป็นตัวแทนของประเทศไทยในการแข่งขัน เคิร์ลลิ่งคู่ผสม โดยเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขัน เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 อีกด้วย ถือเป็นนักกีฬาทีมชาติไทยคนแรกที่แข่งทั้งเอเชียนเกมส์ฤดูร้อน และเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
ประวัติ

ชนาธิป ซ้อนขำ เป็นชาวตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง เป็นบุตรสาวของนายคำนึง และนางณัฐชยา ซ้อนขำ ซึ่งพ่อของเธอเป็นชาว จังหวัดตรัง มีพี่น้อง 3 คน โดยเป็นน้องคนสุดท้อง จบชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสตรีพัทลุง สำเร็จการศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศึกษาต่อในระดับปริญญาโท คณะและมหาวิทยาลัยเดียวกัน ทั้งนี้ชนาธิปได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภทหญิง รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กก. ณกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ โดยมีโค้ชชเว ยองซอก เป็นผู้ฝึกสอน
ชนาธิปเป็นที่รู้จักในวงการเทควันโดอย่างกว้างขวาง และเป็นแรงบันดาลใจให้วรวงษ์ พงษ์พานิช เริ่มเล่นเทควันโด นอกจากนี้ ชนาธิปยังเป็นผู้ประสบความสำเร็จในการแข่งขันระดับนานาชาติหลายรายการ โดยได้รับเหรียญทองจากรายการเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย 2007 ครั้งที่ 4 ที่ประเทศจอร์แดน, เหรียญเงินเยาวชนชิงแชมป์โลก 2008 ที่ประเทศตุรกี และเหรียญทองแดงกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2009 ที่ประเทศเซอร์เบีย ต่อมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ชนาธิปยังคว้าเหรียญทอง ในการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก ที่ประเทศเม็กซิโก โดยในรอบชิงชนะเลิศเธอเป็นฝ่ายชนะดานา ตูราน นักเทควันโดจากประเทศจอร์แดน ด้วยคะแนน 13-0
ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2014 ที่เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ชนาธิปได้รับเหรียญทอง ในประเภทเทควันโดหญิงน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม เมื่อเป็นฝ่ายเอาชนะ หลี่ เสี่ยวยี่ จากจีนไป 10-3 คะแนน
ชนาธิปเข้าร่วมแข่งขันเทควันโดรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม ในกีฬาซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์ ซึ่งเป็นการเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ครั้งแรกของชนาธิป ผลการแข่งขันในรอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะคะแนนนักกีฬาจากมาเลเซีย 10-7 รอบรองชนะเลิศ ชนะคะแนนนักกีฬาจากฟิลิปปินส์ 11-4 และรอบชิงชนะเลิศ ชนะคะแนนนักกีฬาจากติมอร์เลสเต 22-9 คว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 49 กิโลกรัม และเป็นเหรียญทองแรกให้กับเทควันโดทีมชาติไทยในการแข่งขันครั้งนี้ ต่อมาเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "Australian Open 2015" ที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย คว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 49 กิโลกรัม ซึ่งเป็นการแข่งขันเพื่อเก็บสะสมคะแนนในการจัดอันดับโลก หรือ G2 และเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "2015 Summer Universiade" หรือ กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2015 ที่เมืองควังจู ประเทศเกาหลีใต้ คว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 49 กิโลกรัม
อนึ่ง เมื่อสมัยยังเด็ก ชนาธิปเคยเป็นโรคหอบหืดและภูมิแพ้มาก่อน เมื่อได้ฝึกซ้อมเทควันโด อาการต่าง ๆ จึงหาย แต่หลังจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จบลง มีเวลาพักโดยไม่ได้ฝึกซ้อมเลยเป็นเวลานานถึง 6 เดือน เมื่อกลับมาซ้อมใหม่ ร่างกายจึงปรับสภาพไม่ทัน ทำให้จังหวะการเต้นของหัวใจผิดปกติ บางจังหวะเต้น 2 ครั้งติดต่อกันแล้วหยุด แต่บางจังหวะก็เต้นเพียง 28 ครั้งต่อนาที ซึ่งน้อยมาก ต้องเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาล ตลอดจนรับประทานยาตามที่แพทย์สั่ง จนกระทั่งหายขาดเป็นปกติในปัจจุบัน
รางวัลที่ได้รับ

พ.ศ. 2557 - รางวัลนักกีฬาดีเด่น (เทควันโด) สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 8
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

chanatip ชนาธิป ซ้อนขำ ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กนักกีฬาทีมชาติไทยที่ได้เหรียญรางวัลโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
ฤดูร้อน 1976  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024
|  เหรียญทอง |  สมรักษ์ คำสิงห์  วิจารณ์ พลฤทธิ์  อุดมพร พลศักดิ์  ปวีณา ทองสุก  มนัส บุญจำนงค์  ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล  สมจิตร จงจอหอ  โสภิตา ธนสาร  สุกัญญา ศรีสุราช  พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ (2 เหรียญ)  |  |
|  เหรียญเงิน |  ทวี อัมพรมหา  วรพจน์ เพชรขุ้ม  บุตรี เผือดผ่อง  มนัส บุญจำนงค์  พิมศิริ ศิริแก้ว (2 เหรียญ)  แก้ว พงษ์ประยูร  เทวินทร์ หาญปราบ  กุลวุฒิ วิทิตศานต์  ธีรพงศ์ ศิลาชัย  วีรพล วิชุมา  |  |
|  เหรียญทองแดง |  พเยาว์ พูลธรัตน์  ผจญ มูลสัน  อาคม เฉ่งไล่  วิชัย ราชานนท์  พรชัย ทองบุราณ  เกษราภรณ์ สุตา  อารีย์ วิรัฐถาวร  วันดี คำเอี่ยม (2 เหรียญ)  เยาวภา บุรพลชัย  เพ็ญศิริ เหล่าศิริกุล  สุริยา ปราสาทหินพิมาย  ชนาธิป ซ้อนขำ  ศิริภุช กุลน้อย  สินธุ์เพชร กรวยทอง  พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ  สุดาพร สีสอนดี  จันทร์แจ่ม สุวรรณเพ็ง  สุรจนา คำเบ้า  |  |
เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เปาบุ้นจิ้น (แก้ความกำกวม)
| เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง |
| --- | --- |
DVD cover
碧血青天楊家將
ประเภท: อิงประวัติศาสตร์ แฟนตาซี
แสดงนำ: นอร์แมน ชุย จิน เชาฉฺวิน พอล ชุน เหยิน จื้อกวง
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Hau Tin Hot Jyut" (吼天喝月) ขับร้องโดย ฟรานเซส ยิป และ จอห์นนี่ ยิป
ประเทศแหล่งกำเนิด: ฮ่องกง
ภาษาต้นฉบับ: จีน
จำนวนตอน: 30
การผลิต
ความยาวตอน: 45 นาที/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: ATV
ออกอากาศ: 26 กันยายน ค.ศ. 1994 (1994-09-26) – 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 (1994-11-04)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง ภาค 2 (1994)
เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง (อังกฤษ: Heroic Legend of the Yang's Family) เป็นละครโทรทัศน์ฮ่องกง สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1994 มีความยาวทั้งสิ้น 30 ตอน ผลิตโดย ATV โดยมีเค้าโครงเรื่องมาจากเรื่องขุนศึกตระกูลหยาง มีภาคต่อคือ เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง ภาค 2 โดยมีเรตติ้งเฉลี่ย 15 จุดเปิดในสองสัปดาห์แรกและสูงสุด 18 จุดเปิด
เรื่องย่อ

ขุนศึกตระกูลหยาง เป็นตระกูลที่มีแต่ความซื่อสัตย์สุจริต จงรักภักดีต่อ พระมหากษัตริย์ สมัย ราชวงศ์ซ่ง แต่แล้วก็ถูกราชครูถัง ยุแหย่ ใส่ร้าย จนตระกูลหยางต้องเข้าไปพัวพันกับคดีที่ราชครูถังสร้างเรื่องขึ้นมาอยู่หลายเรื่อง และขุนศึกตระกูลหยางก็ต้องประสบปัญหา ต่อมา เยลี่จงเหยียน แม่ทัพเหลียวได้กลับมาเยี่ยมญาติ แต่แล้ว ราชครูก็ได้วางอุบาย กลั่นแกล้งโดยไปทูลฟ้อง จักรพรรดิซ่งเหยินจง จากนั้น เรื่องในต่อมา เปาบุ้นจิ้น เทพแห่งยุติธรรมได้ช่วยคลี่คลายและแอบปล่อยตัว 2 ผัวเมียเยลี่จงเหยีนไป ตอนนั้น ฮ่องเต้ทรงกริ้วมาก จึงได้มีรับสั่งให้ ราชครูถัง สืบสวนคดีนี้ ต่อมา อ๋องแปดและขุนศึกตระกูลหยางได้ยื่นมือเข้าช่วย จนใช้วิธีขั้นเด็ดขาด จนฮ่องเต้ทรงยอมพระทัย ยอมอภัยโทษให้ เปาบุ้นจิ้น จากนั้น องค์หญิงลัทธิมนต์ดำได้กลับมาแก้แค้นที่ฮ่องเต้เคยทำลายพรมจรรย์ของนางเมื่อ 17 ปีก่อน ครั้น สมเด็จพระบรมราชชนกยังทรงราชย์ ต่อมานางได้จับตัวฮ่องเต้ ไปขังไว้ในคุกของลัทธิ และราชครูถังได้หว่านล้อมพวกทหาร จนราชครูเป็นคนควบคุมเมืองหลวง ในตอนนั้น ในกาลต่อมา เปาบุ้นจิ้น และ ขุนศึกตระกูลหยาง เช่น 1.มู่กุ้ยอิง  2.หยางเหวินก่วง 3.เหว้ยหลิงเอ๋อ ได้ไปช่วยฮ่องเต้ และเจรจากับเหว้ยชิงเยี่ยน จนนางยอมปล่อยตัวไป และในระหว่างทาง ก็ถูกชาวเหลียวตามล่า เปาบุ้นจิ้น ได้ไปเจรจาสัมพันธไมตรี จนชาวเหลียวยอมสงบศึก และเดินทางกลับมายังเมืองซ่งได้ปลอดภัย และพวกราชครูถัง ก็ถูกประหารชีวิตจนหมด