stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอฟเวอร์มอร์
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | รุ่น | ค่าย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทั่วโลก | 11 ธันวาคม 2020 | ดิจิทัลดาวน์โหลด การสตรีม | มาตรฐาน | รีพับลิก |  |
| สหราชอาณาจักร | 18 ธันวาคม 2020 | ซีดี | ดีลักซ์ | อีเอ็มไอ |  |
| สหรัฐ | 18 ธันวาคม 2020 | ซีดี | ดีลักซ์ | รีพับลิก |  |
| ทั่วโลก | 7 มกราคม 2021 | ดิจิทัลดาวน์โหลด การสตรีม | ดีลักซ์ | รีพับลิก |  |
| ญี่ปุ่น | 22 มกราคม 2021 | ซีดี | ญี่ปุ่น | ยูนิเวอร์แซลเจแปน |  |
| บราซิล | 29 มกราคม 2021 | ซีดี แผ่นเสียง | ดีลักซ์ | ยูนิเวอร์แซล |  |
| ทั่วโลก | 21 กุมภาพันธ์ 2021 | ตลับเทป | ดีลักซ์ | ยูนิเวอร์แซล |  |
| ทั่วโลก | 28 พฤษภาคม 2021 | ไวนิล | ดีลักซ์ | อีเอ็มไอ |  |
| สหรัฐ | 3 มิถุนายน 2021 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | แฟนอิดิชัน | รีพับลิก |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เอฟเวอร์มอร์ ที่ดิสคอกส์ (รายการวางจำหน่าย)
วิกิข่าว มีข่าวที่เกี่ยวข้อง: Taylor Swift's Evermore records biggest sales week of the year as it returns to No 1 on album chart
| ด ค กเทย์เลอร์ สวิฟต์ |
| --- | --- |
 อัลบั้ม  ซิงเกิล  รางวัลและการเข้าชิง  การแสดงสด  เพลง  วิดีโอ  อิทธิผลทางวัฒนธรรม 
สตูดิโออัลบั้ม:  เทย์เลอร์ สวิฟต์  เฟียร์เลส  สปีกนาว  เรด  1989  เรพิวเทชัน  เลิฟเวอร์  โฟล์กลอร์  เอฟเวอร์มอร์  มิดไนส์  เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์ 
บันทึกเสียงใหม่:  เฟียร์เลส (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)  เรด (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)  สปีกนาว (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)  1989 (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) 
อีพี:  เดอะเทย์เลอร์ สวิฟต์ฮอลลิเดย์คอลเล็กชัน  บิวตีฟูลอายส์ 
อัลบั้มบันทึกการแสดงสด:  สปีกนาว: เวิลด์ทัวร์ไลฟ์  ไลฟ์ฟรอมเคลียร์แชนแนลสตริป 2008  เลิฟเวอร์ (ไลฟ์ฟรอมปารีส) 
คอนเสิร์ตทัวร์:  เฟียร์เลสทัวร์  สปีกนาวเวิลด์ทัวร์  เดอะเรดทัวร์  เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์  เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์  ดิเอราส์ทัวร์ 
ภาพยนตร์:  มิสอเมริกานา  โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์  ออลทูเวล: เดอะชอร์ตฟิล์ม  เทย์เลอร์ สวิฟต์: ดิเอราส์ทัวร์ 
ครอบครัว:  ออสติน สวิฟต์ (น้องชาย)  มาร์จอรี ฟินเลย์ (ยาย) 
มรดก:  สวิฟตี  อิทธิผลของดิเอราส์ทัวร์  คดีล่วงละเมิดทางเพศ  กรณีข้อพิพาทสิทธิ์การถือครองเพลง  กรณีข้อพิพาททิกเก็ตมาสเตอร์ 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  บอมบาลูรินา  ซิตีออฟเลิฟเวอร์  ไฮวอตช์  แนนนาเรีย สวิฟเต  โอลิเวีย เบนสัน  เทย์เลอร์สวิฟต์โปรดักชัน  แซมมวลโกลด์วินเอสเตต  สวิฟต์ออนซีเคียวริตี 
  หมวดหมู่:เทย์เลอร์ สวิฟต์ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
อื่น ๆ:  มิวสิกเบรนซ์ กลุ่มการวางจำหน่าย 
ตัวอักษรสัญลักษณ์ของ เอฟเวอร์มอร์
เอส. ร็อบสัน วอลตัน

| เอส>  ร็อบสัน วอลตัน |
| --- | --- |
เอส. ร็อบสัน วอลตันเมื่อ ค.ศ. 2017
เกิด:  (1944-10-28) 28 ตุลาคม ค.ศ. 1944 (80 ปี) Tulsa, Oklahoma, U.S.
การศึกษา: University of Arkansas Columbia Law School
อาชีพ: ประธานของวอลมาร์ต (1992–2015)
กรรมการใน: วอลมาร์ต
คู่สมรส: เมลานี โลว์แมน-วอลตัน
บุตร: 3
บิดามารดา:   แซม วอลตัน (บิดา)  เฮเลน วอลตัน (มารดา) 
ญาติ:   จอห์น ที. วอลตัน (น้องชาย)  จิม วอลตัน (น้องชาย)  อลิซ วอลตัน (น้องสาว) 
ซามูเอล ร็อบสัน วอลตัน (อังกฤษ: Samuel Robson Walton) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกัน ทายาทบริษัทวอลมาร์ต เครือธุรกิจค้าปลีกที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นบุตรชายคนโตของเฮเลน วอลตันและแซม วอลตัน เคยเป็นประธานของวอลมาร์ตระหว่าง ค.ศ. 1992 ถึง ค.ศ. 2015 ได้รับการจัดอันดับให้เป็นบุคคลที่ร่ำรวยอันดับที่ 10 ของโลกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 ด้วยมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 54.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เอวลอย

แฟชั่นเอวลอยของสตรี
เอวลอย (อังกฤษ: crop top) เป็นแฟชั่นประเภทหนึ่งที่เป็นที่นิยมในสตรี ลักษณะเสื้อจะถกขึ้นให้เห็นส่วนเอวและหน้าท้องของร่างกาย
ประวัติ

แฟชั่นเอวลอยเริ่มมาจากการแสดงที่เรียกว่า "ลิตเติลอียิปต์" ในงานแสดงสินค้าที่ชิคาโก ค.ศ. 1893 หลังจากนั้น แฟชั่นดังกล่าวเริ่มกำเนิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1930 แต่ยังไม่เป็นที่นิยมมากนัก โดยแฟชั่นดังกล่าวมักจะนิยามถึงชุดว่ายน้ำเสียส่วนใหญ่ จนกระทั่งในคริสต์ทศวรรษที่ 1940 มีดาราชื่อดังจากอเมริกันอย่าง บาบารา อีเบิล และเจน บีกิน  ได้เป็นผู้นำแฟชั่นลักษณะที่เสื้อผ้าถกขึ้นไปให้เห็นส่วนเอว ทำให้แฟชั่นดังกล่าวเริ่มเป็นที่นิยมตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 สำหรับสตรี ส่วนแฟชั่นเอวลอยเริ่มเป็นที่นิยมของบุรุษในปี 1970
เอลิซาเบธ เฮนสตริดจ์

| เอลิซาเบธ เฮนสตริดจ์ |
| --- | --- |
เฮนสตริดจ์ในงาน PaleyFest 2014
เกิด: เอลิซาเบธ ฟรานเซส เฮนสตริดจ์  (1987-09-11) 11 กันยายน ค.ศ. 1987 (37 ปี) เชฟฟ์ฟิลด์, อังกฤษ
อาชีพ:  นักแสดง  ผู้กำกับ 
ปีปฏิบัติงาน: 2010–ปัจจุบัน
คู่รัก: Zachary Abel
เอลิซาเบธ ฟรานเซส เฮนสตริดจ์ (อังกฤษ: Elizabeth Frances Henstridge;  เกิด 11 กันยายน พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอังกฤษ เธอเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการแสดงเป็น เจ็มมา ซิมมอนส์ ในซีรีส์แนวชีวิต-โลดโผน-ซูเปอร์ฮีโรของ ABC เรื่อง ชี.ล.ด์. ทีมมหากาฬอเวนเจอร์ส (2013–2020) เป็นส่วนหนึ่งในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
เอลเลน เบอร์สติน

| เอลเลน เบอร์สติน |
| --- | --- |
เบอร์สตินที่เทศกาลภาพยนตร์ไทรเบกา ปี 2009
เกิด: ลินดา เรย์ กิลลูลี  (1932-12-07) ธันวาคม 7, 1932 (92 ปี) ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐ
ชื่ออื่น: เอลเลน แม็กเร
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1955–ปัจจุบัน
คู่สมรส: วิลเลียม อเล็กซานเดอร์  (สมรส 1950; หย่า 1957) พอล โรเบิตส์  (สมรส 1958; หย่า 1961) นีล เบอร์สติน  (สมรส 1964; หย่า 1972)
บุตร: 1
เอลเลน เบอร์สติน (อังกฤษ: Ellen Burstyn, ชื่อเกิด เอ็ดนา เร กิลลูลี (Edna Rae Gillooly); เกิด 7 ธันวาคม ค.ศ. 1932) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลแบฟตา, รางวัลโทนี และรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี ทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับ "สามมงกุฎแห่งการแสดง"
เบอร์สตินเกิดในเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน เธอลาออกจากโรงเรียนและทำงานเป็นนักเต้นประกอบและนางแบบ เมื่ออายุ 24 ปี เธอเริ่มงานแสดงครั้งแรกบนละครบรอดเวย์ในปี 1957 และในไม่ช้าก็เริ่มปรากฏอยู่ในรายการโทรทัศน์ ก่อนเริ่มมีชื่อเสียงในอีกหลายปีต่อมาด้วยบทที่ได้รับคำยกย่องในเรื่อง กิเลสมนุษย์ (1971) ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม การแสดงถัดมาในเรื่อง หมอผี เอ็กซอร์ซิสต์ (1973) ยังทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ยังคงได้รับความนิยมและสื่อสิ่งพิมพ์หลายฉบับยกให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์สยองขวัญที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล จากนั้นได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง อลิซจะไม่ทน (1974) ของมาร์ติน สกอร์เซซี ซึ่งทำให้เธอคว้ารางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ในปี 1975 เธอได้รับรางวัลโทนีสำหรับบทบาทของเธอในเรื่อง Same Time, Next Year การแสดงของเธอในภาพยนตร์ฉบับดัดแปลงปี 1978 ยังทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำด้วย
เบอร์สตินปรากฏอยู่ในภาพยนตร์โทรทัศน์หลายเรื่องและได้รับการยอมรับมากขึ้นจากการแสดงในเรื่อง Resurrection (1980), ถักทอสายใยรัก (1995) และ บทสวดแด่วัน...ที่ฝันสลาย (2000) ซึ่งทำให้เธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์อีกครั้ง ในคริสต์ทศวรรษ 2010 เธอปรากฏอยู่ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวดรามาการเมืองเรื่อง Political Animals และ เกมอำนาจ ซึ่งทั้งสองเรื่องนี้ทำให้เธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมี ตั้งแต่ปี 2000 เธอดำรงตำแหน่งเป็นประธานร่วมของแอกเตอร์สตูดิโอซึ่งเป็นโรงเรียนสอนการแสดงในนิวยอร์กซิตี ในปี 2013 เธอได้รับการบรรจุชื่ออยู่บนหอเกียรติยศโรงละครอเมริกันสำหรับผลงานของเธอบนละครเวที
เอบราแฮม ลิงคอล์น
ประวัติ > ชิวิตตอนต้น

เอบราแฮม ลิงคอล์น เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809 เป็นบุตรของ โทมัส ลิงคอล์นและแนนซี่ แฮงค์ ทั้งสองไม่ได้เรียนหนังสือและประกอบอาชีพชาวนาในตะวันตกของเมือง ฮาร์ดิน รัฐแมสซาชูเซตส์ บรรพบุรุษของลิงคอล์นมาตั้งรกรากที่เมืองนี้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ส่วนทายาทของเขาได้ย้ายถิ่นฐานจาก รัฐเพนซิลเวเนีย ไปยัง รัฐเวอร์จิเนีย ต่อจากนั้นก็ไปยังเมืองชนบทที่ไม่ได้รับการพัฒนา
บางครั้งโธมัส ลิงคอล์น พ่อของอิบราฮัม ลิงคอล์น ถูกคาดหวังและนำไปเปรียบเทียบกับพลเมืองที่มั่งคั่ง ในเขตพื้นที่เพาะปลูกใน รัฐเคนทักกี เขาทำให้น้ำท่วมฟาร์มในช่วงฤดูใบไม้ผลื เดือนธันวาคม ค.ศ. 1808 เพื่อนำเงินสด $200 นำไปใช้หนี้ ครอบครัวของลิงคอล์นชอบไปทำพิธีการทางศาสนาที่โบสถ์ ฮาร์ดเชลล์ แบบติสท์ แต่ตัวของ อับราฮิม ลิงคอล์น ไม่เคยไปร่วมกับทางครอบครัวเลย
ใน ค.ศ. 1816 ครอบครัวของลิงคอล์นถูกบังคับให้มาเริ่มต้นทำนาใหม่ที่เพอร์รี่ รัฐอินดีแอนา จากนั้นเขาได้บันทึกไว้ว่า การย้ายถิ่นฐานในครั้งนี้เปรียบเสมือนการตกเป็นทาส
เมื่อลิงคอล์นอายุ 9 ขวบ แม่ของเขาเสียชีวิตด้วยโรคที่เกิดจากการบริโภคน้ำนมจากแม่โคที่กินอาหารสัตว์ ที่เป็นพิษ เมื่ออายุ 34 หลังจากนั้นไม่นาน พ่อของเขาได้แต่งงานใหม่กับ ซาห์ร่า บุช จอห์นสัน และเอบราแฮม ลิงคอล์นเองก็ได้รับความอบอุ่นจากแม่เลี้ยงคนใหม่นี้มาก ในขณะที่ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อของเขายังคงห่างเหิน
ค.ศ. 1830 หลังจากปัญหาเศรษฐกิจ ปัญหาที่ดินในรัฐอินเดียนา บานปลายออกไปมากขึ้น ครอบครัวลิงคอล์นจึงตัดสินใจย้ายถิ่นฐานไปตั้งรกรากอยู่ในพื้นที่สาธารณะ เมคอน รัฐอิลลินอย หลังจากที่พายุฤดูร้อนพัดกระหน่ำจนบ้านเรือนได้รับความเสียหาย ครอบครัวของเขาจึงตัดสินใจกลับไปอินเดียนา ถัดมา พ่อของลิงคอล์นย้ายครอบครัวไปยังบ้านและที่ดินใหม่ที่เมืองโคลส์ รัฐอิลลินอย
ลิงคอล์นใช้เวลาศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนเพียง 18 เดือนขาน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเขาชอบที่จะเรียนรู้ด้วยตัวเองมากกว่า นอกจากนี้ลิงคอล์นยังมีทักษะเกี่ยวกับการใช้ขวานอีกด้วย
ประวัติ > ชีวิตครอบครัว

ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1842 เอบราแฮม ลิงคอล์น แต่งงานกับ แมร์รี่ ทอดด์ ลิงคอล์น ซึ่งเป็นลูกสาวของเจ้าของทาสที่มีชื่อเสียงจากเคนทักกี ทั้งคู่มีบุตรด้วยกับ 4 คน โรเบิร์ต ทอดด์ เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1843 ซึ่งเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวที่อยู่รอดมาจนถึงวัยบรรลุนิติภาวะ ส่วนบุตรคนอื่น ๆ เสียชีวิตเมื่อวัยเด็ก เอ็ดวาร์ด แบ็งเกอร์ ลิงคอล์น เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1846 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1850 วิลเลียม วอลเลส ลิงคอล์น เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ที่สปริงฟิลด์ ค.ศ. 1850 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1862 ที่ วอชิงตัน ดี.ซี. โทมัส แทด ลิงคอล์น เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1853 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1871 ในชิคาโก
ชีวิตการทำงานและบทบาททางการเมือง

1832 ขณะอายุได้ 23 ลิงคอล์นเข้าหุ้นส่วนซื้อร้านเล็ก ๆ ด้วยสินเชื่อ ในนิวซาเล็ม รัฐอิลินอยส์ ขณะนั้นสภาพเศรษฐกิจกำลังขยายตัวเร็ว แต่ธุรกิจของลิงคอล์นกลับต้องดิ้นรน และสุดท้ายเขาก็ตัดสินใจขายหุ้นส่วนที่ตนถือ ในเดือนมีนาคมนั้นเอง ลิงคอล์นก็เริ่มอาชีพทางการเมือง
ชีวิตการทำงานและบทบาททางการเมือง > การเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1860

การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1860 (พ.ศ. 2403) มีขึ้นในวันที่ 6 พฤศจิกายน และเป็นเหตุการณ์สำคัญที่ผลักดันประเทศอเมริกาเข้าสู่สงครามกลางเมือง ประธานาธิบดี เจมส์ บิวแคนัน ซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในขณะนั้น เป็นชาวอเมริกันทางตอนเหนือที่มีความคิดเห็นเข้าข้างฝ่ายใต้ ประธานาธิบดีบิวแคนันมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงในการทำให้เนื้อคำพิพากษาคดี เดร็ด สก๊อต ออกมากว้างในลักษณะเป็นคุณกับนายทาสเช่นนั้น โดยบิวแคนันเป็นคนเขียนจดหมายชักจูงให้ตุลาการสมทบแห่งศาลสูงสุดสหรัฐ โรเบิร์ต เกรีย (Robert Grier) โหวตร่วมกับฝ่ายเสียงข้างมากในคณะศาลให้ สก็อตต์ ทาสผิวดำแพ้คดี เพื่อให้ศาลสามารถออกคำพิพากษาปฏิเสธอำนาจของรัฐบาลกลางได้อย่างเด็ดขาด ในประเด็นที่เกี่ยวกับความชอบด้วยกฎหมายของสถาบันทาส การเข้ากดดันตุลาการในคดี เดร็ด สก็อตต์ ของ ปธน. บิวแคนันกลายเป็นเรื่องอื้อฉาว และก่อเกิดผลสะท้อนกลับเชิงลบทางการเมืองต่อพรรคเดโมแครตเป็นอย่างยิ่ง ความไม่พอใจในคำพิพากษา เดร็ด สก็อตต์ ของชาวอเมริกันในรัฐทางเหนือ ช่วยให้พรรคริพับลิกันได้รับชัยชนะได้ที่นั่งสภาผู้แทนเพิ่มในการเลือกตั้งกลางเทอม 1858 และเข้าควบคุมได้ทั้งสภาคองเกรสในการเลือกตั้งใหญ่ 1860
ชีวิตการทำงานและบทบาททางการเมือง > การเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1860 > ความแตกแยกในพรรคเดโมแครต

ชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1860 ของพรรคริพับลิกันซึ่งนำโดยเอบราแฮม ลิงคอล์น เป็นผลมาจากความระส่ำระสายภายในของพรรคเดโมแครตเอง โดยช่วงปลายเดือนเมษายน 1860 พรรคเดโมแครตมารวมตัวประชุมที่ เมืองชาลส์ตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา เพื่อคัดเลือกตัวแทนลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี ในขณะนั้น ชาลส์ตัน เป็นเมืองที่แตกแยกทางความคิดมาก มีนักปราศัยเรียกร้องการแยกตัวจากสหภาพ (ซึ่งเรียกว่า พวกกินไฟ หรือ fire-eaters) เดินอยู่เต็มถนน และเปิดฉากล้อเลียน สว. สตีเฟน เอ. ดักลัส กับผู้สนับสนุนชาวเหนือของดักลัสอยู่เนือง ๆ  แม้ในระหว่างสมาชิกพรรคเดโมแครตเอง ก็แตกกันออกเป็นฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ โดยตัวแทนพรรคฝ่ายใต้ สนับสนุนนโยบายขยายสถาบันทาส โดยการใช้กฎหมายทาส (slave codes) ในทุกพื้นที่ของสหรัฐ ในขณะที่สมาชิกพรรคจากทางเหนือคิดว่านั่นเป็นเรื่องเสียสติ เพราะมีแต่จะทำให้เสียเสียงสนับสนุนในรัฐทางเหนือ
สว.สตีเฟ่น เอ. ดักลัส จากอิลินอยส์
จอห์น ซี. เบรกคินริดจ์ รองปธน.สหรัฐ (1857-1861) และผู้ลงสมัครฯพรรคเดโมแครตฝ่ายใต้
เอบราแฮม ลิงคอล์น
ประธานาธิบดีคนที่ 16 (1861–1865)
เจฟเฟอร์สัน เดวิส, ประธานาธิบดีแห่งสมาพันธรัฐอเมริกา (1861–1865)
เมื่อการประชุมดำเนินต่อไป เสียงส่วนใหญ่ยังคงยืนกรานสนับสนุน หลักการอำนาจอธิปไตยปวงชนของดักลัส ที่ต้องการให้ประชาชนในแต่ละพื้นที่ของสหรัฐ ออกเสียงกำหนดกันเอาเองในเรื่องความชอบด้วยกฎหมายของสถาบันทาส การตัดสินใจนี้ทำให้ตัวแทนจากรัฐทางตอนใต้ซึ่งเป็นพวกสนับสนุนสถาบันทาส และคำพิพากษา เดร็ด สก็อตต์ พากัน "วอล์กเอ้าท์" จากการประชุมแห่งชาติของพรรคเดโมแครต (DNC) หลังจากล้มเหลวในการโหวตเพื่อลงมติถึง 57 ครั้ง การประชุม DNC ก็ถูกเลื่อนไปเป็นเดือนมิถุนายน 1860 ที่บัลติมอร์ รัฐแมรีแลนด์ แต่พวกฝ่ายใต้หัวแข็งกร้าวก็ขัดขวางการลงมติอีก และจบลงที่การเดินออกจากที่ประชุมอีกครั้ง ฝ่ายเดโมแครตที่เหลือจึงเสนอชื่อ สตีเฟน ดักลัส ให้เป็นตัวแทนลงสมัครลงชิงตำแหน่ง ส่วนสมาชิกพรรคฝ่ายใต้เป็นพวกสนับสนุนคำพิพากษาคดีเดร็ด สก็อตต์ กลับมาหารือกันใหม่ที่ริชมอนด์ เวอร์จิเนีย แล้วเลือก นายจอห์น ซี. เบรกคินริดจ์ (John C. Breckinridge) ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดี มาเป็นผู้แทนลงสมัครรับเลือกตั้งของพรรคเดโมแครตฝ่ายใต้
ชีวิตการทำงานและบทบาททางการเมือง > การเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1860 > การหาเสียง

กลางเดือนพฤษภาคม นักการเมืองพรรครีพับลิกันมารวมตัวกันที่ชิคาโก ในตึกการประชุม "The Wigwam" ที่เพิ่งสร้างใหม่ ในขณะนั้นพรรครีพับลิกันมั่นใจแล้วว่าการเลือกตั้งคราวนี้ฝ่ายตนน่าจะชนะ ทางพรรคประชุมและมีมติร่วมกันว่าจะไม่คุกคามสถาบันทาสในภาคใต้ แต่ก็ไม่อยากให้สถาบันทาสขยายตัวต่อไปในดินแดนที่กำลังได้รับการบุกเบิกทางทิศตะวันตก ผู้เสนอชื่อเข้าแข่งขันต่างสนับสนุนนโยบายการขยายตัวของประเทศ โดยสัญญาว่าจะผ่าน Holmstead Act เพื่อสร้างกระท่อมที่อยู่อาศัยให้ฟรี สำหรับผู้ที่จะบุกเบิกไปตั้งถิ่นฐานในทิศตะวันตก และจะให้มีการระดมทุนเพื่อสร้างทางรถไฟข้ามทวีปอเมริกาเหนือด้วย
พรรครีพับลิกันตกลงเลือกลิงคอล์นเป็นตัวแทนผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามของพรรค เพราะเห็นว่าท่านเป็นนักการเมืองสายกลางที่ไม่แข็งกร้าวไปทางใดทางหนึ่ง และน่าจะได้เปรียบในพื้นที่เพนซิลเวเนีย กับรัฐทางมิดเวสต์ ตัวลิงคอล์นเองก็ไม่ใช่นักเลิกทาส (abolitionist) แต่เขาสามารถสะท้อนความรู้สึกที่กำลังขยายตัวขึ้นเรื่อย ๆ ในหมู่ชาวรัฐตอนเหนือว่า สถาบันทาสเป็นภัยคุกคามต่อสหภาพและอนาคตของประเทศ
ในส่วนพรรครัฐธรรมนูญสหภาพ (Constitutional Union Party) นั้นประกอบไปด้วย นักการเมืองสายอนุรักษ์นิยมจากพรรควิกส์ (whigs) เดิม และพวกที่มาจากรัฐ"ชายแดน" (คือ รัฐที่ประกอบเป็นรัฐกันชนตามแนวชายแดนระหว่างฝ่ายหนือและฝ่ายใต้) ที่ต่อต้านการสลายตัวของสหภาพแต่ก็เห็นอกเห็นใจรัฐทาสทางใต้ และเนื่องจากพวกนี้ไม่นิยมพูดถึงประเด็นเรื่องทาส จึงได้รับความนิยมจากผู้อาศัยในรัฐทางใต้บางรัฐ ได้แก่เทนเนสซี, เวอร์จิเนีย, และเคนทักกี นายจอห์น เบลล์ ตัวแทนลงสมัครฯของพรรคจากรัฐเทนเนสซี สัญญาที่จะรักษาไว้ซึ่งสิทธิของทุกฝ่ายตามรัฐธรรมนูญ (รวมถึงสิทธิของรัฐที่จะปกครองตนเอง และสิทธิในการถือครองทาสเป็นทรัพย์สิน) และความคงอยู่ของสหภาพ แต่ประชาชนทางเหนือส่วนใหญ่ มองพรรคนี้ว่าเป็นพวก "คนแก่" ที่ไม่ทันกับการเมืองของยุคสมัย
พรรคเดโมแครตมี สว.สตีเฟน เอ. ดักลัส (ผู้ร่างกฎหมาย แคนซัส-เนบรากา) เป็นตัวแทนผู้สมัครรับเลือกตั้งในนามเดโมแครตฝ่ายเหนือ ดักลัสสนับสนุนแนวคิดว่าด้วยการกำหนดความชอบด้วยกฎหมายของสถาบันทาสโดยทางอธิปไตยปวงชน (กล่าวคือประสงค์จะให้สภาคองเกรสทำตัวเป็นกลาง ไม่เข้าแทรกแทรงไม่ว่าจะเพื่อจำกัด หรือสนับสนุนการขยายตัวของสถาบันทาสไปในพื้นที่ใหม่ ๆ ของสหรัฐ) ดักลาสเดินทางไปทั่วประเทศเพื่อเตือนถึงภัยของการสูญเสียสหภาพ แต่ก็ได้รับความนิยมทางตอนเหนือสู้ลิงคอล์นไม่ได้ ส่วน เบรกคิริดจ์ ตัวแทนผู้ลงสมัครของเดโมแครตฝ่ายใต้ก็ถูกกล่าวหาว่าเป็น "คนทรยศ" และ เป็นพวก "บ่อนทำลายสหภาพ" จึงมีคะแนนนิยมจำกัดอยู่แต่ในภาคใต้
โดยภาพรวมการเลือกตั้ง 1860 เป็นการแข่งขันที่แยกเป็นสองภาคส่วน ฝ่ายลิงคอล์นนั้น แทบไม่ได้รับความนิยมในทางใต้เลย โดยไม่ชนะในรัฐทางใต้แม้แต่รัฐเดียว นอกจากนี้รัฐจำนวน 10 จาก 15 รัฐทางใต้ไม่ยอมใส่ชื่อลิงคอล์นลงไปในบัตรเลือกตั้งด้วยซ้ำ การหาเสียงของลิงคอล์นจึงเป็นการแสวงหาชัยชนะเด็ดขาดทางเหนือ ซึ่งมีดักลาสเป็นคู่แข่ง ในขณะที่ เบรกคินริดจ์ กับ เบลล์ ก็ไปแบ่งคะแนนเสียงกันทางใต้ ลิงคอล์นจึงกวาดคะแนนของคณะผู้เลือกตั้ง (electoral vote) ไปแบบท่วมท้น และเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง 1860 แม้ว่าจะได้รับคะแนนนิยมทั่วประเทศเพียงแค่ 40% กลายเป็นผู้สมัครพรรคริพับลิกันคนแรกที่ได้รับตำแหน่งประธานาธิบดี
เอลแลนด์โรด

| --- | --- |
เอลแลนด์โรดในปี 2013
th
ชื่อเต็ม: สนามกีฬาเอลแลนด์โรด
ชื่อเดิม: โอลด์พีค็อกกราวนด์
ที่ตั้ง: บีสตัน ลีดส์ อังกฤษ LS11 0ES
พิกัด: 53°46′40″N 1°34′20″W﻿ / ﻿53.77778°N 1.57222°W﻿ / 53.77778; -1.57222
ขนส่งมวลชน:  Cottingley  ลีดส์  ลานจอดรถลีดส์
เจ้าของ: บริษัท กรีนฟีลด์อินเวสต์เมนต์ จำกัด
ผู้ดำเนินการ: ลีดส์ยูไนเต็ด
ความจุ: 37,792 ที่นั่ง
สถิติผู้ชม: 57,892 คน (ลีดส์ยูไนเต็ด พบ ซันเดอร์แลนด์, 15 มีนาคม ค.ศ. 1967)
ขนาดสนาม: 105 โดย 68 เมตร (114.8 โดย 74.4 หลา)
พื้นผิว: กราสมาสเตอร์ (หญ้าไฮบริด)
ป้ายแสดงคะแนน: ฟิลิปส์ วิดีโอตรอน
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: ค.ศ. 1897
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 1897
ปรับปรุง: ค.ศ. 1920s, 1953, 1971, 1994, 2006, 2011–2012
ต่อเติม: ค.ศ. 1905, 1920s, 1957, 1968, 1970, 1974, 1989, 1991, 1994
การใช้งาน
ฟุตบอล ลีดส์ซิตี (1904–1919) ยอร์กเชียร์ (สมัครเล่น) (1919–1920) ลีดส์ยูไนเต็ด (1919–ปัจจุบัน) ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ (1950; 2 นัด) แบรดฟอร์ดซิตี (1985; 3 นัด)  รักบีลีก ฮอลเบ็ก (1897–1904) ฮันสเล็ต (1983–1994)
เอลแลนด์โรด (อังกฤษ: Elland Road) เป็นสนามฟุตบอลตั้งที่อยู่บีสตันในเมืองลีดส์ เทศมณฑลยอร์กเชอร์ตะวันตก ประเทศอังกฤษ และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลลีดส์ยูไนเต็ดนับตั้งแต่ก่อตั้งสโมสรใน ค.ศ. 1919 เอลแลนด์โรดเป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 14 ของอังกฤษ
เอลแลนด์โรดเคยใช้จัดการแข่งขันเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศในฐานะสนามกลางและเป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติอังกฤษในบางนัด นอกจากนี้ ยังเป็นหนึ่งใน 8 สนามที่ใช้จัดแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 นอกจากฟุตบอลแล้ว เอลแลนด์โรดยังใช้จัดแข่งขันรักบี้ลีกโดยมีฮันสเล็ตเป็นทีมเหย้าในช่วงกลางทศวรรษ 1980 และเคยใช้จัดการแข่งขันสองนัดในรักบี้ชิงแชมป์โลก 2015
เอลแลนด์โรดมีอัฒจันทร์สี่ฝั่ง ประกอบด้วย ฝั่งดอนเรวี (ฝั่งเหนือ), ฝั่งตะวันออก (ซึ่งคาดว่าจะตั้งชื่อตามแจ็ก ชาร์ลตัน), ฝั่งนอร์แมนฮันเตอร์ (ฝั่งใต้) และฝั่งจอห์นชาลส์ (ฝั่งตะวันตก) สนามมีความจุ 37,792 ที่นั่ง สถิติผู้ชมในสนามสูงสุดอยู่ที่ 57,892 คนเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1967 ในเอฟเอคัพรอบที่ห้าซึ่งเป็นนัดแข่งใหม่กับซันเดอร์แลนด์ อย่างไรก็ตาม สนามมีการติดตั้งที่นั่งทำให้ความจุลดลง สถิติผู้ชมสูงสุดในสนามซึ่งมีการติดตั้งที่นั่งแล้วคือ 40,287 คนในพรีเมียร์ชิปนัดที่พบกับนิวคาสเซิลยูไนเต็ดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2001 ปัจจุบันมีแผนขยายความจุของสนามเป็น 50,000 ที่นั่ง โดยจะทำการทุบอัฒจันทร์ฝั่งตะวันตกและสร้างใหม่
สนามแห่งนี้ยังใช้จัดงานคอนเสิร์ตได้ ศิลปินที่มีชื่อเสียงที่เคยขึ้นแสดงที่สนามแห่งนี้ อาทิ วงควีน, ยูทู, แฮปปี้มันเดส์ และเคเซอร์ชีฟส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสโมสรฟุตบอลลีดส์ยูไนเต็ด
BBC Leeds 360 – Elland Road Stadium
Photos of Elland Road เก็บถาวร 2011-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – wafll.com
Stadium Guide Article
A brief history of Elland Road
| ด ค กสนามแข่งขันในพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กูดิสันพาร์ก  เคนิลเวิร์ทโรด  เครเวนคอตทิจ  ซิตีกราวด์  ซิตีออฟแมนเชสเตอร์  เซนต์เจมส์พาร์ก  เซลเฮิสต์พาร์ก  ดีนคอร์ต  ทอตนัมฮอตสเปอร์  เทิร์ฟมัวร์  บรามอลล์เลน  เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม  ฟัลเมอร์  มอลินิว  ลอนดอนสเตเดียม  วิลลาพาร์ก  สแตมฟอร์ดบริดจ์  เอมิเรตส์สเตเดียม  แอนฟีลด์  โอลด์แทรฟฟอร์ด 
อดีต:  เบ็ต365 สเตเดียม  Bloomfield Road  Boundary Park  คาร์ดิฟฟ์ซิตีสเตเดียม  แคร์โรว์โรด  County Ground  ดีดับเบิลยูสเตเดียม  อีวุดพาร์ก  Fratton Park  ฮิลส์โบโร  KCOM Stadium  เกิร์กลีส์  ลิเบอร์ตีสเตเดียม  ลอฟตัสโรด  มาเดสกีสเตเดียม  Oakwell  Portman Road  ไพรด์พาร์ก  ริเวอร์ไซด์  สเตเดียมออฟไลต์  เซนต์แอนดรูว์  University of Bolton Stadium  เดอะฮอว์ทอนส์  The Valley  Valley Parade  วิคาริจโรด  เวมบลีย์  คิงเพาเวอร์สเตเดียม  เซนต์แมรีส์สเตเดียม  เอลแลนด์โรด 
ถูกทำลาย:  Ayresome Park  Baseball Ground  บุลินกราวนด์  Burnden Park  The Dell  Filbert Street  ไฮบิวรี  Highfield Road  เมนโรด  Roker Park  ไวต์ฮาร์ตเลน
เอวันส์วิลล์ไอซ์เม็น

| เอวันส์วิลล์ไอซ์เม็น |
| --- | --- |

เมือง: เอวันส์วิลล์ รัฐอินดีแอนา
ลีก: อีซีเอชแอล
ฝั่ง: ตะวันตก
ดิวิชัน: มิดเวสต์
ก่อตั้ง: ค.ศ. ค.ศ. 1992 (ค.ศ. 1992) (ในโคเอชแอล)
ดำเนินการ: ค.ศ. 2010–2016
สนามเหย้า: ฟอร์ดเซ็นเตอร์
สี: ดำ, น้ำเงินเข้ม, ขาว      
เจ้าของ: รอน เกียรี
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: อัล ซิมส์
กัปตัน: จาร์เรด ลูคิน
สื่อ: อีเอสพีเอ็น เรดิโอ
เว็บไซต์: Evansville IceMen.com
ประวัติแฟรนไชส์
ค.ศ. 1992–2008: มัสกีกอนฟิวรี
ค.ศ. 2008–2010: มัสกีกอนลัมเบอร์แจ็กส์
ค.ศ. 2010–2016: เอวันส์วิลล์ไอซ์เม็น
ค.ศ. 2017–: แจ็กสันวิลล์ไอซ์เม็น
เอวันส์วิลล์ไอซ์เม็น (อังกฤษ: Evansville IceMen) เป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งของลีกขนาดเล็กในศึกอีซีเอชแอลจากเมืองเอวันส์วิลล์ ซึ่งเดิมเป็นสมาชิกของรายการยูไนเต็ดฮอกกี้ลีก ก่อนที่จะควบรวมเข้ากับเซ็นทรัลฮอกกี้ลีกในปี ค.ศ. 2010 ทีมนี้ชนะสี่รายการชิงแชมป์ภายหลังฤดูกาลของยูไนเต็ดฮอกกี้ลีกในปี ค.ศ. 1999, 2002, 2004 และ 2005 ทีมนี้ลงแข่งหนึ่งฤดูกาลที่สวันเดอร์ไอซ์อารีนา ก่อนที่จะย้ายไปยังฟอร์ดเซ็นเตอร์ในฤดูกาล 2011–12
ทีมไอซ์เม็นเคยเป็นที่รู้จักกันในชื่อมัสกีกอนฟิวรีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 ถึง 2008 และมัสกีกอนลัมเบอร์แจ็กส์ตั้งแต่ ค.ศ. 2008 ถึง 2010 ทีมไอซ์เม็นนี้ได้แทนที่สโมสรเอวันส์วิลล์ไอซ์เม็นเดิม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของออลอเมริกันฮอกกี้ลีกก่อนที่จะยุบลงใน ค.ศ. 2010
ทีมนี้ได้หยุดนิ่งหลังจากฤดูกาล 2015–16 และถูกแทนที่ ณ ฟอร์ดเซ็นเตอร์โดยทีมเอวันส์วิลล์ธันเดอร์โบลต์ในศึกเซาเธิร์นโปรเฟสชันแนลฮอกกี้ลีก ส่วนทีมไอซ์เม็นได้รับการอนุมัติจากอีซีเอชแอล เพื่อย้ายไปยังโอเวนสโบโร รัฐเคนทักกี และรอการปรับปรุงใหม่ของสนามโอเวนสโบโรสปอร์ตเซ็นเตอร์ อย่างไรก็ตาม เจ้าของทีมไม่สามารถหาแหล่งเงินทุนสำหรับการปรับปรุงใหม่ได้ และการจัดการกับโอเวนสโบโรได้ถูกยกเลิกในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 ต่อมา ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 ส่วนหนึ่งของแฟรนไชส์ถูกขายให้กับกลุ่มเจ้าของจากแจ็กสันวิลล์ รัฐฟลอริดา และได้รับการอนุมัติจากลีกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ โดยประกาศว่าทีมนี้จะกลับมาเล่นในฤดูกาล 2017–18 และแปรสภาพเป็นแจ็กสันวิลล์ไอซ์เม็น
อนึ่ง ไมค์ สกรอย ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยชาวแคนาดา เคยทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรแห่งนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เอวันส์วิลล์ไอซ์เม็น
เว็บไซต์ทางการ
เอวันส์วิลล์ไอซ์เม็น ที่อินสตาแกรม
เอวันส์วิลล์ไอซ์เม็น ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เอวันส์วิลล์ไอซ์เม็น ที่ยูทูบ
เอวา แมกซ์

| เอวา แมกซ์ |
| --- | --- |
แมกซ์พบปะกับแฟนคลับในออสเตรเลีย หลังปรากฏอยู่บนรายการ ซันไรส์ ในเดือนเมษายน 2019
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: แอแมนดา โคซี
รู้จักในชื่อ:  AVA  Ava Koci 
เกิด:  (1994-02-16) 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 (30 ปี) มิลวอกี รัฐวิสคอนซินn สหรัฐ
แนวเพลง:  ป็อป  แดนซ์ป็อป 
อาชีพ:  นักร้อง  นักแต่งเพลง 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง เปียโน
ช่วงปี: 2013–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: แอตแลนติก

เว็บไซต์: avamax.com
นักดนตรี
แอแมนดา เอวา โคซี (อังกฤษ: Amanda Ava Koci; เกิด 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994) หรือชื่อในวงการคือ เอวา แมกซ์ (อังกฤษ: Ava Max) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักอย่างดีจากซิงเกิลชื่อ "สวีตบัตไซโค" เพลงขึ้นอันดับหนึ่งกว่า 26 ประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร, เยอรมนี, ออสเตรีย, สวิตเซอร์แลนด์, สวีเดน และนิวซีแลนด์ รวมถึงติดในสิบอันดับแรกบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เธอยังออกซิงเกิลชื่อ "โซแอมไอ", "ทอร์น" และ "ซอลต์" ตามมาในปี ค.ศ. 2019 แมกซ์ยังมีทรงผมอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยเธอเรียกสไตล์นี้ว่า "Max Cut"
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เอสซีเอสไอ

ส่วนต่อประสานระบบคอมพิวเตอร์ขนาดเล็ก หรือ เอสซีเอสไอ (อังกฤษ: Small Computer System Interface: SCSI) หรือเรียกแบบติดปากว่า สกัสซี เป็นอินเทอร์เฟซมาตรฐานในการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ และบัส
SCSI สามารถต่อกับอุปกรณ์ได้ 7-15 ชิ้น โดยใช้ expansion board เพียงตัวเดียวต่อเข้ากับเครื่องคอมพิวเตอร์ เรียก expansion board นั้นว่า "SCSI host adapter" หรือ "SCSI controller"  อุปกรณ์ที่ต่อด้วย SCSI สามารถเชื่อมต่อกันได้ เนื่องจากมันจะมี second port เพื่อจะต่อกับอุปกรณ์ตัวต่อไปได้ นอกจากนั้น SCSI board หนึ่งยังมี 2 controller นั่นคือมันสามารถต่อกับอุปกรณ์อื่นได้ถึง 30 ชิ้น
SCSI สามารถใช้ได้ตั้งแต่พีซีทั่วไปไปจนถึงเมนเฟรม ถึงแม้ว่าพีซีมักจะมาพร้อมกับอินเทอร์เฟซ ไอดีอี ก็ตาม แต่ข้อดีของ SCSI ใน Desktop PC นั่นคือ สามารถต่อสแกนเนอร์และอุปกรณ์อื่นๆ (เช่น CD-Rs, DVD-RAM, Zip drives เป็นต้น) รวมทั้ง hard drives ได้ด้วย SCSI cable chain เพียงตัวเดียว แต่ข้อดีนี้ได้ลดความสำคัญลงไปเนื่องจากปัจจุบันมี interface ชนิดอื่นคือ USB และ FireWire เริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้นลักษณะเฉพาะตัวของ SCSI คือ ในกรณีที่ใช้กับ network servers ที่มี hard drives หลายตัวที่สามารถ configured as fault-tolerant RAID clusters ในขณะที่ไดร์ฟใดไดร์ฟหนึ่งเสีย   มันสามารถถอดออกและใส่ตัวใหม่เข้าไปได้โดยไม่สูญเสียข้อมูลเก่าไปแม้ในขณะระบบยังทำงานอยู่ SCSI-based RAID เป็นที่แพร่หลายใน file servers, database servers และ network servers อื่นๆ
ภายใน Windows 95/98/NT/2000/XP และแมคอินทอช  สามารถใช้กับ SCSI ได้เลย ส่วน Windows 3.1 และ ดอส ต้องทำการติดตั้งไดรเวอร์ของ SCSI
SCSI chain เป็นข้อดีหนึ่งของ SCSI ที่สามารถเชื่อมต่ออุปกรณ์อื่นกับ host adapter ตัวหนึ่งโดยใช้ เพียงสล็อทเดียว
ASPI & CAM เนื่องจาก SCSI ไม่สามารถใช้กับ Windows 3.1 และ DOS ได้ ดังนั้นหากจะเชื่อมต่ออุปกรณ์ SCSI 2 ตัวก็ต้องใช้ host adapter ถึง 2 ตัวซึ่งขัดกับข้อดีของ SCSI  ฉะนั้นจึงมีการนำ ASPI และ CAM มาใช้เพื่อแก้ปัญหานี้โดยมันจะช่วยขจัดความแตกต่างและทำให้เกิด interface ระหว่าง host drivers กับ host adapters  อุปกรณ์ SCSI ส่วนใหญ่สามารถใช้ ASPI และ CAM ได้ สำหรับ Windows 95/98 ที่ support SCSI จึงสามารถใช้กับ ASPI และ CAM ได้ด้วย ดังนั้น โปรแกรมเก่าๆบางโปรแกรมอาจะะไม่สามารถทำงานได้
SCSI & LAN SCSI ทำหน้าที่เหมือนกับ mini-LAN ซึ่งสามารถต่อกับอุปกรณ์ได้ 8 หรือ 16 ชิ้น เมื่อนับ host adapter เป็นอุปกรณ์หนึ่งก็เท่ากับว่ามันสามารถต่อกับอุปกรณ์ชนิดอื่นได้ 7 หรือ 15 ชิ้น นอกจากนั้น SCSI ยังยอมให้อุปกรณ์ 2 ชนิดเชื่อมกันได้ในเวลาเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็น  host กับอุปกรณ์อื่น หรือระหว่างอุปกรณ์อื่น 2 ชิ้น