stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลถลุงเหล็ก (อำเภอโคกสำโรง)
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลถลุงเหล็กตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของอำเภอโคกสำโรง และห่างจากตัวอำเภอประมาณ 4 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลอื่น ๆ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลวังจั่น อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี
ทิศใต้ ติดกับ ตำบลวังขอนขว้าง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี
ทิศตะวันออก ติดกับ ตำบลโคกสำโรง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี
ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลดงพลับ อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี
เขตการปกครอง

ตำบลถลุงเหล็กมีจำนวน 8 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านหนองบัวหิ่ง(ด้านทิศเหนือ)
หมู่ที่ 2 บ้านหัวสระ
หมู่ที่ 3 บ้านใหม่หรือบ้านใต้วัด(ด้านทิศเหนือ)
หมู่ที่ 4 บ้านใหม่หรือบ้านใต้วัด(ด้านทิศใต้)
หมู่ที่ 5 บ้านกลางและบ้านหนองผักแว่น
หมู่ที่ 6 บ้านเก่า(ด้านทิศตะวันออก)
หมู่ที่ 7 บ้านเก่า(ด้านทิศตะวันตก)
หมู่ที่ 8 บ้านหนองบัวหิ่ง(ด้านทิศใต้)
ประชากร

จำนวนประชากรในเขต อบต. 3,752 คน และจำนวนหลังคาเรือน 886 หลังคาเรือน
วัฒนธรรม

ชาวตำบลถลุงเหล็กมีวัฒนธรรมที่ดีที่สืบทอดมาจากปู่ย่าตายายและสู่รุ่นลูกหลานโดยเฉพาะทางด้านภาษา โดยมีภาษาพื้นบ้านคือ ภาษาไทยอีสานหรือภาษาลาว นอกจากนี้ยังมีประเพณีที่และความเชื่อสืบทอดมาจากบรรพบุรุษหลายอย่างเช่น ประเพณีรำแมงตับเต่า ประเพณีบุญกลางบ้าน และสารทลาว
อาชีพ

อาชีพหลัก เกษตรกรรมทำนา
อาชีพเสริม เจียระไนแร่แมกกะไซด์ นำไปประกอบเป็นเครื่องประดับ
สถานศึกษา

ตำบลถลุงเหล็กมีสถานศึกษา 1 แห่ง คือ โรงเรียนบ้านถลุงเหล็ก เปิดสอนระดับชั้นอนุบาลถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3
วัด

วัดศิริมงคล (วัดถลุงเหล็กใหญ่) ม.3 ต.ถลุงเหล็ก
วัดราชวันทนาราม (วัดถลุงเหล็หน้อย) ม.6 ต.ถลุงเหล็ก
วัดหนองบัวหิ่ง ม.8 ต.ถลุงเหล็ก
สถานที่สำคัญ

องค์การารบริหารส่วนตำบลถลุงเหล็ก
ศูนย์วิจัยข้าวลพบุรี ม.8 ต.ถลุงเหล็ก
สถานที่ท่องเที่ยว

โบราณสถาน วัดโคกคราม ม.7 ต.ถลุงเหล็ก
พ.ศ. 1118

| --- | --- |
ศตวรรษ::  5  6  7
ปี::  1115  1116  1117  1118  1119  1120  1121
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1118
ปฏิทินกริกอเรียน: 575 DLXXV
Ab urbe condita: 1328
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 24 ԹՎ ԻԴ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5325
ปฏิทินบาไฮ: −1269 – −1268
ปฏิทินเบงกอล: −18
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1525
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1119
ปฏิทินพม่า: −63
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6083–6084
ปฏิทินจีน: 甲午年 (มะเมียธาตุไม้) 3271 หรือ 3211     — ถึง — 乙未年 (มะแมธาตุไม้) 3272 หรือ 3212
ปฏิทินคอปติก: 291–292
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1741
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 567–568
ปฏิทินฮีบรู: 4335–4336
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 631–632
 - ศกสมวัต: 497–498
 - กลียุค: 3676–3677
ปฏิทินโฮโลซีน: 10575
ปฏิทินอิกโบ: −425 – −424
ปฏิทินอิหร่าน: 47 BP – 46 BP
ปฏิทินอิสลาม: 48 BH – 47 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 575 DLXXV
ปฏิทินเกาหลี: 2908
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1337 ก่อน ROC 民前1337年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1118 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 575 - มีนาคม ค.ศ. 576
มหาศักราช 497
พ.ศ. 1111

| --- | --- |
ศตวรรษ::  5  6  7
ปี::  1108  1109  1110  1111  1112  1113  1114
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1111
ปฏิทินกริกอเรียน: 568 DLXVIII
Ab urbe condita: 1321
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 17 ԹՎ ԺԷ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5318
ปฏิทินบาไฮ: −1276 – −1275
ปฏิทินเบงกอล: −25
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1518
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1112
ปฏิทินพม่า: −70
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6076–6077
ปฏิทินจีน: 丁亥年 (กุนธาตุไฟ) 3264 หรือ 3204     — ถึง — 戊子年 (ชวดธาตุดิน) 3265 หรือ 3205
ปฏิทินคอปติก: 284–285
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1734
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 560–561
ปฏิทินฮีบรู: 4328–4329
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 624–625
 - ศกสมวัต: 490–491
 - กลียุค: 3669–3670
ปฏิทินโฮโลซีน: 10568
ปฏิทินอิกโบ: −432 – −431
ปฏิทินอิหร่าน: 54 BP – 53 BP
ปฏิทินอิสลาม: 56 BH – 55 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 568 DLXVIII
ปฏิทินเกาหลี: 2901
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1344 ก่อน ROC 民前1344年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1111 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 568 - มีนาคม ค.ศ. 569
มหาศักราช 490
พ.ศ. 1117

| --- | --- |
ศตวรรษ::  5  6  7
ปี::  1114  1115  1116  1117  1118  1119  1120
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1117
ปฏิทินกริกอเรียน: 574 DLXXIV
Ab urbe condita: 1327
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 23 ԹՎ ԻԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5324
ปฏิทินบาไฮ: −1270 – −1269
ปฏิทินเบงกอล: −19
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1524
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1118
ปฏิทินพม่า: −64
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6082–6083
ปฏิทินจีน: 癸巳年 (มะเส็งธาตุน้ำ) 3270 หรือ 3210     — ถึง — 甲午年 (มะเมียธาตุไม้) 3271 หรือ 3211
ปฏิทินคอปติก: 290–291
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1740
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 566–567
ปฏิทินฮีบรู: 4334–4335
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 630–631
 - ศกสมวัต: 496–497
 - กลียุค: 3675–3676
ปฏิทินโฮโลซีน: 10574
ปฏิทินอิกโบ: −426 – −425
ปฏิทินอิหร่าน: 48 BP – 47 BP
ปฏิทินอิสลาม: 50 BH – 48 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 574 DLXXIV
ปฏิทินเกาหลี: 2907
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1338 ก่อน ROC 民前1338年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1117 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 574 - มีนาคม ค.ศ. 575
มหาศักราช 496
บ. บุญค้ำ

| บุญสิงห์ บุญค้ำ |
| --- | --- |
ขณะศึกษาธิการจังหวัดเชียงราย จังหวัดลานช้างและสหรัฐไทยเดิม
เกิด: 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2445 เมืองอุบลราชธานี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 (70 ปี) นครหลวงกรุงเทพธนบุรี ประเทศไทย
นามปากกา: บ. บุญค้ำ
อาชีพ: นักเขียน, นักกฎหมาย
สัญชาติ: ไทย
ช่วงปีที่ทำงาน: พ.ศ. 2474 – 2515
บ. บุญค้ำ นามปากกาของบุญสิงห์ บุญค้ำ (15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2445 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2515) นักเขียน นักการศึกษา ทนายความ ศึกษาธิการจังหวัดเชียงราย จังหวัดลานช้าง (พ.ศ. 2484 – พ.ศ. 2488 ปัจจุบันอยู่ในประเทศลาว) สหรัฐไทยเดิม (ของไทยระหว่าง พ.ศ. 2485 – พ.ศ. 2488 ปัจจุบันคือเมือง เชียงตุง ในสหภาพพม่า) ผู้แต่งหนังสือ "เที่ยวเมืองเชียงตุงและแคว้นสาละวิน" และอื่นๆ
ประวัติ

บ. บุญค้ำ เกิดที่อำเภอลุมพุก (อำเภอคำเขื่อนแก้วในปัจจุบัน) จังหวัดอุบลราชธานี ได้รับการศึกษาขั้นต้นที่จังหวัดอุบลราชธานี จบมัธยมศึกษาปีที่ 8 โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กรุงเทพมหานครเมื่อ พ.ศ. 2464 ประโยคครูมัธยม (ป.ม.) กระทรวงธรรมการ พ.ศ. 2466 ประกาศนียบัตรนิติศาสตร์และได้เข็ม (น.) จากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อ พ.ศ. 2474 ซึ่งต่อมาได้นับเป็นปริญญาตรีกิตติมศักดิ์แห่ง มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง หรือมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในปัจจุบัน เริ่มรับราชการเป็นครูโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร และอีกหลายแห่งในกรุงเทพฯ ต่อมาย้ายไปเป็นศึกษาธิการอำเภอกบินทร์บุรี และศึกษาจังหวัดเชียงราย
เมื่อเกิดสงครามอินโดจีนและกรณีพิพาทเรียกร้องดินแดนฝั่งซ้ายคืนจากฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2484 บ. บุญค้ำได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการรับมอบดินแดนและเป็นศึกษาธิการจังหวัดลานช้าง อีก 2 ปีต่อมาเมื่อไทยยึดเชียงตุงได้จากอังกฤษและตั้งชื่อใหม่ว่า สหรัฐไทยเดิม ก็ถูกย้ายไปเป็นศึกษาธิการจังหวัดที่นั่นอีก 2 ปี ก่อนสงครามเลิกและไทยต้องคืนเชียงตุงแก่อังกฤษเล็กน้อย บ. บุญค้ำได้รับคำสั่งย้ายไปเป็นศึกษาธิการจังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างเดินทางกลับเชียงรายก็ได้ถูกกองรังควานแนวหลังของสัมพันธมิตรซุ่มยิงรถที่โดยสารบาดเจ็บสาหัสจนขาขวาพิการไปตลอดชีวิต หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนแพทย์ คือนายแพทย์ เสม พริ้งพวงแก้ว ผู้อำนวยการโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ก็คงไม่รอดชีวิต เมื่อหายป่วยจึงได้ขอลาออกจากราชการเพื่อประกอบอาชีพทางกฎหมายและเขียนหนังสือเมื่อปลายปี พ.ศ. 2488
สู่เมืองเชียงตุง

บ. บุญค้ำเป็นนักเขียนมาตั้งแต่แรกเข้ารับราชการเป็นครู ได้เขียนเรื่องต่างๆ ลงในหนังสือวิทยาจารย์อยู่เสมอ โดยเฉพาะการแปลเรื่องสั้นของวิลเลียม เชกสเปียร์ เมื่อปี พ.ศ. 2483 ในฐานะศึกษาธิการจังหวัดเชียงรายได้ร่วมเดินทางร่วมกับข้าหลวงประจำจังหวัดฯ เพื่อไปเยี่ยมข้าหลวงใหญ่แห่ง สหรัฐเงี๊ยว (รัฐฉานในปัจจุบัน) เป็นเวลาหลายสัปดาห์ ต่อมาเมื่อกองทัพไทยโดยกองพลที่ 3 โดยมีจอมพล ผิน ชุณหะวัณ เป็นผู้บัญชาการกองพลเข้าตีเมืองเชียงตุงเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 บ. บุญค้ำ ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นศึกษาธิการเชียงตุงซึ่งได้ชื่อใหม่ว่า "สหรัฐไทยเดิม" เมื่อ พ.ศ. 2486 และถอยกลับเมื่อ พ.ศ. 2488 เมื่อไทยต้องคืนสหรัฐไทยเดิม หรือเมืองเชียงตุงให้แก่อังกฤษ
บ. บุญค้ำ เป็นผู้สนใจในด้านประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ประเพณี และชอบเขียนหนังสือ จึงได้บันทึกเรื่องราวของชนเผ่าต่างๆ ศึกษาประวัติความเป็นมาของเมืองเชียงตุง พร้อมทั้งรวบรวมเอกสารต่างๆ ทั้งที่เป็นภาษาอังกฤษ ภาษาอิตาเลียน และภาษาไทใหญ่ (สมุดกระดาษสา) ความที่มีความสนใจเรื่องเมืองเชียงตุงและได้ติดต่อสนิทสนมกับเจ้านายเชียงตุง (เจ้าบุญวาทย์วงศา และเจ้าพรหมลือ ณ เชียงตุง) คณะมิชชันนารีโรมันคาทอลิก (Sister Madellina) และพระสงฆ์ (ท่านสิทธิแสง เจ้าอาวาสวัดเชียงยืน) อยู่มากพอควร ท่านเหล่านี้ได้นอกจากจะค้นหาเอกสารมาให้ยืมแล้วยังได้เมตตาแปลจากภาษาไทยใหญ่เป็นภาษาไทย และภาษาอิตาเลียนเกี่ยวกับชนชาวดอยในรัฐฉานเป็นภาษาอังกฤษให้อีกด้วย
เที่ยวเมืองเชียงตุงและแคว้นสาละวิน

หนังสือ "เที่ยวเมืองเชียงตุงและแคว้นสาละวิน" ได้รับการตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2499 ที่โรงพิมพ์รัตนสุวรรณ จังหวัดพิษณุโลก โดยความช่วยเหลือในการจัดจำหน่ายของสำนักพิมพ์คลังวิทยา โดยมี "เหม เวชกร" เป็นผู้ออกแบบปกและเป็นการตีพิมพ์เพียงครั้งเดียวเท่านั้น หนังสือ "เที่ยวเมืองเชียงตุงและแคว้นสาละวิน" เป็นมากกว่าหนังสือเกี่ยวกับการท่องเที่ยวทั่วไป เนื้อหาของหนังสือมีเรื่องราวต่างๆ ที่ได้จากเอกสารประวัติศาสตร์เชียงตุงที่เป็นต้นตอ มีรายละเอียดที่ชัดเจน น่าสนใจและเพลิดเพลิน โดยเฉพาะเรื่อง "ละว้าสร้างบ้าน" ชาวละว้าที่สมัยนั้นยังต้องออกล่าหัวมนุษย์ หนังสือแบ่งออกเป็น 11 บทและภาคผนวก มีภาพถ่ายประกอบมากเกือบ 80 ภาพ ทั้งที่ถ่ายเองและถ่ายทอดจากหนังสืออื่น มีรายการอ้างอิงทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ 11 รายการ นับเป็นหนังสือหายากที่เป็นที่ต้องการของผู้ที่สนใจหรือ "คอหนังสือ" ด้านศิลปวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์และประเพณีของชนเผ่า รวมทั้งด้านมานุษยวิทยาโดยเฉพาะในพื้นที่เชียงตุง แคว้นสาละวินไปถึงเชียงรุ้งในช่วง 60-80 ปีก่อน ดังนั้น แม้ถึงปัจจุบัน ก็ยังมักผู้ตามหาและสอบถามถึงนามปากกา บ. บุญค้ำ ผู้แต่งหนังสือนี้อยู่เนืองๆ ว่าเป็นผู้ใด
นอกจากนี้ บ. บุญค้ำ ยังได้เขียนบทความและหนังสืออื่นแต่ไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย โดยเฉพาะเรื่อง "เล่ห์การเมือง" ซึ่งตีพิมพ์ประมาณ พ.ศ. 2492 อันเป็นเหตุให้ตำรวจสันติบาลยุคนั้นบุกค้นบ้านที่จังหวัดพะเยาและจับคนในบ้าน 3-4 คนไปตั้งข้อหา "กบฏเชียงราย" (ภายหลังได้รับการปล่อยตัว) นอกจากนี้ บ. บุญค้ำ ยังแต่งบทละครเรื่อง "เจ้าชายเขมรัฐและเจ้าหญิงแสนหวี" พร้อมทั้งเพลงประกอบออกแสดงเร่หาเงินบำรุงโรงเรียน "บุญนิธิ" ที่ท่านตั้งขึ้นที่อำเภอพะเยา (ปัจจุบันเป็นจังหวัด)
เที่ยวเมืองเชียงตุงและแคว้นสาละวิน > บ่วงบรรจถรณ์

บ่วงบรรจถรณ์ เป็นหนังสือนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่ใช้หนังสือ "เที่ยวเมืองเชียงตุงและแคว้นสาละวิน" เป็นแนวทางหลักในการเดินเรื่อง โดยเฉพาะช่วงเวลา สถานที่และผู้คน ประพันธ์โดย กีรตี ชนา ตีพิมพ์โดยสนักพิมพ์อรุณ พ.ศ. 2544 ขนาด 708 หน้า หนังสือเล่มนี้ได้รับการนำไปทำบทละครโทรทัศน์เรื่องเดียวกัน กำกับโดยนพพล โกมารชุน ออกแพร่ภาพทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2545 ได้รับความนิยมสูง ซึ่งเป็นเหตุให้มีผู้ต้องการอ่านและตามหาหนังสือ "เที่ยวเมืองเชียงตุงและแคว้นสาละวิน" ต้นตอ รวมทั้งเรื่องราวเกี่ยวกับผู้แต่งดังกล่าว
บั้นปลายชีวิต

บ. บุญค้ำ ลาออกจากราชการเมื่อ พ.ศ. 2488 มาประกอบอาชีพทนายความและตั้งโรงเรียนที่พะเยาคือโรงเรียน "บุญนิธิ" ที่ชายกว๊านพะเยา และได้เริ่มงานเขียนที่ชอบ รวมทั้งหนังสือเรื่อง "เที่ยวเมืองเชียงตุงและแคว้นสาละวิน" ซึ่งมีเนื้อหาทางสารคดีและประวัติศาสตร์เกี่ยวกับเชียงตุง หรือเมือง "เขมรัฐ" และเมือง "แสนหวี" รวมทั้งชนเผ่าและประเพณีพื้นถิ่นต่างๆ ในพื้นที่ในแคว้นสาละวิน แต่ก็ไม่มีโอกาสจัดพิมพ์จนกระทั่งมีผู้สนใจคือ เจริญ จันสี ผู้ซึ่งแสวงหาความรู้เกี่ยวกับเมืองเชียงตุงได้รับการบอกเล่าจากแสง มนวิทูร ว่ามีผู้เขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ที่เชียงรายแต่ยังไม่ได้ตีพิมพ์
บ. บุญค้ำ ถึงแก่กรรมที่นครหลวงกรุงเทพธนบุรีเมื่อปี พ.ศ. 2515 ด้วยโรคมะเร็งและอัมพาตรวมอายุได้ 71 ปีเศษ
ปกหนังสือเที่ยวเมืองเชียงตุงและแคว้นสาละวิน 2499 โดยเหม เวชกร
ทามะ ท็องกา

| Tama Tonga |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Alipate Aloisio Leone
เกิด:  (1982-10-15) 15 ตุลาคม ค.ศ. 1982 (41 ปี) Nukuʻalofa, Tonga
ครอบครัว: Haku (uncle/adoptive father) Hikuleo (brother) Tanga Loa (cousin/adoptive brother) Bad Luck Fale (cousin)
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Kava King Tonga Jr. Pate Fifita Tama Tonga Tonga Strong Machine
ส่วนสูง: 1.83 m (6 ft 0 in)
น้ำหนัก: 95 kg (209 lb)
ฝึกหัดโดย: The Dudley Boyz Ricky Santana Haku Jado Karl Anderson
เปิดตัว: 2008
อลิปาเต อลอยซีโอ ลีโอเน (Alipate Aloisio Leone; 15 ตุลาคม 1982) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อสังเวียนของเขา ทามะ ท็องกา (Tama Tonga; タマ・トンガ　Tama Tonga) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวตองกา-อเมริกัน เขาขึ้นปล้ำให้กับ New Japan Pro-Wrestling (NJPW) ตั้งแต่ปี 2010 ถึง 2024
เขาเริ่มปล้ำให้กับ NJPW ในปี 2010 ในปี 2013 ร่วมกับนักมวยปล้ำไกจินคนอื่นๆ ได้สร้าง Bullet Club ที่มีเสถียรภาพ ในปี 2559 ได้เข้าร่วมกับพี่ชายของเขาโดยสร้างแท็กทีม Guerrillas of Destiny พวกเขาคว้าแชมป์ IWGP Tag Team Championship 7 สมัย ซึ่งเป็นทัวร์นาเมนต์ World Tag League ฉบับปี 2020 และเนื่องจากความร่วมมือระหว่าง NJPW และ Ring of Honor ทำให้ได้แชมป์ ROH World Tag Team Championship ในฐานะนักมวยปล้ำเดี่ยวยังกลายเป็นแชมป์ NEVER Openweight ถึง 4 สมัยอีกด้วย นอกจากนี้เขายังเคยร่วมงานกับ Consejo Mundial de Lucha Libre (CMLL) ซึ่งเป็นพันธมิตรของ NJPW ในเม็กซิโก ซึ่งเขาได้แชมป์ CMLL World Tag Team Championship สองครั้ง
เขาเป็นหลานชายและบุตรบุญธรรมของนักมวยปล้ำอาชีพ ฮากุ
แชมป์และรางวัล

Consejo Mundial de Lucha Libre
CMLL World Tag Team Championship (2 times) – with El Terrible (1) and Rey Bucanero (1)
Jersey Championship Wrestling
JCW Championship (1 time)
New Japan Pro-Wrestling
IWGP Tag Team Championship (7 times) – with Tanga Loa
NEVER Openweight Championship (4 times)
NEVER Openweight 6-Man Tag Team Championship (4 times) – with Bad Luck Fale and Yujiro Takahashi (1), Bad Luck Fale and Tanga Loa (2), Taiji Ishimori and Tanga Loa (1)
World Tag League (2020) – with Tanga Loa
Peachstate Wrestling Alliance
PWA Heritage Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 94 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2019
Ranked No. 6 of the top 50 tag teams in the PWI Tag Team 50 in 2020 with Tanga Loa
Ring of Honor
ROH World Tag Team Championship (1 time) – with Tanga Loa
World Wrestling Council
WWC World Tag Team Championship (1 time) – with Idol Stevens
World Xtreme Wrestling
WXW Television Championship (1 time)
WrestleCircus
WC Big Top Tag Team Championship (1 time) – with Tanga Loa
WWE
WWE Tag Team Championship (1 time) – with Jacob Fatu
แหล่งข้อมูลอื่น

ทามะ ท็องกา ที่ WWE.com
NJPW profile
| ก่อนหน้า> ความสำเร็จ | ความสำเร็จ | ทามะ ท็องกา> ความสำเร็จ | ความสำเร็จ | ถัดไป> ความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| David Finlay & Juice Robinson |  | World Tag League winner   (2020) |  | Hirooki Goto & Yoshi-Hashi |
พ.ศ. 111

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -4  -3  -2
ปี::  108  109  110  111  112  113  114
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 111
ปฏิทินกริกอเรียน: 433 BC
Ab urbe condita: 321
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4318
ปฏิทินบาไฮ: −2276 – −2275
ปฏิทินเบงกอล: −1025
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 518
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 112
ปฏิทินพม่า: −1070
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5076–5077
ปฏิทินจีน: 丁未年 (มะแมธาตุไฟ) 2264 หรือ 2204     — ถึง — 戊申年 (วอกธาตุดิน) 2265 หรือ 2205
ปฏิทินคอปติก: −716 – −715
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 734
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −440 – −439
ปฏิทินฮีบรู: 3328–3329
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −376 – −375
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2669–2670
ปฏิทินโฮโลซีน: 9568
ปฏิทินอิกโบ: −1432 – −1431
ปฏิทินอิหร่าน: 1054 BP – 1053 BP
ปฏิทินอิสลาม: 1086 BH – 1085 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 1901
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2344 ก่อน ROC 民前2344年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 111 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 433
ประเทศไซปรัสในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศไซปรัส ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: CYP
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกไซปรัส
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 1 คน (ชาย 1 คน / หญิง 0 คน) ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศไซปรัส จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศไซปรัสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 ว่ายน้ำ: 

รวม:
ว่ายน้ำ

| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศไซปรัสในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติไซปรัสในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาไซปรัสที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
พ.ศ. 1110

| --- | --- |
ศตวรรษ::  5  6  7
ปี::  1107  1108  1109  1110  1111  1112  1113
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1110
ปฏิทินกริกอเรียน: 567 DLXVII
Ab urbe condita: 1320
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 16 ԹՎ ԺԶ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5317
ปฏิทินบาไฮ: −1277 – −1276
ปฏิทินเบงกอล: −26
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1517
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1111
ปฏิทินพม่า: −71
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6075–6076
ปฏิทินจีน: 丙戌年 (จอธาตุไฟ) 3263 หรือ 3203     — ถึง — 丁亥年 (กุนธาตุไฟ) 3264 หรือ 3204
ปฏิทินคอปติก: 283–284
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1733
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 559–560
ปฏิทินฮีบรู: 4327–4328
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 623–624
 - ศกสมวัต: 489–490
 - กลียุค: 3668–3669
ปฏิทินโฮโลซีน: 10567
ปฏิทินอิกโบ: −433 – −432
ปฏิทินอิหร่าน: 55 BP – 54 BP
ปฏิทินอิสลาม: 57 BH – 56 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 567 DLXVII
ปฏิทินเกาหลี: 2900
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1345 ก่อน ROC 民前1345年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1110 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 567 - มีนาคม ค.ศ. 568
มหาศักราช 489
ประเทศคีร์กีซสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศคีร์กีซสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
นักกีฬา > แบ่งตามเพศ

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |
|  ยูโด | 2 | 0 | 2 |
|  เรือใบ | 1 | 0 | 1 |
|  ยิงปืน | 1 | 0 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
|  เทควันโด | 1 | 0 | 1 |
|  ยกน้ำหนัก | 1 | 0 | 1 |
|  มวยปล้ำ | 3 | 1 | 3 |
| รวม | 11 | 4 | 15 |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Kyrgyzstan- Athletes[ลิงก์เสีย]
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล

| ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล |
| --- | --- |
ปนัสยา ขณะกำลังอ่านแถลงการที่แยกราชประสงค์เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564
เกิด: 15 กันยายน พ.ศ. 2541 (26 ปี) อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
ชื่ออื่น: รุ้ง
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อาชีพ:  นักศึกษา  นักเคลื่อนไหว 
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: แกนนำการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564
ขบวนการ: แนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม
รางวัล: 100 ผู้หญิงผู้สร้างแรงบันดาลใจและทรงอิทธิพลของโลก ประจำปี 2020
ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น รุ้ง เป็นผู้ต้องหาตามหมายจับนักเคลื่อนไหวทางการเมืองและนักสิทธิมนุษยชนชาวไทย โฆษกของสหภาพนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (สนท.) หนึ่งในแกนนำแนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม เธอเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้อ่านข้อเรียกร้องข้อเสนอปฏิรูปสถาบันพระมหากษัตริย์ 10 ข้อ ในระหว่างการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 และสื่อถือว่าเธอเป็นแกนนำคนสำคัญในการประท้วง
ประวัติ

ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล เกิดเมื่อวันที่15 กันยายน พ.ศ. 2541 ที่อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี เป็นบุตรคนสุดท้องของครอบครัวชนชั้นกลางที่ประกอบอาชีพค้าขาย มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 2 คน ตอนเด็กเธอเป็นคนขี้อายและเก็บตัวเงียบ จนกระทั่งเธอได้เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่สหรัฐ ทำให้เธอกล้าแสดงออกมากขึ้นและปรับตัวเข้ากับสังคมได้มากขึ้น
ปนัสยาสนใจการเมืองมาตั้งแต่ยังเยาว์วัยโดยได้รับการสนับสนุนจากพ่อของเธอ เธอเริ่มค้นคว้าและศึกษาเกี่ยวกับการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 และเธอเริ่มสนใจการเมืองมากกว่าเดิมเมื่อตอนติวสอบเข้ามหาวิทยาลัย เธอมักจะสนทนากับเพื่อนเกี่ยวกับเรื่องการเมืองสมัยที่เธอกำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี ปัจจุบันเธอกำลังศึกษาอยู่ที่คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์