stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคอิจิ นัมบะ
ผลงาน > แอนิเมชัน

เซตากันดั้ม รับบทเป็น คัตสึ โคบายาชิ
หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ รับบทเป็น แบ็ต (ตอนโต)
ทัช รับบทเป็น อุเอสุงิ คัทสึยะ
กัปตันซึบาสะ รับบทเป็น คาร์ล ไฮน์ ชไนเดอร์
เซนต์เซย่า รับบทเป็น พิสซิส อโฟรดิตี้, จูเลียน โซโล หรือ เจ้าสมุทรโปเซดอน
ถนนสายนี้ เปรี้ยว รับบทเป็น โคมัตสึ เซจิ
ภูตลมโคจิโร่ รับบทเป็น โคจิโร่
ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ รับบทเป็น ป๊อป, มิสต์เวิร์น
เซเลอร์มูน รับบทเป็น อุมิโนะ กุริโอะ, ซอยไซต์
ดีเอ็นเอ² (DNA²)  รับบทเป็น โมโมนาริ จุนตะ
ตำนานกาโร่ (Fatal Fury) รับบทเป็น แอนดี้ โบการ์ด
เทพอสูรเซนกิ รับบทเป็น เกล็น
ลัคกี้แมน จริงๆนะจะบอกให้ รับบทเป็น นินจาแมน
คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา รับบทเป็น ซากิ ริวตะ
โดราเอมอน ตอนอัศวินแดนวิหค รับบทเป็น แท็กซี่นกกระจอกเทศ
ขบวนการโดราเอมอน รับบทเป็น โดราเดอะคิด
ผลงาน > เกม

ตำนานกาโร่ รับบทเป็น แอนดี้ โบการ์ด, บิลลี่ คาน
เดอะ คิง ออฟ ไฟท์เตอร์ส รับบทเป็น แอนดี้ โบการ์ด
ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น (Super Robot Wars) รับบทเป็น คัตสึ โคบายาชิ
กิลตี้เกียร์ รับบทเป็น แอกเซล โลว์
โทชินเด็น รับบทเป็น เวอร์มิลเลียน, คาออส
บูชิโดเบลด 2 รับบทเป็น คาอุน
ซากุระไทเซ็น 5 รับบทเป็น แพทริก แฮมิลตัน
ผลงาน > โทคุซัทสึ

เกคิเรนเจอร์ รับบทเป็น นากิอุ
อุลตร้าแมนเมบิอุส ฮิคาริซากา รับบทเป็น อุลตร้าแมนฮิคาริ
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (อาโอนิโปรดักชัน) เก็บถาวร 2006-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น) [ลิงก์เสีย]
เกาะเต่า

| --- | --- |
ทัศนียภาพโดยรวมของเกาะเต่า

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อ่าวไทย
พิกัด: 10°05′44″N 99°50′25″E﻿ / ﻿10.09556°N 99.84028°E﻿ / 10.09556; 99.84028
กลุ่มเกาะ: กลุ่มเกาะเต่า
พื้นที่: 18.572 ตารางกิโลเมตร (7.171 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 374 ม. (1227 ฟุต)
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: สุราษฎร์ธานี
อำเภอ: เกาะพะงัน
ตำบล: เกาะเต่า
เมืองใหญ่สุด: เกาะเต่า
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00
รหัสไปรษณีย์: 84360
รหัสภูมิศาสตร์: 840503
ทะเบียนรถ: สุราษฎร์ธานี
เกาะเต่า เป็นเกาะในอ่าวไทย อยู่ในตำบลเกาะเต่า อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เกาะมีรูปร่างโค้งเว้าเหมือนกับเมล็ดถั่ว เกาะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะพะงัน ห่างประมาณ 45 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 21 ตารางกิโลเมตร และมีผู้ที่อาศัยอยู่บนเกาะเต่าประมาณ 12,000 คน โดยมีแรงงานต่างด้าวที่เข้ามาทำงานที่เกาะเต่ากว่า 5,000 คนที่ขึ้นทะเบียนกับกระทรวงแรงงาน ซึ่งถือว่าเป็นเกือบสองเท่าของคนไทยในทะเบียนราษฎร กว่า 2,189 คน โดยที่เหลือเป็นประชากรแฝง [ข้อมูลใน พ.ศ. 2560] นอกจากนี้ บริเวณใกล้เคียงมีเกาะนางยวนซึ่งเป็นเกาะเล็ก ๆ ทางทิศตะวันตะวันตกเฉียงเหนือ มีสันทรายเชื่อมต่อกับเกาะเต่าในลักษณะเหมือนทะเลแหวก เป็นแหล่งดำน้ำชมปะการัง
ประวัติ > สมัยรัชกาลที่ 5

เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2442 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสเกาะเต่า พระองค์ทรงจารึกพระปรมาภิไธยย่อไว้บนหินที่ แหลม จ.ป.ร. ทางใต้สุดของหาดทรายรี ปัจจุบันหินสลักและพระบรมรูปรัชกาลที่ 5 เป็นหนึ่งในสิ่งสักการะของคนเกาะเต่าและนักท่องเที่ยวชาวไทยทุกคน
ประวัติ > สมัยเกาะเต่าเป็นคุกการเมือง

ช่วงปี พ.ศ. 2486 – 2487 เกาะเต่าถูกใช้เป็นที่คุมขังนักโทษการเมืองคดี ‘กบฏบวรเดช’ ซึ่งถูกย้ายมาจากคุกบนเกาะตะรุเตา คุกตั้งอยู่ที่อ่าวแม่หาด มีอาณาเขตประมาณ 35 ไร่ โดยมีนักโทษการเมือง 54 คน นักโทษทั่วไปอีก 50 คน และผู้คุม 15 คน ตามคำบอกเล่าของนักโทษที่เคยถูกคุมขัง เกาะเต่าคือเกาะนรกที่ล้อมรอบด้วยฉลาม ต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอด ชีวิตเต็มไปด้วยความอดอยากแร้นแค้นและโรคภัยไข้เจ็บโดยเฉพาะไข้จับสั่น
นักโทษคนนึงได้กล่าวไว้ว่า :
“ความสุขเดียวของแต่ละวัน คือ การได้เฝ้าดูพระอาทิตย์ตกลงสู่ทะเล มันช่างสวยงามจับใจ ทะเลเปลี่ยนเป็นสีม่วงชมพูตัดกับท้องฟ้าสีคราม”

ในปี พ.ศ. 2487 นักโทษได้รับพระราชทานอภัยโทษและได้ถูกส่งตัวกลับบ้าน ปล่อยให้เกาะเต่ากลับมารกร้าง ไร้ผู้คนอยู่อาศัยอีกครั้ง
ประวัติ > สมัยผู้บุกเบิกรุ่นแรก

ในปี พ.ศ. 2490 พี่น้องฝาแฝด ตาโอและตาเอื้อม ผู้บุกเบิกรุ่นแรกได้แล่นเรือใบมาจากเกาะสมุย เรือใบที่ใช้เป็นแบบโบราณ มีสองเสา ใบเรือทำจากใบมะพร้าวและผ้า พวกเขานำข้าวสารบรรทุกมากับเรือ เมื่อมาถึงเกาะเต่าได้เริ่มถางที่และหาเศษซากของคุกมาสร้างกระท่อมสำหรับพักอาศัยชั่วคราว ต่อมาพวกเขาได้พาครอบครัวมาตั้งถิ่นฐานทางตอนเหนือของหาดทรายรี หกปีหลังจากนั้นผู้คนซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนเกาะพะงันเริ่มย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานและเริ่มชีวิตใหม่ที่เกาะเต่าแห่งนี้ ชีวิตความเป็นอยู่บนเกาะเต่ายุคนั้นเป็นไปอย่างเรียบง่าย ชาวบ้านทำมาหากินด้วยการหาปลา ทำสวนมะพร้าว ปลูกข้าว และทำสวนผลไม้ สมัยนั้นเกาะเต่ามีเต่าทะเลอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ในฤดูวางไข่ของแต่ละปีบนชายหาดจะเต็มไปด้วยลูกเต่าที่เพิ่งเกิดใหม่จนทำให้หาดทรายกลายเป็นสีดำ
ประวัติ > สมัยนักท่องเที่ยวยุคแรก

ในปี พ.ศ. 2520 นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติกลุ่มแรกได้เดินทางมาเกาะเต่าเพื่อดำน้ำสำรวจธรรมชาติใต้น้ำที่อุดมสมบรูณ์และไม่เคยมีใครค้นพบมาก่อน พวกเขาเดินทางมากับเรือประมงและเรือบรรทุกมะพร้าว ในปี พ.ศ. 2527 ที่พักแห่งแรกของเกาะเต่าได้ถูกสร้างขึ้นที่อ่าวเทียนออก มีชื่อว่า ‘นิยมบังกะโล’ ราคาห้องคืนละ 30 บาท ตั้งแต่นั้นมาเกาะเต่าเริ่มเปลี่ยนจากการทำประมงและเพาะปลูกมาเป็นการท่องเที่ยวซึ่งได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว เกาะเต่ามีสิ่งอำนวยความสะดวกและกิจกรรมการท่องเที่ยวมากมายเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวที่เข้ามาประมาณ 350,000 คนต่อปี
สถานที่ท่องเที่ยว

​
สวนหิน จปร.
แหลมตาโต๊ะ
อ่าวลึก
กองหินเขียว
เกาะกงทรายแดง
อ่าวโตนด
อ่าวโฉลก
อ่าวเทียน
แหลมเทียน
อ่างม่วง
อ่าวจุลเจือ
หาดทรายนวล
อ่าวจันทร์สม
อ่าวฉลาม
หาดทรายรี
เหตุฆ่านักท่องเที่ยว พ.ศ. 2557

บทความหลัก: คดีฆ่าคนที่เกาะเต่า
วันที่ 15 กันยายน 2557 พบศพชาวอังกฤษเดวิด มิลเลอร์ วัย 24 ปี และฮันนาห์ วีเธอริดจ์ (Hannah Witheridge) วัย 23 ปีในสภาพกึ่งเปลือยพร้อมแผลลึกหลายแผลบนศพใกล้บังกะโลริมหาดบนเกาะเต่า ตำรวจเชื่อว่าทั้งสองถูกฆ่าด้วยจอบทำสวน พบว่า มิลเลอร์มีบาดแผลรุนแรงที่ศีรษะ ส่วนวีเธอริดจ์มีบาดแผลที่ใบหน้า ต่อมาในวันที่ 22 กันยายน 2557 หนังสือพิมพ์เดอะเทเลกราฟ กล่าวว่ามีตระกูลมาเฟียบนเกาะ คนท้องถิ่นเล่าว่า หาดทรายรีไม่ปลอดภัยในยามวิกาล โดยยกตัวอย่างผู้ขายใช้มีดปอกผลไม้ฟันลูกค้า การชักปืนระหว่างการพิพาทระหว่างคนท้องถิ่น นอกจากนี้ ยังมีการจุดไฟเผาบาร์และโรงแรมเพื่อขจัดคู่แข่งด้วย และตำรวจมักหาสินบนจากชาวต่างชาติที่ถูกจับได้ว่าใช้ยาเสพติดบนเกาะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เกาะเต่า - การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2015-09-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.kohtao.com/ เก็บถาวร 2012-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เกาะเต่าจุดชมวิว mango bay
แผนที่เกาะเต่า
เตรียม ชาชุมพร

| เตรียม ชาชุมพร |
| --- | --- |

เกิด: 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 จังหวัดศรีสะเกษ ประเทศไทย
เสียชีวิต: 24 มกราคม พ.ศ. 2533 (37 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
นามปากกา: มานพ แก้วสนิท
อาชีพ: นักเขียน จิตรกร
สัญชาติ:  ไทย
ช่วงปีที่ทำงาน: พ.ศ. 2520 - 2533
เตรียม ชาชุมพร (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 — 24 มกราคม พ.ศ. 2533) นักเขียนการ์ตูนฝีมือระดับแนวหน้าของไทย ผู้มีผลงานอันโดดเด่นอยู่จากลายเส้นและบรรยากาศแบบไทยๆ ในงานเขียนต่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานภาพประกอบแบบเรียนภาษาไทยระดับประถมศึกษาชุด มานะ มานี ปิติ ชูใจ
ประวัติ

เตรียม ชาชุมพร เกิดที่บ้านหนองหวาย อำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 ได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่โรงเรียนบ้านหนองหวาย แล้วไปศึกษาต่อชั้นมัธยมที่โรงเรียนสิทธิธรรมวิทยาศิลป์ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี จนสำเร็จการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 (ม.ศ. 3)
ระหว่างที่เรียนในช่วงปลาย ม.ศ. 3 เตรียมก็ได้รู้จักกับจุลศักดิ์ อมรเวช (หรือ จุก เบี้ยวสกุล) นักเขียนการ์ตูนชื่อดัง ซึ่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนสิทธิธรรมวิทยาศิลป์ที่เขาเรียนอยู่ จึงได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของจุก เบี้ยวสกุล กระทั่งเมื่อจบ ม.ศ.3 แล้ว เตรียมจึงทำงานเป็นครูผู้ช่วยสอน และสอบได้วาดเขียนโท โดยเขาสอนหนังสือและเขียนการ์ตูนไปด้วย  เมื่อฝีมือใช้ได้ จุก เบี้ยวสกุล จึงนำงานการ์ตูนของเตรียมไปเสนอให้ทีมงานหนังสือการ์ตูน "ท้อปป๊อป" ซึ่งเป็นหนังสือการ์ตูนแนวนิยายภาพพิจารณาตีพิมพ์ เตรียม ชาชุมพร จึงได้เปิดตัวครั้งแรกในหนังสือ "ท้อปป๊อป" ด้วยเรื่อง "มังกรผยอง" นิยายภาพแนวเรื่องจีนซึ่งกำลังเป็นที่นิยมอยู่ในเวลานั้น แต่ได้ลงพิมพ์เพียงตอนเดียวเท่านั้น เนื่องจาก "ท้อปป๊อป" ได้ปิดตัวเองลงในเวลาต่อมา
หลังจากสอนหนังสืออยู่ 2 ปี เตรียมก็เดินทางเข้ากรุงเทพฯ และนำผลงานของเขาไปเสนอต่อ อ.วิริยะ สิริสิงห ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้จัดทำนิตยสาร “ชัยพฤกษ์ ฉบับวิทยาศาสตร์” ของสำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช อ.วิริยะ จึงมอบหมายให้เตรียมเขียนนิยายภาพแนววิทยาศาสตร์ โดยอาศัยการ์ตูนคอมมิคของต่างประเทศเป็นต้นแบบ และใช้นามปากกาว่า “ตรี นาถภพ”  ต่อมา ณรงค์ ประภาสะโนบล (รงค์) จึงได้ดึงตัวไปช่วยงานที่ “ชัยพฤกษ์การ์ตูน” และ “ตู๊นตูน” ซึ่งเป็นหนังสือในเครือสำนักพิมพ์เดียวกัน  ที่ “ชัยพฤกษ์การ์ตูน” แห่งนี้เองที่ศักยภาพของเตรียมได้เปล่งประกายออกมาอย่างเต็มที่ ทำให้ฝีมือของเตรียมก้าวหน้าอย่างรวดเร็วจนสามารถก้าวขึ้นมาอยู่ในแถวหน้าของวงการนักวาดการ์ตูนในยุคนั้น
การทำงาน

ต่อมาเมื่อนิยายภาพเรื่อง “เพื่อน” ได้ตีพิมพ์ใน "ชัยพฤกษ์การ์ตูน" (นิยายภาพเรื่องนี้เตรียมเขียนโดยใช้ชื่อ-นามสกุลจริง) ชื่อเสียงของเตรียมก็ยิ่งเป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้น โดยนิยายภาพชุดนี้มีเค้าโครงมาจากเรื่องสั้นชื่อ “รุ่นกระทง” ของ “มน เมธี” เนื้อหาว่าด้วยเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างเด็กชายชาวชนบทกับเด็กหญิงชาวกรุงที่มีโอกาสได้รู้จักกัน และได้ใช้ช่วงเวลาสั้น ๆ ร่วมกันท่องไปในธรรมชาติอันบริสุทธิ์ของท้องไร่ท้องนา ก่อนจะจากกันในท้ายที่สุด จุดเด่นของนิยายภาพชุดนี้คือบรรยากาศชนบทที่เตรียมรังสรรค์ได้อย่างงดงามชวนประทับใจจากประสบการณ์ที่อยู่ในชนบทมาตั้งแต่วัยเด็ก และกลายเป็นเครื่องหมายการค้าของเขาในเวลาต่อมา  โดยเฉพาะช่วงปี 2520 - 2521 นับเป็นยุคทองของเตรียมอย่างแท้จริง งานของเขาไปปรากฏอยู่ในหนังสือการ์ตูนมากมายหลายหัวไม่เว้นแม้แต่บนปกการ์ตูนเล่มละบาท ที่สำนักพิมพ์หวังขายชื่อของ "เตรียม ชาชุมพร" ตามกระแสนิยม
ในระยะหลัง งานของเตรียมเริ่มพัฒนาไปสู่นิยายภาพแนวสะท้อนสังคม โดยเตรียมนำเรื่องราวที่เขียนมาจากข่าวสารที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันเกี่ยวกับคนยากจนสุดชายขอบของสังคมเมือง ชะตากรรมอันน่าสลดใจ และความไร้มนุษยธรรมที่กลายเป็นข่าวแทบไม่เว้นวัน มีข้อสังเกตว่า เตรียมใกล้ชิดอยู่กับการงานของมูลนิธิเด็ก และบรรดาอาสาสมัครผู้ทำงานเพื่อสังคม ดังนั้น ข้อมูลของเขาหรือผู้ให้ข้อมูลแก่เขาจึงมาจากคนทำงานกลุ่มนี้ ทั้งนี้ นิยายภาพของเตรียม 4 เรื่องในแนวนี้ ได้แก่ "ยายจ๋า", "ตากับหลาน", "เพื่อนบ้านใหม่" และ "ตุ๊กตาขาด้วน" ได้รับการรวมพิมพ์เป็นเล่ม และได้รับการยกย่องจากคณะผู้วิจัยของ สกว. ให้เป็นหนึ่งใน 100 ชื่อเรื่องหนังสือดีที่เด็กและเยาวชนไทยควรอ่าน
จากผลงานอันโดดเด่นในการสะท้อนภาพชีวิตชนบทได้อย่างน่าประทับใจนี่เอง ทำให้เตรียมได้รับเลือกให้เป็นผู้วาดภาพประกอบในหนังสือแบบเรียนภาษาไทยชุด มานี-มานะ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เล่ม 1 และภาพประกอบใน "เรื่องสั้นชุดชีวิตชนบท" ซึ่งเป็นหนังสือส่งเสริมการอ่านสำหรับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย ของกรมวิชาการ จัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2521 โดยองค์การค้าของคุรุสภา เนื้อหาเป็นเรื่องราวการใช้ชีวิตอันรื่นเริงสดใสของบรรดาเด็กๆ ในชนบทภาคใต้ จากปลายปากกาของ "มานพ แก้วสนิท" นักเขียนผู้ถนัดเรื่องราวชีวิตชนบทเป็นพิเศษ
เตรียม ชาชุมพร เสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถประจำทางปรับอากาศพุ่งชนเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2533 รวมอายุได้ 37 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

'เตรียม ชาชุมพร' ผู้สร้างภาพจำให้แบบเรียน 'มานะมานี'
เตรียม ชาชุมพร - IsanGate : ประตูสู่อีสานบ้านเฮา
ภาพตัวละครในแบบเรียนภาษาไทยระดับประถมศึกษาชุด มานะ มานี ปิติ ชูใจ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เล่ม 1 ผลงานการวาดของเตรียม ชาชุมพร
เตรียมตัวตาย

| "เตรียมตัวตาย" |
| --- | --- |

เพลงโดยบอดี้สแลม
จากอัลบั้มdharmajāti (ดัม-มะ-ชา-ติ)
วางจำหน่าย: 25 กันยายน พ.ศ. 2557
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2557
แนวเพลง: ร็อก
ความยาว: 4:57
ค่ายเพลง: จีนี่เรคคอร์ดส
ผู้ประพันธ์เพลง: อาทิวราห์ คงมาลัย
 
มิวสิกวิดีโอ
"เตรียมตัวตาย" ที่ยูทูบ
 
"เตรียมตัวตาย" เป็นเพลงจากอัลบั้มของวงบอดี้สแลม จากอัลบั้มชุดที่ 6 dharmajāti (ดัม-มะ-ชา-ติ)
เพลง "เตรียมตัวตาย" ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดย อาทิวราห์ คงมาลัย (ตูน บอดี้สแลม) และเรียบเรียงโดย บอดี้สแลม, พูนศักดิ์ จตุระบุล (อ๊อฟ บิ๊กแอส) ออกจำหน่ายในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2557
ส่วนภาพวิดีโอของ "เตรียมตัวตาย" นั้นเผยแพร่เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 เวลา 20:00 น. โดยเป็นการบันทึกภาพและเสียงจากการซ้อมใหญ่ คอนเสิร์ตปรากฏการณ์ ดัม-มะ-ชา-ติ ในปี พ.ศ. 2557 ที่สตูดิโอบ้านริก
เนื้อหาของเพลง

เนื้อหาของเพลงนี้ เกี่ยวกับต้องการสื่อให้ใครสักคนก็พอชีวิตตายให้มีความหมาย เพื่อคำว่ารักไม่ยิ่งใหญ่แค่เธอจำไว้เพียงพอ เป็นเรื่องปกติของคนเราที่ย่อมมีเกิดแก่เจ็บตาย แต่ว่าในระหว่างที่เราใช้ชีวิตอยู่ เราจะใช้ชีวิตอยู่เพื่ออะไร อยู่เพื่อทำอะไร ... เพื่อที่จะเตรียมตัวที่จะไม่อยู่แล้วอย่างมีคุณค่าที่สุด บางทีไม่จำเป็นต้องเป็นประโยชน์สำหรับคนหมู่มาก ทำเพื่อสังคม หรือประเทศชาติที่มันใหญ่โต เพียงแค่ชีวิตชีวิตนึง มีใครสักคนหนึ่งที่จำว่าเราเคยมีคุณค่า แล้วทำให้คนๆนั้นอย่างเต็มที่ ที่สุดแล้วก็น่าจะมีค่าพอสำหรับใครที่จะจดจำ แค่นี้ถือว่าเป็นการเตรียมตัวตายที่ดี
การตอบรับ

เพลง "เตรียมตัวตาย" ติดชาร์ตอันดับ 2 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2557 และติดชาร์ตอันดับ 2 ใน 5 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 5 ประจำวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2557 จากเว็บไซต์ Gmember
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ไอทูนส์ไทยแลนด์ชาร์ตท็อป 20: 12
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100: 2
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 5: 2
อุณหภูมิสี

| อุณหภูมิสี |
| --- | --- |
สัญลักษณ์ทั่วไป: Tc
หน่วยเอสไอ: เคลวิน (K)
มิติ: Θ
อุณหภูมิสี (color temperature) เป็นมาตราที่แสดงสีของแสงที่เปล่งออกมาจากแหล่งกำเนิดแสงหนึ่ง ๆ เป็นค่าตัวเลขเชิงปริมาณ หน่วยที่ใช้คือ K (เคลวิน) ซึ่งเป็นหน่วยเดียวกับอุณหภูมิทางอุณหพลศาสตร์
ภาพรวม

อุณหภูมิสีถูกกำหนดโดยการเชื่อมโยงสีของแสงที่ต้องการพิจารณา เข้ากับสีของแสงที่แผ่ออกมาจากวัตถุดำที่อุณหภูมิหนึ่ง และถือเอาอุณหภูมิ ของวัตถุดำในขณะนั้นเป็นอุณหภูมิสี
สสารทุกชนิดจะแผ่แสงที่มีความยาวคลื่น ต่างกันออกไป ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิของสารนั้น ๆ กระบวนการนี้เรียกว่าการแผ่รังสีความร้อน สีของมันแตกต่างกันโดยขึ้นอยู่กับสสารและอุณหภูมิ การแผ่รังสีความร้อนที่อุณหภูมิห้องนั้นจะค่อนข้างอ่อน แต่เมื่อโลหะเช่นเหล็กได้รับความร้อน จะเปล่งแสงแรงจนมองเห็นได้ ในตอนแรกจะเป็นสีส้มและจะค่อย ๆ ขาวขึ้น และสว่างขึ้นเมื่ออุ่นขึ้น
หน่วยของอุณหภูมิสี

สมมติว่ามีวัตถุดำในอุดมคติ สามารถหาการแจกแจงของความยาวคลื่นของแสงที่ปล่อยออกมาจากวัตถุดำที่อุณหภูมิหนึ่ง เป็นสีส้มเข้มเมื่ออุณหภูมิต่ำ เปลี่ยนเป็นสีขาวอมเหลือง เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น และกลายเป็นสีขาวอมน้ำเงิน เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น ด้วยวิธีนี้ สีขาวสามารถแสดงด้วยอุณหภูมิของวัตถุดำ และอุณหภูมินี้จะเรียกว่าอุณหภูมิสี
แสงอาทิตย์ในตอนกลางวันอยู่ที่ 5,000−6,000 K และอุณหภูมิสีของ พระอาทิตย์ขึ้น และพระอาทิตย์ตกอยู่ที่ประมาณ 2,000 K แสงอาทิตย์ยามเที่ยงบนท้องฟ้าในที่ราบสูงที่ฟ้าโปร่งมีค่าประมาณ 6,500 K ซึ่งค่อนไปทางสีเหลืองเมื่อเทียบกับสีขาวบริสุทธิ์ สีฟ้าของแสงท้องฟ้า (แสงอื่นที่ไม่ใช่แสงแดดโดยตรง) มีผลอย่างมากต่อสีของแสงที่ส่องสว่างวัตถุ
การสร้างจำลองสี

อุณหภูมิสีมีความสำคัญต่อการสร้างจำลองสีที่แม่นยำในเทคโนโลยีการถ่ายภาพ โทรทัศน์ และจอคอมพิวเตอร์ (จอภาพ)
ในการถ่ายภาพ แสงไฟในสตูดิโอ (หลอดไฟทังสเตนสำหรับการถ่ายภาพและภาพยนตร์) จะถือว่าอยู่ที่ 3200 K แสงอาทิตย์จะถือว่าอยู่ที่ 5500 K และ ฟิล์ม (ประเภททังสเตนสำหรับการเปิดรับแสงนานและประเภทแสงกลางวันสำหรับการเปิดรับแสงที่สั้น) จะถูกออกแบบมาเพื่อให้สร้างสีที่เหมาะสมภายใต้แสงตามอุณหภูมิสีนี้
แสงมาตรฐาน D65 เป็นมาตรฐานในทางปฏิบัติในปัจจุบันในด้านวิศวกรรมสี โดยมีอุณหภูมิสีเป็น 6500 K มาตรฐานอุณหภูมิสีสำหรับโทรทัศน์สีของสหรัฐอเมริกา (NTSC) คือ 6500 K และมาตรฐานอุณหภูมิสีสำหรับโทรทัศน์ของญี่ปุ่น (NTSC-J) คือ 9300 K ซึ่งค่อนไปในทางสีน้ำเงิน
จอคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่อยู่ที่ 9300 K แต่ยกเว้นผลิตภัณฑ์ที่มีราคาถูกมาก อาจสามารถเปลี่ยนเป็น 6500 K (ระบบ sRGB) หรือ 5000 K เพื่อให้สามารถเลือกอุณหภูมิสีที่เหมาะสมสำหรับการออกแบบกราฟิก หรือ การผลิตวิดีโอ นอกจากนี้แล้ว การเปลี่ยนจากการตั้งค่าสีขาวอมฟ้าที่คมชัดที่ 9300 K เป็น 6500 K หรือ 5000 K ซึ่งนุ่มนวลกว่าจะช่วยลด ความล้าของผู้ปฏิบัติงาน (ความรู้สึกเครียด) และฟังก์ชันนี้ยังมีประโยชน์ในกรณีที่ไม่ต้องการความแม่นยำของสีที่เข้มงวด ปรับอุณหภูมิสีของคอมพิวเตอร์ยังอาจทำได้ด้วยซอฟต์แวร์
อุณหภูมิสีกับการมองเห็น

ความระหว่างการรับรู้สีของมนุษย์และอุณหภูมิสีนั้นไม่ได้มีความเป็นสัดส่วนกัน ดังนั้นจึงมีการใช้ค่า อุณหภูมิสีผกผัน ซึ่งเป็นส่วนกลับ ของอุณหภูมิสีเป็นการแสดงออกที่ใกล้เคียงกับความรู้สึกของคน หน่วยของอุณหภูมิสีผกผันที่นิยมใช้นั้นไม่ใช่ K-1 (ต่อเคลวิน) ซึ่งเป็นส่วนกลับของเคลวิน แต่มักใช้หน่วยที่คูณด้วย 1,000,000 ซึ่งเรียกว่าหน่วย มิเรด (M) หรือ ต่อเมกะเคลวิน (MK-1) คือ)
หลอดฟลูออเรสเซนต์ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายสำหรับฉายแสงภายในอาคารนั้นส่วนใหญ่จำแนกเป็น "สีหลอดไฟฟ้า" "สีขาวอุ่น" "สีขาว" "สีขาวกลางวัน" และ "สีแสงกลางวัน" ซึ่งมีค่าประมาณ 3000 K, 3500 K, 4200 K, 5,000 K, 6500 K ตามลำดับ ซึ่งจะเท่ากับ 333 MK-1, 286 MK-1, 238 MK-1, 200 MK-1 และ 154 MK-1 ตามลำดับ โดยมีความแตกต่างคงที่ประมาณ 40 – 50 MK-1 ในบรรดาสีที่กล่าวมาข้างต้น ในปัจจุบัน "สีหลอดไฟฟ้า" "สีขาวกลางวัน" และ "สีแสงกลางวัน" วางจำหน่ายแล้ว และ หลอดไฟ LED ก็ยึดมาตรฐานตามนี้
รายการที่เกี่ยวข้อง

วัตถุดำ
การแผ่รังสีของวัตถุดำ
กฎของชเตฟาน–บ็อลทซ์มัน
กฎของพลังค์
กฎการกระจัดของวีน
เครื่องวัดอุณหภูมิรังสี
ไพโรมิเตอร์
เครื่องวัดอุณหภูมิสี
การไล่สีตามพลังเคียนโลคัสตามอุณหภูมิสีในหน่วยเคลวิน
เรียวซูเกะ ฮิงะ

| เรียวซูเกะ ฮิงะ |
| --- | --- |
比嘉 良介
เกิด:  (1995-11-08) 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 (28 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2018 – ปัจจุบัน
องค์การ: อะตอมมิกมังกี
เรียวซูเกะ ฮิงะ (ญี่ปุ่น: 比嘉 良介; โรมาจิ: Higa Ryōsuke, เกิด 8 พฤศจิกายน 1995) เป็นนักพากย์ ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดอะตอมมิกมังกี
เทพ ธันเดอร์

| เทพ ธันเดอร์> สตูดิโออัลบั้มโดยเทพ โพธิ์งาม |
| --- | --- |
วางตลาด: พ.ศ. 2540
แนวเพลง: ป็อป ยูโรแดนซ์ ร็อก ฮิปฮอป นีโอโซล แร็คไทม์  พาโรดี้ ลูกทุ่ง คันทรี กอสเปล สตริงคอมโบ โฟล์ค
ค่ายเพลง: ออนป้า
:  
เทพ ธันเดอร์ เป็นชื่ออัลบั้มเพลงของเทพ โพธิ์งามออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2540  เป็นเพลงแบบเพลงแปลง,โฟล์คป๊อป,แร็คไทม์และนีโอโซล โดยการนำเพลงดังของศิลปินที่มีชื่อเสียงในขณะนั้นทั้งไทยและต่างประเทศมาล้อเลียนพร้อมกับทำแนวแมชอัพผสมผสานแนวคันทรี่,โฟล์ค,แร็คไทม์และนีโอโซล ในอัลบั้มนี้ถูกวางจำหน่ายทั้งสองชุดคือ เมียคอยมาคุม ปกอัลบั้มเสื้อสีแดง กับชุด แร๊พแขก หรือในชุดปกเพลง เชื่อไหมล่ะ ปกอัลบั้มเสื้อสีน้ำเงิน
รายชื่อเพลง > ชุดที่ 1

เชื่อไหมล่ะ (ทำนองเพลง U Can't Touch This ของ เอ็มซีแฮมเมอร์)
แร๊พแขก (ทำนองเพลง Gur Nalon Ishq Mitha ของ Malkit Singh)
คำโบราณท่านว่า (ทำนองเพลง Oye Como Va ของ Santana)
ไอ้เซ่อ...จ๊กมก (ทำนองเพลง No Coke ของ Dr. Alban)
ลาวไม่ธรรมดา (ทำนองเพลง Lambada ของ Kaoma)
ดื่มเบียร์แหย่เมีย (ทำนองเพลง Talking in Your Sleep ของ The Romantics)
ส้วม (ทำนองเพลง Hawaii Five-O ของ The Ventures)
ยาเสพติด
กินฟรี (ทำนองเพลง Free Me ของ Uriah Heep)
นมโค (ทำนองเพลง Have You Ever Seen The Rain ของ ครีเดนซ์ เคลียร์วอเทอร์ รีไววอล)
เสียดายวิชชุดา (ทำนองเพลง Yellow River ของ Christie)
นักแม่นรู
ขี้หิด (ทำนองเพลง บีตอิต ของ ไมเคิล แจ็กสัน)
คนหัวล้าน (ทำนองเพลง Highway Star ของ Deep Purple)
รายชื่อเพลง > ชุดที่ 2

เมียคอยมาคุม (ทำนองจากเพลง "So Dem A Com" ของ อี-ไทป์)
โยนทะเล (ทำนองจากเพลง "ลอยทะเล" ของ โจอี้ บอย)
มีแฟนแล้วก็เอา (ทำนองจากเพลง มีเมียแล้วไม่เอา ของ ดาว มยุรี)
จ๊าบไว้ก่อน...พ่อสอนไว้ (ทำนองจากเพลง "Bye Bye" ของ ไอคาวะ นานาเสะ)
ได้เท่าไหร่  (ทำนองจากเพลง "ไม่เท่าไหร่" ของ ที-สเกิร์ต)
นอนซะแล้ว (ทำนองจากเพลง "วอนซะแล้ว" ของ สุรวุฑ ไหมกัน)
เพียงเธอเหลือกตา (ทำนองจากเพลง "เพียงเธอหลับตา" ของ มอร์กะจาย)
เด็กมันชวน (ทำนองจากเพลงเพลง "หวาน" ของ เนิร์สเซอรี่ ซาวน์)
เฒ่าหัวงู (ทำนองจากเพลง "มีแฟนหรือยังจ๊ะ" ของ ตรีรัก รักการดี)
ไมเคิลแจ๊คหลุด (มีทำนองจากเพลง แบล็กออร์ไวต์ ของ ไมเคิล แจ็กสัน)
โรงพยาบาล (ทำนองเพลง Ali Baba ของ Los García)
นี่แหละ กทม. (ทำนองเพลง  Play That Funky Music 1991 ของ Heavy Yeti And Headmaster Freddy )
ฮิงาชิฮิโรชิมะ

ฮิงาชิฮิโรชิมะ (ญี่ปุ่น: 東広島) เป็นนครในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกของนครฮิโรชิมะ เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยฮิโรชิมะ และเป็นเมืองบริวารของนครฮิโรชิมะที่ผู้คนใช้อยู่อาศัยเพื่อเดินทางเข้าออก เมืองนี้ขึ้นชื่อเรื่องการบ่มสาเก งานประเพณีสาเกจะจัดขึ้นราวเดือนตุลาคมของทุกปี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Higashihiroshima, Hiroshima
เว็บไซต์ทางการนครฮิงาชิฮิโรชิมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการนครฮิงาชิฮิโรชิมะ (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เรืองอุไร กุศลาสัย

| เรืองอุไร กุศลาสัย ท> ช., ท.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |

เกิด: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2463 อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี
เสียชีวิต: 31 มกราคม พ.ศ. 2561 (97 ปี) กรุงเทพมหานคร
นามปากกา: เรืองอุไร หิญชีระนันทน์ กมลากร ก.ร.ร. โกศล นิรุกติ กรุณา กุศลาสัย-เรืองอุไร จูตะเสน กรุณา-เรืองอุไร กุศลาสัย
อาชีพ: นักเขียน, นักแปล, ครู
คู่สมรส: กรุณา กุศลาสัย (2492 – 2552)
ศาสตราจารย์พิเศษ เรืองอุไร กุศลาสัย (สกุลเดิม: หิญชีระนันทน์ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2463 – 31 มกราคม พ.ศ. 2561) เป็นนักเขียน นักแปล ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับประเทศอินเดีย มีชื่อเสียงจากหนังสือและบทความเกี่ยวกับประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นผลงานร่วมกับกรุณา กุศลาสัย ซึ่งเป็นสามี ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544 ศาสตราจารย์พิเศษ เรืองอุไร กุศลาสัย ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ.2560
เรืองอุไร กุศลาสัย เดิมชื่อ อุไร หิญชีระนันทน์ เกิดที่ตำบลศิริราช อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรีของอำมาตย์ตรี พระสอนถูกระบอบ (เรือง หิญชีระนันทน์) กับนางบุญเรือน สอนถูกระบอบ (สกุลเดิม สิงหบุระอุดม) ต่อมาพระสารประเสริฐ (ตรี นาคะประทีป) เปลี่ยนให้เป็น "เรืองอุไร" เมื่อ พ.ศ. 2485 จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง โรงเรียนเบญจมราชาลัย และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และรับราชการครูที่โรงเรียนฝึกหัดครูมัธยม (สถาบันราชภัฏจันทรเกษม)  และโรงเรียนบพิตรภิมุข จนกระทั่งเกษียณอายุ
เรืองอุไร สมรสครั้งแรกโดยเปลี่ยนมาใช้ชื่อสกุลเป็น เรืองอุไร จูตะเสน แต่ต่อมาได้สมรสครั้งที่สองกับกรุณา กุศลาสัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 จนกระทั่งสามีเสียชีวิต ทั้งสองมีบุตร-ธิดาด้วยกันสองคนคือ พันโทหญิง ทันตแพทย์หญิง อังศิกา และกัมปนาท กุศลาสัย
เรืองอุไร เสียชีวิตในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2561 เมื่อเวลา 06.00 น. ด้วยโรคชราที่บ้านพักส่วนตัว สิริอายุ 97 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2522 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2518 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2513 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
เทศบาลตำบลบ้านเหล่า (จังหวัดเชียงราย)

| เทศบาลตำบลบ้านเหล่า |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.บ้านเหล่า
พิกัด: 19°59′34.6″N 100°02′05.6″E﻿ / ﻿19.992944°N 100.034889°E﻿ / 19.992944; 100.034889
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เชียงราย
อำเภอ: เวียงเชียงรุ้ง
จัดตั้ง:  • 24 ธันวาคม 2528 (สุขาภิบาลบ้านเหล่า)  • 25 พฤษภาคม 2542 (ทต.บ้านเหล่า)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7.720 ตร.กม. (2.981 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 4,047 คน
 • ความหนาแน่น: 524.22 คน/ตร.กม. (1,357.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05571701
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 259 หมู่ที่ 4 ตำบลทุ่งก่อ อำเภอเวียงเชียงรุ้ง จังหวัดเชียงราย 57210
เว็บไซต์: www.tbl.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลบ้านเหล่า เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 12 กับบางส่วนของหมู่ที่ 4,6,11 ของตำบลทุ่งก่อ และพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 4 ของตำบลดงมหาวัน ในอำเภอเวียงเชียงรุ้ง จังหวัดเชียงราย เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบ้านเหล่าที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2528 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 4,047 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอเวียงเชียงรุ้ง จังหวัดเชียงราย อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดเชียงรายประมาณ 33 กิโลเมตรตามถนนสาย ชร.4013 แยกทางหลวงหมายเลข 1173 - บ้านป่ายางมน (ฮ่องฮี) อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 824 กิโลเมตร เขตเทศบาลมีแม่น้ำสักและแม่น้ำเผื่อไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลบ้านเหล่า
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดเชียงราย |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  เชียงราย  |  |
| เทศบาลตำบล |  ครึ่ง  งี้ว  จันจว้า  เจดีย์หลวง  เชียงเคี่ยน  ดงมะดะ  ดอนศิลา  ดอยลาน  ดอยฮาง  ท่าข้าม  ท่าข้าวเปลือก  ท่าสาย  ท่าสุด  นางแล  บ้านแซว  บ้านดู่  บ้านต้า  บ้านปล้อง  บ้านเหล่า  บุญเรือง  ป่าก่อดำ  ป่างิ้ว  ป่าแงะ  ป่าซาง  ป่าแดด  ป่าตาล  ป่าอ้อดอนชัย  พญาเม็งราย  ม่วงยาย  เม็งราย  เมืองชุม  เมืองพาน  แม่ขะจาน  แม่คำ  แม่เงิน  แม่จัน  แม่ยาว  แม่ไร่  แม่ลาว  แม่สรวย  แม่สาย  แม่สายมิตรภาพ  ไม้ยา  ยางฮอม  โยนก  โรงข้าง  เวียง (อำเภอเชียงของ)  เวียง (อำเภอเชียงแสน)  เวียงกาหลง  เวียงชัย  เวียงเชียงของ  เวียงเชียงแสน  เวียงเทิง  เวียงป่าเป้า  เวียงพางคำ  เวียงสรวย  เวียงเหนือ  ศรีดอนชัย  ศรีโพธิ์เงิน  สถาน  สันทราย (อำเภอเมืองเชียงราย)  สันทราย (อำเภอแม่จัน)  สันทรายงาม  สันมะค่า  สันมะเค็ด  สายน้ำคำ  สิริเวียงชัย  หงาว  หล่ายงาว  ห้วยไคร้  ห้วยซ้อ  ห้วยสัก  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกาะช้าง  จอมสวรรค์  จอมหมอกแก้ว  เจดีย์หลวง  เจริญเมือง  โชคชัย  ดงมหาวัน  ดอยงาม  ตับเต่า  ต้า  ตาดควัน  ทรายขาว  ท่าก๊อ  ทานตะวัน  ทุ่งก่อ  เทอดไทย  ธารทอง  บัวสลี  บ้านด้าย  บ้านโป่ง  ปงน้อย  ปล้อง  ปอ  ป่าก่อดำ  ป่าซาง  ป่าแดด  ป่าตึง  ป่าสัก  ป่าหุ่ง  โป่งงาม  โป่งผา  โป่งแพร่  ผางาม  ม่วงคำ  เมืองพาน  แม่กรณ์  แม่ข้าวต้ม  แม่จัน  แม่เจดีย์  แม่เจดีย์ใหม่  แม่ต๋ำ  แม่เปา  แม่พริก  แม่ฟ้าหลวง  แม่เย็น  แม่ลอย  แม่สลองนอก  แม่สลองใน  แม่อ้อ  รอบเวียง  ริมกก  ริมโขง  วาวี  เวียง (อำเภอเทิง)  เวียง (อำเภอเวียงป่าเป้า)  เวียงห้าว  ศรีค้ำ  ศรีดอนไชย  ศรีดอนมูล  ศรีถ้อย  ศรีเมืองชุม  สันกลาง  สันติสุข  สันทราย  สันสลี  หนองป่าก่อ  หนองแรด  ห้วยไคร้  ห้วยชมภู  หัวง้ม  |  |
เด็กชา

เด็กชา คือบุคคลที่ทำงานรับใช้เจ้านายในรั้วในวัง มักเรียกขานตำแหน่งแบบควบรวมว่า มหาดเล็กเด็กชา ซึ่งแท้จริงแล้วตำแหน่งมหาดเล็กและเด็กชาเป็นตำแหน่งที่แยกจากกันแต่ทำงานอยู่ในกองเดียวกัน หน้าที่คล้ายกัน คือรับใช้พระมหากษัตริย์และเจ้านาย ในพระราชวัง เด็กชาคือข้าราชการชั้นผู้น้อย ที่ทำงานรับใช้อยู่ในสังกัดกรมมหาดเล็กนั่นเอง