stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แพ็กเกตสวิตชิง
แพ็กเกตสวิตชิงแบบ connectionless และแบบ connection-oriented

แพ็กเกตสวิตชิงมีสองโหมดที่สำคัญคือ; (1) แบบ connectionless หรือที่เรียกว่าดาต้าแกรมสวิตชิง, และ (2) แบบ connection-oriented ที่เรียกว่าเซอร์กิตสวิตชิงเสมือน ในโหมดแรกแต่ละแพ็กเกตจะประกอบด้วยข้อมูลที่อยู่หรือเส้นทางทั้งหมด แพ็กเกตจะถูกส่งแยกกันไปในแต่ละเส้นทาง บางครั้งไม่เป็นไปตามลำดับก่อนหลัง ในโหมดที่สองเส้นทางการเชื่อมต่อจะถูกกำหนดล่วงหน้าในโหนดที่ต่อเนื่องกันก่อนที่จะแพ็กเกตใดๆจะถูกส่งออกไป แพ็กเกตจะมี connection identifier -แทนที่จะเป็นข้อมูลแอดเดรสเหมือนแบบ connectionless-และมีการส่งข้อมูลเรียงตามลำดับก่อนหลัง
การให้บริการจริงอาจใช้วิธีการอย่างใดอย่างหนึ่งข้างต้น โพรโทคอล connectionless ได้แก่อีเธอร์เน็ต, IP และ UDP; โพรโทคอล connection oriented ได้แก่ X.25, frame relay, MPLS) และ TCP
ในเครือข่าย connection-oriented แต่ละแพ็กเกตจะมีป้ายรหัสการเชื่อมต่อแทนที่จะเป็นที่อยู่.   ข้อมูลที่อยู่จะถูกโอนไปที่แต่ละโหนดในระหว่างขั้นตอนการ set-up เท่านั้น เมื่อเส้นทางไปยังปลายทางถูกค้นหาพบ รายการจะถูกเพิ่มลงในตารางการสวิตช์ในแต่ละโหนดที่มีการเชื่อมต่อ. โพรโทคอลของการส่งสัญญาณจะถูกนำมาใช้เพื่อช่วยให้แอปพลิเคชันทำการระบุความต้องการของมันและเพื่อให้เครือข่ายระบุความสามารถที่ทำได้และระบุค่าที่ยอมรับได้สำหรับพารามิเตอร์บริการที่จะต้องเจรจาต่อรอง การส่งแพ็กเกตไปตามเส้นทางเป็นเรื่องง่ายมากเพราะมันแค่ต้องการให้โหนดทำการค้นหา ID ในตาราง ส่วนหัวของแพ็กเกตจะมีขนาดเล็กเนื่องจากมันแค่ประกอบด้วยข้อมูล ID และข้อมูลอื่นๆ (เช่นความยาว, เวลาประทับหรือหมายเลขลำดับ) ซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละแพ็กเกต
ในเครือข่าย connectionless, แต่ละแพ็กเกตจะมีป้ายบอกที่อยู่ปลายทาง, ที่อยู่ต้นทางและหมายเลขพอร์ต, และอาจจะมีป้ายกำกับเพื่อบอกหมายเลขลำดับของแพ็กเกตด้วย สิ่งนี้ไม่เพียงพอสำหรับเส้นทางที่กำหนดที่จะช่วยให้แพ็กเกตสามารถหาทางไปยังปลายทางของมันได้ ซึ่งหมายความว่าส่วนหัวของแพ็กเกตต้องการข้อมูลมากขึ้นซึ่งจะทำให้มีขนาดใหญ่ขึ้น และข้อมูลนี้จะต้องไป look-up ในหน่วยความจำเก็บเนื้อหา แต่ละแพ็กเกตที่ถูกส่งอาจจะไปผ่านเส้นทางที่แตกต่างกัน เป็นไปได้สูงที่ระบบ connectionless อาจต้องทำงานมากกับทุกแพ็กเกตเท่ากับที่ระบบ connection-oriented ต้องทำในการ set-up แต่ด้วยข้อมูลที่น้อยกว่าตามความต้องการของแอปพลิเคชันเลเยอร์  ที่ปลายทาง, ข้อความ/ข้อมูลต้นฉบับจะถูกประกอบขึ้นใหม่ในลำดับที่ถูกต้องตามลำดับหมายเลขแพ็กเกต ดังนั้นการเชื่อมต่อเสมือน, หรือที่รู้จักกันว่าเป็นวงจรเสมือนหรือ byte stream, ถูกจัดให้กับ end user ใช้โดยโพรโทคอลชั้น transport,  ถึงแม้ว่าโหนดเครือข่ายช่วงกลางให้บริการเครือข่ายแบบ connection-oriented ก็ตาม
แพ็กเกตสวิตชิงในเครือข่าย

แพ็กเกตสวิตชิงถูกใช้ในการ optimize ความสามารถของช่องทางที่มีอยู่ในเครือข่ายโทรคมนาคมดิจิทัล เช่นเครือข่ายคอมพิวเตอร์ เพื่อลดความล่าช้าของการส่ง (เวลาที่ใช้สำหรับข้อมูลที่จะส่งผ่านเครือข่าย) และเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของการสื่อสาร
การใช้งานแพ็กเกตสวิตชิงที่ดีที่สุดเป็นที่รู้จักกันคืออินเทอร์เน็ตและแลนส่วนใหญ่ อินเทอร์เน็ตดำเนินการโดยชุดโพรโทคอลอินเทอร์เน็ตโดยใช้ความหลากหลายของเทคโนโลยีชั้น link layer ตัวอย่างเช่น Ethernet และFrame Relay เป็นเรื่องธรรมดา เทคโนโลยีใหม่โทรศัพท์มือถือ (เช่น GPRS, I-โหมด) ก็ใช้แพ็กเกตสวิตชิง
X.25 เป็นการใช้งานที่โดดเด่นของแพ็กเกตสวิตชิงในการที่มันให้วงจรเสมือนกับผู้ใช้ วงจรเสมือนดังกล่าวรองรับแพ็กเกตที่ความยาวแปรได้ ในปี 1978, X.25 เป็นเครือข่ายแพ็กเกตนานาชาติและในเชิงพาณิชย์ครั้งแรก มีชื่อว่า International Packet Switched Service (IPSS), ATM (Asynchronous Transfer Mode) ก็เป็นเทคโนโลยีวงจรเสมือนซึ่งใช้เซลล์ถ่ายทอดความยาวคงที่แบบ connection oriented
แพ็กเกตสวิตชิงแบบเดตาแกรมถูกเรียกว่าเครือข่าย connectionless เพราะไม่มีการเชื่อมต่อจริง เทคโนโลยีเช่น MกกฟหกฟหกหกหกหPLS และ RSVP สร้างวงจรเสมือนเหนือเครือข่ายดาต้าแกรม วงจรเสมือนเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการสร้างกลไกการ failover ที่แข็งแกร่งและการจัดสรรแบนด์วิดธ์สำหรับการใช้งานที่ไวต่อความล่าช้า MPLS และต้นตระกูลของมัน, เช่นเดียวกับ ATM, ถูกเรียกว่าเทคโนโลยี "fast packet" จริงๆแล้ว MPLS ถูกเรียกว่า "ATM ที่ไม่มีเซลล์". ถึงอย่างไรก็ตาม เราเตอร์สมัยใหม่ไม่จำเป็นต้องใช้เทคโนโลยีเหล่านี้เพื่อให้สามารถส่งต่อแพ็กเกตที่ความยาวแปรได้ที่ความเร็วข้ามเครือข่ายเป็น multigigabit
X.25 vs. Frame Relay packet switching

ทั้ง X.25 และ Frame Relay ให้การเชื่อมต่อแบบ connection-oriented หรือที่เรียกว่า virtual circuit switching ความแตกต่างที่สำคัญระหว่าง X.25 และ Frame Relay ก็คือ X.25 เป็นโพรโทคอลที่เชื่อถือได้โดยการร้องขอซ้ำอัตโนมัติทีละโหนด ในขณะที่ Frame Relay เป็นโพรโทคอลที่ไม่น่าเชื่อถือและแพ็กเกตสูงสุดคือ 1,000 ไบต์
การส่งใหม่ใด ๆ จะต้องดำเนินการโดยโพรโทคอลชั้นที่สูงกว่า โพรโทคอล X.25 เป็น network layer protocol และเป็นส่วนหนึ่งของชุดโพรโทคอล X.25 ที่รู้จักกันว่าเป็นชุดโพรโทคอล OSI  มันถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในเครือข่ายสวิตชิงในช่วงทศวรรษ 1980 และปี 1990 ตอนต้น, เช่นเป็นทางเลือกให้วงจร circuit mode terminal switching และสำหรับเครื่องเอทีเอ็ม  Frame relay เป็นการพัฒนาต่อจาก X.25  ความเรียบง่ายของ Frame Relay ทำให้มันเร็วกว่าและมีประสิทธิภาพด้านค่าใช้จ่ายดีกว่า X.25   Frame relay เป็น data link layer protocol และไม่ได้จัดหาที่อยู่ตรรกะและกำหนดเส้นทางให้, มันจะถูกใช้สำหรับการเชื่อมต่อ "กึ่งถาวร" เท่านั้น. ในขณะที่ X.25 ยังสามารถที่จะทำการเชื่อมต่อสำหรับแต่ละเซสชั่นการสื่อสารได้ Frame Relay ถูกนำมาใช้ในการเชื่อมต่อระหว่างระบบแลนด้วยกันหรือกลุ่มของ LAN ส่วนใหญ่ในปี 1990 โดยบริษัทขนาดใหญ่ที่มีความต้องการที่จะจัดการจราจรโทรคมนาคมขนาดใหญ่ข้ามเครือข่ายบริเวณกว้าง(แวน)
ถึงแม้ว่า Frame Relay จะมีประโยชน์, บริษัทข้ามชาติจำนวนมากยังยึดติดกับ X.25  ในสหรัฐอเมริกา X.25 ถูกนำมาใช้อย่างมากในเครือข่ายภาครัฐและการเงินที่ใช้โปรแกรมเมนเฟรม  หลายบริษัทไม่ได้ตั้งใจจะข้ามไปยัง Frame Relay เพราะมันถูกกว่าบนเครือข่ายที่ช้ากว่า ในบางส่วนของโลกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกและภูมิภาคอเมริกาใต้, X.25 เป็นเทคโนโลยีเดียวที่มี
การทำงานของ แพ็กเกตสวิตชิง

เครือข่ายแพ็กเกตสวิตชิงเป็นการรวมเอาข้อดีของเครือข่ายทั้งสองมารวมกัน คือ เครือข่ายเซอร์กิตสวิตชิง (Circuit Switching) และเครือข่ายแมสเสจต์สวิตชิง (Message Switching) เข้าด้วยกัน และกำจัดข้อเสียของเครือข่ายทั้งสองชนิดนี้ด้วย แต่ลักษณะทั่วไปแล้วเครือข่ายแพ็กเกตสวิตชิงจะมีลักษณะคล้ายคลึงกับเครือข่ายแมสเสจสวิตชิงมากกว่า
สำหรับการส่งข้อมูลผ่านเครือข่ายแพ็กเกตสวิตชิง ข้อมูลจะถูกส่งออกไปทีละแพ็กเกตเรียง ลำดับตามกันโดยใช้วิธี (Store-and-forward) ถ้ามีข้อผิดพลาดในแพ็กเกตเกิตขึ้น สวิตช์นั้นก็จะทำการร้องขอให้สวิตช์ก่อนหน้านั้นส่งเฉพาะแพ็กเกตที่มีความผิดพลาดนั้นมาให้
ใหม่ ไม่จำเป็นจะต้องรอให้ผู้ส่งทำการส่งข้อมูลมาให้ครบทุกแพ็กเกตแล้วจึงค่อยส่งข้อมูลไป
ให้สถานีอื่นต่อไป การทำงานแบบนี้จะทำให้การส่งข้อมูลในเครือข่ายแพ็กเกตสวิตชิงสามารถ
ทำงาน ได้เร็วมากจนดูเหมือนกับไม่มีการเก็บกักข้อมูลเลย แบบนี้ก็ดีนะ
เทคโนโลยีของ  Packet Switching

Time Domain Multiplexing
ระบบ TDM เป็นการมัลติเพล็กซ์ที่แต่ละช่องสัญญาณมีแบนด์วิดธ์แบบคงที่ (Fixed Bandwidth) ซี่งจะใช้
งานได้ดีมากสำหรับการรับส่งที่ต้องการอัตราบิตที่ต่อเนื่อง (Continous Bit Rate : CBR) เช่น
traditional voice and video แต่ถ้าจะใช้งานกับข้อมูลของระบบคอมพิวเตอร์ ที่มีทราฟฟิกเป็นแบบ
bursty traffic (ทราฟฟิกที่มีขนาดไม่คงที่คืออาจจะมีการเปลี่ยนแปลงขนาดอย่างฉับพลัน)
ประโยชน์ของ Packet  Switching

รับส่งข้อมูลได้ด้วยความเร็วสูง และใช้เวลาในการส่งน้อยเหมาะสำหรับการเชื่อมต่อระหว่างคอมพิวเตอร์หรือเครือข่าย LAN หลายๆ เครือข่ายเข้าด้วยกันเช่น WAN
มีความผิดพลาดในการรับส่งข้อมูลน้อยมากๆ
สามารถลดคอมพิวเตอร์ให้มีขนาดเล็กลง และสามารถกระจายศูนย์กลาง ประมวลผลได้
สามารถรองรับการเชื่อมต่อกับเครือข่ายที่องค์กรใช้งาน เช่น ICP/IP
ควบคุมค่าใช้จ่ายได้คงที่แน่นอน
รับประกันความรวดเร็วในการส่งข้อมูล (Committed Information Rate – CIR)
ดูเพิ่ม

Message switching
Circuit switching
Store and forward delay
Time-Driven Switching - a bufferless approach to packet switching
Public switched data network
Packet switched network
Optical burst switching
โพรเกรสซิฟร็อก

| โพรเกรสซิฟร็อก |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ไซเคเดลิกร็อก, แจ๊สฟิวชัน, บลูส์-ร็อก, ฮาร์ดร็อก, โฟล์กร็อก, เวิลด์มิวสิก, ดนตรีอีเลกโทรนิกอาร์ต, ดนตรีคลาสสิก, ฟรีแจ๊ส
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: กลางทศวรรษ 1960, สหราชอาณาจักร, สหรัฐอเมริกา, อิตาลี, และ เยอรมนี
เครื่องบรรเลงสามัญ: กีตาร์ – กีตาร์เบส – คีย์บอร์ด – เปียโน – กลองชุด – บางครั้งมีเสียงร้องและดนตรีอคูสติกและเครื่องดนตรีอีเลคทรอนิกส์ประเภทอื่น
รูปแบบอนุพันธุ์: นิวเอช
แนวย่อย
อาวองต์-โพรเกสซีฟร็อก - ซิมโฟนิกร็อก – นีโอ-โพรเกสซีฟร็อก – นิวพร็อก – สเปซร็อก – Krautrock – Canterbury scene – โพรเกสซีฟเมทัล – Zeuhl
หัวข้ออื่น ๆ
อาร์ตร็อก
โพรเกรสซิฟร็อก (อังกฤษ: progressive rock หรือเขียนสั้น ๆ ว่า prog หรือ prog rock) เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่งที่เกิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1960 และต้นทศวรรษ 1970 เป็นส่วนหนึ่งของ "ความพยายามในการยกฐานะเพลงร็อกอังกฤษสู่ระดับใหม่ ด้านความเชื่อถือด้านศิลปะดนตรี" คำว่า "อาร์ตร็อก" มักจะใช้ในความหมายเช่นเดียวกับ "โพรเกรสซิฟร็อก" แต่ขณะที่ทั้งสองแนวเพลงก็ข้ามกันไปข้ามกันมา แต่ทั้งสองแนวเพลงก็ไม่ใช่อย่างเดียวกัน
วงดนตรีโพรเกรสซิฟร็อก ได้ผลักดัน ด้านเทคนิกและขอบเขตการจัดวาง โดยทำให้เหนือมาตรฐานร็อกทั่วไป หรือเพลงนิยมที่มีท่อนร้อง-คอรัส เป็นหลักโครงสร้าง นอกจากนี้ การเรียบเรียงมักจะรวมองค์ประกอบของดนตรีคลาสสิก แจ๊ส และเวิลด์มิวสิก เข้าไป ใช้เครื่องดนตรีทั่วไป แต่เพลงและเนื้อเพลง ในบางครั้งจะเป็นนามธรรม แนวความคิด หรือแฟนตาซี ในบางครั้งวงโพรเกรสซิฟร็อกจะใช้คำว่า "คอนเซปต์อัลบั้ม เพื่ออธิบายถ้อยแถลง มักใช้การอธิบายเรื่องราวแบบมหากาพย์ หรือความยิ่งใหญ่"
ดนตรีโพรเกรสซิฟร็อกพัฒนามาตั้งแต่ปลายยุคไซเคเดลิกร็อก ทศวรรษ 1960 ที่เพลงร็อกได้รับความนิยม วงดนตรีแนวนี้ที่เป็นที่นิยมอย่างเช่น เดอะไนซ์, มูดี้บลูส์, คิงคริมสัน, พิงก์ฟลอยด์, รัช, เจนเทิลไจแอนต์, แคเมิล, เยส, เจเนซิส, เจโทรทัล และอีเมอร์สัน, เลค แอนด์ พาร์เมอร์  เพลงโพรเกรสซิฟร็อกได้รับความนิยมกว้างขวางราวกลางทศวรรษ 1970 ขณะที่ได้รับความนิยมสุงสุดในทศวรรษ 1970 และต้นทศวรรษ 1980
แฟลนเนอรี โอคอนเนอร์

| แฟลนเนอรี โอคอนเนอร์ |
| --- | --- |

เกิด: แมรี แฟลนเนอรี โอคอนเนอร์ 25 มีนาคม ค.ศ. 1925(1925-03-25) ซาวานนาห์, รัฐจอร์เจีย, สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 3 สิงหาคม ค.ศ. 1964(1964-08-03) (39 ปี) มิลเลดจ์วิลล์, รัฐจอร์เจีย, สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: อเมริกัน
ช่วงเวลา: ค.ศ. 1946–64
แนว: เซาเทิร์นกอทิก
แนวร่วมในทางวรรณคดี: สัจนิยมศาสนาคริสต์
แมรี แฟลนเนอรี โอคอนเนอร์ (อังกฤษ: Mary Flannery O'Connor; 25 มีนาคม ค.ศ. 1925 – 3 สิงหาคม ค.ศ. 1964) เป็นนักเขียนแนวเซาเทิร์นกอทิกชาวอเมริกัน ผลงานของเธอมักมีฉากในชนบท มีตัวละครที่แปลกประหลาดและสะท้อนถึงศรัทธาในคริสตจักรโรมันคาทอลิก รวมถึงการตั้งคำถามในด้านศีลธรรมและจริยธรรม
ประวัติ

แฟลนเนอรี โอคอนเนอร์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1925 ที่เมืองซาวานนาห์ในรัฐจอร์เจีย เป็นบุตรสาวคนเดียวของเอ็ดเวิร์ด ฟรานซิส โอคอนเนอร์กับเรจินา ไคลน์ ในปี ค.ศ. 1940 ครอบครัวของโอคอนเนอร์ย้ายไปอยู่ที่เมืองมิลเลดจ์วิลล์ เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมพีบอดีและเป็นบรรณาธิการฝ่ายศิลป์ของหนังสือพิมพ์โรงเรียน ก่อนจะเรียนต่อที่วิทยาลัยสตรีรัฐจอร์เจีย (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยจอร์เจีย) ขณะเรียนอยู่ที่นั่น เธอวาดภาพการ์ตูนให้กับหนังสือพิมพ์ของนักศึกษา โอคอนเนอร์เรียนจบด้านสังคมวิทยาในปี ค.ศ. 1945
ปีต่อมา เธอเรียนต่อหลักสูตรการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของมหาวิทยาลัยไอโอวา ที่นั่นเธอได้เริ่มร่างนิยายเรื่อง Wise Blood ซึ่งต่อมาเป็นนิยายเรื่องแรกของเธอ โอคอนเนอร์เรียนจบในปี ค.ศ. 1947 ต่อมาในปี ค.ศ. 1949 เธอตอบรับคำเชิญให้มาอาศัยอยู่กับรอเบิร์ต ฟิตซ์เจอรัลด์และแซลลี ภรรยาของเขาที่เมืองริดจ์ฟิลด์ รัฐคอนเนตทิคัต ในปี ค.ศ. 1952 เธอตีพิมพ์นิยายเรื่อง Wise Blood ซึ่งภายหลังหนังสือพิมพ์ เดอะการ์เดียน จัดให้อยู่ในอันดับที่ 62 ของนิยาย 100 เรื่องที่ยิ่งใหญ่ที่สุด โอคอนเนอร์ยังมีผลงานอื่น ๆ เช่น นิยายเรื่อง The Violent Bear It Away (ค.ศ. 1960), รวมเรื่องสั้น A Good Man Is Hard to Find and Other Stories (ค.ศ. 1955), Everything That Rises Must Converge (ค.ศ. 1965) และ The Complete Stories (ค.ศ. 1971) โดย The Complete Stories เป็นการรวมเรื่องสั้นสองเรื่องก่อนหน้าและต่อมาได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติ สาขานวนิยายในปี ค.ศ. 1972
นอกจากจะเป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียนแล้ว โอคอนเนอร์ยังเป็นที่รู้จักจากจดหมายที่เธอติดต่อกับบุคคลอื่น ๆ  เช่น รอเบิร์ต โลเวลล์และเอลิซาเบธ บิชอป กวีชาวอเมริกัน, ซามูเอล แอชลีย์ บราวน์ ศาสตราจารย์ด้านวรรณคดีแห่งมหาวิทยาลัยเซาท์แคโรไลนา, มาร์ยาต ลี นักเขียนบทละครชาวอเมริกัน และเบตตี เฮสเทอร์ เสมียนจากเมืองแอตแลนตา หลังโอคอนเนอร์เสียชีวิต แซลลี ฟิตซ์เจอรัลด์ได้รวบรวมจดหมายแล้วตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ The Habit of Being
ในปี ค.ศ. 1952 โอคอนเนอร์พบว่าตัวเองป่วยเป็นโรคลูปัส อีริทีมาโตซัส ทั่วร่าง ซึ่งเป็นโรคเดียวกับที่คร่าชีวิตบิดาของเธอ โอคอนเนอร์เสียชีวิตด้วยภาวะแทรกซ้อนจากโรคลูปัสขณะผ่าตัดเนื้องอกในปี ค.ศ. 1964
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แฟลนเนอรี โอคอนเนอร์
"Flannery O'Connor - Biography". Biography.com.
โพรเฟสเซอร์ กรีน

นักดนตรี
สตีเฟน พอล แมนเดอร์สัน (อังกฤษ: Stephen Paul Manderson) เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 ที่อีสต์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นที่รู้จักในชื่อ โพรเฟสเซอร์ กรีน (อังกฤษ: Professor Green) เป็นแร็ปเปอร์ชาวอังกฤษ เขาเซ็นสัญญากับค่ายเดอะบีตส์ ดำเนินงานโดยไมก์ สกินเนอร์และเท็ด เมย์เฮม เขาอยู่ในสังกัดจนถึงวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ต่อมาเขาชนะในการแข่งขัน จัมป์ออฟมายสเปซ ซึ่งเป็นการแข่งขันดวลการแร็ป ชนะเงิน 50,000 ปอนด์ เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 ในปี 2009 เขาทำงานร่วมกับลิลี อัลเลน ในทัวร์คอนเสิร์ตของเธอในปี 2009
เมื่อเขาอายุ 18 ปี เขาออกมิกซ์เทปชุดแรกชื่อชุด  Lecture #1 ออกในปี 2006 ปัจจุบันเขาเซ็นสัญญากับค่ายเวอร์จินเรเคิดส์ ออกซิงเกิล  "I Need You Tonight" เขายังได้ร่วมงานกับลิลี อัลเลน ในเพลง "Just Be Good to Green" เขายังออกทัวร์ร่วมกับแร็ปเปอร์อเมริกัน เดอะเกม ในลอนดอน
แฟรงก์ ฮอปกินส์

| แฟรงก์ ฮอปกินส์ |
| --- | --- |
แฟรงก์ ฮอปกินส์ (ประมาณ ค.ศ. 1905)
เกิด: ค.ศ. 1865
เสียชีวิต: ค.ศ. 1951
แฟรงก์ ฮอปกินส์ (อังกฤษ: Frank Hopkins; ค.ศ. 1865 – ค.ศ. 1951) เป็นนักขี่ม้าระดับอาชีพ ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งได้ทำการแสดงร่วมกับคณะละครสัตว์ริงลิง เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักขี่ม้าทางไกลระดับตำนาน โดยได้มีการอ้างว่าชนะการแข่งมา 400 ครั้ง และได้รับการยอมรับโดยผู้คนสมัยเดียวกันกับเขาในฐานะผู้ให้การสนับสนุนการอนุรักษ์ม้ามัสแตง[ต้องการอ้างอิง]
ชีวิตในวัยเยาว์และการศึกษา

ฮอปกินส์กล่าวว่า เขาเกิดมาจากแม่ที่เป็นชาวลาโกตา และพ่อที่เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายยุโรป ซึ่งเขาได้เติบโตขึ้นมาในทั้งสองวัฒนธรรม และเรียนรู้ที่จะขี่ม้า ดูแลม้า ตั้งแต่เยาว์วัย[ต้องการอ้างอิง]
ผลงานในระดับอาชีพ

ฮอปกินส์กลายเป็นคาวบอยและนักขี่ม้าระดับอาชีพในทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ที่ซึ่งเขาได้รับชื่อเสียงในการขี่ม้าทางไกล ในบันทึกชีวิตประจำวันอัตชีวประวัติของเขา (ไม่ได้ตีพิมพ์ในช่วงที่เขายังมีชีวิตอยู่) และเรื่องราวถึงเพื่อน ๆ เขาได้อ้างว่าเป็นผู้มีความโดดเด่นคนหนึ่งในฐานะ "นักขี่ม้าป่าของโลก" ในการแสดงไวลด์เวสต์ของบัฟฟาโล บิลล์ ซึ่งได้ออกทัวร์ในยุโรปเช่นเดียวกับที่สหรัฐอเมริกา
เรื่องราวของเขาเป็นจำนวนมากได้รับการโต้แย้งจากนักประวัติศาสตร์หลายคน ตัวอย่างเช่น:
เขาอ้างว่าชนะการแข่งมาแล้วกว่า 400 การแข่งขัน
เขาอ้างว่าได้แข่งขันในรายการ 3,000 ไมล์อย่างเป็นทางการ โดยผ่านอ่าวซีเรียกับพรมแดนประเทศอื่น ๆ ในตะวันออกกลางอีกสองประเทศ ซึ่งควรจะเกิดขึ้นในคาบสมุทรอาหรับในปี ค.ศ. 1890 [ต้องการอ้างอิง]
อายุของเขา เมื่อฮอปกินส์แต่งงานในลอสแอนเจลิสใน ค.ศ. 1929 เขาได้เขียนในใบสมรสว่าเขาอายุ 44 ปี ซึ่งเขาควรจะใส่ปีเกิดเป็นช่วงประมาณ ค.ศ. 1885 มากกว่า ค.ศ. 1865 แต่ภาพของเขาใน ค.ศ. 1905 ที่ได้ปรากฏในหน้านี้ ไม่ชัดเจนว่าอยู่ในช่วงอายุ 20 ปี[งานค้นคว้าต้นฉบับ?] แสดงให้เห็นว่าปีเกิดไม่น่าจะใช่ ค.ศ. 1885
เขาได้อ้างว่าได้ขี่ม้าร่วมในการแสดงไวลด์เวสต์ของบัฟฟาโล บิลล์ ซึ่งได้รับการโต้แย้งจากผู้ดูแลของศูนย์ประวัติศาสตร์บัฟฟาโล บิลล์ โดยเขาได้กล่าวว่าไม่พบชื่อของฮอปกินส์ในห้องเก็บเอกสารใด ๆ หากแต่ฮอปกินส์ได้รับการค้นพบในบัญชีรายชื่อปี ค.ศ. 1917 ว่าเป็นผู้ได้รับการว่าจ้างของคณะละครสัตว์ริงลิงในฐานะนักแสดงม้า
ใน ค.ศ. 1926 ฮอปกินส์ได้เป็นหัวหน้าคนงานก่อสร้าง, ขุดอุโมงค์รถไฟใต้ดินในย่านใจกลางเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย
ในคริสต์ทศวรรษ 1940 ฮอปกินส์ในวัยสูงอายุได้รับเกียรติเป็นผู้ตัดสินเส้นทางในการแข่งขันขี่ม้ามาราธอน 100 ไมล์ประจำปีของสโมสรกรีนเมาน์เทนฮอร์ส[ต้องการอ้างอิง] จนถึงเวลาที่เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1951 เขาก็ยังคงเป็นแชมป์ขี่ม้ามัสแตงที่สุดห้าว ซึ่งเขากล่าวว่า "เป็นสัตว์ที่มีความสำคัญมากที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ"[ต้องการอ้างอิง]
เสียชีวิต

แฟรงก์ ฮอปกินส์ ได้รับการฝังอยู่ที่สุสานลูเธอรันออลเฟธส์ในมิดเดิลวิลเลจ ควีนส์ครันทรี นครนิวยอร์ก
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ชีวิตและเรื่องราวการแข่งขันของฮอปกินส์ได้สร้างแรงบันดาลใจต่อภาพยนตร์ ค.ศ. 2004 เรื่องฮิดาลโก้ ฝ่านรกทะเลทราย เขียนบทโดยจอห์น ฟัสโก กำกับโดยโจ จอห์นสตัน และนำแสดงโดยวิกโก มอร์เทนเซน ทางบริษัทดิสนีย์ได้ทำการตลาดต่อภาพยนตร์ในฐานะ "สร้างจากเรื่องจริง" แม้ว่าการตรวจสอบในภายหลังได้ล้มเหลวต่อการค้นหาหลักฐานของการแข่งขันใด ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

"Frank Hopkins", Tribute Website sponsored by The Horse of the Americas Registry and the Institute of Range & The American Mustang, owned by John Fusco
The Longriders Guild Website
แฟร์รี่ย์ ซอร์ดฟิช

| ซอร์ดฟิช |
| --- | --- |

หน้าที่: เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโด
ประเทศผู้ผลิต:  สหราชอาณาจักร
ผู้ผลิต: แฟร์รี่ย์เอวิเอชันคอมปะนี
เที่ยวบินแรก: 17 เมษายน 1934
เริ่มใช้: 1936
ปลดระวาง: 21 พฤษภาคม 1945
ผู้ใช้หลัก:  ราชนาวี  กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร   กองทัพอากาศแคนาดา   กองทัพเรือเนเธอร์แลนด์
การผลิต: 1936–1944
จำนวนที่ถูกผลิต: 2,391 (692 by Fairey and 1,699 by Blackburn)
แฟร์รี่ย์ ซอร์ดฟิช (อังกฤษ: Fairey Swordfish) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดของสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง ออกแบบโดยแฟร์รี่ย์เอวิเอชันคอมปะนี ถูกนำมาใช้ในยุทธนาวีที่ตารันโต
ประจำการ

ออสเตรเลีย
แคนาดา
อิตาลี
เนเธอร์แลนด์
สเปน
สหราชอาณาจักร
คุณลักษณะ (ซอร์ดฟิช 1)

ข้อมูลจาก Fairey Aircraft since 1915, The Fairey Swordfish Mks. I-IV
ลักษณะทั่วไป
ลูกเรือ: Three (pilot, observer, and radio operator/rear gunner; observer's position frequently replaced with auxiliary fuel tank)
ความยาว: 35 ft 8 in (10.87 m)
ช่วงระหว่างปลายปีก: 45 ft 6 in (13.87 m)
ความสูง: 12 ft 4 in (3.76 m)
พื้นที่ปีก: 607 ft² (56.4 m²)
น้ำหนักบรรทุกเปล่า: 4,195 lb (1,900 kg)
น้ำหนักบรรทุก: 7,580 lb (3,450 kg)
ขุมพลัง: Bristol Pegasus IIIM.3 radial engine จำนวน 1 เครื่องยนต์, กำลัง 690 hp (510 kW)
ศักยภาพ
ความเร็วสูงสุด: 143 mph with torpedo at 7,580 lb (230 km/h, 124 knots) at 5,000 ft (1,450 m)
พิสัยบิน: 522 mi (840 km, 455 nmi) normal fuel, carrying torpedo
Endurance: 5.5 hr
เพดานบินเดินทาง: 16,500 ft at 7,580 lb (5,030 m)
อัตราการไต่: 870 ft/min (4.42 m/s) at sea level at 7,580 lb. (690 ft/min (3.5 m/s) at 5000 ft (1,524 m) at 7,580 lb)
อาวุธ
ปืน:
1 × fixed, forward-firing .303 in (7.7 mm) Vickers machine gun in upper right fuselage, breech in cockpit, firing over engine cowling
1 × .303 in (7.7 mm) Lewis or Vickers K machine gun in rear cockpit
จรวด: 8 × "60 lb" RP-3 rocket projectiles (Mk.II and later)
ลูกระเบิด: 1 × 1,670 lb (760 kg) torpedo or 1,500 lb (700 kg) mine under fuselage or 1,500 lb total of bombs under fuselage and wings.
แหล่งข้อมูลอื่น

Swordfish Story of the Torpedoing of the Bismarck

ซอร์ดฟิช
ซอร์ดฟิช บนเรือบรรทุกเครื่องบิน
โพรแคริโอต

โครงสร้างของเซลล์แบคทีเรีย
โพรแคริโอต (อังกฤษ: prokaryote) เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีออร์แกเนลล์ที่มีเยื่อหุ้มและไม่มีเยื่อหุ้มนิวเคลียสจึงถือว่าไม่มีนิวเคลียส มักเป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว คำว่า prokaryotes มาจาก ภาษากรีกโบราณ προ (pro-) ก่อน + κάρυον (karyon) เมล็ด ซึ่งหมายถึงนิวเคลียส  + ปัจจัย -otos, พหูพจน์ -otes ตัวอย่างของเซลล์กลุ่มนี้ได้แก่
แบคทีเรีย ประกอบด้วยเยื่อหุ้มเซลล์ และไซโทพลาสซึม โดยในไซโทพลาสซึมจะมีไรโบโซม (ribosom) ไม่มีนิวเคลียส ส่วน DNA จะเป็นรูปวงแหวนพันอยู่กับโปรตีน อยู่ในไซโทพลาสซึมเรียกว่านิวคลีออยด์ (neucleoid)  ด้านนอกของเยื่อหุ้มเซลล์ จะมีผนังเซลล์ประกอบด้วยเปบทิโดไกลแคน แบคทีเรียแกรมลบจะมีเยื่อหุ้มด้านนอกผนังเซลล์ (outer membrane) อีกชั้น แต่แบคทีเรียแกรมบวกไม่มี  ทำให้ย้อมติดสีแกรมต่างกัน
อาร์เคีย เป็นแบคทีเรียที่พบในสภาพแวดล้อมที่ผิดธรรมชาติเช่น เป็นกรดจัด อุณหภูมิสูง องค์ประกอบของเยื่อหุ้มเซลล์และผนังเซลล์ต่างจากแบคทีเรียทั่วไป
ไซยาโนแบคทีเรีย เป็นโพรแคริโอตที่สังเคราะห์แสงได้
โพรโทคอลสแตก

โพรโทคอลสแตก (อังกฤษ: Protocol stack) เป็นซอฟต์แวร์ที่ทำให้ชุดโพรโทคอลเครือข่ายคอมพิวเตอร์ใช้งานได้จริง ชุดโพรโทคอลและโพรโทคอลสแตกมักใช้แทนกันได้ แต่ถ้าหากจะกล่าวให้แม่นยำแล้วชุดโพรโทคอลคือนิยาม และโพรโทคอลสแตกคือซอฟต์แวร์ที่ทำให้ได้จริงตามนิยาม
โพรโทคอลแต่ละตัวในชุดโพรโทคอลหนึ่งมักออกแบบมาเพื่อจุดประสงค์เดียว การทำให้เป็นโมดูลแบบนี้ทำให้การออกแบบและการทดสอบง่ายขึ้น เนื่องจากว่าส่วนมากแล้วแต่ละโมดูลติดต่อกับโมดูลอื่น ๆ อีกสองโมดูล ซึ่งสามารถจินตนาการให้เป็นสแตกได้ โดยโมดูลที่อยู่ด้านล่างของสแตกจัดการกับการสื่อสารในระดับล่างเช่นการตอบโต้กับฮาร์ดแวร์ ชั้นที่สูงขึ้นมาก็เพิ่มลักษณะเด่นขึ้นมากขึ้น โดยอาศัยชั้นที่อยู่ล่างกว่าจัดการการสื่อสารในระดับต่ำให้ โปรแกรมประยุกต์มักติดแต่เฉพาะชั้นบนสุดของโพรโทคอลสแตก ดูเพิ่มในแบบจำลองโอเอสไอ
โพรโทคอลสแตกที่ใช้กันทั่วไปมีลักษณะด้านล่าง
+- - - - - -+
| HTTP      |
+- - - - - -+
| TCP       |
+- - - - - -+
| IP        |
+- - - - - -+
| Ethernet  |
+- - - - - -+
โพรโทบอร์ด

ภาพเด็กกำลังเสียบไอซีลงบนโพรโทบอร์ด
โพรโทบอร์ด (อังกฤษ: protoboard) หรือ เบรดบอร์ด (อังกฤษ: breadboard) เป็นบอร์ดที่ใช้ทดลองวงจรอิเล็กทรอนิกส์ ลักษณะเป็นแผ่นพลาสติกหนาสีขาว บนแผ่นมีรูเรียงกันจำนวนมาก ภายในรูมีตัวนำไฟฟ้าซึ่งเชื่อมต่อกันในรูปแบบที่มีการกำหนดไว้ เวลาทดลองก็เสียบขาของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ลงไปให้ตัวนำภายในเชื่อมวงจรถึงกัน และอาจใช้สายไฟเสียบลงรูเพื่อเชื่อมวงจรไฟฟ้าได้เช่นกัน ข้อดีของโพรโทบอร์ดคือ ไม่ต้องออกแบบแผงวงจรและไม่ต้องบัดกรี แต่มีข้อเสียคือใช้ทดลองวงจรที่ทำงานที่ความถี่สูง ๆ ไม่ได้เนื่องมีปัญหาเรื่องสัญญาณรบกวนในวงจร
โพรแทกทิเนียม(IV)

| ชื่อ |
| --- | --- |
IUPAC name Protactinium(IV) oxide
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 12036-03-2
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID701029533 
 InChI InChI=1S/2O.Pa YKey: FUMADFKVOBAYPE-UHFFFAOYSA-N Y 
 SMILES O=[Pa]=O 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: O2Pa
มวลโมเลกุล: 263.034 g·mol−1  
ลักษณะทางกายภาพ: ผลึกสีดำ
จุดหลอมเหลว: 2,927 องศาเซลเซียส (5,301 องศาฟาเรนไฮต์; 3,200 เคลวิน)
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: Fluorite (cubic), cF12
Space group: Fm3m, No. 225
Lattice constant: a = 544.6 pm
ความอันตราย
NFPA 704 (fire diamond):   4  
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แคทไอออนอื่น ๆ: Thorium(IV) oxide   Uranium(IV) oxide
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
โพรแทกทิเนียม(IV) ออกไซด์ (อังกฤษ: Protactinium(IV) oxide) เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตรว่า PaO2 ออกไซด์สีดำจะเกิดขึ้นจากการรีดิวซ์ Pa2O5 ด้วยไฮโดรเจน
โพรมีเทียส (ดาวบริวาร)

| --- | --- |
  Prometheus image from Cassini (December 26, 2009)
การค้นพบ
ค้นพบโดย:: Collins, Voyager 1
ค้นพบเมื่อ:: ตุลาคม ค.ศ. 1980
ลักษณะของวงโคจร 
ความเยื้องศูนย์กลาง:: 0.0022
ความเอียง:: 0.008 ± 0.004° to Saturn's equator
ดาวบริวารของ:: ดาวเสาร์
ลักษณะทางกายภาพ
มิติ:: 135.6×79.4×59.4 กิโลเมตร
ปริมาตร:: ~340,000 km³ 
มวล:: 1.595 ± 0.015 ×1017 kg 
ความหนาแน่นเฉลี่ย:: 0.48 ± 0.09 g/cm³ 
ความเร็วหลุดพ้น:: ~0.019 km/s
โพรมีเทียส (อังกฤษ: Prometheus) เป็นดาวบริวารของดาวเสาร์ ค้นพบในปี ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) ด้วยการถ่ายภาพจากยานวอยเอจเจอร์ 1 และถูกกำหนดให้เป็นชื่อชั่วคราว คือ S/1980 S 27
ในช่วงปลายปี 1985 ได้ตั้งชื่ออย่างเป็นทางการมาจากเทพโพรมีเทียส ยักษ์ในเทพปกรณัมกรีก และถูกกำหนดชื่อเล่นว่า Saturn XVI (16)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Prometheus (moon)
"Cassini–Huygens: Multimedia-Videos / Soft Collision". NASA. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-10-29. สืบค้นเมื่อ 2013-05-06. Prometheus slowly collides with the diffuse inner edge of Saturn's F ring ... pulls a streamer of material from the ring and leaves behind a dark channel.
Prometheus Profile เก็บถาวร 2007-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at NASA's Solar System Exploration site
The Planetary Society: Prometheus เก็บถาวร 2006-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3-D anaglyph view of Prometheus
| ด ค กดาวบริวารของดาวเสาร์ |
| --- | --- |
ส่วนใหญ่เรียงตามระยะห่างจากดาวเสาร์ออกไป ตัวเอียงคือชื่อชั่วคราว
คุมวงแหวน:  S/2009 S 1  ดาวบริวารเล็ก ๆ  แพน  แดฟนิส  แอตลัส  โพรมีเทียส   ?S/2004 S 6   ?S/2004 S 4   ?S/2004 S 3  แพนดอรา 
ร่วมวงโคจร:  เอพิมีเทียส  เจนัส 
ขนาดใหญ่ใน (รวมโทรจัน):  ไมมัส  มีโทนี  แอนที  พาลลีนี  เอนเซลาดัส  เททิส เทเลสโต  คาลิปโซ  ไดโอนี เฮเลนี  พอลีดีวซีส 
ขนาดใหญ่นอก:  รีอา วงแหวน  ไททัน  ไฮพีเรียน  ไอแอพิตัส 
กลุ่มอินูอิต:  คีเวียก  อีเยราก  พอเลียก  ซีอาร์นาก  ทาร์เคก 
กลุ่มนอร์ส:  ฟีบี  สกาที  S/2007 S 2  สกอลล์  S/2004 S 13  เกรป  ฮีร็อกคิน  มูนดิลแฟรี  ยาร์นแซกซา  S/2006 S 1  S/2004 S 17  นาร์วี  แบร์เยลมีร์  ไอเออร์  ซูตทุงการ์  S/2004 S 12  เบสต์ลา  ฟาร์เบาตี  ฮาตี  S/2004 S 7  ทริมาร์  S/2007 S 3  S/2006 S 3  ซัวร์เตอร์  คารี  เฟนรีร์  อีมีร์  ลอยเอ  ฟอร์นยอต 
กลุ่มแกลิก:  แอลบีออริกซ์  เบวีนน์  แอร์รีแอปัส  ทาร์วัส 
 วงแหวนของดาวเสาร์  แคสซีนี-ไฮเกนส์  ทีมิส  ไครอน
แฟรงก์ สเตลลา

| แฟรงค์ สเตลลา |
| --- | --- |

เกิด: แฟรงค์ ฟิลิป สเตลลา 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1836(1836-05-12) เมืองมาลเดน, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: จิตรกร, ช่างพิมพ์, ประติมากร, สถาปนิก
สัญชาติ: อเมริกัน
แนวร่วมในทางวรรณคดี: เรขาคณิตนามธรรม(Geometric abstraction), ภาพวาดแนวสีขาวดำ(Monochrome painting)
คู่สมรส: บาร์บารา โรส
แฟรงก์ สเตลลา (อังกฤษ: Frank Stella) เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ปีค.ศ. 1936 เขาเป็นทั้งจิตรกรและช่างพิมพ์ชาวอเมริกัน อยู่ในกระแสศิลปะแบบมินิมอล และกระแสภาพหลังนามธรรม (Post-painterly abstraction)