stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ขบวนการมณีมนตรา คิราเมเจอร์

| ขบวนการมณีมนตรา คิราเมเจอร์ |
| --- | --- |
ประเภท: Tokusatsu Superhero fiction Action Fantasy Supernatural Comedy
สร้างโดย: TV Asahi Toei Company
พัฒนาโดย: Naruhisa Arakawa
กำกับโดย: Kyohei Yamaguchi
แสดงนำ: Rio Komiya Rui Kihara Yume Shinjo Atomu Mizuishi Mio Kudo Kohei Shoji Daimaou Kosaka
เสียงของ: Kenichi Suzumura Mitsuo Iwata Kenji Akabane Genki Okawa Yuki Nagaku Inori Minase Yuichi Nakamura Yasuhiro Takato Tomokazu Sugita
บรรยายโดย: Tomokazu Sugita
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Mashin Sentai Kiramager"  โดย Yohei Onishi
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "Kiraful Miracle Kiramager"  โดย Takashi Deguchi
ผู้ประพันธ์เพลง: Junichi Matsumoto
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาญี่ปุ่น
จำนวนตอน: 45 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: Chihiro Inoue (TV Asahi) Hiroatsu Shimakawa (TV Asahi) Hideaki Tsukada (Toei Company) Taku Mochizuki (Toei Company) Kōichi Yada (Toei Agency) Akihiro Fukada (Toei Agency)
ความยาวตอน: 24–25 นาที
บริษัทผู้ผลิต: TV Asahi Toei Company Toei Agency
ออกอากาศ
เครือข่าย: TV Asahi
ออกอากาศ: 8 มีนาคม ค.ศ. 2020 (2020-03-08) – 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 (2021-02-28)
ขบวนการมณีมนตรา คิราเมเจอร์ หรือในชื่อภาษาญี่ปุ่น มาชินเซ็นไต คิราเมเจอร์ (ญี่ปุ่น: 魔進戦隊キラメイジャー; โรมาจิ: Mashin Sentai Kirameijā) (อังกฤษ: Mashin Sentai Kiramager) เป็นละครโทคุซัทสึชุดของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ลำดับที่ 44 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 9:30 น. - 10:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2020 ถึงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 มีจำนวนตอนทั้งหมด 45 ตอน
ภาพรวม

ขบวนการมณีมนตรา คิราเมเจอร์ เป็นผลงานลำดับที่ 44 ของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ โดยรูปแบบหลักมาจากอัญมณีและยานพาหนะมาใช้งาน ซึ่งก่อนหน้านี้ริวโซลเจอร์ก็ใช้รูปแบบมาจากไดโนเสาร์และแฟนตาซีเข้าไป ทั้งนี้ยานพาหนะก็ได้เป็นตัวต้นแบบหลักให้กับเรื่องและมีการเปลี่ยนร่างเป็นรูปทรงอัญมณีพร้อมทั้งเพิ่มจุดเด่นคือ กลุ่มทีมยานยนต์ที่ความระยิบระยับ
ภาพรวม > ปัญหาระหว่างการถ่ายทำจากสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่น

ปัญหาระหว่างการถ่ายทำเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อต้นปี ค.ศ. 2020 ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่นระรอกแรกที่รุนแรงมากขึ้น ส่งผลกระทบทำให้เกิดการปัญหาต่อการผลิตละครและการพัฒนาที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ และเมื่อมีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในช่วงที่กำลังถ่ายทำตอนที่ 12 เหลือเวลาอีกไม่กี่วัน การถ่ายทำถูกยกเลิกเนื่องจากตรวจพบการติดเชื้อของโคมิยะ โดยสาเหตุหลักคือได้รับเชื้อจากทีมงานหลายคนได้รับการรับรองว่าเป็นผู้สัมผัสใกล้ชิดกับโคมิยะและได้ตรวจผลติดเชื้อของโคมิยะว่าเป็นผลบวกเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน แต่ด้วยเหตุเกิดจากการประกาศภาวะฉุกเฉิน ทำให้แผนงานที่ทำนั้นถูกหยุดลงในคราวเดียว ทั้งนี้สึคาดะ ฮิเดอากิโปรดิวเซอร์ของเรื่องยังบอกด้วยว่า โคมิยะได้รักษาตัวและปลอดภัยแล้ว หลังจากหยุดถ่ายทำไป 2 เดือน บทของเรื่องได้ถูกปรับเปลี่ยนและกลับมาถ่ายทำอีกครั้ง โดยครั้งนี้ได้มีการปรับปรุงส่วนถ่ายทำตามคำสั่งมาตรการการเว้นระยะห่างทางสังคม การตัดฉากที่ตัวละครเข้าใกล้และสนทนาถูกถ่ายทำก่อนการประกาศและในการถ่ายทำหลังจากการประกาศมีบทพูดจากทาเมโทโมะและคนอื่นๆ ในบท แต่เนื่องจากใกล้จะถึงแล้ว จูรุและฮาคาตะมินามิจึงให้สลับบททาเมโทโมะไป
เนื้อเรื่อง

เมื่อจักรวรรดิแห่งความมืด โยดอนไฮลม์ ได้บุกรุกดาวคริสทาเลีย ดินแดนแห่งอัญมนีอันแสนสวยงามและสงบสุข ซึ่งนำโดย กัลซ่า น้องชาย ของราชาโอราดินที่ได้ร่วมมือกับ ครันทูล่า หัวหน้าทัพจักรวรรดิแห่งความมืด โยดอนไฮลม์ เจ้าหญิงมาบุชิน่า ที่หลบอยู่หลังบัลลังก์ของราชาโอราดิน ก็ได้นำ คิราเมสโตน หลบหนีลงมายังโลกมนุษย์ เพื่อตามหานักรบที่จะมาสู้กับโยดอนไฮลม์ซึ่งนั่นก็คือคิราเมเจอร์ซึ่งได้ตามหาแล้ว 4 คน
ในระหว่างการตามหาตัวคนที่ 5 ก็ได้พบกับ อาสึตะ จูรุ เด็กมัธยมปลาย ที่ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง แต่มีจินตนาการ และฝีมือการถ่ายทอดสิ่งที่คิดลงบนหน้ากระดาษเป็นภาพวาด คิราเมสโตนสีแดง ได้เห็นความ เปล่งประกาย ในเด็กหนุ่มผู้หมองหม่นคนนี้ จึงตัดสินใจเลือกจูรุ เป็น คิราเมเรด นักรบสีแดงผู้ที่จะเป็นหัวหน้าทีม และกำลังหลักของทีม จนในที่สุด จูรุก็ได้เข้าใช้พลังจินตนาการของเขาเปลี่ยนคิระเมสโตนให้เป็น “คิราเมมาชิน” เครื่องจักรอัญมนี ที่จะกลายเป็นกำลังหลักของกลุ่ม
การต่อสู้กับจักรวรรดิแห่งความมืด โยดอนไฮลม์ ได้เริ่มขึ้นไปพร้อมๆกับการเติบโตของเหล่านักรบคิราเมเจอร์ ที่ต้องเรียนรู้
พลังและความสามารถของคิราเมเจอร์ > เทพยักษ์ / มาชินโรบ็อต

| ชื่อ | ส่วนสูง | ความกว้าง | ความหนา | น้ำหนัก | ความเร็ว | แรงกำลัง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แลนด์เมจ | 47.0 เมตร | 35.5 เมตร | 17.5 เมตร | 3200 ตัน | 400 กม. / ชม. | 16 ล้านแรงม้า |
| สกายเมจ | 26.5 เมตร | 30.0 เมตร | 13.8 เมตร | 600 ตัน | 1000 กม. / ชม. | 3 ล้านแรงม้า |
| คิราเมจิน | 47.0 เมตร (เมื่อรวมบนบริเวณหน้าอก 50.0 เมตร) | 35.5 เมตร | 23.5 เมตร | 3800 ตัน | 500 กม. / ชม. | 19 ล้านแรงม้า |
| สโม๊คโจกี้ | 50.7 เมตร | 23.7 เมตร | 59.0 เมตร | 2600 ตัน | 400 กม. / ชม. | 13 ล้านแรงม้า |
| คิงเอ็กซ์เพรส | 50.0 เมตร (เมื่อรวมบนบริเวณหน้าอก 61.2 เมตร) | 48.5 เมตร | 16.7 เมตร | 3200 ตัน | 600 กม. / ชม. | 16 ล้านแรงม้า |
| กิกันท์ดริลเลอร์ | 50.0 เมตร (เมื่อรวมบนบริเวณหน้าอก 57.2 เมตร) | 40.0 เมตร | 17.7 เมตร | 4400 ตัน | 350 กม. / ชม. | 22 ล้านแรงม้า |
| คิงเอ็กซ์เพรสซาบิวน์ | 53.2 เมตร (เมื่อรวมบนบริเวณหน้าอก 61.2 เมตร) | 52.0 เมตร | 18.5 เมตร | 3200 ตัน | 650 กม. / ชม. | 16 ล้านแรงม้า |
| เกรทฟูลฟินิกซ์ | 40.5 เมตร (เมื่อรวมบนบริเวณปีก 58.0 เมตร) | 62.0 เมตร | 16.8 เมตร | 2900 ตัน | 800 กม. / ชม. | 14.5 ล้านแรงม้า |
กองทัพโยดอน

กลุ่มกองทัพจักรพรรดิแห่งความมืดที่ได้บุกรุกดาวคริสทาเลีย ชื่อเต็มชื่อมีว่า โยดอนไฮล์ม (ヨドンヘイム)
เพลงประกอบ

"มาชินเซ็นไต คิราเมเจอร์" (ญี่ปุ่น: 魔進戦隊キラメイジャー; โรมาจิ: Mashin Sentai Kirameijā; ทับศัพท์: Mashin Sentai Kiramager) (ตอนที่ 1 - 43, 45)
"คิราฟูล มิราเคิล คิราเมเจอร์" (ญี่ปุ่น: キラフル ミラクル キラメイジャー; โรมาจิ: Kirafuru Mirakuru Kirameijā; ทับศัพท์: Kiraful Miracle Kiramager) (ตอนที่ 1 - 22, 32 - 45)
"คริสตัล ซิกแนล" (ญี่ปุ่น: クリスタル・シグナル; โรมาจิ: Kurisutaru Shigunaru; ทับศัพท์: Crystal Signal) (เอพพิโซด 23)
"ยูคิ โวะ คานาเอ เดะ เทะ" (ญี่ปุ่น: 勇気を奏でて; โรมาจิ: Yuki o Kanae de te) (เอพพิโซด 24)
"ฮิราเมะคิง! คางายาคิง!" (ญี่ปุ่น: ひらめキーング！かがやキーング！; โรมาจิ: Hiramekīngu! Kagayakīngu!; ทับศัพท์: Hiramei-king! Kagayaking!) (เอพพิโซด 25)
"ดังกัน Shooting Star" (ญี่ปุ่น: 弾丸Shooting Star; โรมาจิ: Dangan Shooting Star) (เอพพิโซด 26)
"Winding Road" (เอพพิโซด 27)
"Perfect Blue" (เอพพิโซด 28)
"คิเซคิ โวะ ยุเมะมิรุ?" (ญี่ปุ่น: キセキをユメみる？; โรมาจิ: Kiseki o Yumemiru?) (เอพพิโซด 29)
"ฮาคาเสะ จาไนโยะ ฮาคาตะดะโย! ชิคาโมะ มินามิดะโย!" (ญี่ปุ่น: 博士じゃないよ、博多だよ！しかも南だよ！; โรมาจิ: Hakase janaiyo, Hakata da yo! Shikamo Minami da yo!) (เอพพิโซด 30)
"วันเดอร์ ชูโกชิน" (ญี่ปุ่น: ワンダー守護神; โรมาจิ: Wonder Shugo Shin) (เอพพิโซด 31)
การออกอากาศ

ขบวนการมณีมนตรา คิราเมเจอร์ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา เวลา 9:30 น. - 10:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ
ในส่วนประเทศไทย ลิขสิทธิ์ในการออกอากาศเป็นของการ์ตูนคลับมีเดีย ใช้ชื่อว่า ขบวนการมณีมนตรา คิราเมเจอร์ ออกอากาศทางช่องทีวีดิจิทัล ช่อง 9 MCOT HD หมายเลข 30 ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 8:00 - 8:30 น. ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 และสามารถรับชมผ่านยูทูบ Cartoon Club ปัจจุบันรับชมได้ผ่านทางยูทูบ Sentai Cartoon Club
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของทีวีอาซาฮิ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโตเอะ
ขบวนการมณีมนตรา คิราเมเจอร์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ธงชาติญี่ปุ่น

| --- | --- |


นิชโชกิ หรือ ฮิโนมารุ
การใช้: ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือรัฐบาล  
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 27 กุมภาพันธ์ 1868; 156 ปีก่อน (1868-02-27) (ธงเรือของราษฎร์) 13 สิงหาคม 1999; 25 ปีก่อน (1999-08-13) (ธงชาติ)
ลักษณะ: ธงพื้นสีขาว รูปวงกลมสีแดงในธงอยู่กลางธงพอดี
 
ธงชาติญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本の国旗; โรมาจิ: Nipponnokokki) เป็นธงประจำชาติของประเทศญี่ปุ่น มีลักษณะเป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว กึ่งกลางธงเป็นรูปวงกลมสีแดง มีชื่อตามกฎหมายว่า นิชโชกิ (ญี่ปุ่น: 日章旗; โรมาจิ: Nisshōki; ธงพระอาทิตย์) แต่ในญี่ปุ่นนิยมเรียกธงนี้ว่า ฮิโนมารุ (ญี่ปุ่น: 日の丸; โรมาจิ: Hinomaru; วงกลมดวงอาทิตย์) จึงมีการเรียกประเทศนี้อย่างลำลองว่า ดินแดนแห่งพระอาทิตย์อุทัย ตามความหมายของชื่อธง
ธงรูปดวงอาทิตย์เป็นธงชาติของญี่ปุ่นโดยพฤตินัยก่อนการประกาศใช้พระราชบัญญัติธงชาติและเพลงชาติในวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1999 ก่อนหน้านั้นไม่มีบัญญัติใดที่กำหนดลักษณะของธงชาติขึ้นเฉพาะ ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1870 ไดโจกัง สภาปกครองญี่ปุ่นในช่วงต้นของยุคเมจิได้ออกพระบรมราชโองการกำหนดลักษณะของธงชาติสองฉบับ โดยธงรูปดวงอาทิตย์ได้รับการประกาศใช้เป็นธงเรือของราษฎรตามพระบรมราชโองการที่ 57 แห่งรัชศกเมจิที่ 3 (เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1870) และธงชาติที่ใช้ในเรือหลวงตามพระบรมราชโองการที่ 651 แห่งรัชศกเมจิที่ 3 (เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1870) การใช้ธงฮิโนมารุมีข้อจำกัดอย่างมากในช่วงต้นของการยึดครองญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่สองที่ต่อมาได้ปรับลดข้อจำกัดลงจนยกเลิกไปในที่สุด
ดวงอาทิตย์เป็นสิ่งที่มีบทบาทสำคัญในตำนานและศาสนาแห่งญี่ปุ่นที่กล่าวว่าจักรพรรดิญี่ปุ่นทรงสืบเชื้อสายโดยตรงจากสุริยเทพีอามาเตราซุของชินโต และมีความชอบธรรมของราชวงศ์ญี่ปุ่นจากการทรงเลือกสรรของเทพี เช่นเดียวกับชื่อของประเทศ ตำราประวัติศาสตร์โบราณโชกุนิฮงงิที่กล่าวถึงการใช้ธงรูปดวงอาทิตย์ครั้งแรกในญี่ปุ่น ระบุว่าจักรพรรดิมมมุโปรดให้ใช้ธงที่แสดงรูปดวงอาทิตย์นี้ในเขตพระราชฐานเมื่อ ค.ศ. 701 ส่วนธงผืนที่เก่าที่สุดที่ยังคงอยู่ได้รับการรักษาไว้ในวัดอุมโปจิ นครโคชู จังหวัดยามานาชิ สามารถนับย้อนอายุได้ไกลกว่าศตวรรษที่ 16 และมีตำนานกล่าวว่าธงผืนดังกล่าวจักรพรรดิโกะ-เรเซพระราชทานแก่วัดไว้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 11 ในช่วงการฟื้นฟูเมจิ ธงรูปดวงอาทิตย์และธงอาทิตย์อุทัยของกองทัพเรือและกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้กลายเป็นสัญลักษณ์สำคัญในการอุบัติของจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยสื่อชวนเชื่อทั้งใบปิด หนังสือ และภาพยนตร์ปรากฏภาพธงในฐานะที่มาของความภาคภูมิใจและชาตินิยม ในบ้านของชาวญี่ปุ่น พลเมืองต้องประดับธงในวันสำคัญของชาติ พิธีการ และในโอกาสที่รัฐบาลกำหนด บรรดาเครื่องหมายแห่งการอุทิศต่อชาติและจักรพรรดิที่มีลวดลายฮิโนมารุได้รับความนิยมอย่างสูงในห้วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองและการยุทธ์อื่น เครื่องหมายดังกล่าวมีตั้งแต่ธงที่เขียนถ้อยคำต่าง ๆ ไปจนถึงเครื่องแต่งกายและภาชนะที่มีลักษณะคล้ายธง
ความรู้สึกของสาธารณชนต่อธงชาติญี่ปุ่นมีความหลากหลาย แหล่งข้อมูลทั้งทางตะวันตกและญี่ปุ่นเองกล่าวว่าในอดีตธงชาติญี่ปุ่นนั้นเป็นสัญลักษณ์ที่ทรงพลังและยั่งยืนของชาวญี่ปุ่น นับแต่การสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง (สงครามแปซิฟิก) การใช้ธงชาติและเพลงชาติคิมิงาโยะในโรงเรียนรัฐญี่ปุ่นเป็นประเด็นถกเถียงที่นำไปสู่การประท้วงและการฟ้องร้อง ธงที่ใช้ในทางทหารของญี่ปุ่นหลายผืนออกแบบโดยมีพื้นฐานมาจากฮิโนมารุ รวมทั้งธงนาวีรูปดวงอาทิตย์เปล่งรัศมี รวมทั้งมีการนำฮิโนมารุเป็นต้นแบบของธงอื่นในญี่ปุ่นทั้งภาครัฐและเอกชน
ประวัติ > ความขัดแย้งช่วงต้นและสงครามแปซิฟิก

การใช้ธงชาติญี่ปุ่นเพิ่มสูงขึ้นในช่วงที่ญี่ปุ่นกำลังสร้างและขยายจักรวรรดิ อีกทั้งยังมีการใช้ฮิโนมารุในการเฉลิมฉลองชัยชนะในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่งและสงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น ตลอดจนความพยายามสู้รบทั่วทั้งประเทศ มีภาพยนตร์โฆษณาชวนชื่อญี่ปุ่นเรื่องหนึ่งใน ค.ศ. 1934 แสดงให้เห็นการออกแบบธงชาติญี่ปุ่นนั้นสมบูรณ์แบบในทุกทาง ผิดกับธงชาติอื่นที่มีข้อบกพร่องในการออกแบบ ใน ค.ศ. 1937 กลุ่มเด็กหญิงจากจังหวัดฮิโรชิมะแสดงความเป็นหนึ่งเดียวกับเหล่าทหารญี่ปุ่นที่สู้รบกับจีนในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองโดยรับประทาน เบ็นโตฮิโนมารุ (แปลว่า ข้าวกล่องรูปธงชาติญี่ปุ่น) ที่มีอูเมโบชิอยู่กึ่งกลางข้าว เบ็นโตฮิโนมารุได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการระดมพลและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับทหารของญี่ปุ่นจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1940
ชัยชนะของญี่ปุ่นในสงครามจีน–ญี่ปุ่นตอนต้นส่งผลให้มีการใช้ฮิโนมารุในการเฉลิมฉลองอีกครั้ง ที่สามารถพบเจอในมือของชาวญี่ปุ่นทุกคนในขบวนเฉลิมฉลอง
หนังสือเรียนในช่วงเวลานั้นมีการพิมพ์รูปฮิโนมารุพร้อมกับคำขวัญต่าง ๆ ที่แสดงความจงรักภักดีต่อจักรพรรดิและญี่ปุ่น ทั้งมีการปลูกฝังความรักชาติในฐานะศีลธรรมอันดีแก่เด็กชาวญี่ปุ่น การแสดงออกถึงความรักชาติ เช่น การประดับธงชาติหรือการบูชาจักรพรรดิทุกวัน เป็นส่วนหนึ่งของการเป็น "ชาวญี่ปุ่นที่ดี"
ธงชาติเป็นเครื่องมือหนึ่งของจักรวรรดินิยมญี่ปุ่นในการยึดครองพื้นที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองโดยการบังคับให้ใช้ธงและการให้นักเรียนร้องเพลง คิมิงาโยะ ในการเคารพธงชาติตอนเช้า ส่วนธงพื้นถิ่นได้รับอนุญาตให้ใช้ในบางพื้นที่ เช่น ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซียภายใต้การยึดครองของญี่ปุ่น [en] แมนจู ส่วนเกาหลีที่เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่น ฮิโนมารุและสัญลักษณ์อื่นได้รับการประกาศว่าชาวเกาหลีเป็นพลเมืองของจักรวรรดิ
ในสงครามแปซิฟิก ชาวอเมริกันได้บัญญัติศัพท์ "มีตบอล" (อังกฤษ: meatball; แปลว่า ลูกชิ้น) เพื่อใช้เรียกฮิโนมารุและเครื่องหมายอากาศยานทางการทหารญี่ปุ่นในเชิงดูถูกเหยียดหยาม ฮิโนมารุสำหรับชาวญี่ปุ่นเปรียบดั่ง "ธงอาทิตย์อุทัยที่ฉายแสงสู่ความมืดมิดทั่วโลก" ส่วนชาวตะวันตกมองว่าเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่ทรงพลังที่สุดของทหารญี่ปุ่น
ประวัติ > ญี่ปุ่นในการยึดครองโดยสหรัฐอเมริกา

การลดธงที่โซลเมื่อ 9 กันยายน ค.ศ. 1945 วันที่ยอมจำนน

 ธงเรือราษฎร์และธงนาวีญี่ปุ่นภายใต้การยึดครอง ยังคงใช้ในทางพฤตินัย
ฮิโนมารุเป็นธงชาติญี่ปุ่นโดยพฤตินัยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและช่วงที่ถูกยึดครองโดยฝ่ายสัมพันธมิตร โดยการประดับฮิโนมารุในช่วงการยึดครองญี่ปุ่นภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองต้องได้รับอนุญาตจากผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตร [en] แหล่งข้อมูลระบุถึงระดับของการจำกัดการใช้ฮิโนมารุแตกต่างกันไป บางแหล่งถึงกับใช้คำว่า "ห้าม" ถึงกระนั้น แม้ว่าข้อจำกัดเดิมจะกำหนดไว้เข้มงวดมาก แต่ก็ไม่ถึงกับห้ามโดยสิ้นเชิง
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีการใช้ธงแสดงสัญชาติบนเรือพลเรือนญี่ปุ่นของหน่วยงานควบคุมการขนส่งทางเรือสหรัฐอเมริกาสำหรับกองเรือพาณิชย์ญี่ปุ่น โดยกำหนดให้ใช้ธงที่ดัดแปลงจากธงอักขระ "E" ของธงประมวลสากลตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1945 กระทั่งสหรัฐอเมริกายุติการยึดครองญี่ปุ่น ส่วนเรือสหรัฐอเมริกาที่เดินในน่านน้ำญี่ปุ่นให้ในธงที่ดัดแปลงจากธงอักขระ "O"
เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 ดักลาส แมกอาเธอร์ ยกเลิกข้อจำกัดการประดับฮิโนมารุบนพื้นที่อาคารสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พระราชวังหลวง ทำเนียบนายกรัฐมนตรี และอาคารศาลสูงสุด พร้อมกับการตรารัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นฉบับใหม่ บรรดาข้อจำกัดเหล่านั้นได้รับการผ่อนปรนลงใน ค.ศ. 1948 โดยอนุญาตให้บุคคลสามารถประดับธงชาติในวันสำคัญของชาติได้ กระทั่งได้ยกเลิกข้อจำกัดทั้งหมดในเดือนมกราคม ค.ศ. 1949 ทุกคนมีสิทธิ์ประดับฮิโนมารุได้ทุกเวลาโดยไม่ต้องขออนุญาตอีกต่อไป จึงทำให้มีการส่งเสริมให้โรงเรียนและบ้านเรือนประดับฮิโนมารุจึงถึงช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1950
ประวัติ > ภายหลังสงครามจนถึง ค.ศ. 1999

ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ธงชาติญี่ปุ่นเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์เนื่องจากความเกี่ยวเนื่องกับแสนยนิยม (ความนิยมในการทหาร) ของประเทศในอดีต เช่นเดียวกับคิมิงาโยะ เพลงชาติญี่ปุ่นปัจจุบัน ความรู้สึกที่มีต่อฮิโนมารุและคิมิงาโยะแสดงถึงการเปลี่ยนผ่านของสาธารณชนจากความรู้สึกรักชาติ ไดนิปปง (ญี่ปุ่นอันยิ่งใหญ่) ไปสู่ นิฮง ที่รักสันติและต่อต้านความคลั่งทหาร ด้วยการเปลี่ยนแปลงอุดมการณ์นี้ ทำให้การใช้ธงดังกล่าวในญี่ปุ่นลดลงทันทีหลังสงครามสิ้นสุดลง แม้ว่าผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตรได้ยกเลิกข้อจำกัดลงใน ค.ศ. 1949 แล้วก็ตาม
ในช่วงการฟื้นฟูความสัมพันธ์ทางการทูตของญี่ปุ่น มีการใช้ฮิโนมารุเป็นอาวุธทางการเมืองในต่างประเทศ เมื่อครั้งที่จักรพรรดิโชวะและจักรพรรดินีโคจุงเสด็จพระราชดำเนินเยือนเนเธอร์แลนด์ มีการเผาฮิโนมารุโดยพลเมืองดัตช์ที่ต้องการให้พระองค์ทรงถูกเนรเทศกลับญี่ปุ่นหรือทรงถูกพิจารณาคดีในข้อหาฆาตกรรมต่อเชลยศึกชาวดัตช์ในสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนในประเทศญี่ปุ่นไม่มีการใช้ธงชาติเพื่อการดังกล่าว รวมทั้งการประท้วงการเจรจาข้อตกลงสถานะกองกำลังระหว่างสหรัฐอเมริกากับญี่ปุ่น [en] สหภาพแรงงานและกลุ่มผู้ประท้วงอื่นนิยมใช้ธงแดงแห่งการปฏิวัติแทน
ประเด็นเกี่ยวกับฮิโนมารุและเพลงชาติได้รับความสนใจขึ้นอีกครั้งเมื่อโตเกียวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 โดยก่อนการแข่งขันดังกล่าวมีกำหนดขนาดของรูปดวงอาทิตย์บนธงชาติ เนื่องจากธงเดิมเมื่อประดับร่วมกับธงชาติอื่นแล้วรูปดวงอาทิตย์บนธงไม่มีความโดดเด่นเพียงพอ ทาดามาซะ ฟูกิอูระ ผู้เชี่ยวชาญด้านสี ตัดสินใจกำหนดให้รูปดวงอาทิตย์บนธงมีขนาดสองในสามตามความยาวธง ฟูกิอูระยังกำหนดเฉดสีของธงที่ใช้ในการแข่งขันครั้งนี้ และการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 1998 ที่นากาโนะด้วย
ใน ค.ศ. 1989 การสวรรคตของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะได้จุดประเด็นทางสังคมเกี่ยวกับธงชาติขึ้น ฝ่ายอนุรักษนิยมเล็งเห็นว่าพวกเขาอาจมีโอกาสที่จะเสนอฮิโนมารุเป็นธงชาติโดยไม่ถูกคัดค้านเกี่ยวกับความหมายของธง หากสามารถใช้ธงนี้ในพระราชพิธีได้โดยไม่กระตุ้นภาพลบในอดีต ในช่วงไว้ทุกข์อย่างเป็นทางการหกวัน มีการประดับธงโดยลดธงครึ่งเสาหรือติดแถบสีดำทั่วทั้งญี่ปุ่น แม้ว่าจะมีรายงานเกี่ยวกับผู้ประท้วงที่ทำลายฮิโนมารุในวันพระราชพิธีพระบรมศพ การประดับธงชาติญี่ปุ่นครึ่งเสาของสถานศึกษาโดยพร้อมเพรียงนำมาซึ่งความสำเร็จของฝ่ายอนุรักษนิยม
ลักษณะธง

ตามพระบรมราชโองการหมายเลข 57 ที่ประกาศใช้เมื่อ ค.ศ. 1870 มีบทบัญญัติเกี่ยวกับธงชาติ 2 บท บทแรกระบุถึงบุคคลและวิธีการประดับธง ส่วนบทที่สองระบุถึงวิธีการทำธง ธงมีอัตราส่วน 7:10 คือความกว้างเจ็ดส่วน ความยาวสิบส่วน รูปวงกลมสีแดงที่แสดงถึงดวงอาทิตย์มีขนาดสามในห้าของความกว้างจากฝั่งคันธง พระบรมราชโองการกำหนดให้รูปวงกลมนั้นอยู่กึ่งกลาง แต่มักจะเลื่อนรูปวงกลมค่อนไปทางคันธงหนึ่งในหนึ่งร้อย (1/100) ส่วน (ด้วยการกำหนดดังกล่าว ทำให้รูปวงกลมปรากฏอยู่กึ่งกลางของธงเมื่อโบกสะบัด) นอกจากนี้มีการใช้เทคนิควิธีดังกล่าวกับธงอื่น เช่น ธงชาติบังกลาเทศ ธงชาติปาเลา ในวันที่ 3 ตุลาคมของปีเดียวกัน มีการผ่านระเบียบว่าด้วยลักษณะธงเรือราษฎร์และธงเรืออื่น โดยกำหนดให้ธงเรือราษฎร์มีอัตราส่วน 2:3 คือความกว้างสองส่วนและความยาวสามส่วน ส่วนขนาดรูปวงกลมเท่าเดิม แต่วางรูปวงกลมนั้นค่อนไปทางคันธงหนึ่งในยี่สิบ (1/20) ส่วน
เมื่อมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติธงชาติและเพลงชาติ มีการปรับขนาดของธงเล็กน้อย อัตราส่วนของธงโดยรวมเปลี่ยนเป็นความกว้างสองส่วนต่อความยาวสามส่วน (2:3) และรูปวงกลมสีแดงเลื่อนสู่กึ่งกลางพอดี แต่ยังคงขนาดของรูปวงกลม พื้นของธงเป็นสีขาวและกึ่งกลางเป็นวงกลมสีแดง (ญี่ปุ่น: 紅色; โรมาจิ: beni iro; ทับศัพท์: เบนิ อิโระ) แต่กฎหมายดังกล่าวมิได้กำหนดเฉดสีแดงที่แน่ชัด มีเพียงการระบุว่าใช้สีแดงเข้ม
กรมกลาโหม (ปัจจุบันคือกระทรวงกลาโหม) ได้ข้อกำหนดเกี่ยวกับธงชาติใน ค.ศ. 1973 โดยกำหนดให้สีแดงมีค่า 5R 4/12 และสีขาวมีค่า N9 ตามแผนภูมิระบบสีมันเซลล์ [en] ต่อมาในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2008 ได้ปรับแบบธงให้ตรงกับกฎหมายที่ใช้ในปัจจุบันและปรับปรุงค่าสีใหม่ มาตรฐานใหม่นี้ระบุให้ใช้ใยอะคริลิก [en] และไนลอนผลิตธงที่ใช้ในกองทัพ ค่าสีของธงที่ปรับปรุงใหม่ได้กำหนดให้ธงอะคริลิกมีค่าสีแดงที่ 5.7R 3.7/15.5 และค่าสีขาวที่ N9.4 ส่วนธงไนลอนมีค่าสีแดงที่ 6.2R 4/15.2 และค่าสีขาวที่ N9.2 ในเอกสารที่ออกโดยสำนักงานความร่วมมือเพื่อการพัฒนาอย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น) [en] (โอดีเอ) ระบุให้สีแดงบนฮิโนมารุและตราสัญลักษณ์ของโอดีเอมีค่าดีไอซี [en] 156 และซีเอ็มวายเค 0-100-90-0 ในระหว่างการพิจารณาพระราชบัญญัติว่าด้วยธงชาติและเพลงชาติ มีข้อแนะนำว่าควรใช้เฉดสีแดงสด (ญี่ปุ่น: 赤色; โรมาจิ: aka iro; ทับศัพท์: อากะ อิโระ) หรือใช้สีจากกลุ่มสีมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมญี่ปุ่น [en]
ลักษณะธง > แผนภาพสี

| สีอย่างเป็นทางการ (ขาว) | สีอย่างเป็นทางการ (แดง) | ระบบสี | ที่มา | ค> ศ. |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   N9 |   5R 4/12 | มันเซลล์ (อังกฤษ: Munsell) | DSP Z 8701C | 1973 |
| N/A |   156 | ดีไอซี | แนวทางการใช้ตราสัญลักษณ์ของโอดีเอ | 1995 |
การใช้ธงและธรรมเนียม

ในช่วงเวลาที่มีการประกาศใช้ฮิโนมารุครั้งแรก นั้นชาวญี่ปุ่นให้ความสำคัญต่อธงชาติน้อยมากและมีการประท้วง ส่งผลให้ต้องใช้เวลาระยะหนึ่งในการสร้างการยอมรับของผู้คน โดยส่วนหนึ่งเป็นผลจากการที่รัฐบาลกำหนดให้ประชาชนต้องถวายการต้อนรับจักรพรรดิด้วยธงชาติเมื่อพระองค์เสด็จพระราชดำเนิน
ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ทุกบ้านต้องประดับฮิโนมารุในวันสำคัญ นับแต่สงครามสิ้นสุดลง ธงชาติส่วนใหญ่มักประดับอยู่บนอาคารสถานที่ของรัฐบาลกลางและรัฐบาลท้องถิ่น เช่น ศาลาว่าการเมือง ส่วนการประดับธงชาติบนบ้านเรือนหรืออาคารพาณิชย์มีน้อยมาก มีบุคคลและบริษัทบางส่วนส่งเสริมให้ประดับธงชาติในวันสำคัญ รวมทั้งรัฐบาลญี่ปุ่นที่ขอความร่วมมือให้ประชาชนประดับฮิโนมารุในวันสำคัญ แต่มิได้กำหนดเป็นข้อบังคับตามกฎหมาย นับแต่วันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิครบ 80 พรรษาเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2002 บริษัทรถไฟคีวชูได้ประดับฮิโนมารุในสถานีรถไฟทั้ง 330 สถานี
ตั้งแต่ ค.ศ. 1995 โอดีเอใช้ลายฮิโนมารุในตราสัญลักษณ์อย่างเป็นทางการ ตราสัญลักษณ์ดังกล่าวมิได้ออกแบบโดยรัฐบาล (ตราสัญลักษณ์นี้ได้รับเลือกจากบรรดาตราสัญลักษณ์ 5,000 แบบที่ส่งมาจากสาธารณชน) แต่รัฐบาลได้พยายามเพิ่มการรับรู้ของฮิโนมารุผ่านบรรจุภัณฑ์ความช่วยเหลือและโครงการการพัฒนาจากรัฐบาล จากข้อมูลของโอดีเอ การใช้ธงเป็นวิธีการที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดที่แสดงถึงความช่วยเหลือจากประชาชนชาวญี่ปุ่น
การใช้ธงและธรรมเนียม > ธงโชคดี

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นประเพณีปฏิบัติที่เพื่อน เพื่อนร่วมชั้น และญาติของทหารที่จะออกประจำการจะร่วมกันเขียนบนฮิโนมารุและมอบให้ทหารนั้น ธงยังใช้เป็นเครื่องรางนำโชคและอำนวยพรให้ทหารเดินทางกลับจากการรบโดยปลอดภัยอีกด้วย เครื่องรางชนิดนี้เรียกว่า ฮิโนมารุโยเซงากิ (ญี่ปุ่น: 日の丸寄せ書き; ธงโชคดี [en]) โดยมีธรรมเนียมว่าจะไม่เขียนสิ่งใดบนรูปวงกลมดวงอาทิตย์ หลังสงครามสิ้นสุด มีการยึดหรือพบธงเหล่านี้อยู่กับศพทหารญี่ปุ่น ธงบางผืนกลายเป็นของที่ระลึก และบางผืนได้ส่งกลับประเทศญี่ปุ่นและมอบแก่ทายาทของผู้เสียชีวิตเหล่านั้น
ในยุคสมัยใหม่ ยังคงมีการใช้ฮิโนมารุโยเซงากิอยู่ ธรรมเนียมการเขียนบนฮิโนมารุเพื่อใช้เป็นเครื่องรางนำโชคยังคงดำเนินต่อไป แม้ว่าจะมีอยู่ในรูปแบบที่จำกัดก็ตาม มีการใช้ฮิโนมารุโยเซงากิเพื่อสนับสนุนทีมชาติญี่ปุ่นในการแข่งขันกีฬา มีการใช้โยเซงากิ (ญี่ปุ่น: 寄せ書き; "ธงสนับสนุนกลุ่ม") สำหรับสนับสนุนทหาร นักกีฬา ผู้เกษียณอายุ นักเรียนโอนย้ายในชุมชน หรือเพื่อนฝูง โดยใช้กระดาษสีและธงที่เขียนข้อความไว้ ในญี่ปุ่นสมัยใหม่ มีการมอบของดังกล่าวให้กับบุคคลในงานเลี้ยงส่งนักกีฬา งานเลี้ยงอำลาสำหรับเพื่อนร่วมงานหรือนักเรียนโอนย้ายสำหรับการจบการศึกษาและการเกษียณอายุ หลังเหตุภัยพิบัติทางธรรมชาติ เช่นเหตุแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ ค.ศ. 2011 ผู้คนเขียนข้อความบนฮิโนมารุโยเซงากิเพื่อส่งกำลังใจ
การใช้ธงและธรรมเนียม > ฮาจิมากิ

ฮาจิมากิ (ญี่ปุ่น: 鉢巻; "ผ้าโพกศีรษะ") เป็นผ้ารัดรอบศีรษะ [en] สีขาวที่มีรูปดวงอาทิตย์สีแดงอยู่กึ่งกลาง อาจมีข้อความเขียนอยู่บนผ้านั้น โดยสวมเป็นสัญลักษณ์แห่งความเพียรพยายามหรือความกล้าหาญของผู้สวม มีการสวมในหลายโอกาส เช่น ผู้ชมกีฬา หญิงใกล้คลอด นักเรียนจูกุ [en] (โรงเรียนกวดวิชา) พนักงานสำนักงาน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีการเขียนวลี ฮิชโช (ญี่ปุ่น: 必勝; โรมาจิ: Hisshō; "ชัยชนะอันแน่นอน" หรือ "เจ็ดชีวิต") บนฮาจิมากิที่นักบินคามิกาเซะ แสดงให้เห็นว่านักบินยินดีที่จะสละชีพเพื่อชาติของเขา
การใช้ธงและธรรมเนียม > เบ็นโต

เบ็นโตเป็นประเภทข้าวกล่องแบบญี่ปุ่น เมนูเบ็นโตะที่สื่อความหมายถึงดวงอาทิตย์และธงชาติ เรียกว่า ฮิโนมารุโกฮัง (ญี่ปุ่น: 日の丸ご飯; โรมาจิ: Hinomaru gohan; ทับศัพท์: ฮิโนมารุโกฮัง) ประกอบด้วยข้าวขาวหุงสุก (โกฮัง) กับอูเมโบชิแดง (พลัมแห้ง) อยู่กึ่งกลาง โดยอูเมโบชิเค็มที่ผ่านการแช่น้ำเกลือทำหน้าที่เป็นสารกันบูดสำหรับข้าว อาจมีอาหารอื่นอยู่ในกล่องเดียวกัน หากมีเพียงข้าวขาวและอูเมโบชิแดงในกล่อง เรียกว่า ฮิโนมารุเบ็นโต (ญี่ปุ่น: 日の丸弁当; โรมาจิ: Hinomaru bentō; ข้าวกล่องฮิโนมารุ) นอกจากนี้ยังมีเมนูข้าวฮิโนมารุแบบอื่นที่อาจพบเจอได้น้อย
วัฒนธรรมและการรับรู้

ข้อมูลจากผลการสำรวจของสื่อกระแสหลักพบว่าประชาชนขาวญี่ปุ่นจำนวนมากรับรู้ว่าธงญี่ปุ่นว่าเป็นธงชาติอยู่ก่อนการประกาศใช้พระราชบัญญัติธงชาติและเพลงชาติใน ค.ศ. 1999 ถึงกระนั้นก็ยังมีข้อถกเถียงต่อการใช้ธงในพิธีการของโรงเรียนและบนสื่อต่อไป เช่น หนังสือพิมพ์ฝ่ายเสรีนิยมอย่างอาซาฮิชิมบุง [en] หรือไมนิชิชิมบุง [en] มักนำเสนอบทความวิพากษ์วิจารณ์ธงชาติญี่ปุ่น ที่สะท้อนถึงมุมมองทางการเมืองของผู้อ่าน ชาวญี่ปุ่นบางส่วนเห็นว่าธงนี้เป็นตัวแทนช่วงเวลาที่ประชาธิปไตยถูกลดทอนในสมัยจักรวรรดิญี่ปุ่น
การแสดงธงชาติที่บ้านเรือนและห้างร้านยังคงเป็นที่ถกเถียงในสังคมญี่ปุ่นเช่นกัน เนื่องจากความเกี่ยวพันกับกลุ่มนักกิจกรรมอูโยกุ ดันไต [en] (ญี่ปุ่น: 右翼団体; โรมาจิ: Uyoku dantai; "กลุ่มปีกขวา") พวกฝ่ายขวาจัด หรือฮูลิแกนิซึม [en] อาคารบ้านเรือนและพาณิชย์ส่วนมากจึงไม่ประดับธง แม้ว่าจะไม่มีการกำหนดให้ประดับธงในวันสำคัญของชาติหรือในเหตุการณ์พิเศษ แต่ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 นครคานาซาวะในจังหวัดอิชิกาวะได้เสนอแผนขอใช้งบประมาณเพื่อส่งเสริมให้ประชาชนประดับธงชาติในวันสำคัญของชาติด้วยการแจกคูปองแก่บ้านที่ซื้อธงชาติ
ผู้คนในอดีตอาณานิคมของญี่ปุ่นและญี่ปุ่นบางส่วน เช่น โอกินาวะ ยังคงมีความรู้สึกในเชิงลบต่อธงชาติญี่ปุ่น เหตุการณ์ที่สะท้อนถึงมุมมองดังกล่าว ได้แก่เหตุที่เจ้าของห้างสรรพสินค้าชาวโอกินาวะเผาธงก่อนเทศกาลกีฬาแห่งชาติญี่ปุ่น [en; ja] เริ่มต้น เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1987 โดยโชอิจิ ชิบานะ ผู้เผาธง ได้เผาฮิโนมารุไม่ใช่เพียงแค่แสดงการต่อต้านความโหดร้ายของทหารญี่ปุ่นและการประจำการของกองกำลังสหรัฐอเมริกาที่ยังคงอยู่เท่านั้น แต่ยังป้องกันไม่ให้แสดงธงนั้นในที่สาธารณะอีกด้วย อีกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโอกินาวะ มีการทำลายธงระหว่างพิธีการของโรงเรียนและกลุ่มนักเรียนปฏิเสธที่จะแสดงความเคารพธงชาติที่กำลังชักขึ้นขณะบรรเลงคิมิงาโยะ ในนาฮะ เมืองหลวงของโอกินาวะ มีการชักธงชาติขึ้นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 2001 นับแต่ที่โอกินาวะกลับเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่นเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 80 ปีของเมือง
ในสาธารณรัฐประชาชนจีนและสาธารณรัฐเกาหลีซึ่งต่างเคยถูกจักรวรรดิญี่ปุ่นยึดครองมีมุมมองต่อการประกาศใช้ฮิโนมารุใน ค.ศ. 1998 ว่าเป็นหลักฐานในการเปลี่ยนมุมมองทางการเมืองไปทางขวาของญี่ปุ่นและอาจนำไปสู่การสร้างกองทัพอีกครั้งด้วย การผ่านกฎหมายใน ค.ศ. 1999 นั้นเกิดขึ้นในที่ช่วงเวลาที่มีการถกเถียงถึงสถานะของศาลเจ้ายาซูกูนิ ความร่วมมือทางทหารระหว่างสหรัฐอเมริกากับญี่ปุ่น และการสร้างโครงการการป้องกันทางขีปนาวุธ นอกจากนี้ในบรรดาประเทศที่ญี่ปุ่นเคยยึดครองมีความรู้สึกที่หลากหลาย รวมทั้งมองข้ามการผ่านกฎหมายใน ค.ศ. 1999 ในสิงคโปร์ คนรุ่นเก่ายังคงมีความรู้สึกไม่ดีต่อธงชาติญี่ปุ่น ในขณะที่คนรุ่นใหม่กว่ากลับไม่มีความรู้สึกในทางเดียวกัน ส่วนรัฐบาลฟิลิปปินส์ไม่เพียงเชื่อว่าญี่ปุ่นจะไม่กลับไปคืนสู่ความเป็นแสนยนิยมเท่านั้น แต่เชื่อว่าเป้าหมายของกฎหมายดังกล่าวนั้นเพื่อกำหนดสัญลักษณ์ทั้งสอง (ธงชาติและเพลงชาติ) อย่างเป็นทางการในกฎหมายและทุกรัฐมีสิทธิ์ที่จะสร้างสัญลักษณ์ประจำชาติได้
แม้ญี่ปุ่นไม่มีกฎหมายเอาผิดต่อการเผาฮิโนมารุ แต่การเผาธงชาติอื่นในญี่ปุ่นผิดกฎหมาย