stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บิชเคก
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบิชเคก> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 19.2 (66.6) | 25.3 (77.5) | 30.5 (86.9) | 34.7 (94.5) | 35.6 (96.1) | 40.9 (105.6) | 42.8 (109) | 39.5 (103.1) | 36.8 (98.2) | 34.1 (93.4) | 27.9 (82.2) | 23.3 (73.9) | 42.8 (109) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 3.2 (37.8) | 4.9 (40.8) | 11.2 (52.2) | 18.5 (65.3) | 23.6 (74.5) | 29.0 (84.2) | 31.7 (89.1) | 30.9 (87.6) | 25.5 (77.9) | 17.8 (64) | 11.0 (51.8) | 5.0 (41) | 17.7 (63.9) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -2.6 (27.3) | -0.8 (30.6) | 5.3 (41.5) | 12.3 (54.1) | 17.4 (63.3) | 22.4 (72.3) | 24.9 (76.8) | 23.8 (74.8) | 18.5 (65.3) | 11.0 (51.8) | 4.7 (40.5) | -0.9 (30.4) | 11.3 (52.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −7.1 (19.2) | −5.2 (22.6) | 0.4 (32.7) | 6.4 (43.5) | 11.1 (52) | 15.6 (60.1) | 17.9 (64.2) | 16.4 (61.5) | 11.3 (52.3) | 5.0 (41) | −0.1 (31.8) | −5.1 (22.8) | 5.6 (42.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −31.9 (-25.4) | −34.0 (-29) | −21.8 (-7.2) | −12.3 (9.9) | −5.5 (22.1) | 2.4 (36.3) | 7.4 (45.3) | 5.1 (41.2) | −2.8 (27) | −11.2 (11.8) | −32.2 (-26) | −29.1 (-20.4) | −34.0 (−29) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 26 (1.02) | 34 (1.34) | 55 (2.17) | 67 (2.64) | 61 (2.4) | 34 (1.34) | 21 (0.83) | 13 (0.51) | 19 (0.75) | 45 (1.77) | 42 (1.65) | 35 (1.38) | 452 (17.8) |
| ความชื้นร้อยละ | 75 | 75 | 71 | 63 | 60 | 50 | 46 | 45 | 48 | 62 | 70 | 75 | 62 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 6.2 | 6.4 | 8.5 | 8.8 | 7.9 | 4.4 | 3.2 | 2.2 | 2.7 | 5.8 | 6.5 | 5.6 | 68.2 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 136.4 | 130.0 | 151.9 | 195.0 | 260.4 | 306.0 | 331.7 | 316.2 | 264.0 | 195.3 | 144.0 | 114.7 | 2,545.6 |
แหล่งที่มา 1: Pogoda.ru.net, World Meteorological Organization (precipitation days only)
แหล่งที่มา 2: Hong Kong Observatory (sun only)
ประชากร

บิชเคกเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในคีร์กีซสถาน ประชากรโดยประมาณในปี ค.ศ. 2019 คือ 1,012,500 คน จากช่วงเวลาการก่อตั้งเมืองจนถึงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ชาวรัสเซียและชนชาติอื่น ๆ ที่มีเชื้อสายยุโรป (ชาวยูเครน, ชาวเยอรมัน) เป็นประชากรส่วนใหญ่ของเมือง จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2513 กลุ่มชาติพันธุ์คีร์กีซมีเพียง 12.3% ในขณะที่ชาวยุโรปเป็นประชากรมากกว่า 80% ของเมืองฟรุนเซ ตอนนี้บิชเคกเป็นเมืองที่มีชาวคีร์กีซอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่โดยมีชาวคีร์กีซประมาณ 66% ของประชากรในขณะที่ชาวยุโรปคิดเป็นสัดส่วนไม่ถึง 20% ของประชากร อย่างไรก็ตามยังมีการใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาหลักในขณะที่ภาษาคีร์กีซมีผู้ใช้ลดลงโดยเฉพาะในกลุ่มคนรุ่นใหม่
| ปี | ประชากร |
| --- | --- |
1876: 182
1882: 2,135
1893: 4,857
1897: 6,615
1902: 9,656
1907: 13,752
1913: 20,102
1926: 36,610
1939: 92,783
1970: 430,618
1982: 616,312
1999: 762,300
2008: 822,100
2009: 832,500
2010: 846,500
2011: 859,800
2012: 874,400
2020: 1,053,915
Source:
สิ่งแวดล้อม > คุณภาพอากาศ

การปล่อยมลพิษทางอากาศของบิชเคก มีค่าประมาณ 14,400 ตัน ซึ่งมากกว่าเมืองอื่น ๆ ในประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตใจกลางเมือง
เศรษฐกิจ

บิชเคก ใช้สกุลเงินคีร์กีซสถาน มีชื่อเรียกว่า ซอมคีร์กีซสถาน 47 ซอม เท่ากับ 1 ดอลลาร์สหรัฐ เศรษฐกิจของบิชเคก ยังต้องพึ่งพาเกษตรกรรม ถนนในบิชเคกมักจะมีตลาดเรียงรายอยู่เสมอ ในใจกลางเมืองเป็นแหล่งของธนาคาร ร้านค้า ตลาด และศูนย์การค้า
กีฬา

บิชเคก เป็นที่ตั้งของสปาร์ตัก สเตเดียม ซึ่งเป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
การศึกษา

มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเอเชียกลาง
มหาวิทยาลัยแห่งชาติคีร์กีซ อะราแบฟ
มหาวิทยาลัยมนุษยศาสตร์บิชเคก
มหาวิทยาลัยนานาชาติอะตาเติร์ก-อะลาโต
มหาวิทยาลัยนานาชาติคีร์กีซสถาน
มหาวิทยาลัยคีร์กีซ-รัสเซีย-สโลวานิก
สถาบันการศึกษาทางการแพทย์แห่งชาติคีร์กีซสถาน
มหาวิทยาลัยแห่งชาติคีร์กีซสถาน
มหาวิทยาลัยเทคนิคคีร์กีซสถาน
มหาวิทยาลัยคีร์กีซ-รัสเซีย
มหาวิทยาลัยคีร์กีซ-ตุรกี
มหาวิทยาลัยคีร์กีซ-อุซเบก
มหาวิทยาลัยจัดการและออกแบบพลาโต
การคมนาคม > ระบบขนส่งสาธารณะ

ระบบขนส่งสาธารณะในบิชเคก ประกอบไปด้วย รถโดยสารประจำทาง รถบัสไฟฟ้า รถตู้ และ รถแท็กซี่ ซึ่งพบเห็นได้ทั่วเมือง
ระบบขนส่งสาธารณะในบิชเคกนั้น ไม่มีรถไฟฟ้าใต้ดิน
การคมนาคม > รถโดยสารระยะไกล

มีสถานีขนส่งแห่งหลักอยู่ 2 แห่ง สถานีขนส่งตะวันออก ซึ่งเล็กและเก่าแก่กว่า มีจุดหมายปลายทางดังนี้ คานต์, โทกมัก, คีเมน, อิสสิก อะตา และ คอร์เดย์
สถานีขนส่งตะวันตก ซึ่งใหญ่และทันสมัยกว่า มีจุดหมายปลายทางดังนี้ อัลมาเตอ และ คัชการ์
การคมนาคม > รถไฟ

ใน ค.ศ. 2007 มีรถไฟผ่านแต่ละวันค่อนข้างน้อย รถไฟที่นิยมนั่งกันคือสายบิชเคก-มอสโก ใช้เวลาเดินทาง 3 วัน
นอกจากนี้ยังมีทางรถไฟสายไกลไปยังไซบีเรีย ผ่านอัลมาเตอและอัสตานา ปลายทางที่เมืองเยกาเทรินเบิร์ก การเดินทางค่อนข้างนาน (ใช้เวลา 2 วัน) เนื่องจากต้องใช้เวลาจอดรับที่สถานีชายแดนมาก และเป็นทางอ้อม (ทางรถไฟต้องอ้อมไปทางตะวันตกกว่า 100 กิโลเมตร (62 ไมล์) ก่อนที่จะเข้าเส้นทางสายหลัก)
การคมนาคม > อากาศยาน

ตัวเมืองเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติมานัส (FRU) ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 25 กิโลเมตร (16 ไมล์) มีแท็กซี่บริการ
บุคคลที่มีชื่อเสียง

โรซา อิซาคอฟนา โอตันบาเยยา (23 สิงหาคม ค.ศ. 1950 -) ประธานาธิบดีคีร์กีซสถานคนที่ 3
เมืองพี่น้อง

บิชเคกมีข้อตกลงเมืองพี่น้องกับ:
อัลมาเตอ, คาซัคสถาน (1994)
อังการา, ตุรกี (1992)
อาชกาบัต, เติร์กเมนิสถาน (2018)
โคโลราโดสปริงส์, รัฐโคโลราโด, สหรัฐ (1994)
โดฮา, กาตาร์ (2014)
คูมิ, เกาหลีใต้ (1991)
อิสเมียร์, ตุรกี (1994)
เคียฟ, ยูเครน (1997)
เหลียนหฺยวินกั่ง, จีน (2015)
เมอริเดน, รัฐคอนเนทิคัต, สหรัฐ (2005)
มินสค์, เบลารุส (2008)
อัสตานา, คาซัคสถาน (2011)
กอซวีน, อิหร่าน (2003)
ซัมซุน, ตุรกี
เชินเจิ้น, จีน (2016)
ทาชเคนต์, อุซเบกิสถาน
เตหะราน, อิหร่าน (1994)
ทรับซอน, ตุรกี (2014)
อูฟา, รัสเซีย (2017)
อุรุมชี, จีน (1993)
อู่ฮั่น, จีน (2016)
อิ๋นชวน, จีน (2000)
แหล่งข้อมูลอื่น

The Spektator – Society, culture and travel articles on Kyrgyzstan as well as a guide to Bishkek เก็บถาวร 2020-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจังหวัดของประเทศคีร์กีซสถาน |
| --- | --- | --- |
|  จาลาลาบัต  ชึย  ตาลัส  นารึน  บัตเกน  บิชเคก (นคร)  ออช  ออช (นคร)  อือซึก-เกิล  |  จาลาลาบัต  ชึย  ตาลัส  นารึน  บัตเกน  บิชเคก (นคร)  ออช  ออช (นคร)  อือซึก-เกิล  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef 
อนุสาวรีย์ฟรุนเซบริเวณใกล้กับสถานีรถไฟ
ตลาดดอร์ดอยบาซาร์
มหาวิทยาลัยจัดการและออกแบบพลาโต
ยานพาหนะบนถนนในกรุงบิชเคก
ตารางเดินรถของสถานีรถไฟบิชเคก
สถานีรถไฟบิชเคก
จังก์ยาร์ด ด็อก

| Junkyard Dog |
| --- | --- |

เกิด: Sylvester Ritter 13 ธันวาคม ค.ศ. 1952(1952-12-13) Wadesboro, North Carolina, U.S.
เสียชีวิต: 1 มิถุนายน ค.ศ. 1998(1998-06-01) (45 ปี) Forest, Mississippi, U.S.
สุสาน: Westview Memorial Park, Russellville, North Carolina
อาชีพ: Professional wrestler, college football player
ปีปฏิบัติงาน: 1977–1993 (active wrestler) 1993–1998 (trainer)
นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Big Daddy Ritter Junkyard Dog Leroy Rochester Stagger Lee
ส่วนสูง: 6 ft 3 in (1.91 m)
น้ำหนัก: 280 lb (130 kg)
มาจาก: Charlotte, North Carolina Tennessee
ฝึกหัดโดย: Sonny King Hart family
เปิดตัว: 1976
รีไทร์: 1995
 
ซิลเวสเตอร์ ริตเตอร์ (Sylvester Ritter) (13 ธันวาคม ค.ศ. 1952 – 2 มิถุนายน ค.ศ. 1998) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักเล่นฟุตบอลวิทยาลัยชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันในสมาคม Mid-South Wrestling และเวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชัน ภายใต้ชื่อว่า จังก์ยาร์ด ด็อก (Junkyard Dog) (หรือ JYD ชื่อสั้นๆ) และได้เข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2004
เข้าสู่สังเวียนที่มีห่วงโซ่เครื่องหมายการค้าของเขาที่แนบมากับปลอกคอสุนัข เพลงของสมเด็จพระราชินีฯ "อีกหนึ่งกัดฝุ่น" JYD ประจำบัตรพาดหัวที่ดึงฝูงชนขนาดใหญ่และขายเป็นประจำออกลุยเซียนาซูเปอร์และอื่น ๆ ที่สำคัญ สถานที่กลายเป็น "นักมวยปล้ำผิวดำคนแรกที่จะทำบนดาวไม่มีปัญหาของการส่งเสริมการขายของเขา"
JYD เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำติดมากที่สุดและมีเสน่ห์ในประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงจุดสูงสุดของเขาในช่วงต้นทศวรรษ 1980 JYD เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับความแข็งแรงของเขาชนศีรษะและร่างกายส่วนบนหลังจากที่เห็นเขาร่างกายสแลมเป็นประจำนักมวยปล้ำขนาดใหญ่เช่นที่ วันแมนแก๊ง กามาลา และ คิงคอง บันดี คำว่า "กระหน่ำ" ซึ่งเรียกว่าอำนาจ JYD สแลมของได้ปรากฏเด่นชัดบนลำมวยปล้ำ
ผลงานแชมป์

Mid-South Wrestling Association
Mid-South Louisiana Championship (3 times)
Mid-South North American Heavyweight Championship (4 times)
Mid-South Tag Team Championship (8 times) – with Buck Robley (1), Terry Orndorff (1), Killer Karl Kox (1), Dick Murdoch (3), Mike George (1), and Jerry Stubbs (1)
NWA Mid-America
NWA Mid-America Tag Team Championship (1 time) – with Gypsy Joe
Pro Wrestling Illustrated
PWI Most Inspirational Wrestler of the Year (1980)
PWI ranked him #51 of the 500 best singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003.
Professional Wrestling Hall of Fame
Class of 2012
Stampede Wrestling
Stampede North American Heavyweight Championship (2 times)
United States Wrestling Association
USWA Unified World Heavyweight Championship (1 time)
World Championship Wrestling
WCW World Six-Man Tag Team Championship (1 time) – with Ricky Morton and Tommy Rich
World Wrestling Federation / Entertainment
WWE Hall of Fame (Class of 2004)
Wrestling Classic tournament winner (1985)
Slammy Award (1 time)
Best Single Performer (1986)
Wrestling Observer Newsletter awards
Feud of the Year (1982) vs. Ted DiBiase
Worst Feud of the Year (1990) vs. Ric Flair
Worst Tag Team (1986) with George Steele
แหล่งข้อมูลอื่น

จังก์ยาร์ด ด็อก ที่ WWE.com
TRIBUTE PAGES for Junkyard Dog
Junkyard Dog Professional Wrestling Hall of Fame page เก็บถาวร 2012-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Groove-phi-groove.org เก็บถาวร 2015-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จังก์ยาร์ด ด็อก ที่ไฟน์อะเกรฟ - unmarked
ภาวะเลือดจางจากการสลายของเม็ดเลือดแดง

| ภาวะเลือดจางจากการสลายของเม็ดเลือดแดง |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: โลหิตจางจากเม็ดเลือดแดงแตก, เฮโมไลติกเอนีเมีย (Hemolytic anemia, Haemolytic anaemia)
สาขาวิชา: โลหิตวิทยา
ภาวะเลือดจางจากการสลายของเม็ดเลือดแดง หรือ โลหิตจางจากเม็ดเลือดแดงแตก (อังกฤษ: Hemolytic anemia) เป็นรูปแบบหนึ่งของภาวะเลือดจาง (anaemia) ที่เกิดจากการเฮโมไลซิส (hemolysis) การสลายตัวอย่างผิดปกติของเซลล์เม็ดเลือดแดง ไม่ว่าจะเป็นในหลอดเลือด (เฮโมไลซิสในหลอดเลือด; intravascular hemolysis) หรือที่อื่น ๆ ในร่างกายมนุษย์ (นอกหลอดเลือด; extravascular) โดยทั่วไปพบเกิดในม้าม แต่ในความเป็นจริงสามารถเกิดในอวัยวะอื่น ๆ ในระบบ reticuloendothelial system หรืออาจเกิดในลักษณะเชิงกล (mechanically) (ลิ้นพรอสเทติกได้รับการกระทบกระเทือน; prosthetic valve damage) ภาวะเลือดจางชนิดเฮโมไลติกคิดเป็น 5% ของภาวะเลือดจากทั้งหมดที่พบ ผลที่ตามมาจากภาวะเลือดจางแบบเฮโมไลติกมีหลายประการ ตั้งแต่อาการทั่วไปจนถึงอาการที่เป็นอันตรายแก่ชีวิต การจัดแบ่งโดยทั่วไปของภาวะเลือดจางแบบเฮโมไลติกนั้นแบ่งออกเป็นภายใน (intrinsic) หรือภายนอก (extrinsic) การรักษานั้นแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับอาการและเหตุของโรค
อาการของภาวะเลือดจางแบบเฮโมไลติกนั้นเหมือนกับอาการของภาวะเลือดจางรูปแบบอื่น ๆ (อ่อนเพลีย, อาการหายใจลำบาก) แต่นอกจากนี้ การสลายตัวของเซลล์เม็ดเลือดแดงยังนำไปสู่ดีซ่าน และเพิ่มโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนในระยะยาว เช่น  นิ่วในถุงน้ำดี และ ภาวะความดันหลอดเลือดปอดสูง
อาการ

อาการของภาวะเลือดจางแบบเฮโมไลติกนั้นเหมือนกับอาการทั่วไปของภาวะเลือดจาง เช่น อ่อนเพลีย, ตัวซีด, หายใจลำบาก และ หัวใจเต้นเร็วผิดปกติ ในเด็กเล็กอาจพบ ปัญหาการเจริญเติบโต (failure to thrive) ได้ในภาวะเลือดจางชนิดใด ๆ นอกจากนี้ อาการที่เกี่ยวข้องกับเฮโมไลซิสอาจพบได้ เช่น หนาวสั่น, ดีซ่าน, ปัสสาวะสีเข้ม และม้ามโต ประวัติทางการแพทย์ในบางมุมอาจนำไปสู่เหตุของการเกิดเฮโมไลซิสได้ เช่น ยา, โรคออโตอิมมูน (autoimmune disorders), ปฏิกิริยาเนื่องด้วยการถ่ายเลือด (blood transfusion), การมีลิ้นหัวใจเทียม เป็นต้น
เฮโมไลซิสเรื้อรัง (Chronic hemolysis) ทำให้เกิดการเพิ่มขึ้นของการขับบิลลิรูบินออกไปยังทางเดินน้ำดี ซึ่งอาจนำไปสู่การเกิดนิ่วในถุงน้ำดี การปล่อยเฮโมโกลบินอิสระอย่างต่อเนื่อง (continuous release of free hemoglobin) เกี่ยวพันกับการเกิดภาวะความดันหลอดเลือดปอดสูง (pulmonary hypertension; PH) ซึ่งภาวะนี้อาจนำไปสู่การวูบ (fainting), เจ็ลหน้าอก (chest pain) และอาการหอบแบบก้าวหน้า (progressive breathlessness) ภาวะความดันหลอดเลือดปอดสูง (pulmonary hypertension; PH) ในที่สุดจะนำไปสู่หัวใจห้องล่างขวาหัวใจล้มเหลว (right ventricular heart failure) ซึ่งมีอาการคือการบวมส่วนปลาย และอาการท้องมาน (ascites)
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: D55-D59 ICD-9-CM: 282, 283, 773 MeSH: D000743 DiseasesDB: 5534
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000571 eMedicine: med/979
สงครามเกาหลี
เบื้องหลัง > การปกครองโดยจักรวรรดิญี่ปุ่น (1910–1945)

หลังราชวงศ์ชิงพ่ายในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง (1894–96) จักรวรรดิญี่ปุ่นเข้ายึดครองจักรวรรดิเกาหลี อันเป็นคาบสมุทรซึ่งมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ต่อเขตอิทธิพล อีกทศวรรษให้หลัง หลังจักรวรรดิญี่ปุ่นสามารถพิชิตจักรวรรดิรัสเซียได้ในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น (1904–05) ญี่ปุ่นทำให้เกาหลีเป็นรัฐในอารักขาโดยสนธิสัญญาอึลซาในปี 1905 แล้วจึงผนวกด้วยสนธิสัญญาการผนวกดินแดนญี่ปุ่น-เกาหลีในปี 1910
นักชาตินิยมและกลุ่มปัญญาชนเกาหลีหลบหนีออกนอกประเทศ และมีบางส่วนก่อตั้งรัฐบาลเกาหลีเฉพาะกาลขึ้นในปี 1919 นำโดย อี ซึงมัน ในเซี่ยงไฮ้ รัฐบาลพลัดถิ่นนี้ได้รับการรับรองจากไม่กี่ประเทศ จากปี 1919 ถึง 1925 และหลังจากนั้น นักคอมมิวนิสต์เกาหลีนำและเป็นตัวการหลักของการสงครามต่อญี่ปุ่นทั้งในและนอกประเทศ
เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยเป็นอาณานิคมที่ถูกปรับให้เป็นอุตสาหกรรม ร่วมกับไต้หวัน และทั้งคู่เป็นส่วนหนึ่งของวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา ในปี 1937 ข้าหลวงใหญ่อาณานิคม พลเอก จิโร มินามิ ซึ่งบังคับบัญชาการพยายามผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรมประชากร 23.5 ล้านคนของเกาหลี โดยห้ามการใช้และศึกษาภาษา วรรณกรรมและวัฒนธรรมเกาหลี และบังคับให้ใช้และศึกษาภาษา วรรณกรรมและวัฒนธรรมญี่ปุ่นแทน มีการออกนโยบายโซชิ-ไกเม เริ่มตั้งแต่ปี 1939 กำหนดให้ประชาชนใช้ชื่อภาษาญี่ปุ่น ในปี 1938 รัฐบาลอาณานิคมเริ่มการเกณฑ์แรงงาน
ในประเทศจีน กองทัพปฏิวัติแห่งชาติที่เป็นชาตินิยมและกองทัพปลดปล่อยประชาชนที่เป็นคอมมิวนิสต์ช่วยจัดระเบียบผู้ลี้ภัยที่เป็นผู้รักชาติและนักต่อสู้เพื่อเอกราชชาวเกาหลีต่อทหารญี่ปุ่น ซึ่งยังยึดครองบางส่วนของจีนด้วย ชาวเกาหลีที่นักชาตินิยมหนุนหลัง นำโดย อี พมซก สู้รบในการทัพพม่า (ธันวาคม 1941 – สิงหาคม 1945) ส่วนนักคอมมิวนิสต์ชาวเกาหลี นำโดย คิม อิลซอง ฯลฯ ต่อสู้ทหารญี่ปุ่นในเกาหลีและแมนจูเรีย
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ทหารญี่ปุ่นใช้อาหาร ปศุสัตว์ และโลหะของเกาหลีเพื่อความพยายามของสงครามของตน กองกำลังญี่ปุ่นในเกาหลีเพิ่มขึ้นจาก 46,000 นาย ในปี 1941 เป็น 300,000 นาย ในปี 1945 เกาหลีของญี่ปุ่นเกณฑ์แรงงานบังคับ 2.6 ล้านคน ซึ่งควบคุมโดยกองกำลังตำรวจชาวเกาหลีที่ให้ความร่วมมือ ประชาชนราว 723,000 นายถูกส่งไปทำงานในจักรวรรดิโพ้นทะเลและในมหานครญี่ปุ่น จนถึงปี 1942 ชายชาวเกาหลีถูกเกณฑ์เข้าสู่กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น จนถึงเดือนมกราคม 1945 ชาวเกาหลีคิดเป็น 32% ของกำลังแรงงานญี่ปุ่น ในเดือนสิงหาคม 1945 เมื่อสหรัฐอเมริกาทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ถล่มฮิโระชิมะและนะงะซะกิ ราว 25% ของผู้เสียชีวิตเป็นชาวเกาหลี เมื่อสงครามยุติ ประเทศอื่นในโลกไม่รับรองการปกครองของญี่ปุ่นในเกาหลีและไต้หวัน
ขณะเดียวกัน ที่การประชุมไคโร (พฤศจิกายน 1943) สาธารณรัฐจีน สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกาตัดสินใจว่า "เมื่อถึงกำหนด เกาหลีจักเป็นอิสระและมีเอกราช" ภายหลัง การประชุมยัลตา (กุมภาพันธ์ 1945) ให้ "เขตกันชน" ในทวีปยุโรปแก่สหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นรัฐบริวารที่รัฐบาลโซเวียตต้องรับผิดชอบ ตลอดจนการขึ้นเป็นใหญ่ที่คาดหวังไว้ของโซเวียตในจีนและแมนจูเรีย ตอบแทนที่สหภาพโซเวียตเข้าร่วมความพยายามของสงครามต่อญี่ปุ่นในสงครามแปซิฟิก
เบื้องหลัง > การรุกรานแมนจูเรียของสหภาพโซเวียต (1945)

สหภาพโซเวียตประกาศสงครามกับญี่ปุ่นในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ตามที่ตกลงในการประชุมเตหะราน (พฤศจิกายน 1943) และการประชุมยัลตา (กุมภาพันธ์ 1945) ว่า สหภาพโซเวียตต้องประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นภายในสามเดือนหลังสงครามในยุโรปสิ้นสุดลง จนถึงวันที่ 10 สิงหาคม กองทัพแดงยึดครองครึ่งเหนือของคาบสมุทรเกาหลีตามที่ตกลงกัน และวันที่ 26 สิงหาคม มาหยุดที่เส้นขนานที่ 38 เป็นเวลาสามสัปดาห์เพื่อรอให้กองกำลังสหรัฐมาถึงจากทางใต้
วันที่ 10 สิงหาคม เมื่อญี่ปุ่นใกล้ยอมจำนน อเมริกาสงสัยว่าโซเวียตจะเคารพคณะกรรมาธิการร่วมส่วนของตน หรือความตกลงยึดครองเกาหลีที่สหรัฐอเมริกาสนับสนุน หรือไม่ อีกหนึ่งเดือนให้หลัง พันเอก ดีน รัสก์ และพันเอก ชาลส์ เอช. โบนสตีลที่สาม แบ่งคาบสมุทรเกาหลีที่เส้นขนานที่ 38 หลังเร่งตัดสินใจว่า เขตยึดครองเกาหลีของสหรัฐจำต้องมีเมืองท่าอย่างน้อยสองแห่ง
เมื่ออธิบายเหตุที่การปักปันเขตยึดครองอยู่ที่เส้นขนานที่ 38 รัสก์ออกความเห็นว่า "แม้ในความเป็นจริง กองกำลังสหรัฐสามารถขึ้นไปเหนือกว่านั้นได้ กรณีที่โซเวียตไม่ตกลง ... เรารู้สึกว่าเป็นการสำคัญที่จะรวมเมืองหลวงของเกาหลีในพื้นที่รับผิดชอบของทหารอเมริกัน" โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อ "เผชิญกับควาขาดแคลนกองกำลังสหรัฐที่มีอยู่ และปัจจัยกาลเทศะ ซึ่งทำให้เป็นการยากที่จะขึ้นเหนือไปไกลมาก ก่อนที่ทหารโซเวียตจะเข้าสู่พื้นที่" โซเวียตตกลงการปักปันเขตยึดครองของสหรัฐเพื่อปรับปรุงฐานะการเจรจาของตนว่าด้วยเขตยึดครองในยุโรปตะวันออก และเพราะทั้งสองจะสนองการยอมจำนนของญี่ปุ่นจากที่ที่ตั้งอยู่
เบื้องหลัง > สงครามกลางเมืองจีน (1945–1949)

หลังสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองสิ้นสุดลง สงครามกลางเมืองจีนหวนกลับมาอีกครั้งระหว่างคอมมิวนิสต์จีนกับจีนคณะชาติ ขณะที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์แย่งชิงความเป็นใหญ่ในแมนจูเรีย ก็ได้รับการสนับสนุนด้านยุทธปัจจัยและกำลังพลจากรัฐบาลเกาหลีเหนือ ตามแหล่งข้อมูลของจีน เกาหลีเหนือได้บริจาคยุทธปัจจัย 2,000 ตู้รถไฟ และชาวเกาหลีหลายพันคนรับราชการในกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนระหว่างสงคราม เกาหลีเหนือยังให้ที่ซ่อนอันปลอดภัยแก่ผู้ที่มิใช่พลรบและการสื่อสารกับจีนส่วนที่เหลือ
การมีส่วนของเกาหลีเหนือแก่ชัยชนะของคอมมิวนิสต์จีนไม่ถูกลืมหลังการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 1949 เพื่อเป็นสัญลักษณ์ตอบแทน ทหารผ่านศึกชาวเกาหลีระหว่าง 50,000 ถึง 70,000 คน ถูกส่งกลับพร้อมกับอาวุธ และภายหลัง ทหารเหล่านี้จะมีบทบาทสำคัญในการบุกครองเกาหลีใต้ขั้นต้น จีนสัญญาจะสนับสนุนเกาหลีเหนือหากเกิดสงครามกับเกาหลีใต้ การสนับสนุนของจีนสร้างการแบ่งแยกร้าวลึกระหว่างคอมมิวนิสต์เกาหลี และอำนาจของคิม อิลซองภายในพรรคคอมมิวนิสต์ถูกกลุ่มแยกจีน ที่นำโดย พัก อิลยู ท้าทาย ภายหลังพักถูกคิมกวาดล้างไป
รัฐบาลจีนตั้งชาติตะวันตก นำโดยสหรัฐอเมริกา เป็นภัยคุกคามใหญ่สุดต่อความมั่นคงของชาติ การตัดสินใจนี้อิงศตวรรษแห่งความอัปยศของจีนเริ่มตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 การสนับสนุนคณะชาติของอเมริการะหว่างสงครามกลางเมืองจีน และการต่อสู้ทางอุดมการณ์ระหว่างพวกปฏิวัติกับพวกปฏิกิริยา ผู้นำจีนเชื่อว่าจะจีนจะเป็นสมรภูมิสำคัญในการปราบปรามคอมมิวนิสต์ของสหรัฐ เพื่อเป็นมาตรการตอบโต้และยกฐานะของจีนในบรรดาขบวนการคอมมิวนิสต์ทั่วโลก ผู้นำจีนจึงนำนโยบายต่างประเทศที่สนับสนุนการปฏิวัติคอมมิวนิสต์ทั่วดินแดนขอบขัณฑสีมาของจีนมาใช้
เบื้องหลัง > สงครามแรกเริ่ม (1950)

กองกำลังของเกาหลีใต้ลดกำลังกองโจรคอมมิวนิสต์ จากเดิม 5,000 นายเป็น 1,000 นายในบริเวณแถบเกาหลีใต้ อย่างไรก็ตาม คิม อิล-ซ็อง เชื่อว่าการรบแบบกองโจรจะทำให้กองทัพเกาหลีใต้อ่อนตัวลง และการรุกรานของเกาหลีเหนือยังได้รับการต้อนรับโดยชาวเกาหลีใต้เป็นจำนวนมาก คิม อิล-ซ็อง เริมนำ โจเซฟ สตาลิน เป็นฝ่ายสนับสนุนในการรุกราน ในเดือนมีนาคม 1949 เดินทางไปมอสโกเพื่อพยายามโน้มน้าวสตาลิน
เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงระหว่างเกาหลีใต้และเกาหลีเหนือเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 1949 กองทัพเกาหลีเหนือจำนวน 1,000 จู่โจมกองทัพเหนือและครอบครอบเส้นขนานที่ 38 กองทหารราบที่ 2 และ 18 ของหน่วย ROKA ปะทะครั้งแรกในเมือง Kuksa-bong (เส้นขนาน ที่ 38)   และเมือง Ch'ungmu
ดูเพิ่ม

ประเทศไทยในสงครามเกาหลี
แหล่งข้อมูลอื่น > เชิงประวัติศาสตร์

The Cold War International History Project's Document Collection on the Korean War เก็บถาวร 2011-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Korean War Documentary เก็บถาวร 2010-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Calvin College on the Impact of the War on the Korean People เก็บถาวร 2007-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Facts and texts on the War
BBC: American Military Conduct in the Korean War
Atrocities against Americans in the Korean War
Atrocities by Americans in the Korean War
Korean section of the West Point Atlas of American Wars เก็บถาวร 2009-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
POW films, brainwashing and the Korean War
North Korea International Documentation Project เก็บถาวร 2008-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Documents on the Korean Conflict at the Dwight D. Eisenhower Presidential Library เก็บถาวร 2010-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Grand Valley State University Veteran's History Project digital collection เก็บถาวร 2011-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Forgotten War, Remembered – four testimonials by The New York Times
Collection of Books and Research Materials on the Korean War เก็บถาวร 2021-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน an online collection of the United States Army Center of Military History
สงครามเกาหลีและบทบาททหารไทยในสงคราม (หอมรดกไทย กระทรวงกลาโหม) เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น > สื่อ

The Korean War You Never Knew เก็บถาวร 2010-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน & Life in the Korean War เก็บถาวร 2010-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – slideshows by Life magazine
QuickTime sequence of 27 maps adapted from the West Point Atlas of American Wars
Animation for operations in 1950
Animation for operations in 1951
US Army Korea Media Center official Korean War online image archive
Rare pictures of the Korean War from the U.S. Library of Congress and National Archives
แหล่งข้อมูลอื่น > องค์กร

Korea Defense Veterans of America เก็บถาวร 2013-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Korean War Ex-POW Association เก็บถาวร 2008-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Korean War Veterans Association
The Center for the Study of the Korean War เก็บถาวร 2006-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สีไวโอเลต

| ไวโอเลต |
| --- | --- |
 

Spectral coordinates
ความยาวคลื่น: 380–435 nm
Frequency: 790–690 THz
     Color coordinates
Hex triplet: #8000FF
ระบบสี RGBB (r, g, b): (128, 0, 255)
HSV (h, s, v): (270°, 100%, 100%)
CIELChuv (h, s, v): (41, 134, 275°)
Source: ระบบสี RGB และ CMYK
B: อยู่ในช่วง [0–255] (ไบต์) 
สีไวโอเลต (อังกฤษ: violet) เป็นสีของแสงอยู่ที่แถบสุดท้ายของสเปกตรัมที่มองเห็นได้ มีความยาวคลื่น 380–420 นาโนเมตร สั้นกว่าสีคราม (indigo) ชื่อของสีมาจากดอกไวโอเลต และใช้แทนชื่อสีเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1370
สีไวโอเลตเป็นสีที่อยู่นอกเหนือขอบเขต (gamut) ของปริภูมิสี RGB จึงไม่สามารถผสมในจอคอมพิวเตอร์ออกมาให้ตรงได้ แต่สามารถประมาณได้ว่าอยู่ระหว่างสีน้ำเงินกับสีมาเจนตา ตัวอย่างของวัตถุที่มีสีไวโอเลตเช่น หลอดไฟแบล็กไลต์
ในความหมายที่สอง สีไวโอเลตอาจหมายถึงสีที่เกิดจากการผสมของแสงสีแดงกับแสงสีน้ำเงิน ในกรณีนี้จะให้ผลเป็นสีที่ไม่อยู่ในสเปกตรัมคือสีม่วง ซึ่งสามารถแสดงผลในจอคอมพิวเตอร์ได้
ดูเพิ่ม

รังสีอัลตราไวโอเลต
สีม่วง
สีลาเวนเดอร์
สีมาเจนตา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Violet
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส

| พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส |
| --- | --- |
พระราชวรวงศ์เธอ ชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นโท
ประสูติ: 24 มีนาคม พ.ศ. 2411
สิ้นพระชนม์: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 (59 ปี)
หม่อม: หม่อมพยอม วิไลยวงศ์ ณ อยุธยา
พระราชบุตร: 8 องค์
ราชสกุล: วิไลยวงศ์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
พระมารดา: จอมมารดาเข็ม
นายหมวดเอก พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส บ้างเรียกว่า พระองค์ชายใหญ่ (24 มีนาคม พ.ศ. 2411 – 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471) เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาเข็ม
พระประวัติ

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส ประสูติเมื่อวันพุธที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2411 เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ที่ประสูติแต่จอมมารดาเข็ม
กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญทรงพระราชทาน "วังใหม่" ซึ่งเคยเป็นที่ประทับของพระองค์เองบริเวณริมคลองคูเมืองเดิมฝากเหนือแก่พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส โดยทรงพระราชทานครึ่งหนึ่งให้พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส และอีกครึ่งหนึ่งพระราชทานพระองค์เจ้าไชยรัตนวโรภาส ทรงประทับอยู่ที่วังนี้จนทางราชการจัดซื้อสร้างเป็นโรงพยาบาลทหาร (ปัจจุบันเป็นโรงเรียนข่าวทหารบก)
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส สิ้นพระชนม์ด้วนพระโรคชรา เมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 สิริพระชันษา 59 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2473
พระโอรสและธิดา

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส เป็นต้นราชสกุลวิไลยวงศ์ มีพระโอรสและพระธิดา 8 องค์ ได้แก่
หม่อมเจ้าพิมพ์พักตร์พิไลย วิไลยวงศ์ (พ.ศ. 2428 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2475)
หม่อมเจ้าอุทัยพัฒนพงศ์ วิไลยวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2431)
หม่อมเจ้าวรนาถรวิไลยวงศ์ วิไลยวงศ์ บางแห่งว่าพระนามหม่อมเจ้านฤนารถวิไลยวงศ์ (พ.ศ. 2434 – 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461)
หม่อมเจ้าวรวงศ์พิสิษฐ์ วิไลยวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2438)
หม่อมเจ้าเล็ก วิไลยวงศ์ (พระราชทานเพลิง ณ วัดดุสิดาราม เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444)
หม่อมเจ้าอรทิศจรูญ วิไลยวงศ์ หรือหม่อมเจ้าอรอุทิศจรูญ (พ.ศ. 2440 – 23 มกราคม พ.ศ. 2454)
หม่อมเจ้าเกียรติวงศ์วิลาศ วิไลยวงศ์
หม่อมเจ้าเกตุทัตวุฒิธาดา วิไลยวงศ์ หรือหม่อมเจ้าเกตุทัตวุฒิภาพธาดา วิไลยวงศ์
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส (24 มีนาคม พ.ศ. 2411 – 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454)
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 – 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471)