stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายย่านชานเมืองตะวันตก

| รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายย่านชานเมืองตะวันตก |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: กำลังก่อสร้าง
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินปักกิ่ง
ผู้ดำเนินงาน: Beijing Mass Transit Railway Operation Corp., Ltd
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายย่านชานเมืองตะวันตก (จีน: 北京地铁西郊线; พินอิน: běijīng dìtiě xījiāo xiàn)เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่กำลังก่อสร้างในฝั่งตะวันตกของระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง วิ่งจากสถานีบาเกา ของ  10  ไปยังภูเขาฟรากานต์ - ระยะทาง 9.4 กิโลเมตร งบประมาณก่อสร้าง 1 พันล้านหยวน
ภาษาตามาง

| ภาษาตามาง |
| --- | --- |
तामाङ
ประเทศที่มีการพูด: เนปาล, อินเดีย, ภูฏาน
ภูมิภาค: เอเชียใต้
จำนวนผู้พูด: ประมาณ 1 ล้านคน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  (ทิเบต-พม่า)ตามางภาษาตามาง
ระบบการเขียน: ตัมยิก (ทิเบตแบบง่าย),  เทวนาครี, ทิเบต
รหัสภาษา
ISO 639-3: taj
ภาษาตามาง (Tamang; อักษรเทวนาครี:तामाङ) เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงกลุ่มของสำเนียงที่ใช้พูดในเนปาลและสิกขิม ประกอบด้วย ตามางตะวันออก (ผู้พูด 759,257 คนในเนปาล) ตามางตะวันตกเฉียงเหนือ (ผู้พูด 55,000 คน) ตามางตะวันตกเฉียงใต้ (ผู้พูด  109,051 คน) ตามางกุรข่าตะวันออก (ผู้พูด 3,977 คน) และตามางตะวันตก (ผู้พูด 322,598 คน) ความคล้ายคลึงระหว่างตามางตะวันออกกับตามางสำเนียงอื่นๆ อยู่ระหว่าง 81% ถึง 63% ภาษานี้เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่ากลุ่มใหญ่ที่สุดในเนปาล
ไวยากรณ์

ภาษาตามางเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา  ใช้ปรบท คำแสดงความเป็นเจ้าของอยู่หลังคำนาม มีการกเกี่ยวพัน มีเสียงวรรณยุกต์
ระบบการเขียน

ใช้อักษรตัมยิกซึ่งคล้ายอักษรทิเบตและอักษรเทวนาครี ส่วนใหญ่มักจะกล่าวว่าภาษานี้เขียนด้วยอักษรเทวนาครี
| ด ค กภาษาทางการของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
ระดับสหภาพ:  ฮินดี  อังกฤษ 
ตามรัฐธรรมนูญอินเดีย:  กงกัณ  กันนาดา  กัศมีร์  คุชราต  โดกรี  เตลูกู  ทมิฬ  เนปาล  เบงกอล  โบโด  ปัญจาบ  มณีปุระ  มราฐี  มลยาฬัม  ไมถิลี  สันถาลี  สันสกฤต  สินธ์  อัสสัม  อูรดู  โอริยะ  ฮินดี 
ระดับรัฐ:  อังคิกา  โภชปุระ  ฉัตตีสครห์  กาโร  กูรุง  โฮ  Kamatapuri  Kharia  คาซี  Khortha  กอกบอรอก  Kurmali  Kurukh  เลปชา  ลิมบู  มคธ  มาคัร  มีโซ  มุนดารี  เนวาร์  Rai  รังปุระ  Sadri  เศรปา  สิกขิม  สุนุวาร์  ตามาง 
ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
ภาษางายู

| ภาษางายู |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: กาลีมันตัน
ชาติพันธุ์: ชาวงายู
จำนวนผู้พูด: 890,000 คน  (2546)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มลายู-พอลินีเชียบารีโตตะวันตกใต้ภาษางายู
รหัสภาษา
ISO 639-3: nij
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษางายู (Ngaju language) หรือ ภาษางายา เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียที่มีผู้พูดในบริเวณแม่น้ำกาปวซ, กาฮายัน, กาตีงัน และเมินตายาในจังหวัดกาลีมันตันกลาง ประเทศอินโดนีเซีย มีความใกล้ชืดกับภาษาบากุมไป ภาษานี้มี 3 ภาษาย่อย—ปูโลเปตัก (Pulopetak), บาอามัง (Ba'amang) และมันตาไง (Mantangai)
สัทวิทยา > พยัญชนะ

พยัญชนะในภาษางายูมีดังต่อไปนี้
|  | ริมฝีปาก | ริมฝีปาก | โพรงปาก | โพรงปาก | เพดานแข็ง | เพดานแข็ง | เพดานอ่อน | เพดานอ่อน | เส้นเสียง | เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นาสิก |  | m |  | n |  | ɲ |  | ŋ |  |  |
| หยุด | p | b | t | d | c | ɟ | k | g |  |  |
| เสียดแทรก |  |  | s |  |  |  |  |  | h |  |
| เปิด (ข้างลิ้น) |  |  |  |  |  | j |  | w |  |  |
| เปิด (ข้างลิ้น) |  |  |  | l |  |  |  |  |  |  |
| รัว |  |  |  | r |  |  |  |  |  |  |
สัทวิทยา > สระ

สระในภาษางายูมีดังต่อไปนี้ ทุกตัวยกเว้น ə เป็นเสียงยาวได้
|  | หน้า | กลาง | หลัง ปากห่อ |
| --- | --- | --- | --- |
| สูง | i |  | u |
| กลาง | e | ə | o |
| ต่ำ |  | a |  |
คำศัพท์

การเปรียบเทียบคำศัพท์ระหว่างภาษาบากุมไป ภาษางายู ภาษาอินโดนีเซีย และภาษาไทย
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ภาษาบากุมไป | ภาษางายู | ภาษาอินโดนีเซีย | ภาษาไทย |
| Jida | Dia | Tidak | ไม่ |
| Beken | Beken | Bukan | ไม่ |
| Pai | Pai | Kaki | เท้า/ขา |
| Kueh | Kueh | Mana | อันไหน/ที่ไหน |
| Si-kueh | Bara-kueh | Dari mana | จากไหน |
| Hituh | Hetuh | Sini | นี่ |
| Si-hituh | Intu-hetuh | Di sini | ที่นี่ |
| Bara | Bara | Dari | จาก |
| Kejaw | Kejaw | Jauh | ไกล |
| Tukep/Parak | Tukep | Dekat | ใกล้ |
| Kuman | Kuman | Makan | กิน |
| Mihup | Mihop | Minum | ดื่ม |
| Lebu | Lewu | Kampung | หมู่บ้าน |
| Batatapas | Bapukan | Mencuci pakaian | ซักเสื้อ |
ข้อมูล

Ashn E. Johannes (1971). An Introduction to Dayak Ngaju Morphology (วิทยานิพนธ์ MA). Malang.
Mihing, T. W. J.; Stokhof, W. A. L. (1977). "On the Ngaju Dayak sound system (Pulau Petak dialect)" (PDF).  ใน Soepomo Poedjosoedarmo (บ.ก.). Miscellaneous Studies in Indonesian and Languages in Indonesia, Part III. NUSA 4. Jakarta: Universitas Katolik Indonesia Atma Jaya. pp. 49–59.
ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายฝังซาน

| รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายฝังซาน |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
ปลายทาง: สถานีซูจวง สถานีกัวกงจวง
จำนวนสถานี: 10
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินปักกิ่ง
ผู้ดำเนินงาน: Beijing Mass Transit Railway Operation Corp., Ltd
ผู้โดยสารต่อวัน: 79,000 คน (2013)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 24.7 km (15.3 mi)
รางกว้าง: 1435
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายฝังซาน (จีน: 北京地铁房山线; พินอิน: běijīng dìtiě fángshān xiàn) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าทางฝั่งตะวันตกของระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง เชื่อมต่อกับ  9  มีระยะทาง 24.7 กิโลเมตร จำนวน 11 สถานี (เสมอระดับ 9 ใต้ดิน 2) เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2009 เปิดให้บริการวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010
รายชื่อสถานี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| สถานี | สถานี | เชื่อมต่อ | เขตที่ตั้ง |

| สถานีกัวกงจวง | 郭公庄 |  9  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีต้าเป่าไถ | 大葆台 |  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีเต้าเถียน | 稻田 |  | เขตฝังซาน |
| สถานีฉังหยาง | 长阳 |  | เขตฝังซาน |
| สถานีหลีปาฝัง | 篱笆房 |  | เขตฝังซาน |
| สถานีกว่างหยางเฉิง | 广阳城 |  | เขตฝังซาน |
| สถานีเมืองมหาวิทยาลัยเหลียงเซียงเหนือ | 良乡大学城北 |  | เขตฝังซาน |
| สถานีเมืองมหาวิทยาลัยเลีหยงเซียง | 良乡大学城 |  | เขตฝังซาน |
| สถานีเมืองมหาวิทยาลัยเหลียงเซียงตะวันตก | 良乡大学城西 |  | เขตฝังซาน |
| สถานีด่านเหลียงเซียงใต้ | 良乡南关 |  | เขตฝังซาน |
| สถานีซูจวง | 苏庄 |  | เขตฝังซาน |
ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา – รอบที่ 1

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
วันที่: 4 - 10 กันยายน ค.ศ. 2019
ทีม: 28 (จาก 1 สมาพันธ์)
← 2018 2026 → 
การแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา - รอบที่ 1 เป็นการแข่งขันฟุตบอลในทวีปแอฟริกาเพื่อคัดเลือกทีมฟุตบอลเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา – รอบที่ 2 สำหรับทีมชาติที่เป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแอฟริกา (CAF) ได้รับโควตาทั้งหมด 28 ทีม แข่งขันระหว่างวันที่ 4 - 10 กันยายน พ.ศ. 2562
รูปแบบ

มีทั้งหมด 28 ทีม (ทีมอันดับ 27-54 ในรายชื่อผู้เข้าแข่งขัน CAF) แข่งขันเหย้า-เยือนในสองขา ผู้ชนะทั้ง 14 ทีมได้ผ่านเข้าสู่รอบที่สอง
การจับคู่

การจับฉลากรอบแรกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. เวลา 12:00 น. EST (UTC+2) ที่สำนักงานใหญ่ซีเอเอฟ ในกรุงไคโร ประเทศอียิปต์
การจัดวางอิงตามอันดับโลกฟีฟ่า ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 (แสดงในวงเล็บด้านล่าง) ทีมจากโถที่ 2 เป็นเจ้าภาพในเลกแรก ขณะที่ทีมจากโถที่ 1 เป็นเจ้าภาพในเลกที่สอง
หมายเหตุ: ตัวหนา ทีมผ่านเข้าสู่รอบที่สอง
| โถ 1 | โถ 2 |
| --- | --- |
 ซิมบับเว (112)  เซียร์ราลีโอน (114)  โมซัมบิก (116)  นามิเบีย (121)  แองโกลา (122)  กินี-บิสเซา (123)  มาลาวี (126)  โตโก (128)  ซูดาน (129)  รวันดา (133)  แทนซาเนีย (137)  อิเควทอเรียลกินี (139)  เอสวาตินี (139)  เลโซโท (144):  คอโมโรส (146)  บอตสวานา (147)  บุรุนดี (148)  เอธิโอเปีย (150)  ไลบีเรีย (152)  มอริเชียส (157)  แกมเบีย (161)  ซูดานใต้ (169)  ชาด (175)  เซาตูแมอีปริงซีป (185)  เซเชลส์ (192)  จิบูตี (195)  โซมาเลีย (202)  เอริเทรีย (202)
สรุปผล

นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 4-7 กันยายน และนัดที่สองในวันที่ 8 และ 10 กันยายน พ.ศ. 2562
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง |   นัดแรก   |   นัดที่สอง   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอธิโอเปีย  | 1–1 (a) |  เลโซโท | 0–0 | 1–1  |
| โซมาเลีย  | 2–3 |  ซิมบับเว | 1–0 | 1–3  |
| เอริเทรีย  | 1–4 |  นามิเบีย | 1–2 | 0–2  |
| บุรุนดี  | 2–2  (ดวลลูกโทษ 0–3) |  แทนซาเนีย | 1–1 | 1–1  (ต่อเวลา)  |
| จิบูตี  | 2–1 |  เอสวาตินี | 2–1 | 0–0  |
| บอตสวานา  | 0–1 |  มาลาวี | 0–0 | 0–1  |
| แกมเบีย  | 1–3 |  แองโกลา | 0–1 | 1–2  |
| ไลบีเรีย  | 3–2 |  เซียร์ราลีโอน | 3–1 | 0–1  |
| มอริเชียส  | 0–3 |  โมซัมบิก | 0–1 | 0–2  |
| เซาตูแมอีปริงซีป  | 1–3 |  กินี-บิสเซา | 0–1 | 1–2  |
| ซูดานใต้  | 1–2 |  อิเควทอเรียลกินี | 1–1 | 0–1  |
| คอโมโรส  | 1–3 |  โตโก | 1–1 | 0–2  |
| ชาด  | 1–3 |  ซูดาน | 1–3 | 0–0  |
| เซเชลส์  | 0–10 |  รวันดา | 0–3 | 0–7  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official FIFA World Cup website
Qualifiers – Africa Matches: Round 1 เก็บถาวร 2021-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, FIFA.com
| ด ค กฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก |
| --- | --- |
เอเอฟซี:  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  รอบที่ 4 (เพลย์ออฟ) 
ซีเอเอฟ:  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3 
คอนคาแคฟ:  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3 
คอนเมบอล:  พบกันหมด 
โอเอฟซี:  มินิทัวร์นาเมนต์ 
ยูฟ่า:  รอบแรก กลุ่ม เอ  กลุ่ม บี  กลุ่ม ซี  กลุ่ม ดี  กลุ่ม อี  กลุ่ม เอฟ  กลุ่ม จี  กลุ่ม เอช  กลุ่ม ไอ  กลุ่ม เจ  รอบที่ 2 (เพลย์ออฟ) เกี่ยวข้องกับ: เนชันส์ลีก 
เพลย์ออฟ:  เอเอฟซี พบ คอนเมบอล  คอนคาแคฟ พบ โอเอฟซี 
| ด ค กฟุตบอลโลก |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า)
การแข่งขัน:  1930 อุรุกวัย   1934 อิตาลี   1938 ฝรั่งเศส   1950 บราซิล   1954 สวิตเซอร์แลนด์   1958 สวีเดน   1962 ชิลี   1966 อังกฤษ   1970 เม็กซิโก   1974 เยอรมนีตะวันตก   1978 อาร์เจนตินา   1982 สเปน   1986 เม็กซิโก   1990 อิตาลี   1994 สหรัฐ   1998 ฝรั่งเศส   2002 เกาหลีใต้–ญี่ปุ่น   2006 เยอรมนี   2010 แอฟริกาใต้   2014 บราซิล   2018 รัสเซีย   2022 กาตาร์   2026 แคนาดา–เม็กซิโก–สหรัฐ   2030 สเปน–โปรตุเกส–โมร็อกโก   2034 ซาอุดีอาระเบีย   2038  
รอบคัดเลือก:  19302  1934  1938  1950  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026 
ชิงชนะเลิศ:  1930  1934  1938  19503  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ผู้เล่น:  1930  1934  1938  1950  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
Final draw:  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ผู้แพร่ภาพกระจายเสียง:  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
การคัดเลือกเจ้าภาพ:  2014  2018  2022  2026  2030  2034 
กรรมการ:  2010  2014  2018  2022 
สถิติ:  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ทีมที่เข้าร่วม:  AFC  CAF  CONCACAF  CONMEBOL  OFC  UEFA 
สถิติรวม:  Player records winners  top appearances  red cards  Goalscorer records top  finals  hat-tricks  own goals  Manager records winners  all appearances  Match records opening  penalty shoot-outs 
เบ็ดเตล็ด:  Awards  Balls  Controversies  Economics  Fan Festival  Films  History  Mascots  Music  Notable matches qualifying  Referees  Stadiums finals  Trophy  Video games  World Champions Cup  รางวัล  Balls  ผู้แพร่ภาพกระจายเสียง  Goalscorers  Hat-tricks  ประวัติศาสตร์  เจ้าภาพ  สัญลักษณ์นำโชค  Milestone goals  Qualification  การบันทึก  ทีมที่ลงแข่งขัน  ถ้วยรางวัล 
 1 อาร์เจนตินา ปารากวัย และอุรุกวัยจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันนัดแรก  2 ไม่มีรอบคัดเลือกสำหรับฟุตบอลโลก 1930 เนื่องจากได้รับคำเชิญเท่านั้น  3 ไม่มีการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ; บทความนี้เกี่ยวกับนัดชี้ขาดของรอบแบ่งกลุ่มรอบสุดท้าย
ภาษาค้าง

| ภาษาค้าง |
| --- | --- |
Mang U’
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศเวียดนาม
ภูมิภาค: จังหวัดเซินลาและจังหวัดลายเจิว
ชาติพันธุ์: ชาวค้าง
จำนวนผู้พูด: 14,000 คน  (2009 census)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  คาซี–ปะหล่องปะหล่องบิต–ค้างภาษาค้าง
รหัสภาษา
ISO 639-3: kjm – รหัสรวม รหัสเอกเทศ: xao – Khao
ภาษาค้าง (Kháng; จีน: 抗语) หรือภาษาขะอาง ภาษาฮาง ภาษาเบรน เป็นภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกในประเทศเวียดนาม โดยมีความใกล้ชิดกับภาษาบูมังในมณฑลยูนนานตอนใต้ ประเทศจีน
การจัดอันดับ

พอล ซิดเวลล์ (2014) จัดให้ภาษาค้างอยู่ในกลุ่มภาษาปะหล่อง แม้ว่า Jerold Edmondson (2010) เสนอแนะว่าภาษานี้อยู่ในกลุ่มภาษาขมุก็ตาม
ภาษาค้างมีความใกล้ชิดกับภาษาบูมังมากที่สุด (Edmondson 2010).
บริเวณที่มีผู้พูด

ผู้พูดภาษาค้างได้รับการยอมรับเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเวียดนามอย่างเป็นทางการ และมีจำนวน 10,272 คนใน ค.ศ. 1999
มีผู้พูดภาษาค้างในอำเภอของจังหวัดเซินลาและจังหวัดลายเจิว เวียดนามตะวันตกเฉียงเหนือ:
จังหวัดเซินลา (ริมแม่น้ำดำ)
Thuận Châu (รวมหมู่บ้าน Bản Ná Lai)
Quỳnh Nhai
Mường La
จังหวัดลายเจิว
Phong Thổ
Mường Tè
Than Uyên
จังหวัดเดี่ยนเบียน
Mường Lay (มีอีกชื่อว่า Mường Chà)
Tuần Giáo
อ่านเพิ่ม

Dao, Jie 刀洁. 2007. Bumang yu yanjiu 布芒语研究 [A study of Bumang]. Beijing: Minzu University.
Ferlus, Michel. 1996. Langues et peuples viet-muong [Viet-Muong languages and peoples]. Mon-Khmer Studies Journal (MKS) 26. 7–28
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
Mikami, Naomitsu. 2003. "A Khang phonology and wordlist." Reports on Minority Languages in Mainland Southeast Asia, ed. by Ueda Hiromi, 1–42. Endangered Languages of the Pacific Rim. Osaka: Faculty of Informatics, Osaka Gakuin University.
Schliesinger, Joachim. 1998. Hill tribes of Vietnam. Vol. Vol. 2. 2 vols. Bangkok: White Lotus Co. Ltd.
Tạ, Quang Tùng. 2023. Ngữ âm tiếng Kháng và phương án chữ viết cho người Kháng ở Việt Nam. Thái Nguyên: Nhà xuất bản đại học Thái Nguyên.
Thông Tấn Xã Việt Nam [Vietnam News Agency]. 2006. Việt Nam Hình Ảnh Cộng Dồng 54 Dân Tộc [Vietnam Image of the Community of 54 Ethnic Groups]. Hanoi: The Vna Publishing House.
แหล่งข้อมูลอื่น

https://web.archive.org/web/20131202221448/http://cema.gov.vn/modules.php?name=Content&op=details&mid=508
http://projekt.ht.lu.se/rwaai RWAAI (Repository and Workspace for Austroasiatic Intangible Heritage)
http://hdl.handle.net/10050/00-0000-0000-0003-93F5-2@view Khang in RWAAI Digital Archive
มีเดียนิวส์แชนแนล

| --- | --- |
ประเทศ: ประเทศไทย
พื้นที่แพร่ภาพ: ประเทศไทยและอีก 116 ประเทศทั่วโลก 
เครือข่าย: ช่องโทรทัศน์ในระบบเคเบิ้ลทีวีและผ่านดาวเทียม
คำขวัญ: รอบรู้เรื่องข่าว ทุกถิ่นทั่วไทย เพื่อคนไทยทั่วโลก
แบบรายการ
ระบบภาพ: 4:3
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด ในเครือมีเดีย ออฟ มีเดียส์
ช่องรอง: มีเดียแชนแนล
ลิงก์
เว็บไซต์: http://www.mediastudio.co.th/medianews/index.php
มีเดีย นิวส์ แชนแนล เป็นช่องโทรทัศน์ในระบบเคเบิ้ลทีวีและผ่านดาวเทียมในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นราวปี พ.ศ. 2554 โดยบริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด (ในเครือมีเดีย ออฟ มีเดียส์) เพื่อนำเสนอข่าว และรายการข่าวสถานการณ์ปัจจุบัน โดยต่อยอดจากรายการข่าวของ บจก.มีเดียสตูดิโอฯ ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันยุติการออกอากาศแล้ว โดยนำรายการบางส่วนไปออกอากาศ ทางช่องมีเดียแชนแนลซึ่งเป็นช่องในเครือมีเดีย ออฟ มีเดียส์เหมือนกันซึ่งต่อมาช่องมีเดียแชนแนลได้ยุติออกอากาศเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559
รายการของสถานี

เช้านี้...ที่หมอชิต (ถ่ายทอดสัญญาณจาก  สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7)
หมอชิตสุดสัปดาห์
แจ้งคลายทุกข์
เจาะเกาะติด
เศรษฐกิจทั่วไทย
รอบรั้วทั่วไทย
มุมมองเมือง
ผู้ประกาศข่าว ผู้รายงานข่าว ผู้ดำเนินรายการ

สุวรรณี กรรณสูต
จิรยุทธ ปรีชัย
ณยา คัตตพันธ์
ทิชา สุทธิธรรม
รภัสสิทธิ์ ภัทรสิริชัยสิน
ชลธิชา รอดกันภัย
ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1

เซนุสเรตที่ 1 (อียิปต์สมัยกลาง: z-n-wsrt; /suʀ nij ˈwas.ɾiʔ/) หรือในรูปแบบที่แปรมาเป็นภาษาอังกฤษ เซซอสทริสที่ 1 และเซนวอสเรตที่ 1 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สองจากราชวงศ์สิบสอง พระองค์ทรงครองราชย์ตั้งแต่ 1971 ถึง 1926 ปีก่อนคริสตกาล (หรือ 1920 ถึง 1875 ปีก่อนคริสตกาล) และเป็นหนึ่งในฟาโรห์ที่มีอำนาจมากที่สุดในราชวงศ์นี้ พระองค์เป็นพระราชโอรสในฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 เป็นที่ทราบโดยพระนามนำหน้าของพระองค์พระนามว่า เคเปอร์คาเร ซึ่งหมายความว่า "ดวงวิญญาณแห่งเทพเรทรงถูกสร้างขึ้น" พระองค์ทรงขยายพระราชอาณาจักรอียิปต์ ส่งผลให้พระองค์ทรงปกครองแผ่นดินในยุครุ่งเรือง
พระองค์ยังคงทรงดำเนินต่อพระราโชบายขยายขอบเขตเชิงรุกของพระราชบิดาไปยังดินแดนนิวเบีย โดยเริ่มจากการส่งคณะเดินทางจำนวนสองครั้งเข้าในนิวเบียในช่วงปีที่ 10 และ 18 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ และทรงสถาปนาพรมแดนทางใต้อย่างเป็นทางการของอียิปต์ใกล้กับแก่งน้ำตกที่สองของแม่น้ำไนล์ ซึ่งพระองค์ทรงได้วางกองทหารรักษาการณ์และจารึกแห่งชัยชนะไว้ที่นั่น พระองค์ทรงยังได้จัดคณะเดินทางไปยังโอเอซิสของทะเลทรายตะวันตก ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ทรงได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการฑูตกับผู้ครองนครถิ่นในซีเรียและคานาอัน นอกจากนี้ พระองค์ยังพยายามรวมศูนย์โครงสร้างทางการเมืองของพระราชอาณาจักรด้วยการสนับสนุนบรรดาผู้ปกครองท้องถิ่นที่ภักดีต่อพระองค์ พีระมิดของพระองค์ได้ถูกสร้างขึ้นที่เอล-ลิชต์ และยังมีการกล่าวถึงพระองค์ในงานเขียนชื่อว่า เรื่องราวแห่งซินูเฮ (The Story of Sinuhe) ซึ่งได้บันทึกว่า พระองค์ทรงรีบเสด็จกลับไปยังพระราชวังในเมมฟิสจากการทรงดำเนินการทางทหารในดินแดนลิเบีย หลักจากทรงทราบการลอบปลงพระชนม์ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์
พระราชวงศ์

เป็นที่ทราบอย่างดีเกี่ยวความสัมพันธ์ภายในพระราชวงศ์ของพระองค์ โดยฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 เป็นพระราชโอรสในฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 กับพระนางเนเฟริทาเทเนน ซึ่งเป็นพระราชินีในพระราชบิดา พระมเหสีพระองค์หลักของพระองค์นามว่า พระนางเนเฟรูที่ 3 ซึ่งเป็นพระภคินีหรือพระขนิษฐาของพระองค์ และยังเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 ซึ่งเป็นผู้ที่ขึ้นมาปกครองต่อจากพระราชบิดา ส่วนพระราชบุตรทีเหลือและเป็นที่ทราบก็คือ เจ้าหญิงอิตาคายต์ และเจ้าหญิงเซบาต ซึ่งพระราชธิดาพระองค์หลังนี้น่าเป็นพระธิดาของพระนางเนเฟรูที่ 3 เนื่องจากพระนางได้ปรากฏพร้อมกับเจ้าหญิงพระองค์ดังกล่าวในจารึกเดียวกัน ต่อมาฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 พระราชบิดาของพระองค์ได้ถูกลอบปลงพระชนม์
เหตุการณ์ภายในรัชสมัย

ในปีที่ 18 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 พระองค์ทรงเริ่มดำเนินการทางทหารกับดินแดนนิวเบียล่าง และพิชิตดินแดนนี้จนถึงแก่งน้ำตกที่สองของแม่น้ำไนล์ ช่วงเวลาแห่งการออกเดินทางของคณะได้ระบุไว้บนจารึกจากบูเฮน มีการกล่าวถึงการดำเนินการทางทหารไว้ในจารึกหลายชิ้นในรัชสมัยของฟาโรห์พระองค์นี้ ข้าราชการท้องถิ่นหลายคนมีส่วนเกี่ยวข้องกับการสำรวจทางทหาร เช่น อเมเนมเฮต ซึ่งเป็นผู้ปกครองท้องถิ่นเขตปกครองแห่งออริกซ์ ได้เดินทางไปที่นั่นพร้อมด้วยตำแหน่ง ผู้ดูแลกองทัพ ในปีที่ 25 แห่งการครองราชย์ ภายในพระราชอาณาจักรได้เกิดทุพภิกขภัยขึ้น เนื่องจากระดับในแม่น้ำไนล์ลดต่ำ
แผนสิ่งปลูกสร้าง

ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ได้ทรงส่งคณะสำรวจเหมืองหินหลายครั้งไปยังคาบสมุทรไซนายและวาดิ ฮัมมามัต และทรงโปรดให้สร้างศาลเทพเจ้าและวิหารหลายแห่งทั่วอียิปต์และนิวเบียในช่วงรัชสมัยอันยาวนานของพระองค์ พระองค์โปรดให้สร้างวิหารที่สำคัญแห่งเทพเร-อาตุมขึ้นในเฮลิโอโพลิส ซึ่งเป็นศูนย์กลางของลัทธิบูชาพระอาทิตย์ พระองค์ทรงโปรดให้เสาหินแกรนิตสีแดงจำนวนสองเสาขึ้นที่นั่น เพื่อเฉลิมฉลองเทศกาลเซดในปีที่ 30 แห่งการครองราชย์ หนึ่งในเสาโอเบลิสก์ยังคงอยู่และเป็นเสาโอเบลิสก์ที่เก่าแก่ที่สุดในอียิปต์ ขณะนี้อยู่ในพื้นที่อัล-มาซัลลา (เสาโอเบลิสค์ในภาษาอาหรับ) ของเขตอัล-มาตารัยยาห์ ซึ่งใกล้ใกล้กับเขตอายน์ ชามส์ (เฮลิโอโพลิส) ซึ่งมีความสูง 67 ฟุต และหนัก 120 ตันหรือ 240,000 ปอนด์
พระองค์ทรงเป็นผู้โปรดให้สร้างวิหารสำคัญหลายแห่งในสมัยอียิปต์โบราณ รวมทั้งวิหารแห่งเทพมินที่คอปโตส วิหารแห่งเทพีซาเทตบนเกาะแอลเลเฟนไทน์ วิหารแห่งเทพมอนทูที่อาร์มันต์และวิหารแห่งเทพมอนทูที่เอล-โตด ที่มีจารึกที่เกี่ยวข้องพระองค์ยังคงหลงเหลืออยู่
ศาลเทพเจ้า (หรือรู้จักกันในชื่อว่า วิหารน้อยขาว หรือวิหารน้อยแห่งการเฉลิมฉลอง) ซึ่งมีภาพนูนต่ำนูนสูงของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ที่สร้างขึ้นที่คาร์นัก เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบปีที่ 30 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ ต่อมาได้มีบูรณะใหม่โดยสมบูรณ์จากบล็อกหินต่าง ๆ ที่อองรี เชฟคีเออร์ค้นพบในปี ค.ศ. 1926 และพระองค์ยังทรงโปรดให้บูรณะปรับปรุงวิหารแห่งเคนติ-อเมนติอู โอซิริส ที่อไบดอส ซึ่งอยู่ในหมู่แผนก่อสิ่งปลูกสร้างหลักอื่น ๆ ของพระองค์
พระราชสำนัก

สมาชิกคนสำคัญบางส่วนของพระราชสำนักในช่วงรัชสมัยฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 เป็นที่รู้ทราบ เช่น ราชมนตรีในช่วงต้นรัชสมัยของพระองค์มีนามว่า อินเตฟิเกอร์ ซึ่งเป็นที่ทราบจากจารึกมากมายและจากหลุมฝังศพของเขาถัดจากพีระมิดแห่งอเมนเนมเฮตที่ 1 ดูเหมือนว่าเขาจะดำรงตำแหน่งนี้มาเป็นเวลานาน และตามมาด้วยราชมนตรีคนถัดมาที่มีนามว่า เซนุสเรต ผู้ดูแลพระคลังมหาสมบัติจำนวนสองคน ซึ่งเป็นที่ทราบจากในรัชสมัยของพระองค์มีนามว่า โซเบคโฮเทป (ปีที่ 22) และเมนทูโฮเทป ซึ่งมีหลุมฝังศพขนาดใหญ่ด้านหลังติดกับพีระมิดของพระองค์ และดูเหมือนเขาจะเป็นสถาปนิกหลักของวิหารแห่งเทพอามุนที่คาร์นัก มีเจ้าพนักงานชั้นสูงหลายคน ร่วมถึง ฮอร์ ซึ่งเป็นที่ทราบจากจารึกหลายชิ้น และจารึกในวาดิ เอล-ฮูดิ ซึ่งเห็นได้ชัดว่า เขาเป็นผู้นำคณะสำรวจแร่อเมทิสต์ หนึ่งในจารึกนั้นมีอายุย้อนไปถึงปีที่ 9 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ และมีผู้หนึ่งนามว่า นาคร์ เข้ารับตำแหน่งในราชสำนักช่วงประมาณปีที่ 12 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ เขามีหลุมฝังศพที่ลิชต์ อันเตฟ บุตรชายของสตรีคนหนึ่งนามว่า ซาตอามุน ซึ่งเป็นที่ทราบจากจาึกหลายชิ้น โดยระบุช่วงเวลาถึงปีที่ 24 และอีกปีหนึ่งถึงปีที่ 25 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 และอันเตฟอีกคน ผู้เป็นบุตรชายของสตรนามว่า ซาตยูเซอร์ และมีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นเจ้าพนักงานชั้นสูงในรัชสมัยของพระองค์
การสืบสันตติวงศ์

ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ได้รับพระราชทานตำแหน่งผู้สำเร็จราชการร่วมกับฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ในช่วงปีที่ 20 แห่งการครองราชย์ของพระราชบิดา ในช่วงปลายรัชสมัย พระองค์ได้พระราชทานแต่งตั้งฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 ผู้เป็นพระราชโอรสขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกับพระองค์ ศิลาจารึกแห่งเวปวาเวโทที่ระบุช่วงระหว่างปีที่ 44 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ และปีที่ 2 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 ดังนั้น พระองค์คงจะพระราชทานตำแหน่งผู้สำเร็จราชการร่วมในปีที่ 43 และสันนิษฐานว่า ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 เสด็จสวรรคในช่วงปีที่ 46 แห่งการครองราชย์ของพระองค์จากที่บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้ระบุไว้ว่า พระองค์ครองราชย์เป็นระยะเวลา 45 ปี
รูปสลักส่วนบนของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 จากอียิปต์โบราณช่วงสมัยราชอาณาจักรกลางจากราชวงศ์ที่สิบสอง ราวประมาณ 1950 ปีก่อนคริสตกาล จัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์นอยส์ ประเทศเยอรมนี
เสาโอเบลิกส์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ที่เฮลิโอโพลิส
รูปสลักเทพโอซิริสของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1
ตุ้มน้ำหนักหินที่ปรากฏพระนามฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1
ฐานรูปสลักหินแกรนิตที่สลักพระนามฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 จากอาร?มันต์ ประเทศอียิปต์ ตั้งจัดแสดงอยู่พิพิธภัณฑ์เพทรี กรุงลอนดอน
แหล่งข้อมูลอื่น

Senusret (I) Kheperkare
Sesostris I (Kheperkare)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2  3  4  5  6  7  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef 
วิหารน้อยขาวแห่งเซนุสเรตที่ 1 ที่คาร์นัก
ภูเขารกโก

| ภูเขารกโก |
| --- | --- |
六甲山

จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 931.6 เมตร (3,056 ฟุต)
พิกัด: 34°46′40″N 135°15′50″E﻿ / ﻿34.77778°N 135.26389°E﻿ / 34.77778; 135.26389 
ชื่อ
การออกเสียง: ภาษาญี่ปุ่น: [ɾokkoːsaɴ] 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: โคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ, ประเทศญี่ปุ่น
เทือกเขา: เทือกเขารกโก
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทภูเขา: ภูเขารอยเลื่อน
ภูเขารกโก (ญี่ปุ่น: 六甲山; โรมาจิ: Rokkō-san) เป็นภูเขาอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
โครงร่าง

ไม่มีภูเขาหรือยอดเขาเดียวที่เรียกว่า "รกโก" แม้ว่ายอดเขาที่สูงที่สุดของภูเขาจะเรียกว่ารกโกซัง-ไซโกโฮ (ญี่ปุ่น: 六甲山最高峰) และพื้นที่ทางทิศใต้ของภูเขาก็เรียกว่ารกโกเช่นเดียวกัน แนวภูเขาทอดยาวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจากสวนซูมาอูระโคเอ็ง [ja] ที่อยู่ทางตะวันตกของโคเบะจนไปถึงเมืองทาการาซูกะซึ่งมีความยาวของภูเขา 56 กิโลเมตร จุดสูงสุดคือ 931 เมตร
ปัจจุบันพื้นที่ภูเขารกโกเป็นศูนย์กลางของท่องเที่ยวและเดินป่ายอดนิยมในภูมิภาคคันไซ ภูเขารกโกยังเป็นสัญลักษณ์ของโคเบะและโอซากะ
ระเบียงภาพ

ทะเลสาบโฮตากะ
ทะเลสาบมิกูนิ
รกโก การ์เดน เทอเรซ
หุบเขาคามากูระ
สวนพฤกษศาสตร์รกโก อัลไพน์
น้ำตกแข็งตัว นานามะการิ
สวนสมุนไพรนูโนบิกิ
น้ำตกนูโนบิกิ
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายอี้จวง

| รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายอี้จวง |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
ปลายทาง: สถานีซ่งเจียจวง สถานีชื่อฉีว์
จำนวนสถานี: 13
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินปักกิ่ง
ผู้ดำเนินงาน: Beijing Mass Transit Railway Operation Corp., Ltd
ผู้โดยสารต่อวัน: 195,200 คน (2013)
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 28 ธันวาคม ค.ศ. 2010
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 23.23 กิโลเมตร
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in)
ความเร็ว: 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายอี้วง (จีน: 北京地铁亦庄线; พินอิน: běijīng dìtiě yìzhuāng xiàn) หรือ สายแอล 2 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่เชื่อมต่อสถานีรถไฟอี้จวงในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีระยะทาง 23.23 กิโลเมตร (14.43 ไมล์) 14 สถานี เป็นสถานีใต้ดิน 6 สถานี สถานีเสมอดิน 8 สถานี เริ่มก่อสร้างในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2007 เปิดให้บริการวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010
รายชื่อสถานี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| สถานี | สถานี | เชื่อมต่อ | เขตที่ตั้ง |

| สถานีซ่งเจียจวง | 宋家庄 |  5   10  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีเซียวชุน | 肖村 |  | เขตเฉาหยาง |
| สถานีเสี่ยวหงเหมิน | 小红门 |  | เขตเฉาหยาง |
| สถานีจิ้วกง (วังเก่า) | 旧宫 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีอี้จวงเฉียว | 亦庄桥 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีสวนวัฒนธรรมอี้จวง | 亦庄文化园 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีว่านหยวนจเย | 万源街 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีหรงจิงตงจเย | 荣京东街 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีหรงชังตงจเย | 荣昌东街 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีตงจี่หนันลู่ | 同济南路 |  | เขตทงโจว |
| สถานีจิงไห่ลู่ | 经海路 |  | เขตทงโจว |
| สถานีชื่อฉีว์ใต้ | 次渠南 |  | เขตทงโจว |
| สถานีชื่อฉีว์ | 次渠 |  | เขตทงโจว |
ฟาโรห์แอเมนโฮเทปที่ 1

ฟาโรห์เจเซอร์คาเร แอเมนโฮเทปที่ 1 (/ˌæmɛnˈhoʊtɛp)(Amenhotep I) หมายถึง ความพอใจของเทพอามัน ภาษากรีกโบราณอ่านพระนามของพระองค์ว่า Ἀμένωφις(Amenophis) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 2 แห่งราชวงศ์ที่ 18 ยุคอาณาจักรใหม่ตอนต้นของอียิปต์โบราณ