stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคบีโอลีก

| --- | --- |
การแข่งหรือฤดูกาลปัจจุบัน:  เคบีโอลีก ฤดูกาล 2023

กีฬา: เบสบอล
ก่อตั้ง: 1982
ผู้ก่อตั้ง: Korea Baseball Organization
จำนวนทีม: 10
ประเทศ:  เกาหลีใต้
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: SK Wyverns (4th title)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: Kia Tigers (11 titles)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: KBS, MBC, SBS, SPOTV
เว็บไซต์: koreabaseball.com
เคบีโอลีก (อังกฤษ: KBO League; เกาหลี: KBO 리그) เป็นลีกเบสบอลสูงสุดของประเทศเกาหลีใต้ เคบีโอลีกก่อตั้งขึ้นโดยมี 6 ทีมเข้าร่วมในปี 1982 และเป็นลีกกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเกาหลีใต้ เกีย ไทเกอร์สเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด โดยคว้าแชมป์ได้ 11 ครั้งจากทั้งหมด 40 ครั้ง
ทีม

| ทีม | เมือง | สนาม | ความจุ | เข้าร่วม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Hanwha Eagles | แทจ็อน | Daejeon Hanbat Baseball Stadium | 13,000 | 1986 |
| Kia Tigers | ควังจู | Gwangju-Kia Champions Field | 22,244 | 1982 |
| LG Twins | โซล | Jamsil Baseball Stadium | 25,553 | 1982 |
| NC Dinos | ซูว็อน | Changwon NC Park | 22,011 | 2013 |
| Kiwoom Heroes | โซล | Gocheok Sky Dome | 16,813 | 2008 |
| Doosan Bears | โซล | Jamsil Baseball Stadium | 25,553 | 1982 |
| KT Wiz | ซูว็อน | Suwon Baseball Stadium | 22,067 | 2015 |
| Lotte Giants | ปูซาน | Busan Sajik Baseball Stadium | 26,800 | 1982 |
| Samsung Lions | แทกู | Daegu Samsung Lions Park | 24,000 | 1982 |
| SK Wyverns | อินช็อน | Munhak Baseball Stadium | 26,000 | 2000 |
ดูเพิ่ม

เมเจอร์ลีกเบสบอล (สหรัฐและแคนาดา)
นิปปงโปรเฟสชันแนลเบสบอล (ญี่ปุ่น)
ไชนีสโปรเฟสชันแนลเบสบอลลีก (ไต้หวัน)
ไชนาเนชันแนลเบสบอลลีก (จีน)
แหล่งข้อมูลอื่น

KBO League official website
| ด ค กลีกเบสบอลสูงสุดในประเทศต่าง ๆ |
| --- | --- |
 สมาพันธ์เบสบอลซอฟต์บอลโลก (WBSC)  แคริบเบียนซีรีส์  ยูโรเปียนคัพ  เวิลด์ซีรีส์ 
อเมริกา:  อาร์เจนตินา  แคนาดา & สหรัฐ เอแอล  เอ็นแอล  บราซิล  โคลอมเบีย  คิวบา  กูราเซา  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เม็กซิโก  นิการากัว  ปานามา  ปวยร์โตรีโก  เวเนซุเอลา 
เอเชีย:  จีน  อิหร่าน  ญี่ปุ่น เซ็นทรัล  แปซิฟิก  มาเลเซีย  ฟิลิปปินส์  เกาหลีใต้  ไต้หวัน 
ยุโรป:  ออสเตรีย  โครเอเชีย  เช็กเกีย  เอสโตเนีย & ลิทัวเนีย  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  กรีซ  ฮังการี  ไอร์แลนด์  อิตาลี & ซานมารีโน  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส  สเปน  สวีเดน  ตุรกี  สหราชอาณาจักร 
โอเชียเนีย:  ออสเตรเลีย & นิวซีแลนด์  ปาเลา 
Suwon Baseball Stadium in 2015
บานประตูวิหารวัดพระฝาง

| บานประตูวิหารวัดพระฝาง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: ประตูวัดพระฝาง
ประเภท: บานประตูศาสนสถาน
ศิลปะ: ศิลปะอยุธยา
ความกว้าง: 1.20 เมตร (หนา 0.20 เมตร)
ความสูง: 5.30 เมตร (อกเลาขนาด 0.15 x 0.24 เมตร)
วัสดุ: ไม้เนื้อแข็ง
สถานที่ประดิษฐาน: บานจริง จัดแสดงอยู่ที่อาคารธรรมสภา วัดธรรมาธิปไตย, บานจำลอง จัดแสดงในวิหารหลวงวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ
ความสำคัญ: บานประตูไม้จำหลักปิดทองโบราณขนาดใหญ่ แสดงถึงชั้นเชิงในฝีมือช่างไม้ของคนในสมัยอยุธยาที่หาชมได้ยาก และได้รับการยกย่องว่าเป็นบานประตูไม้จำหลักที่มีความใหญ่และสวยงามที่สุดในจังหวัดอุตรดิตถ์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
บานประตูวัดพระฝาง เป็นบานประตูไม้จำหลักปิดทองประดับกระจกโบราณสมัยอยุธยาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดอุตรดิตถ์  และเป็นบานประตูพุทธศาสนสถานที่มีความสวยงามมากที่สุด 1 ใน 3 คู่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ คือ บานประตูวิหารวัดพระฝาง, บานประตูพระวิหารวัดพระแท่นศิลาอาสน์ และบานประตูวิหารวัดดอนสัก โดยประตูวิหารวัดพระฝางนี้เป็น 1 ใน 2 คู่ บานประตูสำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบันบานประตูวัดพระฝางบานเดิมจัดแสดงอยู่ที่อาคารธรรมสภา วัดธรรมาธิปไตย ภายในตัวเมืองอุตรดิตถ์ ส่วนบานจำลองสร้างใหม่ติดตั้งจัดแสดงอยู่ในกรอบประตูวิหารหลวงวัดพระฝาง สามารถเข้าชมได้ทุกวัน
ประวัติ > ความสำคัญ

บานประตูวัดพระฝาง คู่นี้แกะสลักในสมัยอยุธยา เป็นบานประตูไม้จำหลักปิดทองโบราณขนาดใหญ่ แสดงถึงชั้นเชิงในฝีมือช่างไม้ของคนในสมัยอยุธยาที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน บานประตูคู่นี้แต่ละบานมีขนาดกว้าง 1.2 เมตร สูง 5.5 เมตร และหนาถึง 16 เซนติเมตร ทำจากไม้ปรุแกะสลักเป็นลายกนกก้านขด ลายพุ่มทรงข้าวบิณฑ์ บานละ 7 พุ่ม ระหว่างพุ่มทรงข้าวบิณฑ์มีกนกใบเทศขนาบ สองข้างขวามือด้านบนมีอกเลาประตูอยู่ตรงกลาง แกะสลักเป็นลายเทพพนม ตอนบนอกเลา 4 องค์ตอนล่างอกเลา 4 องค์ กล่าวกันว่างดงามเป็นที่สองรองจากประตูพระวิหารหลวง วัดสุทัศน์ในกรุงเทพมหานคร
ในพระราชหัตถเลขา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 คราวเสด็จประพาสมณฑลฝ่ายเหนือ พุทธศักราช 2444 ได้ทรงกล่าวถึงบานประตูวัดพระฝางไว้ว่า
"พระวิหารหลวงที่เมืองฝางก็เปนลักษณเดียวกันกับที่ทุ่งยั้ง ลายประตูก็เปนลายสลักก้านขด แต่ที่ซึ่งเปนภาพต่าง ๆ นั้นเปนกระหนกใบตั้งปิดทอง... แต่สลักลายเช่นนี้ ใช้ขุดไม้ลงไปให้ลายเด่นออกมา เช่นบานวัดสุทัศน์ แต่เด่นออกมามากกว่าวัดสุทัศน์ ใช้ไม้หนาขุดเอาจริง ๆ ไม่ได้สลักลายมาทาบ ทำงามดีมาก"
ประวัติ > สถานที่จัดแสดง

เดิมบานประตูคู่นี้ติดตั้งเป็นบานประตูของพระวิหารหลวงวัดมหาธาตุประจำเมืองฝาง (วัดพระฝาง) มาตั้งแต่สมัยอยุธยา ในระยะหลังเมืองฝางเสื่อมความเจริญ วัดพระฝางและวิหารหลวงจึงถูกทิ้งให้รกร้างทรุดโทรมขาดการดูแลรักษา อันตรายต่อการถูกโจรกรรมและถูกทำลายจากภัยธรรมชาติ ดังนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 พระสุธรรมเมธี (บันลือ ธมฺมธโช)  เจ้าคณะจังหวัดอุตรดิตถ์ในสมัยนั้นจึงได้ขออนุญาตกรมศิลปากรนำมาเก็บรักษาไว้อาคารธรรมสภา วัดธรรมาธิปไตย ซึ่งอยู่ในตัวเมืองอุตรดิตถ์แทน โดยจากประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ในรายการที่ 29.1-29.2 ลงวันที่ 9 กันยายน 2530 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 104 หน้าที่ 10 ตอนที่ 235 ลงวันที่ 18 พฤศจิกายน 2530 ได้ระบุว่าบานประตูทั้งคู่นี้ ยังคงเป็น "สมบัติของวัดพระฝาง"    จนถึงปัจจุบัน
ประวัติ > การอนุรักษ์

ในปี พ.ศ. 2534 กรมศิลปากรได้ส่งเจ้าหน้าที่มาอนุรักษ์เนื้อไม้ด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ บานประตูวัดพระฝางจึงมีสภาพอย่างที่เห็นในปัจจุบัน
ประวัติ > บานประตูวัดพระฝางจำลอง

ในปี พ.ศ. 2550 สำนักศิลปากรที่ 6 สุโขทัย กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม
ได้จัดทำบานประตูวัดพระฝางจำลอง เพื่อนำไปติดตั้งที่เดิม ยังกรอบประตูของวิหารหลวงวัดพระฝาง ในคราวงานสมโภชพระฝางทรงเครื่องจำลอง เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว ทำให้ในปัจจุบันมีบานประตูวัดพระฝาง 2 คู่
ลายเทพพนม ศิลปะอยุธยา (บานดั้งเดิม)
ลวดลายบานประตูวัดพระฝาง (บานดั้งเดิม) ในอาคารธรรมสภา (ชั้นสอง)
ดูเพิ่ม

วัดธรรมาธิปไตย สถานที่เก็บรักษาบานประตูวิหารวัดพระฝางบานจริง
เมืองสวางคบุรี
วัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ ศูนย์กลางเมืองสวางคบุรีโบราณ
ชุมนุมพระเจ้าฝาง ชุมนุมอิสระหลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
โบราณสถานวัดคุ้งตะเภา สถานที่เกี่ยวเนื่องกับที่ตั้งค่ายพระตำหนักหาดสูงคราวปราบชุมนุมพระเจ้าฝางตามพระราชพงศาวดาร
พระฝางจำลอง (พระพุทธรูป) องค์จำลองสร้างใหม่ ที่ประดิษฐานในอุโบสถวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ
พระฝาง (พระพุทธรูป) องค์จริงที่ประดิษฐานในวิหารสมเด็จ วัดเบญจมบพิตร
แหล่งข้อมูลอื่น

บานประตูวิหารวัดพระฝางจำลอง ภายในวิหารหลวงวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ
หลวงพ่อเชียงแสน (วัดธรรมาธิปไตย)

| หลวงพ่อเชียงแสน  (วัดธรรมาธิปไตย) |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: หลวงพ่อเชียงแสน (วัดธรรมาธิปไตย)
ชื่อสามัญ: หลวงพ่อเชียงแสน วัดธรรมาฯ, หลวงพ่อเชียงแสน
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย-เชียงแสนชั้นครู  (เชียงแสนแปลง หรือแบบท่านมหาสวน) 
ความกว้าง: 89 ซม.
ความสูง: 143 ซม. (ตลอดถึงพระรัศมี) 
วัสดุ: สำริด
สถานที่ประดิษฐาน: อาคารอุโบสถธรรมสภา ชั้นสอง วัดธรรมาธิปไตย
ความสำคัญ: พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ศิลปะเชียงแสน-สุโขทัยองค์สำคัญ 1 ใน 2 องค์ของจังหวัดอุตรดิตถ์   (ที่อัญเชิญมาจากวัดราชบูรณะในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2)
หมายเหตุ: อาคารธรรมสภาชั้นสองจะเปิดในงานสำคัญของวัดเท่านั้น ผู้ประสงค์เข้าชมต้องติดต่อเจ้าอาวาสหรือพระภิกษุผู้ดูแลในวัด
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
หลวงพ่อเชียงแสน (วัดธรรมาธิปไตย)  เป็นพระประธานในอุโบสถธรรมสภา วัดธรรมาธิปไตย จังหวัดอุตรดิตถ์  (ขนาดหน้าตักกว้าง 38 นิ้ว สูง 67 นิ้ว)  มีพุทธลักษณะปางมารวิชัย เนื้อโลหะสัมฤทธิ์บริสุทธิ์ สกุลช่างสุโขทัย-เชียงแสน สร้างในช่วงรอยต่อการก่อตั้งอาณาจักรสุโขทัย มีอายุกว่า 800 ปี พระสุธรรมเมธี (บันลือ ธมฺมธโช ป.ธ.8) อดีตเจ้าอาวาสวัดธรรมาธิปไตย และอดีตเจ้าคณะจังหวัดอุตรดิตถ์ในสมัยนั้น ได้อัญเชิญมาจากวัดราชบุรณราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ซึ่งถูกทำลายจากระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2488
หลวงพ่อเชียงแสนเป็นพระพุทธรูปโบราณสมัยสุโขทัย-เชียงแสนองค์สำคัญ 1 ใน 2 องค์ของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ได้นำขึ้นมาจากวัดราชบุรณะในคราวเดียวกัน อีกองค์หนึ่งประดิษฐานอยู่ที่วัดคุ้งตะเภา มีนามว่า หลวงพ่อสุโขทัยสัมฤทธิ์
ความสำคัญ

เป็นพระพุทธรูปโบราณศักดิ์สิทธิ์ศิลปะสุโขทัย-เชียงแสนองค์สำคัญ 1 ใน 2 องค์ ของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่นำมาจากวัดราชบูรณะราชวรวิหารในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
ศิลปะ

ดูเพิ่ม: หลวงพ่อสุโขทัยสัมฤทธิ์ § ศิลปะ
ประวัติ

พระสุธรรมเมธี (บันลือ ธมฺมธโช ป.ธ.8) อดีตเจ้าอาวาสวัดธรรมาธิปไตย และอดีตเจ้าคณะจังหวัดอุตรดิตถ์ (ในสมัยนั้น) นำหลวงพ่อเชียงแสนมาจากวัดราชบุรณราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ซึ่งถูกทำลายจากระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2485 ด้วยวิธีจับสลากเลือก และอัญเชิญมาลงยังสถานีอุตรดิตถ์โดยทางรถไฟ และนำมาประดิษฐานเป็นพระพุทธรูปประธานอาคารอุโบสถธรรมสภา ที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2488 จนถึงปัจจุบัน
หลวงพ่อเชียงแสนเป็นพระพุทธรูปโบราณสำคัญ 1 ใน 4 องค์ และเป็นพระพุทธรูปยุคสุโขทัย-เชียงแสนองค์สำคัญ 1 ใน 2 องค์ของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ได้นำขึ้นมาจากวัดราชบุรณะในคราวเดียวกัน โดยหลวงพ่อเชียงแสนนั้น ได้มีการจารึกที่ฐานพระระบุว่าสร้างใน พ.ศ. 2491 ซึ่งอาจเกิดจากความเข้าใจผิดหรืออาจเป็นกุศโลบายในการป้องกันพระจากการโจรกรรมก็เป็นได้
ดูประวัติความเป็นมาของหลวงพ่อเชียงแสน (วัดธรรมาธิปไตย) เพิ่มได้ที่ ประวัติพระพุทธสุโขทัยไตรโลกเชษฐ์ ฯ เก็บถาวร 2008-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูเพิ่ม

วัดธรรมาธิปไตย
วัดราชบุรณราชวรวิหาร (วัดเลียบ) กรุงเทพมหานคร
แหล่งข้อมูลอื่น

ประตูวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ. โดยนายพรมรินทร์ ขวัญอ่อน นักวิชาการศาสนา สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดอุตรดิตถ์ เก็บถาวร 2009-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก9 พระพุทธรูปโบราณศักดิ์สิทธิ์แห่งเมืองอุตรดิตถ์ |
| --- | --- |
 หลวงพ่อเพ็ชร (วัดท่าถนน)  พระฝางทรงเครื่อง (จำลอง) (วัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ)   หลวงพ่อพุทธรังสี (วัดพระยืนพุทธบาทยุคล)  หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ (วัดคุ้งตะเภา)  หลวงพ่อเชียงแสน (วัดธรรมาธิปไตย)   หลวงพ่อพุทธโคดม (วัดยางโทน)  หลวงพ่อสัมฤทธิ์ (วัดหมอนไม้)  หลวงพ่อโต  (วัดหน้าพระธาตุ)  หลวงพ่ออู่ทอง (ทองคำ) (วัดดงสระแก้ว)
กลุ่มภาษาบาหลี–ซาซัก–ซุมบาวา

| กลุ่มภาษาบาหลี–ซาซัก–ซุมบาวา |
| --- | --- |
ภูมิภาค:: จังหวัดบาหลีและจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: ออสโตรนีเซียนมลายู-พอลินีเชียมลายู-ซุมบาวา (?)กลุ่มภาษาบาหลี–ซาซัก–ซุมบาวา
   
กลอตโตลอก:: bali1277
กลุ่มภาษาบาหลี–ซาซัก–ซุมบาวา เป็นกลุ่มของภาษาที่มีความเกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิดที่มีผู้พูดบนหมู่เกาะซุนดาน้อยตะวันตก (จังหวัดบาหลีและจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก) สามภาษานั้น คือ ภาษาบาหลีบนเกาะบาหลี ภาษาซาซักบนเกาะลมบก และภาษาซุมบาวาบนเกาะซุมบาวาตะวันตก
บาหลี
ซาซัก–ซุมบาวา
ซาซัก
ซุมบาวา
ตำแหน่งของกลุ่มภาษาบาหลี–ซาซัก–ซุมบาวาภายในกลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียยังไม่เป็นที่กระจ่าง โดย Adelaar (2005) จัดให้กลุ่มภาษานี้เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่ม "มลายู-ซุมบาวา" แต่ข้อเสนอนี้ยังคงเป็นที่โต้แย้ง
วัดธรรมาธิปไตย

| วัดธรรมาธิปไตย |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดธรรมาธิปไตย
ที่ตั้ง: ถนนสำราญรื่น ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ 53000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท (มหานิกาย)
เจ้าอาวาส: พระมหามงคล กตปุญฺโญ ป.ธ.๗
ความพิเศษ: สถานที่เก็บรักษาบานประตูวิหารวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ
จุดสนใจ: สักการะหลวงพ่อเชียงแสน, ชมบานประตูวัดพระฝาง
กิจกรรม: งานเทศกาลลอยกระทงวัดธรรมาธิปไตย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดธรรมาธิปไตย เดิมชื่อ วัดต้นมะขาม ตั้งอยู่ใกล้สี่แยกจุดตัดถนนอินใจมี กับถนนสำราญรื่น ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นที่ตั้งอาคารธรรมสภาซึ่งเป็นสถานที่เก็บรักษาบานประตูวิหารวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นประตูไม้แกะสลักที่มีความสวยงามที่สุดในจังหวัดอุตรดิตถ์และสวยงามเป็นที่สองรองจากบานประตูวัดสุทัศนเทพวราราม
วัดธรรมาธิปไตยนั้นได้เคยเป็นที่ตั้งสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ประจำจังหวัดอุตรดิตถ์อยู่ระยะหนึ่ง (อาคารธรรมสภาชั้นล่าง) ปัจจุบันเป็นวัดจำพรรษาของเจ้าคณะอำเภอตรอน และเป็นสถานที่จัดกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาประจำจังหวัดเช่น กิจกรรมอบรมและการประกวดต่าง ๆ ในเทศกาลวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
ประวัติ

วัดธรรมาธิปไตย เดิมชื่อ วัดท่าทราย เนื่องจากเดิมตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่าน (ท่าอิฐล่าง) หรือบ้านบางโพเหนือ ต่อมาน้ำได้กัดเซาะตลิ่งพังเข้ามาเรื่อย ๆ จนถึงที่ตั้งวัด จึงต้องย้ายหนีน้ำขึ้นมาห่างจากที่เดิมประมาณสองกิโลเมตร สภาพที่ตั้งใหม่มีต้นไม้ร่มรื่นมากมาย โดยเฉพาะมีต้นมะขามขนาดใหญ่อย่ในบริเวณวัด จึงได้ชื่อวัดใหม่ว่า วัดต้นมะขาม มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2345
ต่อมาเจ้าคณะจังหวัดได้ส่ง พระสุธรรมเมธี (บันลือ ธมฺมธโช ป.ธ.๘) มาเป็นเจ้าอาวาสวัดต้นมะขาม เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม  พ.ศ. 2482 พระสุธรรมเมธีดำริว่าชื่อวัดต้นมะขามนั้นฟังเหมือนอยู่ในป่าและต้นมะขามใหญ่นั้นก็ไม่มีปรากฏแล้ว อีกทั้งวัดในขณะนั้นอยู่กลางเมืองอุตรดิตถ์มีผู้คนผ่านไปมามากควรเปลี่ยนชื่อใหม่ให้ไพเราะ จึงได้ทำการขออนุญาตเปลี่ยนชื่อวัดเป็น วัดธรรมาธิปไตย ตั้งแต่นั้นมา
อาณาเขตที่ตั้งวัด

ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 19 ไร่ 24 ตารางวา ลักษณะพื้นที่ตั้งวัดและบริเวณโดยรอบเป็นที่ราบตั้งอยู่กลางชุมชน
ทิศเหนือ ยาว 200 เมตร จดทางสาธารณะ (ถนนอินใจมี)
ทิศใต้ ยาว165 เมตร จดที่ส่วนบุคคล (พ.ต.ธีระ)
ทิศตะวันออก ยาว 200 เมตร จคทางสาธารณะ (ถนนสำราญรื่น)
ทิศตะวันตก ยาว 180 เมตร จดที่ส่วนบุคคล (นายทองดา ขุนอินทร์)
ศาสนสถานและศิลปวัตถุสำคัญ

อาคารธรรมสภา กว้าง 19.30 เมตร ยาว 40.30 เมตร เป็นอาคารปูน 2 ชั้นหลังแรกในจังหวัดอุตรดิตถ์ สร้างในสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม​เป็นนายกรัฐมนตรี  (เริ่มสร้าง พ.ศ. 2491) ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก​สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี​พระบรมราชินีในรัชกาลที่​7 ​ทรงปิดทองลูกนิมิตเอก ในวันที่​3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492  อาคารธรรมสภาเป็นอาคารซึ่งสร้างด้วยแนวคิด ธรรมสภา (ในสมัยพุทธกาล) แห่งแรกของประเทศไทย ซึ่งออกแบบมาเพื่อใช้ประโยชน์ได้ 7 ประการอยู่ในที่เดียวกัน คืออุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ โรงเรียน หอสวดมนต์ หอไตร และธรรมสมาคม ดำเนินการก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2493 โดยมี อดีต พระสุธรรมเมธี (บันลือ ธมฺมธโช ป.ธ.8)  อธิบดีสงฆ์วัดธรรมาธิปไตยในขณะนั้น (ผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์ธรรมสภา และสถาบันบันลือธรรม) เป็นผู้ริเริ่มและดำเนินการจัดหาทุนจากทั่วประเทศ
หลวงพ่อเชียงแสน เป็นพระประธานในอุโบสถธรรมสภา  (ขนาดหน้าตักกว้าง 38 นิ้ว สูง 67 นิ้ว)  มีพุทธลักษณะปางมารวิชัย เนื้อโลหะสัมฤทธิ์บริสุทธิ์ สร้างในสมัยสุโขทัย สกุลช่างสุโขทัยยุคกลาง มีอายุกว่า 700 ปี นำมาจากวัดราชบุรณราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ซึ่งถูกทำลายจากระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2485 หลวงพ่อเชียงแสนเป็นพระพุทธรูปโบราณสมัยสุโขทัยองค์สำคัญ 1 ใน 2 องค์ของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ได้นำขึ้นมาจากวัดราชบุรณะในคราวเดียวกัน (อีกองค์หนึ่งประดิษฐานอยู่ที่วัดคุ้งตะเภา มีนามว่า หลวงพ่อสุโขทัยสัมฤทธิ์)
ดูประวัติความเป็นมาของหลวงพ่อเชียงแสนเพิ่มได้ที่ ประวัติพระพุทธสุโขทัยไตรโลกเชษฐ์ ฯ เก็บถาวร 2008-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บานประตูวิหารวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ เดิมอยู่วัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถแต่เนื่องจากวิหารชำรุดทรุดโทรมมาก เจ้าคณะสงฆ์จังหวัดอุตรดิตถ์ในสมัยนั้นจึงได้ขออนุญาตกรมศิลปากรนำมาเก็บรักษาไว้ที่ อาคารธรรมสภา วัดธรรมาธิปไตย มาตั้งแต่เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494
บานประตูคู่นี้แกะสลักในสมัยอยุธยา แต่ละบานขนาดกว้าง 1.2 เมตร สูง 5.3 เมตร และหนาถึง 16 เซนติเมตร ทำจากไม้ปรูแกะสลักเป็นลายกนกก้านขด ลายพุ่มทรงข้าวบิณฑ์ บานละ 7 พุ่ม ระหว่างพุ่มทรงข้าวบิณฑ์มีกนกใบเทศขนาบ สองข้างขวามือด้านบนมีอกเลาประตูอยู่ตรงกลาง แกะสลักเป็นลายเทพพนม ตอนบนอกเลา 4 องค์ตอนล่างอกเลา 4 องค์ กล่าวกันว่างดงามเป็นที่สองรองจากประตูวิหารวัดสุทัศน์ในกรุงเทพฯ
ข้อมูลจำเพาะ

วัดธรรมาธิปไตย ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างวัดตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. 121 เมื่อปี พ.ศ. 2430 มีพระบรมราชโองการประกาศพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2485
หลวงพ่อเชียงแสน พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์วัดธรรมาธิปไตย
ลวดลายบานประตูวัดพระฝาง (บานดั้งเดิม) ในอาคารธรรมสภา (ชั้นสอง)
ดูเพิ่ม

หลวงพ่อเชียงแสน (วัดธรรมาธิปไตย)
หลวงพ่อเชียงแสน พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์วัดธรรมาธิปไตย ประดิษฐานในอาคารอุโบสถธรรมสภา
การจัดวางบานประตูวัดพระฝาง ภายในอาคารธรรมสภา
จังหวัดสตูลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดสตูลทั้งจังหวัด
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ธรรมสังคม   | ชูสิน โคนันทน์ (9)* | 10,080 |  |  |
|  | ชาติไทย  | อดุล บินสอาด (2) | 7,005 |  |  |
|  | เกษตรสังคม   | อารพรรณ หลังปูเต๊ะ (3) | 3,690 |  |  |
|  | สังคมชาตินิยม   | ชัยพงค์ เนติโพธิ์ (4) | 2,882 |  |  |
|  | พลังใหม่   | ตาด บุญมา (5) | 1,831 |  |  |
|  | ประชาธิปไตย (พ.ศ. 2517)   | หาก สะลีหมีน (1) | 1,761 |  |  |
|  | สังคมนิยมแห่งประเทศไทย   | บพิตร นาคพันธุ์ (6) | 1,686 |  |  |
|  | กิจสังคม  | ยืนหยัด ใจสมุทร (8) | 1,615 |  |  |
|  | แนวร่วมสังคมนิยม   | สวัสด์ หัสการบัญชา (7) | 727 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ถาวร มิตรเปรียญ (10) | 693 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: ธรรมสังคม   ได้ที่นั่งจาก ไม่สังกัดพรรค
ดูเพิ่ม

จังหวัดสตูลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
จังหวัดสตูลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
จังหวัดสตูลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดสตูลทั้งจังหวัด
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดสตูล> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ชาติไทย  | วิทูร หลังจิ (1) | 27,264 |  |  |
|  | ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)   | จิรายุส เนาวเกตุ (4)* | 20,489 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ศุภฤกษ์ สมศิริชาติ (5) | 8,077 |  |  |
|  | ประชาชน (พ.ศ. 2531)   | ใหญ่ ฮะยีบีลัง (2) | 4,920 |  |  |
|  | เกษตรอุตสาหกรรมไทย | อารีย์ ดุลยาภรณ์ (8) | 1,045 |  |  |
|  | เสรีนิยม (ประเทศไทย พ.ศ. 2525)   | ดาบตำรวจ ประสงค์ รัตนวิบูลย์ (3) | 941 |  |  |
|  | รวมไทย (พ.ศ. 2529)   | ร้อยตำรวจโท ระบิล นานากุล (9)✔ | 517 |  |  |
|  | พลังธรรม  | กั้น แสงชู (7) | 394 |  |  |
|  | ปวงชนชาวไทย (พ.ศ. 2525)   | ทรัพย์ ฟองโหย (6) | 96 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: ชาติไทย  ได้ที่นั่งจาก ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)
ดูเพิ่ม

จังหวัดสตูลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
จังหวัดสตูลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
กลุฌ-นาปอกา

| กลุฌ-นาปอกา |
| --- | --- |
นคร
จากบนและซ้าย: ภาพมุมกว้างนครกลุฌ, โบสถ์นักบุญมีคาเอล, อาสนวิหารแม่พระบรรทม, บ้านของกอร์วีนุส, โรงอุปรากรแห่งชาติ, มหาวิทยาลัยบาเบช-โบยอยี
   ตราอาร์ม
สมญา: นครขุมทรัพย์  (โรมาเนีย: orașul comoară; ฮังการี: kincses város)
ที่ตั้งกลุฌ-นาปอกาในเทศมณฑลกลุฌ
กลุฌ-นาปอกาที่ตั้งกลุฌ-นาปอกาในประเทศโรมาเนีย
พิกัด: 46°46′N 23°35′E﻿ / ﻿46.767°N 23.583°E﻿ / 46.767; 23.583
ประเทศ:  โรมาเนีย
เทศมณฑล: กลุฌ
สถานะ: เมืองหลัก
สถาปนา: 1213
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2024): เอมิล บ็อก (พรรคเสรีนิยมแห่งชาติ)
พื้นที่
 • นคร: 179.5 ตร.กม. (69.3 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,537.5 ตร.กม. (593.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 340 เมตร (1,120 ฟุต)
ประชากร (2021)
 • นคร: 286,598 คน
 • ความหนาแน่น: 1,597 คน/ตร.กม. (4,140 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล(2011): 411,379 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 400xyz
รหัสพื้นที่: +40 x64
ทะเบียนรถ: CJ
เว็บไซต์: primariaclujnapoca.ro
กลุฌ-นาปอกา (โรมาเนีย: Cluj-Napoca, ออกเสียง: [ˈkluʒ naˈpoka] ( ฟังเสียง)), กลุฌ (โรมาเนีย: Cluj), โกโลฌวาร์ (ฮังการี: Kolozsvár, ออกเสียง: [ˈkoloʒvaːr] ( ฟังเสียง)) หรือ เคลาเซินบวร์ค (เยอรมัน: Klausenburg) เป็นนครใหญ่สุดอันดับสองของประเทศโรมาเนีย และศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลกลุฌ กลุฌตั้งอยู่ในหุบเขาที่ราบลุ่มแม่น้ำซอเมชุลมิก และถือว่าเป็นเมืองหลวงอย่างไม่เป็นทางการของแคว้นในประวัติศาสตร์ทรานซิลเวเนีย กลุฌยังเป็นราชธานีของแคว้นขุนนางทรานซิลเวเนียเป็นเวลานับทศวรรษก่อนข้อตกลงปี 1867
ณ ปี 2021 ในเขตนครกลุฌมีประชากร 286,598 คน ถือเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากบูคาเรสต์ ส่วนเขตมหานครกลุฌ-นาปอกามีประชากร 411,379 คน ส่วนประชากรรอบนคร (zona periurbană) มีมากเกิน 420,000 คน รัฐบาลใหม่ของมหานครกลุฌ-นาปอกาเริ่มต้นทำงานในเดือนธันวาคม 2008 ข้อมูลจากการประมาณในปี 2007 ระบุว่ามีผู้อยู่อาศัยโดยสังเกตได้ (visible population) ที่เป็นนักศึกษาและผู้ที่ไม่ได้อาศัยถาวรอยู่เฉลี่ย 20,000 คนต่อปีในระหว่างปี 2004–2007 ศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของนครอยู่ที่โบสถ์นักบุญมีคาเอลในจัตุรัสอูนีรีย์ โบสถ์หลังนี้สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 14 และอุทิศแด่นักบุญมีคาเอล อัครทูตสวรรค์ นักบุญองค์อุปถัมภ์ของกลุฌ
กลุฌเริ่มเข้าสู่ทศวรรษแห่งการเสื่อมถอยในทศวรรษ 1990 ชื่อเสียงในระดับนานาชาติได้รับผลกระทบจากนโยบายของกียอร์กีเย ฟูนาร์ นายกเทศมนตรีในเวลานั้น ในปัจจุบัน กลุฌเป็นศูนย์กลางที่สำคัญด้านการศึกษา วัฒนธรรม อุตสาหกรรม และธุรกิจของโรมาเนีย มหาวิทยาลัยบาเบช-โบยอยี มหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ตั้งอยู่ที่กลุฌที่ซึ่งมีสวนพฤกษศาสตร์ของตนเอง กลุฌยังเป็นที่ตั้งของธนาคารพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดที่โรมาเนียเป็นเจ้าของเช่นกัน ในปี 2015 กลุฌได้เป็นเมืองหลวงเยาวชนยุโรป และนครกีฬายุโรปในปี 2018
โลหฑี

| โลหฑี |
| --- | --- |
กองไฟที่ก่อเนื่องในโลหฑี
ชื่ออื่น: ลาลโลอี
จัดขึ้นโดย: ชาวปัญจาบ
ประเภท: ศาสนา - วัฒนธรรม
ความสำคัญ: เทศกาลกลางฤดูหนาว, เฉลิมฉลองทักษิณายัน
การเฉลิมฉลอง: ก่อกองไฟ, ดนตรีและการร่ายรำ (ภางครา และ Gidda)
ส่วนเกี่ยวข้อง: มาฆี
โลหฑี หรือ โลหรี (Lohri; คุรมุขี: ਲੋਹੜੀ, ชาหมุขี: لوہڑی, เทวนาครี: लोह्ड़ी) เป็นเทศกาลฤดูหนาวของท้องถิ่นปัญจาบ ที่เป็นที่นิยม มีการเฉลิมฉลองโดยเฉพาะในภูมิภาคปัญจาบ ที่ซึ่งตัวเทศกาลเองมีความสำคัญและความเชื่อมโยงกับภูมิภาคนี้อย่างสำคัญ  เชื่อกันโดยทั่วไปว่าเทศกาลนี้เป็นการเฉลิมฉลองการสิ้นสุดของทักษิณายัน โลหฑีจึงเป็นเหมือนการเฉลิมฉลองจุดสิ้นสุดของฤดูหนาว การเฉลิมฉลองนั้นจะเริ่มมีขึ้นในคืนก่อนเริ่มต้นมกรสังกรานติ หรือที่รู้จักในชื่อ มาฆี และอยู่ในช่วงสุริยะของปฏิทินสุริยจันทรคติ พิกรรมี ซึ่งโดยทั่วไปมักตรงกับวันตามปฏิทินเกรเกอเรียนวันเดียวกันทุกปี คือ 13 มกราคม
โลหฑีเป็นวันหยุดทางการในรัฐปัญจาบ รัฐหรยาณา และ ราชธานีเดลี ของประเทศอินเดีย ที่ซึ่งมีการเฉลิมฉลองทั้งในชาวซิกข์ ฮินดู มุสลิม และคริสต์ โดยทั่วกัน อย่างไรก็ตาม โลหฑีไม่ได้เป็นวันหยุดทางการแคว้นปัญจาบของประเทศปากีสถาน แต่ก็มีการเฉลิมฉลองโดยชาวซิกข์ ฮินดู และมุสลิมบางส่วน