stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การศึกษาในประเทศอินเดีย
คุณภาพ > การเข้าศึกษา

ข้อมูลเมื่อ 2011 อัตราการสมัครเข้าศึกษา (enrolment rates) อยู่ที่ 58% ในระดับเตรียมประถมศึกษา, 93% ในระดับประถมศึกษา, 69% ในระดับมัธยมศึกษา และ 25% ในระดับอุดมศึกษา
ถึงแม้อัตราส่วนการเข้าศึกษาในระดับประถมศึกษาจะสูง แต่พบว่าในบรรดาเด็กอายุ 10 ปีในพื้นที่ชนบทของประเทศอินเดียครึ่งหนึ่งไม่สามารถอ่านในระดับพื้นฐานได้, มากกว่า 60% ไม่สามารถหารเลขได้ และครึ่งหนึ่งลาออกจากโรงเรียน (dropout) ภายในอายุ 14 ปี
ในปี 2009 สองรัฐในประเทศอินเดีย คือรัฐทมิฬนาฑู และรัฐหิมาจัลประเทศ ได้เข้าร่วมการสอบโปรแกรมประเมินสมรรถนะนักเรียนมาตรฐานสากล PISA ที่จัดขึ้นทุก ๆ สามปีในเด็กอายุ 15 ปี ทั้งสองรัฐอย่อันดับท้ายของตาราง คะแนนสูงกว่าเพียงประเทศคีร์กีซสถานเท่านั้น และคะแนนรวมต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศกลุ่มโออีซีดีอยู่ 200 คะแนน (หรือสองค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน) ในท้ายที่สุดประเทศอินเดียจึงตัดสินใจไม่เข้าร่วมการประเมินของ PISA ในปี 2012 และปี 2015
ในขณะที่คุณภาพของโรงเรียนรัฐในชนบทกำลังเข้าขั้นวิกฤต คนยากจนในเขตเมืองส่วนมากได้เลือกหันเข้าสู่โรงเรียนเอกชน ในเมืองระดับนคร (urban city) บางเมือง มีการประมาณการไว้ว่านักเรียนทั้งหมด มากถึง 2 ใน 3 เข้าเรียนในโรงเรียนเอกชน ส่วนมากมีค่าการศึกษาอยู่ที่สองดอลล่าร์สหรัฐต่อเดือน
ดูเพิ่ม

การรู้หนังสือในประเทศอินเดีย
ความไม่เท่าเทียมทางเพศในประเทศอินเดีย (Gender inequality in India)
คุรุกุลา (Gurukula)
ลัทธิมาเกาเลย์ (Macaulayism)
บรรณานุกรม

Blackwell, Fritz (2004), India: A Global Studies Handbook, United States of America: ABC-CLIO, Inc., ISBN 1-57607-348-3.
Elder, Joseph W. (2006), "Caste System", Encyclopedia of India (vol. 1) edited by Stanley Wolpert, 223–229, Thomson Gale: ISBN 0-684-31350-2.
Ellis, Catriona. "Education for All: Reassessing the Historiography of Education in Colonial India." History Compass (2009) 7#2 pp 363–375
Dharampal, . (2000). The beautiful tree: Indigenous Indian education in the eighteenth century. Biblia Impex Private Limited, New Delhi 1983; reprinted by Keerthi Publishing House Pvt Ltd., Coimbatore 1995.
Suri, R.K. and Kalapana Rajaram, eds. "Infrastructure: S&T Education", Science and Technology in India (2008), New Delhi: Spectrum, ISBN 81-7930-294-6.
India 2009: A Reference Annual (53rd edition), New Delhi: Additional Director General (ADG), Publications Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India, ISBN 978-81-230-1557-6.
Prabhu, Joseph (2006), "Educational Institutions and Philosophies, Traditional and Modern", Encyclopedia of India (vol. 2) edited by Stanley Wolpert, 23–28, Thomson Gale: ISBN 0-684-31351-0.
Raman, S.A. (2006). "Women's Education", Encyclopedia of India (vol. 4), edited by Stanley Wolpert, 235–239, Thomson Gale: ISBN 0-684-31353-7.
Rosser, Yvette Claire (2003). Curriculum as Destiny: Forging National Identity in India, Pakistan, and Bangladesh (PDF) (Dissertation). University of Texas at Austin. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 11 September 2008. สืบค้นเมื่อ 11 September 2008.
Setty, E.D. and Ross, E.L. (1987), "A Case Study in Applied Education in Rural India", Community Development Journal, 22 (2): 120–129, Oxford University Press.
Sripati, V. and Thiruvengadam, A.K. (2004), "India: Constitutional Amendment Making The Right to Education a Fundamental Right", International Journal of Constitutional Law, 2 (1): 148–158, Oxford University Press.
Vrat, Prem (2006), "Indian Institutes of Technology", Encyclopedia of India (vol. 2) edited by Stanley Wolpert, 229–231, Thomson Gale: ISBN 0-684-31351-0.
Desai, Sonalde, Amaresh Dubey, B.L. Joshi, Mitali Sen, Abusaleh Shariff and Reeve Vanneman. 2010. India Human Development in India: Challenges for a Society in Transition. New Delhi: Oxford University Press.
ฟุตซอลไทยลีก 2 ฤดูกาล 2567

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2567
วันที่: 1 พฤศจิกายน – 27 ธันวาคม 2567
← 2566 2568 → 
เดอะ แชมเปียนชิพ ฟุตซอล ฤดูกาล 2567 เป็นการแข่งขันฟุตซอลอาชีพระดับสองของประเทศไทยภายใต้การจัดการของสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และการกีฬาแห่งประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 11 ในปี พ.ศ. 2567 ซึ่งในฤดูกาลนี้มี 6 สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน จะแข่งขันในระบบเวียนเจ้าภาพ
สโมสร

ที่ตั้งของสโมสรในการแข่งขันฟุตซอลไทยลีก 2 ฤดูกาล 2567
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบหรือการตกชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เอสแบค-นอร์ทกรุงเทพ (C, P) | 10 | 7 | 2 | 1 | 46 | 29 | +17 | 23 | เลื่อนชั้นสู่ ฟุตซอลไทยลีก ฤดูกาล 2568 |
| 2 | ศรีนครินทรวิโรฒ ไอมาเน่ (P) | 10 | 7 | 0 | 3 | 43 | 23 | +20 | 21 | เลื่อนชั้นสู่ ฟุตซอลไทยลีก ฤดูกาล 2568 |
| 3 | ไอมาเน่ ฟุตซอล เซ็นเตอร์ | 10 | 5 | 2 | 3 | 46 | 32 | +14 | 17 |  |
| 4 | เคเอ็มที ราชพฤกษ์ | 10 | 3 | 3 | 4 | 22 | 25 | −3 | 12 |  |
| 5 | มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | 10 | 2 | 2 | 6 | 29 | 44 | −15 | 8 |  |
| 6 | สวนสุนันทา อินสไปร์ ที-สปอร์ต | 10 | 1 | 1 | 8 | 20 | 53 | −33 | 4 |  |
แหล่งข้อมูล: Futsal Thailand - ฟุตซอลไทยแลนด์
กฏการจัดอันดับ:  1. คะแนนรวม 2. ผลต่างประตูได้-เสีย 3. ประตูที่ทำได้ 4. ครองอันดับร่วม
 1. คะแนนรวม 2. ผลเฮด-ทู-เฮด 3. จำนวนครั้งที่ชนะ 4. ผลต่างประตูได้-เสีย 5. ประตูได้ 6. จับสลากเพื่อจัดอันดับ 7. ให้พิจารณาเรียงลำดับ เมื่อตัดสินหาอันดับได้แล้วให้ยุติพิจารณาข้อต่อไป
 ชนะเลิศ;  เลื่อนชั้น
รางวัล > รางวัลประจำฤดูกาล

| รางวัล | ผู้ชนะ | สโมสร |
| --- | --- | --- |
| ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล | ธาริน น้ำใจดี | เอสแบค-นอร์ทกรุงเทพ |
| ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล | ภพธร ปัทวี | เอสแบค-นอร์ทกรุงเทพ |
| ผู้ทำประตูสูงสุดประจำฤดูกาล | ภพธร ปัทวี | เอสแบค-นอร์ทกรุงเทพ |
| ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล | ธนธรณ์ โมงขุนทด | เอสแบค-นอร์ทกรุงเทพ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Futsal Thailand - ฟุตซอลไทยแลนด์ ที่เฟซบุ๊ก
ลูอีเซอ อุลรีเคอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน

| ธรรมเนียมพระยศของ ลูอีเซอ อุลรีเคอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Her Majesty   (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesry  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
ลูอีเซอ อุลรีเคอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน (อังกฤษ: Louisa Ulrika of Prussia; สวีเดน: Lovisa Ulrika; เยอรมัน: Luise Ulrike) (24 กรกฎาคม ค.ศ. 1720 – 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1782) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนในฐานะพระอัครมเหสีของพระเจ้าอดอล์ฟ เฟรดริกแห่งสวีเดน และเป็นพระชนนีของพระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดน พระองค์ทรงมีบทบาททางด้านการเมืองของสวีเดน ณ ขณะนั้นเป็นอย่างมาก
ครอบครัว

ลูอีเซอ อุลรีเคอแห่งปรัสเซียทรงเป็นหนึ่งในพระราชโอรส-ธิดาของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียและโซฟี โดโรเทอา แห่งฮันโนเฟอร์ จากทางสายพระวงศ์ของพระมารดานั้น พระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ และทรงเป็นพระภาคิไนยในพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ นอกจากนั้นของทรงเป็นพระภคนี(ลูกพี่ลูกน้อง)ในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์(พระชนกของพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร)และหลุยส์แห่งบริเตนใหญ่ สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์) หลุยเซ อูลริเคยังทรงเป็นพระขนิษฐาของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช วิลเฮล์มิเน่แห่งปรัสเซีย เจ้าชายเอากุสท์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย และเจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย
พระราชโอรส-ธิดา

พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอดอล์ฟ เฟรดริกแห่งสวีเดน
| พระนาม | วันประสูติ | วันสิ้นพระชนม์ | การอภิเษกสมรส | พระราชโอรส-ธิดา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดน | 24 มกราคม ค.ศ.1746 | 29 มีนาคม ค.ศ.1792 | โซเฟีย มักดาลีนาแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน | พระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟแห่งสวีเดน |
| พระเจ้าคาร์ลที่ 9 แห่งสวีเดน | 7 ตุลาคม ค.ศ.1748 | 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1818 | เฮ็ดวิก เอลิซาเบธ ชาร์ล็อทแห่งโฮลสไตน์-ก็อททอร์ป | ไม่มีพระราชโอรส-ธิดาที่มีพระชนม์มายุเกินวัยทารก |
| เจ้าชายเฟรดริก อดอล์ฟแห่งสวีเดน | 18 กรกฎาคม ค.ศ.1750 | 12 ธันวาคม ค.ศ.1803 | - | - |
| เจ้าหญิงโซเฟีย อัลแบร์ติน่าแห่งสวีเดน | 8 ตุลาคม ค.ซ.1753 | 17 มีนาคม ค.ศ.1829 | - | - |
ปีย์ชนิตถ์ อ้นอารี

| ปีย์ชนิตว์ อ้นอารี |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ปีย์ชนิตว์ อ้นอารี
รู้จักในชื่อ: ปีย์ โปเตโต้
เกิด: 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524  อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
เสียชีวิต: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2545 (20 ปี) อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
แนวเพลง: ร็อก, ป็อป
อาชีพ: นักร้อง
เครื่องดนตรี: กีตาร์
ช่วงปี: พ.ศ. 2544–2545
ค่ายเพลง: Gmm Grammy (พ.ศ. 2544 - 2545)
อดีตสมาชิก: โปเตโต้
ปีย์ชนิตว์ อ้นอารี (ชื่อเล่น ; ปีย์ เกิด 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 - 4 ตุลาคม พ.ศ. 2545) เป็นนักกีตาร์และอดีตนักร้องนำดั้งเดิมของวงโปเตโต้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 − 2545 ออกอัลบั้มกับโปเตโต้ ในอัลบั้ม Potato มีผลงานเพลงภายในชุด เช่น คนดีไม่มีที่อยู่ และ ทำนองที่หายไป แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร โดยปีย์เสียชีวิตใน 4 ตุลาคม พ.ศ. 2545 จากเหตุไฟฟ้าลัดวงจรจากการอาบน้ำ
เป็นเหตุให้ พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข (ปั๊ป) นักร้องนำอีกคนของวงก้าวขึ้นมาเป็นนักร้องนำของวงอย่างเต็มตัว โดยปีย์ยังมีผลงานเพลงในอัลบั้ม Go...On (พ.ศ. 2546) เพลง น้ำหอม
ประวัติ

ปีย์ชนิตถ์ อ้นอารี เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย มีน้องชาย 2 คน น้องสาว 1 คน เรียนจบชั้นมัธยมต้นที่ โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จากนั้นไปเรียนต่อจนจบชั้นมัธยมจากเมอร์ซี่ สคูล ในประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อนกลับสู่เมืองไทย ขณะนั้นปีย์ชนิตถ์ศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ ปี 2 จนมีโอกาสได้เข้าเป็นศิลปินในสังกัด แกรมมี่ ในวง โปเตโต้ ร่วมออกอัลบั้มกับวงในชุด โปเตโต้
ผลงาน > อัลบั้ม

อัลบั้มโปเตโต้ (พ.ศ. 2544)
อัลบั้ม Go...On (พ.ศ. 2546) (เพลง น้ำหอม)
การเสียชีวิต

เมื่อเวลา 19.00 น. วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ร.ต.อ. พล พื้นพรหม ร้อยเวร สภ. ตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี รับแจ้งมีผู้เสียชีวิตภายในบ้านพัก ไปตรวจสอบที่เกิดเหตุพร้อมด้วย พ.ต.อ. คำรบ ปัญญาแก้ว รอง ผบก.จังหวัดนนทบุรี และมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง ที่เกิดเหตุเป็นบ้านทาวน์เฮ้าส์สองชั้น บนเนื้อที่ 80 ตารางวา ที่เกิดเหตุบนชั้นสองของบ้าน โดยในสภาพบริเวณภายในห้องน้ำพบศพปีย์ชนิตว์ อ้นอารี อายุ 20 ปี เสียชีวิตในสภาพเปลือยกายอยู่บนพื้นห้องน้ำ คาดว่าเสียชีวิตมาแล้วประมาณ 3 วัน เนื่องจากศพขึ้นอืดและส่งกลิ่น พบว่าภายในห้องน้ำเครื่องทำน้ำอุ่นยังเปิดอยู่ เจ้าหน้าที่จึงให้เจ้าหน้าที่มูลนิธินำส่งสถาบันนิติเวชวิทยา เพื่อชันสูตรพลิกศพตามระเบียบ
สอบปากคำนายเตชนิตย์ อ้นอารี อายุ 19 ปี น้องชายของผู้ตายทราบว่า ปกติที่บ้านหลังนี้ผู้ตายและตนจะพักอาศัยอยู่ด้วยกัน เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ตนกลับมาที่บ้านตอนกลางคืนเคาะประตูเรียกเนื่องจากใส่กลอนประตูเหล็ก ด้านใน แต่ผู้ตายไม่ตอบกลับมา แม้จะเอาก้อนหินขว้างบ้านให้เสียงดัง ผู้ตายก็ไม่ได้ยิน จนกระทั่งวันนี้กลับมาบ้านอีกครั้งก็ไม่เจอพี่ชาย จึงขอยืมบันไดข้างบ้านปีนมองเข้าในหน้าต่างห้องน้ำ พบว่าผู้ตายนอนเสียชีวิตภายในห้องน้ำ จึงแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจมาสอบสวน
ทางด้านนายณรงค์ อิสรากุล เจ้าหน้าที่มูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง เปิดเผยว่า ขณะกำลังทำความสะอาดน้ำเหลืองภายในห้องน้ำที่เกิดเหตุ พบว่ามีกระแสไฟรั่วออกมาจากเครื่องทำน้ำอุ่น ตนจึงลงมาบอกเจ้าบ้านให้ช่วยปิดสะพานไฟ แต่ปรากฏว่าเมื่อแตะบริเวณรอบแผงไฟปรากฏว่ามีกระแสไฟฟ้าลัดวงจร
ในเบื้องต้นเจ้าหน้าที่สันนิษฐานว่าเกิดจากไฟฟ้าลัดวงจรขณะผู้ตายอาบน้ำ หรืออาจเกิดจากการที่หัวใจวาย เนื่องจากผู้ตายป่วยเป็นโรคหัวใจอยู่แล้ว
นานะ (มังงะ)

| --- | --- |
นานะ
โลโก้ฉบับอนิเมะ นานะ
ナナ
ชื่อภาษาอังกฤษ: NANA
แนว: ดราม่า,โรแมนติก
มังงะ
เขียนโดย: ไอ ยาซาวะ
สำนักพิมพ์:  ชูเอชะ    สำนักพิมพ์บงกช
อนิเมะ
กำกับโดย: โมริโอะ อาซากะ
สตูดิโอ: แมดเฮาส์
นานะ (ญี่ปุ่น: ナナ; โรมาจิ: NANA) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนววัยรุ่นผู้หญิง เขียนโดยนักวาดการ์ตูนแนวนี้ชื่อดัง ไอ ยาซาวะ นานะลงตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ Cookie ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ เกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 และอนิเมะ
นานะเป็นหนังสือการ์ตูนผู้หญิงอันดับที่ 13 ที่มียอดขายทะลุ 2.5 ล้านฉบับ แต่ก็มีนักอ่านที่เป็นผู้ชายอยู่มาก อาจเป็นเพราะว่า นานะ มีการดำเนินเรื่องลักษณะของตัวละคร และรายละเอียดที่เหมือนกับชีวิตคนจริงๆ นานะ ได้รับรางวัลการ์ตูนญี่ปุ่นยอดเยี่ยม ครั้งที่ 48 ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
เรื่องย่อ

นานะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับมิตรภาพ ความรัก และความฝันของหญิงสาวสองคน ที่บังเอิญมีชื่อเดียวกัน แต่มีบุคลิกภาพตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง โคมัตสึ นานะ (ชื่อเล่น ฮาจิ) เด็กสาวสดใสผู้มองโลกในแง่ดี เธอมุ่งหน้าสู่ โตเกียว ด้วยหัวใจเปี่ยมรัก ด้วยความหวังที่จะพบกับชายคนรักที่จากเธอมาเรียนต่อที่โตเกียว ระหว่างทางเธอได้พบกับ โอซากิ นานะ บนรถไฟ หญิงสาวผู้กระโดดข้ามวัยแห่งความสดใส ด้วยหัวใจที่บอบช้ำ เธอมาโตเกียวด้วยความหวัง ที่จะตามหาความฝันที่ทำให้เธอต้องทิ้งความรักไว้ข้างหลัง ทั้งสองได้พบกันอีกครั้งที่โตเกียว และได้ตกลงใจแชร์ห้องเช่าอยู่ด้วยกันที่ห้องหมายเลข "707" ณ อพาร์ตเมนต์เก่าแห่งหนึ่งชานกรุงโตเกียวที่ชั้น 7 ชีวิตทั้งสองคนจึงเริ่มต้นขึ้นด้วยกัน ด้วยจุดมุ่งหมายที่ต่างกัน
หนังสือ

หนังสือทั้งหมดจัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์ ชูเอชะ
หนังสือการ์ตูนเล่มที่ 1 - 18 (Ribon Mascot Comics, Cookie)
หนังสือ FAN BOOK "NANA 7.8 (ナナてんハチ)" (RMC, Cookie)
หนังสือรวมภาพ "NANA 1st ILLUSTRATION"
สินค้าที่เกี่ยวข้อง

ซีดี
เกม
ภาพยนตร์
ภาพยนตร์

บทความหลัก: นานะ (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2005)
มิกะ นากาชิมะ แสดงเป็น โอซากิ นานะ
อาโออิ มิยาซากิ แสดงเป็น โคมัทสึ นานะ
ยูอิ อิจิกาวะ แสดงเป็น โคมัทสึ นานะ (ภาค 2)
รีวเฮ มัตสึดะ แสดงเป็น ฮนโจ เรน
โนบูโอะ เคียว แสดงเป็น ฮนโจ เรน (ภาค 2)
โทโมมิ มารูยามะ แสดงเป็น ทาคางิ ยาสุชิ (ยาสุ)
ฮิโรกิ นาริมิยะ แสดงเป็น เทราชิมะ โนบุโอะ (โนบุ)
เค็งอิจิ มัตสึยามะ แสดงเป็น โอคาซากิ ชินอิจิ (ชิน)
คานาตะ ฮงโง แสดงเป็น โอคาซากิ ชินอิจิ (ภาค 2)
เท็ตสึจิ ทามายามะ แสดงเป็น อิจิโนเซะ ทาคุมิ
ยูนะ อิโต แสดงเป็น เซริซาวะ เรร่า
โมโมซูเกะ มิซูตานิ แสดงเป็น ฟุจิเอดะ นาโอกิ
ยูตะ ฮิราโอกะ แสดงเป็น เอนโด โชจิ
ซาเอโกะ แสดงเป็น คาวามูระ ซาจิโกะ
อันนะ โนเซะ แสดงเป็น ซาโอโตเมะ จุนโกะ
ทาเกฮิซะ ทากายามะ แสดงเป็น ทากาคุระ เคียวสุเกะ
อนิเมะ

เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2549 ถึง 28 มีนาคม พ.ศ. 2550 (จบซีซั่นแรก) ทางสถานี NTV ส่วนในประเทศไทย ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดีลิขสิทธิ์โดย TIGA
พัก โร-มี พากย์เป็น โอซากิ นานะ
คาโอริ พากย์เป็น โคมัทสึ นานะ
ฮิเดโนบุ คิอูจิ พากย์เป็น ฮนโจ เรน
โยชิฮิซะ คาวาฮาระ พากย์เป็น ทาคางิ ยาสุชิ (ยาสุ)
โทโมกาซุ เซกิ พากย์เป็น เทราชิมะ โนบุโอะ (โนบุ)
อากิระ อิชิดะ พากย์เป็น โอคาซากิ ชินอิจิ (ชิน)
โทชิยูกิ โมริกาวะ พากย์เป็น อิจิโนเซะ ทาคุมิ
อายะ ฮิราโนะ พากย์เป็น เซริซาวะ เรร่า
อันริ คัตสึ พากย์เป็น ฟุจิเอดะ นาโอกิ
ฮิโรกิ ทากาฮาชิ พากย์เป็น เอนโด โชจิ
เมงูมิ โคจิมะ พากย์เป็น คาวามูระ ซาจิโกะ
ทากาโกะ ฮนดะ พากย์เป็น ซาโอโตเมะ จุนโกะ
จุงอิจิ ซูวาเบะ พากย์เป็น ทากาคุระ เคียวสุเกะ
มิกะ คานาอิ พากย์เป็น อุเอฮาระ มิซาโตะ
เพลงประกอบ

Glamorous Sky โดย มิกะ นากาชิมะ
Endless Story โดย ยูนะ อิโต
ฮิโตะอิโระ (一色) โดย มิกะ นากาชิมะ
Truth โดย ยูนะ อิโต
เพลงเปิด : อันนะ สึจิยะ (นานะ โอซากิ) /rose - ANNA inspi' NANA (BLACK STONES)
เพลงปิด : OLIVIA (เรร่า เซริซาวะ) / a little pain - OLIVIA inspi' REIRA (TRAPNEST)
โรงเรียนโนนสังวิทยาคาร

| โรงเรียนโนนสังวิทยาคาร |
| --- | --- |
Nonsang Wittayakarn School
ที่ตั้ง
88 หมู่ที่ 14 บ้านโนนสัง(พัฒนา) ตำบลโนนสัง อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู 39140 ประเทศไทย 
พิกัด: 16.870268,102.554287
ข้อมูล
ชื่ออื่น: น.ส / NS
ประเภท: โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่   โรงเรียนประจำอำเภอ
คติพจน์: สุวิชาโน ภวํ โหติ   (ผู้รู้ดีเป็นผู้เจริญ) 
สถาปนา: 18 เมษายน พ.ศ. 2518 (ข้อผิดพลาด: แม่แบบ:อายุปีและวัน รองรับเฉพาะปีพุทธศักราช หากใช้เป็นคริสต์ศักราช กรุณาใช้ แม่แบบ:Age in years and days )
เขตการศึกษา: เลย-หนองบัวลำภู
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู  สหวิทยาเขตบัวบาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1039760334
ผู้อำนวยการ: นางวลักขณา สาระกิจจานนท์
จำนวนนักเรียน: 1,111 คน   (ข้อมูล ณ วันที่ 10 มิถุนายน 2566) 
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาใช้ในการเรียน   ภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ  ภาษาจีน
สี:    เขียว-ชมพู
เพลง: มาร์ชโรงเรียนโนนสังวิทยาคาร
ต้นไม้ประจำโรงเรียน: ต้นมะสัง
เว็บไซต์: http://www.nonsangwit.ac.th
โรงเรียนโนนสังวิทยาคาร  (อังกฤษ: Nonsang Wittayakarn School) อักษรย่อ: น.ส. — NS) หรือเรียกอย่างย่อว่า "สังวิทย์" เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ในจังหวัดหนองบัวลำภู เปิดการเรียนการสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแบบสหศึกษา ประจำอำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู (เขต 19 เดิม) เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษา สหวิทยาเขตบัวบาน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
ประวัติโรงเรียนโนนสังวิทยาคาร

”โรงเรียนโนนสังวิทยาคาร เดิมชื่อ โรงเรียนโนนสัง เปิดสอนเมื่อวันที่ 17 พ.ค. 2499 โดยมีนายณรงค์ ดอนจันทร์ใต้ เป็นครูผู้สอนและรักษาราชการตำแหน่งครูใหญ่ มีนักเรียนเข้าเรียนวันแรกเป็นชาย 22 คน หญิง 13 คน รวม 35 คน เปิดเรียนครั้งแรก โรงเรียนโนนสังยังไม่มีอาคารเรียน ได้ยืมหอประชุมโรงเรียนโนนสังวิทยาสรรค์ เป็นที่อาศัยเรียนชั่วคราว ต่อมาปี พ.ศ. 2500 ได้รับงบประมาณ 40,000 บาท จึงได้ก่อสร้างอาคารเรียนเอกเทศขึ้นจำนวน 1 หลัง 4 ห้องเรียน ซึ่งประชาชนชาวอำเภอโนนสัง โดยมีนายอโนทัย มีอาษา, นายจวน พาหา, นายมุย สีดาหลง และนายลา ภิรมณ์ราช ได้อุทิศที่ดินในจำนวน 12 ไร่ (บริเวณที่ทำการประปา อำเภอโนนสังในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2517 ได้เปิดทำการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ให้ชื่อว่า โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล (สาขาโนนสัง) ต่อมาเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2518  ได้มีคำสั่งจากกรมให้ยุบโรงเรียนโนนสัง สังกัดกองการศึกษาพิเศษ กรมสามัญศึกษา ให้ตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกองการมัธยม กรมสามัญศึกษา และให้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น “โรงเรียนโนนสังวิทยาคาร”
ปี พ.ศ. 2520 ได้เกิดน้ำท่วมสุขาภิบาล อำเภอโนนสัง ชาวบ้านจึงร่วมกันบริจาคที่ดินให้สร้างโรงเรียนในที่ทำการเรียนการสอน ในปัจจุบัน 88 หมู่ 14 ถนนโนนสัง-ศรีบุญเรือง ตำบลโนนสังอำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู บริเวณพื้นที่จำนวน 79 ไร่ 18 ตารางวา ในปีนี้มีครูและอาจารย์ จำนวน 33 คน นักการภารโรง 4 คน นักเรียน 18 ห้องเรียน โรงเรียนมีความเจริญก้าวหน้าขึ้นตามลำดับ โดยได้รับอนุมัติให้เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในปี พ.ศ. 2524 เป็นต้นมา
ปัจจุบัน โรงเรียนโนนสังวิทยาคาร ตั้งอยู่ เลขที่ 88 หมู่ที่ 14 ตำบลโนนสัง อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู  
มีนักเรียน 1,152 คน จัดเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอโนนสัง มีผู้อำนวยการโรงเรียนคนปัจจุบันคือคือ"นายสำเนา เทียมดวงแข"
หลักสูตรที่เปิดสอน

โรงเรียนโนนสังวิทยาคารมีแผนการเรียนให้นักเรียนเลือกตามความถนัดและความชอบ โดยยึดตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษา ได้แก่
| ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–3[มัธยมต้น]> กลุ่มสาระการเรียนรู้.วิทยาศาสตร์ | ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–3[มัธยมต้น]> ชื่อย่อ.แผนวิทย์ | ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–3[มัธยมต้น]> จำนวนห้องเรียน.3 ห้องเรียน | ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–3[มัธยมต้น]> จำนวนที่รับ.120 คน | ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–3[มัธยมต้น]> . |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ | วิทย์-คณิต | 3 ห้องเรียน | 120 คน |  |
| ภาษาศาสตร์ | แผนภาษาจีน | 1ห้องเรียน | 40 คน |  |
| ภาษาศาสตร์ | ศิลป์-ภาษา | 2 ห้องเรียน | 80 คน |  |
| พละศึกษา | ศิลป์-พละสุขฯ | 1 ห้องเรียน | 40 คน |  |
| รวม | รวม | 11+ ห้องเรียน | 200+ คน |  |

”จำนวนที่รับนักเรียนอาจเปลี่ยนแปลงไปในแต่ละปีการศึกษาข้อมูลบางประการอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้“
| ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4–6[มัธยมปลาย]> กลุ่มสาระการเรียนรู้.วิทยาศาสตร์ | ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4–6[มัธยมปลาย]> ชื่อย่อ.แผนวิทย์ | ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4–6[มัธยมปลาย]> จำนวนห้องเรียน.4 ห้องเรียน | ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4–6[มัธยมปลาย]> จำนวนที่รับ.120 คน | ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4–6[มัธยมปลาย]> . |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ | วิทย์-คณิต | 3 ห้องเรียน | 120 คน |  |
| ภาษาศาสตร์ | แผนภาษาจีน | 1ห้องเรียน | 40คน |  |
| ภาษาศาสตร์ | ศิลป์-ภาษา | 2 ห้องเรียน | 80 คน |  |
| พละศึกษา | ศิลป์-พละสุขฯ | 1 ห้องเรียน | 40 คน |  |
| รวม | รวม | 11+ ห้องเรียน | 200+ คน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนโนนสังวิทยาคาร เก็บถาวร 2019-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 19 สพฐ
เก็บถาวร 2018-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สุวาทิน วัฒนวิทูกูร

| สุวาทิน วัฒนวิทูกูร |
| --- | --- |
บ๋อม (ขวาสุด) ตอนถ่ายปกอัลบั้ม Life ใน พ.ศ. 2548
ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: บ๋อม
เกิด: 5 กันยายน พ.ศ. 2520 (47 ปี)
ที่เกิด:  เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักดนตรี,พิธีกร
เครื่องดนตรี: กลองชุด
ช่วงปี: พ.ศ. 2544 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Gmm Grammy (พ.ศ. 2544 - 2546) Music Cream (พ.ศ. 2546 - 2550) ดั๊กบาร์ (พ.ศ. 2551 - 2555)  วีเรคคอร์ดส (พ.ศ. 2555 - 2558) อิสระ (พ.ศ. 2558 - ปัจจุบัน)

สมาชิก: ซูเปอร์ซับ The 10th Saturday R9
อดีตสมาชิก: โปเตโต้
สุวาทิน วัฒนวิทูกูร  (ชื่อเล่น : บ๋อม ;   เกิด 5 กันยายน พ.ศ. 2520) เป็นนักดนตรีชาวไทยและนักจัดรายการวิทยุคลื่น Rock Radio โดยได้เป็นมือกลองวง ซูเปอร์ซับ , The 10th Saturday และ R9 อีกทั้งเป็นอดีตมือกลองวง โปเตโต้
ผลงาน > ผลงานเพลง

อัลบั้ม Potato (10 สิงหาคม พ.ศ. 2544)
อัลบั้ม Go...On (30 กันยายน พ.ศ. 2546)
อัลบั้ม Life (26 สิงหาคม พ.ศ. 2548)
อัลบั้ม Sense (30 มกราคม พ.ศ. 2550)
ผลงาน > พิธีกร

ร็อกออนเรดิโอ (Rock on Radio)
การศึกษา

มัธยมศึกษา : โรงเรียนเลิศศิลป์พิทยา
ปริญญาตรี : คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ปริญญาโท : คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
การศึกษา > ผลงานโฆษณา

เครื่องดื่มโค้ก ร่วมกับเพื่อนในวง
การเขียนโปรแกรมเชิงแข่งขัน

การเขียนโปรแกรมเชิงแข่งขัน เป็นการเขียนโปรแกรมเพื่อแก้ไขโจทย์ปัญหาทางตรรกะหรือคณิตศาสตร์ภายใต้ข้อจำกัดบางอย่างเพื่อให้ได้คำตอบออกมา โจทย์ปัญหาส่วนใหญ่จะมีคำตอบที่แน่นอนอยู่แล้ว การเขียนโปรแกรมนี้ไม่ได้มีจุดประสงค์ในการนำโปรแกรมมาใช้งานจริง แต่เป็นการเขียนเพื่อความสนุกและวัดทักษะในการแก้ไขปัญหา อาจถือได้ว่าเป็นกีฬาความคิดรูปแบบหนึ่ง โดยมากแล้วการเขียนโปรแกรมเชิงแข่งขันจะมีขึ้นในการแข่งขันเขียนโปรแกรมซึ่งส่วนใหญ่จะจัดขึ้นผ่านทางอินเทอร์เน็ตหรือไม่ก็เครือข่ายท้องถิ่น และมักจะมีบริษัทซอฟต์แวร์และอินเทอร์เน็ตเป็นผู้สนับสนุน เช่น กูเกิล เฟซบุ๊ก และไอบีเอ็ม
การตัดสินผลโดยทั่วไปจะดูที่จำนวนโจทย์ที่ทำได้กับเวลาที่ใช้ในการเขียนโปรแกรมรวมทั้งหมด และอาจจะมีปัจจัยอื่น ๆ ที่นำมาพิจารณาด้วย เช่น ขนาดของโปรแกรม เวลาในการทำงานของโปรแกรม หรือการเทียบคำตอบกันระหว่างผู้เข้าแข่งขันด้วยกันเอง
ประวัติ

การเขียนโปรแกรมเชิงแข่งขันเป็นกีฬาที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานเมื่อเทียบกับกีฬาความคิดชนิดอื่น ๆ เนื่องจากสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ก็เป็นสาขาที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานเมื่อเทียบกับสาขาวิทยาศาสตร์อื่น ๆ เช่นกัน หนึ่งในการแข่งขันที่เก่าแก่ที่สุดคือ ACM ICPC ซึ่งเริ่มต้นแข่งขันขึ้นในทศวรรตที่ 1970 ปัจจุบันการแข่งขันดังกล่าวมีประเทศเข้าร่วมกว่า 90 ประเทศแล้ว
ความสนใจในการเขียนโปรแกรมเชิงแข่งขันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วหลังปี 2000[ต้องการอ้างอิง] ซึ่งก็เกิดขึ้นจากการที่อินเทอร์เน็ตเริ่มเป็นที่แพร่หลาย ส่งผลให้สามารถจัดการแข่งขันออนไลน์ได้โดยไม่มีปัญหาด้านสถานที่
ภาพรวม

เป้าหมายของการเขียนโปรแกรมเชิงแข่งขันคือการเขียนและส่งรหัสต้นฉบับของโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อแก้ปัญหาต่าง ๆ ที่ผู้ออกโจทย์กำหนดให้ ปัญหาที่ใช้ในการแข่งขันจะเกี่ยวกับตรรกะหรือคณิตศาสตร์ เช่น คณิตศาสตร์เชิงการจัด ทฤษฎีจำนวน ทฤษฎีกราฟ เรขาคณิต สตริง โครงสร้างข้อมูล และในการแข่งขันบางรายการจะนิยมปัญหาเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์เป็นอย่างมาก
กระบวนการในการแก้โจทย์ปัญหาจะประกอบไปด้วย 2 ขั้นตอน คือการออกแบบขั้นตอนวิธีที่ใช้ในการแก้ปัญหา ซึ่งจะต้องให้ผลลัพธ์ถูกต้องและมีประสิทธิภาพเพียงพอภายใต้ข้อจำกัดที่ให้มา ซึ่งส่วนมากก็ได้แก่พื้นที่หน่วยความจำที่มีจำกัด และเวลาในการทำงานที่จำกัด อีกขั้นตอนในการแก้โจทย์ปัญหาก็คือการอิมพลีเมนต์โปรแกรมจากขั้นตอนวิธีที่คิดขึ้นมา โดยส่วนใหญ่แล้วผู้จัดการแข่งขันจะจำกัดภาษาโปรแกรมที่ให้ใช้ในการแข่งขันไว้เพียงบางภาษาเท่านั้น
กระบวนการตรวจโปรแกรมของผู้เข้าแข่งขันจะตรวจอัตโนมัติด้วยโปรแกรมของผู้จัดการแข่งขัน โดยโปรแกรมทั้งหมดที่ผู้เข้าแข่งขันส่งมาให้ตรวจจะถูกนำมาทดสอบกับชุดทดสอบหลาย ๆ ชุดที่เป็นความลับ หากผลลัพธ์ที่ได้จากโปรแกรมถูกต้องทั้งหมดก็จะถือว่าโปรแกรมของผู้เข้าแข่งขันนั้นถูกต้อง กล่าวคือเป็นการทดสอบแบบกล่องดำนั่นเอง และด้วยการตรวจโปรแกรมเช่นนี้จึงทำให้มีผู้ไม่เห็นด้วยที่จะรวมการแข่งขันเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์เป็นหนึ่งในการแข่งขันวิทยาศาสตร์
การให้คะแนนก็มีหลากหลายรูปแบบ เช่น โปรแกรมต้องทำงานถูกต้องสำหรับทุก ๆ ชุดทดสอบจึงจะถือว่าผ่าน หรือบางการแข่งขันอาจมีการให้คะแนนเพียงบางส่วนในกรณีที่โปรแกรมให้ผลลัพธ์ถูกต้องในบางชุดทดสอบเท่านั้น หากโจทย์ปัญหาไม่ใช่ปัญหาค่าดีสุดหรือปัญหาที่มีคำตอบเพียงรูปแบบเดียว อาจมีการให้คะแนนโดยนำคำตอบมาเทียบกับคำตอบผู้เข้าแข่งขันคนอื่นหรือคำตอบของผู้จัดการแข่งขันเองว่าคำตอบของใครดีกว่า และตัดเป็นคะแนนออกมา นอกจากนี้บางการแข่งขันไม่จำเป็นต้องส่งรหัสต้นฉบับของโปรแกรมเลยด้วยซ้ำ แต่ให้ส่งคำตอบสำหรับข้อมูลนำเข้าที่กำหนดให้แทน ซึ่งการจะได้คำตอบนั้นส่วนใหญ่ก็ต้องเขียนโปรแกรมช่วยหาคำตอบอยู่ดี
ประเภท

การเขียนโปรแกรมเชิงแข่งขันอาจแบ่งได้เป็น 3 ประเภทคือ การแข่งขันนอกสถานที่ การแข่งขันออนไลน์ และระบบตรวจออนไลน์ โดยการแข่งขันนอกสถานที่ส่วนมากจะมีรางวัลตอบแทน ในขณะที่อีก 2 ประเภทมักจะไม่มีรางวัลตอบแทน อย่างไรก็ดี การที่ผู้เข้าแข่งขันสามารถทำคะแนนได้ดีหรือแก้โจทย์ปัญหาได้เป็นจำนวนมากก็จะเป็นการสร้างโอกาสและดึงดูดบริษัทคอมพิวเตอร์หรืออินเทอร์เน็ตทั้งหลายให้เข้ามาจ้างงานได้