stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กระดูกยาว

กระดูกต้นแขน เป็นกระดูกยาวชนิดหนึ่ง
กระดูกยาว (อังกฤษ: Long bones) เป็นประเภทหนึ่งของกระดูกที่มีความยาวมากกว่าความกว้าง ซึ่งมีการเติบโตแบบปฐมภูมิโดยการยืดออกของไดอะไฟซิส (diaphysis) โดยมีเอพิไฟซิส (epiphysis) อยู่ที่ปลายของกระดูกที่เจริญ ปลายของเอพิไฟซิสถูกคลุมด้วยกระดูกอ่อนชนิดไฮยาลิน คาร์ทิเลจ (hyaline cartilage) (หรือ "articular cartilage") การเจริญเติบโตทางยาวของกระดูกยาวเป็นผลจากการสร้างกระดูกแบบแทนที่กระดูกอ่อน (endochondral ossification) ที่บริเวณแผ่นเอพิไฟเซียล (epiphyseal plate) การยืดยาวออกของกระดูกถูกกระตุ้นโดยการสร้างโกรทฮอร์โมน (growth hormone) ซึ่งหลั่งจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า
ตัวอย่างของกระดูกยาว เช่น กระดูกต้นขา กระดูกแข้ง และกระดูกน่องของขา กระดูกต้นแขน กระดูกเรเดียส กระดูกอัลนาของแขน กระดูกฝ่ามือและกระดูกฝ่าเท้า (metatarsal) ของมือและเท้า และกระดูกนิ้วมือและกระดูกนิ้วเท้า กระดูกยาวของขามนุษย์มีความยาวเกือบเป็นครึ่งหนึ่งของความสูงในผู้ใหญ่ นอกจากนั้นโครงสร้างที่เป็นกระดูกที่ประกอบเป็นความสูงก็ได้แก่กระดูกสันหลังและกะโหลกศีรษะ
ด้านนอกของกระดูกประกอบด้วยชั้นของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่เรียกว่า เยื่อหุ้มกระดูก (periosteum) นอกจากนี้เปลือกนอกของกระดูกยาวเป็นกระดูกเนื้อแน่น หรือกระดูกทึบ (compact bone) ชั้นลึกลงไปเป็นชั้นกระดูกฟ่าม, กระดูกฟองน้ำ, กระดูกพรุน หรือกระดูกโปร่ง (cancellous bone หรือ spongy bone) ซึ่งมีไขกระดูก (bone marrow) ส่วนด้านในของกระดูกยาวเป็นช่องว่างเรียกว่า medullary cavity ซึ่งแกนกลางของโพรงกระดูกประกอบด้วยไขกระดูกเหลือง (yellow marrow) ในผู้ใหญ่ ซึ่งจะพบมากในผู้หญิง
กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน

| กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน  (irregular bone)> รายละเอียด.ตัวระบุ |
| --- | --- |
ภาษาละติน: os irregulare
TA98: A02.0.00.014
TA2: 372
FMA: 7477
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน (อังกฤษ: Irregular bone) เป็นกระดูกชนิดหนึ่งซึ่งที่ลักษณะแปลกเฉพาะ ไม่สามารถจัดให้อยู่ในกลุ่มของกระดูกยาว, กระดูกสั้น, กระดูกแบน, หรือกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อได้ กระดูกชนิดนี้มีหน้าที่หลากหลายภายในร่างกาย เช่น ปกป้องเนื้อเยื่อประสาท (เช่นกระดูกสันหลังช่วยปกป้องไขสันหลัง) , เป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อโครงร่าง (skeletal muscle) (เช่นในกระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum)) , ช่วยค้ำจุนคอหอย (pharynx) และท่อลม (trachea) , และเป็นจุดเกาะของลิ้น (เช่น กระดูกไฮออยด์ (hyoid)) กระดูกรูปร่างไม่แน่นอนประกอบด้วยชั้นกระดูกเนื้อแน่น (compact bone) บางๆ ที่หุ้มล้อมรอบกระดูกเนื้อโปร่ง (cancellous tissue)
ตัวอย่างของกระดูกรูปร่างไม่แน่นอน ได้แก่ กระดูกสันหลัง (vertebræ) , กระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum) , กระดูกก้นกบ (coccyx) , กระดูกขมับ (temporal) , กระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid) , กระดูกเอทมอยด์ (ethmoid) , กระดูกโหนกแก้ม (zygomatic) , กระดูกขากรรไกรบน (maxilla) , กระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) , กระดูกเพดานปาก (palatine) , กระดูกก้นหอยของจมูกชิ้นล่าง (inferior nasal concha) , และกระดูกไฮออยด์ (hyoid)
กรมส่งเสริมการเกษตร

| --- | --- |
Department of Agricuture Extension
ตรากรมส่งเสริมการเกษตร
 ที่ทำการของกรม
ภาพรวมกรม
ก่อตั้ง: 20 มีนาคม พ.ศ. 2504; 63 ปีก่อน (2504-03-20)
ประเภท: ส่วนราชการ
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 2143/1 ถนนพหลโยธิน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
บุคลากร: 12,035 คน (พ.ศ. 2565)
งบประมาณต่อปี: 5,373,655,500 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารกรม: พีรพันธ์ คอทอง, อธิบดี รพีทัศน์ อุ่นจิตตพันธ์, รองอธิบดี ครองศักดิ์ สงรักษา, รองอธิบดี วีรศักดิ์ บุญเชิญ, รองอธิบดี สุริยะ คำปวง, รองอธิบดี
ต้นสังกัดกรม: กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของกรม
กรมส่งเสริมการเกษตร (อังกฤษ: Department of Agricultural Extension) เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ มีหน้าที่จัดการส่งเสริมการทำการเกษตรให้แก่เกษตรกรของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2504
ประวัติ

วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2504 กระทรวงเกษตรได้เสนอโครงการจัดตั้งกรมส่งเสริมการเกษตร ไปยังคณะรัฐมนตรีแยกเป็น 2 แผน แผนที่หนึ่ง ขอจัดตั้งสำนักงานส่งเสริมการเกษตร ซึ่งถือว่าเป็นแผนขั้นเตรียมการก่อนจัดตั้งกรม คือเตรียมทั้งการวางแผนงาน วางอัตรากำลังคน ปรับปรุงวิชาการ เปลี่ยนทัศนคติเจ้าหน้าที่ ตลอดจนรูปบริหาร และการแก้ไขพระราชบัญญัติปรับปรุง กระทรวงทบวงกรม เพื่อจัดตั้งกรมในแผนขั้นที่ สอง ซึ่งคณะรัฐมนตรีก็ได้มีมติเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2504 เห็นชอบในหลักการตามที่กระทรวงเกษตรเสนอ
ต่อมาก็ได้มีคำสั่งกระทรวงเกษตรตั้งสำนักงาน ส่งเสริมการเกษตรขึ้นเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2505 เพื่อเตรียมการต่างๆ ดังได้กล่าวมาแล้ว และก็ได้ปฏิบัติการ ในรูปงานส่งเสริมการเกษตรตามแนวใหม่ไปพลางพร้อมกันนั้น ก็ได้รายงานผลก้าวหน้าต่อคณะรัฐมนตรีเป็นครั้งคราว จนถึงวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี ได้พิจารณา รายงานของสำนักงานส่งเสริมการเกษตรแล้วมีคำสั่งว่า น่าจะตั้ง เป็นกรมได้ และได้เสนอให้คณะรัฐมนตรีได้ทราบ ระยะนี้อธิบดีทุกกรม ก็ต้องรับภาระหนักในการประชุมปรึกษา เพื่อให้ได้สถาบันที่เหมาะสมและ ทันสมัย และพร้อมที่จะต้องชี้แจงเจ้าหน้าที่วิเคราะห์จากหน่วยงานต่าง ๆ สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน สำนักงบประมาณ กระทรวง การคลัง สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ และคณะที่ปรึกษา ระเบียบบริหารทั้งระดับอนุกรรมการและกรรมการใหญ่ การแก้ไข ปรับปรุง ชี้แจง โต้ตอบได้ ดำเนินการอย่างค่อยเป็นค่อยไป ผลที่สุดก็ผ่านการพิจารณา ของคณะที่ปรึกษาระเบียบบริหาร เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2509 แต่ให้เรียก ชื่อ กรมแพร่ขยายการเกษตร โดยโอนงานส่งเสริมการเกษตรจากทุกกรมใน สังกัดกระทรวงเกษตรมาร่วมอยู่ในกรมนี้ ส่วนเจ้าหน้าที่ให้เรียกพนักงานแพร่ ขยายจังหวัดและอำเภอ เมื่อผ่านการพิจารณาของคณะที่ปรึกษาระเบียบบริหาร แล้ว ประธานคณะที่ปรึกษาระเบียบบริหารก็ได้นำเสนอต่อ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี แต่ข้อความในหนังสือชื่อกรมได้เปลี่ยนไปจาก กรมแพร่ขยายการเกษตร เป็นกรมบริการเกษตร ส่วนเจ้าหน้าที่ในส่วนภูมิภาคให้ยุบกสิกรรมจังหวัด - อำเภอ เป็น เกษตรจังหวัด เกษตรอำเภอ ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบด้วยในหลักการ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 และต่อมา กระทรวงเกษตรได้เสนอร่างพระราชบัญญัติ ปรับปรุงกระทรวงทบวงกรม เพื่อขออนุมัติและขอให้คณะที่ปรึกษากฎหมายช่วย พิจารณาก่อนส่งสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา พร้อมกันนั้นก็ได้ขอเปลี่ยนชื่อ กรมบริการเกษตร เป็น กรมส่งเสริมการเกษตร ซึ่งคณะรัฐมนตรีก็ได้รับหลักการ ร่างพระราชบัญญัติและอนุมัติให้แก้ไขชื่อได้ตามที่กระทรวงเกษตรเสนอ เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2510
พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวงกรม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 เพื่อขอตั้ง กรมส่งเสริมการเกษตรนี้ ได้เข้าสู่ระเบียบวาระการประชุมสภาร่างรัฐธรรมนูญ เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2510 ที่ประชุมลงมติรับหลักการและได้ประกาศใช้เป็นกฎหมายให้ ตั้งกรมส่งเสริมการเกษตรได้เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2510
อำนาจและหน้าที่

เป็นหน่วยงานหลักในการศึกษาวิจัย และพัฒนางานด้านการส่งเสริมการเกษตรและการถ่ายทอดเทคโนโลยีเพื่อให้ได้มาซึ่งผลิตผล สินค้าและบริการทางการเกษตรที่มีคุณภาพ
จัดการส่งเสริมและพัฒนาครอบครัว และสถาบันเกษตรกรให้เข้มแข็ง พึ่งพาตนเองได้ สามารถดำเนินการแข่งขันได้อย่างเป็นธรรม และยั่งยืน
เสริมสร้างให้ประชาชนมีส่วนร่วม เพื่อส่งเสริมและพัฒนาวิสาหกิจชุมชนให้มีขีดความสามารถในการผลิตและแข่งขันในการผลิตสินค้าและบริการทางการเกษตรได้ ตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง
ดำเนินการป้องกัน แก้ไขปัณหาความต้องการของเกษตรกร ชุมชนเกษตรกรอย่างพอเพียง และบรรเทาภัยธรรมชาติ ฟื้นฟูหลังเกิดความเสียหายต่อกิจกรรมทางการเกษตร ทุกระดับอย่างบูรณาการ
หน่วยงานในสังกัด

โครงสร้างและหน่วยงานในสังกัดกรมส่งเสริมการเกษตร แบ่งส่วนราชการตาม พระราชกฤษฎีกา
แบ่งส่วนราชการกรมส่งเสริมการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ดังนี้
หน่วยงานในสังกัด > ส่วนกลาง

| --- | --- |
 สำนักงานเลขานุการกรม  กองการเจ้าหน้าที่  กองคลัง  กองแผนงาน  กองพัฒนาการเกษตรพื้นที่เฉพาะ  กองพัฒนาเกษตรกรและวิสาหกิจชุมชน  กองวิจัยและพัฒนางานส่งเสริมการเกษตร  ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร  สำนักงานเกษตรพื้นที่กรุงเทพมหานคร:  สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรที่ 1 (จังหวัดชัยนาท)  สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรที่ 2 (จังหวัดราชบุรี)  สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรที่ 3 (จังหวัดระยอง)  สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรที่ 4 (จังหวัดขอนแก่น)  สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรที่ 5 (จังหวัดสงขลา)  สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรที่ 6 (จังหวัดเชียงใหม่)  สำนักพัฒนาการถ่ายทอดเทคโนโลยี  สำนักพัฒนาคุณภาพสินค้าเกษตร  สำนักส่งเสริมและจัดการสินค้าเกษตร
หน่วยงานในสังกัด > ส่วนภูมิภาค

สำนักงานเกษตรจังหวัด 76 แห่ง
สำนักงานเกษตรอำเภอ 878 แห่ง
ดูเพิ่ม

สถานีวิทยุกระจายเสียงเพื่อการเกษตร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กหน่วยงานในกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ของไทย |
| --- | --- | --- |
| กรม |  สำนักงานรัฐมนตรี  สำนักงานปลัดกระทรวง  กรมวิชาการเกษตร  กรมประมง  กรมปศุสัตว์  กรมชลประทาน  กรมพัฒนาที่ดิน  กรมส่งเสริมการเกษตร  กรมส่งเสริมสหกรณ์  สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม  สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ  สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร  กรมตรวจบัญชีสหกรณ์  กรมฝนหลวงและการบินเกษตร  กรมการข้าว  กรมหม่อนไหม  |  |
| รัฐวิสาหกิจ |  องค์การส่งเสริมกิจการโคนมแห่งประเทศไทย  องค์การตลาดเพื่อเกษตรกร  องค์การสะพานปลา  การยางแห่งประเทศไทย  |  |
| องค์การมหาชน |  สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน)  สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน)  สำนักงานพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (องค์การมหาชน)  |  |
กรมส่งเสริมการเกษตร มองจากทางออกที่ 3 ของสถานีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ของรถไฟฟ้าบีทีเอส
กระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บ

| กระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บ  Sacrum |
| --- | --- |
กระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บ
ภาพของเชิงกรานเพศชาย (กระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บอยู่กลางภาพ)
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Os sacrum
MeSH: D012447
TA98: A02.2.05.001
TA2: 1071
FMA: 16202
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บ (อังกฤษ: sacrum) เป็นส่วนหนึ่งของกระดูกสันหลัง ซึ่งเดิมมี 8 ชิ้น แต่จะเชื่อมรวมกันเป็นชิ้นเดียว และจะต่อกับกระดูกเชิงกราน (pelvic bone) โดยจะมีช่องเปิด (sacral foramina) เพื่อเป็นทางผ่านของเส้นประสาทที่ไปยังบริเวณเชิงกรานและขา
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1

| กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1  (First metacarpal bone) |
| --- | --- |
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 ของมือซ้าย
กระดูกฝ่ามือทั้งห้าชิ้น เรียงตามลำดับ
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: ossa metacarpalia I
FMA: 23899
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 หรือ กระดูกฝ่ามือของนิ้วหัวแม่มือ (อังกฤษ: First metacarpal bone; metacarpal bone of the thumb) เป็นกระดูกฝ่ามือ (metacarpal bones) ที่รองรับนิ้วหัวแม่มือ โดยลักษณะสำคัญคือจะสั้นและกว้างกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นอื่นเล็กน้อย และขอบด้านฝ่ามือมีความโค้งเข้าหาตัวฝ่ามือ
ตัวกระดูกด้านหลังมือ (dorsal surface) มีลักษณะแบนและกว้าง และไม่มีสันเหมือนในกระดูกฝ่ามือชิ้นอื่นๆ พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) เว้าจากบนลงล่าง
ขอบทางด้านเรเดียส (ด้านนิ้วหัวแม่มือ) จะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อออพโพเนนส์ พอลิซิส (Opponens pollicis muscle) ขณะที่ขอบทางด้านที่ติดกับนิ้วชี้จะให้เป็นจุดเกาะต้นของปลายจุดเกาะด้านข้าง (lateral head) กล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสด้านหลังมือ (Dorsal interosseus muscles) ที่ยึดระหว่างนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้
ทางด้านฐานกระดูกจะเป็นรอยเว้าที่รองรับกับกระดูกทราพีเซียม (greater multangular) ส่วนด้านข้างไม่มีหน้าประกบที่เกิดข้อต่อ แต่ด้านเรเดียล (ด้านนิ้วหัวแม่มือ) มีปุ่มกระดูกสำหรับจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus)
ขณะที่ทางด้านหัวกระดูกจะมีลักษณะโค้งนูนน้อยกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นอื่น และมีความกว้างในทางด้านข้างมากกว่าทางแนวหน้าหลัง
พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) มีส่วนนูนซึ่งเป็นข้อต่อ 2 อัน โดยอันที่อยู่ด้านข้างกว่ามีขนาดใหญ่กว่า ข้อต่อทั้งสองเกิดกับกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ (sesamoid bone) 2 ชิ้นที่อยู่ในเอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (flexor pollicis brevis muscle)
ดูเพิ่ม

กระดูกฝ่ามือ
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5
กระดูกสันหลังหัก

| กระดูกสันหลังหัก |
| --- | --- |

ภาพเอกซ์เรย์ของกระดูกสันหลังด้านข้างแสดงกระดูกหักเหตุอัด (compression fracture, wedge fracture) เนื่องจากภาวะกระดูกพรุน
กายอุปกรณ์/อุปกรณ์พยุงเพื่อยืดกระดูกสันหลังด้านหน้ารูปกางเขน (CASH Orthosis)
กระดูกสันหลังหัก (อังกฤษ: spinal fracture, vertebral fracture, broken back)
เป็นภาวะกระดูกหักที่กระดูกสันหลัง โดยมีรูปแบบต่าง ๆ รวมทั้ง 
กระดูกสันหลังหักเหตุอัด (vertebral compression fracture)
กระดูกแตก (burst fracture), กระดูกคอหัก (cervical fracture), กระดูกคอหักแบบ Jefferson, กระดูกคอหักแบบ Flexion teardrop, กระดูกสันหลังหักที่คอหรือที่อกแบบ Clay-shoveler, แบบ Chance, และแบบ Holdsworth fracture
กระดูกสันหลังหักที่อก (thoracic vertebrae) และที่เอว (lumbar vertebrae)
มักสัมพันธ์กับการบาดเจ็บที่อาจถึงตายหรือทำให้พิการ (major trauma) และอาจทำให้ไขสันหลังเสียหาย ซึ่งมีผลเป็นความบกพร่องทางประสาท (neurological deficit)
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2

| กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2  (Second metacarpal bone) |
| --- | --- |
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 ของมือซ้าย
กระดูกฝ่ามือทั้งห้าชิ้น เรียงตามลำดับ
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: ossa metacarpalia II
FMA: 23900
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 หรือ กระดูกฝ่ามือของนิ้วชี้ (อังกฤษ: Second metacarpal bone or Metacarpal bone of the index finger) เป็นกระดูกฝ่ามือซึ่งมีความยาวที่สุด รองรับนิ้วชี้ และที่ฐานมีขนาดใหญ่ที่สุดรองจากกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1
ฐานของกระดูกนี้ยืดยาวไปทางด้านบนและด้านใกล้กลาง (medialward) เกิดเป็นสันนูนเด่น
กระดูกนี้มีหน้าประกบซึ่งเป็นข้อต่อกับกระดูกชิ้นอื่น 4 หน้า โดย 3 หน้าอยู่ทางด้านบน และอีกด้านหนึ่งอยู่ด้านอัลนา (ด้านใกล้นิ้วกลาง)
หน้าประกบที่อยู่ทางพื้นผิวด้านบน
หน้าประกบอันตรงกลาง (intermediate) มีขนาดใหญ่ที่สุดและเว้าในทางด้านข้าง และนูนในแนวหน้าหลังซึ่งเกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกทราพีซอยด์ (trapezoid)
หน้าประกบด้านข้าง (lateral) มีขนาดเล็ก แบน เป็นรูปวงรี ซึ่งเป็นข้อต่อกับกระดูกทราพีเซียม (greater multangular)
หน้าประกบอันใกล้กลาง (medial) อยู่บนยอดของสันกระดูก มีลักษณะยาวและแคบ ซึ่งเกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกแคปปิเตต (capitate)
และยังมีหน้าประกบที่เกิดข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 (third metacarpal) ที่พื้นผิวด้านอัลนาของกระดูกชิ้นนี้
ที่พื้นผิวด้านหลังมือของกระดูกชิ้นนี้ จะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส (Extensor carpi radialis longus muscle) ส่วนทางด้านตรงข้ามคือด้านฝ่ามือของฐานกระดูก จะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (Flexor carpi radialis muscle)
ดูเพิ่ม

กระดูกฝ่ามือ
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3

| กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3  (Third metacarpal bone) |
| --- | --- |
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 ของมือซ้าย
กระดูกฝ่ามือทั้งห้าชิ้น เรียงตามลำดับ
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: ossa metacarpalia III
TA2: 1269
FMA: 23901
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 หรือ กระดูกฝ่ามือของนิ้วกลาง (อังกฤษ: Third metacarpal bone or Metacarpal bone of the middle finger) เป็นกระดูกฝ่ามือชิ้นที่รองรับนิ้วกลาง และมีขนาดเล็กกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 เล็กน้อย
ที่พื้นผิวด้านหลังมือของฐานของกระดูกนี้จะมีส่วนที่ยื่นลงมาทางด้านเรเดียส (ด้านที่ติดกับนิ้วชี้) เรียกว่า สไตลอยด์ โพรเซส (styloid process) ซึ่งยื่นขึ้นมาประกอบกับทางด้านหลังของกระดูกแคปปิเตต (capitate) และด้านปลายของสไตลอยด์ โพรเซสมีพื้นผิวขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส (Extensor carpi radialis brevis muscle)
หน้าประกบซึ่งเกิดข้อต่อด้านกระดูกข้อมือ (carpal) ด้านหลังมีลักษณะเว้า ด้านหน้าแบน เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกแคปปิเตต
นอกจากนี้ที่ด้านเรเดียส (ด้านที่ติดนิ้วชี้) มีลักษณะเป็นหน้าประกบเรียบ เว้า ซึ่งเกิดข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 และ ด้านอัลนา (ด้านที่ติดนิ้วนาง) มีหน้าประกบรูปวงรีขนาดเล็ก 2 อันซึ่งเกิดข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 ด้วย
ดูเพิ่ม

กระดูกฝ่ามือ
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4

| กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4  (Fourth metacarpal bone) |
| --- | --- |
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 ของมือซ้าย
รอยแตกของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 ของมือขวา
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: ossa metacarpalia IV
FMA: 23902
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 หรือ กระดูกฝ่ามือของนิ้วนาง (อังกฤษ: Fourth metacarpal bone or Metacarpal bone of the ring finger) เป็นกระดูกฝ่ามือที่รองรับนิ้วนาง มีขนาดเล็กและสั้นกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 ที่ฐานของกระดูกมีขนาดเล็กและเป็นรูปสี่เหลี่ยม พื้นผิวด้านบนมีหน้าประกบ 2 หน้า อันที่ใหญ่กว่าอยู่ทางด้านใกล้กลาง (ด้านที่ติดกับนิ้วก้อย) จะเกิดข้อต่อกับกระดูกฮาเมต (hamate) ส่วนหน้าประกบอันเล็กกว่าซึ่งอยู่ทางด้านข้าง (ด้านที่ติดกับนิ้วกลาง) จะเกิดข้อต่อกับกระดูกแคปปิเตต (capitate)
และทางด้านเรเดียส (ด้านติดกับนิ้วกลาง) ยังมีหน้าประกบรูปวงรีอีก 2 หน้า ซึ่งเกิดรอยต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 (third metacarpal) และทางด้านอัลนา (ด้านติดกับนิ้วก้อย) ก็มีหน้าประกบเว้า ซึ่งเป็นข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5 (fifth metacarpal) ด้วย
ดูเพิ่ม

กระดูกฝ่ามือ
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5
กระดูกข้างขม่อม

| กระดูกข้างขม่อม  (Parietal bone) |
| --- | --- |
พื้นผิวด้านนอกของกระดูกข้างขม่อม
พื้นผิวด้านในของกระดูกข้างขม่อม
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: os parietale
MeSH: D010294
TA98: A02.1.02.001
TA2: 504
FMA: 9613
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกข้างขม่อม (อังกฤษ: parietal bone) เป็นกระดูกที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของมนุษย์ ซึ่งประกอบกันอยู่ด้านข้างและเป็นหลังคาด้านบนของกะโหลกศีรษะ กระดูกข้างขม่อมมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมไม่สม่ำเสมอ มีพื้นผิว 2 ด้าน ขอบกระดูก 4 ขอบ และมุมกระดูก 4 มุม
ภาพอื่นๆ

กระดูกใบหน้า
กระดูกหุ้มสมอง
กระดูกโหนกแก้มข้างซ้าย
มุมมองจากทางด้านข้างซ้ายของกะโหลกศีรษะของมนุษย์
แอ่งอินฟราเทมพอรัลข้างซ้าย
มุมมองจากทางด้านหน้าของกะโหลกศีรษะของมนุษย์
ฐานของกะโหลกศีรษะ พื้นผิวด้านบน
กะโหลกศีรษะการตัดแบ่งซ้ายขวา
แหล่งข้อมูลอื่น

Roche Lexicon - illustrated navigator, at Elsevier 34256.000-1
กระดูกค้อน

| กระดูกค้อน  (Malleus) |
| --- | --- |
กระดูกค้อนข้างซ้าย A. มุมมองจากด้านหลัง B. มุมมองจากด้านใน
เยื่อแก้วหูข้างขวา กระดูกค้อน และเส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี (chorda tympani) มุมมองจากด้านใน ด้านหลัง และด้านบน (กระดูกค้อนอยู่ตรงกลางของภาพ)
รายละเอียด
คัพภกรรม: branchial arch คู่ที่ 1
ตัวระบุ
MeSH: D008307
TA98: A15.3.02.043
TA2: 881
FMA: 52753
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกค้อน (อังกฤษ: malleus or hammer) เป็นกระดูกหูขนาดเล็กรูปร่างเหมือนค้อน อยู่ภายในหูชั้นกลางซึ่งติดต่อกับกระดูกทั่งและยึดเกาะกับพื้นผิวด้านในของเยื่อแก้วหู (eardrum) ทำหน้าที่ส่งผ่านความสั่นสะเทือนของเสียงจากเยื่อแก้วหูไปยังกระดูกทั่ง
กระดูกค้อนเป็นลักษณะเฉพาะของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม วิวัฒนาการมาจากกระดูกขากรรไกรล่างในสัตว์มีถุงน้ำคร่ำ เรียกว่า กระดูกอาร์ติคิวลาร์ (articular) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อต่อขากรรไกรของสัตว์เลื้อยคลาน
ภาพอื่นๆ

กระดูกหู
ศีรษะและคอของเอ็มบริโอมนุษย์อายุ 18 สัปดาห์ แสดงกระดูกอ่อน Meckel’s cartilage และกระดูกไฮออยด์
หูชั้นนอกและชั้นกลางข้างขวา มองจากด้านหน้า
กระดูกหูและเอ็นยึด มุมมองจากด้านหน้าเมื่อตัดผ่านเยื่อแก้วหู
แหล่งข้อมูลอื่น

The Anatomy Wiz เก็บถาวร 2017-11-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Malleus
กระดูกทั่ง

| กระดูกทั่ง  (Incus) |
| --- | --- |
กระดูกทั่งข้างซ้าย A. มุมมองจากด้านใน B. มุมมองจากด้านหน้า
ท่อหู, ตัดเปิดตามแนวยาว
รายละเอียด
คัพภกรรม: branchial arch คู่ที่ 1
ตัวระบุ
MeSH: D007188
TA98: A15.3.02.038
TA2: 888
FMA: 52752
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกทั่ง (อังกฤษ: Incus or anvil) เป็นกระดูกหูขนาดเล็กที่อยู่ในหูชั้นกลาง มีรูปร่างเหมือนทั่ง เชื่อมต่อกับกระดูกค้อน (malleus) และกระดูกโกลน (stapes)
กระดูกชิ้นนี้ค้นพบครั้งแรกโดย Alessandro Achillin of Bologna กระดูกทั่งทำหน้าที่ส่งผ่านการสั่นสะเทือนจากกระดูกค้อนไปยังกระดูกโกลน กระดูกนี้พบเฉพาะในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม และวิวัฒนาการมาจากกระดูกขากรรไกรบนของสัตว์เลื้อยคลานเรียกว่า กระดูกควอเดรต (quadrate bone)
ภาพอื่นๆ

ศีรษะและคอของเอ็มบริโอมนุษย์อายุ 18 สัปดาห์ แสดงกระดูกอ่อน Meckel’s cartilage และกระดูกไฮออยด์
หูชั้นนอกและชั้นกลางข้างขวา มองจากด้านหน้า
กระดูกหูและเอ็นยึด มุมมองจากด้านหน้าเมื่อตัดผ่านเยื่อแก้วหู
กระดูกหู
แหล่งข้อมูลอื่น

The Anatomy Wiz เก็บถาวร 2007-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Incus
กระชากลงหลุม

| กระชากลงหลุม |
| --- | --- |

กำกับ: แซม ไรมี
เขียนบท: อีวาน ไรมี่ แซม ไรมี่
อำนวยการสร้าง: แกรนท์ เคอร์ติส โจซัว โดเนน โจเซฟ เดร็ก นาธาน คาฮาน แซม ไรมี่ โรเบิร์ต จี. ทาเพิร์ต
นักแสดงนำ: อลิสัน โลห์แมน จัสติน ลอง ลอร์นา ราเวอร์ เดวิด เพย์เมอร์
กำกับภาพ: ปีเตอร์ เดมมิ่ง
ตัดต่อ: บ็อบ มูราวสกี
ดนตรีประกอบ: คริสโตเฟอร์ ยัง
บริษัทผู้สร้าง: โกสต์เฮาส์พิคเจอส์  
ผู้จัดจำหน่าย: ยูนิเวอร์แซลพิคเจอส์ (สหรัฐอเมริกา) สหมงคลฟิล์ม (ไทย)
วันฉาย:   29 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 (2009-05-29)  (สหรัฐอเมริกา)   4 มิถุนายน ค.ศ. 2009 (2009-06-04)  (ไทย)
ความยาว: 99 นาที
ประเทศ:  สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ สเปน
ทุนสร้าง: 30 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
ทำเงิน: 90.8 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
ข้อมูลจากสยามโซน
กระชากลงหลุม (อังกฤษ: Drag Me to Hell) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญเหนือธรรมชาติของอเมริกาในปี ค.ศ. 2009 ร่วมเขียนบทและกำกับโดย แซม ไรมี บทภาพยนตร์เขียนร่วมกับ อิวาน พี่ชายของเขา
เนื้อเรื่อง

คริสติน บราวน์ พนักงานธนาคารสาว ต้องการตำแหน่งหน้าที่การงานที่ก้าวหน้าเหมือนคนอื่น ณ ที่ทำงานของเธอตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการยังคงว่างอยู่ แต่ สตู เพื่อนร่วมงานก็เป็นคู่แข่งที่คอยชิงตำแหน่งนี้อยู่ คริสตินจึงต้องหาโอกาสที่จะผลงานเข้าตาผู้จัดการ วันหนึ่ง มีหญิงชราท่าทางน่ากลัวเหมือนพวกยิปซี ชื่อ มิสกานุช มาหาเธอพร้อมอ้อนวอนขอให้เธอช่วยเหลือเรื่องค่าผ่อนส่งบ้าน ไม่เช่นนั้นจะถูกธนาคารยึดไป คริสตินตัดสินใจว่าจะไม่ช่วยเหลือ ทำให้มิสกานุชถึงกับคุกเข่าขออ้อนวอนเธอ แต่เมื่อเธอเรียก รปภ.มาจัดการ มิสกานุชกล่าวหาว่าเธอไปหมิ่นใส่ และในลานจอดรถคืนนั้น มิสกานุชก็รอจังหวะเล่นงานเธอ ทั้งคู่จิกทึ้งกันไปมา ในที่สุดก็สามารถกระชากกระดุมแขนเสื้อโค้ทของคริสตินมาได้เม็ดหนึ่ง พร้อมกับกล่าวคาถาสาปแช่ง และกล่าวทิ้งท้ายว่า "ไม่นานเธอจะต้องมาอ้อนวอนขอฉัน"
เรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้ทำให้คริสตินไม่สบายใจ เมื่อเธอไปหา แรม จาส หมอดูผู้มีญานทิพย์ แรม จาสกล่าวว่า เธอโดนสาปแช่ง และไม่ใช่คำสาปธรรมดา ๆ เพราะมิสกานุชได้ส่งปีศาจที่ชื่อ "ลาเมีย" ตามความเชื่อของชาวยิปซี มีรูปร่างคล้ายแพะสีดำขนาดใหญ่ มาเอาชีวิตเธอ ภายใน 3 วัน เธอจะต้องลงนรกไป แม้ เคลย์ แฟนหนุ่มของเธอจะไม่ค่อยเชื่อก็ตาม แต่ก็พร้อมจะช่วยเหลือและอยู่เคียงข้างเธอ
แรม จาส แนะนำให้เธอไปขอความช่วยเหลือจาก ฌาน ซาน ดีน่า หญิงคนทรงชาวเม็กซิกันที่เคยเผชิญหน้ากับลาเมียมาแล้วในปี ค.ศ. 1969 ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
นักแสดง

อลิสัน โลห์แมน...คริสติน บราวน์
จัสติน ลอง...เคลย์
ลอร์นา ราเวอร์...มิสกานุช
ดิลีป เลา...แรม จาส
เร็จจี ลี...สตู
เอเดรียนา บาร์ราซา...ฌาน ซาน ดีน่า
เบื้องหลังและการออกฉาย

Drag Me to Hell เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติ จากการกำกับและการสร้างของ แซม ไรมี่ ผู้กำกับฯชื่อดังที่มีผลงานที่ประสบความสำเร็จก่อนหน้านั้นจากภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร่ Spider Man ถึง 3 ภาค
ในครั้งนี้ ไรมี่ได้กลับมาทำงานในแนวที่ถนัดอีกครั้ง เป็นครั้งแรกในรอบกว่า 20 ปี โดยเป็นการทำงานร่วมกับ อีวาน ไรมี่ น้องชาย ที่เป็นคนเขียนบทร่วม ซึ่งภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ว่า เหมือนกับได้ดูภาพยนตร์ที่ย้อนอดีตไปสู่ภาพยนตร์สยองขวัญทุนต่ำที่เคยสร้างชื่อมาให้กับไรมี่ คือ Evil Dead
การออกฉายในสหรัฐอเมริกา 13 วัน ทำรายได้ไป 30 ล้านเหรียญ นับว่าค่อนข้างแผ่ว แต่การเข้าฉายในประเทศไทยในเดือนมิถุนายน ปีเดียวกัน สามารถรายได้ไป 10 ล้านบาท นับว่าค่อนข้างดี
แหล่งข้อมูลอื่น

Drag Me to Hell ที่สยามโซน
กระชากลงหลุม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม

| --- | --- |
ภาคีในกติกานี้   ลงนามแล้วและให้สัตยาบันแล้ว   ลงนามแล้วแต่ยังไม่ได้ให้สัตยาบัน   ยังไม่ได้ลงนามและให้สัตยาบัน
ประเภท: ข้อมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ
วันร่าง: ค.ศ. 1954
วันลงนาม: 16 ธันวาคม ค.ศ. 1966
ที่ลงนาม: สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ นครนิวยอร์ก
วันมีผล: 3 มกราคม ค.ศ. 1976
ผู้ลงนาม: 6
ภาคี: 160
ผู้เก็บรักษา: เลขาธิการสหประชาชาติ
ภาษา: ฝรั่งเศส, อังกฤษ, รัสเซีย, จีน, สเปน
ข้อความทั้งหมด
 กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ที่ วิกิซอร์ซ
กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (อังกฤษ: International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights, ย่อ: ICESCR) เป็นสนธิสัญญาพหุภาคี ซึ่งผ่านมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1966 และมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1976 เป็นต้นมา กติกาฯ ผูกมัดภาคีให้ทำงานเพื่อมุ่งสู่การให้สิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและการเมือง (ESCR) แก่ปัจเจกบุคคล รวมถึงสิทธิแรงงานและสิทธิในสุขภาพอนามัย สิทธิในการศึกษา ตลอดจนสิทธิในมาตรฐานการครองชีพที่พอเพียง จนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 กติกาฯ มีภาคี 160 ประเทศ และยังมีอีกหกประเทศที่ได้ลงนามแล้ว แต่ยังไม่ได้ให้สัตยาบัน
กติกาฯ เป็นส่วนหนึ่งของตราสารสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ ร่วมกับปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (UDHR) และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (ICCPR) และรวมถึงพิธีสารเลือกรับที่หนึ่งและที่สองของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมืองด้วย
กติกาฯ ได้รับการควบคุมดูแลโดยคณะกรรมาธิการสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ