stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อายุให้ความยินยอมทางเพศ

อายุที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้ในเพศสัมพันธ์รักต่างเพศแบ่งตามประเทศ

  – วัยแรกรุ่น

  – ต่ำกว่า 12

  – 12

  – 13

  – 14

  – 15

  – 16

  – 17

  – 18

  – 19

  – 20

  – 21+

  – แตกต่างกันตามรัฐ จังหวัด ภูมิภาค ดินแดน

  – ต้องสมรสกัน

  – ไม่มีกฎหมายเรื่องนี้

  – ไม่มีข้อมูล
อายุให้ความยินยอม (อังกฤษ: age of consent) หมายถึงอายุของบุคคลซึ่งเมื่อถึงวัยดังกล่าวแล้ว กฎหมายก็อนุญาตให้ร่วมประเวณีหรือถูกกระทำทางเพศได้นับแต่นั้นเป็นต้นไป ซึ่งไม่พึงสับสนกับนิติภาวะและอายุที่อยู่ในเกณฑ์สมรสได้
อายุที่ยอมให้มีการร่วมประเวณีได้ ย่อมแตกต่างกันไปตามแต่ละรัฐนั้น ๆ จะกำหนด ทั้งนี้ ค่ามัธยฐานของการกำหนดดังกล่าวอยู่ที่อายุระหว่างสิบสี่ถึงสิบหกปี อายุน้อยสุดที่มีกำหนดไว้คือตั้งแต่สิบสองปี ส่วนมากสุดได้แก่ยี่สิบเอ็ดปี
ประเทศไทยมิได้กำหนดอายุให้ความยินยอมไว้อย่างชัดเจน อย่างไรก็ดี ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 และมาตรา 279 บัญญัติห้ามมิให้กระทำชำเราหรือกระทำอนาจารแก่เด็กอายุยังไม่เกิน 15 ปี ไม่ว่าจะหญิงหรือชาย ที่ไม่ใช่ภรรยาหรือสามีของตน แต่ว่า การนำพาผู้เยาว์อายุระหว่าง 15-18 ปีไปเพื่อการอนาจาร ผิดกฎหมายมาตรา 283 ทวิ ไม่ว่าผู้นั้นจะยินยอมหรือไม่ นอกจากนั้นแล้ว การพรากผู้เยาว์อายุระหว่าง 15-18 ปีไปเพื่อการอนาจาร แม้ว่าผู้เยาว์จะยินยอมพร้อมใจ ก็ยังผิดกฎหมายอาญา มาตรา 319 อีกด้วย ดังที่พบในคดีฟ้องร้องต่อแด๊ก บิ๊กแอส (นายเอกรัตน์ วงศ์ฉลาด) ที่ต่อมาศาลอุทธรณ์ยกฟ้องฐานสำคัญผิด
ประวัติ

อายุให้ความยินยอม ได้ปรับขึ้นจาก 13 ปีไปเป็น 15 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 ซึ่งแก้ไขล่าสุดในปีพ.ศ. 2530
ใน พ.ศ. 2540 ได้กำหนดเพิ่มเติมว่า ในกรณีเป็นการพาไปเพื่อการอนาจาร ผู้อายุเกินกว่า 15 ปี แต่ยังไม่ถึง 18 ปี ก็ยังไม่อาจให้ความยินยอมที่มีผลทางกฎหมายได้ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 283 ทวิ
อายุที่รับรู้ยินยอมในกฎหมายอาญาไทย

ในกรณีที่เด็กหญิงอายุกว่า 13 ปีแต่ไม่เกิน 15 ปี โดยที่เด็กหญิงยินยอมและศาลได้อนุญาตให้สมรสกันนั้น ผู้กระทำผิดไม่ต้องรับโทษตามมาตรา 277 ซึ่งส่วนนี้ได้แก้ไขเพิ่มเติมในฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2530)
ในกรณีที่เป็นการค้าประเวณี อายุที่รับรู้ยินยอมคือ 18 ปี โดยตามมาตรา 282 และ 283 ระบุว่าการพาไปทำอนาจารไม่ว่าจะยินยอมหรือไม่นั้น ถือเป็นความผิด ซึ่งส่วนนี้ได้แก้ไขเพิ่มเติมในฉบับที่ 14 (พ.ศ. 2540)
อายุที่รับรู้ยินยอมในทวีปเอเซีย > อินโดนีเซีย

ในอินโดนีเซีย อายุที่รับรู้ยินยอมคือ 19 ปีสำหรับผู้ชาย และ 16 ปีสำหรับผู้หญิง
อายุที่รับรู้ยินยอมในทวีปเอเซีย > อิหร่าน

ในอิหร่าน อายุที่รับรู้ยินยอมคือ 17 ปีสำหรับผู้ชาย และ 14 ปีสำหรับผู้หญิง การแต่งงานเพศเดียวกัน หรือการร่วมเพศระหว่างเพศเดียวกันนั้น ถือว่าเป็นความผิด และมีโทษประหารชีวิต
อายุที่รับรู้ยินยอมในทวีปเอเซีย > ญี่ปุ่น

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 ได้มีการแก้ไขประมวลกฎหมายอาญาญี่ปุ่นเพื่อเพิ่มอายุให้ความยินยอมจาก 13 ปีเป็น 16 ปีเป็นครั้งแรกในรอบ 116 ปี แม้จังหวัดทุกจังหวัดของญี่ปุ่นจะกำหนดอายุที่รับรู้ยินยอมไว้ที่ 18 ปีแล้วก็ตาม การแก้ไขในครั้งนี้จะทำให้เหยื่อไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ว่าตนได้ต่อต้านการกระทำนั้นผ่านการทำร้ายหรือการขู่ในการฟ้องร้องผู้กระทำผิด รวมทั้งทำให้การฟ้องร้องง่ายขึ้นเพราะเหยื่อไม่ได้ยินยอมในการมีเพศสัมพันธ์ มีข้อยกเว้นข้อหนึ่งคือ การที่ผู้ที่มีเพศสัมพันธ์กับบุคคลที่มีอายุ 13 ถึง 15 ปีนั้นจะสามารถถูกลงโทษได้ ผู้นั้นต้องมีอายุมากกว่าผู้กระทำอย่างน้อย 5 ปี รวมทั้งอายุความในการฟ้องร้องผู้กระทำผิดจะถูกเพิ่มจาก 10 เป็น 15 ปี
อายุที่รับรู้ยินยอมในทวีปเอเซีย > ฟิลิปปินส์

ในฟิลิปปินส์ อายุให้ความยินยอมคือ 18 ปีทั้งผู้ชายและผู้หญิง อย่างไรก็ตามไม่มีการเข้มงวดเรื่องนี้
อายุที่รับรู้ยินยอมในทวีปเอเซีย > ออสเตรเลีย

ในออสเตรเลีย อายุให้ความยินยอมคือ 17 ปีทั้งผู้ชายและผู้หญิง
แหล่งข้อมูลอื่น

ประมวลกฎหมายอาญา (ต้นฉบับ)
| ด ค กสรุปเพศสภาพของมนุษย์ |
| --- | --- |
สรีรวิทยา:  การแข็งตัวขององคชาต  องคชาตแข็งตัวขณะหลับ  ประจำเดือน  ความเสียวสุดยอดทางเพศ การหลั่งน้ำอสุจิและการหลั่งน้ำในเพศหญิง  การตั้งครรภ์  อารมณ์ทางเพศ 
อนามัยและการศึกษา:  การคุมกำเนิด  ถุงยางอนามัย  โรคภูมิแพ้น้ำอสุจิตัวเอง  เวชศาสตร์การเจริญพันธุ์ บุรุษเวชศาสตร์  นรีเวชศาสตร์  วิทยาระบบปัสสาวะ  การร่วมเพศอย่างปลอดภัย  เพศศึกษา  เพศบำบัด คู่เพศบำบัด  ความผิดปกติทางเพศ ภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศ  ภาวะความต้องการทางเพศสูง  ภาวะความต้องการทางเพศต่ำ  โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์  เพศเวชศาสตร์ 
เอกลักษณ์:  เอกลักษณ์เพศภาวะ  อัตลักษณ์ทางเพศ  รสนิยมทางเพศ 
กฎหมาย:  อายุที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้  อาชญากรรมการแพร่เชื้อเอชไอวี  การร่วมประเวณีกับญาติสนิท  การแสดงลามกอนาจาร  ความลามก  การข่มขืนกระทำชำเรา  การล่วงละเมิดทางเพศ  การคุกคามทางเพศ  การก่อกวนทางเพศ  การประพฤติมิชอบทางเพศ  ความรุนแรงทางเพศ 
ประวัติศาสตร์:  สงครามเพศนักคตินิยมสิทธิสตรี  ประวัติศาสตร์การวาดภาพกาม  การปฏิวัติทางเพศ 
ความสัมพันธ์และสังคม:  อนาธิปไตยกับความรักและเพศ  การวางแผนครอบครัว  โรคกามวิปริต  การมีคนรักหลายคน  ความสำส่อน  เพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงาน  ความรักใคร่  การงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์  การดึงดูดทางเพศ  ทุนทางเพศ  จริยธรรมทางเพศ  รูปธรรมทางเพศ 
แบ่งตามประเทศ:  เพศสภาพในประเทศจีน  เพศสภาพในประเทศญี่ปุ่น  เพศสภาพในประเทศเกาหลีใต้ 
กิจกรรมทางเพศ:  การร่วมเพศทางทวารหนัก  แบร์แบล็ก  บีดีเอสเอ็ม  การมีเพศสัมพันธ์กับเด็ก  การหลั่งใน  เอ็ดกิง  เฟทิชิซึม  การสำเร็จความใคร่ด้วยการสอดมือ  ฟิสติง  แก็งแบง  การร่วมเพศหมู่  การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง  กลไกเพศสภาพของมนุษย์  การเล้าโลมที่หัวนม  การร่วมเพศแบบไม่สอดใส่  การหลั่งน้ำอสุจิลงใบหน้า (Facial)  การเกิดอารมณ์เพศจากเท้า  ฟุตจ็อบ  การบังคับสำเร็จความใคร่  Frot  แฮนด์จ็อบ  การร่วมประเวณีทางหน้าอก  ซูมาตะ  การร่วมเพศทางปาก 69  การเลียทวารหนัก  การเลียช่องคลอด  การดูดอวัยวะเพศชาย  Irrumatio  การมีเพศสัมพันธ์ในอวกาศ  ท่วงท่าการร่วมเพศ  จินตนาการทางเพศ  การร่วมเพศ เล้าโล้มก่อนมีเพศสัมพันธ์  การร่วมเพศแบบสอดใส่  การสลับคู่  การตีฉิ่ง  การขมิบช่องคลอด  Quickie  ราดปัสสวะ  การร่วมเพศเสมือน ไซเบอร์เซ็กซ์  Dirty talk  การแข่งขันเสื้อเปียกน้ำ  Circle jerk  การทรมานอัณฑะและองคชาต  การหลั่งนอก  Coprophilia  เพศสัมพันธ์เมจิก  สโนว์บอลลิง  การอมถุงอัณฑะ  วีนัสบัตเตอร์ฟลาย 
อุตสาหกรรมทางเพศ:  วิดีโอเกมสำหรับผู้ใหญ่  เซ็กซ์ทัวร์ เซ็กซ์ทัวร์หญิง  เซ็กซ์ทัวร์เด็ก  ศิลปะเร้ากำหนัด  สื่อลามก ภาพยนตร์ลามก  สื่อลามกเกย์  การค้าประเวณี  ตลกหยาบโลน  พิพิธภัณฑ์เพศศึกษา  เซ็กซ์ชอป  เซ็กซ์ทอย  Strip club  เว็บไซต์ลามก 
 ดูเพิ่ม กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ความคลั่งไคล้ทางเพศในวัตถุ
อัสแซสซินส์ครีด วัลฮัลลา
การเล่น

ในวัลฮัลลา ผู้เล่นจะได้รับบทบาทเป็นเอโวร์ (นอร์สเก่า: Eivor) ผู้นำโจมตีของชาวไวกิง ซึ่งผู้เล่นสามารถเลือกเล่นตัวเอโวร์นี้ได้ทั้งเป็นเพศชาย (พากย์เสียงโดยแมกนัส บรูน) และเพศหญิง (พากย์เสียงโดยซีซิลี สเตนสพิล) และยังสามารถเลือกทรงผม warpaint เสื้อผ้า และเสื้อเกราะได้ การต่อสู้ถูกเปลี่ยนเพื่อให้ถืออาวุธคู่ใดก็ได้ นอกจากนี้ยังคาดว่า "อีเกิลอาย" (Eagle Eye) จะกลับมาในรูปแบบของนกเรเวนซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของเอโวร์ในเกมด้วย โดยผู้เล่นสามารถใช้นกเรเวนในการสอดแนมพื้นที่ใกล้เคียงเช่นเดียวกับนกที่ปรากฏอยู่ในภาคก่อนหน้าทั้งออริจินส์และโอดิสซี ตัวเกมจะพึ่งพาระบบการเลเวลแบบดั้งเดิมน้อยลง และมุ่งเน้นไปที่การเลือกทักษะผ่านสกิลทรีโดยความก้าวหน้าของตัวละครเอโวร์ตลอดเกมมากขึ้น ซึ่งศัตรูจะถูกจัดอันดับตามทักษะรวม ผู้เล่นสามารถเลือกตัวเลือกผ่านการสนทนาหรือตัวเลือกของเกม ซึ่งจะมีผลต่อตัวละครและพันธมิตรทางการเมืองและตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุมอื่น ๆ
ความเด่นชัดกลางของเกมคือระบบการตั้งถื่นฐานที่ผู้เล่น ในฐานะเอโวร์ จะช่วยสร้างและเป็นผู้นำในระหว่างเกม อัชราฟ อิสมาอิล ผู้อำนวยการสร้างระบุถึงความสำคัญของระบบดังกล่าวว่า "สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ภายในเกม ในท้ายที่สุดแล้ว สิ่งเหล่านั้นจะกลับเข้าสู่ถิ่นฐาน ซึ่งสามารถเติบโตขึ้นและเจริญรุ่งเรืองขึ้นได้" ผู้เล่นยังสามารถควบคุมการก่อสร้างอาคารบางประเภทเพื่อประโยชน์ในการเล่นเกมได้ด้วย โดยในการก่อสร้างโครงสร้างเหล่านั้น ผู้เล่นจำเป็นต้องนำทัพไวกิงออกไปบุกปล้นเพื่อรวบรวมทรัพยากร การต่อสู้ทางทะเลก็จะกลับมาเช่นกัน แม้ว่าเรือที่ใช้จะมีความเร็วมากกว่าเพื่อเดินทาง ซึ่งจะถูกใช้เมื่อทำการปล้นหรือหลบหนีหลังจากการรบทางบกแล้ว มากกว่าจะโจมตีเรือลำอื่น
แม้วัลฮัลลาจะเป็นเกมผู้เล่นเดี่ยว แต่จะประกอบด้วยองค์ประกอบออนไลน์ เพื่อจุดประสงค์ในการสนับสนุนให้ผู้เล่นแบ่งปันความก้าวหน้าและความคิดสร้างสรรค์ของตน
สมมติฐาน

ในช่วง ค.ศ. 873 เอโวร์นำชาวไวกิงจากนอร์เวย์ไปตั้งถื่นฐานในอังกฤษยุคกลางเป็นส่วนหนึ่งของการรุกรานของไวกิงทั่วยุโรป ทำให้เกิดความขัดแย้งกับอาณาจักรของชาวแองโกล-แซกซันที่นำโดยพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรเวสเซกซ์ เกมจะมีทั้งราชอาณาจักรเวสเซกซ์ ราชอาณาจักรนอร์ทัมเบรีย ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย และราชอาณาจักรเมอร์เซีย เกมดังกล่าวจะดำเนินต่อในส่วนของเนื้อเรื่องสมัยปัจจุบัน ที่ไลลา แฮสซัน อดีตนักวิจัยของบริษัทแอบสเตอร์โกอินดัสทรี ซึ่งปรากฏอยู่ในอัสแซสซินส์ครีด ออริจินส์ และโอดิสซี และความขัดแย้งระหว่างเทมพลาร์และเหล่าอัสแซสซินส์ที่เชื่อมโยงชุดเกมนี้เข้าด้วยกันด้วย
พลับพลึงธาร

| พลับพลึงธาร |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Amaryllidaceae
วงศ์ย่อย:: Amaryllideae
สกุล:: Crinum
สปีชีส์:: C.  thaianum
ชื่อทวินาม
Crinum thaianum Schulze (1971)

พลับพลึงธาร หรือ หอมน้ำ (อังกฤษ: Onion plant, Thai onion plant, Water onion) พืชน้ำชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์: Crinum thaianum อยู่ในวงศ์พลับพลึง (Amaryllidaceae) ถือได้ว่าเป็นพืชน้ำที่สวยงามและหายากมากที่สุดชนิดหนึ่ง โดยพบได้เฉพาะที่จังหวัดระนองตอนล่างและพังงาตอนบน ในจังหวัดระนองพบที่คลองนาคา ตำบลนาคา อำเภอสุขสำราญ และที่คลองบางปรุ ตำบลกะเปอร์ อำเภอกะเปอร์ ส่วนที่จังหวัดพังงา พบที่คลองตาผุด บ้านห้วยทรัพย์ คลองสวนลุงเลื่อน ตำบลคุระ อำเภอคุระบุรี คลองนายทุย คลองบ้านทับช้าง คลองบ้านโชคอำนวย ตำบลแม่นางขาว อำเภอคุระบุรี และตามคลองย่อยต่าง ๆ ในเขตรอยต่ออำเภอคุระบุรีและอำเภอตะกั่วป่า เป็นพืชเฉพาะถิ่น ไม่พบที่ใหนในโลก ปัจจุบันพบเหลือแค่ร้อยละ 1 เท่านั้น และพบขึ้นอยู่อย่างกระจัดกระจาย จึงได้ขึ้นเป็นบัญชีพืชที่ใกล้สูญพันธุ์ของโลก (IUCN Redlist) เมื่อปี ค.ศ. 2011 สาเหตุของการลดลงเนื่องจาก การเก็บหัวจำหน่ายเป็นพืชน้ำประดับ และจากสาเหตุการขุดลอกคลองเพื่อแก้ปัญหาน้ำท่วม
ลักษณะ

เป็นพืชอวบน้ำ ดอกมีสีขาว มี 6 กลีบ ในก้านชูดอกหนึ่ง ๆ จะมีหลายก้านดอก จะทะยอยบานติดต่อกันไป ดอกหนึ่ง ๆ จะมีก้านเกสร 6 อัน มีเกสรสีเหลืองที่ปลายก้านเกสร ตรงกลางดอกจะมีก้านเกสรตัวเมียโผล่มาจากแกนกลางของดอก หลังจากผสมเกสร กะเปาะเมล็ดจะเจริญเติบโตที่โคนก้านดอก กะเปาะหนึ่งจะมีจำนวนเมล็ดที่ไม่เท่ากัน มีลักษณะบูดเบี้ยวเป็นทรงที่ไม่แน่นอน พอเมล็ดแก่จะหลุดออกจากกะเปาะ พัฒนาสายรกออกด้านใดด้านหนึ่งของเมล็ด ตรงปลายสายรกจะพัฒนาเป็นต้นใหม่และมีรากยึดติดกับพื้นคลอง ในระหว่างที่รากยังไม่สามารถเกาะยึดพื้นคลองได้ เมล็ดจะเป็นแหล่งอาหารให้กับต้นอ่อนได้นาน 3–4 เดือน หัวมีลักษณะคล้ายหัวหอม จึงมีชื่อเรียกว่า "หอมน้ำ" หัวจะโผล่ขึ้นเหนือผิวดินประมาณ 1 ใน 3 เพื่อป้องกันการเน่า ใบจะเป็นสีเขียวเรียวยาวเหมือนริบบิ้น ความยาวขึ้นอยู่กับระดับน้ำ บางพื้นที่ที่น้ำลึกใบอาจจะยาวได้ถึง 4 เมตร
พลับพลึงธารเติบโตได้ดีในดินร่วนปนทราย ดินทราย และดินร่วนเหนียวปนทราย ค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) ของดินประมาณ 5.17–5.42 ปริมาณอินทรียวัตถุร้อยละ 1.03–2.33 ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ 9.23–13.23 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม และปริมาณโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ 28.35–51.47 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม โดยพลับพลึงธารเติบโตในบริเวณลำธารหรือลำคลองสายสั้น ๆ สภาพน้ำใสสะอาด ความลึกของน้ำประมาณ 36–75 เซนติเมตร อุณหภูมิของน้ำ 26–28 องศาเซลเซียส ความโปร่งแสง 36–75 เซนติเมตร ค่าการนำไฟฟ้า (EC) 21.75–50.66 ไมโครซีเมนส์ต่อเซนติเมตร ค่า pH ของน้ำ 6.21–6.44 ปริมาณออกซิเจนที่ละลายน้ำได้ 6.34–7.73 มิลลิกรัมต่อลิตรและค่าความกระด้างของน้ำ 13.65–19.88 มิลลิกรัมต่อลิตร ซึ่งเป็นพื้นที่ต้นน้ำที่อุดมสมบูรณ์ เป็นลำคลองที่มีการไหลเวียนของน้ำดีแต่กระแสน้ำไม่แรงมากเกินไป พลับพลึงธาร ถือว่าเป็นดรรชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของน้ำและลำคลองได้ จะออกดอกและบานสะพรั่งในช่วงหน้าแล้งของพื้นที่อันดามันตอนบน ประมาณปลายเดือนกันยายนถึงเดือนธันวาคม ดอกมีความสวยงามประกอบกับความหายาก จึงทำให้ได้รับฉายาว่า "ราชินีแห่งสายน้ำ"
สถานภาพและการอนุรักษ์

พลับพลึงธารมีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "หัวหญ้าช้อง" ปัจจุบันนิยมเรียกว่าพลับพลึงธาร มากกว่าหอมน้ำ เพราะมีดอกคล้ายดอกพลับพลึง แต่ขึ้นอยู่ในน้ำ  ซึ่งสถานะของพลับพลึงธารยังมิได้ถูกบรรจุในบัญชีของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ CITES  และไม่ได้รับการการคุ้มครองภายใต้กฎหมายใดใดในประเทศไทย และแม่น้ำลำคลองที่เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของพลับพลึงธาร ก็ยังไม่มีกฎหมายใดใด ให้การคุ้มครอง อย่างไรก็แล้วแต่ ในระดับพื้นที่ ชุมชนและกลุ่มอนุรักษ์ต่าง ๆ ในหมู่บ้านที่พบพลับพลึงธาร ได้มีกิจกรรมการอนุรักษ์และฟื้นฟู และมีกฎระเบียบต่าง ๆ ที่ห้ามการขุดหาหัวพลับพลึงธารเพื่อการค้า เช่น ชมรมเพลินไพรศรีนาคา กลุ่มอนุรักษ์คลองบางปรุ กลุ่มอนุรักษ์บ้านห้วยทรัพย์ กลุ่มอนุรักษ์บ้านนายทุย และกลุ่มอนุรักษ์บ้านบางซอย พลับพลึงธารบ้านบางวัน เป็นต้น ภายใต้การสนับสนุนขององค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) และเครือข่ายอนุรักษ์ลุ่มน้ำอันดามันตอนบน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Crinum thaianum ที่วิกิสปีชีส์
"พลับพลึงธาร บ้านครูนา". กลุ่มอนุรักษ์พลับพลึงธารเพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ บ้านบางวัน – โดยทาง เฟซบุ๊ก.
เดชา ดวงนามล. "พลับพลึงธาร … วิกฤติและโอกาสของจังหวัดระนอง". สถานีวิจัยเพื่อการพัฒนาชายฝั่งอันดามัน. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-02-06. สืบค้นเมื่อ 2022-02-06.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1619537  Wikispecies: Crinum thaianum  BOLD: 1089826  EoL: 1087237  EPPO: KMRTH  GBIF: 2853596  iNaturalist: 436046  IPNI: 64089-1  IUCN: 201627  NCBI: 573717  Plant List: kew-303613  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:64089-1  Tropicos: 100173526  WCSP: 303613
การวิจารณ์

การวิจารณ์ คือการตัดสินเกี่ยวกับคุณภาพเชิงลบหรือเชิงบวกของใครหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง การวิจารณ์อาจมีตั้งแต่ความคิดเห็นแบบฉับพลันไปจนถึงการตอบกลับโดยละเอียดเป็นลายลักษณ์อักษร การวิจารณ์แบ่งออกเป็นประเภทที่ทับซ้อนกันหลายประเภท เช่น "เชิงทฤษฎี เชิงปฏิบัติ เชิงประทับใจ เชิงอารมณ์ เชิงกำหนด หรือเชิงบรรยาย"
การวิจารณ์อาจหมายถึงการแสดงออกที่แสดงความไม่พอใจต่อใครบางคนหรือบางสิ่งบางอย่าง เมื่อการวิจารณ์ในลักษณะนี้มีความสร้างสรรค์ ก็สามารถทำให้บุคคลนั้นตระหนักถึงช่องว่างในความเข้าใจของตนเอง และสามารถเปิดแนวทางที่ชัดเจนสำหรับการปรับปรุงได้ การวิจัยสนับสนุนแนวคิดที่ว่าการใช้ข้อเสนอแนะและการวิจารณ์เชิงสร้างสรรค์ในกระบวนการเรียนรู้มีอิทธิพลต่อความคิดอย่างมาก
เศรษฐกิจจีน
ดูเพิ่ม

การปฏิรูปเศรษฐกิจจีน
อภินิหารศึกจอมราชันย์

| อภินิหารศึกจอมราชันย์ |
| --- | --- |
ภาพปกดีวีดี
กำกับ: รัสเซลล์ มัลคาฮี
บทภาพยนตร์: แรนดัลล์ แม็กคอร์มิก
สร้างจาก: ตัวละคร โดย สตีเฟน ซอมเมอส์
อำนวยการสร้าง: ฌอน แดเนียล เจมส์ แจ็กส์
นักแสดงนำ: ไมเคิล โคพอน แคเรน เดวิด ไซมอน ควอร์เตอร์แมน ทอม วู แอนเดรียส วิสนิฟสกี แรนดี โคทัวร์
กำกับภาพ: กลินน์ สปีกแคร์ต
ตัดต่อ: จอห์น กิลเบิร์ต
ดนตรีประกอบ: เคลาส์ บาเดลต์
ผู้จัดจำหน่าย: ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์โฮมเอนเตอร์เทนเมนต์
วันฉาย:   19 สิงหาคม ค.ศ. 2008 (2008-08-19) 
ความยาว: 109 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา แอฟริกาใต้ เยอรมนี
ภาษา: อังกฤษ
อภินิหารศึกจอมราชันย์ (อังกฤษ: The Scorpion King 2: Rise of a Warrior, The Scorpion King: Rise of the Akkadian) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/จินตนิมิตที่เป็นภาคต่อจากภาพยนตร์เรื่อง เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือเรื่อง เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด ภาพยนตร์เริ่มการถ่ายทำในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ในเมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้
เนื้อเรื่องย่อ

ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงเรื่องราวของหนุ่มนามแมธาอุสที่เห็นพ่อของเขาซึ่งเป็นนักรบเผ่าแอกคาเดียนถูกซากอนนักรบคู่อาฆาตฆ่าตายเมื่อตอนเขายังเด็ก ต่อมาแมธาอุสถูกส่งไปฝึกฝนการต่อสู้ที่สำนักแมงป่องดำถึง 7 ปี จนกลายเป็นนักฆ่าที่สาบานจะล้างแค้นให้พ่อ แต่การเอาชนะซากอนได้เขาจะต้องอาศัยดาบศักดิ์สิทธิ์มาช่วยเสริมพลังฝีมือของ เขา เมธาอุสจึงออกเดินทางเพื่อตามหาดาบเล่มนั้นให้ได้เสียก่อน
นักแสดงนำ

ไมเคิล โคปอน รับบท เมธายุส
คาเรน เดวิด รับบท ไลลา
ไซมอน ควาร์เตอร์แมน รับบท อาริ
ทอม วู รับบท ฟั้ง
แอนเดรส เวสนิวสกี รับบท พอลลุกซ์
แรนดี้ โคเทอร์ รับบท ซากอน/ซาร์กข่าน
นาตาลี เบกเคอร์ as เอสทาร์ต
เพียร์เร่ เมเรียส รับบท เมธายุส (วัยเด็ก)
เจเรมี ครัตช์ลีย์ รับบท บัลโด้
เชน มานี รับบท เจซุป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
อภินิหารศึกจอมราชันย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อภินิหารศึกจอมราชันย์ ที่ออลมูวี
อภินิหารศึกจอมราชันย์ ที่รอตเทนโทเมโทส์
| ด ค กเดอะ มัมมี่ |
| --- | --- |
เดอะ มัมมี่ โดยสตีเฟน ซอมเมอส์:  เดอะมัมมี่ คืนชีพคำสาปนรกล้างโลก (1999)  เดอะมัมมี่ รีเทิร์น ฟื้นชีพกองทัพมัมมี่ล้างโลก (2001)  เดอะมัมมี่ 3 คืนชีพจักรพรรดิมังกร (2008) 
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง:  เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด (2002)  อภินิหารศึกจอมราชันย์ (2008)  เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด (2012)  เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 4 ศึกชิงอำนาจจอมราชันย์ (2015) 
ภาพยนตร์เริ่มต้นใหม่:  เดอะ มัมมี่ (2017) 
วิดีโอเกมส์:  The Scorpion King: Rise of the Akkadian  The Scorpion King: Sword of Osiris  The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor
ทอมัส เมย์น

ทอมัส เมย์น (อังกฤษ: Thomas Mayne; 25 ธันวาคม 1901 – 25 มกราคม 1995) นักเคมีอุตสาหกรรมชาวออสเตรเลีย เขายังเป็นนักวิจัยด้านอาหารและเป็นผู้คิดค้นไมโล เครื่องดื่มผงช็อกโกแลตมอลต์ ในปี 1934 เมย์นพัฒนาเครื่องดื่มไมโลและเปิดตัวครั้งแรกในงานซิดนีย์รอยัลอีสเตอร์โชว์ ไมโลเริ่มการผลิตที่โรงงานในสมิธทาวน์ รัฐนิวเซาท์เวลส์
ชื่อนี้ได้มาจากชื่อของมีโลแห่งโกรตอน นักกีฬาชื่อดังในยุคโบราณ จากความแข็งแกร่งระดับตำนานของเขา จนกระทั่งสิ้นลมหายใจในวัย 93 ปี ทอมัส เมย์น ผู้คิดค้นไมโล ยังคงดื่มไมโลร้อน ๆ 1 แก้ว เป็นกิจวัตรประจำวันทุกคืน
การพัวพันเชิงควอนตัม

กระบวนการ Spontaneous parametric down-conversion สามารถแยกกลุ่มโฟตอนเป็นคู่โฟตอนชนิด II ด้วยการทำ mutually perpendicular polarization
การพัวพันเชิงควอนตัม (อังกฤษ: Quantum Entanglement) เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคู่หรือกลุ่มของอนุภาคถูกสร้าง ทำอันตรกิริยา หรือ ใช้พื้นที่ใกล้เคียงร่วมกันทำให้สถานะเชิงควอนตัมของอนุภาคแต่ละตัวไม่สามารถตรวจวัดหรืออธิบายได้โดยไม่เกี่ยวข้องกับสถานะควอนตัมของอนุภาคตัวอื่นถึงแม้ว่าอนุภาคเหล่านั้นจะมีระยะห่างที่มากก็ตาม
การวัดคุณสมบัติ เช่น ตำแหน่ง โมเมนตัม สปิน และขั้ว (polarization) จะถูกทำบนกลุ่มอนุภาคพัวพัน (entangled particles) ซึ่งจะถูกพบโดยคาดคะเนว่ามีความเกี่ยวเนื่องกัน ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคู่ของอนุภาคถูกสร้างขึ้นโดยผลรวมการหมุนทั้งหมดเท่ากับศูนย์ และอนุภาคหนึ่งถูบพบว่ามีการหมุนตามเข็นนาฬิกาบนแกนหนึ่งๆ การหมุนของอีกอนุภาคบนแกนนั้นจะถูกพบว่าหมุนไปทางทวนเข็มนาฬิกา ซึ่งคาดคะเนว่าอนุภาคเหล่านี้มีความพัวพัน (entanglement) อย่างไรก็ตามพฤติกรรมนี้ยังให้ผลที่ขัดแย้งกัน (paradoxical effects) การวัดคุณสมบัติของอนุภาคหนึ่งๆ สามารถสังเกตได้จากพฤติการของอนุภาคนั้น (เช่น โดยการลดจำนวนของสถานะ superposed state) และจะเปลี่ยนสถานะควอนตัมเริ่มต้นโดยจำนวนที่ไม่ระบุแน่ชัด และในกรณีของอนุภาคพัวพัน การวัดจะวางอยู่บนระบบพัวพัน (entangled system) ทั้งระบบ เป็นผลให้การวัดคุณสมบัติของอนุภาคหนึ่งของคู่อนุภาคพัวพันจะทำให้รู้ถึงคุณสมบัติของอีกอนุภาคหนึ่งได้ ถึงแม้ว่าจะไม่มีข้อมูลว่าอนุภาคเหล่านี้มีการสื่อสารกันได้อย่างไร โดยที่เวลาในการวัดอาจถูกแยกโดยระยะทางที่มากอย่างไม่มีกฎเกณฑ์
ปรากฏการณ์เหล่านี้ได้มีการถูกบันทึกในงานวิจัยปี 1935 ของกลุ่ม Albert Einstein, Boris Podolsky และ Nathan Rosen และงานวิจัยอีกหลายฉบับของ Erwin Schrödinger ไม่นานหลังจากนั้น อธิบายถึงการเป็นที่รู้จักของกลุ่ม EPR paradox โดย Einstein และคนอื่นๆ ได้ทำการศึกษาพฤติกรรมที่เป็นไปไม่ได้ซึ่งเป็นการหักล้างกับความรู้แบบดั้งเดิม (local realist) โดยสิ้นเชิง (Einstein กำลังอ้างถึงการกระทำเหนือธรรมชาติ (spooky) ที่ระยะทางหนึ่ง) และแย้งว่าสมการของกลศาสตร์ควอนตัม (quantum mechanics) ที่เป็นที่ยอมรับอยู่แล้วยังไม่เสร็จสิ้น อย่างไรก็ตามหลังจากนั้นการคาดการณ์โดยสัญชาตญาณ (counter-intuitive prediction) เกี่ยวกับกลศาสตร์ควอนตัมได้รับการตรวจสอบทางห้องปฏิบัติการไปแล้ว การทดลองเกิดขึ้นโดยอาศัยการวัดเชิงมุม (polarization) หรือการหมุนของอนุภาคพัวพันในทิศทางต่างกันไป โดยสวนทางกับทฤษฎีบทของเบลล์ (Bell's inequality) การทดลองแสดงให้เห็นเป็นเชิงสถิติว่าความรู้แบบเดิมนั้นไม่มีความถูกต้อง แม้ว่าการวัดจะเร็วกว่าแสงที่เคลื่อนที่ผ่านพื้นที่ที่ทำการวัดก็ตาม ไม่มีอิทธิพลที่ความเร็วแสงหรือช้ากว่าใดๆ ที่จะสามารถวิ่งผ่านระหว่างอนุภาคพัวพันนี้ได้ การทดลองไม่นานมานี้ได้ทำการวัดอนุภาคพัวพันที่เวลาน้อยกว่า 10000 เปอร์เซ็นต์ของเวลาที่แสงเคลื่อนที่ระหว่างอนุภาคกลุ่มนั้น เมื่ออ้างถึงทฤษฎีควอนตัมที่เป็นทางการ ผลจากการทดลองเกิดขึ้นอย่างเฉียบพลัน ซึ่งเป็นไม่มีความเป็นไปได้ อย่างไรก็ตามเราสามารถใช้ผลการทดลองนี้ในการส่งข้อมูลที่มีความเร็วเหนือแสง (faster-than-light speeds) ได้ (ดูหัวข้อ Faster-than-light § Quantum mechanics)
ควอนตัมเอนแทงเกิลเมนต์ถือเป็นหัวข้อที่เหล่านักฟิสิกส์ทำการศึกษาวิจัยกันอย่างเข้มข้น ผลลัพธ์ถูกแสดงในรูปการทดลองด้วยโฟตอน (photon), นิวทริโน (neutrinos), อิเล็กตรอน (electron), โมเลกุลของบักกี้บอลส์ (buckyballs) หรือแม้กระทั่งเพชรขนาดเล็ก งานวิจัยยังให้ความสนใจในการประยุกต์ใช้ในวงการสื่อสารและคอมพิวเตอร์อีกด้วย
ประวัติ

สมมติฐานของกลศาสตร์ควอนตัมเกี่ยวกับระบบที่มีความสัมพันธ์อย่างมากถูกนำมาอภิปรายโดย Albert Einstein ในปี 1935 ในงานวิจัยร่วมกับ Boris Podolsky และ Nathan Rosen ในการวิจัยนั้นพวกเขาได้ก่อตั้งแนวคิด EPR paradox (Einstein, Podolsky, Rosen paradox) ที่ว่าการทดลองที่พยายามจะแสดงว่าทฤษฎีกลศาสตร์ควอนตัมยังไม่เสร็จสิ้นสมบูรณ์ พวกเขาเขียนไว้ว่า "We are thus forced to conclude that the quantum-mechanical description of physical reality given by wave functions is not complete."
พาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ New York Times ในวันที่ 4 เมษายน 1935 กล่าวถึงการมาของงานวิจัยของกลุ่ม EPR
โฟตอน

โฟตอน (อังกฤษ: photon) หรือ อนุภาคของแสง เป็นการพิจารณาแสงในลักษณะของอนุภาค เนื่องจากในทางฟิสิกส์นั้น คลื่นสามารถประพฤติตัวเหมือนอนุภาคเมื่ออยู่ในสภาวะใดสภาวะหนึ่ง ซึ่งในทางตรงกันข้ามอนุภาคก็แสดงสมบัติของคลื่นได้เช่นกัน เรียกว่าเป็นคุณสมบัติทวิภาคคลื่น–อนุภาค ดังนั้นเมื่อพิจารณาแสงหรือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในลักษณะอนุภาค อนุภาคนั้นถูกเรียกว่า โฟตอน
ทั้งนี้การพิจารณาดังกล่าวเกิดจากการศึกษาปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่โลหะปลดปล่อยอิเล็กตรอนออกมาเมื่อถูกฉายด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า อย่างเช่น รังสีเอกซ์ (X-ray) อิเล็กตรอนที่ถูกปล่อยออกมาถูกเรียกว่า "โฟโตอิเล็กตรอน" (photoelectron) ปรากฏการณ์ดังกล่าวถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "ปรากฏการณ์แฮทซ์" ตามชื่อของผู้ค้นพบ คือ ไฮน์ริช แฮทซ์
โฟตอนมีปฏิยานุภาค คือ ปฏิโฟตอน (อังกฤษ: Anti-Photon) ซึ่งมีสปินเหมือนอนุภาคต้นแบบทุกประการ โฟตอนจึงเป็นปฏิยานุภาคของตัวมันเอง
คุณสมบัติทางกายภาพ

โฟตอนปราศจากมวล ไม่มีประจุไฟฟ้า และเสถียร โฟตอนมีสถานะโพลาไรซ์ที่เป็นไปได้สองสถานะและอธิบายได้โดยตัวแปรที่มีความต่อเนื่องสามตัว: เป็นส่วนประกอบของเวกเตอร์คลื่นซึ่งกำหนดความยาวคลื่น λ และทิศทางของการแพร่กระจายของมัน โฟตอนคือเกจโบซอนเป็นอนุภาคสื่อแรงของแรงแม่เหล็กไฟฟ้า และดังนั้นเลขควอนตัมอื่น ๆ ทั้งหมดของโฟตอน เช่นจำนวนเลปตอน (lepton number), จำนวนแบริออน (baryon number) และจำนวนเฟลเวอร์ควอนตัม (flavour quantum numbers) จึงเป็นศูนย์
โฟตอนจะถูกปลดปล่อยออกมาในกระบวนการทางธรรมชาติมากมาย
ทรงกรวยแสดงค่าเป็นไปได้ของคลื่น 4 เวกเตอร์ของโฟตอน สีเขียวและสีครามเป็นตัวแทนของการโพลาไรซ์ด้านซ้ายและขวา
ด่ง

| ด่ง |
| --- | --- |
ธนบัตร 10000 ด่ง
ISO 4217
รหัส: VND
การตั้งชื่อ
หน่วยย่อย: 
 1/10: ห่าว
 1/100: ซู
สัญลักษณ์: ₫
ธนบัตร: 
 ใช้บ่อย: 100 ด่ง, 200 ด่ง, 500 ด่ง, 1,000 ด่ง, 2,000 ด่ง, 5,000 ด่ง , 10,000 ด่ง, 20,000 ด่ง, 50,000 ด่ง, 100,000 ด่ง, 200,000 ด่ง, 500,000 ด่ง
เหรียญ: 
 ใช้บ่อย: 200 ด่ง, 500 ด่ง, 1000 ด่ง, 2000 ด่ง, 5000 ด่ง
ข้อมูลการใช้
ผู้ใช้:  เวียดนาม
การตีพิมพ์
ธนาคารกลาง: ธนาคารแห่งชาติเวียดนาม
 เว็บไซต์: www.sbv.gov.vn
การประเมินค่า
อัตราเงินเฟ้อ: 25%
 ที่มา: Vietnam Business Finance, 24 สิงหาคม 2011
ด่ง (เวียดนาม: đồng) คือหน่วยเงินของเวียดนามที่ใช้ในประเทศเวียดนาม
เงินที่ใช้ในปัจจุบัน

รูปแบบที่ใช้มีทั้งเหรียญและธนบัตร (ปัจจุบันประเทศเวียดนามไม่มีการใช้เหรียญแล้ว) โดยมีราคา
เหรียญ  มีราคา 200 ด่ง 500 ด่ง 1,000 ด่ง 2,000 ด่ง และ 5,000 ด่ง
ธนบัตร มีราคา 100 ด่ง 200 ด่ง 500 ด่ง 1,000 ด่ง 2,000 ด่ง 5,000 ด่ง 10,000 ด่ง 20,000 ด่ง  50,000 ด่ง  100,000 ด่ง  200,000 ด่ง และ 500,000 ด่ง
อัตราแลกเปลี่ยน 1 ดอลลาร์สหรัฐ = 25,377 ด่ง และ 1 หยวน = 3,495 ด่ง และ 1 บาท = 752 ด่ง (ณ วันที่ 09 ธ.ค. 2567)
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติอัตราแลกเปลี่ยนเงินด่ง เก็บถาวร 2007-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียเหนือและกลาง:  เท็งเกคาซัคสถาน  ซอมคีร์กีซสถาน  โซโมนีทาจิกิสถาน  มานัตเติร์กเมนิสถาน  ซอมอุซเบกิสถาน  รูเบิลรัสเซีย 
เอเชียตะวันออก:  หยวนจีน  ดอลลาร์ฮ่องกง  ปาตากามาเก๊า  เยนญี่ปุ่น  วอนเกาหลีเหนือ  วอนเกาหลีใต้  ทูกรีกมองโกเลีย  ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ 
เอเชียใต้:  ฏากาบังกลาเทศ  งุลตรัมภูฏาน  รูปีอินเดีย  รูฟียาห์มัลดีฟส์  รูปีเนปาล  รูปีปากีสถาน  รูปีศรีลังกา  ดอลลาร์สหรัฐ บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  ดอลลาร์บรูไน  จัตพม่า  เรียลกัมพูชา  เซ็งตาวูติมอร์-เลสเต  รูปียะฮ์อินโดนีเซีย  กีบลาว  ริงกิตมาเลเซีย  เปโซฟิลิปปินส์  ดอลลาร์สิงคโปร์  บาทไทย  ดอลลาร์สหรัฐ ติมอร์-เลสเต  ด่งเวียดนาม 
เอเชียตะวันตก:  อัปซาร์อับฮาเซีย ไม่เป็นที่ยอมรับ  อัฟกานีอัฟกานิสถาน  ดรัมอาร์มีเนีย  มานัตอาเซอร์ไบจาน  ดีนาร์บาห์เรน  ปอนด์อียิปต์ ฉนวนกาซา  ยูโร ไซปรัส  ลารีจอร์เจีย  เรียลอิหร่าน  ดีนาร์อิรัก  เชเกลอิสราเอลใหม่  ดีนาร์จอร์แดน  ดีนาร์คูเวต  ปอนด์เลบานอน  ดรัมนากอร์โน-คาราบัค ไม่เป็นที่ยอมรับ  เรียลโอมาน  รูเบิลรัสเซีย อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย  ริยาลกาตาร์  ริยาลซาอุดีอาระเบีย  ปอนด์ซีเรีย  ลีราใหม่ตุรกี  เดอร์แฮมสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เรียลเยเมน 
สกุลเงินในอดีต:  วอนเกาหลี  เยนเกาหลี  เยนไต้หวัน  ลีราออตโตมัน  รูเบิลโซเวียต  ด่งเวียดนามเหนือ  ด่งเวียดนามใต้  ปอนด์อิสราเอล 
 สกุลเงิน ทวีปยุโรป ทวีปอเมริกา ทวีปแอฟริกา เขตโอเชียเนีย