stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าแทจง
ชีวิต > สมบูรณาญาสิทธิราชย์

รัชกาลของพระองค์มีการตั้งระบบราชการรวมศูนย์ที่เข้มแข็งและระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ใน ค.ศ. 1399 พระเจ้าแทจงทรงมีบทบาทสำคัญในการยุบเลิกสมัชชาโดพยอง (Dopyeong Assembly) อันเป็นสภาบริหารราชการแผ่นดินแบบเดิมที่มีอำนาจผูกขาดในราชสำนักในช่วงปลายราชวงศ์โครยอ แล้วตั้งสภาอีจอง (의정부, 議政府) เป็นองค์การบริหารราชการแผ่นดินส่วนกลางใหม่ที่พระมหากษัตริย์และพระราชกฤษฎีกามีอำนาจสูงสุด หลังผ่านกฎหมายเกี่ยวกับเอกสารของคนในบังคับและกฎหมายภาษีแล้ว พระเจ้าแทจงยังออกกฤษฎีกาใหม่ให้การตัดสินใจของสภาอีจองต้องได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระมหากษัตริย์เสียก่อนจึงมีผล นับเป็นคราวสิ้นสุดของประเพณีที่เสนาบดีและที่ปรึกษาตัดสินใจโดยถกเถียงและเจรจากันเอง และทำให้พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์เพิ่มมากขึ้นมาก ต่อมาพระเจ้าแทจงทรงตั้งสำนักงานซินมุนเพื่อรับฟ้องคดีความที่คนในบังคับร้องทุกข์ต่อข้าราชการหรืออภิชนที่ล่วงละเมิดหรือปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม
พระเจ้าแทจงยังทรงแบ่งอาณาจักรโจซอนออกเป็นแปดมณฑล รัชสมัยของพระเจ้าแทจงเป็นสมัยแห่งการวางรากฐานของอาณาจักร ในค.ศ. 1401 ทรงนำเงินกระดาษมาใช้เป็นครั้งแรกในเกาหลี พระเจ้าแทจงทรงดำเนินนโยบายส่งเสริมลัทธิขงจื้อใหม่ (Neo-Confucianism) ซึ่งเข้ามาในเกาหลีตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 และกดขี่ศาสนาพุทธ ทรงปิดวัดวาอารามไปหลายร้อยแห่ง ทรงยึดที่ดินและทรัพย์ของสถาบันพระพุทธศาสนามาใช้จ่ายในการบริหารบ้านเมือง[ต้องการอ้างอิง]
สละบัลลังก์

พ.ศ. 1961 พระเจ้าแทจงก็สละบัลลังก์ ให้เจ้าชายชุงนยอง (วังเซจา) ครองราชย์เป็นพระเจ้าเซจงมหาราช แม้ทรงสละบัลลังก์แล้ว แต่ก็ทรงจัดการกิจการบ้านเมืองอยู่ในฐานะพระเจ้าหลวง (太上王 태상왕) คอยตัดสินพระทัยในกิจการสำคัญ ๆ พระองค์ตัดสินประหารชีวิตหรือเนรเทศอดีตผู้สนับสนุนพระองค์ขึ้นสู่อำนาจบางคนที่ต้องการความชอบ เพื่อเสริมสร้างพระราชอำนาจและลดการฉ้อราษฎร์บังหลวง เพื่อจำกัดอิทธิพลของครอบครัวพระมเหสีและตระกูลสำคัญ พระองค์ยังทรงประหารชีวิตพระสัสสุระ (พ่อตา) และญาติพี่น้องของพระมเหสีรวมสี่คน หลังพระเจ้าแทจงทรงพบว่าพระราชินีและตระกูลกำลังแทรกแซงการเมือง
ใน พ.ศ. 1962 สลัดญี่ปุ่นจากเกาะสึชิมะไปบุกปล้นจีน ระหว่างทางไปจีนก็ได้บุกปล้นมณฑลชุงชองและฮวางแฮของโชซ็อน ทำให้พระเจ้าแทจงทรงส่งลีจองมูไปบุกยึดเกาะซึชิมา และล้อมเกาะไว้จนในพ.ศ. 1965 ตระกูลโซเจ้าปกครองเกาะซึชิมาก็ยอมจำนน และใน พ.ศ. 1986 ก็ได้ให้เอกสิทธิ์ในการค้ากับโชซ็อนให้แก่ตระกูลโซ โดยต้องส่งบรรณาการเป็นการแลกเปลี่ยน (แต่เกาะซึชิมานั้นเป็นท่าเรือให้สองชาติเสมอมา ปัจจุบันเป็นของญี่ปุ่น แต่เกาหลีใต้ก็ได้อ้างสิทธิ ปัจจุบันจึงเป็นปัญหาขัดแย้งกันอยู่)
พระเจ้าแทจงทรงเป็นบุคคลที่เป็นที่ถกเถียง เพาะฆ่าคู่แข่งไปหลายคน แต่ทรงปกครองอย่างมีประสิทธิภาพช่วยพัฒนาความเป็นอยู่ของราษฎร ทำให้การป้องกันประเทศเข้มแข็งขึ้น และวางรากฐานให้แก่พระเจ้าเซจงสืบต่อมา
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา: พระเจ้าแทโจ (태조)
พระราชมารดา: พระนางชินอึย ตระกูลฮัน แห่งอันพยอน (신의왕후 한씨, กันยายน ค.ศ.1337 – 21 ตุลาคม ค.ศ.1391)
พระมเหสี พระสนม พระโอรสและพระธิดา
พระราชินีว็อนกย็อง (원경왕후 민씨, 元敬王后 閔氏, 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1365 – 10 กรกฎาคม ค.ศ.1420)
เจ้าชายไม่ทราบพระนาม (ค.ศ.1389)
เจ้าชายไม่ทราบพระนาม (ค.ศ.1390)
เจ้าชายไม่ทราบพระนาม (ค.ศ.1392)
อี แจ, เจ้าชายยังนย็อง (ค.ศ.1394)
อี โบ, เจ้าชายฮโยรย็อง (ค.ศ.1396)
อี โด, เจ้าชายชุงนยอง - พระเจ้าเซจงมหาราช (ค.ศ.1397)
อี จง, เจ้าชายซองนยอง (ค.ศ.1405-1418)
อี ยัง, เจ้าชายอันพยอง - พระโอรสบุญธรรม
อี ยง, เจ้าชายวอนชอน - พระโอรสบุญธรรม
เจ้าหญิงจองซุน
เจ้าหญิงคยองจอง (경정공주, ค.ศ.1387 - ค.ศ.1455)
เจ้าหญิงคยองอัน (경안공주, ค.ศ.1393 - ค.ศ.1415)
เจ้าหญิงจองซอน (정선공주, ค.ศ.1404 - 25 มกราคม ค.ศ.1424)
เจ้าชายไม่ทราบพระนาม (ค.ศ.1412)
พระสนมเอกฮโยบิน ตระกูลคิม แห่งชองพุง (孝嬪 金氏)
อี บี, เจ้าชายคยองนยอง (이비, 경녕군, ค.ศ.1395 - ค.ศ.1458)
พระสนมเอกชินบิน ตระกูลชิน แห่งยองวอล (신빈 신씨 ,信嬪 辛氏, ? - ค.ศ.1435)
อี อิน, เจ้าชายฮัมนยอง (이인 함녕군, 1402–1467)
อี จอง, เจ้าชายอนนยอง (이정 온녕군, 1407–1453)
เจ้าหญิงจองชิน (정신옹주)
เจ้าหญิงจองจอง (정정옹주)
เจ้าหญิงซุกจอง (숙정옹주)
เจ้าหญิงซุกนยอง (숙녕옹주)
เจ้าหญิงซุกคยอง (숙경옹주)
เจ้าหญิงซุกกึน (숙근옹주, ? - ค.ศ.1450)
เจ้าหญิงโซชิน (소신옹주)
พระสนมเอกซอนบิน ตระกูลอัน (선빈 안씨, 善嬪 安氏 ? - ค.ศ.1468)
อี จี, เจ้าชายอิกนยอง (이치 익녕군, ค.ศ.1422 - ค.ศ.1464)
เจ้าหญิงโซซุก (소숙옹주, ? - ค.ศ.1456)
เจ้าหญิงคยองชิน (경신옹주, ไม่รู้วันที่)
เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
พระสนมเอกอึยบิน ตระกูลควอน แห่งอันดง (의빈 권씨, 懿嬪 權氏)
เจ้าหญิงจองฮเย (정혜옹주, ? - ค.ศ.1424)
พระสนมเอกโซบิน ตระกูลโน (소빈 노씨, 昭嬪盧氏, ? - ค.ศ.1479)
เจ้าหญิงซุกฮเย (숙혜옹주, ? - ค.ศ.1464)
พระสนมเอกมยองบิน ตระกูลคิม แห่งอันดง (명빈 김씨, 明嬪金氏)
เจ้าหญิงซุกอัน (숙안옹주, ? - ค.ศ.1464)
พระสนมซุกอึย ตระกูลแช (숙의 최씨, 淑儀 崔氏)
อี ทะ, เจ้าชายฮวีรยอง (이타 희령군, ? - ค.ศ.1465)
เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
เจ้าหญิงท็อกซุก ตระกูลลี (덕순옹주 이씨 ,德淑翁主 李氏)
อี กัน, เจ้าชายฮูรยอง (이간 후령군, ? - ค.ศ.1465)
องค์หญิงซุกซุน (숙순옹주)
พระสนามเอกอัน ตระกูลอัน (안씨)
อี จี, เจ้าชายฮยอรยอง (이지 혜령군, ค.ศ.1407 - ค.ศ.1440)
พระนางซุกกง ตระกูลคิม (숙공궁주 김씨 , ? - ค.ศ.1421)
พระนางอึยจอง ตระกูลโจ (의정궁주 조씨 , ? - ค.ศ.1454)
พระนางฮเยซุน ตระกูลลี (혜순궁주 이씨 , ? - ค.ศ.1438)
พระนางชินซุน ตระกูลลี (신순궁주 이씨)
เจ้าหญิงฮเยซอน ตระกูลฮง (혜선옹주 홍씨)
เจ้าหญิงซุนฮเย ตระกูลจาง (순혜옹주 장씨)
กึมยอง, เจ้าหญิงซอคยอง ไม่ทราบตระกูล (금영 서경옹주)
พระสนม ตระกูลโก (정빈 고씨 后宮 高氏 , ? - ค.ศ.1426)
อี นง, เจ้าชายกึนนยอง (이농 근녕군, ค.ศ.1411 - ค.ศ.1462)
พระปรมาภิไธย

พระเจ้าแทจง คงจอง  ซองด็อก ซินคง คอนชอน เชกุก แทจอง คเยอู มุนมู เยชอล ซองนยอล ควางฮโย
King Taejong Gongjeong Seongdeok Sin-gong Geoncheon Chegeuk Daejeong Gye-u Munmu Yecheol Seongnyeol Gwanghyo the Great
태종공정성덕신공건천체극대정계우문무예철성렬광효대왕
太宗恭定聖德神功建天體極大正啓佑文武叡哲成烈光孝大王
กีฬากระดานยืนพายในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 48

กีฬาบิลเลียดและสนุกเกอร์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 48 เป็นการแข่งขันกีฬากระดานยืนพายที่จัดขึ้นในจังหวัดกาญจนบุรี กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 18–19 สิงหาคม พ.ศ. 2566 โดยได้จัดขึ้นที่ Paddle More Thailand ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 21 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

*  (กาญจนบุรี) เจ้าภาพ
| ลำดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ชลบุรี | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 2 |  กาญจนบุรี* | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 3 |  อุบลราชธานี | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 4 |  แม่ฮ่องสอน | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 5 |  สุรินทร์ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 6 |  เชียงใหม่ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 6 |  สุพรรณบุรี | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 8 |  ประจวบคีรีขันธ์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 |  ปทุมธานี | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 |  กรุงเทพมหานคร | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 11 |  ลำพูน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 11 |  สมุทรปราการ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (12 จังหวัด) | รวม (12 จังหวัด) | 7 | 7 | 7 | 21 |
แหล่งที่มา: ตารางสรุปเหรียญตามชนิดกีฬา
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| เทคนิค กระดานยาว ไม่เกิน 14 ฟุต ระยะ 8 กม. ชาย | ณฐภัทร  โกแมน  กาญจนบุรี | สันทัศน์  มิ่งวงษ์ยาง  ชลบุรี | จิตกร  สีวังราช  อุบลราชธานี |
| สปรินท์ กระดานยาว ไม่เกิน 14 ฟุต ระยะ 200 เมตร ชาย | ณฐภัทร  โกแมน  กาญจนบุรี | ดุลยนัย  แซ่อึ่ง  ปทุมธานี | ชญานนท์  โพธิ์ศรี  สมุทรปราการ |
| ทีมผลัด 4 คน ระยะ 2 กิโลเมตร ชาย |  ชลบุรี กิตติศักดิ์  สมิธ ณัฐพงษ์  โพธิ์นพรัตน์ นาวิน  สิงสาท สันทัศน์  มิ่งวงษ์ยาง |  กรุงเทพมหานคร ศิระ  งามจรรยาภรณ์ เกรียงศักดิ์  ศรีเตชะ อภินันท์  ควรมี สมัญชา  นาคศิริ |  กาญจนบุรี ยวุฒิ  ท่าฉลาด สุทธิพงษ์  สินคง ศิริชาติ  ใจดีสกุณี ศักดิ์ฎา  วันยาเล |

| เทคนิค กระดานยาว ไม่เกิน 14 ฟุต ระยะ 8 กม. หญิง | อรวรรณ  แก้วสีหาบุตร  อุบลราชธานี | ศุภัชญา  ขันทอง  สุพรรณบุรี | ไอริณ  เพล็งงาม  แม่ฮ่องสอน |
| สปรินท์ กระดานยาว ไม่เกิน 14 ฟุต ระยะ 200 เมตร หญิง | ไอริณ  เพล็งงาม  แม่ฮ่องสอน | ธนัชกัญ  สุนทรวงษ์  ประจวบคีรีขันธ์ | ศุภัชญา  ขันทอง  สุพรรณบุรี |
| ทีมผลัด 4 คน ระยะ 2 กิโลเมตร หญิง |  สุรินทร์ ภาวิณี  เหนียวคง เปรมฤทัย  หงษีทอง ประกายเพชร  เชื้อสาย กัญญานัฐ  กระจาย |  เชียงใหม่ กัลยาณี  สร้อยสีหา ธมนวรรณ  หวลสัตย์ จิรวรรณ  หวลสัตย์ ฐิติชญา  ขัดยอด |  ลำพูน ผกามาศ  บุญมี ปัทมพร  โหยย้อย อัณณ์ชญา  แก้วมีมา ธีราพร  ปันอ้าย |

| ทีมผลัดผสม 4 คน ระยะ 2 กิโลเมตร |  ชลบุรี ศิริพร  แก้วดวงงาม ณัฐพงษ์  โพธิ์นพรัตน์ นาวิน  สิงสาท ภาณินี  พรหมเสน |  อุบลราชธานี สุพิชญา  พรรณาวิโรจน์ อรวรรณ  แก้วสีหาบุตร พงษ์ภัทร  ประทุมสุวรรณ จิตกร  สีวังราช |  เชียงใหม่ ธนภรณ์  สมมิตร กรัณย์พล  นิธิธวัชพงศ์ ธมนวรรณ  หวลสัตย์ จตุชล  คำอ้าย |
แหล่งข้อมูลอื่น

ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน
| ด ค กชนิดกีฬาที่แข่งขันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 48 (กาญจนบุรี) |
| --- | --- |
 กระดานยืนพาย  กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  คริกเก็ต  คาราเต้  จักรยาน  จานร่อน  เจ็ตสกี  ชักเย่อ  ซอฟต์เทนนิส  ซอฟต์บอล  ซูโม่  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บาสเกตบอล  บริดจ์  บิลเลียดและสนุกเกอร์  แบดมินตัน  ปัญจกีฬา  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟิกเกอร์และสปีดสเกตติง  ฟุตซอล  ฟุตบอล  เจ็ตสกี  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิงปืนรณยุทธ  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือพาย  โรลเลอร์สกี  ลอนโบวล์ส  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วูซู  วูซูยุทธลีลา  วู้ดบอล  หมากล้อม  อีสปอร์ต  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล
การได้ยินผ่านกระดูก

หูฟังโทรศัพท์แบบสเตอริโอที่นำเสียงผ่านกระดูก
ตัวแปรสัญญาณคู่จะใส่ประกบข้างหน้าหู
การได้ยินผ่านกระดูก
หรือ การนำเสียงผ่านกระดูก
(อังกฤษ: Bone conduction)
เป็นการนำเสียงไปยังหูชั้นในผ่านกระดูกในกะโหลกศีรษะ
ซึ่งเกิดทั้งในผู้ได้ยินเสียงปกติและผู้ได้ยินพิการ
มุมมองคร่าว ๆ

การนำเสียงผ่านกระดูกเป็นเหตุผลหนึ่งว่า ทำไมเสียงของตัวเองเมื่อพูดจึงฟังต่างกับเมื่อบันทึกแล้วเล่นเสียงนั้น
เพราะกะโหลกศีรษะนำเสียงความถี่ต่ำได้ดีกว่าอากาศ 
บุคคลจึงได้ยินเสียงตัวเองต่ำกว่าและสมบูรณ์กว่าที่คนอื่นได้ยิน และเสียงบันทึกของตัวเองบ่อยครั้งจึงแหลมกว่าที่คาด
นักดนตรีอาจใช้การได้ยินผ่านกระดูกเมื่อปรับเครื่องดนตรีสายให้ตรงกับเสียงจากส้อมเสียง (tuning fork)
คือเมื่อส้อมเสียงเริ่มสั่นแล้ว การกัดมันด้วยฟันด้านหลัง จะช่วยให้คงได้ยินเสียงผ่านกระดูก โดยมือทั้งสองก็ยังว่างเพื่อใช้ปรับสาย
เครื่องช่วยฟัง

เครื่องช่วยฟังบางชนิดอาจนำเสียงผ่านกระดูก ทำให้ได้ยินเหมือนกับปกติ
เช่น หูฟังโทรศัพท์ที่ติดอย่างถูกหลักการยศาสตร์ที่ขมับหรือที่แก้ม 
โดยตัวแปรสัญญาณไฟฟ้าเป็นแรงสั่นจะส่งเสียงเป็นแรงสั่นเข้าไปในหูชั้นในผ่านกะโหลกศีรษะ
เช่นเดียวกันไมโครโฟนก็สามารถใช้อัดเสียงพูดผ่านการนำเสียงผ่านกระดูกด้วยเหมือนกัน
เครื่องฟังผ่านกระดูกอันแรกที่มีบันทึกสร้างขึ้นในปี 1923 โดยนักประดิษฐ์ชาวลักเซมเบิร์ก-อเมริกัน ซึ่งเขาเรียกว่า "Osophone"
และต่อมาพัฒนาขึ้นเป็น "Phonosone"
หลังจากค้นพบว่า กระดูกสามารถงอกยึดกับเครื่องปลูกฝัง (osseointegration) ได้ราวปี ค.ศ. 1950 แล้วประยุกต์ใช้หลักนี้ในทันตแพทยศาสตร์ราวปี 1965 จึงพบว่า ฟันที่ปลูกฝังสามารถนำเสียงไปยังหู
ดังนั้น จึงเกิดเครื่องช่วยฟังที่ยึดเข้ากับกระดูกในปี 1977 ต่อมา
ผลิตภัณฑ์

ผลิตภัณฑ์นำเสียงผ่านกระดูกปกติจะมีสามพวก คือ
ผลิตภัณฑ์ทั่วไป เช่น หูฟังโทรศัพท์ที่ไม่ต้องใช้มือจับ หรือหูฟังทั่วไป
เครื่องช่วยฟังที่ยึดกับกระดูก และเครื่องช่วยขยายเสียง หรือ/และกำจัดเสียงรบกวน (assistive listening devices)
ผลิตภัณฑ์สื่อสารพิเศษ (เช่น เพื่อใช้ใต้น้ำหรือในสถานการณ์ที่มีเสียงดัง)
ตัวอย่างหนึ่งของผลิตภัณฑ์สื่อสารพิเศษก็คือลำโพงนำเสียงผ่านกระดูกที่ใช้เมื่อดำน้ำสกูบา
เป็นอุปกรณ์หล่อหุ้มด้วยพลาสติก ข้างในเป็นแผ่นกลมแบนบิดงอได้แบบไพอิโซอิเล็กทริก
กว้าง 40 มม.
และหนา 6 มม.
โดยมีสายที่หล่อหุ้มติดเข้ากับแผ่นด้วย ทำให้อุปกรณ์ทั้งชิ้นแข็งแรงและกันน้ำได้
เมื่อใช้ ลำโพงจะติดทับกับกระดูกนูนข้างหลังหู เสียงที่ดังจะฟังชัดและดูเหมือนจะมาจากภายในศีรษะของตนเอง
ผลิตภัณฑ์ > ในคริสต์ทศวรรษที่ 21

แว่นกูเกิล (Google Glass) เป็นอุปกรณ์ที่นำเสียงผ่านกระดูก คือส่งข้อมูลให้แก่ผู้ใช้ผ่านตัวแปรสัญญาณที่ติดข้างหู
ซึ่งก็หมายความว่า เสียงที่ได้ยินคนอื่นจะไม่ได้ยิน
บริษัทกระจายสัญญาณโทรทัศน์ Sky Deutschland และบริษัทโฆษณา BBDO Germany ร่วมมือกันรณรงค์โฆษณาโดยนำเสียงผ่านกระดูกที่เริ่มทำในเมืองกาน ประเทศฝรั่งเศสในงาน International Festival of Creativity เมื่อเดือนมิถุนายน 2013
แนวคิดในโฆษณา "หน้าต่างพูดได้ (Talking Window)" นี้ ใช้การนำเสียงผ่านกระดูกเพื่อส่งโฆษณาไปยังผู้โดยสารรถไฟขนส่งมวลชนผู้อิงศีรษะกับหน้าต่างรถไฟ
นักวิชาการจึงได้กล่าวไว้ว่า เพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงโฆษณา นอกเหนือไปจากไม่ถูกต้องหน้าต่างแล้ว ผู้โดยสารจะต้องอิงวัสดุเบาเสียงที่ไม่ส่งแรงสั่นต่อจากหน้าต่าง
ทีมแข่งเรือยอชท์ Land Rover BAR ใช้เทคโนโลยีนำเสียงผ่านกระดูกที่ผลิตโดยบริษัท BAE Systems ในหมวกกันภัยในงานแข่งเรือ 2017 America's Cup
ช่วยให้ลูกเรือสามารถสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพภายใต้สถานการณ์เร่งรีบที่มีเสียงดัง
โดยยังดำรงความสำนึกถึงสถานการณ์รอบตัวได้เพราะไม่มีอะไรปิดหู
บริษัท MED-EL Medical Electronics ได้คิดค้นเครื่องช่วยฟัง ADHEAR  เพื่อช่วยแก้ปัญหาเรื่องการฟังของผู้ที่ประสบปัญหาการนำเสียงบกพร่อง ได้แก่ ผู้ที่มีปัญหาหูชั้นกลางเรื้อรัง ผู้ที่ไม่มีใบหู ไม่มีช่องหู และยังเป็นอุปกรณ์ที่เหมาะสมกับผู้ที่มีปัญหาหูชั้นในแบบหูหนวกสนิท 1 ข้าง (single-sided deafness) ให้สามารถกลับมาได้ยินเสียงรอบข้างได้อย่างเป็นธรรมชาติอีกครั้ง โดยใช้หลักการเช่นเดียวกันกับ Bone hearing aid คือการนำเสียงผ่านทางกระดูก โดยจะรับสัญญาณเสียงจากภายนอกแล้วแปลงสัญญาณเสียงเป็นการสั่นสะเทือนเข้าไปสู่หูชั้นในโดยตรง ซึ่งการนำเสียงที่ Bone hearing aid โดยทั่วไปจะต้องใช้มวลน้ำหนักและแรงกดลงบนศรีษะเพื่อนำเสียงส่งไปยังหูชั้นใน แต่ ADHEAR ใช้ Adhesive adaptor เป็นการลดช่องว่างระหว่างผิวหนังกับตัวอุปกรณ์ ทำให้การสัมผัสกันระหว่างอุปกรณ์และผิวหนังมีความแนบสนิทจึงสามารถส่งผ่านพลังงานเข้าสู่หูชั้นในได้อย่างง่ายดาย
ดูเพิ่ม

การทดสอบวีเบอร์ - การทดสอบรินเน
หูฟัง
เชิงอรรถ

↑  Piezoelectricity เป็นประจุไฟฟ้าที่สะสมในวัสดุแข็งบางชนิด (เช่น คริสตัล/ผลึกแก้ว เซรามิกบางย่าง วัสดุสิ่งมีชีวิตบางอย่างเช่นกระดูก ดีเอ็นเอ และโปรตีน)
คำหมายถึงไฟฟ้าที่เกิดจากแรงดัน
เมย์แฟร์

51°30′32″N 0°08′51″W﻿ / ﻿51.508755°N 0.14743°W﻿ / 51.508755; -0.14743
บ้านเลขที่ 23–25 ถนนบรูค ในย่านเมย์แฟร์ อดีตที่อยู่อาศัยของจิมิ เฮนดริกซ์ และ จอร์จ เฟรเดอริก ฮันเดล ตามลำดับ
เมย์แฟร์ (อังกฤษ: Mayfair) เป็นย่านคนร่ำรวยในเวสท์เอนด์ของลอนดอนตั้งอยู่ติดกับตะวันออกของไฮด์พาร์ค ในนครเวสต์มินสเตอร์ ระหว่างถนนออกซเฟิด, ถนนเรเจินท์, พิคะดิลลี และ พาร์คเลน เมย์แฟร์เป็นหนึ่งในย่านที่แพงที่สุดในลอนดอนและในโลก
ชื่อของย่านมาจากเทศกาลประจำปี "เทศกาลเดือนพฤษภาคม" (May Fair) ซึ่งมีขึ้นตั้งแต่ปี 1686 ถึงปี 1764 ตรงจุดที่ปัจจุบันคือตลาดเชเพิร์ด ในเวลาต่อมาเทศกาลกลายเป็นเทศกาลที่น่าขยะแขยงและเป็ตลาดล่าง (downmarket) มากจนในที่สุดกลายเป็นเหตุรำคาญ (nuisance) ต่อสาธารณชน ต่อมาตระกูลกรอสเวเนอร์ (Grosvenor) ผู้ซึ่งต่อมากลายเป็นดยุกแห่งเวสต์มินสเตอร์ จึงเข้าครอบครองพื้นที่ผ่านการสมรสและพัฒนาย่านขึ้นใหม่ภายใต้แนวทางของธอมัส บาร์โลว์ (Thomas Barlow) ซึ่งประกอบด้วยการสร้างจัตุรัสฮันนอเวอร์, จัตุรัสเบิร์คลีย์ และ จัตุรัสกรอสเวเนอร์ รายล้อมด้วยที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์แลเโบสถ์เซนท์จอร์เจิสฮันนอเวอร์สแควร์
ในปัจจุบัน เมย์แฟร์เป็นย่านร่ำรวยและหรูหรา ประกอบที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์, ร้านค้าและภัตตาคารหรูหรา, โรงแรมหรู ตลอดช่วงถนนพิคะดิลลี และ พาร์คเลน ความมั่งคั่งของย่านเมย์แฟร์ทำให้เมย์แฟร์เป็นจุดที่แพงที่สุดในบอร์ดเกม มอนอพอลี ของลอนดอน
ดูเพิ่ม

"Mayfair". London. Let's Go. 1998. p. 151+. OL 24256167M.
Bradbury, Oliver (2008). The Lost Mansions of Mayfair. Historical Publications. ISBN 978-1-905-28623-2.
Perry, Maria (1999). Mayfair Madams. London: André Deutsch. ISBN 0-233-99476-9.
แหล่งข้อมูอื่น

เว็บไซต์ทางการ of the business directory
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ลอนดอนบริดจ์อิสฟอลลิงดาวน์

| "ลอนดอนบริดจ์อิสฟอลลิงดาวน์" |
| --- | --- |
ภาพวาดจากA Baby's Bouquet โดย วัลเตอร์ เครน (ราวปี ค.ศ. 1877)
บทร้อยกรองสำหรับเด็ก
เผยแพร่: ราวปี ค.ศ. 1744
ผู้ประพันธ์เพลง: ไม่ทราบ
"ลอนดอนบริดจ์อิสฟอลลิงดาวน์" (London Bridge Is Falling Down; แปลว่า สะพานลอนดอนร่วงลงมา) หรือรู้จักในชื่อว่า "มายแฟร์เลดี" (My Fair Lady) หรือ "ลอนดอนบริดจ์" (London Bridge) เป็นบทร้อยกรองสำหรับเด็กและการละเล่นร้องเพลงของอังกฤษดั้งเดิม ซึ่งพบได้ในหลากหลายรูปแบบทั่วโลก บทร้อยกรองมีเนื้อหาเกี่ยวกับความทรุดโทรมของสะพานลอนดอนและความพยายามในการบูรณะทั้งในเชิงจริงหรือเพ้อฝัน ประวัติความเป็นมาอาจย้อนไปถึงบทร้อยกรองและการละเล่นที่เกี่ยวข้องกับสะพานในสมัยกลางตอนปลาย แต่บันทึกของบทร้อยกรองในภาษาอังกฤษที่เก่าแก่ที่สุดมาจากศตวรรษที่ 17 เนื้อเพลงถูกพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบที่ใกล้เคียงกับสมัยใหม่ในช่วงกลางศตวรรษที่ 18 และได้รับความนิยมโดยเฉพาะในอังกฤษและสหรัฐอเมริกาในช่วงศตวรรษที่ 19
ทำนองสมัยใหม่ได้รับการบันทึกครั้งแรกในปลายศตวรรษที่ 19 มีดัชนีเพลงพื้นบ้านเราด์หมายเลข 502 มีคำอธิบายจำนวนมากที่พยายามอธิบายความหมายของบทร้อยกรองและตัวตนของ "สตรีผู้สง่างาม" (fair lady) ในบท บทร้อยกรองนี้เป็นที่รู้จักกันดีและได้รับการอ้างอิงในงานวรรณกรรมและวัฒนธรรมประชานิยมที่หลากหลาย
บทร้อยกรอง

บทร้อยกรองมีเนื้อความที่แตกต่างกัน บทร้อยกรองที่พบบ่อยมากที่สุดมีเนื้อความดังนี้:
London Bridge is falling down,

Falling down, falling down,

London Bridge is falling down,

My fair lady
บางรูปแบบใช้เนื้อความว่า:
London Bridge is broken down,

Broken down, broken down...
ทำนอง

Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลอนดอนบริดจ์อิสฟอลลิงดาวน์
ภาพของสะพานลอนดอนเก่าในปี ค.ศ. 1710
ฮวัง ฮี-ชัน

| --- | --- |
ฮวัง ฮี-ชัน
ฮันกึล: 황희찬
ฮันจา: 黄喜燦
อาร์อาร์: Hwang Huichan 
เอ็มอาร์: Hwang Hŭich'an 
ฮวัง ฮี-ชัน (เกาหลี: 황희찬; ฮันจา: 黄喜燦; เกิด 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ สโมสรในพรีเมียร์​ลีก​ และทีมชาติเกาหลีใต้
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
เกาหลีใต้: 
| เกาหลีใต้ | 2016 | 3 | 0 |
| เกาหลีใต้ | 2017 | 6 | 1 |
| เกาหลีใต้ | 2018 | 12 | 1 |
| เกาหลีใต้ | 2019 | 11 | 2 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 32 | 4 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 13 มิถุนายน 2017 | สนามกีฬาญาซิม บิน ฮะมัด, โดฮา, กาตาร์ |  กาตาร์ | 2–2 | 2–3 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| 2. | 27 มีนาคม 2018 | สนามกีฬาชล็อนสก์, คอชุฟ, โปแลนด์ |  โปแลนด์ | 2–2 | 2–3 | กระชับมิตร |
| 3. | 22 มกราคม 2019 | สนามกีฬารอชิด, ดูไบ, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |  บาห์เรน | 1–0 | 2–1  (ต่อเวลา) | เอเชียนคัพ 2019 |
| 4. | 10 ตุลาคม 2019 | สนามกีฬาฮวาซ็อง, ฮวาซ็อง, เกาหลีใต้ |  ศรีลังกา | 3–0 | 8–0 | ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก |
เกียรติประวัติ

เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค
ออสเตรียนบุนเดสลีกา: 2015–16, 2016–17, 2017–18
ออสเตรียนคัพ: 2015–16, 2016–17
เกาหลีใต้ U23
เอเชียนเกมส์: 2018
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี รองชนะเลิศ: 2016
รางวัลส่วนตัว
ผู้ทำประตูสูงสุดในฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี: 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

Hwang-Hee-chan-Official
Hwang Hee-chan – National Team Stats at KFA
ข้อมูลของ ฮวัง ฮี-ชัน ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์  |
| --- | --- |
 1 ซา  3 Aït-Nouri  4 Collins  5 Lemina  6 B. Traoré  7 Neto  8 แนวึช (c)  9 ฆิเมเนซ  10 Podence  11 ฮวัง  12 Cunha  14 Mosquera  15 Dawson  18 Kalajdžić  19 ยอนนี  20 Chiquinho  21 ซาราเบีย  22 ซึเมดู  23 Kilman  24 Toti  25 Bentley  27 นูนึช  28 โมตีญู  29 โกสตา  35 Gomes  37 ตราโอเร  64 Bueno  77 Campbell  81 Lembikisa  ผู้จัดการ: โลเปเตกี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเกาหลีใต้ – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 คิม ซึง-กยู  2 อี ยง  3 ช็อง ซึง-ฮย็อน  4 โอ บัน-ซุก  5 ยุน ย็อง-ซ็อน  6 พัก จู-โฮ  7 ซน ฮึง-มิน  8 ชู เซ-จง  9 คิม ชิน-อุก  10 อี ซึง-อู  11 ฮวัง ฮี-ชัน  12 คิม มิน-อู  13 คู จา-ช็อล  14 ฮง ช็อล  15 ช็อง อู-ย็อง  16 คี ซ็อง-ยง (c)  17 อี แจ-ซ็อง  18 มุน ซ็อน-มิน  19 คิม ย็อง-กว็อน  20 ชัง ฮย็อน-ซู  21 คิม จิน-ฮย็อน  22 โค โย-ฮัน  23 โช ฮย็อน-อู  ผู้ฝึกสอน: ชิน แท-ยง  |  1 คิม ซึง-กยู  2 อี ยง  3 ช็อง ซึง-ฮย็อน  4 โอ บัน-ซุก  5 ยุน ย็อง-ซ็อน  6 พัก จู-โฮ  7 ซน ฮึง-มิน  8 ชู เซ-จง  9 คิม ชิน-อุก  10 อี ซึง-อู  11 ฮวัง ฮี-ชัน  12 คิม มิน-อู  13 คู จา-ช็อล  14 ฮง ช็อล  15 ช็อง อู-ย็อง  16 คี ซ็อง-ยง (c)  17 อี แจ-ซ็อง  18 มุน ซ็อน-มิน  19 คิม ย็อง-กว็อน  20 ชัง ฮย็อน-ซู  21 คิม จิน-ฮย็อน  22 โค โย-ฮัน  23 โช ฮย็อน-อู  ผู้ฝึกสอน: ชิน แท-ยง  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเกาหลีใต้ – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 คิม ซึง-กยู  2 ยุน จง-กยู  3 คิม จิน-ซู  4 คิม มิน-แจ  5 ช็อง อู-ย็อง  6 ฮวัง อิน-บ็อม  7 ซน ฮึง-มิน (กัปตัน)  8 แพ็ก ซึง-โฮ  9 โช กยู-ซ็อง  10 อี แจ-ซ็อง  11 ฮวัง ฮี-ชัน  12 ซง บ็อม-กึน  13 ซน จุน-โฮ  14 ฮง ช็อล  15 คิม มุน-ฮวัน  16 ฮวัง อึย-โจ  17 นา ซัง-โฮ  18 อี กัง-อิน  19 คิม ย็อง-กว็อน  20 คว็อน กย็อง-ว็อน  21 โช ฮย็อน-อู  22 คว็อน ชัง-ฮุน  23 คิม แท-ฮวัน  24 โช ยู-มิน  25 ช็อง อู-ย็อง  26 ซง มิน-กยู  ผู้ฝึกสอน: เบ็งตู  |  1 คิม ซึง-กยู  2 ยุน จง-กยู  3 คิม จิน-ซู  4 คิม มิน-แจ  5 ช็อง อู-ย็อง  6 ฮวัง อิน-บ็อม  7 ซน ฮึง-มิน (กัปตัน)  8 แพ็ก ซึง-โฮ  9 โช กยู-ซ็อง  10 อี แจ-ซ็อง  11 ฮวัง ฮี-ชัน  12 ซง บ็อม-กึน  13 ซน จุน-โฮ  14 ฮง ช็อล  15 คิม มุน-ฮวัน  16 ฮวัง อึย-โจ  17 นา ซัง-โฮ  18 อี กัง-อิน  19 คิม ย็อง-กว็อน  20 คว็อน กย็อง-ว็อน  21 โช ฮย็อน-อู  22 คว็อน ชัง-ฮุน  23 คิม แท-ฮวัน  24 โช ยู-มิน  25 ช็อง อู-ย็อง  26 ซง มิน-กยู  ผู้ฝึกสอน: เบ็งตู  |  |
อัตราเร็วเหนือเสียง

อัตราเร็วเหนือเสียง เป็นการจำกัดความของความเร็วซึ่งมีค่ามากกว่าอัตราเร็วเสียง (1 มัค) ในอากาศแห้งที่อุณหภูมิ 20 °C ค่าเริ่มเปลี่ยนที่ต้องการสำหรับวัตถุที่เดินทางที่อัตราเร็วเสียงอยู่ที่ประมาณ 343 เมตร/วินาที (หรือ 1,236 กิโลเมตร/ชั่วโมง) อัตราเร็วที่สูงกว่า 5 เท่าของอัตราเร็วเสียงมักเรียกว่า ไฮเปอร์โซนิก อัตราเร็วของอากาศบางบริเวณโดยรอบวัตถุ (อย่างเช่นปลายของใบพัดเฮลิคอปเตอร์) ที่ถึงอัตราเร็วเสียงจะถูกเรียกว่า ทรานโซนิก (อยู่ที่อัตราเร็วระหว่าง 0.8-1.2 มัค)
เสียงเคลื่อนที่ด้วยการสั่น (คลื่นความดัน) ในตัวกลางยืดหยุ่น ในตัวกลางสถานะแก๊ส เสียงจะเดินทางตามยาวที่ความเร็วระดับต่างกัน ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับมวลโมเลกุลและอุณหภูมิของแก๊ส (โดยที่ความดันมีผลเล็กน้อย) เนื่องจากอุณหภูมิและส่วนประกอบของอากาศมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนตามระดับความสูง เลขมัคสำหรับอากาศยานจึงสามารถเปลี่ยนแปลงค่าได้โดยที่อัตราเร็วอากาศไม่เปลี่ยนแปลง ในน้ำที่อุณหภูมิห้อง พิจารณาได้ว่าอัตราเร็วเหนือเสียงคืออัตราเร็วที่มีค่าสูงกว่า 1,440 เมตร/วินาที ในของแข็ง คลื่นเสียงสามารถเดินทางตามยาวหรือทแยง และมีอัตราเร็วสูงกว่าการเคลื่อนที่ในน้ำเสียอีก
แหล่งข้อมูลอื่น

MathPages - The Speed of Sound
Sound
Supersonic sound pressure levels
ยานรบสะเทินน้ำสะเทินบก

|  เอเอวีพี7เอ1 แรม/อาร์เอส  |
| --- | --- |
ยานรบสะเทินน้ำสะเทินบกของนาวิกโยธินสหรัฐมอบหมายให้กองพันที่ 1 ขบวนทหารราบที่ 23 ทำการจำลองการจู่โจมสะเทินน้ำสะเทินบกในระหว่างการฝึกบัลทอปส์ ค.ศ. 2017 ที่ประเทศลัตเวีย
ชนิด: รถลำเลียงพลหุ้มเกราะสะเทินน้ำสะเทินบก
แหล่งกำเนิด: สหรัฐ
บทบาท
ประจำการ: ค.ศ. 1972–ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน: ประจำการทางทะเล
สงคราม: สงครามฟอล์กแลนด์, การบุกครองเกรเนดา, สงครามอ่าวเปอร์เซีย, สงครามกลางเมืองโซมาเลีย, สงครามอิรัก
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: เอฟเอ็มซี คอร์ปอเรชัน
บริษัทผู้ผลิต: ยูไนเต็ดดีเฟนส์
ช่วงการผลิต: ค.ศ. 1972
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 29.1 ตัน (64,000 ปอนด์)
ความยาว: 7.94 ม. (321.3 นิ้ว)
ความกว้าง: 3.27 ม. (128.72 นิ้ว)
ความสูง: 3.26 ม. (130.5 นิ้ว)
ลูกเรือ: 3+21 นาย

เกราะ: 45 มม. (1.8 นิ้ว)
อาวุธหลัก: เครื่องยิงลูกระเบิดอัตโนมัติเอ็มเค 19 ขนาด 40 มม. (รอบ: 96 พร้อม; 768 บรรจุ) หรือปืนกลหนักเอ็ม85 ขนาด 12.7 มม.
อาวุธรอง: ปืนกลเอ็ม2เอชบี ขนาดลำกล้อง 0.50 นิ้ว (12.7 มม.) (รอบ: 200 พร้อม; 1,000 บรรจุ)
เครื่องยนต์: ดีทรอยต์ดีเซล 8วี-53ที (พี-7), คัมมินส์ วีทีเอ-525 /903 ลูกบาศก์นิ้ว (พี-7เอ1) 400 แรงม้า (300 กิโลวัตต์)  วีแทค 525 903 525 แรงม้า (เอเอวี-7แรม-อาร์เอส)
กำลัง/น้ำหนัก: 18 แรงม้า/ตัน
กันสะเทือน: ทอร์ชันบาร์ในท่อ (เอเอวี-7เอ1); ทอร์ชันบาร์ (เอเอวี-7แรม-อาร์เอส)
พิสัยปฏิบัติการ: 480 กม. (300 ไมล์); 20 ไมล์ทะเลในน้ำ รวมถึงการอยู่รอดในสภาวะทะเลระดับ 5
ความเร็วสูงสุด: 24–32 กม./ชม. (15–20 ไมล์ต่อชั่วโมง) ทางขรุขระ, 72 กม./ชม. (45 ไมล์ต่อชั่วโมง) ทางถนน, 13.2 กม./ชม. (8.2 ไมล์ต่อชั่วโมง) ทางน้ำ
ยานรบสะเทินน้ำสะเทินบก (อังกฤษ: Assault Amphibious Vehicle; อักษรย่อ: AAV) — การเรียกขานอย่างเป็นทางการ เอเอวี-พี7/เอ1 (เดิมรู้จักในนาม Landing Vehicle, Tracked, Personnel-7 อักษรย่อ LVTP-7) — เป็นยานพาหนะยกพลขึ้นบกสะเทินน้ำสะเทินบกแบบสายพานจัดเต็มที่ผลิตโดยยูเอส คอมแบทซิสเต็ม (ก่อนหน้านี้โดยยูไนเต็ดดีเฟนส์ อดีตแผนกของเอฟเอ็มซี คอร์ปอเรชัน)
เอเอวี-พี7/เอ1 เป็นพาหนะขนส่งสะเทินน้ำสะเทินบกในปัจจุบันของเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ซึ่งได้รับการใช้โดยกองพันสะเทินน้ำสะเทินบกนาวิกโยธินสหรัฐในการจู่โจมภาคพื้นของกองกำลังยกพลขึ้นบก และอุปกรณ์ของพวกเขาในจัดส่งจู่โจมระหว่างปฏิบัติการสะเทินน้ำสะเทินบกเพื่อวัตถุประสงค์ภายในประเทศ ตลอดจนเพื่อการปฏิบัติการยานยนต์ และสนับสนุนการต่อสู้ที่เกี่ยวข้องในปฏิบัติการยานยนต์ที่ขึ้นฝั่งตามมา นอกจากนี้ มันยังได้รับการใช้งานโดยกองกำลังอื่น ๆ เหล่านาวิกโยธินเรียกยานพาหนะนี้ว่า "รถสะเทินน้ำสะเทินบก" ซึ่งเป็นคำย่อจากชื่อเดิมของมัน
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 เหล่านาวิกโยธินประกาศว่าพวกเขาเลือกซูแปร์อาวีล้อยางของบีเออี ซิสเต็ม/อีเวโก สำหรับโครงการยานรบล้อยางสะเทินน้ำสะเทินบก (ACV) เพื่อเสริมและแทนที่เอเอวีในที่สุด
ประวัติ > ประวัติการรบ

ประเทศอาร์เจนตินาใช้แอลวีทีพี-7 ที่สร้างโดยสหรัฐจำนวน 20 ลำในเหตุการณ์การรุกรานหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ค.ศ. 1982 ที่โดยส่วนใหญ่กลับมายังแผ่นดินใหญ่ของอาร์เจนตินาก่อนที่สงครามจะสิ้นสุดลง
ตั้งแต่ ค.ศ. 1982 ถึง 1984 แอลวีทีพี-7 ส่งไปประจำการร่วมกับนาวิกโยธินสหรัฐในฐานะส่วนหนึ่งของกองกำลังหลายชาติรักษาสันติภาพในเบรุต ประเทศเลบานอน โดยขณะที่บรรดานาวิกโยธินเข้าไปเกี่ยวข้องในการสู้รบมากขึ้น ยานรบดังกล่าวหลายคันได้รับความเสียหายเล็กน้อยจากสะเก็ดระเบิดและอาวุธขนาดเล็ก