stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คู่แรด
เรื่องย่อ

เซกิ นายตำรวจญี่ปุ่นเดินทางสืบหาฆาตกรโหด ซึ่งสังหารเหยื่อเป็นจำนวนมากในประเทศไทย ฆาตกรรายนี้จะตามล่าเฉพาะกะเทยเท่านั้น โดยมีพยานที่สามารถชี้ตัวฆาตกรผู้นี้ได้คือ ลิลลี่  (แสดงโดยหม่ำ จ๊กมก) และหนึ่งในผู้ที่ถูกฆาตกรรายนี้ฆ่าก็คือ แองจี้ (สมเกียรติ จันทร์พราหมณ์) ซึ่งเป็นเพื่อนรักของลิลลี่
ลิลลี่สามารถใช้เส้นสายจากที่บ้าน ไปเข้าทำงานในคลับคาบาเร่ต์แห่งหนึ่งได้ โดยเซกิทำหน้าที่ปกป้องเธอ แต่เมื่อเกิดการไล่ล่าขึ้นในแหล่งซ่อนตัวของเธอ เซกิเริ่มตระหนักได้ว่าลิลลี่ไม่ได้อ่อนแออย่างกะเทยทั่วไป ลิลลี่สามารถเตะ ต่อย และหลบเลี่ยงจากการถูกรุมได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว
ต่อมาลิลลี่ตัดสินใจกลับไปหากลุ่มเพื่อนฝูงเหมือนเดิม แล้วเซกิกับลิลลี่ก็มีเหตุให้ไปรู้ว่า มีการแอบลอบวางระเบิดอยู่ใต้เวทีการแสดงในงานประกวดกะเทยประจำปี  ในที่ทำงานของเธอ และเป็นวันที่ฆาตกรโหดกำลังจะกระทำการล่าเหยื่อรายต่อไป
นักแสดง

เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา ... ลิลลี่ (สุรินทร์ ผ่องอินทรีย์)
เซกิ โอเซกิ ... เซกิ
บุศริน หยกพรายพันธ์ ... หมวดแพท
ปราปต์ปฎล สุวรรณบาง ... เคน ซาคาโมโตะ
ทองขาว ภัทรโชคชัย ... หมวดหิน
เกริก ชิลเลอร์ ... เจ๊ตือ
มอริส เค ... เลขาฯ หอย
อรนภา กฤษฎี ... ม้าเถิง
ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ ... ศักดิ์สปาต้า
วสันต์ อุตตมะโยธิน ... เจ๊โหน่ง
สมเกียรติ จันทร์พราหมณ์ ... แองจี้
สายเชีย วงศ์วิโรจน์ ... ใบ้
พิพัฒน์ พึ่งทรัพย์ ... ไข่มุก ซุปตาร์
นักแสดง > ดารารับเชิญ

คุณฟู ไดอิจิ ... ท่านตำรวจญี่ปุ่น
บรรจง บุษราคัมวงษ์ ... เสี่ยค่ายมวย
โน้ต เชิญยิ้ม ... พ่อของลิลลี่
ถั่วแระ เชิญยิ้ม ... ตำรวจที่สเก็ตภาพ
ปริญญา เจริญผล ... น้องตุ้ม (นักมวย)
อาภาภรณ์ ทรงเผ่า ... แป๋ม
จ๋องแจ๋ง เชิญยิ้ม ... พี่แจ๋ง
ตุ้มเม้ง เถิดเทิง ... ลูกน้องพี่แจ๋ง
สริญญา บาโรส ... กุลสตรี
ชัยพจน์ สุวรรณรักษ์ ... สารวัตรตำรวจ
เอกวีร์ พงศ์สร้อยเพ็ชร ... สารวัตรตำรวจ
สหัสวรรษ ชอบชิงชัย ... มือปืนที่ส่งมาเก็บ ลิลลี่
ดำรงค์ ต่ายทอง ... โฆษกเวทีมวย
อภิเดช ศิษย์หิรัญ ... ครูทีเด็ด
สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ... ครูซ้อมมวย
การตอบรับ

ในนิตยสาร ฟิล์มแมกซ์ มีนักวิจารณ์ร่วมให้ดาว "คู่แรด" ทั้งหมด 6 คน รวม 7 ดาว เฉลี่ยเท่ากับ 1.16 ดาว (จากคะแนนเต็ม 4 ดาว)
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่แรด (2550) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คู่แรด (2007) ที่สยามโซน
ข้อกำหนดในการให้บริการ

ข้อกำหนดในการให้บริการ (หรือเรียกอีกอย่างว่า ข้อตกลงการใช้งาน และ เงื่อนไขและข้อตกลงการให้บริการ หรือในภาษาอังกฤษคือ terms of service มักใช้ตัวย่อว่า TOS หรือ ToS) เป็น ข้อตกลงทางกฎหมาย ระหว่าง ผู้ให้บริการ กับบุคคลที่ต้องการใช้บริการนั้น บุคคลนั้นต้องตกลงที่จะปฏิบัติตามข้อกำหนดในการให้บริการเพื่อใช้บริการที่นำเสนอ  เงื่อนไขการบริการยังสามารถเป็นเพียง ข้อจำกัดความรับผิดชอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการใช้เว็บไซต์ ภาษาที่คลุมเครือ และ ประโยคยาวที่ในแง่ของการใช้งานทำให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัวของลูกค้าและสร้างความตระหนักรู้ของสาธารณชนในหลาย ๆ ด้าน
การใช้งาน

ข้อตกลงและเงื่อนไขการให้บริการส่วนใหญ่จะใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายโดยบริษัทที่ให้บริการซอฟต์แวร์หรือบริการ เช่น เว็บเบราว์เซอร์ อีคอมเมิร์ซ เครื่องมือค้นหาเว็บ โซเชียลมีเดีย และ บริการขนส่ง
ข้อตกลง หรือ ข้อกำหนดในการให้บริการที่ถูกจะต้องมีผลผูกพันตามกฎหมาย และอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้  บริษัทสามารถบังคับใช้ข้อกำหนดได้โดยการปฏิเสธบริการ ลูกค้าสามารถบังคับใช้โดยยื่นฟ้องคดีหรือคดี อนุญาโตตุลาการ หากสามารถแสดงว่าตนได้รับอันตรายจริงจากการละเมิดข้อกำหนด มีความเสี่ยงสูงที่ข้อมูลจะหลุดในระหว่างการเปลี่ยนแปลงขององค์กร รวมถึงการควบรวมกิจการ การขายกิจการ การซื้อกิจการ การลดขนาด ฯลฯ เมื่อข้อมูลถูกถ่ายโอนอย่างไม่เหมาะสม
เนื้อหา

ข้อตกลงและเงื่อนไขการบริการโดยทั่วไปประกอบด้วยส่วนที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อต่อไปนี้อย่างน้อยหนึ่งหัวข้อ
ความกำกวม/คำจำกัดความของคำและวลีสำคัญ
สิทธิ์และความรับผิดชอบของผู้ใช้
การใช้งานที่เหมาะสมหรือที่คาดการณ์ไว้ ความหมายของการใช้ผิดวิธี
ความรับผิดชอบต่อการกระทำ พฤติกรรม และพฤติกรรมออนไลน์
นโยบายความเป็นส่วนตัวที่สรุปการใช้ข้อมูลส่วนบุคคล
รายละเอียดการชำระเงิน เช่น ค่าสมาชิกหรือค่าสมัครสมาชิก ฯลฯ
ยกเลิกการรับข้อมูลของผลิตภัณฑ์นโยบายที่อธิบายขั้นตอนสำหรับการยกเลิกบัญชีหากมี
บางครั้งมี อนุญาโตตุลาการที่มีรายละเอียดกระบวนการระงับข้อพิพาทและสิทธิ์ที่จำกัดในการเรียกร้องต่อศาล
ข้อจำกัดความรับผิดชอบ/ข้อจำกัดความรับผิด ชี้แจงความรับผิดทางกฎหมายของเว็บไซต์สำหรับความเสียหายที่เกิดขึ้นโดยผู้ใช้
การแจ้งเตือนผู้ใช้เมื่อมีการแก้ไขข้อกำหนด หากมี
ในบรรดาบริษัท 102 แห่ง ที่ทำการตลาดการทดสอบทางพันธุกรรมแก่ผู้บริโภคในปี 2014 เพื่อวัตถุประสงค์ด้านสุขภาพ มีข้อกำหนดและเงื่อนไขที่เปิดเผยต่อสาธารณะ 71 ข้อ:
57 จาก 71 ข้อมีข้อปฏิเสธความรับผิดชอบ (รวมถึง 10 ข้อปฏิเสธความรับผิดชอบสำหรับการบาดเจ็บที่เกิดจากความประมาทของตัวผู้ใช้บริการ)
51 ให้บริษัทเปลี่ยนเงื่อนไข (รวม 17 โดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบ)
34 อนุญาตให้เปิดเผยข้อมูลในบางสถานการณ์
31 กำหนดให้ผู้บริโภคชดใช้ค่าเสียหายให้กับบริษัท
20 สัญญาว่าจะไม่ขายข้อมูล
ในบรรดาสัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์ สำหรับผู้บริโภคในตลาดที่แมส 260 ฉบับในปี 2010
91% ปฏิเสธการรับประกันความสามารถในการขายหรือความเหมาะสมสำหรับวัตถุประสงค์หรือกล่าวว่า "ตามที่เป็นอยู่"
92% ปฏิเสธความเสียหายที่เป็นผลสืบเนื่อง, โดยบังเอิญ, พิเศษหรือที่คาดการณ์ได้
69% ไม่รับประกันว่าซอฟต์แวร์จะปราศจากข้อบกพร่องหรือจะทำงานตามที่อธิบายไว้ในคู่มือ
ความเสียหายต่อยอด 55% ที่ราคาซื้อหรือน้อยกว่า
36% กล่าวว่าพวกเขาไม่รับประกันว่าจะละเมิดสิทธิ์ในทรัพย์สินทางปัญญาของผู้อื่นหรือไม่
32% ต้องใช้อนุญาโตตุลาการหรือศาลเฉพาะ
17% กำหนดให้ลูกค้าชำระค่าใช้จ่ายทางกฎหมายของผู้ทำ (ชดใช้ค่าเสียหาย) แต่ไม่ต้องในทางกลับกัน
ท่ามกลางข้อกำหนดและเงื่อนไขของ บริการคลาวด์คอมพิวติ้ง 31 รายการในเดือนมกราคม-กรกฎาคม 2010 ซึ่งดำเนินการในอังกฤษ
27 ระบุกฎหมายที่จะใช้ (รัฐของสหรัฐอเมริกาหรือประเทศอื่น ๆ )
ส่วนใหญ่ระบุว่าผู้บริโภคสามารถเรียกร้องกับบริษัทได้เฉพาะในเมืองใดเมืองหนึ่งในเขตอำนาจศาลนั้น แม้ว่าบ่อยครั้งที่บริษัทสามารถเรียกร้องค่าเสียหายจากผู้บริโภคได้ทุกที่
บางส่วนเรียกร้องให้ดำเนินการภายในครึ่งปีถึง 2 ปี
7 กำหนดอนุญาโตตุลาการ ทั้งหมดห้ามการกระทำที่ผิดกฎหมายและน่ารังเกียจโดยผู้บริโภค
13 สามารถแก้ไขเงื่อนไขได้เพียงแค่โพสต์การเปลี่ยนแปลงบนเว็บไซต์ของตนเอง
การปฏิเสธความรับผิดชอบส่วนใหญ่สำหรับการรักษาความลับหรือการสำรองข้อมูล
ส่วนใหญ่สัญญาว่าจะรักษาข้อมูลเพียงชั่วครู่หลังจากยุติบริการ
ไม่กี่สัญญาว่าจะลบข้อมูลอย่างละเอียดเมื่อลูกค้าออกไป
บางคนตรวจสอบข้อมูลของลูกค้าเพื่อบังคับใช้นโยบายในการใช้งาน
การรับประกันการปฏิเสธความรับผิดชอบและความรับผิดเกือบทั้งหมด
24 ต้องการให้ลูกค้า ชดใช้ค่าเสียหาย บางส่วนชดใช้ค่าเสียหายให้กับลูกค้า
บางคนให้เครดิตสำหรับการบริการที่ไม่ดี 15 สัญญาว่า "พยายามอย่างดีที่สุด" และสามารถระงับหรือหยุดเมื่อใดก็ได้
นักวิจัยตั้งข้อสังเกตว่ากฎเกณฑ์ด้านสถานที่และเวลาอาจไม่สามารถบังคับใช้ได้สำหรับผู้บริโภคในเขตอำนาจศาลหลายแห่งที่มีการคุ้มครองผู้บริโภค นโยบายการใช้งานที่ยอมรับได้ไม่ค่อยบังคับใช้ การลบอย่างรวดเร็วเป็นอันตรายหากศาลตัดสินว่าการเลิกจ้างโดยมิชอบในภายหลัง กฎหมายท้องถิ่นมักต้องการการรับประกัน (และสหราชอาณาจักรบังคับให้ Apple พูดอย่างนั้น)
ความสามารถในการอ่าน

ในบรรดา 500 เว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดซึ่งใช้ข้อตกลง sign-in-wrap ในเดือนกันยายน 2018
70% ของข้อตกลงมีความยาวประโยคโดยเฉลี่ยมากกว่า 25 คำ (ซึ่ง 25 หรือน้อยกว่านั้นเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้บริโภคที่อ่านง่าย)
ค่ามัธยฐาน FRE (Flesch Reading Ease) เท่ากับ 34 (โดยที่มากกว่า 60 คะแนนถือว่าอ่านได้สำหรับผู้บริโภค)
คะแนนเฉลี่ย FK ( Flesch-Kincaid ) คือ 15 ปีของโรงเรียน (498 จาก 500 คะแนนมีคะแนนสูงกว่าเกรด 8) ที่แนะนำ
ในบรรดาสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิซอฟต์แวร์สำหรับผู้บริโภคในตลาดมวลชน 260 ฉบับซึ่งมีทั้งในปี 2003 และ 2010
ค่ามัธยฐานและคะแนนเฉลี่ยของ Flesch เท่ากับ 33 ในทั้งสองปี โดยมีช่วงตั้งแต่ 14 ถึง 64 ในปี 2003 และจาก 15 ถึง 55 ในปี 2010 (โดยที่ผู้บริโภคถือว่ามากกว่า 60 รายสามารถอ่านได้)
จำนวนคำมัธยฐานเพิ่มขึ้นจาก 1,152 เป็น 1,354 โดยมีช่วง 33 เป็น 8,406 ในปี 2003 และจาก 106 เป็น 13,416 ในปี 2010
จิตสำนึกสาธารณะ

สารคดีปี 2013 ชื่อTerms and Conditions May Apply อันมีเนื้อหาเกี่ยวกับประเด็นที่เผยแพร่ในแง่ของการบริการ ได้รับการตรวจสอบโดยนักวิจารณ์มืออาชีพ 54 คน  และได้รับรางวัลสารคดีสารคดียอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์นิวพอร์ตบีช 2013 และภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์โซโนมาแวลลีย์ปี 2013
Clickwrapped.com ให้คะแนนบริษัท 15 แห่งเกี่ยวกับนโยบายและแนวปฏิบัติเกี่ยวกับการใช้ข้อมูลของผู้ใช้ การเปิดเผยข้อมูลของผู้ใช้ การแก้ไขข้อกำหนด การปิดบัญชีของผู้ใช้ การเรียกร้องอนุญาโตตุลาการ การปรับผู้ใช้ และความชัดเจน
Terms of Service; Didn't Read เป็นความพยายามของกลุ่มที่ให้คะแนนข้อกำหนดในการให้บริการและนโยบายความเป็นส่วนตัวของบริษัท 67 แห่ง แม้ว่าไซต์จะระบุว่าการให้คะแนนนั้น "ล้าสมัย"  นอกจากนี้ยังมีส่วนเสริมของเบราว์เซอร์ที่ให้คะแนนขณะอยู่ที่เว็บไซต์ของบริษัทที่ได้รับการจัดอันดับ สมาชิกของกลุ่มให้คะแนนแต่ละข้อในเอกสารข้อกำหนดในการให้บริการแต่ละฉบับ แต่ "ส่วนประโยคเดียวกันอาจมีคะแนนต่างกันขึ้นอยู่กับบริบทของบริการที่นำไปใช้"  The Services จะแสดงรายชื่อบริษัทในลำดับที่ไม่ชัดเจน พร้อมหมายเหตุสั้นๆ เกี่ยวกับส่วนคำสั่งที่สำคัญจากแต่ละบริษัท โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คู่แข่งจะไม่ถูกรวมเข้าด้วยกันเพื่อให้ผู้ใช้สามารถเปรียบเทียบได้ ลิงค์ให้บันทึกที่ยาวขึ้น โดยทั่วไปจะไม่เชื่อมโยงไปยังถ้อยคำที่แน่นอนจากบริษัท รายการแท็บหัวข้อหัวข้อ (เช่น "ข้อมูลส่วนบุคคล" หรือ "รับประกัน") มีบันทึกสั้น ๆ จากบาง บริษัท เกี่ยวกับด้านของหัวข้อ
TOSBack.org ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดย Electronic Frontier Foundation จะแสดงรายการการเปลี่ยนแปลงในข้อกำหนดและนโยบายตามลำดับ 10 รายการต่อหน้า สำหรับ 160 หน้า หรือเกือบ 1,600 การเปลี่ยนแปลง สำหรับ "บริการออนไลน์จำนวนมาก"  ดูเหมือนจะไม่มีทางค้นหาการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดสำหรับบริษัทใดบริษัทหนึ่ง หรือแม้แต่บริษัทใดที่ถูกติดตามในช่วงเวลาใดๆ มันเชื่อมโยงกับข้อกำหนดในการให้บริการ ไม่ได้อ่าน แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วจะไม่มีการประเมินการเปลี่ยนแปลงล่าสุดที่แสดงอยู่ที่ TOSBack.org
ข้อกำหนดในการให้บริการอาจมีการเปลี่ยนแปลงและแตกต่างกันไปในแต่ละบริการ ดังนั้นจึง มีการริเริ่มหลายอย่าง เพื่อเพิ่มความตระหนักรู้ของสาธารณชนโดยการชี้แจงความแตกต่างดังกล่าวในเงื่อนไข ซึ่งรวมถึง:
ความพร้อมใช้งานของข้อกำหนดก่อนหน้า
การยกเลิกหรือการยกเลิกบัญชีและ/หรือบริการโดยผู้ใช้
ลิขสิทธิ์ หรือ การอนุญาตในการใช้เนื้อหาของผู้ใช้
นโยบายการติดตามข้อมูลและความพร้อมใช้งานของการเลือกไม่รับ
การชดใช้ค่าเสียหาย หรือการชดเชยสำหรับการเรียกร้องกับบัญชีหรือเนื้อหา
การแจ้งเตือนและข้อเสนอแนะก่อนการเปลี่ยนแปลงข้อกำหนด
การแจ้งเตือนคำขอข้อมูลส่วนบุคคลของรัฐบาลหรือบุคคลที่สาม
แจ้งก่อนโอนข้อมูลกรณีควบรวมกิจการ
การใช้ นามแฝง
ความสามารถในการอ่าน
สิ่งที่บันทึกไว้ชั่วคราวหรือ เป็นครั้งแรก และ คุกกี้ของบุคคลที่สาม
ความโปร่งใสของแนวปฏิบัติด้านความปลอดภัย
ความโปร่งใสในคำขอของรัฐบาลหรือหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายสำหรับการลบเนื้อหา
ผีหิ้ง

ผีหิ้ง เป็นพิธีกรรมในการเรียกผีบรรพบุรุษของชาวชอง มีที่มาจากการเล่นเชิญผีของเด็กเลี้ยงควาย จนกลายเป็นพิธีกรรมสำคัญในการติดต่อกับบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว และเป็นพิธีที่ทำให้ญาติพี่น้องได้มาพบปะกัน
การเตรียมพิธี

บ้านที่จัดให้มีการเชิญผีหิ้ง ต้องมีบริเวณเพียงพอให้ญาติๆ เข้ามารวมตัวกันได้ มีหิ้งแบบหิ้งพระสมัยโบราณ บนหิ้งมีขนมต้ม ขนมเทียน เหล้าและเนื้อสัตว์ต่างๆ แขวนรูปช้าง รูปม้าไว้ คนทรงผีต้องเป็นผู้หญิง ใช้ด้ายขาวที่โยงจากหิ้งเคียนรอบหัว ปักดอกไม้ไว้รอบ ทั้งนี้ ครูหมอผีจะเป็นคนเชิญผี โดยเชิญได้ปีละ 1 ครั้งๆละ 12 ผี เท่านั้น
การเชิญผี

ครูหมอผีร้องเพลงเชิญผี โดยมี โทน กรับ ฉิ่ง ตีเป็นจังหวะ เมื่อเชิญผีมาแล้ว คนทรงผีลุกขึ้นเต้นรำ กินอาหารที่อยู่บนหิ้งจนอิ่ม จากนั้นจะล้มตัวลงบนตักของครูหมอผีๆ จะเป่ากระหม่อมด้วยคาถาใช้ข้าวสารเสก คนทรงผีจะลุกขึ้น พูดคุยกับลูกหลานด้วยกิริยาเหมือนคนที่ถูกเชิญมาเมื่อยังมีชีวิต เมื่อพูดคุยกันพอแล้ว ผีตัวแรกออกไป ผีตัวอื่นเข้ามาจนครบ 12 ผี จึงสิ้นสุดการเชิญด้วยการร้องเพลงส่งผี
กำหนดการเชิญ

นิยมเชิญในช่วงกลางคืน ตั้งแต่เดือนห้าถึงเดือนหก โดยจะบอกญาติทั้งหมดให้มาร่วมงาน
ผีโรง

ต่างจากผีหิ้งคือ นิยมเชิญตอนกลางวัน ต้องตั้งโรงนอกบ้านบนพื้นดิน ของแขวนหน้าโรงเป็นเรือ หรือ เครื่องบิน
อำเภอบางกรวย

"บางกรวย" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บางกรวย (แก้ความกำกวม)
| อำเภอบางกรวย |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Bang Kruai
วัดชลอ
คำขวัญ: บางกรวยพันธุ์ไม้งาม ลือนามโบสถ์เรือหงส์ ธำรงวัดโบราณ บ้านเกิดไกรทอง ล่องเรือแห่เทียนพรรษา
แผนที่จังหวัดนนทบุรี เน้นอำเภอบางกรวย
พิกัด: 13°48′18″N 100°28′22″E﻿ / ﻿13.80500°N 100.47278°E﻿ / 13.80500; 100.47278
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นนทบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 57.408 ตร.กม. (22.165 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 152,508 คน
 • ความหนาแน่น: 2,656.56 คน/ตร.กม. (6,880.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 11130
รหัสภูมิศาสตร์: 1202
ที่ตั้งที่ว่าการ: หมู่ที่ 8 ถนนบางกรวย-จงถนอม ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 11130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางกรวย เป็นอำเภอที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดของจังหวัดนนทบุรี และเป็นอำเภอหนึ่งที่อยู่ติดกับกรุงเทพมหานคร แต่พื้นที่ส่วนใหญ่ยังคงวิถีชีวิตแบบเรือกสวนไร่นาเอาไว้อย่างชัดเจน แต่ทว่าบางกรวยยังถือว่าเป็นศูนย์กลางความเจริญในแง่ต่าง ๆ ของจังหวัดนนทบุรีทั้งในแง่ของการเดินทางที่สะดวกสบายเนื่องจากมีพื้นที่อยู่ติดถนนเส้นหลักหลายสาย รวมไปถึงยังมีร้านอาหารชื่อดังอีกมากมาย นอกจากนี้ยังมีวัดชลอซึ่งถือเป็นวัดที่โด่งดังมาตั้งแต่สมัยอดีตตั้งอยู่ ณ ศูนย์กลางของอำเภอบางกรวยอีกด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอบางกรวยตั้งอยู่ทางใต้สุดของจังหวัด ห่างจากตัวจังหวัด 16.86 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางใหญ่และอำเภอเมืองนนทบุรี มีคลองขุดใหม่, คลองจีนบ่าย, ถนนบางม่วง-บางคูลัด, คลองหัวคูใน (วัดพระเงิน), คลองบางนา, คลองนาคเกี้ยว, คลองบางค้อ, คลองบางกอกน้อย, คลองวัดแดง, แนวรั้วหมู่บ้านเยาวพรรณ, ถนนบางศรีเมือง 1, คลองวัดสนาม, คลองบางสีทอง, ซอยบางกรวย-ไทรน้อย 30 (วัดรวกบางสีทอง), ซอยบางไผ่ ซอย 3 (วัดรวกบางสีทอง), ถนนบางไผ่พัฒนา, คลองธรรมบาล และคลองบางกรวยเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองนนทบุรีและเขตบางซื่อ (กรุงเทพมหานคร) มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตบางพลัด, เขตตลิ่งชัน และเขตทวีวัฒนา (กรุงเทพมหานคร) มีทางรถไฟสายใต้, คลองบางกอกน้อย และคลองมหาสวัสดิ์เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพุทธมณฑล (จังหวัดนครปฐม) มีคลองนราภิรมย์เป็นเส้นแบ่งเขต
ที่มาของชื่ออำเภอ

ชื่ออำเภอบางกรวยตั้งตามชื่อคลองบางกรวยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิม สันนิษฐานว่าชื่อ "บางกรวย" มีที่มาจากการที่ตามแนวสองฝั่งคลองสายนี้ในอดีตมีต้นกรวย (Horsfieldia irya) ขึ้นอยู่หนาแน่น นอกจากนี้แหล่งข้อมูลบางแห่งยังอธิบายว่าชื่อ "บางกรวย" เป็นชื่อที่ผู้คนเรียกตามรูปพื้นที่อำเภอที่มีลักษณะคล้ายกรวยยื่นเข้าไปในแม่น้ำเจ้าพระยา หลังจากอำเภอบางแม่นาง (ปัจจุบันคืออำเภอบางใหญ่) ได้แยกตัวออกไป อย่างไรก็ตาม ได้ปรากฏชื่อคลองบางกรวยและตำบลบางกรวยในเอกสารต่าง ๆ อยู่ก่อนการจัดตั้งกิ่งอำเภอบางแม่นางแล้ว
ประวัติศาสตร์

อำเภอบางใหญ่ ได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2447 ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่กว้างขวางมาก ต่อมาเจ้าหน้าที่ราชการดูแลไม่ทั่วถึง จึงได้แบ่งเขตการปกครองตำบลบางใหญ่และบางม่วงทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือไปตั้งเป็นกิ่งอำเภอบางแม่นางใน พ.ศ. 2460 ขึ้นอยู่กับอำเภอบางใหญ่จนถึง พ.ศ. 2464 จึงได้ยกฐานะเป็นอำเภอบางแม่นาง ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนชื่ออำเภอบางใหญ่ตามบริเวณที่ตั้งอำเภอและตามการเรียกของคนสมัยนั้นเป็น อำเภอบางกรวย เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2473 พร้อม ๆ กับที่อำเภอบางแม่นางได้เปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอบางใหญ่" แทน
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480 ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดนนทบุรีและจังหวัดธนบุรี โดยกำหนดให้โอนพื้นที่ตำบลบางอ้อ ตำบลบางรัก และตำบลบางพลัดของอำเภอบางพลัด จังหวัดธนบุรี เฉพาะส่วนที่อยู่ด้านเหนือของทางรถไฟสายใต้ มาขึ้นกับตำบลบางกรวย; โอนพื้นที่ตำบลบางบำหรุของอำเภอตลิ่งชัน จังหวัดธนบุรี เฉพาะส่วนที่อยู่ด้านเหนือของทางรถไฟสายใต้ มาขึ้นกับตำบลวัดชลอ; โอนพื้นที่ตำบลบางกรวยเฉพาะส่วนที่อยู่ด้านใต้ของทางรถไฟสายใต้ ไปขึ้นกับตำบลบางอ้อ ตำบลบางรัก และตำบลสวนพริกของอำเภอบางพลัด; โอนพื้นที่ตำบลวัดชลอเฉพาะส่วนที่อยู่ด้านใต้ของทางรถไฟสายใต้ ไปขึ้นกับตำบลสวนพริกของอำเภอบางพลัดและตำบลบางบำหรุของอำเภอตลิ่งชัน; โอนพื้นที่ตำบลมหาสวัสดิ์เฉพาะส่วนที่อยู่ฝั่งใต้ของคลองมหาสวัสดิ์ ไปขึ้นกับตำบลตลิ่งชันของอำเภอตลิ่งชัน และถือเอาทางรถไฟสายใต้ คลองบางกอกน้อย และคลองมหาสวัสดิ์เป็นเส้นแบ่งเขตจังหวัดทั้งสองนับแต่นั้น
ครั้นใน พ.ศ. 2486 จังหวัดนนทบุรีถูกยุบลงเนื่องจากขณะนั้นเกิดปัญหาสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ อำเภอบางกรวยถูกโอนไปเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดธนบุรี แต่ภายหลังก็ได้กลับมาอยู่ในการปกครองของจังหวัดนนทบุรีซึ่งได้รับการยกฐานะขึ้นมาอีกครั้งใน พ.ศ. 2489
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบางกรวยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้าน รวม 60 หมู่บ้าน (หรือ 41 หมู่บ้าน หากไม่นับรวมในเขตเทศบาลเมืองบางกรวยซึ่งไม่มีตำแหน่งกำนันและผู้ใหญ่บ้านแล้ว) ได้แก่
| แผนที่> .ลำดับ | แผนที่> .อักษรไทย | แผนที่> .อักษรโรมัน | แผนที่> .จำนวนหมู่บ้าน | แผนที่> .จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) | แผนที่> .สี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | วัดชลอ | Wat Chalo | 10 | 17,147 |   |
| 2. | บางกรวย | Bang Kruai | 9 | 27,362 |   |
| 3. | บางสีทอง | Bang Si Thong | 5 | 11,625 |   |
| 4. | บางขนุน | Bang Khanun | 5 | 7,243 |   |
| 5. | บางขุนกอง | Bang Khun Kong | 6 | 11,421 |   |
| 6. | บางคูเวียง | Bang Khu Wiang | 7 | 10,715 |   |
| 7. | มหาสวัสดิ์ | Maha Sawat | 7 | 21,944 |   |
| 8. | ปลายบาง | Plai Bang | 5 | 19,616 |   |
| 9. | ศาลากลาง | Sala Klang | 6 | 22,576 |   |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบางกรวยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองบางกรวย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวัดชลอและตำบลบางกรวยทั้งตำบล
เทศบาลเมืองศาลากลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศาลากลางทั้งตำบล
เทศบาลตำบลปลายบาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางคูเวียงทั้งตำบล ตำบลมหาสวัสดิ์ (เฉพาะหมู่ที่ 1, 2, 6, 7 และบางส่วนของหมู่ที่ 5) และตำบลปลายบางทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบางสีทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางสีทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางขนุน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางขนุนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางขุนกอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางขุนกองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลมหาสวัสดิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมหาสวัสดิ์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลปลายบาง)
การคมนาคม > ถนน

ถนนสายสำคัญของอำเภอบางกรวย ได้แก่
ถนนกาญจนาภิเษก (ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9)
ถนนบางกรวย-ไทรน้อย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3215)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3901 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านนอก)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3902 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านใน)
ถนนนครอินทร์ (ทางหลวงชนบท นบ.1020)
ถนนราชพฤกษ์ (ทางหลวงชนบท นบ.3021)
ถนนจรัญสนิทวงศ์ (หน้าการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย)
ถนนเทอดพระเกียรติ (เชื่อมถนนบางกรวย-ไทรน้อยกับถนนสิรินธร)
ถนนบางกรวย-จงถนอม (เชื่อมเขตเทศบาลเมืองบางกรวยเข้ากับเขตเทศบาลตำบลปลายบาง)
ถนนปลายบางและถนนบางคูเวียง (ถนนสายหลักในเขตเทศบาลตำบลปลายบาง)
ถนนสำเร็จพัฒนาและถนนอัจฉริยะพัฒนา (ไปสู่อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม)
นอกจากนี้ อำเภอบางกรวยยังมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาอีก 1 แห่ง คือ
สะพานพระราม 7 เชื่อมระหว่างตำบลบางกรวย (และแขวงบางอ้อ เขตบางพลัด) กับแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
การคมนาคม > ท่าเรือ

สะพานพระราม 7
การคมนาคม > ทางราง

ทางรถไฟสายใต้ (สถานีบางบำหรุ)
รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงอ่อน (สถานีบางบำหรุ)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลเมืองบางกรวย เก็บถาวร 2006-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
13°48′18″N 100°28′22″E﻿ / ﻿13.805°N 100.472778°E﻿ / 13.805; 100.472778
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ อำเภอบางกรวย
แผนที่ จาก มัลติแมป โกลบอลไกด์ หรือ กูเกิลแผนที่
ภาพถ่ายทางอากาศ จาก เทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
ภาพถ่ายดาวเทียม จาก วิกิแมเปีย
ถนนราชพฤกษ์ บริเวณวงเวียนราชพฤกษ์
เควี 62

| เควี62 |
| --- | --- |
ที่ฝังศพของทุตอังค์อามุน
จิตรกรรมฝาผนังในเควี 62 ซึ่งนับว่าประณีตที่สุด เมื่อเทียบกับสุสานแห่งอื่น ๆ ในหุบเขากษัตริย์
เควี62
พิกัด: 25°44′25.4″N 32°36′05.1″E﻿ / ﻿25.740389°N 32.601417°E﻿ / 25.740389; 32.601417
ที่ตั้ง: หุบผากษัตริย์ฝั่งตะวันออก
ค้นพบ: 4 November 1922; 102 ปีก่อน (4 November 1922)
ขุดค้นโดย: เฮาเวิร์ด คาร์เตอร์
จิตรกรรม: พิธีเบิกปาก คัมภีร์อัมดูอัต
ผัง: เอียงไปทางขวา
← ก่อนหน้า เควี61ถัดไป → เควี63
เควี 62 (อังกฤษ: KV62) เป็นชื่อสุสานในหุบผากษัตริย์ (Valley of the Kings) ประเทศอียิปต์ ที่ไว้พระศพของทุตอังค์อามุน (Tutankhamun) และมีชื่อเสียงเพราะทรัพย์สมบัติที่พบข้างใน
ในปี 1922 เฮาเวิร์ด คาร์เตอร์ (Howard Carter) พบสุสานนี้อยู่ในหุบผาซึ่งมีซากบ้านเรือนคนงานที่สร้างขึ้นในสมัยอาณาจักรใหม่ปกคลุมอยู่ นี้เป็นเหตุผลที่สุสานรอดพ้นจากการระดมขุดกรุอย่างร้ายแรงที่สุดในช่วงนั้น เมื่อพบสุสานแล้ว ปรากฏว่า ภายในมีข้าวของเรียงไว้ระเกะระกะ คาร์เตอร์ได้ถ่ายภาพพวงมาลัยพวงหนึ่งไว้ซึ่งพอแตะแล้วก็สลายเป็นผงธุลีไป การขนทรัพย์สินออกจากสุสานใช้เวลา 8 ปี เนื่องจากสภาพของสุสานเอง และความประสงค์ของคาร์เตอร์ที่จะบันทึกข้อมูลไว้ให้ละเอียดที่สุด ทรัพย์สินดังกล่าวขนไปไว้ที่พิพิธภัณฑ์อียิปต์ในกรุงไคโร
หลังฝังพระศพแล้วไม่นาน ขโมยขึ้นสุสานนี้อย่างน้อย 2 ครั้ง พระทวารบานนอกสุดของห้องไว้พระศพนั้นถูกเปิดทิ้งไว้และมิได้ลั่นดาล มีการประเมินว่า ร้อยละ 60 ของอัญมณีในพระคลังของสุสานถูกลักพาออกไป
การพบ

ในปี 1907 คณะสำรวจของทีโอดอร์ เอ็ม. เดวิส (Theodore M. Davis) ได้ขุดสุสานขนาดย่อมแห่งหนึ่งซึ่งมีเครื่องสุกำศพจารึกพระนามทุตอังค์อามุน เดวิสจึงสันนิษฐานว่า สุสานดังกล่าวเป็นที่ไว้พระศพทุตอังค์อามุนอย่างสมบูรณ์ และสั่งให้ขุดค้น ก่อนจะพบสุสานของโฮเร็มเฮ็บ (Horemheb) ต่อมาในปี 1912 เขาเขียนหนังสือชื่อ เดอะทูมส์ออฟฮาร์มฮาบีแอนด์ทูอาทังค์อามานู (The Tombs of Harmhabi and Touatânkhamanou) ซึ่งพรรณนารายละเอียดเกี่ยวกับการค้นพบสุสานทั้งสองเอาไว้ ในตอนท้ายหนังสือ เขาเขียนว่า "ผมเกรงว่า สุสานกษัตริย์จะเหี้ยนเสียแล้ว" แต่ภายหลัง ข้อสันนิษฐานของเดวิสเกี่ยวกับสุสานของทุตอังค์อามุนนั้นได้รับการพิสูจน์ว่า ไม่ถูกต้อง
ในช่วงเดียวกันนั้นเอง จอร์จ เฮอร์เบิร์ต เอิร์ลที่ 5 แห่งคาร์นาร์วอน (George Herbert, 5th Earl of Carnarvon) หรือมักเรียกกันว่า "ลอร์ดคาร์นาร์วอน" (Lord Carnarvon) สั่งให้เฮาเวิร์ด คาร์เตอร์ นักวิทยาการอียิปต์ชาวอังกฤษ ไปสำรวจหุบผากษัตริย์ คณะของคาร์เตอร์จ้างคนพื้นที่ช่วยกันขุดค้นบริเวณซึ่งต่อมาคือสุสานเควี 62 แห่งนี้ คณะของคาร์เตอร์ทำงานกันอย่างระแวงระวัง ที่สุดก็พบประตูอุโมงค์มีบันไดทอดยาวลงไป คาร์เตอร์จึงมีจดหมายแจ้งลอร์ดคาร์นาร์วอนทราบ และลอร์ดคาร์นาร์วอนเดินทางมาถึงภายในหนึ่งสัปดาห์ คาร์เตอร์สั่งให้รื้อทางเข้าและเข้าสู่อุโมงค์ผ่านเฉลียงที่ขโมยเคยรื้อเอาไว้ จากนั้น คาร์เตอร์พบประตูบานหนึ่ง เขาจึงเจาะรูรูหนึ่งลงบนประตู แล้วจุดไม้ขีด ไม้ขีดติด แสดงว่า ภายในอุโมงค์มีออกซิเจน เขาจึงเข้าไปภายใน พบห้องห้องหนึ่ง ปรากฏว่า ห้องนั้นโล่ง แต่คาร์เตอร์เชื่อว่า ห้องดังกล่าวสร้างไว้ลวง และต้องมีห้องลับอยู่แถวนั้นอีก เขาจึงสำรวจกำแพงไปรอบ ๆ และพบห้องลับเช่นว่าซึ่งแล้วไปด้วยสมบัติพัสถาน ครั้นวันที่ 4 พฤศจิกายน 1992 คาร์เตอร์จึงพบที่ไว้พระศพทุตอังค์อามุนอยู่ใกล้กับทางเข้าสุสานของแรเมซีสที่ 6 (Ramesses VI) นับแต่นั้น อาณาบริเวณดังกล่าวจึงได้รับการขนานนามว่า "เควี 62" เมื่อพบสุสานทุตอังค์อามุนแล้ว คาร์เตอร์ก็รีบแจ้งลอร์ดคาร์นาร์วอน และวันที่ 26 พฤศจิกายน 1922 ลอร์ดคาร์นาร์วอนกับคาร์เตอร์ก็ได้เป็นสองบุคคลแรกที่เข้าไปในสุสานหลังกาลเวลาผ่านไปราว 3,000 ปี
คาร์เตอร์ใช้เวลาขุดสำรวจอย่างพิถีพิถันอยู่หลายสัปดาห์ กระทั่งวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1923 เขาได้เปิดห้องไว้พระศพชั้นใน และได้เห็นหีบพระศพเป็นบุคคลแรก เฮนรี วอลแลม มอร์ตัน (Henry Vollam Morton) นักข่าวคนเดียวที่ได้อยู่ในพื้นที่ จึงถ่ายทอดเหตุการณ์เหล่านี้สู่สาธารณชนต่อไป
การตรวจสอบ

บันไดขั้นแรกเข้าสู่สุสานนั้นพบเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 1922 วันที่ 5 พฤศจิกายน 1922 จึงพบทางบันไดอย่างสมบูรณ์ ครั้นสื้นเดือนพฤศจิกายน 1992 จึงสามารถเข้าสู่ห้องเล็ก (antechamber) และพบห้องเสริม (annex) ตลอดจนห้องไว้พระศพ และพระคลัง ตามลำดับ สุสานได้รับการเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 29 พฤศจิกายน 1922 และมีการแถลงข่าวครั้งแรกในวันที่ 30 พฤศจิกายน 1922 ต่อมาวันที่ 27 ธันวาคม 1922 จึงมีการนำข้าวของออกจากสุสานเป็นชิ้นแรก
วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1923 เปิดห้องไว้พระศพ ครั้นวันที่ 5 เมษายน 1923 ลอร์ดคาร์นาร์วอนตาย
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 1924 เปิดฝาหีบพระศพซึ่งทำจากแกรนิต แต่ในเดือนเมษายร 1924 คาร์เตอร์เกิดหมางใจกับกรมโบราณคดี (Antiquities Service) จึงทิ้งงานสำรวจกลับไปสหรัฐอเมริกา
ลุเดือนมกราคม 1925 คาร์เตอร์ได้รับแต่งตั้งให้สำรวจสุสานนี้อีกครั้ง วันที่ 13 ตุลาคม 1925 เขาจึงเปิดฝาหีบพระศพชั้นแรก ครั้นวันที่ 23 ตุลาคม 1925 เขาเปิดฝาหีบชั้นที่สอง และวันที่ 28 ตุลาคม 1925 เขาและคณะได้เปิดฝาหีบพระศพชั้นสุดท้าย เผยให้เห็นพระศพ วันที่ 11 พฤศจิกายน 1925 จึงเริ่มตรวจสอบพระศพกัน
ส่วนงานด้านสำรวจพระคลังนั้นเริ่มขึ้น ณ วันที่ 24 ตุลาคม 1926 จากนั้นในระหว่างวันที่ 30 ตุลาคม 1927 ถึงวันที่ 15 ธันวาคม 1927 จึงมีการขนข้าวของออกจากห้องเสริมจนหมดเพื่อตรวจสอบห้อง ครั้นวันที่ 10 พฤสจิกายน 1930 อันเป็นเวลาราว 8 ปีหลังพบสุสาน ของชิ้นสุดท้ายจึงได้รับการนำออกจากสุสาน
ภาพรวมของสุสาน

เมื่อพิเคราะห์ลักษณะการออกแบบแล้ว ปรากฏว่า สุสานนี้เดิมทีประสงค์ให้เอกชนใช้ มิใช่สำหรับเจ้าขุนมูลนาย ในระหว่างขุดค้นได้พบพยานหลักฐานสนับสนุนข้อสันนิษฐานว่า สุสานดังกล่าวได้รับการปรับปรุงให้เจ้าใช้ นี้อาจสอดคล้องกับข้อเท็จจริงที่ว่า มีแต่ผนังห้องไว้พระศพที่ได้รับการตกแต่ง ต่างจากสุสานหลวงทั่วไปที่เขียนผนังทุกแห่งเป็นเนื้อเรื่องจากคัมภีร์มรณะ (Book of the Dead)
ภาพรวมของสุสาน > ผัง

| แผนที่สุสาน |
| --- | --- | --- |
|  |  อาคาร พระคลัง  ห้องไว้พระศพ  พระทวาร 3  ห้องเล็ก  ห้องเสริม  พระทวาร 4  พระทวาร 2  ฉนวน  พระทวาร 1  บันได หมายเหตุ (A)   ผนังปูน (B)   ผนังหิน (C)   ทับเกษตร |  |
ภาพรวมของสุสาน > บันได

บันไดมี 16 ขั้น ทอดลงจากพื้นขนาดย่อมที่ยกขึ้น นำไปสู่พระทวารบานที่ 1 ซึ่งใช้ปูนฉาบผนึกไว้ แต่พระทวารนี้เคยถูกขโมยทำลายลงมาแล้วอย่างน้อย 2 ครั้งในสมัยโบราณ
ภาพรวมของสุสาน > ฉนวน

เมื่อเข้าพระทวารบานที่ 1 มาแล้ว พบฉนวนเป็นทางยาวไปสู่พระทวารบานที่ 2 ซึ่งผนึกไว้เช่นกัน เมื่อเข้าพระทวารบานนี้ไปแล้วเป็นห้องห้องหนึ่งซึ่งคาร์เตอร์เรียก "ห้องเล็ก" เดิมทีใช้เก็บของเหลือและของใช้จากพระราชพิธีพระศพ แต่เมื่อถูกขโมยขึ้น จึงมีการย้ายข้าวของดังกล่าวไปไว้ที่สุสานหมายเลขเควี 54 เป็นเหตุให้ห้องเล็กนี้ร้างไป