stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิกิพีเดียภาษาเตลูกู
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษาเตลูกู
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม

| โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ละติน: Schola Kamphaengphet Pittayakom Kamphaengphet Pittayakom School |
| --- | --- |

ป้ายโรงเรียนในปี พ.ศ. 2558
ที่ตั้ง

188 ถนนปิ่นดำริห์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร 62000
พิกัด: 16°29′22″N 99°31′13″E﻿ / ﻿16.489444°N 99.520278°E﻿ / 16.489444; 99.520278
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ก.พ. / KP
ชื่อเดิม: โรงเรียนกำแพงเพชร "วัชรราษฎร์วิทยาลัย"   โรงเรียนสตรีกำแพงเพชร "นารีวิทยา"
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล   โรงเรียนประจำจังหวัด   โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
คำขวัญ: เรียนดี ประพฤติดี มีวินัย ใจซื่อสัตย์   ปรัชญา   บาลี: นิมิตตํ สาธุรูปานํ กตญญู กตเวทิตา   (ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดี)
ศาสนา: เถรวาท
สถาปนา: 5 สิงหาคม พ.ศ. 2454 (113 ปี) (นับแบบเก่า)  1 กันยายน พ.ศ. 2514 (53 ปี) (นับแบบใหม่)
ผู้ก่อตั้ง: เป้ เมฆพินธุ์ (โรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกชาย)  ศ. สุกิจ นิมมานเหมินท์ (โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม)
เขตการศึกษา: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 41
หน่วยงานกำกับ: กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1062040430
ผู้อำนวยการ: ดร.พัฒนา ทรงประดิษฐ
ครู/อาจารย์: 137 คน  (ปีการศึกษา 2565)
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษา
เพศ: สหศึกษา
จำนวนนักเรียน: 2,728 คน  (ปีการศึกษา 2564)
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่มีการเรียนการสอนในโรงเรียน   ภาษาไทย   ภาษาญี่ปุ่น   ภาษาเกาหลี   ภาษาอังกฤษ   ภาษาฝรั่งเศส   ภาษาจีนกลาง
ห้องเรียน: 63 ห้องเรียน
พื้นที่: 84 ไร่ 66.1 ตารางวา
สี:   สีแดง และ สีขาว
เพลง: ดู บทเพลงประจำโรงเรียน
สัญลักษณ์: ตราเพชรเหนือกำแพงเมืองโบราณ
ฉายาทีมกีฬา: ลูกแดงขาว
หนังสือพิมพ์: วารสารประกายเพชร
สังกัด: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
ศิษย์เก่า: สมาคมศิษย์เก่ากำแพงเพชร
เว็บไซต์: www.kp.ac.th
เชิงอรรถ / อ้างอิง   
กำแพงเพชรพิทยาคมกำแพงเพชรพิทยาคม (จังหวัดกำแพงเพชร)แสดงแผนที่จังหวัดกำแพงเพชรกำแพงเพชรพิทยาคมกำแพงเพชรพิทยาคม (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม (อังกฤษ: Kamphaengphet Pittayakom School; อักษรย่อ: ก.พ. – KP) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้รับรางวัลพระราชทานเมื่อปีพุทธศักราช 2538 ตั้งอยู่เลขที่ 188 ถนนปิ่นดำริห์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร ด้านหน้าติดกับวัดพระแก้ว ทิศเหนือติดกับพระสนซึ่งเป็นสถานที่โบราณ ทิศใต้ติดกับพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกำแพงเพชร ด้านหลังติดกับกำแพงเมืองเก่า ซึ่งถือว่าเป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในเขตโบราณสถานรายรอบไปด้วยโบราณสถานเก่าแก่มากมายอีกทั้งในบริเวณโรงเรียนยังมีซากโบราณสถานอีกด้วย มีพื้นที่ทั้งหมด 83 ไร่ 3 งาน 80.1 ตารางวา ประกอบด้วยอาคาร 6 หลัง คือ อาคาร 1 ชากังราว, อาคาร 2 ทุ่งเศรษฐี, อาคาร 3 ไตรตรึงษ์, อาคาร 4 คณฑี, อาคาร 5 โกสัมพี และอาคาร 6 นครชุม โรงฝึกงาน 5 หลัง หอประชุมวัชรนารี ห้องสมุด โรงอาหาร สนามฟุตบอล สนามบาสเกตบอลร่วม โรงยิม พุทธสถาน และอาคารจรัล-พงษ์เพ็ญ ดำรงรัตน์ โดยในปัจจุบันได้ทำการสร้างโดมหน้าเสาธง และขณะนี้กำลังดำเนินการสร้างอาคารเรียนหลังที่ 7 มีกำหนดแล้วเสร็จในปี 2559
ประวัติ

โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคมเกิดจากการรวม โรงเรียนกำแพงเพชร “วัชรราษฎร์วิทยาลัย” กับ โรงเรียนสตรีกำแพงเพชร “นารีวิทยา” ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ลงไว้ ณ วันที่ 5 สิงหาคม พุทธศักราช 2514 โดย ฯพณฯ สุกิจ นิมมานเหมินทร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และมี ดร.ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์ เป็นอธิบดีกรมสามัญศึกษา นายประจวบ คำบุญรัตน์ ผู้อำนวยการกองการมัธยมศึกษา ว่าที่ร้อยตรีมานิต ป้อมสุข ผู้รักษาการในตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคมคนแรก
ประวัติ > โรงเรียนกำแพงเพชร "วัชรราษฎร์วิทยาลัย"

โรงเรียนกำแพงเพชร “วัชรราษฎร์วิทยาลัย” เดิมชื่อ "โรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกชาย" เริ่มก่อตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2454 สถานที่ตั้งโรงเรียนอยู่ที่บริเวณ วัดคูยาง ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร โดยใช้ศาลาใหญ่เป็นที่เรียน (ปัจจุบันรื้อแล้ว) โดยมีครูเป้ เมฆพินธุ์ เป็นครูใหญ่คนแรก ในปี พ.ศ. 2460 ได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ถนนเทศา (ตรงข้ามที่ทำการประปากำแพงเพชร) เปลี่ยนชื่อว่า "โรงเรียนกำแพงเพชร 'วัชรราษฎร์วิทยาลัย'" ในปี พ.ศ. 2506 ได้ย้ายมาอยู่ ณ สถานที่ปัจจุบัน
ประวัติ > โรงเรียนสตรีกำแพงเพชร "นารีวิทยา"

โรงเรียนสตรีกำแพงเพชร “นารีวิทยา” เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2469 แต่เดิมเป็นโรงเรียนจวนเก่า เมื่อโรงเรียนจวนเก่าเลิกกิจการ นางสาวสมสนิท รามสูต ครูใหญ่ เข้ารับราชการและจังหวัดกำแพงเพชรได้ใช้พลับพลารับแขกเมือง (บริเวณติดกับวัดชีนางเกา) เป็นโรงเรียนโดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกสตรี" มีประวัติการดำเนินการว่าเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2475 มณฑลพิษณุโลกมีใบบอกมาว่าโรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชรแผนกสตรี ซึ่งอาศัยพลับพลารับเสด็จเจ้านายเป็นที่เล่าเรียนมาหลายปีแล้ว  สถานที่ชำรุดทรุดโทรมมาก ทั้งไม่กว้างขวางพอต่อความต้องการของโรงเรียน ผู้ว่าราชการจังหวัดพร้อมด้วยธรรมการได้ช่วยกันบอกบุญเรี่ยไร ข้าราชการ พ่อค้า คหบดีและราษฎร ได้เงิน 2,431.60  บาท คณะครูและสุภาพสตรีในท้องที่จังหวัดกำแพงเพชรแสดงละครเก็บเงินช่วยได้ 197.70 มณฑลจ่ายเงินรายได้ อีก 362.91 บาท รวมเป็นเงิน 2,992.21 บาท และมีผู้ให้ใช้ไม้ในการปลูกสร้างด้วย ราคา 418 บาท จัดการปลูกสร้างโรงเรียนขึ้นใหม่หลังหนึ่งเป็นอาคารรูปปันหยา ชั้นเดียวแล้วเสร็จสิ้นเงิน 2,974.51  บาท  คงเหลือเงินอีก 17.08 บาท เก็บไว้บำรุงโรงเรียนต่อไป (สมัยเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรีเป็นเสนาบดีกระทรวงธรรมการ) ต่อมาโรงเรียนหลังนี้หมดความจำเป็น เมื่อย้ายอาคารเรียนไปอยู่ในเมืองเก่าแล้ว อาคารหลังนี้ประสบอัคคีภัยทั้งหลัง (บริเวณใกล้วัดชีนางเกา) อาคารเรียนหลังใหม่สร้างในเมืองเก่าเป็นอาคารไม้สองชั้น เปิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2499 โดยขุนไตร พิทยานุกูล  ผู้ว่าราชการภาค 6 (ปัจจุบันอาคารหลังนี้รื้อไปแล้ว) พร้อมกับเปิด ศาลากลางจังหวัดกำแพงเพชร
การบริหารและการจัดการ > มาตรฐานและผลงาน

ปีพุทธศักราช 2538 ได้รับรางวัลโรงเรียนรางวัลพระราชทาน
ปีพุทธศักราช 2539 ได้รับรางวัลโรงเรียนเสมาประชาธิปไตย
ปีพุทธศักราช 2543 ได้รับรางวัลโรงเรียนจริยธรรมดีเด่น
ปีพุทธศักราช 2536 และ 2544 ได้รับรางวัลห้องสมุดโรงเรียนดีเด่น
ปีพุทธศักราช 2544 ถึง 2556 ได้รับรางวัลธนาคารโรงเรียนดีเด่น
ปีพุทธศักราช 2549 ได้รับรางวัลโรงเรียนรักการอ่านดีเด่น
ปีพุทธศักราช 2549 ได้รับรางวัลมาตรฐานโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ ระดับทอง
ปีพุทธศักราช 2554 ผ่านการประเมินคุณภาพภายนอกรอบสาม (พุทธศักราช 2554 ถึง 2558) จากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา ระดับดีมาก
หลักสูตรการศึกษา > ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น > ห้องเรียนพิเศษ

ห้องเรียนพิเศษเน้นความเป็นอัจฉริยภาพทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ภาษาอังกฤษ และคณิตศาสตร์ (STEM)
ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม (SMTE)
ห้องเรียนพิเศษคณิตศาสตร์
บุคคล

หน้าหลัก: หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ได้ทำการผลิตบุคลากรในระดับชั้นมัธยมศึกษา โดยมีครูและนักเรียนมากมายที่ได้สร้างชื่อเสียงและผลงานให้แก่โรงเรียน ทั้งในระดับชาติ และระดับนานาชาติ ซึ่งนอกจากนี้ยังมีในส่วนของคณาจารย์ ที่ได้ทำการดำรงตำแหน่งผู้บริหาร ตั้งแต่ก่อตั้งจวบจนระยะเวลาปัจจุบัน โดยสามารถจำแนกแยกย่อยรายนามบุคคลสำคัญแต่ละบุคคลให้อยู่ในประเภทต่าง ๆ ได้ดังนี้
บุคคล > ผู้บริหาร

นับตั้งแต่การก่อตั้งโรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกชาย ขึ้น จวบจนถึงโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ในช่วงระยะเวลาปัจจุบัน ผู้บริหารภายในโรงเรียน มีรายนามทั้งหมด ดังนี้
| ลำดับ | คำนำหน้านาม | รายนาม | วาระดำรงตำแหน่ง | เชิงอรรถ / อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | เป้ เมฆพิน | พ.ศ. 2454-2462 |  |
| 2 |  | จ่าย อัครจาคะ | พ.ศ. 2463-2469 |  |
| 3 | รองอำมาตย์ตรี | อยู่ดวงรัตน์ | พ.ศ. 2470 |  |
| 4 | ขุน | สัตยธรรม ศึกษากร | พ.ศ. 2471-2481 |  |
| 5 |  | พร้อม จิตย์ศิริ | พ.ศ. 2482-2483 |  |
| 6 |  | ถิ่น รัติกนก | พ.ศ. 2484 |  |
| 7 |  | จรัล ธรรมพันธ์ | พ.ศ. 2485-2488 |  |
| 8 |  | ส่ง ไชยสิทธิ์ | พ.ศ. 2489-2490 |  |
| 9 |  | มานะ เอี่ยมสกุล | พ.ศ. 2491-2493 |  |
| 9 |  | แถม บุญบุตร | พ.ศ. 2494 |  |
| 10 |  | ดุสิต ศิริพงษ์ | พ.ศ. 2495-2507 |  |
| 11 |  | บุญปลูก งามขำ | พ.ศ. 2507-2510 |  |
| 12 |  | ถวิล บุรีรักษ์ | พ.ศ. 2510-2514 |  |
| 13 | ว่าที่ร้อยตรี | มานิตย์ ป้อมสุข | พ.ศ. 2514-2523 |  |
| 14 |  | ศิริลักษณ์ นันทพิศาล | พ.ศ. 2523-2525 |  |
| 15 |  | จำรัส ลอยมา | พ.ศ. 2525-2528 |  |
| 16 |  | ธีรพนธ์ กลางนภา | พ.ศ. 2528-2532 |  |
| 17 |  | ลำยง บ่อน้อย | พ.ศ. 2532-2535 |  |
| 18 |  | ธำรง แพรนิมิต | พ.ศ. 2535-2539 |  |
| 19 |  | วินัย อิสระธานันท์ | พ.ศ. 2539-2543 |  |
| 20 | ดร. | สมปอง สมนักพงษ์ | พ.ศ. 2543-2552 |  |
| 21 |  | อำนวย อภิชาติตรากูล | พ.ศ. 2552-2561 |  |
| 22 |  | สอิ้ง กันยะมูล | พ.ศ. 2561-2564 |  |
| 23 | ดร. | ไพชยนต์ ศรีม่วง | พ.ศ. 2565-ปัจจุบัน |  |
บุคคล > ครูดีเด่น

นับตั้งแต่การก่อตั้งโรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกชาย ขึ้น จวบจนถึงโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ในช่วงระยะเวลาปัจจุบัน ครูดีเด่นภายในโรงเรียน มีรายนามทั้งหมด ดังนี้
| คำนำหน้านาม | รายนาม | เกียรติประวัติ | เชิงอรรถ / อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
|  | มงคล วังลึก |  |  |
|  | กอบกุล นิลาภรณ์ | ได้รับรางวัล "สดุดี ครุศาสตร์" ในปี พ.ศ. 2559 ส่งมอบโดยมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร |  |
|  | ธำรงค์ แพรนิมิตร | อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนโยธินบูรณะ |  |
|  | วินัย อิสระธานันท์ | อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนคลองลานวิทยา |  |
|  | บุญห้อม อรรถธรรมสุนทร |  |  |
เชิงอรรถและอ้างอิง > เชิงอรรถ

↑  พระพุทธศาสนานิกายเถรวาทถือเป็นศาสนาประจำโรงเรียนโดยพฤตินัย
↑  ดำรงตำแหน่งในฐานะผู้บริหาร "โรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกชาย"
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13  ดำรงตำแหน่งในฐานะผู้บริหาร โรงเรียนกำแพงเพชร “วัชรราษฏร์วิทยาลัย”
↑  ไม่ทราบนามที่แน่ชัด
1 2 3 4 5 6 7 8 9  สำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนกำแพงเพชร “วัชรราษฎร์วิทยาลัย”
↑  สำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกชาย
↑  สำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนสตรีกำแพงเพชร "นารีวิทยา"
1 2 3 4 5  ได้รับการพิจารณาคัดเลือกให้ความเห็นชอบ โดยคณะอนุกรรมการสรรหาบุคคลดีเด่น สมาคมศิษย์เก่ากำแพงเพชร เนื่องในวาระครบรอบ ๑๐๕ ปี โรงเรียนวัชรราษฏร์วิทยาลัย โรงเรียนนารีวิทยา
↑  ผู้อำนวยการ คนที่ 19 ช่วงปี พ.ศ. 2546 - 2549
↑  ดำรงตำแหน่ง อาจารย์ใหญ่ / ผู้อำนวยการ ลำดับที่ 2 ช่วงปี พ.ศ. 2529 - 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
16°29′22″N 99°31′13″E﻿ / ﻿16.489444°N 99.520278°E﻿ / 16.489444; 99.520278
เว็บไซต์โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม เก็บถาวร 2020-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ที่ยูทูบ
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ที่เฟซบุ๊ก
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ที่อินสตาแกรม
ข้อมูลพื้นฐานโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคมในระบบสารสนเทศเพื่อการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
| ด ค กโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ |  เพชร  สีแดง-สีขาว  บทเพลงประจำโรงเรียน  |  |
| โครงการ |  ทูบีนัมเบอร์วัน  ห้องเรียนสีเขียว  ธนาคารโรงเรียน  ห้องเรียนวิทยาศาสตร์พลังสิบ  ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม  อนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (สวนพฤกษศาสตร์โรงเรียน)  |  |
| กิจกรรม |  แปรอักษร  โยธวาทิต  ปฐมนิเทศ  ปัจฉิมนิเทศ  ค่ายธรรมะ  ทำบุญตักบาตร  กีฬาระหว่างคณะสี  วันสถาปนาโรงเรียน  ฟุตบอลประเพณีศิษย์เก่า  แข่งขันดนตรีสตริง (KP Contest)  |  |
| สถานที่ |  ลานเสลา  สวนวรรณคดี  ศาลา 90 ปี  ศาลาศิลาแลง  สนามบาสร่วมใจ  หอประชุมวัชร-นารี  พุทธสถาน (พระพุทธชินสีห์จำลอง)  ลานธรรมสุขปิติ (พระพุทธพิทยารัตน์)  ศาลพระยาวชิรปราการ (สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช)  |  |
| สำนัก |  สำนักพิมพ์  สำนักหอสมุดวัชร-นารี  |  |
| ศูนย์ |  ศูนย์เพื่อนใจ  ศูนย์ส่งเสริมสุขภาพ  ศูนย์โอลิมปิกวิชาการ สอวน. ค่าย 1 วิชาคอมพิวเตอร์  |  |
| อื่นๆ |  สภานักเรียน  สมาคมศิษย์เก่า  ธนาคารโรงเรียน  บุคคลจากโรงเรียน  สมาคมผู้ปกครองและครู  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
ศิลามันตัล

ศิลาพระพุทธรูปมันตัล
ศิลามันตัล (อูรดู: منٹھل چٹان) หรือ ศิลาพระพุทธรูปมันตัล (อังกฤษ: Manthal Buddha Rock) เป็นหินแกรนิตขนาดใหญ่ซึ่งมีงานแกะสลักภาพของพระพุทธเจ้าบนนั้น อายุเก่าแก่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตั้งอยู่ในหมู่บ้านมันตัล ในเมืองสการ์ดู ประเทศปากีสถาน
ประวัติศาสตร์

ก่อนการเข้ามาของศาสนาอิสลามในภูมิภาคกิลกิต-บัลติสตาน ประชากรส่วนใหญ่ที่นี่เป็นพุทธศาสนิกชน ในปี 1906 นักสำรวจชาวสก็อต เอลลา คริสตี ได้เขียนหนังสือบันทึกการเดินทางไปยังทิเบตตะวันตกของเธอ ซึ่งมีระบุถึงประติมากรรมนี้ สร้างความสนใจไปในระดับนานาชาติ นับจากนั้นเป็นต้นมา ศิลาพระพุทธรูปมันตัลก็อยู่ภายใต้การดูแลของรัฐบาลและกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญหนึ่งของสการ์ดู
ดูเพิ่ม

พระพุทธรูปคาร์กาฮ์
ประเทศทาจิกิสถาน

ประเทศในเอเชียกลาง
39°N 71°E﻿ / ﻿39°N 71°E﻿ / 39; 71
| สาธารณรัฐทาจิกิสถาน ทาจิก: Ҷумҳурии Тоҷикистон, อักษรโรมัน: Jumhurii Tojikiston   รัสเซีย: Республика Таджикистан, อักษรโรมัน: Respublika Tadjikistan |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: "เพลงชาติทาจิกิสถาน"
ที่ตั้งของ ประเทศทาจิกิสถาน  (เขียว)
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: ดูชานเบ 38°33′N 68°48′E﻿ / ﻿38.550°N 68.800°E﻿ / 38.550; 68.800
ภาษาราชการ: ทาจิก
ภาษาในการสื่อสารระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์: รัสเซีย
ภาษาพูด: ทาจิก รัสเซีย อุซเบก คีร์กีซ เติร์กเมน ซุกนี Rushani ยักโนบี Bartangi Sanglechi-Ishkashimi อาหรับเอเชียกลาง ปาร์ยา บูโครี ตาตาร์ ยูเครน อื่น ๆ
กลุ่มชาติพันธุ์  (ค.ศ. 2010): 84.3% ชาวทาจิก 9.1% ชาวอุซเบก 4.5% ชาวพอมีรี 0.7% ชาวคีร์กีซ 0.4% ชาวรัสเซีย, ยูเครน และเบลารุส 0.2% ชาวเติร์กเมน 0.1% ตาตาร์โวลกาและไครเมีย 0.7% อื่น ๆ
ศาสนา : 97.6% อิสลาม 0.6% คริสต์ 1.8% ไม่นับถือศาสนาและอื่น ๆ
เดมะนิม: ชาวทาจิกิสถาน  ชาวทาจิก
การปกครอง: รัฐเดี่ยว ระบบพรรคเด่น ระบบประธานาธิบดี สาธารณรัฐรัฐธรรมนูญ

• ประธานาธิบดี : เอมอมาลี ราห์มอน
• นายกรัฐมนตรี : คอฮีร์ ราซุลซอดา
• ประธานมัจลีซีมิลลี : รุสแทม เอมอแมลี
 
สภานิติบัญญัติ: สมัชชาสูงสุด
• สภาสูง: สภาแห่งชาติ
• สภาล่าง: สมัชชาผู้แทน
ก่อตั้ง

• จักรวรรดิซามานิด : ค.ศ. 819
• เขตปกครองตนเองโซเวียต : 27 ตุลาคม ค.ศ. 1924
• สาธารณรัฐโซเวียต : 5 ธันวาคม ค.ศ. 1929
• เป็นเอกราชจากสหภาพโซเวียต : 9 กันยายน ค.ศ. 1991
• สมาชิกเครือรัฐเอกราช : 21 ธันวาคม ค.ศ. 1991
• ได้รับการยอมรับ : 26 ธันวาคม ค.ศ. 1991
• ยอมรับเป็นสมาชิกสหประชาชาติ : 2 มีนาคม ค.ศ. 1992
• รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน : 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994
 
พื้นที่
• รวม: 143,100 ตารางกิโลเมตร (55,300 ตารางไมล์) (อันดับที่ 94)
• แหล่งน้ำ (%): 1.8
ประชากร
• ค.ศ. 2020 ประมาณ: 9,537,645 (อันดับที่ 96)
• ความหนาแน่น: 48.6 ต่อตารางกิโลเมตร (125.9 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 155)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : ค.ศ. 2018 (ประมาณ)
• รวม: 30.547 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 132)
• ต่อหัว: 3,354 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 155)
จีดีพี (ราคาตลาด) : ค.ศ. 2018 (ประมาณ)
• รวม: 7.350 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 147)
• ต่อหัว: 807 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 164)
จีนี (ค.ศ. 2015): 34 ปานกลาง
เอชดีไอ (ค.ศ. 2019):  0.668 ปานกลาง · อันดับที่ 125
สกุลเงิน: โซโมนี (TJS)
เขตเวลา: UTC+5 (เวลาทาจิกิสถาน)
ขับรถด้าน: ขวา
รหัสโทรศัพท์: +992
โดเมนบนสุด: .tj
 รัสเซียมีสถานะภาษาทางการถึงแม้ว่าจะใช้เป็นภาษาระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์อย่างเป็นทางการตามรัฐธรรมนูญทาจิกิสถาน 
ทาจิกิสถาน (อังกฤษ: Tajikistan; ทาจิก: Тоҷикистон; รัสเซีย: Таджикистан) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐทาจิกิสถาน (อังกฤษ: Republic of Tajikistan; ทาจิก: Ҷумҳурии Тоҷикистон) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในภูมิภาคเอเชียกลาง มีพื้นที่ 143,100 ตารางกิโลเมตร (55,300 ตารางไมล์) และประชากรประมาณ 9,537,645 คน มีอาณาเขตติดต่อกับอัฟกานิสถาน จีน คีร์กีซสถาน และอุซเบกิสถาน ทาจิกิสถานเคยเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต
ศัพทมูลวิทยา

บทความหลัก: ชาวทาจิก
ทาจิกิสถาน หมายถึง "ดินแดนของชาวทาจิก" โดยคำว่าทาจิกแปลว่า "ไม่ใช่เติร์ก" และ "-สถาน" เป็นคำลงท้ายภาษาเปอร์เซียที่มีความหมายว่า "ดินแดนของ" หรือ "ประเทศของ"
พจนานุกรมแอมีด หนึ่งในพจนานุกรมเปอร์เซียที่โดดเด่นที่สุด ให้คำนิยามทาจิกจากข้อมูลหลายแหล่งว่า:
ไม่ใช่ทั้งชาวอาหรับหรือเติร์ก เขาผู้พูดภาษาเปอร์เซีย ผู้ที่พูดภาษาเปอร์เซีย
เด็กที่เกิดในเปอร์เซีย และดังนั้นจึงพูดภาษาเปอร์เซีย
ฆียอส แอลลูฆอต พจนานุกรมเก่าแก่อีกเล่มให้คำนิยามทาจิกว่า "ผู้ที่ไม่ใช่ชาวมองโกลหรือเติร์ก"
ในภาษาอังกฤษก่อน ค.ศ. 1991 ทาจิกิสถานมักเขียนในรูปของ Tadjikistan หรือ Tadzhikistan เนื่องจากการทับศัพท์คำว่า "Таджикистан" ในภาษารัสเซีย ไม่มีอักษร "j" เดี่ยวที่แสดงหน่วยเสียง /ʤ/ และดังนั้นจึงเขียนเป็น дж หรือ dzh Tadzhikistan เป็นรูปเขียนหนึ่งที่นิยมเขียนกันมากที่สุด และถูกใช้อย่างกว้างขวางในวรรณกรรมอังกฤษที่นำข้อมูลมาจากรัสเซีย ส่วน "Tadjikistan" เป็นรูปการสะกดตามภาษาฝรั่งเศส และสามารถพบในข้อความภาษาอังกฤษบางส่วน ประเทศทาจิกิสถานเขียนในแบบอักษรเปอร์เซีย-อาหรับเป็น تاجیکستان‎
ประวัติศาสตร์ > ทาจิกิสถานของรัสเซีย

ลัทธิจักรวรรดินิยมรัสเซียนำไปสู่การพิชิตเอเชียกลางของจักรวรรดิรัสเซียในช่วงปลายยุคจักรวรรดิของศตวรรษที่ 19  ระหว่างปี พ.ศ. 2407 - 2428 รัสเซียค่อย ๆ เข้าควบคุมดินแดนทั้งหมดของเตอร์กิสถานรัสเซียส่วนทาจิกิสถานซึ่งถูกควบคุมโดยเอมิเรตแห่งบูคาราและคานาเตะแห่งโคกันด์  รัสเซียสนใจที่จะเข้าถึงแหล่งผลิตฝ้าย และในช่วงทศวรรษที่ 1870 พยายามที่จะเปลี่ยนการเพาะปลูกในภูมิภาคจากเมล็ดพืชเป็นฝ้าย (กลยุทธ์ที่ถูกคัดลอกและขยายโดยโซเวียตในภายหลัง) ในปี พ.ศ. 2428 ดินแดนของทาจิกิสถานถูกปกครองโดยจักรวรรดิรัสเซียหรือรัฐข้าราชบริพารเอมิเรตบูฆอรอ แต่ทาจิกิสถานรู้สึกได้ถึงอิทธิพลของรัสเซียเพียงเล็กน้อย
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 พวกทาจิก ได้จัดตั้งตัวเองเป็นขบวนการทางสังคมอิสลามทั่วทั้งภูมิภาค แม้ว่าทาจิกจะเป็นผู้ที่สนับสนุนความทันสมัยและไม่จำเป็นต้องต่อต้านรัสเซีย แต่ชาวรัสเซียมองว่าการเคลื่อนไหวดังกล่าวเป็นภัยคุกคามเนื่องจากจักรวรรดิรัสเซียนับถือศาสนาคริสต์เป็นหลัก กองกำลังรัสเซียจำเป็นต้องฟื้นฟูคำสั่งซื้อในระหว่างการลุกฮือต่อต้านรัฐข่านโคกันด์ระหว่างปี พ.ศ. 2453 - 2456 ความรุนแรงเพิ่มเติมเกิดขึ้นในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2459 เมื่อผู้ประท้วงโจมตีทหารรัสเซียในฆูจันด์จากการขู่บังคับเกณฑ์ทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 แม้กองทัพรัสเซียจะนำฆูจันด์กลับอย่างรวดเร็ว ภายใต้การควบคุมการปะทะยังคงดำเนินต่อไปตลอดทั้งปีในสถานที่ต่าง ๆ ในทาจิกิสถาน
ประวัติศาสตร์ > หลังได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียต

ทาจิกิสถานได้ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1990 (พ.ศ. 2533) ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต แต่ในช่วงแรก การเมืองภายในประเทศขาดเสถียรภาพเนื่องจากเกิดความขัดแย้งภายในอย่างรุนแรงระหว่างกลุ่มชาตินิยม กลุ่มนีโอ-คอมมิวนิสต์ และกลุ่มอิสลามหัวรุนแรง และมีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าว 60,000 คน  ต่อมากลุ่มอิสลามหัวรุนแรงได้อพยพออกนอกประเทศพร้อมด้วยประชาชนหลายหมื่นคน ไปตั้งมั่นอยู่ทางภาคเหนือของอัฟกานิสถาน และกลับเข้ามาปฏิบัติการแบบกองโจรในทาจิกิสถาน ทำให้รัฐบาลทาจิกิสถานต้องพึ่งกองกำลังรัสเซียดูแลแนวชายแดนทาจิกิสถาน-อัฟกานิสถาน และมีการสู้รบยืดเยื้อเป็นเวลาหลายปี จนในปี ค.ศ. 1997 (พ.ศ. 2540) จึงมีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างประธานาธิบดี เอมอแมลี แรฮ์มอนอฟ กับนาย แซยิด แอบดุลลอห์ นูรี ผู้นำกลุ่มแนวร่วมต่อต้านรัฐบาล (United Tajik Opposition - UTO)
การแบ่งเขตการปกครอง

ทาจิกิสถานแบ่งออกเป็น 4 เขตการปกครองย่อย ได้แก่แคว้นซุฆด์กับฆัตลอน แคว้นปกครองตนเองเคอฮิสทอนีบาดัฆชอน และเขตภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐ แต่ละแคว้นแบ่งออกเป็นอำเภอ (ทาจิก: Ноҳия) ซึ่งแบ่งออกเป็น จามออัต (หน่วยปกครองตนเองระดับหมู่บ้าน) ข้อมูลเมื่อ 2006 ประเทศทาจิกิสถานมี 58 อำเภอและ 367 จามออัต
วัฒนธรรม > วันหยุด

1 มกราคม – วันปีใหม่ "Yangi Yil Bayrami"
14 มกราคม – วันกองทัพอุซเบกิสถาน Vatan Himoyachilari kuni
8 มีนาคม – วันสตรีสากล – "Xalqaro Xotin-Qizlar kuni"
21 มีนาคม – วันปีใหม่ของชาวเตอร์กิซ – "Navro'z Bayrami"
1 พฤษภาคม	– วันแรงงานสากล
9 พฤษภาคม – ชัยชนะเหนือเยอรมนี – "Xotira va Qadirlash kuni"
1 กันยายน	– วันประกาศเอกราช – "Mustaqillik kuni"
1 ตุลาคม	– วันครู – "O'qituvchi va Murabbiylar"
8 ธันวาคม	– วันรัฐธรรมนูญ – Konstitutsiya kuni
วันหยุดนอกเหนือจากทางราชการ
End of Ramazon Ramazon Hayit Eid al-Fitr
70 days later Qurbon Hayit Eid al-Adha
อ่านเพิ่ม

Kamoludin Abdullaev and Shahram Akbarzadeh, Historical Dictionary of Tajikistan, 3rd. ed., Rowman & Littlefield, 2018.
Shirin Akiner, Mohammad-Reza Djalili and Frederic Grare, eds., Tajikistan: The Trials of Independence, Routledge, 1998.
Richard Foltz, A History of the Tajiks: Iranians of the East, London: Bloomsbury Publishing, 2019.
Robert Middleton, Huw Thomas and Markus Hauser, Tajikistan and the High Pamirs, Hong Kong: Odyssey Books, 2008 (ISBN 978-9-622177-73-4).
Nahaylo, Bohdan and Victor Swoboda. Soviet Disunion: A History of the Nationalities problem in the USSR (1990) excerpt
Kirill Nourdhzanov and Christian Blauer, Tajikistan: A Political and Social History, Canberra: ANU E-Press, 2013.
Rashid, Ahmed. The Resurgence of Central Asia: Islam or Nationalism? (2017)
Smith, Graham,  ed. The Nationalities Question in the Soviet Union (2nd ed. 1995)
Monica Whitlock, Land Beyond the River: The Untold Story of Central Asia, New York: St. Martin's Press, 2003.
Poopak NikTalab. Sarve Samarghand (Cedar of Samarkand), continuous interpretation of Rudaki's poems, Tehran 2020, Faradid Publications {Introduction}
Sharma, Raj Kumar, "Food Security and Political Stability in Tajikistan", New Delhi, Vij Books, 2018.
แหล่งข้อมูลอื่น

Tajikistan at UCB Libraries GovPubs
Tajikistan. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
ประเทศทาจิกิสถาน ที่เว็บไซต์ Curlie
Tajikistan profile from the BBC News
Wikimedia Atlas of Tajikistan
Key Development Forecasts for Tajikistan from International Futures
| ด ค ก ประเทศทาจิกิสถาน |
| --- | --- | --- |
| ประวัติศาสตร์-สังคม | สหภาพโซเวียด • สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก • คณะผู้แทนทางการทูตของประเทศทาจิกิสถาน |  |
| สัญลักษณ์ประจำชาติ | ธงชาติ • ธงชาติในอดีต • ตราแผ่นดิน • เพลงชาติปัจจุบัน • เพลงชาติในอดีต |  |
| เศรษฐกิจ | เงินโซโมนี |  |
| เมืองสำคัญ | ดูชานเบ • คาโรเตกิน • ฮัตลอน • กอร์โน-คาร์ดัคชาน |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส 2  3  BnF data 2  3  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 2 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก

สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก (Tajik SSR; ทาจิก: Республикаи Советии Социалистии Тоҷикистон; รัสเซีย: Таджикская Советская Социалистическая Республика) เป็นรัฐสังคมนิยมโซเวียตที่มีประชาธิปไตย และเป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐองค์ประกอบ (constituent republic) ของสหภาพโซเวียต ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในปี 1929 และล่มสลายในปี 1991โดยเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น "สาธารณรัฐทาจิกีสถาน"
การคมนาคม

ในปี 1986 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิกมีพัฒนาการด้านการคมนาคมดังนี้:
ทางรถไฟ - 470 กิโลเมตร
ถนน - 13,200 กิโลเมตร (รวมกับถนนราดยาง - 11,600 กิโลเมตร)
สนามบิน
ทาจิกิสถานได้รับก๊าซจากอุซเบกิสถานและอัฟกานิสถานด้วยท่อส่งก๊าซจากเคลิฟไปยังดูชานเบจากแหล่งก๊าซในท้องถิ่น