stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โดเบอร์แมนอินฟินิตี้
การแสดงสด > ฐานะวงหลัก

| ปี | ช่วงเวลา | ชื่อ |
| --- | --- | --- |
| 2015 | 11-27 กุมภาพันธ์ | DOBERMAN INFINITY LIVE "#PRLG" |
| 2016 | 5 มีนาคม-17 เมษายน | DOBERMAN INFINITY LIVE TOUR 2016 "THE LINE"  |
| 2017 | 11 กุมภาพันธ์-6 เมษายน | DOBERMAN INFINITY LIVE TOUR 2017 "TERMINAL" |
| 2017 | 13-14 พฤษภาคม | DOBERMAN INFINITY 3 Shuunen Tokubetsu Kinen Kouen "iii -three-"  (DOBERMAN INFINITY 3周年特別記念公演 "iii -three-") |
| 2018 | 26 พฤษภาคม-16 ตุลาคม | DOBERMAN INFINITY LIVE TOUR 2018 DOGG YEAR 〜PARTY ON THE OFF ROAD〜 |
| 2018 | 12 พฤศจิกายน | DOBERMAN INFINITY 2018 DOGG YEAR 〜FULL THROTTLE〜 in in Nippon Budokan  (DOBERMAN INFINITY 2018 DOGG YEAR 〜FULL THROTTLE〜 in 日本武道館) |
| 2019 | 11 กุมภาพันธ์-6 เมษายน | DOBERMAN INFINITY LIVE TOUR 2019 5IVE ~Kanarazu Aou Kono Yakusoku no Basho de~   (DOBERMAN INFINITY LIVE TOUR 2019 5IVE 〜必ず会おうこの約束の場所で〜) |
| 2020 | 7 มีนาคม-26 ธันวาคม | DOBERMAN INFINITY LIVE TOUR 2020 We are the one  |
| 2020 | 28 มีนาคม-28 ธันวาคม | DOBERMAN INFINITY LIVE TOUR 2020 We are the one 〜PERFECT YEAH!!〜 |
| 2021 | 14 พฤษภาคม-13 กันยายน | DOBERMAN INFINITY LIVE TOUR 2021 "HERE" |
| 2022 | 5 สิงหาคม-10 ตุลาคม | DOBERMAN INFINITY LIVE TOUR 2022 "LOST+FOUND" |
| 2022 | 31 ธันวาคม | DOBERMAN INFINITY COUNTDOWN LIVE 2022-2023  |
| 2023 | 11 มีนาคม-28 เมษายน | DOBERMAN INFINITY LIVE HOUSE TOUR 2023 "SHOUT OUT to D6"  |
| 2023 | 1 กันยายน-15 ธันวาคม | DOBERMAN INFINITY LIVE TOUR 2023 "DOGG RUN"  |
| 2023 | 31 ธันวาคม | DOBERMAN INFINITY COUNTDOWN LIVE 2023▷2024  |
| 2024 | 17 มิถุนายน-16 สิงหาคม | DOBERMAN INFINITY LIVE 2024 ThanX "THE REVIVAL" |
| 2024 | 31 ธันวาคม | DOBERMAN INFINITY COUNTDOWN LIVE 2024▷2025 |
การแสดงสด > ฐานะวงเข้าร่วม

| ปี | ช่วงเวลา | ชื่อ | ศิลปิน |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | 3 กันยายน-28 ธันวาคม | EXILE TRIBE PERFECT YEAR LIVE TOUR TOWER OF WISH 2014 〜THE REVOLUTION〜 | เอ็กไซล์ไทรบ์ |
| 2016 | 22 กรกฎาคม-3 ตุลาคม | HiGH&LOW THE LIVE  | รวมศิลปิน |
| 2023 | 30 ธันวาคม | LDH LIVE-EXPO 2023  | แอลดีเอช |
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ขื่อเพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2016 | "YEAH!! YEAH!! YEAH!!"  | เอ็กไซล์ เดอะเซ็กคันด์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

DOBERMAN INFINITY
We are D.I -DOBERMAN INFINITY OFFICIAL FAN CLUB-
DOBERMAN INFINITY OFFICIAL ที่ยูทูบ
DOBERMAN INFINITY ที่ติ๊กต็อก
ทวิตเตอร์
DOBERMAN INFINITY ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
KUBO-C ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
GS DOBERMAN INFINITY ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
P-CHO_official ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
SWAY TOKYO ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
KAZUKI ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
อินสตาแกรม
DOBERMAN INFINITY Official ที่อินสตาแกรม
KUBO-C ที่อินสตาแกรม
GS (DOBERMAN INFINITY) ที่อินสตาแกรม
P-CHO ที่อินสตาแกรม
SWAZY ที่อินสตาแกรม
KAZUKI ที่อินสตาแกรม
เแหล่งอ้างอิงเก่า
DOBERMAN INC | ビクターエンタテインメント
DOBERMAN INFINITY | TOY'S FACTORY
INFINITY「INFINITY」- Ameba Blog[ลิงก์เสีย] (ปี 2008-2014)
INFINITY Official Blog - Ameba Blog[ลิงก์เสีย] (ปี 2014-2018)
เส้นทางการเดินทางในเพชรพระอุมา

เส้นทางการเดินทางในเพชรพระอุมา เป็นเส้นทางการเดินทางของตัวละครภายในเพชรพระอุมาที่เกิดจากจินตนาการของพนมเทียน ในการกำหนดเส้นทางการเดินทางของตัวละครในภาคแรกและภาคสมบูรณ์ โดยที่มีจุดเริ่มต้นจากหมู่บ้านหนองน้ำแห้งของรพินทร์ ไพรวัลย์ หมู่บ้านหล่มช้างจนถึงเมืองมรกตนครในภาคแรก และจากหมู่บ้านหนองน้ำแห้ง อาณาจักรนิทรานครจนถึงเมืองมรกตนครในภาคสมบูรณ์
เส้นทางการเดินทางในเพชรพระอุมาภาคแรก > การเดินทางในช่วงที่ 1

การเดินทางในเพชรพระอุมาเริ่มต้นจากรพินทร์ ไพรวัลย์ได้พบกับคณะนายจ้างจากพระนคร ที่สถานีกักสัตว์ของบริษัทไทยไวล์ดไลฟ์ (Thai Wild Life) โดยนายประเสริฐ ซึ่งเป็นผู้จัดการบริษัทและนายอำพล พลการ ผู้อำนวยการบริษัทไทยไวล์ดไลฟ์ ได้แนะนำคณะนายจ้างให้รพินทร์ได้รู้จัก และบอกกล่าวถึงวัตถุประสงค์ในการมาพบ รพินทร์ตกลงรับจ้างเป็นพรานนำทาง พร้อมกับเล่าเรื่องราวของขุมทรัพย์เพชรพระอุมา รวมทั้งข่าวคราวล่าสุดของพรานชดที่ได้พบเจอแก่คณะนายจ้าง
เมื่อตกลงทำสัญญาระหว่างรพินทร์และคณะนายจ้าง ที่มีพันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ เป็นหัวหน้าคณะในการเดินทาง ทางคณะนายจ้างได้จัดเตรียมสัมภาระในการเดินทางมายังหมู่บ้านหนองน้ำแห้งภายหลังจากวันที่ตกลงทำสัญญา เป็นระยะเวลาประมาณ 20 วัน ก่อนออกเดินทางในกลางเดือนมีนาคม จากจุดแรกของเส้นทางการเดินทาง รพินทร์นำคณะนายจ้างเดินทางมุ่งหน้าสู่เขาโล้น เป็นระยะทางกว่า 20 กิโลเมตร ก่อนที่จะบ่ายหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือมุ่งสู่โป่งกระทิง หุบชะมด ห้วยยายทอง ทุ่งช้าง ป่าหวาย และหล่มช้างตามลำดับ
แต่ในขณะของการเดินทางตั้งแต่หุบชะมดไปสู่ป่าหวายนั้น คณะเดินทางได้แยกเป็นสองขบวนคือขบวนเกวียนที่นำโดยบุญคำ จัน และเส่ย และขบวนล่าพญาช้างไอ้แหว่ง ซึ่งแยกตัวออกมาจากขบวนเกวียน ประกอบด้วยนายจ้างทั้งสาม รพินทร์ แงซาย และเกิด ในช่วงจากหุบชะมดนี้ คณะล่าไอ้แหว่งได้เดินทางผ่านห้วยยายทอง ห้วยแม่เลิง สันเขาหุบหมาหอน เขานางนอน และลงไปสมทบกับขบวนเกวียนที่ป่าหวาย
เส้นทางการเดินทางในเพชรพระอุมาภาคแรก > การเดินทางในช่วงที่ 2

ก่อนออกเดินทางจากโป่งกระทิง คณะเดินทางได้ถูกผีโขมดดงทำร้าย ลูกหาบเสียชีวิตก่อนเดินทางต่อมายังโป่งน้ำร้อน และจะเดินทางถึงหุบชมดในตอนเที่ยง ห้วยยายทองในตอนพลบค่ำและถึงโป่งผีสิงในวันรุ่งขึ้น ก่อนจะออกเดินทางจากห้วยแม่เลิง ยึดสันเขามุ่งหน้าทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตลอดระยะเวลาในการเดินทาง และพักในหุบเขากลางดงกล้วย ไต่ขี้นสันเขาดอยนาง และไต่ถึงร่องอกของเต้าถันสองข้างของดอยนางนอนในช่วงระยะเวลาก่อนเที่ยง และเริ่มมองเห็นพื้นที่บริเวณป่าหวายอยู่เบื้องล่างก่อนถึงป่าหวายในช่วงพลบค่ำ
จากจุดนี้คณะเดินทางของรพินทร์พบกับไอ้แหว่ง ช้างเกเรที่ปะทะกับคณะเดินทางในการบ่ายหน้าไปทางทิศเหนือ เป็นระยะทางประมาณ 5 กิโลเมตร คณะเดินทางถูกไอ้แหว่งถล่มที่พัก เชษฐาได้รับบาดเจ็บสาหัสจนต้องผ่าตัดช่วยชีวิตด่วน คณะเดินทางหยุดพักรักษาอาการของเชษฐาและมุ่งหน้าไปอีก 5 กิโลเมตร บนเนินแห่งหนึ่งเพื่อเป็นชัยภูมิในการพักแรมและออกตามล่าไอ้แหว่งเป็นเวลาประมาณ 7 วัน ก่อนที่ดารินจะล้มไอ้แหว่งได้สำเร็จ ออกเดินทางมุ่งหน้าหล่มช้างไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ในช่วงเวลาเย็น คณะเดินทางผ่านพุเตย ซึ่งเป็นหมู่บ้านร้างที่คนในหมู่บ้านเสียชีวิตทั้งหมดด้วยโรคอหิวาห์ และถึงหล่มช้างในเวลาประมาณเที่ยง หล่มช้างถูกงูยักษ์บุกมาอาละวาด รพินทร์และแงซายปราบงูยักษ์ด้วยธนูติดระเบิดไนโตรกลีเซอรีน คณะเดินทางพักอยู่ที่หล่มช้างประมาณหนึ่งเดือนก่อนออกเดินทางต่อ
เส้นทางการเดินทางในเพชรพระอุมาภาคแรก > การเดินทางในช่วงที่ 4

คณะเดินทางใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงในการไต่เขาจนพบกับเทือกเขาพระศิวะ และทันทีที่ทั้งหมดย่างก้าวเข้าสู่บริเวณหัวถนนของเมืองมรกตนคร วันและเวลาก็หยุดอยู่ที่วันที่ 4 พฤศจิกายน เวลาบ่ายสามโมงครึ่ง และเดินตัดตามถนนที่ลาดชันลงมาเป็นระยะเวลาประมาณ 4 ชั่วโมง และหยุดพักบริเวณใต้ร่มต้นไม้ข้างลำธารจนรุ่งเช้า และพบว่าแงซายและอาวุธปืนหายไปรวมทั้งถูกจับตัวเป็นเชลยจากกองทัพทหารของชาวเมืองมรกตนครที่นำกองทัพโดยรหัสยะ คณะเดินทางถูกควบคุมตัวผ่านสองข้างทางของมรกตนคร ซึ่งระยะทางจากสามแยกไปเมืองมรกตใช้เวลาเดินครึ่งวัน ตกดึกได้มีการปล้นชิงตัวเชลยที่ร่วมเดินทางกับคณะเดินทางจากต่างถิ่นโดยเมยานี ลูกสาวของอรชุน
คณะเดินทางถูกนำตัวมาถึงเมืองมรกตนครในช่วงเวลาพลบค่ำ แต่ไม่สามารถเข้าไปภายในตัวเมืองได้ และถูกนำตัวมารอที่สนามชัยจนเที่ยงก่อนเข้าเฝ้ากษัตริย์สิงหราในช่วงบ่าย ในเวลาประมาณเที่ยงคืน สุกรีกับพวกอีก5คนและเมยานีมุดทางลับใต้ดินมาขึ้นที่คุกที่คุมขังคณะเดินทาง และนำตัวเชลยต่างแดนทั้งหมดไปที่ถ้ำเหมราชและพบกับแงซายหรือจักราชที่รออยู่
รุ่งเช้าคณะเดินทางทั้งหมดช่วยเหลือแงซายในการเปิดศึกกับสิงหราในการชิงราชบัลลังก์คืน ปราบแม่มดวาชิกาที่อยู่บนยอดปราสาท แงซายได้ขึ้นครองราชสมบัติในพระนาม "สมเด็จพระเจ้าจักราธิราช" คณะเดินทางพร้อมด้วยแงซายและทหารเมืองมรกตนคร ออกเดินทางด้วยม้าจากเมืองมรกตในเวลาประมาณตอนบ่าย พักระหว่างทางหนึ่งคืน และเดินทางถึงบริเวณปลายถนนในเวลาประมาณสามโมงเช้าตามเวลาของเมืองมรกตนคร แงซายมอบตราของราชวงศ์เทพให้แก่รพินทร์ และเมื่อคณะเดินทางเลาะบริเวณขอบถนนถึงป่าสน นาฬิกาก็เริ่มเดินอีกครั้ง รพินทร์นำคณะเดินทางตัดตรงไปยังหุบเขานิลกาญจน์ โดยหลีกเลี่ยงไม่ผ่านหลุมอุกกาบาตก่อนมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านหล่มช้าง
อำเภอนิคมพัฒนา

ระวังสับสนกับ อำเภอพัฒนานิคม
| อำเภอนิคมพัฒนา |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Nikhom Phatthana
นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด
คำขวัญ: สับปะรดหวานฉ่ำ อุตสาหกรรมน้อยใหญ่ เสียงลือไกลหลวงพ่อชื่น
แผนที่จังหวัดระยอง เน้นอำเภอนิคมพัฒนา
พิกัด: 12°49′53″N 101°12′29″E﻿ / ﻿12.83139°N 101.20806°E﻿ / 12.83139; 101.20806
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ระยอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 237.5 ตร.กม. (91.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 64,977 คน
 • ความหนาแน่น: 273.59 คน/ตร.กม. (708.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 21180
รหัสภูมิศาสตร์: 2108
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอนิคมพัฒนา เลขที่ 8 หมู่ที่ 1 ตำบลนิคมพัฒนา อำเภอนิคมพัฒนา จังหวัดระยอง 21180
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
นิคมพัฒนา เป็นอำเภอหนึ่งที่อยู่ในจังหวัดระยอง ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ ทำไร่ ทำสวน และทำโรงงานอุตสาหกรรม
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอนิคมพัฒนาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปลวกแดง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ้านค่าย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองระยองและอำเภอบ้านฉาง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบางละมุง (จังหวัดชลบุรี)
ประวัติ

ท้องที่อำเภอนิคมพัฒนาเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบ้านค่าย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนิคมพัฒนา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนิคมพัฒนา โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอนิคมพัฒนาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 30 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | นิคมพัฒนา |  |  | (Nikhom Phatthana) |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 2. | มาบข่า |  |  | (Map Kha) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 3. | พนานิคม |  |  | (Phana Nikhom) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 4. | มะขามคู่ |  |  | (Makham Khu) |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอนิคมพัฒนาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองมาบตาพุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาบข่า (เฉพาะพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 6, 7) รวมถึงตำบลห้วยโป่งและตำบลมาบตาพุดทั้งตำบล ตำบลเนินพระ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 4–7) และตำบลทับมา (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 5) ในเขตอำเภอเมืองระยอง
เทศบาลตำบลนิคมพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิคมพัฒนา (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–2) และตำบลมาบข่า (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 5, 8)
เทศบาลตำบลมะขามคู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมะขามคู่ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลมาบข่าพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาบข่า (นอกเขตเทศบาลเมืองมาบตาพุดและเทศบาลตำบลนิคมพัฒนา)
องค์การบริหารส่วนตำบลนิคมพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิคมพัฒนา (นอกเขตเทศบาลตำบลนิคมพัฒนา)
องค์การบริหารส่วนตำบลพนานิคม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพนานิคมทั้งตำบล
ณวีณัฐ นรทรัพย์วีปรีชา

| ณวีณัฐ นรทรัพย์ปรีชา |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: พัฒนิดา พุ่มชูแสง
เกิด: 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี) นครปฐม ประเทศไทย
ส่วนสูง: 170 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 48 กิโลกรัม
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ
ปีที่แสดง: 2564 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: โสมโสภา จาก กำนันหญิง (2564)   เอมฤดี จาก ธิดาวานร (2564)  
สังกัด: ช่อง 7HD (2563 -2567)
ณวีณัฐ นรทรัพย์ปรีชา หรือชื่อเดิม พัฒนิดา พุ่มชูแสง ชื่อเล่น มายด์ เป็นนักแสดงและนางแบบหญิงชาวไทย สังกัดช่อง 7 เอชดี และเป็นเจ้าของตำแหน่งมิสทีนไทยแลนด์ 2014 ประจำปี 2557 มีผลงานที่เป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียง คือ กำนันหญิง , บ้านไร่สายสมร , กองป่วนก๊วนเหลือเชื่อ , ธิดาวานร เป็นต้น
ประวัติ

ณวีณัฐ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2539 ที่จังหวัดนครปฐม จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตศาลายา เธอมีความสามารถพิเศษ คือ เล่นแบดมินตัน และทำอาหารไทย
ประวัติ > การทำงาน

ณวีณัฐ เริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเข้าประกวด Missteen Thailand 2014 แล้วได้รับรางวัลชนะเลิศ หลังจากนั้นจึงได้เซ็นสัญญาเข้าเป็นนักแสดงในสังกัดทางช่อง 7 HD เธอได้เริ่มแสดงละครเรื่องแรก คือ กำนันหญิง ในบทบาท "โสมโสภา" และต่อมาก็มีผลงานละครออกมาเรื่อยๆ เช่น บ้านไร่สายสมร , กองป่วนก๊วนเหลือเชื่อ , ธิดาวานร เป็นต้น
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7HD
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2564 | กำนันหญิง | โสมโสภา |
| 2564 | บ้านไร่สายสมร | ธารใส |
| 2564 | กองป่วนก๊วนเหลือเชื่อ | นิดา |
| 2564 | ธิดาวานร | เอมฤดี |
| 2565 | หมอลำซัมเมอร์ | พิมพ์ศิริ แสงอนันต์ (พรีม) |
| 2566 | ดั่งฟ้าสิ้นตะวัน | วิยะดา (วิว) |
| 2567 | สองทระนง | หงส์ |
| 2568 | ฟ้าพยับ | อมรรัตน์ |
ผลงาน > ละครสั้น

ฟ้ามีตา ตอน ทุกข์จนตาย (ออกกาศเมื่อวันเสาร์ที่ 5 มีนาคม 2565)
ฟ้ามีตา ตอน เรื่องขำๆที่ไม่ขำ (ออกอากาศเมื่อวันเสาร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2565)
ฟ้ามีตา ตอน คนมีกับคนไม่มี (ออกอากาศเมื่อวันเสาร์ที่ 26 พฤศจิกายน 2565)
ฟ้ามีตา ตอน อย่าเอาเเต่ด่ากัน (ออกอากาศเมื่อวันเสาร์ที่ 21 มกราคม 2566)
ฟ้ามีตา ตอน ของขลัง...ของเขลา (ออกอากาศเมื่อวันเสาร์ที่ 1 เมษายน 2566)
ฟ้ามีตา ตอน คนไม่มีอะไรดี (ออกอากาศเมื่อวันเสาร์ที่ 1 กรกฎาคม 2566)
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

ละครหมอลำซัมเมอร์ ชื่อเพลง "รัก 24 ชั่วโมง" (ต้นฉบับ สุนทรี ใหม่ละออ)
แหล่งข้อมูลอื่น

ณวีณัฐ นรทรัพย์วีปรีชา ที่อินสตาแกรม
พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก

| พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก |
| --- | --- |
 ฟัยศ็อล บิน ฮุซัยน์ บิน อะลี อัลฮาชิมี  (فيصل بن حسين بن علي الهاشمي‎) พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก

พระมหากษัตริย์แห่งซีเรีย พระมหากษัตริย์แห่งอิรัก
ครองราชย์: พระมหากษัตริย์แห่งซีเรีย 8 มีนาคม ค.ศ. 1920 - 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1920 พระมหากษัตริย์แห่งอิรัก 23 สิงหาคม ค.ศ. 1921 - 8 กันยายน ค.ศ. 1933
รัชสมัย: พระมหากษัตริย์แห่งซีเรีย 0 ปี 138 วัน พระมหากษัตริย์แห่งอิรัก 12 ปี 16 วัน
รัชกาลก่อนหน้า: ตั้งราชอาณาจักร
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก
ประสูติ: 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1885  มักกะฮ์ จักรวรรดิออตโตมัน
สวรรคต: 8 กันยายน ค.ศ. 1933  แบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์   (พระชนมพรรษา 48 พรรษา)
พระอัครมเหสี: เจ้าหญิงฮะซัยมา บินต์ นาศิร
พระราชบุตร: เจ้าหญิงอัซซาแห่งอิรัก เจ้าหญิงราจิฮาแห่งอิรัก เจ้าหญิงไรฟิอาแห่งอิรัก พระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก
พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก
ราชวงศ์: ฮัชไมต์ (ฮาชิม)
พระบรมราชชนก: ฮุซัยน์ บิน อะลี แกรนด์ชะรีฟแห่งมักกะฮ์
พระบรมราชชนนี: อับดิยะห์ บิน อับดุลลาห์
สมเด็จพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก หรือ สมเด็จพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งซีเรีย พระนามเดิม: ฟัยศ็อล บิน ฮุซัยน์ บิน อะลี อัลฮาชิมี (อาหรับ: فيصل بن حسين بن علي الهاشمي‎, Fayṣal ibn Ḥusayn; 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1885 - 8 กันยายน ค.ศ. 1933) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอาหรับซีเรียหรือซีเรียอันยิ่งใหญ่ ในปีพ.ศ. 2463 และทรงเป็นปฐมพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฮัชไมต์อิรัก พระองค์ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์ฮัชไมต์
พระโอรส-ธิดา

พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรักทรงราชาภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงฮะซัยมา บินต์ นาศิร  มีพระราชโอรสธิดาร่วมกัน 4 พระองค์ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | พระบรมราชสมภพ/ประสูติ | สวรรคต/สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา |
|  | เจ้าฟ้าหญิงอัซซาแห่งอิรัก | 1906ค.ศ. 1906 | 1936ค.ศ. 1936 |  |

|  | เจ้าฟ้าหญิงราจิฮาแห่งอิรัก | 1907ค.ศ. 1907 | 1959ค.ศ. 1959 |  |

|  | เจ้าฟ้าหญิงไรฟิอาแห่งอิรัก | 1910ค.ศ. 1910 | 1934ค.ศ. 1934 |  |

|  | พระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก | 191221 มีนาคม ค.ศ. 1912 | 19394 เมษายน ค.ศ. 1939 | ทรงราชาภิเษกสมรส 25 มกราคม ค.ศ. 1934 กับ เจ้าหญิงอะลียะฮ์ บินต์ อะลีแห่งเฮแจซ มีพระราชโอรส 1 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก |
โคกะ (จังหวัดชิงะ)

โคกะ (ญี่ปุ่น: 甲賀市; โรมาจิ: Kōka-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโคกะเพิ่งถึงระดับคงที่หลังจากการเติบโตหลายทศวรรษ
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 59,455 | —     |
|  1930  | 60,876 | +2.4% |
|  1940  | 61,133 | +0.4% |
|  1950  | 75,407 | +23.3% |
|  1960  | 70,755 | −6.2% |
|  1970  | 67,762 | −4.2% |
|  1980  | 75,203 | +11.0% |
|  1990  | 82,668 | +9.9% |
|  2000  | 92,482 | +11.9% |
|  2010  | 92,704 | +0.2% |
|  2020  | 88,358 | −4.7% |
ประวัติ

เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาล ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านมินากูจิขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ภายในอำเภอโคกะ จังหวัดชิงะ ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1894 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2004 เมืองมินากูจิได้รวมเข้ากับเมืองโคกะ เมืองโคนัง เมืองชิงารากิ และเมืองสึจิยามะ (ทั้งหมดมาจากอำเภอโคกะ) เพื่อจัดตั้งเป็นนครโคกะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Kōka, Shiga
คู่มือการท่องเที่ยว Koka จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค ก จังหวัดชิงะ |
| --- | --- | --- |
โอตสึ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  โอตสึ  |  |
| นคร |  คูซัตสึ  โคกะ  โคนัง  ทากาชิมะ  นางาฮามะ  โมริยามะ  ไมบาระ  ยาซุ  ริตโต  โอมิฮาจิมัง  ฮิโกเนะ  ฮิงาชิโอมิ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอเอจิ ไอโช  อำเภอกาโม ฮิโนะ  รีวโอ  อำเภออินูกามิ โคระ  ทางะ  โทโยซาโตะ  |  |
จดหมายเหตุวันวลิต

จดหมายเหตุวันวลิต เป็นจดหมายเหตุที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่งขึ้นด้วยภาษาฮอลันดาโดยนายเยเรเมียส ฟาน ฟลีต (Jeremais van Vliet) ชาวฮอลันดา เมื่อปี พ.ศ. 2183  โดยใช้ชื่อหนังสือว่า "The historical account of the war of Succession following the death of King Pra Interajasia, 22nd King of Ayuthian Dynasty" หนังสือเล่มนี้ได้หายสาบสูญไป จนกระทั่ง ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองหนังสือเล่มนี้จึงถูกค้นพบโดยศาสตราจารย์เซอิชิ อิวาโอะ (Seiichi Iwao) จากมหาวิทยาลัยโตเกียว
หนังสือเล่มนี้ได้แปลเป็นภาษาอื่น ๆ อีกหลายภาษา เช่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ สำหรับภาษาไทยนั้น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพโปรดให้ขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) แปลจากฉบับภาษาอังกฤษและโปรดให้ใช้ชื่อภาษาไทยว่า "จดหมายเหตุวันวลิต" ซึ่งแผลงมาจากนามผู้แต่งหนังสือ เพื่อให้ง่ายต่อการจดจำ ในครั้งนั้นขุนวิจิตรมาตราแปลไม่จบเรื่องเนื่องจากติดงานอย่างอื่น แต่ก็ได้มีการตีพิมพ์ฉบับแปลดังกล่าวอยู่ 2 ครั้งในปี พ.ศ. 2477 และ พ.ศ. 2490 ต่อมาในปี พ.ศ. 2507 กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร จึงมอบหมายให้นางสาวนันทา สุตกุล แปลจดหมายเหตุวันวลิตเป็นภาษาไทยตั้งแต่ต้นจนจบ  และได้ขอให้นางชูศรี สวัสดิสงคราม หัวหน้าแผนกหนังสือตัวพิมพ์ กองหอสมุดแห่งชาติ ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกแปล กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ ช่วยตรวจทานแก้ไข ก่อนจะตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในปีเดียวกันนั้นเอง
เนื้อหาของจดหมายเหตุวันวลิตกล่าวถึงเหตุการณ์ในช่วงปลายแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมจนถึงต้นแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
เมทริกซ์มึลเลอร์

เมทริกซ์มึลเลอร์ (Mueller matrix) เป็นเมทริกซ์ที่มี 4 แถว 4 หลัก ถูกเสนอขึ้นโดยฮันส์ มึลเลอร์ ในช่วงทศวรรษที่ 1940 เพื่อจัดการการคำนวณของตัวแปรเสริมสโตกส์ ที่แสดงถึงโพลาไรเซชันของแสง
ผลจากส่วนประกอบเชิงแสงต่าง ๆ สามารถถูกจำลองขึ้นได้ด้วยการใช้วิธีการคำนวณด้วยเมทริกซ์มึลเลอร์ เมทริกซ์ 4x4 นี้เป็นรูปแบบที่ใช้ซึ่งใช้ได้ทั่วไปกว่าเมทริกซ์โจนส์
แสงไม่มีโพลาไรซ์ หรือโพลาไรซ์บางส่วนจะต้องคำนวณโดยใช้เมทริกซ์มึลเลอร์ ในขณะที่แสงโพลาไรซ์ทั้งหมดสามารถประมวลผลได้ด้วยทั้งเมทริกซ์มึลเลอร์และเมทริกซ์โจนส์
คำนิยาม

ถ้าลำแสงอยู่ในสถานะซึ่งกำหนดโดย เวกเตอร์สโตกส์  {\vec {S}}_{i} ผ่านองค์ประกอบแสงที่กำหนดโดยเมทริกซ์มึลเลอร์  \mathrm {M}  สถานะที่ได้เป็น  {\vec {S}}_{o} จะคำนวณได้โดย
{\vec {S}}_{o}=\mathrm {M} {\vec {S}}_{i}
หากลำแสงผ่านองค์ประกอบทางแสง M1 ตามด้วยองค์ประกอบ M2 และ M3 แล้ว สามารถเขียนเป็น
เนื่องจากการคูณเมทริกซ์มีสมบัติการเปลี่ยนหมู่ เราจึงเขียนได้ว่า:
{\vec {S}}_{o}=\mathrm {M} _{3}\mathrm {M} _{2}\mathrm {M} _{1}{\vec {S}}_{i}\
การคูณเมทริกซ์ไม่มีสมบัติการสลับที่ ดังนั้นโดยทั่วไป:
คำอธิบาย

ต่อไปนี้จะแสดงตัวอย่างองค์ประกอบทางแสงแต่ละชนิดซึ่งแสดงโดยเมทริกซ์มึลเลอร์
คำอธิบาย > สสารไอโซทรอปิกที่ไม่มีการดูดกลืน

สำหรับในพื้นที่ว่างหรือในสสารไอโซโทรปิกซึ่งไม่เกิดการดูดกลืนทางแสงจะได้เมทริกซ์มึลเลอร์เป็นเมทริกซ์เอกลักษณ์
คำอธิบาย > สสารไอโซทรอปิกที่มีการดูดกลืน

สสารไอโซทรอปิกที่มีค่าความส่งผ่าน T (0<T<1) จะได้ว่า
คำอธิบาย > โพลาไรเซอร์เชิงเส้น

โพลาไรเซอร์เชิงเส้นที่มีมุมการหมุนเป็น \alpha
สำหรับโพลาไรเซอร์เชิงเส้นที่ทำมุมแนวตั้ง ( \alpha =90 องศา)
ถ้าทำมุมแนวนอน ( \alpha =0 องศา)
ถ้าเอียงทำมุม  \alpha =+45 องศา
ถ้าเอียงทำมุม  \alpha =-45 องศา
คำอธิบาย > แผ่นหน่วงคลื่น

สำหรับแผ่นหน่วงคลื่นซึ่งมีค่าความต่างเฟสระหว่างแกนช้ากับแกนเร็วเป็น  \delta  และมุมแกนเร็วเป็น  \alpha  จะได้เมทริกซ์มึลเลอร์ในรูปทั่วไปเป็น
กรณีของแผ่นหน่วงคลื่นแบบหนึ่งในสี่คลื่น ( \delta =\lambda /4)
ถ้าแกนเร็วอยู่แนวตั้ง ( \alpha =90)
ถ้าแกนเร็วอยู่แนวนอน ( \alpha =0)
กรณีของแผ่นหน่วงคลื่นแบบครึ่งคลื่น ( \delta =\lambda /2)
ไข่เยี่ยวม้า

| --- | --- |
ไข่เยี่ยวม้าที่ถูกผ่าครึ่ง
ชื่ออื่น: ไข่สำเภา
แหล่งกำเนิด: มณฑลหูหนาน ประเทศจีน
ส่วนผสมหลัก: ไข่ดองในดินเหนียวเถ้าเกลือปูนขาวและเปลือกข้าว
รูปแบบอื่น: ไข่เป็ด, ไข่ไก่ หรือไข่นกกระทา
 ตำราอาหาร: ไข่เยี่ยวม้า   สื่อ: ไข่เยี่ยวม้า
การตกแต่งไข่เยี่ยวม้าอย่างสวยงาม
ไข่เยี่ยวม้า หรือ ไข่สำเภา (จีน: 皮蛋) คือ การแปรรูปไข่เพื่อการบริโภครูปแบบหนึ่งของคนจีนที่มีมาแต่โบราณกาล คนจีนเรียกว่า เหอี่ยหม่า หรือจี๋ไฮ่ โดยการใช้กรรมวิธีทำให้เป็นด่างถือว่าเป็นการถนอมอาหารรูปแบบหนึ่ง สามารถทำได้กับไข่เป็ด ไข่ไก่ และไข่นกกระทา โดยนำไข่ไปแช่หรือหมักในส่วนผสมที่มาจาก ปูนขาว, เกลือ, โซเดียมคาร์บอเนต, ใบชาดำ, สังกะสีออกไซด์ และ น้ำ
บางครั้ง ผู้ผลิตจะใส่สารประกอบของตะกั่วลงไป เพื่อควบคุมความเป็นกรดด่าง (pH) ให้คงที่ ซึ่งช่วยให้ไข่ขาวแข็งตัวอย่างสม่ำเสมอ ดังนั้นในไข่เยี่ยวม้า จึงอาจมีสารตะกั่วในรูปของเลดซัลไฟด์อยู่ โดยสังเกตได้จากส่วน ของไข่ขาวจะมีสีดำมาก ลักษณะขุ่น ส่วนไข่เยี่ยวม้าที่ไม่มีลีดซัลไฟด์ ไข่ขาวจะมีสีน้ำตาลคล้ำและมีลักษณะใส ซึ่งถ้าพบไข่เยี่ยวม้ามีลักษณะ ไข่ขาวขุ่นไม่ใสก็ควรจะหลีกเลี่ยงไม่รับประทาน
ประวัติศาสตร์

ต้นกำเนิดของไข่เยี่ยวม้ามีแนวโน้มว่าเป็นการถนอมอาหารของไข่ด้วยช่วงเวลาที่เหมาะสม โดยพอกด้วยดินด่างซึ่งคล้ายกับวิธีการถนอมอาหารของไข่ในวัฒนธรรมตะวันตก ดินที่พอกรอบไข่ทำให้เกิดการบ่มเป็นไข่เยี่ยวม้าแทนที่ไข่จะเสีย
เล่ากันว่าไข่เยี่ยวม้า กำเนิดมากว่าห้าศตวรรษแลัว ตามตำนานที่ไม่สามารถตรวจสอบได้ บอกว่าไข่เยี่ยวม้าค้นพบเมื่อประมาณ 600 ปีก่อนในมณฑลหูหนานในสมัย ราชวงศ์หมิง เมื่อเจ้าของบ้านพบไข่เป็ดในบ่อปูนขาวที่ใช้ในระหว่างการก่อสร้างบ้านของเขา เมื่อได้ลองชิมแล้วรู้สึกว่ามันมีกลิ่นรสเฉพาะตัวและสามารถนำมารับประทาน เขาจึงริเริ่มการผลิตเพื่อขาย โดยนำไข่ดิบมากลบอยู่ในบ่อปูนขาวประมาณ 2 เดือน และเติม เกลือลงไปเพื่อเพิ่มรสชาติ จึงพัฒนามาเป็นวิธีทำไข่เยี่ยวม้าในปัจจุบัน และนอกจากนี้ยังเป็นอาหารโปรดของคนในปัจจุบันด้วย[ต้องการอ้างอิง]
ครูไหวใจร้าย

| ครูไหวใจร้าย |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) และ บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น
เขียนโดย: บทประพันธ์:  ผกาวดี อุตตโมทย์
แสดงนำ: จันจิรา จูแจ้ง เซกิ โอเซกิ ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ ภูวฤทธิ์ พุ่มพวง
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: มอบไว้ให้เธอ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: วันคืนที่มีค่า
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ปกาสิต กิ่งศักดิ์
ความยาวตอน: 30 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
ครูไหวใจร้าย ประพันธ์โดย ผกาวดี อุตตโมทย์ ต่อมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 พ.ศ. 2547
หนังสือ

ละครเรื่อง ครูไหวใจร้าย มีที่มาจาก หนังสือของ คุณผกาวดี  อุตตโมทย์ ชื่อ ครูไหวใจร้าย ซึ่งหนังสือเล่มนี้ได้รับเลือกเป็น “หนังสือดีที่เด็กและเยาวชนควรอ่าน” จากการคัดเลือกโดยโครงการวิจัยของสำนักกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) พ.ศ. 2543
เรื่องย่อ

ในปี 2547 โรงเรียนดรุณรักษ์ เป็นโรงเรียนที่คนในอำเภอกิ่งจันทร์แดง คุณครูเจ้าระเบียบแห่งโรงเรียนดรุณรักษ์ ที่ไม่มีใครในอำเภอกิ่งจันทร์แดงไม่รู้จัก  ที่ใครต่อใครต่างให้ฉายานามไว้ว่า ครูไหวใจร้าย  อายุอานามของครูไสวก็ปาเข้าไป ใกล้จะ 60 ปีแล้ว อีกไม่กี่ปี ใกล้จะเกษียณ  ชื่อเสียงของครูไหว เป็นที่โจษจันเป็นอย่างมากในเรื่องของความเข้มงวด เจ้าระเบียบ และดุมากเสียจนใครต่อใครในอำเภอกิ่งจันทร์แดงต่างพากันเกรงกลัว แต่น้อยคนที่จะรู้ว่าในอีกมุมหนึ่งของครูไหว หรือ ครูไหวใจร้าย นั้นเป็นคนที่ใจบุญมากๆ ไม่ฆ่ากระทั่งยุงแม้แต่ตัวเดียว และเมื่อถึงวันพระ ครูไหวจะเป็นคนแรกเสมอที่ไปถึงวัด ครูไหวจะมีกิจวัตรประจำวันที่เที่ยงตรงอยู่ตลอดเวลา ครูไหวจึงกลายเป็นนาฬิกาที่มีชีวิตประของทุกคนในอำเภอไปแล้ว และถ้าวันไหนมีเหตุสุดวิสัยจริงๆ ที่ทำให้กิจวัตรของครูไหวคลาดเคลื่อน ก็จะส่งผลให้ชีวิตประจำวันของใครต่อใครที่ใช้นาฬิกามีชีวิตครูไหวคลาดเคลื่อนเช่นกัน
ย้อนไปปี 2512 ที่จบครูและมาเป็นครูตามรอยของพ่อ ครูสว่าง จนเวลาล่วงเลยปี 2518 ตอนนั้น ครูไสวได้ทำงานให้นายซาบารุ เป็นผู้ล่ามภาษา และครูไสวก็ชอบซาบารุตั้งแต่แรกพบ โดยมีแสงเป็นกามเทพ ไสวก็ไม่สามารถบอกความจริงให้พ่อได้ ว่าซาบารุเป็นชาวญี่ปุ่น โดยโกหกว่าเป็นชาวเกาหลี เนื่องจากพ่อของไสวไม่ชอบชาวญี่ปุ่น เคยทำให้แม่ไสวตาย  และพ่อของไสวรู้ความจริงว่า ซาบารุเป็นชาวญี่ปุ่นก็โกรธหนักมากจนเข้าโรงพยาบาล ซาบารุจึงได้ขอโทษพ่อของไสว พ่อของไสวให้อภัยคนญี่ปุ่นก็เปิดทางให้รักกันได้ และสิ้นใจเสียชีวิต แต่ซาบารุก็กลับญี่ปุ่นไปแล้ว ไสวก็เสียใจมาก ทำให้จำใจลืมเรื่องของซาบารุ ตั้งปณิธานว่าจะไม่รักใครนอกจากซาบารุ และไสวก็ทำงานเป็นครูโรงเรียนกิ่งจันทร์แดง เดินตามรอยพ่อ นับแต่นั้นเป็นต้นมา