stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคแอลเอ็ม
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

เคแอลเอ็มได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
แอโรไลนาอาร์เจนตินา
อาเอโรเมฆิโก
แอร์อัสตานา
แอร์บอลติก
แอร์ยูโรปา
แอร์ฟรานซ์
แอร์เซอร์เบีย
บางกอกแอร์เวย์ส
เบลาเวีย
บัลแกเรียแอร์
ไชนาแอร์ไลน์
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์
โคปาแอร์ไลน์
โครเอเชียแอร์ไลน์
เช็กแอร์ไลน์
เดลตาแอร์ไลน์
สายการบินเอทิฮัด
การูดาอินโดนีเซีย
จอร์เจียแอร์เวย์
โกว์ลีญัสอาแอเรียส
อินดิโก
อิตาแอร์เวย์
เคนยาแอร์เวย์
เคแอลเอ็มซิตีฮปเปอร์
เคเอ็มมอลตาแอร์ไลน์
โคเรียนแอร์
โลแกนแอร์
มาเลเซียแอร์ไลน์
มิดเดิลอีสต์แอร์ไลน์
เพกาซัสแอร์ไลน์
เซาเดีย
เสฉวนแอร์ไลน์
ทารูม
ทรานเซเวีย
เวียดนามแอร์ไลน์
เวอร์จินแอตแลนติก
เวสต์เจ็ต
ไวเดอโรว์
วินแอร์
เซี่ยเหมินแอร์
ฝูงบิน

ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024 เคแอลเอ็มมีฝูงบิน ดังนี้
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> J | ผู้โดยสาร> W | ผู้โดยสาร> Y+ | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320นีโอ | — | 100 | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | 180 | ส่งมอบตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 เพื่อทดแทนโบอิง 737 เน็กซต์เจเนอเรชัน คำสั่งซื้อจะถูกแบ่งระหว่างเคแอลเอ็มและสายการบินลูกทรานเซเวียและทรานเซเวียฟรานซ์ สั่งซื้อ 60 ตัวเลือก |
| แอร์บัส เอ321นีโอ | — | 100 | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | 227 | ส่งมอบตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 เพื่อทดแทนโบอิง 737 เน็กซต์เจเนอเรชัน คำสั่งซื้อจะถูกแบ่งระหว่างเคแอลเอ็มและสายการบินลูกทรานเซเวียและทรานเซเวียฟรานซ์ สั่งซื้อ 60 ตัวเลือก |
| แอร์บัส เอ330-200 | 6 | — | 18 | — | 36 | 210 | 264 | จะปลดประจำการและทดแทนด้วยแอร์บัส เอ350-900 |
| แอร์บัส เอ330-300 | 5 | — | 30 | — | 40 | 222 | 292 | จะปลดประจำการและทดแทนด้วยแอร์บัส เอ350-900 |
| แอร์บัส เอ350-900 | — | 50 | 34 | 26 | 33 | 238 | 331 | สั่งซื้อพร้อม 40 ตัวเืลอก คำสั่งซื้อจะถูกแบ่งระหว่างเคแอลเอ็มและแอร์ฟรานซ์ และจะส่งมอบตั้งแต่ปี 2026 ถึง 2030 จะทดแทนแอร์บัส เอ330และโบอิง 777-200อีอาร์ |
| แอร์บัส เอ350-1000 | — | 50 | 34 | 28 | 32 | 297 | 391 | สั่งซื้อพร้อม 40 ตัวเืลอก คำสั่งซื้อจะถูกแบ่งระหว่างเคแอลเอ็มและแอร์ฟรานซ์ และจะส่งมอบตั้งแต่ปี 2026 ถึง 2030 จะทดแทนแอร์บัส เอ330และโบอิง 777-200อีอาร์ |
| โบอิง 737-700 | 6 | — | 20 | — | 6 | 106 | 132 | จะถูกทดแทนด้วยเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320นีโอ. |
| โบอิง 737-800 | 31 | — | 20 | — | 6 | 150 | 176 | จะถูกทดแทนด้วยเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320นีโอ. |
| โบอิง 737-900 | 5 | — | 20 | — | 30 | 132 | 182 | จะถูกทดแทนด้วยเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320นีโอ. |
| โบอิง 777-200อีอาร์ | 15 | — | 34 | — | 40 | 246 | 320 | จะเปลี่ยนการจัดเรียงที่นั่งเป็นรูปแบบ 288 ที่นั่งภายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024  จะถูกปลดประจำการและทดแทนด้วยแอร์บัส เอ350-1000 |
| โบอิง 777-200อีอาร์ | 15 | — | 35 | 24 | 54 | 175 | 288 | จะเปลี่ยนการจัดเรียงที่นั่งเป็นรูปแบบ 288 ที่นั่งภายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024  จะถูกปลดประจำการและทดแทนด้วยแอร์บัส เอ350-1000 |
| โบอิง 777-300อีอาร์ | 16 | — | 34 | — | 40 | 334 | 408 | จะเปลี่ยนการจัดเรียงที่นั่งเป็นรูปแบบ 381 ที่นั่งภายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 |
| โบอิง 777-300อีอาร์ | 16 | — | 35 | 24 | 56 | 266 | 381 | จะเปลี่ยนการจัดเรียงที่นั่งเป็นรูปแบบ 381 ที่นั่งภายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 |
| โบอิง 787-9 | 13 | — | 30 | 21 | 48 | 176 | 275 |  |
| โบอิง 787-10 | 10 | 5 | 38 | 28 | 39 | 213 | 318 | ส่งมอบจนถึงปี 2024 |
| รวม | 107 | 155 |  |  |  |  |  |  |
ฝูงบินของเคแอลเอ็มคาร์โก
| แอร์บัส เอ350F | — | 4 | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า | ทดแทนโบอิง 747-400ERF  จะดำเนินงานโดยมาร์ตินแอร์ |
| โบอิง 747-400ERF | 3 | — | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า | จะทดแทนด้วยแอร์บัส เอ350F ดำเนินงานโดยมาร์ตินแอร์ |
| รวม | 3 | 4 |  |  |  |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เคแอลเอ็ม (อังกฤษ)
| ด ค กเครือแอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็ม |
| --- | --- |
สายการบินลูก:  แอร์ฟรานซ์  แอร์ฟรานซ์โฮป  เคแอลเอ็มรอยัลดัตช์แอร์ไลน์  เคแอลเอ็มซิตีฮอปเปอร์  ทรานเซเวีย ฟรานซ์  มาร์ตินแอร์  แอร์ฟรานซ์ เคแอลเอ็ม มาร์ตินแอร์คาร์โก 
ถือผลประโยชน์ส่วนน้อย:  โกว์ลีญัสอาแอเรียส (1.5%)  เคนยาแอร์เวย์ (7.12%)  รัวยาแลร์มาร็อก (1.25%)  สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม (19.9%)  อาลีตาเลีย (7.08%)  แอร์กาเลโดนี (2%)  แอร์โกตดิวัวร์ (20%)  แอร์คอร์ซิกา (11.67%)  แอร์ตาฮีตี (7%)  แอร์มอริเชียส (3%) 
จุดหมายปลายทาง:  แอร์ฟรานซ์  แอร์ฟรานซ์โฮป  เคแอลเอ็ม  ทรานเซเวีย ฟรานซ์ 
สิ่งอำนวยความสะดวก:  ท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล  ท่าอากาศยานออร์ลี  ท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิปโฮล  ท่าอากาศยานไอนด์โฮเวน  ท่าอากาศยานรอตเทอร์ดาม–เดอะเฮก 
ประวัติ:  ประวัติของแอร์ฟรานซ์  ประวัติของเคแอลเอ็ม  ประวัติของทรานเซเวีย 
สายการบินในอดีต:  กงปาญีแองเตอร์นาซิอองนาลเดนาวิกาซียงแอรีแย็ง  เคแอลเอ็ม ยูเค  เคแอลเอ็มเอกซ์เซล  เคแอลเอ็มแอลป์  จูน  ซอซีเยเตเฌเนราลเดทรานสปอร์แอรีแย็ง  เดอกรองไดฟ์  ทรานสปอร์แอรีแย็งแองเตอร์กองติเนนโตก  เนเธอร์ไลน์ส  บัซ  อาเอโรปอซตาล  อูว์นียงอาเอโรแมริติมเดตรังสปอร์ต  เอ็นแอลเอ็มซิตีฮอปเปอร์  แอร์ยูเค  แอร์อินเตร์  แอร์อูว์นียง  แอร์โอแร็ง 
บุคคลากรหลัก:  จอห์น นิโคลัส บล็อก  อัลเบิร์ต เพลสมาน  แอนโทนี ฟอกเกอร์  มาร์ติน ชโรเดอร์  เบน สมิธ  ปีเตอร์ เอลเบอร์ส 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  ฟลายอิงบลู (โปรแกรมสะสมไมล์)  สกายทีม และ สกายทีมคาร์โก (พันธมิตรสายการบิน) 
สำนักงานใหญ่ของแคแอลเอ็มที่อัมสเทลวีน
โบอิง 777-200อีอาร์ ในลวดลายของเคแอลเอ็ม เอเชีย
มิสเตอร์โกลบอล 2017

| มิสเตอร์โกลบอล 2017 |
| --- | --- |
วันที่: 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
สถานที่จัด:  เชียงใหม่ฮอลล์ จังหวัดเชียงใหม่, ประเทศไทย
เข้าร่วมประกวด: 28 คน
เข้าร่วมครั้งแรก: แอฟริกาใต้ บังกลาเทศ คาซัคสถาน ชิลี อังกฤษ อิรัก รัสเซีย ทาจิกิสถาน
กลับมาเข้าร่วม: ลัตเวีย
ผู้ชนะเลิศ:  บราซิล เปดรู ฌีกา
นางงามมิตรภาพ:  เกาหลีใต้ ยู ซู-แจ
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:  ศรีลังกา เมนุกะ อัลวิส
ขวัญใจช่างภาพ:  จีน ฉื่อ ยฺหวีเฉฺวียน
← 20162018 →
มิสเตอร์โกลบอล 2017 (อังกฤษ: Mister Global 2017) เป็นการประกวดมิสเตอร์โกลบอลครั้งที่ 4 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 ณ เชียงใหม่ฮอลล์ จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย โดยเปดรู ฌีกา จากประเทศบราซิล เป็นผู้ครองตำแหน่งในปีนี้
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสเตอร์โกลบอล 2017:   บราซิล - เปดรู ฌีกา
รองอันดับ 1:   แอฟริกาใต้ - แคร์ริ ฮาแฟงา
รองอันดับ 2:   อังกฤษ - คริสโตเฟอร์ บราเมล
รองอันดับ 3:   ชิลี - ฟาเบียน เบรา
รองอันดับ 4:   เวียดนาม - ถ่วน เหงียน
10 คนสุดท้าย:   จีน - ฉื่อ ยฺหวีเฉฺวียน   อินเดีย - ศรีคานต์ ดวิเวดี   อินโดนีเซีย - เรย์นัลดี รีฟัลโด   ปวยร์โตรีโก - โยชัว รีเวรา   สเปน - ดาเนียล ซัมเปโดร
16 คนสุดท้าย:   เกาหลี - ยู ซู-แจ   คาซัคสถาน - นูร์ซุลตัน เตลมานอฟ   มาเลเซีย - นาซีรุล มูบิน   พม่า - ไปง์ โซ ตุน §   ปานามา - อาร์ตูโร ลูโก   ฟิลิปปินส์ - อัลเฟรด เวนทูรา
§ เข้ารอบ 16 ทีมสุดท้ายโดยอัตโนมัติ ผ่าน มิสเตอร์อินเทอร์เน็ตป็อปปูลาลีตี
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  16 คนสุดท้าย  พม่า   จีน   อังกฤษ   ปานามา   แอฟริกาใต้   อินเดีย   บราซิล   เกาหลี   สเปน   มาเลเซีย   ปวยร์โตรีโก   อินโดนีเซีย   คาซัคสถาน   ชิลี   ฟิลิปปินส์   เวียดนาม |  10 คนสุดท้าย  อินโดนีเซีย   เวียดนาม   ปวยร์โตรีโก   อินเดีย   แอฟริกาใต้   จีน   สเปน   บราซิล   อังกฤษ   ชิลี |  5 คนสุดท้าย  บราซิล   ชิลี   แอฟริกาใต้   อังกฤษ   เวียดนาม |
รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสเตอร์คอนจีเนียลีตี:   เกาหลี - ยู ซู-แจ
ขวัญใจช่างภาพ:   จีน - ฉื่อ ยฺหวีเฉฺวียน
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   ศรีลังกา - เมนุกะ อัลวิส
ความสามารถพิเศษ:   เวียดนาม - ถ่วน เหงียน
มิสเตอร์ชาร์มมิงสไมล์:   ฟิลิปปินส์ - อัลเฟรด เวนทูรา
เบสท์ฟิสิกส์:   แอฟริกาใต้ - แคร์ริ ฮาแฟงา
เบสท์โมเดล:   สเปน - ดาเนียล ซัมเปโดร
มิสเตอร์อินเทอร์เน็ตป็อปปูลาลีตี:   พม่า - ไปง์ โซ ตุน
ผู้เข้าประกวด

28 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
| ประเทศ | ผู้เข้าประกวด | อายุ | เมืองเกิด |
| --- | --- | --- | --- |
|  บังกลาเทศ | นาซีฟ ราฮ์มัน | 21 | ธากา |
|  บราซิล | เปดรู ฌีกา | 29 | โมฌีดัสกรูซิส |
|  แคนาดา | รุย เทเซรา | 21 | โทรอนโต |
|  ชิลี | ฟาเบียน เบรา | 20 | ซานเตียโก |
|  จีน | ฉื่อ ยฺหวีเฉฺวียน | 21 | อานฮุย |
|  เช็กเกีย | โตมาช ดโวชาก | 24 | ลีโตมิชล์ |
|  อังกฤษ | คริสโตเฟอร์ บราเมล | 23 | ลิเวอร์พูล |
|  อินเดีย | ศรีคานต์ ดวิเวดี | 25 | อันปารา |
|  อินโดนีเซีย | เรย์นัลดี รีฟัลโด | 20 | จาการ์ตา |
|  อิรัก | เอซซุลด์ดิน นาเซอร์ | 18 | แบกแดด |
|  เกาหลี | ยู ซู-แจ | 26 | โซล |
|  ญี่ปุ่น | โตะโมะโนะริ มะสึโอะ | 28 | โตเกียว |
|  คาซัคสถาน | นูร์ซุลตัน เตลมานอฟ | 23 | อักตาอู |
|  ลัตเวีย | วลัด ชัตรอฟสกี | 22 | รีกา |
|  มาเลเซีย | นาซีรุล มูบิน | 26 | จอร์จทาวน์ |
|  พม่า | ไปง์ โซ ตุน | 20 | มิตจีนา |
|  ปานามา | อาร์ตูโร ลูโก | 27 | ปานามาซิตี |
|  ฟิลิปปินส์ | อัลเฟรด เวนทูรา | 21 | บูลาคัน |
|  ปวยร์โตรีโก | โยชัว รีเวรา | 25 | ซานฮวน |
|  รัสเซีย | โรมัน โอดีเนตส์ | 22 | เชอร์นีกอฟ |
|  แอฟริกาใต้ | แคร์ริ ฮาแฟงา | 26 | อาเมนเดลบุลต์ |
|  สิงคโปร์ | แคสเปอร์ นีโอ | 22 | สิงคโปร์ |
|  สเปน | ดาเนียล ซัมเปโดร | 24 | อัสตูเรียส |
|  ศรีลังกา | เมนุกะ อัลวิส | 25 | กอลล์ |
|  สวีเดน | ย็อน เซมพิลล์ | 30 | เทบี |
|  ไทย | นนทกร อัมพุธ | 22 | พะเยา |
|  ทาจิกิสถาน | อะซิซจอน มีร์โซเยฟ | 23 | ดูชานเบ |
|  เวียดนาม | ถ่วน เหงียน | 25 | ฮานอย |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2021-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
History at the Pageantopolis เก็บถาวร 2017-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Official Facebook fanpage (อังกฤษ)
| ด ค กมิสเตอร์โกลบอล |
| --- | --- |
 2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023 
 2024 
 องค์กร  ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ  ประเทศ
แคนโต้

แคนโต้ เป็นร้อยกรองร่วมสมัยของไทยประเภทหนึ่ง เป็นกลอนเปล่าไม่มีสัมผัส มี 3 บาท บาทละ 1 วรรค ในแต่ละวรรคไม่กำหนดจำนวนพยางค์ ลักษณะเด่นของแคนโต้คือใช้คำน้อย แต่ให้ความหมายลึกซึ้ง คล้ายโคลงไฮกุของญี่ปุ่น
แคนโต้เป็นบทกวีร่วมสมัย ที่เกิดขึ้นโดยชายไทยที่ชื่อ ‘ฟ้า พูลวรลักษณ์’ เขาค้นพบแคนโต้โดยความบังเอิญจากการขีดเขียน ซึ่งเขาเห็นว่าบทกวีสามบรรทัดสามารถถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีกว่าสิบบรรทัด คำว่า ‘แคนโต้’ จึงถือกำเนิดขึ้นในวงการกวีร่วมสมัย          เสน่ห์ของแคนโต้คือความสั้น ง่าย ไร้ฉันทลักษณ์ แต่ละบท แต่สะท้อนอารมณ์ความรู้สึกได้ดีเทียบเท่ากวีที่มีสัมผัสหลายสิบบรรทัด แคนโต้แต่ละบท ซึ่งการที่ผู้อ่านจะเข้าถึงอารมณ์ของบทกวีสามบรรทัดนี้ได้นั้น ต้องอาศัยการปะติดปะต่อและจินตนาการ ต่อเติมช่องว่างระหว่างตัวอักษรที่ร้อยเรียงกันในแต่ละบรรทัด
มีนา มาซูด

| มีนา มาซูด |
| --- | --- |
مینا مسعود
มาซูด ใน ค.ศ. 2019
เกิด: มีนา มานซูร์ มาซูด  (1991-09-17) 17 กันยายน ค.ศ. 1991 (33 ปี) ไคโร ประเทศอียิปต์
สัญชาติ: แคนาดา
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยไรเออร์สัน
อาชีพ:  นักแสดง  นักร้อง 
ปีปฏิบัติงาน: 2011–ปัจจุบัน
ลายมือชื่อ

มีนา มานซูร์ มาซูด (อาหรับแบบอียิปต์: مينا مسعود; 17 กันยายน ค.ศ. 1991 –) เป็นนักแสดงชาวแคนาดา เขารับบทเป็นอะลาดิน ในภาพยนตร์ที่ใช้คนแสดงจริงรีเมกเรื่องอะลาดิน พ.ศ. 2562 นอกจากนี้เขายังได้มีส่วนร่วมในการแสดงละครทางโทรทัศน์ เขาได้รับบทเป็นแจเร็ด มาลิกในเรื่องโอเพนฮาร์ต และทาริก คาร์ซาร์ ในเรื่อง แจ็คไรอัน
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา

มาซูดเกิดที่เมืองไคโร ประเทศอียิปต์ โดยพ่อแม่ของเขาได้นับถือนิกายคอปติกออร์โธด็อกซ์ เมื่อตอนที่เขายังเด็กเขาได้ย้ายไปอยู่ประเทศแคนาดา และเติบโตที่เมืองมาร์กแฮม รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดาซึ่งเขาได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมปลายคาทอลิกเซนต์บราเดอร์อังเดร เขาเป็นวีแกนและเป็นผู้ก่อตั้งรายการการท่องเที่ยวเชิงอาหาร Evolved Vegan
ผลงานทางการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | เล็ตส์แร็ป | จอห์น |  |
| 2017 | ออร์ดิแนรีเดส์ | ออลีฟ ซานโตส |  |
| 2019 | รันดิสทาวน์ | คามัล |  |
| 2019 | อะลาดิน | อะลาดิน |  |
| 2019 | สเตรนจ์บัตทรู | ชัซ |  |
ผลงานทางการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011 | นิกิต้า | อัลกออิดะห์ที่ 2 | ตอนที่ 1 |
| 2011 | Poser | Bretten Thomason | ตอนที่ 6 |
| 2011 | คอมแบตฮอสพิตัล | Salman Zawab | ตอนที่ 1 |
| 2011 | เดอะ 99 | Hafiz the Preserver / Dave / Saad | Main voice role |
| 2012 | คัตทูเดอะเชส | Jason | ตอนที่ 7 |
| 2012 | คิง | Malik Atassi | ตอนที่ 1 |
| 2015 | โอเพนฮาร์ต | Jared Malik | นักแสดงหลัก |
| 2017 | เซวิงโฮป | Justin Srinivasan | ตอนที่ 1 |
| 2018 | แจ็คไรอัน | Tarek Kassar |  |
ผลงานทางการแสดง > วิดีโอเกม

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016 |  วอตช์ดอกส์ 2 | เสียงต่าง ๆ | พากย์เสียง |
แหล่งข้อมูลอื่น

มีนา มาซูด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มีนา มาซูด ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
อันนะกีเราะฮ์

| อันนะกีเราะฮ์ النقيرة อันนุก็อยเราะฮ์ |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
อันนะกีเราะฮ์ที่ตั้งในประเทศซีเรีย
พิกัด: 34°39′52″N 36°40′3″E﻿ / ﻿34.66444°N 36.66750°E﻿ / 34.66444; 36.66750
ประเทศ:  ซีเรีย
เขตผู้ว่าการ: ฮอมส์
อำเภอ: ฮอมส์
ตำบล: ฮอมส์
ประชากร (2004)
 • ทั้งหมด: 2,025 คน
อันนะกีเราะฮ์ (อาหรับ: النقيرة, บางครั้งสะกดเป็น อันนุก็อยเราะฮ์) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์  พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่ กัฟร์อายาทางตะวันออกเฉียงเหนือ, มัสกะนะฮ์ทางตะวันตก อาบิลทางใต้ ก็อฏฏีนะฮ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และ Tell al-Shur ทางตะวันตก
สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอันนะกีเราะฮ์มีประชากร 2,025 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี
โรงเรียนศิลปะการแสดงโซล

| โรงเรียนศิลปะการแสดงโซล School of Performing Arts Seoul 서울공연예술고등학교> ที่ตั้ง |
| --- | --- |

16-26 โอรี-โร 22 นา-กิล, กูโร-กู, โซล เกาหลีใต้
พิกัด: 37°30′0.500″N 126°49′55.499″E﻿ / ﻿37.50013889°N 126.83208306°E﻿ / 37.50013889; 126.83208306
ข้อมูล
ประเภท: โรงเรียนเอกชน
สถาปนา: 1966
ผู้บริหาร: อิม โฮ-ซอง (임호성)
รองประธาน: คว็อน โอ-ฮย็อน (권오현)
คณาจารย์: 37
เพศ: สหศึกษา
การลงทะเบียน: 813
สี: สีเหลือง  
เว็บไซต์: sopa.hs.kr
โรงเรียนศิลปะการแสดงโซล (เกาหลี: 서울공연예술고등학교; อังกฤษ: School of Performing Arts Seoul) รู้จักกันในชื่อ 서공예 (SOPA) ในเกาหลีใต้ เป็นโรงเรียนมัธยมศิลปะในคุงดง, กูโร-กู, โซล
ประวัติ

โรงเรียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2509 ในชื่อโรงเรียนมัธยมชองฮี (정희고등공민학교 อังกฤษ: Jeonghui High School) เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2002 พัก แจ-รยอน ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ และในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2551 โรงเรียนถูกย้ายไปที่ 147-1 คุงดง, กูโร-กู, ในโซล
หลังจากเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนศิลปะการแสดงโซล (เกาหลี: 서울공연예술고등학교; อาร์อาร์: Seo-ul Gong-yeon Yesul Godeung Hakkyo) โรงเรียนได้รับนักเรียนรุ่นแรกในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2552 มีนักเรียนสำเร็จการศึกษาทั้งสิ้น 12,996 คน ณ วันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562
ภาควิชา

ภาควิชาการละครและภาพยนตร์
ภาควิชาการเต้น
ภาควิชาดนตรี
ภาควิชาศิลปะบนเวที
ภาควิชาศิลปะการละคร
ภาควิชาศิลปะการกระจายเสียง
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

หน้าหลัก: หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากโรงเรียนศิลปะการแสดงโซล
อัน ยู-จิน
แพ ซู-จี
บัง เย-ดัม
เฉิงเซียว
ชเว จิน-รี
ชเว จุน-ฮง
ชเว มิน-ฮวาน
ชเว ซอ-อา
ชเว ยู-จอง
ชเว ยู-นา
กง ชาน-ซิก
ฮอ ยองจี
ฮวัง อึนบี
ฮวัง มิน-ฮย็อน
ฮวัง ฮย็อน-จิน
ชัง โด-ยุน
ชัง ว็อน-ย็อง
ชัง เย-อึล
ช็อน จ็อง-กุก
ช็อง แช-ยอน
ช็อง อึน-บี
ช็อง เย-ริน
ช็องยุนโอ
คัง ชัน-ฮี
คัง มี-นา
คัง ซึล-กี
คัง อี-ซอก
คิม โด-ย็อน
คิม จี-ซู
คิม จง-อิน
คิม มิน-แจ
คิม มิน-จู
คิม โบ-รา
คิม นัม-จู
คิม แซ-รน
คิม อู-จิน
คิม เย-วอน
กวัก ดง-ยอน
อี แด-ฮวี
อี ฮา-อี
อี ฮเย-ริ
อี แจ-จิน
อี จง-ฮย็อน
อี นา-อึน
อี แท-ยง
อี ยอง-ยู
อี เจ-โน่
มาร์ก ลี
นา แฮ-รยอง
นา แจ-มิน
โอ ฮา-ย็อง
โอ เซ-ฮุน
พัก จี-ฮุน
พัก จ็อง-ฮย็อน
พัก ซู-ย็อง
ซอ จี-ฮี
ซิน จี-ฮุน
ซน นา-อึน
ซอน ซึง-ยอน
ซง ซึง-ฮย็อน
โจว เจี๋ย-ฉฺยง
คิม ดายอน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มิคา

| ไมกา |
| --- | --- |
ไมกาที่ London Roundhouse เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2022
เกิด: ไมเคิล ฮอลบรูค เพ็นนิแมน เจ.อาร์.  (1983-08-18) 18 สิงหาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี) เบรุต เลบานอน
ชื่ออื่น: มิคา/ไมกา เพ็นนิแมน
พลเมือง: อังกฤษ สหรัฐ
อาชีพ:  นักร้อง  นักแต่งเพลง  นักแสดง 
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  ป็อป  แกลมป็อป  พาวเวอร์ป็อป 
เครื่องดนตรี:  เสียงร้อง  คีย์บอร์ด  เปียโน 
ช่วงปี: 2006–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  กาซาบล็องกา  รีพับลิก  ยูนิเวอร์แซล 
 นักดนตรี
เว็บไซต์: yomika.com
ไมเคิล ฮอลบรูค เพ็นนิแมน เจ.อาร์. (อังกฤษ: Michael Holbrook Penniman J.R.) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ไมกา เพ็นนิแมน (อังกฤษ: Mika Penniman) เกิดวันที่ ที่ 18 สิงหาคม 2526 เลบานอน เติบโตในลอนดอน และปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นนักร้องสังกัด Casablanca Records และยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป เริ่มโด่งดังในฐานะนักร้องนักแต่งเพลงตั้งแต่ปลาย ค.ศ. 2006
หลังจากบันทึกอีพีแรกที่ชื่อ Dodgy Holiday มิคาได้ประกาศวางจำหน่ายสตูดิโออัลบั้ม Life in Cartoon Motion ภายใต้สังกัดไอส์แลนด์เรเคิดส์ ในปี 2007 อัลบั้ม Life in Cartoon Motion  ทำยอดขายได้มากกว่า 5.6 ล้านก๊อปปี้ทั่วโลกและทำให้มิคาได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริทอวอร์ดและรางวัลแกรมมี่ 2 ปีต่อมา มิกาวางจำหน่ายอีพีชุดที่สอง Songs for Sorrow  รุ่นจำกัดจำนวนที่ขายหมดทั่วโลก และไม่กี่เดือนถัดมาสตูดิโออัลบั้มชุดต่อมา The Boy Who Knew Too Much ก็ถูกวางจำหน่ายต่อจากอีพี ขณะนี้มิคาเพื่งเสร็จจากการทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลก และเตรียมงานสำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดใหม่ ที่เขาพูดถึงว่า เป็นเพลงป็อบที่เนื้อหาเข้าใจง่าย, ไม่ซับซ้อนเหมือนกับอัลบั้มที่แล้ว มิคาจะเริ่มบันทึกเสียงในดือนมีนาคม 2554 นี้
ประวัติ

ไมกา เกิดในเบรุต เป็นลูกคนที่สามจากห้าคนที่เกิดจากมารดาชาวเลบานอนกับบิดาชาวอเมริกัน ขณะที่ไมกาอายุได้เพียงหนึ่งขวบ ครอบครัวของเขาถูกบังคับให้อพยพออกจากเลบานอนเนื่องจากภัยสงคราม และได้ย้ายไปอยู่ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส มิคาเริ่มเรียนเปียโนจากบทเพลงของ โจ ดาแซ็ง แต่งเพลงแรกหลังจากฟังเพลง Heart Shaped Box ของเนอร์วานา  ต่อมาครอบครัวนี้ได้ไปอยู่ที่ลอนดอนเมื่อไมกาอายุ 9 ปี เขาถูกรังแกจากเพื่อนในโรงเรียนอย่างหนักที่โรงเรียนมัธยมภาษาฝรั่งเศสชาลส์ เดอ โกล  ไมกามีอาการดิเล็กเซีย (ความบกพร่องในการอ่าน มีปัญหาในการอ่านหรือสะกดคำ) ขณะที่อายุได้ 12 ปี จึงต้องเรียนหนังสือกับแม่ที่บ้านนานกว่า 6 เดือน หลังจากนั้นได้เข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์ฟิลิปในเคนซิงตัน และได้เป็นหัวหน้าสกอลา คานโตรัม (คณะประสานเสียงของโรงเรียน) ต่อมาได้เรียนที่โรงเรียนเวสต์มินสเตอร์และรอยัลคอลเลจมิวสิค หลังจากเรียนจบไมกาได้บันทึกเสียงกับค่ายคาซาบลังกา  เขาเปลี่ยนใหม่จาก Mica เป็น Mika เพราะคนส่วนใหญ่สับสนในการออกเสียงตัว c 
จึงเปลี่ยนเป็นตัว k แทน 
	ไมกามีพี่น้อง 5 คน มีพี่สาว 2 คน และมีน้องสาวกับน้องชายอย่างละคน ยัสมินทำงานเป็นศิลปินให้กับ Nom de Plume ดาเว็คพี่สาวอีกคนเป็นผู้เขียนภาพการ์ตูนหน้าปกอัลบั้ม Life in Cartoon Motion และทำงานเป็นดีไซเนอร์ พาโลมาน้องสาวได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการตกหน้าต่างชั้น 4 และถูกเหล็กริมระเบียงเสียบทะลุร่างกาย  ตุลาคม 2010 มิคาให้สัมภาษณ์ผ่านรายการวิทยุ The Chris Moyles Show ผ่านสถานีวิทยุ BBC 1 ว่าสามารถพูดภาษาฝรั่งเศสและสเปนได้อย่างคล่องแคล่ว และพูดภาษาจีนกลางได้นิดหน่อยแม้ว่าจะเรียนภาษาจีนมานานกว่า 9 ปี  
	เมื่อยังเด็ก ไมกาได้เรียนโอเปร่ากับอัลลา อาร์ดาคอฟ (อัลบลาเบอร์ดีวา) นักแสดงละครโอเปร่าชาวรัสเซีย และเข้าเรียนที่สถาบันรอยัลคอลเลจออฟมิวสิค มิคาปรากฏตัวครั้งแรกในเดือนกันยายน 2006 ผ่านรายการวิทยุ Dermot O'Leary's  ออกอากาศที่สถานีวิทยุ BBC 2
มีข่าวลือว่าไมกามีเสียงร้องที่ระดับ 5 ออคเตฟ แต่ต่อมาได้รับการยืนยันว่า เขามีเสียงร้องที่ระดับ 3 1/2  ออคเตฟ
อาชีพทางดนตรี > เริ่มต้นอาชีพนักดนตรี : 2004 - 2006

ซิงเกิลแรกของมิคาคือเพลง Relax, Take it easy (2006) วางจำหน่ายในรูปแบบแผ่นเสียงขนาด 7 นิ้วและดิจิทัลดาวน์โหลดจำนวนจำกัด ซิงเกิลนี้ออกอากาศครั้งแรกบนสถานีวิทยุ BBC 1 ในสหราชอาณาจักร ต่อมาได้มีจำหน่ายอีพีในชื่อ Dodgy Holiday ในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดและเพลง Billy Brown สามารถดาวน์โหลดได้ฟรีบนร้านค้าออนไลน์ไอทูนส์ ส่วนเพลงเก่าอย่าง Overrated ที่บันทึกไว้ตั้งแต่ปี 2004 ก็ได้ถูกวางขายในร้านค้าไอทูนส์อย่างไม่เป็นทางการ
อาชีพทางดนตรี > Life in Cartoon Motion : 2006 - 2008

มกราคม 2007 มิคาได้ถูกโหวตให้อยู่ในอันดับที่ 1 ของ โพล Sound of 2007  บนเว็บไซต์ BBC News 8 มกราคม 2007 Grace Kelly เป็นซิงเกิลแรกที่วางจำหน่ายภายใต้สังกัดยูนิเวอร์แซลมิวสิค ทั้งรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลด และแผ่นเสียงขนาด 12 นิ้วและ 7 นิ้วในรุ่นจำนวนจำกัด Grace Kelly ขึ้นครองชาร์ตอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรในวัน 21 มกราคม หลังวางจำหน่ายได้ไม่ถึง 2 สัปดาห์ 
	5 กุมภาพันธ์ 2007 ได้มีการวางจำหน่ายสตูดิโออัลบั้มแรกของมิคา Life in Cartoon Motion และอัลบั้มถูกนำไปเปรียบเทียบงานของเฟรดดี้ เมอร์คิวรี่, ซิสเซอร์ ซิสเตอร์ , เอลตัน จอห์น , ปริ้นซ์ , ร็อบบี้ วิลเลียม   และเดวิด โบวี  และในเพลง Grace Kelly ได้อ้างอิงถึงเมอร์คิวรี่ในท่อนร้อง "I try to be Grace Kelly/But all her looks were too sad/So I try a little Freddie/I've gone identity mad"
	มิคาได้รับเชิญให้ไปแสดงดนตรีในรายการเช่น The Tonight Show with Jay Leno ถึงสองครั้งในวันที่ 26 มีนาคม 2007 และ 14 กุมภาพันธ์ 2008 แสดงในรายการ Jimmy Kimmel Live ในวันที่ 27 มีนาคม 2007  และแสดงสดในรายการ So you think You can dance ในวันที่ 26 กรกฎาคม 2007
	มิคาออกทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาเมื่อเดือนมิถุนายน 2007 ด้วยการสนับสนุนจาก ชาร่า บาร์ริแยส์ และนาตาเลีย เลสซ์
	10 ตุลาคม 2007 เขาประกาศทัวร์คอนเสิร์ตทั่วยุโรป ในชื่อ Dodgy Holiday ต่อมาในวันที่ 17 พฤศจิกายนได้เพิ่มรอบการแสดงในสหราชอาณาจักรซึ่งได้รับการสนับสนุนจากพาลลาเดียม และเพิ่มรอบการแสดงในอเมริกาเหนือในเดือนมกราคม 2008 โดยมีมิดเวย์สเตทและครีเจอร์เป็นผู้สนับสนุนในครั้งนี้ มิคาเสร็จสิ้นการทัวร์ในเดือนกุมภาพันธ์ 2009 เพื่อเข้าร่วมงานแกรมมี่อวอร์ดครั้งที่ 50 ในลอสแอนเจลิส
	Life in Cartoon Motion ซึ่งเป็นสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวของมิคา ได้แนวคิดมาจากช่วงวัยและการเติบโตตั้งวัยเด็กจนถึงปัจจุบันของเขาเอง แต่ก็ไม่ได้เป็นเพลงที่เล่าถึงชีวิตส่วนตัวของเขาทุกเพลง  เพลงของมิคามักจะเกี่ยวข้องกับเรื่องที่ยุ่งยากซับซ้อน อย่างในเพลง Big Girl (You are beautiful) ที่เล่าเรื่องผู้หญิงตัวโตที่ถูกเลือกปฏิบัติในสังคม และเขาได้แนวคิดมาจากแม่ของตัวเองที่รูปร่างใหญ่และเห็นความอคติของผู้คนที่มีต่อแม่ และอีกเพลงคือ Billy Brown ที่เป็นเรื่องราวซับซ้อนกว่าเดิม ในประเด็นที่ชายที่แต่งงานแล้วแต่ไปมีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ชายด้วยกัน 
	20 กุมภาพันธ์ 2008 มิคาเปิดงานบริทอวอร์ด 2008 ด้วยการแสดงสดในเพลง Love Today, Grace Kelly และเพลงดูเอ็ท Standing in the Way of Control คู่กับเบ็ธ ดิตโต้ และได้รับรางวัลที่งานนี้ในสาขาศิลปินหน้าใหม่ชาวอังกฤษ
อาชีพทางดนตรี > The Boy Who Knew Too Much : 2009 - 2010

ก่อนหน้าการวางจำหน่ายสตูดิโออัลบั้มที่สอง มิคาวางจำหน่ายอีพีชุดที่สอง Songs of Sorrow  รุ่นจำนวนจำกัดในวันที่ 8 มิถุนายน 2009 อีพีประกอบด้วยเพลง 4 แทร็กกับหนังสือที่รวบรวมเนื้อเพลง, ภาพวาดประกอบเพลงจากศิลปินที่มิคาชื่นชอบหนา 68 หน้า เพลง Blue Eyes ถูกใช้ในการประชาสัมพันธ์อีพีนี้และได้ติดอันดับเพลยลิสต์ของสถานีวิทยุ BBC 2 
	สตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของมิคา The Boy Who Knew Too Much วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2009 อัลบั้มนี้ใช้เวลาส่วนใหญ่บันทึกเสียงที่ลอสแอนเจิลลีสโดยมี เกร็ก เวลส์ เป็นโปรดิวเซอร์และนักดนตรีให้  และยังเคยทำสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวให้มิคา เนื้อหาในอัลบั้มพูดถึงชีวิตวัยรุ่นของมิคาที่เป็นภาคต่อจากอัลบั้มแรก Live in Cartoon Motion  ในปี 2009 มิคาได้รับรางวัลบาฟต้าในสาขาศิลปินชายยอดเยี่ยม 
	 ในตอนแรกอัลบั้มนี้มีชื่อว่า We are Golden แต่หลังจากที่ซิงเกิลแรก We are Golden  ออกอากาศบนสถานีวิทยุ BBC 1และมิคาได้ให้สัมภาษณ์กับดีเจโจ ไวลีย์ว่า ที่เปลี่ยนมาใช้ชื่อใหม่นี้เพราะอยากให้น่าขบขันกว่าเดิม ดังนั้นในวันที่ 6 สิงหาคม 2009 อัลบั้มจึงถูกเปลี่ยนไปใช้ชื่อใหม่ The Boy Who Knew Too Much  
	We are Golden ออกอากาศครั้งแรกบนสถานีวิทยุในสหราชอาณาจักรเมื่อ 20 กรกฎาคม 2009 บนสถานีวิทยุ BBC 2  ดิจิทัลดาวน์โหลดถูกจำหน่ายในวันที่ 6 กันยายน และวันต่อมาได้มีการวางจำหน่ายซีดีอัลบั้ม ซิงเกิลเปิดตัวที่อันดับสี่บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรในวันที่ 13 กันยายน 2009 ต่อมามิคาได้ขึ้นแสดงสดในเทศกาลดนตรีไอทูนส์ 2009 และได้ขึ้นแสดงที่เดอะราวนด์เฮ้าส์ในเคมเดน, ลอนดอนและรายการ Friday Night with Jonathan Ross ในเดือนกันยายนปีเดียวกัน มีการรายงานว่าเขาจ่ายเงินเป็นจำนวนมากถึง 25,000 ปอนด์ เพื่อซื้อเครื่องดื่มเลี้ยงแฟนเพลงในงานฉลองการวางจำหน่ายซิงเกิลใหม่ของเขาที่ผับแถวบ้านหลังจากประกาศเชิญแฟนเพลงเข้าร่ามงานนี้บนหน้าทวิตเตอร์ในวันที่ 7 กันยายน  
	Blame it on the Girl ถูกปล่อยเป็นซิงเกิลลำดับสองที่สหรัฐอเมริกา ในขณะที่สหราชอาณาจักรซิงเกิลลำดับสองเป็นเพลง Rain และ Blame it on the Girl ได้เป็นซิงเกิลลำดับสามในสหราชอาณาจักรในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2010 
	30 พฤศจิกายน 2009 มิคาแสดงเพลง Let it Snow ร้องคู่กับฮิคารุ ยูทาดะศิลปินเพลงป็อบชาวญี่ปุ่น   21 มีนาคม 2010 มิคาแสดงเพลง Gave it All Away ร่วมกับวงบอยโซนผ่านสถานีโทรทัศน์ ITV 1 ในงานไว้อาลัยในกับสตีเฟ่น เกทลี่ หนึ่งในสมาชิกบอยโซนที่เพิ่งชีวิตไปจากอาการหัวใจวาย
	พฤษภาคม 2010 มิคาปล่อยซิงเกิลประกอบภาพยนตร์ล่าสุด Kick Ass ที่มีชื่อเหมือนกับภาพยนตร์ Kick Ass ของมาร์เวลคอมิกส์
อาชีพทางดนตรี > อัลบั้ม TBA : 2011

มิคาเริ่มเตรียมงานในอัลบั้มใหม่แต่ว่ายังไม่ได้ตั้งชื่อ และจะบันทึกเสียงในเดือนมีนาคม 2011 เขาเปิดเผยว่าเนื้อหาของอัลบั้มนี้จะไม่ซับซ้อนเหมือนกับอัลบั้มในชุดก่อนๆ และคาดว่าจะวางจำหน่ายในช่วงปลายปี 2011
ภาพลักษณ์ในสังคม

มิคาปฏิเสธข้อกล่าวหาที่ว่าเขาจงใจใช้คำหยาบทางเพศในเพลง Billy Brown เพื่อดึงดูดกลุ่มผู้ซื้อในอเมริกา ซึ่งเพลงนี้มีเนื้อหาที่พูดถึงชายที่แต่งงานแล้วและไปมีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ชายด้วยกัน โดยเขาอ้างว่า แต่งเพลงนี้ขึ้นเพื่อสื่อถึงความนับถือในตัวเองเท่านั้นและไม่ได้กังวลถึงคำหยาบสักเท่าไรนัก และให้สัมภาษณ์กับนิตยสารเกย์ในอเมริกา Out ว่า เขามีวิธีพูดถึงเรื่องเพศโดยปราศจากข้อบังคับใด  
	กันยายน 2009 ระหว่างการให้สัมภาษณ์ที่รายการ Gay & Night มิคาให้ความเห็นเกี่ยวกับเรื่องเพศของเขาว่า "ผมไม่เคยให้ตั้งกฎเกณฑ์ให้กับตัวเอง พูดง่ายๆ ว่า ไม่เคยตั้งขีดจำกัดในชีวิตของผม ไม่จำกัดว่าจะต้องหลับนอนกับใคร จะเรียกผมว่าอะไรก็ได้ ผมเรียกตัวเองว่า ไบเซ็กซวล" ต่อมาเขายืนยันผ่านรายการ This is London ว่า "ไม่ได้กำหนดตัวเอง เพราะสามารถมีความรักกับใครก็ได้ จริงๆ นะ ไม่ว่ากับคนแบบไหน หรือว่ารูปร่างยังไง และไม่เคยเรื่องมากกับเรื่องพวกนี้เลย"
ในเดือนมีนาคม 2010 มิคาได้รับเหรียญเชิดชูเกียรคิ Knight in the Order of Arts จากผลงานดนตรีอันโดดเด่นของเขา โดยรัฐบาลฝรั่งเศส และเป็นบุคคลที่อายุน้อยที่สุดที่เคยได้รับรางวัลนี้
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม

2007 : Life in Cartoon Motion
2009 : The Boy Who Knew Too Much
2012 : The Origin of love
2015 : No place In Heaven