stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นิวเวิลด์ออร์เดอร์ (มวยปล้ำอาชีพ)
ประวัติ > ดับเบิลยูซีดับเบิลยู (WCW)

หลังจากที่เขาเสียแชมป์โลกไป เขาก็ย้ายมาอยู่สมาคม WCW อย่างรวดเร็วในปี 1994 และ โฮแกน ก็สามารถคว้า แชมป์โลก WCW ไปครอง ในศึก Bash At The Beach 1996 ได้ก่อตั้ง nWo ที่มี Dennis Rodman, Kevin Nash และ Scott Hall จากนั้นก็แยกกลุ่มเป็น 2 สาขา คือ nWo แดง-ดำ และ ขาว-ดำ ซึ่ง ขาว-ดำ ก็มี Hulk Hogan, Scott Norton, Brian Adam, Vincent, Scott Steiner, Bagwell และ Giant ส่วน แดง-ดำ ก็มี Kevin Nash, Scott Hall, Sting และ Lex Luger ระหว่างนั้น นักมวยปล้ำบางคนก็มีปัญหากันเองในกลุ่ม จากนั้นก็แยกทีมกันหมด กลายเป็น nWo เหมือนเดิม โฮแกน ก็เริ่มมีคนเชียร์มากขึ้น ช่วงนั้น Lex Luger ก็กลับมาที่ WCW หลังจากพักไปนานเกือบ 2 ปี เพราะบาดเจ็บหลังจากเสียแชมป์ให้กับ โฮแกน ในศึก HogWild 1997 โฮแกน นั้น ก็ได้มีโอกาสปล้ำกับ Sting ในศึก Fall Brawl 1999 และ Sting ได้ร่วมมือกับ Lex Luger เพื่อนเก่าของเขาและหักหลัง โฮแกน โดยเอาไม้เบสบอลตีใส่ โฮแกน และแพ้ด้วยท่า Scorpion Death Lock ไปในที่สุด
ประวัติ > ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE)

ในเวลานั้นปี 2002 วินซ์ แม็กแมน ก็ได้เรียก โฮแกน กลับมาพร้อมกับ เควิน แนช และ สก็อตต์ ฮอลล์ ในนามของ "nWo" และไปเล่นงานทั้ง เดอะ ร็อก และ สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน และ โฮแกน ก็ขอท้าเจอกับ เดอะ ร็อก ส่วน สก็อตต์ ฮอลล์ ก็ขอท้าเจอ สตีฟ ออสติน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18 และ โฮแกน ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับ เดอะ ร็อก และกลับมาเป็น โฮแกน คนเดิมอีกครั้ง ส่วน ชอว์น ไมเคิลส์ ซึ่งกลับสู่สังเวียนมวยปล้ำอีกครั้ง หลังจากอาการบาดเจ็บที่หลังเป็นเวลา 5 ปี (ตั้งแต่ปี 1997-2002) ในนามกลุ่ม "nWo" ซึ่งในขณะนั้นมีสมาชิกได้แก่ เควิน แนช, สก็อตต์ ฮอลล์, เอ็กซ์-แพค, บูเกอร์ ที, บิ๊กโชว์ แต่กลับมาได้ไม่นาน กลุ่ม "nWo" ก็ได้สลายไป
ประวัติ > ทีเอ็นเอ (TNA)

ในวันที่ 4 มกราคม 2010 nWo ได้กับมาอีกครั้งในสมาคม ทีเอ็นเอ (TNA) ในรายการ TNA impact! คืนนั้นเป็นตอนพิเศษ 3 ชั่วโมงเต็ม
สื่อ

nWo 4 Life! (June 1, 1999, VHS)
nWo: Back in Black (May 28, 2002, VHS and DVD)
nWo: The Revolution (November 6, 2012, DVD and Blu-ray)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Site (Archive)
จังหวัดมุกดาหาร

"มุกดาหาร" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มุกดาหาร (แก้ความกำกวม)
| จังหวัดมุกดาหาร |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Changwat Mukdahan
จากซ้ายไปขวา บนลงล่าง:  หอแก้วมุกดาหาร  ศาลาชมวิวริมแม่น้ำโขง  สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2  อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ  ตลาดอินโดจีน  สักการสถาน พระมารดาแห่งมรณสักขี 
   ธง ตรา
คำขวัญ: องค์พระใหญ่สวยเด่นเป็นสง่า สูงเสียดฟ้าหอแก้วมุกดาหาร พญานาคสามพิภพระบือนาม  ทั่วเขตคามสะพานเชื่อมอินโดจีน
แผนที่ประเทศไทย จังหวัดมุกดาหารเน้นสีแดงแผนที่ประเทศไทย จังหวัดมุกดาหารเน้นสีแดง
ประเทศ:  ไทย
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ : วรญาณ บุญณราช   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2565) 
 • นายก อบจ. : วีระพงษ์ ทองผา   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2568) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,339.830 ตร.กม. (1,675.618 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 51
ประชากร (พ.ศ. 2566)
 • ทั้งหมด: 351,595 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 65
 • ความหนาแน่น: 81.01 คน/ตร.กม. (209.8 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 60
รหัส ISO 3166: TH-49 
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ต้นไม้: ตานเหลือง (ช้างน้าว)
 • ดอกไม้: ตานเหลือง (ช้างน้าว)
 • สัตว์น้ำ: ปลากดคัง (ปลากดแก้ว)
ศาลากลางจังหวัด
 • ที่ตั้ง: ถนนวิวิธสุรการ ตำบลมุกดาหาร อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร 49000
 • โทรศัพท์: 0 4261 1330
 • โทรสาร: 0 4261 1330
เว็บไซต์: http://www.mukdahan.go.th/
 
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
มุกดาหาร เป็นจังหวัดชายแดน อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทยตั้งอยู่ในแอ่งสกลนคร และอยู่ในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 2 หรือกลุ่มจังหวัด "สนุก" (ประกอบด้วย สกลนคร นครพนม และมุกดาหาร) ซึ่งห่างจากจังหวัดนครพนม ประมาณ 108 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 650 กิโลเมตร โดยแยกออกจากจังหวัดนครพนม เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2525 นับเป็นจังหวัดที่ 73 ของประเทศไทย จังหวัดมุกดาหารเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของภาคอีสาน โดยมีภูมิประเทศติดกับแม่น้ำโขง เป็นพรมแดนกั้นแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดสกลนครและจังหวัดนครพนม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงสะหวันนะเขด ประเทศลาว โดยมีแม่น้ำโขงไหลกั้นพรมแดน
ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดอำนาจเจริญ จังหวัดยโสธร และจังหวัดร้อยเอ็ด
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับจังหวัดร้อยเอ็ดและจังหวัดกาฬสินธุ์
สภาพทางภูมิศาสตร์

ด้านตะวันออกเป็นที่ราบสลับป่าไม้ ด้านตะวันตกเป็นผืนป่าบนทิวเขาภูพาน ด้านตะวันออกมีแม่น้ำโขงทอดยาวกั้นพรมแดนระหว่างประเทศไทยกับลาว
หน่วยการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

การปกครองแบ่งออกเป็น 7 อำเภอ 53 ตำบล 526 หมู่บ้าน
| เลข | ชื่ออำเภอ | จำนวนตำบล | พื้นที่ (ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | อำเภอเมืองมุกดาหาร | 13 | 1,235.066 |
| 2 | อำเภอนิคมคำสร้อย | 7 | 377.158 |
| 3 | อำเภอดอนตาล | 7 | 510.923 |
| 4 | อำเภอดงหลวง | 6 | 1,076.158 |
| 5 | อำเภอคำชะอี | 9 | 645.694 |
| 6 | อำเภอหว้านใหญ่ | 5 | 84.483 |
| 7 | อำเภอหนองสูง | 6 | 410.384 |

| รวม | รวม | 53 | 4,339.830 |
หน่วยการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

แบ่งออกเป็น 1 องค์การบริหารส่วนจังหวัด 30 องค์การบริหารส่วนตำบล 1 เทศบาลเมือง 24 เทศบาลตำบล
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  อำเภอเมืองมุกดาหาร เทศบาลเมืองมุกดาหาร  เทศบาลตำบลดงเย็น  เทศบาลตำบลคำอาฮวน  เทศบาลตำบลมุก  เทศบาลตำบลบางทรายใหญ่  เทศบาลตำบลโพนทราย  เทศบาลตำบลผึ่งแดด  เทศบาลตำบลคำป่าหลาย  เทศบาลตำบลดงมอน  เทศบาลตำบลนาโสก  เทศบาลตำบลนาสีนวน |  อำเภอนิคมคำสร้อย เทศบาลตำบลนิคมคำสร้อย  เทศบาลตำบลร่มเกล้า อำเภอดอนตาล เทศบาลตำบลดอนตาล  เทศบาลตำบลบ้านแก้ง  เทศบาลตำบลดอนตาลผาสุก อำเภอดงหลวง เทศบาลตำบลดงหลวง  เทศบาลตำบลหนองแคน  เทศบาลตำบลกกตูม |  อำเภอคำชะอี เทศบาลตำบลคำชะอี อำเภอหว้านใหญ่ เทศบาลตำบลหว้านใหญ่  เทศบาลตำบลชะโนด อำเภอหนองสูง เทศบาลตำบลภูวง  เทศบาลตำบลบ้านเป้า  เทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ    |
รายนามเจ้าเมืองและผู้ว่าราชการจังหวัด

| ลำดับ> หัวเมืองของอาณาจักรล้านช้างจำปาสักดิ์.เจ้าเมืองหลวงโพนสิม | ชื่อ> หัวเมืองของอาณาจักรล้านช้างจำปาสักดิ์.เจ้าเมืองหลวงโพนสิม | ดำรงตำแหน่ง> หัวเมืองของอาณาจักรล้านช้างจำปาสักดิ์.เจ้าเมืองหลวงโพนสิม | หมายเหตุ> หัวเมืองของอาณาจักรล้านช้างจำปาสักดิ์.เจ้าเมืองหลวงโพนสิม |
| --- | --- | --- | --- |
| - | เจ้าจันทร์สุริยวงษ์ | 2256 - ? |  |
| - | เจ้ากินรี | ? - 2310 |  |
เจ้าเมืองมุกดาหาร
| 1 | เจ้ากินรี | 2310 - 2312 |  |
หัวเมืองขึ้นของสยาม (ชั้นสัญญาบัตร)
| 1 | พระยาจันทรศรีสุราชอุปราชามันธาตุราช (เจ้าจันทกินรี) | 2313 - 2347 |  |
| 2 | พระยาจันทร์สุริยวงษ์ (กิ่ง) | 2348 - 2383 |  |
| 3 | พระจันทร์สุริยวงษ์ (พรหม) | 2383 - 2405 |  |
| - | ว่าง | 2405 - 2406 |  |
หัวเมืองประเทศราชของสยาม (ชั้นหิรัญบัฏ)
| 4 | เจ้าจันทรเทพสุริยวงษ์ดำรงรัฐสีมามุกดาธิบดี (เจ้าหนู) | 2406 - 2412 |  |
หัวเมืองขึ้นของสยาม (ชั้นสัญญาบัตร)
| 5 | พระพฤติมนตรี (คำ) | 2413 - 2420 |  |
| 6 | พระจันทร์สุริยวงษ์ (บุญเฮา) | 2421 - 2430 |  |
| - | ท้าวสุวรรณสาร(เมฆ) รักษาการ | 2430 - 2431 |  |
| 7 | พระยาศศิวงศ์ประวัติ (เมฆ) | 2431 - 2434 |  |
ก่อตั้งมณฑลลาวพวน
| 7 | พระยาศศิวงศ์ประวัติ (เมฆ) | 2434 - 2440 |  |
เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลฝ่ายเหนือ
ผู้ว่าราชการเมืองมุกดาหาร
| 8 | พระจันทรเทพสุริยวงษา (แสง) | 2441 - 2443 |  |
เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลอุดร
| 8 | พระจันทรเทพสุริยวงษา (แสง) | 2444 - 2449 |  |
ยุบเป็นอำเภอมุกดาหาร
นายอำเภอมุกดาหาร
| ลำดับ | ชื่อ | ดำรงตำแหน่ง | ดำรงตำแหน่ง |
| 1 | หลวงทรงสราวุธ (เจิม วิเศษรัตน์) | 1 ตุลาคม 2450 - ? | 1 ตุลาคม 2450 - ? |
การศึกษา

ดูเพิ่ม: รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมุกดาหาร
การศึกษา > ระดับอาชีวศึกษา > อาชีวศึกษารัฐ

วิทยาลัยการอาชีพนวมินทราชินีมุกดาหาร
วิทยาลัยการอาชีพนิคมคำสร้อย
วิทยาลัยเทคโนโลยีและการจัดการดอนตาล
วิทยาลัยการอาชีพคำชะอี
การศึกษา > ระดับอาชีวศึกษา > อาชีวศึกษาเอกชน

วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการดงหลวง
วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย มุกดาหาร เก็บถาวร 2019-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิทยาลัยเทคโนโลยีมุกดาหาร
การศึกษา > ระดับอุดมศึกษา > สถาบันอุดมศึกษารัฐ

วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี วิทยาเขตมุกดาหาร (ปัจจุบันไม่มีการเรียนการสอนแล้ว)
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (สำนักงานบริหารวิทยาการ สถานีสร้างงานสร้างอาชีพ มุกดาหาร)
การศึกษา > ระดับอุดมศึกษา > สถาบันอุดมศึกษาในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา

สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๒ วิทยาลัยการอาชีพนวมินทราชินีมุกดาหาร
สถานที่สำคัญ

หอแก้วมุกดาหาร
ศาลเจ้าพ่อเจ้าฟ้ามุงเมือง
ศาลเจ้าแม่สองนางพี่น้อง
วัดศรีมงคลใต้
วัดศรีบุญเรือง
สะพานมิตรภาพ 2 (มุกดาหาร-สะหวันนะเขต)
หอยสมัยหิน
กลองมโหระทึก
ฐานปฏิบัติการวรพัฒน์
วัดภูด่านแต้
วัดภูพระบาทแก่นจันทน์
อ่างเก็บน้ำชลประทานห้วยขี้เหล็ก
วัดบรรพตคิรี
น้ำตกตาดโดน
หมู่บ้านท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม
แก่งกะเบา (พญาศรีภุชงค์มุกดานาคราช)
วัดมโนภิรมย์
วัดพระศรีมหาโพธิ์
วัดรอยพระพุทธบาทภูมโนรมย์ (พญาศรีมุกดามหามุนีนีลปาลนาคราช)
น้ำตกถ้ำไทร,น้ำตกผาเจิ่น,จุดชมวิวผากิ่ว อำเภอนิคมคำสร้อย (ภายในวนอุทยานดงบังอี)
ตลาดอินโดจีน (ถนนคนเดินตลาดอินโดจีน)
ตลาดราตรี
ถนนคนเดินลานสนุกมุกดาหาร
พญาอนันตนาคราช
ไร่ภาสทอง
สวนน้ำมุกดาหาร & สวนยิ้มแย้ม
สักการสถานพระมารดาแห่งมรณสักขี
วัดดานพระอินทร์ (รวมพญานาค)
วัดป่าวิเวกวัฒนาราม (วัดหลวงปู่จาม)
ทุ่งกังหันลมร่มเกล้าวินด์ มุกดาหาร
สถานที่สำคัญ > สถานที่สำคัญทางธรรมชาติ

อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ ที่ทำการอุทยานฯตั้งอยู่ที่บ้านคอนสาย ตำบลนาสีนวน อำเภอเมืองมุกดาหาร
อุทยานแห่งชาติภูสระดอกบัว ที่ทำการอุทยานฯตั้งอยู่ที่บ้านหนองเม็ก ตำบลป่าไร่ อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร(มุกดาหาร,ยโสธร,อำนาจเจริญ)
อุทยานแห่งชาติภูผายล ที่ทำการอุทยานฯตั้งอยู่ที่บ้านห้วยหวด ตำบลจันทร์เพ็ญ อำเภอเต่างอย จังหวัดสกลนคร(สกลนคร,นครพนม,มุกดาหาร)
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูสีฐาน ที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฯตั้งอยูที่อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร(มุกดาหาร,กาฬสินธุ์)
วนอุทยานดงบังอี ที่ทำการวนอุทยานฯตั้งอยู่ที่ตำบลนากอก อำเภอนิคมคำสร้อย
เขตห้ามล่าสัตว์ป่าถ้ำผาน้ำทิพย์ ที่ทำการเขตห้ามล่าสัตว์ป่าฯตั้งอยู่ที่ตำบลบึงงาม อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด(ร้อยเอ็ด,กาฬสินธุ์,มุกดาหาร)
เทศกาล

เทศกาลตรุษจีน-เวียดนาม จังหวัดมุกดาหาร
เทศกาลสงกรานต์
เทศกาลแข่งเรือ
มหกรรมวิ่ง มุกดาหาร-สะหวันนะเขต
งานพญานาคมุกดาหาร 3 พิภพ
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด

ตราประจำจังหวัด: รูปปราสาทสองนางสถิตย์ ประดิษฐานแก้วมณีมุกดาหาร
ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นตานเหลืองหรือช้างน้าว (Ochna integerrima)
ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกตานเหลืองหรือช้างน้าว (Ochna integerrima)
สัตว์บกประจำจังหวัด: แมวดาว (Leopard cat)
สัตว์น้ำประจำจังหวัด: ปลากดคัง หรือปลากดแก้ว (Hemibagrus wyckioides)
คำขวัญประจำจังหวัดเดิม: หอแก้วสูงเสียดฟ้า ภูผาเทิบแก่งกะเบา แปดเผ่าชนพื้นเมือง ลือเลื่องมะขามหวาน กลองโบราณล้ำเลิศ ถิ่นกำเนิดลำผญา ตระการตาชายโขง เชื่อมโยงอินโดจีน
คำขวัญประจำจังหวัดใหม่: องค์พระใหญ่ สวยเด่น เป็นสง่า สูงเสียดฟ้า หอแก้วมุกดาหาร พญานาค 3 พิภพ ระบือนาม ทั่วเขตคาม สะพานเชื่อม อินโดจีน
การคมนาคม > รถยนต์

มุกดาหารอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 650 กิโลเมตร ใช้เส้นทางกรุงเทพฯ-สระบุรี-นครราชสีมา-อำเภอบ้านไผ่-มหาสารคาม-อำเภอยางตลาด-กาฬสินธุ์-อำเภอคำชะอี-มุกดาหาร  หรือเส้นทางกรุงเทพฯ-สระบุรี-นครราชสีมา  (ทางหลวงหมายเลข 2)  เลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 207 ที่บ้านวัด-เลี้ยวขวาผ่านอำเภอประทาย-อำเภอพุทไธสง-อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย–อำเภอเกษตรวิสัย-อำเภอสุวรรณภูมิ แล้วแยกเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2169 ผ่านอำเภอทรายมูล-อำเภอกุดชุม-อำเภอเลิงนกทา แยกซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 ผ่านอำเภอนิคมคำสร้อย สู่จังหวัดมุกดาหาร
การคมนาคม > รถโดยสารประจำทาง

มีรถโดยสารประจำทางทั้งรถโดยสารธรรมดาและรถปรับอากาศ โดยรถร่วมบริการของผู้ประกอบการเอกชน
กรุงเทพฯ - มุกดาหาร
กรุงเทพฯ - มุกดาหาร
นครราชสีมา - มุกดาหาร
ขอนแก่น - มุกดาหาร
มุกดาหาร - ระยอง
มุกดาหาร - พัทยา - ระยอง
มุกดาหาร - หัวหิน
มุกดาหาร - แม่สอด
การคมนาคม > ทางอากาศ

ในปัจจุบันจังหวัดมุกดาหารยังไม่มีท่าอากาศยาน  จึงต้องใช้บริการท่าอากาศยานของจังหวัดข้างเคียง ได้แก่
ท่าอากาศยานนครพนม เดินทาง 1 ชม. 50 นาที (120 กม.)
ท่าอากาศยานสกลนคร เดินทาง 1 ชม. 55 นาที (124 กม.)
ท่าอากาศยานนานาชาติอุบลราชธานี  เดินทาง 2 ชม. 29 นาที (169.7 กม.)
โดยปกติชาวจังหวัดมุกดาหาร จะให้ท่าอากาศยานนครพนมเป็นหลักในการเดินทาง เพราะความสะดวกในการเดินทางและระบบขนส่งสาธารณะ
รถตู้ ท่าอากาศยานนครพนม - บขส.จังหวัดมุกดาหาร
บขส.จังหวัดนครพนม - บขส.จังหวัดมุกดาหาร (ไปกลับ)
ในปี 2561 กรมท่าอากาศยาน ในสังกัดกระทรวงคมนาคม ได้ใช้งบประมาณ 6 ล้านบาทในการสำรวจพื้นที่เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการสร้างท่าอากาศยานในจังหวัดมุกดาหาร หากสร้างสำเร็จจะกลายเป็นท่าอากาศยานนานาชาติแห่งที่ 30 ของประเทศไทย การสำรวจดังกล่าวแล้วเสร็จในเดือนมีนาคม 2562 และอยู่ในระหว่างดำเนินการขั้นตอนต่อไป คาดว่าจะใช้งบประมาณกว่า 5 พันล้านบาทในการก่อสร้าง
การคมนาคม > รถไฟ

ในปัจจุบันจังหวัดมุกดาหารยังไม่มีระบบขนส่งทางราง โดยปัจจุบันอยู่ระหว่างดำเนินการก่อสร้างสำหรับ โครงการก่อสร้างทางรถไฟ ทางคู่ บ้านไผ่ มุกดาหาร นครพนม มีกำหนดก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2570
การคมนาคม > รถโดยสารระหว่างประเทศ

มุกดาหาร - สะหวันนะเขต บริการโดย บริษัท ขนส่ง จำกัด
การคมนาคม > การคมนาคมภายในตัวจังหวัดมุกดาหาร

รถสองแถว มีหลายสาย คิดค่าโดยสารตามระยะทาง
รถสามล้อเครื่อง คิดค่าโดยสารตามระยะทาง (เป็นรถเหมา)
แท็กซี่ คิดค่าโดยสารตามระยะทางบนมิเตอร์
การคมนาคม > ระยะห่างจากตัวจังหวัดไปอำเภอต่าง ๆ

อำเภอนิคมคำสร้อย 29 กิโลเมตร
อำเภอหว้านใหญ่ 32 กิโลเมตร
อำเภอดอนตาล 34 กิโลเมตร
อำเภอคำชะอี 38 กิโลเมตร
อำเภอหนองสูง 53 กิโลเมตร
อำเภอดงหลวง 55 กิโลเมตร
การคมนาคม > จุดผ่านแดนที่ติดต่อกับประเทศลาว

จุดผ่านแดนถาวร ด่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว 2 ระหว่างอำเภอเมืองมุกดาหารและนครไกสอน พมวิหาน แขวงสุวรรณเขต
จุดผ่านแดนถาวร ท่าเรือเทศบาลเมืองมุกดาหาร ระหว่างอำเภอเมืองมุกดาหารและนครไกสอน พมวิหาน แขวงสุวรรณเขต
บุคคลสำคัญ

จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 11
หนูฮัก พูมสะหวัน อดีตประธานประเทศลาว
บุคคลสำคัญ > นักแสดง

ชมพู่ ก่อนบ่ายคลายเครียด
ศรุชา เพชรโรจน์
บุคคลสำคัญ > นักร้อง

มนต์สิทธิ์ คำสร้อย
นิว มุกดา อดีตนักร้องเพลงลูกทุ่ง
นุชรียา มุกดา (เปียโน) นักร้องเพลงลูกทุ่ง
ดูเพิ่ม

สะพานมิตรภาพ 2 (มุกดาหาร-สะหวันนะเขต)
รายชื่อวัดในจังหวัดมุกดาหาร
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมุกดาหาร
รายชื่อห้างสรรพสินค้าในจังหวัดมุกดาหาร
บูดาเปสต์
นิรุกติศาสตร์

แปชต์ (Pest) และ บูดอ (Buda) ซึ่งเป็นเมืองหลวงและศูนย์กลางการปกครองของฮังการี เริ่มถูกกล่าวถึงพร้อมกันในชื่อเดียวกันตั้งแต่สมัย ยุคปฏิรูปฮังการี (ค.ศ. 1825-1848) เป็นต้นมา โดยชื่อที่พบบ่อยคือ Pest-Buda เนื่องจากแปชต์เป็นเมืองที่ใหญ่กว่าและมีความสำคัญในทางประวัติศาสตร์มากกว่า แต่ในบางครั้งก็มีการใช้ชื่อ Buda-Pest ซึ่งเหมาะสมกับภาษาฮังการีมากกว่า และหลีกเลี่ยงการรวมเสียงพยัญชนะ ชื่อ "Buda-Pest" มาจากงานเขียน "Világ (โลก)" ของ เคานต์อิสต์วาน เซเชนี  (Baron István Szechényi) นักปฏิรูปฮังการี ในปี ค.ศ. 1831 เมื่อมีการรวมเมืองสามเมืองเข้าด้วยกันในปี ค.ศ. 1873 ชื่อ "Budapest" ถูกเลือกให้เป็นชื่อใหม่ของเมืองหลวงอย่างเป็นธรรมชาติสำหรับผู้ใช้ภาษาฮังการี
ชื่อ "Buda" มีที่มาจากชื่อของเมืองโบราณในยุคโรมัน คือ เมืองอควินคุม (Aquincum) ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณเดียวกันในยุคต้นของราชวงศ์อาร์ปาด (Árpád) ราชวงศ์แรกของฮังการี แต่หลังจากการรุกรานฮังการีของมองโกลในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 เมืองที่สร้างขึ้นใหม่ในชื่อ Újbuda หรือ "บูดาใหม่" และส่วนของเมืองอวินคุมเก่าจึงได้รับการเรียกว่า Ó-Buda หรือ "บูดอเก่า" แหล่งที่มาของชื่อ "Buda" นั้น เชื่อกันว่ามาจากชื่อพี่ชายของ กษัตริย์อัตติลา บรรพบุรุษของราชวงศ์อาร์ปาด แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานยืนยันแน่ชัด แต่ชื่อ "Buda" ก็อาจมาจากชื่อบุคคลในยุคกลาง
ชื่อ "Pest" อาจมีที่มาจากสมัยโบราณ โดยในงานเขียนของ ปโตเลมี ในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ระบุชื่อเมืองว่า Pession (Πέσσιον) อีกทฤษฎีหนึ่งซึ่งเป็นที่ยอมรับมากกว่าคือ ชื่อนี้มาจากคำในภาษาสลาวิกที่แปลว่า "ถ้ำ" หรือ "โพรงหิน" ซึ่งสัมพันธ์กับ ภูเขาเกลแลร์ต (Gellért-hegy) บนฝั่งบูดอ ในภาษาฮังการีโบราณ คำว่า "Pest" หมายถึง "เตาอบ" ซึ่งในอดีตถูกใช้เรียกภูเขาที่มีถ้ำและแหล่งน้ำร้อนบนภูเขาเกลแลร์ตว่า Pest-hegy และบริเวณท่าเรือข้ามแม่น้ำดานูบด้านล่างเรียกว่า Pest-rév ชื่อนี้จึงถูกใช้เรียกเมืองที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำในที่สุด
ประวัติศาสตร์ > ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคจักรวรรดิโรมัน

การตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในดินแดนบูดาเปสต์มีขึ้นโดยชาวเคลต์ ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 1 ต่อมาดินแดนแห่งนี้ได้ถูกครอบครองโดยจักรวรรดิโรมัน การตั้งถิ่นฐานของชาวโรมันจึงมีขึ้นในแถบนี้ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นการบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เป็นลายลักษณ์อักษร ในพื้นที่กรุงบูดาเปสต์ในปัจจุบัน โดยได้เริ่มมีการบันทึกโดยกองทหารโรมัน  จักรวรรดิโรมันได้ก่อตั้งเมืองชื่อว่า เมืองอาควินคุม (Aquincum) ซึ่งกลายเป็นเมืองหลักของแคว้นพันโนเนียล่าง (Pannonia Inferior)โดยมีชื่อเมืองว่า อาควินคุม (Aquincum) ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อประมาณ ค.ศ. 89 บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำดานูบ (ในพื้นที่โอบูดอ (Óbuda) ในปัจจุบัน) เมืองอาควินคัมจาก ค.ศ. 106 ถึงต้นศตวรรษที่ 4 อาควินคุมกลายเป็นศูนย์กลางของแคว้นพันโนเนีย (Pannonia) ตอนล่าง ชาวโรมันสร้างถนน อัฒจันทร์ ห้องอาบน้ำ และ บ้านที่มีพื้นอุ่น ภายในค่ายทหารที่มีป้อมปราการแห่งนี้ โดยมีประชากรประมาณ 20,000 คน บางครั้งจักรพรรดิโรมันก็ไปเยี่ยมชมพระราชวังของผู้ว่าการรัฐที่สร้างขึ้นบนเกาะโอบูดอ (Óbuda-sziget) ในปัจจุบัน ในพื้นที่ของเมืองบูดาเปสต์ปัจจุบัน มีซากปรักหักพันซึ่งเคยเป็นที่ตั้งค่ายเสริมของจักรวรรดิโรมันหลายแห่ง (เช่น อาเบร์ทฟอลวอ (Albertfalva), คัมโปนา (Campona)) และป้อมปราการต่อต้าน (เช่น คอนตรา-อาควินคุม (Contra-Aquincum)) เมืองอาควินคุมของโรมันเป็นเมืองโรมันที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีที่สุดในฮังการี โบราณสถานแห่งนี้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีส่วนด้านในแบบเปิดโล่ง
ประวัติศาสตร์ > การพิชิตดินแดนของเผ่าฮังการี

ชนเผ่าฮังการีที่นำโดยผู้นำเผ่าอาร์พาด (Árpád) เดินทางบนหลังม้าออกจากบ้านเกิดเดิมทางตอนเหนือของบัลแกเรีย (เดิมต้นตระกูลของเผ่าฮังการี อยู่ในแถบเทือกเขาอูรัลในไซบีเรีย) โดยซาร์ซิเมียน (Tsar Simeon) หลังจากการรบที่บูห์ตอนใต้ (Battle of Southern Buh) ได้เข้ามาตั้งรกรากในดินแดนนี้ช่วงปลายศตวรรษที่ 9 โดยแทนที่ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวบัลแกเรียที่ตั้งถิ่นฐานในเมืองบูดาและเมืองแป็ชต์ และอีกหนึ่งศตวรรษต่อมา ชาวฮังการีจึงได้ก่อตั้งราชอาณาจักรฮังการีอย่างเป็นทางการ [18] การวิจัยระบุว่าที่อยู่อาศัยของราชวงศ์อาร์พาด (Árpád dynasty) เป็นจุดเริ่มต้นของอำนาจศูนย์กลางใกล้กับเขตกรุงบูดาเปสต์ในปัจจุบัน จากข้อมูลของอาโนนิมุส (Anonymus) หลังจากการพิชิตที่ราบพันโนเนีย ผู้นำเผ่าฮังการี นามว่า อาร์พาด (Árpád) ได้เลือกบูดอวาร็อต (Budavárat) อดีตเมืองของอัลติลาเดอะฮุน ผู้เป็นต้นตระกูล ให้เป็นที่พักของชนเผ่าของเขาเนื่องจากที่ตั้งทางภูมิศาสตร์เป็นศูนย์กลางของแอ่งที่ราบ ผู้นำเผ่าอาร์พาดถูกฝังที่นี่ในปี ค.ศ. 907 ในแฟเฮแร็จฮาซ (Fehéregyház) ที่อยู่ใกล้เคียงกับปราสาทบูดอวาร์ ในปัจจุบัน บูดอวาร็อตเชื่อกันว่าอยู่ในเขตโอบูดอ (Óbuda) (แม้ว่าจะมีนักโบราณคดีบางคนที่ระบุว่าอยู่ที่ แป็ชต์ฮิแด็กคูต Pesthidegkút หรือในเทือกเขาปิลิช (Pilis hegység) ที่อยู่ใกล้เคียงก็ตาม)
ประวัติศาสตร์ > ยุคกลาง

กรุงบูดาเปสต์มีตำนานของบิชอปนามว่า แกลเลิร์ต (Bishop Gellért) ผู้ถูกลอบสังหารโดยกลุ่มกบฏนอกรีต ข้างภูเขาแกลเลิร์ต (Gellért-hegy) (หรือชื่อเดิมคือภูเขาแป็ชต์) โดยตามตำนานเขาแทงและถูกกระแทกลงมาจากเนินเขาในถังไม้
การรุกรานของเผ่าตาตาร์ในศตวรรษที่ 13 ทำให้ชาวฮังการีได้ตระหนักถึงความสำคัญในการปกป้องพรมแดนของที่ราบพันโนเนียให้แน่นหนายิ่งขึ้น กษัตริย์เบลอที่ 4 แห่งฮังการี จึงโปรดเกล้าฯให้สร้างกำแพงหินเสริมรอบเมืองต่างๆ และตั้งพระราชวังของพระองค์เองไว้บนยอดเนินเขาบูดอ ในปี ค.ศ. 1361 กรุงบูดาจึงได้กลายเป็นเมืองหลวงของฮังการีอย่างเป็นทางการนับแต่นั้น บทบาททางวัฒนธรรมของบูดอมีความสำคัญอย่างยิ่งในรัชสมัยของกษัตริย์แมทเธียส คอร์วินุส (Matthias Corvinus) โดยวัฒนธรรมในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี มีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาทางศิลปวัฒนธรรมในกรุงบูดาเปสต์ ห้องสมุดของกษัตริย์แมทเธียส คอร์วินุส ที่มีชื่อว่า บิบลิโอเธกา คอร์วิเนียนา (Bibliotheca Corviniana) เป็นแหล่งรวบรวมพงศาวดารประวัติศาสตร์และผลงานทางปรัชญาและวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยุโรปในศตวรรษที่ 15 และมีขนาดเป็นอันดับสองรองจากหอสมุดวาติกันเท่านั้น หลังจากการก่อตั้งมหาวิทยาลัยฮังการีแห่งแรกในเมืองเปช ในปี ค.ศ. 1367 (มหาวิทยาลัยเปช University of Pécs) มหาวิทยาลัยแห่งที่สองได้รับการจัดตั้งขึ้นในโอบูดอ (Óbuda) ในปี ค.ศ. 1395 (มหาวิทยาลัยโอบูดอ University of Óbuda) หนังสือฮังการีเล่มแรกพิมพ์ในบูดอในปี ค.ศ. 1473 บูดอมีประชากรประมาณ 5,000 คน ในปี ค.ศ. 1500
ประวัติศาสตร์ > ยุคกลาง > การยึดครองของจักรวรรดิออตโตมัน

ในปี ค.ศ. 1686 จักรวรรดิออตโตมันพิชิตบูดอได้ในในปี ค.ศ. 1526 และ1529 จนในที่สุดก็เข้ายึดครองในปี ค.ศ. 1541 การปกครองของจักรวรรดิออตโตมันกินเวลานานกว่า 150 ปี ชาวเติร์กได้สร้างสถานที่อาบน้ำที่โดดเด่นมากมายภายในเมือง ห้องอาบน้ำบางแห่งที่ชาวเติร์กสร้างขึ้นระหว่างการปกครอง ยังคงใช้งานได้ในอีก 500 ปีต่อมา เช่น โรงอาบน้ำรูดอช (Rudas Baths) และ โรงอาบน้ำคิราย (Király Baths) ในปี ค.ศ. 1547 จำนวนชาวคริสเตียนในเขตบูดาเปสต์ ลดลงเหลือหลักพัน และในปี ค.ศ. 1647 ก็ลดลงเหลือเพียงประมาณ 70 คน ส่วนทางตะวันตกของที่ราบที่ไม่มีคนปกครอง ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ฮับส์บูร์กในฐานะราชวงศ์ผู้ปกครองฮังการี
ในปี ค.ศ. 1686 สองปีหลังจากการปิดล้อมบูดอที่ไม่ประสบความสำเร็จ การบุกครั้งใหม่ได้เริ่มขึ้น เพื่อยึดคืนเมืองหลวงของฮังการี คราวนี้กองทัพของโฮลีลีก (Holy League) มีขนาดใหญ่เป็นสองเท่าโดยมีทหารกว่า 74,000 คน ประกอบด้วย ชาวเยอรมัน โครเอเชีย ดัตช์ ฮังการี อังกฤษ สเปน เช็ก อิตาลี ฝรั่งเศส เบอร์กันดี เดนมาร์ก และ สวีเดน รวมทั้งชาวยุโรปอื่น ๆ ในฐานะทหารอาสาสมัคร ทหารปืนใหญ่และเจ้าหน้าที่ กองกำลังชาวคริสต์ได้ยึดเมืองบูดอ และในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ดินแดนฮังการีในอดีตทั้งหมดยกเว้นพื้นที่ใกล้เมืองทิมิโซอารา ได้ถูกยึดคืนจากพวกเติร์กทั้งหมด มีการลงนามยินยอมคืนดินแดนที่ราบพันโนเนีย ในสนธิสัญญาคาร์โลวิทซ์ (Karlowitz) ในปี ค.ศ. 1699 เป็นยอมรับอย่างเป็นทางการว่าแสดงการสิ้นสุดการปกครองที่ราบพันโนเนียของจักรวรรดิออตโตมัน และในปี ค.ศ. 1718 ราชอาณาจักรฮังการีทั้งหมด รวมทั้งเมืองทิมิโซอารา ก็เป็นอิสระจากการปกครองของพวกออตโตมันในที่สุด
สถาปัตยกรรม

ภาพทิวทัศน์ในยามค่ำคืน ซึ่งจะเห็นโบสถ์มัทธีอัส ปราสาทบูดา สะพานแขวน Széchenyi และรัฐสภา
เศรษฐกิจ

กรุงบูดาเปสต์เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจที่สำคัญ โดยถูกจัดให้เป็นเมืองระดับ Beta+ ตามการศึกษาโดย Globalization and World Cities Research Network และเป็นเมืองที่มีการพัฒนาเศรษฐกิจในเมืองเร็วเป็นอันดับสองในยุโรป โดยผลิตภัณฑ์มวลรวมต่อหัวในเมืองเพิ่มขึ้น 2.4% และการจ้างงานเพิ่มขึ้น 4.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในปี 2014 บูดาเปสต์เป็นเมืองที่มีความสำคัญทางธุรกิจและเศรษฐกิจของฮังการี คิดเป็น 39% ของรายได้ของประเทศ
ในปี ค.ศ. 2018 เมืองนี้มีผลิตภัณฑ์มวลรวม (GDP) อยู่ที่ 154 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เป็นหนึ่งในเศรษฐกิจในภูมิภาคที่ใหญ่ที่สุดในสหภาพยุโรป ตามข้อมูลของ Hungarian Central Statistical Office ผลิตภัณฑ์มวลรวมต่อหัว (GDP per capita) ประมาณ 35,751 ยูโร (14 ล้านโฟรินต์ฮังการี) ต่อคน บูดาเปสต์ยังติดอันดับหนึ่งใน 100 เมืองที่มี GDP สูงสุดของโลก
โครงสร้างพื้นฐานและขนส่งสาธารณะ > สนามบิน

ท่าอากาศยานนานาชาติบูดาเปสต์ แฟแร็นทส์ ลิสท์ (Budapest Ferenc Liszt International Airport) เป็นท่าอากาศยานหลักของกรุงบูดาเปสต์และประเทศฮังการี ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 16 กิโลเมตร ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เปิดให้บริการเที่ยวบินทั้งภายในประเทศและระหว่างประเทศ ท่าอากาศยานนี้ได้รับการตั้งชื่อตามนักประพันธ์เพลงชื่อดังชาวฮังการี ฟรันทซ์ ลิสท์ (Franz Liszt) และเป็นศูนย์กลางของสายการบิน Wizz Air นอกจากนี้ยังมีเที่ยวบินเชื่อมต่อกับเมืองใหญ่ทั่วโลก
โครงสร้างพื้นฐานและขนส่งสาธารณะ > ระบบขนส่งสาธารณะ

บทความหลัก: การขนส่งในประเทศฮังการี
บูดาเปสต์มีระบบขนส่งสาธารณะที่ครอบคลุมและมีประสิทธิภาพ ซึ่งบริหารจัดการโดย Budapesti Közlekedési Központ (BKK) องค์กรขนส่งสาธารณะของเมือง ระบบขนส่งสาธารณะของบูดาเปสต์มีหลายรูปแบบ ทั้งรถไฟใต้ดิน, รถราง, รถประจำทาง, เรือข้ามฟาก, และรถไฟชานเมือง (HÉV) ซึ่งเชื่อมต่อพื้นที่ต่าง ๆ ทั้งในเมืองและชานเมืองอย่างสะดวกสบาย
โครงสร้างพื้นฐานและขนส่งสาธารณะ > ระบบขนส่งสาธารณะ > รถไฟใต้ดิน (Metro)

บทความหลัก: รถไฟใต้ดินบูดาเปสต์
ระบบรถไฟใต้ดินของบูดาเปสต์ประกอบด้วย 4 สายหลัก ได้แก่
สาย M1 (Millennium Underground) - เป็นหนึ่งในรถไฟใต้ดินที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1896 เชื่อมต่อใจกลางเมืองกับเขตท่องเที่ยวที่สำคัญอย่างจัตุรัสฮีโร่ส์ (Hősök tere) และสวนสาธารณะเมือง (Városliget)
สาย M2 - เชื่อมต่อฝั่งบูดาและเปสต์ ผ่านจุดสำคัญอย่างจัตุรัสเดเล่ (Déli) ในบูดาและสถานีตะวันออก (Keleti) ในเปสต์
สาย M3 - วิ่งแนวเหนือ-ใต้ ผ่านศูนย์กลางธุรกิจและพื้นที่อยู่อาศัยทางตอนเหนือและใต้ของเมือง
สาย M4 - เปิดในปี ค.ศ. 2014 เชื่อมโยงฝั่งบูดาและเปสต์ด้วยเส้นทางใหม่ พร้อมด้วยเทคโนโลยีระบบรถไฟทันสมัย
| สาย | สี | ชื่อและสถานีปลายทาง | ปีที่เปิดให้บริการ (ค> ศ.) | ปีล่าสุดที่เพิ่มสถานี (ค> ศ.) | ความยาว (กม> ) | จำนวนสถานี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เหลือง | Line M1 (Vörösmarty tér ↔ Mexikói út) | 1896 | 1973 | 4.4 | 11 |
|  | แดง | Line M2 (Déli pályaudvar ↔ Örs vezér tere) | 1970 | 1972 | 10.3 | 11 |
|  | น้ำเงิน | Line M3 (Újpest-Központ ↔ Kőbánya-Kispest) | 1976 | 1990 | 17.3 | 20 |
|  | เขียว | Line M4 (Keleti pályaudvar ↔ Kelenföld vasútállomás) | 2014 | - | 7.3 | 10 |
| รวม: | รวม: | รวม: | รวม: | รวม: | 39.4 | 52 |
โครงสร้างพื้นฐานและขนส่งสาธารณะ > ระบบขนส่งสาธารณะ > รถราง (Tram)

บทความหลัก: รถรางในบูดาเปสต์
รถรางเป็นอีกหนึ่งระบบขนส่งที่สำคัญและได้รับความนิยมในบูดาเปสต์ โดยเฉพาะรถรางสาย 4 และ 6 ซึ่งวิ่งเส้นทางหลักผ่านสะพาน Margaret (Margit híd) และสะพาน Petőfi (Petőfi híd) เชื่อมต่อระหว่างบูดาและเปสต์ รวมถึงเส้นทางรถรางสาย 2 ซึ่งวิ่งเลียบแม่น้ำดานูบผ่านสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ เช่น รัฐสภาฮังการี และ โรงละครแห่งชาติฮังการี
โครงสร้างพื้นฐานและขนส่งสาธารณะ > ระบบขนส่งสาธารณะ > รถประจำทาง (Bus)

รถประจำทางในบูดาเปสต์ให้บริการทั่วทั้งเมืองกว่า 200 สาย รวมถึงพื้นที่ที่รถไฟใต้ดินหรือรถรางเข้าไม่ถึง รถประจำทางมีทั้งสายธรรมดาและสายด่วนที่ให้บริการอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ ยังมีบริการ รถโดยสารกลางคืน สำหรับผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางในช่วงเวลาที่รถไฟใต้ดินและรถรางหยุดวิ่ง