stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นกตะขาบอินเดีย
อนุกรมวิธาน

นกตะขาบอินเดียเป็นหนึ่งในนกหลายสายพันธุ์ที่กาโรลุส ลินเนียส ระบุชนิดไว้ในระบบธรรมชาติ (Systema Naturae) ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 10 ค.ศ. 1758 ในชื่อทวินาม Corvus benghalensis ซึ่งตั้งตามคำอธิบายและภาพวาดแสดงลักษณะของนกเจย์ชนิดหนึ่งจากเบงกอล ในปี ค.ศ. 1731 โดยเอเลียซาร์ อัลบิน (Eleazar Albin) นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ซึ่งได้คัดลอกมาจากภาพวาดโดยโจเซฟ แดนดริดจ์ (Joseph Dandridge) นักวาดภาพประกอบ
ในปี ค.ศ. 1766 ลินเนียสได้ระบุชนิดนกตะขาบอินเดียภายใต้ชื่อใหม่ Coracias indica ตามคำอธิบายของจอร์จ เอ็ดเวิร์ด (George Edwards) จากตัวอย่างที่เก็บได้ในศรีลังกาในปี ค.ศ. 1764 ชื่อหลังนี้เป็นที่นิยมมากกว่าชื่อแรกและถูกใช้นานหลายปี ซึ่งพิศวมัย พิศวาส นักปักษีวิทยาชาวอินเดีย ให้ข้อสังเกตความนิยมที่สับสนนี้อาจเกิดจากหนังสือ ระบบธรรมชาติ ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 12 ของลินเนียสเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการตั้งชื่อทวินามอย่างเป็นทางการ (ทำให้ชื่อหลังถูกใช้ แทนที่ควรเป็นชื่อที่ตั้งครั้งแรกในฉบับที่ 10) ต่อมาเอิรนส์ ฮาร์แทท (Ernst Hartert) นักปักษีวิทยาชาวเยอรมัน ระบุว่ามีชนิดย่อยทางตอนเหนือที่ระบุชนิดครั้งแรกควรใช้ชื่อ benghalensis แยกออกอย่างชัดเจนจากชนิดย่อยทางใต้ที่ระบุชนิดครั้งหลังควรใช้ชื่อ indica อย่างไรก็ตาม พิศวมัยตั้งข้อสังเกตว่าชนิดต้นแบบ (ที่ซึ่งเดิมพบตัวอย่างครั้งแรก) ของ benghalensis นั้นคือแคว้นมัทราส (Madras Presidency) ซึ่งอยู่ภายในขอบเขตพื้นที่กระจายพันธุ์ของชนิดย่อยทางใต้ จึงเสนอให้มีการคัดเลือกเก็บตัวอย่างชนิดต้นแบบใหม่ (neotype) จากภูมิภาคเบงกอล ที่ซึ่งเดิมลินเนียสเข้าใจอย่างคลาดเคลื่อนว่าเป็นพื้นที่ที่เก็บตัวอย่างต้นแบบ แนวคิดนี้ได้รับการยอมรับให้ดำเนินการจากคณะกรรมาธิการระหว่างประเทศว่าด้วยการตั้งชื่อทางสัตววิทยาในปี ค.ศ. 1962
นกตะขาบอินเดีย (Coracias benghalensis) เป็นนกในสกุลนกตะขาบทุ่ง (Coracias) ของวงศ์นกตะขาบ (Coraciidae)
อนุกรมวิธาน > ชนิดย่อย

สองชนิดย่อยที่ได้รับการยอมรับ คือ
Coracias benghalensis benghalensis (Linnaeus, 1758) — พบในด้านตะวันออกของภูมิภาคตะวันออกกลางโดยรอบอ่าวเปอร์เซีย จนถึงทางตะวันออกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดีย ตามแนวเทือกเขาวินทยา อาจตลอดจนถึงบังกลาเทศ
Coracias benghalensis indicus (Linnaeus, 1766) — กระจาบอยู่ทางใต้ของอินเดีย ไปจนถึงศรีลังกา มีลักษณะที่แตกต่างคือ ปีกและหางสั้นกว่าเล็กน้อย กระหม่อมและสีแซมบนปีกสีน้ำเงินเข้มกว่า หลังด้านบนสีออกไปทางน้ำตาลกว่า รอบคอสีออกน้ำตาลแดง
อนุกรมวิธาน > ความสัมพันธ์กับนกตะขาบทุ่ง

ในอดีตนกตะขาบทุ่ง (Coracias affinis) ที่พบในแถบอินโดจีนรวมทั้งประเทศไทยถูกระบุเป็นชนิดย่อยของนกตะขาบอินเดีย (C. benghalensis) (ในชื่อสามัญร่วมกันคือ นกตะขาบทุ่ง) จากหลักฐานการผสมข้ามพันธุ์ในเขตรอยต่อทับซ้อนในพื้นที่ตั้งแต่ตอนกลางของเนปาล บังกลาเทศ ไปจนถึงรัฐอัสสัมตะวันตก อย่างไรก็ตามในปัจจุบันนกตะขาบทุ่งแยกออกเป็นต่างชนิดกันกับนกตะขาบอินเดีย จากการศึกษาระดับโมเลกุลของนิวเคลียร์และไมโทคอนเดรียดีเอนเอในปี ค.ศ. 2018 พบว่า นกตะขาบทุ่งเป็นญาติใกล้ชิดที่สุดกับนกตะขาบปีกม่วง (C. temminckii) (นกตะขาบทุ่งที่แยกออกนี้บางครั้งสามารถเรียกเป็น "นกตะขาบทุ่งอินโดจีน") ในขณะที่นกตะขาบอินเดีย (C. benghalensis) เป็นเพียงญาติระดับถัดไปซึ่งแยกออกจาก C. affinis และ C. temminckii
อนุกรมวิธาน > สายวิวัฒนาการ

ความสัมพันธ์ทางสายวิวัฒนาการในสกุลนกตะขาบทุ่ง (Coracias) ถูกระบุจากการศึกษาระดับโมเลกุลที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2018
สมาพันธ์นักปักษีวิทยานานาชาติได้กำหนดให้ชื่อ "นกตะขาบอินเดีย" (อังกฤษ: Indian roller) เป็นชื่อสามัญอย่างเป็นทางการของนกชนิดนี้ ในบริติชอินเดียเดิม เรียกว่า 'บลูเจย์' (blue jay; นกเจย์สีฟ้า) และนกตะขาบอินเดียยังถูกเรียกว่า 'ราชาน้อย' (Little King) โดยชาวบ้านในจังหวัดคูเซสถานในประเทศอิหร่าน
อนุกรมวิธาน > ชื่ออื่น

ภาษาเบงกอล : বাংলা নীলকণ্ঠ (Bānlā nīlakaṇṭha, บานลา นิลกันฑา)
ภาษาฮินดี : Pal kuruvi (พาล คุรุวี)
ภาษามลยาฬัม : പനംകക്ക, പനങ്കാക്ക (panaṅkakka; พะนังคัคคา)
ภาษาทมิฬ : Panangadai (พะนังกะได)
ภาษาเปอร์เซีย : سبزقبای هندی
อนุกรมวิธาน > ลูกผสม

พบลูกผสม นกตะขาบทุ่ง x นกตะขาบอินเดีย (Coracias benghalensis x affinis) ในพื้นที่กระจายพันธุ์ที่ทับซ้อนกันของนกตะขาบอินเดีย (C. benghalensis) กับ นกตะขาบทุ่ง (C. affinis) ในช่วงตอนกลางของประเทศบังกลาเทศ และตอนเหนือของรัฐเบงกอลตะวันตก โดยทั่วไปมีลักษณะขนสีฟ้าซีดและขนส่วนมากเป็นสีน้ำตาลทึมโดยเฉพาะส่วนท้องและบนกระหม่อมเกือบทั้งหมด ลำคออาจมีสีครามเล็กน้อยพร้อมกับริ้วขาวประปรายเล็กน้อย ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของ C. affinis กับ C. benghalensis ตามลำดับ หรือไม่มีเลย (น้ำตาลอ่อนล้วน)
ลักษณะ

เป็นนกขนาดกลาง มีขนาดลำตัวประมาณ 30–34 เซนติเมตร น้ำหนัก 166–176กรัม ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน รูปร่างป้อมไม่เพรียวลม ลำตัวตั้งตรง คอสั้น หัวโต ปากสีดำด้าน ยาวปานกลาง สันปากบนโค้ง จะงอยเป็นตะของุ้ม หนังรอบตาสีส้มแก่ ม่านตาสีน้ำตาลเทา
ปีกกว้างแต่ยาวและปลายปีกแหลม ปีกกว้าง 65–74 เซนติเมตร ปลายปีกมีขน 11 เส้น ขนปลายปีกเส้นที่ 11 สั้นกว่าขนเส้นอื่น ๆ จึงเห็นได้ชัดเพียง 10 เส้น ปลายหางเป็นรูปสี่เหลี่ยมหรือเว้ากลางเล็กน้อย
ขาและตีนเหลืองอมน้ำตาล ขาสั้น นิ้วตีนสั้นและไม่แข็งแรง เล็บโค้ง  นิ้วตีนข้างละ 4 นิ้ว นิ้วที่ 2 และนิ้วที่ 3 เชื่อมติดกันตรงโคนนิ้ว เรียกตีนที่มีลักษณะดังกล่าวว่า นิ้วติดกันแต่กำเนิด (syndactyly foot) ความคล้ายคลึงกับนกกะรางหัวขวาน ในวงศ์ Upupidae
ลักษณะ > สีขน

ขนที่หน้าผาก คาง และโคนจะงอยปากเป็นสีชมพูอมน้ำตาลอ่อน ขนปิดรูหูมีสีน้ำตาลแดงเข้มและมีริ้วสีชมพูหรือชมพูอ่อน คอสีน้ำตาลแดงหม่นและมีริ้วสีชมพูอ่อน กระหม่อมและต้นคอสีฟ้าเข้ม หลังและตะโพกสีเขียวมะกอก ท้องสีฟ้า ส่วนหางเป็นสีฟ้า ส่วนปลายสีครามถึงน้ำเงิน โคนหางโดยรอบเป็นสีครามเข้ม ขนปีกบนปีกมีสีม่วงน้ำเงินเหมือนกันกับขนที่หาง คาดด้วยแถบสีฟ้า ปลายสุดของขนปีกนอกที่หนึ่งถึงห้าหรือหกมีแถบสีน้ำเงิน ใต้โคนปีกและข้อพับสีฟ้า โคนปีกบนเป็นสีไล่จากนอกไปในคือฟ้าน้ำเงินไปจนสีเขียวหม่น (สีมะกอก) โคนหางด้านในสีฟ้าอ่อนมีปลายขนแซมสีมะกอกหรือคราม
สีขนโดยรวมดูหม่นซีดเมื่อนกเกาะอยู่กับที่ แต่ดูสดใสหลากสีมากขึ้นเมื่อกางปีกบิน การผลัดขนเริ่มตั้งแต่กลางเดือนมิถุนายนถึงกลางเดือนสิงหาคมและสิ้นสุดระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนมีนาคม
สีฟ้าของขนปีกนั้นประกอบขึ้นจากโครงสร้างระดับจุลภาคในหนามขนที่สร้างสีน้ำเงินจากการกระเจิง ซึ่งซี.วี.รามัน (นักฟิสิกส์ชางอินเดีย) ตั้งข้อสังเกตในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930 ว่ามีความซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบายได้ด้วยปรากฏการณ์ทินดอลล์ จากการศึกษาในปี ค.ศ. 2010 พบว่าหนามขนนกมีโครงสร้างเหมือนช่องที่มีแท่ง β-keratin เส้นผ่านศูนย์กลาง 100 นาโนเมตร สลับกับช่องว่างระหว่างเส้นขน
นกตะขาบอินเดียตัวผู้และตัวเมียที่โตเต็มวัยจะมีรูปร่างสัณฐานคล้ายคลึงกันและไม่มีการเปลี่ยนแปลงสีขนตามฤดูกาล นกวัยรุ่นมีสีทึมกว่า ซีดกว่าและออกสีน้ำตาลมากกว่า กระหม่อมสีเขียวหม่นและท้องสีฟ้าอมเขียวหม่นแต้มด้วยจุดประปรายสีน้ำตาลอ่อน จะงอยปาหมีสีน้ำตาลและมีโคนปากเป็นสีเหลืองแทนที่เป็นสีดำแบบตัวเต็มวัย
ลักษณะ > เสียง

นกตะขาบอินเดีย ส่งเสียงร้องแบบพยางค์เดี่ยว "จิด ๆ " แตกต่างกันไป ทั้งสั้น ยาว และกระแทกเสียง การร้องร้องเสียงดัง "ค๊าบ แค๊บ ค๊าบ" เกิดขึ้นในระหว่างการบินผาดแผลง และเพิ่มความถี่และระดับเสียงเมื่อนกบินเข้าหาผู้บุกรุก เมื่อเกาะอยู่ข้างกันในรัง ลูกนกส่งเสียงดังเมื่อเรียกหาอาหาร ในขณะที่ลูกนกจะแหกร้องดังหลังกิน นกตะขาบอินเดียวัยรุ่นมักทำเสียงเหมือนแมวขณะหาอาหาร
ลักษณะ > ความแตกต่างจากนกตะขาบอื่น

นกตะขาบทุ่ง (C. affinis)—โดยรวมนกตะขาบทุ่งมีสีเข้มกว่า ขนาดใหญ่กว่า มีคาง คอ และหน้าอกสีครามและไม่มีริ้วลาย หน้าผากสีเขียวอมฟ้า ขนใต้ปีกเป็นสีน้ำเงินเข้มกว่า เสียงเรียกมีเสียงแหลมสูงและมีเสียงจมูกมากกว่า
นกตะขาบยุโรป (C. garrulus)—ในระยะไกลอาจเข้าใจผิดว่านกตะขาบอินเดียเป็นนกตะขาบยุโรป ซึ่งเป็นนกอพยพบางส่วนในของเขตการกระจายพันธุ์ของนกตะขาบอินเดีย นกตะขาบยุโรปมีคอและหางยาวกว่าขณะบิน เช่นเดียวกับขนปีกนอกสีดำและหัวสีน้ำเงินล้วน
| นกตะขาบอินเดีย (C>  benghalensis).นกตะขาบอินเดีย (C. benghalensis) | เปรียบเทียบกับชนิดอื่นที่คล้ายกันในสกุล (เฉพาะที่พบในเอเชีย)> นกตะขาบทุ่ง (C. affinis) | เปรียบเทียบกับชนิดอื่นที่คล้ายกันในสกุล (เฉพาะที่พบในเอเชีย)> นกตะขาบยุโรป (C. garrulus) | เปรียบเทียบกับชนิดอื่นที่คล้ายกันในสกุล (เฉพาะที่พบในเอเชีย)> นกตะขาบปีกม่วง (C. temminckii) |
| --- | --- | --- | --- |

|  หน้าและคอสีน้ำตาลอ่อนอมชมพู  มีริ้วขาวคาดตามยาวช่วงลำคอและอก  ท้ายทอยและหลังสีน้ำตาลเทา |  สีฟ้าและน้ำเงินโดยรวมเข้ม  คอสีครามเด่นชัด  ท้ายทอยและหลังสีน้ำตาลมะกอกเข้ม |  สีโดยรวมเป็นสีฟ้าอ่อนอมเขียว  หัวและคอสีฟ้าล้วนหรือเกือบทั้งหมด  หลังสีน้ำตาล  ปลายปีกนอกและในคล้ายกันคือไม่มีแถบสีฟ้าตรงปลาย |  สีโดยรวมเป็นสีน้ำเงินเข้ม  ปลายปีกและหางสีน้ำเงินสด  ท้ายทอยและหลังสีน้ำตาลมะกอกเข้ม |
|  ไม่พบในประเทศไทย  พบในเอเชียตะวันตกตอนเหนือ และอนุทวีปอินเดีย |  นกประจำถิ่นของประเทศไทย |  ไม่พบในประเทศไทย  พบในทวีปยุโรป, เอเชียตะวันตกตอนเหนือ และอนุทวีปอินเดีย (บางส่วนของปากีสถาน, อัฟกานิสถาน) |  ไม่พบในประเทศไทย  พบในประเทศอินโดนีเซีย |
การกระจายพันธุ์

มีเขตการกระจายพันธุ์ จากอิรัก โอมาน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และอิหร่านในช่วงโดยรอบอ่าวเปอร์เซีย ผ่านอนุทวีปอินเดียได้แก่ อัฟกานิสถาน, ปากีสถาน, อินเดีย, บังกลาเทศ บางส่วนของภูฏานและเนปาล รวมถึงศรีลังกา
ในประเทศปากีสถานมีถิ่นที่อยู่อาศัยในพื้นที่ชุ่มน้ำรอบ ๆ เขื่อนโชเทียรี (Chotiari Dam) ในแคว้นสินธ์ ในพื้นที่ชุ่มน้ำชายฝั่งชีวานี ในบาโลลีสถาน และในแคว้นปัญจาบ ตามแนวเขื่อนกั้นน้ำทวนซา (Taunsa Barrage) และแม่น้ำจนาพ ได้รับการบันทึกว่าเป็นนกอพยพในช่วงฤดูร้อนที่จะลาลาบาดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถาน และเป็นนกพลัดหลงในซีเรีย ซาอุดีอาระเบีย เกาะมาซิราห์ กาตาร์ เยเมน โซโคตรา บาห์เรน ซึ่งถูกพบเห็นในปี ค.ศ. 1996 และในปี ค.ศ. 2008 หมู่เกาะลักษทวีป หมู่เกาะมัลดีฟส์ และตุรกี เป็นนกอพยพในฤดูหนาวในคูเวตบนเกาะกรีนและพื้นที่เกษตรกรรมใกล้กับอัลจาห์รา
นกตะขาบอินเดียพบได้ทั่วไปในป่าเปิดที่มีต้นไม้ในสกุลอาเคเชีย และ Prosopis และปรับตัวได้ดีกับภูมิประเทศที่มนุษย์อาศัย เช่น สวนสาธารณะและสวน ทุ่งนา สวนอินทผาลัม และสวนมะพร้าว
ในภาคเหนือของโอมานมีชื่อเล่นว่า "นกวงเวียน" จากการที่นกมักอาศัยอยู่ในหย่อมสวนกลางวงเวียนจราจร ในโอมาน เป็นเรื่องปกติในภูมิภาค Al Batinah และในพื้นที่เพาะปลูกทางตะวันออกของ Sharqiya Sands ที่ต่ำกว่าระดับความสูง 1,000 เมตร (3,300 ฟุต) ในอินเดีย มีการมองเห็นที่ระดับความสูงตั้งแต่ระดับน้ำทะเลในป่าชายเลนภิตารกานิกาและอ่าวมันนาร์ไปจนถึงประมาณ 2,100 เมตร (6,900 ฟุต) ในเทือกเขานิลคีรี
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา

นกตะขาบอินเดียมักไม่อยู่รวมกันเป็นฝูง และมักพบอยู่ตามลำพังหรือเป็นคู่ เป็นนกหวงถิ่น แต่ในขณะอพยพอาจแสดงพฤติกรรมหาอาหารเป็นฝูงโดยไม่มีการรุกรานนกอื่น นกตะขาบอินเดียมักลาดตระเวนอาณาเขตของตนโดยบินบนยอดไม้หรือสูง 10–15 เมตร และเมื่อพบผู้บุกรุกจะทำการการบินม้วนตัวลงมายังผู้บุกรุกอย่างรวดเร็วเพื่อขับไล่ ความสามารถในการบินม้วนตัวกลางอากาศได้ ในภาษาอังกฤษจึงเรียกมันว่า "Roller" ซึ่งแปลว่า "ลูกกลิ้ง" หรือ"นักม้วนตัว"
นกตะขาบอินเดียมักใช้ไซร้ขนประมาณสองสามนาทีแล้วจึงบินไปรอบ ๆ บริเวณที่หากิน มักชอบเกาะสายไฟฟ้าหรือสายโทรเลข มีการสังเกตการเกาะบนต้นไม้และพุ่มไม้มักอยู่ในระดับความสูง 3–9 เมตร จากจุดที่มันบินลงไปหาแมลงบนพื้น นอกจากนี้ยังเกาะบนยอดไม้ที่สูงกว่า นกตะขาบอินเดียมักบินผาดแผลงด้วยการบินควงสว่านและบินหมุนตัว
มักชอบบินโฉบเข้าหาพื้นที่ที่มีไฟป่าเนื่องจากควันเหล่านั้นช่วยไล่แมลงจำนวนมากให้ปรากฏตัว มีการสังเกตพฤติกรรมการติดตามรถไถของนกตะขาบอินเดียในการหาเหยื่อจำพวกสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่ถูกรถพลิกหน้าดินขึ้นมา ในแหล่งการเกษตรทางตอนใต้ของอินเดียพบว่าความหนาแน่นของนกที่มารวมกันตามรถไถประมาณ 50 ตัวต่อตารางกิโลเมตร
นกตะขาบอินเดียที่สร้างรังมีกแสดพฤติกรรมก้าวร้าวต่อสัตว์ผู้ล่าที่เป็นไปได้ว่าเข้ามารบกวน เช่นไล่กาป่าอินเดีย (Corvus culminatus) ออกจากพื้นที่ทำรัง และได้รับการบันทึกหลายครั้งว่า สามารถบินไล่อีแร้งอียิปต์ (Neophron percnopterus) และบินโฉบไล่มนุษย์
จากการศึกษาตรวจพบปรสิตเซลล์เม็ดเลือดแดง Haemoproteus coraciae และปรสิตในเลือด Leucocytozoon ในเนื้อเยื่อปอดของนกตะขาบอินเดีย รวมทั้งพยาธิ Hadjelia srivastavai, Cyrnea graphophasiani, Habronema tapari และ Synhimantus spiralis
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา > การอพยพ

โดยทั่วไปไม่อพยพโดยเฉพาะประชากรที่อาศัยในช่วงทางตะวันออกของเขตการกระจายพันธุ์ รูปแบบการอพยพยังไม่เป็นที่เข้าใจมากนัก ในโอมานมีการอพยพตลอดทั้งปี แต่ดูเหมือนจะพบได้บ่อยในฤดูหนาวมากกว่าฤดูร้อน
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา > การผสมพันธุ์

ฤดูผสมพันธุ์ นกตัวผู้และตัวเมียโตเต็มวัยเริ่มจับคู่ในช่วงเดือนมีนาคมถึงมิถุนายน ซึ่งอาจเร็วกว่าเล็กน้อยในอินเดียตอนใต้ ในระหว่างการเกี้ยวพาน นกคู่รักจะแสดงการเกี้ยวพานทางอากาศซึ่งได้แก่ การบินขึ้นในมุมชัน, บินขึ้น ๆ ลง ๆ , ตีลังกา, บินปักหัวลงในแนวดิ่ง, โฉบ และบินควงสว่าน ซึ่งมาพร้อมกับการเปล่งเสียงร้อง จากนั้นทั้งคู่จะเกาะคอนและแสดงการเกี้ยวพานให้กันและกันด้วยท่าโก้งโค้ง ลู่ปีกลง และรำแพนหาง และอาจมีการไซร้ขนให้คู่ของตัว (allopreening)
พื้นที่ทำรังมักจะเป็นรูโพรงที่มีอยู่แล้วของต้นไม้ ซากต้นปาล์ม หรือโพรงของอาคาร และแม้แต่รูในแอ่งโคลนหรือโพรงเก่าของนกอื่นเพื่อวางไข่ นกสามารถขุดโพรงได้หากเป็นวัสดุเนื้ออ่อน เช่น ไม้ผุ ปูรังบาง ๆ ด้วยฟางหรือหญ้าที่ด้านล่างของโพรง ในอุทยานแห่งชาติ Bandhavgarh ได้รับการบันทึกว่า มีการสร้างรังที่ความสูง 3 เมตร ในต้นสาละ และสูง 7.5 เมตร เหนือพื้นดินในต้นหว้า
แต่ละครอก อาจมีไข่ 3-5 ฟอง ไข่มีสีขาวและทรงรี โดยมีขนาดเฉลี่ยยาว 33 มิลลิเมตร กว้าง 27 มิลลิเมตร ไข่ถูกฟักโดยตัวเมียเป็นหลักทันทีที่วางไข่ฟองแรก และผลัดกันฟัก (asynchronously hatching) หลังจากวันที่ 17 ถึง 19 นกตัวอ่อนเมื่อแรกฟักไม่มีขน เริ่มงอกขนเมื่อวันที่ 30 ถึง 35
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา > อาหารและการหาอาหาร

นกตะขาบอินเดียบินลงมาที่พื้นเพื่อจับแมลงและแมงเช่น ตั๊กแตน, จิ้งหรีด, แมลงหางหนีบ, ผีเสื้อกลางคืน, บุ้ง, ต่อ, ด้วง, แมลงปอและแมงมุม สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลาน นก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก นกตะขาบอินเดียชื่นชอบฝูงแมลงเม่า (ปลวกมีปีก) ซึ่งบางครั้งสามารถพบเห็นนกตะขาบอินเดียหนาแน่นมากถึง 40 ตัวเกาะอยู่บนสายไฟที่ยาวเพียง 70 เมตร เพียงเพื่อกินแมลงเม่า
อาหารโดยส่วนใหญ่คือ แมลงปีกแข็ว เช่น ด้วง เป็นประมาณร้อยละ 45 ของอาหารที่กินทั้งหมด รองลงมาเป็นตั๊กแตนและจิ้งหรีดประมาณร้อยละ 25
โดยทั่วไปนกตะขาบ (ได้แก่นกตะขาบทุ่ง และนกตะขาบอินเดีย) นับว่าเป็นนกล่าเหยื่อที่พิเศษกว่านกล่าเหยื่ออื่น ๆ เช่น นกอีเสือ นกกระเต็น หรือนกแซงแซว จากการที่มันสามารถล่าเหยื่อที่นกชนิดอื่น ๆ ไม่กล้าแตะต้องเนื่องจากมีพิษได้ อย่างเช่น ตั๊กแตนหรือผีเสื้อกลางคืนที่มีสีเตือนภัย แมงป่อง ตะขาบหรืองูพิษเป็นต้น
นกตะขาบอินเดียมักรวมฝูงกับนกบัสตาร์ดอินเดีย (Ardeotis nigriceps) เพื่อจับแมลงที่ถูกไล่ออกมาจากการขุดคุ้ยของนกบัสตาร์ดอินเดียซึ่งเป็นนกที่มีขนาดใหญ่มาก ในรัฐทมิฬนาฑู พบว่าเป็นอาหารหลักโดยการจิกคุ้ยเหยื่อบนพื้นผิวต่าง ๆ (gleaning) ตามด้วยการหาอาหารบนพื้นดิน และในอากาศ นกตะขาบอินเดียอาจดำลงไปในน้ำเป็นครั้งคราวเพื่อจับกบและปลาขนาดเล็ก แบบเดียวกับนกกระเต็น การหาอาหารอาจมีขึ้นแม้ในยามพลบค่ำ โดยอาจใช้ประโยชน์จากสิ่งช่วยต่างๆ เช่น แมลงที่ดึงดูดด้วยแสงไฟ นกตะขาบอินเดียจะล่าเหยื่อตั้งแต่ตอนเช้าจนกระทั่งพลบค่ำ หรือแม้กระทั่งในเวลากลางคืน
การอนุรักษ์

ในอินเดีย นกตะขาบอินเดียได้รับการคุ้มครองทางกฎหมายในปี ค.ศ. 1887 เมื่อการล่าสัตว์ถูกห้ามภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองนกป่าปี ค.ศ. 1887 และต่อมาภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองนกและสัตว์ป่า ค.ศ. 1912
ในอิหร่าน นกตะขาบอินเดียได้รับการคุ้มครองตามประมวลกฎหมายอิสลาม แต่ไม่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย
เป็นนกประจำถิ่นของประเทศอินเดียและศรีลังกา มีสถานะมีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ โดยสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ  ในปี ค.ศ. 2016 นกตะขาบอินเดียถูกระบุว่าเป็นนกชนิดที่มีความกังวลน้อยที่สุด (LC) เนื่องจากมีช่วงการกระจายพันธุ์ที่กว้างและจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แม้ไม่ทราบขนาดประชากรทั้งหมดแต่ดูเหมือนว่าจะพบได้ทั่วไปในเกือบทุกช่วงการกระจายพันธุ์ ในปี ค.ศ. 2015 ในอิรักมีประชากรนกตะขาบอินเดียประมาณ 2,500 คู่ผสมพันธุ์อาศัย และ 15,000 คู่ผสมพันธุ์ในคาบสมุทรอาหรับ คาดว่าจำนวนประชากรจะเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
การอนุรักษ์ > ภัยคุกคาม

จำนวนนกตะขาบอินเดียที่พบเห็นได้ตามทางหลวงระหว่างอลีครห์และนิวเดลีลดลงระหว่างกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 เนื่องจากการจราจรเพิ่มขึ้นในช่วงเวลานั้น พฤติกรรมการกินอาหารริมถนนของนกบางครั้งทำให้รถหลบเลี่ยงและชนกัน
พฤติกรรมการเกาะสายไฟทำให้เสี่ยงต่อการถูกไฟฟ้าดูดตาย ในรัฐราชสถาน พบว่าเป็นนกที่ถูกไฟฟ้าดูดมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากอีแก (Corvus splendens)
ในวัฒนธรรม

นกตะขาบอินเดียมีความเกี่ยวข้องกับตำนานศาสนาฮินดูในพิธีที่เกี่ยวข้องกับพระวิษณุ มักถูกจับเพื่อให้คนนำไปปล่อยในช่วงเทศกาลเช่น วิชัยทัศมี (ดุสเสห์รา) หรือวันสุดท้ายของทุรคาบูชา เชื่อกันว่าการใส่ขนที่สับละเอียดลงในอาหารสำหรับวัวนั้นจะเพิ่มผลผลิตน้ำนมของวัว ซึ่งมีชื่อภาษาเตลูกูว่า "ผาลละพิททา" แปลว่า "นกนม" ชื่อในภาษาฮินดูสตานีคือ "นิลกัณฐ์" (ภาษาฮินดี: नीलकंठ; ภาษาอูรดู: نیل کنٹھ อักษรโรมัน: nīlkṇṭh) หมายถึง "ผู้มีคอสีน้ำเงิน" (ผู้มีคอสีดำ) ซึ่งเป็นชื่อที่เกี่ยวข้องกับพระอิศวรเนื่องจากพระองค์ได้พิษนาคไว้เมื่อครั้งกวนเกษียรสมุทรทำน้ำอมฤตเพื่อช่วยโลก และพระศอเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน (ดำ)
ตามธรรมเนียมชาวโกลถือว่าการเห็นนกตะขาบอินเดียเป็นลางดี เช่นเดียวกับชาวเบงกอลเมื่อเห็นนกนี้จะสวดมนต์เพื่อนมัสการแด่พระวิษณุ และมองหาทิศทางที่นกมองประหนึ่งทิศที่นำไปสู่พระวิษณุในเวลาที่พวกเขาใกล้ตาย หมอดูของชนเผ่าเร่ร่อนจากวิสาขปัตนัม (Vishakapatnam) สวมขนนกตะขาบอินเดียบนหัวด้วยใช้ความเชื่อพื้นบ้านว่านกสามารถช่วยทำนายเหตุการณ์ได้
นกตะขาบอินเดียเป็นนกประจำรัฐของรัฐโอริศา รัฐเตลังคานา และรัฐกรณาฏกะของอินเดีย
จุดสูงสุดของการค้าขนนกของอินเดียในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 นกตะขาบอินเดียได้ถูกล่าเพื่อส่งออกและเป็นหนึ่งในนกที่ถูกฆ่าอย่างกว้างขวางที่สุดในอินเดีย
ภาพเคลื่อนไหว
ขนด้านหลังสีน้ำตาลปนเขียวมะกอก
ลำตัวตั้งตรง คอสั้น หัวโต ปากสีดำยาวปานกลาง
นกตะขาบอินเดียวัยอ่อน
ใต้ปีกและหาง เป็นสีฟ้าสลับน้ำเงิน ขนปีกนอกปลายสีฟ้าคาดแถบเล็ก ๆ สีน้ำเงินปลายนอกสุด ปีกในเป็นน้ำเงินเกือบทั้งหมดเว้นโคนขนปีกสีฟ้า (ดูรูปล่าง)
ขนนกตะขาบอินเดีย: ขนปีกนอก ขนปีกในด้านนอกสองเส้น และขนหางสองเส้น (จากซ้ายไปขวา)
นกตะขาบอินเดียกำลังอาบแดด
ลูกกลิ้งอินเดียทำรังในโพรงหรือรอยแยกในอาคาร
นกตะขาบอินเดียกำลังกินตั๊กแตน
ภาพวาดโดย Sheikh Zainuddin จาก Impey Album, ค.ศ. 1780
ข่าวดังข้ามเวลา

| ข่าวดังข้ามเวลา |
| --- | --- |
ประเภท: สารคดีเชิงข่าว
เค้าโครงจาก: ข่าวในอดีต
พัฒนาโดย: สำนักข่าวไทย บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน)  
ผู้กำกับศิลป์: อรวรรณ กริ่มวิรัตน์กุล
พิธีกร: สันติวิธี พรหมบุตร  จามร กิจเสาวภาคย์  อรวรรณ เผือกไธสง
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
จำนวนตอน: 207
การผลิต
ความยาวตอน: 40-50 นาที
บริษัทผู้ผลิต: บริษัท พาโนรามา เวิลด์ไวด์ จำกัด
ออกอากาศ
เครือข่าย: MCOT
ออกอากาศ: 2 มีนาคม พ.ศ. 2558 - 2 มิถุนายน พ.ศ. 2562
เครือข่าย: เน็ตฟลิกซ์
ออกอากาศ: พ.ศ. 2561 - 2562
ข่าวดังข้ามเวลา (อังกฤษ: Timeline) เป็นรายการสารคดีเชิงข่าว ผลิตโดยสำนักข่าวไทย ของบริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) ร่วมกับ บริษัท พาโนรามา เวิลด์ไวด์ จำกัด ดำเนินรายการโดย สันติวิธี พรหมบุตร, จามร กิจเสาวภาคย์ และ อรวรรณ เผือกไธสง ออกอากาศตอนแรกทางช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2558 ในตอน "หัวรถจักรมฤตยู" และยุติออกอากาศเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2562 รวมทั้งสิ้น 207 ตอน และเผยแพร่ผ่านเน็ตฟลิกซ์ หมวด Crime Documentaries
รายชื่อตอน > พ.ศ. 2562

| วันที่ออกอากาศ | ชื่อตอน | อ้างอิงเหตุการณ์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 6 มกราคม 2562 | Ghost Tower ระทึกตึกร้างในตำนาน | วิกฤตเศรษฐกิจ ปี 2540 ตึกสาธร ยูนิค ทาวเวอร์และการพบศพชาวต่างชาติ |  |
| 13 มกราคม 2562 | น้องธันย์ แรงบันดาลใจ ไร้ขา | ณิชชารีย์ เป็นเอกธนะศักดิ์ หรือธันย์ ซึ่งสูญเสียขาทั้งสองข้างจากอุบัติเหตุถูกรถไฟฟ้าทับขา ที่ประเทศสิงคโปร์ |  |
| 20 มกราคม 2562 | สภาหินอ่อนในความทรงจำ 87 ปีประชาธิปไทย | รำลึกอาคารรัฐสภา ถนนอู่ทองใน |  |
| 27 มกราคม 2562 | พระประจักษ์ อหิสาฝ่าทางปืน | การต่อสู้ของพระประจักษ์ ธัมมปทีโปและชาวบ้านปะคำ ในจังหวัดบุรีรัมย์ |  |
| 3 กุมภาพันธ์ 2562 | ข้ามคืนดับ...สู่ฝันของวันใหม่ | น้องสี่ "ณัฏฐ์ธมน ไตรธนสิทธิ์" อายุ 19 ปี ถูกกระสุนปืนไทยประดิษฐ์ จนสูญเสียดวงตาทั้ง 2 ข้าง |  |
| 10 กุมภาพันธ์ 2562 | ชีวิตไม่แพ้...วัลลี ยอดกตัญญู | เรื่องราวของวัลลี บุญเส็ง |  |
| 17 กุมภาพันธ์ 2562 | พันธะ...ฆาต บ้าน 5 ศพ | เหตุการณ์ฆ่ายกครัว 5 ศพ ย่านวงเวียนใหญ่ เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2557 |  |
| 24 กุมภาพันธ์ 2562 | หวีดผวา อุปทานหมู่ | เหตุการณ์ "อุปาทานหมู่" |  |
| 3 มีนาคม 2562 | ฉันคือ...ซากุระ(เคอิโงะ) | เคอิโงะ(ซากุระ) ซาโต ตามหาพ่อชาวญี่ปุ่น |  |
| 10 มีนาคม 2562 | มฤตยูในม่านหมอก | ปัญหาฝุ่นละอองขนาดเล็ก P.M. 2.5 |  |
| 17 มีนาคม 2562 | สู้เพื่อรักษ์...โจหลุยส์ | นาฏยศาลา หุ่นละครเล็ก |  |
24 มีนาคม 2562: งดออกอากาศ เนื่องจากมีการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562
| 31 มีนาคม 2562 | พังโม่ตาลา | ช้างพัง ชื่อ โม่ตาลา ที่เหยียบกับระเบิดในพื้นที่ชายแดน และเป็นช้างที่ได้รับการใส่ขาเทียมตัวแรกในประเทศไทย |  |
| 7 เมษายน 2562 | เล่น (กับ) หวย | สลากกินแบ่งรัฐบาล และเรื่องราวของ "สามล้อถูกหวย" เมื่อพ.ศ. 2533 |  |
| 14 เมษายน 2562 | เลือด...นอกอก | การพรากลูกทารกแรกเกิดของกัลย์สุดา สำแดง ไปจากโรงพยาบาลขอนแก่น เมื่อพ.ศ. 2554 |  |
| 21 เมษายน 2562 | ยายไฮ แม่เฒ่านักสู่ | ไฮ ขันจันทา ต่อสู้กรณีสูญเสียที่ดินจากการก่อสร้างเขื่อนหัวยละห้า ที่กิ่งอำเภอนาตาล จังหวัดอุบลราชธานี |  |
| 28 เมษายน 2562 | ฝันติดปีก หม่อง ทองดี | “หม่อง ทองดี” คนไร้สัญาชาติได้รับเลือกให้ไปแข่งเครื่องบินกระดาษพับชิงแชมป์โลกที่ประเทศญี่ปุ่นในฐานะตัวแทนประเทศไทย และการได้รับสัญชาติไทย |  |
5 พฤษภาคม 2562: งดออกอากาศ เนื่องจากพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562
| 12 พฤษภาคม 2562 | เขาทราย หมัดทะลองโลก | ประวัติเขาทราย แกแล็คซี่ |  |
| 19 พฤษภาคม 2562 | "เอดส์" เชื้อร้าน ความตาย ความหวัง | ประวัติโรคเอดส์ และการรับมือเชื้อ HIV |  |
| 26 พฤษภาคม 2562 | จะกี่ปีไม่มีลืม... สุรพล สมบัติเจริญ | การเสียชีวิตของสุรพล สมบัติเจริญ |  |
| 2 มิถุนายน 2562 | ยันต์...อักขระแห่งศรัทธา | ความเชื่อในเรื่องยันต์ | ออกอากาศเป็นตอนสุดท้าย |
นอกจากนี้มีตอนที่ผลิตแล้ว แต่ไม่ได้ออกอากาศจำนวน 3 ตอน ได้แก่
ตอน "ปมรัก ปมจิต" เดิมกำหนดออกอากาศในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2560
ตอน "ปริศนาแผ่นดินบุญ" เดิมกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
ตอน "มาบตาพุด เมืองในหมอก" เดิมกำหนดออกอากาศในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
ข่าวดังข้ามเวลา..เวอร์ชั่นออนไลน์ Exclusive

รายการข่าวดังข้ามเวลา กลับมาออกอากาศอีกครั้ง ในรูปแบบออนไลน์ทางทางเฟซบุ๊กและยูทูบสำนักข่าวไทย โดยเป็นการรวบรวมข่าวใหญ่ในอดีตและเหตุการณ์ปัจจุบัน เป็นวิดีโอสั้น ๆ ประมาณ 10 นาที ประกอบด้วย
| ชื่อตอน | อ้างอิงเหตุการณ์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| ฆ่าหั่นศพ! |  คดีเปรี้ยวหั่นศพ (พ.ศ. 2561)  คดี “เสริม สาครราษฏร์” (พ.ศ. 2541)  คดีหมอวิสุทธิ์ (พ.ศ. 2544) |  |
| มรดกเลือด ศึกแย่งสมบัติ |  คดี “ห้างทอง ธรรมวัฒนะ” และข้อพิพาทในครอบครัวธรรมวัฒนะ  ตระกูลชายชีวินลิขิต |  |
| แหกคุกในตำนาน |  เหตุการณ์แหกเรือนจำสมุทรสาคร พ.ศ. 2543  เหตุจลาจลเรือนจำทุ่งสง พ.ศ. 2546  เหตุจลาจลเรือนจำสงขลา และเหตุจลาจลเรือนจำบุรีรัมย์ |  |
| แผลลึก...ตัดเนื้อร้าย คดีดังสนั่นวงการตำรวจ |  คดีอดีต ผกก.โจ้ ร่วมกับพวกใช้ถุงดำคลุมหัวผู้ต้องหายาเสพติด (พ.ศ. 2564)  ตำรวจวิสามัญผู้ต้องสงสัยแก๊งค้ายาเสพติด 5 ศพ หรือคดีโจ ด่านช้าง (พ.ศ. 2539) |  |
| ปิดบัญชีแค้น ยกครัว!! |  คดีฆ่ายกครัว ผู้ใหญ่บ้าน วรยุทธ สังหลัง (พ.ศ. 2560)  คดีฆ่ายกครัว ครอบครัวหอมชง (พ.ศ. 2557)  คดีฆ่ายกครัว ครอบครัวบุญทวี (พ.ศ. 2540) |  |
| (ของ) ขลังสยอง |  เหตุงัดหลุมฝังศพ ฝังหม้อดิน ขโมยศพเด็ก (พ.ศ. 2561)  เหตุพบกระโหลกมนุษย์ถูกตัดบริเวณกระโหลกหน้าผาก (พ.ศ. 2555) |  |
| ทารก 2002 ศพ : ชีวิตที่เลือกเกิดไม่ได้ |  เหตุพบศพทารก  ศพทารก 2,002 ศพ ที่วัดไผ่เงินโชตนาราม |  |
| ดาว(ตลก)กลับฟ้า | ชีวิตนักแสดงตลก ค่อม ชวนชื่น  โรเบิร์ต สายควัน  หนู คลองเตย |  |
| ที่มาฉายา “สามล้อถูกหวย” - เล่น (กับ) หวย |  ที่มาฉายา “สามล้อถูกหวย” ปี 2533  การล็อกหวยของ "กลม บางกรวย" (พ.ศ. 2544)  พิภพ ปานแย้มนำลอตเตอรี่มาทำเป็นวอลเปเปอร์ติดฝาผนัง |  |
| ตำนานมือปราบสะท้านแผ่นดิน "ขุนพันธ์" |  ขุนพันธรักษ์ราชเดช (บุตร พันธรักษ์) |  |
| “สมคิด พุ่มพวง”  ปิดฉากคิดเดอะริปเปอร์? |  การฆาตกรรมโดยสมคิด พุ่มพวง |  |
| เปิดศึกจอมขมังเวทย์ |  ศิษย์ 2 สำนักสักยันต์เปิดศึกตะลุมบอน พ.ศ. 2564 |  |
| หลงป่า... ผีบังตา ป่าบังบด |  เหตุการณ์หลงป่า  นายอุทัย ชัยกุฉิน เจ้าหน้าที่อุทยาน หายตัวในป่าเขาใหญ่ ปี 2554 |  |
| เด็กหาย ฝันร้ายของพ่อแม่ |  คดีลักพาตัว "น้องจีน่า" (พ.ศ. 2560)  คดี "น้องชมพู่" หายตัวจากบ้าน (พ.ศ. 2563)  คดีลักพาตัว "น้องการ์ตูน" (พ.ศ. 2556) |  |
| ตู้เย็น...สยอง |  คดีมาตุฆาต (พ.ศ. 2562)  คดีฆาตกรรมยัดตู้เย็น อำเภอจอมทอง (พ.ศ. 2562)  แก๊งปลอมพาสพอร์ตฆ่ายัดตู้เย็น (พ.ศ. 2559)  ฆ่ายัดตู้เย็น พ.ศ. 2543 |  |
| อลหม่านรับปีใหม่ |  เหตุระเบิดในกรุงเทพ พ.ศ. 2549  เหตุเพลิงไหม้ซานติก้าผับ พ.ศ. 2551  เหตุคลื่นสึนามิ พ.ศ. 2547 |  |
| "จิตรลดา" ขวัญสยองรีเทิร์น |  นางสาวจิตรลดาใช้อาวุธมีดแทงเด็กนักเรียนหญิงโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ (พ.ศ. 2548)  นางสาวจิตรลดาก่อเหตุซ้ำ ที่จังหวัดนครปฐม (พ.ศ. 2563) |  |
รางวัล

รายการข่าวดังข้ามเวลาได้รับรางวัลจากองค์กรต่าง ๆ ประกอบด้วย
พ.ศ. 2560 :  รางวัลเกียรติยศ "หลักศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมหาราชทองคำ" ด้านผู้ผลิตผลงานที่เป็นที่ชื่นชอบของประชาชน (สมาคมสถาบันคุ้มครองสิทธิประโยชน์ผู้บริโภค)
พ.ศ. 2561 :  โล่รางวัลเกียรติยศ “ตาชั่งทอง”สาขาให้ความรู้ความเข้าใจงานสังคมสงเคราะห์ต่อประชาชน (สหพันธ์กรรมการสงเคราะห์เด็กและเยาวชนแห่งประเทศไทย)