stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระราชวังบลัว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระราชวังบลัว
| ด ค กปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์ |
| --- | --- | --- |
|  อ็องบวซ  อ็องเฌ  อาแซ-เลอ-รีโด  บลัว  บูร์เดแซียร์  ช็องบอร์  โชมง  เชอนงโซ  ชาโตเดิง  เชอแวร์นี  ล็องแฌ  ล็อช  เมอนาร์  มงซอโร  แปลซี-บูเร  เลอรีโว  โซมูร์  ซูว์ลี  ตาลซี  ทรูแซ  อูว์เซ  วาล็องแซ  วีล็องดรี  |  อ็องบวซ  อ็องเฌ  อาแซ-เลอ-รีโด  บลัว  บูร์เดแซียร์  ช็องบอร์  โชมง  เชอนงโซ  ชาโตเดิง  เชอแวร์นี  ล็องแฌ  ล็อช  เมอนาร์  มงซอโร  แปลซี-บูเร  เลอรีโว  โซมูร์  ซูว์ลี  ตาลซี  ทรูแซ  อูว์เซ  วาล็องแซ  วีล็องดรี  |  |
| ด ค กพระราชฐานในฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
|  พระราชวังแวร์ซาย (รวมทั้งพระราชวังกร็องทรียานงและพระราชวังเปอตีทรียานง)  |  พระราชวังแวร์ซาย (รวมทั้งพระราชวังกร็องทรียานงและพระราชวังเปอตีทรียานง)  |  |
|  ปารีส พระราชวังซีเต พระราชวังลูฟวร์ พระราชวังหลวง พระราชวังตุยเลอรี พระราชวังลุกซ็องบูร์ พระราชวังลามุแอ็ต  |  ปารีส พระราชวังซีเต พระราชวังลูฟวร์ พระราชวังหลวง พระราชวังตุยเลอรี พระราชวังลุกซ็องบูร์ พระราชวังลามุแอ็ต  |  |
|  นอกปารีส พระราชวังมาร์ลี พระราชวังเมอดง พระราชวังบลัว พระราชวังช็องบอร์ พระราชวังชัวซี พระราชวังกงเปียญ พระราชวังฟงแตนโบล พระราชวังแซ็ง-กลู พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล พระราชวังอ็องบวซ  |  นอกปารีส พระราชวังมาร์ลี พระราชวังเมอดง พระราชวังบลัว พระราชวังช็องบอร์ พระราชวังชัวซี พระราชวังกงเปียญ พระราชวังฟงแตนโบล พระราชวังแซ็ง-กลู พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล พระราชวังอ็องบวซ  |  |
พระนางสตาตีรา (พระมเหสีในพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช)

การอภิเษกของพระนางกับ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช
พระนางสเตตีรา หรือเจ้าหญิงบาร์ซิน (กรีก: Στάτειρα อังกฤษ: Stateira II, Barsine died 323 BC) เป็นพระธิดาของ พระนางสเตตีรา และ พระเจ้าดาไรอัสที่ 3 แห่งเปอร์เซีย หลังจากพระเจ้าดาไรอัสได้พ่ายแพ้ในยุทธการที่กัวกาเมลา พระนางและเครือญาติได้ตกเป็นเชลยของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช พวกเขาได้รับการปรนนิบัติอย่างดีและพระนางก็กลายเป็นพระชายาองค์ที่ 2 ของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ ในปี พ. ศ. 324 ก่อนคริสต์กาล ในพิธีเดียวกันนั้น พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ก็ได้อภิเษกกับพาริเซติส ลูกสาวของดาไรอัสก่อน หลังจากการเสียชีวิตของอเล็กซานเดอร์ ในปีค. ศ. 323 ก่อนคริสตกาล พระนางถูกสังหารโดย โรซานา พระมเหสีองค์แรกของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Carney, Elizabeth Donnelly (2000), Women and Monarchy in Macedonia, Norman, OK: University of Oklahoma Press, ISBN 0-8061-3212-4
O'Brien, John Maxwell (2001), Alexander the Great: The Invisible Enemy - A Biography, New York: Routledge, ISBN 0-415-10617-6
Stewart, Andrew F. (1993), Faces of Power: Alexander's image and Hellenistic politics, Berkeley, CA: University of California Press, ISBN 0-520-06851-3
Tarn, W.W. (2002), Alexander the Great: Volume II Sources and Studies, Cambridge University Press, ISBN 0-521-22585-X originally published 1948 by Cambridge University Press
แหล่งข้อมูลอื่น

Pothos.org - Stateira, mother and daughter เก็บถาวร 2007-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Livius.org - Barsine/Statira เก็บถาวร 2014-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผู้สำเร็จราชการแคนาดา
เนื้อหาเพิ่มเติม

Coucill, Irma (2005). Canada's Prime Ministers, Governors General and Fathers of Confederation. Pembroke Publishers. ISBN 1-55138-185-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
คำประกาศสถาปนาสำนักผู้สำเร็จราชการและผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งแคนาดา (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กผู้แทนพระมหากษัตริย์ในประเทศเครือจักรภพ |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอนติกาและบาร์บูดา  ออสเตรเลีย  บาฮามาส  เบลีซ  แคนาดา  กรีเนดา  จาเมกา  นิวซีแลนด์  ปาปัวนิวกินี  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  หมู่เกาะโซโลมอน  ตูวาลู 
อดีต:  บาร์เบโดส  ซีลอน (ศรีลังกา)  ฟีจี  แกมเบีย  กานา  กายอานา  อินเดีย  เสรีรัฐไอร์แลนด์ (ไอร์แลนด์)  เคนยา  มาลาวี  มอลตา  มอริเชียส  ไนจีเรีย  ปากีสถาน  เซียร์ราลีโอน  แอฟริกาใต้  แทนกันยีกา (แทนซาเนีย)  ตรินิแดดและโตเบโก  ยูกันดา 
อาณานิคมอื่น ๆ ในอดีต ที่มีความคล้ายคลึง:  รวันดา-บุรุนดี  เสรีรัฐคองโกและเบลเจียนคองโก  อินโดจีนของฝรั่งเศส  นูแวลฟร็องส์  แอลจีเรีย  แอฟริกาศูนย์สูตรของฝรั่งเศส  แอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส  หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์  กูราเซา  อินเดียของโปรตุเกส  บราซิล  แองโกลาของโปรตุเกส  โมซัมบิก  เกาหลี  ไต้หวัน  อิตาเลียนลิเบีย  แอฟริกาตะวันออกของอิตาลี  ฟิลิปปินส์  ฟินแลนด์ 
| ด ค กประมุขแห่งรัฐในกลุ่ม 7 |
| --- | --- |
  สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 (ผู้สำเร็จราชการ: แมรี ไซมอน)   แอมานุแอล มาครง   ฟรังค์-วัลเทอร์ ชไตน์ไมเออร์   แซร์โจ มัตตาเรลลา   นารูฮิโตะ   สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3   โจ ไบเดิน 
| ด ค กประมุขแห่งรัฐในกลุ่ม 20 |
| --- | --- |
  ฆาบิเอร์ มิเลย์   ชาลส์ที่ 3 (ผู้สำเร็จราชการ: แซม มอสทิน)   ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา   ชาลส์ที่ 3 (ผู้สำเร็จราชการ: แมรี ไซมอน)   สี จิ้นผิง   แอมานุแอล มาครง   ฟรังค์-วัลเทอร์ ชไตน์ไมเออร์   เทราปที มุรมู   ปราโบโว ซูบียันโต   แซร์โจ มัตตาเรลลา   นารูฮิโตะ   คลอเดีย เชมบัม   วลาดีมีร์ ปูติน   ซัลมาน   ไซริล รามาโฟซา   ยุน ซ็อก-ย็อล   เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน   ชาลส์ที่ 3   โจ ไบเดิน   ชาร์ล มีแชล   อะซาลี อะษุมานี 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
พรอแว็ง

| พรอแว็ง เมืองแห่งงานเทศกาลของยุคกลาง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
หอเซซาร์ที่พรอแว็ง
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2544 (คณะกรรมการสมัยที่ 25)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
พรอแว็ง (ฝรั่งเศส: Provins) เป็นเมืองที่อยู่ในจังหวัดแซเนมาร์นในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศฝรั่งเศส พรอแว็งเป็นเมืองของงานเทศกาลของยุคกลางที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2001
ดูเพิ่ม

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พรอแว็ง
ปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต

| พระคุณเจ้า ผู้รับใช้พระเป็นเจ้าปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต MEP |
| --- | --- |


ประมุขมิสซังโคชินไชนา
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1658 – ค.ศ. 1669
ถัดไป: กีโยม มาโอ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 มกราคม ค.ศ. 1624 ลาบัวซีแยร์ จังหวัดกาลวาโดส  แคว้นนอร์ม็องดี ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 15 ธันวาคม ค.ศ. 1679 (55 ปี) กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
เชื้อชาติ: ฝรั่งเศส
ศาสนา: คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
ที่อยู่อาศัย: สำนักมิสซังสยาม

ปีแยร์ มารี ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต (ฝรั่งเศส: Pierre Lambert de la Motte) เป็นบาทหลวงชาวฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งผู้แทนพระสันตะปาปาประจำมิสซังโคชินไชนา และมุขนายกเกียรตินามแห่งเบรุต ผู้ร่วมก่อตั้งคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส และก่อตั้งคณะรักกางเขน
ประวัติ > วัยเยาว์

ปีแยร์ มารี ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1624 ณ เมืองลาบัวซีแยร์ จังหวัดกาลวาโดส แคว้นนอร์ม็องดี ราชอาณาจักรฝรั่งเศส เป็นบุตรของปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต รองข้าหลวงประจำเมืองเอเวรอ กับกัทรีน เออแด เดอ ปงแม็งวีย์ (Catherine Heudey de Pommainville) ครอบครัวของท่านนับถือนิกายโรมันคาทอลิกอย่างเคร่งครัด ทำให้ท่านสนใจด้านศาสนามาตั้งแต่เด็ก เมื่อโตขึ้นท่านได้เข้าศึกษาที่กอแลฌดูว์มง (Collège du Mont) ของคณะเยสุอิต จนอายุราว 22 ปี ก็ได้ทำงานเป็นทนายความ และได้เป็นที่ปรึกษาศาลภาษีเมืองรูอ็องในปี ค.ศ. 1646
ประวัติ > รับศีลบวช

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1655 ท่านตัดสินใจลาออกจากราชการเพื่อไปแสวงบุญที่เมืองแรน โดยออกเดินทางวันที่ 25 กรกฎาคม ท่านเดินด้วยเท้าเปล่า นุ่งห่มผ้าเนื้อหยาบ ตัดผมสั้นอย่างชาวนา ไม่พกเงินและเสบียงใด ๆ ติดตัว การแสวงบุญครั้งนี้ทำให้ท่านตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะบวชเป็นบาทหลวง ในเดือนตุลาคมปีนั้น ท่านจึงเข้าอบรมเตรียมบวชที่เซมินารีประจำเมืองกูต็องส์ ซึ่งท่านร่วมออกเงินสนับสนุนให้บาทหลวงฌ็อง เอิด สร้างขึ้น หลังจากเข้าเงียบได้ราว 4-5 สัปดาห์ ท่านก็ได้รับศีลอนุกรมเป็นพันธบริกรเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม และรับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 27 เดือนเดียวกัน โดยฟร็องซัว แซร์เวียง (François Servien) บิชอปแห่งบาเยอในขณะนั้น เป็นผู้โปรดศีล
ประวัติ > งานแพร่ธรรม

ในระหว่างนั้นบาทหลวงอาแล็กซ็องดร์ เดอ รอด มิชชันนารีคณะเยสุอิตซึ่งทำการประกาศข่าวดีในภูมิภาคตะวันออกไกลในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เห็นว่าควรคนพื้นเมืองบวชเป็นบาทหลวง คริสตจักรท้องถิ่นจะได้เติบโตก้าวหน้ายิ่งขึ้น จึงเดินทางไปกรุงโรม เพื่อขอให้สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10 ทรงแต่งตั้งมุขนายกผู้แทนพระสันตะปาปาไปปกครองสำนักมิสซังในภูมิภาคนั้น แต่พระสันตะปาปาไม่ทรงตอบรับ ท่านจึงเดินทางไปปารีสเพื่อหาอาสาสมัครไปทำงานแพร่ธรรมต่อ บาทหลวงฟร็องซัว ปาลูว์ และบาทหลวงปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต อาสาทำงานนั้น ทั้งสองเดินทางไปกรุงโรมและได้รับการอภิเษกเป็นมุขนายกในปี ค.ศ. 1658 โดยพระคุณเจ้าล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต ได้รับมอบหมายให้ไปปกครองมิสซังโคชินไชนา จึงถือว่าเหตุการณืนี้เป็นจุดเริ่มต้นของคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส ต่อมาอีญาซ กอตอล็องดี ได้เข้าร่วมพันธกิจด้วย และได้รับอภิเษกเป็นมุขนายกเช่นกัน ทั้งสามได้รับสิทธิว่าภายในกำหนดระยะเวลา 7 ปีนั้นสามารถบวชกุลบุตรพื้นเมืองที่รู้ภาษาละตินเป็นบาทหลวงได้ ทั้งสามยังได้ตั้งเซมินารีขึ้นที่กรุงปารีสเพื่ออบรมกุลบุตรชาวฝรั่งเศสไปร่วมพันธกิจนี้
มุขนายกทั้งสามพร้อมกับมิชชันนารีในคณะของตนทยอยอกเดินทางจากฝรั่งเศส คณะของพระคุณเจ้าล็องแบร์ออกเดินทางในปี ค.ศ. 1660 มาถึงกรุงศรีอยุธยาเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1662 ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ขณะนั้นเกิดการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างหนักในตังเกี๋ยและประเทศจีน ประกอบกับพระเจ้ากรุงสยามได้ต้อนรับคณะมิชชันนารีเป็นอย่างดี พระคุณเจ้าล็องแบร์และพระคุณเจ้าปาลูว์จึงตัดสินใจปักหลักประกาศศาสนาในดินแดนสยาม จนกระทั่งวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1669 สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 9 จึงโปรดให้ตั้งมิสซังสยามเป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปา บาทหลวงหลุยส์ ลาโน มิชชันนารีในคณะของพระคุณเจ้าปาลูว์ได้รับอภิเษกเป็นผู้แทนพระสันตะปาปาประมุขมิสซังองค์แรก
เมื่อสถานในเวียดนามสงบลง พระคุณเจ้าล็องแบร์จึงเดินทางไปที่นั่น ได้บวชชาวเวียดนาม 7 คนเป็นบาทหลวง และรวมกลุ่มสตรีที่ศรัทธาอุทิศตนตั้งเป็นคณะรักกางเขน ท่านเดินทางเผยแผ่ศาสนาไปมาระหว่างเวียดนามและสยามอยู่หลายปี จนกระทั่งระหว่างเดินทางกลับมาสยามในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1676 ท่านเริ่มป่วยด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่และนิ่วในไต ซึ่งทำให้ท่านทุกข์ทรมานอย่างมาก
ประวัติ > มรณกรรม

พระคุณเจ้าปีแยร์ มารี ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต ถึงแก่มรณภาพที่กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน  ค.ศ. 1679 สิริอายุได้ 55 ปี ศพท่านถูกฝังที่วัดนักบุญยอแซฟ อยุธยา
ฝรั่งเศสเสรี
แหล่งข้อมูลอื่น

Composition and situation of the Free French Force in combat
Bibliography about 1st Free French Division
FFF fighting units (France-Libre.net)
Flags and Ensigns of Free France
France-Libre.net (Free French Forces foundation)
Fights of the population in Gers in the regular army from Nov.8, 1942 to Aug.31, 1944 (1992– O.N.A.C.- S.D. GERS translated in English)
First Free French Division
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  กาตาลุญญา  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 2
ปาแลเดอชาโย

|  ปาแลเดอชาโย |
| --- | --- |
ทรอกาเดโร (Trocadéro)
ทัศนียภาพของปาแลเดอชาโย และฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโร จากหอไอเฟลในปี 2015

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: วัง
สถาปัตยกรรม: ฟื้นฟูคลาสสิก
เมือง: ปารีส แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์
ประเทศ: ประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 48°51′44″N 2°17′18″E﻿ / ﻿48.86222°N 2.28833°E﻿ / 48.86222; 2.28833
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1935 - 1937
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: เลอง อาเซมา (Léon Azéma)  ฌัก การ์ลูว์ (Jacques Carlu)  หลุยส์-อีปอลิต บัวโล (Louis-Hippolyte Boileau)
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1980)
ปาแลเดอชาโย (ฝรั่งเศส: Palais de Chaillot) ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามหอไอเฟลคนละฝั่งของแม่น้ำแซน ในเขตที่ 16 ของปารีส ตั้งอยู่บนที่ตั้งเดิมของ ปาแลดูว์ทรอกาเดโร (Palais du Trocadéro) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเรียกสั้นของสถานที่นี้ว่า ทรอกาเดโร (Trocadéro) อาคารขนาดใหญ่แห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อใช้จัดงานนิทรรศการ Exposition Internationale des Arts et Techniques dans la Vie Moderne ซึ่งจัดขึ้น ณ กรุงปารีส ในระหว่างวันที่ 25 พฤษภาคมถึง 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1937 สร้างในสถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูคลาสสิก (Neo-Classic)
อาคารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1980
อาคารหลังเก่า (ปาแลดูว์ทรอกาเดโร)

ในการแสดงนิทรรศการนานาชาติ (Exposition Universelle) ประจำปี ค.ศ. 1878 นั้นได้มีการก่อสร้างอาคารขนาดใหญ่บนเนินเขาชาโย (Colline de Chaillot) โดยใช้ชื่อเดียวกันว่าปาแลดูว์ทรอกาเดโร ซึ่งใช้เป็นสถานที่รองรับการจัดประชุมสำหรับองค์กรนานาชาติต่าง ๆ ในระหว่างงานนิทรรศการ โดยได้สร้างเป็นแบบโรงละครขนาดใหญ่ ประกอบด้วยอาคารขนาดทั้งสองข้าง และหอสูงจำนวนสองแห่ง สร้างในสถาปัตยกรรมผสมผสานแบบตะวันออก (แบบแขกมัวร์) กับสถาปัตยกรรมแบบสำคัญในอดีต โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์  ซึ่งเป็นผลงานการออกแบบของกาบรีแยล ดาวียู (Gabriel Davioud) ภายในโรงละครนั้นเป็นที่ตั้งของออแกนขนาดใหญ่ผลงานของอาริสตีด กาวาเย-กอล (Aristide Cavaillé-Coll) ซึ่งถือเป็นออร์แกนขนาดใหญ่ชุดแรกในประเทศฝรั่งเศสที่ได้ติดตั้งในโรงละคร (ต่อมาออแกนชุดนี้ได้ย้ายมาไว้ที่โรงละครมอริส ราแวล (Auditorium Maurice Ravel) ที่เมืองลียง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 ตราบจนปัจจุบัน) ตัวอาคารในสมัยนั้นไม่ค่อยได้รับความนิยมอันมีสาเหตุมาจากค่าก่อสร้างที่เกินจากงบประมาณ ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งของความล่าช้าในการก่อสร้าง
ภายใต้อาคารนั้นเป็นที่ว่างซึ่งเคยเป็นเหมืองหินในอดีต เคยเป็นที่ตั้งของสวนน้ำ (Aquarium) ซึ่งใช้แสดงพันธุ์ปลาต่าง ๆ จากแม่น้ำในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งได้ปิดปรับปรุงครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1937 และอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1985 จนถึงปี ค.ศ. 2006 ที่ว่างระหว่างตัวอาคารกับแม่น้ำแซนนั้น จัดเป็นสวนสาธารณะ และน้ำพุเรียงรายเป็นแถวสวยงาม ผลงานการออกแบบของฌ็อง-ชาร์ล อาลฟ็อง (Jean-Charles Alphand) ซึ่งยังเห็นได้ดีอยู่ ณ ปัจจุบัน
ในบริเวณสวนนั้น ยังมีรูปปั้นรูปสัตว์ขนาดใหญ่จำนวนสองรูป เป็นรูปช้าง และรูปแรด ซึ่งย้ายมาเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซในระหว่างช่วงการรื้อถอนอาคารหลังเดิม และต่อมาได้ย้ายมาตั้งอยู่บริเวณทางเข้าหลักของพิพิธภัณฑ์ออร์แซตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 เป็นต้นมา
อาคารปัจจุบัน

ต่อมาได้มีการรื้อถอนอาคารเดิมขึ้น โดยแทนที่ด้วยอาคารแบบใหม่ ซึ่งจะใช้เปิดตัวในงานการแสดงนิทรรศการนานาชาติประจำปี ค.ศ. 1937 โดยใช้ชื่อใหม่ว่า ปาแลเดอชาโย (Palais de Chaillot) โดยได้สร้างถัดขึ้นไปบนยอดเนินเขาแทน โดยการออกแบบนั้นได้รับการเรียกขานว่าเป็นแบบสมัยใหม่หรืออาร์ต-เดโคยุคปลาย ซึ่งเป็นผลงานออกแบบของเลอง อาเซมา (Léon Azéma), ฌัก การ์ลูว์ (Jacques Carlu) และหลุยส์-อีปอลิต บัวโล (Louis-Hippolyte Boileau) โดยมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับอาคารเดิม คือ มีตัวอาคารยื่นออกเป็นปีกทั้งสองข้าง โดยเป็นลักษณะโค้ง โดยสร้างบนรากฐานของอาคารเดิมทั้งหมด เว้นแต่เพียงว่า ปีกโค้งทั้งสองอาคารนั้นเป็นอาคารแยกกัน โดยไม่มีอาคารเชื่อมตรงกลาง แต่เว้นเป็นลานจัตุรัสเปิดโล่งแทน โดยสามารถเห็นทิวทัศน์ของหอไอเฟลได้จากจัตุรัสทรอกาเดโรผ่านจากลานว่างแห่งนี้ได้เลย
ในปัจจุบันภายในตัวอาคารเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ดังนี้
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติทางทะเล (Musée national de la Marine)
พิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยา (Musée de l'Homme)
พิพิธภัณฑ์ทางสถาปัตยกรรมแห่งชาติ (Cité de l'Architecture et du Patrimoine) และพิพิธภัณฑ์อนุสาวรีย์แห่งชาติของฝรั่งเศส (Musée national des Monuments)
โรงละครแห่งชาติแห่งชาโย (Théâtre national de Chaillot) ตั้งอยู่ด้านล่างของลานว่างระหว่างสองอาคาร (esplanade)
บริเวณลานทางเดินแห่งนี้เป็นสถานที่ซึ่งอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้ยืนถ่ายรูปพร้อมฉากหลังซึ่งเป็นหอไอเฟลในระหว่างการเยี่ยมชมครั้งสั้น ๆ ในปีค.ศ. 1940 ซึ่งต่อมาในภายหลังกลายเป็นภาพเชิงสัญลักษณ์ของสงครามโลกครั้งที่ 2
นอกจากนี้ ที่แห่งนี้ยังเป็นสถานที่ซึ่งสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้ตกลงประกาศปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1948 ซึ่งได้มีการสร้างอนุสรณ์สถานเป็นแท่นหิน และบนลานว่างแห่งนี้จึงมีชื่อใหม่ว่า "แอ็สปลานาดเดดรัวเดอลอม" (Esplanade des Droits de l'Homme) และยังเคยเป็นที่ทำการชั่วคราวขององค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (นาโต) ในระหว่างการก่อสร้างที่ทำการถาวรในสมัยนั้น ซึ่งเรียกว่า "Palais de l'OTAN" (ในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยปารีส-โดฟีน)
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก
บรรณานุกรม

(ฝรั่งเศส) Gabriel Davioud, architecte, 1824-1881, Paris, délégation à l’action artistique de la ville de Paris, 1981.
(ฝรั่งเศส) Pascal Ory, Les Expositions universelles de 1855 à 1939, Paris, Ramsay, 1982.
(ฝรั่งเศส) Isabelle Gournay, Le nouveau Trocadéro, Liège/Bruxelles, Mardaga/IFA, 1985, 240 pages, (ISBN 2-87009-211-3).
(ฝรั่งเศส) Bertrand Lemoine [dir.], Paris 1937. Cinquantenaire de l'Exposition internationale des arts et des techniques de la vie moderne, Paris, Institut français d’architecture/Paris-Musées, 1987.
(ฝรั่งเศส) Linda Aimone et Carlo Olmo, Les Expositions universelles, 1851-1900, Paris, Belin, 1993.
(ฝรั่งเศส) Frédéric Seitz, Le Trocadéro : les métamorphose d'une colline de Paris, Paris, Belin, 2005.
(ฝรั่งเศส) Pascal Ory, Le palais de Chaillot, coll. Les grands témoins de l'architecture, Cité de l’architecture et du patrimoine / Aristéas / Actes Sud, 2006.
(ฝรั่งเศส) La Cité de l’architecture et du patrimoine / le musée des Monuments français / les Archives nationales, Esprits des lieux : Du Trocadéro au palais de Chaillot, 2011, 140 pages.
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
Images of the Palais de Chaillot
The Palais de Chaillot while it was being renovated
48°51′44″N 2°17′18″E﻿ / ﻿48.8622°N 2.2882°E﻿ / 48.8622; 2.2882
| ด ค กสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงปารีส |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งขวาของแม่น้ำ |  ประตูชัย  ประตูชัยแห่งการูแซล  โบสถ์ซาเคร-เกอร์  ศูนย์ฌอร์ฌ ปงปีดู  ศาลาว่าการนครปารีส  ถนนช็องเซลีเซ  ทำเนียบประธานาธิบดี (พระราชวังเอลีเซ)  โบสถ์ลามาดแลน  จัตุรัสเดอลากงกอร์ด  จัตุรัสว็องโดม  พระราชวังหลวง (เลอปาแลรัวยาล)  เลอกร็องปาแล  พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์  โรงอุปรากรปาแลการ์นีเย  สุสานแปร์-ลาแชซ  สวนตุยเลอรี  ทรอกาเดโร  |  |
| ฝั่งซ้ายของแม่น้ำ |  เลแซ็งวาลีด  พิพิธภัณฑ์ออร์แซ  อนุสรณ์สถานป็องเตอง  สวนและพระราชวังลุกซ็องบูร์  หอไอเฟล  ทำเนียบรัฐบาล  |  |
| อีลเดอลาซีเต, อีลแซ็ง-หลุยส์ และแม่น้ำแซน |  บาโตมุช  กงซีแยร์เฌอรี  อาสนวิหารน็อทร์-ดาม  แซ็งต์-ชาแปล  สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  ปงเนิฟ  ปงดีเยนา  |  |
| สะพาน ถนน และจัตุรัส |  สะพานเนิฟ  สะพานเดซาร์  สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  ถนนช็องเซลีเซ  ช็องเดอมาร์ส  จัตุรัสเดอลากงกอร์ด  จัตุรัสบัสตีย์  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ สถานที่  Mérimée 
อื่น ๆ:  IdRef 
ภาพถ่ายของปาแลเดอทรอกาเดโร ในสมัยงานการแสดงนิทรรศการนานาชาติ (Exposition Universelle) (ค.ศ. 1900)
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ณ ทรอกาเดโร ในปี ค.ศ. 1940
ปีแยร์ ลาวาล

| ปีแยร์ ลาวาล |
| --- | --- |
ลาวาลใน ค.ศ. 1931

ผู้นำรัฐบาลที่หนึ่ง
ดำรงตำแหน่ง 18 เมษายน ค.ศ. 1942 – 20 สิงหาคม ค.ศ. 1944
ผู้นำแห่งรัฐ: ฟีลิป เปแต็ง
ก่อนหน้า: ฟีลิป เปแต็ง (ประธานสภาคณะรัฐมนตรี)
ถัดไป: ชาร์ล เดอ โกล (ประธานาธิบดีแห่งรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐ)
รองประธานสภาคณะรัฐมนตรี รักษาการหัวหน้ารัฐบาล
ดำรงตำแหน่ง 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 – 13 ธันวาคม ค.ศ. 1940
นายกรัฐมนตรี: ฟีลิป เปแต็ง
ก่อนหน้า: ฟีลิป เปแต็ง
ถัดไป: ปีแยร์-เอเตียน ฟล็องแด็ง
ประธานสภาคณะรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 7 มิถุนายน ค.ศ. 1935 – 24 มกราคม ค.ศ. 1936
ประธานาธิบดี: อาลแบร์ เลอเบริง
ก่อนหน้า: แฟร์น็อง บูยซง
ถัดไป: อาลแบร์ ซาโร
ดำรงตำแหน่ง 27 มกราคม ค.ศ. 1931 – 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932
ประธานาธิบดี: กัสตง ดูแมร์ก ปอล ดูแมร์
ก่อนหน้า: เตออดอร์ สแตก
ถัดไป: อ็องเดร ตาร์ดีเยอ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 มิถุนายน ค.ศ. 1883(1883-06-28) ชาแตลดง ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 15 ตุลาคม ค.ศ. 1945(1945-10-15) (62 ปี) แฟรน ฝรั่งเศส
สาเหตุการเสียชีวิต: การประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าแบบชุดทีม
ที่ไว้ศพ: สุสานมงปาร์นัส
พรรคการเมือง: สังคมนิยม (ค.ศ. 1914–1923) อิสระ (ค.ศ. 1923–1945)

ปีแยร์ ฌ็อง-มารี ลาวาล (ฝรั่งเศส: Pierre Jean-Marie Laval; 28 มิถุนายน ค.ศ. 1883 – 15 ตุลาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักการเมืองชาวฝรั่งเศส ในสมัยสาธารณรัฐที่ 3 เขาทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1931 ถึง 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 และครั้งที่สอง ตั้งแต่วันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1935 ถึง  24 มกราคม ค.ศ. 1936 ลาวาลได้เริ่มอาชีพของเขาในฐานะนักสังคมนิยม แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ได้เอนเอียงไปทางฝ่ายขวา ภายหลังจากฝรั่งเศสพ่ายแพ้และลงนามการสงบศึกกับเยอรมนีใน ค.ศ. 1940 เขาได้ทำหน้าที่ในบทบาทที่โดดเด่นในระบอบวีชีของฟีลิป เปแต็ง ครั้งแรกในฐานะรองประธานสภาคณะรัฐมนตรี ตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ถึง 13 ธันวาคม ค.ศ. 1940 และต่อมาได้เป็นผู้นำรัฐบาล ตั้งแต่วันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1942 ถึง 20 สิงหาคม ค.ศ. 1944
หลังจากฝรั่งเศสได้รับการปลดปล่อยใน ค.ศ. 1944 ลาวาลถูกจับกุมโดยรัฐบาลฝรั่งเศสภายใต้การนำของชาร์ล เดอ โกล ในสิ่งที่มีการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นการพิจารณาคดีที่บกพร่อง ลาวาลถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาการวางแผนต่อความมั่นคงของรัฐและการให้ความร่วมมือกับศัตรู และหลังจากความพยายามฆ่าตัวตายถูกขัดขวาง เขาก็ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าแบบชุดทีม ด้วยกิจกรรมทางการเมืองมากมายของเขาได้ทิ้งเหลือไว้เป็นมรดกตกทอดที่ซับซ้อนและเป็นที่โต้เถียง ส่งผลทำให้ชีวประวัติครึ่งหนึ่งของเขามีข้อขัดแย้งกัน
พระราชวังอ็องบวซ

| พระราชวังอ็องบวซ Château d'Amboise |
| --- | --- |
พระราชวังอ็องบวซเหนือตัวเมืองอ็องบวซ
ประเภท: วัง
พื้นที่: อ็องบวซ, ฝรั่งเศส
พระราชวังอ็องบวซ (ฝรั่งเศส: Château d'Amboise) เป็นวังที่ตั้งอยู่ที่บนฝั่งแม่น้ำลัวร์ในอ็องบวซในจังหวัดลัวเรแชร์ ประเทศฝรั่งเศส
ประวัติ > ที่มาและการใช้เป็นที่ประทับ

พระราชวังอ็องบวซสร้างบนเนินสูงที่มองลงมายังแม่น้ำลัวร์เพื่อใช้ในการควบคุมทางยุทธศาสตร์ ที่มาแทนที่ในยุคกลางด้วยสะพาน พระราชวังเริ่มสร้างเป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่สิบเอ็ด เมื่อ Fulk Nerra เคานต์แห่งอ็องฌูสร้างที่มั่นขึ้นด้วยหิน
ต่อมาพระราชวังอ็องบวซก็ได้รับการขยายต่อเติมเรื่อยมา จนเมื่อมาถึงวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1434 ก็ถูกยึดโดยพระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส เมื่อหลุยส์แห่งอ็องบวซผู้เป็นเจ้าของถูกตัดสินว่ามีความผิดในการวางแผนเป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 และถูกตัดสินลงโทษถึงประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1431 แต่ได้รับการอภัยโทษแต่ถูกยึดอสังหาริมทรัพย์ เมื่อตกมาเป็นของหลวงแล้วอ็องบวซก็กลายเป็นพระราชวังที่เป็นที่โปรดปรานของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่รวมทั้งพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ผู้ทรงตัดสินพระทัยดำเนินการสร้างเสริมใหม่อย่างเต็มที่ที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1492 เริ่มต้นในแบบปลายสมัยสถาปัตยกรรมกอธิควิจิตรแบบฝรั่งเศส และหลังจากปี ค.ศ. 1495 พระองค์ก็ทรงจ้างช่างหินชาวอิตาลีมาสองคน คือ โดเมนีโก ดา กอร์โตนา และฟรา โจกอนโดที่ทำให้สถาปัตยกรรมของพระราชวังอ็องบวซเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นแรกๆ ของฝรั่งเศสที่ตกแต่งลวดลายแบบยุคเรอเนซองซ์ ส่วนช่างก่อสร้างชาวฝรั่งเศสที่ได้รับการบันทึกไว้ในเอกสารก็ได้แก่ กอแล็ง บียาร์, กีโยม เซอโน และหลุยส์ อาร์ม็องฌาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระราชวังอ็องบวซ
| ด ค กปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์ |
| --- | --- | --- |
|  อ็องบวซ  อ็องเฌ  อาแซ-เลอ-รีโด  บลัว  บูร์เดแซียร์  ช็องบอร์  โชมง  เชอนงโซ  ชาโตเดิง  เชอแวร์นี  ล็องแฌ  ล็อช  เมอนาร์  มงซอโร  แปลซี-บูเร  เลอรีโว  โซมูร์  ซูว์ลี  ตาลซี  ทรูแซ  อูว์เซ  วาล็องแซ  วีล็องดรี  |  อ็องบวซ  อ็องเฌ  อาแซ-เลอ-รีโด  บลัว  บูร์เดแซียร์  ช็องบอร์  โชมง  เชอนงโซ  ชาโตเดิง  เชอแวร์นี  ล็องแฌ  ล็อช  เมอนาร์  มงซอโร  แปลซี-บูเร  เลอรีโว  โซมูร์  ซูว์ลี  ตาลซี  ทรูแซ  อูว์เซ  วาล็องแซ  วีล็องดรี  |  |
| ด ค กพระราชฐานในฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
|  พระราชวังแวร์ซาย (รวมทั้งพระราชวังกร็องทรียานงและพระราชวังเปอตีทรียานง)  |  พระราชวังแวร์ซาย (รวมทั้งพระราชวังกร็องทรียานงและพระราชวังเปอตีทรียานง)  |  |
|  ปารีส พระราชวังซีเต พระราชวังลูฟวร์ พระราชวังหลวง พระราชวังตุยเลอรี พระราชวังลุกซ็องบูร์ พระราชวังลามุแอ็ต  |  ปารีส พระราชวังซีเต พระราชวังลูฟวร์ พระราชวังหลวง พระราชวังตุยเลอรี พระราชวังลุกซ็องบูร์ พระราชวังลามุแอ็ต  |  |
|  นอกปารีส พระราชวังมาร์ลี พระราชวังเมอดง พระราชวังบลัว พระราชวังช็องบอร์ พระราชวังชัวซี พระราชวังกงเปียญ พระราชวังฟงแตนโบล พระราชวังแซ็ง-กลู พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล พระราชวังอ็องบวซ  |  นอกปารีส พระราชวังมาร์ลี พระราชวังเมอดง พระราชวังบลัว พระราชวังช็องบอร์ พระราชวังชัวซี พระราชวังกงเปียญ พระราชวังฟงแตนโบล พระราชวังแซ็ง-กลู พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล พระราชวังอ็องบวซ  |  |
พระมารดาพระเจ้า

แม่พระแห่งคาซัน
พระมารดาพระเจ้า (ละติน: Máter Déi; ภาษาละติน: [matær dei] มาแตร์เดอี) หรือ พระชนนีพระเจ้า (กรีก: Θεοτόκος เธโอโตกอส) เรียกโดยย่อว่าแม่พระ เป็นสมัญญาที่คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ และคาทอลิกตะวันออก ใช้หมายถึงพระนางมารีย์พรหมจารี ตามมติของสภาสังคายนาแห่งเอเฟซัสที่ประกาศว่าพระเยซูทรงเป็นพระเจ้าโดยสมบูรณ์ ดังนั้นมารดาพระเยซูจึงถือเป็นพระมารดาพระเจ้าด้วย