stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปาแลการ์นีเย
ลักษณะสถาปัตยกรรม

แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่าโรงอุปรากรเดิมเล็กน้อย แต่ปาแลการ์นีเยก็มีเนื้อที่ถึง 11,000 ตารางเมตร จุผู้ชมได้ประมาณ 2,200 คนภายใต้โคมระย้าที่หนักกว่า 6 ตัน และมีห้องที่สามารถรับนักแสดงได้ถึง 450 คน การตกแต่งอย่างหรูหราเป็นการตกแต่งตามแบบสถาปัตยกรรมวิจิตรศิลป์สถาปัตยกรรมวิจิตรศิลป์ ที่ผังเป็นลักษณะที่สมมาตรพร้อมด้วยการตกแต่งภายนอก
การตกแต่งปาแลการ์นีเยเป็นการตกแต่งอัน “วิจิตรตระการตา” โดยใช้แถบหินอ่อนหลากสี, คอลัมน์ และ รูปสลักเสลาอันงดงามที่บางรูปมาจากตำนานเทพเจ้ากรีก ระหว่างคอลัมน์ด้านหน้าเป็นประติมากรรมสำริดครึ่งตัวของคีตกวีเอกหลายคนที่รวมทั้งโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท, จออาชิโน รอสซินี, แดเนียล โอแบร์, ลุดวิจ ฟาน เบโทเฟิน, จาโคโม ไมเยอร์เบียร์, โฟรเมินทาล ฮาเลวีย์, กาสปาเรอ สปงทีนี และ ฟิลีป ควีโนล์ท.
กลางหลังคาเป็นประติมากรรม “อพอลโล, กวีนิพนธ์ และ ดนตรี” ที่สร้างโดยเอเม มิลเลต์ กลุ่มประติมากรรมปิดทองเป็น “ความกลมกลืน” และ “ดนตรี” ที่ออกแบบโดยชาร์ล จูเมอรีย์ และประติมากรรมสำริดขนาดเล็กกว่าเป็นภาพเพกาซัสของเออแฌน-หลุยส์ เลอเคสเนอ ประติมากรรมด้านหน้าสร้างโดยฟรองซัวส์ จูฟฟรอย (“ความกลมกลืน”), ฌอง-บัพทิสต์ โคลด เออแฌน กีโยม (“ดนตรี”), ฌอง-บัพทิสต์ คาร์โพซ์ (“นาฏกรรม”), ฌอง-โฌเซฟ แพร์โรด์ (“นาฏดนตรี”) และงานชิ้นอื่น ๆ โดย ศิลปินอีกหลายท่าน
ภายในตัวโรงอุปรากรประกอบด้วยระเบียง, บันได, ที่พักระหว่างขั้นบันได และ เวิ้ง ที่ผสานสลับกันไปมาที่ทำให้สามารถผู้คนจำนวนมากสามารถเคลื่อนย้ายทำการสังสรรค์กันได้อย่างสะดวกระหว่างการพักครึ่งระหว่างการแสดง การใช้สีที่ลึกและเป็นกำมะหยี่, ใบประดับสีทอง, ดรุณเทพ และ นิมฟ์ ในการตกแต่งภายในเป็นการตกแต่งตามแบบฉบับของสถาปัตยกรรมบาโรกอันอลังการ
บริเวณเพดานรอบโคมระย้าได้รับการเขียนภาพใหม่ในปี ค.ศ. 1964 โดยมาร์ค ชากาล แต่เป็นงานที่สร้างความขัดแย้ง เพราะมีผู้มีความเห็นว่าเป็นงานที่ไม่สอดคล้องกับลักษณะการตกแต่งโดยทั่วไปของสถาปัตยกรรม
อิทธิพลต่องานสถาปัตยกรรมในต่างประเทศ

ปาแลการ์นีเยเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีอิทธิพลที่สุดต่อสิ่งก่อสร้างอื่นสิ่งก่อสร้างหนึ่งอยู่เป็นเวลาราวสามสิบปีหลังจากที่สร้างเสร็จ
ด้านข้างของ Juliusz Slowacki theater
สังคีตศาลาวอร์ซอราว ค.ศ. 1900
Maquette of the Lviv Theatre
โรงอุปรากรแห่งชาติแห่งยูเครน
ตึกทอมัส เจฟเฟอร์สัน
โรงละครแห่งรีโอเดจาเนโร
โรงละครเซาเพาโล
โรงละครอมาโซนาสที่มานูอัส
โปแลนด์ - สิ่งก่อสร้างหลายแห่งในโปแลนด์สร้างใช้ผังของปาแลการ์นีเยเป็นแบบ ที่รวมทั้ง Juliusz Słowacki Theatre ใน คราคอฟที่สร้างในปี ค.ศ. 1893 และ สังคีตศาลาวอร์ซอที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1900 ถึงปี ค.ศ. 1901
ยูเครน - อิทธิพลของปาแลการ์นีเยเห็นได้ใน The Lviv Theatre of Opera and Ballet ใน Lvivที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1897 ถึงปี ค.ศ. 1900 และที่โรงอุปรากรแห่งชาติแห่งยูเครน ใน Kyiv ที่สร้างในปี ค.ศ. 1901
สหรัฐอเมริกา - ตึกทอมัส เจฟเฟอร์สัน ของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน ใน วอชิงตัน ดี.ซี.สร้างตามแบบปาแลการ์นีเย โดยเฉพาะด้านหน้าและโถงใหญ่ภายใน
บราซิล - โรงละครแห่งรีโอเดจาเนโรที่สร้างในปี ค.ศ. 1909 ก็สร้างแบบปาแลการ์นีเยโดยเฉพาะในการสร้างห้องโถงและบันได และโรงละครอมาโซนาสที่มานูอัส ที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1884 ถึงปี ค.ศ. 1896
ระเบียงภาพ

ปาแลการ์นีเยราวปี ค.ศ. 1900
ประติมากรรม “อพอลโล, กวีนิพนธ์ และ ดนตรี”
รายละเอียดประติมากรรม “อพอลโล, กวีนิพนธ์ และ ดนตรี”
ประติมากรรม “กวีนิพนธ์”
ประติมากรรม “นาฏดนตรี” ด้านหน้า
“นาฏกรรม”
วันเปิดในปี ค.ศ. 1875
ภาพเขียนบนเพดาน
เวทีและที่นั่งภายใน
รายละเอียดด้านหน้า
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โรงอุปรากรปาแลการ์นีเย
Official website[ลิงก์เสีย] (in English)
History of architecture (in Spanish)
The Palais Garnier เก็บถาวร 2008-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน current photographs and of the years 1900.
Unused architectural drawings for the Opéra de Paris by Charles Rohault de Fleury เก็บถาวร 2011-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงปารีส |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งขวาของแม่น้ำ |  ประตูชัย  ประตูชัยแห่งการูแซล  โบสถ์ซาเคร-เกอร์  ศูนย์ฌอร์ฌ ปงปีดู  ศาลาว่าการนครปารีส  ถนนช็องเซลีเซ  ทำเนียบประธานาธิบดี (พระราชวังเอลีเซ)  โบสถ์ลามาดแลน  จัตุรัสเดอลากงกอร์ด  จัตุรัสว็องโดม  พระราชวังหลวง (เลอปาแลรัวยาล)  เลอกร็องปาแล  พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์  โรงอุปรากรปาแลการ์นีเย  สุสานแปร์-ลาแชซ  สวนตุยเลอรี  ทรอกาเดโร  |  |
| ฝั่งซ้ายของแม่น้ำ |  เลแซ็งวาลีด  พิพิธภัณฑ์ออร์แซ  อนุสรณ์สถานป็องเตอง  สวนและพระราชวังลุกซ็องบูร์  หอไอเฟล  ทำเนียบรัฐบาล  |  |
| อีลเดอลาซีเต, อีลแซ็ง-หลุยส์ และแม่น้ำแซน |  บาโตมุช  กงซีแยร์เฌอรี  อาสนวิหารน็อทร์-ดาม  แซ็งต์-ชาแปล  สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  ปงเนิฟ  ปงดีเยนา  |  |
| สะพาน ถนน และจัตุรัส |  สะพานเนิฟ  สะพานเดซาร์  สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  ถนนช็องเซลีเซ  ช็องเดอมาร์ส  จัตุรัสเดอลากงกอร์ด  จัตุรัสบัสตีย์  |  |
พิภพวานร (นวนิยาย)

| --- | --- |
ฉบับแปลภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์เอิร์นเนสต์ (พ.ศ. 2557)
ผู้ประพันธ์: Pierre Boulle
ผู้แปล: วิลาส วศินสังวร
ประเทศ: France
ภาษา: French
ประเภท: Science fiction novel
สำนักพิมพ์: Le cercle du nouveau livre
วันที่พิมพ์: 1963
ชนิดสื่อ: Print (Hardback & Paperback)
พิภพวานร (ฝรั่งเศส: La Planète des Singes, อังกฤษ: Planet of the Apes) เป็นนวนิยายบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1963 โดยนักเขียนชาวฝรั่งเศสปีแยร์ บูล ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ชื่อเดียวกันเมื่อ ค.ศ. 1968 เกิดเป็นแฟรนไชส์ภาพยนตร์ชุดพิภพวานร
นวนิยายเรื่องนี้เล่าเรื่องของนักสำรวจอวกาศจากโลก 3 คน ซึ่งเดินทางไปยังดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์ Betelgeuse ซึ่งมีวานรที่มีวิวัฒนาการสูง มีอารยธรรมปกครองอยู่ ในขณะที่มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ตามป่า มีพฤติกรรมคล้ายสัตว์
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกีเตกา

พิพิธภัณฑ์ในเมืองกีเตกา
| --- | --- |
Iratiro ry'akaranga k'Uburundi
ภายนอกอาคารพิพิธภัณฑ์ (พ.ศ. 2556)
th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2498 (2498)
ที่ตั้ง: ปลัสเดอลาเรวอลูว์ซียง 223 กีเตกา, จังหวัดกีเตกา, บุรุนดี
พิกัดภูมิศาสตร์: 3°25′06″S 29°54′31″E﻿ / ﻿3.418236°S 29.908485°E﻿ / -3.418236; 29.908485
ประเภท: พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกีเตกา (ฝรั่งเศส: Musée National de Gitega, Kirundi: Iratiro ry'akaranga k'Uburundi) เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของประเทศบุรุนดี ตั้งอยู่ในเมืองกีเตกา โดยก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 ในดินแดนอาณานิคมรวันดา-อูรุนดี ภายใต้การปกครองของเบลเยียม พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นพิพิธภัณฑ์สาธารณะที่ใหญ่ที่สุดของบุรุนดี แม้ว่าของสะสมจะจัดแสดงอยู่ในห้องเดียวก็ตาม ในปี 2557 มีผู้เข้าชมเฉลี่ย 20–50 คนต่อสัปดาห์
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่ออนุรักษ์โบราณวัตถุจากวัฒนธรรมพื้นบ้านบุรุนดี ซึ่งเสื่อมถอยลงอันเป็นผลมาจากการทำให้ทันสมัยและการเปลี่ยนแปลงทางสังคม สิ่งสะสมประกอบด้วยวัตถุทางชาติพันธุ์วรรณนาและประวัติศาสตร์ที่มีต้นกำเนิดในประเทศ รวมถึงสิ่งประดิษฐ์จากราชสำนักของกษัตริย์บุรุนดี การขาดแคลนเงินทุนในช่วงที่ผ่านมาทำให้พิพิธภัณฑ์จัดหาสิ่งสะสมต่าง ๆ ได้เพียงไม่มากนัก
ในปี 2558 ได้มีการตีพิมพ์บานแผนกสิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์โดยได้รับการสนับสนุนจากสถานเอกอัครราชทูตเยอรมันประจำบุรุนดี โดยหนังสือมีชื่อว่า Le Patrimoine Burundais: le Musée de Gitega
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกีเตกา
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  VIAF
ฟรังซิชกู กูแตรึช

| ฟรังซิชกู กูแตรึช |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีติมอร์-เลสเตคนที่ 6
ดำรงตำแหน่ง 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 – 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
นายกรัฐมนตรี: รุย มารีอา ดือ อาราอูฌู มารี อัลกาตีรี ตาอูร์ มาตัน รูอัก
ก่อนหน้า: ตาอูร์ มาตัน รูอัก
ถัดไป: ฌูแซ รามุช-ออร์ตา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 กันยายน พ.ศ. 2497 (70 ปี) โอซู ติมอร์ของโปรตุเกส (ติมอร์-เลสเตปัจจุบัน)
พรรคการเมือง: เฟรตีลิน
คู่สมรส: ซีดาลียา ลอปึช นอบรึ โมซีญู กูแตรึช
ที่อยู่อาศัย: ทำเนียบประธานาธิบดีนีกูเลา ลูบาตู
ลายมือชื่อ: 

ฟรังซิชกู กูแตรึช (โปรตุเกส: Francisco Guterres) เป็นนักการเมืองชาวติมอร์-เลสเตซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีติมอร์-เลสเตตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 ถึง พ.ศ. 2565
| ด ค กประธานาธิบดีติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |
|  ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล  นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู*  ชานานา กุฌเมา  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา วีเซงตือ กูแตรึช  ฟืร์นังดู ดือ อาราอูฌู  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา  ตาอูร์ มาตัน รูอัก  ฟรังซิชกู กูแตรึช  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา  |  ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล  นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู*  ชานานา กุฌเมา  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา วีเซงตือ กูแตรึช  ฟืร์นังดู ดือ อาราอูฌู  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา  ตาอูร์ มาตัน รูอัก  ฟรังซิชกู กูแตรึช  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา  |  |
* รักษาการ • ตัวเอียง ระบุรักษาการประธานาธิบดีในช่วงความพยายามลอบสังหารใน ค.ศ. 2008
ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล

| ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีคนแรกของติมอร์-เลสเต
ดำรงตำแหน่ง 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1975
ถัดไป: นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 ธันวาคม ค.ศ. 1937(1937-12-03) ตูริชไก ติมอร์ของโปรตุเกส
เสียชีวิต: 6 มีนาคม ค.ศ. 2012(2012-03-06) (74 ปี) ดิลี ติมอร์-เลสเต
ศาสนา: โรมันคาทอลิก

ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล (โปรตุเกส: Francisco Xavier do Amaral) เป็นประธานาธิบดีคนแรกของติมอร์-เลสเตในช่วงสงครามการประกาศเอกราชจากโปรตุเกส
| ด ค กประธานาธิบดีติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |
|  ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล  นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู*  ชานานา กุฌเมา  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา วีเซงตือ กูแตรึช  ฟืร์นังดู ดือ อาราอูฌู  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา  ตาอูร์ มาตัน รูอัก  ฟรังซิชกู กูแตรึช  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา  |  ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล  นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู*  ชานานา กุฌเมา  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา วีเซงตือ กูแตรึช  ฟืร์นังดู ดือ อาราอูฌู  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา  ตาอูร์ มาตัน รูอัก  ฟรังซิชกู กูแตรึช  ฌูแซ รามุช-ออร์ตา  |  |
* รักษาการ • ตัวเอียง ระบุรักษาการประธานาธิบดีในช่วงความพยายามลอบสังหารใน ค.ศ. 2008
พิพิธภัณฑ์ศิลปะและประวัติศาสตร์ (เจนีวา)

ด้านหน้าของพิพิธภัณฑ์
ปีกตะวันตกเฉียงเหนือ
พิพิธภัณฑ์ศิลปะและประวัติศาสตร์ (ฝรั่งเศส: Musée d'Art et d'Histoire) ในนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถือเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในสวิตเซอร์แลนด์ พิพิธพันธ์นี้เริ่มสร้างขึ้นระหว่างค.ศ. 1903 ถึง 1910 โดยได้รับทุนสนับสนุนจากชาร์ล กอลล็อง (Charles Galland) นายธนาคารชาวสวิส อาคารหลังนี้มีรูปทรงเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัสกว้างด้านละ 60 เมตร มีสี่ชั้น มีพื้นที่จัดนิทรรศการกว่า 7,000 ตารางเมตร
ส่วนจัดแสดงปราณิตศิลป์ของพิพิธพันธ์นี้ จัดแสดงงานศิลปะจากสมัยกลางจนถึงศตวรรษที่ 20 มีผลงานของชาวอิตาลี, ฝรั่งเศส, อังกฤษ, สวิส ทั้งยังมีส่วนจัดแสดงทางโบราณคดี ซึ่งจัดแสดงเกี่ยวกับยุโรปก่อนประวัติศาสตร์, อียิปต์โบราณ, กรีกโบราณ และอิตาลีในยุคก่อนโรมันและในยุคโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Home page (partly available in English)
46°11′57″N 6°09′05″E﻿ / ﻿46.19917°N 6.15139°E﻿ / 46.19917; 6.15139
ฟร็องซวซ โดบีเญ มาร์กีซ เดอ แม็งต์นง

| ฟร็องซวซ โดบีเญ มาร์กีซ เดอ แม็งต์นง |
| --- | --- |

เกิด: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2178
เสียชีวิต: 15 เมษายน พ.ศ. 2262 (83 ปี)
คู่สมรส: โปล สการง (2194-2203) พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส (2228-2258)
บิดามารดา: กงสต็อง โดบีเญ ฌาน เดอ การ์ดียัก
ฟร็องซวซ โดบีเญ มาร์กีซ เดอ แม็งต์นง (ฝรั่งเศส: Françoise d'Aubigné, Marquise de Maintenon) เป็นชนชั้นสูงชาวฝรั่งเศสที่อภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสอย่างลับ ๆ แม้ว่าพระนางจะไม่เคยได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศส แต่พระนางก็เป็นหนึ่งในที่ปรึกษาที่ใกล้ชิดที่สุดของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และเป็นผู้อภิบาลบรรดาพระราชโอรสและพระราชธิดา ในปี ค.ศ. 1686 พระนางก่อตั้ง Maison royale de Saint-Louis ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับเด็กผู้หญิงจากตระกูลขุนนางที่ยากจน
ฟรังซิชกู กงไซเซา

ฟรังซิชกู ฟือร์นังดึช ดา กงไซเซา (โปรตุเกส: Francisco Fernandes da Conceição; เกิดวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีกให้แก่สโมสรฟุตบอลโปร์ตูในปรีไมราลีกา และฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกส เขาเป็นลูกชายคนที่ 4 ของแซร์ฌียู กงไซเซา อดีตนักฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกสและอดีตผู้จัดการทีมโปร์ตู แซร์ฌียูและรูดรีกู พี่ชายของเขา ก็เป็นนักฟุตบอลอาชีพเช่นกัน
กงไซเซาพัฒนาฝีเท้ามาจากระบบเยาวชนของโปร์ตู ก่อนจะเลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2021 และสามารถคว้าถ้วยรางวัลในประเทศได้ทั้งปรีไมราลีกาและตาซาดึปูร์ตูกัลใน ค.ศ. 2022 ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 เขาย้ายไปเล่นกับอายักซ์ในเอเรอดีวีซี แต่ก็กลับมาที่โปร์ตูอีกครั้งในเดือนกันยายน ค.ศ. 2023 ด้วยสัญญายืมตัว 1 ปี ก่อนจะเซ็นสัญญาถาวรเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล
กงไซเซาเป็นอดีตผู้เล่นทีมชาติโปรตุเกสชุดเยาวชน โดยผ่านการลงเล่นเป็นตัวแทนประเทศมาหลายรุ่นอายุ และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ที่ได้อันดับรองชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2021 จากนั้นได้เปิดตัวลงสนามกับทีมชาติชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2024
ผู้เผยพระวจนะ

อิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ วาดโดยเบนจามิน เวสต์ (1782, Bob Jones University Museum and Gallery).
ผู้เผยพระวจนะ (ศัพท์โปรเตสแตนต์) ประกาศก (ศัพท์คาทอลิก) หรือ ศาสดาพยากรณ์ (อังกฤษ: prophet; กรีก: προφήτης, เสียงอ่านภาษากรีก: [propʰḗtēs]: จากคำอุปสรรค προ- pro- แปลว่า เบื้องหน้า และ φημί เสียงอ่านภาษากรีก: [pʰēmí] แปลว่า พูด, กล่าวออกไป) หมายถึง ผู้ที่พระเป็นเจ้าทรงเจิมตั้งไว้เพื่อการรับพระดำรัสของพระองค์มาถ่ายทอดสู่มวลมนุษย์ เป็นผู้ที่ทำนายอนาคต ผู้บอกเล่าอนาคต หรือประกาศคำสั่งสอนของพระเป็นเจ้า ปรากฏในความเชื่อของศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม
ภาคผนวกจากพระคริสตธรรมคัมภีร์ฉบับอมตธรรมร่วมสมัยได้อธิบายคำว่า “ผู้เผยพระวจนะ” ไว้ว่า “กระบอกเสียงของพระเจ้า คนที่ได้รับข่าวสารหรือพระดำรัสของพระเจ้าและประกาศให้แก่กลุ่มคนที่เจาะจง”
บรรดาผู้เผยพระวจนะ

ในความเชื่อของศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลามนั้น เชื่อถือในองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวกันคือพระยาห์เวห์ ซึ่งในอดีตกาลที่ผ่านมาหลังจากพระเจ้าทรงสร้างโลกแล้ว เพื่อให้มวลมนุษย์อยู่อย่างสงบสุขตามทางที่ถูกต้องในพระดำริของพระเจ้า พระองค์จึงตรัสสอนมวลมนุษย์ผ่านทางบุคคลต่าง ๆ ที่ทรงเห็นว่าเหมาะที่จะเรียกให้รับใช้ฝ่ายวิญญาณ เพื่อถ่ายทอดพระบัญชาจากพระดำรัสของพระองค์สู่มนุษย์ทั้งหลาย เราจึงเรียกบุคคลเหล่านี้ว่า “ผู้เผยพระวจนะ (ของพระเจ้า)”
สมัยก่อนพระเจ้าทรงเลือกเพียงผู้เผยพระวจนะให้ชี้ทางแก่วงศ์วานอิสราเอลเท่านั้น เพราะทรงต้องการให้ชาวยิวเท่านั้นที่รอดพ้นจากมารร้าย เหนือกว่าชนชาติใด ๆ จึงไม่ปรากฏผู้เผยพระวจนะของพระเจ้าในชนชาติหรือศาสนาอื่น ๆ [ต้องการอ้างอิง] บรรดาผู้เผยพระวจนะที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิล ได้แก่
โมเสส
อาโรน
โยชูวา
ซามูเอล
นาธัน
เอลียาห์
เอลีชา
เอสรา
อิสยาห์
เยเรมีย์
เอเสเคียล
ดาเนียล
โฮเชยา
โยเอล
อาโมส
โอบาดีห์
โยนาห์
มีคาห์
นาฮูม
ฮาบากุก
เศฟันยาห์
ฮักกัย
เศคาริยาห์
มาลาคี
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา
หน้าที่และลักษณะของผู้เผยพระวจนะ

เป็นผู้ที่พระเจ้าทรงแต่งตั้งด้วยพระองค์เอง (ยรม.1:5; อสค.2:3-7; อมส.7:15)
พระคัมภีร์กล่าวถึงผู้เผยพระวจนะในชื่อต่างๆ กัน เช่น คนของพระเจ้า (1 ซมอ.2:27,9:6; 1 พกษ.13:1-2)
ผู้รับใช้ของพระเจ้า (2 พกษ.17:23; 21:10; ยรม.7:25)
ผู้ทำนาย (1ซมอ.9:9; 18-19)
ผู้พยากรณ์ (2ซมอ.15:27; กจ.13:1)
หน้าที่ของผู้เผยพระวจนะคือประกาศ สำแดง เปิดเผย พระวจนะของพระเจ้าและพระประสงค์ของพระองค์ต่อประชาชน (1พกษ.22:8; ยรม.1:7,9; อสค.3:4,27; อมส.3:7)
เรื่องที่ประกาศจะเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน หรืออนาคต เช่น เรื่องของพระเมสสิยาห์ การพิพากษาลงโทษ การกลับมาหาพระเจ้า ความรอด ฯลฯ
ผู้เผยพระวจนะหญิง

มีเรียม (อพย.15:20)
เดโบราห์ (วนฉ.4:4)
ฮุลดาห์ (2พกษ.22:14)
อันนา (ลก.2:36)
ฯลฯ
ศาสนายูดาห์

ชาวยิวเชื่อว่าพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึง มาลาคี เป็นคนสุดท้ายตามพระคัมภีร์ยิว (ภาคพันธสัญญาเดิม) จึงถือว่า มาลาคี เป็นผู้เผยพระวจนะคนสุดท้าย และจัดรวมเป็น “ผู้เผยพระวจนะสมัยโบราณ”
ศาสนาคริสต์ > นิกายโรมันคาทอลิกและออร์ทอดอกซ์

เชื่อว่าประกาศกมีมาแต่ครั้งโบราณโดยเริ่มจากโมเสสเป็นคนแรก ตามพระคริสตธรรมคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม เรื่อยมาจนถึงยอห์นผู้ให้บัพติศมาเป็นคนสุดท้าย[ต้องการอ้างอิง] เพราะถือว่าเป็นผู้ตระเตรียมทางให้แก่พระบุตรพระเป็นเจ้าคือพระเยซูคริสต์
ศาสนาคริสต์ > นิกายโปรเตสแตนต์

เชื่อว่าผู้เผยพระวจนะเริ่มต้นที่โมเสสมาเรื่อย ๆ แต่ยังไม่หมดมาถึงปัจจุบัน เพราะตั้งแต่โมเสสถึงยอห์นผู้ให้บัพติศมา นั้นเป็น “ผู้เผยพระวจนะสมัยโบราณ” แต่ผู้เผยพระวจนะไม่จำเป็นว่าต้องเป็นชชาวยิว เพราะเมื่อพระเยซูเสด็จมากระทำพระราชกิจ คือ การไถ่บาปแก่มวลมนุษย์ จึงเป็นการเปิดประตูแห่งพระสัญญานิรันดรสู่ชนชาติทั้งหลายทั่วโลกด้วย โดยนิกายโปรเตสแตนต์ ยกข้อพระคัมภีร์เรื่องพันธกรทั้งห้าของพระเจ้า มาว่า
ของประทานที่ว่านั้นคือพระองค์ทรงให้บางคนเป็นอัครทูต เป็นผู้เผยพระวจนะ เป็นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ เป็นศิษยาภิบาลและเป็นอาจารย์ เพื่อเตรียมประชากรของพระเจ้าสำหรับงานรับใช้ เพื่อว่าพระกายของพระคริสต์จะได้รับการเสริมสร้างขึ้นจนกว่าเราทั้งหมดจะบรรลุถึงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในความเชื่อและในความรู้ถึงพระบุตรของพระเจ้า จนเราเติบโตเป็นผู้ใหญ่ คือ เต็มขนาดความไพบูลย์ของพระคริสต์
นั่นคือการยกข้อพระคัมภีร์มากล่าวว่า เมื่องานของพระเจ้ายังไม่สำเร็จ ย่อมทรงเจิมตั้งผู้รับใช้ทั้งหลายมาเพื่อสานงานของพระองค์อย่างแน่นอน เมื่อคริสตจักรทั้งปวงยังแตกแยกและไม่รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน งานรับใช้ก็ยังไม่สำเร็จ พันธกรทั้งห้าประการจึงยังต้องมีบทบาทในการทำงานตามพระประสงค์อยู่เสมอ ตั้งแต่ครั้งโบราณกาล มาจนถึง ปัจจุบัน
ศาสนาอิสลาม

บทความหลัก: นบี
พิพิธภัณฑ์เจ้าชายน้อย

พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์เจ้าชายน้อย
พิพิธภัณฑ์เจ้าชายน้อย หรือ พิพิธภัณฑ์เจ้าชายน้อยในฮาโกเนะ (ญี่ปุ่น: 星の王子さまミュージアム; โรมาจิ: Hoshi no Ōjisama Myūjiamu; ฝรั่งเศส: Musée du Petit Prince de Saint-Exupéry à Hakone) เป็นพิพิธภัณฑ์ในเขตเซ็งโงกูฮาระ เมืองฮาโกเนะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้กับตัวละครในนวนิยายเรื่อง เจ้าชายน้อย โดยอ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี พิพิธภัณฑ์เปิดในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีชาตกาลของแซ็งแตกซูว์เปรีทั่วโลก พิพิธภัณฑ์ปิดตัวลงอย่างถาวรในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2566 ในคำแถลงการณ์ของพิพิธภัณฑ์ระบุว่าการขาดผู้เยี่ยมชมเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 และการทรุดตัวของอาคารเป็นสาเหตุของการปิดให้บริการ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
35°16′0.6″N 139°0′47.8″E﻿ / ﻿35.266833°N 139.013278°E﻿ / 35.266833; 139.013278
พาลินโดรม

พาลินโดรม (อังกฤษ: Palindrome) คือคำ วลี จำนวนหรือลำดับที่สามารถอ่านจากหลังไปหน้าหรือหน้าไปหลังแล้วมีความหมายเหมือนกัน เช่น ยาย, นาน, กนก, นอน, รรรรรร (ระ รัน รอน) จำนวนเช่น 919 818 พาลินโดรมไม่ได้มีแค่แบบเป็นคำหรือวลีเท่านั้นแต่ยังมีแบบเป็นประโยคขนาดยาวเช่น A man, a plan, a canal, Panama!", "Was it a car or a cat I saw?" หรือ "No 'x' in Nixon" เป็นต้น
คำว่า palindrome ถูกทำให้เป็นที่รู้จักโดยเฮนรี พีชัมในปี 1638 มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกคำว่า (กรีก: πάλιν) ที่แปลว่า "อีกครั้ง" กับ (กรีก: δρόμος) ที่แปลว่า "ทาง, ทิศทาง"
พาลินโดรมยาว

คำพาลินโดรมที่ยาวที่สุดในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดคือคำว่า tattarrattat ซึ่งเป็นคำเลียนเสียงธรรมชาติของการเคาะประตูที่สร้างขึ้นโดยเจมส์ จอยซ์ในนวนิยายยูลิสซีส (1922)
ส่วนคำพาลินโดรมที่ยาวที่สุดในโลกที่ใช้อยู่ในปัจจุบันคือคำว่า saippuakivikauppias ในภาษาฟินแลนด์ที่แปลว่า คนขายสบู่หิน
ดูเพิ่ม

จำนวนพาลินโดรม
พระเจ้าลูอิชที่ 1 แห่งโปรตุเกส

| พระเจ้าลูอิชที่ 1 แห่งโปรตุเกส |
| --- | --- |
พระบรมฉายาลักษณ์ ช่วงค.ศ. 1880
พระมหากษัตริย์โปรตุเกสและอัลการ์วึช
ครองราชย์: 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1861 - 19 ตุลาคม ค.ศ. 1889
พิธีอวยองค์: 22 ธันวาคม ค.ศ. 1861
ก่อนหน้า: พระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส
ถัดไป: พระเจ้าการ์ลุชที่ 1 แห่งโปรตุเกส

พระราชสมภพ: 31 ตุลาคม ค.ศ. 1838
สวรรคต: 19 ตุลาคม ค.ศ. 1889  (พระชนมายุ 50 พรรษา)
คู่อภิเษก: มารีอา ปีอาแห่งซาวอย
พระราชบุตร: พระเจ้าการ์ลุชที่ 1 แห่งโปรตุเกส เจ้าชายอาฟงซู พระราชกุมารแห่งโปรตุเกส
ราชวงศ์: ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
พระราชบิดา: พระเจ้าฟือร์นังดูที่ 2 แห่งโปรตุเกส
พระราชมารดา: สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าลูอิชที่ 1 แห่งโปรตุเกส (โปรตุเกส: Luís I de Portugal) (31 ตุลาคม ค.ศ. 1838 - 19 ตุลาคม ค.ศ. 1889) หรือพระนามเต็ม ลูอิช ฟีลิปึ มารีอา ฟือร์นังดู เปดรู ดึ อัลกันตารา อังตอนียู มีแกล ราฟาเอล กองซากา ซาเวียร์ ฟรังซิชกู ดึ อัชซิช ฌูเอา เอากุชตู ฌูลียู วัลฟังดู ดึ ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา ดึ บรากังซา เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสและอัลการ์วึ ตั้งแต่ ค.ศ. 1861 จนถึง ค.ศ. 1889 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสกับพระเจ้าฟือร์นังดูที่ 2 แห่งโปรตุเกส ตอนแรกพระองค์ทรงมีพระอิสสริยศเป็นดยุกแห่งโปร์ตูและวีเซว
พระเจ้าลูอิชที่ 1 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าลูอิชที่ 1 แห่งโปรตุเกส ทรงโปรดด้านคีตกวี  แต่หลังจากที่พระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส พระเชษฐาของพระองค์สวรรคต โดยไร้รัชทายาท พระองค์จึงถูกผลักดันให้ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์โปรตุเกส รัชกาลของพระองค์ค่อนข้างเป็นที่เบื่อหน่ายของประชาชน และมีแต่รัฐบาลที่ไร้ประสิทธิภาพ รัชสมัยของพระองค์ ความเจริญของประเทศโปรตุเกสค่อยๆ ลดลง แต่ประเทศโปรตุเกสก็ยงเป็นประเทศที่มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี การศึกษา และความมั่นคงทางการเมืองมากกว่าประเทศอื่นๆ ในยุโรป และมีความเจริญทางเศรษฐกิจและการล่าอาณานิคม มาปูโต เบย์ได้รับการยืนยันว่าเป็นความครอบครองของโปรตุเกสในปี 1875  โปรตุเกสปฏิเสธการติดต่อทางบกระหว่างแองโกลาโปรตุเกสและโมซัมบิกโปรตุเกสที่จุดสูงสุดของการแย่งชิงแอฟริกา
พระเจ้าลูอิชที่ 1 แห่งโปรตุเกส ทรงเป็นนักวิทยาศาตร์ที่มีความหลงใหลในด้านสมุทรศาสตร์ พระองค์ทรงลงทุนเป็นจำนวนมากในการระดมทุนเพื่อสร้างเรือวิจัยในการเก็บรวบรวมตัวอย่างในมหาสมุทรของโลก  พระองค์ทรงงรับผิดชอบในการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งแรกของโลก ชื่อว่า Aquario Vasco da Gama ใน ลิสบอน ซึ่งยังคงเปิดให้ประชาชนเข้าชมสิ่งมีชีวิตทางทะเลรวมทั้งปลาหมึกยาว 10 เมตร ความรักในวิทยาศาสตร์ของพระองค์ถูกส่งผ่านไปยังบุพระโอรสสองพระองค์ของพระองค์
อภิเษกสมรสและรัชทายาท

พระเจ้าลูอิชที่ 1 แห่งโปรตุเกส อภิเษกสมรสเจ้าหญิงมารีอา ปีอาแห่งซาวอย พระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 2 แห่งอิตาลีกับสมเด็จพระราชินีมาเรีย อเดเลดแห่งออสเตรีย ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส 2 พระองค์ ที่รอดชีวิตจากวัยเด็กและมีพระโอรสอีกหนึ่งพระองค์ที่สิ้นพระชนม์ตอนประสูติในปี 1866 พระโอรส 2 พระองค์ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา หมายเหตุ |
|  | พระเจ้าการ์ลุชที่ 1 แห่งโปรตุเกส | 28 กันยายน   ค.ศ.  1863 | 1 กุมภาพันธ์  ค.ศ. 1908 | อภิเษกสมรสเมื่อ ค.ศ. 1886 กับ เจ้าหญิงอเมลีแห่งออร์เลออง มีพระโอรส 2 พระองค์ ได้แก่ เจ้าชายหลุยส์ ฟิลิป รัชทายาทแห่งโปรตุเกส พระเจ้ามานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกส  ทรงเป็นพระมหากษัตริย์โปรตุเกสระหว่าง 19 ตุลาคม ค.ศ. 1889 – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1908 |

|  | เจ้าชายอฟอนโซ รัชทายาทแห่งโปรตุเกส | 31 กรกฎาคม  ค.ศ. 1865 | 21 กุมภาพันธ์  ค.ศ. 1920 | อภิเษกสมรส วันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1917 กับ เนวาดา สตูดี ฮาเยส ไม่มีรัชทายาท  ทรงเป็นเจ้าชายรัชทายาทโปรตุเกสระหว่าง 1908 – 1910 |
ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย

ดูว์วาลีเย ในปี 1968
ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย (ฝรั่งเศส: François Duvalier, 14 เมษายน พ.ศ. 2450 - 21 เมษายน พ.ศ. 2514) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเฮติ เจ้าของฉายา "ปาปาด็อก" (Papa Doc) เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2450 (ค.ศ. 1907) ที่สาธารณรัฐเฮติ เมื่อโตเป็นหนุ่ม เขาเลือกศึกษาวิชาการแพทย์ ต่อมาได้เปลี่ยนใจลงเล่นการเมือง โดยมีอุดมการณ์อย่างหนักแน่นที่จะเป็นปากเป็นเสียงแก่ประชาชนผิวสีที่ยากไร้และด้อยโอกาสที่มีเป็นจำนวนมากในเฮติ และเพื่อการสนับสนุนและพัฒนาระบอบประชาธิปไตย เขาจึงเป็นที่ชื่นชอบของประชาชน จนเมื่อเขาลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) เขาจึงได้ชัยชนะในการเลือกตั้ง ได้รับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีแห่งเฮติ
แต่เมื่อเขาได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีแห่งเฮติ เขากลับพยายามจะกอบโกยทรัพย์สินและอำนาจไว้แต่ผู้เดียว เขาหนุนหลังให้รัฐบาลของเขากระทำการฉ้อราษฎร์บังหลวงและติดสินบนมากมาย เพื่อกอบโกยผลประโยชน์ ดังนั้นเมื่อการกระทำเหล่านี้รั่วไหลออกไป ประชาชนต่างสิ้นศรัทธาในดูว์วาลีเย
เมื่อประชนเริ่มรังเกียจเขา เขาจึงได้จัดตั้งหน่วยตำรวจพิเศษขึ้นลับ ๆ โดยหน่วยตำรวจลับนี้มีอำนาจจับกุม ทรมาน สังหารใคร และอย่างไรก็ได้ ตามบัญชาของดูว์วาลีเย ดังนั้นเมื่อหน่วยตำรวจลับนี้เป็นที่รู้จักของประชาชนทั่วไป ประชาชนจึงนิยมเรียกหน่วยตำรวจนี้ว่า ตงตงมากุต (Tonton Macoute) ซึ่งแปลว่า มนุษย์ปีศาจ
ในเฮติ ประชาชนส่วนใหญ่ยังนับถือไสยศาสตร์วูดู หรือการนับถือผีและวิญญาณ แต่แทนที่ดูว์วาลีเยจะให้การศึกษาที่ถูกต้องแก่ประชาชน เพื่อให้เชื่อแต่พอสมควร กลับประกาศตนเป็นผู้นำวูดู และทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อให้ประชาชนจมอยู่ในความหวาดกลัวยิ่งขึ้น
ต่อมา เมื่อเขาใกล้จะสิ้นสุดวาระลง เขากลับใช้อำนาจที่มียกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับเก่าเสีย แล้วร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้น แต่งตั้งตนเป็นประธานาธิบดีเฮติตลอดชีพ ด้วยเหตุนี้เฮติจึงล่มจมลงเรื่อย ๆ โชคดีที่สหรัฐอเมริกายังให้ความช่วยเหลือแก่เฮติในด้านต่าง ๆ มาอย่างดีตั้งแต่เฮติได้รับเอกราชจากชาติมหาอำนาจตะวันตก
แต่ด้วยสหรัฐอเมริกาเห็นว่า การกระทำของดูว์วาลีเยนั้นไม่เหมาะสม ไม่ควรให้ความช่วยเหลือแก่เฮติอีกต่อไป สหรัฐฯ จึงตัดสินใจตัดความช่วยเหลือทั้งหมดที่เคยให้เฮติ เศรษฐกิจของเฮติจึงย่ำแย่ลงไปกว่าเดิม
ฟร็องซัวเสียชีวิตลงด้วยโรคหัวใจเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) และได้แต่งตั้งฌ็อง-โกลด ดูว์วาลีเย ลูกชายของเขาเองเป็นประธานาธิบดีคนต่อไป
| ก่อนหน้า |  | ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Antonio Thrasybule Kebreau (ประธานสภาทหาร) |  | ประธานาธิบดีเฮติ   (1957–1971) |  | ฌ็อง-โกลด ดูว์วาลีเย |