stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความเสี่ยง
ความเสี่ยงจากการลงทุน > ความเสี่ยงรวม

ความเสี่ยง สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ส่วน คือ ความเสี่ยงที่เป็นระบบ และความเสี่ยงที่ไม่เป็นระบบ
ความเสี่ยงที่เป็นระบบ (Systematic Risk)
เป็นความเสี่ยงที่มีผลกระทบต่อตลาดทั้งระบบ มักจะเรียกอีกชื่อว่า Market Risk หรือ Undiversificable Risk เป็นความเสี่ยงที่ไม่สามารถทำให้ลดลงได้จากการกระจายการลงทุน
ความเสี่ยงที่ไม่เป็นระบบ (Unsystematic Risk)
เป็นความเสี่ยงที่เกิดเฉพาะตัวกับธุรกิจ หรือ หลักทรัพย์นั้น ๆ นักลงทุนสามารถลดความเสี่ยงนี้ลงได้ด้วยการจัดพอร์ตลงทุนของตนเองให้มีการกระจายการลงทุนที่เหมาะสม
ศัพท์ทางเทคนิคด้านความเสี่ยง

ภัย (Peril) คือ สาเหตุของความเสียหาย ซึ่งภัยสามารถเกิดขึ้นได้จากภัยธรรมชาติ เช่น เกิดพายุ สึนามิ น้ำท่วม แผ่นดินไหว เป็นต้น ภัยนอกจากจะเกิดขึ้นได้จากภัยธรรมชาติแล้ว ภัยนั้นยังเกิดขึ้นจากการกระทำของมนุษย์ เช่น อัคคีภัย จลาจล ฆาตกรรม เป็นต้น สำหรับสาเหตุสุดท้ายที่จะเกิดภัยได้นั้นคือภัยที่เกิดขึ้นจากภาวะเศรษฐกิจ เพราะภัยที่เกิดจากภาวะเศรษฐกิจ เป็นอีกสาเหตุที่สำคัญ เพราะเมื่อเกิดขึ้นแล้วคนทั้งประเทศ หรือทั้งภูมิภาคจะได้รับผลกระทบอย่างกว้างขวาง
ความเสี่ยง (Risk) คือ ความไม่แน่นอนของเหตุการณ์ ซึ่งไม่สามารถคาดเดาได้ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อใด แต่ความเสี่ยงนั้น ๆ จะมีแนวโน้มที่เกิดขึ้นไม่มากก็น้อยในบริษัท
สภาวะที่จะทำให้เกิดความเสียหาย (Hazard) คือ สภาพเงื่อนไขที่เป็นสาเหตุที่ทำให้ความเสียหายเพิ่มสูงขึ้น โดยสภาวะต่าง ๆ นี้สามารถแบ่งออกได้เป็น สภาวะทางด้านกายภาพ (Physical) คือ สภาวะของโอกาสที่จะเกิดความเสียหาย เช่น ชนิดและทำเลที่ตั้งของสิ่งปลูกสร้าง อาจเอื้อต่อการเกิดเพลิงไหม้ สภาวะทางด้านศีลธรรม (Moral) คือ สภาวะของโอกาสที่จะเกิดขึ้นจากความไม่ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่การงาน เช่น การฉ้อโกงของพนักงาน และสภาวะด้านจิตสำนึกในการป้องกันความเสี่ยง (Morale) คือ สภาวะที่ไม่ประมาทและเลินเล่อ หรือการไม่เอาใจใส่ในการป้องกันความเสี่ยง เช่น การที่พนักงานปล่อยให้เครื่องจักรทำงานโดยไม่ควบคุม
Strategic Risk

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ (Strategic Risk) เป็นความเสี่ยงที่เกิดจากการกำหนดแผนกลยุทธ์ แผนดำเนินงานและการนำไปปฏิบัติไม่เหมาะสม หรือไม่สอดคล้องกับปัจจัยต่าง ๆ ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ ความเสี่ยงจากปัจจัยภายนอก (External Factor Risks) และความเสี่ยงจากปัจจัยภายใน (Internal Factor Risks)
Operational Risk

ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ (Operational Risk) เป็นความเสี่ยงที่ทุกธุรกิจจะต้องเผชิญอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะเป็นความเสี่ยงที่เกิดขึ้นในการดำเนินงานของธุรกิจตามปกติ แต่ธุรกิจจะต้องหาวิธีการในการจัดการป้องกันไม่ให้ความเสี่ยงเหล่านี้เกิดขึ้น ถ้าหากธุรกิจปล่อยให้มีความเสี่ยงในด้านปฏิบัติการเกิดขึ้นมาก ผลการดำเนินงานของธุรกิจอาจไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ ซึ่งจะส่งผลให้ผลตอบแทนของผู้ถือหุ้นของบริษัทลดลงด้วย
Financial Risk

ความเสี่ยงด้านการเงิน (Financial Risk) เป็นอีกประเภทของความเสี่ยงที่มีความสำคัญต่อบริษัทและองค์กรทั่วไป ความเสี่ยงด้านการเงินนี้ประกอบด้วยความเสี่ยงในการบริหารเงิน (Treasury Risks) ความเสี่ยงด้านเครดิต (Credit Risks) และ ความเสี่ยงในการซื้อขายตราสารการเงิน (Trading Risks)
Information Risk

ความเสี่ยงด้านสารสนเทศ (Information Risk) เป็นความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นในด้านสารสนเทศหรือข้อมูลทางบัญชี งบการเงิน การรายงานต่าง ๆ ทางการเงิน ความเสี่ยงด้านภาษี รวมไปถึงความเสี่ยงในด้านเทคโนโลยีอื่น ๆ ซึ่งความเสี่ยงด้านสารสนเทศนี้สามารถแบ่งความเสี่ยงออกเป็น 3 ประเภท คือ ความเสี่ยงด้านการเงิน (Financial Risks) ความเสี่ยงจากการดำเนินงาน (Operational Risks) และ ความเสี่ยงด้านเทคโนโลยี (Technological Risks)
ดูเพิ่ม

การจัดการความเสี่ยง
นกปรอดหัวโขน

| นกปรอดหัวโขน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Pycnonotidae
สกุล:: Pycnonotus
สปีชีส์:: P.  jocosus
ชื่อทวินาม
Pycnonotus jocosus (Linnaeus, 1758)

ชนิดย่อย
 9 ชนิด (ดูในรายละเอียด)
ชื่อพ้อง
 Motacilla emeria Linnaeus, 1758  Otocompsa emeria
นกปรอดหัวโขน หรือ นกปรอดหัวจุก  หรือที่นิยมเรียกกันว่า นกกรงหัวจุก (อังกฤษ: Red-whiskered bulbul; พายัพ: นกปิ๊ดจะลิว; ชื่อวิทยาศาสตร์: Pycnonotus jocosus)  เป็นนกที่อยู่ในวงศ์นกปรอด (Pycnonotidae) ซึ่งอยู่ด้วยกันทั้งหมด 109 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบได้ 36 ชนิด
นกปรอดหัวโขนเป็นนกขนาดเล็ก ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร ที่มีสีสันสวยงามและเสียงร้องไพเราะ ที่แก้มและคอจนถึงหน้าอกจะมีสีขาวและมีสีแดงเป็นเส้นอยู่ข้างหูลงมาถึงหน้าอกเหมือนเป็นเส้นแบ่งขนสีขาวกับสีดำที่มีอยู่ทั่วทั้งตัวขนส่วนหัวจะร่วมกัน เป็นเหมือนหน่อตั้งอยู่บนหัวสูงขึ้นไปเหมือนหัวโขน อันเป็นที่มาของชื่อ ใต้ท้องมีขนสีขาว  พบกระจายอยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงเอเชียตะวันออก
พบได้ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย ตั้งแต่ยอดเขาสูง ป่าที่ราบต่ำ จนถึงทุ่งหญ้า ชายป่า และเขตที่ใกล้กับชุมนุมมนุษย์
มีชนิดย่อยทั้งหมด 9 ชนิด ดังนี้
P. j. jocosus พบในฮ่องกง
P. j. fuscicaudatus พบในตอนกลางของอินเดีย
P. j. abuensis  พบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย
P. j. pyrrhotis พบในตอนเหนือของอินเดีย ติดกับปากีสถาน, เนปาล และบังกลาเทศ
P. j. emeria พบในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา
P. j. whistleri พบในหมู่เกาะอันดามัน
P. j. monticola พบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือของอินเดีย มีสีสันที่ดำกว่าชนิด P. j. pyrrhotis
P. j. pattanni พบในประเทศไทย
P. j. peguensis พบในตอนใต้ของพม่า
นกปรอดหัวโขน เป็นที่นิยมในแง่ที่เป็นสัตว์เลี้ยง ที่เลี้ยงเพื่อฟังเสียงร้องอันไพเราะ และเพื่อการแข่งขันเสียงร้อง เช่นเดียวกับนกเขาชวา (Geopelia striata) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย โดยเฉพาะสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่ติดกับมาเลเซีย คือ นราธิวาส, ปัตตานี, ยะลา ซึ่งการเลี้ยงนกชนิดนี้เป็นเหมือนหนึ่งในวัฒนธรรมและวิถีการดำรงชีวิตของผู้คนที่นั่น  นกปรอดหัวโขนหากได้รับการเลี้ยงดูอย่างถูกต้อง สามารถมีอายุยืนนานได้ถึง 11 ปี และนกตัวใดที่มีเสียงร้องไพเราะและได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดแข่งขัน อาจมีสนนราคาถึงหลักล้านบาท
ปัจจุบัน นกปรอดหัวโขน เป็นสัตว์ที่มีรายชื่ออยู่ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง แต่มีความพยายามของผู้ที่นิยมเลี้ยงผลักดันให้เป็นสัตว์ที่เลี้ยงได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งประเด็นนี้มีทั้งผู้ที่เห็นและคัดค้านเนื่องจากจนถึงปัจจุบันนกปรอดหัวโขนที่เลี้ยงไว้เกือบทั้งหมดมาจากการจับจากธรรมชาติทั้งสิ้น ไม่ได้มาจากการเพาะเลี้ยงอย่างที่อ้างกัน ซึ่งการจับนกจากธรรมชาติเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้นกชนิดนี้สูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติในภาคใต้ของประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของผู้นิยมเลี้ยงนกปรอดหัวโขน เก็บถาวร 2010-02-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์คนเลี้ยงนกกรงหัวจุก[ลิงก์เสีย]
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 229

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 229 |
| --- | --- |
ถนนแจ้งสนิท; ถนนเกษตรวัฒนา
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 54.885 กิโลเมตร (34.104 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออก:  ถ.มิตรภาพ ใน อ.บ้านไผ่ จ.ขอนแก่น
 :    ทล.2199 ใน อ.ชนบท จ.ขอนแก่น   ทล.2062 ใน อ.มัญจาคีรี จ.ขอนแก่น 
ปลายทางทิศตะวันตก:  ถ.สีคิ้ว-เชียงคาน ใน อ.คอนสวรรค์ จ.ชัยภูมิ
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 229 สายบ้านไผ่–ช่องสามหมอ เป็นทางหลวงแผ่นดินเริ่มจากแยกถนนมิตรภาพ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 ใน อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ผ่าน
อำเภอชนบท อำเภอมัญจาคีรี อำเภอโคกโพธิ์ไชย และสิ้นสุดโดยบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ที่แยกช่องสามหมอ ใน อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ มีจำนวนระยะทางทั้งสิ้น 54.885 กิโลเมตร
โดยถนนเส้นนี้อยู่ในส่วนหนึ่งของแผนงานการก่อสร้างทางสายหลักเป็น 4 ช่องจราจร ระยะที่ 2 (โครงข่ายที่ 6 สาย นครสวรรค์-ชัยภูมิ-อ.บ้านไผ่-มหาสารคาม-ร้อยเอ็ด-ยโสธร-อุบลราชธานี-ช่องเม็ก) รวมระยะทาง 672 กม. ของกรมทางหลวง
อย่างไรก็ตาม เส้นทางบางส่วนที่มีความสำคัญสูงมาก เนื่องจากอยู่ใกล้ตัวเมืองใหญ่ หรือเป็นเส้นทางหลักของประเทศ ได้มีการเสนอของบประมาณ และดำเนินการไปบ้างแล้ว
นกพญาปากกว้างอกสีเงิน

| นกพญาปากกว้างอกสีเงิน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Eurylaimidae
สกุล:: Serilophus
สปีชีส์:: S.  lunatus
ชื่อทวินาม
Serilophus lunatus (Gould, 1834)

นกพญาปากกว้างอกสีเงิน เป็นนกในวงศ์นกพญาปากกว้าง (Family Eurylaimidae) ขนาดใกล้เคียงนกปรอด ประมาณ 16-17 ซม. หัวและลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเหลือง ลำตัวด้านล่างสีเทาแกมขาว ตัวเมียจะมีแถบสีเงินแคบๆคาดที่หน้าอก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 230

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 230 |
| --- | --- |
ถนนวงแหวนรอบเมืองขอนแก่น
ข้อมูลของเส้นทาง

ส่วนหนึ่งของ  
 
ความยาว: 48.332 กิโลเมตร (30.032 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ถนนวงแหวนรอบเมืองขอนแก่น  (ทิศทางตามเข็มนาฬิกา)
จาก:  ถ.มิตรภาพ ใน อ.เมือง จ.ขอนแก่น
 :    ถ.มลิวรรณ ใน อ.เมือง จ.ขอนแก่น   ถนนมิตรภาพ ใน อ.เมือง จ.ขอนแก่น   ถ.ศรีจันทร์ ใน อ.เมือง จ.ขอนแก่น 
ถึง:  ถ.มิตรภาพ ใน อ.เมือง จ.ขอนแก่น
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 230 หรือ ถนนวงแหวนรอบเมืองขอนแก่น เป็นถนนวงแหวนที่สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นทางเลี่ยงเมืองในเขตเทศบาลนครขอนแก่น ที่มีปริมาณจราจรหนาแน่นในตัวจังหวัดขอนแก่น มีระยะทางประมาณ 48.332 กิโลเมตร
นกปรอด

| นกปรอด |
| --- | --- |

นกปรอดหัวโขน (Pycnonotus jocosus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
อันดับย่อย:: Passeri
วงศ์:: Pycnonotidae G. R. Gray, 1840

สกุล
 Calyptocichla  Pycnonotus  Spizixos  Tricholestes  Setornis  Alophoixus  Iole  Hemixos  Ixos  Microscelis  Hypsipetes  Phyllastrephus  Andropadus  Criniger  Thescelocichla  Chlorocichla  Ixonotus  Baeopogon  Bleda  Pyrrhurus  Neolestes
นกปรอด เป็นวงศ์ของนกจับคอนขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง จัดอยู่ในกลุ่มนกร้องเพลง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Pycnonotidae
เป็นนกขนาดเล็ก มีสีสันต่าง ๆ กันไปตามแต่ละชนิด และสกุล เป็นนกที่ร้องได้เพราะมาก กินผลไม้และแมลงเป็นอาหาร พบได้ในหลายภูมิประเทศ ตั้งแต่ภูเขาสูงจากระดับน้ำทะเลเป็นพัน ๆ เมตร จนถึงที่ราบลุ่ม หรือในชุมชนเมืองและตามสวนสาธารณะหรือสวนหลังบ้าน
เหตุที่ได้ชื่อว่า "ปรอด" นั้นมาจากเสียงร้อง ที่มักเป็นเสียง "กรอด-กรอด"   ซึ่งบางครั้งอาจเรียกเพี้ยนเป็น "นกกรอด", "นกกระหรอด" หรือ "นกกะหรอด" ก็ได้ ขณะในชื่อภาษาอังกฤษที่ว่า "ฺBulbul" นั้นมาจากคำว่า بلبل (bolbol) ในภาษาเปอร์เซีย และคำว่า بُلْبُل ในภาษาอาหรับ หมายถึง "นกไนติ้งเกล"
ซึ่งทั่วโลกมี 137 ชนิด ใน 21 สกุล (ดูในตาราง ขณะที่บางสกุลอาจจะซ้ำซ้อนกับอีกสกุล)  ในประเทศไทย พบอยู่ 36 ชนิด 8 สกุล  ได้แก่
นกปรอดที่พบในประเทศไทย

นกปรอดคอลาย (Pycnonotus finlaysoni)
นกปรอดจีน (Pycnonotus sinensis)
นกปรอดดำ (Hypsipetes leucocephalus หรือ Hypsipetes madagascariensis)
นกปรอดดำปีกขาว (Pycnonotus melanoleucos)
นกปรอดทอง (Pycnonotus atriceps)
นกปรอดท้องสีเทา (Pycnonotus cyaniventris)
นกปรอดเทาหัวขาว (Hypsipetes thompsoni)
นกปรอดภูเขา (Hypsipetes mcclellandii)
นกปรอดแม่พะ หรือ นกปรอดแม่ทะ (Pycnonotus zeylanicus)
นกปรอดลาย (Pycnonotus striatus)
นกปรอดเล็กตาขาว (Iole propinquus หรือ Hypsipetes propinquus)
นกปรอดเล็กท้องเทา (Pycnonotus erythropthalmos)
นกปรอดเล็กสีไพลตาแดง (Iole viridescens หรือ Hypsipetes viridescens)
นกปรอดสวน (Pycnonotus blanfordi)
นกปรอดสีขี้เถ้า (Hemixos flavala หรือ Hypsipetes flavala)
นกปรอดสีคล้ำใต้คอเหลือง (Criniger finschii)
นกปรอดสีน้ำตาลตาขาว (Pycnonotus simplex)
นกปรอดสีน้ำตาลตาแดง (Pycnonotus brunneus)
นกปรอดสีไพลใหญ่ (Pycnonotus plumosus)
นกปรอดหงอนตาขาว (Iole olivacea หรือ Hypsipetes charlottae)
นกปรอดหงอนปากหนา (Spizixos canifrons)
นกปรอดหงอนหลังลาย (Pycnonotus eutilotus)
นกปรอดหน้านวล (Pycnonotus goiavier)
นกปรอดหลังเขียวอกลาย (Ixos malaccensis หรือ Hypsipetes malaccensis)
นกปรอดหลังฟู (Tricholestes criniger หรือ Hypsipetes criniger)
นกปรอดหัวโขน หรือ นกกรงหัวจุก (Pycnonotus jocosus)
นกปรอดหัวโขนก้นเหลือง (Pycnonotus xanthorrhous)
นกปรอดหัวตาขาว (Pycnonotus flavescens)
นกปรอดหัวสีเขม่า (Pycnonotus aurigaster)
นกปรอดเหลืองหัวจุก (Pycnonotus melanicterus)
นกปรอดอกลายเกล็ด (Pycnonotus squamatus)
นกปรอดโอ่งแก้มเทา (Criniger bres)
นกปรอดโอ่งท้องสีน้ำตาล (Criniger ochraceus)
นกปรอดโอ่งเมืองเหนือ (Criniger pallidus)
นกปรอดโอ่งไร้หงอน (Criniger phaeocephalus)
นกปรอดโอ่งหน้าผากเทา (Alophoixus flaveolus หรือ Criniger flaveolus)
ทุกชนิดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองทั้งหมด และมีบางชนิด คือ นกปรอดหัวโขน ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยงอย่างแพร่หลาย
นกพัฟฟินแอตแลนติก

| นกพัฟฟินแอตแลนติก |
| --- | --- |


สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Charadriiformes
วงศ์:: Alcidae
สกุล:: Fratercula
สปีชีส์:: F.  arctica
ชื่อทวินาม
Fratercula arctica (Linnaeus, 1758)


พื้นที่ที่มีการผสมพันธุ์ (สีส้ม) และพื้นที่ที่มีฤดูหนาว (สีเหลือง)
ชื่อพ้อง
 Alca arctica Linnaeus, 1758
Fratercula arctica grabae
นกพัฟฟินแอตแลนติก (Fratercula arctica) เป็นสปีชีส์หนึ่งของนกทะเลที่อยู่ในวงศ์นกอ็อก (Alcidae) พบได้เฉพาะในบริเวณมหาสมุทรแอตแลนติก นกพัฟฟินแอตแลนติกผสมพันธุ์ในบริเวณประเทศไอซ์แลนด์ ประเทศนอร์เวย์ กรีนแลนด์ รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ หมู่เกาะฟาโร รัฐเมน และบางส่วนของบริเตนใหญ่ นกพัฟฟินแอตแลนติดพบได้มากในหมู่เกาะเวสมาร์นายาสของประเทศไอซ์แลนด์
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 เป็นต้นมา สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติได้จัดให้นกพัฟฟินแอตแลนติกอยู่ในประเภทสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ จากเดิมที่เคยอยู่ในประเภทสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ เนื่องจากจำนวนประชากรที่ลดลงอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าจะยังมีจำนวนประชากรขนาดใหญ่และอยู่ในวงกว้างก็ตาม และเมื่อปี พ.ศ. 2561 องค์การชีวปักษานานาชาติได้รายงานว่านกพัฟฟินแอตแลนติกเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
นกปักษาสวรรค์ (สกุล)

| นกปักษาสวรรค์ |
| --- | --- |

นกปักษาสวรรค์เล็ก (P. minor)  ตัวผู้

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Paradisaeidae
สกุล:: Paradisaea Linnaeus, 1758

ชนิดต้นแบบ
Paradisaea apoda Linnaeus, 1758
สกุลย่อย
 Paradisaea  Paradisornis
นกปักษาสวรรค์ หรือ นกการเวก เป็นสกุลของนกในสกุล Paradisaea (/พา-รา-ดิ-เซีย/) ในวงศ์นกปักษาสวรรค์ (Paradisaeidae) โดยถือว่าเป็นสกุลของนกปักษาสวรรค์ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด เนื่องจากตัวผู้มีชุดขนที่สวยงาม และมีสีสันฉูดฉาดสดใส จึงเป็นที่ต้องการทำมาทำเป็นเครื่องประดับของชาวพื้นเมืองนิวกินี ตลอดจนเป็นสินค้าส่งออกในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20
อีกทั้งยังเป็นสกุลที่ปรากฏบนธงชาติของนิวกินีอีกด้วย โดยคำว่า Paradisaea นั้นมาจากภาษาละตินที่หมายถึง "สวรรค์" และภาษาท้องถิ่นในอินโดนีเซีย คำว่า "Cenderawasih" หมายถึง "ของขวัญแห่งรัก"
นกปักษาสวรรค์ กระจายพันธุ์ในป่าที่ราบสูงเหนือระดับน้ำทะเล จนถึงป่าบนภูเขาสูงในหมู่เกาะอูรู, หมู่เกาะดอนเตรแคสโต และหมู่เกาะปาปัวตะวันตก
เป็นนกที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง มักส่งเสียงร้องดังเพื่อสื่อสารกันรวมถึงการหาคู่ นกตัวผู้จะเป็นฝ่ายเกี้ยวพาตัวเมียด้วยการอวดขน กางปีก กางหางบนต้นไม้ ตัวเมียจะเป็นฝ่ายเลือกตัวผู้ด้วยตัวเอง การผสมพันธุ์เกิดขึ้นสั้น ๆ เพียงไม่กี่วินาที แต่นกตัวผู้อาจจะผสมพันธุ์กับตัวเมียตัวเดิม ๆ หรือเปลี่ยนตัวเมียไปเรื่อย ๆ ก็ได้
ในปี ค.ศ. 2009 มีการศึกษาทางไมโตรคอนเดรียดีเอ็นเอพบว่านกปักษาสวรรค์สกุลนี้อยู่ในชั้นเดียวกันกับนกปักษาสวรรค์สกุล Cicinnurus และยังแสดงให้เห็นว่านกปักษาสวรรค์น้ำเงินเองก็เป็นสกุลย่อยอยู่ในสกุลนี้ด้วยเช่นกัน
การจำแนก

นกปักษาสวรรค์เล็ก, Paradisaea minor
นกปักษาสวรรค์ใหญ่, Paradisaea apoda
นกปักษาสวรรค์เรจจินา, Paradisaea raggiana
นกปักษาสวรรค์โกลดี, Paradisaea decora
นกปักษาสวรรค์แดง, Paradisaea rubra
นกปักษาสวรรค์จักรพรรดิ์, Paradisaea guilielmi
นกปักษาสวรรค์น้ำเงิน, Paradisaea rudolphi
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Paradisaea ที่วิกิสปีชีส์
ตัวนำไฟฟ้า

ตัวนำไฟฟ้า ในวิชาฟิสิกส์และวิศวกรรมไฟฟ้า เป็นวัตถุหรือประเภทของวัสดุที่ให้ประจุไฟฟ้าไหลผ่านได้หนึ่งหรือหลายทิศทาง ตัวอย่างเช่น สายหุ้มฉนวนเป็นตัวนำไฟฟ้า เพราะสามารถนำไฟฟ้าได้ตามแนวยาว แต่ไม่ข้ามความกว้าง
ในวัสดุโลหะนำไฟฟ้า เช่น ทองแดงหรืออะลูมิเนียม อนุภาคประจุเคลื่อนที่ได้ คือ อิเล็กตรอน ประจุบวกยังอาจเคลื่อนที่ได้เช่นกัน เช่น อิเล็กโทรไลต์แคทไอออนของแบตเตอรี หรือโปรตอนเคลื่อนที่ในตัวนำโปรตอนของเซลล์เชื้อเพลิง ส่วนฉนวนเป็นวัสดุไม่นำไฟฟ้าโดยมีประจุเคลื่อนที่น้อย และสนับสนุนกระแสไฟฟ้าที่มีขนาดเล็กน้อย
ตัวประกัน

ตัวประกัน เป็นบุคคลหรือสิ่งอื่นซึ่งภาคีคู่ปรปักษ์ (belligerent) ฝ่ายหนึ่งถือหรือยึดไว้เป็นหลักประกันเพื่อปฏิบัติตามข้อตกลง หรือเป็นมาตรการป้องกันสงคราม ทว่า ในการใช้ร่วมสมัย ตัวประกันหมายความว่า บุคคลที่ถูกอาชญากรผู้ลักพาตัวยึดไว้เพื่อบังคับภาคีอื่น เช่น ญาติ นายจ้าง ผู้บังคับใช้กฎหมาย หรือรัฐบาลเพื่อให้กระทำหรืองดมิให้กระทำในทางหนึ่ง ๆ โดยมักขู่ว่าจะทำร้ายตัวประกันหลังเวลาล่วงคำขาด
ธงฉาน (สหรัฐ)

| --- | --- |

ธงฉานของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา
ธงยูเนี่ยนแจ็ค
การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 10:7
ประกาศใช้: 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1960
ลักษณะ: ธงพื้นสีน้ำเงิน มีรูปดาวห้าแฉกสีขาว ตามแบบที่ปรากฏในมุมธงด้านคันธงของธงชาติสหรัฐอเมริกา.
 

"เฟิร์สต์เนวีแจ็ค" (First Navy Jack)

การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 11 กันยายน ค.ศ. 2002-4 มิถุนายน ค.ศ. 2019
ลักษณะ: ธงริ้วแดงสลับขาว 13 ริ้ว กลางธงมีรูปงูหางกระดิ่ง ตอนล่างของรูปดังกล่าวมีข้อความ "DONT TREAD ON ME" (แปลได้ตรงตัวว่า "อย่าเหยียบย่ำข้า").
 
ธงฉานของสหรัฐอเมริกา เป็นธงฉานที่ใช้ในทะเลอย่างหนึ่ง (maritime flag) ซึ่งใช้หมายถึงประเทศสหรัฐอเมริกา โดยการชักขึ้นที่เสาธงหัวเรือรบในสังกัด ปกติแล้วกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาจะเป็นผู้ใช้ธงชนิดนี้ แต่ก็ปรากฏเช่นกันว่ามีเรือของหน่วยงานอื่นๆ ของรัฐบาลสหรัฐที่ใช้ธงฉานประจำหัวเรือ ซึ่งได้แก่ หน่วยหน่วยป้องกันชายฝั่ง (United States Coast Guard) กองบัญชาการการลำเลียงทางทหารของกองทัพเรือสหรัฐ (Military Sealift Command) และสำนักงานบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติ (National Oceanic and Atmospheric Administration)
ธงฉานแบบที่ใช้ตลอดมาก่อนมีการเปลี่ยนแบบธงใน พ.ศ. 2545 เป็นธงพื้นสีน้ำเงิน มีรูปดาวห้าแฉกสีขาว ตามแบบที่ปรากฏในมุมธงด้านคันธงของธงชาติสหรัฐอเมริกา มีชื่อเรียกว่า "ธงยูเนี่ยนแจ็ค" (Union Jack - ชื่อดังกล่าวนี้ไม่เกี่ยวข้องกับธงชาติสหราชอาณาจักร ซึ่งมีชื่อเรียกอย่างเดียวกัน) จำนวนดาวที่ปรากฏบนธงนั้นเป็นไปในทำนองเดียวกันกับธงชาติ กล่าวคือ จะมีการเพิ่มจำนวนดาวทุกครั้งที่มีการเพิ่มรัฐในความปกครองของประเทศ
นับแต่วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2545 กองทัพเรือสหรัฐอเมริกาได้เปลี่ยนมาใช้ธง "เฟิร์สต์เนวีแจ็ค" (First Navy Jack)  เป็นธงฉานประจำกองทัพเรือ มีลักษณะเป็นธงริ้วแดงสลับขาว 13 ริ้ว กลางธงมีรูปงูหางกระดิ่ง ตอนล่างของรูปดังกล่าวมีข้อความ "DONT TREAD ON ME" (แปลได้ตรงตัวว่า "อย่าเหยียบย่ำข้า") ซึ่งมีที่มาจากธงฉานสมัยแรกที่กองทัพเรือสหรัฐฯ ใช้ในสงครามปฏิวัติอเมริกา ส่วนธงยูเนี่ยนแจ็คเดิมนั้นคงให้ใช้ในเรือของรัฐบาลที่ไม่ได้สังกัดกองทัพเรือสหรัฐฯ เท่านั้น
พัฒนาการ

| จำนวน ดาว | แบบธง | ระยะเวลาการใช้ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 0 |  หรือ  | 8 มกราคม พ.ศ. 2319 -14 มิถุนายน พ.ศ. 2320 |  |
| 13 |  | 14 มิถุนายน พ.ศ. 2320 -1 พฤษภาคม พ.ศ. 2338 | ภาพที่แสดงในที่นี้เป็น 1 ในตัวอย่างการเรียงตำแหน่งดาว 13 ดวงในธงชาติ ซึ่งมีอยู่หลายแบบ |
| 15 |  | 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2338 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2361 | สงครามสหรัฐอเมริกา-สหราชอาณาจักร ค.ศ. 1812 |
| 20 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2361 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2362 |  |
| 21 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2362 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2363 |  |
| 23 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2363 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2365 |  |
| 24 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2365 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2379 |  |
| 25 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2379 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2380 |  |
| 26 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2380 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2388 |  |
| 27 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2388 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2389 |  |
| 28 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2389 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2390 |  |
| 29 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2390 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2391 |  |
| 30 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2391 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2394 |  |
| 31 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2394 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2401 |  |
| 32 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2401 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2402 |  |
| 33 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2402 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2404 | ยุคสงครามกลางเมือง |
| 34 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2404 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2406 | ยุคสงครามกลางเมือง |
| 35 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2406 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2408 | ยุคสงครามกลางเมือง |
| 36 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2408 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2410 |  |
| 37 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2410 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2420 |  |
| 38 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2420 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 |  |
| 43 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2434 |  |
| 44 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2434 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 |  |
| 45 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2451 |  |
| 46 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2451 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 |  |
| 48 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 | สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และสงครามโลกครั้งที่สอง |
| 49 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 -3 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 |  |
| 50 |  | 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 —12 ตุลาคม พ.ศ. 2518 |  |
| 50 |  | 1 มกราคม พ.ศ. 2520 —11 กันยายน พ.ศ. 2545 |  |
| 50 |  | 11 กันยายน พ.ศ. 2545 —4 มิถุนายน พ.ศ. 2562 | ใช้เฉพาะเรือในราชการที่ไม่ได้สังกัดกองทัพเรือ (หน่วยบริการสาธารณสุข และ หน่วยการบริหารมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ) |
| 0 |  First Navy Jack | 13 ตุลาคม พ.ศ. 2518 —31 ธันวาคม พ.ศ. 2519 | ฉลอง 200 ปี ประเทศสหรัฐอเมริกา และ กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา |
| 0 |  First Navy Jack | 11 กันยายน พ.ศ. 2545—4 มิถุนายน พ.ศ. 2562 | สงครามต่อต้านการก่อการร้าย ใช้เฉพาะเรือรบในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐเท่านั้น |
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 228

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 228 |
| --- | --- |
ถนนชุมแพ-หนองบัวลำภู
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 87.884 กิโลเมตร (54.609 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  ถ.มลิวรรณ ใน อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น
 :    ทล.2146 ใน อ.เมือง จ.หนองบัวลำภู   ทล.2420 ใน อ.ศรีบุญเรือง จ.หนองบัวลำภู   ทล.2133 ใน อ.ศรีบุญเรือง จ.หนองบัวลำภู 
ปลายทางทิศเหนือ:  ถ.บุญยาหาร ใน อ.เมือง จ.หนองบัวลำภู
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 228 สายชุมแพ–หนองบัวลำภู เป็นทางหลวงแผ่นดินแนวเหนือ-ใต้ มีจุดเริ่มต้นตรงแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ตัดผ่าน อำเภอสีชมพู เข้าเขตจังหวัดหนองบัวลำภู ผ่านอำเภอศรีบุญเรือง แล้วบรรจบในทางแยกหนองบัวลำภู กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 210 รวมระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 87.884 กิโลเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดอกแก้วการะบุหนิง

| ดอกแก้วการะบุหนิง |
| --- | --- |
ประเภท: ละครโทรทัศน์
สร้างโดย: พ.ศ. 2543 : บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์ : แก้วเก้า
กำกับโดย: พ.ศ. 2543 : ชูศักดิ์ สุธีรธรรม
แสดงนำ: พ.ศ. 2543 : ธนากร โปษยานนท์ คัทลียา แมคอินทอช ฉัตรชัย เปล่งพานิช จินตหรา สุขพัฒน์
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: พ.ศ. 2543 : เธอ โดย ศิริลักษณ์ ผ่องโชค รักข้ามขอบฟ้า โดย ศิริลักษณ์ ผ่องโชค
จำนวนตอน: พ.ศ. 2543 : 13 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: พ.ศ. 2543 : วรายุฑ มิลินทจินดา
ความยาวตอน: พ.ศ. 2543 : 90 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: วันอังคาร 26 กันยายน พ.ศ. 2543 – วันจันทร์ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
ดอกแก้ว การะบุหนิง เป็นนวนิยายไทยแนว แฟนตาซี และ โรแมนติก จากบทประพันธ์ของ แก้วเก้า ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกในปี 2543 ผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด เขียนบทโทรทัศน์โดย วรดา กำกับการแสดงโดย ชูศักดิ์ สุธีรธรรม นำแสดงโดย ฉัตรชัย เปล่งพานิช, ธนากร โปษยานนท์, คัทลียา แมคอินทอช, จินตหรา สุขพัฒน์, รอน บรรจงสร้าง, ธัญญา โสภณ ร่วมด้วยนักแสดงมากฝีมืออีกคับคั่ง ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.30 - 22.15 น.
เรื่องย่อ

ดอกแก้วแห่งคีรียากับชายไทยที่มีบาดแผลในอดีต และรักที่ไม่อาจเอื้อมของเขาในดินแดนที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์ ความเชื่อ และคำสาป อุปสรรคของรักที่แตกต่างระหว่างสามัญชนกับเจ้าหญิงจะเสื่อมลงด้วยปีกของรักหรือไม่ ติดตาม "ดอกแก้วการะบุหนิง" ได้จากปลายปากกาของ "แก้วเก้า"
รายชื่อนักแสดง

| ปี | พ> ศ. 2543 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 3
รูปแบบการนำเสนอ: ละครโทรทัศน์
ผู้สร้าง: บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
บทโทรทัศน์: วรดา
ผู้กำกับการแสดง: ชูศักดิ์ สุธีรธรรม
นักแสดงหลัก
เจ้าชายสุหราปาตี: ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ดนย์ สุเมธ: ธนากร โปษยานนท์
ดอกแก้ว / เจ้าหญิงการะบุหนิง: คัทลียา แมคอินทอช
องค์รานีกิระณา: จินตหรา สุขพัฒน์
องค์รายาอัสมาร์: รอน บรรจงสร้าง
บาหยัน: ธัญญา โสภณ
เจ้าชายกะระตา: พลังธรรม กล่อมทองสุข
โมรี อุณหะนันทน์: ภัคจีรา วรรณสุทธิ์
อรรณพ อุณหะนันทน์: เกรียงไกร อุณหะนันทน์
เจ้าชายทัศวีร์: ภาณุเดช วัฒนสุชาติ
วิภาลัย อุณหะนันทน์: กาญจนาพร ปลอดภัย
เกนนูรี: รัญญา ศิยานนท์
อารัต: กรกฏ ธนภัทร
จันดา: ปวันรัตน์ นาคสุริยะ
กิดาหยัน: สุเชาว์ พงษ์วิไล
สารี: พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา
วิฤทธิ์: ชูศักดิ์ สุธีรธรรม
ทหารประเทศคีรียา: สายเชีย วงศ์วิโรจน์
ราชองครักษ์ของเจ้าชายสุหราปาตี: หนุงหนิง สิงหราช
นักแสดงรับเชิญ
พนย์ สุเมธ (พ่อบุญธรรมของดนย์): สมภพ เบญจาธิกุล
วะผ่อง สุเมธ (ชื่อเดิม:นวพร ไกรแก้ว) (แม่ของดนย์): รัชนก พูลผลิน
: กัณฑรัชต์ สายสุดใจ
แรลี่ (เจ้าของโรงแรมตากอากาศ): แกรี่ ซีนีส
ดนย์ สุเมธ (วัยเด็ก): ด.ช. อิศรา กิจนิตย์ชีว์
หมอหลวง: วุฒิ คงคาเขตร
เพลงประกอบละคร

เพลง เธอ - ขับร้องโดย รวมศิลปิน ศิริลักษณ์ ผ่องโชค
เพลง รักข้ามขอบฟ้า - ขับร้องโดย ศิริลักษณ์ ผ่องโชค
แหล่งข้อมูลอื่น

คิดถึงคุณแหม่ม คัทลียา / "ดอกแก้วการะบุหนิง" ละครเรื่องนี้มีจุดดีและจุดไม่ดียังไงบ้างครับ : pantip.com
ดอกแก้วการะบุหนิง (2000) : 70-90memory.blogspot.com
ลำดับรายการโทรทัศน์

| สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครวันจันทร์ - วันอังคาร เวลา 20> 20 - 22.20 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | ดอกแก้วการะบุหนิง | ถัดไป |
| แก้วกลางดง (พ.ศ. 2543) | ดอกแก้วการะบุหนิง | เจ้ากรรมนายเวร (พ.ศ. 2543) |