stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เมดีชี
ศิลปะและสถาปัตยกรรม

สิ่งที่ประสพความสำเร็จมากที่สุดของตระกูลเมดีชีคือการอุปถัมภ์ศิลปะและสถาปัตยกรรมโดยเฉพาะในสมัยศิลปะและสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ตอนต้นและตอนที่รุ่งเรืองที่สุด งานศิลปะของฟลอเรนซ์เกือบทั้งหมดในสมัยนั้นเป็นอิทธิพลของครอบครัวนี้ ฉะนั้นงบประมาณที่ใช้ก็คงเป็นจำนวนมหาศาลเพราะศิลปินยุคนั้นจะทำงานก็ต่อเมื่อได้รับสัญญาและเงินล่วงหน้า
จิโอวานนี ดิ บิชชิผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปะคนแรกของตระกูลเมดีชีช่วย มาซาชิโอ (Masaccio) และจ้างฟีลิปโป บรูเนลเลสกีให้บูรณะบาซิลิกาซานโลเร็นโซที่ฟลอเรนซ์เมื่อปี ค. ศ.  1419 โคสิโม เดอ เมดีชีเป็นผู้อุปถัมภ์งานของ โดนาเทลโล และ ฟราแอนเจลิโค แต่ศิลปินคนที่สำคัญที่สุดที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเมดีชีคือมีเกลันเจโล บัวนาร์โรตี ซึ่งทำงานให้กับสมาชิกในตระกูลนี้หลายคนเริ่มด้วย ลอเร็นโซผู้ปรีชา  ตั้งแต่ลอเร็นโซยังเป็นเด็ก ลอเร็นโซจ้างเลโอนาร์โด ดา วินชี่ทั้งหมดด้วยกัน 7 ปี  ลอเร็นโซเองก็เป็นนักกวีและแต่งเพลง ต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10ก็อุปถัมภ์ราฟาเอล ผู้ที่เรียกกันว่า  “Prince of Painters”  สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 จ้างมีเกลันเจโลเขียนผนังหลังแท่นบูชาของชาเปลซิสติน ตระกูลเมดีชีเองก็มีส่วนสำคัญในการก่อสร้างชาเปลซิสทีนด้วย
เมื่อจิโรลาโม ซาโวนาโรลา (Girolamo Savonarola) ผู้เป็นพระลัทธิโดมินิคันพยายามปฏิรูปศาสนาโดยการเทศนาให้ทำลายหนังสือและภาพเขียนที่ท่านเชื่อว่าขาดคุณธรรมโดยการเผาสิ่งของเหล่านี้ที่เรียกว่า “พระเพลิงเผากิเลส” เมื่อวันที่    7 กุมภาพันธ์ ค. ศ. 1497 อึกปีหนึ่งต่อมา เมื่อวันที่    23 พฤษภาคม ค. ศ. 1498 ซาโวนาโรลากับลูกศิษย์อึกสองคนก็ถูกแขวนคอที่จตุรัสกลางเมืองที่เดียวกับที่เป็นที่ใช้เผาหนังสือ
นอกจากจะให้การสนับสนุนทางศิลปะและสถาปัตยกรรมแล้วตระกูลเมดีชียังเป็นนักสะสมอีกด้วย ปัจจุบันเราจะเห็นสิ่งที่ตระกูลเมดีชีสะสมไว้ได้ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในเมืองฟลอเรนซ์
ทางสถาปัตยกรรมตระกูลเมดีชีมีอิทธิพลต่อสิ่งก่อสร้างหลายแห่งในฟลอเรนซ์รวมทั้งพิพิธภัณฑ์อุฟฟิซิ, วังพิตติ, สวนโบโบลิ (Boboli Gardens), ป้อมเบลเวเดเร (Belvedere) และวังเมดีชีเอง
ถึงแม้ว่าจะไม่มีใครในตระกูลเมดีชีที่เป็นนักวิทยาศาสตร์แต่ตระกูลเมดีชีมีชื่อเสียงในการเป็นผู้อุปถัมภ์นักดาราศาสตร์คนสำคัญคือ กาลิเลโอ กาลิเลอีผู้เป็นครูลูกหลานในตระกูลเมดีชีหลายคน แต่มาหยุดการสนับสนุนเอาในสมัยเฟอร์ดินานโดที่ 2 (Ferdinando II de Medici) เมื่อกาลิเลโอถูกกล่าวหาโดยศาลศาสนาโรมัน (Roman Inquisition) ว่าคำสอนของกาลิเลโอเป็นคำสอนนอกรีต แต่ตระกูลเมดีชีก็ปกป้องกาลิเลโออยู่หลายปีจนกาลิเลโอตั้งชื่อพระจันทร์สี่ดวงของดาวพฤหัสบดีตามชื่อของลูกหลานตระกูลเมดีชี
ข้อมูลเพิ่มเติม

เอเลเนอร์แห่งโทเลโดเจ้าหญิงจากสเปนชายาของ โคสิโมที่ 1  ซื้อพาลัซโซพิตติ จาก บูนาคอร์โซ พิตติ เมื่อปี ค. ศ. 1550
โคสิโมที่ 1อุปถัมภ์ จอร์โจ วาซารี ผู้สร้างหอศิลป์อุฟฟิซิ และก่อตั้งสถาบันการออกแบบ (Accademia di Belle Arti Firenze) เมื่อปี ค. ศ. 1562
มารี เดอ เมดีชี (Marie de' Medici) พระราชินีม่ายของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และพระราชมารดาของ พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส เป็นแบบให้วาดรูปต่อเนื่องที่เรียกว่า “Marie de' Medici cycle” วาดเพื่อตกแต่งพระราชวังลักเซมเบิร์ก (Luxembourg Palace) โดยปีเตอร์ พอล รูเบนส์ผู้เป็นจิตรกรประจำราชสำนักระหว่างปี ค. ศ. 1622 ถึงปี ค. ศ. 1623
คนสำคัญในตระกูลเมดีชี

ซัลเวสโตร เดอ เมดีชี   (ค.ศ. 1331-ค.ศ. 1388) นำการปฏิวัติชิออมปิและมาเป็นผู้เผด็จการของฟลอเรนซ์ก่อนที่จะถูกเนรเทศเมื่อ ปี ค.ศ. 1382
จิโอวานนี ดิ บิชชิ  (ค.ศ. 1360-ค.ศ. 1429) สร้างฐานะตระกูลเมดีชีจนเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในยุโรป
โคสิโม เดอ เมดีชี  หรือ “โคสิโมผู้พ่อ” (ค.ศ. 1389-ค.ศ. 1464) วางรากฐานทางการเมือง
ลอเร็นโซผู้ปรีชา  (ค.ศ. 1449-ค.ศ. 1492) ประมุขระหว่างยุคทองของ ฟลอเรนซ์ -- ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 (ค.ศ. 1475-ค.ศ. 1523)
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 (ค.ศ. 1478-ค.ศ. 1534)
โคสิโมที่ 1 หรือ “Cosimo I the Great” (ค.ศ. 1519-ค.ศ. 1574) เป็นดยุกคนแรกของแคว้นทัสเคนี
แคทเธอรีน เดอ เมดีชี (Catherine de Medici) (ค.ศ. 1519-ค.ศ. 1589) พระราชินีแห่งฝรั่งเศส
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 11 (ค.ศ. 1535-ค.ศ. 1605)
มาเรีย เดอ เมดีชี (Maria de Medici) (ค.ศ. 1575-ค.ศ. 1642) พระราชินีแห่งฝรั่งเศส พระราชินีผู้สำเร็จราชการแห่งฝรั่งเศส
อันนา มารีอา ลุยซา เดอ เมดีชี (Anna Maria Luisa de Medici) (ค.ศ. 1667-ค.ศ. 1743) ลูกของโคสิโมที่ 3 เป็นสมาชิกสำคัญของตระกูลเมดีชีคนสุดท้าย
ข้อมูลเพิ่มเติม

ลอเรนโซ เดอ เมดีชี
แคทเธอรีน เดอ เมดีชี
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา
ศิลปะเรอเนซองส์
ฟลอเรนซ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Outline of the history of the Medici family (โครงร่างของประวัติตระกูลเมดีชี)
Genealogical manuscript on the house of the Medici (สืบประวัติตระกูลเมดีชี)
Genealogical tree of the house of the Medici (สืบประวัติตระกูลเมดีชี) (เยอรมัน)
Galileo and the Medici Family at PBS (กาลิเลโอและตระกูลเมดีชี)
Adrian Fletcher’s Paradoxplace – 3 pages of Medici portraits and history เก็บถาวร 2012-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ตระกูลเมดีชีและประวัติศาสตร์)
Medici Archive Project (โครงการเก็บหลักฐานตระกูลเมดีชี)
ตระกูลเมดีชี (Catholic Encyclopedia)
ครอบครัวเปียโร ดิ โคสิโม เดอ เมดีชี (Piero di Cosimo de Medici) โดย ซานโดร บอตติเซลลี ในภาพ  “Madonna del Magnificat”
ภาพเหมือน ลอเรนโซ เดอ เมดีชี โดย จิโรลาโม มาชิเอตตี (Girolamo Macchietti)
ภาพสมาชิกตระกูลเมดีชีภายในขบวนแมไจ 3 คนที่เดินทางมาถวายของขวัญให้พระเยซูเมื่อทรงสมภพ โดยมีฉากหลังเป็นทิวทัศน์ของแคว้นทัสเคนี เป็นจิตรกรรมฝาผนังโดยเบนนอซโซ กอซโซลิ ปี ค. ศ. 1459
โคสิโม เดอ เมดีชี  หรือ
“โคสิโมผู้พ่อ”
แคทเธอรีน เดอ เมดีชี พระราชินีแห่งฝรั่งเศส
แอนนา มาเรีย หลุยซา เดอ เมดีชี
เมอร์เซเดส-เบนซ์ในฟอร์มูลาวัน

| --- | --- |

ชื่อเต็ม: เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เปโตรนาส เอฟวันทีม Mercedes-AMG Petronas F1 Team
ที่ตั้ง: แบรกลีย์ นอร์แทมป์ตันเชอร์ สหราชอาณาจักร (โครงรถ) Brixworth นอร์แทมป์ตันเชอร์ สหราชอาณาจักร (เครื่องยนต์; Power unit)
หัวหน้าทีม: Toto Wolff   (Team Principal & CEO)   Hywel Thomas   (MD, Powertrains)
ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิค (Chief Technical Officer): James Allison
ผู้อำนวยการด้านเทคนิค: Mike Elliott
เว็บไซต์: www.mercedesamgf1.com
ชื่อก่อนหน้า: บราวน์จีพี
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2022
นักแข่ง: 44.  Lewis Hamilton 63.  George Russell
นักแข่งทดสอบ:  Stoffel Vandoorne   Nyck de Vries
โครงรถ: F1 W13
เครื่องยนต์: Mercedes F1 M13 E Performance
ยางรถ: Pirelli
สถิติการแข่งขันรถสูตรหนึ่งชิงแชมป์โลก
แข่งครั้งแรก: เฟรนช์กรังด์ปรีซ์ 1954
อาบูดาบีกรังด์ปรีซ์ 2023
แข่ง: แม่แบบ:F1cstat
เครื่องยนต์: Mercedes
แชมป์ผู้ผลิต: 8 (2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021)
แชมป์ผู้ขับ: 9 (1954, 1955, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020)
ชนะ: แม่แบบ:F1cstat
โพเดียมส์: แม่แบบ:F1cstat
คะแนน: แม่แบบ:F1cstat (139.14)
ตำแหน่งโพล: แม่แบบ:F1cstat
รอบที่เร็วที่สุด: แม่แบบ:F1cstat
อันดับในปี 2021: 1 (613.5 คะแนน)
เมอร์เซเดส-เบนซ์มีบริษัทในเครือคือ เมอร์เซเดส-เบนซ์กรังด์ปรีซ์ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน ชื่อทีมว่า เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เปโตรนาสมอเตอร์สปอร์ต (อังกฤษ: Mercedes-AMG Petronas Motorsport) มีที่ตั้งอยู่ที่แบรกลีย์ นอร์แทมป์ตันเชอร์ สหราชอาณาจักร แต่ถือใบอนุญาตสัญชาติเยอรมัน เมอร์เซเดส-เบนซ์เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรปสมัยก่อนสงคราม ซึ่งชนะสามรายการและเปิดตัวครั้งแรกในการแข่งขันสูตรหนึ่งปี 1954
สถิติการแข่งขัน

| ฤดูกาล | โครงรถ | แข่ง | ชนะ | จุดเริ่มต้น Pole Position | 1–2 finishes | โพเดียม | รอบที่เร็วที่สุด | Average winning margin | Points | Percentage of available points | WDC | WCC |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Mercedes F1 W05 Hybrid | 19 | 16 | 18 | 11 | 31 | 12 | 23.2 seconds | 701 | 82% | 1st, 2nd | 1st |
| 2015 | Mercedes F1 W06 Hybrid | 19 | 16 | 18 | 12 | 32 | 13 | 19.7 seconds | 703 | 86% | 1st, 2nd | 1st |
| 2016 | Mercedes F1 W07 Hybrid | 21 | 19 | 20 | 8 | 33 | 9 | 14.6 seconds | 765 | 85% | 1st, 2nd | 1st |
| 2017 | Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+ | 20 | 12 | 15 | 4 | 26 | 9 | 13.1 seconds | 668 | 78% | 1st, 3rd | 1st |
| 2018 | Mercedes AMG F1 W09 EQ Power+ | 21 | 11 | 13 | 4 | 25 | 10 | 6.8 seconds | 655 | 73% | 1st, 5th | 1st |
| 2019 | Mercedes AMG F1 W10 EQ Power+ | 21 | 15 | 10 | 9 | 32 | 9 | 11.8 seconds | 739 | 80% | 1st, 2nd | 1st |
| 2020 | Mercedes-AMG F1 W11 EQ Performance | 17 | 13 | 15 | 5 | 25 | 9 | 15.6 seconds | 573 | 77% | 1st, 2nd | 1st |
| 2021 | Mercedes-AMG F1 W12 E Performance | 22 | 9 | 9 | 0 | 28 | 10 | 19.5 seconds | 613.5 | 64% | 2nd, 3rd | 1st |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
↑  The extra 139.14 points are Mercedes drivers' points from 1954 to 1955, before the World Constructors' Championship was established in 1958.
เมริล สตรีป

| เมริล สตรีป |
| --- | --- |
สตรีปในปี 2016
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1949-06-22) 22 มิถุนายน ค.ศ. 1949 (75 ปี) เมรี หลุยส์ สตรีป
สัญชาติ:  สหรัฐ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยเยล
คู่สมรส: ดอน กัมเมอร์ (ค.ศ. 1978-ปัจจุบัน)
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1969-ปัจจุบัน
รางวัล
ออสการ์: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  ค.ศ. 1982 Sophie's Choice  ค.ศ. 2011 The Iron Lady  นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม  ค.ศ. 1979 Kramer vs. Kramer
เอมมี: นักแสดงนำหญิง ประเภทมินิซีรีส์   ค.ศ. 1978 Holocaust   ค.ศ. 2004 Angels in America  
ลูกโลกทองคำ: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา  ค.ศ. 1982 The French Lieutenant's Woman  ค.ศ. 1983 Sophie's Choice  ค.ศ. 2011 The iron lady นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก   ค.ศ. 2006 The Devil Wears Prada   ค.ศ. 2009 Julie & Julia   นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม   ค.ศ. 1980 Kramer vs. Kramer   ค.ศ. 2003 Adaptation   นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีส์   ค.ศ. 2004 Angels in America  
แบฟตา: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  ค.ศ. 1981 The French Lieutenant's Woman  ค.ศ. 2011 The Iron Lady
ซีซาร์: รางวัลเกียรติยศ   ค.ศ. 2003                   
ฐานข้อมูล
IMDb
เมริล สตรีป (อังกฤษ: Mary Louise "Meryl" Streep; เกิด 22 มิถุนายน ค.ศ. 1949) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกันผู้ประสบความสำเร็จอย่างงดงามบนเวทีออสการ์ เธอมีผลงานทั้งละครเวที โทรทัศน์ และภาพยนตร์ มากกว่า 80 เรื่อง และอยู่ในวงการบันเทิงมากกว่า 40 ปี เธอถือเป็นนักแสดงหญิงเพียงไม่กี่คนของโลกที่จัดอยู่ใน 1 ใน 10 นักแสดงหญิงยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล เธอได้รับการขนานนามว่าเป็น "เจ้าแม่เเห่งวงการฮอลลีวู้ด" ต่อจาก เบตตี เดวิส
เมริลจบปริญญาตรีจากวิทยาลัย Vassa และปริญญาโทด้านการละครจากมหาวิทยาลัยเยล และปริญญาเอกจากวิทยาลัยดาร์ตมัธ
เมริลได้รับบทวิจารณ์และมีผลงานโฆษณาเข้ามามากมายหลังจากผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง The Deer Hunter ที่แสดงคู่กับรอเบิร์ต เดอ นิโร ซึ่งเธอถูกเสนอชื่อขึ้นชิงรางวัลออสการ์จากบทบาทในภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต และในภาพยนตร์เรื่อง Kramer vs. Kramer ที่แสดงคู่กับ ดัสติน ฮอฟแมน ซึ่งเธอได้รางวัลออสการ์รางวัลแรกจากภาพยนตร์เรื่องนี้เอง
เมริล สตรีปเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับรางวัลจาก 4 เวทีหลัก คือ รางวัลออสการ์, รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และรางวัลแบฟตา โดยเธอได้รับรางวัลออสการ์ 3 รางวัล, รางวัลเทศกาลภาพยนตร์กาน 1 รางวัล, รางวัลลูกโลกทองคำ 8 รางวัล, รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ 2 รางวัล, ขึ้นชิงรางวัลแกรมมี 4 รางวัล, รางวัลเอมมี 2 รางวัล, รางวัลแบฟตา 2 รางวัล, และขึ้นชิงรางวัลโทนี นอกจากนี้ เมริล สตรีป ยังเป็นนักแสดงหญิงที่ได้รับการเสนอชื่อขึ้นชิงรางวัลออสการ์มากที่สุดในโลก รวมทั้งสิ้น 21 รางวัล(สถิติเดิมเป็นของ เบตตี เดวิส) และได้รับการเสนอชื่อขึ้นชิงรางวัลลูกโลกทองคำมากที่สุดในโลก รวมทั้งสิ้น 31 รางวัล (สถิติเดิมเป็นของ แจ็ก เลมมอน ที่ได้รับการเสนอชื่อขึ้นชิง 22 รางวัล) จากผลงานการแสดงที่มีคุณภาพ พร้อมด้วยรางวัลการันตีมากมาย เมริลจึงถือได้ว่าเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง
ชีวิตส่วนตัว

เมริล สตรีปพบกับ จอห์น คาแซล นักแสดงผู้รับบทเฟรโด คอร์เลโอเน ใน เดอะก็อดฟาเธอร์ และ เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2 และหมั้นกันในปี ค.ศ. 1976 ทั้งคู่เคยร่วมงานกันในภาพยนตร์เรื่อง เดอะ เดียร์ฮันเตอร์ กำกับโดยไมเคิล ชิมิโน  ก่อนคาแซลจะเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งกระดูก เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1978
เมริลแต่งงานกับประติมากร ดอน กัมเมอร์ ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1978 จนถึงปัจจุบัน มีบุตรด้วยกัน 4 คน 
(เฮนรี่ วูล์ฟ กัมเมอร์, แมรี่ วิลลา 'เมมีย์' กัมเมอร์, เกรซ เจน กัมเมอร์, ลูอิซ่า เจคอบสัน กัมเมอร์)
เมเคเล

| Mek'ele መቐለ |
| --- | --- |
ท้องถนนในเมืองเมเคเล
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 522: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Ethiopia Tigray Region" does not exist
พิกัด: 13°29′N 39°28′E﻿ / ﻿13.483°N 39.467°E﻿ / 13.483; 39.467
ประเทศ: เอธิโอเปีย
เขต: เขตทิเกรย์
ความสูง: 2,084 เมตร (6,837 ฟุต)
ประชากร (2008)
 • ทั้งหมด: 201,528 คน
เขตเวลา: UTC+3 (EAT)
รหัสพื้นที่: 34
เมเคเล หรือ มาคาเล  (อัมฮารา: መቐለ; อังกฤษ: Mek'ele) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศเอธิโอเปีย ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบทานา เป็นเมืองหลวงของเขตทิเกรย์ ตั้งอยู่ที่จุดพิกัด 13°29′N 39°28′E﻿ / ﻿13.483°N 39.467°E﻿ / 13.483; 39.467 อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 2,084 เมตร
เมเจอร์ลีก

เมเจอร์ลีก (อังกฤษ: Major League) สามารถหมายถึง
เมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ลีกการแข่งขันฟุตบอลของสหรัฐฯ
เมเจอร์ลีกเบสบอล ลีกการแข่งขันเบสบอลของสหรัฐฯ
เมือก

มูกหรือเมือก (อังกฤษ: mucus) ในสัตว์มีกระดูกสันหลัง เป็นสิ่งคัดหลั่งลื่นที่เยื่อเมือกสร้างขึ้นปกคลุม น้ำเมือกตรงแบบผลิตจากเซลล์ที่พบในต่อมมูก เซลล์มูกหลั่งผลิตภัณฑ์ที่มีไกลโคโปรตีนและน้ำสูง น้ำเมือกยังอาจเกิดจากต่อมผสม (mixed gland) ซึ่งมีทั้งเซลล์หลั่งน้ำใสและหลั่งเมือก เมือกเป็นคอลลอยด์หนืดซึ่งมีเอนไซม์ระงับเชื้อ (เช่น ไลโซไซม์) อิมมูโนโกลบูลิน เกลืออนินทรีย์ โปรตีนอย่างแลกโตเฟอร์ริน และไกลโคโปรตีนซึ่งรู้จักกันในชื่อ มิวซิน ซึ่งผลิตโดยเซลล์กลอเบล็ต (goblet cell) ในเยื่อเมือกและต่อมชั้นใต้เยื่อเมือก เมือกนี้ทำหน้าที่ปกป้องเซลล์เนื้อเยื่อบุผิว (บุท่อ) ในระบบทางเดินหายใจ ทางเดินอาหาร ปัสสาวะและเพศ การเห็นและการได้ยินในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ผิวหนังในสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก และเหงือกในปลา การทำหน้าที่หลักของเมือกนี้ คือ ปกป้องต่อสิ่งก่อโรคอย่างเห็ดรา แบคทีเรียและไวรัส ในร่างกายมนุษย์โดยเฉลี่ยผลิตเมือกราวหนึ่งลิตรต่อวัน
ระบบหายใจ

ในระบบหายใจของมนุษย์ เมือกเป็นส่วนหนึ่งของสารน้ำเคลือบผิวทางหายใจ (airway surface liquid, ASL) เรียกอีกอย่างว่า สารน้ำเคลือบเยื่อบุ (epithelial lining fluid, ELF) ซึ่งเคลือบอยู่เกือบตลอดทางหายใจ
Illustration depicting the movement of mucus in the respiratory tract
เมายกแก๊ง แฮงค์ยกก๊วน

| เมายกแก๊ง แฮงค์ยกก๊วน |
| --- | --- |
กำกับ: ท็อดด์ ฟิลลิปส์
เขียนบท: จอน ลูคัส สกอตต์ มัวร์
อำนวยการสร้าง: ท็อดด์ ฟิลลิปส์ แดเนียล โกลด์เบิร์ก
นักแสดงนำ: แบรดลีย์ คูเปอร์ เอ็ด เฮล์มส แซช แกลิฟาแนคคิส เฮเทอร์ แกรห์ม จัสติน บาร์ธา เจฟฟรี แทมบอร์
กำกับภาพ: Lawrence Sher
ตัดต่อ: Debra Neil-Fisher
ดนตรีประกอบ: Christophe Beck
บริษัทผู้สร้าง: Legendary Pictures  
ผู้จัดจำหน่าย: Warner Bros.
วันฉาย: 5 มิถุนายน ค.ศ. 2009
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: US$467,416,722
ต่อจากนี้: The Hangover 2
เดอะ แฮงโอเวอร์ (อังกฤษ: The Hangover) มีชื่อภาษาไทยว่า เมายกแก๊ง แฮงค์ยกก๊วน เป็นภาพยนตร์ตลกอเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552 กำกับโดยท็อดด์ ฟิลลิปส์ จากบทภาพยนตร์ของจอน ลูคัส และสกอตต์ มัวร์  สร้างด้วยทุนสร้าง 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่กลับประสบความสำเร็จอย่างสูง มีรายได้ทั่วโลกถึง 467 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และได้รับรางวัลภาพยนตร์หลายรางวัล รวมถึงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ตลกและภาพยนตร์เพลง ในพิธีประกาศผลรางวัลลูกโลกทองคำ ครั้งที่ 67
เนื้อเรื่องกล่าวถึงฟิล, สตู, แอลัน และ ดั๊ก เพื่อนเก่าสี่คนที่เดินทางไปลาสเวกัส เพื่อจัดงานเลี้ยงสละโสดของดั๊ก ทั้งสี่คนเมามายไม่ได้สติ เมื่อตื่นขึ้นมาตอนเช้ากลับจำอะไรไม่ได้เลย พบกับห้องอยู่ในสภาพเละสุดขีด พร้อมกับเสือโคร่งและเด็กทารกปริศนา ส่วนดั๊ก ว่าที่เจ้าบ่าวกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย สามคนที่เหลือต้องรีบตามหาตัวดั๊กให้พบ เพื่อไปร่วมงานแต่งงานที่จะมาถึงในเช้าวันรุ่งขึ้น แต่แล้วเรื่องยุ่งเหยิงก็เกิดขึ้นเมื่อทั้งสามเข้าไปพัวพันกับยาเสพติด การลักพาตัว แก๊งอันธพาล
เหตุการณ์ในเรื่องดัดแปลงมาจากประสบการณ์จริงของ ทริปป์ วินสัน เพื่อนของคริส เบนเดอร์ ผู้อำนวยการสร้าง ซึ่งเมามายไม่ได้สติในงานเลี้ยงสละโสดของตัวเอง และต้องชดใช้ค่าเสียหายจำนวนมากที่เกิดขึ้นระหว่างงานเลี้ยงให้กับทางโรงแรมเจ้าของสถานที่
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่โรงแรมซีซาร์พาเลซ ในรัฐเนวาดา  มีบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคนรับบทคามีโอ เช่น ไมค์ ไทสัน นักมวย, ไมค์ วี นักสเกตบอร์ดและฮอกกีน้ำแข็ง, เวย์น นิวตัน นักร้อง, แคร์รอต ทอป นักแสดงตลก, ลูซินดา เจนนี นักแสดง
จากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้มีแผนการสร้างภาคต่อ The Hangover: Part II โดยถ่ายทำในประเทศไทย ในช่วงเดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2553 และมีกำหนดฉายในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The Hangover ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เมินเสียเถิดความตาย

| เมินเสียเถิดความตาย |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: เคนเนธ บรานาห์
เขียนบท: สก็อตต์ แฟรงค์
อำนวยการสร้าง: ลินด์เซย์ ดอแรน
นักแสดงนำ:   เคนเนธ บรานาห์  แอนดี้ การ์เซีย  เดเร็ค จาโคบี้  ฮันนา ชือกุลลา  โรบิน วิลเลียมส์  เอ็มมา ทอมป์สัน 
กำกับภาพ: แมตทิว เอฟ. ลิโอเน็ตตี
ตัดต่อ: ปีเตอร์ อี. เบอร์เกอร์
ดนตรีประกอบ: แพทริก ดอยล์
ผู้จัดจำหน่าย: พาราเมาต์ พิกเจอส์
วันฉาย: 23 สิงหาคม ค.ศ. 1991 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 107 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 38 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เมินเสียเถิดความตาย (อังกฤษ: Dead Again) เป็นภาพยนตร์อเมริกันนีโอ-นัวร์ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1991 ภาพยนตร์โรแมนติก-ระทึกขวัญที่กำกับโดย เคนเนธ บรานาห์ และเขียนบทโดย สก็อตต์ แฟรงค์ นำแสดงโดย เคนเนธ บรานาห์ และ เอ็มมา ทอมป์สัน ร่วมกับ แอนดี้ การ์เซีย, เดเร็ค จาโคบี้, เวย์น ไนต์ และ โรบิน วิลเลียมส์
เมินเสียเถิดความตาย ประสบความสำเร็จในตลาดบ็อกซ์ออฟฟิศระดับปานกลางและได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์ส่วนใหญ่ เดเร็ค จาโคบี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และ แพทริก ดอยล์ ผู้แต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาสาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น

เมินเสียเถิดความตาย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เมอเมเลียฟอร์มิส

| เมอเมเลียฟอร์มิส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Carnian – ปัจจุบัน, 225–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

จากบนลงล่างและจากซ้ายไปขวา:  Castorocauda, Adelobasileus, Megazostrodon และ Morganucodon

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
เคลด:: ซีแนปซิดา Synapsida
เคลด:: เธอแรปซิดา Therapsida
เคลด:: ซีโนดอนเทีย Cynodontia
เคลด:: โพรโซสโทรดอนเทีย Prozostrodontia
เคลด:: เมอเมเลียมอร์ฟา Mammaliamorpha
เคลด:: เมอเมเลียฟอร์มิส Mammaliaformes Rowe, 1988

กลุ่มย่อย
 †Adelobasileus  †Hadrocodium  †Sinoconodon  †Tikitherium  †Morganucodonta  †Docodonta  †Gondwanatheria  †Haramiyida  สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม (คราวน์กรุป)
เมอเมเลียฟอร์มิส (อังกฤษ: Mammaliaformes; แปลว่า "รูปร่างคล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม") เป็นเคลดที่ประกอบด้วยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมและสัตว์ชนิดใกล้เคียงที่สูญพันธุ์ไปแล้ว กลุ่มนี้แผ่ปรับตัวจากซีโนดอนต์โพรไบโนเนเธีย เมอเมเลียฟอร์มิสนิยามขึ้นเป็นเคลดที่เกิดเป็นบรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของมอร์แกนูโคดอนตากับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม กลุ่มหลังนี้เป็นเคลดที่เกิดเป็นบรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของอันดับมอนอเทรมาตา ชั้นฐานสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง และชั้นฐานพลาเซนทาเลีย เมอมาเลียฟอร์มิสยังมีสัตว์อื่นนอกจากมอร์แกนูโคดอนตาและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ได้แก่ ดอโคดอนตา และ แฮโดรโคเดียม และยังมีไทกิเธอเรียมจากยุคไทรแอสซิก ซึ่งเป็นสมาชิกที่เก่าแก่ที่สุดของกลุ่ม
เมอเมเลียฟอร์มิสเป็นคำจากการตั้งชื่อทางวิวัฒนาการชาติพันธุ์ การจัดสิ่งมีชีวิตหนึ่งให้เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมแต่เดิมนั้นอยู่บนพื้นฐานของลักษณะ ทำให้กลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมเป็นกลุ่มที่ครอบคลุมมากกว่ากลุ่มเมอเมเลียฟอร์มิสเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อนุกรมวิธานที่อยู่บนพื้นฐานของลักษณะโดยปกติจะรวมแอดีโลบาซิเลียสกับไซโนโคโนดอนเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม แม้ว่าสองสกุลนี้จะอยู่นอกเหนือนิยามของเมอเมเลียฟอร์มิสก็ตาม สกุลทั้งสองดังกล่าวถูกรวมเข้าไปในเมอเมเลียมอร์ฟา ซึ่งเป็นเคลดที่ใหญ่กว่า โดยเคลดนี้นิยามขึ้นเป็นบรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของไทรทีโลดอนทิดีกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม กลุ่มที่ใหญ่กว่าดังกล่าวรวมวงศ์บางวงศ์ที่อนุกรมวิธานบนพื้นฐานของลักษณะไม่จัดรวมให้อยู่ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ดังเช่นไทรทีโลดอนทิดีและแบรซิโลดอนทิดี
ดูเพิ่ม

วิวัฒนาการของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
เหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคเพอร์เมียน–ไทรแอสซิก
เธอแรปซิด
บรรพชีวินวิทยาของสัตว์มีกระดูกสันหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น

Mammaliforms and Mammaliaformes from Palaeos
Mesozoic Mammals; Basal Mammaliaformes, an internet directory
เมอร์ลิน (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2551)

| เมอร์ลิน |
| --- | --- |

ประเภท: การผจญภัย
สร้างโดย: จูเลียน โจนส์ เจค มิชี่ จอห์นนี่ แคปส์ จูเลียน เมอร์ฟี่
แสดงนำ: คอลิน มอร์แกน แองเจิล คูลบี้ แบรดลีย์ เจมส์ เคธี่ แมคกราธ แอนโธนี่ เฮด ริชาร์ด วิลสัน จอห์น เฮิร์ท
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: ร็อบ เลน
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Merlin's Arrival at Camelot"
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "The Call of Destiny"
ผู้ประพันธ์เพลง: ร็อบ เลน โรฮาน สตีเวนสัน
ประเทศแหล่งกำเนิด:  สหราชอาณาจักร
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 5
จำนวนตอน: 65
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: จูลี่ การ์ดเนอร์ เบธาน โจนส์
สถานที่ถ่ายทำ: เวลส์ เคนต์ ฝรั่งเศส
ความยาวตอน: 45–50 นาที
บริษัทผู้ผลิต: ชายน์ ทีวี
ออกอากาศ
เครือข่าย: บีบีซีวัน
ออกอากาศ: 20 กันยายน ค.ศ. 2008 (2008-09-20) – 24 ธันวาคม ค.ศ. 2012 (2012-12-24)
เมอร์ลิน (อังกฤษ: Merlin) เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์แนวแฟนตาซีย้อนยุคของสถานีโทรทัศน์บีบีซีวัน สร้างสรรค์โดย จูเลียน โจนส์, เจค มิชี่, จอห์นนี่ แคปส์ และจูเลียน เมอร์ฟี่ ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2551 ถึงวันที่ 24 ธันวาคม 2555
นักแสดง > ตัวละครหลัก

คอลิน มอร์แกน รับบท เมอร์ลิน (Merlin)
แองเจิล คูลบี้ รับบท กวินิเวียร์ (Guinevere)
แบรดลีย์ เจมส์ รับบท อาร์เธอร์ เพนดรากอน (Arthur Pendragon)
เคธี่ แมคกราธ รับบท มอร์กาน่า เพนดรากอน (Morgana Pendragon)
แอนโธนี่ เฮด รับบท อูเธอร์ เพนดรากอน (Uther Pendragon)
ริชาร์ด วิลสัน รับบท ไกอัส (Gaius)
นาธาเนียล ปาร์คเกอร์ รับบท อากราเวน เดอ บัวส์ (Agravaine de Bois)
นักแสดง > ตัวละครอื่น ๆ

จอห์น เฮิร์ท รับบท เดอะ เกรท ดราก้อน คิลการ์ราห์ (The Great Dragon Kilgharrah)
ไมเคิล โครนิน รับบท เจฟฟรีย์ ออฟ มอนมัท (Geoffrey of Monmouth)
แคโรไลน์ เฟเบอร์ รับบท ฮูนิธ (Hunith)
มิเชล ไรอัน รับบท หนิม (Nimueh)
เดวิด เดอรัม รับบท ทอม (Tom)
แกรี่ โอลิเวอร์ รับบท เซอร์ เกรกอรี (Sir Gregory)
เอ็ด โคลแมน รับบท มอร์ริส (Morris)
ซานติอาโก กาเบรรา รับบท เซอร์ แลนสล็อต (Sir Lancelot)
อเล็กซานเดอร์ วลาโฮส รับบท มอร์เดร็ด (Mordred)
เทรเวอร์ เซลเลอร์ส รับบท อิเซลเดียร์ (Iseldir)
ไมเคิล เจน รับบท ซิดห์ เอลเดอร์ (Sidhe Elder)
รูเพิร์ต ยัง รับบท เซอร์ ลีออน (Sir Leon )
เอมิเลีย ฟอกซ์ รับบท มอร์กอส (Morgause)
อลิซ แพตเทน รับบท ยาเกรน เพนดรากอน (Ygraine Pendragon)
ลอร่า ดอนเนลลี รับบท เฟรย่า (Freya)
จอห์น ลินช์ รับบท บาลินอร์ (Balinor)
อีออยน์ แม็กเคน รับบท เซอร์ เกวน (Sir Gwaine)
อะเดโตมิวะ เอดุน รับบท เซอร์ เอเลี่ยน (Sir Elyan)
ทอม เอลลิส รับบท เซนเรด (Cenred)
ทอม ฮอปเปอร์ รับบท เซอร์ เพอซิวาล (Sir Percival)
ซี อาชา รับบท ออเดรย์ (Audrey)
เทอเรนซ์ เมย์นาร์ด รับบท เฮลิออส (Helios)
แกรี่ ลูอิส รับบท อะเลเตอร์ (Alator)
ลินด์เซย์ ดันแคน รับบท ควีน แอนนิส (Queen Annis)
มอรีน คาร์ รับบท เดอะ ดอร์เครด (The Dorchraid)
เจเน็ต มอนต์โกเมอรี่ รับบท เจ้าหญิงมิเธียน (Princess Mithian)
แบร์รี่ แอร์ด รับบท เบรูน (Beroun)
แหล่งข้อมูลอื่น

"เดอะ แอดเวนเจอส์ ออฟ เมอร์ลิน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-04-26., the official global Merlin site
เมอร์ลิน  ที่ บีบีซีออนไลน์
เมอร์ลิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เมอร์ลิน ที่เอปไกดส์ดอตคอม
เมอร์ลิน ที่รอตเทนโทเมโทส์
เมอร์ลิน ในเมทาคริติก
เมืองกำแพงเกาลูน

| เมืองกำแพงเกาลูน 九龍寨城 Kowloon Walled City |
| --- | --- |
ชุมชนแออัด
เมืองกำแพงเกาลูนเมื่อ ค.ศ.1989
เมืองกำแพงเกาลูน
พิกัด: 22°19′56″N 114°11′25″E﻿ / ﻿22.33222°N 114.19028°E﻿ / 22.33222; 114.19028
ประเทศที่ตั้ง: จีน บริติชฮ่องกง ญี่ปุ่น
ที่ตั้ง: เมืองเกาลูน
เริ่มต้น: ประมาณ ค.ศ. 1898
รื้อถอน: 1994
การปกครอง
 • ประเภท: ไร้การควบคุม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.6 ha (6.4 เอเคอร์)
ประชากร (1990)
 • ทั้งหมด: 50,000 คน
 • ความหนาแน่น: 1,930,000 คน/ตร.กม. (5,000,000 คน/ตร.ไมล์)
เมืองกำแพงเกาลูนเมื่อ ค.ศ.1991
เมืองกำแพงเกาลูน (จีน: 九龍寨城; ยฺหวิดเพ็ง: gau2 lung4 zaai6 sing4; อังกฤษ: Kowloon Walled City) เป็นชุมชนแออัดในฮ่องกง ตั้งอยู่ที่เมืองเกาลูนในอาณานิคมฮ่องกงของอังกฤษ เดิมเป็นป้อมปราการทางทหารของจีน ในสมัยต่อมา ถึงแม้ว่าฮ่องกงจะตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ แต่เมืองนี้ก็ยังถือเป็นดินแดนของจีนโดยพฤตินัย จำนวนประชากรในเมืองเพิ่มขึ้นอย่างมากหลังจากการยึดครองฮ่องกงของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1990 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 50,000 คน และมีพื้นที่ประมาณ 2.6 เฮกตาร์ (6.4 เอเคอร์) เมืองกำแพงเกาลูนเคยถูกควบคุมโดยกลุ่มอั้งยี่ จึงมีอัตราการค้าประเวณี การพนัน และการใช้ยาเสพติดสูง
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1987 รัฐบาลฮ่องกงได้ประกาศแผนการรื้อถอนเมืองกำแพงเกาลูน หลังจากถ่ายโอนที่ดินมาจากประเทศจีนได้สำเร็จ การรื้อถอนเริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1993 และแล้วเสร็จในเดือนเมษายน ค.ศ. 1994 ปัจจุบันนี้ เมืองกำแพงเกาลูนกลายเป็นที่ตั้งของสวนสาธารณะ โดยภายในสวนมีการจัดแสดงโบราณวัตถุและมีโบราณสถานต่าง ๆ ที่หลงเหลืออยู่จากการรื้อถอน