stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูเอสเอส มิสซูรี (BB-63)
บรรณานุกรม

Butler, John (1995). Strike Able-Peter: The Stranding and Salvage of the USS Missouri. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-094-0.
Draminski, Stefan (2020). The Battleship USS Iowa. Oxford, UK: Osprey Publishing. ISBN 978-1-4728-2729-6.
Friedman, Norman (1985). U.S. Battleships: An Illustrated Design History. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-715-1.
Friedman, Norman (1980). "United States of America".  ใน Chesneau, Roger (บ.ก.). Conway's All the World's Fighting Ships 1922–1946. New York: Mayflower Books. pp. 86–166. ISBN 0-8317-0303-2.
Kaplan, Philip (2004). Battleship. London: Aurum Press. ISBN 1-85410-902-2.
แม่แบบ:Cite DANFS
Man of War: Log of the United States Heavy Cruiser Louisville. The Dunlap Printing Co. 1946.
Polmar, Norman (2001). The Naval Institute Guide to the Ships and Aircraft of the U.S. Fleet. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-656-6.
Rohwer, Jürgen (2005). Chronology of the War at Sea, 1939–1945: The Naval History of World War Two (3rd rev. ed.). Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-59114-119-2.
Sharpe, Richard (1991). Jane's Fighting Ships 1991–92. London: Bulter & Tanner. ISBN 0710609604.
Stillwell, Paul (1996). Battleship Missouri: An Illustrated History. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-780-5.
Sumrall, Robert F. (1988). Iowa Class Battleships: Their Design, Weapons, and Equipment. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-298-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

ยูเอสเอส มิสซูรี (BB-63) (หมวดหมู่)
Battleship Missouri Memorial museum website
Photo gallery at Naval Historical Center
Historic American Engineering Record (HAER) No. HI-62, "USS Missouri, Battleship Row, Ford Island, Pearl City, Honolulu County, HI", 6 measured drawings, 21 data pages
| ด ค กเรือประจัญบานชั้นไอโอวา |
| --- | --- |
 ไอโอวา  นิวเจอร์ซีย์  มิสซูรี  วิสคอนซิน  อิลลินอย  เคนทักกี 
 ชั้นเรือก่อนหน้า: ชั้นเซาท์ดาโคตา  ชั้นเรือถัดไป: ชั้นมอนแทนา 
 รายชื่อเรือประจัญบานของกองทัพเรือสหรัฐ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ออสเตรเลีย
จูมมะลี ไซยะสอน

พลโท จูมมะลี ไซยะสอน (ลาว: ຈູມມະລີ ໄຊຍະສອນ) อดีตประธานาธิบดีลาว สมรสกับแก้วสายใจ ไซยะสอน เมื่อ พ.ศ. 2533 มีบุตร 2 คน
ประวัติ

จูมมะลี ไซยะสอนเป็นชาวลาวเผ่าลาวลุ่ม เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2479 ในครอบครัวชาวนาที่บ้านวัดเหนือ เมืองไซเสดถา แขวงอัตตะปือ ประเทศลาว
การศึกษา

วิชาการทหารชั้นสูงจากอดีตสหภาพโซเวียต
ทฤษฎีการเมืองลัทธิมาร์กซ์-เลนินชั้นสูงจากสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
การเข้าร่วมปฏิวัติกับพรรคประชาชนปฏิวัติลาว

จูมมะลี ไซยะสอนได้เข้าร่วมพรรคประชาชนปฏิวัติลาวในปี พ.ศ. 2497 ด้วยการเป็นทหารขื้นไปในเขตรวมเมืองซำเหนือ และได้เข้าเป็นสมาชิกของพรรคอย่างเต็มตัว เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ได้เข้าร่วมปฏิวัติและได้รบ โดยเริ่มจากการเคลื่อนไหวสู้รบป้องกันเขตรวม ในปี พ.ศ. 2498 - 2499 จนถึงการบัญชากองกำลังติดอาวุธแขวงเชียงขวาง และยึดเมืองพูคูน เมืองกาสี เมืองวังเวียง เมืองโพนโฮง และเมืองเวียงจันทน์ ในแขวงเวียงจันทน์ ในปี พ.ศ. 2518 เพื่อเป็นเงื่อนไขนำไปสู่การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวสำเร็จ
ตำแหน่งการงาน > งานฝ่ายทหาร

ท่านได้รับผิดชอบหน้าที่สำคัญ โดยเริ่มจากการเป็นรองหัวหน้าหมู่ใน พ.ศ. 2502 เป็นหัวหน้าหมวด แล้วก้าวขึ้นเป็นผู้บังคับกองพันโดยตรง ต่อมาได้เป็นหัวหน้าเสนาเขต และเป็นรองเลขาคณะพรรคเขตใน พ.ศ. 2515 เป็นเจ้ากรมสู้รบกรมใหญ่เสนาธิการ และเป็นรองเจ้ากรมใหญ่เสนาธิการใน พ.ศ. 2523 เป็นรองรัฐมนตรี (รัฐมนตรีช่วยว่าการ)
กระทรวงป้องกันประเทศ (กระทรวงกลาโหม) ใน พ.ศ. 2525 ได้รับประดับยศชั้นพลโทเมื่อปี พ.ศ. 2533 และเป็นรัฐมนตรีกระทรวงป้องกันประเทศใน พ.ศ. 2534
ตำแหน่งการงาน > งานฝ่ายบริหาร

นอกจากนี้ท่านยังได้เป็นพนักงานฝ่ายบริหารในหลายตำแหน่งสำคัญ โดยเริ่มจากการเป็นเมืองหมวดใน พ.ศ. 2503 เป็นผู้บัญชาการและเป็นเลขาคณะพรรคกองพัน เป็นเลขาคณะพรรคเขตเชียงขวาง ต่อมาได้เป็นคณะพรรคกรมใหญ่เสนาธิการและเลขานุการคณะพรรคกรมใหญ่เสนาธิการใน พ.ศ. 2523 ในกองประชุมใหญ่ของพรรคประชาชนปฏิวัติลาวครั้งที่ 3 ท่านได้รับเลือกให้เป็นกรรมการศูนย์กลางพรรค ได้รับเลือกเป็นกรรมการสำรองกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคในกองประชุมใหญ่ของพรรคครั้งที่ 4 และเป็นกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรค ตั้งแต่กองประชุมใหญ่ของพรรคครั้งที่ 5 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน (ครั้งล่าสุดมีขึ้นเป็นครั้งที่ 8 เมื่อวันที่ 18-21 มีนาคม พ.ศ. 2549)
ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 ได้ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดี ทั้งเป็นรองประธานคณะกรรมการป้องกันชาติป้องกันความสงบศูนย์กลาง ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา นอกจากนี้ยังได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ประจำการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคอีกด้วย
การเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี

ในกองประชุมครบคณะครั้งปฐมฤกษ์ ของคณะบริหารงานศูนย์กลางพรรคสมัยที่ 8 เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2549 พลโทจูมมะลี ไซยะสอนได้รับเลือกตั้งอย่างเป็นเอกฉันท์ ให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่คณะบริหารงานศูนย์กลางพรรคประชาชนปฏิวัติลาว และในการประชุมสภาแห่งชาติชุดที่ 6 ครั้งปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ปีเดียวกัน ที่ประชุมได้ลงมติเป็นเอกฉันท์เลือกตั้งให้ท่านเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีต่อจากท่านคำไต สีพันดอน นับเป็นประธานาธิบดีคนที่ 6 แห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
อุบัติเหตุเรือล่ม

ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2564 ในขณะที่จูมมะลีและครอบครัวได้เดินทางท่องเที่ยว ณ เขื่อนน้ำงึม ได้เกิดอุบัติเหตุเรือล่มเนื่องจากพายุ และคลื่นลมแรงทำให้เรือจมห่างจากฝั่งประมาณ 40 เมตร โดยมีผู้เสียชีวิต 8 คน จากผู้โดยสารทั้งหมด 39 คน ทำให้มีผู้รอดชีวิต 31 คน หนึ่งในนั้นคือ จูมมะลี ได้รับความช่วยเหลือขึ้นมาได้อย่างปลอดภัย และถูกนำตัวไปรักษาอยู่ในโรงพยาบาลที่นครหลวงเวียงจันทน์ แต่ต้องสูญเสียสมาชิกครอบครัว 6 คน คือภรรยาแก้วสายใจ ไซยะสอน ลูกชาย 1 คน ลูกสะใภ้ 2 คน และหลานอีก 2 คน
แขวงฮเวฮย็อน

| แขวงฮเวฮย็อน> การถอดเสียงภาษาเกาหลี |
| --- | --- |
 • ฮันกึล: 회현동
 • ฮันจา: 會賢洞
 • อักษรโรมันปรับปรุง: Hoehyeon dong
 • แมกคูน–ไรซ์ชาวเออร์: Hoehyŏn tong

ประเทศ:  เกาหลีใต้
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.84 ตร.กม. (0.32 ตร.ไมล์)
ประชากร (สิงหาคม 2022)
 • ทั้งหมด: 4,724 คน
 • ความหนาแน่น: 5,600 คน/ตร.กม. (15,000 คน/ตร.ไมล์)
แขวงฮเวฮย็อน (เกาหลี: 회현동, Hoehyeon dong) เป็นแขวง (ทง) ของเขตชุงในโซล ประเทศเกาหลีใต้
การคมนาคม

สถานีรถไฟโซล  และ
สถานีฮเวฮย็อน
สถานีแขวงมย็อง
ดูเพิ่ม

เขตการปกครองของประเทศเกาหลีใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

Jung-gu Official site in English เก็บถาวร 18 มกราคม 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(เกาหลี) Jung-gu Official site
(เกาหลี) Jung-gu Tour Guide from the Official site เก็บถาวร 31 สิงหาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(เกาหลี) Status quo of Jung-gu เก็บถาวร 5 ธันวาคม 2012 ที่ archive.today
(เกาหลี) Resident offices and maps of Jung-gu เก็บถาวร 5 ธันวาคม 2012 ที่ archive.today
(เกาหลี) Hoehyeon-dong resident office website เก็บถาวร 24 ธันวาคม 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอเชียนคัพ 2027 รอบคัดเลือก – รอบที่ 3

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
วันที่: 25 มีนาคม 2025 – 31 มีนาคม ค.ศ. 2026
ทีม: 23 (จาก 1 สมาพันธ์)
← 2023 2031 → 
รอบที่สาม ของ เอเชียนคัพ 2027 รอบคัดเลือก จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 มีนาคม 2025 ถึง 31 มีนาคม ค.ศ. 2026
รูปแบบการแข่งขัน

การแข่งขันรอบนี้มีทั้งหมด 24 ทีมเข้าร่วม ได้แก่ ทีมอันดับดีที่สุด 3 ทีมที่แพ้จากรอบแรก + 18 ทีมอันดับที่สามและสี่จากรอบสอง + 3 ทีมชนะจากรอบเพลย์ออฟ ซึ่งทั้งหมดจะแข่งขันกันเพื่อชิง 6 โควตาสุดท้ายเข้าสู่รอบสุดท้ายเอเชียนคัพ 2027
24 ทีมที่ผ่านเข้ามาจะถูกแบ่งออกเป็น 6 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม โดยจะแข่งขันแบบพบกันหมดทั้งเหย้าและเยือน ทีมที่ชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้สิทธิ์เข้าสู่เอเชียนคัพ 2027 โดยจะเข้าร่วมกับ 18 ทีมที่ผ่านเข้ารอบโดยตรงจากรอบสอง
ทีมที่ผ่านเข้ารอบ

ทีมอันดับดีที่สุดที่แพ้จากรอบแรก:
ภูฏาน
ลาว
มัลดีฟส์
ทีมที่จบอันดับสามหรือสี่ในกลุ่มของตนในรอบสอง:
อัฟกานิสถาน
บังกลาเทศ
จีนไทเป
ฮ่องกง
อินเดีย
เลบานอน
มาเลเซีย
พม่า
เนปาล
ปากีสถาน
ฟิลิปปินส์
สิงคโปร์
ซีเรีย
ทาจิกิสถาน
ไทย
เติร์กเมนิสถาน
เวียดนาม
เยเมน
ทีมที่ชนะจาก รอบเพลย์ออฟ:
บรูไน
ติมอร์-เลสเต
ศรีลังกา
ประเทศปากีสถานในเวิลด์เกมส์

| ประเทศปากีสถาน ในเวิลด์เกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: PAK
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 1 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันเวิลด์เกมส์ (ภาพรวม)
1981 1985 1989 1993 1997 2001 2005 2009 2013 2017 2022
ประเทศปากีสถาน เข้าร่วมการแข่งขันเวิลด์เกมส์ครั้งแรกในเวิลด์เกมส์ 1981
ในปี ค.ศ. 2001 โชคัต อาลี คว้าเหรียญทองแดงในประเภทสนุกเกอร์บุคคลชาย ในเวิลด์เกมส์ 2001 ในอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น
ตารางเหรียญรางวัล

ดูเพิ่ม: เวิลด์เกมส์ และ สรุปเหรียญรางวัลเวิลด์เกมส์ตลอดกาล
| การแข่งขัน | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  อากิตะ 2001 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (1 การแข่งขัน) | 0 | 0 | 1 | 1 |
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 2

| การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 2 จงกั๋วก้งฉานต่างตี้เอ้อร์จื้อเฉวียนกั๋วไต้เปี่ยวต้าฮุ่ย |
| --- | --- |
สถานที่จัดการประชุมในปัจจุบัน
เริ่มต้น: 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1922 (1922-07-16)
สิ้นสุด: 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1922 (1922-07-23)
ที่ตั้ง: ที่พำนักของหลี่ ต๋า เลขที่ 625 ถนนเฉิงตูใต้ เขตตะวันตก นิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้
เหตุการณ์ก่อนหน้า: การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1921)
เหตุการณ์ถัดไป: การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3 (ค.ศ. 1923)
ผู้เข้าร่วม: ผู้แทน 12 คน
กิจกรรม: การเลือกคณะกรรมาธิการบริหารกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 2
ผู้นำ: เฉิน ตู๋ซิ่ว (ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน)
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 2 (จีน: 中国共产党第二次全国代表大会) จัดขึ้นในนิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้ ณ ที่พำนักของหลี่ ต๋า เลขที่ 625 ถนนเฉิงตูใต้ ระหว่างวันที่ 16 ถึง 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1922 การประชุมครั้งนี้มีผู้แทน 12 คนเข้าร่วมประชุมในนามสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนจำนวน 195 คน จัดขึ้นหลังการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 1 และก่อนการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 4

| การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 4 จงกั๋วก้งฉานต่างตี้ซื่อจื้อเฉวียนกั๋วไต้เปี่ยวต้าฮุ่ย |
| --- | --- |
อนุสรณ์สถานบริเวณสถานที่จัดประชุมเดิม
เริ่มต้น: 11 มกราคม ค.ศ. 1925 (1925-01-11)
สิ้นสุด: 22 มกราคม ค.ศ. 1925 (1925-01-22)
ที่ตั้ง: เลขที่ 8 ซอย 256, ถนนตงเป่าซิง นิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้
เหตุการณ์ก่อนหน้า: การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3 (ค.ศ. 1923)
เหตุการณ์ถัดไป: การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 5 (ค.ศ. 1927)
ผู้เข้าร่วม: ผู้แทน 20 คน
กิจกรรม: การเลือกคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 4
ผู้นำ: เฉิน ตู๋ซิ่ว (ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน)
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 4 (จีน: 中国共产党第四次全国代表大会) จัดขึ้นในนิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้ ณ บ้านพักฉือคู่เหมิน เลขที่ 8 ซอย 256 ถนนตงเป่าซิง ระหว่างวันที่ 11 ถึง 22 มกราคม ค.ศ. 1925 การประชุมครั้งนี้มีผู้เข้าร่วม 20 คน ซึ่งเป็นตัวแทนของสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน 994 คน จัดขึ้นหลังจากการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3 และก่อนการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 5 รายงานการประชุมร่างโดยเฉิน ตู๋ซิ่ว ผู้แทนคณะกรรมาธิการบริหารกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 3
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3

| การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3 จงกั๋วก้งฉานต่างตี้ซานจื้อเฉวียนกั๋วไต้เปี่ยวต้าฮุ่ย |
| --- | --- |
สถานที่ปัจจุบันของเลขที่ 31 ถนนซฺวี่กู้ยฺเวี่ยน ที่ซึ่งการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 3 ถูกจัดขึ้น
เริ่มต้น: 12 มิถุนายน ค.ศ. 1923 (1923-06-12)
สิ้นสุด: 20 มิถุนายน ค.ศ. 1923 (1923-06-20)
ที่ตั้ง: เลขที่ 31 ถนนซฺวี่กู้ยฺเวี่ยน แขวงตงชาน กว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐจีน
เหตุการณ์ก่อนหน้า: การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1922)
เหตุการณ์ถัดไป: การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 4 (ค.ศ. 1927)
ผู้เข้าร่วม: ผู้แทน 40 คน
กิจกรรม: การเลือกคณะกรรมาธิการบริหารกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 3
ผู้นำ: เฉิน ตู๋ซิ่ว (ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน)
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3 (จีน: 中国共产党第三次全国代表大会) จัดขึ้นในนครกว่างโจว ณ เลขที่ 31 ถนนซฺวี่กู้ยฺเวี่ยน ระหว่างวันที่ 12 มิถุนายน ถึง 20 มิถุนายน ค.ศ. 1923 หลังการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 2 และก่อนการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 4 การประชุมครั้งนี้มีผู้แทนจากทั่วประเทศจีนและมอสโกเข้าร่วม 40 คน ซึ่งเป็นตัวแทนสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนจำนวน 420 คน
การประชุมดังกล่าวจัดขึ้นโดยเฉิน ตู๋ซิ่ว โดยมีหลี่ ต้าจาว, จาง กั๋วเทา, ถาน ผิงชาน, ไช่ เหอเซิน, เฉิน ถานชิว, หลัว จางหลง และเฮ็งก์ สนีฟลีท (ผู้แทนองค์การคอมมิวนิสต์สากล) เข้าร่วมด้วย สนีฟลีทได้บรรยายสรุปต่อการประชุมเกี่ยวกับการสอบสวนของโคมินเทิร์นเกี่ยวกับความร่วมมือระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์จีนและก๊กมินตั๋ง การประชุมใหญ่ได้จัดการเลือกตั้งเพื่อเลือกสมาชิกเข้าสู่คณะกรรมาธิการบริหารกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 3 และร่างมติของการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 3
นิราศนรินทร์

นิราศนรินทร์ เป็นวรรณคดีในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น ประเภทนิราศ ที่จัดว่าแต่งได้ดี โดยกระทรวงศึกษาธิการได้คัดมาให้นักเรียนได้ศึกษากันในชั้นเรียน และมีบทโคลงที่ใช้เป็นแบบแผนของโคลงสี่สุภาพ
ผู้แต่ง

ผู้แต่งนิราศนรินทร์ คือ นายนรินทรธิเบศร์ (มิใช่ชื่อตัว แต่เป็น มหาดเล็ก ฝ่ายพระราชวังบวร (วังหน้า) ในสมัยรัชกาลที่ 2) มีนามเดิมว่า อิน  ในตำรารุ่นเก่า มักเขียนเป็น นายนรินทรธิเบศร์  (อิน) ได้แต่งนิราศเรื่องนี้เมื่อคราวตามเสด็จสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ยกกองทัพหลวงไปปราบพม่า ซึ่งยกลงมาตีเมืองถลางและชุมพร ในช่วงต้นรัชกาลที่ 2 เมื่อปีมะเส็ง (พ.ศ. 2352) นิราศเรื่องนี้ผู้แต่งไม่ได้ระบุชื่อเอาไว้ แต่เรียกกันโดยทั่วไปตามชื่อผู้แต่ง ว่า “นิราศนรินทร์”
เนื้อหา

เป็นการคร่ำครวญและพรรณนาความรู้สึกอาลัยอาวรณ์
ที่มีต่อหญิงคนรัก และเล่าถึงการเดินทาง เมื่อผ่านภูมิประเทศต่าง ๆ เริ่มจากคลองขุด ถึงวัดวัดอรุณ เข้าคลองบางกอกน้อย และล่องเรือไปจนถึงอ่าวไทย แล้วขึ้นบกที่เพชรบุรี
คำประพันธ์

นิราศนรินทร์แต่งด้วยโคลงสี่สุภาพ 143 บท โดยมีร่ายสุภาพขึ้นต้น 1 บท ผู้แต่งประณีตในการคัดสรรคำและความหมาย ร้อยกรองเป็นบทโคลงที่ไพเราะ ทั้งยังมีสัมผัสอักษรแพรวพราวตามขนบของคำโคลง อาจกล่าวได้ว่า แทบไม่มีโคลงบทไหนเลย ที่อ่านแล้วไม่รู้สึกถึงความไพเราะงดงาม อย่างไรก็ตาม ด้วยสำนวนภาษาที่เก่าถึงยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น จึงมีคำศัพท์จำนวนไม่น้อยที่เข้าใจยาก หรือเป็นที่ถกเถียงกันโดยยังไม่มีข้อยุติ
นิราศเรื่องนี้เป็นที่ยกย่องกันมาก ถึงกับยกเปรียบกับวรรณคดีรุ่นเก่าอย่างโคลงกำสรวล ในเรื่องนี้ สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพยังได้ทรงพระนิพนธ์คำนำหนังสือนิราศนรินทร์เอาไว้ ตอนหนึ่งมีข้อความว่า “...มีผู้สันนิษฐานว่านายนรินทรธิเบศร์ (อิน) แต่งเอาอย่าง หรือเลียนแบบโคลงนิราศกำสรวลศรีปราชญ์ ซึ่งแต่งในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราชครั้งกรุงศรีอยุธยา แต่เมื่อเทียบเคียงกันแล้ว กลับเห็นว่าแต่งดีกว่าเรื่องกำสรวลศรีปราชญ์
ตัวอย่างจากนิราศนรินทร์

๑. ๏ ศรีสิทธิ์พิศาลภพ เลอหล้าลบล่มสวรรค์ จรรโลงโลกกว่ากว้าง แผนแผ่นผ้างเมืองเมรุ ศรีอยุธเยนทร์แย้มฟ้า แจกแสงจ้าเจิดจันทร์ เพียงรพิพรรณผ่องด้าว ขุนหาญห้าวแหนบาท สระทุกข์ราษฎร์รอนเสี้ยน ส่ายเศิกเหลี้ยนล่งหล้า ราญราบหน้าเภริน เข็ญข่าวยินยอบตัว ควบค้อมหัวไหว้ละล้าว ทุกไทน้าวมาลย์น้อม ขอออกอ้อมมาอ่อน ผ่อนแผ่นดินให้ผาย ขยายแผ่นฟ้าให้แผ้ว เลี้ยงทแกล้วให้กล้า พระยศไท้เทิศฟ้า เฟื่องฟุ้งทศธรรม ท่านแฮ ๚ะ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๒.๏ อยุธยายศล่มแล้ว |  | ลอยสวรรค์ ลงฤๅ |
| สิงหาสน์ปรางค์รัตน์บรร- |  | เจิดหล้า |
| บุญเพรงพระหากสรรค์ |  | ศาสน์รุ่ง เรืองแฮ |
| บังอบายเบิกฟ้า |  | ฝึกฟื้นใจเมือง ๚ะ |
(กรุงศรีอยุธยาแตกไปแล้ว แต่กลับลอยลงมาจากสวรรค์อีกหรืออย่างไร มีปราสาทพระราชวังอันงดงามตระการตา ด้วยบุญบารมีของพระมหากษัตริย์ช่วยทะนุบำรุงพระศาสนาให้รุ่งเรือง ปัดเป่าทุกข์ให้แก่ไพร่ฟ้าชาวประชา)
นักวรรณคดีมักเปรียบเทียบโคลงบทนี้ กับโคลงดั้นจากโคลงกำสรวล ซึ่งขึ้นบาทแรกด้วยสำนวนคล้ายกัน ดังต่อไปนี้ ซึ่งเป็นบทชมพระนครเช่นเดียวกัน ทั้งนี้ผู้แต่งอาจชื่นชมโคลงจากโคลงกำสรวล ซึ่งชื่นชมพระนครเมื่อครั้งยังรุ่งเรือง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๑. ๏ อยุธยายศยิ่งฟ้า |  | ลงดิน แลฤๅ |
| อำนาจบุญเพรงพระ |  | ก่อเกื้อ |
| เจดียลอออินทร |  | ปราสาท |
| ในทาบทองแล้วเนื้อ |  | นอกโสรม ๚ะ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๗. ๏ อยุธยายศโยกฟ้า |  | ฟากดิน |
| ผาดดินพิภพดยว |  | ดอกฟ้า |
| แสนโกฎบยลยิน |  | หยากเยื่อ |
| ไตรรัตนเรืองรุ่งหล้า |  | หลากสรรค ๚ะ |
— (โคลงกำสรวล)
นอกจากนี้ในโคลงหมายเลข ๒๒. ยังถือเป็นแม่แบบของโคลงสี่สุภาพบทหนึ่งด้วย
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๒๒. ๏ จากมามาลิ่วล้ำ |  | ลำบาง |
| บางยี่เรือราพลาง |  | พี่พร้อง |
| เรือแผงช่วยพานาง |  | เมียงม่าน  มานา |
| บางบ่รับคำคล้อง |  | คล่าวน้ำตาคลอ ๚ะ |
ด้วยโคลงบทนี้ใช้คำเอก 7 โท 4 และที่เหลือเป็นคำสุภาพทั้งหมด จึงใช้เป็นแม่แบบสำหรับการแต่งโคลงสี่สุภาพได้เป็นอย่างดี
ในตอนท้าย ๆ ผู้แต่งยังได้เอ่ยถึงวรรณคดีรุ่นเก่าอีกสองเรื่อง คือ กำสรวลศรีปราชญ์ และทวาทศมาส ซึ่งเป็นนิราศคำโคลงเช่นเดียวกัน
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๑๒๔. ๏ กำสรวลศรีปราชญ์พร้อง |  | เพรงกาล |
| จากจุฬาลักษณ์ลาญ |  | สวาทแล้ว |
| ทวาทศมาสสาร |  | สามเทวษ  ถวิลแฮ |
| ยกทัดกลางเกศแก้ว |  | กึ่งร้อนทรวงเรียม ๚ะ |
โคลงบทสุดท้าย (๑๔๔) ผู้แต่งได้ระบุชื่อตนเอาไว้ด้วย ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๑๔๔. ๏ โคลงเรื่องนิราศนี้ |  | นรินทร์อิน |
| รองบาทบวรวังถวิล |  | ว่าไว้ |
| บทใดปราชญ์ปวงฉิน |  | เชิญเปลี่ยน  แปลงพ่อ |
| ปรุงเปรียบเสาวคนธ์ไล้ |  | เลือกลิ้มดมดู ๚ะ |
ดูเพิ่ม

นายนรินทรธิเบศร์ (อิน) ขณะกำลังแต่งนิราศนรินทร์ วาดโดยเหม เวชกร
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 1

| การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 1 จงกั๋วก้งฉานต่างตี้อี้จื้อเฉวียนกั๋วไต้เปี่ยวต้าฮุ่ย |
| --- | --- |
สถานที่จัดการประชุมในปัจจุบัน
เริ่มต้น: 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1921 (1921-07-23)
สิ้นสุด: 2 สิงหาคม ค.ศ. 1921 (1921-08-02)
ที่ตั้ง: เซี่ยงไฮ้ และเจียซิง
เหตุการณ์ถัดไป: การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1922)
ผู้เข้าร่วม: ผู้แทน 13 คน
กิจกรรม: การก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีนอย่างเป็นทางการ
ในบรรดาผู้แทน 13 คนที่เข้าร่วมการประชุม มีเพียงเหมา เจ๋อตง และต่ง ปี้อู่ เท่านั้นที่เข้าร่วมพิธีประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 ดังที่แสดงในภาพ
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 1 (จีน: 中国共产党第一次全国代表大会) จัดขึ้นในนครเซี่ยงไฮ้และเจียซิง ระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 2 สิงหาคม ค.ศ. 1921 การประชุมครั้งนี้ได้ก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีนขึ้น การประชุมเริ่มต้นในอาคารฉือคู่เหมิน ในเขตสัมปทานฝรั่งเศสเซี่ยงไฮ้ (ใกล้แขวงซินเทียนตี้ เขตหวงผู่ ในปัจจุบัน) ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1921 เฮ็งก์ สนีฟลีท ชาวเนเธอร์แลนด์ ผู้เป็นที่รู้จักในชื่อหม่า หลิน ผู้แทนองค์การคอมมิวนิสต์สากลได้เดินทางมายังเซี่ยงไฮ้ และเรียกร้องให้กลุ่มคอมมิวนิสต์ต่าง ๆ ทั่วประเทศมารวมตัวกันเพื่อจัดประชุมระดับชาติ วลาดิมีร์ นอยมันน์ [ru; de] ผู้แทนโคมินเทิร์นรัสเซียก็เข้าร่วมการประชุมด้วย ในเวลานั้นมีสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนอยู่ 57 คน ที่น่าสังเกตคือผู้ก่อตั้งพรรคทั้งสองคนได้แก่ เฉิน ตู๋ซิ่ว และหลี่ ต้าเจา ไม่ได้เข้าร่วมประชุม
การประชุมถูกยุติลงเนื่องจากถูกคุกคามจากตำรวจเขตสัมปทานฝรั่งเศสในวันที่ 30 กรกฎาคม จากนั้นผู้แทนตกลงกันที่จะย้ายการประชุมไปที่เรือท่องเที่ยวที่เช่ามาบนทะเลสาบใต้ในเมืองเจียซิง ที่ประชุมได้เลือกเฉิน ตู๋ซิ่ว เป็นเลขาธิการ (โดยที่ไม่ได้เข้าร่วมประชุม) จาง กั๋วเทา เป็นผู้อำนวยการฝ่ายองค์กร และหลี่ ต๋า เป็นผู้อำนวยการฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อ
ที่ประชุมได้มีมติรับรอง "แผนงานแรกของพรรคคอมมิวนิสต์จีน" ซึ่งระบุว่า "พรรคจะใช้ชื่อว่าพรรคคอมมิวนิสต์จีน" และได้กำหนดวัตถุประสงค์ของพรรคไว้ ดังนี้ "โค่นอำนาจชนชั้นทุนนิยม", "ขจัดระบอบทุนนิยมและการเป็นเจ้าของทรัพย์สินส่วนตัว" และ "เข้าร่วมองค์การคอมมิวนิสต์สากล"
ในบรรดาผู้แทนทั้ง 13 คนที่เข้าร่วมการประชุมใน ค.ศ. 1921 มีเพียงสองคนที่เข้าร่วมพิธีประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในอีก 28 ปีต่อมา ได้แก่ เหมา เจ๋อตง และต่ง ปี้อู่ ส่วนที่เหลือกลายเป็นผู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิตจากสงครามในทศวรรษต่อ ๆ มาหรือไม่ก็ออกจากพรรคด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง (เช่น ถูกขับไล่หรือแปรพักตร์)
สถานที่จัดประชุมในเซี่ยงไฮ้ได้รับการอนุรักษ์เป็นพิพิธภัณฑ์ใน ค.ศ. 1961 พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติในเจียซิงตั้งอยู่บนเกาะกลางทะเลสาบ สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1959 มีการสร้างอาคารจัดแสดงเพิ่มเติมทางตอนเหนือของทะเลสาบใน ค.ศ. 2011 เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่การประชุมครั้งนี้เช่นกัน การประชุมครั้งนี้ตามมาด้วยการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 2 ซึ่งจัดขึ้นในปีถัดไป[จำเป็นต้องมีการอ้างอิง]
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 5

| การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 5 จงกั๋วก้งฉานต่างตี้อู่จื้อเฉวียนกั๋วไต้เปี่ยวต้าฮุ่ย |
| --- | --- |
การประชุมจัดขึ้นภายใต้ธงของทั้งก๊กมินตั๋งและคอมมิวนิสต์จีน
เริ่มต้น: 27 เมษายน ค.ศ. 1927 (1927-04-27)
สิ้นสุด: 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1927 (1927-05-09)
ที่ตั้ง: อู่ฮั่น
เหตุการณ์ก่อนหน้า: การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 4 (ค.ศ. 1925)
เหตุการณ์ถัดไป: การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 6 (ค.ศ. 1928)
ผู้เข้าร่วม: ผู้แทน 82 คน
กิจกรรม: การเลือกคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน ชุดที่ 5
ผู้นำ: เฉิน ตู๋ซิ่ว (ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน)
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 5 (จีน: 中国共产党第五次全国代表大会) จัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 เมษายน ถึง 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1927 ที่ นครอู่ฮั่น ประเทศจีน การประชุมครั้งนี้จัดขึ้นทันทีหลังเหตุการณ์การสังหารหมู่คอมมิวนิสต์และผู้สนับสนุนที่เซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐจีนเป็นรัฐบาลอย่างเป็นทางการของจีนในขณะนั้น และคอมมิวนิสต์ถูกกดขี่ข่มเหงอย่างกว้างขวางโดยก๊กมินตั๋งที่ปกครองอยู่
การประชุมสภาแห่งชาติแห่งชาติครั้งที่ 5 ได้มีมติให้จัดตั้งคณะกรรมาธิการกลางชุดที่ 5 การประชุมครั้งนี้เกิดขึ้นหลังการการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 4 และก่อนการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 6 นับเป็นการสิ้นสุดระยะแรกของการปฏิวัติคอมมิวนิสต์จีน (ค.ศ. 1921–27) และเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองจีน
พรรคกระยาจก

พรรคกระยาจก (จีน: 丐幫) เป็นพรรคในนิยายกำลังภายในหลายเรื่องของกิมย้ง​, โก้วเล้ง, และนักเขียนชั้นนำอีกหลายท่านโดยสมาชิกพรรคเป็นขอทาน และมีประเพณีในพรรคเป็นพิเศษ พรรคกระยาจกในบางยุคมีสมาชิกมากจนเรียกได้ว่าเป็นพรรคอันดับหนึ่งของแผ่นดิน พรรคกระยาจกปรากฏในเรื่อง แปดเทพอสูรมังกรฟ้า และมังกรหยก​
รายชื่อประมุขพรรค

ประมุขพรรครุ่นแรก ไม่ปรากฏชื่อ อั้งชิกกงเรียกอย่างเคารพว่า โจ้วซือเอี้ย แปลว่า ท่านปรมาจารย์ (ไม่ใช่ชื่อ)
อวงเกี่ยมทง - จากเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ประมุขพรรคกระยาจก รุ่นที่ 8
เฉียวฟง - จากเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ประมุขพรรคกระยาจก รุ่นที่ 9
อิ้วถ้งจือ ไม่ทราบรุ่น
เฉียนเจี่ยซาน - จากเรื่อง มังกรหยก ศึกสองเจ้ายุทธจักร เป็นอาจารย์ของอั้งฉิกกง
อั้งฉิกกง - จากเรื่องมังกรหยก ประมุขพรรคกระยาจก รุ่นที่ 18
อึ้งย้ง - จากเรื่องมังกรหยก ประมุขพรรคกระยาจก รุ่นที่ 19 ได้รับการยกย่องว่า เป็นขงเบ้งหญิง ทรงปัญญากว่าใคร
ลู่อูคา - จากเรื่องเอี้ยก่วยเจ้าอินทรี ประมุขพรรคกระยาจก รุ่นที่ 20
เยลุกชี้ - จากเรื่องเอี้ยก่วยเจ้าอินทรี ประมุขพรรคกระยาจก รุ่นที่ 21
ปึงเจี้ยงเล่า (อาตั่ว) จากเรื่องดาบมังกรหยก ฉายาเทพกระบี่แปดกร หายตัวไปจากยุทธภพ ทุกคนคิดว่าเสียชีวิตไปแล้ว แต่ไปรับใช้ราชสำนักมองโกล
ซือฮวยเล้ง - จากเรื่องดาบมังกรหยก ประมุข ตัวจริงเก็บตัวไม่ทราบที่อยู่ จนทราบว่าถูกเซ่งคุนฆ่าตาย ส่วนตัวปลอมร่วมมือกับตั้งอิ้วเหลียง จนกระทั่งมีการปรากฏตัวของซืออั้งเจี๊ยะ ลูกสาวคนเดียวของประมุขพรรค ซึ่งมีความสนิทสนมกับแม่นางเสื้อเหลือง
หลิวเป่ยกุ๊ย - จากเรื่องยาจกซู ผู้คิดวิชาหมัดเมาและถ่ายทอดให้ซูชานหรือยาจกซู ชอบพกน้ำเต้าเสมอโดยภายในใส่เหล้าลิงเมาเอาไว้ ไม่ทราบลำดับรุ่น
ซูซาฮาเอ๋อซาน (ยาจกซู) หรือชื่อเดิมซูชาน - จากเรื่องยาจกซู เป็นอดีตแม่ทัพหลวง แต่โดนจับได้ว่าไปขโมยอาหารในห้องเครื่องจึงถูกปลดจนมาเป็นขอทานและได้เป็นรับการถ่ายทอดวิชาหมัดเมาจากหลิวเป่ยกุ๊ย (หัวหน้าพรรคในสมัยนั้น) และนำมาพัฒนาต่อจนเป็นสุดยอดวิชา ประมุขพรรคคนสุดท้าย จากเรื่องยาจกซูไม้เท้าประกาศิต ไม่ทราบลำดับรุ่น
หงตง เป็นประมุขพรรคยาจกคนปัจจุบันที่กล่าวในเรื่อง สำนักพยัคฆ์มังกร เป็นอาจารย์ของหวังเสี่ยวหลง ได้ถ่ายทอดเพลงยุทธ์หลังจากสูญเสียกำลังภายในทั้งหมด ไม่ทราบลำดับรุ่น
ลุ้ยเทียนฮ่วย - ผู้อาวุโสอายุร้อยกว่าปีตัวละครมีบทสั้น ๆ ในเรื่องกระบี่เหนือกระบี่ เป็นอดีตปังจู้ ไม่ทราบลำดับรุ่น
เล่งฮุ้น - ตัวละครเอกจากเรื่องกระบี่เหนือกระบี่บทประพันธ์ของซี่เบ๊จี่อิง เป็นประมุขพรรควัยหนุ่มที่ได้ตำแหน่งมาแบบตกบันไดพลอยโจน ไม่ทราบลำดับรุ่น
เซ็งซำฮง - จากเรื่องพยัคฆ์นักสู้บทประพันธ์ของอ้อเล้งเซ็ง เป็นประมุขพรรคที่ช่วยกันต่อต้านเทียนอ๊วงก้าไม่ให้ยึดครองบู๊ลิ้มมีบทบาทไม่เด่นมากนัก ไม่ทราบลำดับรุ่น
วิชาฝีมือ

18 ฝ่ามือพิชิตมังกร เก็บถาวร 2020-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายชื่อฝ่ามือพิชิตมังกรสิบแปดท่า
1. (มังกรผยองได้สำนึก)
2. (มังกรเหินท่องเวหน)
3. (มังกรโรมรันกลางไพร)
4. (มังกรซ่อนกบดาน)
5. (เชี่ยวชาญข้ามแม่น้ำใหญ่)
6. (หงส์ร่อนพสุธา)
7. (ประดังโดยพลัน)
8. (สะท้านขวัญร้อยลี้)
9. (ทะยานสู่มหรรณพ)
10. (มังกรสะบัดหาง)
11. (มังกรผงาดกลางทุ่ง)
12. (มังกรคู่ดูดน้ำ)
13. (มัจฉาทะยานสมุทร)
14. (บังคับหกมังกร)
15. (เมฆหนาไร้ฝน)
16. (ลดสูญเสียเกิดผลลัพธ์)
17. (สัมผัสน้ำแข็งเหน็บหนาวกาย)
18. (มังกรพิโรธ)
เพลงไม้เท้าตีสุนัข ประกอบด้วย 8 เคล็ดลับ คือ เกาะเกี่ยว ฟาดฟัน พัวพัน ทิ่มแทง ตวัดเขี่ย ชักนำ ปิดป้อง หมุนวน แบ่งออกเป็นเพลงท่า 36 ท่า
- ไม้เท้าหวดสุนัข
- กดหัวสุนัข
- ฟาดเฉียงหลังสุนัข
- ชิงไม้เท้าจากปากสุนัข
- สุนัขขวางทาง
- สุนัขจนตรอก
- ตระคุบศัตรูพร้อมฟาดหาง
- เคล็ดสลักอักษร
- ไม้เท้าปราบกองพล
- คงเกี้ยงนับไม้พลอง
- กระบองเขี่ยสุนัขเรื้อน
- ตีหญ้างูแตกตื่น
- แหวกหญ้าหางูพิษ
- กระบวนท่าที่ 36 ทั่วแผ่นดินไร้สุนัข
ประเพณีและพิธีต่าง ๆ ของพรรคกระยาจก > การจัดลำดับสมาชิกพรรค

ใช้ระบบ กระสอบ กำหนดลำดับชั้นของสมาชิกในพรรค ระดับผู้เฒ่าซึ่งเป็นระดับสูงสุดจะมี 9 กระสอบ ศิษย์ระดับสูงที่มีบทบาทในพรรคจะมี 7 กระสอบขึ้นไป
ประเพณีและพิธีต่าง ๆ ของพรรคกระยาจก > การยอมรับประมุขใหม่

ประมุขคนใหม่จะต้องสืบทอดไม้เท้าตีสุนัข ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แสดงความเป็นประมุข และต้องได้รับการถ่มน้ำลายรดจากสมาชิกพรรคด้วย
ประเพณีและพิธีต่าง ๆ ของพรรคกระยาจก > กฎของพรรคกระยาจก

ศิษย์พรรคกระยาจกทุกคนต้องไม่รบกวนเบียดเบียนผู้อื่น
ศิษย์พรรคกระยาจกทุกคนต้องช่วยเหลือบ้านเมือง
ศิษย์พรรคกระยาจกทุกคนพึงประกอบวีรกรรมถือคุณธรรม ช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก
ศิษย์พรรคกระยาจกทุกคนต้องกล้าทำกล้ารับ
ศิษย์พรรคกระยาจกทุกคนที่กระทำความผิด ต้องรับโทษลงมีดสังหารตนเอง
การลบล้างความผิดของศิษย์ในพรรคฯ จะต้องล้างด้วยเลือดของประมุขพรรคฯเท่านั้น
ประมุขคนใหม่รับตำแหน่ง ประมุขคนเดิมจะมอบไม้เท้าตีสุนัขให้