stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปีเอนซา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปีเอนซา
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ศิลปะสกัดหินในวัลกาโมนีกา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์โรม ทรัพย์สินของสันตะสำนักในนครดังกล่าวซึ่งได้รับสิทธิสภาพนอกอาณาเขต และซานปาโอโลฟูโอรีเลมูรา1  โบสถ์และคอนแวนต์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอของคณะดอมินิกันพร้อมด้วยจิตรกรรม "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ฟลอเรนซ์  เวนิสและทะเลสาบน้ำเค็ม  จัตุรัสดูโอโม ปิซา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซานจีมิญญาโน  ซัสซีและอุทยานโบสถ์หินแห่งมาเตรา  นครวีเชนซาและคฤหาสน์แบบปัลลาดีโอแห่งแคว้นเวเนโต  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซีเอนา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์นาโปลี  เกรสปีดัดดา  แฟร์รารา นครแห่งสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโป  กัสเตลเดลมอนเต  ตรุลโลแห่งอัลเบโรเบลโล  โบราณสถานศิลปะคริสเตียนเริ่มแรกแห่งราเวนนา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์นครปีเอนซา  พระราชวังสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่กาแซร์ตา พร้อมด้วยอุทยาน สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี และกลุ่มอาคารซานเลอูโช  ที่ประทับของราชวงศ์ซาวอย  สวนพฤกษศาสตร์ (ออร์โตโบตานีโก) ปาโดวา  ปอร์โตเวเนเร, ชินเกวแตร์เร และหมู่เกาะ (ปัลมาเรีย, ตีโน และตีเนตโต)  อาสนวิหาร, ตอร์เรชีวีกา และปีอัซซากรันเด โมเดนา  พื้นที่โบราณคดีปอมเปอี, เฮอร์คิวเลเนียม และตอร์เรอันนุนซีอาตา  กอสตีเอราอามัลฟีตานา  พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต  วิลลาโรมานาเดลกาซาเล  ซูนูราฌีดีบารูมีนี  พื้นที่โบราณคดีและมหาวิหารอัครบิดรแห่งอากวีเลยา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์อูร์บีโน  อุทยานแห่งชาติชีเลนโตและวัลโลดีดีอาโน พร้อมด้วยแหล่งโบราณคดีไปส์ตูงและแวลิอา และแชร์โตซาดีปาดูลา  วิลลาอาดรีอานา (ตีโวลี)  นครเวโรนา  อัสซีซี มหาวิหารซานฟรันเชสโก และสถานที่อื่น ๆ ของคณะฟรันซิสกัน  วิลลาเดสเต ตีโวลี  เมืองสมัยบาโรกยุคปลายแห่งวัลดีโนโต (ซิซิลีตะวันออกเฉียงใต้)  ซากรีมอนตีแห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดีย  วัลดอร์ชา  สุสานอิทรัสกันแห่งแชร์เวเตรีและตาร์กวีเนีย  ซีรากูซาและสุสานหินแห่งปันตาลีกา  เจโนวา : เลสตราเดนูโอเวและระบบของปาลัซซีเดย์รอลลี  ทางรถไฟสายรีเชียในภูมิทัศน์อัลบูลา / แบร์นีนา2  มันโตวาและซับบีโอเนตา  ชาวลองโกบาร์ดในอิตาลี ศูนย์กลางแห่งอำนาจ (ค.ศ. 568–774)  แหล่งที่อยู่อาศัยแบบเรือนยกพื้นยุคก่อนประวัติศาสตร์โดยรอบเทือกเขาแอลป์3  คฤหาสน์และสวนของตระกูลเมดีชีในตอสคานา  ภูมิทัศน์ไร่องุ่นของปีเยมอนเต : ลันเก-โรเอโรและมอนแฟร์ราโต  อาคารศิลปะอาหรับ-นอร์มันแห่งปาแลร์โมกับอาสนวิหารเชฟาลุและอาสนวิหารมอนเรอาเล  งานป้องกันของสาธารณรัฐเวนิสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16–17 : สตาโตดาแตร์รา – สตาโตดามาร์ตะวันตก4  อีวเรอา นครอุตสาหกรรมแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20  เนินเขาไร่องุ่นไวน์โปรเซกโกแห่งโกเนลยาโนและวัลดอบบีอาเดเน  เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป5  ชุดภาพปูนเปียกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่ปาโดวา  มุขเสาเรียงแห่งโบโลญญา  วีอาอัปเปีย เรกีนาวิอารูง  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อีโซเลเอโอลีเอ (หมู่เกาะเอโอเลียน)  มอนเตซานจอร์โจ6  ป่าต้นบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป7  ทิวเขาโดโลไมต์  เขาเอตนา  คาสต์และถ้ำหินเกลือระเหยแห่งเทือกเขาแอเพนไนน์ตอนเหนือ  |  |
 หมายเหตุ 1ร่วมกับนครรัฐวาติกัน 2ร่วมกับสวิตเซอร์แลนด์ 3ร่วมกับฝรั่งเศส เยอรมนี สโลวีเนีย สวิตเซอร์แลนด์ และออสเตรีย 4ร่วมกับโครเอเชียและมอนเตเนโกร  5ร่วมกับเช็กเกีย เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี สหราชอาณาจักร และออสเตรีย) 6ร่วมกับสวิตเซอร์แลนด์ 7ร่วมกับอีก 17 ประเทศ
เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอสแอลเค-คลาส

| เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอสแอลเค-คลาส |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: เมอร์เซเดส-เบนซ์
เรียกอีกชื่อ: เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอสแอลซี   (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2016)
เริ่มผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1996 – 2020
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง  (Sports compact) / โรดสเตอร์
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู คูเป  2 ประตู โรดสเตอร์
โครงสร้าง: เครื่องยนตร์หน้าลำ ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FR)
จำนวนประตู: 2 แบบบานเปิดธรรมดา
รุ่นที่คล้ายกัน: เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซี-คลาส  เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซีแอลเค-คลาส
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: เมอร์เซเดส-เบนซ์ 190เอสแอล
รุ่นต่อไป: Mercedes-AMG SL (ทางอ้อม; บอดี้เดียวกัน)
เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอสแอลเค-คลาส (อังกฤษ: Mercedes-Benz SLK-Class) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง แบบโรดสเตอร์เปิดประทุน เครื่องยนตร์หน้าลำ ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FR) ผลิตโดยบริษัทสัญชาติเยอรมนี เมอร์เซเดส-เบนซ์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 จนถึง 2019 มีโฉมทั้ง 3 โฉม ได้แก่ R170 ในปี ค.ศ. 1996 R171 ในปี ค.ศ. 2004 และ R172 ในปี ค.ศ. 2011
ในปี ค.ศ. 1994 บริษัทเมอร์เซเดส-เบนซ์ได้มีความคิดที่จะสร้างรถสไตล์โรดสเตอร์ ซึ่งในขณะนั้นก็ได้มีรถเปิดประทุนหลังคาผ้าใบและหลังคาแข็งมาก่อนหน้าแล้ว ไม่ว่าจะเป็น Peugeot 206cc, Lexus SC, Pontiac G6 และ Chrysler Sebring จนนำไปพัฒนาสู่การต่อยอด ในรูปแบบคอนเซปต์คาร์ และเผยแพร่ครั้งแรก ที่งานปารีสมอเตอร์โชว์ ปี ค.ศ. 1994 ใช้ชื่อว่า "SLK II concept" และในอีก 2 ปีต่อมา ก็ได้มีการผลิตขายในยุโรป และในปี ค.ศ. 1997 เริ่มจำหน่ายในสหรัฐ เอสแอลเค มีโรงงานผลิตอยู่ที่เมืองเบรเมิน ประเทศเยอรมนี
คำว่า "SLK" เป็นคำย่อของค่ายที่ต้องการตอบโจทย์ความเป็นโรดสเตอร์ ได้แก่ S - Sportlich (มีความเป็นสปอร์ต) L - Leicht (เบา) และ  K - Kurz (สั้น)
สำหรับโฉมปี 2017 (ช่วงปลาย ค.ศ. 2016) ได้ออกจำหน่ายในโฉมที่ 3 R172 ที่ปรับแต่ง (facelift) และเปลี่ยนไปใช้ชื่อใหม่แทนว่า เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอสแอลซี-คลาส โดยคำย่อ "SL" นั้นคือ Sportlich Leicht  (ในภาษาเยอรมันแปลว่า "สปอร์ต เบา")  ซึ่งต้องการอ้างอิงถึงรุ่น เอสแอล-คลาส และเช่นเดียวกันตัว "C" ใหม่นี้อ้างอิงถึง ซี-คลาส
R170 (ค.ศ. 1996–2004)

ผลิตมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996-2004 นับเป็นโฉมแรกและรุ่นแรกของคลาส เอสแอลเค นอกจากนี้ยังเป็นรถคันแรกของเมอร์เซเดส-เบนซ์ ที่เป็นรถเปิดประทุนหลังคาแข็ง หรือในภาษาอังกฤษเรียกว่า "Hard top" โดยใช้รหัสว่า R170 ประกอบด้วยรุ่นย่อยดังนี้
| รุ่น | ปีที่ผลิต | เครื่องยนต์ | กำลัง | 0–100 km/h (62 mph) | ความเร็วสูงสุด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| SLK200 | 1997–2004 | M111.946 supercharged L4 | 102 kW (136 hp) | 9.3 seconds | 208 km/h (129 mph) |
| SLK200K | 1997–2000 | M111.943 supercharged L4 | 143 kW (192 hp) | 6.8 seconds | 236 km/h (147 mph) |
| SLK200K | 2001–2004 | M111.958 supercharged L4 | 122 kW (163 hp) | 7.4 seconds | 223 km/h (138 mph) |
| SLK230K | 1996–2000 | M111.973 supercharged L4 | 144 kW (193 hp) | 6.9 seconds | 231 km/h (143 mph) |
| SLK230K | 2001–2004 | M111.983 supercharged L4 | 147 kW (197 hp) | 6.8 seconds | 240 km/h (148 mph) |
| SLK320 | 2001–2004 | M112.947 supercharged V6 | 162 kW (218 hp) | 6.5 seconds | 250**/276‡ km/h (155/171 mph) |
| SLK32 AMG | 2001–2004 | M112.960 Supercharged V6 | 264 kW (354 hp) | 5.2 seconds | 250**/280*†/310‡ km/h (155/174/193 mph) |
R171 (ค.ศ. 2004–2011)

อาร์171 คือโฉมที่ 2 ของคลาสเอสแอลเค เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวามอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 74 ปี ค.ศ. 2004 มาพร้อมกับรูปทรงใหม่ที่แตกต่างจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด ตัวถังที่เบากว่า และได้มีการยกระดับรถคันนี้ให้เป็นคลาสของรถหรูสไตล์โรดสเตอร์ อาร์171 ได้ผลิตมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 และยุติการผลิตลงในปี ค.ศ. 2011 นำไปสู่การเปิดตัวเอสแอลเค ตัวใหม่โดยใช้รหัสว่า อาร์172
ในปี ค.ศ. 2005 เอสแอลเค อาร์171 ก็ได้รับการจัดอันดับให้เป็นรถที่ดีที่สุด ประเภทโรสเตอร์ ของนิตยสาร Car and Driver Ten Best และได้ชนะรางวัล รถเปิดประทุนหน้าใหม่ที่ดีที่แห่งปี ของนิตยสาร Canadian Car of the Year
รุ่นต่างๆ ของ อาร์171 ได้แก่
SLK 200 Kompressor - เครื่องขนาด 1.8 ลิตร 120 kW (163 PS; 161 hp) I4 (4 สูบ), อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) ทำได้ที่ 7.9 วินาที, ความเร็วสูงสุด 143 mph (รุ่นนี้ไม่จำหน่ายในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา)
SLK 300 ( หรือบางครั้งรู้จักกันในชื่อ SLK 280 ) - เครื่องขนาด 3.0 ลิตร (2996 cc) 170 kW (231 PS; 228 hp) เครื่องยนต์ V6 , อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) ทำได้ที่ 6.3 วินาที, ความเร็วสูงสุด 155 mph. (โมเดล ปี 2006)
SLK 350 - เครื่องขนาด 3.5 ลิตร (3498 cc) 200 kW (272 PS; 268 hp) เครื่องยนต์ V6 , อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) ทำได้ที่ 5.4 วินาที, ความเร็วสูงสุด 155 mph
SLK 55 AMG - เครื่องขนาด 5.4 ลิตร (5439 cc) 265 kW (360 PS; 355 hp) เครื่องยนต์ V8 , อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) ทำได้ที่ 4.9 วินาที (เป็นทางการ), 4.3 วินาที (ตอนทดสอบ), ความเร็วสูงสุด 155 mph (249 km/h)
R172 (ค.ศ. 2011–2020)

อาร์172 คือรุ่นที่ 3 ของคลาส เอสแอลเค ได้เปิดเผยครั้งแรกที่งาน เจนีวา มอเตอร์ โชว์ ปี ค.ศ. 2011 มาพร้อมกับทรงใหม่ รวมถึงอุปกรณ์อำนวยความสะดวกภายชนิดใหม่ อย่าง "Magic Sky Control"
รุ่นต่างๆ ของ อาร์172 ได้แก่
SLK 200 BlueEFFICIENCY - เครื่องขนาด 1.8 ลิตร 135 kW (184 PS; 181 hp) I4 (4 สูบ), อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) ทำได้ที่ 7.3 วินาที, ความเร็วสูงสุด 149 mph. (รุ่นนี้ไม่จำหน่ายในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา)
SLK 250 - เครื่องขนาด 1.8 ลิตร 150 kW (204 PS; 201 hp) I4 (4 สูบ), อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) 6.5 วินาที, ความเร็วสูงสุด 152 mph.
SLK 250 CDI BlueEFFICIENCY - เครื่องขนาด 2.1 ลิตร 150 kW (204 PS; 201 hp) I4 (4 สูบ), อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) 6.7 วินาที, ความเร็วสูงสุด 152 mph. (รุ่นนี้ไม่จำหน่ายในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา)
SLK 350 - เครื่องขนาด 3.5 ลิตร 225 kW (306 PS; 302 hp) V6 (6 สูบ), อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) 5.6 วินาที, ความเร็วสูงสุด 155 mph
SLK 55 AMG - เครื่องขนาด 5.5 ลิตร 314 kW (427 PS; 421 hp) V8 (8 สูบ), อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) 4.2 วินาที, ความเร็วสูงสุด 155 mph
SLC 180 เครื่องขนาด 1.6 ลิตร I4 (4 สูบ) 156 PS, 250 Nm, 5,6 l/100 km, 127 g CO2/km, อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) ใน 7.9 วินาที, ความเร็วสูงสุด 226 km/h
SLC 200 เครื่องขนาด 2.0 ลิตร เทอร์โบ I4 (4 สูบ) 184 PS, 300 Nm, 5,7 l/100 km, 133 g/km, อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) ใน 7.0 วินาที, ความเร็วสูงสุด 240 km/h
SLC 300 เครื่องขนาด 2.0 ลิตร เทอร์โบ I4 (4 สูบ) 245 PS, 370 Nm, 5,8 l/100 km, 134 g/km, อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) ใน 5.8 วินาที, ความเร็วสูงสุด 250 km/h
AMG SLC 43 เครื่องขนาด 3.0 ลิตร ไบเทอร์โบ V6 (6 สูบ)  367 PS, 520 Nm, 7,8 l/100 km, 178 g/km, อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) ใน 4.7 วินาที, ความเร็วสูงสุด 250 km/h (0-60 mph in 4.6s)
SLC 250d เครื่องขนาด 2.1 ลิตร เทอร์โบดีเซล I4 (4 สูบ) 204 PS, 4,4 l/100 km, 114 g/km, อัตราเร่ง 0–100 km/h (62 mph) ใน 6.6 วินาที, 245 km/h
ในปี 2019 นี้ เปิดตัว Mercedes-Benz SLC Final Edition เพื่อระลึกถึงบรรพบุรุษ SLK รุ่นแรก
Mercedes-Benz SLC Final Edition ถือกำเนิดขึ้นเพื่อระลึกถึงบรรพบุรุษอย่าง SLK (ชื่อดั้งเดิมของ SLC) ที่ผู้คนจดจำในสีเหลืองสดใด เป็นเหตุให้สีนี้กลับมาปรากฏอีกครั้งในทายาทรุ่นล่าสุด เพิ่มเติมด้วยการตกแต่งพิเศษทั้งภายนอก และ ภายในห้องโดยสาร ทั้งนี้ รุ่นดังกล่าวไม่ได้จำกัดไว้เพียงสีเดียว เพราะยังมีอีกหลายทางเลือก
Mercedes-Benz SLC Final Edition พร้อมเปิดรับจองในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ และมีกำหนดส่งมอบในเดือนมีนาคม
การจำหน่าย

| ปี   (ค> ศ.) | ยอดจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา | ยอดจำหน่ายในยุโรป |
| --- | --- | --- |
| 2001 | 11,268 | 27,734 |
| 2002 | 7,784 | 19,039 |
| 2003 | 6,023 | 14,629 |
| 2004 | 7,360 | 38,417 |
| 2005 | 11,278 | 36,823 |
| 2006 | 10,410 | 27,128 |
| 2007 | 7,270 | 20,834 |
| 2008 | 4,941 | 18,529 |
| 2009 | 2,566 | 10,805 |
| 2010 | 1,980 | 8,779 |
| 2011 | 3,220 | 17,729 |
| 2012 | 4,595 | 17,731 |
| 2013 | 4,757 | 12,594 |
| 2014 | 4,737 | 11,114 |
| 2015 | 4,182 | 10,369 |
| 2016 | 3,397 | 8,909 |
| 2017 | 2,860 | 8,421 |
ดูเพิ่ม

เมอร์เซเดส-เบนซ์
เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซี-คลาส
เอสแอลเค โฉมปี ค.ศ. 1996-2004
เอสแอลเค เอเอ็มจี โฉมปี ค.ศ. 2004-2011
เอสแอลเค โฉมปี 2011-2016
เอสแอลซี โฉมปี 2016-2019
เอสแอลซี 300 Final Edition
ปีศาจโดเวอร์

ปีศาจโดเวอร์
ปีศาจโดเวอร์ (อังกฤษ: Dover Demon) เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับที่ปรากฏตัวที่เมืองโดเวอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา เมื่อคืนวันที่ 21 เมษายนต่อกับวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1977 ตามคำกล่าวอ้างของวัยรุ่นชาวอเมริกัน 4 คน ใน 3 เหตุการณ์ 3 สถานที่ แต่ทั้ง 3 สถานที่นั้นเชื่อมต่อถึงกัน โดยทั้งหมดอยู่ในรัศมีราว 2.5 ไมล์
การพิสูจน์ความจริง

เมื่อข่าวนี้ได้แพร่กระจายออกไป สื่อมวลชนโดยเฉพาะหนังสือพิมพ์ได้เรียกขานชื่อของสิ่งมีชีวิตประหลาดนี้ว่า ปีศาจโดเวอร์ ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ วอลเตอร์ เว็บบ์ แห่งองค์กรวิจัยปรากฏการณ์บนท้องฟ้า กับโจเซฟ นีแมน แห่งสมาคมข่ายงานศึกษาจานบินร่วมกัน และ เอ็ด ฟอกก์ แห่งสมาคมศึกษาจานบินของนิวอิงแลนด์ ได้เข้าร่วมศึกษาบุคคลที่ประสบเหตุการณ์เหล่านี้ ซึ่งแม้ว่าในช่วงที่ผู้คนพบเห็นปีศาจโดเวอร์จะไม่เห็นจานบินลึกลับใด ๆ เลยก็ตาม แต่นักจานบินวิทยาทั้งหลายเหล่านี้ให้ความสนใจก็เพราะรูปร่างของมันคล้ายกับมนุษย์ต่างดาวชนิดที่เรียกว่า เกรย์ (Grey) มาก
จากการสอบสวนผู้พบเห็นทั้ง 4 คน และพยานแวดล้อมอื่น ๆ พบว่าทั้ง 4 คนไม่ใช่คนเหลวไหล อีกทั้งเด็กเหล่านี้มีภูมิหลังดี ฐานะดี จึงไม่จำเป็นต้องหลอกหลวงคนอื่น และที่สำคัญเด็กทั้ง 4 คนนี้ไม่เคยพยายามเข้าหาหนังสือพิมพ์เพื่อรายงานเรื่องของตนไปลงเพื่อเอาเงินแต่อย่างใด
จากลักษณะของปีศาจโดเวอร์ที่ทั้ง 4 ได้พบเห็น คล้ายกับปีศาจในตำนานพื้นเมืองของอินเดียแดงเผ่าครี ที่ปัจจุบันอาศัยอยู่ในรัฐมอนแทนา ติดกับประเทศแคนาดา ที่เรียกว่า "แมนนีกิชี" (Mannegishi) มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ตัวเล็ก ๆ ศีรษะกลมโตใหญ่ บนใบหน้าไม่มีอวัยะใด ๆ ปรากฏนอกจากดวงตากลมโต  มีนิ้วมือและนิ้วเท้าเรียวยาว แต่แขนและขาเรียวเล็กผิดสัดส่วน อาศัยอยู่ตามหุบผาและแม่น้ำลำธาร  มีพฤติกรรมชอบปรากฏตัวเพื่อหลอกนักเดินทางให้ตกใจเล่น
มีข้อสันนิษฐานว่า สิ่งที่ทั้งหมดเห็นเป็นปีศาจโดเวอร์นั่น อาจจะเป็นลูกกวางมูสหรือลูกม้าที่เพิ่งคลอด แต่ก็ไม่มีรายงานของการเกิดของสัตว์ที่ว่าในเมืองโดเวอร์ในช่วงนั้น
จนถึงปัจจุบันนี้ เรื่องราวของปีศาจโดเวอร์ก็ยังคงเป็นปริศนาอยู่ ไม่มีใครทราบว่ามันคือตัวอะไร มาอยู่ ณ สถานที่แห่งนั้นได้อย่างไรและมีจุดประสงค์อย่างไร เพราะนับตั้งแต่คืนนั้นแล้ว ก็ไม่มีใครพบเห็นสิ่งมีชีวิตลักษณะดังกล่าวนี้อีกเลย  แต่ถึงอย่างไรเรื่องราวของปีศาจโดเวอร์ก็ได้ปรากฏในวัฒนธรรมร่วมสมัยด้วย เช่น สารคดีชุด Lost Tapes ปีที่ 2 ของช่องดิสคัฟเวอรี ในตอนที่มีชื่อว่า Dover Demon
แหล่งข้อมูลอื่น

Lost Tapes ตอน Dover Demon จากyoutube
Decades later, the Dover Demon still haunts
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Loren Coleman, Mysterious America: The Revised Edition (NY: Paraview, 2001, ISBN 1-931044-05-8)
ปีเตอร์ โอนีล

ปีเตอร์ ชาลส์ แพร์ โอนีล (อังกฤษ: Peter Charles Paire O'Neill) เกิดวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีของประเทศปาปัวนิวกินี เขาเป็นผู้นำพรรคสภาแห่งชาติประชาชน และเป็นตัวแทนของเขตเลือกตั้งลาลีบูแพนเจีย
ประวัติ

ไบรอัน โอนีล ซึ่งเป็นพ่อของปีเตอร์ โอนีล เป็นผู้พิพากษาชาวออสเตรเลียเชื้อสายไอริช ส่วน อะแวมโบ ยารี ผู้เป็นแม่ของเขานั้นเป็นชาวปาปัวนิวกินี ซึ่งมาจากจังหวัดไฮแลนด์ใต้ และพ่อของเขาได้ย้ายไปอยู่ที่ประเทศปาปัวนิวกินีใน ค.ศ. 1949 ในฐานะที่เป็นเจ้าหน้าที่เขตรัฐบาลออสเตรเลีย มีความรู้ในภาษาตอกปีซินในฐานะตำแหน่งเจ้าหน้าที่อำเภอ ในภายหลังเขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้พิพากษาในโกโรกา จนกระทั่งเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1982
ปีเตอร์ โอนีล ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนประถมแพนเจีย, โรงเรียนมัธยมลาลีบู และโรงเรียนมัธยมโกโรกา ภายหลังจบหลักสูตรเขาได้ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยปาปัวนิวกินี และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขาพาณิชย์และการบัญชีใน ค.ศ. 1986
เดิม ปีเตอร์ โอนีล เคยเป็นนักธุรกิจมาก่อนที่จะเข้าสู่วงการการเมือง ใน ค.ศ. 2011 เขาอาศัยอยู่ในพอร์ตมอร์สบีกับคู่สมรสพร้อมกับเด็กห้าคน ซึ่งเป็นบุตรสาวสองคน และบุตรชายสามคน โดยที่ทั้งหมดต่างได้รับการส่งเข้าศึกษาที่โรงเรียนประจำ ในประเทศออสเตรเลีย (ยกเว้นบุตรคนโตกับบุตรคนสุดท้องของเขา)
แหล่งข้อมูลอื่น

People's National Congress Party เก็บถาวร 2012-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, PNG-Integrity of Political Parties & Candidates Commission
The Australian: Highlander with big shoes to fill
ปาราปารา

ปาราปารา (อังกฤษ: Parapara) คือ รูปแบบการเต้นที่กำเนิดขึ้นในญี่ปุ่นช่วงปลายศตวรรษที่ 20 โดยมีลักษณะเฉพาะคือ ใช้มือ แขน และการขยับเท้า 2 สเต็ป เป็นหลัก
ลักษณะโดยสังเขป

ปาราปารา เป็นการเต้นที่ใช้ประกอบเพลงแนวยูโรบีทเป็นหลัก โดยมักเป็นการขยับเท้าซ้ายขวา และเคลื่อนไหวร่างกายท่อนบน ในแต่ละเพลงจะมีท่าเต้นแตกต่างกัน เริ่มมีการเต้นกันในคลับและดิสโก้มาตั้งแต่ครึ่งหลังของยุค 1980 ปัจจุบัน เพลงที่ใช้ประกอบมิได้มีเพียงแค่ยูโรบีทเท่านั้น แต่ยังมีแนวเพลงอื่น ๆ เช่น ยูโรบีท แทรนซ์ เทคโน ป็อปอีกด้วย ปาราปาราที่เต้นประกอบแนวเทคโนจะเรียก เทคปารา ปาราปาราที่เต้นประกอบแนวแทรนซ์จะเรียก ทราปารา และยังใช้ในเพลงเปิดของ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ท่าเต้นในเพลง 8
ลักษณะเฉพาะ

เป็นการเต้นอย่างพร้อมเพรียงกันในคลับหรือดิสโก้ โดยท่าเต้นจะแตกต่างกันไปตามแต่ละเพลง
ท่าเต้นปาราปารา มักเกิดจากการรวมการเคลื่อนไหวร่างกายท่อนบนพื้นฐาน แบบ 2 จังหวะ และ 4 จังหวะ หลาย ๆ ท่าเข้าด้วยกัน ร่างกายท่อนล่างมักเป็นการก้าวเท้าซ้ายขวา
ท่าเต้นแต่ละท่า ปกติแล้วจะถูกสร้างขึ้นมาสำหรับ 1 ห้องเพลง 4 จังหวะ (มีหลายร้อยประเภท) แล้วนำมาเรียงต่อกัน เมื่อนับทีละ 8 ห้องเพลง 32 จังหวะ จะนับชุดท่าเต้นเป็น อินโทร, ทำนอง A, ทำนอง B, ซาบิ (ท่อนฮุค), อินโทร ตามลำดับ ท่าเต้นเหล่านั้นเน้นที่การขยับมือ มีบางเพลงที่อาจจะต้องขยับสะโพกหรือขาไปพร้อม ๆ กัน แต่ส่วนใหญ่จะแค่ก้าวเท้าซ้ายขวาเท่านั้น
ประวัติ > ปี ค.ศ.1987-1990 – เฟื่องฟูครั้งแรก

ครึ่งหลังของยุค 1980 (ยุคฟองสบู่) การเต้นปาราปาราได้แพร่หลายในหมู่สุภาพสตรีที่เป็นลูกค้าดิสโก้ชั้นสูงซึ่งเป็นที่สังสรรค์สำหรับผู้ใหญ่ ที่มีพนักงานร้านชายแต่งชุดดำคอยเรียกลูกค้า (สังกัดโนว่า 21) ร้านเหล่านี้ ได้แก่ "King&Queen" ที่อาโอยาม่า, มหาราชา อาซาบุจูบัง เป็นต้น
ในขณะนั้นยังไม่มีวิดีโอสอนเต้นปาราปาราที่จัดทำโดยค่ายเพลง แต่ละร้านจะมีการสอนโดยพนักงานชุดดำ ซึ่งท่าอาจจะแตกต่างกัน และเผยแพร่ด้วยการบอกต่อกันไป ในเวลานั้นจึงกล่าวได้ว่าปาราปาราเป็นการแสดงของพนักงานชุดดำ
ประวัติ > ปี ค.ศ.1990-1992 – ซบเซาครั้งแรก/ร้านจูเลียน่าโตเกียวเปิดทำการ, RaveTechnoเฟื่องฟู

หลังปี ค.ศ.1990 ที่ฟองสบู่แตก ในเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ.1991 บริษัทนิชโชอิวาอิ ได้นำโกดังที่ชิบะอุระเบย์ไซด์มาดัดแปลงเป็นดิสโก้ขนาดยักษ์ สามารถจุคนได้หลายพันคน ชื่อจูเลียน่าโตเกียว โดยมี จอห์น โรบินสัน เป็นทำหน้าที่ดีเจ จากนั้น ลูกค้าจำนวนมากก็หลั่งไหลมาที่นี่ นำไปสู่ยุคเฟื่องฟูของการยืนเต้นโดยใช้พัด ประกอบแนวเพลงRaveTechnoหรือเรียกว่า จูเลียน่าบูม ทำให้ความนิยมในยูโรบีททั่วประเทศจืดจางลง
ถึงกระนั้น อาโอยาม่า"King&Queen" มหาราชา อาซาบุจูบัง และแกนนำอื่น ๆ ก็ยังคงเต้นปาราปารากันต่อไป
ประวัติ > ปี ค.ศ.1992-1994 – เฟื่องฟูครั้งที่ 2

จากการปิดกิจการของจูเลียน่าโตเกียว ทำให้ลูกค้าของมหาราชาและร้านอื่น ๆ กลับมา นำไปสู่ยุคยูโรบีทเฟื่องฟูครั้งที่ 2 ในยุคนี้ก็ยังคงเหมือนกับยุคแรก ที่ปาราปาราเป็นเครื่องมือในการเรียกลูกค้าสุภาพสตรีของกลุ่มชุดดำ
ช่วงระยะเวลาหนึ่งเอเว็กซ์ถึงขนาดใช้การจัดอิฟเว่นท์ที่โตเกียวโดมเป็นการรวบรวมเหล่าคนที่รักปาราปารา และยังสามารถเห็นสาว ๆ สอนเต้นปาราปาราให้กันในสถานีรถไฟใต้ดินรปปงหงิ เป็นภาพที่พบเห็นได้เป็นเรื่องปกติ แต่แล้วความเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้น
ทั้งการที่เอเว็กซ์ วางจำหน่ายวิดีโอชุด "ปาราปาราเคียวเต็น" และการกระจายวิดีโอผลิตเองของคลับTwin Star XENON AREA ไปทั่วประเทศ ทำให้ท่าเต้นสำหรับเพลงใหม่ มีมาตรฐานเป็นหนึ่งเดียวกันและสามารถท่องจำได้ที่บ้าน การคิดท่าเต้นสามารถทำให้ซับซ้อนขึ้นได้
จากการแข่งขันในการผลิตวิดีโอเพลงใหม่ ๆ เพื่อเรียกลูกค้า กลับทำให้สังกัดโนว่า 21 (มหาราชา, King&Queen, EDEN ROC) สังกัดกลุ่มคุมาไง (Twin Star) สังกัดจอยแพ็ค (XENON) สังกัดนิตตาขุ (AREA, RONDE CLUB, ARX) สังกัดยามาโต้จิทซึเงียว (RADIO CITY) มีการออกวิดีโอที่มีเพลงเหมือนกันแต่ท่าเต้นต่างกันออกมา ซึ่งในแต่ละท้องถิ่นก็จะเต้นเพลงเดียวกันด้วยท่าที่แตกต่างกันออกไป
มีการตีพิมพ์นิตยสารดิสโก้ ชื่อ "Heaven's Door" ซึ่งจะมีการลงรูปถ่ายและแนะนำท่าเต้นเพลงใหม่ของแต่ละร้าน
แม้ว่าเหล่า GAL ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการสร้างยุคเฟื่องฟูครั้งที่ 3 และการแต่งตัวของพวกเธอ จะถือกำเนิดและแพร่หลายมาตั้งแต่ประมาณปลายยุคเฟื่องฟูครั้งที่ 2 แล้ว แต่ในสมัยนั้น หากแต่งตัวตามสบาย เช่น เสื้อยืด ถุงเท้าย่น อาจถูกปฏิเสธที่จะให้เข้าร้าน
ช่วงปี ค.ศ.1994 เริ่มคลับแนวเฮ้าส์ เร้กเก้ เกิดขึ้น ในขณะเดียวกัน วิดีโอปาราปาราในต่างจังหวัดเริ่มมีกลุ่มแยงกี้เข้ามาร่วมด้วย ทำให้ภาพลักษณ์ของปาราปาราเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลง จากการแสดงของกลุ่มชุดดำเป็นการเต้นของพวกแยงกี้
ปี ค.ศ.1994-1995 – ความนิยมหันไปสู่เฮ้าส์ เร้กเก้ และเทคโนแนวใหม่ ช่วงเฟื่องฟูครั้งที่ 2 จึงจบลงในปี 1995
ประวัติ > ปี ค.ศ.1994-1997 – ซบเซาครั้งที่2/เทคโน เฮ้าส์ เรกเก้ได้รับความนิยม

ในยุโรปและอเมริกา เทคโนนั้นเริ่มได้รับความนิยมมาตั้งแต่ปี ค.ศ.1990 ส่วนในญี่ปุ่นเอง เทคโนแนวใหม่ เฮ้าส์ และในคันไซ เร้กเก้ ก็เข้ามายึดครองคลับตั้งแต่ปี ค.ศ.1994 ดิสโก้ที่เป็นแนวยูโรบีททะยอยปิดกิจการไปตามลำดับ เข้าสู่ช่วงซบเซาครั้งที่2
นับจาก ค.ศ.1997 ในช่วงที่ไม่มีร้านที่มีปาราปาราอิฟเว่นท์ ปาราปาราหันไปได้รับความนิยมในปาร์ตี้คอสเพลย์แทน นอกจากนี้ปาราปาราอิฟเว่นท์ยังถูกจัดโดยเหล่านักซิ่งบริเวณท่าเรือโยะโกะฮะมะ
ประวัติ > ปี ค.ศ.1998-2001　– เฟื่องฟูครั้งที่ 3

ปี ค.ศ.1998 รายการที่SMAPออกมาเต้นปาราปารา มีการแพร่ภาพทางโทรทัศน์เพิ่มมากขึ้น รายการเหล่านี้สามารถสร้างเรตติ้งในหมู่สาว ๆ ในยุค 1980 ถึงต้น 1990 ซึ่งเป็นยุคแรกของปาราปารา ได้เป็นอย่างมาก ทำให้เข้าสู่ยุคเฟื่องฟูของยูโรบีทและปาราปาราขึ้นอีกครั้งในช่วงปี ค.ศ.1998-2001 โดยมีคลับอย่าง "Twin Star" แห่งคางุระซากะ "9LoveJ" (คุราบุเจ) แห่งชิบุยะ "velfarre" (เวลฟาเร) แห่งรปปงหงิ และ "VENUS TOKYO" แห่งชิบะอุระ เป็นศูนย์กลาง นอกจากนั้น ในการ์ตูนก็มีการเต้นประเภทนี้ด้วยเช่นกัน โดยในหน้าร้อนปี ค.ศ. 2000 จนถึงช่วงฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 2001 อะนิเมะเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยขณะนั้นใช้เพลงเปิด คือ โคอิวะทริลช็อกซัสเพนส์ (ญี่ปุ่น: 恋はスリル、ショック、サスペンス; โรมาจิ: Koi wa,Thrill Shock Suspense; ทับศัพท์: โคะอิ,วะ ทริว ซ็อก สาสุเพ็น) ร้องโดย รินะ อาอิอุชิ คนวาดได้นำโคนันมาเต้นปาราปารา ตั้งแต่ต้นจนจบเพลงเปิด
ทว่า นับจาก "คดีซูเปอร์ฟรี" ที่กลุ่มซูเปอร์ฟรีดังกล่าว ได้ใช้การจัดปาราปาราอิฟเว่นท์ เป็นตัวล่อหญิงสาวมาก่อคดีข่มขืน ทำให้เกิดภาพลักษณ์ไม่ดี และนำไปสู่การสิ้นสุดยุคเฟื่องฟู
ประวัติ > ปี ค.ศ.2001-ปัจจุบัน

เอเว็กซ์ ตั้งใจจะจุดกระแสความนิยมครั้งที่ 4 จึงได้ดำเนินแผน ทั้งจัด กะเซนปาราปาราทัวร์ ทั่วประเทศ ผลิตศิลปินปาราปาราอย่างฮิโนอิ ทีม และออกเผยแพร่ทางโทรทัศน์ แต่ทว่าครั้งนี้ ไม่ได้มีวงSMAPที่สร้างความเฟื่องฟูในครั้งที่ 3 เข้าร่วมด้วย จากนั้นในช่วงปี ค.ศ.2004 ความนิยมเริ่มหันเหไปทางทราปาราและเทคปารา อีกทั้งยังมีการตีพิมพ์ลงหนังสือ Ranzuki ซึ่งเป็นหนังสือแกลแฟชั่นของสำนักพิมพ์บุงกะ ในฉบับเดือนมีนาคมและกันยายน 2004
ปี ค.ศ.2005 การนิยมนำเพลงดราโกสเตยาดินเต (ชื่อภาษาญี่ปุ่น "โคอิ โนะ ไมยะฮิ") ของวงโอ-โซน มาเต้นปาราปารา  และการที่ดาราตลกโจชู โคริคกิ เต้นเพลง NIGHT OF FIRE ว่ากันว่าอาจเป็นสัญญาณว่า กระแสความนิยมจะเกิดขึ้นเป็นครั้งที่ 4 แต่เหตุการณ์ดังกล่าวก็มิได้ส่งอิทธิพลถึงเพียงนั้น
ปี ค.ศ.2006 ไม่เพียงแต่เอเว็กซ์เท่านั้น ค่ายเพลงอื่นก็ได้ออก DVD สอนเต้นมาเป็นของแถมจาก CD จำนวนไม่น้อย แต่ภาพลักษณ์ต่าง ๆ ก็ยังไม่อาจเทียบได้กับยุคเฟื่องฟูครั้งที่ 3 ปัจจุบันจึงไม่อาจถือได้ว่าเฟื่องฟู
ปาราปาราสายต่าง ๆ

มีทั้งทราปารา เทคปารา อนิปารา
แหล่งข้อมูลอื่น

SUPER EUROBEAT เก็บถาวร 2004-11-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CHOZEN PARAPARA[ลิงก์เสีย]
We♥TechPara[ลิงก์เสีย]
SUPER★BEST TRANCE เก็บถาวร 2004-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอเว็กซ์ แทร็กซ์[ลิงก์เสีย]
ปัจจัยกระทบ

ปัจจัยกระทบ (อังกฤษ: impact factor) ปกติใช้คำย่อว่า IF หมายถึงการวัดการได้รับการอ้างอิงของวารสารวิชาการสาขาวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์ เพื่อใช้เป็นตัวแทนที่บ่งชี้ความสำคัญและความน่าเชื่อถือของวารสารในสาขาวิชาการนั้นๆ
ภาพรวมโดยสังเขป

ปัจจัยกระทบคิดค้นขึ้นโดยยูยีน การ์ฟิลด์ ผู้ก่อตั้ง สถาบันสารสนเทศวิทยาศาสตร์ (Institute for Scientific Information หรือ ISI) ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ บริษัททอมสันวิทยาศาสตร์ ซึ่งจะทำการคำนวณหาปัจจัยผลกระทบการอ้างอิงของวารสารวิชาการสาขาวิทยาศาสตร์ที่บริษัททอมสันเป็นผู้จัดทำดัชนีประจำทุกปี โดยจะตีพิมพ์ปัจจัยและตัวชี้วัดใน "รายงานการอ้างอิงเอกสารวิชาการ" (Journal Citation Reports) ค่าที่เกี่ยวข้องบางตัวก็จะถูกคำนวณและตีพิมพ์โดยทอมสันเช่นกันใน:
ดัชนีข้างเคียง (immediacy index) : ตัวเลขเฉลี่ยการอ้างอิงของบทความวิชาการในปีนั้นๆ
วาระครึ่งชีวิตของวารสารที่ได้รับการอ้างอิง: ได้แก่อายุช่วงกึ่งกลางของบทความที่ถูกอ้างอิงใน รายงานการอ้างอิงวารสารวิชาการ ในแต่ละปี ตัวอย่างเช่น ถ้าวารสารมีวาระครึ่งชีวิตในปี พ.ศ. 2548 เท่ากับ 5 หมายความว่า การถูกอ้างอิงจากปี พ.ศ. 2544-2548 เท่ากับ 50% ของการถูกอ้างอิงทั้งหมดของวารสารนั้นในปี พ.ศ. 2548
ปัจจัยกระทบแบบกลุ่มรวมสำหรับประเภทวิชา: คำนวณโดยการนำเอาตัวเลขการถูกอ้างอิงทั้งหมดของวารสารตามประเภทวิชามานับร่วมกับจำนวนของบทความจากวารสารทุกฉบับในประเภทวิชานั้นๆ