stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บาลงดอร์
แยกตามสโมสร

| สโมสร | จำนวนรางวัล | จำนวนนักเตะ | รายชื่อนักเตะ |
| --- | --- | --- | --- |
|  เรอัลมาดริด | 10  | 8  |    อัลเฟรโด ดี สเตฟาโน (1957, 1959)  แรมง กอปา (1958)  ลูอิช ฟีกู (2000)  โรนัลโด (2002)  ฟาบีโอ กันนาวาโร (2006)  คริสเตียโน โรนัลโด (2016, 2017)  ลูคา มอดริช (2018)  การีม แบนเซมา (2022) |
|  บาร์เซโลนา | 8  | 6  |  ลุยส์ ซัวเรซ (1960)  โยฮัน ครัฟฟ์ (1973, 1974)  ฮริสโต้ สตอยช์คอฟ (1994)  รีวัลดู (1999)  รอนัลดีนโย (2005)  เลียวเนล เมสซี (2009, 2019) |
|  ยูเวนตุส | 8  | 6  |   โอมาร์ ซีโบรี (1961)  เปาโล รอสซี่ (1982)  มีแชล ปลาตีนี (1983, 1984, 1985)  โรแบร์โต บัจโจ (1993)  ซีเนดีน ซีดาน (1998)  พาเวล เนดเวด (2003) |
|  มิลาน | 8  | 6  |  จานนี่ ริเวร่า (1969)  รืด คึลลิต (1987)   มาร์โก ฟัน บัสเติน (1988, 1989, 1992)  จอร์จ เวอาห์ (1995)  อันดรีย์ เชฟเชนโค (2004)  กาก้า (2007) |
|  บาเยิร์น | 5  | 3  |  เกิร์ด มุลเลอร์ (1970)  ฟรันซ์ เบคเคนเบาเออร์ (1972, 1976)  คาร์ล-ไฮนซ์ รุมเมนิกเก้ (1980, 1981) |
|  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 4  | 4  |  เดนิส ลอว์ (1964)   บ๊อบบี้ ชาร์ลตั้น (1966)  จอร์จ เบสต์ (1968)   คริสเตียโน โรนัลโด (2008) |
|  ดีนาโม เคียฟ | 2  | 2  |  โอเล็ก บลอคคิ่น (1975)  อิกอร์ เบลานอฟ (1986) |
|  อินเตอร์ | 2  | 2  |  โลทาร์ มัทเทอุส (1990)  โรนัลโด (1997) |
|  ฮัมบวร์ค | 2  | 1  |  เควิน คีแกน (1978, 1979) |
|  แบล็กพูล | 1  | 1  |  สแตนลี่ย์ แมทธิวส์ (1956) |
|  ดุคล่า ปราก | 1  | 1  |  โยเซฟ มาโซปุสต์ (1962) |
|  ดีนาโม มอสโก | 1  | 1  |  เลฟ ยาชิน (1963) |
|  ไบฟีกา | 1  | 1  |  เอวแซบียู (1965) |
|  เฟเรนซ์วารอส | 1  | 1  |  ฟลอริยัน อัลเบิร์ต (1967) |
|  อายักซ์ | 1  | 1  |  โยฮัน ครัฟฟ์ (1971) |
|  กลัทบัค | 1  | 1  |  อัลลัน ซิโมนเซ่น (1977) |
|  มาร์แซย์ | 1  | 1  |  ฌ็อง-ปีแยร์ ปาแป็ง (1991) |
|  ดอร์ทมุนท์ | 1  | 1  |  มัทธิอัส ซามเมอร์ (1996) |
|  ลิเวอร์พูล | 1  | 1  |  ไมเคิล โอเวน (2001) |
|  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง | 1  | 1  |  เลียวเนล เมสซี (2021) |
|  อินเตอร์ไมแอมี | 1  | 1  |  เลียวเนล เมสซี (2023) |
|  แมนเชสเตอร์ซิตี | 1  | 1  |  โรดริ (2024) |
ดูเพิ่ม

รางวัลฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า
นักฟุตบอลชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่า
อื่น ๆ เช่น ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของฟีฟ่า, ผู้ฝึกสอนฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า, รางวัลปุชกาชของฟีฟ่า
รางวัลนักฟุตบอลชายยอดเยี่ยมแห่งปีของยูฟ่า
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี (ยกเลิก)
ฟีฟ่าบาลงดอร์ (ยกเลิก)
ซูว์แปร์บาลงดอร์
บาลงดอร์เฟมิแน็ง
ถ้วยรางวัลกอปา (บาลงดอร์สำหรับผู้เล่นยอดเยี่ยมที่มีอายุต่ำกว่า 21 ปี โดยตั้งชื่อตาม แรมง กอปา)
ถ้วยรางวัลยาชิน (บาลงดอร์สำหรับผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม โดยตั้งชื่อตาม เลฟ ยาชิน)
ถ้วยรางวัลแกร์ท มึลเลอร์ (บาลงดอร์สำหรับศูนย์หน้ายอดเยี่ยม โดยตั้งชื่อตาม แกร์ท มึลเลอร์)
รางวัลโซคราเตส (บาลงดอร์สำหรับผู้เล่นยอดเยี่ยมที่อุทิศตนเพื่อสังคม โดยตั้งชื่อตาม โซคราเตส)
ลิโอเนล เมสซี คว้าบาลงดอร์มากที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยทำได้ 8 ครั้ง เขายังเป็นเจ้าของสถิติการชนะติดต่อกันมากที่สุด โดยชนะสี่ครั้งระหว่างปี ค.ศ. 2009 ถึง 2012
คริสเตียโน โรนัลโด ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงบัลลงดอร์เป็นประวัติการณ์ถึง 18 ครั้ง และเป็นผู้ชนะ 5 ครั้ง
จอร์จ เวอาห์ เป็นผู้เล่นคนแรกที่ไม่ใช่ชาวยุโรปและผู้เล่นทีมชาติแอฟริกันคนแรกที่ได้รับรางวัล
เลฟ ยาชิน เป็นผู้รักษาประตูคนเดียวที่ได้รางวัล
ฟรันทซ์ เบ็คเคินเบาเออร์ เป็นกองหลังคนเดียวที่ได้รางวัล 2 ครั้ง
คริสเตียโน โรนัลโด และ ลิโอเนล เมสซิ คว้ารางวัลบาลงดอร์ 10 สมัยติดต่อกันระหว่างพวกเขาระหว่างปี 2008 ถึง 2017
มีแชล ปลาตีนี ได้รับรางวัลสามปีติดต่อกัน (1983–85)
โรนัลโด นาซารีอู เป็นนักเตะอายุน้อยที่สุดที่ได้บาลงดอร์
โยฮัน ไกรฟฟ์ (ซ้าย) และ มาร์โก ฟัน บัสเติน จากเนเธอร์แลนด์ทั้งคู่ ชนะคนละ 3 ครั้ง
ผู้เล่นยูเครนสามคนได้รับรางวัลบาลงดอร์: อันดรีย์ แชวแชนกอ, โอเล็ก บลอคคิ่น, และ อิกอร์ เบลานอฟ
มาร์โก ฟัน บัสเติน (ซ้าย) และ รืด คึลลิต ซึ่งทั้งสองเป็นเพื่อนร่วมทีมเอซี มิลาน และเนเธอร์แลนด์ คว้าแชมป์ติดต่อกันหลายปีตั้งแต่ปี 1987 ถึง 1989
ประตูนรก

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ประตูนรก (แก้ความกำกวม)
ประตูนรกชิ้นที่จัดแสดงที่ซือริช
ประตูนรก (ฝรั่งเศส: La Porte de l'Enfer; อังกฤษ: The Gates of Hell) เป็นประติมากรรมกลุ่มขนาดใหญ่ที่สร้างโดยโอกุสต์ รอแด็งประติมากรชาวฝรั่งเศส ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส
ประติมากรรมชิ้นนี้เป็นภาพฉาก “นรกภูมิ”  (Inferno) ซึ่งเป็นภูมิแรกของ “ไตรภูมิดันเต” โดยดันเต อาลีกีเอรี มีขนาดสูง 6 เมตร, กว้าง 4 เมตร และ หนา 1 เมตร และประกอบด้วยตัวแบบ 180 ตัว ตัวแบบมีขนาดตั้งแต่ 15 เซนติเมตร จนถึงกว่า 1 เมตร ตัวแบบบางตัวก็นำมาขยายเป็นประติมากรรมชิ้นอิสระโดยรอแด็ง
ประวัติ

ประติมากรรมชิ้นนี้ได้รับการจ้างให้สร้างขึ้นโดยผู้อำนวยการวิจิตรศิลป์เมื่อปี ค.ศ. 1880 ให้สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1885 แต่รอแด็งก็ยังคงทำการสร้างอยู่เป็นพักๆ เป็นเวลา 37 ปี จนกระทั่งมาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1917
แต่พิพิธภัณฑ์ศิลปะตกแต่งก็มิได้รับการสร้างขึ้น งานของรอแด็งชิ้นนี้จึงตั้งอยู่ที่โอแตลบีรง รอแด็งอุทิศประติมากรรมชิ้นนี้, ภาพวาดลายเส้น และ สิทธิในการลอกเลียนในแก่รัฐบาลฝรั่งเศสในบั้นปลายของชีวิต ในปี ค.ศ. 1919 สองปีหลังจากที่รอแด็งเสียชีวิตโอแตลบีรงก็กลายเป็นพิพิธภัณฑ์รอแด็งซึ่งเป็นที่เก็บรักษา “ประตูนรก” และงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
แรงบันดาลใจในการสร้าง “ประตูนรก”

การสร้างงานชิ้นใหญ่ขนาด “ประตูนรก” เป็นงานที่ไม่เคยทำกันมาก่อน แต่แรงบันดาลของงานชิ้นนี้มาจากงานประติมากรรม “ประตูสวรรค์” บนบานประตูหอศีลจุ่มซานจิโอวานนิในฟลอเรนซ์ที่สร้างโดยลอเร็นโซ กิเบอร์ติ ประตูสัมริดจากคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีรูปลักษณ์จากพันธสัญญาเดิม แรงบันดาลอีกแรงหนึ่งมาจากมหาวิหารของยุคกลาง ที่บางแห่งมีทั้งงานที่รวมประติมากรรมและประติมากรรมนูนสูงด้วยกัน
รูปลักษณ์ที่เด่น

ประติมากรรมต้นฉบับเหล่านี้ได้รับการขยายและกลายเป็นงานศิลปะชิ้นเอกลักษณ์
“คนครุ่นคิด” หรือ “กวี” ฝรั่งเศส: Le Penseur) ตั้งอยู่ตอนบนของประตูเหนือบานประตู การตีความหมายหนึ่งกล่าวว่าเป็นภาพของดันเตมองลงมายังผู้คนในนรกภูมิ อีกความหมายหนึ่งก็ว่าผู้ที่เป็นแบบคือรอแด็งเอง ผู้กำลังครุ่นคิดถึงองค์ประกอบของงาน และบ้างก็เชื่อว่าเป็นภาพของอาดัมครุ่นคำนึงถึงความหายนะต่อมวลมนุษย์ที่ตนเป็นผู้นำมาหลังจากการกระทำบาปครั้งแรก
“จูบ” ฝรั่งเศส: Le Baiser เดิมเป็นภาพที่เป็นส่วนหนึ่งของประตู เช่นภาพ “ปาโอโลและฟรันเชสกาดารีมีนี” รอแด็งต้องการที่จะแสดงภาพของการเริ่มด้วยความปิติและการสิ้นสุดลงด้วยการถูกลงโทษ แต่ก็นำรูปลักษณ์นี้ออก และกลายมาเป็นประติมากรรมชิ้นที่รู้จักกันว่า “จูบ” เพราะเป็นงานที่แสดงความรู้สึกอันตรงกันข้ามกับรูปลักษณ์อื่นๆ บนบานประตู
“อูโลลิโนและบุตร” (ฝรั่งเศส: Ugolin et ses enfants) เป็นประติมากรรมที่เป็นภาพของเคานต์ Ugolino della Gherardescaผู้ตามตำนานแล้วกินซากศพลูกของตนเองหลังจากที่ลูกตายจากการอดอาหาร กลุ่มอูโลลิโนต่อมาหล่อเป็นประติมากรรมสัมริดอีกชิ้นหนึ่งในปี ค.ศ. 1882
“Les trois Ombres” เดิมเป็นประติมากรรมเป็นรูปลักษณ์สามรูปแยกกันในปี ค.ศ. 1899 ต่อมารอแด็งเชื่อมเข้าด้วยกันที่มือ คล้ายกับเวอร์ชันขนาดเล็กกว่า เดิมรูปลักษณ์ชี้ไปที่วลี "Lasciate ogne speranza, voi ch'intrate" (ไทย: สิ้นความหวังจนหมดสิ้น, ท่านผู้ที่เข้ามา ณ ที่นี่)
“ความรักเทียม” (ฝรั่งเศส: Fugit Amor) ตั้งอยู่บนบานขวาของประตู เป็นประติมากรรมรูปลักษณ์หลายรูปของคนรักที่เป็นสัญลักษณ์ของเพาโลและรูปลักษณ์ฟรานเชสคาดาริมินี ภาพชายรู้จักกันในชื่อ The Prodigial ด้วย
“ปาโอโลและฟรันเชสกา” (อังกฤษ: Paolo and Francesca) เป็นประติมากรรมที่ตั้งอยู่บนบานซ้ายของประตู ปาโอโลพยายามดึงตัวฟรันเชสกาที่ดูเหมือนจะหลุดลอยไป
“คำนึง” (อังกฤษ: Meditation) เป็นประติมากรรมที่อยู่ทางขวาสุดของหน้าบันของประตู ที่สร้างเป็นงานชิ้นใหญ่ในปี ค.ศ. 1896
“ภรรยาสูงอายุ” (อังกฤษ: The Old Courtesan) เป็นประติมากรรมสำริดที่หล่อในปี ค.ศ. 1910 ของสตรีเปลือยสูงอายุ หรือที่เรียกว่า “Celle qui fut la belle heaulmière” (ไทย: เธอผู้ครั้งหนึ่งเป็นภรรยาคนงามของคนทำหมวกเกราะ) ซึ่งเป็นชื่อของบทกวีนิพนธ์โดยฟรองซัวส์ วิลลง
“ฉันเป็นคนงาม” (ฝรั่งเศส: Je Suis Belle) เป็นประติมากรรมที่หล่อในปี ค.ศ. 1882 เป็นกลุ่มคนกลุ่มที่สองทางด้านขวาสุดของประตู
“ฤดูใบไม้ผลิอันไม่สิ้นสุด” (อังกฤษ: Eternal Springtime) เป็นประติมากรรมที่หล่อในปี ค.ศ. 1884
“อาดัมและอีฟ” รอแด็งของทุนเพิ่มขึ้นจากผู้อำนวยการในการสร้างงานประติมากรรมชิ้นนี้ โดยตั้งใจที่จะใช้ขนาบประตูสองข้าง
ที่ตั้ง

พลาสเตอร์ของงานต้นฉบับได้รับการบูรณะในปี ค.ศ. 1917 และตั้งแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์รอแด็ง ในปารีส และพลาสเตอร์ที่แสดงขั้นตอนของการพัฒนาของงานตั้งแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์รอแด็งในมูดอง และในปี ค.ศ. 1917 เช่นกันก็ได้มีการสร้างหุ่นจำลองของพิมพ์ประติมากรรมสัมริดสำหรับ:
พิพิธภัณฑ์รอแด็ง ในปารีส
พิพิธภัณฑ์รอแด็ง ในฟิลาเดลเฟีย
พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ เก็บถาวร 2011-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ในโตเกียว
ต่อมาก็ได้มีการหล่อประติมากรรมสัมริดโดยพิพิธภัณฑ์รอแด็งให้แก่สถาบันหลายสถาบันที่รวมทั้ง:
Kunsthaus Zürich, ซือริช
สวนประติมากรรมรอแด็ง บี. เจอราลด์ แคนเตอร์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
หอศิลป์รอแด็ง, โซล, เกาหลี
ดูเพิ่ม

โอกุสต์ รอแด็ง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ “ประตูนรก”
Musée Rodin, Paris, France
A free documentary about the Gates of Hell. Why did Rodin make two different gates and why they helped redefine the art of sculpture?
Rodin Museum, Philadelphia, Pennsylvania, USA
Alighieri, Dante. Inferno, Canto V เก็บถาวร 2009-01-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Gigapan image of the Gates of Hell.
Octave Mirbeau, « Auguste Rodin ».
| ด ค กจิตรกรรมโดยโอกุสต์ รอแด็ง (ค> ศ. 1840–ค.ศ. 1917) |
| --- | --- |
ผลงาน:  ยุคสัมริด (ค.ศ. 1877)  คนเดิน (ราว ค.ศ. 1877)  ประตูนรก (ค.ศ. 1885)  ชาวเมืองกาแล (ค.ศ. 1889)  จูบ (ค.ศ. 1889)  คนครุ่นคิด (ค.ศ. 1902)  อนุสรณ์แด่บาลซัก 
ผู้เกี่ยวข้องและสถานที่:  กามีย์ โกลแดล  โอแตลบีรง, ปารีส  พิพิธภัณฑ์รอแด็ง , ปารีส  พิพิธภัณฑ์รอแด็ง , ฟิลาเดลเฟีย 
  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามยุค  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
ปาเต

ปาเตหลายหลายชนิดคู่กับแตรีน
ปาเต (ฝรั่งเศส: pâté) เป็นอาหารยุโรปประเภทหนึ่ง ในภาษาฝรั่งเศสหมายถึงเนื้อบดผสมไขมัน ปาเตโดยทั่วไปมีลักษณะเป็นซอสสำหรับทา ทำจากเนื้อบดละเอียดหรือส่วนผสมของเนื้อและตับบดหยาบ ๆ และมักผสมไขมัน ผัก สมุนไพร เครื่องเทศ หรือไวน์ เป็นต้น
ในประเทศฝรั่งเศสและประเทศเบลเยียม ปาเตอาจใช้เป็นไส้พายหรือขนมปังแถว เรียก "ปาเตอ็องครุต" (ฝรั่งเศส: pâté en croûte) หรือใช้อบด้วยแตร์รีนหรือแม่พิมพ์แบบอื่น เรียก "ปาเตอ็องแตรีน" (ฝรั่งเศส: pâté en terrine) ปาเตประเภทที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "ปาเตเดอฟัวกรา" (ฝรั่งเศส: pâté de foie gras) ทำจากตับของห่านที่ขุนจนอ้วน คำว่า "ฟัวกราอ็องตีเย" (ฝรั่งเศส: foie gras entier) หมายถึง ตับห่านธรรมดาที่ได้รับการปรุงสุกและหั่นเป็นแผ่น ไม่ใช่ปาเต
ส่วนในประเทศเนเธอร์แลนด์ ประเทศเยอรมนี ประเทศฟินแลนด์ ประเทศฮังการี ประเทศสวีเดน และประเทศออสเตรีย ปาเตที่ทำจากตับบางชนิดจะมีลักษณะอ่อนยวบ โดยมากเป็นไส้กรอกที่ใช้ทานได้ ภาษาดัตช์เรียก "leverworst" ภาษาเยอรมันเรียก "leberwurst" ส่วนในสหรัฐอเมริกาเรียก "ลีเวอร์วูสต์" (liverwurst) หรือ "โบรนชวีเจอร์" (braunschweiger) ลีเวอร์วูสต์บางชนิดหั่นได้ ซึ่งในสหรัฐอเมริกานิยมใช้รับประทานคู่กับแซนด์วิช
ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่

ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่
ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ (ฝรั่งเศส: France métropolitaine, la Métropole, l'Hexagone) คือประเทศฝรั่งเศสที่ตั้งอยู่บนทวีปยุโรป รวมทั้งคอร์ซิกา ซึ่งจะตรงกันข้ามกับประเทศฝรั่งเศสโพ้นทะเล (DOM - TOM) ที่ประกอบด้วยจังหวัดโพ้นทะเล (Départements d'outre-mer : DOM), ดินแดนโพ้นทะเล (Territoires d'outre-mer : TOM) และอาณานิคมโพ้นทะเล (Collectivitiés d'outre-mer : COM)
ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่และประเทศฝรั่งเศสโพ้นทะเลรวมกันเป็น สาธารณรัฐฝรั่งเศส ซึ่งแผ่นดินใหญ่นั้นมีพื้นที่ 81.8% และประชากร 96% ของสาธารณรัฐฝรั่งเศส
จังหวัดโพ้นทะเลทั้งห้าแห่งได้แก่ มาร์ตีนิก กัวเดอลุป เรอูว์นียง เฟรนช์เกียนา และมายอต มีสถานะทางการเมืองเท่ากับจังหวัดในแผ่นดินใหญ่ เมื่อแผ่นดินใหญ่กับจังหวัดโพ้นทะเลทั้งห้ารวมกันมักจะถูกเรียกว่า "ประเทศฝรั่งเศสทั้งหมด" (France entière) โดยหน่วยงานบริหารของประเทศฝรั่งเศส โดยเฉพาะสถาบันอินซี (INSEE) แม้ว่า "ประเทศฝรั่งเศสทั้งหมด" (France entière) จะไม่รวมอาณานิคมโพ้นทะเลและดินแดนโพ้นทะเล ซึ่งมีอำนาจในการปกครองตนเองมากกว่าจังหวัดโพ้นทะเล
ในประเทศฝรั่งเศสโพ้นทะเล ชาวฝรั่งเศสที่มาจากประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่มักจะถูกเรียกว่า "เมโทร" (Métro) ซึ่งเป็นคำย่อของคำว่า "เมทรอปอลีแต็ง" (Métropolitain)
ที่มาของชื่อ

คำว่า "ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่" (France métropolitaine) นั้นมีที่มาตั้งแต่ยุคจักรวรรดินิยม (ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 20) เมื่อประเทศฝรั่งเศสถูกเรียกว่า "la Métropole" (แปลว่า เมืองเอก, เมืองแม่, แผ่นดินใหญ่) เพื่อให้เห็นถึงความแตกต่างกับอาณานิคมและดินแดนอารักขา (les colonies หรือ l'Empire) คำเดียวกันนี้ยังเคยใช้กับประเทศยุโรปที่เคยมีอาณานิคมอีกด้วย (เช่น "Metropolitan Britain" หรือ "España metropolitana") ซึ่งคำดังกล่าวไม่ว่าจะเป็น "metropolis" หรือ "metropolitan" ต่างมาจากภาษากรีกโบราณ "metropolis" (จาก μήτηρ, mētēr = แม่ และ πόλις, pólis = เมือง) ซึ่งเคยใช้กับเมืองหรือรัฐที่มีอาณานิคมในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (เช่น มาร์เซย์ เป็นเมืองขึ้นของโฟซา (Phocaea) ดังนั้นโฟซาเป็นเมืองแม่ (metropolis) ของมาร์เซย์ เป็นต้น) และต่อมาคำว่า "metropolis" และ "metropolitan" ได้มีความหมายว่า "เมืองแม่" หรือ "รัฐปกครองของอาณานิคม" ซึ่งใช้กับประเทศและชาติเพื่อให้ตรงกันข้ามกับอาณานิคม
ในปัจจุบัน บางคนไม่ปรารถนาที่จะใช้คำว่า "ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่" (France métropolitaine) เนื่องจากความหมายเดิมของศัพท์ที่ใช้กับดินแดนอาณานิคม พวกเขาชอบที่จะเรียกว่า "ประเทศฝรั่งเศสในดินแดนยุโรป" (le territoire européen de la France) มากกว่า เหมือนที่ระบุในสนธิสัญญาก่อตั้งสหภาพยุโรป ทั้งนี้ทั้งนั้นพวกเขายังได้ต่อต้านการที่แบ่งประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่และประเทศฝรั่งเศสโพ้นทะเลในหลายๆ ด้านเช่น สถาบันอินซี (INSEE) เคยคำนวณสถิติประชากร เศรษฐกิจ ฯลฯ ให้กับประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่เท่านั้น แล้วค่อยทำสถิติของประเทศฝรั่งเศสโพ้นทะเลทีหลังและต่างหาก ซึ่งประชาชนก็ได้ต่อต้านการกระทำเช่นนี้เป็นอย่างมาก โดยกล่าวว่าจังหวัดโพ้นทะเลทั้งห้าเป็นของประเทศฝรั่งเศสอย่างสมบูรณ์ ซึ่งส่งผลให้ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา สถาบันอินซี (INSEE) ได้ทำสถิติโดยรวมจังหวัดโพ้นทะเลทั้งห้าไว้ด้วย (เช่น จำนวนประชากรและผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ) สถาบันอินซีจึงเรียกประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่และจังหวัดโพ้นทะเลทั้งห้าเป็น "ประเทศฝรั่งเศสทั้งหมด" (France entière) ซึ่งจะไม่รวมอาณานิคมโพ้นทะเลและดินแดนโพ้นทะเลไว้ แต่เมื่อพูดถึงหน่วยงานบริหารในสาขาอื่นๆ แล้วนั้น ความหมายของคำว่า "ประเทศฝรั่งเศสทั้งหมด" (France entière) อาจจะแตกต่างไป เช่น เมื่อกระทรวงมหาดไทยฝรั่งเศส ประกาศผลการเลือกตั้ง และใช้คำว่า "ประเทศฝรั่งเศสทั้งหมด" (France entière) นั่นหมายถึงสาธารณรัฐฝรั่งเศสทั้งหมด ไม่ใช่เฉพาะประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่และประเทศฝรั่งเศสโพ้นทะเลตามความหมายของสถาบันอินซี (INSEE)
ข้อมูลและสถิติ

ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ 551,695 กม.² (213,011 ตร.ไมล์) ในขณะที่ประเทศฝรั่งเศสโพ้นทะเลครอบคลุมพื้นที่ 123,148 กม.² (47,548 ตร.ไมล์) โดยรวมกันเป็น 674,843 กม.² (260,558 ตร.ไมล์) (ซึ่งไม่รวมกับดินแดนอาเดลีในแอนตาร์กติกาที่มีปัญหา) ซึ่งเมื่อคำนวณดูแล้ว พื้นที่ของประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่นั้นเท่ากับ 81.8% ของพื้นที่สาธารณรัฐฝรั่งเศส
สถิติเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551 มีประชากรกว่า 61,875,822 คนอาศัยอยู่ในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ ในขณะที่ 2,597,318 อาศัยอยู่ในประเทศฝรั่งเศสโพ้นทะเล โดยรวมเป็นประชากร 64,473,140 คน ซึ่งเมื่อคำนวณดูแล้ว ประชากรของประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่เท่ากับ 96% ของประชากรทั้งหมดของสาธารณรัฐฝรั่งเศส
ในการเลือกตั้งรอบสองของการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2550 ประชาชนกว่า 37,342,004 คนได้ลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง (83.97% จากผู้มีสิทธิเลือกตั้ง) โดยที่ประชาชน 35,907,015 คน (96.16% ของผู้ลงคะแนนเสียง) ลงคะแนนเสียงในแผ่นดินใหญ่ (85.31%) อีก 1,088,679 (2.91% ของผู้ลงคะแนนเสียง) ลงคะแนนเสียงในประเทศฝรั่งเศสโพ้นทะเล (69.85%) และ 346,310 (0.93 ของผู้ลงคะแนนเสียง) ลงคะแนนเสียงในต่างประเทศ (ชาวฝรั่งเศสที่อาศัยอยู่ต่างประเทศ - 42.13%)
สภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสประกอบด้วยสมาชิก 577 คน โดยที่ 555 คน (96.2% จากทั้งหมด) ได้รับเลือกตั้งในแผ่นดินใหญ่ ในขณะที่อีก 22 คน (3.8% จากทั้งหมด) ได้รับเลือกตั้งในประเทศฝรั่งเศสโพ้นทะเล
ประเทศฝรั่งเศสภาคพื้นทวีป

ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ เมื่อไม่รวมกับคอร์ซิกา (กอร์ส) จะถูกเรียกว่า "ประเทศฝรั่งเศสภาคพื้นทวีป" (La France continentale) หรือ "ทวีป" (le continent) ในคอร์ซิกา (กอร์ส) ชาวฝรั่งเศสที่มาจากประเทศฝรั่งเศสภาคพื้นทวีปจะถูกเรียกว่า "ชาวทวีป" (les continentaux)
ชาวฝรั่งเศสส่วนมากมักจะเรียกประเทศฝรั่งเศสภาคพื้นทวีปว่า "หกเหลี่ยม" (L'Hexagone) ซึ่งมาจากรูปทรงของประเทศ โดยภาพฝรั่งเศสในรูปหกเหลี่ยมปรากฏครั้งแรกในหนังสือภูมิศาสตร์ฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1850
ดูเพิ่ม

ออสเตรเลียแผ่นดินใหญ่
จีนแผ่นดินใหญ่
ยุโรปแผ่นดินใหญ่
ฟินแลนด์แผ่นดินใหญ่
อินเดียแผ่นดินใหญ่
ญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่
โปรตุเกสแผ่นดินใหญ่
ประเทศไทยแผ่นดินใหญ่
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

(ฝรั่งเศส) Francemetropoltaine.fr - รายชื่อเมืองและหมู่บ้าน 38,000 แห่งในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ เก็บถาวร 2008-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่
ภาพ l'Hexagone ที่ทับด้วยประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่บนเหรียญ 1 ฟรังก์ที่ระลึกชาร์ล เดอ โกลใน ค.ศ. 1988 เมื่อเรียงตามมุมหกเหลี่ยมทวนเข็มนาฬิกา เป็นไปตามนี้: 1. ชายฝั่งช่องแคบ, 2. ชายฝั่งแอตแลนติก, 3. เทือกเขาพิรินี (ชายแดนประเทศสเปน), 4. ชายฝั่งเมดิเตอร์เรเนียน, 5. ชายแดนตะวันออก (แอลป์, ฌูรา และไรน์ตอนบน; ประเทศโมนาโกถึงคาลส์รูเออ) และ 6. ชายแดนทางเหนือ (ไรน์ลันของเยอรมนีถึงเบลเยียม; คาลส์รูเออถึงเดิงแกร์ก)
ปัป มาตาร์ ซาร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ปัป มาตาร์ ซาร์
วันเกิด:   (2002-09-14) 14 กันยายน ค.ศ. 2002 (22 ปี)
สถานที่เกิด:  ตียารัว เซเนกัล
ส่วนสูง:  1.85 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ทอตนัมฮอตสเปอร์
หมายเลข:  29
สโมสรเยาวชน
:  เฌเนราซียงฟุต
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2020–2021 |  แม็ส |  22 |  (3) |
| 2021– |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |  18 |  (1) |
| 2021–2022 |  → แม็ส (ยืม) |  33 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2019 |  เซเนกัลรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |  6 |  (3) |
| 2021– |  เซเนกัล |  16 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18 กันยายน 2023 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 23:23, 16 ตุลาคม 2023 (UTC)
ปัป มาตาร์ ซาร์ (ฝรั่งเศส: Pape Matar Sarr) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเซเนกัลที่เล่นเป็นกองกลางตัวรับให้แก่ทอตนัมฮอตสเปอร์ในพรีเมียร์ลีกและทีมชาติเซเนกัล
ระดับสโมสร

ปัป มาตาร์ ซาร์เปิดตัวการเล่นระดับอาชีพกับเฌเนราซียงฟุต ทีมในประเทศบ้านเกิดของเขา ก่อนที่จะเซ็นสัญญา 5 ปีกับแม็สในลีกเอิงเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2020
ในตอนแรก ซาร์ถูกส่งไปเล่นให้กับทีมสำรองของแม็สในช็องปียอนานาซียอนาล 2 แต่ลงเล่นเพียง 1 นัดก่อนที่เขาจะถูกเรียกตัวกลับสู่ทีมชุดใหญ่หลังจากฤดูกาลต้องจบลงเนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ในฝรั่งเศส เขาประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ของแม็สเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2020 ในการแข่งขันลีกเอิงที่พบกับแบร็สต์ เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2021 ซาร์ยิงประตูแรกในลีกเอิงในเกมเยือน ซึ่งเป็นชัยชนะเหนือเบรสต์ 4–2
เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2021 ซาร์เซ็นสัญญากับทอตนัมฮอตสเปอร์ แต่แม็สได้ยืมตัวซาร์จนกระทั่งจบฤดูกาล 2021–22 ในวันที่ 1 มกราคม 2023 ในที่สุดซาร์ก็ได้เปิดตัวในพรีเมียร์ลีกที่รอคอยมานานโดยลงเล่นแทนอีฟว์ บีซูมา ในนาทีที่ 80 ในเกมที่แพ้ในบ้านต่อแอสตันวิลลา 0–2 นับตั้งแต่การปรากฏตัวครั้งแรกของเขาเจอกับแอสตันวิลลา ซาร์ได้ลงเล่นให้สเปอร์เป็นประจำ ไม่ว่าจะลงเป็นตัวสำรองหรือเป็นตัวจริงก็ตาม เขามีส่วนร่วมกับประตูแรกโดยแอสซิสต์ในวันที่ 28 พฤษภาคม 2023 ในเกมสุดท้ายของฤดูกาลที่ออกไปเยือนและเอาชนะลีดส์ยูไนเต็ด 4–1 เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2023 ซาร์ทำประตูแรกให้ทอตนัมฮอตสเปอร์ในเกมเหย้านัดแรกของฤดูกาล 2023–24 โดยชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 2–0
ปาร์เมนีแดส

| ปาร์เมนีแดส |
| --- | --- |
รูปปั้นครึ่งตัวของปาร์เมนีแดส ค้นพบที่เวเลีย
เกิด: ป. 515 ปีก่อนค.ศ. เวเลีย, แมกนากรีเชีย
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
มีอิทธิพลต่อ: นักปราชญ์ในโลกตะวันตก, โดยเฉพาะ ซีโน, เมลิสซุสแห่งซาโมส, เพลโต, บารุค สปิโนซา, ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์, ฟรีดริช นีทเชอ, มาร์ติน ไฮเด็กเกอร์, เอ็มมานูเอล เซเวริโน, Meinong
ได้รับอิทธิพลจาก: พีทาโกรัส, เซนอฟะนีส, เฮราคลิตุส
 
ปาร์เมนีแดส (กรีก: Παρμενίδης, Parmenídēs, [par.me.ní.dɛːs]) หรือ พาร์เมนิดีส (อังกฤษ: Parmenides) เป็นนักปรัชญาชาวกรีกเกิดที่เมืองอีเลียเมื่อ พ.ศ. 29 แต่ไม่ทราบปีที่เสียชีวิต เขาเคยศึกษาปรัชญากลุ่มพีทาโกรัส ก่อนที่จะแยกมาตั้งปรัชญาของตนเองขึ้น มีลักษณะใกล้เคียงกับปรัชญาของเซนอฟะนีส โดยแบ่งแยกความจริงเป็นสองแบบคือความจริงแท้เรียกภวันต์ เป็นสิ่งที่เป็นหนึ่งเดียว แบ่งแยกไม่ได้ ไม่เกิดไม่ดับ กับความจริงเทียมซึ่งเป็นมายาและความหลอกลวง
ปาแลเดนาซียง

ปาแลเดนาซียง
ปาแลเดนาซียง (ฝรั่งเศส: Palais des Nations, แปล: วังประชาชาติ) เป็นที่ทำการของสำนักงานสหประชาชาติประจำเจนีวา ตั้งอยู่ในนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ อาคารหลังนี้ใช้เวลาก่อสร้าง 8 ปีจนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1938 หนึ่งปีก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจะปะทุขึ้น เพื่อใช้งานเป็นสำนักงานใหญ่ของสันนิบาตชาติ ต่อมาในปี ค.ศ. 1946 หลังการก่อตั้งสหประชาชาติได้ไม่ถึงปี อาคารแห่งนี้ก็ถูกใช้งานเป็นสำนักงานสหประชาชาติ แม้ว่าในขณะนั้น สวิตเซอร์แลนด์จะยังไม่ได้เป็นสมาชิกสหประชาชาติก็ตาม ซึ่งในปี ค.ศ. 1938 ปาแลเดนาซียงถือเป็นหมู่อาคารที่ปริมาตรมากที่สุดเป็นลำดับสองของยุโรปรองจากพระราชวังแวร์ซาย ภายในอาคารแต่ละส่วนมีการจัดแสดงงานศิลปะจากหลายส่วนของโลก
ปอล แป็งเลอเว

| ปอล แป็งเลอเว Paul Painlevé |
| --- | --- |
แป็งเลอเวใน ค.ศ. 1923

นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 12 กันยายน ค.ศ. 1917 – 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917
ประธานาธิบดี: แรมง ปวงกาเร
ก่อนหน้า: อาแล็กซ็องดร์ รีโบ
ถัดไป: ฌอร์ฌ เกลม็องโซ
ดำรงตำแหน่ง 17 เมษายน ค.ศ. 1925 – 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925
ประธานาธิบดี: กัสตง ดูแมร์ก
ก่อนหน้า: เอดัวร์ แอรีโย
ถัดไป: อาริสตีด บรีย็อง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 ธันวาคม ค.ศ. 1863 ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 29 ตุลาคม ค.ศ. 1933(1933-10-29) (69 ปี) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส

ปอล แป็งเลอเว (ฝรั่งเศส: Paul Painlevé) เป็นนักคณิตศาสตร์และรัฐบุรุษชาวฝรั่งเศส เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสองครั้งใน ค.ศ. 1917 และใน ค.ศ. 1925
ประวัติ

แป็งเลอเวเกิดในกรุงปารีส เกิดในครอบครัวศิลปินอาชีพ ในตอนแรก เขามีความสนใจเรียนวิศวกรรมศาสตร์หรือรัฐศาสตร์ แต่แล้วใน ค.ศ. 1883 ก็ตัดสินใจเข้าเรียนคณิตศาสตร์ที่วิทยาลัย เอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์ (École Normale Supérieure) ในกรุงปารีส และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1887
หลังจากนั้นเขาไปศึกษาหลักสูตรระยะสั้นที่เมืองเกิททิงเงิน ประเทศเยอรมนี แล้วจึงกลับมาเป็นอาจารย์คณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปารีส, วิทยาลัยสารพัดช่าง, วิทยาลัยฝรั่งเศส และ เอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์ และได้ไปบรรยายในมหาวิทยาลัยชั้นนำของยุโรป
แป็งเลอเวเริ่มงานการเมืองใน ค.ศ. 1915 ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการศึกษาและนวัตกรรม จากนั้นใน ค.ศ. 1917 ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการสงคราม และได้เป็นนายกรัฐมนตรีในปีเดียวกันหลังนายกรัฐมนตรีรีโบลาออกเนื่องจากขาดเสียงสนับสนุนในสภา นายกรัฐมนตรีแป็งเลอเวเป็นกระบอกเสียงจนนำไปสู่การจัดตั้งคณะมนตรีการสงครามสูงสุด (Supreme War Council) ซึ่งเป็นคณะกรรมการบังคับบัญชาระดับสูงสุดของกองทัพสัมพันธมิตรในปลายสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศส

ปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศสปีค.ศ.1794 วาดโดยPhilibert-Louis Debucourt
ปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: calendrier républicain français) มักถูกเรียกว่า ปฏิทินของนักปฏิวัติฝรั่งเศส (calendrier révolutionnaire français) เป็นปฏิทินที่ก่อตั้งในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส และถูกใช้โดยรัฐบาลฝรั่งเศสไว้ประมาณ 12 ปี ตั้งแต่ปลายปีค.ศ.1793 ถึง ค.ศ.1805 และอีก 18 วันโดยคอมมูนปารีสในปีค.ศ.1871. ระบบปฏิทินนี้ถูกออกแบบไว้เพื่อลบล้างอิทธิพลทางศาสนาและพระมหากษัตริย์ออกจากปฏิทินทั้งหมด และเป็นส่วนหนึ่งของเป้าหมายใหญ่ของการทำตามแบบทศนิยม (decimalisation) ในประเทศฝรั่งเศส (ซึ่งรวมไปถึงเวลาทศนิยมของวัน, หน่วยเงินทศนิยม และเมตริก).
เดือน

ปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศสเริ่มต้นที่ศารทวิษุวัตในปารีส และมีทั้งหมด 12 เดือน แต่ละเดือนมี 30 วัน โดยจะตั้งชื่อเดือนตามธรรมชาติ และสภาพอากาศในและรอบปารีส. วันพิเศษอีกห้าหรือหกวันในปีที่ไม่ได้อยู่ในเดือน แต่จะขึ้นอยู่กับSansculottides หรือวันเสริม.
ฤดูใบไม้ร่วง:
Vendémiaire (จากภาษาฝรั่งเศส vendange ที่ได้มาจากภาษาลาติน vindemia, "เก็บเกี่ยวองุ่น") เริ่มวันที่ 22, 23 หรือ 24 กันยายน
Brumaire / บรูว์แมร์ (จากภาษาฝรั่งเศส brume, "หมอก") เริ่มวันที่ 22, 23 หรือ 24 ตุลาคม
Frimaire (จากภาษาฝรั่งเศส frimas, "น้ำค้างแข็ง") เริ่มวันที่ 21, 22 หรือ 23 พฤศจิกายน
ฤดูหนาว:
Nivôse (จากภาษาลาติน nivosus, "เต็มไปด้วยหิมะ") เริ่มวันที่ 21, 22 หรือ 23 ธันวาคม
Pluviôse (จากภาษาฝรั่งเศส pluvieux ที่ได้มาจากภาษาลาติน pluvius, "ฝนตก") เริ่มวันที่ 20, 21 หรือ 22 มกราคม
Ventôse (จากภาษาฝรั่งเศส venteux ที่ได้มาจากภาษาลาติน ventosus, "ลมแรง") เริ่มวันที่ 19, 20 หรือ 21 กุมภาพันธ์
ฤดูใบไม้ผลิ:
Germinal (จากภาษาฝรั่งเศส การงอก) เริ่มวันที่ 20 หรือ 21 มีนาคม
Floréal (จากภาษาฝรั่งเศส fleur ที่ได้มาจากภาษาลาติน flos, "ดอกไม้") เริ่มวันที่ 20 หรือ 21 เมษายน
Prairial (จากภาษาฝรั่งเศส prairie, "ทุ่งหญ้า") เริ่มวันที่ 20 หรือ 21 พฤษภาคม
ฤดูร้อน:
Messidor (จากภาษาลาติน messis, "การเก็บเกี่ยว") เริ่มวันที่ 19 หรือ 20 มิถุนายน
Thermidor (หรือ Fervidor; จากภาษากรีก thermon, "ฤดูร้อน") เริ่มวันที่ 19 หรือ 20 กรกฎาคม
Fructidor / ฟรูว์ตีดอร์ (จากภาษาลาติน fructus, "ผลไม้") เริ่มวันที่ 18 หรือ 19 สิงหาคม
เดือนส่วนใหญ่ตั้งตามศัพท์จากภาษาฝรั่งเศส, ภาษาลาติน และภาษากรีก
ในอังกฤษ มีการล้อเลียนชิ่อเดือนปฏิทินนี้เป็น: Wheezy, Sneezy และFreezy; Slippy, Drippy และNippy; Showery, Flowery และBowery; Hoppy, Croppy และPoppy. ส่วนทอมัส คาร์ลีลย์ นักประวัติศาสตร์ชาวสก็อตได้ตั้งชื่อปฏิทินให้เป็นทางการมากขึ้นในปีค.ศ.1837 โดยมีชื่อเป็น Vintagearious, Fogarious, Frostarious, Snowous, Rainous, Windous, Buddal, Floweral, Meadowal, Reapidor, Heatidor และ Fruitidor
สิบวันต่อสัปดาห์

ในเดือนหนึ่งจะถูกแบ่งเป็นสาม décades หรือ "สัปดาห์" ที่มี 10 วัน โดยมีชื่อ ดังนี้:
primidi (วันแรก)
duodi (วันที่สอง)
tridi (วันที่สาม)
quartidi (วันที่สี่)
quintidi (วันที่ห้า)
sextidi (วันที่หก)
septidi (วันที่เจ็ด)
octidi (วันที่แปด)
nonidi (วันที่เก้า)
décadi (วันที่สิบ)
Décades ถูกยกเลิกใน Floréal an X (เมษายน ค.ศ.1802).