stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Who2 profile
Profile at kjeld.com | Crown Princess Masako เก็บถาวร 2008-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Australian author of Princess Masako biography receives death threats เก็บถาวร 2007-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hello! Magazine | Japan's Masako
Kunaicho | Their Imperial Highnesses Crown Prince Naruhito and Crown Princess Masako
Imperial Household Denies Exerting Pressure Over Masako Book 19 February 2007
Website of Ben Hills, Author of Prisoner of the Chrysanthemum Throne เก็บถาวร 2009-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Sunday Times | Land of the rising daughter เก็บถาวร 2011-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน June 4, 2006
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ |  | จักรพรรดินีญี่ปุ่น  (1 พฤษภาคม 2562 – ปัจจุบัน) |  | ​ยังดำรงพระอิสริยยศ​ |
| ด ค กเจ้าหญิงญี่ปุ่นโดยการเสกสมรส |
| --- | --- | --- |
นับตั้งแต่รัชกาลของจักรพรรดิเมจิเป็นต้นไป
| รุ่นที่ 1 |  ซาดาโกะ คูโจ  |  |
| รุ่นที่ 2 |  เจ้าหญิงนางาโกะแห่งคูนิ†  เซ็ตสึโกะ มัตสึไดระ  คิกูโกะ โทกูงาวะ  ยูริโกะ ทากางิ  |  |
| รุ่นที่ 3 |  มิจิโกะ โชดะ  ฮานาโกะ สึงารุ  โนบูโกะ อาโซ  ฮิซาโกะ ทตโตริ  |  |
| รุ่นที่ 4 |  มาซาโกะ โอวาดะ  คิโกะ คาวาชิมะ  |  |
† เป็นเจ้าหญิงญี่ปุ่นมาแต่แรกประสูติ
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ปัจจุบัน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   สมเด็จพระราชินีลามัตเซบูลา   สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ   เจ้าหญิงลัลลา ซัลมา 
เอเชีย:   สมเด็จพระราชินีซาเลฮา   สมเด็จพระราชินีรานยา   สมเด็จพระราชินีซาบิกา   สมเด็จพระราชินีเจตซุน เพมา   ญะวาฮิร บินต์ ฮะมัด   ฟาห์ดา บินต์ ฟาลาห์   สมเด็จพระราชินีตุนกู อาซิซะฮ์ อามีนะฮ์ ไมมูนะฮ์   สมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ   สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี   อาฮัด บินต์ อับดุลลาห์   ชารีฟะฮ์ ซูไลมัน   ซัลมา บินต์ ฮัมดาม 
ยุโรป:   สมเด็จพระราชินีซิลเวีย   สมเด็จพระราชินีซอนยา   แกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซา   เจ้าหญิงชาร์ลีน   สมเด็จพระราชินีมักซิมา   สมเด็จพระราชินีมาตีลด์   สมเด็จพระราชินีแมรี   สมเด็จพระราชินีเลติเซีย   สมเด็จพระราชินีคามิลลา   บรีฌิต มาครง 
โอเชียเนีย:   สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอู 
ดูเพิ่ม : รายพระนามพระมหากษัตริย์รัชกาลปัจจุบันเรียงตามรัชกาล - หมวดหมู่:คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ - หมวดหมู่:สมเด็จพระราชินี
สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ ใน พ.ศ. 2562
วัดหอคอย

| วัดหอคอย |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบางน้ำเปรี้ยว อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดหอคอย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางน้ำเปรี้ยว อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา ปัจจุบันมี พระอธิการเปรมทอง ญาณสมฺปนฺโน เป็นเจ้าอาวาส
วัดหอคอย แต่เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาพระครูอาคมสิทธาภรณ์ เจ้าคณะอำเภอบางน้ำเปรี้ยว ในสมัยนั้นทราบว่ามีวัดร้างในเขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จึงมีความประสงค์จะยกวัดร้างขึ้นเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษา จึงมอบหมายให้พระเปรมทอง ญาณสมฺปนฺโน สังกัดวัดคลองเจ้า ตำบลศาลาแดง ร่วมมือกับชาวบ้านหอคอยและหมู่บ้านใกล้เคียง บูรณปฏิสังขรณ์อาคารเสนาสนะใหม่ทั้งหมด ยกวัดหอคอย (ร้าง) ขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2553
อาคารเสนาสนะที่สร้างแล้ว คือ ศาลาอเนกประสงค์ กุฏิสงฆ์ 2 หลัง วิหาร โรงครัว หอระฆัง และห้องน้ำ
สาธารณรัฐสโลวักที่ 1

รัฐบริวารของนาซีเยอรมนีที่ดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1939–1945
สาธารณรัฐสโลวัก (ที่หนึ่ง) (สโลวัก: (Prvá) Slovenská republika) หรือที่รู้จักในชื่อ รัฐสโลวัก (สโลวัก: Slovenský štát) เป็นรัฐบริวารระบอบฟาสซิสต์ของนาซีเยอรมนีที่ได้รับการรับรองบางส่วน ตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปกลาง ดำรงอยู่ระหว่างวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1939 ถึงวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1945 ดินแดนสโลวาเกียในเชโกสโลวาเกียได้ประกาศเอกราชด้วยการสนับสนุนจากเยอรมนี ซึ่งเป็นเวลาหนึ่งวันก่อนการยึดครองโบฮีเมียและมอเรเวียของเยอรมนี สาธารณรัฐควบคุมอาณาเขตส่วนใหญ่ของประเทศสโลวาเกียในปัจจุบัน ยกเว้นทางตอนใต้ ซึ่งยกให้กับฮังการีใน ค.ศ. 1938 สาธารณรัฐถือเป็นรัฐเอกราชอย่างเป็นทางการครั้งแรกของประวัติศาสตร์สโลวาเกีย โดยมีกรุงบราติสลาวาเป็นเมืองหลวง
พรรคประชาชนสโลวักเป็นพรรคการเมืองเดียวที่ปกครองประเทศ สาธารณรัฐสโลวักเป็นที่รับรู้โดยส่วนใหญ่จากการให้ความร่วมมือกับนาซีเยอรมนี ซึ่งรวมถึงการส่งกองทหารไปในการบุกครองโปแลนด์เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 และในการบุกครองสหภาพโซเวียตเมื่อ ค.ศ. 1941 โดยใน ค.ศ. 1940 ประเทศได้เช้าร่วมฝ่ายอักษะจากการเป็นหนึ่งในผู้ลงนามกติกาสัญญาไตรภาคี
ใน ค.ศ. 1942 ประเทศเนรเทศชาวยิว 58,000 คน (ประชากรสองในสามของชาวยิวในสโลวาเกีย) ไปยังโปแลนด์ที่ถูกเยอรมนียึดครอง โดยจ่ายเงินให้เยอรมนี 500 ไรชส์มาร์ค ต่อคน หลังจากกิจกรรมต่อต้านนาซีของพลพรรคสโลวาเกียเพิ่มมากขึ้น เยอรมนีจึงเข้ายึดครองสโลวาเกีย ซึ่งก่อให้เกิดการก่อการกำเริบใน ค.ศ. 1944 สาธารณรัฐสโลวักยุบเลิกลงภายหลังการปลดปล่อยของโซเวียตใน ค.ศ. 1945 และดินแดนสโลวาเกียถูกรวมกลับเข้าไปในสาธารณรัฐเชโกสโลวักที่ 3
ประเทศสโลวาเกียในปัจจุบันไม่ได้ถือว่าตนเองเป็นรัฐสืบทอดของสาธารณรัฐสโลวักนี้ แต่เป็นการสืบทอดจากสหพันธ์สาธารณรัฐเชโกสโลวัก อย่างไรก็ดี นักชาตินิยมบางส่วนได้เฉลิมฉลองวันประกาศเอกราชในวันที่ 14 มีนาคม
แหล่งข้อมูลอื่น

Axis History Factbook — Slovakia เก็บถาวร 2007-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Selected laws of the First Slovak Republic, including the constitution (in Slovak)
Map เก็บถาวร 2012-12-05 ที่ archive.today
A Comparison of the First and Second Slovak Republics’ Political Systems เก็บถาวร 2012-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
48°08′N 17°06′E﻿ / ﻿48.133°N 17.100°E﻿ / 48.133; 17.100
สายซากูระโดริ

| สายซากูระโดริ |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น
ปลายทาง: สถานีนากามูรากุยากูโชะ สถานีโทะกุชิเงะ
จำนวนสถานี: 21
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟฟ้าใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินเทศบาลนาโงยะ
ผู้ดำเนินงาน: การคมนาคมเทศบาลนาโงยะ
ศูนย์ซ่อมบำรุง: โทะกุชิเงะ
ขบวนรถ: 6000 และ 6050 ซีรีส์
ผู้โดยสารต่อวัน: 85,173 คน (2008)
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 10 กันยายน ค.ศ. 1989
ข้อมูลทางเทคนิค
ความยาวทางวิ่ง: 19.1 กิโลเมตร (11.9 ไมล์)
รางกว้าง: 1,067 mm (3 ft 6 in)
ระบบจ่ายไฟ: 1,500 V DC
ความเร็ว: 75 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (47 ไมล์ต่อชั่วโมง)
สายซากูระโดริ (สาย 6) (桜通線) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินเทศบาลนาโงยะ เมืองนาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น สถานีปลายทางคือ สถานีนากามูรากุยากูโชะ และ สถานีโทะกุชิเงะ สีประจำเส้นทางคือสีแดง ตัวย่อสถานีขึ้นต้นด้วยตัว S ส่วนแรกของเส้นทาง เปิดให้บริการ ค.ศ. 1989
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานขนส่ง	นาโงยะ (ทางการ) (ในภาษาญี่ปุ่น)
สำนักงานขนส่ง	นาโงยะ (ทางการ)
แผนที่รถไฟใต้ดิน
นางนาก

| นางนาก |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: นนทรีย์ นิมิบุตร
เขียนบท: วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง
อำนวยการสร้าง: วิสูตร พูลวรลักษณ์
นักแสดงนำ: อินทิรา เจริญปุระ  วินัย ไกรบุตร
กำกับภาพ: ณัฐวุฒิ กิตติคุณ
ตัดต่อ: สุนิตย์ อัศวินิกุล
ดนตรีประกอบ: ภควัฒน์ ไววิทยะ  ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์
ผู้จัดจำหน่าย: ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โมโน ฟิล์ม
วันฉาย: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 149.6 ล้านบาท (เฉพาะ กรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่)
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
นางนาก เป็นภาพยนตร์ไทยแนว โรแมนติก สยองขวัญเหนือธรรมชาติ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542 กำกับโดย นนทรีย์ นิมิบุตร เขียนบทโดย วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง ผลิตและจัดจำหน่ายโดย ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทั้งในด้านการทำเงินและรางวัล ภาพยนตร์นี้มีเค้าโครงเรื่องจากแม่นาคพระโขนง
เนื้อเรื่องย่อ

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดสุริยุปราคาขึ้น ผู้คนแตกตื่น เหมือนกับเป็นเหตุบอกลางร้าย มาก (วินัย ไกรบุตร) ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารรบที่ชายแดน ปล่อยให้เมียสาวที่กำลังท้องแก่ชื่อ นาก (อินทิรา เจริญปุระ) อยู่เพียงคนเดียว นากต้องลำบากตรากตรำทำนาอยู่คนเดียวทั้ง ๆ ที่ท้องแก่ใกล้คลอด เมื่อเจ็บท้องใกล้คลอด มีลางร้ายนกแสกบินผ่านหลังคาบ้าน นากเสียชีวิตพร้อมลูกขณะคลอด แต่วิญญาณของนางยังคงไม่ไปไหน วนเวียนอยู่บริเวณบ้านและรอคอยการกลับมาของผัวรัก และเมื่อมากกลับมา ผู้คนพยายามบอกมากเกี่ยวกับเรื่องนากที่ตายไปแล้ว มากไม่เชื่อ นากเองก็อาละวาดหักคอผู้คนที่พยามยามบอกเรื่องนี้แก่มาก
จนในที่สุดมากก็รู้ความจริง เมื่อเห็นมือของนากที่ยาวลงมาเก็บมะนาวที่ใต้ถุนบ้าน มากตกใจวิ่งหนีหลบไปหลังใบหนาด และหนีเข้าไปในโบสถ์ ซึ่งพระและเณรก็สวดมนต์และเอาสายสิญจน์คล้องให้ แต่ผีนางนากก็ยังเข้ามาอาละวาดถึงในโบสถ์ได้ เรื่องจบลงที่สมเด็จพระพุฒาจารย์โต พรหมรังสีได้ผ่านมาและได้สะกดวิญญาณนางนากให้สงบเพื่อให้ไปเกิดใหม่ และท่านได้เจาะกะโหลกศีรษะนางนากเพื่อเก็บไว้ทำปั้นเหน่งด้วย
นักแสดง

อินทิรา เจริญปุระ แสดงเป็น นางนาก
วินัย ไกรบุตร แสดงเป็น มาก
โดม สิงห์โมฬี แสดงเป็น สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)
การถ่ายทำ

นางนาก ส่วนหนึ่งถูกถ่ายทำขึ้นในบริเวณคลองบ้านใหม่ ซึ่งเป็นคลองที่บรรจบกับแม่น้ำบางปะกงบริเวณตลาดเก่าบ้านใหม่ร้อยปี โดยใช้พื้นที่ตั้งแต่บริเวณวัดเทพนิมิต ไปบรรจบยังท่าน้ำสำหรับเทียบเรือตลาดบ้านใหม่ และในคลองบางน้ำเปรี้ยวในฉากศาลาสำหรับยืนรอของนางนากซึ่งถูกสร้างขึ้นมา และไม่ได้รื้อถอนปล่อยไว้ใช้งานต่อ รวมไปถึงฉากในอุโบสถในช่วงท้ายของเรื่องที่มีการยืนห้อยหัวจริง ๆ ในหอฉันโบราณในวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันหอนั้นถูกรื้อถอนไปแล้ว
การถ่ายทำ > เทคนิคงานสร้าง

ถ่ายทำด้วยกล้อง ARRIFLEX BL-4, 435, 535B 35mm บันทึกเสียง sync sound on location[ต้องการอ้างอิง]
ความสำเร็จและคำวิจารณ์

นางนาก เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองในการกำกับของ นนทรีย์ นิมิบุตร ที่ประสบความสำเร็จมาแล้วอย่างงดงามจาก 2499 อันธพาลครองเมือง เมื่อ 2 ปีก่อน (พ.ศ. 2540) ซึ่งในเรื่องนี้ก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน โดยที่เนื้อเรื่องก็คือเนื้อเรื่องของแม่นาคพระโขนงที่คนไทยรู้จักกันดีอยู่แล้ว แต่ทว่า ครั้งนี้ ได้เปลี่ยนรายละเอียดต่าง ๆ ที่เคยคุ้นเคยให้สมจริงมากที่สุด เช่น เรียกชื่อแม่นาคว่า นางนาก, มีเหตุการณ์สุริยคราสเป็นฉากเปิดเรื่อง หรือ ให้นางนากยืนกลับหัวบนขื่อ ตามความเชื่อที่เล่ากันมา เป็นต้น โดยภาพยนตร์สามารถทำเงินได้กว่า 149.6 ล้านบาท ในเขตกรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่
ดูเพิ่ม

แม่นาคพระโขนง
สหพันธ์รถยนต์ระหว่างประเทศ

| --- | --- |
ชื่อย่อ: FIA
ก่อตั้ง: 20 มิถุนายน 1904; 120 ปีก่อน (1904-06-20) (as AIACR)
ประเภท: ไม่แสวงหากำไร
สถานะตามกฎหมาย: สมาคมระหว่างประเทศ
วัตถุประสงค์: ประเด็นเกี่ยวกับนักแข่งรถและกีฬาท้าความเร็ว
สํานักงานใหญ่: ปลัสเดอลากงกอร์ด
ที่ตั้ง: ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : นานาชาติ
สมาชิก  : 240 องค์กรระดับชาติ
ภาษาทางการ : อังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน
ประธาน: โมฮัมเหม็ด เบน ซูลาเยม
องค์กรแม่: สมัชชาทั่วไป
สังกัด: FIA Institute FIA Foundation คณะกรรมการโอลิมปิกสากล องค์การอนามัยโลก องค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ World Tourism Organization UN Environment Programme
เว็บไซต์: www.fia.com
สหพันธ์รถยนต์ระหว่างประเทศ (ฝรั่งเศส: Fédération Internationale de l'Automobile หรือ FIA; อังกฤษ: International Automobile Federation) เป็นสมาคมที่จัดตั้งขึ้นตามที่สหพันธ์นานาชาติของการยอมรับรถยนต์คลับ (AIACR) ในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2447 โดยทำหน้าที่สำคัญขององค์กรเกี่ยวกับการแข่งความเร็ว
ประวัติ

สหพันธ์รถยนต์ระหว่างประเทศเป็นหน่วยงานที่ตั้งขึ้นมาโดยไม่แสวงหากำไร เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2447 ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ปารีส เป็นการรวมตัวกันขององค์กรยานยนต์กว่า 236 ประเทศ และสหพันธ์กีฬา 141 สหพันธ์จาก 5 ทวีป โดย 1 ในความรับผิดชอบหลักของสหพันธ์ฯ ก็คือ การพัฒนาวงการกีฬายานยนต์ทั่วโลกโดยผ่านตัวแทนสมาชิกจากประเทศต่าง ๆ ซึ่งจะนำมาสู่การพัฒนาส่งต่อไปยังมือสมัครเล่นและมืออาชีพที่ชื่นชอบกีฬายานยนต์เช่นเดียวกัน สหพันธ์ฯ ได้กำหนดกฎ ระเบียบ และความปลอดภัยต่าง ๆ ให้เป็นมาตรฐานเดียวกันเพื่อที่จะปกป้องนักแข่งจากการเกิดอุบัติเหตุ และส่งเสริมผลประโยชน์แก่นักแข่งผ่านทางองค์กรภายในสหภาพยุโรปและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ
รายการแข่งภายใต้เอฟไอเอ

รถสูตรหนึ่ง
เวิลด์ทัวริ่งคาร์แชมเปี้ยนชิพ
เวิลด์แรลลี่แชมเปี้ยนชิพ
เอฟไอเอเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปี้ยนชิพ
เวิลด์สปอร์ตคาร์แชมเปี้ยนชิพ (พ.ศ. 2496-2535 ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 ได้รับการฟื้นฟูเป็นเอฟไอเอเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปี้ยนชิพ)
เอฟไอเอจีทีแชมเปี้ยนชิพ (พ.ศ. 2540-2552)
เอ1 กรังด์ปรีซ์ (พ.ศ. 2548-2553)
ดูเพิ่ม

รายชื่อการแข่งของเอฟไอเอ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กสหพันธ์กีฬาระหว่างประเทศ |
| --- | --- |
 สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติ  รายชื่อสหพันธ์กีฬาระหว่างประเทศ 
ASOIF (28) สหพันธ์โอลิมปิกฤดูร้อน:  FINA (กีฬาทางน้ำ)  WA (ยิงธนู)  WA (กรีฑา)  BWF (แบดมินตัน)  FIBA (บาสเกตบอล)  IBA (มวยสากล)  ICF (เรือแคนู)  UCI (จักรยาน)  FEI (ขี่ม้า)  FIE (ฟันดาบ)  FIH (ฮอกกี้)  FIFA (ฟุตบอล)  IGF (กอล์ฟ)  FIG (ยิมนาสติก)  IHF (แฮนด์บอล)  IJF (ยูโด)  UIPM (ปัญจกีฬาสมัยใหม่)  FISA (เรือพาย)  WR (รักบี้)  WS (เรือใบ)  ISSF (ยิงปืน)  ITTF (เทเบิลเทนนิส)  WT (เทควันโด)  ITF (เทนนิส)  WT (ไตรกีฬา)  FIVB (วอลเลย์บอล)  IWF (ยกน้ำหนัก)  UWW (มวยปล้ำ) 
AIOWF (7) สหพันธ์โอลิมปิกฤดูหนาว:  IBU (ทวิกีฬา)  FIBT (บอบสเลและสเกเลตัน)  WCF (เคอร์ลิง)  IIHF (ฮอกี้น้ำแข็ง)  FIL (ลูช)  ISU (สเกต)  FIS (สกี) 
ARISF (42) องค์กรที่รับรองโดยไอโอซี:  FAI (กีฬาทางอากาศ)  IFAF (อเมริกันฟุตบอล)  FIA (การแข่งรถ)  FIB (แบนดี้)  WBSC (เบสบอลและซอฟต์บอล)  FIPV (เปโลตาบาสก์)  WCBS (กีฬาบิลเลียด)  CMSB (boules)  WB (โบว์ลิ่ง)  WBF (บริดจ์)  ICU (เชียร์)  FIDE (หมากรุก)  UIAA (ปีนเขา)  ICC (คริกเกต)  WDSF (ลีลาศ)  FMJD (หมากฮอส)  IFF (ฟลอร์บอล)  WFDF (จานบิน)  WKF (คาราเต้)  IKF (คอร์ฟบอล)  ILSF (ช่วยชีวิต)  FIM (การแข่งจักรยานยนต์)  IFMA (มวยไทย)  INF (เนตบอล)  IOF (การนำทาง)  FIP (โปโล)  UIM (เรือเร็ว)  IRF (แร็กเกตบอล)  WS (กีฬาโรลเลอร์)  ISMF (สกีภูเขา)  IFSC (ปีนหน้าผา)  WSF (สควอช)  IFS (ซูโม่)  ISA (โต้คลื่น)  TWIF (ชักเย่อ)  CMAS (กีฬาใต้น้ำ)  FISU (กีฬามหาวิทยาลัย)  IWWF (สกีน้ำและเวกบอร์ด)  IWUF (วูซู) 
AIMS  (สมาชิกอิสระ ของกีฬาที่ได้รับ การยอมรับ) (20):  IAF (ไอกิโด)  IFBB (เพาะกาย)  ICSF (แคสติง)  WDF (ปาเป้า)  IDBF (เรือมังกร)  FMJD (หมากฮอส)  IFA (ฟิสต์บอล)  IGF (หมากล้อม)  IFI (สต็อกน้ำแข็ง)  JJIF (ยิวยิตสู)  FIK (เค็นโด)  WAKO (คิกบ็อกซิง)  FIL (ลาครอส)  WMF (มินิกอล์ฟ)  IPF (พาวเวอร์ลิฟติ้ง)  FIAS (แซมโบ)  FISav (ซาเวจ)  ISTAF (เซปักตะกร้อ)  ISFF (สุนัขลากเลื่อน)  ISTF (ซอฟท์เทนนิส)  CIPS (ตกปลา)  FITEQ (เทคบอล) 
สมาชิกสังเกตการณ์ ของ GAISF (13):  WAF (งัดข้อ)  WDA (ดอดจ์บอล)  FIFG (ฟุตกอล์ฟ)  IUKL (ยกเคตเทิลเบลล์)  IFP (โป๊กเกอร์)  IPSF (เต้นรูดเสา)  ITSF (ฟุตบอลโต๊ะ)  RLIF (รักบี้ลีก)  IPF (พาเดล) 
อื่น ๆ (22):  ARI (ออสเตรเลียนรูลส์ฟุตบอล)  IBA (บอดี้บอร์ด)  PBA (โบว์ล)  IBJJF (บราซิลเลียนยิวยิตสู)  IFBA (บรูมบอล)  WCF (โครเก)  IGAA (แกลิกฟุตบอลและเฮอร์ลิง)  IKF (กาบัดดี้)  IMMAF (ศิลปะการต่อสู้แบบผสม)  WMRA (วิ่งภูเขา)  IPSC (ยิงปืนรณยุทธ)  IQA (ควิดดิช)  IFMAR (รถบังคับวิทยุ)  IRF (โรเกน)  WSSF (วิ่งสโนว์ชู)  ISF (สกายรันนิ่ง)  WSSA (กีฬาสแต็ก)  ITPF (เต็นท์เพกกิ่ง)  FIT (ทัชฟุตบอล)  ITRA (วิ่งเทรล)  IAU (วิ่งอัลตรา) 
 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล  สมาพันธ์เวิลด์เกมส์นานาชาติ  สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติ
สถานีบาตูเคฟส์

สถานีบาตูเคฟส์ (อังกฤษ: Batu Caves Komuter station) เป็นสถานีรถไฟฟ้าปลายทางของรถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม สายพอร์ตกลัง ตั้งอยู่ในบริเวณถ้ำบาตู อำเภอกมบัก รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ได้เปิดทำการใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ. 2010
เดิมเปิดใช้งานในชื่อ สถานีรถไฟบาตูเคฟส์ เปิดทำการครั้งแรกวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905 มีสภาพสถานีที่ค่อนข้างย่ำแย่ มีผู้โดยสารใช้บริการน้อย สภาพยังไม่เป็นทางคู่ ต่อมาตัวสถานีได้ถูกสร้างใหม่อีกครั้ง ในรูปแบบอาคารที่ทันสมัยมากขึ้น มีระบบจ่ายไฟฟ้า และสภาพทางเป็นทางคู่ โดยเปิดใช้งานรอบที่สองในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010
วัดทับใหม่พัฒนา

| วัดทับใหม่พัฒนา |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดทับใหม่พัฒนา, สำนักสงฆ์บ้านทับใหม่
ที่ตั้ง: ตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระสมุห์ วิศาล ฐานวโร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทับใหม่พัฒนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระสมุห์ วิศาล ฐานวโร
วัดทับใหม่พัฒนา แต่เดิมเป็นสำนักสงฆ์ชื่อว่า สำนักสงฆ์บ้านทับใหม่ สร้างโดยพ่อท่านอิ้น ปภากโร บนที่ดินที่ชาวบ้านในละแวกนั้นร่วมกันบริจาคให้ท่านด้วยความศรัทธา บนพื้นที่ 19 ไร่ของวัด ท่านได้จัดสร้างกุฏิสำหรับพระสงฆ์ ศาลาปฏิบัติธรรม เมรุ และอุโบสถที่สร้างตามแบบวัดพระราม ๙ กาญจนาภิเษก ตั้งวัดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พ่อท่านอิ้น ปภากโร ผู้ได้รับการยอมรับว่า เชี่ยวชาญในเวทวิทยาคม ท่านได้จัดสร้างวัตถุมงคลชุด "ปภากโร นิรันตรายมหาบารมี" เพื่อนำรายได้สร้างอุโบสถของวัดทับใหม่พัฒนาให้แล้วเสร็จ
รายนามเจ้าอาวาส

พ่อท่านอิ้น ปภากโร
พระสมุห์ วิศาล ฐานวโร
ฐากร ตัณฑสิทธิ์

| ฐากร ตัณฑสิทธิ์ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

ประธานคณะกรรมาธิการการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
ดำรงตำแหน่ง 5 ตุลาคม พ.ศ. 2566 – 20 สิงหาคม พ.ศ. 2567
สภาผู้แทนราษฎร: ชุดที่ 26
ก่อนหน้า: อัครวัฒน์ อัศวเหม
ถัดไป: วาโย อัศวรุ่งเรือง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  12 กรกฎาคม พ.ศ. 2566
เลขาธิการคณะกรรมการกิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.)
ดำรงตำแหน่ง 5 มกราคม พ.ศ. 2555 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2563
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 กันยายน พ.ศ. 2503 (64 ปี) จังหวัดกาฬสินธุ์ ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ไทยสร้างไทย (2565–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: พรพาณี ตัณฑสิทธิ์
บุตร: 3 คน

ฐากร ตัณฑสิทธิ์ (เกิด 10 กันยายน พ.ศ. 2503) อดีตเลขาธิการพรรคไทยสร้างไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และอดีตประธานคณะกรรมาธิการการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม สภาผู้แทนราษฎร อดีตเลขาธิการ กสทช คนแรกของสำนักงาน กสทช
ประวัติ

ฐากร ตัณฑสิทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2503 ที่จังหวัดกาฬสินธุ์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีนิติศาสตร์ (เกียรตินิยมอันดับสอง) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโทด้านรัฐประศาสนศาสตร์จากมหาวิทยาลัยดีทรอยต์ สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2556 ได้รับปริญญารัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในปี 2558 ได้รับรางวัลบุคคลคุณภาพด้านวิทยาศาสตร์แห่งปีจากมูลนิธิสภาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย และในปี พ.ศ. 2560 ได้รับรางวัลผู้ทำคุณประโยชน์ ด้านทรัพยากรมนุษย์จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์สาขารัฐประศาสนศาสตร์จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (มศว) ในปีดังกล่าวอีกด้วย
ครอบครัว

ในด้านครอบครัว ได้สมรสกับ นางพรพาณี ตัณฑสิทธิ์ โดยมีบุตรธิดา 3 คน คือ นายฉันทวิชญ์ ตัณฑสิทธิ์ นางสาวอิสรีย์ ตัณฑสิทธิ์ และนายกฤตธี ตัณฑสิทธิ์
การทำงาน

ฐากร ตัณฑสิทธิ์ เคยทำงานอยู่ที่สำนักงบประมาณ ตั้งแต่ปี 2530 - 2548 กระทั่งมาดำรงตำแหน่งเลขาธิการ กสทช. มีผลงานสำคัญคือการจัดการประมูลคลื่นความถี่ในย่านความถี่ที่สามารถนำมาใช้กับเทคโนโลยี 4G ในช่วงปี พ.ศ. 2558 ที่มีการแข่งขันในการประมูลอย่างดุเดือดจนสร้างรายได้เข้ารัฐได้อย่างมหาศาล โดยการประมูลครั้งแรกของคลื่นย่าน 1800 MHz เป็นเวลาสองวันสามารถสร้างรายได้ให้กับรัฐกว่า 8 หมื่นล้านบาท และ การประมูลคลื่น 900 MHz ในเดือนถัดมาที่ใช้เวลากว่า 4 วัน 3 คืน นั้นสร้างรายได้เข้ารัฐกว่าอีกหนึ่งแสนห้าหมื่นล้านบาท และในปีดังกล่าว ยังได้ออกกฎลงทะเบียนซิมเพื่อจัดระเบียบและสร้างความปลอดภัยให้แก่สังคม
ฐากร ตัณฑสิทธิ์ บริหารงานของ กสทช. โดยมีการจัดการประมูลในคลื่นย่าน 1800 MHz และ คลื่น 900 MHz สร้างรายได้เข้ารัฐกว่าอีก 5 หมื่นล้านบาท 
ถัดมาในปี 2562 ก็ได้จัดประมูลคลื่น 700 MHz ล่วงหน้าเพื่อกรุยทางประเทศไทยเข้าสู่ยุค 5G และโกยเงินเข้ารัฐกว่าอีก 5.6 หมื่นล้านบาท และในปี 2563 ได้มีการจัดประมูลคลื่น 5G อีก 4 ย่าน คือ 700 MHz, 1800 MHz, 2600 MHz และ 26 GHz โดยการเคาะราคาการประมูลได้เกิดขึ้นในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 โดยผลการประมูลในครั้งนั้น ได้มีการสร้างรายได้เกิดขึ้นประมาณ 100,521 ล้านบาท และผู้ชนะการประมูลทุกรายได้มีการชำระค่าประมูลและรับใบอนุญาตเรียบร้อยแล้ว จึงทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศที่ประมูล 5G สำเร็จประเทศแรกในกลุ่มอาเซียน
การทำงาน > งานการเมือง

ฐากร เข้าร่วมงานการเมืองกับคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคไทยสร้างไทย ต่อมาได้เลื่อนขึ้นมาเป็น ส.ส.แทนคุณหญิงสุดารัตน์ ที่ลาออกจากตำแหน่งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
ฐากร ได้รับเลือกเป็นเลขาธิการพรรคไทยสร้างไทย ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 ต่อมาได้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 เพื่อแสดงความรับผิดชอบกรณีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคลงมติสวนทางกับมติพรรคร่วมฝ่ายค้าน (กลุ่มงูเห่า)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2555 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 2
เชิงอรรถ

↑  ก่อนวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ชื่อเดิมคือ คณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิจัยและนวัตกรรม
ปิยะดา เพ็ญจินดา

| ปิยะดา เพ็ญจินดา |
| --- | --- |
เกิด: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2507 (60 ปี) ปิยะดา เพ็ญจินดา
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: (2529 - ปัจจุบัน)
ผลงานเด่น: พิกุลทอง - พิกุลทอง (2530)   คุณแต้ว - ตำรับรัก (2532)   อัมรา - ห้องหุ่น (2532)
ปิยะดา เพ็ญจินดา  ชื่อเล่น เอ๋ (เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2507) เป็นนักแสดงชาวไทย
ประวัติ

ปิยะดา เพ็ญจินดา ชื่อเล่น เอ๋ เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2507 เป็นนักแสดงชาวไทย
ปิยะดาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงไทย โดยเริ่มมีผลงานละครพื้นบ้านเรื่อง พิกุลทอง , ทิพย์เกสร และ เทพสามฤดู ทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จัก จากนั้นจึงเริ่มมีผลงานละครหลังข่าว และภาพยนตร์ หลังจากมีครอบครัว ปิยะดาหายไปพักใหญ่ โดยแสดงบทรับเชิญและบทสมทบประปราย ภายหลังเธอกลับมามีผลงานละครอีกคับคั่ง โดยส่วนมากจะรับบทบาทเป็นนางร้ายและแม่พระเอกนางเอกสลับกัน
ผลงาน > ภาพยนตร์

(2532) ปุลากง
(2546) ฉันรักนาย...ผู้ชายมีองค์ (Miss Queen Thailand)
(2546) พันธุ์ร็อกหน้าย่น
(2548) เดอะเมีย
ผลงาน > มิวสิควิดีโอ

(2559) สู้เขาได้แค่ใจที่รักจริง ของ เดือนเพ็ญ อำนวยพร
มหาวิทยาลัยแมคกิลล์

| --- | --- |
McGill University
คติพจน์: By work, all things increase and grow
ประเภท: รัฐ
ผู้สถาปนา: เจมส์ แมคกิลล์
ที่อยู่:  มอนทรีออล, รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา
เว็บไซต์: http://www.mcgill.ca
มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ (อังกฤษ: McGill University) เป็นมหาวิทยาลัยที่เน้นการวิจัย ตั้งอยู่ในมอนทรีออล รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศแคนาดา โดยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1821 ในขณะที่ประเทศแคนาดายังเป็นอาณานิคมของประเทศอังกฤษ ชื่อของมหาวิทยาลัยได้ตั้งชื่อตามนาย เจมส์ แมคกิลล์ พ่อค้าชาวสก็อตผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัย นอกจากนี้มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ยังติดอันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในประเทศแคนาดา และติดอันดับ 12 ของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกเมื่อปี ค.ศ. 2007 ในมหาวิทยาลัยมีพิพิธภัณฑ์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศแคนาดา คือ พิพิธภัณฑ์เรดพาธ (Redpath Museum)
สายสึรุไม

| สายสึรุไม |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น
ปลายทาง: สถานีคามิโอตาอิ สถานีอะกะอิเกะ
จำนวนสถานี: 20
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟฟ้าใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินเทศบาลนาโงยะ
ผู้ดำเนินงาน: การคมนาคมเทศบาลนาโงยะ
ศูนย์ซ่อมบำรุง: อะกะอิเกะ
ขบวนรถ: 3000, 3050 และ N3000 ซีรีส์
ผู้โดยสารต่อวัน: 197,082 คน (2008)
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 18 มีนาคม ค.ศ. 1977
ข้อมูลทางเทคนิค
ความยาวทางวิ่ง: 20.4 กิโลเมตร (12.7 ไมล์)
รางกว้าง: 1,067 mm (3 ft 6 in)
ระบบจ่ายไฟ: 1,500 V　DC เหนือหัว
ความเร็ว: 75 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (47 ไมล์ต่อชั่วโมง)
สายสึรุไม (ญี่ปุ่น: 鶴舞線; โรมาจิ: Tsurumai-sen) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินเทศบาลนาโงยะ เมืองนาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น มีสถานีปลายทาง ได้แก่ สถานีคามิโอตาอิ และ สถานีอากาอิเกะ สีประจำเส้นทางคือสีฟ้า รหัสสถานีขึ้นต้นด้วยตัว T เปิดให้บริการส่วนแรกในปี ค.ศ. 1977
ระบบรถไฟฟ้า

3000 ซีรีส์
3050 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1993)
N3000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2012)
เมเตะสึ 100 ซีรีส์
3000 ซีรีส์
3050 ซีรีส์
N3000 ซีรีส์
Meitetsu 100 ซีรีส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของสำนักงานขนส่งเมืองนาโงยะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
พิมพ์ศิริ พิมพ์ศรี

| พิมพ์ศิริ พิมพ์ศรี |
| --- | --- |
เกิด: 2 มิถุนายน พ.ศ. 2524 (43 ปี) พิมพ์ศิริ พิมพ์ศรี
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2552
ผลงานเด่น: สินเสริม - บ้านทรายทอง (ละครโทรทัศน์ปี 2543)   ผกา - ผีสามบาท (ภาพยนตร์ปี 2544)
สังกัด: อาร์เอส โปรโมชั่น  (2544 - 2548)
พิมพ์ศิริ พิมพ์ศรี มีชื่อเล่นว่า แยม เป็นนักแสดง นางแบบชาวไทย และเป็นนักแสดงในสังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น
ประวัติ

พิมพ์ศิริ พิมพ์ศรี ชื่อเล่น แยม เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2524 เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดค่าย อาร์เอส โปรโมชั่น เข้าสู่วงการเมื่อปี 2543 จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เอก อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยนเรศวร เธอเป็นที่รู้จักในการแสดงภาพยนตร์เรื่อง ผีสามบาท
ประวัติ > งานแสดง

เธอมีผลงานงานเรื่องแรกคือ บ้านทรายทอง ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อปี 2543 ต่อด้วยภาพยนตร์ที่ทำให้เธอโด่งดังคือเรื่อง ผีสามบาท หลังากนั้นก็มีผลงานละครมากมาย เช่น กระตุกหนวดเสือ ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ไฟสิ้นเชื้อ ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 นางฟ้าไร้ปีก ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และอีกมากมาย นอกจากนี้เธอยังมีงานถ่ายแบบนิตยสารแนวเซ็กซี่ ภาพนิ่ง โฆษณา และงานพิธีกรต่าง ๆ
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

ด้านชีวิตส่วนตัวเคยคบหาดูใจกับ ป๋อม ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์ นักแสดงชื่อดังจากภาพยนตร์เรื่อง สตรีเหล็ก แต่ปัจจุบันได้เลิกรากันแล้ว เธอมีงานสุดท้ายคือการถ่ายแบบแนวเซ็กซี่ ก่อนที่พักหลังจะห่างหายจากวงการบันเทิงไปทำธุรกิจส่วนตัว
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ละครโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบท | ช่อง |
| 2543 | บ้านทรายทอง | สินเสริม | ช่อง 3 |
| 2545 | กระตุกหนวดเสือ | กิ่งแก้ว | ช่อง 7 |
| 2545 | สู่ฝันตะบันแข้ง | เนตรนภา | ช่อง 3 |
| 2546 | ไฟสิ้นเชื้อ | ขวัญหล้า | ช่อง 7 |
| 2546 | เหยี่ยวสาวมือใหม่ | ลดา | ช่อง 7 |
| 2547 | นางฟ้าไร้ปีก | บุษรา | ช่อง 3 |
| 2547 | คู่แท้ชุลมุน | เขม | ช่องไอทีวี |
| 2548 | อยู่กับก๋ง | นวล | ช่อง 5 |
ผลงาน > ละครจักร ๆ วงศ์ ๆ

| ละครโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| 2543 | มณีเมขลา |  | ช่อง 3 |
ผลงาน > ละครซิทคอม

| ละครซิทคอม |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| 2548 | โสดสโมสร |  | ช่อง 3 |