stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตักลีด
ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง

มัรญิอ์ตักลีด
สารบัญเกี่ยวกับมัรญิอ์ตักลีดของชีอะฮ์
==แหล่งอ้างอิง ==
↑  "نظرات کارشناسانه فقیه در موضوعات احکام". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-03-07. สืบค้นเมื่อ 2017-11-07.
↑  لسان‌العرب، ج ۱۱، ص ۲۷۶.
↑  کشّاف اصطلاحات الفنون و العلوم، ج ۱، ص ۵۰۰.
↑  عروةالوثقی، ج ۱، ص ۴.
↑  لسان‌العرب، ج ۱۱، ص ۲۷۶، «قلد»؛ زبدةالبیان، ص ۳۸۰.
↑  شرح رساله، حواشی آیت‌الله غروی بر رساله آیت‌الله بروجردی، نشر نگارش، ۱۳۸۲
↑  ترکیب مطالب این مقاله (تقسیم تقلید به پسندیده و ناپسند و بیان آیات آن) عمدتاً بر اساس دو کتاب زیر است:แม่แบบ:سخแม่แบบ:یادکرد کتابแม่แบบ:سخแม่แบบ:یادکرد کتاب
↑  تفسیر نمونه، ج ۷، ص ۳۶۵.
↑  شب خیز، محمدرضا، اصول فقه دانشگاهی، نشر لقاء، قم - ایران، اول، 1392 ه‍ ش.
↑  تفسیر نمونه، ج ۸، ص ۱۹۳.
↑  روح‌المعانی، ج ۸، جزء ۱۴، ص ۲۱۹
↑  المیزان، ج ۱۲، ص ۲۵۹.
↑  فرهنگ قرآن، ج ۸، ص ۳۴۰
↑  رساله دانشجویی، سید مجتبی حسینی، نشر معارف 1387 (صفحات 54-57)
มัสยิดใหญ่แห่งซานา

| มัสยิดใหญ่แห่งซานา  الجامع الكبير بصنعاء |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: อิสลาม
สถานะองค์กร: ยังใช้งาน
หน่วยงานกำกับดูแล: ตอนแรกคือศาสดามุฮัมมัดและต่อมาคือเคาะลีฟะฮ์ราชวงศ์อุมัยยะฮ์ อัลวะลีดที่ 1
ปีที่อุทิศ: ศตวรรษที่ 7–8
สถานะ: ดำเนินอยู่
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง:  เยเมน
เทศบาล: ซานา
ที่ตั้งในเยเมน
พิกัดภูมิศาสตร์: 15°21′11″N 44°12′54″E﻿ / ﻿15.3531°N 44.2149°E﻿ / 15.3531; 44.2149
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
รูปแบบ: อุมัยยะฮ์
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 630
เสร็จสมบูรณ์: บูรณะใน ค.ศ. 705 แล ค.ศ. 715
ลักษณะจำเพาะ
ความยาว: 80 เมตร
ความกว้าง: 60 เมตร
หอคอย: 2
วัสดุ: อิฐและหิน
มัสยิดใหญ่แห่งซานา (อาหรับ: الجامع الكبير بصنعاء) เป็นมัสยิดโบราณที่ซานา, ประเทศเยเมน และเป็นหนึ่งในมัสยิดที่เก่าแก่ที่สุดในโลก กล่าวกันว่า มัสยิดนี้ถูกสร้างในช่วงต้นของศาสนาอิสลาม สันนิษฐานว่าอยู่ในช่วง ค.ศ. 633. แม้ว่ายังไม่ทราบวันก่อสร้างที่แน่ชัด แต่มีบันทึกการบูรณะครั้งแรกสุด เกิดขึ้นในรัชสมัยเคาะลีฟะฮ์อัลวะลีดที่ 1 ในช่วงต้นศตวรรษที่ 8 มีรายงานว่าตัวมัสยิดถูกสร้างบนซากบางส่วนของพระราชวังฆุมดานในสมัยฮิมยัรกับโบสถ์อัลเกาะลีสของอาณาจักรอักซุมที่เคยมีอยู่ตรงนี้ มัสยิดใหญ่นี้เป็นมัสยิดที่ใหญ่และโดดเด่นที่สุดจากกว่า 100 มัสยิดในย่านเมืองเก่าของซานา
ตัวมัสยิดเคยถูกบูรณะในศตวรรษที่ 8, ศตวรรษที่ 13 และสมัยออตโตมัน ณ ที่นี้ มีนักโบราณคดีพบเอกสารตัวเขียนซานาในระหว่างการบูรณะใน ค.ศ. 1972 ปัจจุบัน มัสยิดใหญ่แห่งซานาเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกในเมืองเก่าซานาของยูเนสโก
อ้างอิงทั่วไป

Finster, Barbara, "Die Freitagsmoschee von Ṣan‘ā’," Baghdader Mitteilungen 9 (1978), p. 92-133; 10 (1979), p. 179-192.
Finster, Barbara. "Die Grosse Moschee von Ṣan‘ā," Archäologische Berichte aus dem Yemen 1, 1982, p. 197-211, 3, 1986, p. 185-193.
Finster, Barbara. "Survey islamischer Bau- und Kunstdenkmäler im Yemen - Die Große Moschee von Ṣan‘ā'", Archäologische Berichte aus dem Yemen, III, 1986 (1987), 185-193.
Costa, Paolo. “La Moschea Grande di San’a,” Annali. Instituto Orientale di Napoli 34 (N.S. 24) (1974), pp/ 487-506.
Costa, Paolo. Studies in Arabian Architecture, London: Routledge, 1994, chapter II “The Great Mosque of Sanaa.”
มอสซาด

| --- | --- |
สถาบันข่าวกรองและปฏิบัติการพิเศษ הַמּוֹסָד למודיעין ולתפקידים מיוחדים الموساد للاستخبارات والمهام الخاصة
"ที่ไหนที่ไม่มีคำแนะนำ ประชาชนก็ล้มลง แต่ในที่ซึ่งมีที่ปรึกษามากย่อมมีความปลอดภัย" (สุภาษิต 11:14)
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 13 ธันวาคม 1949; 74 ปีก่อน (1949-12-13) (ในฐานะสถาบันกลางสำหรับการประสานงาน)
สำนักงานใหญ่: เทลอาวีฟ, อิสราเอล
บุคลากร: เป็นความลับ
งบประมาณต่อปี: 2.73 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: ดาวิด บาร์เนอา, ผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดหน่วยงาน: สำนักงานนายกรัฐมนตรี
เว็บไซต์: www.mossad.gov.il 
มอสซาด (ฮีบรู: הַמּוֹסָד, สัทอักษรสากล: [ha moˈsad]; อาหรับ: الموساد, al-Mōsād, สัทอักษรสากล: [almoːˈsaːd]; แปลว่า "สถาบัน") ย่อคำมาจาก HaMossad leModiʿin uleTafkidim Meyuḥadim (ฮีบรู: המוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים หมายถึง "สถาบันข่าวกรองและปฏิบัติการพิเศษ") เป็นหน่วยสืบราชการลับแห่งชาติของอิสราเอล เป็นหนึ่งในหน่วยงานหลักในกลุ่มหน่วยข่าวกรองของอิสราเอลพร้อมกับอามัน (กรมข่าวกรองทหารอิสราเอล) และชินเบต (หน่วยความมั่นคงภายใน)
มอสซาดมีหน้าที่รับผิดชอบในการรวบรวมข่าวกรอง ปฏิบัติการลับ และการต่อต้านการก่อการร้าย ในตรงข้ามกับรัฐบาลและกองทัพ เป้าหมาย โครงสร้างและอำนาจของมอสซาดได้รับการยกเว้นจากกฎหมายตามรัฐธรรมนูญของรัฐอิสราเอล อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวจะขึ้นอยู่กับปฏิบัติการลับที่ไม่เคยมีการเผยแพร่ออกไป ผู้อำนวยการจะรายงานโดยตรงต่อนายกรัฐมนตรี งบประมาณประจำปีของสถาบันนี้อยู่ที่ประมาณ 10 พันล้านเชเกล (2.73 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และประมาณการว่ามีคนทำงานประมาณ 7,000 คน ทำให้เป็นหนึ่งในหน่วยสืบราชการลับที่ใหญ่ที่สุดในโลก หน่วยต่อต้านการก่อการร้ายที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า คิดอน
อ่านเพิ่ม

Bar-Zohar, Michael and Mishal, Nissim. Mossad: The Great Operations of Israel's Secret Service. The Robson Press, 2012. ISBN 978-1-84954-368-2.
Ben-Menashe, Ari. Profits of War: Inside the Secret U.S.-Israeli Arms Network. New York: Sheridan Square Press, 1992. ISBN 1-879823-01-2. OCLC 26586922.
Black, Ian and Benny Morris. Israel's Secret Wars: A History of Israel's Intelligence Services. New York: Grove Weidenfeld, 1991. ISBN 978-0-8021-3286-4. OCLC 249707944.
Central Intelligence Agency. Israel: Foreign Intelligence and Security Services: A Survey. Washington, D.C., 1979. (Included in Documents from the US Espionage Den. Tehran: Center for the Publication of the US Espionage Den's Documents, 1982.)
Jonas, George. Vengeance. New York: Simon & Schuster, 1984. ISBN 0-671-50611-0. OCLC 10507421.
Lapid, Ephraim and Amos Gilboa, Israel's Silent Defender: An Inside Look at Sixty Years of Israeli Intelligence (2012)
Libel, Tamir. "Looking for meaning: lessons from Mossad’s failed adaptation to the post-Cold War era, 1991–2013." Journal of Intelligence History 14.2 (2015): 83–95. abstract
Ostrovsky, Victor; Hoy, Claire (1991). Ostrovsky, Victor; Hoy, Claire (eds.). By way of deception: a devastating insider's portrait of the Mossad. General Paperbacks. ISBN 978-0-7736-7316-8.
Raviv, Dan and Melman, Yossi.  Spies Against Armageddon: Inside Israel's Secret Wars.  Sea Cliff: Levant Books, 2012. ISBN 978-0985437831.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาฮีบรู)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอาหรับ)
GlobalSecurity.org entry for Mossad
Libertad website
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 
อื่น ๆ:  IdRef
มัสยิดฟัครุดดีน

| มัสยิดฟัครุดดีน |
| --- | --- |
ภาพถ่ายมัสยิดใน ค.ศ. 1882
ศาสนา
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: โมกาดิชู ประเทศโซมาเลีย
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
รูปแบบ: อิสลาม-โซมาเลีย
เริ่มก่อตั้ง: ค.ศ. 1269
ลักษณะจำเพาะ
โดม: 2
หอคอย: 1
มัสยิดฟัครุดดีน (อาหรับ: مسجد فخر الدين زنكي) เป็นมัสยิดที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในประเทศโซมาเลีย เป็นรองเพียงมัสยิดอัลกิบละตัยน์ ตั้งอยู่ในเขตฮามาร์เวย์เนของโมกาดิชู ซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่เก่าแก่ที่สุดของนคร
รายละเอียด

จารึกระบุว่ามัสยิดนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1269
วัสดุหลักในการสร้างมัสยิดคือหิน ซึ่งรวมถึงหินอ่อนอินเดียและหินปะการัง โครงเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกะทัดรัด
ภาพมัสยิดฟัครุดดีนปรากฏอยู่ในภาพวาดและภาพถ่ายใจกลางโมกาดิชูตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตัวมัสยิดมีความโดดเด่นท่ามกลางอาคารอื่น ๆ จากยอดทรงกรวยสองยอด ยอดหนึ่งเป็นทรงกลมและอีกยอดเป็นทรงหกเหลี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น

ArchNet - Masjid Fakhr al-Din
Masjid Fakhr al-Din
2°02′01″N 45°20′09″E﻿ / ﻿2.03361°N 45.33583°E﻿ / 2.03361; 45.33583
จารึกอัลกุรอานบนหินอ่อนนอกมัสยิด
มัสยิดขาว (อัรร็อมละฮ์)

สำหรับมัสยิดที่มีชื่อเดียวกันในนาซาเรธ ดู มัสยิดขาว (นาซาเรธ)
| มัสยิดขาว |
| --- | --- |
المسجد الأبيض‎ המסגד הלבן‎
หออะซานของมัสยิดขาวใน ค.ศ. 2006
ศาสนา
ศาสนา: อิสลาม
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: อัรร็อมละฮ์ อำเภอกลาง
ประเทศ:  อิสราเอล
ที่ตั้งของมัสยิดขาวในประเทศอิสราเอล
พิกัดภูมิศาสตร์: 31°55′39.21″N 34°51′57.67″E﻿ / ﻿31.9275583°N 34.8660194°E﻿ / 31.9275583; 34.8660194
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: อุมัร อิบน์ อับดุลอะซีซ
ประเภท: อิสลาม
รูปแบบ: อุมัยยะฮ์, มัมลูก
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 717 (ปิดล้อม); สร้างใหม่ใน ค.ศ. 1047; ระยะที่สอง ค.ศ. 1190; ระยะที่สาม ค.ศ. 1268 (หออะซาน); สร้างใหม่ ค.ศ. 1318 ถึง 1408
ลักษณะจำเพาะ
โดม: 1
หอคอย: 1
ความสูงหอคอย: 27 เมตร (89 ฟุต)
มัสยิดขาว (อาหรับ: المسجد الأبيض, อักษรโรมัน: al-Masjid al-Abyad; ฮีบรู: המסגד הלבן, อักษรโรมัน: HaMisgad HaLavan) เป็นมัสยิดสมัยอุมัยยะฮ์ในอัรร็อมละฮ์ ประเทศอิสราเอล ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงหออะซาน ธรรมเนียมอิสลามท้องถิ่นระบุว่า บริเวรตะวันตกเฉียงเหนือของมัสยิดมีมะกอมของนบีศอเลียะห์อยู่
หออะซานนี้ยังมีอีกชื่อว่า หอผู้พลีชีพทั้งสี่สิบ ตามธรรมเนียมอิสลามที่สืบต้นตอถึง ค.ศ. 1467 อ้างว่ามีผู้ติดตามของศาสดามุฮัมมัด 40 คนถูกฝังในมัสยิดนี้ เรื่องราวนี้ส่งอิทธิพลแบบผิด ๆเข้าไปในธรรมเนียมคริสเตียนตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ว่ามัสยิดขาวเคยเป็นโบสถ์ที่อุทิศแด่ผู้พลีชีพทั้งสี่สิบแห่งเซบัสเต
บรรณานุกรม

Pringle, Denys (1998), The Churches of the Crusader Kingdom of Jerusalem: L-Z (excluding Tyre), Cambridge University Press, ISBN 0-521-39037-0
leStrange, Guy (1890), Palestine Under the Moslems: A Description of Syria and the Holy Land from A.D. 650 to 1500, Committee of the Palestine Exploration Fund, London,
อ่านเพิ่ม

Conder, Claude Reignier and H.H. Kitchener (1881): The Survey of Western Palestine: memoirs of the topography, orography, hydrography, and archaeology. London:Committee of the Palestine Exploration Fund. vol 2 (p.270, ff)
มัรวาน มัวะห์ซิน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Marwan Mohsen Fahmi Tharwat
วันเกิด:   (1989-02-26) 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  ไคโร อียิปต์
ส่วนสูง:  1.87 m (6 ft 1 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อัลอะฮ์ลี
หมายเลข:  18
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2014 |  Petrojet |  65 |  (14) |
| 2014–2015 |  Gil Vicente |  20 |  (0) |
| 2015–2016 |  Ismaily |  32 |  (14) |
| 2016– |  อัลอะฮ์ลี |  12 |  (2) |
ทีมชาติ
| 2010–2012 |  อียิปต์ อายุไม่เกิน 23 ปี |  42 |  (22) |
| 2011– |  อียิปต์ |  17 |  (4) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มัรวาน มัวะห์ซิน (อาหรับ: مروان محسن فهمي ثروت; เกิด 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวอียิปต์ ปัจจุบันลงเล่นให้กับอัลอะฮ์ลีในพรีเมียร์ลีกอียิปต์ และยังเล่นให้กับทีมชาติอียิปต์ด้วย
เขาลงเล่นทีมชาตินัดแรกเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2011 นัดที่พบกับเซียร์ราลีโอนในการแข่งขันรอบคัดเลือกของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2012 ซึ่งเขาทำประตูแรกในนามทีมชาติได้ ภายใต้การคุมทีมของ Hany Ramzy และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติไปแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศบราซิล
ประตูในนามทีมชาติ

| # | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 3 กันยายน ค.ศ. 2011 | National Stadium, ฟรีทาวน์, เซียร์ราลีโอน |  เซียร์ราลีโอน | 1–1 | 1–2 | แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2012 รอบคัดเลือก |
| 2. | 8 ตุลาคม ค.ศ. 2011 | สนามกีฬานานาชาติไคโร, ไคโร, อียิปต์ |  ไนเจอร์ | 1–0 | 3–0 | แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2012 รอบคัดเลือก |
| 3. | 8 ตุลาคม ค.ศ. 2011 | สนามกีฬานานาชาติไคโร, ไคโร, อียิปต์ |  ไนเจอร์ | 3–0 | 3–0 | แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2012 รอบคัดเลือก |
| 4. | 8 มกราคม ค.ศ. 2017 | สนามกีฬานานาชาติไคโร, ไคโร, อียิปต์ |  ตูนิเซีย | 1–0 | 1–0 | กระชับมิตร |
แหล่งข้อมูลอื่น

มัรวาน มัวะห์ซิน – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
มัรวาน มัวะห์ซิน ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรกีฬาอัลอะฮ์ลี  |
| --- | --- |
 1 อิกรอมี  2 Wahid  3 H. Fathy  4 Hesham  5 Mohareb  6 Ibrahim  7 Hamoudi  9 Azaro  10 Gomaa  11 Soliman  12 Ashraf  13 Lotfi  14 El Shahat  15 Alaa  16 El Shenawy  17 El Solia  18 มัวะห์ซิน  19 Sherif  20 Samir  21 Maâloul  22 El Sheikh  23 Naguib  24 ฟัตฮี  25 Ashour (c)  26 Ali  27 Rabia  28 Ajayi  29 Geraldo  30 Hany  32 เราะมะฎอน  33 Maher  35 Nedvěd  36 Mahmoud  37 S. Mohsen  Gamal  Zakaria  ผู้จัดการ: Lasarte 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอียิปต์ – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 อัลฮะเฎาะรี (c)  2 ญับร์  3 อัลมุฮัมมะดี  4 ญาบิร  5 มุรซี  6 ฮิญาซี  7 ฟัตฮี  8 ฮามิด  9 มัวะห์ซิน  10 เศาะลาห์  11 กะฮ์เราะบา  12 อัชร็อฟ  13 อับดุชชาฟี  14 ศุบฮี  15 ฮัมดี  16 อิกรอมี  17 อันนินนี  18 ชีกาบาลา  19 อันซะอีด  20 ซะมีร  21 เทรเซแก  22 วัรดะฮ์  23 อันชินาวี  ผู้ฝึกสอน: กูเปร์  |  1 อัลฮะเฎาะรี (c)  2 ญับร์  3 อัลมุฮัมมะดี  4 ญาบิร  5 มุรซี  6 ฮิญาซี  7 ฟัตฮี  8 ฮามิด  9 มัวะห์ซิน  10 เศาะลาห์  11 กะฮ์เราะบา  12 อัชร็อฟ  13 อับดุชชาฟี  14 ศุบฮี  15 ฮัมดี  16 อิกรอมี  17 อันนินนี  18 ชีกาบาลา  19 อันซะอีด  20 ซะมีร  21 เทรเซแก  22 วัรดะฮ์  23 อันชินาวี  ผู้ฝึกสอน: กูเปร์  |  |
มีเดียน บุตรของอับราฮัม

| มีเดียน מִדְיָן مدين มัดยัน |
| --- | --- |
มีชื่อเสียงจาก: บรรพบุรุษของชาวมีเดียน
บุตร: เอฟาห์ เอเฟอร์ ฮาโนค อาบีดา เอลดาอาห์
บิดามารดา: อับราฮัม (อิบรอฮีม) (บิดา)
ตามพระคัมภีร์ภาษาฮีบรู มีเดียน (ฮีบรู: מִדְיָן Mīḏəyān) เป็นบุตรชายคนที่สี่ของอับราฮัม และ เคทูราห์  ผู้หญิงที่อับราฮัมแต่งงานหลังจากซาราห์เสียชีวิต พี่น้องของเขาคือ ศิมราน โยกชาน เมดาน อิชบาก และชูอาห์ บุตรชายของเขาคือ เอฟาห์ เอเฟอร์ ฮาโนค อาบีดา และ เอลดาอาห์
โยเซพุส บันทึกว่า "อับราฮัมวางแผนที่จะตั้งถิ่นฐานในอาณานิคม และพวกเขาเข้าครอบครองโทรโกลดีทิสและดินแดนแห่งโทรกโลดิสต์ และประเทศในอาระเบียเฟลิกซ์ ไกลไปถึงทะเลแดง "
โดยทั่วไปแล้วชาวมีเดียนถือเป็นบรรพบุรุษของชาวมีเดียน  ซึ่งพบได้ในส่วนหลังของพระคัมภีร์ภาษาฮีบรู
ในศาสนาอิสลาม

มัดยัน (อาหรับ: مدين) นักลำดับวงศ์ตระกูลชาวมุสลิมบางคนอ้างว่าเขาเป็นบุตรชายของบุตรสาวของลูฏ แต่นักวิชาการส่วนใหญ่มักจะบอกว่า เป็นบรรพบุรุษของชาวมัดยัน ที่ถูกอัลลอฮ์ทำลาย และเป็นบรรพบุรุษของนบีชุอัยบ์
ฟุตบอลทีมชาติปาเลสไตน์

ฟุตบอลทีมชาติปาเลสไตน์ (อาหรับ: منتخب فِلَسطِيْن لِكُرَّةُ الْقَدَم) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากรัฐปาเลสไตน์ สำหรับการแข่งขันในระดับชาติ อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลปาเลสไตน์ (PFA) โดยเป็นชาติสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย (AFC)
ในสมัยที่รัฐปาเลสไตน์ยังเป็นดินแดนปาเลสไตน์ในอาณัติที่ปกครองโดยสหราชอาณาจักร สมาคมฟุตบอลปาเลสไตน์ในอาณัติได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1928 ต่อมาดินแดนปาเลสไตน์ได้ประกาศอิสรภาพในปี ค.ศ.1988 และสมาคมฟุตบอลของปาเลสไตน์ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของฟีฟ่าและสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย (AFC) ในปี ค.ศ. 1998 ภายหลังจากการก่อตั้งองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์
ทีมชาติปาเลสไตน์ยังไม่เคยผ่านเข้าไปเล่นในฟุตบอลโลก แต่ผ่านเข้าไปเล่นในรายการสำคัญระดับทวีปเอเชียเป็นครั้งแรกในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2015 รอบสุดท้ายที่ประเทศออสเตรเลีย โดยผ่านเข้ารอบมาในฐานะแชมป์ของรายการเอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ 2014 ที่จัดขึ้นที่สาธารณรัฐมัลดีฟส์ โดยในนัดชิงชนะเลิศที่สนามกีฬาแห่งชาติมัลดีฟส์ กรุงมาเล ปาเลสไตน์สามารถเอาชนะทีมชาติฟิลิปปินส์ได้ 1-0 โดยถือเป็นแชมป์รายการแรกของปาเลสไตน์
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาทีมชาติปาเลสไตน์ไม่มีการแข่งในบ้าน เนื่องจากปัญหาความขัดแย้งและสงคราม ในบริเวณเวสต์แบงก์และฉนวนกาซา ซึ่งการแข่งครั้งทั้งหมดจะแข่งในประเทศกาตาร์และประเทศอียิปต์ นอกจากนี้ปัญหาในทีมชาติปาเลสไตน์ที่เกิดขึ้นได้แก่ การห้ามเดินทางออกนอกประเทศของประชาชนปาเลสไตน์ ที่เกิดจากความขัดแย้งกับอิสราเอล รวมถึงการขอวีซ่าในการเข้าประเทศจากทางรัฐบาล
ในปี 2549 ได้มีภาพยนตร์ชื่อ โกลดรีมส์ (Goal Dreams) ถูกสร้างขึ้นเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับทีมชาติปาเลสไตน์ที่พยายามจะผ่านรอบคัดเลือก ฟุตบอลโลก 2006 และภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกนำมาออกอากาศเป็นสารคดีในช่องสถานีบีบีซี
โดยในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2015 รอบแรก ทีมชาติปาเลสไตน์ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่ม D ร่วมกับญี่ปุ่น ,จอร์แดน และอิรัก
ผลงาน > ฟุตบอลโลก

1930 - 1998 - ไม่ได้เข้าร่วม
2002 - 2022 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
ผลงาน > เอเชียนเกมส์

2010 - รอบแรก
2014 - รอบ 16 ทีมสุดท้าย
ผลงาน > เอเชียนคัพ

1956 - 1996 - ไม่ได้เข้าร่วม
2000 - 2011 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2015 - รอบแรก
2019 - รอบแรก
2023 - รอบ 16 ทีมสุดท้าย
ผลงาน > เวสต์เอเชียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ

2000 - 2014 - รอบแรก
ผลงาน > เอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ

2006 - รอบ 8 ทีมสุดท้าย
2008 - ถอนตัว
2010 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2012 - อันดับ 4
2014 - ชนะเลิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอาหรับ)
Palestine at FIFA
Palestine at AFC
WAFF team profile เก็บถาวร 2022-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอังกฤษและอาหรับ)
ELO team records
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียนคัพ
เอเชียตะวันตก (WAFF):  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  โอมาน 
เอเชียกลาง (CAFA):  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  เนปาล  บังกลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  กวม  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน  จีนไทเป  ญี่ปุ่น  มองโกเลีย  มาเก๊า  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา1  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  ออสเตรเลีย  อินโดนีเซีย 
ทีมชาติที่ถูกยุบ:  มาลายา  เยเมนใต้  เวียดนามใต้  เวียดนามเหนือ 
ทีมชาติในอดีต:  อิสราเอล (ย้ายไปยูฟ่าในปี 1994)  คาซัคสถาน (ย้ายไปยูฟ่าในปี 2002)  นิวซีแลนด์ (ก่อตั้งโอเอฟซีในปี 1966) 
1 ไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า
มุฮัมมัด มุตะวัลลี อัชชะอ์รอวี

El Shaarawy
มุฮัมมัด มุตะวัลลี อัชชะอ์รอวี (อาหรับ: محمد متولى الشعراوى; อังกฤษ: Muhammad Metwally El-Shaarawy) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เชคชะอ์รอวี มีชีวิตในช่วงปี พ.ศ. 2464-2541 เป็นนักอธิบายกุรอานที่มีชื่อเสียงในยุคใหม่ มีความสามารถอธิบายกุรอานโดยใช้สำนวนที่เข้าใจง่าย และเป็นผู้มีความอุตสาหะยิ่งยวดในการเผยแผ่ศาสนาอิสลาม เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2464 ณ หมู่บ้านดากอดูส เมืองมิตฆ็อม จังหวัดดากอลียะฮ์ ประเทศอียิปต์ จบการศึกษาคณะอักษรศาสตร์อาหรับจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร เมื่อปี พ.ศ. 2484
ท่านได้รับยกย่องให้เป็น "นักเทศนาแห่งศตวรรษ" อีกทั้งเป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่ไม่ใช่ชาวซาอุดีอาระเบีย ที่ได้รับเกียรติให้ให้โอวาท (คุตบะฮ์) ณ ทุ่งอารอฟัต ระหว่างพิธีฮัจญ์
พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์

| พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งอียิปต์และซูดาน องค์อธิปัตย์แห่งนิวเบีย, คูร์ดูฟาน และดาร์ฟูร์
ครองราชย์: 26 กรกฎาคม 2495 – 18 มิถุนายน 2496 (324 วัน)
ก่อนหน้า: พระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์
ถัดไป: ราชาธิปไตยถูกล้มล้าง

พระราชสมภพ: 16 มกราคม พ.ศ. 2495 (72 ปี)  พระราชวังอับดีน กรุงไคโร ราชอาณาจักรอียิปต์
พระมเหสี: โดมินิก ฟรองซ์ ปิการ์ (2519–2542)
พระราชบุตร: เจ้าชายมูฮัมหมัด อาลี เจ้าชายแห่งซาอิด เจ้าหญิงเฟาซียะห์-ลาติฟา แห่งอียิปต์ เจ้าชายฟากห์รุดดินแห่งอียิปต์
ราชวงศ์: มูฮัมหมัดอาลี
พระราชบิดา: พระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์
พระราชมารดา: นาร์รีมาน ซาเดก
พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ (อาหรับ: الملك فؤاد الثاني; พระราชสมภพ 16 มกราคม พ.ศ. 2495) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอียิปต์และซูดาน และองค์อธิปัตย์แห่งนูเบีย, คูร์ดูฟาน และดาร์ฟูร์ แห่งราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลีองค์สุดท้าย โดยได้รับการสถาปนาเป็นกษัตริย์ขณะที่พระองค์มีพระชันษาเพียง 7 เดือน เนื่องจากพระราชบิดา คือ พระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์ ทรงประกาศสละราชสมบัติ
พระราชประวัติ

พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2495 ณ พระราชวังอับดีน กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์ และอดีตสมเด็จพระราชินีนาร์รีมานแห่งอียิปต์ พระองค์มีพระนามาภิไธยเดิม เจ้าชายอะห์มัด ฟุอาด (أحمد فؤاد‎) พระองค์มีพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาคือ เจ้าหญิงเฟริยาลแห่งอียิปต์, เจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ และเจ้าหญิงฟาดียะแห่งอียิปต์ ตามลำดับ นอกจากนี้ยังมีพระอนุชาต่างบิดาคือ นายอะกรัม อดัม อาเหม็ด นาจีบ
ขึ้นครองราชย์

หลังเกิดความยุ่งยากเกี่ยวกับการปกครองของอียิปต์ เนื่องจากประชาชนเริ่มไม่พอใจในการปกครองของพระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์ เนื่องจากในช่วงนั้นมีการฉ้อราษฎร์บังหลวงในเหล่าข้าราชการ บางพวกใช้อำนาจหน้าที่ของตนสร้างความร่ำรวยแก่ตนเอง ขณะที่เหล่าราษฎรอยู่อย่างลำบากยากจน แต่ราชสำนักและเหล่าข้าราชการกลับใช้ชีวิตอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย สร้างความไม่พอใจแก่เหล่าพสกนิกรทั้งหลาย จนวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 กลุ่มขบวนการ Free Officers Movement ภายใต้การนำของมุฮัมมัด นะญีบ และญะมาล อับดุนนาศิร ได้กระทำการรัฐประหารใน พ.ศ. 2495 โดยบังคับให้พระองค์สละราชสมบัติ โดยทันทีทันใดหลังจากการสละราชสมบัติของพระเจ้าฟารูก ก็ได้มีการยกเจ้าชายอะห์มัด ฟุอาด พระราชโอรสของพระเจ้าฟารูกที่ยังเป็นทารกอยู่เสด็จขึ้นครองราชย์ขึ้นเป็น พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์
แต่เนื่องจากพระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ยังทรงพระเยาว์มาก ในรัชสมัยของพระองค์จึงมีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์คือ เจ้าชายมูฮัมหมัด อับดุล โมนีม (Prince Muhammad Abdul Moneim) ซึ่งเป็นพระสวามีของเจ้าหญิงเนสลิชาห์แห่งจักรวรรดิออตโตมัน
โดยพระเจ้าฟารูกทรงคิดว่าหากพระองค์สละราชสมบัติแล้ว อาจจะทำให้กลุ่มนักปฏิวัติและผู้ต่อต้านระบอบราชาธิปไตยภายในประเทศยุติการเคลื่อนไหวและนำความสงบสุขกลับเข้ามาในอียิปต์อีกครั้ง และยังทรงเชื่อว่ายุวกษัตริย์พระองค์น้อยองค์นี้จะสามารถยุติความรุนแรงภายในอียิปต์และซูดานได้ แต่โชคไม่ดีที่สิ่งที่พระเจ้าฟารูกต้องการนั้นไม่เป็นอย่างที่พระองค์หวังไว้เลย
พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ได้ถูกปลดจากการเป็นยุวกษัตริย์หลังจากที่พระองค์ทรงครองราชย์ได้ 324 วัน และภายหลังจากการลงจากราชบัลลังก์ ประเทศอียิปต์จึงได้เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นสาธารณรัฐ และพระองค์ได้เสด็จลี้ภัยไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และใช้ชีวิตอยู่ที่นั้น
อภิเษกสมรส

พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ เมื่อเจริญวัยแล้ว พระองค์ได้เริ่มต้นความสัมพันธ์กับนางสาวโดมินิก ฟรองซ์ ปิการ์ (สกุลเดิม โลบ) ธิดาของนายโรเบร์ โลบ และนางปอล มาเดอแลน ปิการ์  โดยได้รู้จักกันครั้งแรกใน พ.ศ. 2519 ครั้งแรกที่พระราชวังโมนาโก โดยต่อมาภายหลังทั้งสองพระองค์ได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2519 ที่กรุงปารีส แม้ว่าพระองค์จะอภิเษกสมรสภายหลังจากที่พระเจ้าฟุอาดที่ 2 พระสวามีลงจากราชบัลลังก์แล้ว แต่พระองค์ยังได้รับการแต่งตั้งเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์ โดยได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม และเปลี่ยนพระนามเป็น ฟาดิลา
แต่ภายหลังหลังจากการครองคู่กันมาเป็นเวลานานพระราชินีฟาดิลา และพระเจ้าฟุอาดที่ 2 ได้หย่าจากกันใน พ.ศ. 2539 โดยใน พ.ศ. 2542 พระราชินีฟาดิลาได้ดำรงอิสริยยศเป็น เจ้าฟ้าหญิงฟาดิลาแห่งอียิปต์ แต่อย่างไรก็ตามทั้งสองพระองค์ก็มีพระโอรสและพระธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่
เจ้าชายมูฮัมหมัด อาลี เจ้าชายแห่งซาอิด (เกิด 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 –)
เจ้าหญิงเฟาซียะห์-ลาติฟา แห่งอียิปต์ (เกิด 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 –)
เจ้าชายฟากห์รุดดินแห่งอียิปต์ (เกิด 25 สิงหาคม พ.ศ. 2530 –)
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

ฮิสรอยัลไฮนิส เจ้าชายอะห์มัด ฟุอาด เจ้าชายแห่งซาอิด  (16 มกราคม – 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2495)
ฮิสมาเจสตี พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ (26 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2496)
ฮิสรอยัลไฮนิส เจ้าชายอะห์มัด ฟุอาด ฟารูก (18 มิถุนายน พ.ศ. 2496 – ปัจจุบัน)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งมูฮัมหมัดอาลี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งไนล์
อ่านเพิ่ม

Hammudah, Adil (1991). Al-Malik Ahmad Fu'ad al-Thani, al-malik al-akhir wa-'arsh Misr [King Ahmad Fuad II, the Last King and the Throne of Egypt] (ภาษาอาหรับ). Cairo: Sifinks. ISBN 978-977-5185-06-8. OCLC 29394467. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-05-07. สืบค้นเมื่อ 5 December 2008.