stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฟเดริโก คาตูไบ
ประวัติ

คาตูไบขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน โอลิกาโร อมเปีย จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย จากนั้น มาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 จากนั้นไปชกชนะคะแนน โย ซัมชอยและยูรา ดิมาร์ ที่เกาหลีใต้ และขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค เจอรี่ ปาฮายาไฮ ยก 10 ได้แชมป์มาครอง จากนั้นไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทที่ว่างที่ออสเตรเลียเมื่อ  6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ฮุสเซน ฮุสเซน ยก 3 แล้วมาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 7 ต่อมา คาตูไบไปชกชนะน็อค มาซายูกิ ฟูจิกาเกะ ยก 10 ที่ญี่ปุ่น แล้วจึงได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทที่ว่าง แพ้คะแนน โนริยูกิ โคมัตสึ เมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา เมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ชิงแชมป์ IBF ออสเตรเลียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ว่าง แพ้น็อค วิค ดาร์ชิเนียน ยก 12 เมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2550 นอกจากนั้น คาตูไบเคยชกชนะคะแนน นรินทร์เดช ศักดิ์ชาตรี และชนะน็อค ศิริชัย เอกชุมพล ยก 8 เมื่อ พ.ศ. 2551 ที่ ฟิลิปปินส์
คาตูไบมีโอกาสชิงแชมป์ระดับภูมิภาคอีก 3 ครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งหมด คือ ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แพ้คะแนนสด ปูนนกอินทรียิมเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ชิงแชมป์ WBO เอเชียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน แองกี แองโกตา และชิงแชมป์เยาวชน WBO  รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2554  แพ้น็อค ดาเนียล โรซาส ยก 6 และขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBF อีก 2 ครั้ง ใน พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน ฮวน อัลเบอร์โต โรซาส และใน พ.ศ. 2553 แพ้คะแนน โรดรีโก เกอร์เรโร หลังจากที่ชกแพ้โรซัสแล้ว คาตูไบก็แขวนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2548 - 2550)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 24 ตุลาคม 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ที่ราชบุรี
ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2547 แพ้คะแนน สาริกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ที่ กทม.
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้น็อค ฮุสเซน ฮุสเซน ยก 3 ที่ ออสเตรเลีย
ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 8 กรกฎาคม 2548 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 7 ที่ อุตรดิตถ์
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2548 แพ้คะแนน โนริยูกิ โคมัตสึ ที่ โอซาก้า ญี่ปุ่น
ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 31 กรกฎาคม 2552 แพ้คะแนน สด ลูกหนองยางทอย ที่ กทม.
ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 1 พฤษภาคม 2554 แพ้คะแนน แองกี แองโกตา
ชิงแชมป์เยาวชน WBO  รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 2 กรกฎาคม 2554  แพ้น็อค ดาเนียล โรซาส ยก 6
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ

| เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ |
| --- | --- |
เจ้าชายฮิซาฮิโตะ เมื่อ พ.ศ. 2563
ประสูติ: 6 กันยายน พ.ศ. 2549 (18 ปี) โรงพยาบาลไอกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ราชวงศ์: ญี่ปุ่น
พระบิดา: เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ
พระมารดา: เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ (ญี่ปุ่น: 悠仁親王; โรมาจิ: Hisahito Shinnō; ประสูติ 6 กันยายน พ.ศ. 2549) เป็นพระโอรสพระองค์เล็กในพระยุพราชฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และเป็นพระภาติยะในสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ ปัจจุบันเจ้าชายฮิซาฮิโตะเป็นรัชทายาทลำดับที่สองแห่งการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น
พระประวัติ

เจ้าชายฮิซาฮิโตะ ประสูติเมื่อเวลา 08.28 น. ตามเวลาสากลญี่ปุ่น ซึ่งเร็วกว่าเวลาประเทศไทย 2 ชั่วโมง โดยตรงเวลาสากลไทยเวลา 06:28 น. ของวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 ณ โรงพยาบาลไอกุ กรุงโตเกียว ด้วยวิธีการผ่าคลอดก่อนกำหนดสองสัปดาห์ สืบเนื่องมาจากภาวะแทรกซ้อนเมื่อตั้งครรภ์ และพระมารดามีภาวะรกเกาะต่ำ เป็นพระบุตรพระองค์เล็กและเป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระยุพราชฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ มีพระเชษฐภคินีสองพระองค์ คือ มาโกะ โคมูโระ และเจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ ตามลำดับ เจ้าชายฮิซาฮิโตะปรากฏพระองค์ต่อสาธารณชนครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2549
เจ้าชายฟูมิฮิโตะ พระชนก ตั้งพระนามพระโอรสนี้เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2549 ว่า "ฮิซาฮิโตะ" (悠仁) มาจากคำว่า ฮิซะ แปลว่า ความสงบเยือกเย็น กับคำว่า ฮิโตะ ตามธรรมเนียมราชสำนักญี่ปุ่นสำหรับลงท้ายพระนามเจ้านายฝ่ายหน้า แปลว่า ผู้มีคุณธรรม รวมกันมีความหมายว่า ผู้มีศีลธรรม จริยธรรม ความสงบเยือกเย็น และความเป็นนิรันดร์ มีพระนามลำลองที่พระชนกและพระชนนีเรียก ว่า ยูยู, ยูจัง หรือ ฮิซาฮิโตะคุง
เจ้าชายฮิซาฮิโตะเป็นเจ้านายฝ่ายหน้าพระองค์ล่าสุดของราชวงศ์ญี่ปุ่นในรอบ 41 ปี ตั้งแต่การประสูติกาลของเจ้าชายฟูมิฮิโตะเมื่อ พ.ศ. 2508 ตั้งแต่นั้นชินโซ อาเบะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นประกาศยกเลิกข้อเสนอเพื่อแก้ไขกฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่นเพื่ออนุญาตให้เจ้านายฝ่ายในสามารถเสวยราชสมบัติได้ เพราะขณะนั้นทั้งจักรพรรดินารูฮิโตะและเจ้าชายฟูมิฮิโตะต่างไม่มีพระโอรสเลย แต่หลังเจ้าชายฮิซาฮิโตะประสูติ  จึงคาดว่าคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลเพื่อให้เจ้าหญิงไอโกะ พระราชธิดาของจักรพรรดินารูฮิโตะสืบราชสมบัติ มีประชาชนที่สนับสนุนการเปลี่ยนแปลง ต่างวิพากษ์วิจารณ์กฎมนเทียรบาลฉบับปัจจุบันว่าสร้างภาระใหญ่หลวงแก่เจ้านายฝ่ายหน้า ที่ล้วนแต่มีพระชันษาสูง และมีน้อยพระองค์นักที่จะออกมาประกอบพระกรณียกิจแทนเจ้านายฝ่ายในที่ทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ไปเสียมาก
การศึกษา

| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: ชินโน (親王)
การแทนตน: โบกุ (บุรุษ) / วาตาชิ (สตรี)
การขานรับ: เด็งกะ (殿下)
ลำดับโปเจียม: 4 (ฝ่ายหน้า)
ฤดูใบไม้ผลิของ พ.ศ. 2553 เจ้าชายฮิซาฮิโตะทรงเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนอนุบาลของมหาวิทยาลัยโอจาโนมิซุ กรุงโตเกียว ต่อมาวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2555 สำนักพระราชวังประกาศว่า เจ้าชายฮิซาฮิโตะทรงเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนประถมศึกษาของมหาวิทยาลัยโอจาโนมิซุในเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 ร่วมกับพระสหายที่เคยเรียนด้วยกันมาแต่ชั้นปฐมวัย นับเป็นเจ้านายญี่ปุ่นพระองค์แรกที่ทรงศึกษาในสถานศึกษาอื่นที่ไม่ใช่โรงเรียนกากูชูอิง อันเป็นโรงเรียนของชนชั้นมูลนาย มีรายงานว่าขณะอยู่ในโรงเรียนพระองค์มีจิตอาสา ทรงช่วยเหลือนักเรียนรุ่นน้อง และร่วมเล่นกับเหล่าพระสหาย เดือนเมษายน พ.ศ. 2562 เจ้าชายฮิซาฮิโตะทรงเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในมหาวิทยาลัยโอจาโนมิซุ ในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกันนั้น ตำรวจรายงานว่าคาโอรุ ฮาเซกาวะ ชายวัย 56 ปี พยายามใช้มีดลอบทำร้ายเจ้าชายฮิซาฮิโตะที่ห้องเรียน
มีนาคม พ.ศ. 2564 เจ้าชายฮิซาฮิโตะทรงได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับหนึ่ง ในการประกวดสารคดีเด็กของคิตากีวชู ครั้งที่ 12 ประเภทนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เจ้าชายฮิซาฮิโตะถูกกล่าวหาว่าทรงคัดลอกผลงานเรียงความที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเดินทางไปเกาะโองาซาวาระ และทรงได้รับรางวัลจากการประกวดดังกล่าว ทางสำนักพระราชวังและเจ้าชายฮิซาฮิโตะทรงออกมายอมรับว่า การอ้างอิงในพระนิพนธ์ดังกล่าว "มีน้อย" และเจ้าชายฮิซาฮิโตะจะทรงติดต่อผู้จัดงานประกวดเพื่อแก้ไขเนื้อหาเพิ่มเติม โดยไม่ต้องเพิกถอนรางวัล
เมษายน พ.ศ. 2565 เจ้าชายฮิซาฮิโตะทรงศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายแห่งมหาวิทยาลัยสึกูบะ
พระกรณียกิจ

เจ้าชายฮิซาฮิโตะตามเสด็จพระชนกชนนี ในการเสด็จเยือนประเทศภูฏานอย่างเป็นทางการ เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

文仁親王同妃両殿下（秋篠宮） - 秋篠宮夫妻と子女の紹介（宮内庁）
読売新聞・秋篠宮家男児ご誕生 เก็บถาวร 2008-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ |  | ลำดับการสืบราชบัลลังก์ญี่ปุ่น  (ลำดับที่ 2)    |  | เจ้าชายมาซาฮิโตะ ฮิตาจิโนะมิยะ |
| เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ |  | ลำดับโปเจียมแห่งญี่ปุ่น (ฝ่ายหน้า ลำดับที่ 4)    |  | เจ้าชายมาซาฮิโตะ ฮิตาจิโนะมิยะ |
| ด ค กเจ้าชายแห่งญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
นับตั้งแต่รัชกาลของจักรพรรดิเมจิเป็นต้นไป
| รุ่นที่ 1 |  เจ้าชายยูกิฮิโตะ ทาเกะโนะมิยะ  จักรพรรดิไทโช  เจ้าชายมิชิฮิโตะ อากิโนะมิยะ  เจ้าชายเทรูฮิโตะ มิซุโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 2 |  จักรพรรดิโชวะ  เจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ  เจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ  เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 3 |  จักรพรรดิอากิฮิโตะ  เจ้าชายมาซาฮิโตะ ฮิตาจิโนะมิยะ  เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ  เจ้าชายโยชิฮิโตะ คัตสึระโนะมิยะ  เจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดะโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 4 |  จักรพรรดินารูฮิโตะ  เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 5 |  เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ  |  |
แกงสมรม

แกงสมรม เป็น แกงกะทิ แบบแกงคั่ว น้ำขลุกขลิก โดยคำว่า "สมรม" เป็นภาษาใต้ หมายถึงถึงการใช้ผักและส่วนผสมนานาชนิดมาผสมกันในตัวแกง มีส่วนประกอบคือกุ้งสด หรือปลาย่าง หน่อไม้สับ มะเขือยาวและเห็ดแครง กินกับข้าวสวยหรือข้าวหลามหรือข้าวเหนียว (ต้มแบบภาคใต้) เป็นแกงที่ขาดไม่ได้ สำหรับงานบุญสารทเดือนสิบ
แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล พ.ศ. 2566

| --- | --- |

เวลาสากลเชิงพิกัด: 2023-11-0 = 635879604  ต้องการ 'ปปปป-ดด-วว ชช:นน' 
รหัสเหตุการณ์ ISC: 
USGS-ANSS: 
วันที่ท้องถิ่น: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-03)
เวลาท้องถิ่น: 23:47 NPT (UTC+5:45)
ขนาด: 5.7 Mw 6.4 ML
ความลึก: 16.5 km (10.3 mi)
ศูนย์กลาง: 28°50′53″N 82°11′13″E﻿ / ﻿28.848°N 82.187°E﻿ / 28.848; 82.187
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ: เนปาล, อินเดีย
ความเสียหายทั้งหมด: รุนแรง
ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้: VIII (อย่างรุนแรง)
แผ่นดินไหวตาม: 109 (3 ครั้ง > 4.0, หนึ่งครั้งขนาด Mw 5.3) 
ผู้ประสบภัย:  เสียชีวิต 153, บาดเจ็บ 375 (แผ่นดินไหวรอบหลัก)  บาดเจ็บ 16 (6 พฤศจิกายน) 
เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.7 ในอำเภอชาชรโกฏ รัฐกรรณาลี ประเทศเนปาล เมื่อเวลา 23:47 NPT ของวันที่ 3 พฤศจิกายน 2023 เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 154 ราย และบาดเจ็บอย่างน้อย 375 คน แผ่นดินไหวครั้งนี้มีแรงสั่นสสะเทือนรับรู้ได้ในพื้นที่อื่นของประเทศเนปาล, ตอนเหนือของอินเดีย และถือเป็นแผ่นดินไหวครั้งที่ร้ายแรงที่สุดของเนปาลนับตั้งแต่เมื่อปี 2015
องค์การสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ (USGS) ระบุว่าแผ่นดินไหวนี้มีขนาด Mww  5.7 และมีความลึกอยู่ที่ 16.5 กิโลเมตร (10.3 ไมล์) ศูนย์วิจัยและติดตามแผ่นดินไหวแห่งชาติ (National Earthquake Monitoring and Research Center) ของเนปาล บันทึกแผ่นดินไหวได้ที่ขนาด 6.4 โลคัลแมกนิจูดสเกล (ML ) มีบันทึกอาฟเตอร์ช็อกได้ 483 ครั้ง อย่างน้อยหกครั้งมีขนาดมากกว่า 4.0 จุดศูนย์กลางโดยประมาณของแผ่นดินไหวอยู่ที่รามิทันท์ อำเภอชาชรโกฏ และมีอาฟเตอร์ช็อกขนาด 5.3 เกิดขึ้นตามมาในวันที่ 6 พฤศจิกายน
มีบ้านเรือนเสียหายประมาณ 62,039 หลัง ในสิบสามอำเภอ จำนวนนี้ 26,550 หลังถล่ม ส่วนใหญ่อยู่ในอำเภอรุขุมเวสต์ ผู้เสียชีวิตสี่สิบสองคน ในจำนวนนี้มีห้าคนที่เป็นครอบครัวเดียวกัน และยอดบาดเจ็บอีกกว่า 100 คน มีรายงานมาจากอาฐพีสโกฏ ในเทศบาลเดียวกันนี้มีบ้านเรือนเสียหายหรือถูกทำลายมากกว่า 5,000 หลัง
แผ่นดินไหวนี้รับรู้ได้ถึงกาฐมาณฑุ และในอินเดีย รวมถึงเมืองลักเนา, ปัฏนา และ นิวเดลี เป็นผลให้ผู้คนตื่นตระหนกและหนีออกจากอาคาร ในนครพาหไรจ์ และ ชัยปุระ มีรายงานอาคารบ้านเรือนมีรอยร้าว
กลไกเปลือกโลก

เนปาลตั้งอยู่ในแนวเทือกเขาหิมาลัยซึ่งเป็นเขตที่มีแผ่นดินไหวเกี่ยวเนื่องกับการชนกันของทวีประหว่างแผ่นอินเดียและแผ่นยูเรเชียที่มีการมุดตัวหากันอย่างต่อเนื่อง ในอัตรา 40–50 มม. (1.6–2.0 นิ้ว) ต่อปี แผ่นอินเดียมุดเข้าไปใต้เปลือกทวีปของแผ่นยูเรเชียน ทำให้เกิดรอยเลื่อน แผ่นดินไหวตามแนวรอยเลื่อนประเภทแรงผลักเหล่านี้ ได้สร้างความเสียหายร้ายแรงในสมัยประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา
แผ่นดินไหวในประเทศเม็กซิโก ค.ศ. 2022

| --- | --- |
แผนที่ความรุนแรงของคลื่นแรงสั่นสะเทือน (USGS)

เวลาสากลเชิงพิกัด: 2022-09-19 18:05:06
รหัสเหตุการณ์ ISC: 624820749
USGS-ANSS: ComCat
วันที่ท้องถิ่น: 19 กันยายน ค.ศ. 2022 (2022-09-19)
เวลาท้องถิ่น: 13:05:06
ขนาด: 7.7 Mw (SSN) 7.6 Mw (USGS)
ความลึก: 15.1 กิโลเมตร
ศูนย์กลาง: 18°22′01″N 103°15′07″W﻿ / ﻿18.367°N 103.252°W﻿ / 18.367; -103.252
รอยเลื่อน: รอยเลื่อนย้อน
ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้: VIII (อย่างรุนแรง)
สึนามิ: 95 เซนติเมตร (3.1 ฟุต)
แผ่นดินไหวตาม: ประมาณ 1,365 ครั้ง ใหญ่ที่สุดคือ 6.8  
ผู้ประสบภัย: เสียชีวิต 2 ราย บาดเจ็บ 35 คน
แผ่นดินไหวในประเทศเม็กซิโก ค.ศ. 2022 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2022 ขนาด 7.6-7.7 ในรัฐมิโชอากันและรัฐโกลิมา เวลา 13:05:06 น. ตามเวลาท้องถิ่น  แผ่นดินไหวมีความลึก 15.1 กม. (9.4 ไมล์) มีความรุนแรงสูงสุด  VII (แรงมาก) ในมาตราเมร์กัลลี สำนักงานธรณีวิทยาของสหรัฐอเมริการายงานว่าศูนย์กลางของแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองแอควิลาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 37 กิโลเมตร (23 ไมล์)  มีผู้เสียชีวิต 2 รายและบาดเจ็บอย่างน้อย 35 คนในหลายรัฐ  วันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2022 เกิดแผ่นดินไหวตามขนาด 6.8 ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่าแผ่นดินไหวหลัก
แผ่นดินไหวเกิดขึ้นบังเอิญกับวันครบรอบ 37 ปี แผ่นดินไหวในเม็กซิโกซิตี ค.ศ. 1985 ซึ่งมีผู้เสียชีวิตกว่า 10,000 คน และครบรอบปีที่ห้าของเหตุการณ์ แผ่นดินไหวในรัฐปวยบลา พ.ศ. 2560 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 370 คน และมีการรฝึกซ้อมแผ่นดินไหวระดับประเทศหลังเที่ยง ประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนเกิดแผ่นดินไหว
คลื่นสึนามิ

พบสึนามิที่มีความสูงมากที่สุดลูกแรกมาถึงประมาณ 30-40 นาทีหลังจากแผ่นดินไหว สึนามิลูกนี้สามารถตรวจวัดได้จากสถานีวัดระดับน้ำทะเลมันซานิลโล และสถานีซิฮัวตาเนโจ ซึ่งทั้งสองสถานีนี้อยู่ห่างจากจุดกำเนิดแผ่นดินไหวประมาณ 150 - 200 กม. ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือและตะวันออกเฉียงใต้ตามลําดับ ต่อมาคลื่นสึนามิสามารถตรวจพบได้ที่สถานีดาร์โด้ ซึ่งห่างจากจุดกำเนิดแผ่นดินไหวประมาณ 450 กม.
รายงานขององค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติระบุว่า ที่สถานีวัดระดับน้ำทะเลมันซานิลโลสามารถวัดคลื่นลูกแรกได้ประมาณ 30 นาทีหลังจากเกิดแผ่นดินไหวที่ความสูง 34 ซม. แต่ครึ่งชั่วโมงต่อมาคลื่นลูกที่สองที่มีความสูงถึง 1 เมตร ก็สามารถตรวจพบที่สถานีมันซานิลโลเช่นกัน
แผ่นดินไหวในปิชิเลมู พ.ศ. 2553

| --- | --- |
บน: อาคารพังเสียหายในปิชิเลมู ณ เมืองศูนย์กลางแผ่นดินไหว ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2553 ล่าง: แผนที่แสดงแผนดินไหว (Shakemap) ของแผ่นดินไหวครั้งแรกในปิชิเลมู โดยสำนักสำรวจทางธรณีวิทยาสหรัฐ

เวลาสากลเชิงพิกัด: Doublet earthquake:     
 : 2010-03-11 14:39:43
 : 2010-03-11 14:55:27
รหัสเหตุการณ์ ISC:  
 : 14554049
 : 14400686
USGS-ANSS:  
 : ComCat
 : ComCat
วันที่ท้องถิ่น: 11 มีนาคม ค.ศ. 2010 (2010-03-11)
เวลาท้องถิ่น:  
 : 11:39 UTC-3
 : 11:55 UTC-3
ขนาด:  
 : 6.9 Mw  6.3 Ml
 : 7.0 Mw
ความลึก:  
 : 33.1 กิโลเมตร (20.6 ไมล์)
 : 31.0 กิโลเมตร (19.3 ไมล์)
ศูนย์กลาง: ปิชิเลมู, ชิลี 34°18′04″S 72°07′48″W﻿ / ﻿34.301°S 72.13°W﻿ / -34.301; -72.13
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ: ชิลี  อาร์เจนตินา
ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้: MM X
ค่าความเร่งสูงสุดของพื้นดิน: 0.086g (กูริโก, เมาเล)
สึนามิ: มี
ผู้ประสบภัย: เสียชีวิต 1 ราย
แผ่นดินไหวในปิชิเลมู พ.ศ. 2553 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 6.9 โมเมนต์แมกนิจูด ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเวลา 11:39 น. ตามเวลาท้องถิ่น (14:39 UTC) ของวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2553 ศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของปิชิเลมู แคว้นโอฆิกินส์ ประเทศชิลี ศูนย์เตือนภัยสึนามิแปซิฟิกซึ่งตั้งอยู่ในรัฐฮาวาย ได้ชี้ถึงความเป็นไปได้ที่จะเกิดสึนามิในท้องถิ่นภายในรัศมี 100 กิโลเมตรจากศูนย์กลางแผ่นดินไหว ถึงแม้ว่าจะมีเพียงคลื่นขนาดเล็กเท่านั้นที่ถูกพบเห็นในพื้นที่ปิชิเลมู มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตหนึ่งราย
แผ่นดินไหวครั้งดังกล่าวเกิดขึ้นจากความเครียดในพื้นที่ที่เพิ่มมากขึ้นจากแผ่นดินไหววันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่นอกชายฝั่งแคว้นเมาเล แรงสั่นสะเทือนสามารถรับรู้ได้ทั่งตอนกลางของประเทศชิลี แผ่นดินไหวครั้งนี้ในตอนแรกนั้นคาดว่าเป็นแผ่นดินไหวตามจากแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ แต่นักวิทยาแผ่นดินไหวจากมหาวิทยาลัยชิลี ได้ชี้ว่ามันเป็น "แผ่นดินไหวอีกครั้งหนึ่ง" เกิดแผ่นดินไหวตามทันทีอย่างน้อย 11 ครั้ง ทำให้เกิดความตื่นตระหนกตลอดเมืองชายฝั่งระหว่างแคว้นโกกิมโบและโลสลาโกส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ 2010 Pichilemu earthquake
Story of the handover ceremony, CIPER Chile (archived version) (ในภาษาสเปน)
"Sismogénesis, proceso de ruptura y réplicas del mega terremoto del Maule 2010" เก็บถาวร 2021-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, บทความเผยแพร่โดย the Faculty of Mathematical and Physical Sciences of the University of Chile. (ในภาษาสเปน)
| ด ค ก← แผ่นดินไหวที่สำคัญใน พ> ศ. 2553 → |
| --- | --- |
 แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ (6.5, 9 มกราคม)  เฮติ†‡ (7.0, 12 มกราคม)  ชิลี† (8.8, 27 กุมภาพันธ์)  ไต้หวัน (6.3, 4 มีนาคม)  ตุรกี† (6.1, 8 มีนาคม)  ปิชิเลมู ชิลี (6.9, 11 มีนาคม)  บาฮากาลิฟอร์เนีย เม็กซิโก (7.2, 4 เมษายน)  สุมาตรา อินโดนีเซีย (7.8, 6 เมษายน)  ยูซู จีน† (6.9, 14 เมษายน)  นิวซีแลนด์ (7.1, 4 กันยายน)  สุมาตรา อินโดนีเซีย† (7.7, 25 ตุลาคม)  เซอร์เบีย (5.3, 3 พฤศจิกายน) 
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวตามมาตราขนาดโมเมนต์ / † = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 30 คน / ‡ = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในปีนี้
แกงสะแล

| --- | --- |

ประเภท: แกง
มื้อ: อาหารจานหลัก
แหล่งกำเนิด: ไทย
ส่วนผสมหลัก: เนื้อสัตว์ (หมูสามชั้น กระดูกหมูหรือใส่ปลาแห้ง) มะเขือเทศ พริกแกง
 ตำราอาหาร: แกงสะแล
แกงสะแล หรือภาษาไทยถิ่นเหนือเรียก แก๋งสะแล เป็นอาหารไทยภาคเหนือประเภทแกง โดยนำผลสะแลอ่อนมาแกงใส่หมูสามชั้น กระดูกหมูหรือใส่ปลาแห้ง ใช้พริกแกงเช่นเดียวกับแกงผักหวาน แกงผักเสี้ยว (พริกแห้ง กระเทียม หอมแดง กะปิ ปลาร้าต้มสุก เกลือ) แต่ใส่ข่าและตะไคร้เป็นเครื่องแกงด้วย รวมถึงมีการใส่มะเขือเทศลงไปด้วย เพื่อชูรสเปรี้ยวเล็กน้อย ในบางพื้นที่ก็จะใส่น้ำมะขามลงไปด้วยเพื่อให้ออกเปรี้ยวนำก็จะกลายเป็น แกงส้มสะแล และรับประทานในช่วงหน้าหนาว เพราะสะแลจะออกดอกมากช่วงเดือนธันวาคมถึงมีนาคม
จากการศึกษาของเสาวภา ศักยพันธุ์ เมื่อ พ.ศ. 2534 พบว่าแกงสะแลปริมาณ 100 กรัม มี 96.36 แคลอรี โปรตีน 10.36 กรัม ไขมัน 2.46 กรัม คาร์โบไฮเดต 8.25 กรัม แคลเซียม 180.89 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 55.60 มิลลิกรัม เหล็ก 1.95 มิลลิกรัม วิตามินเอ 179.12 อาร์อี วิตามินบีหนึ่ง 0.26 มิลลิกรัม วิตามินบีสอง 0.33 มิลลิกรัม ไนอะซิน 2.40 มิลลิกรัม และวิตามินซี 8.17 มิลลิกรัม ผลสะแลมีสรรพคุณช่วยให้เจริญอาหาร และมีสารต้านอนุมูลอิสระ
แจ๊ค วีราโน

| แจ๊ค วีราโน |
| --- | --- |
เกิด: 19 กันยายน พ.ศ. 2524
แจ๊ค วีราโน (Jake Verano) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2524 สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 10) เสมอ 3 แพ้ 16
ประวัติ

วีราโนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ชนะน็อค โรมาโน เอนาริโอ ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมปืโลกเยาวชนรุ่นเฟเธอร์เวท WBC ที่ว่างเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ทอมมี บราวน์ ที่ออสเตรเลีย จากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เรย์นัลด์ ตรีโบ ที่ ฟิลิปปินส์ วีราโนได้มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน จงเจริญ แครี่บอย และใน พ.ศ. 2548 มาชกแพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 3 จากนั้นได้มาชิงแชมป์ระดับภูมิภาคในไทย 2 ครั้ง คือชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เทิดศักดิ์ จันทร์แดง และชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ทอง ป.โชคชัย ยก 5 วีราโนยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2550 เสมอกับ อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ ไม่ได้แชมป์ วีราโน่ขึ้นชกแก้มือกับเอสคาสเนอร์อีกครั้งเมื่อ 18 สิงหาคม ปีเดียวกัน ซึ่งคราวนี้วีราโน่เป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์ฟิลิปปินส์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน จูน ทาลาเป้ เสียแชมป์ไปเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 หลังจากนั้น วีราโน่เริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่  ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เสมอกับ วาจิบ ซุสวานโต ที่อินโดนีเซีย ไม่ได้แชมป์ ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์อีกสองครั้งแต่ไม่สำเร็จ หลังจากที่ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2554 แพ้น็อค อะโดเนส อากูเอโล ยก 4 วีราโน่ก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2550)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นเฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 5 ธันวาคม 2546 แพ้คะแนน ทอมมี่ บราวน์ ที่ ออสเตรเลีย
ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 6 พฤษภาคม 2548 แพ้คะแนน เทอดศักดิ์ จันทร์แดง ที่ กทม.
ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 6 ธันวาคม 2548 แพ้น็อค ทอง ป.โชคชัย ยก 5 ที่ นนทบุรี
ชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 14 ธันวาคม 2550 เสมอกับ วาจิบ ซุสวานโต ที่ อินโด
แกงสิงหล

| --- | --- |
มื้อ: อาหารหลัก
แหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ผู้สร้างสรรค์: ชาวไทยเชื้อสายลังกา
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: เนื้อหมู (หรือไก่), พริกแกง, กะทิ, น้ำปลา, น้ำตาลมะพร้าว, มะขามเปียก, ใบเตย, ผักชีลาว
 ตำราอาหาร: แกงสิงหล
แกงสิงหล เป็นแกงไทยโบราณชนิดหนึ่ง มีการใช้เครื่องแกงอย่างแขกแต่ผสมผสานการใช้สมุนไพรของไทยเพิ่มเข้าไป สันนิษฐานว่าแพร่หลายมาจากชาวสิงหลที่อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เดิมแกงสิงหลจะใช้เครื่องแกงอย่างแขกซึ่งใช้เครื่องเทศจำนวนมากเพื่อดับกลิ่นสาบของเนื้อแกะและแพะซึ่งชาวเอเชียใต้นิยมบริโภค แต่ด้วยราคาเครื่องเทศนำเข้าซึ่งมีราคาสูง มีกลิ่นรสแรง อีกทั้งชาวสยามเองก็ไม่นิยมบริโภคเนื้อแกะเนื้อแพะ ชาวสยามจึงคิดดัดแปลงเนื้อสัตว์ที่ใช้มาเป็นเนื้อหมู เนื้อไก่ หรือเนื้อวัวแทน รวมทั้งตัดทอนเครื่องเทศบางอย่างออก แล้วเพิ่มสมุนไพรไทยเข้าไปแทนที่ น้ำแกงมีสีออกแดง มีน้ำมันลอย มีรสชาติเปรี้ยว เค็ม หวาน มีกลิ่นหอมจากใบเตย และผักชีลาว
แกงหัวปลา

| --- | --- |
แกงหัวปลาแบบอินเดีย
ประเภท: แกง
ส่วนผสมหลัก: หัวปลากะพงแดง ผัก (กระเจี๊ยบเขียว มะเขือม่วง)
 ตำราอาหาร: แกงหัวปลา
แกงหัวปลาแบบเปอรานากัน
แกงหัวปลา เป็นอาหารประเภทแกงในมาเลเซียและสิงคโปร์ มีต้นกำเนิดจากอาหารจีนและอาหารอินเดีย และยังเป็นที่นิยมในเนปาลด้วย นำหัวปลากะพงแดงมาแกงในน้ำแกงแบบเกรละ โดยใส่ผักอย่างกระเจี๊ยบเขียวและมะเขือม่วงเป็นต้น กินกับข้าวหรือขนมปัง นิยมใช้มะขามปรุงรสเปรี้ยวของแกง
ประวัติ

แกงหัวปลาหรือมูรีฆันโตเป็นอาหารเบงกอลที่สำคัญอย่างหนึ่ง นิยมแกงกับปลายี่สกเทศ และยังเป็นอาหารสำคัญในเทศกาล เช่น ไภโผตา ไอพูโรภาต ต่อมาอาหารนี้ได้เป็นที่นิยมในมาเลเซียและสิงคโปร์ รูปแบบสมัยใหม่ของอาหารนี้เกิดขึ้นในสิงคโปร์ ซึ่งพ่อครัวเชื้อสายอินเดียได้ปรุงอาหารชนิดนี้ขายให้แก่ลูกค้าชาวจีนและเปอรานากัน ทำให้มีการปรับปรุงใหม่เกิดขึ้น ในมิถิลา โอฑิศา บังกลาเทศ และเบงกอลตะวันตกซึ่งมีอาหารหลักเป็นข้าวและปลา มีแกงหัวปลาที่ใส่ถั่วหรือผักอื่น ๆ น้ำแกงข้นมากและรสเผ็ด นิยมใช้ปลายี่สกเทศ ในพิหาร มีอาหารที่คล้ายกันนี้เรียก มูรีฆันถ์ ใช้หัวปลาทอดของปลาชนิดใดก็ได้
แกงรัญจวน

| --- | --- |
แกงรัญจวน
ประเภท: แกง
มื้อ: อาหารจานหลัก
แหล่งกำเนิด: ไทย
ส่วนผสมหลัก: เนื้อสัตว์ (เช่น เนื้อวัวหรือเนื้อหมู) น้ำพริกกะปิ ใบโหระพา
 ตำราอาหาร: แกงรัญจวน   สื่อ: แกงรัญจวน
แกงรัญจวน เป็นอาหารไทยประเภทแกงที่มีการใส่น้ำพริกกะปิใส่เนื้อสัตว์เช่นเนื้อวัวหรือเนื้อหมู สูตรดั้งเดิมใช้เนื้อวัวติดเอ็น เคี่ยวกับสมุนไพรอย่างตะไคร้ หอมแดง ใบมะกรูด ปรุงรสด้วยน้ำปลา น้ำตาลมะพร้าว และน้ำมะนาว ใส่ใบโหระพาลงไป ตามด้วยพริกชี้ฟ้าแดงแต่งชาม
แกงรัญจวนเป็นอาหารชาววังโบราณ ผู้คิดค้นสูตรและชื่อคือหม่อมเจ้าหญิงแย้มเยื้อน สิงหรา ที่มามาจากในสมัยก่อนเจ้านายพระองค์ต่าง ๆ มักจะเสวยอาหารอย่างละนิดละหน่อยเท่านั้น ทำให้กับข้าวซึ่งส่วนมากจะเป็นเนื้อหลงเหลืออยู่เยอะ ฝ่ายห้องครัวจึงนำเนื้อที่เหลือจากสำรับเสวยมาปรุงรสเป็นแกงรัญจวน ส่วนชื่อ "รัญจวน" ในหนังสือ ตำรากับข้าวในวัง (พิมพ์ พ.ศ. 2549) ของหม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์ เล่าว่า "กินแล้วก็หวนหา ต้องกลับมาทำกินใหม่" โดยสูตรในตำราอาหารเล่มนี้เริ่มต้มเนื้อสดกับหอมแดง กระเทียม ไม่ได้เริ่มจากการคัดเนื้อที่เหลือเหมือนสูตรของหม่อมเจ้าหญิงแย้มเยื้อน
เทศบาลตำบลปากดง

| เทศบาลตำบลปากดง |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ถนนพหลโยธิน บริเวณหน้าตลาดสดเทศบาลตำบลปากดง
   ตรา
ทต.ปากดงที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลปากดง
พิกัด: 16°21′00.9″N 99°35′05.3″E﻿ / ﻿16.350250°N 99.584806°E﻿ / 16.350250; 99.584806
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กำแพงเพชร
อำเภอ: เมืองกำแพงเพชร
จัดตั้ง:  • 28 มีนาคม 2506 (สุขาภิบาลปากดง)  • 25 กุมภาพันธ์ 2542 (ทต.ปากดง)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ไพโรจน์ พุ่มไพศาลชัย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.4 ตร.กม. (0.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 3,218 คน
 • ความหนาแน่น: 1,340.83 คน/ตร.กม. (3,472.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05620105
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 999 หมู่ที่ 8 ตำบลไตรตรึงษ์ อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร 62160
เว็บไซต์: www.pakdong.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลปากดง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล มีพื้นที่ประมาณ 2.4 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 7 และ 8 ตำบลไตรตรึงษ์ อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร มีประชากรจำนวน 3,218 คน (เดือนธันวาคม 2564) เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลปากดงซึ่งจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2506 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลปากดงตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาลในปี พ.ศ. 2542 ภายในเขตเทศบาลตำบลปากดงมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ลากผ่าน อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดกำแพงเพชรประมาณ 32 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 338 กิโลเมตร
อาณาเขตติดต่อ

เทศบาลตำบลปากดง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไตรตรึงษ์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไตรตรึงษ์
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไตรตรึงษ์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลไตรตรึงษ์
ชุมชน

ภายในเขตเทศบาลตำบลปากดง มีจำนวนประชากร 3,218 คน (เดือนธันวาคม 2564) และแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ชุมชน ดังนี้
ชุมชนย่อยป่ายาง
ชุมชนย่อยน้ำเงินอยู่
ชุมชนย่อยพัฒนาบ้านปากดง
ชุมชนย่อยเจริญสุข
ชุมชนย่อยคุ้มไพรวัลย์
ชุมชนย่อยร่วมใจพัฒนา
สถานที่สำคัญ

วัดไตรตรึงษาราม
ศาลเจ้าพ่อเสือใหญ่ปากดง
สวนป่าไตรตรึงษ์