stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลตำบลวังใหม่
โครงสร้างด้านการบริการพื้นฐาน > การไฟฟ้า

การให้บริการด้านการไฟฟ้าภายในตำบลวังใหม่ ประชากรที่มีไฟฟ้าใช้จำนวน 9 หมู่บ้าน (มีบางส่วนที่ยังไม่มีไฟฟ้าใช้)
โครงสร้างด้านการบริการพื้นฐาน > แหล่งน้ำธรรมชาติ

แม่น้ำ 1 สาย
ลำน้ำ , ลำห้วย 25 แห่ง
บึง,หนองและอื่นๆ 5 แห่ง
โครงสร้างด้านการบริการพื้นฐาน > แหล่งน้ำที่สร้างขึ้นเอง

อ่างเก็บน้ำและฝายน้ำล้น 18 แห่ง
บ่อบาดาลสาธารณะ 17 แห่ง
บ่อน้ำตื้นเอกชน 43 แห่ง
ประปาหมู่บ้าน 5 แห่ง
ประปาภูเขา 3 แห่ง
กำลังก่อสร้างประปาหมู่บ้าน 1 แห่ง
ข้อมูลอื่น ๆ > ทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่

ทรัพยากรดิน ลักษณะของดินภายในพื้นที่เขตตำบลวังใหม่ ส่วนมากจะเป็นดินลูกรังและดินร่วนปนทราย ส่วนใหญ่จะใช้ประโยชน์ในการทำสวน
ทรัพยากรน้ำ แหล่งน้ำผิวดินของตำบลวังใหม่ ได้แก่ แม่น้ำชุมพร ซึ่งไหลผ่านตลอดแนวของตำบล และมีลำห้วยเล็กๆ หลายสายไหลลงสู่แม่น้ำชุมพร
ทรัพยากรป่าไม้ ในพื้นที่ตำบลวังใหม่เป็นป่าสงวนและป่าอนุรักษ์ มีบางส่วนเป็นป่าเสื่อมโทรม
ข้อมูลอื่น ๆ > มวลชนจัดตั้ง

กองทุนหมู่บ้าน 9 หมู่บ้าน
อาสาสมัครป้องกันฝ่ายพลเรือน 178 คน
อาสาสมัครสาธารณสุข (อสม.) 139 คน
หน่วยรักษาความปลอดภัย 16 คน
กลุ่มสตรี 128 คน
ศูนย์ต่อสู้เพื่อเอาชนะยาเสพติด ตำบลวังใหม่ 225 คน
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ตำบลวังใหม่
ศูนย์พัฒนาครอบครัวในชุมชนตำบลวังใหม่
ชมรมผู้พิการตำบลวังใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

เทศบาลตำบลวังใหม่ เก็บถาวร 2012-01-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Facebook เทศบาลตำบลวังใหม่
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดชุมพร |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ชุมพร  หลังสวน  |  |
| เทศบาลตำบล |  เมืองชุมพร ขุนกระทิง  ท่ายาง  นาชะอัง  บางลึก  บางหมาก  ปากน้ำชุมพร  วังไผ่  วังใหม่  หาดทรายรี  ทุ่งตะโก ทุ่งตะไคร  ปากตะโก  ท่าแซะ ท่าแซะ  เนินสันติ  ปะทิว ชุมโค  ทะเลทรัพย์  บางสน  ปะทิว  มาบอำมฤต  สะพลี  พะโต๊ะ พะโต๊ะ  ละแม ละแม  สวี นาโพธิ์  นาโพธิ์พัฒนา  หลังสวน ปากน้ำหลังสวน  วังตะกอ  ท่ามะพลา  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เมืองชุมพร ตากแดด  ถ้ำสิงห์  ทุ่งคา  นาทุ่ง  บ้านนา  ปากน้ำ  วังไผ่  วิสัยเหนือ  หาดพันไกร  ทุ่งตะโก ช่องไม้แก้ว  ตะโก  ท่าแซะ คุริง  ทรัพย์อนันต์  ท่าข้าม  ท่าแซะ  นากระตาม  รับร่อ  สลุย  สองพี่น้อง  หงษ์เจริญ  หินแก้ว  ปะทิว เขาไชยราช  ดอนยาง  ปากคลอง  สะพลี  พะโต๊ะ ปังหวาน  ปากทรง  พระรักษ์  พะโต๊ะ  ละแม ทุ่งคาวัด  ทุ่งหลวง  ละแม  สวนแตง  สวี เขาค่าย  เขาทะลุ  ครน  ด่านสวี  ท่าหิน  ทุ่งระยะ  นาสัก  วิสัยใต้  สวี  หลังสวน นาขา  นาพญา  บางน้ำจืด  บางมะพร้าว  บ้านควน  พ้อแดง  หาดยาย  แหลมทราย  |  |
แป้งมันสำปะหลัง

รูปประกอบผลิตภัณฑ์แป้งมันในประเทศไทย
แป้งมันสำปะหลัง เป็นแป้งที่ได้จากมันสำปะหลัง ลักษณะของแป้งมีสีขาว เนื้อเนียน ลื่นเป็นมัน. เมื่อทำให้สุกด้วยการกวนกับน้ำไฟอ่อนปานกลาง แป้งจะละลายง่าย สุกง่าย แป้งเหนียวติดภาชนะ หนืดข้นขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีการรวมตัวเป็นก้อน  เหนียวเป็นใย ติดกันหมด เนื้อแป้งใสเป็นเงา พอเย็นแล้วจะติดกันเป็นก้อนเหนียว ติดภาชนะ  ใช้ทำลอดช่องสิงคโปร์ ครองแครงแก้ว เป็นต้น และยังถูกใช้ในอุตสาหกรรมอื่นๆเช่น อุตสาหกรรมกระดาษ อุตสาหกรรมกาว เป็นต้น
การผลิต > การโม่มัน

หัวมันสำปะหลังที่ผ่านการล้างและปอกเปลือกที่สะอาดจะจะถูกลำเลียงโดยสานพานเข้าสู่เครื่องโม่ (Rasper) จะมีมีดโดยใบมีดขนาดใหญ่ในแนวตั้งฉากกับผิวหน้า โดยมีอัตราการหมุนประมาณ 1000 rpm และทำการติดตั้งใบมีดตั้งแต่ 100 ใบขึ้นไป ใบมีดแต่ละใบมีความยาว 30 เซนติเมตร ซึ่งในขั้นตอนนี้จะได้ของเหลวข้นที่มีส่วนผสมของแป้ง น้ำ กากมัน และสิ่งเจือปนต่าง ๆ ระหว่างกระบวนโม่จะมีการจ่ายน้ำจากกระบวนการเพื่อช่วยในการทำงานของเครื่องให้สะดวกยิ่งขึ้น
การผลิต > หน่วยการสกัด

หลังจากนั้นมันสำปะหลังที่บดจนเป็นชิ้นละเอียดจากเครื่องเครื่องขูดหรือบดซึ่งจะมีส่วนประกอบของน้ำแป้ง กาก และเส้นใยจะถูกเติมน้ำก่อนจะนำเข้าสู่เครื่องสกัดแป้ง (Extractor) หน้าที่ของหน่วยสกัดคือ การแยกแป้งออกจากเซลลูโลส เครื่องสกัดแป้งจะประกอบไปด้วยตะแกรงและผ้ากรองเป็นส่วนประกอบ หลักการทำงานของเครื่องจะใช้หลักการของแรงหมุนเหวี่ยง (Centrifugal Force) โรงงานส่วนใหญ่จะใช้ชุดสกัด 3 ชุด แต่โรงงานขนาดใหญ่ อาจใช้ชุดสกัดถึง 4 ชุดต่อเนื่องกันเพื่อสกัดแป้งออกจากเซลลูโลสให้ได้มากที่สุด เครื่องสกัดแป้งแบ่งตามหน้าที่ตามกรองออกเป็น 2 ชุด คือ ชุดสกัดหยาบ (Coarse Extractor) และชุดสกัดละเอียด (Fine Extractor) น้ำแป้งจะผ่านเข้าชุดสกัดหยาบก่อน เพื่อแยกกากหยาบออกแล้วจึงเข้าสู่ชุดสกัดละเอียดเพื่อแยกกากอ่อน กากหยาบและกากอ่อนที่ได้จะถูกเหวี่ยงออกทางด้านบนของตะกร้ากรองแล้วเข้าสู่เครื่องสกัดชุดสกัดกาก (Pulp Extractor : เป็นเครื่องสกัดหยาบ ทำหน้าที่สกัดแป้งที่หลุดออกไปกับกาก) และเครื่องอัดกากต่อไป โดยที่เครื่องสกัดหยาบมีตะกร้ากรองเป็นสแเตนเลส (Stainless Screen) ขนาดรูกรอง 35-40 mesh มีการใช้น้ำหมุนเวียนหรือน้ำดีเพื่อช่วยในการสกัดแป้งออกจากกากหยาบ ส่วนเครื่องสกัดละเอียดตะกร้ากรองเป็นสแตนเลสมีรูกรองขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.5 ซม. และใช้ผ้ากรองไนลอนทรงกรวยเหมือนตะกร้ากรองวางด้านบนแล้วยึดด้วยสายรัดโลหะ ผ้ากรองที่ใช้มีขนาดรูกรองสองแบบคือ 100-120 mesh และ 140-200 mesh มีการใช้น้ำกำมะถันและน้ำดีช่วยในการสกัดแป้งจากกากอ่อน น้ำกำมะถันช่วยกำจัดการเกิดเมือกที่จะไปอุดตันแผ่นกรอง ป้องกันไม่ให้เกิดการสูญเสียแป้งจากจุลินทรีย์และช่วยฟอกสีแป้งให้ขาว กากมันสำปะหลังจะถูกแยกออกจากน้ำแป้งเพื่อนำเข้าสู่เครื่องอัดกากและนำไปตากแดดเพื่อนำไปผสมเป็นอาหารสัตว์หรือนำไปผสมกับมันเส้นเพื่อทำมันอัดเม็ด
เอ๋าไป้

| กวาเอ่อร์เจีย เอ๋าไป้ 瓜爾佳 鼇拜 |
| --- | --- |


ผู้สำเร็จราชการแห่งราชวงศ์ชิง
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1661 – ค.ศ. 1669ดำรงตำแหน่งร่วมกับ โซนิน, เอบิหลุน, ซูเค่อซาฮา จนกระทั่ง ค.ศ. 1667
กษัตริย์: จักรพรรดิคังซี
ก่อนหน้า: รุ่ยชินอ๋อง ในรัชกาลซุ่นจื้อ
ถัดไป: จักรพรรดิคังซีทรงบริหารบ้านเมืองเอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 1610 เหลียวหนิง จักรวรรดิโฮ่วจิน
เสียชีวิต: ค.ศ. 1669 กรุงปักกิ่ง จักรวรรดิชิง

กูวาลเจีย โอโปย (แมนจู:ᡤᡡᠸᠠᠯᡤᡳᠶᠠ ᠣᠪᠣᡳ Gūwalgiya Oboi; จีนตัวย่อ: 瓜尔佳 鰲拜; จีนตัวเต็ม: 瓜爾佳 鼇拜; พินอิน: Guāěrjiā Áobài กวาเอ่อร์เจีย เอ๋าไป้) (ค.ศ. 1610–1669) เป็นผู้บัญชาการทหารและข้าราชบริพารที่โดดเด่นของแมนจู ซึ่งรับราชการในตำแหน่งต่างๆ ทางการทหารและการบริหารภายใต้จักรพรรดิ 3 พระองค์ที่สืบเนื่องกันของราชวงศ์ชิงตอนต้น
ชีวิตในวัยเด็กและการรับราชการทหาร

เอ๋าไป้เป็นบุตรชายของนายทหารในตระกูล กูวาลเจีย ซึ่งอยู่ในสังกัดกองธงขอบเหลืองของข่านแห่งโฮ่วจิน ต่อมาได้เป็นผู้รับใช้จักรพรรดิชิงไท่จง พ่อของเขานั้นเป็นหัวหน้าผู้รักษาประตูเมืองของเมืองมุกเดน ขณะที่ลุงของเขายังเป็นหนึ่งในนายทหารที่น่าไว้วางใจของนูรฮาร์ชี หลักฐานที่กล่าวถึงเอ๋าไป๋ครั้งแรกได้ระบุในหนังสือ พงศาวดารแห่งชิงไท่จง (清太宗实录) ซึ่งกล่าวว่า เขาได้ขับไล่ทหารหมิงได้และได้รับการปูนบำเหน็จพอสมควร
เอ๋าไป้เข้ารับราชการทหารเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1634 ในรัชสมัยของ จักรพรรดิชิงไท่จง ในฐานะทหารชั้นผู้น้อยของกองกำลังทหารม้า เขาได้ต่อสู้และรบกับทหารของราชวงศ์หมิงไปหลายครั้งและ และมีชื่อเสียงจากความกล้าหาญของตนเอง จนได้เลื่อนเป็นนายกอง ในปี 1637 ระหว่างสงครามรุกรานเกาหลีครั้งที่สอง เอ๋าไป้ได้ยึดครองเกาะผี ทางใต้ของแม่น้ำยาลูและได้ทำการรบกับทหารหมิงจนได้รับยศพันเอกชั้นสาม และได้รับนามว่า "ปาถูหลู่" (巴图鲁) หมายถึง นักรบผู้ชาญฉลาด
เอ๋าไป้ได้กระทำความดีความชอบช่วยเหลือจักรพรรดิราชวงศ์ชิงในการยึดครองประเทศจีนจนได้รับยศและตำแหน่งที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ
ความดีความชอบ

เอ๋าไป้ได้เข้าสังกัดเป็นนายทหารกองธงขอบเหลืองของ จักรพรรดิชิงไท่จง เมื่อทรงสวรรคต องค์ชายเหาเก๋อ พระราชโอรสองค์โต ก็ได้เข้ามาควบคุมแทน แต่ต่อมาเมื่อ รุ่ยชินอ๋อง ได้สั่งควบคุมกองทหารแปดธงทั้งหมด ทำให้องค์ชายเหาเก๋อทรงถูกจำคุกและสิ้นพระชนม์ ส่วนเอ๋าไป้ถูกถอดยศและตำแหน่งด้วยข้อหา อวดอ้างการรบที่พ่ายแพ้ และสนับสนุนเหาเก๋อเป็นจักรพรรดิ ภายหลังเมื่อ รุ่ยชินอ๋อง สิ้นพระชนม์ เอ๋าไป๋ได้รับตำแหน่งและยศคืนจาก ซุ่นจื้อฮ่องเต้
ผู้สำเร็จราชการและความขัดแย้งกับคังซีฮ่องเต้

ภายหลังเมื่อ ซุ่นจื้อฮ่องเต้ ทรงเสด็จสวรรคต เอ๋าไป้ได้ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แต่ในเวลาต่อมากลับแสดงกิริยาที่ไม่เหมาะสมต่อ ฮ่องเต้ โดยเฉพาะการสั่งประหาร ซูเค่อซาฮา และมีความพยายามจะก่อกบฏ ทำให้ จักรพรรดิคังซี ทรงสั่งจับกุมด้วยข้อหา 24 ข้อ แต่เนื่องจากความดีความชอบ ทำให้มีการละเว้นโทษประหาร และจำคุกแทน และต่อมาก็เสียชีวิตในที่สุด
ภายหลังเมื่อ จักรพรรดิยงเจิ้ง ขึ้นครองราชย์ ทรงได้คืนยศให้กับเอ๋าไป้ แต่ต่อมาในยุคของ จักรพรรดิเฉียนหลง เขากลับถูกลดยศหลังจากการพิจารณาส่วนดีและส่วนเสียของเขา
วัฒนธรรมร่วมสมัย

ในนิยายของกิมย้งเรื่อง อุ้ยเสี่ยวป้อ ได้กล่าวถึงเอ๋าไป้ในฐานะผู้สำเร็จราชการและถูกสั่งคุมขัง ก่อนที่จะถูกอุ้ยเสี่ยวป้อฆ่าในภายหลัง
แผ่นดินไหวในไต้หวัน พ.ศ. 2559

| --- | --- |


เวลาสากลเชิงพิกัด: 2016-02-05 19:57:27
รหัสเหตุการณ์ ISC: 611838796
USGS-ANSS: ComCat
วันที่ท้องถิ่น: 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-06)
เวลาท้องถิ่น: 03:57:27 (UTC+8)
ขนาด: 6.4 Mw
ความลึก: 23.0 กิโลเมตร (14.3 ไมล์)
ศูนย์กลาง: 22°56′N 120°35′E﻿ / ﻿22.94°N 120.59°E﻿ / 22.94; 120.59
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ: สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้: VII (แรงมาก)
ค่าความเร่งสูงสุดของพื้นดิน: 0.22 g
ความเร็วสูงสุด: 38.99 cm/s
ผู้ประสบภัย: เสียชีวิต 116 คน บาดเจ็บ 550 คน
อ้างอิง: 
แผ่นดินไหวในไต้หวัน พ.ศ. 2559 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 เวลา 03:57 น. ตามเวลาในประเทศไต้หวัน (UTC+08:00) จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ระหว่างเขตเทศบาลพิเศษเกาสฺยงและเทศมณฑลผิงตง ทางตอนใต้ของประเทศไต้หวัน ห่างจากเมืองผิงตง เกาสฺยง และไถหนัน ราว 28 กิโลเมตร 46 กิโลเมตรและ 48 กิโลเมตรตามลำดับ หน่วยงานธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา (USGS) วัดขนาดของแผ่นดินไหวได้ 6.4 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ศูนย์กลางอยู่ลึกลงไปใต้ดิน 23 กิโลเมตร แผ่นดินไหวครั้งนี้เกิดขึ้นบริเวณรอยต่อระหว่างแผ่นทะเลฟิลิปปินส์กับแผ่นยูเรเชีย ถือว่าเป็นพื้นที่หนึ่งที่แผ่นธรณีภาคมีความไม่มั่นคงและมีโอกาสเกิดแผ่นดินไหวระดับรุนแรงได้
แผ่นดินไหวทำให้เกิดความเสียหายในพื้นที่โดยรอบ โดยเฉพาะในเมืองไถหนันซึ่งมีอาคารหลายแห่งพังถล่ม มีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 116 คน บาดเจ็บ 550 คน
แผ่นดินไหวตามขนาดแรงที่สุดวัดได้ 4.9 Mw เป็นแผ่นดินไหวตามครั้งแรกและเกิดขึ้นหลังแผ่นดินไหวหลักเพียง 3 นาที จนถึงวันที่ 8 กุมภาพันธ์สามารถตรวจวัดแผ่นดินไหวตามได้ทั้งสิ้น 68 ครั้ง
ธรณีวิทยา

แผ่นดินไหวขนาด 6.4 Mw ครั้งนี้เกิดจากการเคลื่อนตัวของรอยเลื่อนย้อนมุมต่ำตามแนวเฉียง (oblique thrust fault) ในเปลือกโลกที่ความลึกระดับตื้นถึงปานกลาง (ราว 20 กิโลเมตร) ไต้หวันตั้งอยู่บนแผ่นธรณีภาคที่ซับซ้อนบริเวณรอยต่อระหว่างแผ่นทะเลฟิลิปปินส์และแผ่นยูเรเชีย โดยพบว่า ทิศเหนือและทิศตะวันออกของไต้หวัน แผ่นทะเลฟิลิปปินส์จะมุดตัวลงใต้แผ่นยูเรเชียด้วยอัตราเร็ว 74 มิลลิเมตรต่อปีไปทางทิศเหนือ-ตะวันตกเฉียงเหนือ ตามแนวร่องลึกบาดาลรีวกิว ส่วนทิศใต้ของเกาะไต้หวันบริเวณทะเลจีนใต้ แผ่นยูเรเชียกลับมุดตัวลงใต้แผ่นทะเลฟิลิปปินส์ด้วยอัตราเร็ว 96 มิลลิเมตรต่อปีไปทางทิศตะวันออกตามแนวร่องลึกบาดาลมะนิลา ลักษณะดังกล่าวทำให้เปลือกโลกบริเวณเกาะไต้หวันมีลักษณะการชนทวีปแนวโค้ง (arc-continent collision) ปรากฏตลอดแนวชายฝั่งทิศตะวันตกของเกาะไต้หวัน โดยเคลื่อนที่ไปทางเหนือ แผ่นเปลือกโลก ณ ตำแหน่งที่เกิดแผ่นดินไหวครั้งนี้ชนกันในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้และเคลื่อนที่ด้วยอัตราเร็วประมาณ 80 มิลลิเมตรต่อปี
ประเทศไต้หวันเป็นพื้นที่ที่เกิดแผ่นดินไหวบ่อย ศตวรรษที่ผ่านมาเกิดแผ่นดินไหวขนาดมากกว่า 6.4 แล้ว 90 ครั้งในรัศมี 250 กิโลเมตรรอบศูนย์กลางของแผ่นดินไหวครั้งนี้ แผ่นดินไหวหลายครั้งมีความรุนแรงและเป็นที่สังเกตว่ามีศูนย์กลางภายในเกาะไต้หวัน บ่อยครั้งกว่าที่จะเกิดทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะซึ่งเป็นเขตมุดตัวของเปลือกโลก แผ่นดินไหวขนาด 7.0 ห่างออกไปทางทิศใต้ 120 กิโลเมตรเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 2 ราย แผ่นดินไหวจี๋จี๋ (หรือแผ่นดินไหว 921) เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2542 ขนาด 7.6 ห่างจากแผ่นดินไหวครั้งนี้ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเพียง 100 กิโลเมตร ทำให้เกิดความเสียหายเป็นวงกว้างและมีผู้เสียชีวิตกว่า 2,500 คน ซึ่งเป็นแผ่นดินไหวที่มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสองของประวัติศาสตร์ไต้หวัน รองจากแผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2478 ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 3,200 คน
ผลกระทบ

ผลจากแผ่นดินไหวทำให้เกิดความเสียหายในพื้นที่โดยรอบศูนย์กลาง โดยเฉพาะในเมืองไถหนันซึ่งมีอาคารหลายแห่งรวมทั้งอาคารที่พักอาศัยพังถล่ม ทำให้มีผู้ติดอยู่ใต้ซากปรักหักพังจำนวนมาก ทั้งนี้ต่อมาหน่วยกู้ภัยได้ช่วยเหลือจนสามารถออกมาได้ 327 คน มีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 116 คน และบาดเจ็บ 550 คน สิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์ของเมืองอย่างน้อย 23 แห่งได้รับความเสียหาย
มีรายงานว่าหลังเหตุแผ่นดินไหวบ้านเรือนกว่า 168,000 หลังไม่มีไฟฟ้าใช้ โดยภายหลังสามารถจ่ายไฟฟ้าเข้าสู่ครัวเรือนส่วนใหญ่ได้ตามปกติ นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าบ้านเรือนราว 400,000 หลังไม่มีน้ำประปาใช้ ระบบรถไฟความเร็วสูงของไต้หวันช่วงสถานีไถจงและสถานีจั้วหยิงในเกาสฺยง ได้หยุดให้บริการตั้งแต่วันเสาร์เนื่องจากระบบจ่ายไฟฟ้าและระบบรางช่วงเมืองไถหนันเกิดความเสียหายเป็นวงกว้าง ซึ่งต่อมาในวันเดียวกันได้เปิดให้บริการแล้วเป็นบางช่วง
แหล่งข้อมูลอื่น

The International Seismological Centre has a bibliography and authoritative data for this event.
| ด ค ก← แผ่นดินไหวที่สำคัญใน พ> ศ. 2559 → |
| --- | --- |
 อิมผาล อินเดีย (6.7, 3 มกราคม)  อะแลสกา สหรัฐ (7.1, 24 มกราคม)  ไต้หวัน† (6.4, 5 กุมภาพันธ์)  นิวซีแลนด์ (5.7, 14 กุมภาพันธ์)  สุมาตรา อินโดนีเซีย (7.8, 2 มีนาคม)  อัฟกานิสถาน (6.6, 10 เมษายน)  โมนยวา พม่า (6.9, 13 เมษายน)  คูมาโมโตะ ญี่ปุ่น† (6.2, 14 เมษายน) และ (7.0, 15 เมษายน)  เอกวาดอร์†‡ (7.8, 16 เมษายน)  ภาคกลางของอิตาลี† (6.2, 24 สิงหาคม)  เชาะ พม่า (6.8, 24 สิงหาคม)  ฟูกูชิมะ ญี่ปุ่น (6.9, 22 พฤศจิกายน) 
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวตามมาตราขนาดโมเมนต์ / † = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 30 คน / ‡ = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในปีนี้
แผนที่แสดงแผ่นเปลือกโลกทะเลฟิลิปปินส์และทิศทางการเคลื่อนตัวในตำแหน่งต่าง ๆ เกาะไต้หวันตั้งอยู่กึ่งกลางภาพค่อนไปทางซ้ายบน
ซากจากการถล่มของอาคารที่พักอาศัยสูง 17 ชั้นในเมืองไถหนัน
แอฟริกาตะวันออก

ดินแดนแอฟริกาตะวันออก
แอฟริกาตะวันออก เป็นภูมิภาคที่อยู่ทางตะวันออกของทวีปแอฟริกา ซึ่งประกอบไปด้วย 18 ประเทศคือ:
คอโมโรส
เคนยา
จิบูตี
ซิมบับเว
เซเชลส์
ซูดานใต้
แซมเบีย
โซมาเลีย
แทนซาเนีย
บุรุนดี
มอริเชียส
มาดากัสการ์
มาลาวี
โมซัมบิก
ยูกันดา
รวันดา
เอธิโอเปีย
เอริเทรีย
มีภูมิอากาศแบบที่สูง คือ อุณหภูมิลดลงตามระดับความสูง ลักษณะพืชพรรณทางธรรมชาติ มีไม้เขตร้อนบริเวณเชิงเขาและที่ราบสูง สูงขึ้นไปมีไม้สกุลสน และต้นไม้จะน้อยลงจนถึงเส้นขอบหิมะที่มีหิมะปกคลุมตลอดปี
| ด ค กภูมิภาคหลักและอนุภูมิภาคของโลก |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  เมดิเตอร์เรเนียน  สะฮารา เหนือ อัลมัฆริบ  ตะวันออกกลาง  ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ  อัลมัชริก  ใต้สะฮารา ตะวันตก  ตะวันออก จะงอย  เกรตเลกส์  กลาง  ใต้  เกาะ 
ทวีปอเมริกา:  เหนือ แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ  ตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ  นิวอิงแลนด์  ตะวันตกกลาง  ตอนกลางของแอตแลนติก  ตะวันตกของสหรัฐ  ตะวันตกเฉียงใต้  รัฐแห่งขุนเขา  ใต้ตอนกลางของสหรัฐ  ใต้ของสหรัฐ  ชายฝั่งตะวันออก  ชายฝั่งตะวันตก  ไบเบิลเบลต์  แอปพาเลเชีย  เกรตเลกส์  ตะวันออกของแคนาดา  ตะวันตกของแคนาดา  Canadian Prairies  เหนือของแคนาดา  แอตแลนติกของแคนาดา  เหนือของเม็กซิโก  เอริโดอเมริกา  แคริบเบียน  หมู่เกาะเวสต์อินดีส  กลาง  ตอนกลาง  มีโซอเมริกา  แองโกล  ฝรั่งเศส  ลาติน ไอบีเรีย ฮิสแปนิก  โปรตุเกส  ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน 
ทวีปอเมริกาใต้:  กรวยใต้  เหนือ (รัฐเกียนา)  หมู่เกาะเวสต์อินดีส  ปาตาโกเนีย  แอมะซอน  ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน 
ทวีปเอเชีย:  กลาง ทะเลอารัล  ทะเลทรายอารัลคุม  ทะเลแคสเปียน  ตะวันออกไกล แปซิฟิกเอเชีย รัสเซียตะวันออกไกล  ตะวันออก ตะวันออกเฉียงเหนือ  เอเชียชั้นใน เกรตเตอร์เอเชียกลาง  ตะวันออกเฉียงใต้ ภาคพื้นทวีป  ภาคพื้นสมุทร  เหนือ ไซบีเรีย  ยูรัล  ใต้ รัฐหิมาลัย  อนุทวีปอินเดีย  ตะวันตก ลิแวนต์ ทะเลเดดซี  เมดิเตอร์เรเนียน  เกรตเตอร์อิหร่าน ที่ราบสูงอิหร่าน  คาบสมุทรอาหรับ  คอเคซัส คอเคซัสใต้  ตะวันออกกลาง ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ  ตะวันออกใกล้  อัลมัชริก  เอเชียแปซิฟิก 
ทวีปยุโรป:  กลาง  เหนือ บอลติก  บริติชไอลส์  นอร์ดิก  ตะวันตกเฉียงเหนือ  สแกนดิเนเวีย คาบสมุทรสแกนดิเนเวีย  ตะวันออก ตะวันออกเฉียงใต้  บอลข่าน  คอเคซัส คอเคซัสใต้  คอเคซัสเหนือ  รัสเซียตอนใต้  รัสเซียยุโรป  ใต้ ไอบีเรีย  อิตาลี คาบสมุทรอิตาลี  บอลข่าน  ตะวันออกเฉียงใต้  เมดิเตอร์เรเนียน  ตะวันออกกลาง  ตะวันตก แอตแลนติก  กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ  ตะวันตกเฉียงเหนือ  เยอรมัน  โรแมนซ์  เซลติก  สลาฟ 
โอเชียเนีย:  ออสตราเลเชีย ออสเตรเลีย  เกาะนิวกินี  ทวีปซีแลนเดีย  เกาะในแปซิฟิก ประเทศไมโครนีเชีย  เมลานีเชีย  พอลินีเชีย 
ขั้วโลก:  แอนตาร์กติก  อาร์กติก 
มหาสมุทร:  โลก (ทะเล)  แอนตาร์กติก/ใต้ การบรรจบกัน  อาร์กติก  แอตแลนติก  อินเดีย  แปซิฟิก เกรตแบร์ริเออร์รีฟ  ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา  วงแหวนไฟ  รายชื่อทะเล 
ภูมิภาคโลก ที่ไม่ใช่ทวีป:  โลกเหนือและโลกใต้ ทั่วโลกตะวันตกเฉียงเหนือ  ทั่วโลกตะวันตกเฉียงใต้  โกลบอลตะวันออก ทั่วโลกตะวันออกเฉียงใต้  แผ่นดินและซีกโลกน้ำ โลกตะวันตกเฉียงเหนือ  โลกตะวันตกเฉียงใต้  โลกตะวันออก โลกตะวันออกเฉียงใต้  แผ่นดินและซีกโลกน้ำ 
  ทวีปของโลก / รายชื่อทะเล
เทศบาลตำบลห้วยทับทัน

| เทศบาลตำบลห้วยทับทัน |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
สำนักงานเทศบาลตำบลห้วยทับทัน
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ศรีสะเกษ
อำเภอ: ห้วยทับทัน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ชัยยันต์ เทพเกษตรกุล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.80 ตร.กม. (3.78 ตร.ไมล์)
ประชากร (2554)
 • ทั้งหมด: 3,133 คน
 • ความหนาแน่น: 319.69 คน/ตร.กม. (828.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05331201
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลตำบลห้วยทับทัน ตั้งอยู่เลขที่ 306 หมู่ 1 ตำบลห้วยทับทัน อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ 33210
โทรศัพท์: 0 4569 9149, 0 4569 9222 , 0 4569 9332
โทรสาร: 0 4569 9149
เว็บไซต์: www.huaithapthan.com
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลห้วยทับทัน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ขนาดเล็ก  อยู่ในเขตพื้นที่อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ สำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 306 หมู่ 1 ตำบลห้วยทับทัน อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ เป็น 1 ในจำนวนเทศบาลตำบล 23 แห่งในปัจจุบันของจังหวัดศรีสะเกษ เขตเทศบาลตั้งอยู่ในบริเวณตอนบนของจังหวัดศรีสะเกษ ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตกโดยทางรถยนต์ประมาณ 37 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและหน่วยงานการบริหารราชการระดับภูมิภาคอื่นๆ ของอำเภอห้วยทับทัน รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และการสื่อสารของอำเภอ
อาณาเขต

ครอบคลุมบางส่วนของตำบลห้วยทับทัน อำเภอห้วยทับทัน โดยมีอาณาเขตในทิศทางต่างๆ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลปราสาท
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเมืองหลวง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลห้วยทับทัน
ทิศตะวันตกติดต่อกับตำบลห้วยทับทัน
ประวัติ

เทศบาลตำบลห้วยทับทัน เดิมมีฐานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในรูปแบบสุขาภิบาลมาก่อน ชื่อ"สุขาภิบาลห้วยทับทัน" จัดตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2535  มีสำนักงานอยู่ ณ ที่ว่าการอำเภอห้วยทับทัน ต่อมามีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาลพุทธศักราช 2542 จัดตั้งเทศบาลตำบล ซึ่งเป็นผลให้"สุขาภิบาลห้วยทับทัน" เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น"เทศบาลตำบลห้วยทับทัน" ตั้งแต่วันที่ 25   พฤษภาคม พ.ศ.   2542เป็นต้นมา  ในปัจจุบันเทศบาลตำบลห้วยทับทันมีอาคารสำนักงานเป็นของตนเองแยกออกมาจากที่ว่าการอำเภอ เพื่อให้ประชาชนในเขตเทศบาลมาติดต่อราชการและขอรับบริการด้านต่างๆ ได้สะดวก
โครงสร้างการบริหารและปฏิบัติราชการ

ฝ่ายบริหาร ได้แก่ คณะเทศมนตรี ประกอบด้วยนายกเทศมนตรี 1 คน (ปัจจุบันคือนายชัยยันต์ เทพเกษตรกุล), รองนายกเทศมนตรี 2 คน, ที่ปรึกษานายกเทศมนตรี 1 คน และเลขานุการนายกเทศมนตรี 1 คน
ฝ่ายนิติบัญญัติ(ควบคุมฝ่ายบริหาร) ได้แก่ สภาเทศบาล และควบคุมฝ่ายบริหาร ประกอบด้วยสมาชิกสภาเทศบาลที่มาจากการเลือกตั้งจำนวน 12 คน ดำรงตำแหน่งคราวละ 4 ปี มีประธานสภา 1 คน, รองประธานสภา 1 คน
การปฏิบัติราชการ มีปลัดเทศบาล เป็นผู้บังคับบัญชาพนักงานเทศบาลและพนักงานจ้างเทศบาล มีหน้าที่และความรับผิดชอบในการควบคุมดูแลราชการประจำของเทศบาลให้เป็นไปตามนโยบาย ประกอบด้วยส่วนการบริหารคือ สำนักงานปลัดเทศบาล กองการศึกษา กองคลัง กองช่าง และกองสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม
ตราสัญลักษณ์

รูปไก่พื้นเมืองหรือไก่บ้านอยู่ภายในวงกลม 2 ชั้น ขั้นด้วยลายกนกรวงข้าว
กรอบวงกลมวงนอก ครึ่งบนของกรอบวงกลมนอกเขียนข้อความ "เทศบาลตำบลห้วยทับทัน" ครึ่งล่างของกรอบวงกลมเขียนข้อความ "จังหวัดศรีสะเกษ"
ไก่   หมายถึง  ไก่พันธุ์พื้นเมืองของอำเภอห้วยทับทันมาจากชุมชนห้วยทับทันในบริเวณนี้มีอาชีพขายไก่ให้ผู้เดินทางไปมาในชื่อ "ไก่ย่างห้วยทับทัน" ซึ่งเป็นสินค้าขึ้นชื่อของจังหวัดศรีสะเกษ ที่มีการย่างและจำหน่ายมาเป็นเวลานาน ตั้งแต่เริ่มตั้งเป็นชุมชนเจริญเติบโตเป็นกิ่งอำเภอและอำเภอในที่สุด
ลายกนกรวงข้าว หมายถึง อำเภอห้วยทับทันเป็นแหล่งปลูกข้าวหอมมะลิคุณภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ
ข้อมูลทั่วไป > สภาพภูมิประเทศ

เขตเทศบาลตำบลห้วยทับทันตั้งอยู่บนภูมิประเทศที่มีสภาพโดยทั่วไปเป็นที่ราบริมลำน้ำธรรมชาติสายใหญ่ อันเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำมูล ลักษณะดินเป็นดินร่วนปนทราย  ส่วนใหญ่เป็นที่ที่ใช้ประกอบการเกษตรกรรม มีหนองน้ำขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไป มีลำน้ำธรรมชาติที่สำคัญ คือ ลำห้วยทับทัน ซึ่งไหลมาจากต้นน้ำในเขตเทือกเขาพนมดงรัก เป็นแนวแบ่งเขตระหว่างจังหวัดศรีสะเกษกับจังหวัดสุรินทร์
ข้อมูลทั่วไป > ประชากรและกลุ่มชาติพันธุ์

ในเขตเทศบาลประกอบด้วยประชากร จำนวนทั้งสิ้น 3,133 คน จำแนกเป็นเพศชาย 1,591 คน เพศหญิง 1,542 คน มีครัวเรือนทั้งสิ้น 757 ครัวเรือน ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งทั้งสิ้น จำนวน 2,116 คน  กลุ่มชาติพันธุ์หลักดั้งเดิมในเขตเทศบาลได้แก่กลุ่มชาติพันธุ์ชาวกูย (หรือกวยหรือส่วย)ซึ่งพูดภาษากูย,และชาวลาวซึ่งพูดภาษาลาว นอกจากนั้น ยังมีกลุ่มชาติพันธุ์ชาวเขมร ซึ่งพูดภาษาเขมรถิ่นไทย(เขมรสูงหรือขแมร์เลอ) ซึ่งมีอยู่ในสัดส่วนที่น้อยกว่าชาวกูยและชาวลาว
ข้อมูลทั่วไป > เขตการปกครอง

เขตการปกครองภายในพื้นที่เขตเทศบาลแบ่งออกเป็น 7 ชุมชน ได้แก่
ชุมชนตลาดห้วยทับทัน (ม.1)
ชุมชนห้วยทับทันตะวันออก (ม.1)
ชุมชนฝั่งธน (ม.1)
ชุมชนหนองสิมใหญ่ (ม.2)
ชุมชนหนองสิมน้อย (ม.6)
ชุมชนทุ่งมน (ม.7)
ชุมชนสวัสดี (ม.8)
โครงสร้างสังคม > การศึกษา

ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กก่อนวัยเรียน 2 แห่ง (ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลห้วยทับทัน, ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กวัดประชารงสรรค์)
โรงเรียนประถมศึกษา 2	แห่ง (โรงเรียนอนุบาลห้วยทับทัน, โรงเรียนเทศบาล[หนองสิมใหญ่])
โรงเรียนมัธยมศึกษา 1 แห่ง (โรงเรียนห้วยทับทันวิทยาคม)
โครงสร้างสังคม > การศาสนาและวัฒนธรรมท้องถิ่น

วัด / สำนักสงฆ์	3	แห่ง (วัดป่าหนองสิมใหญ่, วัดศรีห้วยทับทัน, วัดบ้านหนองสิมน้อย)ทั้งนี้ ประชากรในเขตเทศบาลร้อยละ 100 นับถือศาสนาพุทธ
ประเพณีท้องถิ่นที่สำคัญ
ประเพณีสงกรานต์ ช่วงเดือนเมษายน ของทุกปี
ประเพณีบุญบ้องไฟ ช่วงเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม ของทุกปี
ประเพณีถวายเทียนพรรษา ช่วงก่อนถึงวันเข้าพรรษา ของทุกปี
ประเพณีลอยกระทง ช่วงเดือนพฤศจิกายน ของทุกปี
โครงสร้างสังคม > การแพทย์และสาธารณสุข

โรงพยาบาลชุมชน (รพช)ขนาด 30 เตียง 1 แห่ง (โรงพยาบาลห้วยทับทัน) โดยมีบุคลากรผู้ประกอบวิชาชีพด้านการแพทย์ พยาบาล และสาธารณสุข ดังนี้
แพทย์ 2 คน แพทย์หมุนเวียน 1 คน
ทันตแพทย์ 2 คน
เภสัชกร 3 คน
พยาบาลวิชาชีพ 24 คน
พยาบาลเทคนิค 1 คน
เจ้าพนักงานสาธารณสุข 3 คน
โครงสร้างสังคม > ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน

สถานีตำรวจ 1 แห่ง (สถานีตำรวจภูธรห้วยทับทัน)
งานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย เทศบาลตำบลห้วยทับทัน มีอัตรากำลังและเครื่องมือป้องกัน บรรเทาสาธารณภัย ดังนี้
รถยนต์ดับเพลิงขนาดความจุ 4,000 ลิตร 1 คัน
รถบรรทุกน้ำขนาดความจุ 10,000 ลิตร 1 คัน
พนักงานขับรถดับเพลิง 1 คน
พนักงานดับเพลิง 3 คน
เจ้าพนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย 1 คน
โครงสร้างสังคม > การดูแลสิ่งแวดล้อม

อัตรากำลังและเครื่องมือเครื่องใช้ของเทศบาลในด้านสิ่งแวดล้อม มีดังนี้
รถยนต์เก็บขยะแบบเปิดข้างเทท้าย ขนาดความจุ 12 ลูกบาศก์หลา 1 คัน
พนักงานขับรถขยะ 2 คน
พนักงานประจำรถเก็บขยะ 6 คน
ปริมาณขยะมูลฝอยต่อวัน 1.5 ตัน
โครงสร้างทางเศรษฐกิจ > พื้นฐานหลักทางเศรษฐกิจ

สภาพโดยทั่วไปทางเศรษฐกิจของประชากรในเขตเทศบาลตำบลห้วยทับทัน มาจากการประกอบอาชีพเกษตรกรรม พืชผลทางการเกษตรที่สำคัญได้แก่ ข้าว พริก และผักอื่นๆ นอกจากนั้น มีประชากรบางส่วนประกอบอาชีพค้าขาย  ข้าราชการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ และอาชีพรับจ้างทั่วไป ประชาชนมีรายได้เฉลี่ย 40,526 บาท/ปี
โครงสร้างทางเศรษฐกิจ > หน่วยธุรกิจในเขตเทศบาล

ประเภทพาณิชยกรรมและการบริการ ส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นการค้าปลีก ซึ่งแยกเป็นประเภทได้ดังนี้
ร้านขายของชำ จำนวน 48 ร้าน
ร้านขายอาหาร(ก๋วยเตี๋ยว)                จำนวน 12 ร้าน
ร้านตัดเย็บเสื้อผ้า                           จำนวน 4  ร้าน
ร้านบริการเสริมสวยและตัดผม                 จำนวน 6  ร้าน
ร้านรับซ่อมเครื่องยนต์เครื่องใช้ไฟฟ้า   จำนวน 6 ร้าน
สถานีบริการน้ำมัน                           จำนวน 2 แห่ง
ประเภทอุตสาหกรรม : โรงสีข้าว จำนวน 2 แห่ง
ประเภทบริการธุรกรรมทางการเงิน : ธนาคารพาณิชย์ทั้งของรัฐบาลและเอกชน (ธนาคารกสิกรไทย, ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร, ธนาคารไทยพาณิชย์)
โครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภค > การคมนาคมและขนส่ง

ทางรถยนต์ ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 (นครราชสีมา-บุรีรัมย์-สุรินทร์-ศรีสะเกษ-อุบลราชธานี) เส้นทางดังกล่าวนี้เชื่อมระหว่างตัวจังหวัดศรีสะเกษกับเขตเทศบาลตำบลห้วยทับทัน(ตัวอำเภอห้วยทับทัน) โดยจากตัวจังหวัดศรีสะเกษ มาตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 (ช่วงศรีสะเกษ-สุรินทร์)เป็นระยะทางประมาณ 37 กิโลเมตร มีรถโดยสารประจำทางให้บริการคือรถตู้ปรับอากาศสายศรีสะเกษ-สุรินทร์
นอกจากนั้น ยังมีบริการรถยนต์โดยสารปรับอากาศจากต้นทางในจังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดอุบลราชธานี หยุดรับส่งผู้โดยสารจากอำเภอห้วยทับทัน(ในเขตเทศบาลห้วยทับทัน)สู่ปลายทางที่กรุ
งเทพมหานคร
ถนนในความรับผิดชอบของเทศบาลมี ทั้งสิ้น 51 สาย
ถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก (ค.ส.ล.) จำนวน 37 สาย ระยะทางรวม 15.83 กิโลเมตร
ถนนลูกรัง จำนวน 2 สาย ระยะทางรวม 0.59 กิโลเมตร
ถนนดิน จำนวน 4 สาย ระยะทางรวม 3.87 กิโลเมตร
ถนนหินคลุก จำนวน 8 สาย ระยะทางรวม 7.82 กิโลเมตร
ทางรถไฟ สายตะวันออกเฉียงเหนือ(นครราชสีมา-อุบลราชธานี, กรุงเทพฯ-ศรีสะเกษ, กรุงเทพฯ-อุบลราชธานี)มีบริการรถไฟธรรมดา รถเร็ว รถด่วนและรถด่วนพิเศษ หยุดรับ-ส่ง ผู้โดยสารที่สถานีรถไฟห้วยทับทัน ในเขตเทศบาลตำบลห้วยทับทัน
โครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภค > ระบบโทรคมนาคมและการสื่อสาร

ที่ทำการไปรษณีย์โทรเลข 1 แห่ง
ตู้โทรศัพท์สาธารณะ 7 แห่ง
โครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภค > พลังงานไฟฟ้า

ได้รับบริการจากสำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ในเขตเทศบาลมีไฟฟ้าสาธารณะใช้ทั่วถึงครบทั้ง 7 ชุมชน
โครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภค > การประปาและแหล่งน้ำธรรมชาติ

เทศบาลไม่มีการประปาเป็นของตนเอง ต้องอาศัยการบริการจากประปาส่วนภูมิภาค (กปภ.) มีครัวเรือนในเขตเทศบาลที่ใช้น้ำประปาประมาณร้อยละ 20