หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนที่ 1 แห่งพม่า

รัฐบุรุษและนายทหารเรือชาวไทย (ค.ศ. 1900–1979)
| จอมพลเรือ เดอะไรต์ออนะระเบิลเอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่าKG GCB OM GCSI GCIE GCVO DSO KStJ |
| --- | --- |
ภาพวาด โดย อัลลัน วอร์เรน, ค.ศ. 1976

เสนาธิการกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1965  (6 ปี 2 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ฮาโรลด์ แมคมิลแลน อเล็ก ดักลัส-ฮิวม์ ฮาโรลด์ วิลสัน
ก่อนหน้า: วิลเลียม ดิกสัน
ถัดไป: ริชาร์ด ฮูลล์
สมุหราชนาวี
ดำรงตำแหน่ง 18 เมษายน ค.ศ. 1955 – 19 ตุลาคม ค.ศ. 1959  (4 ปี 6 เดือน 1 วัน)
นายกรัฐมนตรี: แอนโทนี อีเดน ฮาโรลด์ แมคมิลแลน
ก่อนหน้า: โรเดอริก แม็กกริจอร์
ถัดไป: ชาลล์ แลมบี
ผู้สำเร็จราชการแห่งอินเดีย
ดำรงตำแหน่ง 15 สิงหาคม ค.ศ. 1947 – 21 มิถุนายน ค.ศ. 1948  (10 เดือน 6 วัน)
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6
นายกรัฐมนตรี: ชวาหระลาล เนห์รู
ก่อนหน้า: ตัวเขาเอง (ในฐานะอุปราชและข้าหลวงต่างพระองค์แห่งอินเดีย)
ถัดไป: ซี. ราชโคปาลาชารี
อุปราชและข้าหลวงต่างพระองค์แห่งอินเดีย
ดำรงตำแหน่ง 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1947  (6 เดือน 3 วัน)
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6
ก่อนหน้า: ไวเคานต์เวเวลล์
ถัดไป: ตัวเขาเอง (ในฐานะผู้สำเร็จราชการแห่งอินเดีย) มุฮัมมัด อะลี จินนาห์ (ในฐานะผู้สำเร็จราชการแห่งปากีสถาน)
สมาชิกสภาขุนนาง
ฝ่ายอาณาจักร
ขุนนางตลอดชีพ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1946 – 27 สิงหาคม ค.ศ. 1979  (33 ปี 2 เดือน 14 วัน)
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่งขุนนาง
ถัดไป: เคาน์เตสเมานต์แบ็ตเทนที่ 2 แห่งพม่า
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เจ้าชายลูอีแห่งบัทเทินแบร์ค 25 มิถุนายน ค.ศ. 1900(1900-06-25) ตำหนักฟอร์กมอร์, วินด์เซอร์, บาร์กเชอร์, ประเทศอังกฤษ, สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 27 สิงหาคม ค.ศ. 1979(1979-08-27) (79 ปี) มุลลากมอร์, มณฑลซีลิโก, ประเทศไอร์แลนด์
ลักษณะการเสียชีวิต: ถูกลอบสังหาร
ที่ไว้ศพ: รอมซีย์แอบบีย์
ศาสนา: แองกลิคัน
คู่สมรส: เอ็ดวินา แอชลีย์ (สมรส 1922; เสียชีวิต 1960)
บุตร: แพทริเซีย แคนเชบูลล์ เคาน์เตสที่ 2 เมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า เลดีพาเมลา ฮิคส์
บุพการี: หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 1 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน (บิดา) เจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ (มารดา)
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยคริสต์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
วิชาชีพ: ทหารเรือ
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สหราชอาณาจักร
สังกัด:  ราชนาวี
ประจำการ: ค.ศ. 1913–1965
ยศ: จอมพลเรือ
หน่วย:  ดูรายชื่อ  กองบัญชาการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำนักงานปฏิบัติการร่วมรบ 
บังคับบัญชา:  ดูรายชื่อ  เสนาธิการกลาโหม สมุหราชนาวี เรือเมดิเตอร์เรเนียน ผู้ช่วยสมุหราชนาวีฝ่ายเสบียง เรือเอชเอ็มเอส อิลลัสเทรียส เรือเอชเอ็มเอส เคลลี เรือเอชเอ็มเอส วิทอาร์ต เรือเอชเอ็มเอส แดริง 
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง
รางวัล: ดูรายชื่อ

จอมพลเรือ หลุยส์ ฟรานซิส อัลเบิร์ต วิคเตอร์ นิโคลัส เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนที่ 1 แห่งพม่า (อังกฤษ: Louis Francis Albert Victor Nicholas Mountbatten, Earl Mountbatten of Burma) (นามเดิม เจ้าชายลูอีแห่งบัทเทินแบร์ค; 25 มิถุนายน ค.ศ. 1900 – 27 สิงหาคม ค.ศ. 1979) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ลอร์ด เมานต์แบ็ตเทน เป็นสมาชิกราชวงศ์บริติช เจ้าหน้าที่แห่งราชนาวี และรัฐบุรุษ พระมาตุลาของเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ และพระอนุวงศ์ของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ทรงเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายสัมพันธมิตรแห่งกองบัญชาการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พระองค์ทรงเป็นอุปราชแห่งอินเดียคนสุดท้ายแห่งบริติชอินเดียและข้าหลวงต่างพระองค์คนแรกแห่งประเทศอินเดียในเครือจักรภพ
พระองค์ประสูติที่เมืองวินด์เซอร์ในครอบครัวตระกูลบัทเทินแบร์คที่มีชื่อเสียง เมานต์แบ็ตเทนทรงเข้าเรียนที่ Royal Naval College, Osborne ก่อนที่จะเข้าสู่กองทัพเรือหลวงในปี ค.ศ. 1916 พระองค์ทรงปฏิบัติหน้าที่ในช่วงท้ายของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และหลังสงคราม พระองค์ทรงได้เข้าเรียนที่ Christ's College, เคมบริดจ์ ในช่วงสมัยระหว่างสงคราม เมานต์แบ็ตเทนยังคงดำรงอาชีพทหารเรือ ทรงมีความเชี่ยวชาญด้านการสื่อสารทางเรือ ภายหลังการลุกลามของสงครามโลกครั้งที่สอง เมานต์แบ็ตเทนทรงได้บัญชาการในเรือพิฆาต เรือหลวงเคลี่ และกองเรือรบพิฆาตที่ 5 และพระองค์ทรงมีบทบาทที่สำคัญในนอร์เวย์ ช่องแคบอังกฤษ และทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1941 พระองค์ทรงได้บัญชาการในเรือบรรทุกเครื่องบิน เรือหลวงอิลัสเทรียส พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการร่วมและเป็นสมาชิกของหัวหน้าคณะกรรมการเสนาธิการ(Chiefs of Staff Committee)ในต้นปี ค.ศ. 1942 และจัดให้มีการตีโฉบฉวยที่แซ็ง-นาแซร์และเดียป ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1943 เมานต์แบ็ตเทนทรงกลายเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายสัมพันธมิตรแห่งกองบัญชาการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และดูแลการเข้ายึดครองพม่าและสิงคโปร์อีกครั้งจากญี่ปุ่นในช่วงปลายปี ค.ศ. 1945 จากการปฏิบัติหน้าที่ของพระองค์ในช่วงสงคราม เมานต์แบ็ตเทนทรงได้รับพระราชทานยศถาบรรดาศักดิ์เป็นไวเคานต์ใน ค.ศ. 1946 และเอิร์ลในปีถัดมา
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1947 เมานต์แบ็ตเทนทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอุปราชแห่งอินเดียและดูแลการแบ่งแยกบริติชอินเดียออกมาเป็นประเทศอินเดียและประเทศปากีสถาน พระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นข้าหลวงต่างพระองค์คนแรกแห่งอินเดียจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1948 ในปี ค.ศ. 1952 เมานต์แบ็ตเทนทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองเรือเมดิเตอร์เรเนียนของบริติช และผู้บัญชาการเนโทแห่งกองกำลังพันธมิตรในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 ถึง 1959 พระองค์ทรงเป็นสมุหราชนาวี ซึ่งเป็นตำแหน่งที่พระบิดาของพระองค์ เจ้าชายลูทวิชแห่งบัทเทินแบร์ค เคยดำรงตำแหน่งเมื่อสี่สิบปีก่อน หลังจากนั้นพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าแห่งเสนาธิการป้องกันจนถึง ค.ศ. 1965 ทำให้พระองค์ทรงเป็นผู้นำที่มีความสามารถในกองทัพบริติชที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดจนถึงปัจจุบัน ในช่วงเวลานั้น เมานต์แบ็ตเทนยังทรงได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานแห่งคณะกรรมมาธิการทหารของเนโทเป็นเวลาหนึ่งปี
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1979  เมานต์แบ็ตเทนทรงถูกลอบปลงพระชนม์โดยการวางระเบิดบนเรือตกปลาของพระองค์ในมุลลากมอร์ เคาท์ตี้ สไลโก ประเทศไอร์แลนด์ โดยสมาชิกของกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ชั่วคราว(IRA) พระองค์ได้รับการจัดพิธีพระศพที่ Westminster Abbey และถูกฝังพระศพใน Romsey Abbey ในแฮมป์เชอร์