stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงวิคโทรีอา ลูอีเซอ แห่งปรัสเซีย

เจ้าหญิงวิคโทรีอา ลูอีเซอ แห่งปรัสเซีย (เยอรมัน: Viktoria Luise von Preußen) หรือพระนามเต็มคือ วิคโทรีอา ลูอีเซอ อาเดิลไฮด์ มาทิลเดอ ชาร์ล็อทเทอ แห่งปรัสเซีย (เยอรมัน: Viktoria Luise Adelheid Mathilde Charlotte von Preußen) ทรงเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี กับพระนางเอากุสเทอ วิคโทรีอา แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ทรงเสกสมรสกับแอ็นสท์ เอากุสทุส ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ใน ค.ศ. 1913 ทำให้พระนางมียศตามพระสวามีเป็นดัชเชสแห่งเบราน์ชไวค์
เจ้าหญิงวิคโทรีอา ลูอีเซอ ประสูติที่วังหินอ่อน ในเมืองพ็อทซ์ดัม จักรวรรดิเยอรมัน เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1892 เป็นพระราชบุตรองค์ที่ 7 และพระราชธิดาองค์เดียวในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 พระนางเอากุสเทอทรงบันทึกลงอนุทินด้วยความดีพระทัยว่า "หลังมีลูกชายมาหกคน ในที่สุดพระเจ้าก็ประทานลูกสาวให้แก่เรา" เจ้าหญิงองค์น้อยถูกตั้งพระนามตามพระปัยยิกา (ทวด) ฝ่ายพระราชบิดา คือสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และพระปัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา คือพระนางลูอีเซอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์
นักประวัติศาสตร์ Justin C. Vovk เขียนอธิบายว่า เจ้าหญิงเป็นคนเฉลียวฉลาดเหมือนเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระอัยกี (ย่า) มีความสง่างามเฉกเช่นพระราชมารดา แต่มีความมุ่งมั่นแรงกล้าเฉกเช่นพระราชบิดา เจ้าหญิงชอบให้คนมาสนใจพระองค์ และยังทรงเป็นที่โปรดปรานของพระราชบิดาเนื่องจากเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียว
เควดลินบวร์ค

| เควดลินบวร์ค  |
| --- | --- |
เมือง
เนินปราสาทเควดลินบวร์ค
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเควดลินบวร์ค ในอำเภอHarz  
เควดลินบวร์ค แสดงแผนที่เยอรมนีเควดลินบวร์ค แสดงแผนที่รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์
พิกัด:  51°47′30″N 11°8′50″E﻿ / ﻿51.79167°N 11.14722°E﻿ / 51.79167; 11.14722
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ซัคเซิน-อันฮัลท์
อำเภอ: Harz
 • นายกเทศมนตรี: (CDU)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 120.42 ตร.กม. (46.49 ตร.ไมล์)
ความสูง: 123 เมตร (404 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 23,604 คน
 • ความหนาแน่น: 200 คน/ตร.กม. (510 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 06484, 06485
รหัสโทรศัพท์: 03946, 039485
ทะเบียนพาหนะ: HZ, HBS, QLB, WR
เว็บไซต์: www.quedlinburg.de
เควดลินบวร์ค (เยอรมัน: Quedlinburg) เป็นเมืองมรดกโลกในรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงเบอร์ลินราว 213 กิโลเมตร ในปีค.ศ. 1994 ปราสาท, โบสถ์ และเขตเมืองเก่าในเควดลินบวร์คได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในชื่อว่า "โบสถ์วิทยาลัย, ปราสาท, และเมืองเก่าแห่งเควดลินบวร์ค"
เมืองแห่งนี้ก่อตั้งมาตั้งแต่ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 9 พัฒนาขึ้นจากชุมชนริมแม่น้ำโบเดอ เมืองนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสารสมัยพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี ซึ่งพระองค์ทรงรับการราชาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งแฟรงก์ตะวันออก ณ เมืองแห่งนี้ในปี 919 เมื่อพระองค์สวรรคตในปี 936 พระนางมาทิลดาผู้เป็นมเหสีก็ได้ตั้งชุมชนสตรีศาสนาขึ้นบนเนินปราสาทซึ่งคอยอบรมสั่งสองบุตรหลานของบรรดาชนชั้นสูง และกลายเป็นโบสถ์วิทยาลัยแห่งเควดลินบวร์ค อาคารต่างๆในปราสาทเควดลินบวร์คถูกสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 และได้รับการต่อเติมขยายในสมัยออทโทที่ 1 มหาราช ผู้เป็นพระราชโอรส
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเควดลินบวร์ค> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 2 (36) | 4 (39) | 8 (46) | 13 (55) | 19 (66) | 21 (70) | 22 (72) | 23 (73) | 19 (66) | 13 (55) | 6 (43) | 3 (37) | 12.8 (55) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 0.5 (32.9) | 1.5 (34.7) | 4.5 (40.1) | 8.0 (46.4) | 13.5 (56.3) | 15.5 (59.9) | 17.0 (62.6) | 18.0 (64.4) | 14.0 (57.2) | 9.5 (49.1) | 3.5 (38.3) | 1.5 (34.7) | 8.92 (48.05) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -1 (30) | -1 (30) | 1 (34) | 3 (37) | 8 (46) | 10 (50) | 12 (54) | 13 (55) | 9 (48) | 6 (43) | 1 (34) | 0 (32) | 5.1 (41.2) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 23 (0.91) | 22 (0.87) | 28 (1.1) | 38 (1.5) | 53 (2.09) | 57 (2.24) | 47 (1.85) | 54 (2.13) | 33 (1.3) | 27 (1.06) | 30 (1.18) | 26 (1.02) | 438 (17.24) |
| ความชื้นร้อยละ | 87 | 83 | 82 | 74 | 67 | 71 | 72 | 69 | 78 | 82 | 87 | 86 | 78.2 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 11 | 9 | 10 | 10 | 10 | 11 | 10 | 10 | 9 | 9 | 11 | 12 | 122 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 47.2 | 66.9 | 107.5 | 136.7 | 182.6 | 172.2 | 186.4 | 183.6 | 139.0 | 104.9 | 63.2 | 42.1 | 1,432.3 |
แหล่งที่มา 1: Deutscher Wetterdienst, Normalperiode 1961–1990
แหล่งที่มา 2: Zoover
เจ้าชายอ็อยเกนแห่งบาวาเรีย

| เจ้าชายอ็อยเกนแห่งบาวาเรีย |
| --- | --- |
ประสูติ: 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1925(1925-07-16) มิวนิก, รัฐไบเอิร์น, เยอรมนี
สิ้นพระชนม์: 1 มกราคม ค.ศ. 1997(1997-01-01) (71 ปี) กรัส, จังหวัดอาลป์-มารีตีม, ฝรั่งเศส
ฝังพระศพ: สุสานในอารามอันเด็คส์, รัฐไบเอิร์น, เยอรมนี
คู่อภิเษก: เคาน์เตสเฮเลเนอ (เฮ็ลลา) ฟ็อน เคเวินฮึลเดอร์-แม็ทซ์
ราชวงศ์: วิทเทิลส์บัค
พระบิดา: เจ้าชายค็อนราทแห่งบาวาเรีย
พระมารดา: เจ้าหญิงมารีอา บอนน์แห่งซาวอย-เจนัว
เจ้าชายอ็อยเกนแห่งบาวาเรีย (เยอรมัน: Eugen Leopold Adelaide Thomas Maria Prinz von Bayern; 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1925 – 1 มกราคม ค.ศ. 1997) เป็นสมาชิกพระราชวงศ์บาวาเรียแห่งราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
พระประวัติ

เจ้าชายอ็อยเกนประสูติที่มิวนิก เป็นพระโอรสพระองค์เล็กในเจ้าชายค็อนราทแห่งบาวาเรียและเจ้าหญิงมารีอา บอนน์แห่งซาวอย-เจนัว เป็นพระนัดดาในเจ้าชายตอมมาโซ ดยุกแห่งเจนัว มีพระเชษฐภินีร่วมพระอุทร 1 พระองค์คือ
เจ้าหญิงอามาลี อีซาเบ็ลลาแห่งบาวาเรีย
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสกับเคาน์เตสเฮเลเนอ ฟ็อน เคเวินฮึลเลอร์-แม็ทซ์ เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 ซึ่งพระชายาของพระองค์นั้นทรงเป็นอดีตพระชายาของเจ้าชายค็อนสตันทีนแห่งบาวาเรีย แต่เมื่อเจ้าชายค็อนสตันทีนสิ้นพระชนม์ลง เคาน์เตสเฮเลนจึงมาเสกสมรสกับพระองค์ ทั้ง 2 ไม่มีพระบุตรด้วยกัน แต่เคาน์เตสเฮเลเนอมีพระธิดาร่วมกับเจ้าชายค็อนสตันทีนมาก่อน 1 พระองค์
เจ้าชายฮูแบร์ทุสแห่งปรัสเซีย

เจ้าชายฮูแบร์ทุสแห่งปรัสเซีย (เยอรมัน: Hubertus von Preußen) เป็นโอรสองค์ที่สามในเจ้าชายวิลเฮล์ม มกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิเยอรมันและแห่งปรัสเซีย
พระประวัติ

เจ้าชายฮูแบร์ทุสแห่งปรัสเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1909 เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 3 ใน เจ้าชายวิลเฮล์ม มกุฎราชกุมาร และ  ดัชเชสเซซิลีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน เป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และเป็นพระญาติใน เจ้าชายกียอร์ก ฟรีดริช เจ้าชายแห่งปรัสเซีย พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์ปรัสเซีย
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ บารอนเนส มาเรีย เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ซึ่งชีวิตรักของทั้ง 2 นั้นไม่ดีนักและหย่าขาดจากกันโดยที่เสกสมรสกันไม่ถึง 1 ปี โดยไม่ทรงมีพระบุตรร่วมกัน ต่อมา เจ้าชายฮุร์แบร์ตุส ทรงเสกสมรสใหม่กับ เจ้าหญิงมักดาเลนา ร็อยส์แห่งกอสทริดซ์ โดยได้รับพระราชทานพระนามตามพระสวามีเป็น เจ้าหญิงฮูแบร์ทุสแห่งปรัสเซีย พระชายามีพระตรดังนี้
เจ้าหญิงอนาตเซีย
เจ้าหญิงมาเรีย คริสติน
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1950 จากพระอาการไส้ติ่งอักเสบ สิริพระชันษา 39 ชันษา
เจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอแห่งเชอไนช์-คาโรลัท

พระบรมฉายาลักษณ์ จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พร้อมด้วย เออร์มิน ร็อยส์แห่งเกรซ พระวรราชชายาพระองค์ที่ 2 และ เจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอเชอไนช์-คาโรลัท พระราชธิดาบุญธรรม ถูกฉายในปี 2474
เจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอแห่งเชอไนช์-คาโรลัท (เยอรมัน: Henriette Hermine Wanda Ida Luise Prinzessin von Schönaich-Carolath) ประสูติเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. ค.ศ. 1918 เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายโยฮัน เกออร์คแห่งเชอไนช์-คาโรลัท และ เออร์มิน ร็อยส์แห่งเกรซ โดยหลังจากที่พระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1920 พระมารดาของพระนางได้อภิเษกสมรสครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1922 กับ จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี โดยพระมารดามีพระบุตร 5 พระองค์ แต่พระมารดาทรงตัดสินพระทัยที่จะทรงนำเจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอ มาเลี้ยงดู ณ เมืองดอร์น โดย จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ทรงไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับบรรดาพระบุตรทั้ง 4 ของพระวรราชชายาพระองค์ที่ 2 ยกเว้นพระนาง เนื่องจาก จักพรรดิวิลเฮ็ล์ม ทรงรู้สึกรักใคร่เอ็นดูพระนางเป็นพิเศษ โดยทุกเช้า พระนางมีหน้าที่คอยถวายพระสุธารส (กาแฟ) ให้องค์จักรพรรดิ ซึ่งเป็นสมเด็จพระราชบิดาเลี้ยง
เจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอเชอไนช์-คาโรลัท ทรงเข้าพิธีเสกสมรสกับเจ้าชายคาร์ล ฟรันทซ์แห่งปรัสเซีย พระโอรสใน เจ้าชายโจอาคิมแห่งปรัสเซีย พระราชโอรสใน จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ณ ที่ประทับของพระองค์ที่ดอร์น รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งปรัสเซีย พระชายา มีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายฟรันทซ์ วิลเฮ็ล์มแห่งปรัสเซีย
เจ้าชายฟรีดริช คริสทิอันแห่งปรัสเซีย
เจ้าชายฟรานซ์ ฟรีดริชแห่งปรัสเซีย
เจ้าหญิงเฮ็ลเลนา อาเดิลไฮท์แห่งเดนมาร์ก

เจ้าหญิงเฮ็ลเลนา อาเดิลไฮท์แห่งเดนมาร์ก  (เยอรมัน: Prizessin Helene Adelaheid von Denmark); (เดิม:เจ้าหญิงเฮ็ลเลนา อาเดิลไฮท์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค) (1 มิถุนายน ค.ศ. 1888 - 30 มิถุนายน ค.ศ. 1962) เป็นพระชายาใน เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 ใน ฟรีดริช เฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ กับ  เจ้าหญิงกาโรลีน มาทิลด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-ออกัสเทนเบิร์ก พระองค์ทรงเป็นพระมารดาใน เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก เป็นพระอัยยิกาใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก เคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก รวมถึงเป็นพระมาตุจฉา (น้า) ใน เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระราชมารดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งฮันโนเฟอร์ (พ.ศ. 2425-2506)

เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งฮันโนเฟอร์ (เยอรมัน: PAlexandra Louise Marie Olga Elisabeth Therese Vera Prinzessin von Hannover und Cumberland) ประสูติเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1882 เป็นพระธิดาในเจ้าชายแอ็นสท์ เอากุสท์ มกุฎราชกุมารแห่งฮันโนเฟอร์ และเจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์ก (พ.ศ. 2396-2476) เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งฮันโนเฟอร์ ทางพระบิดา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก และ จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก) พระญาติชั้นที่ 1 ใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และ จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ผ่านทางพระมารดา
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เฟรเดอริก ฟรานซิสที่ 4 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1904 รับพระราชทานพระอิสริยยศ แกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน พระชายา มีพระบุตร คือ
ฟรีดริช ฟรานซ์ แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน
ดยุกคริสเตียน หลุยส์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน
ดัชเชสโอลกา
ดัชเชสไธรา
ดัชเชสอานาตาเซีย
ใน ค.ศ. 1913 เกิดเพลิงไหม้ที่ปราสาทชเวรินขณะที่พระสวามี พระองค์ รวมไปถึงแขกท่านอื่นๆปลอดภัย แต่กว่าที่ทั้ง 2 จะเสด็จออกมาได้จากกองเพลิง ก็ทุลักทุเล มีรายงานความเสียหายจำนวน 750,000 ดอลลาร์ ซึ่งผลงานศิลปะจำนวนนับไม่ถ้วน รวมถึงห้องสำคัญๆ ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง รายงานบางฉบับตำหนิคนรับใช้ที่เป็นคนวางเพลิง แต่ถึงกระนั้น ศาลได้ตัสินว่า เกิดจากไฟฟ้าลัดวงจร
เจ้าชายลูทวิชแห่งบัทเทินแบร์ค

บทความนี้เกี่ยวกับมาควิสแห่งมิลฟอร์ดเฮเฟน สำหรับบุตรชายของเขา ดูที่ หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า
| จอมพลเรือ เดอะโมสออนะระเบิลมาควิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน |
| --- | --- |


สมุหราชนาวี
ดำรงตำแหน่ง 8 ธันวาคม 1912 – 28 ตุลาคม 1914
นายกรัฐมนตรี: H. H. Asquith
ก่อนหน้า: ฟราสซิส บริด์จมัน
ถัดไป: ท่านลอร์ดฟิชเชอร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ลูทวิช อเล็คซันเดอร์ ฟอน บัทเทินแบร์ค 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1854(1854-05-24) กราซ จักรวรรดิออสเตรีย
เสียชีวิต: 11 กันยายน ค.ศ. 1921(1921-09-11) (67 ปี) ลอนดอน สหราชอาณาจักร
คู่สมรส: เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์
บุตร:   เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทินแบร์ค  ลูอีส เมานต์แบ็ตเทน  จอร์จ เมานต์แบ็ตเทน  หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน 
อาชีพ:  ทหารในสังกัดราชนาวี
ชื่อเล่น: หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน มาควิสแห่งมิลฟอร์ดเฮเฟน

จอมพลเรือ หลุยส์ อเล็กซานเดอร์ เมานต์แบ็ตเทน มาควิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน (อังกฤษ: Louis Alexander Mountbatten, Marquess of Milford Haven) หรือนามเดิมคือ ลูทวิช อเล็คซันเดอร์ แห่งบัทเทินแบร์ค (เยอรมัน: Ludwig Alexander von Battenberg) เป็นอดีตขุนนางเยอรมัน ซึ่งต่อมาได้เสกสมรสกับเจ้าหญิงวิกตอเรีย ลูทวิชเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย จึงได้ฐานะเป็นเจ้าเยอรมัน ต่อมาทรงสละฐานันดรฝ่ายเยอรมันทั้งหมดและรับตำแหน่งขุนนางอังกฤษ
พระประวัติ

ลูทวิช อเล็คซันเดอร์ ฟอน บัทเทินแบร์ค  ประสูติที่เมืองกราซ จักรวรรดิออสเตรีย เมื่อแรกประสูติมีพระนามว่า ลูทวิช อเล็คซันเดอร์ แห่งบัทเทินแบร์ค เป็นพระโอรสองค์โตที่ประสูติจากการสมรสต่างฐานันดรในอเล็คซันเดอร์ เจ้าชายแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท กับเคานเตสยูลีอา ฟอน ฮอเกอร์ และด้วยทรงเป็นบุตรที่เกิดจากการสมรสต่างฐานันดรนี้เอง ทำให้พระองค์ไม่อาจสืบทอดบรรดาศักดิ์ของพระบิดาในแกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินได้ตามระบบขุนนางสืบตระกูล ทำให้ทรงได้บรรดาศักดิ์เมื่อแรกประสูติเป็น กราฟ ฟอน บัทเทินแบร์ค แทนตามบรรดาศักดิ์ของฝ่ายพระมารดา อย่างไรก็ตามในสิ้นปี 1858 ทรงได้รับสถานะเป็นเจ้าโดยอัตโนมัติ จากการที่พระมารดาได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าหญิงแห่งบัทเทินแบร์ค ตามโองการของหลุยส์ที่ 3 แกรนด์ดยุกแห่งบัทเทินแบร์ค ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระสวามีของพระนาง
ลูทวิช อเล็คซันเดอร์เข้ารับราชการในราชนาวีอังกฤษในวันที่ 3 ตุลาคม 1868 เมื่อพระชนมายุได้ 14 ชันษาและทรงกลายเป็นคนในบังคับของอังกฤษโดยอัตโนมัติ และในอีกยี่สิบปีต่อมาในเดือนกันยายนปี 1883 สมเด็จพระราชีนีนาถวิกตอเรียทรงแต่งตั้งพระองค์มาประจำการบน เรือหลวงวิกตอเรียแอนด์อัลเบิร์ด ซึ่งเป็นเรือหลวงส่วนพระองค์ ต่อมาในเดือนเมษายน 1884 เจ้าชายลูทวิช อเล็คซันเดอร์ ก็ได้ทำการเสกสมรสต่อหน้าพระพักตร์กับเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์  พระธิดาองค์โตในเจ้าหญิงอลิซซึ่งเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระนางเจ้าวิกตอเรีย
ในปี 1917 ลูทวิชรับพระราชโองการของพระเจ้าจอร์จที่ 5 สละฐานันดรศักดิ์ฝ่ายเยอรมันทั้งหมด และเปลี่ยนนามสกุลจาก "บัทเทินแบร์ค" เป็น "เมานต์แบ็ตเตน" พระเจ้าจอร์จยังทรงแต่งตั้งเขาเป็นขุนนางอังกฤษที่ตำแหน่ง มาร์ควิสแห่งมิลฟอร์ดเฮเฟน, เอิร์ลแห่งเมดินา และไวเคานต์อัลเดอร์นีย์ นอกจากนี้ยังดำริจะแต่งตั้งเป็นขุนนางชั้นดยุก แต่เซอร์เมานต์แบ็ตเตนปฏิเสธตำแหน่งดยุก
ฐานันดร

| --- | --- |
:  24 พฤษภาคม 1854 – 26 ธันวาคม 1858: กราฟ ลูทวิช ฟอน บัทเทินแบร์ค  26 ธันวาคม 1858 – 14 กรกฎาคม 1917: เจ้าชายลูทวิชแห่งบัทเทินแบร์ค  14 กรกฎาคม – 7 พฤศจิกายน 1917: เซอร์ หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน  7 พฤศจิกายน 1917 – 11 กันยายน 1921: มาควิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน
อาร์มประจำตำแหน่ง:  24 พฤษภาคม 1854 – 26 ธันวาคม 1858: กราฟ ลูทวิช ฟอน บัทเทินแบร์ค  26 ธันวาคม 1858 – 14 กรกฎาคม 1917: เจ้าชายลูทวิชแห่งบัทเทินแบร์ค  14 กรกฎาคม – 7 พฤศจิกายน 1917: เซอร์ หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน  7 พฤศจิกายน 1917 – 11 กันยายน 1921: มาควิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทินแบร์ค มาควิสแห่งมิลฟอร์ดเฮเวน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  SNAC
เชอเนาอัมเคอนิชส์เซ

| เชอเนาอัมเคอนิชส์เซ  |
| --- | --- |
เทศบาล
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเชอเนาอัมเคอนิชส์เซ ในอำเภอBerchtesgadener Land  
เชอเนาอัมเคอนิชส์เซ แสดงแผนที่เยอรมนีเชอเนาอัมเคอนิชส์เซ แสดงแผนที่รัฐบาวาเรีย
พิกัด:  47°36′N 12°58′E﻿ / ﻿47.600°N 12.967°E﻿ / 47.600; 12.967
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไบเอิร์น
จังหวัด: โอเบอร์ไบเอิร์น  
อำเภอ: Berchtesgadener Land
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 131.65 ตร.กม. (50.83 ตร.ไมล์)
ความสูง: 630 เมตร (2,070 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 5,596 คน
 • ความหนาแน่น: 43 คน/ตร.กม. (110 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 83471
รหัสโทรศัพท์: 08652
ทะเบียนพาหนะ: BGL
เว็บไซต์: www.koenigssee.de
เชอเนาอัมเคอนิชส์เซ (เยอรมัน: Schönau am Königssee ความหมาย: เชอเนาบนทะเลสาบของกษัตริย์) หรือเรียกอย่างสั้นว่า เชอเนา เป็นเทศบาลในอำเภอแบร์ชเทิสกาเดินลันท์ รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทางเหนือของเคอนิชส์เซ บริเวณอุทยานแห่งชาติแบร์ชเทิสกาเดิน เทศบาลแห่งนี้พึ่งพารายได้จากการท่องเที่ยวเป็นหลัก
ภาษามารี

| ภาษามารี |
| --- | --- |
марий йылме mariy yylme
ภูมิภาค: ประเทศรัสเซีย: สาธารณรัฐมารีเอล สาธารณรัฐบัชคอร์โตสถาน สาธารณรัฐตาตาร์สถาน สาธารณรัฐอุดมูร์ต แคว้นนิจนีนอฟโกรอด แคว้นคีรอฟ แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์ แคว้นโอเรนบุร์ก และดินแดนเปียร์ม
ชาติพันธุ์: ชาวมารี 548,000 คน (สำมะโน ค.ศ. 2010)
จำนวนผู้พูด: 510,000  (2012)
ตระกูลภาษา: ยูรัล  ฟินโน-ยูกริกฟินโน-เปอร์มิก?ภาษามารี
รูปแบบมาตรฐาน: มารีทุ่งหญ้า มารีเนินเขา มารีตะวันตกเฉียงเหนือ   
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  รัสเซีย  สาธารณรัฐมารีเอล 
รหัสภาษา
ISO 639-2: chm
ISO 639-3: chm – รหัสรวม รหัสเอกเทศ: mhr – มารีตะวันออกและทุ่งหญ้า (มารีตะวันออก) mrj – มารีเนินเขา (มารีตะวันตก)
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษามารี  (มารี: марий йылме) เป็นภาษากลุ่มฟินโน-อูกริก สาขาวอลกานิก มีผู้พูดราว 600,000 คนในประเทศรัสเซีย ส่วนใหญ่อยู่ในสาธารณรัฐมารีเอล และบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำโวลกาซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขายูรัลและในตาตาร์สถาน อุดมูร์ต และเปียร์ม มีสำเนียงหลักสองสำเนียงคือ สำเนียงมารีตะวันตกหรือฮิลกับสำเนียงตะวันออกหรือเมียดาว มีความแตกต่างกันมากและสำเนียงตะวันออกใช้แพร่หลายกว่า เป็นภาษาราชการคู่กับภาษารัสเซียในสาธารณรัฐมารีเอล
ที่มาของชื่อ

ภาษามารีและกลุ่มชนที่พูดภาษานี้มีชื่อเรียกว่าเชเรมิส (ภาษารัสเซีย: черемисы, черемисский язык) ส่วนเอกสารในสมัยกลางมีชื่อเรียกที่ต่างกันออกไปคือ เชเรมิส ซัรเมียส ทซัรเมียส (ภาษารัสเซีย: черемись, сармыс, цармис) คำว่ามารีนั้นเป็นชื่อที่ชาวมารีใช้เรียกตนเองมาจากกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน หมายถึงคน
สถานการณ์

ชาวมารีส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตชนบท มีเพียงส่วนหนึ่งที่อาศัยในเขตเมือง เมื่อ พ.ศ. 2532 ชาวมารี 80% ยังใช้ภาษามารีเป็นภาษาแรกและ 18.8% ไม่พูดภาษามารี โดยในสาธารณรัฐมารีนั้นมี 11.6% กล่าวว่าไม่ได้ใช้ภาษามารีเป็นภาษาแรก การลดลงของการใช้ภาษามารี เกิดขึ้นในช่วงที่มีการปกครองแบบคอมมิวนิสต์
ในสมัยจักรวรรดิรัสเซีย ไม่มีการสนับสนุนการใช้ภาษามารีจากรัฐ ในคริสตจักรรัสเซียนออร์ธอดอกซ์ใช้ภาษารัสเซีย ไม่มีการใช้ภาษามารีในการศึกษา หลังการปฏิวัติรัสเซีย มีการสนับสนุนภาษาของชนเผ่าต่างๆเล็กน้อย แต่ไม่นานก็มีการทำให้เป็นรัสเซียอีก ในสมัยสหภาพโซเวียต มีการสอนภาษามารีในโรงเรียนประถม การใช้ภาษามารีเปิดกว้างมากยิ่งขึ้นหลังนโยบายเปเรสตรอยกา ต่อมาได้เป็นภาษาราชการคู่กับภาษารัสเซีย ในปัจจุบัน ภาควิชาประวัติศาสตร์และปรัชญา มหาวิทยาลัยรัฐมารีและวิทยาลัยฝึกหัดครูกรุปสกายา สอนรายวิชาเกือบครึ่งหนึ่งเป็นภาษามารี
สำเนียง

แต่เดิม สำเนียงในภาษามารีได้แก่ สำเนียงมารีเขา ใช้พูดทางฝั่งเหนือของแม่น้ำโวลกา และสำเนียงเมียดาวมารีใช้พูดทางฝั่งล่างของแม่น้ำและในเมืองหลวงของสาธารณรัฐ ในปัจจุบัน แยกภาษามารีเป็น 4 สำเนียงคือ สำเนียงเขา สำเนียงเมียดาว สำเนียงตะวันออก สำเนียงตะวันตกเฉียงเหนือ ชาวมารีบางคนพูดภาษาตาตาร์ได้
ไวยากรณ์

ภาษามารีเป็นภาษารูปคำติดต่อ ไม่มีเพศทางไวยากรณ์ ไม่มีคำนำหน้านาม การเน้นเสียงไม่มีความสำคัญในภาษามารีแต่มีการเปลี่ยนเสียงสระ การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา
แหล่งข้อมูลอื่น

Electronic Resources on the Mari Language
English-Language Mari Textbook
Kimberli Mäkäräinen's Meadow Mari Grammar
Meadow Mari morphology generator
Online dictionaries on Mari language
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
เซ็พเพอลีน

เซ็พเพอลีน (เยอรมัน: Zeppelin) เป็นเรือเหาะมีโครง (rigid airship) ประเภทหนึ่ง บุกเบิกโดยกราฟแฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน วิศวกรชาวเยอรมัน ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 แนวคิดของเซ็พเพอลีนร่างไว้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1874 และสรุปรายละเอียดใน ค.ศ. 1893 จดสิทธิบัตรในเยอรมนีใน ค.ศ. 1895 และในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1899 หลังแบบเซ็พเพอลีนประสบความสำเร็จอย่างโดดเด่น คำว่า เซ็พเพอลีน ก็ได้ถูกใช้หมายถึงเรือเหาะมีโครงทุกประเภทอย่างไม่เป็นทางการ เซ็พเพอลีนบินเชิงพาณิชย์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1910 โดยบริษัทเรือเดินอากาศเยอรมัน (DELAG) สายการบินเชิงพาณิชย์แรกของโลก จนถึงกลาง ค.ศ. 1914 DELAG รับส่งผู้โดยสารกว่า 34,000 คน ในกว่า 1,500 เที่ยวบิน หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปะทุ กองทัพเยอรมันใช้เซ็พเพอลีนอย่างกว้างขวางเพื่อทิ้งระเบิดและสอดแนม
เมื่อเยอรมนีพ่ายสงครามใน ค.ศ. 1918 ธุรกิจเรือเหาะหยุดชะงักชั่วคราว แต่ภายใต้การนำของฮูโก เอ็คเคินเนอร์ ผู้สืบเชื้อสายของกราฟเซ็พเพอลีนผู้ล่วงลับ เซ็พเพอลีนพลเรือนกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง ใน ค.ศ. 1919 DELAG ตั้งบริการรายวันที่มีกำหนดการระหว่างกรุงเบอร์ลิน มิวนิก และฟรีดริชชาเฟน สมัยรุ่งเรืองที่สุด คือ ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1930 เมื่อเรือเหาะ เอ็ลเซ็ท 127 เซ็พเพอลีน และเอ็ลเซ็ท 129 ฮินเดินบวร์ค ดำเนินการเที่ยวบินข้ามแอตแลนติกจากเยอรมนีสู่ทวีปอเมริกาเหนือและบราซิล ยอดอลังการศิลป์ของตึกเอ็มไพร์สเตทเดิมได้รับออกแบบให้ใช้เป็นเสาผูกยึดสำหรับเซ็พเพอลีนและเรือเหาะอื่นเพื่อจอด แต่ปฏิบัติไม่ได้จริง วินาศภัยฮินเดินบวร์คใน ค.ศ. 1937 ร่วมกับปัญหาทางการเมืองและเศรษฐกิจ เร่งให้เซ็พเพอลีนถึงคราวสิ้นสุด
เจ้าชายฟรีดริชแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1911–1966)

เจ้าชายฟรีดริชแห่งปรัสเซีย (เยอรมัน: Prinz Friedrich Georg Wilhelm Christoph von Preußen; 19 ธันวาคม ค.ศ. 1911 – 20 เมษายน ค.ศ. 1966)
พระประวัติ

เจ้าชายฟรีดริชแห่งปรัสเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1911 เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 4 ใน เจ้าชายวิลเฮล์ม มกุฎราชกุมาร และดัชเชสเซซิลีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน เป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และเป็นพระญาติใน เจ้าชายเกออร์ค ฟรีดริช เจ้าชายแห่งปรัสเซีย พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์ปรัสเซีย
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เลดีเบียร์กิด กินเนสส์ โดยพระชายาได้รับพระราชทานพระนามและพระอิสริยยศเป็น พระชายาฟรีดริชแห่งปรัสเซีย โดยมีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายฟรีดริช
เจ้าชายวิลเลียม
เจ้าหญิงวิกตอเรีย มารีนา
เจ้าชายรูเพิร์ต
เจ้าหญิงอันโทเนีย ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน
การศึกษาและทรงถูกกักขัง

ในขระทรงพระเยาว์นั้น ทรงศึกษาใน มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ พระองค์ถูกกักขังในฐานะนักโทษเนื่องมาจากผลของสงครามโลก โดยเมื่อพระองค์ถูกคุมขังนั้น ทีงใช้เวลานานในการทำความดีจนพระองค์ได้รับการเลื่อนเป็น หัวหน้านักโทษ และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น เคานต์แห่งลีนเจน
สิ้นพระชนม์

เจ้าชายฟรีดริช สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1966 ขณะมีพระชันษา 54 ชันษา โดยการจมน้ำตายในแม่น้ำไรน์
ดาห์ชูร์

| --- | --- |
منشأة دهشور ⲧⲁϩϭⲟⲩⲣ
พีระมิดแดงของฟาโรห์สเนฟรู
แสดงที่ตั้งภายในประเทศอียิปต์
ที่ตั้ง: เขตผู้ว่าการกีซา ประเทศอียิปต์
ภูมิภาค: อียิปต์ตอนล่าง
พิกัด: 29°48′23″N 31°12′29″E﻿ / ﻿29.80639°N 31.20806°E﻿ / 29.80639; 31.20806
ประเภท: สุสาน
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: ฟาโรห์สเนฟรู
สร้าง: 2613–2589 ปีก่อนคริสต์ศักราช
สมัย: ราชอาณาจักรเก่าถึงราชอาณาจักรกลาง
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
บางส่วน: "Pyramid fields from Giza to Dahshur" ส่วนหนึ่งของ Memphis and its Necropolis – the Pyramid Fields from Giza to Dahshur
รวมถึง:  พีระมิดหักงอ  พีระมิดแดง  พีระมิดขาว  พีระมิดของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3  พีระมิดของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (i), (iii), (vi)
อ้างอิง: 86-002
ขึ้นทะเบียน: 1979 (สมัยที่ 3rd)
พื้นที่: 16,203.36 เฮกตาร์ (62.5615 ตารางไมล์)
 
ดาห์ชูร์ (อาหรับ: دهشور Dahšūr  ออกเสียง: [dɑhˈʃuːɾ], คอปติก: ⲧⲁϩϭⲟⲩⲣ Dahchur) เป็นสถานที่ฝังพระศพของอียิปต์โบราณ ซึ่งที่ตั้งอยู่ในทะเลทรายของฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ประมาณ 40 กิโลเมตรทางใต้ของกรุงไคโร มันเป็นที่รู้จักมากที่สุดสำหรับพีระมิดมิดหลายแห่ง และมีอยู่สองแห่ง ซึ่งเป็นพีระมิดที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดและรักษาที่ดีที่สุดในอียิปต์สร้างเมื่อประมาณ 2613-2589 ปีก่อนคริสตกาล
พีระมิด

การสร้างพีระมิดที่ดาห์ชูร์เป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่สำคัญอย่างยิ่งสำหรับชาวอียิปต์โบราณ มันให้พวกเขาด้วยความรู้และความรู้ที่จะเปลี่ยนจากพีระมิดขั้นบันไดไปเป็นพีระมิดที่มีลักษณะด้านราบเรียบ ในท้ายที่สุดความกว้างของประสบการณ์จะช่วยให้พวกเขาในการสร้างมหาพีระมิดแห่งกิซ่า ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกโบราณที่ยังคงสภาพอยู่จนถึงวันนี้
พีระมิดแห่งแรกในดาห์ชูร์ คือ พีระมิดหักงอ (สร้างเมื่อประมาณ 2613 - 2589 ก่อนคริสต์ศักราช) สร้างขึ้นภายใต้การปกครองของฟาโรห์สเนเฟรู เป็นการสร้างพีระมิดด้านเรียบ แต่ไม่ประสบการสำเร็จคือพีระมิดมีลักษณะงองุ้ม จึงใช้เป็นที่ฝังพระศพไม่ได้ หลังจากไม่ประสบความสำเร็จในการสร้างพีระมิดแห่งแรก จึงทำให้ฟาโรห์สเนเฟรูทรงให้สร้างพีระมิดในดาห์ชูร์อีกคือ พีระมิดแดง เมื่อสร้างเสร็จพีระมิดได้รับการพิจารณาจะประสบความสำเร็จเพราะมันเป็นพีระมิดที่มีลักษณะเรียบด้านและพีระมิดมีความสูงประมาณ 341 ฟุต (104 เมตร) ทำมุมประมาณ 43 องศา ชื่อพีระมิดแดงของฟาโรห์สเนเฟรูก่อสร้างจากหินปูนสีแดง และมีข้อสันนิษฐานว่าพีระมิดนี้ อาจจะเป็นที่ฝังพระศพของฟาโรห์สเนเฟรู
หลังจากสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์สเนเฟรู พระโอรสของพระองค์ ฟาโรห์คูฟูได้สร้างพีระมิดแห่งที่สามขึ้น ซึ่งฟาโรห์คูฟูต้องการที่จะสร้างพีระมิดตามที่พระราชบิดาของพระองค์ ในการออกแบบและการก่อสร้างพีระมิดแห่งที่สามใช้ระยะเวลาประมาณ 23 ปี (ระหว่าง 2589-2566 ปีก่อนคริสตกาลคริสต์ศักราช) โดยมีความสูงประมาณ 481 ฟุต (147 เมตร) และทำมุมประมาณ 52 องศา และหลังจากนั้นก็มีฟาโรห์หลายพระองค์จนถึงราชวงศ์ที่ 12 ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่สองได้สร้างพีระมิดขาวขึ้นในดาห์ชูร์ และพระราชนัดดาของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่สอง ฟาโรห์เซนุสเรตที่สามก็ได้สร้างพีระมิดสำหรับเป็นที่ฝังพระศพของพระองค์กับพระราชธิดาของพระองค์ ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่สามได้ก่อสร้างพีระมิดดำในดาห์ชูร์