stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร

ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (อังกฤษ: chief executive officer, CEO) ในระบบอเมริกัน หรือ กรรมการผู้จัดการ (อังกฤษ: managing director, MD) ในระบบอังกฤษ คือ ตำแหน่งสูงสุดในฝ่ายบริหารขององค์การต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นิติบุคคลอิสระ เช่น บริษัท หรือ องค์การไม่แสวงหาผลกำไร
ในบริษัทขนาดเล็กถึงขนาดกลาง หรือบริษัทครอบครัว ตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดมักจะเป็นตำแหน่ง "กรรมการผู้จัดการ" แต่งตั้งมาจากผู้ถือหุ้นใหญ่บริษัท ส่วนใหญ่เจ้าของกิจการจะดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการนี้เอง หรือแต่งตั้งเครือญาติมาดำรงตำแหน่ง แตกต่างจากตำแหน่ง "ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร" ที่มักจะพบในบริษัทขนาดกลางไปจนถึงขนาดใหญ่ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานบริหารนี้จะได้รับการสรรหาและแต่งตั้งจากคณะกรรมการบริษัท ผู้ดำรงตำแหน่งอาจเป็นบุคคลจากภายในหรือภายนอกบริษัทก็ได้ มีการลงนามในสัญญาว่าจ้างและได้รับผลตอบแทนเป็นเงินเดือนตามที่คณะกรรมการบริษัทกำหนดไว้
แหล่งข้อมูลอื่น

2008-2010 Study:Who Fired Most Workers Earned Highest Pay
| ด ค กชื่อตำแหน่งในบริษัท |
| --- | --- |
ประธานเจ้าหน้าที่:  Accessibility  Administrative  Analytics  Audit  Brand  ธุรกิจ  Channel  Commercial  Communications  Compliance  เนื้อหา  สร้างสรรค์  ข้อมูล  ออกแบบ  ดิจิทัล  ความหลากหลาย  บริหาร  ประสบการณ์  การเงิน  ทรัพยากรบุคคล  สารสนเทศ  Information security  นวัตกรรม  Investment  Knowledge  Learning  Legal  การตลาด  Medical  จัดการสินค้า  Networking  ปฎิบัติการ  Privacy  Procurement  การผลิต  การวิจัย  การปรับโครงสร้าง  Revenue  ความเสี่ยง  วิทยาศาสตร์  ความปลอดภัย  Solutions  กลยุทธ์  ความยั่งยืน  เทคโนโลยี  วิสัยทัศน์  Web 
ผู้บริหารระดับสูง:  ประธาน  ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์  ผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนา  ที่ปรึกษาทั่วไป  กรรมการบริหาร  กรรมการอิสระ  ผู้จัดการใหญ่  ผู้อำนวยการแทน  รองผู้จัดการใหญ่ 
ผู้บริหารระดับกลาง:  ผู้จัดการ  ผู้จัดการทั่วไป  ผู้จัดการบัญชี  หัวหน้าแผนก  หัวหน้าคนงาน 
หัวข้อที่เกี่ยวข้อง:  คณะกรรมการบริษัท  การกำกับดูแลกิจการ  ค่าตอบแทนผู้บริหาร  ผู้บริหารระดับสูง  คณะกรรมการกำกับดูแล  การจัดการคนเก่ง
ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์

| --- | --- |
เฟต/ซีโร่
フェイト／ゼロ
แนว: แอ็คชั่น, ดราม่า, แฟนตาซี,  เซเน็น, เหนือธรรมชาติ, ทริลเลอร์
มังงะ
เขียนโดย: ไทป์-มูน
สำนักพิมพ์: ไทป์-มูน
มังงะ
Fate/Zero
เขียนโดย: ชิซุกิ โมริ, โทโมยะ ฮารุโนะ
สำนักพิมพ์:  คาโดคาว่า โชเทน
อนิเมะ
ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์
กำกับโดย: เออิ อาโอกิ
สตูดิโอ: ยูโฟเทเบิล
อนิเมะ
ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ (ส่วนที่สอง)
กำกับโดย: เออิ อาโอกิ
สตูดิโอ: ยูโฟเทเบิล
ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ หรือ เฟต/ซีโร่ (อังกฤษ: Fate/Zero) ผลงานจากซีรีส์ เฟต/สเตย์ไนต์ ของ ไทป์-มูน ที่เรื่องราวจะกล่าวถึงสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 ในรูปแบบนิยาย ถูกเขียนขึ้นโดยอุโรบุจิ เก็น ภาพโดย ทาคาชิ ทาเคอุจิ วางจำหน่ายในงานคอมิเก็ต 70 เมื่อวันที่ 29 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โดยผลงานชิ้นนี้เกิดจากการรวมมือของทั้งสองค่ายอย่าง ไทป์-มูน และค่าย ไนโตรพลัส โดยที่ค่ายหลังจะทำหน้าที่ในการควบคุมการผลิตเท่านั้น
โดยมีทั้งหมด 4 เล่มจบ ซึ่งเล่มที่ 2 วางจำหน่ายวันที่ 31 มีนาคม 2007 เล่มที่ 3 ในวันที่ 27 กรกฎาคม 2007 และเล่มที่ 4 ในวันที่ 29 ธันวาคม 2007 ต่อมาได้มีการนำไปสร้างในฉบับมังงะ โดยตีพิมพ์ครั้งแรกลงในนิตยสาร ไทป์มูนเอซ โดย ชิซุกิ โมริ และ โทโมยะ ฮารุโนะ ภายใต้สำนักพิมพ์ คาโดคาว่า โชเทน วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 21 เมษายน 2008
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเฟต/ซีโร่
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไทป์-มูน เก็บถาวร 2010-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไนโตรพลัส เก็บถาวร 2009-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กไทป์-มูน |
| --- | --- |
สึกิฮิเมะ:  สึกิฮิเมะ ตอน  คาเก็ตสึ โทยะ  เมลตีบลัด 
เฟต/สเตย์ไนต์:  มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ ตัวละคร เอมิยะ ชิโร  เซเบอร์  โทซากะ ริน  มาโต้ ซากุระ  ไรเดอร์  ตอน  เวทศาสตรา มหาสงคราม ตอน  ภาพยนตร์  เฮฟเวนส์ฟีล เพรสเซจฟลาวเวอร์  ลอสต์บัตเตอร์ฟลาย  สปริงซอง  ฮอลโลว์อาตาราเซีย  ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ ตัวละคร เอมิยะ คิริสึงุ  ตอน  เอกซ์ตรา เอกซ์ตรา ลาสต์ อันคอร์  ไทเกอร์โคลอสเซียม  อันลิมิตเต็ดโคดส์  สาวน้อยเวทมนตร์ พริสมา อิลิยา ตอน  ซไว!  ซไว แฮทช์!  ดไร!!  คำสาบานภายใต้หิมะ  อโพคริฟา ตัวละคร  ตอน  สเตรนจ์เฟก  The Case Files of Lord El-Melloi II  แกรนด์ออเดอร์ ตัวละคร  เซ็ตไตมาจูเซ็นเซ็นบาบิโลเนีย  เอกซ์เทลลา 
คาระ โนะ เคียวไก:  ตัวละคร  ทิวทัศน์ที่ถูกมองข้าม  ตามหาฆาตกร (ช่วงที่ 1)  ความเจ็บปวดที่ไม่จางหาย  อารามที่ว่างเปล่า  เกลียวที่ขัดกัน  บันทึกความทรงจำที่เลือนลาง  ตามหาฆาตกร (ช่วงที่ 2)  บัญชาพระเจ้าในอนาคต 
อื่น ๆ:  มาโฮสึไก โนะ โยรุ  คานัน ตอน  คาร์นิวัล แฟนตาซึม  World Conquest Zvezda Plot  เมนูวันนี้ของบ้านเอมิยะ 
บุคคล:  คิโนโกะ นาซุ  ทากาชิ ทาเกอูจิ
ประตูปีศาจ

ระวังสับสนกับ ประตูผี (สถาปัตยกรรม)
“ประตูปีศาจ” ที่วัดเซนต์ปีเตอร์และเซนต์พอลที่บรอดเฮ็มพสตันในเดวอนในอังกฤษ
The Saxon-era St Nicholas' Church at Worth, West Sussex, has a Devil's door
ประตูปีศาจ (อังกฤษ: Devil's door) เป็นส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างของคริสต์ศาสนสถานที่เป็นประตูบนผนังด้านเหนือของตัวสิ่งก่อสร้างของสถาปัตยกรรมยุคกลาง และคริสต์ศาสนสถานที่สร้างก่อนหน้านั้นในสหราชอาณาจักร ประตูปีศาจนิยมสร้างกันในสมัยโบราณในมณฑล ซัสเซ็กซ์ที่มีวัดที่มีประตูปีศาจด้วยกันกว่า 40 วัด องค์ประกอบดังว่านี้มีต้นตอมาจากสมัยคริสเตียนยุคแรก เมื่อการสักการะตามวัฒนธรรมก่อนคริสเตียนยังคงนิยมปฏิบัติกันอยู่ และประตูดังกล่าวก็มักจะเป็นเพียงโครงสร้างที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์เท่านั้น แต่ก็มีบางครั้งก็จะเป็นทางเข้าจริง
การใช้สอย

ก่อนและระหว่างยุคกลาง ด้านที่หันไปทางด้านเหนือถือว่าเป็นของปีศาจและของผู้นอกศาสนา ฉะนั้นวัดจึงมักจะสร้างทางฝั่งเหนือของถนนหรือทางเดิน (track) เพื่อที่จะให้ทางเข้าหลักอยู่ทางตัวอาคารที่หันไปทางใต้ นอกจากนั้นในสมัยโบราณการสร้างวัดก็มักจะสร้างกันบนที่ตั้งที่เดิมเป็นสถานที่ที่ใช้ในการสักการะของ เพกันหรืออารยธรรมก่อนคริสเตียน เมื่อสร้างวัดขึ้นแล้วผู้นอกศาสนาก็ยังคงถือว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และยังคงเข้ามาสักการะอยู่ ฉะนั้นทางวัดจึงสร้างประตูทางทิศเหนือเพื่อให้ผู้ที่มิได้นับถือคริสต์ศาสนาได้เข้ามาทำการสักการะตามประเพณีของตน เพราะความที่มีความเกี่ยวข้องกับ “Devil” ประตูทางด้านเหนือของวัดจึงเรียกว่า “Devil's door”
ต่อมาวัตถุประสงค์ที่นิยมเชื่อกันโดยเฉพาะในซัสเซ็กซ์ก็กล่าวว่าเป็นประตูที่ปีศาจใช้หนีออกจากวัด ความเชื่อโดยทั่วไปในยุคกลางเชื่อว่าปีศาจสิงอยู่ในวิญญาณของเด็กที่ยังไม่ทำพิธีรับศีลจุ่ม ฉะนั้นการทำพิธีรับศีลจุ่มก็เท่ากับเป็นการไล่ปีศาจออกจากร่างของเด็ก และปีศาจก็จะต้องมีทางออกจากวัด ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้มีการสร้างประตูทางกำแพงด้านเหนือเพื่อจุดประสงค์ดังว่านี้ ประตูปีศาจมักจะเป็นประตูที่มีขนาดเล็กกว่าที่จะใช้จริงได้ ฉะนั้นจึงเป็นเพียงโครงสร้างที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์เท่านั้น ประตูเหล่านี้ที่ยังเหลืออยู่มักจะปิดตันด้วยอิฐ ซึ่งกล่าวกันว่าเพื่อกันไม่ให้ปีศาจกลับเข้าวัดอีก
ตัวอย่าง

ประตูปีศาจพบทั่วไปในบริเตนแต่จะพบมากที่สุดในซัสเซ็กซ์ เช่นที่วัดเซนต์นิโคลัสที่เวิร์ธ
ดูเพิ่ม

คริสต์ศาสนสถาน
แผนผังคริสต์ศาสนสถาน
ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
แหล่งข้อมูลอื่น

พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
ประสบการณ์นิยม

ทางด้านปรัชญา ประสบการณ์นิยม หรือ ประจักษนิยม (อังกฤษ: empiricism) เป็นมุมมองทางญาณวิทยา ซึ่งถือว่าความรู้หรือการให้เหตุผลที่แท้จริงมาจาก ประสบการณ์จากการรับสัมผัสและหลักฐานเชิงประจักษ์ เท่านั้นหรือเป็นส่วนใหญ่ เป็นหนึ่งในมุมมองที่แข่งขันกันกับอีกหลายมุมมองในญาณวิทยา ร่วมกับเหตุผลนิยมและกังขาคติ นักประสบการณ์นิยมโต้แย้งว่าประสบการณ์นิยมเป็นวิธีการที่เชื่อถือมากกว่าในการค้นหาความจริงมากกว่าการใช้ เหตุผลเชิงตรรกะเพียงอย่างเดียว เพราะมนุษย์มีอคติทางความคิดและข้อจำกัดซึ่งนำไปสู่ข้อผิดพลาดในการตัดสิน ประสบการณ์นิยมเน้นย้ำถึงบทบาทสำคัญของหลักฐานเชิงประสบการณ์ ในการก่อตัวของแนวคิด มากกว่ามโนภาพแต่กำเนิดหรือ ประเพณี นักประสบการณ์นิยมอาจโต้แย้งว่าประเพณี (หรือธรรมเนียมปฏิบัติ) เกิดขึ้นเนื่องมาจากความสัมพันธ์ของประสบการณ์จากการรับสัมผัสก่อนหน้า
ประวัติสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล (ค.ศ. 1959–85)

ถ้วยแชมป์ยูโรเปียนคัพ 4 ใบนับตั้งแต่ ค.ศ. 1977 – 1981 ซึ่งตั้งอยู่ในตู้โชว์ในพิพิธภัณฑ์ของสโมสร
ประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล (1959–85) (อังกฤษ: History of Liverpool F.C. (1959–85)) เริ่มต้นขึ้นเมื่อมีการแต่งตั้ง บิลล์ แชงคลี ให้เป็นผู้จัดการทีมเมื่อฤดูกาล 1959–60 ซึ่งขณะนั้นทางสโมสรยังอยู่ใน ฟุตบอลลีกดิวิชัน 2 (เดิม) หรือ อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ในปัจจุบันจนกระทั่งถึง โศกนาฏกรรมเฮย์เซล ใน ค.ศ. 1985
ในฤดูกาล 1961–62 สโมสรลิเวอร์พูลสามารถคว้าแชมป์ดิวิชัน 2 (เดิม) และได้สิทธิ์ขึ้นมาเล่นใน ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 (เดิม) หรือ พรีเมียร์ลีก ในปัจจุบันจนกระทั่งแชงคลีสามารถพาทีมหงส์แดงคว้าแชมป์ดิวิชัน 1 (เดิม) ในฤดูกาล 1963–64 นับเป็นแชมป์ลีกสูงสุดครั้งแรกในรอบ 17 ปีโดยแชงคลีได้แชมป์ดิวิชัน 1 (เดิม) อีก 2 สมัย เอฟเอคัพ 2 สมัย แชริตีชีลด์ 4 สมัยและ ยูฟ่าคัพ อีก 1 สมัยหลังจากพาทีมคว้าแชมป์แชริตีชีลด์ใน ค.ศ. 1974 หรือก่อนเริ่มฤดูกาล 1974–75 แชงคลีได้ประกาศวางมือหลังจากคุมทีมมายาวนานถึง 15 ปีโดยมี บ๊อบ เพสลีย์ มือขวาของแชงคลีเข้ามาคุมทีมแทน
เมื่อเพสลีย์ได้เข้ามาคุมทีมแทนแชงคลีแล้วเขาสามารถพาทีมคว้าแชมป์ดิวิชัน 1 (เดิม) 6 สมัย ยูโรเปียนคัพ 3 สมัย ยูฟ่าคัพ 1 สมัย ลีกคัพ 3 สมัย และแชริตีชีลด์อีก 6 สมัยโดยแชมป์รายการสุดท้ายของเพสลีย์คือลีกคัพในค.ศ.  1983 หลังจากนั้นเพสลีย์ได้ประกาศวางมือโดยมี โจ เฟแกน มือขวาของเพสลีย์ขึ้นมาคุมทีมแทน
หลังจากเฟแกนได้ขึ้นมาคุมทีมแล้วเขาสามารถพาทีมคว้าแชมป์ลีก 1 สมัย ลีกคัพ 1 สมัยและยูโรเปียนคัพ 1 สมัยก่อนจะประกาศวางมือหลังจากเกิด โศกนาฏกรรมเฮย์เซล ในระหว่างการแข่งขันยูโรเปียนคัพรอบชิงชนะเลิศระหว่างลิเวอร์พูลกับ ยูเวนตุส เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1985 ส่งผลให้ลิเวอร์พูลถูกห้ามแข่งบอลถ้วยยุโรปรายการต่าง ๆ นานถึง 5 ปีโดย เคนนี แดลกลีช ได้เข้ามาทำหน้าที่เป็นทั้งผู้เล่น-ผู้จัดการทีม
ประมูล.คอม

| --- | --- |

ประเภท: ประมูลสินค้า, เว็บบอร์ด
ภาษาที่ใช้ได้: ไทย
เจ้าของ: นาถพงศ์ อัมพรอร่ามเวทย์, วุฒิชัย อัมพรอร่ามเวทย์
สร้างโดย: นาถพงศ์ อัมพรอร่ามเวทย์
ยูอาร์แอล: Pramool.com
ประมูลดอตคอม (อังกฤษ: Pramool.com) เป็นเว็บไซต์ประมูลสินค้าออนไลน์ในไทยรายแรก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยนายนาถพงศ์ อัมพรอร่ามเวทย์ (ชื่อเล่น: หยง) ซึ่งเสียชีวิตในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 จากโรคลิ้­นหัวใจรั่วเฉียบพลัน
ภายในเว็บไซต์มีเว็บบอร์ดพูดคุยแลกเปลี่ยนโดยแบ่งตามหมวดหมู่ ประมูลดอตคอมมีชื่อเสียงในทางที่ไม่ดีมากนัก เนื่องจากถูกมองว่าเป็นเว็บไซต์ที่มีผู้ใช้จำนวนมากโพสต์ข้อความหรือกระทู้ที่มีถ้อยคำหยาบคาย และสนทนากันเรื่องเกม, การ์ตูน หรือเรื่องไม่มีสาระต่าง ๆ อีกทั้งเป็นที่รู้จักจากภาษาวิบัติที่แพร่หลาย ประมูลดอตคอมโด่งดังในราวปี 2546 - 2552 และหมดความนิยมลงไปในปัจจุบัน ประมูลดอตคอมมักถูกเปรียบเทียบเป็นแหล่งซ่องสุมด้านมืดเพราะมักหยิบยกและพูดคุยเรื่องราวที่ค่อนข้างเรื่องมืด ๆ เช่นการแจกภาพโป๊เปลือยอนาจาร หรือภาพสยองขวัญที่เมื่อผู้ชมคลิกดูแล้วจะตกใจ หรือการโปรโมทระบบเซิร์ฟเวอร์เกมเถื่อน
รางวัล

ประมูลดอตคอม รับรางวัลเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าเยี่ยมชมเป็นอันดับ 8 จากการจัดอันดับของ ทรูฮิต เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
ประมูลดอตคอม รับรางวัลเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าเยี่ยมชมเป็นอันดับ 6 จากการจัดอันดับของ ทรูฮิต เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2549
ประมูลดอตคอม รับรางวัลเว็บไซต์อันดับ 7 ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุด จากการจัดอันดับของ ทรูฮิต เมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2550
ประมูลดอตคอม รับรางวัลเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าเยี่ยมชมมากเป็นอันดับ 20 จากการจัดอันดับของ ทรูฮิต ประจำหมวด ช๊อปปิ้ง จาก Truehits 2008 Awards
ประสาทวิทยา

ระวังสับสนกับ ประสาทวิทยาศาสตร์
Jean-Martin Charcot
ประสาทวิทยา (อังกฤษ: Neurology) เป็นการแพทย์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของระบบประสาท กล่าวคือเกี่ยวข้องกับการวินิจฉัยและรักษาโรคที่จัดว่าเกี่ยวข้องกับระบบประสาทกลาง, ระบบประสาทนอกส่วนกลาง และระบบประสาทอิสระ รวมทั้งหลอดเลือด เนื้อเยื่อปกคลุม และอวัยวะที่ประสาทสั่งการ เช่น กล้ามเนื้อ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทวิทยาจะได้รับการฝึกเพื่อการสืบค้น, การวินิจฉัย และรักษาความผิดปกติของระบบประสาท
ประธานาธิบดีนามิเบีย

| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐนามิเบีย |
| --- | --- |
ตราประจำตำแหน่ง
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน นันโกโล เอ็มบุมบา ตั้งแต่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567
จวน: รัฐสภานามิเบีย
วาระ: 5 ปี ต่ออายุได้ครั้งเดียว
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: แซม นูโยมา
สถาปนา: 21 มีนาคม พ.ศ. 2533
รอง: รองประธานาธิบดีนามิเบีย
เงินตอบแทน: 1,822,064 ดอลลาร์นามิเบีย หรือ 99,241 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี
เว็บไซต์: www.op.gov.na
ประธานาธิบดีนามิเบีย (อังกฤษ: President of Namibia) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐนามิเบีย (อังกฤษ: President of the Republic of Namibia) เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของประเทศนามิเบีย มีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลฝ่ายบริหารของรัฐบาลนามิเบียในฐานะประธานคณะรัฐมนตรีและเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพ ตามรัฐธรรมนูญแห่งนามิเบีย
รายชื่อ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ (สมัย) | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | แซม นูโยมา | 21 มีนาคม พ.ศ. 2533 | 21 มีนาคม พ.ศ. 2548 |
| 2 |  | ฮีฟีเกปุนเย โปฮัมบา | 21 มีนาคม พ.ศ. 2548 | 21 มีนาคม พ.ศ. 2558 |
| 3 |  | เฮจ เจน์ก็อบ | 21 มีนาคม พ.ศ. 2558 | 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 |
| 4 |  | นันโกโล เอ็มบุมบา | 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน |
ดูเพิ่ม

ประเทศนามิเบีย
ธงชาตินามิเบีย
ตราแผ่นดินของนามิเบีย
นามิเบีย แลนด์ออฟเดอะเบรฟ
ประสิทธิภาพ

ประสิทธิภาพ (อังกฤษ: efficiency) หมายถึง กระบวนการ วิธีการ หรือการกระทำใด ๆ ที่นำไปสู่ผลสำเร็จ โดยใช้ทรัพยากรต่าง ๆ อันได้แก่ ทรัพยากรธรรมชาติ แรงงาน เงินทุน และวิธีการดำเนินการหรือประกอบการ ที่มีคุณภาพสูงสุดในการดำเนินการได้อย่างเต็มศักยภาพ อย่างไรก็ตามการดำเนินการใด ๆ นั้นก็ขึ้นอยู่กับทรัพยากร ณ ขณะนั้นด้วยว่ามีคุณภาพและปริมาณเพียงใด หากมีคุณภาพมากการจะใช้อย่างเต็มศักยภาพได้นั้นจะต้องใช้ในปริมาณน้อยจึงจะเรียกได้ว่ามีประสิทธิภาพ ต่างกันกับทรัพยากรที่มีปริมาณมากแต่คุณภาพต่ำที่จะต้องเลือกวิธีการดึงศักยภาพของทรัพยากรออกมาให้ได้มากที่สุดจึงจะเรียกว่ามีประสิทธิภาพ
ประวัติศาสตร์มุขปาฐะ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ความทรงจำพื้นบ้าน
ประวัติศาสตร์มุขปาฐะ (อังกฤษ: Oral history) คือการบันทึก, อนุรักษ์ และ ตีความหมายของข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่มาจากประสบการณ์ส่วนตัวและความเห็นของผู้เล่าเหตุการณ์
การบอกเล่าประวัติศาสตร์มักจะเป็นหลักฐานจากผู้เห็นเหตุการณ์ของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต แต่อาจจะรวมตำนานพื้นบ้าน, เรื่องปรัมปรา, เพลง และเรื่องราวที่เล่าขานกันมา แม้ว่าประวัติศาสตร์มุขปาฐะจะเป็นวิธีอันมีค่าในการอนุรักษ์ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับผู้สูงอายุ แต่ก็ควรที่จะรวมการสัมภาษณ์ชนรุ่นหลังด้วย เมื่อไม่นานมานี้การใช้การบันทึกด้วยวิดีโอก็เป็นการช่วยขยายขอบเขตของประวัติศาสตร์มุขปาฐะออกไปครอบคลุมสิ่งที่ไม่จำกัดแต่เพียงการบอกเล่าด้วยปากเท่านั้น แต่รวมไปถึงการใช้ท่าทางด้วย ประวัติศาสตร์มุขปาฐะอาจจะไม่เที่ยงตรงต่อความเป็นจริง และ ต้องใช้ด้วยความระมัดระวังเพื่อที่จะใช้ยืนยันความเที่ยงตรงของข้อมูลที่ได้รับการบันทึกไว้
ดูเพิ่ม

ความทรงจำพื้นบ้าน
ประภาคาร

ประภาคารบาร์เนกเกต (Barnegat Lighthouse) สร้างโดย จอร์จ มีด (George Meade) บนเกาะลองบีช (Long Beach Island) รัฐนิวเจอร์ซีย์
ประภาคารที่จุดสิ้นสุดของโลกในอูชัวเอ อาร์เจนตินา
ประภาคาร (อังกฤษ: lighthouse) เป็นตึกสูงหรือสิ่งก่อสร้างที่ได้รับการออกแบบให้เปล่งแสงจากระบบไฟตะเกียงและเลนส์หรือจากกองไฟ เพื่อช่วยเหลือในการเดินเรือสำหรับการนำทางในทะเลหรือแม่น้ำ ประภาคารยังใช้ระบุจุดอันตรายตามแนวชายฝั่งทะเล สันดอน และแนวปะการัง เพื่อความปลอดภัยในการเทียบท่า ปัจจุบันการใช้งานประภาคารกำลังลดลงเนื่องจากค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาสูงและถูกทดแทนด้วยเทคโนโลยีการเดินเรือที่ทันสมัย
ดูเพิ่ม

กระโจมกลางวัน
เครื่องหมายทางทะเล
แหล่งข้อมูลอื่น

"Lighthouses Of Strange Designs, December 1930, Popular Science
Photograph of Makapuu Point hyperradiant lens, U.S.C.G. at lighthouse friends.
US lighthouses website with over 4400 images and information on all relevant US lighthouses
Lighthouse Explorer website The Lighthouse Explorer Database, with over 7500 lighthouses listed in searchable format, with photos, directions, historical information, and other details
ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ

ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (อังกฤษ: The History of Middle-earth) เป็นชื่อชุดหนังสือจำนวน 12 เล่ม ที่รวบรวมงานเขียนต้นฉบับต่างๆ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ที่เกี่ยวข้องกับปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ นำมาเรียบเรียงใหม่โดยคริสโตเฟอร์ โทลคีน ตีพิมพ์จำหน่ายในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1983 - 1996 ข้อมูลบางส่วนเป็นงานเขียนที่ได้ตีพิมพ์เผยแพร่แล้ว เช่น ต้นฉบับงานเขียนเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ หรืองานเขียนต้นร่างฉบับต่างๆ ของซิลมาริลลิออน แต่ก็มีข้อมูลจำนวนหนึ่งที่เป็นต้นร่างซึ่งไม่เคยตีพิมพ์เผยแพร่มาก่อน คริสโตเฟอร์ โทลคีน พยายามเรียบเรียงลำดับงานเขียนเกี่ยวกับโลกมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งพ่อของเขาได้เขียนร่างเอาไว้อย่างละเอียดละออที่สุด อย่างไรก็ดีเป็นที่ทราบกันว่า ยังคงมีงานเขียนต้นฉบับบางส่วนถูกเก็บรักษาไว้ที่หอสมุด Bodleian ซึ่งอยู่ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และหอสมุดใน Marquette University รวมถึงงานเขียนบางชิ้นตกไปอยู่ในความครอบครองของกลุ่มบุคคลจำนวนหนึ่ง เช่น ชมรมนักศึกษาภาษาเอลฟ์ (Elvish Linguistic Fellowship) เป็นต้น
หนังสือเล่มที่ 1-5 เป็นประวัติการเขียนต้นร่างของซิลมาริลลิออน และงานเขียนข้างเคียงต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง หนังสือเล่มที่ 6-9 แสดงประวัติการเขียนและปรับปรุงต้นฉบับเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ โดยเฉพาะในเล่ม 9 ยังมีเรื่องราวโดยละเอียดของอาณาจักรนูเมนอร์บรรยายอยู่ในต้นร่างนิยายเรื่อง The Notion Club Papers หนังสือเล่ม 10-11 กลับไปบรรยายเรื่องราวเกี่ยวข้องกับซิลมาริลลิออนอีกครั้ง รวมถึงบันทึกศักราชแห่งเบเลริอันด์ (Annals of Beleriand) และบันทึกศักราชแห่งอามัน (Annals of Aman) หนังสือเล่ม 12 เป็นรายละเอียดการพัฒนาของเผ่าพันธุ์ต่างๆ ซึ่งปรากฏอยู่ในภาคผนวกของเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในเล่มนี้ยังบรรจุงานเขียนบางส่วนที่โทลคีนประพันธ์ค้างไว้ในช่วงท้ายของชีวิตด้วย
รายชื่อหนังสือ

ชื่อหนังสือทั้ง 12 เล่ม ได้แก่
ตำนานอันสาบสูญ เล่ม 1 : The Book of Lost Tales 1 (1983)
ตำนานอันสาบสูญ เล่ม 2 : The Book of Lost Tales 2 (1984)
ลำนำแห่งเบเลริอันด์ : The Lays of Beleriand (1985)
กำเนิดมิดเดิลเอิร์ธ : The Shaping of Middle-earth (1986)
ถนนอันสาบสูญ และงานเขียนอื่นๆ : The Lost Road and Other Writings (1987)
เงาที่หวนคืน : The Return of the Shadow (ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล่ม 1) (1988)
กบฏไอเซนการ์ด : The Treason of Isengard (ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล่ม 2) (1989)
สงครามแหวน : The War of the Ring (ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล่ม 3) (1990)
การพ่ายแพ้ของเซารอน : Sauron Defeated (ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล่ม 4) (1992)
แหวนมอร์กอธ : Morgoth's Ring (ต้นร่าง ซิลมาริลลิออน เล่ม 1) (1993)
สงครามอัญมณี : The War of the Jewels (ต้นร่าง ซิลมาริลลิออน เล่ม 2) (1994)
พลเมืองแห่งมิดเดิลเอิร์ธ : The Peoples of Middle-earth (1996)
หกปีหลังจากการตีพิมพ์เล่ม 12 (ค.ศ.2002) คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้จัดทำหนังสือดรรชนีออกวางจำหน่าย ชื่อ ดรรชนีประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (The History of Middle-earth: Index)
| ด ค กปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ>  อาร์. อาร์. โทลคีน |
| --- | --- |
ตีพิมพ์ก่อนเสียชีวิต:  เดอะฮอบบิท  เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  การผจญภัยของทอม บอมบาดิล  The Road Goes Ever On 
ตีพิมพ์หลังเสียชีวิต:  ตำนานแห่งซิลมาริล  เกร็ดตำนานที่จารมิจบ  ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (12 เล่ม)  Bilbo's Last Song  ตำนานบุตรแห่งฮูริน  ประวัติศาสตร์เดอะฮอบบิท  เบเรนกับลูธิเอน  การล่มสลายของกอนโดลิน 
รายชื่อบทความแบ่งตาม:  หมวดหมู่  ตัวละคร  ชาติพันธุ์  ภูเขา  แม่น้ำ  อาณาจักร  ยุคสมัย
ประสาทศัลยศาสตร์

ประสาทศัลยศาสตร์ (อังกฤษ: neurosurgery, neurological surgery) เป็นการแพทย์เฉพาะทางสาขาหนึ่งทางศัลยศาสตร์ ดูแลเกี่ยวกับการป้องกัน วินิจฉัย รักษา ฟื้นฟูโรคที่เกี่ยวข้องกับระบบประสาท รวมถึงสมอง ไขสันหลัง กระดูกสันหลัง เส้นประสาทส่วนปลาย และระบบหลอดเลือดสมองนอกกะโหลกศีรษะด้วย
พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์

พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์ มีพระนามเดิมว่า เจ้าคำสุก เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งราชอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง เสด็จพระราชสมภพ ณ นครหลวงพระบาง เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2383
พระราชประวัติ

เป็นพระราชโอรสในพระเจ้ามหินทรเทพนิภาธรและพระนางคำมูน ทรงครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2438 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2447
ใน พ.ศ. 2431 พระมหากษัตริย์แห่งสยามได้แต่งตั้งพระองค์ให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระเจ้ามหินทรเทพนิภาธรพระราชบิดาของพระองค์ซึ่งเสด็จสวรรคต พระองค์ทรงราชาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งล้านช้างหลวงพระบางเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2438 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็นเจ้าประเทศราชนามว่า "เจ้าศักรินทรฤทธิธำรง จำนงสุทธิธรรมสัตยา มหาประเทศาธิบดี ศรีสัตนาคนหุต วุฒิเกษตราธิฐาน ประชานุบาลมลาวพงษ์ ดำรงนครหลวงพระบางราชธานี เจ้าผู้ครองนครหลวงพระบาง" ต่อมาเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 พระองค์ถูกบีบบังคับจากฝรั่งเศสให้ยอมเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส
พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2447 ด้วยพระอาการ พระโลหิตออกในสมอง เจ้าฟ้าชายศรีสว่างวงศ์พระโอรส จึงได้ครองราชย์ในเวลาต่อมา
ชีวิตช่วงแรก

พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์ มีพระนามเดิมว่า เจ้าคำสุก เสด็จพระราชสมภพ ณ หลวงพระบาง พระองค์ร่ำเรียนที่หลวงพระบางโดยจ้างครูมาสอนส่วนตัวตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ซึ่งคนลาวสมัยนั้นถือว่าเป็นบุคคลที่ร่ำรวย พระองค์อภิเษกสมรสมี มเหสี 7 พระองค์
รวมถึงพระมเหสีที่มีพระนามว่า ทองสี ซึ่งพระชนมายุน้อยที่สุดในบรรดามเหสี พระองค์จึงยกให้ เจ้าศรีสว่างวงศ์(ภายหลังเป็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์) พระราชโอรส พระนางทองสี จึงเปลี่ยนพระนามไปเป็น คำแพน
พระองค์มีพระโอรส 10 พระองค์  พระธิดา 4 พระองค์
พระกรณียกิจ

ในปี พ.ศ. 2417 พระองค์นำกองทัพหลวงลาว ตั้งทัพต่อต้านการรุกรานของ กบฏฮ่อ (ชาวจีนจะเรียกว่ากบฏไท่ผิง) ภายหลัง พระองค์จึงลี้ภัยมาที่ กรุงเทพ หลังจาก กองทัพฮ่อปล้นสะดม หลวงพระบาง เมื่อปี พ.ศ 2430
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ลาว
ประวัติศาสตร์เยอรมนี (ค.ศ. 1945–1990)

| --- | --- |


 เยอรมนีตะวันตก:  เยอรมนีตะวันออก
จากความพ่ายแพ้ของนาซีเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีก็ได้ถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตก และเยอรมนีต้องเสียค่าปฏิกรรมสงครามโดยการเสียดินแดนทางตะวันออกของประเทศให้แก่โปแลนด์และสหภาพโซเวียต ในช่วงท้ายของสงครามมีชาวเยอรมนีพลัดถิ่นถึง 8,000,000 คน ส่วนใหญ่ถูกใช้แรงงานและเป็นนักโทษ มีประมาณ 400,000 คนรอบค่ายกักกันอันเข้มงวด ที่รอดชีวิตจากประชาชนจำนวนมากที่เสียชีวิตจากความอดอยาก สภาวะอันโหดเหี้ยม ฆาตกรรม หรือการทำงานที่หนักเกินไปจนมีอันตรายถึงแก่ชีวิต กว่า 10 ล้านผู้ลี้ภัยที่พูดภาษาเยอรมันได้เข้ามาในเยอรมนีจากประเทศอื่น ๆ ในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก ส่วนชาวเยอรมัน 9,000,000 คนถูกจับเป็นเชลยศึก และถูกใช้แรงงานเป็นเวลาหลายปีเพื่อให้ชดใช้ความเสียหายให้กับเยอรมนีที่แพ้สงคราม และอุปกรณ์อุตสาหกรรมบางชิ้นก็ถูกใช้เป็นค่าปฏิกรรมสงคราม
ในช่วงสงครามเย็น เยอรมนีถูกแบ่งเป็น 2 ส่วน คือส่วนของฝ่ายสัมพันธมิตรทางฝั่งตะวันตก และส่วนของสหภาพโซเวียตทางฝั่งตะวันออก ส่วนรัฐบาลเยอรมนีได้เสียงเพียงเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น จนกระทั่ง ค.ศ. 1949 เมื่อมีการก่อตั้งสองรัฐเกิดขึ้น ได้แก่
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (อังกฤษ: Federal Republic of Germany - FRG) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เยอรมนีตะวันตก (อังกฤษ: West Germany) ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา ใช้ระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยม มีโบสถ์อิสระ และมีสหภาพแรงงาน
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (อังกฤษ: German Democratic Republic - GDR) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เยอรมนีตะวันออก (อังกฤษ: East Germany) ปกครองด้วยลัทธิมากซ์–เลนิน ซึ่งเป็นอุดมการณ์ขนาดย่อม ปกครองโดยสหภาพโซเวียตและอิงพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนีเพื่อที่จะรักษาเยอรมนีตะวันออกให้อยู่ในเขตอิทธิพลของสหภาพโซเวียต
หลังจากได้ประสบกับความมหัศจรรย์ในการพัฒนาเศรษฐกิจในปี ค.ศ. 1955 เยอรมนีตะวันตกกลายเป็นประเทศที่เจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจมากที่สุดในยุโรป ภายใต้การนำของ คอนราด อเดเนาร์ นายกรัฐมนตรี และเยอรมนีตะวันตกก็สร้างความสัมพันธ์อันแข็งแกร่งกับฝรั่งเศส สหรัฐ และอิสราเอล นอกจากนี้เยอรมนีตะวันตกยังได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกขององค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (นาโต) และประชาคมเศรษฐกิจยุโรป (ภายหลังได้กลายเป็นสหภาพยุโรป) ขณะที่เศรษฐกิจของเยอรมนีตะวันออกหยุดนิ่ง เพราะส่วนใหญ่จัดขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของสหภาพโซเวียต โดยมีสายลับคอยควบคุมอย่างแน่นหนาบริเวณกำแพงเบอร์ลินที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1961 ไม่ให้ผู้ลี้ภัยเดินทางไปยังเยอรมนีตะวันตก เยอรมนีกลับมารวมชาติอีกครั้งในปี ค.ศ. 1990 จากการยุบพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนีที่ปกครองเยอรมนีตะวันออก
ส่วนของนาซีเยอรมนี > 4 ดินแดนที่ถูกยึดครอง

ในการประชุมพ็อทซ์ดัม ในวันที่ 17 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1945 หลังจากเยอรมนีประกาศยอมแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สองอย่างไม่มีเงื่อนไขเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 ฝ่ายสัมพันธมิตรได้แบ่งดินแดนนาซีเยอรมนีออกเป็น 4 ส่วน มอบให้ 4 ประเทศไปปกครอง ได้แก่ฝรั่งเศส ปกครองดินแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ สหราชอาณาจักรปกครองดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือ สหรัฐปกครองดินแดนตอนใต้ และสหภาพโซเวียต ปกครองภาคตะวันออก พวกเขามุ่งหน้าไปทางตะวันออกโดยใช้เส้นพรมแดนออเดอร์-นีสเซ ที่พ็อทซ์ดัม 4 ดินแดนเหล่านี้เรียกอีกอย่างคือ "เยอรมนีภายใต้การยึดครองของสัมพันธมิตร" และประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรทั้ง 4 ประเทศใช้สิทธิจากอำนาจอธิปไตยที่พวกเขามีอยู่ในขณะนั้นอ้างว่าเยอรมนียอมรับในหลักการส่งดินแดนนาซีเยอรมนีบางส่วนรวมทั้งดินแดนทางตะวันออกให้กับโปแลนด์และสหภาพโซเวียตในอนาคต พื้นที่ภาคตะวันออกของเยอรมนีบางส่วนจึงอยู่ภายใต้การปกครองของโปแลนด์และสหภาพโซเวียตจนกระทั่งสนธิสัญญาว่าด้วยการตกลงขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับดินแดนเยอรมนีถูกบังคับใช้ แต่ความจริงแล้วดินแดนพวกนี้จัดเป็นส่วนหนึ่งของรัฐอธิปไตยของพวกเขาทันที
นอกจากนี้ ภายใต้ประกาศเบอร์ลินของฝ่ายสัมพันธมิตร ดินแดนที่เคยเป็นนาซีเยอรมนีเดิมก็จะถือว่าเป็นพื้นที่ภายในพรมแดนของแต่ละประเทศตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1937 ทั้งนี้ การขยายดินแดนนาซีทั้งหมดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 - 1945 ถือเป็นการปฏิบัติที่ผิดของเยอรมนีโดยอัตโนมัติ ดังนั้น การขยายตัวดังกล่าวประกอบด้วยสันนิบาตชาติที่ปกครองนครรัฐดันซิก