stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดิไดโงะ
เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิไดโงะ

การเปลี่ยนชื่อรัชสมัยใน ค.ศ. 898 เป็นจุดเริ่มต้นของรัชสมัยจักรพรรดิไดโงะ เหตุการณ์สำคัญในช่วง 34 ปีของไดโงะอยู่ที่พระองค์ทรงปกครองด้วยตนเอง โดยไม่มีผู้สำเร็จราชการจากตระกูลฟูจิวาระ แม้ว่าพระองค์มีเชื้อสายจากฟูจิวาระอยู่ส่วนหนึ่ง
4 สิงหาคม ค.ศ. 897 (ปีคัมเปียวที่ 9, วันที่ 3 เดือน 7 ): ในปีที่ 10 ของรัชสมัยอูดะ-เท็นโน (宇多天皇十年) จักรพรรดิอูดะสละราชสมบัติ และพระราชโอรสองค์โตได้รับสถานะผู้สืบทอด ("เซ็นโซะ")
14 สิงหาคม ค.ศ. 897 (ปีคัมเปียวที่ 9, วันที่ 13 เดือน 7): จักรพรรดิไดโงะขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการ (โซกูอิ)
7 ธันวาคม ค.ศ. 899 (ปีโชไตที่ 2, วันที่ 1 เดือน 11): ดวงอาทิตย์เข้าสู่เหมายัน และบรรดาขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของจักรวรรดิทั้งหมดเข้าเฝ้าราชสำนักของไดโงะ
2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 900 (ปีโชไตที่ 3, วันที่ 3 เดือน 1):  ไดโงะเสด็จไปเยี่ยมพระราชบิดาที่พระตำหนักที่อูดะเลือกภายหลังการสละราชบัลลังก์
ค.ศ. 900 (ปีโชไตที่ 3, เดือน 10): อดีตจักรพรรดิอูดะเสด็จไปยังเขาโคยะ (ญี่ปุ่น: 高野山; โรมาจิ: Kōya-san) ในบริเวณที่ปัจจุบันคือจังหวัดวากายามะไปทางใต้ของโอซากะ พระองค์เสด็จไปที่วัดต่างๆ บนไหล่เขา
23 มกราคม ค.ศ. 901 (ปีเอ็งงิที่ 1, วันที่ 1 เดือน 1): เกิดสุริยุปราคา
ค.ศ. 901 (ปีเอ็งงิที่ 1, เดือน 1): เกิด"อุบัติการณ์"ซูงาวาระ มิจิซาเนะขึ้น แต่ไม่สามารถทราบรายละเอียดเพิ่มเติมได้ เนื่องจากไดโงะสั่งให้เผาอนุทินและบันทึกต่าง ๆ ในช่วงเวลาดังกล่าว
ค.ศ. 906 (ปีเอ็งงิที่ 5, เดือน 4): คิ-โนะ สึรายูกิมอบหนังสือรวบรวมบทกวี โคกิงวากาชู ซึ่งเป็นชุดบทกวีวากะ ให้แก่จักรพรรดิ
ค.ศ. 909 (ปีเอ็งงิที่ 9, เดือน 4 ): ซาไดจิง ฟูจิวาระ โนะ โทกิฮิระเสียชีวิตด้วยอายุ 39 ปี เขาได้รับเกียรติเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์หลังเสียชีวิต
ค.ศ. 929 (ปีเอ็นโจที่ 7, เดือน 8): อุทกภัยทำลายประเทศและมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก
21 กรกฎาคม ค.ศ. 930 (ปีเอ็นโจที่ 8, วันที่ 26 เดือน 6): เมฆฝนสีดำขนาดใหญ่เคลื่อนตัวมาจากเชิงเขาอาตาโงะไปยังเฮอังเกียวตามมาด้วยฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหว ฟ้าผ่าลงมายังพระราชวังหลวง ทั้งที่ปรึกษาอาวุโสฟูจิวาระ-โนะ-คิยตสึระ (มีอีกนามว่ามิโยชิ โนะ คิโยยูกิ) และไทระ-โนะ มาเรโยะ ผู้ควบคุมส่วนกลางฝั่งขวา และขุนนางระดับรองอีกหลายคนถูกสังหาร และร่างของพวกเขาถูกเผาไหม้ในกองเพลิงในเวลาต่อมา มีการตีความว่าความตายของพวกเขาเป็นการแก้แค้นโดยวิญญาณที่ยังไม่สงบของซูงาวาระ มิจิซาเนะ
16 ตุลาคม ค.ศ. 930 (ปีเอ็นโจที่ 8, วันที่ 22 เดือน 9): ในปีที่ 34 ของรัชสมัยไดโงะ-เท็นโน (醍醐天皇34年) จักรพรรดิทรงพระประชวรหนัก และเกรงว่าพระองค์คงไม่รอดแน่แล้วจึงสละราชบัลลังก์ กล่าวกันว่า ณ จุดนี้ พระราชโอรสได้รับตำแหน่งผู้สืบทอด (เซ็นโซะ) หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดิซูซากุขึเนครองราชย์ (โซกูอิ)
29 ตุลาคม ค.ศ. 930 (ปีเอ็นโจที่ 8, วันที่ 29 เดือน 9): จักรพรรดิไดโงะทรงออกกผนวชในยามเช้าตรู่มาก ในฐานะพระสงฆ์ พระองค์ได้ฉายาธรรมว่า โฮ-คงโง และหลังจากนั้นไม่นานก็สวรรคตด้วยพระชนมพรรษา 46 ปี พระบรมศพของพระองค์ได้ฝังไว้ที่ไดโงจิ ซึ่งเป็นที่มาของพระนามหลังสวรรคตของอดีตจักรพรรดิเป็น ไดโงะ-เท็นโน
ศักราชในรัชสมัยไดโงะ

ปีในรัชสมัยไดโงะมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโง
คัมเปียว (889–898)
โชไต (898–901)
เอ็งงิ   (901–923)
เอ็นโจ  (923–931)
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา

จักรพรรดินี (ชูงู): ฟูจิวาระ โนะ อนชิ (藤原穏子) ธิดาในคัมปากุ ฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ
พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายยาซูอากิระ (保明親王; 903–923) มกุฎราชกุมารของจักรพรรดิไดโงะที่มีชื่อเรียกว่า บุงเก็งเง็นไตชิ (文献彦太子)
พระราชธิดาองค์ที่ 14: เจ้าหญิงโคชิ (康子内親王; 919–957) สมรสกับอูไดจิง ฟูจิวาระ โนะ โมโรซูเกะ
พระราชโอรสองค์ที่ 14: เจ้าชายฮิโรกิระ (มีอีกพระนามว่า ยูตาอากิระ 寛明親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิซูซากุ
พระราชโอรสองค์ที่ 16: เจ้าชายนาริอากิระ (成明親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิมูรากามิ
พระมเหสี (ฮิ): เจ้าหญิงอิชิ (為子内親王, สวรรคต ค.ศ. 899) พระราชธิดาในจักรพรรดิโคโก
พระราชธิดาองค์ที่ 1: เจ้าหญิงคันชิ (勧子内親王; 899–910)
พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ วาชิ (源和子; สวรรคต ค.ศ. 947) พระราชธิดาในจักรพรรดิโคโก
พระราชธิดาองค์ที่ 4: เจ้าหญิงเคชิ (慶子内親王; 903–923) สมรสกับเจ้าชายอัตสึกาตะ (พระราชโอรสในจักรพรรดิอูดะ)
พระราชโอรสองค์ที่ 5: เจ้าชายสึเนอากิระ (常明親王; 906–944)
พระราชโอรสองค์ที่ 6: เจ้าชายโนริอากิระ (式明親王; 907–966)
พระราชโอรสองค์ที่ 7: เจ้าชายอาริอากิระ (有明親王; 910–961)
พระราชธิดาองค์ที่ 13: เจ้าหญิงโชชิ (韶子内親王; 918–980) ไซอิงคนที่ 13 ในศาลเจ้าคาโมะ (921–930); ภายหลังสมรสกับมินาโมโตะ โนะ คาโยกาเงะ
พระราชธิดาองค์ที่ 17: เจ้าหญิงเซชิ/ทาดาโกะ (斉子内親王; 921–936) ไซโอคนที่ 27 ในศาลเจ้าอิเซะ (936) แต่ไม่ได้ไปที่อิเซะเนื่องจากสิ้นพระชนม์ก่อน
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โนชิ (藤原能子; สวรรคต ค.ศ. 964) ธิดาในอูไดจิง ฟูจิวาระ โนะ ซาดากาตะ; ภายหลังสมรสกับฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ
พระมเหสี (เนียวโงะ): นางพระกำนัลฟูจิวาระ โนะ วากาโกะ (藤原和香子, สวรรคต ค.ศ. 935) ธิดาในไดนางง ฟูจิวาระ โนะ ซาดากูนิ
ดูเพิ่ม

รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิญี่ปุ่น
ตระกูลมินาโมโตะ
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
แหล่งข้อมูลอื่น

Imperial Household Agency webpage on mausoleum
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
อักษรวิจิตรที่เชื่อกันว่าเป็นฝีพระหัตถ์ของจักรพรรดิไดโงะ
สะพานจันทร์สม

สะพานจันทร์สมอนุสรณ์ มุมจากฝั่งตรงข้ามตัวเมืองเชียงใหม่
สะพานจันทร์สม หรือ สะพานจันทร์สมอนุสรณ์ เป็นสะพานคนเดินข้ามแม่น้ำปิง สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2421 โดยนายชีค มิชชันนารี เพื่อให้ชาวบ้านสัญจรระหว่างชุมชนวัดเกต กับชุมชนบริเวณตลาดวโรรสในปัจจุบัน เป็นสะพานที่มีความสำคัญในการเป็นทางเชื่อมระหว่างชุมชนแหล่งเศรษฐกิจสำคัญของเมืองเชียงใหม่ ฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตกของแม่น้ำปิง รวมถึงเป็นสะพานที่เป็นสัญลักษณ์ของความสัมพันธ์ระหว่างพ่อค้าชาวปากีสถาน และชาวไทย
ประวัติ

สะพานจันทร์สม ก่อสร้างขึ้นด้วยไม้สัก ในปี พ.ศ. 2421 ต่อมาในปี พ.ศ. 2483 ได้มีการรื้อถอนสะพานเก่าเนื่องจากไม้ผุพัง ทำให้ราษฎรเกิดความลำบากในการสัญจรไปมาระหว่างกัน ทางราชการจึงสร้างสะพานไม้ไผ่ขึ้นมาใช้ทดแทน ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "ขัวแตะ" หมายถึง สะพานที่สร้างโดยใช้ไม้ไผ่สาน
ในปี พ.ศ. 2507 นายโมตีราม โกราน่า (นายมนตรี โกศลาภิรมย์) เจ้าของกิจการขายผ้าชาวอินเดีย ได้บริจาคเงินจำนวน 2 แสนบาทให้เทศบาลเชียงใหม่ สร้างสะพานคอนกรีตถาวรแทนสะพานขัวแตะ เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงความรักของตน กับนางจันทร์สม ซึ่งใช้สะพานนี้ในการสัญจรไปมาตลอด ชาวบ้านจึงให้ชื่อสะพานนี้ว่า "สะพานจันทร์สม" หรือชื่ออื่นอีกหลายๆ ชื่อที่มีการเรียกขานสะพานนี้ เช่น ขัวแขก (สะพานแขก)
พ.ศ. 2554 สะพานมีการปิดซ่อมแซมโดยเทศบาลนครเชียงใหม่  ระหว่างนั้น กรมเจ้าท่า ได้ร้องต่อศาลปกครองว่าสะพานนี้สร้างโดยไม่ได้รับอนุญาตและมีการบุกรุกลำน้ำปิง ต่อมา ศาลสั่งให้ระงับซ่อมแซมและให้รื้อถอนตามคำร้องของกรมเจ้าท่า เทศบาลเห็นว่าสะพานนี้ไม่ได้สร้างขึ้นใหม่ สะพานมีอายุกว่า 50 ปี และมีประวัติมานานนับร้อยปี จึงยื่นอุธรณ์ขอสร้างใหม่ ศาลจึงอนุญาตให้มีการสร้างได้
สะพานจันทร์สมอนุสรณ์ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการอีกครั้ง เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2559
สวยแซ่บเว่อร์

| --- | --- |
สวยแซ่บเว่อร์
マイルノビッチ (Mairunobitchi)
แนว: โรแมนติกคอมเมดี้
มังงะ
เขียนโดย: ซาคุริ ซาโต้
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
นิตยสาร: มาร์กาเร็ต
กลุ่มเป้าหมาย: โชโจะ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 20 ธันวาคม 2553 – 19 เมษายน 2014
จำนวนเล่ม: 12
ละครโทรทัศน์
กำกับโดย: ทาคาชิ นิโนมิยะ
เขียนบทโดย: ยูกิโกะ โมจิจิ
ดนตรีโดย: โยชิอากิ เดวา
สตูดิโอ: HJ Holdings
เครือข่าย: Hulu Japan
ฉาย:  12 กุมภาพันธ์ 2021  –  2 เมษายน 2021
ตอน: 8
สวยแซ่บเว่อร์(ญี่ปุ่น: マイルノビッチ; โรมาจิ: Mairunobitchi)เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น ที่เขียนและวาดภาพโดย ซาคุริ ซาโต้ ตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารมังงะโชโจะ มาร์กาเร็ตของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนธันวาคม 2010 ถึงเมษายน 2014 ละครโทรทัศน์คนแสดงที่ดัดแปลงออกอากาศระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงเมษายน 2021
สื่ออื่นๆ > มังงะ

เขียนและวาดภาพโดย ซาคุริ ซาโต้ ได้รับการตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารมังงะโชโจะ มาร์กาเร็ตของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม 2010 ถึง 19 เมษายน 2014 ได้รวบรวมเป็นสิบสอง เล่ม (ทังโกบง)ตั้งแต่วันที่ 25 เมษายน 2011 ถึงเดือนสิงหาคม 2014
สื่ออื่นๆ > ละครโทรทัศน์

มีการประกาศสร้างละครโทรทัศน์คนแสดง ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2020 ละครเรื่องนี้เป็นความร่วมมือระหว่างHulu Japanและ นิตยสาร โชโจะ มาร์กาเร็ตโดยเป็นส่วนหนึ่งของโปรเจ็กต์Margaret Love Stories ละครเรื่องนี้นำแสดงโดยฮินาโกะ ซากุราอิ และฟูจู คามิโอะในบทบาทนำ ตอนแรกมีกำหนดฉายในไตรมาสที่ 4 ปี 2020 และออกอากาศตั้งแต่วันที่ 12 กุมภาพันธ์ถึง 2 เมษายน 2021
แหล่งข้อมูลอื่น

Official manga website (ในภาษาญี่ปุ่น)
Official drama website (ในภาษาญี่ปุ่น)
สวยแซ่บเว่อร์ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา นครราชสีมา

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา
| --- | --- |
Regional Observatory for the Public, Nakhon Ratchasima

ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 16 พฤศจิกายน 2557
สำนักงานใหญ่: 111 ถนนมหาวิทยาลัย ตำบลสุรนารี อำเภอเมือง นครราชสีมา 30000
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: ดร. ศรัณย์  โปษยะจินดา, ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ นางสาวจุลลดา  ขาวสะอาด, รักษาการผู้อำนวยการหอดูดาว
ต้นสังกัดหน่วยงาน: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม
เว็บไซต์: www.narit.or.th
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ พระชนมพรรษา นครราชสีมา เป็นหอดูดาวภูมิภาคสำหรับประชาชนเต็มรูปแบบแห่งแรกของไทย ภายใต้การกำกับดูแลของสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) มีเป้าหมายหลักให้เป็นศูนย์การเรียนรู้ดาราศาสตร์สำหรับประชาชนและสถานศึกษาในท้องถิ่น สนับสนุนการบริการวิชาการดาราศาสตร์แก่ชุมชน สนับสนุนการจัดการเรียนการสอนในสถาบันการศึกษา รวมทั้งเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางวิชาการที่สำคัญของภูมิภาค
ประวัติ

ที่ประชุมคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2552  มีมติเห็นชอบให้สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) (สดร.) กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ดำเนินการก่อสร้างหอดูดาวภูมิภาคสำหรับประชาชน จำนวน 5 แห่ง ในภูมิภาคต่าง ๆ ได้แก่ นครราชสีมา ฉะเชิงเทรา สงขลา ขอนแก่น และพิษณุโลก เพื่อสร้างความตระหนักทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีให้กระจายไปสู่ภูมิภาคต่าง ๆ ให้ประชาชนในทุกภูมิภาคมีโอกาสในการเรียนรู้ดาราศาสตร์อย่างทั่วถึง และทัดเทียมกัน
2 มิถุนายน 2552 พิธีลงนามบันทึกข้อตกลง “การจัดตั้งและดำเนินงานหอดูดาวภูมิภาคสำหรับประชาชน” นครราชสีมา ระหว่าง สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) กับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
14 ตุลาคม 2552 กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินมาทรงววงศิลาฤกษ์หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ พระชนมพรรษา นครราชสีมา
16 พฤศจิกายน 2557 กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดหอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ พระชนมพรรษา นครราชสีมา
ที่ตั้ง

พื้นที่ 25 ไร่ภายในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ตำบลสุรนารี อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000
อาคาร

หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติฯ ภูมิภาค แต่ละแห่งประกอบด้วย
อาคารท้องฟ้าจำลองและนิทรรศการ
ส่วนท้องฟ้าจำลอง - มีโดมฉายดาว ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 10 เมตร ความจุ 44 ที่นั่ง ติดตั้งเครื่องฉายดาวระบบฟูลโดมดิจิทัล ความละเอียด 25 ล้านพิเซล รองรับการฉายภาพที่มีลักษณะหลากหลายและฉายสื่อการเรียนรู้ด้านดาราศาสตร์มาตรฐานโลก ฉายภาพยนตร์ดาราศาสตร์ และเรียนรู้การดูดาวเบื้องต้น
ส่วนจัดแสดงนิทรรศการความรู้ทางดาราศาสตร์ - นิทรรศการเพื่อการเรียนรู้ดาราศาสตร์แบบ Interactive จำนวน 14 โซน
อาคารหอดูดาว
เป็นอาคารสองชั้น แบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ
ส่วนของโดมไฟเบอร์กลาสทรงเปลือกหอย (Clamshell dome) ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 18 ฟุต สามารถเปิดออกได้ 180 องศา ทำให้เห็นท้องฟ้าได้โดยรอบ ภายในโดมทรงเปลือกหอยนี้ติดตั้งกล้องโทรทรรศน์หลักชนิดสะท้อนแสง ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.7 เมตร
ด้านข้างเป็นระเบียงดาวมีหลังคาเลื่อนทรงสี่เหลี่ยมขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 20 เมตร สูง 3.5 เมตร ติดตั้งกล้องโทรทรรศน์ขนาด 14 นิ้ว จำนวน 2 ตัว กล้องโทรทรรศน์ขนาด 6 นิ้ว จำนวน 2 ตัว และกล้องดูดวงอาทิตย์อีก 1 ตัว โดยควบคุมการปิด-เปิด หลังคาเลื่อนด้วยระบบมอเตอร์ไฟฟ้า
พื้นที่การเรียนรู้ภายนอกอาคาร
การให้บริการ

บริการถ่ายทอดความรู้ทางดาราศาสตร์
ให้บริการสารสนเทศดาราศาสตร์สำหรับนักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไป
จัดค่ายดาราศาสตร์สำหรับนักเรียน นักศึกษา และสถาบันการศึกษา
สนับสนุนการทำงานวิจัยดาราศาสตร์สำหรับนักเรียน นักศึกษา และสถาบันการศึกษา
จัดอบรมครูดาราศาสตร์
จัดกิจกรรมดูดาว สังเกตวัตถุท้องฟ้า
แหล่งข้อมูลอื่น

หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา นครราชสีมา เก็บถาวร 2015-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาษามัง

| ภาษามัง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: เวียดนาม จีน
จำนวนผู้พูด: 4,900 คน  (2007-2009)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรภาษากลุ่มมอญ-เขมรเหนือภาษากลุ่มมังภาษามัง
รหัสภาษา
ISO 639-3: zng
ภาษามัง (Mảng) มีผู้พูดทั้งหมด  3,165 คน อยู่ในเวียดนาม 2,660 คน (พ.ศ. 2542) ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ มีผู้พูดในจีนราว 500 คน ในมณฑลยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ – เขมร สาขามอญ – เขมรเหนือ สาขาย่อยมัง
แอนดรูว์ พาร์กเกอร์-โบลส์

| แอนดรูว์ เฮนรี พาร์กเกอร์-โบลส์ |
| --- | --- |
เกิด: 27 ธันวาคม พ.ศ. 2482 (85 ปี) เซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
สัญชาติ: อังกฤษ
อาชีพ: ทหาร ยศ พลจัตวา
มีชื่อเสียงจาก: อดีตพระสวามีใน สมเด็จพระราชินีคามิลลาแห่งสหราชอาณาจักร
คู่สมรส: สมเด็จพระราชินีคามิลลาแห่งสหราชอาณาจักร (พ.ศ. 2516–2538) โรสแมรี พิตแมน (พ.ศ. 2539-2553)
บุตร: ทอม พาร์กเกอร์-โบลส์ ลอรา โลปส์
บิดามารดา: ดีเรค พาร์กเกอร์-โบลส์ อาน พาร์กเกอร์-โบลส์
แอนดรูว์ พาร์กเกอร์-โบลส์ (อังกฤษ: Andrew Parker Bowles) เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2482 ณ เซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร เป็นบุตรของ ดีเรค พาร์กเกอร์-โบลส์ และ อาน พาร์กเกอร์-โบลส์ เขายังเป็นหลานชายของ โทมัส พาร์กเกอร์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเมเคิลฟิวส์ โดยบิดามารดาของเขาเป็นพระสหายคนสนิทของ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ซึ่งเป็นพระมารดาทูลหัวของเขาด้วย นอกจากนี้เขายังได้รับบทบาทเป็นเจ้าพนักงานเชิญผ้าในโอกาส เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเอดินบะระ (พระยศในขณะนั้น) เสด็จขึ้นครองราชย์
เขาได้รับการศึกษาที่เบเนดิก มหาวิทยาลัยแอมเปิลและแซนเฮิสต์ เขาได้รับหน้าที่เข้ากองทหารม้า (บลูส์) ในปี 2503 เขาเป็นผู้ช่วยในค่ายกับราชการทั่วไปของ ประเทศนิวซีแลนด์ เซอร์เบอร์นาร์ด เฟอร์กูสัน เป็นผู้พาเขามาทำงาน เขาก็เสนาธิการกองทหารม้า (เดอะบลูส์) 2510-2512 กองทหารกลายเป็นทหารคุ้มครองประจำพระราชวงศ์ (Royal Horse Guards และ 1st Dragoons) เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นพันตรีในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2514
เขาเป็นว่าที่นาวาอากาศตรีของหน่วย B กองเรือในปี 2515 ภายหลังเขาเป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานอาวุโสทางทหารกับ ลอร์ดซอเมซ เมื่อเขาเป็นได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ว่าการ รัฐโรดีเซีย ในช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองของ ประเทศซิมบับเว ในปี พ.ศ. 2522-2523 เขาเป็นเจ้าหน้าที่ที่มีความรับผิดชอบสูง และกลายเป็นนายพันเอก 30 มิถุนายน 2523 และได้รับรางวัลแห่งความกล้าหาญแห่งสมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักร
ในปี พ.ศ. 2524-2526 เขาเป็นผู้บัญชาการกองทหารราบที่อยู่ในบ้านและเป็นผู้บังคับบัญชาในช่วงสวนสาธารณะเฮนพาร์ค และ สวนสาธารณะรีเจนส์ เมื่อทหารและม้าถูกฆ่าตายและบาดเจ็บโดยผู้ก่อการร้าย เขาเป็นหนึ่งในคนแรกที่ถึงเหตุการณ์นั้น
จาก 2530-2533 เขาเป็นพันเอกผู้บังคับบัญชาทหารม้าในพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธ (Her Majesty Queen Elizabeth II) เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นหัวหน้ากองเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2533 และเป็นผู้อำนวยการกองกำลังทหารสัตว์แห่งราชวงศ์อังกฤษ ตั้งแต่ปี 2534-2537 เขาเกษียณในปี พ.ศ. 2537
ความสัมพันธ์กับ เจ้าหญิง พระราชกุมารี

เขาออกเดทกับเจ้าหญิงแอนน์เป็นเวลาหลายปี เริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2513 ดีเรค บิดาของเขา เป็นพระสหายใน สมเด็จพระราชชนนี ตามที่นักเขียนชีวประวัติ แซลลี เบเดลล์ สมิธ ความสัมพันธ์นี้ไม่ได้ "จริงจังมากระหว่างแอนน์กับแอนดรูว์เพราะแอนดรูว์เป็นคาทอลิก" ดังนั้นการสมรสของทั้ง 2 จึงเป็นไปไม่ได้ ความสัมพันธ์สิ้นสุดลงก่อนที่เขาจะ แต่งงานกับ คามิลลา แชนด์ เขายังคงเป็นเพื่อนกันกับเจ้าหญิงแอนน์
ความสัมพันธ์กับ คามิลลา แชนด์ (สมเด็จพระราชินีคามิลล่า)

ในปี พ.ศ. 2516 หลังจากความสัมพันธ์ที่ไม่ราบรื่น เขาได้แต่งงานกับ คามิลลา แชนด์ ในพิธีแบบโรมันคาทอลิก โดยคามิลลา เป็นอดีตพระสหายสนิทใน เจ้าฟ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ (สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่3) หลังแต่งงาน ทั้งคู่อาศัยอยู่ที่ Bolehyde Manor และต่อมาที่ Middlewick House ใน Wiltshire และมีลูกสองคนคือ ทอมและ ลอรา ซึ่งลอรา เข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์แมรี ชาฟต์สบรี ซึ่งเป็นโรงเรียนหญิงล้วนคาทอลิกในดอร์เซ็ต ขณะที่ทอมเข้าเรียนที่วิทยาลัยอีตัน เขามีเรื่องผู้หญิงกมายตลอดการแต่งงานกับคามิลลารวมถึงเพื่อนของคามิลลา ทั้งคู่หย่าขาดจากกันในปี พ.ศ. 2538
ยศทหาร

23 มกราคม 2505 ร้อยโท
23 กรกฏาคม 2509 ร้อยเอก
31 ธันวาคม 2514 พันตรี
30 มิถุนายน 2523 หน่วยเช็คเอกสารตำแหน่งอาวุโส
1 ธันวาคม 2523  พันโท
30 มิถุนายน 2530 พันเอก
30 มิถุนายน 2533 พลจัตวา(OF-6 NATO)
31 ธันวาคม 2533 หน่วยเช็คเอกสารตำแหน่งอาวุโส
27 ธันวาคม 2537 เกษียณอายุราชการ
ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสกับ สมเด็จพระราชินีคามิลลาแห่งสหราชอาณาจักร พระอัครมเหสีพระองค์ปัจจุบันของ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร มีบุตร 2 คน ได้แก่
ทอม พาร์กเกอร์-โบลส์
ลอรา โลปส์
ต่อมาหย่ากันในปี 2538 และสมรสใหม่กับ โรสแมรี พิตแมน
ขุยมะพร้าว

ขุยมะพร้าว คือ เปลือกมะพร้าวที่ปั่นเอาใยออก หรือ ปั่นให้ใยละเอียด เป็นขุย ๆ ละเอียดประมาณเม็ดทราย แห้งสนิท แต่ไม่ไช่เปลือกสับ เป็นเศษเหลือของโรงงานทำเส้นใยมะพร้าวซึ่งได้ทุบกาบมะพร้าวเพื่อนำเส้นใยไปทำเบาะนั่ง เศษเหลือเหล่านี้เป็นผง ๆ มีคุณสมบัติเบา อุ้มน้ำได้ดี และเก็บความชื้นไว้ได้นาน
เมื่อจะใช้ต้องพรมน้ำให้ขุยมะพร้าวมีความชื้นพอเหมาะ ไม่แฉะ และไม่แห้งเกินไป
เหมาะสำหรับการควั่นตอนกิ่งไม้ เพื่อเพาะชำต้นไม้ นอกจากนี้ยังเป็นส่วนผสมในวัสดุเพาะกล้า ใช้ในการหมักทำปุ๋ย ปุ๋ยก้อน ปุ๋ยหว่าน สามารถนำไปเผาถ่านทำเชื้อเพลิงอัดแท่ง
และใช้ในการเลี้ยงด้วงสาคู สำหรับสร้างรังของพ่อพันธุ์-แม่พันธุ์ของด้วงสาคู
จักรพรรดิโฮริกาวะ

จักรพรรดิโฮริกาวะ (ญี่ปุ่น: 堀河天皇; โรมาจิ: Horikawa-tennō; 8 สิงหาคม ค.ศ. 1079 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1107) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 73 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของโฮริกาวะอยู่ในช่วง ค.ศ. 1087 ถึง 1107
พระราชประวัติ

ก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ โฮริกาวะมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า เจ้าชายทารูฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 善仁親王; โรมาจิ: Taruhito-shinnō) หรือ เจ้าชายโยชิฮิโตะ
โฮริกาวะเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิชิรากาวะกับฟูจิวาระ โนะ เค็นชิ (藤原賢子) ธิดาบุญธรรมในฟูจิวาระ โมโรซาเนะ (藤原師実)
พระราชประวัติ > พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา

จักรพรรดินี (ชูงู): เจ้าหญิงโทกูชิ (篤子内親王) พระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-ซันโจ
พระมเหสี (เนียวโงะ ): ฟูจิวาระ โนะ อิชิ (藤原苡子; 1076-1103) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ซาเนซูเอะ
เจ้าชายมูเนฮิโตะ (宗仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโทบะ
นางกำนัล (ไนชิ ): เจ้าหญิงจินชิ (仁子女王; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1126) พระธิดาในเจ้าชายยาซูซูเกะ
เจ้าหญองโซชิ (悰子内親王, 1099–1162)
นางกำนัล (ไนชิ ): ฟูจิวาระ มูเนโกะ (藤原宗子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1129) ธิดาในฟูจิวาระ ทากามูเนะ
คังเงียว (寛暁; 1103–1159)
นางกำนัล (ไนชิ ): ธิดาในฟูจิวาระ โทกิตสึเนะ
เจ้าชายนักบวชไซอุง (最雲法親王; 1105–1162) หัวหน้านักบวชนิกายเท็นได
มารดาไม่ทราบนาม
เจ้าหญิงคิชิ (喜子内親王)
เจ้าหญิงไคชิ (懐子内親王)
ครองราชย์

หลังกลายเป็นมกุฎราชกุมาร พระองค์ขึ้นครองราชย์หลังพระราชบิดาสละราชสมบัติในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1087 (ปีโอโตกุที่ 3) ฟูจิวาระ โมโรซาเนะ คัมปากุของพระราชบิดา กลายเป็นผู้สำเร็จราชการ และรัชสมัยของพระองค์ถูกบดบังโดยการว่าราชการในวัดของอดีตจักรพรรดิชิรากาวะ โฮริกาวะทรงสนพระทันในด้านวิชาการ กวี และดนตรี
เมื่อจักรพรรดินี-พระมเหสีฟูจิวาระ โนะ อิชิ (藤原苡子) สวรรคตใน ค.ศ. 1103 เจ้าชายมูเนฮิโตะ พระราชโอรส ถูกนำไปเลี้ยงดูโดยจักรพรรดิชิรากาวะผู้สละราชสมบัติ ภายหลังพระราชโอรสขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิโทบะ
โฮริกาวะสวรรคตตอนพระชนมายุ 28 พรรษาในวันที่ 9 สิงหาคม ค..ศ 1107 (ปีคาโจที่ 2)
ครองราชย์ > รัชสมัย

ปีในรัชสมัยของโฮริกาวะมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราช (เน็งโง)
โอโตกุ (1084–1087)
คันจิ (1087–1094)
คาโฮ (1094–1096)
เอโจ (1096–1097)
โจโตกุ (1097–1099)
โควะ (1099–1104)
โชจิ (1104–1106)
คาโจ (1106–1108)
ครองราชย์ > คูเงียว

ในรัชสมัยโฮริกาวะ คูเงียวชั้นสูงที่อยู่ในราชสำนักมีดังนี้:
เซ็ชโช/ไดดจไดจิง ฟูจิวาระ โมโรซาเนะ (1043–1101)
คัมปากุ/นิไดจิง ฟูจิวาระ โมโรมิจิ (1062–1099)
คัมปากุ/อูไดจิง/ไดนางง ฟูจิวาระ ทาดาซาเนะ
ดูเพิ่ม

จักรพรรดิญี่ปุ่น
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Mosher, Gouverneur. (1978). Kyoto: A Contemplative Guide. ISBN 9780804812948; OCLC 4589403
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เนเธอร์แลนด์
ช่างมัน (เพลงสมเกียรติ)

| "ช่างมัน (WHATEVER)"> เพลงโดยสมเกียรติ.จากอัลบั้ม_SARA |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2557
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ความยาว: 3:05
ค่ายเพลง: สมอลล์รูม
ผู้ประพันธ์เพลง: สมเกียรติ รุ่งโรจน์ อุปถัมป์โพธิวัฒน์
โปรดิวเซอร์: สมเกียรติ รุ่งโรจน์ อุปถัมป์โพธิวัฒน์

มิวสิกวิดีโอ
"ช่างมัน" ที่ยูทูบ
 
"ช่างมัน (WHATEVER)" เป็นเพลงของสมเกียรติ เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559 จากค่ายสมอลล์รูม ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย สมเกียรติ  กับ รุ่งโรจน์ อุปถัมป์โพธิวัฒน์ และเรียบเรียงโดย รุ่งโรจน์ อุปถัมป์โพธิวัฒน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
โดยเพลงนี้พูดถึง อะไรที่มันมากไป คนที่คอยมาดูถูก คนที่มาเยอะใส่เรา ให้ทิ้งมันไป ไม่ต้องไปสนใจ เพราะเราไม่ควรแบกรับมันไว้ ช่างมัน
ในปี พ.ศ. 2558 เพลงนี้ได้ถูกขับร้องใหม่โดย See Scape ประกอบภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง Hormones 3 The Final Season
การตอบรับ

เพลง ช่างมัน (WHATEVER) ติดอันดับสูงสุดที่ 12 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 12
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 56
จักรพรรดิโกะ-โทบะ

จักรพรรดิโกะ-โทบะ (ญี่ปุ่น: 後鳥羽天皇; โรมาจิ: Go-Toba-tennō; 6 สิงหาคม ค.ศ. 1180 – 28 มีนาคม ค.ศ. 1239) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 82 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ รัชสมัยของพระองค์ยาวนานตั้งแต่ ค.ศ. 1183 ถึง 1198
จักรพรรดิแห่งศตวรรษที่ 12 พระองค์นี้ได้รับการตั้งพระนามตามจักรพรรดิโทบะ และ โกะ-(後) แปลตามตัวอักษรว่า ภายหลัง และด้วยเหตุนี้บางครั้งพระองค์จึงถูกเรียกว่า จักรพรรดิโทบะในภายหลัง คำว่า โกะ ในภาษาญี่ปุ่นยังแปลว่า ที่สอง และในหลักฐานบางแหล่งที่เก่ากว่าจักรพรรดิพระองค์นี้ถูกระบุว่าเป็น โทบะที่สอง หรือ โทบะที่ 2
ลำดับวงศ์ตระกูล

ก่อนที่พระองค์จะเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระนามเมื่อแรกประสูติของพระองค์ (อิมินะ) คือ เจ้าชายทากาฮิระ (尊成親王) พระองค์ยังเป็นที่รู้จักในพระนาม เจ้าชายทากานาริ
พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิทากากูระ และพระราชนัดดาของจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ พระราชมารดาของพระองค์คือ โบมง โชกูชิ (坊門殖子) (พระพันปีชิจิโจอิง, 七条院) บุตรสาวของ โบมง โนบูตากะ (坊門信隆) ของตระกูลฟูจิวาระ