stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หม่อมเจ้า

หม่อมเจ้า  นั้นมีมาตั้งแต่ตอนต้นยุคกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีหลักฐานปรากฏชัดเจนเพราะว่ามีศักดินาอยู่ในพระอัยการพลเรือนที่ได้ตราขึ้นในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
ผู้ที่จะดำรงพระยศเป็นหม่อมเจ้าได้มีดังนี้
เป็นพระโอรส พระธิดา ในเจ้าฟ้า ที่พระมารดามิได้เป็นเจ้า หรือมิได้เป็นนางห้ามพระราชทาน (มิได้เสกสมรสหรือรับตราโปรดเกล้าฯ ให้เป็นสะใภ้หลวง) อาทิ หม่อมเจ้าในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทั้งนี้หากพระบิดาเป็นเจ้าฟ้าชั้นเอกหรือชั้นทูลกระหม่อม ก็มักจะได้รับการสถาปนายกขึ้นเป็นพระองค์เจ้า อาทิ หม่อมเจ้าในสมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย  และหม่อมเจ้าในสมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมขุนสงขลานครินทร์ ในรัชสมัยรัชกาลที่ 7
เป็นพระโอรส พระธิดา ในพระองค์เจ้าลูกหลวง (พระองค์เจ้าชั้นเอก) ที่พระมารดามิได้เป็นพระองค์เจ้า ทั้งนี้หากพระมารดาเป็นพระองค์เจ้า พระบุตรจะประสูติเป็นพระองค์เจ้าชั้นตรี  และหากพระมารดาเป็นเจ้าฟ้า พระบุตรจะประสูติเป็นเจ้าฟ้าชั้นตรี
เป็นพระโอรส พระธิดา ในพระองค์เจ้าหลานหลวงชั้นพระเจ้าวรวงศ์เธอ (พระองค์เจ้าชั้นโท) แต่ทั้งนี้จะต้องทรงเป็นพระเจ้าวรวงศ์เธอโดยแท้มาแต่ประสูติ
เป็นพระโอรส พระธิดา ในพระองค์เจ้าหลานหลวงชั้นพระวรวงศ์เธอ (พระองค์เจ้าชั้นตรี) หรือในหม่อมเจ้าหลานหลวงที่ได้รับการสถาปนายกขึ้นเป็นพระเจ้าวรวงศ์เธอ และในพระบรมราชโองการสถาปนาพระอิสริยยศได้ระบุไว้ว่า ถ้ามีพระบุตรให้เป็นหม่อมเจ้า อาทิพระบรมราชโองการสถาปนาพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า สายราชสกุลบริพัตรและสายราชสกุลยุคล ในต้นรัชสมัยรัชกาลที่ 6 หรือ อาทิ หม่อมเจ้าชั้นพระราชปนัดดา(เหลน)ใน พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จากราชสกุลจักรพันธุ์ และราชสกุลภาณุพันธุ์ ที่พระบิดาได้รับการสถาปนายกขึ้นเป็นพระเจ้าวรวงศ์เธอในปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ก็เป็นหม่อมเจ้าในคุณลักษณะนี้
เป็นพระโอรส พระธิดา ในกรมพระราชวังบวรสถานพิมุข (วังหลัง) ซึ่งมีพระชนนีที่มิได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าจอม
เป็นพระโอรส พระธิดา ในพระองค์เจ้าลูกเธอในกรมพระราชวังบวร
เจ้านายที่ดำรงพระยศหม่อมเจ้านี้ หากได้ทรงรับราชการสนองพระเดชพระคุณมาด้วยดี มีความดีความชอบต่อแผ่นดิน หรือต่อองค์พระมหากษัตริย์ ก็อาจได้รับการสถาปนาเลื่อนพระยศเป็นพระองค์เจ้าได้ ซึ่งในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ก็มีอยู่เป็นอันมาก
หม่อมเจ้านับเป็นเจ้านายชั้นพระอนุวงศ์ และเป็นเจ้านายในลำดับสุดท้าย ถัดจากชั้นหม่อมเจ้าลงไปหรือถ้านับจากชั้นบุตรของหม่อมเจ้าแล้วนั้นถือเป็นสามัญชน ไม่นับว่าเป็นเจ้า แม้จะมีคำนำหน้านามเป็นหม่อมราชวงศ์หรือหม่อมหลวงก็ตาม
หม่อมเจ้าในสมัยกรุงศรีอยุธยา

ในสมัยกรุงศรีอยุธยามีหม่อมเจ้ามาแต่สมัยต้นกรุงเนื่องมีหลักฐานปรากฏชัดเจนเพราะมีศักดินาดังกล่าวอยู่ในพระอัยการพลเรือนที่ได้ตราขึ้นในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
หม่อมเจ้าที่ปรากฏพระนามในสมัยกรุงศรีอยุธยา เช่น หม่อมเจ้าบัวหรือหม่อมเจ้าหญิงอำไพ (เจ้าแม่วัดดุสิต) พระราชธิดาในสมเด็จพระเอกาทศรถ, หม่อมเจ้าเจิดอุภัย พระสวามีในเจ้าแม่วัดดุสิต, หม่อมเจ้าอาทิตย์ (พระองค์เจ้าอาทิตย์ กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร์) ในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศรไชยเชษฐสุริยวงศ์ กรมขุนเสนาพิทักษ์
หม่อมเจ้าในสมัยกรุงธนบุรี

หม่อมเจ้าในสมัยกรุงธนบุรีนั้นส่วนมากเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เมื่อต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติ สถาปนาราชวงศ์จักรี หม่อมเจ้าเหล่านี้จึงถูกถอดพระอิสริยยศเป็นสามัญชน บางพระองค์ได้รับใช้ใกล้ชิดราชสำนักก็จะได้รับแต่งตั้งให้มียศฐาบรรดาศักดิ์
หม่อมเจ้าในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > หม่อมเจ้าในราชวงศ์จักรี

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทุกพระองค์มีพระเจ้าน้องยาเธอ พระเจ้าลูกเธอ พระเจ้าหลานเธอ ทั้งฝ่ายหน้าฝ่ายในหลายพระองค์ทกๆ แผ่นดิน พระเจ้าน้องยาเธอ พระเจ้าลูกยาเธอ พระเจ้าหลานเธอก็มีความเจริญพระราชวงศ์ ด้วยมีบุตรบุตรีและนัดดาประนัดดาสืบแพร่หลายเป็นอันมาก ผู้ที่เป็นบุตรบุตรีเจ้าฟ้าแลพระองค์เจ้านั้นก็เป็นหม่อมเจ้า
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์นั้นตั้งแต่รัชกาลที่ 1 จนถึงรัชกาลที่ 5 พระมหากษัตริย์ทุกพระองค์ทรงมีพระราชโอรสหลายพระองค์ พระราชโอรสนั้นก็ทรงมีพระโอรสที่ดำรงพระยศเป็นหม่อมเจ้าต่อมา ทำให้ราชวงศ์จักรีมีหม่อมเจ้าหลายพันพระองค์ ซึ่งหากหม่อมเจ้าพระองค์ใด ทำคุณประโยชน์แก่แผ่นดิน ก็จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งขึ้นเป็นพระองค์เจ้า
หม่อมเจ้าในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > หม่อมเจ้าในราชวงศ์จักรี > หม่อมเจ้าที่ยังทรงพระชนม์อยู่ในปัจจุบัน (เรียงลำดับตามชันษา)

| พระนาม | ประสูติ | พระบิดา | พระมารดา |
| --- | --- | --- | --- |
| หม่อมเจ้าจรูญฤทธิเดช ชยางกูร | 10 มกราคม พ.ศ. 2476 (92 ปี) | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพงษาดิศรมหิป | หม่อมแหวนศุลี ชยางกูร ณ อยุธยา |
| หม่อมเจ้าอุทัยกัญญา ภาณุพันธุ์ | 24 ตุลาคม พ.ศ. 2476 (91 ปี) | พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช | หม่อมพเยาว์ ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา |
| หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 (82 ปี) | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ | หม่อมอุบล ยุคล ณ อยุธยา |
| หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล | 22 มกราคม พ.ศ. 2490 (78 ปี) | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ | หม่อมอุบล ยุคล ณ อยุธยา |
| หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล | 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 (73 ปี) | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร | หม่อมบัวทอง ยุคล ณ อยุธยา |
| หม่อมเจ้านภดลเฉลิมศรี ยุคล | 23 ตุลาคม พ.ศ. 2496 (71 ปี) | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ | หม่อมอุบล ยุคล ณ อยุธยา |
| หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล | 1 มกราคม พ.ศ. 2521 (47 ปี) | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล | หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา |
ประเทศเลโซโท

29°36′S 28°18′E﻿ / ﻿29.6°S 28.3°E﻿ / -29.6; 28.3
| ราชอาณาจักรเลโซโท Mmušo wa Lesotho (โซโท) Kingdom of Lesotho (อังกฤษ) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: Khotso, Pula, Nala  "สันติภาพ ฝน มั่งคั่ง"
เพลงชาติ: เลโซโทฟัดเชลาบอนตาตาโรนา 
แสดงลูกโลกแสดงแผนที่ทวีปแอฟริกา
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: มาเซรู 29°28′S 27°56′E﻿ / ﻿29.467°S 27.933°E﻿ / -29.467; 27.933
ภาษาราชการ: ภาษาโซโท ภาษาอังกฤษ
เดมะนิม: โมโซโท (เอกพจน์) บาโซโท (พหูพจน์)
การปกครอง: ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ

• พระมหากษัตริย์ : สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3
• นายกรัฐมนตรี : Sam Matekane
 
เอกราช จากสถานะรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร

• ประกาศ : 4 ตุลาคม พ.ศ. 2509
 
พื้นที่
• รวม: 30,355 ตารางกิโลเมตร (11,720 ตารางไมล์) (137)
• แหล่งน้ำ (%): 0.0032%
ประชากร
• พ.ศ. 2560 ประมาณ: 2,203,821 (144)
• สำมะโนประชากร 2547: 2,142,249
• ความหนาแน่น: 68.1 ต่อตารางกิโลเมตร (176.4 ต่อตารางไมล์) (138)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2560 (ประมาณ)
• รวม: $7.448 พันล้าน
• ต่อหัว: $3,868
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2560 (ประมาณ)
• รวม: $2.721 พันล้าน
• ต่อหัว: $1,413
จีนี (2558): 54.2 สูง · 17
เอชดีไอ (2562):  0.527 ต่ำ · 165
สกุลเงิน: โลตี (LSL)
เขตเวลา: UTC+2 (SAST)
ขับรถด้าน: ซ้ายมือ
รหัสโทรศัพท์: +266
โดเมนบนสุด: .ls
เลโซโท (โซโทและอังกฤษ: Lesotho) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ราชอาณาจักรเลโซโท (โซโท: Mmušo wa Lesotho; อังกฤษ: Kingdom of Lesotho) เป็นประเทศขนาดเล็กในทวีปแอฟริกา มีพื้นที่ทั้งหมด 30,355 ตารางกิโลเมตร (11,720 ตารางไมล์) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล เนื่องจากพรมแดนถูกล้อมรอบทุกด้านด้วยประเทศเดียว คือประเทศแอฟริกาใต้ ลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขาและที่ราบสูง มีเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดคือมาเซรู เลโซโทมีรูปแบบการปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ และเป็นหนึ่งในสามประเทศในทวีปแอฟริกาที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข เช่นเดียวกับประเทศโมร็อกโกและประเทศเอสวาตินี
เดิมเลโซโทเป็นหนึ่งในคราวน์โคโลนี ในนามบาซูโตแลนด์ ซึ่งได้ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1966 ทำให้กลายเป็นรัฐอธิไตย และเป็นสมาชิกขององค์การสหประชาชาติ เครือจักรภพ สหภาพแอฟริกา และประชาคมพัฒนาแอฟริกาตอนใต้ ชื่อ เลโซโท สามารถแปลประมาณว่า "แผ่นดินของโซโท"
ประวัติศาสตร์

เลโซโทเป็นหนึ่งในสามของประเทศในทวีปแอฟริกาที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (อีก 2 ประเทศ คือ ประเทศโมร็อกโกและประเทศเอสวาตินี) เดิมประเทศเลโซโทมีชื่อว่าบาซูโต ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2361 โดยมีสมเด็จพระราชาธิบดีโมโชโชที่ 1 เป็นผู้ปกครอง ต่อมา ชนเผ่าซูลู และคนผิวขาวเข้าไปตั้งหลักแหล่งในประเทศ และถูกแอฟริกาใต้รุกราน บาซูโตจึงต้องขอรับความคุ้มครองจากรัฐบาลสหราชอาณาจักร และมีฐานะเป็นรัฐในปกครองของสหราชอาณาจักร (British protectorate of Basutoland) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2411 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2509 ได้ประกาศเอกราชและเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นเลโซโท
การเมือง

ระบอบการเมือง ระบอบประชาธิปไตยมีกษัตริย์เป็นประมุข โดยฝ่ายบริหาร มีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้นำฝ่ายบริหาร ฝ่ายนิติบัญญัติรัฐสภา (National Assembly) แบบ 2 สภา (bicameral) ประกอบด้วยวุฒิสมาชิก 33 คน (ซึ่งในจำนวนนี้ 11 คน กษัตริย์เป็นผู้เสนอและพรรครัฐบาลเป็นผู้แต่งตั้งอีก 22 คนมาจากหัวหน้าเผ่าต่าง ๆ) และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 65 คน ซึ่งอยู่ในวาระคราวละ 5 ปี ฝ่ายตุลาการ ประกอบด้วย ศาลสูง ศาลอุทธรณ์ ศาลพิพากษา และศาลพื้นเมือง
การแบ่งเขตการปกครอง

เลโซโทมี 10 เขต คือ:
เขตเบเรีย (Berea)
เขตบูทา-บูเท (Butha-Buthe)
เขตเลริเบ (Leribe)
เขตมาเฟเตง (Mafeteng)
เขตมาเซรู (Maseru)
เขตโมเฮลส์ฮุก (Mohale's Hoek)
เขตโมคอตลอง (Mokhotlong)
เขตคาชาส์เนก (Qacha's Nek)
เขตคูทิง (Quthing)
เขตทาบา-เซกา (Thaba-Tseka)
ภูมิศาสตร์

ประเทศเลโซโท เป็นประเทศที่มีแอฟริกาใต้ล้อมรอบหมดทุกด้าน มีพื้นที่ประมาณ 30,000 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณสองเท่าของจังหวัดอุบลราชธานี ของประเทศไทย แต่เลโซโทมีพื้นที่ส่วนมากอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ 1,400-1,800 เมตร จึงทำให้มีหิมะปกคลุม เป็นเพียงไม่กี่ประเทศในทวีปแอฟริกาที่มีหิมะ แต่ใช้ประโยชน์จากหิมะที่ละลายเป็นน้ำอุปโภคบริโภคใช้ในประเทศ
นโยบายต่างประเทศ > ความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรไทย > ด้านการเมือง

ไทยและเลโซโทได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกันเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2532 โดยไทยได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงพริทอเรีย แอฟริกาใต้ มีเขตอาณาครอบคลุมเลโซโท และเอกอัครราชทูต ณ กรุงพริทอเรียดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำเลโซโทอีกตำแหน่งหนึ่งด้วย ส่วนเลโซโทได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูตเลโซโท ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำประเทศไทยและได้แต่งตั้ง อภิชาติ สุดแสวง เป็นกงสุลกิตติมศักดิ์ประจำประเทศไทย
เลโซโทให้การสนับสนุนไทยมาตลอดในเรื่องปัญหากัมพูชา
รัฐบาลไทยได้ส่งเอกอัครราชทูต ณ กรุงพริทอเรียเข้าร่วมในพระราชพิธีพระบรมศพกษัตริย์สมเด็จพระราชาธิบดีโมโชโชที่ 2 แห่งเลโซโท ซึ่งมีขึ้นเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2536
รัฐบาลไทยได้ให้ความช่วยเหลือเพื่อบรรเทาภาวะขาดแคลนพืชพันธุ์ธัญญาหาร อันเนื่องมาจากความแห้งแล้งแก่รัฐบาลเลโซโทในปี พ.ศ. 2538 เป็นมูลค่า 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ และต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ไทยได้ให้ความช่วยเหลืออีก 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเลโซโทประสบภัยจากหิมะ
นโยบายต่างประเทศ > ความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรไทย > ด้านเศรษฐกิจ

มูลค่าการค้าระหว่างไทย – เลโซโทยังมีไม่มากนัก ในปี พ.ศ. 2543 การค้าระหว่างไทย – เลโซโทมีมูลค่ารวม 3.1 ล้านบาท โดยไทยเป็นฝ่ายส่งออก 3.1 ล้านบาท สินค้าสำคัญที่ไทยส่งออกไปเลโซโท ได้แก่ กระดาษ เยื่อกระดาษและผลิตภัณฑ์ เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารในครัวและบ้านเรือน น้ำมันสำเร็จรูป ปูนซีเมนต์ สิ่งทอ เสื้อผ้าสำเร็จรูป ยานพาหนะ อุปกรณ์และส่วนประกอบ และสินค้าสำคัญที่ไทยนำเข้าจากเลโซโท ได้แก่ กุ้งสดแช่เย็นและแช่แข็ง ยากำจัดศัตรูพืช ไม้ซุง ไม้แปรรูปและไม้อื่น ๆ เคมีภัณฑ์ เมล็ดพืช น้ำมัน เครื่องคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ เครื่องจักรไฟฟ้าและส่วนประกอบ
เศรษฐกิจ

ประเทศเลโซโท มีความสัมพันธ์อันดีกับประเทศแอฟริกาใต้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 หลังจากที่เนลสัน แมนเดลา ประธานาธิบดีของแอฟริกาใต้ได้ไปเยือน ซึ่งก่อนหน้านั้นความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศไม่ค่อยดีนัก ต่อมาจึงมีการพัฒนาความสัมพันธ์ตามลำดับ บนพื้นฐานของการมีผลประโยชน์ร่วมกัน ที่สำคัญได้แก่ โครงการสร้างเขื่อนและอุโมงค์ส่งน้ำขนาดใหญ่ เพื่อส่งน้ำจากเลโซโทไปให้แอฟริกาใต้ อันทำรายได้ให้เลโซโทปีละประมาณ 70 ล้านดอลลาร์ และสร้างงานให้ชาวเลโซโทประมาณ 10,000 คน
เศรษฐกิจของประเทศเลโซโท นอกเหนือจากการส่งน้ำให้แอฟริกาใต้แล้ว ก็มีการทำเหมืองเพชร และสินแร่อื่น ๆ การเกษตรกรรม เช่น การปลูกข้าวโพด ข้าวฟ่าง ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ และการปศุสัตว์ แต่ปัญหาสำคัญของประเทศคือ ผลิตอาหารได้ไม่พอเพียง ต้องนำเข้าจากต่างประเทศถึงร้อยละ 70 ของการบริโภค ทำให้ขาดดุลการค้าปีละประมาณ 900 ล้านดอลลาร์ อย่างต่อเนื่อง
ประชากร

เลโซโทเป็นประเทศที่ไม่มีปัญหาเรื่องเชื้อชาติเหมือนหลายประเทศในทวีปแอฟริกา เพราะประชากรที่มีประมาณ 2,000,000 คน ร้อยละ 99.7 เป็นชนเผ่าโซโท
สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 พระประมุขแห่งเลโซโท พระองค์ปัจจุบัน
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

| --- | --- |
Faculty of Fine and Applied Art, Prince of Songkla University

สถาปนา: พ.ศ. 2543; 25 ปีที่แล้ว (2543)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณบดี: ศิริชัย พุ่มมาก
ที่อยู่: วิทยาเขตปัตตานี เลขที่ 181 หมู่ที่ 6 ถนนเจริญประดิษฐ์ ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี 94000
สี:   สีทอง
เว็บไซต์: finearts.pn.psu.ac.th

คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (อังกฤษ: Faculty of Fine and Applied Art, Prince of Songkla University) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มีแผนการจัดตั้งคณะในสาขาศิลปกรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2540 โดยใช้ชื่อว่า โครงการจัดตั้งคณะวิจิตรศิลป์ ซึ่งได้ผ่านความเห็นชอบจากทบวงมหาวิทยาลัยเรียบร้อย หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยได้มีมติเห็นชอบให้เปลี่ยนชื่อเป็น โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ และได้นำเสนอต่อทบวงมหาวิทยาลัย เพื่อนำเสนอเข้าที่ประชุมคณะรัฐมนตรีเพื่อจัดตั้งเป็นคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยต่อไป
คณะศิลปกรรมศาสตร์ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยเป็นหน่วยงานในกำกับที่ขอใช้งบประมาณแผ่นดิน ซึ่งบริหารงานแบบรวมศูนย์ คือ ไม่แบ่งออกเป็นภาควิชา แต่ได้กำหนดให้เป็นสาขาวิชาแทน โดยเริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา 2545 ในสาขาวิชาทัศนศิลป์ และสาขาวิชาศิลปะการแสดง และเปิดสอนในสาขาวิชาศิลปะประยุกต์ ในปีการศึกษา 2546
คณะผู้บริหารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ชุดปัจจุบัน ประกอบด้วย
ทำเนียบคณบดี

| คณบดี | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- |
1. รศ.วันเนาว์ ยูเด็น: พ.ศ. 2543-2547
2. อ.รอฮีม นิยมเดชา: พ.ศ. 2547-2551
3. ผศ.พิเชษฐ์ เปียร์กลิ่น: พ.ศ. 2551-2555
4. รศ.ระวีวรรณ ชอุ่มพฤกษ์: พ.ศ. 2555-2559, พ.ศ. 2559-2560 (รักษาการ)
5. ผศ.ดร.นภดล ทิพยรัตน์: พ.ศ. 2560-2564
6. ผศ.ศิริชัย พุ่มมาก: พ.ศ. 2565-ปัจจุบัน
หลักสูตร

คณะศิลปกรรมศาสตร์ จัดการเรียนการสอนในสาขาวิชาดังนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนศิลปกรรมและโรงเรียนดนตรีในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | นเรศวร · มหาสารคาม (ดุริยางคศิลป์) • มหาสารคาม (ศิลปกรรมศาสตร์ฯ) • มหาสารคาม (ศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน) • รามคำแหง • อุบลราชธานี |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ทักษิณ • ธรรมศาสตร์ • บูรพา (ดนตรีและการแสดง)  • บูรพา (ศิลปกรรมศาสตร์)• พะเยา • มหิดล (วิทยาลัยดุริยางคศิลป์) • มหิดล (นานาชาติ) • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร (จิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์) • ศิลปากร (ดุริยางคศาสตร์) • ศิลปากร (มัณฑนศิลป์) • ศิลปากร (นานาชาติ) • สงขลานครินทร์ • สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา |  |
| มหาวิทยาลัยราชภัฏ | สงขลา • สวนสุนันทา |  |
| มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล | ธัญบุรี • รัตนโกสินทร์ • ล้านนา • อีสาน |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | กรุงเทพ • กรุงเทพธนบุรี • ธุรกิจบัณฑิตย์ • วิทยาลัยดุริยศิลป์ • วิทยาลัยดนตรี • รังสิต (ดิจิทัลอาร์ต) • วิทยาลัยการออกแบบ • ศรีปทุม • สยาม |  |
| สถาบันการศึกษาเฉพาะทาง   นอกสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ | บัณฑิตพัฒนศิลป์ (ศิลปนาฏดุริยางค์) • บัณฑิตพัฒนศิลป์ (ศิลปวิจิตร) |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ไอพ่นแรงดันสูง

แอนิเมชันแสดงการเปลี่ยนแปลงของอัตราส่วนโมล (ตั้งแต่ 0.025 ถึง 0.05) ของไอพ่นก๊าซธรรมชาติที่พุ่งกระทบถังเหล็ก ซึ่งจำลองผ่าน พลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณ (CFD)
ไอพ่นแรงดันสูง หรือ เจ็ทแรงดันสูง (High pressure jet) คือกระแสของของไหลที่ถูกปล่อยออกมาจากสภาพแวดล้อมที่มีแรงดันสูงกว่าปกติอย่างมีนัยสำคัญผ่านทางหัวฉีดหรือช่องเปิด ซึ่งอาจเกิดจากการทำงานปกติหรือการปลดปล่อยโดยไม่ได้ตั้งใจ
ในสาขาวิศวกรรมความปลอดภัย การปล่อยก๊าซพิษและก๊าซไวไฟเป็นหัวข้อที่ได้รับความสนใจอย่างมากในงานวิจัยR&D เนื่องจากความเสี่ยงที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของคนงาน, อุปกรณ์อุตสาหกรรม และสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ การปล่อยก๊าซโดยเจตนาหรือโดยไม่ได้ตั้งใจอาจเกิดขึ้นในโรงงานอุตสาหกรรม เช่น โรงแปรรูปก๊าซธรรมชาติ, โรงกลั่นน้ำมัน และสถานที่เก็บไฮโดรเจน
หนึ่งในหัวข้อสำคัญของกระบวนการการประเมินความเสี่ยง คือการคาดการณ์การขยายตัวและการกระจายตัวของกลุ่มก๊าซ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยกำหนดขอบเขตความปลอดภัยที่ต้องปฏิบัติตามเพื่อลดความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจากการปล่อยแรงดันสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

Shock Diamonds and Mach Disks in the exhaust plume of an F-15E's Engine
Birch et al. 's revision on their virtual surface source formula
Hydrogen storage and transportation challenges
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

| --- | --- |
Faculty of Pharmaceutical Sciences, Prince of Songkla University

ชื่อย่อ: ภ. / PS
สถาปนา: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2521 (46 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณบดี: นิมิตร วรกุล
ที่อยู่: เลขที่ 15 ถนนกาญจนวณิชย์ ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 90110
สี:   สีเขียวมะกอก
เว็บไซต์: www.pharmacy.psu.ac.th

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (อังกฤษ: Faculty of Pharmaceutical Sciences, Prince of Songkla University) เป็นสถาบันการศึกษาขั้นสูงในสาขาเภสัชศาสตร์ ที่ดำเนินการเปิดสอนในระดับปริญญาตรีขึ้นไป เป็นแห่งแรกในภาคใต้
ประวัติ

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 110/5 หมู่ 3 ถนนกาญจนวนิช ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา นับเป็นสถาบันการศึกษาขั้นสูงในสาขาเภสัชศาสตร์ ที่ดำเนินการเปิดสอนในระดับปริญญาตรีขึ้นไป เป็นแห่งแรกในภาคใต้ โดยเริ่มจัดตั้งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการจัดตั้งศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตามการอนุมัติของรัฐบาลใน พ.ศ. 2515 คณะเภสัชศาสตร์ได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา และสภามหาวิทยาลัยได้แต่งตั้งให้ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภญ.ดร. สุนาลินี นิโครธานนท์ เป็นคณบดีคนแรก เริ่มเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกตามหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต เมื่อปีการศึกษา พ.ศ. 2522 จำนวน 19 คน โดยนักศึกษาในรุ่นแรกนี้ เป็นนักศึกษาที่รับจากการสอบตรงทั้งหมด นับถึงปีการศึกษา พ.ศ. 2556 คณะฯ ได้รับนักศึกษามาแล้ว 36 รุ่น และได้ผลิตเภสัชกรออกไปทำงานรับใช้สังคมประมาณ 3,177 คน
หน่วยงาน

หน่วยงานภายในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
หน่วยงาน > กลุ่มบริการวิชาการ

ศูนย์บริการปฏิบัติการเภสัชศาสตร์
หน่วยเภสัชสนเทศ (DIC)
ศูนย์สมุนไพรทักษิณ
หน่วยงาน > กลุ่มงานวิจัย

สถานวิจัยระบบนำส่งยา(DDSRC)
หน่วยวิจัยผลิตภัณฑ์ธรรมชาติทางทะเล
หน่วยวิจัยเภสัชกรรมเชิงโมเลกุล
หน่วยงาน > อื่นๆ

สถานปฏิบัติการเภสัชชุมชน
สาขาวิชา

เภสัชกรรมคลินิก
เภสัชเคมี
เภสัชเวทและเภสัชพฤกษศาสตร์
บริหารเภสัชกิจ
เทคโนโลยีเภสัชกรรม
หลักสูตร

| หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> กลุ่มวิชา/ภาควิชา/สาขาวิชา | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> ระดับปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> ระดับปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- | --- |
|  กลุ่มงานวิชาการ |  หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต (ภ.บ. สาขาวิชาเภสัชศาสตร์  สาขาวิชาการบริบาลทางเภสัชกรรม |  หลักสูตรเภสัชศาสตร์มหาบัณฑิต (ภ.ม.) สาขาวิชาเภสัชกรรมคลินิก  สาขาวิชาเภสัชศาสตร์  สาขาวิชาเภสัชศาสตร์สังคมและการบริหาร หลักสูตรวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต (วท.ม.) สาขาวิชาวิทยาศาสตร์เครื่องสำอางค์(หลักสูตรนานาชาติ)  สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุมนไพร (หลักสูตรนานาชาติ) |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาเภสัชศาสตร์  สาขาวิชาการบริบาลทางเภสัชกรรม |
ทำเนียบคณบดี

รายนามคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
| ทำเนียบคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> รายนามคณบดี | ทำเนียบคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์> วาระการดำรงตำแหน่ง | ทำเนียบคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์>  |
| --- | --- | --- |
| 1.รองศาสตราจารย์. ดร. ภญ. สุนาลินี นิโครธานนท์ | พ.ศ. 2522-2530 |  |
| 2.พันโท ศาสตราจารย์ ดร. ภก. สามารถ อังศุสิงห์ | พ.ศ. 2530-2533 |  |
| 3.ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ภก. ณรงค์ สุภาวิตา | พ.ศ. 2533-2533 (รักษาการในตำแหน่ง) |  |
| 4.รองศาสตราจารย์. ดร. ภก. ปิติ ทฤษฎิคุณ | พ.ศ. 2533-2541 |  |
| 5.รองศาสตราจารย์. ดร. ภญ. วิมล ตันติไชยากุล | พ.ศ. 2541-2545 |  |
| 6.ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ภก. นิวัติ แก้วประดับ | พ.ศ. 2545-2552 (1 มิถุนายน 2552) |  |
| 7.ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ภญ. สิริรัศมิ์ ปิ่นสุวรรณ | พ.ศ. 2552-2560 |  |
| 8.รองศาสตราจารย์. ดร. ภก. นิมิตร วรกุล | พ.ศ. 2560 (1 ตุลาคม 2560)-ปัจจุบัน |  |
อันดับของคณะ

จากผลการรายงาน 50 อันดับของคณะทางสาขาชีวการแพทย์ของคณะกรรมการการอุดมศึกษา ประจำปี พ.ศ. 2552 โดยประเมินคุณภาพของการเรียนการสอนและงานวิจัย คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้อันดับที่ 40 ในสาขาด้านชีวการแพทย์ทั้งหมด เป็นอันดับที่ 7 ในคณะเภสัชศาสตร์ทั้งหมดและเป็นอันดับ 1 ของคณะเภสัชศาสตร์ในภาคใต้ ในส่วนผลการสอบใบประกอบวิชาชีพเภสัชกรรมโดยสภาเภสัชกรรม คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มีร้อยละของนิสิตผู้สอบผ่านมากเป็นอันดับต้นๆ ของคณะเภสัชศาสตร์ทั่วประเทศ โดยสถิติตั้งแต่ปี 2552 โดยสภาเภสัชกรรม มีดังนี้
ปี พ.ศ. 2552 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 94.3 (อันดับที่ 1)
ปี พ.ศ. 2553 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 77.6 (อันดับ 5)
ปี พ.ศ. 2554 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 90.0 (อันดับ 4)
ปี พ.ศ. 2555 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 80.0 (อันดับ 8)
ปี พ.ศ. 2556 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 87.7 (อันดับ 9)
ปี พ.ศ. 2560 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 90.1 (อันดับ 9)
ปี พ.ศ. 2561 มีนิสิตผ่านร้อยละ 80.43 (อันดับ 13)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนเภสัชกรรมในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | นเรศวร • มหาสารคาม • อุบลราชธานี |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • พะเยา • มหิดล • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | พายัพ • รังสิต • สยาม • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • อีสเทิร์นเอเชีย |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้

ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้ (อังกฤษ: Personally Identifiable Information; PII) ในความหมายเชิงการรักษาความปลอดภัยทางข้อมูล หมายถึง ข้อมูลที่สามารถใช้ระบุตัว ติดต่อหรือค้นหาบุคคลหนึ่งบุคคลใดโดยเฉพาะ หรือเป็นข้อมูลที่ใช้ร่วมกับข้อมูลอื่นเพื่อระบุตัวบุคคลหนึ่งบุคคลใดดังกล่าว ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้นี้ในภาษาอังกฤษใช้ตัวย่อว่า PII ซึ่งย่อมาจากข้อความที่ใช้คำสี่คำว่า ส่วนบุคคล (personal, personally) ระบุตัว (identifying) และระบุตัวได้ (identifiable) ข้อความดังกล่าวนี้ไม่เหมือนกัน และด้วยเหตุผลทางกฎหมาย นิยามของ PII จึงมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละเขตอำนาจศาลและจุดประสงค์ในการนำคำนี้ไปใช้
แม้แนวคิดของข้อมูลดังกล่าวนี้จะมีอายุมากแล้ว แต่ข้อมูลดังกล่าวเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นเนื่องจากอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีสารสนเทศทำให้การเก็บข้อมูล PII เป็นไปได้ง่ายขึ้นผ่านทางช่องโหว่ของอินเทอร์เน็ต ของเครือข่ายและของเว็บเบราว์เซอร์ ซึ่งส่งผลให้มีการเก็บและจำหน่ายข้อมูลดังกล่าวเพื่อแสวงหากำไร นอกจากนี้ PII สามารถนำไปใช้โดยผู้ร้ายเพื่อก่อให้เกิดความรำคาญ การโจรกรรมอัตลักษณ์บุคคล (identity theft) เพื่อวางแผนฆาตกรรมหรือลักพาตัว หรือเพื่อการอื่น ๆ เพื่อต่อสู้กับภัยดังกล่าว นโยบายข้อมูลส่วนบุคคล (privacy policy) ของหลายเว็บไซต์จึงระบุเกี่ยวกับการเก็บข้อมูลจากผู้เข้าใช้ และยังได้มีกฎหมายหลายฉบับที่จำกัดการเผยแพร่และเข้าถึงข้อมูลเหล่านี้
อย่างไรก็ดี PII เป็นแนวคิดทางกฎหมาย ไม่ใช่แนวคิดทางเทคนิค ความหลายหลายของข้อมูลและการใช้ขั้นตอนวิธีการระบุตัวในสมัยใหม่ ทำให้แม้ว่าจะไม่มีข้อมูล PII แต่ก็มิได้หมายความว่าข้อมูลส่วนที่เหลือจะไม่สามารถระบุตัวบุคคลได้ แม้ว่าข้อมูลบางอย่างไม่อาจระบุตัวบุคคลได้โดยเฉพาะเจาะจงโดยตัวของมันเอง แต่เมื่อนำมารวมกันก็สามารถระบุตัวบุคคลได้เช่นกัน
ตัวอย่าง

ข้อมูลต่อไปนี้มักใช้ในวัตถุประสงค์ยืนยันตัวบุคคลและจำแนกเป็น PII อย่างชัดเจนโดย Office of Management and Budget ของสหรัฐอเมริกา:
ชื่อเต็ม (ถ้าไม่ใช่ชื่อที่พบบ่อย)
หมายเลขบัตรประจำตัวประชาชน
หมายเลขไอพี (ในบางกรณี)
หมายเลขทะเบียนยานพาหนะ
หมายเลขใบอนุญาตขับขี่
ใบหน้า ลายนิ้วมือ หรือ ลายมือ
หมายเลขบัตรเครดิต
อัตลักษณ์ดิจิทัล
วันเกิด
สถานที่เกิด
ข้อมูลพันธุกรรม
ข้อมูลต่อไปนี้มักไม่เป็นข้อมูลที่ใช้แยกแยะอัตลักษณ์บุคคลเพราะว่าคนจำนวนมากมีข้อมูลอย่างเดียวกัน อย่างไรก็ดีข้อมูลเหล่านี้อาจเป็น PII เพราะว่าถ้าใช้รวมกันแล้วก็อาจชี้เฉพาะตัวบุคคลได้
ชื่อตัว หรือ ชื่อสกุล (ถ้าเป็นชื่อทั่วไป)
ประเทศ รัฐ หรือ เมืองที่มีถิ่นฐานอยู่
อายุ
เพศหรือเชื้อชาติ
สถานศึกษาหรือสถานที่ทำงาน
ชั้นการศึกษา ผลการศึกษา เงินเดือนสินจ้าง หรือ ตำแหน่งหน้าที่การงาน
ประวัติอาชญากรรม
เมื่อบุคคลไม่ประสงค์ออกนาม การกล่าวถึงบุคคลนั้นมักจะประกอบด้วยข้อมูลข้างต้นสองหรือสามรายการ เช่น "ผู้ชายอายุ 34 ปีที่ทำงานในห้างสรรพสินค้า X" นี่งเป็นการเผยข้อมูลส่วนบุคคลบางส่วนแต่ไม่ถึงกับทำให้สาธารณชนแยกแยะตัวบุคคลที่กล่าวถึงได้ อย่างไรก็ดีหากมีข้อมูลมากขึ้นก็อาจทำให้แยกแยะตัวบุคคลได้ โดยเฉพาะในคดีอาชญากรรมจึงมีการเสนอหลักฐานข้อมูลหลายประการที่บ่งถึงตัวอาชญากร ใน ค.ศ. 1990 ได้มีการแสดงให้เห็นว่าประชาชนอเมริกัน 87% สามารถถูกระบุเฉพาะเจาะจงได้ด้วยเพียง เพศ รหัสไปรษณีย์ และวันเกิด
แหล่งข้อมูลอื่น

Six things you need to know about the new EU privacy framework A legal analysis of the new European regulatory framework about data privacy
Network Advertising Initiative เก็บถาวร 2008-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. An internet advertising industry group defining guidelines to protect privacy, definitions of PII.
http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/bult.2012.1720380207/full