stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศจอร์เจียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ยิงธนู | 3 | 0 | 3 |
|  กรีฑา | 4 | 1 | 5 |
|  เรือแคนู | 1 | 0 | 1 |
|  ฟันดาบ | 1 | 0 | 1 |
|  ยิมนาสติก | 0 | 2 | 2 |
|  ยูโด | 7 | 1 | 8 |
|  ยิงปืน | 1 | 1 | 2 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
|  เทนนิส | 1 | 0 | 1 |
|  ยกน้ำหนัก | 3 | 1 | 4 |
|  มวยปล้ำ | 6 | 5 | 11 |
| รวม | 30 | 10 | 40 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขัน
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| Daviti Kharazishvili | Marathon | 2:20:47 | 72 |
ดูเพิ่ม

ประเทศจอร์เจียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประวัติศาสตร์ยุคแรกของกัมพูชา

ประวัติศาสตร์ยุคเริ่มแรกของกัมพูชา เริ่มจากยุคโบราณคดีจนถึงสมัยของอาณาจักรเจนละ ซึ่งเรื่องราวของกัมพูชาในสมัยโบราณคดียังไม่เป็นที่เข้าใจกันดีนัก โดยแหล่งโบราณคดีที่เก่าแก่ของกัมพูชาอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัมพูชาในปัจจุบัน ตำนานที่เกี่ยวข้องได้แก่ตำนานเกี่ยวกับพระทอง - นางนาคที่นาคราชเป็นผู้สร้างเมืองกัมพูชาให้แก่พระทองที่เป็นลูกเขย ราชพงศาวดารกัมพูชาถือว่าต้นตระกูลของชาวกัมพูชาเป็นตะกวดที่ขึ้นมาฟังธรรมเทศนา
กัมพูชายุคก่อนประวัติศาสตร์

แหล่งโบราณคดีเก่าแก่ที่สุดของกัมพูชาที่ค้นพบในปัจจุบันคือ  ถ้ำ แลง สแปน (Laang Spean) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ  ซึ่งเชื่อว่าผู้คนเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานกันเมื่อประมาณ 7,000 ปีก่อนคริสตกาล  และแหล่งโบราณคดีสำโรง เซน (Samrong Sen) ซึ่งเชื่อว่าเริ่มมีผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานเมื่อราว 230 ถึง 500 ปีก่อนคริสตกาล
ชาวกัมพูชาเริ่มรู้จักการเลี้ยงสัตว์และเพาะปลูกข้าวได้ตั้งแต่เมื่อราว 2,000 ก่อนคริสตกาล สามารถทำเครื่องมือจากเหล็กได้ตั้งแต่ราว 600 ปีก่อนคริสตกาล ก่อนหน้าที่อิทธิพลจากวัฒนธรรมอินเดียจะแผ่เข้ามาถึงดินแดนแถบนี้ ในราวปีที่ 100 ก่อนคริสตกาล
หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าพื้นที่หลายส่วนของดินแดนประเทศกัมพูชาในปัจจุบันเริ่มมีผู้คนอาศัยอยู่ตั้งแต่เมื่อราวสหัสวรรษแรกและสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล โดยจัดเป็นวัฒนธรรมยุคหินใหม่ ซึ่งผู้คนกลุ่มนี้อาจอพยพมาจากทางพื้นที่ตะวันออกเฉียงใต้ของจีนในก่อนช่วงคริสต์ศตวรรษแรก ผู้คนในแถบนี้ได้มีวิวัฒนาการสู่การตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่ง มีการจัดโครงสร้างของสังคมอย่างเป็นระบบ ซึ่งทำให้สามารถพัฒนาทักษะวิทยาการต่างๆ ได้ก้าวหน้ากว่ายุคก่อนๆ เป็นอย่างมาก กลุ่มที่มีพัฒนาการก้าวหน้าที่สุดอาศัยอยู่ในบริเวณชายฝั่ง ที่ราบลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง และบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง สามารถเพาะปลูกข้าวและเลี้ยงปศุสัตว์ได้ นักประวัติศาสตร์หลายคนมีความเห็นว่า ผู้คนกลุ่มนี้ได้ตั้งหลักแหล่งอาศัยก่อนหน้าผู้คนในประเทศเพื่อนบ้าน คือ เวียดนาม ไทย และลาว
ผู้คนกลุ่มนี้อาจจัดอยู่ในกลุ่มออสโตรเอเชียติก (Austroasiatic) หรืออย่างน้อยก็มีความสัมพันธ์กับบรรพบุรุษของมนุษย์กลุ่มดังกล่าว ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่อาศัยอยู่ทั่วไปในดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเกาะแก่งต่างๆ ของมหาสมุทรแปซิฟิกในปัจจุบัน ผู้คนเหล่านี้มีความรู้ในงานโลหะเช่น เหล็กและสำริด โดยเป็นเป็นทักษะที่คิดค้นขึ้นเอง งานวิจัยในปัจจุบันได้ค้นว่า ชาวกัมพูชาในยุคนี้สามารถปรับปรุงสภาพภูมิประเทศมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ โดยปรากฏรูปแบบเป็นพื้นที่รูปวงกลมขนาดใหญ่
รัฐที่สำคัญที่สุดในบริเวณประเทศกัมพูชาในสมัยโบราณคืออาณาจักรพนม ซึ่งจีนเรียกว่าฟูนัน คำนี้จีนโบราณเรียกว่า “เบยยูณาม”  ซึ่งไม่มีความหมายในภาษาจีน มีบางความเห็นกล่าวว่า ฟูนันตรงกับคำขแมร์ว่า “ภโนง”  ซึ่งเป็นชื่อกลุ่มชนที่อาศัยอยู่บริเวณที่ราบสูงปัจจุบัน เป็นวงศ์เดียวกับขแมร์  อีกอย่างคือรูปสลักบนฝาผนังโบราณได้แสดงว่าขแมร์ในสมัยนั้นใส่เสื้อผ้าและมีจารีตประเพณีบางอย่างเหมือนพวกภโนง  ยอร์จ  เซเดส เข้าใจว่าฟูนันตรงกับคำขแมร์โบราณว่า “วนม”  ที่กลายเป็น “พนม” ในปัจจุบัน โดยยืนยันว่า “เสด็จ” ในสมัยนั้นมีฐานันดรนามว่า “เสด็จพนม”  คำขแมร์โบราณว่า “โกะรุงวนม” ตรงกับคำสันสกฤตว่า “บรวตภูบาล” หรือ “ไสลราช”  คนจีนก็นำเอาฐานันดรนามนี้ใช้สำหรับเรียกประเทศที่เสด็จทั้งหลายปกครอง  E. Aymomier เห็นว่าสมัยโบราณจีนไม่รู้จักแยกแยะคนกับประเทศ แต่ใช้ชื่อมนุษย์ ราชธานี ประเทศ หรือชื่อฐานันดรนามของผู้นำเรียกรวม ๆ กันไป
ยอร์จ  เซเดส ได้กล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า อธิราชอาณาจักรพนมมีฐานันดรนาม “คูลง”  หรือกรุง ที่ปัจจุบันมีความหมายว่า เสด็จเสวยราช ดังนั้นฟูนันที่จีนเรียกตามฐานันดรนามของอธิราชอาณาจักรพนมคือ “โกะรุงวนม” นี่เอง และการที่มีฐานันดรนามอย่างนี้ก็เพราะพนม (ภูเขา) เป็นสถานที่ที่อธิราชขึ้นไปพบกับพระอิศวร เอกสารจีนกล่าวว่า “พระอาทิเทพเสด็จขี้นพนมโมตัน (Mo-tan) เป็นประจำ พระอิศวรมาที่นั่นเพื่อแสดงมหิทธิฤทธิ์ของพระองค์ พระอธิราชทั้งหลายได้รับพรชัยจากองค์พระอิศวร และประชาราษฎร์ก็ได้รับความสุขจำเริญ
กัมพูชายุคก่อนประวัติศาสตร์ > ปัญหาที่ตั้ง

ในเอกสารจีนได้กล่าวถึงเขตแดนของอาณาจักรพนมไว้ดังนี้ ฟูนันมีระยะ ๓,๐๐๐ ลี้ จากประเทศลีนยี (จามปา) ไปทางตะวันตก  ฟูนันมีระยะ ๗,๐๐๐ ลี้ จากตงกึง (Jenan)  ฟูนันมีความกว้าง ๓,๐๐๐ ลี้  ภายหลังขยายดินแดนมีขนาดถึง ๕,๐๐๐ หรือ ๖,๐๐๐ ลี้  ฟูนันอยู่ตรงอ่าวใหญ่  ฟูนันมีแม่น้ำใหญ่ไหลจากทางตะวันตก (เอกสารบางฉบับว่าพายัพ) แล้วไหลลงสู่ เมื่อพิจารณาว่าระยะทาง ๑ ลี้ มีความยาวเท่ากับ ๕๗๖ เมตร จะได้ระยะทางจากลีนยีมาฟูนันเท่ากับ ๑,๗๒๘ ก.ม. ซึ่งจะตรงกับประเทศกัมพูชา และตอนกลางประเทศไทยในปัจจุบัน ทะเลตามที่ว่าคืออ่าวไทย แม่น้ำใหญ่ที่ว่าคือแม่น้ำโขงหรือเม่น้ำสาบนั่นเอง สรุปก็คือศูนย์กลางรัฐฟูนันอยู่ตรงที่ราบด้านใต้แม่น้ำโขง ซึ่งจุดนี้นักค้นคว้าเห็นพ้องต้องกัน
ศิลาจารึกในสมัยต่อมาได้พูดถึงกรุงวยาธบุระ (เมืองของเสด็จคล้องช้าง) ซึ่งนักประวัติศาสตร์เชื่อว่าเป็นราชธานีแห่งหนึ่งของฟูนัน จีนเรียกราชธานีฟูนันว่า “โตโม” (T’mo) ซึ่งยอร์จ เซเดส ว่าตรงกับคำขแมร์โบราณว่า “โตเมียะ” หรือ “ตลเมียะ” (คนคล้องช้าง) และเชื่อว่ากรุงวยาธบุระอยู่แถบภูเขาในเขตไปรเวงในปัจจุบัน พระภิกษุปางขัดก็มีความเห็นเดียวกัน และทรงเขียนไว้ว่า  “ราชธานีวยาธบุระตั้งอยู่ที่บาพนม  ซึ่งน่าจะอยู่ที่พนมขสัจ (ภูเขาทราย) ในปัจจุบัน เพราะมีการค้นพบโบราณสถานและเทวรูปจำนวนมาก ศิลาจารึกที่อยู่ในวัดจักรึต ตรงเชิงเขา เมื่อคริสต์ศตวรรษที่๑๐ ได้กล่าวถึงการสร้างเทวรูปพระอิศวรเรียกว่า  อติรวยาธบุเรศวร สิ่งสำคัญอีกอย่างคือที่บาพนมในปัจจุบันมีหมู่บ้านจำนวนมากที่มีชื่อเกี่ยวกับช้าง คือ โรงช้าง หัวช้าง และป่าช้าง
ตามประวัติศาสตร์ราชวงศ์เหลียงว่า กรุงนี้ตั้งอยู่ประมาณ ๒๐๐ ลี้ (๑๑๕ ก.ม.) จากทะเล ซึ่งตรงกับระยะจากบาพนมไปโอแกว ซึ่งเป็นท่าเรือใหญ่ของฟูนัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๒  Louis Malleret  ชาวฝรั่งเศสได้ทำการสำรวจตามสถานต่าง ๆ ในพื้นที่สองฝั่งของแม่น้ำโขง และได้ค้นพบรมณียฐานโอแกวนี้ ซึ่งเขาได้จัดว่าเป็นท่าเรือใหญ่ของฟูนัน เพราะที่นั่นอยู่ด้านใต้พนมบาเท เขตกรอมวนสอ (ขี้ผึ้งขาวบริสุทธิ์) เขาขุดพบสิ่งก่อสร้างพร้อมทั้งโบราณวัตถุต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก มีทั้งมาจากจักรวรรดิ์โรมและอินเดีย บ้างเป็นวัตถุทำจากหินมีค่า ด้วยเหตุนี้จึงมีบางความเห็นว่า โอแกวคือราชธานีแรกของฟูนัน แต่มีนักค้นคว้าอื่น เช่น Jean Boisselier  เชื่อว่า ราชธานีนี้ตั้งอยู่ตรงที่ราบด้านใต้แม่น้ำเจ้าพระยา เนื่องจากเขาได้ค้นพบเทวรูปทำจากดินอิฐมอญ ซึ่งเป็นของทำขึ้นภายในประเทศ ไม่ใช่นำมาจากต่างประเทศ ต่อมาในปลายสมัยฟูนัน ราชธานีได้ย้ายไปอยู่ใกล้ปากแม่น้ำทางใต้ประเทศกัมพูชา
อาณาจักรพนมใน ค.ศ. ๓๕๗ จนถึงการรุกรานของเจนฬา

ฟานซียุนได้เสวยราชย์ถึง ค.ศ. ๒๘๙  จากนั้นจนถึงกลางศตวรรษที่ ๔ ไม่มีเอกสารใด ๆ กล่าวถึงอาณาจักรพนมอีกเลย  พงศาวดารราชวงศ์ซีนและเหลียงได้กล่าวว่า  ค.ศ. ๓๕๙  กษัตริย์อาณาจักรพนมชื่อเทียนชูฉานตานได้ส่งส่วยเป็นช้างไปถวาย  คำว่า “เทียนชู” เป็นชื่อที่จีนเรียกประเทศอินเดีย  ดังนั้นคำว่า “เทียนชูฉานตาน” จึงหมายถึงอินเดียชื่อฉานตาน  ซึ่ง S. Lévi ว่าฉานตานเป็นคำเรียกตามเสียงของคำว่า Chandan  ที่เป็นฐานันดรนามของพวกฮินดู-ซิกข์  โดยเฉพาะของราชวงศ์กุษาณะ  ซึ่งได้ยกทัพเข้าตีอินเดียและปกครองแถบแม่น้ำคงคาไปจนถึงกรุงพาราณาสีเป็นอย่างน้อย  ใน ค.ศ. ๓๕๗  อินเดียทางเหนือปกครองโดยราชวงศ์คุปตะ  ภายใต้การนำของพระเจ้าสมุทรคุปต์  พวกซิกข์ผู้รุกรานจึงถูกจำกัดออกไป  ทำให้พวกกุษาณะได้หนีมาถึงสุวรรณภูมิและอาณาจักรพนม  ผู้ค้นคว้าเชื่อว่าเสด็จเทียนชูฉานตานนี้เองที่เป็นผู้นำศิลปะรูปปั้นที่สำคัญ ๆ มาเผยแพร่เช่นเสื้อของพระสุริยะ  และมงกุฎพระวิษณุ  การแสดงความเห็นนี้ก็โดยการอ้างถึงสิ่งที่ค้นพบที่รมณียฐานโอแก้ว  และหลักฐานต่าง ๆ ที่แสดงการติดต่อระหว่างอาณาจักรพนมกับอิหร่าน  เช่นรูปปั้นพิธีบวงสรวงพระอัคคี  และก้อนเพชรรูปกษัตริย์ราชวงศ์ Sasanide เฉพาะรัชกาลของเทียนชูฉานตานนี้  เหตุการณ์ที่รู้แน่ชัดคือการส่งส่วยไปถวายพระเจ้ากรุงจีนใน ค.ศ. ๓๕๗  หลังจากนั้นไม่มีข้อมูลใดอีก  มาเริ่มอีกครั้งเมื่อปลายศตวรรษที่ ๔
ช่วงกลางครึ่งแรกของศตวรรษที่ ๕  มีการเผยแพร่อารยธรรมอินเดียมายังสุวรรณภูมิครั้งใหม่  ซึ่งนักประวัติศาสตร์ได้พยายามค้นหาว่าเกิดจากอะไร  ซึ่งคาดว่าน่าจะเกิดจากการที่พระเจ้าสมุทรคุปต์ (ค.ศ. ๓๕๗-๓๗๕) ได้เข้าตีทางภาคใต้ของอินเดีย  เป็นเหตุให้มีผู้คนอพยพหนีเข้ามายังสุวรรณภูมิ  และ S. Lévi ได้กล่าวว่าเหตุการณ์นี้ได้ทำให้ชาวซิกข์คนหนึ่งได้มาเสวยราชในอาณาจักรพนม  ซึ่งถือเป็นก้าวแรกในการรับอิทธิพลอารยธรรมอินเดียจากพวกกษัตริย์  พราหมณ์  และผู้มีความรู้  นับจากกลางศตวรรษที่ ๔ - ๕
บรรดาเสด็จที่เสวยราชย์ต่อจากเทียนชูฉานตาน  มีเสด็จองค์หนึ่งชื่อเคียวเฉนยู (โกณฑัญญะ)  เป็นพราหมณ์มีชาติกำเนิดในอินเดีย  ได้รับบัญชาจากเสียงลึกลับให้ไปเสวยราชย์ที่อาณาจักรพนม  สร้างความยินดีให้ตัวเองนัก  เมื่อเดินทางไปถึงปานปานทางทิศใต้  ผู้คนในอาณาจักรพนมที่ได้ยินเรื่องราวต่างออกมาต้อนรับแล้วยกให้ขึ้นครองราชย์  เสด็จองค์นี้ได้ตรากฎหมายตามแบบอินเดีย  และบรรดาเสด็จที่เสวยราชย์ต่อมามีเสด็จชื่อเฉลีโดปาเมา (ศรีอินทรวรมัน)  ซึ่งได้ส่งสารและเครื่องบรรณาการไปถวายพระเจ้ากรุงจีนหลายครั้ง  คือเมื่อ ค.ศ. ๔๓๔ - ๔๓๕ และ ๔๓๘  เพื่อรักษาไมตรีกับจีน  ใน ค.ศ. ๔๓๑ - ๔๓๒ ได้ทะเลาะกับพวกจามปาเพื่อแย่งชิงเขตตงกึงของประเทศจีน
พงศาวดารราชวงศ์ซีนใต้กล่าวว่า  ประมาณ ๑๐ ปีหลังจาก ค.ศ. ๔๓๑ - ๔๓๒  เสด็จที่เสวยราชย์ในอาณาจักรพนมคือพระเจ้าชัยวรมัน (เบาเยปาเมา)  เป็นเสด็จในราชวงศ์โกณฑัญญะ  ซึ่ง P. pelliot ได้กล่าวว่า  พระเจ้าชัยวรมันได้ส่งพวกพ่อค้าไปยังกวางตุ้ง  ขากลับประสบกับพายุพัดไปขึ้นฝั่งที่ประเทศลินยีพร้อมกับพระภิกษุอินเดียชื่อนาคเสน  พระภิกษุรูปนี้ได้นำทางกลับมายังอาณาจักรพนมด้วยเส้นทางลัด  ภายหลังได้ถูกส่งไปกรุงจีนอีกครั้งเพื่อขอทัพมาช่วยรบกับมนตรี (บ้างว่าบุตร) ที่ออกจากประเทศไปจามปาเพื่อคิดทำการแย่งราชสมบัติ  จีนไม่ได้ส่งทัพมาตามคำขอ  แต่เพื่อรับไมตรีไว้จึงส่งผ้าแพรสีแปลก ๆ มาให้  ในรัชกาลนี้มีพระภิกษุสองรูป  คือ  สงฆบาลและมนตรเสน  ได้ถูกส่งไปยังจีนเพื่อช่วยแปลคัมภีร์ต่าง ๆ  ใน ค.ศ. ๕๐๓  พระองค์ทรงให้นำพระพุทธรูปและวัตถุต่าง ๆ ไปถวายพระเจ้ากรุงจีน
ดูเพิ่ม

อาณาจักรฟูนาน
อาณาจักรเจนละ
จักรวรรดิขแมร์
ประเทศบาห์เรนในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017

| ประเทศบาห์เรน ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BRN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งบาห์เรน
ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ 19–26 กุมภาพันธ์
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
2011 2017
ประเทศบาห์เรน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ฮอกกี้น้ำแข็ง | 1 | 0 | 1 |
| รวม |  | 0 | 0 |
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง

นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศบาห์เรนมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่น 2
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง > ประเภททีมชาย

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | OW | OL | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บาห์เรน | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2 |  นักกีฬาจากคูเวต | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 3 |  คีร์กีซสถาน | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 4 |  ฟิลิปปินส์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 5 |  กาตาร์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  19:00 17:00 (เวลาไทย) | บาห์เรน  | 19:00 17:00 (เวลาไทย) |  กาตาร์ | ลานสเกตโฮะชิโอะกิ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  16:30 14:30 (เวลาไทย) | ฟิลิปปินส์  | 16:30 14:30 (เวลาไทย) |  บาห์เรน | ลานสเกตโฮะชิโอะกิ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  19:00 17:00 (เวลาไทย) | บาห์เรน  | 19:00 17:00 (เวลาไทย) |  คีร์กีซสถาน | ลานสเกตโฮะชิโอะกิ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  16:30 14:30 (เวลาไทย) | นักกีฬาจากคูเวต  | 16:30 14:30 (เวลาไทย) |  บาห์เรน | ลานสเกตโฮะชิโอะกิ ด |
พ.ศ. 610

| --- | --- |
ศตวรรษ::  0  1  2
ปี::  607  608  609  610  611  612  613
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 610
ปฏิทินกริกอเรียน: 67 LXVII
Ab urbe condita: 820
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4817
ปฏิทินบาไฮ: −1777 – −1776
ปฏิทินเบงกอล: −526
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1017
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 611
ปฏิทินพม่า: −571
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5575–5576
ปฏิทินจีน: 丙寅年 (ขาลธาตุไฟ) 2763 หรือ 2703     — ถึง — 丁卯年 (เถาะธาตุไฟ) 2764 หรือ 2704
ปฏิทินคอปติก: −217 – −216
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1233
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 59–60
ปฏิทินฮีบรู: 3827–3828
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 123–124
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 3168–3169
ปฏิทินโฮโลซีน: 10067
ปฏิทินอิกโบ: −933 – −932
ปฏิทินอิหร่าน: 555 BP – 554 BP
ปฏิทินอิสลาม: 572 BH – 571 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 67 LXVII
ปฏิทินเกาหลี: 2400
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1845 ก่อน ROC 民前1845年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 610 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 67
พ.ศ. 612

| --- | --- |
ศตวรรษ::  0  1  2
ปี::  609  610  611  612  613  614  615
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 612
ปฏิทินกริกอเรียน: 69 LXIX
Ab urbe condita: 822
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4819
ปฏิทินบาไฮ: −1775 – −1774
ปฏิทินเบงกอล: −524
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1019
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 613
ปฏิทินพม่า: −569
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5577–5578
ปฏิทินจีน: 戊辰年 (มะโรงธาตุดิน) 2765 หรือ 2705     — ถึง — 己巳年 (มะเส็งธาตุดิน) 2766 หรือ 2706
ปฏิทินคอปติก: −215 – −214
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1235
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 61–62
ปฏิทินฮีบรู: 3829–3830
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 125–126
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 3170–3171
ปฏิทินโฮโลซีน: 10069
ปฏิทินอิกโบ: −931 – −930
ปฏิทินอิหร่าน: 553 BP – 552 BP
ปฏิทินอิสลาม: 570 BH – 569 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 69 LXIX
ปฏิทินเกาหลี: 2402
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1843 ก่อน ROC 民前1843年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 612 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 69
บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล

ใบปิดละครเวที
บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล เป็นละครเพลงของบริษัท เอ็กแซ็กท์ และ ถกลเกียรติ วีรวรรณ ในปีพ.ศ. 2547 นำแสดงโดย ปฏิภาณ ปฐวีกานต์   เป็นโปรเจกต์ที่จัดเพื่อร่วมฉลอง 20 ปีแกรมมี่     ละครเวทีเรื่องนี้เป็นกานำเอาเพลงของแกรมมี่ ที่เคยสร้างความประทับใจให้กับคนฟังตลอด 20 ปีที่ผ่านมามาร้อยเป็นเรื่องราว
ข้อมูลการจัดแสดง

บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล จัดแสดงระหว่างวันที่ 11 ถึง 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547  ณ หอประชุมใหญ่, ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  รวมทั้งสิ้น 22 รอบการแสดง
เนื้อเรื่อง

ปี พ.ศ. 2485 สงครามโลกครั้งที่ 2 เพิ่งเริ่มต้นขึ้น ผู้คนต่างพากันหวาดกลัวภัยสงครามที่กำลังจะมาถึง ความบันเทิงสำคัญที่ช่วยผ่อนคลายความเครียด และสร้างความสุขให้แก่ประชาชนก็คือละครเวที และโรงละครยอดนิยมในขณะนั้น ได้แก่ "ศาลาเฉลิมรัฐ" โดยมี 
"ดาว" (แอนนิต้า) เป็นดาราเด่นประจำโรงละคร และในที่สุดก็มาถึงวันที่กองทัพญี่ปุ่นบุกเข้าประเทศไทย ศาลาเฉลิมรัฐถูกทหารญี่ปุ่นยึดไว้เป็นกองบัญชาการ ส่งผลให้ขบวนการเสรีไทย ขบวนการใต้ดินที่รวมตัวกันเพื่อกอบกูเมืองไทยวางแผนหาทางทำลายโรงละครแห่งนี้ด้วยการส่งสายลับชื่อ "เจตน์" (มอส ปฏิภาณ) ปลอมตัวเป็นนักมายากลเข้าร่วมแสดงในคณะละครแต่เมื่อเจตน์ และดาวมีโอกาสพบกัน ความรักก็เกิดขึ้นกับเขาทั้งสอง แม้จะถูกขัดขวางจากชาวคณะละคร และผู้บัญชาการทหารญี่ปุ่น ผู้หวังจะยึดครองหมดทั้งโรงละคร และตัวนางเอกละคร ความรักของเจตน์ และดาวดำเนินไปท่ามกลางสถานการณ์สงครามที่ตึงเครียดขึ้นทุกขณะในที่สุด ขบวนการเสรีไทยก็ตัดสินใจส่งเครื่องบินเข้าทิ้งระเบิดโรงละคร ในวันที่เหล่านายทหารญี่ปุ่นเข้ามาชมละครที่ดาวนำแสดง เจตน์พยายามขัดขวางแผนการนี้ แต่ไม่เป็นผล สุดท้าย... สิ่งที่เขาต้องทำก็คือ ปฏิบัติภารกิจเพื่อประเทศชาติให้สำเร็จโดยชีวิตของผู้หญิงที่เขารักเป็นเดิมพัน
ดารานักแสดง ละครเพลง เรื่อง "บางกอก 2485"

มอส ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ เป็น เจตน์
เสรีไทยหนุ่มที่ปลอมตัวเป็นนักแสดงมายากลเข้าไปในคณะละครของบุญมาก เพื่อสืบข้อมูลของญี่ปุ่น เป็นคนฉลาด กล้าหาญ เอาตัวรอดเก่ง ขี้เล่น เขาตกหลุมรักดาว ตั้งแต่แรกเห็น
แอนนิต้า พงศ์ทรง เป็น ดาว
นางเอกสาวสวยประจำศาลาเฉลิมรัฐ เป็นคนมั่นใจในตัวเอง จริงจัง และรักการแสดง ขี้งอน โดยเฉพาะกับเจตน์
ญาณี ตราโมทย์ เป็น โนมูระ
หัวหน้านายทหารญี่ปุ่น เป็นคนเผด็จการ เฉียบขาด บ้าอำนาจ เขาหลงรักดาวหัวปักหัวปำ จนทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้ตัวเธอมา
ยุทธนา ล. พันธุ์ไพบูลย์ เป็น บุญมาก
เจ้าของคณะละครและโรงละครแห่งนี้ที่เป็นเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต เป็นคนจริงจัง เป็นผู้นำ มีคำพูดประจำใจคือ “เกิดมาชีวิตหนึ่ง ต้องทำตัวให้มีค่า”
วิชุดา พินดั้ม (แหม่ม) เป็น รัชนี
นางรองประจำคณะละคร ดูเผินๆ เหมือนไม่มีแก่นสาร แต่ตัวจริงของเธอคือ เสรีไทยหญิงที่เข้ามาสืบข้อมูล
ตุ่ย พุทธชาด เป็น แจ่มฟ้า
เจ้าของสำนักโคมเขียว เป็นนางโลมรุ่นใหญ่ เคยเป็นนางรองมาก่อนและถูกบุญมากปฏิเสธไม่ให้เล่นเป็นนางเอก เลยโกรธแค้นมาก หาทางทำทุกอย่างเพื่อทำลายคณะละคร เป็นคนขี้อิจฉา ช่างยุแยง ประจบสอพลอพวกญี่ปุ่น มีแผนการชั่วร้ายในหัวตลอด
เพทาย เกิดผล (ม่ำ) เป็น ตุ๊กตา
ผู้จัดการโรงละคร เป็นผู้ช่วยคนสนิทของบุญมาก
เอก วิชัย จงประสิทธิ์พร เป็น หนูขำ
ตัวตลกประจำคณะละคร ร่าเริง พูดมาก หลายครั้งที่พูดไม่ระวังจนเกือบโดนทหารญี่ปุ่นยิง
ธงธง มกจ๊ก เป็น พัมพ์กิ้น
ตัวตลกประจำคณะละครคู่กับหนูขำ พูดมากเช่นกัน ชอบผู้ชาย
แหล่งข้อมูลอื่น

รัชดาลัย เธียเตอร์
บริษัท Scenario
Mos-Fanclub.com เก็บถาวร 2008-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พ.ศ. 611

| --- | --- |
ศตวรรษ::  0  1  2
ปี::  608  609  610  611  612  613  614
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 611
ปฏิทินกริกอเรียน: 68 LXVIII
Ab urbe condita: 821
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4818
ปฏิทินบาไฮ: −1776 – −1775
ปฏิทินเบงกอล: −525
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1018
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 612
ปฏิทินพม่า: −570
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5576–5577
ปฏิทินจีน: 丁卯年 (เถาะธาตุไฟ) 2764 หรือ 2704     — ถึง — 戊辰年 (มะโรงธาตุดิน) 2765 หรือ 2705
ปฏิทินคอปติก: −216 – −215
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1234
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 60–61
ปฏิทินฮีบรู: 3828–3829
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 124–125
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 3169–3170
ปฏิทินโฮโลซีน: 10068
ปฏิทินอิกโบ: −932 – −931
ปฏิทินอิหร่าน: 554 BP – 553 BP
ปฏิทินอิสลาม: 571 BH – 570 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 68 LXVIII
ปฏิทินเกาหลี: 2401
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1844 ก่อน ROC 民前1844年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 611 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 68
ปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร

ปฏิทินสำหรับปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร (เช่น พ.ศ. 2562 2556 2545 2534 2528 2517)
พ.ศ. 1234

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1231  1232  1233  1234  1235  1236  1237
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1234
ปฏิทินกริกอเรียน: 691 DCXCI
Ab urbe condita: 1444
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 140 ԹՎ ՃԽ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5441
ปฏิทินบาไฮ: −1153 – −1152
ปฏิทินเบงกอล: 98
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1641
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1235
ปฏิทินพม่า: 53
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6199–6200
ปฏิทินจีน: 庚寅年 (ขาลธาตุโลหะ) 3387 หรือ 3327     — ถึง — 辛卯年 (เถาะธาตุโลหะ) 3388 หรือ 3328
ปฏิทินคอปติก: 407–408
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1857
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 683–684
ปฏิทินฮีบรู: 4451–4452
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 747–748
 - ศกสมวัต: 613–614
 - กลียุค: 3792–3793
ปฏิทินโฮโลซีน: 10691
ปฏิทินอิกโบ: −309 – −308
ปฏิทินอิหร่าน: 69–70
ปฏิทินอิสลาม: 71–72
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 691 DCXCI
ปฏิทินเกาหลี: 3024
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1221 ก่อน ROC 民前1221年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1234 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 691 - มีนาคม ค.ศ. 692
มหาศักราช 613
วันถึงแก่กรรม

พุทธศักราช 1234 ใกล้เคียงกับ เมษายน ค.ศ. 691 - มีนาคม ค.ศ. 692 มหาศักราช 613
พ.ศ. 605

| --- | --- |
ศตวรรษ::  0  1  2
ปี::  602  603  604  605  606  607  608
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 605
ปฏิทินกริกอเรียน: 62 LXII
Ab urbe condita: 815
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4812
ปฏิทินบาไฮ: −1782 – −1781
ปฏิทินเบงกอล: −531
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1012
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 606
ปฏิทินพม่า: −576
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5570–5571
ปฏิทินจีน: 辛酉年 (ระกาธาตุโลหะ) 2758 หรือ 2698     — ถึง — 壬戌年 (จอธาตุน้ำ) 2759 หรือ 2699
ปฏิทินคอปติก: −222 – −221
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1228
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 54–55
ปฏิทินฮีบรู: 3822–3823
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 118–119
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 3163–3164
ปฏิทินโฮโลซีน: 10062
ปฏิทินอิกโบ: −938 – −937
ปฏิทินอิหร่าน: 560 BP – 559 BP
ปฏิทินอิสลาม: 577 BH – 576 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 62 LXII
ปฏิทินเกาหลี: 2395
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1850 ก่อน ROC 民前1850年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 605 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 62
ปีปฏิทิน

ปีปฏิทิน ในปฏิทินเกรกอเรียนที่ใช้กันอยู่ทั่วไป เริ่มต้นจากวันที่ 1 มกราคม และสิ้นสุดในวันที่ 31 ธันวาคม ส่วนปีแบบอื่น ๆ ที่ครบรอบใน 12 เดือน ได้แก่ ปีงบประมาณที่ใช้ในการบัญชี โดยปกติ ปีปฏิทินเริ่มต้นจากวันปีใหม่ของระบบปฏิทินใด ๆ และสิ้นสุดในวันสุดท้ายก่อนวันปีใหม่ของปีถัดไป
ปีปฏิทินแบ่งได้เป็น 2 ประเภทคือ ปีปกติสุรทิน (common year) และปีอธิกสุรทิน (leap year)
ไตรมาส

ไตรมาส เป็นช่วงระยะเวลาสามเดือน ซึ่งแบ่งช่วงเวลา หนึ่ง ปี ออกเป็น สี่ ไตรมาส ในเชิงธุรกิจการพิจารณาผลประกอบการนิยมใช้ช่วงเวลาไตรมาส ในการประเมินผล
ไตรมาสที่ 1 หมายถึงช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคม
ไตรมาสที่ 2 หมายถึงช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน
ไตรมาสที่ 3 หมายถึงช่วงเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน
ไตรมาสที่ 4 หมายถึงช่วงเดือนตุลาคมถึงธันวาคม
ส่วนไตรมาสในปีงบประมาณราชการของไทย ดูที่ ปีงบประมาณ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์

| พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ |
| --- | --- |
พระวรวงศ์เธอชั้น 4
ประสูติ: สิงหาคม พ.ศ. 2420
สิ้นพระชนม์: 27 สิงหาคม พ.ศ. 2434 (14 ปี)
ราชสกุล: จักรพันธุ์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์
พระมารดา: หม่อมทับทิม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ (สิงหาคม พ.ศ. 2420 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2434) เป็นพระโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมทับทิม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2420
พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ มีพระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2428
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ ทรงเข้าพระราชพิธีโสกันต์เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2431 และผนวชเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระพรหมมุนี (เหมือน สุมิตฺโต) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระอรุณนิภาคุณากร เป็นพระศีลาจารย์ ผนวชแล้วไปประทับ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ ประชวรปวดพระเศียร ขุนประสิทธิโอสถถวายพระโอสถ พระอาการทรงเรื่อยมาจนถึงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2434 จึงทรุดลง มีอาการแน่นเฟ้อพระอุทรและชักกระตุก เช้าวันที่ 27 สิงหาคม ทรงหอบและสิ้นพระชนม์ในเช้าวันนั้น สิริพระชันษาราว 14 ปี
พ.ศ. 1229

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1226  1227  1228  1229  1230  1231  1232
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1229
ปฏิทินกริกอเรียน: 686 DCLXXXVI
Ab urbe condita: 1439
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 135 ԹՎ ՃԼԵ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5436
ปฏิทินบาไฮ: −1158 – −1157
ปฏิทินเบงกอล: 93
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1636
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1230
ปฏิทินพม่า: 48
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6194–6195
ปฏิทินจีน: 乙酉年 (ระกาธาตุไม้) 3382 หรือ 3322     — ถึง — 丙戌年 (จอธาตุไฟ) 3383 หรือ 3323
ปฏิทินคอปติก: 402–403
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1852
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 678–679
ปฏิทินฮีบรู: 4446–4447
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 742–743
 - ศกสมวัต: 608–609
 - กลียุค: 3787–3788
ปฏิทินโฮโลซีน: 10686
ปฏิทินอิกโบ: −314 – −313
ปฏิทินอิหร่าน: 64–65
ปฏิทินอิสลาม: 66–67
ปฏิทินญี่ปุ่น: Shuchō 1 (朱鳥元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 686 DCLXXXVI
ปฏิทินเกาหลี: 3019
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1226 ก่อน ROC 民前1226年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1229 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 686 - มีนาคม ค.ศ. 687
มหาศักราช 608
วันเกิด

23 สิงหาคม  -  ชาร์ลส์ มาร์เตล ผู้ปกครองชาวแฟรงค์ เกิดที่ Herstal(Belgium) (ถึงแก่กรรม 22 ตุลาคม พ.ศ. 1284)
พ.ศ. 608

| --- | --- |
ศตวรรษ::  0  1  2
ปี::  605  606  607  608  609  610  611
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 608
ปฏิทินกริกอเรียน: 65 LXV
Ab urbe condita: 818
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4815
ปฏิทินบาไฮ: −1779 – −1778
ปฏิทินเบงกอล: −528
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1015
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 609
ปฏิทินพม่า: −573
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5573–5574
ปฏิทินจีน: 甲子年 (ชวดธาตุไม้) 2761 หรือ 2701     — ถึง — 乙丑年 (ฉลูธาตุไม้) 2762 หรือ 2702
ปฏิทินคอปติก: −219 – −218
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1231
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 57–58
ปฏิทินฮีบรู: 3825–3826
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 121–122
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 3166–3167
ปฏิทินโฮโลซีน: 10065
ปฏิทินอิกโบ: −935 – −934
ปฏิทินอิหร่าน: 557 BP – 556 BP
ปฏิทินอิสลาม: 574 BH – 573 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 65 LXV
ปฏิทินเกาหลี: 2398
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1847 ก่อน ROC 民前1847年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 608 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 65