stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมึก (สัตว์)
การจำแนก

ชั้น Cephalopoda
ชั้นย่อย Nautiloidea: หอยนา
ชั้นย่อย †Ammonoidea: ไอทีป
ชั้นย่อย Coleoidea
ชั้น †Belemnoidea: เบเลนอยด์ (สูญพันธุ์)
สกุล †Jeletzkya
อันดับ †Hematitida
อันดับ †Phragmoteuthida
อันดับ †Donovaniconida
อันดับ †Aulacocerida
อันดับ †Belemnitida
ชั้น Neocoleoidea
อันดับใหญ่ Decapodiformes
?อันดับ †Boletzkyida
อันดับ Spirulida: หมึกเขาแกะ
อันดับ Sepiida: หมึกกระดอง
อันดับ Sepiolida: หมึกบ็อบเทล
อันดับ Teuthida: หมึกกล้วย
อันดับใหญ่ Octopodiformes
วงศ์ †Trachyteuthididae (ไม่แน่นอน)
อันดับ Vampyromorphida: หมึกแวมไพร์
อันดับ Octopoda: หมึกสาย, หมึกยักษ์
(อันดับไม่จัดเข้าพวก)
วงศ์ †Ostenoteuthidae
การเคลื่อนที่โดยทั่วไปของหมึก

การเคลื่อนที่ของหมึกจะใช้วิธีขับน้ำจากบริเวณส่วนในของลำตัวผ่านออกทางท่อที่อยู่ใกล้ ๆ หัว จึงทำให้เกิดแรงดันตัวให้พุ่งไปอีกด้านหนึ่ง  ขณะเคลื่อนที่จะลู่หนวดตัวเองไว้เพื่อไม่ให้ต้านน้ำ นอกจากนี้แล้วหมึกยังมีอวัยวะที่ช่วยในการพยุงตัวที่เรียกว่า Statocyst ซึ่งหลักการทำงานเหมือนกับแท่งกระดูกในหูของมนุษย์ที่ช่วยในการทรงตัว จึงช่วยให้หมึกสามารถพุ่งไปในทิศทางต่าง ๆ ได้ทั้งขึ้นและลง นอกจากนี้แล้วยังมีสิ่งที่คล้ายกับกระดูกอ่อนที่เรียกว่า Statolith จะอยู่ในระหว่างเซลล์ประสาทแบบขน ซึ่งในกลุ่มหมึกกล้วยจะมีอวัยวะส่วนนี้วิวัฒนาการถึงขีดสุด นับว่าได้ว่า
การหายใจของหมึก

หมึกจะมีจังหวะการยืดหดตัวของผนังลำตัว ที่จะกระตุ้นการดูดน้ำเข้าและขับน้ำออก น้ำที่มีออกซิเจนจะให้ไหลผ่านเหงือกตลอดเวลา โดยการทำงานร่วมกันของกล้ามเนื้อลำตัว ช่องตัวและลิ้นปิดเปิด มีการทดลองพวกหมึกกระดองในสกุล Sepia ในภาวะปกติ จะมีอัตราการหายใจเข้า 55 ครั้งต่อนาที การหายใจจะเพิ่มขึ้นเมื่อถูกกระตุ้นหรือระหว่างการเคลื่อนที่ก็จะมีการยืดหดตัวอย่างแรง
สีสันและการพรางตัว

หมึกเป็นสัตว์เพียงไม่กี่ชนิดในโลก ที่สามารถพรางตัวได้ด้วยการเปลี่ยนสีลำตัวได้อย่างรวดเร็วคล้ายกับสีของหลอดนีออน เนื่องจากเซลล์บนผิวหนังของหมึกที่เรียกว่า Chromatophore ซึ่งอยู่ด้านบนลำตัวมากกว่าด้านข้าง ด้านในมีเม็ดสี เมื่อกล้ามเนื้อหดตัวจะดึงผนังของเซลล์เหล่านี้ให้ขยายใหญ่ขึ้น จึงทำให้สีสันของหมึกสามารถแปรเปลี่ยนไปมาได้ ซึ่งการเปลี่ยนสีของหมึกนั้นไม่ได้ไปเป็นเพื่อการพรางตัวอย่างเดียวเท่านั้น หากแต่ยังแสดงออกถึงอารมณ์ได้อีกด้วย ในกลุ่มหมึกกระดองในเวลากลางวัน อาจจะซุกซ่อนตัวเพื่อพักผ่อน ด้วยการใช้ท่อพ่นน้ำที่เรียกว่า Funnel พ่นพื้นทรายให้เป็นแอ่ง แล้วซุกซ่อนตัวไว้ใต้ทรายนั้น
นอกจากนี้แล้ว หมึกยังมีสารเคมีพิเศษที่ไม่เหมือนกับสัตว์ชนิดไหนในโลกอีกด้วย นั่นคือ น้ำหมึก ซึ่งเป็นที่มาของชื่อในภาษาไทยด้วย น้ำหมึกในหมึกมีไว้เพื่อการป้องกันตัวและหลบหนีจากศัตรู เช่น ปลาขนาดใหญ่และสัตว์ทะเลกินเนื้อชนิดอื่น ๆ เช่น แมวน้ำหรือโลมา ที่กินหมึกเป็นอาหาร น้ำหมึกของหมึกนั้น แท้จริงแล้วเป็นเมือกอย่างหนึ่ง ที่มีสารแขวนลอยสีดำเป็นจำนวนมาก และมีลักษณะเป็นของเหลวฟุ้งกระจายในน้ำได้เป็นอย่างดี ซึ่งในน้ำหมึกนั้นมีสารเคมีที่ออกฤทธิ์เป็นด่างซึ่งจะทำให้ปลาที่ล่าหมึกนั้นเกิดอาการมึนชาไปได้ชั่วขณะ ประกอบกับหมึกใช้เป็นม่านควันกำบังตัวหนีไปได้ด้วย หมึกนั้นจะพ่นน้ำหมึกออกมาจากท่อเดียวกับที่ใช้พ่นน้ำ
การป้องกันตัวและการล่าเหยื่อ

หนวดหมึกนั้น นอกจากใช้จับเหยื่อแล้วยังใช้เพื่อข่มขู่และต่อสู้อีกด้วย เมื่อหมึกชูหนวดคู่หน้าที่ยาวกว่าหนวดอื่น หมายความว่า มันพร้อมที่จะสู้ ซึ่งหมึกโดยเฉพาะตัวผู้มักจะต่อสู้กัน เพื่อแย่งตัวเมียและปกป้องอาณาเขตหากิน สมองและการมองเห็นของหมึกนั้นวิวัฒนาการมาดีที่สุดในบรรดาสัตว์ไม่มีกระดูกสั้นหลังทั้งหมด ระบบประสาทเมื่อเทียบกับมนุษย์แล้วถือว่าดีกว่าถึง 50 เท่า
หมึกเมื่อจะล่าเหยื่อ จะเริ่มต้นด้วยการจ้องเหยื่อก่อน และกะระยะให้พอดีที่จะจู่โจมเข้าใส่ ซึ่งหมึกจะใช้หนวดที่แข็งแรงมัดรัดเหยื่อไว้ก่อนที่จะใช้ขากรรไกรที่แข็งแรงและคมเหมือนปากนกแก้ว ฉีกกัดเหยื่อ นอกจากนี้แล้วในน้ำลายของหมึกยังมีสารเคมีที่เรียกว่า Chephalotoxin ซึ่งมีเฉพาะในกลุ่มหมึกยักษ์และหมึกกระดองเท่านั้น ซึ่งส่งผลต่อระบบประสาทในสัตว์จำพวกกุ้งปูเท่านั้น เพื่อตกเป็นอาหารตามธรรมชาติของหมึก แต่ทว่าในหมึกน้ำลึกบางชนิดก็ไม่มีน้ำหมึกที่ว่านี้
นอกจากนี้แล้ว หมึกในสกุล หมึกสายวงน้ำเงิน ซึ่งเป็นหมึกในกลุ่ม หมึกยักษ์หรือหมึกสาย เป็นหมึกขนาดเล็กกว่า แต่ทว่าในน้ำลายมีพิษที่ร้ายแรงมาก เทียบเท่ากับพิษของงูเห่า 20 ตัวเลยทีเดียว
โดยมากแล้ว หมึกจะใช้เวลากลางคืนออกหาอาหาร ส่วนกลางวันนั้นใช้พักผ่อนนอนหลับ หมึกทุกชนิดเป็นสัตว์กินเนื้อ โดยจะออกล่าเหยื่อที่เป็นสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร ไม่เว้นแม้แต่กระทั่งหมึกด้วยกันเอง
การสืบพันธุ์และการเจริญเติบโต

หมึกส่วนมากจะมีอายุขัยโดยเฉลี่ยไม่เกิน 4 ปี อย่างหมึกกระดองมีอายุขัยราว 240 วัน หมึกถือเป็นสัตว์ที่มีการเจริญเติบโตเร็วมาก เมื่ออายุถึง 3 เดือน ก็สามารถสืบพันธุ์ได้ หมึกมักจะจับคู่เป็นคู่ ๆ โดยในหมึกกระดองตัวผู้จะมีถุงสเปิร์ม ซึ่งตัวผู้จะใช้หนวดดึงถุงสเปิร์มนี้ไว้ในตัวตัวเมียบริเวณรอบปาก ในขณะที่หมึกกล้วยจะทิ้งไว้ข้างลำตัว
หมึกจะวางไข่ไว้ในโพรงหรือติดกับวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ เช่น หินหรือปะการัง เมื่อฟักเป็นตัวแล้ว หมึกในวัยเล็กจะมีรูปร่างเหมือนตัวเต็มวัยทุกประการ หมึกตัวเมียในกลุ่มหมึกกระดองเมื่อวางไข่แล้ว น้ำหนักจะค่อย ๆ ลดลงและตายลงในที่สุด ในขณะที่หมึกยักษ์ตัวเมียจะดูแลไข่และดูแลลูกจนกระทั่งฟักออกมาเป็นตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

Tree of Life web project: Coleoidea เก็บถาวร 2021-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตัวอย่างของ  Ostenoteuthis siroi จากวงศ์  Ostenoteuthidae ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
หมึกหอม (Sepiotenthis lessoniana) หมึกชนิดหนึ่งที่พบได้ในน่านน้ำไทย
หมึกสายวงน้ำเงินใต้ (Hapalochlaena maculosa) เป็นชนิดของหมึกสายวงน้ำเงินที่พบในน่านน้ำไทย
ไชยทัต

| ไชยทัต |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: ไชยสุริวงศ์
กวี: ไม่ปรากฏ
ประเภท: บทละครนอก, กลอนสวด
คำประพันธ์: กลอนบทละคร, กาพย์
ยุค: อยุธยา
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมวรรณศิลป์
ไชยทัต เป็นวรรณคดีนิทานเรื่องหนึ่งในจำนวน 14 เรื่องที่เป็นที่นิยมกันมากในสมัยอยุธยาตอนปลาย  โดยมากมักจะนำมาเล่นเป็นละครนอก, ละครหุ่นหลวง หรือแม้กระทั่งนำมาเป็นกลอนสวด เพื่อสวดอ่านตามวัดต่าง ๆ ของภาคกลางในสมัยก่อน รวมทั้งยังนำมาเป็นการแสดงในงานมหรสพสมโภชต่าง ๆ เช่น งานสมโภชพระพุทธบาท ดังมีหลักฐานปรากฏในวรรณคดีสมัยอยุธยา เรื่องปุณโณวาทคำฉันท์ของพระมหานาค วัดท่าทราย ที่ได้พรรณนาถึงการแสดงละครหุ่นหลวงไว้ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ฝ่ายหุ่นก็ตั้งโห่ |  | ศัพทส้าวกระโหมโครม |
| ชูเชิดพระโคโดม |  | ทวิพราหมณรณรงค์ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เริ่มเรื่องพระไชยทัต |  | จรเสด็จพนาพง |
| ลอบล้อมมฤคยง |  | อสุรท้าวกุเวรแปลงฯ |
— ไชยทัต
ตอนที่นิยมนำมาเล่นกันมากในการแสดงละครนอกและละครหุ่นหลวงคือ ตอนไชยทัตต้องคุณ นอกจากนี้ เรื่องไชยทัตก็ยังได้รับความนิยมมาจนถึงสมัยกรุงธนบุรีและสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น
เล่ห์ลวง

| เล่ห์ลวง |
| --- | --- |
ประเภท: ระทึกขวัญ โรแมนติก
สร้างโดย: เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
เขียนโดย: ชวนนท์ สารพัฒน์   ธนานันท์ คำศรี วรรณถวิล สุขน้อย
กำกับโดย: วรวิทย์ ขัตติยโยธิน
แสดงนำ: เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ ฝนทิพย์ วัชรตระกูล ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ นรภัทร วิไลพันธุ์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ไปรักกันให้ตาย - Wonderframe
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: อย่าเป็นอย่างเขา - แก้ม กุลกรณ์พัชร์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 12 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ถกลเกียรติ วีรวรรณ นิพนธ์ ผิวเณร
ความยาวตอน: 120 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องวัน 31
ออกอากาศ: 10 มีนาคม พ.ศ. 2564 - 15 เมษายน พ.ศ. 2564
เล่ห์ลวง เป็นละครโทรทัศน์ที่ผลิตโดยเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ นำแสดงโดย เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์, ฝนทิพย์ วัชรตระกูล, ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์, นรภัทร วิไลพันธุ์
เรื่องย่อ

ไอรดา (ฝนทิพย์ วัชรตระกูล​) แม่ค้าออนไลน์ที่ชีวิตกำลังตกที่นั่งลำบาก จึงหันหน้าไปพึ่ง โค้ชวีนัส (ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์​) ดาวไลฟ์โค้ชสาวสวย เจ้าของสถาบันไลฟ์โค้ชดาวสุข ผู้ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของนักธุรกิจออนไลน์หลายต่อหลายความเชื่อและความศรัทธาในตัววีนัส ทำให้ไอรดายอมเอาเงินก้อนสุดท้ายที่มีเพื่อมาเรียนกับวีนัส เพราะไอรดาเชื่อว่าการได้เรียนกับวีนัสจะทำให้ชีวิตของเธอดีขึ้น โดยหารู้ไม่ว่าแท้จริงแล้ว การไลฟ์โค้ชของวีนัสเป็นเพียงเครื่องมือที่เอาไว้ล้างสมอง เพื่อกอบโกยผลประโยชน์จากธุรกิจของตนเองเท่านั้น
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์> ตัวละคร | พ> ศ. 2564.นักแสดงหลัก |
| --- | --- |
ไอรดา รักศุภผล (ไอ)​: ฝนทิพย์ วัชรตระกูล
วีนัส เศรษฐณรัญ (วี)​: ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์
ชวิน วัฒนสวัสดิ์พร (วิตามิน): เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์
อรุษ เอื้อดำรงค์ (ฟิน): นรภัทร วิไลพันธุ์
พรพรรณ วัฒนสวัสดิ์พร: สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์
เชิญขวัญ รุจิรกาญ (ขวัญ)​: ราศี ดิศกุล ณ อยุธยา
เมธา พันธ์สมบูรณ์ (เมฆ): พศุฑย์ พงศ์พศุตม์
นนท์ รัตนะประภาวงค์: วรรธนะ กัมทรทิพย์
ตัวละคร: นักแสดงสมทบ
ซูชิ: ตติยา สนสกุล
ผู้กำกับกริช: ศักราช ฤกษ์ธำรงค์
อ้อย รักศุภผล: ณหทัย พิจิตรา
เกรียงไกร รักศุภผล (เกรียง): ตี๋ ดอกสะเดา
ตัวละคร: นักแสดงรับเชิญ
น้ำ: ซูซานน่า เรโนล
แคท: พรพรรณ ฤกษ์อัตการ
ริสา: ดาริน แฮนเซน
ผู้ประกาศข่าวช่องวัน: ติณณภพ ผดุงธรรม
แอ๊น: ธงธง มกจ๊ก
พิมมาดา จิระมารัตน์ (จเรตำรวจ): รัญญา ศิยานนท์
โค้ชเธียวริช: ปรัชญา อรเอก
ดำรง วัฒนสวัสดิ์พร: กฤตย์ อัทธเสรี
ชาวบ้าน: เบญจา สิงขรวัฒน์
ชาวบ้าน: วิตา ดีปลั่งพลอย
ชาวบ้าน: ยุทธศักดิ์ แก้วพรม
ชาวบ้าน: คนึงนุช ชูดอนหวาย
ชาวบ้าน: ปรียาภรณ์ ทองสมุทร
ชาวบ้าน: โมฬีวรรณ พันธรักษ์
พิธีกรรายการ คุยแซ่บ SHOW: ฮันนี่ แสง แซ่อึ้ง
เจ้าหน้าที่มูลนิธิ: ศิริพร สุวรรณไตรภพ
ป้าแต: เจนจิรา สุวรรณน้อย
ตำรวจ: วิวรรธน์ รัตนพิทักษ์
ตำรวจ: ณัฐ เค้ายวนผึ้ง
ตำรวจ: ชูชาติ ระดมพล
ตำรวจ: เกรียงไกร อุ่นแก้ว
ตำรวจ: วสันต์ ศรีเดือน
ตำรวจ: ไวพจน์ กรวยสวัสดิ์
ตำรวจ: จตุพร หนูเนียม
ตำรวจ: เกษม ทรายมูล
ตำรวจ: ธนาฉัตร์ ท้วมทำนอง
ตำรวจ: บุญส่ง เกิดตัด
หมอ: เอกตะวัน คุ้มชาติ
พนักงานประชาสัมพันธ์โรงพยาบาล: นวพร สุปิงคลัด
ลูกน้องผู้กำกับกริช: พิสิษฐ์ ธัญทวีวิทย์
นักข่าว: พีระเดช เริงสำราญ
โปรดิวเซอร์รายการ คุยแซ่บ SHOW: ดุจชนก กิจไกรลาศ
พนักงานบริษัทเอกชน: ปุญญลักขณ์ ศุภธรรมรัตน์
พนักงานบริษัทเอกชน: กรณ์พงศ์ กิจนิธิประมวล
เจ้าหน้าที่ทำความสะอาดบริเวณไหล่ทาง: รณกร สนิทประภัสสร
ผู้ประกาศข่าวภาคสนาม: ศุภโชค ทวีโชค
พนักงานอิสระ: ชรินกร กัณหา
คนคุ้มกันในงานเปิดตัวเครื่องสำอางริสา: ธงชัย มาเม่น
ผู้พิพากษา: กิตติพล เกศมณี
ผู้พิพากษา: โอภาส สุทธิเพียร
หลวงพ่อ: ชาลี เชื้อใหญ่
หลี่ เติงฮุย

หลี่ เติงฮุย (15 มกราคม พ.ศ. 2466 – 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2563) เป็นรัฐบุรุษชาวไต้หวัน อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนและอดีตประธานพรรคก๊กมินตั๋ง(พรรคชาตินิยมจีน) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ถึง 2543 เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนคนแรกที่เกิดในไต้หวัน
ในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี หลี่ได้สั่งให้ยกเลิกกฏอัยการศึก ทำให้เป็นประชาธิปไตยแบบเต็มรูปแบบของสาธารณรัฐจีน สนับสนุนขบวนการท้องถิ่นไต้หวัน (Taiwanese localization movement) และนำนโยบายการต่างประเทศที่มีความทะเยอทะยานที่จะเป็นพันธมิตรทั่วโลก หลี่ เติงฮุย ยังมีบทบาทสำคัญในช่วงเหตุการณ์การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532 อีกด้วย
ภายหลังการลงจากตำแหน่ง หลี่ได้ถูกขับออกจากพรรคก๊กมินตั๋ง จากบทบาทของเขาในการก่อตั้งสหภาพเอกภาพไต้หวัน (TSU) ที่มีความต้องการที่จะเป็นอิสระ ซึ่งสหภาพเป็นส่วนหนึ่งของพันธมิตรฟั่นลวี่ (Pan-Green Coalition) ร่วมกับ พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า (DPP) ของไต้หวัน หลี่ได้รับการนับถือว่าเป็น"ผู้นำทางจิตวิญญาณ"ของสหภาพเอกภาพไต้หวัน และเปิดรับผู้สมัครสมาชิกสภาจากพรรคก๊กมินตั๋งที่พลาดการเลือกตั้งมาทำงานร่วมกัน หลี่ได้เปิดเผยอย่างตรงไปตรงมาในการสนับสนุนการประกาศเอกราชของไต้หวันจากจีน
หลี่เสียชีวิตเมื่ออายุ 97 ปี 197 วัน เป็นอดีตประธานาธิบดีไต้หวันที่มีอายุมากที่สุดในขณะที่มีชีวิตอยู่ และเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนที่มีชีวิตยืนยาวที่สุดเป็นอันดับสองรองลงจาก กู้ เหวยจวิน (Wellington Koo) ที่เสียชีวิตขณะมีอายุ 97 ปี 289 วัน
ไทม์เซิร์ฟเวอร์

ไทม์เซิร์ฟเวอร์ (Time Server) เป็นเซิร์ฟเวอร์ประเภทหนึ่งที่เป็นเครื่องใช้อ้างอิงเวลาของระบบเพื่อให้เวลาของคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องตรงกัน โดยจะทำการกำหนดผ่านทางโพรโทคอล Network Time Protocol (NTP) ในหลายองค์กรก็จะใช้การตั้งหรือกำหนดให้เซิร์ฟเวอร์เครื่องใดเครื่องหนึ่งเป็นไทม์เซิร์ฟเวอร์ของระบบ
หากเทียบกับเวลาที่ใช้กันจริง อาจจะอ้างถึงการเทียบเวลามาตรฐานกับกองทัพเรือ หรือก่อนเคารพธงชาติตอนเช้า
การที่คอมพิวเตอร์แต่ละเครื่องจะรับส่งข้อมูลหากันจะต้องมีเวลาในการอ้างอิง เพราะหากเวลาไม่ตรงกันหรือต่างกันมาก จะมีผลต่อการบันทึกข้อมูล (log) ที่ใช้ในการตรวจสอบ และอ้างอิงข้อมูล
หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล

| หม่อมหลวง อนงค์ นิลอุบล ท> จ. |
| --- | --- |
เกิด: หม่อมหลวงอนงค์ ชุมสาย 15 มีนาคม พ.ศ. 2461
เสียชีวิต: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 (104 ปี)
คู่สมรส: ผล นิลอุบล
บิดามารดา: หลวงเอนกนัยวาที (หม่อมราชวงศ์นารถ ชุมสาย) เจิม ชุมสาย ณ อยุธยา
หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล (ราชสกุลเดิม ชุมสาย; 15 มีนาคม พ.ศ. 2461 – 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565)[ต้องการอ้างอิง] นักวิทยาศาสตร์ด้านเคมีอินทรีย์ และผู้ร่วมบุกเบิกงานของสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ เป็นสุภาพสตรีที่บุกเบิกงานขององค์กรพัฒนาเอกชน จนได้รับฉายาว่า "มารดาแห่งเอ็นจีโอเมืองไทย"
ประวัติ

หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล (ราชสกุลเดิม ชุมสาย) เกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2460 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2461) เป็นธิดาของพันเอก หลวงเอนกนัยวาที (หม่อมราชวงศ์นารถ ชุมสาย)กับเจิม ชุมสาย ณ อยุธยา (สกุลเดิม ประจันราย) เป็นน้องสาวของหม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย และเป็นอาของ สุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม (สถาปัตยกรรมร่วมสมัย) ประจำปี พ.ศ. 2541 และ อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโทสาขาเคมีอินทรีย์จากมหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา สมรสกับผล นิลอุบล
หม่อมหลวงอนงค์มีผลงานสำคัญด้านการศึกษาและวิทยาศาสตร์ของไทย เป็นผู้บุกเบิกการพัฒนาสายพันธุ์พืชด้วยเคมีอินทรีย์ ที่สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ เคยเป็นประธานชมรมนักเรียนเก่าอิสราเอล (ปัจจุบันคือ มูลนิธิชมรมไทย-อิสราเอลในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี) และได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่น คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565[ต้องการอ้างอิง] สิริอายุ 104 ปี พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ พระราชทานโกศราชนิกูลพร้อมเครื่องประกอบเกียรติยศ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ณ ศาลา 100 ปี วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร และสวดพระอภิธรรมตั้งแต่วันที่ 26 พฤศจิกายน – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2565
ด้านการเมือง

หม่อมหลวงอนงค์มีบทบาทในการร่วมชุมนุมทางการเมืองกับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
การเป็นบุคคลไร้ความสามารถ

เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่ประกาศศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง เรื่องศาลมีคำสั่งให้ หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล เป็นคนไร้ความสามารถ และให้อยู่ในความอนุบาลของผานิช นิลอุบล
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2519 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2512 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2508 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
รางวัล

รางวัลศิษย์เก่าดีเด่น คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วัดบุปผารามวรวิหาร

| วัดบุปผารามวรวิหาร |
| --- | --- |
พระอุโบสถ

ชื่อสามัญ: วัดบุปผาราม, วัดดอกไม้
ที่ตั้ง: เลขที่ 293 ซอยอรุณอมรินทร์ 5 ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร 10600
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
เจ้าอาวาส: พระเทพญาณวัชราจารย์ (บรรจบ ตาที)
เว็บไซต์: http://www.watbuppha.org
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบุปผารามวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร คณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

วัดบุปผารามวรวิหาร สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ชื่อว่า วัดดอกไม้ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ต่อมาเป็นวัดร้าง ในสมัยรัชกาลที่ 3 ท่านผู้หญิงจันทร์ ภรรยาเอกของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) ได้ทำการปฏิสังขรณ์วัด เนื่องจากเป็นวัดใกล้บ้านท่าน ต่อมาปี พ.ศ. 2391 สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ เมื่อครั้งยังเป็นจมื่นไวยวรนาถและเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ (ขำ บุนนาค) เมื่อครั้งยังเป็นจมื่นราชามาตย์ ได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์ ท่านได้สร้างถาวรวัตถุสำคัญ ๆ ของวัดขึ้น คือพระอุโบสถ พระวิหาร ศาลาการเปรียญ กุฎีตึกโบราณ 2 ชั้นและชั้นเดียว รวมทั้งกำแพงวัด ในสมัยรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงช่วยในการบูรณะปฏิสังขรณ์ และพระราชทานนามใหม่ว่า วัดบุปผาราม
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2487 วัดบุปผารามถูกระเบิดทำลาย ทำให้พระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฎีตึกโบราณ และกำแพงวัด ได้รับความเสียหายยากแก่การซ่อมแซม เจ้าอาวาสในขณะนั้นพระธรรมวราลังการ (กล่อม อนุภาสเถระ) ได้ดำเนินการก่อสร้างพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฎี และกำแพงวัดขึ้นมาใหม่ วัดได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมา เนื่องจากย้ายสถานที่ก่อสร้างจากที่เดิม พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงได้เสด็จทรงเป็นประธานในพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2507
อาคารเสนาสนะ

พระอุโบสถมีผู้ออกแบบคือ หลวงวิศาลศิลปกรรม (เชื้อ ปัทมจินดา) มีขนาดยาว 27 เมตร กว้าง 14 เมตร ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบัน ตรงกลางเป็นรูปตรามหาสุริยมณฑลแบบไทย คือตราราชสีห์เทียมรถ ซึ่งเป็นตราประจำตัวของ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาสุริยวงศ์ ถัดมาเป็นรูปพระพุทธเจ้า 5 พระองค์ พื้นประดับกระจกสี ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นซุ้มทรงมหาพิชัยมงกุฎ เป็นสัญลักษณ์ในรัชกาลที่ 4 บานประตู้หน้าต่างไม้สัก ด้านนอกติดแผ่นทองแดงลายแกะสลักดุนปิดทองพื้นลายดอกพุดตาน ช่วงบนเป็นลายตราพระมหาพิชัยมงกุฎ ช่วงกลางเป็นลายตราบัวแก้ว ช่วงล่างเป็นลายเครื่องอิสริยยศของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาสุริยวงศ์และเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ หลังอุโบสถติดแผ่นทองแดงสลักดุตเรื่องมหาเวสสันดรชาดกทั้ง 13 กัณฑ์ ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย ลงรักปิดทอง ที่ฐานชั้นล่างมีรูปพระอัครสาวก (พระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ) เป็นพระหล่อ ลงรักปิดทอง นั่งพับเพียบประนมมือบนแท่งต่ำอยู่ข้างซ้ายข้างขวาของพระประธาน
ศาลาการเปรียญ สร้างใหม่พร้อมอุโบสถ มีชื่อศาลาว่า ศาลาสมเด็จ มีลักษณะสถาปัตยกรรมทรงไทย มีประดับ ช่อฟ้า ใบระกา
หางหงส์ หน้าบัน เป็นรูปตรามหาสุริยมณฑลแบบฝรั่ง คือรูปอาทิตย์มีรูปหน้าคนอยู่ตรงกลาง ทาสีทอง พื้นสีขาว ภายในศาลาประดิษฐานพระประธาน ปางมารวิชัยแบบพระพุทธชินราช
พระวิหารเป็นถาวรวัตถุแห่งเดียวในวัดที่ยังคงหลงเหลือ มีลักษณะสถาปัตยกรรมประยุกต์ผสมไทยจีน  อันเป็นพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3  มีตรามหาสุริยมณฑลแบบไทย (ราชสีห์เทียมรถ) อยู่ตรงกลางซุ้มประตูหน้าต่างเป็นลายปูนป้นปิดทอง ประดับกระจกสีรูปดอกพุดตาน มีตรามหาสุริยมณฑลแบบไทยเทิดมหาพิชยัมงกุฎอยู่ตรงกลาง ภายในวิหารเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพระพุทธประวัติ พระประธานเป็นพระปางมารวิชัย แบบพระพุทธชินราช มีพาไลและระเบียงล้อมมรอบพระวิหาร พาไลเขียนสีลายรดน้า ปิดทอง ระเบียงปูหินอ่อน
รายนามเจ้าอาวาส

พระอมรโมลี (นพ พุทธิสัณหเถระ ป.ธ. ๙)
พระวิเชียรมุนี (เดช)
พระวิเชียรมุนี (ภู่)
พระครูธีรานันทมุนี (สามป้าน)
พระธรรมวราลังการ (กล่อม อนุภาสเถร ป.ธ. ๕)
พระธรรมรัตนดิลก (อาคม อุตฺตโร ป.ธ.๗)
พระเทพญาณวัชราจารย์ (บรรจบ ตาที)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
พระประธานในพระอุโบสถ
หลวงพ่อบุปผา พระประธานในพระวิหาร
พระวิหาร
เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น

| เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น |
| --- | --- |
ใบปิดทางการของ เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น
แนว: โรแมนซ์ ดราม่า บอยส์เลิฟ
เค้าโครงจาก: เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น โดย นายพินต้า
กำกับโดย: ศิวัจน์ สวัสดิ์มณีกุล
แสดงนำ: ปาหุณ จิยะเจริญ ธนิก กุลการัญยวิชญ์ ชยกร จุฑามาศ พัทธดนย์ จันทร์เงิน ณภัทร พัชรชวลิต
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 12
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: จีเอ็มเอ็มทีวี สตูดิโอ วาบิ ซาบิ
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: วีทีวี จีเอ็มเอ็ม 25(ออกอากาศอีกครั้งเริ่มวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2 2564)
ออกอากาศ: 14 กันยายน ค.ศ. 2020 (2020-09-14) – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 (2020-11-30)
เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น (อังกฤษ:My Gear and Your Gown) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ในปี 2563 นำแสดงโดย ณฐริศร์ วรกรเลิศสิทธิ์ (มาร์ค),ธนิก กมลธรานนท์(ภวิน),ชยกร จุฑามาศ (เจเจ),พัทธดนย์ จันทร์เงิน (เฟียต) และ ณภัทร พัชรชวลิต (อั๋น)
กำกับการแสดงโดย ศิวัจน์ สวัสดิ์มณีกุล (นิว) ผู้กำกับเดียวกันกับซีรีส์ชื่อดังอย่างบังเอิญรัก และ ด้ายแดง อำนวยการผลิตโดย จีเอ็มเอ็มทีวี ร่วมกับ สตูดิโอ วาบิ ซาบิ เป็นซีรีส์เรื่องที่สามที่เปิดตัวทางวีทีวี ร่วมกับ จีเอ็มเอ็มทีวี,สตูดิโอ วาบิ ซาบิ และ ทีวี ธันเดอร์ ในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เริ่มออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2563 ทางแอปพลิเคชันวีทีวี ทุกวันจันทร์เวลา 18:00 น. (ตามเวลาไทย) และจบลงในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
เรื่องย่อ

หมอไป๋ (ธนิก กมลธรานนท์) นักศึกษาแพทย์ที่เคยเป็นอดีตหัวหน้าชมรมวิชาการของโรงเรียน จากเด็กหนุ่มแว่นหนาเตอะสู่นักศึกษาปีหนึ่งที่หล่อเหลาแถมยังถูกรับเลือกให้เป็นเดือนคณะแพทย์ ซึ่งเขาไม่เคยมั่นใจในหน้าตาของตัวเองและไม่เคยเชื่อในเรื่องของความรัก และ อิฐ (ณฐริศร์ วรกรเลิศสิทธิ์) นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์และอดีตหัวหน้าชมรมกีฬา เขาโดดเด่นท่ามกลางผู้คนเสมอ ด้วยที่ชมรมตั้งแต่สมัยมัธยมของทั้งสองคนไม่ค่อยลงรอยกันทำให้ทั้งคู่กลายเป็นคู่อริกันไปโดยปริยาย แต่โชคชะตาดันทำให้อิฐกลับมาเจอกันคู่อริเก่าเจ้าของต่างหูรูปกาวน์สีฝุ่นอีกครั้ง
นักแสดงและบทบาท

ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อนักแสดงและบทบาทที่ได้รับ :
นักแสดงและบทบาท > นักแสดงหลัก

ณฐริศร์ วรกรเลิศสิทธิ์ (มาร์ค) รับบท อิฐ
ธนิก กมลธรานนท์ (ภวิน) รับบท ไป๋
ชยกร จุฑามาศ (เจเจ) รับบท ว่าน
พัทธดนย์ จันทร์เงิน (เฟียต) รับบท เพียว
ณภัทร พัชรชวลิต (อั๋น) รับบท โฟร์ค
นักแสดงและบทบาท > นักแสดงสมทบ

นีร สุวรรณมาศ (นีร) รับบท โบว์
อินธิรา เจริญปุระ (ทราย) รับบท ครูวลัยลักษณ์
พลวัฒน์ มนูประเสริฐ (ต้อม) รับบท พ่อของไป๋
นิโคล เทริโอ (นิกกี้) รับบท แม่ของไป๋
อัมรินทร์ นิติพน (อ่ำ) รับบท พ่อของอิฐ
รัชนก แสง-ชูโต (นก) รับบท แม่ของอิฐ
ชลวรีย์ ชุติวัฒน์ขจรชัย (แอม) รับบท ไก่
วรรณวิมล เจนอัศวเมธี (จูน) รับบท แป้ง
นักแสดงและบทบาท > นักแสดงรับเชิญ

พัฐสิฏ เพิ่มพูลสวัสดิ์ (สุดยอด) รับบท นิคกี้ (ตอนที่ 3,10,11)
กฤตย์ ทรงสัมพันธ์ (คริส) รับบท คู่อริของเพียว (ตอนที่ 3)
ฐิติชญา ชิวปรีชา (โอลีฟ) รับบท จูน (ตอนที่ 4)
วนัส แสงเทียนประไพ ( มิกซ์) รับบท คนรักเก่าของเพียว (ตอนที่ 4)
ซาแมนท่า เมลานี่ โค้ทส์ (แซมมี่) รับบท พิธีกรการประกวดดาวเดือน (ตอนที่ 11)
เพลงประกอบซีรีส์

| ชือเพลง | ศิลปิน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| ถ้าเธอลองเป็นฉัน | วีรยุทธ จันทร์สุข (อาร์ม) |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น บน วีทีวี
เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น บน เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจีเอ็มเอ็มทีวี
หลิน อี้ซิน

| หลิน อี้ซิน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1985-11-05) 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 (39 ปี)  เมืองไถหนาน ไต้หวัน
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
ปีที่แสดง: ค.ศ. 2005─ปัจจุบัน
สังกัด: ซี่ฮวนอินเยว่เอ็นจอยมิวสิค
หลิน อี้ซิน (จีน: 林逸欣; อักษรโรมัน: Lin Yixin; เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985) หรือชื่ออังกฤษ ชาร่า หลิน (Shara Lin) เป็นทั้งนักแสดงและนักร้องชาวไต้หวัน และมีผลงานภาพยนตร์ครั้งแรกใน ค.ศ. 2009 ที่มีชื่อว่า เซี่ยเทียนเสียโจ้วชือ โดยรับบทเป็นนางเอกของเรื่อง
"ชาร่า หลิน" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับซาร่า หลิน อีกคนหนึ่ง ดูที่ หลิน ฉว่าง
ประวัติ

หลิน อี้ซิน ได้รับความสนใจในเว็บไซต์ยูทูบอย่างมาก จากการเล่นดนตรีพร้อมกันถึง 3 ชนิดในเพลงเดียว ซึ่งได้แก่ ไวโอลิน, กู่เจิง และเปียโน โดยมีผู้เข้าชมร่วมล้านรายภายในระยะเวลา 2 วัน และยังคงได้รับความสนใจเรื่อยมา โดยมีผู้แสดงความชื่นชมต่อคลิปดังกล่าวเป็นจำนวนมาก ตลอดจนได้รับความนิยมอย่างสูงในโซเชียลเน็ตเวิร์กของจีน
ผลงานด้านภาพยนตร์

Summer Times (2009)
Monga (2011)
I Love You So Much (2012)
Piano Trojan (2013)
A Good Wife 親愛的，我愛上別人了(2013)
Peace in Love (2014)
First Kiss (2014)
ผลงานด้านภาพยนตร์ > ผลงานด้านละครโทรทัศน์

| Year | English title | Mandarin title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | Better Man | 我的極品男友 | Wu Yi-an |  |
| 2017 | Taste of Life | 甘味人生 | Kai-shen |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

หลินอี้ซิน Lin Yixin ดาราไต้หวัน แสดงดนตรี 3 ชิ้น ใน 1 เพลง (ไทย)
林沙拉 Shara本人plurk
喜歡音樂 Enjoy Music เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หลิน อี้ซิน ที่เฟซบุ๊ก
林逸欣部落格
เส้นเวลาการสำรวจระบบสุริยะ

นี่คือ เส้นเวลาการสำรวจระบบสุริยะ เรียงตามวันปล่อยยานอวกาศ
ในช่วงทศวรรษ 1940

| ชื่อภารกิจ | วันที่เริ่มภารกิจ | รายละเอียดภารกิจ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
|  จรวดวี-2 | 24 ตุลาคม 1946 | จรวดลำแรกที่ถ่ายภาพโลกจากอวกาศ |  |
ช่วงทศวรรษ 1950

| ชื่อภารกิจ | วันที่เริ่มภารกิจ | รายละเอียดภารกิจ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
|  สปุตนิก 1 | 4 ตุลาคม 1957 | ยานอวกาศที่โคจรรอบโลกลำแรก |  |
|  สปุตนิก 2 | 3 พฤศจิกายน 1957 | โคจรรอบโลก, พร้อมสิ่งมีชีวิตตัวแรก คือ สุนัข ชื่อ ไลก้า |  |
|  เอ็กซ์พลอเรอร์ 1 | 1 กุมพาพันธ์ 1958 | เป็นยานที่โคจรรอบโลกเป็นลำแรกของสหรัฐอเมริกา, ยานลำนี้ได้ค้นพบ เข็มขัดการแผ่นรังสี แวน อัลเลน |  |
|  แวนการ์ด 1 | 17 มีนาคม 1958 | เป็นยานที่ยังคงโคจรรอบโลกอยู่ |  |
|  ลูนา 1 | 2 January 1959 | ยานที่โคจรผ่านดวงจันทร์ครั้งแรก |  |
|  ไพโอเนียร์ 4 | 3 March 1959 | ยานโคจรผ่านดวงจันทร์ |  |
|  ลูนา 2 | 12 September 1959 | เป็นยานที่ตั้งใจชนกับดวงจันทร์ครั้งแรก |  |
|  ลูนา 3 | 4 October 1959 | ยานโคจรผ่านดวงจันทร์และได้ถ่าย ภาพระยะไกลของด้านข้างดวงจันทร์ |  |