stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สันนิบาตฟุตบอลเฟรนช์เกียนา
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (CONCACAF) |
| --- | --- |
อเมริกาเหนือ (NAFU):  แคนาดา  เม็กซิโก  สหรัฐ 
อเมริกากลาง (UNCAF):  เบลีซ  คอสตาริกา  เอลซัลวาดอร์  กัวเตมาลา  ฮอนดูรัส  นิการากัว  ปานามา 
แคริบเบียน (CFU):  แองกวิลลา  แอนทีกาและบาร์บิวดา  อารูบา  บาฮามาส  บาร์เบโดส  เบอร์มิวดา  โบแนเรอ2  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  หมู่เกาะเคย์แมน  คิวบา  กือราเซา  ดอมินีกา  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เฟรนช์เกียนา1 2  กรีเนดา  กัวเดอลุป2  กายอานา1  เฮติ  จาเมกา  มาร์ตีนิก2  มอนต์เซอร์รัต  ปวยร์โตรีโก  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  แซ็ง-มาร์แต็ง2  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ซินต์มาร์เติน2  ซูรินาม1  ตรินิแดดและโตเบโก  เติกส์และเคคอส  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
 1 สมาชิกอเมริกาใต้แต่สังกัด CONCACAF และ CFU  2 สมาชิก CONCACAF เต็มรูปแบบ แต่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ FIFA
สเตฟานี โซสตัก

| สเตฟานี โซสตัก |
| --- | --- |

เกิด:  (1975-08-05) สิงหาคม 5, 1975 (49 ปี) Paris, France
ศิษย์เก่า: College of William & Mary
อาชีพ: Actress
ปีปฏิบัติงาน: 2003–present
บุตร: 2
สเตฟานี โซสตัก (ฝรั่งเศส: Stéphanie Szostak; เกิด 5 สิงหาคม พ.ศ. 2518) เป็นนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศสที่เริ่มอาชีพในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 โซสตักเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง The Devil Wears Prada, Dinner for Schmucks, Iron Man 3, และ R.I.P.D. โซสตักแสดงในซีรีส์ดราม่าดั้งเดิมของ USA Network เรื่อง Satisfaction และซีรีส์ ABC เรื่อง A Million Little Things
สำนักงานว่าด้วยยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติ

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ ณ เวียนนา
สถาปนา: 1997; 27 ปีที่แล้ว (1997)
ประเภท: สำนักงานเลขาธิการ
สถานะตามกฎหมาย: ดำเนินการอยู่
สํานักงานใหญ่: เวียนนา ประเทศออสเตรีย
หัวหน้า: Ghada Waly (ตั้งแต่ 2020)
องค์กรปกครอง: สำนักเลขาธิการสหประชาชาติ
เว็บไซต์: www.unodc.org
สำนักงานว่าด้วยยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติ (อังกฤษ: United Nations Office on Drugs and Crime, UNODC; ฝรั่งเศส: Office des Nations unies contre la drogue et le crime) เป็นสำนักงานของสหประชาชาติที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2540 โดยชื่อแรกสุดคือ หน่วยกำกับควบคุมยาเสพติดและอาชญกรรม โดยเป็นการรวมระว่างแผนโครงการควบคุมยาเสพติดสหประชาชาติ (UNDCP) และกองควบคุมเหตุอาชญกรรมและความยุติธรรมในอาชญกรรมในสำนักงานสหประชาชาติ ณ กรุงเวียนนา สำนักงานยังเป็นสมาชิกของกลุ่มพัฒนาแห่งสหประชาชาติ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักงานว่าด้วยยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติ ในปี พ.ศ. 2545ในปี พ.ศ. 2559-2560 สำนักงานมีงบประมาณถึง 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
About Us, United Nations Office on Drugs and Crime.
International Narcotics Control Board (INCB)
United Nations Rule of Law: The United Nations Office on Drugs and Crime เก็บถาวร 2014-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, on the rule of law work conducted by the United Nations Office on Drugs and Crime.
Organization of the United Nations Office on Drugs and Crime, Secretary-General's bulletin, ST/SGB/2004/6, 15 March 2004.
World Drug Report
Asia & Pacific Amphetamine-Type Stimulants Information Centre เก็บถาวร 2020-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – an extensive information source on Amphetamine-Type Stimulants in Asia managed by the United Nations Office on Drugs and Crime
UNODC Field Offices
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2

สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สอง (ฝรั่งเศส: Deuxième République française หรือ La IIe République) ชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (République française) เป็นการปกครองแบบสาธารณรัฐของฝรั่งเศสครั้งที่สอง ซึ่งดำรงอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1848 จนกระทั่งล่มสลายใน ค.ศ. 1852
ภายหลังจากความปราชัยครั้งสุดท้ายของนโปเลียน โบนาปาร์ตในยุทธการที่วอเตอร์ลู ฝรั่งเศสได้รับการสถาปนาขึ้นมาใหม่เป็นระบอบกษัตริย์ที่เรียกว่า การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง ภายหลังช่วงเวลาสั้นของความวุ่นวายการปฏิวัติใน ค.ศ. 1830 อำนาจราชสำนักได้กลับมาอีกครั้งและราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมได้ถูกสถาปนาขึ้น ราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมได้ปกครองภายใต้หลักการแนวคิดอนุรักษ์นิยมปานกลาง และปรับปรุงความสัมพันธ์กับสหราชอาณาจักร
ใน ค.ศ. 1848 ยุโรปได้ปะทุคลื่นการปฏิวัติครั้งใหญ่ ซึ่งประชาชนจำนวนมากได้ท้าทายผู้นำราชวงศ์ของตน  การจมอยู่ในคลื่นการปฏิวัติ ฝรั่งเศสได้เข้าสู่การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งได้ล้มล้างราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1  กลุ่มฝ่ายหัวรุนแรงและเสรีนิยมของประชาชนได้เรียกประชุมสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สองใน ค.ศ. 1848 ด้วยความพยายามที่จะฟื้นฟูคุณค่าของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่งในด้านสิทธิมนุษยชนและการปกครองตามรัฐธรรมนูญ พวกเขาจึงนำคำขวัญประจำของสาธารณรัฐที่หนึ่งมาใช้ นั่นคือ เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ สาธารณรัฐถูกรังควานด้วยแนวโน้มเผ่าพันธ์ุนิยมของกลุ่มชั้นนำ ได้แก่ ฝ่ายนิยมเจ้า โปรโตโซเชียลลิสต์ เสรีนิยม และอนุรักษ์นิยม ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ พระราชนัดดาของนโปเลียนนามว่า หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ได้สถาปนาตนเองเป็นบุคคลที่ต่อต้านกลุ่มผู้มีอำนาจที่ได้รับความนิยม เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1848 ภายใต้รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐที่สอง ประธานาธิบดีได้ถูกจำกัดให้ดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว
หลุยส์-นโปเลียนได้ทำการโค่นล้มสาธารณรัฐด้วยการก่อรัฐประหารใน ค.ศ. 1851 ได้ประกาศสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 และก่อตั้งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง
ประวัติ > การปฏิวัติฝรั่งเศส

บทความหลัก: การปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1848
สหภาพฝรั่งเศส

สหภาพฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Union française) เป็นกลุ่มประเทศอธิปไตยก่อตั้งโดยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สี่ เพื่อแทนที่ระบอบอาณานิคมของจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสที่มีอยู่เดิม หรือที่รู้จักกันในชื่อ "จักรวรรดิฝรั่งเศส" (Empire français) ถือเป็นจุดสิ้นสุดอย่างเป็นทางการของสถานะ "ชนพื้นเมือง" (indigène) ภายใต้ชาวฝรั่งเศสในพื้นที่อาณานิคม
องค์ประกอบ

สหภาพฝรั่งเศสประกอบไปด้วย 5 องค์ประกอบสำคัญดังนี้:
ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ รวมทั้งเฟรนช์แอลจีเรีย
อาณานิคม 'เก่า' ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นพื้นที่อินเดียตะวันตกของฝรั่งเศสในแถบแคริบเบียน ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นจังหวัดโพ้นทะเล ในปี ค.ศ. 1946: กัวเดอลุป, เฟรนช์เกียนา, มาร์ตีนิก, และเรอูว์นียง
อาณานิคม 'ใหม่' ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นดินแดนโพ้นทะเล: โกตดิวัวร์, ดาโฮมี, กินี, มอริเตเนีย, ไนเจอร์, เซเนกัล, เฟรนช์ซูดาน, อัปเปอร์วอลตา, คองโก, กาบอง, อุบังกุย-ชารี, ชาด, คอโมโรส, เฟรนช์อินเดีย, มาดากัสการ์, นิวแคลิโดเนีย, เฟรนช์พอลินีเซีย, แซ็งปีแยร์และมีเกอลง, เฟรนช์โซมาลีแลนด์
รัฐที่เกี่ยวข้อง: รัฐในอารักขาแห่งอินโดจีนฝรั่งเศส มีการคาดการณ์ว่ารัฐในอารักขาอื่น ๆ จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพฝรั่งเศส แต่ผู้ปกครองแห่งเฟรนช์โมร็อกโกและเฟรนช์ตูนิเซียปฏิเสธที่จะเป็นสมาชิกและไม่เคยเข้าร่วมเลย
ดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติ อาทิ เฟรนช์แคเมอรูนและเฟรนช์โตโกแลนด์ เป็นต้น
ประวัติ

ก่อนการก่อตั้ง สหภาพฝรั่งเศส ฝรั่งเศสมีอาณาจักรอาณานิคมขนาดใหญ่ซึ่งครอบคลุมดินแดนในแอฟริกา เอเชีย และมหาสมุทรแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ความต้องการเสรีภาพและอิสรภาพในหมู่ประชากรของอาณานิคมฝรั่งเศสเริ่มมีมากขึ้น อาณานิคมหลายแห่งเริ่มต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชและสิทธิในการปกครองตนเอง ส่งผลให้ฝรั่งเศสต้องหาวิธีที่จะรักษาความสัมพันธ์กับอาณานิคมของตนไว้ ในขณะที่ยังคงรักษาอิทธิพลและความร่วมมือกับดินแดนเหล่านั้น ทำให้สหภาพถูกบัญญัติในรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่4 มีผลบังคับใช้วันที่ 27 ตุลาคม 1946
สหภาพฝรั่งเศส ก่อตั้งขึ้นเพื่อรวมอาณานิคมและดินแดนโพ้นทะเลเข้ากับฝรั่งเศสในรูปแบบของความร่วมมือและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แทนที่จะปกครองด้วยอำนาจเด็ดขาดเหมือนในอดีต อย่างไรก็ตาม โครงสร้างนี้กลับไม่ได้รับการตอบสนองอย่างที่คาดหวัง:
1. ปัญหาความไม่เท่าเทียม: ฝรั่งเศสยังคงมีอำนาจเหนือดินแดนโพ้นทะเลและอาณานิคมอย่างเข้มงวด ทำให้เกิดความไม่พอใจในหมู่ประชากรของอาณานิคมที่รู้สึกว่าไม่ได้รับสิทธิและเสรีภาพอย่างเท่าเทียมกับประชากรในฝรั่งเศสการ
2. ต่อสู้เพื่อเอกราช: หลายอาณานิคมเริ่มต้นการต่อสู้เพื่ออิสรภาพ เช่น การปฏิวัติในเวียดนามและสงครามอิสรภาพในแอลจีเรีย ซึ่งกลายเป็นปัจจัยที่ทำให้ สหภาพฝรั่งเศส ล่มสลายอย่างรวดเร็วผลกระทบจาก
สหภาพฝรั่งเศส สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการในปี 1958 เมื่อมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐฝรั่งเศสครั้งที่5 และเปลี่ยนโครงสร้างการปกครองของฝรั่งเศสในอาณานิคมไปสู่รูปแบบของการให้เอกราชหรือความเป็นอิสระในระดับที่สูงขึ้นแก่ดินแดนโพ้นทะเล
ประเทศที่ถอนตัว

กัมพูชาถอนตัวในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1955
เวียดนามใต้ถอนตัวเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1955
ลาวถอนตัวเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1957
สเตฟาน เซสเซยง

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 สเตฟาน แซสเซญองเล่นให้แมวดำ
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Stéphane Porterfield Sessègnon
วันเกิด:   (1984-06-01) 1 มิถุนายน ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  Allahé, Benin
ส่วนสูง:  1.70 m (5 ft 7 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เกงเกลอเบอลิจี
หมายเลข:  84
สโมสรเยาวชน
2000–2003:  Requins de l'Atlantique
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2003–2004 |  Requins de l'Atlantique |  2 |  (0) |
| 2004–2006 |  เครแตย์ |  68 |  (10) |
| 2006–2008 |  เลอ มอง |  61 |  (6) |
| 2008–2011 |  ปารีส แซงต์-แชรแมงก์ |  77 |  (8) |
| 2011–2013 |  ซันเดอร์แลนด์ |  87 |  (17) |
| 2013–2016 |  เวสต์บรอมมิช อัลเบียน |  79 |  (8) |
| 2016–2018 |  มงเปอลีเย |  43 |  (3) |
| 2018– |  เกงเกลอเบอลิจี |  19 |  (5) |
ทีมชาติ‡
| 2004– |  เบนิน |  70 |  (21) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18 สิงหาคม 2018 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 4 กันยายน 2016 (UTC)
สเตฟาน เซสเซยง (ฝรั่งเศส: Stéphane Sessègnon, เกิด 1 มิถุนายน ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวเบนิน ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเกงเกลอเบอลีจี ในระดับเฟิร์ส ลีก ประเทศตุรกี
แหล่งข้อมูลอื่น

Stéphane Sessègnon club profile เก็บถาวร 2011-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at psg.fr
Stéphane Sessègnon French league stats at LFP.fr (ฝรั่งเศส)
ESPN Profile เก็บถาวร 2009-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Premier League profile เก็บถาวร 2012-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง

ระวังสับสนกับ แอฟริกากลาง
| สาธารณรัฐแอฟริกากลาง République centrafricaine (ฝรั่งเศส) Ködörösêse tî Bêafrîka (ซังโก) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: Unité, Dignité, Travail  (ฝรั่งเศส: "เอกภาพ ศักดิ์ศรี งาน")
เพลงชาติ: ลาเรอแนซ็องส์   
แสดงลูกโลกแสดงแผนที่ทวีปแอฟริกา
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: บังกี 4°22′N 18°35′E﻿ / ﻿4.367°N 18.583°E﻿ / 4.367; 18.583
ภาษาราชการ: ภาษาฝรั่งเศสและภาษาซังโก
การปกครอง: สาธารณรัฐ

• ประธานาธิบดี : โฟสแต็ง-อาร์ก็องฌ์ ตัวเดรา
• นายกรัฐมนตรี : Félix Moloua
 
เอกราช จาก ฝรั่งเศส

• วันที่ : 13 สิงหาคม พ.ศ. 2503
 
พื้นที่
• รวม: 622,984 ตารางกิโลเมตร (240,535 ตารางไมล์) (44)
• แหล่งน้ำ (%): 0
ประชากร
• 2557 ประมาณ: 4,709,000 (119)
• สำมะโนประชากร 2546: 3,895,150
• ความหนาแน่น: 7.1 ต่อตารางกิโลเมตร (18.4 ต่อตารางไมล์) (221)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2560 (ประมาณ)
• รวม: $ 3.395 พันล้าน
• ต่อหัว: $ 681
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2560 (ประมาณ)
• รวม: $ 1.992 พันล้าน
• ต่อหัว: $ 399
จีนี (2551): 56.3 สูง · 6
เอชดีไอ (2562):  0.397 ต่ำ · อันดับที่ 188
สกุลเงิน: ฟรังก์ซีเอฟเอ (XAF)
เขตเวลา: UTC+1 (WAT)
ขับรถด้าน: ขวามือ
รหัสโทรศัพท์: +236
รหัส ISO 3166: CF
โดเมนบนสุด: .cf
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง (ฝรั่งเศส: République centrafricaine; ซังโก: Ködörösêse tî Bêafrîka) หรือ ซ็องทราฟริก (ฝรั่งเศส: Centrafrique) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในแอฟริกากลาง มีอาณาเขตทางเหนือจรดประเทศชาด ทางตะวันออกจรดประเทศซูดาน ทางใต้จรดสาธารณรัฐคองโกและสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และทางตะวันตกจรดประเทศแคเมอรูน ตั้งอยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร และแบ่งลุ่มแม่น้ำคองโกจากทะเลสาบชาดและลุ่มแม่น้ำไนล์ขาว
ประวัติศาสตร์

ดินแดนนี้แต่เดิมเป็นดินแดนของชาวบันตู ต่อมาจึงกลายเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสชื่ออูบองกี-ชารี (Ubangi-Shari) โดยที่ปกครองโดยชาวฝรั่งเศสที่มีผลประโยชน์จากสวนไร่ และหลังจากที่ประกาศเอกราชเมื่อ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ในปีนี้เองทางแอฟริกากลางได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับจีน กลายเป็นศูนย์กลางของอิทธิพลจีน จนหลังจาก พ.ศ. 2508 ความสัมพันธ์กับจีนจึงเสื่อมลง นายฌ็อง-เบแดล บอกาซา ยึดอำนาจการปกครองเมื่อ พ.ศ. 2508 ประกาศตนเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิแอฟริกากลาง ต่อมา พ.ศ. 2519 บอกาซาหันมาปกครองประเทศแบบเผด็จการจนถูกโค่นล้มจากการรัฐประหารของฝ่ายตรงข้ามที่ได้รับความช่วยเหลือจากฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2522 นายดาวิด ดาโก เข้าสืบทอดตำแหน่งแทน ท่ามกลางวิกฤติเศรษฐกิจและความวุ่นวายภายในประเทศ ต่อมาจึงถูกรัฐประหารเมื่อ พ.ศ. 2524 โดยนายพลโกลิงบา และได้แต่งตั้งรัฐบาลพลเรือนใน พ.ศ. 2536 แต่ก็ยังไม่มีความมั่นคงทางการเมือง
สำนักข่าวลาว

| --- | --- |
ชื่อท้องถิ่น: ຂ່າວສານປະເທດລາວ อังกฤษ: Lao News Agency ฝรั่งเศส: Agence de presse lao
ชื่อโรมัน: Khaosan Pathet Lao (KPL)
อุตสาหกรรม: สื่อข่าว (News media)
ก่อตั้ง: 6 มกราคม 1968; 56 ปีก่อน (1968-01-06)
สำนักงานใหญ่: ประเทศลาว
เว็บไซต์: kpl.gov.la
ข่าวสารประเทศลาว หรือ สำนักข่าวลาว (ลาว: ຂ່າວສານປະເທດລາວ, อักษรโรมัน: Khaosan Pathet Lao; ย่อ: KPL) เป็นสำนักข่าว ของรัฐบาลลาว และควบคุมกิจการโดยพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศลาว สำนักข่าวลาวเริ่มต้นครั้งแรกโดยพรรคประชาชนปฏิวัติลาว เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1968 ในกรุงเวียงไชย และภายหลังเป็นสำนักข่าวอย่างเป็นทางการภายหลังคอมมิวนิสต์ ยึดอำนาจในปี ค.ศ. 1976
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

สำนักข่าวแห่งนี้มีการกล่าวถึงในภาพยนตร์ไทยเรื่อง บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม ซึ่งออกฉายใน พ.ศ. 2547 โดยปรากฏนักแสดงประกอบซึ่งรับบทเป็น "คำใส" ซึ่งเป็นผู้สื่อข่าวของสำนักข่าวแห่งนี้ โดยปรากฏในระหว่างเรื่องและช่วงท้ายของเรื่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข่าวสารประเทศลาว
BBC Laos Media
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
วิชาการ:  CiNii
สหพันธ์เทคบอลนานาชาติ

| --- | --- |
Fédération Internationale de Teqball

ชื่อย่อ: FITEQ
ประเภท: สหพันธ์กีฬา
ที่ตั้ง: บูดาเปสต์, ประเทศฮังการี
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทั่วโลก
สมาชิก  : 124 สหพันธ์สมาชิก
ประธาน: กาบอร์ บอร์ซานยี
ประธาน: วิคเตอร์ ฮุสซาร์
รองประธาน: เยอร์กี กัตเตียน
เลขาธิการ: มาริอุส ไวเซอร์ จูเนียร์
เว็บไซต์: FITEQ.org
สหพันธ์เทคบอลนานาชาติ (ฝรั่งเศส: Fédération Internationale de Teqball,FITEQ; อังกฤษ: International Teqball Federation) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาเทคบอลและพาราเทคบอล สหพันธ์เทคบอลนานาชาติมีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการแข่งขันระดับนานาชาติที่สำคัญของเทคบอล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เทคบอลชิงแชมป์โลก
สมาพันธ์เทคบอลนานาชาติก่อตั้งขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 หลังจากเริ่มมีกีฬาชนิดนี้ในปี พ.ศ. 2557 สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในบูดาเปสต์ ปัจจุบันมีสมาชิก 124 สหพันธ์ระดับชาติ
สมาพันธ์เทคบอลนานาชาติมีหน้าที่รับผิดชอบในการกำกับดูแลและการจัดการกีฬาเทคบอลในระดับสากล การพัฒนาและส่งเสริมเทคบอลทั่วโลก ประมวลกฎและข้อบังคับอย่างเป็นทางการของกีฬาเทคบอล สนับสนุนการจัดตั้งสหพันธ์แห่งชาติ การศึกษาและการพัฒนานักกีฬา ผู้ฝึกสอน และเจ้าหน้าที่ด้านเทคนิค อนุมัติการแข่งขันและกิจกรรมระดับชาติและนานาชาติ การสร้างและรักษาสถิติระดับโลก และการกำกับดูแล การจัดการ และการพัฒนากีฬาพาราเทคบอล
คณะกรรมการ

คณะกรรมการสหพันธ์เทคบอลนานาชาติประกอบด้วยประธานสหพันธ์เทคบอลนานาชาติ กาบอร์ บอร์ซานยี, ซึ่งเป็นผู้คิดค้นกีฬานี้ ผู้ร่วมก่อตั้งและรองประธานสหพันธ์เทคบอลนานาชาติ เยอร์กี กัตเตียน, ผู้ร่วมก่อตั้งเทคบอลและประธานสหพันธ์เทคบอลนานาชาติ วิคเตอร์ ฮุสซาร์, เลขาธิการทั่วไป มาริอุส ไวเซอร์ จูเนียร์ ทีมผู้บริหารนำโดย แมทธิว เซอร์เทน ผู้อำนวยการฝ่ายกีฬา
สมาชิกสหพันธ์

รายชื่อสมาชิกสหพันธ์
ปัจจุบันมีสมาชิกสหพันธ์เทคบอลแห่งชาติ 130 แห่งทั่วทั้งห้าทวีป
| แอฟริกา (39) | เอเชีย (31) | ยุโรป (30) | โอเชียเนีย (8) | แพนอเมริกา (22) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   แอลจีเรีย   เบนิน   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   สาธารณรัฐแอฟริกากลาง   ชาด   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อิเควทอเรียลกินี   เอสวาตินี   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เลโซโท   ไลบีเรีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   โตโก   ตูนิเซีย   แซมเบีย   ซิมบับเว |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บรูไน   กัมพูชา   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   เนปาล   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   เกาหลีใต้   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   อุซเบกิสถาน   เยเมน |   แอลเบเนีย   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   เช็กเกีย   เอสโตเนีย   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   ฮังการี   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   มอนเตเนโกร   มาซิโดเนียเหนือ   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สวิตเซอร์แลนด์   ยูเครน |   อเมริกันซามัว   หมู่เกาะคุก   กวม   นิวแคลิโดเนีย   นิวซีแลนด์   ปาปัวนิวกินี   ตูวาลู   วานูวาตู |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   บาฮามาส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   เบอร์มิวดา   แคนาดา   ชิลี   คอสตาริกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   จาเมกา   ปานามา   เปรู   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official web site of SportAccord
| ด ค กสหพันธ์กีฬาระหว่างประเทศ |
| --- | --- |
 สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติ  รายชื่อสหพันธ์กีฬาระหว่างประเทศ 
ASOIF (28) สหพันธ์โอลิมปิกฤดูร้อน:  FINA (กีฬาทางน้ำ)  WA (ยิงธนู)  WA (กรีฑา)  BWF (แบดมินตัน)  FIBA (บาสเกตบอล)  IBA (มวยสากล)  ICF (เรือแคนู)  UCI (จักรยาน)  FEI (ขี่ม้า)  FIE (ฟันดาบ)  FIH (ฮอกกี้)  FIFA (ฟุตบอล)  IGF (กอล์ฟ)  FIG (ยิมนาสติก)  IHF (แฮนด์บอล)  IJF (ยูโด)  UIPM (ปัญจกีฬาสมัยใหม่)  FISA (เรือพาย)  WR (รักบี้)  WS (เรือใบ)  ISSF (ยิงปืน)  ITTF (เทเบิลเทนนิส)  WT (เทควันโด)  ITF (เทนนิส)  WT (ไตรกีฬา)  FIVB (วอลเลย์บอล)  IWF (ยกน้ำหนัก)  UWW (มวยปล้ำ) 
AIOWF (7) สหพันธ์โอลิมปิกฤดูหนาว:  IBU (ทวิกีฬา)  FIBT (บอบสเลและสเกเลตัน)  WCF (เคอร์ลิง)  IIHF (ฮอกี้น้ำแข็ง)  FIL (ลูช)  ISU (สเกต)  FIS (สกี) 
ARISF (42) องค์กรที่รับรองโดยไอโอซี:  FAI (กีฬาทางอากาศ)  IFAF (อเมริกันฟุตบอล)  FIA (การแข่งรถ)  FIB (แบนดี้)  WBSC (เบสบอลและซอฟต์บอล)  FIPV (เปโลตาบาสก์)  WCBS (กีฬาบิลเลียด)  CMSB (boules)  WB (โบว์ลิ่ง)  WBF (บริดจ์)  ICU (เชียร์)  FIDE (หมากรุก)  UIAA (ปีนเขา)  ICC (คริกเกต)  WDSF (ลีลาศ)  FMJD (หมากฮอส)  IFF (ฟลอร์บอล)  WFDF (จานบิน)  WKF (คาราเต้)  IKF (คอร์ฟบอล)  ILSF (ช่วยชีวิต)  FIM (การแข่งจักรยานยนต์)  IFMA (มวยไทย)  INF (เนตบอล)  IOF (การนำทาง)  FIP (โปโล)  UIM (เรือเร็ว)  IRF (แร็กเกตบอล)  WS (กีฬาโรลเลอร์)  ISMF (สกีภูเขา)  IFSC (ปีนหน้าผา)  WSF (สควอช)  IFS (ซูโม่)  ISA (โต้คลื่น)  TWIF (ชักเย่อ)  CMAS (กีฬาใต้น้ำ)  FISU (กีฬามหาวิทยาลัย)  IWWF (สกีน้ำและเวกบอร์ด)  IWUF (วูซู) 
AIMS  (สมาชิกอิสระ ของกีฬาที่ได้รับ การยอมรับ) (20):  IAF (ไอกิโด)  IFBB (เพาะกาย)  ICSF (แคสติง)  WDF (ปาเป้า)  IDBF (เรือมังกร)  FMJD (หมากฮอส)  IFA (ฟิสต์บอล)  IGF (หมากล้อม)  IFI (สต็อกน้ำแข็ง)  JJIF (ยิวยิตสู)  FIK (เค็นโด)  WAKO (คิกบ็อกซิง)  FIL (ลาครอส)  WMF (มินิกอล์ฟ)  IPF (พาวเวอร์ลิฟติ้ง)  FIAS (แซมโบ)  FISav (ซาเวจ)  ISTAF (เซปักตะกร้อ)  ISFF (สุนัขลากเลื่อน)  ISTF (ซอฟท์เทนนิส)  CIPS (ตกปลา)  FITEQ (เทคบอล) 
สมาชิกสังเกตการณ์ ของ GAISF (13):  WAF (งัดข้อ)  WDA (ดอดจ์บอล)  FIFG (ฟุตกอล์ฟ)  IUKL (ยกเคตเทิลเบลล์)  IFP (โป๊กเกอร์)  IPSF (เต้นรูดเสา)  ITSF (ฟุตบอลโต๊ะ)  RLIF (รักบี้ลีก)  IPF (พาเดล) 
อื่น ๆ (22):  ARI (ออสเตรเลียนรูลส์ฟุตบอล)  IBA (บอดี้บอร์ด)  PBA (โบว์ล)  IBJJF (บราซิลเลียนยิวยิตสู)  IFBA (บรูมบอล)  WCF (โครเก)  IGAA (แกลิกฟุตบอลและเฮอร์ลิง)  IKF (กาบัดดี้)  IMMAF (ศิลปะการต่อสู้แบบผสม)  WMRA (วิ่งภูเขา)  IPSC (ยิงปืนรณยุทธ)  IQA (ควิดดิช)  IFMAR (รถบังคับวิทยุ)  IRF (โรเกน)  WSSF (วิ่งสโนว์ชู)  ISF (สกายรันนิ่ง)  WSSA (กีฬาสแต็ก)  ITPF (เต็นท์เพกกิ่ง)  FIT (ทัชฟุตบอล)  ITRA (วิ่งเทรล)  IAU (วิ่งอัลตรา) 
 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล  สมาพันธ์เวิลด์เกมส์นานาชาติ  สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติ
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส

สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส (โปรตุเกส: "Maria II de Portugal") (4 เมษายน ค.ศ. 1819 - 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1853) มีพระราชสมัญญา ผู้ให้การศึกษา (โปรตุเกส: "a Educadora") หรือ พระราชชนนีผู้ดีเลิศ (โปรตุเกส: "a Boa Mãe") ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งโปรตุเกส พระนางเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าเปดรูที่ 4 กับอาร์ชดัชเชสมาเรีย เลโอพ็อลดีเนอแห่งออสเตรีย อภิเสกสมรสครั้งแรกกับออกุสต์ เดอ โบฮาร์เนส์ ดยุคแห่งเลาช์เทนเบิร์ก ครั้งที่สองกับเจ้าชายแฟร์ดีนันท์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา พระนางครองราชสมบัติสองครั้ง ครั้งแรกเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2371 ครั้งที่สองเมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2377 - 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396
พระราชประวัติ

สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ทรงมีพระนามเมื่อแรกพระราชสมภพว่า มารีอา ดา กลอริอา ฌูอานา คาร์ลอตา ลีโอโพลดีนา ดา ครูซ ฟรันซิสกา ชาวิเยร์ ดี เปาลา อิซิดอรา มิเชลา กาบริเอลลา ฮาเฟลา กงซากา ดี ฮาบิสบูร์โก-ลอเรนา อี บรากังซา ที่รีโอเดจาเนโร พระองค์เป็นพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์โปรตุเกส และจักรพรรดิบราซิล พระเจ้าเปดรูที่ 4 หรือจักรพรรดิเปดรูที่ 1 กับ พระมเหสีพระองค์แรกอาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย พระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 เสด็จพระราชสมภพที่ รีโอเดจาเนโร บราซิล พระองค์จึงเป็นพระมหากษัตริย์ยุโรปพระองค์เดียวที่ทรงพระราชสมภพนอกทวีปยุโรป แม้ว่าพระองค์จะเสด็จพระราชสมภพในอาณานิคมของโปรตุเกสก็ตาม
วิกฤติสันตติวงศ์

เมื่อพระอัยกาของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2  พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส เสด็จสรรคตเมื่อ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2369 ก็เกิดวิกฤติในประเทศโปรตุเกส รัชทายาทขององค์กษัตริย์ เจ้าชายเปดรู ได้ประกาศอิสรภาพของบราซิล เมื่อ พ.ศ. 2365 และพระองค์ก็เป็นจักรพรรดิพระองค์แรก จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล พระมหากษัตริย์ยังมีโอรสองค์เล็กอีกองค์คือ พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส แต่พระองค์ก็ถูกเนรเทศในออสเตรีย หลังจากนำกองทัพเข้าต่อต้านระบอบการปกครองของพระบิดาของพระองค์และระบอบเสรีนิยม
ก่อนการสวรรคตของ พระเจ้าฌูเอาที่ 6 เจ้าหญิงอิซาเบล มารีอาแห่งโปรตุเกสได้รับการเสนอพระนามให้เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน จนกระทั่ง "ทายาทที่ถูกต้องกลับไปยังราชอาณาจักร" แต่พระองค์ก็ล้มเหลว ที่จะระบุว่าพระราชโอรสของพระองค์มีสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย เนื่องจากพระองค์หนึ่งเป็นจักรพรรดิแห่งบราซิล อีกพระองค์หนึ่งถูกเนรเทศ
ผู้คนส่วนใหญ่คิดว่าจักรพรรดิเปดรูที่ 1 นั้นคือทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ชาวบราซิลไม่ต้องการให้โปรตุเกสและบราซิลรวมกันอีกครั้ง ประเทศในยุโรปที่ได้รับภายใต้การปกครองของบราซิลเมื่อทั้งสองเป็นส่วนหนึ่งของ สหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ ซึ่งก่อตั้งโดยพระเจ้าฌูเอาที่ 6 ในระหว่างที่พำนักอยู่ที่รีโอเดจาเนโรจาก 2351 จนถึง 2363 ต่อมาพระองค์ทราบว่าผู้ที่สนับสนุนพระอนุชาของพระองค์จะนำพระเจ้ามิเกลมาครองบัลลังก์ จักรพรรดิเปดรูจึงตัดสินในหาทางเลือกที่ดีที่สุด สุดท้ายพระองค์จึงสละราชบัลลังก์ให้แก่ เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย พระราชธิดาพระองค์โต (ซึ่งมีพระชนมายุเพียง 7 พรรษา) พระองค์จะต้องอภิเษกสมรสกับ พระเจ้ามิเกล พระปิตุลาของพระองค์ ซึ่งจะต้องยอมรับกฎหมายเสรีนิยม และทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จนกว่าพระภาติยะจะโตพอที่จะครองราชย์ได้
พระเจ้ามิเกลทรงตกลงที่จะยอมรับ แต่เมื่อพระองค์เสด็จมาถึงโปรตุเกส พระองค์ก็โค่นราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 และยกเลิกรัฐธรรมนูญเสรีนิยม ในช่วงรัชสมัยของพระองค์มีแต่ความหวาดกลัว สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ได้เสด็จลี้ภัยไปยังที่ต่างๆ เช่นเดียวกับพระอัยกาของพระองค์ ที่กรุงเวียนนา ลอนดอน และปารีส
จักรพรรดิเปดรูที่ 1 สละราชบัลลังก์เมื่อ พ.ศ. 2374 ซึ่งครองราชย์ต่อโดยพระราชโอรส (และพระอนุชาของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล) และพระองค์ได้เข้าร่วมกองกำลังที่จงรักภักดีต่อสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ที่อะโซร์ส เพื่อทำสงครามกับพระเจ้ามิเกล และบังคับให้พระเจ้ามิเกลสละราชสมบัติในปี พ.ศ. 2377
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ครองราชย์ครั้งที่สอง เนื่องจากพระอนุชาของพระองค์ จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล และเจ้าหญิงรัชทายาท ถูกตัดสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ตามรัฐธรรมนูณมาตราที่ 91 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2378
รัชกาล

เมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2378 สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสในขณะที่ทรงมีพระชนมายุ 15 พรรษา กับออกุสต์ เดอ โบฮาร์เนส์ ดยุคแห่งเลาช์เทนเบิร์ก พระโอรสของเออแฌน เดอ โบอาร์แน พระราชนัดดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีโฌเซฟีน แต่เขาเสียชีวิตเพียงสองเดือนต่อมา ในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2378
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2379 พระองค์อภิเษกสมรสอีกครั้งกับเจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา ซึ่งพระองค์ก็ได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์พระราชสวามี ในปี พ.ศ. 2380 สอดคล้องกับกฎมณเทียรบาลของโปรตุเกสเมื่อเจ้าชายเปดรู ทายาทในราชบัลลังก์ประสูติ
ใน พ.ศ. 2385 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16 ส่งเครื่องบรรณาการมาถวายสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ด้วยดอกไม้ทองคำ
รัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 เกิดการจลาจลการปฏิวัติเมื่อ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2389 แต่ก็ถูกปราบปรามด้วยกองกำลังสนับสนุนพระมหากษัตริย์เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2390 และโปรตุเกสก็ยังต้องประสบปัณหากับการปฏิวัติยุโรปอีกในปี พ.ศ. 2391 รัชกาลสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 มีการจัดการทางด้านสาธารณสุขที่มุ่งเป้าไปที่การควบคุมโรคอหิวาตกโรคซึ่งกำลังระบาดไปทั่งประเทศ อีกทั้งพระองค์ยังพยายามยกระดับการศึกษาของโปรตุเกสทั้งประเทศอีกด้วย
หลังจากการตั้งครรภ์อย่างต่อเนื่อง และแพทย์ก็เตือนสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ถึงอันตรายจากการคลอดพระราชบุตรเกือบทุกปี  อย่างไรก็ตามพระองค์ไม่สนใจความเสี่ยงที่เป็นตัวการฆ่าแม่ที่เพิ่งเสียชีวิตจากภาวะแทรกซ้อนต่อการแท้งบุตรหลังจากเกิดจำนวนมากของเธอ "ถ้าฉันตาย ฉันก็จะตายที่ของฉัน" สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสกล่าวไว้ ในปี พ.ศ. 2396 พระองค์สวรรคตใน ลิสบอน ในขณะที่ให้กำเนิดพระโอรสพระองค์ที่ 11 ของพระองค์ เจ้าชายยูจีน ซึ่งเจ้าชายเองก็สิ้นพระชนม์ตามพระราชมารดาไป
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส พระองค์ทรงเป็นพระราชมารดาที่ดี และเป็นผู้ที่มีจิตใจดี พระองค์มักทำตามความเชื่อมันของพระองค์และพยายามช่วยเหลือประเทศของพระองค์ ภายหลังพระองค์ทรงได้รับการถวายสมัญญานามว่า "มารดาที่ดี"