stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกในยุคกลาง

สิ่งมหัศจรรย์ทั้งเจ็ดจัดเป็นสิ่งก่อสร้างของโลกสมัยกลาง ไม่ทราบแน่ชัดว่าใครได้กำหนดไว้ และรายการในยุคกลางก็ระบุไว้ไม่ตรงกัน แต่โดยมากจะยอมรับกับรายการต่อไปนี้
โคลอสเซียม สนามกีฬาแห่งกรุงโรม ประเทศอิตาลี
สุสานแห่งอเล็กซานเดรีย สุสานใต้ดินเมืองอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์
กำแพงเมืองจีน ประเทศจีน
สโตนเฮนจ์ ประเทศอังกฤษ
เจดีย์กระเบื้องเคลือบ เมืองหนานจิง ประเทศจีน
หอเอนเมืองปิซา ประเทศอิตาลี
ฮายาโซฟีอา แห่งคอนสแตนติโนเปิล (ปัจจุบันคือ นครอิสตันบูล) ประเทศตุรกี
โคลอสเซียม
สุสานแห่งอเล็กซานเดรีย
กำแพงเมืองจีน
สโตนเฮนจ์
เจดีย์กระเบื้องเคลือบ
หอเอนเมืองปิซา
ฮายาโซฟีอา
ในบางครั้งยังรวมในรายชื่อต่อไปนี้
ป้อมซิทาเดลเมืองไคโร ประเทศอียิปต์
อารามกลูว์นี ประเทศฝรั่งเศส
อาสนวิหารอีลี ประเทศอังกฤษ
ทัชมาฮาล ประเทศอินเดีย
ป้อมซิทาเดลเมืองไคโร
อารามกลูว์นี
อาสนวิหารอีลี
ทัชมาฮาล
7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคปัจจุบัน

มีการจัดทำรายการเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกปัจจุบันไว้หลายรายการ เช่น
กลุ่มวิศวกรโยธาแห่งสหรัฐอเมริกาได้รวบรวมรายชื่อของเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ในโลกยุคปัจจุบันไว้ดังนี้
อุโมงค์รถไฟใต้ทะเล ประเทศอังกฤษ-ฝรั่งเศส
ซีเอ็น ทาวเวอร์ ประเทศแคนาดา
เขื่อนอิไตปู ประเทศบราซิล-ปารากวัย
ตึกเอ็มไพร์สเตต ประเทศสหรัฐอเมริกา
เดลต้า เวิร์ค ประเทศเนเธอร์แลนด์
สะพานโกลเดนเกต ประเทศสหรัฐอเมริกา
คลองปานามา ประเทศปานามา
ด้านมูลนิธิ New7Wonders จัดระเบียบการริเริ่มนิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์ ซึ่งได้เปิดเผยรายการเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกที่มาจากการสอบถามความเห็นดังนี้
ชีเชนอิตซา
กริชตูเรเดงโตร์
กำแพงเมืองจีน
มาชูปิกชู
เปตรา
โคลอสเซียม
ทัชมาฮาล
โรงแรมเพนนินซูล่า

| โรงแรมเพนนินซูลา กรุงเทพฯ The Peninsula Bangkok |
| --- | --- |
โรงแรมเพนนินซูลา กรุงเทพฯ  ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: 333 ถนนเจริญนคร แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร 10600  ประเทศไทย
พิกัด: 13°43′32″N 100°30′58.9″E﻿ / ﻿13.72556°N 100.516361°E﻿ / 13.72556; 100.516361
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2540
เปิดตัว: พฤศจิกายน พ.ศ. 2541
การใช้งาน: โรงแรม ร้านอาหาร
ความสูง
หลังคา: 151 เมตร (495 ฟุต)
ชั้นสูงสุด: 178 เมตร
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 40 ชั้น ห้องพัก 370 ห้อง ห้องสวีท 4 ห้อง ร้านอาหาร 4 ร้าน
เจ้าของ: บริษัทเดอะฮ่องกงแอนด์เซี่ยงไฮ้ โฮลดิ้ง จำกัด
อ้างอิง: http://bangkok.peninsula.com/en/default
โรงแรมเพนนินซูลา กรุงเทพฯ (อังกฤษ: The Peninsula Bangkok) คือโรงแรมหรูแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ ตั้งอยู่ที่ถนนเจริญนคร ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา โรงแรมเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มโรงแรมเพนนินซูลาซึ่งตั้งอยู่ในฮ่องกง เจ้าของคือ บริษัท โรงแรมฮ่องกงและเซี่ยงไฮ้ จำกัด โรงแรมเพนนินซูลา กรุงเทพฯ ได้รับรางวัลมาอย่างมากมายสำหรับความหรูหรา รวมถึงโรงแรมอันดับหนึ่งของโลกและอันดับหนึ่งของเอเชียและโรงแรมที่ดีที่สุดในกรุงเทพฯ เนื่องจากโครงสร้างที่มีรูปร่างเป็นตัวดับเบิลยู ทำให้แขกทุกคนสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของแม่น้ำทั้ง 370 ห้องของโรงแรม
อนึ่ง ในอดีตเครือโรงแรมเพนนินซูล่าเคยเข้ามาดำเนินการธุรกิจโรงแรมริมถนนราชดำริ ซึ่งในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงแรมอนันตรา สยาม กรุงเทพฯ
ลักษณะเด่นของโรงแรม

หนึ่งในลักษณะเด่นของโรงแรมคือ สถานที่ตั้งของโรงแรมที่สะดวกในการเดินทาง สู่ย่านธุรกิจ ศูนย์การค้า และสถานท่องเที่ยวอีกหลายแห่งใจกลางเมืองกรุงเทพฯ โรงแรมฯมีบริการเฮลิคอปเตอร์, บริการรถลีมูซีนด้วยรถยนต์โรสรอยล์และรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยูซีรีส์ 7 จัดการขนส่งผู้โดยสารจากสนามบินหลัก 2 แห่งของกรุงเทพฯ (สนามบินสุวรรณภูมิและสนามบินดอนเมือง)  นอกจากนี้โรงแรมฯยังมีบริการรถตุ๊กตุ๊กและเรือข้ามฟากไว้บริการแขกอีกด้วย โรงแรมยังมีห้องอาหาร 5 ร้าน ได้แก่ เหม่ยเจียง ซึ่งบริการอาหารจีนกวางตุ้ง ทิพย์ธาราซึ่งบริการอาหารไทย ร้านริเวอร์คาเฟ่ แอนด์ เทอเรสซ์ในเมนูอาหารนานาชาติ และห้องอาหารเดอะ ล็อบบี้
ลักษณะเด่นของโรงแรม > ศูนย์ฟิตเนส

สปาของโรงแรมเสนอการดูแลร่างกายอย่างเต็มที่ การนวด และการบำรุงผิวหน้า ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 สปาได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งในสิบสปาแห่งเอเชีย และใน พ.ศ. 2558 สปาได้รับเลือกเป็นอันดับ 1 โดยนิตยสารแทรฟเวิล แอนด์ ไลเซอร์ (Travel and Leisure Magazine) บนพื้นล่างของโรงแรมมีสระว่ายน้ำสามระดับขนาด 88 เมตร ริมฝั่งของแม่น้ำเจ้าพระยา สิ่งอำนวยความสะดวกรวมถึงห้องอบไอน้ำ ซาวน่า สระน้ำวน และสระแช่ตัว และห้องฟิตเนส
ดูเพิ่ม

ตึกระฟ้า
โรงแรมในประเทศไทย
รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

The Peninsula Bangkok (โรงแรมเพนนินซูล่า กรุงเทพฯ)
การจัดงานแต่งงานที่โรงแรมเพนนินซูล่า
Wedding Journey เปิดประตูจุดเริ่มต้นของการเดินทางแห่งความรัก
| ด ค กตึกระฟ้าในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งพระนคร |  ตึกใบหยก 2  สเตท ทาวเวอร์  โรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ และบางกอก คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์  เดอะเม็ท  เอ็มไพร์ทาวเวอร์  จิวเวอร์รี่ เทรด เซ็นเตอร์  เดอะ พาโน  ไชน่า รีซอร์สเซส ทาวเวอร์  มิลเลนเนียม เรสซิเดนซ์  เซ็นทรัลเวิลด์ ออฟฟิสเศส  แกรนด์ เซ็นเตอร์ พอยท์ ราชดำริ  อับดุลราฮิม เพลส  สาทรสแควร์  เทอร์มินอล 21 อโศก  จัตุรัสจามจุรี  ตึกช้าง  โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล กรุงเทพ  อมันตา ลุมพินี  เอ็ม สีลม  คิง เพาเวอร์ มหานคร  โฟร์ซีซันส์ ไพรเวท เรสซิเด้นซ์ กรุงเทพฯ  วันซิตี้เซ็นเตอร์  วัน แบงค็อก ทาวเวอร์  เดอะ เรสซิเดนเซส แอท ดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค  |  |
| ฝั่งธนบุรี |  เดอะ ริเวอร์ ทาวเวอร์ เอ  สินสาธร ทาวเวอร์  โรงแรมเพนนินซูล่า  ไอคอนสยาม  ธนาคารกสิกรไทย สำนักถนนราษฎร์บูรณะ  |  |
| ดูเพิ่ม |  รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย  รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในโลก  รายชื่อตึกที่ใหญ่ที่สุดในโลก  รายชื่อเมืองที่มีตึกระฟ้ามากที่สุดในโลก  |  |
 ตัวเอียง หมายถึงตึกระฟ้าที่อยู่ในระหว่างก่อสร้างหรือระหว่างการเตรียมการก่อสร้าง
ฮังโงโรชิ

โบตาโมจิ ที่ทำจากข้าวที่เป็นฮังโงโรชิ
ฮังโงโรชิ (ญี่ปุ่น: はんごろし; โรมาจิ: hangoroshi) เป็นคำที่ใช้เรียกข้าวที่ถูกบดครึ่งหนึ่งจนเหลือเพียงเมล็ดข้าว นอกจากนี้ยังอาจใช้เรียก โอฮางิ หรือ โบตาโมจิ ที่ทำโดยข้าวในรูปของฮังโงโรชิด้วย เป็นที่รู้จักในฐานะวิธีการทำคิริตัมโปะ ถ้าข้าวถูกบดจนหมดจะเรียกว่า มินาโงโรชิ (みなごろし)
อำเภอดูงุน

| อำเภอดูงุน |
| --- | --- |
 อำเภอของมาเลเซีย
Daerah Dungun
การถอดเสียงภาษาอื่น ๆ
 • ยาวี: دوڠون‎
 • จีน: 龙运县
 • ทมิฬ: டுங்குன்
   ธง
ที่ตั้งของ อำเภอดูงุน ในรัฐตรังกานู
อำเภอดูงุนที่ตั้งของ อำเภอดูงุน ในประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 4°45′N 103°25′E﻿ / ﻿4.750°N 103.417°E﻿ / 4.750; 103.417
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  รัฐตรังกานู
ได้สถานะอำเภอ: 1 มกราคม ค.ศ. 1974
ได้สถานะเขตเทศบาล: 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2008
ศูนย์กลาง: กัวลาดูงุน
รัฐบาลท้องถิ่น: สภาเขตเทศบาลดูงุน
การปกครอง
 • นายอำเภอ: ยาซิม อาวัง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,735.03 ตร.กม. (1,056.00 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 154,932 คน
 • ประมาณ (2014): 170,000 คน
 • ความหนาแน่น: 57 คน/ตร.กม. (150 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (MST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่มี)
รหัสไปรษณีย์: 23xxx
รหัสโทรศัพท์: +6-09-6
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: T
ตัวเมืองดูงุน
อำเภอดูงุน (มลายู: Daerah Dungun) เป็นอำเภอในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย โดยมีเมืองกัวลาดูงุนเป็นเมืองหลวง
กัวลาดูงุนเคยเป็นเมืองเหมืองเหล็กในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 โดยตั้งเหมืองในบูกิตเบอซีที่อยู่ทางตะวันตก ในขณะที่กัวลาดูงุนทำหน้าที่เป็นท่าเรือขนส่งแร่ ระหว่างสองเมืองนี้เชื่อมโดยทางรถไฟ
"ยุคทอง" ของบริเวณนี้สิ้นสุดลงในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 เมื่อเหมืองถูกปิดลง ทำให้บริการรถไฟต้องหยุดลง และบริษัทต่าง ๆ ออกจากบริเวณนี้ สถาปัตยกรรมอังกฤษและรอยคลื่นบนภูเขาถูกเปลี่ยนเป็นที่อยู่อาศัยอสังหาริมทรัพย์ของเฟลดากับต้นปาล์มน้ำมัน ส่วนกัวลาดูงุนกลายเป็นเมืองริมชายหาดของรัฐตรังกานู โดยมีตลาดนัดกลางคืนเปิดขายทุกวันพฤหัสบดี
เขตการปกครอง

อำเภอดูงุนแบ่งออกเป็น 11 มูกิม ได้แก่:
อาบัง
เบอซล
เจอไง
เจอราเงา
กัวลาดูงุน
กัวลาปากา
กุมไป
ปาซีร์ราจา
ราเซา
ซูรา
ฮูลูปากา
ดูเพิ่ม

อำเภอของมาเลเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กอำเภอของประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 ★ อำเภอที่มีสถานะเทศบาล  ☆ อำเภอที่มีสถานะนคร 
รัฐกลันตัน:  บาจก  กัวมูซัง  เจอลี  ★โกตาบารู  กัวลาไกร  เขตปกครองตนเองโลจิง (กึ่งอำเภอ)  มาจัง  ปาซีร์มัซ  ปาซีร์ปูเตะฮ์  ตานะฮ์เมระฮ์  ตุมปัต 
รัฐเกอดะฮ์:  บาลิง  บันดาร์บาฮารู  ☆โกตาเซอตาร์  ★กัวลามูดา  ★กูบังปาซู  ★กูลิม  ★ลังกาวี  ปาดังเตอรัป  เปินดัง  ☆โปกกเซอนา  ซิก  ยัน 
รัฐซาบะฮ์:  บิวฟอร์ต  เบอลูรัน  กาลาบากัน  เกอนีเงา  กีนาบาตางัน  โกตาเบอลุด  ☆โกตากีนาบาลู  โกตามารูดู  กัวลาเปอญู  กูดัต  กูนัก  ลาฮัดดาตู  นาบาวัน  ปาปาร์  เปอนัมปัง  ปูตาตัน  ปีตัซ  ราเนา  ★ซันดากัน  เซิมโปร์นา  ซีปีตัง  ตัมบูนัน  ★ตาเวา  เตอลูปิด  เตอนม  โตงด  ตัวรัน 
รัฐซาราวัก:  ★อาซาจายา  เบา  เบอลากา  เบอลูรู  เบอตง  ★บินตูลู  บูกิตมาบง  ดาลัต  ดาโร  เกิดง  จูเลา  กาบง  กาโนวิต  กาปิต  ☆กูจิง  ลาวัซ  ลิมบัง  ลิงกา  ลูบกอันตู  ลุนดู  มารูดี  มาตู  เมอราดง  ☆มีรี  มูกะฮ์  ปากัน  ปันตู  ปูซา  ★ซามาราฮัน  ซาราตก  ซารีเกอี  เซอเบาฮ์  เซอบูเยา  เซอลาเงา  เซอเรียน  ★ซีบู  ซีบูรัน  ซีมุนจัน  ซง  ซรีอามัน  ซูบิซ  ตันจุงมานิซ  ตาเตา  เตอเบอดู  เตอลังอูซัน 
รัฐเซอลาโงร์:  ★กมบัก  ★ฮูลูลางัต  ★ฮูลูเซอลาโงร์  ★☆กลัง  ★กัวลาลางัต  ★กัวลาเซอลาโงร์  ☆เปอตาลิง  ซาบักเบอร์นัม  ★เซอปัง 
รัฐตรังกานู:  เบอซุต  ★ดูงุน  ฮูลูเตอเริงกานู  ★เกอมามัน  ☆กัวลาเนอรุซ  ☆กัวลาเตอเริงกานู  มารัง  เซอตียู 
รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน:  เจอเลอบู  ★เจิมปล  กัวลาปีละฮ์  ★พอร์ทดิกสัน  เริมเบา  ☆เซอเริมบัน  ตัมปิน 
รัฐปะลิส: ไม่มี (★กางาร์)
รัฐปะหัง:  ★เบินตง  เบอรา  ที่สูงแคเมอรอน  เจอรันตุต  ☆กวนตัน  ลีปิซ  มารัน  เปอกัน  เราบ์  รมปิน  ★เตอเมอร์โละฮ์ 
รัฐปีนัง:  ☆เซอเบอรังเปอไรกลาง  ☆เซอเบอรังเปอไรเหนือ  ☆เกาะปีนังตะวันออกเฉียงเหนือ  ☆เซอเบอรังเปอไรใต้  ☆เกาะปีนังตะวันตกเฉียงใต้ 
รัฐเประ:  ★บากันดาตุก  บาตังปาดัง  ★ฮีลีร์เปรัก  ฮูลูเปรัก  กัมปาร์  เกอเรียน  ☆กินตา  ★กัวลากังซาร์  ★ลารุต มาตัง และเซอลามา ((กิ่งอำเภอ))  ★มันจุง  มูอัลลิม  เปรักเตองะฮ์ 
รัฐมะละกา:  ★อาโลร์กาจะฮ์  ★จาซิน  ☆★เมอลากากลาง 
รัฐยะโฮร์:  ★บาตูปาฮัต  ☆โจโฮร์บะฮ์รู  ★กลวง  ★โกตาติงกี  ★กูไล  เมอร์ซิง  ★มัวร์  ★ปนเตียน  ★เซอกามัต  ตังกัก 
☆กัวลาลัมเปอร์ ลาบวน และปูตราจายา เป็นดินแดนสหพันธ์ที่ไม่มีเขตปกครองระดับอำเภอ ตัวเอียง หมายถึงอำเภอที่จัดเป็นอำเภอใหม่ ณ ค.ศ. 2019
เขตการปกครองของอำเภอดูงุน
ตัวสำรอง (ฟุตบอล)

ประเภทผู้เล่นในกีฬาฟุตบอล
ม้านั่งตัวสำรองของทีมชาติอาร์เจนตินา
ในฟุตบอล ตัวสำรอง (อังกฤษ: substitute) คือผู้เล่นที่ได้รับการพาลงสนามระหว่างการแข่งเพื่อสับเปลี่ยนกับนักฟุตบอลที่มีอยู่ โดยทั่วไปการเปลี่ยนตัวจะทำเพื่อทดแทนผู้เล่นที่เหนื่อยล้าหรือได้รับบาดเจ็บ หรือผู้ที่ทำผลงานได้ไม่ดี หรือด้วยเหตุผลทางกลยุทธ์ (เช่น การส่งสไตรเกอร์เข้ามาแทนที่กองหลัง) โดยนักฟุตบอลที่รับการเปลี่ยนตัวระหว่างการแข่งจะไม่มีส่วนร่วมในเกมอีกต่อไป ในเกมที่เล่นภายใต้กติกาฟุตบอลของคณะกรรมการสมาคมฟุตบอลระหว่างประเทศ
ตัวสำรองได้รับการเพิ่มอย่างเป็นทางการในกติกาฟุตบอลเมื่อ ค.ศ. 1958 ซึ่งก่อนหน้านี้เกมส่วนใหญ่เล่นโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ โดยมีข้อยกเว้นเป็นครั้งคราวในกรณีที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือนักฟุตบอลมาการแข่งไม่ตรงเวลา
จำนวนตัวสำรองเพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป เช่นเดียวกับจำนวนผู้เล่นสำรองที่ได้รับอนุญาตให้ได้รับการเสนอชื่อ โดยเป็นเรื่องปกติที่เกมอนุญาตให้มีการเปลี่ยนตัวได้สูงสุด 5 คน ซึ่งการแข่งบางรายการอนุญาตให้มีการเปลี่ยนตัวเพิ่มเติมเมื่อเล่นในช่วงต่อเวลาพิเศษ อนึ่ง มี "โอกาสในการเปลี่ยนตัว" สูงสุด 3 ครั้งให้แก่แต่ละทีมในช่วงเวลาปกติ และโอกาสพิเศษในช่วงต่อเวลาพิเศษ การเปลี่ยนตัวสามารถทำได้ในช่วงพักครึ่งเวลาระหว่างช่วงปกติและช่วงต่อเวลาพิเศษ รวมถึงช่วงพักเต็มเวลา (ก่อนเริ่มช่วงต่อเวลาพิเศษ) แต่ไม่นับเป็นโอกาสในการเปลี่ยนตัว นอกจากนี้ ยังมีข้อกำหนดในการเปลี่ยนตัวเพิ่มเติมนอกเหนือจากขีดจำกัดใด ๆ ก็ตามของแมตช์ที่กำลังดำเนินอยู่ เพื่อใช้สำหรับผู้เล่นที่สมองกระทบกระเทือนโดยเฉพาะ
โดยทีมต่าง ๆ เลือกผู้เล่นสำรองจากชุดตัวสำรองที่เลือกไว้ล่วงหน้า โดยนักฟุตบอลเหล่านี้มักจะนั่งอยู่ในเขตเทคนิคร่วมกับโค้ช และว่ากันว่า "อยู่ตรงม้านั่ง" เมื่อตัวสำรองเข้าสู่สนามแข่ง จะมีการกล่าวว่าได้เข้ามาหรือพามาแล้ว ในขณะที่นักฟุตบอลที่พวกเขากำลังเปลี่ยนตัวกำลังออกมา หรือพามา หรือทดแทน กลุ่มผู้เล่นสำรองนี้ยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในการแข่งส่วนใหญ่ ซึ่งปัจจุบันอนุญาตให้สำรองได้ 5, 7 หรือ 9 คน ในขณะที่ในการแข่งระดับนานาชาติ เป็นเรื่องปกติที่ผู้เล่นทุกคนที่ได้รับเลือกในทีมทัวร์นาเมนต์ (ปกติจะมีผู้เล่นทั้งหมด 23 คน) จะเป็นตัวสำรองที่มีสิทธิ์ หากพวกเขาจะไม่ถูกระงับจากเกม
ทั้งนี้ ผู้เล่นที่ได้รับการกล่าวขานว่าลงสนามบ่อยครั้งหรือทำประตูสำคัญในฐานะตัวสำรอง มักเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "ซูเปอร์ซับ" (super sub)
ประวัติ

ต้นกำเนิดของตัวสำรองฟุตบอลย้อนกลับไปอย่างน้อยต้นคริสต์ทศวรรษ 1860 โดยเป็นส่วนหนึ่งของเกมฟุตบอลโรงเรียนรัฐบาลอังกฤษ การใช้คำว่าตัวสำรองเดิมในฟุตบอลคือการอธิบายถึงการแทนที่ผู้เล่นที่ไม่มาเข้าร่วมการแข่ง ตัวอย่างเช่น ใน ค.ศ. 1863 รายงานการแข่งระบุว่า: "ทีมฟุตบอลชาร์เตอร์เฮาส์ลงแข่งในวิหารคดกับคาร์ทูเซียนส์เก่าบางคน แต่ผลจากการไม่ปรากฏตัวของบางคนที่คาดหวังไว้ จึงจำเป็นต้องจัดหาตัวสำรองสามคน" การเปลี่ยนผู้เล่นที่ขาดไปเกิดขึ้นในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1850 เช่น จากวิทยาลัยอีตัน ซึ่งใช้คำว่าเหตุฉุกเฉิน ทั้งนี้ การอ้างอิงถึงผู้เล่นที่ทำหน้าที่เป็น "ตัวสำรอง" จำนวนมากเกิดขึ้นในการแข่งในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1860 โดยไม่ได้ระบุว่าสิ่งเหล่านี้เป็นการทดแทนผู้เล่นที่หายไปหรือผู้เล่นที่ได้รับบาดเจ็บระหว่างการแข่ง
แม้ว่าการเปลี่ยนตัวผู้เล่นระหว่างการแข่งจะได้รับการเพิ่มเข้าไปในกติกาฟุตบอลเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1958 แต่ก่อนหน้านี้ก็มีการบันทึกกรณีต่าง ๆ ที่อนุญาตให้มีการเปลี่ยนตัวผู้เล่นเช่นกัน อย่างการแข่งกระชับมิตรระหว่างสโมสรฟุตบอลแลนเซอล็อตและสโมสรฟุตบอลครอสฮิลที่กลาสโกว์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1875 มีการพบว่าผู้เล่นของแลนเซอล็อตได้รับบาดเจ็บ และทีมครอสฮิล "อนุญาตให้พวกเขาส่งผู้เล่นใหม่ลงสนามแทน" ส่วนการใช้ตัวสำรองในแมตช์การแข่งขันครั้งแรกสุดที่ทราบกันเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1885 เมื่อสโมสรล็อกวูดบราเธอส์ใช้ตัวสำรองในการแข่งเอฟเอคัพรอบแรกนัดรีเพลย์กับสโมสรฟุตบอลนอตส์เรนเจอส์ หลังจากเอฟ. เบรียส์ ผู้เป็นกองกลางได้รับบาดเจ็บที่ขาหัก
การใช้ตัวสำรองครั้งแรกในการแข่งฟุตบอลนานาชาติเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1889 ในแมตช์ระหว่างเวลส์กับสกอตแลนด์ที่เมืองเรกเซิม โดยจิม เทรนเนอร์ ผู้รักษาประตูคนแรกของเวลส์ไม่สามารถมาลงเล่นได้ ทำให้อัลฟ์ พิว ผู้รักษาประตูสมัครเล่นของเวลส์ ลงสนามเป็นตัวจริงและลงเล่นไปประมาณ 20 นาที จนกระทั่งแซม กิลลัม มาถึง และเข้ามาแทนที่เขา ส่วนใน ค.ศ. 1940 ในแมตช์ระหว่างปาเลสไตน์ในอาณัติกับเลบานอน สวี ฟุคส์ ซึ่งเซ็นเตอร์ฮาล์ฟของปาเลสไตน์ในอาณัติได้รับการเปลี่ยนตัวออกในช่วงพักครึ่งจากโลเนีย ดโวริน หลังจากได้รับบาดเจ็บ นอกจากนี้ ในช่วงคัดเลือกฟุตบอลโลก 1954 ฮอสท์ เอ็คเคิล จากเยอรมนี ยังได้รับการบันทึกว่าถูกแทนที่โดยริชชาร์ท ก็อทติงเงอร์ ในการแข่งกับซาร์ลันท์เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1953 ส่วนการใช้ตัวสำรองในการแข่งฟุตบอลโลกนั้นไม่ได้รับอนุญาตจนกระทั่งในการแข่ง ค.ศ. 1970
จำนวนตัวสำรองที่ใช้ได้ในการแข่งขันเพิ่มขึ้นจากศูนย์ นั่นหมายความว่าในแต่ละทีมจะต้องลดจำนวนผู้เล่นลงหากผู้เล่นได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถลงเล่นได้ โดยใน ค.ศ. 1958 มีตัวสำรองเพียงหนึ่งคนเท่านั้น และใน ค.ศ. 1988 มีตัวสำรองสองคนจากรายชื่อผู้เล่นที่เป็นไปได้ห้าคน ครั้นเมื่อจำนวนตัวสำรองที่เพิ่มขึ้นในภายหลังทำให้จำนวนผู้เล่นสำรองที่สามารถใช้ได้เพิ่มขึ้นเป็นเจ็ดคน จำนวนตัวสำรองเพิ่มขึ้นเป็นสองคนบวกหนึ่งคน (ผู้รักษาประตูที่ได้รับบาดเจ็บ) ใน ค.ศ. 1994 แล้วเป็นสามคนใน ค.ศ. 1995 และมีตัวสำรองคนที่สี่ในรายการแข่งขันบางรายการ (เริ่มตั้งแต่ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016) ในช่วงต่อเวลาพิเศษ ครั้นใน ค.ศ. 2020 ตามข้อเสนอของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ คณะกรรมการสมาคมฟุตบอลระหว่างประเทศได้อนุญาตให้ฝ่ายจัดการแข่งอนุญาตให้มีการเปลี่ยนตัวผู้เล่นได้ชั่วคราวไม่เกินห้าคน (โดยอนุญาตให้เปลี่ยนตัวเพิ่มเติมได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ หากมี) ในการแข่งอย่างเป็นทางการในช่วงที่เหลือของปี เพื่อลดผลกระทบจากปัญหาความแออัดของสถานที่จัดอันเนื่องมาจากการระบาดทั่วของโควิด-19 อย่างไรก็ตาม จะมีโอกาสในการเปลี่ยนตัวผู้เล่นเพียงสามครั้งเท่านั้น (โดยอาจมีการเพิ่มได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ หากมี)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ตัวสำรองฟุตบอล
สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง

| --- | --- |
Oil Fuel Fund Office
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 24 กันยายน พ.ศ. 2562; 5 ปีก่อน (2562-09-24)
หน่วยงานก่อนหน้า: สถาบันบริหารกองทุนพลังงาน (องค์การมหาชน)
ประเภท: หน่วยงานของรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการ
งบประมาณต่อปี: 703,490,539 บาท (พ.ศ. 2566)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: ไพลิน ฟุ้งเกียรติ, รักษาการผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดหน่วยงาน: รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน
ลูกสังกัดหน่วยงาน: กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงาน
สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง (อังกฤษ: Oil Fuel Fund Office) หน่วยงานของรัฐที่เป็นนิติบุคคลและอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน
ประวัติ

สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงก่อตั้งขึ้นเมื่อวันอังคารที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2562 ตามมาตรา 18 แห่ง พระราชบัญญัติกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๖๒  แทนที่ สถาบันบริหารกองทุนพลังงาน (องค์การมหาชน) ที่ถูกยุบไป  โดยมีผู้อำนวยการสำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุด
หน้าที่และอำนาจ

สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงมีหน้าที่และอำนาจตามมาตรา ๑๙ ดังต่อไปนี้
(๑) รับผิดชอบงานธุรการของคณะกรรมการและคณะอนุกรรมการ
(๒) จัดทำแผนรองรับวิกฤตการณ์ด้านน้ำมันเชื้อเพลิงและแผนยุทธศาสตร์กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง รวมทั้งรายงานผลการประเมินการปฏิบัติงานและการเสนอแนะมาตรการแก้ไขปัญหาอุุปสรรคการปฏิบัติการตามแผนดังกล่าวเสนอต่อคณะกรรมการ
(๓) กู้ยืมเงินตามมาตรา  ๒๖
(๔) เสนอแผนการเงินและงบประมาณประจำปีต่อคณะกรรมการ
(๕) จัดทำรายงานประจำปีและความเห็นเกี่ยวกับปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานด้านต่าง ๆ ของสำนักงาน รวมทั้งรายงานการเงินและบัญชี เสนอต่อคณะกรรมการ
(๖) ถือกรรมสิทธิ์ มีสิทธิครอบครอง และมีทรัพย์สินใด ๆ
(๗) ก่อตั้งสิทธิหรือทำนิติกรรมเกี่ยวกับทรัพย์สิน
(๘) ดำเนินคดีทางแพ่ง ทางอาญา และทางปกครอง ที่เกี่ยวกับการดำเนินงานของกองทุนหรือการบริหารกองทุนและกิจการอื่นที่เกี่ยวกับหรือเกี่ยวเนื่องกับการจัดการกิจการของกองทุน
(๙) ปฏิบัติการตามที่คณะรัฐมนตรี รัฐมนตรี คณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ หรือคณะกรรมการมอบหมาย
(๑๐) ปฏิบัติการอื่นใดที่กฎหมายกำหนดให้เป็นหน้าที่ของสำนักงาน
คณะกรรมการบริหารกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง

ตามมาตรา ๙ ของพระราชบัญญัติกำหนดให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่า "คณะกรรมการบริหารกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง" ประกอบด้วย
(๑) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน เป็นประธานกรรมการ
(๒) ปลัดกระทรวงพลังงาน เป็นรองประธานกรรมการ
(๓) กรรมการโดยตำแหน่ง ได้แก่
ปลัดกระทรวงการคลัง
ปลัดกระทรวงคมนาคม
ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา
อธิบดีกรมการค้าภายใน
อธิบดีกรมธุรกิจพลังงาน
อธิบดีกรมบัญชีกลาง
ผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน
(๔) กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวนสี่คน ซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้งจากผู้มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์ในด้านการเงินและด้านธุรกิจน้ำมันเชื้อเพลิง อย่างน้อยด้านละหนึ่งคน หรือด้านอื่นที่เกี่ยวข้องและเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินงานของกองทุน
ให้ผู้อำนวยการเป็นกรรมการและเลขานุการ และให้ผู้อำนวยการแต่งตั้งเจ้าหน้าที่สำนักงานเป็นผู้ช่วยเลขานุการ
การแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิตาม (๔) ให้ดำเนินการสรรหาตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่คณะกรรมการกำหนด
ซาราอูดงฮากาตะ

ซาราอูดงฮากาตะ (ญี่ปุ่น: 博多皿うどん; โรมาจิ: hakata sara udon) เป็นอาหารที่สร้างขึ้นในยุคโชวะตอนต้นโดย จาง เจ้าซุ่น (張兆順) เจ้าของร้านรุ่นที่สองของร้านอาหารจีน ฝูซินโหลว ในเมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ
ซาราอุดงของฮากาตะนั้นใช้เส้นใหญ่ และประกอบด้วยผัก เนื้อหมู คามาโบโกะ ฯลฯ ต่างจากซาราอูดงแบบดั้งเดิมของนางาซากิที่มักใช้เส้นเล็กกรอบ
ภาพรวม

สมัยต้นยุคโชวะนั้นตู้เย็นยังไม่ได้มีใช้กันทั่วไป และเส้นบะหมี่ดิบก็เสียเร็ว จึงมีการคิดค้นวิธีการทอดในน้ำมันเพื่อให้อยู่ได้นานขึ้น ผัดคามาโบโกะแดงขาว เนื้อหมู กะหล่ำปลี ถั่วงอก และผักอื่น ๆ ใส่ซุปแล้วนำไปต้ม จากนั้นใส่เส้นบะหมี่ที่อบแล้วเคี่ยวจนน้ำซุปหมด เส้นบะหมี่จะมีฟองตรงกลางที่ดูดซับซุปได้มาก ทำให้ได้เนื้อสัมผัส และรสชาติเข้มข้น
ช้างตระกูลพรหมพงศ์

ช้างตระกูลพรหมพงศ์ เป็นหนึ่งช้างเผือกสี่ตระกูลซึ่งสร้างโดยมหาเทพ พระพรหมในวิชาไตรเทพของศาสนาพราหมณ์ โดยตำราพระคชศาสตร์ และตำรานารายณ์ประทมสินธุ์ ได้กล่าวถึงการกำเนิดช้างมงคลว่า พระนารายณ์บรรทมบนเกษียรสมุทร บังเกิดดอกบัวจากพระอุทรมี 8 กลีบ 173 เกสร จึงนำไปถวายพระอิศวร ที่เขาไกรลาศ พระอิศวรแบ่งเกสรดอกบัวนั้นประทานแก่พระองค์เอง พระอิศวร รับเกสรไว้ 8 เกสร ประทานแก่ พระพรหม จำนวน 24 เกสร ประทานแก่ พระวิษณุ หรือพระนารายณ์ จำนวน 8 เกสร และประทานแก่พระอัคคีหรือพระเพลิง จำนวน 135 เกสร
พระอิศวร พระพรหม พระวิษณุ และพระเพลิง มหาเทพทั้ง 4 ต่างสร้างช้างเผือกตระกูลต่าง ๆ 4 ตระกูล จากดอกบัวนั้นดอกบัวให้เป็นโลก พระพรหม พระอิศวร พระวิษณุและพระอัคนี มหาเทพทั้ง 4 ทรงเนรมิตช้างจากกลีบและเกสรบัว ที่พระนารายณ์ประทาน และสามารถแบ่งช้างมงคลเป็น 4 ตระกูล ตามนามแห่งเทพผู้ให้กำเนิด คือ
ดูเพิ่ม

คชศาสตร์
ช้างตระกูลอิศวรพงศ์
ช้างตระกูลวิษณุพงศ์
เพลงสรรเสริญแคว้นอาร์ฮันเกลสค์

| --- | --- |
Гимн Архангельской области
ตราแผ่นดินแคว้นอาร์ฮันเกลสค์
เพลงชาติของแคว้นอาร์คันเกลสค์ (รัสเซีย)
เนื้อร้อง: Nina Meshko
ทำนอง: Nina Meshko
รับไปใช้: 31 October 2007

ตัวอย่างเสียง
ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เพลงสรรเสริญแคว้นอาร์ฮันเกลสค์ (รัสเซีย: Гимн Архангельской области, Gimn Arhangeljskoj oblasti) เป็นเพลงสรรเสริญประจำแคว้นอาร์คันเกลสค์ ประเทศรัสเซีย เพลงสรรเสริญนี้ได้รับการอนุมัติโดยสมัชชาระดับภูมิภาคแคว้นอาร์คันเกลสค์  เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2007 เนื้อร้องและทำนองประพันธ์โดย Nina Konstantinovna Meshko
เนื้อร้อง > เนื้อร้องดั้งเดิมภาษารัสเซีย

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อักษรซีริลลิก | อักษรละติน |  คำแปล |
| I  Край наш поморский  Могуч и прекрасен!  Его не забудешь вовек.  Манят отважных  Бескрайние дали,  Где не ступал человек!    II  Здесь по Петрову  Веленью из моря  Ряд белокрылых  Фрегатов восстал.  И колыбелью Российского флота  Край наш Архангельский стал.    III  Здесь Ломоносов  Великий родился,  Мудростью мир осветил,  Былинные сказы,  Загадки природы  В научную быль воплотил.    IV  Край наш поморский  В движении и силе,  Ему по плечу Новый век!  Космос, богатства,  Глубины морские —  Всё покорит человек! | I  Kraj naš pomorskij  Moguč i prekrasen!  Jego ne zabudešj vovek.  Manjat otvažnyh  Beskrajnije dali,  Gde ne stupal čelovek!    II  Zdesj po Petrovu  Velenjju iz morja  Rjad belokrylyh  Fregatov vosstal.  I kolybeljju Rossijskogo flota  Kraj naš Arhangeljskij stal.    III  Zdesj Lomonosov  Velikij rodilsja,  Mudrostjju mir osvetil,  Bylinnyje skazy,  Zagadki prirody  V naučnuju bylj voplotil.    IV  Kraj naš pomorskij  V dviženiji i sile,  Jemu po pleču Novyj vek!  Kosmos, bogatstva,  Glubiny morskije —  Vsjo pokorit čelovek! | 1  ดินแดนมหาสมุทรของเรา  คือความสวยงามและยิ่งใหญ่  เมื่อท่านเห็น จะไม่ละทิ้งด้วยจิดใจของท่าน  เรียกว่าผู้กล้าหาญ  ด้วยพื้นที่อันกว้างใหญ่ที่ไร้ขอบเขต  ไม่มีใครกล้าเหยียบมาก่อน    2  ที่นี่คือมหาสมุทร  ตามความประสงค์ของปีเตอร์มหาราช  พายเรือด้วยเรือใบสีขาว  เรือรบได้ถือกำเนิดแล้ว  และมาตุภูมิแห่งกองทัพเรือรัสเซีย  แคว้นอาร์คันแกลสด์กลายเป็นมาตุภูมิของเรา    3  ที่นี่คือมาตุภูมิ  แห่งโลโมโนซอฟผู้ยิ่งใหญ่  เขาคือผู้นำแสดงสว่างแห่งความรู้มาสู่โลก  ในเรื่องราวเก่าๆ  และสิ่งเร้นลับเกิดขึ้นตามธรรมชาติ  วิทยาศาสตร์ของเขากลายเป็นความจริง    4  ดินแดนมหาสมุทรของเรา  มีความเข้มแข็งและเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง  และอาจต้องรับมือความท้าทายที่จะเกิดขึ้นได้  สมบัติแห่งธรรมขาติอยู่นอกอวกาศ  และส่วนลึกแห่งใต้ทะเล  มนุษย์ทั้งหลายอาจจะพิชิตได้![ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้] |
โอลิเวอร์ พูพาร์ต

ระวังสับสนกับ โอลิเวอร์ บีเวอร์
| โอลิเวอร์ พูพาร์ต |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: โอลิเวอร์ พูพาร์ต
เกิด: 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 (51 ปี) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ส่วนสูง: 190 ซม.
อาชีพ: นายแบบ นักแสดง พิธีกร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2538 – ปัจจุบัน
โทรทัศน์ทองคำ: นักแสดงสมทบชายดีเด่น   พ.ศ. 2544 - ขอหยุดหัวใจไว้เพียงเธอ
ฐานข้อมูล
IMDb
โอลิเวอร์ พูพาร์ต เกิด 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ชื่อเล่น อั๋น เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-เบลเยี่ยม เกิดที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ บิดาของเขาเป็นชาวเบลเยี่ยม ส่วนมารดาเป็นชาวไทย โอลิเวอร์มีพี่ชาย 3 คนคือ เฟดเดอริค พูพาร์ต,  ไมเคิล พูพาร์ต, โดมินิค พูพาร์ต และยังมีหลานชายชื่อ ชัยพล จูเลียน พูพาร์ต
ผลงาน > มิวสิควิดิโอ

จากเพื่อนคนหนึ่ง ของ นัท มีเรีย
ร้อยหัวใจ ของ ธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา
ไม่ขึ้นใจ ของ อรรถวดี จิรมณีกุล
ฟูมฟาย ของ อรรถวดี จิรมณีกุล
ผลงาน > พิธีกร

เกมล่ามหาสนุก (รับเชิญ) ช่อง 5
กรุสมบัติ ช่อง 9
รางวัล

| ปี พ> ศ. | รางวัล | สาขา | ผล | ละครโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2544 | รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 16 | ดาราสนับสนุนชายดีเด่น | ได้รับรางวัล | ขอหยุดหัวใจไว้เพียงเธอ |
นิปปงโปรเฟสชันแนลเบสบอล

| --- | --- |
การแข่งหรือฤดูกาลปัจจุบัน:  เอ็นพีบี ฤดูกาล 2024

ชื่อก่อนหน้า: เจแปนนิสเบสบอลลีก
กีฬา: เบสบอล
ก่อตั้ง: แปซิฟิกลีก, 26 พฤศจิกายน 1949; 75 ปีก่อน (1949-11-26) เซ็นทรัลลีก, 15 ธันวาคม 1949; 74 ปีก่อน (1949-12-15)
ซีอีโอ: Ryozo Kato
ผู้ได้รับมอบหมาย: Atsushi Saito
จำนวนทีม: 12
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
สมาพันธ์: WBSC Asia
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: โยโกฮามะ ดีเอ็นเอ เบย์สตาร์ส (3)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: โยมิอุริ ไจแอนท์ (22)
การคัดเลือก: เอเชียซีรีส์ (2005–2013)
เว็บไซต์: NPB.jp
นิปปงโปรเฟสชันแนลเบสบอล (อังกฤษ: Nippon Professional Baseball; ญี่ปุ่น: 日本野球機構 Nippon Yakyū Kikō) ย่อว่า เอ็นพีบี (NPB) เป็นลีกเบสบอลสูงสุดของประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1950 โดยมาแทนที่เจแปนเบสบอลลีก (1936–1949)