stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาเลสซันโดร เนสตา
การเล่นอาชีพ

| ฤดูกาล | ทีม | ลีก | ลีกภายในประเทศ *1> ลงสนาม | ลีกภายในประเทศ *1> ประตู | บอลยุโรป *2> ลงสนาม | บอลยุโรป *2> ประตู | รวม> ลงสนาม | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1993-94 | ลาซิโอ | เซเรียอา | 2 | 0 | - | - | 2 | 0 |
| 1994-95 | ลาซิโอ | เซเรียอา | 11 | 0 | 1 | 0 | 12 | 0 |
| 1995-96 | ลาซิโอ | เซเรียอา | 23 | 0 | 5 | 0 | 28 | 0 |
| 1996-97 | ลาซิโอ | เซเรียอา | 25 | 0 | 8 | 0 | 33 | 0 |
| 1997-98 | ลาซิโอ | เซเรียอา | 30 | 0 | 19 | 2 | 49 | 2 |
| 1998-99 | ลาซิโอ | เซเรียอา | 20 | 1 | 6 | 0 | 26 | 1 |
| 1999-00 | ลาซิโอ | เซเรียอา | 28 | 0 | 12 | 0 | 40 | 0 |
| 2000-01 | ลาซิโอ | เซเรียอา | 29 | 0 | 10 | 0 | 39 | 0 |
| 2001-02 | ลาซิโอ | เซเรียอา | 25 | 0 | 5 | 0 | 30 | 0 |
| 2002-03 |  เอซี มิลาน | เซเรียอา | 29 | 1 | 19 | 1 | 48 | 2 |
| 2003-04 |  เอซี มิลาน | เซเรียอา | 26 | 0 | 12 | 1 | 38 | 1 |
| 2004-05 |  เอซี มิลาน | เซเรียอา | 29 | 0 | 11 | 0 | 45 | 0 |
| 2005-06 |  เอซี มิลาน | เซเรียอา | 30 | 1 | 12 | 0 | 42 | 1 |
| 2006-07 |  เอซี มิลาน | เซเรียอา | 14 | 0 | 7 | 0 | 21 | 0 |
| รวม | รวม | รวม | 321 | 3 | 132 | 4 | 453 | 7 |
1 ไม่นับรวมการเล่น เพลออฟ , บอลโคปปาอิตาเลีย , อิตาเลียนซูเปอร์คัพ
2 ไม่นับรวมการเล่น บอลยูฟ่าคัพ , ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก , ยูโรเปียนส์ ซูเปอร์คัพ
เกียรติประวัติ

โคปปา อิตาเลีย: 3
ลาซิโอ: 1997-1998,1999-2000
เอซี มิลาน: 2002-2003
อิตาเลียน ซูเปอร์คัพ: 3
ลาซิโอ: 1998,2000
เอซี มิลาน: 2004
แชมป์กัลโช่ เซเรียอา: 2
ลาซิโอ: 1999-2000
เอซี มิลาน: 2003-2004
คัพวินเนอร์สคัพ: 1
ลาซิโอ: 1998-1999
ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ: 2
ลาซิโอ: 1999
เอซี มิลาน: 2003
แชมเปียนส์ลีก: 2
เอซี มิลาน: 2002-2003 , 2006-2007
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 2006 (สมัยที่ 4) |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน  2 Zaccardo  3 Grosso  4 เด รอสซี  5 กันนาวาโร (c)  6 บาร์ซัลยี  7 เดล ปีเอโร  8 กัตตูโซ  9 Toni  10 ตอตตี  11 Gilardino  12 Peruzzi  13 เนสตา  14 Amelia  15 Iaquinta  16 Camoranesi  17 Barone  18 อินซากี  19 ซัมบรอตตา  20 Perrotta  21 ปีร์โล  22 ออดโด  23 มาเตรัซซี  ผู้ฝึกสอน: ลิปปี  |  1 บุฟฟอน  2 Zaccardo  3 Grosso  4 เด รอสซี  5 กันนาวาโร (c)  6 บาร์ซัลยี  7 เดล ปีเอโร  8 กัตตูโซ  9 Toni  10 ตอตตี  11 Gilardino  12 Peruzzi  13 เนสตา  14 Amelia  15 Iaquinta  16 Camoranesi  17 Barone  18 อินซากี  19 ซัมบรอตตา  20 Perrotta  21 ปีร์โล  22 ออดโด  23 มาเตรัซซี  ผู้ฝึกสอน: ลิปปี  |  |
อำเภอคาซูโนะ

ที่ตั้งของอำเภอคาซูโนะในจังหวัดอากิตะ

สีเขียว - ที่ตั้งปัจจุบันคือโคซากะ 
สีเหลือง - ที่ตั้งเดิมรวมนครคาซูโนะ
อำเภอคาซูโนะ (ญี่ปุ่น: 鹿角郡; โรมาจิ: Kazuno-gun) เป็นอำเภอในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น อำเภอคาซูโนะมีประชากรประมาณ 5,749 คน (ณ เดือนมิถุนายน 2013) มีพื้นที่ 201.95 ตารางกิโลเมตร อําเภอนี้ประกอบด้วยเมืองโคซากะเพียงเมืองเดียว ในอดีตนครคาซูโนะทั้งหมดเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอคาซูโนะ
เมืองและหมู่บ้าน

โคซากะ
| ด ค ก จังหวัดอากิตะ |
| --- | --- | --- |
อากิตะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  อากิตะ  |  |
| นคร |  คาตางามิ  คาซูโนะ  คิตะอากิตะ  เซ็มโบกุ  ไดเซ็ง  นิกาโฮะ  โนชิโระ  ยูซาวะ  ยูริฮนโจ  โยโกเตะ  โองะ  โอดาเตะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคาซูโนะ โคซากะ  อำเภอคิตะอากิตะ คามิโกอานิ  อำเภอเซ็มโบกุ มิซาโตะ  อำเภอมินามิอากิตะ โกโจเมะ  อิกาวะ  โองาตะ  ฮาจิโรงาตะ  อำเภอยามาโมโตะ ฟูจิซาโตะ  มิตาเนะ  ฮัปโป  อำเภอโองาจิ อูโงะ  ฮิงาชินารูเซะ  |  |
สิทธิศักดิ์ ตาระพัน

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  สิทธิศักดิ์ ตาระพัน
วันเกิด:  23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 (39 ปี)
สถานที่เกิด:   จังหวัดเพชรบูรณ์ ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.74 m (5 ft 8 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  ปีกซ้าย / แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ราชนาวี
หมายเลข:  ยังไม่ได้ประกาศ
สโมสรเยาวชน
พ.ศ. 2548:  จุฬาฯ ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2549 – 2553 |  ทีโอที |  52 |  (6) |
| พ.ศ. 2554 – 2557 |  บีบีซียู |  18 |  (1) |
| พ.ศ. 2558 – |  ราชนาวี |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2552 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
สิทธิศักดิ์ ตาระพัน ชื่อเล่น ขวัญ เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบัน เขาทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรฟุตบอลราชนาวีในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก
ประวัติ

สิทธิศักดิ์ ตาระพัน เคยทำหน้าที่ร่วมกับทีมสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก 2551 โดยในวันที่ 1 มีนาคมของปีดังกล่าว ทีมของเขาได้เสมอกับทีมสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ที่ 0 ประตูต่อ 0
พ.ศ. 2555 สิทธิศักดิ์ได้เป็นนักฟุตบอลในสังกัดสโมสรฟุตบอลบีบีซียู ในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก โดยในวันที่ 2 มิถุนายน ทีมของเขาได้เป็นฝ่ายเสมอกับทีมสโมสรฟุตบอลบีอีซี เทโรศาสน ที่ 1 ประตูต่อ 1
วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2556 สิทธิศักดิ์ได้ทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรฟุตบอลบีบีซียู ในการแข่งขันยามาฮ่าลีกวัน โดยทีมของเขาได้เสมอกับทีมสโมสรฟุตบอล ปตท. ระยอง ที่ 1 ประตูต่อ 1
แหล่งข้อมูลอื่น

สิทธิศักดิ์ ตาระพัน ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลราชนาวี  |
| --- | --- |
 3 แซม  5 ส่องแสง  6 บารมี  8 สุรศักดิ์  10 ชุษณะ  11 ศิริชัย  13 ภานุวัฒน์  15 ศิริมงคล  16 อาทิตย์  17 ภุมเรศ  20 กิตติพล  21 จักรายุทธ์  24 พิทยา  26 โดบาเล  28 สหรัฐ  31 ชณธวัฒน์  35 รัชชานนท์  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สมชาย
สตักซ์เน็ต

Stuxnet เป็น หนอนคอมพิวเตอร์ที่เป็นอาวุธไซเบอร์ เชื่อว่าถูกพัฒนาโดยประเทศสหรัฐอเมริกาและอิสราเอล ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับการยืนยันนี้อย่างเปิดเผย โดยเจ้าหน้าที่สหรัฐที่ไม่ระบุชื่อได้ให้ข้อมูลแก่วอชิงตันโพสต์ว่าหนอนคอมพิวเตอร์ได้รับการพัฒนาในการบริหารของโอบามาในการก่อวินาศกรรมโครงการนิวเคลียร์ของอิหร่าน
Stuxnet ถูกพัฒนาให้มีความสามารถในการควบคุมตรรกะของระบบอัตโนมัติของกระบวนการทางไฟฟ้า เช่น การควบคุมเครื่องจักรในสายงานการผลิต, amusement rides หรือ centrifuges สำหรับการแยกวัสดุนิวเคลียร์ โดยใช้ประโยชน์จากช่องโหว่ zero-day เป็นต้น
Stuxnet มีเป้าหมายในเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการ Windows และระบบเครือข่าย ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับระบบอุตสาหกรรม และขัดขวางกระบวนการ Centrifuges (กระบวนการเสริมสรรถนะยูเรเนียม)
Stuxnet มีการทำงานทั้งหมด 3 โมดูล โมดูลแรกดำเนินการในส่วนของการโจมตีหลัก โมดูลที่สองดำเนินการในการสำเนาแพร่กระจายตัวเองของหนอน และโมดูลที่สามดำเนินการโดย rootkit รับผิดชอบในการสำเนาแพร่กระจายตัวเองของหนอน
Stuxnet มักจะแพร่กระจายตัวเองผ่านทาง USB แฟลชไดรฟ์ที่ติดเชื้อและระบบเครือข่าย แต่มีเป้าหมายเฉพาะบนเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ควบคุม PLC
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Stuxnet
สุริยุปราคา 4 ธันวาคม พ.ศ. 2564

| สุริยุปราคา 4 ธันวาคม พ> ศ. 2564 |
| --- | --- |
แผนที่
ประเภท
ประเภท: เต็มดวง
แกมมา: -0.9526
ความส่องสว่าง: 1.0367
บดบังมากที่สุด
ระยะเวลา: 114 วินาที (1 นาที 54 วินาที)
พิกัด: 76°48′S 46°12′W﻿ / ﻿76.8°S 46.2°W﻿ / -76.8; -46.2
ความกว้างของเงามืด: 419 กิโลเมตร
เวลา (UTC)
(P1) เริ่มอุปราคาบางส่วน: 05:29:11
(U1) เริ่มอุปราคาเงามืด: 07:00:01
บดบังมากที่สุด: 07:34:38
(U4) สิ้นสุดอุปราคาเงามืด: 08:06:29
(P4) สิ้นสุดอุปราคาบางส่วน: 09:37:23
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 152 (13 จาก 70)
บัญชี # (SE5000): 9556
สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2564 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร สุริยุปราคาครั้งนี้มีเส้นทางที่ผิดปกติ คือ เคลื่อนจากตะวันออกไปทางตะวันตก ตามขวางในแอนตาร์กติกา ขณะที่อุปราคาส่วนใหญ่จะเคลื่อนที่จากตะวันตกไปทางตะวันออก การเปลี่ยนให้กลับกันนี้เกิดขึ้นได้ในเฉพาะภูมิภาคขั้วโลกเท่านั้น
ภาพ

ภาพเคลื่อนไหวแนวเส้นทาง
ภาพถ่ายจากดาวเทียม DSCOVR ของนาซา
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > อุปราคาในปี พ.ศ. 2564

จันทรุปราคาเต็มดวง 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2564
สุริยุปราคาวงแหวน 10 มิถุนายน พ.ศ. 2564
จันทรุปราคาบางส่วน 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564
สุริยุปราคาเต็มดวง 4 ธันวาคม พ.ศ. 2564
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > สุริยุปราคา พ.ศ. 2561–2564

อุปราคานี้เป็นสมาชิกของชุดเทอม โดยอุปราคาในชุดเทอมของสุริยุปราคาจะวนซ้ำโดยประมาณทุก ๆ 177 วัน 4 ชั่วโมง (เทอม) ที่การสลับโหนดของวงโคจรดวงจันทร์
หมายเหตุ: สุริยุปราคาบางส่วนในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 และ 11 สิงหาคม 2561 เกิดขึ้นระหว่างชุดเทอมก่อนหน้า
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > แซรอส 152

อุปราคาครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของวงรอบแซรอสที่ 152 ซึ่งวนซ้ำทุก ๆ 18 ปี 11 วัน ประกอบด้วย 70 เหตุการณ์ โดยชุดนี้เริ่มต้นจากสุริยุปราคาบางส่วนในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2348 (ค.ศ. 1805) สุริยุปราคาเต็มดวงเริ่มตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) จนถึงวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 3033 (ค.ศ. 2490) สุริยุปราคาผสมเริ่มตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 3051 (ค.ศ. 2508) จนถึงวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 3087 (ค.ศ. 2544) สุริยุปราคาวงแหวนเริ่มตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 3105 (ค.ศ. 2562) จนถึงวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 3484 (ค.ศ. 2941) และชุดแซรอสนี้จบลงในสุริยุปราคาบางส่วน วันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 3592 (ค.ศ. 3049) ซึ่งเป็นเหตุการณ์อุปราคาครั้งที่ 70 ของชุดแซรอสนี้ คราสเต็มดวงนานที่สุดของแซรอสนี้อยู่ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2871 (ค.ศ. 2328) ที่ระยะเวลา 5 นาที 15 วินาที ส่วนคราสวงแหวนนานที่สุดของแซรอสนี้อยู่ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 3286 (ค.ศ. 2743) ที่ระยะเวลา 5 นาที 20 วินาที
| สมาชิกของชุดแซรอสลำดับที่ 7–17 ระหว่างปี พ> ศ. 2444 ถึง 2643.7 | สมาชิกของชุดแซรอสลำดับที่ 7–17 ระหว่างปี พ> ศ. 2444 ถึง 2643.8 | สมาชิกของชุดแซรอสลำดับที่ 7–17 ระหว่างปี พ> ศ. 2444 ถึง 2643.9 |
| --- | --- | --- |
|   30 กันยายน 2456 |   11 ตุลาคม 2474 |   21 ตุลาคม 2492 |
| 10 | 11 | 12 |
|   2 พฤศจิกายน 2510 |   12 พฤศจิกายน 2528 |   23 พฤศจิกายน 2546 |
| 13 | 14 | 15 |
|   4 ธันวาคม 2564 |   15 ธันวาคม 2582 |   26 ธันวาคม 2600 |
| 16 | 17 |  |
|   6 มกราคม 2619 |   16 มกราคม 2637 |  |
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > ชุดเมตอน

ชุดเมตอนการวนซ้ำของอุปราคาทุก ๆ 19 ปี (6939.69 วัน) สุดท้ายประมาณ 5 วัฏจักร โดยอุปราคาเกิดขึ้นในวันอันใกล้เคียงกันในปฏิทิน ในการเพิ่มขึ้นของตัวรองอนุกรมออคตอน ซึ่งวนซ้ำ 1/5 ของนั้นหรือทุก ๆ 3.8 ปี (1387.94 วัน) ทุกอุปราคาในตารางนี้เกิดขึ้นที่โหนดลงของดวงจันทร์
| 21 เหตุการณ์อุปราคา เคลื่อนไปด้านหน้าจากเหนือลงใต้ ระหว่าง 11 กรกฎาคม พ> ศ. 2496 ถึง 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2572.10–11 กรกฎาคม.116 | 21 เหตุการณ์อุปราคา เคลื่อนไปด้านหน้าจากเหนือลงใต้ ระหว่าง 11 กรกฎาคม พ> ศ. 2496 ถึง 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2572.29–30 เมษายน.118 | 21 เหตุการณ์อุปราคา เคลื่อนไปด้านหน้าจากเหนือลงใต้ ระหว่าง 11 กรกฎาคม พ> ศ. 2496 ถึง 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2572.15–16 กุมภาพันธ์.120 | 21 เหตุการณ์อุปราคา เคลื่อนไปด้านหน้าจากเหนือลงใต้ ระหว่าง 11 กรกฎาคม พ> ศ. 2496 ถึง 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2572.4 ธันวาคม.122 | 21 เหตุการณ์อุปราคา เคลื่อนไปด้านหน้าจากเหนือลงใต้ ระหว่าง 11 กรกฎาคม พ> ศ. 2496 ถึง 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2572.21–23 กันยายน.124 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  11 กรกฎาคม 2496 |  30 เมษายน 2500 |  15 กุมภาพันธ์ 2504 |  4 ธันวาคม 2507 |  22 กันยายน 2511 |
| 126 | 128 | 130 | 132 | 134 |
|  10 กรกฎาคม 2515 |  29 เมษายน 2519 |  16 กุมภาพันธ์ 2523 |  4 ธันวาคม 2526 |  23 กันยายน 2530 |
| 136 | 138 | 140 | 142 | 144 |
|  11 กรกฎาคม 2534 |  29 เมษายน 2538 |  16 กุมภาพันธ์ 2542 |  4 ธันวาคม 2545 |  22 กันยายน 2549 |
| 146 | 148 | 150 | 152 | 154 |
|  11 กรกฎาคม 2553 |  29 เมษายน 2557 |  15 กุมภาพันธ์ 2561 |  4 ธันวาคม 2564 |  21 กันยายน 2568 |
156: 
 11 กรกฎาคม 2572:
อำเภอคิตะสึงารุ

อำเภอคิตะสึงารุ (ญี่ปุ่น: 北津軽郡; โรมาจิ: Kitatsugaru-gun) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น โดยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด
ในปี 2015 อำเภอคิตะสึงารุมีพื้นที่ทั้งหมด 1,280.6 ตร.กม. มีประชากรทั้งหมด 105,871 คน ความหนาแน่น 118.26 คน/ตร.กม.
เทศบาล

| ชื่อ | ชื่อญี่ปุ่น | ประชากร (ค> ศ. 2015) | พื้นที่ (ตร> กม.) | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เมืองอิตายานางิ | 板柳町 | 17,320 | 41.9 | 413.37 |
| เมืองนากาโดมาริ | 中泊町 | 15,998 | 216.0 | 74.06 |
| เมืองสึรูตะ | 鶴田町 | 16,126 | 46.4 | 347.54 |

| รวม | รวม | 49,444 | 304.3 | 278.32 |
อำเภอคามิกิตะ

เขตสีเหลืองแสดงถึงเขตปกครองของอำเภอคามิกิตะ ในจังหวัดอาโอโมริ
อำเภอคามิกิตะ (ญี่ปุ่น: 上北郡; โรมาจิ: Kamikita-gun) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น โดยตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดและทางใต้ของคาบสมุทรชิโมกิตะ
ในปี 2015 อำเภอคามิกิตะ มีพื้นที่ทั้งหมด 1,280.6 ตร.กม. มีประชากรทั้งหมด 105,871 คน ความหนาแน่น 118.26 คน/ตร.กม.
เมืองและหมู่บ้าน

| ชื่อ | ชื่อญี่ปุ่น | ประชากร (ค> ศ. 2015) | พื้นที่ (ตร> กม.) | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เมืองโนเฮจิ | 野辺地町 | 15,969 | 81.7 | 195.46 |
| เมืองโออิราเซะ | おいらせ町 | 21,031 | 72.0 | 292.10 |
| เมืองโรกูโนเฮะ | 六戸町 | 10,523 | 83.9 | 125.42 |
| เมืองชิจิโนเฮะ | 七戸町 | 20,209 | 337.0 | 59.97 |
| เมืองโทโฮกุ | 東北町 | 21,270 | 327.0 | 65.05 |
| เมืองโยโกฮามะ | 横浜町 | 5,806 | 126.0 | 46.08 |
| หมู่บ้านรกกาโชะ | 六ヶ所村 | 11,063 | 253.0 | 43.73 |

| รวม | รวม | 105,871 | 1,280.6 | 118.26 |
สิทธิมนุษยชนในสหภาพโซเวียต

สิทธิมนุษยชนในสหภาพโซเวียต ถูกจำกัดอย่างเข้มงวด สหภาพโซเวียตเป็นรัฐพรรคการเมืองเดียวจนถึง ค.ศ. 1990 และเป็นรัฐระบบรวบอำนาจเบ็ดเสร็จตั้งแต่  ค.ศ. 1927-1953 ซึ่งสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์ดำรงตำแหน่งสำคัญทั้งหมดในสถาบันของรัฐและองค์กรอื่น ๆ เสรีภาพในการพูดถูกปราบปรามและผู้ไม่เห็นด้วยถูกลงโทษ รัฐไม่ยอมรับกิจกรรมทางการเมืองที่เป็นอิสระ ไม่ว่าจะเกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมในสหภาพแรงงานอิสระ บริษัทเอกชน คริสตจักรอิสระ หรือพรรคการเมืองฝ่ายค้าน เสรีภาพในการเคลื่อนไหวทั้งภายในและภายนอกประเทศมีอย่างจำกัด นอกจากนี้ รัฐยังจำกัดสิทธิของพลเมืองในทรัพย์สินส่วนบุคคล
ระบอบการปกครอง

ระบอบการปกครองรักษาตัวเองในอำนาจทางการเมืองโดยใช้ตำรวจลับ การโฆษณาชวนเชื่อที่แพร่กระจายผ่านสื่อมวลชนที่ควบคุมโดยรัฐ ลัทธิบูชาบุคคล การจำกัดการอภิปรายและวิจารณ์โดยเสรี การใช้การสอดแนมมวลชน การกวาดล้างทางการเมือง และการกดขี่ข่มเหงประชาชนบางกลุ่ม ในรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ค.ศ. 1977 พรรคคอมมิวนิสต์ได้ประกาศกองกำลังชั้นนำของประเทศอย่างเปิดเผยและเป็นทางการเป็นครั้งแรก
แนวคิดเรื่องสิทธิมนุษยชนและระบบกฎหมายของสหภาพโซเวียต

ตามปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน สิทธิมนุษยชนเป็น "[สิทธิ] พื้นฐานและเสรีภาพที่มนุษย์ทุกคนมีสิทธิได้รับ" รวมถึงสิทธิใน [ชีวิต] และ [เสรีภาพ] เสรีภาพในการแสดงออก และความเสมอภาคทางกฎหมาย และสิทธิทางสังคม วัฒนธรรม และเศรษฐกิจ รวมทั้งสิทธิในการมีส่วนร่วมในวัฒนธรรม สิทธิในอาหาร สิทธิในการทำงาน และสิทธิในการศึกษา
แนวความคิดด้านสิทธิมนุษยชนของสหภาพโซเวียตแตกต่างอย่างมากจากแนวความคิดที่แพร่หลายในตะวันตก ตามทฤษฎีทางกฎหมายของสหภาพโซเวียต "รัฐบาลเป็นผู้ได้รับผลประโยชน์จากสิทธิมนุษยชนซึ่งจะต้อง ถูกแสดงสิทธิ์ต่อ ปัจเจกบุคคล" ในขณะที่กฎหมายตะวันตกถูกอ้างว่าตรงกันข้าม รัฐโซเวียตได้พิเคราะห์เช่นเดียวกับที่มาของสิทธิมนุษยชน ดังนั้นระบบกฎหมายของสหภาพโซเวียตจึงถือว่ากฎหมายเป็นอาวุธในทางการเมืองและศาลที่เป็นหน่วยงานของรัฐบาล หน่วยงานตำรวจลับของสหภาพโซเวียตได้มอบอำนาจพิเศษด้านการพิจารณาคดีอย่างกว้างขวาง ในทางปฏิบัติ รัฐบาลโซเวียตได้จำกัดหลักนิติธรรม เสรีภาพพลเมือง การคุ้มครองกฎหมาย และการค้ำประกันทรัพย์สินอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งนักทฤษฎีกฎหมายของสหภาพโซเวียตเช่นอันเดรย์ วืยชินสกี มองว่าเป็นตัวอย่างของ "คุณธรรมของชนชั้นนายทุน" ตามที่วลาดิมีร์ เลนินกล่าว จุดประสงค์ของศาลสังคมนิยมคือ "ไม่ใช่เพื่อขจัดความหวาดกลัว ... แต่เพื่อพิสูจน์และทำให้ถูกต้องตามกฎหมายในหลักการ"
นักประวัติศาสตร์ [โรเบิร์ต คอนเควสต์] บรรยายระบบการเลือกตั้งของสหภาพโซเวียตว่าเป็น "สถาบันและการเตรียมการที่ถูกกำหนดให้มนุษย์ต้องเผชิญความเป็นจริงที่น่าสะอิดสะเอียน: รัฐธรรมนูญต้นแบบที่นำมาใช้ในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในช่วงความหวาดกลัวและการรับประกันสิทธิมนุษยชน การเลือกตั้งที่มีเพียงผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งเพืยงคนเดียว และผลการเลือกตั้งร้อยละ 99 ให้เป็นรัฐสภาซึ่งไม่เคยมีใครคัดค้านหรืองดออกเสียงเลย” เซียร์เกย์ คอวาเลียฟ เล่าถึง "มาตรา 125 ที่มีชื่อเสียงของรัฐธรรมนูญซึ่งระบุพลเมืองหลักและสิทธิทางการเมืองทั้งหมด" ในสหภาพโซเวียต แต่เมื่อเขาและนักโทษคนอื่น ๆ พยายามที่จะใช้สิ่งนี้เป็นฐานทางกฎหมายสำหรับการร้องเรียนการละเมิด ข้อโต้แย้งของพนักงานอัยการคือ "รัฐธรรมนูญไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อคุณ แต่สำหรับชาวอเมริกันนิโกร เพื่อให้พวกเขารู้ว่าชาวโซเวียตมีชีวิตที่มีความสุขเพียงใด"
อาชญากรรมไม่ได้ถูกกำหนดให้เป็นการละเมิดกฎหมาย แต่เป็นการกระทำใด ๆ ที่อาจคุกคามรัฐและสังคมโซเวียต ตัวอย่างเช่น ความปรารถนาที่จะทำกำไรอาจถูกตีความว่าเป็นกิจกรรมต่อต้านการปฏิวัติที่มีโทษถึงตาย การกวาดล้างและเนรเทศชาวนาหลายล้านคนใน ค.ศ. 1928-1931 ดำเนินการภายใต้เงื่อนไขของประมวลกฎหมายแพ่งของสหภาพโซเวียต นักวิชาการด้านกฎหมายของสหภาพโซเวียตบางคนถึงกับอ้างว่า "การปราบปรามทางอาญา" อาจถูกนำมาใช้ในกรณีที่ไม่มีความผิด Martin Latsis หัวหน้าหน่วยเชการ์ในยูเครนอธิบายว่า "อย่ามองในแฟ้มหลักฐาน การกล่าวหาเพื่อดูว่าผู้ต้องหาลุกขึ้นสู้กับโซเวียตด้วยอาวุธหรือคำพูดหรือไม่ ถามเขาแทนว่าเขาอยู่ชนชั้นไหน ภูมิหลัง การศึกษา อาชีพอะไร คำถามเหล่านี้เป็นคำถามที่จะกำหนดชะตาของผู้ต้องหา นั่นคือความหมายและสาระสำคัญของความหวาดกลัวแดง"
จุดประสงค์ของการพิจารณาคดีต่อหน้าสาธารณะคือ "ไม่ใช่เพื่อแสดงให้เห็นถึงการมีอยู่หรือไม่มีการก่ออาชญากรรม - ซึ่งถูกกำหนดโดยหน่วยงานของพรรคที่เหมาะสม - แต่เพื่อให้เป็นเวทีอื่นสำหรับการก่อกวนทางการเมืองและการโฆษณาชวนเชื่อสำหรับคำแนะนำของพลเมือง (ดูการพิจารณาคดีมอสโก) ทนายฝ่ายจำเลยซึ่งต้องเป็นสมาชิกพรรค จำต้องยอมรับความผิดของลูกความโดยปริยาย..."
แหล่งข้อมูลอื่น

Crimes of Soviet Communists — wide collection of sources and links.
Chekists in Cassocks: The Orthodox Church and the KGB – by Keith Armes.
G.Yakunin, l.Regelson. Letters from Moscow. Religion and Human Rights in USSR. – Keston College Edition.
Love story under the H-bomb shadow – by K.E. Filipchuk and Z.K. Silagadze.
Human Rights in the Soviet Society เก็บถาวร 2022-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: - virtual exhibition about the Human Rights in the Soviet Society, by the Estonian Institute of Human Rights
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2561–2562

| ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ> ศ. 2561–2562 |
| --- | --- |
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว: 13 กันยายน พ.ศ. 2561
ระบบสุดท้ายสลายตัว: 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
พายุมีกำลังมากที่สุด

ชื่อ: เคนเนท
 • ลมแรงสูงสุด: 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด: 934 hPa (มิลลิบาร์)
 
สถิติฤดูกาล
ความแปรปรวนทั้งหมด: 15 ลูก
พายุดีเปรสชันทั้งหมด: 15 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมด: 15 ลูก (สถิติสูงที่สุด)
พายุไซโคลนเขตร้อน: 11 ลูก (สถิติสูงที่สุด)
พายุไซโคลนรุนแรง: 10 ลูก (สถิติสูงที่สุด)
พายุไซโคลนรุนแรงมาก: ไม่มี
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด: ทั้งหมด 1,086 คน (สถิติสูงสุดอันดับสองในแอ่งฯ)
ความเสียหายทั้งหมด: ≥ 3.201 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงิน USD ปี 2019) (สถิติความเสียหายสูงที่สุดในแอ่งฯ)
 
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก–ใต้ 2559–60, 2560–61, 2561–62, 2562–63, 2563–64
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2561–2562 เป็นฤดูกาลในอดีตของวัฏจักรรายปีของการก่อตัวพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อน ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลสร้างความเสียหายสูงที่สุดและยังเป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนมากที่สุดในแอ่งฯ นับตั้งแต่เริ่มมีการบันทึกสถิติในปี พ.ศ. 2510 เป็นต้นมา รวมถึงยังเป็นฤดูที่มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากฤดูกาล พ.ศ. 2434–2435 ซึ่งเป็นปีที่เกิดเหตุการณ์พายุไซโคลนในมอริเชียส พ.ศ. 2435 สร้างความเสียหายเป็นอย่างมากต่อเกาะมอริเชียส โดยฤดูกาลเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 และไปสิ้นสุดลงในวันที่ 30 เมษายน 2562 โดยมีข้อยกเว้นสำหรับมอริเชียสและเซเชลส์ ซึ่งจะสิ้นสุดลงในวันที่ 15 พฤษภาคม 2562 วันที่เหล่านี้เป็นช่วงเวลาตามธรรมเนียมนิยมซึ่งเป็นช่วงจำกัดของแต่ละปี ซึ่งมีพายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนก่อตัวภายในแอ่ง ภายในทางตะวันตกของเส้น 90 °ตะวันออก และทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในแอ่งนี้จะได้รับการเฝ้าระวังโดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคในเรอูนียง
พายุหมุนเขตร้อนลูกแรกของฤดูกาลนี้คือพายุโซนร้อนกำลังปานกลางไม่มีชื่อ ก่อตัวขึ้นทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศมาดากัสการ์เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2561 เป็นเวลาสองเดือนก่อนที่ฤดูกาลอย่างเป็นทางการจะเริ่มต้นขึ้น ในเดือนพฤศจิกายนมีพายุหมุนเขตร้อนจำนวนสองลูก ได้แก่ พายุไซโคลนรุนแรงอัลซีด์ ซึ่งก่อตัวขึ้นในวันที่ 5 พฤศจิกายน และพายุโซนร้อนกำลังแรงบูชรา เดือนธันวาคมมีพายุหมุนเขตร้อนจำนวนสองลูก มีความรุนแรงสูงสุดเป็นพายุไซโคลนรุนแรงทั้งสองลูก ได้แก่ ซีลีดา และ เกอนางา โดยพายุไซโคลนรุนแรงเกอนางาเคลื่อนตัวข้ามมาจากภูมิภาคออสเตรเลีย ส่วนชื่อ เกอนางา เป็นชื่อที่ตัวพายุได้รับมาจากศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนจาการ์ตา เดือนมกราคมมีพายุหมุนเขตร้อนจำนวนสองลูก มีความรุนแรงสูงสุดเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางทั้งสองลูก ได้แก่ เดสมอนด์ และ เอเกตแซง ในเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคมมีพายุหมุนเขตร้อนจำนวนสี่ลูก มีความรุนแรงสูงสุดเป็นพายุไซโคลนรุนแรงทั้งสี่ลูก ได้แก่ ฟูนานี, เจเลนา, ฮาเลฮ์ และ อิดาอี ต่อมา ซะแวนนาห์ ได้เคลื่อนตัวข้ามมาจากแอ่งภูมิภาคออสเตรเลียอีกหนึ่งลูก และกลายเป็นพายุไซโคลนรุนแรงลูกที่สองของเดือนมีนาคม ในบรรดาพายุเหล่านี้ ยกเว้น ฮาเลฮ์ และ ซะแวนนาห์ ล้วนมีผลกระทบต่อแผ่นดินทั้งสิ้น ซึ่งพายุอิดาอีทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 1,007 คนในประเทศโมซัมบิก ประเทศมาลาวี และประเทศมาดากัสการ์ ฤดูกาลนี้สร้างสถิติใหม่ของจำนวนพายุไซโคลนรุนแรง โดยมีจำนวนของพายุไซโคลนรุนแรงมากที่สุดนับตั้งแต่ยุคที่มีดาวเทียมครอบคลุมใน พ.ศ. 2510
ภาพรวมฤดูกาล

| --- | --- |
  หย่อมความกดอากาศต่ำ/การแปรปรวนของลมในเขตร้อน (≤50 กม./ชม.):   พายุไซโคลน (118–165 กม./ชม.)
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน/พายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อน (51–62 กม./ชม.):   พายุไซโคลนรุนแรง (166–212 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อนกำลังปานกลาง (63–88 กม./ชม.):   พายุไซโคลนรุนแรงมาก (≥212 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อนกำลังแรง (89–117 กม./ชม.): 
ฤดูกาลอย่างเป็นทางการเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 และไปสิ้นสุดลงในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 เว้นแต่มอริเชียสและเซเชลส์ที่ฤดูกาลจะสิ้นสุดลงในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
พายุ > พายุโซนร้อนกำลังปานกลาง 01

วันที่ 13 กันยายน พายุดีเปรสชันเขตร้อน (หรือพายุโซนร้อนตามมาตรา SSHWS) ก่อตัวขึ้นทางตะวันตกเฉียงใต้ของดีเอโกการ์ซีอา ระบบมีเส้นทางเดินไปทางตะวันตกเฉียงใต้ค่อนใต้ การจัดระบบในพายุเป็นไปอย่างช้า ๆ เนื่องจากน้ำทะเลมีอุณหภูมิ 26 ถึง 27 องศาและลมเฉือนกำลังปานกลาง
วันที่ 16 กันยายน พายุดีเปรสชันเขตร้อนเริ่มอ่อนกำลังลง หลังจากที่ระบบเผชิญหน้ากับสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้ออำนวย
วันที่ 17 กันยายน เมเตโอ-ฟร็องส์ และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมต่างออกประกาศฉบับสุดท้ายกับพายุ และพายุได้สลายตัวไปในที่สุด
ในการวิเคราะห์หลังพายุ (Post-storm analysis) ระบบพายุได้ถูกปรับเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลาง แต่ไม่มีการตั้งชื่อให้กับพายุลูกนี้
พายุ > พายุไซโคลนรุนแรงอัลซีด์

วันที่ 6 พฤศจิกายน พายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นทางตะวันออกเฉียงเหนือเฉตะวันออกของเกาะมาดากัสการ์ โดยระบบพายุเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงใต้เฉตะวันตกก่อนจะเบนทิศทางไปทางใต้
วันที่ 7 พฤศจิกายน พายุดีเปรสชันทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลาง และได้รับชื่อ อัลซีด์ (Alcide) ต่อมาในเวลา 06:00 UTC อัลซีด์ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลน
วันที่ 8 พฤศจิกายน เวลา 06:00 UTC อัลซีด์ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลนรุนแรง โดยมีความเร็วลมใน 10 นาทีต่อเนื่อง 90 นอต (165 กม./ชม.) และอ่อนกำลังลงเป็นพายุไซโคลนในอีก 6 ชั่วโมงต่อมา เนื่องจากอุณหภูมิน้ำทะเลที่เย็นขึ้นและสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมน้อยลง อัลซีด์จึงอ่อนกำลังลงอย่างต่อเนื่อง และเริ่มมีวังวนแอนไทไซโคลนขึ้นทางตะวันออกของปลายสุดด้านเหนือของมาดากัสการ์
วันที่ 9 พฤศจิกายน อัลซีด์อ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางในเวลา 12:00 UTC
วันที่ 11 พฤศจิกายน ระบบพายุทรุดลงอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นพายุจึงกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนในเวลา 00:00 UTC และสลายตัวไปในที่สุด
พายุ > พายุไซโคลนรุนแรงเกอนางา

วันที่ 14 ธันวาคม ความกดอากาศต่ำเขตร้อนก่อตัวขึ้นทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะสุมาตรา ภายในภูมิภาคออสเตรเลีย จากนั้นมันทวีกำลังแรงขึ้น และได้รับชื่อว่า เกอนางา (Kenanga) โดยระบบมีทิศทางการเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
วันที่ 16 ธันวาคม เกอนางาเคลื่อนตัวเข้าสู่แอ่งมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้
วันที่ 19 ธันวาคม เกอนางานทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลนเขตร้อนรุนแรง