stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชูสิน โคนันทน์
งานการเมือง

ชูสิน เข้าสู่วงการการเมือง  ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้ใหญ่บ้าน กำนัน สมาชิกสภาจังหวัด และ สมาชิกสภาเทศบาลเมืองสตูลตามลำดับ ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน  พ.ศ. 2512 ไม่สำกัดพรรคการเมือง และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 3 ครั้ง
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ชูสิน โคนันทน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 จังหวัดสตูล ไม่สังกัดพรรคการเมือง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคธรรมสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคชาติประชาชน (พ.ศ. 2522)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2522 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2526 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
วัดธรรมยาน

| วัดธรรมยาน |
| --- | --- |
พญานาค 2 ตน หน้าอุโบสถ

ที่ตั้ง: ตำบลนาเฉลียง อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดธรรมยาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาเฉลียง อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์
วัดธรรมยานสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์บูชาหลวงพ่อฤๅษีลิงดำ วัดท่าซุง (สมัยเป็นเจ้าคุณพระสุธรรมยานเถระ) จึงนำคำว่า “ธรรมยาน” มาตั้งเป็นชื่อวัด วัดธรรมยานตั้งวัดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2556
สิ่งก่อสร้างภายในวัด ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2554 โดยมีสถาปนิกอาวุโสจากบริษัท เอสซีจี จำกัด เป็นผู้ดำเนินการออกแบบและควบคุมการสร้าง มีรูปแบบเป็นสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ มีพระพุทธรูปที่ประดิษฐานซ้อนกันอยู่ 2 องค์แล้ว ยังมีรูปเหมือนหลวงพ่อฤาษีลิงดำด้วย ภายในตกแต่งด้วยลายไม้เรียบ ๆ ไม่เน้นภาพจิตรกรรมและการประดับกระจกตกแต่งสีสันสดใส หน้าอุโบสถมีประติมากรรมพญานาคขนาดใหญ่ 2 ตนอยู่คู่กัน คือ พญาศรีสุธนและพญาศรีสุนันท์ อุโบสถมีระเบียงคด ซึ่งประดิษฐานสมเด็จองค์ปฐมและพระพุทธเจ้า 28 พระองค์ มีรูปหล่อพระพุทธรูปหน้าตัก 4 ศอกยาวตลอดแนวกำแพง ยังมีวิหาร เป็นที่ประดิษฐานของสมเด็จพระพุทธธรรมยาน หรือ หลวงพ่อยิ้ม พระประธานหน้าตัก 15 ศอก สมเด็จองค์ปฐม สมเด็จปางจักรพรรดิ์ หลวงปู่ปานหน้าตัก 8 ศอก หลวงพ่อพระราชพรหมยานหน้าตัก 8 ศอก และมีพระชำระหนี้สงฆ์โดยรอบมหาวิหารจำนวน 104 องค์
เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน

เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน  (พระนามเต็ม: มารี ลูอีเซอ อเล็คซันดรา คาโรลีเนอ, ประสูติ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1845, สิ้นพระชนม์ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912) เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน ซึ่งต่อมาในภายหลังคือราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ทรงเป็นพระราชชนนีของสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม
พระราชบิดา คือ คาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น นายกรัฐมนตรีแห่งปรัสเซีย กับเจ้าหญิงโยเซฟีเนอแห่งบาเดิน ดังนั้นจึงทรงเป็นพระเชษฐภคินีของพระเจ้าการอลที่ 1 แห่งโรมาเนีย และพระปิตุจฉาของพระเจ้าแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย
เสกสมรส

พระนางได้เคยเกือบเป็นพระชายาของว่าที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร แต่เนื่องจากความแตกต่างทางศาสนา เพราะพระนางทรงนับถือโรมันคาทอลิกอย่างเคร่งครัด จึงทำให้การเสกสมรสนั้นเกิดขึ้นมิได้
ต่อมาพระนางเสกสมรสกับเจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ พระราชโอรสของพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1867 ณ กรุงเบอร์ลิน
พระโอรส/ธิดา

พระองค์ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่
เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1869 – ค.ศ. 1891) สิ้นพระชนม์ด้วยไข้หวัดใหญ่เมื่อพระชนมายุ 21 ชันษา
เจ้าหญิงอ็องเรียตแห่งเบลเยียม (แฝด) (ค.ศ. 1870 – ค.ศ. 1948) พระธิดาฝาแฝดกับเจ้าหญิงโฌเซฟีน มารี ต่อมาเสกสมรสกับเจ้าชายเอ็มมานูเอล ดยุกแห่งเวนมอนต์ สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุ 77 ชันษา
เจ้าหญิงโฌเซฟีน มารีแห่งเบลเยียม (แฝด) (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1870 – 18 มกราคม ค.ศ. 1871) พระธิดาฝาแฝดกับเจ้าหญิงอ็องเรียต สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์
เจ้าหญิงโฌเซฟีน การอลีนแห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1872– ค.ศ. 1958) เสกสมรสกับเจ้าชายคาร์ล อันโทนแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
เจ้าชายอัลแบร์แห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1875 – ค.ศ. 1934) ต่อมาขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์พระองค์ที่สามแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงมารีสิ้นพระชนม์ที่เบลเยียมเมื่อพระชนมายุ 67 พรรษา หลังจากทรงป่วยด้วยโรคปอดบวมเป็นระยะเวลาหลายวัน พระศพฝังอยู่ที่โบสถ์แม่พระแห่งลาเคิน
พระอิสริยยศ

17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1845 – 25 เมษายน ค.ศ. 1867: เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
25 เมษายน ค.ศ. 1867 – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905: เจ้าหญิงมารี เคาน์เตสแห่งแฟลนเดอส์
17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912: เจ้าหญิงมารี เคาน์เตสม่ายแห่งแฟลนเดอส์
บรรณานุกรม

Hibbert, Christopher (2007). Edward VII: The Last Victorian King. New York: Palgrave Macmillan.
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งเบลเยียมโดยการเสกสมรส |
| --- | --- |
รุ่นที่ 1:  อาร์ชดัชเชสมารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย  เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน 
รุ่นที่ 2:  ดัชเชสเอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย 
รุ่นที่ 3:  เจ้าหญิงอัสตริดแห่งสวีเดน  ลิเลียน เบลส์! 
รุ่นที่ 4:  ดอนนาเปาลา รุฟโฟ ดี คาลาเบรีย  เลอา โวลมัน 
รุ่นที่ 5:  เคาน์เตสมาตีลด์ ดูว์เดอแกม ดาโก  แกลร์ คูมบ์ส 
รุ่นที่ 6:  เอลิซาเบตตา มาเรีย รอสบอค ฟอน โวลเคินชไตน์ 
! = เจ้าหญิงพระชายาในพระมหากษัตริย์
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาจากการเสกสมรส |
| --- | --- |
รุ่นที่ 1:  ดัชเชสมาเรียแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค  Princess Maria Antonia Koháry de Csábrág*  เจ้าหญิงหลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง 
รุ่นที่ 2:  เจ้าหญิงเล็กซานดรีนแห่งบาเดิน  สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร  สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส  เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งออร์เลอ็อง  อาร์ชดัชเชสมารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย**  เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน** 
รุ่นที่ 3:  เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก***  แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย***  เจ้าหญิงลูอิสมาร์กาเร็ตแห่งปรัสเซีย***  เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์***  เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม  เจ้าหญิงลีโอปอลดินาแห่งบราซิล  ดัชเชสเอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย** 
รุ่นที่ 4:  เจ้าหญิงมาเรียแห่งเท็ค***  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์***  เจ้าหญิงวิกตอเรียแอดิเลดแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค***  อาร์ชดัชเชสคาโรไลน์มารีแห่งออสเตรีย  เจ้าหญิงมาทิลด์แห่งบาวาเรีย 
รุ่นที่ 5:  เคาน์เตสวิกตอเรีย-ลูอีสแห่งโซล์มส์-เลาบัค 
รุ่นที่ 6:  คาริน ดาเบลชไตน์ 
รุ่นที่ 7:  เคลลี รอนเด์สต์เวดต์^ 
 *เจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์จนถึง ค.ศ. 1826  **ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเบลเยียมจากการเสกสมรสด้วย  ***ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรจากการเสกสมรสด้วย  ^ไม่มีฐานันดรศักดิ์โดยกำเนิด
บุญส่ง เลขะกุล

น.พ.บุญส่ง เลขะกุล บนปกนิตยสารเอเชียวีก
นายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล (15 ธันวาคม พ.ศ. 2450 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ หมอบุญส่ง เป็นแพทย์ ช่างภาพ จิตรกร นักเขียน และอาจารย์ มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นผู้บุกเบิกการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ป่าไม้และสัตว์ป่าของประเทศไทย
ประวัติ

น.พ.บุญส่ง เกิดที่บ้านถนนนครใน ตำบลบ่อยาง อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราชมัธยมศึกษาปีที่ 8 ที่โรงเรียนเบญจมบพิตร หรือโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรในปัจจุบัน กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2467 เลขประจำตัว 2563 และสำเร็จการศึกษาจากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2476 และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลว ณ โรงพยาบาลมเหสักข์ กรุงเทพมหานคร
มูลนิธิคุ้มครองสัตว์ป่าและพรรณพืชแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์

น.พ.บุญส่งและสมาชิกนิยมไพรสมาคม ยังได้ร่วมกันก่อตั้งมูลนิธิคุ้มครองสัตว์ป่าและพรรณพืชแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์เมื่อ พ.ศ. 2526 โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยเจ้าฟ้าชายฟิลิป ดยุคแห่งเอดินบะระ ทรงเป็นองค์ประธานในงานกาลาดินเนอร์ เนื่องในโอกาสสถาปนามูลนิธิฯ ณ โรงแรมโอเรียนเต็ล กรุงเทพมหานคร
ในปี พ.ศ. 2550 "คณะทำงาน 100 ปี นายแพทย์ บุญส่ง เลขะกุล" ซึ่งประกอบด้วยคณะทายาท ญาติมิตร และลูกศิษย์ ได้จัดงาน "100 ปี หมอบุญส่ง เลขะกุล" ขึ้นเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ณ สยามสมาคม ในพระบรมราชูปถัมภ์ เพื่อรำลึกถึงคุณงามความดีและผลงานด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้และสัตว์ป่าของประเทศไทย
เกียรติยศ

รางวัลเหรียญทองและสมาชิกกิตติมศักดิ์ของกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) (พ.ศ. 2515)
ได้รับกุญแจเมืองซานดิเอโก สหรัฐอเมริกา ในฐานะพลเมืองกิตติมศักดิ์ ในฐานะนักอนุรักษ์ธรรมชาติ (พ.ศ. 2515)
ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (พ.ศ. 2522)
ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตตมศักดิ์ สาขาวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (พ.ศ. 2522)
รางวัลเหรียญทอง เจ.พอลเก็ตตี้ ไวลด์ไลฟ์ คอนเซอร์เวชั่น จากกองทุนสัตว์ป่าโลก (พ.ศ. 2522-นับเป็นบุคคลที่ 4 ที่ได้รับรางวัลนี้ และเป็นบุคคลแรกที่เป็นชาวตะวันออกไกล)
รายชื่อชนิดสัตว์ที่ได้รับการตั้งชื่อ ค้างคาวหน้ายักษ์หมอบุญส่ง (Hipposideros lekaguli), งูลายสอหมอบุญส่ง (Parahelicops boonsongi), กระรอกหลากสีหมอบุญส่ง (Callosciurus finalaysoni boonsongi), นกปรอดเล็กตาขาวหมอบุญส่ง (Hypsipetes propinquus lekhakuni), นกจับแมลงคอน้ำตาลแดงหมอบุญส่ง (Cyornis banyumas lekhakuni), อึ่งกรายหมอบุญส่ง (Xenophrys lekaguli)
คำกล่าวถึง

หนังสือเกี่ยวกับป่าซึ่งคุณหมอบุญส่งแต่ง เล่มที่ชอบที่สุดเห็นจะเป็นเรื่อง ชีวิตของฉันลูกกระทิง เป็นเรื่องของลูกกระทิงตัวน้อยๆ ที่เที่ยวไปในป่า เที่ยวคุยกับสัตว์ๆ ชนิดที่อยู่ในป่านั้น ทำให้รู้วิถีชีวิตของสัตว์เหล่านั้น
ท่านเป็นคนสำคัญที่วางพื้นฐานเรื่องธรรมชาติวิทยาให้ไว้เรา
ท่านเป็นหลักหินแห่งความยุติธรรมในการปกป้องป่าและชีวิตสัตว์ป่าอย่างแท้จริง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2527 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น > หนังสือและบทความ

สัณฐิตา กาญจนพันธุ์. (2557). ความเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมและความคิดสีเขียวในเมือง. ใน สังคมเปลี่ยนผ่าน/เปลี่ยนผ่านสังคม: รวมบทความวิชาการ ในวาระครบรอบ 50 ปี คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. บรรณาธิการโดย วสันต์ ปัญญาแก้ว. หน้า 1-38. เชียงใหม่: ศูนย์วิจัยและบริการวิชาการ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บไซต์

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2016-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มะโรง มหาวงศ์

พระเจ้า มะโรง มหาวงศ์ (มลายู: Merong Mahawangsa, مروڠ مهاوڠسا) เป็นนักรบและผู้ปกครองในตำนานซึ่งกล่าวว่าเป็นกษัตริย์องค์แรกของ อาณาจักรลังกาสุกะ หรือปัจจุบันคือ รัฐเกดะห์ ปัตตานีเรื่องเล่าของพระองค์ถูกกล่าวถึงใน ฮีกายัตมะโรงมหาวงศ์ ซึ่งได้กล่าวว่าพระองค์เป็นวีรบุรุษผู้สถาปนาเป็นกษัตริย์องค์แรกแห่งลังกาสุกะ
ตำนานมะโรงมหาวงศ์

ตำนานเกดะห์เล่าว่าพระองค์ทรงเป็นเชื้อสายของอเล็กซานเดอร์มหาราช
ตามตำนานเกดะห์ พระองค์เป็นนักสู้และเป็นผู้ปกครองอาณาจักรฮินดูแห่งหนึ่ง พระองค์ตระเวนประพาสอาณาจักรต่าง ๆ อยู่ตลอด แต่ส่วนใหญ่ทรงประทับอยู่ที่ โรม วันหนึ่ง พระองค์จากกรุงโรมมาเพื่อจะค้าขายกับจีน แต่เมื่อพระองค์ผ่านมาที่ทะเลอาระเบีย พระองค์กลับถูกโจมตีโดยครุฑยักษ์และได้ทำลายเรือพระที่นั่งของพระองค์ พระองค์ต้องลี้ไปยังดินแดนที่ใกล้ที่สุด ซึ่งพระองค์ได้ขึ้นมาที่หุบเขาบูจัง และสถาปนาอาณาจักรลังกาสุกะขึ้น
ทรงเป็นผู้ปกครองของลังกาสุกะ ก่อนที่จะให้มะโรง มหาโพธิสัตว์ ขึ้นครองราชย์ต่อ ก่อนเสด็จกลับกรุงโรม ชะตากรรมหลังจากนั้นไม่มีใครทราบ บ้างกล่าวว่าพระองค์สวรรคตขณะเสด็จไปยังกรุงโรม พระราชโอรสของพระองค์ปกครองลังกาสุกะต่อไปจนกระทั่งถึงพระองค์มหาวงศ์ ทรงเข้ารีตเป็นอิสลามและเปลี่ยนอาณาจักรลังกาสุกะเป็นรัฐสุลต่านเกดะห์ พระองค์ยังเปลี่ยนพระนามเป็นสุลต่าน มุดซาฟา ชาห์ อีกด้วย
พระราชสันตติวงศ์

พระเจ้ามะโรงมหาโพธิสัตว์ (Merong Mahapudisat): ทรงปกครองอาณาจักรลังกาสุกะต่อจากพระราชบิดา ทรงเป็นพระราชโอรสองค์โตด้วย ตำนานกล่าวไว้ว่าทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของสยามด้วย
พระเจ้ากันจิล สารชุน (Ganjil Sarjuna): พระองค์ขึ้นครองราชย์หลังจากพระเชษฐาสวรรคต ทรงเป็นพระราชโอรสองค์รอง ทรงสถาปนาอาณาจักรกังกาอีกด้วย
พระนางราชาบุตรี (Raja Puteri): ทรงขึ้นครองราชย์หลังจากพระเชษฐาของพระองค์เสด็จสวรรคต ทรงเป็นพระราชธิดาสุดท้อง ทรงยังเป็นกษัตริย์องค์แรกของปัตตานีอีกด้วย
พระเจ้าศรีมหาวงศ์ (Seri Mahawangsa): ทรงเป็นกษัตริย์ต่อจากกันจิล สารชุน
พระเจ้าศรีมหาอินทรวงศ์ (Seri Maha Inderawangsa): ทรงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าศรีมหาวงศ์ ทรงถูกเรียกว่า 'เจ้าอสูร' (Raja Bersiong) เพราะโปรดปรานการเสวยเลือดมนุษย์ ทำให้เสนาอำมาตย์ต่างขับไล่พระองค์ไปที่เขาจราย (Gunung Jerai) ซึ่งซ่อนพระองต์ไว้อย่างยาวนานและมีพระโอรสคือ เจ้าองค์มหาโพธิสัตว์ ซึ่งภายหลังได้กลับมาขึ้นครองราชย์หลังจากที่ได้รับรู้สายเลือดที่แท้จริงของพระองค์
พระองค์มหาโพธิสัตว์ (Phra Ong Mahapudisat): ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าศรีมหาวงศ์
พระองค์มหาวงศ์ (Phra Ong Mahawangsa): ทรงเป็นพระราชโอรสของเจ้าพระองค์มหาโพธิสัตว์ เดิมทรงนับถือศาสนาฮินดู แต่ต่อมาได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม และเปลี่ยนพระนามเป็นสุลต่านมุดซาฟา ชาห์
ในวัฒนธรรมนิยม

กองทัพเรือมาเลเซียได้ตั้งชื่อเรือว่า KD Mahawangsa เพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์
"ตำนานมะโรงมหาวงศ์" (Hikayat Merong Mahawangsa) เป็นภาพยนตร์ที่ถูกฉายในปี พ.ศ. 2554 เพื่อเล่าเรื่องของพระองค์ นำแสดงโดย สตีเฟน ระห์มัน-ฮิวจ์ (Stephen Rahman-Hughes)
ในภาพยนตร์ "ปืนใหญ่จอมสลัด" ได้เล่าเรื่องที่อาณาจักรลังกาสุกะถูกรุกรานโดยกลุ่มกบฎร่วมกับโจรสลัด
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ

| ศาสตราจารย์กิตติคุณบวรศักดิ์ อุวรรณโณม> ป.ช. ม.ว.ม. ป.ภ. ต.จ.ว. ร.ด.ม. (ศ) |
| --- | --- |


ประธานคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ
ดำรงตำแหน่ง 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 – 6 กันยายน พ.ศ. 2558
รองประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 30 ตุลาคม พ.ศ. 2557 – 6 กันยายน พ.ศ. 2558
เลขาธิการคณะรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 1 เมษายน พ.ศ. 2546 – 10 มิถุนายน พ.ศ. 2549
ก่อนหน้า: วิษณุ เครืองาม
ถัดไป: รองพล เจริญพันธุ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 ตุลาคม พ.ศ. 2497 (70 ปี) ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
ศาสนา: พุทธ

ศาสตราจารย์กิตติคุณ บวรศักดิ์ อุวรรณโณ (เกิด 19 ตุลาคม พ.ศ. 2497) นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา กรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิของสถาบันพระปกเกล้า กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการนโยบายกองทุนสนับสนุนการวิจัย ประธานกรรมการคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านกฎหมาย ประธานคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2558 ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการปฏิรูปประเทศ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560  รองประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการนโยบายกองทุนสนับสนุนการวิจัย  อุปนายกราชบัณฑิตยสถานคนที่ 1 กรรมการข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาผู้ทรงคุณวุฒิกรรมการในคณะกรรมการขับเคลื่อนการปฏิรูปเพื่อรองรับการปรับเปลี่ยนตามนโยบาย thailand 4.0 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 194/2560
อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549 อดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตเลขาธิการคณะรัฐมนตรี และเป็นอดีตเลขาธิการสถาบันพระปกเกล้า
ประวัติ

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ เกิดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ที่ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา เป็นบุตรคนที่ 7 ของวิภัทร และอารีย์ อุวรรณโณ
เป็นญาติกับ ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิษณุ เครืองาม รองนายกรัฐมนตรีฝ่ายกฎหมายในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชาและอดีตรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายกฎหมายในรัฐบาลพรรคไทยรักไทย  สมรสกับ ปาริชาติ ชุมสาย ณ อยุธยา (สุขสงเคราะห์) มีบุตร-ธิดา 2 คน ปัจจุบันหย่ากันแล้ว
การศึกษา

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนแสงทองวิทยา ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ต่อมาได้เข้าศึกษาที่คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2518 ได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เหรียญทอง) จากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี พ.ศ. 2519 สำเร็จเป็นเนติบัณฑิตไทย (สอบได้อันดับที่ 3 ของรุ่นที่ 29) สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา ปี พ.ศ. 2522 ได้ปริญญาชั้นสูงทางกฎหมายปกครอง มหาวิทยาลัยปารีส ในปี พ.ศ. 2525 สำเร็จปริญญาเอก กฎหมายมหาชน มหาวิทยาลัยปารีส และพ.ศ. 2541 จบหลักสูตรจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 4111
การทำงาน

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ เริ่มรับราชการในปี พ.ศ. 2519 ในตำแหน่งอาจารย์คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2531 เป็นคณะที่ปรึกษานโยบายของนายกรัฐมนตรี สำนักงานเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2532 เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง
ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2534 ได้กลับเข้ารับราชการ ภาควิชากฎหมายปกครองและกฎหมายทั่วไป คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2538 เป็นคณบดีคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปี พ.ศ. 2542 – พ.ศ. 2546 เป็นเลขาธิการสถาบันพระปกเกล้า  ปี พ.ศ. 2546 – พ.ศ. 2549 เป็นเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
นอกจากนั้น บวรศักดิ์ อุวรรณโณ ยังได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราภิชานแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยด้วย
และยังดำรงตำแหน่ง ประธานกรรมการ และ กรรมการอิสระ บริษัท นามยง เทอร์มินัล จำกัด (มหาชน) ประธานกรรมการ และ กรรมการอิสระ บริษัท อีเทอเนิล เอนเนอยี จำกัด (มหาชน) ประธานกรรมการ บริษัท เจนเนอรัล เอนจิเนียริ่ง จำกัด (มหาชน) กรรมการอิสระ บริษัท โกลว์ พลังงาน จำกัด (มหาชน)
ภายหลังการ รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาได้รับแต่งตั้งเป็น ประธานคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2558 ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการปฏิรูปประเทศ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560 รองประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการนโยบายกองทุนสนับสนุนการวิจัย กรรมการข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาผู้ทรงคุณวุฒิ
รางวัลและเกียรติคุณ

พ.ศ. 2542  ได้รับประกาศเกียรติคุณเป็นนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ สาขานิติศาสตร์ ประจำปี 2543 จากสภาวิจัยแห่งชาติ
พ.ศ. 2545 ได้รับพระราชทานกิตติบัตรแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์กิตติคุณ คณะนิติศาสตร์ ประจำปีการศึกษา 2545 จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2545 – พ.ศ. 2548 ได้รับคัดเลือกจากองค์การสหประชาชาติ ให้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิกรรมาธิการบริหารภาครัฐของสภาเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ (Committee of Experts on Public Administration of the United Nations Economic and Social Council) ประจำปี 2545–2548
ได้รับประกาศเกียรติคุณเป็นนิสิตเก่านิติศาสตร์ดีเด่นจากสมาคมนิสิตเก่า คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
พ.ศ. 2552 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ)) สาขานิติศาสตร์
พ.ศ. 2546 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เนเธอร์แลนด์ :
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 1
ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2547 –  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งชาติ ชั้นที่ 2
อาดิลา คานุม

อาดิลา คานุม หรือ สมเด็จพระราชินีอาดิลา คานุม อัล ฮุซัยน์ (อังกฤษ: Adila Khanum) เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2422 เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฮิญาซ เป็นพระมเหสีใน ชะรีฟ ฮูไซน์ อิบนิ อาลี กษัตริย์แห่งฮิญาซ และเป็นผู้สืบสายโลหิตใน มุสตาฟา ราชิลด์ ปาชา เสนาบดีผู้เป็นใหญ่แห่งจักรวรรดิออตโตมัน
ต่อมาเมื่ออายุได้ 16 ปี ได้อภิเษกสมรสกับ ชะรีฟ ฮูไซน์ อิบนิ อาลี กษัตริย์แห่งฮิญาซ และก้าวขึ้นดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระราชินีแห่งฮิญาซ และให้กำเนิดพระราชบุตร 2 พระองค์ คือ เซอิด บิน ฮุซัยน์ กับ ซารา บินด์ ฮุซัยน์
ด้วยความที่พระอัยกาเป็นบุคคลสำคัญ ทำให้พระราชสวามีของพระองค์ ได้พัฒนาความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับบุคคลสำคัญของพรรคการเมืองที่ทรงอำนาจแห่งยุคนั้น จากนั้น เมื่อพรรคการเมืองเริ่มเสื่อมอำนาจลง สมเด็จพระราชินีฯ เสด็จพระราชดำเนินไปประทับ ณ ประเทศไซปรัส และเสด็จสวรรคตลงที่นั้น สิริพระชนมายุ 50 พรรษา
เชื้อ ทิพย์มณี

| เชื้อ ทิพย์มณี |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
เสียชีวิต: 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

เชื้อ ทิพย์มณี (6 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2522) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 3 สมัย
ประวัติ

เชื้อ ทิพย์มณี เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 เป็นบุตรของนายฮวด และ นางเชย มีศักดิ์เป็นญาติผู้น้อง นายสงบ ทิพย์มณี อดีต ส.ส. สงขลา จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 3 จากโรงเรียนวชิรานุกูล
งานการเมือง

อดีตเคยทำธุรกิจเกี่ยวกับค้าควายและประกอบอุตสาหกรรมเหมืองแร่ เชื้อลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครั้งแรกใน เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ไม่สังกัดพรรคการเมือง ซึ่งได้รับเลือกตั้งในครั้งแรก  และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 3 ครั้ง
ต่อมา ลงสมัครรับเลือกตั้ง ใน พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคธรรมสังคม และ พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคพลังเสรี แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งทั้ง 2 ครั้ง จึงวางมือทางการเมืองในที่สุด
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

เชื้อ ทิพย์มณี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 จังหวัดสงขลา ไม่สังกัดพรรคการเมือง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 จังหวัดสงขลา ไม่สังกัดพรรคการเมือง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคสหประชาไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
วัดธรรมเจดีย์วนาราม

| วัดธรรมเจดีย์วนาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดธรรมเจดีย์วนาราม, วัดเมืองปอนใต้
ที่ตั้ง: ตำบลเมืองปอน อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดธรรมเจดีย์วนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองปอน อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ มีอาณาเขตทิศเหนือจดลำห้วย ทิศใต้จดป่าช้า ทิศตะวันออกจดที่ดินเอกชน และทิศตะวันตกจดป่าสงวน
วัดธรรมเจดีย์วนาราม ชาวบ้านเรียกว่า วัดเมืองปอนใต้ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 แต่ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เดิมที่ตั้งวัดมีพระธาตุตั้งอยู่ สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2490 ต่อมามีความชำรุดทรุดโทรม จนเมื่อ พ.ศ. 2500 จึงได้ซ่อมแซมใหม่ ด้านการศึกษาได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2506
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญซึ่งภายในมีภาพจิตรกรรม แต่เมื่อ พ.ศ. 2559 เกิดเพลิงไหม้ทั้งหลัง ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญกุศล และหอพระ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปางต่าง ๆ และเจดีย์ทรงพม่า
รายนามเจ้าอาวาส

พระอูกันต๊ะ พ.ศ. 2499–2500
พระกันถี่ พ.ศ. 2500–2501
พระอินตา อินฺทปญฺโญ
เทียนทอง ทองพันชั่ง

รองศาสตราจารย์ ดร. เทียนทอง ทองพันชั่ง เกิดวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2547 ผู้ชนะรายการเกมโชว์ อัจฉริยะข้ามคืน ล้านที่ 5 ซึ่งออกอากาศไปเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 จบชั้น ม.6 จากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย
ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นผู้เชี่ยวชาญการวิจัยทางเคมีอินทรีย์สังเคราะห์ มีบทบาทในการเผยแพร่ความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์ให้แก่นักเรียน เพื่อกระตุ้นให้เยาวชนได้เข้าใจและมองเห็นความเกี่ยวข้องของวิทยาศาสตร์ กับกิจกรรมในชีวิตประจำวันได้ชัดเจนยิ่งขึ้น โดยเป็นวิทยากรร่วมในการบรรยายสาธิต "มาสนุกกับเคมีกันเถอะ (Chemistry is Fun)" ซึ่งเป็นกิจกรรมของสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.)
ผศ.ดร.เทียนทอง ทองพันชั่ง เป็นบุตรคนที่สองของนายทองคำ และนางประมวลศรี ทองพันชั่ง สมรสกับ ดร. ชะวะนี ทองพันชั่ง เก็บถาวร 2007-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน นักวิทยาศาสตร์สตรีไทยคนที่ 2 ที่ได้รับทุนวิจัยระดับสากลจากโครงการ For Women in Science "ลอรีอัล-ยูเนสโก"
การศึกษา

เริ่มการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ที่โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย จังหวัดสงขลา และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเดียวกัน ด้วยทุนโครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (พสวท.) และได้รับทุนดังกล่าวเพื่อศึกษาต่อจนจบระดับปริญญาตรีสาขาเคมี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในปี พ.ศ. 2537 ระดับปริญญาโท-เอกสาขาเคมีอินทรีย์ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2542 ในระหว่างชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ได้รับคัดเลือกเป็นผู้แทนเยาวชนไทยไปแข่งขันคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (สาขาเคมี) เก็บถาวร 2007-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เมื่อ ปี พ.ศ. 2533
การทำงาน

พ.ศ. 2542-ปัจจุบัน - รองศาสตราจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
งานวิจัย

งานวิจัยหลักของ ผศ.ดร.เทียนทอง ทองพันชั่ง เป็นการศึกษาและพัฒนาปฏิกิริยาทางเคมีอินทรีย์สังเคราะห์ เพื่อใช้สร้างโมเลกุลเป้าหมายที่มีคุณสมบัติตามต้องการ ได้แก่ การประยุกต์ใช้ปฏิกิริยาทอโทเมอไรเซชัน (tautomerization) ของสารในกลุ่มฟีนอลเพื่อสังเคราะห์สารประเภทเอริลซัลไฟด์ สารประเภทเอริลไดออกซิน และแอริลไดไธอิน หรือสารประเภทเฮเทอโรเฮลิซีน ซึ่งเป็นสารประกอบอะโรเมติกที่มีโครงสร้างเป็นรูปเกลียว ซึ่งสารดังกล่าวข้างต้นมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นวัสดุทางเคมีชนิดใหม่ ๆ กล่าวคือ สามารถใช้เป็นองค์ประกอบในการออกแบบและสร้างระบบโมเลกุลเคมีเชิงซ้อน เพื่อพัฒนาเป็นวัสดุอินทรีย์นำไฟฟ้าหรือสารผลึกเหลว ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์พอลิเมอร์แบบเกลียว หรือเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาแบบอสมมาตร เป็นต้น
งานวิจัยอีกด้านหนึ่งเป็นการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพันธะเคมี และผลทางอิเล็กทรอนิกส์ของพันธะเคมี ที่มีต่อโครงสร้างสามมิติของโมเลกุล อันมีผลโดยตรงต่อสมบัติทางกายภาพและทางเคมีของสสาร ผลจากการศึกษาดังกล่าว ทำให้เข้าใจคุณสมบัติของพันธะเคมีได้ดียิ่งขึ้น และยังสามารถนำมาใช้ในการปรับปรุงกระบวนการแยกสารไอโซเมอร์ ที่มีการจัดเรียงอะตอมในสามมิติที่ต่างกัน ช่วยในการทำนายโครงสร้างสามมิติได้ชัดเจน นอกจากนี้ ยังสามารถใช้ในการควบคุมหรือการออกแบบปฏิกิริยาอสมมาตรแบบใหม่ ทำให้การสังเคราะห์สารที่มีโครงสร้างสามมิติเฉพาะตามต้องการ ทำได้อย่างจำเพาะเจาะจงมากยิ่งขึ้น ลดการสูญเสียสารตั้งต้นในการปฏิกิริยาได้อย่างมีประสิทธิภาพ