stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดปก

| เดปก Depok ᮓᮦᮕᮧᮊ᮪ |
| --- | --- |
เมือง

   ธง ตราอาร์ม
สมญา: อินโดนีเซีย: Kota Belimbing อังกฤษ: Starfruit City
สถานที่ตั้งของเดปกภายในชาวตะวันตก
เดปกแผนที่ประเทศอินโดนีเซียเน้นเดปก
พิกัด: 6°23′38.4″S 106°49′21″E﻿ / ﻿6.394000°S 106.82250°E﻿ / -6.394000; 106.82250
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: ชวา
จังหวัด:  ชาวตะวันตก
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Mohammad Idris
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 200.29 ตร.กม. (77.33 ตร.ไมล์)
ความสูง: 50–140 เมตร (164–459 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด: 140 เมตร (459 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 50 เมตร (164 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2020 สำมะโน)
 • ทั้งหมด: 2,056,400 คน
 • อันดับ: 8
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสพื้นที่: (+62) 21, (+62) 251
เว็บไซต์: depok.go.id
เดปก (อินโดนีเซีย: Depok, ซุนดา: ᮓᮦᮕᮧᮊ᮪, ดัตช์: Depoc) เป็นเมืองในจังหวัดชวาตะวันตก ซึ่งมีพรมแดนติดกับกรุง จาการ์ตา และจังหวัดบันเติน
การศึกษา

มหาวิทยาลัยต่อไปนี้อยู่ใน เดปก:
มหาวิทยาลัยอินโดนีเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มหาวิทยาลัยอินโดนีเซีย มหาวิทยาลัยแห่งแรกของประเทศอินโดนีเซียตั้งอยู่ในเดปก
เลนี โรเบรโด

| เลนี โรเบรโด |
| --- | --- |
ภาพถ่ายอย่างเป็นทางการของเธอเมื่อปี พ.ศ. 2559

รองประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 14
ดำรงตำแหน่ง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2559 – 30 มิถุนายน 2565
ประธานาธิบดี: โรดรีโก ดูแตร์เต
ก่อนหน้า: เจโจมาร์ บินาย
ถัดไป: ซารา ดูแตร์เต
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มาเรีย เลออนอร์ ซานโต โทมัส เจโรนา 23 เมษายน พ.ศ. 2508 (59 ปี) นางา, คามารีเนสซูร์, ประเทศฟิลิปปินส์
พรรคการเมือง: พรรคเสรีนิยม
คู่สมรส: เจสซี โรเบรโด (เสียชีวิตแล้ว)
บุตร: 3
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแห่งชาติฟิลิปปินส์ (ศิลปศาสตรบัณฑิต) มหาวิทยาลัยนูเอวา การ์เซอเรส (นิติศาสตรบัณฑิต)
อาชีพ: นักกฎหมาย นักเคลื่อนไหวทางสังคม นักการกุศล
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: Campaign website

มาเรีย เลออนอร์ "เลนี" โรเบรโด (ตากาล็อก: Maria Leonor "Leni" Robredo; 23 เมษายน พ.ศ. 2508 –) เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์ ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 จนถึง พ.ศ. 2565 ทั้งนี้เธอเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดคามารีเนสซูร์ ระหว่างปี พ.ศ. 2553 จนถึงปี พ.ศ. 2559
เธอชนะบองบอง มาร์กอสบุตรชายของอดีตประธานาธิบดีและเผด็จการเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ในการเลือกตั้งรองประธานาธิบดีเมื่อปี พ.ศ. 2556 ส่งผลให้เธอเป็นสตรีคนที่สองของฟิลิปปินส์ที่ดำรงตำแหน่งนี้ นอกจากนี้เธอยังดำรงตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านในรัฐบาลของโรดรีโก ดูแตร์เต
ในระหว่างการดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดี เธอคือจุดเริ่มต้นของโครงการ อันงัดบูฮาย ที่เน้นขจัดความยากจนและพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนทั้งด้านการศึกษา การสาธารณสุข และการพัฒนาชนบท รวมถึงสนับสนุนความเท่าเทียมทางเพศ ส่งผลให้เธอได้รับรางวัลด้านสิทธิมนุษยชนจากหลายองค์กรทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ
ด้วยอุดมการณ์ทางการเมืองของเธอที่มีจุดยืนเสรีนิยม ทำให้เธอมีความขัดแย้งกับดูแตร์แตและวิพากษ์วิจารณ์การบริหารของดูแตร์แตในหลายโอกาส ทั้งการรับมือสถานการณ์โควิด 19ที่ผิดพลาด สงครามยาเสพติด การปราบปรามกลุ่มก่อความไม่สงบ และเธอยังเป็นแกนนำคนสำคัญที่คัดค้านการทำพิธีศพของอดีตประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอสในสุสานวีรชน ส่งผลให้เธอถูกจับกุมในปี พ.ศ. 2563 รวมทั้งยังถูกเป็นเป้าโจมตีของผู้เห็นต่างทางการเมืองจากเธอทางสื่อสังคมออนไลน์อย่างต่อเนื่อง
เธอเคยวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลจีนจากการที่จีนรุกล้ำพื้นที่ในทะเลจีนใต้ด้วยการตั้งขีปนาวุธ ซึ่งเป็นการละเมิดคำตัดสินของศาลอนุญาโตตุลาการถาวรว่าด้วยเรื่องข้อพิพาทดินแดนในทะเลจีนใต้ ซึ่งขัดแย้งกับนโยบายทางการทูตของดูแตร์เตที่ค่อนข้างเป็นมิตรกับประเทศจีนมากกว่า
ในปี พ.ศ. 2565 เธอประกาศลงสมัครประธานาธิบดีโดยจับคู่กับฟรานซิส ปางงิลินัน อดีตวุฒิสมาชิกของฟิลิปปินส์ที่ลงสมัครรองประธานาธิบดี แต่เธอได้พ่ายแพ้ให้กับบองบองซึ่งชนะเธอด้วยคะแนนที่ถล่มทลาย
เมืองบอลิคำ

| เมืองบอลิคำ |
| --- | --- |
เมือง
เมืองบอลิคำที่ตั้งในประเทศลาว
พิกัด: 18°33′41″N 103°43′25″E﻿ / ﻿18.56139°N 103.72361°E﻿ / 18.56139; 103.72361
ประเทศ:  ลาว
แขวง: แขวงบอลิคำไซ
เมือง: ปากซัน
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
เมืองบอลิคำ (ลาว: ເມືອງບໍລິຄຳ) เป็นเมืองแม่น้ำในแขวงบอลิคำไซในภาคตะวันตกของประเทศลาว เป็นเมืองหลวงของเมืองบริคัณฑ์ ไปทางทิศเหนือโดยถนนจากบ้านนาเขาลม[ต้องการอ้างอิง]
เมืองบอลิคำอยู่ในแม่น้ำซัน ทอดยาวด้วยสะพานเบลีย์ กองทัพลาวมีฐานทัพสำคัญอยู่ที่เมืองบอลิคำ
แหล่งข้อมูลอื่น

Maplandi World Gazetteer
เบองาวันโซโล

เบองาวันโซโล ไหลผ่านเมืองโบโจเนโกโรในเกาะชวา
เบองาวันโซโล (อินโดนีเซีย: Bengawan Solo; บางครั้งเรียก เพียง "โซโล", คำว่า Bengawan เป็นภาษาชวาโบราณ หมายถึง แม่น้ำ) เป็นแม่น้ำสายยาวที่สุดในเกาะชวา ของประเทศอินโดนีเซีย โดยมีความยาวประมาณ 540 กิโลเมตร มีความสำคัญในฐานะเป็นเส้นทางสัญจร แหล่งน้ำใช้อุปโภคบริโภค และแหล่งน้ำเพื่อการเกษตรของพื้นที่ทางตอนเหนือและตะวันออกของเกาะ นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงในแวดวงโบราณมานุษยวิทยาด้วย โดยมีการค้นพบซากมนุษย์โบราณหลายครั้งในพื้นที่หลายแห่งของลุ่มน้ำเหล่านี้ รวมทั้งซากดึกดำบรรพ์ของกะโหลกมนุษย์สมัยแรกๆ ที่มีชื่อเรียกกันทั่วไปว่า มนุษย์ชวา ด้วย
ภูมิประเทศ

แม่น้ำเบองาวันโซโล มีต้นกำเนิดที่ภูเขาไฟลาวู (Lawu) ในชวาตอนกลาง แล้วไหลไปทางเหนือ ผ่านทิวเขาเซวู ตลอดเส้นทาง มีสาขาแยกออกไปหลายช่วง มีแม่น้ำสาขาที่สำคัญ เช่น แม่น้ำมาดียุน แม่น้ำบรันตัส แม่น้ำโซโลยังผ่านไปทางตะวันออก สู่ชวาตะวันออก ผ่านทิวเขาเกินดัง และลุ่มน้ำโซโลซึ่งเป็นที่ราบ ทั้งนี้ได้ไหลผ่านเมืองใหญ่ชื่อ ซูราการ์ตา (ผู้คนในท้องถิ่นที่นี่เรียกว่า แม่น้ำโซโล) และสุดท้ายไหลออกไปที่ทะเลชวา ใกล้กับเมืองซูราบายา
ประวัติศาสตร์

แม่น้ำสายนี้เป็นแรงบันดาลใจให้ เกอซัง มาร์โตฮาร์โตโน (Gesang Martohartono) แต่งเพลงเบองาวันโซโลขึ้น โดยพรรณนาถึงแม่น้ำสายนี้ และเป็นเพลงที่มีชื่อเสียงมากเพลงหนึ่งของอินโดนีเซีย
เดวี ซูการ์โน

| รัตนา ซารี เดวี ซูการ์โน |
| --- | --- |
นางซูการ์โนเมื่อ พ.ศ. 2513
เกิด: นาโอโกะ เนโมโตะ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2483 (84 ปี) โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
อาชีพ: นักธุรกิจ, นักสังคมสงเคราะห์, ผู้มีชื่อเสียง, ผู้มีจิตการกุศล
คู่สมรส: ซูการ์โน
บุตร: การ์ตีกา ซารี เดวี ซูการ์โน
รัตนา ซารี เดวี ซูการ์โน (อินโดนีเซีย: Ratna Sari Dewi Sukarno; เกิด 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2483) นามเดิม นาโอโกะ เนโมโตะ (ญี่ปุ่น: 根本 七保子; โรมาจิ: Nemoto Naoko) เป็นที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่นว่า คุณนายเดวี (デヴィ夫人; Dewi Fujin) เป็นนักธุรกิจ, นักสังคมสงเคราะห์, ผู้มีชื่อเสียง และผู้มีจิตการกุศลชาวญี่ปุ่น รวมทั้งเป็นหนึ่งในภรรยาของซูการ์โน ประธานาธิบดีคนแรกของประเทศอินโดนีเซีย
ประวัติ

เดวี ซูการ์โน มีนามเดิมว่านาโอโกะ เนโมโตะ เธอเข้าทำงานเป็นพนักงานต้อนรับและดูแลลูกค้าในบาร์แห่งหนึ่งย่านกินซะใกล้โรงแรมอิมพีเรียล ขณะที่เธออายุได้ 19 ปี ได้พบกับซูการ์โน ณ บาร์ดังกล่าว ขณะนั้นซูการ์โนอายุได้ 57 ปี ณ เวลานั้นเธอกำลังเรียนด้านศิลปะและความบันเทิงอยู่ หลังจากนั้นเธอสมรสกับซูการ์โนใน พ.ศ. 2505 และเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม ซูการ์โนตั้งชื่อภรรยาให้เป็นแบบอินโดนีเซียว่า "รัตนา ซารี เดวี ซูการ์โน" เป็นภาษาชวาที่ยืมจากสันสกฤตแปลว่า "เทพีแห่งมณีเนื้อแท้" ทั้งสองมีธิดาด้วยกันเพียงคนเดียวคือการ์ตีกา (Kartika) ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นจารีนา (Carina)
พ.ศ. 2510 ซูการ์โนถูกซูฮาร์โตกระทำรัฐประหาร และซูการ์โนถึงแก่กรรมในอีกสามปีถัดมา เดวี ซูการ์โนผู้ตกพุ่มม่ายได้ย้ายไปอยู่ยุโรปและอาศัยตามประเทศต่าง ๆ เช่น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์, ฝรั่งเศส และสหรัฐ กระทั่ง พ.ศ. 2551 เธอย้ายกลับไปอาศัยในย่านชิบูยะในโตเกียว ณ บ้านซึ่งเต็มไปด้วยความทรงจำ
ในประเทศญี่ปุ่นมักเรียกเธอว่าคุณนายเดวี มากกว่าที่จะเรียกชื่อจริง เธอปรากฏในสื่ออีกครั้งช่วงมกราคม พ.ศ. 2551 หลังซูฮาร์โตกล่าวโทษซูการ์โนว่าศึกษาการปกครองแบบระบบตัวแทน และเชื่อมโยงเขากับปล โปต จอมเผด็จการชาวกัมพูชา
พ.ศ. 2559 เธอพากย์เสียงเป็นพลอเรีย โอกันดา (Ploria Ōkanda) จากภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นเรื่อง PriPara Minna no Akogare Let's Go PriPari
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เดวี ซูการ์โน
Dewi Sukarno, JapanZone
เดวี ซูการ์โน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1

สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 (สเปน: Primera República Filipina; ตากาล็อก: Unang Republika ng Pilipinas) หรือ สาธารณรัฐมาโลโลส (สเปน: República de Malolos; ตากาล็อก: Republica ng Malolos) เป็นสาธารณรัฐอายุสั้น จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลปฏิวัติในฟิลิปปินส์ จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยการประกาศใช้รัฐธรรมนูญมาโลโลสเมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2441 ในเมืองมาโลโลส จังหวัดบูลาคัน สิ้นสุดลงเมื่อเอมีลีโอ อากีนัลโด ยอมมอบตัวต่อกองทัพสหรัฐเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2443 ที่เมืองปาลานัน จังหวัดอีซาเบลา ซึ่งเป็นการสลายตัวของสาธารณรัฐที่ 1
การจัดตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์เป็นผลมาจากการปฏิวัติฟิลิปปินส์ต่อต้านการปกครองของสเปนในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 ที่จังหวัดคาบีเต การประกาศเอกราชของฟิลิปปินส์เริ่มขึ้นเมื่อมีการอ่านข้อตกลงการประกาศเอกราชของฟิลิปปินส์ ข้อตกลงนี้เขียนขึ้นเป็นภาษาสเปนโดยอัมโบรซีโอ เรียนซาเรส เบาติสตา และเป็นผู้อ่านประกาศนี้เอง สภามาโลโลสจัดประชุมเมื่อ 15 กันยายน และได้ออกรัฐธรรมนูญมาโลโลส ซึ่งประกาศใช้เมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2441 จัดตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ที่มีอากีนัลโดเป็นประธานาธิบดี ในเวลาเดียวกัน มีการลงนามในข้อตกลงปารีสเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2441 ยุติสงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา มาตรา 3 ของข้อตกลงนี้ระบุว่าสเปนจะโอนฟิลิปปินส์ให้สหรัฐอเมริกา
ในที่สุด เกิดสงครามฟิลิปปินส์-สหรัฐอเมริกาขึ้น อากีนัลโดถูกกองทัพสหรัฐจับกุมเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2443 และยอมรับสิทธิของสหรัฐเหนือฟิลิปปินส์ ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2444 เขาออกประกาศว่าถูกจับกุมตัวแล้ว ให้วางอาวุธและยุติการต่อสู้กับรัฐบาลสหรัฐอเมริกา และเป็นการสิ้นสุดสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 สหรัฐได้ผนวกดินแดนตามสนธิสัญญาปารีส ฟิลิปปินส์อยู่ภายใต้การปกครองของสหรัฐอเมริกาจนถึง พ.ศ. 2489 จึงได้ประกาศเอกราชตามข้อตกลงมะนิลา
สาธารณรัฐนี้ถือเป็นสาธารณรัฐที่มีรัฐธรรมนูญเป็นแห่งแรกในเอเชีย มีรัฐธรรมนูญเขียนด้วยภาษาสเปน และได้ประกาศเอกราชจากสเปน เมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2441 และมีสภามาโลโลส แม้ว่าจะมีสาธารณรัฐรุ่นเดียวกันเกิดขึ้นในเอเชีย เช่น สาธารณรัฐฟอร์โมซา สาธารณรัฐเอะโซะ แต่สาธารณรัฐมาโลโลสเป็นแห่งแรกที่มีระบบรัฐธรรมนูญซึ่งกำหนดว่าใช้การปกครองแบบประชาธิปไตยที่มีตัวแทน มีการเลือกตั้งสมาชิกสภา
ประวัติศาสตร์

สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ก่อตั้งขึ้นหลังการประกาศเอกราชของฟิลิปปินส์และการล่มสลายของการปกครองฟิลิปปินส์โดยสเปน ได้ร่างรัฐธรรมนูญโดยสภาร่างรัฐธรรมนูญในโบสถ์บาราโซอาอิในมาโลโลสเมื่อ พ.ศ. 2442 เพื่อแทนที่รัฐบาลปฏิวัติเมื่อ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2441 รัฐบาลปฏิวัตินี้ตั้งขึ้นแทนรัฐบาลของอากีนัลโดเมื่อ 24 พฤษภาคม ซึ่งได้แต่งตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อ 18 มิถุนายน รัฐธรรมนูญได้รับการรับรองจากรัฐสภาเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2441 และประกาศใช้ในวันรุ่งขึ้น อากีนัลโดได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2441
ประวัติศาสตร์ > องค์กรของรัฐบาลท้องถิ่น

ได้จัดตั้งรัฐบาลภายในสาธารณรัฐอย่างรวดเร็วในช่วง 18 – 20 มิถุนายน พ.ศ. 2441 รัฐธรรมนูญมาโลโลสได้ระบุในมาตรา 82 ให้มีองค์กรในระดับจังหวัดที่สามารถเก็บภาษีได้
ประวัติศาสตร์ > กองทัพแห่งรัฐ

เมื่อฟิลิปปินส์ประกาศเอกราชเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2441 กองทัพปฏิวัติฟิลิปปินส์ได้เปลี่ยนมาเป็นกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ อากีนัลโดได้มอบหมายให้อันโตนีโอ ลูนาเป็นผู้บัญชาการหรือผู้ช่วยเลขาธิการทางด้านสงครามเมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2441 และจัดตั้งโรงเรียนการทหารขึ้นเป็นครั้งแรกในฟิลิปปินส์ที่มาโลโลส ต่อมาในวันที่ 23 มกราคม ลูนาได้เป็นผู้บัญชาการทหารแทนอาร์เตมีโอ รีการ์เต เขาได้ปรับปรุงวินัยทหารให้ดีขึ้น
ประวัติศาสตร์ > สงครามฟิลิปปินส์ – สหรัฐอเมริกา

ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 ที่มะนิลา เกิดการสู้รบขึ้นในฟิลิปปินส์ระหว่างกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์และกองทัพสหรัฐซึ่งเป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องจากสงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา ในวันนั้น ประธานาธิบดีอากีนัลโดประกาศว่าสันติภาพและความสัมพันธ์ฉันมิตรกับสหรัฐสิ้นสุดลงแล้ว ต่อไปนี้คือศัตรูที่อยู่ภายใต้ข้อจำกัดของกฎหมายสงคราม การสู้รบเกิดขึ้นในการทัพมะนิลาครั้งที่ 2 ซึ่งกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ถูกบีบให้ล่าถอยออกจากเมือง   ในวันที่ 31 มีนาคม กองทัพสหรัฐเข้ายึดมาโลโลส ที่ตั้งรัฐบาลฟิลิปปินส์ ที่ถูกเผาโดยกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ถอนตัวไป อากีนัลโดและแกนนำของกองทัพปฏิวัติย้ายไปที่ซันอีซีโดร จังหวัดนูเวบาเอซีฮา การเจรจาสันติภาพกับฝ่ายสหรัฐเกิดขึ้นในช่วงสั้น ๆ ระหว่างเมษายน – พฤษภาคม พ.ศ. 2442 และล้มเหลว กองทัพสหรัฐเข้ายึดซันอีซีโดรได้ในวันที่ 16 พฤษภาคม กองทัพฟิลิปปินส์และรัฐบาลถอยไปยังบัมบัน ตาร์ลัก ก่อนจะย้ายต่อไปที่เมืองตาร์ลัก กลุ่มของอากีนัลโดได้ออกจากเมืองตาร์ลักซึ่งถือเป็นเมืองหลวงแห่งสุดท้าย เมื่อกองทัพสหรัฐเข้ายึดครองได้ในวันที่ 13 พฤศจิกายน
ในการประชุมเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ที่บายัมบัง ปังกาซีนัน อากีนัลโดยอมสลายกองทัพ แต่เริ่มการสู้รบแบบกองโจร กองทัพสหรัฐพยายามปราบปราม อากีนัลโดหลบหนีไปได้ในวันที่ 15 พฤศจิกายน และเกิดการสู้รบในการทัพช่องเขาตีรัดเมื่อ 2 ธันวาคม อากีนัลโดถูกจับกุมเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2443 ที่ปาลานัน อีซาเบลา อากีนัลโดประกาศรวมเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2444 ถือเป็นการสิ้นสุดสาธารณรัฐที่ 1 และเริ่มต้นการปกครองฟิลิปปินส์โดยสหรัฐอเมริกา
ที่ตั้งของรัฐบาล > มาโลโลส เมืองหลวงอย่างเป็นทางการของสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2441 เอมีลีโอ อากีนัลโดได้เลือกโบสถ์แห่งมาโลโลสให้เป็นสำนักงานรัฐบาล และโบสถ์บาราโซอายินที่อยู่ใกล้กันเป็นรัฐสภา เมื่อสหรัฐเข้ายึดครองมาโลโลส อากีนัลโดได้สั่งให้นายพล อันโตนีโอ ลูนาเผาโบสถ์มาโลโลส
ที่ตั้งของรัฐบาล > บ้านซีเดโก สำนักงานที่นูเวบาเอซีฮา

บ้านหลังนี้เป็นสำนักงานของอากีนัลโดเมื่อย้ายที่ตั้งรัฐบาลมายังซันอีซีโดร ในช่วงท้ายของสงครามกับสหรัฐ ในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2441 อากีนัลโดมาถึงซันอีซีโดร และตั้งให้เป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เขาเข้าพักที่บ้านซีเดโกและจัดให้เป็นสำนักงาน เมื่อสหรัฐยึดซันอีซีโดรได้ บ้านหลังนี้เป็นที่พักของนายพลเฟรเดอริก ฟุนสตัน ซึ่งต่อมา เขาคือผู้ที่จับกุมอากีนัลโดได้ที่ปาลานัน โดยกล่าวว่าแผนการจับตัวอากีนัลโดกำหนดขึ้นในบ้านหลังนี้ ปัจจุบัน บ้านหลังนี้เป็นขององค์กรคริสเตียน
การจับกุมอากีนัลโด

เมื่อได้สถาปนาขึ้นเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2441 ที่มาโลโลส มาโลโลสได้เป็นที่ตั้งรัฐบาลของรัฐบาลฟิลิปปินส์ และได้รับผลกระทบจากกองทัพสหรัฐและกองทัพฟิลิปปินส์ในการทัพมะนิลาที่  2 เมื่อ 4 กุมภาพันธ์  กองทัพสหรัฐบุกลงมาทางเหนือจากมะนิลา เมื่อ 29 มีนาคม เมื่อกองทัพสหรัฐมาถึง ที่ตั้งของรัฐบาลก็ได้ย้ายไปซาน อิสิโดร นูเอวา เอจิยา
กองทัพสหรัฐเข้ายึดเมืองปาลิตได้ในวันที่ 4 พฤษภาคม และซานเฟร์นานโดในวันที่ 5 พฤษภาคม ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2442 ทหารสหรัฐในซานเฟร์นานโดได้ปะทะกับทหารฟิลิปปินส์ที่อันเกเลส ในวันที่ 12 ตุลาคม กองทัพสหรัฐได้รุกและบีบให้สาธารณรัฐฟิลิปปินส์เคลื่อนย้ายที่ตั้งไปตาร์ลัก และบาโยมบงตามลำดับ ในวันที่ 13 พฤศจิกายน การกดดันจากสหรัฐทำให้อากีนัลโดและพรรคพวกออกจากบาโยมบงไปยังสตาบาร์บารา โดยมีทหารเพียง 1,200 คน นำโดยนายพลเกรโกริโอ เดล ปีตาร์ กลุ่มของอากีนัลโดได้เดินทางต่อไปพร้อมกับกำลังทหารของเดล ปีตาร์จนถึงมาเนาอัก ปางาซีนัน เมื่อ 15  พฤศจิกายน จากนั้นได้แบ่งกองกำลังกัน กลุ่มของอากีนัลโดและเดลปีตาร์เดินทางต่อไปจนถึงตูเบาในวันที่ 16 พฤศจิกายน และไปถึงนากุยเลียนในวันที่ 19 พฤศจิกายน จากนั้นได้เดินทางไปถึงช่องเขาติรัดในวันที่ 23 พฤศจิกายน นายพลเดล ปีตาร์ตัดสินใจอยู่สู้รบกับทหารสหรัฐที่นั่นและให้อากีนัลโดเคลื่อนย้ายต่อไป
การสู้รบที่ช่องเขาตีรัดเกิดขึ้นเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2442 ฝ่ายของนายพลเดลป๊ตาร์ 60 คนถูกฆ่าไป 52 คนรวมทั้งนายพลเดล ปีตาร์ด้วย แต่ก็สามารถถ่วงเวลาได้นานพอให้อากีนัลโดหนีไปได้จนถึงบานาเนในวันที่ 7 ธันวาคม ในวันที่ 16 ธันวาคม กลุ่มของอากีนัลโดเคลื่อนย้ายไปยังอาบราเพื่อเข้าร่วมกับนายพลมานูเอล ตีนีโอ กองกำลังทั้งหมดเคลื่อนที่ไปยังอัมบายูอัน ตอนนั้น กลุ่มของอากีนัลโดเหลือเพียงเจ้าหน้าที่สนาม 1 คน เจ้าหน้าที่เส้นทาง 11 คน และผู้ขายอีก 107 คน กลุ่มของเขายังเคลื่อนย้ายต่อไปจนถึง 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 อากีนัลโดจึงจัดตั้งศูนย์กลางขึ้นที่ เทียร์ราวีร์เกน จน 27 สิงหาคม จึงย้ายไปปาลานัน อากีนัลโดอยู่ในปาลานันจนถูกจับตัวได้เมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2443
Temporary triumphal arch commemorating election of Aguinaldo, 1899
แสตมป์ของรัฐบาลปฏิวัติ
ภาพวาด “Souvenir de 1899” โดย ฆวน ลูนา เมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2442 ที่ โบฮีเมีย
แผนที่ทวีปเอเชียแสดงการรุกรานของมหาอำนาจตะวันตกและการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
เมืองภูกูด

| ภูกูด ເມືອງພູກູດ |
| --- | --- |
เมือง
ประเทศ:  ลาว
แขวง: แขวงเชียงขวาง
เขตเวลา: UTC+7 (UTC + 7)
ภูกูด (ลาว: ພູກູດ) เป็นอำเภอ (เมือง) ของแขวงเชียงขวางในภาคเหนือตอนกลางของประเทศลาว
เมืองและหมู่บ้าน

ບ້ານ.ນ້ຳສາມ
เอกสะหว่าง วงวิจิด

นักการเมืองชาวลาว
เอกสะหว่าง วงวิจิด (ลาว: ເອກສະຫວ່າງ ວົງວິຈິດ) เป็นนักการเมืองชาวลาวที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขลาว
เวียงคำ

เมืองเวียงคำ (ลาว: ວຽງຄຳ) เป็นหนึ่งในห้าเมืองที่มีความกันดารของแขวงหลวงพระบางอยู่ห่างจากเทศบาลแขวงประมาณ 200 กิโลเมตรทางทิศเหนือ (ทางออกสู่แขวงหัวพัน เส้นทางหมายเลข 1) เป็นเมืองที่มีภูเขา มีทั้งหมด 69 หมู่บ้าน แบ่งเป็น 9 กลุ่มบ้านและ 1 บ้านใหญ่ มีประชากรทั้งหมด 29,031 คน เป็นหญิง 14,358 คน แยกตามเชื้อชาติเป็นชาวลาว 10.86% ชาวขมุ 79.17% ชาวม้ง 9.95 %มีแหล่งท่องเที่ยวที่ยังไม่ได้พัฒนาจำนวนมาก เช่น น้ำตกตาดค้อง สูงประมาณ 15 -20 เมตรและน้ำตกอื่นๆที่สวยงามอีก 3-4 แห่งอยู่ที่บ้านโพโฮน และตาดสมองที่บ้านน้ำลาว
| ด ค ก เมืองของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวงเวียงจันทน์:  เวียงจันทน์ จันทบุรี  ศรีโคตรบอง  ไชยเชษฐา  ศรีสัตตนาค  หาดทรายฟอง  นาทรายทอง  ชัยธานี  สังข์ทอง  ปากงึม 
แขวงพงสาลี:  พงสาลี  ใหม่  ขวา  สัมพันธ์  บุนเหนือ  ยอดอู  บุนใต้ 
แขวงหลวงน้ำทา:  หลวงน้ำทา  สิงห์  ลอง  เวียงภูคา  นาแล 
แขวงอุดมไซ:  ไซ  หลา  นาหม้อ  งา  แบ่ง  ฮุน  ปากแบ่ง 
แขวงบ่อแก้ว:  ห้วยทราย  ต้นผึ้ง  เมิง  ผาอุดม  ปากทา 
แขวงหลวงพระบาง:  หลวงพระบาง  เชียงเงิน  นาน  ปากอู  น้ำบาก  งอย  ปากแซง  โพนชัย  จอมเพชร  เวียงคำ  ภูคูน  โพนทอง 
แขวงหัวพัน:  ซำเหนือ  เชียงค้อ  เวียงทอง  เวียงชัย  หัวเมือง  ซำใต้  สบเบา  แอด 
แขวงไชยบุรี:  ไชยบุรี  คอบ  หงษา  เงิน  เชียงฮ่อน  เพียง  ปากลาย  แก่นท้าว  บ่อแตน  ทุ่งมีชัย 
แขวงเชียงขวาง:  แปก  คำ  หนองแฮด  คูณ  หมอกใหม่  ภูกูด  ผาชัย 
แขวงเวียงจันทน์:  โพนโฮง  ธุรคม  แก้วอุดม  กาสี  วังเวียง  เฟือง  ชนะคาม  แมด  หินเหิบ  เวียงคำ  ฮ่ม  ไชยสมบูรณ์ 
แขวงบอลิคำไซ:  ปากซัน  ท่าพระบาท  ปากกระดิง  บริคัณฑ์  คำเกิด  เวียงทอง  ไชจำพอน 
แขวงคำม่วน:  ท่าแขก  มหาไชย  หนองบก  หินบูรณ์  ยมราช  บูรพา  นากาย  เซบั้งไฟ  ไชยบัวทอง  คูนคำ 
แขวงสุวรรณเขต:  ไกสอน พมวิหาน  อุทุมพร  อาดสะพังทอง  พีน  เซโปน  นอง  ท่าปางทอง  สองคอน  จำพอน  คันธบุรี  ไชยบุรี  วีละบูลี  อาดสะพอน  ไชยภูทอง  พลาญไชย 
แขวงสาละวัน:  สาละวัน  ตะโอ้ย  ตุ้มลาน  ละครเพ็ง  วาปี  คงเซโดน  เล่างาม  สะม้วย 
แขวงเซกอง:  ละมาม  กะลึม  ดักจึง  ท่าแตง 
แขวงจำปาศักดิ์:  ปากเซ  ชนะสมบูรณ์  บาเจียงเจริญสุข  ปากช่อง  ปทุมพร  โพนทอง  จำปาศักดิ์  สุขุมา  มูลปาโมกข์  โขง 
แขวงอัตตะปือ:  ไชยเชษฐา  สามัคคีชัย  สนามชัย  สานไชย  ภูวง 
แขวงไชยสมบูรณ์:  อะนุวง  ล้องแจ้ง  ล้องซาน  ฮ่ม  ท่าโทม
เสสาน

| เสสาน សេសាន |
| --- | --- |
ฆุม
เสสานที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°46′08″N 107°25′45″E﻿ / ﻿13.769°N 107.4291°E﻿ / 13.769; 107.4291
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: รัตนคีรี
อำเภอ: โอยาดาว
หมู่บ้าน: 3
ประชากร (1998)
 • ทั้งหมด: 921 คน
เขตเวลา: UTC+07
รหัสภูมิศาสตร์: 160705
เสสาน (เขมร: ឃុំសេសាន) เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอโอยาดาวทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 3 หมู่บ้านและมีประชากร 921 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2006 การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับปานกลางในเสสาน
| หมู่บ้าน | ประชากร (1998) | อัตราเพศ (ชาย/หญิง) (1998) | จำนวน ครัวเรือน (1998) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Pa Tang | 187 | 1.01 | 25 |  |
| Phi | 361 | 0.94 | 66 |  |
| Pa Dal | 373 | 0.89 | 57 |  |
เอาะหลาม

| --- | --- |
เอาะหลาม
มื้อ: กับข้าว
แหล่งกำเนิด: ลาว
ผู้สร้างสรรค์: อาหารลาว
ส่วนผสมหลัก: เนื้อควายแห้งต้มกับน้ำปลาร้า และผักชนิดต่างๆ
รูปแบบอื่น: ถ้าใส่น้ำมากเรียกเอาะซด ใส่ผักหลายอย่างเรียกเอาะโฮะ
 ตำราอาหาร: เอาะหลาม
เอาะหลาม (ลาว: ເອາະຫຼາມ) เป็นอาหารลาวประเภทต้มที่มีน้ำน้อย นิยมใช้เนื้อควายแดเห้ง ต้มกับน้ำปลาร้า หนังควายแห้งหรือหนังปอง และผักเช่น พริก มะเขือ สะค้าน ตำลึง ยอดพริก เรียกว่าเอาะหลามเนื้อควาย นิยมรับประทานกับส้มหมูหรือส้มปลาแกง เอาะหลามอีกแบบหนึ่ง ใส่เนื้อสัตว์ ผัก และเห็ดได้ทุกอย่าง สุดแท้แต่ว่าจะมีสิ่งใด เรียกเอาะโฮะ อาหารลาวประเภทต้มอีกชนิดหนึ่ง ใส่น้ำมาก ตักน้ำซดได้ เรียกเอาะซด
เอาะหลามเป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของหลวงพระบาง การปรุงดั้งเดิมใช้การหลาม คือใส่เครื่องปรุงลงในกระบอกไม้ไผ่แล้วนำไปเผาไฟ น้ำน้อยและข้นเพราะใส่ข้าวเหนียวจี่โขลกและมะเขือเปราะต้มสุกโขลกลงไป ส่วนผสมสำคัญของเอาะหลามที่ทำให้มีกลิ่นเฉพาะตัวคือสะค้านหรือจะค้าน
เวียงจันทน์ใหม่

| --- | --- |
ประเภท: หนังสือพิมพ์รายสัปดาห์
นโยบายทางการเมือง: ซ้ายจัด
ภาษา: ลาว
สำนักงานใหญ่: เวียงจันทร์ ประเทศลาว
เว็บไซต์: www.vientianemai.net
เวียงจันทน์ใหม่ (ลาว: ວຽງຈັນໃໝ່) เป็นหนังสือพิมพ์ที่เผยแพร่เป็นภาษาลาวในประเทศลาว เดิมเคยมีชื่อว่าเวียงจันทร์โพสต์แต่เปลี่ยนชื่อใน ค.ศ. 1975 เมื่อพรรคประชาชนปฏิวัติลาวครองอำนาจ หนังสือพิมพ์เวียงจันทน์ใหม่สะท้อนให้เห็นถึงฐานะของรัฐบาลและพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
เสาม์ธุม

| เสาม์ธุม សោមធំ |
| --- | --- |
ฆุม
เสาม์ธุมที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°44′02″N 107°22′59″E﻿ / ﻿13.734°N 107.3831°E﻿ / 13.734; 107.3831
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: รัตนคีรี
อำเภอ: โอยาดาว
หมู่บ้าน: 3
ประชากร (1998)
 • ทั้งหมด: 1,964 คน
เขตเวลา: UTC+07
รหัสภูมิศาสตร์: 160706
เสาม์ธุม (เขมร: សោមធំ) เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอโอยาดาวทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 3 หมู่บ้านและมีประชากร 1,964 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 3 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา ส่วรอีก 2 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคสม รังสี ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2006 การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับต่ำในเสาม์ธุม
| หมู่บ้าน | ประชากร (1998) | อัตราเพศ (ชาย/หญิง) (1998) | จำนวน ครัวเรือน (1998) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Saom Klueng | 852 | 0.91 | 131 |  |
| Saom Trak | 696 | 0.92 | 136 |  |
| Saom Kol | 416 | 1.06 | 62 |  |
เปอร์ซีจาจาการ์ตา

เปอร์ซีจาจาการ์ตา (อินโดนีเซีย: Persija Jakarta) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ปัจจุบันลงเล่นในลีกาซาตู
เกียรติประวัติ > เอเอฟซี (การแข่งขันเอเชีย)

เอเชียนคลับแชมเปียนชิพ /เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
2001-02 – รอบแรก
2019 – รอบคัดเลือกรอบ 2
เอเอฟซีคัพ
2018 – รอบชิงชนะเลิศภูมิภาคอาเซียน
2019 – รอบแบ่งกลุ่ม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กลีกาซาตู |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2022–23:  เดวา ยูไนเต็ด  บอร์เนียว ซามารินดา  บายังการา  บารีโตปูเตอรา  บาหลี ยูไนเต็ด  เปอร์ซิกเกอดีรี  เปอร์ซิซโซโล  เปอร์ซิบบันดุง  เปอร์ซีกาโบ 1973  เปอร์ซีจาจาการ์ตา  เปอร์ซีตาตาเงอรัง  เปอร์เซบายาซูราบายา  เปเอ็ซอีเอ็ซ เซอมารัง  เปเอ็ซเอ็ซ ซเลมัน  เปเอ็ซเอ็ม มากัซซาร์  มาดูรา ยูไนเต็ด  อาเรมา  เอร์อาเอ็นเอ็ซ นูซันตารา 
สโมสรในอดีต:  กัลเติงปูตรา  ซรีวีจายา  เซอเม็นปาดัง  เด็ลตรัซ  บนตัง  บาดักลัมปุง  เปอร์ซีจัปเจอปารา  เปอร์ซีดาฟนดาฟนโซโร  เปอร์ซีตาราจาการ์ตาอูตารา  เปอร์ซีบาบันตุล  เปอร์ซีบาบาลิกปาปัน  เปอร์ซีปูราจายาปูรา  เปอร์ซีราจาบันดาอาเจะฮ์  เปอร์ซีวาวาเมนา  เปอร์เซเกฺริซ เกฺรอซิก ยูไนเต็ด  เปอร์เซปัมมาดูราอูตามา  เปอร์เซมามาลัง  เปอร์เซลาลาโมงัน  เปเอ็ซเปเอ็ซ รีเยา  เปเอ็ซอาเป ซีกลี  เปเอ็ซเอ็มเอ็ซ เมดัน  มีตรากูการ์ 
ฤดูกาล:  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2013  2014  2015  2017  2018  2019  2020  2021–22  2022–23 
 รายชื่อแชมป์ฟุตบอลอินโดนีเซีย
เจ้าอินทโฉม

| เจ้าอินทโฉม |
| --- | --- |
 เจ้าอินทโฉม
พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง
รัชสมัย: 32 ปี
รัชกาลก่อนหน้า: เจ้าองค์คำ
รัชกาลถัดไป: เจ้าอินทพรหม
ราชวงศ์: ราชวงศ์ล้านช้างหลวงพระบาง
พระราชบิดา: เจ้าราชวงศ์
พระราชมารดา: เจ้านางจันทรกุมารี
เจ้าอินทโฉม หรือ อินทโสม (ลาว: ເຈົ້າອິນທະໂສມ) เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ล้านช้างหลวงพระบาง พระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ส่วนใหญ่ของราชวงศ์หลวงพระบาง รวมทั้งในสมัยราชอาณาจักรลาว ล้วนสืบเชื้อสายมาจากพระองค์
พระประวัติ

เจ้าอินทโฉม เป็นโอรสของ เจ้าราชวงษ์  และ เจ้านางจันทรกุมารี ขนิษฐาใน เจ้าอินทกุมาร เจ้าเมืองศรีฟ้าวาหะหัวขาว(เชียงรุ่ง) พระราชบิดาของพระองค์ลักลอบเป็นชู้ กับ พระชายาของพระอัยกา คือ พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช พระบิดาจึงถูกโทษประหาร เป็นเหตุให้ อาณาจักรล้านช้าง ขาดรัชทายาทที่ชัดเจน ขณะนั้น พระเจ้ากิ่งกิสราช และ เจ้าอินทโฉม ซึ่งเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช ทรงพระเยาว์อยู่มาก ทำให้เกิดความปั่นป่วนและแย่งชิงเชื้อพระวงศ์มาเป็นพวกตน บางองค์ได้หลบหนีออกนอกราชอาณาจักร การแย่งชิงราชสมบัติหลังการสวรรคตของ พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช นำไปสู่การแยกอาณาจักรล้านช้างเป็น 3 อาณาจักรในที่สุด เมื่อครั่งที่พระเชษฐา( พระเจ้ากิ่งกิสราช) ขึ้นครองราชสมบัติล้านช้างหลวงพระบางพระองค์กับ เจ้าองค์คำได้ร่วมกันก่อกบฏ แต่ไม่สำเร็จจึงได้หนีถูกเนรเทศไปอยู่ครองเมืองเชียงขอม เมื่อพระเจ้ากิ่งกิสราช สวรรคตลง เหล่าขุนนางได้เชิญ  เจ้าองค์คำ ขึ้นครองราชสมบัติ พระองค์จึงได้รวบรวมไพล่พลมาตีเมืองหลวงพระบางอีกครั่งแต่ เจ้าองค์คำ ไม่คิดสู้จึงได้หนีไปบวชที่เชียงใหม่
พระกรณียกิจ

พงศาวดาลฉบับลูกขุนกล่าวว่า เมื่อ เจ้าอินทโฉม ขึ้นครองเมืองหลวงพระบางก็ไม่ได้อ่อนน้อมต่อญวนเจ้าเวียดนามจึงแต่งให้ องเจียงเทียมตาเจ็ก คุมกองทัพลงมาตีเมืองหลวงพระบาง เจ้าอินทโฉมจึงให้ เจ้าอินทรพรหม พระโอรสคุมกองทัพไปต่อรบกับญวน ขับไล่ญวนแตกหนีไป
พระโอรส-พระธิดา

เจ้าอินทโฉม ทรงมีชายาก่อนที่จะทรงครองราชอยู่ ๒ ท่าน คือ เจ้านางอุบะ และพระธิดาในเจ้าอินทรกุมาร เมืองได้ครองราชจึงได้เชิญ เจ้านางแทนสาว และ เจ้านางแทนคำ มาเป็นอัครมเหสี ทรงมีโอรสธิดาทั้งหมด 17  พระองค์
ประสูติแด่ เจ้านางแทนสาว พระธิดาใน พระเจ้ากิ่งกิสราช ได้แก่
มันธาตุราช
เจ้าอินทพรหม
เจ้าสุริยวงศ์
ประสูติแค่ เจ้านางแทนคำ พระธิดาใน พระเจ้ากิ่งกิสราช ได้แก่
เจ้าโชติกะ
เจ้านางแก้วสาวสวรรค์
เจ้าอนุทะกุมาร
เจ้านาคเสนกุมาร
เจ้านางศรีคำกอง
ประสูติแด่ มเหสีซ้ายเจ้านางพระธิดาใน เจ้าอินทกุมาร พระนางทรงสิ้นพระชนม์จากการที่ถูกควายขวิดตาย
เจ้าภูมืด
เจ้าราชบุตรโฮงใต้
ประสูติแด่ เจ้านางอุบะ มเหสีขวา ได่แก่
เจ้าสุระ
เจ้าองค์เอก
เจ้าเชษฐา
เจ้าโรงท่า
ประสูติแด่ เจ้านางดวงบุบผา พระสนม ได้แก่
เจ้าชูพุด
เจ้าทัด
นางอุบลวรรณา